corpora: sejm

text:
Druk nr 1698

Warszawa, 30 sierpnia 2013 r.

RM 10-73-12

Pani

Ewa Kopacz

Marszałek Sejmu

niektórych innych ustaw z projektami aktów

Jednocześnie informuję, że do prezentowania stanowiska Rządu w tej

Z poważaniem

PROJEKT

USTAWA

z dnia

1),

2)

Niniejszą ustawą zmienia się: ustawę z dnia 21 grudnia 190 r. o zawodzie lekarza weterynari i izbach

lekarsko-weterynaryjnych, ustawę z dnia 27 sierpnia 203 r. o weterynaryjnej kontroli granicznej, ustawę

z dnia 10 grudnia 203 r. o kontroli weterynaryjnej w handlu, ustawę z dnia 29 stycznia 204 r. o Inspekcji

16 grudnia 205 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego, ustawę z dnia 2 lipca 206 r. o paszach oraz

ustawę z dnia 10 lipca 207 r. o nawozach i nawożeniu.

2)

Niniejsza ustawa:

1) wykonuje postanowienia:

a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/209 z dnia 21 października 209 r.

z 14.1.209, str. 1, z późn. zm.),

b) rozporządzenia Komisji (UE) nr 142/201 z dnia 25 lutego 201 r. w sprawie wykonania

(Dz. Urz.

UE L 54 z 26.02.201, str. 1, z późn. zm.);

2) wdraża dyrektywę wykonawczą Komisji 2012/31/UE z dnia 25 października 2012 r. zmieniającą

załącznik IV do dyrektywy Rady 206/8/WE w odniesieniu do wykazu gatunków ryb podatnych na

wirusową posocznicę krwotoczną oraz do wykreślenia wpisu dotyczącego zakaźnego zespołu

owrzodzenia (Dz. Urz.

UE L 297 z 26.10.2012, str. 26);

3) w zakresie swojej regulacji wdraża:

a) dyrektywę Rady 2013/20/UE z dnia 13 maja 2013 r. dostosowującą niektóre dyrektywy w dziedzinie

bezpieczeństwa żywności, polityki weterynaryjnej i fitosanitarnej w związku z przystąpieniem

Republiki Chorwacji (Dz. Urz.

UE L 158 z 10.06.2013, str. 234),

prawa przedsiębiorczości i swobody świadczenia usług w związku z przystąpieniem Republiki

4) uzupełnia wdrożenie:

a) dyrektywy Rady 203/85/WE z dnia 29 września 203 r. w sprawie wspólnotowych środków

zwalczania pryszczycy, uchylającej dyrektywę 85/51/EWG i decyzje 89/531/EWG i 91/65/EWG

oraz zmieniającej dyrektywę 92/46/EWG (Dz. Urz.

UE L 306 z 2.1.203, str. 1, z późn. zm.;

b) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 203/9/WE z dnia 17 listopada 203 r. w sprawie

decyzję Rady 90/424/EWG i uchylającej dyrektywę Rady 92/17/EWG (Dz. Urz.

UE L 325

c) dyrektywy Rady 206/8/WE z dnia 24 października 206 r. w sprawie wymogów w zakresie

zwierząt wodnych i zwalczania tych chorób (Dz. Urz.

UE L 328 z 24.1.206, str. 14, z późn. zm.).

– 2 –

1) w odnośniku nr 1 do ustawy:

a) w pkt 1:

– uchyla się lit. f i h,

– dodaje się lit.

zb i zc w brzmieniu:

warunków zdrowotnych zwierząt, regulujących przemieszczanie i przywóz

z 23.07.2010, str. 1),

wylęgowych (Dz. Urz.

UE L 343 z 22.12.2009, str. 74);”,

b) w pkt 2:

– uchyla się lit. b,

– dodaje się lit. f i g w brzmieniu:

21 października 2009 r. określającego przepisy sanitarne dotyczące

z 26.02.2011, str. 1, z późn. zm.).”;

2) w art. 1:

a) w pkt 1 lit. o otrzymuje brzmienie:

„o) określonym w art. 23 ust. 1 lit. a lub art. 24 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu

– 3 –

określającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych

nr 1069/2009”, nieuregulowane w przepisach rozporządzenia nr 1069/2009

b) pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„2) wymagania weterynaryjne dla:

a) przywozu zwierząt i niejadalnych produktów pochodzenia zwierzęcego

oraz tranzytu zwierząt,

b) umieszczania na rynku, w tym handlu, zwierząt i niejadalnych

c) przywozu, tranzytu oraz umieszczania na rynku, w tym handlu,

produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego w rozumieniu art. 3

dalej „produktami ubocznymi pochodzenia zwierzęcego”, i produktów

pochodnych w rozumieniu art. 3 pkt 2 rozporządzenia nr 1069/2009,

zwanych dalej „produktami pochodnymi” – w zakresie nieuregulowanym

w przepisach rozporządzenia nr 1069/2009 oraz w przepisach Unii

3) w art. 2:

a) pkt 6 otrzymuje brzmienie:

„6) zwierzęta gospodarskie – zwierzęta gospodarskie w rozumieniu przepisów

rozporządzenia nr 1069/2009 – zwierzęta gospodarskie w rozumieniu art. 3

b) pkt 12 i 13 otrzymują brzmienie:

„12) handel – swobodny obrót między państwami członkowskimi Unii

Europejskiej w rozumieniu art. 28 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii

Europejskiej;

– 4 –

13) umieszczanie na rynku – przetrzymywanie lub prezentację w celu sprzedaży,

oferowanie do sprzedaży, sprzedaż, dostarczanie lub każdy inny sposób

wprowadzania na rynek, a w przypadku produktów ubocznych pochodzenia

zwierzęcego i produktów pochodnych oraz nawozów organicznych

i polepszaczy gleby w rozumieniu art. 3 pkt 22 rozporządzenia nr 1069/2009 –

nr 1069/2009;”,

c) pkt 15 otrzymuje brzmienie:

„15) produkty – niejadalne produkty pochodzenia zwierzęcego, produkty uboczne

pochodzenia zwierzęcego, produkty pochodne i produkty pochodzenia

zwierzęcego;”;

„2.

Do produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego oraz produktów

pochodnych, w zakresie nieuregulowanym w rozporządzeniu nr 1069/2009,

stosuje się przepisy o odpadach.”;

5) w art. 4 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.

Wymagania weterynaryjne dla prowadzenia działalności nadzorowanej

nr 1069/2009, zwanej dalej „działalnością nadzorowaną w zakresie produktów

ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub produktów pochodnych”, są określone

6) w art. 6:

„1a.

Podjęcie działalności nadzorowanej w zakresie produktów ubocznych

1) dokonaniu rejestracji podmiotu, przedsiębiorstwa lub zakładu, o której mowa

w art. 23 rozporządzenia nr 1069/2009,

– 5 –

b) ust. 2–4 otrzymują brzmienie:

prowadzenia działalności nadzorowanej w zakresie produktów ubocznych

pochodzenia zwierzęcego lub produktów pochodnych, na wniosek podmiotu

zamierzającego prowadzić taką działalność, dokonuje rejestracji, o której mowa

lub 3.

działalności;

2) zawiera:

b) określenie rodzaju działalności, którą wnioskodawca zamierza

prowadzić, oraz informacje określone w art. 23 ust. 1 lit. b pkt i oraz ii

rozporządzenia nr 1069/2009,

c) określenie adresu przedsiębiorstwa lub zakładu w rozumieniu art. 3

pkt 13 rozporządzenia nr 1069/2009, jeżeli działalność będzie

prowadzona w takim przedsiębiorstwie lub zakładzie.

4.

Powiatowy lekarz weterynarii:

2) wydając decyzje o:

– nadaje numer urzędowy, o którym mowa w art. 47 ust. 1 akapit drugi

rozporządzenia nr 1069/2009, będący weterynaryjnym numerem

identyfikacyjnym, podmiotowi, przedsiębiorstwu lub zakładowi w rozumieniu

art. 3 pkt 11 lub 13 rozporządzenia nr 1069/2009.”;

– 6 –

7) w art. 8:

„Powiatowy lekarz weterynarii, w przypadku stwierdzenia, że przy

w zależności od zagrożenia stwarzanego dla zdrowia publicznego lub zdrowia

zwierząt, wydaje decyzję:”,

„1a.

Powiatowy lekarz weterynarii, w drodze decyzji:

1) zawiesza zatwierdzenie przedsiębiorstwa lub zakładu – w przypadku,

3) nakłada na przedsiębiorstwo lub zakład obowiązek usunięcia

nr 1069/2009.

nr 1069/2009, powiatowy lekarz weterynarii, w drodze decyzji:

1) zakazuje wykonywania:

a) określonych czynności przez dany podmiot lub w danym

przedsiębiorstwie lub zakładzie,

2) zakazuje tymczasowo wykonywania określonych lub wszystkich czynności

8) w art. 8a pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie:

„1) o których mowa w art. 5, art. 6, art. 8, art. 9, art. 24i ust. 2, art. 43a, art. 43b oraz

w art. 89 ust. 5,

decyzji”;

9) w art. 9:

– 7 –

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.

Powiatowy lekarz weterynarii, w przypadku gdy podmiot prowadzący

ust. 1b pkt 1 lit. b, powiatowy lekarz weterynarii skreśla podmiot, przedsiębiorstwo

c) ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.

Powiatowy lekarz weterynarii informuje o wydaniu decyzji zakazującej

weterynarii.”;

10) w art. 11:

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

ust. 3, oraz przedsiębiorstw i zakładów zatwierdzonych lub warunkowo

zatwierdzonych na podstawie art. 24 ust. 1 lub art. 44 ust. 2 rozporządzenia

nr 1069/2009, na obszarze jego właściwości.”,

b) w ust. 2:

– wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

„Rejestr zawiera w szczególności:”,

– pkt 4 otrzymuje brzmienie:

3 i 4 lub ust. 3;”;

11) w art. 12:

– 8 –

„2) wykaz podmiotów prowadzących działalność nadzorowaną w zakresie

oraz przedsiębiorstw i zakładów objętych tą działalnością.”,

b) ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.

Główny Lekarz Weterynarii umieszcza na stronie internetowej

Komisję Europejską, listy podmiotów prowadzących działalność nadzorowaną,

produktów pochodnych – wykaz podmiotów prowadzących tę działalność

i przedsiębiorstw lub zakładów objętych tą działalnością, a także aktualizuje te listy

i ten wykaz.”;

12) tytuł rozdziału 3 otrzymuje brzmienie:

„Wymagania weterynaryjne dla przywozu zwierząt i niejadalnych produktów

pochodzenia zwierzęcego”;

13) w art. 15 uchyla się ust. 3;

14) tytuł rozdziału 4 otrzymuje brzmienie:

„Wymagania weterynaryjne dla handlu zwierzętami i niejadalnymi produktami

pochodzenia zwierzęcego”;

15) w art. 22 uchyla się ust. 4–6;

16) tytuł rozdziału 5 otrzymuje brzmienie:

„Wymagania weterynaryjne dla niejadalnych produktów pochodzenia zwierzęcego

umieszczanych na rynku wyłącznie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej”;

17) uchyla się art. 26;

„Rozdział 5a

Wymagania weterynaryjne dla produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego

Art. 26a.

1.

Wymagania weterynaryjne dla produktów ubocznych pochodzenia

zwierzęcego i produktów pochodnych są określone w rozporządzeniu nr 1069/2009,

2.

Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej:

– 9 –

1) właściwy miejscowo powiatowy lekarz weterynarii na obszarze swojej

właściwości wykonuje zadania i czynności państwa członkowskiego, właściwego

organu oraz właściwej władzy określone w rozporządzeniu nr 1069/2009

i przepisach wydanych w trybie tego rozporządzenia, w tym przeprowadza

kontrole spełniania wymagań określonych w tych przepisach;

2) Główny Lekarz Weterynarii:

a) wykonuje obowiązki państwa członkowskiego, właściwego organu oraz

właściwej władzy w zakresie udostępniania oraz przekazywania Komisji

dokumentów i danych oraz dokonywania zgłoszeń i składania wniosków

określonych w rozporządzeniu nr 1069/2009 oraz w przepisach wydanych

b) wykonuje zadania i czynności właściwego organu i krajowego punktu

kontaktowego w sprawach, o których mowa w art. 20, art. 30 i art. 49

rozporządzenia nr 1069/2009 oraz art. 16 ust. 2 i art. 27 ust. 1 akapit drugi

3.

Graniczny lekarz weterynarii wykonuje zadania i czynności:

1) właściwego organu odpowiedzialnego za punkt kontroli granicznej, właściwego

organu punktu kontroli granicznej oraz zadania i czynności właściwego organu

i urzędowego lekarza weterynarii w punkcie kontroli granicznej określone

w rozporządzeniu nr 142/2011;

2) właściwego organu określone w art. 27 ust. 1 akapit pierwszy, art. 28 w ust. 1 i 3,

w załączniku XII w ust. 1 w lit. c i w załączniku XIV w rozdziale I w sekcji 2

w ust. 4 w lit. b rozporządzenia nr 142/2011.

ust. 3, wymaga indywidualnego rozstrzygnięcia o prawach lub obowiązkach adresatów

– 10 –

przepisów wymienionych w ust. 1, powiatowy lekarz weterynarii albo graniczny lekarz

weterynarii dokonuje rozstrzygnięcia w drodze decyzji.

5.

Decyzjom wydanym w sprawach, o których mowa w rozporządzeniu

nr 142/2011 w załączniku VI w rozdziale II:

1) w sekcji 2 w ust. 1 w lit. e pkt iii,

2) w sekcji 3 w ust. 2 w lit. c,

3) w sekcji 4 w lit. b

– nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.

wynika:

właściwy organ, właściwą władzę, urzędowego lekarza weterynarii lub

w drodze rozporządzenia, rodzaje zadań lub czynności wykonywanych przez

organy Inspekcji Weterynaryjnej, a także sposób ich wykonania,

– mając na względzie zapobieżenie zagrożeniu stwarzanemu przez produkty uboczne

pochodzenia zwierzęcego lub produkty pochodne dla zdrowia ludzi lub zwierząt oraz

ograniczenie lub zlikwidowanie tego zagrożenia.

Art. 26b.

Zabrania się przewozu wyłącznie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

i przechowywania na tym terytorium nawozów organicznych i polepszaczy gleby

w opakowaniach i workach o wadze przekraczającej 50 kg, które zostały oznakowane

w sposób określony w załączniku VIII w rozdziale II w ust. 2 w lit. c pkt ii tiret drugie

rozporządzenia nr 142/2011.

Art. 26c.

Jeżeli na terenach odosobnionych w rozumieniu art. 3 pkt 23

rozporządzenia nr 1069/2009, położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

rozporządzenia nr 1069/2009, właściwy miejscowo wojewoda, kierując się potrzebą

– 11 –

zapewnienia ochrony zdrowia ludzi i zwierząt, po uzgodnieniu z Głównym Lekarzem

Weterynarii, określa, w drodze rozporządzenia – aktu prawa miejscowego, granice

terenów odosobnionych, na których stosuje się odstępstwa.

Art. 26d.

1.

Dopuszcza się, przy przewozie wyłącznie na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej ubocznych produktów pochodzenia zwierzęcego i produktów

rozporządzenia nr 1069/2009, przez ich umieszczenie w dokumencie handlowym,

w który zaopatruje się uboczne produkty pochodzenia zwierzęcego i produkty

pochodne.

ochrony zdrowia ludzi i zwierząt, a także sprawny przepływ informacji o produktach

ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub produktach pochodnych.

posiadaczowi zwierząt gospodarskich przemieszczania tych zwierząt, w przypadku

powzięcia podejrzenia, że w żywieniu tych zwierząt były stosowane niedozwolone

produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego lub produkty pochodne.

przemieszczone wyłącznie do rzeźni w celu zabicia.

Przed dokonaniem przemieszczenia

posiadacz zwierząt informuje powiatowego lekarza weterynarii, który wydał taką

decyzję, o lokalizacji rzeźni, do której zostaną przemieszczone te zwierzęta.

niezwłocznie podejmuje czynności mające na celu potwierdzenie albo wykluczenie

podejrzenia, że w żywieniu zwierząt gospodarskich były stosowane niedozwolone

4.

W przypadku wykluczenia podejrzenia, że w żywieniu zwierząt gospodarskich

pochodne, powiatowy lekarz weterynarii cofa, w drodze decyzji, zakaz, o którym mowa

w ust. 1.

