text:
Sejm

Rzeczypospolitej Polskiej

ANEKS

Posłowie Marzena Machałek

Posłowie Piotr Polak i Andrzej Adamczyk.

.

.

.

59

Posłowie Barbara Bartuś i Robert Telus 63

Poseł Agnieszka Pomaska

Posłanki Agnieszka Hanajczyk i Ewa Drozd.

.

.116

Posłowie Halina Rozpondek

Posłowie Zbigniew Włodkowski

str. str.

TREŚĆ

część 1

Posłowie Artur Górski i Piotr Naimski.

.

.

.

.151

Posłowie Piotr Zgorzelski

Poseł Teresa Piotrowska

Posłowie Elżbieta Rafalska

Posłowie Krzysztof Jurgiel

Posłowie Barbara Bartuś i Robert Telus 179

Poseł Tomasz Garbowski

Posłowie Marzena Okła-Drewnowicz

Posłowie Maria Małgorzata Janyska

Poseł Ryszard Galla oraz grupa posłów .

.

.

.218

Posłowie Mariusz Błaszczak

str. str.

Posłowie Marek Rząsa i Mirosław Pluta .

.

.

269

Zapytania

Poseł Małgorzata Sekuła-Szmajdzińska .

.

.

328

Odpowiedzi na zapytania

str. str.

Zastępca prokuratora generalnego

str. str.

Druk 432

INTERPELACJE

Informuję, że wpłynęły następujące interpelacje:

1) posła Józefa Rackiego w sprawie skreślenia

na (2080),

2) poseł Jadwigi Zakrzewskiej w sprawie zasad

3) poseł Małgorzaty Niemczyk w sprawie wycofa-

4) posła Bogdana Rzońcy w sprawie przywrócenia

5) posła Henryka Siedlaczka w sprawie ochrony

6) posła Marcina Święcickiego w sprawie ustawy

7) posła Jana Cedzyńskiego w sprawie sytuacji

8) posła Szymona Giżyńskiego w sprawie postu-

lowanego przez Urząd Zamówień Publicznych unie-

ważnienia postępowań w trybie przetargu przepro-

wadzonych przez Centrum Systemów Informacyj-

nych Ochrony Zdrowia – do ministra rozwoju regio-

nalnego (4527),

9) posła Łukasza Gibały w sprawie wprowadzenia

wiających powołanie ministra ds. przedsiębiorczości

– do prezesa Rady Ministrów (4528),

10) posła Andrzeja Jaworskiego w sprawie działań

czeństwa ekonomicznego państwa w związku z pro-

cederem wyłudzania przez spółki reaktywowane na

nieruchomości – do prezesa Rady Ministrów (4529),

11) poseł Marzeny Machałek oraz grupy posłów

w sprawie budżetowego paraliżu powiatów – do mi-

nistra ﬁnansów(4530),

12) posła Marka Matuszewskiego w sprawie ob-

niżenia wysokości opłat oraz ustanowienia jasnych

zasad ustalania opłat interchange – do ministra ﬁ-

nansów (4531),

13) posłów Piotra Polaka i Andrzeja Adamczyka

w sprawie wyeliminowania i rozwiązania spornych pro-

blemów wynikających z budowy drogi S8 w woj. łódz-

kim, a dotyczących wyceny nieruchomości zajętych pod

realizację tej inwestycji i szacowania wysokości wypła-

canych z tego tytułu odszkodowań przez Skarb Pań-

14) posła Jacka Sasina w sprawie planowanego

nej RP – do ministra obrony narodowej (4533),

15) poseł Marzeny Machałek w sprawie funkcjo-

nowania rodzinnych domów pomocy – do ministra

16) posła Kazimierza Gołojucha w sprawie projek-

– do ministra sprawiedliwości (4535),

17) posła Kazimierza Gołojucha w sprawie zapi-

sów ustawy o działalności leczniczej zmieniających

dotychczasowy sposób funkcjonowania stowarzy-

szeń, fundacji i kościelnych osób prawnych prowa-

dzących działalność leczniczą – do ministra zdrowia

(4536),

18) posła Marcina Witki w sprawie trudnej sytu-

acji pacjentów chorych na astmę spowodowanej wy-

soką ceną leków i brakiem zamienników – do mini-

stra zdrowia (4537),

paliw ciekłych – do prezesa Rady Ministrów (4538),

20) posła Włodzimierza Bernackiego w sprawie

wysokości subwencji oświatowej – do ministra ﬁnan-

sów (4539),

2

21) poseł Beaty Mazurek w sprawie ustanowienia

stałego dodatku orderowego dla osób odznaczonych

Orderem Virituti Militari – do prezesa Rady Mini-

strów (4540),

22) poseł Beaty Mazurek w sprawie zapewnienia

nieodpłatnych usług opiekuńczych dla kombatantów

23) poseł Beaty Mazurek w sprawie wyznaczenia

pełnomocnika ds. kombatantów przy każdym woje-

wódzkim oddziale NFZ – do ministra zdrowia (4542),

24) poseł Beaty Mazurek w sprawie weryﬁkacjiwy-

sokości świadczeń rodzinnych oraz progów dochodo-

25) poseł Beaty Mazurek w sprawie utworzenia

sieci szpitali weteranów – do ministra obrony naro-

dowej (4544),

26) poseł Beaty Mazurek w sprawie umożliwienia

kombatantom leczenia uzdrowiskowego na preferen-

cyjnych warunkach w ośrodkach podległych MON

– do ministra obrony narodowej (4545),

27) poseł Beaty Mazurek w sprawie przyznania

na wniosek środowisk sybiraków wcześniejszych

emerytur oﬁaromrepresjiurodzonympodniu31grud-

(4546),

28) poseł Beaty Mazurek w sprawie nowelizacji

(4547),

29) poseł Beaty Mazurek w sprawie korzystania

maceutycznych poza kolejnością – do ministra zdro-

wia (4548),

30) poseł Beaty Mazurek w sprawie bezpłatnego

zaopatrzenia kombatantów w leki – do ministra zdro-

wia (4549),

31) posła Lecha Kołakowskiego w sprawie niepod-

pisania przez Podlaski Oddział Wojewódzki NFZ

32) posła Krzysztofa Gadowskiego w sprawie

33) poseł Agnieszki Pomaskiej oraz grupy posłów

funkcji prorektora uczelni wyższej po ukończeniu 65.

go (4552),

34) posła Krzysztofa Kwiatkowskiego w sprawie

przymusowego leczenia zaburzeń seksualnych – do

ministra zdrowia (4553),

35) posła Krzysztofa Kwiatkowskiego w sprawie

obrotu e-papierosami – do ministra zdrowia (4554),

36) posła Piotra Babinetza w sprawie obywatel-

37) posła Piotra Babinetza w sprawie niesłuszne-

go zmniejszenia liczby godzin nauczania historii

ministra edukacji narodowej (4556),

38) posła Piotra Babinetza w sprawie planowanej

restrukturyzacji powiatowych stacji sanitarno-epi-

demiologicznych w woj. podkarpackim, w tym w Ja-

rosławiu – do ministra zdrowia (4557),

39) posła Macieja Mroczka w sprawie zliberalizo-

wania kar i zniesienia kary pozbawienia wolności dla

nietrzeźwych rowerzystów – do ministra sprawiedli-

wości (4558),

40) poseł Marzeny Machałek w sprawie weryﬁkacji

wych, które warunkują prawo do świadczeń rodzinnych

41) poseł Marzeny Machałek w sprawie opóźnie-

nia w budowie trasy szybkiego ruchu S3 na odcinku

42) posła Damiana Raczkowskiego w sprawie we-

ryﬁkacji wysokości zasiłku pielęgnacyjnego oraz

zrównania wysokości zasiłku pielęgnacyjnego i do-

społecznej (4561),

43) posła Damiana Raczkowskiego w sprawie od-

szkodowań za nieruchomości ustalanych przez woje-

wodów na podstawie ustawy o szczególnych zasadach

publicznych – do ministra transportu, budownictwa

44) poseł Marii Zuby w sprawie karygodnych

waniem niewinnych ludzi przez funkcjonariuszy – do

ministra spraw wewnętrznych (4563),

45) poseł Julii Pitery w sprawie zasad dostępu do

w krajach europejskich – do ministra sprawiedliwości

(4564),

46) poseł Julii Pitery w sprawie przewlekłości

w rozpatrywaniu wniosków o przyznanie pomocy ﬁ-

nansowej na pokrycie kosztów związanych z utwo-

rzeniem grupy producentów i prowadzeniem działal-

ności administracyjnej oraz na pokrycie części kwa-

liﬁkowanychkosztówinwestycjiujętychwzatwier-

dzonym planie dochodzenia do uznania – do ministra

47) poseł Julii Pitery w sprawie dopuszczenia do

użytku środków ochrony roślin, które mogą zagrażać

pszczołom i populacji pszczół na terenie Polski – do

48) poseł Julii Pitery w sprawie weryﬁkacjiwyso-

kości świadczeń rodzinnych oraz progów dochodo-

łecznej (4567),

49) poseł Beaty Małeckiej-Libery w sprawie

trycznych – do ministra zdrowia (4568),

3

50) poseł Iwony Guzowskiej w sprawie ochrony

przyrody akwenu Zatoki Puckiej – do ministra śro-

dowiska (4569),

51) poseł Bożeny Kamińskiej w sprawie weryﬁka-

cji dotyczącej wysokości świadczeń rodzinnych oraz

progów dochodowych – do ministra pracy i polityki

społecznej (4570),

52) posła Janusza Dzięcioła w sprawie ustanowienia

53) poseł Izabeli Leszczyny w sprawie problemu

łecznej (4572),

54) poseł Izabeli Leszczyny w sprawie sytuacji

wości (4573),

55) poseł Beaty Kempy w sprawie prywatyzacji

Stadniny Koni Kozienice – do ministra skarbu pań-

stwa (4574),

56) posła Mirosława Pluty w sprawie przepisów

skiej (4575),

57) posła Mirosława Pluty w sprawie wprowadze-

nia dodatkowego ubezpieczenia szpitali od zdarzeń

58) posła Mirosława Pluty w sprawie propozycji

zanych z wpłatami niektórych jednostek samorządu

nowelizacji ustawy o dochodach jednostek samorządu

59) posła Kazimierza Michała Ujazdowskiego

mierza podjąć w celu wyeliminowania praktyk nie-

jawnej działalności lobbingowej, w związku ze spra-

wą preferowania przez Ministerstwo Skarbu Pań-

stwa spółki Dolnośląskie Surowce Skalne SA kosz-

tem interesu publicznego – do prezesa Rady Mini-

strów (4578),

60) posła Dariusza Seligi w sprawie bezpieczeń-

stwa podczas Euro 2012 – do ministra spraw we-

wnętrznych (4579),

61) posła Marcina Kierwińskiego w sprawie usta-

zdrowia (4580),

62) posła Tomasza Lenza w sprawie odszkodowań

należnych podmiotom wywłaszczanym na podstawie

skiej (4581),

63) posła Krzysztofa Jurgiela w sprawie postępo-

wań w przedmiocie wygaśnięcia mandatu wójta, bur-

mistrza, prezydenta miasta oraz przestrzegania usta-

wy o ograniczeniu działalności gospodarczej przez

wiedliwości (4582),

64) posła Krzysztofa Jurgiela w sprawie narusza-

nia praw pracowniczych przez ARiMR – do ministra

65) posła Marka Rząsy w sprawie przebiegu pry-

66) posła Waldemara Sługockiego w sprawie

współpracy transgranicznej na granicy polsko-nie-

mieckiej w okresie wsparcia w latach 2014–2020 – do

regionalnego (4585),

67) posła Bartosza Kownackiego w sprawie dzia-

wnętrznych (4586),

68) posła Bartosza Kownackiego w sprawie bez-

pieczeństwa oraz statusu lotniska Warszawa-Babice

– do ministra spraw wewnętrznych (4587),

69) posła Jacka Falfusa w sprawie drugiego etapu

70) posła Stanisława Szweda w sprawie eliminacji

podwójnej egzekucji długu alimentacyjnego – do mi-

71) posła Stanisława Szweda w sprawie wydłuże-

nia okresu na złożenie odwołania do sądu pracy od

72) posła Artura Dębskiego w sprawie wyżywie-

nia wojsk polskich stacjonujących w Afganistanie –

73) posła Andrzeja Jaworskiego w sprawie TVP

SA – do prezesa Rady Ministrów (4592),

74) poseł Haliny Szymiec-Raczyńskiej w sprawie

75) posła Jerzego Borkowskiego w sprawie funk-

cjonowania Prokuratury Rejonowej w Sosnowcu – do

ministra sprawiedliwości (4594),

76) posła Bartosza Kownackiego w sprawie wyja-

(4595),

77) posła Jana Warzechy w sprawie problemów

z dostępnością dla sześciolatków oddziałów zerowych

w szkołach podstawowych – do ministra edukacji na-

rodowej (4596),

78) posła Jana Warzechy w sprawie elektronicz-

nego znakowania domowych psów i kotów – do mini-

79) posła Jana Warzechy w sprawie informacji me-

dialnych o planach likwidacji kilkuset komisariatów

80) posła Jana Warzechy w sprawie wprowadzenia

przepisów regulujących funkcjonowanie monitoringu

w budynkach mieszkalnych – do ministra transportu,

4

81) posła Jana Warzechy w sprawie komentarza

zdrowia (4600),

82) posła Jana Warzechy w sprawie szkolenia żoł-

nierzy – do ministra obrony narodowej (4601),

83) posła Jana Warzechy w sprawie wzrostu licz-

w Federacji Rosyjskiej i krajach ościennych – do mi-

nistra zdrowia (4602),

84) posła Jana Warzechy w sprawie zasiłku dla

nej (4603),

85) posła Jana Warzechy w sprawie zatrudnienia

osób odbywających karę pozbawienia wolności – do

ministra sprawiedliwości (4604),

86) posła Jana Warzechy w sprawie zwrotu dota-

cji dla samorządów – do ministra ﬁnansów(4605),

87) posła Jana Warzechy w sprawie rosnącego

bezrobocia wśród kobiet – do ministra pracy i polity-

tyczących tzw. terapii inicjującej – do ministra zdro-

wia (4607),

89) posła Jana Warzechy w sprawie zakażeń za-

wodowych personelu medycznego – do ministra zdro-

wia (4608),

90) posła Bogdana Rzońcy w sprawie sytuacji pol-

skich międzynarodowych przewoźników drogowych

morskiej (4609),

91) posła Bogdana Rzońcy w sprawie przeniesienia

siedziby Karpackiej Spółki Gazownictwa sp. z o.o. po-

nownie do Rzeszowa – do ministra skarbu państwa

(4610),

92) posła Bogdana Rzońcy w sprawie porzuconych

(4611),

93) posła Bogdana Rzońcy w sprawie przyszłości

boisk sportowo-rekreacyjnych „Orlik 2012” – do mi-

94) posła Marka Polaka w sprawie sposobu obli-

czania podatku rolnego – do ministra ﬁnansów

(4613),

95) posła Marka Polaka w sprawie nowelizacji

(4614),

96) posła Sławomira Zawiślaka w sprawie tragicz-

nej katastrofy kolejowej pod Szczekocinami – do mi-

skiej (4615),

97) posła Sławomira Zawiślaka w sprawie środ-

ków koniecznych do przeprowadzenia remontu i od-

budowy dróg powiatowych – do ministra transportu,

98) poseł Haliny Szymiec-Raczyńskiej w sprawie

leczenia pacjentów w śpiączce – do ministra zdrowia

(4617),

99) posła Michała Tomasza Pacholskiego w spra-

wie proponowanych zmian w ustawie o dochodach

ﬁnansów(4618),

101) poseł Joanny Fabisiak w sprawie konkret-

nych działań zmierzających do zwiększenia liczby

miejsc geriatrycznych w Polsce – do ministra zdrowia

(4620),

102) posła Józefa Rackiego w sprawie przeprowa-

dzenia w bieżącym roku remontu mostu kolejowego

na rzece Prosna wraz z budową kładki dla pieszych

morskiej (4621),

103) posła Roberta Biedronia w sprawie obsługi

osób niepełnosprawnych podczas Mistrzostw Europy

104) posła Artura Dębskiego w sprawie przerwa-

nego projektu korwety Gawron – do ministra obrony

narodowej (4623),

105) posła Artura Dębskiego w sprawie sprzedaży

niedokończonej korwety Gawron – do ministra spraw

zagranicznych (4624),

106) posła Cezarego Olejniczaka w sprawie nieza-

pewniania odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa

(4625),

107) posła Krzysztofa Borkowskiego w sprawie

skim, łosickim, węgrowskim i ostrowskim w związku

z wdrażaniem dyrektywy azotanowej w Polsce – do

108) posła Jerzego Borkowskiego w sprawie pod-

łecznej (4627),

109) posła Jerzego Borkowskiego w sprawie przed-

stawienia propozycji weryﬁkacjilimitówprogówdo-

chodowych i kwot świadczeń rodzinnych – do mini-

110) posłanek Agnieszki Hanajczyk i Ewy Drozd

łecznej (4629),

111) posła Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie

sprzedawania przez regionalne centrum krwiodaw-

stwa i krwiolecznictwa nadwyżek krwi i jej składni-

ków – do ministra zdrowia (4630),

wie niepokojących informacji o pobieraniu opłat za

egzaminy poprawkowe, warunkowe i dyplomowe

przez niektóre niepubliczne uczelnie wyższe – do mi-

wie planów likwidacji niektórych stacji sanitarno-epi-

demiologicznych na terenie kraju – do ministra zdro-

wia (4632),

5

wie skutków ﬁnansowychuchwalanianowychpla-

nów miejscowych – do ministra transportu, budow-

wie możliwości prowadzenia zadań edukacyjnych

przez jednostki samorządu terytorialnego przy

współudziale innych podmiotów – do ministra edu-

kacji narodowej (4634),

wie wdrażania pilotażowego rządowego programu

kacyjnych „Cyfrowa szkoła” – do ministra edukacji

narodowej (4635),

117) poseł Anny Nemś w sprawie likwidacji poste-

runków Policji w dwóch gminach pow. zawierciań-

skiego: w Kroczycach i w Porębie – do ministra spraw

wewnętrznych (4636),

118) poseł Anny Nemś w sprawie możliwości

zmiany właściwości Sądu Rejonowego w Zawierciu

i włączenia gm. Mierzęcice do obszaru właściwości

Sądu Rejonowego w Będzinie – do ministra sprawie-

dliwości (4637),

dowych – do ministra sprawiedliwości (4638),

120) posła Tomasza Szymańskiego w sprawie

niach do kierowania pojazdami silnikowymi – do mi-

skiej (4639),

121) posła Janusza Dzięcioła w sprawie nielegal-

nego handlu papierosami – do ministra spraw we-

wnętrznych (4640),

122) posła Arkadego Fiedlera oraz grupy posłów

w sprawie wprowadzenia ewentualnych zmian w usta-

dotyczących sytuacji nietypowych gmin, np. o małej

gęstości zaludnienia – do ministra ﬁnansów(4641),

123) poseł Małgorzaty Adamczak w sprawie

wewnętrznych (4642),

124) posłów Haliny Rozpondek i Krzysztofa Ga-

dowskiego w sprawie problemów z rozliczeniem po-

datku VAT od projektów realizowanych w ramach

wspólnego działania samorządów – do ministra ﬁ-

nansów (4643),

125) posła Tadeusza Arkita w sprawie możliwości

126) poseł Małgorzaty Pępek w sprawie likwidacji

127) posła Kazimierza Ziobry w sprawie zmian

128) posła Kazimierza Ziobry w sprawie obowiąz-

ku uchwalania przez gminy miejscowych planów za-

gospodarowania przestrzennego – do ministra roz-

woju regionalnego (4647),

129) posła Zbigniewa Włodkowskiego w sprawie

130) posłów Zbigniewa Włodkowskiego i Piotra

Zgorzelskiego w sprawie projektów systemów: e-po-

datki, e-rejestracja i e-deklaracja 2 – do ministra ﬁ-

nansów (4649),

131) posła Jarosława Górczyńskiego w sprawie

kańców północnej części woj. świętokrzyskiego – do

132) posła Michała Wojtkiewicza w sprawie pla-

nowanego skreślenia art. 209 ustawy Kodeks karny

133) posła Michała Jacha w sprawie budowy dru-

giej nitki drogi S10 – obwodnicy wsi Kobylanka – do

skiej (4652),

134) poseł Jadwigi Wiśniewskiej w sprawie sta-

mocy domowej – do prezesa Rady Ministrów (4653),

135) poseł Jadwigi Wiśniewskiej w sprawie za-

pewnienia bezpieczeństwa podczas Mistrzostw Eu-

136) poseł Jadwigi Wiśniewskiej w sprawie ko-

logowych – do ministra zdrowia (4655),

137) posła Johna Abrahama Godsona w sprawie

ustalenia minimalnego wynagrodzenia za pracę

z tytułu umowy zlecenia – do ministra pracy i poli-

138) posła Johna Abrahama Godsona w sprawie

ﬁnansów(4657),

139) posła Johna Abrahama Godsona w sprawie

przeciwdziałania zwalnianiu pracowników w wieku

łecznej (4658),

140) posła Johna Abrahama Godsona w sprawie

dów osobistych – do ministra administracji i cyfry-

zacji (4659),

141) posła Johna Abrahama Godsona w sprawie

zaniechania wprowadzenia nowych dowodów osobi-

stych – do ministra spraw wewnętrznych (4660),

142) posła Johna Abrahama Godsona w sprawie

administracji i cyfryzacji (4661),

143) posła Johna Abrahama Godsona w sprawie

prowadzenia przez polski rząd polityki prorodzinnej

społecznej (4663),

6

chanizmu limitowania deﬁcytujednosteksamorządu

terytorialnego – do ministra ﬁnansów(4664),

wynagrodzeń pracowników sfery budżetowej – do

ministra ﬁnansów(4665),

147) poseł Beaty Szydło w sprawie wyniku budże-

tu państwa po I kwartale 2012 r. oraz publikacji har-

monogramu jego dochodów i wydatków – do prezesa

Rady Ministrów (4666),

148) posłów Beaty Szydło i Pawła Szałamachy

w sprawie sprzecznych publikacji GUS dotyczących

wysokości deficytu sektora finansów publicznych

149) poseł Beaty Szydło w sprawie negatywnych

skutków podniesienia wysokości składki rentowej

oraz działań zmierzających do obniżenia stopy bez-

robocia – do prezesa Rady Ministrów (4668),

150) posła Łukasza Zbonikowskiego w sprawie

zmiany ustawy o świadczeniu pieniężnym przysłu-

gującym osobom deportowanym do pracy przymuso-

151) posła Łukasza Zbonikowskiego w sprawie

pilotażowego programu rozwijania kompetencji

logii informacyjno-komunikacyjnych pn. „Cyfrowa

152) posła Łukasza Zbonikowskiego w sprawie

popularyzacji stosowania e-faktur – do ministra ad-

153) posła Łukasza Zbonikowskiego w sprawie

154) posła Łukasza Zbonikowskiego w sprawie

opóźnień w dostawach leków onkologicznych – do mi-

nistra zdrowia (4673),

155) posła Łukasza Zbonikowskiego w sprawie

art. 243 ustawy o ﬁnansachpublicznych–domini-

stra ﬁnansów(4674),

156) posła Łukasza Zbonikowskiego w sprawie

weryﬁkacjiwysokościprogówdochodowychorazuza-

leżnionych od tego świadczeń rodzinnych – do mini-

157) posła Andrzeja Dudy w sprawie naruszania

przepisów postępowania administracyjnego w postę-

powaniu o wydanie upoważnienia do udzielenia zgo-

dy na odstępstwo od warunków technicznych, jakim

skiej (4676),

158) posła Jarosława Rusieckiego w sprawie od-

stąpienia od zamiaru prywatyzacji Uzdrowiska Bu-

sko-Zdrój SA – do ministra skarbu państwa (4677),

159) posła Killiona Munyamy w sprawie wyjaśnie-

nia kwestii zmiany ustawy o dochodach jednostek

samorządu terytorialnego w odniesieniu do gm. Po-

widz – do ministra ﬁnansów(4678),

160) posła Kazimierza Moskala w sprawie kosz-

do ministra zdrowia (4680),

161) posła Kazimierza Moskala w sprawie prze-

niesienia siedziby Podkarpackiej Spółki Gazowej po-

nownie do Rzeszowa, stolicy woj. podkarpackiego

– do prezesa Rady Ministrów (4681),

162) posła Kazimierza Moskala w sprawie nowych

dowanych aparatów słuchowych – do ministra zdro-

wia (4682),

163) posła Kazimierza Moskala w sprawie konse-

kwencji wprowadzenia zmiany zasad ﬁnansowania

zatrudnienia w powiatowych urzędach pracy – do

164) posła Kazimierza Moskala w sprawie skargi

na polski rząd skierowanej przez pacjentów reuma-

tologicznych do Komisji Europejskiej – do ministra

zdrowia (4684),

165) posła Kazimierza Moskala w sprawie opóź-

nień w realizacji inwestycji rozbudowy i modernizacji

urządzeń melioracyjnych wodnych – do ministra rol-

166) posła Kazimierza Moskala w sprawie wyni-

ków kontroli NIK urządzeń melioracji wodnych – do

167) posła Kazimierza Moskala w sprawie dziur

w lokalnych budżetach gmin spowodowanych anty-

samorządową polityką rządu – do prezesa Rady Mi-

nistrów (4687),

168) posła Kazimierza Moskala w sprawie kary

ﬁnansowejgrożącejPolscezaniewdrożenieunijnych

przepisów dotyczących zarządzania odpadami – do

169) posła Kazimierza Moskala w sprawie budże-

towego paraliżu powiatów – do prezesa Rady Mini-

strów (4689),

170) posłów Artura Górskiego i Piotra Naimskie-

go w sprawie łamania prawa przez urzędników Mi-

nisterstwa Finansów podczas zawierania i realizacji

kontraktów z Fundacją Europejskiego Instytutu Ad-

ministracji Publicznej – do prezesa Rady Ministrów

(4690),

171) posłów Zbigniewa Włodkowskiego i Piotra

Zgorzelskiego w sprawie trudnej sytuacji rolników,

która spowodowana jest m.in. nowelizacją ustawy

172) poseł Ewy Kołodziej w sprawie nieuczciwego

procederu polegającego na zaniżaniu rzeczywistego

przebiegu używanych pojazdów – do ministra transpor-

173) posła Leszka Aleksandrzaka w sprawie za-

7

174) posła Roberta Biedronia w sprawie planowa-

nej przez rząd budowy elektrowni atomowych w czę-

ści lokalizacji wskazanych przez Polską Grupę Ener-

getyczną – do ministra gospodarki (4694),

175) poseł Lidii Staroń w sprawie potrzeby nowe-

lizacji ustawy o komornikach sądowych i egzekucji

w zakresie przepisów regulujących tworzenie nowych

stanowisk komorniczych oraz przepisów przewidują-

cych prowadzenie egzekucji z nieruchomości wyłącz-

nie przez komornika działającego przy sądzie, w któ-

rego okręgu nieruchomość jest położona, w celu

nienia realnej konkurencji między komornikami – do

ministra sprawiedliwości (4695),

w zakresie dostosowania opłat egzekucyjnych do ak-

tualnych warunków społeczno-ekonomicznych – do

ministra sprawiedliwości (4696),

177) posła Artura Górskiego w sprawie złego trak-

towania Polaków mieszkających w Kazachstanie

przez pracowników Ambasady RP w Astanie – do

178) posła Artura Górskiego w sprawie potrzeby

zwiększenia wsparcia przez MSZ dla Związku Pola-

(4698),

179) posła Andrzeja Kani w sprawie przenoszenia

polskich ﬁrm za granicę, inwestowania przez pol-

skich przedsiębiorców poza granicami Polski i zagro-

żeń stąd płynących dla rynku pracy oraz zmniejszo-

nych dochodów budżetowych Skarbu Państwa i jed-

nostek samorządu terytorialnego – do ministra go-

spodarki (4699),

180) posła Andrzeja Kani w sprawie poprawy sy-

jącej prowadzić do zwiększenia zatrudnienia osób

niepełnosprawnych oraz działań mających na celu

zwiększenie środków będących w dyspozycji Pań-

stwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełno-

sprawnych przeznaczonych na aktywne wspieranie

(4700),

181) posła Andrzeja Guta-Mostowego w sprawie

wprowadzania elektronicznego systemu poboru opłat

182) posła Andrzeja Guta-Mostowego w sprawie

Huta Siechnice – do ministra środowiska (4703),

184) posła Macieja Orzechowskiego w sprawie re-

spektowania ulg komunikacyjnych przysługujących

ustawowo osobom niewidomym – do ministra trans-

185) posła Macieja Orzechowskiego w sprawie

zwiększenia możliwości przetwarzania danych o nie-

186) posła Macieja Orzechowskiego w sprawie re-

organizacji powiatowych jednostek nadzoru budow-

187) poseł Teresy Piotrowskiej w sprawie ﬁnan-

sowania sportu osób niepełnosprawnych – do mini-

188) poseł Teresy Piotrowskiej oraz grupy posłów

w sprawie możliwości udzielenia wsparcia Zakładom

Chemicznym Zachem SA – do ministra skarbu pań-

stwa (4708),

189) poseł Agnieszki Kołacz-Leszczyńskiej w spra-

(4709),

190) poseł Agnieszki Kołacz-Leszczyńskiej w spra-

191) poseł Agnieszki Kołacz-Leszczyńskiej w spra-

wie nielegalnego procederu wydobywania węgla na

terenie Wałbrzycha i okolic – do ministra sprawiedli-

wości (4711),

192) poseł Agnieszki Kołacz-Leszczyńskiej w spra-

stra ﬁnansów(4712),

193) posła Ryszarda Zbrzyznego w sprawie przy-

gotowywanej przez rząd nowelizacji ustawy o dzia-

194) posła Dariusza Piontkowskiego w sprawie ﬂa-

gi państwowej – do prezesa Rady Ministrów (4714),

195) posła Jacka Osucha w sprawie uruchamia-

nych pasażerskich połączeń kolejowych na linii E30

Kraków – Katowice podczas jej modernizacji – do mi-

skiej (4715),

196) poseł Jolanty Szczypińskiej w sprawie weryﬁ-

kacji progów dochodowych i kwot świadczeń rodzin-

197) posłów Elżbiety Rafalskiej i Pawła Szałama-

chy w sprawie elektryﬁkacjiliniikolejowejKostrzyn

– Gorzów Wielkopolski – Piła – do ministra transpor-

198) posła Krzysztofa Szczerskiego w sprawie pla-

nów dotyczących dalszego funkcjonowania Krajowej

Szkoły Administracji Publicznej i służby cywilnej w Pol-

199) posła Krzysztofa Szczerskiego w sprawie

ukowych w Londynie – do ministra spraw zagranicz-

nych (4719),

8

200) posła Piotra Babinetza w sprawie dodatko-

201) posła Piotra Babinetza w sprawie potrzeby

uregulowania problematyki bezpieczeństwa ludności

i zarządzania kryzysowego – do ministra spraw we-

wnętrznych (4721),

202) posła Marka Polaka w sprawie nowelizacji

203) posłów Krzysztofa Jurgiela i Lecha Koła-

nowych OSN oraz braku programu odpowiedniego

wsparcia rekompensującego straty rolników gospo-

darujących na OSN na obszarze woj. podlaskiego,

w szczególności pow. wysokomazowieckiego, za-

mbrowskiego i białostockiego – do ministra rolnictwa

204) poseł Barbary Bartuś w sprawie wprowadze-

nia koniecznych zmian w liczebności grup na zaję-

ciach z wychowania ﬁzycznego–doministraeduka-

cji narodowej (4724),

205) poseł Barbary Bartuś w sprawie rewitaliza-

cji linii oraz rozszerzenia oferty połączeń kolejowych

w południowej Małopolsce, z uwzględnieniem Gorlic

morskiej (4725),

206) posłów Barbary Bartuś i Roberta Telusa

w sprawie nasion modyﬁkowanychgenetycznie–do

ministra środowiska (4726),

207) posłów Barbary Bartuś i Roberta Telusa

skiej – do ministra zdrowia (4727),

208) posła Joachima Brudzińskiego w sprawie

sprzeciwu wobec zamiaru likwidacji Urzędu Mor-

skiego w Szczecinie – do ministra transportu, budow-

209) posła Andrzeja Bętkowskiego w sprawie pla-

nu prywatyzacji Uzdrowiska Busko-Zdrój SA – do

210) posła Bogdana Rzońcy w sprawie ﬁnansowa-

nia kosztów realizacji umów dla rodzin zastępczych

zawodowych, które przyjęły dzieci na wychowanie

przed dniem 1 stycznia 2004 r., oraz wypłaty pomocy

pieniężnej na kontynuowanie nauki dla wychowan-

ków rodzin zastępczych i placówek opiekuńczo-wy-

chowawczych, do której prawo powstało przed dniem

łecznej (4730),

211) poseł Izabeli Leszczyny w sprawie dotacji

przyznawanych wychowankom młodzieżowych ośrod-

ków wychowawczych – do ministra edukacji narodo-

wej (4731),

212) poseł Izabeli Leszczyny w sprawie kontroli

przez jednostki samorządu terytorialnego prawidło-

wości wykorzystania dotacji przyznanych szkołom

edukacji narodowej (4732),

213) poseł Izabeli Leszczyny w sprawie niejedno-

litej interpretacji przez powiaty art. 90 ust. 3d usta-

dowej (4733),

214) posła Andrzeja Czerwińskiego w sprawie za-

gospodarowania budynku likwidowanego Ośrodka

Doskonalenia Kadry Służby Więziennej w Bartkowej

– do ministra sprawiedliwości (4734),

215) posła Waldy Dzikowskiego w sprawie wdro-

żenia usług elektronicznych w powiatowych urzę-

(4735),

216) posła Waldy Dzikowskiego w sprawie dyrek-

tywy UE zakazującej zatrudniania nielegalnych imi-

łecznej (4736),

217) posła Waldy Dzikowskiego w sprawie przepi-

sów dotyczących kariery naukowej – do ministra na-

218) poseł Elżbiety Gapińskiej w sprawie naduży-

wania środka zapobiegawczego w postaci tymczaso-

wego aresztu wobec osób podejrzanych – do ministra

sprawiedliwości (4738),

219) posła Zbyszka Zaborowskiego w sprawie nie-

kompetentnej odpowiedzi ministra ﬁnansównaza-

pytanie poselskie dotyczące przepływów ﬁnansowych

zesa Rady Ministrów (4739),

220) posła Artura Ostrowskiego w sprawie upraw-

nień funkcjonariuszy Straży Granicznej przeniesio-

nych do służby w Policji do skorzystania z dodatkowej

wysługi lat przysługującej na podstawie art. 74 ust. 2

ustawy o Straży Granicznej – do ministra spraw we-

wnętrznych (4740),

221) posła Artura Ostrowskiego w sprawie egza-

minowania doradców ds. bezpieczeństwa przewozów

towarów niebezpiecznych – do ministra transportu,

222) poseł Izabeli Katarzyny Mrzygłockiej w spra-

wie programu nowoczesnej polityki rodzinnej wobec

obecnych wyzwań demograﬁcznych – do ministra

223) posła Tomasza Garbowskiego oraz grupy po-

olimpiad specjalnych – do prezesa Rady Ministrów

(4743),

224) posła Piotra Zgorzelskiego w sprawie niesto-

sowania przez Polskę rekomendacji Europejskiej

logicznego zapalenia stawów u dzieci powyżej 2. roku

życia – do ministra zdrowia (4744),

225) posła Roberta Biedronia w sprawie prac

Kaszubach – do ministra środowiska (4745),

226) posła Jerzego Borkowskiego w sprawie rato-

wania światowego dziedzictwa kulturowego, tech-

nicznego i historycznego, na przykładzie drogowego

9

227) posła Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie

rządowych programów wspierania rozwoju organiza-

łecznej (4747),

228) posła Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie

mi – do ministra administracji i cyfryzacji (4748),

229) posła Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie

230) posła Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie

231) posła Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie

232) posła Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie

(4752),

233) posła Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie

234) posła Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie

235) posła Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie

236) posła Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie

237) posła Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie

238) posła Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie

mi – do ministra sportu i turystyki (4758),

239) posła Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie

240) posła Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie

241) posła Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie

242) posła Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie

243) posła Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie

244) posła Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie

245) posła Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie

246) posła Szymona Giżyńskiego w sprawie na-

rastającego bezrobocia wśród absolwentów wyższych

(4766),

247) posła Szymona Giżyńskiego w sprawie zmia-

lizowanych – do ministra zdrowia (4767),

248) posła Szymona Giżyńskiego w sprawie skan-

dalicznej, ujawnionej przez rzecznika praw obywatel-

skich odmowy Polskich Kolei Państwowych przeka-

zania nieodpłatnie na potrzeby Biura Operacji Anty-

terrorystycznych wyeksploatowanego wagonu – do

skiej (4768),

respektowania przez przewoźników transportu zbio-

rowego ustawowo zagwarantowanych ulg – do mini-

(4769),

250) posła Szymona Giżyńskiego w sprawie igno-

rowania ogólnopolskiej akcji rotacyjnego protestu

głodowego przeciw zmianom w programach naucza-

nia – do ministra edukacji narodowej (4770),

251) posła Szymona Giżyńskiego w sprawie pro-

jektu zmian w zasadach przyznawania świadczeń

(4772),

253) posła Szymona Giżyńskiego w sprawie wzro-

stu przestępczości wśród nieletnich – do ministra

spraw wewnętrznych (4773),

254) posła Artura Dębskiego w sprawie statusu,

skiej – do ministra spraw wewnętrznych (4774),

255) posła Artura Dębskiego w sprawie wzrostu

cen paliw silnikowych – do ministra gospodarki

(4775),

256) posła Artura Dębskiego w sprawie wzrostu

bezrobocia w kwietniu 2012 r. – do ministra pracy

257) posła Ryszarda Terleckiego w sprawie sytu-

acji osób opiekujących się niepełnosprawnymi człon-

kami rodziny w związku z projektem zmiany ustawy

wych zasad przyznawania tzw. becikowego – do mi-

mocy samorządom przy realizacji projektów dotyczą-

cych oferty edukacyjnej dla najmłodszych – do mini-

stra edukacji narodowej (4779),

10

powiadanych kolejnych zwolnień nauczycieli – do mi-

kujących zespołów do walki z przemocą w rodzinie

bieżności w oﬁcjalnychdanychdotyczącychbezrobo-

przystosowania szpitali na Euro 2012 – do ministra

265) poseł Anny Elżbiety Sobeckiej w sprawie

wzrostu liczby przestępstw w szkołach – do ministra

266) poseł Anny Elżbiety Sobeckiej w sprawie

uchwały dotyczącej opłat za żłobki – do ministra pra-

267) poseł Anny Elżbiety Sobeckiej w sprawie

środków przeznaczonych przez Ministerstwo Pracy

i Polityki Społecznej na ożywienie rynku pracy i po-

prawę sytuacji osób bezrobotnych – do ministra pra-

268) posła Mieczysława Golby w sprawie uszko-

dzeń dróg gminnych, powiatowych i wojewódzkich

w trakcie budowy autostrad – do ministra transpor-

269) posła Mieczysława Golby w sprawie stanu

wa i obwodnicy Jarosławia – do ministra transportu,

270) posła Wiesława Stanisława Janczyka w spra-

wie rynku usług przedsiębiorstw telefonii komórko-

wej – do prezesa Rady Ministrów (4790),

271) posła Wiesława Stanisława Janczyka w spra-

wie dopuszczenia do użytku środków ochrony roślin

272) posła Wiesława Stanisława Janczyka w spra-

wie możliwości przeprowadzenia wnikliwej analizy

tematycznej oraz prawnej dotyczącej leczenia uzdro-

wiskowego i rehabilitacji dzieci z rozpoznanym prze-

rostem migdałków podniebiennych i gardłowych – do

ministra zdrowia (4792),

273) posła Macieja Orzechowskiego oraz grupy

łecznej (4793),

274) posła Macieja Orzechowskiego oraz grupy

przepisów dotyczących sankcji za porzucenie przez

pracownika stanowiska pracy – do ministra pracy

275) posła Macieja Orzechowskiego oraz grupy

dochodowych – do ministra ﬁnansów(4795),

276) poseł Moniki Wielichowskiej w sprawie zmia-

legającej na przekazaniu w całości praw wykonaw-

czych dotyczących gruntów rolnych staroście, wraz

z prawem dysponowania środkami Funduszu Ochro-

ny Gruntów Rolnych – do ministra rolnictwa i roz-

277) poseł Moniki Wielichowskiej w sprawie wnio-

bytków w ramach programu „Dziedzictwo kultu-

rowe”, priorytet: Ochrona zabytków, zadanie pn.

jektu słynnego architekta niemieckiego K. Schin-

kla (I poł.

XIX w.): renowacja oryginalnych klasy-

cystycznych okien” – do ministra kultury i dzie-

wie umożliwienia korzystania przez rowerzystów z pa-

sów ruchu wydzielonych dla komunikacji miejskiej

morskiej (4798),

279) posłanek Anny Nemś i Lidii Gądek w sprawie

emisji przez TVP SA ﬁlmu„RaportKarskiego”Clau-

de’a Lanzmanna – do ministra kultury i dziedzictwa

narodowego (4799),

kowych – do ministra zdrowia (4800),

wie projektu „Elektroniczna platforma gromadzenia,

o zdarzeniach medycznych” – do ministra zdrowia

(4801),

wie skutków nowelizacji ustawy emerytalnej w per-

społecznej (4802),

283) posłów Marzeny Okła-Drewnowicz i Lucjana

sterunków Policji – do ministra spraw wewnętrznych

(4803),

wie projektowanych zmian ustaw regulujących wy-

jącej Prawo o notariacie – do ministra sprawiedliwo-

ści (4804),

285) posłów Marii Małgorzaty Janyskiej i Killiona

Munyamy w sprawie formy opodatkowania – sposobu

tzw. podkontraktach – do ministra ﬁnansów(4805),

286) posła Henryka Siedlaczka w sprawie budowy

(4806),

287) posła Ryszarda Galli oraz grupy posłów

w sprawie nieprawidłowości i opóźnień przy budowie

zbiornika przeciwpowodziowego Racibórz Dolny – do

ministra środowiska (4807),

11

288) posła Leszka Aleksandrzaka w sprawie opłat

za badania techniczne pojazdów – do ministra trans-

289) posła Dariusza Jońskiego w sprawie zbyt

zdrowia (4809),

290) posła Dariusza Jońskiego w sprawie otwar-

cia kaplicy w Ogólnokształcącej Szkole Muzycznej

291) posła Sławomira Kowalskiego w sprawie pla-

nowanej likwidacji oddziału spółki Tauron Dystry-

bucja SA funkcjonującego w Bielsku-Białej – do mi-

nistra skarbu państwa (4811),

292) posła Michała Jarosa w sprawie respektowa-

nia ulg komunikacyjnych przysługujących osobom

portu zbiorowego – do ministra transportu, budow-

293) posła Michała Jarosa w sprawie kryteriów

udzielania zamówienia publicznego na prace intelek-

tualne, w tym na prace projektowe – do prezesa Rady

Ministrów (4813),

294) posła Michała Jarosa w sprawie utworzenia

Polskiego Związku Sportowego Karate i Kendo – do

295) posła Grzegorza Adama Woźniaka w sprawie

likwidacji programu wspierania zakupu mieszkań

296) posła Grzegorza Adama Woźniaka w sprawie

kontroli jakości nauczania w polskich szkołach – do

297) poseł Jadwigi Wiśniewskiej w sprawie sprze-

ciwu wobec podwyższenia wieku emerytalnego pie-

społecznej (4817),

298) poseł Jadwigi Wiśniewskiej w sprawie ko-

nej – do ministra edukacji narodowej (4818),

299) poseł Jadwigi Wiśniewskiej w sprawie nad-

używania przez polskie władze europejskich naka-

zów aresztowania (ENA) – do ministra sprawiedli-

wości (4819),

300) poseł Jadwigi Wiśniewskiej w sprawie ko-

nieczności ujednolicenia dokumentacji pielęgniar-

skiej i położniczej we wszystkich placówkach medycz-

nych w kraju – do ministra zdrowia (4820),

301) poseł Jadwigi Wiśniewskiej w sprawie nie-

przestrzegania przez podmioty lecznicze obowiązu-

jących norm w zakresie zatrudniania pielęgniarek

302) posła Pawła Szałamachy w sprawie sprzeda-

ży LOT Aircraft Maintenance Services – do ministra

skarbu państwa (4822),

303) posła Dariusza Piontkowskiego w sprawie

dowożenia uczniów do szkół przez samorządy – do

ministra edukacji narodowej (4823),

304) posła Piotra Polaka w sprawie unikania

cją zakładową NSZZ „Solidarność” w celu rozwiąza-

nia problemów pracowniczych – do ministra rolnic-

wie łamania przepisów prawa pracy przez ARiMR – do

306) posła Łukasza Krupy w sprawie penalizacji

organizacji i uczestnictwa w grze losowej – poker – do

ministra ﬁnansów oraz ministra sprawiedliwości

(4826),

307) posła Łukasza Krupy w sprawie zmiany

środowiska (4827),

308) posła Adama Kwiatkowskiego w sprawie dys-

ponowania przez MSZ środkami ﬁnansowymi na

309) posła Adama Kwiatkowskiego w sprawie nowej

310) posła Adama Kwiatkowskiego w sprawie re-

311) posła Adama Kwiatkowskiego w sprawie po-

dwójnego opodatkowania amerykańskich emerytur dla

Polaków wracających do kraju oraz redukcji kwoty

amerykańskich świadczeń emerytalnych dla Polaków

– do ministra ﬁnansów(4831),

312) posła Marka Opioły w sprawie przygotowa-

nia i bezpieczeństwa regionu północnego Mazowsza

(4832),

313) posła Marka Opioły w sprawie uposażeń

(4833),

314) posła Marka Opioły w sprawie zakresu obo-

wiązków i procedur awansu dotyczących pracowni-

ków Służby Kontrwywiadu Wojskowego – do prezesa

315) posła Marka Opioły w sprawie działań obec-

nych i byłych pracowników Służby Kontrwywiadu

Wojskowego, które mogą stanowić zagrożenie dla

strów (4835),

316) posła Jarosława Górczyńskiego w sprawie

rewaloryzacji dawnego zamku Tarnowskich w Dzi-

go (4836),

317) posłów Mariusza Błaszczaka i Tadeusza Dziu-

by w sprawie obsady stanowisk dyrektorów general-

nych w urzędach administracji rządowej oraz działań

wilnej – do prezesa Rady Ministrów (4837),

318) posła Jarosława Rusieckiego w sprawie prze-

12

319) posła Jarosława Rusieckiego w sprawie sytu-

acji wyrobiska posiarkowego Piaseczno oraz przy-

szłości terenów sąsiadujących ze zbiornikiem po za-

kończeniu jego rekultywacji – do ministra skarbu

państwa (4839),

320) poseł Mirosławy Nykiel w sprawie przepisów

regulujących urządzanie i prowadzenie gier hazar-

dowych – do ministra sprawiedliwości (4840),

321) poseł Bożeny Sławiak w sprawie zmiany do-

tychczas obowiązujących przepisów umożliwiających

wypłacenie odszkodowań osobom przymusowo za-

trudnionym w batalionach pracy, pracującym w ko-

palniach i kamieniołomach w latach 1949–1959 – do

322) posła Dariusza Seligi w sprawie weryﬁkacji

progów i świadczeń rodzinnych w 2012 r. – do mini-

323) posła Dariusza Seligi w sprawie funkcjono-

wania instytucji parabankowych w Polsce – do mini-

stra ﬁnansów(4843),

324) posła Tadeusza Dziuby w sprawie ochrony

praw pracowniczych Polaków pracujących za granicą

325) posła Czesława Hoca w sprawie nazbyt re-

strykcyjnych, sprzecznych z wiedzą medyczną, nie-

konstytucyjnych oraz nieetycznych, a nawet dyskry-

minujących osoby z nadwagą kryteriów kwaliﬁkują-

cych do leczenia pacjentów z chorobą Leśniowskie-

go-Crohna – do ministra zdrowia (4845),

326) posła Sławomira Kopycińskiego w sprawie

przyczyn opóźnienia we wprowadzeniu w życie usta-

wym Rejestrze Sądowym – do ministra sprawiedli-

wości (4846),

327) posła Czesława Hoca w sprawie prywatyzacji

gu – do ministra skarbu państwa (4847),

328) posła Marka Łapińskiego w sprawie uwzględ-

nienia interesów pracowników Dolnośląskich Zakła-

dów Usługowo-Produkcyjnych Dozamel sp. z o.o.

w procedurze prywatyzacyjnej spółki – do ministra

skarbu państwa (4848),

329) poseł Beaty Małeckiej-Libery w sprawie re-

gulacji ustawowych kwaliﬁkującychdziałalnośćlecz-

niczą organizacji pozarządowych jako działalność

gospodarczą – do ministra zdrowia (4849),

330) poseł Beaty Małeckiej-Libery w sprawie

zawodu pielęgniarki – do ministra zdrowia (4850),

331) posła Mariusza Grada w sprawie postępów

czów – Uhrynów w woj. lubelskim – do ministra

332) poseł Julii Pitery w sprawie zrównania upraw-

nień emerytalnych funkcjonariuszy celnych z upraw-

nieniami emerytalnymi funkcjonariuszy pozostałych

służb mundurowych – do ministra spraw wewnętrz-

nych (4852),

333) posła Grzegorza Sztolcmana w sprawie sta-

nowiska Zarządu Śląskiego Związku Gmin i Powia-

tów w przedmiocie utrzymania kształcenia w zawo-

dach górniczych w dotychczasowej formie – do mini-

stra edukacji narodowej (4853),

334) posła Stanisława Wziątka w sprawie plano-

wanych działań zmierzających do zmiany poziomu

ﬁnansowaniaświadczeńzdrowotnychzzakresule-

czenia uzdrowiskowego sanatoryjnego dla dorosłych

wia (4854),

335) posła Jerzego Budnika w sprawie ewentual-

nej zmiany w podziale organizacyjno-terytorialnym

Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwo-

we – do ministra środowiska (4855),

336) posła Marka Opioły w sprawie możliwości

tymczasowego zamknięcia linii kolejowej E65 – do

skiej (4856),

337) posła Krzysztofa Brejzy w sprawie stanu

urządzeń melioracyjnych w Polsce – do ministra śro-

dowiska (4857),

338) posła Krzysztofa Brejzy w sprawie prawidło-

wości i rzetelności przeprowadzania promocji pro-

duktów nieżywnościowych – do prezesa Rady Mini-

strów (4858),

339) posła Krzysztofa Brejzy w sprawie testamen-

tów ustnych – do ministra sprawiedliwości (4859),

340) posła Krzysztofa Brejzy w sprawie portalu

internetowego Fotoradary24.pl – do ministra spraw

wewnętrznych (4860),

341) posła Krzysztofa Brejzy w sprawie przejmo-

wania i prowadzenia przez jednostki samorządu te-

rytorialnego zadań z zakresu administracji rządowej

związanych z ochroną zabytków – do ministra kul-

342) posła Krzysztofa Brejzy w sprawie przepisów

wykonawczych do ustawy o utrzymaniu czystości i po-

rządku w gminach – do ministra środowiska (4862),

343) posła Krzysztofa Brejzy w sprawie przeka-

zywania żywności przez dystrybutorów i sprzedaw-

ców osobom potrzebującym – do ministra ﬁnansów

(4863),

nych – do ministra spraw wewnętrznych (4864),

345) posła Krzysztofa Brejzy w sprawie groma-

dzenia przez pracodawców informacji o liniach papi-

społecznej (4865),

346) posła Henryka Siedlaczka w sprawie likwi-

dacji posterunków Policji na terenie pow. raciborskie-

go – do ministra spraw wewnętrznych (4866),

347) posła Henryka Siedlaczka w sprawie skut-

ków interpretacji przez ZUS przepisów dotyczących

wo-emerytalnych z tytułu dodatkowego zatrudnienia

w formie umów zleceń lub pracy nakładczej – do mi-

13

348) posła Roberta Wardzały w sprawie reformy

wie dostosowania prawa polskiego do wymogów dy-

rektywy 2011/24/UE dotyczącej stosowania praw

350) posła Marka Poznańskiego w sprawie grupy

nych ze służby – do ministra ﬁnansów,ministraspra-

wiedliwości oraz ministra skarbu państwa (4870),

351) posła Piotra Pawła Baucia w sprawie wstrzy-

mania procedury wykreślenia z rejestru zabytków sta-

rej zajezdni tramwajowej u zbiegu ulic Grunwaldzkiej

i Pomorskiej w Gdańsku oraz podjęcia odpowiednich

zabytku, który poprzez brak dbałości o zabytek przy-

czynia się do jego całkowitego zniszczenia – do ministra

352) posła Piotra Pawła Baucia w sprawie napra-

wy zabytkowego mostu łączącego pow. tczewski z pow.

malborskim na wysokości wsi Lisewo – do mini-

(4872),

353) posła Piotra Pawła Baucia w sprawie zamia-

ny, bez zgody konserwatora zabytków, historycznych

schodów na współczesną replikę oraz zaginięcia mie-

nia objętego ochroną ustawową z kościoła św. Igna-

cego Loyoli na Oruni w Gdańsku – do ministra kul-

pijskich – do ministra sportu i turystyki (4874),

355) posłów Beaty Szydło i Pawła Szałamachy

wów zgromadzonych przez przyszłych emerytów

356) posła Czesława Hoca w sprawie terapii biolo-

standardowe leczenie – do ministra zdrowia (4876),

357) posła Czesława Hoca w sprawie dramatycz-

nych konsekwencji dla armatorów jachtów komercyj-

nych wejścia w życie ustawy o bezpieczeństwie mor-

358) posła Marka Matuszewskiego w sprawie pod-

niesienia wartości granicznej kwoty, od której kra-

dzież jest kwaliﬁkowana jako przestępstwo, a nie

dliwości (4878),

359) posła Sławomira Zawiślaka w sprawie wyso-

kości środków ﬁnansowychnaaktywizacjęzawodo-

społecznej (4879),

360) posła Sławomira Zawiślaka w sprawie skład-

ki do Międzynarodowego Funduszu Walutowego – do

ministra ﬁnansów(4880),

361) posła Waldemara Andzela w sprawie wyklu-

czania wiejskich szkół z cyfryzacji – do ministra edu-

kacji narodowej (4881),

362) poseł Krystyny Pośledniej w sprawie niere-

go ustawy o uprawnieniach do ulgowych przejazdów

363) posła Wojciecha Szaramy w sprawie sytuacji

organizacji polskich w Niemczech – do ministra

364) posła Jana Burego w sprawie przepisów usta-

wy o drogach publicznych – do ministra transportu,

365) posła Jana Burego w sprawie realizacji za-

dań własnych przez gminy w zakresie zapewnienia

edukacji przedszkolnej – do ministra edukacji naro-

dowej (4885),

366) posła Artura Dębskiego w sprawie rozformo-

wania dowództwa 1.

Warszawskiej Dywizji Zmecha-

nizowanej oraz innych jednostek wojskowych w gar-

nizonie Legionowo – do ministra obrony narodowej

(4886),

367) posła Jerzego Polaczka w sprawie interpre-

tacji podatkowej niezgodnej z przepisami dyrektywy

wiedliwości Unii Europejskiej – do ministra ﬁnansów

(4887),

368) posła Jacka Falfusa w sprawie budowy Be-

skidzkiej Drogi Integracyjnej – do ministra transpor-

369) posła Artura Dębskiego w sprawie wyma-

gań, jakim powinna odpowiadać ochrona wartości

370) posła Artura Dębskiego w sprawie rozporzą-

jenia specjalistycznych uzbrojonych formacji ochron-

nych i warunków przechowywania oraz ewidencjo-

wnętrznych (4890),

371) posłów Beaty Szydło i Przemysława Wiplera

w sprawie wydanej przez Ministerstwo Finansów in-

strukcji odnoszącej się do osób podejrzanych o ukry-

wanie dochodów – do ministra ﬁnansów(4891),

372) posłów Marka Rząsy i Mirosława Pluty

w sprawie zamiaru likwidacji Krajowej Rady Bezpie-

czeństwa Ruchu Drogowego – do ministra transpor-

373) posła Waldemara Sługockiego w sprawie pod-

jęcia inicjatywy ustawodawczej zmierzającej do prze-

jęcia przez starostów zarządu mieniem Skarbu Pań-

stwa, sprawowanego obecnie przez Agencję Nieru-

chomości Rolnych oraz Agencję Mienia Wojskowego

– do ministra skarbu państwa (4893),

374) posła Wojciecha Szaramy w sprawie przecho-

wywania danych uzyskanych w wyniku Narodowego

14

Spisu Powszechnego 2011 poza granicami Polski – do

375) poseł Mirosławy Nykiel w sprawie utrzymania

kształcenia w zawodach górniczych w dotychczasowej

formie – do ministra edukacji narodowej (4895),

376) posła Stanisława Gawłowskiego w sprawie

stra spraw wewnętrznych (4896),

377) poseł Krystyny Łybackiej w sprawie reklam

umieszczanych na terenie placówek oświatowych –

do ministra edukacji narodowej (4897),

378) poseł Ewy Wolak w sprawie wykorzystania

środków ﬁnansowychnarealizacjęprogramu„Wy-

prawka szkolna” – do ministra edukacji narodowej

(4898),

379) poseł Ewy Wolak w sprawie określenia w for-

nowania kierowców – do ministra transportu, bu-

380) poseł Ewy Wolak w sprawie wsparcia wro-

cławskiego Centrum Edukacji Diabetologicznej – do

zdrowia (4900),

381) posła Dariusza Seligi w sprawie małej liczby

łecznej (4901),

382) posła Dariusza Seligi w sprawie ograniczenia

ﬁnansów dla niepełnosprawnych sportowców – do

ministra sportu i turystyki (4902),

383) posła Dariusza Seligi w sprawie renegocjacji

podpisanego pakietu energetycznego-klimatycznego

– do ministra środowiska (4903),

384) posła Wojciecha Saługi w sprawie pracowni-

ków organów samorządowych nadzorujących gospo-

darkę w lasach niestanowiących własności Skarbu

385) posła Grzegorza Napieralskiego w sprawie

nowe projekty wspólnych wdrożeń – do ministra śro-

dowiska (4905),

386) posła Grzegorza Napieralskiego w sprawie

umowy dzierżawy zawartej pomiędzy Towarzystwem

ministra skarbu państwa (4906),

387) posła Grzegorza Napieralskiego w sprawie

obowiązku zawarcia umowy OC – do ministra ﬁnan-

sów (4907),

388) posła Grzegorza Napieralskiego w sprawie

spraw wewnętrznych (4908),

389) posła Grzegorza Napieralskiego w sprawie wy-

łączenia gm. Wałbrzych ze struktur pow. wałbrzyskie-

390) posła Grzegorza Napieralskiego w sprawie

ﬁnansowaniabazysportowejwPolsce–doministra

sportu i turystyki (4910),

391) posła Grzegorza Napieralskiego w sprawie

sytuacji w Zespole Elektrowni Dolna Odra – do mi-

nistra skarbu państwa (4911),

392) posła Grzegorza Napieralskiego w sprawie

zniesienia Sądu Rejonowego w Myśliborzu – do mi-

nistra sprawiedliwości (4912),

393) posła Wojciecha Saługi w sprawie nieruchomo-

ści opuszczonych oraz o nieuregulowanym stanie praw-

nym, w tym także obejmujących mienie pożydowskie

– do ministra administracji i cyfryzacji (4913),

394) posła Wojciecha Saługi w sprawie powoływa-

– do ministra administracji i cyfryzacji (4914),

395) posła Wojciecha Saługi w sprawie ustawy

396) poseł Małgorzaty Gosiewskiej w sprawie li-

kwidacji stołówek szkolnych i zastąpienia ich usłu-

gami ﬁrmcateringowych–doministraedukacjina-

rodowej (4916),

397) posła Macieja Mroczka w sprawie niedoboru

paratów niezbędnych dla osób chorych na białaczkę

– do ministra zdrowia (4918),

398) posła Adama Lipińskiego w sprawie plano-

wanych przez GIS likwidacji stacji sanitarno-epide-

miologicznych na Dolnym Śląsku – do ministra zdro-

wia (4919),

399) posła Wojciecha Saługi w sprawie ustawy

400) posła Dariusza Seligi w sprawie coraz częst-

szych przypadków naruszania praw pracowniczych

w Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa

401) posła Dariusza Seligi w sprawie bezrobocia

402) poseł Danuty Pietraszewskiej w sprawie jed-

noznacznej interpretacji zapisów ustawy o systemie

oświaty umożliwiających podejmowanie przez gminy

uchwał dotyczących odpłatności za usługi świadczone

przez przedszkola, które nie byłyby kwestionowane

przez sądy administracyjne – do ministra edukacji

narodowej (4923),

403) posła Marka Łatasa w sprawie projektu no-

dotyczy zmian w zakresie przyznawania świadczenia

łecznej (4924),

404) poseł Małgorzaty Niemczyk w sprawie pla-

(4925),

405) posła Wojciecha Szaramy w sprawie ograni-

czenia środków na dotacje dla małych i średnich ﬁrm

pochodzących z Programu Operacyjnego „Innowa-

cyjna gospodarka” – do ministra rozwoju regionalne-

go (4926),

406) posła Wojciecha Szaramy w sprawie testowa-

nia Europejskiego Systemu Sterowania Pociągiem na

15

407) poseł Jadwigi Wiśniewskiej w sprawie fatal-

zdrowia (4928),

408) poseł Jadwigi Wiśniewskiej w sprawie po-

stracji – do prezesa Rady Ministrów (4929),

409) poseł Jadwigi Wiśniewskiej w sprawie popra-

mach pomocy społecznej oraz dostosowania przepi-

sów prawa regulujących pracę pielęgniarek tam za-

trudnionych do specyﬁkiiwarunkówmiejsca–do

ministra zdrowia (4930),

410) poseł Jadwigi Wiśniewskiej w sprawie podję-

cia stanowczych działań w związku z publikacją do-

tyczącą zbrodni katyńskiej, zamieszczoną na rosyj-

skiej stronie internetowej sił specjalnych – do mini-

stra spraw zagranicznych (4931),

411) poseł Jadwigi Wiśniewskiej w sprawie wstrzy-

412) poseł Jadwigi Wiśniewskiej w sprawie deﬁ-

cytu leków onkologicznych – do ministra zdrowia

(4933),

413) poseł Jadwigi Wiśniewskiej w sprawie niepra-

widłowości wykrytych w funkcjonowaniu polskich por-

tów lotniczych – do prezesa Rady Ministrów (4934),

414) poseł Jadwigi Wiśniewskiej w sprawie uzu-

lekami stosowanymi w leczeniu chorych na Alzhe-

imera – do ministra zdrowia (4935),

415) posła Zenona Durki w sprawie weryﬁkacji

świadczeń rodzinnych od listopada 2012 r. – do mi-

416) posła Maksa Kraczkowskiego w sprawie re-

formy edukacji dotyczącej liceów ogólnokształcących

– do ministra edukacji narodowej (4937),

417) posła Maksa Kraczkowskiego w sprawie ﬁ-

nansowania informatyzacji oraz koordynacji projek-

fryzacji (4938),

418) posła Maksa Kraczkowskiego w sprawie de-

penalizacji przestępstw gospodarczych – do ministra

sprawiedliwości (4939).

terpelację posła Jana Dziedziczaka w sprawie wy-

dzierżawienia przez Naukową i Akademicką Sieć

pl spółce Agora SA (734),

2) podsekretarza stanu w Ministerstwie Admini-

cję posła Romana Kaczora w sprawie stosowania na

polskim rynku usług telekomunikacyjnych skanda-

licznych i nieuczciwych praktyk, których dopuszcza

się Telekomunikacja Polska SA (901),

nania w prawach małżeństw i związków nieformal-

nych (1053),

4) podsekretarza stanu w Ministerstwie Admini-

cia przez Radę Ministrów umowy ACTA (1324),

5) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

kiej Orkiestrze Świątecznej Pomocy (1610),

6) sekretarza stanu w Ministerstwie Transportu,

interpelację posła Arkadiusza Litwińskiego w spra-

wie zakwaliﬁkowaniadotychczasowejdrogikrajowej

nr 3 jako drogi gminnej (1915),

7) podsekretarz stanu w Ministerstwie Zdrowia

ponowną interpelację posła Józefa Rackiego w spra-

wie podpisywania przez Narodowy Fundusz Zdrowia

jących na terenie gmin (2076),

stycznego (2084),

wie osób urzędowo pozbawionych zameldowania

(2112),

10) podsekretarza stanu w Ministerstwie Nauki

11) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

nowną interpelację posła Michała Jarosa w sprawie

uniﬁkacjikolorutaksówekwobrębiegminmiejskich

(2286),

12) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

16

nowną interpelację posła Jerzego Polaczka w sprawie

dzenie Rady Ministrów w sprawie autostrad płat-

nych, z uwzględnieniem zmiany odcinków zwolnio-

13) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

14) podsekretarz stanu w Ministerstwie Zdrowia

dacji operacji obustronnego wszczepienia stawów

skroniowo-żuchwowych (2705),

15) sekretarza stanu w Ministerstwie Admini-

(2757),

16) ministra spraw wewnętrznych Jacka Cichoc-

wego (2797),

intelektualną (2859),

18) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

w sprawie kłopotu z uzyskaniem przez powodzian

poszkodowanych w 2010 r. odszkodowania od ﬁrm

ubezpieczeniowych (2873),

19) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

chomości (2912),

20) sekretarza stanu w Ministerstwie Kultury

cenniejszych zabytków w mieście stołecznym War-

szawie (2930),

21) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

miec-Raczyńskiej w sprawie realizacji założenia do-

tyczącego optymalnej liczby rzeczników praw pacjen-

ta szpitala psychiatrycznego (2967),

22) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

słów w sprawie nieprzestrzegania art. 49 tzw. ustawy

refundacyjnej przez zobowiązane podmioty (3012),

23) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

ści objęte działaniem tzw. dekretu Bieruta (3047),

24) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

wie egzekwowania przez Generalną Dyrekcję Dróg

dotyczących inwestycji realizowanych w ramach rzą-

dowego „Programu budowy dróg krajowych na lata

2008–2012”, a także sprawowania przez ministra

transportu kontroli w tym zakresie (3057),

25) podsekretarza stanu w Ministerstwie Admini-

mila Ryﬁńskiegowsprawieracjonalizacjitechnikin-

formatycznych w administracji państwowej (3070),

26) sekretarza stanu w Ministerstwie Admini-

czeń społecznych misjonarzy po planowanej likwida-

cji Funduszu Kościelnego (3113),

27) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

pielęgnacyjnych i kryteriów uprawniających do otrzy-

mania statusu opiekuna faktycznego osoby niepełno-

sprawnej (3116),

kompromitującego Polskę na arenie międzynarodo-

wej zakazu noszenia emblematów religijnych podczas

mistrzostw Euro 2012 (3134),

29) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

nowych zasad nabywania uprawnień przez kierow-

ców pojazdów uprzywilejowanych ochotniczej straży

pożarnej (3138),

30) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

lację poseł Ewy Malik w sprawie działań rządu doty-

czących poprawy stanu bezpieczeństwa w PKP w związ-

ku z niedawną katastrofą kolejową w Chałupkach

pod Szczekocinami (3148),

słów w sprawie zakazu wnoszenia na stadiony mate-

riałów religijnych (3181),

32) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

17

cji bezpieczeństwa i jakości artykułów żywnościo-

wych będących przedmiotem obrotu handlowego

w Polsce, w nawiązaniu do aktualnej sytuacji na ryn-

ku dotyczącej stosowania soli przemysłowej przez

producentów żywności (3187),

33) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

nowanych zmian w ratownictwie medycznym, które

mogą wpłynąć niekorzystnie na funkcjonowanie sys-

temu w regionie północnego Mazowsza (3222),

34) podsekretarz stanu w Ministerstwie Środowi-

kowie (3308),

36) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

funkcjonariuszy służb mundurowych (3310),

37) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

38) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

(3328),

39) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rolnic-

sa w sprawie obywatelskiego projektu ustawy o ochro-

nie zwierząt (3343),

40) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

41) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

(3359),

42) podsekretarza stanu w Ministerstwie Nauki

wiednio wykwaliﬁkowanejkadry(3361),

43) podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospo-

wanych przedsiębiorstw (3362),

44) podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospodar-

siębiorstw – pozapłacowych kosztów pracy (3365),

45) podsekretarza stanu w Ministerstwie Gospo-

siębiorstw – nieelastycznego prawa pracy (3366),

46) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia Ja-

niach podstawowych leków cytostatycznych (3388),

47) sekretarza stanu w Ministerstwie Kultury

48) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

we z ZUS (3397),

49) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

cern PKN Orlen (3414),

50) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rolnic-

sła Lecha Kołakowskiego w sprawie godzących w pra-

51) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

wrócenia ﬁnansowaniagabinetówstomatologicznych

w szkołach (3433),

53) sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa

seł Iwony Kozłowskiej w sprawie ubezpieczenia

upraw rzepaku (3447),

54) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

pelację posła Adama Żylińskiego w sprawie refunda-

cji woreczków stomijnych (3450),

18

55) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admini-

zywania niektórych przepisów rozporządzenia o wy-

nagradzaniu pracowników samorządowych zatrud-

nionych w jednostkach organizacyjnych w związku

(3454),

56) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admini-

pelację posła Grzegorza Raniewicza w sprawie dostę-

pu do bezpłatnego Internetu (3463),

57) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

szczególnych rodzajów napojów alkoholowych w roku

sprzedaż (3467),

58) podsekretarz stanu w Ministerstwie Zdrowia

welizacji niektórych przepisów ustawy o świadcze-

publicznych w celu wyeliminowania z obrotu praw-

nego przepisu nakładającego na osoby prowadzące

59) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

bezrobotnym (3469),

60) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

(3475),

61) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admini-

terpelację posła Marka Biernackiego w sprawie two-

rzonych przez gminy związków międzygminnych

62) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

pelację posła Marka Biernackiego w sprawie konty-

leków rekombinowanych (3499),

63) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

wie raportu UOKiK dotyczącego konkurencji na ryn-

ku odpadów komunalnych (3501),

64) podsekretarza stanu w Ministerstwie Gospo-

stwowe, w tym także podległe ministerstwom oraz

Prokuraturze Generalnej (3504),

65) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

w sprawie deregulacji zawodów (3506),

66) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

67) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

lację poseł Krystyny Sibińskiej w sprawie likwidacji

polskim (3515),

68) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

mańskiego w sprawie deregulacji dostępu do zawo-

dów przewodnika turystycznego i pilota wycieczek

(3516),

69) sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw We-

skiego w sprawie ruchu granicznego na wschodniej

70) podsekretarz stanu w Ministerstwie Środowi-

wie budowy wiatraków w woj. lubelskim (3523),

71) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

72) minister nauki i szkolnictwa wyższego Barbary

73) podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospo-

74) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

75) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

19

76) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

77) sekretarza stanu w Ministerstwie Admini-

przywrócenia proporcji doﬁnansowaniaprzezbudżet

państwa przebudowy i modernizacji dróg powiato-

78) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

(3552),

79) ministra rolnictwa i rozwoju wsi Marka Sawic-

kiego na interpelację posła Tomasza Smolarza

pegeerowskim” (3553),

80) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

ty na leki refundowane (3558),

81) sekretarza stanu w Kancelarii Prezesa Rady

żyńskiego w sprawie nowych informacji dotyczących

zdarzeń na lotnisku Siewiernyj w Smoleńsku w dniu

82) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

wie programu zdrowotnego pn. „Rodzicielstwo zdro-

we od początku” (3562),

83) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

ków antykoncepcyjnych (3563),

84) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

ﬁesmoleńskiej,prezentującegowersjęzdarzeńwe-

dług raportu Międzypaństwowego Komitetu Lotni-

czego (MAK) (3566),

85) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rozwo-

skiego w sprawie sygnałów dotyczących możliwości

sowej Unii Europejskiej na lata 2014–2020 (3567),

86) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

skiego w sprawie lekceważenia głosu środowiska le-

karskiego w procesie tworzenia prawa (3568),

Narodowego (3569),

88) zastępcy prokuratora generalnego Jerzego Ar-

tymiaka na interpelację posła Szymona Giżyńskiego

w sprawie przyczyn odmowy udziału amerykańskie-

katastrofy pod Smoleńskiem (3570),

89) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

pelację poseł Małgorzaty Gosiewskiej w sprawie

90) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

91) ministra skarbu państwa Mikołaja Budzanow-

w sprawie dalszego funkcjonowania Zespołu Szkół

92) podsekretarz stanu w Ministerstwie Środowi-

interpretacji przepisów rozporządzenia Rady Mini-

strów z dnia 9 listopada 2010 r. dotyczącego przed-

wisko, w zakresie uzyskiwania pozwoleń na działal-

ność punktów skupu surowców wtórnych (3575),

93) podsekretarza stanu w Ministerstwie Gospo-

wie projektu ustawy o odnawialnych źródłach energii

(3576),

94) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

nadużyć ﬁnansowychwMinisterstwieZdrowiawza-

kresie wykonania planu ﬁnansowegowykazanych

w wynikach pokontrolnych NIK (3580),

95) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

pelację posła Tadeusza Woźniaka w sprawie umiesz-

nansowych (3581),

96) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

wania kosztów leczenia preparatem rituximab ziar-

97) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

20

ważnienia ministra – na interpelację posła Łukasza

mocji zatrudnienia w 2012 r.

(3586),

98) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

(3589),

99) sekretarz stanu w Ministerstwie Finansów

terpelację poseł Izabeli Katarzyny Mrzygłockiej

100) sekretarza stanu w Ministerstwie Skarbu

(3596),

101) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

mień zbiorowych zawartych przez grupę kapitałową

ENEA (3597),

102) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

jazdów wycofanych z eksploatacji, będącego obecnie

103) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

mocnika Prezesa Rady Ministrów do spraw Przeciw-

działania Wykluczeniu Społecznemu kierowanego

przez Bartosza Arłukowicza (3616),

104) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

wina w sprawie budowy obwodnicy miejscowości

Łapczyca w ciągu drogi krajowej K4 w ramach pro-

jektu drogi ekspresowej S7 oraz budowy łącznika au-

105) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

lodzietnym i ubogim (3618),

106) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

(3619),

107) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

108) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

109) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

skiego Zakładu Przewozów Regionalnych w Krako-

wie (3625),

110) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rolnic-

netycznie zmodyﬁkowanych(3627),

111) sekretarza stanu w Ministerstwie Środowi-

wie cen za wodę (3628),

112) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

ści towarzystw budownictwa społecznego i przywró-

cenia Krajowego Funduszu Mieszkaniowego (3629),

113) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

nych kompleksów unieszkodliwiania odpadów komu-

nalnych (3631),

114) sekretarza stanu w Ministerstwie Admini-

lizacji rozporządzenia wydanego na podstawie art. 66a

(3636),

115) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

wie działalności rzecznika małych i średnich przed-

siębiorstw (3640),

116) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

go w sprawie określenia „niedorozwój umysłowy”

117) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

wie zawyżania cen paliw ciekłych przez koncern

118) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

21

wy o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego

119) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

120) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

panem (3653),

121) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

skiego w sprawie próby bezprzetargowego wydzier-

żawienia przez zarząd Morskiego Portu Gdańsk SA

122) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

123) sekretarza stanu w Ministerstwie Rozwoju Re-

124) podsekretarz stanu w Ministerstwie Środo-

w sprawie interpretacji niektórych przepisów ustawy

o ochronie przyrody (3657),

125) sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa

tosza Kownackiego w sprawie uznania woj. kujaw-

sko-pomorskiego za teren dotknięty klęską żywioło-

wą (3659),

126) sekretarza stanu w Ministerstwie Obrony

zacji narodowego programu „Moje boisko – Orlik

2012” (3663),

129) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

dycznym (3664),

130) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

z ﬁnansowaniemleczeniachorychnaraka(3666),

131) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

132) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rol-

ty Adamczak w sprawie ustawy o ochronie zwierząt

(3668),

133) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rol-

dukcji żywności dla dzieci (3669),

134) sekretarza stanu w Ministerstwie Skarbu

135) minister nauki i szkolnictwa wyższego Bar-

kały w sprawie przyszłości Zespołu Medycznych

ku (3671),

136) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

blicznych (3672),

137) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

publicznych z budżetu gminy (3675),

138) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

139) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

w sprawie zwiększenia kompetencji orzeczniczych

140) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

ﬁńskiegowsprawieLotniczegoPogotowiaRatunko-

wego (3682),

141) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

rów medycznych (3689),

22

142) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

montu i adaptacji lądowiska przyszpitalnego w Prze-

myślu jako elementu zapewnienia bezpieczeństwa

skiego oraz turystów i osób przyjezdnych (3690),

143) sekretarza stanu w Ministerstwie Rozwoju

nych z wykorzystaniem środków UE (3691),

144) prezesa Urzędu Zamówień Publicznych Jac-

strów – na interpelację posłów Artura Gierady i Pio-

tra Cieślińskiego w sprawie zbyt wysokiego kosztu

145) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

pelację posłów Cezarego Tomczyka i Artura Gierady

146) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

wie farm wiatrowych (3694),

147) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

mu poprzez celowe wypalanie traw (3696),

148) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

nia poufnych danych osobowych w sieci internetowej

(3697),

149) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

wych (3699),

150) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

posłów w sprawie reorganizacji sieci stacji sanitar-

no-epidemiologicznych (3706),

151) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

legium Odwoławcze w Katowicach od wyroku WSA

152) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

pelację poseł Lidii Gądek w sprawie stosowania

153) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

w sprawie zabezpieczenia sanitarno-epidemiologicz-

2012 (3709),

154) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

rysa Budki w sprawie prac legislacyjnych dotyczą-

cych tzw. abolicji przedsiębiorców z tytułu nieodpro-

wadzonych składek ZUS (3710),

155) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

liwości wprowadzenia ograniczeń stosowania orga-

nizmów genetycznie modyﬁkowanych(3711),

156) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

157) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

158) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

skiej w sprawie obowiązku uczestniczenia w szkole-

niach zawodowych pod groźbą utraty uzyskanych

konywania zawodu (3720),

159) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

(3721),

160) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

stowego w sprawie prywatyzacji spółki Polskie Tatry

SA (3723),

161) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

23

162) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

skiego w sprawie informacji dotyczących tzw. dopa-

laczy (3725),

163) podsekretarz stanu w Ministerstwie Środo-

Popiołka w sprawie braku jednoznacznych uregulo-

wań prawnych dotyczących lokalizacji elektrowni

164) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rol-

Matuszewskiego w sprawie pomocy dla rolników, któ-

rym wymarzły uprawy (3728),

165) podsekretarza stanu w Kancelarii Prezesa

tucji RP wynikającego z braku udzielania odpowiedzi

166) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

w sprawie nowych przepisów Ministerstwa Opieki

167) ministra kultury i dziedzictwa narodowego

czyli w ziemi lepiej słychać” (3738),

168) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

ka w sprawie projektu umowy międzynarodowej two-

rzącej Jednolity Sąd Patentowy (3739),

169) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

go w sprawie wydatków grupy energetycznej ENER-

GA SA (3740),

170) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

nowskiego oraz sekretarz stanu w Ministerstwie Fi-

nansów Marii Orłowskiej – z upoważnienia ministra

171) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

Maliszewskiego w sprawie nieścisłości w ustawie Ko-

deks pracy (3742),

172) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

przez represyjny system wojskowych batalionów pra-

cy zostały skierowane do przymusowej pracy (3746),

173) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

wie zamierzeń rządu dotyczących ustawy reprywa-

tyzacyjnej (3748),

174) sekretarza stanu w Ministerstwie Admini-

skutków likwidacji Funduszu Kościelnego (3749),

175) podsekretarza stanu w Ministerstwie Admi-

Kwiatkowskiego w sprawie opóźnień we wprowadza-

niu systemu e-administracji w Polsce (3750),

176) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

w sprawie postępowania przetargowego na system

stwo ENEA SA (3755),

177) ministra skarbu państwa Mikołaja Budzanow-

178) podsekretarza stanu w Ministerstwie Admi-

tycznych MSW (3757),

179) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

pisów regulujących zasady spłaty kredytów mieszka-

niowych zaciągniętych przez spółdzielnie mieszka-

niowe na podstawie przepisów rozporządzenia Rady

nych zasad udzielania kredytu bankowego na cele

mieszkaniowe (3758),

180) podsekretarza stanu w Ministerstwie Nauki

ECTS (3759),

181) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

w sprawie uszczegółowienia regulacji związanych

182) podsekretarz stanu w Ministerstwie Zdrowia

nych na terenie woj. podkarpackiego (3761),

183) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

24

184) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

(3763),

185) podsekretarza stanu w Ministerstwie Gospo-

nej sytuacji prawnej dotyczącej rejestrowania działal-

ności gospodarczej przez przedsiębiorców (3765),

186) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

w sprawie gospodarowania funduszami ryzyka ubez-

pieczeniowego w ramach FUS (3767),

187) sekretarz stanu w Ministerstwie Finansów

objęcia funkcjonariuszy celnych zaopatrzeniowym

188) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

w sprawie realizacji programu Partnerstwa Wschod-

niego (3769),

189) podsekretarz stanu w Ministerstwie Środo-

Suwalszczyzny (3771),

190) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

fundowanych (3772),

191) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

192) podsekretarz stanu w Ministerstwie Zdrowia

zaświadczeń dotyczących sposobu leczenia przewle-

kle chorych, wystawianych przez lekarzy specjali-

stów (3775),

193) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

194) podsekretarz stanu w Ministerstwie Środo-

czyn braku rozporządzenia wykonawczego, o którym

dowiska (3778),

195) sekretarza stanu w Ministerstwie Admini-

196) sekretarza stanu w Ministerstwie Skarbu

w sprawie pogarszającej się sytuacji ﬁnansowejTele-

wizji Polskiej SA (3781),

197) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

wie warsztatów terapii zajęciowej osób niepełno-

sprawnych (3784),

199) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

w sprawie sytuacji kuratorów sądowych (3787),

200) ministra skarbu państwa Mikołaja Budzanow-

prywatyzacji spółek Skarbu Państwa (3789),

201) sekretarz stanu w Ministerstwie Finansów

terpelację posła Henryka Smolarza w sprawie stoso-

wania i ustalania wysokości opłaty interchange przez

202) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

Grzeszczaka w sprawie badania pracowników kieru-

jących pojazdami w ramach obowiązków służbowych

(3791),

203) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

w sprawie nowych dowodów osobistych (3793),

204) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

205) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

wie bazy danych kibiców z zagranicy (3796),

206) minister sportu i turystyki Joanny Muchy

dentu z ﬂagąznapisem„Preczzkomuną”(3797),

207) sekretarza stanu w Ministerstwie Administra-

nego (3799),

25

208) minister sportu i turystyki Joanny Muchy

dionów (3801),

209) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

210) podsekretarza stanu w Ministerstwie Sprawie-

211) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

skich uchodźców przywiezionych do Polski z Tunezji

212) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

GOPR-u (3805),

213) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

nia ministra – oraz ministra kultury i dziedzictwa

214) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rolnic-

wie zagrożenia zdrowia konsumentów spowodowa-

nego wprowadzaniem przez kilka lat do artykułów

wego, tzw. soli wypadowej i zapobieżenia podobnym

przypadkom w przyszłości (3807),

215) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

wie negatywnych społecznie i ﬁnansowo skutków

216) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

217) podsekretarz stanu w Ministerstwie Trans-

nie kolei na budowę dróg (3811),

218) podsekretarz stanu w Ministerstwie Zdrowia

interpelację poseł Jagny Marczułajtis-Walczak

219) sekretarz stanu w Ministerstwie Finansów

mogów, jakie stawia przed podmiotami gospodarczy-

mi prowadzącymi tzw. punkty wpłat dyrektywa UE

220) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

Zagranicznych Jerzego Pomianowskiego – z upoważ-

mentów Rady UE odnoszących się do projektowanych

lektualnej dotyczącej jednolitej ochrony patentowej

(3818),

221) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

lację posła Bartosza Kownackiego w sprawie moder-

222) prezesa Rządowego Centrum Legislacji Ma-

wie wyjaśnienia okoliczności przyjęcia załącznika

nej do badania katastrofy smoleńskiej (3826),

223) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

wie odmowy udostępniania informacji o działalności

czości SA w Kamiennej Górze (3827),

224) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

225) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

226) sekretarz stanu w Ministerstwie Finansów

rancji bankowych lub ubezpieczeniowych dla pod-

miotów prowadzących działalność w zakresie usług

płatniczych (3835),

227) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

czaka w sprawie przyczyn przewlekłości postępowań

Rzeczypospolitej Polskiej (3838),

228) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

oﬁarwypadkówdrogowychwPolsce(3840),

26

229) sekretarza stanu w Ministerstwie Środowi-

w sprawie ostrzeżenia udzielonego Polsce przez Komi-

sję Europejską dotyczącego prowadzenia niezgodnej

230) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

231) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

(3845),

232) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

233) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

234) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

235) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

płacenia nienależnych składek (3851),

236) sekretarza stanu w Ministerstwie Skarbu

darki Morskiej Piotra Stycznia – z upoważnienia mi-

w sprawie przekazania na rzecz gm. Cieszyn w drodze

rej zlokalizowany jest dworzec autobusowy w Cieszy-

nie (3852),

237) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

skiej w sprawie podwyższenia świadczeń pielęgnacyj-

nych dla osób opiekujących się niepełnosprawnymi

238) podsekretarza stanu w Ministerstwie Gospo-

innych ustaw (3854),

ka w sprawie kwoty zasiłku stałego (3855),

240) podsekretarz stanu w Ministerstwie Eduka-

241) sekretarz stanu w Ministerstwie Finansów

terpelację posła Tadeusza Dziuby w sprawie oblicza-

nia kapitału początkowego emerytur w przypadku,

jętego do obliczania tego kapitału (3857),

242) sekretarza stanu w Ministerstwie Sprawie-

ga w sprawie standaryzacji dodatków służbowych

243) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

244) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

245) sekretarza stanu w Ministerstwie Kultury

(3862),

246) sekretarz stanu w Ministerstwie Finansów

nikowskiego w sprawie ustawy o usługach płatni-

czych (3863),

247) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

manka i Bartosza Kownackiego w sprawie sytuacji

chrześcijan w Syrii (3866),

248) podsekretarz stanu w Ministerstwie Eduka-

wie eliminowania ze szkół ponadgimnazjalnych na-

uczania historii i matematyki (3867),

27

249) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rol-

250) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

251) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

czaniem opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczy-

stego nieruchomości gruntowej (3870),

252) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

zmiany ustawy o działalności leczniczej (3871),

zajęciowej (3872),

towych urzędów pracy w Polsce (3873),

255) podsekretarza stanu w Ministerstwie Admi-

seł Jadwigi Wiśniewskiej w sprawie inwigilacji oby-

wateli przez służby państwowe (3874),

256) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

257) wiceprezes Urzędu Ochrony Konkurencji

kiego w sprawie oznaczeń części zamiennych pojaz-

dów samochodowych (3876),

258) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

gramy promocji zatrudnienia, łagodzenia skutków

go (3877),

259) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

260) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

lację posła Michała Wojtkiewicza w sprawie kontroli

261) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rolnic-

ki w sprawie kierowania do prokuratury przez Agen-

podstawnych zawiadomień o popełnieniu przestęp-

stwa z art. 297 § 1 K.k. (3881),

262) podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospo-

czej Polski (3883),

263) podsekretarza stanu w Ministerstwie Admi-

czenia cyfrowego prawie 1,5 mln odbiorców (3884),

264) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

beckiej w sprawie dramatycznej sytuacji demogra-

ﬁcznejPolski(3887),

265) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

ty Sobeckiej w sprawie zapaści w polskiej oświacie

(3888),

266) podsekretarz stanu w Ministerstwie Eduka-

kiej w sprawie rozpoczęcia dyskusji na temat polskie-

go systemu kształcenia (3889),

267) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

beckiej w sprawie obniżenia poziomu bezpieczeństwa

268) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

Sobeckiej w sprawie nieprzekazania Polsce niezbęd-

nych materiałów dowodowych dotyczących katastro-

fy smoleńskiej (3891),

269) podsekretarza stanu w Ministerstwie Admi-

bioru TVP mieszkańców terenów górskich (3892),

270) ministra kultury i dziedzictwa narodowego

sza Borowiaka w sprawie realizacji zadań przez ar-

chiwa państwowe w zakresie digitalizacji (3893),

271) ministra kultury i dziedzictwa narodowego

kultury (3894),

28

272) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

wiaka w sprawie stopnia zaawansowania prac zwią-

zanych z budową i wdrożeniem Centralnej Ewidencji

273) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

274) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rolnic-

cimskiego w sprawie uproszczenia trybu ubiegania się

o doﬁnansowaniewramachdziałania1.4:Rybactwo

przybrzeżne Programu Operacyjnego „Ryby” (3898),

275) sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnic-

twa i Rozwoju Wsi Kazimierza Plocke na interpela-

cję posła Konstantego Oświęcimskiego w sprawie

zasad uznawania za kwaliﬁkowanepostojówryba-

ków w ramach działania 1.4 Programu Operacyjne-

go „Ryby” (3899),

276) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

wie dyskryminacji strażaków lotniskowych służb

ratowniczo-gaśniczych (3900),

277) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

278) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

rzy (3902),

279) podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospo-

litej ochrony patentowej (3903),

280) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

wie aktywizacji zawodowej oraz obecności na polskim

281) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

klicznych kampanii informacyjnych uświadamiają-

cych społeczeństwu istotę autyzmu oraz problemy

282) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

skiej w sprawie nowelizacji ustawy o systemie ubez-

rytalnych odprowadzanych przez przedsiębiorców

(3908),

283) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

wie weryﬁkacjiwysokościświadczeńrodzinnychoraz

progów dochodowych, od których uzależnione jest

prawo do ich przyznawania (3910),

284) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

kita w sprawie zmian w przepisach o czasie pracy

(3911),

285) sekretarz stanu w Ministerstwie Finansów

żeniem rozwiązań uniemożliwiających oferowanie

286) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

zwolnienia z podatku akcyzowego paliwa zużywane-

go w autobusach do publicznego transportu osób

(3913),

287) sekretarza stanu w Ministerstwie Kultury

bytkowych murów miejskich w Ząbkowicach Śląskich

dolnośląskie” (3915),

288) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

nowania (3916),

skiej w sprawie realizacji zadania publicznego w ra-

mach programu „Aktywne formy przeciwdziałania

twa socjalnego” w okresie od dnia 1 czerwca 2012 r.

w woj. dolnośląskim (3917),

290) sekretarza stanu w Ministerstwie Kultury

29

restauratorskich i robót budowlanych w ramach za-

wo-tytanową”, program „Dziedzictwo kulturowe”,

priorytet: Ochrona zabytków (3918),

291) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rolnic-

kiewicz w sprawie wyłączania z dotychczasowych

292) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

Bukiewicz w sprawie ograniczenia środków Fundu-

293) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

nych oraz progów dochodowych (3921),

294) podsekretarza stanu w Ministerstwie Roz-

295) podsekretarz stanu w Ministerstwie Eduka-

wie egzaminów z języków obcych zdanych przed pań-

stwowymi komisjami egzaminacyjnymi przed 1989 r.,

ziomu znajomości języka obcego zgodnie z wytyczny-

mi Rady Europy (3923),

296) ministra kultury i dziedzictwa narodowego

Gierady w sprawie braku możliwości wpisania no-

wych obiektów na listę pomników historii (3924),

297) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

programu wspierania niektórych osób pobierających

298) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rol-

Kuleszy w sprawie nowelizacji ustawy o ochronie

zwierząt (3926),

299) sekretarza stanu w Ministerstwie Środowi-

w sprawie opracowania projektu programu działań

deł rolniczych dla wyznaczonych na terenie Regio-

nalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Warszawie

ﬁnansowychtegoprojektudlarolnikówobjętychjego

działaniem (3928),

300) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

osób chorych na stwardnienie rozsiane (3929),

301) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

zy (3930),

302) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

303) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

304) sekretarza stanu w Ministerstwie Obrony

ﬁńskiego w sprawie zakupu samolotów bezzałogo-

wych od ﬁrmyAeronautics(3933),

305) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rol-

dotyczącej zmiany organizacji rynku cukru (3934),

306) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

(3935),

307) prezesa Rządowego Centrum Legislacji Ma-

jącej zmiany w Regulaminie pracy Rady Ministrów

(3936),

wie wysokości wynagrodzenia dla osób po okresie

bezrobocia (3938),

309) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

(3939),

30

310) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

ny ustawy o drogach publicznych (3940),

311) minister nauki i szkolnictwa wyższego Bar-

312) sekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji

w sprawie niepokojącego zjawiska spożywania alko-

holu przez gimnazjalistów (3944),

313) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

ty w sprawie włączenia Polski do programu bezwizo-

wego USA (3946),

314) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

działkowych (3947),

315) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

w sprawie zapowiedzi rozpoczęcia prac legislacyjnych

316) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

wie odstąpienia od zamiaru likwidacji Oddziału La-

boratoryjnego Powiatowej Stacji Sanitarno-Epide-

miologicznej w Sandomierzu (3949),

317) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rolnic-

kiego w sprawie składek na ubezpieczenia zdrowotne

rolników (3950),

318) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

319) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

lację poseł Alicji Olechowskiej w sprawie przerwania

mea – Wolica, na odcinku między Al. Jerozolimskimi

w sprawie niejasnych zapisów w ustawie o ochronie

321) sekretarza stanu w Ministerstwie Środowi-

ne (3954),

322) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

cych projektu rozporządzenia ministra sprawiedliwo-

323) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

skiego w sprawie wyniku konsultacji społecznych

(3957),

324) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

(3958),

325) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

wie rozwiązania podatkowego dla osób prowadzących

(3962),

326) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

ra Andzela w sprawie zmniejszenia środków na ak-

tywizację zawodową (3963),

327) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

społecznej (3969),

330) sekretarza stanu w Ministerstwie Sprawie-

w sprawie usprawnienia funkcjonowania zespołów

331) podsekretarz stanu w Ministerstwie Trans-

31

wrócenia połączeń kolejowych z Gorlic do pobliskich

332) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

nariuszy publicznych, jakimi są komornicy, wobec

333) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

chorych na nowotwory (3973),

334) sekretarza stanu w Ministerstwie Rozwoju

w sprawie niewykorzystania funduszy unijnych na

335) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

336) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

skiej w sprawie rozszerzenia elektronicznego dozoru

337) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

338) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

tu leków stosowanych w chemioterapii nowotworów

złośliwych (3979),

339) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

w sprawie drastycznego ograniczenia liczby przyzna-

nych rezydentur dla specjalizujących się młodych le-

karzy (3981),

340) podsekretarz stanu w Ministerstwie Eduka-

tażowego programu informatyzacji szkół (3983),

342) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

343) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

344) podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospo-

nego salda handlowego Polski z zagranicą (3988),

345) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

lację posła Roberta Telusa w sprawie możliwej loka-

lizacji przystanku Opoczno Południe na Centralnej

346) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

fundacji pomp baklofenowych dla osób cierpiących

347) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rol-

niaka w sprawie jakości żywności dostępnej w pol-

skich sklepach (3992),

348) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rol-

nich gospodarstw rolnych opartych na tradycyjnych

żywczych (3993),

349) sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnic-

wach ozimych w woj. łódzkim, wywołanych suszą

350) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

wie wstrzymania działań zmierzających do prywaty-

zacji Uzdrowiska Busko-Zdrój SA i innych uzdrowisk

wiskowych (3996),

351) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

Włodkowskiego w sprawie egzekwowania kar umow-

nych od chińskiego konsorcjum budowlanego CO-

VEC, które odstąpiło od kontraktu na budowę auto-

strady A2 pomiędzy Łodzią a Warszawą (3997),

352) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

szewskiego w sprawie braku dialogu społecznego

353) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

32

– Jarocin (4001),

354) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

maszewskiego w sprawie zmian przepisów ustawy

sowanie inwestycji (4002),

355) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

lestwie Arabii Saudyjskiej zaplanowanej na dzień 21

356) podsekretarza stanu w Ministerstwie Eduka-

w sprawie organizacyjnego przyłączenia Gimnazjum

cych przy ul. Gwiezdnej w Sosnowcu (4005),

357) sekretarz stanu w Ministerstwie Finansów

szarda Zbrzyznego w sprawie sytuacji w Banku Go-

spodarstwa Krajowego (4006),

358) sekretarz stanu w Ministerstwie Finansów

terpelację posła Arkadego Fiedlera oraz grupy po-

ści (4007),

359) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

stytucji i przestępczości okołoprostytucyjnej (4008),

360) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

361) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

tywnego ocieplania budynków (4012),

362) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

słów w sprawie ewentualnego przygotowania projek-

tu nowelizacji ustawy o działalności leczniczej, w szcze-

niu stanowi podstawę do uznania organizacji poza-

rządowych prowadzących hospicja za podmioty go-

spodarcze (4013),

363) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

w sprawie ustawy Kodeks postępowania cywilnego

(4016),

364) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

nickiego oraz grupy posłów w sprawie projektu usta-

wy o pomocy prawnej dla osób najuboższych (4018),

365) sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa

rzego Wenderlicha w sprawie ogłoszenia woj. kujaw-

sko-pomorskiego terenem klęski żywiołowej (4021),

366) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

(4022),

367) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

ratów słuchowych (4023),

368) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

strady A2 między Łodzią a Warszawą (4024),

369) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

370) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

z Łodzią (4028),

371) podsekretarz stanu w Ministerstwie Zdrowia

wie niepodpisania przez NFZ kontraktu na Szpitalny

cjalistycznym w Zgierzu (4029),

372) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

33

373) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

pisów dotyczących zatrudniania na umowę o pracę

(4035),

374) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

375) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

376) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

377) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

dach działkowych (4042),

378) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

379) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rozwo-

Kempy w sprawie rozwarstwienia społecznego, gospo-

darczego oraz kulturowego Polski (4047),

380) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

dzinnych, a w szczególności progów dochodowych, od

nych (4049),

381) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

żenia zdrowia konsumentów wprowadzaniem przez

nego odpadu przemysłowego, tzw. soli wypadowej,

(4050),

382) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

cjonowania w Polsce systemu viaTOLL (4053),

383) prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Kon-

(4055),

384) podsekretarz stanu w Ministerstwie Zdro-

mieszczania na stronach internetowych Narodowego

kujących oraz czasu oczekiwania na udzielenie świad-

czenia ﬁnansowanegoprzezNFZ(4057),

385) sekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji

w sprawie funkcjonowania gabinetów profilaktyki

i pomocy przedlekarskiej w szkołach (4059),

386) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

księgowości dla stowarzyszeń (4060),

387) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

ści przeprowadzenia modernizacji dworców kolejo-

rawickim (4061),

388) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rol-

–2013” (4062),

389) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

w sprawie prywatyzacji Kieleckich Kopalni Surow-

ców Mineralnych SA (4064),

390) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

szczególnych zasad rachunkowości spółdzielczych

391) sekretarz stanu w Kancelarii Prezesa Rady

nia i wdrażania „Krajowego programu działań na

392) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

34

body w kształtowaniu opłaty targowej (4067),

393) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

szewskiego w sprawie pogarszającej się sytuacji Po-

laków na Litwie (4069),

394) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

ności leczniczej (4070),

395) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

prawnych przekazywania 1% podatku na rzecz orga-

nizacji pożytku publicznego przez podatników rozli-

czających się za pośrednictwem płatnika (4071),

396) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

stwa rowerzystów w ruchu drogowym (4072),

397) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

w sprawie poziomu zatrudnienia wśród osób niepeł-

nosprawnych (4073),

398) podsekretarz stanu w Ministerstwie Edu-

(4074),

399) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

wie bankowego tytułu egzekucyjnego (4075),

400) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

oﬁarkatastrofysmoleńskiej(4076),

401) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

prokuratora generalnego Jerzego Artymiaka – z upo-

rzechy w sprawie procedury dopuszczenia amerykań-

skiego specjalisty z zakresu patologii do udziału

402) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

403) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

wie sprzedaży majątku państwowego (4079),

404) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

405) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rol-

w sprawie norm produkcyjnych wyrobów wędliniar-

skich w Polsce (4081),

406) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

formatyzacji Ministerstwa Finansów i podległych mu

urzędów (4083),

407) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

skiego w sprawie przekazanych przez rząd zadań wła-

snych na rzecz jednostek samorządowych (4085),

408) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

w sprawie odliczenia od dochodu wydatków poniesio-

nych na korzystanie z Internetu poza miejscem za-

mieszkania (4086),

409) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

w sprawie wyposażenia stacji paliw w odpowiednie

czenia zbiorników paliwowych (4087),

410) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

chowskiego w sprawie dodatkowych zajęć edukacyj-

nych przeprowadzanych w ramach tzw. godzin kar-

cianych (4089),

skiego w sprawie stosowania przez gminy przepisów

nikowania się (4090),

412) sekretarz stanu w Ministerstwie Finansów

413) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

w sprawie realizacji przez Krajową Szkołę Sądownic-

wiedliwości projektu pn. „Doskonalenie zawodowe

nego z Europejskiego Funduszu Społecznego w la-

tach 2009–2010 (4094),

414) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

w sprawie kosztów obsługi obowiązującego systemu

35

podatkowego w zakresie podatku dochodowego od

osób ﬁzycznych(4096),

415) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

416) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admi-

417) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

twa uzdrowiskowego i jej niekorzystnych skutków

łeczności, na przykładzie Uzdrowiska Busko-Zdrój

418) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

419) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rol-

Jońskiego w sprawie wprowadzenia nowych zasad

nych, realizowanych przez pracowników Biura Kon-

troli na Miejscu Łódzkiego Oddziału Regionalnego

(4102),

420) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

skiego w sprawie zapewnienia bezpieczeństwa pu-

blicznego i bezpieczeństwa strażaków na terenie woj.

łódzkiego (4103),

421) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

wisk kolejowych z uwzględnieniem rejonów szczegól-

nie eksponowanych podczas trwania Mistrzostw

422) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

423) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

portfela (4107),

424) sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa

spowodowanych wymrożeniami zimowymi (4110),

425) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

w sprawie warunku zapewnienia całodobowego do-

stępu do bloku operacyjnego w zakresie leczenia szpi-

talnego (4111),

426) podsekretarz stanu w Ministerstwie Zdro-

wie określania warunków zawierania i realizacji

nej (4112),

427) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

deł przy zwichnięciach, zerwaniach i skręceniach

(4113),

428) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

ności nowelizacji ustawy o działalności leczniczej

(4115),

429) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

wodowej osób powyżej 50. roku życia, defaworyzowa-

nych na rynku pracy (4116),

430) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

kowskiego w sprawie reformy systemu szkolenia sę-

dziów i prokuratorów oraz deregulacji zawodu asy-

stenta sędziego (4117),

431) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

gowskiego w sprawie zasadności wliczania dodatku

nień do świadczeń z pomocy społecznej (4121),

432) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

w sprawie rezygnacji z pełnomocnictw szczegółowych

kowych na podstawie przepisów ustawy Ordynacja

nymi (4122),

433) prezesa Rządowego Centrum Legislacji Ma-

36

434) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

nego, w tym zniesienia sądów rejonowych (4126),

435) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

436) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

koformatowych (4128),

437) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

skiego (4129),

438) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

czaka w sprawie podwyższenia progów dochodowych

439) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

kiego w sprawie kierownictwa spółki energetycznej

440) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

wie uprawnień do emerytur pomostowych dla pra-

nych po 1 stycznia 1999 r.

(4141),

441) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

chy w sprawie zmian w Karcie Nauczyciela (4142),

442) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rol-

rzechy w sprawie uboju rytualnego (4143),

443) sekretarza stanu w Ministerstwie Kultury

444) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

(4146),

445) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

w sprawie propozycji wprowadzenia kary pozbawie-

446) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

w sprawie pozwów sędziowskich przeciw Skarbowi

Państwa (4148),

447) podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospo-

stref ekonomicznych (4149),

448) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rol-

środków ﬁnansowychnaprogramwsparciadlagrup

Środkowej (4150),

449) podsekretarz stanu w Ministerstwie Eduka-

wie realizacji programu „Cyfrowa szkoła” na tere-

nach wiejskich (4151),

450) sekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji

w sprawie przywrócenia poprzedniego systemu kształ-

cenia w zawodach górnictwa podziemnego (4152),

451) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

oświaty (4153),

452) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

rytury, prawie do emerytury lub renty (4154),

453) podsekretarza stanu w Ministerstwie Gospo-

(4155),

454) podsekretarz stanu w Ministerstwie Eduka-

w sprawie wyeliminowania dyskryminacji szkół wiej-

skich w programie „Cyfrowa szkoła” (4156),

455) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

wie zasad przeprowadzania konkursów na niektóre

456) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

37

pelację posłów Artura Dębskiego i Pawła Sajaka

457) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

Konwińskiego w sprawie urlopów na poratowanie

458) sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa

sła Janusza Dzięcioła w sprawie uznania woj. kujaw-

wą spowodowaną wymarznięciem zbóż ozimych i rze-

paku (4180),

459) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

nagrodzenia rocznego, które nie przepracowały u pra-

codawcy minimum 6 miesięcy, o osoby przebywające

460) sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa

ków, których uprawy zostały zniszczone przez mrozy

(4225),

461) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

szkoli (4279),

462) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

Kamila Ryﬁńskiegowsprawielekcjietyki(4281),

463) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

Nemś w sprawie zbyt niskiej kwoty zasiłku pielęgna-

cyjnego pobieranego przez osoby niepełnosprawne

(4297),

465) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

wy „Sześciolatki do przedszkola” (4328),

wie podwyższenia progów dochodowych uprawniają-

cych do zasiłków rodzinnych (4335),

467) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rol-

nego zmniejszenia zbiorów zbóż w 2012 r.

(4341),

468) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

w sprawie działań prokuratorów IPN w stosunku do

469) sekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji

skiej w sprawie rosnącej liczby dzieci z nadwagą

470) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

racji podatkowej zawierającego informacje o nieru-

chomościach i budowlach (4410),

471) sekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji

skiego w sprawie przeciwdziałania otyłości dzieci

472) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

wawczego dla osób samozatrudnionych (4425),

473) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

kiego w sprawie tzw. zbiegu ubezpieczenia społecz-

nego w przypadku przedsiębiorców wykonujących

pracę nakładczą (4447),

474) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

kały w sprawie możliwości prowadzenia zadań edu-

475) sekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji

chanika i elektryka (4458),

476) podsekretarz stanu w Ministerstwie Trans-

spodarki Morskiej decyzji lokalizacyjnych dla farm

morskich (4491),

38

477) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

4) posła Tadeusza Tomaszewskiego oraz grupy

28 dni,

7) poseł Elżbiety Gapińskiej w sprawie zapewnie-

dzieży – od ministra sportu i turystyki (3645) –

20 dni,

8) posła Macieja Orzechowskiego oraz grupy po-

(3705) – 20 dni,

– 19 dni,

11) poseł Anny Zalewskiej w sprawie planowanej

sportu niepełnosprawnych – od ministra sportu i tu-

rystyki (3786) – 16 dni,

13) posła Krzysztofa Jurgiela w sprawie tajemni-

zostać zobowiązani radni gminy – od ministra admi-

nistracji i cyfryzacji (3809) – 9 dni,

14) posłanek Iwony Kozłowskiej i Domiceli Kopa-

pełnosprawnych – od ministra sportu i turystyki

(3813) – 9 dni,

15) posła Bartosza Kownackiego w sprawie po-

administracji i cyfryzacji (3824) – 9 dni,

stra sportu i turystyki (3829) – 9 dni,

od ministra sprawiedliwości (3837) – 9 dni,

18) posła Jana Ziobry w sprawie ograniczenia środ-

ków ﬁnansowychnasportosóbniepełnosprawnych

– od ministra sportu i turystyki (3865) – 9 dni,

dliwości (3885) – 9 dni,

20) posłów Piotra Cieślińskiego i Pawła Papkego

wiedliwości (3914) – 9 dni,

21) posła Zbigniewa Sosnowskiego w sprawie pro-

jektu deregulacji zawodu przewodnika turystycznego

i pilota wycieczek – od ministra sprawiedliwości

(3941) – 9 dni,

22) posła Jarosława Górczyńskiego w sprawie

tzw. e-administracji – od ministra administracji i cy-

fryzacji (3966) – 9 dni,

23) posła Ryszarda Terleckiego w sprawie nowe-

z ﬁrmamiinformatycznymi–odprezesaRadyMini-

strów (3980) – 9 dni,

24) posła Witolda Klepacza w sprawie pomysłu

ministra spraw wewnętrznych (4004) – 9 dni,

25) poseł Małgorzaty Adamczak oraz grupy po-

łania osoby do kierowania gminą – od ministra ad-

ministracji i cyfryzacji (4015) – 9 dni,

26) posła Jarosława Tomasza Jagiełły w sprawie

doﬁnansowaniatorukolarskiegowPruszkowie–od

ministra sportu i turystyki (4025) – 9 dni,

27) posła Wojciecha Szaramy w sprawie planów

pieczeniowych misjonarzy przez kościół – od prezesa

Rady Ministrów (4052) – 8 dni,

28) poseł Krystyny Skowrońskiej w sprawie pla-

– od ministra sprawiedliwości (4054) – 8 dni,

29) poseł Iwony Guzowskiej w sprawie środków ﬁ-

nansowych dla klubów sportowych dla niepełnospraw-

nych – od ministra sportu i turystyki (4056) – 8 dni,

39

30) posła Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie

wiedliwości (4068) – 8 dni,

31) posła Macieja Orzechowskiego w sprawie prze-

pisów regulujących wykonywanie niektórych zawo-

dów, w tym m.in. przewodnika turystycznego, pilota

ministra sprawiedliwości (4091) – 7 dni.

ZAPYTANIA

1) posła Łukasza Gibały w sprawie budowy obwod-

nicy Skawiny przewidzianej w „Programie budowy

2) posła Marka Matuszewskiego w sprawie pomo-

cy w powrocie do Polski osobom nieposiadającym

polskich dokumentów potwierdzających tożsamość

– do ministra spraw zagranicznych (999),

3) posła Marka Polaka w sprawie modernizacji

drogi krajowej nr 44 na odcinku od Oświęcimia do

Skawiny – do ministra transportu, budownictwa

4) poseł ZoﬁiŁawrynowiczwsprawiepotrakto-

wania działalności dotycząca opieki rehabilitacyjnej,

paliatywnej i hospicyjnej jako działalności gospodar-

czej – do ministra zdrowia (1001),

5) poseł ZoﬁiŁawrynowiczwsprawierefundowa-

nia obuwia ortopedycznego – do ministra zdrowia

(1002),

6) posła Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie ne-

gocjacji umowy społecznej w związku z prywatyzacją

KWB Adamów SA w Turku oraz KWB Konin w Kle-

czewie SA – do ministra skarbu państwa (1003),

7) posła Pawła Szałamachy w sprawie stanowiska

Ministerstwa Transportu, Budownictwa i Gospodar-

ki Morskiej dotyczącego Centralnego Portu Lotnicze-

zmiany w ustawie o podatku akcyzowym – do mini-

stra ﬁnansów(1005),

kwaliﬁkowaniakosztówinstalacjiłączącejbudynek

mieszkalny z przydomową oczyszczalnią ścieków

w ramach działania: Podstawowe usługi gospodarki

i ludności wiejskiej, objętego w ramach PROW na lata

(1006),

10) posła Adama Szejnfelda w sprawie zagrożeń

związanych z rozrastającym się rynkiem pożyczek sek-

tora pozabankowego – do ministra ﬁnansów(1007),

11) poseł Izabeli Leszczyny w sprawie deregulacji

12) posła Mirosława Pluty w sprawie pobierania

przez Związek Autorów i Kompozytorów Scenicznych

oraz inne organizacje zbiorowego zarządzania pra-

wami autorskimi opłat od właścicieli lokali gastrono-

dowego (1009),

13) posła Mirosława Pluty w sprawie zadośćuczy-

nienia dla junaczek i junaków przymusowo skiero-

wanych do katorżniczej pracy w ramach Powszechnej

Organizacji „Służba Polsce” w latach 1948–1955 – do

14) posła Mirosława Pluty w sprawie możliwości

zachowania uprawnień emerytalnych przez pracow-

ników kopalń siarki – do ministra pracy i polityki

– do ministra spraw wewnętrznych (1012),

16) poseł Elżbiety Rafalskiej w sprawie przestrze-

gania przepisów ustawy o ochronie zwierząt – do mi-

17) posła Marcina Święcickiego w sprawie dzia-

łalności Międzyszkolnego Punktu Nauczania Języka

Ukraińskiego w Warszawie – do ministra edukacji

narodowej (1014),

wie budowy autostrady A2 Stryków – Konotopa – do

skiej oraz ministra ﬁnansów(1015),

19) posła Arkadiusza Mularczyka w sprawie ter-

minu zakończenia budowy autostrady A4 na odcinku

ku Nowego Sącza – do ministra transportu, budow-

20) posła Arkadiusza Mularczyka w sprawie

nych z terenu Sądecczyzny – do ministra pracy i po-

21) posła Arkadiusza Mularczyka w sprawie pra-

wa osoby niepełnosprawnej do zwolnienia od pracy

konania badań specjalistycznych – do ministra pracy

22) posła Bartosza Kownackiego w sprawie zasad

ﬁnansowaniaimpreziprzedsięwzięćkulturalnych–do

ministra kultury i dziedzictwa narodowego (1019),

23) posła Artura Dębskiego w sprawie renowacji

mostu tczewskiego – do ministra transportu, budow-

24) posła Stanisława Szweda w sprawie realizacji

porozumienia zawartego ze Słowacją o budowie bez-

pośredniego połączenia drogowego na potrzeby

transportu ciężkiego na etapie tzw. obejścia Węgier-

skiej Górki – do ministra transportu, budownictwa

zdrowia (1022),

26) posła Stanisława Wziątka w sprawie gospoda-

rowania majątkiem Wojskowej Agencji Mieszkanio-

40

wej, na przykładzie Oddziału Regionalnego w War-

szawie z siedzibą przy ul. Olszewskiej – do ministra

obrony narodowej (1023),

27) posła Krzysztofa Borkowskiego w sprawie

szkód wyrządzonych przez bobry i związanych z nimi

odszkodowań na terenie pow. siedleckiego i węgrow-

skiego – do ministra środowiska (1024),

dotyczących woj. podkarpackiego – do ministra roz-

woju regionalnego (1025),

29) posła Pawła Szałamachy w sprawie kosztów

korwety typu 621 – do ministra obrony narodowej

(1026),

30) posła Pawła Szałamachy w sprawie ptaków

i nietoperzy zabijanych przez turbiny wiatrowe – do

ministra środowiska (1027),

31) posła Marka Polaka w sprawie przywrócenia

funkcjonowania pociągu papieskiego na trasie Kra-

ków – Wadowice – do ministra transportu, budownic-

32) posła Andrzeja Romanka w sprawie zmian

w wykazie leków refundowanych – do ministra zdro-

wia (1029),

na organizację staży w Powiatowym Urzędzie Pracy

(1030),

34) posła Andrzeja Lewandowskiego w sprawie

reakcji sądu i prokuratury w Koszalinie na przestęp-

stwo popełnione przez radnego Rady Powiatu w Sław-

nie, polegające na jeździe samochodem pod wpływem

alkoholu – do ministra sprawiedliwości (1031),

35) posła Grzegorza Matusiaka w sprawie gruzo-

wiska po byłym budynku PKP przy ul. Dworcowej

8 w Godowie – do ministra transportu, budownic-

36) posła Jarosława Rusieckiego w sprawie świad-

czeń przysługujących żołnierzowi górnikowi w związ-

ku z przymusową pracą w kopalni – do ministra pra-

37) poseł Iwony Kozłowskiej w sprawie asysten-

tów rodziny i placówek wsparcia dziennego – do mi-

38) poseł Brygidy Kolendy-Łabuś w sprawie

dowego (1035),

39) posła Józefa Rojka w sprawie akcji reklamo-

wych i marketingowych w publicznych placówkach

40) posła Józefa Rojka w sprawie doﬁnansowania

rystyki (1037),

41) posła Józefa Rojka w sprawie podejrzenia pro-

wadzenia na terenie Rosji po katastroﬁesmoleńskiej

działań zmierzających do wykradania informacji

oraz niszczenia materiałów dowodowych – do mini-

stra sprawiedliwości (1038),

42) posła Józefa Rojka w sprawie wzrostu prze-

stępczości w polskich szkołach – do ministra eduka-

cji narodowej (1039),

43) posła Józefa Rojka w sprawie refundacji apa-

ratów słuchowych – do ministra zdrowia (1040),

44) posła Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie

– do ministra zdrowia (1041),

45) posła Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie wy-

Ministerstwa Edukacji Narodowej i jednostek podle-

głych – do ministra edukacji narodowej (1042),

46) posła Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie

rzecz Ministerstwa Finansów i jednostek podległych

– do ministra ﬁnansów(1043),

47) posła Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie

rzecz Ministerstwa Gospodarki i jednostek podle-

48) posła Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie

rzecz Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodo-

wego i jednostek podległych – do ministra kultury

49) posła Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie

stek podległych – do ministra nauki i szkolnictwa

wyższego (1046),

50) posła Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie

rzecz Ministerstwa Obrony Narodowej i jednostek

podległych – do ministra obrony narodowej (1047),

51) posła Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie

rzecz Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej i jed-

łecznej (1048),

52) posła Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie

(1049),

53) posła Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie

rzecz Ministerstwa Rozwoju Regionalnego i jedno-

(1050),

54) posła Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie

rzecz Ministerstwa Skarbu Państwa i jednostek pod-

ległych – do ministra skarbu państwa (1051),

55) posła Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie

fryzacji (1052),

41

56) posła Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie

podległych – do ministra sportu i turystyki (1053),

57) posła Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie wy-

58) posła Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie wy-

59) posła Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie

rzecz Ministerstwa Sprawiedliwości i jednostek pod-

60) posła Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie

61) posła Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie

Ministerstwa Transportu, Budownictwa i Gospodar-

ki Morskiej oraz jednostek podległych – do ministra

(1058),

62) posła Czesława Hoca w sprawie kuriozalnej

towego nadzoru budowlanego na prace adaptacyjne

lu z lat 1880–1890 XIX w., zwanego historyzmem

strofą budowlaną i spowodowania uciążliwego drga-

nia elementów budynku, a następnie braku właściwej

63) poseł Jolanty Szczypińskiej w sprawie udo-

stępnienia zdjęć satelitarnych miejsca katastrofy sa-

molotu TU-154M wykonanych w dniu 10 kwietnia

64) posła Joachima Brudzińskiego w sprawie ko-

nieczności modernizacji i pogłębienia toru wodnego

Szczecin – Świnoujście do 12,5 metra – do ministra

(1061),

65) posła Joachima Brudzińskiego w sprawie bra-

ku jakichkolwiek dalszych działań rządu związanych

z zabezpieczeniem brzegu morskiego przed zjawi-

skiem abrazji – zabierania lądu przez Morze Bałtyc-

66) posła Krzysztofa Michałkiewicza w sprawie

wysokości progów i świadczeń rodzinnych określo-

67) posła Cezarego Kucharskiego w sprawie mo-

68) poseł ZoﬁiŁawrynowiczwsprawielikwidacji

laboratoriów w powiatowych stacjach sanitarno-epi-

demiologicznych – do ministra zdrowia (1065),

69) poseł ZoﬁiŁawrynowiczwsprawiezmianpo-

ziomu ﬁnansowaniaświadczeńzdrowotnychzzakre-

su leczenia uzdrowiskowego sanatoryjnego dla doro-

zdrowia (1066),

70) poseł Izabeli Katarzyny Mrzygłockiej w spra-

wie przepisów dotyczących ustalania prawa do zasił-

ku rodzinnego oraz dodatków do zasiłku rodzinnego

71) poseł Izabeli Katarzyny Mrzygłockiej w spra-

wie naliczania odsetek od zwrotu podatku VAT w do-

tacji udzielonej z PFRON-u – do ministra pracy i po-

72) poseł Iwony Ewy Arent w sprawie ustawy

domu jednorodzinnego – do prezesa Rady Ministrów

(1069),

dowy małych elektrowni wodnych – do ministra śro-

dowiska (1070),

74) posła Wiesława Stanisława Janczyka w spra-

wie coraz mniej widocznych szlaków turystycznych

w Beskidzie Sądeckim w woj. małopolskim – do mi-

75) posła Stanisława Wziątka w sprawie trudnej

cie z Jednostki Wojskowej w Kołobrzegu – do mini-

stra obrony narodowej (1072),

76) poseł Anny Fotygi w sprawie apelu i rezolucji

zdrowia (1073),

77) poseł Moniki Wielichowskiej w sprawie uwzględ-

nienia Nowej Rudy w kolejnym podziale środków ce-

lowych związanych z usuwaniem skutków powodzi,

które dotknęły miasto w latach 2009–2010 – do mi-

nistra spraw wewnętrznych (1074),

78) poseł Marii Małgorzaty Janyskiej w sprawie

ministra zdrowia (1075),

79) posła Sławomira Kowalskiego w sprawie moż-

liwości nieodpłatnego przekazania gm. Kobiór nieru-

chomości będącej byłą siedzibą Nadleśnictwa Kobiór

stra środowiska (1076),

80) posła Adama Kwiatkowskiego w sprawie

stwa – do prezesa Rady Ministrów (1077),

wie wykluczenia wiejskich szkół z rządowego progra-

mu „Cyfrowa szkoła” – do prezesa Rady Ministrów

(1078),

82) posła Piotra Polaka w sprawie bezczynności

rządu i braku stosownego rozporządzenia umożliwia-

jącego prywatnym uczelniom ubieganie się o dotację

42

go (1079),

83) posła Edwarda Czesaka w sprawie wdrożenia

dyrektywy dotyczącej gospodarowania odpadami –

do ministra środowiska (1080),

84) poseł Małgorzaty Sekuły-Szmajdzińskiej

w sprawie organizacji Dywizjonu Okrętów Podwod-

nych – do ministra obrony narodowej (1081),

85) poseł Małgorzaty Sekuły-Szmajdzińskiej

w sprawie liczby miejsc rezydenckich dla lekarzy – do

ministra zdrowia (1082),

86) posła Piotra Polaka w sprawie niejasnych za-

pisów rządowego „Projektu długookresowej strategii

sności” w aspekcie przyszłości warsztatów terapii

87) posła Wojciecha Zubowskiego w sprawie ba-

dań lekarskich kierowców i osób ubiegających się

stra zdrowia (1084),

88) posła Jarosława Rusieckiego w sprawie refun-

dacji nowych protez zębowych – do ministra zdrowia

(1085),

89) posła Jarosława Rusieckiego w sprawie moż-

liwości ogłoszenia dodatkowego postępowania kon-

kursowego na terenie pow. ostrowieckiego w zakresie

– do ministra zdrowia (1086),

90) posła Romualda Ajchlera w sprawie kredytów

na wykup gruntów z Agencji Nieruchomości Rolnych

91) posła Romualda Ajchlera w sprawie szkód ło-

wieckich, jakie są czynione przez zwierzynę łowną,

i nie tylko, na polach rolników – do ministra środo-

wiska (1088),

92) posła Romualda Ajchlera w sprawie ochrony

stawów rybnych przed szkodami wyrządzonymi

przez kormorany, czaple i inne ptaki, które podlega-

ją ochronie zgodnie z ustawą Prawo ochrony środo-

93) posła Stanisława Wziątka w sprawie rozwią-

zania umowy o pracę z dniem 31 lipca 2011 r. z kie-

rownikiem Wojskowej Pracowni Psychologicznej

w Bolesławcu w związku z przekształceniem wojsko-

wych pracowni psychologicznych – do ministra obro-

ny narodowej (1090),

94) poseł Elżbiety Rafalskiej w sprawie realizacji

morskiej (1091),

95) posła Jerzego Polaczka w sprawie podjęcia

działań przez Ministerstwo Skarbu Państwa w za-

kresie ograniczenia negatywnego wpływu hałasu na

stan środowiska i zdrowie mieszkańców gm. Ra-

dzionków w związku z działalnością podległej mini-

strowi skarbu państwa Spółki Restrukturyzacji Ko-

palń SA Oddział w Czeladzi – Centralny Zakład Od-

wadniania Kopalń – do ministra gospodarki (1092),

96) posła Czesława Hoca w sprawie kuriozalnego

krzywdzonej, co zostało udokumentowane w postępowa-

czej egzekucji – do ministra sprawiedliwości (1093),

97) posła Czesława Hoca w sprawie podwyższo-

nych cen leków przeciwpadaczkowych w kolejnej no-

welizacji listy leków refundowanych, obowiązującej

od 1 maja 2012 r. – do ministra zdrowia (1094),

98) posła Adama Szejnfelda w sprawie problemów

dukcji rybackiej przed zwierzętami rybożernymi,

99) posła Adama Szejnfelda w sprawie produkcji

100) posła Mariusza Błaszczaka w sprawie dzia-

łania Inspektoratu Uzbrojenia MON – do ministra

101) posła Sławomira Kopycińskiego w sprawie

102) posła Macieja Łopińskiego w sprawie likwi-

dacji Szkoły Podstawowej w Świerkach – do ministra

edukacji narodowej (1099),

103) posła Sławomira Zawiślaka w sprawie dal-

szego funkcjonowania Wyższej Szkoły OﬁcerskiejSił

Powietrznych w Dęblinie – do ministra obrony naro-

dowej (1100),

104) posła Waldemara Andzela w sprawie likwi-

dacji małych jednostek Policji w gminach woj. ślą-

skiego – do ministra spraw wewnętrznych (1101),

105) poseł Beaty Szydło w sprawie zagospodaro-

wania i utrzymania terenów międzywala w sołectwie

Broszkowice, pow. oświęcimski – do ministra środo-

wiska (1102),

106) poseł Beaty Szydło w sprawie kształcenia

w kierunkach technicznym i rolniczym na poziomie

ponadgimnazjalnym – do ministra edukacji narodo-

wej (1103),

107) poseł Beaty Szydło w sprawie zagrożenia po-

wodziowego terenów położonych nad rzeką Sołą – do

ministra środowiska (1104),

108) poseł Beaty Szydło w sprawie kształcenia

kierunkach rolniczych – do ministra rolnictwa i roz-

109) poseł Beaty Szydło w sprawie funkcjonowania

farm wiatrowych w woj. podkarpackim i ich wpływu

na otoczenie – do ministra środowiska (1106),

110) posła Arkadiusza Mularczyka w sprawie de-

klaracji Ministerstwa Gospodarki dotyczących zy-

sków z eksploatacji gazociągu jamalskiego – do mi-

nistra gospodarki (1107),

111) poseł Krystyny Pośledniej w sprawie zmiany

43

112) posła Adama Szejnfelda w sprawie egzekwo-

wania przestrzegania przez apteki przepisów ustawy

o cenach – do ministra ﬁnansów(1109),

113) posła Adama Szejnfelda w sprawie wpisania

parowozowni w Wolsztynie na listę dziedzictwa na-

dowego (1110),

114) poseł Mirosławy Nykiel w sprawie drugiego

Kubalonka – do ministra transportu, budownictwa

115) poseł Mirosławy Nykiel w sprawie budowy

116) posła Arkadiusza Mularczyka w sprawie

funkcjonowania Sądu Okręgowego w Krakowie

– Wydział I Cywilny – do ministra sprawiedliwości

(1113),

117) posła Adama Kwiatkowskiego w sprawie nie-

przyznania dotacji dla Muzeum Techniki w Warsza-

(1114),

118) posła Marcina Święcickiego w sprawie ure-

stycznych górskich – do ministra sportu i turystyki

(1115),

119) poseł Wandy Nowickiej w sprawie zwolnienia

w Ministerstwie Zdrowia – do prezesa Rady Mini-

strów (1116).

2) sekretarza stanu w Ministerstwie Administra-

3) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

4) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

terminowej domowej (524),

5) sekretarza stanu w Ministerstwie Środowiska

zbiornika retencyjnego Racibórz Dolny (746),

6) ministra skarbu państwa Mikołaja Budzanow-

wicz w sprawie sytuacji ﬁnansowejspółkiDolnoślą-

skie Surowce Skalne, właściciela 85% akcji Kielec-

kich Kopalni Surowców Mineralnych (751),

7) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

legalnie zamieszkujących opuszczony budynek daw-

nej fabryki przy ul. Elbląskiej w Warszawie (752),

8) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środowi-

woj. małopolskiego (762),

9) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admini-

10) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

nika w obrocie nieruchomościami (776),

11) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

wicza w sprawie utrudnienia przez władze litewskie

13) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

Jakuba Szulca na zapytanie posła Józefa Rojka w spra-

wie wzorów recept (785),

14) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

pytanie posła Artura Ostrowskiego w sprawie sto-

sowanej przez Główny Inspektorat Transportu Dro-

gowego praktyki odwracania fotoradarów stacjonar-

kach (807),

15) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

troli Wojewódzkiego Inspektoratu Transportu Dro-

gowego w Lublinie (810),

16) sekretarza stanu w Ministerstwie Kultury

Fotygi w sprawie rozliczenia umowy doﬁnansowania

44

17) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

– na zapytanie posłów Józefa Lassoty i Lidii Gądek

leczniczych (816),

18) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

19) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

zmniejszenia dla miasta Leszna planowanych wpły-

oświatowej (818),

20) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

wie przepisów wykonawczych w zakresie wdrożenia

(821),

21) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodarki

22) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

wie wdrożenia dyrektywy dotyczącej energii ze źró-

deł odnawialnych (823),

23) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

skiego w sprawie stosowania aktualnych przepisów

wyższeniu wieku emerytalnego (825),

24) sekretarza stanu w Ministerstwie Skarbu

wie zmian Konsolidacyjnych Rejonów Energetycz-

25) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

– na zapytanie posła Witolda Klepacza w sprawie re-

nalnych (827),

26) sekretarz stanu w Ministerstwie Finansów

pytanie posła Grzegorza Sztolcmana w sprawie zapi-

27) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

mi (829),

28) podsekretarz stanu w Ministerstwie Zdrowia

starczającego przydziału środków na Szpitalny Od-

dział Ratunkowy Specjalistycznego Centrum Me-

dycznego w Polanicy-Zdroju (831),

29) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

w sprawie wygaszenia zarządu sprawującego nadzór

30) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

wych (836),

31) ministra kultury i dziedzictwa narodowego

Ziętka w sprawie wsparcia projektu budowy obiektu

skiego Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach (839),

32) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

nych zakazów reklamy dotyczących określonych za-

wodów regulowanych (840),

33) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

34) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

(845),

36) podsekretarz stanu w Ministerstwie Środowi-

37) podsekretarz stanu w Ministerstwie Zdrowia

kacji wymaganych od pracowników na poszczegól-

45

38) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

tanie posła Ryszarda Galli w sprawie nowych uregu-

lowań dotyczących transportu drogowego (854),

39) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

40) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

wencji oświatowej na 2012 r.

(857),

41) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

nego w Polanicy-Zdroju (860),

42) podsekretarz stanu w Ministerstwie Środowi-

wie sposobu realizacji programu opieki nad zwierzę-

44) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

45) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

nansowania budowy centrum sportu i rekreacji

47) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

ven przeciwko Staatssecretaris van Financien (sygn.

akt C-594/10) (867),

48) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

nych i progów dochodowych, od których uzależnione

49) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rolnic-

gowskiego w sprawie egzekwowania przepisów doty-

czących cofania dopłat bezpośrednich i rolnośrodo-

wiskowych z funduszy Unii Europejskiej rolnikom

50) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

wie pogarszającej się jakości paliw w Polsce (872),

51) ministra transportu, budownictwa i gospodar-

52) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrud-

53) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

nackiego i Andrzeja Romanka w sprawie działań

54) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

(877),

55) ministra kultury i dziedzictwa narodowego

56) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

57) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

ka w sprawie planowanej sprzedaży samolotu

58) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

rzowa (882),

59) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

60) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

46

zapytanie posła Zbigniewa Matuszczaka w sprawie

(884),

61) ministra gospodarki Waldemara Pawlaka na

posłów w sprawie ustaleń negocjacyjnych dotyczą-

cych prac nad ustawą o wydłużeniu wieku emerytal-

nego w zakresie wypłaty świadczeń emerytalnych

(885),

62) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

czyńskiego oraz grupy posłów w sprawie ustaleń ne-

gocjacyjnych dotyczących prac nad ustawą o wydłu-

żeniu wieku emerytalnego (886),

63) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

kierowcy (887),

64) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

zika w sprawie obniżenia poziomu doﬁnansowania

65) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

tanie posła Piotra Pyzika w sprawie bezpłatnego

66) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

posła Michała Wojtkiewicza w sprawie połączenia ko-

lejowego Tarnów – Busko-Zdrój (890),

67) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy i

kiej w sprawie informacji nt. przedsiębiorstw, którym

społeczny bądź publiczny (891),

68) sekretarza stanu w Ministerstwie Rozwoju

wie możliwości pozyskania przez przedsiębiorców,

nansowania realizacji projektów z obszaru kultury,

69) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

nów Ministerstwa Środowiska w zakresie składowa-

nia odpadów komunalnych (894),

70) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

żarną, a przedstawicielami zarządcy drogi podczas

(895),

nansowanie zadań realizowanych przez jednostki

(896),

72) sekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji

turalnego osób niepełnosprawnych ruchowo oraz

73) podsekretarz stanu w Ministerstwie Zdrowia

śnienia i uchylenia skandalicznych rozstrzygnięć

słych na 2012 r., na przykładzie Okręgowego Szpita-

la Kolejowego w Katowicach (899),

74) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

w sprawie podatku dochodowego (900),

75) sekretarza stanu w Ministerstwie Sprawiedli-

w sprawie możliwego popełnienia przestępstwa (901),

76) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

tanie posła Czesława Czechyry w sprawie użyczania

czenia (902),

77) ministra rozwoju regionalnego Elżbiety Bień-

skiej w sprawie programu dla aglomeracji wałbrzy-

skiej (904),

78) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

w sprawie projektu rozporządzenia ministra sprawie-

dliwości odnośnie do zniesienia niektórych sądów re-

jonowych i utworzenia wydziałów zamiejscowych

79) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

80) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

47

nu technicznego linii kolejowej Gniezno – Jarocin

– Krotoszyn (908),

81) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

zapytanie posła Józefa Lassoty oraz grupy posłów

w sprawie przekazywania środków publicznych pod-

miotom wykonującym działalność leczniczą (912),

82) sekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji

niemieckiego (913),

83) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

go w sprawie terminu weryﬁkacjiwysokościświad-

czeń rodzinnych oraz progów dochodowych (914),

84) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

łódzkim (915),

85) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia Ja-

86) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

wie zaniechania przez urzędy celne pobierania po-

datku akcyzowego od karetek pogotowia (917),

87) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

czenia budowy dworca Łódź Kaliska poprzez oddanie

88) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

giełły w sprawie zwiększenia skuteczności ściągalno-

ści zadłużeń alimentacyjnych (921),

90) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

wie możliwości czasowego obniżenia akcyzy na pali-

wa płynne (923),

ły w sprawie modernizacji lub wymiany terenowych

92) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

leków (925),

93) sekretarz stanu w Ministerstwie Finansów

Marii Orłowskiej oraz podsekretarza stanu w Mini-

sterstwie Gospodarki Mariusza Haładyja – z upoważ-

94) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

95) podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospo-

wie potencjalnych konsekwencji przystąpienia Polski

96) sekretarza stanu w Ministerstwie Transportu,

budowy drogi krajowej nr 62 w Wyszkowie (930),

97) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

skiego w sprawie działalności Totalizatora Sporto-

wego na Służewcu (931),

98) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

tanie posła Pawła Szałamachy w sprawie zachodniej

rytalne (934),

100) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

wie powołania związku międzygminnego do zadań z

101) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

żenie budynku rehabilitacji Szpitala Klinicznego im.

102) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

(941),

103) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

48

płockim i zagrożeń dotyczących transportu substan-

104) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

105) podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospo-

wie planów likwidacji Obwodowego Urzędu Miar

106) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

(945),

107) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

watyzacji Zespołu Elektrowni Wodnych Niedzica SA

(946),

108) podsekretarz stanu w Ministerstwie Eduka-

Ujazdowskiego w sprawie statusu bloku tematyczne-

go „Ojczysty Panteon i ojczyste spory” (przedmiot

109) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

tanie posła Romualda Ajchlera w sprawie budowy

110) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

111) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

formacji dotyczących rodzin dwóch pilotów samolotu

112) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

113) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

w sprawie interpretacji §7 pkt 7 rozporządzenia mi-

publicznych (982),

114) ministra rozwoju regionalnego Elżbiety Bień-

wie możliwych źródeł doﬁnansowania rozbudowy

1) poseł Katarzyny Hall w sprawie obniżenia

środków ﬁnansowychnadziałalnośćklubówsporto-

tu i turystyki (898) – 9 dni,

3) posła Mariusza Kamińskiego w sprawie kontrak-

tów zawartych przez Narodowe Centrum Sportu

sp. z o.o. – od ministra sportu i turystyki (938)

– 5 dni,

ministra spraw wewnętrznych (954) – 5 dni.

(nr 2080)

– ponowna

sma ministra kultury i dziedzictwa narodowego, znak

DOZ-OAiK-07/4/12, z dnia 20 marca 2012 r. informu-

ję, iż nie satysfakcjonuje mnie odpowiedź Pana Mini-

stra zawarta w tym piśmie.

Zupełnie abstrahuje ona

od wcześniej przekazanych mi odpowiedzi na moje in-

terpelacje i nie zawiera żadnych konkretów dotyczą-

cych poruszanej przeze mnie sprawy.

Przypominam, iż w piśmie, znak: DOZ-OAiK-

-07/15/11, z dnia 17 lutego 2011 r. informował mnie

Pan Minister, iż uzyskane w toku prowadzonego po-

stępowania specjalistyczne opinie ekspertów Naro-

dowego Instytutu Dziedzictwa dotyczące skreślenia

z rejestru zabytków części obszaru miasta Kalisza

oraz skreślenia z rejestru zabytków części założenia

urbanistycznego miasta Kalisza „na początku marca

zostaną rozesłane do stron przedmiotowego postępo-

wania, w tym do prezydenta miasta Kalisza”.

Mimo

upływu roku od tej deklaracji działanie to – jak wy-

nika z uzyskanych przeze mnie informacji – nie zo-

stało dokonane.

Obecnie – po upływie roku – informuje mnie Pan,

iż opinie te są niewystarczające dla podjęcia stosow-

nego rozstrzygnięcia i że wystąpił Pan do Narodowe-

go Instytutu Dziedzictwa, nie podając daty, kiedy to

nastąpiło, o ich uzupełnienie.

Opisaną wyżej sytuację

pozostawiam bez komentarza.

Rozumiem, iż kwestia dotycząca skreślenia zabyt-

ku wpisanego do rejestru zabytków jest kwestią wy-

soce specjalistyczną i wymaga szczegółowego uzasad-

nienia faktycznego i naukowego.

Niemniej jednak

upływ blisko 7 lat od złożenia pierwszego wniosku

w omawianej sprawie, moim zdaniem, jest terminem

dalece nieuzasadnionym, a stwierdzenie zawarte

w obu pismach ministra kultury i dziedzictwa naro-

dowego o zakończeniu postępowania administracyj-

nego „bez zbędnej zwłoki” należy uznać co najmniej

za niestosowne w kontekście wskazanego wyżej upły-

wu czasu.

Mam też wrażenie, iż służby Pana Ministra nie

mają rozeznania w sytuacji faktycznej, jaka ma miej-

sce na terenie miasta Kalisza.

Treść odpowiedzi su-

geruje, iż skreślenie z rejestru zabytków ma dotyczyć

obszarów, na których może występować zabytkowa

substancja i dlatego należy zbadać jej stan zachowa-

nia.

Trudno polemizować z takim stwierdzeniem,

bowiem ma ono wyraz szczególnej troski o wartości

ponadczasowe, niemniej jednak, jako mieszkaniec

miasta Kalisza, który zna je dość dobrze, być może

lepiej niż służby ministra kultury i dziedzictwa na-

rodowego z siedzibą w Warszawie przy ul. Ksawerów,

zapewniam Pana, iż wniosek prezydenta miasta Ka-

lisza nie jest wnioskiem bezzasadnym, a o jego zasad-

ności nawet prości, zwykli urzędnicy na najniższych

szczeblach hierarchii urzędniczej mogliby przekonać

się dość szybko, przeprowadzając stosowną wizję

w terenie, czego do tej pory nie uczyniono.

Zleca się

zaś kolejne ekspertyzy fachowcom, którzy – jak widać

z informacji Pana Ministra – nie są w stanie odpo-

wiedzieć rzetelnie na postawione przez Ministra kon-

kretne – mam nadzieję – pytania.

Skutkuje to tym,

iż Minister przez niemal siedem lat nie może wypra-

cować stanowiska w omawianej sprawie.

Jak to świad-

czy o urzędzie ministra?

Na marginesie pragnę zauważyć, iż oczekiwałem

od służb reprezentujących resort kultury większej

kreatywności i oryginalności w udzielanych odpowie-

dziach na interpelacje poselskie.

Powielanie bowiem

tych samych (w połowie) treści w dwóch kolejnych

odpowiedziach na moje interpelacje, moim zdaniem,

nie przystoi urzędnikowi państwowemu.

W związku z tym, iż odpowiedzi na moje interpe-

lacje są niekonkretne, a nawet jeżeli są konkretne, to

deklaracje zawarte w odpowiedziach są niedotrzymy-

wane, jestem zobligowany ponownie do zadania po-

niżej sformułowanych pytań z prośbą o udzielenie na

nie konkretnych odpowiedzi:

1.

Dlaczego opinie przygotowane już przez Naro-

dowy Instytut Dziedzictwa są nierzetelne i nie mogą

stanowić podstawy do podjęcia stosownego rozstrzy-

50

gnięcia przez ministra kultury i dziedzictwa narodo-

wego?

Proszę o szczegółową odpowiedź na to pytanie,

adekwatnie do stanu istniejącego sprawy.

2.

Dlaczego przy rozstrzyganiu omawianych kwe-

stii konieczne jest sporządzanie coraz to nowszych

ekspertyz w sytuacji, kiedy na podstawie istniejących

rejestrów i ewidencji prowadzonych z mocy obowią-

zującego prawa wiadomym jest, jakie obiekty są chro-

nione prawem i gdzie one są położone?

3.

Dlaczego obecnie prowadzone postępowanie ad-

ministracyjne zaczyna skupiać się – jak wynika

z treści pisma ministra z dnia 20.03.2012 r. – na kon-

kretnych obiektach, nielicznie najprawdopodobniej

(punktowo) występujących na terenie proponowa-

nym do skreślenia z rejestru zabytków, a nie dotyczy

układu urbanistycznego jako całości?

Przecież jeżeli

nawet zaistnieje sytuacja, w której pewne obiekty za-

bytkowe znalazłyby się poza obszarem zabytkowego

układu urbanistycznego, rozumianego jako wyraz

pewnej historycznej myśli urbanistycznej, to i tak

będą one chronione poprzez wpisy indywidualne do

rejestru zabytków?

4.

Jaki wpływ będzie miał aktualny stan zacho-

wania poszczególnych obiektów (który i tak nie ule-

gnie zmianie na skutek skreślenia lub nie części ob-

szaru miasta Kalisza z rejestru zabytków) na roz-

strzygnięcie końcowe prowadzonych spraw?

5.

Jaki termin wyznaczono Narodowemu Insty-

tutowi Dziedzictwa na uzupełnienie sporządzonych

wcześniej opinii?

6.

Kiedy zostanie zakończone postępowanie do-

wodowe – biorąc pod uwagę terminy narzucone in-

stytutowi – a co za tym idzie, kiedy będzie można

7.

Kiedy można spodziewać się zakończenia pro-

wadzonego przez ministra kultury i dziedzictwa na-

rodowego (blisko 7 lat) postępowania administracyj-

nego w ww. sprawach?

Proszę o przedstawienie harmonogramu doty-

czącego podjętych działań przez ministerstwo w ni-

niejszej sprawie z podaniem dat i rodzaju podjętych

czynności.

Z poważaniem

Poseł Józef Racki

Kalisz, dnia 8 maja 2012 r.

Interpelacja

(nr 2675)

– ponowna

wyżej sprawie.

Opisuje ona obowiązujący stan praw-

ny dotyczący udzielania wiz wjazdowych do Polski

w rolnictwie i ogrodnictwie, nie odnosi się jednakże

do zawartych w interpelacji pytań.

Zatem przytoczę

je w niniejszej interpelacji powtórnej:

Czy nie byłoby celowe wprowadzenie obowiązku

żenia podpisanego przez pracodawcę oświadczenia

Jak wspomniałam, rozwiązania te z powodzeniem

funkcjonują w odniesieniu do pracowników sezono-

wych z Białorusi, zatem ich wprowadzenie w odnie-

sieniu do pracowników z innych krajów nie wymaga-

łoby radykalnych zmian stanu prawnego, a jedynie

jego modyﬁkacji,polegającejnapodwyższeniuwyma-

nową.

Obecne zasady umożliwiają takim osobom

wielokrotne otrzymywanie wiz wjazdowych przy jed-

noczesnym niepodejmowaniu pracy u tego pracodaw-

cy, który skierował zaproszenie.

Dla pracodawców

Intencją mojej poprzedniej interpelacji w tej spra-

wie było zwrócenie uwagi Pana Ministra na możli-

wość dokonania zmian przepisów w taki sposób, aby

pracodawca wysyłający zaproszenie na Ukrainę miał

pewność, że osoba, która z niego skorzysta, podejmie

pracę w jego ﬁrmie.

Obecniezapraszającyniemogą

na to liczyć.

Z poważaniem

Poseł Jadwiga Zakrzewska

Warszawa, dnia 30 kwietnia 2012 r.

51

Interpelacja

(nr 3303)

do ministra transportu,

w sprawie wycofania składów ED74 z obsługi

pisana przez pana Andrzeja Massela – podsekretarza

stanu w Ministerstwie Transportu, Budownictwa

W związku z powyżej przedstawionym stanem

1.

W odpowiedzi na interpelację nie zawarto od-

powiedzi na pytanie, czy zostały zaangażowane środ-

ki samorządu woj. łódzkiego w związku z realizacją

projektu pod nazwą „Zakup nowego, kolejowego ta-

boru pasażerskiego do obsługi relacji Warszawa

– Łódź – Warszawa”.

Uprzejmie proszę o udzielenie

2.

Z odpowiedzi na interpelację wynika, że skła-

dy ED74 wycofano w związku z frekwencją w pocią-

gach relacji Łódź – Warszawa przekraczającą liczbę

miejsc siedzących w połączonych dwóch jednostkach

ED74.

A zatem dokonano zakupu składów nieodpo-

wiadających potrzebom lub nie dokonano analiz,

których celem byłoby zbadanie tych potrzeb.

Jakie

konsekwencje zostały lub zostaną wyciągnięte

w związku z takim przygotowaniem projektu, które

nosi znamiona niegospodarności i niecelowości?

Czy

utrata przez mieszkańców woj. łódzkiego możliwości

podróżowania do Warszawy nowoczesnymi składa-

mi będzie zrekompensowana?

Jeżeli tak, to w jaki

sposób?

3.

W odpowiedzi na interpelację zawarto informa-

cje o realizacji projektu pod nazwą „Odnowa taboru

przedmiotem jest zakup 30 wagonów piętrowych

przeznaczonych do obsługi połączenia kolejowego

Łódź – Warszawa.

Odpowiedź zawiera również szcze-

gółowe informacje techniczne, ale nie podaje się

w niej, jaka będzie maksymalna liczba miejsc siedzą-

cych w składzie lub połączonych składach pociągów

(uwzględniając możliwości techniczne), których za-

kup jest planowany.

Uprzejmie proszę o podanie tej

informacji.

Łódź, dnia 30 kwietnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 3424)

– ponowna

Szanowny Panie Ministrze!

Dnia 3 kwietnia 2012 r.

złożyłem na Pana ręce interpelację w sprawie przy-

wrócenia połączenia kolejowego Zagórz – Warszawa

– Zagórz.

W odpowiedzi na interpelację otrzymałem dnia

24 kwietnia 2012 r. pismo, za które dziękuję, nie-

mniej jednak treść jego skłania mnie do zadania ko-

lejnych pytań.

W ww. piśmie stwierdza Pan Minister, że omawia-

ne połączenie powinno zapewnić możliwie szybki do-

jazd z aglomeracji warszawskiej w Bieszczady, a to

wymaga pominięcia takich stacji, jak Jasło czy Skar-

żysko Kamienna.

Proszę więc o odpowiedź na nastę-

pujące pytanie: Czy skrócenie 8-godzinnego czasu

jazdy pociągu o 30 min (takie będą oszczędności cza-

sowe po ominięciu stacji w Jaśle i Skarżysku Ka-

miennej) nie prowadzi do tzw. utraconych korzyści

w postaci utraty pasażerów z tych powiatów?

W innym miejscu Pańskiej odpowiedzi jest infor-

macja, że w Zagórzu brak jest zaplecza technicznego,

czyli nie ma możliwości podjęcia czynności organiza-

cyjno-technicznych zapewniających właściwe przy-

gotowanie pociągu przed odjazdem.

Proszę zatem

o odpowiedz na pytanie: Kto i kiedy zlikwidował za-

plecze techniczne w Zagórzu, czy była to decyzja

słuszna w świetle informacji wynikających z Pań-

skiego pisma (nr TK-7mk-0701-002.1/12), w którym

jest napisane, że intencją resortu jest przywrócenie

połączeń Zagórz – Warszawa – Zagórz?

Z należnymi wyrazami szacunku

Jasło, dnia 7 maja 2012 r.

Interpelacja

(nr 3440)

Szanowny Panie Ministrze!

Po zapoznaniu się

z treścią odpowiedzi na moją interpelację złożoną

w powyższej sprawie w dniu 3 kwietnia 2012 r.,

52

w której to odpowiedzi zawarte są informacje co naj-

mniej mi znane, bowiem wynikają one z treści mojej

interpelacji, pozwoliłem sobie ponownie zwrócić się

do Pana w tej sprawie.

Panie Ministrze, kwestie formalne wynikające

z ustawy oraz stan faktyczny, na który powołuje się

Pan w treści swojej odpowiedzi, nie budzą niczyjej wąt-

pliwości.

Budzi ją bowiem pytanie, na które nie udzie-

lono jasnej i precyzyjnej odpowiedzi, a było ono pyta-

niem kluczowym, dotyczącym niniejszej sprawy.

Jak stwierdza Pan w odpowiedzi na poprzednią

interpelację, „w przypadku gdy KKZ SA był w posia-

daniu adresu uprawnionego pracownika, zawiado-

mienie takie było kierowane pod adres listem pole-

conym (…)”.

Idzie bowiem o to, Szanowny Panie Ministrze, że

pan S. C. takiego zawiadomienia nie otrzymał pomi-

mo tego, że adres jego zamieszkania nie zmienił się

od lat i znajduje się z całą pewnością w zasobach ka-

drowych KKZ SA.

Świadczą o tym wielokrotnie kie-

rowane do niego zaproszenia ze strony kombinatu,

które przytoczyłem konkretnie w mojej pierwszej in-

terpelacji dotyczącej tej sprawy.

Stąd jeszcze raz bardzo proszę o udzielenie mi rze-

telnych odpowiedzi na pytania:

możliwość, a jeżeli tak, to jaką, skutecznego doma-

bycia nieodpłatnych akcji Kombinatu Koksochemicz-

nego Zabrze SA?

ce na niepowiadomieniu swojego byłego pracownika

o emitowanych akcjach tego zakładu pomimo oczy-

wistego faktu posiadania jego adresu do korespon-

dencji w zasobach kadrowych, jest działaniem zgod-

trzenia?

Z poważaniem

Poseł Henryk Siedlaczek

Warszawa, dnia 11 maja 2012 r.

Interpelacja

(nr 3751)

– ponowna

Szanowna Pani Minister!

Dziękuję uprzejmie za

wyjaśnienia oraz opisanie tła i motywacji uzasadnia-

jących konieczność reformy szkolnictwa zawodowego.

Rozumiem celowość tej reformy, tym niemniej w od-

powiedzi na moją interpelację udzielonej z Pani upo-

ważnienia przez sekretarza stanu pana Tadeusza

Sławeckiego nie udzielono odpowiedzi na zasadnicze

pytanie, jak uczniowie szkół zawodowych, którzy za-

częli naukę w latach 2010/2011 i 2011/2012, mieliby

możliwość dokończenia edukacji na zasadach, na ja-

kich ją rozpoczęli.

W odpowiedzi na moją interpelację

wskazane jest, że okres przejściowy uwzględnia obec-

nych uczniów techników uzupełniających i słuchaczy

liceów wieczorowych.

Uczniowie obecnych szkół za-

wodowych nie zostali objęci możliwością kontynu-

owania nauki w technikach uzupełniających.

Dlatego ponownie pozwalam sobie powtórzyć py-

tanie: Czy nie należałoby przygotować drożności dla

tych uczniów, którzy są obecnie w szkołach zawodo-

wych i nie mają zapewnionej możliwości kontynu-

owania nauki w technikum uzupełniającym?

Wska-

załem w mojej interpelacji, iż liceum dla dorosłych

nie jest dobrym rozwiązaniem dla niepracujących

kilkunastolatków, lecz interpelowany nie odniósł się

do tego aspektu.

Pytałem również: Czy konsultowano reformę

z rodzicami uczniów, jaka była ich opinia i czy wzię-

to ją pod uwagę?

Z udzielonej mi odpowiedzi wynika

pośrednio, że rodzice nie byli konsultowani.

Interpe-

lowany wymienił wyłącznie inne konsultowane gru-

py: dyrektorów szkół, organizacje pracodawców, or-

gany prowadzące szkoły.

Czemu zatem nie konsulto-

wano tychże zmian z najbardziej zainteresowaną

grupą, jaką są rodzice uczniów?

Zwracam się z uprzejmą prośbą o dodatkowe wy-

jaśnienia do mojej interpelacji.

Z wyrazami szacunku

Poseł Marcin Święcicki

Warszawa, dnia 15 maja 2012 r.

(nr 3756)

– ponowna

Szanowny Panie Ministrze!

Panie Ministrze, od-

powiedź, jaką otrzymałem na moją interpelację

z dnia 29 marca 2012 r., traktuję jako lekceważenie

przez Pana instytucji interpelacji poselskich.

Moje pytania dotyczyły istotnych kwestii dotyczą-

cych posiadania przez Pana wiedzy co do ewentual-

nych przygotowań do prywatyzacji „menadżerskiej”

czynionych przez prezesa spółki ENEA SA.

Przygo-

towania te miały sprowadzać się do negocjacji z po-

tencjalnymi inwestorami, osobami prawnymi i oso-

bami ﬁzycznymiwprzedmiociedokonaniazakupu

pakietu akcji spółki ENEA znajdujących się w Pana

rękach.

Tyle tylko, że zakupu tego pakietu akcji miała-

by dokonać specjalnie do tego celu powołana spół-

53

ka celowa, w której ENEA SA miałaby posiadać

mniejszościowy udział 49% akcji, zaś „inwestorzy”

pakiet 51% akcji.

Tym samym można by wnioskować, iż prezes

ENEA SA, w przypadku jeśli w jakikolwiek sposób

sprzyjał takim negocjacjom, uczestniczył w planowa-

niu i przygotowaniu do zakupienia znajdującego się

w Pana rękach pakietu akcji ENEA SA za pieniądze

samej ENEA SA.

Dlatego też dla ustalenia powstania ewentualne-

go zagrożenia dla majątku Skarbu Państwa oraz dla

uzyskania pewności, czy sprawowany przez Pana

nadzór nad jednym z cenniejszych aktywów państwa

jest należycie wykonywany, zadałem konkretne py-

tania.

Zamiast odpowiedzi na nie uzyskałem przepi-

sany z prezentacji „inwestora” (w której posiadaniu

też, Panie Ministrze, się znajduję) stek pustych in-

formacji o tym, jaka to solidna ﬁrma,którejcelem

wizyty w ENEA było poznanie się i dostarczenie

ENEA taniego gazu pod nowe źródła wytwarzania.

Na marginesie, Panie Ministrze, prezentacja, któ-

rą dano Panu do przepisania, pomija kilka istotnych

faktów dostępnych w Internecie, mówiących o tym,

że wśród kluczowych menadżerów tego „solidnego

inwestora” znajdują się menadżerowie skompromito-

wanej i upadłej spółki Enron, a także osoby, które

możemy znaleźć w polskim KRS – w jednej z likwi-

dowanych spółek.

Panie Ministrze, jeszcze raz wyjaśnię – swoje py-

tania zadaję dlatego, że jako poseł jestem zobligowa-

ny do dbania o interesy państwa i jako do posła tra-

ﬁłydomniedokumentyiinformacjemogącewska-

zywać, iż te interesy mogą być zagrożone poprzez

działania jednego człowieka – prezesa ENEA SA.

Dlatego też jako poseł mam obowiązek wyjaśnić, czy

nadzór sprawowany przez Pana nad jedną z kluczo-

wych spółek jest wystarczający i prawidłowy.

Stąd ponawiam swoje pytania i proszę o konkret-

ne odpowiedzi, a nie przepisywanie informacji z fol-

derów prezentacyjnych, które można znaleźć w In-

ternecie, a o które nie prosiłem.

I tak:

1.

Czy prawdą jest, że w nadzorowanej przez Pana

spółce ENEA SA toczyły się zainicjowane przez pre-

zesa tej spółki (gdyż zapewne po mojej pierwszej in-

terpelacji zostały przerwane) rozmowy z ﬁrmąGate-

way Green Energy oraz osobami prywatnymi w spra-

wie przeprowadzenia prywatyzacji nazwanej prywa-

tyzacją „menadżerską”?

2.

Pomijając zwyczajową korespondencję mailo-

wą i rozmowy telefoniczne, do ilu ﬁzyczniespotkań

pomiędzy ENEA SA a „inwestorami” doszło?

Pyta-

nie dotyczy zarówno spotkań oﬁcjalnych,jakinie

oﬁcjalnych.

3.

Czy w trakcie tych spotkań rozmawiano o pry-

watyzacji poprzez:

— powołanie spółki celowej (49% Enea, 51% „in -

westorzy”)

— wykup przez powołaną spółkę celową pakietu

akcji ENEA SA od Skarbu Państwa?

4.

Jeśli takie spotkania miały miejsce, to czy pre-

zes ENEA SA informował o nich i ich przebiegu

Skarb Państwa?

W związku z faktem, iż powziąłem informację

o możliwości wręczania korzyści majątkowych przez

prezesa ENEA SA i przyjmowania tych korzyści

przez wysokiego urzędnika kierowanego przez Pana

ministerstwa, który jednocześnie z Pańskiego ramie-

nia jest przewodniczącym

Rady Nadzorczej ENEA SA – o którym to podej-

rzeniu zawiadomiłem właściwy organ ścigania oraz

Pana – proszę o informację, czy wyjaśnianiem ewen-

tualnych nieprawidłowości w działalności prezesa

ENEA SA w dalszym ciągu kieruje objęty zawiado-

mieniem o podejrzeniu popełnienia przestępstwa ten-

że przewodniczący rady nadzorczej.

Poseł Jan Cedzyński

Warszawa, dnia 17 maja 2012 r.

Interpelacja

(nr 4527)

do ministra rozwoju regionalnego

w sprawie postulowanego

przez Urząd Zamówień Publicznych

unieważnienia postępowań

w trybie przetargu przeprowadzonych

przez Centrum Systemów Informacyjnych

Szanowna Pani Minister!

Urząd Zamówień Pu-

blicznych w swoim stanowisku po kontroli przetargu,

który Centrum Systemów Informacyjnych Ochrony

Zdrowia rozstrzygnęło w ramach projektu P1 („Elek-

troniczna platforma gromadzenia, analizy i udostęp-

nych”), postuluje unieważnienie postępowań wartych

374 mln zł.

W przypadku akceptacji postulatu może

zaistnieć sytuacja, że projekt nie uzyska unijnej do-

tacji, mimo że zaczęto już wydawać pieniądze.

„Elektroniczna platforma gromadzenia, analizy

medycznych” jest głównym projektem prowadzonym

przez Centrum Systemów Informacyjnych Ochrony

Zdrowia.

Jego wartość całkowita to 712,64 mln zł,

z czego środki unijne mają pokryć 676,84 mln zł.

We-

dług danych Ministerstwa Rozwoju Regionalnego

koszty już zrefundowanych przez Komisję Europej-

ską to tylko 59,03 mln zł.

UZP zakwestionował wszystkie postępowania

przeprowadzone przez CSIOZ w trybie przetargu

ograniczonego ogłoszonego jeszcze w lutym zeszłego

roku na zaprojektowanie, realizację i nadzór gwaran-

cyjny systemów w ramach projektu P1.

54

ło działania wyjaśniające i czy znana jest przyczyna

stanowiska UZP?

Z poważaniem

Poseł Szymon Giżyński

(nr 4528)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie wprowadzenia zmian w strukturze

Szanowny Panie Premierze!

Po przemianach po-

litycznych zapoczątkowanych w 1989 r. stało się ja-

sne, iż ustrój Rzeczypospolitej powinien opierać się

na zasadach demokratycznego państwa prawa oraz

gospodarki wolnorynkowej.

Słusznie za aksjomat

przyjęto zasadę, iż obywatelowi muszą zostać zagwa-

rantowane podstawowe prawa i wolności.

Odzyskana

wolność oznaczała więc w pierwszej kolejności moż-

liwość korzystania z nierespektowanych w okresie

Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej praw politycznych,

takich jak np. wolność prasy, swoboda zrzeszania się

w ramach stowarzyszeń oraz partii politycznych,

wolność sumienia i wyznania czy wolność zgroma-

dzeń.

Należy jednak pamiętać, że wolność to także

swoboda prowadzenia aktywności gospodarczej oraz

brak monopolu państwa w sferze ekonomicznej.

To jak ważne jest umożliwienie obywatelom pro-

wadzenia swobodnej działalności gospodarczej pod-

kreśla dziś art. 22 Konstytucji RP, zawarty w jej

pierwszym rozdziale wyznaczającym podstawowe za-

łożenia ustroju Rzeczypospolitej.

W przywołanym

wyżej artykule zapisana została zasada, iż ogranicze-

nie wolności działalności gospodarczej możliwe jest

jedynie wyjątkowo, tylko ze względu na ważny inte-

res publiczny.

Z kolei informację o tym, co stanowi

fundament ustroju gospodarczego państwa, odnaleźć

można w art. 20 Konstytucji.

Przeczytamy w nim, iż

podstawową zasadą ustroju gospodarczego Rzeczy-

pospolitej Polskiej jest „społeczna gospodarka rynko-

wa oparta na wolności działalności gospodarczej,

pracy partnerów społecznych”.

Nie ulega więc wątpliwości, że w Konstytucji RP

odnajdziemy jasną dyrektywę wskazującą, iż pań-

stwo powinno prowadzić dialog także z przedsiębior-

cami.

Jednakże nawet gdyby w konstytucji nie było

takiej regulacji, to już same informacje statystyczne

dotyczące kondycji polskiej gospodarki pokazują, jak

ważny jest obecnie sektor prywatnych przedsię-

biorstw.

Według danych Głównego Urzędu Staty-

stycznego w III kwartale 2011 r. blisko 63% wszyst-

kich zatrudnionych pracowało w sektorze prywat-

nym, a można domyślać się, że liczba ta jest większa

z tego względu, że dane GUS-u nie uwzględniały

podmiotów gospodarczych o liczbie pracujących do

9 osób.

Warto wspomnieć, że ważną rolę odgrywają

także małe i średnie przedsiębiorstwa.

W raporcie

z 2011 r. o stanie sektora małych i średnich przed-

siębiorstw w Polsce opublikowanym przez Polską

Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości, odnajdziemy

informację, że działające w Polsce przedsiębiorstwa

wytwarzają blisko 3/4 PKB, zaś sektor małych

i średnich przedsiębiorstw generuje prawie połowę

PKB.

Myślę, że te dane są doskonale znane również

Panu Premierowi, gdyż w swoich wystąpieniach pu-

blicznych często podkreślał Pan, iż docenić należy

aktywność polskich przedsiębiorców.

Przykładowo

6 października 2011 r. w trakcie wizyty w Katowi-

cach zwrócił się Pan do uczestniczących w spotka-

niu przedsiębiorców takimi słowami: „jesteście solą

tej ziemi (…) chylę nisko głowę przed waszym wy -

siłkiem”.

Oprócz ciepłych słów dla przedsiębiorców ważne

są jednak także pewne rozwiązania systemowe.

Temu jaki jest obecnie stan tych rozwiązań, najlepsze

świadectwo daje ranking sporządzony przez eksper-

tów Banku Światowego na temat łatwości prowa-

dzenia aktywności gospodarczej (tzw. ease of doing

business report).

Spośród 183 państw ujętych w ran-

kingu Polska zajmuje w nim 62. miejsce.

Wyprzedza

nas 21 państw Unii Europejskiej.

Co gorsza, pozycja

naszego kraju w niektórych kategoriach rankingu

może wzbudzać duże zaniepokojenie.

Jeśli chodzi

o łatwość założenia ﬁrmy,zajmujemy126miejsce,

w kategorii obciążeń prawa podatkowego znajduje-

my się na 128 miejscu, zaś gdy idzie o szybkość pro-

cedury uzyskania pozwolenia na budowę, Polska

znajduje się na 160 pozycji.

Wygląda więc na to, że

przedsiębiorcy działają nie tyle dzięki tworzonym

przez państwo udogodnieniom, ale raczej na przekór

biurokratycznym przeszkodom.

Zapewne wiele barier dla przedsiębiorczości dało-

by się usunąć, gdyby istniała stała instytucjonalna

współpraca rządu z przedsiębiorcami.

Takiej współ-

pracy nie służy jednak obecny podział zadań w ra-

mach administracji rządowej.

Ostatnią głębszą refor-

mą systemu administracji centralnej była tzw. refor-

ma centrum gospodarczo-administracyjnego rządu

przyjęta w październiku 1996 r. przez gabinet Wło-

dzimierza Cimoszewicza.

Reforma ta miała na celu

dostosowanie struktury administracji rządowej do

działania w warunkach gospodarki wolnorynkowej.

Jednak dzisiaj wydaje się, iż konieczne jest dokonanie

dalszych korekt w zakresie podziału zadań w ramach

administracji centralnej.

nia, które wydają się obecnie anachroniczne.

Kluczo-

wy w ww. ustawie art. 5 sankcjonuje podział admi-

55

nistracji centralnej na działy według kryterium przed-

miotu sprawy.

Tymczasem aktywność prywatnych

przedsiębiorstw koncentruje się w sferach wymienio-

nych w ramach 34 różnych działów administracji.

Nie ma jednocześnie instytucji odpowiedzialnej za

koordynację polityki wobec przedsiębiorców.

Przyję-

ty w ustawie model podziału kompetencji w ramach

administracji centralnej oparty na kryterium przed-

miotowym wydaje się więc być niedostosowany do

wyzwań współczesności.

Taki podział zadań nie

sprzyja wytworzeniu się płaszczyzny dialogu pomię-

dzy administracją państwową a przedsiębiorcami,

którzy według moich informacji nie mają przekona-

nia, że po stronie rządu mogą znaleźć partnera do

dzeniem działalności gospodarczej w Polsce.

Takim partnerem do rozmów z przedsiębiorcami

nie jest w obecnej strukturze rządowej minister kie-

rujący działem gospodarki.

Chociaż w art. 9 ust. 1

cytowanej wyżej ustawy znajdziemy informację, iż

dział gospodarka obejmuje m.in. sprawy „działalno-

ści gospodarczej (…) oraz współpracy z organizacja -

mi samorządu gospodarczego”, to jednak te dziedziny

nie stanowią głównego obszaru aktywności ministra

ds. gospodarki.

Ustawa powinna zatem wyróżnić

dział administracji państwowej, do którego zadań

należałaby współpraca z przedsiębiorcami.

Stanowi-

łoby to dla ministra odpowiedzialnego za sprawy

przedsiębiorców czytelną wytyczną, iż należy po-

święcić szczególną uwagę wprowadzaniu rozwiązań

sprzyjającym prowadzeniu aktywności gospodarczej

w Polsce.

Obecnie przez to, że kompetencje działu

gospodarka w ramach administracji rządowej są zde-

ﬁniowanezbytszeroko,jakrównieżzpowodurozpro-

szenia kompetencji w zakresie polityki wobec przed-

siębiorstw na pozostałe 33 działy administracji pań-

stwowej polityka państwa wobec działalności gospo-

darczej może wydawać się niespójna, niekompletna

i niewychodząca naprzeciw postulatom środowiska

przedsiębiorców.

Ponadto o ile pewnym działom administracji rzą-

dowej przypisany jest zbyt szeroki zakres kompeten-

cji, o tyle znajdziemy w strukturze rządu również

takich ministrów, którym podporządkowane są coraz

mniej już istotne dziedziny.

Jako przykład można

wskazać dział skarbu państwa wyszczególniony

w pkt 19 art. 5 ustawy o działach administracji rzą-

dowej.

W art. 25 ww. ustawy przeczytamy, iż: dział

Skarb Państwa obejmuje gospodarowanie mieniem

cji przedsiębiorstw państwowych (…) jak również

ochrony interesu Skarbu Państwa.

Oznacza to, iż z jednej strony wyodrębnia się dział

administracji publicznej, którego rolą jest koordyna-

cja działań względem tracących dziś na znaczeniu

przedsiębiorstw państwowych, a z drugiej strony nie

ma w strukturze administracji centralnej działu, do

którego priorytetowych zadań należałaby kluczowa

dla rozwoju polskiej gospodarki współpraca z przed-

siębiorstwami sektora prywatnego.

Można więc podsumować, iż de facto mamy obec-

nie w strukturze rządu ministerstwo zajmujące się

kontrolą nad coraz mniejszą liczbą coraz bardziej tra-

cących na znaczeniu przedsiębiorstw państwowych

oraz ministerstwo zajmujące się nazbyt szeroko zde-

ﬁniowanymisprawamigospodarczymi.

Nieznajdzie-

my natomiast żadnego organu, do którego głównych

zadań należałoby opracowywanie projektów koniecz-

nych dla rozwoju przedsiębiorczości.

Tego rodzaju

rozwiązania mogłyby świetnie sprawdzać się w okre-

sie Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, a więc w cza-

sach gospodarki centralnie planowanej oraz monopo-

lu przedsiębiorstw państwowych.

Sądzę jednak, że

warto korzystać z innych wzorów aniżeli z dorobku

myśli administracyjnej PRL-u, nakazującej przyjęcie

wyłącznie kryterium przedmiotowego przy podziale

zadań w ramach administracji rządowej.

Wydaje się

więc, że jest już najwyższy czas, by podjąć działania

reformujące strukturę administracji centralnej, tak

ażeby państwo mogło skutecznie usuwać bariery pro-

wadzenia działalności gospodarczej i aby tym samym

urzeczywistnione zostały zasady wyrażone w art. 20

oraz 22 Konstytucji RP.

W związku z przywoływanymi w niniejszym pi-

śmie wątpliwościami zwracam się do Pana Premiera

z następującym pytaniem końcowym: Czy rozważa

Pan Premier przygotowanie odpowiednich zmian

w innych aktach normatywnych, które umożliwiłyby

powołanie ministra ds. przedsiębiorczości?

Z wyrazami szacunku

Poseł Łukasz Gibała

Kraków, dnia 24 kwietnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 4529)

do prezesa Rady Ministrów

W dzienniku „Puls Biznesu” z dnia 16 sierpnia

2011 r. w publikacji pt. „Przedwojenni dostają, co

chcą” opisany został proceder wyłudzenia przez spół-

kę reaktywowaną na podstawie akcji kolekcjonersko-

56

-historycznych – Towarzystwo Fabryki Maszyn Ger-

lach i Pulst – i jej pełnomocników od spółki J.W. Con-

struction SA, której akcje w znacznych ilościach no-

towane są na publicznym rynku regulowanym GPW

w Warszawie SA, znacznych kwotowo (ok. 5 mln zł)

należności ﬁnansowychztytułuutratyrzekomopo-

siadanych przez reaktywowaną spółkę nieruchomo-

ści w dzielnicy Warszawa-Wola.

Publikacja wskazuje, iż ten wątpliwy prawnie

proceder wyłudzeń środków ﬁnansowychoddużych

spółek notowanych na publicznym rynku regulowa-

nym dokonywany jest na szkodę akcjonariuszy spół-

ki, którzy zakupili na GPW SA jej akcje.

Wydaje się zasadne, iż środki ﬁnansowewwyso-

kości ok. 5 mln zł, które zostały wypłacone reakty-

wowanemu na podstawie akcji kolekcjonersko-histo-

rycznych przedwojennemu przedsiębiorstwu – Towa-

rzystwu Fabryki Maszyn Gerlach i Pulst – i jej peł-

nomocnikom, powinny być raczej wypłacone w formie

dywidendy posiadaczom akcji tej spółki.

Informacja

o takiej znacznej kwotowo wypłacie środków ﬁnan-

sowych powinna być również najpierw opublikowana

przez zarząd spółki w raportach bieżących Komisji

Nadzoru Finansowego, a dopiero potem być przed-

miotem denuncjacji prasowych, co budzi wątpliwość

z punktu widzenia potencjalnego naruszenia rygo-

cia informacji poufnej z art. 154 i innych ww. ustawy,

systemu obrotu oraz o spółkach publicznych.

Transakcja wskazana w publikacji „Pulsu Bizne-

su” budzi również wątpliwość z punktu widzenia ﬁ-

skalno-podatkowych podstaw prawnych tej transak-

cji ﬁnansowejpomiędzyreaktywowanymnapodsta-

wie akcji kolekcjonersko-historycznych przedwojen-

nym przedsiębiorstwem a spółką, której akcje noto-

wane są na publicznym rynku papierów wartościo-

wych i tym samym są w posiadaniu wielotysięcznej

rzeszy drobnych inwestorów w coraz bardziej uboże-

jącym polskim społeczeństwie.

Analiza publikacji prasowych wskazuje jedno-

znacznie, iż modus operandi działania środowiska

osób zawodowo trudniących się nielegalnym obrotem

przedwojennymi papierami wartościowymi i związa-

ną z tym reaktywacją przedwojennych spółek kapi-

tałowych wyczerpuje znamiona działalności w wa-

runkach zorganizowanej grupy przestępczej.

z prośbą o enumeratywne udzielenie nam następują-

cych informacji i wyjaśnień po zasięgnięciu opinii

i stanowisk: ministra spraw wewnętrznych (komen-

danta głównego Policji), prokuratora generalnego,

szefa CBA oraz szefa ABW.

1.

Jakie jest stanowisko Pana Premiera oraz

– zgodnie z właściwością rzeczową:

— ministra gospodarki,

— ministra spraw wewnętrznych (w tym komen -

danta głównego Policji),

— szefa ABW,

— szefa CBA

co do opublikowanego w dzienniku „Puls Bizne-

su” z dnia 16 sierpnia 2011 r. tekstu pt. „Przedwo-

jenni dostają, co chcą”, w której opisany został pro-

ceder wyłudzenia przez spółkę reaktywowaną na

podstawie akcji kolekcjonersko-historycznych – To-

warzystwo Fabryki Maszyn Gerlach i Pulst” – jej po-

wojennych „spadkobierców” i ich pełnomocników od

spółki J.W. Construction SA, której akcje w znacz-

nych ilościach notowane są na publicznym rynku re-

gulowanym GPW w Warszawie SA, znacznych kwo-

towo należności ﬁnansowych(ok.5mlnzł.)ztytułu

utraty rzekomo posiadanych przez reaktywowaną

spółkę nieruchomości w dzielnicy Warszawa-Wola?

2.

Czy treści zawarte w ww. publikacji prasowej uza-

sadniają podjęcie przez organy bezpieczeństwa we-

wnętrznego państwa i porządku publicznego (CBŚ,

ABW, CBA, prokuratura) stosownych działań anali-

tycznych lub prawno-procesowych?

Jeżeli takowe dzia-

łania nie zostały dotychczas podjęte, to dlaczego?

3.

Czy transakcja wskazana w publikacji „Pulsu

Biznesu” budzi również wątpliwość szefa CBA i szefa

ABW z punktu widzenia wątpliwych ﬁskalno-podat-

kowych podstaw prawnych i okoliczności tej transak-

cji ﬁnansowejpomiędzyreaktywowanymnapodsta-

nej rzeszy drobnych inwestorów w coraz bardziej

ubożejącym polskim społeczeństwie?

4.

Czy Pan Premier powierzy Ministerstwu Spraw

Wewnętrznych we współpracy z komendantem głów-

nym Policji (CBŚ) oraz z szefem ABW i szefem CBA

podjęcie czynności wyjaśniająco-procesowych dot.

tego, czy zasadne było dokonywanie przez spółkę pu-

bliczną wypłaty środków ﬁnansowychwwysokości

nemu na podstawie akcji kolekcjonersko-historycz-

nych przedwojennemu przedsiębiorstwu – Towarzy-

mocnikom, a które powinny być raczej wypłacone

5.

Czy komendant główny Policji (CBŚ) wraz

z szefem ABW i szefem CBA ustalili, czy wskazana

w publikacji „Pulsu Biznesu” transakcja mogła sprzy-

jać dokonaniu procederu prania pieniędzy oraz inne-

mu naruszeniu interesów ekonomicznych państwa?

Jeżeli nie zostały dokonane dotychczas takie działa-

nia, to dlaczego?

6.

Czy Pan Premier zamierza zlecić Ministerstwu

Spraw Wewnętrznych we współpracy z szefem ABW,

szefem CBA i komendantem głównym Policji (CBŚ)

zbadanie, czy taka znaczna kwotowo wypłata środ-

ków ﬁnansowych reaktywowanemu na podstawie

akcji kolekcjonersko-historycznych przedsiębiorstwu

i jego pełnomocnikom sprzyjała przygotowywaniu

57

dokonania lub dokonaniu na publicznym rynku pa-

pierów wartościowych nieuczciwej manipulacji gieł-

dowej akcjami spółki J.W. Constraction SA kosztem

innych posiadaczy walorów spółki?

7.

Czy minister gospodarki, minister spraw we-

wnętrznych i szef ABW oraz szef CBA są w posiada-

niu informacji dot. tego, jakie imiennie osoby lub ich

pełnomocnicy podejmowali działania i w jakich wła-

ściwych miejscowo i rzeczowo sądach celem dokona-

nia reaktywacji przedwojennej spółki i wpisania do

Krajowego Rejestru Sądowego przedsiębiorstwa To-

warzystwo Fabryki Maszyn Gerlach i Pulst?

8.

Czy wskazany w pkt 7 podmiot występował do

ministra gospodarki o unieważnienie decyzji nacjo-

nalizacyjnej, o dokonanie zwrotu rzekomo posiada-

nego przez jej obecnych „spadkobierców” mienia lub

wypłacenie nienależnego i znacznego kwotowo od-

szkodowania?

9.

Czy minister gospodarki, minister ﬁnansów

oraz komendant główny Policji, szef ABW, szef CBA

są w posiadaniu informacji, czy spółka Towarzystwo

wana na podstawie akcji, które znajdowały się – na

podstawie listów przewozowych i umów indemniza-

cyjnych z lat 60. XX w. – w posiadaniu Ministerstwa

Finansów i zostały stamtąd ukradzione?

10.

Czy według wiedzy posiadanej przez ministra

spraw wewnętrznych (komendanta głównego Policji),

szefa CBA i szefa ABW za procederem opisanym

pt. „Przedwojenni dostają, co chcą” stoją osoby ma-

jące w swojej działalności związki z procederem ma-

sowej reaktywacji przedwojennych przedsiębiorstw

na podstawie akcji kolekcjonersko-historycznych ce-

lem późniejszego dokonywania poświadczania nie-

prawdy/oszustw/wyłudzeń najpierw od Skarbu Pań-

stwa, a teraz od spółek, których akcje są notowane

na publicznym rynku papierów wartościowych, oraz

prania pieniędzy?

Czy za tym procederem stoi grupa

osób mająca w swoim działaniu cechy zorganizowa-

nej grupy przestępczej i powiązanej z b. tajnymi

współpracownikami wojskowych lub cywilnych orga-

nów bezpieczeństwa PRL?

Poseł Andrzej Jaworski

Warszawa, dnia 27 kwietnia 2012 r.

(nr 4530)

do ministra ﬁnansów

w sprawie budżetowego paraliżu powiatów

Szanowny Panie Ministrze!

Stan sytuacji ﬁnan-

sowej powiatów pogorszył się na tyle, iż w czeka je

ﬁnansowyparaliż.

Wustawieoﬁnansachpublicz-

nych jest zapis, który mówi, że możliwość uchwalenia

budżetu przez samorządy zależy od odpowiedniej re-

czek i kredytów, wykupu papierów wartościowych

poręczeń oraz gwarancji od uśrednionej w skali

o ﬁnansach publicznych przewiduje wprowadzenie

będzie ustalony indywidualnie dla każdej jednostki.

Wskaźnik ma obowiązywać w odniesieniu do budże-

wymogów określonych w artykule, to rada powiatu

artykułu obowiązywać zaczną od projektu budżetu

na rok 2014 (zgodnie z art. 121 ust. 2 ustawy wpro-

już na lata 2011–2013 mają być wyliczone i przedsta-

wione w uchwale o WPF (zgodnie z art. 122 ust. 3

ustawy wprowadzającej).

Taki stan prawny spowoduje, że samorządy, które

dotychczas nie powiększały swojego zadłużenia,

a które chciałyby w przyszłości inwestować, nie będą

mogły zaciągnąć kredytów.

Mimo ich dobrej sytuacji

ﬁnansowej,niespełniąwymagańzwiązanychzno-

wym wskaźnikiem.

Nowy wskaźnik zadłużenia na

rok 2014 postawi powiaty w sytuacji krytycznej.

tów, przekazywanie zadań samorządom bez pokrycia

ﬁnansowego.

ZprzeprowadzonychprzezZwiązekPo-

wiatów Polskich (ZPP) symulacji wynika, że obecnie

– bez zaciągania nowych zobowiązań – 2/3 powiatów

nie byłoby w stanie podjąć uchwał budżetowych.

wo powiaty?

2.

Czy ministerstwo przewiduje jakąkolwiek re-

formę dochodów uzyskiwanych przez powiaty?

3.

Czy ministerstwo rozwiąże ten systemowy

problem poprzez zmianę indywidualnego wskaźni-

ka zadłużenia w art. 243 ustawy o ﬁnansachpu-

blicznych?

Poseł Marzena Machałek

oraz grupa posłów

(nr 4531)

do ministra ﬁnansów

w sprawie obniżenia wysokości opłat

oraz ustanowienia jasnych zasad

Szanowny Panie Ministrze!

Problem stosowania

i ustalania wysokości opłaty interchange przez wy-

58

dawców i organizacje płatnicze ma realny wpływ na

kondycję ﬁnansowąpodmiotówgospodarczychfunk-

cjonujących w Polsce.

Podejmowane obecnie prace

być okazją do rozważenia wprowadzenia stosownych

regulacji porządkujących ww. zagadnienie.

żej problematyki i argumentów oraz o odpowiedź na

następujące pytania:

1.

Czy Ministerstwo Finansów – jako autor pro-

jektu nowelizacji ustawy o usługach płatniczych – po-

dejmie działania legislacyjne zmierzające do obniże-

nia opłat interchange pobieranej od przedsiębiorców

gi z wykorzystaniem kart płatniczych?

nia transparentnych i jawnych zasad ustalania wy-

sokości opłat interchange oraz przywrócenia i za-

gwarantowania równowagi w stosunkach umownych

ści kartą płatniczą?

Konieczność zwrócenia uwagi na powyższą pro-

blematykę oraz podjęcia w tym obszarze zdecydowa-

nych działań legislacyjnych poparte jest alarmujący-

mi danymi co do stanu rynku kart płatniczych

w Polsce, przedstawionymi w raporcie NBP „Analiza

bezgotówkowych na rynku polskim” (zwanym dalej

raportem), który został upubliczniony w styczniu

2012 r.

Najważniejszymi wnioskami wynikającymi z ww.

raportu są:

a) mimo stosunkowo znacznego rozwoju rynku

kart płatniczych i wzrostu zysków z tytułu ich pobie-

rania wysokość opłaty interchange w Polsce za płat-

ności kartą debetową jest niezmienna od kilku lat

i najwyższa w całej UE – to jednoznaczne potwier-

dzenie, że argumentacja banków i organizacji płat-

niczych wskazująca na konieczność pokrycia z ww.

opłat kosztów wydawania kart płatniczych nie po-

krywa się z zaprezentowanymi danymi,

ców sposób ustalania wysokości opłat interchange

jest oparty na niejasnych, nietransparentnych kry-

teriach (tzw. blended fee),

c) konkurencja na rynku kart płatniczych jest

znacznie ograniczona (istnieje de facto duopol orga-

nizacji płatniczych: VISA i MasterCard), a stawki

opłaty interchange mają charakter nienegocjowany,

d) przyjęty przez organizacje płatnicze sposób

daży, w których dokonywane są płatności o niskich

kwotach (tzw. mikropłatności do 20 zł).

Ze względu na poziom i sposób ustanawiania opła-

ty interchange już obecnie widoczne jest zahamowa-

nie rozwoju rynku obrotu bezgotówkowego (s. 21 ra-

portu).

Świadczą o tym poniższe dane:

a) liczba kart płatniczych per capita, których

jedynie 0,84 (s. 21–22 raportu), co daje wynik drugi

od końca dla wszystkich państw Unii Europejskiej,

b) liczba transakcji bezgotówkowych w Polsce

trzykrotnie niższa w stosunku do średniej wartości

UE (w zestawieniu tym Polska na 27 państw UE zaj-

muje miejsce szóste od końca).

Wydaje się zatem, że przywrócenie równowagi na

rynku kart płatniczych w Polsce możliwe jest jedynie

poprzez obniżenie ustawowe stawek opłaty inter-

change.

Obecnie funkcjonowanie opłaty interchange na

de facto zmonopolizowanym rynku kart płatniczych

jest zasadniczo wyłączone spod jakiegokolwiek nad-

zoru, poza nadzorem prezesa Urzędu Ochrony Kon-

kurencji i Konsumentów – postępowanie w sprawie

uznania porozumienia pomiędzy wydawcami a orga-

nizacji płatniczymi za niedozwolone porozumienie

toczy się od wielu lat i nic nie wskazuje, aby mógł

zapaść prawomocny wyrok w najbliższych 2–3 latach.

Nadzór ten więc należy uznać za niewystarczający.

Rynek kart płatniczych – podobnie jak inne rynki

getyczny, telekomunikacyjny) – jest zamknięty na

zakresie działań organów państwa, mających na celu

zmianę powyższej sytuacji, spowoduje zahamowanie

rozwoju obrotu bezgotówkowego w całej Polsce.

Powyższe argumenty wskazują na konieczność

wprowadzenia regulacji stanowiących ramy prawne

dla rynku kart płatniczych, oparte na poniższych za-

łożeniach gwarantujących:

a) równowagę pomiędzy uczestnikami tego ryn-

ku,

b) przejrzystość współpracy występujących na nim

podmiotów,

c) transparentność zasad ustalania wysokości opła-

ty interchange,

d) negocjowalność stawek opłaty interchange

i ustalenie ich maksymalnych stawek,

e) ochronę słabszych uczestników obrotu bezgo-

tówkowego, niezależnie od tego, czy uczestnikiem

jest konsument, czy też przedsiębiorca,

f) doprowadzenie – w dłuższej perspektywie cza-

sowej – do obniżenia opłaty interchange do poziomu

akceptowalnego przez Komisję Europejską dla trans-

akcji transgranicznych (tj. poziomu wynoszącego

0,2–0,3% kwoty płatności dokonywanej przy użyciu

karty płatniczej).

Podjęcie interwencji legislacyjnej jest pożądane

z punktu widzenia nie tylko podmiotów obecnie naj-

bardziej obciążonych, tj. akceptantów, lecz również

z perspektywy każdej osoby mogącej dokonywać płat-

ności kartą płatniczą.

Jest to szczególnie istotne ze

względu na promowanie rozwoju obrotu bezgotówko-

wego wśród małych przedsiębiorców, rezygnujących

59

często z tej formy płatności ze względu na wygórowa-

ne opłaty interchange.

Jak wynika z ww. raportu (s. 99–103), brak ob-

niżenia opłaty interchange spowoduje negatywne

konsekwencje, tj. przede wszystkim dążenie do

wprowadzenia opcji surcharge przez środowiska ak-

ceptantów oraz spadek używania kart do płatności

za zakupy.

Możliwe jest także przyjęcie innego scenariusza,

zgodnie z którym obniżenie wysokości opłaty inter-

change nie tylko nie zahamuje rozwoju rynku kart

płatniczych, lecz spowoduje jego bardziej dynamiczny

rozwój.

Scenariusz pokazuje również, że przychody

wydawców (banków) oraz organizacji płatniczych nie

zmniejszą się, ale wręcz przeciwnie – mogą ulec

zwiększeniu, ze względu na dynamiczniejszy rozwój

rynku kart płatniczych.

Niewątpliwie obniżenie opła-

ty interchange spowoduje, że podmioty, których do-

tychczas nie stać było na ponoszenie kosztów akcep-

tacji, będą w stanie je pokryć (opłata interchange

stanowi bowiem obecnie nawet 85% wszystkich kosz-

tów akceptacji płatności kartą płatniczą).

Mając powyższe na względzie, stwierdzić należy,

że interwencja legislacyjna we wskazanych powyżej

obszarach jest niezbędna.

Osiągnięcie wskazanych

powyżej celów – niezbędnych dla dalszego rozwoju

rynku kar płatniczych w Polsce – nie jest zagwaran-

towane przez obecnie obowiązujące regulacje, tj. m.in.

ustawę o usługach płatniczych, jak również ustawę

o ochronie konkurencji i konsumentów.

Należy rów-

nież uznać, że pozostawienie powyższego stanu do

„samoregulacji” nie doprowadzi do osiągnięcia pożą-

danego stanu, zwłaszcza że tej samoregulacji miałyby

dokonać podmioty, które dotychczas dążyły – od wielu

lat – do utrzymania niekorzystnego dla całego rynku

kart płatniczych w Polsce status quo.

stra pytania wymienione we wstępie niniejszej inter-

pelacji.

Z poważaniem

Poseł Marek Matuszewski

Warszawa, dnia 26 kwietnia 2012 r.

(nr 4532)

do ministra transportu,

w sprawie wyeliminowania i rozwiązania

spornych problemów wynikających

a dotyczących wyceny nieruchomości

z tego tytułu odszkodowań

przez Skarb Państwa

Szanowny Panie Ministrze!

Inwestycja budowy

drogi ekspresowej S8 w województwie łódzkim po

wielu latach doczekała się realizacji, na którą wszy-

scy czekali.

Niestety wraz z rozpoczęciem budowy

pojawiły się i problemy, na które zwracają uwagę

mieszkańcy.

Są to problemy związane z lokalizacją przebiegu

trasy (przykład Baryczy w gm. Dobroń), jak i z wy-

ceną, wywłaszczeniem i wypłatą odszkodowań wła-

ścicielom nieruchomości zajętych pod realizację in-

westycji.

W spotkaniach z mieszkańcami, właścicie-

lami nieruchomości, w których uczestniczyli przed-

stawiciele inwestora – GDDKiA, wojewody, samorzą-

dów lokalnych, jak i parlamentarzyści, najwięcej

emocji wzbudzał temat właśnie wywłaszczeń i wypłat

odszkodowań, a w zasadzie rzetelnej wyceny wartości

rynkowej prawa własności nieruchomości wywłasz-

czanej na cele publiczne, która dokonana powinna

być, jak gwarantuje konstytucja, za słusznym od-

szkodowaniem.

Niestety pojawiły się w tym względzie problemy.

Po wykonaniu przez biegłych rzeczoznawców mająt-

kowych stosowanych wycen zawartych w operatach

nieruchomości, które to operaty stanowią podstawę

ustalenia odszkodowania z tytułu nabycia z mocy

chomości, GDDKiA kwestionuje powyższe i wnosi

o ich skorygowanie i obniżenie.

z takim faktem, tym bardziej że temat wywłaszczeń

to niewielki procent kosztów całej inwestycji.

Nato-

miast straty ponoszone przez właścicieli wywłaszczo-

nych nieruchomości, w szczególności rolników tracą-

cych ziemię będącą ich warsztatem pracy, są trwałe

nie winno być, jak gwarantuje konstytucja, słuszne

i pozwalające na odtworzenie wcześniejszego stanu

prawa własności.

Wobec powyższych faktów pytam:

Czy GDDKiA, nie szanując wycen nieruchomości

dokonywanych przez uprawnionych do tego rzeczo-

znawców majątkowych, wyłonionych i zatrudnionych

zgodnie z ustawą przez wojewodę łódzkiego, nie na-

60

rusza konstytucyjnego prawa właścicieli nierucho-

mości do dokonywania wywłaszczenia za słusznym,

akceptowanym przez nich odszkodowaniem?

Posłowie Piotr Polak

i Andrzej Adamczyk

Warszawa, dnia 25 kwietnia 2012 r.

(nr 4533)

do ministra obrony narodowej

okrętów podwodnych

W Pańskim resorcie trwają obecnie prace nad

„Programem rozwoju Sił Zbrojnych RP w latach 2013–

–2022”, odnośnie do modernizacji Marynarki Wojen-

nej, jej roli w zapewnieniu ochrony dostaw do Polski

surowców energetycznych oraz możliwości wypełnia-

nia zobowiązań sojuszniczych w ramach NATO.

Równolegle powraca też, wobec postawienia

w stan upadłości likwidacyjnej Stoczni Marynarki

Wojennej, problem restrukturyzacji krajowych stocz-

ni pracujących na rzecz Marynarki Wojennej, tak aby

mogły zapewniać spełnianie jej potrzeb w zakresie

zarówno nowych programów budowy okrętów, jak

i prac remontowych i modernizacji posiadanej ﬂoty.

Doświadczenie pokazuje, że restrukturyzacja za-

kładów w sektorze zbrojeniowym ma szansę powo-

dzenia jedynie poprzez oparcie jej na współpracy

z silnym i stabilnym partnerem przemysłowym, naj-

chętniej europejskim, co w przedmiotowym przypad-

ku pozwoli zapewnić realizację programów budowy

okrętów zgodnie z harmonogramem, a zbudowane

okręty osiągać będą założone parametry.

Panie Ministrze!

Podległe Panu służby przygoto-

wują obecnie dokumenty do procedury przetargowej

dotyczącej zakupu nowoczesnych okrętów podwod-

nych dla MW RP.

Program zakupu okrętów podwodnych będzie

miał fundamentalne znaczenie dla polskiego przemy-

słu stoczniowego jako okazja do pozyskania odpo-

wiedniego partnera przemysłowego, zdolnego prze-

prowadzić jego restrukturyzację.

Ta mająca strate-

giczne skutki decyzja zostanie podjęta przez Pana

resort.

z napędem niezależnym od powietrza atmosferycz-

nego: niemiecki koncern TKMS, francuska grupa

Według doniesień prasy specjalistycznej specjali-

ści z podległych Panu służb zarekomendowali nega-

tywnie propozycję stoczni Kockums dotyczącą moż-

liwości zakupu dla MW obecnie projektowanych

okrętów podwodnych typu A-26.

Pojawiają się rów-

nież informacje, że nie jest brana pod uwagę propo-

zycja koncernu Navantia dotycząca sprzedaży okrę-

tów podwodnych S-80.

Potencjalny wybór ograni-

czałby się więc, według specjalistów, do propozycji

francuskiej i niemieckiej.

W przeszłości wielokrotnie można było odnieść

cje niemieckie.

Do takiego wniosku skłaniać mogła

m.in. treść odpowiedzi MON na interpelację poselską

nr 6717 w poprzedniej kadencji Sejmu, dotyczącą pla-

nów zakupu okrętów podwodnych – „...

Analiza porów-

nawcza przeprowadzona przez specjalistów z Mary-

narki Wojennej wykazała, że najlepszym okrętem

podwodnym byłaby jednostka zbudowana w Niem-

czech, typu 214...” – oraz fakt wielokrotnego uczest-

nictwa oﬁcerów Marynarki Wojennej w rejsach na

pokładzie okrętów typu 214 i 212.

Jednocześnie prasa donosi o ignorowaniu przez

MW zaproszenia marynarki wojennej Chile do ana-

logicznego zapoznania się z możliwościami konku-

rencyjnego modelu francuskiego, okrętu typu Scor-

pene.

Wobec powyższego tym bardziej ważne jest, aby

postępowanie przetargowe na nowe okręty podwodne

było prowadzone w sposób możliwie przejrzysty i bez-

stronny, tak aby państwo polskie mogło wybrać naj-

bardziej korzystną ze złożonych na konkurencyjnych

zasadach ofert.

Mając na uwadze skalę wyzwań związanych z pro-

gramem zakupu przez Polskę okrętów podwodnych,

wyzwań związanych zarówno z koniecznością wybo-

ru strategii przemysłowej, jak również z wielkością

ponoszonych wydatków z budżetu państwa, wybór

ten musi opierać się na wyważonej analizie wszyst-

kich dostępnych rozwiązań.

Czy postępowanie przetargowe z uwagi na jego

strategiczny charakter objęte zostało mechanizmami

tzw. tarczy antykorupcyjnej?

Z poważaniem

Poseł Jacek Sasin

Warszawa, dnia 23 kwietnia 2012 r.

61

Interpelacja

(nr 4534)

do ministra pracy i polityki społecznej

rodzinnych domów pomocy

usługi opiekuńcze dla osób starszych i niepełno-

sprawnych w formie rodzinnych domów pomocy.

Nowy projekt rozporządzenia, który obecnie znaj-

nerami społecznymi, rodzi wiele wątpliwości co do

zasad funkcjonowania, kierowania, odpłatności i nad-

zoru nad rodzinnymi domami pomocy.

Na terenie naszego kraju rodzinne domy pomocy

prowadzą bardzo pożyteczną i dobrą działalność.

W chwili obecnej brak przepisów prawnych jest źró-

dłem obaw o przyszłość tych placówek.

Od listopada 2011 r. brak jest podstawy prawnej

umożliwiającej podpisywanie umów z gminami przez

osoby bądź podmioty prowadzące rodzinne domy po-

mocy.

Rozporządzenie z 2005 r. regulujące te sprawy

przestało obowiązywać w listopadzie 2011 r.

Zapisy

w projekcie nowego rozporządzenia nie określają pre-

cyzyjnie, czy osoby prowadzące rodzinne domy pomo-

cy będą podpisywać umowy z różnymi gminami, czy

tylko z gminą własną.

Ograniczenie takiej możliwo-

ści do własnej gminy spowoduje utratę racji bytu tych

placówek.

Nowy projekt rozporządzenia oddany został do

konsultacji społecznych.

Grupa podmiotów, organi-

zacji i partnerów społecznych, która konsultuje ów

projekt, budzi jednak pewne obawy co do rzetelnej

znajomości problematyki zapotrzebowania, organi-

zacji i prowadzenia usług opiekuńczych.

W związku z przedstawioną sytuacją uprzejmie

Od kiedy zacznie obowiązywać nowe rozporządze-

nie w sprawie funkcjonowania rodzinnych domów

pomocy społecznej?

Czy w myśl nowego rozporządzenia osoby pragną-

ce prowadzić usługi opiekuńcze w formie rodzinnych

domów opieki będą mogły podpisywać umowy tylko

z gminami własnymi, czy też będą mogły zawierać je

z gminami ościennymi bądź innymi, jeżeli będą one

zainteresowane umieszczaniem osób starszych w ta-

kich placówkach?

Czy faktycznie, w świetle nowych przepisów, w jed-

nym rodzinnym domu pomocy będą mogły przebywać

wyłącznie albo osoby starsze, albo osoby niepełno-

sprawne?

W jakiej grupie będzie mogła mieszkać star-

sza osoba niepełnosprawna, z orzeczeniem o niepełno-

sprawności?

Czy powinna zamieszkać z osobami star-

szymi, czy z osobami niepełnosprawnymi?

Czy Pan Minister dopuszcza możliwość skonsul-

towania projektu rozporządzenia z innymi podmio-

tami takimi jak: ośrodki pomocy społecznej, powia-

towe centra pomocy rodzinie, istniejące domy pomo-

cy społecznej?

Z poważaniem

Poseł Marzena Machałek

Warszawa, dnia 19 kwietnia 2012 r.

(nr 4535)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie projektowanych zmian w ustawie

Szanowny Panie Ministrze!

Przygotowany przez

Ministerstwo Sprawiedliwości projekt ustawy o zmia-

wodów przewiduje m.in. zmiany w dostępie do wyko-

nywania zawodu pracownika ochrony.

Wśród zmian w ustawie z dn. 22 sierpnia 1997 r.

na rozdziału 5, regulującego wymagania kwaliﬁka-

cyjne pracowników ochrony.

Jednym z wymogów dla

kandydata na pracownika ochrony jest brak orzeczeń

o niepełnosprawności lub grupie inwalidzkiej, wyda-

nych na podstawie odrębnych przepisów.

Środowiska osób niepełnosprawnych nie zgadzają

się z takimi zapisami i uważają je za przejaw dyskry-

minacji.

Również dla mnie przyjęcie takiego zapisu

jest niezrozumiałe i uważam go za krzywdzący dla

osób, które mimo posiadania orzeczenia o niepełno-

sprawności z powodzeniem spełniają wszelkie inne

wymogi dotyczące pracy w charakterze pracownika

ochrony.

Przez szereg ostatnich lat prowadzona była

w Polsce kampania społeczna promująca i zachęca-

jąca pracodawców do zatrudniania osób niepełno-

sprawnych.

Kampania miała na celu zapobieganie

wykluczeniu społecznemu i pokazanie, że niepełno-

sprawny nie znaczy gorszy i że osoby te mogą być

pełnowartościowymi pracownikami.

Przytoczony za-

pis ustawy na nowo tworzy barierę zatrudniania osób

niepełnosprawnych i powoduje spychanie ich na mar-

gines środowiska osób pracujących.

1.

Czym kierowano się, wprowadzając ten dyskry-

minujący zapis do ustawy deregulacyjnej?

2.

Czy powyższy przepis nie stoi w sprzeczności

z zasadą niedyskryminowania pracowników ze wzglę-

du na ich niepełnosprawność?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Gołojuch

Łańcut, dnia 19 kwietnia 2012 r.

62

Interpelacja

(nr 4536)

do ministra zdrowia

leczniczej zmieniających dotychczasowy

fundacji i kościelnych osób prawnych

prowadzących działalność leczniczą

Ministra w związku ze sprawą zapisów ustawy z dnia

ścielnych osób prawnych prowadzących działalność

leczniczą.

Art. 16 ust. 1 ww. ustawy deﬁniujeprowadzoną

przez organizacje pozarządowe i kościelne osoby

prawne działalność medyczną, dotąd traktowaną

jako non proﬁt,jakodziałalnośćgospodarcząizmu-

sza niejako stowarzyszenia i fundacje do przekształ-

cenia, w części odpowiedzialnej za działalność me-

dyczną, w przedsiębiorstwa.

Należy zauważyć, iż stowarzyszenia i fundacje

prowadzoną działalność medyczną świadczą chary-

tatywnie, przede wszystkim w ramach swoich zało-

żeń statutowych, nie czerpiąc z tego tytułu korzyści

majątkowych.

Obowiązek prowadzenia działalności

gospodarczej uderza w jedną z podstawowych zasad

istnienia organizacji pozarządowych, która mówi, iż

prowadzona działalność gospodarcza może pełnić je-

dynie funkcję uzupełniającą w stosunku do działal-

ności statutowej.

Organizacje pożytku publicznego

prowadzące działalność gospodarczą nie będą mogły

przekazywać na opiekę leczniczą świadczoną przez

dochodowego.

A darowizny z tego tytułu będą księ-

gowane jako przychody i będą musiały zostać opodat-

kowane.

Uniemożliwiona zostanie więc działalność

charytatywna w dziedzinie prozdrowotnej.

Nie mogąc dostosować się do postawionych przez

ustawę warunków, stowarzyszenia i fundacje będą

musiały od 1 lipca 2012 r. zlikwidować prowadzoną

przez siebie działalność leczniczą.

Dotknie to wszyst-

kie osoby, które dzięki takiej działalności mogły ko-

rzystać z opieki rehabilitacyjnej, hospicyjnej czy pa-

liatywnej.

Uderzy to we wszystkich potrzebujących,

i stowarzyszeń, które działając charytatywnie, wy-

konywały ogromną pracę i były wielką pomocą dla

państwa.

welizacji, która zmieni ustawę o działalności leczni-

czej w kierunku takiego uregulowania sytuacji orga-

nizacji pożytku publicznego prowadzących działal-

ność leczniczą, aby nie musiały one posiadać statusu

przedsiębiorcy?

2.

Jeżeli taka nowelizacja jest przewidziana, to na

jakim etapie są w chwili obecnej prace nad jej wpro-

wadzeniem i czy przewidziany termin jej wejścia

w życie będzie miał miejsce przed 1 lipca 2012?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Gołojuch

Łańcut, dnia 23 kwietnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 4537)

do ministra zdrowia

chorych na astmę spowodowanej wysoką

ceną leków i brakiem zamienników

Według szacunków WHO na astmę oskrzelową

choruje przeszło 6% dorosłej populacji świata, zaś

W Polsce leczeniu na tę chorobę poddanych jest prze-

szło 2 mln dorosłych i ponad milion dzieci.

Cechą znamienną chorób przewlekłych, do któ-

rych zalicza się astmę oskrzelową, jest stałe i regu-

larne ponoszenie kosztów związanych z zakupem

leków oraz wizyt u lekarzy specjalistów.

Leczenie

osób chorych na astmę oskrzelową w Polsce opiera

się na zażywaniu leku, którego substancję czynną

jest ﬂutykazonupropionian–kortykosteroidodzia-

łaniu przeciwzapalnym w płucach.

Na polskim rynku

istnieje tylko jeden taki lek – lekarz nie ma żadnej

alternatywy przy wypisywaniu recepty, a pacjent

przy jej realizacji w aptece, ponieważ nie ma zamien-

ników.

Ponadto sytuację komplikuje wysoka cena leku.

W 2011 r. przy 100% odpłatności pacjent płacił za lek

105,46 zł, natomiast od 2012 r. cena wynosi 129,33 zł.

Ryczałt w 2012 r. został podwyższony z 3,20 zł w 2011 r.

do aż 63,28 zł.

Średnio pacjent zużywa trzy opako-

wania leku miesięcznie, co daje kwotę 189,84 zł

w ryczałcie i 387,99 zł przy 100% odpłatności.

Astma oskrzelowa dotyka w szczególności osoby

starsze, których zasadniczo jedynym źródłem docho-

du jest niskie świadczenie emerytalne, dlatego osoby

te mają ogromne trudności z kupnem leku.

Wysoka

cena leku powoduje konieczność wyboru między le-

czeniem a zakupem niezbędnych środków do życia,

jak np. żywność.

Panie Ministrze, czy potwierdza Pan informację,

że 3 mln polskich astmatyków ma ograniczone moż-

liwości leczenia ze względu na dostęp tylko do jedne-

go leku, którego substancję czynną stanowi ﬂutyka-

63

zonu propionian oraz czy rozważy Pan kwestie stwo-

rzenia tańszego zamiennika tego leku i objęcia go

refundacją NFZ?

Poseł Marcin Witko

Warszawa, dnia 27 kwietnia 2012 r.

(nr 4538)

do prezesa Rady Ministrów

–193 regulaminu Sejmu zwracamy się do Pana Pre-

Od kilku tygodni obserwujemy silny, przyprawia-

jący każdego kierowcę o ból głowy wzrost cen na sta-

cjach paliwowych.

Jak się okazuje, na podstawie ze-

stawienia amerykańskiego „The Economist”, porów-

nującego ceny paliw w krajach europejskich w lutym

2012 r. z tymi, które obowiązywały w lutym 2011 r.,

Polska uplasowała się na trzecim miejscu spośród

wybranych do porównania państw pod względem wy-

sokości podwyżki, która wynosiła aż 14%.

Ceny paliw

są porównywalne, przeliczając je na polski złoty

w całej Europie.

Niepokojąco przedstawiają się plany

dalszych podwyżek, na których ucierpią wszyscy.

Istotnym jest fakt, iż ta wysoka cena za litr ben-

zyny czy oleju napędowego nie ma żadnego odniesie-

nia do przeciętnych zarobków.

Ponad 74% Polaków

twierdzi, że pensja, jaką otrzymuje, skromnie wy-

starcza im do następnego miesiąca, czyli jest to naj-

niższa krajowa lub niewiele ponad.

Natomiast zarob-

ki obywateli pozostałych krajów europejskich są

z reguły kilkakrotnie wyższe.

Tak więc nie można

twierdzić, że ceny paliw w Polsce należą do najniż-

szych w Europie, choć różnica wynosi kilka groszy,

gdyż zarobki obywateli naszego kraju są kilka razy

mniejsze.

Jak podaje Polska Izba Paliw Płynnych, połowa

ceny paliw to różnego rodzaju podatki: VAT, akcyza

i opłata paliwowa.

Dla kierowców cena na stacjach

benzynowych jest na tyle wysoka, że wielu z nich

rezygnuje z jazdy własnym samochodem, bo po pro-

stu ich nie stać.

Ale nawet nie to jest najważniejsze.

Niestety cena paliwa przekłada się na ceny wszyst-

kich produktów podstawowych.

Rząd RP jest głównym udziałowcem dwóch gigan-

tycznych koncernów paliwowych: Grupy PKN Orlen

i Grupy Lotos, dzięki czemu ma wpływ na obniżkę

marży hurtowej, co zaś pociągnęłoby za sobą stałą

obniżkę cen paliw.

Takie kroki nie zostały jednak

podjęte, tłumacząc to niestabilną sytuacją ﬁnansową

koncernów.

Prezes Rady Ministrów w swoim wystą-

pieniu na początku roku stwierdził, że na rosnące

ceny paliw istotny wpływ mają przede wszystkim nie-

korzystna zmiana kursu złotego i konieczność wpro-

wadzenia akcyzy zgodnej z wymogami stawianymi

przez Unię Europejską.

Zmniejszenie podstawowej

stawki VAT, według Premiera, też nie jest możliwe,

gdyż wpłynęłoby to negatywnie na budżet państwa.

A czy rząd nie powinien przede wszystkim panować

nad stabilnym rozwojem gospodarczym oraz zapew-

nić swoim obywatelom poczucie bezpieczeństwa i pe-

wien poziom komfortu życiowego w ojczyźnie?

W związku z tą destrukcyjną dla obywateli, jak

i dla gospodarki kraju polityką paliwową zwracamy

się do Pana Premiera z zapytaniem:

1.

Czy ministerstwo nie zauważa tego, jak nega-

tywny wpływ na gospodarkę kraju, a w konsekwencji

także na budżet państwa mają wręcz skandalicznie

rosnące ceny paliw?

2.

Czy rząd RP zamierza podjąć jakiekolwiek dzia-

łania w sprawie obniżenia i ustabilizowania cen pa-

liw, kierując się przy tym dobrem społeczeństwa?

Z poważaniem

Posłowie Barbara Bartuś

Warszawa, dnia 24 kwietnia 2012 r.

(nr 4539)

do ministra ﬁnansów

Sytuacja ﬁnansowawielusamorządówjestwyjąt-

kowo trudna.

Dla większości z nich „budżet oświato-

wy” stanowi znaczną część budżetu w ogóle.

Z tego

też względu samorządowcy z niepokojem przyjęli in-

formację o pomniejszeniu kwot subwencji w stosunku

do kwot wcześniej zaplanowanych.

Informacji, jaką

otrzymali samorządowcy, nie towarzyszyła szczegó-

łowa informacja określająca zasady naliczenia kon-

kretnych kwot.

1.

Dlaczego miasto Bochnia otrzymało subwencję

mniejszą o 164 388 zł?

2.

Dlaczego gmina i miasto Proszowice otrzyma-

ły subwencję mniejszą o 438 178 zł?

3.

Dlaczego gmina Drwinia otrzymała subwencję

mniejszą o 159 479 zł?

4.

Dlaczego gmina Trzciana otrzymała subwencję

mniejszą o 382 781 zł?

5.

Dlaczego gmina Rzezawa otrzymała subwencję

mniejszą o 95 848 zł?

64

6.

Dlaczego gmina Nowy Wiśnicz otrzymała sub-

wencję mniejszą o 16 518 zł?

7.

Dlaczego gmina Łapanów otrzymała subwencję

mniejszą o 110 041 zł?

8.

Dlaczego gmina Żegocina otrzymała subwencję

mniejszą o 179 296 zł?

Panie Ministrze, bardzo proszę o przedstawienie

konkretnych wyliczeń.

Poseł Włodzimierz Bernacki

Warszawa, dnia 27 kwietnia 2012 r.

(nr 4540)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie ustanowienia stałego dodatku

Orderem Virtuti Militari

Panie Premierze!

Przepisy art. 19 Konstytucji RP

nakładają na władze państwowe obowiązek szczegól-

nej opieki nad weteranami walk o niepodległość,

zwłaszcza inwalidami wojennymi.

Od kilku lat śro-

dowisko kombatanckie zrzeszające kawalerów i damy

Orderu Wojennego Virtuti Militari apeluje o ustano-

wienie stałego dodatku orderowego dla osób uhono-

rowanych ww. odznaczeniem.

Postulat ten nawiązu-

je do przepisów ustawy z dnia 25 marca 1933 r.

o Orderze Wojennym Virtuti Militari i – jak podaje

strona społeczna – beneﬁcjentamitakiejpomocyﬁ-

nansowej może stać się około 600 osób w skali całego

kraju, czyli skutki ﬁnansowedlabudżetupaństwa

byłyby minimalne.

przepisy ustanawiające wypłatę jednorazowej „gra-

tyﬁkacji”(np.wproponowanejprzezstronęspołecz-

ną wysokości 3000 zł) kombatantom odznaczonym

Orderem Virtuti Militari i ustanowienie dla tej szcze-

gólnie zasłużonej grupy uczestników walk o niepod-

ległość dodatku do rent i emerytur, np. w wysokości

300 zł miesięcznie?

Z poważaniem

Poseł Beata Mazurek

Chełm, dnia 25 kwietnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 4541)

do ministra pracy i polityki społecznej

Panie Ministrze!

Przepisy art. 19 Konstytucji RP

Istotnym, wartym przeanalizowania problemem

w ramach problematyki podnoszonej przez środowi-

sko kombatanckie jest zapewnienie nieodpłatnych

usług opiekuńczych dla kombatantów.

Pogarszanie

się stanu zdrowia środowiska kombatantów i oﬁar

represji, będące rezultatem naturalnych procesów

biologicznych i demograﬁcznych,skutkujezdaniem

kombatantów potrzebą zwiększenie pomocy państwa

dla tej grupy społecznej, by zapobiec jej pauperyzacji

i ułatwić codzienną egzystencję.

Obecnie świadczenie usług opiekuńczych należy

do zadań własnych gmin i to one w drodze uchwały

określają szczegółowe warunki przyznawania i od-

gi opiekuńcze oraz szczegółowe warunki częściowego

ich pobierania.

Samorządy umożliwiają odstąpienie

od żądania zwrotu wydatków, ale dotyczy to tylko

sytuacji, w których żądanie zwrotu spowodowałoby

znaczny uszczerbek w sytuacji materialnej świadcze-

niobiorcy, nie przewidują natomiast zwolnień dla

kombatantów.

planuje zapewnić nieodpłatne usługi opiekuńcze dla

kombatantów?

Z poważaniem

Poseł Beata Mazurek

(nr 4542)

do ministra zdrowia

w sprawie wyznaczenia pełnomocnika

Panie Ministrze!

Środowisko kombatanckie ape-

luje o wyznaczenie pełnomocnika do spraw komba-

tantów przy każdym wojewódzkim oddziale Narodo-

wego Funduszu Zdrowia.

Idea powołania pełnomoc-

nika do spraw kombatantów przy każdym wojewódz-

65

kim oddziale NFZ byłaby wyrazem troski o zdrowie

tych zasłużonych osób, jako praktycznie bezkosztowy

element funkcjonowania NFZ.

Jednocześnie taki za-

bieg umożliwiłby kombatantom i oﬁarom represji

dostęp do informacji dotyczącej realizacji przysługu-

jących im uprawnień w zakładach opieki zdrowotnej

i stworzyłby warunki umożliwiające lepszą komuni-

kację pomiędzy uprawnionym a placówką służby

zdrowia.

wołać pełnomocnika do spraw kombatantów przy

każdym wojewódzkim oddziale Narodowego Fundu-

szu Zdrowia?

Z poważaniem

Poseł Beata Mazurek

(nr 4543)

do ministra pracy i polityki społecznej

w bieżącym 2012 r. przypada termin weryﬁkacjiwy-

czeń rodzinnych.

Biorąc pod uwagę fakt, iż progi

ﬁkowaneod2004r.,OgólnopolskieStowarzyszenie

Rodzin Osób Niepełnosprawnych „Razem Możemy

Więcej” złożyło na moje ręce prośbę o wsparcie ich

starań dotyczących pozyskania informacji w powyż-

szej kwestii.

Zgadzam się z opinią, że tegoroczna weryﬁkacja

wysokości świadczeń i progów dochodowych powinna

stać się sprawą priorytetową, ponieważ z powodu ni-

skich progów dochodowych drastycznie zmalała licz-

ba osób uprawnionych do świadczeń rodzinnych,

a sama kwota świadczenia jest stanowczo za niska.

Świadczenia rodzinne z ww. powodów nie są wystar-

czającym wsparciem rodziny w wychowaniu dzieci,

a niestety równocześnie sytuacja ﬁnansowatychro-

dzin nie ulega poprawie.

By dokładniej przedstawić rozmiar problemu, po-

niżej przytaczam kilka cyfr zaczerpniętych z opraco-

wań przygotowanych przez MPiPS, a dotyczących

czeń rodzinnych korzystało już tylko 2219 tys. ro-

sumowując, od 2007 r. liczba rodzin korzystających

ze świadczeń rodzinnych zmniejszyła się o 454,8 tys.

Ze świadczeń rodzinnych uzależnionych od dochodu

pełnosprawnymi, co stanowi 10,3% wszystkich ro-

cji dziecka niepełnosprawnego wypłacono przeciętnie

dy to wypłacono przeciętnie miesięcznie 218,5 tys.

reasumując, należy stwierdzić, iż skutkiem biernej po-

lityki społecznej wobec rodziny jest utrzymywanie

kwot kryterium dochodowego na poziomie niezmie-

rzone wskaźnikiem inﬂacji,wzrosłyo21%.

Sytuacja wygląda jeszcze gorzej, gdy analizie pod-

dane zostają starsze dane.

Liczba dzieci, na które

powiednio około 60%, a dla rodzin z dzieckiem nie-

pełnosprawnym ok. 71% minimalnego wynagrodze-

nia.

Stosunek procentowy tych wielkości z upływem

lat zmniejszył się i w bieżącym roku wynosi odpo-

ków rodzinnych.

Relacje procentowe wysokości za-

siłków do minimalnego wynagrodzenia kształtują się

czywista wartość nabywcza każdego świadczenia.

Jednocześnie coraz bardziej iluzoryczne jest wsparcie

udzielane z pomocy społecznej.

Wysokość progów in-

terwencji socjalnej jest niższa niż wysokość mini-

mum egzystencji – miernika skrajnego ubóstwa – ko-

szyka dóbr niezbędnych do podtrzymywania funkcji

życiowych człowieka i sprawności psychoﬁzycznej.

W związku z powyższym nie jest ona żadnym wspar-

ciem dla przeciętnej polskiej rodziny, która boryka

się z problemami ﬁnansowymizwiązanymzwycho-

waniem i utrzymaniem dzieci.

Wszystkie przedstawione fakty przemawiają jed-

noznacznie za niezwłoczną weryﬁkacjąprogówdo-

chodowych i wysokości świadczeń rodzinnych.

66

1.

Czy zgodnie z obowiązującymi zasadami wery-

ﬁkacjiświadczeńrodzinnychwrokubieżącymbędzie

miała miejsce ustawowa weryﬁkacjaprogówdocho-

dowych uprawniających do świadczeń rodzinnych

oraz wysokości samych świadczeń?

2.

Czy powyższa weryﬁkacja wejdzie w życie

z dniem 1 listopada 2012 r., a ogłoszona zostanie do

15 sierpnia 2012 r.?

Z poważaniem

(nr 4544)

do ministra obrony narodowej

w sprawie utworzenia sieci

szpitali weteranów

Środowisko kombatanckie apeluje o utworzenie

na bazie szpitali wojskowych podległych inspektoro-

wi wojskowej służby zdrowia – sieci szpitali wetera-

nów.

Szpitale wojskowe będące w jurysdykcji Mini-

stra Obrony Narodowej to placówki w pełni przysto-

sowane do wypełnienia misji utworzenia na wzór

amerykańskich sieci szpitali weteranów: dysponują-

cych dobrą bazą lokalową, wyposażonych w nowocze-

sny sprzęt, posiadających wysokospecjalistyczną ka-

drę medyczną wywodzącą się z nurtu wojskowego

szkolnictwa medycznego, rozlokowanych w całym

kraju i wkomponowanych w ogólnokrajowy system

polskiego szpitalnictwa rozliczany z Narodowym

Funduszem Zdrowia.

planuje utworzyć na bazie szpitali wojskowych pod-

ległych inspektorowi wojskowej służby zdrowia sieć

szpitali weteranów?

Z poważaniem

Poseł Beata Mazurek

(nr 4545)

do ministra obrony narodowej

warunkach w ośrodkach podległych MON

Panie Ministrze!

Środowisko kombatanckie ape-

luje o umożliwienie kombatantom leczenia uzdrowi-

skowego na preferencyjnych warunkach – wynikają-

cych z potrzeb zdrowotnych, kwaliﬁkacjimedycznej

i wskazań lekarskich w szpitalach uzdrowiskowych

i sanatoriach będących w dyspozycji Ministra Obrony

Narodowej.

planuje umożliwić kombatantom leczenie na prefe-

rencyjnych warunkach w szpitalach uzdrowiskowych

Z poważaniem

Poseł Beata Mazurek

(nr 4546)

do ministra pracy i polityki społecznej

emerytur oﬁarom represji urodzonym

Panie Ministrze!

Związek Sybiraków apeluje

o umożliwienie przechodzenia na wcześniejszą eme-

ryturę osobom, które podlegały represjom, a urodzi-

ły się na zesłaniu w ZSRR po 31 grudnia 1948 r. (obo-

wiązujące przepisy umożliwiają przejście na wcze-

śniejszą emeryturę kombatantom i oﬁaromrepresji

urodzonym przed tą datą).

Jak informują kombatan-

ci, problem ten może dotyczyć najwyżej kilkudziesię-

ciu osób w skali całej Polski i liczba ta z przyczyn

oczywistych nie będzie wzrastać.

Osoby te czują się

pokrzywdzone obecnym stanem prawnym, ponieważ

z zesłania mogły wrócić do Polski znacznie później

– po głównej migracji zesłańców, miały większe trud-

ności z adaptacją do polskiego systemu pracownicze-

go i emerytalnego, przez co zostały pozbawione nor-

malnych możliwości spełnienia wymaganych kryte-

riów emerytalnych.

Środowisko sybiraków akceptuje

fakt, iż dla tak niewielkiej liczby osób zainteresowa-

nych problematyczna jest zmiana przepisów ogól-

nych, ale w imię przyzwoitości apelują o możliwości

stworzenia dogodnych warunków dla tej nielicznej

67

grupy osób do skorzystania z przyznania im praw

emerytalnych na zasadach szczególnych, na czas do

osiągnięcia wieku emerytalnego według zasad ogól-

nych, co nie wydaje się być niemożliwym oraz jest jak

najbardziej uzasadnionym społecznie.

powiedzi na pytania: Czy resort pracy zna powyższy

problem?

Czy i ewentualnie kiedy ministerstwo pla-

nuje umożliwić przechodzenie na wcześniejszą eme-

ryturę oﬁarom represji urodzonym na zesłaniu

Z poważaniem

Poseł Beata Mazurek

(nr 4547)

do ministra zdrowia

Panie Ministrze!

Wpływają do mnie liczne wnio-

ski dotyczące konieczności zmian w przedmiocie re-

fundacji wyrobów medycznych, w związku z zupełnie

nieadekwatnymi i anachronicznymi przepisami re-

gulującymi dostęp osobom niepełnosprawnym i prze-

wlekle chorym do przedmiotów ortopedycznych

i środków pomocniczych.

Obecnie obowiązujące prze-

pisy bazują na realiach jeszcze sprzed 10 lat (później-

sze zmiany, jak np. rozporządzenie ministra zdrowia

środki pomocnicze, jedynie sankcjonuje stare przepi-

sy) oraz prowadzą do – w powszechnej ocenie – ab-

surdalnych regulacji m.in. nieadekwatnych limitów

cenowych (dramatycznie niskie limity na pielucho-

okres oczekiwania w kolejce po refundowany sprzęt,

nawet 12 miesięcy.

Bez zaopatrzenia w te wyroby

osoby niepełnosprawne i przewlekle chore mogą być

nie tylko wykluczone z życia zawodowego i społecz-

nego, ale także mogą mieć poważne konsekwencje

zdrowotne.

Jeszcze pod koniec ubiegłego roku resort zdrowia

zapewnił, iż dysponuje wieloma propozycjami zmian,

zarówno od konsultantów krajowych, towarzystw

działających w poszczególnych obszarach, jak i pa-

cjentów.

Rozpoczęto wówczas działania polegające na

analizie zagadnień związanych z przedkładanymi

propozycjami zmian, przy uwzględnieniu dobra pa-

cjenta oraz możliwości płatniczych podmiotu zobo-

zmierzają do opracowania koncepcji ekonomicznej

zawierającej modyﬁkacje sposobu refundacji, nie-

zbędne dla wdrożenia zmian systemowych w zakre-

sie zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne oraz

środki pomocnicze.

Zarządzeniem z dnia 23 marca

spół do spraw opracowania założeń merytorycznych

zmiana kryteriów kwaliﬁkacyjnychizasadrefundacji

wyrobów medycznych wydawanych na zlecenie.

1.

Jakie są konkretne propozycje zmian przepisów

tu ortopedycznego?

Proszę o przesłanie wypracowa-

nej na dzień dzisiejszy koncepcji zasad refundacji

w zakresie zaopatrzenia w wyroby medyczne, kon-

cepcji opracowywanej w podległym Panu resorcie od

co najmniej czterech miesięcy.

2.

W jakim konkretnie terminie opinia publiczna

zostanie zapoznana z gotową propozycją nowych

przepisów regulujących refundację zaopatrzenia dla

niepełnosprawnych?

3.

W jakim terminie planowane jest podpisanie

nowego rozporządzenia w rzeczonej sprawie?

Z poważaniem

Poseł Beata Mazurek

(nr 4548)

do ministra zdrowia

w sprawie korzystania przez inwalidów

ze świadczeń opieki zdrowotnej oraz usług

farmaceutycznych poza kolejnością

Panie Ministrze!

Na podstawie przepisów ustawy

batanci, inwalidzi wojenni i wojskowi mają prawo do

nych w aptekach.

Wciąż nierozwiązanym problemem

jest respektowanie tych uprawnień, a raczej umożli-

wienie uprawnionym realnego z nich korzystania.

Konieczne są więc faktyczne działania, które ułatwią

inwalidom wojennym i wojskowym oraz kombatan-

68

tom korzystanie ze świadczeń opieki zdrowotnej poza

kolejnością.

Zakładami zapewniającymi kombatantom świad-

czenia zdrowotne są między innymi właściwe dla

miejsca zamieszkania zakłady powszechnej opieki

zdrowotnej.

Kierownicy tych zakładów są zobowią-

zani do dokonywania okresowych analiz dostępności

świadczeń udzielanych kombatantom.

Powinni oni

w poszczególnych przychodniach, poradniach i gabi-

netach wyznaczyć godziny przyjęć wyłącznie dla kom-

batantów lub z zastrzeżeniem dla nich pierwszeństwa

i ustalenia te powinni podać do wiadomości w formie

odpowiednich ogłoszeń.

Niestety nadal praktyka tych

działań pozostawia wiele do życzenia.

1.

Czy resort zdrowia bierze pod uwagę możliwość

wypracowania w krótkim czasie rozwiązań praw-

nych i faktycznych, które ułatwią inwalidom wojen-

nym i wojskowym oraz kombatantom realizację swo-

ich uprawnień do korzystania poza kolejnością ze

2.

Czy możliwym jest zrealizowanie postulatu

prezesa Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń Zdrowotnych

w sprawie umieszczenia w zapisach umów ze świad-

czeniodawcami postanowień dotyczących szczególne-

go traktowania kombatantów, co pozwoliłoby pod-

czas kontroli realizacji umów na skuteczny monito-

ring sposobu udzielania świadczeń tej grupie ubez-

pieczonych?

Z poważaniem

Poseł Beata Mazurek

(nr 4549)

do ministra zdrowia

w sprawie bezpłatnego zaopatrzenia

zwłaszcza inwalidami wojennymi.

Mając na uwadze

powyższe, wszelkie przedstawiane postulaty środo-

wisk inwalidzkich i kombatanckich dotyczące zmian

troską analizować, a przedstawiciele wymienionych

środowisk powinni mieć swój udział w wypracowaniu

ojczyzny daninę krwi, jak najlepszej, wszechstronnej,

nej.

Środowisko kombatanckie apeluje o bezpłatne

zaopatrzenie kombatantów w leki (analogiczne do

osób uprawnionych na mocy art. 46 ust. 1 ustawy

środków publicznych).

Istniejące potrzeby w tym za-

kresie potwierdzają liczne wnioski o przyznanie przez

sjonowanych pomocy ﬁnansowejprzeznaczonejgłów-

nie na doﬁnansowaniezakupulekówipokryciekosz-

tów leczenia.

wiedzi na pytanie: Czy i ewentualnie kiedy MZ planu-

je wprowadzić bezpłatne zaopatrzenie kombatantów

nej ﬁnansowanychześrodkówpublicznych)?

Z poważaniem

Poseł Beata Mazurek

(nr 4550)

do ministra zdrowia

w sprawie niepodpisania

Szanowny Panie Ministrze!

Poradnia ginekolo-

giczno-położnicza funkcjonowała w Przychodni Re-

jonowej w Szczuczynie od ponad 30 lat, zabezpiecza-

jąc potrzeby pacjentek z miasta i gminy Szczuczyn,

gminy Wąsosz i gminy Radziłów.

Na terenie tym za-

mieszkuje około 16 tys. osób, podczas kiedy poradnie

takie funkcjonują w mniejszych gminach.

NFZ oddział podlaski nie podpisał kontraktu

z Przychodnią Rejonową w Szczuczynie na świadcze-

nie usług przez poradnię ginekologiczno-położniczą

w roku 2012.

Narodowy Fundusz Zdrowia w Białymstoku od-

dział podlaski nie planował także ogłoszenia dodat-

kowego konkursu ofert w zakresie możliwości pro-

wadzenia poradni ginekologiczno-położniczej w Szczu-

czynie, ograniczając tym samym dostępność kobiet

do świadczeń z zakresu położnictwa i ginekologii

oraz opieki nad kobietą w ciąży.

Brak kontynuacji sprawowania opieki położniczej

może spowodować trudności w otrzymaniu przez ko-

biety w ciąży zaświadczenia niezbędnego do uzyska-

nia tzw. becikowego.

Powyższa sytuacja powoduje, iż

rodziny zostaną pozbawione wsparcia ﬁnansowego,

które gwarantuje ustawa.

69

Pacjentek z wyżej wymienionych gmin nie może

przejąć druga poradnia ZPOZ w Grajewie z powodu

zakontraktowania mniejszej ilości punktów w roku

bieżącym, co spowodowało już przekroczenie limitów

wykonania od stycznia 2012 r.

Pytania:

1.

Panie Ministrze, czy zdaje Pan sobie sprawę

z trudnej sytuacji kobiet pozbawionych możliwości

korzystania z opieki ginekologiczno-położniczej?

2.

Panie Ministrze, jakie działania podejmie

Pan, aby rodzin z miasta i gminy Szczuczyn oraz

gmin Wąsosz i Radziłów nie pozbawiono tzw. beci-

kowego?

3.

Panie Ministrze, jakie działania podejmie Pan,

aby mieszkanki miasta i gminy Szczuczyn oraz

gmin Wąsosz i Radziłów mogły jak dotychczas, przez

30 lat, mieć dostęp do poradni ginekologiczno-po-

łożniczej.

Z poważaniem

Poseł Lech Kołakowski

Łomża, dnia 24 kwietnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 4551)

Szanowny Panie Ministrze!

Z licznych informacji

prasowych dotyczących wstrzymania budowy mostu

autostradowego (MA 532) w Mszanie (który to ma

ropie) wynika, że problemy wpłyną na prolongatę

terminu, w którym zostałby oddany do użytku odci-

nek Świerklany – Gorzyczki.

Śląski Wojewódzki Inspektorat Nadzoru Budow-

lanego o wadach tego projektu wiedział już w marcu

2011 r.

Wielokrotnie również informowany o proble-

mach konstrukcyjnych był inwestor.

Dopiero po

ostatnich awariach śląski Wojewódzki Inspektorat

Nadzoru Budowlanego zdecydował się na wszczęcie

postępowania.

Z decyzją inspektoratu nie zgadza się natomiast

Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad,

sugerując, że na budowie mostu autostradowego (MA

532), jak i drogowego (MA 532.1) nastąpiły jedynie

dwie awarie, z których pierwsza została naprawiona

w tamtym roku zgodnie z planem naprawczym, na-

tomiast druga powstała w wyniku błędu natury wy-

konawczej (13 marca 2012 r.).

Co więcej, według oﬁ-

cjalnego oświadczenia GDDKiA, zdaniem niezależ-

nych ekspertów oraz projektantów autostrady A1

awarie te nie mają wpływu na bezpieczeństwo pro-

wadzonych robót.

Tym samym brak jest podstaw do

wstrzymania robót na tym odcinku – czytamy dalej

w oświadczeniu.

Ten spór trwa już od 3 lat.

W lutym 2009 r.

Alpi-

ne Bau (wykonawca odcinka) został przez GDDKiA

usunięty, by za niecałe półtora roku znowu rozpocząć

prace na feralnym odcinku.

Wtedy GDDKiA stwier-

dziła, że projekt mostu (MA 532) jest jednak prawi-

dłowy.

Mimo tego przedstawiciele wykonawcy do-

kładnie rok po aprobacie GDDKiA wydali oświadcze-

nie, w którym zwracają uwagę na obowiązek stałego

nadzorowania i ciągłej troski o niefortunny obiekt

budowlany.

Ostatnio GDDKiA przyznała, że część ostatnich

przestojów spowodowana była koniecznością wyko-

nania dokumentacji uwzględniającej zmiany budowy

obiektu MA 532, a także MD 532.1.

Dlatego zgodziła

się na przesunięcie terminu zakończenia kontraktu

z 31 marca na 26 lipca.

1.

Jak zostanie rozwiązany spór w sprawie dwóch

wiaduktów pomiędzy GDDKiA, Alpine Bau i ślą-

skim Wojewódzkim Inspektoratem Nadzoru Budow-

lanego?

2.

Co jest powodem rozbieżności w opiniach nie-

zależnych ekspertów i projektantów na temat prawi-

dłowości, a w zasadzie ich braku w przypadku pro-

jektu i budowy mostu autostradowego (MA 532)?

3.

Na kiedy przewidywany jest ostateczny ter-

min oddania odcinka Świerklany – Gorzyczki do

użytku?

4.

Kiedy zostaną wszczęte ponowne roboty przy

moście MA 532, wstrzymane obecnie przez śląski

Wojewódzki Inspektorat Nadzoru Budowlanego?

Z poważaniem

Poseł Krzysztof Gadowski

Warszawa, dnia 27 kwietnia 2012 r.

(nr 4552)

Szanowna Pani Minister!

Zwracam się z uprzejmą

z § 71 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, który

uniemożliwia dłuższe sprawowanie funkcji prorekto-

ra, aniżeli do 65. roku życia.

70

Jednym z ostatnim przykładów złego funkcjono-

wania wspomnianego zapisu jest chociażby sytuacja,

w której znalazła się prorektor ds. studenckich

dr hab. n. med. Barbara Kamińska, prof. nadzw.

z Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego.

Pomimo

faktu, że jako profesor uczelniany może pracować na

uczelni na pełnym etacie do 70. roku życia, to już

funkcję prorektora może pełnić wyłącznie do 65 lat.

Dłużej tylko w sytuacji, gdyby posiadała tytuł profe-

sora belwederskiego.