5.

W przypadku potwierdzenia podejrzenia, że w żywieniu zwierząt gospodarskich

pochodne, powiatowy lekarz weterynarii nakazuje, w drodze decyzji, zabicie takich

zwierząt w rzeźni.

– 12 –

wykonalności.

posiadaczowi produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, produktów pochodnych

lub produktów zawierających produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego lub produkty

pochodne, lub wytworzonych z produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub

z produktów pochodnych przemieszczania, zbywania lub udostępniania takich

produktów, jeżeli posiadacz ten:

1) nie dokonał rejestracji, o której mowa w art. 6 ust. 1a pkt 1, lub

2) nie uzyskał zatwierdzenia albo warunkowego zatwierdzenia, o których mowa

lub udostępnienie produktów wymienionych w ust. 1 może być dokonane wyłącznie po

uzyskaniu zgody powiatowego lekarza weterynarii, wydanej w drodze decyzji, na

warunkach określonych w tej zgodzie.

Art. 26g.

Próbki, o których mowa w załączniku XI w rozdziale I w sekcji 2 w lit. d

rozporządzenia nr 142/2011, są pobierane i badane na koszt podmiotu prowadzącego

rozporządzenia nr 1069/2009 lub przepisy Unii Europejskiej wydane w trybie tego

rozporządzenia upoważniają państwo członkowskie Unii Europejskiej do wprowadzenia

odrębnych regulacji prawnych, może określić, w drodze rozporządzenia, wymagania

weterynaryjne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub

– 13 –

produktów pochodnych oraz tryb postępowania z tymi produktami, w tym wprowadzić

zakazy, nakazy i ograniczenia oraz wskazać przypadki, w których takich zakazów,

nakazów i ograniczeń nie stosuje się, mając na względzie realizację celów określonych

w przepisach Unii Europejskiej dotyczących bezpieczeństwa epizootycznego oraz

zapewnienie ochrony zdrowia ludzi i zwierząt.

rozstrzygnięcia w drodze decyzji.”;

produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego, które mogą stwarzać ryzyko

20) art. 43a otrzymuje brzmienie:

„Art. 43a.

1.

Badania i inne czynności z żywym czynnikiem zakaźnym, jego

antygenów przeprowadzane lub wykonywane w celach badawczym, diagnostycznym

lub wytwórczym mogą być przeprowadzane lub wykonywane wyłącznie

w zatwierdzonych pomieszczeniach, obiektach lub laboratoriach, jeżeli przepisy Unii

Europejskiej dotyczące zwalczania chorób zakaźnych zwierząt przewidują obowiązek

zatwierdzenia takich pomieszczeń, obiektów lub laboratoriów.

2.

Zatwierdzenia pomieszczenia, obiektu lub laboratorium dokonuje Główny

Lekarz Weterynarii, na wniosek podmiotu zamierzającego prowadzić badania i inne

czynności określone w ust. 1, jeżeli pomieszczenie, obiekt lub laboratorium, osoby

przeprowadzające takie badania i wykonujące takie czynności oraz metody

przeprowadzania takich badań lub wykonywania takich czynności spełniają wymagania

bezpieczeństwa biologicznego określone w przepisach w sprawie Inspekcji

Weterynaryjnej oraz w przepisach Unii Europejskiej, w tym wprowadzających

podręczniki badań diagnostycznych i szczepionek dla zwierząt Światowej Organizacji

– 14 –

Zdrowia Zwierząt (OIE) dotyczących prac z żywymi czynnikami zakaźnymi

w laboratoriach oraz pomieszczeniach ze zwierzętami laboratoryjnymi.

wnioskodawcy;

2) określenie rodzaju i zakresu przeprowadzanych badań lub wykonywanych

czynności;

3) określenie lokalizacji pomieszczenia, obiektu lub laboratorium, w których mają

być przeprowadzane badania lub wykonywane czynności.

laboratorium.

5.

Główny Lekarz Weterynarii po przeprowadzeniu kontroli, o której mowa

1) zatwierdza pomieszczenie, obiekt lub laboratorium po stwierdzeniu spełnienia

wymagań niezbędnych do zatwierdzenia określonych w ust. 2;

2) odmawia zatwierdzenia pomieszczenia, obiektu lub laboratorium po stwierdzeniu,

że nie są spełnione wymagania niezbędne do zatwierdzenia określone w ust. 2.

6.

Główny Lekarz Weterynarii ogłasza, na stronie internetowej administrowanej

przez Główny Inspektorat Weterynarii, wykaz podręczników badań diagnostycznych

zwierzętami laboratoryjnymi.”;

21) po art. 43a dodaje się art. 43b i art. 43c w brzmieniu:

„Art. 43b.

1.

W przypadku stwierdzenia naruszenia wymagań określonych

w art. 43a ust. 2, Główny Lekarz Weterynarii wydaje decyzję nakazującą usunięcie

stwierdzonych naruszeń w określonym terminie.

2.

W przypadku niezastosowania się do nakazu zawartego w decyzji, o której

pomieszczenia, obiektu lub laboratorium.

wykonalności.

– 15 –

Art. 43c.

1.

Główny Lekarz Weterynarii prowadzi i aktualizuje wykaz

zatwierdzonych pomieszczeń, obiektów i laboratoriów.

zatwierdzonych pomieszczeń, obiektów i laboratoriów oraz informuje Komisję o każdej

zmianie dokonanej w tym wykazie.”;

22) w art. 48a ust. 2 otrzymuje brzmienie:

stosowanych bezpośrednio w systemie prawa polskiego określonych w ust. 1,

powiatowy lekarz weterynarii dokonuje takiego rozstrzygnięcia w drodze decyzji.”;

23) w art. 52c ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:

„2.

Laboratoria przeprowadzające badania w kierunku chorób odzwierzęcych

monitorowania przechowują izolaty odzwierzęcych czynników chorobotwórczych

i przekazują je właściwym krajowym laboratoriom referencyjnym.

przekazywania izolatów odzwierzęcych czynników chorobotwórczych krajowym

reprezentatywności wyników przeprowadzanych badań oraz prawidłową realizację

monitorowania chorób odzwierzęcych i odzwierzęcych czynników chorobotwórczych.”;

24) w art. 57:

a) ust. 3 otrzymuje brzmienie:

zwierzętami i produktami pochodzenia zwierzęcego w rozumieniu przepisów

b) ust. 6 i 6a otrzymują brzmienie:

z ministrem właściwym do spraw:

1) finansów publicznych – pod względem finansowym;

– 16 –

2) rolnictwa – pod względem merytorycznym.

6a.

Główny Lekarz Weterynarii po dokonaniu uzgodnień, o których mowa

realizowanego na obszarze strefy lub enklawy stanowiących mniej niż 75%

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, które nie obejmują obszaru zlewni

wykorzystywanych wspólnie z innymi państwami członkowskimi Unii

Europejskiej lub państwami trzecimi – składa Komisji Europejskiej oświadczenie

o zamiarze realizacji takiego programu.”,

c) po ust. 6a dodaje się ust. 6b i 6c w brzmieniu:

trzecimi – w wyniku uzgodnień z Komisją Europejską oraz państwami

zatwierdzony, gdy Komisja Europejska lub państwa członkowskie Unii

d) ust. 7 otrzymuje brzmienie:

„7.

Minister właściwy do spraw rolnictwa wprowadza program, o którym

mowa w ust. 5, po jego zatwierdzeniu, w drodze rozporządzenia, na terytorium

publicznego, poprawę sytuacji epizootycznej państwa oraz obowiązujące w tym

„8a.

Do zmian programu wprowadzonego na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej lub jego części:

– 17 –

2) zgodnie z ust. 7, przepisy ust. 1, 2, 5–6c stosuje się odpowiednio.”;

25) w art. 77:

a) pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„2) dokonuje przywozu zwierząt lub niejadalnych produktów pochodzenia

zwierzęcego wbrew zakazowi przywozu lub bez zachowania, lub

b) pkt 3 otrzymuje brzmienie:

„3) dokonuje handlu lub umieszcza na rynku zwierzęta lub niejadalne produkty

pochodzenia zwierzęcego bez zachowania lub z naruszeniem wymagań

c) uchyla się pkt 6;

26) po art. 77 dodaje się art. 77a w brzmieniu:

„Art. 77a.

Przepisu art. 77 pkt 1 nie stosuje się do działalności w zakresie

produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów pochodnych.”;

27) w art. 85:

„Rozdział 10a

Kary administracyjne

Art. 85a.

1.

Kto:

zwierzęcego lub produktów pochodnych bez dokonania rejestracji albo uzyskania

zatwierdzenia lub warunkowego zatwierdzenia,

2) prowadząc działalność nadzorowaną w zakresie produktów ubocznych

a) usuwa, stosuje, przetwarza lub wysyła te produkty niezgodnie z wymaganiami

określonymi w art. 12–14, art. 25, art. 26, art. 28 i art. 29 rozporządzenia

nr 1069/2009 lub art. 8 ust. 1, art. 9, art. 10 ust. 1 i 3, art. 23 ust. 3 oraz art. 24

ust. 1 rozporządzenia nr 142/2011,

– 18 –

b) gromadzi, przewozi, identyfikuje lub znakuje te produkty niezgodnie

z wymaganiami określonymi w art. 21 ust. 1 rozporządzenia nr 1069/2009 lub

art. 17 ust. 1 lit. a, lub art. 17 ust. 3 rozporządzenia nr 142/2011, lub art. 26b,

c) nie posiada dokumentów handlowych lub świadectw zdrowia spełniających

wymagania określone w art. 21 ust. 2 akapit pierwszy i ust. 3 akapit pierwszy

art. 31 rozporządzenia nr 142/2009, lub w przepisach wydanych na podstawie

art. 26d ust. 2,

d) nie pieczętuje przesyłek takich produktów lub pieczętuje te przesyłki

niezgodnie z wymaganiami określonymi w art. 48 ust. 5 rozporządzenia

nr 1069/2009,

nr 1069/2009 lub art. 17 ust. 2 rozporządzenia nr 142/2011, lub rejestru,

o którym mowa w załączniku VI w rozdziale I w sekcji 1 w ust. 5

rozporządzenia nr 142/2011, lub prowadzi te rejestry niezgodnie

z wymaganiami określonymi w tych przepisach,

f) przywozi na terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej produkty

w art. 25–28 rozporządzenia nr 142/2011 lub objęte zakazem określonym

w art. 8 ust. 1 rozporządzenia nr 999/2001, lub dokonuje tranzytu przez to

terytorium takich produktów,

g) umieszcza na rynku produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego lub produkty

art. 36, art. 37 ust. 1 i ust. 2 akapit pierwszy i drugi, art. 38 i art. 39

rozporządzenia nr 1069/2009 lub art. 21, art. 24 ust. 2–4, lub art. 26

rozporządzenia nr 142/2011,

niezgodnie z wymaganiami określonymi w art. 43 rozporządzenia

nr 1069/2009, art. 26 rozporządzenia nr 142/2011 lub przepisami zawartymi w

załączniku IV w rozdziale V w sekcji E rozporządzenia nr 999/2001,

– 19 –

i) dokonuje handlu produktami ubocznymi pochodzenia zwierzęcego lub

ust. 1 i 4 rozporządzenia nr 1069/2009,

j) umieszcza na rynku lub stosuje na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

nawozy organiczne lub polepszacze gleby niezgodnie z warunkami

określonymi w art. 32 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia nr 1069/2009 lub

art. 22 ust. 1 rozporządzenia nr 142/2011,

k) nie stosuje się do rozstrzygnięć wydanych na podstawie art. 8 ust. 1a pkt 1, 3

i 4,

art. 26h ust. 1,

3) nie stosuje się do zakazu określonego w:

a) art. 11 ust. 1 lit. a lub d rozporządzenia nr 1069/2009 lub art. 7

rozporządzenia nr 999/2001,

c) art. 11 ust. 1 lit. c rozporządzenia nr 1069/2009 lub art. 5 ust. 2

rozporządzenia nr 142/2011,

4) dopuszcza do zanieczyszczenia mączką mięsno-kostną lub przetworzonym

białkiem zwierzęcym paszy przeznaczonej dla zwierząt, w żywieniu których

stosowanie takiej mączki mięsno-kostnej lub takiego przetworzonego białka

zwierzęcego jest niedozwolone,

5) będąc posiadaczem:

a) zwierząt gospodarskich, nie stosuje się do zakazów lub nakazów, wydanych

na podstawie art. 26e ust. 1 lub 5,

b) zwierząt gospodarskich, wbrew obowiązkowi określonemu w art. 26e ust. 2,

nie informuje powiatowego lekarza weterynarii, który wydał decyzję

określoną w art. 26e ust. 1, o lokalizacji rzeźni, do której zostaną

– 20 –

decyzji powiatowego lekarza weterynarii dotyczącej tych produktów, wydanej

na podstawie art. 26f ust. 1 lub 2

– podlega karze pieniężnej.

wielokrotności kwoty przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce

narodowej za rok poprzedzający, ogłaszanej przez Prezesa Głównego Urzędu

Statystycznego, z tym że w przypadku popełnienia czynu, o którym mowa w:

1) ust. 1 pkt 1 w zakresie nieuzyskania zatwierdzenia lub warunkowego

zatwierdzenia, pkt 2 lit. a, c, f–k, pkt 3 lit. a, pkt 4 i 5 – trzydziestokrotności kwoty

takiego wynagrodzenia;

2) ust. 1 pkt 1 w zakresie niedokonania rejestracji, pkt 2 lit. b, d i l oraz pkt 3 lit. b i c

– piętnastokrotności kwoty takiego wynagrodzenia.

w zależności od rodzaju tych naruszeń oraz stopnia zagrożenia dla bezpieczeństwa

zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt stwarzanego przez te naruszenia, a także

uwzględniając rozmiar korzyści majątkowych, które podmiot dopuszczający się

naruszenia osiągnął lub mógł osiągnąć.

lekarz weterynarii albo graniczny lekarz weterynarii.

Art. 85c.

W przypadku ponownego popełnienia takiego samego czynu, o którym

mowa w art. 85a ust. 1, wysokość kary pieniężnej, o której mowa w art. 85a ust. 2:

1) jest nie niższa od wysokości kary pieniężnej wymierzonej poprzednio za takie

naruszenie;

2) ustala się, dokonując powiększenia o 25% wysokości kary pieniężnej ustalonej

zgodnie z pkt 1 i art. 85a ust. 2.

Art. 85d.

Egzekucja nałożonych kar pieniężnych następuje w trybie przepisów

rachunek bankowy właściwego powiatowego inspektoratu weterynarii albo granicznego

stała się ostateczna.

– 21 –

Art. 85f.

W zakresie nieuregulowanym w ustawie do kar pieniężnych stosuje się

29) w załączniku nr 1 dodaje się pkt 28 w brzmieniu:

„28) Republika Chorwacji: županija.”;

30) w załączniku nr 2 uchyla się pkt 38.

lekarsko-weterynaryjnych (Dz. U. z 2009 r.

Nr 93, poz. 767 oraz z 2010 r.

Nr 200, poz. 1326)

w art. 2a w ust. 1:

1) w pkt 1:

a) po lit. g dodaje się lit.

ga w brzmieniu:

„ga) 8 października 1991 r. – w Socjalistycznej Federalnej Republice Jugosławii

dla Republiki Chorwacji, jeżeli dokument ten uprawnia do wykonywania

Chorwacji,”,

b) lit. o otrzymuje brzmienie:

c) dodaje się lit. p w brzmieniu:

„p) 1 lipca 2013 r. – w Republice Chorwacji, albo”;

„c) Socjalistycznej Federalnej Republice Jugosławii dokument potwierdzający

posiadanie kwalifikacji do wykonywania zawodu lekarza weterynarii, jeżeli

Chorwacji, albo”.

3)

3)

Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 204 r.

Nr 69, poz. 625, z 206 r.

Nr 17,

poz. 127, z 207 r.

Nr 13, poz. 920, z 208 r.

Nr 171, poz. 1056, z 2010 r.

Nr 47, poz. 278 oraz z 2012 r.

poz. 194 i 1526.

– 22 –

2) odnośnik nr 15 otrzymuje brzmienie:

„

15)

Tryb i sposób postępowania z pozostałościami kateringowymi reguluje

21 października 2009 r. określające przepisy sanitarne dotyczące produktów

ubocznych pochodzenia zwierzęcego) oraz przepisy wydane w trybie tego

rozporządzenia.”;

3) w załączniku dodaje się pkt 28 w brzmieniu:

„28.

Terytorium Republiki Chorwacji”.

Nr 18, poz. 97) wprowadza się następujące zmiany:

„2.

Zwierząt i produktów, wymienionych w przepisach wskazanych w załączniku

Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, nie wysyła się także do innego państwa

członkowskiego.”;

zostaną wysłane do innego państwa członkowskiego, jeżeli nie mogą być

o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.”;

– 23 –

4) art. 27 otrzymuje brzmienie:

„Art. 27.

Z zastrzeżeniem art. 24, jeżeli wymagania weterynaryjne nie zostały

o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, aby zakład pochodzenia produktów spełniał

mogą być produkty pochodzące z zakładów, które spełniają te wymagania.”;

rozporządzenia.”.

z 2010 r.

Nr 112, poz. 744 oraz z 2011 r.

Nr 54, poz. 278) wprowadza się następujące zmiany:

„b) wprowadzaniem na rynek zwierząt, produktów ubocznych pochodzenia

– 24 –

rozporządzenia,”;

podstawie art. 25a ust. 3 oraz w sprawach wznowienia postępowania

chorób zakaźnych zwierząt, nieodpłatnie udostępniają organom Inspekcji

Weterynaryjnej pomieszczenia w przypadku, o którym mowa w załączniku IV

pochodzenia zwierzęcego, produktów pochodnych oraz pasz może być poprzedzone

5) art. 25a otrzymuje brzmienie:

piśmie wniosek do Głównego Lekarza Weterynarii.

2.

Do wniosku dołącza się:

1) kopię oryginału:

a) certyfikatu akredytacji,

– 25 –

2) opinię, do której dołącza się raport krajowego laboratorium referencyjnego

laboratorium referencyjnego – krajowego lub wspólnotowego laboratorium

w roku poprzedzającym rok złożenia wniosku, o:

a) kwalifikacjach osób przeprowadzających badania,

b) spełnianiu warunków niezbędnych do przeprowadzania badań,

c) stosowanych metodach badawczych;

3) kopię oryginału raportu z badań biegłości przeprowadzonych nie wcześniej niż

w roku poprzedzającym rok złożenia wniosku przez właściwe dla danego kierunku

krajowego laboratorium referencyjnego – przez krajowe laboratorium referencyjne

państwa członkowskiego EFTA lub wspólnotowe laboratorium referencyjne.

4.

Laboratorium, które uzyskało status laboratorium, o którym mowa w ust. 1:

1) bierze udział w badaniach biegłości przeprowadzanych przez właściwe dla danego

w harmonogramie opracowanym przez to krajowe laboratorium referencyjne,

2) poddaje się kontroli właściwego dla danego kierunku badań krajowego

laboratorium referencyjnego.

w ust. 4 pkt 1, wyniku niezgodnego z kryteriami określonymi przez krajowe lub

– 26 –

wspólnotowe laboratorium referencyjne, które przeprowadziło te badania, lub wyniku

wątpliwego podlega ponownemu badaniu biegłości przeprowadzanemu przez właściwe

1) jednostka akredytująca cofnęła lub zawiesiła posiadaną przez laboratorium

akredytację lub

2) laboratorium:

a) dwukrotnie w kolejnych badaniach biegłości nie uzyskało wyników zgodnych

z kryteriami określonymi przez krajowe lub wspólnotowe laboratorium

w wyniku takiej kontroli stwierdzono, że laboratorium nie spełnia warunków

niezbędnych do przeprowadzania badań, lub

c) używa do diagnostyki in vitro wyrobów stosowanych w medycynie

d) nie przekazało niezwłocznie wyników przeprowadzonych badań

ust. 1, lub

e) nie przekazało powiatowemu lekarzowi weterynarii właściwemu ze względu

– 27 –

7.

Krajowe laboratorium referencyjne, jednostka akredytująca i powiatowy lekarz

weterynarii niezwłocznie informują Głównego Lekarza Weterynarii o wystąpieniu

przyczyn mogących stanowić podstawę do cofnięcia laboratorium zatwierdzenia.

może wyznaczyć, na czas określony, do przeprowadzania tych badań laboratorium

9.

Główny Lekarz Weterynarii, dokonując wyznaczenia, o którym mowa w ust. 8,

określa:

laboratoryjnych;

laboratorium.”;

6) art. 25c otrzymuje brzmienie:

Weterynarii corocznie, w terminie do dnia 1 grudnia, projekt szczegółowego zakresu

rzeczowego ich zadań, które będą realizowane w następnym roku kalendarzowym.

2.

Główny Lekarz Weterynarii przekazuje ministrowi właściwemu do spraw

zadań krajowych laboratoriów referencyjnych, które będą realizowane w następnym

roku kalendarzowym.”;

7) po art. 25d dodaje się art. 25e–25g w brzmieniu:

„Art. 25e.

1.

Badania laboratoryjne przeprowadzane w celu zapewnienia ochrony

zdrowia zwierząt, bezpieczeństwa produktów pochodzenia zwierzęcego, produktów

podmioty prowadzące działalność określoną w przepisach o ochronie zdrowia zwierząt

o paszach, w przypadku gdy wyniki tych badań są wykorzystywane dla celów kontroli

– 28 –

w laboratoriach wpisanych do rejestru prowadzonego przez Głównego Lekarza

Weterynarii, chyba że państwo trzecie określiło inne wymagania w tym zakresie.

2.

Laboratorium wpisane do rejestru może przeprowadzać badania laboratoryjne,

laboratoryjnych, w zakresie których zostało wpisane do tego rejestru.

w postaci elektronicznej.

4.

W rejestrze wpisuje się nazwę i adres laboratorium, datę wpisania laboratorium

do rejestru, rodzaj i kierunek przeprowadzanych badań laboratoryjnych oraz ich

metodykę.

Art. 25f.

1.

Wpisu do rejestru, o którym mowa w art. 25e ust. 1, dokonuje Główny

Lekarz Weterynarii na wniosek złożony na piśmie przez kierownika laboratorium.

2) określenie rodzaju i kierunku przeprowadzanych badań laboratoryjnych oraz metod

ich przeprowadzania;

3) określenie lokalizacji laboratorium, w którym mają być przeprowadzane badania

laboratoryjne.

3.

Do wniosku dołącza się kopię oryginału raportu z badań biegłości

laboratoryjnych.

4.

W przypadku gdy nie ma krajowego laboratorium referencyjnego właściwego

dla określonego kierunku badań laboratoryjnych, kierownik laboratorium do wniosku

dołącza kopię oryginału:

1) certyfikatu akredytacji wraz z zakresem akredytacji, zgodnego z kierunkiem badań

laboratoryjnych określonym we wniosku albo

– 29 –

5.

Główny Lekarz Weterynarii odmawia, w drodze decyzji administracyjnej, wpisu

laboratorium do rejestru, jeżeli nie uzyskało ono w badaniach, o których mowa w ust. 3

lub ust. 4 pkt 2, wyniku zgodnego z kryteriami określonymi przez krajowe lub

6.

Laboratorium wpisane do rejestru bierze udział w badaniach biegłości

kierunku badań laboratoryjnych, w terminach określonych w harmonogramie

laboratorium z rejestru, jeżeli:

2) laboratorium:

– 30 –

przyczyn, o których mowa w ust. 8, mogących stanowić podstawę do wykreślenia

laboratorium z rejestru.

badań laboratoryjnych określonych w art. 25e ust. 1, mając na względzie znaczenie

wyników tych badań zarówno dla ochrony zdrowia zwierząt, zapewnienia efektywnej

wystawianiu przez organy Inspekcji Weterynaryjnej świadectw zdrowia dla przesyłek

zwierząt i takich produktów oraz pasz.

Art. 25g.

1.

Koszty udziału laboratorium w badaniach biegłości i koszty kontroli

danego kierunku badań laboratoryjnych ponosi podmiot prowadzący laboratorium.

3.

Wpływy z tytułu organizowania badań biegłości i przeprowadzania kontroli

przez krajowe laboratoria referencyjne stanowią dochód budżetu państwa.”;

8) w art. 26 w ust. 5 dodaje się pkt 4 w brzmieniu:

„g) pozyskiwaniem, składowaniem lub przetwarzaniem produktów ubocznych

pochodzenia zwierzęcego lub produktów pochodnych,”.

zwierząt (Dz. U. z 2008 r.

Nr 204, poz. 1281, z 2009 r.

Nr 116, poz. 976 oraz z 2012 r.

poz. 1529) w art. 2 w ust. 1 pkt 10 i 10a otrzymują brzmienie:

„10) zakład przetwórczy – zakład przetwórczy w rozumieniu pkt 58 załącznika I do

– 31 –

10a) spalarnia – spalarnię w rozumieniu pkt 56 załącznika I do rozporządzenia

4)

w art. 3 pkt 1 otrzymuje brzmienie:

rozporządzenia;”.

zm.

5)

) po art. 53 dodaje się art. 53a–53f w brzmieniu:

„Art. 53a.

Podmiot działający na rynku pasz, który wytwarza lub wprowadza do

obrotu pasze dla określonego gatunku lub kategorii zwierząt, zawierające lub

wytworzone z udziałem produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego w rozumieniu

4)

Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 206 r.

Nr 171, poz. 125, z 207 r.

Nr 64,

poz. 429, z 208 r.

Nr 145, poz. 916 i Nr 214, poz. 1346, z 2010 r.

Nr 47, poz. 278 i Nr 81, poz. 528 oraz

z 201 r.

Nr 106, poz. 62.

5)

Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 208 r.

Nr 14, poz. 89, z 209 r.

Nr 18,

poz. 97, z 2010 r.

Nr 47, poz. 278, Nr 60, poz. 372 i Nr 230, poz. 151, z 201 r.

Nr 106, poz. 62 oraz

z 2012 r. poz. 107.

– 32 –

rozporządzenia, których stosowanie w żywieniu takich zwierząt jest zabronione na

podstawie art. 11 ust. 1 tego rozporządzenia

– podlega karze pieniężnej.

trzydziestokrotności kwoty przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce

Statystycznego.

w art. 53a, wysokość kary pieniężnej:

w zależności od rodzaju lub kategorii zwierząt, w żywieniu których miały być

stosowane pasze zawierające lub wytworzone z udziałem niedozwolonych do

stosowania w żywieniu takich zwierząt produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego

lub produktów pochodnych, oraz uwzględniając stopień zagrożenia, jakie dane

naruszenie stwarza dla bezpieczeństwa zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt, a także

– 33 –

zmiany:

a) w ust. 1:

z wyjątkiem odchodów pszczół, bez dodatków innych substancji,”,

– pkt 7 otrzymuje brzmienie:

„7) środek poprawiający właściwości gleby – substancje dodawane do gleby

fizycznych, fizykochemicznych lub biologicznych;”,

nawozy i środki wspomagające uprawę roślin wytworzone z produktów ubocznych

rozporządzenia nr 1069/2009 lub z produktów pochodnych w rozumieniu art. 3

pkt 2 rozporządzenia nr 1069/2009 lub zawierające w swoim składzie produkty

uboczne pochodzenia zwierzęcego lub produkty pochodne.”;

„3) naturalne, zgodnie z przepisami rozporządzenia nr 1069/2009.”;

3) w art. 4:

„5) kopię decyzji powiatowego lekarza weterynarii o zatwierdzeniu zakładu

przetwórczego produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów

pochodnych wytwarzającego nawozy lub środki wspomagające uprawę roślin

– 34 –

oraz nadaniu weterynaryjnego numeru identyfikacyjnego lub oświadczenie

o jej uzyskaniu – dla nawozów lub środków wspomagających uprawę roślin,

lub produktów pochodnych lub zawierają w swoim składzie produkty uboczne

pochodzenia zwierzęcego lub produkty pochodne, a w przypadku nawozu lub

środka wspomagającego uprawę roślin pochodzącego z państwa innego niż

Rzeczpospolita Polska – inne równoważne dokumenty.”,

b) w ust. 6 pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„2) opinii upoważnionych jednostek organizacyjnych o spełnieniu przez:

a) nawóz organiczny, organiczno-mineralny albo środek wspomagający

produkty pochodne, wymagań, o których mowa w rozporządzeniu

nr 1069/2009,

b) składnik dodany do nawozu organicznego, organiczno-mineralnego albo

środka wspomagającego uprawę roślin, które zostały wytworzone

z mączki mięsno-kostnej uzyskanej z materiału kategorii 2 lub

z przetworzonego białka zwierzęcego, lub zawierają w swoim składzie

taką mączkę mięsno-kostną lub przetworzone białko zwierzęce,

c) dodaje się ust. 10–13 w brzmieniu:

„10.

W przypadku wydania pozwolenia na wprowadzenie do obrotu nawozu

– 35 –

się w wykazie prowadzonym przez Głównego Lekarza Weterynarii wraz

z podaniem informacji o zawartości tego składnika w tym nawozie albo środku,

wyrażonej ilościowo na jednostkę objętości lub masy.

Wykaz jest udostępniany na

11.

Główny Lekarz Weterynarii umieszcza w wykazie wymienionym

Europejskiej zgodnie z art. 22 ust. 3 rozporządzenia nr 142/2011 wraz z podaniem

12.

Główny Lekarz Weterynarii wykreśla z wykazu wymienionego w ust. 10

13.

Przepisu ust. 6 pkt 2 lit. b nie stosuje się w przypadku ubiegania się

zawartość tego składnika w nawozie lub środku jest taka sama jak zawartość

podana dla tego składnika w tym wykazie.”;

4) w art. 6 pkt 3 otrzymuje brzmienie:

„3) informację, że nawóz albo środek wspomagający uprawę roślin został wytworzony

produkty pochodne – dla nawozu albo środka wspomagającego uprawę roślin,

– 36 –

5) w art. 7:

„3) zostanie ujawnione, że nawóz lub środek wspomagający uprawę roślin, który

określonych w art. 4 ust. 6 pkt 2.”,

„2a.

Minister właściwy do spraw rolnictwa może cofnąć, w drodze decyzji,

zmieniono skład lub surowce wykorzystywane do produkcji nawozu albo środka

wspomagającego uprawę roślin zadeklarowane w dokumentacji dołączonej do

„Minister właściwy do spraw rolnictwa prowadzi wykazy nawozów i środków

lub produkty pochodne, nazwę nawozu albo środka wspomagającego uprawę roślin,

i adres:”;

7) w art. 9 ust. 10 otrzymuje brzmienie:

„10.

Znakowania nawozów organicznych, organiczno-mineralnych, środków

poprawiających właściwości gleby, stymulatorów wzrostu i podłoży do upraw, które

– 37 –

zwierzęcego lub produkty pochodne, dokonuje się w sposób określony

w rozporządzeniu nr 1069/2009.”;

„1) posiada plan nawożenia opracowany zgodnie z zasadami dobrej praktyki rolniczej,

na podstawie składu chemicznego nawozów oraz potrzeb pokarmowych roślin

i zasobności gleb, uwzględniając stosowane odpady i środki wspomagające uprawę

roślin, z wyłączeniem tych podmiotów, które zbywają w całości nawozy

naturalne;”;

„Zabrania się stosowania nawozów:”;

„3.

Nawozy organiczne, organiczno-mineralne i środki wspomagające uprawę

zwierzęcego lub produkty pochodne, przewozi się w sposób określony

11) art. 36 otrzymuje brzmienie:

„Art. 36.

Inspekcja Weterynaryjna przeprowadza kontrolę w zakresie spełniania

Europejskiej wydanych w trybie tego rozporządzenia lub w ustawie z dnia 11 marca

oraz z …).”;

12) w art. 40 w ust. 2:

a) pkt 8 otrzymuje brzmienie:

„8) nie dołącza do nawozu oraz środka wspomagającego uprawę roślin w postaci

płynnej informacji o temperaturze, w jakiej powinny być one przechowywane,

oraz informacji o środkach, jakie powinny być podjęte, aby zapobiec

wypadkom w trakcie ich przechowywania”,

– 38 –

b) uchyla się pkt 9;

13) w art. 41 uchyla się pkt 8.

Art. 10.

1.

Do postępowań w sprawie zatwierdzenia pomieszczenia, obiektu lub

laboratorium do przeprowadzania badań i innych czynności z żywym czynnikiem zakaźnym,

antygenów wykonywanych w celach badawczym, diagnostycznym lub wytwórczym,

wszczętych na podstawie art. 43a ust. 3 ustawy wymienionej w art. 1 i niezakończonych

ustawy uzyskały zatwierdzenie na podstawie art. 43a ust. 5 pkt 1 ustawy wymienionej

Art. 11.