Należy tutaj nadmienić, że wspomniana kandy-

datura została zatwierdzona przez rektora, zyskała

poparcie studentów, a przede wszystkim charaktery-

zowała się wieloletnim doświadczeniem.

W ostatecz-

nym rezultacie została zdyskwaliﬁkowana.

Tegotypu

działanie stanowi jawną dyskryminację pracownika

z tytułu jego wieku.

Wspomniany przepis w znacznym stopniu łamie

obowiązującą w naszym kraju konstytucję, gdyż mówi

ona wyraźnie, że nikogo nie wolno dyskryminować ze

względu właśnie na wiek, płeć czy przekonania.

Po-

nadto w kontekście prawa międzynarodowego jest to

łamanie swobód obywatelskich.

Należy również zwró-

cić uwagę, że podobnego przepisu nie ma w żadnym

krzywdzący zapis powinien jak najszybciej zniknąć

z nowej ustawy o szkolnictwie wyższym, zwłaszcza

w kontekście reformy emerytalnej.

1.

Jakie stanowisko prezentuje ministerstwo w przed-

stawionej sprawie?

2.

Jakie działania planuje podjąć ministerstwo

w celu uporządkowania tej kwestii?

Z poważaniem

Poseł Agnieszka Pomaska

Warszawa, dnia 27 kwietnia 2012 r.

(nr 4553)

do ministra zdrowia

w sprawie przymusowego leczenia

zaburzeń seksualnych

Szanowny Panie Ministrze!

Opinię publiczną po-

ruszyła informacja, z której wynika, że pedoﬁlska-

zany przez sąd na przymusowe leczenie nie został tej

procedurze medycznej poddany, ponieważ ﬁnansowa-

nia odmawia łódzki Oddział NFZ.

Właściwa poradnia w szpitalu jest przygotowana

na przyjęcie pacjenta, jednak z braku odpowiednich

środków skazany nie może tam traﬁć.

W miniony

czwartek łódzki NFZ przysłał do palcówki kolejną

odmowę w tej sprawie, argumentując, że „w planie

ﬁnansowymnarok2012niemaśrodkówzarezerwo-

wanych dla przymusowego leczenia zaburzeń seksu-

alnych”.

NFZ zaproponował szpitalowi leczenie np. w po-

radni zdrowia psychicznego, jednak zgodnie z przyję-

tym założeniem leczenie pedoﬁlówmaopieraćsięnie

tylko na psychoterapii, ale i na szpitalnym leczeniu

farmakologicznym obniżającym popęd seksualny.

Pozostawienie skazanego bez poddania wymaga-

nym procedurom medycznym może zakończyć się

tragicznie, ponieważ z badań wynika, że aż 80% pe-

doﬁlipowyjściuzwięzieniaporazkolejnydopuszcza

się tego przestępstwa.

podjęcie stosownej interwencji w tej sprawie?

Z poważaniem

Warszawa, dnia 26 kwietnia 2012 r.

(nr 4554)

do ministra zdrowia

w sprawie obrotu e-papierosami

popularność, a tym samym liczba sprzedawanych

e-papierosów.

Tymczasem nie ma ogólnodostępnej

i wiarygodnej informacji na temat stopnia bezpie-

czeństwa tych produktów i ich wpływu na zdrowie.

Nie udostępniono też wiadomości mówiących o tym,

czy e-papierosy pomagają skutecznie w walce z tyto-

niowym nałogiem, a właśnie dokładnie w taki sposób

są powszechnie reklamowane.

Należy podkreślić, że zagadnienia dotyczące za-

sad sprzedaży i obrotu tymi produktami nie podle-

gają regulacjom dotyczącym wyrobów tytoniowych,

ponieważ zgodnie z obowiązującymi uregulowaniami

takim wyrobem nie są mimo składu, w którym znaj-

duje się nikotyna.

Lekarze i organizacje pozarządowe podkreślają

też, że brak jest potwierdzonych danych mówiących

o skutkach długotrwałego zażywania substancji

znajdujących się w e-papierosach.

W związku z przedstawionym zagadnieniem i ro-

snącą popularnością produktu zwracam się do Pana

ministerstwo rozważa przeprowadzenie szczegóło-

wych badań i podania ich do publicznej wiadomości?

Z poważaniem

Poseł Krzysztof Kwiatkowski

71

Interpelacja

(nr 4555)

do ministra środowiska

W dniu 9 listopada 2010 r. wpłynął do Sejmu oby-

przyrody (druk nr 23), mający na celu znowelizowa-

nie przepisów ustawy określających podmioty upraw-

przepisów dotyczących możliwości odwołania dyrek-

tora parku narodowego przed upływem okresu, na

jaki został powołany.

Proponowane zmiany spotkały

się z krytyką i licznymi protestami przedstawicieli

władz samorządowych.

13 marca 2012 r.

Sugerowane przez wnioskodawców

zmiany obejmują m.in. art. 10 ust. 2 ustawy o ochro-

nie: Utworzenie parku narodowego, zmiana jego gra-

nic lub likwidacja może nastąpić po zaopiniowaniu

przez właściwe miejscowo organy uchwałodawcze

jednostek samorządu terytorialnego, Państwową

Aktualnie obowiązująca ustawa ustanawia obo-

wiązek uzgadniania z organami uchwałodawczymi

jednostek samorządu terytorialnego kwestii utwo-

rzenia parku narodowego, zmiany jego granic lub

likwidacji.

Takie ukształtowanie przepisów prowa-

dzi do niemal całkowitego pozbawienia samorządu

podstawowych praw wynikających z Konstytucji RP

oraz ratyﬁkowanychprzezPolskęprzepisówprawa

międzynarodowego.

Zgodnie z Konstytucją RP sa-

morząd terytorialny w Polsce jest ustanowiony jako

podmiot uczestniczący w sprawowaniu władzy pu-

blicznej, przy jednoczesnej pełnej realizacji interesu

mieszkańców.

W uzasadnieniu do obywatelskiego projektu usta-

noszony argument, że właściciel nieruchomości ma

prawo do decydowania o swojej własności, bowiem

w każdej chwili może ona być przedmiotem wywłasz-

czenia ze względu na istnienie celu publicznego,

a taki cel stanowi ochrona zagrożonych wyginięciem

ce może być częstym uzasadnieniem takich działań,

gdyż rzadsze rośliny czy zwierzęta występują na te-

renie prawie całego kraju.

W konsekwencji może to

prowadzić do osłabienia pozycji samorządów teryto-

rialnych w stosunku do licznych wniosków organiza-

cji ekologicznych.

W uzasadnieniu przywoływana jest również oko-

liczność, że wymóg uzgadniania m.in. utworzenia

parku narodowego z organami uchwałodawczymi

jednostek samorządu terytorialnego: paraliżuje (...)

działania na rzecz ochrony walorów przyrodniczych

o znaczeniu ponadlokalnym.

Niezgoda jednego z 4 szcze-

bli (lokalny, powiatowy, wojewódzki lub krajowy),

w tym 3 samorządowych, całkowicie blokuje działa-

nia, nawet jeśli pozostałe szczeble popierają daną de-

cyzję.

Podobnie brak zgody jednej z gmin dużego ob-

szaru wpływa negatywnie na ochronę terenów gmin

sąsiednich.

Zgodnie z obecnie obowiązującym pra-

przyrody) wystarczy niechęć (lub źle pojęty interes

lokalny) jednego tylko samorządu lokalnego, aby wy-

jątkowe walory o znaczeniu narodowym, europej-

skim czy nawet światowym nie mogły być skutecznie

chronione.

Ten argument znajduje bardzo nikłe uzasadnie-

nie w praktyce.

Dzięki aktualnemu ukształtowaniu

przepisów podmiot starający się o utworzenie parku

narodowego, zmianę jego granic lub likwidację może

skorzystać z drogi odwoławczej.

Wydana podczas po-

stępowania administracyjnego decyzja podjęta w spra-

wie z zakresu administracji publicznej może stanowić

przedmiot zaskarżenia do sądu administracyjnego.

Obowiązujące przepisy w przypadku „blokowania

działań” któregoś z trzech szczebli władzy samorzą-

dowej dają możliwość zmiany uchwały jednostki sa-

morządu terytorialnego.

W sytuacji gdy organy uchwałodawcze jednostek

samorządu terytorialnego zostaną sprowadzone je-

dynie do roli opiniodawcy, ich rola zostanie zrównana

z innymi podmiotami, takim jak np. organizacje eko-

logiczne, co będzie stanowić pozbawienie ich wpływu

na decyzje dotyczące części administrowanego przez

nie terytorium.

Przedstawiciele wielu samorządów

wyrażają wielkie zaniepokojenie proponowanymi

obecnie rozwiązaniami.

cieli władz samorządowych odnośnie do proponowa-

nej zmiany przepisów w kierunku zniesienia obo-

wiązku uzgadniania z organami uchwałodawczymi

likwidacji?

2.

Czy w ministerstwie jest zauważany problem

wadliwej konstrukcji obywatelskiego projektu usta-

braku odniesienia do mechanizmów decyzyjnych

ny wpływ na życie miejscowego społeczeństwa?

3.

Czy Pan Minister podejmie działania prowa-

dzące do opracowania nowego projektu nowelizacji

ustawy o ochronie przyrody, w którym zostaną wpro-

72

wadzone mechanizmy o charakterze konsultacyjno-

-informacyjnym oraz realny szacunek kosztów po-

wstania parku narodowego?

Z poważaniem

Poseł Piotr Babinetz

Warszawa, dnia 26 kwietnia 2012 r.

(nr 4556)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie niesłusznego zmniejszenia

liczby godzin nauczania historii

Rozporządzeniem ministra edukacji narodowej

znaczne zmniejszenie ilości godzin nauczania histo-

rii.

W klasie drugiej i trzeciej szkoły ponadgimnazjal-

nej dla uczniów, którzy nie wybierają historii jako

przedmiotu maturalnego, program nauczania histo-

rii zostaje zlikwidowany.

Obecnie w szkołach liceal-

nych jest realizowanych sto pięćdziesiąt godzin na-

uczania historii, po reformie mają one ulec redukcji

jedynie do sześćdziesięciu.

W moim przekonaniu brakuje przesłanek do ob-

niżenia liczby godzin historii, wręcz przeciwnie, jest

ona obecnie niewystarczająca, by przekazać młodzie-

ży solidną wiedzę o dziejach Polski i świata.

Ucznio-

wie mieliby poznawać w procesie dydaktycznym wy-

rwane z kontekstu wątki historyczne, co może dopro-

wadzić do wypaczenia znajomości dziejów.

Propono-

wane w zamian bloki tematyczne (często odległe

merytorycznie od historii Polski) nie rozwiązują pro-

blemu, gdyż uczniowie wybierający blok inny niż hu-

manistyczny będą w większości pozbawieni w wyż-

szych klasach nauki historii Polski, w tym najnow-

szej (choć ministerstwo deklaruje potrzebę realizacji

programu w zakresie historii najnowszej), na którą

w dotychczasowym systemie brakuje przeważnie cza-

su.

Proponowane zmiany doprowadzą do znacznego

obniżenia efektów nauczania historii w polskich szko-

łach, a większość licealistów będzie miała jedynie na-

miastkę tego przedmiotu i nie zapozna się z wieloma

bardzo ważnymi dla zrozumienia dziejów naszego na-

rodu i państwa zagadnieniami.

Założenia wprowadza-

nego rozporządzenia spowodują zmniejszenie liczby

godzin nauczania w szkołach, a to pociągnie za sobą

cięcia etatów dla nauczycieli tego przedmiotu, co bę-

dzie skutkowało także wzrostem bezrobocia wśród

najlepiej wykształconych Polaków.

Utrzymanie nauki historii w obszernym wymia-

rze jest konieczne ze względu na potrzebę wzmocnie-

nia poczucia więzi młodego człowieka z dziejami

przodków oraz przywiązania do własnego państwa,

narodu i tradycji niepodległościowych.

Ponadto, waż-

ne jest też wzmacnianie więzi lokalnych poprzez po-

znawanie historii regionalnej i przeszłości własnego

środowiska.

Z kolei w procesie dydaktycznym istotna

jest możliwość powtórzenia i ugruntowania zdobytej

już wiedzy, co będzie niemożliwe w razie o kilka lat

wcześniejszego zakończenia kontaktu z nauką histo-

rii.

I nie chodzi tu o „wkuwanie” wszystkich wyda-

rzeń, dat i nazwisk, ale o uzyskanie umiejętności

kojarzenia związków przyczynowo-skutkowych w pro-

cesie dziejowym.

Ważne jest również nabycie przez

młodego człowieka orientacji w tym, które postaci

i działania w historii Polski zmierzały do niepodle-

głości Rzeczypospolitej, a które do obcej okupacji.

Brak takiego rozróżnienia skutkuje np. czczeniem

zdrajców i zbrodniarzy komunistycznych w polskiej

przestrzeni publicznej.

Inną sprawą jest potrzeba poszukiwania bardziej

atrakcyjnej formuły prowadzenia wykładu historycz-

nego, organizowania np. prezentacji multimedial-

nych czy angażowania uczniów w odtwarzanie ojczy-

stych dziejów, m.in. poprzez udział w rekonstruk-

cjach historycznych.

Cenne byłoby zwrócenie uwagi

na dzieje gospodarcze.

Chciałbym też, aby rzeczywi-

ście wspólna była troska wszystkich zaangażowa-

nych w spór o kształt nauczania historii o to, by za-

pewnić czas na zrealizowanie pełnego wykładu hi-

storii najnowszej.

W dniu 13 kwietnia 2012 r.

Klub Parlamentarny

gimnazjalnych, który ma powstrzymać destrukcję

edukacji historycznej.

Projekt PiS przewiduje mini-

malny wymiar lekcji historii na poziomie 180 godz. na

każdym etapie edukacyjnym, czyli minimum dwie lek-

cje tygodniowo.

Tylko taka ilość godzin może prowa-

dzić do osiągnięcia wymiernych celów edukacyjnych.

Przede wszystkim jednak nauczanie historii powinno

być obowiązkowe przez cały okres nauki w gimna-

zjach i szkołach ponadgimnazjalnych, w tym szczegól-

nie w liceach, obejmując zarówno historię Polski, jak

i historię powszechną.

Prawo i Sprawiedliwość propo-

nuje także, by na każdym etapie edukacji przedmiot

ten nosił niezmienną nazwę „historia”.

Przeciwko zmianom w nauczaniu historii odby-

wały się i trwają nadal protesty w kilku miastach

w kraju, w tym osób zasłużonych dla niepodległego

bytu państwa polskiego.

W ocenie protestujących

nowa podstawa programowa nauczania, która od

1 września ma obowiązywać w szkołach ponadgim-

nazjalnych, ograniczy nauczanie historii i doprowa-

dzi do osłabiania tożsamości Polaków.

Założenia pro-

ponowanej reformy spotykają się ze zdecydowanym

protestem środowiska naukowego, nauczycieli, rodzi-

ców i większości społeczeństwa, który również popie-

ram.

Jednocześnie uważam, że „akcją ratunkową”,

możliwą do przeprowadzenia natychmiast, wobec

groźnych dla Polski skutków ewentualnego wejścia

73

w życie rozporządzenia z lutego br., jest kompromiso-

wa propozycja profesora Andrzeja Nowaka, aby jeden

z proponowanych przez ministerstwo bloków tema-

tycznych do nauczania w wyższych klasach szkół po-

nadgimnazjalnych: „Ojczysty panteon i ojczyste spo-

ry”, został ustanowiony jako obowiązkowy.

Byłby to

daleko niewystarczający, ale jednak krok we właści-

wym kierunku, minimalizujący skutki niesłusznego

działania, ograniczającego kontakt młodego Polaka

z wiedzą na temat historii własnej ojczyzny.

1.

Dlaczego ministerstwo wprowadza w nowym

ramowym planie nauczania w szkołach publicznych

znaczne ograniczenie zakresu nauczania historii Pol-

ski dla większości uczniów polskich szkół, co jest

działaniem sprzecznym z zadaniami rządu RP?

2.

Jakie są opinie ekspertów ze wszystkich środo-

wisk odnośnie do rozwiązań przewidzianych w roz-

planów nauczania, po przeanalizowaniu uwag zgło-

szonych podczas konsultacji społecznych?

3.

Czy i w jakim stopniu zostały uwzględnione

przez ministerstwo edukacji uwagi zgłaszane do

projektu rozporządzenia podczas konsultacji spo-

łecznych?

4.

Czy pomimo jednogłośnej, negatywnej opinii

środowisk nauczycielskich, jak również osób zasłu-

żonych dla niepodległości Polski w sprawie obniżenia

ilości godzin historii w szkołach założenia rozporzą-

dzenia nie ulegną zmianie?

5.

Czy Pani Minister poprze projekt ustawy o na-

uczaniu historii w gimnazjach i szkołach ponadgim-

nazjalnych zgłoszony przez Klub Parlamentarny

Prawa i Sprawiedliwości?

6.

Czy Pani Minister wprowadzi niezwłocznie

korektę do rozporządzenia polegającą na ustaleniu

bloku tematycznego „Ojczysty panteon i ojczyste

spory” jako obowiązkowego w szkołach ponadgim-

nazjalnych?

Z poważaniem

Poseł Piotr Babinetz

Krosno, dnia 24 kwietnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 4557)

do ministra zdrowia

powiatowych stacji

sanitarno-epidemiologicznych

W związku z planowaną przez podkarpackiego

państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego

restrukturyzacją powiatowych stacji sanitarno-epi-

demiologicznych na terenie woj. podkarpackiego spo-

tkałem się z licznymi interwencjami zarówno przed-

stawicieli samorządu terytorialnego, jak i mieszkań-

ców regionu podkarpackiego.

W ramach planowanych zmian Powiatowa Stacja

Sanitarno-Epidemiologiczna w Jarosławiu miałaby

zostać przekształcona w ﬁlięstacjiwPrzemyślu.

Po-

wiatowa Stacja Sanitarno-Epidemiologiczna w Jaro-

sławiu działa na obszernym terenie – 1029,15 km

2

i obejmuje swoim zasięgiem ok. 122 tys. mieszkańców

powiatu.

Powiat jarosławski tworzą trzy gminy miej-

skie, dziewięć gmin wiejskich oraz trzy miasta, z któ-

rych Jarosław jest największym miastem.

Liczy ok.

40 tys. mieszkańców, gromadzi największe skupisko

przedsiębiorstw oraz średnich i mniejszych ﬁrm.

Wszystkie te zakłady wymagają nadzoru sanitarno-

-epidemiologicznego.

Rocznie laboratorium badania

wody, laboratorium mikrobiologii i żywności, wcho-

dzące w skład Powiatowej Stacji Sanitarno-Epide-

miologicznej, przeprowadzają ok. 1800 badań oraz

nadzorują ponad 2000 podmiotów.

Ponadto dysponu-

je ona bardzo dobrymi warunkami materialnymi

i lokalowymi oraz zatrudnia doświadczoną i fachową

kadrę pracowników.

Problem planowanej restrukturyzacji powiato-

wych stacji sanitarno-epidemiologicznych na terenie

województwa podkarpackiego poruszyłem w swoim

piśmie do głównego inspektora sanitarnego z dnia

12 marca 2012 r.

W odpowiedzi z dnia 26 marca 2012 r.,

znak: PPWIS.9011.33.2012, podkarpacki państwowy

wojewódzki inspektor sanitarny (który wcześniej

proponował demontaż struktury stacji sanitarno-epi-

demiologicznych na Podkarpaciu, co spotkało się

z wielkim sprzeciwem wielu środowisk, a 19 marca

spotkaniem konsultacyjnym na Podkarpaciu głów-

nego inspektora sanitarnego) zaznaczył, że reforma

Państwowej Inspekcji Sanitarnej będzie prowadzona

w latach 2013–2016 i w pierwszej kolejności dotyczyć

będzie laboratoriów funkcjonujących w strukturach

Państwowej Inspekcji Sanitarnej.

Wszelkie zmiany

z liczbie laboratoriów, zakresie obsługiwanego tere-

nu oraz rodzaju wykonywanych badań będą wyma-

gały wprowadzenia zmian w obowiązujących obec-

nie przepisach.

Ewentualna likwidacja dobrze działającej i po-

trzebnej mieszkańcom powiatu jarosławskiego Po-

wiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w Jaro-

sławiu wiązałaby się ze znacznym opóźnieniem dzia-

łań inspekcji sanitarnej oraz naraziłaby mieszkań-

ców na zagrożenia, zwłaszcza że w sytuacji zanie-

czyszczenia wody potrzebna jest natychmiastowa

interwencja.

Miasto Jarosław może zostać narażone

na straty ﬁnansowespowodowaneprzerwamiwdo-

stawie wody.

W razie likwidacji tej stacji zadania

związane z przeprowadzaniem badań i nadzorem nad

przedsiębiorcami przejmie stacja w Przemyślu, która

ponadto miałaby realizować zadania z powiatu luba-

czowskiego i przeworskiego, a jest oddalona od Jaro-

sławia o 40 km.

W tej sytuacji znacząco wydłużyłby

74

się czas dotarcia do laboratorium i okres potrzebny

do uzyskania wyników badań, a mieszkańcy powiatu

jarosławskiego musieliby ponieść dodatkowe koszty.

Likwidacja Powiatowej Stacji Sanitarno- Epidemio-

logicznej w Jarosławiu wiązałaby się również z utra-

tą miejsc pracy, które są źródłem utrzymania dla

pracowników i ich rodzin.

Ma to ogromny wymiar

społeczny w regionie podkarpackim, gdzie jest bar-

dzo wysoki stopień bezrobocia.

1.

Czy została przeprowadzona analiza dotyczą-

ca wpływu projektu demontażu struktury inspekcji

sanitarnej na Podkarpaciu na stopień bezpieczeń-

stwa sanitarnego mieszkańców województwa pod-

karpackiego, a w tym terenu obsługiwanego przez

Powiatową Stację Sanitarno-Epidemiologiczną w Ja-

rosławiu?

2.

Czy podczas prac nad projektem ewentualnej

restrukturyzacji powiatowych stacji sanitarno-epi-

demiologicznych na Podkarpaciu zostanie uwzględ-

niony wpływ jego realizacji na lokalny rynek pracy?

3.

Czy odbędą się konsultacje społeczne związane

z przewidywanymi zmianami w aktualnie obowiązu-

jących przepisach w związku z planowanym dra-

stycznym zmniejszeniem liczby tak potrzebnych la-

boratoriów funkcjonujących w ramach inspekcji sa-

nitarnej, co powodowałoby wielokrotne powiększenie

obsługiwanego przez nie obszaru i zdecydowane

zmniejszenie dostępu mieszkańców do ich usług oraz

rozszerzenie zakresu wykonywanych badań?

w celu zaniechania planowanej restrukturyzacji po-

wiatowych stacji sanitarno-epidemiologicznych na

Podkarpaciu, w tym likwidacji laboratoriów, uwzględ-

niając postulaty zarówno przedstawicieli samorządu

Z poważaniem

Poseł Piotr Babinetz

Krosno, dnia 25 kwietnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 4558)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie zliberalizowania kar

i zniesienia kary pozbawienia wolności

Szanowny Panie Ministrze!

Obowiązujący w pol-

skim porządku prawnym Kodeks karny wprowadza

możliwość, zgodnie z art. 178a § 2, karania nietrzeź-

wych rowerzystów karą pozbawienia wolności do

1 roku.

Sankcja ta jest w porównaniu do innych kra-

jów europejskich dość wysoka i nieadekwatna w sto-

sunku do popełnionego czynu.

Warto zaznaczyć i podkreślić, iż wiele krajów bar-

dziej liberalnie traktuje nietrzeźwych rowerzystów.

Zamiast kar pozbawienia wolności stosuje się głów-

nie kary grzywny.

Dania, Finlandia, Irlandia, Islan-

dia, Norwegia, Szwecja i Wielka Brytania to pań-

stwa, które nie posiadają określonego limitu alkoho-

lu we krwi i progu trzeźwości dla rowerzystów.

Obo-

wiązuje natomiast zasada, która umożliwia ukaranie

takiej osoby bezpośrednio przez policjanta lub przez

sąd.

O tym, czy rowerzysta jest niebezpieczny dla

otoczenia, decyduje właśnie sam policjant.

Ponadto,

strażnicy prawa nie nadużywają własnych upraw-

nień i wymierzają karę tylko wtedy, gdy jest to na-

prawdę konieczne i wskazane.

Co więcej, kary pieniężne w tych krajach są ściśle

ustalone i odpowiadają obowiązującym tam normom.

Tak na przykład: Dania – mandat dla rowerzysty po-

ruszającego się pod wpływem alkoholu to ok. 70 €;

Irlandia – mandat taki to wysokość ok. 100 €; Islan-

dia – mandat, który rowerzysta otrzymuje na miejscu

zdarzenia, to ok. 30 €; Norwegia – kara przydzielona

przez sąd to ok. 130 €.

Jak widać powyżej, grzywny są raczej łagodne.

W krajach tych rowerzysta nie może stracić prawa

jazdy ani traﬁćdowięzienia–wyjątekstanowije-

dynie Wielka Brytania, gdzie istnieje przepis, który

mówi o karze pieniężnej lub miesiącu pozbawienia

wolności.

Ponadto, wg danych na rok 2011, ilość zatrzyma-

nych pijanych rowerzystów, wobec których zastoso-

wano art. 178a § 2, to prawie 64 tys. osób.

Jest to

olbrzymia liczba, która prowadzi głównie do zwięk-

szenia kosztów odbywania kary oraz przede wszyst-

kim do zapełniania więzień (większość odbywają-

cych karę „przestępców” w zakładach karnych

w Polsce, to właśnie nietrzeźwi rowerzyści).

Co wię-

cej, często zdarza się tak, iż czynu tego dopuszcza

się wielokrotnie jedna osoba, co prowadzi do powsta-

nia w tym zakresie recydywy i automatycznie zwięk-

szenia kary.

Sankcja karna jest więc tu nieadekwat-

na i nie prowadzi w tym przypadku do koniecznej

resocjalizacji.

Biorąc całość pod uwagę, pragnę zaznaczyć, iż

nietrzeźwi rowerzyści narażają na niebezpieczeństwo

przede wszystkim siebie.

Nie stwarzają wypadków na

tak olbrzymią skalę jak kierowcy samochodów, gdzie

ucierpieć mogą potencjalnie także osoby postronne.

Zrównywanie nietrzeźwych rowerzystów do nietrzeź-

wych kierowców jest niesłuszne i należy ten stan rze-

czy w moim przekonaniu jak najszybciej zmienić.

W związku z nakreślonym wyżej problemem

ze mnie sprawie?

2.

Czy przewidywana jest nowelizacja Kodeksu

karnego w wyżej wymienionej sprawie i złagodzenie

kar dla nietrzeźwych cyklistów?

75

3.

Czy przewiduje Pan przywrócenie charakteru

wykroczenia w tym zakresie?

Z poważaniem

Warszawa, dnia 30 kwietnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 4559)

do ministra pracy i polityki społecznej

które warunkują prawo

do świadczeń rodzinnych

W mojej pracy poselskiej spotykam się z wieloma

prośbami o interwencję w sprawie zmian w ustawie

nych.

Jednym z podmiotów, który zwrócił się do mnie

z zapytaniem, jest Ogólnopolskie Stowarzyszenie Ro-

dzin Osób Niepełnosprawnych „Razem możemy wię-

cej”.

Na co dzień boryka się ono z trudnym dostępem

do tej formy pomocy państwa.

przypada termin, w którym powinna nastąpić wery-

ﬁkacjawysokościświadczeńrodzinnych,atakżepro-

gów dochodowych, od których uzależnione jest prawo

do wspomnianych świadczeń.

Jak stanowi ustawa, zmiana wysokości świadczeń

rodzinnych oraz wysokość progów, które warunkują

ich dostępność, powinna ulegać zmianie co 3 lata.

W roku 2006 oraz 2009 nastąpiły regulacje, ale zmia-

nie wysokości podlegały tylko niektóre rodzaje świad-

czeń rodzinnych.

Ostatnia weryﬁkacjaprogówdochodowychmiała

miejsce w 2004 r.!

Tak więc od początku wejścia

w życie wspomnianej ustawy progi nie zostały pod-

wyższone, pogorszyła się natomiast sytuacja mate-

rialna wielu polskich rodzin.

Zwiększyły się koszty

życia, znacznie podrożała żywność oraz opłaty za

prąd, gaz oraz wodę.

Wg analityków średnie koszty

utrzymania rodziny wzrosły w tym czasie o ok. 21%.

Zmiana progów dochodowych mogłaby zatem popra-

wić sytuację tysięcy Polaków.

Z roku na rok maleje ilość osób uprawnionych do

pobierania świadczeń rodzinnych.

W 2008 r. ze świad-

czeń rodzinnych skorzystało 2590,5 tys. osób, a więc

a w 2010 r.

– 2219 tys. osób.

Tak więc w okresie od

2007 do 2010 r. liczba rodzin, które otrzymały tę for-

mę pomocy, spadła aż o 454,8 tys.

W związku z przedstawionymi argumentami ape-

luję do Pana Ministra o podjęcie prac mających na

celu zmianę progów dochodowych zawartych w usta-

dzinnych.

Brak zmian w drastyczny sposób przyczy-

nia się do dalszego ubożenia Polaków.

Proszę także o odpowiedź na następujące pyta-

nia:

Czy ministerstwo zdaje sobie sprawę, że nie zmie-

niając progów uprawniających do świadczeń socjal-

nych, przyczynia się do drastycznej degradacji mate-

rialnej polskich rodzin?

Czy ministerstwo jest świadome, że nie podwyż-

szając progów, spycha na najuboższe rodziny i ludzi

niepełnosprawnych koszty kryzysu gospodarczego?

wadzi prace mające na celu zmianę wysokości świad-

czeń rodzinnych oraz progów dochodowych weryﬁ-

kujących dostępność tych świadczeń?

Z poważaniem

Poseł Marzena Machałek

Warszawa, dnia 16 kwietnia 2012 r.

(nr 4560)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Rząd Donalda Tuska

podjął w poprzedniej kadencji Sejmu szkodliwą dla

całego województwa dolnośląskiego decyzję o opóź-

nieniu budowy trasy szybkiego ruchu S3 na odcinku

Nowa Sól – Legnica.

Jej konsekwencją jest zahamo-

wanie rozwoju regionu, pogorszenie sytuacji na ryn-

ku pracy, marnotrawstwo pieniędzy wydanych przez

różne podmioty na przygotowania do tej inwestycji.

W związku z dramatycznymi konsekwencjami

opóźnienia budowy drogi S3 proszę Pana Ministra

Jakie całościowe koszty poniósł Skarb Państwa

oraz instytucje państwowe na przygotowanie inwe-

stycji drogowej S3 na wspomnianym odcinku?

Jakie koszty poniosły samorządy na przygotowa-

nie do budowy tego fragmentu drogi szybkiego ruchu

oraz jakie są ich straty spowodowane odłożeniem bu-

dowy w czasie?

Do kiedy ważne są projekty, decyzje środowisko-

we, uzgodnienia i wykonana dokumentacja przygo-

towana pod realizację omawianej inwestycji?

Kiedy dokładnie rząd planuje rozpoczęcie budowy

trasy S3 na odcinku Nowa Sól – Lubawka, ponieważ

określenie „po 2013” jest bardzo ogólne?

76

Czy ministerstwo szacowało pośrednie koszty

braku uruchomienia tej trasy?

Jakie zobowiązania nakłada na Polskę umowa

z Czechami w sprawie budowy S3 i jakie mogą być

konsekwencje niewywiązania się z tej umowy?

Czy ministerstwo posiada informację, jak decyzja

o przesunięciu budowy S3 wpłynęła na rozwój sieci

drogowej na Dolnym Śląsku, ile inwestycji wstrzy-

mano bądź przesunięto, ile środków europejskich

przepadło z tego powodu, czy budowanie trasy dwu-

pasmowej ze Świnoujścia do Nowej Soli w tej sytuacji

nie jest wyrzucaniem pieniędzy, skoro nie będzie ona

pełnić funkcji międzynarodowej?

Z wyrazami szacunku

Poseł Marzena Machałek

(nr 4561)

do ministra pracy i polityki społecznej

zasiłku pielęgnacyjnego oraz zrównania

i dodatku pielęgnacyjnego

Zasiłek pielęgnacyjny oraz dodatek pielęgnacyjny

to dwa świadczenia z zakresu zabezpieczenia społecz-

nego o bardzo podobnym celu, jednakże będące

przedmiotem zupełnie odmiennych regulacji.

Zasiłek

pielęgnacyjny przyznawany jest w celu częściowego

jednostkę wskazaną przez wójta, burmistrza bądź

prezydenta miasta (jako zadanie zlecone z zakresu

administracji rządowej).

Z kolei drugie z omawianych

świadczeń, dodatek pielęgnacyjny, przysługuje oso-

bom uprawnionym do emerytury bądź renty, w przy-

padku gdy została ona uznana za całkowicie niezdol-

ukończyła 75. rok życia.

Podstawą jego wypłaty (któ-

rej dokonuje Zakład Ubezpieczeń Społecznych) jest

Najistotniejszym elementem różnicującym sytu-

ację osób pobierających któreś z ww. świadczeń jest

ich wysokość i sposób waloryzacji.

Dodatek pielęgna-

cyjny waloryzowany jest corocznie z dniem 1 marca,

tak jak emerytury i renty.

Na mocy ostatniej walory-

zacji wypłacany on jest obecnie w kwocie 195,67 zł.

Z kolei ustawa o świadczeniach rodzinnych stanowi,

iż ich wysokość, w tym zasiłku pielęgnacyjnego, we-

ryﬁkowanajestco3lata,anowekwotyobowiązu-

ją od dnia 1 listopada roku weryﬁkacji.

Obecnie

obowiązująca wysokość zasiłku pielęgnacyjnego, tj.

153 zł, określona została w 2006 r.

Podczas kolejnej

weryﬁkacji,w2009r.,powołującsięnatrudnąsytu-

ację budżetową państwa, zrezygnowano z podwyż-

szenia niektórych świadczeń rodzinnych, w tym rów-

nież zasiłku pielęgnacyjnego, wskutek czego świad-

czenie to wypłacane jest w wysokości niezmienionej

od przeszło 6 lat.

1.

Czy od nowego roku zasiłkowego, tj. od 1 listopa-

da 2012 r., wysokość zasiłku pielęgnacyjnego ulegnie

podwyższeniu?

Jeżeli tak, to do jakiej wysokości?

2.

Czy ministerstwo powróci do planów z 2009 r.

w sprawie projektu ustawy zrównującej wysokość do-

datku pielęgnacyjnego i zasiłku pielęgnacyjnego?

3.

Jaki byłby planowany koszt ww. reformy?

Z poważaniem

Poseł Damian Raczkowski

Białystok, dnia 23 kwietnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 4562)

do ministra transportu,

ustalanych przez wojewodów

na podstawie ustawy o szczególnych

kresie dróg publicznych, zwana potocznie specusta-

wą drogową, wprowadziła uproszczony tryb nabywa-

nia przez władze publiczne nieruchomości pod inwe-

stycje drogowe.

Na podstawie nowelizacji ww. ustawy

w zakresie ustalania i przyznawania odszkodowań

za nieruchomości przejęte pod drogi publiczne.

W ten

sposób wojewoda, w odniesieniu do dróg krajowych

i wojewódzkich, na mocy decyzji ustala należne po-

szczególnym podmiotom odszkodowanie za przejęte

nieruchomości.

Stronie niezadowolonej z wysokości

przyznanego przez wojewodę odszkodowania przy-

sługuje odwołanie do ministra.

Niestety zdarzają się sytuacje, w których byli wła-

ściciele latami nie mogą uzyskać należnego im od-

szkodowania.

W ramach działalności mojego biura

poselskiego spotkałem się z przypadkiem osoby, któ-

ra takiej rekompensaty nie może otrzymać od 2010 r.,

77

kiedy to została wydana pierwsza decyzja ustalająca

odszkodowanie.

Została ona na skutek odwołania by-

łych właścicieli uchylona przez ministra, podobnie

jak następna wydana w tej samej sprawie przez wo-

jewodę.

Obie decyzje wojewody wydane zostały w opar-

ciu o operaty szacunkowe sporządzone przez tego

samego rzeczoznawcę majątkowego, który za każdym

razem wycenił nieruchomość w sposób niezgodny

ster uchylił obie decyzje.

Wojewoda powołał po raz

trzeci tego samego rzeczoznawcę, a wydana na pod-

stawie jego wyceny decyzja o odszkodowaniu również

została zaskarżona, obecnie sprawa jest na etapie

rozpatrywania odwołania przez ministra.

Każda z ko-

lejnych wycen opiewała na coraz to niższą sumę,

w związku z czym ostatnia decyzja wojewody ustala-

ła odszkodowanie w wysokości zaledwie połowy pier-

wotnej wyceny.

Takie postępowanie wojewody, który w tej samej

sprawie konsekwentnie korzysta z usług tego samego

rzeczoznawcy, którego sposób wyceny już dwa razy

został zakwestionowany przez organ wyższego stop-

nia, prowadzi do sytuacji, w której byli właściciele już

ponad dwa lata nie mogą uzyskać należnej rekom-

pensaty z tytułu wywłaszczenia nieruchomości na

cele publiczne.

Tego typu sytuacja z pewnością nie

jest zgodna z art. 8 Kodeksu postępowania admini-

stracyjnego, który wymaga, aby organ administracji

publicznej prowadził postępowanie w sposób budzący

1.

Czy ministerstwo monitoruje przypadki, takie

jak wyżej opisana sprawa, w których kolejne decyzje

wojewody ustalające odszkodowanie są uchylane

przez ministra, w związku z czym termin uzyskania

godziwej rekompensaty przez byłych właścicieli ule-

ga ciągłemu przesunięciu w czasie?

Czy takie sytu-

acje pozostają w zgodzie z założeniami specustawy

drogowej?

2.

Jaki procent spraw w ministerstwie w zakresie

odszkodowań stanowią takie jak opisana wyżej, tzn.

w których więcej niż jedna decyzja wojewody ustala-

jąca odszkodowanie w stosunku do tych samych wła-

ścicieli została uchylona przez ministra i przekazana

wojewodzie do ponownego rozpatrzenia?

3.

Jaki procent byłych właścicieli nieruchomości

w latach 2010 i 2011 odwołało się od decyzji wojewo-

dy ustalającej wysokość odszkodowania?

4.

Jaki procent stanowią sprawy, w których byli

właściciele nie otrzymują należnego odszkodowania

przez okres dłuższy niż rok od wydania nieruchomo-

ści pod inwestycję drogową?

5.

Jaki jest przeciętny okres rozpatrywania takie-

go odwołania przez ministra?

Czy minister przestrze-

ga określonego w Kodeksie postępowania admini-

stracyjnego miesięcznego terminu przewidzianego

na rozpatrzenie odwołania?

6.

Jak powyższe dane przedstawiają się w przy-

padku województwa podlaskiego?

Z poważaniem

Poseł Damian Raczkowski

Białystok, dnia 24 kwietnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 4563)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie karygodnych przypadków

watelom oraz wyciągnięcie konsekwencji wobec nie-

przestrzegających prawa funkcjonariuszy Policji.

Uzasadnienie: Ostatnie kilka lat to okres gwał-

townie narastającej przemocy organów państwa wo-

bec niewinnych ludzi.

Politycy Platformy Obywatel-

skiej uwielbiają straszyć wyborców rzekomo brutal-

nymi rządami z lat 2005–2007.

W rzeczywistości

jednak to po roku 2007 mają miejsce bezprzykładne

napaści funkcjonariuszy na obywateli, niekiedy na

zupełnie przypadkowe osoby.

Sytuacje te pokazują,

że państwo nasze po raz kolejny nie zdaje egzaminu!

I to zupełnie elementarnego egzaminu z zapewnienia

bezpieczeństwa swym obywatelom.

Za prasą pozwolę sobie – wyrywkowo – przypo-

mnieć choćby sprawę sprzed kilkunastu miesięcy,

kiedy to w Łodzi policjanci o 6 rano omyłkowo wyła-

mali drzwi mieszkania nr 6 zamiast 6a, a potem

wrzucili do pomieszczenia granat hukowy, którym

ogłuszyli chorą na serce kobietę.

W 2008 r. na war-

szawskim Wrzecionie policjanci omyłkowo wtargnę-

li do mieszkania informatyka Piotra D. – obezwład-

niając go, złamali mu trzy kręgi, a jego narzeczonej

przyłożyli kolbą w głowę.

Z przerażeniem oglądałam

również nagranie wykonane 11 listopada 2011 r., ilu-

strujące napaść na ulicy przez nieumundurowanego

i zakapturzonego funkcjonariusza na przechodnia.

Nieumundurowanego funkcjonariusza, który kopie

po twarzy przechodnia, asekuruje umundurowany

policjant!

Po powaleniu na ziemię przechodzień zo-

stał skopany po twarzy, choć nie stawiał żadnego

oporu (nagranie tej sytuacji dostępne m.in.: http://

www.youtube.com/watch?v=1LK7AQ8hhsI&feature-

=related).

78

po przewiezieniu do sądu poszkodowany został…

skazany na pozbawienie wolności.

Sąd bezkrytycznie

uwierzył zeznaniom policjanta, jakoby to funkcjona-

riusz został zaatakowany!

Nic mi zaś nie wiadomo,

aby ten funkcjonariusz poniósł jakąkolwiek karę,

choćby dyscyplinarną.

Kilka dni temu mieliśmy zaś do czynienia w Ka-

towicach z kolejnym aktem bestialskiego ataku funk-

cjonariuszy na niewinnych ludzi.

Wtargnęli do miesz-

kania i pobili kobietę i mężczyznę, bo… policjantom

pomyliły się mieszkania!

Abstrahując nawet od wyjątkowo nieudolnego

przygotowania operacyjnego działania tak drażliwe-

go społecznie, jak wtargnięcie do prywatnego miesz-

kania na osiedlu, a więc godnej komedii policyjnej

„sprawności” dowodzenia, pragnę zwrócić uwagę na

znacznie poważniejszy aspekt sprawy.

Bo kwestią zasadniczą nie jest nawet kwestia

omyłkowego i bezprawnego wejścia Policji do miesz-

kania Bogu ducha winnych ludzi.

Kwestią zasadniczą

jest sprawa zachowania funkcjonariuszy Policji w cza-

sie tego najścia.

Otóż z doniesień medialnych wyni-

ka, że najpierw ciężko pobili niestawiających oporu

gospodarzy domu, kobietę i mężczyznę, a dopiero póź-

niej zaczęli zadawać im pytania!

Taki sposób „proce-

dowania” byłby skandaliczny nawet, gdyby Policja

stosowała go wobec osób rzeczywiście winnych po-

pełnienia jakiegoś przestępstwa!

Przypomnę, że w praworządnym państwie Policja

i policjanci nie mają prawa wymierzania i stosowania

kar cielesnych ani bezzasadnej brutalności wobec lu-

dzi niestawiających im ﬁzycznegooporu.

Kwestią zasadniczą jest, jakich procedur Policja

powinna przestrzegać w czasie zatrzymania podej-

rzanego.

Kwestią zasadniczą jest też nie tylko od-

szkodowanie dla osób tak bezprawnie potraktowa-

nych przez Policję, ale również zapobieganie takim

przestępstwom – bo jest to przestępstwo popełnione

przez funkcjonariusza – w przyszłości.

Pragnę również, jako posłanka Prawa i Sprawie-

dliwości, kategorycznie przypomnieć polskim poli-

cjantom, a zwłaszcza ich przełożonym, że jakiekol-

wiek bicie czy znęcanie się nad zatrzymanym jest nie

tylko czynem głęboko niemoralnym, ale również zwy-

kłym bezprawiem – przestępstwem, które musi pod-

legać karze.

Tymczasem spotykam się z opiniami, że

w Polsce pod rządami premiera Tuska zwykły czło-

wiek czuje się coraz bardziej niebezpiecznie, za to

prominenci bywają bezkarni.

Co się dzieje ze standardami pracy polskiej Po-

licji?

Co procedury normujące reguły postępowania wo-

bec osób podejrzanych mówią o zastosowaniu przemo-

cy bezpośredniej przez funkcjonariuszy?

Jak ocenia Pan postępowanie nieumundurowane-

go funkcjonariusza, który 11 listopada 2011 r. kopał

po twarzy leżącego na ziemi mężczyznę?

Jak ocenia Pan postepowanie funkcjonariuszy,

którzy 20 marca 2012 r. pobili niewinne osoby w ich

własnym mieszkaniu (bo policjantom pomyliły się

mieszkania) w Katowicach przy ul. Orkana?

Czy wobec funkcjonariuszy uczestniczących w opi-

sanych powyżej zajściach wyciągnięto konsekwencje

służbowe?

Jeśli tak, to jakie?

Warszawa, dnia 20 kwietnia 2012 r.

(nr 4564)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie zasad dostępu

Szanowny Panie Ministrze!

Na oﬁcjalnychstro-

nach Ministerstwa Sprawiedliwości została za-

mieszczona broszura pt. „Deregulacja dostępu do

zawodów” (http://ms.gov.pl/pl/deregulacja-dostepu-

-do-zawodow/download,1745,0.html).

Na str. 8 tej

broszury, w podtytule „Przykłady z życia wzięte”,

podano informacje o zawodzie „pośrednik nierucho-

mości”, z których wynika, jakie wymagania musi

spełnić dziś kandydat na pośrednika nieruchomości

i jakie będzie musiał spełnić po deregulacji.

Wska-

zano także, dla porównania, że w takich krajach jak

np. Niemcy, Czechy, Litwa, Hiszpania czy Wielka

Brytania zawód ten nie jest w ogóle reglamentowa-

ny, natomiast w Austrii, Belgii, Danii, Słowenii,

Szwecji wymagane jest najczęściej jedynie wykształ-

cenie co najmniej średnie.

stawienie bardziej szczegółowych informacji dotyczą-

cych zasad dostępu do zawodu pośrednik nierucho-

mości w wymienionych w broszurze krajach.

W szcze-

gólności proszę o informacje: Jakie warunki musi

spełnić osoba, która chce wykonywać ten zawód, na

czym polega wykonywanie tego zawodu (zakres

uprawnień), czy zakresy uprawnień pośredników

w poszczególnych krajach, w tym w Polsce, różnią

się, a jeżeli tak, to jakie są te różnice oraz jak jest

skonstruowana odpowiedzialność zawodowa pośred-

ników nieruchomości w tych krajach?

Z wyrazami szacunku

Poseł Julia Pitera

Warszawa, dnia 23 kwietnia 2012 r.

79

Interpelacja

(nr 4565)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie przewlekłości w rozpatrywaniu

na pokrycie kosztów związanych

administracyjnej oraz na pokrycie części

kwaliﬁkowanych kosztów inwestycji ujętych

i warzyw sp. z o.o. Idealsad z prośbą o pomoc w to-

czącym się postępowaniu o przyznanie pomocy ﬁnan-

sowej na pokrycie kosztów związanych z utworze-

niem grupy producentów i prowadzeniem działalno-

ści administracyjnej oraz o przyznanie pomocy ﬁnan-

sowej na pokrycie części kwaliﬁkowanych kosztów

nia do uznania za okres od dnia 7 maja 2011 r. do

dnia 6 listopada 2011 r.

Powyższa spółka, decyzją marszałka wojewódz-

twa mazowieckiego z dnia 26 stycznia 2012 r., zosta-

ła uznana za organizację producentów owoców i wa-

rzyw w grupie produktów owoce i w grupie produk-

tów warzywa.

Wcześniej, dnia 23 grudnia 2012 r.,

spółka złożyła wniosek o przyznanie pomocy ﬁnan-

sowej, zgodnie z art. 103a w zw. z art. 125e rozporzą-

nika 2007 r. ustanawiającym wspólną organizację

niektórych produktów rolnych.

Mazowiecki Oddział

Regionalny ARiMR pismem z dnia 19 marca 2012 r.

poinformował spółkę, że postępowanie w sprawie

przedmiotowego wniosku ulega przedłużeniu o jeden

miesiąc ze względu na „wysoce złożony charakter

sprawy”.

Termin na wydanie decyzji został zakreślo-

ny do dnia 22 kwietnia 2012 r.

Jednakże zamiast

decyzji spółka otrzymała kolejne pismo (z dnia 20 kwiet-

nia 2012 r., a więc sporządzone na dwa dni przed

upływem wcześniej wskazanego terminu), w którym

została poinformowana, że postępowanie ulega prze-

dłużeniu o kolejny miesiąc i że decyzja zostanie wy-

dana do dnia 22 maja 2012 r.

Tym razem powodem

niezałatwienia sprawy w terminie było „wejście

w życie w dniu 5 kwietnia br. rozporządzenia wyko-

nia 2012 r. zmieniającego rozporządzenie wykonaw-

cze (UE) nr 543/2011 ustanawiające szczegółowe

sektora przetworzonych owoców i warzyw, i brak wy-

tycznych w sposobie weryﬁkowaniawnioskówopłat-

ność w oparciu o ww. rozporządzenie”.

Spółka Idealsad realizuje inwestycję o wartości

972 835 zł, a przedłużające się postępowanie unie-

możliwia prowadzenie prac.

Ponadto rolnicy zrzesze-

ni w tej grupie producentów nie zostali w sposób wy-

czerpujący poinformowani o zmianie przepisów,

w związku z czym są zdezorientowani i nie rozumie-

ją, dlaczego mają rozliczać się na nowych, a nie na

dotychczasowych zasadach, skoro wniosek złożyli na

podstawie ówcześnie obowiązujących przepisów.

1.

Jakie są szczegółowe zasady przyznawania po-

mocy ﬁnansowej na pokrycie kosztów związanych

wej na pokrycie części kwaliﬁkowanychkosztówin-

westycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodze-

nia do uznania dla grup producentów rolnych?

2.

Jak przebiega procedura rozpatrywania wnio-

sku o przyznanie takiej pomocy?

3.

Jakie są szczegółowe podstawy prawne dla kwe-

stii poruszonych w dwóch poprzednich pytaniach?

4.

Ile wniosków o pomoc ﬁnansowąwopisywa-

nym zakresie zostało złożonych do ARiMR za roczne

lub półroczne okresy przypadające na ubiegły rok, ile

z nich zostało rozpatrzonych pozytywnie, ile nega-

tywnie, a ile jeszcze czeka na rozpatrzenie?

5.

Jakie są powody odmowy przyznania pomocy

ﬁnansowejwopisywanymzakresie?

6.

Jakie są inne przyczyny nierozpatrzenia do tej

pory wszystkich wniosków poza ich dużą liczbą?

7.

Jak wynika z pisma Mazowieckiego Oddziału

Regionalnego ARiMR z dnia 20 kwietnia 2012 r.

(9007/6700/003/06) powodem niezałatwienia w termi-

nie wniosków jest „brak wytycznych w sposobie wery-

ﬁkowaniawnioskówopłatność”.

Ktojestobowiązany

wydać ww. wytyczne, kiedy zostaną wydane?

8.

Czy rzeczywiście nie ma żadnych wytycznych

w tym zakresie?

9.

Co w sytuacji prawnej i faktycznej grup produ-

centów rolnych spowoduje zmiana rozporządzenia

wykonawczego i w jaki sposób przepisy rozporządze-

nia nr 302/2012 będą miały zastosowanie do toczą-

cych się już postępowań o przyznanie pomocy?

Z wyrazami szacunku

Poseł Julia Pitera

Warszawa, dnia 26 kwietnia 2012 r.

80

Interpelacja

(nr 4566)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie dopuszczenia do użytku

Szanowny Panie Ministrze!

23 kwietnia 2012 r.

na portalu Wirtualna Polska ukazała się informacja

Polskiej Agencji Prasowej pt. „Minister utajnia wy-

niki badań, a pszczoły giną”.

Z artykułu wynika, że

minister rolnictwa, powołując się na tajemnice przed-

siębiorstwa, nie chce ujawnić dokumentów, na pod-

stawie których dopuścił możliwość korzystania ze

środków ochrony roślin i herbicydów powodujących

– zdaniem części badaczy – zagładę pszczół.

Ponadto 374 środki ochrony roślin – w tym podej-

rzane o szkodzenie pszczołom neonikotynoidy – mo-

gły zostać dopuszczone do użytku w Polsce bez pod-

stawy prawnej, bowiem ministerstwo rolnictwa nie

opracowało na czas aktów wykonawczych.

sunkowanie się do informacji zawartych w tym arty-

kule.

W szczególności proszę o wyjaśnienie:

— czy akty wykonawcze do ustawy o ochronie ro -

ślin zostały opracowane we właściwym terminie;

— czy 374 środki ochrony roślin, o których mowa

w artykule, zostały dopuszczone do użytku w Polsce

zgodnie z obowiązującymi przepisami;

— czy neonikotynoidy, o których mowa w arty -

kule, zostały dopuszczone do użytku w Polsce oraz

czy mogą szkodzić pszczołom, a jeżeli tak, to w jaki

sposób;

— dlaczego badania, które dostarczyli producen -

ci środków ochrony roślin, dotyczące bezpieczeństwa

tych środków nie mogą zostać ujawnione.

Ponadto proszę o udostępnienie informacji doty-

czących populacji pszczół na terenie Polski, w szcze-

gólności proszę o wyjaśnienie, czy przekazywane

przez prasę dane dotyczące redukcji tej populacji są

wiarygodne, a jeżeli tak, to co jest przyczyną reduk-

cji populacji pszczół i jakie działanie podejmuje i za-

mierza podjąć minister rolnictwa w celu powstrzy-

mania tej tendencji.

Z wyrazami szacunku

Poseł Julia Pitera

Warszawa, dnia 24 kwietnia 2012 r.

(nr 4567)

do ministra pracy i polityki społecznej

Szanowny Panie Ministrze!

Zgodnie z ustawą

nych w br. przypada termin weryﬁkacjiwysokości

świadczeń rodzinnych i progów dochodowych, od któ-

rych zależy prawo do ww. świadczeń oraz od którego

zależy liczba osób korzystających ze wsparcia.

W związku z tym do mojego biura poselskiego

wpłynęło pismo Zarządu Ogólnopolskiego Stowarzy-

szenia Osób Niepełnosprawnych „Razem możemy

więcej” dotyczące weryﬁkacjiwysokościświadczeń

rodzinnych oraz progów dochodowych, od których

dług stowarzyszenia problemem jest coraz mniejsza

dostępność świadczeń rodzinnych.

Z korespondencji

wynika, iż krąg beneﬁcjentówmaleje,niewskutek

proporcjonalnego bogacenia się społeczeństwa, lecz

ze względu na wzrost minimalnego wynagrodzenia,

przy równoczesnym ustaleniu wysokość progów do-

chodowych na poziomie niższym niż wysokość mini-

mum egzystencji (koszyk dóbr niezbędnych do pod-

trzymania funkcji życiowych człowieka i sprawności

psychoﬁzycznej).

Utrzymane są kwoty kryterium dochodowego na

dzin, mierzone wskaźnikiem inﬂacji,wzrosłyo21%,

przez co maleje siła nabywcza każdego świadczenia.

Osoby otrzymujące minimalne wynagrodzenie ze

ków rodzinnych, które stają się też coraz mniej do-

stępne dla osób niekorzystających z nich wcześniej.

Według piszących wniosek ten znajduje potwier-

dzenie w statystykach, o czym świadczy zmniejsza-

jąca się liczba dzieci, na które wypłacany jest zasiłek

rodzinny, tj. w latach 2004–2010 o ponad 2,5 mln

(spadek o 46%), oraz liczba rodzin korzystających ze

świadczeń rodzinnych – od 2007 do 2010 r. zmniej-

szyła się o ok. 450 tys., a liczba wydanych zasiłków

rodzinnych o 963 tys. w analogicznym okresie.

Czy zostaną w br. przeprowadzone weryﬁkacjewy-

czy prowadzone są prace nad zmianą wysokości pro-

gów dochodowych na poziomie nie niższym niż wy-

sokość minimum egzystencji, co zapobiegłoby dalsze-

81

mu ograniczaniu dostępu obywateli do świadczeń

rodzinnych?

Z wyrazami szacunku

Poseł Julia Pitera

(nr 4568)

do ministra zdrowia

w sprawie uprawnień pacjentów

Szanowny Panie Ministrze!

Wobec wejścia w ży-

nia 2012 r.) proszę Pana Ministra o odpowiedź na

wątpliwości zgłaszane przez lekarzy geriatrów, do-

tyczące uprawnień do zapisywania pacjentom le-

ków refundowanych.

Geriatria jest specyﬁcznągałęziąmedycyny,któ-

rej program specjalizacyjny obejmuje multidyscypli-

narną wiedzę.

Od początku powstania w związku

z występującą bardzo często u osób starszych wielo-

chorobowościa w jej zakresie jest równoległe leczenie

chorób układu krążenia, cukrzycy, osteoporozy, nie-

trzymania moczu, przerostu prostaty, otępienia, de-

presji czy POChP.

Celem podejścia geriatrycznego

w prowadzonym leczeniu jest unikanie wielolekowo-

ści wynikającej z równolegle prowadzonych wielu te-

rapii pozbawionych koordynowania przez jednego

lekarza.

Efektem braku takiego podejścia jest ilość

przyjęć do szpitali z powodu jatrogenii polekowej osób

po 80. roku życia, która wynosi 20–30% wszystkich

przyjęć osób w tym przedziale wiekowym.

Pacjenci

geriatryczni, często niesprawni ruchowo, nie są

w stanie pokonać barier związanych z corocznym do-

cieraniem na wizyty do kilku specjalistów.

Wprowa-

dzenie rozwiązań „jedna choroba – jeden specjalista”

w przypadku osób starszych jest zatem zaprzecze-

niem podstawowego standardu geriatrycznego.

1.

Czy procedury realizowane w oddziałach ge-

riatrycznych w trakcie całościowej oceny geriatrycz-

nej, uznane przez NFZ jako oddzielny punkt reali-

zowany wobec osób po 60. roku życia, dotyczące

oceny obecności otępienia, depresji i parkinsonizmu,

diagnozowane w oparciu o standardy z geriatrii zło-

żone do akceptacji w MZ w maju 2010 r. przez Zespół

ds. Gerontologii upoważniają do wypisywania re-

fundacji przy leczeniu przytoczonych jednostek cho-

robowych?

2.

Czy lekarze geriatrzy diagnozujący po raz pierw-

szy w poradniach geriatrycznych chorych z niespraw-

nością z powodu nieodwracalnego pogorszenia stanu

zdrowia mogą kontynuować leczenie lekami posiada-

jącymi zdeﬁniowanąrefundacjęwoparciuoordyna-

cje lekowe sprzed kilku lat?

Z wyrazami szacunku

Poseł Beata Małecka-Libera

Dąbrowa Górnicza, dnia 23 kwietnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 4569)

do ministra środowiska

w sprawie ochrony przyrody akwenu

zmierzające do ograniczenia korzystania z akwenu

przez człowieka.

Obszar ten jest objęty ochroną Nad-

morskiego Parku Krajobrazowego i obszaru Natura

2000.

W jego sąsiedztwie znajdują się rezerwaty Me-

chlińskie Łąki, Beka i Słone Łąki.

Mimo to postulu-

je się o wprowadzenie dalszych obostrzeń.

Na przy-

kład na etapie opracowywania projektów ochrony

foki szarej i morświna realizowanych w ramach pro-

jektu „Wsparcie restytucji i ochrony ssaków bałtyc-

kich w Polsce” (V.

1.

Wspieranie kompleksowych pro-

jektów z zakresu ochrony siedlisk przyrodniczych

– ekosystemów – na obszarach chronionych oraz za-

chowanie różnorodności gatunkowej), prowadzonego

przez WWF Polska, współﬁnansowanegoprzezUnię

Europejską ze środków Europejskiego Funduszu

pojawił się postulat ustanowienia „ostoi” lub „miejsc

odpoczynku” dla ww. gatunków w obrębie Zatoki

Puckiej i jej brzegów.

Jednocześnie wskazano, że

miejsca takie powinny posiadać strefy ochronne

ograniczające dostęp człowieka.

Jako zakładane lo-

kalizacje wymienia się plażę na Cyplu Helskim

(wschodni koniec Półwyspu Helskiego), Ryfa Mew

i Mewią Łachę (na Zatoce Gdańskiej), nie wyklucza-

jąc innych.

Proszę o odpowiedź na następujące pytania:

1.

Czy jest konieczne dalsze ograniczanie dostępu

człowieka do Zatoki Puckiej?

2.

Czy można wprowadzać takie ograniczenia bez

solidnych badań naukowych, a także bez rzetelnego

82

oszacowania ich skutków społecznych i społeczno-

-ekonomicznych?

Z poważaniem

Poseł Iwona Guzowska

Gdańsk, dnia 23 kwietnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 4570)

do ministra pracy i polityki społecznej

wysokości świadczeń rodzinnych

nych, w bieżącym roku przypada termin weryﬁkacji

wysokości świadczeń rodzinnych, a także progów do-

tów ma możliwości skorzystania z wsparcia przewi-

dzianego przez ustawę.

sokość minimum egzystencji.

z ustawą weryﬁkacje wysokości świadczeń rodzin-

Poseł Bożena Kamińska

Suwałki, dnia 23 kwietnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 4571)

w sprawie ustanowienia programu pomocy

Szanowny Panie Ministrze!

Wyjątkowo niesprzy-

jające warunki pogodowe w sezonie zimowym 2011/

2012 spowodowały, że w wielu rejonach kraju nastą-

piły poważne straty w uprawach polowych w wyniku

przemarznięcia, głównie zbóż ozimych i rzepaku, ale

również upraw na trwałych użytkach zielonych oraz

wieloletnich roślin motylkowatych.

Według wstępnego szacunku Ministerstwa Rol-

nictwa i Rozwoju Wsi uszkodzenia upraw nastąpiły

na obszarze ok. 1,5 mln ha, z tego największe w wo-

jewództwach: wielkopolskim, kujawsko-pomorskim,

lubelskim i łódzkim.

Skala zniszczeń w poszczegól-

nych rejonach jest zróżnicowana (od 70 do 100% zbóż

ozimych i ponad 50% rzepaku ozimego), ale general-

nie można przyjąć, że negatywne zjawiska przemar-

znięcia przybrały charakter wręcz klęskowy, nieno-

towany od wielu dziesiątków lat.

Nadzwyczajny charakter klęski przemarznięcia

znacznych powierzchni upraw zbóż i rzepaku (a w nie-

których województwach – również trwałych użytków

zielonych), powoduje konieczność podjęcia przez rząd

nadzwyczajnych decyzji mających na celu udzielenia

pomocy gospodarstwom rolnym poszkodowanych

w wyniku tej klęski.

Pomoc ta jest tym bardziej niezbędna, bowiem

poszkodowani producenci rolni nie tylko utracili spo-

dziewane dochody z zasianych jesienią ubiegłego

roku upraw zbóż i rzepaku, ale muszą ponieść dodat-

kowe znaczne koszty związane z ponownym obsie-

wem zniszczonych plantacji.

Należy również przewidywać, że poniesione stra-

ty i dodatkowe koszty mogą spowodować znaczne

pogorszenie sytuacji ekonomicznej wielu gospodarstw

rolnych w całym roku 2012.

ła uchwałę nr 43/2012 w sprawie ustanowienia pro-

W wykonaniu postanowień ww. uchwały rozpo-

rządzeniem z 3.04.2012 r. dokonano nowelizacji roz-

porządzenia w sprawie realizacji niektórych zadań

(Dz. U. 2012, poz. 408).

W ww. dokumentach postanowiono, że producen-

ci rolni mogą otrzymać pomoc m.in. w formie:

— preferencyjnych kredytów klęskowych z dopła -

tą, ARiMR przy oprocentowaniu 0,1% w stosunku

rocznym;

ni zbóż ozimych, rzepaku lub rzepiku, trwałych użyt-

ków zielonych oraz ozimych upraw nasiennych, wy-

magających ponownego obsiania.

W zasadach udzielania preferencyjnych kredytów

klęskowych nadal utrzymano warunek, że ta forma

pomocy może być stosowana, gdy w danym gospodar-

stwie rolnym szkody spowodowane wymarznięciem

upraw, oszacowane przez komisję powołaną przez

wojewodów, wyniosą średnio powyżej 30% średniej

Regulacja ta oznacza, że w gospodarstwach rol-

nych, które oprócz produkcji roślinnej prowadzą rów-

nież produkcję zwierzęcą, ww. wskaźnik jest prak-

83

tycznie niemożliwy do uzyskania i taki producent

rolny, pomimo poniesionych znaczących strat w upra-

wach polowych, nie może skorzystać z kredytu pre-

ferencyjnego.

Przepisy te są szczególnie niezrozumiałe w sytu-

acji, gdy tegoroczne szkody dotyczą wyłącznie pro-

dukcji roślinnej i wskaźnik 30% powinien być odno-

szony do przychodów tylko z tej produkcji, a nie z ca-

łego gospodarstwa rolnego.

W związku z powyższym zapytuję Pana Ministra,

czy ministerstwo rozpatruje możliwość zmiany przepi-

sów o preferencyjnych kredytach klęskowych, aby:

— wymagany wskaźnik 30% strat wyliczać w sto -

sunku do przychodów z działalności roślinnej

albo

— zmienić generalnie zasadę obliczania ww. wskaź -

nika i zamiast przychodów z całego gospodarstwa,

przyjmować dochody z tego gospodarstwa (tj. przy-

chody pomniejszane o koszty).

W przypadku ww. drugiego wariantu producent

rolny, prowadzący również produkcję zwierzęcą,

mógłby uwzględnić poniesione dodatkowe koszty na

tę produkcję, np. w związku z koniecznością zakupu

dodatkowych pasz, które trzeba zastąpić brakiem

własnych zbóż – spowodowanym zniszczeniem upraw

w wyniku przemarznięcia.

Pomoc w formie dopłaty w wysokości 100 zł dla

1 ha upraw przemarzniętych i wymagających ponow-

nego obsiania, objęta została zasadą de minimis

w rolnictwie, przewidującą limit pomocy w wysokości

W praktyce oznacza to, że większe obszarowo go-

spodarstwa rolne, w tym np. większość rolniczych

spółdzielni produkcyjnych, nie będą mogły skorzy-

stać z ww. dopłat, bowiem już wcześniej wyczerpały

limit pomocy de minimis (np. w formie dopłat do ma-

teriału siewnego).

Zapytuję również, czy w tej sytu-

acji ministerstwo widzi konieczność zmian w tym

zakresie i wyłączenie z zasady de minimis pomocy do

powierzchni znacznych upraw.

Rozwiązanie takie stosowane było już wcześniej:

tj. w uchwale Rady Ministrów nr 87/2010 z 10.06.2010 r.

w sprawie ustanowienia pomocy dla gospodarstw rol-

nych, w których powstały szkody powodziowe w 2010 r.,

zgodnie z którą – dopłaty do materiału siewnego, dla

gospodarstw rolnych poszkodowanych w wyniku po-

wodzi, były wyłączone z pomocy de minimis w rol-

nictwie.

Z poważaniem

Poseł Janusz Dzięcioł

Grudziądz, dnia 25 kwietnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 4572)

do ministra pracy i polityki społecznej

cje dotyczące problemu ochrony prawnej pracowni-

ków ujawniających określone informacje w interesie

społecznym, czyli tzw. sygnalistów, którzy przez swo-

ją działalność ponieśli negatywne konsekwencje za-

wodowe.

Zgodnie z Kodeksem pracy dbałość o interes za-

kładu pracy jest obowiązkiem pracowniczym (art. 100

W związku z tym pracownik ma nie tylko prawo, ale

także obowiązek ujawniania nieprawidłowości doty-

czących miejsca pracy bądź środowiska zawodowego,

gdyż jest to działalność korzystna dla interesów pu-

blicznych.

Sygnaliści, z ang. whistleblowers, w Polsce

określani również mianem „demaskatorów” czy „gwizd-

kowych”, są to pracownicy, którzy po wykryciu nie-

prawidłowości w miejscu pracy ujawniają je poprzez

informowanie osób, które są zdolne do podjęcia sku-

tecznych działań dla ich powstrzymania, np.: inspek-

cja pracy, prokuratura.

W systemie prawnym brak jednak realnych prze-

pisów antydyskryminacyjnych oraz odpowiednich

uregulowań w Kodeksie pracy, które stanowiłyby

prawną podstawę do ochrony sygnalistów.

W przy-

padku takich pracowników nie można również jed-

noznacznie odnieść się do przepisów prawa pracy

dotyczących zasady równego traktowania pracowni-

ków (art. 18

3a

§ 1–7 K.p.) ani przepisów zakazu dys-

kryminacji (Art. 18

3b

§ 1 K.p.) czy mobbingu (art. 94

3

§ 1–5 K.p.).

Wśród mankamentów obecnej ochrony

prawnej pracownika sygnalisty brak ponadto jakiej-

kolwiek ochrony o charakterze prewencyjnym, in-

strumentów, które ograniczałyby ryzyko zaistnienia

negatywnych konsekwencji.

Takim instrumentem

mogłaby być ochrona danych osobowych pracownika,

który zgłosił podejrzenie, tzn. niepodawanie do wia-

domości pracodawcy danych osobowych pracownika

sygnalisty.

Z raportu Fundacji Batorego przeprowadzonego

na podstawie badania opinii sędziów orzekających

w sądach pracy wynika, iż postępowania przed sąda-

mi odnośnie do sygnalistów w większości przypad-

ków kończą się przegraną pracownika.

Z opinii Rady

Europy wynika zaś, że „potencjalnych sygnalistów

często przed poinformowaniem o zauważonych nie-

prawidłowościach powstrzymuje z jednej strony

strach przed utratą pracy, a z drugiej – obawa, że

ujawnienie nieprawidłowości i tak nic nie zmieni”.

Celem ustawodawcy powinno być wobec tego

stworzenie takich uregulowań, w których osoba po-

siadająca wiedzę o nieprawidłowościach nie będzie

bała się jej ujawnić.

Potrzebna jest w tym celu taka

84

zmiana przepisów, dzięki którym sygnaliści mieliby

zagwarantowaną właściwą ochronę – przepisy, które

wzmacniałyby przekonanie, że warto być uczciwym

i warto reagować na nieuczciwość nie tylko w swoim

osobistym interesie, ale dla dobra interesu publicz-

nego i społecznego.

Ponadto w sytuacji gdy pracow-

nik działa w dobrej wierze, a ujawnione fakty są

prawdziwe, powinien korzystać z gwarancji zabezpie-

czających przed działaniami odwetowymi pracodaw-

rze prywatnym, czy publicznym.

Przedstawiając powyższą analizę problemu, pra-

2.

Czy istnieje możliwość zmiany przepisów nie-

wystarczająco chroniących bezpieczeństwo pracow-

nika sygnalisty i odpowiedniej regulacji w Kodeksie

pracy?

3.

Czy istnieją statystyki w orzecznictwie sądów

pracy, które wskazywałyby na liczbę sygnalistów

w Polsce, a jeżeli nie, to czy ministerstwo rozważa

wprowadzenie ewidencji takich przypadków?

Z poważaniem

Poseł Izabela Leszczyna

Warszawa, dnia 16 kwietnia 2012 r.

(nr 4573)

do ministra sprawiedliwości

Szanowny Panie Ministrze!

Na koniec 2010 r. ku-

ratorska służba sądowa liczyła ponad 5 tys. etatów.

Kuratorzy zawodowi współpracują na co dzień z ku-

ratorami społecznymi.

Na koniec roku 2010 kurato-

rów społecznych było odpowiednio: 17 943 kuratorów

dla dorosłych i 12 995 kuratorów rodzinnych.

Kuratorzy sądowi realizują zadania o charakterze

wychowawczo-resocjalizacyjnym, diagnostycznym i kon-

trolnym.

Dostarczają oni sądom rodzinnym i karnym

funkcje wspierania i korekcyjno-wychowawcze wzglę-

dem osób, wobec których sądy orzekły środki wycho-

wawcze lub karne środki probacyjne – wobec osób,

które nie są izolowane od środowiska.

Z materiałów przedstawionych przez przedstawi-

cieli Krajowej Rady Kuratorów wynika, że obciążenie

kuratorów sprawami jest duże.

Pomimo że w minio-

nych latach wyposażenie służby kuratorskiej znacz-

nie się poprawiło, między innymi przez wyposażenie

kuratorów w sprzęt komputerowy, nadal boryka się

ona z pewnymi problemami.

W ostatnim czasie kuratorzy zmierzyć muszą się

z nowymi zadaniami związanymi z dozorem elek-

tronicznym i organizowaniem kary pozbawienia

wolności.

Dodatkowo poważnym problemem, ogra-

niczającym efektywność pracy kuratorów, jest nie-

wystarczająca liczba sekretarzy wykonujących czyn-

ności z zakresu obsługi biurowej kuratorów.

Z przed-

stawionych materiałów wynika, że prawie 150 ze-

społów pozbawionych jest jakiejkolwiek obsługi

kuratorskiej.

Szanowny Pani Ministrze!

Dostrzegając ogromną

rolę, jaką pełni kuratela sądowa w procesie resocja-

lizacji osób, które dopuściły się wykroczeń, prze-

stępstw lub po prostu nie radzą sobie z wychowywa-

niem dzieci w związku z różnymi nałogami, pragnę

zadać Panu następujące pytania:

sądowych?

2.

Czy ministerstwo dostrzega problem zbyt ma-

łej liczby sekretarzy skierowanych do obsługi kura-

torów?

3.

Czy ministerstwo rozważa zmiany w funkcjo-

nowaniu kurateli sądowej?

Poseł Izabela Leszczyna

(nr 4574)

do ministra skarbu państwa

Stadniny Koni Kozienice

dowców koni obiegła informacja o planach prywaty-

zacji Stadniny Koni Kozienice, najstarszej państwo-

wej stadniny folblutów w Polsce.

Resort skarbu sto-

sunkowo szybko przygotował transakcję i wycenił

obiekt zaledwie na 3 mln zł.

Pan minister zaprasza

chętnych na aukcję już w dniu 19 kwietnia.

Równe

90 lat temu Fryderyk Jurjewicz, dyrektor Departa-

mentu Chowu Koni w Ministerstwie Rolnictwa

i Dóbr Państwowych, otrzymał od ministra polecenie

wyszukania państwowej nieruchomości, która speł-

niałaby warunki konieczne do hodowli folblutów oraz

urządzenia na miejscu zakładu treningowego.

Dy-

rektor Jurjewicz wybrał położone w dogodnej blisko-

ści od stolicy Kozienice, co miało ułatwiać przysyła-

nie tam klaczy z całego kraju do krycia ogierami

czołowymi stacjonowanymi w stadninie.

Pan Jurje-

wicz prawdopodobnie wiedział, że wkrótce zapadnie

decyzja o budowie we wsi Służew najnowocześniej-

szego toru wyścigowego w Europie.

Wojna zdziesiątkowała stadninę, ale po wyzwole-

niu została ona szybko odbudowana i już w 1952 r.

kozienicki Wizjer wygrał gonitwę Derby.

Kolejno

wielkie sukcesy na Służewcu odnosiły takie konie jak

85

derbiści Cedric (1958), Solali (1961), Czerkies (1974),

Skunks (1979) i Chryston (1983).

Ogiery Solali i Czer-

kies kończyły kariery jako „trójkoronowani” i stały

się w późniejszych latach wartościowymi reproduk-

torami.

W hodowli polskiego folbluta wyraźnie za-

znaczyły swój udział kozienickie ogiery Skarb, Sur-

macz, Solali, Skunks, Super, Czubaryk, Grys i Vil-

nius.

SK Kozienice miała także znakomite matki jak

np. Donna Graﬁa,LacrimosaczyLawsonia.

Wlatach

90. kozienicka klacz Sefolia wygrała austriacki Oaks.

W sporcie konnym wyróżnili się synowie ogiera Good

Bye: Tyras i Timur, a także Bronz, Brzeszczot, Ble-

kot, Berry, Cedro, Bremen, Don Jugg.

Kozienicka

klacz Via Vitae była niezwykle skoczna i wygrała

konkurs potęgi skoku w Olsztynie, osiągając impo-

nującą wysokość 2,20 m.

Jej nie mniej utalentowany

syn Viaczyk z powodzeniem skakał w Goeteborgu

w prestiżowych zawodach o Puchar Volvo w 1990 r.

Warszawski klub „Legia” przez lata dominował

w skokach przez przeszkody dzięki koniom wyhodo-

wanym w SK Kozienice.

W 1992 r. SK Kozienice prze-

jęła Agencja Własności Rolnej Skarbu Państwa, prze-

kształcając ją z dniem 10 maja 1993 r. w spółkę z o.o.

Spółce nadano status spółki strategicznej dla gospo-

darki państwa.

Przedmiotem działania spółki miało

być prowadzenie hodowli koni pełnej krwi angielskiej

z przeznaczeniem do wyścigów konnych, a także

przygotowanie koni do wyczynu sportowego w sko-

kach.

Poza 22-hektarowym terenem ze stajniami,

halą treningową i budynkami mieszkalnymi AWRSP

przejęła z dobrodziejstwem inwentarza około 120 koni

pełnej krwi angielskiej, w tym 50 klaczy hodowlanych

dających co roku przychówek.

Konie przeznaczone są

Niestety mimo protestów środowiska wyścigowego

resort rolnictwa odebrał w ub.r.

SK Kozienice status

spółki strategicznej, a ministerstwo skarbu niezwłocz-

nie przeznaczyło stadninę do prywatyzacji.

Wszystko wskazuje na to, że SK Kozienice nie bę-

dzie miało możliwości obchodzić 90-lecia istnienia jako

stadnina państwowa.

Wyznaczona bowiem przez mi-

nisterstwo skarbu cena tej świetnie położonej nieru-

chomości jest zaskakująco niska.

Cena wywoławcza

pakietu 3096 udziałów wynosi bowiem 3 142 594,80 zł

(słownie: trzy miliony sto czterdzieści dwa tysiące

pięćset dziewięćdziesiąt cztery złote 80/100).

Trzy mi-

liony za 22 ha terenu leżącego w odległości ok. 70 km

od stolicy, z halą treningową, pastwiskami, częściowo

wyremontowanymi stajniami i okazałym dworkiem,

w którym mieszczą się biuro oraz pomieszczenia

mieszkalne, to niewiele, nawet w dobie globalnego

kryzysu.

Być może że na tę nieruchomość jest już ku-

piec, prawdopodobnie z gotową wizją jej przeznaczenia

w przyszłości.

Wystarczy, aby kozieniccy radni podję-

li uchwałę nieco rozszerzającą funkcje tej nieruchomo-

ści w planie zagospodarowania przestrzennego o, po-

wiedzmy, usługi i można tam będzie prowadzić różno-

raką działalność gospodarczą.

Faktem pewnym jest, że kolejna piękna karta

państwowej hodowli polskiego folbluta zostaje za-

mknięta.

Pan minister i jego współpracownicy z re-

sortu skarbu z powodzeniem kontynuują prace ma-

jące na celu zagładę tej gałęzi gospodarki, którą

w krajach wysoko cywilizowanych jak np. Niemcy,

Francja, nie mówiąc o Anglii czy Irlandii, państwo

dotuje.

W wielu przypadkach (Australia, Wyspy Bry-

tyjskie) hodowla konia pełnej krwi była wręcz moto-

rem napędowym gospodarki.

Najwidoczniej minister

skarbu z PO kieruje się obowiązującą każdego libe-

rała doktryną Miltona Friedmana, dowodzącą, że

wolny rynek to lek na wszelkie dolegliwości.

Czy Pan

Minister zdaje się nie dostrzegać, że doktryna ta nie

sprawdziła się, powoli przechodzi do lamusa i że

sprzedawanie przez państwo tradycji za kilka milio-

nów złotych nie ma żadnego uzasadnienia, w szcze-

gólności ekonomicznego?

Totalizator Sportowy, spółka z jednoosobowym

udziałem Skarbu Państwa, stała się 30-letnim dzier-

żawcą zabytkowego służewieckiego hipodromu.

Dzię-

ki nowemu dzierżawcy, który gwarantuje rozgrywa-

nie kolejnych sezonów wyścigowych, Służewiec po-

woli dźwiga się z kolan.

Gdyby w Ministerstwie Skar-

bu Państwa pracował ktoś na miarę Fryderyka Jur-

jewicza z pewnością dostrzegłby paralelę pomiędzy

Służewcem i Kozienicami i powziął decyzję o przeka-

zaniu stadniny Totalizatorowi, na przykład za sym-

boliczną złotówkę, aby podwyższyć wartość spółki.

W ramach swojej działalności na niwie wyścigowej

TS mógłby urządzić w Kozienicach własny ośrodek

hodowlano-treningowy i w razie konieczności prze-

nieść tam kilka służewieckich stajni.

Sprzedając znakomicie skomunikowaną ze stoli-

cą, zabytkową i wielce zasłużoną dla państwowej ho-

dowli stadninę, Pan Minister nie robi dobrego kroku.

Uzyskane bowiem ze sprzedaży 3 mln zł to w budże-

cie 40-milionowego państwa nic nieznacząca pozycja.

Dlatego pomysł sprywatyzowania SK Kozienice uwa-

żam za całkowicie nietraﬁony,awręczszkodliwy.

1.

Czy tak niska wycena wartości spółki nie rodzi

obaw, iż sprzedaż zostanie dokonana z naruszeniem

prawa i interesu Skarbu Państwa?

2.

Czy dokonano analizy ﬁnansowej dotyczącej

opłacalności sprzedaży tak cennej stadniny koni?

3.

Ile osób w wyniku sprzedaży stadniny utraci

pracę i czy zabezpieczono zatrudnienie tych osób?

4.

Czy w umowie prywatyzacyjnej zagwarantowa-

no kontynuację podstawowej działalności Stadniny

Koni w Kozienicach, czyli hodowli koni pełnej krwi

angielskiej?

5.

Czy pan Minister planuje sprzedaż kolejnych

polskich stadnin, w tym znanych na całym świecie

stadnin koni arabskich w Michałowie, Janowie

i Białce?

Z poważaniem

Poseł Beata Kempa

Syców, dnia 20 kwietnia 2012 r.

86

Interpelacja

(nr 4575)

do ministra transportu,

działkowych i negatywną oceną tych zmian przez

społeczność działkowców z miasta Tarnobrzega i po-

wiatu tarnobrzeskiego proszę o udzielenie informacji

na poniższe kwestie.

Zdaniem działkowców, którzy przekazali mi pi-

smo w przedmiotowej sprawie, obowiązująca treść

ustawy była powszechnie zaakceptowana i gwaran-

towała działkowcom szereg praw, jak chociażby: pra-

wo bezpłatnego użytkowania gruntów publicznych

pod ogrody działkowe, prawo do używania działek na

zasadzie konkretnego tytułu prawnego, podlegające-

go ujawieniu w księdze wieczystej, prawo własności

nasadzeń i obiektów usytuowanych na działce, a tak-

że prawo do odszkodowania za utraconą własność

w wyniku likwidacji ogrodu.

22 lutego 2010 r.

I prezes Sądu Najwyższego Lech

Gardocki złożył do Trybunału Konstytucyjnego

sześciu artykułów ustawy o ROD.

Jak informują na

swojej stronie działkowcy zrzeszeni w Polskim Związ-

ku Działkowców: „Ponad sześć miesięcy później (6 wrze-

śnia 2011) I Prezes Sądu Najwyższego dokonał zmia-

ny złożonego do Trybunału Konstytucyjnego wnio-

sku.

Zmiana ta polegała na zaskarżeniu całej ustawy

o ROD.

Jednocześnie wnioskodawca zgłosił tzw. żą-

danie alternatywne, na wypadek gdyby Trybunał

Konstytucyjny nie podzielił tak radykalnego stano-

wiska.

W takiej sytuacji zażądał uchylenia zarówno

przepisów pierwotnie zaskarżonych, jak również in-

nych wyszczególnionych zapisów ustawy o ROD.

W rezultacie podważył m.in. tak fundamentalne

uprawnienia jak zwolnienia podatkowe, prawo do

działki, ochrona przed roszczeniami osób trzecich,

pierwszeństwo osób bliskich do działki po śmierci

działkowca, a także prawo do działki zamiennej oraz

odszkodowania za własność w razie likwidacji ogro-

du.

I Prezes postanowił więc doprowadzić do uchyle-

nia wszystkiego, co służy utrzymaniu ogrodów oraz

przyczynia się do ochrony działkowców”.

Działkowcy ślą pisma do różnych organów pań-

stwowych i instytucji w obronie ustawy.

1.

Czy, jakie i kiedy planowane są zmiany w przed-

stawianej ustawie?

Poseł Mirosław Pluta

Tarnobrzeg, dnia 26 kwietnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 4576)

do ministra zdrowia

w sprawie wprowadzenia

dodatkowego ubezpieczenia szpitali

od zdarzeń medycznych

jącymi przepisami prawa szpitale powiatowe mają

obowiązek zawarcia dodatkowego ubezpieczenia od

zdarzeń medycznych, co – jak twierdzą samorządow-

cy z powiatu tarnobrzeskiego – naraża i tak już trud-

ną sytuację ﬁnansowątychpodmiotównadodatkowe

koszty.

Obecna bowiem sytuacja ﬁnansowaszpitali

powiatowych jest bardzo trudna.

Placówki medycz-

ne, nie mając wolnych środków, muszą wykupić

przedmiotowe ubezpieczenia z przychodów otrzyma-

nych z NFZ, a te przeznaczone są na leczenie.

Ponad-

to w każdym województwie są szpitale, które w ogó-

le nie kupiły polisy, gdyż nie pozwala im na to sytu-

acja ﬁnansowa.

Czy istnieje szansa na zmianę ustawy o działalności

leczniczej w ten sposób, aby ww. ubezpieczenia mia-

ły charakter fakultatywny i pozostawały w gestii dy-

rektorów placówek medycznych?

Z poważaniem

Poseł Mirosław Pluta

(nr 4577)

do ministra ﬁnansów

w sprawie propozycji zmian w systemie

jednostek samorządu terytorialnego (j.s.t.) został

ukształtowany wraz z reformą administracyjną pań-

87

stwa i w odniesieniu do wielu j.s.t. stanowi niewystar-

czające zabezpieczenie pierwotnie nałożonych i ciągle

zwiększanych zadań publicznych – twierdzą wójtowie

i burmistrzowie powiatu niżańskiego.

I dodają, że

w naszym kraju występują znaczne dysproporcje po-

szczególnych samorządów wynikające z uwarunko-

wań historycznych, gospodarczych, społecznych itd.

Celem obecnego systemu była próba wyrówny-

wania różnic w dochodach j.s.t. poprzez tzw. janosi-

kowe.

Jak twierdzą wójtowie i burmistrzowie powia-

tu niżańskiego – zmiana obecnego systemu, zwłasz-

cza w kontekście obecnej sytuacji ekonomicznej

państwa, może mieć katastrofalny wpływ dla wielu

gmin i powiatów, zwłaszcza w biedniejszych czę-

ściach naszego kraju.

1.

Czy obecnie są prowadzone prace nad zmiana-

mi w systemie dochodów samorządowych związanych

rialnego do budżetu państwa, a jeśli tak, to na jakim

2.

Jeżeli są prowadzone prace nad zmianami

w systemie dochodów samorządowych, to czy w ra-

mach proponowanej nowelizacji są przewidziane inne

formy wsparcia dla słabszych ﬁnansowojednostek

samorządu terytorialnego niż te, które obowiązują

obecnie?

Z poważaniem

Poseł Mirosław Pluta

(nr 4578)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie działań, jakie prezes

Szanowny Panie Premierze!

Ujawnione w ostat-

nich dniach fakty preferowania przez Ministerstwo

ne SA wymagają reakcji systemowej.

Przypomnieć

wypada, że spółka Dolnośląskie Surowce Skalne SA

budująca autostradę A2, której sąd właśnie ogłosił

upadłość, dostała z wolnej ręki strategiczne zamówie-

nie na dokończenie opuszczonej przez chiński Covec

autostrady A2 między Łodzią i Warszawą.

Chociaż

przy podpisywaniu kontraktu za 756 mln zł minister

infrastruktury zapewniał, że kondycja spółki została

prześwietlona, okazało się, że spółka Dolnośląskie

Surowce Skalne SA już wtedy nie wywiązywała się

ze zobowiązań ﬁnansowych,nieuiszczającopłatpry-

watyzacyjnych za kopalnie kruszyw w Kielcach i Zło-

toryi, które przejęła w trybie prywatyzacji.

Upadłość

spółki Dolnośląskie Surowce Skalne SA pociągnęła

za sobą obie doskonale wcześniej prosperujące ﬁrmy,

tj. Kielecką Kopalnię Surowców Mineralnych SA

i Kopalnię Surowców Skalnych SA w Złotoryi.

Wiele wskazuje na to, że korzystne dla Dolnoślą-

skich Surowców Skalnych decyzje Ministerstwa

Skarbu Państwa były podejmowane wskutek działań

pana K. M., byłego prezesa Rady Ministrów, który

– jak podaje „Dziennik Gazeta Prawna” z dn. 27 kwiet-

nia br. – reprezentował interesy spółki w rozmowach

z urzędnikami ministerstwa.

Z punktu widzenia

przyjętych zasad kontakty te miały niejawny charak-

ter.

W odpowiedzi na pytanie, które zadałem w dn.

26 kwietnia br. podczas posiedzenia Sejmu (czy wy-

wierane były na resort Skarbu Państwa jakiekolwiek

naciski ze strony byłych bądź obecnych polityków?),

pan Tomasz Lenkiewicz, podsekretarz stanu w Mi-

nisterstwie Skarbu Państwa, odparł, iż nie ma wie-

dzy, nic mu nie wiadomo i nie ma przesłanek, żeby

myśleć o takim, a nie innym działaniu.

Firma pana K. M. nie jest zarejestrowana jako

wykonująca usługi lobbingowe w kontaktach z Mini-

sterstwem Skarbu Państwa i administracją rządową.

Ministerstwo Skarbu Państwa nie ujawniło działal-

ności pana K. M. w jakiejkolwiek podawanej przez

siebie informacji publicznej.

sa Rady Ministrów o odpowiedź na pytania:

nowania niejawnego lobbingu i niejawnego reprezen-

towania interesów gospodarczych w kontaktach

z administracją?

Jakie standardy zachowania urzędników powin-

ny obowiązywać w tej dziedzinie?

Czy urealniony zostanie obowiązek prowadzenia

rejestrów spotkań ministrów i urzędników z lobby-

stami i reprezentantami ﬁrm?

Czy istnieje obowiązek sporządzania notatek

z rozmów ministrów i urzędników z osobami prowa-

dzącymi działalność lobbingową?

Czy Prezes Rady Ministrów i ministrowie trans-

bu państwa wiedzieli o fakcie reprezentowania inte-

resów spółki Dolnośląskie Surowce Skalne SA przez

K. M.?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Michał Ujazdowski

Warszawa, dnia 30 kwietnia 2012 r.

88

Interpelacja

(nr 4579)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie bezpieczeństwa podczas Euro 2012

Pana w sprawie bezpieczeństwa podczas Euro 2012.

Pojawiają się ostatnio niepokojące informację

o problemach dotyczących bezpieczeństwa podczas

Euro 2012.

Finały mistrzostw Europy w piłce nożnej

a 1 lipca 2012 r.

Jest to wielkie wyzwanie dla Polski,

szczególnie pod względem organizacyjnym.

Z tego

względu niezwykle istotne jest, by zapewnić odpo-

wiedni poziom bezpieczeństwa.

Prasa donosi o braku funkcjonariuszy do pracy.

OﬁcjalnedanezKomendyGłównejPolicjipokazują,

iż stan na koniec marca jest 7,9 tys. wolnych etatów.

Dodatkowo problemy pojawiają się ze sprzętem, któ-

rym posługują się policjanci.

Jak wiadomo, Policja

kupiła od polskich producentów 5,5 tys. zestawów

ochronnych sprzętu przeciwuderzeniowego dla od-

działów prewencji.

Jednak w trakcie ćwiczeń okaza-

ło się, że wyposażenie się psuje.

Problemem jest także brak rejestru cudzoziem-

ców objętych zakazem stadionowym, którzy nie mają

prawa oglądać meczów na turnieju.

Brak informacji

utrudni policjantom rozpoznawanie osób, które mogą

stwarzać zagrożenie podczas Euro.

1.

Jak wyglądają przygotowania pod względem

bezpieczeństwa do ﬁnałówmistrzostwEuropy?

bezpieczeństwa?

3.

Co jest przyczyną tak dużej liczby wakatów?

Z wyrazami szacunku

Poseł Dariusz Seliga

Skierniewice, dnia 30 kwietnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 4580)

do ministra zdrowia

w sprawie ustawy

wania szczątków zwłok ludzkich pochodzących ze

spopielania zwłok był tematem dyskusji w audycji

„Biuro poselskie” radia Tok FM.

Z problemem tym

zwracali się również do mnie mieszkańcy woj. mazo-

wieckiego.

Wielokrotnie nowelizowana ustawa z dnia 31 stycz-

przewiduje prawnej możliwości rozsypywania szcząt-

ków pochodzących ze spopielania zwłok w ogrodach

pamięci, istniejących na terenach niektórych cmen-

tarzy.

Zapis umożliwiający taką formę pochówku wy-

kreślono z nowelizacji ww. ustawy, która weszła

Z wniosków kierowanych do ministra zdrowia

przez rzecznika praw obywatelskich (m.in. wniosek

o sygnaturze RPO/569428/07/X/10005 RZ) oraz sy-

gnałów od obywateli, które docierają do parlamenta-

rzystów, a także z dyskusji na ten temat pojawiających

interesowanie społeczne tym problemem.

Taka forma

pochówku niejednokrotnie stanowi wyraz ostatniej

woli zmarłego, która nie może być przez jego bliskich

zrealizowana w sposób zgodny z prawem.

Z informacji uzyskanych w Głównym Inspektora-

cie Sanitarnym wynika, że międzyresortowy zespół

powołany ds. opracowania projektu nowej ustawy

o cmentarzach i chowaniu zmarłych przygotował

szczegółowe założenia do kolejnej, kompleksowej no-

weli ustawy z 1959 r., także w zakresie funkcjonowa-

nia ogrodów pamięci na cmentarzach.

do znowelizowania ustawy o cmentarzach i chowaniu

zmarłych?

2.

Czy projekt noweli przewiduje zapis zezwalają-

cy na rozsypywanie szczątków pochodzących ze spo-

pielania zwłok w ogrodach pamięci istniejących na

terenach cmentarzy?

Z poważaniem

Poseł Marcin Kierwiński

Warszawa, dnia 30 kwietnia 2012 r.

(nr 4581)

do ministra transportu,

należnych podmiotom wywłaszczanym

89

zm.) miała ona wesprzeć inwestycje drogowe przez

uproszczenie i usprawnienie procedur inwestycyj-

nych.

Obecny stan prawny umożliwia jednak podmio-

tom odpowiedzialnym za wypłatę odszkodowań pro-

wadzenie postępowania w sprawie ustalenia ich wy-

sokości latami.

woda w odniesieniu do dróg krajowych i wojewódz-

kich nadaje decyzji o zezwoleniu na realizację inwe-

stycji drogowej rygor natychmiastowej wykonalności

na wniosek właściwego zarządcy drogi, uzasadniony

interesem społecznym lub gospodarczym.

Przedmio-

towa decyzja zgodnie z art. 17 ust. 3 powołanej wyżej

ustawy zobowiązuje do niezwłocznego wydania nie-

ruchomości, opróżnienia lokali i innych pomieszczeń,

uprawnia do faktycznego objęcia nieruchomości

uprawnia do rozpoczęcia robót budowlanych.

Decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji dro-

gowej zawiera m.in. oznaczenie nieruchomości lub

ich części zgodnie z art. 12 ust. 4 powołanej ustawy

powiednich jednostek samorządu terytorialnego

na.

Decyzję ustalającą wysokość odszkodowania za

te nieruchomości wydaje organ, który wydał decyzję

na.

Wysokość odszkodowania ustala się według sta-

nu nieruchomości w dniu wydania decyzji o zezwole-

ustalania i wypłacenia odszkodowania stosuje się

zgodnie z którą odszkodowanie wypłaca się w termi-

niu stała się ostateczna.

Niejednokrotnie w praktyce jest tak, że choć wo-

jewoda ustalił wysokość odszkodowania, na którą się

zgodził właściciel nieruchomości, to odszkodowanie

nie jest latami wypłacane z uwagi na wnoszone przez

wołania od decyzji ustalającej wysokość odszkodowa-

nia.

Często też sprawa jest przekazywana do ponow-

nego rozpatrzenia ze względu na błędy proceduralne,

popełnione przez GDDKiA.

Formalnie nadal osoby,

na których terenie prowadzona jest inwestycja dro-

gowa, są właścicielami działek, choć często budowa

danej trasy ma się już ku końcowi.

Co więcej, osoby

te zgodnie z przepisami zobowiązane są do zapłaty

za tę nieruchomość podatku od nieruchomości.

Spra-

wy te coraz częściej są przedmiotem postępowań eg-

zekucyjnych.

Jak donoszą media, dziś problemem są opóźnienia

w płatnościach, nie zaś wysokość odszkodowań.

I choć

nie można kwestionować prawa GDDKiA do skorzy-

stania z prawa odwołania się, to nie jest poprawne, aby

każdorazowe odwołanie służyło wyłącznie odwlekaniu

płatności.

Eksperci są zgodni, że z analizy ustawy

publicznych wynika, że ustawodawca nie zabezpieczył

należycie interesów podmiotów wywłaszczanych.

W obecnie obowiązującym stanie prawnym postępo-

wanie może trwać kilka lat, co jest wynikiem braku

rozwiązań, które gwarantowałyby szybkie załatwienie

sprawy oraz wypłatę odszkodowania lub choćby za-

liczki na poczet odszkodowania.

Niektórzy eksperci mają wątpliwości, czy general-

na dyrekcja jest stroną w sprawie ustalenia wysoko-

ści odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość.

Warte zastanowienia jest zatem zagadnienie, czy

stroną postępowania powinien być tylko i wyłącznie

właściciel wywłaszczonej nieruchomości, skoro usta-

lenie wysokości odszkodowania jest odrębnym postę-

powaniem.

Nie są odosobnione sytuacje, w których

właściciel wywłaszczanej nieruchomości nie zna kwo-

ty odszkodowania, jaką otrzyma.

Wiadomość taką

poweźmie dopiero wtedy, gdy decyzja stanie się osta-

teczna i ten sam organ wyda decyzję ustalającą wy-

sokość odszkodowania.

Zagadnienie wypłaty zaliczki na poczet należnego

odszkodowania reguluje art. 132 ust. 1b ustawy

chomościami, zgodnie z którym w przypadku wyda-

nia decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości na

organ I instancji w decyzji o wywłaszczeniu.

Zapłata

mości pomniejsza się o kwotę wypłaconej zaliczki.

Przepis ten zatem uzależnia wypłatę zaliczki od wy-

dania decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości,

która powinna jednocześnie ustalać wysokość należ-

nego wynagrodzenia.

W ustawie z dnia 10 kwietnia

szkodowanie nie jest ustalane w decyzji o zezwoleniu

na realizację inwestycji drogowej, lecz w odrębnej de-

cyzji o ustaleniu wysokości odszkodowania, co ozna-

cza, że wniosek o wypłatę zaliczki na poczet należ-

nego odszkodowania nie znajduje zastosowania.

Obecny stan prawny oraz opieszałość podmiotów

odpowiedzialnych za wypłatę odszkodowań budzą

powszechny sprzeciw i dezaprobatę.

Cel: stworzenie

sprawnego mechanizmu przygotowywania inwestycji

drogowych, który przyświecał ustawodawcy, nie zo-

stał w pełni osiągnięty.

90

Panie Ministrze!

nia wypłat należnych odszkodowań?

Czy uważa Pan, że stroną postępowania w spra-

wie odszkodowania powinien być tylko i wyłącznie

Z poważaniem

Poseł Tomasz Lenz

Toruń, dnia 25 kwietnia 2012 r.

(nr 4582)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie postępowań w przedmiocie

wygaśnięcia mandatu wójta, burmistrza,

prezydenta miasta oraz przestrzegania

ustawy o ograniczeniu działalności

Wielokrotnie zgłaszają się do mnie osoby wskazu-

jące na przypadki, w których osoby pełniące funkcję

wójta, burmistrza bądź prezydenta miasta mają po-

stawione zarzuty w sprawach karnych bądź wykonu-

ją działalność, której prowadzenie jest niezgodne

z ustawą o ograniczeniu działalności gospodarczej

we kwestie są również często przedstawiane przez

media.

Głównymi problemami pojawiającymi się w opi-

sanych powyżej przypadkach są przedłużające się

postępowania sądowe, co prowadzi do niejasnej dla

społeczeństwa sytuacji, w której osoby wybrane do

pełnienia funkcji organu władzy wykonawczej, prze-

ciwko którym postawiono zarzuty częstokroć istot-

nego naruszenia prawa, jednocześnie uczestniczą

w postępowaniu sądowym i bez przeszkód piastują

powierzone im funkcje.

Zdarzają się również przy-

padki, w których pomimo naruszenia przez wójta,

burmistrza lub prezydenta miasta zakazów wynika-

jących z ustawy o ograniczeniu działalności gospo-

darczej przez osoby pełniące funkcję publiczną orga-

ny stanowiące wbrew obowiązkowi podjęcia stosow-

nych aktów w przedmiocie wygaśnięcia mandatu nie

czynią zadość temu obowiązkowi, co powoduje, że

naruszenie prawa nie prowadzi do zastosowania sto-

sownych sankcji wobec sprawców naruszeń.

Występowanie powyższych przypadków i brak od-

powiedniej reakcji w sytuacji zaistnienia naruszeń

prawa, których dopuszczają się osoby pełniące funk-

cję wójta, burmistrza lub prezydenta miasta, powo-

duje spadek zaufania do instytucji państwa i powagi

zarówno urzędów rządowych, jak i samorządowych

wśród obywateli.

wprowadzenie procedur, które przyśpieszyłyby po-

stępowania karne prowadzone przeciwko osobom

pełniącym funkcje publiczne?

2.

Czy nie należałoby wprowadzić instytucji za-

wieszenia w pełnieniu zajmowanej funkcji w orga-

nach władzy wykonawczej jednostek samorządu te-

rytorialnego?

3.

Czy ministerstwo monitoruje postępowania

prowadzone w związku z naruszeniem prawa przez

osoby pełniące funkcję organów wykonawczych jed-

nostek samorządu terytorialnego?

4.

Czy ministerstwo monitoruje przestrzeganie

zapisów ustawy o ograniczeniu prowadzenia działal-

bliczne?

5.

Jakie są ewentualne wyniki monitoringu

Poseł Krzysztof Jurgiel

Białystok, dnia 30 kwietnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 4583)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie naruszania praw pracowniczych

przez ARiMR

Coraz częściej zgłaszają się do mnie pracownicy

Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa,

którzy alarmują, że w agencji dochodzi do naruszania

praw pracowniczych.

Uwagę na przedmiotowy problem

zwracała również prasa (m.in. „Gazeta Prawna”).

Przypadki naruszenia prawa pracy polegają m.in.

na:

1) niewypłaceniu pracownikom wynagrodzenia

wynikającego z zadaniowego systemu pracy za IV kwar-

tał 2011 r., co jest wynikiem arbitralnej zmiany przy-

jętych zasad wynagradzania pracowników przez pre-

zesa ARiMR w III kwartale,

2) zmuszaniu pracowników do pracy w soboty,

przy czym pracownicy mają wówczas nie wpisywać

się na listę obecności, aby pracodawca nie musiał pła-

cić wynagrodzenia za przepracowane nadgodziny,

3) nieprawidłowościach przy ustalaniu i wypłacie

wynagrodzeń inspektorów terenowych,

4) nieprzestrzeganiu konstytucyjnego zakazu

dyskryminacji w życiu gospodarczym (art. 32 ust. 2

konstytucji) oraz konstytucyjnej zasady równego pra-

wa kobiet i mężczyzn do zatrudnienia, awansów,

a w szczególności do jednakowego wynagradzania za

pracę jednakowej wartości (art. 33 ust. 2 konstytu-

91

cji), przy uwzględnieniu podstawowych zasad prawa

pracy dotyczących równości praw pracowników oraz

ich niedyskryminacji (art. 11

2

, 11

3

i 18

3a

–18

3e

K.p.),

a także prawa pracownika do godziwego wynagro-

dzenia (art. 13 K.p.) przy wprowadzaniu od 1 kwiet-

nia 2012 r. zmiany warunków nagradzania pracow-

ników biur kontroli na miejscu,

5) zobowiązaniu pracowników do deklaracji

uczestnictwa w obowiązywaniu nowych zasad bez

określenia warunków wynagradzania pracy pracow-

ników, którzy nie wyrażą chęci uczestnictwa w no-

wych zasadach zadaniowego czasu pracy, co pozosta-

je w niezgodzie z przepisem art. 77 Kodeksu pracy,

który określa podstawowe kryteria ustalania wyna-

gradzania,

6) wprowadzeniu od 1 kwietnia 2012 r. zasad dys-

trybucji nagród dla pracowników biur kontroli na

miejscu stanowi naruszenie prawa poprzez próbę jego

obejścia (art. 25

1

zawodowych) i tym samym wprowadzeniu nieko-

rzystnych dla pracowników rozwiązań bez konsulta-

cji społecznych,

7) szczegółowość powyższych zasad dystrybucji

nagród jako przesłanek warunkujących nabycie

uprawnień do świadczenia (jakim jest ten składnik

wynagrodzenia za pracę) może świadczyć o nieuczci-

wości intencji pracodawcy wobec pracowników, a co

za tym idzie, wprowadzanie nowych zasad wynagra-

dzania w sposób nielicujący z obowiązującym w Pol-

sce prawem,

8) nieprzyznawaniu pracownikom diet za podróże

służbowe poprzez wprowadzanie niekorzystnych dla

pracowników zmian w umowach o pracę,

9) przekraczaniu norm czasu pracy (12–14 godz.

dziennie w okresie letnim).

1.

Czy wpływały do Pana Ministra skargi na na-

ruszanie praw pracowniczych w ARiMR?

2.

Czy przeprowadzano kontrolę w ARiMR doty-

czącą przestrzegania praw pracowniczych?

z pojawiającymi się sygnałami naruszania praw pra-

cowniczych w ARiMR?

w celu wyeliminowania ewentualnych nieprawidło-

wości w funkcjonowaniu ARiMR?

Poseł Krzysztof Jurgiel

(nr 4584)

do ministra skarbu państwa

Uzdrowiska Horyniec sp. z o.o.

scowość położona na północno-wschodnim krańcu

województwa podkarpackiego, posiada ogromne wa-

lory rekreacyjno-wypoczynkowe i zdrowotne.

Funk-

cjonujące już od ponad stu lat Uzdrowisko Horyniec

dysponuje niezwykle cennymi wodami mineralnymi

świadczy też usługi lecznicze na bazie wody siarcz-

kowo-siarkowodorowej, uzyskując bardzo dobre efek-

ty w leczeniu chorób narządu ruchu i reumatycznych.

Mimo wielu niezaprzeczalnych walorów uzdrowiska

odnosi się wrażenie, że jest ono ciągle niedostatecznie

doceniane w Polsce.

Przedłużająca się procedura pry-

watyzacji placówki budzi wiele obaw i niepokojów,

szczególnie w bezpośrednim otoczeniu uzdrowiska.

Władze, mieszkańcy gminy oraz pracownicy uzdro-

wiska wyrażają ogromne zaniepokojenie w związku

z przedłużającą się procedurą inwestycyjną i prywa-

tyzacyjną.

Kilkakrotne przedłużanie terminów na uzupeł-

nianie oferty oraz przedłużanie okresów wyłączności

na prowadzenie negocjacji świadczy ich zdaniem na

niekorzyść inwestora, tj. Europejskiego Centrum

Leczniczo-Rehabilitacyjnego Lotos” sp. z o.o. W skie-

rowanym do mnie piśmie zainteresowani zarzucają

wspomnianemu inwestorowi brak znajomości branży

oraz realiów, w jakich spółka funkcjonuje, a oderwa-

ne od rzeczywistości nierealne wizje jej rozwoju nie

rokują dobrze na przyszłość.

Proces prywatyzacji jest niezwykle ważnym na-

rzędziem rozwoju gospodarki, ale dopiero prawidło-

wy jego przebieg ma ogromnie znaczenie zarówno dla

skutków gospodarczych, jak również społecznych.

2.

Czym kierowało się ministerstwo przy wyborze

Europejskiego Centrum Leczniczo-Rehabilitacyjnego

Lotos sp. z o.o. jako głównego inwestora w procesie

prywatyzacji Uzdrowiska Horyniec?

Z poważaniem

Poseł Marek Rząsa

Przemyśl, dnia 30 kwietnia 2012 r.

92

Interpelacja

(nr 4585)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie współpracy transgranicznej

na granicy polsko-niemieckiej

w okresie wsparcia w latach 2014–2020

Szanowny Panie Ministrze!

Stowarzyszenie Gmin

Polskich Euroregionu „Pro Europa Viadrina” zwró-

ciło moją uwagę na kwestie współpracy transgranicz-

nej na granicy polsko-niemieckiej w przyszłym okre-

sie programowania na lata 2014–2020.

Członkowie

tego stowarzyszenia, którzy podkreślają, że rozwój

współpracy na zachodnim pograniczu naszego kraju

stanowi bardzo ważny element współpracy Polski

i Niemiec na wszystkich płaszczyznach życia społecz-

nego, w szczególności odpowiadają się za utrzyma-

niem odrębnych programów transgranicznych na

granicy polsko-niemieckiej.

Dotychczasowe efekty

wskazują bowiem, że współpraca realizowana na tak

określonych warunkach przynosi wymierne korzyści.

Dzięki nawiązanym partnerstwom powstały dogodne

warunki do realizacji wartościowych inicjatyw i przed-

sięwzięć, gwarantujących zrównoważony rozwój po

obu stronach granicy.

Przedstawiciele wspomniane-

go stowarzyszenia podkreślają także, że realizacja

trzech programów odpowiada specyﬁce sąsiadują-

cych ze sobą województw i landów, zróżnicowanych

pod względem geograﬁcznym,komunikacyjnym,in-

frastrukturalnym, naukowym oraz pod względem

dominującej struktury zawodowej.

Wprowadzenie zmian

do dobrze funkcjonujących i sprawdzonych rozwią-

zań może zdaniem Stowarzyszenia Gmin Polskich

Euroregionu „Pro Europa Viadrina” mieć negatywny

wpływ na dalszy rozwój współpracy transgranicznej

i tym samym wdrażanie programu.

Kolejnym bardzo ważnym postulatem podnoszo-

nym przez członków Stowarzyszenia Gmin Polskich

dotychczasowych priorytetów w programach współ-

pracy transgranicznej i w programie operacyjnym.

Zlekceważenie bowiem takich priorytetów inwesty-

cyjnych jak turystyka, infrastruktura i kultura może

spowodować zachwianie równowagi w rozwoju po-

granicza polsko-niemieckiego.

Programy operacyjne

współpracy transgranicznej w ramach Europejskiej

Współpracy Terytorialnej powinny zawierać elemen-

ty specyﬁczne dla danego obszaru współpracy, za-

równo ze względu na cele tematyczne, jak i zasady

wdrażania oraz realizacji projektów.

Programy te,

realizując politykę spójności i wyrównania dyspro-

porcji pomiędzy państwami członkowskimi Unii Eu-

ropejskiej, powinny zdaniem przedstawicieli zainte-

resowanego stowarzyszenia dawać możliwość wspie-

rania lokalnej, transgranicznej infrastruktury.

Po-

zostałe postulaty Stowarzyszenia Gmin Polskich

1) utrzymania dotychczasowej płynności zarzą-

dzania programem;

2) dostępu do dotacji budżetu państwa na doﬁnan-

sowanie projektów z Funduszu Małych Projektów

i Projektów Sieciowych;

3) wzmocnienia roli euroregionów w strukturze

zarządzania poprzez włączenie ich w system wdra-

żania programów transgranicznych;

4) stworzenia możliwości realizacji projektów

transgranicznych z udziałem partnerów z sąsiednie-

go obszaru wsparcia;

5) zaangażowania euroregionów w tworzenie wspól-

nych sekretariatów technicznych w regionach;

6) zachowania struktury instytucjonalnej Fundu-

szu Małych Projektów i Projektów Sieciowych;

7) stworzenia możliwości usytuowania regional-

nych punktów kontaktowych dla programu w struk-

turach euroregionów po obu stronach granicy;

8) zapewnienia udziału euroregionów w struktu-

rze komitetów monitorujących zgodnie z dotychcza-

sowym doświadczeniem;

9) ujednolicenia wymagań dotyczących kwaliﬁko-

walności i procedur po obu stronach granicy;

10) wprowadzenia uproszczeń na etapie aplikacyj-

nym, realizacyjnym i rozliczeniowym, zminimalizo-

wania obciążeń administracyjnych (zgodnie z zasadą

proporcjonalności);

11) wdrożenia płatności zaliczkowych dla beneﬁ-

cjentów programu (wypłata zaliczki po podpisaniu

umowy o doﬁnansowanieprojektu).

W związku z wyżej przedstawionymi sugestiami

w przedmiotowej sprawie oraz odniesienie się do po-

stulatów członków Stowarzyszenia Gmin Polskich

Z poważaniem

Poseł Waldemar Sługocki

Zielona Góra, dnia 24 kwietnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 4585)

do ministra rozwoju regionalnego

w sprawie współpracy transgranicznej

Szanowna Pani Minister!

Stowarzyszenie Gmin

93

nego, w szczególności opowiadają się za utrzymaniem

odrębnych programów transgranicznych na granicy

nych warunkach przynosi wymierne korzyści.

Dzię-

ki nawiązanym partnerstwom powstały dogodne wa-

runki do realizacji wartościowych inicjatyw i przed-

rozwiązań może zdaniem Stowarzyszenia Gmin Pol-

skich Euroregionu „Pro Europa Viadrina” mieć ne-

gatywny wpływ na dalszy rozwój współpracy trans-

granicznej i tym samym wdrażanie programu.

uprzejmie proszę Panią Minister o zajęcie stanowiska

bym zapytać: Czy rozważa Pani przekazanie kompe-

tencji programowej Europejskiej Współpracy Teryto-

rialnej zarządom województw?

W mej ocenie byłaby

to decyzja, która pozwoliłaby na budowanie silnego

wymiaru terytorialnego w kontekście nowej perspek-

tywy ﬁnansowejUE,realizowanejwPolscewlatach

2014–2020.

Z poważaniem

Poseł Waldemar Sługocki

Interpelacja

(nr 4586)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie działania Policji w Bydgoszczy

Panie Ministrze!

Cała seria zdarzeń zdaje się

świadczyć o tym, że bydgoska Policja działa na zlece-

nie polityczne i dopuszcza się czynów, które ją kom-

promitują.

Na początku maja 2011 r. opinia publiczna zosta-

ła poinformowana o burdach, które miały miejsce na

stadionie Zawiszy w Bydgoszczy po zakończeniu me-

czu ﬁnałowegooPucharPolskimiędzywarszawską

Legią a poznańskim Lechem.

Dla wszystkich obser-

watorów było oczywiste, że doszło do prowokacji, bo

służby porządkowe nie uczyniły niczego, żeby prze-

szkodzić kibicom we wtargnięciu na boisko.

Można

nawet ich działanie nazwać celowym prowokowa-

niem zajść.

Sekretarz generalny PZPN określił za-

chowanie Policji jako skandaliczne, gdyż, jego zda-

niem, chciała jedynie wzbudzić agresję u kibiców.

Prezydent Poznania wprost nazwał wydarzenia

w Bydgoszczy prowokacją, a późniejsze działania Po-

licji czysto politycznymi i bezpodstawnymi.

Ciekawa rzecz: na tydzień przed ﬁnałemPucharu

Polski strony internetowe i fora dyskusyjne kibiców

94

obu klubów obiegła wiadomość, że władza szykuje

prowokację przeciw kibicom, chce bowiem rozbić

ruch kibicowski, więc ważne jest, żeby na stadionie

Zawiszy nie stwarzać żadnych pretekstów do inter-

wencji. (tak się przypadkiem składa, iż kibice Legii

i Lecha należą do najlepiej zorganizowanych, a także

najbardziej zaangażowanych w działania patriotycz-

ne i krytykę polityki uprawianej przez Donalda Tu-

ska.)

Prowokacja się jednak udała, więc premier

skwapliwie skorzystał z okazji.

Już 4 maja zapowie-

dział walkę ze stadionowymi bandytami, przed któ-

rymi, jak oświadczył, „nie ustąpi ani o krok”, a wo-

jewodowie wielkopolski i mazowiecki posłusznie za-

mknęli dla publiczności dwa najbezpieczniejsze sta-

diony w kraju, czyli Lecha Poznań i Legii Warszawa.

Kibice zaś dostosowali się do nowej sytuacji i zmie-

nili napisy na swoich banerach i transparentach, za-

miast „Donald, matole, twój rząd obalą kibole!” po-

jawiły się na nich słowa „Zemsta Tuska – stadionowa

pustka”.

Rok po prowokacji na stadionie Zawiszy, 1 maja

2012 r., miała miejsce kolejna kompromitująca byd-

goską Policję akcja.

Kilkanaście minut po godz. 7.00

rano trzech mężczyzn rozpostarło na trawiastej skar-

pie w sąsiedztwie ulicy Jana Pawła II baner z wize-

runkiem Ojca Świętego o wymiarach 10 m na 10 m.

Nad nim rozłożyli biało-czerwony transparent z na-

pisem Zawisza.

Zamierzali zrobić zdjęcia i umieścić

je na stronie internetowej Stowarzyszenia Kibiców

Zawiszy Bydgoszcz, dla uczczenia rocznicy beatyﬁ-

kacji wielkiego rodaka.

Właśnie skończyli fotografo-

wanie i zabierali się do zwijania baneru, gdy zajecha-

ły dwa radiowozy policyjne.

Funkcjonariusze zapy-

tali, czy jest zgoda właściciela terenu na ekspozycję,

a kiedy okazało się, że rozkładający baner zaświad-

czenia tej treści nie posiadają, zarekwirowali baner,

wsadzili kibiców oraz dwóch przypadkowych gapiów

do radiowozów i zawieźli ich do komisariatu.

Tam

mężczyznom kazano opróżnić kieszenie, następnie

poddano ich drobiazgowej rewizji osobistej oraz dłu-

gotrwałemu przesłuchaniu.

Przetrzymywano ich

w komisariacie ponad cztery godziny, baneru z wize-

runkiem Jana Pawła II im nie oddano.

Bydgoszczanie, którzy chcieli zamanifestować pa-

triotyzm i pamięć o największym Polaku, zostali po-

traktowani jak groźni przestępcy, tylko dlatego, że

są kibicami piłki nożnej, a z trybun stadionów pol-

skich często dobiegają okrzyki niepochlebne wobec

obecnego premiera.

Najsmutniejsze jest to, że bydgoscy stróże spra-

wiedliwości kompromitują się nieznajomością prze-

pisów prawa albo, co byłoby szczególnie karygodne,

świadomie obchodzą przepisy.

Art. 45 § 1 Kodeksu

Kibice Zawiszy, którzy rozłożyli na skarpie baner

z wizerunkiem Jana Pawła II, nie zamierzali ukrywać

przed funkcjonariuszami swej tożsamości, działali

zresztą w sposób jawny, w świetle dnia.

Może więc

policjanci uznali, że zachodzą podstawy do zastosowa-

nia wobec nich postępowania przyspieszonego?

Kodeks wymienia, kto może odpowiadać za wy-

kroczenia w trybie przyśpieszonym.

Po pierwsze, po-

stępowanie przyspieszone stosuje się do osób niema-

jących stałego miejsca zamieszkania lub miejsca sta-

łego pobytu, jeżeli zachodzi uzasadniona obawa, że

gie, postępowanie przyspieszone stosuje się do osób

czypospolitej Polskiej, jeżeli zachodzi uzasadniona

czajnym będzie niemożliwe lub znacznie utrudnione.

Po trzecie, postępowanie przyspieszone stosuje się

wobec sprawców niektórych wykroczeń popełnionych

w związku z imprezą masową.

wie.

Rodzi się więc pytanie: Czy bydgoscy policjanci

są aż tak katastrofalnie niedouczeni, czy też uważają,

że stoją ponad prawem?

Interesujące jest też to, jak

wygląda wykrywalność przestępczości w Bydgoszczy.

Chyba to wyjątkowo spokojne miasto, gdzie nie docho-

dzi do poważnych wykroczeń ani przestępstw, skoro

dwa radiowozy i kilku funkcjonariuszy można była

oddelegować do akcji usuwania baneru z podobizną

papieża.

Zresztą zupełnie niepotrzebnie policjanci się

trudzili, bo gdyby przyjechali pół godziny później, na

skarpie byłaby już tylko trawa.

Bydgoska Policja ma też dość czasu, by od kilku

miesięcy prowadzić śledztwo w sprawie pojawienia

się w dniach 10 grudnia 2011 r. i 10 stycznia 2012 r.

transparentu z napisem „Tusk odpowiesz za Smo-

leńsk”.

Już dwukrotnie był przesłuchiwany przez

Policję członek stowarzyszenia Solidarni 2010, orga-

nizator comiesięcznych marszów pamięci, który nie

ma pojęcia, kto ten transparent powiesił.

Podczas

drugiego spotkania pytany był o sprawy wewnętrzne

stowarzyszenia Solidarni 2010.

Czy Panu Ministrowi znane są te poczynania Po-

licji w Bydgoszczy?

Jakie konsekwencje zostaną wy-

ciągnięte wobec osób, których działania kompromi-

tują kierowany przez Pan Ministra resort?

Z poważaniem

Poseł Bartosz Kownacki

Warszawa, dnia 7 maja 2012 r.

95

Interpelacja

(nr 4587)

do ministra spraw wewnętrznych

oraz statusu lotniska Warszawa-Babice

Szanowny Panie Ministrze!

1 maja br. na lotnisku

Warszawa-Babice miał miejsce wypadek małego ul-

tralekkiego samolotu Liberty XL-2, w którym zginę-

ły dwie osoby, instruktor i kursant.

Tuż po starcie

na wysokości 30–40 m pilot zgłosił problem z silni-

kiem.

Zgodnie z przepisami w takiej sytuacji pilot

powinien mieć na wprost siebie miejsce do awaryjne-

go lądowania o dozwolonym odchyleniu od linii star-

tu nie większym niż 15 stopni.

Na tym warszawskim

lotnisku nie ma miejsca do awaryjnego lądowania,

więc pilot próbował wrócić na pas startowy.

Manewr

ten zakończył się tragicznym niepowodzeniem.

Wa-

runki atmosferyczne tego dnia były doskonałe, a in-

struktor, będący szefem wyszkolenia w ośrodku szko-

lenia lotniczego TCS Aviation, miał wylatane ok.

3 tys. godzin.

Ponadto ów pilot latał na samolotach

typu ATR w EuroLOT oraz na samolotach typu Air-

bus A320 w OLT Express.

Tak więc pogoda i błąd

pilota spowodowany brakiem doświadczenia są mało

prawdopodobną przyczyną katastrofy.

Wiele zastrze-

żeń budzi natomiast stan i status lotniska, na któ-

rym to dramatyczne zdarzenie miało miejsce.

Lotnisko Warszawa-Babice nie spełnia wymogów

Organizacji Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego

(ICAO).

Nie posiada miejsca do awaryjnego lądowania,

nie funkcjonuje na nim całodobowa służba kontroli

ruchu, brak jest służb medycznych, a dwuosobowa jed-

nostka ratownicza wyposażona w pojazd bojowy mar-

ki Jelcz, 26 tys. litrów wody ze środkiem pianotwór-

czym, podstawowy sprzęt ratownictwa technicznego

z ratowniczym zestawem hydraulicznym i piłę do cię-

cia stali, w chwili próby 1 maja była bezradna.

Pomoc

usiłowała nieść oﬁaromwypadkuPaństwowaStraż

Pożarna, lecz jej interwencja była opóźniona ze wzglę-

du na brak udrożnienia najdogodniejszych wjazdów

dla służb ratowniczych.

Z lotniska Warszawa-Babice

korzystają podmioty cywilne, m.in. Aeroklub War-

szawski oraz wiele ﬁrmzajmującychsięszkoleniem

lotniczym, mimo że obiekt ten nie ﬁgurujewrejestrze

lotnisk cywilnych, a jedynie w rejestrze lotnisk lotnic-

twa służb porządku publicznego.

1.

Jakie przesłanki stoją za udostępnianiem lot-

niska Warszawa-Babice Aeroklubowi Warszawskie-

mu oraz wielu ﬁrmomprowadzącymszkolenialotni-

cze, pomimo niespełniania przez ten obiekt wymo-

gów Organizacji Międzynarodowego Lotnictwa Cy-

wilnego (ICAO) i nieobecności w rejestrze lotnisk

cywilnych?

2.

Dlaczego na lotnisku Warszawa-Babice nie ma

zabezpieczonego odpowiedniego miejsca do wykony-

wania awaryjnych lądowań?

3.

Dlaczego na tym lotnisku nie funkcjonuje cało-

dobowa służba kontroli ruchu i służba medyczna?

4.

Dlaczego jednostka ratownicza działająca na

tym obiekcie jest niedostatecznie przygotowana do

przeprowadzenia profesjonalnej akcji ratunkowej?

Z poważaniem

Poseł Bartosz Kownacki

Interpelacja

(nr 4588)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Obecny bardzo zły

(powiat cieszyński, województwo śląskie) poważnie

utrudnia komunikację z powiatem cieszyńskim w tym

rejonie.

Zły stan drogi stanowi nadto poważne zagro-

żenie i utrudnienie dla mieszkańców Trójwsi Be-

skidzkiej codziennie dojeżdżających do pracy w kie-

runku Wisły, Cieszyna, Bielska-Białej.

Trójwieś Beskidzka jest regionem intensywnie

rozwijającym się turystycznie.

Wiele osób prowadzi

pensjonaty, agroturystykę.

Niestety coraz więcej tu-

rystów zaczyna rezygnować z odwiedzania Istebnej,

gdyż nieprzejezdna droga stanowi dla nich sporą

uciążliwość.

Mieszkańcy gminy tracą zatem często

jedyną formę zarobku, jaką jest działalność tury-

styczna.

W związku z powyższym zapytuję:

Kiedy droga wojewódzka nr 941 Istebna – Kuba-

lonka zostanie wyremontowana?

Z jakich powodów remont nie został dotychczas

wykonany?

Z poważaniem

Poseł Jacek Falfus

Warszawa, dnia 23 kwietnia 2012 r.

96

Interpelacja

(nr 4589)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie eliminacji podwójnej egzekucji

Przepis art. 27 ust. 2 ww. ustawy stanowi, że:

„Organ właściwy wierzyciela wydaje, po zakończeniu

tacyjnego, decyzję administracyjną w sprawie zwro-

tu przez dłużnika alimentacyjnego należności z ty-

tułu otrzymanych przez osobę uprawnioną świadczeń

z funduszu alimentacyjnego”.

Ustęp 3 tego artykułu

brzmi: „Należności podlegają ściągnięciu w trybie

przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1966 r. o postę-

powaniu egzekucyjnym w administracji, z uwzględ-

nieniem przepisów niniejszej ustawy”.

Takie zapisy powodują, że w stosunku do jednego

dłużnika – od momentu wydania przez organ właści-

wy wierzyciela decyzji, o której mowa w art. 27

ust. 2 ustawy – prowadzone są dwie egzekucje, które

dotyczą tego samego długu, wynikającego z niereali-

zowania obowiązku alimentacyjnego.

Podkreślenia

wymaga, że przed wydaniem decyzji administracyj-

nej przyznającej osobie uprawnionej świadczenia

z funduszu alimentacyjnego wszczynane jest przez

wierzyciela postępowanie egzekucyjne w celu wyeg-

zekwowania tych świadczeń.

Warunkiem do otrzy-

mania pomocy z funduszu alimentacyjnego jest bo-

wiem bezskuteczność egzekucji prowadzonej przez

komornika na wniosek uprawnionego.

Skuteczność

egzekucji w okresie korzystania z pomocy z funduszu

alimentacyjnego skutkuje zaś utratą tych uprawnień.

W innym przypadku – od wszczęcia postępowania

egzekucyjnego przed komornikiem do czasu wydania

z funduszu alimentacyjnego – egzekucja sądowa jest

prowadzona bez przerwy.

Wydanie decyzji w sprawie

czeń z funduszu alimentacyjnego skutkuje więc wsz-

częciem także postępowania egzekucyjnego przed

właściwym urzędem skarbowym.

Należy podkreślić, że egzekucja wszczęta przez

właściwe urzędy skarbowe na podstawie tytułów wy-

konawczych wystawionych przez organ właściwy

wierzyciela jest najczęściej umarzana z powodu bez-

skuteczności, co gminie jest wiadome jeszcze przed

wystawieniem tytułów, bo brak możliwości spłacania

zobowiązań ustalił już przecież komornik.

Wszczęcie postępowania egzekucyjnego w admi-

nistracji, a następnie jego umorzenie z uwagi na bez-

skuteczność obciąża gminy kosztami tego postępo-

wania.

Oznacza to, że działania podejmowane przez

gminy na podstawie art. 27 ust. 2 i ust. 3 ustawy

den sposób nie przyczyniają się do zwiększenia sku-

teczności egzekucji zobowiązań dłużnika alimenta-

cyjnego, a tylko nakładają na organy gminy niepo-

trzebne zadania, które generują dodatkowe koszty:

— koszty administracyjne związane z konieczno -

ścią wysyłania zawiadomień, wezwań, decyzji admi-

nistracyjnych do dłużnika alimentacyjnego,

— koszty administracyjne związane z ustaleniem

aktualnego miejsca zamieszkania dłużnika,

— w przypadku postępowań w sprawie wydania

decyzji wobec dłużników przebywających za granicą

lub nieznanych z miejsca pobytu gmina zmuszona

jest występować do sądu o wyznaczenie kuratora dla

osoby nieznanej i pokrywać koszty tego zastępstwa,

— koszty wystawienia co najmniej trzech tytułów

wykonawczych za jeden okres świadczeniowy dla jed-

nego dłużnika alimentacyjnego,

— koszty korespondencji z urzędami skarbo -

wymi,

— koszty egzekucji w administracji w przypadku

umorzenia postępowania egzekucyjnego przez urząd

skarbowy.

Szanowny Panie Ministrze!

Ogromne koszty po-

niesione przez gminy, związane z egzekucją długu

wynikającego z nierealizowania obowiązku alimen-

tacyjnego, zobowiązują mnie do postawienia nastę-

pujących pytań:

1.

Czy trwają prace nad nowelizacją ustawy o po-

2.

Czy zniesione zostanie podwójne egzekwowanie

długu alimentacyjnego?

Z poważaniem

Poseł Stanisław Szwed

Bielsko-Biała, dnia 30 kwietnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 4590)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie wydłużenia okresu na złożenie

Zgodnie z obecnym zapisem art. 264 § 1: „Odwo-

Wiele osób zgłasza mi, że pracodawcy przy wrę-

czaniu wypowiedzeń umów o pracę wykorzystują

okresy długich weekendów i zbiegi świąt (majówka,

Boże Narodzenie, Nowy Rok) jako czas utrudniający

złożenie skutecznego odwołania od wypowiedzenia

do sądu pracy.

W związku z masowym wyjazdem

w celu dłuższego odpoczynku nieczynne są kancela-

rie prawne i inne punkty, w których można znaleźć

pomoc prawną, a nawet nieczynne są sądy.

97

zbyt krótki i winien wynosić, jak w przypadku zwol-

nienia dyscyplinarnego, 14 dni.

W pewnym stopniu

ujednoliciłoby to zapisy o okresie składania odwoła-

nia od wypowiedzenia umowy o pracę.

Uważając zmianę zapisu art. 264 § 1 Kodeksu

pracy za konieczną, zwracam się do Pana Ministra

duje wydłużenie okresu na złożenie odwołania do

Z poważaniem

(nr 4591)

do ministra obrony narodowej

w sprawie wyżywienia wojsk polskich

stacjonujących w Afganistanie

Ministra w sprawie wyżywienia wojsk polskich sta-

cjonujących w Afganistanie.

Stan faktyczny: Misja realizowana przez polskich

żołnierzy w Afganistanie jest jednym z największych

wyzwań wojskowych w ciągu ostatnich lat.

Ze wzglę-

du na zagrożenia i konﬂiktyzbrojnejesttokraj,któ-

ry odbiega od europejskich standardów życia.

Ponad-

to realizacja zadań i misji wykonywana jest w niesta-

bilnych warunkach mogących spowodować utratę

życia.

Jednym z niezbędnych czynników, aby żołnierze

mogli należycie wykonywać swoje obowiązki oraz

zmagać się z zagrożeniami zewnętrznymi, jest wyso-

ka jakość wyżywienia.

1.

Jaki jest stopień zadowolenia z jakości wyży-

wienia polskich żołnierzy stacjonujących w Afgani-

stanie oraz kto kontroluje jakość pożywienia pod

względem sanitarnym?

2.

Z jakich źródeł pochodzi żywność i czy korzy-

stamy z pomocy innych państw przy dostawach

i przygotowywaniu żywności dla żołnierzy w Afgani-

stanie?

3.

Jakie koszty są ponoszone za dzień żywieniowy

przypadające na 1 żołnierza w Afganistanie?

4.

Jaką część kosztów wyżywienia żołnierzy

w Afganistanie stanowią: składniki do przygotowy-

wania posiłków, ich transport oraz przygotowanie

gotowych posiłków?

Z poważaniem

Poseł Artur Dębski

Warszawa, dnia 7 maja 2012 r.

(nr 4592)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie TVP SA

Z niepokojem obserwuję poczynania osób odpowie-

dzialnych za funkcjonowanie Telewizji Polskiej, za-

równo ministra skarbu państwa, Krajowej Rady Ra-

diofonii i Telewizji, zarządu i rady nadzorczej spółki.

Proszę o odpowiedzi na następujące pytania:

1.

Strata Telewizji Polskiej za 2011 r. przedstawia-

na była w mediach w wysokości 88 mln zł.

Przedsta-

wiciele związków zawodowych podają natomiast

kwotę ponad 96 mln zł.

Jaka jest rzeczywista wyso-

kość straty?

I jakie konsekwencje zostały wyciągnię-

te wobec osób, które doprowadziły do tak gigantycz-

nego zadłużenia?

2.

Czy prawdą jest, iż obecny zarząd zakłada stra-

tę także w tym roku?

Jeżeli tak, to w jakiej wysoko-

ści?

I dlaczego brak jest zdecydowanych działań mi-

nistra Skarbu Państwa?

3.

Czy prawdą jest, iż TVP na Euro 2012 nie tylko

nie zarobi, ale straci około 50 mln zł?

4.

Czy prawdą jest, iż bank obsługujący TVP

w zakresie linii kredytowej na kwotę 100 mln zł, ze

względu na tragiczną sytuację ﬁnansowąTVPcofnął

swoją decyzję i odmówił dalszego utrzymywania tej

linii kredytowej?

5.

Czy prawdą jest, iż na kwietniowym, wyjazdo-

wym posiedzeniu Zarządu TVP omawiana była moż-

liwość upadłości TVP?

Ze względu na wyjątkowo ważną pozycję telewizji

publicznej i troski o jej przyszłość, proszę o pilną

i szczegółową odpowiedź.

Z poważaniem

Poseł Andrzej Jaworski

(nr 4593)

do ministra pracy i polityki społecznej

Szanowny Panie Ministrze!

W interpelacji do mi-

nistra sprawiedliwości z dnia 15 lutego 2012 r. pod-

jęłam sprawę wyborcy, który zgłosił się do mojego

biura poselskiego.

Respektowanie prawa wiąże się

w jego przypadku, jak również innych osób w tej sa-

mej sytuacji, z nieuzasadnionym ciężarem.

Niestety,

98

z konkluzji odpowiedzi ministerstwa sprawiedliwości

wynika wola pozostawienia obecnego stanu prawne-

go bez zmian.

Podnoszę sprawę raz jeszcze, żywiąc

nadzieję, że Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej

jest władne zainicjować zmianę obecnego stanu

prawnego.

cie stanowi, że minister sprawiedliwości ma upraw-

nienie do upoważnienia organów samorządu teryto-

rialnego i banków mających swoją siedzibę w miej-

nej, do sporządzania niektórych poświadczeń doko-

nywanych przez notariusza.

Na tej podstawie dnia

7 lutego 2007 r. wydano rozporządzenie w sprawie

samorządu terytorialnego i banki.

Jak słusznie pod-

niesiono w odpowiedzi na interpelację, norma ta sta-

nowi wyjątek od reguły.

Czy jednak w obecnym

kształcie, z uwagi na sprawiedliwość społeczną,

w pełni osiąga swój cel?

Obowiązujące prawo dzieli obywateli na dwie gru-

py.

Na tych, którzy mieszkają w małych miejscowo-

ściach i otrzymują za darmo urzędowe poświadczenie

życia i zamieszkania, oraz na tych, którzy mieszkają

w większych miejscowościach i z uwagi na teoretycz-

nie łatwiejszy dostęp do notariusza są zobowiązani

uzyskać notarialne poświadczenie formularza.

Nale-

ży zauważyć, że sytuacja osób w starszym wieku

o ograniczonych zasobach ﬁnansowych i zdrowiu

utrudniającym komunikację jest podobna bez wzglę-

du na miejsce zamieszkania.

Skoro, jak stwierdza Ministerstwo Sprawiedliwo-

ści, nie prowadzi się prac legislacyjnych, które dopro-

wadziłyby do stanu, w którym z uwagi na szczególne

okoliczności wieku i zdrowia osób mieszkających

w miastach, gdzie znajduje się notariusz, i starają-

cych się o poświadczenie w celu przedłożenia doku-

mentu potrzebnego do uzyskania świadczenia rento-

wego, zostałoby przyznane uprawnienie do otrzymy-

wania poświadczenia na takich samych zasadach,

warto rozważyć zmianę przepisów dotyczących co-

miesięcznego przedkładania dokumentu o nazwie:

poświadczenie życia i zamieszkania.

W dobie rozwo-

ju technologii i informatyzacji urzędów przedkłada-

nie co miesiąc formularzy dotyczących pracy podjętej

kilkadziesiąt lat wcześniej świadczy o zbędnym na-

gromadzeniu procedur oraz biurokratycznym podej-

ściu do obywatela.

Nie budzi to również zaufania do

organów administracji publicznej oraz poddaje w wąt-

pliwość racjonalność mechanizmów państwa.

Zapytuję Pana Ministra: Czy Ministerstwo Pracy

które pozwolą na wykorzystanie systemów elektro-

nicznych tak, aby jednokrotne przedłożenie poświad-

czonego notarialnie formularza o nazwie: poświadcze-

nie życia i zdrowia wiązało się z wprowadzeniem za-

wartych w nim informacji do systemu elektronicznego,

unikając tym samym narażania na nieuzasadnione

koszty osób pobierających świadczenia?

Z wyrazami szacunku

Poseł Halina Szymiec-Raczyńska

Warszawa, dnia 5 maja 2012 r.

Interpelacja

(nr 4594)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie funkcjonowania

Prokuratury Rejonowej w Sosnowcu

Szanowny Panie Ministrze!

Sprawa dotyczy waż-

nej społecznej sprawy, jaką jest przekształcenie loka-

li spółdzielczych w pełną własność.

Zgłosił się do

kaniec Sosnowca p. G. L. G. z prośbą o pomoc i inter-

Przez Sąd Rejonowy w Sosnowcu dnia 7 lutego

wydane zostało postanowienie (sygn. akt III Kp 89/

11), którym postanawia się, że zażalenie złożone

przez ww. należy uwzględnić, uchylić zaskarżone po-

stanowienie o umorzeniu dochodzenia i przekazać

sprawę Prokuraturze Rejonowej Sosnowiec-Południe

w Sosnowcu do dalszego prowadzenia – następnie

30 marca 2012 r. otrzymał ww. postanowienie o umo-

rzeniu dochodzenia w sprawie zaistniałego w okresie

od 2002 r. do chwili obecnej w Sosnowcu w celu osią-

gnięcia korzyści majątkowej doprowadzenia G. L. G.

do niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym,

po uprzednim wprowadzeniu w błąd, co do zgodności

z prawem określenia uchwałą nr 16/2010 Zarządu

Spółdzielni Mieszkaniowej Południe w Sosnowcu

z dnia 16 lutego 2010 r. przedmiotu odrębnej własno-

ści lokali w nieruchomości położonej w Sosnowcu

– oraz postanowienie o umorzeniu dochodzenia w dniu

28 kwietnia 2012 r.

(L/dz.-2677/11;RSD-554/11;!

Ds-

-363/11 Komisariat Policji I w Sosnowcu).

Prokuratura Rejonowa w Sosnowcu odmawia

wszczęcia postępowania przeciw Zarządowi Spół-

dzielni Mieszkaniowej Południe w Sosnowcu, mimo

łamania prawa przez zarząd, jak twierdzi p. G. L. G.

Wskazuje na to wyrok Sądu Okręgowego w Katowi-

cach, sygn. akt.

IC 494/09.

Następnie ponownie od-

mawia wszczęcia postępowania nakazanego wyro-

kiem Sądu Rejonowego w Sosnowcu, sygn. akt.

III

Kp 89/11, całkowicie, jak twierdzi ww., lekceważąc

postanowienia sądu w tej sprawie.

Istotną kwestią

w tej sprawie jest fakt, iż niewłaściwe postępowanie

spółdzielni dotyczy wszystkich lokali w zasobach SM

Południe.

W postępowaniu prowadzonym przez Po-

licję świadkowie złożyli zeznania, iż takie postępo-

wanie dotyczy większości lokali mieszkaniowych

w Sosnowcu.

99

Jakie działania zostały podjęte przez Minister-

stwo Sprawiedliwości w momencie, kiedy takie sy-

gnały na temat funkcjonowania Prokuratury Rejo-

nowej w Sosnowcu wpływały do Ministra Sprawie-

dliwości?

Czy jest możliwość, żeby Minister Sprawiedliwo-

ści przeprowadził kontrolę i wskazał nieprawidłowo-

ści w prowadzonym postępowaniu?

Czy ministerstwo miało już od mieszkańców So-

snowca zgłoszenia, sygnały na temat złego funkcjo-

nowania Prokuratury Rejonowej w Sosnowcu?

Co jest przyczyną bezczynności i opieszałości po-

stępowania Prokuratury Rejonowej w Sosnowcu wo-

bec zawiadomienia o przestępstwie złożonego przez

p. G. L. G.?

Z poważaniem

Poseł Jerzy Borkowski

Warszawa, dnia 9 maja 2012 r.

Interpelacja

(nr 4595)

do ministra skarbu państwa

dzącymi do mnie kolejnymi informacjami wskazują-

cymi na potencjalne nieprawidłowości w wykonywa-

niu zarządu przez prezesa jednej z największych spół-

ek kontrolowanych przez Pański resort, proszę

się o członkostwo w Business Center Club?

2.

Czy prawdą jest, że ENEA SA w roku 2011 i/lub

2012 wpłacała na rzecz tej organizacji jakieś środki

pieniężne z jakiegokolwiek tytułu?

3.

Jeśli takie wpłaty miały miejsce, to w jakiej

wysokości?

osobową decyzją spowodował przystąpienie spółki

do organizacji Central Europe Energy Partners

(CEEP)?

5.

Czy prawdą jest, że spółka w związku z tym

przystąpieniem dokonała na rzecz ww. organizacji,

w okresie około roku, przelewów pieniężnych i w ja-

kiej wysokości?

Jeśli te fakty miały rzeczywiście miejsce, to czy

zdaniem Pana Ministra kontrolowaną przez Pana

spółkę stać na płacenie za autopromocję jej preze-

sa?

Wydaje się, że jeżeli w spółkach jest taki nad-

miar pieniędzy, które mogą pozwolić na budowanie

przez samego siebie prywatnego wizerunku preze-

sa spółki jako „menadżera”, to daję Panu Ministro-

wi pod rozwagę:

1.

Może lepiej spożytkować te środki na obniżenie

cen energii elektrycznej?

2.

Może lepiej pobrać je w formie dywidendy na

rzecz Skarbu Państwa, aby służyły ogółowi społe-

czeństwa?

Z poważaniem

Poseł Bartosz Kownacki

(nr 4596)

do ministra edukacji narodowej

Szanowna Pani Minister!

Przesunięto termin

wprowadzenia obowiązku szkolnego dla sześciolet-

śnia 2014 r.

Podstawowym powodem zmiany terminu

tej reformy był zdecydowany sprzeciw wyrażany

przez większość rodziców.

Głównym argumentem

przemawiającym za nowym terminem jej obowiązy-

wania miało być lepsze przygotowanie się do zmian

przez samorządy, szkoły i nauczycieli.

Rodzice mogli

sami decydować, jaką formą kształcenia zostaną ob-

jęte ich dzieci.

Jednak, jak informują media i zainte-

resowani rodzice, w wielu szkołach w Polsce albo nie

organizuje się oddziałów zerowych, albo nie ma wy-

starczającej liczby miejsc dla wszystkich zaintereso-

wanych.

Może to powodować sytuację, w której ro-

dzice będą zmuszeni posłać swoje dzieci do pierw-

szych klas szkół podstawowych.

Uważa się, że taki

stan rzeczy może być wynikiem szukania oszczędno-

ści przez gminy prowadzące placówki oświatowe.

Sa-

morządy otrzymują bowiem na uczniów klas pierw-

szych subwencję z budżetu państwa, zaś koszty

utrzymania dzieci uczęszczające do zerówek pokry-

wają gminy z własnego budżetu.

Nie dziwi więc opi-

nia, że przedmiotowa reforma nie została odpowied-

nio przygotowana.

1.

Czy ministerstwo posiada dane liczbowe na te-

mat przedstawionego problemu?

w przyszłym roku szkolnym nie powtórzył się podob-

ny problem?

3.

Czy wobec trudności ﬁnansowych wielu pol-

skich gmin niezasadne byłoby wprowadzenie sub-

100

wencji dla sześciolatków uczęszczających do oddzia-

łów zerowych w szkołach podstawowych?

Z poważaniem

Poseł Jan Warzecha

Warszawa, dnia 8 maja 2012 r.

Interpelacja

(nr 4597)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie elektronicznego znakowania

domowych psów i kotów

Szanowny Panie Ministrze!

Na mocy przepisów

ustawy o ochronie zwierząt zapewnienie opieki bez-

domnym zwierzętom oraz ich wyłapywanie należy do

zadań własnych gminy.

Samorządowcy z terenu wo-

jewództwa podkarpackiego, w pismach kierowanych

do mojego biura poselskiego, sygnalizują narastający

problem wyrzucania zwierząt domowych przez ich

właścicieli, jak również ich zaginięć.

Ustalenie wła-

ściciela bezdomnego psa lub kota jest niezmiernie

trudne, a w większości przypadków niemożliwe.

Sy-

tuacja ta w dużej mierze spowodowana jest brakiem

oznakowania zwierząt domowych.

Dlatego też samo-

rządy sugerują wprowadzenie obowiązkowego elek-

tronicznego oznakowania psów i kotów.

Obecne re-

gulacje prawne nie nakładają na właścicieli zwierząt

obowiązku ich znakowania.

Gminy w większości

przypadków nie posiadają wystarczających środków,

aby wprowadzić system oznakowania na swoich ob-

szarach.

Nie mają także podstaw prawnych do wyeg-

zekwowania takiego obowiązku od właścicieli psów

i kotów.

Posiadaczy zwierząt domowych często rów-

nież nie stać na przeprowadzenie znakowania albo

nie ma takiego rejestru na terenie ich zamieszkania.

Problem porzuconych lub zagubionych zwierząt do-

tyczy obszaru całego kraju.

Według samorządowców

kwestia ta mogłaby zostać skutecznie rozwiązana

przez wprowadzenie ustawowego obowiązku znako-

wania elektronicznego domowych psów i kotów, wraz

z przeznaczeniem na ten cel środków ﬁnansowych

z budżetu państwa.

W związku z przedstawionym problemem zwracam

wiązkowego elektronicznego znakowania psów i ko-

państwa?

2.

Czy ministerstwo prowadzi prace nad innymi

rozwiązaniami, które miałyby na celu rozwiązanie

przedmiotowego problemu?

Z poważaniem

Poseł Jan Warzecha

(nr 4598)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

W doniesieniach me-

posterunków Policji w małych miejscowościach.

We-

dług tych doniesień do końca bieżącego roku ma prze-

stać funkcjonować kilkaset komisariatów.

Typowa-

niem jednostek do zniesienia mieliby zająć się komen-

danci wojewódzcy.

Likwidacja posterunków Policji

w małych miejscowościach z pewnością mogłaby do-

prowadzić do zmniejszenia się bezpieczeństwa ich

mieszkańców.

Sytuacja taka skutkowałaby ograni-

czonym dostępem do szybkiego i bezpośredniego kon-

taktu z funkcjonariuszami Policji.

Niekorzystne

zmiany doprowadziłyby do tego, że najbliższy komi-

sariat byłby oddalony o kilkanaście kilometrów od

miejsca zamieszkania wielu obywateli i do wydłuże-

nia się czasu interwencji Policji od momentu przyję-

cia zgłoszenia.

Trudno będzie wytłumaczyć miesz-

kańcom tych miejscowości, w których mogą być zli-

kwidowane posterunki, że nie wpłynie to na poziom

ich bezpieczeństwa.

Istnieją uzasadnione obawy, że

najważniejszym zamysłem autorów reorganizacji ko-

misariatów jest nie troska o bezpieczeństwo obywa-

teli, lecz rozpaczliwe szukanie oszczędności.

W związku z przedstawionym powyżej problemem

1.

Czy ministerstwo planuje likwidację części po-

sterunków Policji w małych miejscowościach i ile ta-

kich placówek miałoby zostać zniesionych w skali

całego kraju, a ile na Podkarpaciu?

2.

W jaki sposób zostanie zapewnione bezpieczeń-

stwo mieszkańców na terenach, gdzie przestałyby

funkcjonować komisariaty?

Z poważaniem

Poseł Jan Warzecha

101

Interpelacja

(nr 4599)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

W gazetach pojawiły

się informacje o wpływających skargach do rzeczni-

ka praw obywatelskich, a dotyczących instalowania

w budynkach mieszkalnych monitoringu.

Systemy

te zakładane są w wielu przypadkach bez zgody

mieszkańców, a nawet bez ich wiedzy.

Spółdzielnie

mieszkaniowe lub wspólnoty mieszkaniowe często

nie posiadają przepisów wewnętrznych, które regu-

lowałyby kwestie instalacji i wykorzystywania mo-

nitoringu w ich zasobach mieszkaniowych.

Nato-

miast mieszkańcy nie mają uprawnień do kontroli

i sposobu wykorzystania zarejestrowanego i zgro-

madzonego materiału pochodzącego z nagrań tego

typu systemów.

Sytuacja ta spowodowana jest bra-

kiem przepisów, które normowałyby zasady instalo-

wania i wykorzystywania nagrań monitoringu w bu-

dynkach mieszkalnych, administrowanych przez spół-

dzielnie mieszkaniowe, wspólnoty mieszkaniowe lub

inne podmioty.

ga potrzebę wprowadzenia przepisów regulujących

zakładanie i wykorzystywanie monitoringu w bu-

dynkach mieszkalnych?

Z poważaniem

Poseł Jan Warzecha

(nr 4600)

do ministra zdrowia

w sprawie komentarza do ustawy

Szanowny Panie Ministrze!

Nowa ustawa o dzia-

łalności leczniczej jest tak skomplikowana, że można

ją zrozumieć tylko kupując specjalny poradnik, który

napisali sami jej autorzy.

Nowa ustawa, wprowadza-

jąca daleko idące zmiany w funkcjonowaniu służby

zdrowia, obowiązuje od lipca 2011 r.

Po jej wejściu

w życie prawnicy i pracownicy ochrony zdrowia za-

częli jednak wytykać kolejne błędy.

Okazuje się, że

to, jak interpretować skomplikowane prawo, mogą

wyjaśnić tylko prawnicy, którzy je współtworzyli.

Na-

kładem wydawnictwa Infor ukazał się komentarz do

przepisów, napisany pod kierunkiem dyrektora de-

partamentu prawnego Ministerstwa Zdrowia.

W za-

leżności od marży narzuconej przez sklepy na książ-

kę trzeba wydać od 200 do 250 zł.

Taka sytuacja za-

chęca legislatorów, by tak tworzyć przepisy, aby na-

stępnie komercyjnie je objaśniać.

Jeżeli ustawodawca

wprowadza skomplikowane przepisy, to powinien za-

gwarantować obywatelom ich bezpłatną wykładnię.

sterstwo zamierza udostępnić darmowe objaśnienie

ww. ustawy?

Z poważaniem

Poseł Jan Warzecha

(nr 4601)

do ministra obrony narodowej

w sprawie szkolenia żołnierzy

Szanowny Panie Ministrze!

NIK skontrolowała

proces uzawodowienia polskiej armii.

Pokontrolny

raport Najwyższej Izby Kontroli wykazał zapaść

szkoleniową polskiej armii.

Inaczej niż pozostałe no-

woczesne armie świata, nasza w niewielkim zakresie

korzysta w procesie szkolenia z symulatorów.

Kon-

trolerom nie udało się nawet dowiedzieć, ile tego ro-

dzaju sprzętu jest na wyposażeniu armii.

W kontro-

lowanych jednostkach średnio blisko połowa urzą-

dzeń do nauki prowadzenia czołgu, latania czy strze-

lania nie działała.

Jeszcze w trakcie kontroli wojsko

zwiększyło budżet na trenażery o 776%, czyli do kwo-

ty 72 mln zł, z czego udało się wydać tylko 23%.

Po-

siadając niewiele symulatorów, polscy żołnierze po-

winni więcej czasu spędzać na poligonach.

Z kontro-

li NIK wynika jednak, że poligony odwiedzają znacz-

nie rzadziej niż np. niemieccy żołnierze.

Polski czoł-

gista w 2010 r. spędził w wozie 140 godzin, a jego

niemiecki odpowiednik 600 godzin.

Przeciętny żoł-

nierz niemiecki odbył ćwiczenia, w czasie których

wystrzelił 35 pocisków.

Były lata, kiedy polscy czoł-

giści wystrzelali zaledwie siedem pocisków rocznie.

Piloci Mi-24 spędzali w powietrzu od 50 do 68 godzin,

a średnia dla NATO to 120 godzin.

Według raportu

ograniczenia szkoleń w jednostkach związane były

z bardzo drogim i intensywnym przygotowaniem ko-

lejnych kontyngentów do Afganistanu.

Kontrola NIK

okazała się negatywna dla Narodowych Sił Rezerwo-

wych, czyli ochotniczej formacji mającej uzupełniać

stan armii, odbywającej okresowe płatne szkolenia.

Izba zakwestionowała sam pomysł tworzenia tej for-

macji, polegający na wcielaniu członków NSR do re-

102

gularnych jednostek.

Co prawda takie postępowanie

poprawiało stan ukompletowania jednostek, nie

zwiększało jednak ich zdolności do realizacji zadań.

Zdarzały się sytuacje, że żołnierze, którzy posiadali

obowiązek odbycia tylko 31 dni szkolenia rocznie,

wyznaczani byli na kluczowe stanowiska.

W elitarnej

18.

Brygadzie Powietrznodesantowej stanowisko sze-

fa sekcji logistyki i głównego księgowego obsadzono

żołnierzami NSR.

W bazie F-16 w Łasku żołnierze

NSR wyznaczani byli na mechaników F-16, a nawet

asystentów kontroli precyzyjnego lądowania.

W związku z powyższymi uchybieniami zwracam

gramy szkoleniowe w kluczowych dla obronności kra-

ju jednostkach?

2.

Czy niezasadne byłoby zbadanie zasadności

i celowości utworzenia NSR?

Z poważaniem

Poseł Jan Warzecha

(nr 4602)

do ministra zdrowia

Szanowny Panie Ministrze!

Według oﬁcjalnych

i w 2011 r. wyniosła 62 tys., czyli o 5% więcej niż

oﬁarAIDS.

GłównylekarzsanitarnyRosjiGiennadij

Oniszczenko poinformował, że od 1987 r. w Rosji od-

notowano ponad 600 tys. zakażeń.

Zdaniem progra-

mu ONZ na rzecz walki z AIDS (UNAIDS) oraz

Światowej Organizacji Zdrowia dane oﬁcjalne są

znacznie zaniżone.

W ocenach obydwu tych organi-

zacji w Rosji jest blisko 980 tys. osób zakażonych wi-

rusem HIV.

Według tych samych źródeł 0,9% doro-

słych mieszkańców Rosji zakażonych jest wirusem,

a średnia dla Europy Środkowej i Zachodniej wynosi

0,2%.

Jak wynika z grudniowego raportu UNAIDS,

rosyjskie statystyki nie ujmują też danych, z których

wynika, że rośnie liczba śmiertelnych oﬁar AIDS.

W 2009 r. w Rosji zmarło między 35 a 65 tys. pacjen-

tów chorych na AIDS, czyli dwa razy więcej niż pięć

lat wcześniej.

Jak podaje agencja AFP, Federacja Ro-

syjska i kraje sąsiednie to jeden z nielicznych regio-

nów świata, gdzie stale rośnie liczba śmiertelnych

oﬁarchorychnaAIDS.

Różneinstytucjeioddziały

administracji rosyjskiej prowadzą statystyki wedle

odmiennych metod, nie przyjęto ujednoliconej meto-

dy leczenia pacjentów i nie ma nawet bazy osób le-

czonych i nadzorowanych.

W dobie zbliżającego się

turnieju Euro 2012 jest to duże zagrożenie.

Wiado-

mo, że do naszego kraju przyjedzie bardzo duża licz-

ba kibiców z Rosji, na pewno też wielu Ukraińców

odwiedzi nasz kraj, a również wielu Polaków odwie-

dzi naszych wschodnich sąsiadów.

Nie należy rów-

nież zapomnieć o dość powszechnym w trakcie takich

imprez zjawisku prostytucji, a duża część kobiet

trudniąca się tą profesją pochodzi ze Wschodu.

W związku z przedstawionymi niepokojącymi dany-

pytaniem: Czy nie byłoby zasadne, aby przed mi-

strzostwami Europy została przeprowadzona kam-

pania informacyjna na temat HIV i AIDS?

Z poważaniem

Poseł Jan Warzecha

(nr 4603)

do ministra pracy i polityki społecznej

Szanowny Panie Ministrze!

Kryteria przyznawa-

nia pomocy w Polsce dla osób, które ostatnio były

zatrudnione w państwie unijnym, są niejasne.

Decy-

zja o przyznaniu zainteresowanemu zasiłku dla bez-

robotnych niejednokrotnie zależy od swobodnej in-

terpretacji urzędników.

Dla przykładu w Rzeszowie

tylko 5% starających się o zasiłek dla bezrobotnych

go nie otrzymuje, ale już w Łodzi co trzecia osoba bez

pracy odchodzi z urzędu z decyzją odmowną.

Jedną

czące przyznawania świadczeń rodakom wracającym

z pracy za granicą jest rozciągnięte aż do granic ocie-

rających się o anarchię prawną.

Aby otrzymać zasiłek

dla bezrobotnych, ubiegający się o niego musi prze-

konać urzędników, że w czasie, gdy był w Hiszpanii

czy Holandii, centrum interesów życiowych pozosta-

wało w Polsce.

Mówi o tym art. 11 rozporządzenia

Parlamentu Europejskiego (WE) nr 987/2009 z 16 wrze-

nia (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji syste-

mów zabezpieczenia społecznego.

Aby uzasadnić, że

centrum interesów życiowych pozostało w Polsce,

osoba ubiegająca się o zasiłek wypełnia w wojewódz-

kim urzędzie pracy oświadczenie.

Musi wskazać

w nim, jak często przyjeżdżała do kraju, od kiedy

przebywała za granicą.

Odpowiada też na pytania,

czy zostawiła rodzinę, czy jest singlem i czy przeka-

zywała bliskim pieniądze.

W oświadczeniu podaje się

również adres zamieszkania w państwie unijnym

i informacje o tym, czy starający się o zasiłek miał

103

tam własne mieszkanie, czy je wynajmował.

Druga

część formularza dotyczy statusu bezrobotnego

w Polsce.

Informuje urząd, czy posiada w kraju miesz-

kanie, czy był zameldowany na pobyt stały i czy

z podatków rozliczał się w kraju.

Powinien podać cel

wyjazdu za granicę i czy nosił się z zamiarem zosta-

nia na stałe za granicą.

Tak szczegółowe informacje

dają ogromną uznaniowość w ręce urzędników.

Mogą

oni lub nie muszą przyznać zasiłku na podstawie tych

płynnych faktów.

Zależy to od tego, jak przestawiony

stan faktyczny jest oceniany w poszczególnych urzę-

dach.

Urząd może sprawdzić prawdziwość przekazy-

wanych informacji.

Ma również prawo zażądać aktu

notarialnego nieruchomości, aby upewnić się, czy

bezrobotny faktycznie jest jej właścicielem.

Może też

skontrolować, czy ubiegający się o pomoc jest zamel-

dowany na stałe w miejscu, które wskazał w oświad-

czeniu.

Osoby starające się o zasiłki powinny zostać

uprzedzone, że za podanie fałszywych danych w oświad-

czeniu grożą im nawet trzy lata więzienia, zgodnie

z art. 233 Kodeksu karnego.

Odnosząc się do powyższej kwestii, chciałbym

niem: Czy nie byłoby celowe ujednolicenie i uszcze-

gółowienie kryteriów przyznawania zasiłku dla osób

bezrobotnych, pracujących wcześniej za granicą, tak

aby nie było podejrzeń o dowolność i uznaniowość

urzędników?

Z poważaniem

Poseł Jan Warzecha

(nr 4604)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie zatrudnienia osób odbywających

ekspertów i doniesień medialnych, brakuje pracy dla

skazanych odbywających kary pozbawienia wolności.

Obecnie pracuje mniej niż co dziesiąty osadzony.

W tej chwili pracę skazanym oferuje tylko 1,7 tysiąca

zewnętrznych pracodawców.

O skali problemu mówi

zła tendencja.

We wszystkich więzieniach w kraju

wyroki odbywa 82,8 tysiąca osób, a ponad 30 tysięcy

oczekuje w kolejce na odbycie kary więzienia.

Pracę

ma zaledwie 9607 z nich.

W 2009 r. pracowało około

17 tysięcy skazanych, rok później było ich już o tysiąc

mniej.

Pod koniec ubiegłego roku pracowało tylko

11 tysięcy więźniów.

W ubiegłym roku było ich

2,6 tysiąca, natomiast w 2010 r. 4,5 tysiąca.

Zmniej-

szenie liczby ofert pracy dla więźniów jest wynikiem

wyroku Trybunału Konstytucyjnego, zgodnie z któ-

rym skazanym trzeba zapłacić przynajmniej najniż-

sze wynagrodzenie.

Nowe przepisy weszły w życie w

marcu 2011 r.

Tak więc koszty zatrudniania więź-

niów są wysokie, gdyż poza pensją i składkami trze-

ba im zapewnić transport do zakładu pracy i prze-

znaczyć osoby do nadzoru.

Nie trzeba długo uzasad-

niać, jakie znaczenie w procesie resocjalizacji ma

praca dla skazanych.

Regularne zatrudnienie w trak-

cie odbywania kary, powoduje kształtowanie nawyku

pracy u więźniów.

Jednocześnie praca odpłatna daje

osadzonemu dochody i pozwala na regulowanie zale-

głości ﬁnansowych,aleiumożliwiapomocrodzinie,

np. poprzez płacenie alimentów.

Niestety w ostatnim

okresie więźniowie stali się mniej konkurencyjną siłą

roboczą dla przedsiębiorców, którzy za tę samą staw-

kę mogą zatrudnić ludzi niekaranych.

W związku z zaistniałą sytuacją, pragnę zwrócić

wśród osób odbywających karę pozbawienia wolności

i tym samym umożliwić im proces resocjalizacji?

Z poważaniem

Poseł Jan Warzecha

(nr 4605)

do ministra ﬁnansów

w sprawie zwrotu dotacji dla samorządów

Szanowny Panie Ministrze!

Samorządowcy po-

parci opinią ekspertów twierdzą, że ich jednostki po-

winny posiadać możliwość zwrotu udzielonej dotacji,

tak jak robi to budżet państwa.

Związek Miast Pol-

skich domaga się zmiany przepisów art. 152 ustawy

o ﬁnansachpublicznych,któryupoważniadodoma-

gania się zwrotu udzielonej dotacji.

Artykuł ten upo-

ważnia do zwrotu dotacji udzielonych tylko z budże-

tu państwa.

Samorządy nie mają takich kompetencji,

więc muszą domagać się zwrotów w postępowaniu

cywilnym, a nie administracyjnym przed sądem.

Art. 152.

3. stanowi, że: „W przypadku stwierdze-

nia (…) że dotacja wykorzystana została w części lub

całości niezgodnie z przeznaczeniem albo pobrana

wej lub dysponent środków (…) określa, w drodze

budżetu państwa”.

W poprzedniej wersji ustawy było

takie upoważnienie dla samorządów, domagają się

więc jego przywrócenia.

Taki wniosek Związku Miast

Polskich został złożony podczas posiedzenia Komisji

ca 2012 r.

104

W związku z przedstawioną kwestią, zwracam się

zasadne byłoby przywrócenie ww. upoważnienia dla

samorządów?

Z poważaniem

Poseł Jan Warzecha

(nr 4606)

do ministra pracy i polityki społecznej

wśród kobiet

Szanowny Panie Ministrze!

Według opinii eksper-

tów i doniesień prasy fachowej kobiety zdecydowanie

częściej tracą pracę niż mężczyźni i rzadziej niż oni

znajdują nowe zatrudnienie.

Według danych GUS

zaś mężczyzn zaledwie o 1%.

Pracę znalazło 102 ty-

siące mężczyzn i tylko 24 tysiące kobiet.

Wskaźnik

wzrósł o 1%.

W urzędach pracy liczba zarejestrowa-

nych mężczyzn zmalała, a niepracujących kobiet przy-

było.

Znawcy tematu wyliczają, że duże bezrobocie

kształcenia, innego charakteru wykonywanej pracy,

stereotypów, a w szczególności wadliwych przepisów.

Kobietom trudniej niż mężczyznom znaleźć i utrzy-

mać pracę, zwłaszcza w okresie kryzysu, bo zwykle

mają wykształcenie bardziej ogólne, często humani-

styczne.

Rosnące bezrobocie jest wynikiem często ste-

reotypowych obaw szefów, że świeżo zatrudnione pa-

nie mogą zajść w ciążę, wezmą zwolnienie lekarskie,

a następnie urlop macierzyński lub wychowawczy.

W związku z przedstawionym ważnym proble-

mem społecznym, zwracam się do Pana Ministra

1.

Czy resort zamierza utworzyć specjalne, długo-

falowe programy przeciwdziałania zwiększającemu

się bezrobociu wśród kobiet?

2.

Czy ministerstwo planuje zwiększyć sumę prze-

kazywanych środków na Fundusz Pracy i aktywne

formy przeciwdziałania bezrobociu z przeznaczeniem

wyłącznie dla kobiet?

Z poważaniem

Poseł Jan Warzecha

(nr 4607)

do ministra zdrowia

tzw. terapii inicjującej

Szanowny Panie Ministrze!

Ministerstwo Zdro-

wia co sześć miesięcy określa w swym komunikacie

preparaty, którymi mają być leczeni nowi pacjenci

w tzw. terapii inicjującej.

Dotyczy to leczenia reuma-

toidalnego zapalenia stawów, młodzieńczego idiopa-

ciężkiej aktywnej postaci zesztywniającego zapalenia

stawów kręgosłupa, łuszczycowego zapalenia stawów

o przebiegu agresywnym.

Według pacjentów takie

regulacje wymuszają stosowanie leku wytypowanego

przez Ministerstwo dla nowo zdiagnozowanych pa-

cjentów.

Tym samym osoba dotknięta tego typu cho-

robą musi stosować lek przewidziany przez resort

zdrowia.

Ogranicza to możliwość używania środka,

który jest najbardziej odpowiedni w indywidualnej

kuracji pacjenta, a taki stan faktyczny ogranicza le-

karzom wybór najbardziej odpowiedniej terapii dla

chorego.

Skutkiem tego jest zaskarżenie przepisów

dotyczących tzw. terapii inicjującej, skierowane do

Komisji Europejskiej przez stowarzyszenie chorych

na reumatoidalne zapalenie stawów.

jednego leku dla pacjentów objętych tzw. terapią ini-

cjującą w przedmiotowych przypadkach?

2.

Czy ministerstwo zamierza zmienić wytyczne

dotyczące terapii inicjującej?

Z poważaniem

Poseł Jan Warzecha

(nr 4608)

do ministra zdrowia

w sprawie zakażeń zawodowych

personelu medycznego

Szanowny Panie Ministrze!

Według informacji

przedstawianych przez prasę, szacuje się, że wśród

personelu medycznego w Polsce dochodzi do 37 tysię-

cy zakłuć sprzętem medycznym w skali jednego roku.

Tym samym lekarze i pielęgniarki narażone są na

ryzyko zakażenia się ponad trzydziestoma potencjal-

nie niebezpiecznymi patogenami.

Między innymi wi-

rusowym zapaleniem wątroby typu B lub C, a także

105

wirusem HIV.

Pracownicy służby zdrowia twierdzą,

że brak jest odpowiednich przepisów, które w kom-

pleksowy sposób zabezpieczałyby personel medycz-

ny przed niebezpieczeństwem tzw. zakażenia zawo-

dowego.

Przedstawiony problem jest na tyle istotny, że upo-

ważnia mnie do zadania pytania Panu Ministrowi:

Czy kierowany przez Pana resort planuje wprowadzić

przepisy, które zapewniłyby bezpieczeństwo persone-

lu medycznego przed zakażeniem zawodowym?

Z poważaniem

Poseł Jan Warzecha

(nr 4609)

do ministra transportu,

polskich międzynarodowych

przewoźników drogowych

nicy są bardzo zaniepokojeni tym, że strona rosyjska

postępuje w sposób niezgodny z Umową między Rzą-

Rosyjskiej o międzynarodowych przewozach drogo-

wych z dnia 30 sierpnia1996 r.

Z faktów przedstawionych w piśmie wynika, że

strona rosyjska klasyﬁkuje część przewozów dwu-

stronnych wykonywanych przez polskich międzyna-

rodowych przewoźników drogowych jako przewozy

niedozwolone i żąda na wykonanie tych przewozów

specjalnych, limitowanych zezwoleń „na przewóz do

Polscy przewoźnicy twierdzą, że ta sytuacja może

mocno narazić ich na straty ﬁnansowe, wyprzeć

z rynku rosyjskiego i wschodniego.

1.

Czy wejście w życie 2 maja 2012 r. ustawy fede-

ralnej N 31-F3 niesie zagrożenie, o którym pisze sto-

warzyszenie?

2.

Jakie środki interwencji zamierza podjąć rząd

RP w przypadku rażącego naruszania umowy z Fe-

deracją Rosyjską z 30 sierpnia 1996 r.

Z należnymi wyrazami szacunku

Warszawa, dnia 7 maja 2012 r.

(nr 4610)

do ministra skarbu państwa

sp. z o.o. ponownie do Rzeszowa

Szanowny Panie Ministrze!

W rzeszowskim ob-

szarze metropolitalnym funkcjonuje wiele ﬁrmsto-

sujących najnowocześniejsze technologie oraz inno-

wacyjne rozwiązania na skalę światową.

Klaster

Dolina Lotnicza, klaster informatyczny, klaster two-

rzyw sztucznych Poligen, ściśle współpracując z wyż-

szymi uczelniami, dostarczają nowoczesne produkty

na rynki światowe.

Podkarpackie ﬁrmywyznaczają

nowe trendy w gospodarce krajowej, kształtują jej

nowoczesny proﬁliwsposóbbezpośredniwpływają

na pozostałe podmioty gospodarcze, co powoduje ich

szybszy rozwój i wzrost zatrudnienia, a w konse-

kwencji pozytywnie wpływa na jakość życia miesz-

kańców Rzeszowa i woj. podkarpackiego.

Dynamicz-

ny rozwój województwa, gdzie siedzibę ulokowało

ponad 150 tys. podmiotów gospodarki narodowej,

w pełni uzasadnia ponowną lokalizację spółki gazo-

wej w stolicy województwa.

Niefortunna decyzja

przeniesienia siedziby Karpackiej Spółki Gazownic-

twa z Rzeszowa do innego województwa wprowadzi-

ła oczywisty dysonans we wszystkie procesy rozwo-

jowe w sferze planistycznej, jakie prowadzone są na

terenie Rzeszowa.

Przychylność Pana Ministra do

mojej prośby zapewni harmonijną współpracę przy

realizacji inwestycji publicznych prowadzonych przez

samorządy woj. podkarpackiego, jak również wpłynie

dodatnio na sektor prywatnej przedsiębiorczości.

Karpackiej Spółki Gazownictwa do Rzeszowa?

2.

Jakie aspekty były brane pod uwagę przy prze-

niesieniu ww. spółki do Tarnowa?

Z poważaniem

Poseł Bogdan Rzońca

(nr 4611)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie porzuconych kotów i psów

odnośnie do wyrzucania psów i kotów poza obszar

106

gospodarstw domowych.

Poszukiwanie właściciela

Obowiązujące regulacje prawne w tym zakresie nie

są wystarczające do tego, aby zobowiązywać właści-

cieli psów i kotów do ich znakowania.

Gminy nie są

względu na ograniczenie wydatków bieżących czy in-

blem i czy zamierza podjąć jakiekolwiek działania

prawne w zakresie wyeliminowania zjawiska porzu-

cania psów i kotów?

Z poważaniem

Poseł Bogdan Rzońca

(nr 4612)

do ministra sportu i turystyki

skiego dochodzą informację, że gminy lekceważą obo-

wiązek zatrudniania wykwaliﬁkowanego trenera

jako osoby prowadzącej zajęcia i dbającej o bezpie-

czeństwo.

Część gmin powierza bezpieczeństwo dzie-

ci osobom nieuprawnionym, np. konserwatorom lub

stażystom.

Inne zatrudniają tylko pojedynczych ani-

matorów (wyłącznie w ramach rządowego doﬁnanso-

wania) – w przypadku ich urlopu lub choroby boiska

stoją niewykorzystane przez wiele tygodni.

Są także

gminy, które w planach wydatków rocznych w ogóle

nie uwzględniają ani pensji trenerów, ani innych

kosztów związanych z działaniem „Orlików”, zapo-

minając, że nie są to obiekty samoﬁnansującesię.

jące pytanie: Czy w świetle prawnych informacji rząd

pisów, która zobowiąże do zatrudnienia na „Orli-

kach” wykwaliﬁkowanegotrenerabądźanimatora

kultury ﬁzycznej?

Z poważaniem

Poseł Bogdan Rzońca

(nr 4613)

do ministra ﬁnansów

w sprawie sposobu obliczania

podatku rolnego

Szanowny Panie Ministrze!

Obecnie ustawa o po-

datku rolnym przewiduje, że jego wysokość uzależ-

niona jest od ceny skupu żyta za pierwsze 3 kwarta-

ły roku poprzedzającego rok podatkowy ogłaszanej

przez prezesa GUS.

Wójtowie i burmistrzowie, z któ-

rymi się spotykam, zwracają uwagę, ze należałoby

odejść od tego sposobu naliczania podatku.

Wskazu-

ją, że ostatnie wahania cen żyta doprowadziły do nie-

uzasadnionego wzrostu obciążeń podatkowych.

W toku

rozmów i konsultacji pojawiła się propozycja, aby wy-

sokość podatku powiązać ze średnią ceną trzech zbóż

(pszenica, żyto, owies) w trzech latach poprzedzają-

cych rok podatkowy.

Taki sposób naliczania z pew-

nością zmniejszyłby nieuzasadnione, nagłe wahania

obciążeń podatkowych.

Pytanie: Czy ministerstwo rozważa wprowadze-

nie zmian w sposobie naliczania podatku rolnego?

Z poważaniem

Poseł Marek Polak

Andrychów, dnia 8 maja 2012 r.

Interpelacja

(nr 4614)

do ministra środowiska

dent miasta wymierza administracyjną karę pienięż-

zezwolenia, wysokość tej kary to trzykrotność opłaty

za usunięcie drzewa.

W opinii samorządowców zarówno opłaty, jak

i kary, są zbyt wysokie, a co za tym idzie, niesprawie-

dliwe i niewspółmierne do popełnionego czynu.

Prze-

pisy regulujące te kwestie naruszają konstytucyjne

zasady proporcjonalności i sprawiedliwości, a także

zasadę adekwatności przewinienia i kary.

Problem

ten budzi spore emocje społeczne wynikające z prze-

konania, że przepisy nie dają wójtowi, burmistrzowi,

prezydentowi miasta możliwości odstąpienia od kary

lub dostosowania jej wysokości do sytuacji material-

nej, rodzinnej i społecznej sprawcy.

107

Pytanie: Czy ministerstwo dostrzega konieczność

obniżenia wysokości opłat i kar za usuwanie drzew

Z poważaniem

Poseł Marek Polak

(nr 4615)

do ministra transportu,

w sprawie tragicznej katastrofy kolejowej

pod Szczekocinami

Szanowny Panie Ministrze!

Tragiczna katastrofa

kolejowa pod Szczekocinami, która miała miejsce

3 marca br., w wyniku której w czołowym zderzeniu

pociągów śmierć poniosło 16 osób, a 50 zostało ran-

nych, to ogromne nieszczęście dla rodzin oﬁaripo-

szkodowanych, jak i dla całej kolejarskiej braci.

Należy podkreślić, że na swych posterunkach po-

legło 5 kolejarzy zatrudnionych na różnych stanowi-

skach i w różnych spółkach kolejowych.

Prezydent

Bronisław Komorowski ogłosił żałobę narodową na

terenie całego kraju.

Państwowa Komisja Badania

Wypadków Kolejowych oraz prokuratura po długo-

trwałych badaniach zapewne ustali przyczyny, jak

i winnych tego wypadku.

Otrzymuję jednak informa-

cje od środowisk kolejowych, które chcę zasygnalizo-

wać, ponieważ po wnikliwym przeanalizowaniu uwa-

żam, że mogą mieć bezpośredni wpływ na bezpie-

czeństwo ruchu kolejowego ze szczególnym uwzględ-

nieniem ww. katastrofy kolejowej.

Przypomnę w tym miejscu katastrofę sprzed lat,

kiedy to doszło do czołowego zderzenia pociągów

„Giewont” i „Sawa”, w wyniku której zginął maszy-

nista jednego z tych pociągów.

Według ustaleń przy-

czyną tego wypadku było przejechanie sygnału „stój”

na semaforze przez jeden z tych pociągów.

W 2011 r.

miała miejsce modernizacja linii kolejowej nr 64 Ko-

złów – Koniecpol, w trakcie której przeprowadzono

między innymi modernizację urządzeń zabezpiecze-

nia ruchu kolejowego na posterunku odgałęźnym

Starzyny.

W feralnym dniu 3 marca bieżącego roku

pociąg „Jan Matejko” przy zjeździe z Centralnej Ma-

gistrali Kolejowej łącznicą nr 570 Psary – Sarzyny

właśnie w Sarzynach (w chwili obecnej z nieustalo-

nych przyczyn) został skierowany na niewłaściwy tor

i doszło do tragicznego w skutkach zderzenia z po-

ciągiem „Brzechwa”.

Pragnę zwrócić uwagę, że

w kontekście ww. niedawnej modernizacji urządzeń

zabezpieczenia ruchu kolejowego to urządzenia te

powinny działać prawidłowo i bezawaryjnie.

Jednak,

jak zostałem poinformowany przez środowisko kole-

jarskie, już kilkanaście dni po tragicznej katastroﬁe

w dniu 17 marca 2012 r. na tym samym posterunku

Sarzyny miała miejsce całkowita przerwa w ruchu

pociągów, która trwała około godzinę, której przyczy-

ną była usterka jednego z rozjazdów.

Usterka ta była

na tyle poważna, że dyżurna ruchu, nawet na grun-

cie, ręcznie miała trudności z obsługą tego rozjazdu.

W wyniku zaistniałej przerwy w ruchu 4 pociągi do-

znały opóźnień, w tym między innymi pociąg relacji

Kraków – Gdynia opóźniono o 55 min.

Należy pod-

kreślić w tym miejscu, że jest to bezpośrednie są-

siedztwo Centralnej Magistrali Kolejowej, po której

– jak wiadomo – pociągi pasażerskie kursują z pręd-

kością 160 km/h, a w niedalekiej perspektywie prze-

widziane jest osiągnięcie jeszcze wyższych prędkości,

co związane jest z zakupem nowoczesnych składów

zespolonych dla PKP Intercity.

W związku z powyższym, zauważając kolejne me-

dialnie podnoszone kwestie dotyczące groźnych za-

niedbań w infrastrukturze kolejowej oraz w trosce

o bezpieczeństwo ruchu pociągów, jak i ze względu

na pamięć oﬁartejtragicznejkatastrofykolejowej,

1.

Czy w związku ze zbliżającym się Euro 2012

i trwającymi pracami modernizacyjnymi linii kolejo-

wych, jak i towarzyszącej infrastruktury kolejowej,

nie zachodzi obawa, że prace te są wykonywane

w nadmiernym pośpiechu bez zachowania niezbęd-

nych wymogów w tym zakresie?

2.

Czy w świetle wyżej przedstawionych okolicz-

ności można z całą pewnością stwierdzić, że przed

laty w katastroﬁepociągów„Giewont”i„Sawa”winę

ponosi maszynista jednego z tych pociągów, który

notabene przypłacił to swym życiem, czy może rów-

nież przyczyną pośrednią lub bezpośrednią były wa-

dliwie działające urządzenia zabezpieczenia ruchu

kolejowego?

3.

Dlaczego i czym się kierowano, rezygnując

z obowiązku osygnalizowania czoła pociągu, to jest

lokomotywy pociągu, jadącego po torze niewłaści-

wym sygnałem Pc2 (dwie lub trzy latarnie, z których

górna i prawa w kierunku jazdy są ze światłem bia-

łym, lewa zaś z czerwonym)?

Ta istotna zmiana chy-

ba nic nie kosztuje, ale skutecznie pozbawia dodat-

kowego, wizualnego zabezpieczenia, a w sytuacji kry-

tycznej znacznie ogranicza możliwość właściwej re-

akcji maszynistów?

4.

Dlaczego i czym się kierowano, zmieniając obo-

wiązującą od lat w przepisach kolejowych deﬁnicję

„toru niewłaściwego” na „tor przeciwny do zasadni-

czego”?

5.

Czy w kontekście wadliwego działania urzą-

dzeń zabezpieczenia ruchu kolejowego na liniach ma-

gistralnych można przypuszczać, że na liniach o mniej-

szym znaczeniu urządzenia te są w jeszcze gorszym

stanie technicznym?

Z poważaniem

Poseł Sławomir Zawiślak

Warszawa, dnia 24 kwietnia 2012 r.

108

Interpelacja

(nr 4616)

do ministra transportu,

do przeprowadzenia remontu i odbudowy

dróg powiatowych

Szanowny Panie Ministrze!

Ważną częścią infra-

struktury drogowej w Polsce są drogi powiatowe

utrzymywane przez samorządy powiatowe.

Sieć tych

dróg zapewnia połączenie mniejszych miejscowości

i gmin ze stolicami powiatów.

Niestety, powiaty dys-

ponują bardzo ograniczoną ilością środków na utrzy-

manie tych dróg.

Wynika to m.in. z faktu, że ilość

kilometrów tych dróg jest nieproporcjonalna do moż-

liwości ﬁnansowychpowiatów.

Dlaprzykładuwsa-

mej tylko jednej gminie powiatu zamojskiego drogi

powiatowe to aż ponad 60 km.

Stan tych dróg powiatowych w kraju, w tym tak-

że na terenie powiatu zamojskiego, często jest kata-

strofalny.

Wiele odcinków można wręcz nazwać nie-

przejezdnymi.

Odstąpienie od ich pilnego remontu

skutkować będzie nierzadko całkowitą degradacją

tych odcinków.

Niezwykle ograniczona ilość środków na remonty

dróg powiatowych to jednak niejedyny problem.

In-

nym problemem jest nierównomierne zagospodaro-

wywanie tych środków przez władze powiatowe.

Za-

uważalne jest inwestowanie w drogi, nazbyt często

nie wedle potrzeb społecznych, a bardziej dla reali-

zacji celów politycznych.

Takie działania spotykają się ze zrozumiałym

sprzeciwem władz pomijanych w inwestycjach drogo-

wych gmin, które gotowe są współﬁnansowaćnajbar-

dziej konieczne remonty dróg powiatowych.

W sytu-

acji, gdy jednak władze powiatu w ogóle nie inwestu-

ją w remonty dróg na terenie tych gmin, samorządy

gminne, mając zbyt małe środki ﬁnansowe,siłąrze-

czy nie są w stanie same pokryć zdecydowanej więk-

szości kosztów tych remontów.

1.

Czy w świetle obowiązującego dziś prawa moż-

liwe jest skłonienie władz powiatu do równomierne-

go inwestowania w drogi powiatowe położone na te-

renie wszystkich gmin tego powiatu?

szego prawa możliwe jest wyciąganie konsekwencji

prawnych (cywilnych) wobec władz powiatu z powo-

du odstępowania od remontu najbardziej zniszczo-

nych i wręcz zagrażających bezpieczeństwu miesz-

kańców nieprzejezdnych dróg powiatowych?

ją ewentualne prace nad zmianą prawa w tym za-

kresie?

4.

Czy rząd RP planuje w najbliższym czasie doﬁ-

nansowanie infrastruktury dróg powiatowych?

W kontekście przekazania ponad 6 mld zł do MFW

tego rodzaju pytania pojawiają się coraz częściej

w wypowiedziach samorządowców.

Z poważaniem

Poseł Sławomir Zawiślak

(nr 4617)

do ministra zdrowia

Szanowny Panie Ministrze!

Z myślą nie tylko

o symbolicznym znaczeniu uchwały Sejmu RP o usta-

nowieniu 18 kwietnia Narodowym Dniem Pacjenta

w Śpiączce, ale z uwagi na zapewnienie realizacji ce-

lów podjętego aktu, należy wprowadzić rozwiązania

systemowe, które zagwarantują pacjentom najlepszą

opiekę i skuteczny powrót do zdrowia.

Szacuje się, że w Polsce śpiączka dotyka nawet

6 tys. osób rocznie.

Brak rejestrów i statystyk doty-

czących leczenia i rehabilitacji pacjentów w śpiączce,

stanowi pierwszą przeszkodę w dokonaniu zmian

systemowych.

Dysponowanie dokładną wiedzą o ska-

li występowania śpiączki oraz utworzenie odpowied-

niego rejestru medycznego pozwoli także na określe-

nie koniecznych środków z budżetu państwa.

Nierozwiązanym problemem pozostaje dostęp do

wyspecjalizowanych placówek medycznych dla pacjen-

tów w śpiączce.

Ma to szczególnie istotne znaczenie ze

względu na opiekę nad osobami w długotrwałej śpiącz-

ce.

Organizacje społeczne i charytatywne podejmują

trud zapewnienia opieki kolejnym potrzebującym, pro-

wadząc własne ośrodki.

Nie powinno to jednak zwal-

niać polskiego państwa z odpowiedzialności i dążenia

do pełnej realizacji konstytucyjnego obowiązku za-

pewnienia leczenia każdemu obywatelowi.

Zapytuję Pana Ministra:

1.

Czy ministerstwo zamierza opracować i prowa-

dzić rejestr, który pozwoli na zebranie informacji na

temat liczby pacjentów w śpiączce oraz potrzeb w za-

kresie rehabilitacji i leczenia?

2.

Czy powstanie szczegółowy program wspiera-

jący leczenie i opiekę nad pacjentami w śpiączce dłu-

gofalowej?

3.

Czy ministerstwo zamierza prowadzić działa-

nia inicjujące powstawanie nowych ośrodków na te-

renie całego kraju prowadzących wyspecjalizowane

leczenie dla pacjentów w śpiączce?

Z wyrazami szacunku

Poseł Halina Szymiec-Raczyńska

109

Interpelacja

(nr 4618)

do ministra ﬁnansów

w sprawie proponowanych zmian

morządu terytorialnego.

Negatywne stanowiska

ny Mokrsko i Rady Gminy Cielądz.

Planowane przez Pana Ministra zmiany obecnego

systemu ﬁnansowania,namocyktóregosamorządy

silniejsze ﬁnansowoprzekazujączęśćswoichdocho-

dów na rzecz jednostek o niskich dochodach, wpłynie

istotnie na poziom i zakres świadczonych przez sa-

morząd gminny zadań publicznych.

Próby zmiany

obecnego systemu ﬁnansowania podejmowane są

w sytuacji braku deklaracji rządu co do zwiększenia

zaangażowania ﬁnansowegopaństwawzakresiezre-

kompensowania istotnych w dochodach samorządów

ubytków, wynikających z braku subwencji równowa-

żącej.

Permanentne zwiększanie zadań samorządów,

dochodów i ograniczania deﬁcytu godzą w rozwój

wiejskich samorządów, które nie będą miały środków

gnować z realizacji projektów unijnych.

Zgodnie z danymi przedstawionymi przez Zwią-

zek Gmin Wiejskich Rzeczypospolitej Polskiej w 2010 r.

zobowiązanych gmin do wpłaty janosikowego było

87 spośród 2479 istniejących jednostek.

W 2012 r.

z których pomoc otrzymują 1474 gminy.

Dlatego Za-

rząd Związku Gmin Wiejskich Rzeczypospolitej Pol-

skiej jest zdecydowanie przeciwny dokonywania

terytorialnego dotyczących wpłat janosikowego, któ-

re spowodowałyby obniżenie wysokości wpłat na

funkcjonowanie.

sie dochodów jednostek samorządu terytorialnego?

2.

Czym spowodowana jest propozycja zmian

torialnego?

Czy podczas prac nad zmianami ustawy

zostały wzięte pod uwagę argumenty gmin wiej-

skich, które w przypadku wprowadzenia zmian po-

niosłyby straty?

3.

Czy przeprowadzono analizy ﬁnansowe,pozwa-

lające na ustalenie, jakie zmiany dla jednostek samo-

rządu terytorialnego, już nadmiernie obciążonych

zadaniami, wywołałoby ograniczenie ich dochodów?

Z poważaniem

Poseł Michał Tomasz Pacholski

Łęczyca, dnia 30 kwietnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 4619)

do ministra transportu,

pienia od przedstawicieli Polskiego Związku Dział-

kowców zaniepokojonych informacjami o planowa-

nej nowelizacji ustawy o rodzinnych ogrodach dział-

kowych.

Idea ogrodów działkowych ma w Polsce bardzo

długą tradycję.

Ogrody działkowe stanowią ogromną

wartość dla ich użytkowników, doskonale rekompen-

sują brak terenów rekreacyjno-wypoczynkowych.

Stanowią także miejsce nawiązywania kontaktów

i spotkań, ponadto służą zdrowiu działkowców po-

przez wykonywanie czynności ogrodniczych.

Największym problemem dla działkowców jest obec-

nie złożony w ubiegłym roku do Trybunału Konstytu-

cyjnego wniosek prezesa Sądu Najwyższego o stwier-

dzenie niezgodności z konstytucją ustawy o rodzinnych

ogrodach działkowych.

Inicjatywa ta, zmierzająca do

uchylenia ustawy, gwarantującej działkowcom szereg

praw związanych z użytkowaniem działki rodzinnej,

jest – zdaniem Polskiego Związku Działkowców – za-

machem na rzeszę niezamożnych obywateli naszego

kraju.

Zniszczeniu ulegną miejsca wytchnienia dla

ludzi, których po latach ciężkiej pracy dla kraju nie

stać na zagraniczne wojaże i wypoczynek w luksuso-

wych kurortach.

Ponadto PZD sugeruje, iż te działa-

nia mają na celu przejęcie terenów rodzinnych ogro-

dów działkowych przez „zachłanne grupy biznesu”.

wy o rodzinnych ogrodach działkowych i jaki jest

zakres przewidywanych zmian?

skim Związkiem Działkowców w celu uwzględnie-

niach interesów jego członków?

Z poważaniem

110

Interpelacja

(nr 4620)

do ministra zdrowia

w sprawie konkretnych działań

Szanowny Panie Ministrze!

Nie satysfakcjonuje

mnie odpowiedź na moją interpelację w sprawie roz-

woju geriatrii w Polsce.

Skoro zgodnie z rozporządze-

niem z 22 grudnia 2003 r. geriatria stała się jedną

z priorytetowych dziedzin medycyny, to działania

podjęte dla jej upowszechnienia są, moim zdaniem,

niewystarczające.

Świadczy o tym wzrost liczby ge-

riatrów od połowy 2008 r. do końca 2011 r. zaledwie

o 49, a miejsc szkoleniowych w ciągu roku – o 26.

Należałoby oczekiwać konkretnych efektów pracy

zespołu, powołanego 4 grudnia 2008 r., do spraw ge-

rontologii, który miał przygotować standardy w opie-

ce geriatrycznej potrzebne do wydania stosownego

rozporządzenia.

Tymczasem ten dokument jest cią-

gle w fazie projektu.

Trwają prace innego zespołu nad

krajową strategią polityki zdrowotnej wobec ludzi

starych i nad przygotowaniem rozwiązań legislacyj-

nych w zakresie poprawienia opieki nad pacjentem

nej.

Mam nadzieję, że ten zespół upora się z proble-

mem w znacznie krótszym terminie niż poprzedni.

1.

O ile wzrosła liczba miejsc geriatrycznych

w Polsce w rozbiciu na województwa?

2.

Czy ta ilość według Pana Ministra jest satys-

fakcjonująca, zważywszy, że od 22 grudnia 2003 r.

geriatria jest uznawana za priorytetową dziedzinę

medycyny?

3.

Dlaczego prace nad bardzo ważnymi uregulo-

waniami prawnymi z geriatrii, wymienione wyżej,

trwają tak długo i kiedy przewiduje Pan ich zakoń-

czenie oraz wydanie w tej sprawie rozporządzeń?

Z poważaniem

Poseł Joanna Fabisiak

Warszawa, dnia 7 maja 2012 r.

(nr 4621)

do ministra transportu,

w sprawie przeprowadzenia w bieżącym roku

Szanowny Panie Ministrze!

Władze miasta Ka-

lisz, mając na uwadze bezpieczeństwo mieszkańców,

opracowały wraz z zarządcą infrastruktury kolejowej

projekt remontu mostu kolejowego wraz z dobudową

kładki dla pieszych w km 106,875 linii kolejowej

Łódź Kaliska – Tuplice, nr 14.

W marcu 2012 r. od-

było się spotkanie z udziałem pana prezydenta Ka-

lisza, dyrektora Zakładu Linii Kolejowych w Ostro-

wie Wielkopolskim i dyrektora oddziału Centrum

Realizacji Inwestycji w Poznaniu.

W czasie spotka-

nia przedstawiciele zarządcy infrastruktury poin-

formowali, że w związku z powstałymi oszczędno-

ściami ﬁnansowyminaprojekcierealizowanymzdo-

tacji budżetowej modernizacji mostu w km 57,638

starania, aby z oszczędności ﬁnansowychzrealizo-

wać w roku 2012 zadanie na moście w km 106,875 tej

samej linii kolejowej.

Jednocześnie władze Kalisza

zobowiązały się do wsparcia zadania technicznie

i ﬁnansowoorazprzejęciawutrzymaniedobudowa-

nej kładki dla pieszych.

stanie przeprowadzony remont mostu kolejowego na

rzece Prośnie w Kaliszu wraz z dobudowaną kładką

dla pieszych?

Z poważaniem

Poseł Józef Racki

(nr 4622)

do ministra sportu i turystyki

w sprawie obsługi osób niepełnosprawnych

w sprawie stanowiska rządu RP dotyczącego obsługi

osób niepełnosprawnych podczas turnieju Euro 2012

w Polsce.

Na zbliżające się mistrzostwa Europy w piłce noż-

nej Euro 2012 do Polski i na Ukrainę przyjedzie ty-

siące kibiców tej dyscypliny sportowej z całej Europy,

111

a także wielu obywateli z innych kontynentów.

To

wielki test dla krajów organizujących tę imprezę.

Zdecydowana większość kibiców zamierza zamiesz-

kać na terenie Polski, w szczególności będą to oby-

watele Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii,

Federacji Rosyjskiej, Republiki Federalnej Niemiec

czy Republiki Włoskiej.

Na to wydarzenie Polska od 5 lat buduje bądź mo-

dernizuje najważniejsze porty lotnicze, lotniska po-

mocnicze, główne dworce i linie kolejowe, autostrady

i drogi ekspresowe.

Na przywitanie gości czeka wiele

nowoczesnych hoteli, pensjonatów, punktów gastro-

nomicznych, obiektów sportowych i kulturalnych.

Powstały też główne areny piłkarskie – Stadion Na-

rodowy w Warszawie, stadiony w Poznaniu, w Gdań-

sku i we Wrocławiu.

Na mistrzostwa przyjedzie kibicować również

znaczna grupa osób niepełnosprawnych: oprócz tych

poruszających się na wózkach inwalidzkich to także

osoby niewidome, częściowo niewidome, niesłyszące,

częściowo niesłyszące i niepełnosprawne umysłowo.

Według danych, jakie podają organizacje działa-

jące na rzecz równego dostępu do imprez sportowych

dla niepełnosprawnych kibiców, w Europie żyje bli-

sko 50 mln osób niepełnosprawnych.

To około 12 mln

ludzi więcej niż liczy społeczeństwo polskie.

Połowa

z nich nigdy nie uczestniczyła w żadnym wydarzeniu

sportowym.

Zadaniem obu państw gospodarzy jest

umożliwienie osobom niepełnosprawnym dostępu do

pełnego uczestnictwa w Euro 2012.

Mistrzostwa są

okazją do zwrócenia szczególnej uwagi na respekto-

wanie praw osób niepełnosprawnych.

Mistrzostwa Europy w piłce nożnej to ogromne

wyzwanie dla Rzeczypospolitej Polskiej i Ukrainy

pod względem organizacyjnym.

Przez cały czerwiec

i początek lipca uwaga całej Europy będzie skupiona

właśnie na tej części kontynentu, bowiem po raz

pierwszy odbędzie się tu tak wielka impreza.

Aby osiągnąć korzyści z wykonanej pracy włożo-

nej w przygotowania do tej imprezy, trzeba zapewnić

wszystkim przyjezdnym równy dostęp do korzysta-

nia z przestrzeni publicznej.

1 Jak wygląda kwestia dotycząca informacji dla

osób niepełnosprawnych?

Czy wolontariusze na

UEFA Euro 2012 będą właściwie przeszkoleni, by

szybko zlokalizować w tłumie osobę niepełnospraw-

ną i ją odpowiednio pokierować?

2.

Wiadomo, że nie wszystkie pociągi InterCity są

przystosowane do przewozu osób poruszających się

na wózkach.

Prawdziwy problem stanowią natomiast

toalety w tych pociągach.

Czy, a jeśli tak, to jaka jest

możliwość, żeby przynajmniej część pociągów była

wyposażona w toalety przystosowane do niepełno-

sprawnych na wózkach?

dworca głównego we Wrocławiu?

Od jakiegoś czasu

pojawiają się obawy, że jeden z peronów nie będzie

otwarty na czas.

Jaka jest szansa, że dworzec będzie

w pełni otwarty na UEFA Euro 2012?

Z poważaniem

Poseł Robert Biedroń

Warszawa, dnia 8 maja 2012 r.

(nr 4623)

do ministra obrony narodowej

w sprawie przerwanego projektu korwety

Gawron

korwety Gawron.

Stan faktyczny: W lutym 2012 r. premier Donald

Tusk ogłosił, że program korwety Gawron zostanie

przerwany.

Projekt warty ponad 400 mln zł został

zaniechany.

Minister obrony narodowej poinformował, że pla-

nuje próbę sprzedaży kadłuba korwety Gawron

a rzecznik MON Jacek Sońta mówił, że zlecono ana-

lizę prawną dotyczącą możliwości sprzedaży niedo-

kończonej korwety.

O wsparcie przy poszukiwaniu

kupca Ministerstwo Obrony Narodowej zwróciło się

do Ministerstwa Spraw Zagranicznych.

Korwety typu Gawron miały być korwetami wie-

lozadaniowymi dla Marynarki Wojennej RP zapro-

jektowanymi według koncepcji MEKO A-100

Planowano produkcję 7 jednostek tego typu, wyko-

nawcą wszystkich okrętów miała być Stocznia Ma-

rynarki Wojennej w Gdyni.

Pierwsza jednostka mia-

ła się nazywać ORP „Ślązak”.

Budowę rozpoczęto

w 2001 r. i jej wodowanie było planowane na 2009 r.

Według informacji podawanych w 2009 r. przez Mi-

nisterstwo Obrony Narodowej okręt miał być oddany

do użytku w 2014 lub 2015 r.

Szacowany koszt jed-

nostki wraz z niezbędnym wyposażeniem, w tym

SKO i uzbrojeniem, miał wynieść docelowo 1,46 mld zł

(pierwotnie koszt jednego okrętu szacowano na ok.

500 mln zł).

Projekt korwety Gawron pochłonął do-

tychczas ponad 400 mln zł.

Dlaczego program korwety Gawron został zanie-

chany i czy istnieją analizy lub opinie ekspertów po-

twierdzające zasadność tej decyzji?

Czy znane są wyniki analizy prawnej dotyczącej

możliwości sprzedaży niedokończonej korwety?

Czy Ministerstwo Spraw Zagranicznych znalazło

potencjalnego kupca niedokończonej korwety?

112

Jeśli nie będzie możliwości sprzedaży niedokoń-

czonej korwety, jakie działania podejmie MON w tej

sprawie i co stanie się z kadłubem korwety?

Ile dokładnie pieniędzy pochłonął program kor-

wety Gawron i kto poniesie konsekwencje utraty bez-

powrotnie wydanych pieniędzy na ten cel?

Z poważaniem

Poseł Artur Dębski

Warszawa, dnia 8 maja 2012 r.

(nr 4624)

do ministra spraw zagranicznych

Gawron

czonej korwety Gawron.

Rzecznik MON Jacek Sońta mówił, że zlecono

analizę prawną dotyczącą możliwości sprzedaży nie-

dokończonej korwety oraz że o wsparcie przy poszu-

kiwaniu kupca Ministerstwo Obrony Narodowej

Czy Ministerstwo Obrony Narodowej zawracało

pomocy przy poszukiwaniu kupca na niedokończoną

korwetę Gawron?

Czy Ministerstwo Spraw Zagranicznych znalazło

potencjalnego kupca na niedokończoną korwetę?

Z poważaniem

Poseł Artur Dębski

(nr 4625)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie niezapewniania odpowiedniego

poziomu bezpieczeństwa publicznego

Szanowny Panie Ministrze!

Łódzki Zarząd Woje-

wódzki ZZS Florian zwraca się do mnie z prośbą

wiedniego poziomu bezpieczeństwa publicznego i bez-

np. dla woj. świętokrzyskiego, wielkopolskiego czy

starczały na pokrycie szacowanych nadgodzin w licz-

nia służby przez funkcjonariuszy systemu codzienne-

go strażaków podziału bojowego.

W godzinach 8–15

strażaków w podziale bojowym zastępowali funkcyjni

i przełożeni, tj. dowódcy JRG, ich zastępcy, a nawet

komendanci powiatowi, ich zastępcy, a także inni

funkcjonariusze systemu codziennego np. tzw. pre-

wencji.

Wymienione praktyki, ze względu na koniecz-

ność realizacji zadań służbowych niewchodzących

riuszy systemu codziennego realizujących zastępstwo,

dodatkowo obniżały dopuszczalne, i tak bardzo niskie,

ustalone minimum operacyjne.

Wymienione praktyki wpływały na brak możliwo-

ści zapewnienia właściwego poziomu bezpieczeństwa

113

publicznego i bezpieczeństwa funkcjonariuszy biorą-

cych udział w działaniach ratowniczo-gaśniczych,

a dodatkowo spowodowały przechodzące na czas

obecny (budżet w 2012 r.) niedoszacowanie środków

ﬁnansowychprzeznaczonychnapodniesieniedobo-

wych stanów etatowych województwa łódzkiego.

cie na uregulowanie nadgodzin za pierwszy okres

2011 r.) pozostała niewielka część stanowiąca różni-

rozliczeniowy 2010 r. – było to 241 360 zł, tj. kwota

etatowych z poziomu 50 do 54% (zwiększenie tylko

liczbę nadgodzin, jaka wynikała z braków etatowych

w komendach powiatowych i miejskich w stosunku

do ustalonego minimum osobowego, na poziomie

Niezrozumiałe dla Łódzkiego Zarządu Wojewódz-

kiego ZZS Florian jest ustalenie dla województwa

łódzkiego minimum operacyjnego na poziomie 54%

ganizacyjne w PSP w roku 2005 polegające na zmniej-

szeniu minimum operacyjnego i ustalenie go na po-

nie bezpieczeństwa publicznego, co pokazują staty-

styki dot. np. ilości oﬁarśmiertelnychpożarów.

Dla

przykładu w roku 2004 ilość pożarów w skali kraju

wynosiła 146 728, ilość oﬁar śmiertelnych – 482.

telnych wynosiła odpowiednio od 605 do 606.

Na

budynku socjalnego w Kamieniu Pomorskim podej-

mowane były przez strażaków przy minimalnej ob-

sadzie osobowej.

Zwiększenie stanu osobowego zmiany służbowej

operacyjnego ustalonego dla innych województw (po-

równywalnych np. pod względem wielkości, liczby

ludności i skali zagrożeń z województwem łódzkim).

Zwiększenie stanu osobowego do wskazywanego po-

ziomu spowodowałoby konieczność zwiększenia limi-

tu etatów w jednostkach organizacyjnych PSP woj.

łódzkiego lub przyznanie środków ﬁnansowychna

rekompensatę za nadgodziny.

Mając powyższe na uwadze, Łódzki Zarząd Woje-

wódzki ZZS Florian stoi na stanowisku, że kwota

kazana przez komendanta głównego PSP wojewodzie

łódzkiemu pani Jolancie Chełmińskiej w dniu 14 wrze-

śnia 2010 r. (tj. przed przekazaniem projektu zmiany

jak wykazał to zarząd wojewódzki ZZS Florian w Ło-

dzi w piśmie z dnia 11 lutego 2011 r. skierowanym do

zawartych w uzasadnieniu do zmiany ustawy z dnia

Niestety, na skutek braku reakcji decydentów, i w tym

Zarządu Województwa Łódzkiego, na działania in-

formacyjne realizowane przez zarząd wojewódzki

ZZS Florian budżet na podniesienie dobowych sta-

publicznego oraz bezpieczeństwa służby strażaków

PSP na terenie województwa łódzkiego podobnie jak

w roku 2011 w chwili obecnej nie jest wystarczający

i obiega od porównywalnych regionów w kraju.

O fakcie nieprawidłowego naliczenia kwoty na

2011 na terenie województwa łódzkiego świadczy in-

formacja przekazana przez komendanta głównego

PSP w dniu 6 października 2011 r. o procentowym

13 052 000,00 zł, opolskie 83,63% z kwoty 2 399 000,00 zł,

z kwoty 3 498 000,00 zł, warmińsko-mazurskie

nie dobowych stanów etatowych i przy ustalonym

i przy procederze zmniejszania stanów na zmianach

114

ków w systemie zmianowym.

Z wyliczeń ŁZW

sienie dobowych stanów etatowych.

Dla przykładu

wanie do zdarzeń taką ilość sił i środków, jaka jest

nów etatowych jest utrzymywanie minimalnych sta-

nów osobowych na zmianach służbowych, co zagraża

cjach ratowniczo-gaśniczych, a także znaczne obni-

żenie poziomu bezpieczeństwa publicznego, o czym

świadczy wzrost o 60% liczby oﬁar śmiertelnych

miast w przypadku miasta Łodzi – o 100%.

stawczych.

Przypominam, że województwo łódzkie jest szó-

trzecie pod względem wielkości miasto w Polsce.

województw takich jak zachodniopomorskie, war-

mińsko-mazurskie, świętokrzyskie, podlaskie, pod-

karpackie, dolnośląskie, lubuskie, opolskie oraz po-

dawanie informacji odmiennej ministrowi spraw

wewnętrznych (pismo MSWiA DANiN-II-078-36/11

z dnia 4 sierpnia 2011r.) niż na naradzie w Łodzi

we zwiększenia dobowych stanów etatowych nawet

żonego wyższego szczebla, przykład – pismo komen-

danta głównego PSP CKR-I-07544/3-46/11 z dnia

mistrzostw Europy UEFA Euro 2012 – zaplanowano

Szanowny Panie Ministrze, nie ma pewności, że

by w porę i ludzie Ci zostaliby uratowani – nie ma

jednak również pewności, że wszyscy by zginęli.

wia ludzkiego oraz bezpieczeństwo samych ratowni-

ków.

Zdaniem Łódzkiego Zarządu Wojewódzkiego

ZZS Florian niedopuszczalne jest wydatkowanie

w innych województwach środków ﬁnansowychprze-

znaczonych na podniesienie dobowych stanów etato-

wych (a więc środków pozwalających na zwiększenie

liczby ratowników niosących pomoc) na zakupy

szacowaniu budżetów tych województw) przy jedno-

czesnym dyskryminowaniu w rozdziale ww. środków

województwa łódzkiego.

Mając na uwadze podniesienie poziomu bezpie-

czeństwa na terenie województwa łódzkiego, uprzej-

mie proszę Pana Ministra o informację na temat

zgłoszonych wyżej wątpliwości przez Związek Zawo-

dowy Strażaków Florian i odpowiedź na następujące

pytania:

1.

Jakie są szanse na zwiększenie kwoty na pod-

niesienie dobowych stanów etatowych w roku 2013

do 7 619 000,00 zł co znacząco wpłynie na zwięk-

szenie obsad interwencyjnych jednostek organiza-

cyjnych PSP, a tym samym na właściwe zapewnie-

nie bezpieczeństwa publicznego w województwie

łódzkim?

2.

Czy ministerstwo zauważyło potrzebę czasowe-

go zwiększenia minimalnych stanów etatowych na

terenie województwa łódzkiego w czasie mistrzostw

Europy UEFA Euro 2012?

Zaplanowano zwiększenie

Z poważaniem

Poseł Cezary Olejniczak

115

Interpelacja

(nr 4626)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

węgrowskim i ostrowskim

W związku z wdrażaniem w Polsce dyrektywy

azotanowej (dyrektywa Rady 91/676/EWG w sprawie

ochrony wód przed zanieczyszczeniem powodowa-

nym przez azotany pochodzące ze źródeł rolniczych)

wyznaczono tzw. wody wrażliwe na zanieczyszczenie

wano także programy działań mających na celu ogra-

szarach szczególnie narażonych.

Jednak dotychcza-

sowa realizacja ww. dyrektywy nie w pełni akcepto-

wana była przez Dyrekcję Generalną ds. Środowiska

(działającą przy Komisji Europejskiej) ze względu na

niedostateczną powierzchnię wyznaczonych OSN

Rolnicy, których gospodarstwa zostały wpisane

do rejestrów OSN, zostali zobowiązani do wykony-

wania i stosowania w swych gospodarstwach planów

nawożenia i bilansów azotu, co skutkowało tym, iż

rolnicy ponosili koszty ﬁnansoweoraznatraﬁalina

utrudnienia organizacyjne w związku z uczestnic-

twem w programie.

Program miał zakończyć się

w 2012 r., jednak wiele wskazuje, że będzie on nadal

kontynuowany, a jego zasięg zostanie zwiększony

o nowe obszary rolnicze.

Przyczyni się to do kolejnych

obciążeń ﬁnansowych dla rolników (nowych stref

OSN), którzy aby sprostać wymaganiom programo-

wym, mają obowiązek posiadania odpowiednich płyt

do przechowywania nawozów naturalnych, zabezpie-

przeprowadzenia badań gleby, prowadzenia kart pól

uprawnych, tworzenia planów nawożenia.

Realizacja ww. programu jest bardzo czasochłon-

na i kosztowna, część gospodarstw rolnych funkcjo-

nuje na granicy opłacalności, m.in. z racji rosnących

kosztów produkcji rolniczej czy zmniejszających się

plonów.

Rzeczywistość wskazuje, że część gospo-

darstw nie będzie w stanie sprostać wymaganiom

programowym, co będzie wiązało się w niektórych

przypadkach z zaprzestaniem produkcji rolniczej

i zwierzęcej.

Ponadto rolnicy objęci programem OSN

cowych, co również niekorzystnie wpływa na docho-

dowość gospodarstwa.

Nowe strefy OSN powstaną m.in. na terenach po-

wiatów siedleckiego, węgrowskiego, łosickiego, soko-

łowskiego, ostrowskiego, co budzi wiele kontrowersji

wśród rolników objętych programem.

Zwłaszcza dez-

informacja przeraża rolników i sprawia, że mają oni

obawy co do przyszłości swojej działalności.

W wyni-

ku decyzji o rozszerzeniu strefy OSN ich gospodar-

stwa nagle znalazły się w tej streﬁe,awzwiązku

z tym zaczną podlegać obowiązującym wymogom

i rygorom, których niespełnienie skutkuje dotkliwy-

mi sankcjami.

Wyznaczanie stref OSN powinno od-

bywać się przy udziale rolników, którzy zostaną ob-

jęci ww. programem, tymczasem informacja Regio-

o wszechstronnych konsultacjach społecznych nie

dotarła do ww. osób.

nie się do powyższych kwestii i odpowiedzi na nastę-

pujące pytania:

1.

Dlaczego stosowany jest przymus przystąpienia

do programu?

Jaki jest cel tego przymusu?

Jakie ko-

rzyści i straty płyną z przystąpienia do programu?

2.

Dlaczego rolników nie zaprasza się na konsul-

tacje społeczne dotyczące wdrażania dyrektywy azo-

tanowej, a tym samym wprowadzania nowych stref

OSN?

3.

Dlaczego ingeruje się w prawo własnościowe i ogra-

4.

Czy przewidziane jest wsparcie merytoryczne

i ﬁnansowedlarolnikówgospodarującychnaobsza-

rach OSN, tak by mogli sprostać wymogom i nie po-

nosili samodzielnie kosztów dostosowania do norm

6.

Czy przewidziane są rekompensaty dla gospo-

darstw objętych strefą OSN?

7.

Czy ministerstwo zamierza przygotować plan

pomocowy dla gospodarstw, które zostaną objęte pro-

gramem, tak aby odciążyć rolnika?

Chodzi m.in. o za-

bezpieczenie środków ﬁnansowychnabudowępłyt

obornikowych i zbiorników na gnojowice dla gospo-

śniej ze wsparcia na dostosowanie gospodarstw do

4 miesiące, a nie, jak wymaga OSN, na 6 miesięcy.

8.

Jakie są efekty realizacji programów w latach

poprzednich na terenach objętych strefą OSN?

Z poważaniem

Poseł Krzysztof Borkowski

Siedlce, dnia 7 maja 2012 r.

116

Interpelacja

(nr 4627)

do ministra pracy i polityki społecznej

Szanowny Panie Ministrze!

Zasiłek rodzinny jest

podstawową formą wsparcia.

Oznacza to, że od tego,

zależy, czy otrzymamy dodatki opisane w ustawie

(nie dotyczy to jednak świadczeń opiekuńczych i jed-

dziecka).

Zasiłek rodzinny ma na celu częściowe po-

krycie wydatków związanych z utrzymaniem dziec-

ka.

Aby mieć prawo do zasiłku na dzieci, rodzic nie

może osiągać dochodu powyżej ustalonego kryte-

rium.

Miesięcznie wynosi on 504 zł netto na osobę

ne.

Kryterium dochodowe, które uprawnia do ubie-

gania się o pomoc społeczną, nie zostało podnoszone

nych w bieżącym roku 2012 nastąpi jeszcze jakakol-

wiek weryﬁkacjaprogówiświadczeńrodzinnych?

koszty życia dla obywateli ciągle wzrastają?

3.

Jakie działania podejmuje rząd, aby zapewnić

Poseł Jerzy Borkowski

(nr 4628)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie przedstawienia propozycji

weryﬁkacji limitów progów dochodowych

wiedzi na interpelację poselską poinformował, że

w roku 2012 planowana jest weryﬁkacjakwotświad-

czeń rodzinnych i wysokość kryteriów dochodowych.

wano wzrost środków na świadczenia rodzinne

przeprowadzenie weryﬁkacjikwotświadczeńrodzin-

nych i wysokości kryteriów dochodowych, o kwotę

zasiłków rodzinnych, lecz również wzrosną progi do-

chodowe uprawniające do tych zasiłków.

Propozycje

weryﬁkacji limitów progów dochodowych i kwot

świadczeń rodzinnych zostały przedłożone do Komi-

sji Trójstronnej ds. Społeczno-Gospodarczych przez

kretnie propozycje weryﬁkacjilimitówiprogówdo-

chodowych, i kwot świadczeń rodzinnych zostały

przedstawione w Komisji Trójstronnej ds. Społeczno-

-Gospodarczych przez Radę Ministrów?

Pozostaję z wyrazami szacunku

Poseł Jerzy Borkowski

(nr 4629)

do ministra pracy i polityki społecznej

temie pieczy zastępczej nakłada na organizatora pie-

czy zastępczej obowiązek zatrudnienia koordynato-

rów do wszystkich rodzin zastępczych.

W samym

tylko pow. zgierskim jest 201 rodzin zastępczych oraz

124 pełnoletnich wychowanków rodzin zastępczych

z tym dla ww. podopiecznych powinno być zatrudnio-

nych 22 koordynatorów (zgodnie z art. 77 pkt 4).

Do

tej pory czterech etatowych pracowników socjalnych

wywiązywało się z obowiązków określonych w usta-

w środowisku rodzin oraz praca socjalna była dosto-

sowana do potrzeb zgłaszających przez rodzinę.

Jak

wynika z powyższego, w samym tylko pow. zgierskim

powinno zostać zatrudnionych dodatkowo 18 koor-

dynatorów, na których zatrudnienie brakuje środków

ﬁnansowych.

Art. 57 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie

pieczy zastępczej mówi o tym, iż na wniosek rodziny,

w której przebywa więcej niż 3 małoletnich dzieci,

starosta zatrudnia osobę do pomocy.

Ustawa nie

określa jednak żadnych zasad, w jakim wymiarze

czasu powinna zostać ta osoba zatrudniona (etat, 1/2

etatu, 1/10 etatu) ani też nie określa, czy powinna

być zatrudniona przez starostę, czy PCPR.

W ustawie nie zostały określone widełki dla przy-

znawania rodzinom jednorazowej pomocy pieniężnej

w związku z przyjęciem dziecka do rodziny zastęp-

117

czej i zdarzeniami losowymi (tak jak to miało miejsce

w ustawie o pomocy społecznej).

Obecnie jest możli-

wość przyznania tej pomocy od 1 zł do nieskończono-

ści.

W przypadku wielu rodzin wypłata każdej wyso-

kości pomocy będzie uznawana za kwotę niewspół-

mierną do tego, co kupili i muszą kupić przyjmowa-

nemu dziecku (art. 83).

Wobec powyższego chciałabym zapytać Pana Mi-

1.

Skąd mają pochodzić środki na zatrudnienie

dodatkowych koordynatorów oraz jakie kroki zosta-

ną podjęte, jeżeli ze względu na brak środków nie

zostanie zatrudniona wystarczająca liczba koordyna-

torów?

2.

W jakim wymiarze czasowym powinna zostać

zatrudniona osoba, o której mowa w art. 57, i kto

powinien taką osobę zatrudnić, starosta czy PCPR?

3.

Co należy zrobić z osobą zatrudnioną zgodnie

z wnioskiem rodziny, o którym mówi art. 57, w sytu-

acji, kiedy zmniejszy się liczba dzieci w rodzinie po-

niżej 3-osobowego progu?

Czy wówczas umowa zo-

staje automatycznie rozwiązana?

4.

Według jakich kryteriów należy rozpatrywać

wnioski o przyznawanie rodzinom jednorazowej nie-

zbędnej pomocy pieniężnej w związku z przyjęciem

dziecka do rodziny zastępczej i zdarzeniami losowy-

mi?

Czy została przyjęta maksymalna możliwa do

wypłacenia kwota?

Z poważaniem

Posłanki Agnieszka Hanajczyk

Warszawa, dnia 8 maja 2012 r.

(nr 4630)

do ministra zdrowia

w sprawie sprzedawania przez regionalne

centrum krwiodawstwa i krwiolecznictwa

nadwyżek krwi i jej składników

PCK stwierdzające, że w ostatnim okresie dużo sły-

chać na temat sprzedawania przez regionalnie cen-

trum krwiodawstwa i krwiolecznictwa nadwyżek

krwi lub jej składników, np. osocza, ﬁrmomfarma-

ceutycznym.

Problem polega na tym, że krew jest

oddawana przez krwiodawców honorowo, nie otrzy-

mują oni za nią zapłaty.

Rzeczywistością natomiast jest, że leki produko-

wane na bazie krwi też są potrzebne, tak jak sama

krew.

W związku z powyższym krwiodawcy uważają,

że nadwyżka pobranej krwi od honorowych dawców

krwi czy jej składniki powinny być sprzedawane ﬁr-

mom farmaceutycznym do produkcji leków, a nie uty-

lizowane.

Pozyskiwane pieniądze z tej sprzedaży po-

winny być ściśle ewidencjonowane i wykorzystywane

na cele związane z poborem krwi.

Część z nich po-

winna być przeznaczona na opłatę za odznaczenia

dla honorowych dawców krwi.

dzenie zmian w aktualnie obowiązujących przepisach

dotyczących krwiodawstwa?

Z poważaniem

Poseł Tadeusz Tomaszewski

Warszawa, dnia 8 maja 2012 r.

(nr 4631)

do ministra nauki i szkolnictwa wyższego

w sprawie niepokojących informacji

Szanowna Pani Minister!

Od stycznia br. zaczęły

obowiązywać przepisy znowelizowanej ustawy z dnia

nie płaci za egzamin poprawkowy, warunkowy, dyplo-

mowy, za wpisanie na kolejny semestr studiów lub rok

akademicki oraz za wydanie duplikatu dyplomu.

Tymczasem w prasie i mediach ukazały się nie-

dawno niepokojące informacje, iż wiele niepublicz-

nych uczelni wyższych nadal pobiera od studentów

opłaty za egzaminy poprawkowe, warunkowe i dyplo-

mowe, zaś ich władze twierdzą, powołując się na

przepisy przejściowe, że opłaty nie obejmą tylko tych

studentów, którzy rozpoczną naukę dopiero od przy-

szłego roku akademickiego.

2.

Jakie jest stanowisko Pani resortu w sprawie

niepokojących sygnałów o pobieraniu przez niektóre

niepubliczne uczelnie wyższe opłat za egzaminy po-

prawkowe, warunkowe i dyplomowe?

3.

Czy zasadne jest stanowisko władz niektórych

niepublicznych uczelni wyższych, iż z powyższych

opłat mają być zwolnieni studenci podejmujący naukę

dopiero od przyszłego roku akademickiego?

Z poważaniem

Posłowie Anna Nemś

Warszawa, dnia 9 maja 2012 r.

118

Interpelacja

(nr 4632)

do ministra zdrowia

niektórych stacji

sanitarno-epidemiologicznych

na terenie kraju

Szanowny Panie Ministrze!

Główny Inspektorat

Sanitarny zapowiada, że od stycznia 2013 r. plano-

wana jest reorganizacja sieci stacji sanitarno-epide-

miologicznych, która sprowadzi się do likwidacji na

terenie całego kraju ok. 75% z nich.

Dalej funkcjono-

wać będą prawdopodobnie tylko niektóre z tych, któ-

re posiadają własne laboratoria.

Wstępnie oszacowa-

no, iż spośród 320 istniejących obecnie sanepidów

likwidacji nie ulegnie tylko ok. 60–80.

Tego rodzaju działania likwidacyjne przyniosłyby

zapewne wymierne oszczędności, ale planom tym

zdecydowanie sprzeciwiają się władze powiatów, oba-

wiając się możliwości zaistnienia w przyszłości real-

nego niebezpieczeństwa związanego z zagrożeniem

epidemiologicznym.

Obawy te są w pełni uzasadnio-

ne, biorąc pod uwagę fakt, iż zgodnie z ustawą o za-

rządzaniu kryzysowym to właśnie z pomocą powia-

towych stacji sanitarno-epidemiologicznych starosto-

wie organizują akcję zapobiegającą konkretnemu

zagrożeniu epidemiologicznemu lub chemicznemu.

W związku z planowaną likwidacją większości sa-

nepidów znacznemu pogorszeniu ulegnie również

sytuacja przeciętnego mieszkańca, chcącego przykła-

dowo pozyskać pracowniczą książeczkę zdrowia.

Po

reorganizacji sieci krajowych stacji sanitarno-epide-

miologicznych może się niestety okazać, że najbliższa

tego rodzaju placówka funkcjonuje kilkadziesiąt ki-

lometrów od miejsca jego zamieszkania.

2.

Czy planowana reorganizacja sieci stacji sani-

tarno-epidemiologicznych na terenie kraju rzeczywi-

ście dojdzie do skutku z początkiem przyszłego

roku?

3.

Jakie są dokładnie założenia planowanej re-

strukturyzacji i czy uwzględniono w nich ewentualne

trudności związane z dostępnością dla mieszkańców

tych sanepidów, które nie ulegną likwidacji?

4.

Czy likwidacja niektórych stacji sanitarno-epi-

demiologicznych obejmie również obszary woje-

wództw śląskiego i małopolskiego?

Jeśli tak, to które

placówki z tego rejonu Polski są brane pod uwagę

i dlaczego?

Z poważaniem

Posłowie Anna Nemś

(nr 4633)

do ministra transportu,

uchwalania nowych planów miejscowych

Szanowny Panie Ministrze!

W zapisach ustawy

ze zm.) nie uwzględniono wyraźnie warunku zgod-

ności decyzji o warunkach zabudowy ze studium.

Brak czytelnego wymogu takiej zgodności w odnie-

sieniu do planu miejscowego powoduje w bardzo wie-

lu przypadkach sprzeczność między uwarunkowa-

niami zapisanymi w decyzji o warunkach zabudowy

a ustaleniami zawartymi w miejscowym planie, dla

tej samej oczywiście lokalizacji.

Dotkliwą konsekwencją tego rodzaju sprzeczności

są skutki ﬁnansowe uchwalania nowych planów

miejscowych.

Przedmiotowa ustawa o planowaniu

i zagospodarowaniu przestrzennym stanowi o odszko-

dowaniach, które w przypadku zaistnienia powyższych

sprzeczności zobligowana jest ponosić gmina.

Dotychczas powszechny był pogląd, wynikający

bezpośrednio z brzmienia przedmiotowej ustawy, iż

wydawane decyzje o warunkach zabudowy nie muszą

przepisów została jednak zanegowana przez NSA

w rozstrzygnięciu z dnia 6 sierpnia 2009 r., w którym

wskazano na właściwą rangę studium uwarunkowań

cyzji o ustalaniu warunków zabudowy, nie może

oznaczać, iż decyzje administracyjne wydawane dla

sposób sprzeczne z jego ustaleniami.

NSA podkreślił,

że studium uwarunkowań i kierunków zagospodaro-

wania przestrzennego powinno stanowić podstawę

wszystkich podejmowanych na terenie gminy działań

w zakresie planowania oraz zagospodarowania prze-

strzennego.

Zgodnie z założeniami studium powinny

być również formułowane i realizowane wszelkie

działania w zakresie zmiany przeznaczenia danego

terenu, położonego na obszarze gminy, przewidziane

w planach miejscowych oraz w decyzjach o warun-

kach zabudowy.

Doświadczenia j.s.t. związane ze sporządzaniem

nowych planów miejscowych, prowadzonych postę-

powań administracyjnych dotyczących wydanych

decyzji o warunkach zabudowy oraz stanowisko NSA

w sprawie wskazują na potrzebę wprowadzenia jak

najszybszych zmian w ustawie o planowaniu i zago-

spodarowaniu przestrzennym celem wyeliminowania

z niej zapisów dających możliwość powstawania rosz-

czeń ﬁnansowychkierowanychdogmin.

119

2.

Czy możliwa jest w najbliższym czasie noweli-

zacja ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu prze-

strzennym, poprzez zawarcie w niej warunku zgod-

gwarantującej tym samym spójność pomiędzy decy-

zjami o warunkach zabudowy a planami miejscowy-

mi?

Ustawowe wyeliminowanie możliwości występo-

wania tego rodzaju sprzeczności zadziałałoby z pew-

nością na korzyść gmin i skutkowałoby zaoszczędza-

niem przez nie znacznych środków ﬁnansowych,

które obecnie zmuszone są ponosić w wyniku zaspo-

kajania roszczeń, spowodowanych częstym występo-

waniem powyższych sprzeczności.

Z poważaniem

Posłowie Anna Nemś

(nr 4634)

do ministra edukacji narodowej

Szanowna Pani Minister!

Art. 5 ust. 3 ustawy

ki samorządu terytorialnego mogą zakładać i prowa-

dzić jedynie szkoły i placówki publiczne”.

Tym sa-

mym ustawodawca wykluczył ewentualną możliwość

współtworzenia takich podmiotów z udziałem gmin.

Nie jest zatem możliwe powierzanie zadań edukacyj-

nych wynikających z przedmiotowej ustawy podmio-

tom mieszanym z udziałem gmin.

J.s.t. mają zagwarantowaną w art. 165 ust. 1 Kon-

stytucji RP osobowość prawną, a mimo to, zgodnie

zującym obecnie stanie prawnym nie mają możliwo-

ści prowadzenia szkół przy udziale podmiotów trze-

cich.

Tymczasem wprowadzenie możliwości tego ro-

dzaju rozwiązania byłoby z pewnością atrakcyjną

formą poszerzenia obszaru działalności podmiotów

uprawnionych do realizowania zadań zawartych

współpracę poszczególnych gmin z podmiotami spo-

za sektora samorządowego w obszarze dotyczącym

przez gminy przy współudziale innych podmiotów,

w tym także organizacji pozarządowych, zadań edu-

przedmiotowej ustawy?

Z poważaniem

Posłowie Anna Nemś

(nr 4635)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie wdrażania pilotażowego

rządowego programu rozwijania kompetencji

„Cyfrowa szkoła”

Szanowna Pani Minister!

W dniu 3 marca br.

Rada Ministrów przyjęła pilotaż rządowego progra-

rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie warun-

munikacyjnych.

Ministerstwo edukacji na realizację przedmioto-

wego programu ma przeznaczyć w tym roku 50 mln

zł z budżetu państwa.

Program będzie współﬁnan-

sowany przez organy prowadzące szkół oraz Europej-

ski Fundusz Społeczny.

W ramach „Cyfrowej szkoły” j.s.t. jako organy

prowadzące szkoły publiczne mogły składać do dnia

30 kwietnia do wojewodów wnioski o wsparcie ﬁnan-

sowe niezbędne do zakupu nowoczesnych pomocy

dydaktycznych lub urządzeń umożliwiających budo-

wę bezprzewodowej sieci komputerowej.

W zamian

za otrzymane środki szkoły będą zobowiązane wyko-

nywać w trakcie trwania rządowego programu pilo-

tażowego, tzn. do sierpnia 2013 r., określone w nim

zadania związane przykładowo z doskonaleniem ka-

dry pedagogicznej w zakresie stosowania technologii

nia.

Warunkiem otrzymania doﬁnansowaniajestza-

120

deklarowanie przez samorządy wkładu własnego

w wysokości co najmniej 20% kwoty, o jaką się ubie-

gają.

Wojewodowie do 14 maja mają czas na dalszą

kwaliﬁkacjęzłożonychwniosków.

Szansę pozyskania doﬁnansowaniawramachpro-

gramu pilotażowego „Cyfrowa szkoła” będzie miało

ok. 380 szkół podstawowych z całej Polski.

W związku z upłynięciem w dniu 30 kwietnia ter-

minu składania wniosków aplikacyjnych w ramach

pilotażowego programu rządowego „Cyfrowa szkoła”

1.

Czy resort edukacji dysponuje informacjami

dotyczącymi ilości wniosków aplikacyjnych złożo-

nych w województwach śląskim i małopolskim?

2.

Ile zgłoszonych szkół będzie mogło skorzystać

ze wsparcia ﬁnansowegowramachśrodków„Cyfro-

wej szkoły” przewidzianego dla tych właśnie woje-

wództw?

3.

Czy liczba zgłoszonych szkół oraz wysokość

środków, o które aplikują gminy, przewyższa znacz-

nie zaplanowane dla województw śląskiego i mało-

polskiego doﬁnansowanie?

Z poważaniem

Posłowie Anna Nemś

(nr 4636)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

Mieszkańcy, władze

samorządowe gmin Kroczyce i Poręba oraz władze

powiatu zawierciańskiego są głęboko zaniepokojeni

informacjami Wojewódzkiego Komendanta Policji

w Katowicach, dotyczącymi likwidacji posterunków

Policji w Kroczycach i w Porębie.

Co więcej, wyraża-

ją swe niezadowolenie oraz zdecydowany sprzeciw

wobec realizacji tego rodzaju planów.

Posterunki Policji są w dużej mierze doﬁnanso-

wywane przez miejscowe samorządy, które nie kry-

ją swego zdecydowanego sprzeciwu wobec planowa-

nych zmian.

Warto podkreślić, iż władze obu gmin

zapewniają, że w przypadku odstąpienia od likwi-

dacji posterunków będą nadal, tak jak to miało

miejsce do tej pory, partycypować w kosztach ich

funkcjonowania.

W gminie Kroczyce mieszka obecnie 6260, zaś

w gminie Poręba 9100 osób.

Mieszkańcy obu gmin

obawiają się, iż efektem likwidacji miejscowych ko-

misariatów będzie znaczny spadek poziomu bezpie-

czeństwa, a co za tym idzie – pogorszenie się komfor-

tu życia całej lokalnej społeczności.

Zgodnie z planowaną reorganizacją funkcjonariu-

sze komisariatu w Kroczycach będą przeniesieni do

Szczekocin, zaś policjanci z Poręby – do Zawiercia.

Tego rodzaju roszady kadrowe sprawią, że w razie

zgłaszania przez mieszkańców gmin Kroczyce i Po-

ręba ewentualnych zdarzeń, czas dojazdu patroli za-

miejscowych na miejsce znacznie się wydłuży, opóźni

tym samym interwencję funkcjonariuszy i z pewno-

ścią wygeneruje dodatkowe koszty.

2.

Jakie są przyczyny podjęcia decyzji o likwidacji

3.

Czy podejmując taką właśnie decyzję, wzięto

pod uwagę jej negatywne skutki, związane z real-

nym spadkiem bezpieczeństwa mieszkańców obu

gminach?

4.

Panie Ministrze, czy biorąc pod uwagę zdecy-

dowany sprzeciw mieszkańców i władz samorządo-

wych oraz mając na względzie poszanowanie opinii

lokalnych społeczności, jest możliwe ponowne prze-

analizowanie zasadności i negatywnych skutków

podjętej już decyzji o likwidacji posterunków Policji

w gminach Kroczyce i Poręba?

Z poważaniem

Poseł Anna Nemś

Warszawa, dnia 9 maja 2012 r.

(nr 4637)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie możliwości zmiany właściwości

Szanowny Panie Ministrze!

Zgodnie z obowiązu-

jącym rozporządzeniem ministra sprawiedliwości

gmina Mierzęcice znajduje się w obszarze właściwo-

ści Sądu Rejonowego w Zawierciu i tym samym Sądu

Okręgowego w Częstochowie.

Władze samorządowe gminy Mierzęcice, biorąc

pod uwagę swoje stanowisko w sprawie oraz wolę

mieszkańców, wielokrotnie zwracały się do Minister-

stwa Sprawiedliwości z wnioskami o zmianę właści-

wości Sądu Rejonowego i włączenie ich gminy do ob-

121

szaru właściwości Sądu Rejonowego w Będzinie.

Po-

mimo ponawiania próśb w sprawie, Departament

Organizacyjny Ministerstwa Sprawiedliwości za każ-

dym razem odrzucał argumentację władz samorzą-

dowych Mierzęcic, dotyczącą wnioskowanej przez nie

zmiany obszaru właściwości Sądu Rejonowego.

Dla mieszkańców oraz władz samorządowych

gminy Mierzęcice obstawanie Ministerstwa Sprawie-

dliwości przy takim, a nie innym stanowisku jest

niezrozumiałe, biorąc pod uwagę fakt, iż w wyniku

przeprowadzonej w 1999 r. reformy administracyjnej

kraju ich gmina weszła w skład powiatu będzińskie-

Sprawiedliwości powinno być zainteresowane dosto-

sowaniem właściwości miejscowej jednostki sądowej

do obszaru administracyjnego granic powiatu.

Warto przy tym podkreślić, iż mieszkańcy gminy

Mierzęcice większość spraw urzędowych załatwiają

w instytucjach znajdujących się na terenie ich miasta

powiatowego (np. urząd skarbowy, Policja).