1.

Programy ustanowione na podstawie art. 57 ust. 7 ustawy wymienionej

do spraw rolnictwa, w drodze rozporządzenia, w granicach określonych w art. 57 ust. 7

Art. 12.

1.

Do postępowań w sprawie zatwierdzenia laboratorium do przeprowadzania

wszczętych na podstawie art. 25a ustawy wymienionej w art. 5 i niezakończonych decyzją

ustawą.

o którym mowa w art. 25e ustawy wymienionej w art. 5, tracą prawo do prowadzenia tej

złożą, zgodnie z jej przepisami, wniosku o dokonanie takiego wpisu, na podstawie którego

– 39 –

Art. 14.

Podmioty, przedsiębiorstwa lub zakłady w rozumieniu art. 3 pkt 11 i 13

zarejestrowane lub zatwierdzone zgodnie z tym rozporządzeniem w okresie od dnia 4 marca

niniejszej ustawy, krajowym laboratoriom referencyjnym właściwym dla danego kierunku

badań izolaty odzwierzęcych czynników chorobotwórczych, o których mowa w art. 52c

Art. 16.

Listy podmiotów prowadzących działalność w zakresie zbierania,

przechowywania, transportowania, operowania, przetwarzania oraz wykorzystywania lub

Art. 17.

Wykaz, o którym mowa w art. 43a ust. 6 ustawy wymienionej w art. 1, staje się

Art. 18.

Postępowania w sprawach, o których mowa w:

– 40 –

1) art. 77 pkt 1, 2, 3 i 6 oraz art. 85 ust. 1 pkt 1a ustawy wymienionej w art. 1 – w zakresie

2) art. 40 ust. 2 pkt 9 ustawy wymienionej w art. 9

wymienionej w art. 1 zachowują moc i mogą być zmieniane na podstawie tego przepisu.

3.

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 33 ustawy wymienionej w art. 5

5-08-dg

UZASADNIENIE

Projektowana ustawa została opracowana na podstawie założeń przyjętych przez Radę

Celem uchwalenia projektowanej ustawy jest zapewnienie efektywnego i jednolitego

stosowania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przepisów rozporządzenia

rozporządzenia nr 1069/2009 zostało wydane rozporządzenie Komisji (UE) nr 142/2011

„rozporządzeniem nr 142/2011”, oraz rozporządzenia zmieniające rozporządzenie

nr 142/2011.

Ze względu na fakt, iż obowiązujące przepisy krajowe były tworzone w okresie

specjalne, rozdz.

3, t.

37, str. 92, z późn. zm.), które z dniem 4 marca 2011 r. zostało

zastąpione przez rozporządzenie nr 1069/2009, konieczne jest wprowadzenie zmian,

które zapewnią prawidłowe stosowanie zarówno rozporządzenia nr 1069/2009, jak

i rozporządzenia nr 142/2011.

Ponadto celem projektowanej ustawy jest zapewnienie pełnego wdrożenia niektórych

2

wspólnotowych środków zwalczania pryszczycy, uchylającej dyrektywę 85/511/EWG

i decyzje 89/531/EWG i 91/655/EWG oraz zmieniającej dyrektywę 92/46/EWG

Rady 90/424/EWG i uchylającej dyrektywę Rady 92/117/EWG (Dz. Urz.

UE L 325

(Dz. Urz.

UE L 238 z 24.11.2006, str. 14, z późn. zm.) oraz dyrektywy wykonawczej

w tym zakresie stanowią reakcję na problemy, które pojawiły w związku ze

stosowaniem obowiązującego prawa.

Projektowana ustawa dostosowuje również przepisy polskiego prawa weterynaryjnego

w związku z przystąpieniem w dniu 1 lipca 2013 r.

Republiki Chorwacji do Unii

Wprowadzenie projektowanych regulacji wymaga dokonania zmian w kilku ustawach,

projektu.

zakaźnych zwierząt wprowadza się następujące zmiany:

3

1) dodaje się nowe definicje lub modyfikuje definicje pojęć już używanych w wyżej

wymienionej ustawie, takich jak: „zwierzęta gospodarskie”, „umieszczanie na

rynku”, „produkty”, „handel”, aby zapewnić ich spójność z terminologią

występującą w wyżej wymienionych przepisach Unii Europejskiej,

2) wskazuje się, jakie organy Inspekcji Weterynaryjnej będą wykonywały zadania

określone w rozporządzeniu nr 1069/2009 i rozporządzeniu nr 142/2011,

w drodze rozporządzenia, jakie konkretnie zadania lub czynności będą

wykonywane przez dany organ Inspekcji Weterynaryjnej i w jaki sposób,

3) dostosowuje się przepisy rozdziału 2 dotyczącego wymagań weterynaryjnych dla

podejmowania i prowadzenia działalności nadzorowanej, przewidując, że taką

produktów pochodnych będzie można rozpocząć po dokonaniu jej rejestracji albo

zatwierdzenia lub warunkowego zatwierdzenia przez powiatowego lekarza

weterynarii i nadaniu prowadzącym ją podmiotom oraz przedsiębiorstwom lub

zakładom, w których będzie ona prowadzona, weterynaryjnego numeru

identyfikacyjnego,

4) reguluje się – w dodawanym rozdziale 5a – wymagania weterynaryjne dla

obowiązki podmiotów prowadzących działalność nadzorowaną w zakresie tych

produktów, a ponadto:

a) wprowadza się przepis (art. 26a ust. 5), zgodnie z którym decyzjom wydanym

w sprawach, o których mowa w załączniku VI w rozdziale II w sekcji 2

rozporządzenia nr 142/2011, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności,

tak aby zapewnić właściwe stosowanie tych przepisów, które przewidują, że

rozstrzygnięcia podejmowane na ich podstawie mają być wykonywane

niezwłocznie, z uwagi na zagrożenie, jakie może powstać dla zdrowia

publicznego i zdrowia zwierząt,

b) wprowadza się przepis (art. 26b) mający na celu ograniczenie stosowania na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oznaczania opakowań i worków o wadze

przekraczającej 50 kg zawierających nawozy organiczne lub polepszacze

4

informacyjne korzystniejsze jest oznakowanie takich worków w sposób

rozporządzenia nr 142/2011.

Informacja podana na wymienionych

opakowaniach lub workach będzie wówczas bardziej rozbudowana,

c) upoważnia się właściwego miejscowo wojewodę do wydania, po uzgodnieniu

z Głównym Lekarzem Weterynarii, rozporządzenia – aktu prawa miejscowego

rozporządzenia nr 1069/2009, jeżeli na takich terenach występuje potrzeba

nr 1069/2009 (art. 26c),

d) przewiduje się dla ministra właściwego do spraw rolnictwa możliwość

określenia:

– wzoru krajowego dokumentu handlowego funkcjonującego w ramach

rozporządzenia nr 1069/2009, w który zaopatruje się uboczne produkty

pochodzenia zwierzęcego i produkty pochodne, przy przewozie wyłącznie

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (art. 26d ust. 1),

– wymagań weterynaryjnych dotyczących produktów ubocznych

z takimi produktami, w przypadku gdy w rozporządzeniu nr 1069/2009

lub w rozporządzeniu nr 142/2011 upoważnia się państwo członkowskie

zakresie (art. 26h),

e) wprowadza się regulację, zgodnie z którą powiatowy lekarz weterynarii

pochodzenia zwierzęcego lub produkty pochodne (art. 26e); zmiana ta ma na

celu zapobieżenie zdarzającym się dotychczas sytuacjom, w których zwierzęta

takie po stwierdzeniu przez organy Inspekcji Weterynaryjnej, że w żywieniu

tych zwierząt mogły być lub były stosowane wymienione niedozwolone

5

produkty, były natychmiast przemieszczane w nieznane miejsce; w takim

przypadku działania organów Inspekcji Weterynaryjnej mające na celu

przeciwdziałanie poddaniu takich zwierząt ubojowi oraz wykorzystaniu

pochodzących od nich produktów do wytworzenia żywności były bardzo

utrudnione i często kończyły się niepowodzeniem; produkty pozyskane

z takich zwierząt często trafiały do spożycia przez ludzi, powodując

zagrożenie dla zdrowia publicznego; w przypadku potwierdzenia podejrzenia,

wymienionym decyzjom o zakazie przemieszczania zwierząt oraz o zabiciu

zwierząt w rzeźni będzie obowiązkowo nadawana klauzula natychmiastowej

wykonalności; nadawanie klauzul natychmiastowej wykonalności jest

konieczne, aby osiągnąć cel projektowanej regulacji, to jest powstrzymanie

przemieszczania zwierząt i wykorzystywania pochodzących od nich

produktów do wytworzenia żywności, w przypadkach gdy powzięto lub

pochodne; niezastosowanie się do wyżej wymienionych decyzji powiatowego

lekarza weterynarii będzie podlegało dotkliwej sankcji finansowej

wymierzanej w postaci kary administracyjnej (art. 85a ust. 1 pkt 5 lit. a i ust. 2

pkt 1),

f) wprowadza się regulację (w art. 26f), zgodnie z którą powiatowy lekarz

pochodne lub wytworzonych z produktów ubocznych pochodzenia

udostępniania takich produktów, jeżeli nie uzyskał on zatwierdzenia albo

dotyczy podmiotów, które prowadzą działalność nielegalnie, bez uzyskania

wymaganego prawem zatwierdzenia, warunkowego zatwierdzenia albo

6

rejestracji; podmioty te nie podlegają nadzorowi organów Inspekcji

Weterynaryjnej, a w swojej działalności często wykorzystują produkty

niewiadomego pochodzenia, które powinny podlegać unieszkodliwieniu;

celem projektowanej regulacji jest zatrzymanie takich produktów w miejscu,

w którym powiatowy lekarz weterynarii stwierdził ich obecność, w celu

dokonania koniecznych ustaleń oraz podjęcia dalszych decyzji dotyczących

takich produktów, mających na celu ochronę zdrowia publicznego i zdrowia

zwierząt; dotychczas często zdarzało się, że po stwierdzeniu obecności takich

produktów przez organ Inspekcji Weterynaryjnej były one natychmiast

przemieszczane w nieznane miejsce, co uniemożliwiało wymienionemu

organowi podjęcie dalszych czynności urzędowych dotyczących takich

produktów; z uwagi na fakt, że podmiot prowadzi działalność nielegalnie oraz

ze względu na stwarzane przez takie produkty zagrożenie dla zdrowia

publicznego i zdrowia zwierząt, wymienione produkty nie powinny być

w jakikolwiek sposób zbywane ani udostępniane innym osobom; wyżej

wymienionej decyzji będzie obowiązkowo nadawana klauzula

wykonalności jest konieczne w celu osiągnięcia celu projektowanej regulacji,

to jest powstrzymania przemieszczania produktów ubocznych pochodzenia

powinny podlegać unieszkodliwieniu; niezastosowanie się do decyzji

g) wprowadza się regulację, zgodnie z którą próbki, o których mowa

produktów pochodnych; regulacja ta ma na celu uniknięcie ewentualnych

wątpliwości co do podmiotu obowiązanego do wniesienia takich opłat

(art. 26g),

5) znosi się przepisy penalizujące jako występki lub wykroczenia czyny stanowiące

naruszenie przepisów dotyczących produktów ubocznych pochodzenia

7

zwierzęcego oraz produktów pochodnych, a jednocześnie – w dodawanym

rozdziale 10a – wprowadza się kary administracyjne za naruszenia przepisów

dotyczących tych produktów; zgodnie z projektowaną regulacją za takie naruszenia

Statystycznego.

Przewiduje się, że konkretna wysokość kar pieniężnych za

poszczególne naruszenia zostanie określona w rozporządzeniu ministra właściwego

do spraw rolnictwa, a będzie ona zróżnicowana w zależności od stopnia zagrożenia

dane naruszenie oraz rozmiaru korzyści majątkowych, które podmiot dokonujący

naruszenia osiągnął lub mógł osiągnąć; zmiana ta ma na celu realizację obowiązku

tj. obowiązku zapewnienia, aby sankcje za naruszenie przepisów tego

rozporządzenia były skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.

Uwzględnia ona

także zastrzeżenia Komisji Europejskiej sformułowane w raporcie z audytu FVO

nr 2011–8945 w zakresie gąbczastej encefalopatii bydła (BSE), przeprowadzonego

w dniach 6–17 czerwca 2011 r., oraz zarzuty Komisji Europejskiej skierowane do

strony polskiej w piśmie z dnia 3 sierpnia 2011 r. (nr sanco.ddg2.E.5/FM/dd

D(2011)856884).

Komisja Europejska w wymienionych dokumentach zwróciła

uwagę na niedostatecznie odstraszający charakter sankcji stosowanych w razie

naruszenia zakazów dotyczących karmienia zwierząt paszą zawierającą

przetworzone białka zwierzęce; zakłada się, że odpowiedzialność administracyjna,

którą cechuje automatyzm stosowania sankcji za obiektywny fakt naruszenia

prawa, będzie bardziej skutecznym, proporcjonalnym i odstraszającym środkiem

reakcji na naruszenia przepisów dotyczących produktów ubocznych pochodzenia

odpowiedzialnością karną; za najważniejsze uznać należy znaczące zwiększenie

odpowiedzialności pieniężnej za takie naruszenia, w porównaniu z obecną

regulacją; zakłada się, że zmniejszy to ekonomiczną motywację celowego ich

dokonywania; należy mieć także na uwadze, że w obecnym stanie prawnym

postępowania karne w sprawach przestępstw lub wykroczeń polegających na

8

naruszeniu przepisów dotyczących produktów ubocznych pochodzenia

zwierzęcego oraz produktów pochodnych często kończą się wymierzeniem

łagodnej sankcji karnej lub odstąpieniem od jej wymierzenia z uwagi na

stwierdzenie przez organy ścigania znikomej szkodliwości społecznej czynu;

dotychczasowe przepisy karne nie spełniają zatem zakładanej funkcji

prewencyjnej; dotyczy to w szczególności art. 77 pkt 6 ustawy z dnia 11 marca

w którym określono przestępstwo polegające na naruszeniu zakazu karmienia

zwierząt gospodarskich mączkami mięsno-kostnymi; jednocześnie rozstrzygnięto,

uproszczenia i racjonalizacji zadań organów egzekucyjnych, przez zapewnienie

większej jednolitości regulacji prawnych dotyczących dochodzenia należności

publicznoprawnych przez te organy, w tym w szczególności terminów

przedawnienia należności; zakłada się, że takie rozwiązanie przyczyni się do

ograniczenia wątpliwości prawnych odnośnie do stosowania przepisów

w wymienionym zakresie oraz zapewni sprawne działanie systemu analizy

przedawnień zarówno w przypadku wierzyciela występującego o egzekucję

należności pieniężnych, jak i naczelnika urzędu skarbowego jako organu

egzekucyjnego.

Ponadto wprowadza się zmiany w odnośniku nr 1 pkt 1 i 2, w art. 43a, art. 48a, art. 52c

ust. 2, art. 57 i załączniku nr 1 wyżej wymienionej ustawy oraz uchyla się pkt 38

Zmiany wprowadzane w odnośniku nr 1 pkt 1 do ustawy mają charakter porządkowy.

Wynikają one z faktu zastąpienia dyrektywy Rady 90/426/EWG z dnia

specjalne, rozdz.

3, t.

10, str. 152, z późn. zm.) przez dyrektywę Rady 2009/156/WE

9

wydanie specjalne, rozdz.

3, t.

11, str. 3, z późn. zm.) przez dyrektywę Rady

i 2009/158/WE nie wprowadza się żadnych zmian merytorycznych, a jedynie ujednolica

się (porządkuje) regulacje dotychczas zawarte w dyrektywach 90/426/EWG

i 90/539/EWG, które zostały już w pełni wdrożone do polskiego systemu prawa.

Zabieg

ten był konieczny w odniesieniu do wymienionych dyrektyw 90/426/EWG

i 90/539/EWG, gdyż ze względu na liczne nowelizacje tych aktów prawnych należało

usystematyzować układ postanowień w nich zawartych (tzw. „codification”).