Miesz-

kańcy korzystają również z zasobów ewidencji grun-

tów prowadzonej przez będzińskie starostwo powia-

towe, która związana jest z kolei ściśle z księgami

wieczystymi prowadzonymi przez Wydział Ksiąg

padku tego rodzaju spraw znacznie wydłuża się czas

procedur ich załatwienia i wzrastają koszty podróży,

biorąc pod uwagę fakt, że nie istnieje praktycznie

żadne połączenie autobusowe lub kolejowe Mierzęcic

z miastem Zawiercie.

Dodatkowe koszty zostają wy-

generowane także w związku z koniecznością współ-

pracy instytucji mieszczących się w dwóch miastach

powiatowych – w Zawierciu i w Będzinie (koszty ko-

respondencji, wyjazdy pracowników, koszt dojazdów

świadków do sądów).

2.

Dlaczego Ministerstwo Sprawiedliwości odrzu-

ca kolejne wnioski władz samorządowych Mierzęcic

i jest przeciwne włączeniu tej gminy we właściwość

Sądu Rejonowego w Będzinie, a tym samym Sądu

Okręgowego w Katowicach?

3.

Panie Ministrze, czy w związku z obowiązują-

cym podziałem terytorialnym, będącym efektem

przeprowadzonej w przeszłości reformy administra-

cyjnej kraju, oraz biorąc pod uwagę wygodę miesz-

kańców i ewentualne oszczędności ﬁnansowe, nie

byłoby jednak zasadne zweryﬁkowanieizmianado-

tychczasowego obszaru właściwości Sądu Rejonowe-

go dla gminy Mierzęcice?

Z poważaniem

Poseł Anna Nemś

(nr 4638)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie braku dostępu do informacji

osób komorników sądowych, z prośbą o interwencję

w związku z brakiem dostępu do informacji publicz-

nej, polegającym na uniemożliwieniu im zapoznania

się z uchwałami podjętymi przez ich samorząd zawo-

dowy, tj. Krajową Radę Komorniczą (zwaną dalej:

KRK).

smem z dnia 12 kwietnia 2012 r. zwróciłam się do

uchwał podjętych w latach 2011–2012.

W odpowiedzi prezes KRK odmówił udostępnie-

nia, zaznaczając, iż nie widzi podstaw prawnych do

ich wydania (?).

Powołując się na regulacje art. 16

ra, wskazał, że obowiązek udzielania informacji i wy-

jaśnień oraz uzyskiwania informacji i materiałów

w trybie tych przepisów dotyczy tylko organów admi-

nistracji rządowej i samorządowej, jak również in-

nych podmiotów z udziałem Skarbu Państwa lub

jednostek samorządu terytorialnego.

Powołane prze-

pisy – zdaniem prezesa KRK – nie dotyczą więc or-

ganów samorządu zawodowego, w tym komorniczego.

Jak zaznaczył prezes KRK: „zgodnie bowiem z tre-

śnienia w sprawach wynikających z wykonywania

obowiązków poselskich lub senatorskich”, zaś dalej:

„z treści powyższego przepisu wynika jednoznacznie,

że informacje i wyjaśnienia mogą być pozyskiwane

przez posłów i senatorów wyłącznie od członków

Rady Ministrów, a także przedstawicieli organów

i instytucji państwowych oraz od organów i instytu-

cji samorządowych”.

Zaznaczył też, że „w wykonywa-

niu mandatu poseł lub senator ma prawo (...) do uzy-

skiwania informacji i materiałów, wstępu do po-

mieszczeń, w których znajdują się te informacje

Zacytowane przepisy wskazują, że jedynym organem,

który jest obowiązany do udostępnienia żądanych

uchwał i do którego należy się zwrócić, jest – według

prezesa KRK – Rada Ministrów oraz minister, zaś

z tej racji, że chodzi o uchwały samorządu komorni-

122

czego, więc właściwym ministrem, do którego należy

kierować żądanie, jest minister sprawiedliwości.

Komornicy sądowi na podstawie ustawy z dnia

rzą samorząd komorniczy, a rozdział 11 przywołanej

ustawy określa zadania tego samorządu.

Zgodnie zaś

z art. 65 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji

KRK sprawuje nadzór nad komornikami, a na pod-

stawie art. 83 jest ich reprezentantem, natomiast

zakres jej działania reguluje art. 85 przedmiotowej

ustawy.

Wobec powyższego co najmniej niezrozumiałe

jest, aby komornicy sądowi, skupieni w swoim sa-

morządzie zawodowym i łożący na jego utrzymanie,

nie mieli dostępu i nie znali uchwał jego organu

(KRK), które bezpośrednio dotyczą ich działalności

zawodowej.

W pierwszej kolejności trzeba zauważyć, że przy-

toczone przez prezesa KRK przepisy ustawy o wyko-

stanowiącymi ustawową podstawę żądania przez po-

sła informacji i dokumentów.

Jednak podstawowy

w tej mierze jest art. 20 przywołanej ustawy, który

określa obowiązki różnego rodzaju podmiotów i jed-

nostek, w tym również prywatnych, udzielenia posło-

wi wyczerpujących informacji i wyjaśnień, nie wyłą-

czając udostępnienia stosownych dokumentów.

Nie-

zasadne jest również zawężenie przez prezesa KRK

zakresu zastosowania przywołanego przepisu art. 16

dynie do jednostek samorządu terytorialnego, pod-

czas gdy przepis ten mówi w sposób bardziej ogólny

o organach i instytucjach samorządowych, obejmując

tym samym również organy samorządu zawodowego,

w tym komorniczego.

Żądane uchwały stanowią również informację

publiczną z tego już tylko względu, że zostały pod-

jęte przez organ wykonujący władztwo publiczne.

Państwo w pewnym zakresie powierza wykonywa-

nie swoich zadań różnym instytucjom czy organom

spoza swoich struktur, wyposażając te instytucje

czy organy w uprawnienia władcze, w tym prawo

kształtowania sytuacji prawnej innych osób na za-

sadzie jednostronnych aktów administracyjnych.

Takie organy i instytucje, do których zaliczają się

różnego rodzaju samorządy zawodowe, w tym samo-

rząd komorniczy, wykonują na określonym odcinku

władztwo państwowe.

Nieporozumieniem jest w związ-

ku z tym traktowanie tych organów, w szczególności

Krajowej Rady Komorniczej, inaczej niż organów

administracji państwowej w zakresie ich obowiąz-

ków informacyjnych.

Sam fakt, że określone akty

władcze dotyczą konkretnych osób, które nie są obo-

wiązane do udostępnienia informacji w trybie prze-

pisów ustawy o dostępie do informacji publicznej,

nie pozbawia tychże aktów przymiotu informacji

publicznej.

Każda bowiem działalność państwa, na-

wet ustawodawcza, ze swej istoty dotyczy konkret-

nych podmiotów prawa.

Odmowa udostępnienia żądanych uchwał przez

prezesa KRK była więc pozbawiona uzasadnionych

podstaw.

Jednocześnie zgodnie z art. 64 ustawy

o komornikach sądowych i egzekucji nadzór zwierzch-

ni nad działalnością komorników i działalnością sa-

morządu komorniczego sprawuje minister sprawie-

dliwości.

Nadzór ten obejmuje również zgodnie z art. 67

cji podejmowane przez KRK uchwały, które Krajowa

Rada Komornicza przedkłada ministrowi sprawie-

dliwości.

Skoro minister sprawiedliwości sprawuje nadzór

nad działalnością korporacji komorniczej, w tym

KRK, to tym bardziej – zgodnie z ustawą o wykony-

waniu mandatu posła i senatora – poseł na Sejm RP,

jako przedstawiciel narodu i członek organu sprawu-

jącego kontrolę i nadzór nad władzą wykonawczą, ma

prawo do uzyskiwania informacji i materiałów oraz

administrację rządową.

Tożsame uprawnienia wyni-

kają również z konstytucji.

Regulacje te bezwzględ-

nie uzasadniają udostępnienie żądanych uchwał sa-

morządu komorniczego.

Uzasadnieniem dla udostęp-

nienia żądanych uchwał są również przepisy ustawy

z art. 2 przywołanej ustawy o dostępie do informacji

informacji publicznej i to bez konieczności uzasad-

niania swojego interesu prawnego lub faktycznego,

zaś zgodnie z art. 1 wspomnianej ustawy informację

tą stanowi każda informacja o sprawach publicznych,

przez co należy rozumieć w szczególności realizację

przez samorząd zawodowy zadań publicznych (wyrok

NSA z 20 grudnia 2011 r., I OSK 2026/11).

Reasumując, niedopuszczalna jest sytuacja, gdy sa-

morząd komorniczy odmawia wglądu do dokumentów

(uchwał) własnym członkom (komornikom), a gdy ci

proszą o interwencję posła na Sejm RP, z racji wykony-

wanego przez niego mandatu – odmawia także jemu.

W następstwie mojej interwencji w dniu 30 kwiet-

nia 2012 r. na stronie Krajowej Rady Komorniczej

ukazała się część uchwał.

Z ich pobieżnej analizy wy-

nika m.in., że: w Regulaminie działania Krajowej

Rady Komorniczej – uchwała Krajowej Rady Komor-

niczej nr 670/IV z dnia 30 czerwca 2010 r. (zmieniona

uchwałami: nr 740/IV z dnia 8 grudnia 2010 r., nr 789/

IV z dnia 7 czerwca 2011 r., 838/IV z dnia 7 września

2011 r.) – pojawił się zapis, iż do zadań prezesa KRK

należy m.in. sprawowanie nadzoru nad działalnością

gospodarczą krajowej rady, w tym nad spółką z o. o.

Currenda.

Zmiana ta została wprowadzona uchwałą

Krajowej Rady Komorniczej nr 838/IV z dnia 7 wrze-

śnia 2011 r.

Uchwałą nr 881/IV Krajowej Rady Ko-

morniczej z dnia 21 października 2011 r. (a więc mie-

siąc po wprowadzaniu zmian w regulaminie KRK)

organ ten postanowił powołać prezesa Krajowej Rady

Komorniczej pana R. F. na stanowisko prezesa zarzą-

przy ul. Al. Niepodległości 703A, zarejestrowanej

w KRS pod nr 0000052544 przez Sąd Rejonowy

123

Gdańsk-Północ w Gdańsku, VIII Wydział Gospodar-

czy.

Prezes KRK ﬁgurujewięcwKRSjakoprezesza-

rządu spółki Currenda.

Doszło do kuriozalnej i niedo-

puszczalnej sytuacji, w której prezes KRK kieruje

spółką i jednocześnie sam nad sobą sprawuje nadzór.

W kwestii pozostałych uchwał należy podkreślić,

że nadal komornicy nie mają dostępu do tekstów

uchwał, np.:

1) 811/IV w sprawie wynagrodzenia członków

rady nadzorczej oraz 812/IV prezesa Zarządu Cur-

renda sp. z o.o.;

2) 883/IV w sprawie wynagrodzenia członków Za-

rządu Currenda sp. z o. o.;

3) 828/1V w sprawie doﬁnansowaniaXXIILetniej

Ogólnopolskiej Spartakiady Prawników;

4) 851/IV w sprawie doﬁnansowaniakonferencji

naukowej „Komornik sądowy w Unii Europejskiej”

w Izbie Komorniczej w Łodzi;

5) 875/IV w sprawie doﬁnansowaniaOgólnopol-

skiego Szkolenia Komorników Sądowych w Karpa-

czu, natomiast w udostępnionej uchwale 849/IV zle-

cono rozpoznanie bazy noclegowej;

6) 829/IV, 830/IV, 831/IV, 852/IV, 853/IV, 854/IV,

856/IV, 857/IV, 897/IV, 898/IV, 907/IV, 926/IV, 927/

IV – opinie dotyczące odwołania komornika i powo-

łanie na jego miejsce komornika z innego rewiru;

7) 884/IV – brak załącznika do uchwały dotyczą-

cej przedwstępnej umowy najmu pomieszczeń z usłu-

gą archiwizacji z Currenda sp. z o.o.;

8) 916/IV – brak załącznika w sprawie przyję-

cia projektu budżetu na 2012 r. – brak projektu

budżetu;

9) 928/IV w sprawie zakończenia konkursu na

członków Rady Nadzorczej Currenda sp. z o.o.;

10) uchwał dotyczących komorników wizytatorów

i zlecenia wizytacji: 813/IV, 825/IV, 840/IV-847/IV,

901/IV.

Wobec powyższego – na podstawie art. 16, 19 i 20

ze zm.) w związku z art. 64 ustawy z dnia 29 sierpnia

poz. 1198) – pisemnie zwróciłam się do Pana Jarosła-

wa Gowina, Ministra Sprawiedliwości, o udostępnie-

nie przedmiotowych uchwał podjętych przez Krajową

Radę Komorniczą.

W następstwie mojego wystąpienia z Minister-

stwa Sprawiedliwości w dniu 27 kwietnia 2012 r.

otrzymałam ok. 80 uchwał na 149 podjętych z infor-

macją, że Krajowa Rada Komornicza odmówiła udo-

stępnienia pozostałych dokumentów także Ministro-

wi Sprawiedliwości.

egzekwowania udostępnienia żądanych uchwał

i egzekucji), w tym ich udostępnienia również człon-

kom samorządu komorniczego (komornikom) na

stronach internetowych Krajowej Rady Komorniczej,

tak jak jest to w przypadku uchwał Krajowej Izby

Adwokackiej czy Izby Radców Prawnych?

Czy podejmie Pan działania w celu zmian usta-

wowych w zakresie sankcji w każdym przypadku

nieudostępnienia żądanych dokumentów?

Czy Ministerstwo Sprawiedliwości w ramach

sprawowanego nadzoru zaskarżyło uchwały KRK

w latach 2011–2012, m.in. wskazany powyżej regu-

lamin w zakresie nadzoru nad spółką Currenda

(konﬂiktinteresów)?

Z poważaniem

Poseł Lidia Staroń

Warszawa, dnia 27 kwietnia 2012 r.

(nr 4639)

do ministra transportu,

o posiadanych uprawnieniach do kierowania

pojazdami silnikowymi

Szanowny Panie Ministrze!

Chciałbym zwrócić

uwagę na problemy osób posiadających uprawniania

do kierowania pojazdami silnikowymi, którym doku-

ment potwierdzający te uprawnienia, prawo jazdy lub

pozwolenie, został skradziony bądź które ten doku-

ment zgubiły.

Dokumentami regulującymi m.in. sposoby wy-

dawania uprawnień do kierowania pojazdami są

Nr 24, poz. 215, z późn. zm.).

Regulacje te wskazują

sposób postępowania w przypadku, gdy ww. doku-

menty zostaną skradzione lub zgubione, jednakże nie

zapewniają ciągłej możliwości korzystania z posiada-

nych uprawnień.

Osoba ubiegająca się o wydanie

otrzymania nie może korzystać z posiadanych upraw-

nień, gdyż potwierdzenie złożenia wniosku o wydanie

wtórnika w świetle prawa nie stanowi dokumentu

potwierdzającego uprawnienia do kierowania pojaz-

dami silnikowymi.

Warto zaznaczyć, że wśród osób posiadających

prawo jazdy lub pozwolenie znajdują się osoby niepeł-

nosprawne oraz kierowcy zawodowi, dla których każ-

dy dzień oczekiwania na wydanie wtórnika stanowi

124

uciążliwość (w przypadku osób niepełnosprawnych)

oraz stratę ﬁnansową(wprzypadkukierowcówza-

wodowych również ryzyko utraty zatrudnienia).

nie: Czy zamierza Pan Minister wprowadzić stosow-

ne regulacje prawne, umożliwiające kierowanie po-

jazdami silnikowymi osobom, którym skradziono lub

które zgubiły prawo jazdy lub pozwolenie, a które

fakt ten zgłosiły odpowiedniemu organowi z wnio-

skiem o wydanie wtórnika dokumentu?

W mojej ocenie właściwe wydaje się wprowadzenie

zaświadczeń o posiadanych uprawnieniach do kiero-

wania pojazdami silnikowymi, zawierających dane

znajdujące się w prawie jazdy lub pozwoleniu posze-

rzone o termin ważności zaświadczenia, osobom

składającym wniosek o wydanie wtórnika w związku

z kradzieżą lub zgubieniem.

Czy podziela Pan Minister zaproponowaną przeze

mnie regulację prawną i skłonny jest wprowadzić ją

w życie?

Z poważaniem

Poseł Tomasz Szymański

Warszawa, dnia 9 maja 2012 r.

(nr 4640)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie nielegalnego handlu papierosami

Szanowny Panie Ministrze!

Niniejsze wystąpienie

podyktowane jest sygnałami płynącymi od miesz-

kańców Lublina.

Problem nielegalnego handlu tymi

używkami datuje się od 9 lat.

Grupa osób zaczepia

przechodniów i proponuje papierosy pochodzące

z przemytu.

To codzienny widok na terenie pomiędzy

dworcem PKS a pobliskim bazarem.

Młodzi mężczyź-

ni zaczepiają przechodniów i sprzedają im papierosy.

Problem ten nagłaśniany jest w lokalnej prasie.

Po-

mimo tego brak jest jakiejkolwiek reakcji ze strony

władz samorządowych czy też miejscowej Policji.

W tej sytuacji osoby uprawiające nielegalny proceder

czują się bezkarnie.

Osoby oferujące papierosy bez

akcyzy zachowują się często w sposób nachalny

i agresywny.

Należy przypuszczać, że sytuacja ta do-

tyczy nie tylko Lublina, ale i również innych przy-

granicznych miejscowości.

Zapytuję Pana Ministra, jakie działania w tym

zakresie podejmuje podległa MSW Policja.

Z poważaniem

Poseł Janusz Dzięcioł

Grudziądz, dnia 4 maja 2012 r.

Interpelacja

(nr 4641)

do ministra ﬁnansów

w sprawie wprowadzenia ewentualnych

zmian w ustawie o dochodach

W związku z trwającymi w Sejmie RP pracami

legislacyjnymi związanymi ze zmianami ustawy

poz. 526) pytamy Pana Ministra: Czy ministerstwo

administracji i cyfryzacji w przygotowywanym pro-

jekcie ustawy przewiduje zmiany dotyczące sytuacji

na 1 km

2

?

Uzasadnienie.

Przedstawiciele organów samorzą-

du terytorialnego zwracają się do naszych biur posel-

skich z prośbą o interwencję w sprawie nowelizacji

poz. 526).

W niektórych bowiem przypadkach gene-

ralnie właściwe rozwiązanie ustawowe powoduje po-

gorszenie i tak trudnej sytuacji ﬁnansowejgmin.

Do-

tyczy to zwłaszcza gmin mniejszych, mających nie-

wielką liczbę stałych mieszkańców.

Przykładem może

być gmina Powidz, najmniejsza w woj. wielkopolskim

pod względem wielkości budżetu i liczby ludności.

Jej

bieżące dochody budżetowe, w tym dotacje na zadania

oświatowa, wynoszą 8–8,5 mln zł, z czego na inwesty-

cje może wygospodarować ok. 500 tys. zł.

Gminę Po-

widz zamieszkuje 2100 mieszkańców stałych, gęstość

zaludnienia na 1 km

2

krajowej 122.

Przy tak małej liczbie ludności dochód

podatkowy na l mieszkańca wynosi 2315,98 zł w 2012 r.,

przy średniej krajowej 1195,67 zł.

Oznacza to, że gmina musi zwrócić tzw. janosiko-

we w wysokości 218 601 zł.

Trudno uznać powyższą

sytuację za słuszną, gdyż gmina z najmniejszym bu-

dżetem w woj. wielkopolskim, niedostająca subwen-

cji, z wyjątkiem oświatowej, zobowiązana jest do

wpłat na rzecz biedniejszych gmin.

Obowiązujący obecnie mechanizm wyliczania kwo-

ty subwencji ogólnej dla gmin w oparciu o dochody

przypadające na l mieszkańca zamieszkałego na sta-

łe jest niesprawiedliwy.

Gmina Powidz położona nad

jeziorami Powidzkim i Niedzięgiel na obszarze Natu-

ra 2000, w Powidzkim Parku Krajobrazowym i na

obszarze chronionego krajobrazu, jest gminą o du-

żym ruchu turystycznym i w sezonie liczba gości

przekracza wielokrotnie liczbę mieszkańców stałych.

Wymaga więc inwestycji infrastrukturalnych: dro-

gowych, wodociągowych, kanalizacyjnych, które nie

są zależne od gęstości zaludnienia.

Turystyczny cha-

rakter gminy powoduje, że koszt jednostkowy dostar-

125

czanych mediów jest bardzo wysoki, znacznie wyższy

niż w gminach gęściej zaludnionych.

Zależność do-

chodów od gęstości zaludnienia przewiduje także

środowiska.

Maksymalna kwota dochodów gminy

z tytułu ochrony środowiska, która pozostaje w bu-

dżecie gminy i może być wykorzystana na działania

proekologiczne (np. kanalizacja sanitarna), też jest

oparta na liczbie mieszkańców.

Podobnie jest z wy-

sokością dotacji dla gmin na wypłatę stypendiów so-

cjalnych dla uczniów.

W opisanej wyżej gminie wysoki wskaźnik do-

chodów na 1 mieszkańca nie oznacza, że gmina jest

W opracowywanym projekcie nowelizacji przepi-

sów dotyczących dochodów gmin należałoby uwzględ-

nić szczególne sytuacje gmin o małej gęstości zalud-

nienia na 1 km

2

i wprowadzić współczynniki korygu-

jące lub rozważyć zwolnienie od wpłat na rzecz in-

nych jednostek te gminy, które położone są na tere-

nach chronionych (parki narodowe, krajobrazowe,

obszar Natura 2000 itp.) i z tego powodu goszczą wie-

lu turystów, dla których musi istnieć odpowiednia

infrastruktura.

Poznań, dnia 7 maja 2012 r.

Interpelacja

(nr 4642)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie ochotniczych straży pożarnych

zmodernizowano liczne strażnice Państwowej Straży

Pożarnej.

Jednak coraz większego operacyjnego zna-

czenia nabierają jednostki ochotniczych straży pożar-

nych (OSP), szczególnie te działające w krajowym

systemie ratowniczo-gaśniczym.

Konieczność wypeł-

nienia przez nie tych zadań powoduje, iż muszą za-

kupywać one profesjonalny sprzęt służący ochronie

i przeciwdziałaniu różnorakim zagrożeniom.

To jest

rzecz pierwszorzędna.

Niestety bardzo często tak za-

kupionego sprzętu nie ma gdzie magazynować, zda-

rzają się problemy lokalowe.

Jednostki OSP i samo-

rządy, wydatkując środki na ten sprzęt, nie posiada-

ją już środków na inwestycje w budynki remiz.

Czy istnieją możliwości wsparcia strażaków ochot-

ników, szczególnie tych z krajowego systemu ratowni-

czo-gaśniczego, środkami na poprawę ich warunków

lokalowych?

Trzeba też zauważyć, iż szczególnie

w małych miejscowościach strażnice stanowią rów-

nież ważne centra kulturalne i integracji społecznej.

Z poważaniem

Poseł Małgorzata Adamczak

Kościan, dnia 25 kwietnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 4643)

do ministra ﬁnansów

podatku VAT od projektów realizowanych

Szanowny Panie Ministrze!

Samorządy coraz czę-

ściej decydują się na podjęcie wspólnych działań przy

realizacji projektów inwestycyjnych, których zasięg

terytorialny obejmuje kilka gmin, powiatów czy re-

gionów.

Zawierają wówczas umowy, które ustalają

wzajemne relacje i uprawnienia, a jeden z partnerów

wyznaczany jest na lidera, który w imieniu wszyst-

kich uczestników ﬁrmujewspólnedziałania.

Poszcze-

gólni uczestnicy projektu przekazują środki ﬁnanso-

we – poprzez dotacje celowe udzielane przez partne-

rów liderowi – na realizację projektu w dotyczących

ich częściach.

Lider występuje też o pozyskanie ze-

wnętrznego źródła ﬁnansowania.

Całośćwydatków

koniecznych dla realizacji inwestycji fakturowana

jest na lidera projektu.

Po zakończeniu inwestycji jej

efekty rzeczowe przekazywane są poszczególnym

uczestniczącym samorządom – partnerom wedle usta-

lonych wcześniej w umowie zasad.

Samorządy współrealizujące inwestycje napoty-

kają na problemy z rozliczeniem podatku od towarów

i usług.

Organy podatkowe uznają, że przekazanie

efektów rzeczowych jest czynnością podlegającą opo-

datkowaniu.

Przyjmują, że lider działa we własnym

imieniu na rachunek partnerów, partnerzy nabywa-

ją prawo do efektów projektu dopiero po ich przeka-

zaniu przez lidera, który otrzymuje wynagrodzenie

w postaci wkładu ﬁnansowegopartnerów.

W rzeczywistości jednak lider reprezentuje siebie

i partnerów, w związku z czym nie nabywa, nie bu-

duje ani nie organizuje na rachunek partnerów, ale

tylko w ich imieniu.

Środki ﬁnansowe–celowedota-

cje przekazane przez partnerów liderowi – nie są od-

płatnością za dostarczone w wyniku realizacji pro-

jektu rzeczy, lecz środkami umożliwiającymi realiza-

cje wspólnego celu określonego w umowie partner-

skiej.

Efekty rzeczowe powstałe w trakcie realizacji

projektu są od momentu ich powstania własnością

126

poszczególnych partnerów.

Przekazując partnerom

efekty rzeczowe zakończonego projektu, lider jedynie

rozlicza się z otrzymanych dotacji celowych, dlatego

że odpowiada przed partnerami za właściwe ich wy-

datkowanie.

Przekazanie to jest w tej sytuacji czyn-

ność techniczna, a nie odsprzedaż.

Na brak czynności

opodatkowanych w takich relacjach pomiędzy jed-

nostkami samorządu wskazuje również konsorcjalny

charakter umów pomiędzy liderem a partnerami.

W tej sprawie samorządy kierują do nas wiele

pytań.

Spotykają się bowiem z różnymi interpreta-

cjami organów podatkowych, jak też i interpretacja-

mi indywidualnymi kierowanymi do Ministerstwa

Finansów.

Czy jest możliwe – w przypadku inwestycji reali-

zowanych w ramach wspólnego działania samorzą-

dów – zwolnienie w zakresie dotyczącym podatku od

towarów i usług?

Posłowie Halina Rozpondek

i Krzysztof Gadowski

Warszawa, dnia 7 maja 2012 r.

(nr 4644)

do ministra zdrowia

Stan faktyczny: W dniu 1 lipca 2011 r. weszła

ności leczniczej.

Uchyliła ona dotychczas obowiązu-

jącą ustawę o zakładach opieki zdrowotnej.

Ustawa

narzuca na podmioty wykonujące działalność leczni-

czą konieczność dostosowania się do wymogów no-

wych przepisów.

Zainteresowane podmioty na pełne dostosowanie

się do zapisów ustawy o ich działalności mają dwa-

Termin ten upływa 1 lipca 2012 r.

Wprowadzona ustawa zakłada szereg zmian, któ-

re będą, wydaje się, utrudniać działalność na dotych-

czasowych zasadach wielu organizacjom pozarządo-

wym.

Instytucje takie jak stowarzyszenia, fundacje

(w tym hospicja), przychodnie dla bezdomnych, pla-

cówki opiekuńcze, które do tej pory prowadziły dzia-

łalność non proﬁt, muszą się zarejestrować jako

podmiot leczniczy, wykonują działalność medyczną,

dzie do sytuacji, w której takie instytucje nie będą

mogły korzystać z przekazywania 1% podatku docho-

dowego na rzecz organizacji pożytku publicznego.

Stanowi to wielkie zagrożenie dla działalności takich

placówek, które swoją działalność w dużej mierze

opierają na środkach przekazywanych im przez ludzi

dobrej woli, poprzez zapisany w formularzu podatko-

wym 1% na rzecz organizacji pożytku publicznego.

Rozwiązaniem tej sytuacji wydaje się nowelizacja

ustawy, która powodowałaby możliwość przekazywa-

nia 1% z rocznych zeznań podatkowych podatników.

Dzięki temu wspomniane podmioty lecznicze będą

mogły prowadzić swoją działalność na dotychczaso-

wym poziomie przy dużym wsparciu przekazywane-

go 1% podatku dochodowego.

Wydaje się także zasad-

na możliwość rezygnacji z konieczności obowiązku

rejestracji podmiotów leczniczych wykonujących swe

usługi na zasadach non proﬁt jako przedsiębiorcy.

Argumentem przemawiającym za tym jest fakt nie-

czerpania dochodów ze swej działalności przez takie

placówki.

Pytania:

1.

Czy Ministerstwo Zdrowia planuje wprowadze-

pisy umożliwiające przekazywanie 1% podatku do-

chodowego na rzecz organizacji pożytku publicznego

podmiotom wykonującym działalność leczniczą na

zasadach non proﬁt?

2.

Czy Ministerstwo Zdrowia przewiduje możli-

wość zwolnienia z obowiązku rejestracji dotychcza-

sowych podmiotów takich jak organizacje pozarzą-

dowe: stowarzyszenia, fundacje (w tym hospicja),

jako przedsiębiorcy, wprowadzając odpowiednie za-

pisy prawne w ustawie?

Poseł Tadeusz Arkit

Warszawa, dnia 8 maja 2012 r.

(nr 4645)

do ministra spraw wewnętrznych

stów regionu Podbeskidzia i Śląska Cieszyńskiego

docierają sygnały o planowanej likwidacji Posterun-

ku Policji w Miedźnej z siedzibą w Woli.

Kilkanaście

lat temu w gminie Miedźna już raz dokonano likwi-

dacji posterunku Policji, co z czasem okazało się ru-

chem niewłaściwym, więc po czterech latach został

on reaktywowany.

jest w chwili obecnej jedyną jednostką na terenie

gminy stojącą na straży bezpieczeństwa i porządku

publicznego.

127

Likwidacja posterunku wpłynie na pogorszenie

stanu bezpieczeństwa na terenie gminy Miedźna.

Oczekiwanie na interwencję Policji w przypadku li-

kwidacji posterunku wydłuży się o kilkadziesiąt mi-

nut.

Najbliższa jednostka Policji – Komenda Powia-

towa Policji w Pszczynie – znajduje się ponad 20 km

od granic Woli.

Nadmienię, że problemy ﬁnansowePolicjizawsze

były dostrzegane przez władze gminy Miedźna.

W ostat-

nich latach samorząd udzielił ok. 300 tys. zł wsparcia

dla Policji, przekazywanych na zakup samochodów,

paliwa, wyposażenia i sprzętu oraz na pokrycie wypłat

za ponadnormatywny czas pracy policjantów.

Wyniki

policjantów pracujących na terenie gminy Miedźna,

w tym wykrywalność przestępstw, są wysokie i zado-

walające.

Dlatego planowana likwidacja posterunku

spotyka się ze sprzeciwem i oburzeniem lokalnej spo-

łeczności i reprezentującego ją samorządu.

Apelując o zastosowanie rozwiązań niepogarsza-

jących stanu bezpieczeństwa w gminie Miedźna oraz

przeanalizowanie planowanej likwidacji posterunku,

proszę o wyjaśnienie i uzasadnienie podjętych w tej

sprawie decyzji oraz powzięcie kroków i przedstawie-

nie zakresu działań, które uchronią gminę Miedźna

przed szerokim negatywnym spektrum skutków tej

likwidacji.

Czy jest możliwe pozostawienie posterunku w Miedź-

nej w obecnym kształcie, jakich wymaga to nakładów

i jakie są propozycje resortu co do przynależności Po-

sterunku Policji w Miedźnej?

Z poważaniem

Poseł Małgorzata Pępek

Żywiec, dnia 7 maja 2012 r.

Interpelacja

(nr 4646)

do ministra edukacji narodowej

informacji w sprawie zmian w ramowych planach

Edukacja jest jednym z najważniejszych czynni-

ków przystosowujących młodego człowieka do funk-

cjonowania w dorosłym życiu.

Społeczeństwo jest

zaniepokojone zmianami programowymi w szkołach

ponadgimnazjalnych i zmianami w ramowych pla-

nach nauczania szkół publicznych, jakie wejdą w ży-

cie z dniem 1 września 2012 r.

Dotyczy to zwłaszcza

zmian w nauczaniu dwóch przedmiotów – historii

i religii.

1.

Nauka historii w II i III klasie szkoły ponad-

gimnazjalnej będzie zależała od bloku tematycznego,

jaki uczeń sobie wybierze, jednocześnie historia nie

będzie powtarzana (jak to miało miejsce do tej pory)

– będzie stanowiła ciągłość od szkoły podstawowej do

szkoły ponadgimnazjalnej.

Łatwo zauważyć proble-

matyczną sytuację – wybierając blok niezawierający

historii, uczeń nie zdobędzie części wiedzy.

Poza tym

poprzedni system – ta sama wiedza, powtarzana

i poszerzana nieco na kolejnych etapach kształcenia,

pozwalała na lepsze jej wpojenie niż podawany jed-

nokrotnie materiał.

Wprowadzenie takich zmian jest

nielogiczne ze względu na specyﬁkęrozwojumłodego

człowieka – ta wymaga powtarzania i oddziałuje

optymalniej, gdy przechodzi się od ogółu do szczegó-

łu.

Pytania są następujące:

Czy Pani Minister Edukacji Narodowej wzięła

pod uwagę zagrożenie brakami w wiedzy dla uczniów

II i III klasy szkoły ponadgimnazjalnej, którzy wy-

biorą blok niezawierający historii?

Jeśli tak, to proszę

zapobiega temu zjawisku.

Czy Pani Minister Edukacji Narodowej wzięła

pod uwagę fakt dynamiki rozwoju człowieka i jego

zmian od czasu uczęszczania do szkoły podstawowej

do ukończenia szkoły ponadgimnazjalnej, która wy-

klucza skuteczność jednolitego programu nauczania

tego przedmiotu, ciągłego od szkoły podstawowej do

szkoły ponadgimnazjalnej (dotychczasowy program

spełniał to w o wiele większym stopniu)?

Jeśli tak, to

jakie cechy programu są dobrane do tej specyﬁki?

2.

Nauka religii w szkołach jest zagwarantowana

przez art. 53 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

oraz art. 12 ust. 1 konkordatu między Stolicą Apo-

stolską a Rzecząpospolitą.

Ustanowienie religii

przedmiotem dodatkowym i doprowadzenie do sytu-

acji, że ﬁnansowaniejegonauczaniazależyodwoli

samorządów, jest złamaniem wymienionych aktów

prawnych.

Państwo ma zagwarantować naukę religii

w szkołach publicznych podstawowych, ponadpodsta-

wowych i przedszkolach, prowadzonych zarówno

samorządowej.

Pytanie jest więc następujące: W jaki

sposób państwo gwarantuje naukę religii, jeśli samo-

rząd odmówi jej ﬁnansowania?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Ziobro

Łańcut, dnia 27 kwietnia 2012 r.

128

Interpelacja

(nr 4647)

do ministra rozwoju regionalnego

w sprawie obowiązku uchwalania

przez gminy miejscowych planów

zagospodarowania przestrzennego

Minister Rozwoju Regionalnego w sprawie przywró-

cenia rangi miejscowego planu zagospodarowania

przestrzennego, z uprzejmą prośbą o udzielenie od-

powiedzi.

przestrzennego.

Taki stan znacznie utrudnia przy-

gotowanie i bezkolizyjne realizowanie wielu inwesty-

cji regionalnych.

W przypadku województwa podkarpackiego bar-

dzo wydłuża się cykl przygotowania ważnych dla spo-

łeczeństwa inwestycji z zakresu ochrony przeciwpo-

wodziowej.

W tej sprawie do podkarpackich parla-

mentarzystów kierowane są wnioski z samorządu

województwa o uregulowanie problemu.

Proszę Panią Minister o odpowiedzi na pytania:

1.

Czy ministerstwo prowadzi prace nad ustawo-

Z wyrazami szacunku

Poseł Kazimierz Ziobro

Rzeszów, dnia 30 kwietnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 4648)

do ministra pracy i polityki społecznej

Szanowny Panie Ministrze!

Bezrobocie w Polsce

praktycznie stoi w miejscu.

W tym okresie na rynku

pracy jest odrobinę lepiej.

Spowodowane jest to przede

wszystkim zbliżającymi się mistrzostwami Europy

Euro 2012.

Gdy po zakończeniu mistrzostw znikną

miejsca pracy, bezrobocie zacznie ponownie rosnąć.

Z poprawy na rynku pracy skorzystali przede wszyst-

kim ludzie młodzi.

Za to liczba bezrobotnych w star-

szym wieku zmniejszyła się w ciągu miesiąca zaled-

wie o 1,5 tys. (jak podaje „Dziennik Gazeta Prawna”

nr 82).

Obecnie jest o 22,5 tys. większa niż w tym

wśród bezrobotnych więcej jest osób w starszym wie-

ku niż tych, którzy mają nie więcej niż 24 lata.

Wcze-

śniej było zupełnie odwrotnie.

Pracodawcy niechęt-

nie zatrudniają osoby w starszym wieku.

Uważają,

że osoby takie są zbyt kosztowne i mniej wydajne niż

ludzie młodzi.

Sytuacja na rynku pracy ludzi star-

szych jest trudniejsza, gdyż mają oni zagwarantowa-

ny prawnie czteroletni okres ochronny, czyli w tym

okresie przed osiągnięciem wieku emerytalnego

praktycznie nie można ich zwolnić.

Gdy skończy się

również okres prac sezonowych, odczujemy wzrost

bezrobocia.

Wiele osób wyjeżdża do pracy sezonowej

za granicą.

Przybędzie też miejsc pracy w rolnictwie,

leśnictwie i gastronomii.

Bardzo dużo zakładów pra-

cy zapowiedziało zwolnienia w najbliższym czasie.

Mimo iż w czasie letnim rynek pracy bardzo się po-

prawia, to jednak w województwie warmińsko-ma-

zurskim bezrobocie jest największe (21%).

lityki Społecznej planuje podjąć kroki zmierzające do

zmniejszenia bezrobocia w Polsce, a szczególnie

w takich województwach, jak warmińsko-mazurskie?

Z poważaniem

Poseł Zbigniew Włodkowski

Pisz, dnia 27 kwietnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 4649)

do ministra ﬁnansów

w sprawie projektów systemów: e-podatki,

e-rejestracja i e-deklaracja 2

Szanowny Panie Ministrze!

Planowana informa-

tyzacja administracji podatkowej i skarbowej znacz-

nie się opóźnia.

Termin rozstrzygnięcia przetargu na

systemy: e-podatki, e-rejestracja i e-deklaracje 2 zo-

stał przesunięty już dwa razy.

Korzyści wynikające

z realizacji projektu są następujące: każdy podatnik

ze swojego komputera będzie miał możliwość zała-

twienia sprawy w urzędzie skarbowym, rozliczyć nie

tylko PIT, lecz także VAT czy CIT.

W ciągu doby bę-

dzie możliwość otrzymania NIP-u.

Zmniejszyć ma się

liczba papierowych dokumentów podatkowych oraz

postępowań wyjaśniających.

Realizacja projektu zin-

formatyzowania administracji podatkowej i skarbo-

wej pozwoli rocznie zaoszczędzić 2,5 mld zł – i to za-

równo administracji, jak i podatnikom.

Wejście refor-

my w życie przesunięto z 2014 r. na marzec 2015 r.

Problemy z przetargiem na zinformatyzowanie ad-

ministracji podatkowej i skarbowej mogą spowodo-

wać kolejne opóźnienie wejścia w życie reformy.

Prze-

targ ogłoszono na początku tego roku, a wyłonienie

wykonawcy projektów miało nastąpić 12 marca.

Fir-

my zainteresowane zleceniem zaczęły zgłaszać skar-

gi na stawiane im warunki do Krajowej Izby Odwo-

ławczej, co w konsekwencji odroczyło rozwiązanie

129

problemu.

Kolejna skarga jednej z ﬁrmkolejnyraz

przesunęła datę rozstrzygnięcia przetargu.

Minister-

stwa rozwoju regionalnego i cyfryzacji, zaniepokojo-

ne sytuacją, nakazały wdrożenie „działań napraw-

czych”.

Niestety błędy popełniono już przy projekto-

waniu dokumentacji przetargowej.

Ministerstwo

Finansów zabiega o wydłużenie terminu na realiza-

cję systemów.

1.

Czy przewidziane są kolejne odroczenia roz-

strzygnięcia przetargu?

2.

Dlaczego dokumentacja przetargowa zawierała

błędy?

3.

Dlaczego pojawiło się tyle skarg na warunki

stawiane wykonawcom?

4.

Czy planowane są zmiany w specyﬁkacjiwa-

runków zamówienia?

5.

Kiedy możliwa będzie realizacja systemów: e-po-

datki, e-rejestracja i e-deklaracje 2?

Z poważaniem

Posłowie Zbigniew Włodkowski

Pisz, dnia 27 kwietnia 2012 r.

(nr 4650)

do ministra spraw wewnętrznych

wadzeniem w 2006 r. nowych paszportów ze zdję-

ciami biometrycznymi tysiące osób z kilku powia-

tów województwa świętokrzyskiego ponad pięć lat

temu zmuszonych zostało do co najmniej dwukrot-

nej jazdy do Kielc w sprawie paszportu, z uwagi na

fakt przeniesienia punktu przyjmowania wniosków

o paszport i ich odbioru z Ostrowca Świętokrzyskie-

go do Kielc.

Likwidacja tego biura spowodowała nie-

zadowolenie społeczeństwa (pow. ostrowiecki, opa-

towski, starachowicki, skarżyski, sandomierski)

z powodu oddalenia punktu składania podań o przy-

znanie paszportu.

Kielce to obecnie jedyny ośrodek w woj. święto-

krzyskim, gdzie przyjmowane i wydawane są takie

wnioski.

Liczne interwencje do Urzędu Wojewódzkie-

go w Kielcach w sprawie przywrócenia zamiejscowe-

go ośrodka paszportowego niestety nie przynoszą

rezultatów.

Wojewoda świętokrzyski tłumaczy taki

fakt „aspektem bezpieczeństwa, możliwościami tech-

nicznymi i względami ekonomicznymi” oraz „nie-

wielką powierzchnią województwa świętokrzyskiego

i centralnym usytuowaniem Kielc powodującymi, że

odległości do pokonania w celu złożenia wniosku

paszportowego, a następnie odbioru dokument, nie

przekraczają w żadnym przypadku 100 km”.

Takie

tłumaczenie jest kompletnie bezzasadne, ponieważ

terenowe punkty paszportowe funkcjonują w wielu

miastach powiatowych zdecydowanie mniejszych

w zakresie liczebności mieszkańców i osób składają-

cych wnioski o paszport (np. Puławy, Zamość, Par-

czew) na terenie naszego kraju.

Oczywiście kolejnym aspektem jest bolesny fakt

przerzucenia kosztów procedury na obywatela.

Opła-

ta za paszport i koszt fotograﬁi,jakąponosiobywa-

tel, to wysoka cena, a w pozostaje jeszcze koszt do-

jazdu mieszkańców z miejsc oddalonych czasami

o kilkadziesiąt kilometrów od ośrodków składania

podań.

Likwidacja biur paszportowych w powiatach

czy gminach ograniczyła dostęp do urzędu.

Co wię-

cej, spowodowała, że administracja traci usługowy

charakter.

Swoje niezadowolenie wyrażają w licznych

interwencjach w tej sprawie interesanci biura posel-

skiego, zwracając uwagę, że mieszkańcy północnej

części województwa świętokrzyskiego są wręcz

w przedstawianej kwestii marginalizowani.

Szacując, że w ciągu roku wydawanych może być

kilka tysięcy paszportów dla mieszkańców wojewódz-

twa świętokrzyskiego, w tym dla osób niepełnolet-

nich, gdzie przy złożeniu wniosku konieczna jest

obecność obydwojga rodziców bądź prawnych opieku-

nów, przywrócenie terenowego punktu paszportowe-

go po kilku latach przerwy zapewniłoby mieszkań-

com północnej części województwa większy dostęp do

tej usługi administracyjnej oraz spowodowałoby za-

oszczędzenie czasu i kosztów przejazdu.

A o to prze-

cież w obsłudze społeczeństwa najbardziej chodzi

– urząd ma być przyjazny dla obywatela.

Nadmieniam, iż Starosto Powiatowe w Ostrowcu

Świętokrzyskim gotowe jest spełnić wszelkie wyma-

gania formalnoprawne oraz zapewnić najwyższej ja-

kości obowiązujące zabezpieczenia techniczne w za-

kresie funkcjonowania terenowego punktu paszpor-

towego.

Ostrowiec Świętokrzyski to drugie co do

1.

Jakie przeszkody sprawiają, że nie można

w Starostwie Powiatowym w Ostrowcu Św. czy Urzę-

dzie Miasta w Ostrowcu Św. złożyć wniosku o pasz-

port, skoro składa się tam wniosek o dowód osobisty,

a w starostwie o prawo jazdy czy rejestrację pojazdu,

a ich wytworzenie również odbywa się poza staro-

stwem po przekazaniu drogą elektroniczną?

2.

Jakie wymogi (kryteria) muszą spełnić ośrodki,

w których funkcjonują bądź jest zamiar utworzenia

terenowych biur paszportowych?

3.

Na terenie ilu województw obecnie funkcjonuje

jedno biuro paszportowe?

Z poważaniem

Poseł Jarosław Górczyński

130

Interpelacja

(nr 4651)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie planowanego skreślenia art. 209

ustawy Kodeks karny

Szanowny Panie Ministrze!

Pojawiła się propo-

zycja usunięcia z Kodeksu karnego art. 209 doty-

czącego przestępstwa niealimentacji.

Zdaniem pro-

kuratora generalnego obowiązek alimentacyjny ma

swoje źródło w prawie cywilnym i przestępstwo nie-

alimentacji powinno zostać przeniesione do Kodek-

su wykroczeń.

Artykuł 209 Kodeksu karnego w chwili obecnej

brzmi następująco:

§ 1.

Kto uporczywie uchyla się od wykonania cią-

go obowiązku opieki przez niełożenie na utrzymanie

nego, organu pomocy społecznej lub organu udziela-

jącego odpowiedniego świadczenia rodzinnego albo

zaliczki alimentacyjnej.

§ 3.

Jeżeli pokrzywdzonemu przyznano odpowied-

nie świadczenie rodzinne albo zaliczkę alimentacyj-

ną, ściganie odbywa się z urzędu.

Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej podało

dane statystyczne, z których wynika, że samo złoże-

nie wniosku o ściganie za przestępstwo z art. 209

K.k. podniosło skuteczność działań wobec dłużników

alimentacyjnych o 7,83%.

Bezwzględna kara pozba-

wienia wolności jest bardzo rzadko orzekana z tytu-

łu spełnienia wszystkich przesłanek z art. 209 K.k.,

co nie zmienia faktu, że jest realnym zagrożeniem

i obok zatrzymania prawa jazdy jedyną istotną re-

strykcją zmuszającą do wywiązania się z obowiązku

alimentacyjnego.

Usuniecie z K.k. art. 209 w sposób znaczący ob-

niży i tak niski stopień egzekucji alimentów.

Prze-

niesienie przestępstwa niealimentacji do Kodeksu

wykroczeń wzmocni bezkarność rodziców objętych

obowiązkiem płacenia alimentów, podniesie społecz-

ne przyzwolenie dla niealimentacji oraz pogorszy eg-

zekucję alimentów.

Warto także podkreślić, że w Polsce problem bez-

skutecznej egzekucji zasądzonych alimentów dotyczy

ponad 500 tys. dzieci.

Częste są przypadki, że zadłu-

żenie alimentacyjne rodzica wobec dziecka wynosi

kilkadziesiąt tysięcy złotych, prowadzona latami eg-

zekucja nie przynosi żadnych skutków i mimo tego

sprawca przestępstwa niealimentacji pozostaje bez-

karny.

w Kodeksie karnym art. 209?

przestępstwa niealimentacji do Kodeksu wykroczeń

wygeneruje jeszcze większą bezkarność rodziców ob-

jętych obowiązkiem płacenia alimentów, podniesie

społeczne przyzwolenie dla niealimentacji oraz po-

gorszy egzekucję alimentów?

3.

Czy propozycja usunięcia z Kodeksu karnego

art. 209 i złagodzenia tym samym sankcji dla dłuż-

ników alimentacyjnych była konsultowana ze środo-

wiskiem samotnych rodziców zorganizowanych w by-

łym Komitecie Inicjatywy Ustawodawczej na rzecz

Ustawy o Funduszu Alimentacyjnym, walczących od

lat o wsparcie państwa dla ich dzieci w staraniach

o zmuszenie dłużników alimentacyjnych do realizacji

wyroków alimentacyjnych?

Z poważaniem

Poseł Michał Wojtkiewicz

Warszawa, dnia 9 maja 2012 r.

(nr 4652)

do ministra transportu,

w sprawie budowy drugiej nitki drogi S10

Szanowny Panie Ministrze!

Pod koniec 2007 r.

oddano do użytku obwodnicę miejscowości Kobylan-

ka, Morzyczyn, Zieleniewo w pobliżu Stargardu

Szczecińskiego.

Ta długo oczekiwana inwestycja na

drodze S10 bardzo ucieszyła mieszkańców naszego

regionu.

Niestety, obecnie kierowcy są już innego

zdania.

Mianowicie na dość sporym odcinku, na wy-

sokości Morzyczyna i Zieleniewa, jest jezdnia, na któ-

rej wydzielono po jednym pasie ruchu w stronę Star-

gardu i Szczecina.

O potrzebie budowy drogi dwupasmowej w obu

kierunkach doskonale wiedziała już Generalna Dy-

odcinek drogi jest przygotowany do dobudowania

drugiej nitki – świadczą o tym wiadukty, przepusty,

a także wykupiony już teren.

rozważana jest budowa drugiej nitki na tym odcinku,

ale dopiero w kolejnej perspektywie ﬁnansowej.

Zprzy-

krością stwierdzam, że zaniechanie budowy drugiej

nitki lub przeciąganie jej w czasie grozi poważnymi

konsekwencjami, o czym już mówią bardzo niepoko-

jące i smutne statystyki – w ostatnich miesiącach

zdarzyło się tam kilka wypadków śmiertelnych.

Poza

131

dwa największe miasta w tym regionie: Szczecin

i Stargard Szczeciński.

1.

Czy, i ewentualnie kiedy, nastąpi budowa obie-

canej wcześniej drugiej nitki obwodnicy Kobylanka,

Morzyczyn, Zieleniewo na drodze S10?

2.

Czy jest szansa, aby tę inwestycję przyspieszyć

i rozpocząć jeszcze w tym roku, zwłaszcza że niepo-

kojąco rośnie liczba wypadków drogowych ze skut-

kiem śmiertelnym na tym odcinku drogi S10?

Z poważaniem

Poseł Michał Jach

Stargard Szczeciński, dnia 8 maja 2012 r.

Interpelacja

(nr 4653)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie stanowczego sprzeciwu

wobec ratyﬁkacji konwencji Rady Europy

zapobiegania i zwalczania przemocy

sprzeciwu wobec ratyﬁkacjiKonwencjiRadyEuropy

W maju ubiegłego roku Rada Europy przedstawi-

ła do podpisu Konwencję w sprawie zapobiegania

mowej i Pan, Panie Premierze, decyduje się ową kon-

wencję przedłożyć do ratyﬁkacji.

NiezważaPanna

to, że wiele słusznych postulatów zawartych w tej

umowie jest już w Polsce realizowanych od lat, a kon-

wencja ta zawiera mnóstwo innych przepisów budzą-

cych głębokie wątpliwości.

Zobowiązuje ona Polskę

do tego, żeby zwalczać tradycje, które ugruntowują

stereotypowe role kobiet i mężczyzn.

A jak powszech-

nie wiadomo, typowym schematem dla kobiety jest

rola matki, a dla kobiety i mężczyzny – małżeństwo.

Słowa zawarte w dokumencie RE mogą zostać inter-

pretowane przez obywateli jako wezwanie do zwal-

czania macierzyństwa oraz małżeństwa.

Również

deﬁnicja płci zawarta w konwencji budzi głęboki

sprzeciw.

Akceptując tę umowę, zgadza się Pan po

cichu na legalizację związków homoseksualnych

w Polsce.

Konwencja nakłada na nasz kraj obowiązek

zmian kulturowych, które polska historia kształto-

wała na przestrzeni lat.

Rząd powinien raczej wzmacniać pozycję rodzin,

skuteczne metody pomocy osobom dotkniętym prze-

mocą, które nie będą, tak jak zapisy konwencji RE,

sprzeczne z Konstytucją RP.

o odpowiedź na pytanie: Czy wycofa się Pan z pomy-

słu podpisywania kolejnej już niekorzystnej dla Pol-

ski i Polaków umowy?

Z poważaniem

Poseł Jadwiga Wiśniewska

Warszawa, dnia 9 maja 2012 r.

(nr 4654)

do ministra spraw wewnętrznych

pieczeństwa podczas Mistrzostw Piłkarskich UEFA

Euro 2012.

W związku z ostatnimi wydarzeniami na Ukra-

inie rosną obawy związane z zapewnieniem bezpie-

UEFA Euro 2012 również w Polsce.

Jedna z najwięk-

szych imprez sportowych zgromadzi tysiące ludzi na

stadionach piłkarskich i strefach publicznego oglą-

dania meczów, toteż zapewnienie bezpieczeństwa

winno być sprawą priorytetową dla wszystkich orga-

nów, służb i instytucji organizacyjnych.

Mistrzostwa

wymagają specjalistycznego przygotowania logistycz-

nego służb mundurowych, a także sprawności, mo-

bilności i przewidywania wszelkich zagrożeń.

Dla

udaremnienia aktów terrorystycznych, wandalizmu

czy chuligaństwa niezwykle ważna jest wzmożona

praca służb odpowiedzialnych za bezpieczeństwo pod-

czas turnieju.

Niestety, na niespełna miesiąc przed

rozpoczęciem Euro 2012 wciąż brakuje kilku tysięcy

funkcjonariuszy.

Sama wiara w pokojowe nastawie-

nie kibiców, którzy przyjadą do Polski na mistrzo-

stwa, nie wystarczy.

o odpowiedź na pytanie: Jak na dzień dzisiejszy wy-

gląda stan przygotowań służb mundurowych do za-

pewnienia bezpieczeństwa podczas mistrzostw Euro

2012?

Z poważaniem

Poseł Jadwiga Wiśniewska

132

Interpelacja

(nr 4655)

do ministra zdrowia

w sprawie konieczności refundacji

długo działających insulin analogowych

fundacji długo działających insulin analogowych.

Kolejny już raz informuję Pana Ministra o ogrom-

nym problemie osób chorych na cukrzycę.

W naszym

kraju na tę chorobę cierpi ok. 2,5 mln osób.

Jednak

Polska, jako jedyny kraj w Unii Europejskiej, nie re-

funduje podstawowego leku – długo działających in-

sulin analogowych, stosowanych przede wszystkim

w leczeniu cukrzycy typu 1 (ok. 10% zdiagnozowa-

nych chorych).

Ta nieuleczalna choroba powoduje

u wielu pacjentów nagłe i niebezpieczne dla mózgu

spadki poziomu cukru.

Analogi zapobiegają temu,

utrzymując wyrównany poziom cukru we krwi nawet

przez 10–12 godzin.

Każda osoba chora na cukrzycę codziennie musi

przyjmować w odpowiednich dawkach insulinę.

Jej

refundacja oznaczałaby dla pacjentów nie tylko znacz-

ne oszczędności, ale także poprawę jakości życia.

Me-

dykamenty te uzyskały pozytywną opinię Agencji

Oceny Technologii Medycznych świadczącą o bezpie-

czeństwie, skuteczności i korzyściach terapeutycz-

nych dla pacjentów.

Diabetycy skarżą się także na sposób, w jaki Pan

Minister decyduje o refundacji leków.

Bez żadnych

konsultacji społecznych wydawana jest zwykła decy-

zja administracyjna, a to nie jest zgodne z Konstytu-

cją RP.

Dlatego też Polskie Towarzystwo Diabetolo-

giczne wystąpiło do rzecznika praw obywatelskich

z wnioskiem o skierowanie ustawy refundacyjnej do

Trybunału Konstytucyjnego.

Przyzwoitość nakazuje wypełnianie składanych

obietnic, a Ministerstwo Zdrowia już wielokrotnie

dawało nadzieję chorym na refundację długo działa-

jących insulin analogowych.

Mimo to pacjenci wciąż

ponoszą 100% kosztów stosowania tych leków.

spełni wreszcie obietnice i wpisze na listę leków re-

fundowanych długo działające insuliny analogowe?

Z poważaniem

Poseł Jadwiga Wiśniewska

(nr 4656)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie ustalenia minimalnego

jących na umowie zlecenie i umowy o dzieło.

W przy-

padku tego rodzaju umów nie obowiązuje wynagro-

dzenie minimalne, a co za tym idzie, pracodawca

nierzadko zatrudnia pracowników za wynagrodzenie

znacznie odbiegającej od minimum niezbędnego do

życia.

Moje biuro poselskie w ostatnim czasie odwie-

dziło wiele osób z problemem niskich zarobków

w ramach zatrudnienia na umowę zlecenie.

Nierzad-

ko młodzi chłopcy, w sile wieku pracują ﬁzycznieza

wynagrodzenie wynoszące 600,00 zł netto za prze-

pracowanie 160 godzin w okresie miesiąca.

Szumnie zapowiadana likwidacja umów śmiecio-

wych jak na razie nie została przeprowadzona.

nie pewnych minimum płacowych liczonych za godzi-

nę pracy.

Nie można dopuszczać do tego, że umowa

zlecenie służy jako narzędzie do omijania pensji mi-

nimalnej.

Wydaje się, że liczba pracowników zleceniobior-

ców zwiększy się w związku z niedawną wzrostem

pensji minimalnej.

Uważam, że należy wprowadzić

metody ograniczające takie praktyki pracodawców.

zapytania:

1.

Czy ministerstwo rozważa stworzenie metod

uniemożliwiających omijanie pensji minimalnej z wy-

korzystaniem umowy zlecenia i umowy o dzieło?

2.

Czy rozważa się wprowadzenie płacy minimal-

nej za godzinę pracy w ramach umowy zlecenia

i umowy o dzieło?

Z poważaniem

Poseł John Abraham Godson

Łódź, dnia 7 maja 2012 r.

Interpelacja

(nr 4657)

do ministra ﬁnansów

o zapoznanie się z problemem, na który napotykają

osoby pracujące w tak zwanej budżetówce.

Sprawa

133

została zgłoszona mi przez jednego z urzędników

skarbowych, którego zarobki przez kilka lat nie ule-

gły podwyższeniu i w dalszym ciągu nie przekracza-

ją 2000,00 zł netto.

Zamrożenie płac w sferze budże-

towe jest motywowane koniecznością oszczędności

i cięciami wydatków z przyczyny powiększającej się

dziury budżetowej.

Taka praktyka jest zrozumiała,

ale tylko wtedy, gdy zamrożenie płac dotyczy zawo-

dów, w przypadku których zarobki są znacznie więk-

sze od minimalnej pensji, np. zawód sędziego.

W przypadku niskopłatnych zawodów, m.in. wspo-

mnianego urzędnika skarbowego, zarobki powinny

ulegać ciągłej rewaloryzacji, szczególnie zważywszy

na ciągły wzrost cen produktów codziennego użytku.

Należy podkreślić, że pielęgniarki czy nauczyciele, za

pomocą protestów wywalczyły podwyżki.

Urzędnicy

skarbowi nie protestują.

Czy tylko uciekanie się do

strajku daje realną możliwość zwiększenia zarobków

w danym zawodzie?

1.

Czy rozważa się odmrożenie płac w zawodach

z obszaru sfery budżetowej, szczególnie w przypadku

niskopłatnych zawodów?

2.

Jakie są plany ministerstwa odnośnie do

oszczędności i cięcia kosztów w sektorze płac w sferze

budżetowej?

Z poważaniem

Poseł John Abraham Godson

(nr 4658)

do ministra pracy i polityki społecznej

problemem rozwiązywania umów o pracę z pracow-

nikami zbliżającymi się do okresu ochronnego przed

uzyskaniem wieku emerytalnego.

Zdając sobie sprawę z konieczności wykonania

przez polski rząd reformy emerytalnej, należy zwró-

cić szczególną uwagę na odpowiednie zabezpieczenie

osób w wieku przedemerytalnym, które zagrożone

będą zwolnieniem z pracy.

Określenie wieku pracownika, w jakim nie można

tywnego rezultatu.

Świadczenie pracy najczęściej

rozwiązywane jest krótko przed tym, jak pracownik

wejdzie w wiek przedemerytalny.

Sektor pracy i po-

lityki społecznej musi zapewnić pracownikowi bez-

pieczeństwo i możliwość pracy do ustawowego wieku

emerytalnego.

Rozwiązaniem może tu być np. zobowiązanie pra-

codawcy do wypłacenia odprawy osobie, z którą roz-

wiązuje umowę, adekwatnej do przepracowanych lat.

Takie rozwiązanie stosowane jest u naszych zachod-

nich sąsiadów i przynosi efekty.

Dla pracodawcy może

stać się nieopłacalne zwolnienie z pracy wieloletniego

pracownika ze względu na znaczną wysokość odpra-

wy, jaka przysługiwałaby pracownikowi.

Czy są możliwości zmiany przepisów ochronnych

w wyżej opisany sposób?

Jakie działania planuje podjąć ministerstwo

przed wiekiem ochronnym?

Z poważaniem

Poseł John Abraham Godson

(nr 4659)

do ministra administracji i cyfryzacji

w sprawie spowolnionego procesu

w czasie wymiany dowodów osobistych.

Ustawa o do-

wodach z sierpnia 2010 r. określała, że elektronicz-

nym dokumentem tożsamości będziemy mogli posłu-

giwać się od 1 lipca 2011 r.

Z oświadczenia rzecznika

MSW wynika, że nowe dowody zaczną funkcjonować

dopiero od 1 stycznia 2013 r.

MSW zdecydowało

o podjęciu prac nad zmianą ustawy z 6 sierpnia 2010 r.

o dowodach osobistych.

Zmiana w ustawie ma doty-

czyć rezygnacji z warstwy elektronicznej dowodu oso-

bistego.

To właśnie czyni zamawiane blankiety zbęd-

nymi i uzasadnia unieważnienie przetargu.

W tym miejscu nasuwa się pytanie: Z czego wyni-

kają przesuwane wciąż terminy wprowadzenia tego

„udogodnienia”?

MSWiA tłumaczy przesunięcie ter-

minu wprowadzenia elektronicznych dowodów oso-

bistych przedłużającym się postępowaniem przetar-

gowym na dostawę blankietów dowodów.

Ponadto

resort uwzględnił też doświadczenia Niemiec we

wdrażaniu tego rodzaju dokumentów.

W tym kraju

przygotowania do wprowadzenia elektronicznego do-

wodu rozpoczęto w 2004 r., a w listopadzie 2010 r.

zaczął obowiązywać nowy dokument.

W takim razie

dlaczego ministerstwo podało terminy, których real-

nie nie było w stanie dotrzymać?

134

Według ustawy o dowodach osobistych te elektro-

niczne mają ułatwić obywatelowi załatwianie spraw

urzędowych przez Internet, umożliwią składanie

podpisu elektronicznego, pozwalającego na dokony-

wanie czynności prawnych w urzędach administracji

publicznej.

Elektroniczne dokumenty tożsamości mają

być również wykorzystywane przy dostępie do reje-

strów publicznych, np. rejestru usług medycznych

prowadzonego przez Narodowy Fundusz Zdrowia.

Nowy dowód będzie także dokumentem potwierdza-

jącym tożsamość i obywatelstwo polskie na terenie

nek Komisji Innowacyjności i Nowoczesnych Tech-

nologii uważam, że wprowadzenie elektronicznych

dowodów powinno być jednym z priorytetów polityki

zarówno Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, jak

i Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji.

Moje zdzi-

wienie wzbudzają medialne doniesienia, jakoby o opi-

nię ministra zdrowia w sprawie użycia dowodów jako

kart uprawniających do leczenia poproszono dopiero

na początku 2012 r.

Kontrowersje wzbudzają również

zmiany personalne w Ministerstwie Administracji

i Cyfryzacji, które miały być związane z różnicami

w koncepcji projektu pl. ID.

Jak podają media, przygotowania do wejścia w ży-

cie nowych dowodów pochłonęły już ogromne sumy,

szacowane nawet 200 mln zł.

Traﬁłyonedokonsul-

tujących ﬁrm zewnętrznych, urzędników resortu

spraw wewnętrznych i Centrum Projektów Informa-

tycznych.

Należy przypomnieć, że środki na program

pl. ID otrzymaliśmy z funduszu „Innowacyjna gospo-

darka” UE, a zatem fundatorzy będą oczekiwali po-

twierdzenia zrealizowania projektu.

Uprzejmie proszę o odniesienie się do krytycznych

uwag m.in. Polskiego Towarzystwa Informatycznego,

mówiących, że wymuszenie, że PIN musi być prze-

chowywany w warstwie elektronicznej dowodu oso-

bistego eliminuje rozwiązania bezpieczniejsze, prze-

chowujące skrót z PIN-u, czy ABW, które podnosi, że

przetarg na nowe dokumenty stanowi poważne za-

grożenie dla bezpieczeństwa państwa.

Kraje, które

elektroniczne dowody już stosują, powołując się na

względy bezpieczeństwa, nie organizowały przetar-

gów na produkcję dowodów osobistych i powierzyły

to ﬁrmomkontrolowanymprzezpaństwo.

Dlaczego wymiana dowodów osobistych jest przez

ministerstwo aż tak bardzo odwlekana w czasie?

Dlaczego ministerstwo podało ostateczne terminy

wymiany dokumentów tożsamości, których realnie

nie było w stanie dotrzymać?

Czy prawdziwe są doniesienia o braku konsultacji

w sprawie elektronicznych dowodów z ministrem

zdrowia?

Jak ministerstwo odnosi się do zarzutów Polskie-

go Towarzystwa Informatycznego oraz Agencji Bez-

pieczeństwa Wewnętrznego?

W czym konkretnie dokument wyposażony w chip

ułatwi życie obywatelom oraz kiedy będą mogli oni

z niego skorzystać?

Z poważaniem

Poseł John Abraham Godson

(nr 4660)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie zaniechania wprowadzenia

nowych dowodów osobistych

dotyczyć rezygnacji z warstwy elektronicznej dowodu

osobistego.

To właśnie czyni zamawiane blankiety

zbędnymi i uzasadnia unieważnienie przetargu.

podpisu elektronicznego pozwalającego na dokony-

nych prowadzonego przez Narodowy Fundusz Zdro-

wia.

Nowy dowód będzie także dokumentem potwier-

dzającym tożsamość i obywatelstwo polskie na tere-

członek Komisji Innowacyjności i Nowoczesnych

135

Technologii uważam, że wprowadzenie elektronicz-

nych dowodów powinno być jednym z priorytetów

nych, jak i Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji.

Moje zdziwienie wzbudzają medialne doniesienia, ja-

koby o opinię ministra zdrowia w sprawie użycia do-

wodów jako kart uprawniających do leczenia popro-

szono dopiero na początku 2012 r.

Kontrowersje

stwie Administracji i Cyfryzacji, które miały być

w życie nowych dowodów pochłonęły już ogromne

konsultujących ﬁrmzewnętrznych,urzędnikówre-

sortu spraw wewnętrznych i Centrum Projektów In-

formatycznych.

Należy przypomnieć, że środki na

cyjna gospodarka” UE, a zatem fundatorzy będą

oczekiwali potwierdzenia zrealizowania projektu.

(nr 4661)

do ministra administracji i cyfryzacji

na stworzenie e-administracji

problemem wstrzymania wypłaty funduszy europej-

skich na stworzenie e-administracji.

Portal gazeta.pl donosi, iż Komisja Europejska

zamroziła wypłatę pieniędzy na stworzenie polskiej

e-administracji.

Według informacji Bruksela wstrzy-

mała nam 3,7 mld zł.

Za te pieniądze miał powstać

system, dzięki któremu mieliśmy się kontaktować

z urzędami przez Internet, za pomocą e-dowodu pod-

pisywać zdalnie dokumenty, zapomnieć wreszcie

o noszeniu zaświadczeń, wypisów i odpisów, bo

wszystkie byłyby dostępne w urzędowej bazie danych

w wersji elektronicznej.

Okazuje się, iż decyzja Ko-

misji to efekt śledztw CBA i prokuratury.

Jest to informacja szczególnie dramatyczna, tym

bardziej w obliczu ciągłego zacofania naszego kraju

w procesie informatyzacji.

Okazuje się dodatkowo, iż

przestępstwa to niejedyna choroba, która trawi pol-

ską informatyzację.

Olbrzymi problem stanowi rów-

nież brak koordynacji projektów.

Urzędy tworzą nie-

powiązane ze sobą systemy, które później nie pozwa-

lają im wymieniać się informacjami.

Brak kompaty-

bilności systemów oznacza brak porozumienia mię-

dzy urzędami i konieczność odrębnego załatwiania

spraw w każdym urzędzie lub e-urzędzie.

Planowane wprowadzanie e-urzędów miało po-

zwolić obywatelowi zapomnieć o istnieniu urzędów.

Niestety wizje zderzają się w brutalny sposób z rze-

czywistością.

Zamiast e-administracji mamy śledz-

two CBA i prokuratury, przez co znacznie utrudnio-

ny jest postęp cywilizacyjny naszego kraju.

Innowa-

cyjność naszego kraju coraz bardziej spychana jest

na margines, z którego coraz trudniej będzie zbliżyć

się do zinformatyzowanych cywilizacji.

przeciwdziałania skutkom wstrzymania funduszy?

Jaka jest strategia ministerstwa dla wprowadza-

nia w Polsce e-administracji, przy tak istotnym

zmniejszeniu budżetu na jej implementację?

Jakie są działania ministerstwa w zakresie nego-

cjacji z Komisją Europejską w zakresie uruchomienia

ponownie funduszy na rozwój informatyzacji kraju?

Z poważaniem

136

Interpelacja

(nr 4662)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie prowadzenia przez polski rząd

wencji w działaniach rządu RP w zakresie prowadze-

nia polityki prorodzinnej.

Eksperci alarmują, iż nasze społeczeństwo starze-

je się w zastraszającym tempie.

Z prognozy demogra-

ﬁcznejONZwynika,żewciągu30latubędzie6mln

Polaków.

W 2050 r. liczba osób najstarszych niemal

się podwoi.

Na dwie osoby poniżej 45. roku życia

pertów wskaźniki demograﬁczne są nieubłagane

i przewidują prawdziwą katastrofę.

Obecne działania

rządu oraz parlamentu w zakresie reformy emerytur

są istotne, ale, niestety, tylko tymczasowo zaspokoją

problemy z utrzymaniem osób starszych.

Zarówno

eksperci, jak i większość obywateli naszego kraju

uważają zgodnie, iż priorytetem działań rządu w obec-

nych czasach powinno być wypracowanie jak najbar-

dziej skutecznej polityki prorodzinnej.

Przez ostatnie dziesięciolecia rządowi żadnej opcji

politycznej nie udało się stworzyć skutecznego pro-

gramu zachęcającego do posiadania dzieci.

Determi-

nantem takiego stanu rzeczy jest oczywiście stały

problem, czyli brak środków ﬁnansowych.

Polska

rzeczywistość dla młodych to: brak bodźców podat-

kowych i ﬁnansowychzestronypaństwa,niewiele

miejsc w przedszkolach i żłobkach, a przede wszyst-

kim brak pracy i stabilizacji zawodowej.

Wszystko to

skutecznie zniechęca do posiadania potomstwa.

Należy zauważyć niezwykle istotny fakt, ścisłych

zależności pomiędzy demograﬁą a gospodarką.

Im

mniej młodych osób pracujących, tym szybszy spadek

dobrobytu i dochodu narodowego brutto.

Doprowa-

dza to do nierównowagi popytu i podaży na rynkach

ﬁnansowych, w efekcie czego mamy spadek PKB

i ciągle rosnący dług publiczny.

Eksperci alarmują,

iż za 20 lat będzie już za późno, aby podejmować dzia-

łania ratujące Polską gospodarkę.

Dane wskazujące

poziom wydatków państw UE na emerytury i opiekę

zdrowotną już dziś są niezwykle alarmujące.

Okazu-

je się bowiem, iż wydatki te wynoszą 17% PKB UE.

Wysokie koszty związane z postępującym starzeniem

się społeczeństwa przyczynią się do drastycznego

wzrostu długu publicznego.

Według ekspertów „Ga-

zety Wyborczej” przewiduje się skok zadłużenia z obec-

nych 40% PKB do 245% w 2050 r.

Jak donosi portal gazeta.pl, europejskie systemy

emerytalne, takie jak np. francuski, wyrównują re-

lacje ﬁnansowewzależnościodistniejącychiprze-

widywanych relacji demograﬁcznychwłaśniepoto,

żeby utrzymać „neutralność” ﬁnansowaniasystemu

pomiędzy generacjami.

To właśnie tam, w celu unik-

nięcia znacznej obniżki świadczeń dla kolejnych ge-

neracji, udało się zwiększyć dzietność poprzez zachę-

ty podatkowe i system opieki dla dzieci.

W Polsce potrzebna jest przede wszystkim zmia-

na podejścia do systemu opieki i edukacji dzieci.

Na-

leży zbadać, jakie są przyczyny zmian w podejściu

młodych ludzi do posiadania dzieci.

Trudności ma-

terialne i brak pomocy państwa nie mogą być jedy-

nym wytłumaczeniem.

Są młodzi ludzie, którym się

dobrze powodzi, a którzy dzieci nie chcą mieć albo

poprzestają na jedynaku.

Konieczna jest szeroka

analiza zagadnienia, a następnie podjęcie działań

mających na celu rozwiązanie zdiagnozowanych

problemów.

Dobrobyt obecnie pracujących całkowicie zależy

od tego, ile będą zarabiać w przyszłości ich dzieci.

Przyszłe pokolenia to dla naszego państwa inwesty-

cja o najwyższym priorytecie.

Przede wszystkim jest

to działanie o bardzo wysokiej stopie zwrotu i nie

można jej zaniedbać.

Należy skierować całą uwagę

resortów na alarmujący stan polskiej demograﬁi.

Czas nie jest tu naszym sprzymierzeńcem, gdyż już

powstał w wyniku zaniedbań kolejnych rządów, nie

jest możliwy do spłacenia przez nas i nasze dzieci,

a tym bardziej przez następujące coraz mniej liczne

pokolenia.

Jakie działania zamierza wprowadzić polski rząd

w pierwszej kolejności?

Jaka jest strategia działania polskiego rządu

Z poważaniem

Poseł John Abraham Godson

(nr 4663)

do ministra pracy i polityki społecznej

wskazują, ze trwający od kilkunastu lat spadek dziet-

137

roczników młodzieży.

Wśród przyczyn tego zjawiska

okresie prognostycznym w wyniku małej liczby uro-

żenie ludnością w wieku poprodukcyjnym, na nieko-

rzyść osób w wieku przedprodukcyjnym.

Malejąca

du Statystycznego w najbliższych latach wzrośnie

skala migracji zagranicznych, stad zwiększy się nie-

znacznie ujemne saldo migracji.

Z raportów centrum A. Smitha przywołanych na

portalu gazetaprawna.pl wynika, że wydatki na dzie-

ci w ostatnich latach drastycznie wzrosły.

W 2008 r.

1000,00 zł.

Kilkanaście procent rodziców wyłożyło

nawet 1500,00 zł.

Średnio koszt wynosił 662,00 zł.

o ponad 500,00 zł.

We wrześniu wzrosły ceny za

przedszkola i pomimo wprowadzenia tzw. ustawy

pracy.

Żłobków nie przybywa, nianie pracują nadal

nymi dziećmi, nie wypaliła.

dwojgu i więcej dzieci jej szanse na pracę maleją jesz-

cze bardziej.

Kobiety mające wyższe wykształcenie

częściej decydują się na pierwsze dziecko niż bezro-

27 godzin tygodniowo.

Pomijając czas, kiedy śpi

i również należy sprawować opiekę.

W dzisiejszych

dostęp opieki dla dziecka.

Jeśli pozwolić sobie na za-

trudnienie opiekunki mogą tylko bogatsi, to nastę-

puje rozwarstwienie społeczeństwa.

Osoby niezamoż-

sowo.

Powinna być również większa oferta zajęć po-

zaszkolnych dla dzieci.

W tym przypadku konieczne

w program polityki prorodzinnej, w taki sposób, aby

dziecko dłużej mogło przebywać pod opieką placówki

kania lub przez umowy na czas określony nie posia-

dają zdolności kredytowej.

Na otrzymanie mieszka-

nia socjalnego według standardów pomocy społecznej

liczyć na pomoc państwa, i przy dyskusji na temat

maleje natomiast tych zatrudnionych.

W takim przy-

padku nie będzie miał kto pracować na emerytury.

tencjał rozwojowy gospodarki.

dziecko traktowane jest jako spełnienie potrzeby ro-

społecznego punktu widzenia.

Państwo francuskie

dla samotnych rodziców, dla rodzin z dziećmi do lat

138

trudnianie opiekunek.

Kolejnym państwem prowa-

dzącym szeroko rozbudowaną politykę prorodzinną

jest Szwecja, która także wspiera rodziny ﬁnansowo,

dając im zasiłki.

Urlop rodzicielski w Szwecji trwa

jak i mężczyźni.

Irlandia oprócz zasiłków i ulg podat-

kowych wprowadziła pomoc dla uboższych w postaci

rodzinnych zasiłków na ubranie i obuwie szkolne,

ki nad dziećmi poprzez żłobki, przedszkola, ogniska

kacyjne, wyrównujące szanse 3–4-latków.

W przypadku opracowywania długofalowej strate-

ski w debacie „Solidarne społeczeństwo, bezpieczna

rodzina”: „Polityka rodzinna nie może być trakto-

wana jako źródło oszczędności, trzeba w nią inwe-

stować jako gwarancję dobrej przyszłości Polaków

(…) polityka rodzinna jest jednym ze strategicznych

tematów i najważniejszych wyzwań, przed jakim

stoi Polska”.

Jakie konkretne działania zamierza wprowadzić

nych, przewiduje wprowadzić polski rząd?

potecznych, problemy absolwentów z podjęciem pra-

cy odnoszą się do prowadzonej przez państwo polity-

ki prorodzinnej?

Z poważaniem

(nr 4664)

do ministra ﬁnansów

w sprawie mechanizmu limitowania deﬁcytu

jednostek samorządu terytorialnego

problemem podnoszonym przez przedstawicieli jed-

nostek samorządu terytorialnego w zakresie ograni-

czania swobody w zakresie prowadzenia polityki ﬁ-

nansowej jednostki.

W ramach konsultacji Ministerstwa Finansów

z jednostkami samorządowymi trwa obecnie dysku-

sja dotycząca mechanizmu limitowania deﬁcytuoraz

powtarzające się próby przedstawienia przez MF pro-

jektu ustawy wprowadzającego nowe rozwiązania do

ustawy o ﬁnansachpublicznych.

Z racji mojej działalności poselskiej otrzymałem

stanowisko przyjęte przez radę Unii Metropolii Pol-

skich w dniu 27 marca 2012 r., dotyczące projektu

zmian w ustawie o ﬁnansachpublicznychwwersji

z 15 marca 2012 r.

Po zapoznaniu się z rzeczonym

dokumentem pragnę położyć specjalny nacisk na oba-

wy jednostek samorządowych w zakresie zmian wpro-

wadzanych przez ustawodawcę.

Wprowadzenie do ustawy mechanizmów ograni-

czania deﬁcytumożespowodowaćuruchomienieme-

chanizmu korygującego, pomimo iż jednostki samo-

rządu terytorialnego nie przekroczyły ustawowego

limitu deﬁcytu.

Spowodowaćtomożeproblemyprzy

realizacji inwestycji ze środków unijnych.

Proponowane w projekcie ustawy zobowiązanie do

utrzymania na stałe limitu długu na poziomie 60%

dochodów wprowadzi poważne zakłócenia w procesie

wieloletniego planowania inwestycji.

Określenie re-

strykcyjnego progu wysokości deﬁcytumożerównież

utrudnić działanie samorządom o silnej pozycji, któ-

re mogą być w stanie obsłużyć wyższe zadłużenie

poprzez generowanie wyższych dochodów niż plano-

wane.

Cytując za stanowiskiem rady Unii Metropolii

Polskich, „miasta: Bydgoszcz, Łódź, Rzeszów i Szcze-

cin od 2014 r. będą przekraczać wskaźnik 60%, przy

spełnieniu wymogów”nowego”wskaźnika obsługi

długu.

Oznacza to m.in. niepotrzebne i szkodliwe

zmniejszenie zdolności tych miast do absorpcji pomo-

cy unijnej w okresie 2014–2020”.

W jakim stopniu obawy przedstawicieli jednostek

samorządu terytorialnego są uzasadnione?

Jakie działania planuje podjąć ministerstwo

w celu ograniczania negatywnych skutków wprowa-

dzanej reformy?

Z poważaniem

Poseł John Abraham Godson

139

Interpelacja

(nr 4665)

do ministra ﬁnansów

w moim biurze poselskim pracowników sfery budże-

towej, tj. urzędników, którzy zgłaszają mi problem

ich płac.

Z informacji, jakie otrzymuję, wynika, że

pracownicy urzędów skarbowych od 7 lat nie tylko

nie mieli podwyżek, ale dotyka ich także problem za-

mrażania płac.

Ta strategia w praktyce oznacza

4-letni już okres bez podwyżek dla kogokolwiek

z działu skarbowego.

Budżet na 2013 r. zakłada, że podwyżki na pewno

dostaną pracownicy publicznych szkół wyższych.

Ich

płace mają wzrosnąć o 9,14% rocznie, w latach 2013–

–2015 w sumie mają wzrosnąć o 30%.

Podwyżki mogą

otrzymać również strażacy oraz funkcjonariusze

Straży Granicznej i Biura Ochrony Rządu.

Do pod-

wyżek dojdzie w przypadku, gdy nie zostanie wyko-

rzystana rezerwa, z której ﬁnansujesięlikwidację

skutków klęsk żywiołowych.

W programie konwer-

gencji, przekazanym Komisji Europejskiej, pojawił

się zapis, że do 2015 r. zamrożone będą płace w cen-

tralnej sferze budżetowej.

Pojawiają się głosy, że pula

środków do podziału wzrośnie, jeśli urzędy i inne jed-

nostki budżetowe zmniejszą zatrudnienie.

Z najnow-

szych danych GUS wynika, że właściwie nie ma jed-

nostki sfery budżetowej, która zwiększałaby zatrud-

nienie.

W samej administracji, służbach MON i ubez-

pieczeniach społecznych zatrudnienie spadło o prawie

2%.

Na koniec września 2011 r. w tej branży praco-

wało prawie 560 tys. osób, którzy średnio zarabiali

o ponad 5% więcej niż rok wcześniej.

Taka polityka

jest ryzykowna, ponieważ rośnie prawdopodobień-

stwo, że na pracę w budżetówce będą się decydowa-

ły tylko te osoby, które nie poradzą sobie na rynku

komercyjnym.

Nasza gospodarka nie może sobie jed-

nak pozwolić na to, żeby w administracji publicznej

pracowali ci najmniej kompetentni i gorzej wy-

kształceni.

Jak podaje ministerstwo, zamrażanie płac ma prze-

ciwdziałać pogłębianiu się stanu nierównowagi ﬁnan-

sowej w państwie, a w szczególności posłuży zahamo-

waniu szybkiego wzrostu poziomu deﬁcytubudżeto-

wego oraz państwowego długu publicznego.

Dlaczego

tylko zwykli „szarzy” urzędnicy mają ponosić konse-

kwencje kryzysu?

Dlaczego jedna grupa jest ciągle

obciążana przez zamrażanie wynagrodzenia?

Dlaczego konsekwencje kryzysu ponoszą pracow-

nicy sfery budżetowej?

Czy istnieje możliwość podniesienia płac urzędni-

kom do roku 2015?

ziom kompetencji pracowników administracji pań-

stwowej obniży się przez bardzo niskie pensje?

Z poważaniem

Poseł John Abraham Godson

(nr 4666)

do prezesa Rady Ministrów

harmonogramu jego dochodów i wydatków

Szanowny Panie Ministrze!

Na stronie interneto-

wej resortu ﬁnansówzostałaopublikowanainforma-

cja o szacunkowych danych w zakresie realizacji bu-

dżetu państwa za okres I kwartału br. Opublikowany

wynik budzi bardzo poważny niepokój – deﬁcytprze-

kracza 22,95 mld zł i stanowi 65,6% deﬁcytubudże-

towego zapisanego w budżecie państwa na rok 2012.

W analogicznym okresie roku ubiegłego deﬁcytbu-

dżetowy był o ponad 5,6 mld zł i o ponad 22 punkty

procentowe niższy w stosunku do założonego w usta-

wie budżetowej!

W ujęciu realnym rok do roku spadła

również wysokość łącznych dochodów oraz dochodów

podatkowych.

Dodatkowo niepokój jest pogłębiony

przez fakt, że do dnia niniejszej interpelacji resort

ﬁnansównieupubliczniłharmonogramudochodów

i wydatków, zatem nie jest możliwa weryﬁkacja,czy

taki wynik budżetu po I kwartale został zaplanowa-

ny.

Uważam, że dobrą praktyką Ministerstwa Finan-

sów powinna być publikacja rocznego harmonogra-

mu dochodów i wydatków budżetu państwa (w po-

dziale na miesiące) w nieprzekraczalnym terminie

do 15 marca danego roku, aby umożliwić bieżącą oce-

nę wykonywania budżetu wszystkim zainteresowa-

nym, w tym opozycji, analitykom, organizacjom po-

zarządowym.

1.

Czy wynik budżetu za okres styczeń–marzec

2012 r. w postaci deﬁcytuprzekraczającego22,95mldzł,

stanowiący 65,6% deﬁcytubudżetowegonarok2012,

został zaplanowany, czy też stanowi odchylenie od

rocznego harmonogramu dochodów i wydatków bu-

dżetu?

2.

Czy spadek wysokości realnej dochodów łącz-

nych, a także dochodów podatkowych został zapla-

nowany?

Jeśli tak, to na jakiej podstawie, skoro

wskaźniki makroekonomiczne do budżetu zakładają

wzrost PKB (realny)?

140

3.

Czy jeżeli wystąpiło odchylenie od rocznego pla-

nu dochodów i wydatków w postaci wyższego deﬁcy-

tu od planowanego (w okresie styczeń–marzec 2012 r.),

jakie zostały zaplanowane działania celem utrzyma-

nia zaplanowanego wyniku budżetu 2012 r.?

4.

W jakim terminie zostanie upubliczniony (po-

przez publikację na stronie internetowej resortu ﬁ-

nansów) harmonogram dochodów i wydatków budże-

tu państwa na 2012 r.?

5.

W jakim terminie Ministerstwo Finansów za-

mierza upublicznić harmonogram dochodów i wydat-

ków kolejnego budżetu państwa (za 2013 r.)?

Poseł Beata Szydło

Warszawa, dnia 8 maja 2012 r.

(nr 4667)

do prezesa Rady Ministrów

dotyczących wysokości deﬁcytu sektora

ﬁnansów publicznych w 2011 r.

Szanowny Panie Premierze!

Na stronie interne-

chunki narodowe” – w dniu 16 kwietnia br. został

opublikowany dokument pod tytułem „Nieﬁnansowe

rachunki kwartalne według sektorów instytucjonal-

nych”, gdzie pod pozycją „zadłużenie netto sektora

instytucji rządowych i samorządowych” przedstawio-

no wstępne dane o wyniku sektora ﬁnansówpublicz-

nych za rok 2011.

Do publicznej wiadomości podano wówczas, że

w roku 2011 deﬁcyt sektora ﬁnansów publicznych

wyniósł 100,603 mld zł, co w relacji do PKB za 2011 r.

dawało 6,6%.

Wynik taki był znacząco wyższy od za-

powiadanego przez ministra Rostowskiego wyniku

sektora publicznego.

Następnie w dniu 23 kwietnia na stronie GUS

został opublikowany kolejny komunikat, gdzie ujaw-

niono wynik notyﬁkacjiprzesłanej30marcaprzez

prezesa GUS do Komisji Europejskiej.

W tym komu-

nikacie deﬁcytsektoraﬁnansówpublicznychoszaco-

wany został na 77,959 mld zł, co odpowiada 5,1%

PKB.

Po publikacji tego komunikatu dane opubliko-

wane w dniu 16 kwietnia, w których deﬁcytbyłwyż-

szy o 22,644 mld zł, zostały usunięte ze stron GUS.

Tego typu działania, publikacja różnych danych

w obszarze tak istotnym jak wysokość deﬁcytusek-

tora publicznego, podważają wiarygodność Polski

w oczach inwestorów, mogą prowadzić do zmienności

kursu złotego i przywoływać skojarzenia z nieodle-

głej historii rządów: greckiego i węgierskiego, które

ukrywały prawdziwy stan ﬁnansówpublicznych.

1.

Jakie są przyczyny różnicy w wysokości 22,644

mld zł (czyli ok. 1,5% PKB) pomiędzy dwoma publi-

kacjami GUS dotyczącymi deﬁcytusektoraﬁnansów

publicznych?

Historycznie takie różnice nie przekra-

czały ułamka punktu procentowego.

2.

Jakie są: faktyczna kwota deﬁcytusektoraﬁ-

nansów publicznych za rok 2011 i faktyczny stan ﬁ-

nansów publicznych?

3.

Czy podziela Pan pogląd, że poważne rozbież-

ności w danych dotyczących wysokości deﬁcytusek-

tora publicznego budzą niepokój inwestorów i ryn-

ków ﬁnansowychiprowadządoobniżeniawiarygod-

ności Polski?

Z poważaniem

Posłowie Beata Szydło

Warszawa, dnia 8 maja 2012 r.

(nr 4668)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie negatywnych skutków

Szanowny Panie Premierze!

W bieżącym roku

kierowany przez Pana rząd podniósł wysokość skład-

ki rentowej o dwa punkty procentowe.

Decyzja zosta-

ła podjęta pomimo wskazywania przez Prawo i Spra-

wiedliwość negatywnych skutków z nią związanych:

zwiększenia kosztów pracy, skutkujących wzrostem

szarej strefy, zmniejszenia liczby miejsc pracy, spad-

ku realnych wynagrodzeń pracowników czy też ob-

niżenia rentowności przedsiębiorstw.

Efekty tej de-

cyzji zaczynamy dostrzegać już dzisiaj: w opubliko-

wanych danych wyniku budżetu za I kwartał br.

widoczny jest znaczący spadek dochodów CIT w po-

równaniu do analogicznego okresu roku ubiegłego

– nominalnie o ponad 1,9 mld zł.

Ponadto w lutym

br. stopa bezrobocia rejestrowanego wyniosła 13,5%

i była wyższa niż w styczniu br. (13,2%) czy w lutym

2011 r.

(13,4%).

Liczba bezrobotnych zarejestrowa-

nych w urzędach pracy w końcu lutego 2012 r. wy-

niosła 2168,2 tys. osób i była wyższa niż przed mie-

siącem o 46,6 tys. osób (tj. o 2,2%), a w ujęciu rocz-

nym wzrosła o 17,9 tys. Natomiast w budżecie pań-

stwa na koniec roku 2012 r. przyjęto stopę bezrobocia

w wysokości 10%.

z interpelacją:

1.

Jakie działania zamierza kierowany przez Pana

rząd podjąć celem spadku na koniec roku stopy bez-

141

robocia co najmniej do poziomu zakładanego w usta-

wie budżetowej?

2.

Jakie rząd zamierza podjąć działania, aby zrów-

noważyć przedsiębiorcom i innym negatywne skutki

podniesienia składki rentowej?

Poseł Beata Szydło

(nr 4669)

do ministra pracy i polityki społecznej

pieniężnym przysługującym osobom

stępuję, dotyczy rekompensaty pieniężnej przysługu-

jącej osobom za pracę przymusową podczas II wojny

światowej.

Według obecnie obowiązujących przepi-

z późn. zm.), comiesięczny dodatek pieniężny przy-

sługuje deportowanym do pracy przymusowej na te-

ren III Rzeszy i państw przez nią okupowanych, dzie-

ciom deportowanym wraz z rodzicami oraz dzieciom

urodzonym na deportacji.

25 lutego 2011 r. krąg tych

osób został rozszerzony o osoby deportowane do pra-

cy przymusowej w granicach terytorium państwa

6 miesięcy.

Jednakże ustawodawca pominął krąg osób, które

zostały przymuszone do pracy w miejscu swojego za-

mieszkania.

To tzw. dzieci wojny, które były zmusza-

ne do pracy ponad siły, dziś to osoby ponad 80-letnie,

które na skutek cierpienia doznanego w dzieciństwie

są obecnie często w złym stanie zdrowia.

Jest to gru-

pa osób stosunkowo nieliczna, która zmniejsza się

praktycznie z dnia na dzień, dotychczas niekorzysta-

jąca z żadnych świadczeń socjalnych z tytułu pracy

przymusowej podczas okupacji.

Praca w ciężkich wa-

runkach w młodym wieku odcisnęła swoje piętno na

ich zdrowiu i kondycji, dlatego państwo ma obowią-

zek pomóc także i tej grupie osób.

Wiele stowarzyszeń i inicjatyw czyni usilne sta-

rania od wielu lat, aby małoletnie oﬁary II wojny

światowej pracujące przymusowo w swoim miejscu

zamieszkania zostały objęte przedmiotowym świad-

czeniem, jednak do dziś zabiegi te nie przyniosły po-

żądanych skutków.

Szanowny Panie Ministrze!

Proszę o odpowiedź

1.

Dlaczego osoby przymuszone do pracy w swoim

miejscu zamieszkania nie zostały ujęte w ustawie

z 1996 r. ani w późniejszych jej zmianach?

2.

Czy ministerstwo poczyniło prace nad zmianą

przepisów i zapewnieniem wyżej wspomnianym oso-

bom rekompensaty pieniężnej za doznane w dzieciń-

stwie krzywdy?

Z poważaniem

Poseł Łukasz Zbonikowski

Włocławek, dnia 7 maja 2012 r.

Interpelacja

(nr 4670)

do ministra edukacji narodowej

pn. „Cyfrowa szkoła”

Szanowna Pani Minister!

Dnia 3 kwietnia br.

Rada Ministrów przyjęła pilotażowy program mający

na celu rozwijanie kompetencji uczniów i nauczycie-

-komunikacyjnych (TIK) w edukacji.

Głównym zało-

żeniem projektu jest wykorzystanie coraz powszech-

niejszych multimediów w procesie nauczania i ucze-

nia się celem przygotowania uczniów do sprawnego

funkcjonowania w społeczeństwie informacyjnym.

Pilotażowy program „Cyfrowa szkoła” ma opierać

się na innowacjach w czterech obszarach sektora

edukacyjnego.

E-szkoła ma zapewniać szkołom no-

woczesne pomoce dydaktyczne, e-nauczyciel ma przy-

gotować nauczycieli do nauczania, prowadzenia doku-

mentacji szkolnej oraz komunikowania się z uczniami

i ich rodzicami za pomocą TIK, a także przeszkolić

e-trenerów i e-moderatorów wspierających szkoły we

wdrażaniu założeń projektu oraz e-koordynatorów

wspomagających nauczycieli w nabywaniu i dosko-

naleniu umiejętności wykorzystywania innowacyj-

nych technologii w procesie nauczania.

Obszar e-uczeń

ma zapewnić uczniom dostęp do nowoczesnych tech-

nologii, a obszar e-zasoby edukacyjne ma opierać się

na rozbudowie cyfrowych zasobów edukacyjnych, do

których zaliczane są również e-podręczniki.

Pomysł ten nie jest pierwszym rządowym projek-

tem tego typu.

Niestety, wcześniejsze przedsięwzię-

cia, jak np. program pn. „Komputer dla ucznia”, za-

kończyły się ﬁaskiem,ajakpokazująprzykładywie-

lu państw europejskich, zdolność efektywnego posłu-

giwania się technologiami informacyjnymi i wyko-

rzystywanie ich w edukacji przyczynia się do zwięk-

142

szonego zaangażowania uczniów w proces uczenia się

oraz osiągania przez nich lepszych wyników.

Wdra-

żanie sprawnego systemu rozwijania tego typu kom-

petencji jest istotne tym bardziej, że jak wskazują

wyniki The Programme for International Student

Assessment 2009, tylko 3% polskich uczniów charak-

teryzuje się wysokim poziomem umiejętności wyszu-

kiwania informacji w cyberprzestrzeni.

1.

Jak brzmi deﬁnicja e-podręczników, których

wdrożenie planuje resort?

Czy wszyscy nauczyciele

i uczniowie będą mieli do nich dostęp?

2.

Czy elementem wprowadzania programu pn.

„Cyfrowa szkoła” będą konsultacje społeczne sku-

piające nauczycieli, uczniów, rodziców oraz przed-

stawicieli organizacji zajmujących się nowymi tech-

nologiami?

3.

Czy zostaną określone jasne kryteria decydu-

jące o wyborze sprzętu nabywanego przez placówki

edukacyjne w ramach projektu?

4.

Na podstawie jakich kryteriów wybierano szko-

ły mające brać udział w pilotażu programu?

5.

Jak duży ma być udział innowacyjnych techno-

logii informacyjno-komunikacyjnych w realizowaniu

programów nauczania?

6.

W jaki sposób będzie odbywało się monitorowa-

nie wpływu technologii informacyjno-komunikacyj-

nych na jakość i efekty kształcenia?

Z poważaniem

Poseł Łukasz Zbonikowski

(nr 4671)

do ministra administracji i cyfryzacji

w sprawie popularyzacji stosowania e-faktur

Szanowny Panie Ministrze!

Zwracam się do

Pana z zagadnieniem zasygnalizowanym przez

Polską Konfederację Pracodawców Prywatnych Le-

wiatan, tj. popularyzacją stosowania faktur elek-

tronicznych.

PKPP Lewiatan wskazuje, że Polska plasuje się

gu dokumentów ﬁnansowych,gdyżstanowiąoneje-

dynie 8–11%.

Stosowanie e-faktur, będących nieodzownym ele-

mentem coraz powszechniejszej cyfryzacji, jest źró-

dłem ogromnych oszczędności dla gospodarki.

Śred-

niej wielkości europejska ﬁrmastosującaelektronicz-

ną formę rozliczeń jest bowiem w stanie wygenero-

wać w ten sposób około 150 tys. euro oszczędności

w skali roku, natomiast w przypadku dużych ﬁrmsą

to kwoty sięgające 3 mln euro.

Poza względami ekonomicznymi e-faktury ozna-

czają dla przedsiębiorców także szereg ułatwień,

tj. m.in. szybkość dostarczenia do odbiorcy, automa-

tyzację procesu ich wystawiania oraz podpisywanie

dokumentów podpisem kwaliﬁkowanym.

Fakturowanie elektroniczne oznacza również uła-

twienia dla klientów.

Obejmują one przede wszyst-

kim wgląd do dokumentów z dowolnego miejsca

oraz wygodną archiwizację.

Co więcej, są krokiem

zmierzającym ku uiszczaniu opłat również drogą

elektroniczną.

Innym istotnym argumentem przemawiającym

na korzyść zastąpienia faktur papierowych faktura-

mi elektronicznymi jest znaczne obciążenie środowi-

ska naturalnego wyzwalane przez produkcję tych

pierwszych.

Szanowny Panie Ministrze, proszę o odpowiedź

popularyzacji korzystania z fakturowania elektro-

nicznego?

2.

Czy Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji

współpracuje w tej kwestii z Ministerstwem Środo-

wiska?

Z poważaniem

Poseł Łukasz Zbonikowski

Włocławek, dnia 8 maja 2012 r.

Interpelacja

(nr 4672)

do ministra administracji i cyfryzacji

Funduszu Kościelnego

stępuję, dotyczy niepokojącego projektu likwidacji

Funduszu Kościelnego.

Koncepcja ta jest niezrozu-

miała, gdyż ewentualne korzyści ﬁnansowe, jakie

miałyby z niej płynąć, są znikome.

Środki pieniężne

pochłaniane przez przedmiotowy fundusz stanowią

jedynie 0,03% wydatków z budżetu państwa, zatem

nie są w stanie załatać ogromnej dziury budżetowej

ani efektywnie wpłynąć na jej zmniejszenie.

Ponadto projekt jest niepokojący, gdyż tzw. usa-

modzielnienie opłat ubezpieczeniowych za księży

i siostry zakonne uderzy głównie w misjonarzy pra-

cujących poza granicami kraju, tj. w ponad 2000 osób

prowadzących misję ewangelizacyjną w Ameryce Po-

łudniowej, Afryce, Azji i Oceanii – łącznie w 94 kra-

jach.

W tym miejscu należy wskazać, że ewangeliza-

cja nie jest jedyną funkcją spełnianą przez polskich

143

misjonarzy, bowiem poza tym realizują także misje:

medyczną, edukacyjną oraz charytatywno-humani-

tarną.

To m.in. dzięki ich pracy obok stacji misyjnych

powstają szpitale, przychodnie lekarskie, apteki,

szkoły i domy opieki.

W przypadku likwidacji Funduszu Kościelnego,

a co za tym idzie, braku składek na ubezpieczenie

rze zostaną pozbawieni zwrotu kosztów z tytułu

ubezpieczenia.

Wykluczenie duchownych z prawa do

podstawowego świadczenia, umożliwiającego podej-

mowanie leczenia w kraju będzie oznaczało zamiar

doprowadzenia do ich marginalizacji charaktery-

stycznej dla poprzedniego ustroju politycznego.

Szanowny Panie Ministrze!

Proszę o odpowiedź

1.

Konstytucja RP oraz konkordat określają, że

wprowadzenie tego rodzaju zmian wymaga zgody Ko-

ścioła.

Dlaczego resort planuje zniesienie Funduszu

Kościelnego, skoro Kościół nie wyraża na to zgody?

2.

Dlaczego ministerstwo decyduje się na zniesie-

nie funduszu w sytuacji, gdy takie posunięcie nie

może efektywnie wpłynąć na zmniejszenie dziury

budżetowej?

3.

Czyżby rzeczony projekt był kolejną próbą zjed-

nania sobie lewicowego elektoratu w obliczu spada-

jących notowań Platformy Obywatelskiej?

Z poważaniem

Poseł Łukasz Zbonikowski

(nr 4673)

do ministra zdrowia

Szanowny Panie Ministrze!

Niedawne opóźnienia

w dostawach leków onkologicznych stosowanych przy

chemioterapii zasiały niepokój w środowisku lekar-

skim oraz przede wszystkim wśród osób chorujących

na nowotwory.

Efektem zaistnienia opóźnień była konieczność

przesuwania terminów chemioterapii, tymczasowego

stosowania zamiennych specyﬁków,pożyczaniame-

dykamentów z innych placówek bądź zamawiania ich

z zagranicy.

Co prawda leki w niedługim czasie do-

tarły do szpitali, ale nie zmienia to faktu, iż ciężko

chorzy pacjenci zgłaszający się na chemioterapię byli

często odsyłani z kwitkiem i trzymani w niepewno-

ści, co w przypadku tak poważnych schorzeń jak cho-

roby nowotworowe nigdy nie powinno mieć miejsca.

Taki stan rzeczy jest niedopuszczalny tym bardziej,

że niedostępne były leki należące do podstawowych.

Ponadto przerwa w dostawie leków onkologicz-

nych okazała się być stosunkowo niedługa, jednak-

że nikt nie był w stanie udzielić informacji, jak dłu-

go ona potrwa, a należy zaznaczyć, że gdyby była

dłuższa, mogłaby narazić pacjentów na progresję

choroby.

Problem stanowi także jedna z form pozyskiwa-

nia leku w przypadku jego braku, tj. import docelowy

polegający na sprowadzaniu specyﬁkówzzagranicy

na potrzeby konkretnego pacjenta.

Forma ta oznacza

bowiem znacznie większe koszty, co jeszcze bardziej

obciąża polską służbę zdrowia, która bez tego pozo-

stawia wiele do życzenia.

Szanowny Panie Ministrze, proszę o odpowiedź

1.

Jakie kroki poczyni ministerstwo w celu wyeli-

minowania podobnych sytuacji w przyszłości?

2.

Dlaczego winą za brak leków stosowanych

w chemioterapii zostali obarczeni dyrektorzy szpita-

li, skoro było to spowodowane opóźnieniami w dosta-

wach?

3.

W jakim celu resort apelował do pacjentów, aby

zgłaszali się do Biura Rzecznika Praw Pacjenta, sko-

ro leki i tak nie były dostępne?

4.

Jak wytłumaczy Pan ciągłe zmiany na stano-

wisku wiceministra zdrowia odpowiedzialnego za

politykę lekową?

Z poważaniem

Poseł Łukasz Zbonikowski

(nr 4674)

do ministra ﬁnansów

wciąż borykają się z trudną sytuacją ﬁnansową,ana

poprawę tego stanu rzeczy się nie zanosi – wręcz

przeciwnie, według prognoz przyszły rok ma przy-

nieść istny paraliż samorządów.

Jako źródło tego nie-

bezpieczeństwa wskazywany jest art. 243 ustawy

o ﬁnansachpublicznych.

Symulacje przeprowadzone przez Związek Powia-

tów Polskich wskazują, że w 2013 r. 66% powiatów

nie będzie mogło uchwalić budżetu z powodu założeń

rzeczonego artykułu przewidującego wcielenie nowe-

go wskaźnika zadłużenia samorządów, ustalanego

indywidualnie dla każdego z nich.

Wynik symulacji

jest alarmujący, a należy pamiętać, iż zostały one

przeprowadzone na podstawie sytuacji obecnej – w przy-

padku przedsięwzięcia nowych zobowiązań ilość po-

144

wiatów niezdolnych do uchwalenia budżetu byłaby

jeszcze większa.

W związku z przedstawioną niepokojącą sytuacją

władze samorządowe postulują wprowadzenie nowe-

lizacji ustawy o ﬁnansachpublicznychzmieniającej

wskaźnik, a co za tym idzie, umożliwiającej większej

liczbie powiatów podjęcie uchwał budżetowych na rok

2014.

Szanowny Panie Ministrze!

Proszę o odpowiedź

1.

Czy ministerstwo było świadome tego, jak

znaczna część powiatów nie będzie w stanie uchwalić

budżetów w świetle przedmiotowej ustawy?

2.

Czy resort zamierza przychylić się do apelu sa-

morządowców?

Z poważaniem

Poseł Łukasz Zbonikowski

(nr 4675)

do ministra pracy i polityki społecznej

progów dochodowych oraz uzależnionych

od tego świadczeń rodzinnych

stępuję, dotyczy problemu przedstawionego przez

Zarząd Ogólnopolskiego Stowarzyszenia Rodzin

tj. wysokości progów dochodowych i świadczeń ro-

dzinnych oraz braku ich weryﬁkacji.

powinna zostać dokonana weryﬁkacjatychżeświad-

czeń, a także progów dochodowych, na podstawie

których przyznawane jest wsparcie w odpowiedniej

wysokości.

Kryterium dochodowe oraz wysokość świadczeń

rodzinnych nie były poddawane weryﬁkacjiodroku

2004, co jest powodem wciąż zmniejszającej się liczby

osób uprawnionych do korzystania z pomocy.

W tym

mniejszej liczby beneﬁcjentówniejestpoprawasytu-

acji ﬁnansowejnajuboższychrodzin.

Na podstawie opracowań Ministerstwa Pracy

i Polityki Społecznej na przestrzeni lat 2007–2010

liczba rodzin korzystających ze świadczeń rodzin-

nych zmniejszyła się o 454,8 tys., tj. o 17%.

Nato-

miast liczba wypłacanych zasiłków rodzinnych od

roku 2007 do roku 2010 zmniejszyła się o 963,1 tys.,

tj. z 4266,4 tys. do 3303,3 tys., co oznacza spadek

o ok. 22,5%.

Zmalała również liczba rodzin z dziećmi niepeł-

nosprawnymi, które korzystają ze świadczeń uzależ-

nionych od dochodu.

W roku 2007 liczba ta oscylowa-

ła w granicach 200 tys., zaś w roku 2012 wynosiła

już tylko 166,6 tys.

Na przestrzeni ostatnich 7 lat koszty utrzymania

rodzin zwiększyły się o 21%, tymczasem kryteria do-

chodowe uprawniające do korzystania ze świadczeń

rodzinnych pozostają niezmienne, co świadczy o uchy-

laniu się państwa od wspierania instytucji rodziny.

Jest to szczególnie istotne w przypadku niskiego

wskaźnika przyrostu naturalnego, charakteryzują-

cego nasz kraj i generującego wiele negatywnych na-

stępstw społeczno-ekonomicznych.

Ponadto należy zaznaczyć, iż wysokość progów

dochodowych umożliwiająca korzystanie z pomocy

stencji, tj. miernika skrajnego ubóstwa.

Szanowny Panie Ministrze!

Proszę o odpowiedź

1.

Czy w bieżącym roku zostanie dokonana usta-

wowa weryﬁkacjaprogówdochodowychorazwyso-

kości świadczeń rodzinnych?

2.

Jeśli tak, to jakie konkretnie propozycje wery-

ﬁkacjilimitówprogówdochodowychikwotświad-

czeń rodzinnych zostały przedłożone Komisji Trój-

stronnej do Spraw Społeczno-Gospodarczych przez

Radę Ministrów?

Z poważaniem

Poseł Łukasz Zbonikowski

(nr 4676)

do ministra transportu,

w sprawie naruszania przepisów

postępowania administracyjnego

w postępowaniu o wydanie upoważnienia

ne stanowią jedno z najważniejszych „kół zamacho-

wych” napędzających gospodarkę i stymulujących

rozwój ekonomiczny państwa.

Dlatego nie ma wątpli-

wości, że – zwłaszcza w okresie kryzysu – władze

publiczne powinny ze szczególną troską i rzetelnością

realizować swoje obowiązki wobec podmiotów prowa-

dzących inwestycje budowalne, a przede wszystkim

nie utrudniać tym podmiotom działalności poprzez

sprzeczną z prawem opieszałość w prowadzeniu po-

stępowań administracyjnych.

145

W związku z wykonywaniem obowiązków posel-

skich otrzymałem informację, że minister transpor-

w stałej zwłoce z rozpatrywaniem wniosków o wyda-

nie upoważnienia do wyrażenia zgody na odstępstwo

Konkretnym przykładem takiej sytuacji jest wnio-

sek z dnia 23 lutego 2012 r., złożony przez prezyden-

ta miasta Krakowa (AU-01-3.6740.6.101.2012 EWL),

który w dniu 19 kwietnia 2012 r. nie był załatwiony,

nie wskazano terminu, w jakim zostanie on rozpa-

trzony (poza ustnym stwierdzeniem w rozmowie te-

lefonicznej, że jest „długa kolejka wniosków”), a we-

dług informacji uzyskanych od zainteresowanego

obywatela sytuacja trwa również obecnie.

Chcę przy tym zaznaczyć, że niezależnie od tego,

czy odpowiedź ministra na konkretny wniosek jest

pozytywna, czy też negatywna, w każdym przypadku

bezczynność (zwłoka) ministra, jako organu admini-

stracji publicznej, nie tylko stanowi naruszenie obo-

wiązującego prawa (w tym art. 7 Konstytucji RP), ale

też w oczywisty sposób przyczynia się do opóźnienia

procesu inwestycyjnego, a tym samym naraża na

straty inwestora, godzi w krajowy rynek gospodarczy

i wpływa na tworzenie fatalnej opinii o Polsce jako

potencjalnym obszarze inwestycyjnym.

W związku z powyższym, dla wyjaśnienia tego

problemu, uprzejmie proszę Pana Ministra o udzie-

1.

W jakim terminie – faktycznie – załatwiane są

wnioski o wydanie upoważnienia do wyrażenia zgody

winny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, skła-

dane w trybie art. 9 ustawy Prawo budowalne?

2.

Czy – w przypadku przewidywanego niezała-

twienia sprawy w ustawowym terminie – Pan Mini-

ster wydaje odpowiednie postanowienie sygnalizacyj-

ne, a tym samym informuje wnioskodawcę, że jego

wniosek nie zostanie rozpatrzony w terminie, wska-

zuje przyczyny zwłoki i określa spodziewany, nowy

i realny termin załatwienia?

3.

Czy – w związku z brakiem wydolności mini-

sterstwa w terminowym załatwianiu wniosków o wy-

danie upoważnienia do wyrażenia zgody na odstęp-

stwo od warunków technicznych, jakim powinny

w trybie art. 9 ustawy Prawo budowalne, czego rażą-

cym przykładem jest wniosek prezydenta miasta

Krakowa (AU-01-3.6740.6.101.2012 EWL) z dnia

zarządcze w swoim urzędzie (ministerstwie) zmierza-

jące do przywrócenia stanu zgodności z prawem

w prowadzonych postępowaniach?

4.

Kiedy załatwiony zostanie wniosek prezydenta

miasta Krakowa (AU-01-3.6740.6.101.2012 EWL)

że o szczególnie wnikliwą analizę działań podległego

Panu Ministrowi urzędu (ministerstwa) w sprawie

szczegółowo opisanego wniosku prezydenta miasta

Krakowa, którego kopię załączam wraz z kopią do-

datkowego pisma*

)

, jakie zainteresowany obywatel

otrzymał w tej sprawie z Wydziału Architektury

Z poważaniem

Poseł Andrzej Duda

Warszawa, dnia 9 maja 2012 r.

(nr 4677)

do ministra skarbu państwa

prywatyzacji Uzdrowiska Busko-Zdrój SA

selskiego wpłynęły stanowiska Rady Powiatu w Bu-

sku-Zdroju oraz pracowników Uzdrowiska Busko-

-Zdrój SA z apelem o odstąpienie od zamiaru prywa-

tyzacji Uzdrowiska Busko-Zdrój SA.

Jak podkreślają zainteresowani, uzdrowisko jako

jednoosobowa spółka Skarbu Państwa kultywuje tra-

dycje lecznictwa uzdrowiskowego zapoczątkowaną

w 1836 r., pozostając od samego początku istnienia

własnością Skarbu Państwa.

Społeczność lokalna

utożsamia się z uzdrowiskiem i angażuje w jego ży-

cie, o czym świadczy m.in. to, że okoliczni mieszkań-

cy przekazali część swoich działek pod budowę obiek-

tów stanowiących bazę spółki, dzięki czemu powsta-

ły nowe miejsca pracy.

Ponadto uzdrowisko jest jedy-

nym uzdrowiskiem państwowym w województwie

świętokrzyskim.

W jego ramach funkcjonują dwa

szpitale, przy czym jako nieliczne uzdrowisko posia-

da ono oprócz wykwaliﬁkowanejkadrynowoczesne

zaplecze rehabilitacyjne dla dzieci.

W ostatnim okre-

sie poniesiono duże nakłady ﬁnansowenarozbudowę

placówki oraz pozostałych obiektów sanatoryjnych.

Również miasto i gmina Busko-Zdrój ponosi znaczne

nakłady ﬁnansowezwiązanezzachowaniemstatusu

miejscowości uzdrowiskowej.

Obecnie uzdrowisko

realizuje projekt pod nazwą „Budowa nowego pawi-

lonu i modernizacja punktu żywienia Szpitala Uzdro-

wiskowego Krystyna” o wartości ponad 13 mln zł.

Warto podkreślić, że prywatyzacja oznacza wyzbycie

się władztwa państwa nad powszechnym dostępem

do lecznictwa uzdrowiskowego oraz naturalnych za-

sobów leczniczych.

Ponadto prywatyzacja spółki

*

)

146

może spowodować niekorzystne zmiany w strukturze

zatrudnienia poprzez likwidację miejsc pracy.

Z punktu widzenia władz samorządowych oraz

pracowników uzdrowiska nie ma obecnie żadnych

okoliczności wskazujących na konieczność przepro-

wadzenia jego pełnej prywatyzacji.

Uzdrowisko po-

winno mieć status uzdrowiska państwowego lub ko-

munalnego.

Wiąże się to z kwestią własności wód

leczniczych, które jako kopaliny stanowią własność

Skarbu Państwa, ale też mogą być własnością samo-

rządu.

nie od planowanej prywatyzacji Uzdrowiska Busko-

-Zdrój SA?

Z poważaniem

Poseł Jarosław Rusiecki

Ostrowiec Świętokrzyski, dnia 4 maja 2012 r.

Interpelacja

(nr 4678)

do ministra ﬁnansów

w sprawie wyjaśnienia kwestii

Szanowny Panie Ministrze!

Pismem z dnia 18 kwiet-

nia 2012 r. wójt gminy Powidz przedstawił stanowią-

ce temat interpelacji zagadnienie.

Wskazał na trwa-

jące w parlamencie prace nad obywatelskim projek-

uwzględnienia w pracach nad projektem ustawy re-

formującej tzw. janosikowe sytuacji małych gmin,

takich jak gmina Powidz.

Gmina jest najmniejszą w woj. wielkopolskim pod

względem wielkości budżetu oraz liczby mieszkań-

ców stałych.

Jej bieżące dochody budżetowe, w tym

zł, z czego na inwestycje, po zabezpieczeniu środków

własnych, możemy wygospodarować kwotę rzędu ok.

500 tys. zł.

Gminę Powidz zamieszkuje tylko ok. 2100

mieszkańców stałych.

Gęstość zaludnienia na 1 km

2

wynosi zaledwie 26 osób, przy średniej krajowej –122.

Przy tak małej liczbie mieszkańców stałych dochód

podatkowy na 1 mieszkańca (G) na 2012 r. wynosi

2315,98 zł i prawie dwukrotnie przewyższa dochód na

1 mieszkańca w kraju (Gg) wynoszący 1195,67 zł.

Ozna-

cza to, iż gmina Powidz zobowiązana jest w 2012 r.

dokonać dopłaty tzw. janosikowego w kwocie 218 601 zł.

W poprzednich latach sytuacja była podobna, a kwo-

ta janosikowego oscylowała wokół 180 000 zł.

Trudno

zatem pogodzić się z sytuacją, w której gmina z naj-

mniejszym budżetem w woj. wielkopolskim nie dość,

że nie otrzymuje wsparcia w postaci subwencji, z wy-

jątkiem części oświatowej, to zobowiązana jest doko-

nywać wpłat janosikowego na rzecz rzekomo bied-

niejszych gmin.

Obowiązujący obecnie mechanizm wyliczania kwo-

przypadające na 1 mieszkańca zameldowanego na

stałe jest wysoce niesprawiedliwy dla takich gmin,

jak gmina Powidz, w której mieszkańców okresowo

zamieszkujących, posiadających budynki rekreacyj-

ne, jest wielokrotnie więcej niż mieszkańców stałych.

Koszty inwestycji zaś, zwłaszcza tych infrastruktu-

ralnych: drogowych, wodociągowych czy kanalizacyj-

nych, nie są zależne od gęstości zaludnienia.

Pobu-

dowanie drogi, sieci wodociągowej, gazowej czy kanali-

zacyjnej dla mniejszej bądź większej liczby mieszkań-

ców kosztuje tyle samo.

Mało tego, przy mniejszej liczbie

mieszkańców podłączonych do tych sieci oraz korzysta-

jących z niej tylko okresowo zużycie mediów jest mniej-

sze, co przy dużym udziale kosztów stałych (koszty

inwestycji, amortyzacji) powoduje, że koszt jednostko-

wy dostarczanych mediów jest bardzo wysoki, istotnie

utrzymywać zbliżony poziom cen owych mediów do

gmin ościennych, gmina Powidz musi udzielać boniﬁ-

katy rządu 50–60%, co w istocie oznacza pokrywanie

takiej części kosztów z budżetu gminy.

Chciałbym dodać, że taka mała gęstość zaludnie-

nia pozbawia gminę Powidz również możliwości do-

ﬁnansowaniazWielkopolskiegoRegionalnegoPro-

gramu Operacyjnego (WRPO) budowy sieci kanali-

zacyjnej.

Punktacja bowiem jest tak skonstruowana,

że preferuje duże gminy o dużej koncentracji ludno-

ści.

Gmina Powidz, pomimo iż położona jest nad je-

ziorami Powidzkim i Niedzięgiel, na obszarze Natu-

w Powidzko-Bieniszewskim Obszarze Chronionego

Krajobrazu i w związku z tym posiada różnorakie

ograniczenia rozwojowe, pomocy nawet na ww. inwe-

stycje proekologiczne nie otrzyma.

A do skanalizo-

wania pozostało jeszcze 38% gminy.

Bez zmiany usta-

będzie to trwało dziesięciolecia.

Również przepisy art. 404 ustawy z dnia 27 kwiet-

rocznego wyliczenia maksymalnej kwoty dochodów

gminy z tytułu ochrony środowiska (dawniej gminny

fundusz ochrony środowiska), która pozostaje w bu-

działania proekologiczne, np. kanalizacja sanitarna,

oparte są na liczbie mieszkańców stałych.

W 2011 r.,

stosując ww. przepisy, gmina Powidz, rozliczając do-

konaną przez wojsko wpłatę z tytułu wycinki drzew

pod inwestycje prowadzone na lotnisku w kwocie

3,7 mln zł, mogła pozostawić w swoim budżecie tylko

449 815,70 tys. zł, pozostałą zaś część, tj. 3,34 mln zł,

147

musiała odprowadzić na rzecz Wojewódzkiego Fun-

Podobna zależność, tym razem pomiędzy wysoko-

ścią dotacji dla gmin a dochodem przypadającym na

1 mieszkańca, występuje np. w przepisach dotyczą-

cych naliczania dotacji na wypłatę stypendiów socjal-

nych dla uczniów.

Zakłada się bowiem, że gminy

o wysokim dochodzie w przeliczeniu na 1 mieszkań-

ca to gminy bogate, które stać na dołożenie (wyrów-

nanie) ze swojego budżetu do owych stypendiów.

Jest

to jednak błędne założenie.

W rezultacie dzieci i mło-

dzież powidzkich szkół otrzymują znacznie niższe

stypendia socjalne (bez dopłat z budżetu gminy) niż

ich koleżanki i koledzy z ościennych, rzekomo bied-

niejszych gmin.

Powyższe przykłady pokazują, iż wysoki wskaź-

nik dochodów w przeliczeniu na 1 mieszkańca nie

oznaczać, że gmina jest bardzo biedna, tak jak gmina

Powidz, bowiem jej budżet należy do najmniejszych

w kraju.

niem o wskazanie, czy ministerstwo rozważa w ra-

mach obywatelskiego projektu zmiany ustawy o do-

ponowanie algorytmu przeciwdziałającego obciąże-

niu niewielkich i rzadko zaludnionych gmin kosztem

tzw. janosikowego?

2.

Jeśli tak, wnoszę o wskazanie proponowanego

algorytmu oraz określenie, w jaki sposób może ono

rozwiązać wynikłe na gruncie stosowania obecnie

obowiązującej ustawy problemy celowości i skutków

obciążenia?

Z poważaniem

Poseł Killion Munyama

Warszawa, dnia 8 maja 2012 r.

(nr 4680)

do ministra zdrowia

w sprawie kosztów, jakie poniosą szpitale

Media informują, że choć przygotowania placó-

wek medycznych do mistrzostw Euro 2012 są na

ukończeniu, to nie wszystkie dostały na to pienią-

dze.

Szpitale potrzebują w związku z imprezą dodat-

kowo 8 mln zł.

W każdym z miast organizatorów wytypowano łącz-

nie 26 placówek, do których kierowani będą pacjenci.

Stołeczne szpitale otrzymały na ten cel 3,8 mln zł.

Po-

zostałe, jak np. Szpital Specjalistyczny w Gdańsku

czy Wojewódzki Szpital Specjalistyczny we Wrocła-

wiu, nie dostały nic.

sponowania środków dla szpitali w związku z Euro

2012?

2.

Jakie środki przekazane zostały szpitalom

w związku z mistrzostwami?

pensować szpitalom dodatkowe koszty, jakie poniosły

w związku z Euro 2012?

Poseł Kazimierz Moskal

Warszawa, dnia 9 maja 2012 r.

(nr 4681)

do prezesa Rady Ministrów

podkarpackiej spółki gazowej ponownie

do Rzeszowa, stolicy woj. podkarpackiego

Szanowny Panie Premierze!

Działając na prośbę

mieszkańców Podkarpacia, podkarpackich samorzą-

dowców oraz na podstawie ustawy o wykonywaniu

W rzeszowskim obszarze metropolitarnym funk-

cjonuje wiele ﬁrm stosujących najnowocześniejsze

technologie oraz innowacyjne rozwiązania na skalę

światową: klaster Dolina Lotnicza, klaster informa-

tyczny, klaster tworzyw sztucznych Poligen, które,

ściśle współpracując z wyższymi uczelniami, dostar-

czają nowoczesne produkty na rynki światowe.

Pod-

karpackie ﬁrmywsposóbbezpośredniwpływająna

pozostałe podmioty gospodarcze, co powoduje ich

Dynamiczny rozwój województwa, gdzie swoją siedzi-

bę ulokowało ponad 150 tys. podmiotów gospodarki

zowej, która obecnie znajduje się na terenie woje-

wództwa małopolskiego, w Tarnowie, w stolicy woje-

wództwa.

Niefortunna decyzja dotycząca przeniesie-

nia siedziby podkarpackiej spółki gazowej z Rzeszo-

wa do innego województwa wprowadziła oczywisty

dysonans do wszystkich procesów rozwojowych w sfe-

148

rze planistycznej i realizacyjnej, jakie są prowadzone

na terenie Rzeszowa i całego województwa.

cenia do Rzeszowa, stolicy województwa Podkarpac-

kiego, siedziby spółki gazowej?

2.

Czy dostrzega Pan zasadność postulatu?

3.

Czy podejmie Pan – i jakie – działania w tej

sprawie?

Z poważaniem

(nr 4682)

do ministra zdrowia

w sprawie nowych przepisów utrudniających

aparatów słuchowych

Szanowny Panie Ministrze!

Działając na podsta-

Prasa oraz organizacje skupiające osoby niedosły-

szące alarmują, że przygotowane w Ministerstwie

Zdrowia nowe rozporządzenie dotyczące m.in. dostę-

pu do refundowanych aparatów słuchowych spowo-

duje znaczne utrudnienia w ich dostępności dla po-

trzebujących pacjentów.

Według nowych zapisów

o przyznaniu aparatów będą decydowali jedynie au-

diologowie i foniatrzy.

Problem w tym, iż w całym

kraju jest ok. 300 tego rodzaju specjalistów, na Pod-

karpaciu tylko 6.

W tej chwili na aparat czeka się blisko rok.

Nowe

rozwiązania prawne znacznie wydłużą ten czas.

Dla

osób niedosłyszących, dla których posiadanie apara-

tu słuchowego jest niezbędne, aby móc normalnie

funkcjonować, nowe przepisy są niezrozumiałe,

krzywdzące, znacznie utrudniają im życie.

jakie spowoduje ww. rozporządzenie dla dostępności

aparatów słuchowych?

2.

Czy docierają do Pana obawy od osób niedosły-

szących w tej sprawie?

zwiększenia dostępu do refundowanych aparatów

słuchowych?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 4683)

do ministra pracy i polityki społecznej

zmiany zasad ﬁnansowania zatrudnienia

Dyrektorzy powiatowych urzędów pracy ostrze-

gają przed niekorzystnymi zmianami zasad ﬁnanso-

wania zatrudnienia w powiatowych urzędach pracy,

chcą większej swobody prowadzenia polityki kadro-

wej.

Wszystko przez zmianę zasad ﬁnansowaniaza-

trudnienia w powiatowych urzędach pracy.

Teraz

część tych kosztów jest ﬁnansowanazFunduszuPra-

cy.

Od 2014 r. wszystkie koszty związane z zatrud-

nieniem pracowników PUP mają przejąć starostowie.

Powiaty będą musiały wybierać, czy z własnych bu-

dżetów ﬁnansować zadania obligatoryjne, czy też

fakultatywne.

torów PUP związanych ze zmianą zasad ﬁnansowania

zatrudnienia w powiatowych urzędach pracy?

2.

Czy dostrzega Pan problem?

(nr 4684)

do ministra zdrowia

w sprawie skargi na polski rząd

reumatologicznych do Komisji Europejskiej

Szanowny Panie Ministrze!

Działając na podsta-

Pacjenci z chorobami reumatycznymi złożyli skar-

gę do Komisji Wspólnot Europejskich na Rzeczpospo-

litą Polską na przepisy, które ograniczają pacjentom

dostęp do leczenia drogimi lekami biologicznymi.

149

Podstawą wniesienia skargi jest niestosowanie

przez Polskę wymogów wynikających z prawa UE.

Pacjenci z zesztywniającym zapaleniem stawów krę-

gosłupa zarzucają rządowi i resortowi zdrowia m.in.

to, że część programów terapeutycznych stanowią-

cych świadczenia gwarantowane pozostaje w niezgo-

dzie z prawem unijnym, a leczenie chorych w pierw-

szej linii opiera się na tzw. terapii inicjującej, która

jest niezgodna z regulacjami UE.

eliminowania ograniczeń w dostępie do terapii dla

pacjentów reumatologicznych?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 4685)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie opóźnień w realizacji inwestycji

Szanowny Panie Ministrze!

Działając na podsta-

darowanie rolniczymi zasobami wodnymi (w ramach

Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich 2007–2013)”

pisze m.in. o opóźnieniach w realizacji inwestycji roz-

budowy i modernizacji urządzeń melioracyjnych

wodnych.

Ministerstwu rolnictwa NIK zarzuca nietermino-

we (tj. z prawie półrocznym opóźnieniem) wydanie

mocy ﬁnansowejwramachdziałania:Poprawianie

i rozwijanie infrastruktury związanej z rozwojem

lata 2007−2013.

W konsekwencji tego i innych opóź-

nień część dokumentacji technicznej przygotowanej

przez wojewódzkie zarządy melioracji i urządzeń

wodnych straciła ważność i konieczne było poniesie-

nie dodatkowych nakładów ﬁnansowych.

dzeń melioracyjnych i zastrzeżenia wobec MRiRW?

2.

Jakie były przyczyny wykrytych przez NIK

opóźnień i nieprawidłowości?

eliminacji?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 4686)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie wyników kontroli NIK

urządzeń melioracji wodnych

stwierdza, że urządzenia melioracyjne w Polsce są

wymaga już 27% kanałów i 41% wałów przeciwpowo-

dziowych.

Pomimo angażowania coraz większych

środków z budżetu krajowego i unijnego tempo nisz-

czenia urządzeń melioracji wodnych jest szybsze niż

urządzeń melioracyjnych?

w celu ich wyeliminowania?

Z poważaniem

150

Interpelacja

(nr 4687)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie dziur

antysamorządową polityką rządu

Samorządowcy z całego kraju zwracają uwagę, że

nie są respektowane zasady zawarte w art. 167 kon-

stytucji, który stanowi, że „jednostkom samorządu

Samorządowcy wyliczają, że prawie 10 mld zł rocznie

samorządy będą musiały znaleźć z powodu nowych

regulacji prawnych wprowadzanych przez rząd.

Do-

datkowo w ostatnich latach z budżetów samorządów

ubywa od 10 do 14 mld zł rocznie, które nie są rekom-

pensowane nowymi przychodami.

Od pięciu lat znacząco pogarsza się stan ﬁnansów

samorządowych.

Gminy nękane nowymi obowiązka-

mi narzuconymi przez rząd, spadkiem dochodów

i własnymi zobowiązaniami coraz głębiej sięgają do

kieszeni mieszkańców.

Podnoszone są opłaty za

wodę, od nieruchomości, komunikację, a nawet opła-

ty cmentarne.

polityki prowadzonej przez Pański rząd?

Czy docie-

rają do Pana sygnały od samorządowców o trudnej

sytuacji lokalnych budżetów?

2.

Kiedy rząd zacznie traktować administrację

samorządową w sposób fair?

3.

Czy rząd zamierza długo jeszcze prowadzić po-

litykę antysamorządową?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 4688)

do ministra środowiska

w sprawie kary ﬁnansowej grożącej Polsce

za niewdrożenie unijnych przepisów

dotyczących zarządzania odpadami

Szanowny Panie Ministrze!

Działając na podsta-

Jak podają media, Komisja Europejska zwróciła

się do Trybunału UE o nałożenie kary ﬁnansowejna

nia odpadami.

Termin wdrożenia dyrektywy minął

w grudniu 2010 r.

Kara ta – informuje KE w komunikacie – uwzględ-

nia wagę i czas trwania uchybienia zobowiązaniom.

Składa się ona z karnych stawek dziennych, które

mają być wypłacane, począwszy od dnia wydania

przez Trybunał wyroku, aż do zakończenia pełnego

W uzasadnieniu swej decyzji KE wskazuje, że

sze gospodarowanie odpadami „ma znaczny poten-

cjał gospodarczy: wdrożenie prawodawstwa przyczy-

uniknięcia ww. kary ﬁnansowej?

3.

Czym spowodowane są opóźnienia we wdraża-

niu unijnych przepisów dotyczących zarządzania od-

padami?

4.

Na jakim etapie są prace nad wdrożeniem ww.

dyrektywy?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

151

Interpelacja

(nr 4689)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie budżetowego paraliżu powiatów

Szanowny Panie Premierze!

Działając na podsta-

Związek Powiatów Polskich alarmuje, że 66% po-

wiatów w przyszłym roku nie uchwali budżetów.

Za-

braknie im pieniędzy na inwestycje, będą miały ol-

brzymie problemy z obsługą zadłużenia.

Wszystko

przez art. 243 ustawy o ﬁnansachpublicznych.

Prze-

pis przewiduje wprowadzenie nowego wskaźnika za-

dłużenia w samorządach, który będzie ustalany in-

dywidualnie dla każdej jednostki.

Wskaźnik ma obo-

Z przeprowadzonych przez związek symulacji wyni-

Dramatyczne prognozy potwierdzają eksperci od

ﬁnansówpublicznych.

wzmocnienia powiatów?

3.

Czy i jakie działania podejmie rząd w tej spra-

wie?

Z poważaniem

(nr 4690)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie łamania prawa przez urzędników

i realizacji kontraktów

Instytutu Administracji Publicznej

Jak wynika z ustaleń Agencji Bezpieczeństwa We-

wnętrznego, urzędnicy Ministerstwa Finansów

kroczyli uprawnienia i nie dopełnili obowiązków pod-

czas zawierania i realizacji kontraktów z Antenną

Europejskiego Instytutu Administracji Publicznej

(EIPA) w Polsce na szkolenie pracowników admini-

stracji publicznej.

Złamanie prawa miało polegać

m.in. na odstąpieniu przez tych urzędników od try-

bów gwarantujących konkurencję przy przedstawia-

niu oferty szkoleniowej i zastosowaniu do udzielania

zamówień trybu „z wolnej ręki”, czym działali na

szkodę interesu publicznego i Skarbu Państwa.

Tym

samym ABW, prowadząca postępowanie pod nadzo-

rem Prokuratury Okręgowej w Warszawie, zarzuciła

Przedstawicielstwo Fundacji EIPA zostało powo-

łane w Warszawie w marcu 2006 r.

Zgodnie z umową

zawartą między rządem RP, KSAP i Europejskim

Instytutem Administracji Publicznej, celem działal-

ności EIPA było „współuczestniczenie w szkoleniu

pracowników służby publicznej państw członkow-

skich Unii Europejskiej (zwanej dalej UE), państw

kandydujących do UE, państw, które mogą uzyskać

status krajów kandydujących do UE, i państw sąsia-

dujących z Polską, oraz wspomaganie rozwoju badań

stosowanych w tej dziedzinie”.

Jednak bardzo szybko pojawiły się wątpliwości co

do działalności EIPA w Polsce, gdyż jej działalność

skoncentrowała się na polskich urzędnikach.

W pi-

śmie z 6 października 2008 r. dr hab. Jacek Czapu-

towicz, dyrektor Krajowej Szkoły Administracji Pu-

blicznej, gdzie Antenna znalazła swoją tymczasową

siedzibę, stwierdził, że „koncentracja działalności

EIPA na polskim rynku prowadzić może do dublowa-

nia się działań i konkurowania z polskimi instytu-

cjami”, wbrew zawartej umowie.

Z kolei w notatce

informacyjnej z dnia 18 marca 2009 r. ze spotkania

biura EIPA w Maastricht czytamy przywołaną opinię

ministra Adama Leszkiewicza, zastępcy szefa KPRM,

że „współpraca z Ministerstwem Finansów spowodo-

wała nieproporcjonalnie duże zaangażowanie Anten-

ny w szkolenia dla urzędników w Polsce, co jest nie-

zgodne z intencjami strony polskiej i zapisami umo-

wy”.

W tym samym dokumencie jest przywołana

wypowiedź pani Marga Pröhl, dyrektor generalnej

EIPA, która stwierdziła, że na podpisanie dużej umo-

wy szkoleniowej EIPA z Ministerstwem Finansów

w maju 2008 r., dotyczącej szkoleń z budżetu zada-

niowego dla pracowników organów administracji

centralnej, „nalegało Ministerstwo Finansów, a umo-

wę podpisał dyrektor generalny M. A.”.

Przedstawi-

ciele EIPA podkreślali, że 2 duże kontrakty z MF

miały charakter komercyjny i były bardzo korzystne

dla instytutu.

Zwrócono uwagę, że „według sprawoz-

dania Anteny dzienna stawka dla wykładowców pol-

skich w szkoleniach otwartych wynosiła 2200 zł, na-

tomiast w szkoleniu dla Ministerstwa Finansów

– 4400 zł”.

Takie wysokie wynagrodzenie mieli otrzy-

mywać także pracownicy Ministerstwa Finansów,

biorący udział w szkoleniach EIPA w charakterze

wykładowców.

W wystąpieniu pokontrolnym z dnia 26 lutego

2010 r.

Tomasz Arabski, szef Kancelarii Prezesa

152

Rady Ministrów, stwierdził, że podejmowane przez

Ministerstwo Finansów działania w zakresie wyboru

wykonawcy szkoleń w dziedzinie budżetu zadaniowe-

go oraz w toku realizacji umów zawartych z EIPA

w Polsce „należy uznać za nierzetelne, niecelowe,

nieprzejrzyste pod względem faktycznych relacji

z wykonawcą oraz budzące uzasadnione wątpliwości

natury etycznej”.

Z dokumentu tego wynika, że choć

zastosowanie trybu „z wolnej ręki” było prawnie do-

puszczalne, to jednak odstąpienie od trybów gwaran-

tujących zachowanie konkurencyjności w tym przy-

padku nie było uzasadnione.

W całej sprawie niejasna jest rola pana M. A., dy-

rektora generalnego MF, a także pana S. Ż., dyrek-

tora Europejskiego Centrum Zarządzania Finansami

Publicznymi, którzy lobbowali na rzecz podpisania

umowy przez Antennę EIPA w Polsce z Minister-

stwem Finansów.

Należy zauważyć, że pan Ż. sam

był wcześniej dyrektorem generalnym MF, a oby-

dwaj panowie znają się z Komisji Porozumiewawczej

(Liaison Committee).

Wydaje się także, że po ujaw-

nieniu całej sprawy panowie ci starali się ją zatuszo-

wać, a także zgodnie upowszechniali swoje stanowi-

sko, że nie miało miejsca złamanie prawa i narusze-

nie procedur.

W związku z powyższym mamy następujące py-

tania do Pana Premiera:

Czy sprawa szkoleń organizowanych przez MF

pod szyldem Antenny EIPA w Polsce znalazła swój

ﬁnałprzedsądem?

Na jakim etapie jest sprawa i przeciwko ilu oso-

bom skierowano oskarżenie, a także jakie zarzuty

postawiono urzędnikom zamieszanym w sprawę?

Czy zbadana została rola w całej sprawie panów

M. A. i S. Ż.?

Czy prokuratura i Agencja Bezpieczeństwa We-

wnętrznego zbadały treść umowy podpisanej przez

Antennę EIPA z Ministerstwem Finansów, tryb

zawarcia umowy, dokładny wykaz przeprowadzo-

nych szkoleń na zlecenie MF, listę wykładowców,

a także ich wynagrodzeń z tytułów umów, zleceń

i honorariów?

Czy potwierdziło się, że pracownicy MF przekro-

czyli uprawnienia, a także nie dopełnili procedur

i obowiązków podczas zawierania i realizacji kon-

traktów z Antenną EIPA w Polsce, przez co narazili

interes publiczny i Skarb Państwa na straty?

Czy potwierdziło się, że wykładowcami byli

m.in. pracownicy MF, którzy otrzymywali podwyż-

szone honoraria z tytułu wykładów w ramach tych

szkoleń?

Z wyrazami szacunku

Posłowie Artur Górski

i Piotr Naimski

Warszawa, dnia 9 maja 2012 r.

(nr 4691)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

dukcji rolnej przyjmuje poziom 86 l/ha – taką ilość

zużycia oleju napędowego szacował IBMER (Instytut

Budownictwa, Mechanizacji i ElektryﬁkacjiRolnic-

wielkość zaniżona z kilku powodów, m.in. wzrostu

ilości maszyn, w tym ciągników, a więc większego

faktycznego zużycia paliwa, z drugiej zaś strony, sto-

sowania lekkiego oleju napędowego, a także paliw

pochodzących z przemytu.

Szczególnie w tym ostat-

nim przypadku budżet ponosi straty nie tylko w po-

datku akcyzowym, lecz także w VAT i innych podat-

kach pośrednich.

Istnieje duże prawdopodobieństwo,

że podwyższenie poziomu zwrotu podatku akcyzowe-

go doprowadzi do zwiększenia zużycia kupowanego

oleju napędowego u legalnych dystrybutorów, a tym

samym rekompensaty dla budżetu w postaci dodat-

kowych wpływów z innych podatków, głównie VAT.

W chwili obecnej poziom akcyzy wynosi 1196 zł za

litr oleju napędowego, jest więc możliwość dalszego

wzrostu zwrotu z obecnych 0,95 gr za litr.

Warto tu

90., kiedy to w wyniku obniżenia akcyzy na wyroby

alkoholowe wzrosły wpływy z akcyzy.

Ponadto rolni-

cy ponoszą bardzo wysokie koszty drożejących nawo-

zów mineralnych, w tym azotowych, do produkcji

których wykorzystywane są bardzo duże ilości ener-

gii (olej napędowy i gaz) obłożonej wysokim podat-

kiem – i tutaj nie ma już możliwości żadnych rekom-

pensat.

Ostatni rok był bardzo trudny dla rolników po-

wiatu płockiego; spowodowane to było m.in. nieko-

rzystnymi warunkami atmosferycznymi, nastąpiły

masowe wymarznięcia ozimin, rolnicy zmuszeni są

ponownie obsiewać powierzchnie, które zostały znisz-

czone w wyniku ujemnych skutków przezimowania.

Nastąpił też radykalny wzrost cen oleju napędowego,

co również w bardzo niekorzystny sposób wpłynęło

na sytuację gospodarstw rolnych.

Zaznaczyć tu należy bardzo istotną kwestię, a mia-

nowicie, że powinien być przyznany dodatkowy limit

paliwa w gospodarstwach rolnych z intensywną pro-

dukcją zwierzęcą, które mają dużą obsadę zwierząt,

gdyż zużywają niewspółmiernie więcej paliwa niż go-

spodarstwa z produkcją roślinną.

Wiąże się to m.in.

z używaniem w tych gospodarstwach sprzętu mecha-

nicznego oraz z większą intensyﬁkacjąpracywta-

153

kich gospodarstwach i tym samym większym zuży-

ciem paliwa.

Nie bez znaczenia pozostaje również fakt wzrostu

podatku VAT z 22% na 23%, co również silnie ude-

rzyło w rolnictwo.

Bardzo niekorzystny dla rolników był w tym roku

również brak środków na kredyty preferencyjne; za-

potrzebowanie jest bardzo duże, a możliwości ich

udzielenia niewspółmierne do tego zapotrzebowania,

które jest kilkukrotnie wyższe niż możliwości ﬁnan-

sowe rządu.

Niefortunnie zbiegło się to w czasie,

z obecną sytuacją wymarznięć ozimin na polach,

gdzie część dotacji z kredytów klęskowych ma być

przeznaczona na kredyty preferencyjne.

Ministra z następującymi postulatami:

1.

Czy możliwe jest zwiększenie maksymalnie

stawki zwrotu podatku akcyzowego zawartego w ce-

2.

Czy można zwiększyć limit zużycia paliwa na

1 ha użytków rolnych do rzeczywistej ilości, jaką rol-

nik zużywa na każdy hektar uprawianej ziemi?

3.

Czy ministerstwo może przyznać dodatkowy

limit paliwa w gospodarstwach z intensywną produk-

cją zwierzęcą?

Z poważaniem

Posłowie Piotr Zgorzelski

Warszawa, dnia 8 maja 2012 r.

(nr 4692)

do ministra transportu,

w sprawie nieuczciwego procederu

Szanowny Panie Ministrze!

Interpeluję w sprawie

powszechnej praktyki stosowanej przy sprzedaży

używanych samochodów, polegającej na zaniżaniu

rzeczywistych przebiegów tych pojazdów.

Powyższa

sytuacja bynajmniej nie ma charakteru marginalne-

go, jest bowiem powszechna, a przez to jest szczegól-

nie dotkliwa dla kupujących, którzy nie są świadomi,

że nabywają pojazd znacznie bardziej wyeksploato-

wany, niż wynika to ze wskazań licznika samochodu.

Niejednokrotnie również ze zgromadzonej dokumen-

tacji sprzedawanego pojazdu wynika, że przebieg jest

niższy aniżeli w rzeczywistości.

Zaniżaniem wska-

zań liczników samochodowych zajmują się zarówno

nieuczciwi handlarze, jak i wyspecjalizowane w ta-

kiego rodzaju procederze ﬁrmy.

Przedstawiona sytuacja wpływa na wzrost ceny

sprzedawanego pojazdu, a w świetle prawa karnego

często jest przestępstwem oszustwa opisanym w art. 286

K.k., o ile sprzedający wiedział o fakcie zaniżenia

rzeczywistego wskazania licznika przejechanych ki-

lometrów w sprzedawanym pojeździe.

Powyższy proceder urósł w naszym kraju do ta-

kiego stopnia, że niemal w każdym miejscowości

znajdziemy ﬁrmy,któretrudniąsiętakimdziałaniem

zawodowo.

Jest to przede wszystkim możliwe z uwa-

gi na brak w polskim prawie zakazu przeprowadza-

nia takiej czynności.

Zgodnie z jedną z zasad Prawa

karnego, która wynika z art. 42 konstytucji, żeby

ukarać sprawcę jakiegoś czynu, musi być konkretny

przepis, który zabrania takiego czynu.

W obecnej sy-

tuacji działanie polegające na obniżaniu zapisów licz-

ników w samochodach jest więc bezkarne.

Warto nadmienić, iż w wielu krajach Europy Za-

chodniej zaniżanie przebiegu samochodu stanowi

przestępstwo zagrożone nawet kilkuletnią karą po-

zbawienia wolności.

Niekiedy walka z prezentowa-

nym procederem polega także na rejestrowaniu prze-

biegu auta przy okazji przeprowadzania okresowych

badań technicznych.

2.

Czy jest możliwa penalizacja przedstawionego

w niniejszej interpelacji działania, polegającego na

obniżaniu wskazań przejechanych kilometrów w po-

jazdach?

Z poważaniem

Poseł Ewa Kołodziej

(nr 4693)

do ministra zdrowia

w oparciu o przepisy ustawy

przepisu art. 2 pkt 6, który mówi, iż ustawę o ogra-

niczeniu prowadzenia działalności gospodarczej

m.in. do osób zarządzających gminnymi osobami

154

prawnymi, na tle orzecznictwa WSA, NSA i SN

III SA/Kr 309/10 oraz wyrok SN z dnia 28 lutego

2006 r., II PK 189/05), sprawia, że pojawiły się roz-

bieżności co do zastosowania pojęcia „gminna osoba

prawna” w stosunku do samodzielnych publicznych

zakładów opieki zdrowotnej, które w ustawie o dzia-

łalności leczniczej nie zostały wprost wyposażone

w przymiot osobowości prawnej.

Powyższe rodzi również doniosłe konsekwencje

na gruncie praktycznego funkcjonowania samodziel-

nych publicznych zakładów opieki zdrowotnej, w szcze-

gólności na terenach gmin wiejskich.

Przede wszyst-

kim wyłania się kwestia obsadzenia stanowiska kie-

rownika SPZOZ.

Pomimo zapisu znajdującego się

w ustawie o działalności leczniczej, mówiącego o tym,

iż kierownik SPZOZ może udzielać również świad-

czeń zdrowotnych, jeśli jego umowa to przewiduje, to

jednak w praktyce nie będzie to możliwe.

Wiele

z osób, które posiadają stosowne uprawnienia, aby

być kandydatem na kierownika SPZOZ oraz posia-

dają uprawnienia do wykonywania zawodu lekarza,

nie będzie przystępować do konkursów na to stano-

wisko, a nawet w przypadku wygrania takiego,

z uwagi na fakt, iż znakomita większość lekarzy pro-

wadzi również własną praktykę lekarską w formie

spółki prawa cywilnego czy też handlowego albo

w formie jednoosobowej działalności gospodarczej.

Na przeszkodzie łączenia obydwu działalności stoją

osoby pełniące funkcje publiczne (t.j. z 2006 r.

Nr 216,

poz. 1584, ze zm.), które w praktyce powodują, że

lekarz musi wybierać pomiędzy sprawowaniem funk-

cji kierownika ZOZ a prywatna praktyka lekarską.

W przytłaczającej większości przypadków lekarze re-

zygnują ze sprawowania funkcji kierowników SPZOZ,

co pokazuje praktyka konkursowa, w szczególności

w niedużych SPZOZ.

Ponadto dla SPZOZ znajdujących się w małych

gminach wiejskich spowodować to może zwiększenie

kosztów funkcjonowania SPZOZ poprzez koniecz-

ność obsadzenia stanowiska kierownika SPZOZ

przez osobę nieposiadającą uprawnień do wykonywa-

nia zawodu lekarza, a także dodatkowo zatrudnienie

lekarza dla właściwego zapewnienia podstawowej

ochrony zdrowotnej dla mieszkańców.

Przy niewyso-

kich kontraktach SPZOZ z Narodowym Funduszem

Zdrowia oraz przy znacznym deﬁcycieosóbposiada-

jących uprawnienia do wykonywania zawodu leka-

SPZOZ będą ponosić dodatkowe koszty, niemające

racjonalnego uzasadnienia i wynikające wyłącznie

z nieprecyzyjnych zapisów ustaw.

Należy zauważyć

że podmiot leczniczy działający jak niepubliczny za-

kład opieki zdrowotnej nie ma tego typu ograniczeń,

nocześnie być kierownikiem takiego niepublicznego

ZOZ i jednocześnie mogącą udzielać świadczeń zdro-

wotnych.

Takie sformułowanie przepisów stanowi

o nierównorzędnym traktowaniu publicznych i nie-

publicznych SPZOZ.

W związku z powyższym zasadne jest pytanie, czy

przewiduje się nowelizację ustawy z dnia 21 sierpnia

precyzyjnego określenia kręgu osób, które obejmują

zakazy prowadzenia działalności gospodarczej, po-

przez określenie, czy zakazy te dotyczą wyłącznie

osób kierujących jednostkami mającymi osobowość

prawną, czy też dotyczą również innych jednostek

organizacyjnych, dla których organem założyciel-

skim jest jednostka samorządu terytorialnego,

względnie czy przewiduje się możliwość wyłączenia

od stosowania ww. przepisów ustawy z dnia 21 sierp-

do osób zarządzających samodzielnymi publicznymi

zakładami opieki zdrowotnej?

Poseł Leszek Aleksandrzak

Kalisz, dnia 27 kwietnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 4694)

do ministra gospodarki

elektrowni atomowych w części lokalizacji

wskazanych przez Polską Grupę

Energetyczną

Szanowny Panie Ministrze!

Proponowane lokali-

zacje polskich elektrowni atomowych w Choczewie,

Gąskach lub w Żarnowcu wzbudziły silne protesty

obywateli i władz.

W nadmorskiej gminie Mielno,

gdzie zorganizowano referendum w tej sprawie, po-

nad 94% osób biorących w nim udział powiedziało

elektrowni atomowej „nie” (uchwała nr XXI/235/

2012 Rady Gminy w Mielnie z dnia 29 marca 2012 r.).

W swoich uchwałach (uchwała nr XXIV/196/2012

Rady Miejskiej Władysławowa z dnia 2 kwietnia 2012 r.,

uchwała nr XV/195/11 Rady Miasta Kołobrzeg z dnia

29 grudnia 2011 r.) radni jednoznacznie opowiedzie-

li się przeciwko budowie elektrowni jądrowej w pobli-

żu ich miejscowości.

Ponadto radni Koszalina sprze-

ciwili się pomijaniu opinii mieszkańców i lokalnych

władz w procesie podejmowania decyzji o lokalizacji

(uchwała nr XVII/223/2011 Rady Miejskiej w Kosza-

linie z dnia 22 grudnia 2011 r.).

W Lubiatowie i Żar-

nowcu zawiązały się komitety obywatelskie „Nie dla

atomu”.

W Gdyni powołano koalicję antyatomową

„Zielony Front”.

Mieszkańcy Pomorza chcą, by rząd

RP szukał innych źródeł energii dla regionu.

155

Kolejnym powodem poddającym w wątpliwość bu-

dowę elektrowni atomowej jest zagrożenie związane

z awariami infrastruktury systemów takich elek-

trowni.

W historii ludzkości mieliśmy do czynienia

z setkami awarii.

Część z nich mogła się zakończyć

katastrofą stopienia rdzenia paliwowego w reaktorze

jądrowym, co miało miejsce w dwóch największych

katastrofach przemysłu jądrowego na świecie: w Czar-

nobylu i Fukushimie.

Według informacji z 24 kwiet-

nia 2012 r., podanej na stronie Międzynarodowej

Agencji Energii Atomowej, obecnie na świecie istnie-

je 436 reaktorów energetycznych.

Biorąc pod uwagę

dwie wspomniane wyżej wielkie katastrofy (Czarno-

byl i Fukushima), można dojść do wniosku, że staty-

stycznie 1 elektrownia na 218 ulega poważnej awarii,

przez co taka elektrownia może stworzyć realne i wy-

sokie zagrożenie dla bezpieczeństwa Rzeczypospoli-

tej Polskiej.

Nie bez znaczenia jest fakt, że lokalizacja

elektrowni jądrowej na wybrzeżu stwarza dodatkowe

zagrożenie atakiem militarnym lub terrorystycznym

takiej instalacji z morza oraz zagrożenia wynikające

z katastrof naturalnych.

Oprócz niezaprzeczalnego niebezpieczeństwa wią-

żącego się z realizacją tego typu inwestycji równie waż-

nym czynnikiem przemawiającym za odstąpieniem od

ich realizacji są względy ekonomiczne.

Budowa elek-

trowni atomowej wiąże się z ogromnymi kosztami,

a w wypadku jakiejkolwiek usterki bądź katastrofy

koszty takiej inwestycji zwiększają się drastycznie.

Niepokojący jest również fakt, że Polska Grupa

Energetyczna jako datę realizacji inwestycji podała

rok 2025.

Polska jako członek Unii Europejskiej (UE)

związana jest postanowieniami pakietu klimatyczno-

-energetycznego (dyrektywa EU ETS 2009/29/WE

406/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r.), który zobowią-

zuje nas do ograniczenia emisji dwutlenku węgla do

atmosfery, podniesienia efektywności energetycznej

oraz zwiększenia udziału odnawialnych źródeł ener-

gii w bilansie energetycznym.

Zbudowanie elektrow-

ni jądrowej w Polsce do 2025 r. nie realizuje żadnego

celu pakietu, podczas gdy podnoszenie efektywności

energetycznej i rozwój odnawialnych źródeł energii

wszystkie cele pakietu realizują.

Jednocześnie niedo-

stosowanie się do przepisów pakietu grozi sankcjami,

blokowaniem rozwoju konkurencji na rynku energii

poprzez wzmacnianie dominującej pozycji najwięk-

szej korporacji energetycznej PGE, wstrzymywaniem

rozwoju zielonej gospodarki (w szczególności sektora

małych i średnich przedsiębiorstw) oraz blokowa-

niem powstawania zielonych, lokalnych miejsc pracy

w Polsce.

Ponadto niewypełnienie zobowiązań pakie-

tu klimatyczno-energetycznego grozi Polsce spad-

kiem wiarygodności w oczach innych członków Unii

Europejskiej, co może niekorzystnie odbić się na na-

szych relacjach w ramach Wspólnoty Europejskiej

i wzmacniać tendencje do tworzenia wokół Polski po-

litycznego „kordonu sanitarnego”.

Alternatywą dla programu rozwoju energetyki

jądrowej w Polsce są: podnoszenie efektywności ener-

getycznej oraz rozwój przemysłu odnawialnych źró-

deł energii (OZE).

Inwestycje idące w tym kierunku

są szybsze i tańsze w realizacji (po uwzględnieniu

tzw. kosztów zewnętrznych – społecznych i ekologicz-

nych), tworzą znacznie więcej miejsc pracy w polskiej

gospodarce (także w małych i średnich przedsiębior-

stwach), a przed wszystkim są bezpieczne.

W całej

UE w sektorze energetyki odnawialnej pracuje dziś

ok. 550 tys. ludzi.

Przedstawiciele Komisji Europej-

skiej twierdzą, że tylko do 2020 r., kiedy w całej UE

20% energii powinno powstawać z odnawialnych źró-

deł, liczba miejsc pracy w sektorze OZE zwiększy się

do 1,5 mln (Facts and ﬁgures–thelinksbetween

UE’s economy and environment).

Także w Polsce jest

ogromny potencjał tworzenia setek tysięcy miejsc

pracy w przemyśle odnawialnych źródeł energii i efek-

tywności energetycznej, na co wskazują analizy nie-

zależnych instytucji, m.in.: Instytutu na rzecz Eko-

rozwoju, Instytutu Energetyki Odnawialnej czy Fun-

dacji na rzecz Efektywności Energetycznej.

1.

Czy rząd RP przeprowadził analizę powstawa-

nia zielonych miejsc pracy w gospodarce w wyniku

realizacji wszystkich celów pakietu klimatyczno-

-energetycznego?

2.

Czy pomimo zagrożeń związanych z budową

elektrowni atomowej rząd RP nadal będzie realizo-

wał ten projekt?

3.

Czy rząd RP bierze pod uwagę sprzeciw społe-

czeństwa w sprawie budowy elektrowni?

4.

Czy rząd RP planuje przeznaczyć na promocję

efektywności energetycznej oraz odnawialnych źró-

deł energii środki porównywalne ze środkami na

kampanię promującą energetykę jądrową, która uzy-

skała ok. 20 mln zł z budżetu państwa.

5.

Jakie są plany rządu RP wobec rozwinięcia sys-

temów tzw. odnawialnych źródeł energii i czy rząd

RP zamierza wywiązać się ze zobowiązań rozwoju

OZE do roku 2020?

Z poważaniem

Poseł Robert Biedroń

Warszawa, dnia 9 maja 2012 r.

156

Interpelacja

(nr 4695)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie potrzeby nowelizacji ustawy

oraz przepisów przewidujących prowadzenie

egzekucji z nieruchomości wyłącznie

Dotychczas obowiązująca ustawa z dnia 29 sierp-

zmian w dalszym ciągu zawiera regulacje, które po-

wodują uciążliwość tak dla dłużników, jak również

wierzycieli, w szczególności przez przewlekłe prowa-

dzenie postępowań egzekucyjnych.

Głównym i nie-

kwestionowanym założeniem, jakie przyświeca prze-

pisom regulującym postępowanie egzekucyjne, w tym

przepisom regulującym zasady wykonywania zawodu

komornika sądowego, jest możliwie szybkie zaspoko-

jenie wierzyciela przy jak najmniejszej uciążliwości

tego postępowania dla dłużnika.

Tymczasem obecne

przepisy nie stwarzają należytej gwarancji realizacji

tych zasad.

Jak wiadomo, od wielu lat problemem

pozostaje słaba efektywność egzekucji komorniczych.

Szacuje się, że do wyegzekwowania pozostają wierzy-

telności na kwotę ok. 47 mld zł, zaś w 2011 r. wyeg-

zekwowano zaledwie 7 mld zł.

Skuteczność egzekucji

jest zatem kilkunastoprocentowa.

Dla kontrastu śred-

nie dochody komorników w 2010 r. po potrąceniu

kosztów uzyskania przychodów to ponad 39 000 zł,

zaś w 2009 r. 54 komorników osiągnęło dochody prze-

kraczające 1 mln zł, zaś dochód jednego komornika

przekroczył 10 mln zł.

Wydaje się, że taka sytuacja

ma bezpośredni związek z dotychczas obowiązują-

cym systemem powoływania na stanowisko komor-

nika, bezpośrednio związanym z administracyjnym

reglamentowaniem etatów komorniczych, tj. ustala-

niem liczby komorników działających w rewirze.

Większą skuteczność egzekucji mogłoby spowodo-

wać „uwolnienie” zawodu komornika poprzez znie-

sienie ustalania liczby etatów w drodze aktów admi-

nistracyjnych ministra sprawiedliwości.

Przyczyni-

łoby się to do zwiększenia liczby komorników, a co za

tym idzie, zwiększenia konkurencji między nimi, co

z pewnością zwiększyłoby efektywność samych egze-

kucji.

W krajach Europy Zachodniej zasadą jest, że

na 20–25 tys. obywateli przypada jeden etat komor-

niczy.

W Polsce tymczasem jeden komornik obsługu-

je w przybliżeniu ok. 38 tys. osób.

Przy takiej propor-

cji trudno oczekiwać, że egzekucje będą się toczyły

sprawnie i efektywnie.

Liczbę komorników działają-

cych na obszarze właściwości danego sądu powinno

weryﬁkowaćzapotrzebowaniesamychzainteresowa-

nych, tj. wierzycieli.

Zawód komornika bowiem obec-

nie nosi znamiona działalności prowadzonej na wła-

sny rachunek i jako taki powinien podlegać podob-

wykonujących wolne zawody prawnicze, np. notariu-

ze zm.) osoba ubiegająca się o powołanie na stanowi-

sko notariusza składa do ministra sprawiedliwości

wniosek, zaś minister wyznacza notariuszowi siedzi-

bę jego kancelarii, przy czym zgodnie z przytoczo-

nym przepisem minister nie może odmówić powoła-

nia osoby, jeżeli ta spełnia wymogi, o których mowa

w ustawie.

Nie ma żadnych racji, dla których powo-

ływanie komorników miałoby się odbywać na innych

zasadach.

Nie wydaje się w szczególności, że interes publicz-

ny mógłby przemawiać za utrzymaniem dotychcza-

sowego sposobu powoływania komorników.

Trzeba

bowiem wskazać, że zgodnie art. 2 Prawa o notaria-

cie notariusze (podobnie jak komornicy) wykonują

funkcje o charakterze publicznym, sporządzając do-

kumenty (akty notarialne) mające charakter doku-

mentów urzędowych, i korzystają z ochrony przewi-

dzianej dla funkcjonariuszy publicznych.

Nie wydaje się usprawiedliwione administracyjne

ustalanie liczby komorników również z tego względu,

że nie gwarantuje to eliminowania osób, które wyko-

nują swój zawód nierzetelnie, z pokrzywdzeniem wie-

rzycieli.

„Uwolnienie” zawodu komornika z pewno-

ścią przyczyni się też do stopniowego ograniczania

liczby komorników, którzy pobierają wysokie opłaty

za czynności egzekucyjne, co byłoby korzystne rów-

nież z punktu widzenia interesów dłużników.

Z tych samych względów wskazane jest zniesienie

dotychczas obowiązującej zasady, iż egzekucję z nie-

ruchomości prowadzi komornik działający przy są-

dzie, w którego okręgu nieruchomość jest położona.

Rozwiązanie to jest reliktem poprzednio obowiązu-

jących regulacji i nieuzasadnionym ograniczeniem

prawa wierzyciela do wyboru komornika.

Jak wiado-

mo, egzekucja z nieruchomości pociąga za sobą szcze-

gólnie wysokie koszty, a więc szczególnie w tym za-

kresie istnieje potrzeba zapewnienia realnej konku-

rencji między komornikami, co mogłoby się znacznie

przyczynić do zmniejszenia kosztów prowadzenia

tych egzekucji.

Ministerstwo Sprawiedliwości podejmie prace zmie-

rzające do przygotowania zmian ustawowych w za-

kresie przepisów regulujących tworzenie nowych sta-

nowisk komorniczych poprzez zniesienie zasady ad-

ministracyjnego ustalania liczby komorników dzia-

łających w danym rewirze komorniczym, jak również

przepisów przewidujących prowadzenie egzekucji

157

jącego przy sądzie, w którego okręgu nieruchomość

jest położona, poprzez dopuszczenie możliwości wy-

boru przez wierzyciela komornika prowadzącego tę

egzekucję?

Z poważaniem

Poseł Lidia Staroń

Olsztyn, dnia 20 kwietnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 4696)

do ministra sprawiedliwości

egzekucyjnych do aktualnych warunków

społeczno-ekonomicznych

w dalszym ciągu w swoich przepisach zawiera regu-

lacje, które powodują uciążliwość tak dla dłużników,

jak i dla wierzycieli, w szczególności wskutek wyso-

kich opłat nieprzystających do obecnych warunków

społecznych.

Często są to opłaty niewspółmiernie wy-

sokie i niemające uzasadnienia w faktycznym nakła-

dzie pracy komornika w celu przymusowego wyegze-

kwowania wyroku.

Postuluje się więc wprowadzenie

górnych granic opłat z tytułu niektórych czynności,

dla których dotychczas górne granice opłat nie były

określone.

Opłata za wprowadzenie w posiadanie nierucho-

mości oraz za opróżnienie lokalu jest obecnie ustala-

na od każdej opróżnianej izby, bez jakiegokolwiek

ograniczenia.

Taka regulacja spowodowała, że np. za

egzekucję z hali KDT w Warszawie – za 2 dni czyn-

ności – komornik prowadzący egzekucję pobrał łącz-

nie z opłatami za opieczętowanie boksów handlowych

ok. 800 000 zł od wierzyciela – m.st. Warszawy.

Pro-

ponuje się też wprowadzenie górnej granicy opłat

za sporządzenie spisu inwentarza majątku, za opie-

czętowanie lub zdjęcie pieczęci z izby lub innego

pomieszczenia, jak również inne niż wymienione

w art. 45–55 ustawy czynności egzekucyjne, za któ-

re jak dotychczas pobiera się opłatę stałą w wysokości

(bez określenia górnej granicy).

Wydaje się, że te roz-

wiązania mogłyby się przyczynić do ochrony nie tyl-

ko wierzycieli, ale przede wszystkim dłużników, któ-

rych czynności egzekucyjne zawsze dotykają najbar-

dziej.

Mogłoby to również przyczynić się do zapew-

nienia większej sprawności czynności egzekucyjnych

poprzez ustalenie górnej granicy opłaty z tytułu wy-

mienionych wyżej czynności, w których wysokość opła-

ty zależy od czasu pracy komornika.

Kwestie te mogły-

by zostać uregulowane w drodze stosownej nowelizacji

Nie ma potrzeby – wbrew stanowisku samorządu

komorniczego – uchwalania zupełnie nowej ustawy,

tym bardziej że w projektowanych rozwiązaniach sa-

morząd komorników postuluje wyeliminowanie sze-

regu wypracowanych instytucji, które już się spraw-

dziły, takich jak w szczególności: zawieszanie w czyn-

nościach komorników, przeciwko którym toczą się

postępowania karne o umyślne przestępstwa ścigane

a w zakresie opłat – miarkowanie ich wysokości.

Śro-

dowisko komorników postuluje również ograniczenie

nadzoru nad komornikami ministra sprawiedliwości

i prezesów sądów.

dy Ministerstwo Sprawiedliwości podejmie prace

zmierzające do przygotowania zmian ustawy o komor-

kucyjnych m.in. w proponowanym wyżej zakresie?

Z poważaniem

Poseł Lidia Staroń

Olsztyn, dnia 23 kwietnia 2012 r.

(nr 4697)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie złego traktowania Polaków

mieszkających w Kazachstanie

Jak wynika z publikacji pt. „Repatriację blokują

dyplomaci”, która ukazała się w „Naszym Dzienni-

ku” nr 107 z 9 maja 2012 r., Polacy, którzy ubiegali

się o zarejestrowanie w bazie RODAK, zostali zmu-

szeni do wycofania swoich wniosków.

Do incydentu doszło 26 kwietnia w Ambasadzie

RP w Astanie, do której zgłosiły się dwie Polki: Lud-

miła, która jest pielęgniarką, oraz Tatiana, która

ma średnie wykształcenie i prowadzi niewielkie go-

spodarstwo rolne.

Kobiety przyjechały z oddalonej

o 350 km Dragonirowki i chciały zarejestrować się

w bazie RODAK, w której znajdują się zgłoszenia Po-

laków – potomków zesłańców z czasów Rosji sowiec-

kiej, pragnących wrócić do kraju.

Obie panie były przesłuchiwane przez pracownicę

ambasady, wypytywane drobiazgowo, m.in. o wy-

kształcenie i zawód.

W trakcie rozmowy urzędniczka

kwestionowała przydatność obu Polek z Kazachstanu

na polskim rynku pracy.

Miała wręcz stwierdzić, że:

158

„w Polsce takich ludzi nie potrzebujemy”.

Na koniec

kazała kobietom wycofać wnioski, grożąc, że jeśli

tego nie zrobią, wpisze im do dokumentów brak zna-

jomości języka polskiego.

Ponieważ taki wpis, w świe-

tle obowiązujących przepisów prawa polskiego, osta-

tecznie zamknęłoby kobietom drogę przyjazdu do

Polski, przestraszone uległy szantażowi urzędniczki

i opuściły ambasadę, nie załatwiwszy swojej sprawy.

Jak zapewnia krewna kobiet, która przyjechała do

Polski w 1995 r., obie panie rozmawiają po polsku,

choć z charakterystycznym akcentem.

Jak wynika z informacji uzyskanych przez „Nasz

Dziennik”, złe traktowanie przez polskich dyploma-

tów w Kazachstanie tamtejszych Polaków miało

miejsce wielokrotnie.

A. J., który przyjechał do Polski

w 1996 r., podkreśla w rozmowie z „Naszym Dzien-

nikiem”, że zna wiele takich przypadków, tylko ludzie

boją się skarżyć, by podobnych szykan ze strony

urzędników nie doznali członkowie ich rodzin.

Jego

zdaniem są to celowe działania, żeby uniemożliwić

powrót do kraju Polakom z Kazachstanu.

Czy zna Pan Minister problem opisany w artyku-

le i czy MSZ podejmie działania mające na celu do-

kładne wyjaśnienie zaistniałej sytuacji?

Czy stworzona zostanie możliwość zarejestrowa-

nia się obu Polek z Kazachstanu, bohaterek przyto-

czonego artykułu, w bazie RODAK?

(Czy Polki zo-

staną odszukane i na koszt ambasady przywiezione

do Astany w celu dopełnienia formalności lub umoż-

liwi im się załatwienie formalności w drodze kore-

spondencyjnej?)

Czy były już wcześniej skargi na pracę dyploma-

tów polskich w Kazachstanie, a szczególnie na urzęd-

niczkę, która określona została w tekście jako „pani

Beata”?

Czy urzędniczka ta, po ujawnieniu jej skan-

dalicznego, kompromitującego zachowania, będzie

nadal zajmować się naszymi rodakami w Ambasadzie

RP w Kazachstanie?

Jakie MSZ podejmie działania, aby zmienić prze-

świadczenie niektórych repatriantów z Kazachstanu,

że polscy dyplomaci celowo utrudniają, a wręcz unie-

możliwiają powrót do kraju potomkom dawnych ze-

słańców?

Z wyrazami szacunku

Poseł Artur Górski

Warszawa, dnia 9 maja 2012 r.

(nr 4698)

do ministra spraw zagranicznych

W nr 8 (156) „Kuriera Galicyjskiego” na str. 12

zamieszczono rozmowę z panem Antonim Stefanowi-

czem, p.o. prezesa Związku Polaków na Ukrainie, pt.

„Bezdomny Związek Polaków na Ukrainie”.

Z tekstu

tego wynika, że Związek Polaków na Ukrainie otrzy-

muje nieznaczne wsparcie materialne z Polski i prak-

tycznie żadnego wsparcia od władz ukraińskich, gdy

polskie władze znacząco wspierają mniejszość ukra-

ińską w naszym kraju.

W rozmowie pan Stefanowicz, pełniący obowiąz-

ki prezesa ZPU od 11 grudnia 2011 r., skarży się, że

związek stracił siedzibę w Kijowie przy ul. Gogolew-

skiej 23.

Lokal mieścił się w suterenie i miał 52 m

2

.

Dla wyjaśnienia sytuacji szef ZPU zwrócił się li-

stownie do burmistrza szewczenkowskiej dzielnicy

miasta Kijowa Serhija Zimina.

Otrzymał oﬁcjalną

odpowiedź, iż z powodu zadłużenia, które na 18 sierp-

nia 2010 r. stanowiło 261 552,83 hrywien (32 700 USD),

lokal siedziby ZPU został sprzedany prywatnej ﬁrmie.

Rozgoryczony Stefanowicz zauważył, że wsparcie

dla ZPU ze strony Stowarzyszenia „Wspólnota Pol-

ska” w 2011 r. wynosiło łącznie 18 tys. zł, z czego na

utrzymanie biura ZPU otrzymała tylko 10 tys. zł, zaś

8 tys. na organizację imprez kulturalnych, co jest

kroplą w morzu potrzeb.

P.o. prezesa ZPU przypomina, że jeszcze na po-

czątku lat 90. ub. wieku władze polskie sﬁnansowały

z budżetu państwa, za sumę 650 tys. USD, kupno

całego budynku w Przemyślu („Dom Narodowy”) dla

Związku Ukraińców w Polsce (ZUP).

Ponadto mniej-

szość ukraińska w Polsce otrzymuje stałe dotacje

z polskiego rządu, np. w 2011 r. organizacje mniej-

szości ukraińskiej w Polsce otrzymały na swoją dzia-

łalność, w tym na utrzymanie lokali, wydawnictwo

gazet itd.: Związek Ukraińców w Polsce – ponad

czasem, dla porównania, kwota wsparcia rządu ukra-

ińskiego dla ZPU wynosiła w tym samym czasie 0 zł

(słownie: zero zł).

Obecnie ZPU ma nowy lokal o metrażu 26 m

2

przy

ul. Iwana Franki 40b, wynajęty dzięki życzliwości

prywatnych sponsorów, jednak ich pomoc jest tym-

czasowa i bez stałego wsparcia z budżetu państwa

polskiego i ukraińskiego także ten lokal okaże się

tymczasowy i Związek Polaków na Ukrainie ponow-

nie znajdzie się na bruku.

W tym samym numerze „Kuriera Galicyjskiego”

na stronie tytułowej jest sprawozdanie z XXII posie-

dzenia Komitetu Konsultacyjnego Prezydentów RP

i Ukrainy (z 25 kwietnia 2012 r.).

Możemy przeczytać

następującą informację: „Strony podkreśliły koniecz-

159

ność wszechstronnego rozwoju współpracy kultural-

no-społecznej, a także znaczenie wspierania procesu

zbliżenia i pojednania między narodami, szczególnie

w kontekście zbliżających się trudnych rocznic”.

To

zbliżenie może mieć miejsce wówczas, gdy obie mniej-

szości będą przez rządy obu krajów dostrzegane,

a pomoc dla nich będzie symetryczna i w Polsce, i na

Ukrainie.

Przy czym nie ma wątpliwości, że wsparcie

rządu polskiego dla głównej organizacji reprezentu-

jącej polską mniejszość na Ukrainie powinno być

znacznie większe, co obecnie – po przeniesieniu środ-

z Senatu do MSZ – zależy wyłącznie od decyzji pol-

skiej dyplomacji.

Związku Polaków na Ukrainie?

Czy MSZ planuje zwiększenie wsparcia ﬁnanso-

wego dla organizacji polskich na Ukrainie, w tym dla

ZPU?

Czy wsparcie to będzie przewidywało stałą,

realną pomoc w utrzymaniu siedziby związku?

Jakie działania podejmuje MSZ, aby wpłynął na

rząd ukraiński, by ten – mając na uwadze opiekę rzą-

du polskiego nad mniejszością ukraińską w Polsce

– udzielił dotacji państwowej dla ZPU?

Czy działania

MSZ w tej kwestii rokują jakieś nadzieje, szczególnie

wobec „zbliżających się trudnych rocznic”?

Z wyrazami szacunku

Poseł Artur Górski

(nr 4699)

do ministra gospodarki

w sprawie przenoszenia polskich ﬁrm

przedsiębiorców poza granicami Polski

i zagrożeń stąd płynących dla rynku pracy

oraz zmniejszonych dochodów budżetowych

Skarbu Państwa i jednostek

samorządu terytorialnego

Szanowny Panie Premierze!

Składam interpela-

cję do Pana Premiera w sprawie przenoszenia pol-

skich ﬁrmzagranicę,inwestowaniaprzezpolskich

przedsiębiorców poza granicami Polski i zagrożeń

samorządu terytorialnego.

Polskie ﬁrmycorazwięcejinwestujązagranicą.

Budują centra dystrybucyjne, fabryki, a nawet przej-

mują lokalnych potentatów.

Korzystają z kryzysu,

który osłabił zagranicznych konkurentów, szukają

niższych kosztów i rynków zbytu.

Czas na przejęcia

wydaje się znakomity.

Wyceny ﬁrmniewróciłydo

poziomu sprzed kryzysu, a znacznie zmniejszyło się

ryzyko inwestycyjne.

Polacy najchętniej kupują na

Wschodzie.

Kilka lat temu polskie inwestycja za gra-

nicą były bardzo niewielkie.

Największe miał na kon-

cie PKN Orlen SA, który przejął od BP sieć 500 sta-

cji benzynowych w północnych Niemczech oraz ku-

pił raﬁnerięwMożejkachnaLitwie.

Dzisiajmożna

dyskutować nad celowością tych inwestycji, ale po-

czątek został wskazany i zrobiony.

Na etapie zaku-

pu nie dość, że nie zbadano należycie opłacalności

przedsięwzięcia, to jeszcze Rosjanie odcięli dosta-

wy ropy, zmuszając do sprowadzania surowca droż-

szą drogą morską.

W efekcie polscy kierowcy wciąż

pewnie muszą pokrywać koszty litewskiej inwe-

stycji.

Wtedy inwestycje za granicą nie przekra-

czały kilkuset milionów rocznie, a pojawienie się

polskiego kapitału budziło tam sensację.

Teraz

sięgają 4–5 mld zł i po niewielkim osłabieniu w la-

tach 2008–2009 szybko rosną.

Według danych Państwowej Agencji Inwestycji

Zagranicznych 90% dużych polskich ﬁrmjestaktyw-

nych za granicą, 25% ma tam ﬁlie,a18%produkcję.

Jesteśmy największym eksporterem inwestycji w re-

gionie.

Główne kierunki ekspansji to Niemcy, Czechy,

Ukraina i Rosja.

Warto porównać to z zagranicznymi

inwestycjami w Polsce.

Te ostatnie wyraźnie spadły

i w 2010 r. tylko o połowę przewyższały nasze w in-

nych krajach.

Za kilka lat mogą się zrównać.

To ko-

lejny krok w rozwoju naszej gospodarki.

20 lat temu

eksport był niewielki i kojarzył się głównie z węglem

i wyrobami alkoholowymi.

Potem sprzedawaliśmy za

granicę inne produkty, jak samochody wyproduko-

wane w Polsce czy sprzęt RTV i AGD.

W ślad za coraz

większą liczbą towarów i większymi wolumenami

sprzedaży poszły inwestycje.

Najpierw w oddziały

i centra dystrybucji, potem w fabryki i zakup lokal-

nych ﬁrm.

Ekspercioceniają,żeczekanasokreswiel-

kiej ekspansji polskiego kapitału i w ciągu kilku lat

staniemy się dostrzeganym, liczącym się graczem.

kryzysowych czasów stale występuje dobra koniunk-

tura w Polsce, a przedsiębiorstwa mają coraz większe

nadwyżki ﬁnansowe.

Dusząsięnanaszymrynku,

muszą powiększać skalę działalności, by obniżać

koszty, poszukują tańszej siły roboczej, aby stawać

się coraz bardziej konkurencyjnymi na wymagają-

cych rynkach, także tych poza Polską.

Trzeba w tym miejscu wskazać kilka pozytyw-

nych przykładów polskiej ekspansji kapitałowej poza

granicami naszego kraju.

Gdy na początku minionej

dekady w Niemczech pojawił się Comarch, jego sze-

fowie zauważyli, że tamtejsi klienci boją się kupować

oprogramowanie od mało znanej ﬁrmy,którarównie

szybko, jak weszła na rynek, może się z niego wyco-

fać.

Odpowiedzią jest zakup za 18 mln euro lokalnej

spółki SoftM.

Comarch zyskał dostęp do 4 tys. jej

klientów i referencje.

Ten szlak ekspansji, polegający

na zdobyciu znanej marki i w ten sposób dostępu do

160

rynku, jako jedna z pierwszych przecierała w 2001 r.

Amica Wronki, nasz największy producent AGD.

Ku-

piła duńską ﬁrmęGramDomestic.

Całąprodukcję

przeniesiono do Polski, a Amica wykorzystuje tę

100-letnią markę do sprzedaży na rynkach skandy-

nawskich z sukcesem.

Przykładem sukcesu takiej

strategii jest ﬁrmaMorpolspodUstki,która4lata

temu przejęła dużego niemieckiego producenta łoso-

sia – Laschinger.

Potem Morpol zaczął konsolidować

europejski rynek, skupując ﬁrmyhodowlaneiprze-

twórców w Norwegii i Szkocji.

W ciągu 5 lat Marpol

potroił skalę działalności i jest obecnie największym

producentem wędzonego łososia na świecie.

Za granicą powstają też sieci polskich sklepów

z odzieżą, butami, artykułami skórzanymi czy me-

blami.

Najsilniejszą pozycję ma marka Reserved, na-

leżąca do grupy LPP z Gdyni, z ponad 300 salonami,

największą liczbą w Rosji.

Z kolei skórzany magnat

Jędrzej Wittchen dysponuje ponad setką punktów

w Rosji i na Ukrainie.

Ekspansję prowadzi też pro-

dukujący dżinsy Big Star, początkowo spółka szwaj-

carska, którą przejęli jej dawni polscy partnerzy.

Także Rosja to rynek, na którym są obecni polscy

przedsiębiorcy.

Polskie ﬁrmybudujątufabrykima-

teriałów budowlanych, opatrunkowych, mebli czy

ceramiki łazienkowej.

Największą prywatną polską

inwestycją w Rosji jest fabryka Toruńskich Zakładów

Materiałów Opatrunkowych w Jegoriewsku pod Mo-

skwą.

Pochodzi stamtąd co trzecia używana przez

Rosjanki podpaska higieniczna.

Rosnące inwestycje

w Rosji, na Ukrainie czy Białorusi pozwalają obejść

cła i skorzystać na miejscu z taniej siły roboczej, ener-

gii i surowców.

To przyciągnęło m.in. producenta me-

bli Forte.

Z kolei na Białorusi linie produkcyjne uru-

chomiły Śnieżka i zakłady mięsne Duda.

Polpharma

Jerzego Staraka kupiła największego producenta le-

ków w Kazachstanie.

Nie wszystkie inwestycje zagraniczne są zakoń-

czone sukcesem.

KGHM, jeden z największych pro-

ducentów miedzi na świecie, swoją zagraniczną przy-

godę zaczął fatalnie, tracąc wielkie pieniądze na za-

kupie złóż w niestabilnym Kongo.

Teraz robi to już

w sposób przemyślany.

KGHM stworzył spółkę w Ka-

nadzie z ﬁrmąAbacusMining&Exploration,wła-

ścicielem lokalnych złóż, w które chce zainwestować

0,5 mld zł, a planowane są przejęcia kopalni w Ame-

ryce Łacińskiej.

W grę wchodzą też inwestycje w Peru,

RPA, Botswanie oraz w okolicach Weißwasser, tuż za

granicą z Niemcami.

Nie wszystko jednak wiąże się z ekspansją pol-

skich ﬁrmzagranicęzpowodurozwojuiszukania

nowych rynków zbytu.

Zaczyna stawać się to ko-

niecznością, by nadal funkcjonować na rynku, bo-

wiem koszty energii związanej z opłatami klimatycz-

nymi, wysokie koszty pracy oraz inne obciążenia ﬁ-

skalne mogłyby doprowadzić do nieopłacalności

prowadzonej działalności gospodarczej.

Ewentualne

przenoszenie działalności zakładów produkcyjnych

i szukanie miejsc dla produkcji poza granicami kraju

rodzić może poważne perturbacje budżetowe oraz

może zachwiać i tak już niezbyt stabilnym rynkiem

pracy w naszym kraju.

Z tych też powodów proszę Pana Premiera o udzie-

1.

Dziś Polska wytwarza ponad 90% energii z wę-

gla.

To sprawia, że nasza gospodarka uznawana jest

za wysokoemisyjną, a takie muszą teraz w UE płacić

za zanieczyszczanie środowiska.

Dlatego przedsię-

biorstwa emitujące duże ilości CO

2

bardzo rozgląda-

ją się za krajami, gdzie mogłyby przenieść produkcję.

Stawki za zanieczyszczanie środowiska już są bardzo

wysokie, a od 2013 r. będą jeszcze wyższe.

— Czy Ministerstwo Gospodarki zna skalę zjawi -

ska przenoszenia produkcji przemysłowej za granicę

i jakie ono osiągnęło w ostatnich latach rozmiary?

— Jakie to miało ewentualnie znaczenie dla wpły -

wów do budżetu państwa oraz budżetów jednostek

samorządu terytorialnego z tytułu wpływów podat-

kowych?

— Jeśli są tego typu przypadki, to jakie przynio -

sło to skutki dla rynku pracy?

2.

Eksperci Banku Światowego informują, że re-

alizacja planu redukcji emisji CO

2

o 20% do 2020 r.

podniesie ceny elektryczności w Polsce o 20%.

A to

są bardzo ostrożne szacunki, bo elektrownie 100%

kosztów zakupu uprawnień przerzucą na klientów.

Bank Światowy prognozuje również, że plan redukcji

obniży polski PKB do 2015 r. o 1,4% i podniesie stopę

bezrobocia o 0,5%.

Redukcja emisji o 30% do 2030 r.

obniżyłaby PKB o 1,5% do 2015 r., o kolejne 1,8% do

2020 r., o 0,8% do 2025 r., a w 2030 r. dynamika PKB

byłaby o 0,2% wyższa niż w scenariuszu zakładają-

cym brak zmian.

— W jaki sposób Ministerstwo Gospodarki będzie

przeciwdziałać niekorzystnym trendom powodują-

cym niekonkurencyjność polskich przedsiębiorstw

z powodu opłat klimatycznych, aby nie przenosiły

produkcji poza granice Unii Europejskiej?

— Czy są podejmowane, i jakie, działania, aby ła -

godzić politykę klimatyczną Unii Europejskiej, która

powoduje osłabienie polskiej gospodarki?

3.

Poszukiwanie alternatywnych możliwości ob-

niżenia kosztów prowadzonego biznesu, w tym prze-

noszenie fabryk do krajów, gdzie produkcja jest tań-

sza, jest znane.

Szczególnie atrakcyjne pod tym

względem są rynki Chin, Wietnamu, Tajlandii, Taj-

wanu, chociaż nie tylko Azją są zainteresowani pol-

scy przedsiębiorcy, bowiem przenoszenie produkcji

planowane jest na Ukrainę czy też do Rumunii.

Taka

tendencja jest niebezpieczna dla polskiej gospodarki.

Odpływ kapitału inwestycyjnego i produkcyjnego

poza granice Polski prowadzi do zubożenia państwa

i wzrostu bezrobocia.

— Czy Ministerstwo Gospodarki, otrzymując in -

formację o tego typu planach, podejmuje interwencje

mające na celu nakłonienie do pozostawienia ﬁrm

w Polsce i czy są tego efekty oraz czy w tym kierunku

będą podejmowane, i jakie, działania?

4.

W grudniu 2008 r. ministrowie państw UE

uzgodnili, że od 2013 r. wszyscy producenci energii

161

UE będą musieli zapłacić za pozwolenia na emisję

każdej tony dwutlenku węgla – głównego gazu obcią-

żanego winą za zmiany klimatu.

Dlatego ceny energii

w Polsce będą musiały znacznie wzrosnąć.

Z prognoz

wynika, że koszt energii w naszym kraju w 2015 r.

wyniesie 84 euro za 1 MWh i będzie o 7% wyższy niż

w Hiszpanii i o 20% wyższy niż w Holandii i Belgii.

W tym czasie we Francji, gdzie dominują bardziej

ekologiczne elektrownie, cena 1 MWh prądu wynosić

będzie tylko 60 euro i będzie o 29% niższa niż w Pol-

sce.

W kolejnych latach różnica poziomu cen energii

się powiększać.

Z szacunków forum wynika, że do

2020 r. cena 1 MWh wzrośnie w Polsce do 104 euro

i będzie wyższa o 8 euro niż w Niemczech i o 24 euro

niż w Belgii.

Ceny prądu we Francji będą aż o 1/3 niż-

sze niż Polsce.

Wysokie ceny energii wpłyną negatywnie na kon-

kurencyjność polskiego przemysłu, co w rezultacie

może doprowadzić do zamykania zakładów w naszym

kraju i przenoszenia produkcji w inne części świata,

gdzie nie obowiązują tak restrykcyjne przepisy doty-

czące emisji CO

2

.

Nie można wykluczyć przenoszenia

produkcji do krajów Unii Europejskiej, gdzie ceny

energii będą zdecydowanie niższe niż Polsce.

— Czy Ministerstwo Gospodarki planuje podjęcie

działań osłonowych dla polskiego przemysłu w celu

przeciwdziałania wysokiemu wzrostowi cen energii,

w postaci systemu rekompensat ﬁnansowychdlanaj-

bardziej energochłonnych gałęzi przemysłu?

— Czy możliwe jest, zdaniem Ministerstwa Go -

spodarki, zwolnienie z podatku akcyzowego energii

elektrycznej zużywanej w procesach elektrolitycz-

nych, metalurgicznych, mineralogicznych i redukcji

chemicznej oraz jego obniżenie do poziomu 0,5 €/MWh

dla pozostałych zastosowań, o co postulują najwięksi

odbiorcy energii elektrycznej?

5.

Do branż, które będą w najtrudniejszej sytuacji,

jeśli chodzi o skutki polityki klimatycznej, należą:

chemia, hutnictwo, górnictwo, przemysł cementowy.

Dla każdej z nich zużycie energii elektrycznej i kosz-

ty jej zakupu mają bezpośredni wpływ na opłacalność

produkcji.

Według informacji prasowych Minister-

stwo Gospodarki skierowało do największych ﬁrm

zużywających najwięcej energii elektrycznej ankietę

dotyczącą planów ewentualnego przeniesienia pro-

dukcji do krajów, gdzie nie ma limitów emisji CO

2

.

Jak z tego wynika, wydaje się, że Ministerstwo Go-

spodarki sytuację ocenia jako poważne zagrożenie

dla naszego kraju.

— Do jakich ﬁrmskierowanoankiety,jakoprze -

widywanych przez Ministerstwo Gospodarki, z moż-

liwością przeniesienia produkcji poza Polskę?

— Jakie są wyniki uzyskane z ﬁrm,doktórych

skierowano ankietę, dla polskiej gospodarki i ile ﬁrm

zamierza przenieść produkcję poza granice naszego

kraju i w jakim czasie?

— Ile miejsc pracy mogłoby być zagrożonych, gdy -

by doszło do przeniesienia?

— Jak ewentualne przeniesienie działalności

przemysłowej wpłynęłoby na dochody budżetu pań-

stwa oraz budżety jednostek samorządu terytorial-

nego z tytułu uszczupleń podatków lokalnych oraz

udziałów w podatkach Skarbu Państwa?

Z poważaniem

Poseł Andrzej Kania

Warszawa, dnia 8 maja 2012 r.

(nr 4700)

do ministra pracy i polityki społecznej

osób niepełnosprawnych na rynku pracy

mającej prowadzić do zwiększenia

zatrudnienia osób niepełnosprawnych

Państwowego Funduszu Rehabilitacji

na aktywne wspieranie rynku pracy

Szanowny Panie Ministrze!

Składam interpela-

cję do Pana Ministra w sprawie poprawy sytuacji

pełnosprawnych oraz działań mających na celu

rynku pracy.

Prawa osób niepełnosprawnych gwarantowane są

zapisy dotyczące prawa do niedyskryminacji, stano-

kolwiek przyczyny.

Ustawa zasadnicza nakłada też

gólnej opieki zdrowotnej osobom niepełnosprawnym,

czeniu egzystencji, przysposobieniu do pracy oraz

komunikacji społecznej.

Jednakże osoby niepełno-

sprawne stanowią grupę zróżnicowaną pod wzglę-

dem stopnia i rodzaju niepełnosprawności, co powo-

duje konieczność zróżnicowania i indywidualizowa-

nia pomocy adresowanej do tych osób.

Osoby niepeł-

nosprawne są statystycznie gorzej wykształcone,

przejawiają niższą aktywność zawodową i w konse-

kwencji dotyka je zjawisko ubóstwa i wykluczenia

społecznego.

Nierówność szans na starcie drogi ży-

ciowej pogłębiona zostaje w dorosłym życiu poprzez

gorsze przygotowanie do życia zawodowego i społecz-

nego, a zła sytuacja na rynku pracy dotyka w pierw-

szej kolejności właśnie te osoby.

Polska, jak również

162

inne cywilizowane kraje, dąży do stworzenia osobom

niepełnosprawnym warunków umożliwiających im

zaspokajanie swoich potrzeb samodzielnie na równi

z innymi obywatelami zarówno przez edukację, jak

i przez aktywizację zawodową w celu stwarzania wa-

runków do wykonywania pracy zawodowej.

Problematyka zatrudnienia osób niepełnospraw-

nych staje się przedmiotem coraz szerszych zaintere-

i parlamentów w całej Europie, bowiem bez pomocy

ze strony państwa osoby niepełnosprawne nie są

w stanie samodzielnie rozwiązać wielu swoich waż-

nych problemów.

Obowiązkiem państwa jest uczynić

wszystko, aby osoby niepełnosprawne czuły się rze-

czywiście, realnie i świadome pełnoprawnymi oby-

watelami naszego kraju.

Należy podejmować wszel-

kie możliwe działania, aby przeciwdziałać dyskrymi-

nacji zarówno społecznej, jak i zawodowej osób nie-

pełnosprawnych.

Dla większości ludzi praca stanowi

podstawowe źródło utrzymania, stając się zarazem

głównym środkiem zaspokajania potrzeb.

W życiu

osoby niepełnosprawnej spełnia ona trzy podstawowe

funkcje:

— dochodową – praca jest podstawowym źródłem

dochodów,

— rehabilitacyjną – przez pracę możliwy jest

szybszy powrót osoby niepełnosprawnej do częściowej

lub pełnej sprawności,

— socjalizacyjną – aktywność zawodowa daje

możliwość kontaktu z innymi ludźmi i zagospodaro-

wania czasu wolnego.

Liczba osób niepełnosprawnych w Polsce wynosi

ok. 3,4 mln, wynika z tego, że 10,7% ludności w wie-

ku 15 lat i więcej ma prawne orzeczenie niepełno-

sprawności.

W 2010 r. biernych zawodowo było 74,1%

osób niepełnosprawnych w wieku produkcyjnym.

– z powodu zniechęcenia bezskutecznością poszuki-

wań.

Dane te zaczerpnięte są z informacji rządu na

temat realizacji w 2010 r. postanowień Karty Praw

Osób Niepełnosprawnych.

Dla 57,6% osób niepełno-

sprawnych w wieku produkcyjnym renta z tytułu

niezdolności do pracy była w 2010 r. głównym źró-

dłem utrzymania, zasiłek dla bezrobotnych, świad-

czenie przedemerytalne i inne świadczenia społeczne

bocia osób niepełnosprawnych w wieku produkcyj-

nym, która w 2007 r. wynosiła 14,1% (rok wcześniej

17,3%), do 2009 r. obniżyła się do poziomu 12,8%,

Karta Praw Osób Niepełnosprawnych uchwalona

przez Sejm w 1997 r. stanowi, że „osoby niepełno-

sprawne, czyli osoby, których sprawność ﬁzyczna,

psychiczna lub umysłowa trwale lub okresowo utrud-

nia, ogranicza lub uniemożliwia życie codzienne, na-

ukę, pracę oraz pełnienie ról społecznych, zgodnie

ta nie ma wiążącej mocy prawnej, zawiera katalog

dziesięciu praw osób niepełnosprawnych, wskazując

kresie szczególnego wsparcia osób niepełnospraw-

nych oraz przeciwdziałania wykluczeniu społeczne-

mu tej grupy obywateli.

Mimo znacznego wzrostu

zatrudnienia wspieranego ze środków publicznych,

subsydiowanego, w ostatnich latach większość osób

go Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych

wynika, iż od grudnia 2010 r. do maja 2011 r. o 13%

spadła liczba osób niepełnosprawnych, na które pra-

codawcy pobierali doﬁnansowanie,narynkuchro-

nionym jest to spadek o 14%.

Ponadto liczba niepeł-

nosprawnych zatrudnionych na otwartym rynku

spadła w tym okresie o 9,3%.

Trzeba zaznaczyć rów-

nież, że aż 176 ﬁrmutraciłostatuslubzrezygnowało

ze statusu zakładu pracy chronionej, a po ostatnich

zmianach prawnych wydaje się pewne, że liczba ta

będzie rosnąć.

W zakładach pracy chronionej, w któ-

rych koncentruje się zatrudnienie osób niepełno-

sprawnych, według danych z października 2011 r.

zatrudnionych było 243,7 tys. osób.

Problem aktywi-

zacji osób niepełnosprawnych na rynku pracy jest

bardzo ważnym elementem przeciwdziałania wyklu-

czeniu społecznemu tych osób oraz dyskryminacji

osób niepełnosprawnych.

1.

Wskaźnik zatrudnienia niepełnosprawnych

w Polsce plasuje nas za większością państw UE.

Z danych Głównego Urzędu Statystycznego wynika,

że tylko co piąty niepełnosprawny w wieku produk-

cyjnym ma pracę.

Jest wiele przyczyn tego zjawiska,

ale jest ono bardzo niepokojące.

Gorzej jest tylko

w Rumunii i Macedonii.

Czy Pan Minister przewidu-

je działania legislacyjne mające na celu sukcesywne

w ciągu najbliższych lat zwiększanie zatrudnienia

osób niepełnosprawnych?

2.

W związku z przeprowadzoną w 2010 r. nowe-

pełnosprawnych wysokość doﬁnansowańodnowego

roku zmieniła się w taki sposób, że będą one zmniej-

szane w przypadku osób z lekkim i umiarkowanym

stopniem niepełnosprawności.

Czy Ministerstwo

czasie podjęcie działań, aby aktywizować zawodowo

osoby niepełnosprawne zaliczone do tej kategorii,

które są w pierwszej kolejności zwalniane z zakładów

pracy chronionej?

163

3.

Obowiązują również dopłaty dla ﬁrmdziałają-

cych na otwartym rynku pracy, czyli takie, które za-

etaty, oraz zatrudniających więcej niż 25 pracowni-

ków, pod warunkiem że osiągają 6-procentowy

wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych.

Fir-

my te otrzymają maksymalnie 70% kwot, które przy-

sługują zakładom pracy chronionej.

Jakie są zasady

przyznawania środków ﬁnansowychdlaﬁrmz otwar-

tego rynku pracy?

Jakie to są środki w stosunku do

zakładów pracy chronionej w ogólnych wydatkach

Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepeł-

nosprawnych?

Czy nie wydaje się celowe, aby zmniej-

szyć lub nawet zlikwidować środki ﬁnansowe dla

ﬁrmzrynkuotwartegonarzeczichprzeznaczenia

dla zakładów pracy chronionej, co mogłoby spowo-

dować większą ich aktywność w pozyskiwaniu do

pracy niepełnosprawnych pracowników?

Działanie

to dałoby także równość konkurencyjną ﬁrmom

działającym na otwartym rynku pracy, nieposiada-

jącym dopłat, a obciążonym składką na PFRON,

tym bardziej że od 2013 r. dopłaty mają zostać wy-

równane, co wydaje się krzywdzące dla zakładów

pracy chronionej, gdyż muszą prowadzić zakładowe

fundusze rehabilitacyjne oraz zapewnić pracowni-

kom pełną opiekę medyczną, co powoduje koszty

nieponoszone przez ﬁrmyzrynkuotwartego.

Czy

w tym zakresie przewiduje Pan Minister podjęcie

inicjatywy legislacyjnej?

4.

Budżet Państwowego Funduszu Rehabilitacji

Osób Niepełnosprawnych wynosi ok. 5 mld zł, doﬁ-

nansowany jest z budżetu państwa kwotą ok. 800

mln zł.

Jak przedstawia się regulowanie ustawowych

obowiązków przez pracodawców na rzecz PFRON?

Jaka jest skala zwolnień z obowiązku składkowego

na rzecz PFRON?

5.

Przygotowany jest przez Ministerstwo Sprawie-

dliwości projekt ustawy deregulacyjnej w zakresie

pracowników ochrony ﬁzycznej.

Obecnie zgodnie

nie osób i mienia wykonywanie wielu czynności

cjalnej licencji.

Resort sprawiedliwości proponuje,

łyby zastąpione przez obowiązek ukończenia kursu

ochrony ﬁzycznej.

Jednakjednocześnienowelizacja

leźć się osoba, która ma orzeczenie o niepełnospraw-

ności lub grupę inwalidzką.

Czy projekt jest konsul-

towany z Ministerstwem Pracy i Polityki Społecznej

i jakie jest zdanie resortu w sprawie projektu, gdyż

wprowadzenie go w życie pozbawiłoby zatrudnienia

wielu niepełnosprawnych, którzy mogą obecnie wy-

konywać niektóre czynności związane z ochroną, do-

zorem lub konwojowaniem, będąc zatrudnionymi

w ﬁrmachochroniarskich?

kryteria dotyczące uzyskania statusu zakładu pracy

chronionej.

Zainteresowane tym ﬁrmybędąmusiały

osiągać wskaźnik zatrudnienia niepełnosprawnych

ze znacznym i umiarkowanym stopniem niepełno-

sprawności.

Ponadto stan zatrudnienia będą też mu-

siały zwiększyć funkcjonujące już zakłady, które

obecnie obowiązują wskaźniki odpowiednio 40%

i 10%.

Będą miały na to czas do 30 czerwca br., co

jest zadaniem bardzo trudnym i wydaje się dzisiaj

zbyt restrykcyjne.

Docierają sygnały, że wiele zakła-

dów pracy chronionej przejdzie na rynek pracy otwar-

ty, zwalniając najmniej wydajnych pracowników,

np. ze schorzeniami specjalnymi, którzy zatrudnie-

nie znajdują w zasadzie tylko na chronionym rynku

pracy.

Czy z tego względu nie należałoby doprowadzić

do zmian legislacyjnych prowadzących do przywró-

cenia stanu prawnego sprzed 1 stycznia br.?

7.

W przygotowywanej strategii dla Polski do roku

2030 według informacji prasowych mają znaleźć się

zapisy dotyczące stopniowej rezygnacji z obecnego

modelu ﬁnansowaniasystemuwspieraniazatrudnie-

nia i rehabilitacji osób z niepełnosprawnością.

Teraz

funkcjonuje on dzięki środkom pochodzącym z obo-

wiązkowych wpłat dokonywanych przez tych praco-

dawców, którzy nie osiągają wymaganego wskaźnika

zatrudnienia niepełnosprawnych.

Finansowanie po-

mocy z wpłat od ﬁrmmiałobybyćsukcesywnieza-

stępowane przez ﬁnansowaniezinnychźródeł,np.

Fun-

duszu Pracy lub podatku akcyzowego.

Propozycje te

wydają się bardzo niekorzystne wobec sytuacji na

rynku pracy oraz ogólnej sytuacji budżetowej nasze-

go kraju.

Czy Ministerstwo Pracy i Polityki Społecz-

nej będzie popierało te zapisy, aby stały się obowią-

zujące?

Czy ministerstwo prowadzi jakiekolwiek pra-

ce zmierzające do zmian sposobu ﬁnansowaniawspo-

magania zatrudniania osób niepełnosprawnych?

Jeśli

tak, to w jakim kierunku mają iść ewentualne pro-

ponowane zmiany lub jakie planuje się zmiany w do-

tychczasowym modelu ﬁnansowaniapozazmniejsza-

niem środków na cele wspomagania rynku pracy

niepełnosprawnych?

8.

W tegorocznym budżecie kancelarii premiera

ﬁgurujekwota450tys.złskładki,jakąKPRMmusi

wpłacić do PFRON, bo zatrudnia za mało osób nie-

pełnosprawnych.

Z tego samego powodu 134 tys. zł

wpłaciła na rzecz PFRON w 2011 r.

Kancelaria Pre-

zydenta RP.

Na posiedzeniu sejmowych komisji oma-

wiających budżet na rok 2012 przekazano informa-

cję, iż urzędy centralne nie zatrudniają wymaganych

prawem ilości osób niepełnosprawnych na tyle, aby

nie wpłacać składek na rzecz PFRON, z wyjątkiem

Kancelarii Senatu i Krajowego Biura Wyborczego.

Dotyczy to także kierowanego przez Pana Ministra

resortu, przy którym funkcjonuje pełnomocnik rządu

ds. osób niepełnosprawnych.

Mimo przyjęcia w 2011 r.

przepisów gwarantujących pierwszeństwo zatrudnia-

nia w służbie cywilnej osób niepełnosprawnych dzia-

łania są niewystarczające i, jak się wydaje, zbyt mało

aktywne.

Czy kierowany przez Pana Ministra resort

podejmie aktywne działania, i jakie planuje, aby zwięk-

szać zatrudnienie osób niepełnosprawnych w urzę-

164

dach centralnych oraz w jednostkach samorządu te-

rytorialnego, gdyż taka sytuacja jest równie niepo-

kojąca?

Trudno zachęcać zapewne przedsiębiorców

do zwiększania zatrudnienia osób niepełnospraw-

nych, gdy urzędy nie mogą się same tym pochwalić.

Z poważaniem

Poseł Andrzej Kania

(nr 4701)

do ministra transportu,

System elektronicznego poboru opłat viaTOLL

działa w naszym kraju od 1 lipca 2011 r.

Od 1 czerw-

ca 2012 r. na wybranych drogach system ma objąć

także samochody o DMC (dopuszczalnej masie cał-

kowitej) mniejszej niż 3,5 t.

Jak donoszą media, po-

czątkowo ma się to odbywać na zasadzie dobrowol-

ności.

Uważam, że sprawa ta wymaga kilku wyja-

śnień, ponieważ zgłaszają się do mnie lokalni przed-

siębiorcy z wątpliwościami, czy nie odbije się to na

ruchu turystycznym, a co za tym idzie, na przycho-

dach lokalnej społeczności.

System viaTOLL, mimo początkowych trudności,

funkcjonuje obecnie w miarę sprawnie.

Przychód

z tego źródła został założony na poziomie 1,1 mld zł

w tym roku.

Dziennie do budżetu wpływa ok. 2 mln zł

z tej opłaty.

Mimo przeniesienia się części transportu

na drogi alternatywne, większość tranzytu jest re-

alizowana po starych szlakach, co skutkuje wyżej

wymienionymi wpływami.

Jednak tworząc system

poboru opłat, zapowiadano, że objęte zostaną nim

także samochody osobowe, co powoli jest wprowadza-

ne.

Początkowo, jak rozumiem, system, który obejmie

samochody osobowe, ma funkcjonować na wybra-

nych, płatnych odcinkach autostrad.

Jednak obecnie

funkcjonujący system viaTOLL obejmuje nie tylko

autostrady, lecz także drogi krajowe.

Pojawia się in-

teresująca kwestia, jak szybko obszar działania sy-

temu viaTOLL dla samochodów osobowych będzie

rozszerzany.

Reprezentuję region w znacznej mierze turystycz-

ny.

Turyści z całej Polski stanowią znaczące źródło

przychodu dla wielu mieszkańców.

W chwili obecnej

większość turystów dociera – czy to do Krynicy, czy

do Zakopanego lub Szczawnicy – własnym samocho-

dem.

Dodatkowe koszty związane z dojazdem mogą

spowodować zmiany w przepływach turystycznych

w regionie.

Wielu z turystów może wybrać inne de-

stynacje, zniechęconych dodatkowymi kosztami.

Wprowadzenie opłat na A4 od granicy z Niemcami

może spowodować wzrost kosztu dojazdu do połu-

dniowej Małopolski dla mieszkańców Dolnego Śląska

nawet o kilkaset złotych.

Przynajmniej takie wylicze-

nie pojawiło się w doniesieniach medialnych.

Czy jest przygotowany kalendarz wprowadzania

elektronicznego poboru opłat dla samochodów oso-

bowych?

Czy i kiedy zostaną taką opłatą dla pojaz-

dów o masie poniżej 3,5 t objęte pozostałe drogi kra-

jowe?

Jakie wstępnie stawki opłat planuje przyjąć resort

i jakie będą przyjęte zasady ich naliczania?

Czy staw-

ki będą zależne od typu drogi?

Czy też dla każdego

odcinka będą one odmienne?

Z wyrazami szacunku

Poseł Andrzej Gut-Mostowy

Nowy Targ, dnia 7 maja 2012 r.

Interpelacja

(nr 4702)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

W przeciągu kilku

ostatnich tygodni przez kraj przetoczyła się dyskusja

na temat dalszego funkcjonowania Polskich Kolei

Państwowych, jak i przeprowadzanych przez nią prac

modernizacyjnych.

Odbiła się ona także szerokim

echem w regionie, który reprezentuję, czego rezulta-

tem były liczne pytania od mieszkańców, dotyczące

dalszych zamiarów PKP.

Dlatego czuję się zobowią-

zany po raz kolejny zwrócić Pana uwagę na koniecz-

ność przebudowy i modernizacji linii kolejowych

w południowej Małopolsce.

Sprawny transport jest podstawą rozwoju.

Nieste-

ty rozwój południowej Małopolski utrudniony jest

m.in. z powodu trudności komunikacyjnych.

Spowo-

dowane jest to zarówno zaniedbaniami z lat poprzed-

nich, jak i czynnikami obiektywnymi, jak ukształto-

wanie terenu.

Jednak pomimo tego istnieje szereg

możliwości poprawienia dostępności komunikacyjnej

kluczowych miejscowości w regionie.

Chodzi o plano-

wany od lat łącznik Podłęże – Piekiełko, którego re-

alizacja jest cały czas odkładana.

Wykonanie tego łącznika wydaje się kluczowe

dla całego regionu.

Czas dojazdu z Nowego Sącza do

Krakowa skróciłby się z niemal 3 godzin do godziny,

a z Zakopanego do Krakowa – z prawie 4 godzin do

zaledwie 1,5 godziny.

Zmieniłoby to w sposób nieba-

165

gatelny oblicze regionu.

Centrum rozwoju, jakim dla

regionu jest Kraków, stałoby się łatwo dostępne.

Tu-

ryści dojeżdżający zarówno do Zakopanego, jak i do

Krynicy docieraliby do celu o ponad 2 godziny szyb-

ciej, co z pewnością odbiłoby się na ruchu turystycz-

nym.

Dodatkowo sama inwestycja, można przypusz-

czać, dość szybko zaczęłaby się zwracać.

W tym re-

gionie PKP przegrywa obecnie z transportem koło-

wym.

Jest to zrozumiałe ze względu na całkowicie

odbiegające od rzeczywistości czasy przejazdów.

Dla-

czego pasażer ma się męczyć 4 godziny w pociągu,

jeśli za 2 godziny będzie u celu autobusem?

Skrócenie

czasu dojazdu spowoduje odwrócenie negatywnej ten-

dencji odpływu pasażerów z kolei, przynajmniej

w Małopolsce.

Jak ważny jest to odcinek nie tylko dla Małopolski

i Polski, ale dla całej Europy, może świadczyć przy-

jęcie przez Komisję Europejską w zeszłym roku mo-

dyﬁkacji sieci europejskich korytarzy transporto-

wych (TEN-T) i włączenie w jej skład odcinka Kra-

państwa.

Wzmiankowany odcinek jest kluczowy dla

korytarza północ-południe.

Stało się to możliwe dzię-

ki wspólnym działaniom władz Małopolski i rządu

RP.

W marcu Komisja Europejska podjęła decyzję

o przyznaniu 106 mln euro na inwestycje kolejowe.

Komisja chce przeznaczyć te pieniądze na projekty,

które nie tylko będą miały pozytywny wpływ na ży-

cie obywateli, lecz także poszerzą potencjał infra-

strukturalny Unii na najbliższe lata.

Oba te warun-

ki spełnia budowa łącznika Podłęże – Piekiełko i mo-

dernizacja linii kolejowej Kraków – Nowy Sącz.

Czy byłoby możliwe już teraz rozpoczęcie przy-

najmniej prac projektowych bądź przygotowawczych

na tym odcinku?

Można by do tego wykorzystać fun-

dusze europejskie, z których wykorzystaniem ma

problem PKP?

Czy resort infrastruktury podtrzymuje swoje po-

parcie dla włączenia tego odcinka do sieci TEN-T

i umieszczenia go wśród projektów, które będą ﬁnan-

sowane przez UE w ramach rozbudowy tej sieci, tak

by jego realizacja była możliwa w jak najkrótszym

czasie?

Z wyrazami szacunku

Poseł Andrzej Gut-Mostowy

(nr 4703)

do ministra środowiska

w sprawie hałdy odpadów

Szanowny Panie Ministrze!

W wyniku likwidacji

przedsiębiorstwa państwowego Huta Siechnice na

terenie strefy zewnętrznej ochrony ujęć wody pitnej

dla Wrocławia pozostała hałda odpadów poproduk-

cyjnych.

W 1992 r. wojewoda wrocławski wydał decyzję ze-

zwalającą na pozostawienie tej hałdy na terenie stre-

fy zewnętrznej ochrony ujęć wody pitnej dla Wrocła-

wia pod warunkiem utworzenia i utrzymywania

w należytym stanie zewnętrznej warstwy rekultywa-

cyjnej składowiska, porośniętej zielenią.

W 1995 r.

likwidator przedsiębiorstwa sprzedał teren, zabudo-

wania i działkę z hałdą nowo utworzonej przez osoby

ﬁzycznespółceakcyjnejGurex.

Odczasunabyciate-

renu, na którym zlokalizowana jest hałda, przez pry-

watnego przedsiębiorcę podlegała ona nieustannej

dewastacji przez ludzi poszukujących części zdepono-

wanych na hałdzie odpadów poprodukcyjnych, które

można było sprzedać do huty przetapiającej odpad

w celu odzyskania żelazochromu.

Wydana w 2001 r.

decyzja administracyjna starosty wrocławskiego na-

kazująca właścicielowi terenu natychmiastowe za-

bezpieczenie hałdy przed dostępem osób trzecich

(w terminie 30 dni) i odtworzenie warstwy rekulty-

wacyjnej hałdy, choć ostateczna i prawomocna, nie

została wykonana.

Z uwagi na stopień zdewastowa-

nia warstwy ochronnej wierzchowiny i zboczy hałdy

odpadów pohutniczych zlikwidowanej Huty Siechni-

ce istnieje zagrożenie zanieczyszczenia gleb i wód

podziemnych, w tym terenów wodonośnych dla mia-

sta Wrocław.

Odpowiadając na interpelację pana posła Dawida

Jackiewicza w grudniu 2009 r. główny inspektor

ochrony środowiska zapewniał, że Wojewódzki In-

spektorat Ochrony Środowiska we Wrocławiu od wie-

lu lat monitoruje jakość wód podziemnych i gleb na

terenach wodonośnych Wrocławia, także w pobliżu

hałdy Huty Siechnice oraz, że wyniki badań monito-

ringowych uzasadniają podejrzenia o popełnieniu

przestępstwa przeciwko środowisku.

Z dokonanej przez Wojewódzki Inspektorat Ochro-

ny Środowiska we Wrocławiu oceny jakości wód pod-

ziemnych na obszarach uprzemysłowionych, narażo-

nych na oddziaływanie punktowych źródeł zanie-

czyszczeń w woj. dolnośląskim w 2010 r. wynika na-

tomiast, że w badanych piezometrach stwierdzono:

— wody niezadowalającej jakości (klasa IV), po -

dobnie jak w poprzednich latach.

W 2010 r. zadecy-

dowało o tym przekroczenie dopuszczalnych stężeń

jonu amonowego w klasie IV oraz manganu i żelaza

w klasie V,

166

— wody zadowalającej jakości (klasa III).

O takiej

klasyﬁkacjizadecydowałostężeniemanganuwkla-

sie III oraz jonu amonowego i żelaza w klasie IV.

W porównaniu do poprzedniego roku nastąpiło po-

lepszenie jakości wód w tym piezometrze z klasy IV

do klasy III,

— wody niezadowalającej jakości (klasa IV),

podobnie jak w poprzednim roku.

O takiej klasy-

fikacji zadecydowało stężenie manganu i żelaza

w klasie V,

dobnie jak w poprzednim roku.

Zadecydowało o tym

stężenie żelaza w klasie IV oraz jonu amonowego

i manganu w klasie V.

W grudniu 2009 r. główny inspektor ochrony śro-

dowiska, odpowiadając na interpelację pana posła

Dawida Jackiewicza, stwierdził, że „hałda Huty

Siechnice w Siechnicach została objęta programem

dotyczącym likwidacji bomb ekologicznych i może

być wsparta ﬁnansowozgodniezustalonymiprogra-

mami priorytetowymi Narodowego Funduszu Ochro-

nia nr 10: Program dla przedsięwzięć w zakresie

mi, w tym niebezpiecznymi odpadami medycznymi

i weterynaryjnymi”.

Również w grudniu 2009 r. w lo-

kalnych mediach pojawiła się informacja, że właści-

ciel terenu, na którym zlokalizowana jest hałda, po-

informował, że nie opłaca się odzyskiwanie rzadkie-

go metalu, w związku z czym hałda zostanie przero-

biona na kruszywo do budowy dróg.

Hałda miała

zniknąć w ciągu kilku miesięcy.

Choć od tego czasu

minęły ponad 2 lata hałda nadal istnieje i pozostaje

niezabezpieczona, stając się zagrożeniem dla środo-

wiska i zdrowia mieszkańców.

Podlega także dalszej

dewastacji.

1.

Czy prowadzony jest regularny monitoring sta-

nu zanieczyszczenia gleby i wód gruntowych na te-

renach wodonośnych Wrocławia, także w pobliżu

hałdy Huty Siechnice i czy wyniki tych badań nie

uzasadniają podejrzenia, że składowanie odpadów

w takich warunkach może zagrozić życiu, zdrowiu

wody czy gleby, a zatem, czy składowanie odpadów

poprodukcyjnych w tych warunkach nie wyczerpuje

znamion przestępstwa z art. 183 Kodeksu karnego?

2.

Czy znane są Panu Ministrowi plany w stosun-

ku do hałdy odpadów po zlikwidowanej Hucie Siech-

nice?

3.

Czy zostanie ona objęta programem likwi-

dacji?

4.

Czy budowa południowej obwodnicy Wrocławia

nie naruszy hałdy i nie spowoduje niekorzystnych

zjawisk?

Poseł Jacek Świat

Wrocław, dnia 10 maja 2012 r.

Interpelacja

(nr 4704)

do ministra transportu,

ulg komunikacyjnych przysługujących

ustawowo osobom niewidomym

Szanowny Panie Ministrze!

Zgodnie z ustawą

o transporcie drogowym osoby niewidome mają pra-

wo do korzystania z ulgowych przejazdów w trans-

porcie zbiorowym.

Warto dodać, iż wysokość ulg dla

niewidomych w transporcie publicznym zależy od

stopnia niepełnosprawności, wynoszą one odpowied-

nio 37%, 51%, 78% lub 93%.

Jak informują członkowie Polskiego Związku Nie-

widomych, prywatni przewoźnicy, którzy świadczą

usługi w transporcie zbiorowym, pomimo obowiązu-

jącego prawa nie stosują się do niego.

Podkreślają oni,

iż aby osoba niewidoma mogła skorzystać z usługi,

zmuszona jest zrezygnować częściowo lub w całości

z należnej jej ulgi.

Dodają, iż problem tkwi również

w braku edukacji pracowników ﬁrmprzewozowych

oraz ich pracodawców na temat obowiązujących prze-

pisów prawnych.

Warto podkreślić również, iż prawo

nie przewiduje kar ﬁnansowychczysankcjikarnych

za nierespektowanie ww. ulg.

Ponadto członkowie

Polskiego Związku Niewidomych zaznaczają, iż pro-

blem ten występuje na obszarze całego kraju.

nisterstwo zamierza podjąć w sprawie wyegzekwo-

wania ulg komunikacyjnych przysługujących usta-

wowo osobom niewidomym?

Z poważaniem

Poseł Maciej Orzechowski

(nr 4705)

do ministra pracy i polityki społecznej

wych obejmujących: imię i nazwisko, imiona rodziców,

167

datę urodzenia, miejsce zamieszkania, wykształcenie

czy też przebieg dotychczasowego zatrudnienia.

Jak informują jednak przedsiębiorcy, zakres tych

informacji jest bardzo zawężony i nie obejmuje tych,

które mają kluczowe znaczenie dla wielu specyﬁcz-

nych branż.

Podkreślają, iż ograniczenie możliwości

przetwarzania danych o niekaralności może być

szkodliwe z punktu widzenia interesu ﬁrmy,anawet

klienta/konsumenta.

Ich zdaniem dostęp do takich

danych ma kluczowe znaczenie dla ﬁrmdziałających

m.in. na rynku ﬁnansowym.

Przedsiębiorcytwier-

dzą, iż wiedza o ewentualnym konﬂikciezprawem,

w jaki mógł wejść pracownik, może mieć istotne zna-

czenie dla jakości świadczonych usług, dla bezpie-

czeństwa klientów czy też bezpieczeństwa pozosta-

łych pracowników ﬁrmy.

nisterstwo zamierza rozszerzyć obecny zakres do-

stępu pracodawcy do informacji dotyczących nieka-

ralności?

Z poważaniem

Poseł Maciej Orzechowski

(nr 4706)

do ministra transportu,

w sprawie reorganizacji powiatowych

jednostek nadzoru budowlanego

Szanowny Panie Ministrze!

Utworzone z dniem

1 stycznia 1999 r. organy nadzoru budowlanego: po-

wiatowy i wojewódzki inspektor nadzoru budowla-

nego działają w ramach zespolonej administracji

publicznej.

Warto podkreślić, iż powiatowy inspek-

tor nadzoru budowlanego jest samodzielnym orga-

nem nadzoru budowlanego.

Na szczeblu wojewódz-

kim organem nadzoru budowlanego jest wojewoda,

lecz może on działać wyłącznie przy pomocy woje-

wódzkiego inspektora nadzoru budowlanego.

Pra-

cownicy powiatowych inspektoratów nadzoru bu-

dowlanego odgrywają dużą rolę w strukturach po-

wiatowych zespołów reagowania kryzysowego ma-

jących na celu zapobieganie, ograniczanie i usuwa-

nie klęsk żywiołowych.

Obecnie dzięki usytuowaniu

ich w powiatach w momencie występującej katastro-

fy budowlanej są w stanie natychmiast podejmować

właściwe działania.

Zgodnie z przeprowadzonym raportem NIK aktu-

alnym problemem powiatowych jednostek nadzoru

budowlanego są braki kadrowe.

Jak informuje wiel-

kopolski wojewódzki inspektor nadzoru budowlane-

go, sytuacja ta przekłada się na efekty pracy tych

placówek.

Duża liczba zadań i niedostateczna liczba

pracowników sprawia, że służby nadzoru muszą czę-

sto wybierać pomiędzy poszczególnymi zadaniami.

Mając na uwadze sygnalizowane przez NIK pro-

blemy inspektoratów oraz sygnały zaniepokojenia ze

strony samorządowców dotyczące reorganizacji po-

wiatowych inspektoratów nadzoru budowlanego, zwra-

stwo zamierza wprowadzić w powiatowych jednost-

kach nadzoru budowlanego?

2.

Czy powiatowe inspektoraty nadzoru budowla-

nego zostaną wzmocnione kadrowo?

Z poważaniem

Poseł Maciej Orzechowski

(nr 4707)

do ministra sportu i turystyki

Aktywność ﬁzycznaosóbniepełnosprawnychto

ogromne wyzwanie zarówno dla nich, jak i opieku-

nów, trenerów oraz klubów sportowych, które wspie-

rają i umożliwiają realizowanie pasji osobom z dys-

funkcjami.

Zwieńczeniem tych wysiłków bardzo czę-

sto jest udział w różnego rodzaju zawodach i para-

olimpiadach.

Poziom ﬁnansowaniaprzedsięwzięćsportowych

wzrasta.

Trudno jednak dostrzec podobną tendencję

w przypadku wspierania dyscyplin, które uprawiają

osoby niepełnosprawne.

Zdaniem rodziców przezna-

czone przez ministerstwo sportu środki nie pokryją

kosztów związanych z niezbędną i minimalną orga-

nizacją treningów oraz udziału w zawodach, jeśli

mimo problemów ﬁnansowychtegoroczneedycjesię

odbędą.

W opinii Polskiego Związku Osób Niepełno-

sprawnych zagrożone są zawody rangi mistrzostw

polski, m.in. w tańcu na wózkach, w pływaniu nie-

pełnosprawnych, juniorów i juniorów młodszych

w pływaniu niepełnosprawnych.

pujące pytania:

1.

Jakie zmiany zaszły w zakresie ﬁnansowania

sportu osób niepełnosprawnych?

2.

Jakie wskaźniki zdecydowały o zmniejszeniu

doﬁnansowaniawłaśniewzakresiesportuosóbnie-

pełnosprawnych?

168

ningów oraz rozwijanie sportowego potencjału osób

niepełnosprawnych spadnie, a co za tym idzie, ich ak-

tywność ﬁzycznaulegnieznacznemuzmniejszeniu?

Poseł Teresa Piotrowska

Warszawa, dnia 24 kwietnia 2012 r.

(nr 4708)

do ministra skarbu państwa

Zakłady Chemiczne Zachem SA to jedne z najbar-

dziej znanych zakładów w regionie kujawsko-pomor-

skim i jeden z symboli Bydgoszczy.

Mają ponad

60-letnie doświadczenie w branży.

Do 1992 r. prowa-

dziły równolegle produkcję specjalną oraz cywilną.

Później Zachem zajmował się, po podziale na dwa

przedsiębiorstwa, wyłącznie produkcją cywilną.

Do

2006 r. pozostawał ﬁrmąpaństwową.

Wgrudniu2006r.

większościowy pakiet udziałów kupił Ciech SA.

Od tego czasu Zachem przeszedł głęboką restruk-

turyzację we wszystkich obszarach działania – orga-

nizacyjną, własnościową, majątkową i personalną.

Spowodowana była z jednej strony kryzysem, który

dotknął rynek globalny, jak i wewnętrznymi potrze-

bami.

W prace restrukturyzacyjne zaangażowani

byli pracownicy spółki, opracowując plany zmian

i realizując je pod nadzorem właścicielskim lub bio-

rąc udział w działaniach wspólnych z Ciechem oraz

wyspecjalizowanymi ﬁrmamizewnętrznymi.

Wre-

zultacie w latach 2009–2011 zmniejszyło się zatrud-

nienie z 1170 do 787 osób, a realizacja planu restruk-

turyzacji przyniosła spółce ok. 75 mln zł.

Zachem

jednocześnie z restrukturyzacją prowadzi prace roz-

wojowe i wdraża lub testuje nowe technologie, które

mają poprawić jakość i efektywność dotychczasowych

głównych produkcji.

Spółka od kilkudziesięciu lat jest jedynym w Pol-

sce wytwórcą takich półproduktów chemicznych jak

toluenodiizocyjanian (TDI) i epichlorohydryna (EPI),

które oferowane są na rynkach światowych.

Pierw-

szy jest stosowany głównie do produkcji pianek poli-

uretanowych (przemysł meblowy), drugi – do produk-

cji żywic epoksydowych (przemysł budowlany).

W jed-

nym i drugim wypadku konkuruje z największymi

ﬁrmami chemicznymi na świecie.

Zachem posiada

autorskie technologie na oba produkty, które syste-

matycznie modernizuje.

Posiada instalację doświad-

czalną i prowadzi badania nad najnowocześniejszą

technologią produkcji TDI z wykorzystaniem środ-

ków Narodowego Centrum Badań i Rozwoju.

Efekty

badań będą znane jeszcze w 2012 r.

Do tej pory taką

technologię z zastosowaniem w skali przemysłowej

posiada tylko niemiecki lider w tym segmencie ryn-

ku.

Znacznie dalej zaawansowany jest projekt wy-

miany technologii produkcji EPI.

Finalizowana jest

budowa nowej instalacji i jej rozruch przewidziany

jest na czerwiec tego roku.

Opatentowana technolo-

gia jest owocem współpracy z Instytutem Ciężkiej

Syntezy Organicznej i udziału unijnych środków.

Te

dwa projekty wyceniane są na ponad 100 mln zł.

Również z udziałem środków unijnych Zachem wy-

konuje duży projekt związany z ochroną środowiska

(porządkowanie gospodarki wodno-ściekowej).

Zachem jest w tej chwili niekonkurencyjny na

światowych rynkach, prowadząc produkcje z wyko-

rzystaniem dotychczasowych technologii.

Nie wy-

trzymują one próby czasu i należałoby obie produkcje

zamknąć, gdyby nie zmienił się sposób ich prowadze-

nia.

Nowa technologia produkcji TDI, tzw. gazowa,

oraz nowa technologia produkcji EPI, tzw. GTE,

z wyjściowym surowcem w postaci biogliceryny, dają

prawo do trwania przy tych instalacjach produkcyj-

nych w Bydgoszczy.

Obie technologie zmieniają za-

sadniczo parametry kosztowe oraz dodają zyski eko-

logiczne, co uzasadnia starania Zachemu o kredyt

czasu na uruchomienie produkcji z ich wykorzysta-

niem. Spółka potrzebuje racjonalnego wsparcia, bo

boryka się z problemami ekonomicznymi i ogromnym

naciskiem konkurencji, która z zadowoleniem przy-

jęłaby wyeliminowanie jednego z długoletnich, ale

policzalnych w świecie producentów.

Zachem może

istnieć jako dochodowa, duża ﬁrmaprodukcyjna,ale

potrzebuje na dokończenie swojego programu rozwo-

jowego (nowe technologie i instalacje) kredytu czasu.

Potrzebuje też inwestora, który będzie zainteresowa-

ny produkcją chemiczną i jej rozwojem w Bydgoszczy.

Spółka zachowała potencjał intelektualny i ma do-

świadczoną załogę w prowadzeniu skomplikowanych

procesów chemicznych.

Nowy inwestor może też li-

czyć na determinację pracowników, którzy od kilku

lat walczą o poprawę sytuacji i cierpliwie znoszą

wszelkie z tym związane niedogodności.

Zachem przechodził różne koleje losu przez dzie-

sięciolecia.

Od wspomnianej produkcji materiałów

wybuchowych, po przeorientowanie się na produkcje

cywilne aż do prywatyzacji w 2006 r. i wejście do

Grupy Chemicznej Ciech.

Ze swoim właścicielem pro-

wadził już wcześniej wspólne interesy, od wielu lat

sprzedając za pośrednictwem Ciechu najważniejsze

produkty na całym świecie.

W Bydgoszczy zajmował

zawsze ważne miejsce.

Był jedną z największych ﬁrm

pod każdym względem: potencjału produkcyjnego,

obrotów, zatrudnienia i oddziaływania tym samym

na region.

Już w roku 1953 pracowało w ﬁrmieponad

4400 osób, by osiągnąć szczytowe zatrudnienie 7278

pracowników w 1976 r.

Dodając do tego kooperantów

i wszelkie ﬁrmywspółpracującebezpośrednioipo-

średnio z Zachemem, można wyobrazić sobie, jak za-

kłady ważyły na kondycji Bydgoszczy i okolic.

Od

początku była to kolebka dla inżynierów chemików,

którzy ściągali do fabryki z całej Polski.

Lokalna

uczelnia techniczna kształciła kadry specjalnie dla

169

Zachemu.

Zakłady chemiczne dzisiaj zatrudniają po-

nad 770 osób, a obroty są na poziomie przekraczają-

cym 800 mln zł.

W wyniku procesów restrukturyza-

cyjnych i zmian w organizacji, poczynając już od 1992 r.,

większość funkcji pomocniczych przy produkcji wy-

dzielona została do zewnętrznego otoczenia, a wyspe-

cjalizowane spółki znalazły nabywców i prowadzą

autonomiczną działalność.

Z części dawnych terenów

Zachemu utworzono poza tym w 2004 r.

Bydgoski

Park Przemysłowo-Technologiczny, który w ostat-

nich latach dynamicznie rozwija się i przyciąga no-

wych inwestorów.

W Zachemie pozostały natomiast

instalacje produkcyjne, gospodarka wodna i ścieko-

wa, energetyka, zaplecze badawcze i szeroko rozu-

miana administracja.

Z obawy, by nie podzielił losu

znanych w przeszłości bydgoskich ﬁrm,któreprze-

padły w zawierusze przemian gospodarczych i poli-

tycznych lat 90., takich jak Eltra, Kobra czy Romet,

wnosimy o poparcie dla Zakładów Chemicznych Za-

chem SA.

W stabilnej mimo wszystko gospodarce,

porównując ją ze schyłkiem lat 90., Zachem w obliczu

kryzysu, ale z wytyczonym planem naprawy, powi-

nien mieć szansę na przetrwanie.

Wystarczy odwołać

się do przykładu amerykańskiego i niedawnego kry-

zysu ich narodowego koncernu samochodowego.

Dzi-

siaj, po bezprecedensowym zaangażowaniu rządu,

jest ponownie liderem w swoim segmencie rynku.

Taka troskliwość o własną gospodarkę i jej najważ-

niejsze elementy – przedsiębiorstwa – przy ekono-

micznym uzasadnieniu jest racjonalna i pożądana.

Oczekuje jej również Zachem, zasługuje na nią i ma

prawo poprosić o nią.

pujące pytanie: Czy rozważa Pan Minister wsparcie

w jakimkolwiek zakresie dla Zakładów Chemicznych

Zachem SA?

Poseł Teresa Piotrowska

oraz grupa posłów

(nr 4709)

do ministra zdrowia

Szanowny Panie Ministrze!

Pan Minister w roz-

porządzeniu wydanym dnia 6 lutego 2012 r. w spra-

wie przeprowadzenia konkursu na niektóre stanowi-

przedsiębiorcą w konkursie na stanowisko kierowni-

ka podmiotu leczniczego pominął przedstawicieli

okręgowej rady pielęgniarek i położnych.

Wydaje się, że przepisy spowodują, że wybór kan-

dydata na stanowisko kierownicze powierzany będzie

kierownictwu podmiotu leczniczego, czyli postępo-

wania konkursowe mogą być pozbawione sensu.

Uprzy-

wilejowana pozycja kierownika podmiotu lecznicze-

go, zdecydowana przewaga głosów w komisji konkur-

sowej może zatem prowadzić do sytuacji wyboru

w sposób niedemokratyczny.

Środowisko pielęgnia-

rek i położnych czuje się zlekceważone wprowadze-

niem takich zapisów i wobec powyższego proszę

o odpowiedź na pytania:

Czy treść rozporządzenia była konsultowana ze

środowiskiem pielęgniarek i położnych?

Czy zapisy tego rozporządzenia będą zmienione,

by nie rodziły podejrzeń o podważaniu zasad samo-

rządności zawodowej pielęgniarek i położnych?

Pozostaję z szacunkiem

Poseł Agnieszka Kołacz-Leszczyńska

Wałbrzych, dnia 8 maja 2012 r.

Interpelacja

(nr 4710)

do ministra pracy i polityki społecznej

Szanowny Panie Ministrze!

W istniejącym stanie

prawnym pacjent przebywający w domu pomocy spo-

łecznej nie może być objęty długoterminową opieką

pielęgniarską.

Opieka ta jako specjalistyczna wyma-

ga stałego udziału wykwaliﬁkowanegopersonelupie-

lęgniarskiego, a tego nie zapewniają obecne przepisy

prawa, tj. rozporządzenie ministra polityki społecz-

nej z dnia 19 października 2005 r.

Obecnie o objęciu długoterminową opieką pielę-

gniarską pacjenta przebywającego w domu pomocy

punktów w skali Barthel.

Z obecnych danych wyni-

ka, że większość pacjentów przebywających w do-

mach pomocy społecznej nieznacznie przekracza licz-

bę 40, a zatem nie można ich objąć długoterminową

opieką pielęgniarską.

W chwili obecnej także warunki świadczenia

zrównane, gdzie jednak opieka długoterminowa

w domach pomocy społecznej wymaga stałego udzia-

łu pielęgniarskiego.