Z uwagi na fakt, że regulacja dotychczas zawarta w art. 43a ustawy z dnia

zwierząt nie zapewniała osiągnięcia celów określonych w art. 65 dyrektywy

oraz zmieniającej dyrektywę 92/46/EWG w zakresie dotyczącym sprawowania nadzoru

nad przeprowadzaniem lub wykonywaniem w zatwierdzonych pomieszczeniach,

obiektach lub laboratoriach badań lub innych czynności z żywym czynnikiem

wytwarzanymi z takich antygenów, w artykule tym doprecyzowano zasady

sprawowania przez Głównego Lekarza Weterynarii nadzoru nad pomieszczeniami,

obiektami lub laboratoriami, w których takie badania lub czynności są przeprowadzane

lub wykonywane.

Zmianę w tym zakresie wprowadza się, uwzględniając wnioski

z kontroli przeprowadzonej przez inspektorów Biura ds. Żywności i Weterynarii (FVO),

w dniach 5 i 6 maja 2011 r.

W projektowanym art. 43a ust. 2 doprecyzowuje się

wymagania, jakie muszą spełniać pomieszczenie, obiekt lub laboratorium

przeprowadzające badania lub inne czynności z żywym czynnikiem zakaźnym.

Wprowadza się również obowiązek przeprowadzenia przez Głównego Lekarza

Weterynarii kontroli w takim pomieszczeniu, obiekcie lub laboratorium przed jego

zatwierdzeniem.

Przyznaje się także temu lekarzowi uprawnienie do wydawania decyzji

10

administracyjnej nakazującej usunięcie stwierdzonych naruszeń w określonym terminie.

Przewiduje się, że takiej decyzji oraz decyzji administracyjnej w przedmiocie cofnięcia

zatwierdzenia pomieszczenia, obiektu lub laboratorium będzie nadawany rygor

natychmiastowej wykonalności.

Taka regulacja jest uzasadniona koniecznością

zapewnienia ochrony zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt.

Pomieszczenie, obiekt

zakaźnym muszą spełniać bardzo wysokie standardy bezpieczeństwa, aby nie dopuścić

do przeniesienia się z takiego pomieszczenia, obiektu lub laboratorium żywego

czynnika zakaźnego, który stanowi zagrożenie dla zdrowia publicznego i zdrowia

zwierząt.

Zgodnie z zasadą ostrożności każda okoliczność wpływająca choćby

potencjalnie na poziom bezpieczeństwa we wskazanym zakresie wymaga

niezwłocznego przeprowadzenia działań zwiększających to bezpieczeństwo (art. 43b

ust. 3).

Zgodnie z projektowanym art. 43a ust. 2 pomieszczenie, obiekt lub laboratorium

będzie musiało spełniać między innymi wymagania bezpieczeństwa biologicznego

pomieszczeniach ze zwierzętami laboratoryjnymi.

Takie wymagania wynikają zarówno

wymienionych podręczników, które są zbiorem powszechnie uznanych i stosowanych

na całym świecie standardów postępowania w dziedzinie ochrony zdrowia zwierząt,

bezpieczeństwa żywności pochodzenia zwierzęcego oraz ochrony zwierząt.

Główny

Lekarz Weterynarii, aby zapewnić podmiotom ubiegającym się o zatwierdzenie dostęp

do ww. podręczników, ogłosi je na stronie internetowej administrowanej przez Główny

Zmiany wprowadzane w ust. 2 i 4 w art. 48a wyżej wymienionej ustawy mają na celu

zapewnienie spójności z regulacjami zawartymi w ust. 3 w art. 26a i ust. 2 w art. 26h

oraz w ust. 3 w art. 26h tej ustawy.

Zmiana w art. 52c w ust. 2 wyżej wymienionej ustawy sprowadza się do zastąpienia

obowiązku przekazywania izolatów odzwierzęcych czynników chorobotwórczych

uzyskanych w trakcie przeprowadzania badań laboratoryjnych w kierunku chorób

weterynaryjnej obowiązkiem przekazywania takich izolatów właściwym krajowym

11

laboratoriom referencyjnym i wynika z potrzeby dostosowania regulacji zawartych

w tym artykule do postanowień zawartych w art. 6 dyrektywy 2003/99/WE.

Zmiany wprowadzane w art. 57 ust. 3 i 7 wyżej wymienionej ustawy stanowią

realizację decyzji stałego komitetu Rady Ministrów, podjętej na posiedzeniu w dniu

8 grudnia 2011 r. w sprawie wprowadzania zmian w przepisach upoważniających do

wydawania aktów wykonawczych, polegających na wskazywaniu ministra kierującego

odpowiednim działem administracji rządowej jako organu upoważnionego do wydania

rozporządzenia, zamiast Rady Ministrów lub Prezesa Rady Ministrów.

Art. 57 zmienia się także w celu wdrożenia art. 44 ust. 1 akapit czwarty dyrektywy

2006/88/WE, określając tryb przedkładania przez Głównego Lekarza Weterynarii

realizowany na obszarze stref lub enklaw stanowiących mniej niż 75% terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, a wymienione strefy lub enklawy nie będą obejmować

zlewni wykorzystywanych wspólnie z innymi państwami członkowskim lub państwami

trzecimi, Komisji Europejskiej w celu zatwierdzenia.

Główny Lekarz Weterynarii, aby

uzyskać takie zatwierdzenie, będzie składał Komisji Europejskiej oświadczenie

o zamiarze realizacji wymienionego programu wraz z tekstem tego programu.

Dalsze

postępowanie z tym oświadczeniem jest prowadzone zgodnie z procedurą, która została

2006/88/WE.

Procedura ta zawiera sposób postępowania dla organów Komisji

Europejskiej, w ramach której taki program jest poddawany ocenie w toku prac Stałego

skierowanych do Komisji Europejskiej, w projekcie ustawy przewidziano

implementację wyłącznie tych przepisów dotyczących trybu postępowania, które są

skierowane do państwa członkowskiego, a mianowicie przepisów regulujących tryb

złożenia wymienionego oświadczenia, dokonywania zmian w programie oraz

warunków uznania programu za zatwierdzony (art. 57 ust. 6a–6c).

Dodanie pkt 28 w załączniku nr 1 do wyżej wymienionej ustawy ma na celu

zapewnienie zgodności przepisów tej ustawy z art. 2 ust. 2 lit. p dyrektywy Rady

12

rozdz.

3, t.

1, str. 13, z późn. zm.) i art. 2 lit. b pkt 14 dyrektywy Rady 91/68/EWG

z dnia 28 stycznia 1991 r. w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt regulujących

handel wewnątrzwspólnotowy owcami i kozami (Dz. Urz.

UE L 46 z 19.02.1991,

z późn. zm.) w brzmieniu zmienionym w związku z przystąpieniem Republiki

Chorwacji do Unii Europejskiej.

Zmiany w tych dyrektywach polegają na dodaniu

w definicji legalnej pojęcia „region” nazwy chorwackiej jednostki administracyjnej.

z wykazu chorób zakaźnych zwierząt podlegających obwiązkowi zwalczania

w Rzeczypospolitej Polskiej zakaźnego zespołu owrzodzenia (Epizootic ulcerative

syndrome – EUS).

Zmiana ta dostosowuje krajowe przepisy prawne do prawa Unii

Europejskiej.

Zgodnie z przepisami dyrektywy 2012/31/UE, z dniem 1 stycznia 2013 r.

wykaz chorób egozotycznych zwierząt akwakultury został zmieniony przez usunięcie

z niego zakaźnego zespołu owrzodzenia.

Zmiana ta jest konsekwencją przyjętej

wynika, że choroba ta nie stanowi praktycznie zagrożenia dla unijnego sektora

akwakultury.

przepisów tej ustawy z przepisami dyrektywy 2005/36/WE Parlamentu Europejskiego

Zmiany proponowane w art. 3 projektu polegają, po pierwsze, na zastąpieniu odesłań do

o weterynaryjnej kontroli granicznej odesłaniami do rozporządzenia nr 1069/2009.

Po

drugie, w załączniku do tej ustawy zostanie wprowadzona zmiana mająca na celu

zapewnienie zgodności tego załącznika z załącznikiem I do dyrektywy Rady 97/78/WE

13

W art. 4 projektu w odesłaniach zawartych w ustawie z dnia 10 grudnia 2003 r.

wskazuje się obecnie obowiązujące przepisy Unii Europejskiej, tj. Traktat

o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (art. 2 pkt 5, art. 5 ust. 2, art. 24 ust. 2 pkt 2

i art. 27) i rozporządzenie nr 1069/2009 (załącznik nr 1 część II ust. 6 i załącznik nr 2

część II ust. 2).

1) zastępuje się pojęcie „uboczne produkty pochodzenia zwierzęcego” używanymi

uboczne pochodzenia zwierzęcego” i „produkty pochodne” (art. 3 ust. 2 pkt 5 lit. b,

2) zastępuje się, w związku ze zmianami wprowadzonymi w art. 25a, odesłania

zawarte w art. 8a pkt 1 i 2,

3) dodaje się regulację nakładającą na podmiot prowadzący zakład przetwórczy

w rozumieniu rozporządzenia nr 142/2011 obowiązek nieodpłatnego udostępnienia

pomieszczenia organom Inspekcji Weterynaryjnej przeprowadzającym kontrolę

4) zmienia się zasady i tryb uzyskiwania statusu laboratorium urzędowego

urzędowych (art. 25a),

5) dodaje się regulacje określające wymagania, jakie powinny spełniać laboratoria

przeprowadzające badania laboratoryjne, których wyniki są wykorzystywane dla

celów kontroli urzędowej, i zasady nadzoru nad takimi laboratoriami

(art. 25e–25g).

Oprócz laboratoriów posiadających status laboratoriów

urzędowych, wchodzących w skład systemu laboratoriów urzędowych, o którym

Weterynaryjnej, funkcjonują również laboratoria, które przeprowadzają badania

wyłącznie na zlecenie podmiotów prywatnych, w celu realizacji obowiązków

takich podmiotów wynikających z przepisów prawa.

Wyniki takich badań są

wykorzystywane także dla celów kontroli urzędowej przeprowadzanej przez

organy Inspekcji Weterynaryjnej.

Laboratoria wykonujące takie badania,

14

w przeciwieństwie do laboratoriów urzędowych, nie muszą być akredytowane.

W odniesieniu do niektórych takich laboratoriów, na przykład laboratoriów

badających uboczne produkty pochodzenia zwierzęcego, z przepisów Unii

Europejskiej wynika obowiązek sprawowania nad nimi nadzoru przez właściwy

organ.

Mając na względzie powyższe, w proponowanej regulacji przewidziano

obowiązek uzyskania przez takie laboratoria wpisu do rejestru prowadzonego przez

Głównego Lekarza Weterynarii.

Ponadto określono obowiązek poddawania się

przez takie laboratoria badaniom biegłości prowadzonym przez krajowe laboratoria

referencyjne.

Jednocześnie nie wprowadzono obowiązku uzyskania przez takie

laboratoria akredytacji, z uwagi na wysokie koszty i czas niezbędny do jej

uzyskania,

6) dodaje się regulację dotyczącą zasad pokrywania kosztów udziału laboratoriów

w badaniach biegłości i kontroli laboratoriów przeprowadzanych przez krajowe

laboratoria referencyjne.

Zgodnie z tą regulacją, wymienionych kosztów nie będą

innych laboratoriów, za udział laboratorium w badaniu biegłości lub kontrolę

takiego laboratorium przeprowadzoną przez krajowe laboratorium referencyjne

referencyjne wystawi fakturę, zaś zapłaconą kwotę przekaże w całości do budżetu

państwa.

W przypadku gdy laboratorium uczestniczące w badaniu biegłości lub

poddane kontroli nie dokona opłaty faktury, sprawa zostanie przekazana na drogę

państwa (art. 25g),

7) w art. 25a ust. 5 i 6 oraz art. 25f ust. 5, 7 i 8 wprowadzono pojęcia „wynik zgodny

z kryteriami określonymi przez krajowe laboratorium referencyjne, które

przeprowadziło te badania”, „wynik niezgodny z kryteriami określonymi przez

wątpliwy” w odniesieniu do badań biegłości.

Nomenklatura taka jest stosowana

w praktyce z uwagi na charakter badań biegłości.

Badania biegłości są

miarodajnym narzędziem wykazania kompetencji danego laboratorium w zakresie

wykonywania określonego typu badań, a także jego doskonalenia.

W każdym

15

badaniu biegłości uczestniczą co najmniej dwa laboratoria.

Wyniki badań

laboratoryjnych przeprowadzanych przez laboratoria uczestniczące w takim

badaniu są następnie analizowane i porównywane z kryteriami określonymi przez

i w zależności do uzyskanych wyników tych badań kwalifikowane jako zgodne

z takimi kryteriami, niezgodne z takimi kryteriami lub wątpliwe.

Zmiany wprowadzone w art. 25c wyżej wymienionej ustawy mają na celu

doprecyzowanie procedury przygotowywania przez Głównego Lekarza Weterynarii

oraz krajowe laboratoria referencyjne szczegółowego zakresu rzeczowego zadań

krajowych laboratoriów referencyjnych i wynikają z potrzeby usunięcia wątpliwości,

jakie pojawiały się w tym zakresie przy stosowaniu tego artykułu w dotychczasowym

brzmieniu.

Ponadto znosi się obowiązek corocznego przekazywania przez krajowe

laboratoria referencyjne Głównemu Lekarzowi Weterynarii informacji o uzyskanych

przeprowadzonych badań porównawczych (zgodnie z terminologią stosowaną

w projekcie – badań biegłości).

Coroczne przekazywanie wyników tych badań

Głównemu Lekarzowi Weterynarii nie jest celowe z uwagi na fakt, że wyniki uzyskane

przez laboratoria urzędowe i referencyjne w ramach badań biegłości są przekazywane

przez organizatora badań, tj. krajowe laboratorium referencyjne lub wspólnotowe

laboratorium referencyjne, Głównemu Lekarzowi Weterynarii po zakończeniu badań.

Zmiany proponowane w art. 6 i art. 7 projektu polegają na zastąpieniu odesłań do

nr 1069/2009.

poz. 1045, z późn. zm.) wprowadza się kary administracyjne za naruszenie polegające

na wytwarzaniu lub wprowadzaniu do obrotu pasz dla określonego gatunku lub

kategorii zwierząt, zawierających lub wytworzonych z udziałem niedozwolonych do

lub produktów pochodnych, w wysokości do trzydziestokrotności przeciętnego

16

ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, i jednocześnie

przewiduje się, że konkretna wysokość kary pieniężnej za dane naruszenie zostanie

naruszenia osiągnął lub mógł osiągnąć.

Wprowadzenie tej regulacji ma na celu

zapewnienie spójności przepisów tej ustawy w związku z proponowanym

oraz produktów pochodnych.

Nie byłaby bowiem uzasadniona sytuacja, w której

jedynie podmioty stosujące pasze zawierające lub wytworzone z udziałem

taka nie dotyczyłaby podmiotów wytwarzających lub wprowadzających do obrotu takie

przedawnienia należności.

Zakłada się, że wymienione rozwiązanie zmniejszy

możliwość wystąpienia wątpliwości prawnych odnośnie do stosowania przepisów

w wymienionym zakresie oraz przyczyni się do sprawnego działania systemu analizy

przedawnień zarówno na rzecz wierzyciela występującego o egzekucję należności

1) modyfikuje się definicje pojęć „nawozy naturalne” i „środek poprawiający

właściwości gleby”, aby dostosować je do definicji zawartych w rozporządzeniu

17

Modyfikacja pojęcia „nawozy naturalne” polega na włączeniu do zakresu

znaczeniowego tego pojęcia odchodów zwierząt futerkowych.

Modyfikacja pojęcia

„środek poprawiający właściwości gleby” polega na rozszerzeniu tego pojęcia

2) wprowadza się przepis wskazujący, że nawozy organiczne i polepszacze gleby

o nawozach i nawożeniu, wytworzone z produktów ubocznych pochodzenia

zwierzęcego lub z produktów pochodnych lub zawierające w swoim składzie

3) zastępuje się odesłania do rozporządzenia nr 1774/2002 oraz do rozporządzenia

Komisji (WE) nr 181/2006 z dnia 1 lutego 2006 r. w sprawie wykonania

rozporządzenia (WE) nr 1774/2002 w odniesieniu do nawozów organicznych

i dodatków do wzbogacania gleby innych niż nawóz naturalny oraz zmieniającego

to rozporządzenie (Dz. Urz.