Zasadne jest, by ten stan natych-

miast zmienić.

nie: Czy zostaną zmienione obowiązujące przepisy

prawa poprzez wyodrębnienie świadczeń w domach

170

pomocy społecznej jako odrębnego produktu określa-

jącego specyﬁkętejformyopieki?

Pozostaję z szacunkiem

Poseł Agnieszka Kołacz-Leszczyńska

(nr 4711)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie nielegalnego procederu

wydobywania węgla na terenie

Szanowny Panie Ministrze!

Wałbrzych od wielu

lat notorycznie i nieprzerwanie boryka się z proble-

mem nielegalnego wydobywania węgla na terenie

miasta i okolic.

Władze miasta Wałbrzycha od lat interweniują,

podejmują próby ukrócenia tego procederu, następu-

je konﬁskowanie urobku, są kierowane sprawy do

prokuratury, jednak nie są w stanie własnymi siłami,

środkami i podległymi służbami poradzić sobie z tym

problemem.

Problem ten jest znany powszechnie i nazywany

potocznie „wałbrzyskimi biedaszybami”.

pytaniem: Czy przewiduje się nowelizację przepisów

w zakresie spenalizowania nielegalnego wydobycia

węgla w rejonach pokopalnianych?

Pozostaję z szacunkiem

Poseł Agnieszka Kołacz-Leszczyńska

(nr 4712)

do ministra ﬁnansów

Szanowny Panie Ministrze!

Prace nad noweliza-

cją ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym służb mun-

durowych niestety nie uregulowały uprawnień funk-

cjonariuszy celnych w tym właśnie zakresie, mimo

licznych zapewnień ze strony rządu RP, wielu uzgod-

nień, jak również wskazań zawartych w wyroku Try-

bunału Konstytucyjnego.

W uzasadnieniu ww. wyro-

ku Trybunał Konstytucyjny stwierdził, iż „(...) funk-

cjonariusze celni są zaliczani do tzw. służb mundu-

rowych”.

Zdaniem Trybunału Konstytucyjnego funk-

cjonariuszy celnych dotyczą szczególne warunki

pełnienia służby.

Charakteryzując stosunek służbo-

wy funkcjonariuszy Służby Celnej, wskazano m.in.

na „(...) pełną dyspozycyjność i zależność od władzy

możliwości wykonywania dodatkowej pracy i posia-

dania innych źródeł utrzymania, ograniczone prawo

udziału w życiu politycznym (...)”.

Powołując się na

uzasadnienie wyroku z dnia 23 września 1997 r.,

Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że „(...) wśród

szczególnych warunków uzasadniających korzyst-

niejsze zasady nabywania przez funkcjonariuszy

wych oraz ustalania ich rozmiaru (...)”.

Mając powyższe na uwadze, proszę o przedstawie-

nie działań ministerstwa mających na celu zrówna-

nie praw służb mundurowych w zakresie systemu

emerytalnego, jak również odpowiedź na następują-

ce pytanie: Dlaczego Służba Celna została pominięta

w nowelizowanej ustawie o zaopatrzeniu emerytal-

nym służb mundurowych i dlaczego funkcjonariusze

Służby Celnej nie będą posiadać takich samych

uprawnień emerytalnych, jak funkcjonariusze Poli-

cji, straży pożarnej lub wojska?

Pozostaję za szacunkiem

Poseł Agnieszka Kołacz-Leszczyńska

(nr 4713)

do ministra zdrowia

w sprawie przygotowywanej przez rząd

nej działalności poselskiej kierowane są na moje ręce

wystąpienia, w których wyrażane są wątpliwości i oba-

wy w związku z przygotowywaną przez rząd noweli-

zacją ustawy o działalności leczniczej.

Między innymi w tej sprawie stosowne pismo

przekazała Konfederacja Związków Zawodowych

Górnictwa w Polsce, w którym zwraca uwagę na

skutki, jakie może wywołać wprowadzenie propono-

wanej w przygotowywanej nowelizacji zasady, że

w jednym przedsiębiorstwie podmiotu wykonującego

działalność leczniczą może być prowadzony tylko je-

den rodzaj działalności leczniczej.

Ustawa na dzień

dzisiejszy uwzględnia trzy rodzaje działalności lecz-

niczej (art. 8), tj.:

1) stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowot-

ne szpitalne,

171

2) stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowot-

ne inne niż szpitalne,

3) ambulatoryjne świadczenia zdrowotne.

Proponowana zmiana znacznie skomplikuje dzia-

łanie podmiotów leczniczych, takich jak np. Konfe-

deracja Związków Zawodowych Górnictwa w Polsce.

Obecnie konfederacja posiada 3 przedsiębiorstwa:

Zespół Sanatoryjno-Szpitalny Rehabilitacji Narządu

Ruchu „Gwarek” w Goczałkowicach-Zdroju, Górni-

cze Sanatorium Związkowe „Górnik” w Iwoniczu-

-Zdroju oraz Ośrodek ProﬁlaktykiZdrowotnej„Gór-

nik” w Łebie.

W Zespole Sanatoryjno-Szpitalnym Rehabilitacji

Narządu Ruchu „Gwarek” prowadzone są wszystkie

trzy rodzaje działalności leczniczej.

Wejście w życie zasygnalizowanej nowelizacji ozna-

czałoby konieczność podziału „Gwarka” na trzy

przedsiębiorstwa.

Taki podział byłby sztuczny, nie-

funkcjonalny i znacznie utrudniałby działalność tego

przedsiębiorstwa.

Poza tym wprowadzanie tego typu

uregulowań, zdaniem zainteresowanych, naruszając

wprost swobodę działalności gospodarczej, nie służy-

łoby prawidłowej opiece medycznej nad pacjentami.

2.

Jakie względy i racje zdecydowały o wprowa-

dzeniu zasady, iż w jednym przedsiębiorstwie wyko-

nującym działalność leczniczą może być prowadzony

jeden rodzaj działalności leczniczej?

3.

Czy propozycje w tej sprawie były bądź będą

konsultowane z podmiotami prowadzącymi tego ro-

zostaną one uwzględnione w ostatecznym kształcie

projektu ustawy?

Z poważaniem

Poseł Ryszard Zbrzyzny

Warszawa, dnia 10 maja 2012 r.

Interpelacja

(nr 4714)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie ﬂagi państwowej

Od kilku lat w dniu 2 maja obchodzimy w Polsce

Dzień Flagi RP.

Jak co roku w okresie tym nasila się

dyskusja nad działaniami edukacyjnymi związanymi

z ﬂagąorazdalszymiregulacjamiprawnymiodno-

szącymi się do niej.

W okresie komunistycznym i wie-

le lat potem obowiązywały PRL-owskie regulacje,

które generalnie zakazywały prywatnego wykorzy-

stania ﬂagi(pozaeksponowaniemichwświąteczne,

wyznaczone dni) – groziła za to nawet kara grzywny

i aresztu.

Nie ma wciąż w naszym społeczeństwie

silnej więzi z własnymi symbolami państwowymi.

Dopiero niedawno, bo 20 lutego 2004 r., Sejm znowe-

lizował ustawę o godle, barwach i hymnie Rzeczypo-

spolitej Polskiej, uznając, że barwy narodowe można

eksponować bez ograniczeń (art. 5 ust. 2), pod wa-

runkiem że zapewni się im należną cześć i szacunek.

Niestety, jak podkreśla się, nie powstały na jej pod-

stawie szczegółowe wytyczne.

go 2004 r. ustanowił Dzień Flagi RP.

Właściwie do-

piero od tego momentu corocznie odnotowuje się wie-

le inicjatyw związanych z eksponowaniem ﬂagi.

Pod

tym względem jednak nie mamy ani długiej, ani bo-

gatej tradycji.

Tymczasem tworzenie i propagowanie

tych tradycji budzi nie tylko poczucie patriotyzmu,

integruje naród, pogłębia tożsamość narodową, ale

też umacnia społeczeństwo obywatelskie, skupiając

je wokół wspólnych symboli i znaków.

Wzorem mogą

być kraje, gdzie popularyzacja ﬂagi jest naprawdę

imponująca, gdzie istnieją bogate ceremoniały, gdzie

powołane są do tego specjalne instytucje i organiza-

cje, gdzie wreszcie obchody dnia ﬂagiorganizowane

są od dawna (odnotowują je kalendarze 64 państw).

Dla przykładu można wymienić takie organizacje,

jak: Deutsche Gesellschaft für Flaggenkunde e.V.,

Flag Heritage Foundation (USA), The Flag Research

Center (USA), Canadian Flag Institute, The Flag In-

stitute (Wielka Brytania).

Oprócz kwestii edukacyjnych wydają się nieroz-

wiązane kwestie prawne.

W debacie publicznej zwra-

ca się uwagę, że w Polsce przyjęte zostały dwa wzory

ﬂagipaństwowej(jedenzgodłemnaﬂadze),posia-

dające charakter ﬂagiurzędowej,niemanatomiast

wyróżnienia ﬂaginarodowejlubobywatelskiej(cy-

wilnej).

Czy takie rozróżnienie jest potrzebne, jak

w niektórych krajach (zwykle ﬂagazgodłemmatam

charakter państwowy, a bez godła narodowy lub oby-

watelski), nie ma w debacie publicznej jednego zda-

nia.

Mimo że ustawa określa, które organy i instytu-

cje mogą używać ﬂagizgodłem,tojednakniejestto

przestrzegane i panuje dość spora dowolność pod tym

względem.

Ta i inne kwestie miały być uregulowane

prawem stanowionym.

Wedle materiałów źródłowych z inicjatywy prezy-

denta RP w Kancelarii Prezydenta RP w kwietniu

2005 r. podjęto prace merytoryczne nad unormowa-

niem stanu prawnego ﬂaginarodowej,aleichnieza-

kończono i chyba obecnie nie są prowadzone.

Poza

tym już w 2005 r.

Najwyższa Izba Kontroli wskazała

na mankamenty prawne, m.in. związane z nazewnic-

twem (o ﬂadzeRzeczypospolitejniemazapisuwobo-

wiązującej obecnie Konstytucji Rzeczypospolitej Pol-

skiej z 2 kwietnia 1997 r., ale także do niedawna nie

była wymieniona w ustawie o godle, barwach i hym-

stwowych).

172

1.

Jakie działania na rzecz propagowania ﬂagi

i barw narodowych są prowadzone przez rząd?

W jaki

sposób dąży się do zwiększania roli tych zaszczyt-

nych znaków w odczuciu obywateli?

2.

Jaki jest program edukacji narodowej odnoszą-

cy się do symboli i barw narodowych?

Czy są opraco-

wania, które można polecić instytucjom i organiza-

cjom społecznym, które pragną szerzej i lepiej włą-

czyć się w działania edukacyjne?

3.

Gdzie są opisane dobre tradycje polskie, po któ-

re warto sięgnąć w tym procesie edukacyjnym?

Czy

są rozpoznane dobre praktyki innych krajów demo-

kratycznych, które warto zastosować w Polsce,

zwłaszcza te, które pobudzają i kreują obywatelskie

inicjatywy na rzecz utożsamiania się z ojczyzną po-

przez związek z symbolami i znakami państwowymi?

Czy nie warto, aby ukazać dobre tradycje, rozwiąza-

nia i zwyczaje lokalne, wykształcone ostatnimi laty

przez społeczności lokalne (uroczystości, obchody, ale

i ciekawe imprezy towarzyszące), z których mogliby

skorzystać inni, poszukujący dobrych rozwiązań?

Kto powinien podjąć się takich opracowań, z czyjej

inicjatywy miałyby powstać?

4.

Czy Dzień Flagi RP jest też związany z aktualną

polską polityką informacyjną za granicą, popularyzu-

jącą Polskę w wielu aspektach, w tym gospodarczym,

historycznym (zwłaszcza ukazującą najnowszą histo-

rię naszego kraju), politycznym, turystycznym?

5.

Jakie organizacje (w tym ﬂagoznawcze)zajmu-

ją się w Polsce propagowaniem godła i ﬂaginarodo-

wej, z którymi współpracę można polecić wszyst-

kim, którzy pragną włączyć się w propagowanie

najważniejszych polskich symboli państwowych

i narodowych?

Z poważaniem

Poseł Dariusz Piontkowski

(nr 4715)

do ministra transportu,

w sprawie uruchamianych pasażerskich

Od kilku miesięcy trwają prace modernizacyjne

na linii kolejowej E30 z Krakowa do Katowic.

Według

planów PKP Polskich Linii Kolejowych do połowy

2014 r. niemal na całej długości modernizowanej tra-

sy z Sosnowca Jęzora do Krakowa ma zostać wymie-

nione torowisko, powstaną nowe perony na stacjach

i przystankach kolejowych, zamontowany zostanie

nowy system sterowania ruchem.

Ponadto zmoder-

nizowanych zostanie część wiaduktów, a prace re-

montowe obejmą także przejazdy drogowe i przejścia

dla pieszych.

Modernizacja ww. linii jest konieczno-

ścią zarówno ze względu na międzynarodowy cha-

rakter tej linii, jak i na fatalny stan infrastruktury.

Prowadzone prace już teraz powodują koniecz-

ność wydłużania czasu jazdy pociągów, przez co

oferta dla podróżnych wybierających połączenia ko-

lejowe na trasie Kraków – Katowice staje się coraz

mniej atrakcyjna.

I tak pociągi TLK (dawne po-

spieszne) spółki PKP InterCity na pokonanie 77-ki-

lometrowego odcinka linii kolejowej łączącej stolice

Małopolski i Śląska potrzebują ok. 130 minut, co

w przeliczeniu daje średnią prędkość na poziomie

35 km/h (dla pociągów pospiesznych).

Pociąg Regio

(osobowy) spółki Przewozy Regionalne potrzebuje

na pokonanie tej trasy nawet 150 minut (średnia

prędkość wynosi więc ok. 30 km/h).

Cena biletu nor-

malnego w pociągu TLK na ww. trasie wynosi 21 zł,

zaś pociągu Regio 16 zł.

Tymczasem przewoźnicy autokarowi wyjeżdżają-

cy z Regionalnego Dworca Autobusowego w Krako-

wie do centrum Katowic pokonują tę trasę, jadąc au-

tostradą w 75–80 minut.

Cena biletu za przejazd

ekspresowym busem lub autobusem jest znacząco

niższa i wynosi 14 zł (o 1/3 niższa niż w przypadku

przejazdu pociągiem TLK).

Kolej traci więc coraz więcej swoich klientów, któ-

rzy wybierają znacznie szybszy i tańszy (o połowę)

środek transportu w postaci ekspresowych autobu-

sów i minibusów.

Do 2014 r. nie ma większych szans

na znaczące skrócenie czasu przejazdu pociągów po-

między tymi dwoma aglomeracjami.

Jedyną szansą

na zatrzymanie odpływu pasażerów jest przedstawie-

nie przez spółki uruchamiające połączenia kolejowe

konkurencyjnej cenowo oferty.

krok zdecydowano się w przypadku modernizowanej

linii z Warszawy do Gdańska.

Od kwietnia br. z po-

wodu znacznego wydłużenia czasu przejazdu pocią-

gami ze stolicy do Trójmiasta PKP InterCity wpro-

wadziła tańsze nawet o połowę bilety na pociągi

„Norwid”, „Kaszub”, „Neptun”.

W efekcie w ciągu

miesiąca liczba pasażerów w tych pociągach niemal

się podwoiła.

Wg danych PKP InterCity średnio licz-

ba pasażerów wzrosła o 80%, ale są też dwa pociągi,

w których odnotowano 100-procentowy wzrost liczby

pasażerów.

Wobec powyższego zarówno spółka PKP InterCi-

ty, jak i Przewozy Regionalne powinny rozważyć ob-

niżenie cen biletów na modernizowanej linii z Kra-

kowa do Katowic.

Wobec powyższego proszę o udzielenie odpowiedzi

1.

Czy należąca do PKP spółka PKP InterCity

obniży cenę biletów na modernizowanej linii Kato-

wice – Kraków w ten sposób, aby być konkurencyj-

nymi wobec prywatnych przewoźników wykonują-

cych połączenia na tej samej trasie?

Od kiedy ewen-

tualna obniżka zostałaby wprowadzona?

173

2.

Czy ministerstwo może wpłynąć na zarządcę

infrastruktury kolejowej, tj. spółkę PKP PLK, aby ta

obniżyła opłaty za dostęp do torów na modernizowa-

nych odcinkach linii kolejowych, na których z powo-

du prac wydłużony został czas przejazdu pociągów?

Poseł Jacek Osuch

Warszawa, dnia 4 maja 2012 r.

Interpelacja

(nr 4716)

do ministra pracy i polityki społecznej

i kwot świadczeń rodzinnych

i Polityki Społecznej pismem znak: MPiPS DSR-IV-

-0700-31-1-GM/12 poinformowało Ogólnopolskie Sto-

warzyszenie Rodzin Osób Niepełnosprawnych „Ra-

zem możemy więcej”, że w roku 2012 przewidziana

jest weryﬁkacjalimitówprogówdochodowychikwot

świadczeń rodzinnych.

W budżecie państwa na rok

2012 na ten cel przewidziana jest kwota 730 mln zł

stronnej do Spraw Społeczno-Gospodarczych propo-

zycję weryﬁkacjilimitówprogówdochodowychikwot

świadczeń rodzinnych?

2.

Jakie propozycje weryﬁkacji limitów progów

przedłożone przez Radę Ministrów Komisji Trój-

stronnej do Spraw Społeczno-Gospodarczych?

Z poważaniem

Poseł Jolanta Szczypińska

Słupsk, dnia 9 maja 2012 r.

Interpelacja

(nr 4717)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Gorzów Wielkopolski

jest jedynym miastem wojewódzkim, do którego nie

dochodzi zelektryﬁkowana linia kolejowa.

Miasto

przecina linia nr 203 prowadząca z Kostrzyna nad

Odrą do Piły i dalej do Tczewa.

Jednak pomimo jej

znaczenia dla województwa lubuskiego i północnej

części Wielkopolski linia ta nie jest zelektryﬁkowa-

na.

Oznacza to zauważalną dyskryminację Gorzowa

na kolejowej mapie kraju.

Elektryﬁkacjaliniiumoż-

liwiłaby kursowanie bezpośrednich pociągów łączą-

cych Gorzów z Poznaniem (przez Krzyż) i Warsza-

wą, a także poprawiła standard połączeń Gorzów

– Piła i dalej do Trójmiasta.

Elektryﬁkacjabyłaby

szansą na odwrócenie 20-letniej tendencji ograni-

czania transportu kolejowego w Gorzowie, czego

przykładem jest tylko jeden pociąg bezpośredni

dziennie do Warszawy.

W kwietniu 2012 r. kilkadziesiąt organizacji spo-

łecznych, samorządowcy i środowiska gospodarcze

ziemi lubuskiej w północnej Wielkopolsce wystoso-

wali list otwarty w tej sprawie.

Popieramy ten apel.

1.

Jakie są zamierzenia ministerstwa oraz PKP

PLK co do elektryﬁkacjilinii203zfunduszykrajo-

wych?

2.

Czy w związku z niewykorzystaniem części

funduszy unijnych w bieżącej perspektywie ﬁnanso-

wej przeznaczonych na kolej ministerstwo rozważy

ich przeznaczenie na elektryﬁkacjęlinii203?

3.

Czy PKP Linie Kolejowe zamierzają pozyskać

ﬁnansowanieunijnenatenprojektwkolejnejper-

spektywie ﬁnansowej?

Z poważaniem

Posłowie Elżbieta Rafalska

i Paweł Szałamacha

(nr 4718)

do prezesa Rady Ministrów

dalszego funkcjonowania Krajowej Szkoły

w Polsce

(np. artykuł „Kryzys w kuźni urzędniczych elit” opu-

blikowany w „Rzeczpospolitej” z 12 kwietnia br.) do-

tyczącymi problemów z zatrudnianiem absolwentów

Krajowej Szkoły Administracji Publicznej oraz zmniej-

szającymi się naborami na studia w szkole.

Jako były wykładowca gościnny KSAP i były czło-

nek Rady Służby Cywilnej czuję się szczególnie za-

troskany o losy samej uczelni, jak i całej służby cy-

wilnej w Polsce, dlatego chciałbym Panu zadać na-

stępujące pytania:

174

Jakie ma Pan plany dotyczące dalszego funkcjo-

nowania Krajowej Szkoły Administracji Publicznej?

Czy prawdą są informacje, iż rząd przymierza się

do zamknięcia szkoły?

W jaki sposób rząd zamierza zapewnić dopływ do

administracji młodych wykwaliﬁkowanychiprofe-

sjonalnych kadr?

Z czego wynikają problemy z przedstawianiem

absolwentom KSAP, odpowiednich do ich kwaliﬁka-

cji, ofert zatrudnienia w administracji rządowej?

Czy planuje się może zmianę proﬁlukształcenia

Jakie są plany reformowania modelu zarządzania

kadrami w służbie cywilnej?

Z poważaniem

Poseł Krzysztof Szczerski

(nr 4719)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie wsparcia dla polskich instytucji

Szanowny Panie Ministrze!

Uniwersytet Jagiel-

loński rozpoczął w tym roku akademickim pilotażo-

wy projekt studiów podyplomowych, prowadzonych

wspólnie z Polskim Uniwersytetem Na Obczyźnie

(PUNO) w Londynie, które są skierowane głównie

do przedstawicieli najnowszej polskiej emigracji.

Pierwsza edycja tych studiów została uznana za

sukces, ukończyło je ponad 20 słuchaczy.

Wskazuje to na potrzebę rozwijania tego typu ini-

cjatyw, a szczególnie ponownie uwidacznia sens ist-

nienia PUNO w nowych warunkach polskiej emigra-

cji londyńskiej.

Będąc zainteresowanym losem polskich instytucji

edukacyjnych i kulturalnych działających na rzecz

Polaków w Wielkiej Brytanii, chciałbym zadać Panu

następujące pytania:

istnienie i działalność Polskiego Uniwersytetu Na

Obczyźnie w Londynie?

2.

Czy inicjatywy takie jak studia prowadzone

wspólnie przez UJ i PUNO mogą liczyć na wsparcie

polskiego rządu?

3.

Jakie działania rząd podejmuje, aby rozwinąć

edukację wyższą w języku polskim skierowaną do

najnowszej polskiej emigracji?

4.

Czy polski rząd ma plany wsparcia działalności

w Londynie?

5.

Czy rząd widzi potrzebę istnienia tych placówek

i zachowania ich dziedzictwa, świadczącego o boga-

tym dorobku polskiej emigracji powojennej?

Z poważaniem

Poseł Krzysztof Szczerski

Warszawa, dnia 8 maja 2012 r.

(nr 4720)

do ministra zdrowia

z dnia 28.04.2011 r. o zmianie ustawy o prawach pa-

prowadzący działalność leczniczą musi wykupić nie

tylko obowiązkowe ubezpieczenie OC, ale również

polisę na wypadek wypłaty odszkodowania i zadość-

uczynienia w przypadku zdarzeń medycznych.

Obowiązek ten jest uciążliwy dla szpitali, m. in. dla-

tego że zawarcie umowy ubezpieczenia z tytułu zda-

rzeń medycznych nie wyłącza obowiązku zawarcia dru-

giego ubezpieczenia obowiązkowego – odpowiedzialno-

ści cywilnej.

W praktyce niełatwo znaleźć ubezpieczy-

ciela, który chciałby wziąć udział w przetargu ogłasza-

nym przez szpital na to ubezpieczenie.

Obecna sytuacja ﬁnansowaszpitalipowiatowych

jest bardzo trudna.

Wprowadzenie obowiązku dodat-

kowego ubezpieczenia wiąże się ze znacznymi kosz-

tami, a jej wykupienie jaszcze bardziej pogorszy kon-

dycję ﬁnansową szpitali.

Placówki medyczne, nie

mając wolnych środków, muszą wykupić ubezpiecze-

nie od zdarzeń medycznych z przychodów otrzyma-

Podczas konsultacji projektu tej ustawy, już

w drugiej połowie 2010 r. wskazywano na to, że nowe

gnięcia ciężaru w wysokości kilkuset milionów zło-

tych.

Jak podkreślają przedstawiciele Polskiej Izby

Ubezpieczeń, w związku z brakiem vacatio legis,

kiem tabel czy publikacji orzeczeń sądów mało zakła-

dów ubezpieczeniowych decyduje się na przedstawie-

nie szpitalom oferty ubezpieczeniowej.

W sytuacji,

gdy jakaś ﬁrma ubezpieczeniowa zdecyduje się za-

wrzeć umowę ze szpitalem, zwykle składka sięga kil-

kuset tysięcy złotych rocznie.

Inną przyczyną tego stanu rzeczy jest niska ren-

towność tych ubezpieczeń.

Zgodnie z nowymi prze-

pisami o odszkodowaniach za zdarzenia medyczne

orzekają komisje wojewódzkie, a odszkodowanie wy-

175

płaca ubezpieczyciel.

Nie może być ono wyższe niż

malną sumą ubezpieczenia dla szpitala w wysokości

na poziomie 835 tys. Należy jednakże podkreślić, że

nie każdy przypadek błędu medycznego daje pacjen-

towi możliwość roszczenia.

Szpital, który nie wykupi ubezpieczenia od zda-

rzeń medycznych, sam będzie musiał wypłacić od-

szkodowanie pacjentowi, gdy zasądzi je komisja wo-

jewódzka.

Wiele szpitali nie wypełnia tego obowiąz-

ku z powodu braku środków ﬁnansowychnatencel.

Jak podkreślają przedstawiciele władz powiatowych

rozwiązaniem tego problemu byłaby nowelizacja

wprowadziłaby fakultatywność ubezpieczeń od zda-

rzeń medycznych.

obciążenia ﬁnansowego szpitali nowym obowiąz-

kiem dodatkowego ubezpieczenia od zdarzeń me-

dycznych?

2, Czy Ministerstwo Zdrowia rozważy przeprowa-

dzenie konsultacji społecznych w sprawie opisanego

problemu z udziałem przedstawicieli władz samorzą-

dowych oraz Polskiej Izby Ubezpieczeń?

3.

W jakim czasie Pan Minister może podjąć

działania mające na celu nowelizację przepisów

wadzenia fakultatywności ubezpieczeń od zdarzeń

medycznych?

Z poważaniem

Poseł Piotr Babinetz

Interpelacja

(nr 4721)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie potrzeby uregulowania

i Podkarpacia do mojego biura poselskiego w sprawie

potrzeby uchwalenia przepisów dotyczących bezpie-

czeństwa ludności i zarządzania kryzysowego, zwra-

W obecnym porządku prawnym brak jest ustawy,

która w sposób kompleksowy regulowałaby tę sferę

funkcjonowania administracji w tzw. sytuacjach kry-

zysowych, w przypadku zdarzeń stwarzających za-

grożenie dla integralności terytorialnej, życia, zdro-

wia, mienia, dziedzictwa kulturowego, środowiska

lub infrastruktury krytycznej, w tym spowodowa-

nych wydarzeniem o charakterze terrorystycznym.

Jest to stan szczególny, nieuznany jeszcze za stan

nadzwyczajny, ale wymagający użycia specjalnych

narzędzi adekwatnych do sytuacji.

Uporządkowana prawnie organizacja ochrony lud-

ności zapewniłaby niezbędną pomoc tam, gdzie spo-

łeczeństwo nie jest w stanie samo się ochronić, gdzie

skuteczną ochronę zapewniłaby zorganizowana po-

moc właściwych podmiotów ochrony ludności.

Dzięki

wytworzonym mechanizmom znacznej poprawie może

ulec jakość i skuteczność realizacji zadań ochrony

ludności.

Ważnym efektem takich regulacji będzie

również uporządkowanie nieadekwatnych do współ-

czesnych zagrożeń przepisów prawa, a nowe regula-

cje prawne zawarte w ustawie mogą stać się przyczy-

ną procesu zmiany zachowań społecznych, zwłaszcza

w zakresie wzrostu społecznego zaangażowania i tro-

ski o własne bezpieczeństwo, a także oczekiwań po-

mocy od państwa.

Nowa ustawa zapewniłaby, jak wskazują również

zaniepokojeni obecną sytuacją mieszkańcy Podkar-

pacia, zaplanowaną i skuteczną oraz przewidywalną

reakcję władz samorządowych, rządowych i admini-

stracyjnych państwa w przypadku wystąpienia jakie-

gokolwiek kataklizmu, katastrofy, awarii związanej

z koniecznością udzielenia wsparcia i pomocy poszko-

dowanym lub ratownikom.

Wiele razy były prowadzone prace nad noweliza-

cją przepisów dotyczących bezpieczeństwa ludności

i zarządzania kryzysowego.

Powstało kilka projek-

tów ustaw, które były rozpatrywane w poprzednich

kadencjach Sejmu RP.

Pierwszy – o gotowości cywil-

nej i zarządzaniu kryzysowym – został w 2001 r.

przyjęty przez parlament, jednak zawetował go pre-

zydent RP.

W kolejnej kadencji Sejmu zgłoszono na-

stępne dwa projekty: poselski projekt ustawy o bez-

pieczeństwie obywateli i zarządzaniu kryzysowym

oraz rządowy – o zarządzaniu kryzysowym.

Żaden

z nich nie wyszedł poza prace komisji sejmowej.

Póź-

niej prowadzono prace nad kolejnymi projektami

ustaw dotyczącymi tej problematyki, jednakże nie

zakończyły się one uchwaleniem ustawy.

Liczne pro-

jekty ustaw normujących tą dziedzinę oraz wciąż po-

nawiane próby uchwalenia kompleksowej regulacji

prawnej jednoznacznie wskazują na potrzebę uchwa-

lenia takiego aktu prawnego,

1.

Czy aktualnie w Ministerstwie Spraw We-

wnętrznych są prowadzone prace związane z opraco-

wywaniem projektu ustawy kompleksowo regulującej

problematykę bezpieczeństwa ludności i zarządzania

kryzysowego?

176

2.

Czy Pan Minister rozważy przeprowadzenie

konsultacji społecznych, w których wezmą udział

specjaliści i praktycy zawodowo zajmujący się tema-

tyką bezpieczeństwa ludności?

3.

Czy można liczyć na rychłe i stanowcze działa-

nia ministerstwa w celu doprowadzenia do uchwale-

nia ustawy regulującej problematykę bezpieczeństwa

Z poważaniem

Poseł Piotr Babinetz

Krosno, dnia 7 maja 2012 r.

Interpelacja

(nr 4722)

do prezesa Rady Ministrów

mu wybór oferty najkorzystniejszej na podstawie

do przedmiotu zamówienia.

Takie sformułowanie

przepisów wprost wskazuje, że de facto cena jest naj-

istotniejszym kryterium wyboru oferty.

Samorzą-

dowcy zwracają uwagę, że w praktyce jest to często

jedyne kryterium.

W konsekwencji oferenci świado-

mie zaniżają cenę, za którą gotowi są wykonać zama-

wianą inwestycję, gdyż jest to jedyny sposób, aby

wygrać przetarg.

Niejednokrotnie zdarza się, iż cena

zaproponowana przez zwycięskiego oferenta jest tak

niska, że rodzi u zamawiającego podejrzenia, że ofe-

rent nie będzie w stanie solidnie wywiązać się z re-

alizacji inwestycji.

Często podejrzenia te okazują się

uzasadnione.

Mając powyższe na uwadze, wskazane byłoby zno-

welizowanie ww. ustawy w taki sposób, aby nakazy-

wała ona zamawiającemu odrzucanie dwóch skraj-

nych ofert: najtańszej i najdroższej.

W ten sposób

zarówno na zamawiających, jak i na oferentach nie

ciążyłaby presja ceny, natomiast ceny proponowane

przez oferentów byłyby bardziej zbliżone do rzeczy-

wistych kosztów inwestycji.

Pytanie: Czy ministerstwo rozważa wprowadze-

sugerowanych w interpelacji lub innych, które po-

zwolą na urealnienie cen proponowanych w postępo-

waniach przetargowych przez oferentów?

Z wyrazami szacunku

Poseł Marek Polak

Andrychów, dnia 10 maja 2012 r.

Interpelacja

(nr 4723)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie niewłaściwego wyznaczenia

na obszarze woj. podlaskiego,

zambrowskiego i białostockiego

jącej przepisy dyrektywy Rady 91/676/EWG z dnia

nieczyszczeniami spowodowanymi przez azotany po-

chodzenia rolniczego dyrektorzy regionalnych zarzą-

dów gospodarki wodnej podlegli Ministerstwu Śro-

dowiska zobowiązani są określić w drodze rozporzą-

dzeń wody powierzchniowe i podziemne wrażliwe na

czych oraz obszary szczególnie narażone, z których

ży ograniczyć i co 4 lata poddawać weryﬁkacji.

W oparciu o powyższe wymagania prawne wyzna-

czono w 2004 r. 21 OSN obejmujących 2% powierzch-

ni kraju, dla których opracowano i wprowadzono

21 programów działań.

W 2008 r. po dokonaniu we-

ryﬁkacji wyznaczono 19 OSN obejmujących 1,49%

powierzchni kraju oraz opracowano i wprowadzono

19 nowych programów działań, które stanowią pra-

wo lokalne w okresie 4 lat (od maja 2008 r. do

kwietnia 2012 r.).

Ministerstwo Środowiska wspól-

nie z ministrem rolnictwa i rozwoju wsi przyjęło

spójną strategię w zakresie wyznaczenia OSN w Pol-

sce na lata 2012–2016.

Nowe OSN wyznaczone zostały przez dyrektorów

regionalnych zarządów gospodarki wodnej (RZGW).

RZGW w Warszawie, podległy ministrowi środo-

wiska, opracował projekty rozporządzeń dotyczące

wyznaczenia wód wrażliwych i OSN oraz wprowa-

dzenie programów działań na OSN dla woj. podla-

skiego.

Projekt rozporządzenia ws. wyznaczenia wód

wrażliwych i OSN w woj. podlaskim został uzgodnio-

ny z wojewodą.

W woj. podlaskim tereny obszarów OSN zostały

wyznaczone w szczególności na terenie powiatów wy-

sokomazowieckiego, zambrowskiego i białostockiego.

Wprowadzenie stref ograniczy dochody gospodarstw

rolnych.

Rolników prowadzących produkcję na tych

terenach obowiązywał będzie program ochrony wód.

Rolnicy będą zobowiązani do wprowadzenia w gospo-

darstwie wielu pracochłonnych i kosztownych dzia-

łań, np. opracowania bilansu azotu, planu nawozo-

wego, budowy płyt obornikowych, zbiorników na gno-

jowicę czy produkcję kiszonek.

Koszty ochrony wód

służących całemu społeczeństwu ponosić będą rolni-

177

cy.

Dlatego należy opracować i wdrożyć system re-

kompensat z tytułu kosztów realizacji programu,

ponieważ znacznie wzrosną koszty produkcji rolni-

czej, a zmniejszą się dochody rolników (obniżone na-

wożenie, zmniejszenie plonów).

Wnosimy o maksymalne ograniczenie terenu ob-

szarów OSN.

Jak wynika z informacji uzyskanych od RZGW,

rozporządzenia zostaną wydane w maju 2012 r.

Cała

procedura przygotowania projektów rozporządzeń

budzi wątpliwości zgłoszone przez rolników, a także

j.s.t.

Na podstawie art. 16 i 20 ustawy o wykonaniu

mandatu posła i senatora prosimy o zapoznanie się

ze sprawą, podjęcie interwencji oraz odpowiedź na

następujące pytania:

1.

Dlaczego tak niekorzystne dla rolników woj.

podlaskiego, w szczególności dla powiatów zambrow-

skiego, wysokomazowieckiego i białostockiego, wy-

znaczono OSN-y?

2.

Czy są plany wspierania ﬁnansowegozbudżetu

państwa rolników gospodarujących na obszarach

samodzielnie kosztów dostosowania?

3.

Czy zapewniono udział przedstawicieli MRiRW

i jednostek współpracujących podczas opracowywa-

nia przez dyrektorów regionalnych zarządów gospo-

darki wodnej programu działań?

Dlaczego na etapie

tychże prac (od 2008 r.) nie zgłoszono uwag co do

konieczności zabezpieczenia środków ﬁnansowych

na niezbędne inwestycje w celu dostosowania infra-

struktury gospodarstw – zagospodarowanie odcho-

dów ze źródeł rolniczych (gnojówka, gnojowica).

W 2009 i 2011 r. uruchomiono nabory wniosków na

Modernizację gospodarstw rolnych oraz Ułatwianie

startu młodym rolnikom.

Nie informowano rolników

o konieczności zapewnienia infrastruktury technicz-

nej dostosowanej do obszarów OSN, t.j. norm wykra-

czających poza obowiązujące standardy.

Złożone do-

tychczas wnioski wyczerpały alokację środków na te

działania.

Czy zostanie wyznaczony okres przejścio-

wy na dostosowanie?

Czy dokonano symulacji, ilu

gospodarstw dotyczy konieczna modernizacja?

Czy

gospodarstwa niedostosowane w 2012, 2013 i 2014 r.

będą sankcjonowane?

4.

Czy w przypadku gdy istnieje możliwość zabez-

pieczenia środków ﬁnansowych na dostosowanie

oraz rekompensat w ramach programowania 2014–

–2020 nie należy rozważyć przesunięcia dotychcza-

sowego etapu 2008–2012 na kolejne 2 lata, tj. do 2014 r.,

argumentując to faktem wykonania przez Polskę do-

datkowych, obejmujących cały kraj przedsięwzięć

wie szczegółowego sposobu stosowania nawozów oraz

opracowania i wdrożenia Kodeksu Dobrej Praktyki

Rolniczej?

5.

Czy negocjowano możliwość zastąpienia do-

tychczasowego systemu 4-letniego programowania

i tworzenia nowych stref OSN opracowaniem progra-

mu dla całego kraju, tj w Austrii, Danii, Holandii,

Słowenii?

Czy oceniano następstwa takiego sposobu

postępowania, tj równomiernego rozłożenia następstw

dyrektywy azotanowej, a nie tworzenia enklaw OSN

dyskryminujących rozwój gospodarstw, produkcję

i nakładających konieczność kolejnych dostosowań?

Co 4 lata będziemy tworzyć strefy OSN i wzbudzać

niepokoje społeczne.

Jeśli w Danii i Holandii, krajach

o bardzo wysokiej intensyﬁkacjiprodukcji,udałosię

przyjąć programy działań obejmujące cały kraj, to

czy nie można tego dokonać w Polsce?

Takie postę-

powanie oceniono przez resort rolnictwa jako nieko-

rzystne.

Czy korzystne jest w związku z tym tworze-

nie stref z obciążeniami dla rolników bez możliwości

rekompensat i pomocy ﬁnansowejco4lata,zpomi-

nięciem czytelnych konsultacji?

6.

W wielu gospodarstwach dokonano oceny do-

stosowania do norm wzajemnej zgodności, tzw. cross-

-compliance, na etapie funkcjonowania gospodarstw

poza OSN.

Czy przewidziano możliwość sﬁnansowa-

nia działalności doradczej i oceny dostosowania

w związku z zakwaliﬁkowaniemtychgospodarstw

do strefy OSN?

Następowała będzie dwukrotna oce-

na gospodarstwa w krótkim okresie czasu.

7.

W związku z koniecznością zakończenia przez

rolników realizujących programy rolnośrodowiskowe

przedsięwzięć zaplanowanych i wyłączeniem z płat-

ności rolnośrodowiskowych z tytułu położenia ich

gospodarstw w planowanych strefach OSN, czy prze-

widywana jest rekompensata utraconych dochodów

za kolejne, utracone lata?

Sugerowana możliwość za-

kończenia zobowiązania rolnośrodowiskowego i od-

stąpienie od konieczności zwrotu pomocy nie jest

rekompensatą.

Spowoduje to zubożenie gospodarstw

realizujących programy rolnośrodowiskowe i znie-

chęcenie duże części rolników do podejmowania się

takich przedsięwzięć w przyszłości.

Posłowie Krzysztof Jurgiel

i Lech Kołakowski

Białystok, dnia 9 maja 2012 r.

Interpelacja

(nr 4724)

do ministra edukacji narodowej

zmian w liczebności grup na zajęciach

z wychowania ﬁzycznego

Na podstawie rozporządzenia Ministerstwa Edu-

wychowania ﬁzycznegomogąbyćprowadzonewgru-

pie liczącej nie więcej niż 26 uczniów, bez względu na

178

płeć.

Rodzą się jednak poważne wątpliwości co do

słuszności takiego rozwiązania, ponieważ w tak du-

żych grupach nietrudno o różnego rodzaju wypadki,

zapobiec.

Nauczyciel wychowania ﬁzycznego,któryprowa-

dzi lekcję z grupą liczącą 26 uczniów, nie jest w stanie

zapewnić odpowiedniego bezpieczeństwa każdemu

ćwiczącemu z osobna.

Grupy powinny składać się

z tylu uczniów, ilu jest w stanie objąć opieką jeden

wychowawca.

Szczególne znaczenie ma to w przypad-

ku zajęć wychowania ﬁzycznego,naktórychucznio-

wie nie siedzą przez 45 min w ławkach, tak jak to ma

miejsce na pozostałych lekcjach, ale są w ciągłym

ruchu, biegają, skaczą, grają w różnego rodzaju gry.

Według psychologów dzieci i młodzież nie posiadają

dostatecznego poczucia odpowiedzialności za skutki

swojego zachowania.

Nie potraﬁąprzewidywaćsytu-

acji, w których mogą kryć się elementy zagrażające

ich zdrowiu lub życiu.

Dzieląc na grupy na zajęciach wychowania ﬁ-

zycznego, należałoby się też kierować płcią ucznia.

Chłopcy są zwykle silniejsi niż dziewczynki i nawet

niewinne mocniejsze rzucenie piłki może zakończyć

się nieszczęśliwym wypadkiem.

Wiąże się to rów-

nież z okresem dojrzewania i zmianami ﬁzjologicz-

nymi, jakie zachodzą zwłaszcza u uczniów klas gim-

nazjalnych.

Zmiana rozporządzenia i zmniejszenie liczebności

grup zapobiegłoby także likwidacji stanowisk pracy

nauczycieli wychowania ﬁzycznego,bowobecnejsy-

tuacji niedoﬁnansowaniaoświatysamorządy,szuka-

jąc oszczędności, nawet łączą klasy, tworząc grupy

o maksymalnej liczbie.

Zmiana rozporządzenia przy-

niosłaby również pozytywne skutki dla rozwoju

uczniów, ponieważ w mniejszej grupie nauczyciel bę-

dzie mógł poświęcić więcej czasu każdemu uczniowi

z osobna.

Nauczycielom łatwiej też byłoby poznać,

w jakiej dyscyplinie sportu lepiej czuje się konkretny

uczeń i dzięki temu rozwijać jego umiejętności w tej

dyscyplinie.

Indywidualne podejście nauczycieli wy-

chowania ﬁzycznegomożeprzyczynićsiędowiększe-

go zainteresowania młodych ludzi aktywnością ﬁ-

zyczną, a jak wszyscy wiemy, prawidłowy rozwój ﬁ-

zyczny jest też kluczowym elementem kształtowania

postawy młodego człowieka.

Nawiązując do przedstawionej wyżej kwestii,

1.

Czy ministerstwo rozważy jednak zmianę roz-

porządzenia w celu zobligowania dyrektorów szkół

do organizacji zajęć wychowania ﬁzycznegozpodzia-

łem na grupy ze względu na płeć?

2.

Czy ministerstwo zamierza skorygować za-

wartą w rozporządzeniu maksymalną liczbę uczniów

w grupie?

Z poważaniem

Poseł Barbara Bartuś

Warszawa, dnia 8 maja 2012 r.

(nr 4725)

do ministra transportu,

oraz rozszerzenia oferty połączeń kolejowych

Od kilku lat można zauważyć postępujący proces

degradacji komunikacji zarówno autobusowej, jak

i kolejowej z miasta powiatowego, jakim są Gorlice.

Brak jest jakichkolwiek połączeń kolejowych tak

z miastem wojewódzkim, czyli z Krakowem, jak i z in-

nymi częściami kraju.

Mimo prowadzonych akcji spo-

łecznych w celu przywrócenia komunikacji dla po-

zbawionych tego typu transportu mieszkańców po-

wiatu gorlickiego i sąsiadujących z nim jasielskiego

i nowosądeckiego, nie ma żadnych pozytywnych re-

akcji ze strony zarówno władz województwa małopol-

skiego, jak i zarządu Małopolskiego Zakładu Przewo-

zów Regionalnych.

Z uwagi na studentów, jak i coraz więcej osób po-

szukujących pracy w Krakowie, z racji zwiększające-

go się bezrobocia w powiecie należy stwierdzić, że

brak połączeń kolejowych Gorlic z miastem woje-

wódzkim jest bardzo krzywdzący dla gorliczan.

Kilka

bezpośrednich kursów prywatnych linii autobuso-

wych w ciągu dnia nie wystarcza.

Dodatkowym pro-

blemem jest też fakt, że nie ma żadnych połączeń

pomiędzy tymi miastami we wczesnych godzinach

porannych, a także wieczornych i nocnych.

Województwo małopolskie słynie z licznych atrak-

cyjnych turystycznie rejonów, jak chociażby stolica

zimowa Polski – Zakopane czy uzdrowisko Krynica-

-Zdrój, ale także Wysowa-Zdrój, Wapienne, Magura

Małastowska z wyciągami narciarskimi czy Regie-

tów ze stadniną koni i inne w powiecie gorlickim.

Tak więc jest to region o dużym potencjale tury-

stycznym, jednak niewykorzystanym z racji braku

połączeń komunikacyjnych.

Mimo przedstawionej

przez gorliczan propozycji uruchomienia konkret-

nych, rentownych w przyszłości połączeń kolejowych

optymalizujących czas podróży i liczbę pasażerów,

ani PKP Intercity, ani spółka Przewozy Regionalne

nie są zainteresowane, argumentując swoją decyzję

brakiem elektryﬁkacjitrasybądźbrakiemdoﬁnan-

sowania ze strony Urzędu Marszałkowskiego Woje-

wództwa Małopolskiego.

Tymczasem z informacji podawanych przez me-

dia wynika, iż znaczna część funduszy europejskich

przeznaczonych na kolej może zostać niewykorzy-

pytaniami:

1.

Jak rząd zamierza rozwiązać problem degrada-

cji kolei w Polsce?

179

2.

Czy ministerstwo ma jakiś plan przeciwdziała-

nia wykluczeniu komunikacyjnemu takich powiatów,

jak gorlicki?

3.

Jak można pomóc mieszkańcom powiatu gor-

lickiego w celu uruchomienia szybkiego połączenia

kolejowego z Gorlic do Krakowa, Rzeszowa i War-

szawy?

Z poważaniem

Poseł Barbara Bartuś

Warszawa, dnia 5 maja 2012 r.

(nr 4726)

do ministra środowiska

w sprawie nasion modyﬁkowanych

genetycznie

Genetycznie modyﬁkowaneorganizmytoorgani-

zmy, których kod genetyczny został zmieniony w spo-

sób niezachodzący w środowisku naturalnym.

Spe-

cjaliści zajmujący się tą dziedziną genetyki przenoszą

sekwencje genów z innych organizmów, przekracza-

jąc granice między gatunkami, tworząc zupełnie nowe

„odmiany” roślin, co w konsekwencji prowadzi do

zmian genotypowych u zwierząt i ludzi spożywają-

cych rośliny GM.

Wprowadzenie na rynek roślin modyﬁkowanych

genetycznie poprzedzone było licznymi kampaniami

wielkich korporacji, obiecującymi zwiększenie plo-

nów, zmniejszenie zużycia chemicznych środków

ochrony roślin, czy nawet daleko posuniętymi obiet-

nicami rozwiązania problemu głodu na świecie.

Jak

się niestety okazuje, z perspektywy kilku lat, założe-

nia inżynierii genetycznej stanęły na obietnicach.

Wprowadzenie upraw GM nie zwiększyło ilości plo-

nów, a wręcz, jeśli mowa o soi modyﬁkowanejgene-

tycznie, uprawy zmniejszyły się.

Zmiany w sekwencji

genów nie przyczyniły się również do ograniczenia

ilości stosowanych herbicydów.

Kolejny wysiew roślin

GM, rzekomo odpornych na choroby i szkodniki,

wymaga jeszcze silniejszych chemicznych środków

ochrony, ażeby przyniosły oczekiwany efekt.

Utrata

skuteczności pestycydów i herbicydów zmusza rolni-

ków do stosowania mieszanek o zwielokrotnionej tok-

syczności, wynikiem czego jest wzrost zachorowalno-

ści na choroby dróg oddechowych czy alergizacja

w społeczeństwie.

Wprowadzenie GMO zamiast przy-

czynić się do zniwelowania problemu głodu na świe-

cie przyniosło wręcz odwrotne skutki.

Technologia

modyﬁkacjigenetycznejzaburzarównowagęweko-

systemach, co z kolei skutkuje wyjałowieniem gleby,

zmniejszeniem plonów i stałym zagrożeniem choro-

bami.

Jak wykazują kilkuletnie badania, dochodzi do

krzyżowania na dużą skalę pomiędzy roślinami mo-

dyﬁkowanymigenetycznieanaturalnymi.

Plonyupraw

tradycyjnych i ekologicznych sąsiadujące z uprawami

modyﬁkowanymimogązostaćskrzyżowane,przezco

w klasie produktów ekologicznych.

Prawie 70% oby-

wateli Polski nie chce wprowadzenia GMO do pol-

skich upraw i na rynek.

Niestety według statystyk prowadzonych przez

ekologów areał upraw nasion GM w Polsce rośnie

i nikt nie ma nad tym kontroli.

Jak dotąd rolnicy

korzystali z niespójności polskich regulacji prawnych

w tym zakresie, które to zakazują handlu nasionami

GM z przeznaczeniem na wysiew, ale samego wysie-

wu nie zabraniają.

Dlatego też, szacunkowo, po-

wierzchnia uprawy kukurydzy modyﬁkowanejgene-

tycznie w Polsce sięga już 3 tys. ha.

Prawo europejskie kwestionuje dyskryminację ro-

ślin genetycznie modyﬁkowanych,niemniejjednak

uznaje zastosowanie w szczególnych przypadkach

zakazu krajowego.

Jak wiadomo, w dziewięciu krajach Unii Euro-

pejskiej, tj. Austrii, Grecji, Węgrzech, Włoszech,

Szwajcarii, Francji, Luksemburgu, Niemczech i Buł-

garii, wprowadzono oﬁcjalnyicałkowityzakazsto-

sowania GMO, a kraje te nie zostały obłożone żad-

nymi karami.

Nawiązując do problemu wszechobecnej w świe-

cie żywności modyﬁkowanejgenetycznieorazbędąc

świadomym negatywnych skutków GMO, zwracamy

sterstwo zamierza przeciwdziałać wprowadzeniu

nasion modyﬁkowanych genetycznie do uprawy

w Polsce?

Z poważaniem

Posłowie Barbara Bartuś

Warszawa, dnia 9 maja 2012 r.

(nr 4727)

do ministra zdrowia

w sprawie braków w wyspecjalizowanej

Od czasu wprowadzenia tzw. pakietu ustaw zdro-

wotnych, których następstwem miała być zapowia-

dana poprawa stanu ochrony zdrowia oraz zwiększe-

nie dostępu do świadczeń zdrowotnych, jesteśmy

świadkami drastycznego pogarszania się sytuacji

w zabezpieczeniu zdrowotnym obywateli.

Nawiązując do statystyk, należałoby także pod-

kreślić, iż w Polsce jest o jedna trzecią niższa niż

przeciętna w Unii Europejskiej liczba lekarzy.

Spe-

cjalistów jest dramatycznie mało, np. geriatrów jest

180

jedynie 250 w całym kraju, a lekarzy specjalizujących

się w medycynie ratunkowej jest 524, przy zapotrze-

bowaniu na 3000 specjalistów.

To wszystko skutkuje

pogarszającym się z dnia na dzień poziomem świad-

czonych usług medycznych, a obniżające się standar-

dy udzielanej potrzebującym opieki medycznej spro-

wadzają medycynę do rangi doraźnej pomocy tech-

nicznej wobec pacjentów.

dentysty stwarza ponadto zagrożenie niewystarcza-

jącego przygotowania absolwentów do pełnienia

funkcji, chociażby z racji planowanego skrócenia cza-

su kształcenia o 2 lata, a liczba specjalizacji pozosta-

je niezmienna.

Co gorsza nowelizacja nie przewiduje

łatwiejszego dostępu do podyplomowego kształcenia

specjalistycznego, a mając na myśli moduł podstawo-

wy, nie daje gwarancji właściwego jego odbycia.

Po-

nadto skraca się okres uzyskiwania specjalizacji, da-

jąc jedynie złudne nadzieje na zwiększenie ilości wy-

szkolonych lekarzy.

Nakłady ﬁnansowenaopiekęzdrowotnąnależą

w Polsce do najniższych w Europie, drastycznie spa-

dła w 2012 r. ilość rezydentur (do 444).

Ustawa daje

także możliwość zdobycia certyﬁkatówumiejętności,

których głównym założeniem jest możliwość wyko-

nywania niektórych czynności przez lekarza, który

nie jest specjalistą w danej dziedzinie.

Wobec tego uzasadnione staje się rosnące nieza-

dowolenie z opieki medycznej i konieczność wprowa-

dzenia zmian, więc pytamy:

1.

Jakie działania usprawniające funkcjonowanie

systemu ochrony zdrowia zamierza podjąć minister-

stwo i kiedy wprowadzi je w życie?

2.

Czy w związku z rosnącym zapotrzebowaniem

na specjalistów rząd planuje kolejne zmiany w usta-

wie o zawodach lekarza i lekarza dentysty?

Z poważaniem

Posłowie Barbara Bartuś

(nr 4728)

do ministra transportu,

likwidacji Urzędu Morskiego w Szczecinie

Szanowny Panie Ministrze!

Działając na podsta-

poselską w sprawie sprzeciwu wobec zamiaru likwi-

dacji Urzędu Morskiego w Szczecinie.

Urząd Morski w Szczecinie jest jednym z trzech

urzędów morskich w Polsce.

Pozostałe dwa zlokali-

zowane są w Gdyni oraz Słupsku.

Szczeciński Urząd

Morski jest terenowym organem administracji mor-

skiej podległym Radzie Ministrów, za pośrednictwem

który sprawuje nadzór nad działalnością urzędu,

obejmuje zakresem swojej właściwości sprawy z za-

kresu administracji morskiej w części dotyczącej por-

tów morskich, przystani morskich oraz pas nadbrzeż-

ny zachodniej części wybrzeża Rzeczypospolitej.

Zakres działalności merytorycznej Urzędu Mor-

skiego w Szczecinie określa szereg przepisów prawa

krajowego i międzynarodowego.

Podstawowe jego

kompetencje to sprawowanie nadzoru nad bezpie-

czeństwem żeglugi i życia na morzu, budowa i utrzy-

manie umocnień brzegowych, wydm i zalesień wraz

z ochroną pasa nadbrzeżnego, a nadto ochrona śro-

dowiska morskiego oraz prowadzenie inspekcji w tym

zakresie.

Urząd sprawuje również nadzór nad prze-

strzeganiem porządku żeglugowego i utrzymuje oraz

modernizuje infrastrukturę zapewniającą dostęp do

portów i przystani morskich, a także podejmuje sta-

rania o utrzymanie w należytym stanie oznakowania

nawigacyjnego na drogach morskich.

Wyżej przytoczone zadania Urząd Morski w Szcze-

cinie wykonuje z dużą efektywnością dzięki odpowied-

nim staraniom kierownictwa i pracowników urzędu.

Istotny wpływ na wysoką ocenę pracy tego organu

administracji morskiej ma również fakt, że jest on po-

łożony w bezpośredniej bliskości morza.

Pracownicy

urzędu mają zatem oczekiwany kontakt z przedsię-

biorcami branży morskiej oraz innymi użytkownika-

mi morza, a także infrastrukturą morską i przybrzeż-

ną, nad którą sprawują nadzór oraz którą – w miarę

posiadanych środków – modernizują.

Prezentuję pogląd, że każdy organ administra-

cji publicznej powinien prowadzić swoją działal-

ność jak najbliżej spraw, które podlegają jego ju-

rysdykcji.

Dotyczy to nie tylko otwartości służby

urzędniczej na potrzeby obywateli i innych pod-

miotów, które zwracają się z wnioskiem o załatwie-

nie przedkładanej sprawy, ale również znajduje

swoje bezpośrednie przełożenie na odległość urzędu

od zdarzeń oraz zadań, które leżą w jego kompetencji.

Dotyczy to w szczególności administracji morskiej,

która zobowiązana jest do szybkiego reagowania na

incydenty morskie oraz musi sprawować szczególnie

wnikliwy nadzór nad stanem infrastruktury przy-

brzeżnej oraz oznakowania nawigacyjnego.

Oznacza

to również, że urzędy morskie powinny pozostać

nadal organami administracji terenowej, z dotych-

czasowymi siedzibami.

Od pewnego czasu do mojego biura poselskiego

zaczynają napływać niepokojące informacje wystoso-

wywane przez osoby związane ze środowiskiem go-

spodarki morskiej, z których może wynikać, że kie-

rowane przez Pana ministerstwo powzięło zamiar

181

przystąpienia do prac, których rezultatem może być

likwidacja Urzędu Morskiego w Szczecinie oraz po-

wierzenia jego kompetencji do wykonywania specjal-

nie w to miejsce utworzonemu organowi centralne-

mu, jakim miałby być Główny Urząd Morski z siedzi-

bą w Warszawie.

Takie ewentualne plany należałoby

uznać jako podyktowane jedynie nieuzasadnionym

poszukiwaniem oszczędności, które można poczynić

na innych polach, choćby poprzez większą efektyw-

ność zarządzania powierzonymi środkami budżeto-

wymi.

Ewentualna likwidacja Urzędu Morskiego

w Szczecinie godzić będzie w bezpieczeństwo użyt-

kowników morza i spowoduje wydatne pogorszenie

stanu infrastruktury przybrzeżnej.

Osoby zatrudnio-

ne w centralnym urzędzie w Warszawie nie będą mia-

ły żywego kontaktu ze sprawami, którymi się zajmu-

ją, nie będą mogły zatem adekwatnie i efektywnie

reagować na niebezpieczeństwa i potrzeby, jakie nie-

sie ze sobą dynamicznie zmieniające się środowisko

morza oraz gospodarka morska.

Uprzejmie wskazuję, że ewentualna likwidacja

Urzędu Morskiego w Szczecinie mogłaby zostać od-

czytana jako przejaw – wpisującej się w pasmo kolej-

nych zaniechań – polityki obecnego rządu, której

skutkiem jest już obecnie obserwowane „obrócenie

się przez Polskę plecami do morza”.

Przykładów ta-

kich działań Pomorze Zachodnie w ostatnich czasach

doznało aż nadto wiele, czego jaskrawym przykładem

jest podjęta przez Radę Ministrów zeszłej kadencji

decyzja o wygaszeniu działalności Stoczni Szczeciń-

skiej Nowa.

Obecnie, gdyby wskazywany przez śro-

dowiska gospodarki morskiej ewentualny zamiar li-

kwidacji Urzędu Morskiego w Szczecinie został zre-

alizowany, nastąpiłaby całkowita dekonstrukcja ad-

ministracji i gospodarki morskiej w zachodniej części

wybrzeża Rzeczpospolitej.

1.

Czy prawdą jest, że Pan Minister podjął zamiar

likwidacji Urzędu Morskiego w Szczecinie i przenie-

sienia jego kompetencji do utworzonego w tym celu

Głównego Urzędu Morskiego w Warszawie lub też

powierzenia jego kompetencji do wykonywania Urzę-

dowi Morskiemu w Gdyni?

2.

Czy w podległym Panu Ministerstwie trwają

jakiekolwiek prace, koncepcyjne lub legislacyjne, któ-

rych celem lub rezultatem jest likwidacja Urzędu

Morskiego w Szczecinie?

Jeżeli tak, to proszę o przed-

stawienie powodów takiej decyzji oraz omówienie

aspektów ekonomicznych takich działań.

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Joachim Brudziński

Szczecin, dnia 27 kwietnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 4729)

powstrzymania planowanej prywatyzacji Uzdrowi-

ska Busko-Zdrój SA.

Istotnym argumentem jest fakt, że jest to jedyne

gi swe świadczy dla mieszkańców całej Polski.

Na terenie uzdrowiska funkcjonują dwa szpitale,

Obiekt ten ma bardzo nowoczesną infrastrukturę

i jest atrakcyjnym punktem na uzdrowiskowej mapie

Polski, czemu służą także znaczne nakłady ﬁnanso-

we poczynione na buskie uzdrowisko.

Uzdrowisko Busko-Zdrój było od początku swego

Na uwagę zasługują także wcześniejsze rozwią-

Sytuacja taka sugeruje istnienie pewnych twar-

niem buskiego uzdrowiska.

Wobec powyższego zapytuję:

Jakie jest uzasadnienie prywatyzacji Uzdrowiska

Busko-Zdrój SA?

Czy nie istnieją jakiekolwiek obawy, że prywaty-

zacja Uzdrowiska Busko-Zdrój SA spowoduje skupie-

nie się nabywców jedynie na wypracowywaniu zy-

sków kosztem niektórych świadczeń (mniej opłacal-

nych), co w konsekwencji spowoduje zubożenie oferty

leczniczej i rehabilitacyjnej uzdrowiska?

Poseł Andrzej Bętkowski

Skarżysko-Kamienna, dnia 7 maja 2012 r.

182

Interpelacja

(nr 4730)

do ministra pracy i polityki społecznej

dla wychowanków rodzin zastępczych

do której prawo powstało

z późn. zm.), w art. 154 ust. 1 wprowadzono zasadę,

że do dzieci umieszczonych w rodzinie zastępczej

przed dniem 1 stycznia 2004 r. nie stosuje się prze-

pisów art. 86 ust. 3 tejże ustawy, który stanowił:

„W przypadku umieszczenia dziecka w rodzinie za-

stępczej na terenie innego powiatu, powiat właściwy

sługujących danej rodzinie zastępczej”.

W konsekwencji w stosunku do dzieci umieszczo-

nych przed dniem 1 stycznia 2004 r. kosztów ich

utrzymania w rodzinie zastępczej nie ponosił powiat

ka, tylko powiat, na terenie którego dziecko przeby-

wało w rodzinie zastępczej.

Powiaty otrzymują na ten

cel subwencję równoważącą, która jednak zazwyczaj

nie pokrywa w całości wydatków na dziecko w rodzi-

nie zastępczej.

uchyliła art. 86 ustawy o pomocy społecznej, który

przestał być podstawą do naliczania odpłatności

i wzajemnych rozliczeń między powiatami za pobyt

dzieci w rodzinach zastępczych umieszczonych tam

po dniu 1 stycznia 2004 r.

Do tych rozliczeń stosuje

się obecnie art. 191 ust. 4: „Powiat, na terenie któ-

rego funkcjonują mogące przyjąć dziecko rodzina za-

stępcza, rodzinny dom dziecka lub placówka opiekuń-

czo-wychowawcza, zawiera z powiatem, właściwym ze

czej, porozumienie w sprawie przyjęcia dziecka oraz

Reasumując ten wywód, obecnie istnieją dwie za-

sady ﬁnansowaniapobytudziecizterenuinnegopo-

wiatu, uzależnione od momentu przyjęcia dziecka do

rodziny zastępczej.

Wydatki na dzieci umieszczone

z terenu innego powiatu są ﬁnansowanewformie

subwencji równoważącej, a dzieci umieszczone w ro-

dzinie zastępczej po dniu 1 stycznia 2004 r. są ﬁnan-

nie zastępczej, na podstawie zawartych porozumień

między powiatami.

Nowa ustawa regulująca pieczę zastępczą wpro-

wadziła w art. 54 ust. 1 obowiązek po stronie staro-

sty do utworzenia rodziny zastępczej zawodowej po

spełnieniu przesłanek tam zawartych: „Z rodziną

zastępczą niezawodową spełniającą warunki do peł-

nienia funkcji rodziny zastępczej zawodowej, posia-

dającą opinię koordynatora rodzinnej pieczy zastęp-

czej oraz co najmniej 3-letnie doświadczenie jako

rodzina zastępcza lub prowadzący rodzinny dom

dziecka, starosta zawiera, na wniosek tej rodziny,

umowę o pełnienie funkcji rodziny zastępczej zawo-

dowej”.

Zawarcie takiej umowy wiąże się z ponosze-

niem kosztów wynagrodzenia dla zawodowej rodziny

zastępczej.

Powiaty, z terenu których dzieci zostały umiesz-

nia 2004 r., uchylają się od ponoszenia tych kosztów,

Nr 175, poz.1362, z późn. zm.), art. 154 ust. 1 wpro-

się przepisów art. 86 ust. 3 tejże ustawy.

1.

Według jakich zasad powinny być ﬁnansowane

koszty rodzin zastępczych zawodowych utworzonych

dzieci, które przebywały w rodzinie zastępczej przed

2.

Czy tak utworzoną zawodowa rodzinę zastęp-

czą należy traktować jako nowo utworzoną i stosować

do niej wprost przepisy art. 191 ust. 1 pkt 1, ust. 4

poz.1362, z późn. zm.) i tym samym nie stosuje się

zasady ponoszenia kosztów przez powiat właściwy ze

umieszczeniem go w pieczy zastępczej, ale w takiej

sytuacji kto będzie ponosił koszty utrzymania zawo-

dowej rodziny zastępczej?

Następną kwestią jest przyznawanie pomocy dla

osób usamodzielnianych, które opuściły rodzinę za-

stępczą lub placówkę opiekuńczo-wychowawczą lub

osób pobierających pomoc przyznaną im na podsta-

z późn. zm.) przed dniem 1 stycznia 2012 r.

Do tych

osób, zgodnie z art. 240 ust. 1 ustawy o wspieraniu

183

dotychczasowe, tj. ustawę o pomocy społecznej.

Ustawa ta w art. 89 ust. 2 uzależnia otrzymanie tej

pomocy od spełnienia kryterium dochodowego.

Po-

moc pieniężna na usamodzielnienie i pomoc pienięż-

na na kontynuowanie nauki przysługuje osobie usa-

modzielnianej:

1) samotnie gospodarującej, której dochód nie

osobę samotnie gospodarującą;

kracza 200% kwoty kryterium dochodowego na oso-

bę w rodzinie.

Przekroczenie kryterium dochodowego uniemoż-

liwia przyznanie pomocy pieniężnej na usamodziel-

nienie i pomocy pieniężnej na kontynuowanie nauki.

Natomiast dla osób pobierających pomoc na konty-

nuowanie nauki, przyznaną po dniu 1 stycznia 2012 r.,

w dziale IV określa rodzaje i zasady pomocy dla osób

usamodzielnianych.

I tak osobom umieszczonym

przyznaje się pomoc na:

c) zagospodarowanie.

Ustawodawca w art. 142 ustawy o wspieraniu ro-

dla przyznania pomocy na usamodzielnienie się i za-

gospodarowanie, natomiast pomoc pieniężna na kon-

tynuowanie nauki jest przyznawana bez względy na

dochody osoby, która kontynuuje naukę.

1.

Dlaczego w związku ze zmianą przepisów doty-

czących pieczy zastępczej nie wprowadzono w tym

zakresie przepisu przejściowego, jak uczyniono to

w przypadku rodzin zastępczych pobierających

świadczenie pieniężne w art. 226 ust. 5–6 ustawy

rodzin zastępczych prawo do wyboru podstawy prawnej

wypłaty świadczenia na kontynuowanie nauki?

2.

Czy pozbawienie wychowanków rodzin zastęp-

czych i placówek opiekuńczo-wychowawczych możli-

wości wybory reżimu prawnego, z jakiego będą ko-

rzystać, a pozostawienie tego prawa rodzinom za-

stępczym, po wejściu w życie ustawy o wspieraniu

rodziny i pieczy zastępczej od dnia 1 stycznia 2012 r.

nie narusza konstytucyjnej zasady wyrażonej w art. 32

ust. 1 konstytucji, że wszyscy są równi wobec prawa

władze publiczne?

Poseł Bogdan Rzońca

(nr 4731)

do ministra edukacji narodowej

wychowankom młodzieżowych ośrodków

wychowawczych

Szanowna Pani Minister!

Pobyt wychowanka

w młodzieżowym ośrodku wychowawczym jest reali-

zowany na podstawie rozporządzenia Ministra Edu-

dzieżowym ośrodku wychowawczym (Dz. U. Nr 296,

poz. 1755).

W myśl przytoczonych przepisów, starosta

– właściwy ze względu na miejsce zamieszkania nie-

letniego – po otrzymaniu wskazania z ośrodka roz-

woju edukacji (zwanego dalej „ORE”) przesyła doku-

mentację nieletniego do placówki łącznie ze skiero-

waniem.

Od tego momentu nieletni staje się wycho-

wankiem MOW oraz uczniem konkretnej klasy funk-

cjonującej w nim szkoły.

Potwierdzeniem takiego

stanu są zapisy zawarte w § 4 ust. 4 wskazanego roz-

porządzenia, z których wynika, że zdjęcie nieletniego

ze stanu placówki – dające możliwość wydania nowe-

go wskazania – może nastąpić m.in. z powodu niedo-

prowadzenia nieletniego do ośrodka w ciągu miesią-

ca od dnia wskazania tego ośrodka przez ORE.

Zatem, jak wynika z przytoczonych przepisów,

z chwilą wydania skierowania nieletni staje się wy-

chowankiem ośrodka i w związku z tym placówka

musi być w stałej gotowości do przyjęcia nieletniego.

Jednocześnie w bazie danych ORE oraz organu pro-

wadzącego liczba wolnych miejsc zmniejsza się o licz-

bę wydanych skierowań.

Nie ma więc innej możliwo-

ści zagospodarowania tego miejsca.

Ponadto kierowanie do MOW odbywa się po uzy-

skaniu przez ORE sygnału o zwolnieniu się miejsca

w ośrodku i konkretnej klasie danego typu szkoły

funkcjonującej w placówce.

Taką informację organ

prowadzący MOW może przekazać do ORE nie wcze-

śniej jak po upływie okresu wskazanego powyżej,

a spowodowanego niedoprowadzeniem nieletniego do

ośrodka.

Potwierdzają to zapisy § 2 ust. 2 rozporzą-

dzenia: „ośrodki są obowiązane w szczególności do

niezwłocznego przekazywania organom prowadzą-

cym i ORE informacji o wolnych miejscach w ośrod-

kach w przypadkach niedoprowadzenia nieletniego

do ośrodka, przeniesienia nieletniego do innego

ośrodka, zwolnienia nieletniego z ośrodka lub nie-

usprawiedliwionej nieobecności nieletniego w ośrod-

ku trwającej dłużej niż 4 tygodnie”.

Jednocześnie

w związku z koniecznością utrzymywania przez ośro-

dek stałej gotowości do przyjęcia wychowanka, który

ma być doprowadzony na podstawie skierowania,

ośrodek ponosi określone wydatki.

W związku z niejednolitym sposobem interpreto-

wania przez powiaty zasad dotowania niepublicznych

184

młodzieżowych ośrodków wychowawczych prowadzo-

morządu terytorialnego oraz przez osoby ﬁzyczne

tanie: Czy na wychowanka młodzieżowego ośrodka

wychowawczego przysługuje dotacja w okresie od

uzyskania przez ośrodek skierowania wychowanka

do ośrodka do czasu doprowadzenia wychowanka do

ośrodka trwającego nie dłużej niż 1 miesiąc?

Z poważaniem

Poseł Izabela Leszczyna

Warszawa, dnia 8 maja 2012 r.

(nr 4732)

do ministra edukacji narodowej

wykorzystania dotacji przyznanych szkołom

gany jednostek samorządu terytorialnego, o których

mowa w ust. 1a–3b, mogą kontrolować prawidłowość

wykorzystania dotacji przyznanych szkołom i placów-

kom z budżetów tych jednostek.

Zakres kontroli wy-

nika z ust. 3f ww. artykułu.

Zgodnie z tym przepisem

osoby upoważnione do przeprowadzenia kontroli

nej przez nie dokumentacji organizacyjnej, ﬁnanso-

osobom upoważnionym do kontroli prawo wglądu do

dokumentacji ﬁnansowej,organizacyjnejidokumen-

tacji przebiegu nauczania organy dotujące zaczęły

utożsamiać z prawem kontroli dokumentacji kadro-

wej, w tym umów o pracę.

Tymczasem ustawodawca

wyraźnie wyznaczył obszar działań kontrolnych jed-

nostek samorządu terytorialnego.

Kontroli podlega

przede wszystkim prawidłowość wykorzystania do-

tacji, a realizacji tego celu ma służyć uprawnienie do

wglądu do wskazanej powyżej dokumentacji.

Doku-

mentacja powinna być zatem kontrolowana w takim

zakresie, w jakim służy ustaleniu prawidłowości wy-

korzystania dotacji.

Również w ocenie Regionalnej Izby Obrachunko-

wej w Gdańsku (uchwała RIO w Gdańsku z dnia

8 października 2009 r., 285/g321/D/09) przyznanie

uprawnienia do kontroli dokumentacji kadrowej, któ-

ra nie jest bezpośrednio związana z wykorzystaniem

dotacji, wykracza ponad potrzebę oceny prawidłowo-

ści wykorzystania dotacji.

W sentencji tej uchwały

wyraźnie wskazano, że: „Zakres kontroli może od-

nosić się jedynie do wykorzystania dotacji na pokry-

cie wydatków bieżących szkoły lub placówki.

Posta-

nowienia dotyczące kontroli dokumentacji w odnie-

sieniu do dowodów wpłat za pobyt dziecka w przed-

szkolu, umów o pracę oraz potwierdzających kwali-

ﬁkacjezatrudnionychnauczycieliniemajązwiązku

z kontrolą wykorzystania udzielonej dotacji”.

Tak

więc w ocenie przywołanego kolegium kontrola umów

o pracę nie znajduje uzasadnienia w świetle delegacji

dla organu stanowiącego jednostki samorządu tery-

torialnego wynikającej z art. 90 ust. 4 ustawy o sys-

temie oświaty.

Wskazuje to, że zakres kontroli może

odnosić się jedynie do wykorzystania dotacji na po-

krycie wydatków bieżących szkoły lub placówki.

W ocenie kolegium kontrola dokumentacji w odnie-

sieniu do umów o pracę nie ma związku z kontrolą

wykorzystania udzielonej dotacji.

Obowiązek kontroli prawidłowości wykorzystania

dotacji został przypisany organom stanowiącym jed-

nostek samorządu terytorialnego, począwszy od dnia

Nr 56, poz. 458) – wprowadzająca zasadę przeznacze-

nia dotacji na doﬁnansowanierealizacjizadańszko-

ły lub placówki w zakresie kształcenia, wychowania

nią wyłącznie wydatków bieżących szkoły lub pla-

cówki oraz nadająca uprawnienia organom samorzą-

dowym do kontrolowania prawidłowości wykorzysta-

nia tych dotacji przez szkoły i placówki niepubliczne

(art. 90 ust. 3d–3g ustawy).

Wprowadzone nowe regulacje wymienionych we

wstępie przepisów ustawy o systemie oświaty spowo-

dowały wątpliwości interpretacyjne w następującej

kwestii: Czy organy samorządowe, które otrzymały

uprawnienia do kontrolowania prawidłowości wyko-

rzystania dotacji przez szkoły i placówki niepublicz-

ne, mają prawo kontrolować umowy o pracę?

Proszę Panią Minister o ustosunkowanie się do

przytoczonego powyżej problemu.

Z poważaniem

Poseł Izabela Leszczyna

(nr 4733)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie niejednolitej interpretacji

wyżywienie dzieci i młodzieży przebywających w pu-

185

blicznych placówkach, wymienionych w art. 2 pkt 5

ustawy o systemie oświaty został uregulowany w roz-

placówkach (Dz. U. Nr 52, poz. 467, z późn. zm.).

W myśl przepisów zawartych w § 66 ust. 1 wskaza-

nego rozporządzenia „Rodzice dzieci i młodzieży

przebywających w młodzieżowych ośrodkach wycho-

specjalnych ośrodkach szkolno-wychowawczych, spe-

cjalnych ośrodkach wychowawczych oraz ośrodkach

rewalidacyjno-wychowawczych wnoszą opłatę za po-

siłki w stołówce ośrodka równą wysokości kosztów

surowca przeznaczonego na wyżywienie”.

Jednocze-

śnie ustawodawca, wprowadzając odpowiednie zapisy

w ust. 8, umożliwił organom prowadzącym placówkę

zwolnienie rodziców z całości lub części opłat:

1) w przypadku szczególnie trudnej sytuacji ma-

terialnej rodziny, w szczególności gdy dochód na oso-

bę w rodzinie nie jest większy niż kwota, o której

z póżn. zm.);

2) w szczególnie uzasadnionych przypadkach lo-

sowych.

Powyższe regulacje nie mają odniesienia do pla-

cówek niepublicznych.

W związku z tym kwestię kosztów wyżywienia

można rozpatrywać w kategorii wydatków bieżących

ﬁnansowanychześrodkówzdotacjiprzeznaczonych

na doﬁnansowaniedziałalnościjednostekniepublicz-

nych.

Wydatkowanie dotacji zostało sformułowane

wskazanie celów, którym ma służyć, jako: kształce-

nie, wychowanie i opieka, w tym proﬁlaktykaspo-

łeczna.

W przepisie tym dodano nadto kategoryczne

stwierdzenie, że: „Dotacje mogą być wykorzystane

lub placówki”.

Należy stwierdzić, zgodnie z wykładnią regional-

nej izby obrachunkowej (uchwała RIO w Krakowie

ustawa o systemie oświaty nie określa własnej deﬁ-

nicji pojęcia „wydatki bieżące” odnoszonego do samo-

rządowych szkół, przedszkoli i placówek.

Dlatego zgod-

nie z zasadami wykładni systemowej pod zastosowa-

nym w tej ustawie pojęciem wydatków bieżących nale-

ży rozumieć „wydatki bieżące” określane w ustawie

o ﬁnansachpublicznych,czylikażdyinnywydatekod

wydatków inwestycyjnych i zakupów inwestycyjnych

oraz wydatków z tytułu zakupu i objęcia akcji lub wnie-

sienia wkładu do spółek prawa handlowego.

Ponadto uchwała RIO w Krakowie z dnia 10 lute-

go 2010 r.

(KI-411/40/10) jednoznacznie wskazuje, że

nie można zawęzić rodzajów wydatków bieżących,

które mogą być ﬁnansowaneześrodkówzdotacji.

Jedynym wymogiem jest to, aby ﬁnansowałydziałal-

ność dydaktyczną, wychowawczą i opiekuńczą szko-

ły/placówki.

W świetle powyższych wyjaśnień wydatek zwią-

zany z zapewnieniem wyżywienia wychowankom

wyszczególnionych powyżej placówek mieści się

w deﬁnicji„wydatkówbieżących”,aponieważsłuży

realizacji zadań związanych z działalnością opiekuń-

czą placówki, pozostaje w zgodzie z realizacją celów,

oświaty.

W związku z niejednolitym sposobem interpreto-

wania przez powiaty przepisów art. 90 ust. 3d ustawy

niu do placówek wymienionych w art. 2 pkt 5 ww.

ustawy, prowadzonych przez osoby prawne niebędą-

ce jednostkami samorządu terytorialnego oraz przez

osoby ﬁzycznezwracamsięzuprzejmąprośbąoin-

terpretację istniejących przepisów i odpowiedź na

poniższe pytanie: Czy zakup wyżywienia dla dzieci

i młodzieży przebywających w niepublicznych pla-

temie oświaty ze środków dotacyjnych mieści się

w katalogu „wydatków bieżących”, o jakich mowa

Z poważaniem

Poseł Izabela Leszczyna

(nr 4734)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie zagospodarowania budynku

likwidowanego Ośrodka Doskonalenia Kadry

Szanowny Panie Ministrze!

Wychodząc naprzeciw

trudnej sytuacji polskiego więziennictwa oraz w związ-

ku z likwidacją Ośrodka Doskonalenia Kadry Służby

Więziennej w Bartkowej zwracam się do Pana Mini-

na terenie ODK SW Bartkowa Oddziału Zewnętrz-

nego Zakładu Karnego w Nowym Sączu?*

)

Z poważaniem

Poseł Andrzej Czerwiński

Warszawa, dnia 8 maja 2012 r.

*

)

186

Interpelacja

(nr 4735)

do ministra pracy i polityki społecznej

w powiatowych urzędach pracy

Postęp technologiczny, coraz bardziej powszechny

Internet oraz obowiązujące już uregulowania prawne

pozwalają obecnie na wdrożenie zaawansowanych

platform usług elektronicznych.

Takie rozwiązania

usług online wdrożone w powiatowych urzędach pra-

cy byłyby bardzo przydatne i efektywne nie tylko dla

składania przez przedsiębiorców ofert pracy przez

Internet czy możliwość zamieszczania przez bezro-

botnych CV w internetowej bazie to niewystarczają-

ce rozwiązania.

Drogą elektroniczną bezrobotny po-

winien otrzymywać z urzędu oferty pracy czy inne

formy aktywizacji, jak staż czy szkolenia.

Poza tym

poprzez taki system usług elektronicznych powinny

być wysyłane wszelkie decyzje administracyjne i za-

świadczenia np. o nadaniu statusu bezrobotnego,

o przyznaniu zasiłku lub jego odebraniu.

Czy ministerstwo pracuje nad powyższymi roz-

wiązaniami?

Jakie usługi online są rozważane, jeśli

chodzi o wdrożenie takiego systemu w powiatowych

urzędach pracy?

Poseł Waldy Dzikowski

Warszawa, dnia 7 maja 2012 r.

(nr 4736)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie dyrektywy UE zakazującej

Zgodnie z wytycznymi Komisji Europejskiej pań-

stwa Wspólnoty do 20 lipca 2011 r. miały wdrożyć

dyrektywę UE, która zakazuje zatrudnienia niele-

galnych imigrantów spoza UE, nakładając na praco-

dawców grzywny lub nawet sankcje karne.

Dotyczy

to pracodawców, którzy wykorzystują niepewną po-

zycję nielegalnych imigrantów i zatrudniają ich

zazwyczaj na stanowiskach niskopłatnych, oferując

gorsze warunki pracy.

Przepisy mają też zapobiec ta-

kim przypadkom jak głośne swego czasu obozy przy-

musowej pracy, gdzie zatrudniano nielegalnych pra-

cowników.

tej dyrektywy?

Kiedy ministerstwo przewiduje wdro-

żenie tych przepisów?

Poseł Waldy Dzikowski

(nr 4737)

do ministra nauki i szkolnictwa wyższego

w sprawie przepisów dotyczących

kariery naukowej

Pojawiają się krytyczne oceny znowelizowanych

przepisów ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym

w kontekście przepisów dotyczących kariery nauko-

wej.

Podnosi się bowiem, iż zmiany w modelu kariery

naukowej nie zwiększają liczby doktoratów i habili-

tacji, jak zakładano, a wręcz przeciwnie.

Wątpliwości

dotyczą wymogu posiadania wydanej publikacji na-

blikacji naukowej w recenzowanym czasopiśmie na-

ukowym o zasięgu co najmniej krajowym, co oznacza,

że doktorant musi przygotować dwie publikacje.

Czy ministerstwo podziela te wątpliwości i obawia

się spadku liczby nadawanych stopni doktora?

Czy

rozważane są zmiany w prawie w tym kontekście?

Poseł Waldy Dzikowski

(nr 4738)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie nadużywania

środka zapobiegawczego w postaci

podejrzanych

Szanowny Panie Ministrze!

Co pewien czas media

donoszą o nadużyciach związanych ze stosowaniem

aresztu wobec osób podejrzanych o popełnienie prze-

stępstwa.

Za często osoby, wobec których toczy się

postępowanie w prokuraturze, są na wniosek prowa-

dzących śledztwo zatrzymywane w areszcie.

Uzasad-

nienie tego faktu to obawa przed mataczeniem ze

strony podejrzanych.

Czasami decyzje o zastosowa-

niu środka oparte są na np. zeznaniach świadka ko-

ronnego, jednej osoby i nie mają innego potwierdze-

nia w zebranych dowodach.

Stąd Polska jest liderem

w Europie, jeżeli chodzi o stosowanie środka zapobie-

gawczego w postaci aresztu, a nasze więzienia są

przepełnione.

Inny problem to przedłużanie często

przez rok i więcej tego środka zapobiegawczego bez

poważnej potrzeby i uzasadnienia.

Wydaje się jednak, że często brak wystarczające-

go powodu dla stosowania aresztu, tak przecież re-

strykcyjnego w swojej naturze środka.

Pozbawienie

obywatela wolności, nawet czasowe, jest najpoważ-

niejszym ograniczeniem jego swobód obywatelskich,

które ma zagwarantowane w konstytucji.

Szczegól-

187

nie rażące jest to w przypadku, gdy w toku postępo-

wania sądowego nie da się udowodnić, że osoba,

która była zatrzymana, jest winna zarzucanego jej

czynu.

Czasami w takim przypadku osoby, które

były zatrzymane w areszcie, mają zrujnowane życie

zawodowe, rodzinne, problemy ﬁnansoweipsychicz-

ne.

Powoduje to poczucie krzywdy i braku zaufania

do własnego państwa, czego namacalnym dowodem

są pozwy do Strasburga do Europejskiego Trybuna-

łu Praw Człowieka oraz toczące się przed sądami

w Polsce postępowania o zadośćuczynienie ze strony

Polski za niesłuszne przebywanie, czasem latami,

w areszcie.

Problem ten dotyczy wielu obywateli naszego kra-

ju, ale nawet gdyby dotykał nielicznych, to sądzę, że

powinniśmy się pochylić z należą uwagą wobec tra-

gedii ludzi, którzy niesłusznie, chociażby jeden dzień,

muszą przebywać w zakładzie karnym.

Dlatego chcia-

łabym zapytać Pana:

Czy ministerstwo widzi ten problem i jakie dzia-

łania zamierza podjąć w celu zmiany tej sytuacji

w naszym kraju?

Czy stosowanie środka zapobiegawczego w posta-

ci tymczasowego aresztowania nie powinno być ogra-

niczone do najpoważniejszych przestępstw i trwać jak

najkrócej?

Czy nie powinno się poddać analizie pracy proku-

ratury w tym zakresie, a także w aspekcie porówna-

nia ilości złożonych przez nią spraw do sądu i skaza-

nia prawomocnym wyrokiem osób podejrzanych?

Czy

w tym zakresie nie odbiegamy od standardów euro-

pejskich in minus?

Z poważaniem

Poseł Elżbieta Gapińska

Warszawa, dnia 10 maja 2012 r.

(nr 4739)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie niekompetentnej odpowiedzi

ministra ﬁnansów na zapytanie poselskie

dotyczące przepływów ﬁnansowych

Szanowny Panie Premierze!

W związku z niekom-

petentną odpowiedzią przedstawicieli Ministerstwa

Finansów na moje zapytanie w sprawie przepływów

ﬁnansowychpomiędzybudżetempaństwaawoj.ślą-

skim zwracam się z uprzejma prośbą o rzetelną, do-

kładną i oparta na konkretnych kwotach i wylicze-

niach odpowiedź na pytania.

Odpowiedzi, które otrzymałem od przedstawicie-

li Ministra Finansów, są rażąco zakłamujące rzeczy-

wistość, a niechlujne wyliczenia mogą spowodować

niepokój u mieszkańców woj. śląskiego.

Bo jak ina-

czej mają reagować mieszkańcy drugiego co do wiel-

kości województwa w Polsce po informacji, że do

budżetu państwa w 2011 r. wg Ministerstwa Finan-

sów wpływa 23 688 421 tys. zł, a kwota przekazana

z budżetu państwa na teren woj. śląskiego wyniosła

2 018 951 tys. zł.

Prosząc o informacje, jakiej wysokości środki zo-

stały przekazane przez NFZ do ośrodków mających

siedzibę na terenie Śląska, nie otrzymałem żadnej

informacji prócz wyciągu z ustawy.

W załączeniu przesyłam treść zapytania oraz od-

powiedź przedstawiciela Ministra Finansów*

)

.

śląskiego?

z woj. śląskiego w ﬁnansowaniupolskiejpolitykiza-

granicznej, obronnej i bezpieczeństwa państwa?

woj. śląskiego na świadczenia zdrowotne?

Katowice, dnia 9 maja 2012 r.

Interpelacja

(nr 4740)

do ministra spraw wewnętrznych

Straży Granicznej przeniesionych do służby

Szanowny Panie Ministrze!

W świetle przepisów

1990 r. zgodnie z art. 74 ust. 2 funkcjonariuszowi

pełniącemu służbę w strażnicach, granicznych pla-

cówkach kontrolnych oraz w składzie etatowych za-

łóg jednostek pływających Straży Granicznej zalicza

*

)

służby.

1.

Czy funkcjonariusz Straży Granicznej, który

nienia służby w Policji, a wcześniej pełnił służbę

w myśl zacytowanego przepisu art. 74 ust 2, odcho-

dząc na emeryturę z Policji, będzie miał prawo sko-

rzystać z dodatkowej wysługi, którą gwarantowała

mu ustawa o Straży Granicznej w momencie pełnie-

nia służby w tej formacji?

2.

Jeśli funkcjonariuszowi Straży Granicznej

przeniesionemu do dalszego pełnienia służby w Poli-

cji w momencie odejścia na emeryturę z Policji będzie

przysługiwało skorzystanie z uprawnienia określo-

nego w art. 74 ust 2 ustawy o Straży Granicznej (za

okres pełnienia służby w Straży Granicznej w wa-

runkach określonych w art. 74 ust. 2 ustawy o Stra-

ży Granicznej), to o jakie dokumenty i w jakim trybie

funkcjonariusz będzie musiał wystąpić do komen-

danta oddziału Straży Granicznej, w którym pełnił

służbę przed przeniesieniem do służby w Policji?

Z poważaniem

Poseł Artur Ostrowski

Warszawa, dnia 9 maja 2012 r.

(nr 4741)

do ministra transportu,

w sprawie egzaminowania doradców

ds. bezpieczeństwa przewozów towarów

niebezpiecznych

w zakresie wydawania świadectwa doradcy do spraw

dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego.

Art. 49 powyższej ustawy zobowiązuje Pana Ministra

do wydania rozporządzenia określającego m.in. wa-

runki, formę i tryb przeprowadzania egzaminu dla

doradców.

Niestety, do dnia 30 kwietnia 2012 r. takie

rozporządzenie nie ukazało się.

W związku ze zmia-

ną od 1 stycznia 2012 r. w przypadku kompetencji

organów wydających świadectwo oraz zakresu egza-

minu nie może być zastosowany przepis przejściowy

wynikający z art. 133 ustawy.

W tej sytuacji prawnej

od 1 stycznia 2012 r. do chwili obecnej nie odbywają

się egzaminy dla doradców.

Zgodnie z informacjami zawartymi na stronie

Transportowego Dozoru Technicznego (1ittp://www.

tdt.pl/przewoz-towarow-niebezpiecznvch/doradcy-do-

-spraw-bezpieczenstwa-przewozu-towarow-niebez-

piecznych.html) na dzień 30 kwietnia 2012 r. upraw-

nienia doradcy w przewozie drogowym utraciło

29 osób (na 1280 zarejestrowanych doradców) oraz

w przewozie kolejowym 39 osób (na 270 zarejestro-

wanych doradców).

Osoby te z powodu opieszałości

organów państwa utraciły prawo wykonywania za-

wodu oraz utraciły prawa nabyte w części dotyczącej

zakresu egzaminu i – w stosunku do niektórych osób

– poziomu wykształcenia.

1.

W jaki sposób są/będą traktowani przez służby

kontrolne uczestnicy przewozu towarów niebezpiecz-

nych zatrudniający doradców, którzy z wyżej opisa-

nych powodów utracili uprawnienia do wykonywania

czynności doradcy?

2.

Czy doradcy, którzy utracili uprawnienia, będą

zobowiązani – tak jak kandydaci na doradców – zda-

wać egzamin w pełnym zakresie, łącznie z zadaniem

problemowym?

3.

W jaki sposób będą traktowani doradcy, którzy

nie posiadają wykształcenia wyższego, a utracili

uprawnienia z tego powodu, że – z przyczyn od siebie

niezależnych – nie mogli przystąpić w odpowiednim

terminie do egzaminu?

Z poważaniem

Poseł Artur Ostrowski

(nr 4742)

do ministra pracy i polityki społecznej

„Rodzina, jako podstawowa jednostka społeczna,

inwestowania w kapitał ludzki” – czytamy w „Pro-

gramie polityki prorodzinnej państwa”, przyjętym

w dniu 3 listopada 1999 r. przez Radę Ministrów

w Warszawie.

W programie wyodrębnionych zostało

jedenaście kierunków polityki państwa wobec rodzi-

ny, które obejmują swoim zakresem m.in. zmiany

sytuacji demograﬁcznejistrukturyrodzin.

Mimo że przyrost naturalny naszego kraju utrzy-

muje się na poziomie dodatnim, to i tak Polska nale-

ży do grupy krajów o najniższym wskaźniku dziet-

ności w Europie.

Według ostatnich danych GUS za

2010 r. wskaźnik dzietności w Polsce wynosi niespeł-

189

na 1,4%, podczas gdy poziom zapewniający zastępo-

walność pokoleń wynosi 2,15%.

Tej różnicy zdaniem

specjalistów nie da się wyrównać bez zdecydowanych

działań prorodzinnych.

Podczas wielu debat postuluje się o wprowadzenie

skutecznej polityki rodzinnej, która przygotuje Pol-

skę na współczesne wyzwania demograﬁczne.

Pamię-

tając o racjonalizacji budżetu, musimy dobrze wyko-

rzystywać doświadczenia europejskie i traktować

politykę rodziną jako inwestycję oraz jako gwarancję

szans rozwojowych naszego kraju.

Oczywiste jest, że sukces demograﬁcznyuzależ-

niony jest od nakładów państwa na politykę rodzin-

ﬁnansowej.

Istotne jest wspieranie rodzicielstwa,

zapewnienie warunków dogodnych do wychowywa-

nia potomstwa, tj. m.in. ulg podatkowych, odpisów

na cele edukacyjne związane z wychowaniem dzieci

i medyczne.

Dostrzegając zagrożenia wynikające z utrzymu-

jącego się niskiego wskaźnika dzietności w Polsce,

proszę o przedstawienie rozwiązań ministerstwa

w przedstawionej kwestii oraz odpowiedź na nastę-

pujące pytanie: Czy ministerstwo przewiduje wpro-

wadzenie zmian w przepisach dotyczących polityki

rodzinnej, zmian ułatwiających planowanie potom-

stwa?

Z wyrazami szacunku

Warszawa, dnia 9 maja 2012 r.

(nr 4743)

do prezesa Rady Ministrów

Szanowny Panie Premierze!

Obecne rozwiąza-

nia prawne obejmują ﬁnansowaniezbudżetupań-

stwa kosztów opieki medycznej nad zawodnikami

tach olimpijskich i paraolimpijskich.

Dysponentem

tej części budżetowej jest minister właściwy do

spraw zdrowia.

ników w sportach olimpijskich i 835 zawodników

w sportach paraolimpijskich.

Na świadczenie zdro-

wotne dla tej grupy zawodników wydatkowano

w 2011 r. 1 440 000 zł, a na rok 2012 zaplanowano

1 480 000 zł.

Obok systemu współzawodnictwa paraolimpij-

skiego funkcjonuje w Polsce, Europie i świecie system

olimpiad specjalnych.

W Polsce Ruch Olimpiad Spe-

cjalnych to ponad 17 tys. sportowców uczestniczących

w rywalizacji sportowej, posiadających książeczki

sportowo-lekarskie.

Grupa ponad 8 tys. osób to uczest-

nicy systemu powyżej 23. roku życia, czyli niemogący

korzystać ze świadczeń lekarskich ﬁnansowanych

przez Narodowy Fundusz Zdrowia.

Część zawodników

to osoby ze sprzężoną niepełnosprawnością.

W ramach

przygotowań do letnich i zimowych igrzysk olimpiad

specjalnych uczestniczy ok. 300 zawodników.

Dlatego, biorąc pod uwagę zasadę równego dostę-

pu do środków publicznych, uważamy, że należy roz-

ważyć zmianę ustawy o sporcie i stworzenie podsta-

wy prawnej do ﬁnansowaniazbudżetupaństwaopie-

ki medycznej dla grupy ok. 300 sportowców jako re-

prezentacji Polski na olimpiady specjalne.

1.

Czy rząd przewiduje stosowną nowelizację usta-

wy o sporcie w obszarze ﬁnansowaniazbudżetupań-

stwa opieki medycznej nad sportowcami – reprezen-

tantami Polski na letnie i zimowe igrzyska olimpiad

specjalnych?

2.

W jaki sposób w aktualnych uwarunkowaniach

prawnych sportowcy uczestniczący we współzawod-

nictwie olimpiad specjalnych mogą korzystać z opie-

ki lekarskiej ﬁnansowanejześrodkówNFZiinnych

środków publicznych, np. budżetu państwa czy

PFRON?

Z poważaniem

Poseł Tomasz Garbowski

(nr 4744)

do ministra zdrowia

w sprawie niestosowania przez Polskę

reumatologicznego zapalenia stawów u dzieci

Szanowny Panie Ministrze!

Reumatologia to spe-

cjalność medycyny, która dotyczy diagnostyki i lecze-

nia chorób oraz bolesnych i funkcjonalnych zaburzeń

aparatu mięśniowo-szkieletowego, czyli układu ru-

chu i systemu łączącego tkanki, jak również sąsied-

nich tkanek miękkich.

Obejmuje stany zapalne i cho-

roby układu mięśniowo-szkieletowego, tkanki łącz-

nej i naczyń, choroby zwyrodnieniowe stawów i krę-

gosłupa, zaburzenia metaboliczne, które pojawiają

190

się w narządu ruchu: miękkie tkanki łączne, choroby

narządów wewnętrznych i układu nerwowego, w ja-

kim odnoszą się one do wyżej wymienionej chorób.

W skali europejskiej problemem osób chorych na

choroby reumatoidalne zajmuje się Europejska Rada

ds. Reumatologii.

Celem UEMS Sekcji Reumatologii

(European Board of Rheumatology) jest utrzymanie

najwyższego poziomu opieki z najlepszym wynikiem

dla osób z zaburzeniami aparatu mięśniowo-szkiele-

towego poprzez ustanowienie i utrzymywanie wyso-

kich standardów zawodowych wśród reumatologów

w Europie.

Polska nie wykonuje rekomendacji rady w sprawie

stosowania leczenia reumatologicznego zapalenia

stawów od 2. roku życia.

Leczenie w naszym kraju

jest praktykowane jedynie u dzieci powyżej 13. roku

życia.

1.

Dlaczego Polska nie wykonuje rekomendacji

w sprawie stosowania leczenia reumatologicznego

zapalenia stawów od 2. roku życia, tylko od 13. roku

życia?

2.

Co z leczeniem dzieci chorych na reumatolo-

gicznego zapalenia stawów pomiędzy 2. a 13. rokiem

życia?

Z poważaniem

Poseł Piotr Zgorzelski

Warszawa, dnia 9 maja 2012 r.

(nr 4745)

do ministra środowiska

w sprawie prac związanych z poszukiwaniem

Szanowny Panie Ministrze!

Władze gminy Stęży-

ca w piśmie pana Tomasza Brzoskowskiego, wójta

gminy Stężyca, przesłanym do pana Donalda Tuska,

prezesa Rady Ministrów, 24 listopada 2011 r. wyra-

żają przekonanie, że prace poszukiwawcze gazu łup-

kowego mogą stanowić zagrożenie dla środowiska.

Prace te prowadzone są na terenach położonych

w pobliżu wielu ujęć wody oraz miejsc, gdzie rosną

cenne gatunkowo drzewa, na których zgodnie z da-

nymi Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska

w Gdańsku żyją liczne chronione gatunki porostów.

W swoim piśmie wójt gminy Stężyca podkreśla

także, że mieszkańcy skarżą się na liczne wtargnię-

cia ﬁrmyprowadzącejdziałaniawydobywczenate-

reny prywatnych nieruchomości.

Po konsultacji z pracownikami Urzędu Gminy

w Stężycy dowiedziałem się, że planowany odwiert

poszukiwawczy Gapowo B-1 znajduje się jedynie 2,5 km

od obszaru Natury 2000 „Uroczyska Pojezierza Ka-

szubskiego”.

Wydobycie gazu ma mieć miejsce na ob-

szarze otuliny Kaszubskiego Parku Krajobrazowego

oraz w odległości 4 km od Gowidlińskiego Obszaru

Chronionego Krajobrazu.

Niewielka odległość obsza-

ru, na którym zaplanowano prace poszukiwawcze,

od miejscowości i wsi również budzi niepokój miesz-

kańców tych terenów.

Stowarzyszenie Ekologiczne EKO-UNIA przygo-

towało tłumaczenie fragmentu opracowania stworzo-

nego przez Departament Przyrody Ochrony Stanu

Nowy Jork pt. „Revised Draft SGEIS on the Oil, Gas

and Solution Mining Regulatory Program (Septem-

ber 2011)” (http://www.dec.ny.gov/energy/75370.html).

W dokumencie tym przedstawiono, że substancje wy-

korzystywane do szczelinowania hydraulicznego, któ-

re jest metodą wydobycia gazu łupkowego, są zbudo-

wane na bazie tych samych związków chemicznych,

co substancje do szczelinowania w tradycyjnych stud-

niach pionowych.

W znacznej liczbie przypadków uży-

cia substancji do szczelinowania tradycyjnego zaob-

serwowano mutagenność i kancerogenność niektórych

spośród tych substancji.

Wynika z tego, że przy wydo-

byciu gazu łupkowego trzeba zachować daleko idącą

ostrożność, ponieważ środki potrzebne do wydobycia

mogą być szkodliwe dla środowiska.

szukiwawcze na terenach położonych blisko ujęć

cej powstawania szkód związanych z wydobyciem

gazu i wpływu na środowisko można zapewnić miesz-

kańców pobliskich terenów, iż ich ujęcia wody pozo-

staną czyste – zdatne do spożycia?

4.

Czy zostaną zastosowane stosowne środki, aby

w odpowiedni sposób zabezpieczyć środowisko przy-

rodnicze Kaszubskiego Parku Krajobrazowego?

5.

W jaki sposób ﬁrmawykonującaodwiertypo-

Z poważaniem

Poseł Robert Biedroń

Warszawa, dnia 10 maja 2012 r.

191

Interpelacja

(nr 4746)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

kulturowego, technicznego i historycznego,

Ministra w sprawie ratowania zabytkowego mostu

na Wiśle w Tczewie.

Jest to obiekt niezwykły, unikat

wych w Europie.

Dlatego Amerykańskie Towarzy-

stwo Inżynieryjne uznało most za międzynarodowy

zabytek i umieściło na liście, na której znajduje się

m.in. słynna wieża Eifﬂa.

Właścicielem mostu jest

starostwo tczewskie, którego nie stać na remont.

Re-

nowacja miałaby kosztować prawie 100 mln zł, nie-

wiele mniej od tego, ile wynosi budżet powiatu.

Z reguły właścicielem tak dużych obiektów jest pań-

stwo.

Nadzieją na odbudowę mostu jest ministerstwo.

Mieszkańcom Tczewa trudno się pogodzić z taką sy-

tuacją.

Rozpaczliwe próby jego ratowania okazały się

do tej pory mało skuteczne.

Apeluję do Pana Ministra

w tej sprawie, aby pomóc ratować most.

Wiemy, że

stan techniczny jest fatalny i obiekt został zamknię-

ty, a jego części rozkradają złomiarze.

Lokalne wła-

dze samorządowe nie są w stanie sﬁnansowaćremon-

tu zabytkowego mostu na Wiśle w Tczewie w woj.

w tej interpelacji następujące pytania:

dowego przewiduje w najbliższym czasie przeznaczyć

dotację celową lub wsparcie ﬁnansowenaratowanie

mostu na Wiśle w Tczewie?

2.

Czy ministerstwo dysponuje dodatkowymi

środkami ﬁnansowyminaratowanietegotypuobiek-

tów w Polsce?

3.

Jakie działania podejmie minister kultury

skim?

Pozostaję z wyrazami szacunku

(nr 4747)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie rządowych programów wspierania

rozwoju organizacji pozarządowych

Szanowny Panie Ministrze!

Ustawa z dnia 24 kwiet-

lontariacie w art. 5c daje podstawę prawną do opra-

cowania – po zasięgnięciu opinii Rady Działalności

Pożytku Publicznego przez Pana Ministra – rządo-

wych programów wspierania rozwoju organizacji po-

zarządowych i podmiotów wymienionych w art. 3

1.

Jakie rządowe programy wspierania rozwoju

sektora pozarządowego zostały opracowane przez mi-

nistra właściwego ds. zabezpieczenia społecznego po

wejściu w życie art. 5c ustawy?

2.

Nad jakimi programami w ww. sprawie trwają

obecnie prace w resorcie?

Z poważaniem

Poseł Tadeusz Tomaszewski

(nr 4748)

do ministra administracji i cyfryzacji

w sprawie programu współpracy

i o wolontariacie w art. 5b ust. 1 przewiduje możli-

wość przyjęcia – po konsultacjach z organizacjami

pozarządowymi – w drodze zarządzenia programu

współpracy z organizacjami pozarządowymi oraz

2.

Jakie środki budżetowe zostały przeznaczone

192

wnioski w sprawie realizacji zadań publicznych z wła-

Z poważaniem

Poseł Tadeusz Tomaszewski

(nr 4749)

do ministra edukacji narodowej

Szanowna Pani Minister!

Ustawa z dnia 24 kwiet-

lontariacie w art. 5b ust. 1 przewiduje możliwość

przyjęcia – po konsultacjach z organizacjami poza-

rządowymi – w drodze zarządzenia programu współ-

(nr 4750)

do ministra ﬁnansów

w sprawie programu współpracy

z własnej inicjatywy?

Jeśli wpłynęły, to jak zostały

rozpatrzone przez resort?

Z poważaniem

(nr 4751)

do ministra gospodarki

w sprawie programu współpracy

193

2.

Jakie środki budżetowe zostały przeznaczone

(nr 4752)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

w sprawie programu współpracy

(nr 4753)

do ministra nauki i szkolnictwa wyższego

(nr 4754)

do ministra obrony narodowej

194

2.

Jakie środki budżetowe zostały przeznaczone

(nr 4755)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

(nr 4756)

do ministra rozwoju regionalnego

(nr 4757)

do ministra skarbu państwa

195

2.

Jakie środki budżetowe zostały przeznaczone

(nr 4758)

do ministra sportu i turystyki

jęcia – po konsultacjach z organizacjami pozarządo-

wymi – w drodze zarządzenia programu współpracy

(nr 4759)

do ministra spraw wewnętrznych

(nr 4760)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie programu współpracy

196

2.

Jakie środki budżetowe zostały przeznaczone

(nr 4761)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie programu współpracy

(nr 4762)

do ministra środowiska

w sprawie programu współpracy

(nr 4763)

do ministra transportu,

197

(nr 4764)

do ministra zdrowia

w sprawie programu współpracy

(nr 4765)

do ministra pracy i polityki społecznej

(nr 4766)

do ministra nauki i szkolnictwa wyższego

w sprawie narastającego bezrobocia

wśród absolwentów wyższych uczelni

pojawiła się informacja o wzroście – o ponad 9,9 tys.

– wśród zarejestrowanych bezrobotnych, w porówna-

niu z końcem ubiegłego roku – liczby osób z wyższym

wykształceniem.

W końcu marca było ich prawie

236 tys. Z danych tych można wywnioskować, że co

dziewiąty bezrobotny posiada studia wyższe.

W du-

żych miastach problem ten dotyka jeszcze większej

grupy osób po studiach wyższych.

Coraz większa liczba młodzieży podejmuje studia

wyższe.

Niestety, wobec braku działań ministerstwa

szkolnictwa wyższego stymulujących kształcenie stu-

198

dentów na kierunkach, których poszukuje rynek,

zamiast potwierdzać w praktyce zdobytą na stu-

diach wiedzę, absolwenci powiększają grupę osób

bezrobotnych.

Czy wobec tak niebezpiecznej tendencji, która nie

tylko zniechęca młodych ludzi do zdobywania wiedzy,

spadek potencjału intelektualnego polskich elit, mi-

nisterstwo podejmie działania, które zmobilizują

uczelnie do dostosowania oferty studiów do potrzeb

rynku pracy?

Z poważaniem

Poseł Szymon Giżyński

Warszawa, dnia 10 maja 2012 r.

(nr 4767)

do ministra zdrowia

hemodializy u osób hospitalizowanych

Szanowny Panie Ministrze!

Na początku kwiet-

nia 2012 r. krajowy konsultant w dziedzinie nefro-

logii profesor Marian Klinger w publicznej wypo-

wiedzi podał informację, że skutkiem zarządzenia

11/2012/DSOZ prezesa Narodowego Funduszu Zdro-

wia z 28 lutego 2012 r. wprowadzającego od 1 lipca

bieżącego roku nowe zasady ﬁnansowaniahemodia-

lizy u osób hospitalizowanych może być zagrożenie

życia około 4 tys. pacjentów.

Zabieg hemodializy u osoby hospitalizowanej zo-

stanie włączony do kosztów hospitalizacji i i będzie

refundowany przez NFZ oddziałowi szpitalnemu,

w którym pacjent jest hospitalizowany, a szpital prze-

każe obniżoną kwotę refundacji (z 414 zł do 312 zł.)

stacji dializ wykonującej zabiegi.

Zdaniem profesora

rodzi to obawy, że szpitale zamiast leczyć, będą wy-

łącznie dializować pacjentów, a stacje ambulatoryjne

w ogóle zrezygnują z dializ.

„Już mam głosy ze śro-

dowiska, że odmówią leczenia chorych spoza hospi-

talizacji” – mówi profesor Marian Klinger.

Wobec tej dramatycznej sytuacji pragnę zadać

Panu Ministrowi pytania:

miennej w skutki zmianie zasad ﬁnansowaniahemo-

dializy u osób hospitalizowanych?

Co stanie się z pacjentami, którym w związku ze

zmianami wynikającymi z cytowanego zarządzenia

placówki lecznicze odmówią hemodializy?

Jak mają sobie poradzić ﬁnansowowtejsytuacji

ordynatorzy, np. okulistyki, dermatologii, ortopedii,

przyjmujący chorego dializowanego, skoro będą teraz

dodatkowo zmuszeni zabiegać w NFZ o pieniądze za

hemodializę, rozliczać je, przekazywać zaniżoną

stawkę stacji dializ, ponosić dodatkowo koszty trans-

portu chorego do stacji dializ, które w niektórych

rejonach Polski przewyższają koszt dializy?

Z poważaniem

Poseł Szymon Giżyński

(nr 4768)

do ministra transportu,

w sprawie skandalicznej, ujawnionej

przez rzecznika praw obywatelskich

odmowy Polskich Kolei Państwowych

przekazania nieodpłatnie na potrzeby

Biura Operacji Antyterrorystycznych

wyeksploatowanego wagonu

Szanowny Panie Ministrze!

11 kwietnia br. rzecz-

nik praw obywatelskich Irena Lipowicz wystąpiła do

gania praw i wolności obywatelskich funkcjonariuszy

Biura Operacji Antyterrorystycznych Komendy

Głównej Policji.

bulwersująca jest informacja na temat odmowy przez

koleje państwowe bezpłatnego przekazania na po-

trzeby BOA – nieodpłatnie – wyeksploatowanego wa-

gonu (koniecznego dla szkolenia funkcjonariuszy).

Uzasadnieniem odmowy było stwierdzenie, że: „Do

chwili obecnej nie doszło do zamachu terrorystycz-

leje rozważą możliwość nieodpłatnego przekazania

wagonu antyterrorystom”.

RPO przytoczyła orygi-

nalną argumentację kolei.

W związku z tak kuriozalną, absurdalną i nieod-

powiedzialną decyzją wysokiego urzędnika państwo-

wego pragnę zapytać Pana Ministra:

Jakie kroki podejmie Pan Minister wobec osoby

odpowiedzialnej za ten skandal?

Kiedy podjęte zostaną decyzje uwzględniające po-

trzeby BOA, podyktowane koniecznością nieustan-

nego szkolenia funkcjonariuszy na wypadek ataków

terrorystycznych w całej sferze funkcjonowania pol-

skich kolei?

Z poważaniem

Poseł Szymon Giżyński

199

Interpelacja

(nr 4769)

do ministra transportu,

przez przewoźników transportu zbiorowego

ustawowo zagwarantowanych ulg

Szanowny Panie Ministrze!

Wobec nadchodzą-

cych z różnych miejsc w Polsce sygnałów o nieprze-

strzeganiu przez ﬁrmy przewozowe obsługujące

transport zbiorowy przepisów uprawniających osoby

uprzywilejowane do zniżkowych opłat za przejazd

– sytuacja jest szczególnie trudna dla osób niepełno-

sprawnych, ociemniałych – zwracam się do Pana Mi-

Dlaczego ministerstwo zwleka z wydaniem sto-

sownego rozporządzenia, którego zapisy w sposób

jednoznaczny, pod rygorem odpowiednich kar, wy-

musiłyby na nieuczciwych przewoźnikach prze-

strzeganie ustaw dotyczących prawa do korzysta-

nia z ulgowych przejazdów środkami publicznego

transportu zbiorowego?

Poseł Szymon Giżyński

(nr 4770)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie ignorowania ogólnopolskiej akcji

rotacyjnego protestu głodowego

Szanowna Pani Minister!

Kraków, Warszawa,

Siedlce, Tarnowskie Góry, Częstochowa, Nysa, obec-

nie Wrocław – to lista miast, w których odbyły się lub

trwają protesty głodowe byłych i obecnych działaczy

„Solidarności” przeciw wprowadzonym przez mini-

sterstwo – mimo negatywnych wobec nich opinii au-

torytetów naukowych z całej Polski – zmianom w szkol-

nych programach nauczania.

Chociaż na początku

krytyka dotyczyła programów nauczania historii

i języka polskiego, dziś wiemy, że protesty dotyczą

również przedmiotów ścisłych.

Mamy więc do czynie-

nia z zakrojonym na szeroką skalę protestem społecz-

nym – w wielu miastach i mniejszych miejscowo-

ściach setki ludzi podpisują się pod apelem „w obronie

polskiej szkoły”; powstała Obywatelska Komisja

Edukacji Narodowej – oraz całkowitym ignorowa-

niem sytuacji przez Ministerstwo Edukacji Narodo-

wej i jego przedstawicielstwa.

Niezrozumiały i niedopuszczalny jest sposób,

w jaki traktowani są obywatele podejmujący tak

skrajną formę protestu w imię wspólnej dla całego

społeczeństwa sprawy dotyczącej kształcenia – `obec-

nego i przyszłych pokoleń Polaków.

W związku z zupełnym brakiem woli MEN do

podjęcia rozmów z protestującymi przeciw zmianom

programowym w polskich szkołach, które to zmiany,

zamiast prowadzić do podnoszenia poziomu intelek-

tualnego absolwentów, będą go ograniczać lub wręcz

degradować, pragnę zapytać Panią Minister:

W ilu jeszcze miastach i ilu ludzi musi głodować,

żeby zdecydowała się Pani Minister podjąć dialog we

wszystkich bulwersujących znaczną część społeczeń-

stwa kwestiach?

Jaki jest powód, dla którego Minister Edukacji

ignoruje głosy wielu uznanych autorytetów nauko-

wych negatywnie oceniających zarówno wprowadzo-

ne do programów szkolnych zmiany, jak również tra-

giczne dla Polski ich skutki?

Z poważaniem

Poseł Szymon Giżyński

(nr 4771)

do ministra pracy i polityki społecznej

pielęgniarek i pacjentów hospicjów poruszyła infor-

macja dotycząca propozycji nowelizacji ustawy o zmia-

lontariacie.

„Wolontariatem – w rozumieniu ustawy

– są jedynie świadczenia na rzecz organizacji poza-

rządowych oraz podmiotów wymienionych w art. 3

blicznej, jednostek organizacyjnych podległych orga-

nom administracji publicznej lub nadzorowanych

wej, z wyłączeniem prowadzonej przez nie działalno-

ści gospodarczej.

W związku z powyższym, jeśli dzia-

łalność polegająca na udzielaniu świadczeń zdrowot-

kwaliﬁkowanądziałalnościągospodarczą,korzysta-

nie ze świadczeń wolontariuszy przy prowadzeniu tej

cej wolontariatu” – brzmi jeden z zapisów projektu.

Wynika z niego, że po wejściu w życie proponowanej

ustawy ani szpitale, ani hospicja nie będą mogły ko-

rzystać z pomocy wolontariuszy.

W jaki sposób chce Pan Minister poprawić bardzo

trudną sytuację chorych terminalnie, związaną rów-

nież z długim oczekiwaniem na miejsce w hospicjach,

200

jeśli pozwala Pan Minister na zupełnie bezzasadne

i szkodliwe – właśnie z punktu widzenia pacjentów

– ustawowe wyprowadzenie z hospicjów ogromnej gru-

py ludzi niosących im pomoc i ulgę w cierpieniu?

Z poważaniem

Poseł Szymon Giżyński

(nr 4772)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie projektu zmian w zasadach

przyznawania świadczeń rodzinnych

Szanowny Panie Ministrze!

W projekcie ustawy

niektórych innych ustaw czytamy między innymi

(w art.1 pkt 4): „po art. 16 dodaje się art. 16a

w brzmieniu:

2.

Specjalny zasiłek opiekuńczy przysługuje, jeże-

li łączny dochód rodziny osoby sprawującej opiekę

odpowiednio.

W związku z wieloma wątpliwościami i brakiem

jednoznacznych komunikatów ze strony minister-

stwa pragnę zapytać Pana Ministra:

Na jakim etapie konsultacji jest obecnie projekt

wyżej wspomnianej ustawy?

Czy wskazany jest tak skomplikowany sposób

ustalania prawa do korzystania z zasiłku opiekuń-

czego w sytuacji, kiedy koszty utrzymania znacznie

wzrosły (wobec okresu, kiedy ustalono kwotę najniż-

szego zasiłku rodzinnego), a dotychczas obowiązują-

cy system – przynajmniej pod względem formalnym

– był znacznie przejrzystszy?

Z poważaniem

Poseł Szymon Giżyński

(nr 4773)

do ministra spraw wewnętrznych

nieletnich

Szanowny Panie Ministrze!

8 marca br. otrzyma-

łem odpowiedź od podsekretarza stanu w Minister-

stwie Spraw Wewnętrznych Michała Deskura na

moją interpelację złożoną w dniu 26 stycznia br.

w sprawie przestępczości wśród nieletnich.

W odpo-

wiedzi tej przytoczone zostały między innymi dane

z raportów i badań przeprowadzonych w latach 2010–

–2011 oraz wyprowadzone na ich podstawie wnioski:

„Zgodnie z wynikami powyższego badania 86%

Niestety zarówno powyższe dane, jak również po-

dane w innym miejscu odpowiedzi informacje z Mi-

nisterstwa Edukacji Narodowej, na które powoływał

się pan Deskur, wydają się być mocno nieaktualne

i zbyt optymistyczne, zwłaszcza wobec kolejnych,

jeszcze bardziej niepokojących danych pochodzących

z Komendy Głównej Policji.

Według nich – opubliko-

wał je jeden z ogólnopolskich dzienników – tylko

w pierwszym kwartale tego roku w szkołach podsta-

wowych i gimnazjach doszło do 3842 przestępstw

rozbójniczych, czyli o ponad 1 tys. więcej niż rok

temu w tym samym czasie.

W roku 2007 w szkołach

podstawowych i gimnazjach popełniono 17,5 tys.

przestępstw.

W roku 2011 – 28 tys. przestępstw.

W związku z coraz bardziej niepokojącymi dany-

mi, wskazującymi nie tylko na wzrost przestępczości,

ale również – co można wyczytać w prowadzonych

przez Policję kartotekach – coraz większą brutalność

i bezwzględność sprawców, proszę o odpowiedź na

następujące pytania:

przestępczości?

Czy funkcjonuje długoterminowy program proﬁ-

laktyki, który realizowany jest wespół z Minister-

stwem Edukacji Narodowej w celu ograniczenia zja-

wiska agresji w szkołach?

Z poważaniem

Poseł Szymon Giżyński

201

Interpelacja

(nr 4774)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie statusu, funkcjonowania

w kwestii dotyczącej statusu, funkcjonowania i przy-

wilejów Straży Marszałkowskiej.

Obecna sytuacja: Straż Marszałkowska została

powołana, by wypełniać „zadania w zakresie ochro-

ny Sejmu i Senatu” oraz „zadania reprezentacyjne,

w szczególności ceremoniale powitań i pożegnań pod-

czas wizyt parlamentarnych oraz asystach honoro-

ny Rządu, rozdział 11, art. 127 ust. 2 i 3).

Ich upraw-

nienia nie są ściśle określone, a jedynie zapożyczone od

uprawnień określonych dla funkcjonariuszy Biura

Ochrony Rządu.

Nie są oni również uznawani za funk-

cjonariuszy służb mundurowych, przez co ich przywi-

leje są ograniczone.

Staż Marszałkowska sprawuje funkcje bardzo od-

powiedzialne, ma ochraniać posłów i senatorów, pilno-

wać wejścia do Sejmu i Senatu, a także godnie je re-

prezentować.

Służą oni, podobnie jak wszystkie służ-

by mundurowe, w odpowiednim stroju i z bronią,

jednak ich jednostka wydaje się być pomijana czy na-

wet zapomniana (funkcje określone jedynie w wyżej

przytaczanym rozdziale 11 ustawy o Biurze Ochrony

Rządu).

pisach o Straży Marszałkowskiej, które uczynią ją

pełnoprawną służbą mundurową?

Jakie inne rozwiązanie proponuje ministerstwo

w celu usprawnienia i ułatwienia pracy straży, a tak-

że zwrócenia większej uwagi na tak prestiżową służ-

bę, jaką jest Straż Marszałkowska?

Z poważaniem

Poseł Artur Dębski

Warszawa, dnia 10 maja 2012 r.

(nr 4775)

do ministra gospodarki

Stan faktyczny: Wysokie ceny paliw silnikowych

są zarówno problemem dla kierowców, jak i dla bran-

ży paliwowej w Polsce.

Tempo stale drożejących cen

jest zastraszające.

W ciągu dwóch ostatnich lat ceny

benzyny wzrosły o ponad 1 zł za litr.

Z raportu Pol-

skiej Organizacji Przemysłu i Handlu Naftowego

wynika, iż w 2011 r. ceny paliw wzrosły o 13%.

W rezultacie doprowadza to do podwyższenia kosz-

tów w branży usług transportowych, jak również

budzi niepokój wśród klientów detalicznych.

Warto

również nadmienić, iż ceny paliw nie odzwierciedla-

ją sytuacji na rynkach krajowych, europejskich oraz

światowych.

stwo Gospodarki w celu obniżenia cen paliw?

2.

Jakie są mechanizmy regulujące ceny paliw

w Polsce?

3.

Czy w najbliższym czasie jest planowany wzrost

akcyzy i o ile?

Z poważaniem

Poseł Artur Dębski

(nr 4776)

do ministra pracy i polityki społecznej

Stan faktyczny: Ministerstwo Pracy i Polityki Spo-

łecznej podało, że: „Szacunkowa stopa bezrobocia re-

ca marca br.) wyniosła w kwietniu br. 13% i w porówna-

2011 – marzec 2011) odnotowano spadek natężenia

mu 12,8%).

Zatem wskaźnik bezrobocia w końcu

kwietnia br. był o 0,2 punktu procentowego wyższy,

niż przed rokiem”.

w lutym 2012 r.

Ministerstwo Pracy i Polityki Spo-

łecznej przewidywało spadek bezrobocia związany

z mistrzostwami Euro 2012.

Jaka jest przyczyna wzrostu wskaźnika bezrobo-

cia w końcu kwietnia 2012 r. w porównaniu do roku

ubiegłego?

Jakie kroki zamierza podjąć ministerstwo, aby

zmniejszyć bezrobocie w kolejnych latach?

Dlaczego nie obserwujemy spodziewanego spadku

bezrobocia związanego z Euro 2012?

202

Czy ministerstwo spodziewa się gwałtownego

wzrostu bezrobocia po zakończeniu mistrzostw Euro

2012 i co zamierza zrobić, aby przeciwdziałać temu

zjawisku?

Z poważaniem

Poseł Artur Dębski

(nr 4777)

do ministra pracy i polityki społecznej

niepełnosprawnymi członkami rodziny

nowanymi zmianami przepisów ustawy o świadcze-

tyczących sytuacji osób opiekujących się niepełno-

sprawnymi członkami rodziny.

W przedstawionym dnia 6 marca 2012 r. projek-

cie ministerstwo pracy z jednej strony podwyższa

kwotę świadczenia pielęgnacyjnego z 520 zł do 620 zł,

a z drugiej ogranicza krąg podmiotów, którym przy-

sługiwało by takie świadczenie do matki, ojca, opie-

kuna faktycznego i osoby będącej rodziną zastępczą

spokrewnioną z dzieckiem, na której ciąży obowiązek

alimentacyjny.

Pozostałym osobom, które zrezygnu-

sprawowania opieki nad członkiem rodziny wymaga-

jącym specjalnej troski, proponuje się nowe świadcze-

nie określane mianem specjalnego zasiłku opiekuń-

czego w kwocie 520 zł.

Jego otrzymanie warunkuje

nieprzekroczenie kryterium dochodowego określone-

(aktualnie 583 zł).

W przedstawionym uzasadnieniu

ministerstwo wskazuje, iż głównym celem zmian jest

racjonalizacja wydatków publicznych przeznaczo-

nych na świadczenia opiekuńcze oraz wyeliminowa-

nie zjawiska wyłudzania świadczenia pielęgnacyjne-

go bez faktycznego sprawowania opieki nad osobą

niepełnosprawną.

Wydaje się jednak, że powyższe rozwiązanie nie

spełni swojego zadania, a jedynie uderzy w te osoby,

które podjęły się sprawowania opieki nad osobą nie-

pełnoprawną w sytuacji, gdy jej matka lub ojciec nie

mogą z przyczyn ﬁnansowychzrezygnowaćzpracy

lub innej działalności zarobkowej, bo ponoszą znacz-

ne wydatki na rehabilitację oraz leczenie niepełno-

prawnego dziecka.

Gdyby bowiem chodziło jedynie

o minimalizacje nadużyć w pozyskiwaniu świadcze-

nia pielęgnacyjnego wówczas autorzy projektu zapro-

ponowaliby wprowadzenie do ustawy o świadcze-

niach rodzinnych skutecznych procedur umożliwia-

jących organom właściwym w sprawach świadczeń

rodzinnych weryﬁkacjęprzyznanegoprawadoświad-

czenia pielęgnacyjnego (np. proponowanego w pro-

jekcie rodzinnego wywiadu środowiskowego).

Mini-

sterialny projekt tymczasem przerzuca ciężar ﬁnan-

sowania opieki nad niepełnosprawnymi wymagają-

cymi specjalnej troski na ich opiekunów.

Wobec bra-

ku wydolnego systemu ﬁnansowegozapewniającego

opiekę osobom niepełnosprawnym w sytuacji, gdy nie

może być ona zapewniona przez najbliższych człon-

ków rodziny, świadczenie pielęgnacyjne jest szczegól-

nie ważne dla opiekunów osób niepełnosprawnych,

niem i praktycznie całodobową opieką.

Poważne wątpliwości rodzi również zgodność pro-

jektu ustawy z konstytucją, zwłaszcza jeśli chodzi

nego przez nie prawa, wywodzoną z art. 2 Konstytu-

cji RP.

Wskutek proponowanych zmian bowiem kil-

kadziesiąt tysięcy osób, które na podstawie noweli-

zacji ustawy z 2010 r. zrezygnowały z zatrudnienia,

aby opiekować się niepełnosprawnym członkiem ro-

dziny, zostanie pozbawionych prawa do świadczenia

pielęgnacyjnego.

1.

Czy ministerstwo planuje wprowadzić inny ro-

dzaj weryﬁkacjiprzyznawanegoprawadoświadcze-

nia pielęgnacyjnego, tak aby traﬁałoonodowłaści-

wych osób?

2.

Jak ministerstwo ustosunkowuje się do zgłasza-

nych przez konsultantów społecznych uwag o niezgod-

ności proponowanych zmian z Konstytucją RP?

3.

Czy ministerstwo planuje wprowadzenie walo-

ryzacji kwoty świadczenia pielęgnacyjnego z uwzględ-

nieniem wskaźnika cen towarów i usług konsump-

cyjnych, aby zapobiec spadkowi realnej wartości po-

mocy otrzymywanej przez świadczeniobiorców?

Z poważaniem

Poseł Ryszard Terlecki

Warszawa, dnia 8 maja 2012 r.

(nr 4778)

do ministra pracy i polityki społecznej

tzw. becikowego

systemu liczenia dochodu rodziny gminy odmawiają

wielu rodzicom przyznania świadczeń rodzinnych dla

dzieci.

Według szacunków rządu wprowadzenie kry-

terium dochodowego spowoduje, że świadczenia nie

203

uzyska ok. 10% rodziców.

Kłopoty z uzyskaniem za-

siłku rodzinnego są spowodowane zmianą przepisów

ustawy o świadczeniach rodzinnych.

Jak wiadomo,

zasiłek rodzinny jest przyznawany na podstawie do-

chodu osiągniętego przez członków rodziny w roku

kalendarzowym poprzedzającym tzw. okres zasiłko-

wy.

Zasiłek rodzinny przysługuje na częściowe pokry-

cie wydatków związanych z utrzymaniem dziecka.

Przysługuje najbiedniejszym rodzinom, w których

rodziny nie przekracza kwoty 504 zł miesięcznie (lub

583 zł miesięcznie, jeżeli członkiem rodziny jest

dziecko niepełnosprawne).

Do końca 2011 r. osiągnię-

ty przez rodzinę dochód był dzielony przez liczbę

wszystkich miesięcy w roku kalendarzowym.

Po

zmianach od początku 2012 r. dochód jest dzielony

tylko przez liczbę miesięcy, w których był faktycznie

przez rodzinę uzyskiwany.

Dla przykładu, jeżeli ro-

dzic rozpoczął pracę od września, to jego dochód zo-

stanie podzielony nie przez 12, tylko przez 4 miesią-

ce.

Te przepisy powodują, że mniej rodzin może sko-

rzystać ze wsparcia na dzieci.

Tak jak już wyżej

wspomniałam, te przepisy spowodują, że świadczeń

nie uzyska ok. 10% rodziców.

1.

Jak powyższe decyzje będą oddziaływały na sy-

tuację demograﬁcznąPolski?

2.

Dlaczego ministerstwo zamiast wspierać i po-

magać rodzinom zabiera im niezbędne środki na

utrzymanie i leczenie?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

Toruń, dnia 9 maja 2012 r.

Interpelacja

(nr 4779)

do ministra edukacji narodowej

przy realizacji projektów dotyczących

oferty edukacyjnej dla najmłodszych

szkola to tykająca bomba zegarowa.

12% wiejskich

gmin deklaruje, że będzie miało kłopoty z utrzyma-

niem oferty dla najmłodszych, która powstała dzięki

pieniądzom unijnym.

Powód?

Koszty utrzymania

placówek, które spadną na gminę, będą niemożliwe

do udźwignięcia.

Część placówek gminy mogą urato-

wać tylko dzięki likwidacji wybranych zerówek.

To

wnioski z przygotowanego przez naukowców z Uni-

wersytetu Warszawskiego, jeszcze niepublikowanego

raportu w ramach projektu „Doskonalenie strategii

kalnym”.

Raport powstał dla działającego przy MEN

Ośrodka Rozwoju Edukacji.

Wynika z niego, że na-

wet te gminy, które nie zamkną punktów przedszkol-

nych, znacznie ograniczą ofertę.

Taka sytuacja jest

m.in. w gminie Zarzecze na Podkarpaciu, gdzie zało-

żono 14 punktów przedszkolnych dla blisko 150 dzieci.

Jeżeli nie otrzymają dodatkowego doﬁnansowania

z Unii na kontynuację projektu, kilka punktów będą

musieli zamknąć.

Część placówek gminy mogą ura-

tować tylko dzięki likwidacji wybranych zerówek

i przeniesieniu ich do przedszkoli.

To jednak ograni-

czyłoby liczbę miejsc dla najmłodszych dzieci.

Jedno

jest pewne, niezależnie od tego, czy otrzymają kolej-

ne pieniądze z Unii, czy nie, poziom opieki zdecydo-

wanie spadnie.

Chodzi choćby o pomoce naukowe, na

które UE dawała bardzo dużo pieniędzy.

Teraz niko-

go nie będzie na to stać.

Problem dotyczy przede

wszystkim gmin wiejskich i tych najbiedniejszych,

dla których nawet niewielki wzrost obciążeń ﬁnan-

sowych niesie znaczne konsekwencje dla całego bu-

dżetu.

Tymczasem to właśnie te biedne samorządy

otrzymały największe dotacje, bo to na ich terenie

nie było żadnej oferty dla najmłodszych.

W sumie

z pieniędzy unijnych z Programu Operacyjnego „Ka-

pitał ludzki” zostało sﬁnansowanych800projektów

prowadzonych przez gminy na kwotę blisko 500 mln zł.

Istnieje duża grupa samorządów, które właśnie z oba-

wy przed niemożnością kontynuacji tego typu dzia-

łań po zakończeniu projektu, w ogóle zrezygnowały

z ubiegania się o środki europejskie.

1.

Czy ministerstwo planuje pomoc samorządom,

które nie są w stanie ze swojego budżetu samodziel-

nie kontynuować rozpoczętych projektów?

2.

Od kiedy ministerstwo wiedziało o proble-

mach samorządów i jakie w związku z tym podjęło

działania?

3.

Na jakim etapie są prace mające na celu wypra-

cowanie kompromisowych rozwiązań wspierających

gminy?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 4780)

do ministra zdrowia

w sprawie powrotu kar dla lekarzy

Szanowny Panie Ministrze!

Prezes NFZ wprowa-

dził „tylnymi drzwiami” kary dla lekarzy, które

niu parlament wyrzucił z ustawy refundacyjnej kary

dla lekarzy za błędy w wypisywaniu recept.

Teraz

jednak znalazły się one w zarządzeniu prezesa NFZ.

Zarządzenie dotyczy umów, na podstawie których le-

karze wypisują recepty na leki refundowane – od lip-

ca będzie obowiązywać ich nowy wzór.

To właśnie do

204

niego prezes NFZ Jacek Paszkiewicz wpisał niemal

cyjnej dotyczący kar dla lekarzy, który parlament

medyków nakładać.

Oburzone tym są nie tylko or-

ganizacje lekarskie, lecz także konstytucjonaliści,

którzy twierdzą, że prezes NFZ nie ma prawa wy-

dawać aktów normatywnych, a takim jest wprowa-

dzenie zapisu o karach do umowy.

Skoro parlament

łożyć.

1.

Dlaczego w aktualnym zarządzeniu prezesa

2.

Czy te działania prezesa NFZ są zgodne z Kon-

stytucją RP?

(nr 4781)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie zapowiadanych kolejnych

zwolnień nauczycieli

Szanowna Pani Minister!

Do końca maja część

nauczycieli musi się liczyć z obniżeniem liczby zajęć

lub nawet z cięciami etatów.

Na nowe miejsca pracy

Pogłębiający się niż demograﬁcznyorazmożliwość

wydłużenia pracy niektórym nauczycielom do 40 go-

dzin tygodniowo sprawiają, że część osób po waka-

cjach nie wróci do pracy w szkołach.

Niektóre gminy,

szukając oszczędności, wydają nawet zarządzenia dla

dyrektorów takich placówek, aby tworzyły liczniejsze

klasy, co spowoduje redukcję zatrudnienia.

Niestety

na etat w szkole nie powinny też liczyć osoby młode.

Nawet gdy starsi odchodzą na emeryturę, na ich

szukając oszczędności, nie muszą czekać na zmianę

Karty Nauczyciela.

Cięcia etatów umożliwia im pra-

wo do zatwierdzania tzw. arkusza organizacyjnego.

Dyrektorzy placówek oświatowych mieli je przesłać

samorządom do końca kwietnia.

Prognozują w nich

m.in. liczbę oddziałów i etatów nauczycielskich.

Z po-

wodu pogłębiającego się niżu demograﬁcznego,atak-

że krótszego czasu pobytu dzieci w przedszkolach

przewiduje się zmniejszenie liczby etatów nauczyciel-

skich w szkołach i innych placówkach oświatowych.

Tam, gdzie będzie mniej etatów, nauczyciele mogą

otrzymać wypowiedzenia do końca maja.

1.

Jakie działania mające na celu pomoc bezrobot-

nym nauczycielom w odnalezieniu się na rynku pra-

cy podjęło Ministerstwo Edukacji Narodowej wraz

2.

Jak malejąca liczba nauczycieli oraz celowe

zwiększanie liczby uczniów w klasie odbije się na ja-

kości kształcenia uczniów?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 4782)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie brakujących zespołów do walki

Szanowny Panie Ministrze!

W gminach wciąż

brakuje zespołów do walki z przemocą w rodzinie.

Tylko w trzech województwach wszystkie samorządy

utworzyły zespoły interdyscyplinarne zajmujące się

pomocą dla osób doświadczających domowej przemo-

cy.

Z najnowszych danych Ministerstwa Pracy i Po-

lityki Społecznej wynika, że takie zespoły funkcjonu-

ją we wszystkich gminach tylko województw: pod-

karpackiego, opolskiego i podlaskiego.

Z kolei najgo-

rzej z tego obowiązku wywiązały się samorządy

z Lubelszczyzny i Mazowsza.

Obowiązek tworzenia

zespołów interdyscyplinarnych został nałożony na

samorządy w sierpniu 2010 r.

W ich skład wchodzą

przedstawiciele m.in. pomocy społecznej, Policji, służ-

by zdrowia, a ich najważniejszym zadaniem jest

udzielanie pomocy osobom, które stały się oﬁarami

przemocy w rodzinie.

W ubiegłym roku – w związku

z tym, że wiele gmin zwlekało z utworzeniem zespo-

łu – wojewodowie zostali przez resort pracy zobowią-

zani do przeprowadzenia kontroli w tym zakresie.

1.

Jakie środki ﬁnansoweprzeznaczyłominister-

stwo na tworzenie zespołów do walki z przemocą

w rodzinie?

2.

Jakie inne działania podjęło ministerstwo

w celu uzupełnienia brakujących zespołów?

3.

Jakie są wyniki zleconych kontroli w tym za-

kresie?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

205

Interpelacja

(nr 4783)

do ministra pracy i polityki społecznej

dotyczących bezrobocia

Szanowny Panie Ministrze!

Oﬁcjalnedanedoty-

czące bezrobocia są inne niż wyniki spisu powszech-

nego: pracuje nie 15,9 mln Polaków, tylko – 14,2 mln.

Gdy spojrzymy na rynek pracy z perspektywy spisu

powszechnego, okazuje się, że jest z nim znacznie

gorzej, niż wynika to z oﬁcjalnychstatystyk.

Według

spisu na koniec I kwartału 2011 r. pracowało 14,2 mln

bezrobocia wynosiła 12,9%.

Była zatem aż o 2,9 punk-

tu procentowego wyższa, niż wynika to z oﬁcjalnych

10%.

Różnica jest szokująca.

Albo liczba pracujących

została celowo drastycznie zawyżona, albo jakiś błąd

wkradł się do wyników spisu.

Niemal identyczna sy-

tuacja miała już miejsce.

Dziesięć lat temu – na pod-

stawie danych ze spisu powszechnego z 2002 r. – wy-

liczono, że stopa bezrobocia rejestrowanego jest za-

niżona o 2 punkty procentowe.

Dwa miesiące później

GUS potwierdził te szacunki, podnosząc wskaźnik

bezrobocia z 18% do 20%.

Obecnie ponad 10% Pola-

ków nie ma pracy.

Teoretycznie.

W praktyce osób bez

zatrudnienia jest nawet 300 tys. więcej, niż pokazu-

ją statystyki.

nych dotyczących bezrobocia?

2.

Kiedy zostaną podane rzetelne, ostateczne infor-

macje o faktycznym poziomie bezrobocia w Polsce?

ograniczenia bezrobocia w Polsce?

(nr 4784)

do ministra sportu i turystyki

w sprawie nieprzystosowania szpitali

Szanowna Pani Minister!

Tłumacze w szpitalach,

karetki dla kibiców, numer alarmowy 112 – tak ma

działać służba zdrowia na Euro 2012.

Problem

w tym, że nie wszystkie szpitale dostały na to pienią-

dze.

Doświadczenia z masowych imprez sportowych

pokazują, że w ich okresie lokalne szpitale mają wię-

cej pracy.

I większe wydatki.

Szpitale działające

oszacowały, że mistrzostwa będą kosztowały je do-

placówki referencyjne, do których kierowani będą

pacjenci z wyznaczonych stref, na które podzielono

miasta (np. strefa koło stadionu, strefa kibica czy

strefa lotniska i dworców PKP).

W sumie takich pla-

cówek jest 26.

Problem w tym, że oprócz tych war-

szawskich nie otrzymały one dodatkowych pieniędzy

na realizację swojej „referencyjności”.

Stołeczne szpi-

tale, które mają być dyspozycyjne i przygotować łóż-

ka dla europacjentów, otrzymały na ten cel 3,8 mln

zł.

Ale już np. Szpital Specjalistyczny w Gdańsku,

który ma obsługiwać strefę stadionu, nie dostał – jak

twierdzi dyrekcja – dodatkowych pieniędzy na speł-

nienie wymogów postawionych przez resort zdrowia.

Podobnie jest we Wrocławiu.

Urzędnicy najwyraźniej

wierzą w końskie zdrowie kibiców, bo przekonują, że

dodatkowe pieniądze są zbędne.

1.

Dlaczego szpitale – oprócz placówek znajdują-

cych się w stolicy – nie otrzymały dodatkowych pie-

niędzy na podniesienie bezpieczeństwa medycznego?

2.

Skąd szpitale, które nie otrzymały pieniędzy na

ten cel, mają wziąć środki na zabezpieczenie medycz-

ne Euro 2012?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 4785)

do ministra edukacji narodowej

Szanowna Pani Minister!

Wzrasta liczba prze-

stępstw w szkołach – wynika z danych Policji, do któ-

rych dotarli dziennikarze jednej z codziennych gazet

ogólnopolskich.

Pięć lat temu popełniono w szkołach

17,5 tys. przestępstw, a w ubiegłym roku – już 28 tys.

Szczególnie niepokojący jest wzrost liczby wymuszeń

i rozbojów.

W pierwszym kwartale tego roku w pod-

Młodszym dzieciom starsi uczniowie zabierają pie-

niądze, telefony komórkowe czy drobny sprzęt grają-

cy.

Ponadto w pierwszych trzech miesiącach tego

roku w szkołach doszło do 607 bójek i pobić (kilku-

klas wnoszone są też narkotyki.

W pierwszym kwar-

tale 2012 r. wykryto 307 takich przypadków.

Coraz

więcej jest też ataków na nauczycieli i personel szkol-

ny.

Chodzi o znieważenie, wyzwiska – aż po ataki

206

ﬁzyczne.

Wpierwszymkwartaletylkotychostatnich

było ponad sto.

1.

Co jest przyczyną wzrostu przestępstw w szko-

łach i kto ponosi za ten stan rzeczy odpowiedzial-

ność?

2.

Jakie są oﬁcjalnedaneministerstwadotyczące

przestępstw w szkołach?

zmniejszenia ilości przestępstw w szkołach?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 4786)

do ministra pracy i polityki społecznej

Szanowna Pani Minister!

Opłaty za żłobki za-

skarżają nie tylko rodzice, lecz także prokuratura.

Coraz więcej uchwał dotyczących wysokości czesne-

go za miejsce w żłobkach jest kwestionowanych

przez sądy.

Mimo to nie wszystkie gminy widzą po-

trzebę ich zmiany.

Większość samorządów postano-

wiła wprowadzić stałą, miesięczną opłatę za żłobek,

określoną kwotowo lub jako procent minimalnego

wynagrodzenia za pracę.

Decyzję taką podjęły zgod-

nie z obowiązującą od ubiegłego roku ustawą z 4 lu-

stanowi, że radni gminy określają jej wysokość

w uchwale.

Niektóre z tak skonstruowanych uchwał

są jednak zaskarżane przez wojewodów oraz rodzi-

ców.

Ci ostatni uważają, że ponoszą zbyt wysokie

koszty związane z pobytem ich dzieci w placówkach

opieki, bo nie są one uzależnione od faktycznej liczby

godzin, jakie w nich spędzają maluchy.

Wyroki są-

dów, w tym najnowsze orzeczenie Wojewódzkiego

(sygn. akt II SA/Wa 2735/11), potwierdzają, że gminy,

które ustalają stałą opłatę, naruszają przepisy.

Uchwałom gmin postanowiła też przyjrzeć się Pro-

kuratura Okręgowa w Gliwicach, która zaskarżyła

już do sądu kilka z nich, m.in. Gliwice, Rybnik i Żory.

Zarzuty stawiane przez prokuraturę są podobne do

tych, na które wskazują wojewodowie i sądy.

Kwestio-

nowane uchwały naruszają zasadę ekwiwalentności.

Rodzice powinni płacić za tyle godzin, ile ich dziecko

faktycznie przebywa w żłobku, a nie ponosić koszty

utrzymania takiej placówki.

1.

Dlaczego rodzice dzieci uczęszczających do żłob-

ków musieli płacić więcej niż koszty odpowiadające

faktycznej liczbie godzin, jakie w nich spędzają dzie-

ci, naruszając tym samym zasadę ekwiwalentności?

2.

Czy ministerstwo zamierza wprowadzić zmiany

ści za żłobki?

3.

Czy w przypadku, gdy rodzice wnosili co mie-

siąc – od września 2011 r. – wyższą opłatę za żłobek,

będzie można otrzymać zwrot różnicy?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 4787)

do ministra pracy i polityki społecznej

pracy i poprawę sytuacji osób bezrobotnych

Szanowny Panie Ministrze!

Prasa donosi, że pie-

niądze z Funduszu Pracy ratują budżet, a nie bezro-

botnych.

Mimo wysokiego bezrobocia – według GUS

w marcu bez pracy było ponad 2 mln Polaków – pań-

stwo nie przeznacza pieniędzy na walkę z nim – stwier-

dza jedna z codziennych ogólnopolskich gazet.

Choć

gospodarka rośnie, przedsiębiorcy nie szukają pra-

cowników ani nie tworzą nowych miejsc pracy.

Wska-

zują na niepewną sytuację gospodarczą oraz wysokie

koszty pracy.

Dodatkowo pieniądze na inwestowanie

w nowe miejsca pracy nie spływają od państwa.

W Funduszu Pracy zamrożono ponad 5 mld zł, bo

dzięki nim obniża się deﬁcytbudżetowy.

Askutkisą

widoczne – w porównaniu z 2000 r. liczba bezrobot-

nych, którzy wzięli udział w szkoleniach, pracach

interwencyjnych i robotach publicznych, spadła o po-

łowę.

O ok. 50% zmniejszyła się liczba dotacji na roz-

poczęcie działalności.

Według ekspertów wpompowa-

nie pieniędzy z Funduszu Pracy w biznes ożywiłoby

gospodarkę.

W tych czasach wsparcie dla ﬁrmtotak-

że zysk dla bezrobotnych.

w Polsce – przypomnę tylko, że według GUS w mar-

2.

Jakie środki na ożywienie rynku pracy i popra-

wę sytuacji osób bezrobotnych przeznaczyło mini-

sterstwo podczas minionej i obecnej kadencji?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

207

Interpelacja

(nr 4788)

do ministra transportu,

w sprawie uszkodzeń dróg gminnych,

powiatowych i wojewódzkich

kich w trakcie budowy autostrad.

Rozwój infrastruk-

tury drogowej w postaci autostrad w naszym kraju

jest niezbędny, jednak ich budowa powinna się odby-

wać się bez uszczerbku dla pozostałych dróg, a szcze-

gólnie dróg gminnych, powiatowych i wojewódzkich.

Bardzo często wykonawcy realizujący budowy auto-

strad nie przestrzegają zakazu ruchu dla pojazdów

o dużym tonażu (przede wszystkim ciężarówek) i cią-

gle uszkadzają drogi lokalne stanowiące dla miesz-

kańców niektórych regionów jedyna formę dojazdu

do swoich domów, gospodarstw i posesji.

Zobowiąza-

nie wykonawcy do naprawy ewentualnych uszkodzeń

dróg dojazdowych do placu budowy, a najczęściej są

to drogi gminne i powiatowe, czyli przywrócenia ich

stanu sprzed rozpoczęcia prac, nie jest wystarczające,

gdyż niemalże przez cały czas realizacji inwestycji

mieszkańcy muszą mieć możliwość normalnego ko-

munikacyjnego funkcjonowania w swoim środowi-

sku.

Z tego tytułu sytuacja przy realizacji budowy

autostrad powinna być na bieżąco monitorowana, tak

aby realizowana inwestycja jak najmniej oddziaływa-

ła negatywnie na codzienne życie mieszkańców

w rejonie realizacji poszczególnych autostrad.

Należałoby rozważyć rozwiązanie tego typu sytu-

acji przez przejęcie w zarząd tych dróg przez Gene-

KiA), na czas prowadzenia budowy zgodnie zapisami

ustawy z ustawą o drogach publicznych.

Zapewniłoby to należyte wykonanie odbudowy

zniszczonej infrastruktury drogowej z tego tytułu,

że to GDDKiA jest wierzycielem wykonawcy.

W tego

typu przypadkach, przy zniszczeniu drogi lokalnej

i jej nienaprawieniu, GDDKiA nie zapłaciłaby wyko-

nawcy autostrady należnego wynagrodzenia.

Niemniej istotne jest to, że koszty związane z od-

budową zniszczonych dróg w przypadku nierzetelne-

go wykonawcy byłyby egzekwowane z zabezpieczenia

należytego wykonania zamówienia.

Środki będące

w posiadaniu GDDKiA należą do zdecydowanie sku-

teczniejszych, niż te będące w gestii poszczególnych

samorządów.

Nie można tolerować tego, aby takie

sytuacje stawały się niemal „normą” oraz aby po re-

alizacji budowy autostrady drogi: gminne, powiatowe

i wojewódzkie, które będą doprowadzały ruch pojaz-

dów do autostrady, stanowiły zagrożenie dla użyt-

kowników tych dróg.

tania.

w tej sprawie?

2.

Kiedy te działania przybiorą formę konkret-

nych aktów prawnych?

Z wyrazami szacunku

Jarosław, dnia 10 maja 2012 r.

Interpelacja

(nr 4789)

do ministra transportu,

i obwodnicy Jarosławia

Istotnym elementem przygotowań naszego kraju do

dowa i modernizacja infrastruktury drogowej i kolejo-

wej, mająca umożliwić sprawne poruszanie się po Pol-

sce setkom tysięcy kibiców z całej Europy, którzy już

strad i dróg ekspresowych przygotowane przez poprzed-

ni rząd, a przejęte potem w całości przez rząd PO–PSL,

zostały w kolejnych latach zdecydowanie ograniczane.

Z aktualnych informacji mamy obraz tego, że re-

alizacja tych bardzo okrojonych planów, jakie osta-

tecznie wyznaczył sobie obecny rząd PO–PSL, jest

nierealna.

Chodzi tu przede wszystkim o opóźnienia

w budowie i nieoddanie do użytkowania autostrady

Jarosławia, która jest niezwykle istotna dla uspraw-

nienia ruchu pojazdów w tym regionie.

Realizacja

tych inwestycji jest kluczowa i nie cierpiąca zwłoki

pod każdym względem.

1.

Na jakim etapie technicznym i czasowym jest

realizacja budowy poszczególnych odcinków auto-

strady A4 pomiędzy Rzeszowem a Korczową?

3.

Czy obwodnica Jarosławia zostanie oddana do

użytku przed rozpoczęciem Euro 2012?

Z wyrazami szacunku

Poseł Mieczysław Golba

208

Interpelacja

(nr 4790)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie rynku usług przedsiębiorstw

W Polsce posiadanie telefonu komórkowego dekla-

ruje 84,2% badanych gospodarstw domowych w 2011 r.

W rankingu trzech największych marek znajduje się

Orange, Plus oraz T-Mobile.

Dotychczasowy, dyna-

miczny i nieprzewidywalny rozwój telefonizacji jest

szansą zbliżenia się do otoczenia, ułatwia kontakty

w sprawach biznesowych i prywatnych, służy dynami-

zowaniu tempa rozwoju regionu poprzez zwiększenie

zakresu dostępu do bieżącej informacji, wpływa na

lepsze wykorzystanie potencjału ludzkiego.

Świadczenie usług telekomunikacyjnych odbywa

munikacyjnych.

Przedsiębiorcy telekomunikacyjni,

negocjując postanowienia umowy o dostępie teleko-

munikacyjnym, są zobowiązani uwzględniać obo-

wiązki na nich nałożone – wynika to z ustawy Prawo

telekomunikacyjne.

Często jednak obecnie operato-

rzy wymuszają opłaty za niezrealizowane usługi.

1.

Czy ministerstwo bada rynek przedsiębiorstw

świadczących usługi telekomunikacyjne w sprawie

zawierania przez te podmioty umów, a także ogól-

nych warunków i zasad ich rozliczania?

2.

Na jaką pomoc mogą liczyć użytkownicy tele-

fonów komórkowych w przypadku rażącego niedopeł-

nienia warunków umowy przez przedsiębiorstwa

telekomunikacyjne?

3.

Kiedy wykonywano ostatnie kontrole w tym

segmencie, dotyczące w szczególności ochrony inte-

resów użytkowników, a także potrzeb bezpieczeń-

stwa i gwarancji warunków stron umowy?

4.

Ile skarg traﬁa rocznie w indywidualnych

sprawach spornych podmiotów i osób ﬁzycznych

o roszczenia do przedsiębiorstw świadczących usługi

telekomunikacyjne?

Z poważaniem

Poseł Wiesław Stanisław Janczyk

Limanowa, dnia 25 kwietnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 4791)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

Polscy pszczelarze chcą, aby Ministerstwo Rolnic-

twa i Rozwoju Wsi zawiesiło stosowanie niektórych no-

woczesnych środków ochrony roślin.

Chodzi o 30 che-

mikaliów zawierających neonikotynoidy, substancje

skutecznie zwalczające szkodniki, ale przez bartni-

ków obwiniane o masowy pomór pszczół.

Pszczoły padają w całej Europie Zachodniej oraz

w USA.

Większość naukowców wskazuje na nowo-

czesne środki ochrony roślin pozwalające zwiększać

plony i obniżać ceny żywności.

Część natomiast

twierdzi, że za pomór pszczół odpowiadają neoniko-

tynoidy wchodzące w skład popularnych środków

oraz do oprysków m.in. buraków, kukurydzy, rzepa-

ku, a także sadów i lasów.

Substancje te wpływają na układ nerwowy stawo-

nogów, powodują ich dezorientację i śmierć.

Jeśli na-

wet bezpośrednio nie zabijają pszczół, to czynią je

mniej odpornymi, bardziej podatnymi na choroby,

pasożyty i inne czynniki.

dejmie działania w kierunku regulacji przepisów do-

tyczących składu chemicznego środków ochrony ro-

ślin, które mogą powodować wymieranie rodzin

pszczelich?

2.

Jakie są szanse wprowadzenia na polski rynek

stałych badań terenowych wszystkich chemikaliów

do zaprawiania nasion oraz oprysków, które mogą

przedostawać się do nektaru i pyłku stanowiącego

pszczeli pokarm?

Z poważaniem

Poseł Wiesław Stanisław Janczyk

Limanowa, dnia 23 kwietnia 2012 r.

209

Interpelacja

(nr 4792)

do ministra zdrowia

w sprawie możliwości przeprowadzenia

i gardłowych

Do mojego biura poselskiego wpłynęła prośba

osób (rodziców) zaniepokojonych zdrowiem i dobrem

dzieci z rozpoznanym przerostem migdałków podnie-

biennych oraz gardłowych, tzw. trzeci migdałek,

o podjęcie działań w zakresie analizy prawnej i zdro-

wotnej dotyczącej wytycznych dla osób chorych na

schorzenia laryngologiczne.

Przedstawiona sprawa dotyczy wskazania i do-

kładnego sprecyzowania obecnie obowiązujących wy-

mogów i przepisów prawnych w obszarze tej tematy-

ki.

Chodzi m.in. o zasady kierowania i kwaliﬁkowa-

nia chorych na leczenie uzdrowiskowe, wskazanie

lecznic oraz ośrodków specjalistycznych na teryto-

rium Rzeczypospolitej Polskiej, gdzie leczone są cho-

roby migdałków.

Nowoczesny specjalistyczny sprzęt

oraz mikroklimat cenionych uzdrowisk polskich,

a także profesjonalny personel i zespól terapeutów

mogą być gwarancją szybkiego powrotu do zdrowia

dzieci ze schorzeniami laryngologicznymi.

Brak le-

czenia uzdrowiskowego oraz rehabilitacji u dzieci

z rozpoznaniem tzw. trzeciego migdałka skutkuje za-

grożeniem zdrowia poprzez utrwalenie lub pogłębie-

nie niepełnosprawności.

1.

Czy opracowano, wdrożono i nadano moc praw-

ną przepisom pozwalającym dzieciom z ww. rozpozna-

niem na leczenie i rehabilitację uzdrowiskową, m.in.

ambulatoryjną, ﬁnansowanąześrodkówNFZ?

2.

Jakie obowiązują procedury kierowania i kwa-

liﬁkowaniachorychzww.rozpoznaniemnaleczenie

uzdrowiskowe oraz rehabilitacje?

3.

Jakimi badaniami diagnostycznymi ma legi-

tymować się pacjent z rozpoznanym przerostem mig-

dałków podniebnych oraz migdałka gardłowego, aby

uzyskać skierowanie i zostać zakwaliﬁkowanym

przez NFZ na leczenie i rehabilitacje?

4.

Proszę wskazać uzdrowiska oraz ośrodki spe-

cjalistyczne spełniające świadczenia w ramach kon-

traktu z NFZ, mające siedzibę na terytorium RP,

posiadające nowoczesny sprzęt medyczny, który zaj-

muje się leczeniem migdałków.

Z poważaniem

Poseł Wiesław Stanisław Janczyk

Limanowa, dnia 24 kwietnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 4793)

do ministra pracy i polityki społecznej

Szanowny Panie Ministrze!

W dzisiejszych cza-

sach elastyczne formy zatrudnienia coraz częściej

wykorzystywane są zarówno przez pracodawców, jak

i pracowników.

Głównym powodem ich wzrastającej

popularności są ciągłe zmiany warunków ekonomicz-

nych i gospodarczych.

Jedną z tych form jest tzw.

job-sharing, czyli podzielenie stanowiska pracy.

Po-

lega ona na uzgodnieniu między pracownikami po-

działu pracy na jednym stanowisku pełnoetatowym.

Rozdzielają oni między sobą płacę oraz świadczenia

wynikające z czasu pracy każdego z nich.

Warto pod-

kreślić, iż ta forma uelastycznienia może być sposo-

bem na uniknięcie zwolnień, a jednocześnie stanowić

szansę dla osób niemogących podjąć zatrudnienia

w pełnym wymiarze.

Job-sharing jest opcją często

kierowaną do kobiet pragnących poświęcić więcej

czasu obowiązkom rodzinnym.

Opcja ta stanowi rów-

nież szansę na podniesienie kwaliﬁkacjim.in.stu-

dentów oraz pracowników.

Jak informują przedsiębiorcy, w polskim prawie

pracy nie ma jednak regulacji odnoszącej się do job-

-sharingu.

Wskazują oni, iż konieczne jest szczegóło-

we uregulowanie kwestii związanych z wykonywa-

niem pracy w tej formie w dziale szóstym Kodeksu

pracy.

Jako powód podają rosnące zainteresowanie

tego rodzaju zatrudnieniem.

Zauważają jednocześnie,

iż sam brak zakazu zatrudnienia na tym samym sta-

nowisku więcej niż jednego pracownika oznacza do-

puszczalność takiego rozwiązania.

Wprowadzenie

regulacji prawnych dotyczących job-sharingu miało-

by, ich zdaniem, zabezpieczyć interesy zarówno pra-

codawców, jak i osób zatrudnionych.

1.

Czy i w jakiej formie ministerstwo zamierza

wprowadzić regulacje prawne umożliwiające bez-

pieczne dostosowanie organizacji pracy do rzeczywi-

stych potrzeb pracodawców i pracowników?

2.

Czy wprowadzanie zmian w Kodeksie pracy od-

bywałoby się na drodze konsultacji z przedsiębiorca-

mi oraz związkami zawodowymi?

Z poważaniem

Poseł Maciej Orzechowski

210

Interpelacja

(nr 4794)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie uregulowania w Kodeksie pracy

deksu pracy pracownik, który uważa, że wypowie-

niu tych umów, może domagać się przed sądem pra-

cy orzeczenia o bezskuteczności wypowiedzenia.

Przedsiębiorcy informują jednak, iż coraz częściej

dochodzi do sytuacji, kiedy to pracownik porzuca

pracę bez wypowiedzenia i bez uprzedzenia.

Uwa-

żają oni, iż w takim przypadku jednostronne sfor-

mułowanie przepisów pozbawia ich możliwości wy-

ciągnięcia jakichkolwiek konsekwencji wobec nie-

rzetelnego pracownika.

1.

Czy w związku ze zgłaszanym przez przedsię-

biorców problemem ministerstwo zamierza znoweli-

zować ww. przepisy?

2.

Czy resort zamierza wprowadzić, jak postulują

przedsiębiorcy – i w jakiej formie –sankcję za porzu-

cenie pracy przez pracownika?

Z poważaniem

Poseł Maciej Orzechowski

(nr 4795)

do ministra ﬁnansów

w sprawie spójności przepisów

Szanowny Panie Ministrze!

Podatek dochodowy

jest obowiązkowym świadczeniem osoby ﬁzycznejlub

osoby prawnej na rzecz państwa.

Zależy on m.in. od

dochodu i wykorzystanych odliczeń.

Warto dodać, iż

polskie przepisy o podatkach dochodowych w ciągu

kilku ostatnich lat nowelizowane były kilkadziesiąt

razy.

Jak informują przedsiębiorcy, sytuacja ta skut-

kuje brakiem spójności przepisów, które stanowią

skomplikowany zbiór, w wielu miejscach nieczytelny

dla przeciętnego podatnika.

Wyrażają oni obawy, iż

kolejne, nawet korzystne dla podatników, zmiany

mogą przynieść uboczny skutek w postaci pogorsze-

nia jakości legislacyjnej tych ustaw.

Zdaniem przed-

siębiorców w tej sytuacji konieczny jest podział usta-

wy na: ustawę o podatku dochodowym od przedsię-

biorców oraz ustawę o podatku od dochodów osobi-

stych.

Podkreślają, iż w powstałych przepisach praw-

nych należałoby zastosować nową technikę opisu

konstrukcji podatku, grupującą określone przepisy

powiązane przedmiotowo lub podmiotowo w jednej

pozycji redakcyjnej.

rza odnieść się do postulatów przedsiębiorców, przy-

gotować nowe ustawy o podatkach dochodowych?

Z poważaniem

Poseł Maciej Orzechowski

(nr 4796)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie zmiany ustawy o ochronie

na przekazaniu w całości

praw wykonawczych dotyczących gruntów

Gruntów Rolnych

Szanowny Panie Ministrze!

Ochrona gruntów

obejmuje grunty o dobrych klasach, o dużej przydat-

ności do produkcji rolniczej.

Grunty wyłączane z pro-

dukcji rolnej, w szczególności pod inwestycje pożytku

publicznego oraz budownictwo mieszkaniowe, nie re-

kompensują samorządom lokalnym dochodów w po-

staci opłat lokalnych.

Rekompensatą winien być do-

chód pozyskiwany z opłat z tytułu wyłączenia grun-

tów z produkcji rolnej.

Pozyskane środki winny

w całości wrócić do miejsca źródeł powstania.

Szcze-

gólnej ochronie należy poddać pozostałą część grun-

tów o dobrych klasach w gminie, powiecie.

Ustawa zobowiązałaby starostę do naliczania

opłat i należności, prowadzenia egzekucji należności

bez dodatkowego doﬁnansowania,couniemożliwia

prowadzenie bezpośredniej kontroli terenowej, nad-

zoru nad sposobem wykorzystywania dotacji, pono-

szenia kosztów związanych z wydanymi decyzjami.

Doktryna prawna mówi, że za skutki powstałe

w wyniku decyzji odpowiedzialność ponosi organ,

który ją wydał.

Starosta nie posiada wystarczających

środków do skutecznego nadzoru nad wydanymi

przez siebie decyzjami.

Tak więc w treści artykułów

niniejszej ustawy należałoby dokonać następujących

zmian:

211

1) w art. 5 ust. 3 słowa „marszałka województwa”

zmienić na „starosty”, słowa „samorządu wojewódz-

twa” zamienić na „samorządu powiatu”;

2) w art. 7 ust. 2 pkt 5 słowa „marszałka woje-

wództwa” zmienić na „starosty”; w ust. 4 słowa

„marszałek województwa” zamienić na „starosta”,

3) w art. 12 ust. 16 i 17 słowa „marszałek woje-

wództwa” zmienić na „starosta”;

4) w art. 22b ust. 1 słowo „województwa” zmienić

na „powiatu”; w ust. 2 słowa „zarząd województwa”

zmienić na „zarząd powiatu”;

5) w art. 22c ust. 1 słowo „województwa” zmienić

6) w art. 26 ust. 1 słowa „marszałkowie wojewódz-

twa” zmienić na „starostowie”;

7) w art. 28 ust. 4 słowa „zarząd województwa”

8) w art. 33 pkt 2 słowa „budżetu województwa”

zmienić na „budżetu powiatu”.

wiedź na pytanie, czy Pan i Pana resort rozważa za-

proponowanie powyższych zmian w ustawie z dnia

cych gruntów rolnych staroście wraz z prawem dys-

ponowania środkami Funduszu Ochrony Gruntów

Rolnych?

Z poważaniem

Poseł Monika Wielichowska

(nr 4797)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

Szanowny Panie Ministrze!

Do Ministerstwa Kul-

przez ParaﬁęRzymskokatolickąpw.św.

MichałaAr-

chanioła w Dobromierzu, woj. dolnośląskie.

Kościół poewangelicki w Dobromierzu – wzniesio-

ny w latach 1828–1832 (I poł.

XIX w.) wg projektu

K. F. Schinkla, wybitnego niemieckiego architekta,

urbanisty okresu klasycyzmu.

Obiekt klasycystycz-

ny, murowany, o prostokątnej nawie z wewnętrzną

zakrystią, wieżą, trzema kruchtami; dach dwuspa-

dowy, elewacja z poziomym boniowaniem, wieża przy-

kryta hełmem, wokół mały taras widokowy, dzwon

z 1835 r., oryginalne okna najpiękniejszą formą roko-

kową.

Wewnątrz kondygnacje empor, organy z 1831 r.

i chrzcielnica.

Z uwagi na zły stan okien – ubytki w stolarce,

nieszczelność powodującą zawilgocenie i niszczenie

pełnione wstawkami lub wymienione.

Konserwacja oryginalnych klasycystycznych okien

powstrzyma destrukcję zabytkowego kościoła oraz

wstrzyma dalsze niszczenie wyposażenia, poprawi bez-

pieczeństwo korzystających z obiektu, przywróci pier-

wotny wygląd okien, przywróci świetność zabytku.

Całkowity przewidywany koszt realizacji zadania

wnioskowana) – 115 206 PLN.

Szanowny Panie Ministrze, w kościele odbywają

się msze i uroczystości kościelne z udziałem wiernych

z paraﬁiiokolicznychmiejscowości.

Organizowane

żowych o tematyce religijno-patriotycznej, cykliczne

bytkowy kościół udostępniono zwiedzającym, częsty-

mi gośćmi są Niemcy.

Trwają przygotowania do cy-

klicznych koncertów muzyki klasycznej w wykonaniu

Filharmonii Sudeckiej.

Szanowny Panie Ministrze, czy jeśli rzeczony

se na doﬁnansowanie?

Z poważaniem

Warszawa, dnia 10 maja 2012 r.

212

Interpelacja

(nr 4798)

do ministra transportu,

przez rowerzystów z pasów ruchu

wydzielonych dla komunikacji miejskiej

Szanowny Panie Ministrze!

Jednym z priorytetów

samorządów miejskich w dziedzinie komunikacji

miejskiej jest odciążenie od ruchu samochodowego,

szczególnie centrów miast.

Stosowane są różnorakie

rozwiązania; od zamykania części miast dla ruchu

samochodowego poprzez organizowanie systemu

Park&Ride, stosowanie rozwiązań preferujących ko-

munikację zbiorową, aż do tworzenia rozwiązań

sprzyjających korzystanie z rowerów.

Urządza i bu-

duje się ścieżki i trasy rowerowe, wydziela się specjal-

ne pasy dla rowerów.

Jednak te rozwiązania są sto-

sowane tam, gdzie jest wystarczająco dużo miejsca.

Na wielu arteriach miejskich, gdzie występuje

duży ruch samochodowy, a nie ma możliwości wy-

dzielenia pasów dla rowerów, poruszanie się rowerzy-

stów nie tylko zakłóca płynność ruchu, ale przede

wszystkim jest niezwykle dla nich niebezpieczne.

W wielu miastach europejskich (np. w Niemczech,

Wielkiej Brytanii, Belgii oraz we Francji) dopuszczo-

no korzystanie przez rowerzystów z wydzielonych

pasów dla komunikacji miejskiej.

Bardzo dobrym

przykładem może być Londyn, gdzie wiele ulic posia-

da takie rozwiązania.

Rowerzyści korzystający z nich

są mniej narażeni na wypadek niż przy poruszaniu

się głównym pasem ruchu ogólnego.

Oczywiście te

wydzielone pasy dla komunikacji miejskiej powinny

mieć odpowiednią szerokość.

Uznaje się, że pasy te

powinny mieć szerokość min. 4 m.

W Polsce rowerzyści pragnąc uniknąć niebezpie-

czeństwa częstokroć i tak korzystają z tych pasów, co

jest wykroczeniem albo korzystają z chodników dla

pieszych, co także jest wykroczeniem.

Stad pytania do Pana Ministra.

1.

Czy Pan Minister podziela pogląd o celowości

dopuszczenia ruchu rowerowego na pasach wydzie-

lonych dla komunikacji miejskiej (tam, gdzie jest to

możliwe)?

2.

Czy Pan Minister zamierza podjąć inicjatywę

ustawodawczą rozwiązującą powyższy problem?

Z poważaniem

Poseł Józef Lassota

Warszawa, dnia 10 maja 2012 r.

(nr 4799)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

w sprawie emisji przez TVP SA ﬁlmu

Szanowny Panie Ministrze!

Postać Jana Kar-

skiego (właściwe nazwisko: Jan Kozielewski) jest do-

brze znana.

Jego działalność w okresie okupacji

kwaliﬁkowanajestdokategorii„bohateraświatowe-

go”.

Od stycznia 1940 r. wypełniał misje kurierskie

władz podziemnych w kraju dla rządu polskiego

na wychodźstwie we Francji.

W 1942 r. wypełnia-

jąc misję delegata rządu na kraj, udał się do okupo-

wanej Polski jako kurier i emisariusz polityczny,

aby zebrać potrzebne materiały, w przebraniu prze-

dostał się do getta warszawskiego.

Na własne oczy

chciał się przekonać o metodach stosowanych przez

Niemców, o eksterminacji Żydów.

Jesienią 1942 r. wyruszył w najważniejszą mi-

sję swojego życia do Wielkiej Brytanii i USA.

Zdał

relację generałowi Sikorskiemu, który zadecydował

o przekazaniu raportu rządowi brytyjskiemu i wła-

dzom amerykańskim.

W USA na prywatnej au-

diencji prezydenta Roosevelta, przedstawił sytuację

w Polsce, w szczególności postępowanie hitlerowców

w stosunku do narodu żydowskiego.

Jednak nie zna-

lazł tam zainteresowania tą tragedią.

Niektórzy roz-

mówcy niedowierzali Karskiemu, uznając przeka-

zywane relacje za niewiarygodne.

Przyjęcie takiego

stanowiska uznał po latach Karski za wygodne roz-

wiązanie.

Sprawą nadrzędną w polityce mocarstw

było wygranie wojny.

Ani sprawa eksterminacji Ży-

dów, ani sprawa ujawnienia prawdy o mordzie katyń-

skim nie były dla nich wydarzeniami kluczowymi.

Po wojnie działalność prof. Jana Karskiego po-

przez odczyty, publikacje, książki, dawała świadec-

two okrucieństwu i nie zawsze wygodnej dla in-

nych rzeczywistości.

W uznaniu jego działalności

prezydent USA Barack Obama, pośmiertnie przy-

znał w tym roku najwyższe odznaczenie cywilne

– Prezydencki Medal Wolności.

Prace prof. Karskie-

go stawiają go w gronie wybitnych dokumentalistów

XX wieku i uznawane są za jedne z najciekawszych

przyczynków do zrozumienia skomplikowanej hi-

storii i świata tego okresu.

Na potrzeby realizowanego przez francuskiego

reżysera Claude’a Lanzmanna „Shoah”, w 1985 r.

Jan Karski udzielił wielogodzinnego wywiadu.

Jed-

nak całkowicie pominięto jego interwencję na Za-

chodzie w sprawie holokaustu.

Dopiero w 2010 r.

powstał ﬁlm „Raport Karskiego” ukazujący frag-

menty wywiadu, w którym Karski opisuje spotkanie

z prezydentem Rooseveltem.

Film ten wyemito-

wała francusko-niemiecka telewizja ARTE, co wy-

wołało ożywioną dyskusję, uznając Karskiego za

„bohatera światowego”.

Tymczasem nasza polska

213

telewizja publiczna dotychczas nie wyemitowała

tego ﬁlmupokazującegonaszegobohatera.

Stąd pytania do Pana Ministra.

przez TVP SA ﬁlmu„RaportKarskiego”jestconaj-

mniej wskazane, jeśli nie konieczne?

2.

Czy TVP SA podjęła starania o zakup praw do

emisji tego ﬁlmu,jakoważnegoprzyczynkuuświa-

domienia naszej własnej tożsamości społeczno-histo-

rycznej?

prowadzić do zakupu przez TVP SA praw do emisji

ﬁlmu„RaportKarskiego”,anastępniewyemitowa-

nia go w dobrych godzinach oglądalności?

Z poważaniem

Posłanki Anna Nemś

i Lidia Gądek

Warszawa, dnia 10 maja 2012 r.

(nr 4800)

do ministra zdrowia

w sprawie projektu stosowanych

lub planowanych mechanizmów

ﬁnansowania i rozliczania zakupu

leczniczych refundowanych pacjentom

w chemioterapii i programach lekowych

cjalnego przeznaczania żywieniowego oraz wyrobów

medycznych (dalej: ustawa refundacyjna; Dz. U.

nowy, kompleksowy system refundacji leków dla pa-

cjentów objętych powszechnym ubezpieczeniem zdro-

wotnym (świadczeniobiorców).

System ten w sposób

fundamentalny oddziałuje również na kształt i funk-

cjonowanie rynku farmaceutycznego, w tym w szcze-

gólności na świadczeniodawców (podmioty lecznicze,

np. szpitale w formie samodzielnych publicznych za-

Ustalone zostały w ustawie refundacyjnej (art. 6

ust. 1 pkt 2 i 3) kategorie dostępności refundacyjnej:

„lek stosowany w ramach programu terapeutyczne-

go” oraz „lek stosowany w ramach chemioterapii”.

Leki te, dla których została wydana decyzja o objęciu

refundacją w ramach ww. kategorii dostępności, wy-

dawane są świadczeniobiorcom bezpłatnie.

Są to bar-

dzo często drogie produkty lecznicze (koszt terapii

dla pacjenta może wynosić kilkadziesiąt i więcej ty-

sięcy złotych), które muszą być najpierw zakupione

przez świadczeniodawców (np. szpitale) a następnie

przekazane/zaaplikowane pacjentom.

Pojawiają się jednak istotne wątpliwości, co w przy-

padku gdy ustalona w decyzji refundacyjnej cena

leku (refundowanego pacjentom w ramach programu

lekowego lub chemioterapii) jest wyższa lub zdecydo-

wanie wyższa niż limit środków przekazywanych

dotychczas (w okresie przed wejściem w życie art. 69

ustawy o refundacji – tj. do dnia 30 czerwca 2012 r.)

na realizację programu lub chemioterapii, płacony

świadczeniodawcy przez Narodowy Fundusz Zdrowia

(NFZ).

Wiadomo przy tym, że ceny produktów sprze-

dawanych do świadczeniodawców mają charakter

maksymalny, co jednak samo w sobie nie jest gwa-

rancją, że będą te produkty sprzedawane świadcze-

niodawcom w ramach limitu płaconego (refundowa-

nego) przez NFZ.

W przypadku, gdy koszt zakupu refundowanego

pacjentowi leku po cenie maksymalnej (ustalonej

w oparciu o oﬁcjalną,urzędowącenęzbytutegopro-

duktu, ustaloną w decyzji refundacyjnej) przekracza

dotychczasowy limit ﬁnansowaniaNFZ–ustalony

przez NFZ przed wejściem w życie ustawy refunda-

cyjnej i obowiązujący do dnia 1 lipca 2012 r., powo-

dować to będzie powstawanie straty ﬁnansowejpo

stronie świadczeniodawcy (podmiotu leczniczego,

np. szpitala).

Należy wskazać jednakże, że ustawa refundacyj-

na wprowadziła również rozwiązania, które pozwo-

liłyby, pomimo zachowania/utrzymania wysokich

urzędowych (oﬁcjalnych)cenleków,płacićmniejza

zakup leków objętych refundacją.

Tymi rozwiązania-

mi są instrumenty dzielenia ryzyka, o których mowa

nej.

Jednym z przyjętych rozwiązań w zakresie tych

instrumentów, określanych w decyzjach refundacyj-

nych, są porozumienia dotyczące przedpłaty lub

zwrotu (reﬁnansowania)częścikosztówrefundacji

leków przez ﬁrmyfarmaceutyczne(wnioskodawców)

wprost do NFZ (na wskazane konto funduszu).

Instrumenty dzielenia ryzyka nie są jednakże

ogłaszane w ramach obwieszczenia zawierającego

wykazy leków refundowanych (zamieszczane są

w decyzjach refundacyjnych).

Dlatego też nie wiado-

mo skąd mają świadczeniodawcy o nich wiedzieć

(wiedzą oni natomiast o cenach maksymalnych, któ-

re muszą stosować).

Tym samym świadczeniodawcy

często musza płacić więcej za lek niż limit jego ﬁnan-

sowania ustalony przez NFZ.

Natomiast w wyniku

odpowiedniego wynegocjowania instrumentu podzia-

łu ryzyka faktyczny koszt zakupu leku dla pacjentów

ubezpieczonych w publicznym systemie ochrony zdro-

wia może się mieścić w limicie środków NFZ.

Jednak-

że różnica ta, wynegocjowana i zastosowana w instru-

mencie dzielenia ryzyka, (płacona jako przedpłata lub

zwrot przez ﬁrmę farmaceutyczna) traﬁa na konto

NFZ, a nie do świadczeniodawcy, który ten lek kupuje,

a więc za niego faktycznie zapłacił.

Pytania kierowane do Pana Ministra, z prośbą

o udzielenie na nie precyzyjnych odpowiedzi.

1.

Jak będą wyrównywane straty ﬁnansoweświad-

czeniodawcom, którzy będą po 30 czerwca 2012 r.

214

musieli kupić dla ubezpieczonych pacjentów (świad-

czeniobiorców) refundowany lek drożej niż wynosił

dotychczas poziom jego ﬁnansowaniaprzezNarodo-

wy Fundusz Zdrowia?

Na przykład lek x miał wycenę

NFZ na poziomie 1000,00 zł, a w decyzji refundacyj-

nej jego cena jest ustalona na poziomie 1200,00 zł.

Czy szpital, otrzymując środki na realizację progra-

mów lekowych, będzie miał je ustalone zgodnie z ce-

nami z decyzji refundacyjnych czy będą one przeka-

zane na podstawie dotychczasowej, obowiązującej do

30 czerwca 2012 r. wyceny NFZ?

2.

Czy jest jakiś stosowany obecnie lub będzie pla-

nowany w przyszłości mechanizm przekazywania do

świadczeniodawców (np. szpitali) mających ﬁnansową

stratę w wyniku zakupu leku po maksymalnej urzę-

dowej cenie (większej niż dotychczasowy limit ﬁnan-

sowania przez NFZ) dodatkowych środków ﬁnanso-

taki zwrot odbywa się/mógłby się odbywać?

3.

Skąd świadczeniodawcy (podmioty lecznicze)

mają wiedzieć, że NFZ otrzymuje zwrot/przedpłatę

od ﬁrmfarmaceutycznychnakupowanyprzeznich

leki i jakiej wielkości są to środki?

4.

Jak i z kim mają rozliczać się świadczeniodaw-

cy (podmioty lecznicze), którzy często muszą faktycz-

nie dopłacać do kupowanych leków dla ubezpieczo-

nych pacjentów?

Czy mają oni w jakiś sposób rapor-

tować te straty, jeśli tak, to komu?

5.

Czy jest jakiś system wymiany informacji o wy-

negocjowanych i ustalonych w decyzjach refundacyj-

nych instrumentach podziału ryzyka pomiędzy mini-

strem zdrowia (Komisją Ekonomiczną) a Narodowym

Funduszem Zdrowia (centralą i oddziałami wojewódz-

kimi) oraz następnie świadczeniodawcami?

Powyższe pytania dotyczą fundamentalnie ważnych

zagadnień i problemów systemowych ochrony zdrowia

w Polsce.

Brak odpowiednich rozwiązań/mechanizmów

ﬁnansowychorazprzepływuinformacjimożewsposób

negatywny wpłynąć na sytuację rynkową świadczenio-

dawców (np. szpitali) i w konsekwencji zachwiać ich

ﬁnansami.

Stądniezwykleważnejestrozstrzygnięcie,

jak ww. kwestie są/będą rozwiązane i jaka będzie w tym

zakresie polityka państwa.

Z poważaniem

Poseł Józef Lassota

(nr 4801)

do ministra zdrowia

w sprawie projektu

„Elektroniczna platforma gromadzenia,

Szanowny Panie Ministrze!

Celem projektu „Elek-

troniczna platforma gromadzenia, analizowania i udo-

dycznych” (realizowanego przez Centrum Systemów

Informacyjnych Ochrony Zdrowia) jest budowa elek-

tronicznej platformy usług publicznych w systemie

ochrony zdrowia, umożliwiającej organom admini-

stracji publicznej, zakładom opieki zdrowotnej, apte-

kom, praktykom lekarskim i obywatelom groma-

dzenie, analizę i udostępnianie zasobów cyfrowych

o zdarzeniach medycznych.

Całkowita wartość pro-

jektu wynosi 712 640 tys. zł, przy czym kwota doﬁ-

nansowania z EFRR wynosi 575 314 tys. zł (85% wy-

datków kwaliﬁkowanych).

Całość projektu podzielono na 4 zadania.

W wy-

niku przetargu wyłoniono wykonawców dla każdego

z tych zadań.

Według informacji rządowych przeka-

zywanych podczas posiedzenia sejmowej Komisji In-

nowacyjności i Nowoczesnych Technologii w dniu

16 lutego br. umowy z wykonawcami powinny być

zawarte do końca marca.

Tymczasem do dnia dzisiej-

szego toczy się procedura odwoławcza, a Krajowa

Izba Odwoławcza w jednym przypadku stwierdziła

nieprawidłowości.

Stąd pytania do Pana Ministra.

1.

Jaki jest aktualny, faktyczny stan zaawanso-

wania podpisywania umów z wykonawcami i kiedy

ostatecznie umowy te zostaną podpisane?

2.

Czy w związku z opóźnieniem podpisywania

umów z wykonawcami nie jest zagrożony termin

końcowy zrealizowania projektu?

3.

Czy w związku z zaistniałą sytuacją istnieje

zagrożenie utraty doﬁnansowaniaześrodkówUnii

Europejskiej (niektóre media przekazują takie sy-

gnały)?

Z poważaniem

Poseł Józef Lassota

215

Interpelacja

(nr 4802)

emerytalnej w perspektywie do 2020 r.

Szanowny Panie Ministrze!

Jednym z najczę-

ściej podnoszonych argumentów przez przeciwni-

ków zmiany ustawy emerytalnej wg projektu

przedstawionego przez rząd jest twierdzenie, że

aktualnie w Polsce istnieje stosunkowo wysokie

bezrobocie, a w związku z tym nawet stopniowe wy-

dłużanie wieku emerytalnego spowoduje jeszcze

większe ograniczenie możliwości zatrudnienia, szcze-

gólnie ludzi młodych, w tym absolwentów szkół śred-

nich i wyższych.

Prognozy demograﬁcznewskazująnatendencje

spadkowe populacji osób w okresie aktywności zawo-

dowej.

W takiej sytuacji gospodarka nie będzie mogła

się rozwijać, a nawet utrzymać na aktualnym pozio-

mie.

Ten stan jaskrawo wystąpi już w 2020 r., mimo

że dzisiaj realna sytuacja na to nie wskazuje.

Stąd pytania:

1.

Czy Pan Minister dysponuje szczegółowymi pro-

gnozami rynku pracy w najbliższych latach uwzględ-

niającymi prognozy demograﬁczneigospodarcze?

2.

Jak przedstawia się prognoza każdorocznego

rynku pracy w perspektywie do 2020 r., z uwzględ-

nieniem w szczególności absolwentów szkół wyż-

szych?

Z poważaniem

Posłowie Józef Lassota

Warszawa, dnia 7 maja 2012 r.

(nr 4803)

do ministra spraw wewnętrznych

posterunków Policji

Szanowny Panie Ministrze!

W ostatnim czasie

w trakcie spotkań z wyborcami zostały nam zasygna-

lizowane problemy związane z reorganizacją sieci

posterunków Policji.

Problem ten sygnalizowany był

także przez wójtów tych gmin, w których posterunki

Policji przestałyby istnieć.

Argumentem, który ogni-

skuje obawy związane z takimi zmianami, to obawa

przed pogorszeniem się stanu bezpieczeństwa oraz

utrudnienia w kontakcie z Policją (w tym utrudnienia

w kontaktach i dostępie do policjantów pierwszego

kontaktu, czyli do dzielnicowych).

Mieszkańcy podnoszą argument, że w gminach,

w których zostaną zlikwidowane posterunki, nie bę-

dzie widać policjantów, a jak wiadomo widok mundu-

ru policyjnego działa prewencyjnie i proﬁlaktycznie.

Doskonale rozumiemy te obawy, wiedząc, że poczucie

bezpieczeństwa mieszkańców związane jest z dostęp-

nością do Policji, co jest także rozumiane wprost jako

funkcja małej odległości do posterunków i komisa-

riatów.

Dla nas, parlamentarzystów, ważne są infor-

macje o planach i efektach wprowadzanych zmian.

Mając na uwadze bezpieczeństwo i jego poczucie

przez społeczeństwo, w związku z powyższym zwra-

pytanie: Jak wyglądają plany reorganizacji Policji,

w szczególności w części dotyczącej likwidacji małych

posterunków oraz jak ewentualna ich likwidacja

wpłynie na ilość patroli w miejscowościach, w któ-

rych przestałyby istnieć?

Z poważaniem

Posłowie Marzena Okła-Drewnowicz

i Lucjan Pietrzczyk

Warszawa, dnia 9 maja 2012 r.

(nr 4804)

do ministra sprawiedliwości

Prawo o notariacie

Szanowny Panie Ministrze!

Deregulacja dostępu

do niektórych zawodów w Polsce jest cenną inicjaty-

wą.

Częstokroć stanowi ona jeden z warunków:

1) wolnego dostępu do wykonywania zawodów,

2) obniżenia poziomu bezrobocia,

3) spadku cen oraz

4) wzrostu poziomu świadczenia usług, a nadto

5) zmniejszenia kosztów funkcjonowania państwa.

Jest to więc warunek rozwoju Polski.

Należy

jednak zawsze mieć na uwadze zabezpieczenie tych

interesów, patrząc przez pryzmat konkretnych, de-

regulowanych zawodów – czy rzeczywiście cele takie

są dzięki deregulacji osiągane.

W najbliższym czasie

planowane jest ostateczne potwierdzenie obranej dro-

gi legislacyjnej, także w odniesieniu do zawodu nota-

riusza.

Analiza zapisów projektowanej ustawy, a zwłasz-

cza art. 5, w zakresie zmieniającym art. 12 § 1 ust. 3,

5 i 6 Prawa o notariacie prowadzi do wniosku, iż spo-

łeczeństwo nasze może zostać postawione w bardzo

stwami Unii Europejskiej należącymi do notariatu

216

łacińskiego, w zakresie usług notarialnych, które są

tam daleko bardziej regulowane.

Wiadomym jest, że nie tylko wielcy przedsiębior-

cy, ale i pojedynczy obywatele korzystają na co dzień

z tego rodzaju usług – nie tylko w kwestiach związa-

nych z nabywaniem czy zbywaniem mieszkań, do-

mów, zakładaniem spółek, ale także choćby testa-

mentami, pełnomocnictwami, sprawami ochrony

majątku rodziny czy spadkami, a więc sprawami nam

wszystkim najbliższymi.

Obawiając się o bezpieczeństwo w tych sprawach,

w których przecież państwo przekazało notariuszom

część swego władztwa, należy wskazać następujące

niekorzystne uregulowania projektu ustawy, które

dotyczą sposobu dojścia do zawodu notariusza.

1.

Przewidywaną likwidację wymogu wykonywa-

nia zawodu przez trzy lata (art. 12 § 1 pkt 3 Prawa

o notariacie) przez dotychczasowego adwokata czy

radcę prawnego.

Umożliwia to sytuację, w której

osoba taka wpisuje się na listę adwokatów czy rad-

ców, wykonuje zawód 1 dzień, a następnie zostaje

notariuszem.

2.

Rozszerzenie kręgu osób, które uprawnione by-

łyby do powołania na notariusza bez odbycia aplikacji,

bez egzaminu notarialnego i asesury – z pkt 5 i 6 tego

artykułu – o osoby, które np. zdały egzamin sędziow-

ski, prokuratorski, adwokacki czy radcowski.

Umoż-

liwia to też osobom, które nie są adwokatami czy rad-

cami, ale jedynie pracowały u nich np. na umowę zle-

cenie, zostanie bezpośrednio notariuszem.

Nadto stwarza to nierówność: pomiędzy aplikan-

tami notarialnymi, którzy muszą jeszcze zdać egza-

min notarialny i odbyć asesurę, a innymi aplikanta-

mi, ale także pomiędzy samymi aplikantami adwo-

kackimi czy radcowskimi.

Otóż po zdaniu egzaminu

zawodowego muszą oni zdać egzamin notarialny

i odbyć asesurę (to jest prawidłowe), ale już po wpisie

choćby na 1 dzień na listę adwokatów czy radców nie

tylko nie muszą zdawać egzaminu notarialnego, ale

też nie muszą odbywać asesury, a mogą być notariu-

szami.

Tyle że bez żadnego przygotowania w tym

zakresie.

3.

Skrócenie aplikacji notarialnej kosztem zajęć

teoretycznych i praktycznych.

4.

Skrócenie praktyki zawodowej, która uprawnia

do przystąpienia do egzaminu notarialnego, z 5 do

3 lat, bez odbycia aplikacji notarialnej, co jest posu-

nięciem drastycznym.

Taki system promuje osoby gorzej przygotowane

do zawodu notariusza.

Proponowane zmiany polega-

ją na obniżeniu ich kwaliﬁkacji.

Nieotwierająwięc

dostępu do tego zawodu, lecz zwiększają niepewność

obrotu.

Dodatkową trudnością jest próba odpowiedzi na

pytanie, czy projekt ustawy w tym zakresie spełnia

opisane cele, którymi są m.in.:

1) wolny dostęp do wykonywania zawodów – do-

stęp do tego zawodu już został otwarty – każdy, kto

zda egzamin wstępny, weryﬁkowanyprzezkomisje

ministerialne, a nie korporacyjne, zostaje aplikan-

tem, potem asesorem, i jako wykształcony specjalista

może zostać notariuszem.

Nadto każdy, kto posiada

odpowiednie kwaliﬁkacjewykazanetytułamilubdo-

świadczeniem zawodowym już teraz może dojść do

wykonywania tego zawodu;

2) obniżenia poziomu bezrobocia – notariusze nie

mogą parać się innymi zajęciami, a zwiększająca się

ich liczba prowadzi do zamykania kancelarii z przy-

czyn ekonomicznych, a więc także do zwolnień pra-

cowników.

W ostatnich latach liczba pracowników

kancelarii zmniejszyła się o około 2/3.

Zapotrzebowa-

nie na notariuszy nie zwiększa się – rynek w tym

zakresie wydaje się być zaspokojony;

3) spadku cen – obowiązujące obecnie rozporzą-

dzenie w sprawie maksymalnych stawek taksy nota-

rialnej oraz Prawo o notariacie daje możliwość jej

obniżania, co wszędzie się dzieje.

Poniżej pewnych

kwot notariusze i tak nie utrzymają kancelarii.

Na-

wet więc aplikanci notarialni proponowali wprowa-

dzenie minimalnych lub stałych stawek;

4) wzrostu poziomu świadczenia usług – nota-

riusz jest z ustawy obowiązany do zachowania na-

leżytej staranności wykonywanych czynności.

Jeśli

więc kwestia taksy nie zostanie uregulowana inaczej,

klienci i tak zatrzymają się na etapie niższej ceny,

a nie lepszej jakości czy wiedzy;

5) zmniejszenia kosztów funkcjonowania pań-

stwa – notariusze ﬁnansują: sami siebie, rejestry

publiczne (aktów poświadczenia dziedziczenia), a do-

datkowo pobierają daniny publiczne na rzecz budżetu

państwa (podatki i opłaty sądowe), a także zatrud-

niają pracowników.

Dopuszczenie zaś do zawodu osób

o niskich kwaliﬁkacjachspowodujekoniecznośćzwięk-

szenia zatrudnienia w sądach.

Pytania do Pana Ministra:

1.

Jakie korzyści dla polskich obywateli i podmio-

tów gospodarczych mogą wyniknąć z obniżenia kwa-

lifikacji przy dojściu do zawodu notariusza?

2.

W jaki sposób państwo przygotuje się na zwięk-

szenie ilości sporów sądowych, które nieuchronnie

nastąpią, w związku z wykonywaniem zawodu nota-

riusza przez niewykwaliﬁkowanychprawników?

3.

Czy zostaną zapewnione w związku z tym

w budżecie państwa dodatkowe środki na zwiększe-

nie zatrudnienia wśród sędziów i prokuratorów?

Z poważaniem

Poseł Józef Lassota

217

Interpelacja

(nr 4805)

do ministra ﬁnansów

w sprawie formy opodatkowania – sposobu

wanym do nas przez Okręgową Izbę Pielęgniarek

i Położnych w Pile wnioskiem o podjęcie działań

w sprawie umożliwienia wyboru sposobu rozliczania

1.

Czy jest możliwe, aby osoby pracujące w ww.

formie mogły dokonywać wyboru sposobu rozliczania

podatkowego pomiędzy podatkową książką przycho-

dów i rozchodów a rozliczeniem zryczałtowanym?

2.

Jeśli nie jest to możliwe w istniejącym stanie

prawnym, czy ministerstwo widzi uzasadnienie dla

wprowadzenia wyboru formy opodatkowania?

Z poważaniem

Posłowie Maria Małgorzata Janyska

Warszawa, dnia 11 maja 2012 r.

(nr 4806)

do ministra środowiska

Szanowny Panie Ministrze!

W dniu 10 maja 2012 r.

na portalu www.nto.pl ukazała się informacja doty-

cząca budowy zbiornika Racibórz Dolny następującej

treści:

„Przez niekompetencję urzędników opóźnia się

budowa zbiornika Racibórz Dolny

dla bezpieczeństwa przeciwpowodziowego Opolszczy-

zny i Dolnego Śląska.

Gigantyczny polder ma powstać

w woj. śląskim.

To system obwałowań obejmujący

powierzchnię 26 km

2

brań rzeki Odry ma przyjąć 185 mln m

3

wody i uchro-

nić przed zalaniem nadodrzańskie gminy.

Jeszcze kilka miesięcy temu zapewniano, że pra-

ce będą mogły ruszyć w 2012 r. i zakończyć się do

2015.

Kluczem miało być uzyskanie przez Regional-

nia na budowę.

Wniosek o nie został złożony do wo-

jewody śląskiego.

Ten jednak uznał, że dokument jest

niekompletny.

— Brak w nich odpowiednich map z podziałem na

konkretne działki, uzgodnień z zarządcami dróg,

tzw. decyzji wodnoprawnej – wylicza braki w doku-

mentacji pani K. K. z Urzędu Wojewódzkiego w Ka-

towicach.

Wojewoda wezwał RZGW do uzupełnienia doku-

mentacji, ale odpowiedzialni za to urzędnicy nie zdą-

żyli tego zrobić w terminie i w efekcie muszą przygo-

tować wniosek na nowo.

W RZGW dowiedzieliśmy

się, że poprawiony wniosek o pozwolenie na budowę

zostanie prawdopodobnie złożony w czerwcu.

Ale już

zakończą w 2015.

A to oznacza, że Polska straciła

unijne doﬁnansowanienatęinwestycję,konkretnie

300 mln zł.

To duża strata, koszt inwestycji oszacowano bo-

wiem na 1,7 mld zł.

Według nowych propozycji inwe-

stycja w Raciborzu ma się obywać bez udziału fun-

duszy unijnych – potwierdza M. S., rzeczniczka Mi-

nisterstwa Środowiska.

Obecnie planowanym termi-

nem zakończenia prac jest rok 2017.

Powinny się

rozpocząć najpóźniej na przełomie 2013 i 2014 r.

Opóźnienia w budowie zbiornika sięgają już po-

nad pięciu lat”.

1.

Czy prawdziwe są terminy podane w tejże in-

formacji dotyczące inwestycji zbiornik Racibórz Dol-

ny?

Jeżeli tak, to proszę o dokładne ich skomento-

wanie.

2.

Jeżeli informacja oparta jest na rzeczywistym

stanie faktycznym, to kto ponosi, zdaniem Pana Mi-

nistra, odpowiedzialność za opóźnienia, o których

mowa w cytowanej informacji?

Środowiska, generalny dyrektor ochrony środowiska,

prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej, pre-

zes Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska, kie-

rownik biura oraz koordynator projektu ochrony

przeciwpowodziowej dorzecza Odry w kontekście:

a) zagrożenia utraty 300 mln zł wsparcia unijnego,

b) zagrożenia inwestycji poważnym opóźnieniem?

4.

Jeżeli prawdą jest, iż opóźnienie inwestycji się-

ga 5 lat, to proszę o podanie konkretnych przyczyn

takiego stanu rzeczy.

5.

Czy czasem (nie daj Boże!) kierunek myślenia

wobec tej inwestycji nie zmierza w kierunku wyklu-

czenia jej z zadań priorytetowych wraz z Wrocław-

skim Węzłem Wodnym?

Z poważaniem

Poseł Henryk Siedlaczek

Warszawa, dnia 10 maja 2012 r.

218

Interpelacja

(nr 4807)

do ministra środowiska

w sprawie nieprawidłowości i opóźnień

Jednym z ważkich czynników wpływających na

bezpieczeństwo 8,5 mln ludzi zamieszkujących teren

dorzecza Odry miało być powstanie zbiornika prze-

ciwpowodziowego Racibórz Dolny.

Ta ogromna inwe-

stycja warta 1,7 mld zł jest złożona z wielu uzależnio-

nych od siebie etapów.

Do dziś dzięki staraniom wie-

lu działaczy społecznych, samorządowców, parlamen-

tarzystów oraz wielu instytucji udało się przekonać

mieszkańców wsi Nieboczowy do potrzeby realizacji

budowy zbiornika, wykupiono także 91% terenów

pod tę.

inwestycję.

Wiele zainwestowano w przygoto-

wanie opracowań technicznych dotyczących bodowy

tego zbiornika.

Pomimo wszystkich działań dążących do realiza-

cji budowy zbiornika Racibórz Dolny dobiegają do nas

niepokojące sygnały związane z opóźnieniem procesu

przygotowania tej inwestycji, co w znaczącym stop-

niu oddala nas od wyznaczonego terminu zakończe-

nia zadania w roku 2015.

Skutkować będzie to utratą unijnego doﬁnanso-

wania w wysokości 300 mln zł.

1.

Jak wygląda aktualny harmonogram realizacji

budowy zbiornika Racibórz Dolny?

2.

Czy uda się zakończyć planowaną inwestycję do

końca roku 2015?

Jeśli nie, to z jakiego źródła Mini-

sterstwo Środowiska pozyska utracone 300 mln zł?

3.

Kto i w jakim wymiarze poniesie konsekwencje

w związku z opóźnieniem budowy zbiornika Racibórz

Dolny i możliwym utraceniem wsparcia unijnego?

4.

Jakie są konkretne przyczyny opóźnień w re-

alizacji tej inwestycji?

Z poważaniem

Poseł Ryszard Galla

Warszawa, dnia 11 maja 2012 r.

(nr 4808)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

W ramach prowadzo-

darczych prowadzących stacje kontroli pojazdów,

w których formułowany jest postulat dostosowania

opłat za badania techniczne pojazdów do obecnej sy-

tuacji ekonomicznej przedsiębiorców prowadzących

usługi w tym zakresie.

Zainteresowani przypominając, iż opłaty za bada-

nia techniczne –regulowane rozporządzeniem mini-

stra infrastruktury z dnia 29 września 2004 r.

niem stacji kontroli pojazdów oraz przeprowadza-

niem badań technicznych pojazdów (Dz. U. z 2004 r.

Nr 223, poz. 2261, z późn. zm.) – nie uległy zmianie

od siedmiu lat.

Wyrażają przy tym rozgoryczenie

i zniecierpliwienie, iż mimo wielu działań środowiska

w tym zakresie, kwestia ta jest bagatelizowana przez

administrację państwową bądź odkładana na póź-

niejszy termin.

Formułują przy tym zarzut, iż minister transpor-

tu (poprzednio infrastruktury) nie dostrzega, że od

wprowadzenia ostatnich stawek opłat (2004 r.) dia-

metralnie zmieniły się warunki ekonomiczne funk-

cjonowania podmiotów gospodarczych prowadzących

tego rodzaju działalność.

Nowelizacja rozporządzenia

dokonana w 2009 r. spowodowała jedynie zmniejsze-

nie się dochodów z tych usług poprzez zmniejszenie

pozycji cennikowych.

Podwyższenie w 2011 r. stawki

podatku VAT do 23% także spowodowało zmniejsze-

nie dochodów, ponieważ opłaty ustalone rozporządze-

niem są cenami brutto.

Dodatkowo zobowiązano

przedsiębiorców do wykonywania nieodpłatnych

usług na rzecz CEPiK i ponoszenia opłat z tym zwią-

zanych.

Od roku 2004 diametralnie wzrosły wszystkie

stałe i niezależne koszty działalności.

Obrazują to

poniższe dane, przekazane przez jedną z ﬁrmzwoj.

dolnośląskiego:

— wzrost cen energii elektrycznej z 284 zł za

MWh do 620 zł za MWh (dostawca Grupa Tauron),

— wzrost cen paliw (średnio olej napędowy i ety -

lina) z 3,20 zł za litr do 5,80zł za litr,

— wzrost cen ogrzewania (np. olej opałowy) z 2,10 zł

za litr do 4,60 zł za litr,

— wzrost podatku od nieruchomości (budynków)

z 17,42 zł za m

2

do 21,05 zł za m

2

,

— wzrost kosztów wynagrodzeń – przeciętne

w sektorze przedsiębiorstw z 2405 zł do 3770 zł.

Tak więc – zdaniem zainteresowanych – stałe

koszty działalności od ostatniej regulacji opłat za ba-

219

dania diagnostyczne wzrosły dwukrotnie.

Spowodo-

wało to zupełną nieopłacalność świadczenia tych

usług.

Skutkiem tej sytuacji – utrzymywania niezmie-

nionych opłat przy wzroście kosztów działalności

– jest brak środków na utrzymanie stanu technicznego

obiektów stacji kontroli i ich wyposażenia, w tym wy-

mianę bądź modernizację urządzeń służących bada-

niom pojazdów.

Pogarsza to jakość usług, a w efekcie

może prowadzić do zagrożeń w ruchu drogowym.

Proszę Pana Ministra o jasne i precyzyjne usto-

sunkowanie się do postawionych poniżej pytań.

Nie

chciałbym bowiem, aby powtórzyła się sytuacja z po-

przedniej kadencji Sejmu, gdy mój ówczesny kolega

klubowy poseł Stanisław Stec złożył w tej sprawie

interpelację i w odpowiedzi otrzymał zapewnienie, że

sprawa rozwiąże się wraz z planowanym na pierwsze

półrocze 2011 r. przyjęciem ustawy o dopuszczaniu

pojazdów do ruchu drogowego.

Niestety, pomimo

upływu roku czasu, ustawa nie weszła w życie, a roz-

porządzenie o opłatach nie uległo zmianie.

W tej kwe-

stii popieram stanowisko prezentowane przez przed-

siębiorców działających w tej branży, że zmiana opłat

nie musi czekać na całościowe ustawowe uregulowa-

nie problematyki badań technicznych w zapowiada-

nej ustawie.

Wyjściem z tej sytuacji jest zmiana przez

ministra transportu – w ramach posiadanych kom-

petencji – rozporządzenia, co pozwoli przynajmniej

częściowo poprawić sytuację ekonomiczną przedsię-

biorców tej branży.

nuje zmianę rozporządzenia regulującego opłaty za

badania techniczne pojazdów, a jeśli tak, to w jakiej

perspektywie czasowej można oczekiwać jej wejścia

w życie?

2.

Jakie są przyczyny niedotrzymania przez re-

sort deklaracji złożonych parlamentarzystom w od-

powiedzi na kierowane przez nich stosowne interpe-

lacje i wystąpienia, dotyczące konieczności rozwią-

zania przedmiotowego problemu?

Z poważaniem

Poseł Leszek Aleksandrzak

Warszawa, dnia 10 maja 2012 r.

(nr 4809)

do ministra zdrowia

w sprawie zbyt małych limitów świadczeń

macjami, jakie dotarły do mnie ze strony zaniepoko-

jonych mieszkańców Zduńskiej Woli, zwracam się

Samodzielny Publiczny Zespół Opieki Zdrowotnej

w Zduńskiej Woli jest aktualnie zadłużony na kwotę

ok. 5 mln zł.

Podstawową przyczyną występującego

zadłużenia jest niedoszacowanie kontraktów zawar-

tych z NFZ w Łodzi na kwotę 2 mln zł oraz niepłace-

nie szpitalowi w terminie za świadczenia ponadlimi-

towe na kwotę 1 683 454,09 zł.

Zadłużenie szpitala

w Zduńskiej Woli ma tendencję wzrostową.

Kolejne

kredyty zaciągane przez ten szpital, a poręczane

przez starostę, ratują jedynie bieżącą płynność ﬁnan-

sową tej jednostki, nie rozwiązując docelowo jej pro-

blemów ﬁnansowych.

Obecnie największym problemem zakładów opie-

ki zdrowotnej w Polsce jest niedoszacowanie kontrak-

tów zawartych z NFZ.

Zjawisko to dotknęło również

Samodzielny Publiczny Zespół Opieki Zdrowotnej

w Zduńskiej Woli, który jest jedyną placówką w po-

wiecie zduńskowolskim, realizującą świadczenia

w zakresie lecznictwa szpitalnego.

Na jego barkach

spoczywa zabezpieczenie całodobowej gotowości izby

przyjęć, oddziałów szpitalnych, bloków operacyjnych,

pracowni diagnostycznych, laboratoriów i całodobo-

wych dyżurów lekarskich.

To wszystko ma na celu

diagnozowanie oraz leczenie pacjentów obarczanych

wieloma schorzeniami, często w podeszłym wieku

oraz przypadków leczenia ciężkich a nierentownych

schorzeń bądź powikłań.

Powstające niepubliczne zakłady kontraktują głów-

nie te dziedziny usług medycznych, które są rentow-

ne, a więc ponoszą one niewspółmiernie niższe kosz-

ty w stosunku do szpitali publicznych, na których

spoczywa ciężar zabezpieczenia całodobowego.

Przeprowadzone przez SPZOZ w Zduńskiej Woli

analizy realizacji kontraktów wskazują, że każdego

roku powstaje problem braku możliwości rozliczenia

świadczeń zrealizowanych ponad zakontraktowane

limity.

Zawarte w ostatnich latach ugody NFZ w za-

kresie sﬁnansowania nadwykonań dotyczą jedynie

lecznictwa szpitalnego i pokrywają tylko w części

wartość świadczeń ponadlimitowych oraz wyczerpu-

ją możliwość wnoszenia dalszych roszczeń.

Z nadwykonań powstałych w 2009 r. o wartości

ok. 1 280 000 zł, ugodą przesądową z dnia 27 lipca

2010 r. sﬁnansowano jedynie kwotę w wysokości

788 712,40 zł.

Natomiast z ok. 1 440 000 zł świadczeń

ponadlimitowych za 2010 r. ugodą sądową z dnia

220

17 lutego 2012 r. sﬁnansowanotylkokwotęwwyso-

kości – 730 281,75 zł.

Ze względu na brak jakichkolwiek działań ze stro-

ny NFZ w zakresie pełnego uregulowania ﬁnansowe-

go za świadczenia ponad przyznane limity w 2011 r.,

SPZOZ w Zduńskiej Woli w dniu 03 kwietnia 2012 r.

skierował pozew do Sądu Okręgowego w Łodzi, I Wy-

dział Cywilny, przeciw NFZ – Oddział w Łodzi o za-

płatę łącznej kwoty 1 683 454,09 zł, wynikającej

z faktur wystawionych w dniu 22 lutego 2012 r. za

świadczenia zrealizowane ponad limity określone

kontraktami.

Należy również nadmienić, iż po I kwartale 2012 r. nad-

wykonania świadczeń osiągnęły wartość 646 233,22 zł.

Utrzymujący się od kilku lat problem niezapłaco-

nych nadwykonań dotyczy większości limitowanych

świadczeń, a sam fakt ich występowania, przy ogra-

niczonym dostępie do świadczeń, obrazuje rzeczywi-

ste potrzeby zabezpieczenia zdrowotnego lokalnej

społeczności.

Niedopuszczalna jest sytuacja, w której

oddziały szpitalne, ograniczone drastycznymi limi-

tami, nie przyjmują pacjentów, kolejki się wydłużają,

a sprzęt i pomieszczenia nie są wykorzystywane.

sowym zawiera kontrakty, natomiast drastycznie

rosną koszty utrzymania szpitali.

To powoduje, iż

publiczne zakłady opieki zdrowotnej zadłużają się

i tracą płynność ﬁnansową.

kontrakty, w których zapisany limit świadczeń jest

zbyt niski?

2.

Dlaczego Narodowy Fundusz Zdrowia przy za-

wieraniu kolejnych kontraktów nie bierze pod uwagę

ilości nadwykonań z poprzednich lat?

3.

Jakie kroki Pan Minister planuje podjąć, aby

zająć się leczeniem ludzi zamiast liczeniem rosnącego

zadłużenia?

Poseł Dariusz Joński

Warszawa, dnia 8 maja 2012 r.

(nr 4810)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

w sprawie otwarcia kaplicy

w Ogólnokształcącej Szkole Muzycznej

Szanowny Panie Ministrze!

Ze zdumieniem przy-

jąłem doniesienia o otwarciu kaplicy w publicznej

łódzkiej szkole.

Podczas mojej niedawnej wizyty w tej

placówce miałem okazję zobaczyć, w jakim stanie

technicznym jest budynek i jakich środków ﬁnanso-

wych wymagałby remont.

Czy w świetle tak wielu

pilnych potrzeb, otwieranie kaplicy nie wydaje się być

pomysłem niedorzecznym?

Nie tylko kwestie ﬁnansowewzbudzająsprzeciw.

Czy publiczna szkoła muzyczna to na pewno miejsce

odpowiednie na kaplicę?

Rozumiem potrzebę modle-

nia się, ale nie zapominajmy, że Polska to państwo

świeckie, w którym mieszkają wyznawcy wielu róż-

nych religii, a także ateiści.

Od dawna trwa dyskusja

o nauczaniu religii w szkołach i wieszaniu krzyży na

ścianach publicznych instytucji.

Dla wielu osób to

sytuacja niedopuszczalna, a wręcz bezprawna.

Czy

wobec tego wciąż nierozstrzygniętego sporu otwiera-

nie kaplicy jest rozsądne?

Zastanawiam się, czy ktokolwiek wziął pod uwagę

zdanie pozostałych uczniów i ich rodziców.

Czy każdy

musi wyrażać zgodę na to, aby ich pieniądze były

przeznaczane na tworzenie miejsc kultu religijnego,

takich jak kaplica?

Nie każdy rodzic wychowuje swo-

je dziecko w duchu religijności i życzy sobie, aby re-

ligijność wpajała szkoła.

Nikt przecież nie broni wie-

rzącym uczniom uczęszczania na msze w kościołach

czy na spotkania grup o charakterze religijnym.

Dla-

czego ta wyrozumiałość nie działa w odwrotną stro-

nę i uczniom, którzy są ateistami, tworzy się przy-

musowe sąsiedztwo kaplicy?

Czy ta inicjatywa nie wymagała zgody minister-

stwa, pod które szkoła podlega?

Czy taka zgoda zo-

stała wydana?

Jeśli tak, to na jakiej podstawie?

Jakie

kroki zamierza podjąć ministerstwo, aby wyjaśnić tę

sytuację?

Czy ministerstwo zamierza powstrzymać

tego typu sytuacje w przyszłości?

Poseł Dariusz Joński

Warszawa, dnia 10 maja 2012 r.

(nr 4811)

do ministra skarbu państwa

spółki Tauron Dystrybucja SA

funkcjonującego w Bielsku-Białej

wywołanymi informacją o planowanej likwidacji od-

działu spółki Tauron Dystrybucja SA z siedzibą

w Bielsku-Białej, proszę o odpowiedź na pytanie, czy

konieczna jest likwidacja obecnych struktur organi-

zacyjnych funkcjonujących służb energetycznych?

Jakie są plany restrukturyzacyjne spółki?

Wprowadzenie w życie takich zmian mogłoby

mieć negatywne konsekwencje dla całego regionu.

Obecny oddział w Bielsku-Białej odpowiada za za-

pewnienie ciągłości zasilania energią elektryczną dla

460 tys. odbiorców i zapewnia 1400 miejsc pracy dla

221

bezpieczeństwo pogorszenia jakości obsługi odbior-

ców energii elektrycznej ze względu na likwidację

części punktów obsługi klienta?

Czy likwidacja oddziałów nie doprowadzi w efek-

cie do ograniczenia rozwoju terenów obsługiwanych

przez oddział ze względu na przekazanie środków

ﬁnansowychdocentówdecyzyjnychbędącychwin-

nym regionie i posiadających inne priorytety?

Czy likwidacja obecnych struktur nie osłabi współ-

pracy z lokalnymi samorządami, z którymi w chwili

obecnej dobre relacje gwarantują współﬁnansowanie

wielu inwestycji elektroenergetycznych?

Zadane wyżej pytania wynikają z obawy o dalszy

rozwój regionu, możliwości utraty miejsc pracy, co

mogłoby spowodować zwiększenie bezrobocia?

Uprzejmie proszę o odpowiedź na zadane pyta-

nia.

Z poważaniem

Poseł Sławomir Kowalski

Warszawa, dnia 10 maja 2012 r.

(nr 4812)

do ministra transportu,

Otrzymałem sygnały o nierespektowaniu lub nie-

właściwym stosowaniu przez niektórych przewoźni-

ków (głównie w komunikacji autobusowej) ulg przy-

sługujących osobom niewidomym na mocy ustawy

zbiorowego (Dz. U z 2002 r.

Nr 175, poz. 1440).

Na

mocy przedmiotowej ustawy pasażer posiadający sta-

tus jednej z osób wymienionych w ustawie oraz po-

siadający właściwy dokument poświadczający ten

status ma prawo do ulgi określonej ustawowo: osoba

niewidoma ze znacznym stopniem niepełnosprawno-

kłe autobusy oraz 51% ulgi przy przejazdach pozo-

stałymi pociągami i autobusami; niewidoma z umiar-

kowanym stopniem niepełnosprawności – prawo do

ulgi 37%; przewodnik niewidomego – do ulgi 95%;

ulgi 78% przy przejazdach do określonych miejsc.

Jednakże z doniesień Polskiego Związku Niewido-

mych wynika, że przewoźnicy, w głównej mierze pry-

watni, którzy świadczą usługi w transporcie zbioro-

go bądź stosują w zaniżonej wysokości.

W pojazdach

przewoźników brakuje informacji na temat praw

i obowiązków pasażerów oraz informacji o cenach

biletów ulgowych.

W związku z przedstawioną kwestią uprzejmie

1.

Czy ministerstwo sprawuje kontrolę nad prze-

strzeganiem zasad dotyczących respektowania przez

przewoźników ulg komunikacyjnych przysługują-

wego?

Jeśli tak, na czym ta kontrola polega?

2.

Czy ministerstwo zamierza podjąć działania

mające na celu egzekwowanie od przewoźników przed-

miotowych ulg?

Z poważaniem

Poseł Michał Jaros

Warszawa, dnia 27 kwietnia 2012 r.

(nr 4813)

do prezesa Rady Ministrów

w tym na prace projektowe

Szanowny Panie Premierze!

Kryteria udzielania

zamówień publicznych na prace intelektualne, w tym

projektowe, wywołują od dawna ożywione dyskusje.

W większości postępowań jedynym kryterium oceny

ofert jest najniższa cena.

Prowadzi to do wyboru wy-

konawcy projektanta, który oferuje najniższą cenę,

a nie wykonawcy, który opracuje rozwiązanie o opty-

malnych parametrach.

Zgodnie z art. 91 ustawy

nologii w zakresie oddziaływania na środowisko,

zamówienia.

Postanowienia te nie są w pełni zgodne

z dyrektywą 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego

teriami ofert są: a) różne kryteria odnoszące się do

danego zamówienia publicznego przykładowo: jakość,

cena, wartość techniczna (…), b) wyłącznie najniższa

cena.

Dyrektywa na pierwszym miejscu w kryteriach

oceny ofert postawiła jakość i wartość techniczną

oraz cenę, a dopiero na drugim miejscu – wyłącznie

cenę.

W ustawie Prawo zamówień publicznych kry-

teria te ustanowione są w odwrotnej kolejności, któ-

222

ra przesądziła o tym, że kryterium ceny stanowi kry-

terium najpowszechniejsze przy ocenie ofert.

Zamawianie dokumentacji projektowej przy jedy-

nym kryterium – cenie, prowadzi do wyboru wyko-

nawcy projektanta, który oferuje wykonanie przed-

miotu zamówienia za najniższą cenę bez oceny kon-

cepcji, co zamierza opracować.

To kryterium i brak w postępowaniu oceny tech-

nicznej nie pozwala na wybór wykonawcy projektan-

ta, który oferuje opracowanie projektu o nowocze-

snych rozwiązaniach funkcjonalnych, technicznych,

o niskich kosztach realizacji i eksploatacji.

Kierowa-

nie się wyłącznie kwotą, jaką zamawiający ma zapła-

cić za dokumentację projektową, w wielu przypad-

kach powoduje np. wybór gorszych rozwiązań tech-

nologicznych i konstrukcyjnych, co w ostatecznym

rachunku ekonomicznym okazuje się niekorzystne.

W ostatnim okresie Urząd Zamówień Publicznych

podjął prace nad kolejną nowelizacją ustawy Prawo

zamówień publicznych, która ma wprowadzić pewne

zmiany w kryteriach oceny ofert.

Propozycje te opie-

rają się na projekcie nowej dyrektywy Parlamentu

nych – 2011/0438 (COD).

Na mocy art. 66 ust. 1 ww.

dyrektywy kryterium, na podstawie którego insty-

tucje zamawiające udzielają zamówień publicznych,

to: a) oferta najkorzystniejsza ekonomicznie, b) naj-

niższy koszt.

Ponadto w ust. 2 wymienione są pozo-

stałe kryteria, które oprócz ceny lub kosztu związa-

ne są z przedmiotem danego zamówienia publiczne-

go.

Są to m.in.: jakość, w tym wartość techniczna,

właściwości estetyczne i funkcjonalne, dostępność,

dostosowanie projektu do potrzeb wszystkich użyt-

kowników, aspekty środowiskowe oraz innowacyjny

charakter (…).

Przeprowadzone konsultacje społeczne wykazały,

że powinno się rozważyć wprowadzenie pozaceno-

wych kryteriów oceny ofert, pojęcia oferty najko-

rzystniejszej ekonomicznie (zamiast najkorzystniej-

szej) obejmującej koszty budowy lub dostawy, koszty

eksploatacji lub użytkowania i koszty likwidacji

obiektu lub przedmiotu zamówienia.

Niezbędne jest

poszerzenie zakresu ułatwień w funkcjonowaniu sys-

temu zamówień publicznych, takich jak: wydanie

przez UZP publikacji pt. „Kryteria oceny ofert w po-

stępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego

– przykłady i zastosowanie”, zawierającej przykłado-

we (pozacenowe) kryteria oceny ofert w podstawo-

wych segmentach zamówień.

Kryteria te w odniesie-

niu do budownictwa powinny dotyczyć zamówień:

o prace projektowe, o roboty budowlane, o zaprojek-

towanie i wykonanie oraz innych – z uwzględnieniem

kryteriów oceny ofert zawierających rozwiązania in-

nowacyjne, nowatorskie i wdrażające politykę Unii

Europejskiej w zakresie środowiskowym, społecznym

i innym.

Koniecznym jest również wydanie przykładowych

„Ogólnych warunków umów o prace projektowe”

i podręcznika dobrych praktyk w zamówieniach pu-

blicznych dla podstawowych rodzajów zamówień,

w tym w pierwszej kolejności dla zamówień dotyczą-

cych prac projektowych i robót budowlanych zbliżo-

nych do wzorców FIDIC.

Do UZP występowały różne

zainteresowane podmioty z uwagami do projektu

opracowania „Kryteria oceny ofert w postępowaniu

i zastosowanie”.

Wyrażają one nadzieję, że przedmio-

towe opracowanie przyczyni się do upowszechnienia

stosowania pozacenowych merytorycznych kryte-

riów oceny ofert, właściwych dla poszczególnych ro-

dzajów zamówienia

W związku z przedstawioną sprawą uprzejmie

1.

Czy planuje się nowelizację ustawy Prawo za-

mówień publicznych w kwestii kryteriów udzielania

w tym na prace projektowe?

Jeśli tak, to kiedy moż-

na się takich zmian spodziewać?

2.

Czy analizowana jest kwestia uwzględnienia

w postanowieniach ustawy Prawo zamówień publicz-

nych wszystkich regulacji przytoczonej dyrektywy?

Z poważaniem

Poseł Michał Jaros

(nr 4814)

do ministra sportu i turystyki

Polskiego Związku Sportowego

Szanowna Pani Minister!

Zwracam się ze sprawą

wniosku, jaki wystosował do ministerstwa Polski

Związek Karate w kwestii utworzenia Polskiego

Związku Karate i Kendo.

Ministerstwo nie przyjęło

argumentacji wnioskodawcy, a co za tym idzie, pi-

smem z dnia 28 lutego br. (DP-WP/4070/2/2012/9/AZ

UNP: 13077) wydało postanowienie o odmowie wy-

rażenia zgody na utworzenie PZKiK.

W związku

sku PZK i odnieść się do przywołanych przez mini-

sterstwo argumentów.

W uzasadnieniu swojej decyzji ministerstwo przy-

tacza fakt, iż „wprowadzenie sportu kendo w ramach

wniosku jest nieuzasadnione ze względu na wyraźne

zróżnicowanie zasad rywalizacji sportowej, chociaż-

by z uwagi na stosowane narzędzie walki (miecz),

czego nie przewidują sporty wywodzące się z karate”.

Odpowiadając na ten argument, pragnę wskazać, że

istnieją już związki charakteryzujące się podobnym,

a nawet większym stopniem zróżnicowania dyscyplin

sportowych wchodzących w ich skład: Polski Związek

223

Kajakowy zrzeszający kajakarstwo klasyczne, kaja-

karstwo slalomowe, kajak polo, freestyle, maraton,

sprint lub Polski Związek Zapaśniczy zrzeszający za-

pasy i grappling.

Ponadto ministerstwo zwraca uwagę, że utworze-

nie nowego związku powinno zostać poprzedzone

wypracowaniem zasad współpracy, zasad organizo-

wania współzawodnictwa sportowego, określeniem

zasad reprezentacji w federacjach międzynarodo-

wych, uzgodnieniem ewentualnego uznania nowego

związku przez właściwe federacje międzynarodowe.

Czy należy przez to rozumieć, że ministerstwo przy-

chyli się do wniosku PZK, jeśli spełni on przytoczone

wymagania?

W podsumowaniu postanowienia ministerstwo

uzasadnia swoją decyzję faktem, iż niepowołanie

PZKiK nie doprowadzi do osiągnięcia pełnej uniﬁka-

cji polskich związków sportowych działających w da-

lekowschodnich sztukach walki.

Zgadzam się, że

utworzenie PZKiK nie zapewni pełnej uniﬁkacjilecz

częściową, co i tak jest korzystnym rozwiązaniem,

które z pewnością przyczyni się do rozwoju sportu.

W związku z przedstawioną kwestią uprzejmie

trzenie wniosku Polskiego Związku Karate w kwestii

2.

Czy istnieje szansa, że ministerstwo przychyli

się do przedmiotowego wniosku po wypracowaniu

przez PZK zasad współpracy, zasad organizowania

współzawodnictwa sportowego, określeniu zasad re-

prezentacji w federacjach międzynarodowych oraz

uzgodnieniu ewentualnego uznania nowego związku

Z poważaniem

Poseł Michał Jaros

(nr 4815)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Rząd podjął decyzję,

że do końca bieżącego roku zostanie poważnie ogra-

niczony program wspierania zakupu mieszkań „Ro-

dzina na swoim”.

Program, który w ostatnim okresie

cieszył się bardzo dużym zainteresowaniem, umożli-

wiał zakup mieszkania polskim rodzinom, które

w innych warunkach nie byłyby w stanie takiej in-

westycji dokonać i zapewnić swojej rodzinie godne

warunki mieszkaniowe.

Program polegał na doﬁnan-

sowaniu odsetek od kredytów na cele mieszkaniowe

równo mieszkań kupowanych na rynku pierwotnym,

jak i wtórnym.

Według nowych założeń nie będzie już można na-

bywać mieszkań na rynku wtórnym – znacznie tań-

szych, a także wyraźnie obniżone zostaną przelicz-

niki, za pomocą których oblicza się średnią cenę me-

tra kwadratowego mieszkania w danym wojewódz-

twie, co oznacza, że tylko nieliczne oferty sprzedaży

mieszkań (głównie na obrzeżach miast) będą speł-

niały warunki cenowe programu.

Oznacza to, że ostatni instrument wsparcia bu-

downictwa mieszkaniowego w Polsce, i to zaadreso-

wany do młodych ludzi na ich pierwsze mieszkanie,

zostanie zlikwidowany.

Czy ministerstwo zaproponuje nowy program

wspierania zakupu własnego mieszkania, który po-

zwoli polskim rodzinom na posiadanie własnego lo-

kum?

Czy to prawda, że program jest likwidowany ze

względów oszczędnościowych dla budżetu państwa,

ponieważ wzrost liczby kredytobiorców powodował

wzrost poziomu dopłat do odsetek od kredytów miesz-

kaniowych udzielonych w ramach programu?

Jeżeli

tak, to jest to naganne.

Czy i jakie działania podejmie ministerstwo

w celu poprawy polityki mieszkaniowej w Polsce?

Dużym problemem dla samorządów jest również

zapewnianie lokali socjalnych na realizację wyroków

sądowych.

Czy w tej materii ministerstwo zapropo-

nuje wsparcie dla samorządów?

Z poważaniem

Poseł Grzegorz Adam Woźniak

Garwolin, dnia 7 maja 2012 r.

Interpelacja

(nr 4816)

do ministra edukacji narodowej

Szanowna Pani Minister!

Od pewnego czasu po-

jawiają się informacje dotyczące reorganizacji kura-

toriów oświaty.

Poprzednie zmiany spowodowały

odebranie większości uprawnień nadzorczych kura-

torom.

Wielu samorządowców i osób zajmujących się

oświatą uważa, że obecnie nie ma skutecznej kontro-

li jakości nauczania.

Mieli jej dokonywać specjalni

inspektorzy działający przy wojewodach, ale do tej

pory nie zostali powołani.

Obecnie swobodę dotyczą-

224

cą jakości i warunków nauczania ma dyrektor szko-

ły i samorząd.

W ostatnich latach zlikwidowano w Polsce kilka

tysięcy placówek oświatowych – w roku 2011 ponad

300, w roku bieżącym może to być 800 placówek.

Przy likwidacji szkół w chwili obecnej opinia kurato-

riów nie ma żadnego znaczenia, ponieważ dla samo-

rządu nie jest wiążąca.

Samorządy ze względu na

brak środków ﬁnansowych podejmują decyzje o li-

kwidacji szkół.

Obecne zadania nadzoru pedagogicznego mają

niewiele wspólnego ze sprawdzaniem jakości kształ-

cenia.

W miejsce kontrolnych uprawnień na kurato-

rów resort edukacji nałożył nowe obowiązki.

W obawie o pogarszającą się jakość polskiej oświa-

ce zagadnienia, które są często poruszane podczas

spotkań z mieszkańcami powiatu garwolińskiego:

Czy Pani Minister dalej zamierza kontynuować

reformę nadzoru pedagogicznego i w jakim kierunku

Czy widzi Pani Minister możliwość przywrócenia

roli kuratorów oświaty, zwłaszcza przy organizowa-

niu roku szkolnego i reorganizacji pracy w placów-

kach oświatowych?

Czy resort planuje włączenie kuratoriów oświaty

do urzędów wojewódzkich jako jeden z ich wydzia-

łów?

Z poważaniem

Poseł Grzegorz Adam Woźniak

(nr 4817)

w sprawie sprzeciwu wobec podwyższenia

wieku emerytalnego pielęgniarek i położnych

łożnych.

Środowisko pielęgniarek i położnych stanowczo

sprzeciwia się podwyższeniu ich wieku emerytalne-

go.

Ze względu na specyﬁkęobuzawodów,zarówno

pielęgniarki, jak i położne obawiają się, że w wieku

67 lat nie będą w stanie realizować swoich obowiąz-

ków z należytą starannością i konieczną precyzją,

głównie ze względu na obniżenie sprawności ﬁzycznej

mogą stwarzać ryzyko dla zdrowia i życia pacjentów.

Propozycja rządu w sprawie wieku emerytalnego

świadczy o całkowitym braku świadomości realiów

pracy pielęgniarek i położnych.

o odpowiedź na pytanie: Czy, biorąc pod uwagę spe-

cyﬁkęobuzawodów,rozważyPanmożliwośćwyłą-

czenia ich z obligatoryjnego wydłużenia wieku eme-

rytalnego?

Z poważaniem

Poseł Jadwiga Wiśniewska

Warszawa, dnia 10 maja 2012 r.

(nr 4818)

do ministra edukacji narodowej

edukacji przedszkolnej

ny ﬁnansowaniaedukacjiprzedszkolnej.

Wiejskie gminy obawiają się kłopotów związanych

z utrzymaniem przedszkoli i punktów przedszkolnych,

które w ostatnim czasie powstawały dzięki unijnym

funduszom.

W sytuacji, gdy pieniądze z projektów

unijnych skończą się, koszty ich utrzymania spadną

na samorządy, które nie będą w stanie podołać temu

zadaniu.

Bez dodatkowych nakładów ﬁnansowych

najbiedniejsze gminy będą zmuszone zamknąć punk-

ty przedszkolne albo w najlepszym wypadku znacznie

ograniczyć ofertę edukacyjną.

Dla rodziców najmłod-

szych dzieci często będzie to oznaczało konieczność

zmiany planów zawodowych lub całkowitą rezygnację

z pracy.

Dla przedszkolaków – zerwanie więzi z rówie-

śnikami i ograniczanie rozwoju.

Niezbędne jest wypracowanie kompromisowych

rozwiązań wspierających gminy.

Gdyby przedszko-

la były objęte subwencją oświatową, nie trzeba by

szukać dodatkowych pieniędzy w kieszeniach ro-

dziców ani myśleć o zamykaniu placówek.

Okazuje

się, że sukces ogłaszany przez rząd, jakim jest

większa dostępność do opieki przedszkolnej, był

tylko chwilowy.

ga powagę wyżej opisanego problemu i jeśli tak, to

2.

Czy rząd obejmie wreszcie subwencją edukację

przedszkolną?

Z poważaniem

Poseł Jadwiga Wiśniewska

225

Interpelacja

(nr 4819)

do ministra sprawiedliwości

europejskich nakazów aresztowania (ENA)

(ENA).

Nie od dziś wiadomo, że wnioski o europejski na-

kaz aresztowania z Polski zasypują inne kraje euro-

pejskie, przede wszystkim Wielką Brytanię, będącą

głównym celem polskiej emigracji po 2004 r.

Nawet

w najbardziej błahych sprawach polskie prokuratury

i sądy zwracają się o przekazanie podejrzanych.

Wnioski nie dość, że są bardzo kosztowne, to jeszcze

pochłaniają ogrom czasu.

A i tak tylko 12,5% z nich

kończy się skutecznym przekazaniem poszukiwanej

osoby.

Oczywistym jest, że osoby są ścigane za łamanie

prawa i nie powinny uniknąć wymiaru sprawiedli-

wości, jednak z ENA należałoby korzystać bardziej

oględnie, tylko w przypadku poważnych przestępstw.

A teraz nawet za kradzież roweru przed kilku lub

czasem kilkunastu laty mechanicznie zostaje wyda-

wany europejski nakaz aresztowania.

Nie widać więc

stosowania zasady proporcjonalności, która wymaga,

by użyte środki były adekwatne do społecznej szko-

dliwości czynu.

1.

Ile wniosków o zastosowanie ENA przesłała

Polska do innych państw w ubiegłym roku oraz jaka

była liczba wniosków przesłanych do Polski przez

inne państwa?

2.

Czy resort sprawiedliwości rozważa noweliza-

cję przepisów karnych w zakresie ENA tak, aby ko-

rzystać z tej instytucji w sytuacjach naprawdę po-

ważnych?

Z poważaniem

Poseł Jadwiga Wiśniewska

(nr 4820)

do ministra zdrowia

w sprawie konieczności ujednolicenia

dokumentacji pielęgniarskiej i położniczej

we wszystkich placówkach medycznych

w kraju

nolicenia dokumentacji pielęgniarskiej i położniczej

Pomimo wielokrotnych apeli personelu medycz-

nego wciąż funkcjonuje kilka wzorów dokumentacji

pielęgniarskiej i położniczej.

Stanowi to znaczne

utrudnienie w tym przedmiocie.

Dla prowadzenia

profesjonalnej opieki medycznej niezbędna jest do-

brze skonstruowana, czytelna i przejrzysta dokumen-

tacja usprawniająca pracę pielęgniarek i położnych.

Brak prawidłowej i zatwierdzonej rozporządzeniem

dokumentacji stwarza niepotrzebny chaos, często od-

bijający się na zdrowiu pacjentów.

Czy Pan Minister wyda rozporządzenie w sprawie

ujednolicenia druków dokumentacji medycznej celem

usprawnienia pracy pielęgniarek i położnych we wszyst-

kich placówkach medycznych w Polsce?

Z poważaniem

Poseł Jadwiga Wiśniewska

(nr 4821)

do ministra zdrowia

w sprawie nieprzestrzegania

przez podmioty lecznicze

obowiązujących norm w zakresie

kresie zatrudniania pielęgniarek i położnych.

Przestrzeganie norm zatrudniania pielęgniarek

i położnych wciąż pozostawia wiele do życzenia.

Pie-

lęgniarki i położne alarmują, że wiele podmiotów

leczniczych w rażący sposób narusza te zasady, po-

wodując ryzyko zagrożenia zdrowia i życia pacjentów.

To natomiast może prowadzić do pociągnięcia do od-

powiedzialności zawodowej pielęgniarek i położnych,

nawet w formie zakazu wykonywania zawodu.

226

strzega powagę opisanego problemu, a jeśli tak, to

Z poważaniem

Poseł Jadwiga Wiśniewska

(nr 4822)

do ministra skarbu państwa

Maintenance Services

Agencja Rozwoju Przemysłu kupiła od LOT spółkę

LOT Aircraft Maintenance Services.

Wartości trans-

akcji nie podała ani ARP, ani LOT.

Ta transakcja ma dwie strony: bezpośrednio ﬁ-

nansową oraz fundamentalną, dotyczącą funkcjonal-

ności LOT jako przewoźnika lotniczego.

Od kilku lat LOT przeprowadza restrukturyza-

cję, której najbardziej wymierny aspekt polega na

sprzedaży kolejnych spółek córek lub ich likwidacji.

Celem jest odpowiednio pozyskanie gotówki ze sprze-

daży lub zahamowanie narastania strat w grupie.

Sprzedaż LOT AMS oznacza więc, po pierwsze,

przyznanie się, że 3 lata restrukturyzacji nie spowo-

dowały osiągnięcia pozytywnego wyniku na działal-

ności podstawowej, po drugie, osiągnięcie granicy ra-

cjonalnego outsourcingu.

Podkreślam ten drugi sku-

tek.

O ile można dyskutować o możliwości poprawy

wyniku ﬁnansowegoLOTwkontekściekondycjicałej

branży lotniczej, to sprzedaż spółki wykonującej usłu-

gi remontowo-serwisowe (MRO) tworzy podstawowe

ryzyko.

Krytycznym polem każdej linii lotniczej jest

bowiem zgodne z najlepszymi standardami i zalece-

niami producenta serwisowanie samolotów.

Bezpo-

średnia więź między mechanikami a personelem lot-

niczym, zaufanie i współpraca skutkują bezpieczeń-

stwem pasażerów.

Nieudany outsourcing posiłków

pokładowych może bowiem przynieść niestrawność

lub zatrucie pasażerów, w przypadku serwisowania

samolotów konsekwencje są poważniejsze.

Krótki przegląd struktur innych renomowanych

linii lotniczych: AF-KLM – AFI KLM Engineering

and Maintenance, Lufthansa – Lufthansa Technik,

BA – BA Engineering, Delta Air Lines – Delta Te-

chOps itd.

W skrócie: linie lotnicze preferują posia-

danie działów MRO wewnątrz grupy (jako spółkę lub

wyodrębniony funkcjonalnie dział).

Przewoźnicy o usta-

lonej reputacji z reguły nie kupują usług MRO (robią

tak przewoźnicy niskokosztowi).

1.

Na którym z renomowanych przewoźników

wzorował się zarząd LOT, sprzedając LOT AMS?

2.

Jaka jest wartość transakcji sprzedaży LOT

AMS?

3.

Ile wynosi skumulowana strata LOT w latach

2008–2011 (proszę podać w rozbiciu na lata)?

4.

Czy nie obawia się Pan negatywnych ubocznych

skutków transakcji sprzedaży w postaci niższych

standardów obsługi?

5.

Czy, aby zminimalizować te skutki, Agencja

Rozwoju Przemysłu rozważy ustanowienie użytko-

wania na udziałach LOT AMS na rzecz LOT, aby

odbudować funkcjonalność więzi pomiędzy przewoź-

nikiem a serwisującym samoloty?

6.

Czy LOT AMS jest przygotowany do obsługi

samolotów B787, w tym czy posiada hangar o para-

metrach wymaganych przez producenta?

Z poważaniem

Poseł Paweł Szałamacha

Warszawa, dnia 10 maja 2012 r.

(nr 4823)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie dowożenia uczniów do szkół

Z pobieżnych danych o planowaniu sieci szkół na

rok szkolny 2012/2013 wynika, że samorządy prze-

znaczyły do likwidacji aż około 2,5 tys. szkół, przed-

szkoli, burs oraz młodzieżowych schronisk.

To rekor-

dowa liczba placówek.

Wiąże się to z wieloma nega-

tywnymi skutkami, w tym zwolnieniami nauczycieli,

pozbawianiem społeczności ważnego dla nich ośrod-

ka, utrudnieniami dla dzieci, zwłaszcza związanymi

z dowozem.

Likwidacja szkół powoduje, że zwiększa

się liczba dowożonych dzieci, gdy tymczasem sprzęt

wykorzystywany do dowozu wcale się nie poprawia.

Za dowóz dzieci do szkół odpowiadają samorządy.

Realizują to zadanie, wynajmując usługi na zewnątrz,

jak i posiłkując się własnym sprzętem.

Autobusy

szkolne, nazywane w Polsce potocznie gimbusami,

często są w bardzo złym stanie technicznym (a stan

dróg, niejednokrotnie nieutwardzonych, przyspiesza

niszczenie sprzętu).

O złym stanie technicznym gim-

busów zaświadczają samorządy, ale i sporadyczne

kontrole Policji.

Bywało, że autobusy takie nie były

dopuszczane do ruchu.

Tymczasem ponad wszelką

wątpliwość pojazdy służące do przewozu dzieci do

i ze szkoły powinny być nie tylko sprawne, ale i wy-

godne, ogrzewane, nowoczesne.

To jednak w więk-

szości gmin jest jedynie marzeniem.

Zwykle są to

227

stare jednostki, najczęściej pomalowane na kolor po-

marańczowy, z tablicą „autobus szkolny”.

Poza sta-

nem technicznym największym mankamentem jest

mała częstotliwość kursów tych autobusów, bowiem

samorządy maksymalnie ograniczają koszty.

Roz-

kład kursów nie wynika z potrzeb dzieci, ale ogólne-

go planu dowozu.

Mamy więc do czynienia z sytuacja-

mi, gdy jedne dzieci z terenów wiejskich są zabierane

ze szkoły od razu po lekcjach (co utrudnia im korzy-

stanie z zajęć pozalekcyjnych) lub czekają na lekcje

i po lekcjach tylko ze względu na niedopasowane go-

dziny przyjazdu autobusu szkolnego.

Także czas do-

wozu trwa nieraz godzinę i dłużej, aż gimbus dotrze

z dziećmi do najdalszych zakątków.

Dzieci codziennie

bardzo wiele czasu spędzają w autobusie, w warun-

kach dalekich od komfortu.

Często autobusy są prze-

pełnione, bo zabierają nadmierną liczbę dzieci.

Los dowożonych dzieci wiejskich jest nie do pozaz-

droszczenia; w każdych warunkach muszą się udać

na miejsce zbiórki, często z odleglejszych zakątków,

z kolonii i in., gdzie autobus nie dojeżdża.

Rodzice

oczekują wyznaczenia nie jednego, ale kilku punktów

odbioru dzieci, ale postulaty te niekoniecznie spoty-

kają się z pozytywną reakcją.

Niestety, przepisy

prawne nie są jasne w tym względzie, choć jasne jest,

że dowóz faktycznie nie powinien być uciążliwy dla

dzieci.

A wszystko to odbywa się w atmosferze ogra-

niczania kosztów.

Mając powyższe na uwadze, uprzejmie proszę

1.

Ponieważ gminy od lat postulują, aby dowóz

dzieci był ﬁnansowanyprzezpaństwo,aniezbudże-

tu samorządu, czy ministerstwo zamierza wyjść

z taką inicjatywą, aby przewóz uczniów był ﬁnanso-

wany z subwencji?

2.

Czy znany jest ministerstwu łączny koszt do-

wozu dzieci do szkół ponoszony przez samorządy

w Polsce?

Czy ministerstwo potraﬁpokazaćtenden-

cje, jakie w tej sprawie funkcjonują na przestrzeni

ostatnich 15 lat?

3.

Czy obowiązek odbioru dziecka do szkoły powi-

nien następować z miejsca wyznaczonego przez sa-

morząd (punkt zbiorczy), czy też spod domu?

Czy

wyznaczenie miejsca odbioru dzieci powinno się od-

bywać w uzgodnieniu z rodzicami?

Czy ministerstwo

zamierza uściślić przepisy w tym względzie?

4.

Jaka jest liczba gimbusów posiadanych przez

samorządy?

Czy znane są potrzeby samorządów

w tym względzie?

5.

Czy problem dowozu dzieci przez samorządy był

badany przez państwo i czy jest opracowany raport

na ten temat, ukazujący faktyczne warunki prowa-

dzenia dowozu i potrzeby w tym względzie?

6.

Czy ministerstwo (rząd) wspiera ﬁnansowoza-

kup gimbusów przez samorządy lub je przekazuje

samorządom?

Jakie są to formy pomocy?

Jakie kosz-

ty zostały w poszczególnych ostatnich pięciu latach

poniesione przez państwo na ten cel?

Jakie zamierze-

nia w tym względzie ma rząd?

Uprzejmie proszę o przesłanie odpowiedzi także

(nr 4824)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie unikania przez prezesa ARiMR

słaną korespondencją od Komisji Zakładowej NSZZ

„Solidarność” przy ARiMR zawierającą niepokoją-

ce informacje dotyczące łamania praw pracowni-

czych, dyskryminacji członków związku oraz utrud-

nianiu działalności związkowej, a także upolitycz-

nienia szczególnie stanowisk kierowniczych, jak

i unikanie przez prezesa ARiMR rozmów i spotkań

w powyższych tematach z władzami związku, pra-

gnę zapytać:

Dlaczego sprawa, która miała swój początek

25 października 2010 r., do dnia dzisiejszego nie zna-

lazła rozwiązania?

Jakie działania podjął bądź zamierza podjąć Pan

Minister, aby wyjaśnić podnoszone zarzuty i je roz-

wiązać?

Z poważaniem

Poseł Piotr Polak

Warszawa, dnia 10 maja 2012 r.

(nr 4825)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

wencjami pracowników ARiMR w biurze poselskim

oraz informacjami zawartymi w „Gazecie Prawnej”

pojawiają się wątpliwości i zarzuty związane z wyko-

nywaniem pracy przez pracowników wykonujących

tzw. zadaniowy czas pracy BKM.

Wobec powyższego proszę odnieść się i odpowie-

dzieć na następujące pytania:

228

Czy to prawda, że ARiMR nie płaci pracownikom

obiecanych pensji i zmusza ich do pracy w soboty bez

wpisywania się na listę obecności, aby uniknąć nad-

godzin?

Czym kierowano się, podejmując decyzję o zmniej-

szeniu ze 150 zł do 115 zł pod koniec roku 2011

z mocą obowiązywania od początku tegoż roku war-

tości punktu w ramach zadaniowego systemu wyna-

gradzania?

Czym kierowano się, zabierając bądź ograniczając

pracownikom stosowne diety za zrealizowane każde-

go punktu?

Czy to prawda, że pracownikom tym co pewien

czas zmieniane są warunki umowy, łącznie z obniża-

niem stawek?

Z poważaniem

Posłowie Piotr Polak

Warszawa, dnia 10 maja 2012 r.

(nr 4826)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie penalizacji organizacji

Uchwalona 19 listopada 2009 r. ustawa o grach

hazardowych wprowadziła nieuzasadniony podział

na rynku hazardu w Polsce, zaliczając grę w pokera

do kategorii gier losowych.

Niekorzystne opodatko-

wanie turniejów pokerowych w ustawie hazardowej

z 2009 r. sprawiło, że Polskę omijają międzynarodo-

wej klasy wydarzenia, np. turnieje pokera – Europe-

an Poker Tour, który przyczyniał się do promocji

kraju.

Osobom uczestniczącym w rozgrywkach poke-

rowych grozi odpowiedzialność karna z art. 109

K.k.s.

Można poważyć się na stwierdzenie, iż jest to

karanie niewspółmierne do stopnia społecznego nie-

bezpieczeństwa czynu.

Zawarte w projekcie ustawy

uzasadnienie trudno w tej materii nazwać przekony-

wującym.

W myśl obecnej regulacji gra w pokera na pienią-

dze m.in. w Internecie jest prawnie zakazana.

Mimo

to istnieje wiele portali, na których jest to możliwe.

Gracze z wygranych nie odprowadzają podatku, po-

nieważ narażałoby to ich na, oprócz odpowiedzial-

ności z art. 109 K.k.s., zarzut prania pieniędzy (le-

galizacja dochodów pochodzących z nielegalnych

źródeł).

Brak deﬁnicji pokera w ustawie powoduje, że

w pojęciu tym mieści się wszystko, co jest jakąkol-

wiek formą jego odmiany.

Istnieją odmiany pokera,

w których szczęście gra kluczową rolę (np. poker

przeciwko kasynu), ale także takie, gdzie kluczowe

są umiejętności graczy.

Ma to m.in. znaczenie na

gruncie odpowiedzialności osoby oskarżonej o zła-

manie przepisów ustawy Kodeks karny skarbowy

za niezgodne z prawem organizowanie lub uczest-

nictwo w grze w pokera jako gry losowej.

Ponadto

zauważyć należy, że poker, który opiera się na umie-

jętnościach graczy, podobny jest w tym zakresie do

brydża.

Gra ta zależy w dużym stopniu od umiejęt-

ności, ale również od szczęścia.

To, że poker jest grą

umiejętności, potwierdzają wyroki sądów w niektó-

rych krajach, np. w Szwecji.

Warto zaznaczyć, że pod-

sportowy będzie sportem pokazowym obok czterech

innych gier umysłowych, takich jak szachy, warcaby,

go i brydż.

Na rynku istnieje wiele podręczników dotyczą-

cych taktyk i strategii, a także umiejętności wyko-

rzystania w rozgrywce rachunku prawdopodobień-

stwa.

Grający, kierując się pewną wiedzą i doświad-

czeniem, jest do pewnego stopnia w stanie przewi-

dzieć wygraną.

Autorzy badania Steven D. Levitt

i Thomas J. Miles z National Bureau of Economic

Research Uniwersytetu Chicago o roli umiejętności

przeciwko szczęściu w pokerze, opartego na staty-

stycznych wynikach ostatniego cyklu turniejów

World Series of Poker 2010 dowiedli, że w przypadku

graczy zaawansowanych zwrot z inwestycji wynosi

ponad 30% na plus, wobec 15% straty dla wszystkich

innych.

Tak duża różnica jest przekonywującym do-

wodem na poparcie tezy, że poker jest grą umiejętno-

ści.

W związku z powyższym umieszczenie pokera

w ustawie jako gry losowej pozostaje nieuzasadnione.

Coraz więcej państw w Europie reguluje rynek

pokera w Internecie poprzez np. licencje.

W tym kie-

runku już poszły: Włochy, Francja, Estonia i Hiszpa-

nia.

Dzięki temu korzyść mają zarówno obywatele,

na których nikt nie nakłada zbędnych ograniczeń,

jak również budżet państwa, który z opłat licencyj-

nych i podatków może czerpać znaczące przychody.

Tym samym ustawa hazardowa w obecnym kształcie

umacnia w Polsce szarą strefę.

1.

Czy wobec powyższego te odmiany pokera

o czynniku losowym zbliżonym do gier nieobjętych

ustawą jako dyscyplina naukowa i sportowa mają

szansę w świetle polskiego prawa być deﬁniowane

inaczej i wyłączone z ustawy hazardowej?

2.

Jaki wpływ w ocenie ministerstwa na podsta-

wie przedstawionych faktów miało wprowadzenie

ustawy hazardowej na udział Polski w międzynaro-

dowych imprezach pokerowych oraz rozwinięcie się

nieopodatkowanej szarej strefy?

podjąć Ministerstwo Sprawiedliwości w celu elimina-

cji opisanych stanów faktycznych i prawnych?

Z poważaniem

Warszawa, dnia 12 kwietnia 2012 r.

229

Interpelacja

(nr 4826)

do ministra ﬁnansów

w sprawie penalizacji organizacji

nie przepisów ustawy Kodeks karny skarbowy za

podjąć Ministerstwo Finansów w celu eliminacji opi-

(nr 4827)

do ministra środowiska

w sprawie zmiany przepisów ustawy

Na gruncie ustawy o ochronie przyrody pojawia

W obecnym stanie prawnym wiek drzew, na których

wycinkę nie jest wymagane zezwolenie, pomimo jego

wydłużenia w następstwie zmian nowelizacyjnych,

nadal jest zbyt niski.

Prowadzi to do sytuacji w któ-

rej właściciele nieruchomości gruntowej w obawie

przed ewentualnymi karami zaprzestają lub ograni-

czają sadzenie drzew w związku z trudnościami

związanymi z ich wycięciem w przyszłości.

Uzyska-

nie zezwolenia na wycinkę jest przewlekłą procedurą

trwającą nawet 30 dni.

Taki termin oczekiwania

230

zniechęca społeczeństwo do występowania z podob-

nymi wnioskami.

Ponadto ustawa nakazuje rozwidlenie się drzewa

na wysokości poniżej 130 cm traktować każdy pień

jako odrębne drzewo.

Jest to nieuzasadniona regula-

cja, która generuje jedynie niepotrzebne koszty po

stronie wnioskodawcy.

Stan prawny nie reguluje sytuacji dopuszczenia

się przestępstwa lub wykroczenia przez osobę trze-

cią, związanego z usunięciem drzew lub krzewów na

cudzym terenie, która to osoba trzecia działała bez

zlecenia i wiedzy posiadacza oraz za którą nie pono-

si on odpowiedzialności.

Nakładanie kar na takiego

posiadacza jest w swej istocie krzywdzące i niezgod-

ne z poczuciem sprawiedliwości społecznej.

W powyż-

szej sprawie stanowisko zajął Naczelny Sąd Admini-

stracyjny wyrokiem z dnia 19 listopada 2008 r.

(IIOSK 1410/07).

Warto podkreślić, iż nakładanie

kar za usunięcie drzewa bez wymaganego zezwolenia

nie podlega żadnej gradacji.

Taką samą odpowie-

dzialność ponosi osoba, której naruszenie ma cha-

rakter czysto formalny (np. brak zezwolenia), jak i ta

powodująca faktyczne szkody w środowisku.

Przedstawiając zwięzłą ocenę funkcjonowania

1.

Jakie były przesłanki do ustalenia granicy wie-

ku wycinki drzew w postaci 10 lat?

2.

Jaki był cel naliczania osobnych opłat za każde

rozgałęzienie pnia powyżej 130 cm?

opisanych stanów faktycznych i prawnych?

(nr 4828)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie dysponowania przez MSZ

Szanowny Panie Ministrze!

Na wniosek rządu ko-

alicji PO–PSL parlament podjął decyzje o odebraniu

środków ﬁnansowychnarzeczPoloniiiPolakówza

granicą Senatowi RP i przekazaniu prawa dyspono-

wania nimi ministrowi spraw zagranicznych.

Zmia-

na ta może niestety znacznie utrudnić pozyskiwanie

środków ﬁnansowych na prowadzenie działalności

przez organizacje polonijne, zwłaszcza że została

wprowadzona w trybie nagłym, bez okresu przejścio-

wego oraz bez odpowiednich, szerokich konsultacji

społecznych ze środowiskami polonijnymi i polskimi.

Zdecydowana większość organizacji polonijnych pro-

testowała przeciw wprowadzeniu tych zmian, lecz

większość parlamentarna nie wzięła pod uwagę ich

zdania.

1.

Jakie są zasady przyznawania środków dla or-

2.

Jakie procedury przyznawania środków ﬁnan-

sowych przeznaczonych dla Polonii i Polaków za gra-

nicą wprowadził MSZ?

Czy i gdzie są one dostępne?

3.

W jaki sposób, kiedy i które organizacje poza-

rządowe i polonijne zostały poinformowane o nowej

procedurze przyznawania środków ﬁnansowychna

rzecz Polonii i Polaków za granicą?

4.

Czy wnioskodawcy, którzy zgodnie z dotychczas

obowiązującymi procedurami złożyli swoje wnioski

do Senatu RP, muszą złożyć wnioski po raz kolejny?

5.

Jaki jest kalendarz składania wniosków na rok

2012, 2013 i następne lata?

6.

Kto będzie opiniował wnioski o przydział środ-

ków ﬁnansowych i na jakich zasadach będą one

przyznawane?

Gdzie można znaleźć zasady i proce-

dury rozpatrywania wniosków?

Czy w tej sprawie

zostały wprowadzone przepisy wykonawcze?

Jeśli

tak, to jakie?

7.

Czy proces przyznawania środków ﬁnansowych

będzie jednostopniowy?

Czy i kto będzie rozpatrywał

ewentualne odwołania?

8.

Czy właściwe terytorialnie konsulaty będą opi-

niowały wnioski organizacji polonijnych?

Jeśli tak,

to na jakich zasadach?

9.

Kiedy, kto i w jaki sposób poinformował kon-

sulaty o nowych zasadach przydziału środków prze-

znaczonych dla organizacji pozarządowych i polonij-

nych?

10.

Czy i jak MSZ będzie korzystać z wieloletnich

doświadczeń Senatu RP w dziedzinie dysponowania

środkami ﬁnansowymiorazwspółpracyzorganiza-

cjami polonijnymi?

Z poważaniem

Poseł Adam Kwiatkowski

(nr 4829)

do ministra spraw zagranicznych

„Priorytetach polskiej polityki zagranicznej 2012–

231

–2016” znajduje się informacja o wprowadzeniu

granicą”.

1.

Na czym ma polegać „nowa jakość w relacjach

z Polonią i Polakami za granicą”?

Co ten zwrot kon-

kretnie oznacza i jakie zmiany relacji będzie wnosił?

2.

Czy według rządu „partnerska współpraca

z Polonią i Polakami za granicą” ma polegać na zbyt

krótkim czasie przeznaczonym na konsultacje i nie

braniu pod uwagę opinii negatywnych, tak jak to

budżetowych na ﬁnansowaniePoloniiiPolakówza

granicą z gestii Senatu do MSZ?

3.

Na czym, według MSZ, ma polegać „pełne wy-

korzystanie zmienionego systemu ﬁnansowaniapo-

lityki polonijnej, aby środki ﬁnansowe były lepiej

oznacza, że Senat, który przez ostatnie 22 lata dys-

ponował tymi środkami, nie spełniał tych kryteriów

i wymagań?

wykorzystania potencjału Polonii i Polaków za gra-

nicą do promocji i budowy pozytywnego wizerunku

Polski na świecie?

5.

Czy i jakie działania przewiduje rząd, aby za-

chęcić Polaków przebywających na emigracji do po-

wrotu do kraju?

Z poważaniem

(nr 4830)

Szanowny Panie Ministrze!

W dniu 27 kwietnia

2011 r. weszło w życie zarządzenie dyrektora gene-

ralnego służby zagranicznej w sprawie restruktury-

zacji etatowej i racjonalizacji zatrudnienia w Mini-

sterstwie Spraw Zagranicznych.

Pierwszy etap re-

dukcji o 100 etatów został zrealizowany w 2011 r.

Do

30 czerwca 2012 r. ma zostać zwolnionych kolejnych

200 osób.

Redukcja zatrudnienia dotyczy całego re-

sortu, zarówno centrali MSZ, jak i placówek dyplo-

matycznych i konsularnych RP.

1.

Czy likwidacja do końca czerwca br. 200 etatów

w centrali MSZ i w placówkach dyplomatycznych nie

spowoduje utrudnień w pracy resortu?

2.

W jakich konsulatach została lub zostanie prze-

prowadzona redukcja etatów?

3.

Ile etatów w poszczególnych konsulatach zosta-

4.

Jakie są kryteria redukcji etatów w konsula-

tach?

5.

Czy redukcja etatów obejmuje również likwi-

dację stanowisk ds. kontaktów Polonii i Polaków

z krajem?

6.

Dlaczego otrzymują wypowiedzenia kompe-

tentni pracownicy konsulatów, których praca jest

oceniana pozytywnie przez środowiska polonijne,

nowiska konsultanta ds. promocji i łączności kraju

z Polonią i zwolnienia pracownika w Konsulacie RP

w Vancouver?

7.

Czy zmniejszenie liczby etatów w konsulatach

nie spowoduje przeciążenia pracą konsulów i opóź-

nień w załatwianiu spraw obywateli polskich?

8.

Czy w najbliższym czasie MSZ planuje likwida-

cję konsulatów.

Jeśli tak, to których oraz czym są po

wodowane te decyzje?

Z poważaniem

Poseł Adam Kwiatkowski

(nr 4831)

do ministra ﬁnansów

amerykańskich emerytur dla Polaków

Szanowny Panie Ministrze!

Umowa o unikaniu

podwójnego opodatkowania zawarta w dniu 8 paź-

dziernika 1974 r. pomiędzy Stanami Zjednoczonymi

a Polską nie zawiera zasad opodatkowania emerytur.

W związku z tym emerytura wypłacana ze Stanów

Zjednoczonych z tytułu podlegania obowiązkowemu

ubezpieczeniu, a otrzymywana przez osobę posiada-

jącą miejsce zamieszkania w Polsce, podlega opodat-

kowaniu w obu krajach.

Od 1 marca 2009 r. między Rzeczpospolitą Polską

a Stanami Zjednoczonymi Ameryki obowiązuje umo-

wa o zabezpieczeniu społecznym.

Umowa ta uregu-

lowała wiele spraw, jednak nie zlikwidowała proble-

mu podwójnego opodatkowania oraz sposobu oblicza-

nia wysokości świadczeń emerytalnych.

Wiele osób,

szczególnie te, które pobierają emeryturę i z Polski,

232

i z USA, liczyło na to, że umowa o zabezpieczeniu

społecznym wyeliminuje niesprawiedliwe potrącanie

przez administrację Social Security części świadczeń

w ramach tzw. Windfall Elimination Provision

(WEP).

Osoba, która otrzymuje dwie emerytury musi

liczyć się z tym, że amerykańskie świadczenie będzie

zmniejszone maksymalnie o 50% wysokości polskiej

emerytury.

Wśród Polonii amerykańskiej powszech-

ne jest przeświadczenie o niesprawiedliwości obniża-

nia amerykańskich świadczeń emerytalnych tylko

dlatego, że ktoś przepracował ciężko kilkanaście lub

kilkadziesiąt lat w Polsce.

na celu zapobieganie podwójnemu opodatkowaniu

i wyłączeniu emerytur amerykańskich od opodatko-

wania w Polsce oraz emerytur polskich od opodatko-

wania w USA?

Czy planowana jest renegocjacja

umów ze Stanami Zjednoczonymi?

2.

Czy rząd zamierza podjąć działania, aby wal-

czyć z redukcją Social Security przez Windfall Eli-

mination Provision dla Polaków pobierających łączo-

ne świadczenia emerytalne?

3.

Czy wobec braku uregulowania w obecnie obo-

wiązującej umowie o uniknięciu podwójnego opodat-

kowania ze Stanami Zjednoczonymi kwestii wzajem-

nego opodatkowania dochodów z emerytur możliwe

jest podjęcie w najbliższym czasie negocjacji z rządem

USA nad zmianą powyższej umowy i uregulowanie

problemu opodatkowania dochodów z emerytur uzy-

skiwanych w drugim umawiającym się państwie po-

przez wzajemne zwolnienie tych dochodów z opodat-

kowania?

4.

Czy w najbliższym czasie planowane jest pod-

jęcie negocjacji z rządem USA nad całościową zmianą

obecnie obowiązującej umowy o uniknięciu podwój-

nego opodatkowania?

5.

Czy rząd przewiduje likwidację lub zmniejsze-

nie podatku płaconego przez Polaków, którzy pobie-

rają amerykańską emeryturę i wrócili na stałe do

Polski?

6.

Dlaczego Polacy ze Stanów Zjednoczonych Ame-

ryki przebywający w kraju dłużej niż 183 dni, muszą

wypełniać zeznanie podatkowe uwzględniające cało-

roczne dochody, także amerykańskie, już opodatko-

wane?

Z poważaniem

Poseł Adam Kwiatkowski

(nr 4832)

do ministra spraw wewnętrznych

Euro 2012 pragnę zadać pytania dotyczące kwestii

bezpieczeństwa regionu północnego Mazowsza w trak-

cie tej imprezy:

1.

Ilu gości zagranicznych przyjedzie na teren pół-

nocnego Mazowsza z podziałem na powiaty?

Proszę

o prognozy Ministerstwa Spraw Wewnętrznych.

2.

Jakie dokładnie służby będą odpowiadały za

bezpieczeństwo gości oraz mieszkańców w miastach

regionu, takich jak np. Płońsk, Płock czy Ciechanów?

Proszę o dokładne statystyki przedstawiające wzrost

liczby funkcjonariuszy z podziałem na poszczególne

służby zabezpieczające imprezę.

3.

Czy w trakcie trwania imprezy planowane jest

wykorzystanie sił Żandarmerii Wojskowej w „stre-

fach kibica” i „strefach hotelowych” w regionie pół-

nocnego Mazowsza?

Proszę o dokładne statystyki.

4.

Czy MSW nadzoruje plany i budowę tzw. stref

kibica, od których będzie zależało bezpieczeństwo

gości i mieszkańców?

5.

Czy znane są miejsca powstania tych stref?

Je-

śli tak, proszę o informację z uwzględnieniem podzia-

łu terytorialnego na powiaty w przedmiotowym re-

gionie.

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Marek Opioła

Płońsk, dnia 7 maja 2012 r.

Interpelacja

(nr 4833)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie uposażeń i polityki kadrowej

w latach 2008–2012

Szanowny Panie Premierze!

W związku z pełnie-

niem przez Pana Premiera ustawowego nadzoru nad

działaniem Służby Kontrwywiadu Wojskowego, pro-

1.

Ilu pracowników cywilnych zatrudnia Służba

Kontrwywiadu Wojskowego?

2.

Ilu żołnierzy i funkcjonariuszy SKW po przej-

ściu na emeryturę zostało przyjętych na etaty cywil-

233

ne w SKW?

Proszę o dokładne dane z rozbiciem na

lata: 2009, 2010, 2011, 2012.

3.

Ilu ww. żołnierzom i funkcjonariuszom bezpo-

średnio przed przejściem na emeryturę podwyższono

uposażenie (proszę uwzględnić przypadki awansu lub

wzrostu dodatków w przeciągu pół roku przed odej-

ściem)?

Jakie to spowodowało koszty dla budżetu

państwa?

Proszę o dokładne wskazanie kosztów

4.

Ilu żołnierzy i funkcjonariuszy SKW otrzyma-

ło w okresie 2009–2012 przyśpieszone (w trybie art. 32

ustawy o służbie funkcjonariuszy SKW i SWW)

awanse na stopniach?

Jaki jest tryb weryﬁkacjitej

możliwości awansowej?

5.

Czy są wśród nich osoby, które zostały w ten

sposób wyróżnione w ww. okresie więcej niż jeden

raz?

Jeśli tak, to proszę o poinformowanie, jakie

– zgodnie z art. 32 ustawy o służbie funkcjonariuszy

SKW i SWW – szczególne kwaliﬁkacjezawodowelub

umiejętności do pełnienia służby na odpowiednim

stanowisku posiadały ww. osoby.

Proszę również

o poinformowanie, gdzie znajdują się dokumenty po-

twierdzające ww. cechy awansowanych.

6.

Jakie łączne koszty dla budżetu państwa spo-

wodowały ww. przyspieszone awanse w okresie 2008–

–2012?

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Marek Opioła

(nr 4834)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie zakresu obowiązków i procedur

1.

Ilu doradców posiadał szef SKW w okresie 2009–

–2012?

Jakie były kwaliﬁkacjeidoświadczeniewsłuż-

bach specjalnych?

Jaki był zakres obowiązków?

2.

Ilu doradców posiada szef SKW obecnie?

Jakie

są ich kwaliﬁkacjeidoświadczeniewsłużbachspe-

cjalnych?

Jaki jest zakres obowiązków?

3.

Czy wśród doradców znajdowali się lub znajdu-

ją byli żołnierze WSI negatywnie zweryﬁkowani

przez komisję weryﬁkacyjnąWSI?

4.

Czy któryś z doradców szefa SKW został mia-

nowany w okresie 2009–2012 na pierwszy stopień

oﬁcerski?

Jeżelitak,towjakimtrybie,jakieposiadał

wykształcenie i jakie odbył szkolenia w tym zakresie?

Jak długo trwało szkolenie?

5.

Ilu doradców szefa SKW awansowało na kolejne

stopnie oﬁcerskiewokresie2009–2012?

Wobecilu

zastosowano procedurę przyśpieszonego awansu

SWW?

6.

Jakie są łączne miesięczne koszty zatrudniania

doradców szefa SKW?

Jakie są wymierne efekty ich

pracy: sporządzone analizy, notatki, opracowania,

odbyte rozmowy, odbyte delegacje służbowe?

Proszę

podać zestawienie statystyczne za każdy rok.

7.

W ilu delegacjach służbowych, krajowych lub

zagranicznych brali udział doradcy szefa SKW?

Jaki

był wymierny efekt tych wyjazdów?

Proszę podać

liczbę sporządzonych dokumentów z wyjazdów z po-

działem na poszczególne kategorie.

8.

Jakie łączne nagrody wypłacono ww. doradcom

w roku 2009, 2010, 2011 i pierwszym kwartale

2012?

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Marek Opioła

(nr 4835)

do prezesa Rady Ministrów

Służby Kontrwywiadu Wojskowego,

1.

Ilu byłych żołnierzy WSI, którzy zostali nega-

tywnie „zaopiniowani” przez komisję weryﬁkacyjną

WSI zostało zatrudnionych w SKW w latach 2008–

–2012?

2.

Proszę o udzielenie informacji, ilu byłych żoł-

nierzy WSI zatrudnionych w SKW należy do stowa-

rzyszenia SOWA?

3.

Czy należący do stowarzyszenia SOWA żołnie-

rze zatrudnieni w SKW posiadają poświadczenia bez-

pieczeństwa?

Jak Biuro Pełnomocnika Ochrony i Bez-

pieczeństwa Wewnętrznego SKW interpretuje fakt

przynależności do owego stowarzyszenia?

4.

Czy SKW monitoruje ich kontakty pod kątem

ewentualnego ujawniania informacji, o których do-

wiedzieli się w trakcie pełnienia służby w SKW?

5.

Czy Biuro Pełnomocnika Ochrony i Bezpieczeń-

stwa Wewnętrznego SKW bada sytuacje związane

234

z kontaktami żołnierzy SKW ze stowarzyszeniem

SOWA (chodzi o żołnierzy, którzy nie są formalnie

członkami stowarzyszenia)?

Ile takich spraw było

prowadzonych od momentu objęcia funkcji szefa

SKW przez generała J. N.?

6.

Ilu osobom zatrudnionym w SKW w okresie od

2008 r. do chwili obecnej wyrażono zgodę na pracę

dodatkową poza SKW?

Czy rodzaj wykonywanej pra-

cy wpływa na podniesienie kwaliﬁkacjiowychosób,

czy przyczynia się do rozwoju kompetencji zawodo-

wej, czy zwiększa w jakimś zakresie możliwości efek-

tywnego działania służby?

7.

Czy osoby te wykonywały dodatkową pracę

w godzinach służby w SKW?

Jeśli tak, to czy pobie-

rały pomniejszoną o czas nieobecności pensję?

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Marek Opioła

(nr 4836)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

w sprawie rewaloryzacji dawnego zamku

Szanowny Panie Ministrze!

W ostatnim czasie

w Tarnobrzegu dokonuje się rewaloryzacja dawnego

zamku Tarnowskich w Dzikowie, jednego z pionier-

skich ośrodków w dziejach kolekcjonerstwa i muze-

alnictwa polskiego.

Stało się tak za sprawą decyzji

podjętych przez gminę Tarnobrzeg, która ze swojego

budżetu przeznaczyła środki na remont obiektu (ko-

rzystając także ze środków unijnych oraz Minister-

stwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego), a także za

sprawą pasjonata, dyrektora miejscowego muzeum,

ostatniego ucznia wielkiego odnowiciela zamków pol-

skich, prof. Alfreda Majewskiego.

Po wykonaniu zasadniczych prac remontowych

zrekonstruowano już i urządzono kilkanaście histo-

rycznych wnętrz.

Łącznie przewiduje się odtworzenie

blisko trzydziestu komnat i sal.

W tej mierze, przyj-

mując naturalnie właściwe proporcje, odnowienie

zamku w Dzikowie można przyrównywać do zreali-

zowanej 30 lat temu rekonstrukcji Zamku Królew-

skiego w Warszawie.

Tarnobrzeskie wydarzenie jest godne z uwagi na

fakt, że po upadku powstania listopadowego w Dzi-

kowie zgromadzono imponującą kolekcję, na którą

składały się Galeria Malarstwa Europejskiego z XVI–

–XVIII w. z obrazami m.in. Rembrandta, Van Dycka,

Weronesa i Tycjana, biblioteka z rzadkimi drukami

polskimi i obcymi z XV–XVII w., wreszcie archiwum

z cennymi dokumentami gromadzonymi od wieku

XIV, a także liczne i cenne pamiątki narodowe.

Ko-

lekcja dzikowska została zgromadzona przez Tar-

nowskich z przeznaczeniem na utworzenie na jej ba-

zie muzeum narodowego, służącego społeczeństwu,

kulturze i nauce polskiej.

Zamek z kolekcją dzikowską został zniszczony

przez pożar w grudniu 1927 r. – znaczną część zbio-

rów uratowana dzięki niezwykłej oﬁarnościmiejsco-

wej ludności (w płomieniach zginęło 9 osób); odbudo-

wano go w latach następnych na podstawie znakomi-

tego projektu prof. Wacława Krzyżanowskiego.

Na-

wiązując do stylu baroku okresu panowania Wazów,

stworzył on dzieło wybitne, będące zarazem ostatnią

monumentalną realizacją architektoniczną w dzie-

jach ziemiaństwa polskiego.

Mimo podętych po II wojnie światowej decyzji

o stworzeniu na bazie dawnej kolekcji muzeum, w zam-

ku ostatecznie ulokowano szkołę rolniczą, co fatalnie

odbiło się na cennym zabytku.

Dzięki wysiłkom pod-

jętym przez samorząd miasta Tarnobrzega, zamek

w Dzikowie wraca na mapę polskich zamków, a za-

razem do obiegu kultury narodowej, zgodnie z inten-

cjami twórców kolekcji dzikowskiej.

Pana Ministra nad przedsięwzięciem odzyskania

dawnej świetności zamku w Dzikowie?

2.

Czy resort kultury może szerzej włączyć się

w realizację tego przedsięwzięcia oraz wspomóc ﬁ-

nansowo inicjatywę odnowy wyjątkowego zabytku?

Z poważaniem

Poseł Jarosław Górczyński

Warszawa, dnia 10 maja 2012 r.

(nr 4837)

do prezesa Rady Ministrów

Dążąc do realizacji § 1 ust. 1 pkt 3 uchwały nr 13

poz. 99), którego celem miało być przywrócenie wła-

ściwej – według deklaracji – roli służby cywilnej

dzania kadrami urzędniczymi, rząd doprowadził do

235

wskazano w treści uzasadnienia do projektu ustawy

przyjęcie przywołanej ustawy o służbie cywilnej, ce-

lem dokonywanych zmian było m.in. włączenie sta-

nowisk dyrektorów generalnych urzędów i dyrekto-

rów komórek organizacyjnych do korpusu służby

cywilnej i przydanie szefowi służby cywilnej realnych

kompetencji nadzorczych nad procesem naboru na

wyższe stanowiska w tej służbie.

Osobę wybraną spo-

śród kandydatów wskazanych przez zespół sprawdza-

jący szef służby cywilnej miał niezwłocznie przenosić

na wyższe stanowisko w służbie cywilnej.

Na gruncie

nowelizacji zasadą zaś miało być obsadzanie stano-

wiska dyrektora generalnego urzędu w drodze otwar-

tego i konkurencyjnego naboru, co miało służyć za-

gwarantowaniu obsadzenia tego stanowiska przez

najlepszego z dostępnych kandydatów.

W publikacjach prasowych dotyczących służby

cywilnej uwagę przykuwa m.in. fakt nieobsadzenia

wielu stanowisk dyrektorów generalnych w urzędach

administracji rządowej, a także duża rotacja kadr na

tym stanowisku.

przywołanej ustawy o służbie cywilnej szef służby

cywilnej i – zgodnie z treścią składanego ślubowania

– strzeże zawodowego, rzetelnego, bezstronnego i po-

litycznie neutralnego wykonywania zadań państwa

służby cywilnej (art. 10 ust. 4 ustawy).

Biorąc pod uwagę powyższe, uprzejmie prosimy

o przedstawienie informacji odnośnie do obsady

w trybie konkursowym wszystkich stanowisk dyrek-

torów generalnych w urzędach administracji rządo-

wej, w których stanowiska te zostały utworzone, w okre-

sie od dnia wejścia w życie przepisów przywoływanej

ustawy o służbie cywilnej do dnia otrzymania niniej-

szej interpelacji.

Informację prosimy przedstawić

w formie tabelarycznej, zgodnie z wzorem stanowią-

cym załącznik do niniejszej interpelacji*

)

.

Prosimy także o przekazanie informacji odnośnie

do:

1) średniego kosztu przeprowadzenia konkursu

na stanowisko dyrektora generalnego urzędu;

2) liczby pracowników Kancelarii Prezesa Rady

Ministrów zajmujących się przygotowaniem i prze-

prowadzeniem konkursu na stanowisko dyrektora

generalnego urzędu;

3) trybu i sposobu dokonywania przez szefa służ-

by cywilnej oceny pracy dyrektorów generalnych

w urzędach administracji rządowej;

4) kosztów utrzymywania stanowiska szefa służ-

by cywilnej i obsługi jego działalności.

Prosimy także o uzasadnienie stosowania wobec

potencjalnych kandydatów różnych wymagań wa-

runkujących dopuszczenie do udziału w konkursach

na stanowiska dyrektora generalnego (wymagania

niezbędne) w zakresie znajomości języków obcych.

Dla przykładu: w naborze na stanowisko dyrektora

generalnego MSWiA (data ogłoszenia: 7 październi-

ka 2010 r.) wymagana była znajomość języka robo-

czego Unii Europejskiej, a w naborze na stanowiska

dyrektora generalnego MON (data ogłoszenia: 24 stycz-

nia 2012 r.) czy ministerstwa gospodarki (data ogło-

szenia: 30 marca 2012 r.) nie jest wymagana znajo-

mość żadnego języka obcego, podobnie jak w naborze

na stanowisko dyrektora generalnego Mazowieckie-

go Urzędu Wojewódzkiego w Warszawie (data ogło-

szenia: 13 lutego 2012 r.); z kolei w naborze na sta-

nowisko dyrektora generalnego MKiDN (data ogło-

szenia: 30 kwietnia 2012 r.) wymagana jest znajo-

mość języka angielskiego określona przepisami roz-

nia 2009 r. w sprawie sposobu przeprowadzania po-

stępowania kwaliﬁkacyjnegowsłużbiecywilnej(Dz.U.

Nr 218, poz. 1695).

Czy w ogłoszeniach o naborze na

stanowiska dyrektorów generalnych nie powinny

obowiązywać jednolite standardy dotyczące znajomo-

ści języków obcych, tj. przynajmniej jednego z języ-

ków roboczych Unii Europejskiej?

Ograniczanie tej

znajomości, co ma miejsce w wielu przypadkach, wy-

łącznie do znajomości języka angielskiego świadczyć

może bowiem o celowym ograniczeniu dostępu do

wyższego stanowiska w służbie cywilnej dla większej

liczby kandydatów.

Z uwagi na ostatnie doniesienia prasowe na temat

Krajowej Szkoły Administracji Publicznej prosimy

uprzejmie o przedstawienie stanowiska odnośnie do

podnoszonych postulatów zmiany systemu kształce-

nia w KSAP, a także pojawiających się propozycji li-

kwidacji tej szkoły.

Posłowie Mariusz Błaszczak

i Tadeusz Dziuba

Warszawa, dnia 11 maja 2012 r.

(nr 4838)

do ministra transportu,

mostu drogowego na Wiśle w Tczewie

selskiego wpłynął apel prezydenta miasta Tczewa

w sprawie ratowania tczewskiego mostu drogowego

na Wiśle.

Jak podkreślają zainteresowani, jest to obiekt nie-

dłuższych budowli mostowych w Europie.

Jego ma-

kietę umieszczono w Muzeum Techniki w Berlinie

jako przykład prekursorskich rozwiązań konstruk-*

)

236

cyjnych.

Most doceniło Amerykańskie Towarzystwo

ście z wieżą Eifﬂa,KanałemPanamskimorazStatuą

Wolności.

Obecnie most będący arcydziełem sztuki

inżynieryjnej jest zamknięty z powodu tragicznego

stanu technicznego.

Próby remontu są bezskuteczne

ponieważ koszt całkowitej renowacji mostu przekra-

cza możliwości samorządu gminnego i powiatowego.

Według zainteresowanych tylko przejęcie mostu

przez Skarb Państwa może go uratować.

w Tczewie?

Z poważaniem

Poseł Jarosław Rusiecki

Interpelacja

(nr 4839)

do ministra skarbu państwa

Piaseczno oraz przyszłości terenów

sąsiadujących ze zbiornikiem po zakończeniu

jego rekultywacji

skiego wpłynął apel Sejmiku Województwa Święto-

krzyskiego w sprawie sytuacji wyrobiska posiarkowe-

go Piaseczno oraz przyszłości terenów sąsiadujących

Wnioskodawców niepokoi informacja o możliwości

wstrzymania prac rekultywacyjnych wyrobiska po-

siarkowego Piaseczno oraz o braku jednoznacznej

koncepcji dotyczącej przyszłości terenów sąsiadują-

cych ze zbiornikiem.

Istnieje obawa, że odbudowa

wcześniejszych stosunków wodnych, z okresu poprze-

dzającego odkrywkową eksploatację siarki w tym re-

jonie, bez powiązania z budową systemów ochron-

nych doprowadzi do degradacji obszaru o powierzch-

ni blisko 4 tys. ha znajdującego się w zasięgu leja

depresyjnego.

Obecnie obszar ten jest wykorzystywa-

ny rolniczo, przy czym uprawy rolne i sady mają istot-

ne znaczenie gospodarcze nie tylko dla mieszkańców

gmin powiatu sandomierskiego, ale również woje-

wództwa świętokrzyskiego.

Planowane na 2013 r.

zmiany organizacyjne podmiotu prowadzącego obec-

nie rekultywację wyrobiska w Piasecznie, tj. Kopalni

Siarki Machów SA, mogą doprowadzić do braku in-

stytucjonalnego zaplecza dla wdrożenia systemu

ochronnego tych obszarów.

Podmiot, który przejmie

wyrobisko, zostanie postawiony przed dużym wyzwa-

niem w zakresie wygenerowania i zabezpieczenia nie-

zbędnych środków ﬁnansowych pozwalających na

realizację szeroko zakrojonych prac odwadniających

na terenach przyległych do zbiornika.

Warto wska-

zać, że realizacja tego zadania przekracza możliwości

ﬁnansowe samorządów lokalnych oraz samorządu

województwa świętokrzyskiego.

W związku z tym

wnioskodawcy apelują o pilne zakończenie procesu

rekultywacji wyrobiska w Piasecznie; pozostawienie

zbiornika do czasu zakończenie rekultywacji w zaso-

bach Skarbu Państwa i pokrywanie kosztów jego

utrzymania w ramach środków związanych z usuwa-

niem szkód górniczych; ujęcie koncepcji tworzenia

ochronnego systemu odwadniającego w programie

„Górna Wisła” w raz z zabezpieczeniem odpowied-

nich środków ﬁnansowychnajegorealizacjęipóź-

niejsze funkcjonowanie; podjęcie działań zmierzają-

cych do wydzielenia zbiornika w Piasecznie z mająt-

ku Kopalni Siarki Machów i przejęcia go przez Re-

w związku ww. sytuacją w stosunku do wyrobiska

posiarkowego Piaseczno oraz terenów sąsiadujących

ze zbiornikiem?

Z poważaniem

Poseł Jarosław Rusiecki

Ostrowiec Świętokrzyski, dnia 11 maja 2012 r.

Interpelacja

(nr 4840)

do ministra sprawiedliwości

selskiego zwrócili się o pomoc organizatorzy imprez

kolarstwa szosowego na Podbeskidziu, których celem

oraz promocja walorów sportowo-turystycznych re-

gionu Beskidów, tymczasem grożą im kary za, jak

stwierdza Urząd Celny w Bielsku-Białej, przeprowa-

dzenie „gry hazardowej – loterii promocyjnej” bez

wymaganego zezwolenia.

Zdaniem urzędu celnego,

urządzając i prowadząc bez wymaganego zezwolenia

gry losowe – loterie promocyjne, naruszyli oni prze-

ze zm.).

Zgodnie z tym przepisem loterią promocyjną

jest gra hazardowa, „...w której uczestniczy się przez

237

ne pieniężne lub rzeczowe”, jednakże podczas przed-

stawionego wydarzenia o charakterze rekreacyjnym

nie zaistniały wyżej wymienione przesłanki.

Większość imprez amatorskich ma tradycję przy-

znawania nagród i upominków w formie losowania.

Jest absurdem traktowanie tego przez urząd celny

jako formy gry hazardowej – loterii promocyjnej, gdyż

organizator nie ponosi z tego tytułu żadnej korzyści,

nie zwiększa sprzedaży towarów i usług, a uczestnic-

two zawodników w imprezie stanowczo nie wynika

z chęci udziału w grze hazardowej.

Losowanie upo-

minków jest w tym przypadku najprostszą możliwą

formą nagrody, przyznawanej za pokonanie niekiedy

ekstremalnie wyczerpujących dystansów, nawet do

200 km.

Faktem jest, iż celem loterii promocyjnej jest skło-

nienie potencjalnego klienta do zakupu konkretnego

towaru lub usługi w danym momencie, przez co na-

stępuje zwiększenie sprzedaży towarów bądź usług

oraz wzrost zysków podmiotów prowadzących tego

rodzaju działalność.

Tymczasem cele zawodów spor-

towych polegają na popularyzacji kolarstwa szosowe-

go, a nagrody dla zwycięzców mają na celu uhonoro-

wanie ich wysiłków sportowych.

Z § 9 ust. 2 Regula-

minu cyklu imprez kolarstwa szosowego Road Mara-

ton wynika, iż organizatorzy zalecają, aby organiza-

torzy poszczególnych cyklów w miarę posiadanych

możliwości przyznawali nagrody w formie konkursu

wśród wszystkich, którzy ukończyli zawody.

Zapis

ten w jednoznaczny sposób przesądza o tym, że przy-

znawanie nagród (nawet w formie losowania) ma na

celu docenienie i uhonorowanie osób, które wzięły

udział w zawodach i je ukończyły, a nie – jak w przy-

padku loterii promocyjnej – działalność marketingo-

wą prowadzącą do zwiększenia sprzedaży i usług.

Sprawa ta dotyczy jedynych w Polsce imprez ko-

larstwa szosowego na terenie Beskidów.

Ich realiza-

cja wymaga wielu żmudnych i czasochłonnych przy-

gotowań, dlatego też środowisko organizatorów im-

prez kolarskich, urzędy miast, ośrodki sportu i tury-

styki, stowarzyszenia, kluby i osoby ﬁzycznesąobu-

rzone powyższą interpretacją działań i żywią obawę,

iż ten realizowany z wielkim trudem projekt legnie

w gruzach, jeśli urząd celny będzie działał w sposób

jak dotychczas.

Zarówno organizatorzy, jak i uczest-

nicy apelują o zmianę prawa, które ewidentnie przy-

nosi szkodę i niszczy inicjatywy, które z hazardem

nie mają nic wspólnego.

przepisów?

Z poważaniem

Poseł Mirosława Nykiel

Interpelacja

(nr 4841)

do ministra pracy i polityki społecznej

obowiązujących przepisów umożliwiających

wypłacenie odszkodowań osobom

przymusowo zatrudnionym w batalionach

pracy, pracującym w kopalniach

Szanowny Panie Ministrze!

Ponad 200 tys. mło-

dych mężczyzn, uznanych przez władze PRL za „ele-

ment niepewny klasowo”, zostało w latach 1949–1959

zakwaliﬁkowanychdozastępczejsłużbywojskowej

w batalionach pracy, przemianowanych później na

bataliony górnicze.

Czas pobytu w nich wahał się

wali w fatalnych warunkach, uwłaczających ludzkiej

godności, w systemie trójzmianowym, często po 16–

–20 godzin na dobę.

Podawane im posiłki nie zapew-

niały zapotrzebowania kalorycznego dla tego typu

pracy, były fatalnej jakości.

Równocześnie nie dbano

o ich higienę i – co najważniejsze – nie zapewniano

bezpiecznego środowiska pracy.

W wyniku katorżniczej pracy z tych ponad

200 tys. byłych żołnierzy górników dzisiaj żyje ok.

40 tys. Natomiast wśród 2870 żołnierzy pracujących

przy wydobyciu uranu żyje już tylko ok. 200 osób

i niemal wszyscy są niezdolni do samodzielniej egzy-

stencji wskutek chorób popromiennych.

Za pracę w kopalni otrzymywali niewielki żołd,

który i tak prawie w całości przeznaczali na wyży-

wienie, zakwaterowanie, ubrania itp.

Do dziś żołnierze górnicy nie otrzymali odszkodo-

wań za przymusową pracę w kopalniach i kamienio-

łomach jako zadośćuczynienia za niewolniczą służbę.

Szanowny Panie Ministrze!

W świetle powyższych

2.

Czy resort pracy i polityki społecznej przewiduje

możliwość wypłaty odszkodowań osobom przymusowo

palniach i kamieniołomach, w latach 1949–1959?

Z poważaniem

Poseł Bożena Sławiak

Sulęcin, dnia 30 kwietnia 2012 r.

238

Interpelacja

(nr 4842)

do ministra pracy i polityki społecznej

dzinnych w roku 2012.

Pomimo drastycznego wzrostu cen na przestrzeni

ostatnich lat kwota kryterium dochodowego utrzy-

muje się na tym samym poziomie, dla osoby samotnie

W zatrważającym tempie rośnie ubóstwo i alienacja

społeczna najuboższych.

Nadal nie wiemy, jakie kon-

kretne propozycje weryﬁkacjilimitówprogówdocho-

dowych i kwot świadczeń rodzinnych zostały przed-

łożone Komisji Trójstronnej ds. Społeczno-Gospodar-

czych przez Radę Ministrów.

W pierwotnych założe-

niach kryteria dochodowe miały być powiązane z mi-

nimalnym wynagrodzeniem za pracę, dzisiaj wyso-

kość progów dochodowych obowiązujących w udzielaniu

kość minimum egzystencji, dlatego też konieczna jest

jak najszybsza weryﬁkacjawysokościświadczeńipro-

gów dochodowych.

Obowiązkiem państwa jest dbanie o najuboższych,

a obserwujemy wycofywanie się państwa z zobowią-

zań wobec najuboższych, bardzo niskie progi, niewiel-

kie świadczenia, najniższy w Europie odsetek bezro-

botnych mających prawo do zasiłku, jak i najkrótszy

czas ich pobierania świadczą o tym dobitnie.

Trójstronnej ds. Społeczno-Gospodarczych?

Z wyrazami szacunku

Poseł Dariusz Seliga

Skierniewice, dnia 7 maja 2012 r.

Interpelacja

(nr 4843)

do ministra ﬁnansów

cjonowania instytucji parabankowych w Polsce.

Parabanki to instytucje świadczące usługi podob-

ne do tych, jakie świadczą banki.

Cechuje je możli-

wość udzielania pożyczek, małe formalności i wyso-

kie stopy procentowe.

Generalnie do sektora para-

bankowego zaliczyć możemy wszystkie te podmioty,

które wykonują czynności i oferują produkty banko-

we, ale nie posiadają tego statusu.

Instytucje te wy-

korzystują nieświadomość obywatela.

Szczególnie

tych najbiedniejszych, którzy utracili wiarygodność

dla banków.

Dodatkowym problemem są lichwiarskie działa-

nia takich instytucji.

Parabanki pobierają coraz czę-

ściej opłaty za obsługę domową.

Jest to bardzo droga

usługa podnosząca całą roczną stopę oprocentowania

rzeczywistego nawet o kilkadziesiąt procent w skali

roku.

Liczba pożyczek tego typu w 2011 roku prze-

kroczyła 1 milion, dlatego też należy na tę sprawę

zwrócić uwagę.

Rzeczywisty koszt udzielonej pożycz-

ki to nawet 60%.

Szczególnie podejrzane są dodatko-

we opłaty, jakie pobierają te instytucje.

1.

Czy jest prowadzona kontrola powstawania

i działania parabanków?

2.

Jaka jest ocena ich funkcjonowania w Polsce?

3.

Czy w celu zapewnienia bezpieczeństwa i sta-

bilności jest możliwość podania działalności takich

instytucji kontroli Komisji Nadzoru Finansowego?

4.

Kiedy działania tych instytucji obejmie ustawa

antaylichwiarska?

Z wyrazami szacunku

Poseł Dariusz Seliga

(nr 4844)

do ministra spraw zagranicznych

czące grupy Polaków podejmują pracę poza granicami

Polski, szczególnie na nowo otwartych rynkach pracy

w państwach Unii Europejskiej.

Niestety nasi obywa-

tele stają się obiektem nagannych praktyk polegających

na niedotrzymywaniu umów, zaniżaniu wynagrodze-

nia i nieprzestrzeganiu praw pracowniczych.

Ze wzglę-

du na ograniczoną znajomość języka i lokalnego prawa,

a także ze względu na wysokie koszty obsługi prawnej

najczęściej nie są oni w stanie wyegzekwować tego, co

im przysługuje.

Standardowa obsługa gwarantowana

przez polskie placówki dyplomatyczne wydaje się w tej

sytuacji niewystarczająca.

239

Czy Pan Minister planuje podjęcie działań wspo-

magających naszych obywateli, których prawa – jako

pracowników – są naruszane, szczególnie na terenie

krajów, w których polska emigracja zarobkowa jest

znacząca?

Z poważaniem

Poseł Tadeusz Dziuba

Poznań, dnia 30 kwietnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 4845)

do ministra zdrowia

w sprawie nazbyt restrykcyjnych,

sprzecznych z wiedzą medyczną,

niekonstytucyjnych oraz nieetycznych,

kryteriów kwaliﬁkujących do leczenia

pacjentów z chorobą Leśniowskiego-Crohna

Choroba Leśniowskiego-Crohna (CHL-C) jako

przewlekły, nieswoisty proces zapalny ściany przewo-

du pokarmowego, najprawdopodobniej o podłożu au-

toimmunologiczne, to schorzenie groźne, przewlekłe

i nad wyraz uciążliwe i obarczone wielkim cierpie-

niem pacjenta.

Choroba, w której występuje przewle-

kła i uporczywa biegunka, bóle brzucha, zmiany oko-

łoodbytniczne (szczelina, przetoka, ropień), często

powikłana przetokami wewnętrznymi i zewnętrzny-

mi, z ropniami międzypętlowymi, perforacjami jelit

z tworzeniem się ropni, krwotokami jelit, z megaco-

lon toxicum (na szczęście rzadko występującym) oraz

kilkukrotnie większym ryzykiem zachorowania na

raka jelita grubego.

W Polsce cierpi na nią ok. 5 tys. osób.

Pojawia się

w każdym wieku, ale głównie między 15. a 40. rokiem

życia.

Spośród wielu rodzajów terapii CHL-C w świecie

ugruntowało się leczenie biologiczne, w której wy-

korzystuje się przeciwciała monoklonalne pochodzą-

ce z żywych organizmów lub rekombinowane.

W te-

rapii stosuje się przede wszystkim przeciwciała mo-

noklonalne skierowane przeciw czynnikowi martwi-

cy nowotworu (TNF-�, ang. tumour necrosis factor

alpha): inﬂiksimabiadalimumaborazostatniocer-

tolizumab pego.

W świecie obowiązuje strategia leczenia top-down,

polegająca na rozpoczynaniu terapii od leków najsil-

niej działających, czyli leków biologicznych.

Podstawą

tej strategii jest wygaszenie stanu zapalnego „na po-

czątku” choroby, przez co można uniknąć powikłań

jelitowych i pozajelitowych (w odróżnieniu od strategii

step-up, czyli stosowania coraz silniejszych leków).

W Polsce od 2007 r. terapia lekami biologicznymi

odbywa się w ramach programu terapeutycznego,

który pozwala na refundację leczenia.

Szanowny Panie Ministrze!

Podane niżej infor-

macje są w swojej istocie dramatyczne i wysoce nie-

zrozumiałe.

Pod koniec roku 2010 Ministerstwo

Zdrowia zmieniło „reguły gry” i nakazało spełnienie

wszystkich kryteriów (w tym – głównie BMI poniżej

18) dla pacjentów z chorobą Leśniowskiego-Crohna

dla zakwaliﬁkowaniaichdoleczeniabiologicznego.

Jeśli nawet jest to urzędnicza pomyłka (alterna-

tywę zastąpiono koniunkcją), to sam fakt, że istnieje

ona od ok. 2 lat i obecnie jest podstawą do niepłacenia

przez oddziały NFZ za leczenie biologiczne pacjentów

z chorobą Leśniowskiego-Crohna w trybie JPG jest

tyleż szokująco niepojętą, co karygodną i okrutną.

Otóż głównym kryterium włączenia pacjenta do

leczenia biologicznego jest... wskaźnik masy ciała

(BMI, Body Mass Index), który musi wynosić poniżej

18, czyli pacjent musi mieć niedowagę.

Przypomnę,

że BMI poniżej 16 to wygłodzenie, pomiędzy – wy-

chudzenie.

Norma BMI od 18,5 do 24,99.

Zatem by

logicznego musi spełnić wszystkie kryteria, w tym

z chorobą Leśniowskiego-Crohna nie istnieją, albo-

wiem zanim zdążą „zaliczyć” wszystkie powikłania

Tym bardziej że w Polsce w odróżnieniu do świa-

towej strategii leczenia CHL-C (top-down) terapię

biologiczną włączamy u pacjentów najcięższych, po

nieskutecznej terapii m.in. glikokortkosterydami, któ-

rych jednym z głównych działań niepożądanych jest

przyrost wagi ciała.

Tymczasem światowy standard oceny ciężkości

choroby to wskaźnik CDAI (Crohn’s Disease Activity

Index), który spełniają pacjenci z CHL-C zakwaliﬁ-

kowani przez lekarzy specjalistów.

Wobec powyższego, Panie Ministrze, proszę o jed-

noznaczne informacje wyjaśniające pod rygorem za-

wiadomienia stosownych organów.

1.

Czy jest to przedłużające się niedopatrzenie (po-

myłka) urzędników, czy też świadoma i okrutna, nie-

konstytucyjna, niemerytoryczna, nieetyczna oraz

dyskryminująca osoby z prawidłową wagą i nadwagą

polityka oszczędności?

2.

Bardzo jednoznacznym i w istocie tłumaczącym

jest pismo prezesa NFZ Jacka Paszkiewicza: „Zgod-

nie z wytycznymi otrzymanymi w piśmie prezesa

NFZ, znak: NFZ/CF/DGL/2010/073/0314/W/l7612/

AWO, z dn. 30.08.2010 r. skierowanym do pana Mar-

ka Twardowskiego, podsekretarza stanu w MZ, i po-

danym do wiadomości dyrektorów oddziałów woje-

wódzkich Narodowy Fundusz Zdrowia nie ma moż-

liwości ﬁnansowaniaświadczeńinnychniżświadcze-

nia gwarantowane, niezgodnych z opisem zawartym

w przywołanym akcie prawnym.

Kryteria włączenia

pacjentów do programu są ściśle określone i nie mają

charakteru fakultatywnego”.

240

Czy wobec powyższego Pan Minister dokona

w trybie pilnym zmiany ﬁlozoﬁikryteriówwłączenia

do programu terapeutycznego leczenia biologicznego

u pacjentów z chorobą Leśniowskiego-Crohna?

Z poważaniem

Poseł Czesław Hoc

Kołobrzeg, dnia 4 maja 2012 r.

Interpelacja

(nr 4846)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie przyczyn opóźnienia

Szanowny Panie Ministrze!

Zgodnie z ustawą

Rejestrze Sądowym dodano do art. 4 ustawy o Kra-

jowym Rejestrze Sądowym ust. 4aa i znowelizowano

ust. 4a, dzięki czemu każdy miał mieć możliwość po-

bierania z KRS w formie wydruków komputerowych

informacji o podmiotach wpisanych do KRS posiada-

jących moc zrównaną z dotychczasowymi odpisami

wydawanymi przez Centralną Informację KRS.

Usta-

Było to rozwiązanie oczekiwane przez podmioty za-

rejestrowane w KRS, ze względu na ułatwienie i po-

tanienie dochodzenia roszczeń przed organami wy-

miaru sprawiedliwości.

Tylko przez przedłożenie

odpisu aktualnego z KRS można bowiem wykazać

umocowanie osób do działania w imieniu podmiotu

zarejestrowanego w Krajowym Rejestrze Sądowym.

Zamiast występować z wnioskiem o wydanie od-

powiedniego odpisu z KRS i ponosić związane z tym

opłaty od 1 stycznia 2012 r. osoby zainteresowane

miały mieć możliwość uzyskania bezpłatnie wydru-

ku z systemu komputerowego KRS o mocy zrównanej

z mocą odpisów z Centralnej Informacji KRS.

W ślad za zmianą w ustawie o Krajowym Reje-

strze Sądowym w dniu 27 grudnia 2011 r. wydane

zostało przez ministra sprawiedliwości rozporządze-

nie w sprawie ustroju i organizacji Centralnej Infor-

macji Krajowego Rejestru Sądowego oraz trybu i spo-

sobu udzielania informacji z Krajowego Rejestru

o podmiotach wpisanych do rejestru oraz cech wy-

w rejestrze.

Również i ono miało wejść w życie

1 stycznia 2012 r. jednak nic w funkcjonowaniu

Krajowego Rejestru Sądowego się nie zmieniło i nadal

trzeba było uzyskiwać, po uiszczeniu opłaty, odpisy

z Centralnej Informacji KRS.

Nie było możliwości

uzyskiwania wydruków, o których mowa była w no-

welizacji ustawy o KRS z dnia 13 maja 2011 r.

Obecnie, po 5 już miesiącach od dnia wejścia

w życie wskazanej ustawy, powołane powyżej przepi-

sy ustawy o KRS, jak i rozporządzenie ministra spra-

wiedliwości nadal pozostają na papierze i nic nie

ści stan ten ulegnie zmianie.

W wyniku skandalicz-

nych zaniedbań ministra sprawiedliwości i bezmyśl-

ności urzędniczej przepisy znowelizowanej ustawy

o Krajowym Rejestrze Sądowym nie zostały wdrożo-

ne w życie, a obywatele i podmioty wpisane do KRS

wciąż muszą ponosić koszty uzyskiwania dokumen-

tów z Centralnej Informacji KRS w sposób tradycyj-

ny, co jest czasochłonne, uciążliwe i kosztowne.

wydruków komputerowych z systemu informatyczne-

nej Informacji KRS już od dnia 1 stycznia 2012 r.?

2.

Kto ponosi odpowiedzialność za zwłokę we

tych osób wyciągnięto jakiekolwiek konsekwencje?

3.

Kiedy obywatele doczekają się wreszcie wpro-

wości pobierania wydruków z KRS o mocy równej

odpisom z Centralnej Informacji KRS?

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Sławomir Kopyciński

Kielce, dnia 4 maja 2012 r.

Interpelacja

(nr 4847)

do ministra skarbu państwa

Szanowny Panie Ministrze!

Lokalne i regionalne

media w ostatnim okresie poinformowały m.in. „Mi-

nisterstwo Skarbu Państwa po raz trzeci próbuje

sprywatyzować Polską Żeglugę Bałtycką SA.

(...)

Ko-

niec kwietnia lub początek maja – to najbardziej

prawdopodobny termin sprzedaży 9,5 mln akcji Pol-

skiej Żeglugi Bałtyckiej.

Takie plany ma Minister-

stwo Skarbu Państwa.

Polen Line za akcje zapłacić

ma, według nieoﬁcjalnych informacji, 60 mln zł.

W tej chwili trwa jeszcze kompletowanie dokumen-

tów do umowy”.

Mieszkańcy Kołobrzegu i okolic, załoga PŻB, wła-

241

terpelacje poselskie: nr 19051 z dnia 7 października

cjalne pisma do MSP) są bardzo zaniepokojeni i z wiel-

kim niepokojem obserwują działania MSP dotyczące

prywatyzacji PŻB SA.

Wspólnie pochylamy się z wiel-

nych wydarzeń w kwestii kolejnej próby prywatyzacji

tej ﬁrmy.

Dodajmy:przedsiębiorstwabędącegonaszą

czająca miejsc pracy, ale także tradycja i historia na-

szego miasta oraz regionu, to symbol turystyki mor-

miasta.

Nic też dziwnego, że z wielką uwagą i troską przy-

glądamy się dalszym losom PŻB.

Niestety, jak dotąd

nie ma powodów do zadowolenia.

Tym razem owo

niezadowolenie przeradza się w głęboki niepokój,

a nawet irytację.

Po raz kolejny odnosimy bowiem

wrażenie, że MSP zupełnie nie daje sobie rady lub nie

wyraża ochoty na konstruktywne i transparentne

działania w zakresie prywatyzacji PŻB SA.

Wobec powyższego, mając także w świeżej pamię-

ci okrutny los szczecińskiej stoczni i „inwestora ka-

tarskiego”, załoga PŻB jest pełna obaw, że ów „syn-

drom katarski” może zaistnieć w naszym mieście.

1.

Czy MSP dokonało ustawowego obowiązku

sprawdzenia i kontroli wiarygodności oferenta, bę-

dącego już w końcowym etapie procesu prywatyza-

cyjnego (wątpliwości załogi oraz obserwatorów tej

prywatyzacji, chociażby w niżej podanych kwestiach:

kapitału spółki, rejestracji adresu spółki, składania

sprawozdań ﬁnansowych do KRS, sugestia „mar-

twych” innych spółek potencjalnego inwestora, nie-

chęć bądź unikanie inwestora do oﬁcjalnychwypo-

wiedzi dla mediów lokalnych i regionalnych, itp.)?

2.

Jeśli MSP tego dokonało, to czy prawdą jest,

że inwestor dopiero jest na etapie poszukiwania kre-

dytu?

Jeśli tak, to czy istnieje realne zagrożenie, że

obciążenie ﬁrmy kredytem zakupu spowoduje jej

szybką likwidację, a także jak w tych okoliczno-

ściach inwestor wywiąże się z realizacji pakietu in-

westycyjnego?

3.

Jeśli nie doszłoby do prywatyzacji PŻB SA w tej

trzeciej próbie, to czy MSP ma plan B, a jeśli tak, to

jakie są jego główne zamierzenia?

Z poważaniem

Poseł Czesław Hoc

Kołobrzeg – Warszawa, dnia 26 kwietnia 2012 r.

(nr 4848)

do ministra skarbu państwa

w sprawie uwzględnienia interesów

pracowników Dolnośląskich Zakładów

Szanowny Panie Ministrze!

W związku z pisem-

nym zwróceniem się do mojego biura poselskiego:

przewodniczącego Rady Pracowników Dolnośląskich

Zakładów Usługowo-Produkcyjnych Dozamel sp.

NSZZ „Solidarność” Dozamel, przewodniczącego

WZZ Dozamel, zastępcy przewodniczącego Zarządu

SNZZ Pracowników Dozamel*

)

, z prośbą o wsparcie

pracowników spółki Dozamel w działaniach mają-

cych na celu ratowanie ich miejsc pracy oraz zapew-

nienie rozwoju spółki zwracam się z zapytaniem: Na

tyzacyjna wyżej wymienionej spółki?

Jednocześnie ze względu na podniesione uwagi

i zastrzeżenia wyżej wymienionych przedstawicieli

związków zawodowych i rady pracowników oraz ma-

jąc na uwadze konsekwencje ekonomiczno-społeczne

prywatyzacji spółki, proszę o poinformowanie, czy,

nione stanowisko pracowników w procedurze prywa-

tyzacyjnej.

Prywatyzacja spółki Dozamel powinna

przyjąć formę uwzględniającą słuszny społeczny in-

teres pracowników.

Z poważaniem

Poseł Marek Łapiński

Warszawa, dnia 7 maja 2012 r.

(nr 4849)

do ministra zdrowia

w sprawie regulacji ustawowych

kwaliﬁkujących działalność leczniczą

organizacji pozarządowych

jako działalność gospodarczą

Szanowny Panie Ministrze!

Art. 16 ustawy z dnia

czą, także tę prowadzoną na zasadach non proﬁt

przez fundacje i stowarzyszenia, których celem jest

wykonywanie zadań w zakresie ochrony zdrowia,

a statut dopuszcza prowadzenie działalności leczni-

*

)

czej, oraz przez kościoły, kościelne osoby prawne czy

związki wyznaniowe w zakresie wykonywanej przez

nie działalności leczniczej jako działalność gospodar-

czą.

Z faktu uznania wymienionych podmiotów za

podmioty prowadzące działalność gospodarczą wy-

nika obowiązek stosowania wobec nich przepisów

o swobodzie działalności gospodarczej.

Zainteresowane podmioty zgłaszają wątpliwości

dotyczące zgodności ustawy o działalności leczniczej

z innymi, ugruntowanymi już w systemie prawnym,

rozwiązaniami.

Przykładowo fundacje i stowarzysze-

nia mogą być wpisane do rejestru przedsiębiorców

Krajowego Rejestru Sądowego tylko wtedy, gdy za-

mierzają prowadzić działalność gospodarczą, która

nie jest jednocześnie działalnością statutową.

Jeśli

jednak ustawa o działalności leczniczej nadaje miano

podmiotów leczniczych tylko tym fundacjom, których

celem statutowym jest realizacja zadań w zakresie

dzenie działalności leczniczej, ale tylko w formie

przedsiębiorstwa, to rodzi się wątpliwość, czy wymie-

nione podmioty mogłyby zostać wpisane do Krajowe-

go Rejestru Sądowego tylko wtedy, gdyby wykreśliły

ze statutu możliwość prowadzenia działalności lecz-

niczej.

Wówczas jednak straciłyby miano podmiotów

leczniczych.

Pojawiają się także różne analizy prawne zwra-

cające również uwagę na aspekt dotyczący odcięcia

źródła ﬁnansowaniawymienionychpodmiotów–1%

podatku przekazywanego organizacjom pożytku pu-

lontariacie fundacje i stowarzyszenia, które prowa-

dzą działalność gospodarczą, a więc działają w celu

dowymi i nie prowadzą działalności pożytku pu-

blicznego.

Wobec powyższego, ze względu na różne interpre-

o jednoznaczna opinię w tym zakresie oraz odpo-

wiedź na pytanie: Czy resort zdrowia planuje nowe-

lizacje ustawy o działalności leczniczej w kontekście

jej zgodności z innymi przepisami prawa?

Z szacunkiem

Poseł Beata Małecka-Libera

Interpelacja

(nr 4850)

do ministra zdrowia

w sprawie przyznania cudzoziemcom

Szanowny Panie Ministrze!

Zawód pielęgniarki

z pewnością można zaliczyć do grupy zawodów, na

które w warunkach starzenia się społeczeństwa pol-

skiego w najbliższym czasie wzrośnie zapotrzebowa-

nie.

W rankingach zawodów deﬁcytowychinadwyż-

kowych, opracowanych przez powiatowe urzędy pra-

cy, zawód pielęgniarki już teraz widnieje wśród za-

wodów deﬁcytowych.

Składasięnatowieleprzyczyn,

wśród istotnych należy wszak wymienić: niskie za-

robki w Polsce, otwierające się dla polskich obywate-

li rynki pracy w UE, stopniowe uproszczenie warun-

ków niezbędnych do zdobycia prawa do wykonywania

zawodu pielęgniarki w tychże państwach UE.

Media

informują o tym, iż od wejścia Polski do UE z kraju

wyjechało nawet 12 000 pielęgniarek.

W najbliższych

latach Polska również stanie w obliczu konieczności

poszukiwania pielęgniarek za granicą.

Obecnie obo-

wiązujące przepisy są jednak zbyt restrykcyjne, by

pracę w zawodzie pielęgniarki w Polsce cudzoziemcy

uznali za atrakcyjną.

zbyt wiele warunków koniecznych do spełnienia w celu

uzyskania prawa do wykonywania zawodu, niemniej

jednak nawet ich spełnienie nie gwarantuje przyzna-

nia prawa do wykonania zawodu.

Wszystkie wymogi

są określone w art. 35 ustawy.

W tym miejscu należy zaznaczyć, iż proces no-

stryﬁkacjidyplomu,podyplomowegostażu,kursów

językowych, niezbędnych do potwierdzenia znajomo-

ści języka polskiego, wymaga od cudzoziemców spo-

rych nakładów ﬁnansowych oraz przebywania na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Na szczególną uwagę zasługuje wymóg odnoszący

się do dokumentów pobytowych cudzoziemców.

Na-

leży też tu zaznaczyć, że warunki otrzymania pozwo-

lenia na osiedlenie się są ściśle określone (art. 64

ustawy).

W przytoczonym przepisie widać wyraźnie, iż oso-

by przyjeżdżające do Polski wyłącznie w celach za-

robkowych nie będą mogły uzyskać odpowiedniego

statusu pobytowego, a mimo spełnienia szeregu prze-

słanek z ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej

nawet po ukończeniu stażu adaptacyjnego w podmio-

cie leczniczym nie będą uprawnione do ubiegania się

Rozwiązanie przyjęte w ustawie o zawodach leka-

w zakresie przyznania prawa do wykonywania zawo-

du lekarza albo prawo wykonywania wskazuje tryb,

w jakim mogłaby być uregulowana sprawa.

Tu w szcze-

gólności istotny jest art. 7 ww. ustawy.

243

ministerstwo podjęło działania zmierzające do praw-

nego uregulowania kwestii przyznania prawa do wy-

konywania zawodu pielęgniarki cudzoziemcom, tak

by cudzoziemcy mogli na jasnych warunkach oraz

w możliwie krótkich terminach mieć pewność uzy-

skania prawa wykonywania zawodu pielęgniarki

oraz przystąpić do pracy w podmiotach leczniczych

na terenie Polski?

Z wyrazami szacunku

Poseł Beata Małecka-Libera

Dąbrowa Górnicza, dnia 7 maja 2012 r.

Interpelacja

(nr 4851)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

Drogowe przejście

graniczne Dołhobyczów – Uhrynow zlokalizowane

jest na terenie województwa lubelskiego, w powiecie

hrubieszowskim, w gminie Dołhobyczów, w ciągu

Program rozwoju infrastruktury granicznej na

2010–2013 ustanowiony przez Radę Ministrów 26 stycz-

nia 2010 r. po aktualizacji w grudniu 2011 r. przewi-

duje na budowę i doposażenie przejścia 52,5 mln zł

w 2012 r. i 36,5 mln zł w 2013 r., w którym przewi-

dziane jest zakończenie jego budowy.

1.

Jaki jest aktualny harmonogram budowy wyżej

wymienionej inwestycji?

2.

Czy ministerstwo posiada w budżecie zabezpie-

czone środki ﬁnansowenaterminowezakończenie

budowy przejścia?

Z poważaniem

Poseł Mariusz Grad

Tomaszów Lubelski, dnia 14 kwietnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 4852)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie zrównania uprawnień

funkcjonariuszy pozostałych

służb mundurowych

skiego zwrócili się funkcjonariusze Służby Celnej z proś-

nariuszami pozostałych służb mundurowych.

Funkcjonariusze celni podlegają regułom pełnie-

nia służby obejmującym specjalne uprawnienia, jak

i specjalne obowiązki.

Pełnią służbę na takich sa-

mych zasadach odpowiedzialności służbowej oraz

w takich samych warunkach obciążeń ﬁzycznychipsy-

chicznych, jak funkcjonariusze innych służb, często

ramię w ramię z funkcjonariuszami Służby Granicz-

nej czy Policji.

Z informacji uzyskanych od podsekretarza stanu

z dnia 24 kwietnia 2012 r.

SC4/0602/3/12/FRD/1097)

Ministra złożony został projekt pozwalający rozpo-

cząć proces częściowej uniﬁkacjisystemuemerytur

funkcjonariuszy Służby Celnej z systemem obowią-

zującym w pozostałych służbach mundurowych.

Za-

rys proponowanych rozwiązań został opracowany

bie Celnej w 2009 r., w poprzedniej kadencji Sejmu.

Projekt ten nie został ostatecznie zaakceptowany.

jaśnienie, dlaczego projekt ten nie został zaakcepto-

wany i kiedy zostaną wprowadzone przepisy zrównu-

jące uprawnienia emerytalne funkcjonariuszy cel-

nych z funkcjonariuszami pozostałych służb mundu-

rowych.

Jeżeli wprowadzenie takich przepisów nie

jest przewidywane, to proszę o wyjaśnienie, czym

uzasadnione jest zróżnicowanie uprawnień emery-

talnych funkcjonariuszy celnych.

Z wyrazami szacunku

Poseł Julia Pitera

Warszawa, dnia 8 maja 2012 r.

244

Interpelacja

(nr 4853)

do ministra edukacji narodowej

Śląskiego Związku Gmin i Powiatów

w przedmiocie utrzymania kształcenia

w zawodach górniczych

Szanowna Pani Minister!

Śląski Związek Gmin

i Powiatów poinformował mnie, że 30 marca 2012 r.

przyjął stanowisko w sprawie utrzymania kształce-

nia w zawodach górniczych w dotychczasowej formie.

Gminy i powiaty z terenu woj. śląskiego wnoszą

o zmianę rozporządzenia w sprawie klasyﬁkacjiza-

wodów szkolnictwa zawodowego i przywrócenie do-

tychczasowych możliwości kształcenia w zawodach:

technik górnictwa podziemnego (symbol zawodu: do-

tychczasowy 311[15], nowy 311703), technik elek-

tryk (symbol zawodu: dotychczasowy 311[08], nowy

311303) i technik mechanik (symbol zawodu: dotych-

czasowy 311[20], nowy 311504) o specjalizacji urzą-

nim technikum, 2-letniej szkole policealnej, jak też

również technikum uzupełniające dla dorosłych.

Wszystkie te formy kształcenia działają bez zarzutu

i są z nich zadowoleni zarówno uczniowie, jak i pra-

codawcy.

Śląski Związek Gmin i Powiatów sugeruje, że po-

zostawiona w rozporządzeniu możliwość zdobywania

dodatkowych kwaliﬁkacjinakursachwprzypadku

zawodów górniczych nie jest korzystna ze względu na

specyﬁkępracywgórnictwie.

Likwidacjatychszkół

spowoduje znaczne pogorszenie sytuacji młodych lu-

dzi na rynku pracy.

W związku tym pragnę zapytać Panią Minister:

Czy jest Pani znane to stanowisko ŚZGiP i czy ist-

nieje możliwość zmiany rozporządzenia w formie,

w jakiej wnosi Śląski Związek Gmin i Powiatów?

Poseł Grzegorz Sztolcman

Częstochowa, dnia 9 maja 2012 r.

Interpelacja

(nr 4854)

do ministra zdrowia

w sprawie planowanych działań

ﬁnansowania świadczeń zdrowotnych

skowe jest integralną częścią systemu opieki zdro-

wotnej, z którego w Polsce korzysta ponad 450 tys.

dechowego, a także ze schorzeniami gastroenterolo-

gicznymi, reumatologicznymi, ortopedycznymi i neu-

rologicznymi.

Warto podkreślić, iż domeną lecznic-

twa uzdrowiskowego jest również proﬁlaktykaile-

czenie chorób, które w warunkach szpitalnych wiążą

się z ogromnymi nakładami ﬁnansowyminaleczenie

naprawcze, rehabilitację oraz opiekę socjalno-me-

dyczną.

Większość schorzeń przewlekłych, będących

najczęstszą przyczyna zgonów, najkorzystniej jest le-

czyć w uzdrowisku, ponieważ stosowane metody le-

czenia nie powodują skutków ubocznych, efekt hospi-

Lecznictwo uzdrowiskowe jest tanią metodą leczni-

czą, dającą wymierne korzyści polegające na podnie-

sieniu jakości życia.

Jak wynika z priorytetów przedstawionych przez

Ministerstwo Zdrowia w trakcie półrocznej prezyden-

dową i społeczną populacji 65+, poprawić jakość le-

czenia i dostępność świadczeń zdrowotnych.

Trudno

zatem pogodzić to z planami odstąpienia od ﬁnanso-

wania świadczeń z zakresu sanatoryjnego leczenia

uzdrowiskowego ze środków publicznych.

ziomu ﬁnansowaniaświadczeńzdrowotnychzzakre-

słych oraz rehabilitacji w sanatorium, jeśli tak, to

dlaczego?

Z poważaniem

Poseł Stanisław Wziątek

Połczyn-Zdrój, dnia 7 maja 2012 r.

245

Interpelacja

(nr 4855)

do ministra środowiska

w sprawie ewentualnej zmiany

w podziale organizacyjno-terytorialnym

Państwowego Gospodarstwa

Szanowny Panie Ministrze!

Podczas moich licz-

nych spotkań z samorządowcami, głównie szczebla

powiatowego, coraz częściej podnoszony jest problem

archaicznego ich, ale i moim zdaniem podziału orga-

nizacyjno- terytorialnego Lasów Państwowych.

W moim

okręgu wyborczym zdarza się, że starosta ma na swo-

im terenie kilka nadleśnictw, co bardzo utrudnia mu

wykonywanie zadań wymagających współdziałania

z administracją leśną.

Podobny problem w wymiarze

regionalnym mają wojewodowie i marszałkowie wo-

jewództw.

Na ich terenie jest z kolei kilka regional-

nych dyrekcji Lasów Państwowych.

Problemy, o któ-

rych piszę wyżej, wynikają z tego, że podział na nad-

leśnictwa nie pokrywa się z podziałem na powiaty,

a podział na dyrekcje regionalne nie pokrywa się

z aktualnym podziałem na województwa.

Jestem

przekonany, że sytuacja ta stanowi także duży pro-

blem dla administracji leśnej, bo w jednej konkretnej

sprawie zmusza ją do prowadzenia rozmów i zaciąga-

nia opinii równolegle z kilkoma starostami.

stra pytanie, czy Pana resort myśli o wprowadzeniu

zmian w podziale nadleśnictw i regionalnych dyrek-

cji Lasów Państwowych.

Będę wdzięczny Panu Ministrowi za udzielenie

Wejherowo, dnia 7 maja 2012 r.

Interpelacja

(nr 4856)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Na początku maja br.

ważanym przez spółkę PKP Polskie Linie Kolejowe

SA tymczasowym zamknięciu linii kolejowej relacji

Warszawa – Ciechanów – Mława – Działdowo – Gdańsk.

Rzecznik spółki poinformował, że kroki takie mogą

zostać podjęte po zakończeniu mistrzostw Euro 2012

w celu skrócenia czasu remontu linii kolejowej E65.

Tym samym mieszkańcy północnego Mazowsza zo-

stali poinformowani, że w okresie wakacyjnym trans-

port kolejowy może zostać w tym rejonie praktycznie

sparaliżowany.

Pojawienie się tego typu informacji w tak krótkim

czasie od potencjalnego zamknięcia linii kolejowej

rodzi szereg pytań, na które oczekuję szybkiej odpo-

wiedzi:

1.

Czy wyłączenie z użytkowania linii kolejowej

E65 oznacza zamrożenie zarówno połączeń międzyre-

gionalnych (Warszawa – Gdańsk), jak i połączeń rela-

cji Warszawa – Ciechanów i Warszawa – Mława?

2.

Czy zasadne jest potencjalne paraliżowanie

transportu kolejowego w regionie w celu obniżenia

kosztów inwestycji, a tym samym czy tego typu

oszczędności mogą być przeprowadzane kosztem do-

bra obywateli?

3.

Czy tak poważne decyzje dotyczące transportu

kolejowego są konsultowane z ministerstwem?

4.

Czy przewoźnik w sytuacji pełnego zamknięcia

linii kolejowej zobowiązany jest zapewnić pasażerom

komunikację zastępczą?

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Marek Opioła

Płońsk, dnia 8 maja 2012 r.

Interpelacja

(nr 4857)

do ministra środowiska

w sprawie stanu urządzeń melioracyjnych

opracowanego przez Najwyższą Izbę Kontroli, aż 41%

wałów przeciwpowodziowych, 22% cieków natural-

nych oraz 27% kanałów w Polsce wymaga odbudowy

w miejscach szczególnie zagrożonych powodziami

– za przykład mogą służyć tereny dorzecza Odry.

Jak

informuje NIK, „Program dla Odry – 2006” realizo-

wany jest ze znacznymi opóźnieniami.

Natomiast

wodzie były częste i miały gwałtowny przebieg.

Po-

nadto, jak podaje NIK, nie zostały jeszcze rozpoczęte

kluczowe dla „Programu dla Odry – 2006” inwesty-

cje, w tym modernizacja Wrocławskiego Węzła Wod-

nego.

Takie informacje są głęboko niepokojące i bu-

dzą obawę, iż może się powtórzyć tragedia z 1997 r.

lub 2010 r.

246

1.

Czy ministerstwo podejmuje działania na rzecz

poprawy stanu technicznego urządzeń melioracji

wodnych w Polsce?

2.

Jaka jest przyczyna opóźnień w realizacji „Pro-

gramu dla Odry – 2006”?

Z wyrazami szacunku

Poseł Krzysztof Brejza

Inowrocław, dnia 19 kwietnia 2012 r.

(nr 4858)

do prezesa Rady Ministrów

przeprowadzania promocji produktów

nieżywnościowych

Szanowny Panie Premierze!

Wojewódzkie inspek-

cje handlowe skontrolowały w ostatnim czasie duże

sieci handlowe pod względem prawidłowości i rzetel-

ności przeprowadzania promocji produktów nieżyw-

nościowych.

Inspektorzy zwrócili uwagę głównie

na produkty z gazetek promocyjnych, sprzedawane

w zestawach oraz artykuły dodawane bezpłatnie

(tzw. gratisy).

W większości sklepów stwierdzono nie-

prawidłowości.

Polegały one w głównej mierze na:

braku cen zawartych bezpośrednio na artykułach,

uwidocznianiu na wywieszkach bądź w gazetkach

przekreślonych cen dotychczasowych wyższych od

faktycznie obowiązujących bezpośrednio przed pro-

mocją, źle wyliczonych cenach jednostkowych oraz

wskazywaniu przekreślonej ceny dotychczasowej,

podczas gdy towar był nowością w ofercie sklepu.

Kontrola objęła także produkty z „gratisami”.

W wie-

lu przypadkach konsument musiał zapłacić za tzw.

gratis, jednakże, jak stwierdzono, zdarzało się, iż to-

war sprzedawany z „gratisem” można było nabyć za

niższą cenę niż identyczny artykuł bez dołączonego

„gratisu”.

Inspektorzy wykryli również, iż w mate-

riałach reklamowych stosowanych przez przedsię-

biorców często nie był zamieszczany czas trwania

promocji na określony towar.

Z przeprowadzonych kontroli wynika, że interesy

konsumentów w wielu sklepach wielkopowierzchnio-

wych są zagrożone i wymagają szczególnej ochrony.

dzialne za stwierdzenie nieprawidłowości w zakre-

sie przeprowadzania promocji produktów nieżyw-

nościowych?

2.

Czy prowadzi się akcje uświadamiające konsu-

mentom, jakie prawa im przysługują oraz z pomocy

jakich instytucji mogą skorzystać w przypadkach,

gdy dochodzi do naruszenia ich interesów?

Z poważaniem

Poseł Krzysztof Brejza

Inowrocław, dnia 24 kwietnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 4859)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie testamentów ustnych

§ 1 Kodeksu cywilnego, w przypadku gdy istnieje

obawa rychłej śmierci spadkodawcy, albo gdy zacho-

wanie zwykłej formy testamentu jest niemożliwe lub

Jednakże takie rozwiązanie normatywne umożliwia

sfałszowanie ostatniej woli zmarłego.

Może dojść do

sytuacji, w której osoby zainteresowane otrzyma-

niem spadku, powołują trzech świadków, którzy po-

świadczają nieprawdę na ich korzyść, albo nawet wy-

szukują samotne osoby i tworzą ﬁkcyjnytestament.

czasie nowelizację Kodeksu cywilnego, która wyeli-

minowałaby lub ograniczyłaby przypadki fałszowa-

nia testamentów ustnych?

2.

Jak często dochodzi do tego typu nadużyć?

Z poważaniem

Poseł Krzysztof Brejza

Inowrocław, dnia 7 maja 2012 r.

Interpelacja

(nr 4860)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie portalu internetowego

Fotoradary24.pl

Szanowny Panie Ministrze!

Z informacji praso-

wych dowiedziałem się o stronie internetowej Foto-

radary24.pl, która, jak wskazuje jej nazwa, publiku-

je bazę zdjęć zrobionych przez fotoradary.

Przynajm-

niej tak informuje internautów i reklamuje się na

popularnych portalach internetowych, używając re-

247

klamy: Centralna baza wykroczeń drogowych – zdję-

cia z fotoradarów w całej Polsce, mandaty za wykro-

czenia drogowe.

Sprawdź, czy ﬁgurujeszwbazie.

Co

ciekawe, wpisanie jakiegokolwiek numeru samocho-

du każdorazowo powoduje wyświetlenie informacji,

że numer auta jest w bazie.

Oczywiście wyniki wy-

szukiwania są przypadkowe.

Możemy wpisać dowol-

ny tekst, który ma przynajmniej 4 znaki, a w efekcie

dostaniemy od jednego do trzech losowych wyników

(za każdym razem innych).

Następnie użytkownik

informowany jest o cenie SMS-a (koszt usługi 30,75 zł

brutto), który należy wysłać, żeby otrzymać „szcze-

gółowe informacje o wykroczeniu” i zobaczyć zrobio-

ne zdjęcia (jeden SMS za jedno zdjęcie).

Administratorem serwisu jest Grainside Invest-

ments Limited z siedzibą w Nikozji na Cyprze.

Stro-

na internetowa ma szatę graﬁczną niemalże iden-

tyczną z tą, która pojawiła się ponad miesiąc temu:

Bazawykroczen.pl, i po interwencji mediów zniknęła

z Internetu.

Można tylko domniemywać, że stronę

prowadzi ta sama ﬁrma.

Jakczytamywregulaminie,

usługi serwisu są skierowane przede wszystkim do

osób przebywających na Cyprze.

Na stronie zamiesz-

czony jest też zapis „Serwis WWW ma charakter roz-

rywkowy” – małymi literami w kolorze prawie iden-

tycznym z kolorami tła.

Ponadto na początku może-

my wyczytać, że serwis oferuje tylko mapę fotorada-

rów, jednakże działanie strony sugeruje zupełnie coś

innego.

Warto przypomnieć, że od 1 lipca 2011 r.

wszystkie stacjonarne fotoradary są zarządzane

przez Inspekcję Transportu Drogowego, która nie

udostępnia zdjęć publicznie.

Czy w opinii ministerstwa działanie właściciela

serwisu Fotoradary24.pl można uznać za próbę oszu-

stwa i wyłudzenia pieniędzy od nieświadomych kie-

rowców?

Jakie działania w związku z opisanym procede-

rem zamierza podjąć ministerstwo?

Z poważaniem

(nr 4861)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

w sprawie przejmowania i prowadzenia

Szanowny Panie Ministrze!

Od szeregu lat jed-

nostki samorządu terytorialnego realizują jako za-

dania powierzone niektóre zadania z zakresu admi-

nistracji rządowej związane z ochroną zabytków na

podstawie porozumień zawartych z wojewodami.

Za-

do właściwości wojewódzkich konserwatorów zabyt-

ków.

Zawieranie porozumień jest możliwe w oparciu

o samorządzie gminnym z jednej strony, a z drugiej

środki ﬁnansowewwysokościkoniecznejdowyko-

nania zadań z zakresu administracji rządowej powie-

rzonych jej na podstawie porozumień z organami tej

administracji.

Wysokość środków ﬁnansowych na

realizację zadań i tryb ich przekazywania muszą być

określone w porozumieniach.

Na podstawie posiadanych informacji mogę stwier-

dzić, że umowy porozumień w kraju nie zawierają

zapisów dotyczących nawet symbolicznej opłaty oraz

ewentualnego trybu jej przekazywania na realizację

powierzonych zadań, a zawierane są przez samorzą-

dy z organami, które kontrolują je pod względem

przestrzegania prawa.

Brak w porozumieniach po-

wyższego doprowadził do sytuacji, w której gminy

zmuszone są do realizowania powierzonych zadań

w oparciu o własne środki ﬁnansowe.

Wtakiejsytu-

acji znalazło się miasto Inowrocław.

Prezydent mia-

sta, uwzględniając opinię radców prawnych, zapropo-

nował zawarcie umowy przedłużającej porozumienie

o prowadzeniu zadań związanych z ochroną zabyt-

ków za symboliczną kwotę, która dałaby możliwość

spełnienia warunków prawnych określonych w po-

wyższej ustawie.

Wojewoda kujawsko-pomorski w od-

powiedzi wypowiedział porozumienie.

Wojewoda

przyznał jednocześnie, że dotychczasowe koszty wy-

nikające z działalności miejskiego konserwatora za-

bytków ponosiło jedynie miasto Inowrocław.

Wypo-

wiedzenie rodzi konsekwencje dla mieszkańców, któ-

rzy sprawy z zakresu ustawy o ochronie zabytków

będą zmuszeni załatwiać w urzędzie wojewódzkiego

konserwatora zabytków.

1.

Czy podziela Pan opinię, iż zawierane porozu-

mienia w omawianej sprawie, które nie uwzględniają

248

kwestii ﬁnansowych,sąniezgodnezzapisamiart.8

gminnym?

2.

Czy wojewodowie jako organy czuwające nad

przestrzeganiem prawa przez samorządy mogą pro-

ponować zawarcie porozumień obciążonych wadą

prawną?

3.

Jakie są skutki prawne i ﬁnansowerealizacji

porozumień zawartych niezgodnie z obowiązującymi

wymogami?

4.

Jakie działania w powyższej sprawie podejmo-

wał/zamierza podjąć Pan Minister?

Z poważaniem

Poseł Krzysztof Brejza

Inowrocław, dnia 26 kwietnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 4862)

do ministra środowiska

w sprawie przepisów wykonawczych

dyżur poselski przedstawiciel jednego z przedsię-

biorstw komunalnych w powiecie inowrocławskim.

Mężczyzna poruszył kwestię braku przepisów wyko-

nawczych dotyczących ustawy o utrzymaniu czysto-

ści i porządku w gminach.

Jak alarmuje, brak odpo-

wiednich rozporządzeń w przedmiotowym zakresie

powoduje, iż niemożliwe jest skuteczne wprowadze-

nie regulacji ustawowych do praktyki.

Przykład może

stanowić rozporządzenie w sprawie wzorów sprawoz-

dań o odebranych odpadach komunalnych, odebra-

nych nieczystościach ciekłych oraz realizacji zadań

informuje zainteresowany, do 30 kwietnia br. należy

złożyć sprawozdanie właściwemu ze względu na miej-

sce wykonywania działalności wójtowi, burmistrzowi

lub prezydentowi miasta, jednakże wzorów sprawoz-

dań wciąż nie ma.

1.

Kiedy zostaną określone wzory kwartalnych

sprawozdań o odebranych odpadach komunalnych,

cji zadań z zakresu gospodarki odpadami komu-

nalnymi?

pozostałych rozporządzeń do ustawy o utrzymaniu

Poseł Krzysztof Brejza

Inowrocław, dnia 27 kwietnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 4863)

do ministra ﬁnansów

w sprawie przekazywania żywności

przez dystrybutorów i sprzedawców

osobom potrzebującym

Szanowny Panie Ministrze!

Według danych Eu-

rostatu opublikowanych w raporcie Komisji Euro-

pejskiej w Polsce marnuje się około 9 mln t żywności

rocznie.

Należy zwrócić uwagę na fakt, iż żywność

marnują nie tylko konsumenci, ale też dystrybuto-

rzy i sprzedawcy żywności, gdyż, jak się szacuje,

w samym handlu wielkopowierzchniowym straty

wynoszą ok. 400–600 tys. t jedzenia rocznie.

Można

przypuszczać, iż jest to spowodowane przepisami

ustawa zobowiązuje dystrybutorów i sprzedawców

do zapłaty podatku od darowizny, w związku z czym

wolą oni utylizować żywność, niż przekazywać ją

potrzebującym.

Mając na uwadze powyższe oraz konieczność od-

powiedzialnego gospodarowania zasobami żywności,

w zakresie zniesienia obowiązku zapłaty podatku od

darowizny przez dystrybutorów i sprzedawców prze-

kazujących żywność osobom potrzebującym?

Z poważaniem

Poseł Krzysztof Brejza

(nr 4864)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie vacatio legis aktów prawnych

Szanowny Panie Ministrze!

Analizując czas, jaki

upływa od ogłoszenia aktów normujących sferę usług

detektywistycznych do momentu ich wejścia w życie,

doszedłem do wniosku, że jest on stanowczo za długi.

nych aktów prawnych akty normatywne zawierające

nikach urzędowych, wchodzą w życie po upływie

matywny określi termin dłuższy.

Jednakże vacatio

legis dla ww. aktów wynosiło aż pół roku.

Jako przy-

249

o zmianie ustawy o usługach detektywistycznych zo-

stała ogłoszona 10 stycznia 2011 r., a weszła w życie

dopiero 11 lipca 2011 r.

Wcześniej ustawa z dnia

w życie 2 marca 2002 r.

1.

Dlaczego vacatio legis aktów prawnych dotyczą-

cych usług detektywistycznych jest tak długie?

2.

Czy przepisy deregulacyjne dotyczące zawodu

detektywa powinny mieć tak długie vacatio legis?

Z poważaniem

Poseł Krzysztof Brejza

Inowrocław, dnia 30 kwietnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 4865)

w sprawie gromadzenia przez pracodawców

informacji o liniach papilarnych

pracowników

1) imię (imiona) i nazwisko,

cji),

5) wykształcenie,

6) przebieg dotychczasowego zatrudnienia.

Pracodawca ma prawo żądać od pracownika po-

dania, niezależnie od danych osobowych, o których

1) innych danych osobowych pracownika, a także

gólnych uprawnień przewidzianych w prawie pracy,

2) numeru PESEL pracownika nadanego przez

PESEL).

Pracodawca może żądać podania innych danych

osobowych niż określone, tylko jeżeli obowiązek ich

Należy zatem uznać, że katalog danych dotyczą-

cych pracowników, które pracodawca ma prawo zbie-

rać, ma charakter zamknięty.

Takie stanowisko zajął

nia 2009 r. (sygn.

I OSK 249/09).

Tymczasem coraz powszechniejszym zjawiskiem

jest pobieranie przez pracodawców od pracowników

odcisków palców i tworzenie na tej podstawie baz za-

wierających informacje o liniach papilarnych osób

zatrudnionych.

Takie praktyki należy uznać za

sprzeczne z obowiązującym prawem.

Jednocześnie

generalny inspektor ochrony danych osobowych ani

żaden inny organ ochrony prawa nie dysponuje środ-

kami prawnymi, które mogłyby w sposób skuteczny

przeciwdziałać opisanemu powyżej zjawisku.

potrzebę zmiany stanu prawnego w powyższym za-

kresie i czy zamierza podjąć lub prowadzi jakieś pra-

ce legislacyjne?

Z wyrazami szacunku

Poseł Krzysztof Brejza

(nr 4866)

do ministra spraw wewnętrznych

oraz w imieniu samorządowców gmin powiatu raci-

borskiego zwracam się z prośbą o zainteresowanie

się sprawą likwidacji posterunków policji w gminach:

Rudnik, Krzanowice, Pietrowice Wielkie oraz w miej-

scowości Rudy, gmina Kuźnia Raciborska.

Wójtowie

bą o interwencję, której celem miałoby być powstrzy-

manie procesów likwidacyjnych posterunków.

Rady

wyższej sprawie, które zostały przekazane komen-

Prawie dziesięć lat temu jako starosta powiatu

raciborskiego brałem udział w tworzeniu nowego sys-

temu funkcjonowania Policji na terenie Raciborsz-

czyzny – zlikwidowane zostały wtedy dwa komisaria-

ty Policji, a w ich miejsce utworzono 6 posterunków

Policji.

Decentralizacja systemu spowodowała, że Po-

licja była bliżej obywatela, wzrosło zaufanie społe-

czeństwa do Policji, poprawił się także stan bezpie-

czeństwa.

Nowy system został również pozytywnie

przyjęty przez władze gmin, które były aktywnymi

współautorami nowej koncepcji funkcjonowania Po-

licji.

Z budżetów gmin sﬁnansowanopowstanieno-

wych posterunków, gminy wzięły również na siebie

utrzymanie bieżące i koszty funkcjonowania poste-

runków (bez wydatków osobowych).

Lokalne władze

aktywnie i systematycznie wspierały ﬁnansowoPo-

licję m.in. poprzez zakup radiowozów, mierników

szybkości – doposażano regularnie posterunki Poli-

cji, rady gmin przekazywały również pieniądze na

250

fundusz wsparcia policji w celu zwiększenia ilości

etatów policyjnych na danym terenie.

Podjęto rów-

nież inne działania mające na celu zwiększenie bez-

pieczeństwa obywatel poprzez m.in. utworzenie sieci

monitoringu wizyjnego, zakup masztów pod mobilne

mierniki szybkości przy drogach o zwiększonym ru-

chu samochodowym.

Policja regularnie współpraco-

wała z samorządami, przekazując na comiesięcznych

posiedzeniach rad gmin informacje na temat stanu

bezpieczeństwa obywateli.

Jednym zdaniem przez

kilka lat stworzono i dopracowano się sprawnie dzia-

łającego systemu bezpieczeństwa, którego podstawą

była solidna baza, sprawna komunikacja, szybkość

interwencji oraz stała współpraca Policji z władzami

lokalnymi.

W odniesieniu do powyższych działań nie może

więc dziwić fakt, iż decyzja o likwidacji posterunków

Policji jest całkowicie niezrozumiała i odbierana jest

jako poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa nie tyl-

ko przez lokalną społeczność, ale również przez wła-

dze samorządowe.

Co więcej, samorządowcy czują się

wręcz oszukani, gdyż wydatkowali środki ﬁnansowe

na urządzenie, remont i bieżące utrzymanie pomiesz-

czeń, które dzisiaj zostaną zamknięte.

A na dodatek

decyzja ta została podjęta bez ich udziału i bez kon-

sultacji.

Rodzi to oczywiste pretensje i żal, iż mimo

aktywnego wspierania Policji przez władze samorzą-

dowe, nie zostały one potraktowane przez Policję jak

partnerzy.

Szanowny Panie Ministrze!

Jako były samorzą-

obawiam się, iż po likwidacji sieci posterunków po-

wiatu raciborskiego przynajmniej część gmin całko-

wicie zaniecha działań pomocowych dla Policji.

Bio-

rąc również pod uwagę rozmieszczenie poszczegól-

nych gmin i miejscowości w powiecie raciborskim,

wzrosną znacznie odległości do przejazdu na inter-

wencje patroli policyjnych, co zmniejszy w sposób

oczywisty skuteczność Policji, a zarazem zwiększy

koszty.

Jak więc poważnie traktować zapewnienia

przedstawicieli Policji, iż restrukturyzacja ma na

celu zwiększenie efektywności Policji?

Dodać do tego

należy również to, iż dotychczasowe rozmieszczenie

posterunków Policji na terenie powiatu uwzględnia-

ło specyﬁkęipotrzebyposzczególnychmiejscowości.

Rodzi się pytanie, czy osoby podejmujące decyzje

w sprawie likwidacji posterunków uwzględniły te

specyﬁczneuwarunkowania.

Dlaprzykładu:wioska

Rudy to miejscowość o ogromnym potencjale tury-

stycznym, gdzie bardzo często liczba stałych miesz-

kańców jest zbliżona do liczby turystów i pielgrzy-

mów, którzy bardzo licznie odwiedzają miejscowe

atrakcje w postaci kompleksu klasztorno-pałacowe-

go, bazyliki czy skansenu kolei wąskotorowej.

Z kolei

Krzanowice to miasteczko w bezpośredniej bliskości

granicy z Czechami – co biorąc pod uwagę otwartość

granic oraz odmienność prawodawstwa obydwu kra-

jów w zakresie dostępności i legalności środków psy-

chotropowych i tzw. miękkich narkotyków – stwarza

zupełnie nowe zagrożenia dla mieszkańców.

na terenie powiatu raciborskiego jest ostateczna

i czy w kontekście przedstawionych faktów nie na-

leżałoby ponownie przeanalizować jej prawdopodob-

nych skutków?

2.

Czy biorąc pod uwagę zaangażowanie władz

samorządowych w poprawę bezpieczeństwa obywa-

teli i wspieranie Policji, nie należałoby w tej sprawie

zasięgnąć opinii samorządów, które w swoich zada-

niach ustawowych mają również kwestie bezpie-

czeństwa?

3.

Jakie Pan podejmie działania, aby w przyszło-

ści Policja, podejmując jakiekolwiek decyzje w spra-

wach dotyczących bezpieczeństwa obywateli, konsul-

towała je z odpowiednimi władzami lokalnymi?

4.

Czy i jakie podejmie Pan działania, aby wstrzy-

mać proces likwidacji posterunków Policji na terenie

powiatu raciborskiego do czasu wyjaśnienia wszyst-

kich omawianych wyżej kwestii?

Z poważaniem

Poseł Henryk Siedlaczek

(nr 4867)

przez ZUS przepisów dotyczących

dodatkowego zatrudnienia w formie

Szanowny Panie Ministrze!

Na podstawie prze-

pisów ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych

li możliwość odprowadzania składek emerytalno-

-rentowych z tytułu dodatkowego zatrudnienia,

w ramach tzw. pracy nakładczej i umów zleceń.

Przepisy przedmiotowej ustawy były jasne i precy-

zyjne.

W trakcie ich obowiązywania ZUS oﬁcjalnie

informował przedsiębiorców o możliwości skorzysta-

nia z ww. prawa.

Kolejne nowelizacje niniejszej ustawy, z 1 listopa-

da 2005 r. i 1 marca 2009 r., spowodowały ogromny

bałagan legislacyjny.

ZUS zażądał bowiem spełnienia

wymogów znowelizowanej ustawy z mocą wsteczną

– do 10 lat i potraktował okres opłacania przez przed-

siębiorców składek emerytalno-rentowych z tytułu

dodatkowego zatrudnienia w ramach pracy nakład-

czej i umów zleceń jako należną mu zaległość.

251

ZUS, powołując się na umocowanie prawne, wy-

nikające ze znowelizowanej ustawy, nakazuje przed-

siębiorcom spłacać zaległości za nieuiszczone w la-

tach 2005–2008 składki emerytalno-rentowe.

Kurio-

zalną sytuację potęguje fakt, iż w czasie obowiązy-

wania „starej” ustawy ten sam ZUS informował przed-

siębiorców o możliwości korzystania z przysługują-

cego im prawa, utwierdzając tym samym przedsię-

biorców w poprawności i legalności dokonywanego

wyboru o opłacaniu składek.

Obecny bałagan legislacyjnych spowodował, że

spory roszczeniowe, wynikające z tego tytułu, kiero-

wane są przez ZUS do sądów.

Te zaś – powołując się

na absurdalną nowelizację niniejszej ustawy – roz-

strzygają sprawy negatywnie dla przedsiębiorców,

nakazując im zapłacenie nienależnych składek wraz

z odsetkami.

Tego rodzaju postępowanie wydaje się

w sposób bezsprzeczny naruszać powszechną zasadę

niedziałania prawa wstecz.

Jak można bowiem karać

za działanie, które w latach poprzednich było całko-

wicie zgodne z litera prawa?

Szanowny Panie Ministrze!

Ponieważ przedsta-

wiony w niniejszej interpelacji problem znacząco

przybiera na sile, kieruję do pana następujące py-

tania:

1.

Jak to możliwe, Panie Ministrze, że działanie

tego samego organu (w tym wypadku ZUS) może być

tak kuriozalnie sprzeczne samo w sobie?

2.

Czy ZUS ma prawo żądać od przedsiębiorców

spłaty „zaległości”, skoro w trakcie działania ustawy

przed jej nowelizacją działania przedsiębiorców były

zgodne z prawem, o czym zresztą ZUS ich oﬁcjalnie

informował?

3.

Czy wprowadzony nowelizacją „bałagan” nie

narusza – zdaniem Pana Ministra – zasady lex retro

non agit?

wać tak niedorzeczną i absurdalna sytuację?

Z poważaniem

Poseł Henryk Siedlaczek

(nr 4868)

do ministra sprawiedliwości

Szanowny Panie Ministrze!

W styczniu br. skła-

dałem interpelację dotyczącą przygotowywanej refor-

my struktury organizacyjnej sądownictwa powszech-

1 lipca 2012 r.

Moja interpelacja dotyczyła w szcze-

gólności skutków reorganizacji dotyczących m.in.

sądów rejonowych w Bochni i Dąbrowie Tarnowskiej,

które planowano przekształcić w oddziały zamiejsco-

we odpowiednio: Sądu Rejonowego w Brzesku i Sądu

Rejonowego w Tarnowie.

Z odpowiedzi na tę interpe-

lacje uzyskałem informacje, że w istocie takie wła-

śnie zmiany są przewidywane.

Reakcją na te zapowiedzi były liczne interwencje

mieszkańców i środowisk prawniczych w tej spra-

wie.

W szczególności podnoszono kwestię Sądu Re-

jonowego w Bochni, wskazując na jego bardzo dobre

wyniki pracy mierzone stosunkowo krótkim okre-

sem rozstrzygania spraw oraz doskonałymi warun-

kami lokalowymi będącymi efektem przeprowadzo-

nych niedawno inwestycji.

W przypadku Sądu Rejo-

nowego w Dąbrowie Tarnowskiej wskazywano tak-

że na negatywne społeczne skutki likwidacji w re-

gionie, w którym problem bezrobocia jest szczegól-

nie dokuczliwy.

przez środowiska prawnicze i samorządowe meryto-

ryczne argumenty przemawiające za utrzymaniem

tych sądów w ich dotychczasowym organizacyjnym

kształcie?

2.

Czy w świetle wspomnianych wyżej argumen-

tów możliwa jest weryﬁkacjaplanówreorganizacji

sądownictwa w ten sposób, by status sądów rejono-

wych był utrzymany zarówno w Bochni, jak i w Dą-

browie Tarnowskiej?

Z poważaniem

Poseł Robert Wardzała

Warszawa, dnia 10 maja 2012 r.

(nr 4869)

do ministra zdrowia

w sprawie dostosowania prawa polskiego

do wymogów dyrektywy 2011/24/UE

dotyczącej stosowania praw pacjentów

Szanowny Panie Ministrze!

Systemy opieki zdro-

wotnej w całej Unii Europejskiej, poprzez proces po-

głębiającej się integracji, są ze sobą coraz ściślej po-

wiązane.

Pacjenci coraz częściej korzystają z opieki

zdrowotnej za granicą, oczekując zapewnienia im

świadczeń medycznych na coraz wyższym i zrówno-

ważonym pomiędzy poszczególnymi krajami człon-

kowskimi poziomie.

Nasila się zjawisko migracji za-

wodowej, w tym specjalistów medycznych, którzy

podejmują pracę nie tylko w swoich macierzystych

krajach, ale także na terenie całej UE.

Pacjenci po-

trzebują jasnych zasad oraz wiarygodnych informacji

252

na temat zwrotu kosztów leczenia, jakości opieki

zdrowotnej i zasad udzielania świadczeń w innych

krajach UE.

Nowe przepisy zawarte w dyrektywie

2011/24/UE w sprawie praw pacjentów w transgra-

nicznej opiece zdrowotnej upraszczają zasady doty-

czące korzystania ze świadczeń opieki zdrowotnej

kosztów leczenia, zapewniając równowagę między

możliwościami krajowych systemów opieki zdrowot-

nej a ochroną praw pacjentów korzystających z świad-

czeń zdrowotnych za granicą.

Do 25 października

2013 r. państwa członkowskie muszą dostosować

swoje przepisy krajowe do ww. dyrektywy.

Wydaje się, jak wskazują na to eksperci, że podsta-

wowym skutkiem obowiązywania przepisów dyrekty-

wy 2011/24/UE będzie wzrost kosztów opieki zdrowot-

nej, co z kolei jest następstwem braku równowagi po-

między podażą świadczeń medycznych a rosnącym

popytem na nie ze strony polskich pacjentów.

Ministra, jako właściwego w sprawach organizacji

systemu ochrony zdrowia w Polsce, z prośbą o udzie-

1.

Czy rozpoczęto proces dostosowania przepisów

krajowych do wymogów dyrektywy w związku z przy-

jętą datą graniczną ich wdrożenia, tj. 25 październi-

ka 2013 r.?

2.

Czy wypracowana została strategia w sytuacji,

gdy przepisy nie zostaną wdrożone w przewidzianym

terminie?

3.

Czy oszacowano koszty dla płatnika publiczne-

go wdrożenia zasad ww. dyrektywy?

4.

Jakie będą przewidywane koszty dla płatnika

publicznego wdrożenia dyrektywy w pierwszych i ko-

lejnych latach od daty jej wprowadzenia?

5.

Czy wypracowano politykę na wypadek gwał-

townego wzrostu kosztów w związku z wdrożeniem

dyrektywy dla płatnika publicznego (skąd będą czer-

pane na to środki)?

Powyższe pytania dotyczą fundamentalnie waż-

nych zagadnień i problemów systemowych ochrony

chanizmów ﬁnansowychorazprzepływuinformacji

może w sposób negatywny wpłynąć na sytuację na-

rodowego płatnika.

Stąd niezwykle ważne jest roz-

strzygnięcie, jak ww. kwestie są/będą rozwiązane

Posłowie Józef Lassota

(nr 4870)

do ministra skarbu państwa

w sprawie grupy celników z Chełma

w sprawie ponadstuosobowej grupy celników, którzy

szałości i nierzetelności wymiaru sprawiedliwości

oraz w konsekwencji błędnych decyzji podjętych

przez ich zwierzchników.

Pozwolę sobie nakreślić występujące okoliczności.

W 2008 r. ponad 100 osób zostało zwolnionych ze

służby celnej, którą pełniły na przejściach granicz-

nych w Chełmie i Dorohusku.

Powodem takiego sta-

nu rzeczy było wszczęcie przeciwko tym osobom po-

stępowania karnego.

Wszyscy celnicy zostali oskar-

żeni o przyjmowanie korzyści majątkowej, na podsta-

wie dość wątpliwych, żeby nie powiedzieć – żadnych

dowodów.

Pragnę z całą stanowczością zaznaczyć, iż ustawa

z 2009 r.

Nr 168, poz. 1323) w swej treści nie znajdu-

je podstaw dla takiego postępowania.

Natomiast

cjonariusza zwalnia się ze służby jedynie w przypadku

prawomocnego skazania wyrokiem sądu za przestęp-

stwo popełnione umyślnie lub umyślne przestępstwo

skarbowe.

Podkreślam, iż sytuacja taka absolutnie nie

miała miejsca w tej sprawie.

Nadto wydawać by się

mogło, że żyjemy w państwie prawa, które przestrzega

zasad demokratycznych.

Zasada domniemania nie-

winności wyrażona w polskim Kodeksie postępowania

karnego stanowi, iż oskarżonego uważa się za niewin-

nego, dopóki jego wina nie zostanie udowodniona

W poprzedniej kadencji Sejmu celnicy również li-

czyli na pomoc wybranych przez siebie polityków.

Zwrócili się m.in. do Komisji Sprawiedliwości i Praw

Człowieka.

Komisja wydała dezyderat nr 6 w sprawie

przewlekłości postępowań przygotowawczych prowa-

dzonych przeciwko funkcjonariuszom Służby Celnej,

w którym to zobowiązała prokuratora generalnego

oraz ministra ﬁnansówdozbadania,czyniedochodzi

do nieuzasadnionej przewlekłości podczas prowadze-

nia postępowania karnego.

Zwrócono się także do

Pana Ministra o zadbanie, aby funkcjonariusze Służ-

by Celnej nie byli pochopnie pozbawiani pracy.

1.

Jaka jest Pańska opinia na temat przedstawio-

nej sprawy?

2.

Jaka jest Pańska opinia w kwestii przestrzega-

nia podstawowych zasad praworządności oraz na-

czelnych zasad postępowania karnego w związku

253

z tą sprawą?

Czy nie uważa Pan, iż zostały one na-

ruszone?

3.

Czy uważa Pan Minister za stosowne zwalnia-

nie ze służby dobrych i doświadczonych funkcjona-

riuszy jedynie na podstawie wszczęcia postępowania

karnego, które pozostaje w toku do tej pory?

Z wyrazami szacunku

Poseł Marek Poznański

Chełm, dnia 11 maja 2012 r.

Interpelacja

(nr 4870)

w sprawie grupy celników z Chełma

ku prawomocnego skazania wyrokiem sądu za prze-

stępstwo popełnione umyślnie lub umyślne przestęp-

stwo skarbowe.

Podkreślam, iż sytuacja taka absolut-

strzega zasad demokratycznych.

Zasada domniemania

niewinności wyrażona w polskim Kodeksie postępo-

na i stwierdzona prawomocnym wyrokiem.

1.

Jakie jest Pańskie zdanie na temat przedsta-

wionej sprawy?

3.

Czy minister sprawiedliwości w porozumieniu

z prokuratorem generalnym monitoruje prowadzenie

postępowania karnego i zamierza wyciągnąć w związ-

ku z tym konsekwencje?

Z wyrazami szacunku

Poseł Marek Poznański

w sprawie grupy celników z Chełma

kolejny już raz w sprawie ponadstuosobowej grupy

życia wskutek opieszałości i nierzetelności wymiaru

zji podjętych przez ich zwierzchników.

Pozwolę sobie po raz kolejny nakreślić występu-

ściach granicznych w Chełmie i Dorohusku.

Powo-

dem takiego stanu rzeczy było wszczęcie przeciwko

tym osobom postępowania karnego.

Wszyscy celnicy

zostali oskarżeni o przyjmowanie korzyści majątko-

wej, na podstawie dość wątpliwych, żeby nie powie-

dzieć żadnych dowodów.

254

do zbadania, czy nie dochodzi do nieuzasadnionej

przewlekłości podczas prowadzenia postępowania

dbanie, aby funkcjonariusze Służby Celnej nie byli

pochopnie pozbawiani pracy.

1.

Jakie kroki zostały podjęte przez Pana Mini-

stra w tej sprawie?

Czy zdaje Pan sobie sprawę, że

przez błędne decyzje pozbawionych zostało pracy

i środków do życia ponad 100 osób?

2.

Czy w poprzedniej kadencji Sejmu podjął Pan

czynności, do których zobowiązała Pana Komisja

Sprawiedliwości i Praw Człowieka – zbadanie, czy

w postępowaniach przygotowawczych prowadzonych

przez prokuraturę przeciwko funkcjonariuszom

Służby Celnej, podejrzanym o przyjęcie korzyści ma-

jątkowych, nie dochodzi do ich nieuzasadnionej prze-

wlekłości?

3.

Czy ustosunkował się Pan do dezyderatu nr 6

komisji, a w szczególności jego fragmentu mówiącego

o niezwalnianiu zbyt pochopnie funkcjonariuszy

Służby Celnej?

Jakie jest Pańskie stanowisko w tej

kwestii?

5.

Jaka jest Pańska opinia w kwestii przestrze-

gania podstawowych zasad praworządności oraz

naczelnych zasad postępowania karnego w związku

6.

Czy zamierza Pan pociągnąć do odpowiedzial-

ności urzędników, którzy wydali tak krzywdzące de-

cyzje?

Z wyrazami szacunku

Poseł Marek Poznański

(nr 4871)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

w sprawie wstrzymania procedury

wykreślenia z rejestru zabytków

Szanowny Panie Ministrze!

Zwracam się o wstrzy-

manie procedury wykreślenia z rejestru zabytków

kiej i Pomorskiej w Gdańsku.

XIX-wieczna zajezdnia

tramwajowa w Oliwie, której właścicielem jest spółka

Easy.pl, należąca m.in. do męża posłanki Prawa

i Sprawiedliwości Doroty Arciszewskiej-Mielewczyk,

Krzysztofa Mielewczyka, jest stale przez niego rujno-

wana.

Budynek, który dotychczas pełnił różne funk-

cje, nie podlegał wymaganym i określonym podczas

sprzedaży remontom, co więcej, jest notorycznie

w tajemniczych okolicznościach trawiony przez ogień

(w tej sprawie trwa śledztwo prokuratury).

Wojewódzki konserwator zabytków w Gdańsku

rozważał wcześniej rozpoczęcie procedury wywłasz-

czenia właściciela ze względu na „znaczną degrada-

cję zabytku”.

Z uzyskanych przeze mnie informacji

wynika także, że właściciel w żaden sposób nie za-

bezpieczał i nie zabezpiecza zabytku, nie złożył tak-

że dokumentacji i programu prac konserwatorskich,

jakie zlecił mu do przygotowania wojewódzki kon-

serwator zabytków.

W tej chwili nakaz ten jest uchy-

lony przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Na-

rodowego.

Właściciel wykazuje się brakiem dbałości o powie-

rzony mu zabytek i celowo niszczy go, by nie inwe-

stować w wymagający nakładów ﬁnansowychbudy-

nek, a usunięcie starej zajezdni z rejestru zabytków

sprawi, że właściciel łatwo zyska atrakcyjny grunt

na inną inwestycję.

Ze względu na rangę zabytku – jego wartość histo-

ryczno-kulturową – a także odbiór społeczny i kontro-

wersje, jakie wywołuje brak dbałości o zachowanie

zabytku przez właściciela budynku, próby wykreśle-

nia starej zajezdni konnej z rejestru zabytków zdają

się być działaniami niewłaściwymi i naruszającymi

obowiązujące regulacje prawne.

Zapytuję zatem:

1.

Jakie Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Na-

rodowego wszczęło kroki wyjaśniające w tej sprawie?

2.

Czy ministerstwo zgłosiło do prokuratury za-

wiadomienie o popełnieniu przestępstwa?

3.

Czy wojewódzki konserwator zabytków w Gdań-

sku poinformował ministerstwo o zaistniałej sytuacji

i wszczął odpowiednie postępowania?

255

W imieniu swoim, jak i mieszkańców Gdańska,

oraz mając na względzie to, co powyżej przedstawi-

łem, zwracam się o pilne i uważne przyjrzenie się

stanowi faktycznemu, wydając opinię w sprawie wy-

kreślenia zajezdni z rejestru zabytków, a tym samym

ocalenie zabytkowego obiektu głęboko zakorzenione-

go w świadomości społecznej mieszkańców Oliwy

i całego Gdańska, i wszczęcie administracyjnego po-

stępowania nakazującego właścicielowi rozpoczęcie

prac chroniących zabytek przed całkowitym znisz-

czeniem.

Z poważaniem

Poseł Piotr Paweł Bauć

Warszawa, dnia 11 maja 2012 r.

(nr 4872)

do ministra transportu,

Ministra z istotnym problemem niepokojącym nie

tylko administracje samorządowe powiatu tczewskie-

go, ale również miasta Tczewa, gminy Lichnowy

i okolicznych gmin na prawym brzegu Wisły.

Sprawa

dotyczy mostu łączącego powiat tczewski z powiatem

malborskim na wysokości wsi Lisewo.

Problem zwią-

zany jest z zabytkowym mostem drogowym wybudo-

wanym jeszcze w XIX w., który został zamknięty

jesienią ubiegłego roku ze względu na katastrofalny

stan techniczny.

Z przekazanych mi informacji przez

starostę tczewskiego, prezydenta miasta Tczewa oraz

wójta gminy Lichnowy wynika, że informacje o po-

garszającym się stanie technicznym mostu i w związ-

ku z tym koniecznym remoncie były przekazywane

wszystkim centralnym i regionalnym jednostkom

administracji państwowej od 1999 r., w tym informa-

cje otrzymywali: prezydent RP, premier, marszałko-

wie Sejmu i Senatu.

Zamknięcie tego mostu dla ruchu kołowego i pie-

szego spowodowało, że mieszkańcy okolicznych gmin

muszą nadrabiać ponad 15 kilometrów, aby przedo-

stać się na drugą stronę Wisły.

Uczniowie zamiesz-

kujący prawy brzeg Wisły, a uczący się w Tczewie, są

zmuszeni codziennie wcześniej wychodzić do szkoły

i później wracać do domu.

Pracownicy ﬁrmyFlextro-

nics z Tczewa, szpitala w Tczewie i innych instytucji

i ﬁrm zamieszkujących prawy brzeg Wisły muszą

w swojej drodze do i z pracy dodatkowo nadłożyć oko-

ło 15 km.

Obsługujące trasę ﬁrmyprzewozowepod-

niosły koszty podróży o 100%.

Szacuje się, że za-

mknięcie tego mostu dotknęło 1500 osób korzystają-

cych z niego codziennie.

Również most ten służy

szerszemu gronu społeczeństwa, w tym turystom

i w okresie letnim (według informacji, które podał mi

wójt gminy Lichnowy) dziennie przejeżdżało przez

ten most 8500 samochodów.

Szacowany koszt naprawy i remontu mostu to

100 mln zł, co przy budżetach gmin i starostw:

tczewskiego i malborskiego jest kwotą nieosiągalną

przez te jednostki.

Jedynie pomoc państwa i ewen-

tualnie Unii Europejskiej może pomóc w naprawie

i remoncie tego mostu.

Informuję również, że wstępne ekspertyzy Poli-

techniki Gdańskiej mówią o zagrożeniu zawaleniem

środkowych, historycznych przęseł mostu.

Ponieważ

most jest nieużytkowany, niestety, zostaje poddany

grabieży elementów drewnianych i stalowych.

Rów-

nież istnienie niebezpieczeństwo, że osoby piesze po-

mimo zakazu wstępu na most mogą z niego korzy-

stać, a w wielu miejscach stan mostu jest tak zły, że

mogą one znaleźć się w sytuacji zagrożenia życia,

a nawet jego utraty.

1.

Jakie działania przedsięwziął kierowany przez

Pana resort, aby remont tego mostu znalazł się

w najbliższych planach ﬁnansowych?

2.

Dlaczego od 1999 r. pomimo permanentnych in-

formacji napływających do resortu nikt nie zajął się

tą sprawą, która ewidentnie, z racji wielkości kosztów

naprawy, nie może być rozwiązana przez jednostki sa-

morządowe, takie jak starostwa czy gminy?

3.

Kto personalnie w Pana resorcie zawinił w tej

sprawie, nie podejmując żadnych działań, by urucho-

mić proces wstrzymania dewastacji mostu i wyłącze-

nia go z ruchu oraz zagrożenia zawaleniem?

Panie Ministrze, w kampanii przedwyborczej do

Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej w 2011 r. obiecał Pan

mieszkańcom Tczewa i okolic, że jak zostanie Pan

wybrany Posłem na Sejm, to spowoduje, że rząd zaj-

mie się sprawą remontu mostu tczewskiego/lisew-

skiego.

Jest Pan w komfortowej sytuacji – jako Mini-

ster może Pan przesunąć środki chociażby z nieter-

minowo budowanych autostrad na remont tego mo-

stu.

Koszt remontu mostu – 100 mln zł – jest równy

kosztom budowy 3 km autostrady.

Z poważaniem

Poseł Piotr Paweł Bauć

256

Interpelacja

(nr 4873)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

w sprawie zamiany, bez zgody konserwatora

Oruni o zamianie w kościele św. Ignacego historycz-

nych schodów, które są objęte ustawową ochroną, na

współczesną kopię oraz zaginięciu historycznych ży-

randoli, również będących obiektami zabytkowymi,

zapytuję:

1.

Czy ministerstwo kultury i dziedzictwa wszczę-

ło kroki wyjaśniające w tej sprawie?

Z poważaniem

Poseł Piotr Paweł Bauć

(nr 4874)

do ministra sportu i turystyki

w sprawie objęcia emeryturą sportową

w sprawie objęcia emeryturą sportową sportowców

dyscyplin nieolimpijskich, którzy zdobyli tytuły na

mistrzostwach świata lub kontynentu.

Ci sportowcy,

tak samo jak reprezentanci dyscyplin olimpijskich,

odnosząc swoje sukcesy przynoszą chlubę naszemu

krajowi – biją rekordy świata, są najlepszymi często

w dyscyplinach uprawianych przez 100 tys. osób na

świecie.

Ich sukcesy odnotowywane są w światowych

serwisach sportowych, prasie i Internecie.

Wydaje się

zatem uzasadnionym, by przynajmniej mistrzów

świata i kontynentu objąć systemem emerytur spor-

towych.

Zapytuję zatem: Kiedy Ministerstwo Sportu i Tu-

rystyki obejmie tych sportowców, mistrzów sportów

nieolimpijskich, systemem emerytur sportowych, na

które na pewno swoimi wynikami zapracowali?

Pani Minister, uważam za istotne społecznie wspie-

ranie sportowców nieolimpijskich, którzy mogą da-

wać istotny wychowawczo przykład polskiej młodzie-

ży.

Zauważyć pragnę, że wielu tych mistrzów boryka

się aktualnie z ﬁnansowymiproblemami,tymbar-

dziej że za tego rodzajem sportu nie stoją duże kam-

panie reklamowe, a więc i fundusze.

Z poważaniem

Poseł Piotr Paweł Bauć

Warszawa, dnia 24 kwietnia 2012 r.

(nr 4875)

do ministra pracy i polityki społecznej

Szanowny Panie Ministrze!

Wśród wprowadzo-

nych w ubiegłym roku zmian w przepisach dotyczą-

cych otwartych funduszy emerytalnych, obok m.in.

obniżenia wysokości składek, założono stopniowy,

systematyczny wzrost limitu zaangażowania OFE

w akcje – od 40% (limit sprzed zmian) do aż 90%

w 2034 r.

Natomiast od roku bieżącego udział akcji

w portfelach OFE może wynieść już do 45% akty-

wów netto.

Podniesienie limitu zaangażowania

w akcje skutkuje wzrostem ryzyka obniżenia war-

tości jednostek obrachunkowych OFE w przypadku

spadków wartości walorów notowanych na giełdzie

stanowiących aktywa OFE.

Akcje stanowią aktywa

o dużej zmienności wartości, a w przypadku spadku

ich wartości spada proporcjonalnie do wysokości za-

angażowania OFE wartość jednostek uczestnictwa

otwartych funduszy emerytalnych, tym samym ob-

niżając wysokość emerytur osób, których ostatnie

okresy opłacania składek przypadły na czas bessy

giełdowej.

Jakie zagrożenie dla wysokości przyszłych eme-

rytur wiąże się ze wzrostem limitu zaangażowania

OFE w akcje?

Przy maksymalnym limicie zaangażo-

wania w akcje 40% w roku 2008 nastąpił spadek war-

tości jednostki obrachunkowej OFE o średnio (nomi-

nalnie) 14,2%, a z kont emerytalnych OFE wyparo-

wało w ciągu roku 2008 aż 22,5 mld zł.

Natomiast

w roku 2011 średnia ważona wartości jednostki ob-

rachunkowej OFE spadła o 4,7%.

Przy wzroście za-

angażowania OFE w akcje istnieje ryzyko znacznie

wyższego obniżenia wartości aktywów niż miało to

miejsce w roku 2008 czy ubiegłym.

Choć od początku

roku 2012 indeks WIG wzrósł o kilka procent, to, jak

wypowiadają się analitycy, istnieje poważne ryzyko

spadków (nawet znaczących), również z uwagi na nie-

257

pewność związaną z mocno zadłużonymi państwami

strefy euro.

Rząd kierowany przez pana Donalda Tuska zda-

je się natomiast pomijać ryzyko obniżenia wartości

aktywów zgromadzonych w OFE, skutkujące niższą

wysokością przyszłych świadczeń, w szczególności

tych emerytów.

Odrzucona została propozycja Pra-

wa i Sprawiedliwości, aby każdy ubezpieczony mógł

dokonywać wyboru między oszczędzaniem w OFE

a oszczędzaniem na indywidualnym koncie w FUS,

i by każdy w okresie poprzedzającym emeryturę nie

musiał martwić się o obniżenie wartości zgroma-

dzonych przez cały okres aktywności zawodowej

aktywów (co zapewnia oszczędzanie w FUS).

Rząd

nie wykazał również takiej determinacji, jak w przy-

padku podniesienia wieku emerytalnego (przeciwko

któremu jest znaczna większość społeczeństwa), aby

poddać pod poważną dyskusję społeczną i parlamen-

tarną wprowadzenie w ramach OFE subfunduszy,

w tym tzw. subfunduszy bezpiecznych, w których

inwestowanie miałoby być oparte o instrumenty

o mniejszej zmienności wartości, jak lokaty banko-

we czy obligacje.

ne są, aby ograniczyć ryzyko obniżenia wartości ak-

tywów gromadzonych w OFE, a tym samym świad-

czeń przyszłych emerytów?

2.

Czy planowane jest wdrożenie rozwiązań pro-

wadzących do uzupełnienia wysokości świadczeń

emerytów, którzy osiągnęli wiek uprawniający do

otrzymania świadczenia w okresie po obniżeniu war-

tości aktywów zgromadzonych w OFE?

Z poważaniem

Posłowie Beata Szydło

(nr 4876)

do ministra zdrowia

w sprawie terapii biologicznej ciężkiej

postaci astmy alergicznej, opornej

Uzasadnienie: Ciężka, oporna na leczenie postać

astmy alergicznej to dla pacjenta stałe poczucie za-

grożenia życia!

To stały lęk przed często powtarza-

jącą się dusznością, która dla pacjenta może okazać

się już ostatnią w życiu.

To częste pobyty w szpitalu,

brak perspektyw zawodowych, depresja, olbrzymie

koszty wydawane miesięcznie na leczenie, to dramat

rodziny chorego, to też wymiar społeczny.

Szacuje

się, że w Polsce ciężka, niekontrolowana farmakolo-

gicznie postać astmy dotyczy ok. 1000–1500 osób.

Świat medyczny UE ulżył tym pacjentom i w prak-

tyce poradził sobie z tą ciężką postacią astmy już od

dn. 25 października 2005 r., kiedy to Komisja Euro-

pejska dopuściła do obrotu preparat biologiczny oma-

lizumab (monoklonalne, humanizowane przeciwcia-

ło obniżające poziom IgE całkowitego) na terytorium

całej Unii Europejskiej, a Komitet ds. Produktów

alergicznej.

Agencja Oceny Technologii Medycznych

rekomendowała ﬁnansowanieomalizumabuwlecze-

niu astmy oskrzelowej o ciężkim przebiegu, opornej

na leczenie już w styczniu 2009 r., a obecnie uznała,

że jego wprowadzenie będzie korzystne dla ﬁnansów

publicznych.

Leczenie biologiczne to wydarzenie

przełomowe w leczeniu ciężkiej astmy, umożliwia

chorym powrót do normalnego życia.

Oczywiście, stosowanie omalizumabu jest ściśle

ograniczone tylko do szczególnych przypadków, m.in.

dla pacjentów powyżej 12. roku życia, cierpiących na

astmę przewlekłą ciężką i niereagującą na standar-

dowe leczenie, z udokumentowanymi zaostrzeniami

pomimo optymalnej farmakoterapii, przeznaczone

tylko dla chorych na astmę zależną od IgE, z wyso-

kimi (30–700IU/ml) stężeniami IgE we krwi.

Zatem jedynym ratunkiem dla ok. 1000–1500

osób z ciężką postacią astmy o powyższej charakte-

rystyce w krajach UE jest terapia biologiczna.

W Polsce ci chorzy nie mają tyle szczęścia, cze-

kają na program terapeutyczny, który uwzględniał-

by stosowanie leków biologicznych w najcięższych

przypadkach choroby.

NFZ wstrzymał bowiem zgo-

dę na ﬁnansowanietakiegoleczeniawramachsys-

temu JGP.

A przecież nie tylko aspekt wiedzy medycznej na-

kazuje włączenie leczenia biologicznego, ale nawet

kalkulacja ekonomiczna przemawia na korzyść nowej

ty hospitalizacji czy zakupu innych leków, koszty ab-

sencji w pracy i świadczeń renty, koszty inwalidyza-

cji, wreszcie – wymiar etyczny!

Pacjenci z ciężką postacią astmy alergicznej or-

ganizują się, jednoczą się i stale walczą – od 2008 r.

stowarzyszeni w Organizacji Pacjentów i Osób

skać Oddech”.

Dramat ich okrutnego losu potęgu-

je fakt, że poza chorobą muszą walczyć z bezduszną

machiną urzędniczej biurokracji.

Albowiem aktu-

alnie, po przyjęciu ustawy refundacyjnej, to nie

ciężkość choroby, ani aktualna, najlepsza wiedza

medyczna, ani też dające przełom w terapii inno-

wacyjne leki decydują o tym, czy pacjent może prze-

żyć, lecz... urzędnik!

Pytania:

1.

Dlaczego Pan Minister nie wprowadził dotąd

terapii biologicznej do procedury ﬁnansowanejprze

NFZ dla najciężej chorych z tą postacią astmy aler-

gicznej, skoro wszystkie argumenty merytoryczne,

258

rekomendacje komitetów, agencji oceny, koszty eko-

nomiczne, wreszcie poprawa jakości życia oraz kwe-

stia samego przeżycia tych pacjentów wręcz nakazu-

ją ten rodzaj terapii?

2.

Kiedy, wobec powyższego, wprowadzi Pan Mi-

nister ten rodzaj terapii do procedur ﬁnansowanych

z NFZ?

Z poważaniem

Poseł Czesław Hoc

(nr 4877)

do ministra transportu,

w sprawie dramatycznych konsekwencji

dla armatorów jachtów komercyjnych,

wejścia w życie ustawy

o bezpieczeństwie morskim

Uzasadnienie: Stowarzyszenie Armatorów Jach-

tów Komercyjno-Sportowych (SAJKS) z siedzibą

w Kołobrzegu przedstawiło w moim biurze poselskim

bardzo niepokojące informacje dotyczące przyjętej

ustawy o bezpieczeństwie morskim.

Konstatując ideę ustawy oraz troskę i chęć mini-

sterstwa w aspekcie dostosowania prawa polskiego

i zgodności z wymogami dla wyposażenia morskiego

oraz konieczności uporządkowania niektórych regu-

lacji w dziedzinie bezpieczeństwa morskiego, równo-

legle stowarzyszenie przedstawiło poważne zagroże-

nia tej ustawy, które mogą doprowadzić do drama-

tycznych dla nich konsekwencji.

W tej ocenie niepokojące i będące pewnym niepo-

rozumieniem są dwa zapisy w ustawie z dn. 18 sierp-

mienne ujemne skutki dla armatorów jachtów ko-

mercyjno-sportowych, a mianowicie: deﬁnicjajachtu

komercyjnego „jako statku przeznaczonego do celów

sportowych lub rekreacyjnych, używanego do prze-

dzenia działalności (...)” oraz powtórzenie w ustawie

prawidła 2 rozdziału I ratyﬁkowanej przez Polskę

międzynarodowej konwencji SOLAS w art. 5 pkt 4

ustawy z dn. 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie

morskim określającej „statek pasażerski jako każdy

statek przeznaczony do przewozu więcej niż 12 pasa-

żerów”.

Natomiast sama koncepcja wprowadzenia dodat-

kowej kategorii jednostek morskich zarejestrowa-

nych w grupie statków pasażerskich w żegludze kra-

jowej, w której będą jednostki wędkarskie spełniają-

ce wszystkie normy stosowane w UE, jest drogą

słuszną, ale powinna to być droga ewolucyjna, dłu-

gofalowa.

Wyznaczony termin dostosowania owych przepi-

sów 18 miesięcy w praktyce spowoduje całkowitą za-

paść działalności armatorów jednostek wędkarskich.

Masowy stan upadłości nie tylko będzie dramatem

dla tych armatorów i ich rodzin, ale automatycznie

uaktywni fatalny efekt domina w sektorze sieci usłu-

gowo-hotelowej oraz bardzo osłabi efekt promocyjny

naszego miasta Kołobrzegu, zmniejszy dochody dla

PRS od przeglądów jednostek wędkarskich.

Także

nastąpi wyraźne uszczuplenie dochodów urzędów

morskich za różnego rodzaju szkolenia, audyty, od-

biory, nowe uprawnienia.

Szanowny Panie Ministrze!

Jednostki komercyj-

ne wędkarskie przewożą wędkarzy, nurków oraz inne

osoby uprawiające aktywną turystykę morską, a więc

takie, które uprawiają sport.

Nie przewożą natomiast

pasażerów w rozumieniu prawa, tak jak to czynią

promy, jednostki wycieczkowe lub tramwaje wodne.

Zatem wędkarstwo morskie to aktywny wypoczy-

nek, także aktywne hobby, ale nade wszystko ma

charakter sportowy i tak też jest uznawane, albo-

wiem „(...) sportem są wszelkie formy aktywności

ﬁzycznej,któreprzezuczestnictwodoraźnelubzor-

ganizowane wpływają na wypracowanie lub popra-

wianie kondycji ﬁzycznejipsychicznej,rozwójsto-

sunków społecznych lub osiągnięcie wyników spor-

towych na wszystkich poziomach (art. 2 ust.1 ustawy

z dn. 26 czerwca 2010 r. o sporcie).

Ergo, wędkarstwo morskie, jako forma aktywno-

ści ﬁzycznejwędkarzyamatorów,jestsportemupra-

wianym zarówno indywidualnie, jak i przez osoby

zrzeszone, m.in.: w klubach sportowych (np. Sporto-

wym Klubie Wędkarstwa Morskiego „Dorsz” we

Wrocławiu, czy też Sportowym Klubie Wędkarstwa

Morskiego „Pomuchel-Lębork”).

W doktrynie prawa polskiego pasażer to osoba ﬁ-

zyczna przewożona na statku na podstawie zawartej

umowy przewozu osób.

Zatem wędkarz korzystający

z usług czarterującego jacht wędkarski nie jest w ro-

zumieniu prawa pasażerem, albowiem pomiędzy nim

a armatorem jachtu wędkarskiego nie ma stosunku

zobowiązaniowego polegający na przewozie drogą

morską.

Ponadto, zgodnie z Kodeksem morskim, na pod-

stawie tejże umowy przewoźnik zobowiązuje się za

opłatą do przewiezienia drogą morską pasażera od

miejsca A do punktu B (a więc z jednego miejsca do

drugiego).

To przemieszczenie jest istotą przewozu

i to czyni z niego pasażera.

Inaczej jest w przypadku jachtu wędkarskiego.

Przewóz osoby statkiem wędkarskim na określone

łowisko i przywiezienie go z powrotem do portu jest

częścią umowy, która wynika z natury jako jednost-

ki pływającej przeznaczonej do uprawiania żeglugi

morskiej oraz z istoty kutrowego wędkarstwa, które

jako sport uprawiany jest z pokładu jednostki na

morskich wodach, a nie np. z brzegu.

Zatem wędkarz

259

morski nie może być uznany w świetle prawa za pa-

sażera.

Na jachtach wędkarskich, nawet w liczbie więk-

szej niż 12 wędkarzy morskich, te osoby wraz z za-

łogą uczestniczą w rejsie aktywnie, w odróżnieniu od

pasażerów, którzy mogą nic nie robić i mają zapew-

nioną obsługę.

Dlatego też jednostki wędkarskie

przystosowane są do aktywności typowo wędkar-

skiej, opartej na sportowoamatorskim połowie ryb na

wędkę w odróżnieniu od statków pasażerskich, na

których jest gwarantowane udźwignięcie całości ak-

tywności życiowej człowieka w czasie rejsu.

Szczególnie należy też podkreślić, że jachty ko-

mercyjne wypełniają wszelkie przepisy – zarówno

powszechnie obowiązujące, jak też respektujące wy-

mogi Międzynarodowej Konwencji o Bezpieczeństwie

Życia na Morzu (SOLAS) oraz wytyczne urzędów

morskich w tym zakresie.

W konkluzji, powtórzenie w ustawie prawidła

określającej statek pasażerski jako każdy statek

a także określenie w tej ustawie jednostek, które słu-

żą do wędkarstwa morskiego, deﬁniującejjachtko-

mercyjny jako statek przeznaczony do celów sporto-

wych lub rekreacyjnych, używany do przewozu nie

łalności, nie może mieć zastosowania do jednostek

wędkarskich.

Stąd bardzo istotne pytania:

1.

Czy w związku z powyższym Ministerstwo

wyrażając zrozumienie dla dramatycznych konse-

kwencji armatorów jednostek wędkarskich i ich ro-

dzin oraz sektora usługowo-hotelowego, tym bardziej

w okresie kryzysu, a także korzystając z nowoczesne-

go funkcjonalnego tłumaczenia prawa, wyłączy jed-

nostki wędkarskie spod kategorii statków pasażer-

skich i dopuści więcej niż 12 wędkarzy morskich?

2.

Czy wobec powyższego, w sytuacji dramatycz-

nych konsekwencji dla armatorów, wprowadzi 10-let-

ni okres przejściowy, umożliwiając do końca okresu

przejściowego przewożenie osób uprawiających ak-

tywną turystykę morską na dotychczasowych zasa-

dach?

Z poważaniem

Poseł Czesław Hoc

(nr 4878)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie podniesienia wartości

granicznej kwoty, od której kradzież jest

kwaliﬁkowana jako przestępstwo,

Szanowny Panie Ministrze!

Dziś prawo stanowi

że tzw. drobna kradzież, w której wartość zrabowa-

nego przedmiotu nie przekracza 250 zł, to wykrocze-

nie, a nie przestępstwo, zatem jej wykryciem i docho-

dzeniem zajmuje się tylko Policja, bez udziału proku-

ratury.

Prokurator generalny oraz komendant głów-

ny Policji wnioskowali o podniesienie tej kwoty do

1000 zł ze względu na wysokie koszty dochodzenia

w sprawach drobnych kradzieży, które często prze-

kraczają wartość skradzionego mienia.

Zapowiadane

zmiany będą miały negatywne konsekwencje, gdyż

z jednej strony utrudnione będzie odzyskanie mienia

o wartości do 1000 zł, a z drugiej będzie stanowić

zachętę dla złodziei do kradzieży mienia o większej

niż dotychczas wartości.

Jedynym „pozytywnym”

efektem zmian byłby statystyczny spadek prze-

stępstw dotyczących kradzieży, ale de facto kradzie-

ży będzie więcej, a jedynie zmieniona zostanie w przy-

padku tych, których wartość nie przekroczy kwoty

1000 zł, kwaliﬁkacjaczynuzprzestępstwanawykro-

czenie.

Prawo powinno stać po stronie potencjalnego

poszkodowanego, a nie potencjalnego złodzieja, sta-

nowczo zatem sprzeciwiam się podniesieniu wysoko-

ści kwoty wartości mienia, którego kradzież będzie

stanowić wykroczenie, a nie przestępstwo.

Uważam

wręcz, że wszystkie kradzieże powinny być kwaliﬁ-

kowane jako przestępstwo.

W związku z powyższym, proszę o odpowiedzi na

następujące pytania:

kradzież jest przestępstwem, a nie wykroczeniem,

z 250 do 1000 zł i jaką decyzję w tej sprawie zamierza

Pan Minister podjąć?

tywnych skutków ewentualnego podwyższenia ww.

kwoty?

3.

Jakie działania zamierza podjąć Ministerstwo

którzy dopuścili się kradzieży bez względu na jej

wartość?

4.

Czy Pan Minister rozważy doprowadzenie do

sytuacji, w której każda kradzież będzie kwaliﬁko-

wana jako przestępstwo?

Z poważaniem

Poseł Marek Matuszewski

260

Interpelacja

(nr 4879)

na aktywizację zawodową osób bezrobotnych

Szanowny Panie Ministrze!

Jak podają media,

powołując się m.in. na wypowiedzi dyrektorów po-

wiatowych urzędów pracy, w roku bieżącym rząd po

raz kolejny zmniejszył wysokość środków budżeto-

wych przeznaczonych na aktywizację zawodową

osób pozostających bez pracy.

Przyjmuje się, iż fun-

dusze tegoroczne są ponad dwukrotnie niższe niż

w 2010 r. i wynoszą około 3,5 mld zł w sytuacji, gdy

na koncie Funduszu Pracy zgromadzono około

6 mld zł.

Niepokojący tak osoby bezrobotne, jak

i wielu znawców zajmujących się oceną stanu naszej

gospodarki ww. fakt nie dziwi, ponieważ od czasu

objęcia rządów przez koalicję PO–PSL wielkości

funduszy zadysponowanych na aktywne formy prze-

ciwdziałania bezrobociu z roku na rok systematycz-

nie spadają.

Bezrobotni i urzędnicy PUP pamiętają

np., że w roku ubiegłym omawianych środków było

mniej o ok. 75%.

W dobie kryzysu gospodarczego i zmniejszenia

koniunktury gospodarczej tego rodzaju działania na-

leży uznać za skrajnie negatywne, podobnie jak inne

ostatnie decyzje rządowe: zwiększenie wysokości

składki ZUS po stronie pracodawcy, podwyższenie

stawki VAT.

Te oraz innego rodzaju obciążenia po-

datkowe i ﬁskalnenakładanenatzw.zwykłychoby-

wateli, jak i przedsiębiorców trzeba traktować jako

działania szkodzące rozwojowi gospodarczemu oraz

w znacznym stopniu przyczyniające się do pojawiania

się kolejnych problemów społecznych.

Jednym z nich jest z pewnością bezrobocie, które

– jak wskazują dane statystyczne – systematycznie

rośnie.

Niedawne publiczne podniesienie nierzetel-

ności wykazanego przez GUS poziomu bezrobocia

w naszym kraju w porównaniu z wynikami spisu po-

wszechnego (różnica ponad 2%) to dowód na coraz

większe problemy naszego kraju na rynku pracy,

a także ukrywanie tego faktu przez rząd RP.

Z pewnością przyczyny bezrobocia są różnorodne.

Wydaje się jednak, iż zasadniczy wpływ na jego wiel-

kość może mieć również wysokość funduszy na prze-

ciwdziałanie temu negatywnemu zjawisku społecz-

nemu.

W związku z tym urzędy pracy, mając zdecy-

dowanie mniejsze środki ﬁnansowe,musząograni-

czyć liczbę realizowanych zadań: organizację staży,

szkoleń, czy kierowanie dotacji dla bezrobotnych za-

kładających swoje ﬁrmy itp.

Niepokojące jest rów-

nież, iż w coraz większym stopniu bezrobocie dotyczy

osób młodych, w wieku 18–34 lata (przyjmuje się, iż

stanowią one około 60% wszystkich osób bezrobot-

nych).

Jak zauważają eksperci, jeżeli rząd nie jest

w stanie skutecznie wykorzystać środków z Fundu-

szu Pracy na walkę z bezrobociem, powinien obniżyć

wysokość składki na ten cel po stronie pracodawcy.

począwszy od 2009 r., spada wielkość funduszy na

aktywne formy przeciwdziałania negatywnym skut-

kom bezrobocia?

2.

Jakie dokładnie środki ﬁnansowezFunduszu

Pracy zostały przeznaczone w bieżącym roku na ak-

w tym w woj. lubelskim?

3.

Proszę o podanie konkretnych działań, jakie

podejmuje ministerstwo w celu przeciwdziałania

bezrobociu wśród osób młodych (18–34 lata) oraz

pośród osób powyżej 50. roku życia, oraz niepełno-

sprawnych.

4.

Proszę o przekazanie informacji o wysokości

środków ﬁnansowych ulokowanych w Funduszu

Pracy.

5 Czy zamierza Pan Minister wystąpić z inicjaty-

wą ustawodawczą mającą na celu zmniejszenie wy-

sokości składki na Fundusz Pracy, jaką comiesięcz-

nie wnoszą do niego pracodawcy?

6.

Czy istnieje szansa na radykalne zwiększenie

środków dla PUP z przeznaczeniem na przeciwdzia-

łanie bezrobociu i aktywizację na rynku pracy?

Je-

żeli tak, to o jakie kwoty i w jakim okresie czasu?

Z poważaniem

Poseł Sławomir Zawiślak

Warszawa, dnia 10 maja 2012 r.

(nr 4880)

do ministra ﬁnansów

w sprawie składki

do Międzynarodowego Funduszu Walutowego

Szanowny Panie Ministrze!

Kryzys uderza z dużą

siłą w coraz to nowe państwa europejskie.

Tym ra-

zem nie są to już tylko kraje południowe, ale także,

jak wynika z doniesień medialnych, Holandia, której

do tej pory nie wymieniano w gronie krajów szcze-

gólnie zagrożonych.

Pod wpływem kryzysu ustąpił

właśnie rząd holenderski.

Tego rodzaju informacje medialne zawsze budzą

niepokój i każą zapytać, czy rzeczywiście Polska jest

bezpieczna i czy rzeczywiście jest tak, jak zapewnia

Pan Minister, że nasze ﬁnanseigospodarkamająsię

dobrze.

Tego rodzaju informacje każą jednak posta-

wić jeszcze jedno pytanie: Czy składka antykryzyso-

wa do Międzynarodowego Funduszu Walutowego, do

jakiej zobowiązała się także Polska, ma jakiekolwiek

znaczenie praktyczne w przypadku uderzenia kryzysu?

261

Pytanie to jest tym ważniejsze, że wielu obywateli

naszego państwa wątpi, czy jest nas stać na taką po-

moc w gruncie rzeczy dziś dla krajów znacznie od nas

bogatszych.

Według wcześniej podawanych informacji Polska

zobowiązała się do składki w wysokości ponad 6 mld zł.

To bardzo wiele pieniędzy, które można by zagospo-

darować na poprawę infrastruktury drogowej w re-

gionach opuszczonych i zapomnianych przez rządzą-

cych, jakimi są tereny wschodniej Polski.

To pienią-

dze, które można by wykorzystać na walkę z bezro-

bociem – wiadomo dziś, że środki, którymi dysponują

powiatowe urzędy pracy, są znacznie mniejsze od tych,

którymi dysponowały one jeszcze w ubiegłym roku.

Te

pieniądze można by w końcu przeznaczyć na doradz-

two rolnicze, tak bardzo dziś niedoﬁnansowane,atak

bardzo potrzebne polskim rolnikom.

Zasadność odprowadzenia składki do MFW pod-

dawana jest w wątpliwość także z innego jeszcze po-

wodu.

Oto wybory we Francji i w Grecji pokazały, że

narody południa Europy postawiły na te obozy poli-

tyczne, które negują politykę radykalnych oszczędno-

ści.

W tej sytuacji trudno się dziwić do prawdy wielu

naszym rodakom, zdaniem których nasza składka

antykryzysowa do MFW jest bezzasadna.

Mając na uwadze powyższe, uprzejmie proszę

1.

Jaka jest ostatecznie wysokość naszej składki

do Międzynarodowego Funduszu Walutowego, z prze-

znaczeniem na walkę z kryzysem?

2.

Czy składka ta została już przekazana do

MFW w całości?

3.

Na co konkretnie może liczyć nasze państwo

ze strony MFW w sytuacji, gdy fala kryzysu z dużą

siłą uderzyłaby także w nas?

Z poważaniem

Poseł Sławomir Zawiślak

Warszawa, dnia 11 maja 2012 r.

(nr 4881)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie wykluczania wiejskich szkół

z cyfryzacji

Szanowna Pani Minister!

Program „Cyfrowa

szkoła” jest promowany jako wielka szansa i nowo-

czesne rozwiązanie dla placówek dydaktycznych.

Szkoła XXI w. wydaje się być taką, która korzysta ze

współczesnych nowinek technologicznych.

Dzięki

nim zdobywanie wiedzy jest dla uczniów bardziej

atrakcyjne, a metody nauczania podążają za duchem

czasu i wykorzystują aktualne możliwości.

Niestety, rządowy program, który na zakup no-

woczesnych pomocy dydaktycznych (takich jak: ta-

blice interaktywne, laptopy, projektory multimedial-

ne) wydał 44 mln zł, jest dyskryminujący.

Problem

dotyczy wiejskich szkół, których szansę na wzięcie

udziału w projekcie są mocno ograniczone.

Aby otrzy-

mać dotacje, placówki dydaktyczne muszą mieć stały

2 Mb na sekundę.

Takiego warunku nie może spełnić

wiele szkół z mniejszych miejscowości, i to nie z wła-

snej winy.

Wymagane parametry mogą spełnić wy-

łącznie szkoły korzystające z szerokopasmowego In-

ternetu, dostarczanego przez światłowody bądź plat-

formę cyfrową.

Dostęp do niego ma jedynie 58% wsi

(według raportu „Społeczeństwo informacyjne w licz-

bach” Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji).

Ta-

kie nierówne traktowanie pogłębia jeszcze przepaść

między miastem i wsią.

Szkoły w mniejszych miej-

scowościach dysponują często uboższą ofertą eduka-

cyjną i pomocami naukowymi.

Co gorsza, dochodzi

także do ich likwidacji.

Teraz mają ograniczone szan-

sę na wykorzystanie pomocy z programu „Cyfrowa

szkoła”.

Nie można na to pozwolić.

1.

Jak ministerstwo planuje pomóc wiejskim

szkołom w równym dostępie do projektu „Cyfrowa

szkoła”?

2.

Dlaczego nie przewidziano wcześniej negatyw-

nych konsekwencji ograniczeń związanych z progra-

mem?

3.

Czy ministerstwo ma zamiar dokonać jakichś

zmian w programie „Cyfrowa szkoła”?

Poseł Waldemar Andzel

Warszawa, dnia 11 maja 2012 r.

(nr 4882)

do ministra transportu,

określonym grupom społecznym prawo do korzysta-

nia z ulgowych przejazdów, wskazał konkretnie, kto

wo do tych ulg respektować.

Niestety, zdaniem pre-

zesa Zarządu Koła Powiatowego Polskiego Związku

Niewidomych w Olkuszu, prywatni przewoźnicy, któ-

rzy świadczą usługi w transporcie zbiorowym, nie

262

uznają całkowicie prawa do ulgi, bądź uznają je

informacji na temat praw i obowiązków pasażerów,

jak też informacji o cenach biletów ulgowych.

Od pracowników małych ﬁrm transportowych

można usłyszeć, że proceder nieuwzględniania ulg

wynika z tego, że w środkach transportu zastosowa-

no tanie modele kas ﬁskalnych,którenieobsługują

wszystkich rodzajów (wysokości) ulg.

1.

Czy ministerstwo monitoruje przestrzeganie

przez przewoźników prawa do ulgowych przejazdów

i zna skalę zjawiska nieuznawania prawa do ulg?

2.

Czy ministerstwo zamierza podjąć działania

legislacyjne w przedmiocie stosowania sankcji wobec

ulgi osób niepełnosprawnych?

3.

Czy dopuszczalne jest montowanie w środkach

transportu przez przewoźników świadczących usługi

w transporcie zbiorowym kas ﬁskalnych nieodpo-

wiednich ze względu na potrzebę rozliczania biletów

o różnej wysokości ulgi?

Z poważaniem

Poseł Krystyna Poślednia

Września, dnia 26 kwietnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 4883)

do ministra spraw zagranicznych

12 czerwca 2011 r. odbył się tzw. okrągły stół pol-

sko-niemiecki, podczas trwania którego rządy Polski

i Niemiec podjęły zobowiązania dotyczące wspierania

Polaków w Niemczech.

Przedstawiciele Polski i Nie-

miec podpisali wówczas wspólne oświadczenie, w któ-

rym rząd niemiecki zobowiązał się m.in. do utworze-

nia w Berlinie biura organizacji polskich, ułatwień

w dostępie do mediów oraz stworzenia większych

możliwości nauki języka polskiego.

Niestety, jak wy-

nika z oświadczeń przedstawicieli Polaków zamiesz-

kałych w Niemczech, postanowienia te nie są reali-

zowane.

Jak podkreśla Konwent Organizacji Polskich

w Niemczech, który obradował w dniach 5-6 maja br.

w Akwizgranie, pomimo upływu roku czasu od za-

kończenia okrągłego stołu w sytuacji Polaków nie-

wiele się zmieniło.

Biorąc powyższe informacje pod uwagę, uprzejmie

mieckiego porozumienia z 12 czerwca 2012 r.?

2.

Jakie działania podjął Pan dotychczas oraz ja-

kie zamierza podjąć w celu unormowania sytuacji

Polaków zamieszkałych w Niemczech?

Z poważaniem

Poseł Wojciech Szarama

Bytom, dnia 7 maja 2012 r.

Interpelacja

(nr 4884)

do ministra transportu,

o drogach publicznych

W związku z wykonywaniem obowiązków posel-

skich zwracają się do mnie przedstawiciele samorzą-

du terytorialnego w sprawach dotyczących przepisów

nych dotyczących odprowadzania wody i ścieków do

rowów przydrożnych lub na jezdnię drogi (Dz. U.

wymienionej ustawy zawarty jest zakaz dokonywa-

nia w pasie drogowym czynności, które mogłyby po-

wodować niszczenie lub uszkodzenia drogi i jej urzą-

odprowadzania wody i ścieków z urządzeń meliora-

cyjnych, gospodarskich lub zakładowych do rowów

Powyższe artykuły ustawy zakazują jakichkol-

wiek czynności związanych z odprowadzaniem wody

i ścieków z gospodarstw przydrożnych.

Jednak w sy-

tuacji, gdy budynki mieszkalne i gospodarstwa za-

grożone są podtopieniem, ich właściciele zmuszeni są

do podjęcia radykalnych działań w celu zapobiegnię-

cia nieprzewidzianym skutkom.

Zakaz odprowadzania wody do rowów przydroż-

nych powoduje zalewanie pól, podtapianie budynków

mieszkalnych i gospodarczych oraz działek siedlisko-

wych.

Taka sytuacja ma miejsce szczególnie w okre-

sach wiosennych, jesiennych lub podczas dużych opa-

dów deszczu.

W związku z tym konieczne jest odpro-

wadzenie nadmiaru wody do rowów przydrożnych,

miast woda z korony drogi, która spływa do rowów

przydrożnych, jest odprowadzana do rowów przebie-

gających po prywatnych działkach, co stanowi pro-

blem dla ich właścicieli.

1.

Czy do Ministerstwa Transportu, Budownictwa

i Gospodarki Wodnej napływały wcześniej sygnały

dotyczące przedstawionego problemu?

263

publicznych?

3.

Jak właściciele przydrożnych nieruchomości

mogą chronić swoją własność przed podtopieniem, jed-

nocześnie nie łamiąc przepisów powyższej ustawy?

Oczekując odpowiedzi Pana Ministra, pozostaję

Rzeszów, dnia 7 maja 2012 r.

Interpelacja

(nr 4885)

do ministra edukacji narodowej

przez gminy w zakresie zapewnienia

przedszkolnej dla dzieci w wieku 3–6 lat jest obowiąz-

kiem każdej gminy i należy do jej zadań własnych.

Zatem organy gminy mają obowiązek zapewnienia

bezpłatnego nauczania i wychowania zgodnie z ist-

niejącą podstawą programową dla dzieci w wieku 5

i 6 lat, których rodzice nie podjęli decyzji o posłaniu

ich do szkół.

Z racji, iż zakładanie przedszkoli należy do zadań

własnych gminy, tym samym samorządy zmuszone

są ﬁnansowaćtezadaniawewłasnymzakresie.

No-

welizacja przepisów ustawy uprawniła samorządy do

pobierania opłat za przedszkola ponad podstawę pro-

gramową, która wynosi 5 godzin dziennie.

Tym sa-

mym wprowadzone zmiany w pewnym sensie rozwią-

zały problem ﬁnansowania edukacji przedszkolnej

i w jakimś zakresie odciążyły samorządy.

Jednakże

nadal istnieje i narasta problem ilości miejsc w tych

placówkach.

W zasadzie obecnie w każdej gminie

w placówkach otrzymuje tylko znikoma liczba chęt-

nych.

Liczba składanych podań niekiedy dwukrotnie

przekracza liczbę przewidzianych miejsc dla dzieci,

szczególnie 3- i 4-letnich.

Jest rzeczą oczywistą i nie budzi już dzisiaj wąt-

pliwości znaczenie edukacji przedszkolnej dla rozwo-

ju intelektualnego dziecka w pierwszych latach życia.

Szerszy dostęp do przedszkoli dla dzieci związany

jest również z wyrównywaniem szans rozwoju w za-

kresie edukacji i ma ogromne znaczenie dla kształ-

towania młodego człowieka.

Jak już wyżej wspo-

mniano zapewnienie edukacji przedszkolnej w zasa-

dzie całkowicie obciąża jednostki samorządu teryto-

rialnego, gdyż to one ponoszą wszelkie koszty i pro-

blemy z tym związane.

To władze samorządów zmu-

szone są zazwyczaj odpierać niejednokrotnie uzasad-

nione skargi rodziców, których dzieci nie mogą zostać

objęte edukacją przedszkolną.

rozwiązanie zaistniałego problemu powinno nastąpić

przez doﬁnansowaniesamorządówiprzekazanieim

na ten cel dotacji.

W pierwszej kolejności należałoby

rozważyć również możliwość doﬁnansowaniawpo-

łowie przez budżet państwa edukacji przedszkolnej

dla dzieci 4- i 5-letnich.

cji Narodowej zamierza wprowadzić zmiany w usta-

wie o systemie oświaty w celu rozwiązania problemu

dostępności do edukacji przedszkolnej?

2.

Czy przewidywane zmiany dotyczyć będą moż-

liwości doﬁnansowaniasamorządów,atymsamym

i przedszkoli?

3.

Czy Ministerstwo Edukacji Narodowej przewi-

duje możliwość doﬁnansowaniawpołowiezbudżetu

państwa kosztów obowiązkowej edukacji dzieci 4-

i 5-letnich?

Z poważaniem

Poseł Jan Bury

Rzeszów, dnia 14 maja 2012 r.

Interpelacja

(nr 4886)

do ministra obrony narodowej

Ministra w kwestii rozformowania dowództwa 1.

War-

szawskiej Dywizji Zmechanizowanej oraz innych jed-

nostek wojskowych w garnizonie Legionowo.

Stan faktyczny: zgodnie z decyzją ministra obro-

ny narodowej nr Z-6/Org/P-1 z dnia 15 lutego 2011 r.

wództwa 1.

Warszawskiej Dywizji Zmechanizowanej

i 1.

Legionowskiego Batalionu Dowodzenia, a 1.

Le-

gionowski Batalion Zaopatrzenia po zmianie etatu

w dniu 10 czerwca 2011 r. włączono do składu 2.

Re-

gionalnej Bazy Logistycznej.

Następnie zgodnie z decyzją ministra obrony na-

rodowej nr PF-103/Org/SSg/ZOiU/P-1 z dnia 21 grud-

nia 2011 r. przystąpiono do realizacji przedsięwzięć

umożliwiających rozformowanie do 31 grudnia 2012 r.

1.

Legionowskiego Batalionu Zaopatrzenia.

264

1.

Jakie są plany zagospodarowania obiektów

i terenów w kompleksach K-101 oraz K-8602 (m.in.

budynku po dowództwie 1. WDZ, nowo wyremonto-

wanej stołówki czy kontenerowej stacji paliw) po zli-

kwidowanych jednostkach i jakie są koszty utrzyma-

nia i ochrony tych kompleksów?

2.

Ilu żołnierzy zawodowych ze likwidowanych

jednostek nie otrzymało propozycji nowych stano-

wisk służbowych?

3.

Czy wybudowany przez Wojskową Agencję

Mieszkaniową TBS (kilkaset kwater służbowych

przy ul. Piaskowej) będzie nadal funkcjonował?

4.

Jakie zadania realizuje i kogo zabezpiecza re-

jon obsługi abonentów, podległy RWT Olsztyn, któ-

ry pozostał w budynku po rozformowanym dowódz-

twie 1. WDZ?

5.

Co się stanie z zajmującą budynek w północnej

części kompleksu K-8602 jednostką organizacyjną

Służby Kontrwywiadu Wojskowego?

Z poważaniem

Poseł Artur Dębski

Warszawa, dnia 15 maja 2012 r.

(nr 4887)

do ministra ﬁnansów

niezgodnej z przepisami dyrektywy

Trybunału Sprawiedliwości

Unii Europejskiej

złożyłem do Pana interpelacje poselską nr 2662

w sprawie interpretacji podatkowej naruszającej za-

sadę powszechności i neutralności opodatkowania

tem było wskazanie nieprawidłowości wydanej w dniu

9 maja 2011 r. przez dyrektora Izby Skarbowej

w Warszawie interpretacji indywidualnej prawa po-

datkowego (sygn.

IPPP1-443-237/11-2/PR).

Interpre-

tacja ta dotyczyła przyznania Poczcie Polskiej SA, na

towarów i usług, prawa do korzystania ze zwolnienia

z podatku VAT określonego w tym przepisie dla

świadczonej przez tego operatora usługi pocztowej

przesyłka aglomeracja.

W odpowiedzi na powyższą interpelację z dnia

2 kwietnia 2012 r.

(PT1/0602/16/149/NWQ/2012/BMI9-

-3839) stwierdził Pan m.in., że wstępna analiza

przedmiotowej interpretacji wskazuje, iż jest ona

się Pan w ogóle do przywołanej w tej interpelacji wy-

kładni Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej

w sprawie C-357/07 TNT Post UK), dotyczącej zakre-

su zwolnienia z podatku VAT od usług pocztowych

112/WE, którego implementację do krajowego po-

rządku prawnego stanowi przywołany powyżej prze-

Tymczasem ze wskazanego wyroku Trybunału

Sprawiedliwości UE jednoznacznie wynika, że usłu-

gi pocztowe:

a) które nie są świadczone w interesie publicz-

nym,

b) których warunki świadczenia są negocjowane

indywidualnie (tak jak w przypadku usługi przesyłka

aglomeracja),

nie mogą korzystać ze zwolnienia z podatku

VAT.

W ustawie Prawo pocztowe usługi pocztowe

świadczone w interesie publicznym zostały zdeﬁnio-

wane jako powszechne usługi pocztowe.

Zgodnie z tą

deﬁnicją powszechna usługa pocztowa, tj. usługa

pocztowa świadczona w interesie publicznym, powin-

na mieć charakter powszechny, a więc być świadczo-

na na terenie całego kraju i dostępna dla ogółu spo-

łeczeństwa.

Tymczasem z wniosku Poczty Polskiej SA o wy-

danie przedmiotowej interpretacji jednoznacznie wy-

nika, że usługa przesyłka aglomeracja nie ma cha-

rakteru powszechnego, przede wszystkim dlatego, że

jest świadczona jedynie na „terenach miast powiato-

wych i miast powyżej 20 tys. mieszkańców, których

wykaz jest udostępniany nadawcy” oraz jest dostęp-

na jedynie dla podmiotów, które spełnią (określone

w zawartej z nią pisemnej umowie) specjalne wyma-

gania ilościowe oraz jakościowe.

Z przedstawionego przez Pocztę Polską SA opisu

przedmiotowej usługi wynika więc, że nie jest ona

świadczona w interesie publicznym (nie jest dostępna

dla ogółu społeczeństwa), lecz stanowi specjalnie

sproﬁlowaną ofertę usługi pocztowej, dedykowaną

dla klientów biznesowych nadających znaczną ilość

korespondencji (tzw. masowych nadawców poczto-

wych), takich jak np. banki, ﬁrmytelekomunikacyj-

ne, energetyczne.

Powyższe cechy przedmiotowej usługi powodują,

że w świetle ww. orzecznictwa Trybunału usługa ta

nie może być objęta przedmiotowym zwolnieniem

z podatku VAT.

W odpowiedzi na ww. interpelację sam Pan Mini-

ster potwierdza, że obecny zakres zwolnienia z opo-

datkowania podatkiem VAT usług pocztowych okre-

stał się podstawą wydania przedmiotowej interpre-

tacji) jest niezgody z prawem Unii Europejskiej,

w szczególności z ww. orzecznictwem Trybunału

Sprawiedliwości UE.

Z otrzymanej od Pana odpowiedzi oraz z doniesień

prasowych wynika też, że w Ministerstwie Finansów

trwają obecnie prace legislacyjne nad zmianą zwol-

nienia z VAT usług pocztowych określonego w usta-

265

wie i zawężeniu jego zakresu tylko i wyłącznie do

powszechnych usług pocztowych.

W dniu 20 kwietnia br. w „Dzienniku Gazeta

Prawna” ukazał się artykuł pt. „Reforma VAT: Mi-

nister ﬁnansówsięgadonaszychkieszeni”,wktórym

znalazła się informacja, iż Ministerstwo Finansów

szacuje, iż wpływy budżetowe z opodatkowania VAT

stawką 23-procentową świadczonych przez Pocztę

Polską tzw. niepowszechnych usług pocztowych wy-

niosą tylko 11 mln zł.

Powyższe oznacza, że mini-

sterstwo zakłada, że podlegający temu opodatkowa-

niu przychód Poczty Polskiej z tytułu świadczenia

niepowszechnych usług pocztowych wyniesie w 2013 r.

ok. 46 mln zł.

Tymczasem ze sprawozdania ﬁnan-

sowego Poczty Polskiej za 2010 r. wynika, że spółka

ta osiągnęła przychód z tytułu świadczenia umow-

nych (tj. niepowszechnych) usług pocztowych i usług

do nich komplementarnych w łącznej wysokości po-

nad 660 mln zł.

dalej podtrzymuje stanowisko, że usługa przesyłka

aglomeracja jest usługą świadczoną w interesie pu-

blicznym w rozumieniu przywołanego orzecznictwa

Trybunału Sprawiedliwości UE i w związku z tym

może być zwolniona z opodatkowania podatkiem

VAT?

2.

Z jakich względów minister ﬁnansówniechce

zmienić przedmiotowej interpretacji indywidualnej

wydanej dla Poczty Polskiej SA, skoro jednocześnie

przyznaje, iż zakres zwolnienia z VAT określony

i usług jest niezgodny z prawem unijnym, w szczegól-

ności z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości

UE, oraz czy planuje zmianę tego zakresu?

3.

Czy w związku z faktem, iż usługa przesyłka

aglomeracja nie jest powszechną usługą pocztową,

minister ﬁnansówzamierzazmienićprzedmiotową

interpretację indywidualną wydaną dla Poczty Pol-

skiej SA?

Jeżeli tak, to kiedy?

4.

Czy inne (poza usługą przesyłka aglomeracja)

tzw. niepowszechne usługi pocztowe świadczone

przez Pocztę Polską SA powinny podlegać opodatko-

waniu podatkiem VAT?

5.

Dlaczego minister ﬁnansówdopieroterazpod-

jął prace legislacyjne zmierzające do zmiany zakresu

zwolnienia z podatku VAT usług pocztowych, skoro

przedmiotowy wyrok Trybunału Sprawiedliwości

UE został wydany ponad 3 lata temu?

6.

Na jakiej podstawie minister ﬁnansówoszaco-

wał, że wpływy budżetowe z opodatkowania podat-

kiem VAT świadczonych przez Pocztę Polską tzw.

niepowszechnych usług pocztowych wyniosą w 2013 r.

tylko 11 mln zł?

Z poważaniem

Poseł Jerzy Polaczek

(nr 4888)

do ministra transportu,

Beskidzkiej Drogi Integracyjnej

Szanowny Panie Ministrze!

Rada Miejska w An-

drychowie w rezolucji przyjętej w dniu 29 marca 2012 r.

apeluje o przyśpieszenie prac nad budową Beskidzkiej

Drogi Integracyjnej od węzła Suchy Potok w Bielsku

Białej do węzła Głogoczów planowanej i projektowa-

tostrad Oddział w Krakowie.

Ogromne trudności

komunikacyjne są bowiem główną przyczyną ogra-

niczającą szanse napływu inwestorów zewnętrznych

na teren miasta i gminy Andrychów, co hamuje roz-

wój społeczno-gospodarczy regionu.

Ruch na drogach

systematycznie wzrasta z roku na rok.

Największy

wzrost, bo aż o 49%, zanotowano dla samochodów

ciężarowych z przyczepami, które mają decydujący

wpływ na warunki ruchu drogowego, bezpieczeństwa

i zanieczyszczenie środowiska.

Średnioroczny dobo-

wy ruch pojazdów w centrum Andrychowa w 2000 r.

wyniósł 14 240 pojazdów.

W roku 2010 dobowy ruch

pojazdów zwiększył się do 19 500 pojazdów na dobę,

a prognozowany dobowy ruch w roku 2019 będzie

wynosił 26 000 pojazdów na dobę.

Dane te wyraźnie

wskazują, że brak alternatywnej drogi w praktyce

zupełnie uniemożliwi przejazd obecną drogą krajową

K52 przez Andrychów i ościenne gminy.

Sytuacja na

drodze K52 jest dramatyczna – z roku na rok zwięk-

sza się liczba wypadków śmiertelnych i kolizji drogo-

wych.

Wzrasta również poziom zanieczyszczenia po-

wietrza, co jest przyczyną większej zachorowalności

mieszkańców tego rejonu.

Inwestycja ta jest również

jednym z punktów zawartych w strategii rozwoju re-

gionalnego woj. małopolskiego.

Rada Miejska Andrychowa stoi zatem na stano-

wisku, iż planowana Beskidzka Droga Integracyjna

winna być budowana odcinkami – w pierwszej kolej-

ności stanowiącymi objazdy miast leżących przy pla-

nowanej trasie BDI.

W związku z powyższym zapytuję:

Na jakim etapie jest obecnie budowa Beskidzkiej

Drogi Integracyjnej?

Kiedy inwestycja zostanie zrealizowana?

Kiedy inwestycja będzie realizowana w ramach

objazdu gminy Andrychów oraz kiedy zostaną zre-

alizowane objazdy pozostałych gmin leżących na tra-

sie drogi?

Z poważaniem

Poseł Jacek Falfus

Warszawa, dnia 7 maja 2012 r.

266

Interpelacja

(nr 4889)

do ministra spraw wewnętrznych

Ministra w sprawie wymagań, jakim powinna odpo-

wiadać ochrona wartości pieniężnych przechowywa-

nych i transportowanych przez przedsiębiorców i inne

Stan faktyczny: Komenda Główna Policji jako

organ nadzorujący zgodnie z art. 43 ustawy z dnia

ne uzbrojone formacje ochronne (SUFO) stosuje in-

terpretację dotyczącą konwojowania wartości pie-

niężnych w bankowozach typu C, w sposób niezgod-

ny z zapisami rozporządzenia MSWiA z dnia 7 wrze-

wywanych i transportowanych przez przedsiębior-

ców i inne jednostki organizacyjne (Dz. U. Nr 166,

poz. 1128), podważając sens oraz powodując tym sa-

mym bezpośrednią kolizję zapisów wyżej przywoła-

nego aktu wykonawczego, a także nakazując przed-

siębiorcom niemożliwe do realizacji zastosowanie

dodatkowych zabezpieczeń pojazdów konwojowych,

nieujętych we właściwych załącznikach przedmioto-

wego rozporządzenia, określających rodzaje zabez-

pieczeń technicznych.

Interpretacja taka skutkuje bezpodstawnym za-

niżaniem ilości wartości pieniężnych możliwych do

konwojowania za pomocą bankowozów typu C do po-

ziomu transportowania ich za pomocą zwykłego po-

jazdu (standardowego – nieprzystosowanego do ich

przewożenia).

Jednocześnie interpretacja ta podważa treść cer-

tyﬁkatówwydanychprzezjednostkinotyﬁkującena

zakupione pojazdy przez przedsiębiorców, przezna-

czone do konwojowanego transportu wartości pie-

niężnych – bankowozy typu C.

Przedmiotowa interpretacja jest także niezgodna

z zakresem i treścią państwowych norm technicz-

nych ujętych w rozporządzeniu.

Stan taki potwier-

dzają wyrażone w tym zakresie stanowiska eksper-

tów, rzeczoznawców oraz opinie właściwych instytu-

cji czy kancelarii prawnych.

Taka interpretacja jest także nieuzasadniona

i sprzeczna z zasadami swobody działalności gospo-

darczej, zapisanej w ustawie zasadniczej oraz naraża

przedsiębiorcę na ponoszenie nieuzasadnionych kosz-

tów, skutkując tym samym brakiem zaufania do apa-

ratu administracyjnego i funkcjonowania państwa.

Innym, równie istotnym problemem związanym

z przedmiotowym aktem wykonawczym są ewident-

ne błędy i nieścisłości występujące w jego treści.

Ogromne wątpliwości budzić może stosowanie się do

niektórych jego zapisów, chociażby w zakresie prak-

tycznego ich zastosowania.

W rozporządzeniu znaj-

dują się również zapisy niemożliwe do realizacji, tj. do

spełnienia przez przedsiębiorców zajmujących się

przedmiotową działalnością.

W treści rozporządzenia zawarto zapisy wprowa-

dzające „obligum” stosowania norm państwowych

PN-EN 1300 oraz PN-EN 1143-1, niedostępnych do-

tychczas w języku polskim.

Umieszczenie przyjętych,

a nieprzetłumaczonych norm w akcie prawnym wy-

konawczym pozostaje w kolizji z treścią:

— art. 1 pkt 2; art. 3 ust. 2; art. 4 pkt 1 ustawy

tekst jednolity obowiązuje od 24 marca 2009 r.).

1.

Jakie zdarzenia nadzwyczajne, zaistniałe np.

w ciągu 10 ostatnich lat, a dotyczące konwojowania

wartości pieniężnych lub jakie inne powody były

przesłanką do znacznego zaostrzenia kryteriów tech-

nicznych w zakresie bankowozów, a skutkujących

znacznym podniesieniem kosztów konwojowania

wartości pieniężnych?

2.

Kto odpowiada za ewidentne błędy i nieścisłości

zawarte w przedmiotowym rozporządzeniu (MSW

czy RCL)?

3.

Jaki jest powód stosowania przez Komendę

Główną Policji nielogicznych interpretacji przepisów

prawa, skutkujących koniecznością stosowania się

przedsiębiorców do stanu prawnego wbrew zamierze-

niom ustawodawcy i powodujących znaczne zwięk-

szenie kosztów przedmiotowej działalności?

Czy KGP

lobbuje na rzecz jakiegoś producenta pojemników do

transportowania wartości pieniężnych?

4.

Dlaczego Komenda Główna Policji nie bierze

pod uwagę racjonalności ustawodawcy w stosowa-

niu prawa, starając się nałożyć na przedsiębiorcę

nieracjonalne obowiązki, tj. niemożliwy do realiza-

cji montaż w bankowozach typu C systemów sygna-

lizacji włamania i napadu wg PN-EN 50131-1 oraz

konieczność wyposażania bankowozów w urządze-

nia wielokrotnie przekraczające swoim ciężarem

masę bankowozów?

Z poważaniem

Poseł Artur Dębski

Warszawa, dnia 16 maja 2012 r.

267

Interpelacja

(nr 4890)

do ministra spraw wewnętrznych

Ministra w sprawie rozporządzenia z dnia 21 paź-

dziernika 2011 r. w sprawie zasad uzbrojenia specja-

listycznych uzbrojonych formacji ochronnych i wa-

runków przechowywania oraz ewidencjonowania

broni i amunicji.

Stan faktyczny: W związku z wejściem w życie

rozporządzenia z dnia 21 października 2011 r.

jonych formacji ochronnych i warunków przechowy-

z 2011 r.

Nr 245, poz. 1462) zwracam się z wnioskiem

o wszczęcie inicjatywy legislacyjnej celem wydania

nowych, doprecyzowanych i niebudzących wątpliwo-

ści zapisów tego aktu wykonawczego.

Wniosek swój opieram o występujący w treści przed-

miotowego aktu prawnego szereg wad i niekonse-

kwencji, powodujących pojawienie się wielu nieja-

sności i kontrowersji w ocenie i interpretacji jego

zapisów, a także obaw co do zapisów w prostej linii

prowadzących do nadużyć lub zdarzeń nadzwyczaj-

nych (przestępstw) związanych z użyciem broni

i amunicji.

Po przeczytaniu treści rozporządzenia nasuwa się

pytanie zasadnicze: Jakie były powody pojawienia się

w rozporządzeniu znacznie bardziej restrykcyjnych

(kosztochłonnych) warunków przechowywania broni

i amunicji SUFO w porównaniu do poprzedniego roz-

porządzenia regulującego dany obszar?

Jakie zaist-

niały zdarzenia nadzwyczajne, w ciągu np. ostatnich

10 lat, które wpłynęły tak znacząco na wynik anali-

zy zagrożeń, skutkując tak drastyczną zmianą wa-

runków przechowywania broni i amunicji, w tym

stosowanych norm państwowych?

Głównymi problemami obarczonymi wadliwymi

i niejasnymi zapisami rozporządzenia są:

W treści rozporządzenia brak zapisów dot. amu-

nicji szkoleniowej, wykorzystywanej przez SUFO do

szkoleń strzeleckich, tj. brak zasad pozyskania, roz-

liczenia, dokumentowania i ewidencjonowania tej

amunicji, w postaci np. „karty rozchodu amunicji”

czy „sprawozdania o zużyciu i działaniu amunicji

strzeleckiej”.

Rozporządzenie w tej postaci nie nakła-

da obowiązku ewidencjonowania amunicji szkolenio-

wej.

Taki stan prawny może spowodować m.in. nad-

użycia w tym zakresie, poprzez przedostanie się amu-

nicji na czarny rynek, a także skutki w postaci zwięk-

szenia ilości przestępstw z użyciem broni palnej oraz

zagrożenia bezpieczeństwa obywateli.

Jednocześnie

zastanawiając się nad intencją regulatora, nasuwa

się pytanie: Czyżby intencją twórców rozporządzenia

była likwidacja szkoleń licencjonowanych pracowni-

ków ochrony realizowanych przez pracodawcę za-

trudniającego pracowników-instruktorów ze stosow-

nymi uprawnieniami, a wprowadzenie kuchennymi

drzwiami usług ﬁrmspecjalizującychsięwtymza-

kresie?

W treści rozporządzenia brak jest zapisów regu-

lujących pozyskiwanie broni przez SUFO, tj. kon-

kretnie jak należy wystąpić z wnioskiem o wydanie

zezwolenia na broń na okaziciela, do kogo, czy ten

organ może odmówić lub zażądać dodatkowych in-

formacji w sprawie, w jakich przypadkach następuje

odmowa i w jakich przypadkach organ może cofnąć

lub zmienić zakres zezwolenia.

Brak tych zasad może

spowodować różne interpretacje zapisów rozporzą-

dzenia przez poszczególne wydziały postępowań ad-

ministracyjnych komend wojewódzkich Policji, powo-

dując tym samym różnorodność i niejednolitość sto-

sowania prawa.

Ponadto brak jest w treści rozporządzenia zapisu,

iż broń i amunicję wydaje się wyłącznie pracowniko-

wi ochrony ﬁzycznej,zatrudnionemuprzezprzedsię-

biorcę na podstawie umowy cywilnoprawnej, posia-

dającemu licencję pracownika ochrony ﬁzycznejoraz

legitymację osoby dopuszczonej do posiadania broni.

Skutkuje to tym, iż broń można wydać każdemu pra-

cownikowi ochrony posiadającemu ww. uprawnienia,

nawet takiemu, który nie jest pracownikiem przed-

siębiorcy.

Brak takiego zapisu stanowi kolejną przesłankę

do pojawienia się ewentualnych nadużyć w tym za-

kresie.

Zapisy rozporządzenia powinny jasno wskazać, iż

broń i amunicję można wydać pracownikowi ochrony

ﬁzycznej,posiadającemulicencjępracownikaochro-

ny ﬁzycznejorazlegitymacjęosobydopuszczonejdo

posiadania broni.

Powinno się tutaj szczegółowo wskazać kategorię

legitymacji osoby dopuszczonej do posiadania broni

i posługiwania się nią, którą powinien posiadać li-

cencjonowany pracownik ochrony, tj. kat. B (ochrona

bezpieczeństwa innych osób oraz mienia), z uwagi na

występowanie również innych kategorii: A, G, I, K,

służących diametralnie różnym celom: i tak: kat. A

– ochrona osobista, kat. G – szkoleniowa, kat. I – pro-

wadzenie strzelnicy, kat. K – realizacja przedsięwzięć

artystycznych.

Jak wykazałem, jest to kolejny nieprecyzyjny za-

pis w przedmiotowym rozporządzeniu.

W rozporządzeniu zawarto zapis wprowadzający

„obligum” stosowania państwowej normy PN-90/B-

-92270.

Norma ta ma obecnie status normy archiwal-

nej, która została wycofana z dniem 28 grudnia 2010 r.

bez zastąpienia, tj. na 11 miesięcy przed wprowadze-

niem niniejszego rozporządzenia.

W związku z po-

wyższym norma ta nie może być podstawą do certy-

ﬁkowania„elementówisegmentówściennychime-

268

talowych”, tj. m.in. drzwi o zwiększonej odporności

na włamanie.

Ponadto w omawianym akcie wykonawczym za-

warto także zapisy wprowadzające „obligum” stoso-

wania norm państwowych PN-EN 1300 oraz PN-EN

1143-1.

Są to jedne z głównych norm w przedmiotowym

rozporządzeniu, regulujące warunki techniczne

urządzeń do przechowywania broni i amunicji, sta-

nowiących obowiązkowe wyposażenie specjalnych

pomieszczeń do przechowywania broni.

Normy te od momentu ukazania się rozporządze-

nia, aż do chwili obecnej, nie są niestety dostępne

w języku polskim (załącznik nr 2), „wyżej wymienione

normy (PN-EN 1143-1 i PN-EN 1300) to dokumenty

dostępne w języku oryginału”, tj. w języku angielskim

oraz w językach: niemieckim i francuskim.

Pomijając niedogodności i komplikacje w stosowa-

niu przedmiotowych norm, ich umieszczenie w akcie

prawnym wykonawczym narusza:

W § 13 ust. 4 zawarto zapis „Amunicji uszkodzo-

nej bądź przeterminowanej nie przechowuje się

w magazynie”.

wości:

Jeżeli nie przechowujemy amunicji uszkodzonej

bądź przeterminowanej w magazynie broni, to w ta-

kim razie gdzie należy ją przechowywać?

Jakie inne miejsce wyznaczyć do jej przechowy-

wania?

Kto ma to czynić i pod jakim rygorem?

Czy

są przewidziane restrykcje za jej przechowywanie

w magazynie broni?

Jaką amunicję należy uznać jako uszkodzoną,

a jaką za przeterminowaną?

Jak można stwierdzić, czy amunicja jest uszko-

dzona – wizualnie?

Czy pracownik ochrony ﬁzycznejposiadającyje-

dynie licencję pracownika ochrony ﬁzycznejorazle-

gitymację osoby dopuszczonej do posiadania broni,

a nie posiadając innych uprawnień, może autoryta-

tywnie i jednoznacznie wypowiadać się w kwestii, czy

dana amunicja jest uszkodzona, czy nie?

Czy zapis ten dotyczy amunicji normatywnej,

szkoleniowej (niewymieniona w rozporządzeniu), czy

obu tych rodzajów amunicji?

Jaką amunicję należy uznać za przeterminowaną,

skoro żaden producent nie podaje terminu przydat-

ności amunicji, z uwagi na to, iż w odpowiedniej tem-

peraturze i wilgotności można magazynować (prze-

chowywać) amunicję przez okres np. 100 lat?

Z poważaniem

Poseł Artur Dębski

Interpelacja

(nr 4891)

do ministra ﬁnansów

w sprawie wydanej

przez Ministerstwo Finansów instrukcji

odnoszącej się do osób podejrzanych

o ukrywanie dochodów

Regulaminu Sejmu RP składamy interpelację do mi-

nistra ﬁnansówwsprawiewydanejprzezMinister-

W artykule „Czarna lista ﬁskusa”,opublikowa-

nym w „Rzeczpospolitej” dnia 10 maja 2012 r., autor

ujawnia istnienie instrukcji odnoszącej się osób, któ-

re są podejrzane o ukrywanie dochodów.

Osoby te

mają być szczególnie narażone na kontrole skarbowe.

W związku z konstytucyjną zasadą równości wobec

prawa zastanawia fakt obciążania pewnych kategorii

osób większym prawdopodobieństwem kontroli i wy-

bór kryteriów użytych do wyszczególnienia tej grupy.

Paweł Rochowicz w wyżej wspomnianym artykule

napisał, że na „Czarnej liście ﬁskusa”znajdująsię

„młodzi ludzie zakładający ﬁrmy,osobywykonujące

tzw. wolne zawody (tłumacze, geodeci i księgowi), in-

westorzy giełdowi czy... uczestnicy zagranicznych

wycieczek”.

badania ilościowe uzasadniające wyłonienie grup po-

datników ukrywających swoje dochody?

2.

Jakie kryteria zastosowano przy wyborze grup

podatników w instrukcji dotyczącej postępowania

w sprawie przychodów nieznajdujących pokrycia

nieujawnionych?

3.

Jakie działania przewidziano w stosunku do

osób spełniających kryteria ww. instrukcji?

4.

Jakie grupy podatników zostały wskazane

w ww. instrukcji?

Zwracamy się z prośbą o przekazanie do mojej

dyspozycji instrukcji dotyczącej postępowania w spra-

wie przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnio-

nionych.

Z poważaniem

Posłowie Beata Szydło

Warszawa, dnia 11 maja 2012 r.

269

Interpelacja

(nr 4892)

do ministra transportu,

Krajowej Rady Bezpieczeństwa

Ruchu Drogowego

Szanowny Panie Ministrze!

Krajowa Rada Bez-

pieczeństwa Ruchu Drogowego powołana została

radczy i pomocniczy Rady Ministrów w sprawach

runków i koordynowanie działań administracji rzą-

dowej w zakresie poprawy bezpieczeństwa ruchu dro-

gowego to jej podstawowe zadanie.

W naszym wystą-

pieniu chcielibyśmy skoncentrować się na innych

zadaniach realizowanych przez krajową radę.

Mamy

tu na myśli szereg akcji przeprowadzanych na skalę

ogólnopolską związanych z uświadamianiem kierow-

ców o różnorakich zagrożeniach na drogach, ale tak-

że akcji regionalnych związanych z budzeniem świa-

domości bezpieczeństwa wśród dzieci i młodzieży.

Akcje ogólnopolskie oraz szereg akcji inicjowanych

w regionach bezpośrednio lub pośrednio przez Kra-

jową Radę Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego bez

wątpienia owocuje dziś i zaowocuje w przyszłości

większą świadomością uczestników ruchu drogowe-

go.

Coraz więcej młodych osób wyjeżdża na drogi pu-

bliczne na rowerach lub skuterach.

W przyszłości

będą to także kierowcy samochodów.

Właściwych na-

wyków, odpowiedzialności za swoje oraz innych bez-

pieczeństwo, zachowań świadczących o zdrowym

rozsądku na drodze trzeba uczyć od najmłodszych

lat.

Mając tego świadomość, mocno angażujemy się

w prowadzenie podobnych akcji wśród dzieci i mło-

dzieży.

W tej kwestii ściśle współpracujemy z sekre-

tariatem krajowej rady.

Wspomniana współpraca

układała się wzorowo, a ze strony pracowników se-

kretariatu spotykamy się zawsze z pełnym zaanga-

żowaniem, życzliwością, zrozumieniem i wsparciem.

Dlatego szczerze zmartwiła nas wiadomość o plano-

wanej likwidacji Krajowej Rady Bezpieczeństwa Ru-

chu Drogowego.

1.

Czy likwidacja Krajowej Rady Bezpieczeństwa

Ruchu Drogowego jest już przesądzona?

2.

Jeśli tak, to czy resort planuje utworzenie jed-

nostki, która przejmie zadania KRBRD?

Z poważaniem

Posłowie Marek Rząsa

i Mirosław Pluta

Przemyśl, dnia 11 maja 2012 r.

Interpelacja

(nr 4893)

do ministra skarbu państwa

Skarbu Państwa, sprawowanego obecnie

przez Agencję Nieruchomości Rolnych

nych przez Konwent Starostów i Wicestarostów Lu-

buskich, dotyczących przekazania w zarząd staro-

stwom zasobów Skarbu Państwa.

Wspomniane gre-

mium wnosi o podjęcie inicjatywy ustawodawczej

Mienia Wojskowego.

Swoje stanowisko starostowie

argumentują tym, że obecnie kierowane przez nich

jednostki i tak wykonują wobec tych podmiotów licz-

ne usługi administracyjne w procesie zarządzania ich

mieniem oraz ponoszą z tego tytułu znaczące koszty,

nie uzyskując jednak żadnych przychodów.

Poza tym

przekazanie starostwom w całości zarządzania mie-

niem Skarbu Państwa według zainteresowanych

przyniesie następujące korzyści:

— ujednolici procedury zbycia i dzierżawy majątku,

— przyspieszy prywatyzację,

— poprawi jakość i przejrzystość gospodarki nie -

ruchomościami,

— zwiększy wpływy budżetu państwa,

— poprawi wizerunek władzy publicznej,

— wzmocni ﬁnansowopowiaty,któreobecnieod -

czuwają niedostatek dochodów własnych, co unie-

możliwia im wykonywanie zadań i świadczenia usług

publicznych na poziomie oczekiwanym przez społe-

czeństwo.

powiedź na pytanie: Czy kierowany przez Pana re-

sort odbiera podobne sygnały od przedstawicieli

władz powiatów oraz odniesie się do postulatów

przedstawionych mi przez Konwent Starostów i Wi-

cestarostów Lubuskich?

Z poważaniem

Poseł Waldemar Sługocki

Zielona Góra, dnia 9 maja 2012 r.

270

Interpelacja

(nr 4894)

do prezesa Rady Ministrów

uzyskanych w wyniku Narodowego Spisu

Zakończony w 2011 r. tzw. Powszechny Spis Lud-

ności i Mieszkań dostarczył informacji o liczbie lud-

ności, jej terytorialnym rozmieszczeniu, strukturze

demograﬁczno-społecznejizawodowej,atakżeospo-

łeczno-ekonomicznej charakterystyce gospodarstw

i lokalnym.

W spisie tym zadano m.in. pytanie: „Jaka

jest Pana/Pani narodowość?”.

Pytanie to, jako nie-

precyzyjne i pozostawiające duże pole do nadinter-

pretacji, zostało powszechnie skrytykowane przez

środowiska naukowe.

Według informacji Głównego

Urzędu Statystycznego w odpowiedzi na tak posta-

wione pytanie rzekomo 809 tys. osób złożyło dekla-

rację śląskiej identyﬁkacjinarodowejietnicznej.

Te

niezweryﬁkowaneimasowokrytykowaneprzezśro-

dowiska naukowe co do sposobu zbierania danych

wyniki spisu są jednakże niezwykle istotne dla pań-

stwa polskiego.

Na Śląsku działają organizacje, które

w oparciu o wyniki spisu dążą do utworzenia osobnej

narodowości oraz stworzenia obszaru autonomiczne-

go Górnego Śląska.

Warto przypomnieć, iż wszystkie

styce publicznej.

Takie informacje powinny więc być

przechowywane w kraju, a dostęp do nich winien być

ograniczony.

Jak się jednak okazuje wyniki spisu

przechowywane mają być poza granicami Rzeczypo-

spolitej Polskiej, w państwie Izrael.

Biorąc powyższe informacje pod uwagę, uprzejmie

1.

Jakie przesłanki spowodowały podjęcie takiej

decyzji i jaki organ państwa zadecydował o przecho-

wywaniu danych uzyskanych podczas spisu po-

wszechnego poza granicami Polski?

2.

Czy Polska brała udział w podjęciu decyzji

o przechowywaniu przez Eurostat danych statystycz-

nych państw Unii Europejskiej w Izraelu?

3.

W jaki sposób zagwarantowano bezpieczeństwo

przekazanych danych?

4.

Czy, a jeśli tak, to jakie koszty poniesie budżet

wyników spisu powszechnego?

Z poważaniem

Poseł Wojciech Szarama

Bytom, dnia 10 maja 2012 r.

Interpelacja

(nr 4895)

do ministra edukacji narodowej

Szanowna Pani Minister!

System szkolnictwa za-

wodowego powinien stwarzać wiele możliwości wy-

boru ścieżek edukacyjnych i kształcenia przez całe

życie tak, aby dawał możliwość zdobycia zawodu.

Przemysł górniczy jako znacząca w województwie

wykwaliﬁkowanychwswymzawodzie,czegopodsta-

wę stanowi dobry i sprawdzony przez lata system

kształcenia.

W obecnym systemie kształcenia dla za-

wodów: technik górnictwa podziemnego, technik

elektryk oraz technik mechanik o specjalizacji urzą-

nia szkoła policealna młodzieżowa, a także dwuletnia

szkoła policealna dla dorosłych (stacjonarna i zaocz-

na) oraz technikum uzupełniające dla dorosłych.

Każda z tych form kształcenia funkcjonuje bez za-

rzutu, przynosząc zadowolenie zarówno uczniom, jak

i pracownikom.

Sprawdzalność i rozpoznawalność

przez pracodawców to niewątpliwie atuty tych form,

jednakże nowa, zreformowana szkoła nie posiada

tego typu możliwości.

Rozporządzenie w sprawie klasyﬁkacjizawodów

szkolnictwa zawodowego mówi o możliwości zdoby-

wania dodatkowych kwaliﬁkacjinakursach,jednak-

że ze względu na specyﬁkępracywzakładachgórni-

czych nie jest korzystna w przypadku zawodów gór-

niczych.

Dodatkowo likwidacja technikum uzupeł-

niającego jak i szkoły policealnej spowoduje znaczne

pogorszenie sytuacji młodych na rynku pracy, dlate-

go Śląski Związek Gmin i Powiatów wnosi o zmianę

rozporządzenia w sprawie klasyﬁkacji zawodów

szkolnictwa zawodowego i przywrócenie dotychcza-

sowych możliwości kształcenia.

1.

Jakie jest stanowisko Pani Minister wobec wy-

żej przedstawionych faktów?

2.

Jakie działania zamierza podjąć Pani Minister

w sprawie utrzymania kształcenia w zawodach gór-

niczych w dotychczasowej formie?

Z poważaniem

Poseł Mirosława Nykiel

Bielsko-Biała, dnia 10 maja 2012 r.

271

Interpelacja

(nr 4896)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

Z niepokojem powzią-

łem informację o zamiarze likwidacji Posterunku

Policji w Tychowie (powiat białogardzki, woj. zachod-

niopomorskie).

Powyższa decyzja wywołuje wśród

przez mieszkańców jako próba zamachu na jego bez-

pieczeństwo.

Gmina Tychowo jest w powiecie białogardzkim

największą obszarowo i zajmuje ponad 350 km

2

, sta-

nowiąc 41,5% powierzchni powiatu.

Miasto Tychowo

jest oddalone od najbliższej terytorialnie jednostki

Policji w Białogardzie o 25 km, zaś od krańców gmi-

ny są to odległości ponad 50 km.

Utrzymujący się na dobrym poziomie stan bezpie-

czeństwa na terenie miasta i gminy jest wynikiem

właściwej pracy kierownika posterunku, poszczegól-

nych funkcjonariuszy oraz współpracy j.s.t. gminy

Tychowo oraz straży miejskiej.

Poza tym siedziba posterunku Policji została nie-

dawno gruntowanie wyremontowana i odnowiona.

uwzględni protest lokalnej społeczności i podejmie

działania zapewniające utrzymanie Posterunku Po-

licji w Tychowie?

Z poważaniem

Poseł Stanisław Gawłowski

Koszalin, dnia 11 maja 2012 r.

Interpelacja

(nr 4897)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie reklam umieszczanych

Szanowna Pani Minister!

W ostatnim czasie nie-

pokojąco nasila się zjawisko związane z zamieszcza-

niem materiałów reklamowych na terenie szkół oraz

innych placówek oświatowych.

Reklamodawcy, trak-

tując dzieci i młodzież jako atrakcyjną grupę nabyw-

ców, często wykorzystują nieświadomość młodych

ludzi niepotraﬁących właściwie odczytać intencji

przyświecających niektórym producentom lub usłu-

godawcom.

Z informacji uzyskiwanych od rodziców

oraz przedstawianych w mediach wynika, że duża

cześć z reklamowanych produktów może mieć nega-

tywny wpływ na zachowanie lub zdrowie młodych

ludzi.

Wpływ reklam może również wywoływać ne-

gatywne zjawiska o charakterze społecznym, ponie-

waż możliwość zakupu określonego produktu staje

się powodem konkurencji wśród uczniów traktują-

cych jego posiadanie jako wyznacznik ich wyższego

statusu w społeczności szkolnej.

kontrolę sposobu zamieszczania reklam i innych ma-

teriałów promocyjnych na terenach placówek oświa-

towych?

Proszę także o odpowiedź: Czy resort jest w po-

siadaniu wyników badań obrazujących związek po-

między przekazem zawartym na materiałach rekla-

mowych a ich wpływem na zachowania i nawyki kon-

sumenckie uczniów?

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Krystyna Łybacka

Interpelacja

(nr 4898)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie wykorzystania

środków ﬁnansowych na realizację

programu „Wyprawka szkolna”

do mnie komunikatów prasowych kryterium docho-

dowe upoważniające uczniów do korzystania z doﬁ-

nansowania zakupu podręczników zostało ustalone

na poziomie 351 zł.

Wielokrotnie rodzice dzieci uczęsz-

czających do szkół podstawowych, gimnazjalnych,

a także licealnych zwracają się do mnie z zapytaniem,

czy istnieje szansa powiększenia kręgu odbiorców tej

formy pomocy.

Wiem, że w tym celu niezbędne jest

podwyższenie przyjętego przez prawodawcę kryte-

rium dochodowego na osobę w rodzinie i tym samym

umożliwienie gminom efektywniejszego wykorzysta-

nia środków ﬁnansowychnatencel.

NajwyższaIzba

Kontroli wskazuje, że w zakresie wykorzystania środ-

ków publicznych na pomoc materialną dla uczniów

w latach 2009–2011 w ramach rządowego programu

„Wyprawka szkolna” nie zostało wykorzystanych 30%

środków przeznaczonych na ten cel.

Chciałabym zapytać: Czy jest możliwość podjęcia

działań służących zwiększeniu wykorzystania środ-

ków na realizację programu?

Z poważaniem

Poseł Ewa Wolak

Wrocław, dnia 7 maja 2012 r.

272

Interpelacja

(nr 4899)

do ministra transportu,

sunięty o rok.

Zdaniem wojewódzkiej rady bezpie-

czeństwa ruchu drogowego jest coraz mniej czasu na

Czy w ministerstwie transportu są prowadzone

Poseł Ewa Wolak

Wrocław, dnia 23 kwietnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 4900)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie wsparcia wrocławskiego Centrum

Otrzymałam wiadomość o groźbie zamknięcia

wrocławskiego Centrum Edukacji Diabetologicznej.

Powodem zamknięcia są problemy ﬁnansowe cen-

trum.

Cukrzyca to choroba cywilizacyjna.

W Polsce

według szacunków choruje na nią 2 mln osób.

Na

Dolnym Śląsku – 180 tys. mieszkańców.

W centrum

co miesiąc leczy się 600 pacjentów chorych na cu-

krzycę, którzy uzyskują tam specjalistyczną, bezpłat-

ną pomoc.

Do końca ubiegłego roku centrum ﬁnan-

sowane było przez ﬁrmy farmaceutyczne.

Obecnie

pozostało bez wsparcia ﬁnansowegotychże.

Miasto

Wrocław nie chce ﬁnansowaćdziałalnościcentrum.

Z uwagi na ważny interes społeczny dalsze funkcjo-

nowanie tej placówki jest niezbędne z punktu widze-

nia osób chorych na cukrzycę.

Zamknięcie placówki

oznaczać będzie znaczne pogorszenie sytuacji osób

dotkniętych chorobą.

Placówka cieszy się ogromnym

zaufaniem i renomą nie tylko w granicach Dolnego

Śląska.

W związku powyższym bardzo proszę o udzielenie

mi odpowiedzi: Czy jest możliwe uchronienie wro-

cławskiego Centrum Edukacji Diabetologicznej przed

zamknięciem?

Czy z puli środków przeznaczonych na

pomoc chorym na cukrzycę można wygospodarować

ﬁnansenawsparciecentrum?

Z poważaniem

Poseł Ewa Wolak

Wrocław, dnia 14 maja 2012 r.

Interpelacja

(nr 4901)

do ministra pracy i polityki społecznej

Pana w sprawie zatrważająco małej liczby żłobków

w Polsce.

W całej Polsce znajduje się ok. 380 żłobków.

Ponad

15% to tzw. działalność prywatna, w skład której

wchodzą kluby dla maluszka czy domowa opieka.

Z powodu niżu demograﬁcznegowlatach90.żłobki

były masowo likwidowane.

Obecnie mamy duże za-

potrzebowanie na tego rodzaju działalność.

Dla ro-

dziców czy opiekunów prawnych to czasami jedyne

rozwiązanie na godzenie pracy zawodowej z rodziciel-

stwem.

Pomimo starań zwiększenia ich liczby nadal

w wielu miejscach w Polsce ich brakuje.

Problemem

jest także niewystarczająca ilość środków na istnie-

jące żłobki, tak by można było je rozbudować.

Jeżeli

w publicznych żłobkach zaczyna brakować miejsc,

rodzicie umieszczają swoje dzieci w prywatnych pla-

cówkach.

Należy jednak zauważyć, iż nie każdego na

ten wydatek stać.

Miesięczna opłata to czasem nawet

od 500 do 1500 zł.

1.

Jak obecnie wygląda sytuacja z liczbą żłobków

w Polsce?

273

2.

Jak często rodzicom odmawia się przyjęcia

dziecka do żłobka?

3.

Jakie rozwiązanie tej sytuacji proponuje Mini-

sterstwo Pracy i Polityki Społecznej?

Poseł Dariusz Seliga

Skierniewice, dnia 11 maja 2012 r.

Interpelacja

(nr 4902)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

W związku z wykony-

w sprawie ograniczenia ﬁnansówdlaniepełnospraw-

nych sportowców.

Z niepokojem przyjąłem informację o ogranicze-

niu środków ﬁnansowych dla niepełnosprawnych

sportowców.

Na ten cel ministerstwo sportu przezna-

czyło w tym roku 3 mln 900 tys. zł, natomiast

w ubiegłym roku – 6 mln.

Cięcia dotyczą nie tylko

sportowców paraolimpijskich, lecz także reprezen-

tantów innych nieolimpijskich dyscyplin sportowych.

Przyczyniło się to do pozbawienia szans zawodników.

Pozbawiło też sensu szkolenia niepełnosprawnych

sportowców.

Upada także sztandarowy program premiera,

„Orliki”, ponieważ brakuje pieniędzy na animatorów,

boiska są niewykorzystywane.

Problemem są także

koszty utrzymania obiektów sportowych.

Można za-

uważyć, iż w ostatnich latach jest brak jasnej i kla-

rownej koncepcji rozbudowy infrastruktury sporto-

wej w Polsce.

Niewystarczająca jest także liczba kom-

pleksów sportowych w naszym kraju.

Propagowanie

zdrowego stylu życia powinno być priorytetem.

ﬁnansujemistrzostwPolskiniepełnosprawnych?

2.

Z jakiego powodu zmniejszono doﬁnansowanie

na program przygotowań do igrzysk paraolimpij-

skich?

3.

Czy Pani Minister Sportu i Turystyki wie, że

Polscy sportowcy paraolimpijscy przywożą z zawo-

dów więcej medali niż ich pełnosprawni koledzy?

4.

Jak wygląda realizacja programu „Moje boisko

– Orlik 2012”?

Z wyrazami szacunku

Poseł Dariusz Seliga

(nr 4903)

do ministra środowiska

w sprawie renegocjacji podpisanego pakietu

energetyczno-klimatycznego

w sprawie renegocjacji podpisanego pakietu energe-

tyczno-klimatycznego.

W 2013 r. ma obowiązywać podpisany przez rząd

pakiet energetyczno-klimatyczny.

Jest on szkodliwy

dla interesów Polski, ponieważ jego efektem będzie

w latach 2013–2020 podwyżka cen energii elektrycz-

nej o 60–90%, a to może doprowadzić do zapaści pol-

skiej gospodarki, do pogorszenia standardów życia

Polaków.

Koncerny energetyczne (Tauron, PGE, Enea) do

pozwolenia przynajmniej na 70% swojej emisji CO

2

.

Otrzymają najwyżej na 45–50%, co oznacza gwał-

2

co najmniej

0,2 mld zł), Enea – o 0,2 mld zł więcej.

Wobec tego

wiązywania paktu.

1.

Jak pakiet energetyczno-klimatyczny wpłynie

na sytuację przedsiębiorców w Polsce?

2.

Jakie skutki będzie miało obowiązywanie pa-

kietu energetyczno-klimatycznego dla Polaków?

3.

Czy będą przeprowadzone konsultacje społecz-

ne w tej sprawie?

Z wyrazami szacunku

Skierniewice, dnia 10 maja 2012 r.

Interpelacja

(nr 4904)

do ministra środowiska

w sprawie pracowników

organów samorządowych nadzorujących

gospodarkę w lasach niestanowiących

własności Skarbu Państwa

nienia strażnika leśnego w zakresie zwalczania

274

ust. 2 pkt 1–8 i 10 oraz w ust. 8, przysługują nadle-

śniczemu, zastępcy nadleśniczego oraz inżynierowi

sy nie traktują natomiast o uprawnieniach dla pra-

cowników organów samorządowych nadzorujących

Panie Ministrze!

Jaka jest rola pracowników or-

ganów samorządowych nadzorujących gospodarkę

w aspekcie powyższego przepisu?

Z poważaniem

Warszawa, dnia 27 kwietnia 2012 r.

(nr 4905)

do ministra środowiska

w sprawie możliwości skorzystania

Szanowny Panie Ministrze!

Ograniczenie emisji

dwutlenku węgla jest jednym z największych wy-

zwań ekologicznych ostatnich lat i najbliższej per-

spektywy.

W przyjętej 28 kwietnia ubiegłego roku

ustawie o systemie handlu uprawnieniami do emisji

gazów cieplarnianych przewidziano specjalną rezer-

wę dla projektów wspólnych wdrożeń posiadających

listy zatwierdzające.

Jednak do dziś nie ustalono

w prawie krajowym takiej puli.

W skorygowanym „Krajowym planie rozdziału

uprawnień do emisji gazów cieplarnianych na lata

2008–2012”, który Polska przedłożyła w kwietniu

2010 r., i zatwierdzonym przez Komisję Europejską

19 kwietnia 2010 r., Polska utworzyła między innymi

rezerwę na realizację planowanych projektów JI na

poziomie ponad 13,3 mln uprawnień.

Taka właśnie liczba znalazła się w projekcie roz-

porządzenia Rady Ministrów w sprawie zmiany roz-

„Krajowego planu rozdziału uprawnień do emisji

handlu uprawnieniami do emisji, który był konsul-

towany jesienią ubiegłego roku.

Jednak do dnia dzi-

siejszego nie uregulowano tej kwestii.

Trzeba także

pamiętać, że niewykorzystanie tej puli uprawnień

grozi ich umorzeniem po 31 grudnia tego roku, czyli

zakończeniu obecnego okresu rozliczeniowego.

Dlatego proszę o odpowiedź na następujące pyta-

nie: Kiedy Rada Ministrów zamierza wprowadzić

zmianę swojego rozporządzenia z 2008 r. i uruchomić

możliwość skorzystania z dodatkowej rezerwy na

nowe projekty wspólnych wdrożeń?

Jeżeli takich pla-

nów nie ma, to proszę o uzasadnienie.

Z poważaniem

Poseł Grzegorz Napieralski

Szczecin, dnia 10 maja 2012 r.

Interpelacja

(nr 4906)

do ministra skarbu państwa

Szanowny Panie Ministrze!

W dniu 29 sierpnia

2011 r. złożyłem do ministra skarbu państwa zapy-

tanie w sprawie wydzierżawienia przez Towarzystwo

Finansowe Silesia ﬁrmieKraftportdużejczęścima-

jątku po byłej Stoczni Szczecińskiej Nowa (zapytanie

nr 10 573).

Pytałem wtedy, czy ministerstwo skarbu

interesowało się tą transakcją, mając na uwadze

wcześniejsze zapowiedzi o inwestorze z Kataru dla

terenów stoczniowych oraz fakt, że spółka Kraftport

to ﬁrmaobardzomałymkapitaleorazżepowołana

została kilka dni przed podpisaniem umowy dzierża-

wy z TF Silesia.

Odpowiedź na zapytanie otrzymałem 8 listopada

2011 r., czyli miesiąc po wyborach parlamentarnych.

Wyjaśniał tam minister Grad, że: ﬁrmaKraftport

nie posiada statusu inwestora dla aktywów stocznio-

wych, lecz jest wyłącznie ich dzierżawcą.

Inwestor

lub inwestorzy dla przedmiotowych aktywów będą

dopiero wyłaniani przez TFS.

Kraftport jak każdy

inny przedsiębiorca będzie mógł wziąć udział w przed-

miotowym procesie.

W dniu 22 marca br. lokalne media ujawniły część

zapisów umowy dzierżawy zawartej pomiędzy TF Si-

lesia a Kraftportem, z których wynika, że umowę

będzie bardzo trudno rozwiązać oraz że Kraftport

może dowolnie dysponować dzierżawionym mająt-

kiem oraz bez zgody TF Silesia może ten majątek

poddzierżawiać i dokonywać cesji praw wynikających

z niniejszej umowy na podmiot trzeci.

Wiemy też, że

Kraftport po 12 miesiącach prowadzenia działalności

stoczniowej może też majątek nabyć i to nie po war-

tości rynkowej, lecz księgowej.

Nowy zarząd TF Silesia uważa umowę z Kraft-

portem za nieważną z mocy prawa, ponieważ zawie-

ra błędy prawne – nie było zgody na dzierżawę Mini-

sterstwa Skarbu Państwa.

Czy ministerstwo skarbu wyraziło zgodę na dzier-

żawę majątku ﬁrmieKraftport,bowświetleodpo-

275

wiedzi na zapytanie (nr 10 573 – cytowane na wstę-

pie) wynika, że na pewno o tym wiedziało?

Jakie dalsze kroki zamierza podjąć ministerstwo,

aby Skarb Państwa odzyskał kontrolę nad terenami

stoczniowymi?

Jaki był koszt opracowanej przez Chapman Tay-

lor International Services koncepcji zagospodarowa-

nia terenów po Stoczni Szczecińskiej Nowa?

Z poważaniem

Poseł Grzegorz Napieralski

(nr 4907)

do ministra ﬁnansów

w sprawie obowiązku zawarcia umowy OC

Szanowny Panie Ministrze!

Stosownie do art. 130a

908, ze zm.) starosta w stosunku do pojazdu usunię-

tego z drogi występuje do sądu z wnioskiem o orze-

czenie jego przepadku na rzecz powiatu.

Do wykona-

nia orzeczenia sądu o przepadku pojazdu obowiązany

jest starosta.

Wykonanie orzeczenia następuje w try-

nistracji, z uwzględnieniem przepisów powyższej

ustawy.

Mając na uwadze powyższe, z chwilą uzyskania

prawomocnego postanowienia sądu o orzeczeniu

przepadku na rzecz powiatu staje się on właścicielem

mechanicznego jest obowiązany zawrzeć umowę obo-

wiązkowego ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów

chem posiadanego przez niego pojazdu.

Art. 31 ust. 3

ww. ustawy wskazuje, iż w razie przejścia lub prze-

niesienia prawa własności pojazdu mechanicznego

zarejestrowanego, którego posiadacz wbrew obowiąz-

kowi nie zawarł umowy ubezpieczenia OC posiadaczy

pojazdów mechanicznych, posiadacz, na którego prze-

szło lub zostało przeniesione prawo własności, jest

obowiązany zawrzeć umowę ubezpieczenia OC posia-

daczy pojazdów mechanicznych w dniu przejścia lub

przeniesienia prawa własności pojazdu mechaniczne-

du mechanicznego do ruchu.

Jeżeli nastąpiło przeniesienie posiadania pojazdu

mechanicznego zarejestrowanego bez przejścia lub

przeniesienia prawa własności tego pojazdu, a do-

tychczasowy posiadacz pojazdu wbrew obowiązkowi

jazdów mechanicznych, kolejny posiadacz pojazdu

w posiadanie tego pojazdu, ale nie później niż z chwi-

lą wprowadzenia pojazdu mechanicznego do ruchu.

Analizując powyższe zapisy ustawowe, proszę

ry stał się właścicielem pojazdu na podstawie prawo-

mocnego postanowienia sądu o orzeczeniu przepad-

ku, winien ubezpieczyć pojazd?

Pragnę nadmienić, że większość z tych pojazdów

została oceniona przez biegłego skarbowego jako od-

pad i zostanie przekazana do stacji demontażu, ale

nie wszystkie.

Z poważaniem

Poseł Grzegorz Napieralski

(nr 4908)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

Zgodnie z ustawą

sunku do pojazdu usuniętego z drogi w przypadkach

określonych w ustawie występuje do sądu z wnio-

Przepis ten obowiązuje od dnia 04.09.2010 r.

Koszty

związane z usuwaniem, przechowywaniem, oszaco-

ścicielem tego pojazdu w dniu wydania dyspozycji

usunięcia pojazdu.

Decyzję o zapłacie tych kosztów

Od dnia 21.08.2011 r. usuwanie pojazdów oraz

niętych z drogi należy do zadań własnych powiatu.

Wysokość opłat za usuwanie i przechowywanie po-

jazdów na obszarze danego powiatu ustala corocznie

w drodze uchwały rada powiatu i opłaty te stanowią

dochód własny powiatu.

Powiat ponosi rzeczywiste koszty za usuwanie

276

w trybie określonym przepisami art. 130a ustawy

Prawo o ruchu drogowym od dnia 04.09.2011 r., czy-

li od dnia rozpoczęcia przedmiotu umowy zawartej

pomiędzy powiatem a przedsiębiorcą prowadzącym

parking strzeżony dla pojazdów usuniętych z dróg

oraz przedsiębiorcą zajmującym się usuwaniem po-

jazdów.

Wysokość stawek kwotowych opłat za usu-

nięcie i przechowywanie pojazdu usuniętego z drogi

ustalona została w uchwale rady powiatu w sprawie

wanie pojazdu usuniętego z drogi na parkingu strze-

żonym oraz wysokości kosztów powstałych w razie

odstąpienia od wykonywania dyspozycji usunięcia

pojazdu, obowiązującej od 06.10.2011 r.

Zgodnie z powołaną uchwałą opłaty za usunięcie

king strzeżony i koszty powstałe w razie odstąpienia

od wykonania usunięcia pojazdu obciążają właścicie-

la pojazdu i stanowią dochód powiatu.

Do dnia

05.10.2011 r. obowiązywała uchwała rady powiatu

stanowiąca, że opłaty te są w całości dochodem wy-

znaczonej jednostki i dochodzenie i egzekucje należ-

ności od właścicieli pojazdów należą do wyznaczo-

nych podmiotów.

1.

Od jakiej daty należy naliczać koszty związane

z usunięciem i przechowywaniem pojazdu w decyzji

o zapłacie tych kosztów:

— czy od dnia 04.09.2010 r., gdzie w myśl art. 130a

nieniu określonych w ustawie przesłanek, występu-

je z wnioskiem do sądu o orzeczenie jego przepadku

na rzecz powiatu oraz zgodnie z ust. 10h wydaje

decyzję o zapłacie kosztów związanych z usuwa-

niem, przechowywaniem, oszacowaniem, sprzedażą

dania dyspozycji jego usunięcia do zakończenia po-

stępowania,

— czy od dnia 21.08.2011 r., od którego obowią -

zuje przepis mówiący, że opłaty za usunięcie i prze-

chowywanie pojazdu stanowią dochód własny po-

wiatu,

— czy od dnia 06.10.2011 r., od którego obowią -

zuje uchwała rady powiatu?

Dotyczy to pojazdów usuniętych i przechowywa-

nych na parkingu strzeżonym od 2008 r.

Postępowa-

nia w sprawach przepadku tych pojazdów nie były

prowadzone przez urząd skarbowy.

Zakończenie po-

stępowania nastąpiło w 2012 r. postanowieniem sądu

o przepadku na rzecz powiatu.

2.

Czy można obciążyć kosztami związanymi

z usunięciem i przechowywaniem pojazdu, powsta-

łymi od momentu wydania dyspozycji jego usunięcia

osobę będącą właścicielem pojazdu w dniu wydania

dyspozycji jego usunięcia, jeżeli powiat ponosi rze-

czywiste koszty usuwania i przechowywanych pojaz-

dów umieszczonych na parkingu strzeżonym od dnia

04.09.2011 r.?

3.

Czy naliczając koszty związane z przechowy-

waniem pojazdu od dnia 06.10.2011 r., czyli od dnia

obowiązywania uchwały rady powiatu w sprawie

wanie pojazdu usuniętego z drogi, nie będzie zanie-

dbaniem, w wyniku którego powiat nie osiągnie do-

chodu własnego?

W odpowiedzi na powyższe pytania proszę o wska-

zanie podstawy prawnej naliczania przez powiat

kosztów uwzględnionych w decyzji o kosztach.

Z poważaniem

Poseł Grzegorz Napieralski

(nr 4909)

do ministra administracji i cyfryzacji

w sprawie wyłączenia gm. Wałbrzych

ze struktur pow. wałbrzyskiego

jącym zagrożeniem, jakie stoi przed powiatem wał-

brzyskim, a mianowicie wyłączeniem z jego struktur

największej gminy Wałbrzych, proszę o wyjaśnienie

kilku ważnych kwestii, które po ujawnieniu doku-

mentu „Strategia wsparcia rozwoju Wałbrzycha”

rzuciły na sprawę zupełnie inne spojrzenie.

1.

Czy Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji

może podać, jakie istotne przyczyny z punktu widze-

nia regionu dolnośląskiego zadecydowały, że dobrze

prosperujący powiat wałbrzyski

1

, w razie odzyskania

przez Wałbrzych powiatowości, stanie na skraju ban-

kructwa?

2.

Na podstawie jakich analiz ﬁnansowo-praw-

nych Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Admini-

stracji w dniu 11 października 2011 r. wszczęło pro-

cedurę

2

podziału powiatu wałbrzyskiego poprzez

wyłączenie miasta Wałbrzycha?

3.

Czy prawdą jest, że gmina Wałbrzych nie zło-

żyła w ostatnich miesiącach żadnego wniosku w spra-

wie odzyskania przez Wałbrzych praw grodzkich,

a działania i wizyty prezydenta Wałbrzycha pana Ro-

mana Szełemeja w Warszawie są próbą szantażu na

sprawujących władzę, wykorzystując z cyt.: „metody

mobilizowania mieszkańców poprzez media: jej celem

jest zbudowanie mocnego poparcia dla jakiejś dużej

inicjatywy i zaszachowanie nim sił rządzących kra-

1

W ogólnopolskim rankingu na najbardziej oszczędny powiat, wg

Danych we Wspólnocie nr 47 z dnia 19 listopada 2011 r. powiat wałbrzy-

ski na Dolnym Śląsku zajął 4. miejsce, a 17. w Polsce.

2

Pismo DAP-GKiSAP-712-5-14/2011 z dnia 11 października 2011 r.

277

jem, które mogą wystraszyć się utraty elektoratu

w Wałbrzychu”

3

?

Taki właśnie sposób załatwiania sprawy został

opisany w dokumencie „Strategia wsparcia rozwoju

Wałbrzycha”, który znajduje się na oﬁcjalnychstro-

nach Urzędu Miejskiego w Wałbrzychu.

Przyglądając się ostatnim działaniom Minister-

stwa Administracji i Cyfryzacji, zachodzi duże praw-

dopodobieństwo takiego właśnie podejścia do sprawy.

Jak inaczej zinterpretować brak możliwości zapozna-

nia się z dokumentacją, na podstawie której wszczę-

to procedurę mającą na celu odzyskanie przez Wał-

brzych statusu miasta na prawach powiatu, skoro od

żadnej z jednostek samorządu terytorialnego tego

regionu nie wpłynął stosowny wniosek?

4.

Jakie procedury i jakie regulacje prawne muszą

być spełnione, aby zgodnie z literą prawa została

przeprowadzona procedura na wniosek Ministerstwa

Administracji i Cyfryzacji w sprawie podziału powia-

tu wałbrzyskiego i przywrócenia Wałbrzychowi sta-

tusu miasta na prawach powiatu?

Proszę o wskaza-

nie przepisów porządkowych, gdyż rozporządzenie

jedynie sprawy podziału powiatu w przypadku gdy

wnioskodawcą jest jednostka samorządu terytorial-

nego, a tu mamy do czynienia z bezpośrednią decyzją

Rady Ministrów.

5.

Czy działania Ministerstwa Administracji i Cy-

fryzacji poprzez procedowanie sprawy umożliwiającej

odzyskanie dla Wałbrzycha praw grodzkich, w przy-

padku braku zgody jednej ze stron postępowania (po-

wiatu wałbrzyskiego oraz sześciu innych gmin wcho-

dzących w jego skład

4

), są zgodne z dyspozycją pre-

zesa Rady Ministrów wyrażoną na posiedzeniu

w dniu 28 lipca 2009 r., gdzie minister spraw we-

wnętrznych i administracji został zobowiązany do

przedkładania Radzie Ministrów wniosków dotyczą-

cych zmian w podziale terytorialnym jedynie w przy-

padku obopólnej zgody zainteresowanych jednostek

samorządu terytorialnego?

Sprawa wszczęcia procedury, o której mowa po-

wyżej, przez Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Ad-

ministracji w 2011 r. jest procesem, w którym wystę-

puje wiele niewiadomych, stąd odpowiedzi na posta-

wione przeze mnie pytania pozwolą zainteresowa-

nym jednostkom na wyjaśnienie wielu kwestii, a mi-

nistrom na podjęcie słusznej decyzji.

Kierując zatem interpelację, pragnąłbym wska-

zać na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia

12 maja 2009 r.

S.3/2009, w którym stwierdza się, że

istnieje „potrzeba stworzenia mechanizmów praw-

nych zabezpieczających jednostki samorządu teryto-

rialnego przed pochopnymi zmianami ich granic”.

Dzisiaj warto się zastanowić, co stało się pomię-

dzy 2002 r., w którym to Rada Miasta Wałbrzycha

podjęła decyzję o wyłączeniu grodzkości Wałbrzycha,

kierując się żywotnym interesem mieszkańców,

a dniem dzisiejszym, poza zmianą opcji politycznej

rządzącej Wałbrzychem.

Z poważaniem

Poseł Grzegorz Napieralski

(nr 4910)

do ministra sportu i turystyki

w Polsce

Szanowna Pani Minister!

W związku z dużym za-

angażowaniem środków z budżetu państwa oraz

z Funduszu Rozwoju Kultury Fizycznej na rozwój

bazy sportowej w Polsce proszę o odpowiedź na py-

tanie: Jakie miasta skorzystały z tego wsparcia od

stycznia 2008 r.?

Licząc na wyczerpującą odpowiedź, pozostaję

z szacunkiem.

Szczecin, dnia 30 kwietnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 4911)

do ministra skarbu państwa

Szanowny Panie Ministrze!

Przegłosowana przez

Radę Nadzorczą Polskiej Grupy Energetycznej „Stra-

tegia Grupy Kapitałowej PGE na lata 2012–2035”

wywołała głęboki niepokój wśród pracowników Elek-

trowni Dolna Odra, wchodzącej w skład Zespołu

Elektrowni Dolna Odra.

W samej tylko Elektrowni

Dolna Odra zatrudnionych jest 1500 pracowników,

a w całym ZEDO jest ich ponad 2000.

Ze wspomnia-

nej strategii PGE wynika, że do końca roku 2030

wszystkie bloki węglowe, które wytwarzają energię

elektryczną, mają zostać wygaszone.

Wcześniejsze

plany inwestycyjne PGE zakładały modernizację

elektrowni poprzez budowę nowych bloków zasila-

nych gazem.

W aktualnej strategii Polska Grupa

Energetyczna nie przewidziała na ten cel jednak żad-

nych środków ﬁnansowych.

ska Grupa Energetyczna wycofuje się z budowy blo-

3

„Strategia wsparcia rozwoju Wałbrzycha” str. 20, http://www.

um.walbrzych.pl/strony/do_druku/aktualnosci/2011/09/006-01.pdf.

4

Tabela głosowań rad gmin w sprawie wyrażenia opinii w sprawie

odzyskania praw grodzkich przez miasto Wałbrzych.

278

ków gazowo-parowych i jaki wpływ na bezpieczeń-

stwo energetyczne Polski i regionu będzie miała ta

decyzja oraz jakie będą ewentualne alternatywne in-

westycje zwiększające moc Elektrowni Dolna Odra?

Z poważaniem

Poseł Grzegorz Napieralski

(nr 4912)

do ministra sprawiedliwości

Szanowny Panie Ministrze!

Projekt rozporządze-

wości znosi Sąd Rejonowy w Myśliborzu i prze-

kształca go w wydziały zamiejscowe Sądu Rejono-

wego w Choszcznie.

Obecnie Sąd Rejonowy w My-

śliborzu zatrudnia 11 sędziów.

Według stanu na

I półrocze 2011 r. wpływ spraw karnych ogółem wy-

nosi 2394, wpływ spraw cywilnych – 2446, wpływ

spraw rodzinnych – 763.

Dla porównania Sąd Rejo-

nowy w Choszcznie zatrudnia 9 sędziów, wpływ

spraw karnych ogółem wynosi 1911, wpływ spraw

cywilnych – 1891, wpływ spraw rodzinnych – 562.

Jak wynika z powyższego zestawienia, Sąd Rejono-

wy w Choszcznie w żadnej z kategorii nie wyprzedza

Sądu Rejonowego w Myśliborzu.

Proszę zatem odpowiedzieć: Dlaczego Sąd Rejo-

nowy w Myśliborzu prowadzący większą ilość spraw

i zatrudniający większą ilość sędziów oraz posiada-

jący lepsze warunki lokalowe ma zostać przekształ-

cony w wydział zamiejscowy zdecydowanie mniejsze-

go Sądu Rejonowego w Choszcznie?