UE L 29 z 02.02.2006, str. 31) odesłaniami do

rozporządzenia nr 1069/2009 lub rozporządzenia nr 142/2011 lub wprowadza się

pojęcia zgodne z terminologią stosowaną w tych rozporządzeniach (art. 3 ust. 1

pkt 3, art. 4 ust. 6 pkt 2 lit. a, art. 6 pkt 3, art. 7 ust. 2 pkt 3, art. 9 ust. 10, art. 18

ust. 1 pkt 1, art. 23 ust. 3 i art. 36),

4) dodaje się:

a) regulację, zgodnie z którą do wniosku o wydanie pozwolenia na

wprowadzenie do obrotu nawozu lub środka wspomagającego uprawę roślin

zakładu, który wytwarza nawozy lub takie środki zawierające w swoim

oraz o nadaniu weterynaryjnego numeru identyfikacyjnego lub oświadczenie

o uzyskaniu takiej decyzji, a w przypadku nawozu lub środka

Rzeczpospolita Polska – inne równoważne dokumenty (art. 4 ust. 4 pkt 5),

dołącza się opinię upoważnionej jednostki organizacyjnej o spełnieniu przez

składnik antyżywieniowy dodany do nawozu organicznego, organiczno-

18

mączkę, wymagań, które zostały określone w załączniku XI w rozdziale II

w sekcji 1 w ust. 3 rozporządzenia nr 142/2011 (art. 4 ust. 6 pkt 2 lit. b, art. 4

ust. 11); zatwierdzanie składników antyżywieniowych w sposób pośredni

nawozu albo środka wspomagającego uprawę roślin ma na celu uproszczenie

procedur administracyjnych w tym zakresie; w projekcie przewidziano, że ten

sam cel zostanie osiągnięty w wyniku przeprowadzenia jednej procedury

administracyjnej zamiast dwóch takich procedur – jednej w przedmiocie

zatwierdzenia wyżej wymienionego składnika antyżywieniowego oraz drugiej

c) regulacje przesądzające, w jakim trybie umieszcza się w wykazie oraz

wykreśla z wykazu prowadzonego przez Głównego Lekarza Weterynarii

składniki antyżywieniowe, które mogą być dodawane do nawozu

roślin (art. 4 ust. 10–12); w wykazie tym będzie umieszczany składnik

antyżywieniowy, jeżeli nawóz lub środek wspomagający uprawę roślin

zawierający ten składnik został dopuszczony do obrotu na mocy pozwolenia

ministra właściwego do spraw rolnictwa lub gdy składnik ten został

wspomagającego uprawę roślin – w przypadku ujawnienia, że został

zmieniony skład wykorzystywany do produkcji tego nawozu albo środka

na wprowadzenie do obrotu (art. 7 ust. 2a),

5) rozszerza się zakres danych zawartych w prowadzonym przez ministra właściwego

do spraw rolnictwa wykazie nawozów i środków wspomagających uprawę roślin

(wprowadzenie do wyliczenia w art. 8 ust. 1),

19

6) uchyla się art. 40 ust. 2 pkt 9 i art. 41 pkt 8, z uwagi na fakt, że naruszenia prawa

w zakresie, który obejmują te przepisy, będą podlegały karze pieniężnej na

podstawie ustawy zmienianej w art. 1 projektu.

W projekcie przewiduje się regulacje przejściowe dotyczące:

1) postępowań w sprawie zatwierdzenia:

a) pomieszczeń, obiektów lub laboratoriów do przeprowadzania badań i innych

ustawy (art. 10 ust. 1), do których stosuje się przepisy dotychczasowe, a także

uznania za zatwierdzone zgodnie z projektowanym brzmieniem art. 43a ust. 5

pkt 1 wyżej wymienionej ustawy tych pomieszczeń, obiektów lub

laboratoriów, które zostały zatwierdzone na podstawie dotychczasowego

urzędowych, wszczętych na podstawie art. 25a ustawy z dnia

brzmienia art. 25a wyżej wymienionej ustawy (art. 12 ust. 2),

2) zachowania w mocy programów zwalczania chorób zakaźnych zwierząt, w tym

chorób odzwierzęcych, programów mających na celu wykrycie występowania

zakaźnymi zwierząt akwakultury mających na celu osiągnięcie przez terytorium

lub krajowych programów zwalczania chorób odzwierzęcych i odzwierzęcych

czynników chorobotwórczych wymienionych w rozporządzeniu (WE)

20

zgodnie z dotychczasowym brzmieniem art. 57 ust. 7 ustawy z dnia

zwierząt (art. 11 ust. 1) i zapewnienia ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa

możliwości dokonywania zmian w tych programach w granicach określonych

w art. 57 ust. 7 ww. ustawy w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą (art. 11 ust. 2),

rozporządzenia nr 1069/2009, które od dnia 4 marca 2011 r., tj. od dnia jego

wejścia w życie, zostały zarejestrowane lub zatwierdzone zgodnie z tym

rozporządzeniem za zarejestrowane albo zatwierdzone zgodnie z ustawą z dnia

5) określenia sześciomiesięcznego terminu na przekazanie przez zakłady higieny

referencyjnym izolatów odzwierzęcych czynników chorobotwórczych, o których

ustawą (art. 15),

6) uznania list podmiotów prowadzących działalność w zakresie zbierania,

transportowania, przechowywania, operowania, przetwarzania oraz

21

którego Główny Lekarz Weterynarii wpisuje zatwierdzone pomieszczenia, obiekty

lub laboratoria wykonujące badania i inne czynności z żywym czynnikiem

wytwarzanymi z takich antygenów w celach badawczym, diagnostycznym lub

w brzmieniu nadanym projektowaną ustawą (art. 17),

ustawy postępowań karnych i w sprawach o wykroczenia na podstawie przepisów

przepisów dotyczących ubocznych produktów pochodzenia zwierzęcego

nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi; wymienione przepisy karne na mocy

projektowanej ustawy zostaną uchylone i zastąpione przepisami wprowadzającymi

kary nakładane w drodze decyzji administracyjnych; powody wprowadzenia kar

str. 6–8 uzasadnienia; uwzględniając zakładany cel projektowanej regulacji,

polegający na zwiększeniu faktycznej dolegliwości stosowanych sankcji,

racjonalne jest, aby postępowania karne wszczęte i niezakończone przed wejściem

w życie projektowanej ustawy były kontynuowane w nowym stanie prawnym,

a nie umarzane w związku z uchyleniem dotychczasowych przepisów karnych

(art. 18),

zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, które w przeciwnym razie – z uwagi

na zmianę wprowadzoną w art. 1 pkt 1 lit. o tej ustawy (rodzaje działalności

uznanej za działalność nadzorowaną) – utraciłyby moc, a także dopuszcza się

ich nowelizację,

b) art. 11 ust. 4 tej ustawy do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych

wydanych na podstawie projektowanego brzmienia art. 11 ust. 4, nie dłużej

22

z uwagi na zmianę wprowadzoną w art. 30 ust. 1 lit. g tej ustawy utraciłyby

z uwagi na zmiany wprowadzone w art. 4 tej ustawy utraciłyby moc, a także

2013 r. pod numerem UC88.

Projekt założeń został również udostępniony w Biuletynie Informacji Publicznej

23

OCENA SKUTKÓW REGULACJI

Projekt ustawy dotyczy:

2) organów Inspekcji Weterynaryjnej – Głównego Lekarza Weterynarii,

wojewódzkiego lekarza weterynarii, powiatowego lekarza weterynarii oraz

granicznego lekarza weterynarii,

3) podmiotów prowadzących pomieszczenia, obiekty lub laboratoria

4) podmiotów prowadzących laboratoria przeprowadzające badania w kierunku

5) krajowych laboratoriów referencyjnych,

6) podmiotów prowadzących laboratoria urzędowe zatwierdzone do

7) podmiotów prowadzących działalność określoną w przepisach o ochronie

pochodzenia zwierzęcego oraz o paszach prowadzących badania laboratoryjne

8) podmiotów działających na rynku pasz, które wytwarzają lub wprowadzają do

obrotu pasze,

9) podmiotów wykorzystujących nawóz naturalny pochodzący od zwierząt

futerkowych,

10) producentów, podmiotów wprowadzających na rynek oraz podmiotów

stosujących nawozy organiczne, organiczno-mineralne albo środki

24

ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub zawierają w swoim składzie

2.

Konsultacje społeczne

W zakresie konsultacji społecznych projekt ustawy został skonsultowany

z następującymi organizacjami społeczno-zawodowymi: Business Centre Club,

Federacją Branżowych Związków Producentów Rolnych, Federacją Związków

Pracodawców Dzierżawców i Właścicieli Rolnych, Forum Związków

Zawodowych, Izbą Gospodarczą „Farmacja Polska”, Izbą Gospodarczą

Polskich, Sekretariatem Rolnictwa Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” Sekcją

Krajową Pracowników Weterynarii, Krajową Izbą Lekarsko-Weterynaryjną,

i Producentów Jaj, Krajową Radą Drobiarstwa – Izbą Gospodarczą w Warszawie,

Krajową Radą Izb Rolniczych, Krajową Radą Spółdzielczą, Krajowym Związkiem

Grup Producentów Rolnych – Izbą Gospodarczą, Krajowym Związkiem

Hodowców Królików, Krajowym Związkiem Pracodawców – Producentów Trzody

Chlewnej, Krajowym Związkiem Rewizyjnym Rolniczych Spółdzielni

Krajowym Związkiem Rewizyjnym Spółdzielni „Samopomoc Chłopska”, NSZZ

RI „Solidarność”, Komisją Krajową Niezależnego Samorządnego Związku

Zawodowego „Solidarność”, Niezależnym Samorządnym Związkiem Zawodowym

Solidarność ''80, Ogólnopolskim Związkiem Zawodowym Lekarzy Weterynarii

Inspekcji Weterynaryjnej, Ogólnopolskim Porozumieniem Związków

Zawodowych, Ogólnopolskim Porozumieniem Związków Zawodowych Rolników

i Organizacji Rolniczych, Ogólnopolskim Stowarzyszeniem Lekarzy Weterynarii

Techników Weterynarii „ESKULAP”, Ogólnopolskim Związkiem Pracodawców

Federacją Producentów Żywności, Polską Izbą Handlu, Polską Izbą Mleka, Polską

Konfederacją Pracodawców Prywatnych LEWIATAN, Polską Organizacją Handlu

i Dystrybucji, Polskim Stowarzyszeniem Przetwórców Ryb, Polskim

Towarzystwem Nauk Weterynaryjnych, Polskim Związkiem Hodowców

i Producentów Bydła Mięsnego, Polskim Związkiem Hodowców i Producentów

25

Trzody Chlewnej „POLSUS”, Polskim Związkiem Branżowym Hodowców

Jeleniowatych, Polskim Związkiem Hodowców Koni, Polskim Związkiem

Owczarskim, Polskim Związkiem Hodowców Strusi, Związkiem „Polskie Mięso”,

Polskim Stowarzyszeniem Producentów Karmy dla Zwierząt Domowych

„Polkarma”, Polskim Towarzystwem Rybackim, Polskim Towarzystwem

Rybackim Zakładem Hodowli Ryb Łososiowatych w Rutkach, Polskim

Zrzeszeniem Producentów Bydła Mięsnego, Federacją Związków Pracodawców

Ochrony Zdrowia Porozumienie Zielonogórskie, Pracodawcami Rzeczypospolitej

Polskiej, Radą Gospodarki Żywnościowej, Sekretariatem Rolnictwa Komisji

Krajowej NSZZ „Solidarność”, Stowarzyszeniem Polska Federacja Producentów

Żywności, Stowarzyszeniem Rzeźników i Wędliniarzy RP, Unią Polskiego

Przemysłu Chłodniczego, Unią Producentów i Pracodawców Przemysłu Mięsnego,

Związkiem Zawodowym Pracowników Rolnictwa w RP, Zrzeszeniem

Producentów Ryb, Zrzeszeniem Rybaków Zalewu Szczecińskiego, Kamieńskiego

i Jeziora Dąbie, Związkiem Polskich Przetwórców Mleka, Związkiem

Producentów Ryb, Związkiem Zawodowym Centrum Narodowe Młodych

Rolników, Związkiem Zawodowym Rolnictwa i Obszarów Wiejskich

„REGIONY”, Związkiem Zawodowym Rolnictwa „Samoobrona”, Związkiem

Zawodowym Rolników „Ojczyzna”, Związkiem Zawodowym Rolników

Rzeczypospolitej „Solidarni”, Związkiem Zawodowym Wsi i Rolnictwa

„Solidarność Wiejska”, Ogólnopolskim Związkiem Zrzeszeń Hodowców

i Producentów Przepiórek oraz Polskim Związkiem Hodowców i Producentów

Gęsi.

Otrzymano odpowiedzi od następujących organizacji społeczno-zawodowych:

Farmer Sp. z o.o. będącej członkiem Krajowej Rady Drobiarstwa – Izby

Gospodarczej w Warszawie, Federacji Hodowców Bydła i Producentów Mleka,

Federacji Związków Pracodawców Dzierżawców i Właścicieli Rolnych, Federacji

Związków Pracodawców Ochrony Zdrowia Porozumienia Zielonogórskiego,

Producentów Ryb, Krajowego Związku Rewizyjnego Rolniczych Spółdzielni

Produkcyjnych, Ogólnopolskiego Porozumienia Związków Zawodowych

26

Ogólna liczba uwag dotyczących projektu ustawy zgłoszonych przez organizacje

społeczno-zawodowe była niewielka.

Jednocześnie duża część tych uwag

wykraczała poza zakres założeń projektu tej ustawy lub dotyczyła zmiany

przepisów Unii Europejskiej, nie mogła zatem być uwzględniona w toku prac nad

wymienionym projektem.

W wyniku konsultacji społecznych projekt ustawy nie uległ zmianie.

W Polsce działalność nadzorowaną w zakresie ubocznych produktów pochodzenia

zwierzęcego prowadzi 17 831 podmiotów.

Obecnie, gdy projektowana jest zmiana

odpowiedzialności za naruszenia przepisów dotyczących produktów ubocznych

na karnoadministracyjny, trudno jest określić dokładną liczbę decyzji

administracyjnych, jaka będzie wydawana w związku z naruszeniami, o których

dotychczasowa praktyka wskazuje, że najwięcej niezgodności w zakresie

miejsce u podmiotów prowadzących działalność w zakresie stosowania produktów

paszowe, przetwarzania ubocznych produktów pochodzenia zwierzęcego,

transportu produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów

pochodnych.

Liczba stwierdzonych przypadków niezgodności dla całej

zwierzęcego i produktów pochodnych w 2012 r. wynosiła 2105.

Przyjmując

założenia, że:

1) w latach 2014–2018 utrzyma się średnia roczna liczba niezgodności

stwierdzonych przy prowadzeniu działalności nadzorowanej dotyczącej

ubocznych produktów pochodzenia zwierzęcego, która w latach 2011 i 2012

wynosiła 2185,

2) maksymalna wysokość kar wymierzanych przez powiatowego lekarza

weterynarii stanowiących dochód budżetu państwa wynosić będzie

trzydziestokrotność przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce

27

Urzędu Statystycznego,

3) do wyliczeń dochodu budżetu państwa we wszystkich latach przyjęto

wysokość przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2012 r.

– maksymalny dodatkowy dochód budżetu państwa z tytułu kar w latach

2014–2018 może wynieść około 97 198 092 zł w danym roku.

Biorąc pod uwagę średnią roczną liczbę niezgodności stwierdzanych przy

prowadzeniu działalności nadzorowanej dotyczącej produktów ubocznych

pochodzenia zwierzęcego, szacowaną na podstawie danych Głównego Lekarza

Weterynarii w latach 2011 i 2012 na 2185, przy założeniu, że 30% należności

z tytułu kar pieniężnych nakładanych w trybie decyzji administracyjnych przez

powiatowego lub granicznego lekarza weterynarii ostatecznie nie zostanie

uiszczona, do organów egzekucyjnych trafi rocznie około 655 spraw.

Biorąc pod

uwagę liczbę przewidywanych spraw egzekwowanych przez organy podatkowe

w trybie przewidzianym w projektowanej ustawie, obciążenie tych organów nie

będzie znaczne.

Celem stawianym przed organami egzekucyjnymi w związku

zakaźnych, zwierząt jest zapewnienie wpływu dochodów budżetowych na

poziomie 29 159 427 zł.

Opis miernika i jego wartość zawiera poniższa tabela:

Nazwa miernika Planowana

wartość do

osiągnięcia

na koniec

roku

Zadania przewidywane do wykonania przez organy

egzekucyjne dla osiągnięcia systemu kar

skutecznych, proporcjonalnych i odstraszających

Wskaźnik

efektywności

egzekucyjnej

liczony jako udział

wyegzekwowanych

kwot należności

objętych tytułami

egzekucyjnymi

100% Szybkie podejmowanie działań egzekucyjnych

mających na celu egzekucję niezapłaconych

należności z tytułu nałożonych przez powiatowego

lub granicznego lekarza weterynarii w trybie decyzji

administracyjnych kar pieniężnych w odniesieniu do

produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego

Wpływy z tytułu organizowania badań biegłości przez krajowe laboratoria

referencyjne za pierwsze półrocze 2013 r. wyniosły 50 000 zł, zaś za

28

przeprowadzanie kontroli wyniosły odpowiednio 6950 zł.

Należy zaznaczyć, że nie

ma stałej prawidłowości w ilości wykonywanych badań biegłości i kontroli

w poszczególnych latach i trudno jest dokładnie oszacować ich liczbę.

Niemniej

jednak zakłada się, że wpływy z tytułu wykonywanych badań biegłości i kontroli

przez krajowe laboratoria referencyjne będą się kształtowały na podobnym

poziomie i wyniosą łącznie około 120 000 zł.

wysokości wynikających z obowiązujących przepisów.

Nie spowoduje również

dodatkowych zadań przez organy egzekucyjne w związku z egzekucją

administracyjną wymierzonych kar administracyjnych będą finansowane w ramach

limitu wydatków jednostek budżetowych określonego w ustawie budżetowej na

dany rok.

Zakładając, że średni koszt badania biegłości, na podstawie przykładowego zakresu

– mikrobiologia żywności pochodzenia zwierzęcego, wynosi 1000 zł, zaś ich

częstotliwość określać będzie harmonogram laboratorium referencyjnego (niemniej

jednak nie powinno być ono wykonywane częściej niż dwukrotnie w ciągu roku),

maksymalne obciążenie dla podmiotu nie powinno przekraczać 2000 zł rocznie.

Należy również zauważyć, że udział laboratoriów w badaniach biegłości ma

charakter priorytetowy ze względu na wykorzystywanie ich wyników do celów

kontroli urzędowej.

Przeprowadzanie takich badań jest elementem niezbędnym,

ponieważ stanowi potwierdzenie dla właściwych organów kompetencji tych

laboratoriów.

Potwierdzenie kompetencji laboratoriów wpisuje się w politykę

jakości tych laboratoriów i świadczy o rzetelności i wiarygodności wykonywanych

przez nie badań, co przekłada się nie tylko na obszar badań wykorzystywanych do

celów kontroli urzędowej, ale także ma istotne znaczenie przy realizacji badań

komercyjnych.

29

6.

Wpływ projektowanej ustawy na rynek pracy

06/08-kt

TABELA ZBIEŻNOŚCI

niektórych inych ustaw

TYTUŁ WDRAŻANEGO AKTU

PRANYCH

1)

:

PRZEPISY UNI EUROPEJSKIEJ

2)

Jednostka

redakcyjna

Treść przepisu UE

3)

Konieczność

wdrożenia

T / N

Jednostka

redakcyjna

Treść przepisu/ów projektu (*)

Uzasadnienie

przepisów ykraczających

poza minimalne wymogi

prawa UE (*)

Art. 65

Laboratoria i zakłady pracujące z wirusem

pryszczycy

Państwa Członkowskie zapewniają, aby:

a) laboratoria i zakłady pracujące z żywym wirusem

pryszczycy, jego materiałem genetycznym,

antygenami lub szczepionkami wytworzonymi z

takich antygenów dla celów badawczych,

diagnostycznych lub wytwórczych znajdowały się

pod ścisłym nadzorem właściwych organów;

b) prace z żywym wirusem pryszczycy do celów

badawczych i diagnostycznych prowadzane były

jedynie w zatwierdzonych laboratoriach

wymienionych w części A załącznika XI;

c) praca z żywym wirusem pryszczycy dla

wytwarzania inaktywowanych antygenów do

produkcji szczepionek albo szczepionek oraz

odpowiednie badania odbywały się wyłącznie w

zatwierdzonych zakładach i laboratoriach

wymienionych w części B załącznika XI;

TAK

Art. 1

pkt 19 i 20

Przepis art. 43a ustawy z dnia 1 marca 204 r.

brzmienie:

czynikiem zakaźnym, jego materiałem

Europejskiej dotyczące zwalczania chorób

2

c), działały przynajmniej zgodnie z normami

bezpieczeństwa biologicznego przedstawionymi w

załączniku XI.

2.

Zatwierdzenia pomieszczenia, obiektu lub

Weterynari, na wniosek podmiotu zamierzającego

prowadzić badania i ine czyności określone w

takich czyności spełniają wymagania

bezpieczeństwa biologicznego określone w

oraz w przepisach Uni Europejskiej, w tym

wprowadzających podręczniki badań

Międzynarodowego Biura Epizotycznego (OIE)

dotyczących prac z żywymi czynikami

zakaźnymi w laboratoriach oraz pomieszczeniach

3.

Wniosek, o którym owa w ust. 2, zawiera:

3) określenie lokalizacji pomieszczenia, obiektu

czyności.

4.

Główny Lekarz Weterynari w terminie 30 dni

3

wymagań niezbędnych do zatwierdzenia

6.

Główny Lekarz Weterynari ogłasza, na stronie

Inspektorat Weterynari, wykaz podręczników

chorób zakaźnych zwierząt dodaje się art. 43b i

„Art. 43b.

1.

W przypadku stwierdzenia

2, Główny Lekarz Weterynari wydaje decyzję

1, Główny Lekarz Weterynari cofa, w drodze

Art. 43c.

1.

Główny Lekarz Weterynari

prowadzi i aktualizuje wykaz zatwierdzonych

Komisji Europejskiej wykaz zatwierdzonych

4

tym wykazie.”

TYTUŁ WDRAŻANEGO AKTU

PRZEPISY UNI EUROPEJSKIEJ

2)

Jednostka

Art. 6

Obowiązki przedsiębiorstw żywnościowych

1.

Państwa Członkowskie zapewniają, w przypadku

gdy przedsiębiorstwa żywnościowe przeprowadzają

badania na obecność chorób odzwierzęcych i

odzwierzęcych czyników chorobotwórczych z

zastrzeżeniem monitorowania na mocy art. 4 ust. 2,

że:

a) zatrzymują wyniki i podejmują czyności

niezbędne do zachowania wszelkich istotnych

izolatów przez okres, który zostanie określony

przez właściwy organ; oraz

b) informują o wynikach właściwy organ lub

dostarczą mu izolaty na jego żądanie.

2.

Szczegółowe przepisy wykonawcze do

niniejszego artykułu mogą zostać ustanowione

TAK

Art. 1

pkt 22

brzmienie:

czyników chorobotwórczych podlegających

obowiązkowi monitorowania przechowują izolaty

odzwierzęcych czyników chorobotwórczych

czyników chorobotwórczych krajowym

5

reprezentatywności wyników przeprowadzanych

czyników chorobotwórczych.”

TYTUŁ WDRAŻANEGO AKTU

PRZEPISY UNI EUROPEJSKIEJ

2)

Jednostka

Art. 44

ust. 1

akapit 4

Opracowywanie i zatwierdzanie programów

nadzoru i eliminowania chorób

1.

W przypadku gdy państwo członkowskie, co do

którego brak informacji o zakażeniu, lecz nieuznane

za wolne (kategoria II, o której mowa w części A

załącznika II) od jednej lub więcej chorób

niegzotycznych wymienionych w części I

załącznika IV, opracuje program nadzoru w celu

osiągnięcia statusu państwa wolnego od jednej lub

więcej ze wspomnianych chorób, państwo to

przedkłada ten program do zatwierdzenia zgodnie z

procedurą określoną w art. 62

ust. 2.

Zgodnie z tą procedurą tego rodzaju programy mogą

także zostać zmienione lub zakończone.

Szczegółowe wymogi dotyczące nadzoru, pobierania

próbek i diagnostyki zostały ustanowione w art. 49

ust. 3.

TAK

Art. 1

pkt 23

lit. b, c, i e

1) ust. 6 i 6a otrzymuje brzmienie:

„6.

Główny Lekarz Weterynari uzgadnia

2) rolnictwa – pod względem

merytorycznym.

6

Jednakże w przypadku gdy program przewidziany w

niniejszym ustępie obejmuje poszczególne enklawy

lub strefy, które stanowią mniej niż 75 % terytorium

państwa członkowskiego, zaś strefa lub enklawa

obejmuje obszar zlewni, który nie jest

wykorzystywany wspólnie z inym państwem

członkowskim lub państwem trzecim, procedura, o

wszelkich zatwierdzeń, zmian lub zakończenia

takiego programu.

Rzeczypospolitej Polskiej, które nie obejmują

inymi państwami członkowskimi Uni

Europejskiej lub państwami trzecimi – składa

„6b.

Główny Lekarz Weterynari, w wyniku

członkowskimi Uni Europejskiej, dokonuje zmian

w programie, o którym owa w ust. 5.

państwa członkowskie Uni Europejskiej nie

7

TYTUŁ WDRAŻANEGO AKTU

PRZEPISY UNI EUROPEJSKIEJ

2)

Jednostka

Art. 1

W załączniku IV do dyrektywy 206/8/WE

niniejszej dyrektywy.

TAK

Art. 1

pkt 28

W ustawie z dnia 1 marca 204 r.

TYTUŁ WDRAŻANEGO AKTU

PRZEPISY UNI EUROPEJSKIEJ

2)

Jednostka

8

TAK

Art. 1

pkt 29

Art. 1,

w zakresie,

w jakim

odsyła do

części B

poz. 1, 2 i 4

załącznika

dyrektywy

W dyrektywach 64/432/EWG, 89/108/EWG,

91/68/EWG, 96/23/WE, 97/78/E, 200/13/E,

200/75/E, 202/9/WE, 203/85/WE,

203/9/WE i 209/156/WE wprowadza się zmiany

TAK Art. 3

pkt 3

W ustawie z dnia 27 sierpnia 203 r.

TYTUŁ WDRAŻANEGO AKTU

PRZEPISY UNI EUROPEJSKIEJ

2)

Jednostka

Art. 1,

w zakresie,

w jakim

części A

pkt 2 lit. d

załącznika

dyrektywy

W dyrektywach 74/57/EWG, 7/249/EWG,

98/5/WE i 205/36/WE wprowadza się zmiany

Art. 2

weterynaryjnych (Dz. U. z 209 r.

Nr 93, poz. 767

oraz z 2010 r.

Nr 20, poz. 1326) w art. 2a

w ust. 1 w:

1) pkt 1:

„ga) 8 października 191 r. – w

Socjalistycznej Federalnej Republice

Jugosławi dla Republiki Chorwacji, jeżeli

zawodu lekarza weterynari na terytorium

9

zasadach, jak dokument wydany przez

„o) 1 stycznia 207 r. – w Republice

Bułgari lub Rumuni,”,

2) pkt 2 lit. c otrzymuje brzmienie:

Jugosławi dokument potwierdzający

posiadanie kwalifikacji do wykonywania

zawodu lekarza weterynari, jeżeli dokument

lub Republiki Chorwacji na tych samych

Republiki Chorwacji, albo”.

1)

w przypadku projektu usuwającego naruszenie Komisji należy wpisać nr naruszenia, zaś w ypadku wykonywania orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości (czy w trybie prejudycjalnym czy skargowym)

Projekt

ROZPORZĄDZENIE

1)

z dnia

postępowania z produktami ubocznymi pochodzenia zwierzęcego

i produktami pochodnymi

następuje:

§ 1.

Rozporządzenie określa wysokość kar pieniężnych za naruszenia wymagań

pochodzenia zwierzęcego, zwanej dalej „ustawą”.

1) 90 000 zł – za zastosowanie lub usunięcie materiału kategorii 1 niezgodne z art. 12

rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1069/2009 z dnia 21 października

zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1069/2009”, lub w art. 24 ust. 1 rozporządzenia

1)

2

naruszenie to może spowodować poważne zagrożenie dla zdrowia ludzi lub zwierząt;

rozporządzenia nr 1069/2009;

rozporządzenia nr 1069/2009;

5) 10 000 zł – za zastosowanie lub wysłanie produktu pośredniego niezgodne z art. 23

ust. 3 rozporządzenia nr 142/2011;

6) 30 000 zł – za przetwarzanie, spalanie lub współspalanie materiału kategorii 1 przy

zastosowaniu niedozwolonej metody;

zastosowaniu niedozwolonej metody, jeżeli naruszenie to może spowodować poważne

zastosowaniu niedozwolonej metody;

zastosowaniu niedozwolonej metody;

zachowania wymagań weterynaryjnych określonych w art. 25, art. 26, art. 28 lub

w art. 29 rozporządzenia nr 1069/2009 lub w art. 8 ust. 1 lub art. 9 rozporządzenia

nr 142/2011;

3

rozporządzenia nr 142/2011;

14) 15 000 zł – za kompostowanie lub kiszenie materiału kategorii 2 lub 3 –

w przypadku gdy takie postępowanie z tym materiałem jest niedozwolone;

15) 20 000 zł – za usuwanie produktu przez grzebanie na składowisku odpadów

z naruszeniem art. 12, art. 13 lub art. 14 rozporządzenia nr 1069/2009;

16) 30 000 zł – za usuwanie produktu przez zagrzebanie lub pozostawienie w miejscu nie

będącym zatwierdzonym składowiskiem odpadów;

17) 10 000 zł – za naruszenie obowiązku gromadzenia lub przewożenia produktów bez

18) 10 000 zł – za naruszenie przepisów zawartych w rozporządzeniu nr 142/2011

w załączniku VIII w rozdziale I;

w załączniku VIII w rozdziale I, jeżeli naruszenie to może spowodować poważne

w warunkach, które zapobiegają powstaniu zagrożenia dla zdrowia zwierząt,

niż określone w pkt 18–20;

22) 5 000 zł – za naruszenie obowiązku identyfikacji produktów bez uzasadnionej zwłoki

23) 10 000 zł – za podanie na etykiecie umieszczonej na opakowaniu, kontenerze lub

środku transportu nieprawdziwych informacji o przesyłce zawierającej materiał

kategorii 1;

kategorii 2;

4

kategorii 3;

27) 30 000 zł – za brak świadectwa zdrowia towarzyszącego przesyłce zawierającej

materiał kategorii 1 przewożonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

materiał kategorii 2 przewożonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

materiał kategorii 3 przewożonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

30) 10 000 zł – za przedstawienie do kontroli świadectwa zdrowia zawierającego

nieprawdziwe informacje o przesyłce zawierającej materiał kategorii 1;

33) 10 000 zł – za brak dokumentu handlowego towarzyszącego przesyłce zawierającej

materiał kategorii 1;

36) 10 000 zł – za podanie w dokumencie handlowym dołączonym do przesyłki

zawierającej materiał kategorii 1 nieprawdziwych informacji o tej przesyłce;

zawierającej materiał kategorii 2 nieprawdziwych informacji o tej przesyłce;

zawierającej materiał kategorii 3 nieprawdziwych informacji o tej przesyłce;

39) 30 000 zł – za naruszenie art. 48 ust. 5 rozporządzenia nr 1069/2009 – w przypadku

przesyłki zawierającej materiał kategorii 1;

5

42) 10 000 zł – za nieprowadzenie rejestru wysyłek i powiązanych dokumentów

nr 1069/2009, lub w art. 17 ust. 2 rozporządzenia nr 142/2011;

w rozdziale IV w sekcji 1 w ust. 1–2, lub umieszczenie nieprawdziwych informacji

w tym zakresie;

prowadzonym przez podmiot prowadzący spalarnię lub współspalarnię informacji

45) 3 000 zł – za nieprowadzenie przez osobę odpowiedzialną za grunt rejestru, o którym

prowadzonym przez osobę odpowiedzialną za grunt, o którym mowa

informacji określonych w tych przepisach lub umieszczenie nieprawdziwych

w rozdziale IV w sekcji 2, 5, 6 lub 7, lub umieszczenie nieprawdziwych informacji

48) 3 000 zł – za nieposiadanie systemów i procedur, o których mowa w art. 22 ust. 2

rozporządzenia nr 1069/2009, umożliwiających zidentyfikowanie podmiotów, którym

lub od których zostały dostarczone produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego lub