Interesuje mnie również: Jakie są przesłanki me-

rytoryczne całej przygotowanej przez Ministerstwo

Sprawiedliwości reformy zakładającej likwidację wie-

lu sądów rejonowych na terenie całego kraju?

Z poważaniem

(nr 4913)

do ministra administracji i cyfryzacji

w sprawie nieruchomości opuszczonych

Szanowny Panie Ministrze!

Na terenach wielu

gmin w Polsce znajdują się nieruchomości stanowią-

ce własność osób pochodzenia żydowskiego lub o nie-

uregulowanym stanie prawnym.

Do chwili obecnej

ich właściciele lub spadkobiercy, pomimo znacznego

upływu czasu od zaprzestania działań wojennych, nie

ujawnili się (dotyczy nieruchomości pożydowskich)

lub osoby ujawnione w księgach wieczystych niezna-

ne są z miejsca pobytu lub nie żyją, a nie zostało

przeprowadzone postępowanie spadkowe.

Bardzo

często brak dokumentów dotyczących ich właścicieli

uniemożliwia podjecie działań regulacyjnych przez

gminę.

Gminy borykają się z problemami związanymi

z gospodarowaniem nieuregulowanym majątkiem,

szczególnie w przypadku gdy są to lokale mieszkalne.

Podobny problem dotyczy również nieruchomości za-

budowanych obiektami w złym stanie technicznym,

które powodują zagrożenie budowlane (w tym dla

nieruchomości sąsiednich, często połączonych kon-

strukcyjnie) oraz wpływają negatywnie na wizeru-

nek gmin.

Panie Ministrze!

Czy nie należy wziąć pod rozwa-

gę wprowadzenie przepisu, który uregulowałby opi-

sane wyżej problemy na przykład w taki sposób, iż

nieruchomości, co do których właściciele nie ujawni-

li swoich praw w księgach wieczystych, stają się

z mocy prawa własnością gminy na obszarze której

te nieruchomości są położone?

Z poważaniem

Poseł Wojciech Saługa

(nr 4914)

do ministra administracji i cyfryzacji

w sprawie powoływania gminnych instytucji

Szanowny Panie Ministrze!

Możliwość powoływa-

279

czas ogólnopolskich konferencji dyrektorów jedno-

Panie Ministrze!

Czy ministerstwo rozważa zmia-

ny legislacyjne zmierzające do nadania osobowości

prawnej gminnym instytucjom sportu?

Z poważaniem

(nr 4915)

do ministra ﬁnansów

innych ustaw wprowadziła zupełnie nowe brzmienie

art. 7 ust. 1 pkt 1 normującego zwolnienie od podat-

ku od nieruchomości budowli kolejowych i zajętych

pod nie gruntów.

Zmiana powołanego artykułu spowodowana była

nowelizacją ustawy o transporcie kolejowym i ko-

niecznością dostosowania przepisów podatkowych do

nomenklatury zawartej w tej ustawie.

Zmiana usta-

na celu usunięcie wątpliwości interpretacyjnych do-

tyczących m.in. niezdeﬁniowanegopojęciapubliczne-

go transportu kolejowego.

Ministerstwo Finansów w projekcie ustawy o zmia-

terytorialnego z dnia 19 lipca 2006 r. przedstawiło

zasadność wprowadzenia noweli następująco: Zgod-

nie z proponowanym w projekcie brzmieniem art. 7

ust. 1 pkt 1 ww. ustawy z podatku od nieruchomości

zwolnione będą budowle wchodzące w skład linii ko-

lejowych oraz zajęte przez nie grunty, jeżeli zarządca

będzie obowiązany do ich udostępnienia licencjono-

wanym przewoźnikom kolejowym.

Zmiana spowodo-

wana jest uchwaleniem nowych przepisów o trans-

porcie kolejowym i polega na dostosowaniu do no-

o transporcie kolejowym (Dz. U. Nr 86, poz. 789, ze

zm.).

Bezpośrednie odwołanie do pojęć zawartych

w ww. ustawie pozwoli na doprecyzowanie zakresu

zwolnienia.

Uchwalenie przepisu w proponowanym

brzmieniu usunie również wątpliwości interpretacyj-

ne, w tym dotyczące braku deﬁnicji publicznego

transportu kolejowego.

Od dnia 1 stycznia 2007 r. zwolnienie w podatku

od nieruchomości obejmuje budowle wchodzące w skład

infrastruktury kolejowej w rozumieniu przepisów

o transporcie kolejowym oraz zajęte pod nie grunty,

jeżeli zarządca infrastruktury jest obowiązany do jej

udostępnienia licencjonowanym przewoźnikom kole-

jowym lub są one przeznaczone wyłącznie do przewo-

zu osób wykonywanego przez przewoźnika kolejowe-

go, który równocześnie zarządza tą infrastrukturą

ne są również budowle oraz zajęte pod nie grunty,

jeżeli tworzą linie kolejowe o szerokości torów więk-

szej niż 1435 mm.

Panie Ministrze!

Zakres przedmiotowy zwolnie-

nia obejmujący budowle wchodzące w skład infra-

struktury kolejowej oraz zajęte pod nie grunty, jeże-

li tworzą linie kolejowe o szerokości torów większej

niż 1435 mm, budzi uzasadnione wątpliwości inter-

pretacyjne.

Wolą ustawodawcy było dostosowanie

przepisów podatkowych do zapisów ustawy o trans-

porcie kolejowym.

W ustawie o podatkach i opłatach

lokalnych następuje odesłanie w celu ustalenia zna-

czenia terminu „budowli wchodzących w skład infra-

struktury kolejowej oraz zajętych pod nie gruntów”

do ustawy o transporcie kolejowym, zaś w ustawie

o transporcie kolejowym jest stwierdzenie, że przepi-

sy ustawy stosuje się do infrastruktury kolejowej

szej niż 1435 mm.

Celem nowelizacji było to, aby użyte w ustawie

o transporcie kolejowym pojęcie „budowli wchodzą-

cych w skład infrastruktury kolejowej i zajęte pod nie

grunty” miało jednolite zastosowanie przy zwolnie-

niu wynikającym z art. 7 pkt 1 ustawy o podatkach

i opłatach lokalnych, choć sama ustawa o transporcie

kolejowym nie ma zastosowania do linii kolejowych

o szerokości większej niż 1435 mm (art. 2 pkt 3).

Panie Ministrze!

Analizując zapis art. 7 można

stwierdzić, że budowle wchodzące w skład infra-

struktury kolejowej, w rozumieniu przepisów o trans-

porcie kolejowym, oraz zajęte pod nie grunty two-

rzące linie kolejowe o szerokości torów większej od

1435 mm podlegają zwolnieniu.

Biorąc pod uwagę

powyższe, należałoby przyjąć, że jedynym podmio-

tem korzystającym ze zwolnienia szerokiego toru wi-

nien być zarządca infrastruktury szerokiego toru.

Niestety bezwzględne zwolnienie z podatku od nie-

ruchomości budowli oraz zajętych pod nie gruntów,

szej niż 1435 mm, skutkuje stosowaniem zwolnienia

przez podmioty prowadzące działalność gospodarczą

(niespełniających wymogów zarządców infrastruk-

tury kolejowej), a będących właścicielem gruntów,

przez który przebiega linia nr 65 (linią zarządza PKP

LHS, właścicielem jest PKP SA).

280

w taki sposób, iż sam fakt posiadania budowli wcho-

dzących w skład infrastruktury kolejowej, tworzącej

uprawnia podatnika do korzystania ze zwolnienia

podatkowego.

Nie musi on natomiast spełniać dodat-

kowych warunków czy kryteriów, jak w przypadku

zwolnienia przewidzianego dla zarządcy infrastruk-

tury kolejowej, określonego w lit. a i b omawianego

artykułu.

Panie Ministrze!

Przedstawiona sytuacja odbija

się negatywnie na dochodach własnych gmin sku-

pionych przy tzw. szerokim torze.

Brak doprecyzo-

wania (skonkretyzowania) zwolnienia budowli two-

rzących linie kolejowe o szerokości torów większej

niż 1435 mm, brak jednoznacznego określenia, że

przedmiotem zwolnienia jest tylko i wyłącznie za-

rządca infrastruktury kolejowej, skutkuje mnogo-

ścią interpretacyjną.

Panie Ministrze!

Jak według ministerstwa nale-

żałoby właściwie interpretować powyższy zapis, czy

zwolnienie od podatku od nieruchomości wynikające

infrastruktury kolejowej i nie może być stosowane

w stosunku do podmiotów gospodarczych prowadzą-

cych działalność z wykorzystywaniem dostępu do

szerokiego toru?

Z poważaniem

Poseł Wojciech Saługa

(nr 4916)

do ministra edukacji narodowej

i zastąpienia ich usługami

ﬁrm cateringowych

Problem dotyczy wymuszania przez jednostki sa-

morządu terytorialnego na dyrektorach szkół likwi-

dacji stołówek szkolnych i zastępowania ich usługami

ﬁrmcateringowych.

W ostatnim czasie opinię publiczną w całym kra-

ju, a w szczególności na terenie m.st. Warszawy, bul-

wersują doniesienia prasowe o tym, że jednostki sa-

morządu terytorialnego będące organami prowadzą-

cymi szkoły, planując oszczędności przy organizacji

nowego roku szkolnego, wydają dyrektorom szkół po-

lecenia w zakresie zmiany sposobu żywienia dzieci

i młodzieży w szkołach poprzez zastąpienie tradycyj-

nej stołówki szkolnej usługami ﬁrmcateringowych.

Takie postępowanie budzi słuszny niepokój rodziców

uczniów i całej społeczności lokalnej.

z późn. zm.) jedną z podstawowych funkcji szkoły

jest, obok funkcji dydaktycznej i wychowawczej,

funkcja opiekuńcza, którą szkoła realizuje poprzez

wspieranie prawidłowego rozwoju uczniów, organi-

zując m.in. stołówkę szkolną.

Prowadzenie stołówek

szkolnych stanowi też realizację zadania własnego

gminy, jakim jest dożywianie uczniów.

Dla wielu

uczniów śniadanie czy ciepły posiłek w szkole jest

jedynym w ciągu dnia.

Zaletą funkcjonowania stołó-

wek w szkołach jest i to, że uczniowie dojeżdżający

z miejsca zamieszkania do szkoły nieraz kilkadzie-

siąt kilometrów mają możliwość spożywania posił-

ków w różnych godzinach.

Takiej możliwości nie

będą mieli w przypadku dowożenia posiłków przez

ﬁrmęcateringową.

Niejestteżjasne,ktobędziepo-

nosić odpowiedzialność za wykonywanie badań le-

karskich i laboratoryjnych, którym podlegają osoby

podejmujące lub wykonujące prace, przy wykonywa-

nia na inne osoby przez osoby przygotowujące posił-

ki w podmiotach zewnętrznych.

To z kolei budzi nie-

pokój o zdrowie uczniów spożywających posiłki przy-

gotowywane przez ﬁrmycateringowe.

Ponadtodowo-

żenie posiłków przez obsługę ﬁrm cateringowych

będzie wiązało się z koniecznością przebywania na

terenie szkoły osób trzecich, co rodzi pytania o bez-

pieczeństwo dzieci w szkołach.

Dyrektor szkoły nie

będzie miał wiedzy, czy wśród tych osób nie ma

np. osób karanych, czy też osób, wobec których orze-

czono zakaz zbliżania się do małoletnich w związku

z popełnieniem przestępstwa na ich szkodę lub prze-

stępstwa przeciw obyczajności i seksualności.

Poważne wątpliwości co do zgodności z ustawą

o systemie oświaty budzi też tryb wydawania poleceń

dyrektorom szkół w tym zakresie.

Żaden przepis pra-

wa oświatowego nie upoważnia organu prowadzące-

go szkoły do wydawania wytycznych czy poleceń dy-

rektorom szkół w zakresie organizacji dożywiania

uczniów czy limitów zatrudnienia obsługi szkoły.

Zgodnie z rozporządzeniem ministra edukacji naro-

dowej w sprawie ramowych statutów publicznego

stanowi integralną część szkoły.

Zgodnie z art. 39

kierownikiem zakładu pracy, a do jego obowiązków

należy m.in. zatrudnianie i zwalnianie pracowników.

Tymczasem organy prowadzące szkoły, współpracu-

jąc z dyrektorami szkół przy planowaniu organizacji

nowego roku szkolnego, wydają ustalenia w zakresie

redukcji zatrudnienia obsługi stołówek szkolnych czy

w zakresie organizacji dożywiania uczniów, ograni-

czają też środki ﬁnansowewplanachﬁnansowych

szkół, co prowadzi de facto do likwidacji stołówek

szkolnych.

W związku z faktem, iż stołówka szkolna stanowi

publiczną, czyli jednostka samorządu terytorialnego,

281

mie oświaty ma obowiązek zapewnienia warunków

ści szkoły.

Powstają zatem wątpliwości, czy jednostki

samorządu terytorialnego nie próbują w ten sposób

przerzucić kosztów dowozu posiłków do szkoły przez

ﬁrmy cateringowe na rodziców, aby, jak wskazują

niektórzy przedstawiciele jednostek samorządu tery-

torialnego, bardziej efektywnie wykorzystać środki

przeznaczone na działalność oświatową.

prowadzących szkoły w zakresie redukcji zatrudnie-

nia obsługi stołówek szkolnych i ograniczanie środ-

ków ﬁnansowychwplanachﬁnansowychszkół,co

prowadzi de facto do likwidacji stołówek szkolnych,

nie stanowi ingerencji w wyłączne kompetencje dy-

rektorów szkół dotyczące prowadzenia polityki ka-

drowej w szkołach?

2.

Zgodnie z art. 67a ustawy o systemie oświaty

płatne, ale do opłat wnoszonych za korzystanie

cza się kosztów utrzymania stołówki.

Pytam zatem

Panią Minister: Kto sﬁnansujekosztydowozupo-

siłków do szkół?

3.

W jaki sposób szkoły będą realizować funkcję

opiekuńczą, biorąc w szczególności pod uwagę ko-

nieczność korzystania z posiłków przez dzieci, które

są dowożone nieraz kilkadziesiąt kilometrów z miej-

sca zamieszkania do szkoły?

4.

Wdrożenie jakich procedur będzie konieczne,

by w przypadku przejęcia usług dożywiania w szko-

łach przez ﬁrmy cateringowe zapewnić dzieciom

zdrowe żywienie i bezpieczeństwo na terenie szkół

i placówek?

Czy ministerstwo zamierza wprowadzić

jakieś szczególne regulacje w tej kwestii?

5.

Czy działania prowadzące do likwidacji stołó-

wek szkolnych podlegają nadzorowi jakiegoś organu,

jeśli tak, to jakiego?

6.

W jaki sposób szkoły będą realizować postula-

ty wskazane w stanowisku Ministerstwa Edukacji

Narodowej, ministra zdrowia oraz ministra sportu

zdrowego żywienia uczniów w przypadku likwidacji

stołówek?

Poseł Małgorzata Gosiewska

Warszawa, dnia 14 maja 2012 r.

Interpelacja

(nr 4918)

do ministra zdrowia

niezbędnych dla osób chorych na białaczkę

Szanowny Panie Ministrze!

Umożliwienie dostę-

pu do służby zdrowia ﬁnansowanejześrodkówpu-

blicznych jest jednym z podstawowych praw wyraź-

nie i wprost zagwarantowanych obywatelowi przez

państwo w art. 68 Konstytucji Rzeczypospolitej Pol-

skiej.

Dlatego też z niepokojem przyjąłem niedawne

doniesienia dotyczące braku leków niezbędnych do

prowadzenia skutecznej terapii osób chorych na no-

wotwory w szpitalach w całej Polsce.

Docenić należy natychmiastowe kroki podjęte

przez Ministerstwo Zdrowia i Narodowy Fundusz

Zdrowia w celu zażegnania tego poważnego kryzysu,

godzącego w wizerunek państwa w oczach obywate-

li.

Niestety, okazały się one nieskuteczne.

Media ogólnopolskie znów informują o grożącym

pacjentom niedoborze leków w związku z nieumiesz-

czeniem kilku powszechnie stosowanych w leczeniu

osób chorych na białaczkę preparatów (jak np. Bu-

sulfan) na liście leków refundowanych.

O powadze

sytuacji świadczy chociażby fakt, że do tej sprawy

odniosły się liczące się w Polsce autorytety w dziedzi-

nie onkologii, w tym prof. Jan Walewski i prof. Wie-

sław Jędrzejczak.

W nawiązaniu do powyższego chciałbym dowie-

dzieć się:

1.

Dlaczego w obwieszczeniu ministra zdrowia

1 maja 2012 r. nie zostały uwzględnione leki niezbęd-

ne w terapii osób chorych na białaczkę, a znalazły się

na niej leki służące do leczenia schorzeń poważnych,

ale niezagrażających życiu w tak dużym stopniu?

2.

Jakie są procedury dotyczące umów zawiera-

nych z koncernami farmaceutycznymi w celu umiesz-

czenia ich leków na liście refundacyjnej oraz jaki jest

tryb składania dokumentów refundacyjnych przez

wyżej wspomniane ﬁrmy?

3.

Czy Ministerstwo Zdrowia i/lub NFZ pracują

nad stworzeniem procedur pozwalających na unik-

nięcie problemów z dostępem do leków stosowanych

w leczeniu nowotworów nie tylko na bieżąco, ale tak-

że w dłuższej perspektywie czasu?

4.

Czy w związku z ww. problemami wobec pra-

cowników Ministerstwa Zdrowia bądź też Narodo-

wego Funduszu Zdrowia zostaną wyciągnięte konse-

kwencje personalne?

5.

Jeżeli problem z refundacją leków stosowanych

do chemioterapii wynika z niedoboru środków ﬁnan-

sowych, to czy przewiduje się przeznaczenie na ten

Z poważaniem

Poseł Maciej Mroczek

Warszawa, dnia 17 maja 2012 r.

282

Interpelacja

(nr 4919)

do ministra zdrowia

stacji sanitarno-epidemiologicznych

na Dolnym Śląsku

selskiego dotarła niepokojąca informacja o planach

Głównego Inspektoratu Sanitarnego likwidacji 20

z 26 obecnie działających stacji sanitarno-epidemio-

logicznych na terenie Dolnego Śląska.

Po zmianach

na terenie całego województwa dolnośląskiego mia-

łoby pozostać tylko sześć stacji sanepidu.

Gdyby pla-

ny te weszły w życie, oznaczałoby to drastyczne ogra-

niczenie dostępności usług świadczonych przez tę in-

stytucję dla wielu mieszkańców, jak i przedsiębiorców,

np. ludzie wyrabiający książeczki potrzebne do pracy,

przy której występuje kontakt z żywnością, będą mu-

sieli kilkukrotnie jeździć wiele kilometrów na badania

do najbliższej stacji sanepidu.

Należy wziąć także pod

uwagę, iż sanepid jest wpisany do ustawy o zarządza-

niu kryzysowym i w sytuacjach występowania klęsk

żywiołowych zapewnia szybko bezpieczeństwo sani-

tarne na terenie danego powiatu.

Plany likwidacji stacji sanitarno-epidemiologicz-

nych budzą sprzeciw zarówno pracowników tych sta-

cji, jak również lokalnych samorządów.

W mojej ocenie plany takie wpisują się w szerszy

kontekst likwidacji wielu instytucji w mniejszych

miejscowościach.

Taka polityka prowadzi do pogor-

szenia jakości życia mieszkających tam ludzi, na co

nie ma mojej zgody.

1.

Jakimi przesłankami kieruje się GIS, planując

reorganizację sieci stacji sanitarno-epidemiologicz-

nych na Dolnym Śląsku polegającą na radykalnym

ograniczeniu ich ilości?

2.

Jakimi kryteriami kieruje się GIS, planując

likwidację konkretnych stacji w poszczególnych po-

wiatach?

3.

Czy analizując plany ograniczenia ilości stacji

sanitarno-epidemiologicznych, GIS wziął pod uwagę

krytyczne opinie starostów w tej sprawie i przedsta-

wione przez nich argumenty?

4.

Kiedy plany te miałyby ewentualnie wejść

w życie?

5.

Czy Pan Minister zaakceptuje plany GIS tak

znacznego ograniczenia liczby stacji sanitarno-epi-

demiologicznych na terenie Dolnego Śląska?

Z wyrazami szacunku

Poseł Adam Lipiński

Legnica, dnia 7 maja 2012 r.

Interpelacja

(nr 4920)

do ministra środowiska

Szanowny Panie Ministrze!

Zgodnie z art. 29

oraz art. 29 ust 4: imprezy sportowe oraz inne im-

prezy o charakterze masowym organizowane w lesie

wymagają zgody właściciela lasu – to nadleśniczy wy-

daje zgodę dla wszystkich form własności lasu, w tym

dla lasów niepaństwowych, gdzie nadzór nad gospo-

darką sprawuje starosta.

Zgoda na imprezy masowe

nie wymaga uzgodnienia z jakimkolwiek organem

nadzorującym gospodarkę leśną, co może doprowa-

dzić w skrajnych przypadkach do dewastacji lasu.

Panie Ministrze!

Czy według ministerstwa nie

zachodzi konieczność w doprecyzowaniu przepisów

w zakresie kompetencji?

Z poważaniem

Poseł Wojciech Saługa

(nr 4921)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie coraz częstszych przypadków

naruszania praw pracowniczych

Pana w sprawie coraz częstszych przypadków naru-

szania praw pracowniczych w Agencji Restruktury-

Media wskazują, że naruszenia prawa pracy

w Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa

są bardzo liczne.

Jako przykład może posłużyć nie-

wypłacanie pracownikom wynagrodzenia wynikają-

cego z zadaniowego systemu pracy za ostatni kwartał

ubiegłego roku czy zmuszanie pracowników do pracy

w soboty.

Nieprawidłowości powstają także przy

ustalaniu i wypłacie wynagrodzeń.

Przekroczone zo-

stają też normy czasu pracy.

Pracownicy muszą zo-

stawać po godzinach.

Skutkiem powyższych naru-

szeń praw pracowniczych może być niedostateczna

realizacja ustawowych zadań.

Agencja Restruktury-

zacji i Modernizacji Rolnictwa jako ważna instytucja

publiczna powinna funkcjonować prawidłowo.

Jej

283

właściwe działanie jest bardzo ważne dla wszystkich

rolników.

strzega problem naruszania praw pracowniczych

2.

Czym spowodowana jest sytuacja w Agencji Re-

strukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa?

3.

Czy zostały podjęte jakieś działania zapobiega-

jące naruszaniu praw pracowniczych w Agencji Re-

Z wyrazami szacunku

Poseł Dariusz Seliga

(nr 4922)

do ministra pracy i polityki społecznej

Pana w sprawie bezrobocia w Polsce.

Bezrobocie należy do najbardziej negatywnych

zjawisk występujących w naszym kraju.

O jego zna-

czeniu przekonały się miliony Polaków bezskutecznie

poszukujące pracy.

Szczególnie problem dotyczy ludzi

młodych, którzy ukończyli studia.

Należy stwierdzić,

iż dramat bezrobocia dotyczy coraz częściej osób do-

brze wykształconych.

Nie pozostaje to bez znaczenia

dla przyszłości naszego kraju.

Można zauważyć ciągły wzrost bezrobocia, szcze-

gólnie od roku 2009.

Na koniec stycznia 2012 r. stopa

bezrobocia wyniosła 13,3% i w porównaniu do grud-

nia 2011 r. wzrosła o 0,8 punktu procentowego.

Na-

tomiast w kwietniu 2012 r. wynosiła 13% wobec

13,3% w marcu.

Bez pracy pozostaje 2 076 400 osób.

Można zauważyć, iż jest to większa liczba w porów-

naniu z ubiegłym rokiem.

Najgorsza sytuacja jest

w województwach: warmińsko-mazurskim i zachod-

niopomorskim.

1.

Co jest przyczyną wzrostu bezrobocia?

2.

Jakie działania podejmuje Ministerstwo Pra-

bocia?

Z wyrazami szacunku

Poseł Dariusz Seliga

Skierniewice, dnia 14 maja 2012 r.

Interpelacja

(nr 4923)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie jednoznacznej interpretacji

zapisów ustawy o systemie oświaty

Szanowna Pani Minister!

W związku z wyrokiem

z dnia 12.03.2012 r., sygn. akt IV SA/GI 503/11,

w sprawie stwierdzenia nieważności § 2 uchwały

Rady Miejskiej w Świętochłowicach nr LVII/431/10

z dnia 3 1istopada 2010 r. w sprawie ustalenia wyso-

kości opłat za świadczenia przedszkoli publicznych

prowadzonych przez miasto Świętochłowice zwra-

znacznej interpretacji zapisów ustawy o systemie

gminy w sprawie odpłatności za usługi świadczone

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach

prowadził postępowanie w wyniku złożonej przez

prokuratora Prokuratury Okręgowej w Katowicach

skargi administracyjnej.

Rada Miasta Świętochłowice podjęła uchwałę

ustalającą wysokość opłat za świadczenia usług przez

przedszkola miejskie na podstawie art. 6 i art. 14 ust.

5 znowelizowanej ustawy o systemie oświaty z dnia

Przed wejściem w życie ww. nowelizacji uchwały

gmin w sprawie odpłatności za świadczenia publicz-

nych przedszkoli ponad bezpłatną realizację podsta-

wy programowej wychowania przedszkolnego w wy-

miarze co najmniej 5 godzin dziennie były kwestiono-

wane przez nadzór prawny wojewody i sądy.

Wątpli-

wości budziły wykazy zajęć realizowanych w przed-

szkolach w okresie przekraczającym czas realizacji

podstawy programowej.

Wprowadzone przez Sejm

i Senat RP zmiany w ustawie o systemie oświaty mia-

ły umożliwić podejmowanie uchwał w sprawie wyso-

kości opłat za usługi przedszkoli publicznych ponad

W uzasadnieniu przedmiotowego wyroku Woje-

wódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach podtrzy-

muje konieczność wyspecyﬁkowaniazajęć,zaktóre

pobiera się opłatę, oraz przedstawienia w formie za-

łącznika kalkulacji kosztów godziny przebywania

dziecka w przedszkolu ponad ustalony przez gminę

pobyt bezpłatny.

Przyjęte w ustawie określenia: „nauczanie, wy-

chowanie i opieka” są dla sądu niewystarczającym

określeniem usług, jakie świadczą przedszkola w cza-

284

sie przekraczającym realizację podstawy programo-

wej.

Szczegółowe opisywanie czynności, jakie reali-

zują przedszkola w oczekiwaniu na przejęcie opieki

nad przedszkolakami przez rodziców jest niemożliwe,

gdyż mają one charakter okazjonalny, wynikający

z bieżących potrzeb, nie są planowane, a głównym

elementem tych świadczeń jest szeroko rozumiana

bieżąca opieka nad dzieckiem.

Wyspecyﬁkowaniewuchwaleczynności,jakiesą

realizowane w czasie przekraczającym bezpłatne wy-

chowanie, naukę i opiekę, byłoby ﬁkcją,gdyżwtych

godzinach mogą być realizowane inne zajęcia, nie-

możliwe do przewidzenia w czasie projektowania za-

przedszkola, prowadzącego je nauczyciela i innych

czynników.

W uzasadnieniu wyroku sąd podnosi również, iż

konieczne jest przedstawienie przez radę gminy kal-

kulacji ekonomicznej, z której wynika koszt jednej

godziny pobytu dziecka w przedszkolu ponad bez-

kraczającym 5 godzin dziennie.

Gmina przeprowadziła takie kalkulacje.

Wynika

z nich, że odpłatność rodziców za godzinę ponad bez-

kraczającym 5 godzin dziennie, byłaby zbyt wysoka

dla większości rodziców, których dzieci uczęszczają do

przedszkola.

Radni, podejmując decyzję o wysokości

opłat, kierowali się możliwościami ﬁnansowymirodzi-

ców, a także możliwościami budżetu gminy.

Dotych-

czasowe doświadczenia w realizacji uchwały świadczą

o tym, że przyjęta stawka godzinowa była adekwatna

do wcześniej określonych wyznaczników.

Zwracam również uwagę, iż do WSA wpłynęła

także analogiczna skarga złożona przez prokuratora

na uchwałę Rady Miejskiej w Będzinie.

W związku

z tym, iż we wszystkich gminach woj. śląskiego zapisy

uchwał dotyczących odpłatności za pobyt dziecka w przed-

szkolu w ponadwymiarowym czasie są podobne, za-

chodzi prawdopodobieństwo kolejnych skarg do sądów

administracyjnych na przedmiotowe regulacje.

Szanowna Pani Minister, jak zdaniem Pani Mi-

nister powinno się właściwie interpretować zapisy

ustawy o systemie oświaty dotyczące odpłatności

za usługi świadczone przez przedszkola, tak aby

nie były one kwestionowane przez sądy admini-

stracyjne?

Z wyrazami szacunku

Poseł Danuta Pietraszewska

Ruda Śląska, dnia 14 maja 2012 r.

Interpelacja

(nr 4924)

do ministra pracy i polityki społecznej

o świadczeniach rodzinnych, który dotyczy

cji ustawy o świadczeniach rodzinnych, który dotyczy

gnacyjnego,

W związku z planowanymi przez Ministerstwo

niu świadczeń pielęgnacyjnych od 1 lipca 2012 r. pra-

wo do takiej formy pomocy będą mieli wyłącznie ro-

dzice opiekujący się niepełnosprawnym dzieckiem.

Pozostałe osoby zobowiązane do alimentacji, zajmu-

jące się członkiem rodziny, będą mogły ubiegać się

o specjalny zasiłek opiekuńczy.

Jednak przyznanie

zasiłku będzie uzależnione od spełnienia kryterium

dochodowego, które wynosi 583 zł na jedną osobę

w rodzinie.

Osoby, które obecnie otrzymują świadcze-

nie pielęgnacyjne, zachowają do niego prawo przez

okres przejściowy, który potrwa do końca grudnia.

Osoby niepełnosprawne znajdujące się pod opieką

dorosłych wyrażają swoją rozpacz i oburzenie, iż pań-

stwo polskie chce oszczędzać kosztem najsłabszej czę-

ści społeczeństwa, kosztem osób niepełnosprawnych,

którzy naprawdę w życiu nie mają żadnej alternaty-

wy.

Jest to ta część obywateli RP, która potrzebuje

prawdziwej solidarności społecznej i wsparcia.

Do mojego biura poselskiego zwracają się osoby,

które opiekują się dorosłymi niepełnosprawnymi

członkami rodziny, dlatego osoby te musiały zrezy-

gnować z pracy.

Po wejściu z życie zmian, które wpro-

wadza Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej, stra-

cą zasiłek pielęgnacyjny, który i tak jest głodowy

i często nie pozwala na miesięczny zakup lekarstw

i jedzenia.

Teraz osoby te będą zmuszone pójść do

pracy, zostawiając niepełnosprawnych bez jakiejkol-

wiek pomocy.

Jeżeli jest to osoba niepełnosprawna

ruchowo lub korzystająca z wózka, często nie będzie

w stanie sama nic zrobić.

wycofa się z absurdalnych zmian w zakresie przyzna-

wania świadczenia pielęgnacyjnego?

3.

Czy nie lepszym rozwiązaniem byłoby ukształ-

towanie progu ﬁnansowego ze względu na stopień

niepełnosprawności – wszak nieporównywalne są kosz-

285

ty utrzymania osoby z głębokim upośledzeniem w po-

równaniu z osobą z lekką niepełnosprawnością?

Z wyrazami szacunku

Poseł Marek Łatas

Myślenice, dnia 14 maja 2012 r.

Interpelacja

(nr 4925)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie planów zmiany zasad opłacania

składki w wysokości ponad 900 zł.

Z tego ok. 600 zł

Dotarły do mnie informacje, że trwają prace nad

społeczne.

Po zmianie przedsiębiorcy płaciliby skład-

ki zależne od uzyskiwanego dochodu, ale nie mniej

Skutkiem tego przedsiębiorcy uzyskujący wysokie

Czy prawdziwe są informacje o zamierzeniach

związanych ze zmianą zasad opłacania składek na

ubezpieczenie społeczne?

Jeżeli tak, proszę o podanie

zakresu proponowanych zmian i zasad opłacania

składek na ubezpieczenie społeczne, jakie obowiązy-

wałyby po ewentualnym wprowadzeniu w życie pro-

ponowanych zmian.

Z góry uprzejmie dziękuję za odpowiedź.

Łódź, dnia 14 maja 2012 r.

Interpelacja

(nr 4926)

do ministra rozwoju regionalnego

w sprawie ograniczenia środków na dotacje

„Innowacyjna gospodarka”

Zgodnie z ustaleniami Ministerstwa Rozwoju Re-

gionalnego i Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębior-

czości dodatkowe pieniądze na dotacje dla małych

i średnich ﬁrmpochodzącezkrajowejrezerwywyko-

nania i przesunięć wewnątrz Programu Operacyjne-

go „Innowacyjna gospodarka” miały zostać przezna-

czone na dotacje na pierwsze wdrożenie wynalazków

Na ten nowoczesny instrument przeznaczono ok.

1 mld zł.

Wzbudził on zainteresowanie ﬁrmpomimo

warunku posiadania patentu lub zgłoszenia paten-

towego.

Rozczarowaniem dla przedsiębiorców okaza-

ła się jednak informacja o zmniejszeniu przez mini-

sterstwo tej kwoty o ok. 400 mln zł.

Środki te prze-

znaczone zostaną na rezerwowe projekty z wysokim

potencjałem innowacyjnym zgłoszone jeszcze w 2009 r.

Wśród nich było wiele wysoko ocenionych projektów,

na które nie wystarczyło środków.

Jednak zmniejszenie dotacji na nowy instrument

spotkało się z krytyką zarówno ekspertów, jak

i PARP.

Argumentują oni, że upływ czasu, ewentu-

alność modyﬁkacjiibrakinformacjidotyczącejprze-

trwania projektu stawiają ten pomysł pod znakiem

zapytania.

Ówczesne projekty po 3 latach niekoniecz-

nie mogą być nadal innowacyjne.

Ponadto konieczne

będzie sprawdzenie i dogłębna, ponowna analiza pro-

jektów już raz ocenionych.

Agencja – zdając sobie sprawę z wagi problemu

– nie rekomendowała zmiany w budżecie programu.

Mając na uwadze zgłaszane wątpliwości, zwracam

sprawie, biorąc pod uwagę brak rekomendacji PARP

dla zmian w Programie Operacyjnej „Innowacyjna

gospodarka” polegających na zmniejszeniu środ-

ków na dotację na pierwsze wdrożenie wynalazków

w działalności gospodarczej ﬁrm?

2.

Czy przed podjęciem decyzji o podziale środków

przez komitet monitorujący Program Operacyjna

„Innowacyjna gospodarka” analizowano zastrzeże-

nia zgłaszane przez ekspertów PARP?

3.

Jakie argumenty przemawiają za zmianą sys-

temu oceniania (z oceny indywidualnej każdego pro-

jektu na system porównywania projektów)?

Poseł Wojciech Szarama

286

(nr 4927)

do ministra transportu,

Europejskiego Systemu Sterowania

Wkrótce rozpocznie się testowanie specjalnego

systemu bezpieczeństwa (Europejski System Stero-

wania Pociągiem ETCS) na trasie Centralnej Magi-

strali Kolejowej przez Polskie Linie Kolejowe i PKP

Intercity.

Zgodnie z planem, po pomyślnym przejściu

testów, pierwsze szybkie pociągi (Pendolino) będą

mogły wozić pasażerów na trasie Warszawa – Kra-

ków w 2014 r.

PKP Polskie Linie Kolejowe SA informują także

o pracach nad dokumentacją przedprojektową dla

„Modernizacji linii kolejowej E65 Południe” odcinek

Grodzisk Mazowiecki – Kraków/Katowice – Zwardoń/

Zebrzydowice –granica państwa – zadanie realizowa-

ne w ramach projektu 2006/PL/16/C/PA/002 oraz pro-

jektu „Modernizacja linii E65 na odcinku Katowice

– Czechowice Dziedzice –Zebrzydowice” Programu

Operacyjnego „Infrastruktura i środowisko”.

W roku 2015 planowane jest rozpoczęcie robót,

a umowa będzie realizowana w 12 etapach, z podzia-

łem na 4 zadania, dla których będą analizowane róż-

ne opcje prędkościowe (od 160 do 300 km/h).

Jak in-

formują PKP Polskie Linie kolejowe cele moderniza-

cji linii E65 Południe (Centralna Magistrala Kolejo-

wa) są zbieżne z polityką transportową UE.

Pozyska-

nie przez PKP Polskie Linie Kolejowe SA dokumen-

tacji studialnej i przedprojektowej umożliwi i przy-

śpieszy realizację projektu przystosowania CMK do

parametrów linii dużych prędkości.

Sﬁnalizowanieprzedsięwzięciapozwolinadrobić

wieloletnie zaniedbania w dziedzinie transportu ko-

lejowego, da nowy impuls polskiej gospodarce i otwo-

rzy nowe perspektywy.

Mając na uwadze opisane wyżej planowane inwe-

nie: Czy odcinki Warszawa – Katowice i Katowice

– Kraków będą w przyszłości również obsługiwane

przez superszybkie pociągi Pendolino?

Poseł Wojciech Szarama

(nr 4928)

do ministra zdrowia

polskiej służby zdrowia.

Wśród 34 państw europejskich poddanych ocenie

nym przez Europejski Konsumencki Indeks Zdrowia

(EHCI) Polska zajęła bardzo słabe 27 miejsce.

Wy-

przedziły nas takie państwa Europy Środkowo-

-Wschodniej jak Czechy, Słowacja czy Estonia.

Polska najgorzej wypadła w kategorii dotyczącej

czasu oczekiwania na leczenie.

W kolejkach do spe-

których miejscach pacjenci czekają w długich kolej-

kach nawet po receptę.

Bardzo słaby wynik zanoto-

wano również w przypadku wskaźniku dotyczącego

dostępu do leków, w tym eksperymentalnych terapii

nowotworowych.

Wskutek braku odpowiednich dzia-

łań w Polsce pacjenci i to najciężej chorzy oczekują

na leki, co zagraża ich zdrowiu i życiu.

Przyrost środków na służbę zdrowia nie skutkuje

niestety poprawą jakości leczenia pacjentów.

prawić fatalny stan służby zdrowia?

2.

Kiedy można spodziewać się realizacji zapowia-

danych przez PO najważniejszych zmian skutkują-

cych poprawą jakości leczenia?

3.

Biorąc pod uwagę doświadczenie Pana Ministra

jako jeszcze niedawnego posła opozycji, które z kry-

tykowanych działań poprzedniego ministra zdołał

Pan naprawić w toku swojej ponad półrocznej dzia-

łalności?

Z poważaniem

Poseł Jadwiga Wiśniewska

Warszawa, dnia 18 maja 2012 r.

Interpelacja

(nr 4929)

do prezesa Rady Ministrów

stwa Spraw Wewnętrznych i Administracji.

287

Decyzją Pana Premiera Ministerstwo Spraw We-

wnętrznych i Administracji zostało podzielone na

Ministerstwo Spraw Wewnętrznych oraz Minister-

podział ten prowadzi nie tylko do rozrostu biurokra-

cji, wzrostu kosztów, ale również do paraliżu wielu

postępowań administracyjnych.

Dochodzi do dublo-

wania kompetencji i nieporozumień między urzędni-

kami różnych szczebli administracji, a to w konse-

kwencji odbije się na efektywności całego systemu.

Obawy budzi podległość działalności straży po-

żarnej, która poprzez wojewodów jest nadzorowana

przez MAiC, a zarazem całość straży podlega MSW.

Podział nadzoru nad systemem powiadamiania ra-

tunkowego (nr 112) i krajowym systemem ratowni-

czo-gaśniczym również budzi duże kontrowersje.

Kontrolę nad numerem 112 sprawuje MAiC, nato-

miast nadzorcą systemu ratowniczo-gaśniczego jest

MSW.

Jedna wielka plątanina kompetencji.

Rząd PO wielokrotnie zaznaczał, że oszczędności

w administracji będą jednym z jego głównych celów.

Życie pokazuje, że jest inaczej.

Podział MSWiA niesie

za sobą dodatkowe koszty, poza tym podział kompe-

tencji pomiędzy dwoma resortami jest niespójny,

mało przejrzysty i może okazać się niebezpieczny.

W takich dziedzinach jak ochrona ludności czy prze-

ciwdziałanie zjawiskom kryzysowym potrzebny jest

jeden odpowiedzialny decydent, ład i porządek.

1.

Jakimi przesłankami kierował się Pan Premier

rozdzielając Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Ad-

ministracji na dwa odrębne resorty i jakie koszty

w związku z tym podziałem poniósł budżet państwa?

2.

Wobec wskazywanych przez ekspertów nieści-

słości w podziale kompetencji między dwoma resor-

tami, w jaki sposób rząd zamierza ogarnąć chaos

kompetencyjny w przypadku wystąpienia np. klęski

żywiołowej?

3.

Jakie działania zamierza podjąć rząd, aby upo-

rządkować obecny konﬂiktkompetencyjny?

Z poważaniem

Poseł Jadwiga Wiśniewska

Warszawa, dnia 12 maja 2012 r.

Interpelacja

(nr 4930)

do ministra zdrowia

oraz dostosowania przepisów prawa

regulujących pracę pielęgniarek

pełnosprawnych, mieszkających w domach pomocy

lujących pracę pielęgniarek tam zatrudnionych do

specyﬁkiiwarunkówmiejsca.

Delegaci II Okręgowego Zjazdu OIPiP w Często-

chowie apelują o poprawę dostępu do opieki pielę-

gniarskiej osób najciężej chorych i niepełnospraw-

nych, mieszkających w DPS oraz dostosowanie prze-

pisów prawa poprzez zapewnienie pielęgniarkom tam

pracującym jasnych warunków pracy i płacy z uwzględ-

nieniem specyﬁkitegomiejscapracy.

Obecnie o objęciu pielęgniarską opieką długoter-

minową pacjenta przebywającego w DPS decyduje

ilość uzyskanych przez niego punktów w tzw. skali

Barthel.

Jednak większości pacjentów nie można ob-

jąć długoterminową opieką pielęgniarską, gdyż nie-

znacznie przekraczają liczbę 40 punktów w skali Bar-

thel.

Aktualnie warunki świadczenia usług z zakre-

su opieki długoterminowej w środowisku domowym

i w domach pomocy społecznej zostały zrównane.

Świadczy to o braku rozeznania autorów przepisu

w rzeczywistej sytuacji zdrowotnej mieszkańców ta-

kich placówek.

Stan ten wymaga natychmiastowej

zmiany, gdyż opieka długoterminowa nad pacjentami

w DPS wymaga stałego udziału personelu pielęgniar-

skiego.

Słusznym byłoby więc dostosowanie obowią-

zujących przepisów prawa poprzez wyodrębnienie

świadczeń w domach pomocy społecznej jako nieza-

leżnego produktu określającego specyﬁkętejopieki.

strzega potrzebę poprawy dostępu do opieki pielę-

2.

Czy Ministerstwo Zdrowia podejmie działania

zmieniające przepisy prawa polegające na wyodręb-

nieniu świadczeń w DPS jako odrębnego produktu

określającego specyﬁkętejopieki?

Z poważaniem

Poseł Jadwiga Wiśniewska

288

Interpelacja

(nr 4931)

do ministra spraw zagranicznych

na rosyjskiej stronie internetowej

sił specjalnych

czych działań w związku z publikacją dotyczącą

nie internetowej sił specjalnych.

W ostatnich dniach na oﬁcjalnejstroniesiłspe-

cjalnych Federacji Rosyjskiej – Specnazu – ukazał się

szokujący materiał dotyczący zbrodni katyńskiej.

W. S., autor publikacji, podważa orzeczenie Europej-

w sprawie Janowiec i inni przeciw Rosji.

Twierdzi, że

orzeczenie Trybunału jest powierzchowne, a obwi-

nianie Związku Radzieckiego o zbrodnię katyńską

jest błędem.

Uważa on, że wymordowanie 20 tysięcy

polskich oﬁcerówtotylko„wydarzeniakatyńskie”

nie będące zbrodnią, lecz jedynie nadużyciem władzy.

Obawia się, że jeśli Rosja przyzna się do „wydarzeń”

sprzed ponad 70 lat, które miały miejsce w Katyniu,

rodziny oﬁarbędążądaćrekompensat.

Szwedoskar-

ża Polaków o podrabianie dokumentów historycz-

nych z okresu stalinowskiego, w tym także dokumen-

tów katyńskich.

Poza tym stwierdza, że to dzięki

współpracy Polski z Niemcami doszło do wybuchu

II wojny światowej.

Wobec takich oskarżeń oraz rozpowszechniania

kłamstw Polska nie może pozostać bezczynna.

Nale-

ży stanowczo protestować przeciw świadomemu za-

kłamywaniu odpowiedzialności Rosji za zbrodnię

katyńską.

Artykuł ten to bezczelna prowokacja, na

którą przyzwala rosyjska władza, a na którą Polacy

kategorycznie się nie godzą.

niezwłocznie podjąć kierowany przez Pana Ministra

resort w związku z tą haniebną publikacją?

Z poważaniem

Poseł Jadwiga Wiśniewska

Warszawa, dnia 17 maja 2012 r.

(nr 4932)

do ministra transportu,

pracownikom Generalnej Dyrekcji

Dróg Krajowych i Autostrad

płat premii pracownikom GDDKiA.

Zgodnie z wielokrotnymi zapewnieniami prezesa

Rady Ministrów – pana Donalda Tuska – w Polsce

2012 miało być ukończone 3000 km autostrad i dróg

ekspresowych.

Jednak do maja br. skończono budowę

tylko ok. 400 km.

Między innymi na autostradzie A2

(na odcinku między Łyszkowicami a Nieborowem,

woj. łódzkie) znajduje się mnóstwo szczelin, dziur

i obsunięć ziemi, więc osoby podróżujące między

Warszawą a Łodzią będą zmuszone do korzystania

z objazdów.

Będzie to wstydliwą wizytówką Polski

dla kibiców odwiedzających nasz kraj podczas EURO

2012.

Poza tym media co chwilę informowały i nadal

informują nas o kolejnych problemach wykonawców,

o tym, że nie wywiązują się oni ze swoich zobowią-

zań, a wiele ﬁrmbudowlanychstoinaskrajuban-

kructwa.

Okazuje się jednak, że nie wywiązanie się

z umowy, niedotrzymanie terminów, źle przygotowa-

na specyﬁkacjaprzetargów,niewłaściwywybórﬁrm

oraz nieodpowiedni nadzór nad całą budową dróg

mogą stanowić podstawę do wypłaty premii pracow-

nikom Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Auto-

strad.

Budzi to ogromny niesmak, że w sytuacji, gdy

mniejsze ﬁrmypodwykonawczebankrutują,bonie

zapłacono za ich usługi, w GDDKiA są wyróżniani

premiami pracownicy, którzy przyczynili się do…

No

właśnie, do czego?

Bo realizację A2 sukcesem nie

można nazwać.

Dziwną praktykę stosuje rząd PO–

–PSL.

Godzi się na zapisy dające nagrody nawet za

brak wykonania zadań (przykład R. K. – prezesa

NCS), a nie chroni osób, które uczciwie pracowały,

a nie otrzymały za to wynagrodzenia.

Rzeczywiście

w myśl wyborczego hasła PO „w Polsce żyje się le-

piej”, ale tylko wybranym.

1.

Czy zostaną wstrzymane wypłaty premii pra-

cownikom GDDKiA?

2.

Czy osoby odpowiedzialne za opóźnienia zwią-

zane z przygotowaniem polskiej infrastruktury do

EURO 2012 zostaną pociągnięte do odpowiedzialno-

ści, w tym ﬁnansowej?

Z poważaniem

Poseł Jadwiga Wiśniewska

289

Interpelacja

(nr 4933)

do ministra zdrowia

kologicznych.

Szpitale alarmują, że niezbędnych dla pacjentów

leków onkologicznych wystarczy tylko na kilka naj-

bliższych dni.

Medykamentów tych nie ujęto w kata-

logu chemioterapii, znajdującym się w zarządzeniu

prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia, a wcześniej

preparaty niezbędne w chemioterapii zostały usunię-

te z listy leków refundowanych, opracowanej przez

Pański resort.

Oprócz tego od 1 lipca br. cierpiący na

białaczkę czy szpiczaka będą mieli kolejny problem

z dostępnością leków stosowanych w chemioterapii.

Nie będą mogli przyjść na leczenie szpitalne z lekiem

zakupionym przez siebie za 100% ceny.

Kuracje le-

czące raka charakteryzuje ciągłość ich stosowania.

Pacjenci obawiają się przerwania leczenia, bo to czę-

sto oznacza dla nich wyrok śmierci.

Tłumaczenia przedstawicieli Ministerstwa Zdro-

wia o problemach z dokumentacją producentów che-

mioterapeutyków są absurdalne, gdyż wiedzę o tako-

wych problemach resort posiadał już kilka miesięcy

temu i mimo tego nie podjął żadnych stosownych

działań, by zabezpieczyć wystarczającą ilość prepa-

ratów, narażając tym samym zdrowie i życie pacjen-

tów.

Zdaniem Pana Ministra sprowadzanie leków

w ramach tzw. importu docelowego rozwiązuje pro-

blem.

Jednak proszę zauważyć, że procedura ta jest

nie tylko wielokrotnie droższa, ale także pochłania

mnóstwo czasu, a tego czasu chorzy nie mają.

1.

Kiedy sytuacja z dostępem do leków onkologicz-

nych zostanie w pełni unormowana?

2.

Jakie działania podjęło dotychczas Minister-

stwo Zdrowia celem zapewnienia ciągłości leczenia

osób chorych na nowotwory?

3.

Jakie konsekwencje poniosą osoby odpowie-

dzialne za chaos w dostępie do leków onkologicz-

nych?

Z poważaniem

Poseł Jadwiga Wiśniewska

(nr 4934)

do prezesa Rady Ministrów

Szanowny Panie Premierze!

Zwracam się do

dłowości wykrytych w funkcjonowaniu polskich

portów lotniczych.

Z raportu Najwyższej Izby Kontroli jednoznacznie

wynika, że lotniska w Polsce są źle chronione.

Nie-

prawidłowości dotyczą szkoleń pracowników lotnisk

i braku wymaganych certyﬁkatów.

Stwierdzono,że

w różnych okresach, aż 259 pracowników (m.in. ope-

ratorzy kontroli bezpieczeństwa i osoby je nadzoru-

jące) pracowało bez wymaganych kursów i certyﬁka-

tów.

Ponadto dostęp do lotniskowych stref zastrzeżo-

nych nie jest odpowiednio kontrolowany i osoby nie-

uprawnione mogą się tam dostać bez większych pro-

blemów.

W raporcie NIK zwraca też uwagę na szereg

nieprawidłowości, które wpływają na poziom bezpie-

czeństwa, np.: nieodnotowywanie numerów plomb

zakładanych na odstawiany na postój samolot i faktu

ich zgodności ze stanem początkowym, niewłaściwe

utrzymanie ogrodzenia i przyległych do niego stref,

a także opieszałe usuwanie przeszkód lotniczych

(np. usunięcie drzew stwarzających zagrożenie dla

lotów na jednym z polskich lotnisk trwało ponad

9 miesięcy).

Zastrzeżenia budzą przepisy prawne dotyczące

bezpieczeństwa cywilnego ruchu lotniczego, które są

niespójne z prawem unijnym.

Do tej pory nie wydano

aktów wykonawczych do ubiegłorocznej aktualizacji

Prawa lotniczego.

Konieczne więc jest objęcie przez

Pana Premiera bezpośredniego nadzoru nad proble-

matyką bezpieczeństwa na polskich lotniskach.

Należy zapewnić bezpieczeństwo podróżującym,

zwłaszcza w kontekście zbliżających się Mistrzostw

polskie porty lotnicze będą oblężone przez tysiące

kibiców.

nieprawidłowości wykrytych przez NIK na polskich

portach lotniczych?

2.

Czy zostały wyciągnięte konsekwencje wzglę-

dem osób, które dopuściły do obniżenia bezpieczeń-

stwa podróżnych?

3.

Na jakim etapie są prace nad uregulowaniami

prawnymi w zakresie bezpieczeństwa cywilnego ru-

chu lotniczego?

4.

Kiedy wydane zostaną akty wykonawcze do

ubiegłorocznej nowelizacji Prawa lotniczego?

Z poważaniem

Poseł Jadwiga Wiśniewska

290

Interpelacja

(nr 4935)

do ministra zdrowia

refundowanych skutecznymi lekami

na Alzheimera

nymi w leczeniu chorych na Alzheimera.

Mimo kolejnych aktualizacji listy leków refundo-

wanych plastry z lekiem na Alzheimera (Exelon) nie

zostały na nią wpisane.

Plastry naklejane na skórę

nie dają objawów niepożądanych, jak to się często

dzieje w przypadku zażywania tabletek, są w naj-

większym stopniu skuteczne i taka forma podawania

leku jest najbardziej akceptowana przez chorych.

Dla

wielu osób cierpiących na tę chorobę degeneracyjną

układu nerwowego brak refundacji oznacza rezygna-

cję z leczenia, a to doprowadzi do drastycznego po-

gorszenia się ich stanu zdrowia.

Cena tego medykamentu wzrosła trzykrotnie

z ok. 90 zł do prawie 300 zł.

Chorzy na Alzheimera

to na ogół ludzie starsi, cierpiący również na wiele

innych schorzeń, utrzymujący się jedynie z niskiej

renty lub emerytury.

Po raz kolejny widać, że kiero-

wany przez Pana Ministra resort oszczędza kosztem

zdrowia i życia pacjentów.

Decyzje rządowe dotyczą-

ce lekarstw ponownie uderzają w najuboższych i naj-

ciężej chorych Polaków.

uzupełni listę leków refundowanych lekami z grupy

rywastygminy stosowanymi w leczeniu chorych na

Alzheimera?

Z poważaniem

Poseł Jadwiga Wiśniewska

(nr 4936)

do ministra pracy i polityki społecznej

Szanowny Panie Ministrze!

Planowana na ten

rok, zgodnie z procedurami, weryﬁkacjaprogówdo-

chodowych uprawniających do korzystania ze świad-

czeń rodzinnych oraz kwot tych świadczeń będzie

miała miejsce 1 listopada.

W związku z tą weryﬁka-

cją liczne stowarzyszenia działające na rzecz dzieci

i młodzieży niepełnosprawnej, reprezentujące osoby

i rodziny bezpośrednio zainteresowane i korzysta-

jące ze świadczeń rodzinnych usiłują uzyskać infor-

macje o proponowanych przez ministerstwo szcze-

gółowych propozycjach nowych progów i nowych

kwot świadczeń.

Z uzyskanych przez wymienione

podmioty informacji wynika jedynie, że weryﬁkacja

uwzględniona jest w tegorocznym budżecie w kwo-

cie 730 mln zł.

1.

Jakie są propozycje ministerstwa dotyczące no-

wej wysokości progów dochodowych uprawniających

2.

Jakie są propozycje ministerstwa w kwestii wy-

sokości świadczeń rodzinnych?

3.

Czy planowane są zmiany dotyczące struktury

świadczeń rodzinnych, zmiany zasad ich przyznawa-

nia lub zakresu osób do nich uprawnionych?

Z poważaniem

Poseł Zenon Durka

Warszawa, dnia 18 maja 2012 r.

(nr 4937)

do ministra edukacji narodowej

liceów ogólnokształcących

Szanowna Pani Minister!

Zaplanowana przez Pa-

nią reforma programowa mająca objąć licea ogólno-

kształcące jest kolejną porażką Ministerstwa Eduka-

cji Narodowej.

Reforma jest nie przygotowana pod względem naj-

ważniejszych aspektów.

Brak określenia konkret-

nych celów i zamierzeń reformy.

Brak przeprowadze-

nia badań pilotażowych (żaden rocznik nie był kształ-

cony według nowego programu, nie została przepro-

wadzona sonda wśród młodzieży ani nauczycieli).

Absurdem jest zmniejszenie ilości godzin na przed-

mioty, a także zmuszanie młodego człowieka do pod-

jęcia decyzji w sprawie przyszłości w kształceniu po

pierwszej klasie liceum.

Czy Pani zdaniem taka reforma wpłynie na pod-

niesienie jakości kształcenia przyszłych pokoleń mło-

dzieży i zapewni możliwość kontynuowania dalszego

kształcenia w miarę potrzeb i zainteresowań?

Czy wprowadzanie reform bez przygotowania naj-

ważniejszych jej aspektów warunkuje pomyślność?

291

Głęboko wierzę w to, że jeszcze raz zostanie przez

Pani resort przeanalizowana sprawa reformy szkol-

nictwa dotycząca liceów ogólnokształcących.

Mam

też nadzieję, że resort, którym Pani kieruje, podejmie

odpowiednie kroki w celu wprowadzenie takich re-

form w edukacji, które przyczynią się do podniesie-

nia jakości kształcenia oraz zapewnią indywidualny

rozwój każdego ucznia w miarę jego możliwości

i potrzeb.

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Maks Kraczkowski

Warszawa, dnia 17 maja 2012 r.

(nr 4938)

do ministra administracji i cyfryzacji

oraz koordynacji projektów e-administracji

Szanowny Panie Ministrze!

W artykule „Kłopot

z dotacją na cyfryzację”, który został opublikowany

w „Pulsie Biznesu” w dniu 24 kwietnia, pojawiła się

informacja dotycząca wstrzymania przez Komisję

Europejską środków na największe rządowe projek-

ty informatyczne z programu „Innowacyjna gospo-

darka”.

1.

Na które projekty zostały wstrzymane środki

unijne?

2.

Jakie dokładne uzasadnienie przedstawiły in-

stytucje unijne co do wstrzymania ﬁnansowania?

3.

Kto ze strony Polski ponosi odpowiedzialność

za błędy przy realizacji projektów, o które zapytanie

kieruje w pierwszym punkcie?

4.

Na jakim etapie jest plan konsolidacji działań

w zakresie informatyzacji administracji?

Kiedy pro-

jekty informatyzacji koordynowane przez różne re-

sorty znajdą się pod kontrolą Ministerstwa Admini-

stracji i Cyfryzacji?

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Maks Kraczkowski

Warszawa, dnia 16 maja 2012 r.

(nr 4939)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie depenalizacji

przestępstw gospodarczych

Szanowny Panie Ministrze!

W artykule „Gowin

wypuścił dżina z butelki”, który został opublikowany

w „Pulsie Biznesu”, pojawiła się informacja dotyczą-

ca planów depenalizacji przestępstw dotyczących

spraw gospodarczych.

Niepokój środowiska gospo-

darczego budzi zasięg planowanych działań.

1.

Na jakim etapie prac legislacyjnych znajduje się

projekt depenalizacji części przestępstw dotyczących

spraw gospodarczych?

2.

Jak wyglądały do tej pory konsultacje społecz-

ne w sprawie wyżej wskazanego projektu?

Jakie

wnioski z nich wypływają?

3.

Czy w przekonaniu resortu depenalizacja przy-

kładowo takich przestępstw jak niezgłaszanie wnio-

sku o upadłość spółek niewypłacalnych, wyrządzenie

poważnej szkody przez ujawnienie tajemnicy przed-

siębiorstwa, ujawnienie tajemnicy bankowej nie do-

prowadzi w konsekwencji do zwiększenia zakresu

nieuczciwych działań na rynku?

4.

Jak wygląda kwestia penalizacji przestępstw,

których dotyczy projekt, w innych krajach Unii Eu-

ropejskiej?

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Maks Kraczkowski

ZAPYTANIA

Zapytanie

(nr 998)

do ministra transportu,

przewidzianej w „Programie budowy

Skawiny stanowi niezwykle istotną inwestycję infra-

strukturalną, kluczową nie tylko dla rozwoju gospo-

darczego krakowskiego obszaru metropolitalnego,

ale także dla województwa małopolskiego i całego

kraju.

Również oﬁcjalnestanowiskoRadyMinistrów

potwierdza, iż projekt budowy drogi łączącej central-

ną oś drogową południowej Polski z największymi

miastami województwa małopolskiego powinien być

traktowany priorytetowo.

Załącznik nr 1a do przyję-

programu budowy dróg krajowych określa „zadania

priorytetowe, których realizacja może zostać rozpo-

częta do 2013 r.”

Wśród tych zadań jest także „budo-

wa obwodnicy Skawiny na drodze nr 44”.

Tymczasem Rada Powiatu w Krakowie w przyję-

tej rezolucji z dnia 28 marca 2012 r. (stanowiącej za-

łącznik do uchwały XVII/178/12 Rady Powiatu w Kra-

kowie z dnia 28 marca 2012 r.) zwraca uwagę na re-

alne zagrożenie niewywiązania się przez Generalną

Skawina, co może skutkować utratą ważności pozwo-

nego w lipcu 2009 r., które wygasa 30 lipca 2012 r.

Rozwiązanie problemu zasygnalizowanego w rezolu-

cji Rady Powiatu w Krakowie jest pilne także z tego

powodu, iż wybudowanie obwodnicy jest konieczne

dla rozpoczęcia budowy bloku parowo-gazowego o mocy

400 MW w Elektrowni Skawina.

Obecnie ogranicze-

nia wynikające ze stanu dróg dojazdowych uniemoż-

liwiają dostarczenie niezbędnych elementów kon-

strukcyjnych, które są konieczne dla rozpoczęcia tej

ważnej z punktu widzenia bezpieczeństwa energe-

tycznego kraju inwestycji.

Podkreślić należy, iż wspomniana wyżej rezolucja

Rady Powiatu w Krakowie wskazuje także, iż obwod-

nica Skawiny jest konieczna dla właściwego rozwoju

strefy aktywności gospodarczej (120 ha) i skawiń-

skiego obszaru gospodarczego (50 ha).

Rada Powiatu

w Krakowie wyraźnie zaznacza, iż „zaniechanie ob-

wodnicy Skawiny wpłynie (…) negatywnie na możli -

wości rozwojowe aglomeracji krakowskiej i warunki

życia mieszkańców”.

W związku z przywołanymi w niniejszym piśmie

stępującym pytaniem końcowym: Jakie działania

uzgodnień zawartych między Generalną Dyrekcją

samym umożliwić rozpoczęcie procedury inwestycyj-

nej dotyczącej kontynuowania budowy obwodnicy

Z wyrazami szacunku

Poseł Łukasz Gibała

Zapytanie

(nr 999)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie pomocy w powrocie do Polski

selskiego zgłosiła się pani A. M.J. z prośbą o pomoc

w uzyskaniu paszportu dla jej wuja F. S., który po

lii.

Pan F. S. ma obecnie 82 lata i bardzo chciałby

odwiedzić Polskę, której nie widział od momentu wy-

wiezienia go na roboty do Niemiec w czasie II wojny

światowej.

Jednak przeszkodą są trudności w uzy-

skaniu paszportu w Brazylii.

Trudności te spowodo-

wane są faktem, iż pan F. S. nigdy nie przyjął oby-

watelstwa brazylijskiego, a wszelkie próby uzyskania

paszportu kończą się odsyłaniem go z urzędu do

urzędu.

Nie może on uzyskać pomocy ze strony Am-

basady Rzeczypospolitej Polskiej w Brazylii, jak rów-

nież ze strony policji federalnej.

W momencie przyby-

cia do Brazylii nie posiadał on żadnych dokumentów,

obecnie zaś posługuje się na terenie Brazylii dowo-

dem osobistym, w którym zaznaczone jest obywatel-

stwo polskie.

W związku z koniecznością pomocy panu S. w uzy-

tysiące Polaków za granicą, proszę o zainteresowanie

się sprawą oraz odpowiedź na pytania:

1.

W jaki sposób obywatele Polski znajdujący się

bez polskich dokumentów za granicą mogą ubiegać

się o uzyskanie polskich dokumentów umożliwiają-

cych im uzyskanie paszportu i powrót do kraju?

2.

Jak polskie urzędy konsularne mogą pomagać

pragnącym wrócić do Polski i co dotąd zrobiono

w sprawie pana F. S. ze strony Ambasady RP w Bra-

zylii?

293

nych wraz z podległymi mu jednostkami zamierza

pomóc panu F. S. i innym Polakom za granicą w po-

wrocie do kraju i uzyskaniu w tym celu odpowiednich

dokumentów?

Z poważaniem

Poseł Marek Matuszewski

(nr 1000)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Droga krajowa nr 44

jest niezwykle istotnym szlakiem komunikacyjnym

łączącym Górny Śląsk z Krakowem.

Odgrywa ona

bardzo ważą rolę dla rozwoju zachodniej Małopolski

i stanowi jedną z alternatyw dla płatnego odcinka

autostrady A4 (Kraków – Katowice).

Ze względu na

zły stan techniczny tej drogi gruntownej przebudowy

wymaga cała jej nawierzchnia, szczególnie na odcin-

ku pomiędzy Oświęcimiem i Skawiną.

Uszkodzenia

nawierzchni stanowią przede wszystkim złuszczenia

warstwy ścieralnej, lokalne ubytki i spękania oraz

koleiny.

Nawierzchnia drogi jest poddawana doraź-

nym naprawom, jednakże powstałe przez lata ubytki

oraz wyboje są na tyle poważne, że wymagają już

kompleksowego remontu.

Zasięg oraz głębokość

uszkodzeń powodują zagrożenia dla uczestników ru-

chu oraz znacznie obniżają komfort jazdy.

Pytanie: Jaki jest przewidywany zakres i czas mo-

cimia do Skawiny?

Z wyrazami szacunku

Poseł Marek Polak

Andrychów, dnia 26 kwietnia 2012 r.

Zapytanie

(nr 1001)

do ministra zdrowia

w sprawie potraktowania działalności

dotyczącej opieki rehabilitacyjnej,

paliatywnej i hospicyjnej

lipca br. kontynuację tej działalności na dotychcza-

sowych zasadach, sprawiając, że stowarzyszenia i fun-

dacje, które dotychczas prowadzą działalność me-

dyczną non proﬁt,będąmusiałystaćsięprzedsiębior-

stwami pracującymi zarobkowo.

Wskazać należy, iż przepisy te przeczą zasadzie

dotyczącej prowadzenia działalności gospodarczej

przez organizacje pozarządowe, która pozwala tejże

być jedynie uzupełniającą w stosunku do działalności

statutowej.

Działalność charytatywna w tym zakre-

sie ﬁnansowanawczęścizNFZzapewniałanależytą

opiekę potrzebującym, wspierając się 1-procentowym

odpisem w podatku dochodowym.

Obecnie nie będą

Pan zgłosić projekt ustawy o zmianie ustawy o dzia-

łalności leczniczej, aby organizacje pozarządowe pro-

wadzące działalność leczniczą nie musiały rejestro-

wać tej działalności jako działalności gospodarczej?

Poseł ZoﬁaŁawrynowicz

Warszawa, dnia 27 kwietnia 2012 r.

(nr 1002)

do ministra zdrowia

w sprawie refundowania

obuwia ortopedycznego

Szanowny Panie Ministrze!

Rozporządzenie mi-

nistra zdrowia z 29 sierpnia 2009 r. w sprawie świad-

czeń gwarantowanych stanowi, iż świadczeniobiorcy,

czyli pacjentowi, przysługuje świadczenie gwaranto-

wane z zakresu zaopatrzenia w wyroby medyczne

będące przedmiotami ortopedycznymi: obuwie orto-

pedyczne, zgodnie z kryteriami przyznawania.

Jest

ustalany limit, ile takie obuwie może maksymalnie

kosztować, i pacjent za tę kwotę może sobie zamówić

obuwie w uprawnionym zakładzie ortopedycznym.

W praktyce zakłady mają bardzo różne ceny, w więk-

szości przekraczające znacznie wysokość limitu.

Nie-

pokojące jest to, że zakłady mające konkurencyjne

ceny pomimo stosownych, potwierdzonych przez NFZ

praw do refundacji żądają zaliczek gotówkowych

przed przystąpieniem do wykonania obuwia ortope-

dycznego.

Zrozumiały jest fakt, gdyby osoba niepełnosprawna

wybierała sobie jakieś wyjątkowe obuwie, że musiałaby

dopłacać, lecz gdy wybiera najtańsze, to świadczy o jej

znikomych środkach ﬁnansowychidomaganiesięod

niej zaliczki jest po prostu niestosowne.

1.

Czy są jakieś odrębne przepisy regulujące pod-

pisywanie przez NFZ umów ze świadczeniodawcami

294

realizującymi zlecenia na wyroby medyczne będące

przedmiotami ortopedycznymi?

2.

Jeśli nie ma odrębnych przepisów w tym zakre-

sie, to jakimi kryteriami wyboru kieruje się NFZ

przy zawieraniu takich umów?

Poseł ZoﬁaŁawrynowicz

(nr 1003)

do ministra skarbu państwa

w sprawie negocjacji umowy społecznej

ków zawodowych KWB Adamów SA w Turku oraz

KWB w Kleczewie SA dotyczące negocjacji umowy

ki zawodowe wyrażają głębokie oburzenie sposobem

prowadzenia negocjacji dotyczących gwarancji pracy

i płacy.

W przedstawionym przez ZE PAK SA projek-

cie porozumienia społecznego potencjalny inwestor

ograniczył się do zagwarantowania uprawnień pra-

cowniczych wynikających z Kodeksu pracy.

W pro-

jekcie porozumienia społecznego z dnia 25 kwietnia

2012 r., przedstawionego przez Zarząd ZE PAK, zo-

stały naruszone zapisy oferty prywatyzacyjnej ogło-

szonej przez Ministerstwo Skarbu Państwa w spra-

wie zobowiązań w zakresie ochrony interesów pra-

cowników spółek i innych osób związanych ze spół-

kami oraz sposób zabezpieczenia wykonania tego

typu zobowiązań.

Takie postępowanie inwestora bu-

dzi głębokie oburzenie związków zawodowych, które

uważają, że w zaistniałej sytuacji MSP powinno

czynnie włączyć się w trwający proces negocjacji.

Bardzo proszę Pana Ministra o jak najszybsze spo-

tkanie z przedstawicielami związków zawodowych

w celu wyjaśnienia wątpliwości w negocjacji warun-

ków prywatyzacji kopalni.

1.

Czy podziela Pan Minister obawy związków za-

wodowych dotyczące nierespektowania przez poten-

cjalnego inwestora oferty prywatyzacyjnej w zakresie

zagwarantowania uprawnień pracowniczych?

2.

Jaki jest obecny stan negocjacji potencjalnego inwe-

stora ze stroną społeczną w sprawie prywatyzacji KWB

Z poważaniem

Poseł Tadeusz Tomaszewski

Warszawa, dnia 27 kwietnia 2012 r.

(nr 1004)

do ministra transportu,

Ministerstwa Transportu, Budownictwa

Centralnego Portu Lotniczego

Szanowny Panie Ministrze!

W mijającym miesią-

cu pojawiła się wypowiedź Pana Ministra, a następ-

nie pana wiceministra Jarmuziewicza, podważająca

zasadność budowy Centralnego Portu Lotniczego.

W związku z faktem, że wypowiedzi te nie były au-

toryzowane oraz nie ukazał się oﬁcjalnykomunikat

przekazany PAP lub opublikowany na stronach WWW

ministerstwa, zapytuję: Czy minister transportu zarzu-

cił koncepcję budowy Centralnego Portu Lotniczego?

Z poważaniem

Poseł Paweł Szałamacha

Warszawa, dnia 30 kwietnia 2012 r.

Zapytanie

(nr 1005)

do ministra ﬁnansów

w sprawie zmiany

Szanowny Panie Ministrze!

Osoby prowadzące

działalność gospodarczą i zajmujące się sprzedażą

oleju opałowego od lat zmagają się z niekorzystnymi

dla nich przepisami zawartymi w ustawie z dnia 6 grud-

nia 2008 r. o podatku akcyzowym, art. 89.

Art. 89

ust. 1 pkt 9 ustawy określa stawkę akcyzy na olej opa-

łowy przeznaczony na cele opałowe w kwocie 232 zł/

1000 l, natomiast ust. 4 pkt 1 tego artykułu stanowi,

iż w przypadku „użycia wyrobów, o których mowa

w ust. 1 pkt 9, do napędu silników spalinowych, uży-

cia ich, gdy nie spełniają warunków określonych

nikach podłączonych do odmierzacza paliw lub sprze-

daży z takiego zbiornika, stosuje się odpowiednio

stawkę 1822 zł/1000 l”.

Sprzedawca obowiązany jest, zgodnie z ust. 5 pkt 1,

2, do uzyskania od nabywcy oleju opałowego oświad-

czenia, że nabywany olej opałowy przeznaczony jest

do celów opałowych, uprawniających do stosowania

stawek akcyzy określonych w ust. 1 pkt 9.

Następnie

ust. 6, 7, 8 określają, jakie dane powinny zawierać

i jakie warunki spełniać oświadczenia, o których

mowa w ust. 5 pkt 1, 2.

Ponadto art. 89 ust. 14 sta-

nowi, iż sprzedawca wyrobów akcyzowych określo-

295

nych w ust. 1 pkt 9 sporządza i przekazuje do właści-

wego naczelnika urzędu celnego, w terminie do 25.

czeń, o których mowa w ust. 5.

Natomiast ust. 15

określa, co powinny zawierać powyższe oświadcze-

nia.

W przypadku niespełnienia warunków określo-

nych w ust. 5–15 stosuje się stawkę akcyzy określoną

Analizując ustawę akcyzową, należy stwierdzić,

że przepisy regulujące konieczność uzyskiwania od

kupujących oświadczeń o przeznaczeniu oleju na cele

opałowe są konieczne do zastosowania stawki akcyzy

określonej w ust. 1 pkt 9, dane, jakie muszą zawierać,

służą identyﬁkacjikupującychiweryﬁkacjirzetelno-

ści transakcji, a zestawienie oświadczeń jest doku-

mentem formalnym.

Niezłożenie w określonym ter-

minie zestawienia skutkuje naliczeniem podatku

akcyzowego określonego w ust. 4 pkt 1 mającego cha-

rakter sankcyjny, bez stwierdzenia, że olej opałowy

został zużyty do innych celów niż opałowe.

Powodu-

je to naliczenie przez organy podatkowe ogromnego

zobowiązania podatkowego, niewspółmiernego do

popełnionego czynu, bez weryﬁkacjiibadaniarzetel-

ności oświadczeń.

wadzenia zmiany w ustawie o podatku akcyzowym

dotyczącej art. 89 ust. 16?

Z poważaniem

Poseł Mieczysław Marcin Łuczak

Wieluń, dnia 12 kwietnia 2012 r.

Zapytanie

(nr 1006)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie kwaliﬁkowania kosztów instalacji

łączącej budynek mieszkalny z przydomową

szą popularnością cieszą się szamba ekologiczne, czy-

li tzw. przydomowe oczyszczalnie ścieków, w związku

z tym coraz częściej powstaje problem kwaliﬁkowa-

nia kosztów instalacji łączącej budynek mieszkalny

łania: Podstawowe usługi dla gospodarki i ludności

wiejskiej, objętego Programem Rozwoju Obszarów

1.

Co należy rozumieć przez pojęcie „przydomowa

oczyszczalnia ścieków” – czy wyłącznie urządzenie,

czy również instalację łączącą to urządzenie z budyn-

kiem mieszkalnym?

2.

Co należy rozumieć przez pojęcie „przyłącze”

w przypadku przydomowej oczyszczalni ścieków?

3.

Czy koszty połączenia przydomowej oczyszczal-

ni ścieków z budynkiem mieszkalnym są kosztami

kwaliﬁkowalnymi?

4.

Czy cały koszt połączenia przydomowej oczysz-

czalni ścieków z budynkiem mieszkalnym jest kosz-

tem kwaliﬁkowalnym?

5.

Czy mieszkaniec powinien uczestniczyć w kosz-

tach połączenia przydomowej oczyszczalni ścieków

z budynkiem mieszkalnym?

Jeśli tak, to w jakim za-

kresie?

6.

Czy mieszkaniec poza kosztami połączenia

przydomowej oczyszczalni ścieków z budynkiem

mieszkalnym może uczestniczyć w innych kosztach

budowy przydomowej oczyszczalni ścieków?

7.

Czy w przypadku uczestniczenia mieszkańca

w kosztach połączenia przydomowej oczyszczalni

kosztach budowy przydomowej oczyszczalni ścieków

nie zachodzi obawa podwójnego ﬁnansowania?

Z poważaniem

Poseł Mieczysław Marcin Łuczak

Wieluń, dnia 19 kwietnia 2012 r.

Zapytanie

(nr 1007)

do ministra ﬁnansów

w sprawie zagrożeń związanych

sektora pozabankowego

Szanowny Panie Ministrze!

Kryzys ﬁnansowyzlat

2008–2009, w dużym uproszczeniu można by rzec,

został spowodowany przez nadmiar optymizmu po

komyślnie (zachłannie) udzielanymi kredytami, w tym

klientów, liczyły się bowiem przede wszystkim wyni-

ki ﬁnansowebankówipremiepośredników.

Wydawałoby się, że niemal pięć lat od chwili, kie-

dy wybuchł tamten kryzys, świat powoli wraca do

równowagi.

Dzięki nowym regulacjom banki nie

mogą „bezkrytycznie rozdawać” kredytów, państwa

ograniczyły bądź są w trakcie ograniczania swoich

wydatków publicznych, a społeczeństwa w krajach

rozwiniętych przyzwyczaiły się do myśli, że będą mu-

siały zaciskać pasa.

Stany Zjednoczone, największa

gospodarka świata, od której zaczęły się problemy,

296

wychodzą na prostą.

Coraz lepiej radzi sobie także

Unia Europejska.

Nie wszystko jednak jest takie ró-

żowe, jak by się wydawało.

W cieniu bowiem oﬁcjal-

nych, trochę bardziej optymistycznych danych rośnie

kolejne, być może wielkie niebezpieczeństwo.

Tym niebezpieczeństwem mogą być horrendalnie

oprocentowane pożyczki pozabankowe, których w za-

sadzie nie obejmuje nadzór ﬁnansowyiktóreprzeży-

wają od kilku lat niezwykle intensywny rozwój.

Jeśli

w popularnej przeglądarce internetowej wpiszemy ha-

sło „chwilówki”, otrzymamy 17 mln odnośników, a „po-

życzki bez BIK” ponad 9 mln!

Firm – bo bankami te

instytucje w żadnym wypadku nie są – udzielających

takich pożyczek mamy na świecie prawdziwy wysyp,

one równie popularne także w Polsce.

Szybka pożyczka w wielu z tych ﬁrmtoczęsto

pułapka z bolesnymi konsekwencjami.

Chociaż naj-

częściej człowiek, biorąc chwilówkę – bo tak te po-

życzki są określane – nie zakłada czarnego scenariu-

sza, to łatwo może się okazać, że przy szybko rosną-

cym zadłużeniu nie jest po jakimś czasie już w stanie

obsługiwać swoich zobowiązań.

Firmy udzielające

chwilówek pobierają opłaty niemalże za wszystko

i naliczają wysokie kary nawet za jednodniowe opóź-

nienie w płatności.

Dzięki sprytnemu systemowi

opłat obchodzą ustawę antylichwiarską i łupią swoich

klientów, niekiedy wpędzając ich w kanał zadłużenia

bez wyjścia.

Ratunkiem są nowe kredyty albo po-

życzki, by spłacić stare zobowiązania.

Działa to jed-

nak tylko na krótką metę i na ogół kończy się ﬁnan-

sową katastrofą pożyczkobiorcy.

Szacuje się, że światowy rynek pożyczek pozaban-

kowych wart jest już ok. 50 bln euro.

Nic więc dziw-

nego, że od dawna na tym rynku obecne są najpotęż-

niejsze instytucje świata ﬁnansowego, które pod

przykrywką nowo tworzonych ﬁrmpompująogromne

pieniądze w ten obszar.

Jest on bowiem wolny od gor-

setu prawa bankowego.

Ile z tej kwoty przypada na

Polskę, nie wiadomo, ale szacunki mówią o skali kil-

kudziesięciu miliardów złotych.

Taka kwota to ogrom-

na liczba wysoko oprocentowanych pożyczek obcią-

żonych bardzo dużym stopniem ryzyka i potencjalna

bomba, mogąca rozsadzić polską gospodarkę.

Wydaje się więc, że sytuacja dojrzała do tego, by

przyjrzeć się zasadom funkcjonowania ﬁrmparaban-

kowych i być może ściślej unormować ten rynek – tak

Dziś ich klienci często nie są świadomi, że rzeczywi-

ste oprocentowanie branych przez nich chwilówek

sięga kilkudziesięciu, a nawet kilkuset procent!

Nie-

stety, w świecie ludzi o braku zdolności kredytowej

mała gotówka, na dużą potrzebę, zaciągana na krót-

ki – wydawałoby się – czas, to jedyny ratunek.

Ratu-

nek ten jednak zbyt często może być gwoździem do

przysłowiowej trumny.

Obawiam się, że obecnie w zasadzie nikt chyba

nie wie, ile dokładnie polskich rodzin zaciąga pożycz-

ki w sektorze pozabankowym na opisywanych, dra-

końskich warunkach.

Nikt też chyba nie wie, ilu

klientów sektora bankowego zaciąga nowe pożyczki

w sektorze pozabankowym po to tylko, by spłacać

nimi poprzednie zobowiązania.

Nikt też chyba do

końca nie wie, ile osób nie jest już w stanie spłacać

swoich długów.

Komfort wzięcia bowiem chwilówki

poza bankiem, bez procedur, bez angażowania czasu

i dokumentów, niestety łączy się także w zasadzie

z brakiem skutecznego monitoringu tego zjawiska

przez system państwowego nadzoru.

Panie Ministrze!

Jako posła, który przez wiele lat,

i w końcu skutecznie, walczył z wyniszczającym bied-

nych ludzi procederem „systemu argentyńskiego”,

oraz współautora ustawy o upadłości konsumenckiej,

zagrożenie rozrastającym się rynkiem chwilówek

bardzo mnie niepokoi.

W związku z powyższym pra-

gnę zapytać Pana Ministra: Czy sprawa, którą opi-

suję, jest znana Ministerstwu Finansów?

Jeśli tak,

to czy bada się, monitoruje i kontroluje sytuację na

tym rynku?

Czy występują jakieś niebezpieczeństwa

i zagrożenia w związku z tworzącymi się „łańcusz-

kami niespłacanych kredytów i pożyczek” i czy na-

leży się obawiać jakichś złych zjawisk na tym rynku,

czy też nie?

Jeśli tak, to czy w Unii Europejskiej oraz

w Polsce rozważane jest podjęcie jakichś działań albo

tworzenie jakichś instrumentów nie tylko kontroli,

ale i nadzoru, a jednocześnie ochrony konsumentów

tego rynku?

Z poważaniem

Poseł Adam Szejnfeld

Warszawa, dnia 23 kwietnia 2012 r.

(nr 1008)

do ministra sprawiedliwości

Szanowny Panie Ministrze!

Z radością przyjęłam

zapowiedź deregulacji niektórych zawodów.

To bardzo

ważna reforma, oczekiwana przez rynek pracy, szcze-

gólnie przez osoby młode, które po ukończeniu szkoły

szukają swojego miejsca w życiu zawodowym.

Otwarcie

zawodów w trudnym czasie spowolnienia gospodarcze-

go w Europie może być dla Polski szansą.

Po prześledzeniu materiałów przedstawionych

przez ministerstwo i po konsultacjach z przedstawi-

cielami różnych środowisk zawodowych, w tym lokal-

nym środowiskiem pośredników w obrocie nierucho-

mościami, mam wątpliwość dotyczącą wykształcenia

pośredników po wprowadzeniu zmian.

Obecnie pośrednik w obrocie nieruchomościami

musi legitymować się wyższym wykształceniem w za-

kresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami,

mieć alternatywne studia wyższe, których program

297

uwzględnia co najmniej minimalne wymogi progra-

mowe dla studiów podyplomowych w zakresie pośred-

nictwa w obrocie nieruchomościami.

Dodatkowo po-

średnik posiadać musi także praktykę zawodową.

W proponowanych zmianach znosi się wymóg wy-

Pośrednicy, z którymi się spotykałam, podnoszą wąt-

pliwości dotyczące właśnie wykształcenia, i nie cho-

dzi o wykształcenie kierunkowe, ale o to, że w świetle

nowych przepisów pośrednikiem będzie mogła zostać

osoba w ogóle bez wyższego wykształcenia.

W dzisiej-

szej Polsce studia magisterskie nie są z pewnością

kryterium utrudniającym dostęp do zawodu, a argu-

ment podnoszony przez pośredników, a dotyczący

koniecznej umiejętności czytania aktów prawnych

i sporządzania umów cywilnoprawnych, wydaje się

być zasadny, tym bardziej że konsekwencje źle spo-

rządzonej umowy poniesie klient.

W związku z przedstawionymi przez pośredników

argumentami pragnę zadać Panu Ministrowi nastę-

pujące pytania:

1.

Czym kierowało się ministerstwo, wprowadza-

jąc do proponowanych zmian zniesienie wymogu po-

siadania wyższego wykształcenia?

postępująca deregulacja, znosząca przede wszystkim

wymóg posiadania wyższego wykształcenia, obniży

znacznie jakość świadczenia usług pośrednictwa

w handlu nieruchomościami?

Z wyrazami szacunku

Poseł Izabela Leszczyna

Zapytanie

(nr 1009)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

zbiorowego zarządzania prawami autorskimi

opłat od właścicieli lokali gastronomicznych

publiczne odtwarzanie artystycznych wykonań w miej-

scu prowadzenia działalności gospodarczej wymaga

zgody (licencji) organizacji zbiorowego zarządzania

łającej w imieniu artystów, i wnoszenia odpowiednich

opłat.

Aby legalnie można było odtwarzać muzykę

w lokalach gastronomicznych, sklepach czy też za-

kładach fryzjerskich, właściciel musi mieć podpisane

ZAIKS (Związek Autorów i Kompozytorów Scenicz-

nych), Związek Stowarzyszeń Artystów Wykonaw-

ców, STOART, reprezentujący artystów i wykonaw-

ców, Stowarzyszenie Artystów Wykonawców Utwo-

rów Muzycznych i Słowno-Muzycznych, SAWP, rów-

nież reprezentujący artystów i wykonawców, Związek

Producentów Audio Video (ZPAV), reprezentujący

producentów.

Zgodnie z obowiązującymi przepisami

prawnymi w celu legalnego odtwarzania muzyki

w lokalach właściciel lokalu zmuszony jest do podpi-

sania kilku licencji.

Właściciel lokalu zobowiązany

jest płacić tzw. tantiemy.

Stawki są bardzo zróżnico-

wane, zależą od rodzaju prowadzenia działalności

gospodarczej oraz wielkości lokalu.

W przypadku lo-

kali gastronomicznych stawki STOART wahają się

od 58 zł do 230 zł za miesiąc.

Osoby korzystające

z lokali gastronomicznych przychodzą nie po to, aby

słuchać muzyki, lecz po to, by zaspokoić potrzebę gło-

du.

Muzyka w tego typu lokalach jest jedynie „tłem”

mającym umilić czas posilającym się klientom.

Tym-

czasem właściciel lokalu musi podpisać stosowną

umowę licencyjną i zapłacić zaległe tantiemy.

Podpi-

sując umowę licencyjną z jedną z organizacji zbioro-

wego zarządzania prawami autorskimi, właściciele

pojawić się przedstawiciele innych organizacji.

Wy-

nika to z faktu, że każda z powyższych organizacji

skupia wokół siebie innych artystów, dbając jedno-

cześnie o ich interesy.

W dobie kryzysu ekonomicz-

nego każda kolejna opłata może zniechęcać osoby do

prowadzenia własnej działalności gospodarczej.

1.

Osoby przychodzące do lokali gastronomicz-

nych nie przychodzą tam słuchać muzyki.

Czy nie

byłoby dobrym rozwiązaniem w nowelizacji ustawy

o prawie autorskim wykreślenie lokali gastronomicz-

nych i dodanie do listy wyjątków od zasady płacenia

wysokich opłat dla organizacji zarządzania prawami

autorskimi?

2.

Jakie zmiany przewidywane są w dalszych no-

welizacjach ustawy o prawie autorskim, by zmniej-

szyć lub całkowicie wyeliminować opłaty dla osób

prowadzących małą działalność gastronomiczną?

3.

Czy nie byłoby zasadnym posunięciem wprowa-

dzenie jednorazowego systemu pobierania opłat od

właścicieli lokali gastronomicznych w ten sposób, aby

właściciel podpisywał umowę tylko z jedną organiza-

cją, a nie czterema, jak to ma miejsce obecnie?

Dziękuję za udzielenie odpowiedzi na powyższe

298

Zapytanie

(nr 1010)

do ministra pracy i polityki społecznej

i junaków przymusowo skierowanych

do katorżniczej pracy w ramach

Szanowny Panie Ministrze!

W latach 1948–1955

działała Powszechna Organizacja „Służba Polsce”

zrzeszająca młodzież w wieku 16–21 lat.

Młodzież,

zwaną junakami, przymusowo kierowano do wielkich

przedsięwzięć państwowych, jak np. prace przy odbu-

dowie Warszawy, budowa Nowej Huty, praca w kopal-

niach i kamieniołomach.

Młodzież podlegała wojsko-

wym rygorom i ideologicznej indoktrynacji.

Junacy od

lat walczą o odszkodowania za lata spędzone na cięż-

kich, przymusowych robotach na rzecz PRL, za które

nie otrzymywali żadnego wynagrodzenia.

wy, która przyznałaby junakom świadczenia pienięż-

ne lub inne formy odszkodowania za lata przymuso-

wo spędzone w młodzieżowych obozach pracy?

2.

Czy istnieje szansa na choćby jednorazowe uho-

norowanie i gratyﬁkacjęﬁnansowądlaosóbprzymu-

sowo skierowanych do pracy w ramach Powszechnej

Dziękuję za udzielenie odpowiedzi na powyższe

Zapytanie

(nr 1011)

do ministra pracy i polityki społecznej

pracowników kopalń siarki

cam się z apelem o uwzględnienie w niej pracowni-

ków kopalń siarki w likwidacji.

Do tej pory pracow-

nicy kopalń siarki mogli odejść na emeryturę po

osiągnięciu 50 lat i udokumentowaniu 25 lat pracy

de zmiany dotyczące wydłużenia wieku emerytalne-

go dla górników siarkowych głęboko dotykają ich

samych, jak i ich rodziny, czego przykładem może być

sytuacja pracowników Kopalni i Zakładów Przetwór-

czych Siarki Siarkopol w likwidacji w Tarnobrzegu.

Przedsiębiorstwo Kopalnia i Zakłady Przetwórcze

Siarki Siarkopol przez kilkadziesiąt lat było dumą

regionu tarnobrzeskiego i jednym z największych

pracodawców tej ziemi.

Zakład obecnie jest w likwi-

dacji, której koniec zaplanowano na 2015 r.

Wydłu-

żenie wieku emerytalnego postawi pracowników ko-

palni w trudnej sytuacji: staną się zbyt młodzi, by

przejść na emeryturę, i zbyt starzy, aby podjąć nową

pracę.

na pytanie: Czy uprawnienia emerytalne pracowni-

ków kopalń siarki zostaną zachowane?

Dziękuję za udzielenie odpowiedzi na powyższe

(nr 1012)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

Według doniesień

prasowych Narodowe Centrum Badań i Rozwoju na

zlecenia MSWiA ﬁnansujepracenadnarzędziemdo

cenzurowania Internetu, jak również wykrywania

osób korzystających z sieci TOR.

Sieć TOR chroni

tożsamość internautów poprzez sieć wirtualną skła-

dającą się z tzw. routerów cebulowych.

Dzięki temu

osoby korzystające z sieci TOR czują się całkowicie

anonimowe w sensie ukrycia lokalizacji użytkowni-

ka.

Sieć TOR może być wykorzystywana w złych in-

tencjach.

Używają jej w większości pedoﬁleudostęp-

niający treści pornograﬁcznezudziałemnieletnich,

jak również terroryści planujący nowe zamachy ter-

rorystyczne.

W sieci TOR w bardzo łatwy sposób

można znaleźć wskazówki, gdzie kupić nielegalną

broń oraz narkotyki.

Sposób zainstalowania przeglą-

darki TOR jest bardzo prosty.

Wystarczy wpisać

w wyszukiwarce słowo kluczowe: TOR, a następnie

zainstalować przeglądarkę.

Jej instalacja trwa bar-

dzo krótko, a po odszukaniu zaszyfrowanych adre-

sów internetowych na ogólnodostępnych forach te-

matycznych mamy dostęp do niemal każdej dziedzi-

ny, jaka jest w kręgach naszych zainteresowań.

To

w sieci TOR można było znaleźć informację o plano-

wanych atakach na strony rządowe.

Liczba nowo po-

299

wstających, zaszyfrowanych stron z dnia na dzień

wzrasta.

Głównym celem projektu realizowanego

nego przez MSWiA, jest m.in: opracowanie narzędzi

do identyﬁkacjitożsamościosóbpopełniającychprze-

stępstwa w sieci oraz opracowanie narzędzi dyna-

micznego blokowania treści niezgodnych z obowią-

zującym prawem.

Koszt zastosowania nowej techno-

logii wykrywającej przestępców w sieci TOR szaco-

wany jest na około 170 mln zł.

jące nowe technologie wykrywania przestępstw in-

ternetowych?

krywania przestępców działających w sieci TOR?

3.

Czy działania mające na celu wykrywanie prze-

stępców internetowych są zgodne z prawem i nie na-

ruszają wolności internautów korzystających z sieci

TOR dla prywatnego i niekoligującego z prawem

użytku?

Dziękuję za udzielenie odpowiedzi na powyższe

(nr 1013)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie przestrzegania przepisów

ustawy o ochronie zwierząt

terynaryjnej (Dz. U. Nr 33, poz. 287, ze zm.) w art. 3

ust. 2 pkt 5 lit. g nakłada na Inspekcję Weterynaryj-

ną obowiązek nadzoru nad przestrzeganiem przepi-

sów ustawy o ochronie zwierząt.

Ustawa z dnia 21 sierp-

w art. 2 ust. 3 stwierdza, że: ustawa reguluje postę-

powanie ze zwierzętami kręgowymi, w tym: 1) domo-

wymi; 2) gospodarskimi; 3) wykorzystywanymi do

celów rozrywkowych, widowiskowych, ﬁlmowych,

sportowych i specjalnych.

Art. 18 ust. 1 ustawy o ochro-

nie zwierząt stanowi, że: zwierzęta wykorzystywane

do celów rozrywkowych, widowiskowych, ﬁlmowych,

sportowych i specjalnych mogą być przetrzymywane,

kach lub bazach cyrkowych oraz w miejscach prze-

znaczonych dla zwierząt wykorzystywanych do celów

Dalej, w ust. 2 tegoż art. 18 stwierdza się, że przetrzy-

mywanie, hodowla lub prezentacja zwierząt, o któ-

rych mowa w ust. 1, muszą być wykonywane w spo-

sób gwarantujący bezpieczeństwo ludzi i zwierząt.

Z treści tych przepisów wynika, że właściciele

zwierząt użytkowanych w celach sportowych mają

obowiązek prowadzenia ich hodowli w miejscach spe-

cjalnie przeznaczonych dla zwierząt, gdzie nie zagra-

żają bezpieczeństwu ludzi i zwierząt.

W związku

Weterynaryjna nie wykonuje obowiązku i nie egze-

kwuje przepisów o ochronie zwierząt w stosunku do

hodowców gołębi pocztowych hodowanych i użytko-

wanych wyłącznie w celach sportowych.

Wiele z tych

hodowli w Gorzowie Wielkopolskim i okolicach pro-

wadzonych jest w osiedlach zabudowy mieszkaniowej

na strychach i poddaszach bloków wielorodzinnych.

Hodowle te prowadzone są bez żadnego nadzoru we-

terynaryjnego, sanitarnego, szczepień ochronnych

etc., co stwarza dla najbliższego otoczenia zagrożenia

chorobami odzwierzęcymi.

Ptactwo użytkowane do

celów sportowych jest hodowane w dużych ilościach

– w naszym przypadku 200–300 szt. gołębi w osiedlu

zabudowy mieszkaniowej – co stwarza zagrożenie dla

zdrowia, a nawet życia, jak również nieprawdopodob-

ne uciążliwości dla sąsiedztwa.

Ponadto taka ilość

ptactwa produkuje kilka ton odchodów, które skła-

dowane są bezpośrednio na gruncie i stanowią naru-

szenie ustawy o ochronie środowiska (zagrożenie

skażenia wód gruntowych), miejsce mnożenia i żero-

wania owadów, insektów oraz gryzoni.

Ustawa o ochronie zwierząt nakłada na hodow-

ców zwierząt wykorzystywanych w celach sporto-

wych obowiązek prowadzenia hodowli w miejscach

przeznaczonych dla takich hodowli.

Z całą pewnością

osiedle zabudowy mieszkaniowej czy poddasze bloku

mieszkalnego wielorodzinnego nie jest takim miej-

scem.

Powiatowy inspektor weterynaryjny w Gorzo-

wie Wielkopolskim jest świadomy takich działań,

jednak nie czyni żadnych kroków w celu egzekwowa-

nia, czyli nakazania w drodze decyzji administracyj-

nej, prowadzenia hodowli w miejscach niestwarzają-

cych zagrożeń dla zdrowia ludzi, zgodnie z wytycz-

nymi ustawy o ochronie zwierząt.

Poseł Elżbieta Rafalska

Warszawa, dnia 20 kwietnia 2012 r.

(nr 1014)

do ministra edukacji narodowej

Punktu Nauczania Języka Ukraińskiego

Szanowna Pani Minister!

W Międzyszkolnym

Punkcie Nauczania Języka Ukraińskiego w Warsza-

300

wie uczą się razem dwie grupy: dzieci członków ukra-

ińskiej mniejszości narodowej, obywateli polskich

oraz dzieci obywateli Ukrainy przebywających legal-

nie w Polsce.

Grupom tym grozi rozdzielenie, gdyż

pierwsza z nich, mniejszość narodowa, ma w myśl

art. 13 pkt 1 ustawy o systemie oświaty zapewnioną

możliwość nauki języka oraz własnej historii i kultu-

ry przez szkoły i placówki publiczne, natomiast na-

uczanie języka i kultury kraju pochodzenia dla dru-

giej grupy powinno być organizowane przez placów-

kę dyplomatyczną lub konsularną albo stowarzysze-

nie kulturalno-oświatowe danej narodowości, a szko-

ła tylko udostępnia nieodpłatnie pomieszczenia i pomo-

ce dydaktyczne (art. 94a pkt 5).

Taki stan prawny

sprawia, że dzieci te nie powinny uczyć się wspólnie

w ramach funkcjonowania jednego Międzyszkolnego

Punktu Nauczania Języka Ukraińskiego.

Jednakże

uczniowie ci uczęszczają razem na zajęcia od szeregu

lat i są świetnie zintegrowaną grupą.

Obecna forma

działalności tego punktu jest racjonalnym i dobrym

dla dzieci rozwiązaniem, a konsekwencje ﬁnansowe

wspólnego działania tej grupy są dla miasta prak-

tycznie zerowe.

nie: Czy Ministerstwo Edukacji Narodowej zamierza

nie wspólnej nauki dzieciom członków mniejszości

narodowej z polskim obywatelstwem i dzieciom cudzo-

ziemców przebywających legalnie w Polsce, w zgod-

ności z ustawą o systemie oświaty?

Z wyrazami szacunku

Poseł Marcin Święcicki

Warszawa, dnia 2 maja 2012 r.

Zapytanie

(nr 1015)

do ministra transportu,

w sprawie budowy autostrady A2

Stryków – Konotopa

boru GDDKiA prowadzonej przez konsorcjum Covec,

na odcinku A i C w sposób nieprzewidywalny i nie-

oczekiwany doszło do znaczących strat w majątku

samorządów terytorialnych.

Straty na terenie powia-

tów: brzezińskiego, zgierskiego, łowickiego, żyrar-

dowskiego i grodziskiego, szczególnie w postaci zde-

wastowania dróg lokalnych, są oczywistym wyni-

kiem działania ﬁrmpracującychnarzeczpaństwa.

Rozwiązanie umowy z konsorcjum Covec pozbawiło

możliwości bezpośredniej naprawy szkód przez po-

wyższe konsorcjum.

1.

Dlaczego w umowach z wykonawcami inwesty-

cji rządowych nie zabezpieczono stosownych środków

jąc cel nadrzędny, zabezpieczyć również środki dla

poszkodowanych samorządów, które nie mają źródeł

dochodu na takie cele?

morządów, w związku ze zdewastowanymi drogami,

które zagrażają bezpieczeństwu mieszkańców i użyt-

kowników dróg?

3.

Czy rząd jest przygotowany na lawinę pozwów

czeń w szczególności w infrastrukturze drogowej?

4.

Kiedy rząd uruchomi narodowy program rewi-

talizacji dróg lokalnych zniszczonych w związku

i dróg ekspresowych?

Z poważaniem

Poseł Mieczysław Marcin Łuczak

Wieluń, dnia 25 kwietnia 2012 r.

Zapytanie

(nr 1016)

do ministra transportu,

w związku z docierającymi, za sprawą przekazu me-

dialnego, informacjami na temat przesunięcia termi-

nu zakończenia budowy autostrady A4 na odcinku

Najbardziej optymistyczne informacje traktowały

o zakończeniu budowy tego odcinka z końcem grud-

nia 2011 r.

Kolejno zapewniano, że autostrada A4 na

ﬁnałamimistrzEuropywpiłcenożnejEuro2012r.

Kolejno informacje medialne wskazywały, że ww.

odcinek autostrady A4 nie zostanie ukończony przed

Euro 2012, a najbardziej prawdopodobny termin od-

dania tego odcinak to dopiero 2013 r., co według

ostatnich doniesień również wydaj się mało realne.

Dezinformacja i niepokój o termin oddania tak

ważnego, bezpiecznego i szybkiego połączenia drogo-

wego w Małopolsce wywołała zaniepokojenie miesz-

301

kańców regionu i interwencje w prowadzonym prze-

ze mnie biurze poselskim.

Z wyrazami szacunku

Poseł Arkadiusz Mularczyk

Nowy Sącz, dnia 19 kwietnia 2012 r.

(nr 1017)

do ministra pracy i polityki społecznej

z terenu Sądecczyzny

tach widoczna jest tendencja do wzrostu stopy bezro-

bocia zarówno w kraju, województwie małopolskim,

powiecie nowosądeckim, jak i samym mieście Nowy

Sącz.

Coraz więcej młodych i zdolnych do pracy ludzi,

a co najważniejsze, deklarujących chęć jej podjęcia

pozostaje bez faktycznego zatrudnienia.

Najtrudniej-

szą sytuację na rynku pracy mają osoby w wieku do

25 lat, jak i powyżej 50. roku życia, a nadto długo-

trwale bezrobotne, bez odpowiednich kwaliﬁkacjiczy

doświadczenia zawodowego, matki samotnie wycho-

wujące dzieci, karani i niepełnosprawni.

To właśnie

te osoby o szczególnej sytuacji na rynku pracy wy-

magają wdrożenia przez państwo odpowiednich in-

strumentów aktywizacji zawodowej, do których zali-

czyć należy m.in.: staże, szkolenia, studia podyplo-

mowe, przyznanie środków na rozpoczęcie działalno-

ści gospodarczej czy inne.

Niestety środki przyznane urzędom pracy na ak-

tywizację zawodową osób niepełnosprawnych są nie-

wystarczające.

Jak wynika z doniesień mediów, środ-

ki na staże dla młodych bezrobotnych ludzi zareje-

strowanych w sądeckim urzędzie pracy się już skoń-

czyły, a przecież rok kalendarzowy niedawno się

rozpoczął.

Wysoce niepokojące jest także to, że jesz-

cze dwa lata temu Urząd Pracy w Nowym Sączu kie-

rował na staże ponad 600 osób pozostających bez

pracy, w roku bieżącym tylko niewiele ponad 100.

Zauważyć należy, że środki na staż nie tylko obniża-

ły koszty pracy ponoszone zwyczajowo przez praco-

dawców, ale były okazją na zdobycie doświadczenia

i przysłowiowego odbicia się od dna przez osoby bez-

robotne.

Natomiast w obecnej sytuacji ponad 4 tys.

osób bezrobotnych z terenu Nowego Sącza i ponad dru-

gie tyle z powiatu nowosądeckiego pozostanie bez

szansy na skorzystanie z tego typu instrumentu ak-

tywizacji zawodowej.

Dlatego też konieczne jest zwiększenie środków

na aktywizację zawodową osób niepełnosprawnych,

w szczególności na zasilenie różnego rodzaju projek-

tów aktywizacyjnych czy innych instrumentów tej

aktywizacji.

W moim przekonaniu instrumenty te po-

zwolą na ograniczanie skutków negatywnego zjawi-

ska społecznego, jakim jest bezrobocie.

na pytania:

1.

Kiedy i o jaką kwotę zostaną zwiększone są-

deckim urzędom pracy środki na aktywizację osób

bezrobotnych?

zamierza opracować jakieś szczególne instrumenty

aktywizacji zawodowej osób bezrobotnych o szczegól-

nej sytuacji na rynku pracy?

Z wyrazami szacunku

Poseł Arkadiusz Mularczyk

Nowy Sącz, dnia 11 kwietnia 2012 r.

Zapytanie

(nr 1018)

do ministra pracy i polityki społecznej

badań specjalistycznych

(ze znacznym lub umiarkowanym stopniem) prawo

nagrodzenia w celu wykonania badań specjalistycz-

nych, zabiegów leczniczych lub usprawniających, a tak-

że w celu uzyskania zaopatrzenia ortopedycznego lub

nane poza godzinami pracy.

Zgłaszające się do prowadzonego przeze mnie biu-

ra poselskiego osoby niepełnosprawne podnoszą, że

zakłady pracy różnie interpretują powyższą normę

prawną, utrudniając w ten sposób skuteczną możli-

wość realizacji ww. prawa przez niepełnosprawnych.

W szczególności spotykana jest interpretacja, która

uzależnia prawo pracownika niepełnosprawnego do

skorzystania ze zwolnienia od pracy z zachowaniem

specjalistycznych od wykonywania tych badań u le-

karza specjalisty, ale tylko w tej dziedzinie medycyny,

302

która jest pokrewna z przyczyną niepełnosprawności

wskazaną na orzeczeniu o stopniu niepełnosprawno-

ści.

Innymi słowy, osoba niepełnosprawna z powodu

choroby narządu wzroku, która udaje się na wykona-

nie badań do chirurga, nie mogłaby skorzystać ze zwol-

nienia od pracy, o którym mowa w przepisie art. 20

ust. 1 pkt 2 ustawy dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabili-

niepełnosprawnych.

Powstaje uzasadniona wątpliwość

co do prawidłowości takiej interpretacji przepisu.

na pytanie: Czy przewidziane w przepisie art. 20 ust. 1

pełnosprawnych prawo osoby niepełnosprawnej (ze

znacznym lub umiarkowanym stopniem) do zwolnie-

nia od pracy z zachowaniem prawa do wynagrodze-

nia w celu wykonania badań specjalistycznych uza-

leżnione jest w jakikolwiek sposób od przyczyny nie-

pełnosprawności wskazanej na orzeczeniu o stopniu

niepełnosprawności?

Z wyrazami szacunku

Poseł Arkadiusz Mularczyk

Nowy Sącz, dnia 12 kwietnia 2012 r.

Zapytanie

(nr 1019)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

i przedsięwzięć kulturalnych

Co rusz dowiaduję się o bulwersujących decyzjach

kierowanego przez Pana Ministra resoru, na podsta-

wie których przyznawane są środki na sﬁnansowanie

przedsięwzięć zupełnie niezwiązanych z polskim

dziedzictwem narodowym, a nawet jemu całkowicie

obcym.

Wydaje się, że nic tak nie nastawia negatyw-

nie urzędników polskiego ministerstwa kultury, jak

przedsięwzięcia związane z tradycyjnym systemem

wartości i patriotyzmem rozumianym jako miłość do

ojczystego kraju, gdyż takie mają znikome szanse na

uzyskanie jakichkolwiek środków ze strony resortu.

Kilka przykładów z ubiegłego roku.

Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego

ﬁnansowałowGaleriiSztukiWspółczesnejBunkier

w Krakowie wystawę połączoną z warsztatami edu-

kacyjnymi zatytułowaną „Przytul swojego demona”.

Skierowana była ona do dzieci od lat 10 do 12 z celem

propagowania ideologii środowisk homoseksualnych

pod płaszczykiem walki z dyskryminacją.

Również

w minionym roku w pięciu największych miastach

Polski pojawiły się billboardy z hasłem „Zimo, wy-

pierd…j” ﬁnansowaneprzezMinisterstwoKultury

i Dziedzictwa Narodowego.

Nie wiadomo, ile pienię-

dzy na to wydano, bo rzecznik ministerstwa odmó-

wił telewizji publicznej komentarza w tej sprawie.

W 2011 r. prawicowa, wyrażająca tradycyjne warto-

ści „Fronda” dostała na wydawanie czasopisma

80 tys. (po interwencji, bo początkowo nie miała nic

dostać), dotacja dla lewicowej „Krytyki Politycznej”

(skompromitowanej udziałem w porozumieniu 11 Li-

stopada, które zaprosiło niemieckich bojówkarzy do

Polski, a następnie udzieleniem im azylu w lokalu

redakcyjnym) była o 60 tys. wyższa.

Na wydawanie

książek „Fronda” dostała od Ministerstwa Kultury

„Krytyka Polityczna” – 262 100 zł.

W związku z powyższymi faktami przekazuję na-

stępujące zapytanie: Jakimi kryteriami posługuje się

Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego,

przyznając różnym podmiotom środki ﬁnansowe?

Czy wypracowano w resorcie model postępowania

eliminujący dyskryminację z powodu poglądów poli-

tycznych i przekonań światopoglądowych wniosko-

dawców?

Z poważaniem

Poseł Bartosz Kownacki

Zapytanie

(nr 1020)

do ministra transportu,

w sprawie renowacji mostu tczewskiego

Stan faktyczny: Most drogowy w Tczewie jest za-

równo obiektem użyteczności publicznej, jak i histo-

ryczno-kulturowym, wybudowanym w 1857 r.

Z dniem

14 maja 2004 r. został uznany przez Amerykańskie

Stowarzyszenie Inżynierów Budownictwa za między-

narodowy zabytek.

Właścicielem mostu jest Staro-

stwo w Tczewie.

W październiku 2011 r. został za-

mknięty przez drogowców z powodu fatalnego stanu

technicznego.

Most wymaga natychmiastowego re-

montu.

Ograniczony budżet władz lokalnych nie jest

w stanie wyłożyć znaczących środków ﬁnansowych

na renowację mostu.

W czasie ostatniej kampanii wyborczej w Tczewie

pan minister Sławomir Nowak stwierdził, że odbu-

dowa mostu jest sprawą wielkiej wagi.

Zadaniem ministra transportu, budownictwa i go-

rozwój obiektów infrastruktury, jak i ochrona krajo-

wego dziedzictwa technicznego i kulturowego.

303

Czy istnieje możliwość przejęcia mostu tczewskie-

go na rzecz Skarbu Państwa?

Czy ministerstwo jest w stanie przekazać znaczące

środki ﬁnansowenarenowacjęmostutczewskiego?

Czy ministerstwo może podjąć działania mające

na celu ratowanie mostu tczewskiego?

Z poważaniem

Poseł Artur Dębski

(nr 1021)

do ministra transportu,

bezpośredniego połączenia drogowego

na potrzeby transportu ciężkiego

W dniu 6 lipca 2011 r. uchwałą Rady Ministrów

Republiki Słowackiej nr 457/2011 został przyjęty pro-

gram budowy autostrad i dróg szybkiego ruchu na

lata 2011–2014.

W programie tym przewidziano bu-

dowę brakujących odcinków autostrady D3 na odcin-

ku Żylina – Svrčinovec na lata 2013–2014, a oddanie

odcinka Svrčinovec – Skalité planowane jest najpóź-

niej w 2015 r.

Obecnie, jak poinformował mnie wójt gminy Wę-

gierska Górka, na podstawie dokumentów przesła-

nych przez słowackie Ministerstwo Transportu, Bu-

downictwa i Rozwoju Regionalnego, Słowacy przy-

gotowują materiały przetargowe dla zamówienia

publicznego na wyłonienie wykonawcy, co znacznie

upewnia, że deklarowane terminy zostaną dotrzy-

mane.

Wskazuje to, że Słowacja w pełni realizuje poro-

zumienie zawarte z Polską w sprawie bezpośrednie-

go połączenia drogowego na potrzeby ciężkiego trans-

portu drogowego.

Szanowny Panie Ministrze!

Biorąc pod uwagę, jak

ważne dla mieszkańców Węgierskiej Górki jest pod-

jęcie prac nad uruchomieniem jej obwodnicy, zobo-

wiązany jestem postawić następujące pytania:

1.

Jak Polska realizuje zawarte ze Słowacją poro-

zumienie o budowie bezpośredniego połączenia dro-

gowego na potrzeby transportu ciężkiego?

2.

Jakie są szanse na wspólne ze Słowacją oddanie

odcinka Bielsko-Biała – Żylina w 2015 r.?

Z poważaniem

Poseł Stanisław Szwed

Zapytanie

(nr 1022)

do ministra zdrowia

w sprawie oszczędności budżetu państwa

oraz w sprawie dostępu do innowacyjnego

Szanowny Panie Ministrze!

Środowiska eksperc-

kie donoszą, że ﬁnansowaniesitagliptynyzbudżetu

państwa przyczyniłoby się do obniżenia kosztów le-

czenia chorych na cukrzycę, ponieważ oznaczałoby

brak konieczności refundacji kosztownej insulinote-

rapii.

Ograniczenie insulinoterapii oznacza niższe

wydatki na opiekę nad chorymi pacjentami oraz wy-

łączenie ponoszenia wysokich kosztów leczenia dzia-

łań niepożądanych insulin.

Na obowiązującym wy-

kazie leków refundowanych brak jest innowacyjnych

leków na cukrzyce typu drugiego.

Z kolei z informa-

cji uzyskanych od pacjentów wynika, że istnieją inne

możliwości terapeutyczne niż leczenie wymagającą

iniekcji insuliną.

Aktualnie sitagliptyna, która roz-

wiązałaby oba powyższe problemy, nie jest objęta ﬁ-

nansowaniem ze środków publicznych.

Wydatki wynikające z leczenia działań niepożą-

danych insulin obciążają niepotrzebnie budżet pań-

stwa i są konsekwencją braku pełnego dostępu do

nowoczesnego leczenia ﬁnansowegoześrodkówpu-

blicznych.

Prawdziwość tych danych wynika również

z umieszczonej na stronie Agencji Oceny Technologii

Medycznych pozytywnej rekomendacji zalecającej

ministrowi zdrowia ﬁnansowanieleczeniasitaglip-

tyny ze środków publicznych.

Mając na uwadze wyższej przedstawione informa-

cje, w tym przede wszystkim dobro pacjentów chorych

na cukrzycę, a w drugiej kolejności oszczędności dla

budżetu państwa wynikające z refundacji sitagliptyny,

1.

Dlaczego pomimo powyżej przedstawionych fak-

tów sitagliptyna nie jest aktualnie refundowana?

2.

Czy sitaglipytyny zostaną wpisane do wykazu

leków refundowanych podczas planowanej na maj

aktualizacji tego wykazu?

3.

Czy i kiedy sitagliptyna zostanie objęta ﬁnan-

sowaniem ze środków publicznych?

Z poważaniem

Poseł Marek Balt

304

Zapytanie

(nr 1023)

do ministra obrony narodowej

w sprawie gospodarowania majątkiem

Oddział Regionalny Wojskowej Agencji Mieszkanio-

wej w Warszawie sprzedał w formie przetargu dwie

działki przynależne do bloków mieszkalnych przy al.

Wilanowskiej i al. Niepodległości, w których mieszka

ok. 400 osób.

Osiedle powstało zgodnie z projektem

sporządzonym w 1973 r. na potrzeby zakwaterowania

żołnierzy.

Na działkach sprzedanych deweloperowi

znajdował się parking na 130 samochodów oraz hy-

drofornia zaopatrująca mieszkańców bloków w wodę.

Pominięto przy tym uwagi zgłaszane przez wspólno-

ty mieszkaniowe bloków.

W rezultacie mieszkańcy

bloków, którymi są żołnierze pozostający w służbie

czynnej, jak i emerytowani, zmuszeni zostali do wy-

budowania na własny koszt nowego przyłącza wodo-

ciągowego oraz nowych dróg dojazdowych do swoich

bloków.

działania zmierzające do wyjaśnienia zaistniałej sy-

tuacji, dotyczącej przetargu OR WAM na osiedlu usy-

tuowanym u zbiegu al. Wilanowskiej i al. Niepodle-

głości w Warszawie?

Z poważaniem

Poseł Stanisław Wziątek

Połczyn-Zdrój, dnia 30 kwietnia 2012 r.

Zapytanie

(nr 1024)

do ministra środowiska

Do mojego biura napływają niepokojące informa-

cje z terenu powiatów siedleckiego i węgrowskiego

dotyczące szkód wyrządzonych przez bobry.

Wieloletnia ochrona gatunkowa bobra europej-

skiego przyczyniła się do powiększenia populacji tych

zwierząt.

Niestety wzrost liczebności bobrów powo-

duje duże straty w gospodarce rolnej i leśnej.

Bobry

powodują zniszczenia przede wszystkim w uprawach

polowych.

Na skutek ich występowania na terenach

rolniczych niemożliwe jest utrzymanie przez rolnika

w należytej kulturze rolnej znacznych areałów.

Pod-

topione łąki, pastwiska i inne uprawy polowe unie-

możliwiają wykonanie zabiegów agrotechnicznych,

co stanowi podstawę do ograniczenia dopłat bezpo-

średnich i w konsekwencji powoduje nakładanie kar

na rolników za niezawinione przez nich działania.

Problemem jest również uzyskiwanie przez rolni-

ka odszkodowań.

Z rozmów z mieszkańcami wynika,

że odszkodowanie należy się za liczbę wyciętych przez

bobry drzew, a nie za zniszczone tereny, co w konse-

kwencji nie satysfakcjonuje poszkodowanych.

1.

Czy ministerstwo zamierza coś zrobić z nara-

stającym problemem, który trapi wielu rolników?

Czy

przewiduje jakieś działania legislacyjne w zakresie

zmian dotyczących uzyskiwania odszkodowania za

szkody wyrządzone przez bobry?

2.

Czy ministerstwo podejmie działania zmierza-

jące do zmniejszenia populacji bobrów, m.in. usunię-

uproszczenia procedur redukcji jego populacji?

Na

przykład bobry, pozostając pod kontrolowaną ochro-

ną, mogłyby być odławiane bądź odstrzeliwane pod

nadzorem określonych służb.

Z poważaniem

Poseł Krzysztof Borkowski

Siedlce, dnia 8 maja 2012 r.

Zapytanie

(nr 1025)

do ministra rozwoju regionalnego

nia przestrzennego kraju 2030”.

Dokument ten wy-

znacza kierunki rozwoju kraju w tej materii oraz

związany z nim zakres planowanych inwestycji.

Przedmiotowa koncepcja w odniesieniu do systemu

transportowego zakłada, że polityka zagospodarowa-

nia przestrzennego kraju będzie dążyć do poprawy

dostępności terytorialnej.

Jednym z celów tej koncep-

cji mają być działania prowadzące do zmniejszenia

dysproporcji obszarów o niskiej spójności przestrzen-

nej z resztą kraju.

Jednak obecny stan faktyczny i dal-

sze założenia przewidują, że tereny województwa pod-

karpackiego połączone będą z Warszawą w ujęciu

drogowym przez Lublin, a w ujęciu kolejowym przez

Kraków.

Według radnych powiatu mieleckiego jest

to rozwiązanie niekorzystne dla obszaru tego samo-

305

rządu i jego mieszkańców i może w przyszłości nega-

tywnie wpływać na jego sytuację ekonomiczną i spo-

łeczną.

Należy podkreślić, że Mielec jest czwartym

co do wielkości i siły gospodarczej miastem regionu.

Na jego terenie usytuowana jest najstarsza specjalna

strefa ekonomiczna w kraju.

Mielec jest także naj-

większym eksporterem w województwie.

Samorzą-

dowcy podkreślają fakt, że przez powiat nie przebie-

ga żadna droga krajowa.

Naprzeciw tej problematyce

wyszła inicjatywa społeczna zmierzająca do ujęcia

cej przez powiat mielecki.

Ważną kwestią do rozwią-

zania jest także modernizacja linii kolejowej Dębica

– Mielec – Tarnobrzeg.

Swoim obszarem oddziaływa-

nia obejmuje ona szereg miast województwa podkar-

packiego, dwie strefy ekonomiczne, trzy podstrefy.

Dane statystyczne wskazują, że ruch generowany

tylko przez strefę mielecką to 11 000 wagonów kole-

jowych rocznie.

Podsumowując, oba poruszone za-

gadnienia transportowe są niezwykle ważne nie tyl-

ko dla rozwoju powiatu mieleckiego, ale dla dużej

części województwa podkarpackiego.

w „Koncepcji przestrzennego zagospodarowania kra-

ju 2030” budowy drogi ekspresowej S9 łączącej Rze-

wiat mielecki?

2.

Czy możliwe jest uwzględnienie w przedmiotowym

dokumencie bardzo ważnej dla tego regionu moderniza-

Poseł Jan Warzecha

Warszawa, dnia 9 maja 2012 r.

Zapytanie

(nr 1026)

do ministra obrony narodowej

w sprawie kosztów korwety typu 621

Szanowny Panie Ministrze!

Przez niemal dekadę

resort obrony narodowej realizował program budowy

korwety typu 621 Gawron.

Jesienią 2011 r. program

ten został zaniechany, a powody przedstawiane opinii

publicznej jak i w odpowiedzi na interpelacje posel-

skie są bardzo enigmatyczne.

Ze względu na skalę

marnotrawstwa i błędów program ten przypomina

inny niezrealizowany w naszym kraju program zbro-

jeniowy, tj. samolotu Iryda.

Jakie były łączne wydatki resortu obrony na niezre-

alizowany program korwety typu 621 poniesione od

roku 2001 do momentu zaniechania budowy?

(Proszę

podać w rozbiciu na lata).

Z poważaniem

Poseł Paweł Szałamacha

Warszawa, dnia 7 maja 2012 r.

(nr 1027)

do ministra środowiska

w sprawie ptaków i nietoperzy

Szanowny Panie Ministrze!

Polski sektor elektro-

energetyczny realizujący cel osiągnięcia 15% udziału

energii ze źródeł odnawialnych koncentruje się nie-

mal wyłącznie na budowie wiatraków, zaniedbując

energetykę wodną.

Hiszpańskie towarzystwo ornitologiczne podało

w styczniu br. szacunki, według których 18 tys. tur-

bin zainstalowanych w królestwie zabija rocznie co

najmniej 6 mln ptaków i nietoperzy.

Znane są także

niższe dane: raport sporządzony w 2002 r. stwierdza,

że zainstalowane w tym kraju turbiny wiatrowe za-

biły w tymże 2002 r. 11 tys. ptaków drapieżnych,

350 tys. nietoperzy i 3 mln małych ptaków.

Źródła

amerykańskie (US Fish and Wildlife Service) podają,

że turbina wiatrowa zabija rocznie ok. 37 ptaków;

znane są także niższe szacunki.

Energetyka wodna minimalizuje straty w ekosys-

temie poprzez budowę przepływek dla ryb – energe-

tyka wiatrowa nie zna takich instalacji.

Czy ministerstwo posiada dane dotyczące liczby pta-

ków i nietoperzy zabijanych w Polsce przez wiatraki

(ogółem lub w rozbiciu na pojedynczą turbinę)?

dząca, to proszę o przekazanie tych danych.

Z poważaniem

Poseł Paweł Szałamacha

306

Zapytanie

(nr 1028)

do ministra transportu,

pociągu papieskiego

na trasie Kraków – Wadowice

Szanowny Panie Ministrze!

Pod koniec sierpnia

2009 r. ze względu na małe zainteresowanie pasaże-

rów zawieszone zostały kursy pociągu papieskiego na

trasie Kraków – Wadowice.

W ciągu ostatnich trzech

lat sytuacja uległa jednak zmianie.

Jan Paweł II został

kanonizacji.

W Wadowicach szybko postępują prace

remontowe przy Muzeum – Domu Rodzinnym Jana

Pawła II, którego otwarcie przewidziano na 2013 r.

Fakty te każą przypuszczać, że w najbliższym czasie

ziemia wadowicka stanie się jeszcze bardziej atrakcyj-

nym centrum pielgrzymkowym i turystycznym.

pytanie: Czy zdaniem ministerstwa możliwe jest

przywrócenie kursowania pociągu papieskiego?

Pozostaję z wyrazami szacunku

Zapytanie

(nr 1029)

do ministra zdrowia

w sprawie zmian

Szanowny Panie Ministrze!

Obwieszczeniem mi-

no nową listę leków refundowanych.

O tym, jak jest

ona ważna dla polskich pacjentów, nie trzeba nikogo

przekonywać.

Sytuacja, w której dany lek nie znaj-

dzie się na liście leków refundowanych bądź gdy re-

fundacja będzie na bardzo niskim poziomie, może spo-

wodować, że pacjenci cierpiący na daną chorobę nie

będą w stanie podjąć leczenia, bo nie będzie ich na

1.

Czy lista leków refundowanych obowiązująca

od 1 stycznia 2012 r. została poszerzona o nowe leki

(nie włączając w to zamienników) w stosunku do listy

leków refundowanych obowiązującej do 31 grudnia

2011 r., o ile i o jakie leki?

2.

Ile zamienników i za jakie leki zostało wprowa-

dzonych na listę leków refundowanych obowiązującą

od 1 stycznia 2012 r. w stosunku do listy leków re-

fundowanych obowiązującej do 31 grudnia 2011 r.?

3.

Jaka była kwotowa wysokość refundacji każde-

go leku oraz jaka była jego cena na liście obowiązu-

wiązującej od 1 stycznia 2012 r.?

4.

Jakie kwoty Narodowy Fundusz Zdrowia prze-

znaczył w każdym kolejnym roku na refundację le-

ków w okresie od 2005 r. do 2011 r.?

5.

Jaką kwotę Narodowy Fundusz Zdrowia pro-

gnozuje przeznaczyć na refundację leków w 2012 r.?

6.

Ile leków znajduje się obecnie na liście leków re-

fundowanych (według stanu na dzień 1 maja 2012 r.)?

Z poważaniem

Poseł Andrzej Romanek

Nowy Sącz, dnia 7 maja 2012 r.

Zapytanie

(nr 1030)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie braku środków na organizację

Szanowny Panie Ministrze!

Moje biuro poselskie

odwiedza wiele osób bezrobotnych, które wyrażają

swe głębokie niezadowolenie i obawy, ponieważ chcia-

łyby skorzystać z umów stażowych, a zupełnie nieza-

leżnie od siebie i od rzeczywistego zapotrzebowania

potencjalnych pracodawców są całkowicie pozbawio-

ne takiej możliwości.

Przyczyną tego stanu rzeczy

jest brak środków ﬁnansowychnaorganizacjękolej-

nych staży w zawierciańskim Powiatowym Urzędzie

Pracy.

Nie tak dawno Powiatowy Urząd Pracy w Zawier-

ciu poinformował wszystkich chętnych, iż od dnia 12

kwietnia br. zawiesza przyjmowanie wniosków o or-

ganizację stażu z powodu wyczerpania puli środków

ﬁnansowychmożliwychdowydatkowaniaztakim

właśnie przeznaczeniem.

Tegoroczne środki przyzna-

ne urzędowi z Funduszu Pracy okazały się być zde-

cydowanie zbyt niskie w stosunku do coraz większe-

go zapotrzebowania na taką formę aktywizacji bez-

robotnych, które wymusza utrzymująca się, bardzo

zła sytuacja na miejscowym rynku pracy.

Od marca br. PUP w Zawierciu rozpoczął realiza-

cję projektu pod nazwą „Od stażu do etatu”, który

jest współﬁnansowanyześrodkówUniiEuropejskiej

w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego.

Projekt ten objął 100 bezrobotnych z terenu powia-

307

tu zawierciańskiego (60 kobiet i 40 mężczyzn) w wie-

ku do 25 lat, posiadających najczęściej najniższe

kwaliﬁkacje, którzy otrzymają wsparcie w formie

indywidualnych porad zawodowych w zakresie ak-

tywnego sposobu poszukiwania pracy, a później roz-

poczną sześciomiesięczne staże.

Realizacja przez

zawierciański urząd pracy powyższego projektu jest

niewątpliwym sukcesem, ale z powodu ograniczonych

środków pomocowych i ściśle określonej grupy bene-

ﬁcjentówtylkowznikomymstopniuzłagodzibardzo

złą sytuację na lokalnym rynku pracy.

Liczba umów stażowych zawartych z osobami

bezrobotnymi jest ściśle uzależniona od wysokości

środków Funduszu Pracy, jakimi dysponuje określo-

ny urząd.

W przypadku zawierciańskiego PUP taka

właśnie forma aktywizacji bezrobotnych cieszy się od

zawarto aż 1904 umowy stażowe.

Rok później, mimo

wielu chętnych, było to już tylko 659 umów.

Z kolei

od stycznia do marca br. podpisano 254 umowy sta-

żowe.

Nabór wniosków zawieszono jednak w połowie

iż w przysłowiowej kolejce po staż czeka nadal bar-

dzo wielu bezrobotnych bezskutecznie poszukujących

pracy.

Panie Ministrze, pragnę w tym miejscu w sposób

szczególny podkreślić wagę problemu bezrobocia

w Zawierciu i w całym powiecie zawierciańskim.

Według opublikowanego przez katowicki Urząd

Statystyczny w marcu br. opracowania pt. „Bezro-

bocie w województwie śląskim w II półroczu

2011 r.”, którego źródłem były dane zawarte w spra-

wozdawczości miesięcznej MPiPS, sporządzane przez

urzędy pracy, stopa bezrobocia w powiecie zawier-

ciańskim wynosiła 16,8%.

Bardzo trudna sytuacja na

powiatowym rynku pracy nie ulega zmianie.

Wręcz

przeciwnie.

Jak wynika z tegorocznych danych PUP

w Zawierciu stopa bezrobocia w powiecie zawierciań-

skim na koniec lutego br. wynosiła 17,8%, co oznacza,

że niestety wzrosła w stosunku do danych z końca

ubiegłego roku.

W 10 gminach powiatu pozostaje bez

pracy 8099 osób, z czego aż 51% stanowią kobiety.

Szanowny Panie Ministrze, mając na uwadze złą

i nadal pogarszającą się sytuację na lokalnym rynku

pracy, bardzo proszę o odpowiedź na pytanie:

Czy w związku z utrzymującą się bardzo wysoką

na tle woj. śląskiego stopą bezrobocia w powiecie

zawierciańskim możliwe jest skierowanie dodatko-

wych środków ﬁnansowych z Funduszu Pracy do

PUP w Zawierciu w celu umożliwienia osobom bez-

robotnym zawarcia kolejnych umów stażowych?

Z poważaniem

Poseł Anna Nemś

(nr 1031)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie reakcji sądu i prokuratury

przez radnego Rady Powiatu w Sławnie,

polegające na jeździe samochodem

Szanowny Panie Ministrze!

Podczas ostatnich

wyborów samorządowych dyrektor liceum ogólno-

kształcącego w Darłowie został wybrany na radnego

Rady Powiatu.

Wkrótce po tym został jej wiceprze-

wodniczącym.

Niestety, kilka tygodni po tym fakcie

podczas rutynowej kontroli drogowej stwierdzono

u niego 1,2 promila alkoholu w wydychanym powie-

trzu.

Dyrektor w reakcji na popełnione przez siebie

przestępstwo zrezygnował z mandatu radnego i po-

stawił w stan dymisji swoje stanowisko służbowe.

Dymisja nie została przyjęta, dyrektor został urlopo-

wany.

Niestety to, co nastąpiło później, zmusza mnie do

zadania Panu Ministrowi zasadniczego pytania: Czy

prawo jest ślepe, czy na występki niektórych Temida

patrzy łaskawszym okiem?

Otóż tak jak każdy w ta-

kiej sprawie, tak i pan były radny powiatu traﬁł

przed oblicze sprawiedliwości, czyli sądu w Koszali-

nie.

Prokurator jak wyrozumiały ojciec, wziąwszy

pod uwagę nienaganną opinię o oskarżonym, jego

znakomity kontakt z uczniami, wystąpił o umorzenie

sprawy.

Nie wnioskował nawet o rzecz zasadniczą

w takim przypadku – czasowe odebranie prawa jazdy.

Niezawisły sąd w całej rozciągłości poparł wniosek

prokuratora i były radny i dyrektor placówki oświa-

towej stał się znowu nieskazitelny.

Od tej chwili w mieście zawrzało.

Na każdym spo-

tkaniu poselskim jestem zmuszony tłumaczyć wybor-

com, że Polska jest krajem prawa, że Temida nie od-

różnia kolorów, że osoba publiczna podlega tym sa-

mym prawom i rygorom, co każdy obywatel.

Etycznie

dyrektor i były radny powiatu ma możliwość i wpływ

na edukację naszych synów i córek.

Jazda samocho-

dem pod wpływem alkoholu, tak napiętnowana w spo-

łeczeństwie, zyskała aprobatę tych, którzy nad na-

szym bezpieczeństwem powinni czuwać.

Nijak nie umiem wytłumaczyć mieszkańcom Dar-

łowa, że to nie jest kanon, że doszło do jakiejś kurio-

zalnej pomyłki i że nie wolno nikomu kierować ja-

kimkolwiek pojazdem pod wpływem alkoholu.

Sytu-

acja jest o tyle szczególna, że chodzi w tym przypad-

ku o prominentnego, lokalnego polityka partii rzą-

dzącej: zarówno w Darłowie, jak i w kraju.

Szanowny Panie Ministrze!

Proszę nie lekcewa-

żyć tego zapytania i z całą wnikliwością przyjrzeć się

tej sprawie.

Proszę pamiętać, że takie drobne przy-

kłady rzutują na całe społeczeństwo, dają asumpt do

przekonania, że polityk, nawet lokalny, jest ponad

normami prawa, przypisanymi tylko do bezradnych.

308

Proszę, aby pomógł mi Pan przywrócić wiarę w pra-

wo i praworządność wśród tych, którzy nas, polity-

ków, wynieśli na szczyty władzy.

Z wyrazami szacunku

Poseł Andrzej Lewandowski

Koszalin, dnia 9 maja 2012 r.

Zapytanie

(nr 1032)

do ministra transportu,

w sprawie gruzowiska po byłym budynku

Szanowny Panie Ministrze!

Podczas dyżuru po-

selskiego zostałem poinformowany przez mieszkańca

gminy Godów o problemach wynikających z zawale-

nia się budynku byłego PKP przy ul. Dworcowej 8

w Godowie.

Powstałe w wyniku tego gruzowisko

stwarza niebezpieczeństwo dla mieszkańców gminy,

a zwłaszcza dla bawiących się tam dzieci, i jest bez-

pośrednim zagrożeniem dla ich życia i zdrowia.

Po-

mimo interwencji podejmowanych przez lokalne wła-

dze problem pozostaje od lat nierozwiązany.

Na uwagę zasługuje również fakt, że gruzowisko,

które znajduje się przy głównej drodze prowadzącej

z Godowa do Skrzyszowa, wpływa na ogólną estetykę

lokalnej infrastruktury.

2.

Dlaczego pomimo interwencji władz lokalnych

do dnia dzisiejszego gruzowisko nadal znajduje się

na terenie gminy?

3.

Czy zostaną podjęte odpowiednie kroki mające

na celu zlikwidowanie gruzowiska?

Poseł Grzegorz Matusiak

Jastrzębie-Zdrój, dnia 7 maja 2012 r.

Zapytanie

(nr 1033)

do ministra pracy i polityki społecznej

żołnierzowi górnikowi w związku

z przymusową pracą w kopalni

Szanowny Panie Ministrze!

Pan I. W. zwrócił się

nierz górnik w związku z przymusowym zatrudnie-

niem w kopalni węgla.

Zainteresowany od 17 kwietnia 1952 r. do 1 maja

1954 r. był żołnierzem i wykonywał narzuconą mu

pracę jako górnik w Zabrzu w kopalni węgla Ludwik.

Pracę wykonywał na niskiej ścianie nazywanej „Pe-

lagia” przez 1,5 roku.

W związku w wykonywaniem

pracy w wymuszonej pozycji kucznej doznał schorze-

nia kolan – wody w kolanach.

Później przeniesiono

go do pracy stojącej na odcinku nazywanym „ciężka

niebezpieczna przebudowa”.

Tam na skutek upadku

z drabiny z dużej wysokości doznał potłuczeń na ca-

łym ciele.

Pracę wykonywał również na chodniku,

gdzie nabawił się zapalenia strun głosowych.

Przez

3 tygodnie leżał w izbie chorych.

Obecnie na skutek

pracy w kopalni ma chore stawy kolanowe, biodrowe

oraz kręgosłup.

Cierpi również na niedosłuch.

Wszyst-

kie schorzenia są następstwem kontuzji, obrażeń

oraz chorób, które przeszedł w trakcie przymusowej

pracy w kopalni, jednakże do tej pory nie uzyskał

żadnego świadczenia rekompensującego.

uprawnienia przysługują żołnierzowi górnikowi I. W.

w związku z przymusową pracą w kopalni?

Z poważaniem

Poseł Jarosław Rusiecki

Zapytanie

(nr 1034)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie asystentów rodziny

i placówek wsparcia dziennego

(Dz. U. nr 149 poz. 887).

Wprowadziła ona instytucję

tzw. asystenta rodziny, którego podstawowym zada-

niem będzie wspieranie rodziny przeżywającej trud-

ności w wypełnianiu funkcji opiekuńczo-wychowaw-

czych.

Głównym zadaniem samej ustawy jest przede

wszystkim działanie dla dobra dzieci oraz wspieranie

całej rodziny w formie pracy z nią lub pomocy w opie-

ce i wychowywaniu dziecka (tj. objęcie opieką i wy-

chowaniem w placówce wsparcia dziennego; art. 8

ust. 2 pkt 1 i 2).

Wsparcie to ma polegać na planowa-

nych działaniach mających na celu przywrócenie ro-

dzinie zdolności do pełnienia swoich funkcji.

Podstawą do przydzielenia asystenta danej rodzi-

nie jest dokonanie analizy sytuacji rodziny poprzez

309

przeprowadzenie w tej rodzinie wywiadu środowisko-

szych czynności pracownik socjalny kieruje do kie-

rownika ośrodka pomocy społecznej wniosek o przy-

dzielenie asystenta.

Z kolei zgodnie z art. 18 ustawy w celu wsparcia

waniem w placówce wsparcia dziennego, która może

być prowadzona w formie opiekuńczej, w tym kół za-

interesowań, świetlic, klubów i ognisk wychowaw-

czych; specjalistycznej lub pracy podwórkowej reali-

zowanej przez wychowawcę.

Zadaniem placówek jest

zapewnienie dziecku opieki i wychowania, pomocy

w nauce oraz organizacja czasu wolnego, zabawy i za-

jęć sportowych oraz rozwój zainteresowań.

Ustawę mającą na celu pomoc rodzinom, które

mają kłopoty wychowawcze, oraz zmianę systemu

należy oczywiście ocenić pozytywnie.

Jednak co in-

nego zamierzenia, a co innego ich realizacja, zwłasz-

cza iż od wejścia ustawy w życie upłynęło już kilka

miesięcy.

w rzeczywistości wygląda funkcjonowanie asysten-

tów rodziny i placówek wsparcia dziennego?

Czy mi-

nisterstwo dysponuje danymi wskazującymi na ska-

lę korzystania z tych instytucji?

Czy w toku obowią-

zywania ustawy dostrzeżono problemy związane z jej

realizacją?

Z poważaniem

Poseł Iwona Kozłowska

Warszawa, dnia 8 maja 2012 r.

Zapytanie

(nr 1035)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

Szanowny Panie Ministrze!

Władze samorządowe

Tczewa od wielu lat zabiegają o zachowanie zabytku

techniki klasy światowej – wiślanego mostu oddane-

go do użytku 155 lat temu, arcydzieła sztuki inżynie-

ryjnej ujętego w neogotycką formę, jednego z najdłuż-

szych na świecie.

Kamień węgielny pod budowę mo-

stu drogowego położył Fryderyk Wilhelm IV.

Most

we z pięknymi portalami – do dzisiaj zachowały się

cztery wieże.

Obecnie most ma długość 1052 m.

Jego najstarsze części wpisane są do rejestru za-

bytków, a w 2004 r. obiekt otrzymał honorowy tytuł

Międzynarodowego Zabytku Inżynierii Budowlanej.

W październiku ubiegłego roku ze względu na za-

grożenie budowlane most został zamknięty dla ruchu

kołowego i pieszego.

Remont obiektu wymaga ogrom-

nych nakładów ﬁnansowych,wedługszacunków–ok.

100 mln zł, którymi jednak powiat tczewski, właści-

ciel mostu, nie dysponuje.

Niepowodzeniem zakończyły się starania władz

lokalnych o przekazanie drogi powiatowej wraz z obiek-

tem mostowym Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych

i Autostrad.

Zdaniem Ministerstwa Transportu, Bu-

downictwa i Gospodarki Morskiej, w związku z du-

żym wykorzystaniem środków ﬁnansowychnareali-

zowane inwestycje w systemie dróg krajowych, w obec-

nej perspektywie nie jest przewidziane rozpoczyna-

nie innych zadań niż tych ujętych w planie na lata

2011–2013.

Ministerstwo zaproponowało, aby Staro-

stwo Powiatowe w Tczewie skorzystało z możliwości

uzyskania doﬁnansowanianaprzebudowęobiektu

z rezerwy subwencji ogólnej.

Minister Sławomir No-

wak wskazuje na Ministerstwo Kultury i Dziedzic-

twa Narodowego, jako właściwy resort do współﬁ-

nansowania remontu obiektu zabytkowego.

Władze pow. tczewskiego w ostatnim czasie zło-

żyły dwa wnioski o doﬁnansowaniezadańzwiąza-

nych z remontem mostu tczewskiego.

Pierwszy z nich

dotyczy remontu dwóch zabytkowych wieżyczek.

Wniosek został złożony 16 marca br. do Ministerstwa

tywną ocenę formalną.

Drugi wniosek został złożony 30 marca br., a doty-

czył doﬁnansowaniawramachregionalnegoprogramu

operacyjnego wykonania pełnej dokumentacji technicz-

nej dotyczącej remontu i przebudowy mostu tczewskie-

go.

Wartość tego projektu wyceniono na 2 mln zł.

Mieszkańcy Tczewa i Lisewa, miłośnicy zabytków

i władze lokalne ślą rozpaczliwe apele o pomoc w ra-

towaniu tego cennego zabytku, któremu grozi kata-

strofa.

1.

Czy, zgodnie z punktem 9. zakresu zadań De-

partamentu Ochrony Zabytków, przeprowadzono in-

spekcję stanu zachowania zabytku, której wyniki

mogłyby unaocznić konieczność udzielenia pomocy

samorządowi w ratowaniu zabytku o znaczeniu po-

nadregionalnym, unikatu na skalę światową?

2.

Czy rozważano ewentualność objęcia patrona-

tem Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowe-

go obywatelskiej inicjatywy ratowania mostu tczew-

skiego, co byłoby wypełnieniem zadania określonego

w punkcie 18. zakresu zadań Departamentu Ochro-

ny Zabytków, tj. działaniem promocyjnym na rzecz

ochrony cennego zabytku.

Z wyrazami szacunku

Poseł Brygida Kolenda-Łabuś

Kędzierzyn-Koźle, dnia 28 kwietnia 2012 r.

310

Zapytanie

(nr 1036)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie akcji reklamowych

i marketingowych w publicznych

placówkach oświatowych

Szanowna Pani Minister!

Stan faktyczny stano-

ją kuratorzy oświaty, producenci coraz częściej orga-

nizują w szkołach i przedszkolach akcje marketingo-

we.

Do placówek oświatowych wdzierają się reklama

i agresywny marketing.

Rodzice, którzy sprzeciwiają

się takim praktykom, często są bezradni, ponieważ

w publicznych placówkach nie ma zakazu zamiesz-

czania reklam.

Pomimo że ustawa o systemie oświaty wyraźnie

określa, że szkoła prowadzi działalność dydaktyczną,

wychowawczą i opiekuńczą, to jednak coraz więcej

dyrektorów szkół wyraża zgodę na tego typu akcje

marketingowe, ponieważ często przynoszą one ﬁnan-

sowe korzyści dla szkoły.

W tym zakresie zgłaszam zapytanie poselskie:

Jakie działania będzie podejmować podległy Pani

Minister resort w celu skuteczniejszego przeciwdzia-

łania reklamie i agresywnemu marketingowi w pu-

blicznych placówkach oświatowych?

Z poważaniem

Poseł Józef Rojek

Zapytanie

(nr 1037)

do ministra sportu i turystyki

sportu niepełnosprawnych

Szanowna Pani Minister!

Stan faktyczny stano-

prezes Polskiego Związku Sportu Niepełnospraw-

nych „Start”: W tym roku związek otrzymał o ponad

2 mln zł mniej na program przygotowań do igrzysk

paraolimpijskich.

Na przygotowanie zawodników do

paraolimpiady oraz mistrzostw Europy i świata w róż-

nych dyscyplinach ministerstwo sportu przeznaczy-

Sport niepełnosprawnych to szczególny rodzaj dzia-

łalności, na który rząd powinien zawsze łożyć.

Nie wol-

no oszczędzać na tych, którzy potrzebują wsparcia.

W tym zakresie zgłaszam zapytanie poselskie:

Czy niepełnosprawni sportowcy mogą liczyć na

otrzymanie w bieżącym roku od ministerstwa spor-

tu większych środków ﬁnansowychnaswojądzia-

łalność?

Z poważaniem

Poseł Józef Rojek

(nr 1038)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie podejrzenia prowadzenia

na terenie Rosji po katastroﬁe smoleńskiej

działań zmierzających do wykradania

Stan faktyczny stanowiący kontekst złożonego

zapytania.

Jak poinformowały media, Agencja Bez-

pieczeństwa Wewnętrznego ustaliła, że po katastro-

ﬁe smoleńskiej ktoś na terenie Rosji trzykrotnie

dzwonił z telefonu prezydenta Lecha Kaczyńskiego.

Jak nietrudno się domyślić, mogło mieć to związek

z wykradaniem informacji.

Ponadto, jak również

ujawniły media, aparaty fotograﬁczneikamerywi-

deo należące do oﬁarkatastrofypodSmoleńskiem

noszą ślady ingerencji.

Wynika tak z ekspertyzy znaj-

dującej się w aktach śledztwa ws. katastrofy pod

Smoleńskiem.

Na przekazanych do badań nośnikach

ujawniono m.in. pochodzące z czasu po katastroﬁe

ślady celowego niszczenia danych.

Jak stwierdził bie-

gły, któremu ABW zleciła analizę urządzeń, „inge-

rencja ta mogła nieodwracalnie zatrzeć ewentualne

cji mediów, specjalista ten napisał w ekspertyzie tak-

ne na pokładzie samolotu TU-154”.

W tym zakresie zgłaszam zapytanie poselskie:

cjami, które wskazują na działania na terenie Rosji

zmierzające do wykradania informacji oraz niszcze-

nie materiałów dowodowych, toczy się lub zostanie

rozpoczęte postępowanie w tej sprawie?

Z poważaniem

311

Zapytanie

(nr 1039)

do ministra edukacji narodowej

w polskich szkołach

Stan faktyczny stanowiący kontekst złożonego

zapytania.

Jak wynika z danych policji, pięć lat temu

w szkołach popełniono 17,5 tys. przestępstw, a w ubie-

głym roku już 28 tys. To bardzo niedobre zjawisko,

a zdaniem policji i nauczycieli szczególnie niepokoją-

szym kwartale tego roku w podstawówkach i gimna-

zjach doszło do 3842 takich przestępstw, czyli o po-

starsi uczniowie zabierają pieniądze, telefony komór-

kowe czy drobny sprzęt grający.

Ponadto w pierw-

do ponad sześciuset bójek i pobić, także więcej niż

w ubiegłym roku.

Do klas wnoszone są też narkotyki

i coraz częściej dochodzi do ataków na nauczycieli

i personel szkolny.

Mają miejsce znieważenia, wyzwi-

ska, a nawet ataki ﬁzyczne.

W tym zakresie zgłaszam zapytanie poselskie:

Jakie działania Pani Minister podejmuje i będzie po-

dejmować w związku z bardzo znaczącym wzrostem

przestępczości w polskich szkołach?

Z poważaniem

Poseł Józef Rojek

(nr 1040)

do ministra zdrowia

Stan faktyczny stanowiący kontekst złożonego

zapytania.

Jak poinformował Małopolski Sejmik Or-

ganizacji Osób Niepełnosprawnych, w Ministerstwie

Zdrowia jest przygotowywane nowe rozporządzenie

dotyczące m.in. dostępu do refundowanych aparatów

słuchowych, które przewiduje, że o ich przyznaniu

będą decydowali jedynie lekarze audiologowie i fonia-

około trzystu.

Proponowany zapis budzi sporo kontrowersji, za-

interesowani m.in. podkreślają, że np. w tak pręż-

nym ośrodku klinicznym, jakim jest Kraków, specja-

listów tego rodzaju jest zaledwie trzech.

Ponadto

obecnie, gdy refundowany aparat może przepisać

także laryngolog, niesłyszący czekają od 6 do 15 mie-

sięcy na urządzenia, które pozwalają im normalnie

funkcjonować.

Po ewentualnym wprowadzeniu przed-

miotowego rozporządzenia okres czekania na pewno

się wydłuży.

Poza tym, jak podkreślają specjaliści,

długie oczekiwanie na aparat w wypadku małego

dziecka kończy się opóźnieniem rozwoju.

Nie wy-

kształca się np. aparat mowy.

Jest jeszcze co najmniej jeden problem osób nie-

słyszących z refundacją aparatu, ten na oboje uszu

przysługuje tylko dzieciom i młodzieży do lat 18,

nym zawodowo.

Natomiast emeryci i renciści, a tak-

że bezrobotni mogą dostać urządzenie tylko na jedno

ucho.

W tym zakresie zgłaszam zapytanie poselskie:

1.

Czy Pan Minister przewiduje wprowadzenie

tych bardzo niekorzystnych zmian w przepisach do-

tyczących refundacji aparatów słuchowych?

2.

Czy może w związku z tak dużymi ogranicze-

niami w dostępności aparatów słuchowych dla nie-

słyszących Pan Minister podejmie działania, które

umożliwiłyby bezpłatny dostęp do aparatów słucho-

wych na oboje uszu emerytom, rencistom i osobom

bezrobotnym?

Z poważaniem

Poseł Józef Rojek

(nr 1041)

do ministra zdrowia

w sprawie wykonywania świadczeń

wolontariuszom możliwość prawną wykonywania

świadczeń na rzecz organów administracji publicz-

nej oraz jednostek organizacyjnych im podległych

lub przez nie nadzorowanych, z wyłączeniem pro-

wadzonej przez te organy i jednostki działalności

gospodarczej.

312

wość wykonywania świadczeń przez wolontariuszy?

Z poważaniem

Poseł Tadeusz Tomaszewski

Zapytanie

(nr 1042)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie wykonywania świadczeń

(nr 1043)

do ministra ﬁnansów

w sprawie wykonywania świadczeń

(nr 1044)

do ministra gospodarki

w sprawie wykonywania świadczeń

313

Zapytanie

(nr 1045)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

w sprawie wykonywania świadczeń

Narodowego i jednostek podległych

(nr 1046)

do ministra nauki i szkolnictwa wyższego

w sprawie wykonywania świadczeń

i jednostek podległych

(nr 1047)

do ministra obrony narodowej

w sprawie wykonywania świadczeń

czeń na rzecz organów administracji publicznej

dzonej przez te organy i jednostki działalności go-

spodarczej.

ko skonkretyzować stanowiska, na których realizo-

wane były świadczenia wolontariuszy.

314

Zapytanie

(nr 1048)

do ministra pracy i polityki społecznej

i jednostek podległych

(nr 1049)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie wykonywania świadczeń

i jednostek podległych

(nr 1050)

do ministra rozwoju regionalnego

w sprawie wykonywania świadczeń

i jednostek podległych

315

Zapytanie

(nr 1051)

do ministra skarbu państwa

(nr 1052)

do ministra administracji i cyfryzacji

w sprawie wykonywania świadczeń

wania świadczeń na rzecz organów administracji pu-

blicznej oraz jednostek organizacyjnych im podle-

głych lub przez nie nadzorowanych, z wyłączeniem

prowadzonej przez te organy i jednostki działalności

1.

Czy resort korzystał z możliwości wykonywania

stanowiska, na których realizowane były świadcze-

nia wolontariuszy.

Z poważaniem

Poseł Tadeusz Tomaszewski

(nr 1053)

do ministra sportu i turystyki

w sprawie wykonywania świadczeń

316

Zapytanie

(nr 1054)

do ministra spraw wewnętrznych

(nr 1055)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie wykonywania świadczeń

(nr 1056)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie wykonywania świadczeń

nej przez te organy i jednostki działalności gospo-

darczej.

317

Zapytanie

(nr 1057)

do ministra środowiska

w sprawie wykonywania świadczeń

(nr 1058)

do ministra transportu,

świadczeń przez wolontariuszy

Budownictwa i Gospodarki Morskiej

oraz jednostek podległych

(nr 1059)

do prezesa Rady Ministrów

do stylu z lat 1880 –1890 XIX w., zwanego

historyzmem – doprowadzającej

Szanowny Panie Premierze!

Uzasadnienie: W dniu

10 marca 2012 r. skierowałem oﬁcjalnepismowopar-

waniu mandatu posła i senatora oraz w oparciu o za-

sadę sprawiedliwości społecznej i w trosce o konsty-

tucyjną zasadę ochrony zaufania obywatela do demo-

kratycznego państwa prawa do wojewódzkiego in-

spektora nadzoru budowlanego w Szczecinie (w za-

łączeniu) z wnioskiem o pilną kontrolę i wyjaśnienie

– w ocenie interweniującej mieszkanki – bulwersują-

cej sprawy niedozwolonych prac budowlanych w bu-

dynku mieszkalnym przy ul. Plac 18 Marca 4 w Ko-

łobrzegu.

Budynku, który posiada kartę obiektu za-

kwaliﬁkowanegodostylu1880/90XIXw.,zwanego

historyzmem.

W tymże budynku – kamienicy mieszkalnej – na

podstawie decyzji starosty kołobrzeskiego (znak:

B.7351-846/10) z dnia 13 października 2010 r. doko-

nano przebudowy i zmiany sposobu użytkowania

w parterze nieruchomości na lokal usługowy.

Po wykonaniu tych prac budowlanych w tej ka-

mienicy mieszkalnej doszło do poważnych uszkodzeń

318

konstrukcji budynku, w tym do bardzo uciążliwego

drgania elementów budynku (ściany i stropy).

W moim piśmie do WINB w Szczecinie przytoczy-

łem fragmenty z załącznika nr 1 z dnia 7 lutego 2012 r.

z kontroli stanu technicznego obiektu budowlanego

położonego w Kołobrzegu przy ul. Plac 18 Marca 4:

a) liczne spękania ścian konstrukcyjnych i dzia-

łowych w lokalu mieszkalnym;

b) liczne spękania drewnianych elementów kon-

strukcyjnych stropodachu;

c) spękania ścian na stykach ze stropami;

d) nierówności posadzek.

Szanowny Panie Główny Inspektorze Nadzoru

Budowalnego!

Zatem dla ponownego podkreślenia:

w budynku zakwaliﬁkowanymdostylu1880/90XIXw.,

zwanego historyzmem, na potrzeby lokalu usługowe-

go wycięto fasadę w ścianie na parterze kamienicy,

powstały spękania ścian konstrukcyjnych i działo-

wych oraz drewnianych elementów konstrukcyjnych

wraz ze ścianami na stykach ze stropami, spowodo-

wano stałe i uciążliwe drgania budynku.

W tej sprawie na mój oﬁcjalnywniosekdowoje-

wódzkiego inspektora nadzoru budowlanego o pilną

kontrolę i wyjaśnienie tej sprawy otrzymałem odpo-

wiedź (w załączeniu pismo*

)

z dnia 21 marca 2012 r.,

WOA.7640.22.2012.KM), tyleż kuriozalną, co zdu-

miewającą.

Otóż w opinii WINB w Szczecinie nic się nie sta-

ło, albowiem jest decyzja starosty kołobrzeskiego,

a powiatowy inspektor nadzoru budowlanego w Ko-

łobrzegu ustalił, że roboty wykonano zgodnie z ww.

decyzją o pozwoleniu na budowę.

Co więcej, wojewódzki inspektor nadzoru budow-

lanego na tej podstawie stwierdza, że (cytuję): „brak

jest podstaw do podejmowania czynności przez orga-

na nadzoru budowlanego”.

Zatem pytania:

1.

Jakiż to ważny i obiektywny interes społeczny

był powodem, by zarówno starosta kołobrzeski, jak

i powiatowy nadzór budowlany wydali decyzję na

przebudowę i zmianę sposobu użytkowania w parte-

rze nieruchomości na lokal usługowy w budynku za-

kwaliﬁkowanymdostylu1880/90XIXw.,zwanego

historyzmem, powodując uciążliwe drgania budynku,

a sam budynek narażając na możliwość katastrofy

budowlanej?

2.

Czy reakcja, a właściwe jej brak, wojewódzkie-

go inspektora nadzoru budowlanego była właściwa

i zgodna z dobrą praktyką nadzoru budowlanego

i obowiązującymi standardami?

3.

Czy główny inspektor nadzoru budowlanego,

np. w oparciu o art. 84 ust. 1 pkt 1 oraz art. 88a ust. 1

i kompleksowej kontroli decyzji starosty kołobrze-

skiego, powiatowego nadzoru budowlanego i braku

właściwej reakcji wojewódzkiego nadzoru budowla-

nego?

4.

Jak należy skomentować powszechnie spotyka-

ne przypadki (w tym w Kołobrzegu) niewyrażania

zgody bądź wyrażania jej z wielkimi oporami nadzo-

ru budowlanego na wszelkiego rodzaju drobne prace

adaptacyjne czy też posadowienie, np. małej komórki

na korytarzu budynku mieszkalnego, przy równocze-

snej bardzo szybkiej zgodzie na niektóre wybrane

prace budowlane, wcale niepilne ani niezasadne

w aspekcie interesu społecznego?

5.

Czy wobec powyższego w przypadku następnych

wniosków na tego rodzaju prace adaptacyjne budow-

lane w tej kamienicy (jest już zainteresowanie) wnio-

skodawcy mogliby liczyć na równie szybką zgodę po-

wiatowego nadzoru budowlanego w Kołobrzegu?

Tym bardziej w sytuacji, gdy owe lokale przedsię-

biorcy wynajmują podmiotom na prowadzenie gabi-

netów lekarskich i lekarsko-dentystycznych i mogą

korzystać z preferencyjnych stawek podatku od nie-

ruchomości związanych z udzielaniem świadczeń

zdrowotnych.

Z poważaniem

Poseł Czesław Hoc

Kołobrzeg, dnia 9 maja 2012 r.

Zapytanie

(nr 1060)

do prezesa Rady Ministrów

towarzyszące im 94 osoby.

Jednym z dowodów mogą-

cych pomóc w ustaleniu przyczyn i przebiegu katastro-

fy są zdjęcia satelitarne miejsca katastrofy.

W dniu

Spraw Służb Specjalnych powiedział w Sejmie, że Pol-

ska od Stanów Zjednoczonych otrzymała zdjęcia sate-

litarne przedstawiające miejsce katastrofy.

Informację o tym, że Polska dysponuje zdjęciami

satelitarnymi miejsca katastrofy rządowego samolotu

TU-154M wykonanymi 10 kwietnia 2010 r. potwier-

dził minister Jerzy Miller, odpowiadając na moje za-

pytanie.

Poniżej treść odpowiedzi ze strony Sejmu

http://orka2.seim.gov.pl/IZ6.nsf/main/OF244326:

Odpowiedź ministra spraw wewnętrznych i admi-

nistracji na zapytanie nr 7697 w sprawie zdjęć sate-

litarnych miejsca katastrofy samolotu TU-154M wy-

konanych w dniu 10 kwietnia 2010 r.: „Szanowny

sierpnia 2010 r. (sygn.

SPS-024-7697/10) dotyczącego *

)

zapytania posła na Sejm RP pani Jolanty Szczypiń-

skiej w sprawie zdjęć satelitarnych miejsca katastro-

fy samolotu TU-154M wykonanych w dniu 10 kwiet-

nia 2010 r., z upoważnienia prezesa Rady Ministrów,

miotowe zdjęcia zostały przekazane Wojskowej Pro-

kuraturze Okręgowej w Warszawie.

Z wyrazami sza-

cunku.

Minister Jerzy Miller, Warszawa, dnia 29

września 2010 r.”.

1.

Kiedy (proszę podać datę) zdjęcia satelitarne

miejsca katastrofy rządowego samolotu TU-154M

skowej Prokuraturze Okręgowej w Warszawie?

2.

Ile zdjęć satelitarnych zostało przekazanych

Wojskowej Prokuraturze Okręgowej w Warszawie?

3.

Czy zdjęcia satelitarne miejsca katastrofy rzą-

r. są utajnione?

Jeżeli zdjęcia zostały utajnione, pro-

szę o podanie podstawy prawnej tej decyzji.

4.

Czy zdjęcia satelitarne miejsca katastrofy rzą-

zostaną przedstawione polskiej opinii publicznej?

5.

Kiedy Pan Premier udostępni zdjęcia satelitar-

ne miejsca katastrofy rządowego samolotu TU-154M

Stany Zjednoczone zespołowi parlamentarnemu ds.

katastrofy smoleńskiej?

Z poważaniem

Poseł Jolanta Szczypińska

Warszawa, dnia 12 kwietnia 2012 r.

(nr 1061)

do ministra transportu,

i pogłębienia toru wodnego

Szanowny Panie Ministrze!

Działając na podsta-

pytanie poselskie w sprawie konieczności moderni-

zacji i pogłębienia toru wodnego Szczecin – Świnouj-

ście do 12,5 m.

Zespół morskich portów Szczecin i Świnoujście,

narodowej.

Jest to jeden z największych na Bałtyku,

uniwersalny kompleks portowy, zdolny do obsługi

ruchu pasażerskiego oraz przyjmowania towarów

drobnicowych i masowych, a nadto gabarytowych.

Zespół portów znajduje się na przecięciu szlaków ko-

munikacyjnych łączących Skandynawię ze środkową

i południową Europą oraz na morskim szlaku, który

poprzez Morze Bałtyckie łączy Rosję i Finlandię

z Europą Zachodnią.

Zespół morskich portów Szcze-

cin i Świnoujście jest jednym z najważniejszych pod-

miotów przeładunkowych w polskiej gospodarce mor-

skiej.

Jako przykład warto choćby nadmienić, że

w 2010 r. w portach przeładowano 17 745 022 t towa-

rów, zaś w 2011 r. przeładowano towary o ciężarze

17 298 960 t.

Obydwa porty, to jest port morski Świnoujście

oraz port morski w Szczecinie, połączone są ze sobą

torem wodnym Szczecin – Świnoujście, który jest

sztuczną drogą wodną.

Prowadzi od pławy podejścio-

wej na kotwicowisku w Zatoce Pomorskiej przez Świ-

nę w Świnoujściu, Kanał Mieliński, Kanał Piastow-

ski, Zalew Szczeciński, Roztokę Odrzańską, Domią-

żę w Policach, Odrę Zachodnią do portu morskiego

w Szczecinie.

Początki toru sięgają końca XVII w.

Właściwe prace rozpoczęły się dopiero ok. 1875 r.

i prowadzone były w kilkunastu etapach.

Najpierw

powstał Kanał Piastowski – przekop o długości

ok. 2,5 mili morskiej przez południowo-wschodnią

część wyspy Uznam, omijając w ten sposób mielizny

górnej tzw. Starej Świny.

Prace zakończono w 1880 r.,

a do 1895 r. głębokość toru osiągnęła ok. 6 m.

również na Zalewie Szczecińskim.

Na Roztoce Od-

rzańskiej usunięto 2 kamieniste rafy, z których usy-

pano wyspę Chełminek.

Prace ukończono w 1900 r.

(por. Encyklopedia Szczecina.

t.

l, A–O.

Szczecin,

Uniwersytet Szczeciński, 1999 r., s. 527–528. ISBN

83-87341-45-2, oraz „Locja Bałtyku.

Wybrzeże pol-

skie”.

Gdynia, Biuro HydrograﬁczneMarynarkiWo-

jennej, 1994 r., s. 135–162).

Do 1911 r. zrealizowano projekt Kanału Mieliń-

skiego w Świnoujściu.

Urobek z budowy i pogłębiania

nad Zalewem, w ten sposób wyrefulowywano biały

piasek i powstały plaże.

W roku 1928 oddano odcinek

przez Roztokę Odrzańską, głębokość toru osiągnęła

ówcześnie około 8,5 m.

Po 1931 r. oddano do użytku

4 bramy torowe na zalewie, latarnie, staw i pław za-

silano płynnym gazem.

Bramy wytyczyły dokładnie

drogę toru dla żeglugi.

W 1935 r. głębokość toru dla

statków do przewozu kontenerów wielkość maksy-

malnego kontenerowca, jaki będzie można obsłużyć

w porcie, wzrośnie do 30 000–35 000 t (2200–2500

TEU); w przewozach w relacjach Morze Bałtyckie –

Morze Północne przeciętna wielkość kontenerowca

kształtuje się obecnie na poziomie 1200-1500 TEU,

w relacjach na Bałtyku przeciętna wielkość kontene-

rowca wynosi obecnie 700–800 TEU (kilka lat wcze-

śniej zaledwie 350 TEU) (podaję za: dr Dariusz Ber-

320

nacki „Efektywność inwestycji i efekty społeczno-

-ekonomiczne pogłębienia toru wodnego Szczecin –

Świnoujście do 12,5 m”, Streszczenie studium spo-

rządzonego na zlecenie Zarządu Morskich Portów

Szczecin i Świnoujście SA, Szczecin – luty 2012 r.).

Z tej perspektywy jako konieczne jawi się podjęcie

wszelkich działań, których rezultatem będzie nie-

zwłoczne zrealizowanie inwestycji polegającej na po-

głębieniu oraz modernizacji toru wodnego Szczecin

– Świnoujście do 12,5 m.

W tym celu niezbędne jest

zagwarantowanie adekwatnych środków ﬁnanso-

wych w budżecie państwa.

Konieczne jest również

włączenie planowanej inwestycji pn. „Modernizacja

i pogłębienie 68 km toru wodnego Szczecin – Świno-

ujście”, jako mającej źródło swojego ﬁnansowania

w krajowych programach operacyjnych opierających

swe aktywa na środkach europejskich, lokowanych

w ramach kolejnej perspektywy budżetowej Unii Eu-

ropejskiej (2014–2020).

Mając zaś na uwadze uwarunkowania związane

z czasokresem procesu inwestycyjnego, zasady regu-

lujące postępowanie o przyznanie funduszy UE, a tak-

że prognozowane terminy podejmowania decyzji o roz-

dysponowaniu środków europejskich w nowej per-

spektywie budżetowej UE, bezwzględnie konieczne

jest zagwarantowanie w planach czynionych już w bie-

żącym roku w budżecie państwa adekwatnych środ-

ków na przygotowanie niezbędnego zakresu doku-

mentacji techniczno-ekonomicznej i środowiskowej.

Robocza wersja szczegółowego harmonogramu nie-

zbędnych prac, przygotowana w Urzędzie Morskim

w Szczecinie i przekazana do Ministerstwa Transpor-

roku, przewiduje wartość inwestycji na ok. 1,3 mld zł.

Jakie konkretnie działania podjęło Ministerstwo

Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej,

których celem lub rezultatem będzie przeprowadze-

Czy Pan Minister zabezpieczył w budżecie pań-

stwa na 2012 r. oraz w planach budżetowych na 2013 r.

należyte środki ﬁnansowe,którebędąwystarczające

dla przeprowadzenia niezbędnych prac projektowych,

środowiskowych i uzgodnieniowych, oraz w jakich wy-

sokościach to nastąpiło?

Czy modernizacja oraz pogłębienie toru wodnego

Szczecin – Świnoujście zostaną wpisane na listę in-

westycji współﬁnansowanychzmechanizmówkrajo-

wych programów operacyjnych?

Kiedy nastąpi faktyczne rozpoczęcie prac infra-

strukturalnych związanych z modernizacją oraz po-

głębieniem toru wodnego Szczecin – Świnoujście?

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Joachim Brudziński

Zapytanie

(nr 1062)

do ministra transportu,

brzegu morskiego przed zjawiskiem abrazji –

zabierania lądu przez Morze Bałtyckie

Szanowny Panie Ministrze!

Działając na podsta-

w sprawie braku jakichkolwiek dalszych działań rzą-

du związanych z zabezpieczeniem brzegu morskiego

przed zjawiskiem abrazji –zabierania lądu przez Mo-

rze Bałtyckie.

Sprawa konieczności podjęcia przez rząd wszel-

kich niezbędnych działań zmierzających do zabezpie-

czenia linii brzegu morskiego przed zjawiskiem abra-

zji – zabierania lądu przez Morze Bałtyckie jest jed-

nym z podstawowych obowiązków administracji mor-

skiej naszego kraju.

Każdego roku Morze Bałtyckie

bezpowrotnie zabiera znaczącą część lądu – ok. 50

ha, o rynkowej wartości ok. 500 mln zł.

Są to straty

bardzo dotkliwe, nie tylko dla lokalnych samorządów,

ale również – przy postępującym procesie abrazji –

brak należytego zabezpieczenia brzegów morskich

może w nieodległym czasie zagrozić przybrzeżnej za-

budowie, a w tym hotelom, sanatoriom oraz innym

obiektom rekreacyjnym.

brzegów morskich” utworzono wieloletni program

zabezpieczenia morskiej linii brzegowej, który swoim

zakresem ma obejmować lata 2004–2023.

Zgodnie

z postanowieniami art. 2 przywołanej ustawy Rada

Ministrów została zobowiązana do podjęcia wszel-

kich działań, których skutkiem będzie budowa, roz-

budowa i utrzymywanie systemu zabezpieczenia

usuwanie uszkodzeń w systemie zabezpieczenia prze-

ciwpowodziowego brzegów morskich oraz zapewnie-

i zapobieganie zanikowi plaż.

W myśl zaś art. 4 ust. 2

ustawy planowane nakłady z budżetu państwa na

Środki przewidziane w planach budżetowych

z przeznaczeniem na realizację „Programu ochrony

brzegów morskich” powinny być wydawane w sposób

jak najbardziej efektywny, przy wykorzystaniu jak

najnowocześniejszych metod, które zapewnią po-

wstrzymanie wydatnie już ujawniającego się procesu

abrazji brzegu morskiego.

Dotychczas bowiem stoso-

wana metoda refulowania, jakkolwiek efektywna,

321

w dłuższym czasie nie zdaje egzaminu, albowiem owo

„wypłaszczenie” dna morskiego i przenoszenie uzy-

skiwanego w ten sposób urobku do obszaru strefy

przybrzeżnej jest metodą jedynie połowiczną, która

przynosi efekty krótkoterminowe.

Wydaje się przy

tym, że oprócz prac związanych z migrowaniem wy-

dobytego piasku morskie służby administracyjne po-

winny położyć większy nacisk na wykorzystanie

sprawdzonych i nieco tańszych metod.

Dotyczy to

zwłaszcza budowy ostróg, które w znakomity sposób

spełniają swoje zadanie, a ich posadowienie nie jest

tak kosztowne, jak metoda refulowania.

Co więcej,

ostrogi ograniczają proces organizowania się mor-

skich prądów rozrywających i w ten sposób utrudnia-

ją, a tym samym spowalniają, zabieranie przez mo-

rze, w jego głąb, piasku pochodzącego z plaż oraz

wydm (nadbrzeża).

Konieczne jest również umacnia-

nie brzegu morskiego poprzez budowę na całej dłu-

gości brzegów klifowych wraz z systemem odwod-

nień.

Dotychczas przeprowadzone prace dowodzą

bowiem, że jest to wysoce skuteczna metoda zarówno

przeciwdziałająca podmywaniu klifów przez morze,

jak i stanowiąca właściwe zabezpieczenie przed sa-

moistnym obsuwaniem się umocnień z powodu na-

siąkania.

Tymczasem pomimo przyjętej ustawy nakazują-

cej realizację „Programu ochrony brzegów morskich”

oraz znanych i zweryﬁkowanychmetodochronylinii

brzegu morskiego przed abrazją od ostatnich 5 lat

Rada Ministrów nie podejmuje żadnych efektywnych

działań, aby ten jakże szkodliwy proces zabierania

przez Morze Bałtyckie znaczącej części terytorium

naszego kraju powstrzymać.

Nie przeznacza się na

to adekwatnych środków ani też nie tworzy się pla-

nów, a w ślad za nimi niezbędnych inwestycji, które

osłabiłyby lub wyeliminowałyby proces abrazji.

ne Ministerstwo Transportu, Budownictwa i Gospo-

darki Morskiej, będące następcą dawnego Minister-

stwa Infrastruktury, aby zabezpieczyć brzeg morski

rze Bałtyckie?

W jakiej kwocie zostały przeznaczone, a w jakiej

wydatkowane środki na realizację „Programu ochro-

ny brzegów morskich”, prowadzonego w oparciu o prze-

morskich” w ostatnich 5 latach?

W jakiej wysokości

zostały zaplanowane środki na rok bieżący oraz jakie

są w tym zakresie plany w roku budżetowym 2013?

Czy kierowane przez Pana ministerstwo przepro-

wadziło rzetelną ocenę efektywności metod zabezpie-

czenia brzegów morskich przed zjawiskiem abrazji

przy uwzględnieniu skuteczności ich zastosowania

oraz kosztochłonności zarazem?

Jakie są rezultaty

prac studyjnych w tym zakresie i która z metod: wy-

płycania i migrowania urobku czy też budowania ostróg

i zabezpieczeń klifowych okazała się najlepsza?

Jakie konkretne prace związane z zabezpiecze-

niem linii brzegowej zostały przeprowadzone w ciągu

ostatnich 5 lat, a jakie zostały zaplanowane do wy-

konania w obecnym roku?

Proszę o podanie dokład-

nych wartości parametrycznych ze wskazaniem dłu-

gości zabezpieczeń oraz ich umiejscowienia, a także

użytych metod, z wyszczególnieniem zastosowania

metody wypłycania i migrowania urobku oraz budo-

wy ostróg i zabezpieczeń klifowych.

Proszę o przytoczenie dokładnych wyliczeń okre-

ślających wielkość terytorium Rzeczypospolitej, jaka

została zabrana w wyniku niszczycielskiej działalno-

ści Morza Bałtyckiego w ciągu ostatnich 5 lat, oraz

wskazanie, w których częściach linii brzegowej te

straty są najbardziej dotkliwe.

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Joachim Brudziński

Szczecin, dnia 13 kwietnia 2012 r.

Zapytanie

(nr 1063)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie wysokości progów i świadczeń

rodzinnych określonych w ustawie

Szanowny Panie Ministrze!

Dnia 15 maja 2012 r.

upływa termin, do którego Rada Ministrów jest zo-

bowiązana przedłożyć Trójstronnej Komisji ds. Spo-

łeczno-Gospodarczych propozycje dotyczące weryﬁ-

kacji limitów progów dochodowych i kwot świadczeń

rodzinnych (zgodnie z treścią art. 19 ust. 1 ustawy

o świadczeniach rodzinnych).

niem, jakie konkretne propozycje dotyczące weryﬁ-

rodzinnych zostały lub będą przedłożone przez Radę

Ministrów Trójstronnej Komisji ds. Społeczno-Go-

spodarczych?

Z poważaniem

Poseł Krzysztof Michałkiewicz

Lublin, dnia 7 maja 2012 r.

322

Zapytanie

(nr 1064)

do ministra transportu,

oraz liczne informacje i sygnały, przekazane mi jako

posłowi na Sejm RP, wskazują na bardzo zły stan

drogi krajowej nr 63, która przebiega przez woje-

wództwa: warmińsko-mazurskie, podlaskie, mazo-

wieckie i lubelskie.

Droga ta łączy przejście granicz-

ne obwodu kaliningradzkiego z przejściem granicz-

nym Polski i Białorusi, dlatego ze względu na swoje

położenie ma szczególne znaczenie dla władz samo-

rządowych i mieszkańców tych regionów.

Trasa ta

w związku z dużą liczbą pojazdów, które przez nią

przejeżdżają, jest w złym stanie i musi być jak naj-

szybciej zmodernizowana.

Na szczególną uwagę za-

sługuje odcinek drogi Łuków – Białki.

W drodze tej

występują liczne ubytki, które pomimo doraźnego

łatania powstają na nowo.

Pobocza jezdni są również

niebezpieczne, a długość chodników wzdłuż jezdni

pozostawia wiele do życzenia.

Taki stan rzeczy po-

woduje, że każdego roku na tym odcinku wzrasta

liczba zabitych, rannych oraz oﬁarwypadkówdrogo-

wych.

Biorąc pod uwagę skutki stanu istniejącego

oraz potrzeby rozwoju społeczno-gospodarczego, nie-

odzowna jest modernizacja drogi krajowej nr 63 na

tym odcinku.

1.

Czy remont i modernizacja drogi krajowej nr 63

nach modernizacyjnych przygotowywanych przez

ministerstwo?

2.

Czy wyznaczono termin ewentualnego remontu

ków – Białki?

Jeżeli tak, to czy ministerstwo podjęło

jakieś działania przygotowawcze w tej sprawie?

3.

Jaki zakres prac będzie obejmował ewentualny

remont i modernizacja drogi na tym odcinku?

Z poważaniem

Poseł Cezary Kucharski

Warszawa, dnia 9 maja 2012 r.

(nr 1065)

do ministra zdrowia

Szanowny Panie Ministrze!

W ostatnim czasie co-

raz częściej mówi się o likwidacji laboratoriów w po-

wiatowych stacjach sanitarno-epidemiologicznych,

argumentując te decyzje obniżaniem kosztów.

Jeszcze nie tak dawno wiele z tych laboratoriów

ponosiło ogromne koszty, aby sprostać rosnącym wy-

maganiom i otrzymać akredytację Polskiego Cen-

trum Akredytacyjnego, co zapewnia wiarygodność

wyników badań i analiz.

1.

Czy laboratoria, które osiągały roczne przycho-

dy w granicach 500–700 tys. zł, dadzą istotne oszczęd-

ności dla budżetu państwa, gdy w grę wchodzi trans-

port próbek często na znaczne odległości?

2.

Czy takie wożenie próbek, które wiąże się z cza-

sem dojazdu, nie odbędzie się ze szkodą dla zdrowia

i bezpieczeństwa ludzi w sytuacjach kryzysowych?

3.

Czy w momencie gdy rozwinie się sieć labora-

toriów niepublicznych w miejsce likwidowanych pla-

cówek, wiarygodność ich wyników badań i analiz

będzie równie wysoka?

Poseł ZoﬁaŁawrynowicz

Zapytanie

(nr 1066)

do ministra zdrowia

środowiska związane z leczeniem uzdrowiskowym,

zaniepokojone zamiarem wprowadzenia przez resort

zdrowia 100-procentowej odpłatności pacjentów za

leczenie sanatoryjne.

Nadmienić należy, że leczenie sanatoryjne, które

jest już współﬁnansowaneprzezpacjenta,pomaga

powrócić do zdrowia, a tym samym do aktywności

zawodowej i społecznej.

W związku z tym utrzymanie

ﬁnansowaniasanatoryjnegoleczeniauzdrowiskowe-

systemu wspomagającego proces wydłużenia wieku

emerytalnego.

323

wane są zmiany poziomu ﬁnansowaniaświadczeń

z zakresu leczenia uzdrowiskowego sanatoryjnego

będzie kierunek tych zmian?

Poseł ZoﬁaŁawrynowicz

(nr 1067)

do ministra pracy i polityki społecznej

W związku z interwencją grupy rodziców przeby-

wających na urlopie wychowawczym i starających się

o przyznanie dodatku do zasiłku rodzinnego, proszę

nad dziećmi przysługuje matce lub ojcu, opiekunowi

faktycznemu dziecka w okresie korzystania z urlopu

wychowawczego przez okres 36 miesięcy, gdy urodzą

się bliźnięta lub trojaczki.

Wysokość dodatku wynosi

obecnie 400 zł miesięcznie.

Z informacji, które uzyskałam od osób wychowu-

jących bliźnięta, wynika, że decyzje ośrodków pomo-

cy społecznej w sprawie przyznawania dodatku z ty-

tułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania

z urlopu wychowawczego są krzywdzące dla nich.

Na

wniosek rodziców/opiekunów instytucja przyznaje tę

formę pomocy tylko i wyłącznie na jedno dziecko.

Na-

leży podkreślić, że osoby te spełniły – w stosunku do

każdego dziecka – warunki, które zostały określone

o świadczeniach rodzinnych.

OPS nie uwzględnia

przy podejmowaniu decyzji, że dodatek przysługuje

na każde z dzieci, a przyznanie jednego dodatku w kwo-

jednego porodu dwoje dzieci (gdy na każde przysłu-

guje osobne prawo do zasiłku rodzinnego) nie spełnia

założeń ustawy o świadczeniach rodzinnych.

O takim

sposobie ustalania prawa do dodatków można dowie-

dzieć się również z doniesień prasowych, co wskazu-

je na proceder o ogólnopolskim zasięgu.

Mając na uwadze dyskryminujące decyzje ośrod-

nięta/trojaczki, proszę o odpowiedź na pytanie: Czy

ministerstwo zamierza doprecyzować przepisy usta-

dzinnych w celu uniknięcia błędnych interpretacji

zapisów ustawy o świadczeniach rodzinnych przez

urzędników ośrodków pomocy społecznej?

(nr 1068)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie naliczania odsetek od zwrotu

podatku VAT w dotacji udzielonej z PFRON-u

Na prośbę powiatowych urzędów pracy proszę

o zapoznanie się z następującym problemem i odpo-

wiedź na pytanie.

Osobie bezrobotnej przyznano środki na podjęcie

działalności gospodarczej na podstawie ustawy z dnia

2010 r.

Dz. U. Nr 127, poz. 721) oraz rozporządzenia

niepełnosprawnej środków na podjęcie działalności

zm.).

Osoba jest czynnym podatnikiem VAT.

Czy od zwrotu równowartości podatku od zaku-

ﬁnansowanianależynaliczaćodsetkiztytułuzale-

głości podatkowej?

Z wyrazami szacunku

(nr 1069)

do prezesa Rady Ministrów

Według niektórych przekazów medialnych i opinii

doradców kredytowych ustawa z dnia 16 września

która weszła w życie dnia 29 kwietnia 2012 r., nie

dotyczy inwestycji rozpoczętych wcześniej.

Natomiast

324

według opinii kancelarii notarialnych ustawa doty-

czy również wcześniejszych inwestycji, lecz tylko czę-

ściowo.

W związku z powyższymi rozbieżnościami uprzej-

mie proszę Pana Ministra o jednoznaczną odpowiedź

tyczy inwestycji rozpoczętych przed jej wejściem w ży-

Poseł Iwona Ewa Arent

Olsztyn, dnia 8 maja 2012 r.

Zapytanie

(nr 1070)

do ministra środowiska

w sprawie wydania jednoznacznej

nie nr 157 wojewody warmińsko-mazurskiego z dnia

Krajobrazu Doliny Rzeki Guber przewiduje w § 4 na

chronionym obszarze następujące zakazy:

3) likwidowania i niszczenia zadrzewień śródpol-

nych, przydrożnych i nadwodnych, jeżeli nie wynika-

ją one z potrzeby ochrony przeciwpowodziowej i za-

pewnienia bezpieczeństwa ruchu drogowego lub wod-

nego lub budowy, odbudowy, utrzymania, remontów

8) lokalizowania obiektów budowlanych w pasie sze-

Jednocześnie z przepisu ustawy z dnia 18 lipca

1229) zawartego w art. 9.1 wynika, że ilekroć w usta-

wie jest mowa o:

e) obiekty energetyki wodnej.

Analizując te przepisy, dostrzegamy sprzeczność,

ponieważ wojewoda, wprowadzając zakazy w obsza-

rze chronionym, z jednej strony dopuszcza budowę

urządzeń wodnych (elektrowni), co wynika z pkt 3

(można likwidować zadrzewienia, jeżeli wynika to

z potrzeby budowy urządzeń wodnych) oraz pkt 8

(zakaz lokalizowania obiektów budowlanych nie do-

tyczy urządzeń wodnych), a z drugiej wprowadza za-

kaz wynikający z pkt 6, ponieważ administracja nie

traktuje zmiany stosunków wodnych spowodowanych

budową urządzeń wodnych (elektrowni) jako wykony-

wanych w ramach racjonalnej gospodarki wodnej.

Wymaga to zmiany przepisów i jednoznacznego

uznania, że budowa urządzeń wodnych w obszarach

chronionych służy racjonalnej gospodarce wodnej,

lub wydania jednoznacznej wykładni przepisów, aby

umożliwić przedsiębiorcom budowę elektrowni.

Obec-

nie administracja państwowa nie wydaje zgody na

budowę małych elektrowni wodnych z wyżej wymie-

nionych powodów, mimo iż budowa takich elektrow-

ni jest popierana przez rząd jako produkcja zielonej

energii.

istnieje możliwość wydania jednoznacznej wykładni

przepisów w sprawie budowy małych elektrowni

wodnych?

Poseł Iwona Ewa Arent

Olsztyn, dnia 25 kwietnia 2012 r.

Zapytanie

(nr 1071)

do ministra sportu i turystyki

w sprawie coraz mniej widocznych szlaków

Przez Sądecczyznę prowadzi ok. 35 szlaków tury-

stycznych o łącznej długości 361,4 km, którymi opie-

kuje się PTTK „Beskid” w Nowym Sączu.

Jednak

szlaki te coraz trudniej odnaleźć podczas górskiej wę-

drówki.

Główne trasy są jeszcze w miarę dobrze

oznakowane, ale dojście do nich z niektórych miej-

scowości, np. w gminie Łabowa, Nawojowa czy Rytro

(woj. małopolskie), graniczy nierzadko z cudem.

Lokalne samorządy obcinają wydatki na znako-

wanie szlaków.

Z niedostatkiem pieniędzy boryka się

też Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze

„Beskid”.

Większość szlaków nie była odświeżana od

przeszło 5 lat.

Odnowienie kilometrowego odcinka to

koszt ok. 80 zł.

przeć ﬁnansowoPTTK„Beskid”wNowymSączu,

aby mogło ono przeprowadzić renowację szlaków tu-

rystycznych w Beskidzie Sądeckim?

nia środków ﬁnansowych na odświeżenie szlaków

turystycznych na terenie Sądecczyzny?

Z poważaniem

Poseł Wiesław Stanisław Janczyk

325

Zapytanie

(nr 1072)

do ministra obrony narodowej

wdowa po st. sierż., który służył w JW w Kołobrzegu

w kompani łączności.

Po śmierci męża pani Elżbieta

wraz z synem nadal mieszka w 3-pokojowym miesz-

kaniu, które jest własnością Wojskowej Agencji

Mieszkaniowej w Szczecinie.

Oboje są osobami bez-

robotnymi, a jedynym ich źródłem utrzymania jest

renta po zmarłym mężu, która w części zajęta jest

przez komornika.

W związku z trudną sytuacją ﬁ-

nansową i zaległościami w spłacie czynszu pani Elż-

bieta otrzymała wyrok sądowy z nakazem eksmisji.

Ministra z pytaniem: Czy pani Elżbieta może w tej

trudnej sytuacji mieszkaniowej liczyć na jakąkolwiek

pomoc wojska?

Z poważaniem

Poseł Stanisław Wziątek

Zapytanie

(nr 1073)

do ministra zdrowia

w sprawie apelu i rezolucji podjętych

i rezolucją podjętą na XXIX Okręgowym Zjeździe Le-

karzy Okręgowej Izby Lekarskiej w Gdańsku w dniu

3 marca 2012 r. zwracam się do Pana Ministra z za-

pytaniem poselskim i prośbą o udzielenie odpowiedzi

w sprawie działań dotyczących trybu i kryteriów po-

działu środków pomiędzy centralę i odziały wojewódz-

kie Narodowego Funduszu Zdrowia z przeznaczeniem

na ﬁnansowanieświadczeńopiekizdrowotnej.

XXIX Okręgowy Zjazd Lekarzy podnosi, że sytu-

acja świadczeniodawców z terenu woj. pomorskiego

uległa od ubiegłego roku pogorszeniu.

Powyższe

przejawia się w utrudnionym dostępie pacjentów do

świadczeń medycznych pierwszorazowych oraz nie-

możnością utrzymania ciągłości leczenia wobec nie-

wystarczających wartości umów kontraktowanych

z Narodowym Funduszem Zdrowia.

Z informacji, jakie uzyskałam, wynika, że proble-

my pojawiły się w 2009 r., kiedy zmieniono zasady

podziałów środków Narodowego Funduszu Zdrowia

pomiędzy centralę a oddziały wojewódzkie.

Skutkiem

tych zmian Pomorski Odział Wojewódzki NFZ jest

jednym z najgorzej ﬁnansowanychwkraju.

Takasy-

tuacja odbija się niekorzystnie na pacjencie, który

ponosi konsekwencje niekorzystnych zmian ustawo-

wych.

W apelu Okręgowy Zjazd Lekarzy wskazuje rów-

nież na niezadowalającą sytuację związaną z postę-

pującym przejawem dyskryminacji wobec młodych

lekarzy i lekarzy dentystów, którym corocznie ogra-

nicza się liczbę miejsc specjalizacyjnych w trybie re-

zydentur.

Spadek liczby miejsc rezydenckich dla ab-

solwentów wydziałów lekarskich uczelni medycznych

jest bardzo niepokojący.

Ministra prośbą o odpowiedź na następujące pytania:

1.

Jaki jest system podziału środków na ﬁnanso-

oddziału NFZ?

publicznych celem zmiany zasady podziałów środków

NFZ pomiędzy centralę i oddziały wojewódzkie?

3.

Jakie działania zostaną podjęte, aby pacjenci

woj. pomorskiego mieli taki sam dostęp do świadczeń

opieki pierwszorazowej jak pacjenci z pozostałych

województw?

4.

W jaki sposób ministerstwo planuje wywiązać

się ze składanych deklaracji „polityki otwarcia na

kształcenie młodych lekarzy”?

Poseł Anna Fotyga

Gdańsk, dnia 16 kwietnia 2012 r.

Zapytanie

(nr 1074)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie uwzględnienia Nowej Rudy

w kolejnym podziale środków celowych

związanych z usuwaniem skutków powodzi,

Szanowny Panie Ministrze!

Nowa Ruda otrzyma-

ła dotację w ramach podziału środków na usuwanie

skutków klęsk żywiołowych.

Dotacja została prze-

znaczona na odbudowę odcinków dróg gminnych

zgłoszonych w wykazie zadań priorytetowych prze-

kazanym odpowiednim służbom Dolnośląskiego

Urzędu Wojewódzkiego we Wrocławiu.

Przyznanie dodatkowych środków ﬁnansowych

pozwoliłoby na dalszą kontynuację prac związanych

z odbudową infrastruktury drogowej na terenie No-

wej Rudy, na obiektach wskazanych w protokołach

szacowania szkód, a dotyczyłyby one odbudowy od-

cinka drogi Jawornik oraz dojazdu do ogrodów dział-

326

kowych Zielona Dolina, których ogólny koszt napra-

wy szacuje się na kwotę 357 120,00 zł.

Rzeczone drogi

zlokalizowane są na terenie miasta, a ich obecny stan

techniczny jest bardzo zły.

Ponadto kondycja ﬁnanso-

wa budżetu gminy nie pozwala na pełne zabezpiecze-

nie wszystkich potrzeb inwestycyjnych, jakie są nie-

zbędne na terenie noworudzkiej aglomeracji.

powiedź na pytanie: Czy Pan i Pana resort rozważa-

ją możliwość uwzględnienia miasta Nowa Ruda w ko-

lejnym podziale środków celowych związanych z usu-

waniem skutków powodzi, które dotknęły to miasto

w latach 2009–2010?

Z poważaniem

Poseł Monika Wielichowska

(nr 1075)

do ministra zdrowia

w sprawie ordynowania leków

gabinet lekarza rodzinnego szczegółowych pytań do-

tyczących leków z tzw. listy refundacyjnej, proszę

1.

Czy w sytuacji leczenia np. dziecka z powodu

choroby przewlekłej u specjalisty w gabinecie prywat-

nym (bez umowy z NFZ, gdyż czas oczekiwania do

gabinetu kontraktowanego przez NFZ to kilka mie-

sięcy) lekarz rodzinny może, w oparciu o informacje

z tego gabinetu, ordynować leki z listy refundacyjnej?

2.

Czy w sytuacji, w której lekarz podejrzewa u dziec-

ka astmę oskrzelową wczesnodziecięcą, a potwierdze-

niem rozpoznania może być wynik podjętej próby

leczenia, może na czas tej próby zapisać leki np.: Pul-

micort „na R”?

3.

Czy w sytuacji, w której 13-miesięczne dziecko

ma zalecone przez alergologa stosowanie Bebilonu

Pepti 2, można zapisać ten preparat na 30%?

W ta-

beli refundacyjnej Bebilon Pepti 2 jest zalecony po-

wyżej 6. miesiąca życia, ale w CHPL-u jest rejestracja

dla niemowląt, czyli do 12. miesiąca życia.

4.

Czy jest stworzone rozwiązanie systemowe wy-

jaśniania wątpliwości j.w., z którego mogą korzystać

lekarze, i czy jest na tyle sprawne, aby informacja

zwrotna była dostatecznie szybka – adekwatnie do

potrzeby rozwiązania danego indywidualnego pro-

blemu zdrowotnego?

Z wyrazami szacunku

Warszawa, dnia 10 maja 2012 r.

(nr 1076)

do ministra środowiska

w sprawie możliwości nieodpłatnego

Szanowny Panie Ministrze!

W 2011 r. Nadleśnictwo

Kobiór zakończyło budowę nowej siedziby.

W związku

z tym wójt gminy Kobiór wystąpił z wnioskiem o nie-

odpłatne przekazanie gminie byłej siedziby Nadleśnic-

twa na cele realizacji zadań własnych gminy.

Czy istnieje prawna możliwość takiego przekaza-

nia tej nieruchomości Skarbu Państwa będącej w za-

rządzie Lasów Państwowych?

Jeżeli nie, to jakie są

możliwości przekazania tej nieruchomości gminie

w trybie bezprzetargowym?

Z poważaniem

Poseł Sławomir Kowalski

(nr 1077)

do prezesa Rady Ministrów

sją na temat ﬁnansowaniaorganizacjidziałających

na rzecz Polaków za granicą oraz decyzją o przeka-

zaniu dysponowania środkami przeznaczonymi na

wsparcie Polonii uprzejmie proszę Pana Premiera

kie organizacje polonijne działające na rzecz Polonii

mały w latach 2006–2011 doﬁnansowanienaswoją

działalność ze środków będących w dyspozycji rządu

i agend mu podległych oraz na jakie cele było prze-

znaczone to doﬁnansowanie?

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Adam Kwiatkowski

327

Zapytanie

(nr 1078)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie wykluczenia wiejskich szkół

z rządowego programu „Cyfrowa szkoła”

Szanowny Panie Premierze!

Do dnia 18 kwietnia

szkoły podstawowe mogły składać do gmin wnioski

o udział w rządowym programie „Cyfrowa szkoła”.

Z ewentualnej dotacji będą mogły zakupić laptopy,

tablety, tablice interaktywne, skanery czy projektory

multimedialne.

Program zakupu tego typu sprzętu był

zapowiadany przez Pana Premiera już od kilku lat.

Dla-

tego też zainteresowanie programem było duże.

Niestety, okazuje się, że stosowne rozporządzenie

Rady Ministrów wyeliminowało z możliwości udzia-

łu w programie prawie 4 tys. szkół wiejskich.

Przy-

czyną takiego ograniczenia jest brak stałego dostępu

tych szkół do Internetu o prędkości 2 Mb na sekundę.

Tak wygórowane parametry mogą spełnić tylko pla-

cówki z dostępem do Internetu szerokopasmowego.

W związku z tym pytam:

Czym kierowano się, zapisując w rozporządzeniu

tak wygórowane parametry?

Czy przewiduje pan zmianę wspomnianego roz-

porządzenia, a tym samym rozszerzenie możliwości

ubiegania się przez wiejskie szkoły o udział w progra-

mie „Cyfrowa szkoła”?

Z poważaniem

Posłowie Robert Telus

i Piotr Polak

(nr 1079)

do ministra nauki i szkolnictwa wyższego

w sprawie bezczynności rządu

umożliwiającego prywatnym uczelniom

ubieganie się o dotację z budżetu

Szanowna Pani Minister!

Dzisiaj dotacje z budże-

tu państwa dostają tylko uczelnie publiczne.

Tym sa-

mym taki system dyskryminuje uczelnie niepubliczne.

Taki stan trwa już kilka lat.

Finansowaniem uczelni

niepublicznych zajęła się już kilka miesięcy temu

rzecznik praw obywatelskich Irena Lipowicz.

W związku z powyższym pragnę zapytać:

Czym obecny system ﬁnansowania szkół wyż-

szych jest zgodny z prawem?

Kiedy minister nauki i szkolnictwa wyższego

wyda stosowne rozporządzenie regulujące powyższe

kwestie?

Z poważaniem

Poseł Piotr Polak

(nr 1080)

do ministra środowiska

w sprawie wdrożenia dyrektywy

Szanowny Panie Ministrze!

Rocznie w Unii Eu-

ropejskiej wytwarza się ponad 3 mld odpadów, nie-

stety ilość ta stale rośnie i prowadzi do znaczącego

szkodliwego wpływu na ludzkie zdrowie oraz otacza-

jące nas środowisko naturalne.

Głównym celem dy-

rektywy 2008/98/WE w sprawie odpadów jest zerwa-

nie zależności pomiędzy ilością wytwarzanych odpa-

dów a wzrostem gospodarczym poprzez wprowadze-

nie odpowiednich mechanizmów w zakresie gospo-

darowania odpadami.

16 czerwca 2011 r.

Komisja Europejska przesłała

do ETS uzasadnioną opinię przeciwko Polsce, bowiem

termin wdrożenia ww. dyrektywy minął w grudniu

2010 r.

Po upływie ponad dziesięciu miesięcy od prze-

słania ww. opinii obecnie Komisja Europejska skie-

rowała do Trybunału Sprawiedliwości sprawę prze-

ciwko Polsce w związku z niedotrzymaniem wyzna-

czonego terminu transpozycji do prawa krajowego

unijnej dyrektywy.

Wysokość proponowanej kary ﬁ-

nansowej dla naszego kraju ma wynieść 67 314 euro

dziennie, co oznacza, iż w przypadku wdrożenia za-

pisów dyrektywy na dzień 1 czerwca 2012 r. kara

może wynieść ok. 36 mln euro.

opóźnienia w wdrożeniu ww. dyrektywy?

Na jakim etapie prac w ministerstwie znajduje się

projekt ustawy oraz kiedy zostanie złożony pod ob-

rady Sejmu?

Warszawa, dnia 11 maja 2012 r.

328

Zapytanie

(nr 1081)

do ministra obrony narodowej

Dywizjonu Okrętów Podwodnych

Szanowny Panie Ministrze!

Według zaprezento-

wanego przez Ministerstwo Obrony Narodowej pro-

jektu „Koncepcji rozwoju Marynarki Wojennej” jed-

nostki wchodzące w skład Dywizjonu Okrętów Pod-

wodnych mają być wycofane ze służby: ORP „Orzeł”

– w 2022 r. (po 38 latach), ORP „Kondor” – w 2014 r.,

pozostałe okręty: „Sokół”, „Sęp” i „Bielik” – w 2017 r.

(4 ostatnie typu Kobben).

Jednocześnie ten sam dokument przewiduje wpro-

wadzenie do służby dwóch nowych okrętów podwod-

nych do 2022 r. i trzeciego w okresie 2026–2030.

Z innych źródeł (np. ze wstępnych wymagań na nowy

okręt podwodny) wynika, że MON chciałby pierwszy

nowy okręt otrzymać w 2017 r.

Zatem po wycofaniu

Kobbenów nasze siły podwodne skurczą się do dwóch

jednostek (starej i nowej) i taki stan może istnieć do

roku 2022.

Potem ewentualnie stary ORP „Orzeł”

zostanie zastąpiony nową jednostką.

Co do trzeciej,

przyszłość jest jeszcze bardziej niepewna, bo miałaby

ona pojawić się w latach 2026–2030.

Dyskusje trwają, a czas płynie i istnieje realna

obawa, że pojawienie się nowego okrętu w 2017 r. jest

poważnie zagrożone.

Do tej pory nie ogłoszono prze-

targu na nowy okręt, a standardowy czas dostawy

takiej jednostki wynosi około 5 lat.

Trzeba też wziąć

pod uwagę ewentualne oprotestowanie decyzji prze-

targowej, co może wydłużyć procedurę.

Nie powołano żadnej komórki ds. zakupu okrętów

podwodnych (wzorem np. programu F16), a pracują-

cy nad wymaganiami kilkudziesięcioosobowy zespół

specjalistów od dwóch lat opracowuje parametry do-

tyczące OP.

Tymczasem, jakiekolwiek opóźnienie do-

stawy nowego OP w połączeniu z brakiem możliwości

wydłużenia służby Kobbenów spowoduje problemy

z wyszkoleniem załóg i utratą specjalistów.

Nadto, nie wiadomo, z kim załoga jednostek pod-

wodnych miałaby ćwiczyć elementy taktyki, jeżeli

jedynymi okrętami zdolnymi do działań ZOP (zwal-

czanie okrętów podwodnych) mają być okręty ochro-

ny wybrzeża – klasa niewystępująca w żadnej ﬂocie,

o trudnym do oceny potencjale bojowym (choć mają

wypełniać wszystkie zadania „skasowanego” „Gaw-

rona” plus dodatkowo zwalczać miny, mniej koszto-

wać i posiadać możliwości korwety czy fregaty).

Reasumując, proszę Pana Ministra o jednoznacz-

ną odpowiedź na pytanie wyrażane przez większość

środowiska Marynarki Wojennej, jakie są plany re-

sortu w stosunku do tej części naszych sił zbrojnych,

a szczególnie proszę o informację, czy są przewidzia-

ne działania przyspieszające realizację programu za-

stąpienia obecnych okrętów podwodnych nowymi

jednostkami?

Z poważaniem

Poseł Małgorzata Sekuła-Szmajdzińska

Warszawa, dnia 11 maja 2012 r.

Zapytanie

(nr 1082)

do ministra zdrowia

w sprawie liczby miejsc rezydenckich

Szanowny Panie Ministrze!

Jedną z form zdoby-

cia specjalizacji przez lekarza jest odbycie rezyden-

tury.

W ostatnich latach liczba miejsc rezydenckich

ulega jednak stopniowemu zmniejszeniu, co w per-

spektywie oznaczać będzie mniejszą liczbę lekarzy

specjalistów.

Biorąc pod uwagę wysoki średni wiek lekarzy spe-

cjalistów w Polsce, emigrację zarobkową pracowni-

ków służby zdrowia, a także emigrację lekarzy ze

względu na możliwość zdobycia specjalizacji w innym

kraju, w perspektywie 10–20 lat może to spowodować

bardzo utrudniony dostęp chorych do specjalistycznej

opieki.

Ponadto nadrobienie powstałych zaległości

będzie wymagało czasu oraz ogromnego wysiłku ﬁ-

nansowego.

2.

Jakie ewentualne kroki resort zamierza podjąć

w celu zwiększenia możliwości zdobywania specjali-

zacji przez lekarzy?

Z poważaniem

Poseł Małgorzata Sekuła-Szmajdzińska

(nr 1083)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie niejasnych zapisów rządowego

„Projektu długookresowej strategii

nowoczesności” w aspekcie przyszłości

warsztatów terapii zajęciowej

Szanowny Panie Premierze!

Rządowy „Projekt

długookresowej strategii rozwoju kraju – Polska

szerności nie wspomina nic o istniejącym dziś jakże

329

ważnym ogniwie w rehabilitacji zawodowej, a miano-

wicie warsztatach terapii zajęciowej.

Problem wspie-

rania i pomocy niepełnosprawnych był, jest i będzie

zawsze problem bardzo istotnym, który nie może być

pozostawiony sam sobie.

Niepełnosprawni, podopiecz-

ni WTZ-ów, są zaniepokojeni faktem, że o tych pla-

cówkach w tak ważnym dokumencie rządowym się

nie wspomina.

Wobec powyższego pytam:

Dlaczego we wspomnianej strategii nie wspomina

się nic o WTZ-ach?

Jakie są plany rządu w tym temacie?

Czy osoby niepełnosprawne dalej mogą liczyć na

rehabilitację w WTZ-ach?

Z poważaniem

Poseł Piotr Polak

Warszawa, dnia 11 maja 2012 r.

(nr 1084)

do ministra zdrowia

Szanowny Panie Ministrze!

W dniu 29 czerwca

wia z dnia 15 kwietnia 2011 r. zmieniające rozporzą-

dami.

W efekcie tych zmian wprowadzono § 4 pkt 5,

z którego wynika, że osoby posiadające prawo jazdy

kat. A, A1, B, B1, B+E, T, kierujące pojazdem w ra-

mach obowiązków służbowych, powinny być skiero-

wane na dodatkowe badania okulistyczne.

Poprzed-

nio obowiązujące rozporządzenie taki obowiązek

nakładało tylko na osoby ubiegające się o zatrudnie-

nie na stanowisku kierowcy (lub już zatrudnio-

nych).

Zapis § 4 pkt 5 powoduje konieczność badań każ-

dego pracownika używającego swojego pojazdu do

celów służbowych (oczywiście za zgodą pracodawcy),

nawet jeżeli jest to przejazd okazjonalny (np. wyjazd

pracownika biura poselskiego do urzędu skarbowego

z dokumentami itp.).

Czy zamiarem Ministra Zdrowia było nałożenie obo-

wiązku badań tylko w stosunku do osób użytkują-

cych pojazdy służbowe lub prywatne związane z prze-

wożeniem osób w ramach obowiązków służbowych?

Zapis § 4 pkt 5 mówi o pracownikach kierujących

pojazdem w ramach obowiązków służbowych, nie

precyzując dokładniej, czy są to czynności wykony-

wane okazjonalnie, czy stale.

Kolejne pytanie brzmi:

Czy dotychczasowe zaświadczenia o dopuszczeniu do

pracy, wydane na okres np. 2 lat, są nadal ważne i do-

piero kierując pracownika ponownie na badania, trze-

ba uwzględnić fakt korzystania z samochodu?

Proszę też o informację, czy rozporządzenie doty-

czy również osób zatrudnionych na podstawie umów

cywilnoprawnych.

Należy zwrócić uwagę, że nowe

regulacje nie posługują się pojęciem pracownika, ale

wskazują, że chodzi o „osobę posiadającą prawo jazdy

mach obowiązków służbowych”.

Pewną wskazówką

jest przepis, na podstawie którego wydano rozporzą-

dzenie.

Gdyby był to Kodeks pracy, można byłoby

przyjąć, że obowiązek badań dotyczy tylko pracow-

ników.

Natomiast rozporządzenie zostało wydane na

podstawie umów cywilnoprawnych obowiązek tych

badań również dotyczy.

W związku z opisaną sytuacją proszę o odpo-

śniej w tekście:

1.

Czy zamiarem Ministra Zdrowia było nałożenie

2.

Czy dotychczasowe terminowe zaświadczenia

o dopuszczeniu do pracy, są nadal ważne i dopiero

kierując pracownika ponownie na badania, trzeba

uwzględnić fakt korzystania z samochodu?

3.

Czy rozporządzenie dotyczy również osób za-

trudnionych na podstawie umów cywilnoprawnych?

Z poważaniem

Poseł Wojciech Zubowski

Warszawa, dnia 4 maja 2012 r.

Zapytanie

(nr 1085)

do ministra zdrowia

w sprawie refundacji

nowych protez zębowych

acji pana T.

Ch., tj. kiedy może starać się o refundację

nowych protez zębowych, z jakich materiałów powin-

ny być wykonane oraz czy istnieje możliwość dopłaty

do różnicy w cenie w sytuacji użycia droższych ma-

teriałów.

Szanowny Panie Ministrze!

Pan T.

Ch. zwrócił się

do mojego biura poselskiego w sprawie możliwości

330

wykonania refundowanej przez NFZ protezy zębowej

wraz z pytaniem o czas, w jakim ta usługa powinna

być wykonana, z jakich materiałów oraz czy istnieje

cia droższych materiałów.

Wnioskodawcy zostały wykonane protezy zębowe

we wrześniu 2011 r.

Pomimo poprawek zaintereso-

wany nie jest zadowolony, ponieważ w dalszym ciągu

protezy nie nadają się do użytku.

1.

Kiedy zainteresowany może uzyskać nowe pro-

tezy zębowe?

2.

Jakie materiały powinny być użyte do wykona-

nia protez zębowych?

3.

Czy istnieje możliwość dopłaty do różnicy w ce-

nie w sytuacji użycia lepszych materiałów?

Z poważaniem

Poseł Jarosław Rusiecki

Zapytanie

(nr 1086)

do ministra zdrowia

w sprawie możliwości ogłoszenia

acji pani M. R., świadczącej usługi medyczne pod na-

zwą „RodGum” – Rehabilitacja i odnowa biologiczna,

tj. czy istnieje możliwość ogłoszenia dodatkowego po-

stępowania konkursowego na terenie powiatu ostro-

wieckiego w zakresie zawarcia umowy o udzielenie

zjoterapii ambulatoryjnej.

Szanowny Panie Ministrze!

Pacjenci z terenu

Ostrowca Świętokrzyskiego zwrócili się do mojego

dodatkowego postępowania konkursowego na terenie

powiatu ostrowieckiego w zakresie zawarcia umowy

nej, w tym ﬁzjoterapiiambulatoryjnej.

„RodGum” – Rehabilitacja i odnowa biologiczna

M. R. wzięła udział w konkursie ofert o świadczenie

rehabilitacji leczniczej w zakresie ﬁzjoterapiiambu-

latoryjnej na rok 2012.

Postanowieniem komisji z dn.

29 grudnia 2011 r. oferta „RodGum” nie została wy-

brana.

Na to postanowienie oferent złożył odwołanie

do dyrektora Świętokrzyskiego Oddziału NFZ, jed-

nakże nie zostało ono uwzględnione decyzją z dn. 9

marca 2012 r.

Na tę decyzję oferent złożył odwołanie

do prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia.

Do ww.

odwołań jako załączniki dołączono listy z licznymi

podpisami pacjentów, którzy w ten sposób wyrazili

swój sprzeciw wobec pominięcia potrzeb mieszkań-

ców Ostrowca Świętokrzyskiego w zakresie dostępu

do świadczeń rehabilitacyjnych.

Przyczyną nie-

uwzględnienia oferty „RodGum” było wyczerpanie

środków ﬁnansowych, jakie były przeznaczone na

ﬁnansowanieświadczeńopiekizdrowotnej.

Jednakże

pomimo wyczerpania środków ﬁnansowychdlanie-

których powiatów i gmin znalazły się środki na ogło-

szenie dodatkowych postępowań konkursowych.

Po-

wiat ostrowiecki nie znalazł się w tym gronie, mimo

że „RodGum” wnioskował o dodatkowe postępowa-

nie konkursowe w odwołaniu od decyzji komisji kon-

kursowej.

Z poważaniem

Poseł Jarosław Rusiecki

Zapytanie

(nr 1087)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie kredytów na wykup gruntów

nikami rolnicy zgłaszają brak kredytów preferencyj-

nych na wykup gruntów z Agencji Nieruchomości

Rolnych.

Transza kredytowa, która została urucho-

miona pod koniec kwietnia, została rozdysponowana

w Wielkopolsce w ciągu dwóch dni.

Z informacji, ja-

kie otrzymuję, rolnicy powiatu obornickiego, w tym

z gminy Rogoźno, stwierdzają, iż jednostki otrzyma-

ły kredyt.

1.

Czy i kiedy minister rolnictwa wraz z mini-

strem ﬁnansówprzewidująnastępnątranszękredy-

tów preferencyjnych, które umożliwiałyby rolnikom

331

dzierżawiącym grunty agencji skorzystać z prawa

pierwokupu zgodnie z nowelizacją ustawy uchwalonej

przez Sejm w 2011 r.?

2.

Które banki, szczególnie w województwie wiel-

kopolskim, udzielają takowych kredytów?

Poseł Romuald Ajchler

Międzychód, dnia 2 maja 2012 r.

Zapytanie

(nr 1088)

do ministra środowiska

w sprawie szkód łowieckich,

jakie są czynione przez zwierzynę łowną,

Szanowny Panie Ministrze!

Podczas spotkania

z rolnikami z powiatu obornickiego zgłoszono szereg

szkód wyrządzonych rolnikom na ich uprawach przez

zwierzynę łowną.

Pomimo zgłaszania tychże szkód do

kół łowieckich reakcja ich jest żadna, nie reagują i nie

wyceniają powstałych szkód, tłumacząc się niejedno-

krotnie małym limitem odstrzałów na poszczególne

gatunki zwierząt.

Jeżeli zaś dochodzi do wyceny strat,

jakie rolnicy ponieśli, nie są one adekwatne do faktycz-

nie powstałych, są zaniżane.

Rolnicy są rozgoryczeni,

gdyż, borykając się z klęskami suszy, powodzi, wymar-

znięciami, dodatkowym rozgoryczeniem ich jest zwie-

rzyna łowna i brak odpowiedzialności kół łowieckich

za straty na plantacjach rolników.

1.

Gdzie rolnik ma dochodzić swoich roszczeń, jeże-

li koło łowieckie nie reaguje na zgłoszenie o szkodach?

2.

Do kogo rolnik może się odwoływać, jeżeli nie

zgadza się z wyceną koła łowieckiego, jeżeli do takiej

dochodzi?

3.

Do kogo rolnik ma się zwrócić, jeżeli straty na

jego plantacji nie są wyrządzone przez zwierzynę łow-

ną, lecz zgodnie z ustawą o ochronie przyrody objętą

ochroną?

Poseł Romuald Ajchler

(nr 1089)

do ministra środowiska

w sprawie ochrony stawów rybnych przed

zgodnie z ustawą Prawo ochrony środowiska

Szanowny Panie Ministrze!

Podczas spotkań po-

selskich z rybakami, a szczególnie ze stowarzysze-

niem rybackim Obra-Warta z Sierakowa rybacy zgła-

szają szereg uwag do ustawy w ostatnim czasie

uchwalonej przez Sejm o ochronie przyrody, twier-

dząc, iż w żaden sposób ustawa nie zabezpiecza ich

interesów gospodarczych, a wręcz przeciwnie, czyni

z ich warsztatu pracy, jakim są stawy rybne, żerowi-

ska dla takich szkodników ich zdaniem jak kormoran

czy czapla.

Nie mogą oni bowiem w okresie od marca

do końca września nawet płoszyć tych ptaków na

swych stawach, przyglądając się jednocześnie stra-

tom, jakie czyni wspomniane wyżej ptactwo ich go-

spodarstwom rybackim.

Jeden dzień straty szacują

na 1,5 kg narybku karpia na jednego dorosłego ptaka

kormorana, a w czasie karmienia piskląt straty są

jeszcze wyższe.

1.

Kto zobowiązany jest wrócić straty, jakie powo-

duje ptactwo objęte ochroną, ustawą o ochronie śro-

dowiska?

I wnioskuję, iż musi być możliwość docho-

dzenia swoich strat.

2.

Zapytuję: Dlaczego urzędy w zależności od na-

stawienia urzędnika w województwie wydają zgodę

bądź nie na odstraszanie ptaków?

3.

Zapytuję Pana Ministra, czy w świetle zgłoszo-

nych uwag szkodzących gospodarce zamierza wystą-

pić do parlamentu o nowelizację ustawy o ochronie

przyrody w taki sposób, aby chroniąc przyrodę, chro-

niła również interes rybaków.

Z poważaniem

Poseł Romuald Ajchler

(nr 1090)

do ministra obrony narodowej

w sprawie rozwiązania umowy o pracę

Wojskowej Pracowni Psychologicznej

wojskowych pracowni psychologicznych

selskiego zwrócił się pan A. D., były kierownik Woj-

skowej Pracowni Psychologicznej w Bolesławcu, któ-

ry został zwolniony z pracy z dniem 31 lipca 2011 r.

Jako przyczynę wypowiedzenia podano wymóg do-

stosowania poziomu zatrudnienia do etatu Wojskowej

Pracowni Psychologicznej w Bolesławcu z uwzględ-

nieniem wymaganych na stanowisku pracy kwaliﬁ-

kacji.

Pan A. D. pełnił funkcję kierownika placówki

pracowni psychologicznej w Bolesławcu od 1 lutego

2004 r.

Wcześniej od 1991 r. kierował Pracownią Psy-

chologiczną ŚI OW w Bolesławcu.

Jest emerytowa-

332

nym wojskowym.

W ubiegłym roku dokonano prze-

kształcenia wojskowych pracowni psychologicznych

w nową strukturę.

W czasie reorganizacji stwierdzo-

no, że pan A. D. nie posiada kwaliﬁkacjizawodowych

do zajmowania stanowiska, ponieważ nie posiada ty-

tułu magistra psychologii.

Jak to jest możliwe, że dotychczasowy pełniący

funkcję przez wiele lat kierownik poradni nagle stra-

cił kompetencje?

Dlaczego nie wykorzystuje się dotychczasowego

doświadczenia i umiejętności, tylko w dobie oczeki-

wania na coraz dłuższą pracę zawodową rezygnuje

się z pracowników, którzy kompetentnie wykonywa-

li swoje obowiązki?

Z poważaniem

Poseł Stanisław Wziątek

(nr 1091)

do ministra transportu,

Samorządy gminne, powiatowe, wojewódzkie sta-

nowczo domagają się realizacji wszystkich docelo-

wych węzłów na autostradzie A2 na terenie woje-

wództwa lubuskiego.

Zgodnie z umową koncesyjną zawartą pomiędzy

ministrem infrastruktury a Autostradą Wielkopol-

Tomyśl na terenie województwa lubuskiego zostało

zaplanowanych siedem węzłów.

Obecnie zostały wy-

budowane jedynie węzły: Świecko, Rzepin, Torzym,

Trzciel i Jordanowo, który jest nieczynny do czasu

wybudowania drogi ekspresowej S3.

Przesunięcie na dalszy okres budowy węzłów Ła-

gów i Myszęcin w sposób drastyczny ograniczyło do-

stęp mieszkańców i podróżnych do autostrady oraz

przedsiębiorców i ruch tranzytowy do istniejącej in-

frastruktury zarówno związanej z obsługą podróż-

nych, jak i gospodarką województwa lubuskiego.

W obecnym stanie autostrada A2, jako najważ-

niejsza oś komunikacyjna na linii wschód–zachód

w województwie lubuskim, stanowi wyłącznie kory-

tarz tranzytowy.

Intensywny rozwój gospodarczy

w tym regionie sprawia, iż niezwykle ważnym czyn-

nikiem staje się transport drogowy łączący gminy

oraz ulokowane na ich terenie zagraniczne oraz kra-

jowe przedsiębiorstwa ze światem biznesu skierowa-

nym zarówno na zachód, jak i na wschód od woje-

wództwa lubuskiego.

Zaniechanie realizacji zjazdów Łagów i Myszęcin

dalsze negatywne konsekwencje polegające na ogra-

niczeniu zatrudnienia w lokalnych przedsiębior-

stwach, wyprowadzenie lokalnego biznesu z terenu

gmin i województwa, a w konsekwencji zmniejszenie

dochodów lokalnych samorządów z tego terenu po-

przez zaprzestanie płacenia podatków w wyniku za-

kończenia prowadzenia działalności przez ﬁrmy.

Zmniejszenie dochodów spowoduje zmniejszenie fun-

duszy na inwestycje, które pozwoliłyby na rozwój te-

renów lokalnych, przylegających do autostrady A2

i planowanych węzłów Łagów i Myszęcin.

Ministra o udzielenie informacji:

Dlaczego ministerstwo infrastruktury nie reali-

zuje umowy koncesyjnej dotyczącej budowy węzłów

Łagów i Myszęcin, które mają wpłynąć na rozwój go-

spodarki oraz turystyki zarówno lokalnej gmin, przez

które przebiega autostrada A2, jak również całego

województwa lubuskiego?

Czym kierowało się ministerstwo infrastruktury,

dokonując przesunięcia na dalszych okres budowy

powyższych dwóch węzłów?

Poseł Elżbieta Rafalska

Warszawa, dnia 6 marca 2012 r.

(nr 1092)

do ministra gospodarki

w zakresie ograniczenia negatywnego

mieszkańców gm. Radzionków w związku

z działalnością podległej ministrowi skarbu

państwa Spółki Restrukturyzacji Kopalń SA

Odwadniania Kopalń

Szanowny Panie Ministrze!

W gminie Radzion-

ków, woj. śląskie, funkcjonuje uciążliwy dla środowi-

ska i zdrowia mieszkańców gminy górniczy szyb wen-

tylacyjny, będący w strukturze podległej ministrowi

skarbu spółki.

Do władz gminy, a także do mojego biura posel-

skiego kierowane są interwencje związane ze znaczą-

cym przekroczeniem dopuszczalnego poziomu hałasu

(przekroczenie o 4,1 dB w porze dziennej i 13 dB w po-

rze nocnej!) wytwarzanego przez wspomniany wyżej

szyb górniczy.

333

Potwierdziły to aktualne badania (z marca 2012 r.),

jakie przeprowadził Wojewódzki Inspektorat Ochro-

ny Środowiska w Katowicach.

Pragnę również wskazać, iż od 2006 r. wojewoda

śląski zobowiązał spółkę do ograniczenia oddziały-

wania na środowisko poprzez obniżenie poziomu do-

puszczalnego hałasu w terminie do końca grudnia

2007 r.

Decyzja ta była następnie zmieniana 3-krot-

nie przez marszałka woj. śląskiego.

Ostatnia z nich

wydłużyła termin wykonania zobowiązań nałożo-

nych na spółkę do grudnia 2013 r.

Ostatnia awaria wentylatora zasadniczego znaj-

dującego się na terenie Centralnego Zakładu Odwad-

niania Kopalń w Radzionkowie powoduje, iż genero-

wany jest hałas znacząco przekraczający dopuszczal-

ne normy.

działania podejmie Ministerstwo Skarbu Państwa

wobec podległego ministrowi podmiotu gospodarcze-

go, aby w sposób natychmiastowy spółka ta zrealizo-

wała nakłady ﬁnansoweiprace,któreogranicząne-

gatywne (niezgodne z przepisami obowiązującego pol-

skiego prawa) oddziaływanie oddziału ﬁrmywgminie

Radzionków na sąsiadującą gęstą zabudowę miesz-

kalną?

Z poważaniem

Poseł Jerzy Polaczek

Bytom, dnia 8 maja 2012 r.

Zapytanie

(nr 1093)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie kuriozalnego przypadku

Uzasadnienie: Nie mogąc zrozumieć skompliko-

wanych i zadziwiających meandrów postępowania

organów ścigania, a następnie wymiaru sprawiedli-

wości, zmuszony jestem poprosić Pan Ministra o wy-

jaśnienie sprawy przedstawionej przez mieszkankę

Kołobrzegu w moim biurze poselskim, z której może

wynikać, że osoba pokrzywdzona po pewnym czasie

staje się osobą zaocznie skazaną i rozpoczyna się wo-

bec niej postępowanie komornicze!

W sytuacji gdy ta osoba ma postanowienie Policji

z 2000 r. o zamknięciu dochodzenia przygotowawcze-

go i postawieniu zarzutu popełnienia przestępstwa

na jej szkodę, przyjmuje ten fakt z zadowoleniem, są-

dząc, że sprawa jest zamknięta.

Toteż z wielkim zdumieniem i wzburzeniem do-

wiaduje się po ok. 10 latach, że do jej rodziców wkra-

cza komornik z zamiarem egzekucji komorniczej,

albowiem osoba ta od kilku lat mieszka i założyła

rodzinę za granicą.

Najbardziej zdumiewającym wydarzeniem jest

okoliczność braku jakiejkolwiek wiedzy, że była pro-

wadzona jakakolwiek sprawa w sądzie przeciw niej

i został wydany sądowy nakaz komorniczy.

W załączeniu – zdumiewające okoliczności wyżej

opisanej sprawy*

)

.

Pytania:

przepisy prawa, że osoba, która została pokrzywdzo-

na w 1999 r., mając postanowienie o zamknięciu do-

chodzenia i popełnieniu przestępstwa na jej szkodę,

po ok. 10 latach została osobą skazaną z nakazem

komorniczej egzekucji w sytuacji całkowitego braku

wiedzy, że toczy się wobec niej jakiekolwiek postępo-

wanie sądowe?

2.

W związku z powyższym jakie środki prawne,

w tym odwoławcze, przysługują tej osobie, w sytuacji

gdy od ponad 6 lat mieszka z rodziną za granicą?

3.

Czy Pan Minister podejmie stosowną interwen-

cję w przedmiotowej sprawie i podejmie działania

naprawcze oraz stosowne środki rekompensujące

krzywdę tej osobie i jej rodzicom?

Z poważaniem

Poseł Czesław Hoc

Kołobrzeg, dnia 5 maja 2012 r.

Zapytanie

(nr 1094)

do ministra zdrowia

w sprawie podwyższonych cen leków

przeciwpadaczkowych w kolejnej nowelizacji

listy leków refundowanych, obowiązującej

Szanowny Panie Ministrze!

Uzasadnienie: W sy-

tuacji gdy każdego roku w dniu 14 lutego obchodzimy

światowy Dzień Chorych na Padaczkę, tj. w dzień

świętego Walentego – patrona chorych na padaczkę,

a w 2012 r. w dniu 13 lutego, w przeddzień święta św.

Walentego, na wniosek Międzynarodowego Biura Pa-

daczki i Międzynarodowej Ligi Przeciwpadaczkowej

– Parlament Europejski ustanawia w tym dniu Eu-

ropejski Dzień Padaczki, by promować świadomość

padaczki w całej Europie poprzez działania eduka-

cyjne i promocyjne;

w sytuacji gdy wiele autorytetów medycznych i róż-

nych organizacji pozarządowych, w tym Polskie Sto-

*

)

334

warzyszenie Ludzi Cierpiących na Padaczkę – Od-

dział Okręgowy w Sławnie, którego prezes Jadwiga

Grochowalska, pomysłodawczyni m.in. akcji ogólno-

polskiej „Zauważ mnie!

Chodzi (p)o zdrowie”, mar-

szu nordic walking z okazji światowego Dnia Cho-

rych na Padaczkę, a Polskie Towarzystwo Epilepto-

logii patronuje kampanii edukacyjnej „Pomagaj bez

obaw”, niestrudzenie naucza i uświadamia;

w sytuacji gdy owe polskie i międzynarodowe or-

czą z mitami i fałszywymi przekonaniami na temat

padaczka nie jest chorobą psychiczną, że w wielu

nia, że mogą się spełniać zawodowo i rozwijać swoje

pasje życiowe;

i, wreszcie, w sytuacji faktu, że w oparciu o nowo-

czesne leczenie farmakologiczne skutecznie zapobiega

się napadom padaczki, że pacjenci chorzy na padaczkę

odzyskali wiarę i nadzieję, że zdecydowanie poprawi-

li jakość życia, przełamali barierę lęku; że rodzice cho-

że nie zabraniają im ćwiczyć na lekcjach WF-u, że

mają świadomość tego, iż ich dzieci mogą osiągać po-

nadprzeciętne wyniki w nauce i, w końcu, że już naj-

wyższy czas, by ludzie chorzy na padaczkę przestali

czuć się napiętnowani i odrzucani!

Szanowny Panie Ministrze!

Ministerstwo Zdrowia,

niestety, w sposób wysoce niezrozumiały i wręcz

ska.

Bo jakże można nazwać decyzję, iż na znowelizo-

wanej liście leków refundacyjnych obowiązującej od

1 maja 2012 r. dramatycznie zdrożały preparaty do-

tychczas refundowanego nowoczesnego i skutecznego

O tym preparacie w interpelacji poselskiej nr 5529

w dniu 15 listopada 2006 r. (a więc prawie 8 lata

temu) w uzasadnieniu tak napisałem: „Preparat

Keppra (lewetyracetam) jest obecnie na świecie jed-

nym z najnowocześniejszych leków przeciwpadaczko-

wych.

Wskazany jest jako monoterapia w leczeniu

znaną padaczką.

Preparat Keppra jest również wska-

zany jako terapia wspomagająca: w leczeniu napadów

w leczeniu napadów mioklonicznych u dorosłych

i młodzieży w wieku od 12 lat z młodzieńczą padacz-

ką miokloniczną.

Eksperci podkreślają wysoką sku-

teczność i bezpieczeństwo leczenia preparatem Kep-

pra oraz oryginalność mechanizmu działania lewe-

tyracetamu.

Zwracają uwagę na bardzo korzystne

pra nie wchodzi w interakcję z innymi lekami, w tym

również lekami przeciwpadaczkowymi.

Ponadto le-

wetyracetam nie powoduje poważniejszych objawów

zwiększa żwawość (alertness), poprawiając ich spraw-

ność ruchową i ogólne funkcjonowanie.

Według da-

nych ﬁrmyIMSmonitorującejrynekfarmaceutyczny

padaczka)!

szym schorzeniem układu nerwowego o poważnych

Otóż, Panie Ministrze, za lewetyracetam (prepa-

rat Keppra) w roztworze za 1 op.

z 3,20 zł obecnie

należy zapłacić 111, 95 zł; a za 1 op.

(100 tabl.) po

1000 mg z 7,11 zł obecnie należy zapłacić 73,73 zł.

Ponadto, za substancję topiramat (preparat topamax

po 200 mg sztuk 28) stosowany w padaczce opornej na

leczenie z 3,39 zł obecnie należy zapłacić 14,41 zł.

W praktyce, wobec wymogu stałości i przewlekło-

ści leczenia przeciwpadaczkowego oraz wobec ubo-

gich środków tej grupy społecznej, kilkusetprocento-

wa podwyżka cen tych leków w nowelizowanej liście

refundacyjnej obowiązującej od 1 maja 2012 r. może

spowodować ich wykluczenie społeczne, a nawet w po-

ważnym stopniu przyczynić się do wytworzenia prze-

wlekłej niewydolności psychospołecznej.

Pytanie: Czy wobec powyższego przywróci Pan

Minister poprzednie ceny tych leków, tym samym

wpisując się na listę instytucji i osób właściwie rozu-

miejących problem ludzi chorujących na padaczkę,

jednocześnie tworząc dobry klimat i przeciwstawiając

się mitom i fałszywym przekonaniom dotyczących tej

choroby?

Z poważaniem

Poseł Czesław Hoc

Zapytanie

(nr 1095)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

Na terenie naszego kraju funkcjonuje wiele gospo-

darstw rybackich, których hodowle są zagrożone ze

strony dziko występujących zwierząt rybożernych,

w szczególności ptaków – kormoranów i czapli.

Zwie-

rzęta te powodują ogromne straty wśród hodowców.

Do dnia 1 stycznia 2012 r. gospodarstwa rybackie,

335

chroniąc swoją produkcję na podstawie art. 52 ust. 2

Nr 15, poz. 1220), mogły w stosunku do gatunków

tunkową, w przypadku braku innych rozwiązań i pod

warunkiem, że nie spowoduje to dla nich zagrożenia,

dokonać odstępstwa od zakazów w celu zapobiegania

poważnym szkodom, w szczególności w gospodar-

stwach rolnych, leśnych lub rybackich.

Na tej podsta-

wie rybacy dokonywali płoszenia i odstrzału kormo-

ranów i czapli siwych na obiektach stawowych uzna-

nych za obręby hodowlane.

Niestety bezpośrednie umocowanie rybaków do

ochrony stawów przed zwierzętami rybożernymi

(kormoran, czapla) zostało cofnięte.

Zmiany takie

zostały wprowadzone w nowelizacji ustawy, która

musi stosować unijne dyrektywy ptasie i siedliskowe.

Obecnie gospodarstwom rybackim pozostało jedynie

przyrody.

Na jego podstawie gospodarstwa rybackie

mogą występować do regionalnych dyrektorów ochro-

ny środowiska (RDOŚ) z wnioskiem o wydanie ze-

zwolenia na umyślne płoszenie, niepokojenie i zabicie

kormoranów, czapli siwych w celu ochrony swojej pro-

dukcji rybackiej.

Niestety w tym wypadku pojawiają się problemy.

Wiele gospodarstw wystąpiło już z takimi wnioska-

mi, ale natraﬁłynaniezrozumiałeutrudnienia.

Wy-

dawane decyzje często są niepraktyczne, a nawet

niemożliwe do zrealizowania.

Przykładem może być

wydanie decyzji zezwalającej na umyślne płoszenie,

niepokojenie i zabicie poprzez odstrzał z broni my-

śliwskiej, w terminie od 15 sierpnia.

Decyzja pozwa-

lająca na odstrzał zwierząt rybożernych dopiero od

15 sierpnia w żadnym wypadku nie realizuje wnio-

skowanego przez rybaka celu ochrony produkcji ry-

backiej.

Wyjaśnia to znajomość tematu cyklu produk-

cyjnego karpi.

Wiosną stawy polskie są obsadzane

karpiem kroczkiem w wadze 100 g – 250 g, a jesienią

ryby te osiągają wagę pomiędzy 1300 g – 1800 g.

Za-

kaz płoszenia, nękania i odstrzału zwierząt rybożer-

nych (zwłaszcza kormoranów) w okresie wiosenno-

-letnim powoduje w gospodarstwie ogromne straty,

gdyż ryby te (kroczek) stają się idealnym pokarmem

kormoranów.

Potem stają się już większe i nie są już

tak łatwym łupem.

Stawy mają w Polsce wieloletnią historię.

Zostały

wybudowane często na terenach nieużytków rolnych

i na terenach skąpych w wody powierzchniowe.

Budo-

wa stawów to inwestycja, która ma przynieść zyski,

a jej celem jest produkcja ryb hodowlanych, w tym

karpi.

Niszczenie ryb hodowlanych przez dzikie zwie-

rzęta rybożerne, a szczególnie stada ptaków, niweczy

trud często wielu pokoleń polskich hodowców.

Gospodarstwa rybackie potrzebują pomocy i wspar-

cia rządu, gdyż w obecnym kształcie umacniająca się

w przepisach tendencja ochrony przyrody spoczywa

na ﬁnansowych barkach samych rybaków.

Trzeba

więc zauważyć, iż w świetle coraz mniejszej ilości spo-

życia karpi i problemów z chorobami każdy dodatko-

wy koszt dołożony do produkcji zbliża polską gospo-

darkę rybacką do bankructwa.

Panów Ministrów o udzielenie pomocy polskim ho-

dowcom ryb, a zarazem zapytać: Co, kiedy i w jakim

zakresie będzie podjęte przez resorty rolnictwa i śro-

dowiska, by wyeliminować opisane wyżej zjawiska?

Z poważaniem

Poseł Adam Szejnfeld

Zapytanie

(nr 1096)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

Szanowny Panie Ministrze!

Polska jest jabłkową

szym kraju nie można jednak produkować popular-

nego w wielu innych krajach napoju z jabłek cydru.

Mimo bowiem procesu poprawy i zmian przepisów,

jaki miał miejsce w minionej kadencji, nadal część

przepisów uniemożliwia tę działalność.

Cydr jest napojem niskoalkoholowym, który naj-

większą popularność osiągnął w Wielkiej Brytanii

i w północnej części Francji oraz Hiszpanii.

Często

sięgają po niego również mieszkańcy Austrii, Nie-

miec i krajów położonych nad brzegami Bałtyku.

W Polsce produkowano niegdyś cydr, ale obecnie pro-

dukcja praktycznie zamarła, choć teoretycznie każ-

dy, kto ma 1-hektarowy sad, w myśl uchwalonej przed

rokiem ustawy, może zająć się jego wytwarzaniem

(do 10 tys. l rocznie).

Przepisy te dotyczą wyrobu

i rozlewu wyrobów winiarskich.

Ustawa dotyczy głów-

nie win, ale umożliwia również wpis do rejestru przed-

siębiorcom chcącym produkować cydr.

Niestety, za-

interesowanie jest minimalne i wygląda na to, iż istot-

ne byłoby stworzenie mniej sformalizowanych sposo-

bów produkcji lekkiego alkoholu, tak by sadownicy

mieli możliwość wytwarzania tego rodzaju produk-

tów regionalnych.