6

49) 1 000 zł – za nieprowadzenie przez użytkownika dokonującego czynności na próbkach

badawczych i diagnostycznych rejestru przesyłek takich próbek, o którym mowa

50) 1 000 zł – za nieumieszczenie w rejestrze przesyłek próbek badawczych

51) 30 000 zł – za przywóz lub tranzyt materiału szczególnego ryzyka w rozumieniu

53) 10 000 zł – za przywóz lub tranzyt niepodanych obróbce piór i części piór oraz pierza;

54) 5 000 zł – za przywóz lub tranzyt wosku pszczelego w postaci plastrów miodu;

55) 15 000 zł – za przywóz:

a) skór lub skórek lub

b) wnętrzności przeżuwaczy lub

c) kości lub produktów z kości,

o których mowa w art. 26 rozporządzenia nr 142/2011, bez zezwolenia powiatowego

lekarza weterynarii lub z naruszeniem wymagań określonych w art. 26 lit. a, b, c i d

tego rozporządzenia;

rozporządzenia nr 142/2011, lub z naruszeniem warunków określonych w tym

zezwoleniu;

57) 5 000 zł – za nieprzestrzeganie zasad usuwania próbek badawczych lub zasad

nr 142/2011;

nr 142/2011, lub nieprzestrzeganie wymagań dotyczących próbek handlowych

7

2 w ust. 1 lit. c lub w ust. 2 lub 3;

59) 3 000 zł – za przywóz lub tranzyt przedmiotów wystawowych bez zezwolenia organu

nr 142/2011, lub nieprzestrzeganie warunków dotyczących przedmiotów

60) 8 000 zł – za przywóz lub tranzyt karmy dla zwierząt domowych, w tym gryzaków dla

psów, z naruszeniem wymagań, o których mowa w:

a) art. 41 ust. 1 lit. c w związku z art. 35 rozporządzenia nr 1069/2009 lub

rozdziału II załącznika XIV rozporządzenia nr 142/2011 lub art. 41 ust. 1 lit. c

w związku art. 36 rozporządzenia nr 1069/2009 lub art. 41 ust. 2 lit. c rozporządzenia

nr 1069/2009;

66) 10 000 zł – za umieszczenie na rynku produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego

lub produktów pochodnych przeznaczonych na paszę dla zwierząt gospodarskich,

z wyjątkiem zwierząt futerkowych w rozumieniu rozporządzenia nr 142/2011

załącznika I ust. 1, z naruszeniem art. 31 ust. 1 rozporządzenia nr 1069/2009 lub

art. 21 rozporządzenia nr 142/2011;

8

lub produktów pochodnych, które mogą być przeznaczone na paszę dla zwierząt

gospodarskich, w tym zwierząt futerkowych w rozumieniu rozporządzenia

nr 142/2011 załącznik I ust. 1, z naruszeniem wymagań, o których mowa w art. 24

ust. 2 tego rozporządzenia;

rozporządzenia nr 1069/2009;

72) 15 000 zł – za umieszczenie na rynku:

a) skór lub skórek lub

c) kości lub produktów z kości zawierających kręgosłup lub czaszkę,

73) 20 000 zł – za wywóz produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów

pochodnych przeznaczonych do spalania lub na składowisko odpadów;

pochodnych, przeznaczonych do wykorzystania w przedsiębiorstwie biogazu lub

w kompostowni do krajów trzecich, które nie są członkami Organizacji Współpracy

Gospodarczej i Rozwoju (OECD);

75) 20 000 zł – za wywóz materiału kategorii 1 lub 2 – w przypadku gdy w przepisach

Unii Europejskiej nie zostały określone zasady ich wywozu;

76) 10 000 zł – za wywóz materiału kategorii 3 z naruszeniem art. 43 ust. 4

rozporządzenia nr 1069/2009 w związku z art. 12 rozporządzenia nr 178/2002

9

bezpieczeństwa żywności;

77) 20 000 zł – za wywóz:

a) skór i skórek lub

b) wnętrzności przeżuwaczy lub

78) 20 000 zł – za wywóz do państw trzecich przetworzonych białek zwierzęcych

pochodzących od przeżuwaczy oraz produktów zawierających takie białka,

z wyłączeniem przetworzonej karmy dla zwierząt domowych, w tym karmy

w puszkach, zawierającej białka zwierzęce pochodzące od przeżuwaczy, która została

poddana obróbce i jest oznakowana zgodnie z rozporządzeniem nr 1069/2009 oraz

przepisami wydanymi w trybie tego rozporządzenia;

pochodzących od zwierząt innych niż przeżuwacze oraz produktów zawierających

takie białka z naruszeniem wymagań, o których mowa w załączniku IV w rozdziale V

80) 20 000 zł – za wysłanie przesyłki w handlu produktami ubocznymi pochodzenia

ust. 1 rozporządzenia nr 1069/2009, lub wbrew warunkom określonym w takiej

decyzji;

81) 20 000 zł – za nieprzewiezienie będących przedmiotem handlu materiału kategorii 1

lub 2, mączki mięsno-kostnej lub tłuszczu zwierzęcego bezpośrednio do

zarejestrowanego lub zatwierdzonego przedsiębiorstwa lub zakładu przeznaczenia lub

do gospodarstwa przeznaczenia – w przypadku obornika;

82) 30 000 zł – za umieszczenie na rynku lub zastosowanie nawozu organicznego lub

polepszacza gleby wytworzonego z udziałem materiału kategorii 1 lub zawierającego

materiał kategorii 1;

polepszacza gleby nie pochodzącego z zatwierdzonego przedsiębiorstwa lub zakładu;

10

lit. b rozporządzenia nr 1069/2009 lub w art. 22 ust. 1 rozporządzenia nr 142/2011;

polepszacza gleby wytworzonych z mączki mięsno-kostnej uzyskanej z materiału

86) 50 000 zł – za niezastosowanie się do decyzji organu Inspekcji Weterynaryjnej

89) 50 000 zł – za prowadzenie działalności nadzorowanej w zakresie produktów

zatwierdzenia lub warunkowego zatwierdzenia przedsiębiorstwa lub zakładu;

rejestracji prowadzonej działalności;

91) 105 000 zł – za stosowanie w żywieniu zwierząt, wbrew zakazom określonym

nr 999/2001, mączki mięsno-kostnej, przetworzonego białka zwierzęcego lub innego

produktu ubocznego pochodzenia zwierzęcego lub produktu pochodnego;

określonemu w art. 11 ust. 1 pkt b rozporządzenia nr 1069/2009, odpadów

gastronomicznych lub materiałów, o których mowa w tym przepisie;

w art. 11 ust. 1 pkt c rozporządzenia nr 1069/2009 lub w art. 5 ust. 2 rozporządzenia

nr 142/2011, roślin pochodzących z terenu, na którym stosowano nawozy organiczne

lub polepszacze gleby, przez wypas zwierząt na takim terenie lub skarmianie zwierząt

roślinami ciętymi pochodzącymi z takiego terenu;

94) 40 000 zł – za dopuszczenie do zanieczyszczenia paszy mączką mięsno-kostną lub

przetworzonym białkiem zwierzęcym – w przypadku paszy przeznaczonej dla

11

zwierząt, w żywieniu których stosowanie mączki mięsno-kostnej lub przetworzonego

białka zwierzęcego jest zakazane;

95) 105 000 zł – za naruszenie obowiązków nałożonych w decyzji powiatowego lekarza

96) 50 000 zł – za nieprzekazanie powiatowemu lekarzowi weterynarii informacji, o której

mowa w art. 26e ust. 2 ustawy, o lokalizacji rzeźni, do której zostaną przemieszczone

zwierzęta;

2.

Jeżeli waga produktów lub innych materiałów i przedmiotów, o których mowa

w ust. 1 pkt. 1–17, 21–25, 27–41, 51–85, 91–92, nie przekracza 10 kg, wysokość kary

pieniężnej obniża się o 70 procent.

pieniężnej powiększa się o 10 procent.

4.

W przypadku produktów zawierających przetworzone białka zwierzęce,

o których mowa w ust. 1 pkt 78 i 79, dla celów stosowania ust. 2 i 3 bierze się pod

uwagę wagę tych produktów.

6.

W przypadku naruszenia, o których mowa w ust. 1 pkt 94, dla celów stosowania

§ 3.

W przypadku popełnienia czynu stanowiącego więcej niż jedno naruszenie,

wysokość kary pieniężnej jest równa wysokości kary określonej dla tego z popełnionych

naruszeń, które podlega najsurowszej karze.

MINISTER ROLNICTWA I ROZWOJU WSI

12

UZASADNIENIE

wysokości kar pieniężnych za naruszenia wymagań dotyczących postępowania z produktami

W rozporządzeniu określona została wysokość kar pieniężnych za naruszenia

projektowanego rozporządzenia jest konieczne, aby umożliwić wymierzanie tych kar.

Wymienione kary pieniężne zostały wprowadzone na mocy ustawy z dnia …

zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt polegające na zniesieniu przepisów penalizujących

– w dodanym rozdziale 10a wymienionej ustawy – wprowadzono kary administracyjne za

naruszenia przepisów dotyczących tych produktów.

Kary te będą nakładali powiatowy lekarz

weterynarii albo graniczny lekarz weterynarii, w drodze decyzji administracyjnej.

Zmiana ta

ona także zastrzeżenia Komisji Europejskiej.

Komisja Europejska zwracała uwagę na

13

ze stosowaną w poprzednim stanie prawnym odpowiedzialnością karną.

Bardzo ważne jest

z poprzednią regulacją ustawową.

Miało ono na celu zmniejszenie ekonomicznej motywacji

celowego ich dokonywania.

Wprowadzenie kar administracyjnych powinno również

zwiększyć nieuchronność kary.

Postępowania karne w sprawach przestępstw lub wykroczeń

polegających na naruszeniu przepisów dotyczących produktów ubocznych pochodzenia

zwierzęcego oraz produktów pochodnych często kończyły się wymierzeniem łagodnej sankcji

Większość kar administracyjnych za naruszenia wymagań dotyczących postępowania

zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt.

Kary administracyjne za naruszenia wymienionych

wymagań związane z działalnością podmiotów działających na rynku pasz wprowadzono

poz. 1045, z późn. zm.).

Podział przepisów wprowadzających kary administracyjne pomiędzy

wymienione ustawy został dokonany według kryterium zakresu spraw regulowanych w tych

ustawach.

Przedmiotowy projekt jest objęty przepisami prawa Unii Europejskiej.

Ponadto projekt zostanie zamieszczony w Biuletynie Informacji Publicznej Rządowego

Projekt przedmiotowego rozporządzenia nie zawiera przepisów technicznych,

14

Projekt rozporządzenia zostanie ujęty w wykazie prac legislacyjnych Ministra Rolnictwa

i Rozwoju Wsi.

15

OCENA SKUTKÓW REGULACJI (OSR)

1.

Podmioty, na które oddziałuje projektowane rozporządzenie

Projektowane rozporządzenie dotyczy:

weterynarii;

2.

Konsultacje społeczne

16

Inspekcji Weterynaryjnej, Ogólnopolskim Porozumieniem Związków Zawodowych,

17

4.

Wpływ projektowanego rozporządzenia na konkurencyjność gospodarki

Wejście w życie projektowanego rozporządzenia będzie miało pozytywny wpływ na

5.

Wpływ projektowanego rozporządzenia na sytuację i rozwój regionalny

6.

Wpływ projektowanego rozporządzenia na rynek pracy

18

4-08-dg

Projekt

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRA ROLNICTWA I ROZWOJU WSI

w sprawie wykazu badań laboratoryjnych, których wyniki są wykorzystywane

do celów kontroli urzędowej

§ 1.

Rozporządzenie określa wykaz badań laboratoryjnych, których wyniki są

§ 2.

Badania do celów kontroli urzędowej obejmują:

1) badania laboratoryjne potwierdzające bezpieczeństwo ubocznych produktów

pochodzenia zwierzęcego oraz produktów pochodnych, w kierunku:

a) obecności Salmonella,

b) obecności Escherichia coli,

c) obecności Enterobacteriaceae (Enterobakterie),

d) obecności Clostridium perfringens,

e) zawartości tlenku wapnia,

f) zawartości GTH (trójhaptenianu glicerolu),

g) gatunkowości przetworzonego białka zwierzęcego,

h) zawartości zanieczyszczeń stałych w tłuszczach paszowych,

i) masy cząsteczkowej hydrolizatów białkowych;

2) badanie mleka surowego, w kierunku:

a) ogólnej liczby bakterii,

b) liczby komórek somatycznych,

c) pozostałości substancji przeciwbakteryjnych;

MINISTER ROLNICTWA I ROZWOJU WSI

1)

UZASADNIENIE

W rozporządzeniu określony zostanie wykaz badań laboratoryjnych, których wyniki

z późn. zm.) zakład przetwórczy, wytwórnia biogazu lub kompostownia musi posiadać

własne laboratorium lub korzystać z usług laboratorium zewnętrznego.

Laboratorium takie

musi być odpowiednio wyposażone do celów przeprowadzania niezbędnych analiz i zostać

zatwierdzone przez właściwy organ na podstawie oceny jego zdolności do przeprowadzania

tych analiz, względnie być akredytowane zgodnie z uznanymi normami międzynarodowymi

lub podlegać regularnym kontrolom przeprowadzanym przez właściwy organ w celu oceny

jego zdolności do przeprowadzania tych analiz.

Podobnym regulacjom prawnym podlega badanie mleka surowego w zakładach

zajmujących się skupem i przetwórstwem mleka, na podstawie rozporządzenia (WE)

3

z którymi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej laboratoria wykonujące badania

nadzorowane przez Głównego Lekarza Weterynarii oraz będą podlegały wpisowi do rejestru

prowadzonego przez ten organ.

Laboratoria wykonujące takie badania, w przeciwieństwie do

laboratoriów urzędowych, nie będą musiały być akredytowane, z uwagi na wysokie koszty

i czas niezbędny do jej uzyskania.

W art. 25f wymienionej ustawy określono obowiązek

4

OCENA SKUTKÓW REGULACJI (OSR)

urzędowej, w tym podmiotów działających na rynku mleka,

3) organów Inspekcji Weterynaryjnej,

4) krajowych laboratoriów referencyjnych.

2.

Konsultacje społeczne

Projekt rozporządzenia zostanie skonsultowany z następującymi organizacjami

5

6

7

07/08/EP

Projekt

ROZPORZĄDZENIE

2)

zarządza się, co następuje:

1) 105 000 zł – za wytworzenie lub wprowadzenie do obrotu paszy dla określonego

gatunku lub kategorii zwierząt, zawierającej lub wytworzonej z udziałem mączki

pochodzenia zwierzęcego lub produktu pochodnego, jeżeli stosowanie wymienionych

mączki mięsno-kostnej, przetworzonego białka zwierzęcego lub produktu w żywieniu

(Dz. Urz.

UE L 300 z 14.11.2009; str. 1, z późn. zm.) zwanego dalej

„rozporządzeniem” nr 1069/2009;

1)

2)

poz. 1007.

2

rozporządzenia nr 1069/2009, jeżeli stosowanie wymienionych odpadów lub

gleby, jeżeli stosowanie wymienionych roślin w żywieniu takich zwierząt jest

(Dz. Urz.

UE L 54 z 26.02.2011 str. 1, z późn. zm.).

2.

Jeżeli waga paszy, o której mowa w ust. 1 pkt. 1–3 nie przekracza 10 kg, wysokość

3

UZASADNIENIE

W rozporządzeniu określona zostanie wysokość kar pieniężnych nakładanych na

podmiot działający na rynku pasz za naruszenia, o których mowa w art. 53a wymienionej

ustawy.

Naruszenia te polegają na wytworzeniu lub wprowadzeniu do obrotu paszy dla

za naruszenia przepisów dotyczących tych produktów.

Zmiany te miały na celu realizację

4

Europejskiej.

Komisja Europejska zwracała uwagę na niedostatecznie odstraszający charakter

wprowadzono wyłącznie kary administracyjne za naruszenia związane z działalnością

podmiotów działających na rynku pasz.

Podział przepisów wprowadzających kary

nakładali powiatowi lekarze weterynarii, w drodze decyzji administracyjnej.

5

6

OCENA SKUTKÓW REGULACJI (OSR)

pasze;

weterynarii.

2.

Konsultacje społeczne

7

8

04/08-