Z przepisów, o których mowa, do tej pory skorzy-

stały podobno tylko dwie osoby chcące produkować

cydr.

Niestety, po ułatwieniach wprowadzonych przez

ministerstwo rolnictwa nie wprowadzono bowiem

zmian w innych ustawach.

W przypadku osób wy-

twarzających wina zniesiono bądź zminimalizowano

szereg obowiązków biurokratycznych.

W przypadku

sadowników pozostawiono np. obowiązek rejestracji

zakładu, wydania odpowiednich zgód przez sanepid

itp.

Jest to niezwykle skomplikowane i kosztowne dla

małego przedsiębiorstwa.

Na cydr nałożyć oni będą

musieli także banderolę, ponieważ obłożony jest on

akcyzą, taką samą jak akcyza wina, choć bliżej mu

336

raczej, pod względem zawartości alkoholu, do piwa,

które nie musi być banderolowane.

Zgodnie z ustawą o podatku akcyzowym nie jest

m.in. jasne, czy lokalny przedsiębiorca może zlecić

rozlew i nałożenie banderoli zakładom, które mają

linie rozlewcze i stosowne zezwolenia.

Jeżeli nato-

miast miałby on sam rozlewać cydr i sam nakładać

banderole, to produkcja tego napoju stałaby się nie-

opłacalna.

Ministra: Czy nie uważa Pan, że należy dostosować

przepisy tak, aby rzeczywiście umożliwiały lokalnym

przedsiębiorcom produkcję cydru, a jeśli tak, to

chciałbym się dowiedzieć, co zamierza ministerstwo

uczynić, by produkcja tego starego, polskiego napoju,

z polskich jabłek nie była obwarowana tak licznymi

barierami, które w chwili obecnej uniemożliwiają sa-

downikom jego produkcję?

Z poważaniem

Poseł Adam Szejnfeld

Piła, dnia 7 maja 2012 r.

Zapytanie

(nr 1097)

do ministra obrony narodowej

Inspektoratu Uzbrojenia MON

pujących odpowiedzi na następujące pytania:

1.

Kto podpisał decyzję w sprawie wprowadzenia

na wyposażenie Sił Zbrojnych, zakupu i instalacji

systemów Cherdes i Cherdes II na kołowych trans-

porterach opancerzonych Rosomak?

2.

Czy systemy Cherdes i Cherdes II kiedykolwiek

przeszły pozytywnie testy i czy spełniają wymagania

Sił Zbrojnych oraz deklarowane przez dostawcę pa-

rametry techniczne?

3.

Z jakiego powodu w grudniu 2011 r. na polece-

nie szefa Sztabu Generalnego WP zostały wstrzyma-

ne naprawy systemów Cherdes przez producenta Fir-

mę Pimco?

4.

Jak kształtuje się poziom sprawności systemów

Cherdes i Cherdes II na KTO Rosomak w ramach

misji PKW Afganistan?

5.

Na jakim etapie jest postępowanie Prokuratorii

Generalnej Skarbu Państwa w sprawie wniosku In-

w piśmie nr Wych.

IU/Z/205/2011 r. o przejęcie za-

stępstwa procesowego w sprawie roszczeń Skarbu

Państwa – ministra obrony narodowej na kwotę

w wysokości 76 877 900,60 (siedemdziesiąt sześć mi-

lionów osiemset siedemdziesiąt siedem tysięcy dzie-

więćset złotych i sześćdziesiąt groszy) z tytułu nie-

należytego wykonania umowy nr IU/112/X-4/DZSZ/

373/VIII/98/ZS/PD/W/2001/2011 w zakresie instala-

6.

Czy tytułem umowy nr IU/112/X-4/DZSZ/373/

VIII/98/ZS/PD/W/2001/2011 w grudniu 2011 r. zo-

stała wypłacona przedpłata w kwocie 300 000 000 zł

(trzystu milionów złotych) mimo roszczenia Skarbu

Państwa z tytułu tej samej umowy i wobec tych sa-

mych dostawców w kwocie 76 877 900,60 (siedem-

dziesiąt sześć milionów osiemset siedemdziesiąt sie-

dem tysięcy dziewięćset złotych i sześćdziesiąt gro-

szy)?

Czy w sprawie tej były wydawane przez radców

prawnych Inspektoratu Uzbrojenia opinie prawne,

jeśli tak, to czyje i jaka była ich treść?

7.

Jakie działania zostały podjęte przez Pana Mi-

nistra w związku z pismem skierowanym do Pana

w dniu 5 marca 2012 r. przez radcę prawnego Inspek-

toratu Uzbrojenia, w którym informował Pana Mini-

stra o nieprawidłowościach w podległym Panu Mini-

strowi Inspektoracie Uzbrojenia?

8.

Czy przeprowadzona przez Najwyższą Izbę

Kontroli w pierwszym kwartale 2012 r. kontrola

w Inspektoracie Uzbrojenia wykazała, iż w grudniu

2011 r. tytułem przedpłat na poczet realizacji umów zo-

stała wypłacona kwota w wysokości ponad 1 600 000,00

zł (słownie: jeden miliard sześćset tysięcy złotych),

która de facto stanowi udzielenie przez Skarb Pań-

stwa nieoprocentowanych pożyczek na rzecz ze-

wnętrznych podmiotów?

Z uwagi na wymiar i powagę podnoszonych kwe-

stii proszę o pilne i obszerne wyjaśnienia poszczegól-

nych podniesionych kwestii.

Poseł Mariusz Błaszczak

Warszawa, dnia 11 maja 2012 r.

(nr 1098)

do ministra administracji i cyfryzacji

w sprawie odbierania sandomierskim

strofalnymi powodziami w roku 2010 weszła w życie

wość udzielania przedsiębiorcom zatrudniającym do

ność agroturystyczną pożyczek na odbudowę mająt-

ku trwałego lub obrotowego zniszczonego lub utra-

conego w wyniku powodzi i obsunięć ziemi z 2010 r.

Pożyczki udzielane były w wysokości do 50 tys. zł.

337

W przypadku ich wykorzystania na odtworzenie

zniszczonego majątku – miały być w całości umarza-

ne.

Wyjątek stanowili przedsiębiorcy, którzy w dniu

ku umarzane miało być 75% kwoty udzielonej pożycz-

ki.

Reszta kwoty pożyczki podlegać miała co prawda

spłacie, jednak nie była oprocentowana.

Szkody powinny były być oszacowane przez rze-

czoznawcę majątkowego lub komisję funduszu po-

życzkowego, który udzielał pomocy.

Akceptowane

miały być także szacunki dokonane przez ubezpie-

czyciela.

Udokumentowane (fakturą lub rachunkiem)

siębiorcy mogły być rozliczone w ramach udzielanej

pomocy.

Takie były założenia pomocy dla przedsiębiorców

poszkodowanych w powodzi 2010 r.

Miała to być po-

moc udzielana szybko, w odformalizowanym trybie,

aby umożliwić małym przedsiębiorstwom szybką od-

budowę po powodzi.

Tyle założenia.

Praktyka znacznie od nich odbie-

gła.

Świętokrzyski Urząd Wojewódzki wynajął spe-

cjalną ﬁrmę,któradokonałaponownegooszacowania

szkód powodziowych z powołaniem się na bliżej nie-

określone przepisy unijne.

15 przedsiębiorców spo-

śród 74 poddanych kontroli musi teraz zwrócić pomoc

otrzymaną na podstawie wskazanych wyżej przepi-

sów.

Ponowne oszacowanie strat nie uwzględniało

bowiem wartości maszyn i urządzeń całkowicie za-

mortyzowanych.

W efekcie przedsiębiorcy zagrożeni

są ruiną.

Po decyzji o zwrocie pożyczki muszą bo-

wiem zwrócić w trybie natychmiastowym kwoty się-

gające po kilkadziesiąt tysięcy złotych.

Dla małych

ﬁrmrównasiętoutraciepłynnościﬁnansowej,jeśli

nie bankructwu.

Należy zwrócić uwagę, że zgodnie

z art. 9 ww. ustawy to nie przedsiębiorca samodziel-

nie szacował szkody, a dokonywali tego: rzeczoznaw-

ca majątkowy, komisja funduszu pożyczkowego,

a w przypadku przedsiębiorców ubezpieczonych pod-

stawę szacowania szkód miały stanowić szacunki

dokonane przez ubezpieczyciela.

Teraz, kiedy pomoc

została już wydatkowana, jest odbierana przedsię-

biorcom, mimo że nie oni dokonywali szacunków i nie

oni odpowiadają za metodologię szacowania przyjętą

przez rzeczoznawców czy towarzystwa ubezpiecze-

niowe.

Skoro ustawodawca określił krąg podmiotów,

których szacunki mają stanowić podstawę dla okre-

ślenia wysokości szkód, i nie określił metodologii wy-

cen, to wprowadzanie nowych, pozaustawowych

ograniczeń przy szacowaniu szkód już po przyznaniu

pomocy jest w mojej ocenie bezprawiem i narusza

zasadę ochrony praw nabytych.

ponowne szacowanie wysokości szkód poniesionych

przez sandomierskich przedsiębiorców w czasie po-

wodzi z 2010 r.?

2.

Jaka jest wysokość pomocy, która ma zostać

zwrócona w wyniku ponownego szacowania szkód

sandomierskich przedsiębiorców?

3.

Jakie przepisy Unii Europejskiej wskazują na

konieczność pominięcia przy szacowaniu szkód kosz-

tów maszyn i urządzeń zamortyzowanych i czy takie

zastrzeżenie zawarto w ustawie z dnia 12 sierpnia

4.

Czy towarzystwa ubezpieczeniowe, które wyce-

niały szkodę, zobowiązane były przestrzegać regula-

cji unijnych przy szacowaniu szkód, a jeśli nie, to cze-

mu ich szacunki są teraz kwestionowane?

Z poważaniem

Poseł Sławomir Kopyciński

Kielce, dnia 30 kwietnia 2012 r.

Zapytanie

(nr 1099)

do ministra edukacji narodowej

Szkoły Podstawowej w Świerkach

Na początku marca br. w lokalnej prasie („Dzien-

nik Malborski” z dnia 9 marca 2012 r.) rozpowszech-

niono wiadomość na temat rozbudowy Szkoły Pod-

stawowej nr 2 w Nowym Stawie kosztem likwidacji

Szkoły Podstawowej w Świerkach.

Radni Nowego

Stawu na czele z burmistrzem argumentowali, że po

przebudowie SP nr 2 w Nowym Stawie będzie speł-

niała standardy europejskie, co wpłynie na jakość

kształcenia w placówce.

Tymczasem przeciwnicy likwidacji szkoły w Świer-

kach – w większości rodzice dzieci uczęszczających

do tej szkoły, nauczyciele, sołtys sołectwa Lipinki –

wskazują, że „wieś umiera, gdy nie ma szkoły”, i oba-

wiają się, że pobliskie tereny wiejskie stracą ważny

ośrodek życia kulturalnego.

Dyrektorka szkoły

w Świerkach tłumaczy, że placówka stanowi centrum

kulturalne wsi, istotny czynnik jej rozwoju.

Likwida-

cja szkoły wiąże się również ze zwolnieniami pracow-

ników administracji oraz nauczycieli, co zwiększy

bezrobocie w regionie.

Co więcej, w Świerkach i okolicznych wsiach

mieszkańcy skarżą się, że o tak ważnej decyzji dowie-

dzieli się z prasy.

Nie odbyły się konsultacje społecz-

ne, spotkania, nie było oﬁcjalnychpismoplanach

likwidacji szkoły.

Z doniesień prasowych wynika, że

w placówce uczy się tylko 7 dzieci ze Świerków i 110

z okolicznych wsi.

Tymczasem dyrektor szkoły infor-

muje, że w placówce uczy się 29 dzieci ze Świerków,

reszta dowożona jest faktycznie z okolicznych wsi –

najwięcej z Lipinki.

Liczba uczących się dzieci wciąż

rośnie.

Przeciwnicy likwidacji szkoły informują, że

338

szkoła jest wyremontowana i jeszcze niedawno w pla-

nach była budowa sali gimnastycznej – jednak po-

mysł ten upadł ze względu na nieprzyznanie fundu-

szy z Unii Europejskiej na ten cel.

1.

Dlaczego władze lokalne chcą zlikwidować do-

brze prosperującą szkołę w Świerkach, nie zważając

na fakt, że zamknięcie dobrej placówki oświatowej

powinno być ostatecznością?

2.

Dlaczego ministerstwo, z jednej strony, mówi

o jak najlepszym poznaniu ucznia przez nauczyciela,

a tym samym dobrym kontakcie, a z drugiej, zmniej-

sza subwencje, co przyczynia się do likwidacji małych

placówek i posyłania uczniów do dużych zespołów

szkół, gdzie dziecko staje się anonimowe, jest oddzie-

lane od rodziców?

3.

Czy ministerstwo, mając na względzie dobro

dzieci uczących się w szkole w Świerkach, ma zamiar

podjąć interwencję w tej sprawie?

4.

Kiedy pojawia się według przepisów prawa ko-

nieczność zamykania placówek oświatowych?

5.

Czy władze lokalne mają obowiązek konsultacji

z ministerstwem oraz rodzicami i kadrą nauczyciel-

ską decyzji dotyczących zamykania placówek oświa-

towych?

Dlaczego oﬁcjalnieniepoinformowanozain-

teresowanych o planach likwidacji szkoły w Świer-

kach?

Z poważaniem

Poseł Maciej Łopiński

Warszawa, dnia 9 maja 2012 r.

(nr 1100)

do ministra obrony narodowej

Wyższej Szkoły OﬁcerskiejSiłPowietrznychwDę-

blinie.

Ww.

wyrażają zaniepokojenie projektem reor-

ganizacji (konsolidacji) wyższego szkolnictwa wojsko-

wego, która może ostatecznie skutkować zlikwidowa-

niem tej dobrze funkcjonującej uczelni, bez równo-

czesnego uzgodnienia ostatecznej, dobrej koncepcji

procesu kształcenia w wojsku, w tym i lotnictwie.

Zainteresowani problematyką przedstawiciele

ww. uczelni w szczególności podkreślają niepokojący

fakt, iż z jednej strony usiłuje się zlikwidować pań-

stwową uczelnię zawodową, a z drugiej strony rokrocz-

nie powołuje się wyższe uczelnie zawodowe.

A prze-

cież w dziedzinie nauk technicznych istnieje możli-

wość wykorzystania potencjału dydaktycznego i na-

ukowego w już działającej uczelni, która może po-

szczycić się wieloletnią tradycją kształcenia przy-

szłych oﬁcerówWojskaPolskiego.

Ww.

wskazują, iż na przestrzeni ostatnich kilku-

nastu lat, począwszy od 2005 r., kiedy to została

wdrożona reforma szkolnictwa wyższego, Wyższa

Szkoła OﬁcerskaSiłPowietrznychwDębliniemoże

być przykładem dla innych uczelni wojskowych, gdy

chodzi o inwestycje infrastrukturalne bezpośrednio

wpływające na jakość świadczonego kształcenia przy-

szłej kadry wojskowej.

Zostałem poinformowany, iż

wzorowe zarządzenie uczelnią (środkami publiczny-

mi) przyniosło od 2007 r. aż do chwili obecnej dodat-

nie wyniki ﬁnansowe.

Zaoszczędzone pieniądze

uczelnia, jako jednostka ﬁnansówpublicznych,wy-

korzystała na inwestycje doprowadzające infrastruk-

turę dydaktyczną do stanu godnego nowoczesnej

uczelni.

Podkreślają ponadto, iż uczelnia bardzo dobrze

wywiązuje się z zadań wykonywanych na rzecz Sił

Zbrojnych RP oraz obronności i bezpieczeństwa na-

szego kraju, co jest zasługą z solidnej i rzetelnej pra-

cy zarówno żołnierzy, jak i zatrudnionych w niej pra-

cowników.

O ogromnym zaangażowaniu w wysiłki

zmierzające do dalszego rozwoju uczelni świadczą

m.in. powstające nowe kierunki kształcenia.

Aby powyższe informacje nie pozostały gołosłow-

ne, moi interesanci przypominają, iż w 2002 r.

Wyż-

sza Szkoła OﬁcerskaSiłPowietrznychuzyskałaza-

szczytny tytuł „Ambasadora Województwa Lubel-

skiego”, przyznawany wybitnym instytucjom, które

wniosły wkład w promowanie Lubelszczyzny w kraju

i poza jej granicami.

Z kolei w 2010 r. uczelnia zdo-

była 3. miejsce w rankingu „Gepardy Biznesu 2010

Lubelszczyzny” spośród 874 najdynamiczniej rozwi-

jających się ﬁrm woj. lubelskiego w latach 2008–

–2010.

Wyższa Szkoła Oﬁcerska Sił Powietrznych ma

swoją siedzibę w niewielkim mieście, w Dęblinie, na

terenie powiatu ryckiego, w którym na koniec stycz-

nia 2012 r. stopa bezrobocia wynosiła 13,5%, a w woj.

lubelskim 14,1%.

Dlatego dla lokalnej społeczności woj. lubelskiego

istnienie Wyższej Szkoły OﬁcerskiejSiłPowietrznych

w Dęblinie stanowi podstawę materialnego bytu dla

ponad czterystu jej pracowników i ich rodzin, w tym

również wielu ﬁrmrodzinnychutrzymującychsięze

sprzedaży towarów i świadczenia usług studentom

Wyższa Szkoła OﬁcerskaSiłPowietrznychwDę-

„Szkoła Orląt”, jest najstarszą polską uczelnią lotni-

czą, kształcącą personel lotniczy dla potrzeb lotnic-

twa wojskowego.

Uznając wieloletnie zasługi i sukce-

sy tej uczelni, także jej obecnych władz i pracowni-

ków, jako poseł na Sejm RP uważam, że ta wzorowa

uczelnia powinna dalej funkcjonować dla dobra Sił

Zbrojnych naszego państwa.

339

jące pytanie: Czy jest prawdą, że planowana jest re-

organizacja wyższego szkolnictwa wojskowego, które

ma objąć również Wyższą Szkołę OﬁcerskąSiłPo-

wietrznych w Dęblinie?

Jeżeli tak, proszę o wskaza-

nie, na czym będzie ona polegać.

Z poważaniem

Poseł Sławomir Zawiślak

(nr 1101)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

Chciałbym poruszyć

problem likwidacji lokalnych komisariatów Policji na

terenie Górnego Śląska (i nie tylko), który bulwersu-

je ostatnio opinię społeczną i samych funkcjonariu-

szy.

Te gwałtowne i niekorzystne zmiany nie zostały

poprzedzone żadnymi konsultacjami społecznymi ani

też szczegółową analizą potrzeb społecznych czy

kosztów funkcjonowania małych placówek Policji.

Problemowi temu należy się zatem ponownie przyj-

rzeć i zastanowić nad jego rozwiązaniem.

Na Śląsku do likwidacji przeznaczono ponad

20 posterunków.

Kilkanaście innych ma zostać po-

łączonych w zaledwie kilka komisariatów.

Podnoszą

się także głosy o ograniczonych bądź sprzecznych in-

formacjach podawanych przez komendantów co do

przyszłości kolejnych komisariatów.

Wielu funkcjo-

nariuszy jest przeciwnych wprowadzanej reformie

(którą traktują jako nieprzemyślaną i mało racjonal-

ną), mając na uwadze przede wszystkim dobro miesz-

kańców niewielkich miejscowości.

Widoczne staje się

coraz bardziej zaostrzanie konﬂiktów i nieporozu-

mień co do kształtu i sensowności proponowanych

zmian.

Szukanie oszczędności w tego typu prakty-

kach może się okazać jedynie pozorne.

Mieszkańcy

małych miasteczek po znacznym ograniczeniu komi-

sariatów Policji będą czuli się niejako pozostawieni

sami sobie: z jednej strony narażeni na wzrost prze-

stępczości, z drugiej – na ograniczoną pomoc poli-

cjantów.

Aby bezpośrednio skontaktować się ze stró-

żami prawa, nieraz będą musieli pokonać wiele kilo-

metrów.

Duża odległość z pewnością zmniejszy wy-

krywalność przestępstw, a także osłabi prewencję.

Nietrudno tym samym przewidzieć, że stopień zaufa-

nia do Policji znacznie spadnie, podobnie jak jej wia-

rygodność i skuteczność.

kwencji likwidowania komisariatów Policji w małych

miejscowościach?

2.

Czy są brane pod uwagę inne sposoby wprowa-

dzenia oszczędności?

3.

Czy ministerstwo zamierza poddać proponowa-

ne reformy konsultacjom społecznym?

Poseł Waldemar Andzel

(nr 1102)

do ministra środowiska

w sprawie zagospodarowania i utrzymania

terenów międzywala w sołectwie

wodziowej, w tym budowy, modernizacji oraz utrzy-

mania urządzeń wodnych zabezpieczających przed

powodzią, oraz koordynacji przedsięwzięć służących

Z opublikowanej w kwietniu br. informacji Naj-

wyższej Izby kontroli wynika, że „aktualnie w Polsce

wymaga odbudowy lub modernizacji ok. 22% cieków

ciwpowodziowych”.

Wysokie koszty związane z utrzy-

maniem i modernizacją oraz budową wałów powodu-

ją, że realizowane są głównie najpilniejsze remonty

i budowy obwałowań.

Zestawienie to budzi słuszny

niepokój osób dotkniętych doświadczeniami powodzi,

szczególnie tej w 2010 r.

Tym bardziej że na poczucie

zagrożenia mają wpływ działania podejmowane przez

jednostki gospodarcze w międzywalu rzek.

Przykładem jest gmina Oświęcim (powiat oświę-

cimski, województwo małopolskie), gdzie mieszkańcy

sołectwa Broszkowice od lat starają się o usunięcie

żwirowni z międzywala Wisły.

Działalność żwirowni

na tym terenie osłabia konstrukcję wałów, podnosi

poziom międzywala, a przez to negatywnie wpływa

na bezpieczeństwo powodziowe mieszkańców.

Pomi-

mo decyzji Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora

Nadzoru Budowlanego o rozbiórce żwirownia nadal

działa.

Pieniądze przeznaczone na rozbiórkę pocho-

dziły ze Skarbu Państwa.

Kilka miesięcy później bu-

dowa żwirowni w tej samej lokalizacji została wzno-

wiona.

Poniesione koszty nie wpłynęły na zmianę

sytuacji mieszkańców sołectwa Broszkowice.

kańców sołectwa Broszkowice przedstawiona w za-

pytaniu?

340

3.

Czy znane są Panu Ministrowi inne przykłady

Z poważaniem

Poseł Beata Szydło

Warszawa, dnia 11 maja 2012 r.

(nr 1103)

do ministra edukacji narodowej

Szanowna Pani Minister!

Decyzją władz samorzą-

dowych od września br. z mapy placówek oświatowych

znikną szkoły średnie techniczne i zawodowe, które

notują z roku na rok coraz niższy nabór uczniów.

De-

cyzje o ich likwidacji tłumaczone są malejącą liczbą

młodzieży kolejnych roczników i niskim zaintereso-

waniem kształcenia się w kierunkach technicznym

Zgodnie z danymi w całym kraju minister rolnic-

twa i rozwoju wsi prowadzi 45 zespołów szkół rolni-

czych i bursę.

W innych placówkach następuje zmiana

proﬁlunauczanialubkierunkirolniczesąwypierane.

Przykładem może być Zespół Szkół Rolniczych i Tech-

nicznych im. Jana Długosza w Dobczycach (powiat

myślenicki).

Szkoła kształci młodzież w takich kierun-

kach, jak np. technik technologii żywności, mechanik

operator pojazdów i maszyn rolniczych, technik rol-

nik.

Szkoła posiada również internat.

Jednak od paź-

dziernika trwa postępowanie likwidacyjne.

1.

Czy proponowany program kształcenia w szko-

łach średnich technicznych i zawodowych na kierun-

kach rolniczych odpowiada wymogom wykonywania

tego zawodu?

2.

Czy Ministerstwo Edukacji Narodowej dyspo-

nuje danymi na temat zainteresowania kierunkami

rolniczymi młodzieży w poszczególnych wojewódz-

twach?

3.

Czy znana jest Pani Minister sprawa likwidacji

bczycach?

4.

Jak ocenia Pani Minister współpracę resortu

edukacji narodowej oraz rolnictwa w kwestii wymo-

gów kształcenia młodzieży na kierunkach rolni-

czych?

5.

Na jakie wsparcie ze strony Ministerstwa Edu-

kacji Narodowej mogą liczyć uczniowie, którzy będą

zmuszeni szukać szkoły o odpowiadającym im proﬁ-

lu rolniczym daleko poza miejscem zamieszkania?

Z poważaniem

Poseł Beata Szydło

(nr 1104)

do ministra środowiska

w sprawie zagrożenia powodziowego

terenów położonych nad rzeką Sołą

Szanowny Panie Ministrze!

Położenie geograﬁcz-

ne i ukształtowanie terenu większości brzegów pol-

skich rzek wymaga regulacji ich koryta.

W związku

z ograniczonymi środkami z budżetu państwa, które

corocznie przekazywane są na utrzymanie rzek i urzą-

dzeń wodnych, ograniczone są możliwości działania

RZGW w tym zakresie.

Skutkiem tego jest nie tylko

degradacja gruntów położonych w bezpośrednim są-

siedztwie cieków wodnych, ale przede wszystkim ro-

snące zagrożenie powodziowe ich mieszkańców.

Mieszkańcy sołectw od lat obserwują stan koryta

rzeki i poziom erozji brzegów.

Jednak jakiekolwiek

działania prewencyjne zostają odkładane w czasie ze

względu na potrzebę koniecznych, ale doraźnych in-

westycji popowodziowych na innych terenach.

Przy-

kładem jest sytuacja mieszkańców sołectwa Zasole

w gminie Brzeszcze.

Tam rzeka Soła zmienia koryto,

zbliżając się do domów i zabudowań gospodarskich.

Przy niewielkim wzroście opadów może spowodować

nieodwracalne szkody materialne.

Trudno jest także

zrozumieć, dlaczego na terenach w wysokim stopniu

zagrożonych występowaniem powodzi (potwierdzo-

nym doświadczeniami powodzi w 1997, 2001 i 2010 r.)

zezwala się na inwestycje, które mają wpływ na

wzrost zagrożenia powodziowego.

Do mojego biura poselskiego zwrócili się zdeter-

minowani mieszkańcy Rajska, sołectwa położonego

w gminie Oświęcim.

Sprawa, z którą próbują wal-

czyć, dotyczy widma zagrożenia powodziowego ze

strony rzeki Soły.

Problem widziany oczami miesz-

kańców jest poparty wizją przyszłej eksploatacji kru-

szywa przez Krakowskie Zakłady Eksploatacji Kru-

szywa SA, które w ich mniemaniu prowadzoną eks-

341

ploatacją zwiększają w dużym stopniu zagrożenie

powodziowe.

Pragnę zaznaczyć, iż niepokój ze strony

mieszkańców jest wynikiem już mających miejsce

w obecnym dziesięcioleciu akcji zagrażających zala-

niem ich terenu.

Tworzenie wykopów pożwirowych

w sąsiedztwie zabudowań mieszkalnych zamiast po-

zyskiwania żwiru polegającego na pogłębianiu i re-

gulacji koryta rzeki Soły może spowodować większe

zagrożenie powodziowe.

Mieszkańcy wskazują, że

w przypadku powodzi właśnie wykopy pożwirowe

będą przyjmować wodę występującą z koryta rzeki.

1.

Jakie działania zostały przedsięwzięte na rzece

Sole w celu regulacji jej brzegów?

2.

Na ile kontrolowana jest działalność inwestycyj-

na na rzekach i ich brzegach w celu zapobiegania wy-

stępowania dodatkowego zagrożenia powodziowego?

3.

Czy znane są Panu Ministrowi kłopoty miesz-

kańców sołectwa Rajsko w gminie Brzeszcze?

4.

Na jakie działania w najbliższym czasie mogą

liczyć mieszkańcy miejscowości położonych nad Sołą

w celu podniesienia poziomu ochrony przeciwpowo-

dziowej?

Z poważaniem

Poseł Beata Szydło

(nr 1105)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

Szanowny Panie Ministrze!

Wobec malejącej licz-

by młodzieży kolejnych roczników i niskiego zainte-

resowania kształceniem w kierunkach technicznym

władz samorządowych od września br. z mapy placó-

wek oświatowych zniknie wiele szkół.

cze są wypierane.

Przykładem może być Zespół Szkół

Rolniczych i Technicznych im. Jana Długosza w Do-

bczycach (powiat myślenicki).

Szkoła kształci mło-

dzież w takich kierunkach, jak np. technik technolo-

gii żywności, mechanik operator pojazdów i maszyn

rolniczych, technik rolnik.

Szkoła posiada również

internat.

Jednak od października trwa postępowanie

likwidacyjne.

gram kształcenia w szkołach średnich technicznych

wymogom wykonywania tego zawodu?

2.

Czy znana jest Panu Ministrowi sprawa likwi-

dacji Zespołu Szkół Rolniczych im. Jana Długosza

w Dobczycach?

3.

Jak ocenia Pan Minister współpracę Minister-

stwa Edukacji Narodowej oraz Ministerstwa Rolnic-

twa i Rozwoju Wsi w kwestii wymogów kształcenia

młodzieży na kierunkach rolniczych?

waża przejęcie kolejnych szkół o proﬁlurolniczymod

samorządów?

Z poważaniem

Poseł Beata Szydło

(nr 1106)

do ministra środowiska

w sprawie funkcjonowania farm wiatrowych

pokojeni faktem lokowania farm wiatrowych w ich

województwie.

Zgodnie z informacją Generalnej Dyrekcji Ochro-

ny Środowiska z dnia 29.02.2012 r. na terenie woje-

wództwa podkarpackiego uzgodniono dotychczas

środowiskowe warunki realizacji 150 turbin wiatro-

wych, o łącznej mocy ok. 330 MW.

Problemem dla mieszkańców są turbiny usytu-

owane zbyt blisko domów, w miejscach mało wietrz-

nych czy na obszarach chronionych, np. objętych pro-

gramem Natura 2000.

Pojawiają się również obawy

co do wpływu farm wiatrowych na pogarszanie się

stanu zdrowia, zarówno psychicznego jak i ﬁzyczne-

go, osób mieszkających w ich sąsiedztwie.

farm wiatrowych w Polsce?

2.

Jakie są wytyczne dotyczące bezpieczeństwa

zdrowia osób zamieszkujących w bezpośrednim są-

siedztwie farm wiatrowych?

3.

Czy funkcjonowanie farm wiatrowych może

mieć negatywne skutki dla środowiska?

4.

Na jakiej podstawie wydawane są zgody na

tworzenie farm wiatrowych na terenie danego wo-

jewództwa?

342

5.

Jakie względy decydują o tworzeniu farm wia-

trowych właśnie na terenie Podkarpacia?

Z poważaniem

Poseł Beata Szydło

(nr 1107)

do ministra gospodarki

w sprawie deklaracji Ministerstwa

Jak donosi „Gazeta Wyborcza” z dnia 15 maja

2012 r., umowa gazowa z Rosją nie zapewniła stabil-

nych zysków z eksploatacji gazociągu jamalskiego

w takim stopniu, jaki obiecywał rząd.

Zgodnie z umową, którą negocjował od 2010 r.

z rządem Rosji zespół Pana Wicepremiera, taryfy Eu-

RoPol Gazu miały być kalkulowane tak, by zapewnić

spółce „docelową wielkość rocznego zysku netto na

poziomie 21 mln zł”, waloryzowanego potem o wskaź-

nik inﬂacji.

Jeślizaśspółkanieuzyskatakiegozy-

sku, wówczas różnica ta powinna być „uwzględnio-

na” przy kalkulacji taryfy na kolejny rok.

Taki zapis

w tekście umowy rząd zatwierdził w lutym 2010 r.

oraz osiem miesięcy później – w kolejnym tekście za-

twierdzonym i podpisanym z Rosją, po zmianie in-

nych zapisów umowy, które Komisja Europejska

Z danych Gazpromu wynika, że w 2010 r. spółka

EuRoPol Gaz miała ponad 30 mln zł straty netto,

a w zeszłym roku ok. 30 mln zł zysku.

Gazprom jest

wraz z Polskim Górnictwem Naftowym i Gazownic-

twem strategicznym akcjonariuszem tej spółki, a tak-

że właścicielem tranzytowego gazociągu jamalskiego

do Niemiec.

Wątpliwy zapis o zysku EuRoPol Gazu ściął ren-

towność spółki, która wcześniej miała po kilkaset

milionów złotych zysku netto rocznie.

Jak zapewniał

Pan Wicepremier „Gazetę Wyborczą” w 2009 r., „to

minimum, które pozwala spokojnie funkcjonować

spółce i daje równowagę: Rosjanie mają niższą tary-

fę, a my pewność dostaw gazu po rozsądnej cenie”.

Jednak Polska nie płaci tej „rozsądnej ceny”, ponie-

waż PGNiG pozwało Gazprom do sądu arbitrażowe-

go za odmowę obniżki cen gazu.

Na podstawie straty EuRoPol Gazu ustalono ta-

ryfę na 2010 r. zakończony stratą.

Według danych

Ministerstwa Skarbu strata ta wyniosła 36,6 mln zł

netto i wyniknęła głównie „z nieplanowanego salda

różnic kursowych w wysokości 96,6 mln zł”.

Także

w zeszłym roku 48,7 mln zł ujemnych różnic kurso-

wych obciążyło wynik EuRoPol Gazu, wynoszący

według Ministerstwa Skarbu Państwa 29,7 mln zł.

W związku z powyższym proszę podległy Panu

resort o odpowiedź na następujące pytania:

1.

Jak Pański resort ocenia odstępstwa w sprawie

zysków EuRoPol Gazu, zapisanych w wynegocjowa-

nej umowie?

2.

Czy podległy Panu resort posiada informację

dotyczącą wyników ﬁnansowychEuRoPolGazu?

3.

Jakie przyczyny stały za tak wysoką ceną gazu,

określoną w projekcie taryfy na 2011 r.?

4.

Dlaczego w umowach z rządem rosyjskim nie

uwzględniono ryzyka kursowego walut?

Z wyrazami szacunku

Poseł Arkadiusz Mularczyk

Warszawa, dnia 15 maja 2012 r.

Zapytanie

(nr 1108)

do ministra ﬁnansów

cymi obecnie w Sejmie pracami nad obywatelskim

nostek samorządu terytorialnego zwrócił się do mnie

wójt gminy Powidz w sprawie uwzględnienia w pra-

cach nad projektem ustawy sytuacji takich gmin, jak

Powidz.

Gmina Powidz jest najmniejszą pod względem

gminą w województwie wielkopolskim.

Jej dochody

budżetowe wynoszą 8 mln zł a gminę zamieszkuje

około 2100 mieszkańców stałych.

Przy takich wskaź-

nikach gmina w roku 2012 jest zobowiązana do za-

Ponadto gmina położona jest nad jeziorami – Po-

widzkim i Niedzięgiel, na obszarze Natura 2000,

ko-Bieniszewskim Obszarze Chronionego Krajobra-

zu i w związku z tym posiada różne ograniczenia

rozwojowe.

Czy Ministerstwo Finansów rozważało i przepro-

wadziło analizę pomocy takim gminom jak gmina

Powidz poprzez zwolnienie z konieczności wpłaty

tzw. janosikowego tych gmin, które są położone na

terenach chronionych (parki narodowe, parki krajo-

brazowe, obszary Natura 2000, obszary chronionego

obrazu)?

Poseł Krystyna Poślednia

Września, dnia 4 maja 2012 r.

343

Zapytanie

(nr 1109)

do ministra ﬁnansów

w sprawie egzekwowania przestrzegania

Szanowny Panie Ministrze!

Sposoby informowa-

nia o cenach oferowanych w obrocie gospodarczym

towarów i usług określa ustawa z 5 lipca 2001 r.

o cenach.

Zgodnie z brzmieniem art. 12 tejże ustawy:

„W miejscach sprzedaży detalicznej i świadczenia

sokości, a w odniesieniu do cen urzędowych – także

wprowadzenia obniżek cen”.

Jedyne wyłączenia spod

tej zasady przewiduje wydane na podstawie ustawy

rozporządzenie ministra ﬁnansówz10czerwca2002r.,

zgodnie z którym: „nie wymaga się bezpośredniego

oznaczenia ceną, w sposób określony w § 9 ust. 1,

towarów przeznaczonych do sprzedaży detalicznej,

kupujących.

Przepis ten stosuje się do:

1) towarów o małych gabarytach,

2) towarów masowych,

3) sadzonek roślin, kwiatów ciętych i doniczko-

wych,

4) żywych zwierząt,

5) towarów żywnościowych, niepakowanych

6) towarów zwyczajowo oferowanych do sprzeda-

ży w większych ilościach, w szczególności: cegieł, gla-

zury lub terakoty,

7) towarów spożywczych, których termin przydat-

ności do spożycia albo data minimalnej trwałości

upłynie w ciągu najbliższej doby, licząc od momentu

ich wystawienia na sprzedaż,

8) towarów oferowanych do sprzedaży poza loka-

lem przedsiębiorstwa lub na specjalnie organizowa-

nych pokazach w celu ich sprzedaży,

9) towarów dystrybuowanych przez automaty

scach sprzedaży,

10) towarów przeznaczonych do sprzedaży, któ-

rych cena uwidoczniona w sposób określony w ust. 2

nie przekracza kwoty 5 zł”.

Praktyka obrotu gospodarczego wskazuje, iż wy-

mogi te bardzo rzadko wypełniane są w aptekach.

Konsument, chcąc zakupić jakikolwiek produkt, nie

ma możliwości wcześniejszego sprawdzenia, ile on

kosztuje, w zasadzie nie jest też w inny sposób infor-

mowany o ewentualnych tańszych odpowiednikach.

Może oczywiście zawsze zwrócić się z pytaniem do

sprzedającego, jednakże takie działanie jest krępu-

jące i często związane jest z koniecznością pokonania

pewnej bariery stresu czy zażenowania, zwłaszcza

u osób ubogich i starszych.

Pomijając nawet jednak

kwestię stresu wynikającego z krępującej sytuacji,

oczekiwanie, by akurat klienci aptek musieli pytać

się o ceny poszczególnych towarów, prowadzi do swo-

istej dyskryminacji określonej grupy konsumentów

w stosunku do reszty.

Ratio legis uchwalenia w Polsce ustawy o cenach

(będącej zresztą wdrożeniem dyrektywy 98/6/WE

menta poprzez podawanie cen produktów oferowa-

nych konsumentom) stanowiło ułatwienie wszystkim

konsumentom komfortowego i bezstresowego funk-

cjonowania w obrocie gospodarczym.

Niewątpliwie

takimi konsumentami są także osoby dokonujące za-

przepisów ustawy o cenach nie stosuje się do cen usta-

lanych na podstawie odrębnych ustaw, w zakresie

uregulowanym w tych ustawach, w aptekach doko-

nuje się przecież sprzedaży ogromnej ilości produk-

tów, których ceny nie są ustalane w drodze ustawy.

Cen tych produktów nie ustala ustawa, nie mieszczą

się również one w zamkniętym katalogu zawartym

w art. 13 cytowanego rozporządzenia ministra ﬁnan-

sów, a wyłączającym obowiązek uwidaczniania ceny

na towarze.

Fakt, iż towary, o których mowa, często-

kroć znajdują się na zapleczu, również nie zwalnia od

obowiązków wynikających z ustawy o cenach – w ta-

kim wypadku zgodnie z art. 5 rozporządzenia ceny

powinny być uwidocznione w cennikach wywieszo-

nych, wyłożonych lub w inny sposób udostępnionych

telne dla kupujących.

Cenniki takie, jeżeli w ogóle

występują, należą do rzadkości.

Dowodzą tego bada-

nia omawianego stanu rzecz praktycznie w całej Pol-

sce.

Do rzadkości należy apteka, która prezentuje

wartość ceny na oferowanych towarach, mimo że

przepisy ani ustawy o cenach, ani wydanego na jej

aptek – bo i dlaczego?

– (w zakresie niedotyczącym

produktów, których ceny określa odrębna ustawa)

spod obowiązku uwidaczniania cen w sposób widocz-

ny dla konsumenta.

Jest zrozumiałe, że metkowanie towarów zabiera

wiele czasu i stanowi określony problem, ale zauwa-

żyć należy, iż jest to stan dotyczący wszystkich pod-

miotów, wynikający z przepisów powszechnie obo-

wiązujących.

Stosują więc te normy wszyscy, od naj-

mniejszych, nawet jednoosobowych ﬁrmhandlowych,

po wielkie sklepy i sieci posiadające w obrocie tysiące,

a nawet dziesiątki tysięcy artykułów.

Nie sprawia to

trudności uniemożliwiającej wypełnienie ustawo-

wych obowiązków wobec klientów.

Dlaczego więc in-

aczej miałoby być w aptekach.

Można by nawet po-

stawić tezę dalej idącą, iż szczególnie w aptece klient

powinien mieć prawo i możliwość do niekrępującego

zapoznania się z cenami towarów, zanim podejmie

decyzję o ich zakupie.

Teza ta jest tym bardziej

uprawniona, że apteki są objęte obecnie zakazem re-

klamy i promocji, co uniemożliwia poprzez tę formę

prowadzić akcję informacyjną o cenach leków.

Klient

344

często jest natomiast pacjentem, który nie z własnej

chęci, ale z przymusu zdrowotnego, musi skorzystać

z usługi handlowej apteki.

Obecna praktyka obrotu może stanowić narusze-

nie obowiązującego porządku prawnego i prowadzić

do nieuzasadnionej dyskryminacji ogromnej liczby

konsumentów, którzy znając wcześniej ceny określo-

nych produktów, mogliby dokonać w większym kom-

forcie psychicznym i przede wszystkim korzystniej-

szych dla siebie zakupów.

W związku z powyższym

chciałbym zwrócić się do Pana Ministra o odpowiedź

1.

Do jakiej grupy towarów sprzedawanych w ap-

tekach nie stosuje się przepisów ustawy o cenach

w zakresie nakazującym uwidocznienie ceny w spo-

sób widoczny dla konsumenta?

2.

Dlaczego wszystkie placówki handlowe w Pol-

sce podlegają restrykcyjnym kontrolom egzekwują-

cym przestrzeganie przez te placówki przepisów

ustawy o cenach, a apteki nie?

3.

Jakie zamierza się podjąć działania prowadzą-

ce do poprawy sytuacji konsumentów aptek poprzez

zagwarantowanie im faktycznej możliwości skorzy-

stania z uprawnień przewidzianych w ustawie o ce-

nach, a konkretnie prawa do pozyskiwania w sposób

nieskrępowany wiedzy o cenie oferowanych w apte-

kach towarów?

Z poważaniem

Poseł Adam Szejnfeld

Piła, dnia 10 maja 2012 r.

Zapytanie

(nr 1110)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

Szanowny Panie Ministrze!

Pojecie dziedzictwa

narodowego posiada niezwykle szeroki zakres.

Za

takie uznaje się treść i przedmioty, które dotyczą na-

rodu.

Według ustawy o ochronie dóbr dziedzictwa

narodowego ochronie prawnej podlegają nie tylko

oczywiste dla wszystkich zabytki architektoniczne,

plastyczne czy muzyczne, ale również obiekty tech-

niki i przemysłu, budowle, konstrukcje, warsztaty

i maszyny, urządzenia, środki transportu, instru-

menty i narzędzia świadczące o rozwoju kultury ma-

terialnej, charakterystyczne dla dawnych i nowych

form gospodarki, dokumentujące postęp nauki i tech-

niki.

Dlatego też chciałbym, aby Pan Minister zwró-

cił uwagę na niezwykłą perłę polskiej techniki, nie-

zwykły element tradycji polskiego i europejskiego

kolejnictwa, jaką dysponuje Wielkopolska, czyli za-

bytkową, ciągle czynną i działającą parowozownię

w Wolsztynie.

Parowozownia w Wolsztynie jest fenomenem nie

waż jest jednym z nielicznych aktywnie czynnych

obiektów tego typu, z których codziennie wydawane

pasażerskich.

Jest to także jedyne takie miejsce,

gdzie można obejrzeć działające warsztaty, maszyny

to więc zwykły skansen ani muzeum, jakich wiele na

świecie, specjalnie utworzone dla prezentacji paro-

wozów i ich zaplecza.

Jest nieprzerwanie czynną, od

ponad 100 lat, prawdziwą parowozownią.

Tylko tutaj

więc w Europie codziennie można zobaczyć gorący,

Dzieje kolejnictwa na terenach zachodniej Wiel-

kopolski sięgają roku 1880, w którym wydano ustawę

określającą zasady budowy kolejowych linii drugo-

rzędnych.

Już w 1895 r. powstały w Wolsztynie

budynek dworca kolejowego oraz dwie nastawnie.

W 1905 r. ukończono budowę warsztatów parowo-

zowni i m.in. halę postojową parowozów, kanał, za-

sieki węglowe oraz wieżę wodną (1907 r.).

W roku

1912 natomiast zbudowano obrotnicę o średnicy 16 m.

Tak powstał cały zespół lokomotywowni wolsztyń-

skiej, która dzisiaj posiada także w swoich zbiorach

sprzęt ratownictwa kolejowego z 1911 r.

Obecnie w parowozowni wolsztyńskiej znajduje

się ok. 30 sztuk pojazdów, m.in. unikatowe lokomo-

tywy Ok1, Ok22, Tr5, TKi3, oraz zabytkowe wagony.

Sprawne są także lokomotywy serii Ol49, Pt47, Ty3.

Najcenniejszym eksponatem jest parowóz „Piękna

Helena” Pm36 z 1937 r., wyprodukowany w fabryce

w Chrzanowie, który potraﬁosiągaćszybkośćdo130

km/h.

Parowozy z Wolsztyna prowadzą codziennie

że składy retro i pociągi okolicznościowe.

Każdego

jeden parowóz.

Parowozownia jest dostępna dla tu-

rystów każdego dnia w sposób nieprzerwany, a po-

nadto co roku w ostatnią sobotę kwietnia odbywa się

w Wolsztynie słynna Parada Parowozów, która ścią-

ga kilkadziesiąt tysięcy miłośników kolei i turystów

praktycznie z całego świata.

Niestety obecny status prawny parowozowni i sys-

tem jej ﬁnansowaniapowoduje,żeistniejeniebezpie-

czeństwo, iż placówka zostanie zamknięta.

W związ-

ku z globalnym znaczeniem parowozowni dla trady-

cji i kultury trzeba podkreślić, iż nie jest to problem

tylko lokalny czy nawet regionalny.

Parowozownia

jest bowiem zabytkiem polskiego kolejnictwa, dzie-

dzictwem narodowym i walorem promocji turystycz-

nej nie tylko Wolsztyna czy Wielkopolski, ale całej

Polski.

Jej fenomen budzi więc zainteresowanie nie

tylko polskich, ale także licznych zagranicznych tu-

rystów i miłośników kolei.

Wolsztyńska parowozow-

nia gościła np. liczne telewizje zagraniczne, m.in.

z Wielkiej Brytanii, Republiki Federalnej Niemiec,

345

Chin, Singapuru, Republiki Korei, Australii czy Ka-

nady.

Jest ona perłą w koronie polskiego, europejskie-

go i światowego kolejnictwa, która jest i w przyszłości

nadal mogłaby być jednym ze znaków promujących

Wielkopolskę oraz całą Polskę.

W związku z powyższym uważam, iż wolsztyńską

parowozownię należałoby wpisać nie tylko na listę za-

bytków, co już jest faktem, ale także polskiego dzie-

dzictwa narodowego i dołożyć wszelkich starań, by

utrzymać ją w obecnym kształcie oraz zakresie dzia-

łalności.

Chciałbym więc zapytać Pana Ministra: Czy

podziela Pan mój pogląd i czy można liczyć na podjęcie

przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowe-

go stosownych działań prawnych i faktycznych, by

zrealizować ten ważny społecznie i kulturowo cel?

Z poważaniem

Poseł Adam Szejnfeld

(nr 1111)

do ministra transportu,

(Istebna – Koniaków – Jaworzynka) rozwija się głów-

nie pod względem turystycznym.

Będąc świadomym

oczywistych walorów turystycznych tego miejsca,

wielu mieszkańców prowadzi pensjonaty bądź gospo-

darstwa agroturystyczne.

Niestety coraz częściej

zdarza się, iż potencjalni turyści rezygnują z wizyty

w Trójwsi z powodu nieprzejezdnej drogi.

Przejazd

tą drogą ewidentnie naraża pasażerów na niebezpie-

czeństwo, a samochody na zniszczenie, w związku

z czym często główne źródło zarobku wielu miesz-

kańców jest zagrożone.

Mieszkańcy Trójwsi Beskidzkiej borykają się

z poważnym problemem, gdyż w budżecie na rok

2012 nie ma środków ﬁnansowychnaremontdrogi,

jednocześnie istnieje duże prawdopodobieństwo ich

braku również w następnych latach.

Obecny stan

drogi utrudnia komunikację z powiatem cieszyńskim

i całym województwem, co głównie uderza w miesz-

kańców Trójwsi, którzy codziennie dojeżdżają do pra-

cy w kierunku Wisły, Cieszyna i Bielska-Białej.

W związku z powyższym radni powiatu cieszyń-

skiego, a także mieszkańcy gminy Istebna zwrócili

się z prośbą o środki pieniężne na bardzo pilny re-

mont drogi Istebna – Kubalonka.

w celu rozwiązania powyższego problemu?

Z poważaniem

Poseł Mirosława Nykiel

Bielsko-Biała, dnia 9 maja 2012 r.

Zapytanie

(nr 1112)

do ministra transportu,

komunikacyjne są główną przyczyną ograniczającą

szansę napływu inwestorów zewnętrznych na teren

łeczno-gospodarczy regionu.

Ruch na drogach syste-

matycznie wzrasta z roku na rok.

Największy wzrost

(49%) zanotowano dla samochodów ciężarowych z przy-

czepami, które mają decydujący wpływ na warunki

środowiska.

Średnioroczny dobowy ruch pojazdów w centrum

Andrychowa w 2000 r. wynosił 14 240 pojazdów,

w 2010 r. zanotowano wzrost do 19 500 pojazdów na

dobę, prognozowany ruch na 2019 r. to aż 26 000

możliwi przejazd obecną drogą krajową K52 przez

liczba wypadków śmiertelnych i kolizji drogowych.

Wzrastający poziom zanieczyszczenia przyczynia się

również do wzrostu zachorowalności mieszkańców

rejonu.

Inwestycja ta to jeden z punków zawartych w stra-

tegii rozwoju regionalnego woj. małopolskiego.

Rada

Miejska w Andrychowie apeluje o przyspieszenie prac

zła Suchy Potok do węzła Głogoczów, utrzymując jed-

nocześnie stanowisko, iż powinno się ją budować od-

cinkami, które w pierwszej kolejności stanowią ob-

jazdy miast leżących przy planowanej trasie Beskidz-

kiej Drogi Integracyjnej.

Rada Miejska w Andrychowie zwróciła się do mo-

jego biura poselskiego z apelem o wsparcie powyższej

inwestycji, gdyż jest to niezwykle istotna i pilna spra-

wa dla regionu Podbeskidzie, mająca wpływ na jego

rozwój.

346

przyspieszenia budowy Beskidzkiej Drogi Integra-

cyjnej?

Z poważaniem

Poseł Mirosława Nykiel

(nr 1113)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie funkcjonowania Sądu Okręgowego

W ciągu ostatnich 2 lat wielokrotnie zgłaszają się

do mnie obywatele, którzy skarżą się na funkcjono-

wanie Sądu Okręgowego w Krakowie, w szczególno-

ści zaś Wydziału I Cywilnego ww. sądu.

1.

Czy w ciągu ostatnich 5 lat zdarzały się sytu-

acje, w których w Sądzie Okręgowym w Krakowie

– Wydział I Cywilny terminy rozpraw w tej sa-

mej sprawie wyznaczane były tydzień po tygodniu,

tj. przykładowo w dniach 3., 10. i 17. danego miesiąca

2012 r.?

2.

W przypadku odpowiedzi pozytywnej na ww.

pytanie wnoszę o udzielenie odpowiedzi na pytanie:

W ilu jednostkowych przypadkach taka sytuacja mia-

ła miejsce?

tuacje, w których w Sądzie Okręgowym w Krako-

wie – Wydział I Cywilny nie dochodziło do przeka-

zania sprawy do innego sądu właściwego miejscowo

w sprawie pomimo faktu, iż ten sam Sąd Okręgowy

w Krakowie – Wydział I Cywilny (w innym skła-

dzie) w innej sprawie, która dotyczyła tego samego

pozwanego, uznawał się za niewłaściwy do jej roz-

poznania i przekazywał ją do innego sądu właści-

wego miejscowo (przy założeniu, iż pozwany zgłosił

w terminie prawidłowy zarzut niewłaściwości miej-

scowej sądu i wniosek o przekazanie sprawy do

sądu właściwego)?

4.

W przypadku odpowiedzi pozytywnej na ww.

Poseł Arkadiusz Mularczyk

Warszawa, dnia 17 maja 2012 r.

Zapytanie

(nr 1114)

do ministra nauki i szkolnictwa wyższego

w sprawie nieprzyznania dotacji

dla Muzeum Techniki w Warszawie

Szanowna Pani Minister!

Muzeum Techniki jest

jednym z najstarszych i najpopularniejszych war-

szawskich muzeów.

Przez blisko 60 lat swojego ist-

nienia zgromadziło ponad 11 tys. eksponatów, wiele

bardzo cennych, które ogląda każdego roku 150 tys.

zwiedzających.

Muzeum organizuje także wiele wy-

staw oraz ma bogatą ofertę edukacyjną dla dzieci

i młodzieży.

Niestety, dalsze funkcjonowanie Mu-

zeum Techniki jest poważnie zagrożone.

Wszystko to

przez decyzję urzędników Ministerstwa Nauki i Szkol-

nictwa Wyższego, którzy odmówili dotacji dla mu-

zeum w kwocie blisko 4,8 mln zł.

Dotacje te są przy

tym od prawie 10 lat głównym źródłem utrzymania

muzeum.

1.

Czy jest Pani świadoma, że decyzja podległych

Pani urzędników oznaczać będzie likwidację niezwy-

kle popularnego i wartościowego muzeum?

2.

Czy likwidowanie tak cennych placówek edu-

kacyjnych jest świadomą i celową polityką minister-

stwa czy też wynika z barku świadomości skutków

decyzji urzędników ministerstwa?

3.

Czy rozważa Pani ponowne przeanalizowanie

tej sprawy i rewizję decyzji w sprawie dotacji dla Mu-

zeum Techniki?

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Adam Kwiatkowski

Warszawa, dnia 17 maja 2012 r.

(nr 1115)

do ministra sportu i turystyki

prawnych dotyczących przewodników

Szanowna Pani Minister!

Projekt ustawy z dnia

wiązku posiadania wykształcenia średniego przez

przewodników.

Ponadto zmienia regulacje odnoszące

się do międzynarodowych przewodników wysokogór-

pytania:

347

1.

Czy ministerstwo nie uważa za potrzebne ogra-

Powoduje to, iż przewodnik górski może oprowadzać

Europejskiej uprawnienia przewodnika górskiego

obejmują wszystkie obszary zakwaliﬁkowanejako

górskie.

szkoleń i egzaminów dla przewodników górskich?

syﬁkacją Komisji Europejskiej polscy przewodnicy

turystyczni górscy są kwaliﬁkowaniwUEjakoprze-

wodnicy turystyczni, a nie przewodnicy górscy.

zując uprawnienia posłów RP, uprzejmie proszę o od-

powiedź na niniejsze zapytanie.

Z wyrazami szacunku

(nr 1116)

do prezesa Rady Ministrów

Szanowny Panie Premierze!

Moje zapytanie kie-

ruję do Pana Ministra w związku z nagłośnioną przez

media sprawą 64-letniej sekretarki zatrudnionej

w Ministerstwie Zdrowia, która została dyscyplinar-

nie zwolniona z pracy za rzekomą nieusprawiedliwio-

ną nieobecność w pracy.

Sekretarka uzgodniła w styczniu bieżącego roku

ze swoim bezpośrednim przełożonym (wiceministrem

Andrzejem Włodarczykiem) termin zaległego urlopu,

z poprzedniego roku.

W lutym wiceminister odszedł

z resortu, a na jego miejsce w dniu 6 marca br. zosta-

ła powołana nowa wiceminister, Agnieszka Pach-

ciarz.

W tym samym dniu sekretarka złożyła wnio-

sek o urlop zaadresowany do Danuty Michalczak,

dyrektora biura ministra (formalnego przełożonego

sekretarki w ministerstwie).

Jeszcze przed wypełnie-

niem wniosku sekretarka zawiadomiła telefonicznie

o terminie planowanego urlopu dyrektor Michalczak,

która po stwierdzeniu, że jest to zaległy urlop za ubie-

gły rok, przyjęła tę informację.

Również tego samego

dnia wniosek urlopowy na 20 dni przed planowanym

terminem urlopu wpłynął do działu kadr.

Do czasu

urlopu sekretarka przychodziła do pracy i nie otrzy-

mała informacji, że nie ma zgody na urlop.

Po powro-

cie z urlopu sekretarka stawiła się do pracy, gdzie

dowiedziała się telefonicznie z biura ministra, że zo-

stała zwolniona dyscyplinarnie za nieusprawiedli-

wione niestawiennictwo w pracy w okresie, w którym

przebywała na urlopie.

Należy nadmienić, że sekre-

tarka była zatrudniona w Ministerstwie Zdrowia od

9 lat i procedura składania wniosków urlopowych nie

została w żaden sposób zmieniona.

Sprawa zwolnie-

nia z pracy sekretarki czeka obecnie na rozstrzygnię-

cie w sądzie.

Przedstawiony powyżej opis zdarzeń jednoznacz-

nie wskazuje na dyskryminację ze względu na wiek.

Należy podkreślić, że sekretarka pracowała w resor-

cie zdrowia 9 lat, a w chwili zwolnienia miała 64 lata.

Gdyby udało jej się przepracować jeszcze rok, uzyska-

łaby wówczas prawo do przeliczenia emerytury na

korzystniejszych zasadach.

Przez cały okres zatrud-

nienia w resorcie zdrowia nie otrzymywała negatyw-

nych sygnałów czy jakichkolwiek oznak niezadowo-

lenia przełożonych ze swojej pracy, a sam fakt zwol-

nienia nie był merytorycznie uzasadniony.

Niepodpi-

sanie przez przełożonego wniosku urlopowego trudno

uznać za wystarczającą podstawę do zwolnienia

zwłaszcza w sytuacji, gdy praktyką w resorcie było

skierowanie pisemnego wniosku o urlop do przełożo-

nego po uprzednim ustnym uzgodnieniu terminu

urlopu.

Tak więc zarówno formalna przełożona se-

kretarki (Danuta Michalczak), jak i bezpośrednia

przełożona (wiceminister Agnieszka Pachciarz) do-

skonale wiedziały o planowanym terminie urlopu,

a mimo to żadna z nich z niezrozumiałych przyczyn

nie uznała za stosowne poinformować sekretarkę, że

nie wyraża zgody na urlop w tym terminie.

Trzeba

zaznaczyć, że wniosek urlopowy został złożony z 20-

-dniowym wyprzedzeniem.

Niewątpliwie złym sy-

gnałem jest, że dyscyplinarne zwolnienie 64-letniej

sekretarki miało miejsce niemalże w chwili wprowa-

dzania ustawy znacznie wydłużającej wiek emerytal-

348

ny dla kobiet.

W myśl nowych przepisów emerytal-

nych sekretarka miałaby pracować jeszcze 3 lata.

A zatem w sytuacji obowiązywania nowej ustawy

zwolnienie sekretarki, biorąc pod uwagę zaistniałe

okoliczności faktyczne, nie tylko nie znalazłoby ja-

kiegokolwiek uzasadnienia, ale wręcz stanowiłoby

klasyczny przykład dyskryminacji ze względu na

wiek.

Co więcej, omawiana sprawa ma miejsce w Mi-

nisterstwie Zdrowia, a zatem resorcie podległym

Panu Premierowi, który w tym samym czasie dopro-

wadził do uchwalenia reformy emerytalnej, której

głównym założeniem jest tak znaczne podwyższenie

wieku emerytalnego w stosunku o kobiet.

Opisane powyżej zdarzenie jest przejawem fatal-

nej praktyki ukazującej wręcz nieludzkie zachowanie

zarówno formalnej przełożonej sekretarki (Danuty

Michalczak), jak i jej bezpośredniej przełożonej (wi-

ceminister Agnieszki Pachciarz).

Nie można bowiem

z jednej strony wprowadzać ustawy nakazującej ko-

bietom dłużej pracować, a z drugiej szukać pretekstu

do zwolnienia 64-letniej kobiety.

W omawianym przy-

padku nie było żadnej merytorycznej podstawy do

zwolnienia sekretarki, a zarzut w postaci braku zgo-

dy przełożonego na urlop należy uznać za niewygod-

ny pretekst do zwolnienia pracownika.

Można jedy-

nie domniemywać, że wiceminister Agnieszka Pach-

ciarz, przychodząc do resortu zdrowia, zamierzała

zatrudnić „swoją” sekretarkę (być może młodszą),

z którą wcześniej już pracowała.

Jednak w takiej sy-

tuacji właściwym rozwiązaniem byłoby przeniesienie

zatrudnionej sekretarki na inne, równorzędne stano-

wisko, o ile okazałoby się, że nie spełnia ona oczeki-

wań nowej wiceminister.

Należy również podkreślić,

że poprzedni przełożeni sekretarki nie wyrażali za-

strzeżeń co do jej kwaliﬁkacjiikompetencji.

1.

Czy rządowy projekt ustawy emerytalnej prze-

widuje środki ochrony przed dyskryminacją ze wzglę-

du na wiek i związane z tym potencjalne działania

pracodawców zmierzające do nieuprawnionego zwol-

nienia pracownika z powodu jego wieku?

2.

W jaki sposób Pan Premier jako prezes Rady

Ministrów chce zagwarantować, że po wejściu w ży-

cie nowej ustawy emerytalnej podobne incydenty się

nie powtórzą, w szczególności w podległych Panu re-

sortach?

3.

Czy zamierza Pan Premier podjąć interwencję

wobec bezpośredniej przełożonej sekretarki, tj. wice-

minister Agnieszki Pachciarz, która jest niewątpli-

wie osobą odpowiedzialną za zaistniałą sytuację?

Jeżeli tak, to jakie konsekwencje zostały bądź zosta-

ną wyciągnięte wobec wiceminister Agnieszki Pach-

ciarz w związku z zaistniałą sytuacją?

4.

Z jakich przyczyn nie została wyrażona zgoda

na urlop sekretarki?

5.

Dlaczego na wniosku urlopowym nie było ad-

notacji o niewyrażeniu zgody na urlop, jeżeli tak fak-

tycznie było?

6.

Czy podobne przypadki dyskryminacji ze wzglę-

du na wiek zdarzają się również w innych resortach

podległych Panu Premierowi?

Jakie środki zamierza

Pan Premier przedsięwziąć, aby podobne przypadki

nie miały miejsca w przyszłości?

7.

Czy rozważa Pan Premier przekazanie mini-

strom (i wiceministrom) stosownej instrukcji bądź

inną formę pouczenia w kwestii respektowania prze-

pisów nowej ustawy emerytalnej?

Z poważaniem

Poseł Wanda Nowicka

Warszawa, dnia 18 maja 2012 r.

Odpowiedź

podsekretarza stanu

Szanowna Pani Marszałek!

W odpowiedzi na

lutego br. zapytanie pana posła Jana Cedzyńskiego

(znak: SPS-024 -351/12) w sprawie planowanego pod-

pisania umowy handlowej dotyczącej zwalczania ob-

rotu towarami podrabianymi informuję, co następuje.

Negocjacje w sprawie podpisania ACTA zostały

zainicjowane przez Stany Zjednoczone Ameryki i Ja-

ponię w 2008 r. i należy stwierdzić, że kraje te nadal

popierają ideę zawarcia przedmiotowej umowy.

Pod-

stawowym celem udziału Unii Europejskiej w nego-

cjacjach w sprawie ACTA było zapewnienie lepszej

ochrony europejskich twórców, artystów i innych

uprawnionych poza granicami Unii.

ACTA to wielo-

stronna umowa międzynarodowa otwarta do przy-

stąpienia dla wszystkich członków Światowej Orga-

nizacji Handlu (WTO), której głównym celem jest

rozciągnięcie wysokiego standardu ochrony własno-

ści intelektualnej na dalsze państwa.

Poziom ochrony

przyjęty w prawie unijnym oraz prawie polskim jest

natomiast już obecnie zasadniczo wyższy niż wyma-

ga ACTA.

Wejście w życie tej umowy nie spowodowa-

łoby wobec tego zauważalnych konsekwencji dla oby-

wateli Rzeczypospolitej Polskiej.

Należy ponadto wskazać, że analiza tekstu ACTA

pod kątem prawnych, społecznych i gospodarczych

przygotowana przez Departament Własności Intelek-

tualnej i Mediów MKiDN.

Została ona zawarta

dia/docs/acta/Uzasad_wniosku_podpisanie.doc

Jednocześnie informuję, że Ministerstwo Admi-

nistracji i Cyfryzacji wzięło na siebie główny ciężar

prowadzenia dialogu społecznego w momencie, kiedy

wśród opinii publicznej pojawiły się poważne wątpli-

wości co do dotychczasowego trybu procedowania na

ACTA.

Co ważne MAC nie uczestniczyło w pracach

nad stanowiskiem rządu ani w przeprowadzaniu kon-

sultacji społecznych w tej sprawie, gdyż w tym czasie

jeszcze nie istniało.

Zawieszenie ratyﬁkacjiACTAogłoszoneprzezpre-

zesa Rady Ministrów w dniu 3 lutego br. stanowiło pod-

stawę dla ponownego podjęcia dialogu społecznego.

ra była koordynowana przez MAC oraz CIR stanowi-

ła dowód szczerych intencji rządu w kwestii skonsul-

towania sprawy ACTA ze stroną społeczną.

Warto

zauważyć, że w debacie wykorzystano kanały komu-

nikacji jak dotąd rzadko stosowane w administracji

publicznej, tj. media społecznościowe.

Pozwoliło to

uczestniczyć w niej szerokiemu gronu osób zarówno

prywatnych, jak i reprezentujących organizacje spo-

łeczne.

Powzięto ponadto zobowiązanie zaadresowania

pytań, na które nie udało się udzielić odpowiedzi

w trakcie debaty (głównie ze względu na ich liczbę

– na samym tylko Twitterze pojawiło się 6 tys. komu-

nikatów bezpośrednio związanych z debatą).

Prace

nad opracowywaniem odpowiedzi koordynowane

były przez MAC we współpracujący z MKiDN, MG

i MSZ.

Po ich zakończeniu zostały one opublikowane

na stronach resortu.

Dodatkowo nadmieniam, iż debata i pytania, ja-

kie padły w jej trakcie, pokazały, jak trudna jest kwe-

telom połapać, co dziś jest dozwolone, co zakazane.

Z tą myślą na dzień 5 marca br. do Centrum Nauki

Kopernik zaproszeni zostali uczestnicy debaty z dnia

6 lutego br., jak też pozostałe osoby, które zaintere-

sowały się tematem i zechciały poświęcić czas na dys-

kusję.

Spotkanie to, w którym udział wzięło ponad

250 osób, MAC określiło początkiem Kongresu Wol-

ności w Internecie.

Dyskusje prowadzono w czterech

grupach: 1.

Jaka umowa między twórcami, pośred-

nikami i odbiorcami?, 2.

Otwarty dostęp i biznes

w sieci, 3.

Dzieci sieci i pokolenie filmu o 20.00,

4.

Warsztat „Demokracja 2.0”, po których przedsta-

wiciele strony społecznej przedstawili zebrane postu-

laty.

Pan Michał Boni, minister administracji i cy-

fryzacji, przedstawił na ich podstawie listę zadań.

Tematy i postulaty w ten sposób zebrane będą na-

stępnie uwzględniane w dalszych pracach.

Zauważyć należy, iż analiza postulatów z począt-

ku kongresu pokazała, że kluczowe jest pięć podsta-

wowych kwestii: prawa autorskiego, modeli biznesu

w rzeczywistości sieciowej, nowych modeli konsulta-

cji i komunikacji publicznej, ochrony danych osobo-

wych i prywatności w sieci oraz kwestię integracji

cyfrowej.

W celu dalszego opracowania tych tematów MAC

powołało grupy warsztatowe mające pracować m.in.

nad propozycjami konkretnych zmian legislacyjnych.

Każda z grup ma dwóch przewodniczących – przed-

stawiciela administracji oraz ekspertów społecznych,

którzy z kolei dobrali skład swoich zespołów.

Efekty

pracy zespołów zostaną upubliczniane – będzie także

można skomentować on-line wersje robocze propozy-

cji i rozwiązań.

ODPOWIEDZI NA ZAPYTANIA

350

W chwili obecnej grupy warsztatowe rozpoczęły

już prace i przedstawią wstępne rezultaty swoich

prac na kolejnym spotkaniu Kongresu Wolności

w Internecie w dniu 28 maja br. Będą to sugestie

dotyczące zmian lub zalecenia dla władz, a także

konkretne propozycje zmian przepisów (a w przypad-

kach sporu – rozwiązania alternatywne).

Podkreślić należy również, że ministerstwo pu-

blikuje na swoich stronach wszystkie projekty aktów

prawnych, które są przezeń opracowywane wraz z proś-

bą o nadsyłanie swoich opinii oraz wykorzystuje por-

tal MamZdanie.org do pozyskiwania opinii społecz-

nej na różne tematy (wśród nich nt. komentarza MAC

do ACTA).

Mając na uwadze powyższe, wydaje się niepodwa-

żalne, że Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji wiel-

ką wagę przykłada do prowadzenia stałego, szerokiego

i innowacyjnego dialogu ze społeczeństwem we wszyst-

kich dziedzinach prowadzonej działalności.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Igor Ostrowski

Warszawa, dnia 14 maja 2012 r.

Odpowiedź

sekretarza stanu

Szanowna Pani Marszałek!

W odpowiedzi na

przy piśmie z dnia 18 kwietnia br. (znak: BMP-0714

-1-5/2012/MK) zapytanie pana posła Wojciecha Sza-

ramy (znak: SPS-024-424/12) w sprawie rejestracji

Narodowości Śląskiej na podstawie danych uzyska-

nych z Opolskiego Urzędu Wojewódzkiego informuję,

co następuje.

Wojewoda opolski nie wystąpił do Sądu Rejono-

wego w Opolu z wnioskiem o uzasadnienie decyzji

o rejestracji Stowarzyszenia Osób Narodowości Ślą-

skiej, ponieważ nie był stroną w przedmiotowej spra-

zór jedynie w odniesieniu do działalności stowarzy-

szeń jednostek samorządu terytorialnego.

Natomiast

innego rodzaju stowarzyszeń organem nadzorującym

stowarzyszenia.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Włodzimierz Karpiński

Warszawa, dnia 15 maja 2012 r.

Odpowiedź

podsekretarza stanu

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na za-

-Awa/12, pragnę uprzejmie wyjaśnić, co następuje.

Na posiedzeniu Zespołu problemowego ds. prawa pra-

br. z inicjatywy rządowej zespół przyjął stanowisko,

wania umów na czas określony, umów cywilnoprawnych,

matyka podniesiona w zapytaniu pana posła jest przed-

miotem zainteresowania partnerów społecznych.

Niezależnie od powyższego pragnę dodać, że człon-

kowie zespołu opowiedzieli się za nieużywaniem pojęcia

stawie prawnej, uznając, iż jest ono niestosowne.

Nie-

projektów indywidualnego i zbiorowego Kodeksu pra-

cy przygotowanych przez Komisję KodyﬁkacyjnąPra-

wa Pracy uprzejmie wyjaśniam, że obecnie nie są pro-

wadzone żadne prace związane z tymi projektami.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Radosław Mleczko

Warszawa, dnia 15 marca 2012 r.

351

Odpowiedź

podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

ka, znak: SPS-024-524/12, dotyczącym świadczeń

gwarantowanych z zakresu świadczeń pielęgnacyj-

nych i opiekuńczych w ramach długoterminowej opie-

ki domowej, uprzejmie proszę o przyjęcie poniższych

Narodowy Fundusz Zdrowia zawiera umowy o udzie-

gniarskiej długoterminowej opieki domowej, zgodnie

z warunkami określonymi w rozporządzeniu mini-

oraz zarządzeniem nr 83/2011/DSOZ prezesa Naro-

Zgodnie z załącznikiem nr 4 część III pkt 4 ww.

rozporządzenia świadczeniodawca powinien spełniać

1) dostęp od poniedziałku do piątku w godzinach

bywających pod różnymi adresami zamieszkania – rów-

noważnik jednego etatu przeliczeniowego (pielęgniar-

sześcioma świadczeniobiorcami);

5) liczba świadczeniobiorców objętych opieką,

kania (np. w domu pomocy społecznej) – równoważ-

nik jednego etatu przeliczeniowego (pielęgniarka nie

stoma świadczeniobiorcami).

Powyższe warunki powodują, że brak jest możli-

wości wykonywania przez świadczeniodawcę lub per-

sonel medyczny zatrudniony u świadczeniodawcy,

monogramie pracy, świadczeń w innej jednostce or-

ganizacyjnej u tego samego świadczeniodawcy lub

u innego świadczeniodawcy.

Dotyczy to zarówno pie-

lęgniarek podstawowej opieki zdrowotnej, jak rów-

nież pielęgniarek, które realizują, na podstawie umo-

wy z NFZ, świadczenia w innych rodzajach świad-

czeń, np. w leczeniu szpitalnym.

Powyższe wynika również z przepisów rozporzą-

wie ogólnych warunków o udzielanie świadczeń opie-

rym świadczenia udzielane są osobiście przez osoby

dające odpowiednie kwaliﬁkacje i uprawnienia do

nym zakresie lub określonej dziedzinie medycyny,

zgodnie z załącznikiem do umowy.

Osoby te, w czasie

gramie pracy, nie mogą udzielać świadczeń w innej

dawcy lub u innego świadczeniodawcy.

Oznacza to, że jedna pielęgniarka opieki długo-

terminowej domowej, która jest świadczeniodawcą

poz. 1027, z późn.zm.), zabezpiecza świadczenia go-

alizować świadczeń w innej jednostce organizacyjnej

lub u innego świadczeniodawcy.

Natomiast w przypadku świadczeniodawcy, który

zatrudnia więcej niż jedną pielęgniarkę (również na

etaty cząstkowe), sporządza on graﬁknarealizację

świadczeń pielęgniarskiej opieki długoterminowej w

taki sposób, aby zabezpieczyć świadczenia w godzi-

nach od 8 do 20.

Graﬁkpracypielęgniarekpowinienbyćsporzą-

dzony w taki sposób, aby były również spełnione wa-

runki udzielania świadczeń, zgodnie którymi:

— pielęgniarka w ramach 1 etatu przeliczeniowego

(równoważnik 1 etatu przeliczeniowego) nie może jed-

nocześnie opiekować się więcej niż 6 pacjentami prze-

bywającymi pod różnymi adresami zamieszkania lub

może opiekować się więcej niż 12 świadczeniobiorcami

— pielęgniarka powinna być dyspozycyjna w so -

dycznie uzasadnionych przypadkach.

W związku z powyższym pielęgniarka opieki dłu-

goterminowej domowej, poza godzinami pracy wy-

znaczonymi w graﬁku,możebyćzatrudnionawin-

nym miejscu pod warunkiem, iż zostały spełnione

powyższe wymogi dotyczące realizacji świadczeń w pie-

lęgniarskiej długoterminowej opiece domowej.

Świadczeniodawca zatrudniający więcej niż jedną

pielęgniarkę, w tym w ramach etatów cząstkowych,

powinien sporządzić graﬁkpracypielęgniarektak,

aby zabezpieczyć te świadczenia (w godzinach od 8 do

20, od poniedziałku do piątku) oraz w medycznie uza-

sadnionych przypadkach w soboty, niedziele i dni

ustawowo wolne od pracy, aby w godzinach wykazy-

wanych w graﬁkupielęgniarkanierealizowałaświad-

czeń z innego zakresu, na podstawie innej umowy.

352

Narodowy Fundusz Zdrowia nie stawia wymogu

dopuszczającego zatrudnienie tylko w jednym zakła-

dzie, natomiast wszelkie konieczne wyjaśnienia i zmia-

ny harmonogramu wynikają ze wskazanych powyżej

przepisów prawa.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 30 kwietnia 2012 r.

Odpowiedź

pytanie posła Henryka Siedlaczka, znak: SPS-024-

-746/12, w sprawie zbiornika retencyjnego Racibórz

Dolny informuję, co następuje.

Czy prawdą jest że minister środowiska nie zamie-

rza ﬁnansowaćtegoprojektuześrodkóweuropejskich?

Jeżeli informacja ta jest prawdziwa, to czy zostały za-

bezpieczone środki z innych źródeł na tę inwestycję?

Proszę o ich dokładne wyszczególnienie.

Zgodnie z ustaleniami komitetu sterującego „Pro-

Odry” zaproponowano zmianę montażu ﬁnansowego

projektu, którego jednym z elementów jest budowa

ciu środków z Funduszu Spójności z zadania: Budo-

wa zbiornika Racibórz Dolny na rzece Odrze woj.

śląskie (polder) realizowanego przez RZGW Gliwice

na zadania modernizacji wrocławskiego węzła wod-

nego realizowane przez RZGW we Wrocławiu oraz

Proponowane źródła ﬁnansowaniainwestycjiwRa-

ciborzu po zmianie montażu ﬁnansowegotośrodki

Banku Światowego, Banku Rozwoju Rady Europy

oraz środki budżetu państwa – m.in. NFOŚiGW oraz

Programu dorzecza Odry 2006.

Wyrażam nadzieję, iż przedstawione wyjaśnienia

Henryka Siedlaczka.

Sekretarz stanu

Stanisław Gawłowski

ministra skarbu państwa

w sprawie sytuacji ﬁnansowej

spółki Dolnośląskie Surowce Skalne,

właściciela 85% akcji

(751)

tyczącej spółki Kieleckie Kopalnie Surowców Mine-

SA), uprzejmie informuję, co następuje.

W umowie prywatyzacyjnej zawartych zostało

szereg zobowiązań pozacenowych, w tym zobowiąza-

nia inwestycyjne, korporacyjne, socjalne, dotyczące

zakupu pozostałych akcji od Skarbu Państwa oraz

sprawozdawczości z realizacji wskazanych powyżej

zobowiązań.

W artykule 8: Zobowiązania socjalne kupującego

nabywająca od Skarbu Państwa akcje KKSM SA

w Warszawie zobowiązała się, że w okresie 60 (słow-

nie: sześćdziesięciu) miesięcy od dnia przeniesienia

akcji, tj. od dnia 14 kwietnia 2011 r., utrzymany zo-

stanie w każdym miesiącu stan zatrudnienia pracow-

ników zatrudnionych w spółce KKSM SA na czas

nieokreślony na poziomie liczby etatów z dnia prze-

niesienia akcji (14 kwietnia 2011 r.).

Realizacja zobo-

wiązania do utrzymania stanu zatrudnienia obwaro-

wana została kwotami kar pieniężnych, którą w przy-

padku naruszenia tego zobowiązania spółka Surow-

ce Skalne Wschód spółka z o.o. zobowiązana byłaby

zapłacić.

W artykule 5: Zobowiązania inwestycyjne kupu-

w Warszawie, zobowiązały się wobec Skarbu Pań-

stwa spowodować i zapewnić, że spółka KKSM SA

w ciągu 24 miesięcy dokona inwestycji w kwocie

15 000 000,00 zł.

Zobowiązanie powyższe zostało wyko-

nane zgodnie z zapisami umowy prywatyzacyjnej.

Łącz-

ne inwestycje zamknęły się kwotą 15 218 885,00 zł.

Pozostałe zobowiązania pozacenowe zawarte w umo-

wie są przez kupującego wykonywane na bieżąco

i Skarb Państwa nie stwierdził do tej pory, aby w któ-

rymkolwiek punkcie zapisy umowy prywatyzacyjnej

zostały naruszone.

braku realizacji świadczeń pracowniczych, uprzejmie

dwa wystąpienia związków zawodowych, w których

zawarte były m.in. informacje o nierealizowaniu zo-

bowiązań wobec pracowników.

Mając na uwadze powyższe, MSP wystąpiło do

Zarządu Dolnośląskich Surowców Skalnych SA oraz

353

do poruszonych przez związki zawodowe kwestii.

W odpowiedzi w lutym 2012 r. wpłynęło wyjaśnienie

Zarządu KKSM SA, z którego wynika, że:

— przychody ze sprzedaży produktów, towarów i ma -

teriałów uległy wzrostowi o 147,16%,

pieniężnych,

tułu.

Jednakże objęcie spółki reżimem budżetowym

py DSS.

Przejściowe trudności z płynnością spółki

nansowych w zadania grupy kapitałowej DSS SA,

podtrzymuje wolę realizacji podpisanych porozu-

mień, jak również bieżących zobowiązań ﬁnanso-

wych spółki wobec pracowników KKSM SA.

Oświad-

czył jednocześnie, że cały czas prowadzi dialog ze

rów zarządu oraz większościowego akcjonariusza co

do dalszego funkcjonowania spółki.

Bögl a Krýsl.

Zarząd wskazał, że jedynym czynni-

udziału DSS SA w realizacji budowy odcinka C zarząd

dzie miało wpływ na sytuację ﬁnansowąspółki.

Skarb Państwa, podejmując działania wobec spół-

ki, korzysta z przysługujących mu uprawnień wyni-

kających z przepisów Kodeksu handlowego spółek

oraz zapisów statutu tej spółki.

Korzystając z upraw-

nienia do żądania zwołania nadzwyczajnego walnego

rządku obrad tego zgromadzenia, pismem z 16 mar-

ca 2012 r., działając w oparciu o art. 400 K.s.h. wy-

go informacji o bieżącej sytuacji ekonomicznej spółki.

spółki w dniu 12 kwietnia 2012 r.

Jednym z zagad-

nień poruszonych na walnym zgromadzeniu była

kwestia przyczyn braku terminowego regulowania

zobowiązań wobec pracowników spółki.

Z informacji

przekazanych przez zarząd na NWZ wynika, iż głów-

nym powodem nieregularnych wypłat pensji są proble-

my płynnościowe spółki.

I tak na przykład wypłacane

w marcu pensje realizowane były w pięciu ratach.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że minister

skarbu państwa będzie nadal monitorował sytuację

spółki w granicach posiadanych uprawnień, jako

mniejszościowy akcjonariusz, wynikających z prze-

pisów prawa.

Z poważaniem

Minister

Mikołaj Budzanowski

Warszawa, dnia 2 maja 2012 r.

Odpowiedź

podsekretarza stanu

osób nielegalnie zamieszkujących opuszczony

szawie uprzejmie przedstawiam następujące infor-

macje.

354

Z ustaleń przeprowadzonych przez Komendę

nieznany mężczyzna skontaktował się telefonicznie

ze Stołecznym Stanowiskiem Kierowania Komendy

Stołecznej Policji z prośbą o interwencję Policji na

terenie posesji położonej przy ul. Elbląskiej w War-

szawie, w związku z konﬂiktemzwłaścicielempose-

sji przebywającym na ww. terenie.

Zgłaszający poin-

formował, że jest osobą zajmującą wspomnianą pose-

sję, a następnie zakończył rozmowę.

W celu zweryﬁ-

kowania zgłoszenia i podjęcia interwencji na miejsce

zdarzenia skierowano niezwłocznie patrol Policji.

Analogiczne zgłoszenie telefoniczne wpłynęło na-

stępnie od pełnomocnika właściciela posesji.

Na miejscu zdarzenia policjanci zastali pełnomoc-

nika właściciela, który stwierdził, że przybył na po-

sesję wraz z pracownikami ochrony w celu uporząd-

kowania terenu, bowiem właściciel ma zamiar wyna-

jąć przedmiotową posesję.

Mężczyzna oświadczył

także, iż po wejściu na teren – nie zastając nikogo – za-

łożył nowe zabezpieczenie na bramę i furtkę wejścio-

wą oraz rozpoczął porządkowanie terenu.

Przed posesję zaczęły przybywać osoby, których za-

chowanie wskazywało na chęć wtargnięcia na jej teren.

Policjanci kilkakrotnie wzywali przybyłych na miejsce

do zachowania zgodnego z prawem i rozejścia się.

Wspo-

mniane osoby stawały się jednak coraz bardziej agre-

sywne i kilka z nich przedostało się na dach budynku

znajdującego się na terenie posesji, nie reagując na we-

zwania do zejścia.

Z kolei osoby zgromadzone przy bra-

mie wyłamały furtkę i usiłowały wtargnąć na teren

posesji.

Policjanci wraz z pracownikami ochrony unie-

możliwili im przedostanie się na ww. teren.

Należy podkreślić, że w trakcie działań podjętych

przy ul. Elbląskiej w Warszawie narastała atmosfera

napięcia i agresji ze strony zgromadzonych osób, któ-

re kilkakrotnie podejmowały próbę uszkodzenia i sfor-

sowania ogrodzenia (wyrwano furtkę, rozerwano

siatkę ogrodzeniową) oraz wznosiły wrogie okrzyki.

Doszło również do agresji ﬁzycznejskierowanejprze-

ciwko funkcjonariuszom wykonującym obowiązki

służbowe.

W trakcie opisanych wydarzeń zatrzymano dwóch

mężczyzn podejrzanych o czynną napaść na poli-

cjantkę, która doznała obrażenia ciała w postaci ura-

zu prawego stawu kolanowego.

W toku dalszych

czynności zatrzymanym przedstawiono zarzuty

czynnej napaści na funkcjonariusza Policji, tj. popeł-

nienia przestępstwa z art. 223 § 1 Kodeksu karnego,

a także zastosowano wobec nich środek zapobiegaw-

czy w postaci dozoru policyjnego.

Ponadto zatrzymany został mężczyzna wskazany

jako osoba podejrzana o naruszenie miru domowego na

ww. posesji, tj. popełnienie przestępstwa z art. 193 K.k.

Wspomniany mężczyzna został przesłuchany w cha-

rakterze świadka w trybie art. 183 Kodeksu postę-

powania karnego, a następnie zwolniony.

Z uwagi na ciągły napływ protestujących przeciw-

ko decyzji właściciela oraz eskalację konﬂiktudowo-

dzący działaniami policyjnymi wezwali na miejsce

zdarzenia dodatkowe siły policyjne.

O zdarzeniu nie-

zwłocznie poinformowano prokuratora Prokuratury

Rejonowej Warszawa-Żoliborz.

W tym czasie działa-

nia policjantów ograniczały się do niedopuszczenia

do niszczenia mienia oraz oddzielenia zgromadzone-

go tłumu od przedstawicieli właściciela.

przebywających na dachu budynku na miejsce zda-

rzenia wezwano karetkę pogotowia ratunkowego

i straż pożarną z tzw. skokochronem oraz podnośni-

kiem koszowym.

Osoby gromadzące się przed bramą

do posesji umożliwiły przejazd karetki pogotowia,

zablokowały jednak przejazd wozów straży pożarnej,

które zostały unieruchomione w znacznej odległości

od bramy wjazdowej.

Powyższe uniemożliwiło podję-

cie skutecznej akcji ratowniczej wobec osób znajdu-

jących się na dachu.

Około 100 osób całkowicie zablo-

kowało ul. Elbląską na odcinku od ul. Szamockiej do

bramy przedmiotowej posesji, nie reagując na wezwa-

nia Policji do udrożnienia pasa drogi.

Z uwagi na konieczność przetransportowania

osób zatrzymanych do jednostki Policji oraz przewie-

zienia rannej policjantki do placówki medycznej po-

dejmowano próby udrożnienia ul. Elbląskiej.

Należy

wskazać jednocześnie, że w związku z zaniknięciem

ruchu na drodze niemożliwe było także opuszczenie

miejsca pracy przez ok. 1500 pracowników Zakładu

Ubezpieczeń Społecznych, którego budynek sąsiadu-

je z przedmiotową posesją.

Wobec powyższego na

miejsce zdarzenia skierowano kolejne siły policyjne

z oddziału prewencji Policji w Warszawie.

W rejon zgromadzenia przybyli negocjatorzy, któ-

rzy usiłowali przekonać osoby blokujące pas jezdni

do opuszczenia drogi i udrożnienia ruchu.

Podjęte

negocjacje doprowadziły do częściowego odblokowa-

nia jezdni, co pozwoliło na odjazd karetki pogotowia

ratunkowego.

Mając na uwadze, iż działania podejmowane przez

negocjatorów w celu całkowitego udrożnienia drogi

nie przyniosły rezultatu, funkcjonariusze Policji

przystąpili do legitymowania osób blokujących jezd-

nię i usuwania barykady.

W wyniku podjętych dzia-

łań ul. Elbląska została udrożniona.

Ostatecznie strony konﬂiktudoszłydoporozumie-

nia, na mocy którego protestującym zezwolono na

przebywanie na terenie posesji przez kolejny tydzień.

Wobec powyższych ustaleń – po udrożnieniu bra-

my wjazdowej – na teren posesji wjechały wozy stra-

ży pożarnej w celu podjęcia ewakuacji osób przeby-

wających na dachu budynku, które odmówiły jednak

opuszczenia tego miejsca.

Z uwagi na zawarcie ugody

pomiędzy pełnomocnikiem właściciela a osobami usi-

łującymi wejść na teren posesji siły policyjne zostały

wycofane.

W opisywanej sprawie Prokuratura Rejonowa

Warszawa-Żoliborz wszczęła śledztwo w sprawie:

czynnej napaści na funkcjonariusza Policji (tj. prze-

stępstwo z art. 223 § 1 K.k.), kradzieży energii

oraz naruszenia miru domowego (tj. przestępstwo

355

z art. 193 K.k.).

Bliższych informacji w zakresie pod-

jętych czynności może udzielić prokuratura.

Odnosząc się natomiast do kwestii skierowania

na miejsce zdarzenia funkcjonariuszy straży miej-

skiej, uprzejmie informuję, że mając na uwadze dy-

namiczny rozwój wydarzeń przy ul. Elbląskiej oraz

konieczność wsparcia załogi policyjnej, dyżurny Ko-

mendy Rejonowej Policji Warszawa V zwrócił się do

su przybycia dodatkowych sił policyjnych.

W odniesieniu do kosztów działań podjętych w opi-

sywanej sprawie należy wskazać, że działania te mia-

ły charakter interwencji policyjnej podjętej w związ-

ku ze zgłoszeniem skierowanym na telefon alarmowy

Policji.

Niepodjęcie interwencji w opisywanej sprawie

stanowiłoby natomiast niewypełnienie podstawo-

wych obowiązków Policji nałożonych na tę służbę

Z zestawienia kosztów sporządzonego przez Ko-

mendę Stołeczną Policji wynika, że łączny koszt uży-

cia sił i środków policyjnych szacowany jest na kwo-

tę 20 954,14 zł, w tym koszty osobowe – 20 532,40 zł

oraz koszty użycia pojazdów – 421,74 zł.

Jednocześnie

należy wskazać, że koszty osobowe policjantów wy-

konujących czynności w ramach służby ujęte są

w budżecie Komendy Stołecznej Policji na 2012 r.

Wy-

mienione wyżej koszty stanowią standardowe wydat-

ki Policji ponoszone w przypadku wystąpienia tego

typu zdarzeń, zaś opisane działania funkcjonariuszy

stanowiły jedną z wielu podobnych interwencji podej-

mowanych na bieżąco.

interwencja podjęta przez Policję w dniu 16 marca

2012 r. przy ul. Elbląskiej w Warszawie ukierunkowa-

na była na: niedopuszczenie do konfrontacji siłowej

pomiędzy stronami konﬂiktuzwiązanegozużytkowa-

niem terenu przedmiotowej posesji, przeciwdziałanie

niszczeniu mienia oraz zabezpieczenie materiału do-

wodowego w trybie art. 308 K.p.k. Ponadto podjęto

czynności służbowe w celu udrożnienia drogi publicz-

nej zajętej przez osoby protestujące oraz zapewnienia

przejazdu służbom ratowniczym i policyjnym.

Wszyst-

kie działania realizowano sprawnie i skutecznie, ma-

jąc na uwadze konieczność zminimalizowania wszel-

kich niedogodności dla osób postronnych.

Intencją

Policji było zabezpieczenie ładu i porządku publiczne-

go oraz niedopuszczenie do eskalacji negatywnych za-

chowań osób zgromadzonych w miejscu interwencji.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Michał Deskur

Warszawa, dnia 7 maja 2012 r.

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w sprawie wykonania niektórych przepisów

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pi-

przekazujące zapytanie posła Wiesława Stanisława

na terenie woj. małopolskiego, uprzejmie przedsta-

wiam poniższe informacje.

poz. 897) wprowadziła do ustawy z dnia 27 kwietnia

z późn. zm.) nową zasadę bliskości w odniesieniu do

zmieszanych odpadów komunalnych, odpadów zielo-

do składowania.

Zgodnie z nią odpady te podlegają

przetwarzaniu na terenie regionu gospodarki odpa-

dami komunalnymi.

Art. 9 ustawy o odpadach zaka-

zuje zbierania oraz przetwarzania tych odpadów poza

regionem gospodarki odpadami komunalnymi, na

którym zostały wytworzone, a także przywożenia

tych odpadów wytworzonych w innym regionie na

obszar regionu.

Założeniem nowego systemu gospo-

darki odpadami komunalnymi jest, aby odpady te

podlegały zagospodarowaniu na terenie regionu

w regionalnych instalacjach do przetwarzania odpa-

dów komunalnych.

Ponadto ustawa o odpadach zawiera deﬁnicjęre-

gionu gospodarki odpadami jako określonego w wo-

jewódzkim planie gospodarki odpadami obszaru li-

czącego co najmniej 150 000 mieszkańców.

Regionem

gospodarki odpadami może być też gmina licząca po-

wyżej 500 000 mieszkańców.

Wyznaczenia regionów

oraz wskazania gmin wchodzących w skład regionów

dokonuje sejmik województwa.

To on, biorąc pod

uwagę uwarunkowania miejscowe, kreuje politykę

w zakresie zagospodarowania odpadów komunalnych

na terenie województwa.

Minister środowiska nie ma

możliwości nakazać utworzenia określonej liczby re-

gionów, sprawdza jedynie, czy proponowane regiony

są zgodne z deﬁnicjąustawową.

Jednocześnie pragnę zauważyć, że kierunki zale-

w dniu 29 grudnia 2006 r., który zawiera zapis, że

podstawowym założeniem funkcjonowania gospodar-

356

ki odpadami komunalnymi w Polsce jest system roz-

wiązań regionalnych, w których są uwzględnione

wszystkie niezbędne elementy tej gospodarki w da-

nych warunkach lokalnych.

Na podstawie tego planu

zostało wyznaczonych 125 regionów gospodarki od-

padami komunalnymi.

Obecnie przyjmowane roz-

wiązania prawne są kontynuacją tego kierunku.

Odnosząc się do kwestii cen za przetwarzanie od-

padów w instalacjach oraz braku konkurencyjności

na rynku, uprzejmie informuję, że nie ma przeszkód

prawnych, aby na terenie regionu funkcjonowało kil-

ka regionalnych instalacji do przetwarzania odpadów

komunalnych, które będą konkurowały między sobą

cenowo.

Jednak nawet jeżeli na terenie regionu jest

jedna instalacja, to w prawie polskim znajdują się

regulacje, które zapobiegają nadmiernemu windowa-

niu cen, a także nadużywaniu pozycji dominującej na

rynku.

Oprócz tego należy zauważyć, że obecnie

większość instalacji, które będą instalacjami regio-

nalnymi, należy do podmiotów samorządowych.

Ponadto obowiązek przekazywania odpadów ko-

munalnych regionalnym instalacjom do przetwarza-

nia odpadów komunalnych powstaje jedynie w wyni-

ku zmieszanych odpadów komunalnych, odpadów

miast nie obejmuje odpadów selektywnie zebranych.

Przy skutecznie zorganizowanym systemie selektyw-

nego zbierania, przekazywane do recyklingu odpady

papieru, metalu, tworzyw sztucznych, szkła czy bio-

odpady mogą być nawet źródłem dodatkowych środ-

ków pieniężnych dla gmin.

Nawiązując do problemu wpływu ustawy na jed-

nostkową cenę za odbieranie odpadów z gospodarstw

domowych, pragnę zwrócić uwagę, że wiele w tym

względzie zależy od organizacji systemu przez gminę.

Ustawa wskazuje, jakie koszty mogą być pokrywane

munalnymi:

— odbierania, transportu, zbierania, odzysku

— tworzenia i utrzymania punktów selektywnego

— obsługi administracyjnej systemu.

Jednakże z analiz Ministerstwa Środowiska wyni-

ka, że możliwe jest utrzymanie dotychczasowych cen

za odbieranie odpadów z gospodarstw domowych, na-

tomiast stawkę opłaty oraz sposób jej obliczania wyzna-

cza rada gminy.

Warto również zauważyć, że zgodnie

z ustawą stawka opłaty za odpady selektywnie zbierane

będzie niższa niż za odpady niesegregowane.

Odnosząc się do problemu pozyskiwania środków

ﬁnansowych na rekultywacje zamykanych składo-

wisk odpadów, uprzejmie informuję, że zarówno

gminy mogą skutecznie ubiegać się o środki na ten

cel.

Program „Zamykanie i rekultywacja składowisk

odpadów” znajduje się na liście programów prioryte-

towych NFOŚiGW (program 3.2).

W ramach tego

programu można uzyskać m.in. dotację w wysokości

do 50% kosztów kwaliﬁkowanych, nie więcej niż

500 tys. zł/ha łącznej powierzchni zamykanych skła-

dowisk.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Piotr Woźniak

Warszawa, dnia 17 maja 2012 r.

Odpowiedź

podsekretarza stanu

pytanie poselskie pana posła Marka Łatasa w spra-

wie konieczności opłacania abonamentu RTV przez

SPS-024-768/12, pragnę przedstawić, co następuje.

diofonicznych oraz telewizyjnych pobiera się opłaty

abonamentowe.

Zakłada się, zgodnie z art. 2 ust. 2

tej ustawy, że osoba, która posiada odbiornik radio-

foniczny lub telewizyjny w stanie umożliwiającym

biornika.

W świetle ww. uregulowań prawnych zdol-

ność do natychmiastowego odbioru programu przez

biornik jest używany, a to z kolei prowadzi do wnio-

sku, że posiadacz odbiornika jest obowiązany do wnie-

sienia opłaty abonamentowej za jego używanie.

W świetle ww. przepisów obowiązek uiszczania

abonamentu nie może być uznany za podwójną opła-

tę za odbiór kanałów telewizji publicznej, gdyż nie

jest on związany z odbieraniem przez abonentów

konkretnych kanałów telewizyjnych.

Jak podkreśla

się w orzecznictwie, opłata abonamentowa jest przy-

musowym i bezzwrotnym świadczeniem o charakte-

rze publicznoprawnym.

Stanowi pozabudżetowy do-

chód celowy o charakterze publicznym i przeznaczo-

ny jest na ﬁnansowaniemisjipublicznejradiaitele-

wizji.

Dla obowiązku ponoszenia tej opłaty bez zna-

czenia pozostaje to, czy podmiot ją uiszczający korzy-

sta lub zamierza korzystać z odbioru nadawanych

programów (wyrok Wojewódzkiego Sądu Admini-

III SA/Wa 866/09).

357

Odnosząc się do kwestii związanych z ewentualną

tach abonamentowych, należy stwierdzić, iż do podję-

cia kroków w tym kierunku właściwy jest minister

kultury i dziedzictwa narodowego, a minister admini-

stracji i cyfryzacji jest jedynie wykonawcą postano-

wień tej ustawy w zakresie w niej przewidzianym.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Małgorzata Olszewska

podsekretarza stanu

Szanowny Pani Marszałku!

W odpowiedzi na za-

śmie, znak: SPS-024-776/12, z dnia 30 marca 2012 r.

przekazuję niniejszą odpowiedź.

Obecnie wymogami dostępu do zawodu pośredni-

ka w obrocie nieruchomościami są studia wyższe

sie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami, alter-

natywnie studia wyższe, których program uwzględ-

nia co najmniej minimalne wymogi programowe dla

ność za ściśle określony katalog przestępstw, obowią-

zek zamieszczenia przez pośrednika w umowie po-

średnictwa oświadczenia o posiadaniu aktualnego

dowej.

Obecnie wymagane jest odbycie co najmniej

mi.

Należy podkreślić, że praktyka ta jest odpłatna.

Projekt ustawy deregulacyjnej przewiduje likwi-

dację licencji pośrednika nieruchomości oraz zniesie-

nie wymogów wykształcenia, studiów podyplomo-

wych i praktyki zawodowej w zakresie pośrednictwa

stru pozostanie pełna zdolność do czynności praw-

stępstw, tj. za przestępstwo przeciwko działalności

nego, za przestępstwo przeciwko wymiarowi sprawie-

dliwości, za przestępstwo przeciwko wiarygodności

dokumentów, za przestępstwo przeciwko mieniu, za

przestępstwo przeciwko obrotowi gospodarczemu, za

przestępstwo przeciwko obrotowi pieniędzmi i papie-

rami wartościowymi lub za przestępstwo skarbowe.

Wymóg niekaralności jest konieczny dla utrzymania

dowana jest odpowiedzialność zawodowa pośredni-

obowiązek zamieszczenia przez pośrednika w umowie

litej Polskiej ograniczenia w zakresie korzystania z kon-

nywania zawodu oraz wyboru miejsca pracy, a wyjąt-

konstytucyjną.

Ograniczenia wolności wykonywania

zawodu powinny mieć miejsce wyłącznie wówczas,

stytucyjnie chronionych dóbr jest znaczne.

nie jakości świadczonych usług nie powinno być prze-

słanką do ograniczenia wolności wykonywania zawo-

du.

Ciężar zapewnienia odpowiedniej jakości zarów-

no z punktu widzenia prawnego, jak i ekonomicznego

powinien wynikać z wolnej konkurencji, którą za-

pewniają mechanizmy rynkowe.

Warto też podkreślić, że uprawnienia pośredni-

ków nie są unieważniane.

Osoby obecnie posiadające

licencje automatycznie wpisane zostaną do utworzo-

nego rejestru pośredników i zarządców.

Należy tez

również aspekt edukacyjny, którego to proponowany

projekt nie unieważnia.

Należy spodziewać się, że

uzyskana wiedza oraz zdobyte w ramach praktyki

doświadczenie umożliwi osobom posiadającym obec-

nie licencje uzyskanie przewagi w wolnej konkuren-

cji rynkowej.

Z wyrazami poważania

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 30 kwietnia 2012 r.

358

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w sprawie utrudnienia przez władze litewskie

nr SPS-024-779/12 z dnia 3 kwietnia br.) w sprawie

utrudniania przez władze litewskie przyjazdu pol-

uprzejmie informuję.

Zgodnie z rozporządzeniem ministra opieki spo-

łecznej i pracy Republiki Litewskiej nr A1-559 o za-

twierdzeniu trybu zwolnienia dziecka, przebywają-

cego pod opieką (kuratelą) instytucjonalną, na tym-

czasowy pobyt gościnny, z dnia 28 grudnia 2011 r.,

wprowadzone zostały zmiany w dotychczas istnieją-

cych zasadach wyjazdu wychowanków domów dziec-

ka poza ośrodek, w którym na co dzień przebywają.

Zmiany dotyczą wyjazdów zarówno za granicę, jak

i na terytorium Litwy, niezależnie od rodzaju pod-

miotu/instytucji, do której się udają (zorganizowane

ośrodki opieki, inne osoby prawne, osoby ﬁzyczne,

w tym krewni).

Z informacji przekazanej do publicznej wiadomo-

ści przez Ministerstwo Opieki Społecznej i Pracy Re-

publiki Litewskiej w dniu 3 kwietnia br. wynika, że

zmiany te miały na celu stworzenie jednolitych prze-

pisów dotyczących zwalniania na tymczasowy pobyt

gościnny dzieci zamieszkałych w instytucjach opieki

społecznej.

Celem zmian ma być dobro dzieci.

Według

litewskiego ministerstwa w ostatnim okresie zdarza-

ły się przypadki zwracania opiekunowi (kuratorowi)

dziecka po upływie terminu pobytu dziecka w gości-

nie, a także przemocy ﬁzycznejiwykorzystywania

seksualnego dzieci podczas tymczasowego pobytu

gościnnego.

Zgodnie z uprzednio obowiązującą prak-

tyką, na tymczasowy pobyt gościnny mogły wyjeż-

dżać dzieci w wieku od 3 lat.

Po wejściu w życie no-

wych regulacji przebywać w gościnie u osoby ﬁzycz-

nej na Litwie może dziecko w wieku od 5 lat, nato-

miast u osoby fizycznej zamieszkałej za granicą

w wieku od 7 lat (z wyjątkiem dziecka przebywają-

cego u krewnego, albo jeśli w grę wchodzi nierozłą-

czanie rodzeństwa, z którego część nie osiągnęła wy-

maganego wieku, lecz nie dotyczy to dzieci młodszych

niż w wieku 3 lat).

Osoby prawne, zainteresowane przyjęciem wycho-

wanków domu dziecka na pobyt czasowy (święta,

wakacje, inne okoliczności) muszą uzyskać odpowied-

nie zezwolenie Wydziału Ochrony Praw Dziecka

w Ministerstwie Opieki Społecznej i Pracy Republiki

Litewskiej (ważne 3 lata), po przedłożeniu następu-

jących dokumentów, określonych w ust. 34 rozporzą-

dzenia, przetłumaczonych na język litewski:

— dokumenty potwierdzające posiadanie upraw -

nień do wykonywania działalności socjalnej, związa-

nej z opieką nad dziećmi (tj. statut organizacji, wy-

ciąg z KRS), które muszą być zalegalizowane lub

opatrzone pieczęcią apostille),

— opis programu tymczasowego pobytu w pań -

stwie obcym, jego cel, określenie docelowej grupy

dzieci (wiek i stan zdrowia dzieci), dla której jest re-

alizowany program, planowany zakres usług, infor-

macja ogólna o osobach przyjmujących dzieci na po-

byt oraz sposobie nadzoru nad programem,

— dane o osobie/osobach (CV z danymi kontakto -

wymi: mail, telefon), które są odpowiedzialne za ko-

ordynowanie i wykonywanie programu w Republice

Litewskiej.

Państwowy Urząd Ochrony Praw Dziecka i Adop-

cji, po otrzymaniu ww. dokumentów, zwraca się do

komisji międzyresortowej, złożonej z przedstawicieli

Ministerstwa Opieki Społecznej i Pracy, Urzędu

Rzecznika Ochrony Praw Dziecka, Litewskiego Sto-

warzyszenia Samorządowego, Departamentu Nadzo-

ru Usług Socjalnych przy Ministerstwie Opieki Spo-

łecznej i Pracy oraz organizacji pozarządowych o wy-

danie opinii w tej sprawie.

Po otrzymaniu pozytywnej

opinii Komisji PUOPDiA wydaje zezwolenie osobie

prawnej na wykonywanie programu na okres nie

dłuższy niż 3 lata i informuje wszystkich opiekunów

(kuratorów) o możliwości udziału w programie.

Opie-

kunowie (kuratorzy) dzieci w ciągu 30 dni kalenda-

rzowych składają do PUOPDiA wnioski o wyrażeniu

zgody na udział w programie – na tej podstawie

PUOPDiA przedstawia osobie prawnej spis opieku-

nów (kuratorów) zamierzających wziąć w nim udział.

Po otrzymaniu zezwolenia na wykonywanie pro-

gramu osoba prawna zobowiązuje się zgromadzić na-

stępujące dokumenty (wymienione w ust. 26.1–26.5)

na temat osób ﬁzycznychuczestniczącychwprogra-

mie, które mają zamiar przyjmować dzieci na pobyt

gościnny:

— kopię dokumentu potwierdzającego tożsa -

mość,

— zaświadczenia o stanie zdrowia ﬁzycznegoipsy -

chicznego,

— informację o odpowiednich warunkach życio -

wych dla zaspokajania potrzeb dziecka,

— zezwolenie na tymczasowe gościnne przyjęcie

dziecka oraz informację, czy wobec osoby ﬁzycznej

nie były stosowane środki związane z naruszaniem

praw dziecka, wydane przez właściwą dla miejsca za-

mieszkania lokalną kompetentną instytucję,

— zaświadczenie właściwej instytucji państwa

obcego o niekaralności.

Nie ma potrzeby przesyłania ww. dokumentów na

Litwę, jednak opiekun (dyrektor domu dziecka) ma

prawo do wglądu.

Zapis ten wywołuje największe

kontrowersje polskich fundacji, oponujących, że takie

formalności zniechęcą potencjalne osoby chcące przy-

359

jąć dziecko, ponadto generują koszty uzyskania ww.

dokumentów.

Zgodnie z przepisami, na organizatorze (osobie

prawnej) spoczywa też obowiązek ustalenia, czy oso-

by przyjmujące nie należą do kategorii wymienionych

w art. 3.269 Kodeksu cywilnego Republiki Litew-

skiej:

1) osoby poniżej 21. roku życia (z wyjątkiem bli-

skich krewnych);

2) osoby ubezwłasnowolnione;

3) osoby, które utraciły prawa rodzicielskie;

4) rodziny zastępcze, którym ograniczono prawa

opiekuńcze;

5) osoby, które orzeczeniem sądu pozbawiono peł-

niewypełnianie obowiązków w tym zakresie;

6) osoby powyżej 65 lat (z wyjątkiem bliskich

krewnych);

7) osoby uzależnione od nałogów (alkoholicy, nar-

komani itp.);

8) osoby ﬁgurującewrejestrzeosóbryzykasocjal-

nego.

Organizator powinien również (zgodnie z ust. 39.2

rozporządzenia) złożyć zapewnienie, że osoby ﬁzycz-

ne, przyjmujące dzieci na tymczasowy pobyt gościn-

ny, nie będą zwracały się do odpowiednich instytucji

Republiki Litewskiej o przysposobienie międzynaro-

dowe.

Zapis ten nawiązuje do rozporządzenia mini-

stra opieki społecznej i pracy Republiki Litewskiej

z 10 stycznia br. dotyczącego międzynarodowego

przysposobienia dzieci z Republiki Litewskiej (weszło

w życie z dniem 1 kwietnia br.), które stanowi, że

cudzoziemiec może ubiegać się o zagraniczne przy-

sposobienie wyłącznie dzieci specjalnej troski (chore,

niepełnosprawne).

W swojej informacji litewskie mi-

nisterstwo zapewnia, że w ciągu najbliższego półro-

cza będzie monitorować funkcjonowanie nowych za-

sad wyjazdów dzieci na pobyty tymczasowe.

Nowe

litewskie przepisy dotyczą wszystkich wychowanków

domów dziecka, niezależnie od ich narodowości.

Z in-

formacji posiadanych przez Ambasadę RP w Wilnie

wynika, że dzieci najczęściej wyjeżdżały do Polski,

Włoch i Niemiec.

Nowy stan prawny rzeczywiście po-

rządkuje zasady wyjazdów podopiecznych domów

dziecka, zapewnia ich bezpieczeństwo w czasie poby-

tu, ale równocześnie powoduje znaczne utrudnienia

dla zagranicznych organizatorów takich wyjazdów.

Dotychczas nie wpłynęły do litewskiego minister-

stwa wnioski w sprawie uzyskania zezwolenia na za-

graniczny wyjazd dzieci.

Na Litwie funkcjonuje 99 domów dziecka, w któ-

rych wychowuje się 4119 dzieci.

Dzieci polskiego po-

chodzenia mieszkają w domu dziecka w Podbrodziu

– na 59 dzieci 49 jest polskiego pochodzenia, domu

dziecka w Solecznikach – na 34 dzieci 31 jest polskie-

go pochodzenia, domu dziecka w Wilnie przy ul. Gry-

bo 29 – na 72 dzieci 35 jest polskiego pochodzenia

Biorąc pod uwagę fakt, że litewskie przepisy nie

naruszają norm i standardów przyjętych w państwach

demokratycznych, należy przede wszystkim dążyć do

ułatwienia uzyskania przez podmioty zapraszające

nych do tego celu dokumentów krajowych.

Ambasada

RP w Wilnie pozostaje w stałym kontakcie ze Stowa-

rzyszeniem „Otwarty Dom”.

W dniu 4 kwietnia br.

przedstawiciel ambasady wraz z wojewodą podlaskim

oraz przedstawicielką stowarzyszenia odbyli spotka-

nie z dyrekcją domu dziecka w Podbrodziu, aby usta-

lić, jak najsprawniej doprowadzić do przyjazdów dzie-

ci do Polski w 2012 r., oraz w celu dostarczenia dzie-

ciom paczek świątecznych.

Wyjazd z opiekunami

(12 dzieci + 2 opiekunów) planuje w lipcu br. również

dyrektor domu dziecka w Solecznikach (do gminy

Kobylnica).

Niezależnie od tego nasza Ambasada RP

w Wilnie zwróciła się z prośbą o wyjaśnienia do li-

tewskiego Urzędu Ochrony Praw Dziecka i Adopcji

i uzyskała zapewnienie, że instytucja ta jest otwarta

na polskie sugestie i współpracę.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 27 kwietnia 2012 r.

-024-783/12, w sprawie sytuacji w Centralnym

Ośrodku Sportu, uprzejmie informuję, co następuje.

Ad 1.

Pismem z dnia 10 stycznia 2012 r. pan To-

masz Lenkiewicz, w związku z powołaniem na pod-

sekretarza stanu w Ministerstwie Skarbu Państwa,

złożył na ręce ministra sportu i turystyki prośbę o od-

wołanie ze stanowiska dyrektora COS.

Wobec zaist-

niałej sytuacji minister sportu i turystyki w dniu

12 stycznia 2012 r. powierzył na czas określony – do

dnia 30 kwietnia 2012 r. – obowiązki dyrektora COS

dotychczasowemu zastępcy dyrektora COS ds. obiek-

tów sportowych.

W dniu 13 marca 2012 został on

odwołany z piastowanej funkcji, a obowiązki dyrek-

tora COS zostały powierzone – do dnia 13 maja 2012 r.

– dotychczasowemu dyrektorowi Ośrodka Przygoto-

wań Olimpijskich COS w Wałczu.

Zaistniałe zmiany kadrowe w ostatnim czasie

w COS nie wpłynęły negatywnie na funkcjonowanie

jednostki.

COS cały czas realizował powierzone za-

dania, w tym wynikające bezpośrednio ze statutu.

360

Ponadto pragnę wyjaśnić, że COS nie jest podmio-

tem odpowiedzialnym za przygotowanie członków

kadry narodowej do występu w Igrzyskach Olimpij-

skich w Londynie.

Zadaniem COS jest stworzenie

warunków organizacyjnych, ekonomicznych i tech-

nicznych dla szkolenia sportowego, w tym zadań

związanych z przygotowywaniem kadry narodowej

raolimpijskich, igrzyskach głuchych, mistrzostwach

świata lub mistrzostwach Europy.

Z mojej strony

mogę zagwarantować, że członkowie kadry narodo-

wej mają zapewnione w COS optymalne warunki do

przygotowania do uczestnictwa w najważniejszej im-

prezie sportowej w 2012 r., jaką są Igrzyska XXX

Olimpiady w Londynie.

Ad 2.

Odpowiadając na pytanie dotyczące wypła-

ty odpraw dla panów D. D. i M. W., informuję, że

żadna z wymienionych osób nie otrzymała odpraw

z tytułu odwołania z zajmowanych stanowisk.

Pan M. W. od dnia 16 stycznia 2012 r. zajmował

stanowisko zastępcy dyrektora COS ds. programo-

wo-sportowych.

Minister sportu i turystyki w odpo-

wiedzi na wniosek pełniącego obowiązki dyrektora

COS, działając w oparciu o § 12 ust. 1 statutu Cen-

tralnego Ośrodka Sportu stanowiącego załącznik

nr 3 do zarządzenia nr 32 ministra sportu i turysty-

instytucji gospodarki budżetowej pn. Centralny Ośro-

dek Sportu zmienionego zarządzeniem nr 22 mini-

w sprawie utworzenia instytucji gospodarki budżeto-

wej pn. Centralny Ośrodek Sportu, wyraził zgodę na

powołanie pana M. W. na wnioskowane stanowisko

13 marca 2012 r. pan M. W. złożył do pełniącego obo-

wiązki dyrektora COS wniosek o wyrażenie zgody na

Z wyrazami szacunku

Minister

Joanna Mucha

Warszawa, dnia 15 maja 2012 r.

2012 r., znak: SPS-024-785/12, w sprawie wzorów

recept, uprzejmie proszę o przyjęcie poniższych in-

Jednocześnie, na podstawie art. 68 ww. ustawy,

minister zdrowia ustala w drodze obwieszczeń, na

nowych zasadach, wykaz refundowanych leków,

środków spożywczych specjalnego przeznaczenia ży-

pisem art. 37 ust. 6 wymienionej ustawy, obwieszcze-

Obecnie obowiązuje obwieszczenie ministra zdrowia

w sprawie leków, środków spożywczych specjalnego

nych na dzień 1 marca 2012 r.

Leki, środki spożywcze

specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyro-

by medyczne, ujęte w wymienionym wykazie refun-

dacyjnym, nabywają pacjenci w aptekach ogólnodo-

stępnych, z odpłatnością określoną w tym wykazie,

na podstawie recepty wystawionej przez lekarza

ubezpieczenia zdrowotnego, a także na podstawie re-

cepty wystawionej przez lekarza niebędącego leka-

rzem ubezpieczenia zdrowotnego, jeżeli posiada on

recept lekarskich – zgodnie z upoważnieniem art. 45

ze zm.).

Treść informacji zawarta na recepcie powin-

na być zgodna z rozporządzeniem ministra zdrowia

Odnosząc się do pytań, uprzejmie informuję:

1.

Obecnie obowiązuje rozporządzenie ministra

zdrowia z dnia 8 marca 2012 r.

(Dz. U. Nr 50, poz. 260),

które zostało wprowadzone w związku ze zmianą

Rozporządzenie wprowadza ułatwienia w wystawia-

niu recept lekarskich.

2.

W obowiązującym rozporządzeniu ministra

zdrowia w sprawie recept lekarskich, zgodnie z art. 6

ust. 1 pkt 1, zmieniony został przepis dotyczący prze-

pisanych leków, środków spożywczych specjalnego

nych.

Dane dotyczące przepisanych leków obejmują

361

m.in. nazwę leku, w przypadku środków spożyw-

wyrobów medycznych nazwę rodzajową lub handlo-

wą.

Wskazany przepis tego rozporządzenia dopusz-

cza, aby lek został przepisany na recepcie pod każdą

możliwą nazwą, może to być nazwa handlowa, między-

narodowa, nazwa substancji czynnej, która w jedno-

znaczny sposób pozwala określić przepisany lek, środek

oraz wyrób medyczny.

Recepta może być zrealizowana

z odpłatnością ulgową, jeżeli zawiera wszystkie dane

określone obowiązującym rozporządzeniem ministra

nazwy międzynarodowej leku objętego refundacją nie

ma wpływu na realizację recepty.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Jakub Szulc

Warszawa, dnia 26 kwietnia 2012 r.

sekretarza stanu

w sprawie stosowanej przez

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pi-

smo, nr SPS-024-807/12, z dnia 4 kwietnia 2012 r.

przekazujące zapytanie posła Artura Ostrowskiego

rów stacjonarnych w celu umożliwienia dokonywania

kierunkach, przedstawiam następującą informację.

Odnosząc się do pytania pierwszego oraz drugie-

go, należy wskazać, iż stacjonarne urządzenie reje-

strujące zlokalizowane na drodze krajowej nr 1 w miej-

scowości Stobiecko Szlacheckie w okresie od 16 lute-

go do 6 kwietnia 2012 r. było ustawione w taki sposób,

aby wykonywać zdjęcia pojazdów oddalających się.

Przed tym okresem i po nim, kiedy obudowa skie-

rowana była na najazd (rejestracja pojazdów jadących

w stronę Częstochowy), uwzględniono ograniczenie

prędkości do 70 km/h wynikające ze znaku B-33

ograniczenie prędkości, natomiast w okresie ustawie-

nia obudowy na odjazd (rejestracja pojazdów jadą-

cych w stronę Łodzi) miały zastosowanie przepisy

z późn. zm.) określające dopuszczalną prędkość sa-

mochodu osobowego, motocykla lub samochodu cię-

żarowego o dopuszczalnej masie całkowitej nieprze-

kraczającej 3,5 t na drodze dwujezdniowej poza ob-

szarem zabudowanym – na 100 km/h.

Przy aktualnie

obowiązujących regulacjach prawnych w przypadku

ujawnienia naruszenia do właściciela pojazdu wysy-

łane jest wezwanie do wskazania kierującego, który

popełnił wykroczenie.

W wezwaniu tym podawana

jest każdorazowo dopuszczalna prędkość obowiązu-

jąca na danym odcinku drogi.

Odpowiadając na pytanie trzecie, uprzejmie infor-

muję, że zgodnie z obowiązującym stanem prawnym

obwiniony nabywa prawo wglądu do akt sprawy o wy-

kroczenie (w tym również do obrazu zarejestrowane-

go wykroczenia) dopiero w sądzie, z chwilą zawiado-

mienia go o terminie pierwszej rozprawy – na pod-

Zgodnie z art. 156 § 5 Kodeksu postępowania kar-

powania przygotowawczego stronom, obrońcom, peł-

nomocnikom i przedstawicielom ustawowym udo-

stępnia się akta, umożliwia sporządzanie odpisów

ra akta w toku postępowania przygotowawczego

Należy jednak zważyć, że art. 38 Kodeksu postę-

art. 156 § 1–4 Kodeksu postępowania karnego.

Nie

karnego.

Wysyłanie zdjęć z fotoradarów do właścicie-

li pojazdów stanowiłoby zatem contra legem proce-

durze i naruszenie zasady legalizmu statuowanej

przez art. 7 Konstytucji RP.

Wyjątek od tej zasady określony był do niedawna

w § 7 ust. 6 rozporządzenia prezesa Rady Ministrów

w której wystawiany był mandat zaoczny.

Przepis

stanowił, że wraz z tym mandatem, a więc niejako

w końcowej fazie sprawy, wysyłane było także zdję-

cie.

Jednak podkreślenia wymaga, że ten przepis

rozporządzenia został w ubiegłym roku uchylony.

To właśnie pod rządami poprzednio obowiązującego

362

prawa w praktyce stosowania fotoradarów przez

straże gminne (miejskie) zdjęcia były przez te stra-

że wysyłane.

Wymaga podkreślenia, że organ prowadzący

o przestępstwo) gromadzi materiał dowodowy co do

stępowania.

Zgromadzone dowody (np. fotograﬁa

z urządzenia rejestrującego) służą następnie do we-

ryﬁkacjiinnychdowodów(np.oświadczeńlubzeznań

świadków).

W sytuacji gdy uczestnik postępowania

łanie fotograﬁidowłaścicielapojazdubyłobycodo

zasady niekorzystne z punktu widzenia interesów

oskarżyciela publicznego, który dąży do ustalenia

prawdy materialnej.

Wysyłanie fotograﬁidawałoby

właścicielowi pojazdu informację, na ile wyraźna jest

na niej twarz kierującego.

W sytuacji gdy właściciel

pojazdu wiedziałby, że twarz kierującego jest niewy-

raźna lub w ogóle niewidoczna, co zdarza się dość

często, z łatwością mógłby wskazać jako sprawcę do-

wolną inną osobę, aby samemu uniknąć punktów

karnych, a więc napędzałoby to proceder tzw. handlu

punktami.

Analogiczne procedury, w których nie wysyła

się zdjęć, zostały przyjęte także w innych pań-

stwach wykorzystujących podobne systemy nadzo-

też we Włoszech.

Pomiar prędkości urządzeniem rejestrującym

żających się do urządzenia (wówczas fotografowany

du).

Zważyć należy, że tylko ten drugi sposób jest

skuteczny wobec motocykli, które nie posiadają

przedniej tablicy rejestracyjnej.

Niezależnie od po-

wyższego zdarzają się także przypadki, w których

kierujący pojazdami celowo zdejmują z samochodów

przednie tablice rejestracyjne, aby uniknąć rejestra-

cji przez tzw. fotoradar.

Z tych właśnie względów

urządzenia ustawiane są w sposób umożliwiający wy-

konywanie zdjęć tyłu pojazdów.

drogowym nakłada na właściciela lub posiadacza

pojazdu obowiązek wskazania na żądanie upraw-

nionego organu, komu powierzył pojazd do kiero-

wania lub używania w oznaczonym czasie.

Reali-

zacja tego obowiązku nie jest uzależniona od tego,

czy organ kontroli ruchu drogowego dysponuje fo-

tograﬁązurządzeniarejestrującegoiczytakową

okaże, bowiem przepis art. 78 ust. 4 jest narzę-

dziem także dla innych postępowań (np. w sprawie

kolizji drogowych).

lub posiadacza pojazdu obowiązku prowadzenia ewi-

dencji przebiegu pojazdu.

Z takiej konstrukcji wywo-

dzić należy, że ustawodawca dał właścicielowi (lub

posiadaczowi) pojazdu w tym względzie pewną swo-

bodę, jakie środki ten podejmie w celu utrwalenia

wiedzy o użytkowniku pojazdu.

Nie oznacza to jed-

nak, że właściciel (lub posiadacz) pojazdu, który jest

użytkowany przez większą ilość osób (np. pojazdu

ﬁrmowego),niebędziemusiałwpraktycetakiejewi-

dencji prowadzić.

Trudno sobie bowiem w takiej sy-

tuacji wyobrazić inny sposób sprostania obowiązkowi

ustawowemu.

W odniesieniu do pytania czwartego należy wska-

zać, iż w okresie od 16 lutego do 6 kwietnia 2012 r.,

gdy przedmiotowe urządzenie rejestrujące było usta-

wione w taki sposób, aby wykonywać zdjęcia pojaz-

dów oddalających się, zarejestrowało 640 przypad-

ków przekroczenia dopuszczalnej prędkości.

Do chwi-

li obecnej jedynie w części z tych przypadków (381)

wdrożono czynności.

Pozostałe zdjęcia będą traﬁać

do komputerowego systemu w najbliższych dniach.

Biorąc pod uwagę otwartych w systemie 381 zdjęć

z wybranego miejsca i okresu, wskazać można, że

średnia zarejestrowana przez urządzenie prędkość

to 137,6 km/h (ograniczenie do 100 km/h).

Minimal-

na zarejestrowana prędkość to 131 km/h, maksymal-

na zaś to 185 km/h.

Na chwilę obecną resort nie po-

siada danych statystycznych, które umożliwiłyby

podanie kategorii pojazdów w omawianym okresie

dla tego konkretnego urządzenia.

Nawiązując do pytania piątego, informuję, że

czynności w sprawach o naruszenia zarejestrowane

przez urządzenie zlokalizowane w miejscowości

Stobiecko Szlacheckie w okresie od 16 lutego do

6 kwietnia 2012 r. są aktualnie w toku i dlatego

nie można jeszcze odpowiedzieć, jaki udział pro-

centowy ogólnej ilości stwierdzonych w tym miej-

scu naruszeń zakończy się wskazaniem konkretnej

osoby, która przekroczyła prędkość, a jaki nałoże-

niem mandatu w związku z niewskazaniem, komu

powierzono pojazd.

Odpowiadając na pytanie szóste, wskazuję, że na

dzień dzisiejszy resort nie dysponuje danymi staty-

stycznymi o wypadkach drogowych zaistniałych

tego typu gruntowne analizy są przeprowadzane

przed wytypowaniem miejsca, w którym ma zostać

zainstalowane urządzenie rejestrujące, a następnie

cyklicznie przesyłane są przez policję statystyki zda-

rzeń drogowych.

Ponadto takie analizy obejmują

dłuższy okres niż niespełna dwa miesiące (od 16 lu-

tego do 6 kwietnia).

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tadeusz Jarmuziewicz

363

Odpowiedź

sekretarza stanu

w Ministerstwie Transportu,

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pi-

smo nr SPS-024-810/12 przekazujące zapytanie po-

sła na Sejm RP, pana Piotra Szeligi w sprawie małej

portu Drogowego w Lublinie, przedstawiam poniżej

Należy przede wszystkim podkreślić, że przytoczo-

ne przez posła Szeligę dane związane z kontrolami

zrealizowanymi przez Wojewódzki Inspektorat Trans-

portu Drogowego w Lublinie dotyczą lat 2008–2010.

Obecna liczba inspektorów nie pozwala na kon-

trole wszystkich pojazdów wykonujących transport

drogowy.

Liczba inspektorów uzależniona jest od środ-

ków ﬁnansowychprzydzielonychwojewódzkiemuin-

spektoratowi transportu drogowego przez wojewodę.

Obecny system kontroli polega najczęściej na loso-

wym wyborze pojazdów do kontroli szczegółowej pod

kątem masy i nacisków osi pojazdów.

Bardziej szcze-

gółowe typowanie pojazdów do kontroli możliwe jest

jedynie z wykorzystaniem tzw. wag preselekcyjnych,

które zabudowane są w pasie drogi i dokonują pomia-

ru masy i nacisków osi wszystkich pojazdów przejeż-

dżających po danym odcinku drogi.

Dane z pomiarów

przesyłane są na oddalony zwykle o kilkaset metrów

punkt kontroli, gdzie znajdują się inspektorzy doko-

nujący zatrzymania przeładowanych pojazdów i kon-

troli szczegółowej na wagach stacjonarnych lub prze-

nośnych.

Dotychczas jednak Inspekcja Transportu

Drogowego dysponowała jedynie kilkoma punktami

kontrolnymi wyposażonymi w systemy preselekcji,

jednakże żaden z nich nie był zlokalizowany na tere-

nie województwa lubelskiego.

Działania głównego inspektora transportu drogo-

wego wspólnie z Generalną Dyrekcją Dróg Krajowych

i Autostrad pod nadzorem Ministra Transportu, Bu-

opracowania systemu 300 punktów kontroli przezna-

czonych do ważenia pojazdów, które zostaną wyposa-

żone w wagi preselekcyjne.

Obecnie projekt tego syste-

mu przechodzi do realizacji przez Generalną Dyrekcję

oddane do użytkowania inspekcji.

Na terenie wojewódz-

twa lubelskiego w budowie znajdują się 4 dwustronne

systemy preselekcyjne (Woroniec – DK nr 2, Hojno Nowe

– DK nr 12, Sitaniec – DK nr 17, Mosty – DK nr 19).

Od-

danie wskazanych systemów preselekcyjnych ułatwi

w znaczący sposób prowadzenie kontroli inspektorom

transportu drogowego, gdyż pomoże w typowaniu po-

jazdów przeładowanych oraz dzięki zwiększeniu liczby

punktów kontroli utrudni kierowcom przeładowanych

pojazdów omijanie punktów kontroli.

Wnioski zawarte przez NIK w protokole do roku

2012 zostały wdrożone.

Natomiast wspomniana kon-

trola dotyczyła lat 2008–2010.

W wyniku wystąpie-

nia pokontrolnego NIK z dnia 3 lutego 2011 r. lubel-

ski wojewódzki inspektor transportu drogowego wy-

stąpił do właściwych zarządców dróg o wyznaczenie

miejsc do ważenia pojazdów na drogach wojewódz-

twa.

Obecnie trwają prace związanie z budową miej-

sca do ważenia wraz z niezależnym oświetleniem

w m.

Krasnystaw, gdzie co roku prowadzony jest

skup buraka cukrowego.

Umożliwi to prowadzenie

kontroli również w porze nocnej.

Ponadto w bieżącym

roku zaplanowano modernizację dwóch miejsc do wa-

żenia pojazdów zlokalizowanych na drogach woje-

wódzkich.

Prowadzona jest stała współpraca z GDD-

KiA Oddział w Lublinie w zakresie punktów kontro-

li ważeniowej zlokalizowanych przy nowo powstającej

drodze S17 (projekt zakłada dwa miejsca kontroli zlo-

kalizowane w MOP).

Należy zaznaczyć, że 80% dotychczasowych kar

zostało nałożonych na kierujących pojazdami, którzy

zostali eskortowani na miejsce ważenia pojazdów po

zatrzymaniu podczas kontroli dynamicznej.

Biorąc

pod uwagę powyższe zarówno w roku ubiegłym, jak

i bieżącym zintensyﬁkowanodziałaniazużyciemza-

równo motocykla, jak i pojazdu wyposażonego w wi-

deorejestrator.

W zakresie stosowanych wag ujedno-

licono terminy ich sprawdzenia i legalizacji, które od

roku 2010 prowadzone są w okresie zimowym.

Niezależnie od powyższego Główny Inspektorat

Transportu Drogowego wdrożył działania mające na

celu poprawę funkcjonowania wojewódzkich inspek-

toratów transportu drogowego w zakresie kontroli

masy i nacisków osi pojazdów oraz wykorzystania

wniosków wynikających z kontroli NIK.

W zakresie dotyczącym wyposażenia WITD w wagi

umożliwiające prawidłowy pomiar nacisku osi wielo-

krotnych i masy całkowitej uprzejmie informuję, że

Główny Inspektorat Transportu Drogowego wystąpił

pisemnie do Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych

stałych stacji ważenia, które znajdowały się dotych-

czas w dyspozycji GITD, do kompleksowego systemu

ważenia pojazdów w celu zapewnienia szybkiego

i skutecznego zapewnienia środków umożliwiających

niezbędną modernizację i remont tych urządzeń i przy-

wrócenia ich funkcjonalności.

Po pozytywnym przy-

jęciu przez GDDKiA powyższego wniosku naprawie

zostały poddane wagi stacjonarne w miejscowości

Byczyna (woj. opolskie), Kaszewy (woj. łódzkie) i Wola

Dębińska (woj. małopolskie), które są obecnie w nor-

malnym użytku, natomiast waga w miejscowości Sie-

dlec (woj. wielkopolskie) jest obecnie remontowana.

Wskazane urządzenia są przystosowane do wykony-

wania pomiaru nacisku osi wielokrotnych i masy cał-

kowitej pojazdów.

Jednocześnie informuję, że w przy-

364

padku pozyskania kolejnych środków ﬁnansowych

na zakup urządzeń do ważenia pojazdów zostaną

wzięte pod uwagę zastrzeżenia Głównego Urzędu

Miar dotyczące możliwości wykorzystania wag prze-

nośnych do pomiarów statycznych w celu wyznacza-

nia dopuszczalnej masy całkowitej pojazdu.

W zakresie działań skutkujących prowadzeniem

kontroli ważeniowych w soboty i niedziele oraz porze

nocnej informuję, że tego typu kontrole są już wyko-

nywane okresowo w miejscach zapewniających odpo-

wiednie bezpieczeństwo inspektorów transportu dro-

gowego, jak również kierowców zatrzymywanych do

kontroli.

Działania całodobowe podejmowany były

m.in. w miejscowości Włocławek, gdzie został wdrożo-

ny zintegrowany system wag preselekcyjnych do kon-

troli masy i nacisków osi pojazdów.

W zakresie podję-

cia w ramach pełnionego nadzoru działań zapewnia-

jących efektywność wykorzystania przez WITD moto-

cykli służbowych inspekcji wskazać należy, że w okre-

sie objętym kontrolą projekt patroli motocyklowych

był dopiero wdrażany.

Z perspektywy roku 2012 z całą

stanowczością stwierdzić należy, że stawiany przed

tymi patrolami cel jest skutecznie realizowany.

Moto-

cykle patrolują drogi alternatywne, eskortując do

punktów kontrolnych pojazdy zamierzające uniknąć

kontroli inspekcji.

Patrole te podejmują również inter-

wencje po zgłoszeniach obywateli o przejazdach pojaz-

dów ciężarowych po drogach lokalnych z ogranicze-

niami dopuszczalnej masy całkowitej pojazdu.

Pragnę

poinformować, że Główny Inspektorat Transportu

Drogowego zobowiązał się pisemnie do przesyłania

cotygodniowych raportów z wykorzystania posiada-

nych motocykli do realizacji działań kontrolnych.

Wskazane raporty zawierają informacje o liczbie kilo-

metrów przejechanych przez motocykle, liczbę dni

działań kontrolnych prowadzonych w wykorzystaniem

każdego z motocykli, a także opis działań, w których

zostały one wykorzystane.

Niezależne od powyższego wskazać należy, że ra-

port NIK zwrócił uwagę parlamentarzystów na sygna-

lizowany przez Główny Inspektorat Transportu Dro-

gowego problem ograniczeń kontrolnych inspekcji

związanych z pozostawaniem jej funkcjonariuszy w try-

bie pracy służby cywilnej.

Rozstrzyganie tej kwestii

wymagałoby zmiany przepisów w drodze zmiany odpo-

wiedniej ustawy, tak aby zapewnić możliwość podejmo-

wania pracy przez inspektorów bez ograniczeń w nocy

oraz w dni wolne.

Zwiększeniu liczby kontroli przewo-

zów wykonywanych przez przewoźników drogowych

sprzyjają prowadzone obecnie procedury szkolenia ko-

lejnych grup kandydatów do pracy w inspekcji.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tadeusz Jarmuziewicz

nia 2012 r., znak: SPS-024-815/12) w sprawie rozli-

czenia umowy o doﬁnansowaniuremontudomujed-

norodzinnego Willa Martha, położonego w Gdańsku

przy ul. Ceynowy 6, proszę o przyjęcie poniższych

informacji.

Państwo S. złożyli wniosek o dofinansowanie

Ochrona zabytków.

Koszty zadania przedstawiały się

następująco: oczekiwana dotacja MKiDN – 75 000 zł,

środki własne – 100 000 zł, inne źródła (dotacja Urzę-

du Marszałkowskiego Województwa Pomorskiego i po-

morskiego wojewódzkiego konserwatora zabytków)

– 121 156 zł.

Beneﬁcjenci,przedkładającdokumentyniezbędne

do zawarcia umowy, zwrócili się do ministra kultury

kwoty dotacji do 50% całości kosztów inwestycji.

Prośbę swą motywowali tym, iż nie otrzymali doﬁ-

nansowania od Urzędu Marszałkowskiego Woje-

wództwa Pomorskiego ani od pomorskiego wojewódz-

kiego konserwatora zabytków, a także tym, że jako

osoby prywatne nie są w stanie w całości pokryć

wkładu własnego z prywatnych pieniędzy i konieczne

byłoby wzięcie kredytu, którego spłata mogłaby prze-

kroczyć ich możliwości ﬁnansowe.

Wzwiązkuzpo-

wyższym podjąłem decyzję o zwiększeniu dotacji do

kwoty 105 078,36 zł.

W dniu 9 sierpnia 2011 r. pomiędzy MKiDN oraz

beneﬁcjentamizostałapodpisanaumowadotycząca

doﬁnansowaniaprzedmiotowegozadania.

Kosztjego

realizacji, zgodnie z przedłożonym kosztorysem, to

210 156,72 zł, przy zwiększonej kwocie dotacji

105 078,36 zł i wkładzie własnym 105 078,36 zł.

Beneﬁcjenci,pismemzdnia26października2011r.,

poinformowali, że w trakcie prowadzonych prac przy-

gotowawczo-rozbiórkowych remontu elewacji, dachu

i piwnic domu, zaistniała konieczność wykonania do-

datkowych prac nieujętych w dotychczasowych kosz-

torysach ofertowych.

Konieczność wykonania tych

prac zaistniała dopiero po zdjęciu opierzeń blachar-

skich gzymsów podrynnowych, parapetów okiennych

oraz po zdjęciu dachówek z trudno dostępnych poła-

ci dachowych znajdujących się na strychu budynku.

Jednocześnie beneﬁcjenci poinformowali, iż wyko-

nawca prac remontowych dachu zgodził się wymienić

konieczne murłaty i krokwie w ramach kosztorysu

ofertowego.

365

Beneﬁcjenciwdniu28października2011r.nade-

słali zamienny kosztorys ofertowy na remont elewa-

cji, którego koszt wyniósł 145 618,03 zł (o 13 144,12 zł

więcej niż kosztorys ofertowy) i zwrócili się z prośbą

o ponowne zwiększenie kwoty dotacji do 50% całości

kosztów inwestycji.

Dotacja miała być zwiększona

o kwotę 6572,06 zł.

Prośba ta nie uzyskała mojej ak-

ceptacji.

W dniu 3 listopada 2011 r. został podpisany

aneks na zmianę zakresu rzeczowo-ﬁnansowego.

W dniu 23 grudnia 2011 r. beneﬁcjenciprzedłoży-

li raport końcowy z wykonanego zadania.

Podczas

oceny kosztorysów powykonawczych okazało się, że

w niektórych pozycjach zmieniono zakres prac w po-

równaniu do kosztorysów ofertowych i ofertowych

zamiennych.

Ponadto zastosowano w nich inne ma-

teriały niż w ofercie.

Beneﬁcjencipoproszenizostalioprzedstawienie

wyjaśnień i uzasadnień dokonanych zmian.

Po ana-

lizie przesłanych dokumentów okazało się, iż przed-

łożony kosztorys ofertowy zamienny do podpisania

aneksu nie zawierał rozbieżności w zakresie, jak i uży-

tych materiałach, pomimo tego, iż beneﬁcjenci na

dzień przedkładania dokumentów do aneksu posia-

dali wiedzę o zaistniałych zmianach.

Postępując w ten

sposób, wprowadzili pracowników MKiDN w błąd,

tym samym nie wywiązali się z warunków podpisa-

nej umowy o doﬁnansowanie.

MKiDN nie kwestionuje technologicznego rozwią-

zania wykonania tego remontu, lecz nie może przyjąć

zastosowanych zmian ze względu na podpisaną umo-

wę o doﬁnansowanie,którawyraźniezaznacza,iż

zmiany zakresu rzeczowo-ﬁnansowegoorazwarun-

ków realizacji zadania będącego przedmiotem umo-

wy wymagają pisemnego aneksu i zgody obu stron

wy o doﬁnansowaniu, beneﬁcjenci zobowiązani są

zwrócić kwotę 38 668,37 zł jako dotację wykorzysta-

ną niezgodnie z umową.

Jednocześnie należy zaznaczyć, iż zgodnie z § 15

pkt 2 podpisanej umowy o doﬁnansowaniuwprzy-

padku stwierdzenia wykorzystania środków ﬁnanso-

wych ministra niezgodnie z przeznaczeniem, pobra-

nych nienależnie lub w nadmiernej wysokości, stosu-

poz. 1240, ze zm.) w zakresie dotyczącym dotacji

udzielanych z budżetu państwa oraz przepisy ustawy

ruszenie dyscypliny ﬁnansówpublicznych(Dz.U.

Sekretarz stanu

Piotr Żuchowski

Warszawa, dnia 2 maja 2012 r.

(816)

-024-816/12, w sprawie przekształcenia niepublicz-

nych zakładów opieki zdrowotnej w przedsiębiorstwa

podmiotów leczniczych, uprzejmie proszę o przyjęcie

poniższych informacji.

by prawne i jednostki organizacyjne, działające

sumienia i wyznania, za działalność gospodarczą,

blicznego.

leczniczej, uprzejmie informuję, iż podjęte zostały

ności leczniczej, który był przedmiotem prac Komi-

tetu Rady Ministrów w dniach 15 marca i 13 kwiet-

nia br. i został przyjęty i rekomendowany Radzie

Ministrów.

366

go od osób ﬁzycznych.

Wtymokresiemożliwejest

Warszawa, dnia 27 kwietnia 2012 r.

(817)

Szanowna Pani Marszałek!

W odpowiedzi na

znak: SPS-024-817/12, zapytanie z dnia 29 marca

2012 r. pana posła Józefa Lassoty i pani poseł Lidii

Gądek w sprawie obowiązkowego ubezpieczenia od-

powiedzialności cywilnej oraz z tytułu zdarzeń me-

Praw Pacjenta zwanej dalej „ustawą”, uprzejmie pro-

Ad 1.

Obowiązek ubezpieczenia dotyczy ok. 1100

szpitali publicznych i niepublicznych (w tym małych

kilku-, kilkunastołóżkowych oraz szpitali jednodnio-

wych).

Zgodnie z informacjami uzyskanymi przez

Ministerstwo Zdrowia nie ubezpieczyło się ok. 77%

(847) wszystkich szpitali publicznych i niepublicznych.

Ad 2.

Z informacji uzyskanych od podmiotów lecz-

niczych wynika, że wyłącznie PZU SA wprowadziło

ubezpieczenie z tytułu zdarzeń medycznych do swojej

oferty.

Inni ubezpieczyciele oferują przedmiotowe

ubezpieczenie incydentalnie.

Ad 3.

Wskazanie globalnej kwoty przeznaczonej

przez podmioty lecznicze na ubezpieczenie z tytułu

zdarzeń medycznych jest niemożliwe, chociażby

z tego względu, że wysokość składki uzależniona jest

także od dokonanej oceny ryzyka, na którą wpływa-

ją m.in. wielkość podmiotu leczniczego, liczba pacjen-

tów itp.

Taryfy oraz wysokość składek ubezpieczeniowych

za ubezpieczenia obowiązkowe zgodnie z art. 8 ust. 1

cyjnych ustala zakład ubezpieczeń i jak wskazała

Komisja Nadzoru Finansowego w piśmie z dnia

1 marca 2012 r.: dbałość zakładu ubezpieczeń o po-

ziom składek adekwatny do ryzyka oraz kosztów

Ponadto zakład ubezpieczeń jest obowiązany do

zachowania w tajemnicy zarówno samego faktu za-

warcia umowy ubezpieczenia, jak i informacji do-

tyczących sytuacji majątkowej i osobistej ubezpie-

czającego/ubezpieczonego oraz informacji dotyczą-

cych treści umowy ubezpieczenia.

Natomiast do-

kument potwierdzający zawarcie umowy ubezpie-

jest obowiązany przedstawić organowi rejestrowe-

mu (wojewodzie).

Z informacji przekazywanych dobrowolnie przez

same podmioty lecznicze wynika, że wysokość skład-

ki ubezpieczeniowej waha się od 250 do 700 tys. zł,

średnia wynosi 475 tys. zł.

Ad 4a.

Uprzejmie informuję, iż w związku z licz-

nymi postulatami podmiotów leczniczych udzielają-

cych świadczeń szpitalnych zostały podjęte prace nad

zmianą ustawy zmierzające do rezygnacji z obowiąz-

kowego charakteru ubezpieczenia z tytułu zdarzeń

medycznych.

Projekt założeń do projektu ustawy

13 kwietnia br. i planowane jest jego rozpatrzenie

przez Radę Ministrów w dniu 8 maja br.

Ad 4b.

Przepis art. 67j ust. 7 ustawy o prawach

możliwość złożenia do wojewódzkiej komisji umo-

tywowanego wniosku o ponowne rozpatrzenie spra-

wy.

Wniosek ten jest rozpatrywany przez inny

skład orzekający.

Dodatkowo strony postępowania

przed komisją mają możliwość złożenia skargi

wojewódzkiej komisji (art. 67m ustawy), która jest

rozpatrywana przez powiększony, 6-osobowy skład

orzekający.

W związku z tym wprowadzanie dodat-

kowego trybu odwoławczego nie wydaje się być uza-

sadnione.

Dodatkowo pragnę zwrócić uwagę, iż wprowadze-

nie odwołania od orzeczenia wojewódzkiej komisji do

sądu powszechnego także jest niemożliwe, w związku

tucji, która umożliwiłaby wniesienie odwołania do

sądu powszechnego od orzeczenia organu niesądowe-

go.

Podstawową przesłanką dopuszczalności każdego

367

środka zaskarżenia jest procesowy byt zaskarżanego

orzeczenia*

)

.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Warszawa, dnia 7 maja 2012 r.

niem posła pana Łukasza Borowiaka z dnia 30 marca

2012 r. w sprawie zmniejszenia dla miasta Leszna pla-

Zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 33

sów przekazał jednostkom samorządu terytorialnego

informacje o rocznych planowanych kwotach części

subwencji ogólnej i planowanych wpłatach, przyjętych

w projekcie ustawy budżetowej, oraz o planowanej kwo-

na podstawie szacunków i prognoz, które przy określo-

nych założeniach planowane są do uzyskania.

Miasto Leszno jest miastem na prawach powiatu,

a więc uzyskuje dochody z analogicznych źródeł jak

wszystkie inne gminy, a także ze źródeł właściwych

dla innych powiatów.

Kwoty udziału we wpływach z podatku docho-

nej (podana w piśmie z dnia 7 października 2011 r.,

nr ST3/4820/17/2011), jak i w części powiatowej (po-

4820/766/2011 23), zostały wyliczone w oparciu o pro-

gnozowane dochody z tego tytułu, przyjęte do wys-

zacowania dochodów budżetu państwa (projekt ustawy

Należy zauważyć, że na etapie sporządzania pro-

jektu ustawy na 2012 r. m.in. dokonano aktualizacji

prognoz wpływów podatkowych budżetu państwa

nia 2011 r.).

Determinanty prognozy dochodów

budżetu państwa na 2012 r. zostały szczegółowo opi-

sane w uzasadnieniu do tego projektu ustawy budże-

towej w rozdziale IV: Dochody budżetu państwa.

du terytorialnego, minister ﬁnansów po przyjęciu

ustawy budżetowej na rok 2012 w terminie 14 dni od

jej ogłoszenia poinformował jednostki samorządu te-

rytorialnego o rocznych kwotach subwencji ogólnej

budżetowej.

Planowana na 2012 r. kwota dochodów

nych została zauktualizowana, co znalazło odzwierci-

edlenie w informacji ministra ﬁnansów,októrejmowa

nr ST3/4820/2/2012/459 (w części gminnej) oraz

nr ST4/4820/233/2012/460 (w części powiatowej).

Przedstawiając powyższe, uprzejmie informuję, że

przekazana jednostkom samorządu terytorialnego

informacja o planowanych dochodach z tytułu udzia-

zycznych nie ma charakteru dyrektywnego, a jedynie

ulec zwiększeniu lub zmniejszeniu, w porównaniu

dów, na które minister ﬁnansówniemabezpośred-

niego wpływu.

Faktyczne dochody jednostek samo-

rządu terytorialnego mogą być zatem wyższe lub

niższe od wielkości, które wynikają z informacji po-

danej przez ministra ﬁnansów.

Odnosząc się natomiast do kwestii wysokości czę-

ści oświatowej subwencji ogólnej, wyjaśniam, że

samorządu terytorialnego podziału kwoty części

gólnych gmin, powiatów i samorządów województw

dokonuje minister edukacji narodowej.

Część oświatowa subwencji ogólnej na rok 2012,

o wysokości której minister ﬁnansówzawiadomiłjed-

nostki samorządu terytorialnego w październiku

2011 r., została wyliczona na podstawie projektu roz-

Zakres zadań oświatowych realizowanych przez

poszczególne jednostki samorządu terytorialnego,

kwot subwencji oświatowej na 2012 r., określony zo-

stał na podstawie:

*

)

Komentarz do art. 367 Kodeksu postępowania cywilnego

(red.), T. Wiśniewski (red.), J. Iwulski, G. Jędrejek, I. Koper,

G. Misiurek, P. Pogonowski, D. Zawistowski, „Kodeks postępo-

wania cywilnego.

Komentarz.

Tom II.

Artykuły 367-505(37)”,

LEX 2010.

368

dowego, wykazanych w systemie informacji oświato-

twierdzonych przez organy prowadzące (dotujące)

— danych dotyczących liczby uczniów (wycho -

wanków) w roku szkolnym 2011/2012 wykazanych

dzień 10 września 2011 r.) w zakresie ogólnej liczby

sieniu do kwoty bazowej i kwoty uzupełniającej części

oświatowej subwencji ogólnej.

Liczbę uczniów szkół

uczniów ogólnokształcących szkół muzycznych I stop-

nia zwiększono o 4,7%;

2010 r.) – zweryﬁkowanychipotwierdzonychprzez

organy prowadzące (dotujące) szkoły i placówki

oświatowe – w zakresie odpowiednich wag algorytmu

towej subwencji ogólnej i kwoty części oświatowej na

realizację zadań pozaszkolnych.

Do naliczenia ostatecznych kwot części oświato-

wej subwencji ogólnej na 2012 r., o których minister

ﬁnansówzawiadomiłwpiśmiezdnia23marca2012r.,

wykorzystane zostały natomiast dane o liczbie

uczniów i wychowanków oraz liczbie etatów nauczy-

cieli gromadzone w ramach systemu informacji

oraz 10 października 2011 r.

Należy podkreślić, że liczba uczniów szkół podsta-

wowych dla dzieci i młodzieży oraz liczba uczniów

ogólnokształcących szkół muzycznych I stopnia na

2012 r. została zwiększona o wskaźnik 4,7% w związ-

Kwota tej części subwencji ogólnej na 2012 r. dla

miasta Leszno wyliczona została zgodnie z przepisa-

mi ustawy o dochodach jednostek samorządu teryto-

rialnego i rozporządzenia ministra edukacji narodo-

Nr 288, poz. 1693) i jej wysokość jest ostateczna.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Hanna Majszczyk

Warszawa, dnia 4 maja 2012 r.

Odpowiedź

w sprawie przepisów wykonawczych w zakresie

energetycznej (821)

Szanowna Pani Marszałek!

W nawiązaniu do

przesłanego przy piśmie pana wicemarszałka Sejmu

zapytania pana posła Edwarda Czesaka w sprawie

rektywy w sprawie efektywności energetycznej, uprzej-

1.

Co spowodowało tak znaczne opóźnienia w pra-

cach ministerstwa nad rozporządzeniem w sprawie

tywności energetycznej?

2.

Kiedy zostanie podpisane i opublikowane ww.

rozporządzenie?

Upoważnienie do wydania rozporządzenia mini-

stra gospodarki w sprawie przeprowadzenia szkole-

nie uprawnień audytora efektywności energetycznej

zawarte jest w art. 33 ust. 7 ustawy z dnia 15 kwiet-

W ustawie o efektywności energetycznej zostały

uregulowane w szczególności kwestie dotyczące: wy-

tycznej, przesłanek utraty tych uprawnień, podlega-

nia przez audytorów efektywności energetycznej obo-

wiązkowemu ubezpieczeniu od odpowiedzialności

dzeniem audytu efektywności energetycznej, powo-

ływania przez prezesa Urzędu Regulacji Energetyki

komisji kwaliﬁkacyjnychprzeprowadzającychegza-

min na audytora efektywności energetycznej oraz

rodzajów jednostek organizacyjnych, przy których

Przedmiotowa ustawa zawiera również upoważ-

nienie dla ministra gospodarki do wydania rozporzą-

dzenia w sprawie szczegółowego sposobu przeprowa-

dzenia szkolenia oraz egzaminu dla osób ubiegają-

cych się o nadanie uprawnień audytora efektywności

energetycznej.

Projekt rozporządzenia ministra gospodarki w spra-

wie przeprowadzenia szkolenia oraz egzaminu dla

efektywności energetycznej został opracowany i przed-

stawiony do uzgodnień międzyresortowych oraz kon-

sultacji społecznych w dniu 12 sierpnia 2011 r.

Ze względu na liczne i niekiedy sprzeczne ze sobą

uwagi Ministerstwo Gospodarki zorganizowało i prze-

369

prowadziło trzy konferencje uzgodnieniowe, które

odbyły się w następujących terminach: 17 i 26 paź-

dziernika 2011 r. oraz 1 grudnia 2011 r.

Główne problemy związane z zakończeniem prac

nad projektem przedmiotowego rozporządzenia do-

tyczyły sprzecznych uwag zgłaszanych przez Urząd

Regulacji Energetyki (URE) i Rządowe Centrum Le-

gislacji (RCL).

RCL podnosiło, że uwagi URE wykra-

czają poza zakres upoważnienia zawartego w ustawie

o efektywności energetycznej.

Dodatkowe uwagi

zgłaszało także Ministerstwo Infrastruktury oraz

Ministerstwo Finansów, które oponowało przeciwko

przyznaniu URE dodatkowych środków na wykony-

wanie obowiązków wynikających z ustawy i projektu

rozporządzenia.

Ostatecznie końcowy projekt rozporządzenia w dniu

23 stycznia 2012 r. został skierowany do RCL z proś-

bą o zwolnienie z Komisji Prawniczej.

ministra gospodarki w sprawie przeprowadzenia

tycznej został przekazany do podpisu ministrowi go-

spodarki.

Biorąc pod uwagę zapowiedź zmian legislacyj-

nych, wskazanych w exposé premiera Donalda Tu-

w Polsce, a także prowadzone prace związane z no-

welizacją ustawy o efektywności energetycznej, wy-

danie ww. rozporządzenia będzie skorelowane z pla-

nowanymi zmianami w ustawie o efektywności ener-

getycznej.

Nowelizacja przedmiotowej ustawy ma na celu

uchylenie przepisów dotyczących uzyskiwania upraw-

nień audytora efektywności energetycznej na potrze-

by funkcjonowania systemu tzw. białych certyﬁka-

tów wprowadzanych tą ustawą.

Zakres projektowa-

nych zmian ustawowych dotyczyć będzie likwidacji

utrudnień w dostępie do wykonywania czynności

związanych ze sporządzaniem audytu efektywności

energetycznej, tj. w szczególności rezygnacji z wymo-

gu posiadania przez osobę sporządzającą audyt wyż-

szego wykształcenia w zakresie technicznym, odby-

cia przez nią szkolenia lub studiów podyplomowych

oraz złożenia egzaminu przed komisją kwaliﬁkacyj-

ną powołaną przez prezesa Urzędu Regulacji Ener-

getyki.

Wyrażam przekonanie, iż przedstawione wyjaśnie-

nia będą stanowić wystarczającą odpowiedź na pyta-

nia złożone przez pana posła Edwarda Czesaka.

Z poważaniem

Odpowiedź

terpelację pana Edwarda Czesaka skierowaną pi-

-822/12, w sprawie wdrożenia dyrektywy Parlamen-

ne z energią, uprzejmie informuję, co następuje.

Odnośnie do pytania: jakie przyczyny spowodo-

wały tak znaczne opóźnienia we wdrożeniu dyrekty-

wy, pragnę uprzejmie poinformować pana posła, że

kwestia efektywności energetycznej, w tym również

kwestia wprowadzenia jednolitych wymagań odno-

szących się do etykiet energetycznych oraz informacji

o efektywności energetycznej produktów jest trakto-

kich celów polityki energetycznej państwa.

Wymagania dotyczące etykietowania urządzeń

z późn. zm.).

W rozdz.

6 tej ustawy „Urządzenia, in-

stalacje, sieci i ich eksploatacja” określono obowiązki

producentów i importerów w zakresie efektywności

energetycznej urządzeń wprowadzanych do obrotu.

Powyższe przepisy stanowią implementację dyrekty-

wy Rady 92/75/EWG z dnia 22 września 1992 r.

oraz innych zasobów przez urządzenia gospodarstwa

domowego.

Od dnia 20 lipca 2011 r. państwa człon-

kowskie mają obowiązek stosowania przepisów nowej

dyrektywy 2010/30/WE Parlamentu Europejskiego

dyrektywę 92/75/EWG.

Należy podkreślić, iż pełna transpozycja dyrekty-

wy 2010/30/UE wymagała podjęcia prac nad uchwa-

leniem odrębnego aktu prawnego regulującego w spo-

sób kompleksowy kwestię etykietowania produktów

wykorzystujących energię.

Ze względu na szeroki za-

kres produktów objętych wymaganiami w zakresie

etykietowania, jaki przewiduje przedmiotowa dyrek-

tywa, nie było możliwe jej zaimplementowanie po-

przez np. zmianę ustawy Prawo energetyczne.

Jed-

nocześnie pragnę zauważyć, iż państwa członkowskie

zostały zobowiązane do wdrożenia przedmiotowej

370

dyrektywy w ciągu bardzo krótkiego okresu czasu,

tj. w ciągu roku.

Ponadto w związku z faktem, iż dyrektywa 2010/

30/UE rozszerza w sposób istotny zakres produktów

objętych etykietowaniem, które znajdują się w obsza-

rze kompetencji nie jednej (jak to było do tej pory), lecz

wielu instytucji, zaistniała konieczność przeprowadza-

nia szeregu konsultacji oraz uzgodnień projektowa-

nych przepisów prawnych.

Złożoność zagadnień, w tym

związanych z koniecznością zapewnienia stosowania

aktów delegowanych UE do przedmiotowej dyrekty-

wy, które wcześniej nie były uregulowane w polskim

porządku prawnym, również wymagała przeprowa-

dzenia szeregu konsultacji.

Powyższe wpłynęło w spo-

sób istotny na wydłużenie czasu wymaganego na opra-

cowanie stosownego projektu ustawy.

W Ministerstwie Gospodarki został opracowany

projekt ustawy o dostarczaniu informacji o zużyciu

śniejsza nazwa – projekt ustawy o etykietowaniu pro-

duktów związanych z energią), który implementuje do

polskiego porządku prawnego dyrektywę 2010/30/UE.

Wyżej wymieniony projekt ustawy oprócz przeniesie-

nia stosownych przepisów z ustawy Prawo energe-

tyczne dotyczących wymagań w zakresie etykietowa-

nia produktów, będzie rozszerzał obowiązki w zakre-

sie dostarczania informacji o zużyciu energii oraz

innych podstawowych zasobów przez produkty wy-

korzystujące energię, a także będzie wprowadzał za-

sady organizacji i działania systemu kontroli tych

produktów.

W odniesieniu do pytania: kiedy zostanie przekazany

projekt ustawy do Sejmu, uprzejmie informuję, iż projekt

produkty wykorzystujące energię został w dniu 19 kwiet-

nia 2012 r. przyjęty przez komitet Rady Ministrów.

Pla-

nuje się, iż w maju 2012 r. projekt ustawy zostanie przy-

jęty przez Radę Ministrów, a w czerwcu 2012 r. zostanie

skierowany do prac parlamentarnych.

W odniesieniu do pytania: na jakim etapie znajdują

w tej sprawie, uprzejmie informuję, iż Komisja Europej-

ska prowadzi tzw. postępowanie formalne związane

z brakiem notyﬁkacjiaktówprawakrajowegostano-

wiących transpozycję dyrektywy 2010/30/UE (nr na-

ruszenia wg ewidencji Komisji 2011/0916).

W dniu

26 marca 2012 r. została skierowana przez Komisję Eu-

ropejską uzasadniona opinia.

W chwili obecnej w Mini-

sterstwie Gospodarki trwają prace nad przygotowaniem

odpowiedzi do Komisji Europejskiej w tej sprawie.

Mam nadzieję, że przedstawione wyjaśnienia sta-

posła.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

poniżej przedstawiam stanowisko dotyczące zagad-

nień podniesionych w zapytaniu pana posła Edwarda

Na wstępie w sprawie opóźnień we wdrożeniu dy-

rektywy dotyczącej energii ze źródeł odnawialnych

uprzejmie wyjaśniam, iż w udzielonej Komisji Euro-

pejskiej odpowiedzi z dnia 17 sierpnia 2011 r. poin-

formowano, że po dogłębnej analizie sprawy oraz

krajowego porządku prawnego stwierdzono, iż obo-

wiązujące przepisy krajowe umożliwiają realizacje

celów dyrektywy 2009/28/WE.

Jako przepisy imple-

mentujące dyrektywę 2009/28/WE wskazano w szcze-

poz. 1199, z późn. zm.).

Potwierdzeniem tego są m.in.

zmiany wprowadzone ustawą z dnia 8 stycznia 2010 r.

Komisja Europejska w dniu 22 marca 2012 r. wyda-

ła uzasadnioną opinię, w której wezwała Polskę do pod-

jęcia niezbędnych środków w celu notyﬁkacjiprzepisów

krajowych wdrażających dyrektywę 2009/28/WE.

W chwili obecnej przygotowywana jest odpowiedź na

uzasadnioną opinię wystosowaną przez Komisję Eu-

ropejską.

Mając na uwadze powyższe, wyjaśniam, iż aktu-

alnie trwają prace legislacyjne dotyczące projektu

ustawy o odnawialnych źródłach energii.

Obszar

przygotowywanej regulacji ustawy o odnawialnych

źródłach energii stanowi transpozycję tych przepisów

dyrektywy 2009/28/WE, które zostały już wdrożone

(prognoza i „Krajowy plan działania w zakresie ener-

gii ze źródeł odnawialnych”) albo których transpo-

zycja zgodnie z ww. dyrektywą planowana jest w ter-

minach późniejszych (system akredytacji jednostek

szkoleniowych oraz certyﬁkacjiinstalatorówOZE

w nowo oddanych budynkach lub poddanych gene-

ralnemu remontowi – 1 stycznia 2015 r.).

Celem ww. projektu ustawy jest także zapewnie-

nie jednolitego i czytelnego systemu wsparcia dla

stanowić zachętę inwestycyjną do budowy nowych

a mianowicie system wsparcia dla generacji rozpro-

371

szonej, który stymulować będzie systematyczny roz-

twarzania zielonej energii na własne potrzeby oraz

Zakładane są także dalsze ułatwienia w sferze

prowadzenia działalności gospodarczej, które wpisu-

ją się w trend deregulacji gospodarki i odformalizo-

wania form prowadzenia działalności gospodarczej.

Nowe regulacje ustanawiać będą elastyczne i czytel-

ne zasady wspierania produkcji zielonej energii oraz

Projekt ustawy o odnawialnych źródłach energii

został poddany uzgodnieniom międzyresortowym

oraz konsultacjom społecznym w dniach 22 grudnia

2011 r.

– 6 lutego 2012 r.

W połowie maja planowane

jest zakończenie etapu konferencji uzgodnieniowych

z przedstawicielami resortów dotyczące projektu tej

ustawy.

Przewiduje się, że projekt o odnawialnych źró-

dłach energii ustawy zostanie rozpatrzony przez Ko-

mitet do Spraw Europejskich oraz przez stały komi-

tet Rady Ministrów do końca maja 2012 r., a przez

Radę Ministrów do końca czerwca 2012 r.

Następnie

projekt zostanie skierowany pod obrady Sejmu.

Prze-

Dodatkowo wymaga wyjaśnienia, że prace nad

transpozycją przepisów dyrektywy 2009/28/WE do

polskiego porządku prawnego, z uwagi na koniecz-

ność dokonania analizy wielu skomplikowanych za-

(szczególnie w odniesieniu do kwestii metodologii wy-

znaczania redukcji emisji gazów cieplarnianych

w cyklu życia biopaliw i biopłynów), wymagają znacz-

nego nakładu pracy i stosownego okresu czasu zwią-

zanego z koniecznością prowadzenia szeregu konsul-

tacji i uzgodnień międzyresortowych.

Konkludując, uprzejmie wyjaśniam, iż Komisja

gramie prac legislacyjnych zmierzających do przyję-

cia przepisów niezbędnych do pełnego wdrożenia dy-

rektywy 2009/28/WE, a także była informowana

o szeregu podejmowanych działań pozalegislacyj-

nych, mających na celu zapewnienie realizacji celów

tej dyrektywy.

Między innymi w ramach wdrożenia

dyrektywy 2009/28/WE Ministerstwo Gospodarki

opracowało prognozę będącą realizacją zobowiązania

29 stycznia 2010 r. i przesłaną do Komisji Europej-

skiej.

Następnie Ministerstwo Gospodarki opracowa-

odnawialnych”.

Należy ponadto zapewnić, że po zakończeniu prac

legislacyjnych nad projektem ustawy o odnawialnych

źródłach energii oraz ustawy o zmianie ustawy o bio-

Prawo ochrony środowiska Polska dokona pełnej no-

tyﬁkacjiprzepisówustawowychsłużącychwykonaniu

obowiązków wynikających z dyrektywy 2009/28/WE.

Notyﬁkacjaww.ustawnastąpiniezwłoczniepoich

podpisaniu przez prezydenta RP oraz ogłoszeniu

w dzienniku urzędowym, tj. w Dzienniku Ustaw RP.

Mając powyższe na uwadze, wyrażam przekona-

czającą odpowiedź na kwestie poruszone w zapytaniu

złożonym przez pana posła Edwarda Czesaka.

Z wyrazami szacunku

Sekretarz stanu

Warszawa, dnia 10 maja 2012 r.

Odpowiedź

podsekretarza stanu

nia 2012 r., znak: SPS-024-825/12, zapytaniem posła

Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie stosowania ak-

tualnych przepisów emerytalnych po wejściu w życie

uprzejmie informuję, że rządowy projekt ustawy

ustaw, skierowany do Sejmu w dniu 20 kwietnia 2012 r.

(druk nr 329), pozostawia bez zmian rozwiązania

dotyczące wieku uprawniającego do emerytury kole-

jowej oraz do wcześniejszej emerytury z tytułu pracy

rakterze.

mają prawo do emerytury kolejowej, o której mowa

w art. 40, po osiągnięciu wieku wynoszącego 55 lat

nia 1999 r. legitymowały się ogólnym stażem ubez-

pieczeniowym (tj. okresem składkowym i nieskład-

kowym) wynoszącym odpowiednio 20 i 25 lat, w tym

co najmniej 15-letnim okresem zatrudnienia na kolei,

mienionymi art. 44–45.

Zgodnie z obecnym stanem prawnym emerytura

kolejowa przysługuje osobom, które nie przystąpiły

372

do otwartego funduszu emerytalnego albo wraz

z wnioskiem o jej przyznanie złożą wniosek o prze-

za pośrednictwem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych

na dochody budżetu państwa oraz nastąpiło rozwią-

zanie stosunku pracy, gdy wnioskodawcą jest pra-

cownik.

Mając powyższe na względzie, zaproponowano

zmianę omawianego artykułu w tym zakresie.

Uchy-

lenie zapisu, uzależniającego ustalenie prawa do eme-

charakterze od ustania stosunku pracy, przewiduje

art. 1 pkt 20 przedłożonego projektu ustawy.

Umożliwi to organowi rentowemu wydanie stosow-

nej decyzji, rozstrzygającej o prawie do tego świadcze-

nia nawet wówczas, gdy wnioskodawca kontynuuje

zatrudnienie.

Decyzja o nabyciu uprawnień do wcze-

śniejszej emerytury potwierdzi tym samym prawo do

jej wypłaty po rozwiązaniu stosunku pracy.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 27 kwietnia 2012 r.

W nawiązaniu do zapytania pana posła Zbigniewa

-024-826/12) uprzejmie informuję, że odpowiedzi na

postawione pytania zostały zawarte w odpowiedziach

udzielonych na następujące pisma:

1) interpelacja poselska w sprawie likwidacji Re-

jonu Energetycznego w Biłgoraju (znak: SPS-023-

-1863/12) z dnia 27 lutego 2012 r.

1)

,

2) interpelacja poselska w sprawie planowanych

nie (znak: SPS-023-2242/12) z dnia 17 lutego 2012 r.

2)

,

3) interpelacja poselska w sprawie likwidacji Re-

jonu Energetycznego w Lubartowie (znak: SPS-023-

-3041/12) z dnia 12 marca 2012 r.

3)

.

W związku z powyższym w załączeniu

4)

przeka-

zuję kopie odpowiedzi na wcześniejsze wystąpienia

pana posła.

Sekretarz stanu

Jan Bury

Warszawa, dnia 4 maja 2012 r.

podsekretarza stanu

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pi-

smo z dnia 11 kwietnia 2012 r. przekazujące zapyta-

nie posła Witolda Klepacza w sprawie regionalnej

uprzejmie przedstawiam poniższe informacje.

munalne od właścicieli nieruchomości jest zobowią-

zany do przekazywania odebranych od właścicieli

nia do regionalnej instalacji do przetwarzania odpa-

dów komunalnych, natomiast selektywnie zebranych

kodliwiania odpadów, zgodnie z hierarchią postępo-

tywnie zebrane odpady komunalne mogą być przeka-

zywane do instalacji regionalnej w celu ich zagospo-

darowania lub przygotowania do dalszego zagospo-

darowania w odpowiednich instalacjach, zgodnie

z hierarchią postępowania z odpadami.

Jednakże se-

lektywnie zebrane odpady komunalne mogą być rów-

nież kierowane do instalacji niebędących instalacja-

mi regionalnymi.

Odnosząc się do zapytania dotyczącego rozporzą-

dzenia w sprawie szczegółowego zakresu i formy spo-

rządzania wojewódzkiego planu gospodarki odpada-

mi, uprzejmie informuję, że zgodnie z ustawową de-

legacją wydanie tego rozporządzenia nie jest dla mi-

nistra środowiska obowiązkowe.

W chwili obecnej

wstrzymano pracę nad tym rozporządzeniem na

wniosek przedstawicieli urzędów marszałkowskich,

którzy zwracali uwagę na intensywne prace nad wo-

1)

Patrz odpowiedź na interpelację nr 1863, str. 912, Aneks

do Sprawozdania Stenograﬁcznegoz10.posiedzeniaSejmu.

2)

Patrz odpowiedź na interpelację nr 2242, str. 928, Aneks

do Sprawozdania Stenograﬁcznegoz11.posiedzeniaSejmu.

3)

Patrz odpowiedź na interpelację nr 3041, str. 925, Aneks

do Sprawozdania Stenograﬁcznegoz13.posiedzeniaSejmu.

4)

373

jewódzkimi planami gospodarki odpadami oraz na

napięte terminy uchwalenia planów.

W ich opinii wy-

danie rozporządzenia mogłoby skomplikować prace

nad tymi planami.

Minister środowiska przychylił

się do tego głosu.

Jednocześnie pragnę zwrócić uwa-

gę, że art. 14 ustawy o odpadach szczegółowo precy-

zuje, co powinny zawierać plany gospodarki odpada-

mi, dlatego aktualizacja wojewódzkich planów gospo-

darki odpadami jest możliwa bez wspomnianego

rozporządzenia.

Odnosząc się do kwestii instalacji zastępczej,

uprzejmie informuję, że brak jest ustawowych kryte-

riów dla takiej instalacji, poza spełnieniem wymagań

ogólnych ochrony środowiska oraz posiadania odpo-

wiednich decyzji.

Wyboru instalacji zastępczej doko-

nuje sejmik województwa w wojewódzkim planie go-

spodarki odpadami oraz uchwale w sprawie jego wy-

konania.

Nie jest on zobligowany przepisami ustawo-

wymi do uznania instalacji za instalację zastępczą,

dlatego też decyzja w tej kwestii leży całkowicie

w kompetencjach sejmiku, który podejmuje ją, biorąc

pod uwagę warunki miejscowe oraz istniejące w wo-

jewództwie oraz w regionach potrzeby.

Ponadto na stronie Ministerstwa Środowiska po-

jawiły się wytyczne dotyczące kryteriów wyboru in-

stalacji zastępczych, jednakże są to jedynie wskazów-

ki, które mają na celu ułatwienie podjęcia decyzji

samorządom województw, a nie obowiązująca wy-

kładnia prawna.

Zgodnie z nimi, jeżeli na terenie re-

gionu jest więcej niż jedna regionalna instalacja do

przetworzenie wszystkich zmieszanych odpadów ko-

munalnych, odpadów zielonych i pozostałości z sor-

towania odpadów komunalnych przeznaczonych do

składowania odbieranych z terenu regionu i posiada-

ne przez nie wolne moce przerobowe pozwalają na

takie rozwiązanie, powinny być wzajemnie w stosun-

ku do siebie wyznaczane jako instalacje zastępcze,

o ile przetwarzają ten sam typ odpadów.

Jeśli nie –

konieczne jest wyznaczenie instalacji zastępczej lub

instalacji zastępczych w okresie przejściowym do cza-

su wybudowania instalacji regionalnej, tak aby za-

pewnić przetworzenie wymienionych wyżej odpadów

wytwarzanych na obszarze regionu.

Jeżeli na terenie regionu są regionalne instalacje

zapewniające przetworzenie części masy: zmiesza-

nych odpadów komunalnych, odpadów zielonych lub

tylko niektórych typów odpadów – instalacje zastęp-

cze w takim przypadku mają być uzupełnieniem ist-

niejących instalacji i nie konkurować z instalacją

regionalną w zakresie tych odpadów, które powinny

być w niej przetworzone.

Jako instalacje zastępcze

w okresie przejściowym powinny być wyznaczane ta-

kie instalacje, które przetwarzają odpady inne niż te,

które mogą być przetworzone w instalacji regionalnej

albo przetwarzają ilości wykraczające poza moce

przerobowe istniejących instalacji regionalnych.

Oczy-

wiście na ogólnych zasadach powinny być również

w takim przypadku wyznaczone instalacje zastęp-

cze na wypadek awarii istniejących instalacji regio-

nalnych.

W pierwszej kolejności jako instalacje zastępcze

powinny być wyznaczane instalacje na obszarze regio-

nu (zgodnie z zasadą bliskości), które mogą przetwa-

rzać odpady podlegające zagospodarowaniu na obsza-

rze regionu.

Jeżeli na obszarze regionu jest więcej

instalacji niż potrzeba do przetworzenia wszystkich

wytworzonych na obszarze regionu zmieszanych od-

padów komunalnych, odpadów zielonych lub pozosta-

łości z sortowania odpadów komunalnych przeznaczo-

nych do składowania – powinny być wyznaczane ta-

kie, które są najbliższe spełnienia kryteriów dla insta-

lacji regionalnej, a w pierwszej kolejności takie, które

po modernizacji lub rozbudowie są przewidziane do

wyznaczenia jako instalacje regionalne.

Jeżeli na terenie regionu nie ma żadnych lub nie-

których rodzajów instalacji do przetwarzania zmie-

szanych odpadów komunalnych, odpadów zielonych

przeznaczonych do składowania – instalacje zastęp-

cze powinny być wskazane w sąsiadujących regio-

nach.

W takim przypadku zaleca się preferowanie

instalacji położonych najbliżej w stosunku do miejsca

odbierania, z odpowiednim uwzględnieniem wyżej

opisanych kryteriów.

Należy pamiętać, że podstawą

jest zagospodarowanie wyżej wymienionych odpadów

na obszarze danego regionu, jednak w razie braku

instalacji na obszarze regionu, na zasadzie wyjątku,

dopuszcza się ich zagospodarowanie poza regionem.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Piotr Woźniak

Warszawa, dnia 11 maja 2012 r.

Odpowiedź

w sprawie zapisów ustawy o usługach

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

nia 2012 r., znak: SPS-024-828/12, w sprawie produk-

tów gwarancyjnych i ubezpieczeniowych dla biur usług

płatniczych, przedstawiam poniższe informacje.

Na wstępie należy wskazać, iż z dniem wejścia

374

stanowiącej transpozycję dyrektywy 2007/64/WE

wewnętrznego zmieniającej dyrektywy 97/7/WE,

cej dyrektywę 97/5/WE (dyrektywa PSD), świadcze-

nie usługi przekazu pieniężnego, wykonywanej

uprzednio przez okienko kasowe, może być aktualnie

wykonywane przez biuro usług płatniczych, jeżeli

Zmiana zasad prowadzenia działalności gospo-

darczej polegającej m.in. na świadczeniu usług prze-

pejskiej oraz zapewnieniem należytej ochrony kon-

sumentom korzystającym z tych usług.

Na gruncie

łalności w formie biura usług płatniczych wymagane

zywanych przez użytkowników tych usług należytą

bankowej lub ubezpieczeniowej, a także poprzez za-

warcie umowy ubezpieczenia.

o usługach płatniczych minister właściwy ds. insty-

tucji ﬁnansowychokreślawformierozporządzenia

odpowiednio minimalną sumę gwarancji bankowej

albo ubezpieczeniowej i termin powstania obowiązku

zawarcia umowy gwarancji oraz określa zakres ubez-

pieczenia, minimalną sumę gwarancyjną i termin

Mając powyższe na uwadze, zostały wydane sto-

sowne rozporządzenia, tj. rozporządzenie ministra

ﬁnansówzdnia22listopada2011r.wsprawiemini-

malnej sumy gwarancji bankowej i ubezpieczeniowej

wymaganej w związku ze świadczeniem usług płatni-

czych przez biuro usług płatniczych oraz terminu po-

wstania obowiązku zawarcia umowy gwarancji

(Dz. U. Nr 261, poz. 1558), które weszło w życie w dniu

2 grudnia br. oraz rozporządzenie ministra ﬁnansów

możności wykonania przez biuro usług płatniczych

zobowiązań wynikających z umów o świadczenie usług

płatniczych (Dz. U. Nr 271, poz. 1604), które weszło

W tym miejscu należy nadmienić, iż mając na

uwadze regulacje ustawowe, w zakresie zapewnienia

należytej ochrony użytkownikom powierzającym

środki biurom usług płatniczych, główną rolą mini-

stra ﬁnansówjakowłaściwegodowydaniaprzedmio-

towych aktów wykonawczych, było przede wszystkim

oszacowanie wartości środków pieniężnych ekspono-

wanych na ryzyko ich utraty wskutek niewykonania

biuro usług płatniczych.

Ograniczona skala działal-

ności prowadzonej przez biura usług płatniczych oraz

średni okres retencji przyjmowanych środków ﬁnan-

sowych dały podstawę do ustalenia minimalnej sumy

– w przypadku umowy ubezpieczenia – sumy gwa-

szym niż 12 miesięcy.

Należy jednakże pamiętać, iż utworzenie i wyzna-

czenie kosztu odpowiedniego produktu gwarancyjne-

go czy też ubezpieczeniowego należy do instytucji

sektora bankowego i ubezpieczeniowego.

Z racji tego,

czych nie było istotnego zapotrzebowania na produk-

ty tego rodzaju, stworzenie, a przede wszystkim wy-

znaczenie ich kosztu, dokonywane jest z wyłączeniem

czynnika bazującego na doświadczeniu z poprzed-

nich lat, co może mieć wpływ na koszt produktu.

Mając powyższe na uwadze oraz sygnały, jakie

zaczęły docierać do resortu ﬁnansów,m.in.odpod-

miotów zobowiązanych do posiadania zabezpieczeń

ﬁnansowychztytułuprowadzeniaww.działalności,

Ministerstwo Finansów podjęło w trybie pilnym pra-

ce nad zmianą ww. rozporządzeń.

W wyniku tych prac w dniu 21 kwietnia br. weszły

w życie nowe regulacje zawarte w rozporządzeniu

ministra ﬁnansówzdnia18kwietnia2012r.wspra-

wie obowiązkowego ubezpieczenia biur usług płatni-

czych wymaganego w związku z wykonywaniem

transakcji płatniczych wynikających z umowy o świad-

czenie usług płatniczych (Dz. U., poz. 434) oraz w roz-

porządzeniu ministra ﬁnansówzdnia18kwietniabr.

w sprawie minimalnej sumy gwarancji bankowej

waniem przez biuro usług płatniczych transakcji

płatniczych wynikających z umowy o świadczenie

usług płatniczych oraz terminu powstania obowiąz-

ku zawarcia umowy gwarancji (Dz. U., poz. 437).

Powyższe rozporządzenia zawierają szereg roz-

wiązań, które powinny w sposób korzystny wpłynąć

na koszt działalności podmiotów zobowiązanych do

zawarcia umowy gwarancji bankowej lub ubezpiecze-

niowej albo umowy ubezpieczenia oraz na zwiększe-

nie dostępności poszczególnych produktów u ubez-

pieczycieli lub w bankach.

Przedmiotowe zmiany w zakresie obowiązkowego

ubezpieczenia dotyczą:

— doprecyzowania zakresu ubezpieczenia, po -

przez wskazanie, iż ubezpieczenie obejmuje odpowie-

dzialność biura usług płatniczych za szkodę powsta-

łą w związku z niemożnością wykonania przez biuro

usług płatniczych transakcji płatniczej, wynikające-

go z umowy o świadczenie usług płatniczych, z tytu-

łu zwrotu wpłat wniesionych przez użytkowników,

— zastosowania w przedmiotowym ubezpieczeniu

tzw. triggera claims made, który spowoduje objęcie

zakresem ubezpieczenia szkód, co do których rosz-

czenia zostaną zgłoszone zakładowi ubezpieczeń

w okresie ubezpieczenia.

Dodatkowo, mając na uwa-

dze interes ewentualnych poszkodowanych klientów,

ubezpieczenie będzie obejmowało nie tylko szkody

375

zgłoszone w okresie ubezpieczenia, ale także i te, któ-

re zostaną zgłoszone po upływie tego okresu (w ter-

minie nieprzekraczającym 180 dni),

— zmian w zakresie minimalnej sumy gwaran -

cyjnej, polegających na znaczącym obniżeniu dopusz-

czalnej minimalnej sumy gwarancyjnej (z 18 000 euro

do 1 200 euro) oraz obniżeniu wysokości procentowe-

go wskaźnika odnoszącego się do całkowitej kwoty

transakcji płatniczych (z 1,2% do 0,6%).

Analogiczne zmiany w zakresie wysokości mini-

malnych sum dotyczą minimalnych sum gwarancji

bankowej albo ubezpieczeniowej.

Wprowadzone zmiany mają za zadanie w pełniej-

szy sposób dostosować obowiązujące regulacje do po-

trzeb rynkowych, uwzględniając w głównej mierze

działalność wielu małych biur usług płatniczych.

Niezależnie od powyższego należy podkreślić, iż

wysokość minimalnej sumy gwarancyjnej w ubezpie-

czeniu nie jest tożsama z wysokością składki ubez-

pieczeniowej, do zapłaty której zobowiązany jest

ubezpieczający.

Suma gwarancyjna jest to wyrażona

kwotowo górna granica odpowiedzialności ubezpie-

czyciela (kwotowy limit ochrony ubezpieczeniowej).

Ponadto pragnę poinformować, iż na stronach in-

ternetowych resortu, została zamieszczona informa-

cja dla okienek kasowych/punktów przyjmowania

opłat oraz biur usług płatniczych, dotycząca m.in.

zabezpieczeń ﬁnansowych.

Niezależnie od zmian ww. rozporządzeń, należy

wskazać, iż na podstawie obowiązujących regulacji

ustawowych, okienka, które w dniu wejścia w życie

niniejszej ustawy, tj. 24 października 2011 r., prowa-

dziły działalność gospodarczą w zakresie usług płat-

niczych, mogły kontynuować tę działalność na tery-

torium Rzeczypospolitej Polskiej do dnia 24 kwietnia

2012 r. bez wymogu uzyskania zezwolenia, o którym

dzenia działalności gospodarczej w charakterze in-

stytucji płatniczej, gdy skala jej prowadzenia prze-

kracza równowartość 500 000 euro miesięcznie albo

wpisu do rejestru – w przypadku prowadzenia dzia-

łalności gospodarczej w charakterze biura usług płat-

niczych.

Jeżeli chciały kontynuować działalność w ww.

zakresie po tym terminie, powinny były, najpóźniej

do dnia 24 kwietnia 2012 r., złożyć wniosek o wyda-

wy albo wniosek o wpis do rejestru i na tej podstawie

kontynuować działalność na terytorium Rzeczypo-

spolitej Polskiej bez tego zezwolenia albo wpisu do

czasu rozpatrzenia wniosku.

W przypadku nieprzerwanego prowadzenia dzia-

łalności umowa ubezpieczenia albo gwarancji wyma-

gana ustawą powinna zostać zawarta najpóźniej

w dniu poprzedzającym dzień rejestracji przez KNF

tego podmiotu jako biura usług płatniczych, a doku-

ment potwierdzający jej zawarcie powinien być zło-

gwarancji bankowej lub ubezpieczeniowej albo umo-

wy ubezpieczenia.

W pozostałych przypadkach, po podjęciu działal-

ności w charakterze biura usług płatniczych, które

nie musi być tożsame z momentem rejestracji, pod-

miot ten musi w ciągu 7 dni od zawarcia ww. umów,

złożyć w KNF oryginał dokumentu potwierdzającego

ich zawarcie.

Podsumowując, pragnę dodatkowo poinformo-

płatniczych, związane z implementacją dyrektywy

ich działalnością, zmieniająca dyrektywy 2005/60/WE

i 2006/48/WE oraz uchylająca dyrektywę 2000/46/WE,

mające m.in. na celu utworzenie alternatywnej formy

umowy gwarancji albo umowy ubezpieczenia.

Propo-

zycja przewiduje możliwość posiadania przez biuro

usług płatniczych środków pieniężnych w wysokości

mentom i ich ulokowania na odpowiednim rachunku,

z ograniczoną możliwością ich wycofania.

Minister-

stwo Finansów rozważa w tym przypadku umożli-

wienie inwestowania zamrożonych środków, aby ob-

towność prowadzonej działalności.

nowelizacją ustawy o usługach płatniczych Minister-

stwo Finansów, w toku przeprowadzonych szerokich

konsultacji społecznych, otrzymało propozycje moż-

liwych uregulowań w zakresie przepisów dotyczą-

cych sposobów objęcia ochroną środków pieniężnych

przekazywanych przez użytkowników usług płatni-

czych.

Przyjęcie określonej propozycji wymaga jed-

nak uwzględnienia wszelkich aspektów związanych

z regulacjami w obszarze usług płatniczych, w tym

przede wszystkim zapewnienia niezbędnej ochrony

interesów użytkowników usług płatniczych.

Dodatkowo pragnę nadmienić, iż Ministerstwo Fi-

nansów nie przewiduje przedłużenia 6-miesięcznego

okresu przejściowego na przystosowanie działalności

uzyskania zezwolenia albo wpisu do rejestru.

Jednocześnie pragnę wyjaśnić, że obowiązki spół-

dzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych ustalo-

dzono prace parlamentarne nad ustawą regulującą

ponownie tę materię, w której rozszerzano m.in. nad-

zór nad spółdzielczymi kasami oszczędnościowo-kre-

dytowymi.

Prezydent RP skierował ją wówczas do

Trybunał Konstytucyjny, wyrokiem z dnia 12 stycz-

376

wych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (sygn.

Kp 10/09) opublikowanym w Monitorze Polskim

Nr 20, uznał, że:

wych, przez to, że pomija możliwość tworzenia walne-

go zgromadzenia jako organu kasy, a tym samym po-

zbawia członków kas możliwości udziału w walnym

zgromadzeniu, ograniczając prawa członków kas do

dla tych podmiotów decyzji, jest niezgodny:

b) z art. 32 ust. 1 konstytucji.

2.

Art. 91 ust. 1 i 2 ustawy powołanej w punkcie

Uznając wskazane przepisy za niezgodne z art. 2

konstytucji, trybunał podkreślił, że przepisy te mają

doniosłe znaczenie dla ochrony oszczędności człon-

ków SKOK, ale w związku z określeniem przedziału

czasowego obowiązywania tych regulacji na lata

2009–2010 nie znajdą one żadnego zastosowania – są

puste i bezprzedmiotowe.

W wyroku tym trybunał stwierdził jednocześnie,

nierozerwalnie związane z całą ustawą.

W tej sytuacji prezydent Rzeczypospolitej Pol-

skiej, na podstawie art. 122 ust. 4 zd. drugie konsty-

tucji, po zasięgnięciu opinii marszałka Sejmu, pi-

smem z dnia z dnia 10 kwietnia 2012 r. skierował do

ności wynikających z orzeczenia Trybunału Konsty-

tucyjnego.

posiedzenie Komisji Finansów Publicznych w Sej-

mie RP, na której rozpatrywany był projekt uchwa-

ły Sejmu RP w sprawie usunięcia niezgodności wy-

nikających z orzeczenia Trybunału Konstytucyjne-

dzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych.

dzenie ww. komisji.

Następne spotkanie odbędzie

dzie, że przepisy ustawy dnia 5 listopada 2009 r.

wych, wprowadzające nadzór publiczny nad spół-

dzielczymi kasami oszczędnościowo-kredytowymi

oraz kasą krajową, mogą wejść w życie w połowie

2012 r.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Maria Orłowska

Warszawa, dnia 27 kwietnia 2012 r.

podsekretarza stanu

mi, uprzejmie udzielam informacji w powyższym za-

kresie.

posła Johna Abrahama Godsona w przedłożonym za-

pytaniu, uprzejmie informuję, że drugie czytanie po-

było się w dniu 27 lipca 2011 r.

Projekt, wraz z inny-

mi projektami ustaw zmieniającymi ww. ustawy,

skierowano ponownie do Komisji Infrastruktury, Ko-

nej oraz Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka

do dalszych prac.

Posiedzenie powyższych komisji

odbyło się tego samego dnia, tj. 27 lipca 2011 r.

Wy-

niki prac komisji zostały przedstawione w „Dodatko-

wym sprawozdaniu Komisji Infrastruktury, Komisji

nr 4449-A)

wy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego

W dniu 28 lipca 2011 r. odbyło się trzecie czytanie

ce nieruchomościami oraz niektórych innych ustaw.

Uchwalona ustawa została przekazana prezydentowi

RP i marszałkowi Senatu w dniu 29 lipca 2011 r.

Senat nie wniósł poprawek do ustawy, natomiast pre-

zydent podpisał ustawę w dniu 26 sierpnia 2011 r.

Następnie ww. ustawa została ogłoszona w Dzienni-

ku Ustaw Nr 187 z dnia 8 września 2011 r. pod pozy-

cją 1110.

W związku z przewidzianym w przepisie

377

końcowym 30-dniowym okresem vacatio legis usta-

wa o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami

9 października 2011 r.

Przedstawiając powyższe informacje, wyrażam

zawarte w zapytaniu pana posła Johna Abrahama

Godsona.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Piotr Styczeń

Warszawa, dnia 30 kwietnia 2012 r.

w sprawie niewystarczającego przydziału

dycznego w Polanicy-Zdroju, które zostało przesłane

niem pani poseł, Ministerstwo Zdrowia wystąpiło do

działu środków na Szpitalny Oddział Ratunkowy Spe-

cjalistycznego Centrum Medycznego w Polanicy-Zdro-

ju, dyrektor Dolnośląskiego OW NFZ poinformował,

że stawki w zakresie szpitalnych oddziałów ratunko-

wych i izb przyjęć wyznacza się w oparciu o § 18 za-

rządzenia nr 72/2011/DSOZ prezesa Narodowego

Obliczenia ceny jednostki rozliczeniowej w SOR od-

dział dokonał z uwzględnieniem obiektywnych danych

przekazanych przez świadczeniodawcę, w tym rapor-

tów statystycznych obejmujących procedury wykonane

na rzecz pacjentów oraz dane odnośnie do struktury

samego szpitala, jak i zaplecza medycznego i technicz-

nego.

Wysokość stawki ryczałtu dobowego w zakresie

szpitalnych oddziałów ratunkowych i izb przyjęć jest

wynikiem przeliczenia tych danych.

Ta sama metoda

służyła do wyliczeń wartości ryczałtu dobowego na

IP/SOR w całym województwie dolnośląskim.

Dyrektor Dolnośląskiego OW NFZ poinformował

również, że wobec powyższego oddział nie ma bezpo-

średniego wpływu na wysokość stawki ryczałtu, któ-

ra jest odzwierciedleniem struktury sprawozdawa-

nych świadczeń oraz potencjału świadczeniodawcy.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Agnieszka Pachciarz

Warszawa, dnia 7 maja 2012 r.

tyczącego zapytania posła na Sejm RP pani Agniesz-

ki Pomaskiej w sprawie wygaszenia zarządu sprawu-

378

jącego nadzór nad zabytkową wieżą zlokalizowaną

wyjaśnić, że Policja nie dzierżawi terenu usytuowa-

nego przy ul. Biskupiej w Gdańsku.

Wspomniany te-

w Gdańsku na podstawie decyzji prezydenta miasta

Gdańska z dnia 6 października 2011 r. wydanej na

czas nieoznaczony.

Należy podkreślić, że wieża zegarowa stanowi in-

tegralną część budynku administracyjnego położo-

nego na przedmiotowym terenie, z którym to budyn-

kiem jest połączona tarasem zewnętrznym.

Niemoż-

liwe jest zatem wydzielenie części terenu i udostęp-

nienie wieży osobom zwiedzającym.

Warto wskazać

także, iż u podstawy wieży od strony ul. Biskupiej

znajduje się wnęka ze schodami, które prowadzą bez-

pośrednio na taras widokowy.

Wejście na taras znaj-

duje się na stromej, trudno dostępnej skarpie.

Z uwa-

gi na stan techniczny tarasu, a także schodów i skar-

py w części usytuowanej przy wieży nie jest możliwe

przebywanie na nim osób.

W celu zapewnienia bez-

pieczeństwa przedmiotowy teren jest ogrodzony i za-

mknięty dla ruchu.

Ponadto, mając na uwadze, że w obiekcie położo-

nym na terenie przy ul. Biskupiej siedzibę posiada

m.in. jednostka terenowa Centralnego Biura Śledcze-

go oraz Laboratorium Kryminalistyczne KWP w Gdań-

sku, nie jest wskazanym umożliwianie wstępu na

teren osób postronnych, w szczególności w celu zwie-

dzania obiektu.

Obecnie nie przewiduje się przeniesienia poszcze-

gólnych komórek organizacyjnych KWP w Gdańsku

na inny teren ani wygaszenia trwałego zarządu w od-

niesieniu do opisywanej części nieruchomości.

Z uwa-

gi zaś na konieczność zapewnienia bezpieczeństwa

na terenie przy ul. Biskupiej nie jest możliwe udo-

stępnienie obiektu osobom zwiedzającym.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Michał Deskur

Warszawa, dnia 14 maja 2012 r.

podsekretarza stanu

szałka Sejmu RP, z dnia 11 kwietnia 2012 r., znak

SPS-024-836/12, uprzejmie przekazuję następujące

informacje.

Na wstępie chciałbym poinformować, że resort

nie prowadzi obecnie prac nad zmianą przepisów

Ponadto planowane prace legislacyjne co do zasady

powinny być ujęte w „Wykazie prac legislacyjnych i po-

zalegislacyjnych Rady Ministrów”.

Podjęcie w naj-

bliższym okresie prac nad zmianą ustawy o rodzin-

nych ogrodach działkowych nie zostało przewidzia-

ne w ww. wykazie.

Jednocześnie należałoby dodać, że dla ewentual-

nego podjęcia prac legislacyjnych istotną kwestią jest

rozpatrzenie przez Trybunał Konstytucyjny wniosku

pierwszego prezesa Sądu Najwyższego o zbadanie

zgodności przepisów ustawy o rodzinnych ogrodach

działkowych z konstytucją.

Trybunał dokona oceny,

stytucyjne, a tym samym czy powinny zostać zmie-

nione lub usunięte z porządku prawnego.

W uzasad-

nieniu wyroku Trybunał Konstytucyjny może sfor-

mułować wskazówki dla prawodawcy, które stanowić

będą podstawę do podjęcia stosownych działań legi-

slacyjnych zmierzających do przygotowania i uchwa-

lenia nowych przepisów regulujących dane zagadnie-

nia, a tym samym mających na celu wykonanie wy-

sprawy przed Trybunałem nie wydaje się zasadne

przesądzanie o potrzebie zmian regulacji dotyczą-

cych rodzinnych ogrodów działkowych.

Równocześnie należy poinformować, iż w przy-

padku podjęcia prac legislacyjnych w obszarze pro-

blematyki rodzinnych ogrodów działkowych zasię-

gnięte zostaną opinie organizacji społecznych sku-

piających działkowców.

Obowiązek taki wynika z § 1

ust. 1 pkt 4 załącznika do rozporządzenia prezesa

Przedstawiając Pani Marszałek powyższe infor-

w zapytaniu pani poseł Agnieszki Kołacz-Leszczyń-

skiej.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

379

Odpowiedź

ministra kultury i dziedzictwa narodowego

smem SPS-024-839/12, dotyczące projektu budowy

cach, uprzejmie informuję, że z dużym zainteresowa-

niem zapoznałem się z opisaną przez pana posła sytu-

acją wydziału.

Chciałbym zapewnić, że w pełni zga-

dzam się z opinią pana posła dotyczącą dorobku dy-

daktycznego i kulturotwórczego tego wydziału.

Wiele

sukcesów polskiej kinematograﬁitozasługaabsolwen-

tów i wykładowców Wydziału Radia i Telewizji.

Inicjatywa budowy nowej siedziby wydziału w peł-

ni zasługuje na wsparcie.

Z przykrością zatem stwier-

dzam, że budowa nowego obiektu nie może być doﬁ-

nansowana w ramach programów operacyjnych Mi-

nisterstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, po-

nieważ byłoby to niezgodne z regulaminem progra-

mu „Rozwój infrastruktury kultury”.

Zgodnie z prze-

pisami beneﬁcjentamiwspomnianegoprogramunie

mogą być uczelnie, których organem nadzorującym

dzictwa narodowego.

Niemniej jednak chciałbym zapewnić o mojej

życzliwości dla idei budowy nowej siedziby wydziału.

Jestem przekonany, że uda się pokonać trudności i Wy-

dział Radia i Telewizji im. Krzysztofa Kieślowskiego

czesny obiekt, odpowiedni do swojej rangi.

Z wyrazami szacunku

Minister

Bogdan Zdrojewski

Warszawa, dnia 20 kwietnia 2012 r.

podsekretarza stanu

w piśmie, znak: SPS-024-840/12, z dnia 11 kwietnia

2012 r. przekazuję niniejszą odpowiedź.

dalsze zaangażowanie w prowadzone przez Minister-

Jednocześnie pragnę poinformować, że Minister-

problemem zakazu reklamy aptek oraz wykonywanej

w ramach zawodów adwokata, radcy prawnego czy

notariusza działalności.

Niemniej należy zwrócić

uwagę, że zagadnienie to było przedmiotem uwag

i opinii przesyłanych do ministerstwa w odpowiedzi

na rozpoczęcie prac nad ustawą deregulującą dostęp

do zawodów.

Tym samym nie można wykluczyć, że

kwestia zakazu reklamy aptek i usług prawniczych

zostanie poruszona w dalszym toku prac deregula-

cyjnych, natomiast na obecnym etapie nie można

tego przesądzić.

Chciałbym jednocześnie zapewnić,

że w razie podjęcia tematu Ministerstwo Sprawiedli-

się swoim doświadczeniem i wiedzą w przedmioto-

wym zakresie.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Michał Królikowski

nadesłane w piśmie, SPS-024-842/12, z dnia 11 kwiet-

nia 2012 r. przekazuję niniejszą odpowiedź.

W aktualnie obowiązującym stanie prawnym wy-

nikającym z rozdziału IV ustawy z dnia 29 sierpnia

pilota wycieczek, jak i przewodnika turystycznego są

zawodami regulowanymi.

Ustawa określa rodzaje

uprawnień przewodnika turystycznego, zadania pi-

lota wycieczek i przewodnika turystycznego oraz wy-

magania, które musi spełnić kandydat ubiegający się

o nadanie tych uprawnień.

Zgodnie z ustawą do za-

dań przewodnika turystycznego należy oprowadza-

nie turystów lub odwiedzających, udzielanie fachowej

380

scowościach, obszarach i obiektach, sprawowanie

gólności podczas wyjść wymagających odpowiednich

technik i specjalistycznego sprzętu, a do zadań pilota

tami opieki w zakresie wynikającym z umowy, wska-

zywanie lokalnych atrakcji oraz przekazywanie pod-

stawowych informacji dotyczących odwiedzanego

kraju i miejsca.

Zgodnie z dotychczas obowiązującą ustawą upraw-

nienia przewodnika turystycznego lub pilota wycie-

czek otrzymuje osoba, która: ukończyła 18 lat, ukoń-

czyła szkołę średnią, posiada stan zdrowia umożli-

wiający wykonywanie zadań przewodnika turystycz-

nego lub pilota wycieczek, nie była karana za prze-

stępstwa umyślne lub inne popełnione w związku

lub pilota wycieczek i odbyła szkolenie teoretyczne

rystycznego lub na pilota wycieczek.

Ustawa szczegółowo określa zasady nadawania

uprawnień przewodnika turystycznego lub pilota wy-

cieczek oraz uzyskiwania wpisów do rejestrów orga-

nizatorów szkoleń dla kandydatów na pilotów wycie-

czek i przewodników turystycznych oraz zasady prze-

prowadzania kontroli osób posiadających ww. upraw-

nienia, oraz zasady przeprowadzania kontroli pod-

miotów szkolących kandydatów na pilotów wycieczek

i przewodników turystycznych, a także przesłanki

cofania lub zawieszania tych uprawnień.

Ustawa pre-

cyzuje zakresy uprawnień pilota wycieczek i poszcze-

gólnych rodzajów uprawnień przewodników tury-

stycznych.

W aktualnie obowiązującym stanie praw-

nym są określone także procedury dotyczące prze-

prowadzania egzaminów dla kandydatów na prze-

wodników turystycznych i pilotów wycieczek, jak

również procedury dotyczące przeprowadzania przez

komisje powołane przez marszałków województw eg-

zaminów z języków obcych potwierdzających ich zna-

jomość u przewodników turystycznych i pilotów wy-

cieczek.

Ustawa określa także inne formy potwier-

dzania znajomości języków u przewodników tury-

stycznych i pilotów wycieczek.

Proces deregulacji koordynowany jest przez Mi-

renowego – proponowana jest całkowita likwidacja

wymogów poza pełnoletniością, niekaralnością za

— w odniesieniu do przewodnika górskiego dere -

gulacja, z uwagi na ochronę bezpieczeństwa i zdro-

wia, będzie polegać jedynie na uchyleniu wymogu

wykształcenia średniego;

ników wysokogórskich – dokonuje się całkowitej de-

regulacji.

W projekcie wskazuje się jedynie, że: zada-

nia polegające na prowadzeniu i szkoleniu turystów

podczas wyjść wspinaczkowych i alpinistycznych

gólności poza zorganizowanymi terenami turystycz-

nymi i narciarskimi, a także podczas pokonywania

spadów przy użyciu technik alpinistycznych bez sprzę-

tu pływającego (canyoning) mogą wykonywać prze-

wodnicy górscy, którzy przeszli uzupełniające szko-

lenie do prowadzenia wycieczek w warunkach wyso-

kogórskich oraz osoby legitymujące się certyﬁkatem

UIAGM.

Tym samym kontrola takich osób przez upraw-

sprawdzenia dokumentu potwierdzającego ukończe-

nie uzupełniającego szkolenia do prowadzenia wycie-

czek w warunkach wysokogórskich lub certyﬁkatu

UIAGM.

Zgodnie z założeniami proces deregulacji, którego

granicą jest ochrona konstytucyjnych wartości zdro-

wia i bezpieczeństwa, ma doprowadzić do przeniesie-

nia ciężaru oceny jakości usług na wolny rynek,

a tym samym uruchomić naturalny mechanizm pod-

noszenia ich jakości przy jednoczesnym spadku cen.

ministracji publicznej ciężaru dokonywania certyﬁ-

kacji.

Przedmiotowy projekt ustawy zakłada pozbawie-

nie administracji publicznej możliwości ustalania

wymagań dotyczących wymienionych zawodów.

Tym

samym obowiązek dostosowania oferty usług prze-

wodnickich do wymagań osób niepełnosprawnych

obciąża przedsiębiorcę.

Przedmiotowy projekt ma na celu zlikwidowanie

ną konstytucyjnych wartości, co może być jedyną

podstawą ograniczenia konstytucyjnej wolności wy-

boru miejsca pracy.

381

Tymczasem najlepiej ocenione zostały obszary nie-

skrępowanych nadmiernymi regulacjami, przynosi

zadowalające efekty.

Z wyrazami poważania

Warszawa, dnia 10 maja 2012 r.

sekretarza stanu

na zapytanie posła Sławomira Jana Piechoty

w sprawie dostosowania zjazdów

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na za-

wie dostosowania zjazdów w związku z przebudową

drogi krajowej S8 w okolicy Kolonia Zawady k. To-

maszowa Mazowieckiego do potrzeb osób prowadzą-

cych tam działalność gospodarczą, uprzejmie przed-

stawiam następujące informacje.

Przebudowa drogi krajowej nr 8 do parametrów

drogi ekspresowej ma na celu poprawę warunków

ruchu i stanu bezpieczeństwa na jednej z najważniej-

szych dróg w kraju oraz włączenie jej do sieci krajo-

wych dróg ekspresowych o istotnym znaczeniu rów-

nież w połączeniach międzynarodowych.

Droga ta

pełni również istotną funkcję turystyczną oraz rolę

ważnej arterii dla przewozów towarowych.

Budowa

szeregu obwodnic, skrzyżowań bezkolizyjnych, obiek-

tów mostowych i wiaduktów, połączona z siecią rów-

noległych dróg dojazdowych, umożliwi szybki i bez-

pieczny dojazd z Mazowsza na Podlasie oraz do Wro-

cławia, jak również znacznie usprawni ruch lokalny.

Dostosowanie drogi krajowej nr 8 do parametrów

drogi ekspresowej wyeliminuje liczne niebezpieczne

punkty zagrożeń w ruchu oraz znacznie skróci czas

podróży pomiędzy odległymi celami.

Ponadto uprzejmie informuję, iż kryteria, jakie

musi spełniać droga ekspresowa, wynikają z powszech-

nie obowiązujących przepisów prawa.

Zgodnie z prze-

zm.), droga ekspresowa to droga publiczna:

— o ograniczonej dostępności,

— przeznaczona wyłącznie do ruchu pojazdów sa -

mochodowych,

— wyposażona w jedną lub dwie jezdnie,

— posiadająca wielopoziomowe skrzyżowania

wego i wodnego, z dopuszczeniem wyjątkowo jedno-

poziomowych skrzyżowań z drogami publicznymi.

Parametry techniczne dla dróg ekspresowych

określają przepisy rozporządzenia ministra transpor-

— droga ekspresowa powinna mieć powiązania

z drogami głównymi (wyjątkowo drogami zbiorczy-

mi) i drogami wyższych klas,

— odstępy między węzłami poza terenem zabudo -

wy nie powinny być mniejsze niż 5 km, a na terenie

wych sytuacjach, jeżeli potrzeby funkcjonalno-ruchowe

takie odstępy uzasadniają, dopuszcza się pojedyncze

terenem zabudowy i 1,5 km na terenie zabudowy,

— ronda na drodze ekspresowej są dopuszczone

— stosowanie zjazdów na drodze ekspresowej jest

zabronione.

Ponadto należy podkreślić, iż proces przygotowa-

nia inwestycji drogowej składa się z wielu etapów,

które obejmują między innymi fazę planistyczną,

projektową oraz przygotowania dokumentacji tech-

nicznej niezbędnej do przygotowania wniosków o wy-

danie decyzji administracyjnych umożliwiających

realizację danej inwestycji drogowej (decyzja o środo-

wiskowych uwarunkowaniach, decyzja o zezwoleniu

na realizację inwestycji drogowej).

W trakcie przed-

miotowych przygotowań analizowane są wszelkie

dostępne rozwiązania dotyczące przebiegu, jak i za-

gospodarowania terenu wzdłuż planowanej inwesty-

cji.

Prowadzone są analizy techniczne dotyczące moż-

liwych do zastosowania rozwiązań oraz nieformalne

konsultacje społeczne, spotkania informacyjne z miesz-

kańcami danego regionu, które mają na celu naświe-

tlić potrzeby i oczekiwania lokalnych środowisk.

Bra-

ne są również pod uwagę wnioski zainteresowanych

podmiotów, lecz nie zapadają żadne wiążące decyzje

w zakresie ostatecznego kształtu i sposobu realizacji

danej inwestycji.

Następnie prowadzone jest postę-

powanie administracyjne w ramach wydania decyzji

społeczeństwa.

W ramach tego postępowania prze-

prowadzane są konsultacje społeczne, w trakcie któ-

rych wszystkie zainteresowane strony mogą zgłaszać

wnioski dotyczące realizacji inwestycji.

Wszystkie

382

z nich zostają rozpatrzone, a decyzja o środowisko-

wych uwarunkowaniach uwzględnia zarówno inte-

resy lokalnych mieszkańców, jak i techniczne uwa-

runkowania i możliwości, jakie należy zastosować

przy realizacji inwestycji danego rodzaju.

Przy realizacji inwestycji drogowej polegającej na

przebudowie drogi krajowej nr 8 do parametrów dro-

gi ekspresowej w miejscowości Kolonia Zawada k. To-

maszowa Mazowieckiego ww. tryb postępowania

również został przeprowadzony.

Lokalni mieszkańcy

brali udział w postępowaniu administracyjnym pro-

wadzonym w przedmiotowej sprawie.

Również państwo będący właścicielami serwisu

opon TRANS-GUM wzięli czynny udział w procesie

ustalania lokalizacji inwestycji rozbudowy drogi kra-

jowej nr 8 do parametrów drogi ekspresowej, łącznie

z wykorzystaniem trybu odwoławczego od decyzji

oraz trybu skargi do sądu administracyjnego.

W dniu

30 września 2008 r. wojewoda łódzki wydał decyzję

lokalizacyjną nr 15/2008 uwzględniającą postulaty

właścicieli serwisu opon TRANS-GUM, od której nie

wnieśli oni odwołania.

W przypadku właścicieli serwisu opon TRANS-

-GUM stan faktyczny i prawny został ustalony, a cały

przebieg postępowania był wielokrotnie zweryﬁko-

wany i nie ma uzasadnienia prawnego do rozpatry-

wania kolejnych wniosków kierowanych do GDDKiA

w tej samej sprawie, bez wskazania nowych okolicz-

ności.

Zasadniczym powodem żądań właścicieli ser-

wisu opon jest rzekome pozbawienie ich ﬁrmy

TRANS-GUM bezpośredniego dostępu do drogi kra-

jowej nr 8.

Jednakże należy zwrócić uwagę, iż takie-

go dostępu nigdy nie mieli, bowiem formalnie dostęp

komunikacyjny do przedmiotowej nieruchomości od-

bywał się z drogi lokalnej – ul. Osiedlowej, a ta dopie-

ro włączona była do drogi krajowej nr 8.

Ciężkie po-

jazdy (TIR), w których obsłudze wedle zapewnień

ﬁrmyTRANS-GUMwyspecjalizowałasiętaﬁrma,

wjeżdżały na tę nieruchomość z drogi krajowej nr 8

nieprawidłowo poprzez ul. Osiedlową, której wlot do

drogi krajowej nr 8, zlokalizowany w rejonie skrzy-

żowania z drogą lokalną (poprzeczną), nie był przy-

stosowany do takiego ruchu tego typu pojazdów.

Ta

sytuacja narażała ﬁrmęTRANS-GUMnaszeregin-

terwencji służby drogowej, w wyniku których niele-

galny wjazd był uniemożliwiany.

W trakcie przebudowy drogi krajowej nr 8 do pa-

rametrów drogi ekspresowej wlot lokalnej ul. Osie-

dlowej zostanie umiejscowiony w węźle, natomiast

skrzyżowanie z drogą lokalną zostanie zlikwidowane

(w dotychczasowym ciągu drogi lokalnej projektowa-

ne jest przejście dla pieszych nad drogą ekspresową).

Obsługa komunikacyjna ﬁrmyTRANS-GUMreali-

zowana będzie jednak tak jak dotychczas, tj. z ul.

Osiedlowej.

Takie rozwiązanie jest właśnie sporne,

gdyż ﬁrmaTRANS-GUMdomagasięwjazdupojaz-

dów na jej teren bezpośrednio z drogi ekspresowej.

Reasumując, uprzejmie wyjaśniam, iż Generalna

Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad, realizując

gi ekspresowej, każdorazowo projektowała rozwiąza-

nia, które zapewniają dostęp do drogi ekspresowej

właścicielom nieruchomości położonych przy S8 oraz

lokalnej społeczności poprzez sieć dróg lokalnych, re-

alizację dróg zbiorczych, rozprowadzających oraz wę-

złów, które pozwalają w sposób bezpieczny dla innych

użytkowników ruchu drogowego korzystać z infra-

struktury drogowej.

Wszelkie wnioski dotyczące bu-

dowy bezpośrednich zjazdów z drogi ekspresowej na

poszczególne nieruchomości nie mogą być uwzględ-

niane, gdyż byłoby to niezgodne z obowiązującymi

Warszawa, dnia 27 kwietnia 2012 r.

(znak SPS-024-846/12), przy którym przesłane zo-

stało zapytanie poseł Anny Bańkowskiej w sprawie

susze oraz siarczyste mrozy, uprzejmie informuję Pa-

nią Marszałek, że w ramach przyjętego w dniu 3 kwiet-

nia br. przez Radę Ministrów programu pomocy dla

stwach rolnych powstały szkody spowodowane wy-

stąpieniem w okresie zimowym 2011/2012 ujemnych

skutków przezimowania, poszkodowani producenci

rolni również z województwa kujawsko-pomorskiego

mogą ubiegać się o:

2011/2012 udzielane na podstawie rozporządzenia

wymienionych kredytów bankowych; kredyty te opro-

383

4) udzielenie pomocy producentom rolnym na do-

nych.

Pomoc ta udzielana jest zgodnie z przepisami

ducent rolny powinien złożyć wniosek wraz z jego

gających ponownego obsiewu, potwierdzonym przez

ra powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Moderni-

zacji Rolnictwa właściwego ze względu na miejsce

5) udzielenie przez wójtów, burmistrzów lub prezy-

Ponadto zgodnie z ww. programem wprowadzona

zostanie możliwość udzielania pomocy w opłacaniu

ści bieżących składek na indywidualny wniosek rolni-

ka, w którego gospodarstwie rolnym powstały szkody

Pomoc w ramach programu może zostać udzielo-

W związku z niedoborem materiału siewnego

w wyniku wymarznięcia upraw na wniosek zainte-

resowanych podmiotów minister rolnictwa i rozwoju

wsi w drodze decyzji dopuścił w tym roku do obrotu

391 ton materiału siewnego owsa kategorii: kwaliﬁ-

kowany oraz 40 ton materiału siewnego owsa kate-

gorii: elitarny o obniżonej zdolności kiełkowania.

Wyżej wymienione decyzje zostały wydane w przy-

padku materiału siewnego kategorii: elitarny zgod-

nie z art. 57 ust 5 pkt 4, a w przypadku materiału

siewnego kategorii: kwaliﬁkowanyzart.57ust.pkt5

(Dz. U. z 2007 r.

Nr 41 poz. 271, z późn. zm.).

do obrotu materiału siewnego kategorii: kwaliﬁko-

wany o obniżonej zdolności kiełkowania minister

właściwy ds. rolnictwa wydaje decyzję po uzgodnie-

niu z Komisją Europejską i państwami członkowski-

mi.

Jest to wymagane zgodnie z rozporządzeniem

Komisji 217/2006 z dnia 8 lutego 2006 r. ustanawia-

jącym szczegółowe zasady stosowania dyrektyw Rady

66/401/EWG, 66/402/EWG, 2002/54/WE, 2002/55/WE

i 2002/57/WE w odniesieniu do upoważnienia państw

członkowskich do pozwolenia na tymczasowe wpro-

wadzenie do obrotu materiału siewnego, który nie

spełnia wymogów w zakresie minimalnej zdolności

kiełkowania (L 38 z 9 lutego 2006 r., str. 17) i dotyczy

wyłącznie odmian wpisanych do właściwych katalo-

gów UE.

Uzgodnienia te polegają na tym, że Ministerstwo

Rolnictwa i Rozwoju Wsi przekazuje do Komisji UE

i państw członkowskich zbiorczy wniosek w sprawie

dopuszczenia do obrotu materiału siewnego o obni-

żonej zdolności kiełkowania zgodnie z rozporządze-

niem Komisji nr 217/2006, przygotowany na podsta-

wie wniosków przesłanych do ministra przez zainte-

resowane podmioty.

Po zaakceptowaniu wniosku przez Komisję pań-

stwa członkowskie mogą w ciągu 15 dni kalendarzo-

wych zgłaszać oferty materiału siewnego danego ga-

tunku, który spełnia wymagania dyrektyw.

Państwo

wnioskujące musi przyjąć ofertę na materiał siewny

odmian, które są dostosowane do uprawy w jego wa-

runkach klimatyczno-glebowych.

Jeżeli została zło-

żona oferta takiego materiału siewnego, to wniosek

jest pomniejszany o zaproponowane ilości.

Ponadto w Polsce od kilku lat stosowne są dopła-

twiające rolnikom zakup kwaliﬁkowanegomateriału

siewnego.

Aktualnie stosowane stawki dopłat zostały okre-

dziernika 2007 r. w sprawie stawek dopłat do 1 ha

nych materiałem siewnym kategorii: elitarny lub

kwaliﬁkowany(Dz.U.

Nr201,poz.1447,zpóźn.zm.),

a ich wysokość wynosi odpowiednio:

wych lub mieszanek pastewnych sporządzonych z ma-

teriału siewnego gatunków lub odmian roślin zbożo-

wych lub strączkowych wymienionych w rozporzą-

384

których materiału siewnego kategorii: elitarny lub

kwaliﬁkowanyprzysługujedopłataztytułuzużytego

— 500 zł – w przypadku ziemniaków.

W 2011 r. w wyniku stosowania dopłat rolnicy

otrzymali 91 400 000 zł.

teriału siewnego kategorii elitarny lub kwaliﬁkowany

realizowane są ze środków ﬁnansowychdostępnych

z 21 grudnia 2007 r.).

Łączna kwota pomocy de minimis

przyznana jednemu gospodarstwu nie może przekra-

czać 7500 euro w okresie trzech lat obrotowych.

Pułap

W związku z powyższym istnieje możliwość dwukrot-

nego skorzystania z dopłat do kwaliﬁkowanegomate-

riału siewnego, przy przesiewaniu plantacji.

Niezależnie od powyższego uprzejmie informuję,

wdrażany jest system dotowanych ubezpieczeń upraw

rolnych i zwierząt gospodarskich, który ma na celu

systemu ze środków budżetu państwa stosowane są

warcia umów ubezpieczenia:

lu, tytoniu, warzyw gruntowych, drzew i krzewów owo-

cowych, truskawek, ziemniaków, buraków cukrowych

nych przez huragan, powódź, deszcz nawalny, grad,

ka wystąpienia szkód spowodowanych przez huragan,

Minister rolnictwa i rozwoju wsi na 2012 r. zawarł

Polska Towarzystwem Ubezpieczeń Wzajemnych, Po-

wszechnym Zakładem Ubezpieczeń SA, Towarzy-

stwem Ubezpieczeń Wzajemnych TUW oraz HDI

Asekuracja Towarzystwem Ubezpieczeń SA.

Uwzględniając kwotę dotacji określoną w projekcie

poz. 558, z póź.

zm) stan klęski żywiołowej może być

długotrwałym występowaniem ekstremalnych tempe-

ratur, osuwisk ziemi, pożarów, suszy, powodzi, zjawisk

kach wodnych, masowym występowaniem szkodni-

ludzi, albo też działaniem innego żywiołu.

Minister

Marek Sawicki

Warszawa, dnia 30 kwietnia 2012 r.

(849)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na za-

pytanie posła Marcina Święcickiego z dnia 4 kwiet-

nia 2012 r. w sprawie zabudowy terenów sąsiadują-

cych z rezerwatem przyrody Jeziorko Czerniakow-

skie, przekazane przez pana Marka Kuchcińskiego, wi-

385

cemarszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej, pismem

niżej przedstawiam stosowne informacje.

W odpowiedzi na pierwsze pytanie, zawarte w wy-

stąpieniu pana posła, dotyczące odwodnienia wyko-

pów omawianej inwestycji, uprzejmie informuję, iż

w sentencji postanowienia regionalnego dyrektora

ochrony środowiska w Warszawie, uzgadniającego

warunki realizacji inwestycji, wprowadzono waru-

nek, aby wody pochodzące z odwodnień wykopów

odprowadzać ponownie do warstwy wodonośnej

w obrębie działek objętych przedsięwzięciem, po pod-

czyszczeniu w osadnikach.

Powyższe uzgodnienie nie

zawierało zezwolenia na odprowadzanie wód z wyko-

pów do Kanału Czerniakowskiego.

Należy jednakże podkreślić, iż zgodnie ze sporzą-

dzoną dla tego terenu ekspertyzą (Ekspertyza – bi-

lans wodny Jeziorka Czerniakowskiego w Warszawie,

Katedra Inżynierii Wodnej i Rekultywacji Środowi-

ska, Wydział Inżynierii i Kształtowania Środowiska

SGGW – kierownik opracowania dr inż. Dariusz Gór-

ski, listopad 2009 r.) głównym źródłem zasilania je-

ziorka w wodę są atmosferyczne wody opadowe.

Po-

wyższa ekspertyza wykazała, iż najistotniejszym

elementem dla zachowania zasilania jeziorka w wodę

jest tzw. zlewnia powierzchniowa.

Inwestycje ﬁrmy

Marvipol zlokalizowane są poza jej zasięgiem, który

przedstawiony został w ww. opracowaniu.

Z posiada-

nej dokumentacji i dokonanej analizy wynika więc,

że przedmiotowe zamierzenie, położone poza zlewnią

Jeziorka Czerniakowskiego, nie będzie wpływać na

rezerwat przyrody i jego zasoby.

Mając jednak na uwadze zasadę przezorności, regio-

nalny dyrektor ochrony środowiska w Warszawie wpro-

wadził do ww. uzgodnienia dodatkowe wymagania po-

legające na prowadzeniu monitoringu wód podziemnych

na terenie planowanej inwestycji w oparciu o system

piezometrów rozlokowanych w rejonie działki nr 53, pod

nadzorem hydrogeologicznym, przez okres co najmniej

jednego roku od zakończenia budowy oraz obowiązek

wykonania analizy porealizacyjnej wpływu przedmio-

towego przedsięwzięcia na środowisko przyrodnicze Je-

ziorka Czerniakowskiego po zakończeniu każdego

z trzech etapów budowy osiedla.

Wyniki powyższego

monitoringu oraz prowadzonych analiz rozstrzygną

w sposób bezsporny o ewentualnym wpływie inwestycji

na środowisko przyrodnicze rezerwatu.

Nawiązując do kwestii składowania ziemi z wy-

kopów w granicach otuliny rezerwatu przyrody Je-

ziorko Czerniakowskie, informuję, iż ustawa z dnia

dza ściśle określonego katalogu zakazów, jakie obo-

wiązują w otulinach rezerwatów przyrody.

Zgodnie

z poglądem utrwalonym w orzecznictwie na obszarze

otuliny rezerwatu obowiązuje wyłącznie zakaz po-

dejmowania działań, jakie miałyby negatywny wpływ

na przedmiot ochrony danego rezerwatu.

Zakaz ten

wywodzony jest z deﬁnicjiotulinyzawartejwart.5

pkt 14 ww. ustawy, zgodnie z którą otulina stanowi

strefę ochronną graniczącą z formą ochrony przyro-

dy i wyznaczoną indywidualnie dla formy ochrony

ka.

Instytucja otuliny nie chroni więc zasobów przy-

rodniczych występujących w otulinie, natomiast za-

bezpiecza przed zagrożeniami sam rezerwat i zasoby

przyrodnicze chronione w jego granicach.

Odnosząc

się do naświetlonej w treści zapytania sprawy skła-

dowania ziemi w otulinie rezerwatu przyrody Jezior-

ko Czerniakowskie, należy stwierdzić, iż działanie

takie jest dopuszczalne pod warunkiem, iż nie wpły-

nie negatywnie na cel ochrony rezerwatu.

Informuję ponadto, iż omawiane prace ziemne wy-

konywane są w granicach Warszawskiego Obszaru

Chronionego Krajobrazu.

Zgodnie z rozporządzeniem

nr 3 wojewody mazowieckiego z dnia 13 lutego 2007 r.

jobrazu (Dz. U. Nr 42, poz. 870, z późn. zm.) w grani-

cach tego obszaru zakazuje się wykonywania prac

przeciwpowodziowym lub przeciwosuwiskowym, lub

utrzymaniem, budową, odbudową, naprawą lub re-

montem urządzeń wodnych (§ 6.1. pkt 5).

Zaznaczyć

jednak trzeba, iż czasowe składowanie ziemi z wyko-

pów nie może być uznane za trwałe zniekształcenie

rzeźby terenu.

Zgodnie z postanowieniem regional-

nego dyrektora ochrony środowiska w Warszawie

z dnia 28 maja 2010 r., uzgadniającym warunki re-

alizacji przedsięwzięcia, grunt z wykopów zostanie

w maksymalnym stopniu wykorzystany we własnym

zakresie na terenie przedsięwzięcia lub przekazany

uprawnionym odbiorcom.

Grunty zostaną zagospo-

darowane tylko wtedy, gdy nie są one zanieczyszczo-

ne substancjami niebezpiecznymi.

Odnosząc się do treści ostatniego pytania doty-

czącego możliwości wykonywania głębokich wyko-

pów w granicach otuliny rezerwatu, informuję, iż

regionalny dyrektor ochrony środowiska w Warsza-

wie, prowadząc prace nad projektem planu ochrony

dla rezerwatu przyrody Jeziorko Czerniakowskie, jak

również dokonując uzgodnienia warunków realizacji

dla przedmiotowej inwestycji, dysponował następu-

jącymi materiałami:

— raportem o oddziaływaniu przedsięwzięcia na

środowisko,

— wykonaną na zlecenie inwestora: Dokumenta -

cją geologiczno-inżynierską dla potrzeb projektowa-

nia i realizacji 3 budynków mieszkalnych w ramach

realizacji osiedle Bernardyńska na dz. o nr. ew. 53

obrębu 1-05-02 przy ul. Bernardyńskiej w Warszawie

opracowaną przez ﬁrmęGeoviasp.zo.o.,

— opracowaniem pn.: Uwarunkowania hydrogeolo -

giczne realizacji osiedla budynków wielorodzinnych

mieszkalnych przy ul. Bernardyńskiej na terenie dziel-

nicy Mokotów m.st. Warszawy – Geosystem W. O.,

— opracowaniem pn.: Ekoﬁzjograﬁczno-urbani -

styczne uwarunkowania zagospodarowania rejonu

zagadnienia pod redakcją naukową dr. Michała Fica,

Falenty 2004,

386

— Ekspertyzą hydrologiczną możliwości wpływu

realizacji obiektu budowlanego (budynek A ﬁrmy

Marvipol) na poziom wód gruntowych w okolicy Je-

ziorka Czerniakowskiego,

— Ekspertyzą – bilans wodny Jeziorka Czernia -

kowskiego w Warszawie – opracowaną pod kierow-

nictwem dr. inż. Dariusza Górskiego.

Celem minimalizacji wpływu wykopów na stosun-

ki wodne, dokonując uzgodnienia warunków realiza-

cji inwestycji, regionalny dyrektor ochrony środowiska

w Warszawie wprowadził w punkcie I.8. postanowie-

nia, znak: RDOŚ-14-WOOŚ-II-AK-6613-300/09, wa-

runek polegający na wykonaniu wykopów fundamen-

towych w technologii ograniczającej wpływ na wody

podziemne poza terenem przedsięwzięcia (wykop

w ściankach szczelnych).

Należy podnieść ponadto, iż Ekspertyza hydrolo-

giczna możliwości wpływu realizacji obiektu budow-

lanego (budynek A ﬁrmyMarvipol)napoziomwód

gruntowych w okolicy Jeziorka Czerniakowskiego

wykonana przez HydroGeoStudio na zlecenie Urzędu

miasta stołecznego Warszawy dzielnicy Mokotów

(2010 r.) jednoznacznie wykazała, iż przy zastosowa-

niu ekranów przeciwﬁltracyjnychprzedsięwzięcienie

będzie miało negatywnego pływu na poziom wód

gruntowych w Jeziorku Czerniakowskim.

W opraco-

waniu wskazano także, iż wybudowanie pozostałych

dwóch planowanych do wzniesienia budynków, przy

zastosowaniu ww. technologii, nie będzie miało wpły-

wu na poziom wód w Jeziorku Czerniakowskim.

Zgodnie z powyższym, jak również mając na uwa-

dze kluczową okoliczność położenia inwestycji poza

zlewnią powierzchniową Jeziorka Czerniakowskiego,

czego dowodzą wyniki wymienionych powyżej eksper-

tyz, stwierdzić należy, iż realizacja tejże inwestycji nie

powinna wpłynąć negatywnie na cel ochrony rezer-

watu.

Tym niemniej, zgodnie z zasadą przezorności,

zobowiązano inwestora do prowadzenia monitoringu

poziomu wód podziemnych na terenie inwestycji.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 2 maja 2012 r.

pytanie pana posła Piotra Babinetza z dnia 12 kwiet-

nia 2012 r., znak: SPS-024-851/12, w sprawie kwali-

ﬁkacjiwymaganychodpracownikównaposzczegól-

niczych niebędących przedsiębiorcami, przedkładam

następujące wyjaśnienia.

rozporządzenie ministra zdrowia i opieki społecznej

maganych od pracowników na poszczególnych rodza-

jach stanowisk pracy w publicznych zakładach opie-

ki zdrowotnej (Dz. U. Nr 30, poz. 300, z późn. zm.).

Zgodnie z upoważnieniem zawartym w art. 50 ust. 5

niczej, minister zdrowia wydał rozporządzenie z dnia

od pracowników na poszczególnych rodzajach stano-

wisk pracy w podmiotach leczniczych niebędących

porządzenie dotyczy jedynie pracowników zatrudnio-

nych w niżej wymienionych podmiotach leczniczych

niebędących przedsiębiorcami:

— samodzielnych publicznych zakładach opieki

zdrowotnej,

— jednostkach budżetowych, w tym państwowych

jednostkach tworzonych i nadzorowanych przez mi-

nistra obrony narodowej lub szefa Agencji Bezpie-

czeństwa Wewnętrznego, posiadających w strukturze

Oznacza to, iż określone w nim kwaliﬁkacjenie

mają zastosowania do pracowników zatrudnionych

w podmiotach leczniczych funkcjonujących w innej

o działalności leczniczej, np. w formie spółki akcyjnej,

takich jak przywołane w piśmie Uzdrowisko Ryma-

nów SA.

W takim przypadku ciężar ustalenia kwaliﬁkacji

poszczególnych pracowników prawodawca pozosta-

wił pracodawcy.

Należy jednak pamiętać, że ustalając

te kwaliﬁkacje,pracodawcawinienmiećnawzglę-

dzie art. 17 ust. 1 ustawy o działalności leczniczej,

zgodnie z którym podmiot leczniczy wykonujący

działalność leczniczą ma obowiązek zapewniać udzie-

lanie świadczeń zdrowotnych wyłącznie przez osoby

posiadać pomieszczenia lub urządzenia odpowiada-

jące wymaganiom stosownym do rodzaju wykonywa-

nej działalności leczniczej oraz zakresu udzielanych

ustawy o działalności leczniczej, osoba wykonująca

zawód medyczny to osoba uprawniona na podstawie

wotnych oraz osoba legitymująca się nabyciem facho-

wych kwaliﬁkacjidoudzielaniaświadczeńzdrowot-

nych w określonym zakresie lub w określonej dzie-

387

dzinie medycyny (kwaliﬁkacjenabytewtokukształ-

cenia zawodowego w szkołach policealnych potwier-

dzone pozytywnie zdanym egzaminem zawodowym

lub w toku nauki na studiach wyższych).

Należy podkreślić, iż wskazane przez pana posła

zabiegi (inhalacje, masaże podwodne, okłady z boro-

winy) stanowią świadczenia zdrowotne, zatem zgod-

nie z przytoczonym wyżej przepisem, powinny być

wykonywane wyłącznie przez osoby wykonujące za-

wód medyczny.

Doświadczenie oraz staż pracy, jakim

niewątpliwie dysponują osoby zatrudnione na stano-

wiskach zabiegowych balneologicznych, nie stanowią

wystarczającej przesłanki do udzielania świadczeń

zdrowotnych.

Wykonywanie świadczeń zdrowotnych

należy wyłącznie do kompetencji personelu medycz-

nego, tj. lekarza balneologa, lekarza rehabilitanta,

względnie ﬁzjoterapeutylubpielęgniarki.

Natomiast

pracownicy nieposiadający wykształcenia medyczne-

go mogą nadal w zakładach przyrodoleczniczych

(świadczących zabiegi wodne oraz borowinowe) wy-

konywać wyłącznie funkcje pomocnicze.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że przedmio-

towa kwestia będzie przedmiotem spotkania Trój-

stronnego Zespołu do Spraw Ochrony Zdrowia, które

Zdrowia.

Należy również zauważyć, iż rozporządze-

nie ministra zdrowia w sprawie kwaliﬁkacjiwyma-

cych przedsiębiorcami umożliwia pracownikom pod-

niesienie posiadanych kwaliﬁkacjiwokresie5latod

dnia wejścia w życie rozporządzenia, jednakże prze-

pis ten jest adresowany do pracowników podmiotów

leczniczych niebędących przedsiębiorcami, gdyż prze-

pisy rozporządzenia określają wyłącznie kwaliﬁkacje

pracowników ww. podmiotów.

Natomiast odnosząc się do podnoszonej w zapyta-

niu kwestii wypowiedzenia umów o pracę pracowni-

kom, należy stwierdzić, iż rozwiązywanie umowy

o pracę następuje na zasadach ogólnych prawa pracy.

W myśl art. 32 Kodeksu pracy każda ze stron stosun-

ku pracy, poprzez złożenie stosownego oświadczenia

woli, może doprowadzić do ustania stosunku pracy.

Kodeks pracy nakłada na pracodawcę obowiązek po-

dawania w oświadczeniu o wypowiedzeniu umowy

czynności przez pracodawcę.

Pracownikowi zaś przy-

sługuje prawo wniesienia odwołania od wypowiedze-

nia umowy o pracę do właściwego sądu pracy.

Odwo-

Ciężar udowodnienia faktu nieuzasadnionego lub

spoczywa na pracowniku, zaś w gestii sądu pracy

pozostaje ustalenie, czy wypowiedzenie umowy o pra-

cę zawartej na czas nieokreślony jest zasadne lub czy

Pracodawca nie może jednak, zgodnie z art. 39

Kodeksu pracy, wypowiedzieć umowy o pracę pra-

nienia umożliwia mu uzyskanie prawa do emerytury

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Agnieszka Pachciarz

Warszawa, dnia 4 maja 2012 r.

w sprawie nowych uregulowań dotyczących

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na za-

pytanie posła Ryszarda Galli z dnia 28 marca 2012 r.,

nr SPS-024-854/12, w sprawie nowych uregulowań

dotyczących transportu drogowego, przedstawiam

poniżej następującą informację.

W związku z zapytaniem dotyczącym dokumen-

towania zdolności ﬁnansowejprzedsiębiorcyubiega-

jącego się o licencję na wykonywanie transportu dro-

gowego Ministerstwo Transportu, Budownictwa i Go-

4 grudnia 2011 r. stosowane jest rozporządzenie Par-

ne zasady dotyczące warunków wykonywania zawo-

du przewoźnika drogowego i uchylające dyrektywę

str. 51), przewidujące odmienne od dotychczasowych

warunki dokumentowania przez przewoźników zdol-

ności ﬁnansowej.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ww. rozporządzenia w celu

przedsiębiorca musi być w stanie w każdym momen-

cie roku ﬁnansowegospełnićswojezobowiązaniaﬁ-

nansowe.

W tym celu przedsiębiorca wykazuje na

wiednio upoważnioną osobę rocznych sprawozdań

ﬁnansowych,żecorokudysponujekapitałemirezer-

na każdy dodatkowy wykorzystywany pojazd.

w drodze odstępstwa od ust. 1, właściwy organ może

takiego jak gwarancja bankowa lub ubezpieczenie,

388

nansowych, w tym przedsiębiorstw ubezpieczenio-

wych, składających solidarną gwarancję za przedsię-

Według opinii Polskiej Izby Ubezpieczeń zabez-

pieczenie w formie ubezpieczenia odpowiedzialności

cywilnej przewoźnika (OCP) ma w Polsce charakter

powszechny i jest przeznaczone w szczególności dla

podmiotów uprawnionych do wykonywania działal-

ności w zakresie transportu drogowego.

Natomiast przedsiębiorcy prowadzący działalność

gospodarczą w zakresie przewozu drogowego rzeczy

pojazdami samochodowymi o dopuszczalnej masie cał-

kowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, zgodnie z art. 3

z późn. zm.), nie podlegają przepisom tej ustawy.

Jednocześnie informuję, że nie przewiduje się

jowych mających nikły wpływ na transport ze wzglę-

du na rodzaj przewożonych rzeczy lub niewielką od-

ległość wykonywanego transportu.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

podsekretarza stanu

ostrzenia kar dla kierujących pojazdami mechanicz-

nymi po spożyciu alkoholu, przekazanym przy piśmie

z dnia 13 kwietnia 2012 r., nr SPS-024-855/12,

uprzejmie przedstawiam, co następuje.

Problematyka zwalczania czynów godzących w bez-

pieczeństwo w komunikacji popełnianych przez oso-

wpływem środków odurzających, niewątpliwie nale-

ży do najbardziej istotnych obecnie zagadnień polity-

ki karnej, zarówno ze względu na skalę tego rodzaju

przestępczości, jak i rozmiar negatywnych skutków

społecznych, jakie z niej wynikają.

Podkreślić jednak należy, że aktualny porządek

prawny zawiera unormowania umożliwiające sądom

orzekanie w stosunku do osób uczestniczących w sta-

jących w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym

kar i środków karnych adekwatnych do ciężaru tych

czynów oraz potrzeb w zakresie generalnej, jak i in-

dywidualnej prewencji.

W tym miejscu wskazać należy, że już samo pro-

wadzenie pojazdu mechanicznego w ruchu lądowym,

przestępstwo zagrożone grzywną, karą ogranicze-

(art. 178a § 1 K.k.).

Prowadzenie w takim stanie lub

pod wpływem takiego środka na drodze publicznej

lub w streﬁezamieszkaniainnegopojazduniżpojazd

mechaniczny (np. roweru) również może skutkować

wymierzeniem sprawcy, oprócz kar nieizolacyjnych,

kary pozbawienia wolności w wymiarze do jednego

roku (art. 178a § 2 K.k.).

W wypadkach natomiast, w których znajdujący się

w stanie nietrzeźwości albo pod wpływem środka odu-

rzającego uczestnik ruchu spowoduje wypadek lub

katastrofę w ruchu lądowym, wodnym lub powietrz-

nym albo sprowadzi bezpośrednie niebezpieczeństwo

takiej katastrofy, sąd nie może orzec wobec sprawcy

grzywny albo kary ograniczenia wolności, lecz zobo-

wiązany jest orzec karę pozbawienia wolności przewi-

dzianą za przypisane sprawcy przestępstwo, w wyso-

kości od dolnej granicy ustawowego zagrożenia zwięk-

zwiększonego o połowę (art. 178 § 1 K.k.).

Tym samym

za czyny tego rodzaju możliwe jest wymierzenie nawet

tak surowej kary jak 15 lat pozbawienia wolności, np.

wobec sprawcy, który w stanie nietrzeźwości lub pod

w ruchu komunikacyjnym, zagrażającą życiu lub zdro-

Podkreślić przy tym należy, że przewidziane w art. 178

§ 1 K.k. zaostrzenie wymiaru kary odnosi się również

do sprawców wskazanych w tym przepisie przestępstw

przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji, którzy

zbiegli z miejsca zdarzenia.

Prewencyjne oddziaływanie skazania za prze-

stępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji,

popełnione w stanie nietrzeźwości, pod wpływem

środka odurzającego albo przez sprawcę, który zbiegł

z miejsca zdarzenia, niewątpliwie wzmacnia orzeka-

ny obligatoryjnie w takich wypadkach środek karny

ślonego rodzaju (art. 42 § 2 K.k.).

Zakaz prowadzenia

pojazdów, który orzekany jest w latach, musi być

orzeczony na okres nie krótszy od roku, a może być

orzeczony nawet na 10 lat (art. 43 § 1 pkt 1 K.k.).

Odnosząc się do pytania dotyczącego prac i dzia-

łań Ministerstwa Sprawiedliwości, które miałyby na

celu zaostrzenie kar dla kierujących pojazdami me-

chanicznymi po spożyciu alkoholu, wspomnieć nale-

ży w szczególności o rozwiązaniach objętych ustawą

389

wy Kodeks karny wykonawczy, ustawy Kodeks kar-

Nr 206, poz. 1589, z późn. zm.), której projekt przy-

gotowany został w Ministerstwie Sprawiedliwości

wiązania zawarte w powołanej ustawie nie odnoszą

się wprawdzie wprost do problematyki przestępstw

przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji, jednak

z uwagi na swą istotę mogą w sposób pośredni wy-

wierać pożądany wpływ w zakresie podnoszenia efek-

tywności zwalczania czynów tego rodzaju.

Istotny wpływ na orzecznictwo sądów wobec nie-

trzeźwych uczestników ruchu mogą wywrzeć zmiany

odnoszące się do kary grzywny, polegające na pod-

wyższeniu maksymalnego jej wymiaru, i to zarówno

w wypadku grzywien samoistnych, orzekanych jako

kara zasadnicza, jak i grzywien akcesoryjnych, orze-

kanych w związku z warunkowym zawieszeniem wy-

konania kary zasadniczej (w szczególności kary po-

zbawienia wolności).

O ile według prawa obowiązującego przed wejściem

w życie tej ustawy maksymalny wymiar grzywny sa-

moistnej wynosił 360 stawek dziennych, to obecnie

możliwe jest orzeczenie nawet 540 stawek dziennych

grzywny.

W wypadku grzywny orzekanej na podstawie

art. 71 § 1 K.k. podwyższenie liczby stawek dziennych

grzywny orzekanej w związku z warunkowym zawie-

szeniem wykonania kary pozbawienia wolności ze

180 do 270 stawek podniosło maksymalną wysokość

grzywny z kwoty 360 000 zł do kwoty 540 000 zł.

Wydaje się, że oddziaływanie na sprawców naru-

szających nakaz trzeźwości w komunikacji, istotną

dolegliwością o charakterze ekonomicznym, należy-

cie dostosowaną do ciężaru czynu i potrzeb w zakre-

sie prewencji indywidualnej, przy jednoczesnym za-

pewnieniu należytej ściągalności orzeczonych grzy-

wien, może stanowić bardzo skuteczne remedium na

problem nietrzeźwych kierowców, przewyższające

nawet skuteczność orzekanej wobec takich sprawców

kary pozbawienia wolności, zwłaszcza stosowanej

z warunkowym zawieszeniem jej wykonania.

Doty-

czy to oczywiście tych przypadków, gdy naruszenie

nakazu trzeźwości ma charakter incydentalny.

Omawiana nowelizacja wprowadziła również

istotne zmiany odnoszące się zarówno do istoty, jak

i sposobu wykonania kary ograniczenia wolności.

Zmiany te mają doprowadzić do szerszego stosowania

przez sądy tego rodzaju kary, i tym samym uczynie-

nia tej kary realną alternatywą dla najczęściej orze-

kanych kar pozbawienia wolności, w tym kar tego

rodzaju orzekanych z warunkowym zawieszeniem

ich wykonania.

Wprowadzone zmiany umożliwiają

nałożenie na sprawcę każdego z obowiązków przewi-

dzianych w art. 72 K.k., a nie tylko niektórych z nich,

jak miało to miejsce poprzednio.

Tym samym został

wzmocniony element probacyjny tkwiący w karze

ograniczenia wolności – skazany nie tylko będzie mu-

siał podporządkować się podstawowym wymogom

wynikającym z istoty kary tego rodzaju, a w szcze-

gólności obowiązkowi wykonywania nieodpłatnej

pracy na cele społeczne, ale będzie ponadto motywo-

wany nałożonymi na niego dodatkowo obowiązkami

(np. obowiązkiem poddania się leczeniu odwykowe-

mu; uczestnictwa w programach korekcyjno-eduka-

cyjnych; powstrzymywania się od przebywania w okre-

ślonych środowiskach lub miejscach; innego stosow-

nego postępowania), których niespełnienie może

skutkować zarządzeniem wykonania kar zastęp-

czych, w tym w warunkach określonych w ustawie

– również zastępczej kary pozbawienia wolności.

Ponadto istotne zaostrzenie odpowiedzialności

karnej sprawców przestępstw przeciwko bezpieczeń-

stwu w komunikacji, popełnianych w stanie nietrzeź-

nia 2012 r.

Wprawdzie kierunek zmian objętych

przedmiotową ustawą wyznaczony został poselskim

(druk nr 2115), jednakże ostateczne brzmienie prze-

pisów przyjętych przez Sejm wypracowane zostało

dzięki istotnemu zaangażowaniu przedstawicieli Mi-

nisterstwa Sprawiedliwości.

Powołana ustawa wprowadziła m.in. zmianę za-

sad orzekania zakazu prowadzenia wszelkich po-

jazdów mechanicznych na zawsze, o którym

mowa w art. 42 § 3 K.k. O ile wcześniej środek ten

orzekany był na podstawie fakultatywnej, to oma-

wiana nowelizacja przekształciła go w środek karny

o charakterze względnie obligatoryjnym, co oznacza,

że w wypadkach, o których mowa w powołanym prze-

pisie, sąd jest zobligowany do orzeczenia zakazu pro-

wadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na za-

wsze, a odstępstwo od orzeczenia tego środka będzie

możliwe tylko w wyjątkowych wypadkach, uzasad-

nionych szczególnymi okolicznościami.

Ustawa wprowadziła także do porządku prawne-

go kwaliﬁkowanytypprzestępstwazart.178a§1

K.k. Stypizowany w § 4 art. 178a K.k. nowy typ prze-

stępstwa przewiduje, że jeżeli sprawca czynu określo-

nego w art. 178a § 1 K.k. był wcześniej prawomocnie

rzającego albo za przestępstwo określone w art. 173

K.k., art. 174 K.k., art. 177 K.k. lub art. 355 § 2 K.k.

środka odurzającego albo dopuścił się czynu określone-

zu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego

Niezależnie od znacznego podwyższenia sankcji

grożącej sprawcom powracającym do przestępstwa,

a zatem takim, którzy po raz kolejny nie stosują się

do nakazu trzeźwości w ruchu komunikacyjnym, dal-

sze obostrzenie ich odpowiedzialności wynika z prze-

widzianych w omawianej ustawie zmian części ogólnej

Kodeksu karnego.

Wskutek stosownej nowelizacji art.

58 § 4 K.k. i art. 69 § 4 K.k. wyłączona zostanie moż-

liwość orzekania za wskazany wyżej typ przestępstwa

390

kar wolnościowych na podstawie art. 58 § 3 K.k.,

a orzeczenie za nie kary pozbawienia wolności bez

od której odstępstwo będzie mogło nastąpić tylko

w szczególnie uzasadnionych wypadkach.

Z uwagi na stosunkowo niedługi czas obowiązywa-

nia nowych przepisów istotnie zaostrzających odpo-

wiedzialność karną nietrzeźwych kierowców niecelo-

we jest podejmowanie kolejnych działań legislacyjnych

zmierzających w tym samym kierunku, bez sprawdze-

nia, jak nowe rozwiązania funkcjonują w praktyce,

w szczególności jaka jest skuteczność ich oddziaływa-

nia w zakresie prewencji indywidualnej i generalnej.

Ministerstwo Sprawiedliwości na bieżąco monito-

ruje funkcjonowanie nowych unormowań.

Wnioski

płynące z praktyki ich stosowania zostaną wykorzy-

stane w toku przyszłych działań legislacyjnych, w wy-

padku ujawnienia okoliczności świadczących o celo-

wości dokonania kolejnej zmiany prawa odnoszącej

się do problematyki osób prowadzących pojazdy w sta-

nie nietrzeźwości lub w stanie odurzenia.

W odniesieniu natomiast do sygnalizowanego

w zapytaniu zwiększenia liczby osób kierujących po-

jazdami mechanicznymi w stanie nietrzeźwym, to

podnieść należy, że do zakresu właściwości Minister-

stwa Sprawiedliwości nie należy prowadzenie w po-

wyższym zakresie statystyki.

Stosownymi danymi

natomiast niewątpliwie dysponuje minister spraw

wewnętrznych, który w ramach posiadanych kompe-

tencji z zakresu ochrony bezpieczeństwa i porządku

publicznego oraz z racji sprawowanego nadzoru nad

działalnością m.in. Policji może merytorycznie od-

nieść się do przedstawianego problemu.

Prowadzona natomiast przez Ministerstwo Spra-

wiedliwości statystyka w zakresie liczby osób prawo-

mocnie skazanych za czyn z art. 178a K.k. w okresie

2006–2011 (przy tym dane za 2011 r. obejmują jedy-

nie osoby skazane w I instancji, pozostałe są w opra-

cowaniu) przedstawia się następująco.

W 2006 r. skazano:

W 2007 r. skazano:

W 2008 r. skazano:

W 2009 r. skazano:

W 2010 r. skazano:

W 2011 r. skazano:

Mając na uwadze powołane wyżej dane, należy

więc podkreślić, że nie stwierdza się wzrastającej

przestępczości w powyższym zakresie.

w sprawach o przestępstwa z art. 178a K.k., pozwolę

sobie wyrazić pogląd, że kary orzekane wobec spraw-

ców powyższych czynów generalnie pozostają w ade-

kwatnej relacji do ciężaru i charakteru popełnionych

czynów.

Z danych statystycznych gromadzonych

w Ministerstwie Sprawiedliwości, a dotyczących osób

prawomocnie skazanych za powyższe przestępstwa

wynika, że wobec sprawców takich przestępstw sto-

sunkowo często zapadają kary pozbawienia wolności.

na karę pozbawienia wolności skazano 32 534 osoby,

W zakresie natomiast sformułowanych w zapyta-

niu postulatów legislacyjnych stwierdzić należy, że są

one niewątpliwie próbą poszukiwania nowych rozwią-

zań, przyczyniających się do zwiększenia skuteczności

oddziaływania prawnokarnego.

Niemniej jednak mi-

nister sprawiedliwości prezentuje podgląd, że obowią-

zujące rozwiązania prawne pozwalają na efektywną

walkę z przestępstwami popełnianymi przeciwko bez-

pieczeństwu w komunikacji i obecnie nie stwierdza się

potrzeby generalnego zaostrzania sankcji karnych,

obowiązujące bowiem są wystarczająco dolegliwe.

Niewątpliwie jednak osiągnięcie pożądanych re-

zultatów w kwestii bezpieczeństwa w komunikacji,

oprócz oddziaływania środkami penalnymi, wymaga

także oddziaływania na innych płaszczyznach, w tym

na płaszczyźnie edukacyjnej ukierunkowanej na

zmianę występującej wciąż w wielu grupach i środo-

wiskach postawy przyzwolenia i pobłażliwości wobec

osób lekceważących prawny nakaz zachowania trzeź-

wości przez uczestników ruchu lądowego, wodnego

lub powietrznego.

Minister sprawiedliwości, dostrze-

gając w tym istotny walor prewencyjny, deklaruje

pełne wsparcie i uczestnictwo we wszelkich akcjach

edukacyjnych podejmowanych przez uprawnione or-

gany, a dotyczących przedmiotowej problematyki.

Końcowo podkreślenia wymaga okoliczność, że

ewentualne prowadzenie prac legislacyjnych w za-

kresie proponowanych w zapytaniu poselskim roz-

ściwości ministra spraw wewnętrznych, który zgod-

kierowców, w której gromadzone są dane i informa-

cje o osobach posiadających lub którym cofnięto

lub tramwajami.

Z wyrazami poważania

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 2 maja 2012 r.

391

Odpowiedź

podsekretarza stanu w Ministerstwie Finansów

Szanowna Pani Marszałek!

W związku z otrzyma-

SPS-024-857/12, zapytaniem poseł Mirosławy Nykiel

rakterze obligatoryjnym, budżet państwa gwarantu-

Podstawą działań zmierzających do zaplanowania

a) kwotę bazową: część oświatowa subwencji ogól-

sokości 36 924 829 tys. zł,

b) z zakresu zmiany realizowanych zadań oświa-

towych:

— środki przeznaczone na sﬁnansowanieskut -

ków (przechodzących na rok 2012) podwyżki wyna-

grodzeń nauczycieli o 7% – wdrożonej od dnia 1 wrze-

śnia 2011 r. oraz na planowaną podwyżkę wynagro-

tury awansu zawodowego nauczycieli zatrudnionych

— zmniejszenie zadań oświatowych wpływających

alizowanych przez samorządy województw śląskiego

i zachodniopomorskiego, tj. związane z wygaszaniem

działalności Nauczycielskiego Kolegium Języków Ob-

cych i Kolegium Nauczycielskiego w Koszalinie oraz

włączeniem Nauczycielskiego Kolegium Języków Ob-

cych w Gliwicach w strukturę Politechniki Śląskiej,

szenie wydatków części budżetowej, której dysponen-

tem jest minister nauki i szkolnictwa wyższego).

Należy podkreślić, iż prognozowana na rok 2012

została ukształtowana w wysokości 38 711 095 tys. zł

Ponadto w związku z planowanymi zmianami

450 000 tys. zł, z tytułu planowanego wzrostu o 2%

392

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Hanna Majszczyk

Warszawa, dnia 7 maja 2012 r.

SPS-024-860/12, w sprawie planowanej komercjali-

zacji Specjalistycznego Centrum Medycznego w Po-

lanicy-Zdroju, uprzejmie proszę o przyjęcie poniższe-

go wyjaśnienia.

Minister zdrowia dostrzega problemy Specjali-

funkcjonowania tej placówki.

Szczególnym przedmio-

kładu.

Nadmieniam, iż w związku z trudną sytuacją

ekonomiczno-ﬁnansowąSCMwPolanicy-Zdrojupro-

wadzona jest restrukturyzacja.

Jednakże działania

podejmowane w przedmiotowym zakresie mają na

Jednocześnie uprzejmie informuję, iż na mocy

obowiązującego ustawodawstwa nadzór właścicielski

podmiotu tworzącego oraz jego odpowiedzialność za

sytuację ﬁnansowązobowiązujepodmiottworzącydo

podjęcia określonych działań w przypadku ujemnego

wyniku ﬁnansowegotegozakładu.

Wmyśltegopod-

miot ten może pokryć ujemny wynik ﬁnansowypod-

miotu leczniczego, w terminie 3 miesięcy od upływu

terminu zatwierdzenia sprawozdania ﬁnansowego

samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowot-

nej, jeżeli wynik ten powiększony o koszty amorty-

określony wyżej, podmiot tworzący w terminie 12 mie-

sięcy wydaje rozporządzenie, zarządzenie albo podej-

kładu opieki zdrowotnej.

Nadmieniam, iż zgodnie

z art. 216 ustawy o działalności leczniczej obowiązek

ten powstaje po raz pierwszy po zatwierdzeniu spra-

wozdania ﬁnansowegozapierwszyrokobrotowyroz-

Warto w tym miejscu podnieść, iż minister zdrowia,

dyczne w Polanicy-Zdroju, nie podjął ostatecznej de-

cyzji dotyczącej przekształcenia ww. podmiotu lecz-

niczego w spółkę kapitałową.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Jakub Szulc

Warszawa, dnia 30 kwietnia 2012 r.

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na za-

2012 r. w sprawie usuwania drzew w gminie Grod-

ków, przekazane przez pana Marka Kuchcińskiego,

-861/12, przedstawiam stosowne informacje.

Sprawy dotyczące terenów zieleni i zadrzewień,

393

snych gminy.

zastrzeżeń co do działań wójta, burmistrza lub pre-

zydenta miasta przysługuje możliwość złożenia skar-

gi do rady gminy.

Jeżeli odpowiedź rady gminy nie

jest satysfakcjonująca, zgodnie z art. 229 pkt 1 ww.

ustawy istnieje możliwość wniesienia skargi na ten

organ do wojewody.

rządzie gminnym od decyzji w sprawie usunięcia

drzew, wydanej przez wójta, burmistrza, prezydenta

miasta lub starosty, służy stronie postępowania ad-

ministracyjnego odwołanie do samorządowego kole-

gium odwoławczego.

Mając na uwadze powyższe, zarówno minister

środowiska, jak i generalny dyrektor ochrony środo-

wiska nie posiadają narzędzi kontrolnych związa-

nych z działaniami wójta, burmistrza, prezydenta

miasta lub starosty w zakresie wykonywania przez

te organy zadań własnych.

z nieruchomości może nastąpić po uzyskaniu odpo-

wiedniego pisemnego zezwolenia na wniosek właści-

ciela nieruchomości, użytkownika wieczystego, inne-

go posiadacza za zgodą właściciela nieruchomości lub

właściciela urządzeń przesyłowych, o których mowa

w art. 49 § 1 ustawy Kodeks cywilny z dnia 23 kwiet-

zwolenie takie nie jest wymagane w przypadku usu-

wania drzew rosnących na terenach leśnych (art. 83

ust. 6 pkt 1 ustawy o ochronie przyrody).

Zatem

w przypadku realizacji inwestycji polegającej na bu-

dowie farmy wiatraków istnieje konieczność uzyska-

nia stosownego zezwolenia na usunięcie drzew i krze-

wów, które nie rosną na gruntach leśnych.

W przypadku gdy drzewa zostały usunięte bez

o ochronie przyrody wójt, burmistrz lub prezydent

miasta wymierzają odpowiednio posiadaczowi nieru-

chomości lub właścicielowi urządzeń przesyłowych

administracyjną karę pieniężną.

Zgodnie z art. 90

ustawy o ochronie przyrody, czynności, o których

mowa w art. 83–89 ustawy, w zakresie, w jakim wy-

konywane są one przez wójta, burmistrza albo pre-

zydenta miasta, w odniesieniu do nieruchomości bę-

dących własnością gminy, wykonuje starosta.

W przypadku usunięcia drzew lub krzewów bez

wiedzy i zgody właściciela nieruchomości, z wyłącze-

niem użytkownika wieczystego, sprawca deliktu po-

nosi odpowiedzialność karną za przestępstwo lub

wiedzialność cywilną (odszkodowawczą) zgodnie

z art. 415 Kodeksu cywilnego.

Drzewa i krzewy po-

zostają pod ochroną prawnokarną, jak każde inne

z późn. zm.) rozdział „Przestępstwa przeciwko mie-

z późn. zm.) rozdział „Wykroczenia przeciw mieniu”.

Przypadek usunięcia drzew bez wiedzy i zgody wła-

ściciela nieruchomości, na której one rosną, uniemoż-

liwia wymierzenie administracyjnej kary pieniężnej,

stracyjną karę pieniężną można wymierzyć tylko po-

siadaczowi nieruchomości lub właścicielowi urządzeń

przesyłowych.

Dlatego ocena karna w przypadku

usuwania drzew przez osoby trzecie, bez wiedzy i zgo-

dy właściciela nieruchomości, będzie należała do pro-

kuratury lub Policji.

Ponadto zgodnie z art. 83 ust. 2c ustawy o ochro-

nie przyrody organ właściwy do wydania zezwolenia,

nuje oględzin w zakresie występowania w obrębie

zadrzewień gatunków chronionych.

W związku z po-

wyższym, w ramach każdego postępowania o wyda-

nie zezwolenia na usunięcie drzew lub krzewów, wła-

ściwy organ dokonuje ww. oględzin.

Przedmiotem

oględzin powinny być wszystkie gatunki roślin, zwie-

rząt i grzybów objęte ochroną gatunkową.

W przypadku gdy w czasie dokonywania oględzin

zadrzewień stwierdzono w ich obrębie występowanie

chronionych gatunków lub same drzewa należą do

gatunku objętego ochroną, zaś ich usunięcie wiąże

się z naruszeniem zakazów obowiązujących w sto-

sunku do tych gatunków wymienionych w art. 51

i 52 ustawy o ochronie przyrody, należy wystąpić na

do generalnego dyrektora ochrony środowiska lub

właściwego regionalnego dyrektora ochrony środo-

wiska o wydanie zezwolenia na odstępstwo od dane-

go zakazu.

W tym miejscu należy podkreślić, że zgod-

nie z art. 127 ustawy o ochronie przyrody każdy, kto

tunkową, podlega karze aresztu albo grzywny.

W związ-

kazów obowiązujących w stosunku do chronionych

gatunków zwierząt, roślin lub grzybów należy zgłosić

ten fakt do organów ścigania.

Ponadto uprzejmie informuję, że z dokumentacji

udostępnionej przez Urząd Gminy w Grodkowie wy-

nika, że w sprawie usunięcia drzew bez wymaganego

zezwolenia na działkach w obrębie Młodoszowic i Bą-

kowa toczy się postępowanie wyjaśniające, wszczęte

z urzędu w dniu 28 marca 2012 r.

Z wyrazami szacunku

394

Odpowiedź

ministra rolnictwa i rozwoju wsi

ności zwierząt przekazane pismem z dnia 13 kwiet-

nia 2012 r., znak: SPS-024-862/12, uprzejmie infor-

obowiązuje od 24 października 1997 r.

odpowiedzialność.

Organem odpowiedzialnym za

dent miasta.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że pani poseł

nie podaje w zapytaniu powodów, dla których żadne

schronisko z województwa dolnośląskiego, okoliczni

lekarze weterynarii oraz właściciele gospodarstw rol-

nych nie wyrazili woli współpracy z gminą Świebo-

dzice.

Obecna sytuacja w tej sprawie wydaje się

świadczyć, że prawdopodobnie w gminie nie prowa-

dzono dotychczas – w żadnej formie – programu za-

pobiegania bezdomności zwierząt.

Z poważaniem

Minister

Marek Sawicki

Warszawa, dnia 4 maja 2012 r.

-863/12, przy którym przekazano zapytanie posła

Marka Łatasa dotyczące realizacji zadania budowy

przekazuję informacje w przedmiotowej sprawie.

łącznik nr la).

Z uwagi na aktualne możliwości ﬁnan-

we.

W chwili obecnej w pierwszej kolejności realizo-

jętych działań przy współpracy GDDKiA z samorzą-

395

stwierdzono, iż ostatni V odcinek projektowanej ob-

słowe po Hucie Aluminium w Skawinie.

Wykonane

w sposób rozstrzygający i jednoznaczny możliwości

realizacji inwestycji w przedmiotowym kształcie,

dowisko odpadów.

W związku z powyższym zaistnia-

ła konieczność zmiany przebiegu drogi oraz wydłu-

żenia ostatniego jej odcinka.

lizowanym obszarze.

Jednocześnie informuje, że Mi-

wych ujętych w załączniku nr 1a.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

ca 2012 r. w sprawie nowelizacji ustawy o rodzinnych

ogrodach działkowych, przekazane przy piśmie pana

uprzejmie przekazuję następujące informacje.

planowane prace legislacyjne, co do zasady, powinny

cyjnych” Rady Ministrów.

Podjęcie w najbliższym okre-

sie prac nad zmianą ustawy o rodzinnych ogrodach

działkowych nie zostało przewidziane w ww. wykazie.

Jednocześnie należy dodać, że dla ewentualnego

podjęcia prac legislacyjnych istotną kwestią jest roz-

patrzenie przez Trybunał Konstytucyjny wniosku

nych ogrodach działkowych.

Trybunał dokona oceny,

sprawy przed trybunałem nie wydaje się zasadne

W przypadku podjęcia prac legislacyjnych w ob-

szarze problematyki rodzinnych ogrodów działko-

wych zasięgnięte zostaną opinie organizacji społecz-

nych skupiających działkowców.

Obowiązek taki wy-

Z poważaniem

Piotr Styczeń

w sprawie doﬁnansowania budowy

pytanie posła na sejm RP pana Stanisława Wziątka

SPS-024-866/12) w sprawie doﬁnansowaniabudowy

centrum sportu i rekreacji w Wałczu, uprzejmie

informuję, co następuje.

396

W myśl przepisów rozporządzenia ministra spor-

doﬁnansowaniazadańześrodkówFunduszuRozwo-

ﬁnansowanieprzezMinisterstwoSportuiTurystyki

zadań dotyczących modernizacji, remontów i inwe-

stycji obiektów sportowych realizowane jest w ra-

mach dwóch niezależnych programów:

— wojewódzkiego wieloletniego programu rozwo -

ju bazy sportowej,

Wojewódzkie wieloletnie programy rozwoju bazy

sportowej opracowane są we właściwym miejscowo

urzędzie marszałkowskim, dlatego też zgłoszenie do

tego programu należy złożyć do marszałka woje-

wództwa zachodniopomorskiego.

W przypadku apli-

kowania do programu inwestycji o szczególnym zna-

czeniu dla sportu, który realizowany jest dwustop-

niowo, konieczne jest złożenie dokumentacji zgłosze-

niowej zgodnie z wytycznymi, opublikowanymi na

stronie internetowej ministerstwa – www.msit.gov.pl

(w zakładce sport – inwestycje sportowe – Fundusz

Rozwoju Kultury Fizycznej).

Jednym z warunków ewentualnej pozytywnej re-

komendacji danego zamierzenia inwestycyjnego w mi-

nisterstwie jest wskazanie przez inwestora ubiegają-

cego się o doﬁnansowaniezadaniainwestycyjnegoze

środków Funduszu Rozwoju Kultury Fizycznej pro-

gramu, do którego zamierza aplikować.

Jednocześnie informuję, iż budowa Regionalnego

Centrum Sportowo-Rekreacyjnego w Wałczu nie była

wcześniej zgłaszana do Departamentu Infrastruktury

cia inwestycji w programie inwestycji o szczególnym

znaczeniu dla sportu.

Zakres przekazanych przez gmi-

formacji, nie spełnia wymagań umożliwiających roz-

patrywanie tego wniosku, w celu ujęcia przedmioto-

wego zadania w wieloletnim programie inwestycji

charakter bardzo ogólny – informuje o zamiarze bu-

dowy Regionalnego Centrum Sportowo-Rekreacyjne-

go w Wałczu – co uniemożliwia wyrobienie poglądu

w sprawie możliwości jego zrealizowania.

Pragnę zwrócić uwagę, iż inwestor winien przed-

stawić merytoryczną ocenę celowości realizacji zada-

wiednich polskich związków sportowych wraz ze

przedsięwzięcie winno być również poparte:

— uszczegółowionymi założeniami programowo -

-funkcjonalnymi,

— planem ﬁnansowaniazadaniainwestycyjnego,

zawierającym planowany cykl realizacji zadania, zbi-

— oświadczeniem inwestora o posiadaniu prawa

zgodnie z ustawą Prawo budowlane,

— harmonogramem realizacyjnym tego projektu.

Ponadto nadmieniam, że Ośrodek Przygotowań

zgłosił przedsięwzięcia inwestycyjne, polegające na

przebudowie i rozbudowie istniejącego stadionu spor-

towego oraz boisk sportowych na zespole B, do progra-

mu inwestycji o szczególnym znaczeniu dla sportu.

Wyłonienia strategicznych inwestycji do progra-

mu dokonuje Komisja do Spraw Inwestycji o Szcze-

gólnym Znaczeniu dla Sportu, powołana przez mini-

stra sportu i turystyki.

Przebudowa i rozbudowa istniejącego stadionu

sportowego jest ujęta w wieloletnim programie roz-

woju inwestycji o szczególnym znaczeniu dla sportu

do roku 2012.

W związku z tym zadanie będzie brane

pod uwagę przy wytyczaniu priorytetów w procesie

kształtowania planu doﬁnansowaniainwestycjina

rok 2012, w miarę możliwości ﬁnansowychFunduszu

Rozwoju Kultury Fizycznej.

Reasumując, analiza wystąpienia gminy miejskiej

Wałcz o doﬁnansowanieześrodkówFRKFRegional-

nego Centrum Sportowo-Rekreacyjnego w Wałczu na

obecnym etapie aplikacji nie pozwala na jednoznacz-

ną decyzje w sprawie.

Z wyrazami szacunku

Minister

Pani Marszałek, znak: SPS-024-867/12, z dnia 13 kwiet-

nia br., przy którym zostało przesłane zapytanie po-

sła Sławomira Kopycińskiego w sprawie skutków

skie orzeczenie Europejskiego Trybunału Sprawie-

dliwości w sprawie C-594/10 T. G. Laarhoven, uprzej-

mie informuję, że powołany przez pana posła wyrok

hoven nie dotyczy ograniczeń w odliczeniu podatku

od wartości dodanej od nabycia samochodów osobo-

397

wych, stanowiących majątek przedsiębiorstwa, uży-

wanych zarówno do działalności gospodarczej prowa-

dzonej przez podatnika, jak również do celów innych

niż działalność jego przedsiębiorstwa (np. na cele

prywatne podatnika).

Powyższy wyrok dotyczy spo-

sobu opodatkowania podatkiem VAT użytkowania

powyższych samochodów do celów prywatnych, opar-

tego na metodzie ryczałtowego obliczenia wydatków

związanych z ich użytkowaniem do celów prywat-

nych.

W Polsce nie stosuje się takiej metody.

Obowią-

zują w tym zakresie zasady ogólne określone w usta-

orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europej-

wywiera wpływu na zakres stosowania polskich

przepisów w zakresie odliczenia podatku od towarów

kowych (w tym samochodów osobowych).

tyczącego zmniejszenia przychodów budżetowych z ty-

wadzenia możliwości pełnego odliczenia tego podatku

od nabycia samochodów osobowych, uprzejmie infor-

muję, że ubytek dochodów budżetu państwa z tego

tytułu wyniósłby ok. 1900 mln zł w warunkach 2012 r.

Należy podkreślić, że szacunek ten uwzględnia tylko

negatywne skutki związane z nabyciem samochodów

osobowych.

Szacunek ten nie zawiera ujemnych skut-

ków w zakresie ewentualnego przyznania prawa do

paliwa wykorzystywanego do ich napędu.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Maciej Grabowski

w sprawie weryﬁkacji wysokości świadczeń

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na wy-

znak: SPS-024-870/12, dotyczące zapytania posłanki

Krystyny Łybackiej w sprawie weryﬁkacjiwysokości

informuję.

Weryﬁkacjakwotświadczeńrodzinnychiwyso-

chodowe uprawniające do świadczeń rodzinnych, co

(wzrost wydatków o ponad 1 mld zł w skali roku) oraz

do rodzin korzystających ze świadczeń rodzinnych.

wiem również wzrost kwoty dopuszczalnego przekro-

czenia wysokości kryteriów dochodowych bez utraty

ustawy o świadczeniach rodzinnych, w przypadku

nie lub dochód osoby uczącej się przekracza kwotę

przednim okresie zasiłkowym (np. dla czteroosobo-

398

wej rodziny wychowującej dziecko niepełnosprawne

padku przekroczenia kryterium dochodowego w ko-

lejnym roku kalendarzowym zasiłek rodzinny nie

przysługuje.

nym wymagającym szczególnej pielęgnacji (wskaza-

nia co do konieczności stałej lub długotrwałej opieki

W 2012 r. planowana jest kolejna weryﬁkacjakwot

świadczeń rodzinnych i wysokości kryteriów dochodo-

nowaną ustawową weryﬁkacją kwot świadczeń ro-

w sprawie podwyższenia kwot kryteriów dochodowych

i kwot świadczeń rodzinnych jest przedmiotem uzgod-

nień w Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Go-

wysokość kryterium dochodowego i kwot świadczeń

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

podsekretarza stanu

w sprawie egzekwowania przepisów

W odpowiedzi na zapytanie pana posła Tomasza

Głogowskiego w sprawie egzekwowana przepisów do-

tyczących cofania dopłat bezpośrednich i rolnośrodo-

dopuszczającym się wypalania traw, skierowaną do

ministra rolnictwa i rozwoju wsi pismem, znak: SPS-

-024-871/12, z dnia 20 kwietnia 2012 r., uprzejmie

przekazuję następujące wyjaśnienia.

Uprzejmie informuję, że każdy rolnik ubiegający

II, tj. płatności rolnośrodowiskowych, płatności ONW

za gospodarowanie na obszarach górskich i innych

wania, a także płatności za zalesianie gruntów rol-

nych, zobowiązany jest do przestrzegania wymogów

wzajemnej zgodności, które obejmują:

— utrzymanie gruntów wchodzących w skład go -

spodarstwa w dobrej kulturze rolnej zgodnie z ochro-

ną środowiska (Good Agricultural and Enviromental

Conditions – GAEC) określone w załączniku III do

— podstawowe wymogi z zakresu zarządzania

ślone w załączniku II do rozporządzenia Rady

Powyższe wymogi składają się na jeden mecha-

nizm noszący wspólną nazwę zasada wzajemnej

zgodności (ang. cross-compliance).

Zasada wzajemnej

zgodności oznacza powiązanie wysokości uzyskiwa-

nych płatności bezpośrednich ze spełnianiem przez

beneﬁcjentówokreślonychwymogów.

Ponadto rolnik, który ubiega się o płatności w ra-

mach wsparcia bezpośredniego, podlega kontroli w za-

kresie spełniania wymogów w zakresie wzajemnej

zgodności.

W przypadku ich nieprzestrzegania kon-

sekwencją jest odpowiednie zmniejszenie przyznawa-

nych rolnikowi płatności bezpośrednich.

Wymiar

sankcji za nieprzestrzeganie norm i wymogów uzależ-

niony jest od wielu czynników.

Podstawowe rozróżnie-

nie to niezgodność z przepisami wynikająca z:

— zaniedbania rolnika (nieumyślność),

— winy rolnika (celowość).

Ponadto przy określaniu wymiaru sankcji są bra-

ne również pod uwagę takie elementy jak:

— powtarzalność,

— zasięg,

— dotkliwość,

— trwałość.

W przypadku gdy stwierdzona niezgodność wy-

z zasady stanowi 3% całkowitej kwoty płatności bez-

pośrednich.

Natomiast gdy rolnik celowo dopuści się

stwierdzonej niezgodności, obniżka z zasady wynosi

20% całkowitej kwoty.

Jednakże agencja płatnicza

może na podstawie oceny przedłożonej przez właści-

wy organ kontroli wydać decyzję o zastosowaniu ob-

niżki do 100% całkowitej kwoty lub nawet wyklucze-

niu z pomocy na trzy lata.

Należy pamiętać, iż wy-

mogi wzajemnej zgodności muszą być przestrzegane

399

przez cały rok kalendarzowy oraz na terenie całego

gospodarstwa rolnego.

Należy zaznaczyć, iż jedną z norm, którą rolnik

zobowiązany jest przestrzegać, jest zakaz wypalania

gruntów rolnych.

Konsekwencją nieprzestrzegania

tej normy jest zmniejszenie płatności bezpośrednich

przyznawanych rolnikowi, które wynika z załącznika

nr I do rozporządzenia ministra rolnictwa i rozwoju

tów, jaką przypisuje się stwierdzonej niezgodności,

bezpośredniej, płatności cukrowej, płatności do po-

Nr 67, poz. 434).

Ponadto uprzejmie informuję, iż za przeprowadza-

nie kontroli przestrzegania zasady wzajemnej zgod-

ności w obszarze dobrej kultury rolnej zgodnej z ochro-

ną środowiska odpowiedzialna jest Agencja Restruk-

turyzacji i Modernizacji Rolnictwa.

Corocznie kon-

troli pod względem spełniania powyższych norm

podlega 1% beneﬁcjentówubiegającychsięopłatno-

ści bezpośrednie, tj. ok. 14 000 rolników.

Jednocześnie informuję, że z danych dotyczących

kontroli w zakresie przestrzegania norm i wymogów

wzajemnej zgodności przeprowadzanych przez Agen-

mach kampanii kontrolnej na przestrzeni lat 2004–

–2010 wynika, że liczba stwierdzanych niezgodności

w zakresie wypalania gruntów rolnych ulega zmniej-

szeniu.

Ponadto pragnę poinformować, iż zgodnie z roz-

działania: Program rolnośrodowiskowy, objętego

bowiązanie rolnośrodowiskowe obejmuje wymogi wy-

kraczające ponad podstawowe wymagania, do któ-

rych należą m.in. wymogi i normy określone w prze-

pisach o płatnościach w ramach systemów wsparcia

bezpośredniego.

Oznacza to, że aby otrzymać płat-

ność rolnośrodowiskową w pełnej wysokości, rolnik

jest zobowiązany do przestrzegania oprócz tzw. wy-

mogów płatnych – określonych i specyﬁcznych dla

pakietów i wariantów realizowanych w ramach zo-

bowiązania rolnośrodowiskowego, również wymogów

podstawowych.

W sytuacji, jeśli zostanie stwierdzone

uchybienie w przestrzeganiu przez rolnika wymogów

podstawowych, w tym dotyczących zakazu wypala-

nia gruntów rolnych, płatność rolnośrodowiskowa

jest odpowiednio zmniejszana lub nie jest przyzna-

wana (w zależności od takich czynników, jak m.in.:

powtarzalność, nieumyślność/celowość).

Podsekretarz stanu

Tadeusz Nalewajk

Warszawa, dnia 11 maja 2012 r.

w sprawie pogarszającej się jakości paliw

poniżej przedstawiam stanowisko do kwestii podnie-

sionych w zapytaniu pana posła Stanisława Szweda

w sprawie jakości paliw w Polsce.

System monitorowania i kontrolowania jakości

rowania i kontrolowania jakości paliw (Dz. U. Nr 169,

minister gospodarki, natomiast zarządzającym sys-

temem jest prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Kon-

sumentów.

Zarówno ustawa, jak również wydane do

niej akty wykonawcze dotyczące wymagań jakościo-

wych, metod badania jakości i sposobów pobierania

lowanie jakości paliw w Polsce.

wymagania jakościowe dla paliw ciekłych w Polsce

kością paliw pozostaje poza ich zakresem, w szcze-

(FQMS), Polska przyjęła system monitorowania

takiego rozwiązania wzięto pod uwagę specyﬁkęwa-

400

runków krajowych, w szczególności: podział admini-

rocznie (poniżej 15 mln ton), co wówczas (w 2004 r.)

zaklasyﬁkowałoPolskęjako„krajmały”.

Model B systemu monitorowania i kontrolowania

pobierano próbki w następujących ilościach: 150

sprzedawanego paliwa rocznie, co zgodnie z normą

Ponieważ w konsekwencji minimalna liczba próbek

ster gospodarki we współpracy z prezesem Urzędu

nitorowania i kontrolowania jakości paliw do zapisów

się to na znaczące zwiększenie wydatków dla orga-

nów zajmujących się kontrolą jakości paliw w Polsce.

kiej zmiany przez prezesa UOKiK i wojewódzkie in-

spektoraty Inspekcji Handlowej.

remu ta koncesja została udzielona, narusza jej wa-

runki.

Jednym z warunków określonych w koncesji

paliw ﬁnansowanyjest,zgodniezustawąosystemie

monitorowania i kontrolowania jakości paliw, z bu-

34 przedsiębiorców wytwarzających i magazynują-

cych paliwa, a do analiz laboratoryjnych pobrano

401

stwierdzono nieprawidłowości w 3,45% badanych

badanych próbek.

benzyny silnikowej.

bek.

Poniżej przedstawione zestawienie stwierdzo-

nych nieprawidłowości w latach 2008–2011.

Należy

zauważyć, że w przypadku benzyn poziom nieprawi-

dłowości jest niższy niż w przypadku oleju napędo-

wego.

próbkach, podobnie jak w latach 2007–2010, stwier-

Z informacji uzyskanych z wojewódzkich inspek-

toratów Inspekcji Handlowej wynika, że do 31 grud-

nia 2011 r., w związku z ujawnionymi nieprawidło-

wościami w zakresie jakości paliw ciekłych w trakcie

kontroli prowadzonych w 2011 r., skierowano do pro-

kuratur 62 zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia

przestępstwa, z których dotychczas wszczęto docho-

dzenia w 38 przypadkach.

Zakończono postępowania w 31 sprawach, nato-

miast w pozostałych 24 sprawach zawiadomienia nie

zostały jeszcze rozpatrzone przez prokuratury i sądy.

Ponadto wojewódzcy inspektorzy Inspekcji Han-

dlowej wydali 13 decyzji o wycofaniu z obrotu paliw

li informacje w powyższym zakresie wojewódzkim

inspektoratom ochrony środowiska.

Mając na uwadze istotny instrument, jakim w wal-

ce z nieuczciwymi przedsiębiorcami dysponuje prezes

URE (możliwość nałożenia kary pieniężnej lub cof-

nięcie koncesji), wojewódzkie inspektoraty IH, za po-

średnictwem prezesa UOKiK, w każdym przypadku

stwierdzenia naruszeń w zakresie wymagań jako-

ściowych w kontrolowanym paliwie kierują taką in-

formację do Urzędu Regulacji Energetyki.

W 2011 r. do URE przesłano informacje dotyczące

32 przedsiębiorców, u których, w trakcie kontroli,

stwierdzono naruszenie warunków udzielonych kon-

cesji na obrót paliwami ciekłymi oraz przepisów usta-

wy Prawo energetyczne.

Na podstawie przekazanych

przez wojewódzkie inspektoraty Inspekcji Handlo-

wej, za pośrednictwem prezesa UOKiK, informacji,

prezes URE podjął następujące działania:

— we wszystkich 32 przypadkach wszczęto postę -

powanie administracyjne w sprawie nałożenia kary

pieniężnej, z których 21 zakończyło się wydaniem

decyzji administracyjnych;

— łączna kwota nałożonych kar pieniężnych wy -

niosła ok. 950 000 zł (dotyczy 21 wydanych decyzji).

Mając na względzie fakt, że odnotowany w 2011 r.

stopień nieprawidłowości wśród kontrolowanych loso-

wo stacji paliwowych na poziomie 2,99% próbek oleju

jących wymagań oraz biorąc pod uwagę, że w 85%

przypadków przekroczony został jedynie jeden para-

metr, nie powinna budzić obaw kwestia poziomu jako-

ści paliw oferowanych na stacjach paliwowych w Pol-

sce.

Dlatego też, w mojej opinii, nie ma konieczności

objęcia całkowitą kontrolą wszystkich stacji paliwo-

wych w Polsce, która pociągnęłaby za sobą wysokie

i nieuzasadnione koszty dla budżetu państwa.

Nie-

mniej jednak, w związku ze zwiększoną konsumpcją

paliw w Polsce i koniecznością dostosowania systemu

monitorowania do zapisów normy PN-EN 14 274, po-

ilości próbek pobieranych na losowo wybranych sta-

cjach w ramach europejskiej części systemu.

Ponadto wydaje się, że obecnie obowiązujące me-

wienia wolności do lat trzech oraz możliwość cofnię-

cia koncesji, są wystarczające w walce z nieuczciwy-

obowiązujące w Polsce wymagania jakościowe dla

paliw ciekłych, które regulują zarówno aspekty

402

ochrony środowiska, jak również stoją na straży in-

teresów konsumentów, bezpieczeństwa silników oraz

innych części samochodów, w sposób kompleksowy

określają parametry, jakie powinny spełniać paliwa.

Na zakończenie pragnę poinformować, że system

poddawany jest rewizji i w ramach procedowanego

których innych ustaw wprowadzone zostaną zmiany

do systemu wynikające z wieloletnich doświadczeń

UOKiK, jak również Inspekcji Handlowej.

Przedstawiając powyższe, wyrażam przekonanie,

ministra transportu,

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pi-

Stanisława Szweda, znak: SPS-024-873/12, dotyczą-

ce kontroli zezwoleń na przewozy towarów, przedsta-

wiam poniżej stosowną odpowiedź.

Przeciwdziałanie nieuczciwej konkurencji ze stro-

ny przewoźników zagranicznych stanowi jeden z prio-

rytetów Inspekcji Transportu Drogowego.

Jest to

jedno z kilkudziesięciu realizowanych zadań kontro-

lnych.

Obecnie na terenie całej Polski czynności kon-

trolne w zakresie transportu drogowego wykonuje

490 inspektorów (w tym ok. 150 do chwili zakończe-

nia naborów i przeszkolenia nowych inspektorów jest

delegowanych do czynności związanych z kontrolą

opłat elektronicznych od dnia 1 lipca 2011 r.) oraz

32 inspektorów uprawnionych wyłącznie do kontroli

e-myta.

Spośród kontrolowanych przewoźników zagra-

nicznych największą grupę stanowią przewoźnicy

rosyjscy – co roku stanowią oni ok. 13% ogólnej licz-

by kontrolowanych, nie uwzględniając doraźnych

kontroli ukierunkowanych wyłącznie na weryﬁkację

zezwoleń.

Poza inspekcją, zgodnie z aktualnym stanem

prawnym, kontroli zezwoleń mogą dokonać również

Policja, Straż Graniczna oraz Służba Celna.

Podkre-

ślić należy, że podnoszone przez przewoźników za-

grożenie przejazdu pojazdów rosyjskich przez byłe

przejście graniczne z Litwą w miejscowości Budzisko

bez kontroli nie jest do końca uzasadnione, gdyż po-

jazd wjeżdżający do Polski może zostać skontrolowa-

ny przez inspektorów na terenie całego kraju, nie zaś

tylko i wyłącznie w miejscu przekroczenia granicy.

Od roku 2009, z inicjatywy głównego inspektora

transportu drogowego, w okolicach byłego przejścia

granicznego z Litwą, w miejscowości Budzisko, pro-

wadzone były doraźne, wzmożone działania kontro-

lne w trybie 24-godzinnym, ukierunkowane wyłącz-

nie na sprawdzanie posiadania zezwolenia uprawnia-

jącego do wjazdu na teren RP.

Obecnie, ze względu na funkcjonowanie inspekcji

na szczeblu wojewódzkim w ramach administracji ze-

spolonej, inspektorzy nie mogą wykonywać czynności

kontrolnych poza granicami województwa, w któ-

rym są zatrudnieni, a ponadto główny inspektor nie

może dokonywać alokacji inspektorów.

Dodatkowym

utrudnieniem w prowadzeniu stałych działań kontro-

lnych jest pozostawanie inspektorów w reżimie służby

cywilnej, na co od wielu lat zwraca uwagę Główny

Inspektorat Transportu Drogowego, postulując jedno-

cześnie zmianę stosunku pracy inspektorów transpor-

tu drogowego na stosunek służbowy wzorem choćby

Służby Celnej.

Pracownicy służby cywilnej, zgodnie

z rozporządzeniem prezesa Rady Ministrów, świadczą

pracę co do zasady w godz. 8.15–16.15, od poniedział-

ku do piątku.

Jedynie w wyjątkowych, uzasadnionych

okolicznościach pracodawcy mogą zlecić pracownikowi

służby cywilnej doraźnie pracę w innych godzinach.

Nie jest jednak możliwe ustalenie stałego graﬁkuprze-

widującego pracę w weekendy i święta.

W roku 2011 inspektorzy skontrolowali łącznie

10 061 pojazdów należących do przewoźników rosyj-

skich.

W związku z tymi kontrolami nałożono decyzje

administracyjne na łączną kwotę ponad 1400 tys. zł.

W trakcie tych kontroli ujawniono jedynie 66 przy-

padków braku zezwolenia (w tym 4 niewypełnione

lub błędnie wypełnione).

Dodatkowo w pierwszym

półroczu 2011 r. w całej Polsce prowadzona była akcja

ukierunkowana na kontrole przewoźników zagra-

nicznych, w wyniku której sprawdzono ponad 5 tys.

pojazdów należących do Rosjan.

Wynika z tego, że co

piąty zagraniczny przewoźnik poddany kontroli

w 2011 r. pochodził z Rosji.

W bieżącym roku powyższe działania są kontynu-

owane w całym kraju.

Od początku lutego do 18 mar-

ca br. skontrolowano 2445 rosyjskich przewoźników.

81 zostało ukaranych na łączną kwotę 342 550 zł,

z czego nałożono 18 kar za brak zezwolenia.

Ponadto

w czasie prowadzonej w dniach 1–10 maja br. akcji

kontrolnej w pobliżu miejscowości Budzisko skontro-

lowano łącznie 3965 pojazdów pod kątem posiadania

wymaganych zezwoleń, z tego 2124 pojazdy należały

do przewoźników rosyjskich (841 do białoruskich).

W tym czasie stwierdzono łącznie 91 przypadków na-

ruszeń związanych z wykorzystaniem zezwoleń (brak

zezwolenia, błędne wypełnienie lub niewypełnienie

403

zezwolenia), z tego 47 stwierdzonych naruszeń doty-

czyło przewoźników rosyjskich.

Należy wskazać, że od 2010 r. dokonano modyﬁ-

kacji wzoru zezwolenia zagranicznego poprzez wpro-

wadzenie perforowanego odcinka kontrolnego, który

jest odrywany przez funkcjonariusza uprawnionego

do kontroli.

Uniemożliwia to powtórne wykorzysta-

nie zezwolenia oraz pozwala na prowadzenie staty-

styki skontrolowanych zezwoleń.

Ponadto w oparciu

o doświadczenia kontrolne analizowane są możliwo-

ści wprowadzenia systemu, dzięki któremu ułatwio-

ny będzie obieg informacji wśród służb kontrolnych

w zakresie zezwoleń polskich, wykorzystywanych

przez zagranicznych przewoźników drogowych.

Re-

sort transportu dążył będzie do tego, aby w jak naj-

większym stopniu wyeliminować przypadki przejaz-

du przez terytorium RP zagranicznego pojazdu bez

skasowania zezwolenia, a tym samym możliwość wy-

konywania wielokrotnego przewozu na podstawie

jednego druku zezwolenia.

Podziału zezwoleń zagranicznych pomiędzy pol-

skich przewoźników dokonuje powołana przez mini-

stra właściwego ds. transportu Komisja Społeczna,

w skład której wchodzą osoby zgłaszane przez środo-

wisko przewoźników.

Komisja określa zasady podzia-

łu zezwoleń, mając na uwadze ilość zezwoleń dostęp-

nych dla strony polskiej oraz zapotrzebowanie na dane

zezwolenia.

Kontyngent zezwoleń rosyjskich na 2012 r.

wynosi 150 000 szt., w tym 24 000 zezwoleń na prze-

wozy do/z krajów trzecich.

Pozostałe zezwolenia waż-

ne są na przewozy dwustronne lub tranzytowe.

W przypadku zezwoleń na przewozy dwustronne/

tranzytowe przewoźnik otrzymuje limit podstawowy,

stanowiący 80% zezwoleń naliczonych proporcjonal-

nie do zezwoleń prawidłowo wykorzystanych i zwró-

conych na dzień 15 lutego 2012 r., pobranych w ra-

mach limitu podstawowego i dodatkowego z kontyn-

gentu 2011 r., z wyłączeniem zezwoleń, które wg

odrębnych komunikatów nie stanowiły podstawy do

W przypadku zezwoleń na przewozy do/z krajów

trzecich przewoźnik otrzymuje limit podstawowy, sta-

nowiący 90% zezwoleń naliczonych proporcjonalnie do

zezwoleń prawidłowo wykorzystanych i zwróconych na

katów nie stanowiły podstawy do naliczenia limitów.

Pozostała liczba zezwoleń rosyjskich zostaje prze-

znaczona na limity dodatkowe.

Rosyjskie zezwolenia

na przewozy dwustronne/tranzytowe w ramach limi-

tu dodatkowego wydawane są przedsiębiorcom, któ-

rzy wykorzystali zezwolenia z limitu podstawowego

proporcjonalnie do upływu roku.

Przewoźnik posia-

dający do pięciu pojazdów otrzyma jedno zezwolenie,

a kolejne na każdy piąty pojazd, przy czym przedsię-

biorca może otrzymać nie więcej niż 10 zezwoleń.

Ze-

zwolenia dodatkowe na przewozy do/z krajów trze-

cich ze względu na ograniczoną pulę wydawane są na

indywidualny wniosek przewoźnika, skierowany do

komisji społecznej.

Sprawa właściwych relacji transportowych, za-

bezpieczających interesy strony polskiej, jest jednym

z priorytetów Ministerstwa Transportu, Budownic-

twa i Gospodarki Morskiej, a działania w tym zakre-

sie nakierowane są na osiągnięcie optymalnych efek-

tów, nie tylko dla branży transportu drogowego, lecz

całej polskiej gospodarki.

Z poważaniem

Minister

Sławomir Nowak

Warszawa, dnia 17 maja 2012 r.

niem posła Stanisława Szweda, przekazanym przy

-874/12, w sprawie prawa do wcześniejszej emerytury

wykonujących prace przy przeróbce mechanicznej

węgla, uprzejmie przedstawiam, co następuje.

cę o szczególnym charakterze, wprowadziła nowy

rodzaj świadczeń – emeryturę pomostową i rekom-

pensatę.

Przepisami tej ustawy (art. 3 ust. 1–3) wpro-

wadzono również nowe deﬁnicjepracwszczególnych

warunkach, jak i prac o szczególnym charakterze.

Niektórzy ubezpieczeni jednak mogą jeszcze na-

być prawo do emerytury z tytułu pracy w szczegól-

podstawie przepisów o charakterze wygasającym, za-

wartych w art. 32, art. 46 oraz art. 184 ustawy z dnia

do nabycia tego prawa, staż pracy oraz rodzaje prac

wykonywanych w szczególnych warunkach zawiera-

ją przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia

404

W wykazach A i B, które stanowią załączniki do

powołanego rozporządzenia, wymienione zostały ro-

dzaje prac w szczególnych warunkach, natomiast

szczegółowy wykaz stanowisk prac w szczególnych

wych wydanych przez właściwych ministrów, kie-

rowników urzędów centralnych oraz centralne związ-

ki spółdzielcze.

Prace wykonywane bezpośrednio przy przeróbce

mechanicznej węgla zostały wymienione w poz. 9 dzia-

łu IV wykazu B, natomiast poszczególne stanowiska

pracy, na których takiego rodzaju prace mogą być

wykonywane, zostały wymienione w zarządzeniu nr

17 ministra górnictwa i energetyki z dnia 12 sierpnia

1983 r., w brzmieniu nadanym zarządzeniem nr 2

ministra przemysłu i handlu z dnia 27 lutego 1995 r.,

zmieniającym to zarządzenie.

Zgodnie z § 8 rozporządzenia z 7 lutego 1983 r.,

pracownik, który wykonywał prace w szczególnych

warunkach, wymienione w dziale IV wykazu B, na-

bywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie na-

stępujące warunki:

— osiągnął wiek emerytalny wynoszący 50 lat dla

najmniej 10 lat wykonywał prace wymienione w dzia-

le IV wykazu B.

Z kolei § 8a tegoż rozporządzenia stanowi, iż pra-

cownik, który wykonywał prace w szczególnych wa-

runkach, wymienionych w wykazie B dziale IV poz. 8

i 9, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącz-

nie następujące warunki:

W związku z pytaniem przedstawionym przez

pana posła pragnę wyjaśnić, że potwierdzając w świa-

dectwie pracy (zaświadczeniu) okresy zatrudnienia

w szczególnych warunkach (na określonym stanowi-

sku pracy), pracodawcy winni powoływać się na taki

rodzaj pracy, który został wymieniony w odpowied-

nim wykazie, dziale i pozycji rozporządzenia z 7 lu-

tego 1983 r.

Należy jednak wyraźnie zaznaczyć, iż

taki zakres informacji wymagany jest wyłącznie

w przypadku tych zakładów pracy, które nigdy nie

stosowały resortowych wykazów prac w szczególnych

warunkach.

W przypadku pracodawców, którzy stosowali ta-

kie resortowe wykazy, w wydawanym przez nich

świadectwie pracy musi być powołany nie tylko ro-

dzaj pracy wykonywanej w szczególnych warunkach

– ściśle według wykazu, działu i pozycji rozporządze-

nia z 7 lutego 1983 r. – lecz także określone stanowi-

sko pracy wymienione w wykazie, dziale, pozycji od-

powiedniego zarządzenia resortowego.

Wskazana

nazwa stanowiska pracy powinna zawsze odpowia-

dać takiej nazwie tego stanowiska, która została wy-

mieniona w przepisach resortowych.

Mogą się jednakże zdarzyć sytuacje, kiedy to w da-

nym zakładzie pracy uległo zmianie samo nazewnic-

two stanowisk pracy wymienionych w odpowiednim

zarządzeniu resortowym.

Taka zmiana nie powinna

mieć wpływu na uprawnienia pracownicze, jeżeli po-

dyktowana była zmianami formalno-organizacyjny-

mi, a rodzaj pracy faktycznie wykonywanej przez

pracownika pozostał taki sam.

W takiej sytuacji pra-

codawca powinien uzasadnić zmianę nazwy stanowi-

ska pracy poprzez podanie w świadectwie pracy obec-

nej nazwy, która odpowiada nazwie wymienionej

w resortowym wykazie prac i nazwy poprzedniej.

Należy ponadto pamiętać o tym, że jeżeli – w związ-

ku z nieprawidłowym określeniem nazwy stanowiska

pracy przez pracodawcę – organ rentowy odmówi

prawa do wcześniejszej emerytury, a pracownik rze-

czywiście wykonywał pracę w szczególnych warun-

kach (określoną w rozporządzeniu z 7 lutego 1983 r.),

szczególny staż pracy może zostać udowodniony w są-

dowym postępowaniu odwoławczym za pomocą

wszystkich dowodów (np. zeznań świadków), które

taki okres potwierdzą.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Marek Bucior

Warszawa, dnia 2 maja 2012 r.

i Andrzeja Romanka

(875)

pytanie panów posłów Bartosza Kownackiego i An-

drzeja Romanka z dnia 20 kwietnia br., znak: SPS-

-024-875/12, w sprawie działań podjętych przez MSZ

prala Józefa Jaroszewicza z Samodzielnej Brygady

Strzelców Karpackich, uprzejmie informuję.

W dniu 27 lutego br. nieznani sprawcy zdemolo-

wali cmentarz aliancki w Benghazi, w tym także na-

grobek jedynego obywatela polskiego spoczywającego

na tym cmentarzu, kaprala Józefa Jaroszewicza (ba-

405

talion strzelców karpackich, zm. 25 stycznia 1942 r.

w wieku 24 lat).

Połamano większość (ok. 150) stel

oraz zniszczono krzyż.

Złamana u podstawy została

również marmurowa płyta nagrobkowa polskiego

żołnierza.

W ocenie Ambasady RP w Trypolisie czyn

ten został najprawdopodobniej dokonany w ramach

zemsty za spalenie Koranu przez żołnierzy USA w ba-

zie NATO w Afganistanie w dniu 21 lutego br.

Incydent dotyczył jedynie cmentarza w Benghazi.

Nienaruszony pozostał cmentarz aliancki oraz inne

cmentarze z okresu II wojny światowej w Tobruku,

gdzie znajdują się 133 groby żołnierzy Samodzielnej

Brygady Strzelców Karpackich.

W oﬁcjalnymoświadczeniurządutymczasowego

władze libijskie zdecydowanie potępiły akt agresji

przeciwko grobom niemuzułmanów, dokonanym

przez jednostki wywrotowe.

W oświadczeniu podkre-

śla się, że czyn ten jest także sprzeczny z wartościa-

mi islamu oraz prawem lokalnym.

Ambasador RP w Libii podjął sprawę zdewastowa-

nia cmentarza, w tym mogiły polskiego żołnierza,

w trakcie spotkań m.in. z dyrektorami Departamentu

ds. Europejskich oraz Departamentu Konsularnego

MSZ Libii.

Uzyskał jednoznaczne potępienie tego czynu

jako sprzecznego z duchem narodu libijskiego i z war-

tościami islamu.

Rozmówcy zapewnili, że sprawcy zo-

staną wykryci i ukarani.

Ambasador W. Bożek podnie-

sie tę kwestię także podczas spotkania z wicepremie-

rem tymczasowego rządu Mustafą Abushagurem.

Placówka pozostaje w kontakcie z ambasadą bry-

tyjską w Trypolisie, regionalnym zarządcą z Komisji

Wspólnoty Brytyjskiej ds. Cmentarzy Wojennych

(Commonwealth War Graves Commission CWGC

– większość grobów na cmentarzu w Benghazi to gro-

by żołnierzy brytyjskich) w Londynie, Williamem

MacPhersonem, z przedstawicielem CWGC w Libii

Draganem Bozicem oraz z Radą Ochrony Pamięci

zanymi przez W. MacPhersona, zdewastowany cmen-

tarz został prowizorycznie zabezpieczony przez gru-

pę przebywających w Benghazi brytyjskich inżynie-

rów.

Zamówione już zostały we Włoszech nowe ka-

mienie i krzyż.

Zgodnie z planem cmentarz będzie

odrestaurowany przez CWGC przed listopadowymi

obchodami „Dnia pamięci”.

Jednocześnie pragnę poinformować, że Minister-

stwo Spraw Zagranicznych pozostaje w stałym kon-

takcie z władzami państw, na terytoriach których

znajdują się groby poległych w walce żołnierzy, a w ge-

stii których leży opieka nad tymi miejscami.

Polskie

placówki za granicą śledzą na bieżąco sytuację i w ra-

zie potrzeby bezzwłocznie podejmują interwencje.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 7 maja 2012 r.

wego PKP, na podstawie informacji spółki PKP Car-

go SA – największego przewoźnika towarowego z Gru-

py PKP, przedstawiam następujące informacje.

Odnosząc się do przedstawionego przez pana po-

sła stanu faktycznego, należy zaznaczyć, że wskaza-

ny średni wiek taboru PKP jako 30 lat w przypadku

PKP Cargo SA kształtuje się następująco: dla wago-

nów towarowych to obecnie 26,6 lat; dla lokomotyw

33,8 lat.

Dysponując taborem kolejowym o takiej

strukturze wiekowej nie można jednoznacznie stwier-

dzić, że wiek 30 lat powinien być granicą eksploatacji

taboru, po której konieczna jest jego wymiana.

Spół-

ka PKP Cargo z powodzeniem eksploatuje wagony

i lokomotywy w wieku powyżej 30 lat, które są utrzy-

mywane z zachowaniem wysokich reżimów technicz-

nych i spełniają wymagania bezpieczeństwa.

Wybra-

ne lokomotywy w wieku powyżej 30 lat są poddawa-

ne kompleksowym modernizacjom mającym na celu

ograniczenia kosztów eksploatacji i poprawę warun-

ków pracy.

Obecnie realizowany kontrakt na modernizację

100 sztuk lokomotyw spalinowych serii SM42 doty-

czy lokomotyw o średnim wieku na poziomie 36 lat.

Wagony towarowe obecnie eksploatowane, które są

w wieku ok. 30 lat, również w dużej części były pod-

dawane w latach ubiegłych kompleksowym moderni-

zacjom, które były wykonywane w zakładach na-

prawczych taboru kolejowego.

Wykonanie komplek-

sowych modernizacji wagonów przyczyniło się do

znacznego wydłużenia ich żywotności.

Od połowy lat

90. ubiegłego wieku do 2008 r. przebudowie i moder-

nizacji poddano blisko 8400 wagonów, które stanowią

18% ilostanu wagonów obecnie wykorzystywanych

w przewozach.

Od roku 2010 przewoźnik nie wyko-

nuje dalszych modernizacji wagonów towarowych,

ponieważ wejście w życie unijnych przepisów doty-

czących interoperacyjności kolei (techniczne specyﬁ-

kacje interoperacyjności – wagony; techniczne spe-

cyﬁkacje interoperacyjności – hałas) sprawiło, że

zakres modernizacji wagonu jest o wiele większy,

a koszt modernizacji może być większy niż koszt na-

bycia nowego wagonu.

Zatem modernizacja wagonów

jest ekonomicznie nieuzasadniona.

Obecnie PKP Car-

go SA koncentruje inwestycje w zakresie taboru wa-

gonowego wyłącznie na pozyskiwaniu nowych wago-

nów spełniających wymagania interoperacyjności.

Jest oczywiste, że tabor kolejowy stanowi dla PKP

Cargo podstawowy środek produkcji, dlatego też in-

406

westycje taborowe traktowane są priorytetowo i na-

wet w latach kryzysu spółka stara się zapewnić cią-

głość ich realizacji.

W roku 2009, w czasie głębokiego

kryzysu ﬁnansowego,PKPCargoSAbyłojedynym

znaczącym przewoźnikiem w Europie, który przepro-

wadził postępowanie przetargowe, w wyniku którego

zakupiono 500 szt. nowych węglarek czteroosiowych.

Łącznie w latach 2002–2011 pozyskano 4090 nowych

wagonów towarowych.

Dostawcami wagonów dla PKP

Cargo byli w przeważającej większości producenci kra-

jowi.

Z podanej ilości zakupionych wagonów zaledwie

120 sztuk dostarczył producent zagraniczny.

W ostatnich latach uruchomiono także komplek-

sowy program modernizacji lokomotyw spalinowych,

dernizację 100 szt. lokomotyw serii SM42.

Moderni-

zacjom poddawane są również lokomotywy spalinowe

o dużej mocy serii ST44, SU45, SU46, które również

w adekwatnych do potrzeb ilościach przystosowuje

się do przewozów przygranicznych na terenie Czech

i Niemiec.

Ponadto PKP Cargo SA inwestuje w loko-

motywy elektryczne, wykonując modernizację naj-

powszechniej wykorzystywanych serii ET22 i EU07.

W kwestii zakupu nowych lokomotyw działania PKP

Cargo koncentrują się na zakupie lokomotyw wielo-

systemowych.

Są one niezbędne spółce do dalszej eks-

pansji przewozowej w krajach europejskich.

PKP

Cargo posiada certyﬁkaty uprawniające do samo-

dzielnej realizacji przewozów na terenie Niemiec,

Czech, Słowacji, Austrii oraz ubiega się o wydanie

certyﬁkatunarealizacjęprzewozówwHolandii,Bel-

gii oraz na Węgrzech.

Aby samodzielnie i efektywniej

rozwijać działalność przewozową na terenie innych

krajów, konieczne jest posiadanie lokomotyw ze sto-

sownymi dopuszczeniami do ruchu na terenie kilku

sieci.

Obecnie spółka eksploatuje 9 sztuk lokomotyw

wielosystemowych, w tym 8 leasingowanych i jedną

własną zakupioną w 2011 r.

W strategii spółki na

najbliższe lata przewidziany jest zakup kolejnych

10 nowych lokomotyw wielosystemowych.

Odnosząc się natomiast do kwestii dotyczących

rezygnacji z naprawy wagonów w zewnętrznych za-

kładach specjalistycznych z powodu oszczędności

oraz rzekomego braku zdolności własnych zakładów

PKP Cargo do utrzymania taboru w należytym sta-

nie technicznym, wyjaśniam, iż spółka stanowczo

zaprzeczyła po raz kolejny takim stwierdzeniom.

Spółka PKP Cargo od roku 2005 rozpoczęła wy-

dzielanie ze swoich struktur zakładów zajmujących

się wykonywaniem remontów taboru.

Obecnie dywi-

zja zajmująca się utrzymaniem taboru kolejowego to

11 spółek, spośród których 10 zajmuje się wykonywa-

niem napraw okresowych i bieżących wagonów towa-

rowych, natomiast 5 spółek wykonuje naprawy okre-

sowe i bieżące utrzymanie lokomotyw (4 spółki pro-

wadzą dwuproﬁlowądziałalność,utrzymaniewago-

nów i lokomotyw).

W zakresie napraw wagonów spół-

ki własności PKP Cargo oraz warsztaty funkcjonu-

jące w strukturach zakładów spółki PKP Cargo za-

bezpieczają w pełni potrzeby remontowe i z tego po-

wodu zaprzestano wykonywania remontów wagonów

w zakładach zewnętrznych.

Spółka PKP Cargo wykorzystuje potencjał załogi

i własnych zapleczy technicznych do realizacji zadań

utrzymaniowych o większym zakresie.

Dzięki zbudo-

waniu na bazie warsztatów naprawy taboru kolejo-

wego funkcjonujących w dawnych strukturach PKP

profesjonalnej sieci serwisowej wagonów i lokomotyw

stworzono miejsca pracy dla ponad 2500 pracowni-

ków na terenie całego kraju, którzy po odpowiednim

przygotowaniu technicznym z powodzeniem realizu-

ją zadania z zakresu utrzymania taboru kolejowego.

W przypadku podjęcia decyzji o zlecaniu remontów

taboru do ZNTK-ów pracownicy ci nie otrzymaliby

żadnej szansy i zostaliby zwolnieni z pracy.

Drugim ważnym czynnikiem skłaniającym PKP

Cargo do przeniesienia utrzymania taboru do wła-

snych zakładów była konieczność optymalizacji kosz-

tów remontów taboru.

Przy coraz wyższych cenach

oferowanych za remonty wagonów przez zakłady ze-

wnętrzne realizacja napraw we własnym zapleczu

przyniosła wymierne korzyści bez uszczerbku na ja-

kości napraw.

Naprawy taboru kolejowego wykonywane są we-

dług ściśle określonych w przepisach wymagań tech-

nicznych.

Remonty wykonuje się na podstawie za-

twierdzonych przez prezesa UTK dokumentacji sys-

temu utrzymania dla każdego z eksploatowanych

typów oraz na podstawie zatwierdzonej przez preze-

sa UTK instrukcji utrzymania.

Ponadto przewoźnika

obowiązują techniczne normy europejskie i krajowe

oraz karty UIC.

Warsztaty napraw funkcjonujące w strukturach

PKP Cargo i spółkach należących do Grupy PKP

Cargo mają obowiązek przestrzegania tych przepi-

sów, a odbiór taboru po naprawach realizowany jest

przez komisarzy odbiorczych, co gwarantuje popraw-

ną jakość remontów.

Usługi remontowe są wykony-

wane przez spółki PKP Cargo poprawnie zgodnie

z przepisami i jakościowo na odpowiednim poziomie.

PKP Cargo jako priorytet traktuje inwestycje w ma-

szyny, urządzenia i sprzęt diagnostyczny służący do

poprawy jakości wykonywanych napraw taboru.

W ostatnich 3 latach inwestycje w zaplecze technicz-

ne pochłonęły ponad 40 mln zł.

Na rok 2012 plano-

wane nakłady na inwestycje w zaplecze techniczne

wynoszą 14,6 mln zł.

Środki te będą przeznaczone

głównie na: program modernizacji tokarek kołowych,

zakup sprzętu do diagnostyki hamulca, urządzeń cię-

głowych, zderzaków oraz na zakup nowoczesnego

sprzętu do badań nieniszczących zestawów kołowych.

W parze z zakupem nowoczesnego wyposażenia tech-

nicznego prowadzone są również ciągłe szkolenia ka-

dry technicznej, przede wszystkim w zakresie badań

nieniszczących i procesów spawalniczych.

Podsumowując powyższe, można stwierdzić, że ta-

bor PKP Cargo jest utrzymywany przy zachowaniu

wymaganych przepisami standardów technicznych, co

gwarantuje odpowiednią jakość i zapewnia bezpieczną

eksploatację.

Inwestycje mające na celu odnowę tabo-

407

ru (zakupy i modernizacje) są traktowane w spółce

priorytetowo i realizowane są w tempie odpowiednim

do potrzeb rynku i jej możliwości ﬁnansowych.

Ponadto wyjaśniam, iż z uwagi na obowiązujące

przepisy krajowe i regulacje UE dotyczące udzielania

pomocy publicznej nie jest możliwe udzielanie wspar-

cia ﬁnansowegoprzewoźnikomtowarowymprzezna-

czonego na inwestycje taborowe i z tego względu re-

sort nie może podejmować takich działań.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Andrzej Massel

pytanie posła Józefa Rojka, przesłane w piśmie o syg.

SPS-024-879/12, w sprawie remontu na cmentarzu

wojennym w Buczynie uprzejmie informuję, że wła-

ściwym merytorycznie w tej kwestii organem podle-

stie dotyczące ogólnego zarządu cmentarzy wojen-

nych, a w szczególności kwestie związane z ewiden-

cją, remontem i utrzymaniem grobów i cmentarzy

wojennych oraz kwestie związane z uregulowaniem

własności gruntów zajętych pod cmentarze wojenne

należą do właściwego terytorialnie wojewody (na

mocy § 2 ust. 1 lit. d obowiązującego rozporządzenia

ka 1936 r. wydanego w porozumieniu z ministrami

Jednocześnie informuję, że Małopolski Urząd Wo-

jewódzki w Krakowie zapewnił Radę OPWiM o swo-

im stałym zainteresowaniu tym problemem i obiek-

tywnych przeszkodach, które uniemożliwiają zajęcie

się nim jeszcze w bieżącym roku.

Na przeszkodzie, według Rady OPWiM, stoi ogra-

niczona ilość środków ﬁnansowych,którezostałyjuż

rozdysponowane w I kwartale br. zarówno przez wo-

jewodę małopolskiego na terenie własnego wojewódz-

twa, jak i Radę OPWiM na obszarze całego kraju.

Bardzo ograniczone środki mają też poszczególne

gminy.

W 2010 r. opracowana została dokumentacja pro-

jektowa wspomnianej mogiły w Zbylitowskiej Górze,

natomiast w latach 2011–2012 r. zyskała ona pozy-

tywną opinię Małopolskiego UW i Rady OPWiM.

Na-

tychmiastowemu rozpoczęciu prac stoi na przeszko-

dzie brak wystarczających środków oraz konieczność

kontynuacji i zakończenia innych równie pilnych

prac remontowych np. na obiektach znajdujących się

na terenie Krakowa i Tarnowa.

Część cmentarza

oﬁarterroruzIIwojnyświatowejwZbylitowskiej

Górze (groby polskich oﬁarterroru)zostałajużwy-

remontowana kilka lat temu z udziałem środków

Rady OPWiM i wojewody małopolskiego.

Małopolski UW w Krakowie zapewnił, że prace

na cmentarzu w Zbylitowskiej Górze zostaną podjęte

w przyszłości, najprawdopodobniej w 2013 r., w mia-

rę zwiększenia środków ﬁnansowych.

RównieżRada

OPWiM zadeklarowała wsparcie tych prac, w miarę

swoich możliwości, po złożeniu wniosku przez władze

wojewódzkie.

Łączę wyrazy szacunku

Minister

Bogdan Zdrojewski

Warszawa, dnia 14 maja 2012 r.

(880)

-880/12) dotyczącego zapytania posła na Sejm RP

na Euro 2012, uprzejmie przedstawiam następujące

informacje.

stadionowe wydane w innych krajach nie są zakaza-

mi stadionowymi w świetle prawa polskiego.

W Unii

Europejskiej obecnie nie istnieją przepisy prawa po-

zwalające na wprowadzenie zasady wzajemnego

uznawania zakazów stadionowych.

Oznacza to, że

wobec których zastosowano zakaz stadionowy w in-

nym kraju niż Polska, odmówić udziału w meczach

turnieju UEFA Euro 2012.

Dlatego też UEFA zdecydowała się na przyjęcie

adekwatnej do wagi problemu strategii dystrybucji

biletów.

Strategia zakłada sprawdzenie w bazach da-

nych policji oraz federacji piłkarskich osób zalogowa-

nych do systemu UEFA i zainteresowanych kupie-

niem biletu na określony mecz turnieju UEFA Euro

2012.

Jeżeli sprawdzenie to wykaże, że wobec osoby

408

tej został zastosowany zakaz stadionowy w jej macie-

rzystym kraju, wówczas UEFA odmówi takiej osobie

sprzedaży biletu nawet wtedy, jeżeli osoba ta pier-

wotnie została wylosowana i zakwaliﬁkowanadowy-

kupienia biletu.

Niezależnie od powyższego Policja polska wymienia

z policjami innych państw informacje o osobach, wobec

których zastosowano zakaz stadionowy w innych kra-

jach Europy poprzez sieć krajowych punktów kontak-

towych w sprawach piłki nożnej, tzw. NFIP-ów.

Dodat-

kowo zagraniczni funkcjonariusze policji obecni w trak-

cie turnieju ﬁnałowegoUEFAEuro2012wCentrum

Dowodzenia Operacją w Legionowie będą zapewniali

bieżącą wymianę informacji w tym zakresie.

W kontekście informacji przedstawionych przez

Najwyższą Izbę Kontroli we wnioskach po kontroli

gromadzenia i przetwarzania informacji dotyczących

nymi do przekazywania komendantowi głównemu

masowych są m.in.: prokuratura, sądy oraz Biuro In-

formacyjne Krajowego Rejestru Karnego.

Stosownie natomiast do art. 41 ww. ustawy pod-

mioty zobowiązane przekazują komendantowi infor-

macje dotyczące bezpieczeństwa masowych imprez

24 godzin od chwili ich otrzymania.

Ustawa określa

także, iż przekazywanie informacji odbywa się na

kartach rejestracyjnych za pomocą środków komu-

nikacji elektronicznej albo przez bezpośrednie dorę-

czenie do najbliższego komisariatu lub komendy po-

wiatowej (miejskiej, rejonowej) Policji.

Z uwagi na brak jednolitych zasad przekazywania

wspomnianych informacji, w szczególności informa-

cji dotyczących osób z orzeczonym środkiem karnym

zakazu wstępu na imprezę masową, występują przy-

padki opóźnienia w ich przekazywaniu.

Przykłady

takie zostały wskazane przez Najwyższą Izbę Kon-

troli we wspomnianych wnioskach.

W wystąpieniu

pokontrolnym wiceprezes Najwyższej Izby Kontroli

zwrócił się również do komendanta głównego Policji

widłowego przekazywania ww. informacji za pomocą

środków komunikacji elektronicznej.

Mając powyższe na uwadze, w dniu 20 kwietnia

2012 roku minister spraw wewnętrznych skierował

do ministra sprawiedliwości stosowne wystąpienie

w tej sprawie.

Z poważaniem

Michał Deskur

nr SPS-024-881/12, przy którym zostało przesłane

zapytanie pana posła Józefa Rojka skierowane do mi-

nistra sprawiedliwości „w sprawie planowanej sprze-

daży samolotu TU-154B o numerze bocznym 102”,

uprzejmie przedstawiam poniższe wyjaśnienia.

dzeniem prezesa Rady Ministrów z dnia 16 listopa-

da 2007 r. w sprawie szczegółowego zakresu działa-

su sądownictwa, notariatu, adwokatury i radców

Wojskowego i nie posiada uprawnień do ingerowania

w jej działalność.

Zwierzchni nadzór nad jej działal-

nością, zgodnie z art. 19 cytowanej wyżej ustawy,

sprawuje minister obrony narodowej.

Z powyższych przyczyn, mimo zrozumienia waż-

mów, minister sprawiedliwości nie jest władny do

udzielenia odpowiedzi na trzy postawione pytania.

Niemniej jednak uprzejmie informuję, że kopię

przedmiotowego wystąpienia w zakresie dotyczącym

śledztwa Wojskowej Prokuratury Okręgowej w War-

szawie oraz niezbędności wykorzystania samolotu

TU-154B o numerze bocznym 102 do badań w toku

postępowania przygotowawczego przekazano Proku-

raturze Generalnej celem stosownego rozpatrzenia

Podsekretarz stanu

Michał Królikowski

*

)

409

Odpowiedź

zastępcy prokuratora generalnego

Rzeczypospolitej Polskiej, stanowiącej załącznik do

obwieszczenia Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej

nolitego tekstu uchwały Sejmu Rzeczypospolitej Pol-

skiej Regulamin Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej

(tekst jednolity – M.P. z 2012 r., Nr 23, poz. 32),

przedstawiam na ręce Pani Marszałek pisemną od-

powiedź na zapytanie poselskie sporządzone w dniu

11 kwietnia 2012 r. przez posła Józefa Rojka w spra-

wie planowanej sprzedaży samolotu TU-154M o nu-

merze bocznym 102, przekazane ministrowi sprawie-

dliwości przez wicemarszałka Sejmu RP przy piśmie

oznaczonym sygnaturą SPS-024-881/12 z dnia

20 kwietnia 2012 r., a następnie do Naczelnej Proku-

ratury Wojskowej w dniu 10 maja 2012 r. przy piśmie

dyrektora Biura Prokuratora Generalnego, oznaczo-

nym sygnaturą PG VII Ko.59/12.

Prokurator Wojskowej Prokuratury Okręgowej

powołał zespół biegłych do ustalenia przyczyn, oko-

liczności i przebiegu katastrofy samolotu TU-154M

o nr bocznym 101.

Wymieniony zespół przeprowadził

szereg czynności badawczych na pokładzie samolotu

TU-154M – nr boczny 102, i w dalszym ciągu nie

wyklucza prowadzenia kolejnych badań.

W związku z powyższym, wskutek porozumienia

prokuratora generalnego pana Andrzeja Seremeta

i ministra obrony narodowej pana Tomasza Siemo-

niaka z dnia 7 maja 2012 r., sprzedaż tego statku

powietrznego została wstrzymana do czasu zakoń-

czenia śledztwa smoleńskiego.

Z wyrazami szacunku

Zastępca prokuratora generalnego

Jerzy Artymiak

Warszawa, dnia 14 maja 2012 r.

w sprawie obwodnicy Zabierzowa (882)

w sprawie obwodnicy Zabierzowa, przedstawiam na-

stępujące informacje.

torze transportu jest „Program budowy dróg krajo-

stać on dostosowany do określonych możliwości ﬁ-

nansowych państwa.

awansowania prac przygotowawczych, zadanie pole-

gające na budowie obwodnicy Zabierzowa w ciągu

drogi krajowej nr 79 ujęte zostało w ramach załącz-

nika nr 2 przedmiotowego programu (pozycja nr 48),

tj. na liście zadań, których realizacja przewidywana

jest po roku 2013.

Wpisanie inwestycji do załącznika

nr 2 stanowi dla Generalnej Dyrekcji Dróg Krajo-

wych i Autostrad podstawę do prowadzenia prac

przygotowawczych.

Proces ten jest kontynuowany

jawienia się możliwości sﬁnansowaniazadańpłynnie

stycji przygotowywana jest dokumentacja niezbędna do

uzyskania wymaganych przepisami prawa decyzji.

Zgodnie z założeniami program zostanie zaktu-

Odnosząc się do kwestii koncesyjnych, informuję,

iż w projekcie budowy przez przystosowanie i eksplo-

atację autostrady płatnej A4 na odcinku Katowice

– Kraków ryzyko popytu (ruchu) ponosi partner pry-

watny.

W projektach drogowych realizowanych w tej

formule znajdują się regulacje zwiększające przewi-

dotyczące dróg konkurencyjnych.

Umożliwiają one

pozyskanie przez partnera prywatnego ﬁnansowania

dłużnego dla takiego przedsięwzięcia.

Zabezpiecze-

nia te są bowiem powszechnie wymagane przez wio-

dące banki ﬁnansująceinwestycjedrogowenaświe-

cie, w których to ryzyko ruchu ponosi partner pry-

watny.

410

Po znaczącym podniesieniu standardu istniejącej

lub będącej w budowie nowej drogi konkurencyjnej

dla autostrady płatnej A4 Katowice – Kraków, kon-

cesjonariusz może wystąpić do tzw. niezależnego eks-

perta w dziedzinie badania ruchu o wskazanie, czy

poniósł on straty w przychodach z opłat za przejazd.

Jeżeli taka strata zostanie potwierdzona, wówczas

Skarb Państwa ponosi konsekwencje wynikające z za-

istnienia straty w przychodach koncesjonariusza.

Należy jednak zastrzec, iż to na koncesjonariuszu

spoczywa obowiązek wykazania poniesionej straty.

w zarządzie podległego ministrowi generalnego dy-

xport Autostrada Małopolska SA, pomimo obowią-

zywania takich umownych regulacji, nie zgłosiła

dotychczas roszczeń na podstawie zapisów umowy

rzą do autostrady” realizowanego przez prezydenta

miasta Jaworzna).

Z poważaniem

Warszawa, dnia 8 maja 2012 r.

lder), uprzejmie informuję, że prace związane z bu-

dową wspomnianego zbiornika prowadzone są w ra-

mach komponentu A „Projektu ochrony przeciwpo-

wodziowej w dorzeczu rzeki Odry”.

Środki na realizację ww. inwestycji zostały pozy-

skane m.in. ze źródeł zagranicznych, tj. Międzyna-

rodowego Banku Odbudowy i Rozwoju oraz Banku

Rozwoju Rady Europy.

Do końca 2011 r. na realizację

przedsięwzięcia zostały poniesione koszty w wysoko-

ści 75,4 mln zł, w tym: z Międzynarodowego Banku

Odbudowy i Rozwoju – 40,1 mln zł, z Banku Rozwo-

ju Rady Europy – 9,3 mln zł oraz z budżetu państwa

– 26 mln zł.

W ramach wskazanych kosztów pokrywane były

wydatki związane z pozyskaniem prawa do dyspono-

wania gruntami oraz wypłatą odszkodowań w przy-

padkach wywłaszczeń, a także wydatki przeznacza-

ne na wynagrodzenia rzeczoznawców majątkowych

i notariuszy oraz na zakup niezbędnej dokumentacji

geodezyjnej.

Ponadto inwestor pokrywał koszty po-

stępowań wywłaszczeniowych prowadzonych przez

właściwych starostów powiatowych.

Jednocześnie należy wskazać, że w 2007 r. plano-

wano, iż koszt realizacji przedmiotowego przedsię-

wzięcia kształtować się będzie na poziomie 218,3 mln

euro.

Obecnie szacuje się, że koszty związane z bu-

dową zbiornika mogą osiągnąć kwotę 342,31 mln

dzić z: Międzynarodowego Banku Odbudowy i Roz-

woju – 70,9 mln euro; Banku Rozwoju Rady Europy

– 122,47 mln euro; Narodowego Funduszu Ochrony

Odry – 2006 oraz budżetu państwa – 148,94 mln euro.

Należy podkreślić, że faktyczne koszty realizacji

inwestycji będą znane po przeprowadzeniu procedu-

ry przetargowej i mogą być mniejsze od obecnie pla-

nowanych.

W 2012 r. na działania związane z reali-

zacją przedmiotowej inwestycji przewidziano kwotę

72,6 mln zł.

Z wyrazami szacunku

Warszawa, dnia 11 maja 2012 r.

niem pana posła Zbigniewa Matuszczaka z dnia 10

w projekcie ustawy budżetowej oraz o planowanej

411

Należy zaznaczyć, że dochody podatkowe plano-

wane są w budżecie państwa na podstawie szacun-

ków i prognoz, które przy określonych założeniach

planowane są do uzyskania.

Miasto Chełm jest miastem na prawach powiatu,

wego od osób fizycznych, zarówno w części gmin-

4820/766/2011 23) zostały wyliczone w oparciu o pro-

cowania dochodów budżetu państwa (projekt ustawy

dżetu państwa na 2012 r. zostały szczegółowo opisa-

wej w rozdziale IV: Dochody budżetu państwa.

ustawy budżetowej na rok 2012, w terminie 14 dni

od jej ogłoszenia, poinformował jednostki samorządu

terytorialnego o rocznych kwotach subwencji ogólnej

oraz o rocznych wpłatach wynikających z ustawy bu-

dżetowej.

Planowana na 2012 r. kwota dochodów jed-

została zaktualizowana, co znalazło odzwierciedlenie

w informacji ministra ﬁnansów,októrejmowawyżej,

4820/2/2012/459 (w części gminnej) oraz nr ST4/

4820/233/2012/460 (w części powiatowej).

ulec zwiększeniu lub zmniejszeniu w porównaniu

ce charakteru informacji o planowanej wysokości

jednostkom samorządu terytorialnego w ww. pi-

smach.

Uprzejmie informuję, że podziału na poszczególne

gminy, powiaty i województwa części oświatowej sub-

nuje minister edukacji narodowej.

dzonych przez organy prowadzące (dotujące) szkoły

bę uczniów szkół podstawowych dla dzieci i młodzie-

ży oraz liczbę uczniów ogólnokształcących szkół mu-

zycznych I stopnia zwiększono o 4,7%;

ków) w roku szkolnym 2010/2011 wykazanych w sys-

temie informacji oświatowej (według stanu na dzień

– zweryﬁkowanychipotwierdzonychprzezorgany

prowadzące (dotujące) szkoły i placówki oświatowe

pozaszkolnych.

oraz dzień 10 października 2011 r.

412

miasta Chełm wyliczona została zgodnie z przepisa-

pensowania miastu Chełm zmniejszonych dochodów.

Pragnę zwrócić uwagę, że sposób ustalenia sub-

kość 50 217 812 tys. zł, wynika z przepisów ustawy

która określa zasady i tryb ustalania kwot poszcze-

gólnych części subwencji ogólnej oraz wpłat do bu-

dżetu państwa.

Łączna kwota przeznaczona w budżecie państwa

na subwencję ogólną dla jednostek samorządu tery-

torialnego, w tym dla miast i gmin, nie uległa obni-

żeniu w stosunku do kwoty zaplanowanej w projekcie

ustawy budżetowej.

Odnosząc się do pytania nr 4, w którym pan poseł

ustawy o ﬁnansachpublicznych,pragnęzauważyć,że

przepis ten reguluje obowiązki agencji wykonawczych,

które są państwowymi osobami prawnymi, tworzony-

mi w celu realizacji zadań państwa, zatem nie funk-

cjonują w jednostkach samorządu terytorialnego.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 11 maja 2012 r.

ministra gospodarki

znak: SPS-024-885/12, dotyczącym zapytania pana

posła Artura Górczyńskiego w sprawie ustaleń nego-

cjacyjnych dotyczących prac nad ustawą o wydłuże-

niu wieku emerytalnego w zakresie sposobu ﬁnan-

sowania świadczeń emerytalnych, pragnę uprzejmie

niektórych innych ustaw został zaakceptowany w dniu

20 kwietnia br. przez Radę Ministrów oraz przesłany

do Sejmu RP (druk nr 329).

Obecnie jest w trakcie

prac powołanej uchwałą Sejmu RP w dniu 27 kwiet-

nia br. Komisji Nadzwyczajnej do rozpatrzenia nie-

których projektów ustaw z zakresu zabezpieczenia

społecznego.

Powyższy projekt ustawy nie reguluje zagadnień

dotyczących sposobu ﬁnansowaniaświadczeńeme-

rytalno-rentowych zarówno z systemu powszechne-

go, jak i systemu ubezpieczenia społecznego rolni-

ków.

Zasady ﬁnansowaniaemerytursąuregulowane

w przypadku systemu powszechnego ustawą z dnia

zm.), a w przypadku systemu ubezpieczenia społecz-

Zarówno w przypadku funduszu emerytalnego,

będącego częścią Funduszu Ubezpieczeń Społecz-

nych, jak i w przypadku funduszu emerytalno-ren-

towego, będącego państwowym funduszem celowym

obsługiwanym przez Kasę Rolniczego Ubezpieczenia

Społecznego, wpływy ze składek od ubezpieczonych

muszą być zasilane dotacją z budżetu państwa w stop-

niu zapewniającym pełne sﬁnansowanie obecnych

wydatków na świadczenia emerytalne.

Łączę wyrazy szacunku

Minister

Waldemar Pawlak

Warszawa, dnia 9 maja 2012 r.

Odpowiedź

podsekretarza stanu

znak: SPS-024-886/12, dotyczącym zapytania pana

niu wieku emerytalnego pragnę uprzejmie przedsta-

wić, co następuje.

413

Zgodnie z proponowanymi regulacjami wiek eme-

niowo podwyższany i zrównany dla kobiet i mężczyzn

wszystkich systemach emerytalnych, w których obec-

w tym zakresie wprowadzone projektowaną ustawą

dotyczyłyby również systemu ubezpieczenia społecz-

nego rolników oraz przechodzenia w stan spoczynku

przez sędziów i prokuratorów.

Wiek emerytalny

w tych systemach, analogicznie jak w systemie po-

wszechnym, podnoszony będzie, począwszy od 1 stycz-

nia 2013 r., o 1 miesiąc co 4 miesiące, tak by docelowy

poziom 67 lat został osiągnięty w 2020 r. dla męż-

czyzn i w 2040 r. dla kobiet.

Projektowane regulacje wprowadzają obok stop-

niowego podwyższenia wieku emerytalnego również

ograniczenie stosowania przepisów umożliwiających

które dotychczas funkcjonują m.in. w systemie eme-

rytalnym rolników.

Zgodnie z obecnym stanem praw-

nym rolnik, który nie osiągnął powszechnego wieku

podlegał ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu przez

działalności rolniczej.

W projekcie ustawy proponuje

się, aby z tego uprawnienia mogli skorzystać tylko ci

rolnicy, którzy wszystkie warunki (wiek, staż i za-

przestanie działalności rolniczej) osiągną do 31 grud-

nia 2017 r.

Wprowadzenie okresu przejściowego do

31 grudnia 2017 r. w przypadku prawa do wcześniej-

szej emerytury rolnika, podlegającego ubezpieczeniu

społecznemu rolników, jest wzorowane na analogicz-

nych rozwiązaniach przyjętych w 1998 r. w stosunku

do ubezpieczonych w systemie powszechnym.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Marek Bucior

ministra gospodarki

Komisji Nadzwyczajnej do rozpatrzenia niektórych pro-

jektów ustaw z zakresu zabezpieczenia społecznego.

kich systemach emerytalnych, w których obecnie pra-

kresie wprowadzone projektowaną ustawą dotyczyłyby

będzie, począwszy od 1 stycznia 2013 r., o 1 miesiąc co

gnięty w 2020 r. dla mężczyzn i w 2040 r. dla kobiet.

414

społecznemu rolników, jest wzorowane na analogicz-

Łączę wyrazy szacunku

Minister

Waldemar Pawlak

20 kwietnia br., znak: nr SPS-024-887/12) w sprawie

uprzejmie informuję.

W przedstawionej przez pana posła sytuacji oby-

watelka polska kierująca samochodem została w dniu

7 kwietnia br. ukarana mandatem za naruszenie

przepisów drogowych, tj. przekroczenie prędkości

o 18 km/h.

W rozmowie telefonicznej z pełniącym

w tym dniu dyżur wicekonsulem zgłosiła wątpliwości

dotyczące wysokości nałożonej kary.

Po sprawdzeniu

w obowiązującym od 1 stycznia br. taryﬁkatorze

stwierdzono, że mandat został nałożony zgodnie

z przepisami, o czym została poinformowana listem

elektronicznym w dniu 10 kwietnia br. Podczas roz-

mowy w dniu 7 kwietnia i w korespondencji z dnia

18 kwietnia zainteresowana została poinformowana

o procedurze obowiązującej w zakresie wystawiania

mandatów i uprzedzona, że w świetle obowiązujących

w Słowacji przepisów prawnych odzyskanie prawa jaz-

dy jest możliwe po uprzednim opłaceniu mandatu.

W opisanym przez pana posła przypadku postę-

powanie policji słowackiej było zgodne z obowiązują-

cym prawem, a twierdzenie o poddaniu szykanom

polskiego kierowcy nie znajduje uzasadnienia.

W świe-

tle przepisów słowackiej ustawy nr 8/2009 prawo

o ruchu drogowym, uchwalonej przez parlament Re-

publiki Słowackiej w dniu 3 grudnia 2008 r., kierow-

com, którzy nie opłacą na miejscu mandatu za wy-

kroczenie drogowe, policja słowacka zatrzymuje pra-

wo jazdy.

Zatrzymany dokument można odebrać wy-

łącznie osobiście po okazaniu dowodu opłacenia man-

datu (przelewu na wskazane konto).

Według szacunków słowackich władz i instytucji

monitorujących poziom przyjazdów cudzoziemców (na

granicy wewnętrznej Schengen nie rejestruje się prze-

kroczeń granicy), rocznie podróżuje tranzytem oraz

przyjeżdża docelowo na Słowację około 5,8–6,0 mln

polskich obywateli.

Ambasada RP w Bratysławie

w 2010 r. odnotowała 328 wniosków obywateli pol-

skich o interwencje, a w 2011 r.

– 186.

Dotyczyły one

różnego rodzaju konﬂiktówzpolicjąiinnymisłużba-

mi zajmującymi się sprawami cudzoziemców – w tym

nieopłaconego w ponad 90% przez polskich kierow-

ców tzw. myta za przejazd ciężarówkami oraz przy-

padków wykroczeń drogowych, głównie przekracza-

nia prędkości i prowadzenia pojazdów pod wpływem

alkoholu.

Odpowiedzialność za tego rodzaju wykro-

czenia jest niezwykle rygorystycznie egzekwowana

w Słowacji.

Według danych słowackiej Komendy

Głównej Policji, dzięki tym działaniom liczba śmier-

telnych wypadków drogowych zmniejszyła się w 2010 r.

o ok. 25% w stosunku do roku poprzedniego.

Polscy

kierowcy, zwracając się do konsula o interwencję, naj-

częściej twierdzą, że w Polsce zostaliby jedynie upo-

mniani lub ukarani znacznie niższymi mandatami.

Wysokość mandatów za wykroczenia drogowe wyno-

si w Słowacji od 60 do 650 euro, natomiast za nie-

opłacone myto 700 euro.

W praktyce Słowacja i Polska kierują się, w kwe-

stii egzekwowania należności za nałożone na kierow-

ców mandaty, własnymi przepisami wewnętrznymi.

W Polsce obowiązuje podobny tryb ich egzekwowania

z 2001 r.

Nr 106, poz. 1148, z późn. zm.).

Policja słowacka nie ma prawnych możliwości eg-

zekwowania na rzecz swego państwa nałożonych

mandatów od polskich kierowców w sytuacji, gdy

znajdują się oni na terytorium Polski.

Wydział Kon-

sularny Ambasady RP w Bratysławie przekazuje je-

dynie, na wniosek policji słowackiej, wydziałom ko-

munikacji w Polsce informacje o zatrzymaniu praw

jazdy, w przypadkach, gdy mandaty nie są terminowo

opłacane przez kierowców.

Dalsze postępowanie w tego

typu sprawach sprowadza się najczęściej do występo-

wania polskiej prokuratury lub policji z wnioskiem

o potwierdzenie okoliczności zatrzymania dokumen-

tu, gdyż ukarani mandatem kierowcy uzyskali już

wcześniej wtórniki praw jazdy, na podstawie złożonych

przez nich oświadczeń (wielu niezgodnych z prawdą).

Zatrzymane prawo jazdy należy odebrać osobiście,

w trybie określonym § 71 słowackiego kodeksu dro-

gowego, tj. w urzędzie policji, którego funkcjonariu-

sze dokonali zatrzymania, pod warunkiem okazania

dowodu opłacenia mandatu.

Zainteresowany może

również upoważnić pisemnie do odbioru dokumentu

spokrewnioną osobę.

Według prawa słowackiego kon-

sul nie jest uprawniony do zastępowania swoich oby-

wateli w postępowaniach karnych i karno-admini-

stracyjnych prowadzonych przeciwko nim.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 4 maja 2012 r.

415

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w sprawie obniżenia poziomu doﬁnansowania

(888)

SPS-024-888/12, zapytaniem poselskim, jakie złożył

Piotr Pyzik w sprawie poziomu środków Funduszu

przykładzie Gliwic, uprzejmie informuję.

nansowym Funduszu Pracy nie należy do wyłącznej

środków Funduszu Pracy możliwych do wydatkowa-

planu ﬁnansowegoFunduszuPracyna2012r.przed-

łożonego Sejmowi 6 grudnia ub.r. przez Radę Mini-

strów przyjęto, że wydatki na aktywne formy przeciw-

nie ﬁnansowym Funduszu Pracy.

Poprawek nie

ca br. (poz. 273).

leży w szczególności zwrócić uwagę, że plan ﬁnansowy

Funduszu Pracy na rok 2012 stanowi element ustawy

blicznych.

W związku z powyższym wydatki tego fun-

duszu podlegają ograniczeniom wynikającym z reko-

mendacji Rady Ecoﬁnzdnia7lipca2009r.(zobowią-

zani jesteśmy do korekty deﬁcytusektorainstytucji

Podział środków na województwa dokonywany

ﬁnansowanieaktywnychformprzeciwdziałaniabez-

jewództwa śląskiego przypada kwota 168 931,4 tys. zł,

– w tym gliwicki – należy do marszałka województwa

wódzki Sejmik Samorządowy.

Z istniejącej rezerwy Funduszu Pracy (170,4 mln zł)

sowanie lub doﬁnansowanie realizowanych przez

rezerwy jest zabezpieczona na ﬁnansowanieprogra-

ﬁnansówowyrażeniezgodynazwiększeniewydat-

ków zapisanych w planie ﬁnansowymFunduszuPra-

cy na rok 2012.

Z poważaniem

Warszawa, dnia 4 maja 2012 r.

A1 i A4 dla mieszkańców aglomeracji

jazdu dla mieszkańców aglomeracji górnośląskiej

w ruchu lokalnym, uprzejmie przekazuję następują-

ce informacje.

416

Rozwiązaniem zmierzającym w kierunku poprawy

dostępności autostrad w Polsce jest wprowadzana

z dniem 12 maja 2012 r. 50-procentowa obniżka sta-

wek za przejazd samochodem osobowym i motocyklem

autostradami zarządzanymi przez Generalną Dyrek-

została uregulowana w podpisanym przez ministra

Rozporządzenie określa stawki opłat za przejazd kilo-

gowym, przewidując zmniejszenie stawek opłat za

przejazd wszystkimi odcinkami autostrad zarządza-

nymi przez GDDKiA dla pojazdów osobowych (z 0,20 zł

proponowane w rozporządzeniu rozwiązanie jest roz-

wiązaniem optymalnym i w znacznym stopniu reali-

zuje kierowane do rządu przez stronę społeczną postu-

laty dotyczące równego traktowania użytkowników

autostrad, bowiem przyczyni się do obniżenia kosztów

korzystania z odcinków autostrad – zarządzanych

strad – dla wszystkich użytkowników autostrad płat-

nych, a nie tylko ich wybranej grupy.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tadeusz Jarmuziewicz

ne przy piśmie, nr SPS-024-890/12, z dnia 20 kwiet-

nia br., w sprawie połączenia kolejowego Tarnów

– Busko-Zdrój przedstawiam poniższe informacje.

darki Morskiej realizuje priorytetowe działania zwią-

zane z podniesieniem rangi transportu kolejowego

przygotowując plany inwestycji, uwzględnia również

Oczywiste jest, że realizowany w latach 2007–2013

zakres prac nie wyczerpuje w pełni potrzeb inwestycyj-

środki ﬁnansoweprowadzoneprzedsięwzięciamuszą

uwzględniać ciągłość oraz istotność zadań z punktu

widzenia interesu społecznego i gospodarczego kraju.

Aktualnie działania inwestycyjne, wpisujące się w stra-

tegiczne dokumenty krajowe oraz UE, w pierwszej ko-

lejności skoncentrowane są na modernizacji i rewitali-

zacji wybranych, istniejących głównych linii kolejowych

znaczeniu.

Nie oznacza to jednak braku zainteresowa-

nia pozostałymi liniami sieci kolejowej.

Sprawa budowy przedmiotowego połączenia kole-

jowego była rozpatrywana w latach 2005–2007, ale

jedynie jako wstępna koncepcja, dla której nie zosta-

ło przygotowane studium wykonalności mogące

wskazać m.in. na rzeczywiste koszty projektu oraz

ewentualne wyniki analiz ﬁnansowo-ekonomicz-

nych.

Nie zostały też zaplanowane na ten cel środki

ﬁnansowe.

Należyzauważyć,żerozważaniasporzą-

dzone przed światowym kryzysem ﬁnansowymmogą

znacznie odbiegać od obecnych realiów.

Ewentualną

opłacalność budowy połączenia Tarnów – Busko-

-Zdrój należałoby dokładnie ocenić.

Jednocześnie informuję, iż projekt budowy połą-

czenia kolejowego na odcinku Tarnów – Busko-Zdrój

nie został całkowicie zarzucony.

Zarządca infrastruk-

tury kolejowej deklaruje gotowość współpracy oraz

rozważenie wszelkich propozycji przedstawionych

przez władze samorządowe, dotyczących ﬁnansowa-

nia przedmiotowej inwestycji.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

(891)

417

2012 r., znak: SPS-024-891/12, przy którym zostało

przesłane zapytanie pani poseł Anny Sobeckiej w spra-

wie danych dotyczących płatników składek, którym

Zakład Ubezpieczeń Społecznych umorzył składki ze

względu na ważny interes społeczny bądź publiczny,

w oparciu o wyjaśnienia prezesa Zakładu Ubezpie-

czeń Społecznych, uprzejmie informuję, że szczegóło-

we dane dotyczące pozytywnie rozpatrzonych wnio-

sków o umorzenie należności w latach 2006–2011

Informuję jednocześnie, że w odniesieniu do na-

leżności z tytułu nieopłaconych składek obowiązują-

ce przepisy prawa nie przewidują zastosowania in-

stytucji umorzenia z powodu ważnego interesu spo-

łecznego bądź publicznego.

Przesłanka ważnego in-

teresu publicznego, zgodnie z treścią art. 67a § 1 pkt

może stanowić podstawę umorzenia w całości lub

lub opłaty prolongacyjnej.

Natomiast do należności

z tytułu składek zastosowanie mają przepisy art. 28

nie przewidują możliwości umorzenia należności ze

wskazanych w piśmie pani poseł powodów.

Nato-

miast w oparciu o art. 28 ust. 3a ww. ustawy uwzględ-

nia się ważny interes osoby zobowiązanej.

Należy

łowanej przesłanki umarzane mogą być należności

ubezpieczenia, co oznacza, iż należności za zatrud-

nionych pracowników – jako niepodlegające umorze-

niu – dochodzone są w trybie przepisów o postępowa-

ku umorzenia należności osobie opłacającej składki

na własne ubezpieczenie, fakt ten może mieć wpływ

nych.

Zgodnie bowiem z przepisami dotyczącymi

emerytur i rent z Funduszu Ubezpieczeń Społecz-

Mając powyższe na uwadze oraz uwzględniając

okoliczności przytoczone w interpelacji, nie jestem

w stanie podejmować polemiki z faktami pozostają-

cymi w sferze domniemania osoby korespondującej

z panią poseł.

Mogę jedynie zapewnić, że każdorazo-

wo w związku z wnioskiem o umorzenie należności

zobowiązany wszcząć w trybie przepisów ustawy z dnia

zm.) postępowanie wyjaśniające, po ukończeniu któ-

rego dyrektor właściwego oddziału, posiadający peł-

nomocnictwo prezesa zakładu do rozpatrywania tego

rodzaju wniosków, podejmuje rozstrzygnięcie w for-

mie decyzji, od której zgodnie z pouczeniem przysłu-

guje prawo złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie

– prawo złożenia skargi do wojewódzkiego sądu ad-

ministracyjnego.

Przy rozstrzyganiu spraw o umorzenie Zakład

temie ubezpieczeń społecznych, jak również fakt, iż

jest dysponentem ﬁnansówpublicznych.

Wzwiązku

z tym każda sprawa o umorzenie podlega wnikliwej

analizie celem ustalenia, czy w danej sprawie wystę-

pują okoliczności przemawiające za umorzeniem.

Wy-

nika to również z przyjętej w postępowaniu admini-

stracyjnym zasady, określonej w art. 7 Kodeksu po-

stępowania administracyjnego, iż w toku postępowa-

nia organy administracji publicznej stoją na straży

wodowy zgromadzony w sprawie.

Realizując nakaz

uwzględniania zasady prawdy obiektywnej, Zakład

Ubezpieczeń Społecznych podejmuje wszelkie kroki

razowo jest konfrontowany ze względami społeczny-

temie zabezpieczenia społecznego, zatem dobro zde-

ﬁniowanepodpojęcieminteresuspołecznegostanowi

niejednokrotnie przesłankę skutkującą odmową

umorzenia należności.

Zakład nie ogranicza się za-

tem wyłącznie do ustalenia sytuacji materialnej i ﬁ-

nansowej dłużnika, pod uwagę bierze również moż-

liwości odzyskania należności w toku postępowania

dłużnika nie mogą bowiem stanowić podstawy do au-

tomatycznego umorzenia należności.

Dopiero cało-

kształt sprawy i dokładna analiza stanowią podstawę

sposób postępowania gwarantuje również realizację

zasady wszechstronnej oceny okoliczności rozpatry-

wanej sprawy na podstawie analizy całego zgroma-

dzonego materiału dowodowego, co wynika z art. 77

Z uwagi na wyżej wskazany charakter należności

oraz cele, na jakie składki są przeznaczane, umorze-

nie traktowane jest jako instytucja o wyjątkowym

charakterze, której stosowanie uzależnione jest od

zaistnienia konkretnych przesłanek, wskazanych

pieczeń społecznych, tj. całkowitej nieściągalności

418

(ust. 1–3) lub ważnego interesu osoby zobowiązanej

(ust. 3a).

Nie bez znaczenia pozostaje, iż w obecnym

stanie prawnym wyłączone z umorzeń z uwagi na

całkowitą nieściągalność zostały składki ﬁnansowa-

ne przez ubezpieczonych, co wynika z art. 30 cyto-

wanej ustawy.

Stosownie do powołanego przepisu

składki ﬁnansowaneprzezubezpieczonychzmocy

prawa nie podlegają ulgom i umorzeniu, niezależnie

od treści i doniosłości argumentów, jakie strona żą-

dająca podniesie.

Wydanie decyzji o umorzeniu należności następu-

je zatem po spełnieniu określonych w wymienionej

zdeﬁniowanychprzezustawodawcę,wzwiązkuzczym

brak jest podstaw do twierdzenia, iż należności z ty-

tułu składek były lub są umarzane z uwagi na ważny

interes społeczny bądź publiczny.

Jednocześnie podkreślenia wymaga, iż wszelkie

postępowania terenowych jednostek organizacyjnych

procesowi standaryzacji, prowadzone są w sposób

wane zasady, uwzględniające aktualne uwarunkowa-

nia prawne.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Marek Bucior

Warszawa, dnia 15 maja 2012 r.

w sprawie możliwości pozyskania przez

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na za-

przekazane pismem o sygn.

SPS-024-893/12, z dnia

nia przez przedsiębiorców, jak również organizacje

kultury, uprzejmie proszę o przyjęcie stanowiska re-

sortu rozwoju regionalnego.

W bieżącej perspektywie ﬁnansowej najwięcej

środków ﬁnansowychzUniiEuropejskiejnakulturę

przeznaczono z Programu Operacyjnego „Infra-

Kultura i dziedzictwo kulturowe.

Celem tego priory-

tetu jest wykorzystanie potencjału kultury i dziedzic-

twa kulturowego o znaczeniu światowym i europej-

skim dla zwiększenia atrakcyjności Polski.

Jego osią-

gnięcie związane jest z realizacją projektów o cha-

rakterze ponadregionalnym w zakresie ochrony

dziedzictwa (zabytków nieruchomych i ruchomych)

oraz budowy, rozbudowy i przebudowy infrastruktu-

ry kultury o znaczeniu ponadregionalnym, jak i wzmoc-

nienia infrastruktury szkolnictwa wyższego.

W związ-

ku z tym należy zauważyć, że wsparcie w ramach

sko” kierowane jest na działania infrastrukturalne

mające na celu wzmocnienie wybranych obszarów

kultury.

Mając zatem na uwadze ogólny zakres informacji

przedstawiony w zapytaniu poselskim na temat pod-

miotów ubiegających się o pozyskanie środków ﬁnan-

sowych, uprzejmie informuję, że zakres działań nie

kwaliﬁkujesiędowsparciawkontekścieopisuprio-

rytetu XI Programu Operacyjnego „Infrastruktura

i środowisko”.

Co najwyżej podmioty te mogłyby być

wykonawcami w ramach przetargów publicznych

ogłaszanych przez jednostki odpowiedzialne za reali-

zację projektów w ramach priorytetu XI.

Jednocze-

śnie należy zaznaczyć, że pomimo faktu, że w ramach

samego Programu Operacyjnego „Infrastruktura

i środowisko” istnieje możliwość współﬁnansowania

inwestycji produkcyjnych, to jednak inwestycje te nie

wpisują się w zakres przedstawiony w zapytaniu po-

selskim.

Projekty dotyczące rozwoju cyfrowego w dziedzi-

nie zbiorów bibliotecznych, archiwalnych, ﬁlmowych

oraz zasobów wirtualnych muzeów, galerii, fonotek,

fototek, ﬁlmotek,cyfrowychbibliotekitp.mogąbyć

realizowane w ramach 16 regionalnych programów

operacyjnych (RPO).

Wsparcie w powyższym zakre-

sie mogą otrzymać, co do zasady, projekty o maksy-

malnej wartości 4 mln PLN.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że instytucje

zarządzające poszczególnymi programami regional-

nymi nie przewidują ogłaszania kolejnych konkursów

z powodu wyczerpania środków ﬁnansowychwobec-

nej perspektywie ﬁnansowejnalata2007–2013na

powyższe rodzaje inwestycji.

Jednakże pragnę zwrócić uwagę na fakt, że osta-

teczną decyzję odnośnie do możliwości doﬁnansowa-

nia projektów w ramach RPO, np. w wyniku możli-

wych przesunięć środków pomiędzy działaniami lub

w wyniku oszczędności w doﬁnansowanych wcze-

śniej projektach, podejmują poszczególne instytucje

zarządzające RPO, których zadania pełnią zarządy

województw.

419

Natomiast istnieje możliwość uzyskania wsparcia

w ramach nowej edycji Mechanizmu Finansowego

EOG 2009–2014, w ramach dwóch programów, a kwo-

ta wsparcia dla obszaru ochrona dziedzictwa kultu-

ralnego wyniesie 60 mln euro:

— z zakresu rozwoju zasobów kultury, w tym di -

gitalizacji zabytków ruchomych oraz zabytkowych

i zbiorów audi, audiowizualnych i ﬁlmowych–wra-

mach programu inwestycyjnego „Konserwacja i re-

witalizacja dziedzictwa kulturowego” (program ten

jest aktualnie oceniany przez darczyńców),

— z zakresu współpracy ekspertów w dziedzinie

nowoczesnych technik (w tym digitalizacji dóbr kul-

tury) w ramach programu nieinwestycyjnego „Pro-

mowanie różnorodności kulturowej i artystycznej

(umowa wyższego rzędu w sprawie wdrażania ww.

programu została podpisana 9 maja 2012 r.).

Wśród uprawnionych beneﬁcjentów ww. progra-

mów są m.in. instytucje pozarządowe ze sfery kultury,

nie ma natomiast instytucji sektora prywatnego.

Szczegółowe informacje na temat ww. programów

zostały przedstawione w załączniku*

)

.

2.

Ponadto proszę o informacje, jakie programy

planowane są do wdrożenia.

Poza przekazanymi powyżej informacjami pragnę

dodać, że w chwili obecnej Ministerstwo Rozwoju Re-

gionalnego nie ma planów wdrażania programów

dotyczących digitalizacji dóbr kultury, natomiast in-

strumenty wsparcia, jakie będą obowiązywały w no-

wej perspektywie ﬁnansowej(2014–2020),niesąjesz-

cze znane.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Adam Zdziebło

Warszawa, dnia 11 maja 2012 r.

w sprawie planów Ministerstwa Środowiska

(894)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pi-

dotyczące prośby o udzielenie odpowiedzi na pytania

pana posła Tadeusza Arkita, przedstawiam następu-

jące wyjaśnienia.

Odnosząc się do pierwszego pytania dotyczącego

planów Ministerstwa Środowiska w kwestii ustalenia

opłat za składowanie odpadów na najbliższe lata

padami, uprzejmie informuję, że obecnie w Minister-

stwie Środowiska trwają prace mające na celu zmianę

dowiska w zakresie opłat za składowanie odpadów.

Prace te mają na celu podniesienie stawek opłat

za składowanie niektórych grup odpadów, takich jak:

tryczny i elektroniczny, odpady komunalne, odpady

opakowaniowe, a także odpady pochodzące z prze-

twarzania odpadów komunalnych, których stawki

opłat zostaną określone w perspektywie kilkuletniej.

Natomiast pozostałe stawki opłat za składowanie od-

padów podlegać będą corocznie aktualizacji o współ-

czynnik inﬂacjinamocyobwieszczeniaministraśro-

dowiska w sprawie wysokości stawek opłat za korzy-

stanie ze środowiska na kolejne lata.

Planowany

termin wejścia w życie przedmiotowego rozporządze-

nia zmieniającego to 1 stycznia 2014 r.

Należy mieć na uwadze, że stopniowy wzrost nie-

których stawek za składowanie odpadów, z ich pro-

jekcją na kolejne lata, służy stworzeniu efektywnego

narzędzia ekonomicznego, dzięki któremu będzie

możliwy wzrost udziału innych metod przetwarzania

odpadów niż składowanie.

Powinno to także przyczy-

nić się do wzrostu opłat za składowanie odpadów oraz

do wykorzystania dostępnych wydajności istnieją-

cych instalacji do przetwarzania odpadów, ich moder-

nizacji, a także do podjęcia nowych inwestycji w za-

kresie gospodarki odpadami.

Efekt taki można osią-

gnąć w sytuacji, kiedy koszt przyjęcia odpadów na

składowisko odpadów będzie znacząco wyższy od

ceny przyjęcia odpadów do zakładów przetwarzania

odpadów innymi metodami niż składowanie.

Natomiast projekt rozporządzenia ministra śro-

dowiska w sprawie mechaniczno-biologicznego prze-

twarzania zmieszanych odpadów komunalnych zo-

stał zwolniony z Komisji Prawniczej Rządowego Cen-

trum Legislacji i w najbliższym czasie zostanie skie-

pejskiej (proces ten trwa ok. 3 miesiące).

Planuje się,

że rozporządzenie to wejdzie w życie na początku III

kwartału 2012 r.

Odpowiadając z kolei na pytanie trzecie, uprzej-

mie informuję, że minister środowiska planuje wy-

stąpienie do ministra gospodarki z prośbą o zmianę

rozporządzenia z dnia 7 września 2005 r. ministra

gospodarki i pracy w sprawie kryteriów dopuszczenia

odpadów do składowania (Dz. U. Nr 186, poz. 1553,

z późn. zm.), również w zakresie terminu wejścia

w życie parametru określonego w załączniku 4a, do-

tyczącego zakazu składowania odpadów o kalorycz-

ności większej niż 6 MJ/kg, z uwagi na niewystarcza-

jącą liczbę instalacji do termicznego przekształcania *

)

420

odpadów.

Planowany termin wejścia w życie tego pa-

rametru to 1 stycznia 2016 r.

Niemniej jednak jeśli

prace te zostaną podjęte, wówczas każdy z podmio-

tów będzie miał możliwość zgłoszenia uwag do przed-

miotowego projektu rozporządzenia w ramach kon-

sultacji społecznych.

Z poważaniem

Piotr Woźniak

Warszawa, dnia 9 maja 2012 r.

sekretarza stanu

Szanowny Panie Marszałku!

Odpowiadając na

zapytanie pani poseł Moniki Wielichowskiej w spra-

wie sporu kompetencyjnego pomiędzy Państwową

nych z wyciekiem płynów eksploatacyjnych pojazdów

uprzejmie przedstawiam następujące stanowisko.

Do obowiązków zarządcy drogi należą zgodnie

z późn. zm.) sprawy wynikające z zakresu planowa-

nia, budowy, przebudowy, utrzymania i ochrony dróg.

Deﬁnicjautrzymaniadrogi,zawartawart.4pkt20

ustawy, obejmuje zaś wykonywanie robót konserwa-

cyjnych, porządkowych i innych, zmierzających do

nadto do zadań zarządu drogi należą na podstawie

nia czystości i porządku na drogach publicznych.

zarządcy dróg prowadzący działania podczas kolizji

drogowych i akcji ratunkowych Straży Pożarnej:

— koordynują roboty w pasie drogowym, czyli

uzgadniają wzajemne działania innych służb (art. 20

pkt 7 ustawy o drogach publicznych),

— wprowadzają ograniczenia bądź zamykają drogi

i drogowe obiekty inżynierskie dla ruchu oraz wyzna-

czają objazdy drogami różnej kategorii, gdy występuje

nia (art. 20 pkt 14 ustawy o drogach publicznych),

— wykonują roboty porządkowe niezastrzeżone

dla innych służb.

Państwowa Straż Pożarna zgodnie z art. 1 ustawy

nowi zawodową, umundurowaną i wyposażoną w spe-

cjalistyczny sprzęt formację przeznaczoną do walki

wymi zagrożeniami.

Do podstawowych zadań Pań-

ustawy należy m.in. organizowanie i prowadzenie

wych lub likwidacji miejscowych zagrożeń oraz wy-

konywanie pomocniczych specjalistycznych czynno-

ści ratowniczych w czasie klęsk żywiołowych lub li-

kwidacji miejscowych zagrożeń przez inne służby

ratownicze.

Należy mieć również na uwadze przepis art. 1

zm.) stanowiący, że ochrona przeciwpożarowa polega

rem, klęską żywiołową lub innym miejscowym zagro-

żeniem poprzez m.in. zapewnienie sił i środków do

miejscowego zagrożenia i prowadzenie działań ra-

nie przeciwpożarowej przez działania ratownicze

dację przyczyn powstania pożaru, wystąpienia klęski

kres działania służb ratownictwa Państwowej Straży

Pożarnej z podziałem na poszczególne rodzaje służb

ratownictwa reguluje rozporządzenie ministra spraw

w sprawie szczegółowych zasad organizacji krajowe-

go systemu ratowniczo-gaśniczego (Dz. U. Nr 46,

poz. 239).

Krajowy system ratowniczo-gaśniczy zgod-

nie z przepisami tego rozporządzenia w zakresie ra-

townictwa chemicznego i ekologicznego obejmuje

planowanie, organizowanie i realizację działań ra-

towniczych niezbędnych do zmniejszenia lub likwi-

dacji bezpośrednich zagrożeń stwarzanych przez

wiska lub mienia.

Przepisy § 15 i § 16 ww. rozporzą-

dzenia określają zadania służb krajowego systemu

ratowniczo-gaśniczego w zakresie ratownictwa tech-

nicznego oraz chemicznego i ekologicznego, które od-

421

nośnie do zanieczyszczeń obejmują m.in. obwałowy-

wanie, wypompowywanie i uszczelnianie miejsc wy-

cieku wody lub innych mediów stwarzających zagro-

żenie oraz związywanie lub neutralizację substancji

niebezpiecznych oraz zabezpieczenie terenu objętego

wyciekiem substancji niebezpiecznej.

Wyliczenia te

mają charakter przykładowy, o czym świadczy użyty

zwrot „w szczególności”.

Należy mieć jednak na uwa-

dze przepisy ustaw: o ochronie przeciwpożarowej

i Państwowej Straży Pożarnej, które mówią o likwi-

dacji miejscowych zagrożeń i likwidacji przyczyn

miejscowych zagrożeń.

Zatem biorąc pod uwagę prze-

pisy tychże ustaw stanowiące o zadaniach Państwo-

wej Straży Pożarnej i krajowego systemu ratowniczo-

-gaśniczego, można domniemywać, iż dotyczy to tak-

że usuwania substancji niebezpiecznych powstałych

na drogach publicznych.

Przedmiotowe rozporządze-

nie określa także moment zakończenia działania ra-

towniczego, który następuje m.in. z chwilą przeka-

zania terenu, obiektu lub mienia objętego działaniem

wi lub przedstawicielowi organu administracji rzą-

dowej lub samorządu terytorialnego albo Policji lub

straży gminnej (miejskiej), a w przypadku braku

zdarzenia zgłoszenia tego faktu do właściwego tery-

torialnie stanowiska kierowania krajowego systemu

ratowniczo-gaśniczego (§ 21 rozporządzenia).

Substancje powstające w wyniku wypadku dro-

Q4.

Zaś w rozporządzeniu ministra środowiska z dnia

ku wypadków i zdarzeń losowych zostały podzielone

na odpady niebezpieczne i pozostałe, które różnią się

sposobem gospodarowania.

Przez posiadacza odpa-

dów ustawa o odpadach rozumie każdego, kto fak-

tycznie włada odpadami (wytwórcę odpadów, inną

osobę ﬁzyczną,osobęprawnąlubjednostkęorgani-

zacyjną), z wyłączeniem prowadzącego działalność

mniemywa się, że władający powierzchnią ziemi jest

mości (art. 3 ust. 2 pkt 13).

Posiadacz odpadów na

ny z zasadami gospodarowania odpadami, wymaga-

niami ochrony środowiska oraz planami gospodarki

odpadami.

Stwierdzić należy, iż w przypadku odpadów po-

wstałych w wyniku kolizji drogowych ich powstanie

wiąże się z działalnością podmiotów wykonujących

transport drogowy, które uległy wypadkowi na dro-

dze.

Można więc przyjąć, że wytwórcą i posiadaczem

odpadów jest sprawca wypadku, a nie zarządca drogi,

który włada nieruchomościami pod pasami drogowy-

mi.

Jest on bezpośrednio odpowiedzialny za pozbycie

się odpadu powstałego w związku z wyrządzoną

szkodą w mieniu.

Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie Minister-

skiej należy przyjąć, iż Państwowa Straż Pożarna lub

inne jednostki działające w krajowym systemie ra-

towniczo-gaśniczym w ramach działania ratownicze-

go w trakcie kolizji drogowej są zobowiązane do neu-

tralizacji, a także usuwania substancji niebezpiecz-

nych z drogi.

Jedynie bowiem służby wyposażone

w specjalistyczny sprzęt i środki ochrony osobistej

oraz stosujące odpowiednie techniki ratownicze, a więc

Straż Pożarna, mogą te substancje usuwać.

Natomiast podjęcie prac porządkowych na drodze

wobec pozostałych odpadów, zanieczyszczeń pozosta-

łych po kolizji drogowej, jak i po akcji ratunkowej

Państwowej Straży Pożarnej (jak np. rozbite szkło,

wrak samochodu), jako działanie mające na celu za-

pewnienie bezpieczeństwa ruchu pojazdów lub pie-

szych na drodze należy do zarządcy drogi.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

niem posła Tadeusza Arkita, przesłanym przy piśmie

ski, uprzejmie wyjaśniam.

Ad 1.

Czy w 2012 r. gminy otrzymają dotacje wy-

starczające na pokrycie wydatków na wypłatę zasił-

ków stałych i składek na ubezpieczenia zdrowotne?

płacanie zasiłków stałych, a także opłacanie składek

na ubezpieczenie zdrowotne, określonych w przepi-

sach o świadczeniach opieki zdrowotnej ﬁnansowa-

nych ze środków budżetu państwa, należy do zadań

dania te są doﬁnansowywaneześrodkówbudżetu

państwa, przy czym w 2012 r., w porównaniu z ro-

422

kiem 2011, zmienia się na korzyść gmin procentowy

próg możliwości doﬁnansowaniarealizacjitychza-

wszedł w życie przepis art. 12 ustawy z dnia 22 grud-

zdrowotnej ﬁnansowanychześrodkówpublicznych,

stanowią inaczej.

Należy przez to rozumieć, że przed-

miotowe zadania mogą być, począwszy od 1 stycznia

2012 r., doﬁnansowywanezbudżetupaństwawwy-

sokości do 100% kosztów ich realizacji.

Dotacje celowe na doﬁnansowaniekosztówreali-

zacji tych zadań zaplanowane są w ustawie budżeto-

wej na rok 2012 w części 85: Budżety wojewodów,

w dziale 852: Pomoc społeczna oraz w części 83: Re-

zerwy celowe, w poz. 25: Dotacje celowe na ﬁnanso-

wanie lub doﬁnansowaniezadańzpomocyspołecz-

nej.

Zapotrzebowanie na środki z budżetu państwa

wianych zadań gmina winna zgłaszać do właściwego

wojewody.

Z kolei niedobory na te zadania zostaną

w budżetach wojewodów zabezpieczone ze środków

rezerwy celowej z poz. 25, będącej w dyspozycji mi-

nistra pracy i polityki społecznej.

w całości dotację na wypłatę dodatków dla pracowni-

ków socjalnych wynikających z faktu świadczenia pra-

cy poza jednostką organizacyjną pomocy społecznej?

wy o pomocy społecznej, tj. wypłata dodatków w wy-

sokości 250 zł miesięcznie na pracownika socjalnego

alizującego pracę socjalną w środowisku, mieści się

w kategorii zadań własnych gminy.

Z art. 17 ust. 1

łecznej wynika wprost, że utworzenie i utrzymywanie

ków na wynagrodzenia pracowników, należy do zadań

W latach ubiegłych realizacja wypłat tych dodat-

ków była doﬁnansowywanazbudżetupaństwaipla-

nuje się, że również w roku bieżącym zostaną na ten

cel przeznaczone dotacje zaplanowane w ustawie bu-

celowe na ﬁnansowanielubdoﬁnansowaniezadań

z pomocy społecznej.

Jednak należy podkreślić, że

w pierwszej kolejności z tej pozycji rezerwy zostaną

zabezpieczone potrzeby zgłoszone przez jednostki sa-

morządu terytorialnego za pośrednictwem wojewo-

dów z przeznaczeniem na realizację zadań zleconych

doﬁnansowanierealizacjizadańwłasnych,októrych

wy.

Ewentualne uruchomienie dotacji z rezerwy ce-

lowej z przeznaczeniem na doﬁnansowanieprzedmio-

towego zadania możliwe będzie w drugiej połowie

bieżącego roku.

Przyznawanie i wypłata świadczeń rodzinnych

niem z zakresu administracji rządowej zleconym

W 2012 r. zaplanowano na ten cel środki w kwocie

na, w rozdziale 85212: Świadczenia rodzinne, świad-

czenia z funduszu alimentacyjnego oraz składki na

społecznego (w tym 858 663 tys. zł w budżecie woje-

wody małopolskiego) i 730 000 tys. zł w części 83:

czenia z funduszu alimentacyjnego oraz na opłacenie

rające niektóre świadczenia rodzinne.

Środki te są

co wynika m.in. z planowanej na bieżący rok ustawo-

wej weryﬁkacjikwotkryteriumdochodowegoupraw-

niającego do świadczeń rodzinnych i kwot świadczeń

rodzinnych.

Planując budżet na rok 2012, brano rów-

nież pod uwagę stały wzrost liczby osób korzystają-

cych ze świadczeń opiekuńczych (zasiłku i świadcze-

nia pielęgnacyjnego), jak i wzrost średniej wysokości

zasądzanych alimentów wpływający na wzrost prze-

ciętnej wysokości wypłaconych świadczeń z funduszu

alimentacyjnego.

Biorąc pod uwagę, iż świadczenia rodzinne i świad-

obligatoryjny, w przypadku wystąpienia niedoborów

w rozdziale 85212, po rozdysponowaniu środków w bu-

dżecie wojewodów oraz z ww. rezerwy, zostaną pod-

jęte odpowiednie działania mające na celu zapewnie-

nie środków na realizację tych wymagalnych zobo-

wiązań Skarbu Państwa.

Z szacunkiem

Sekretarz stanu

Jarosław Duda

Warszawa, dnia 2 maja 2012 r.

423

Odpowiedź

sekretarza stanu

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na za-

(nr SPS-024-897/12) w sprawie możliwości przystą-

pienia do egzaminu maturalnego osób niepełno-

sprawnych ruchowo oraz z ograniczoną swobodą wy-

powiedzi ustnej, uprzejmie informuję.

System oświaty zapewnia każdemu dziecku

wobec uczniów niepełnosprawnych, realizowane są

m.in. przez:

W celu wyrównywania szans edukacyjnych dzieci

i młodzieży niepełnosprawnych przyjęto w polskim

systemie oświaty szereg rozwiązań, które czynią ten

system dostosowanym do potrzeb uczniów niepełno-

sprawnych.

Jednym z wielu rozwiązań wychodzących

naprzeciw potrzebom uczniów niepełnosprawnych

jest możliwość przystąpienia do egzaminu matural-

nego w warunkach i formie dostosowanych do rodza-

ju ich niepełnosprawności.

Zgodnie z przepisami § 6 rozporządzenia ministra

wadzania tego egzaminu do rodzaju niepełnospraw-

ności absolwenta polega w szczególności na:

1) zminimalizowaniu ograniczeń wynikających

2) odpowiednim przedłużeniu czasu przewidzia-

3) zapewnieniu obecności w czasie egzaminu spe-

cjalisty z zakresu danej niepełnosprawności, jeżeli

z absolwentem lub pomocy w obsłudze sprzętu spe-

cjalistycznego i środków dydaktycznych.

Ponadto dla tych absolwentów przygotowuje się

arkusze egzaminacyjne dostosowane do rodzaju ich

niepełnosprawności.

Dyrektor centralnej komisji egzaminacyjnej (CKE)

opracowuje szczegółową informację o sposobach do-

stosowania warunków i form przeprowadzania egza-

minu maturalnego odpowiednio do rodzaju niepełno-

sprawności absolwentów i podaje ją do publicznej

przeprowadzany egzamin.

Na podstawie tej informa-

cji rada pedagogiczna wskazuje sposób dostosowania

warunków przeprowadzania egzaminu maturalnego

do rodzaju niepełnosprawności ucznia/absolwenta,

uwzględniając posiadane przez niego orzeczenie o po-

trzebie kształcenia specjalnego.

Organem odpowiedzialnym za dostosowanie wa-

runków i form przeprowadzania egzaminu matural-

nego dla osoby niepełnosprawnej (zgodnie ze sposo-

bami określonymi przez dyrektora Centralnej Komi-

sji Egzaminacyjnej w powyższym komunikacie, opu-

blikowanym na stronach internetowych CKE oraz

wszystkich okręgowych komisji egzaminacyjnych)

jest dyrektor szkoły jako przewodniczący zespołu eg-

zaminacyjnego w danej szkole.

Dodatkowo w szczególnych przypadkach, w tym

nieujętych w tabeli 1 zawierającej dopuszczalne spo-

soby dostosowania warunków i form przeprowadza-

nia egzaminu maturalnego (np. występowania u ucznia

łącznie różnych dysfunkcji), decyzję o innym dosto-

sowaniu warunków i form przeprowadzania egzami-

nu do potrzeb takiego absolwenta podejmuje prze-

wodniczący zespołu egzaminacyjnego w danej szkole

minacyjną.

Możliwość ta została wskazana w pkt. 9

komunikatu dyrektora Centralnej Komisji Egzami-

sowanych społecznie oraz zagrożonych niedostoso-

waniem społecznym.

Wszystkie instytucje odpowiedzialne za organiza-

cję egzaminów maturalnych obowiązane są do prze-

strzegania przepisów prawa.

424

Departament Zwiększania Szans Edukacyjnych

MEN reaguje na zgłaszane do Ministerstwa Eduka-

cji Narodowej przypadki wymagające interwencji.

Tak też było w opisanym przez pana posła przypad-

ku ucznia P. R. Z informacji uzyskanej z Centralnej

Komisji Egzaminacyjnej wynika, że dyrektor Okrę-

gowej Komisji Egzaminacyjnej w Gdańsku i dyrektor

I Akademickiego Liceum Ogólnokształcącego w Gdy-

ni, które P. R. ukończył i w którym przystępuje do

egzaminu maturalnego, wykorzystując wszystkie

możliwości wynikające z przepisów prawa, umożliwi-

li mu przystąpienie do tegorocznego egzaminu ma-

turalnego z języka angielskiego na poziomie podsta-

wowym (zgodnie z jego wyborem) w warunkach do-

stosowanych do niepełnosprawności P. (m.in. egza-

min odbywa się w domu, zdający może mieć przerwy

na odpoczynek, będzie korzystał ze specjalnego

sprzętu – tak jak na ubiegłorocznym egzaminie z ma-

tematyki; w przypadku części ustnej egzaminu udział

nauczycieli egzaminatorów przeszkolonych co do spo-

sobu poprowadzenia egzaminu w sposób dostosowa-

ny do jego niepełnosprawności; w części pisemnej

arkusz będzie sprawdzał egzaminator ekspert Okrę-

gowej Komisji Egzaminacyjnej w Gdańsku znający

sytuację zdającego).

Reasumując, powyższe informacje wskazują, że

działania Ministerstwa Edukacji Narodowej polega-

ją przede wszystkim na stworzeniu rozwiązań o cha-

rakterze systemowym i organizacyjnym, w tym rów-

nież wychodzącym naprzeciw potrzebom uczniów

niepełnosprawnych.

Przypadki wymagające inter-

wencji są natomiast rozpatrywane indywidualnie.

Poddawane są analizie również pod kątem wprowa-

dzania ewentualnych zmian legislacyjnych bądź or-

ganizacyjnych.

Analogiczne postępowanie prowadzo-

ne jest w odniesieniu do wpływających do Minister-

stwa Edukacji Narodowej uwag dotyczących przepro-

wadzania egzaminu maturalnego dla uczniów nie-

pełnosprawnych i propozycji zmian w tym zakresie.

Pracownicy Departamentu Zwiększania Szans Edu-

kacyjnych MEN na bieżąco kontaktują się z Central-

ną Komisją Egzaminacyjną w celu wspólnego rozwią-

zywania zgłaszanych problemów bądź rozstrzygania

wątpliwości dotyczących dostosowania warunków

zewnętrznych, a także zebrania wszystkich spostrze-

żeń, doświadczeń i wniosków związanych z wdraża-

niem przepisów prawa w tym obszarze.

Z wyrazami szacunku

Sekretarz stanu

Warszawa, dnia 30 kwietnia 2012 r.

(899)

przy którym przesłano zapytanie posła na Sejm RP

świadczeń opieki zdrowotnej w zakresie okulistyki

na 2012 r. przez Śląski Oddział Wojewódzki Narodo-

wego Funduszu Zdrowia w Katowicach, uprzejmie

proszę o przyjęcie poniższych wyjaśnień.

oraz w wydanych do niej aktach wykonawczych.

zawiera umowę o udzielanie świadczeń opieki zdro-

wotnej po przeprowadzeniu postępowania w trybie

425

nania ofert – na podstawie art. 148 ww. ustawy

Zdrowia.

Zadaniem komisji konkursowej jest dokonanie

świadczeń zdrowotnych z zakresu okulistyki w woje-

wództwie śląskim, w ramach sprawowanego nad

działalnością Narodowego Funduszu Zdrowia nad-

zoru pozyskano całość dokumentacji z przeprowadzo-

nego przez Śląski Oddział Wojewódzki NFZ postępo-

wania wraz z dokumentacją ofertową.

dzonego postępowania uprzejmie informuję, że do

sowego o nr 12-12-000771/LSZ/03/1/1, które obejmo-

wało subregion centralny województwa śląskiego,

złożyło swoje oferty piętnastu oferentów, spośród któ-

rych cztery podmioty nie udzielały dotychczas świad-

czeń w przedmiotowych zakresach na podstawie umo-

wy zawartej z NFZ.

Były to: Niepubliczny Zakład

Opieki Zdrowotnej Centrum Medyczne MAVIT z sie-

dzibą w Warszawie, EuroMedic MEDICAL CENTER

w Katowicach, NEFROLUX Lucjan Sobieraj, Woj-

ciech Kamiński sp. j.

w Siemianowicach Śląskich

i NZOZ Szpital w Pszczynie.

Do części niejawnej postępowania konkursowego

teriów cenowych, oraz miejsce ofert w rankingu.

Komisja konkursowa dokonała wyboru 11 ofert

Rozpatrywana przez komisję konkursową oferta

SPZOZ Okręgowego Szpitala Kolejowego w Katowi-

cach o nr 12-12-000771/LSZ/03/1/1/13/0403 – podob-

stała poddana ocenie.

Warunkiem wymaganym do

realizacji świadczeń w zakresie okulistyka – hospita-

lizacja jest:

a) równoważnik dwóch etatów (nie dotyczy dyżuru

b) udokumentowane zapewnienie całodobowej

z okulistyki określone w harmonogramie zasoby.

Jako warunki dodatkowo oceniane określono

– równoważnik co najmniej dwóch etatów – specjali-

sta w dziedzinie okulistyki.

Oferta SPZOZ Okręgowego Szpitala Kolejowego

w Katowicach pod względem kryterium oceny oferty

pkt 1 (jakość) otrzymała 18,33 pkt i zajęła 11. pozycję

w rankingu końcowym postępowania.

Jednocześnie

nadmieniam, że najwyżej ocenione w rankingu koń-

cowym oferty: EuroMedic MEDICAL CENTER w Ka-

towicach, Samodzielny Publiczny Szpital Kliniczny

cach oraz Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej

426

Centrum Medyczne MAVIT z siedzibą w Warszawie,

otrzymały pod względem kryterium oceny oferty pkt

1 (jakość) po 47,5 pkt.

Uwzględniając powyższe, na podstawie dokumen-

tacji przekazanej do Ministerstwa Zdrowia można

stwierdzić, że w przedmiotowym postępowaniu nie

doszło do naruszenia obowiązujących Narodowy

Fundusz Zdrowia przepisów prawa.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że zgodnie

oddziału wojewódzkiego NFZ odwołanie dotyczące

rozstrzygnięcia postępowania.

Odwołanie wniesione

postępowania nie podlega rozpatrzeniu.

Od decyzji

twem właściwego dyrektora oddziału wojewódzkiego

cyzję administracyjną.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że zgodnie

zdrowotnej nadzorowi ministra zdrowia nie podlega-

ją decyzje wydane w wyniku wniesienia odwołania

je skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Agnieszka Pachciarz

Warszawa, dnia 2 maja 2012 r.

SPS-024-900/12, zapytaniem pana posła Jarosława

Katulskiego w sprawie zapłaty przez panią poseł

Annę Sobecką grzywny nałożonej na o. Tadeusza Ry-

dzyka, uprzejmie wyjaśniam, co następuje.

Jak wynika z opinii ministra sprawiedliwości,

umowa – będąca źródłem stosunku o charakterze

cywilnoprawnym (także obligacyjnym) – dochodzi do

więcej stron (podmiotów tego stosunku).

Niestety z ww.

zapytania nie wynika, czy jakiekolwiek oświadczenia

woli – a jeśli tak, to o jakiej treści – zostały złożone

przez panią poseł Annę Sobecką i o. Tadeusza Rydzy-

ka.

Uniemożliwia to udzielenie odpowiedzi na pyta-

nie, czy pomiędzy tymi podmiotami doszło do nawią-

zania stosunku cywilnoprawnego o charakterze zo-

bowiązaniowym, a co za tym idzie, czy pani poseł

Anna Sobecka, dokonując zapłaty grzywny, działała

w wykonaniu ważnego zobowiązania umownego.

Jedyną okolicznością, jaką przytoczono w powo-

łanych pismach, jest to, że pani poseł Anna Sobecka

dokonała zapłaty grzywny (na rzecz Skarbu Pań-

stwa), która została nałożona na o. Tadeusza Rydzy-

ka.

Tym samym można jedynie stwierdzić, że w oma-

wianym przypadku nie miałaby zastosowania umo-

wa o przejęcie długu – art. 519 i nast. ustawy z dnia

poz. 93, z późn. zm.).

Odnosi się ona wyłącznie do

zobowiązań cywilnoprawnych, dlatego nie może do-

tyczyć zobowiązań o charakterze publicznoprawnym

(zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 24 września

2003 r., III CKN 467/01, LEX nr 127949; wyrok Sądu

Najwyższego z dnia 28 czerwca 2002 r., I CKN 841/00,

OSNC 2003, nr 6, poz. 91 z glosą aprobującą R.

Ma-

stalskiego, OSP 2003, z.

4, poz. 53; wyrok Sądu Naj-

wyższego z dnia 10 lutego 2004 r.

IV CK 56/03, LEX

osobie zobowiązanej do świadczenia mającego cha-

rakter publicznoprawny ciąży obowiązek jego zapła-

ty i w drodze żadnej skutecznej umowy z osobą trze-

cią zobowiązanie to nie może być na nią przeniesione

(zob. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 23 li-

stopada 2007 r., I FSK 1453/06, LEX nr 494268).

Od wskazanej wyżej instytucji przejęcia długu

należy odróżnić przypadek, kiedy określona osoba je-

dynie bierze udział przy wykonaniu danego zobowią-

zania.

Taka osoba nie ma własnych praw i obowiąz-

ków w ramach określonego stosunku prawnego

(o charakterze publicznym lub prywatnym), a jedynie

wykonuje określone czynności (faktyczne lub prawne),

działając np. jako pomocnik, zastępca czy przedstawi-

ciel.

Wykonywanie zobowiązania innego podmiotu

może być związane z realizacją ciążącego na tej osobie

obowiązku wynikającego z ważnej czynności prawnej

(np. udzielenia pełnomocnictwa przez podmiot zobo-

wiązany, czy też zawarcia umowy zlecenia pomiędzy

tą osobą a podmiotem zobowiązanym).

Na podstawie przedstawionych informacji nie

można jednak w sposób jednoznaczny przyjąć czy też

wykluczyć, że pani poseł Anna Sobecka, dokonując

zapłaty grzywny nałożonej na o. Tadeusza Rydzyka,

działała w charakterze takiej właśnie osoby.

W świetle powyższego nie jest możliwe odniesie-

nie się do konsekwencji prawnopodatkowych wyni-

kających z zaistnienia zdarzenia, o którym mowa

w zapytaniu pana posła.

Należy jednak mieć na uwadze, iż – co do zasady

– wszelkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne,

których następstwem jest uzyskanie korzyści kosz-

427

tem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia

prawne i gospodarcze, których skutkiem jest nieod-

płatne (tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą

ekwiwalentu) przysporzenie majątku tej osobie, ma-

jące konkretny wymiar ﬁnansowy,rodząobowiązek

podatkowy.

Tym samym na świadczeniobiorcy ciąży

powinność przymusowego świadczenia pieniężnego

w przypadku zaistnienia zdarzenia określonego

w ustawach podatkowych, np. w ustawie o podatku

datku od spadków i darowizn.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Maciej Grabowski

Warszawa, dnia 15 maja 2012 r.

(901)

2012 r., nr SPS-024-901/12, przy którym przesłano

zapytanie poselskie pana posła Jarosława Katulskie-

go w sprawie ewentualnej wpłaty grzywny przez pa-

nią Annę Sobecką, posła na Sejm Rzeczypospolitej

Polskiej, za ukaranego Tadeusza Rydzyka oraz tym

samym możliwości złamania prawa, uprzejmie infor-

muję, co następuje.

poruszona w przedmiotowym zapytaniu poselskim,

a dotycząca konkretnego przypadku, leży poza kom-

petencjami Ministerstwa Sprawiedliwości.

Minister

sprawiedliwości nie ma uprawnień do stwierdzenia,

czy w przywołanym w zapytaniu przypadku doszło

do naruszenia prawa, albowiem nie ma uprawnień

oskarżyciela publicznego ani uprawnień należących

do niezawisłego sądu.

Organy mogące występować

w tego typu sprawach w charakterze oskarżyciela

publicznego (Policja, prokuratura) nie podlegają Mi-

nisterstwu Sprawiedliwości.

Niezależnie od powyższego należy jedynie zazna-

czyć, że zgodnie z treścią art. 57 § 1 Kodeksu wykro-

czeń kto organizuje lub przeprowadza publiczną

zbiórkę oﬁar na uiszczenie grzywny orzeczonej za

kroczenie lub wykroczenie skarbowe albo, nie będąc

cza za niego grzywnę lub oﬁarowujemualboosobie

karze aresztu albo grzywny.

Tym samym przy speł-

nieniu przez daną osobę ww. znamion podlega ona

odpowiedzialności za popełnienie wykroczenia.

Zgodnie z art. 17 § 1 K.w. oskarżycielem publicz-

nym we wszystkich sprawach o wykroczenia jest Po-

licja, chyba że ustawa stanowi inaczej (wskazano je

w art. 17 § 2–4 K.w.).

Ponadto w każdej sprawie o wy-

kroczenie wniosek o ukaranie może wnieść prokura-

tor, stając się oskarżycielem publicznym.

Może też

wstąpić do postępowania wszczętego na podstawie

życiela (art. 18 § 1 i 2 K.w.).

W takich przypadkach

ciela publicznego (art. 18 § 3 K.w.).

Przypadek wskazany w zapytaniu, na co powołu-

je się nawet sam autor zapytania poselskiego, wska-

zując na środki masowego przekazu, ma być po-

wszechnie znany.

Tym samym znany jest on również

najpewniej organom właściwym do podjęcia z urzędu

ewentualnych czynności wyjaśniających w ramach

przysługujących im uprawnień oskarżyciela publicz-

nego (Policji lub prokuraturze).

Niezależnie od powyższego każda osoba, w tym

także autor zapytania poselskiego, może złożyć za-

wiadomienie o popełnieniu wykroczenia, a w przy-

padku niewniesienia wniosku o ukaranie, zażalenie

do organu nadrzędnego (art. 56a K.w.).

Stąd też

w przypadku dalszego zainteresowania tym zdarze-

niem zainteresowany może zwrócić się do właściwe-

go organu mogącego występować w charakterze

oskarżyciela publicznego o stosowne informacje w tym

zakresie.

Z otrzymanej informacji z Sądu Rejonowego

w Toruniu z dnia 2 maja 2012 r. wynika, że grzywnę

w sprawie XIIW 5077/10 dot. Tadeusza Rydzyka

wpłaciła Anna Sobecka.

Należy jedynie dodać, że

sam fakt wpłacenia grzywny przez inną osobę nie

oznacza jeszcze zrealizowania przez nią znamion ww.

wykroczenia, albowiem wpłacający może być dla

ukaranego (skazanego) osobą najbliższą albo doko-

nać wpłaty jego pieniędzmi.

Wpłacenie grzywny za

inną osobę również samo w sobie nie ma znaczenia

dla skuteczności wykonania kary grzywny.

Dopiero

prawomocne ukaranie sprawcy takiego czynu i orze-

czenie przepadku wpłaconej kwoty spowoduje, że

grzywna nie będzie mogła być uznana za wykonaną,

a tym samym w tym zakresie będzie prowadzone da-

lej postępowanie wykonawcze.

Z wyrazami szacunku

Sekretarz stanu

Warszawa, dnia 8 maja 2012 r.

428

Odpowiedź

sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

(902)

terpelację pana Czesława Czechyry, posła na Sejm

RP, w sprawie użyczania przez ośrodki prowadzące

leczenie cukrzycy pacjentom pomp insulinowych,

która została przekazana przy piśmie wicemarszałka

sejmu, pana Marka Kuchcińskiego, znak: SPS-024-

-902/12, uprzejmie proszę o przyjęcie poniższych wy-

jaśnień w sprawie.

Pompy insulinowe nie są obecnie objęte refunda-

cją na podstawie decyzji administracyjnej o objęciu

tym idzie, nie dotyczą ich bezpośrednio przepisy usta-

zm.).

Natomiast odnosząc się do używania przedmio-

towych pomp w związku z realizacją zleceń na refun-

dowane wkłucia do pomp insulinowych, informuję, iż

większość pomp stanowi tzw. systemy otwarte.

Ozna-

cza to, że możliwe jest używanie do pomp zestawów

infuzyjnych produkowanych przez różnych wytwór-

ców, niekoniecznie wytwórcy, z którego pompy pa-

cjent korzysta.

Innym aspektem jest sam proces użyczania pomp

świadczeniodawcom, którzy następnie przekazują je

do używania pacjentom.

W ocenie ministra zdrowia

pompy te powinny być użyczane w taki sposób, aby

ich użyczenie nie miało wpływu na decyzję lekarza

diabetologa o zakwaliﬁkowaniupacjentadoterapii

pompą insulinową, a także na ordynowanie refundo-

wanych wkłuć do pompy insulinowej konkretnego

wytwórcy.

W związku z powyższym działania polegające na

nieodpłatnym użyczeniu pomp insulinowych tylko na

określony czas kobietom w ciąży lub osobom do 26.

roku życia po spełnieniu warunków dotyczących za-

kwaliﬁkowaniadoleczeniacukrzycyzapomocąpomp

insulinowych nie spowodują naruszenia art. 49 ust. 3

Warszawa, dnia 14 maja 2012 r.

ministra rozwoju regionalnego

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na

przekazane pismem z dnia 23 kwietnia br., znak:

SPS-024-904/12, zapytanie pani poseł Haliny Szy-

miec-Raczyńskiej w sprawie programu dla aglomera-

cji wałbrzyskiej, przekazuję poniższe wyjaśnienia.

Już w okresie prezydencji polskiej w Radzie Unii

Europejskiej Ministerstwo Rozwoju Regionalnego

rozpoczęło intensywne prace, zmierzające do zapro-

gramowania nowej perspektywy ﬁnansowejUniiEu-

ropejskiej na lata 2014–2020.

Obecnie prace toczą się

zarówno na poziomie Unii Europejskiej, w ramach

negocjacji wieloletnich ram ﬁnansowychorazpakie-

tu rozporządzeń do polityki spójności i innych polityk

wspólnotowych, jak i na poziomie krajowym.

Finali-

zacja negocjacji pakietu rozporządzeń przewidziana

jęte ostateczne decyzje dotyczące przyznawania po-

mocy ﬁnansowej ze środków funduszy UE w ra-

mach nowej perspektywy ﬁnansowej.

Równolegle do prac związanych z negocjacjami pa-

kietu legislacyjnego na nową perspektywę ﬁnansową

UE, w MRR podjęto prace nad przełożeniem podsta-

wowych idei i rozwiązań zawartych w projektach roz-

porządzeń na tzw. grunt krajowy.

W związku z powyż-

szym powołano różne gremia z udziałem najważniej-

szych partnerów MRR: resortów, regionów, przedsta-

wicieli władz miejskich i lokalnych, partnerów spo-

łeczno-gospodarczych czy organizacji pozarządowych

oraz innych zainteresowanych stron.

Powołany został

Międzyresortowy Zespół ds. Programowania Strate-

gicznego, w ramach którego zostaną utworzone grupy

zadaniowe oraz Międzyresortowy Zespół ds. Wykorzy-

stania Funduszy Strukturalnych i Funduszu Spójno-

ści Unii Europejskiej.

Ponadto MRR regularnie orga-

nizuje konferencje, spotkania oraz warsztaty, mające

na celu poinformowanie o toczącym się procesie oraz

włączenie do debaty licznych partnerów.

Pragnę zapewnić panią poseł, iż MRR dołoży

wszelkich starań, by zgodnie z zasadami nowej poli-

tyki rozwoju miasta i ich obszary funkcjonalne otrzy-

mały niezbędne wsparcie.

W związku z powyższym

kwestia stworzenia odpowiednich instrumentów dla

obszarów miejskich jest bardzo istotnym elementem

toczącej się debaty.

Należy jednak wziąć pod uwagę, iż harmonogram

prac nad programowaniem nowej perspektywy ﬁnan-

sowej Unii Europejskiej przewiduje, że prace nad

kształtem programów operacyjnych rozpoczną się

dopiero po wyznaczeniu niezbędnego zakresu wspar-

cia w ramach polityki spójności, a także po stworze-

niu projektu umowy partnerskiej, zawieranej między

państwem członkowskim a Komisją Europejską.

Mię-

dzy wrześniem a listopadem 2012 r. powstaną wstęp-

429

ne wersje programów operacyjnych.

Wtedy też roz-

pocznie się proces szerokich konsultacji międzyresor-

towych i społecznych, który potrwa do stycznia 2013 r.

Między styczniem a czerwcem 2013 r. powstaną osta-

teczne wersje programów operacyjnych, które zosta-

ną przedłożone do akceptacji Rady Ministrów.

jest udzielenie jednoznacznej odpowiedzi na temat

zakresu i formy wsparcia, jakie otrzymają obszary

miejskie (odrębny program krajowy bądź programy

regionalne).

Oba rozwiązania są brane pod uwagę

i szczegółowo analizowane przez Ministerstwo Roz-

woju Regionalnego z udziałem ww. partnerów.

Pod-

jęcie decyzji w tym zakresie będzie więc wypadkową

procesu negocjacyjnego wieloletnich ram ﬁnanso-

wych oraz pakietu rozporządzeń UE, prac między-

resortowych związanych z określeniem pożądanych

obszarów wsparcia (Międzyresortowy Zespół ds.

Wykorzystania Funduszy Strukturalnych i Fundu-

szu Spójności Unii Europejskiej) oraz kondycji ﬁnan-

sowej podmiotów publicznych (wymóg współﬁnanso-

wania).

Ostateczną decyzję w sprawie podziału środ-

ków ﬁnansowychpodejmieRadaMinistrów.

Odpowiadam na szczegółowe pytania pani poseł.

Po podjęciu decyzji na temat zakresu i formy wsparcia

dla miast i ich obszarów funkcjonalnych zaintereso-

wane strony uzyskają szczegółowe informacje dotyczą-

ce projektów, które będą mogły być realizowane.

Jeśli

miasta otrzymają wsparcie w ramach regionalnych

programów operacyjnych, decyzję tę przedstawi samo-

rząd wojewódzki.

W przypadku stworzenia specjalne-

go programu krajowego MRR zapewni szerokie kon-

sultacje ze wszystkimi interesariuszami, w tym oczy-

wiście Ministerstwem Pracy i Polityki Społecznej oraz

organizacjami pozarządowymi oraz przedstawi szcze-

gółowe zasady ubiegania się o doﬁnansowanie.

Z poważaniem

Minister

Elżbieta Bieńkowska

Ministra Sprawiedliwości odnośnie

do zniesienia niektórych sądów rejonowych

tu rozporządzenia ministra sprawiedliwości uwzględ-

niającego zniesienie niektórych sądów rejonowych,

znak: SPS-024-905/12, uprzejmie przedstawiam, co

następuje.

Sprawiedliwości sukcesywnie prowadzi prace refor-

wszechnego, podejmując działania w zakresie odpo-

wiedniego rozlokowania i zorganizowania sieci sądów

oraz racjonalnego wykorzystania kadry orzeczniczej.

Celem tych prac jest podniesienie jakości funkcjono-

wania jednostek sądowych w wymiarze orzeczniczym

i funkcjonalnym.

Aktualnie projektowana przez Ministerstwo Spra-

Omawiana reorganizacja nie spowoduje negatyw-

nych skutków społecznych, oddziałując natomiast

w sferze administracyjno-zarządczej, może w znaczą-

wiedliwości.

Potrzeba przeprowadzenia reformy struktury orga-

nizacyjnej sądownictwa powszechnego wynika przede

wszystkim z nieefektywności sądów spowodowanej nie-

równomiernym obciążeniem pracą kadry orzeczniczej,

którego powodem jest zróżnicowanie wielkości i nad-

mierne rozdrobnienie jednostek sądowych.

Prowadząc prace koncepcyjne dotyczące struktu-

ry sądownictwa powszechnego, uznano, że rozwiąza-

niem przedstawionych problemów jest skumulowanie

wołanie jednostek o optymalnej wielkości.

W ten spo-

sób nastąpi bardziej elastyczne zarządzanie i opty-

malizacja obciążenia kadry orzeczniczej i urzędni-

czej.

W wyniku bowiem przejęcia przez inne sądy

rejonowe nadzoru nad wydziałami znoszonych jed-

nostek sądowych piony orzecznicze będą w stanie

osiągnąć odpowiedni poziom etatyzacji, co z kolei

wych oraz asystentów sędziów.

Należy zauważyć, że

łów małych sądów rejonowych, możliwość przesunię-

Ponadto, w efekcie proponowanej reorganizacji, na-

stąpi wyrównanie obciążenia pracą sędziów, gdyż

430

trzeb, w wydziale zamiejscowym lub też w wydziale

Przedmiotowa reorganizacja tylko pod względem

formalnoprawnym oznacza likwidację niektórych

jednostek sądowych, gdyż w rzeczywistości jednostki

nizacyjne nie powinny więc wiązać się z większymi

zmianami w strukturze zatrudnienia.

Pracownicy

czych sądów przewidzianych do zniesienia będą w dal-

Jednocześnie nie ma przeszkód, aby w uzasadnio-

nych przypadkach niektóre z zadań z zakresu admi-

nistracji sądowej były wykonywane również w siedzi-

bie wydziałów zamiejscowych.

Nadmieniam, że prowadząc prace koncepcyjne

dzy innymi pod kątem ewentualnych utrudnień

Pragnę zdecydowanie podkreślić, że poszukiwanie

stanowi decydującej przesłanki dla podjęcia działań

Ministerstwo Sprawiedliwości spodziewa się, że

szej perspektywie.

Zniesienie niektórych sądów rejonowych skutko-

wać będzie przeniesieniem sędziów na inne miejsce

Rzeczypospolitej Polskiej, przeniesienie sędziego do

nieje ponadto możliwość przeniesienia sędziego na

zniesienia stanowiska sędziego wywołanego zmianą

Jak wcześniej wskazano, wszystkie wydziały jed-

nostek przewidzianych do zniesienia (cywilny, karny,

siednich sądów.

Zakłada się, że sędziowie orzekający

w wydziałach zamiejscowych.

Zgodnie z art. 55 § 1–3

wie sądów powszechnych powoływani są przez pre-

zydenta Rzeczypospolitej Polskiej na stanowiska:

sędziego sądu rejonowego, sędziego sądu okręgowego

wołując do pełnienia urzędu na stanowisku sędziow-

skim, prezydent Rzeczypospolitej Polskiej wyznacza

jest miejscowość, w której sąd ten funkcjonuje.

Przez

zamiejscowe oraz funkcjonować będą nowo utworzo-

ne wydziały zamiejscowe.

Zwracam jednocześnie uwagę, że minister sprawie-

dliwości nie ma możliwości swobodnego przenoszenia

etatów orzeczniczych między sądami, co wynika

wprost z konstytucyjnej zasady nieprzenoszalności

sędziego.

Na podstawie wniosków płynących z prze-

prowadzanych analiz właściwa komórka organizacyj-

na Ministerstwa Sprawiedliwości formułuje natomiast

propozycje rozwiązań kadrowych w poszczególnych

obszarach działalności sądownictwa, przeprowadza

oceny zasadności przenoszenia i delegowania sędziów

oraz dokonuje obwieszczeń o zwolnionych stanowi-

skach sędziowskich.

Należy jednak pamiętać o nie-

wielkim odzysku etatów orzeczniczych, powstającym

w wyniku ruchów kadrowych w skali roku.

Uprzejmie informuję panią poseł, że wszystkie

uwagi i propozycje kierownictwa bezpośrednio zain-

teresowanych sądów oraz władz samorządowych do-

tyczące projektowanych zmian organizacyjnych w struk-

turze sądownictwa powszechnego, w tym również

sądów rejonowych w Jaworze i Lwówku Śląskim, są

nadal przedmiotem wnikliwej analizy.

Ostateczny

kształt projektu rozporządzenia ministra sprawiedli-

wych oraz ustalenia siedzib i obszarów właściwości

jonowych przedmiotowego aktu prawnego, także w za-

431

kresie określenia sądów znoszonych i przejmujących,

zostanie zatem wypracowany po zakończeniu kon-

sultacji społecznych.

Należy jednocześnie pamiętać, że zgodnie z posta-

rytorialny kraju.

Minister sprawiedliwości jest nato-

miast odpowiedzialny za takie rozlokowanie jedno-

tywny wykonywały powierzone im zadania.

Na zakończenie pragnę zwrócić uwagę, że zgodnie

z późn. zm.) sądy tworzone są i znoszone na podstawie

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

Ministra Infrastruktury z dnia 2 kwietnia 2002 r.

nia 2012 r., znak: SPS-024-907/12, w sprawie zakre-

su stosowania przepisu § 12 rozporządzenia ministra

nie, uprzejmie informuję i wyjaśniam.

Rozporządzenie ministra infrastruktury z dnia

śla warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać

tuowanie na działce.

Przepisy ww. rozporządzenia stosuje się przy pro-

jektowaniu, budowie i przebudowie oraz zmianie spo-

budowlanych – zgodnie z § 2.

Budynek należy sytuować, zgodnie z ogólną zasa-

dą wynikającą z przepisu § 12 ust. 1 ww. rozporzą-

dzenia oraz jeżeli z przepisów § 13, 60, 271–273 lub

przepisów odrębnych określających dopuszczalne od-

ległości niektórych budowli od budynków nie wyni-

kają inne wymagania, w odległości nie mniejszej niż

4 metry od granicy z sąsiednią działką budowlaną

– w przypadku budynku zwróconego ścianą z otwo-

rami okiennymi lub drzwiowymi w stronę tej grani-

cy lub w odległości nie mniejszej niż trzy metry, je-

żeli jest to budynek zwrócony ścianą bez otworów

Biorąc pod uwagę specyﬁcznesytuacje,jakiemogą

się pojawić podczas realizacji inwestycji budowlanej,

ustawodawca przewidział jeszcze inne możliwości sy-

tuowania budynku pod warunkiem zaistnienia pew-

nych przesłanek określonych przepisami.

Przykładem

tego jest § 12 ust. 2 rozporządzenia, który stanowi, że

budynek nieposiadający otworów okiennych i drzwio-

wych w ścianie zwróconej do granicy działki sąsied-

nika to z ustaleń planu miejscowego lub decyzji o wa-

Reasumując, przepisy ww. rozporządzenia mają

zastosowanie do budynków oraz budowli nadziem-

budowlanych, natomiast § 12 ust. 1, co do zasady,

wyznacza dopuszczalną odległość sytuowania budyn-

ków w stosunku do granicy z sąsiednią działką bu-

dowlaną.

Jednakże ustalenia planu miejscowego lub

dopuszczać sytuowanie budynku lub innych obiektów

pośrednio przy tej granicy.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że zgodnie

burmistrz albo prezydent miasta lub wojewoda – w przy-

padku terenów zamkniętych.

Natomiast minister

jest uprawniony do dokonywania oceny słuszności

i prawidłowości działań podejmowanych przez inne

organy w ramach przyznanych im prawem kompe-

tencji oraz prowadzonego przez nich postępowania

administracyjnego w sprawach indywidualnych.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 14 maja 2012 r.

432

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w Ministerstwie Transportu,

(908)

– Krotoszyn, przedkładam poniższą informację.

Linia nr 281 Krotoszyn – Gniezno jest linią pierw-

szorzędną, zelektryﬁkowaną,odługości96,097km.

Na odcinku od Krotoszyna do Jarocina jest linią jed-

notorową, dalej dwutorową (poza odcinkiem o długości

500 m na posterunku odgałęźnym Orzechowo Most).

Linia ta wykorzystywana jest głównie do trans-

portu towarów.

Ze względu na parametry eksploata-

cyjne (skrajnia, naciski osiowe i liniowe oraz prędko-

ści rozkładowe) linią przewozi się również przesyłki

ponadnormatywne w relacji Wrocław – porty morskie

w Gdyni i Gdańsku.

Jednocześnie jest ona alterna-

tywnym połączeniem dla relacji Wrocław – Ostrów

Wielkopolski – Jarocin – Poznań.

W roku 2012 w ramach robót utrzymaniowo-na-

prawczych, ﬁnansowanychześrodkówwłasnychza-

rządcy infrastruktury kolejowej – PKP Polskie Linie

Kolejowe SA, na przedmiotowym odcinku linii kolejo-

wej wykonywane będą roboty polegające na wymianie

pojedynczych zużytych elementów nawierzchni kole-

jowej (szyny, podkłady, podrozjazdnice, części rozjaz-

dów) oraz na poprawieniu parametrów geometrycz-

nych linii (podbicie toru, rozjazdów) w celu utrzyma-

nia obecnie obowiązujących parametrów linii.

Rewitalizacja linii nr 281 jest wstępnie planowa-

na w następnej perspektywie ﬁnansowej,czyliwla-

tach 2014–2020.

Natomiast jeżeli chodzi o relację Poznań – Ostrów

Wielkopolski – Kluczbork – Katowice, przebiega ona

liniami:

— nr 137: Katowice – Legnica, odcinek Katowice

– Chorzów Batory długości 6,0 km,

— nr 131: Chorzów Batory – Tczew, odcinek Cho -

rzów Batory – Kalety długości 42,4 km,

— nr 143: Kalety – Wrocław Mikołajów, odcinek

Kalety – Kluczbork długości 69,3 km,

— nr 272: Kluczbork – Poznań Główny, długości

201,8 km.

W roku 2012 na linii 137 w wyżej podanej lokali-

zacji prowadzone będą prace utrzymaniowe ﬁnanso-

wane ze środków własnych PKP Polskie Linie Kole-

jowe SA, które pozwolą zachować obecne parametry

eksploatacyjne.

Na linii nr 131: Chorzów Batory – Tczew, na szla-

ku Chorzów Miasto – Chorzów Stary, w roku 2012

realizowane będzie zadanie z Funduszu Kolejowego:

„Naprawa toru nr 2, w km 9300–11 702; wymiana

podtorza na odcinku 9900–11 650 wraz z robotami

towarzyszącymi”.

Ponadto w celu zachowania obec-

nych parametrów eksploatacyjnych na linii prowa-

dzone będą standardowe prace utrzymaniowe.

W ramach oszczędności powstałych na projektach

realizowanych w ramach Programu Operacyjnego

„Infrastruktura i środowisko”, spółka PKP Polskie

Linie Kolejowe SA do 2015 r. przeprowadzi rewitali-

zację linii nr 143 na odcinku Kalety – Kluczbork.

Linia nr 272 Kluczbork – Poznań jest linią pań-

stwową, pierwszorzędną, na której prowadzony jest

ruch pasażerski i towarowy.

Obecnie na tej linii re-

alizowane jest zadanie: „Wymiana nawierzchni wraz

z robotami towarzyszącymi na stacjach i szlakach

znań, od km 131 523 do km 200 020” przewidziane

w ramach „Wieloletniego programu inwestycji kole-

W wyniku zrealizowania tego zadania przywró-

cone zostaną parametry konstrukcyjne na tym od-

cinku, co oznacza podniesienie dopuszczalnej pręd-

kości do 120 km/h.

Ponadto planowana jest rewitalizacja przedmio-

towej linii na odcinku Kluczbork – Ostrzeszów, z re-

alizacją do roku 2015.

Zakres rzeczowy planowanej

inwestycji obejmuje wymianę nawierzchni na około

60 km długości toru oraz roboty towarzyszące, takie

jak: przebudowa peronów, która będzie polegała na

dostosowaniu krawędzi peronowej do wysokości 55 cm

od główki szyny kolejowej, montaż małej architektu-

ry oraz wykonanie przejść w poziomie torów na są-

siednie perony.

Ponadto zakres robót obejmuje drob-

ne naprawy mostów, wiaduktów i przepustów oraz

ich konserwację, a także niezbędne roboty przy urzą-

dzeniach sterowania ruchem kolejowym i telekomu-

nikacji.

Zaplanowano również roboty elektroenerge-

tyczne z częściową wymianą sieci trakcyjnej, słupów

trakcyjnych i regulacją sieci trakcyjnej oraz wymia-

ną oświetlenia zewnętrznego.

Modernizacja linii spowoduje podniesienie para-

metrów techniczno-eksploatacyjnych do oczekiwa-

nych przez przewoźników kolejowych (zarówno pa-

sażerskich, jak i towarowych), podniesienie prędkości

rozkładowej do 120 km/h na całym odcinku z równo-

czesnym wyeliminowaniem miejscowych ograniczeń

prędkości, skrócenie czasu jazdy pociągów, a co za

tym idzie, zwiększenie przepustowości linii oraz po-

prawę bezpieczeństwa jazdy.

433

Odpowiedź

(912)

znak: SPS-024-912/12, w sprawie przekazywania

łalność leczniczą, uprzejmie informuję, co następuje.

Dziękując za zainteresowanie problematyką funk-

cjonowania podmiotów wykonujących działalność

leczniczą, uprzejmie informuję, że Ministerstwo

Zdrowia podejmuje działania, które mają służyć po-

prawie funkcjonowania systemu ochrony zdrowia.

Aktualnie trwają prace nad nowelizacją ustawy

o działalności leczniczej.

Celem projektowanej nowe-

lizacji jest modyﬁkacjaidoprecyzowaniebrzmienia

przepisów, co pozwoli na usunięcie wątpliwości inter-

pretacyjnych oraz ułatwi stosowanie ustawy w prak-

tyce.

Proponowane zmiany są odpowiedzią na postu-

laty zgłaszane przez podmioty lecznicze i ich organy

tworzące.

Odnosząc się do przedstawionych w piśmie, zgła-

szanych przez samorządy wątpliwości do zapisów

art. 114–116 ustawy o działalności leczniczej doty-

czących zasad przekazywania środków publicznych

mie informuję, że przedstawione problemy zostały

zidentyfikowane i w projekcie nowelizacji ustawy

o działalności leczniczej uwzględnione zostaną zapi-

sy regulujące kwestie poruszone w piśmie.

Jedną z proponowanych zmian jest wyłączenie

zadań realizowanych w ramach programów zdrowot-

nych i promocji zdrowia ﬁnansowanychzwydatków

bieżących z obowiązku stosowania algorytmu zawar-

tego w art. 114 ustawy o działalności leczniczej.

Do-

tychczasowe brzmienie art. 114 ust. 2 powyższej usta-

wy uniemożliwia realizatorom programów zdrowot-

nych będących podmiotami leczniczymi wyłonionymi

w postępowaniu konkursowym otrzymanie pełnej

zapłaty za zlecone i wykonane usługi, w przypadku

gdy uzyskują przychody z tytułu świadczeń opieki

zdrowotnej ﬁnansowanychześrodkówpublicznych

poniżej łącznych przychodów z tego tytułu zarówno

ze środków publicznych, jak i innych źródeł.

Jedno-

cześnie realizatorzy niebędący podmiotami leczni-

czymi, spełniający wymogi określone programem,

wyłonieni w postępowaniu konkursowym mogą uzy-

skiwać środki na realizację analogicznych zadań, np.

z zakresu szkoleń, prowadzenia baz danych czy też

promocji zdrowia, w wysokości 100% kosztów.

Zapro-

ponowana zmiana zapewni równe traktowanie reali-

zatorów wyłonionych w postępowaniach konkurso-

wych oraz zabezpieczy realizację zadań ﬁnansowa-

nych ze środków bieżących niezbędnych do osiągnię-

cia zamierzonych celów.

W projekcie nowelizacji proponuje się również

określenie zasad ustalania wysokości dotacji i sposo-

bu jej rozliczenia dla podmiotów utworzonych w tym

samym roku, w którym następuje przekazanie środ-

ków.

Nowo utworzone podmioty lecznicze będą mogły

na określone zadania otrzymać środki publiczne

w wysokości kosztów koniecznych do realizacji tych

zadań, natomiast rozliczenie przez nowo utworzony

podmiot leczniczy przekazanych i wykorzystanych

środków publicznych będzie uwzględniało udział

przychodów ze środków publicznych w sumie przy-

chodów podmiotu.

Ponadto proponuje się wprowadzenie przepisów

umożliwiających uwzględnienie w rozliczeniu przy-

znanych środków rzeczywistych kosztów wykorzy-

stanych na realizację zadania, gdy koszt rzeczywisty

był niższy od planowanego.

Wyrażam nadzieję, że przygotowywany przez Mi-

nisterstwo Zdrowia projekt nowelizacji ustawy o dzia-

łalności leczniczej przyczyni się do dalszego uspraw-

nienia funkcjonowania systemu ochrony zdrowia,

m.in. w zakresie przekazywania środków podmiotom

leczniczym i ich rozliczania.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Cezary Rzemek

Warszawa, dnia 14 maja 2012 r.

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na za-

-024-913/12) w sprawie możliwości uznania egzami-

nu Das Großes Deutsche Sprachdiplom za równo-

prawny z olimpiadą z języka niemieckiego, uprzejmie

wyjaśniam.

Zasady organizacji oraz sposobu przeprowadzania

rozporządzenia ministra edukacji narodowej i sportu

434

Uprawnienia w systemie egzaminacyjnym dla ﬁ-

nalistów i laureatów ogólnopolskich olimpiad przed-

miotowych dla uczniów szkół ponadgimnazjalnych

regulują przepisy rozporządzenia ministra edukacji

— laureaci i ﬁnaliściolimpiadprzedmiotowych

w szkołach ponadgimnazjalnych otrzymują z danych

ocenę klasyﬁkacyjną,

— laureaci i ﬁnaliściolimpiadprzedmiotowychsą

zwolnieni z egzaminu maturalnego z danego przed-

miotu na podstawie zaświadczenia stwierdzającego

Ponadto w rozporządzeniu ministra edukacji na-

z późn. zm.) znajduje się przepis, że laureaci i ﬁnali-

ści olimpiad przedmiotowych przyjmowani są do

wstępnego lub rozmowy kwaliﬁkacyjnej,jeżeliszko-

ła taki egzamin lub rozmowę przeprowadza.

Dodatkowo uprzejmie informuję, że udział w olim-

piadach, turniejach i konkursach jest indywidualną

decyzją danego ucznia lub też jego rodziców (praw-

nych opiekunów).

Olimpiada językowa, w tym olimpiada z języka

niemieckiego, nie jest tylko testem z praktycznej zna-

jomości języka obcego, ale również znajomości litera-

tury, historii, tradycji i teraźniejszości kulturowej

danego obszaru językowego.

Przyjęcie laureata i/lub ﬁnalisty ogólnopolskiej

olimpiady odbywającej się dla uczniów szkół ponad-

gimnazjalnych w poczet studentów danej uczelni nie

jest uprawnieniem w świetle obowiązujących przepi-

sów prawnych przytoczonych powyżej.

Wynika ono

z porozumień zawieranych pomiędzy organizatorami

poszczególnych olimpiad a senatami uczelni wyższych,

przyjętych w drodze uchwały senatu danej uczelni.

Wobec powyższego zainteresowany powinien wy-

stąpić bezpośrednio do uczelni wyższej, w której stu-

diowaniem jest zainteresowany, z prośbą o rozważe-

nie przez jej władze przyjęcia go w poczet studentów

w trybie indywidualnym.

Z wyrazami szacunku

Sekretarz stanu

Warszawa, dnia 4 maja 2012 r.

w sprawie terminu weryﬁkacji wysokości

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na wy-

znak: SPS-024-914/12, dotyczące zapytania posła

Krzysztofa Gadowskiego w sprawie terminu weryﬁ-

dochodowych, uprzejmie informuję.

435

Wzrost wysokości zasiłku rodzinnego oznacza bo-

wej rodziny wychowującej dziecko niepełnosprawne

wali z pracy lub jej nie podejmują.

dochodowych.

W budżecie na 2012 r. zaplanowano

czenia rodzinne i świadczenia z funduszu alimenta-

ku z planowaną ustawową weryﬁkacjąkwotświad-

czeń rodzinnych i wysokości kryteriów dochodowych.

chodowych i kwot świadczeń rodzinnych jest przed-

miotem uzgodnień w Trójstronnej Komisji do Spraw

pytanie pana posła Jarosława Jagiełły w sprawie po-

garszającej się sytuacji medycznej w woj. łódzkim,

przesłane przy piśmie SPS-024-915/12, uprzejmie

proszę o przyjęcie następujących wyjaśnień.

kwaliﬁkacyjnymministerwłaściwydosprawzdro-

wy o pracę zawartej z podmiotem prowadzącym szko-

lenie specjalizacyjne na czas określony w programie

specjalizacji, zwanej dalej rezydenturą, w poszczegól-

miast liczbę miejsc szkoleniowych nieobjętych rezy-

denturą dla lekarzy w poszczególnych dziedzinach

medycyny z uwzględnieniem miejsc szkoleniowych

cych odpowiednią specjalizację ogłasza wojewoda na

swojej stronie internetowej.

Uprzejmie informuję, że na postępowanie kwali-

ﬁkacyjnewterminie1–31marca2012r.

Minister-

stwo Zdrowia przyznało 444 rezydentury, w tym

38 dla woj. łódzkiego.

Ponadto wojewodowie posiada-

li ok. 8,5 tys. wolnych miejsc szkoleniowych w pod-

stawowych dziedzinach medycyny, które przeznacza-

li na szkolenie w trybach pozarezydenckich, w tym

946 posiadała pani wojewoda na terenie wojewódz-

twa łódzkiego.

Ponadto pragnę dodać, iż według rejestru prowa-

dzonego przez Naczelną Radę Lekarską liczba leka-

rzy specjalistów wykonujących zawód w woj. łódzkim

tomiast z informacji przekazanych przez Centrum

w woj. łódzkim specjalizuje się 1638 lekarzy – stan

436

na dzień 31 grudnia 2011 r., w tym 885 w trybie re-

zydentury – stan na dzień 1 lipca 2011 r.

Należy zaznaczyć, że corocznie na wiosenne po-

stępowanie kwaliﬁkacyjneprzeznaczasięmniejszą

liczbę miejsc rezydenckich, największa bowiem grupa

młodych lekarzy ubiega się o rozpoczęcie specjalizacji

po zakończeniu stażu podyplomowego, tzn. w paź-

dzierniku.

Pragnę zaznaczyć, iż czuwanie nad zabezpiecze-

niem potrzeb kadrowych w poszczególnych dziedzi-

nach medycyny należy do zadań stawianych zarówno

przed właściwymi konsultantami krajowymi, jak

wadzi politykę kadrową w zakresie danej specjalności

na terenie województwa, natomiast konsultant kra-

jowy zabezpiecza potrzeby kadrowe w skali kraju.

wość otwarcia specjalizacji.

Akredytacja jest następ-

miejsc szkoleniowych, poprzez składanie stosownych

wniosków, podlegających następnie zaopiniowaniu

w ww. rozporządzeniu warunków, po ich pozytyw-

nym zweryﬁkowaniu,wiążesięzwpisaniemjednost-

ki na listę jednostek uprawnionych do prowadzenia

Pragnę zapewnić, że działania podejmowane

kraju.

Ponadto uprzejmie informuję, że w dniu 1 lipca

tysty (Dz. U. Nr 113, poz. 658), wprowadzająca zmia-

ny w systemie szkolenia specjalizacyjnego lekarzy

i lekarzy dentystów, m.in. oparte na wprowadzeniu

nowego, modułowego systemu specjalizacji lekar-

skich.

Przyjęcie takiego rozwiązania udrożni system

specjalizacji lekarskich poprzez skrócenie okresu

uzyskiwania specjalizacji, zwłaszcza w dotychczaso-

wych szczegółowych dziedzinach medycyny, umożli-

wiając szkolenie specjalizacyjne większej liczbie leka-

rzy w tym samym czasie.

Wprowadzone niniejszą

ustawą zmiany powinny spowodować szybszy dopływ

specjalistów dla realizacji usług medycznych w sys-

temie ochrony zdrowia, w tym w woj. łódzkim.

W Ministerstwie Zdrowia obecnie procedowany

jest akt wykonawczy do ww. ustawy, tj. projekt nowe-

go rozporządzenia w sprawie specjalizacji lekarzy

i lekarzy dentystów, uwzględniający zmiany w syste-

mie szkolenia specjalizacyjnego, m.in. oparte na

— Wprowadzenie od roku 2013 lekarskiego egza -

LEK i LDEK będą miały charakter egzaminu

ogólnopolskiego organizowanego przez Centrum Eg-

zaminów Medycznych.

Będzie nadal stanowił kryte-

rium kwaliﬁkacyjne do specjalizacji lekarskich.

Zgodnie z proponowanymi zmianami do ww. egza-

minów mogą przystępować studenci 6. roku kierun-

ku lekarskiego i 5. roku kierunku lekarsko-denty-

stycznego.

— Likwidacja obowiązku odbywania stażu pody -

dziernika 2016 r.

W związku z ww. likwidacją stażu

podyplomowego program stażu zostanie włączony do

programu studiów medycznych i będzie realizowany

w ramach upraktycznienia studiów medycznych.

— Zmiana warunków akredytacji jednostek pro -

aby znacząco zwiększyć liczbę miejsc akredytowa-

— Weryﬁkacjaiurealnienieprogramówspecjali -

— Rezygnacja z egzaminu praktycznego w pań -

Wobec powyższego wyrażamy przekonanie, że

działania podejmowane przez Ministerstwo Zdrowia

listów we wszystkich dziedzinach medycyny, w tym

również w woj. łódzkim.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Aleksander Sopliński

Warszawa, dnia 9 maja 2012 r.

437

Odpowiedź

sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

w sprawie doﬁnansowaniaprzezNFZsprzętuorto-

pedycznego przekazane przy piśmie wicemarszałka

-916/12, uprzejmie proszę o przyjęcie stanowiska

Zasady zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne

bów medycznych, jakie przysługują świadczeniobior-

com, wraz z określeniem limitu cen tych świadczeń

nych wyrobów medycznych będących przedmiotami

ortopedycznymi oraz środkami pomocniczymi pozo-

stają niezmienne od 2009 r.

Jednocześnie informuję, że do Ministerstwa Zdro-

wia napływają informacje m.in. od konsultantów kra-

jowych, instytucji działających w poszczególnych ob-

szarach, jak i osób prywatnych, które sygnalizują iż

obecnie obowiązujące limity cenowe są zbyt niskie

i nie odzwierciedlają rzeczywistych cen rynkowych

przedmiotów ortopedycznych.

Przeciwne opinie, że

dany wyrób medyczny będący przedmiotem ortope-

dycznym można nabyć na wolnym rynku taniej niż

wskazuje na to limit cenowy, zdarzają się niezwykle

rzadko.

Ponadto ich charakter nie pozwala na zba-

wyrobu, a co za tym idzie komfort i długość okresu

użytkowania są dyskusyjne.

Równocześnie pragnę przekazać, iż Ministerstwo

kładają uaktualnienie wykazu o dostępne obecnie na

bów medycznych.

Jej wyniki zostały wzięte pod uwa-

istniejącej refundacji oraz opracowania projektu roz-

wnętrzne nad ostateczną formą ww. projektu rozpo-

rządzenia.

Po ich zakończeniu zostanie on przekaza-

ny zgodnie z procedurą legislacyjną do konsultacji

zewnętrznych.

Z poważaniem

przy którym została przekazana interpelacja pana po-

sła Jarosława Jagiełły w sprawie zaniechania przez

retek pogotowia, uprzejmie wyjaśniam, co następuje.

Nie wszystkie typy ambulansów podlegają jed-

nak opodatkowaniu podatkiem akcyzowym.

W za-

leżności od ich przeznaczenia klasyﬁkowanesądo

kodu CN 8703 lub CN 8705.

Dopiero wówczas, gdy jest to niemożliwe, należy ko-

438

Klasyﬁkacji taryfowej ambulansów dokonuje się

terpretacji nomenklatury scalonej i zgodnie z brzmie-

zycji 8703, zamieszczonego w notach wyjaśniających do

scalonej nomenklatury wspólnot europejskich (Dz. Urz.

Zarówno brzmienie pozycji 8703 Pojazdy samo-

mi, jak i brzmienie pozycji 8705 Pojazdy mechanicz-

ne specjalnego przeznaczenia, inne od tych, które

go, dźwigi samochodowe, pojazdy strażackie, beto-

niarki samochodowe, zamiatarki, polewaczki, prze-

woźne warsztaty, ruchome stacje radiologiczne),

wskazuje, że zasadniczym kryterium klasyﬁkacjipo-

bezpieczeństwem.

Pojazdy te, ze względu na szcze-

gólną specyﬁkę oraz okoliczności realizowanego

przez nie transportu, posiadają stosowną budowę,

wyposażenie, odpowiednie oznakowanie sygnalizacją

świetlną i dźwiękową, umożliwiającą szybkie i bez-

pieczne poruszanie się po drogach publicznych.

Po-

sługi medycznej, są one zaopatrzone w różne urzą-

dzenia podtrzymujące podstawowe funkcje życiowe,

kroplówkę itp.), przy czym docelowe czynności me-

mochodowe, specjalnie skonstruowane albo przysto-

systemu zharmonizowanego (HS) stanowi, iż z po-

jazdów wykorzystywanych dla potrzeb służby zdro-

wia zaliczanych do tej grupy wymienić można tzw.

brycznie wyposażone w salę operacyjną, sprzęt ane-

stezjologiczny, sprzęt analityczny, chirurgiczny,

umożliwiający wykonywanie operacji lub w przypad-

ku klinik stomatologicznych, w aparaturę i sprzęt

umożliwiających wykonywanie zabiegów dentystycz-

nych.

Innym rodzajem pojazdów ujętych w pozycji

8705 są ruchome przychodnie rentgenowskie (punkt

12. not wyjaśniających do HS dla pozycji 8705), wy-

cówki ochrony zdrowia, które nie realizują przewozu

badań proﬁlaktycznychlubwykonanianawetskom-

plikowanych zabiegów czy operacji (dla potrzeb woj-

ska powyższe pojazdy mogą pełnić rolę szpitali polo-

żą swoich pacjentów.

Prawidłowość klasyﬁkacjiambulansówdopozycji

CN 8703 potwierdził również wojewódzki sąd admi-

2004 r., sygn. akt I SA/Po 844/02, wskazał kryteria,

jakimi należy kierować się klasyﬁkującsamochody

uznał, iż karetki pogotowia mieszczą się w katego-

riach samochodów osobowych zaliczanych do pozycji

8703 CN.

Należy zatem stwierdzić, iż ambulanse

spełniające wymagania pozycji 8703 taryfy celnej ob-

jęte są podatkiem akcyzowym.

Odnosząc się do kwestii dotyczących podatku od

ce podatku od wartości dodanej w całości objęte są

zakresem prawa Unii Europejskiej, a Polska jako

strzegania acquis communautaire.

W odniesieniu do

nie postanowień m.in. dyrektywy Rady 2006/112/WE

orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Euro-

pejskiej dotyczącego podatku od wartości dodanej.

Zgodnie z systemowymi założeniami podatku od

wartości dodanej, określonymi w ww. dyrektywie

Rady, a w szczególności zgodnie z zasadą neutralno-

ści tego podatku, podatnikowi przysługuje prawo do

439

odliczenia kwoty podatku naliczonego przy nabyciu

towarów i usług, które są wykorzystywane na potrze-

by czynności opodatkowanych podatkiem VAT wyko-

nywane przez podatnika w ramach, zdeﬁniowanej

dla potrzeb tego podatku, samodzielnie prowadzonej

działalności gospodarczej.

Oznacza to, że podatniko-

wi tego podatku przysługuje prawo do odliczenia po-

datku VAT zawartego w nabywanych towarach lub

usługach, jeżeli nabywane towary lub usługi mają

być wykorzystywane do czynności, z tytułu wykona-

nia których powstaje obowiązek podatkowy w podat-

ku VAT i obowiązek ten, co do zasady, pociąga za

sobą opodatkowanie tych czynności.

Powyższą zasa-

Nr 177, poz. 1054), będący odpowiednikiem art. 168

do wykonywania czynności opodatkowanych, podat-

nikowi będącemu osobą prawną lub jednostką orga-

nizacyjną niemającą osobowości prawnej bądź osobą

ﬁzyczną, wykonującemu samodzielnie działalność

gospodarczą, przysługuje prawo do obniżenia kwoty

i 10 oraz art. 124 ww. ustawy.

Działalność gospodarcza

obejmuje m.in. wszelką działalność usługodawców.

Przeznaczeniem karetek i ambulansów jest przede

wszystkim transport chorych lub rannych osób.

Po-

wyższe czynności, w świetle przepisów o podatku od

towarów i usług, są uznawane za usługi transportu

sanitarnego.

Usługi te zwolnione są od podatku,

od towarów i usług.

Zwolnienie od podatku tych

usług zgodne jest z zakresem zwolnień, o których

mowa w art. 132 ww. dyrektywy Rady, w szczególno-

ści w art. 132 ust. 1 lit. p, zgodnie z którym od podat-

ku VAT zwalnia się świadczenie usług transportu

chorych lub rannych osób pojazdami specjalnie do

tego celu przeznaczonymi przez odpowiednio upo-

ważnione podmioty.

Powyższe zwolnienie ma charak-

ter przedmiotowy.

W związku z powyższym, w przypadku nabycia

karetek (ambulansów), podatnikom nie przysługuje

nabyciu.

Odnosząc się natomiast do informacji, że urzędy

celne zmieniły zasady opodatkowania karetek pogo-

towia podatkiem akcyzowym, stwierdzić należy, iż

nie można wskazać, że nastąpiła zmiana podejścia

organów celnych do tej kwestii.

Wyjaśnić należy, iż do dnia 28 lutego 2009 r., tj.

do czasu obowiązywania ustawy o podatku akcyzo-

z późn. zm.), ambulanse opodatkowane były w opar-

ciu o odpowiedni kod PKWiU.

Natomiast od dnia

lanse są opodatkowane na podstawie przynależności

do określonego kodu nomenklatury scalonej (CN).

Ewentualne rozbieżności w opodatkowaniu am-

bulansów (po 1 marca 2009 r., tj. od czasu obowiązy-

nia 2008 r.) mogą wynikać jedynie z przejścia od sto-

8703 obejmuje rodzaje ambulansów, które wcześniej

2004 r.) z uwagi na dany kod PKWiU nie podlegały

opodatkowaniu.

Odnosząc się do pana pytania odnośnie do możli-

wości zmiany przepisów dotyczących opodatkowania

karetek pogotowia podatkiem akcyzowym, wyjaśnić

należy, iż Ministerstwo Finansów realizując częścio-

wo wniosek Ministerstwa Zdrowia dotyczący zwol-

nienia ambulansów z opodatkowania akcyzą, wpro-

w przypadku samochodów osobowych typu ambu-

lans (8703) do podstawy opodatkowania nie wlicza

posażenia medycznego.

Wskazać należy, iż zwykle

kracza wartość samego pojazdu bez wyposażenia.

Warszawa, dnia 11 maja 2012 r.

(919)

wie oddania do użytku wiaduktu kolejowego nad al.

Bandurskiego w ramach dokończenia budowy dwor-

ca Łódź Kaliska, przedstawiam poniższe stanowisko.

Z otrzymanych od zarządcy infrastruktury kole-

440

nika, iż na wiadukcie nad ul. Bandurskiego docelowo

miała przebiegać linia kolejowa nr 25 Łódź Kaliska

– Dębica.

Jednakże w chwili obecnej na przedmioto-

wym szlaku ruch kolejowy odbywa się po torze nr 81.

Obiekty mostowe, tak jak pisze pan poseł, są niewy-

korzystywane.

Ministerstwo Transportu, Budownictwa i Gospo-

Kolejowych SA o określenie minimalnego zakresu

robót oraz kosztów, jakie są niezbędne do budowy

połączenia torowego po wschodniej stronie dworca

Łódź Kaliska.

Wobec powyższego proszę o przyjęcie niniejszych

wie leczenia chorych na nowotwory, których pozba-

wiono leków zapobiegających spadkowi odporności,

uprzejmie informuję.

wiązującym od 1 maja 2012 r. w sprawie wykazu re-

medycznych produkty lecznicze wspomagające od-

porność, zawierające substancje czynne – ﬁlgrasti-

mum i lenograstimum są refundowane z odpłatno-

ścią ryczałtową do wysokości limitu ﬁnansowania

w następujących wskazaniach pozarejestracyjnych:

— proﬁlaktycepierwotnejiwtórnejneutropenii

kach u chorych z niższym ryzykiem;

— neutropenii wrodzonej, neutropenii nabytej

u pacjenta poniżej 18 roku życia;

oraz w przypadku:

— anemii aplastycznej,

— gorączki neutropenicznej (zakażenie w przebie -

gu neutropenii).

Jak również produkt leczniczy Neulasta, roztwór

do wstrzykiwań, 6 mg/0,6ml (pegﬁlgrastimum)jest

refundowany z odpłatnością ryczałtową do wysokości

limitu ﬁnansowaniawewskazaniupozarejestracyj-

nym – proﬁlaktycepierwotnejiwtórnejneutropenii

u chorych poddawanych chemioterapii o założeniu

radykalnym.

Oznacza to, że na obecnie obowiązującej liście re-

fundacyjnej znajdują się leki wspomagające odpor-

ność, które są refundowane we wskazaniach pozare-

jestracyjnych.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Jakub Szulc

Warszawa, dnia 9 maja 2012 r.

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na wy-

stąpienie z dnia 23 kwietnia 2012 r. dotyczące inter-

wie zwiększenia skuteczności ściągalności zadłużeń

alimentacyjnych, uprzejmie informuję.

uprawnioną do świadczeń z funduszu alimentacyjne-

się bezskuteczna, tj. w wyniku której w okresie ostat-

nich dwóch miesięcy nie wyegzekwowano pełnej na-

leżności z tytułu zaległych i bieżących zobowiązań

alimentacyjnych.

Świadczenia z funduszu alimenta-

cyjnego przysługują osobie uprawnionej do ukończe-

cia, albo w przypadku posiadania orzeczenia o znacz-

nym stopniu niepełnosprawności – bezterminowo,

dzinie nie przekracza kwoty 725 zł netto.

Świadcze-

nia z funduszu alimentacyjnego przysługują w wyso-

kości bieżąco ustalonych alimentów, jednakże nie

Świadczenia wypłacane w przypadku bezskutecz-

ności egzekucji mają charakter zwrotny, co oznacza,

że dłużnik alimentacyjny jest zobowiązany do zwro-

441

tu organowi właściwemu wierzyciela należności

w wysokości świadczeń z funduszu alimentacyjnego

wypłaconych osobie uprawnionej, łącznie z ustawo-

wymi odsetkami, które naliczane są od pierwszego

dnia spłaty całości należności dłużnika wobec gminy

z tego tytułu.

Jeżeli dłużnik nie dokona zwrotu na-

leżności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu

alimentacyjnego na rzecz jego dziecka z ustawowymi

odsetkami na zasadach określonych w decyzji admi-

nistracyjnej, którą organ właściwy wierzyciela wyda-

je w tej sprawie, gmina występuje do administracyj-

nego organu egzekucyjnego (najczęściej jest to na-

czelnik urzędu skarbowego) o przymusową egzekucję

należności na podstawie ustawy o postępowaniu eg-

zekucyjnym w administracji.

Jednocześnie informuję, że na podstawie przepi-

mentów podejmowane są wobec dłużników alimen-

tacyjnych działania służące pozyskiwaniu informacji

mających wpływ na skuteczność egzekucji oraz zmie-

rzające do aktywizacji zawodowej dłużników alimen-

tacyjnych, którzy nie wywiązują się ze swojego obo-

wiązku alimentacyjnego na skutek braku zatrudnie-

nia.

Działania wobec dłużników mogą być prowadzo-

Egzekucja świadczeń alimentacyjnych prowadzona

jest przez komorników sądowych na podstawie przepi-

podejmowane wobec dłużników w gminach przez orga-

ny właściwe wierzyciela i organy właściwe dłużnika

mają na celu jedynie wsparcie organów egzekucyjnych,

przede wszystkim komorników sądowych.

Przepisy ustawy o pomocy osobom uprawnionym

do alimentów przewidują pewne sankcje wobec dłuż-

nika, który np. uniemożliwi przeprowadzenie wywia-

du alimentacyjnego w celu ustalenia jego sytuacji

rodzinnej, dochodowej i zawodowej lub odmówi bez

uzasadnionej przyczyny przyjęcia oferty pracy przed-

stawionej mu przez urząd pracy.

W takich przypad-

kach organ właściwy dłużnika ma podstawę do wsz-

częcia postępowania w sprawie uznania dłużnika za

a kiedy decyzja w tej sprawie stanie się ostateczna

zm.) oraz skierowania wniosku do starosty o zatrzy-

manie prawa jazdy dłużnika alimentacyjnego.

Moż-

liwość zatrzymania prawa jazdy dłużnikowi alimen-

tacyjnemu to instrument służący mobilizacji dłużni-

ka do wywiązywania się przez niego ze swojego obo-

wiązku alimentacyjnego, a przynajmniej do dołożenia

przez dłużnika wszelkich starań w tym zakresie.

Ponadto organ właściwy wierzyciela ma obowią-

zek przekazywania do biura informacji gospodarczej

nego.

Osoba ﬁgurującawrejestrzedłużnikówmoże

mieć np. problemy z uzyskaniem pożyczki, dokona-

niem zakupów na raty itp.

Jednocześnie informuję, że łączna kwota zadłuże-

nia dłużników alimentacyjnych wobec budżetu pań-

stwa z tytułu wypłaconych na rzecz ich dzieci świad-

czeń z funduszu alimentacyjnego na koniec 2011 r.

wynosi 3,15 mld zł.

Łączna kwota środków wydanych

z budżetu państwa w związku z wypłatą zaliczek ali-

mentacyjnych (na podstawie wcześniej obowiązują-

cych przepisów o postępowaniu wobec dłużników

sła 2,4 mld zł.

Stopa zwrotów od dłużników należno-

ści z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu ali-

mentacyjnego od momentu wprowadzenia ustawy

matycznie rośnie.

W skali całego kraju w 2009 r. wy-

niosła 12,4% wydatków na świadczenia z funduszu

alimentacyjnego poniesionych w tym roku, w 2010 r.

wyniosła 13%, a w 2011 r. już 13,9% wydatków na

świadczenia z funduszu alimentacyjnego poniesio-

nych w 2011 r., co oznacza 184,4 mln zł z wydanych

1,3 mld zł.

Dla porównania stopa zwrotów od dłuż-

ników należności z tytułu wypłaconych zaliczek ali-

mentacyjnych w skali całego kraju w okresie obowią-

zywania ustawy o postępowaniu wobec dłużników

2,9% wydatków poniesionych na wypłatę tych świad-

czeń.

Obowiązujące rozwiązania prawne w tym za-

kresie, w porównaniu do poprzednio obowiązującej

służą lepszej ochronie interesów państwa i mają

wpływ na wzrost stopy zwrotów od dłużników ali-

mentacyjnych należności budżetu państwa z tytułu

świadczeń wypłaconych osobom uprawnionym do ali-

mentów, w przypadku bezskuteczności egzekucji.

Zgodnie z danymi zawartymi w sprawozdaniach

z zakresu realizacji ustawy o pomocy osobom upraw-

nionym do alimentów w 2011 r. gminy podjęły ogółem

270 596 działań wobec dłużników alimentacyjnych,

w szczególności skierowały 39 215 wniosków o za-

trzymanie prawa jazdy dłużnika alimentacyjnego

(w roku 2010 – 33 273, a w roku 2009 – 37 791 takich

wniosków zostało skierowanych do starosty).

Równocześnie informuję, że obecnie Ministerstwo

przepisów w zakresie postępowań prowadzonych wo-

bec dłużników alimentacyjnych.

Z wyrazami szacunku

Sekretarz stanu

Warszawa, dnia 11 maja 2012 r.

442

Odpowiedź

podsekretarza stanu w Ministerstwie Finansów

Jarosława Tomasza Jagiełły z dnia 8 marca 2012 r.

paliwa płynne, uprzejmie wyjaśniam, co następuje.

Odnosząc się do kwestii czasowego obniżenia sta-

wek akcyzy dla paliw silnikowych, należy wyraźnie

ﬁnansówpublicznychmógłwdrodzerozporządzenia,

stępach co najmniej trzymiesięcznych, w odniesieniu

niając sytuację gospodarczą państwa.

Minister ﬁnansówbieżącomonitorujesytuacjęna

cyzje podejmowane przez ministra ﬁnansówsąkażdo-

razowo poprzedzone dogłębnymi analizami obejmują-

cymi kompleksową ocenę zagadnień, których dotyczą.

zy, nie jest dobrym pomysłem.

Wprawdzie akcyza jest

kowych, istotnym składnikiem ceny, ale jej obniżenie

ścia.

Tyle że nadwyżkę przechwytuje nie państwo, ale

z cenami w Polsce (5,88 zł/l – benzyna i 5,77 zł/l – olej

napędowy), w przeliczeniu na walutę polską, wyno-

szą odpowiednio: w Niemczech 6,97 i 6,28 zł/l, w Cze-

chach 6,33 i 6,14 zł/l, na Słowacji 6,68 i 6,14 zł/l,

a w Szwecji 7,11 i 7,02 zł (dane z dnia 2 maja 2012 r.

Na cenę detaliczną paliw silnikowych oprócz kosz-

tów surowców, kosztów produkcji i marż nakłada-

rotu tymi paliwami składają się: kwotowy podatek

datku od wartości dodanej pozwalają na stosowanie

443

nie z rekomendacją Rady Ecoﬁnjestzobowiązanado

obniżenia w sposób wiarygodny i trwały do końca roku

2012 deﬁcytusektorainstytucjirządowychisamorzą-

dowych do poziomu nieprzekraczającego wartości refe-

ograniczenie deﬁcytu,tymsamymwypełnieniepodję-

tych przez stronę polską zobowiązań.

Ceny detaliczne paliw silnikowych należą do kate-

gorii cen umownych, tj. ustalanych przez producentów

talicznych nakładanych na paliwa silnikowe na kolej-

decyzji podmiotów gospodarczych i prowadzonej przez

tralnie regulowanych cen na paliwa silnikowe.

dynacja polityki monetarnej banku centralnego i polity-

ki ﬁskalnejrządu.

Wobecwciążniepewnegoożywienia

inwestycji w polskiej gospodarce optymalne jest stopnio-

we zacieśnienie ﬁskalne,tworząceprzestrzeńdlaumiar-

kowanych podwyżek stóp procentowych banku central-

nego.

Redukcja deﬁcytubudżetowegopozwoliograniczyć

presję popytową i wesprze powrót inﬂacjidoceluwśred-

nim okresie.

Zmniejszenie potrzeb pożyczkowych budże-

Powyższy kształt polityki makroekonomicznej zo-

wnątrzwspólnotowych paliw silnikowych może

żek akcyzy i opłaty paliwowej.

Dotyczy to przede

żej, powinny pozwolić polskim przedsiębiorcom na

Warszawa, dnia 14 maja 2012 r.

444

Odpowiedź

sekretarza stanu

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na za-

dernizacji lub wymiany terenowych ciężarówek uży-

wanych przez wojsko polskie (SPS-024-924/12),

uprzejmie informuję, że w dniu 2 maja br. minister

obrony narodowej zatwierdził „Plan modernizacji

a także aktualizację „Planu modernizacji technicznej

lat 2012–2018).

We wskazanych dokumentach wydzielono kwotę

339,6 mln zł na zakup do 2018 r. samochodów śred-

niej ładowności wysokiej mobilności.

Aktualnie trwa-

ją prace nad rozpoczęciem procedury ich pozyskania,

przewidującej uruchomienie postępowania przetar-

gowego w roku bieżącym, z jednoczesną realizacją

dostaw w latach następnych.

Środki ﬁnansoweniezbędnenazakupwspomnia-

nych pojazdów po 2018 r. zostaną określone w trakcie

opracowywania kolejnego planu modernizacji tech-

nicznej Sił Zbrojnych RP obejmującego swym zakre-

sem lata 2013–2022.

Przedstawiając powyższe wyjaśnienia, pozostaję

Warszawa, dnia 15 maja 2012 r.

Jarosława Tomasza Jagiełły z dnia 23 kwietnia

2012 r., nr SPS-024-925/12, uprzejmie informuję, co

następuje.

szej niż urzędowa cena zbytu.

fundacji, natomiast ust. 2 tego przepisu opisuje sytu-

wiącego podstawę limitu.

W przypadku, gdy lek będący przedmiotem zaku-

445

Ministerstwa Zdrowia.

Powyższa interpretacja umoż-

liwia szpitalom bezproblemowy zakup leków.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Jakub Szulc

Warszawa, dnia 8 maja 2012 r.

niem pani poseł Aleksandry Trybuś w sprawie pro-

jektu ustawy o odwróconym kredycie hipotecznym

(SPS-024-926/12) uprzejmie przedstawiam poniższe

wyjaśnienia.

Prace nad projektem założeń do projektu ustawy

przez Ministerstwo Finansów we współpracy z Mini-

sterstwem Sprawiedliwości od 2009 r.

W dniu 17 paź-

tucji, która miałaby być wzorowana na wynikającej

nia br. jest, aby propozycje dotyczące odwróconego

trywane były przez radę łącznie.

Wobec powyższego,

Sekretarz stanu

Maria Orłowska

Warszawa, dnia 11 maja 2012 r.

smo z dnia 23 kwietnia 2012 r.

(SPS-024-926/12),

przy którym przekazano zapytanie poselskie poseł

ję, że powyższy projekt znajduje się we właściwości

Ministerstwa Finansów.

wało propozycję uregulowania instytucji tzw. renty

dożywotniej jako uzupełnienie założeń ustawy o od-

wróconym kredycie hipotecznym przygotowanych

przez Ministerstwo Finansów.

W ocenie ministra go-

446

spodarki łączne wprowadzenie w życie obu instytucji

zabezpieczy w sposób należyty interesy osób zainte-

resowanych korzystaniem z tego typu ofert, regula-

cja zaś będzie kompletna, bardziej przejrzysta i czy-

telna dla adresatów projektowanych norm.

Propozycja powyższa była przedmiotem konsul-

Ministerstwo Gospodarki kończy obecnie przygoto-

wywanie ostatecznej wersji projektu, która w najbliż-

szym czasie powinna zostać przekazana do rozpa-

trzenia przez komitet Rady Ministrów.

Warszawa, dnia 16 maja 2012 r.

Odpowiedź

przy którym zostało przesłane zapytanie z dnia

26 marca 2012 r. pana Ireneusza Rasia – posła na

Jedynym warunkiem skorzystania z tego zwolnie-

nia, w przypadku nabycia w drodze dziedziczenia,

zgodnie z brzmieniem przepisu art. 4a obowiązują-

31 grudnia 2008 r., było złożenie zgłoszenia o naby-

ciu własności rzeczy lub praw majątkowych właści-

Przyjęte przez ustawodawcę rozwiązanie odno-

śnie do terminu dokonywania zgłoszenia majątku

było tożsame z rozwiązaniem przyjętym od początku

obowiązywania ustawy w stosunku do terminu skła-

dania zeznań podatkowych przez nabywców nieko-

rzystających ze zwolnień podatkowych.

Na etapie prac legislacyjnych związanych z wpro-

wadzeniem przepisu art. 4a przyjęto założenie, że

termin 1 miesiąca będzie wystarczający również

w przypadku złożenia zgłoszenia, gdyż informacje do-

tyczące składników masy spadkowej i wszystkie dane

niezbędne do wypełnienia zgłoszenia spadkobiercy

dzenie praw do spadku.

Wiedza ta stanowi bowiem

przesłankę do podjęcia przez spadkobierców decyzji

o sposobie przyjęcia spadku bądź jego odrzuceniu.

Dodatkowo należy zaznaczyć, że – odmiennie niż

w przypadku zeznań – podatnicy nie mają obowiązku

dołączania do składanego zgłoszenia dokumentów po-

twierdzających posiadanie przez spadkodawcę tytułu

prawnego do rzeczy lub praw majątkowych będących

przedmiotem spadku, np. zaświadczenia z banku, wypi-

su z księgi wieczystej.

Nie dołączają także prawomocne-

go postanowienia sądu stwierdzającego nabycie spadku.

W sytuacji, gdy podatnik o fakcie swojego nabycia

lub wielkości nabytego udziału w spadku dowiedział

mógł on skorzystać z uprawnienia, jakie przewidywał

przepis art. 4a ust. 2 ustawy.

Zgodnie z jego treścią

zwolnienie przysługiwało, gdy nabywca zgłosił naby-

cie rzeczy lub praw majątkowych naczelnikowi urzę-

du skarbowego nie później niż w terminie miesiąca

uprawdopodobnił fakt późniejszego powzięcia wiado-

mości o ich nabyciu.

neusza Rasia zbyt krótkiego terminu na złożenie

zgłoszenia, pragnę stwierdzić, iż z informacji uzyska-

nych w 2008 r. od organów podatkowych w ramach

cych zwolnienia określonego w art. 4a ustawy wyni-

kało, iż w pierwszym roku obowiązywania zwolnie-

nia, z powodu niedotrzymania terminu do złożenia

zgłoszenia, ze zwolnienia nie skorzystało ok. 5% na-

bywców.

Mimo założeń, iż wraz ze wzrostem świado-

mości obowiązujących przepisów powinna maleć licz-

ba przypadków, w których zgłoszenie nieodpłatnego

nabycia majątku zostaje dokonane po upływie mie-

sięcznego terminu, określonego w art. 4a ustawy,

rząd przychylił się do zmiany zaproponowanej w po-

selskim projekcie zmiany ustawy o podatku od spad-

ków i darowizn, polegającej na wydłużeniu terminu

do złożenia zgłoszenia do 6 miesięcy.

Przepis art. 4a ustawy w nowym brzmieniu obo-

ły te przypadki, w których obowiązek podatkowy

dziedziczenia, gdy po tej dacie uprawomocniło się

orzeczenie sądu).

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Maciej Grabowski

Warszawa, dnia 11 maja 2012 r.

447

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w Ministerstwie Gospodarki

w sprawie potencjalnych konsekwencji

nym przy piśmie z dnia 25 kwietnia 2012 r., znak: SPS-

-024-929/12, zapytaniem pana posła Adama Szejnfelda

uprzejmie przekazuję wyjaśnienia w przedmiotowej

Ocena skutków regulacji dotyczących jednolitego

systemu ochrony patentowej została zawarta m.in.

w stanowiskach rządu RP przyjętych przez Komitet

do Spraw Europejskich w 2011 r.

W stanowiskach

podkreślono, że obecnie występujący system ochrony

barierę dla rozwoju innowacyjności, w szczególności

małych i średnich przedsiębiorców, ale również dla

rynku wewnętrznego Unii Europejskiej.

Z tego po-

wodu jednym z argumentów za wprowadzeniem jed-

nolitej ochrony patentowej w kontekście korzyści dla

małych i średnich przedsiębiorstw było znaczne ob-

niżenie kosztów uzyskania i utrzymania ochrony pa-

tentowej poza granicami Polski w stosunku do sytu-

acji obecnie występującej.

Zdaniem Komisji Europej-

skiej, wprowadzenie jednolitej ochrony patentowej

Ponadto ustanowienie jednolitego systemu sądo-

wego rozstrzygania sporów patentowych zapobiegło-

by ponoszeniu kosztów prowadzenia równoległych

postępowań przed sądami krajowymi i związanymi

z tym trudnościami koordynacyjnymi.

Obecnie w Pol-

sce ze względu na niską liczbę ważnych patentów jest

bardzo mało sporów patentowych – jest to niewielka

liczba spraw w porównaniu do innych dziedzin.

Tym

niemniej nagminne jest, że w zakresie dwóch sporów

związanych z tym samym patentem rozpatrywanych

przez dwa sądy krajowe (np. Gdańsk i Kraków) zapa-

dają zasadniczo różne rozstrzygnięcia.

Projektowany

system Jednolitego Sądu Patentowego ma na celu

zapobieżenie sytuacji, w której ten sam patent euro-

pejski, walidowany w 3 różnych państwach członkow-

skich, w jednym jest uznany przez sąd za ważny i na-

ruszony, w drugim za ważny i nienaruszony, w trze-

cim za nieważny, ale naruszony.

Dla podmiotów go-

spodarczych rozwiązanie takie podniesie pewność

obrotu gospodarczego i zapewni efektywną ochronę

na terenie wszystkich państw biorących udział we

wzmocnionej współpracy.

Odnosząc się do poruszanej kwestii tłumaczeń

patentu jednolitego, należy również pamiętać, że pro-

jektowane regulacje dotyczące patentu jednolitego

wprowadzają system automatycznych tłumaczeń do-

kumentacji patentowej.

System ten będzie zapewniał

skim).

Będzie on dostępny on-line i bez opłat.

W chwi-

li obecnej system ten podlega systematycznemu do-

skonaleniu w celu zapewnienia jego pełnej operacyj-

językowej angielsko–polskiej.

patrywania spraw, informuję, że powszechnie przy-

szej Instancji (oddziałów lokalnych, regionalnych i od-

miast w razie gdyby polski przedsiębiorca naruszył

ją w Unii Europejskiej i nie stanowi sądu powszech-

nego w rozumieniu przepisów krajowych.

Niemniej

pliwości dotyczące przedmiotowego zagadnienia – co

śnienia.

Kwestią, która nie ulega wątpliwości, jest fakt, że

do ratyﬁkacjiprojektuumowyoJSPmożedojśćje-

dynie w sytuacji, kiedy zakończony zostanie proces

negocjacji tego projektu i zostanie potwierdzone, że

proponowane rozwiązania nie naruszają polskiej

konstytucji.

Odnosząc się do pytania dotyczącego przystąpie-

niu Polski do mechanizmu wzmocnionej współpracy,

pragnę wskazać, że pozostawanie Polski poza syste-

448

mem wzmocnionej współpracy w kwestii jednolitej

Niezależnie od powyższego uprzejmie informuję,

że trwa ciągły proces konsultacji projektowanych re-

gulacji pomiędzy różnymi środowiskami, w szczegól-

ności przedsiębiorców, rzeczników patentowych, wy-

nalazców czy przedstawicieli nauki.

Ponadto państwa strony umowy o JSP nie uzgod-

niły jeszcze załącznika nr II, tj. projektu regulaminu

JSP dotyczy bardzo istotnych kwestii procedural-

nych z zakresu funkcjonowania JSP, m.in. kwestii

W momencie upublicznienia projektu regulaminu

Jednocześnie informuję, że zaplanowano wykona-

nie analizy kosztów i korzyści dla polskich małych

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Grażyna Henclewska

Warszawa, dnia 9 maja 2012 r.

pytanie poseł Stanisławy Prządki przekazane przy

-930/12, w sprawie dokonania przebudowy drogi kra-

jowej nr 62 w Wyszkowie, przedstawiam następujące

informacje.

Zakres podejmowanych działań przez resort

transportu mających na celu poprawę możliwości ko-

munikacyjnych regionu determinowany jest ilością

dostępnych środków ﬁnansowych.

zostać dostosowany do aktualnych możliwości ﬁ-

nansowych państwa.

Inwestycja pn. „Rozbudowa

drogi krajowej nr 62 – przejście przez Wyszków”

zycji nr 46 (a nie jak wskazano w zapytaniu

– w załączniku nr 2).

Zgodnie z założeniami w za-

łączniku tym ujęto zadania o priorytetowym cha-

spodarowaniem środków ﬁnansowych.

Resort transportu zapewnia, iż będzie kontynu-

ować starania w celu jak najszybszego zapewnienia

nadto „Program budowy dróg krajowych na lata

zowany w momencie, kiedy ostatecznie znane będą

czowego programu.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na

szewskiego przekazaną przy piśmie z dnia 24 kwiet-

nia 2012 r., znak: SPS-024-931/12, dotyczącą dzia-

łalności spółki Totalizator Sportowy sp. z o.o. na

lej TWKS, poniżej przedstawiam odpowiedzi na

postawione pytania.

Ad 1.

Tabela poniżej prezentuje zestawienie po-

niesionych przez spółkę Totalizator Sportowy sp.

z o.o. kosztów związanych z prowadzoną działalno-

ścią na terenie TWKS w latach 2008–2011.

Działania

podejmowane na tym obiekcie były ﬁnansowaneze

środków własnych spółki.

449

Wyszczególnienie

2008 2009 2010 2011

w mln zł

Czynsz z tytułu

dzierżawy

0,50 3,80 3,90 4,10

Pula nagród 4,10 5,20 6,70 7,30

Podatek od

nieruchomości

0,00 0,00 1,02 1,08

Koszty remontów 1,03 1,38 1,47 1,32

Koszty organizacji

gonitw

2,36 3,75 2,45 5,89

Koszty ogólne 1,32 6,21 3,85 5,21

Pozostałe koszty

ﬁnansoweioperacyjne

0,23 1,58 1,50 1,68

Koszty razem 9,54 21,92 20,89 26,58

Spółka poza organizacją wyścigów konnych na

terenie Służewca realizowała także działania inwe-

stycyjne związane z rewitalizacją istniejącej infra-

struktury, zgodnie ze „Szczegółową koncepcją zago-

spodarowania terenu toru wyścigów konnych na

Służewcu” opracowaną przez A.T. Kearney.

W okre-

sie 2008–2011 spółka na działalność inwestycyjną

poniosła nakłady w kwocie ok. 6713 tys. zł.

Tabela

poniżej prezentuje szczegółowe zestawienie nakła-

dów inwestycyjnych poniesionych w poszczególnych

latach.

Zadania inwestycyjne realizowane były ze

środków własnych spółki.

Kierunek inwestowania

2008 2009 2010 2011

w tys. zł

Budynki i budowle

15 402 959 3557

Maszyny i urządzenia, grupy 4–6

125 277 595 103

Wyposażenie, grupa 7–8

7 359 236 19

Inwentarz żywy

53 0 0

Nakłady razem

201 1039 1792 3680

Ad 2.

Spółka w 2012 r. w ramach realizacji stra-

tegii rozwoju TWKS i koncepcji zagospodarowania

terenu TWKS zamierza ponieść wydatki na kwotę

ok. 31 mln zł.

Natomiast oddział wyścigów konnych

organizujący gonitwy przewiduje koszty na poziomie

18 mln zł, w tym 6,5 mln zł na wypłatę nagród wy-

ścigowych.

Spółka opracowuje plan wydatków na

każdy rok, wobec powyższego nie jest możliwe przed-

stawienie planu wydatków na lata następne.

Ad 3. i 4.

Z informacji przekazanej przez Totali-

zator Sportowy sp. z o.o. wynika, że w latach 2008–

–2011 nie zostało spółce udzielone zewnętrzne wspar-

cie na realizację działań związanych z zabezpiecze-

niem i ochroną TWKS oraz rozwojem hodowli koni

ras szlachetnych.

Ad 5.

Zgodnie z informacją przekazaną przez Za-

rząd spółki Totalizator Sportowy sp. z o.o., organiza-

cja wyścigów konnych na Służewcu oraz prowadzenie

zakładów wzajemnych to działalność, która od 2008 r.

wymagała dużych nakładów inwestycyjnych.

Zgod-

nie z analizami Totalizatora Sportowego sp. z o.o.

działalność związana z rewitalizacją Służewca w dłuż-

szej perspektywie czasu będzie się bilansowała m.in.

z przychodów z planowanych inwestycji mających na

celu zagospodarowanie terenu TWKS (obiekty spor-

towo-rekreacyjne, hotele itd.).

Od 2011 r.

Totalizator

Sportowy sp. z o.o. prowadzi organizację wyścigów

konnych, natomiast zakłady wzajemne realizuje

Tabela poniżej prezentuje rentowność zakładów

wzajemnych łącznie z organizacją wyścigów.

Rentowność zakładów wzajemnych

łącznie z organizacją wyścigów w latach 2008–2011

Rentowność

zakładów

wzajemnych

Zakłady

wzajemne

realizowane przez

spółkę Traf

7,55% 9,31% 17,51%

Wpływy totalizatorów konnych w latach 2008–

–2011 przedstawia poniższa tabela:

Sprzedaż podstawowa w latach 2008–2011

Wyszczegól-

nienie

Zakłady

wzajemne

0,00 13 594 844,00 12 955 212,00 8 087 884,00

Organizacja

wyścigów

5 320 589,22 4 961 307,11 4 313 457,62 1 493 726,14

Ad 6. i 7.

Kolegium Ministerstwa Skarbu Państwa

decyzją z dnia 11 grudnia 2008 r. zobowiązało spółkę

Totalizator Sportowy sp. z o.o. do opracowania szcze-

gółowej strategii dotyczącej zagospodarowania tere-

nów TWKS przy uwzględnieniu dodatkowej działal-

ności na tym terenie oraz do przekazywania kwar-

talnych raportów przedstawiających status realizacji

strategii rozwoju wyścigów konnych na Służewcu.

Powyższe raporty poza opisem zrealizowanych dzia-

łań prezentują także ewentualne zagrożenia i ryzyka

związane z realizacją projektu, jak również propozy-

cje ich eliminacji.

Na wniosek Ministerstwa Skarbu

Państwa spółka sporządza także sprawozdania i in-

formacje z organizacji wyścigów konnych na Służew-

cu oraz realizacji zobowiązań wynikających z umowy

dzierżawy toru wyścigów konnych, które poddawane

są wnikliwym analizom.

Ponadto Ministerstwo Skar-

bu Państwa zwróciło się do rady nadzorczej z prośbą

o bieżące monitorowanie realizacji strategii rozwoju

wyścigów konnych na Służewcu oraz sposobu reali-

zacji umowy z 2008 r. w sprawie dzierżawy toru wy-

ścigów konnych i przekazywania do Ministerstwa

Skarbu Państwa informacji o ewentualnych proble-

mach i nieprawidłowościach.

W celu realizacji powyż-

szego zalecenia rada nadzorcza zobowiązała zarząd

spółki do przekazywania co miesiąc informacji nt.

realizacji umowy dzierżawy obiektu.

Biznesowym uzasadnieniem zaangażowania spół-

ki Totalizator Sportowy sp. z o.o. w dzierżawę terenu

TWKS było przede wszystkim osiąganie przychodów

z nowych inwestycji na tym terenie niezwiązanych

450

bezpośrednio z organizacją wyścigów o charakterze

rekreacyjnym, usługowym, hotelowym, wypoczyn-

kowym i sportowym.

Z uwagi na to, iż zadania inwe-

stycyjne są w początkowej fazie realizacji inwestycji,

rada nadzorcza i Ministerstwo Skarbu Państwa nie

dokonywało szczegółowej oceny rentowności tego

przedsięwzięcia.

Ad 8.

Totalizator Sportowy sp. z o.o., podejmując

decyzję o zaangażowaniu się na terenie TWKS, wziął

pod uwagę analizy opracowane zarówno przez ze-

wnętrznych doradców, jak i wewnętrznych.

Spółka

bazowała przede wszystkim na swoich dotychczaso-

wych doświadczeniach, ale brała też pod uwagę do-

świadczenia innych podmiotów, które funkcjonowały

na terenie TWKS w innym otoczeniu ekonomiczno-

-prawnym.

Totalizator Sportowy sp. z o.o., angażując

się w organizację wyścigów konnych, liczył się z du-

żymi nakładami inwestycyjnymi, które w pierwszym

rzędzie mają służyć rewitalizacji zabytkowego obiek-

tu.

Spółka realizuje bowiem misję, która została jej

powierzona przez Skarb Państwa, tj. odbudowę ho-

dowli konia polskiego i przywrócenie dawnej świet-

ności obiektom na terenie TWKS.

Totalizator Spor-

towy sp. z o.o. w przeciwieństwie do poprzednich

inwestorów działających na terenie TWKS nie jest

nastawiony na szybkie zyski.

Spółka ma świadomość,

że jej zaangażowanie w TWKS wymaga sporych na-

kładów kapitałowych, które zwrócą się w czasie

dzierżawy tego terenu.

Ad 9.

Tabela poniżej prezentuje rentowność pro-

duktów Totalizatora Sportowego sp. z o.o., ze szcze-

gólnym uwzględnieniem gier liczbowych, loterii pie-

niężnych i zakładów wzajemnych.

Rentowność produktów (zysk ze sprzedaży)

Totalizatora Sportowego sp. z o.o. w latach 2008–2011

Rok 2011 2010 2009 2008

Rentowność gier

liczbowych

7,08% 5,44% 7,04% 9,22%

Rentowność

loterii

pieniężnych

3,94% 3,93% 2,08% 2,92%

Rentowność

zakładów

wzajemnych

Zakłady

wzajemne

realizowane

realizację działań inwestycyjnych na terenie TWKS

dzieli na dwa podobszary: rewitalizacja istniejącej

infrastruktury oraz inwestycje w nowe obiekty,

umożliwiające spółce organizowanie imprez bizneso-

wych, kulturalnych i rekreacyjnych w ramach szer-

szego wykorzystania obiektu poza dniami gonitw.

Z uwagi na brak dla tego terenu miejscowego planu

zagospodarowania przestrzennego oraz brak decyzji

publicznego, możliwość realizacji inwestycji w nowe

obiekty jest ograniczona i obecnie nie jest możliwe

przedstawienie szczegółowych biznesplanów dla po-

szczególnych obiektów, jakie spółka planuje wznieść

na terenie TWKS.

Wyjątek stanowi budynek biurowy

wraz z parkingiem podziemnym, dla którego spółka

posiada decyzję o warunkach zabudowy.

W związku z powyższym spółka Totalizator Spor-

towy sp. z o.o. obecnie przeprowadza analizy koncep-

cji dotyczących nowych inwestycji na terenie

TWKS.

Z poważaniem

Minister

Mikołaj Budzanowski

Warszawa, dnia 11 maja 2012 r.

(932)

ła Szałamachy w sprawie budowy zachodniej obwod-

nicy Poznania, uprzejmie przekazuję następujące

informacje.

Interesujące pana posła zadanie: Budowa zachod-

niej obwodnicy Poznania w ciągu S11, odc. płn.

Złot-

kowo (węzeł Głuchowo), etap II b: Rokietnica (bez

węzła) – Swadzim (bez węzła) zostało ujęte w załącz-

niku nr 1a do programu.

Zgodnie z założeniami w załączniku nr 1a ujęto

zadania o priorytetowym charakterze, których obec-

451

żąco monitoruje wydatki, tak aby w razie uzyskania

oszczędności przekazać środki na realizację najpil-

niejszych zadań.

Ponadto należy zaznaczyć, że „Program budowy

-024-934/12, informuję uprzejmie, co następuje.

przedemerytalnego przysługuje osobie, która do dnia

mocji zatrudnienia, w którym była zatrudniona przez

dotyczące zakładu pracy należy rozumieć:

a) rozwiązanie stosunku pracy lub stosunku służ-

bowego z przyczyn niedotyczących pracowników,

czyn niedotyczących pracowników lub zgodnie z prze-

cy, w przypadku rozwiązania stosunku pracy lub

stosunku służbowego z tych przyczyn u pracodawcy

b) rozwiązanie stosunku pracy lub stosunku służ-

bowego z powodu ogłoszenia upadłości pracodawcy,

czyn ekonomicznych, organizacyjnych, produkcyj-

nych albo technologicznych;

c) wygaśnięcie stosunku pracy lub stosunku służ-

bowego w przypadku śmierci pracodawcy lub gdy

d) rozwiązanie stosunku pracy przez pracownika

ustawy z dnia 26 czerwca

1974 r.

Kodeks pracy z uwagi na ciężkie naruszenie

Z pytania nie wynika, czy osoba była zatrudniona

u pracodawcy zatrudniającego co najmniej 20 pra-

cowników.

W sytuacji gdy pracodawca zatrudniał co

najmniej 20 pracowników, zwolnienia grupowe odby-

wają się zgodnie z przepisami o szczególnych zasa-

cześnie fakt ten powinien znaleźć odbicie w wydanym

świadectwie pracy.

Na treść świadectwa pracy składają się dwa ro-

dzaje informacji:

1) informacje, które pracodawca ma obowiązek

zawsze zamieścić w świadectwie pracy;

2) informacje, które pracodawca ma obowiązek

zamieścić, jeżeli pracownik wystąpi z takim żąda-

niem.

Zgodnie z art. 97 § 2 Kodeksu pracy w świadec-

twie pracy należy podać informacje dotyczące okresu

wisk, trybu rozwiązania albo okoliczności wygaśnię-

cia stosunku pracy, a także inne informacje niezbęd-

ne do ustalenia uprawnień pracowniczych i upraw-

nień z ubezpieczenia społecznego.

Ponadto w świa-

dectwie pracy zamieszcza się wzmiankę o zajęciu

powaniu egzekucyjnym.

Na żądanie pracownika w świa-

dectwie pracy należy podać także informację o wy-

sokości i składnikach wynagrodzenia oraz o uzyska-

nych kwaliﬁkacjach.

Pracodawca ma zatem obowiązek zamieścić w świa-

dectwie pracy zawsze informacje niezbędne do usta-

lenia uprawnień pracowniczych i uprawnień z ubez-

pieczenia społecznego.

Ustawodawca wskazał, że

takimi informacjami są w szczególności informacje

mowanych stanowisk i trybu rozwiązania albo oko-

liczności wygaśnięcia stosunku pracy.

Jeżeli rozwią-

zanie stosunku pracy nastąpiło w drodze wypowie-

dzenia przez pracodawcę lub w drodze porozumienia

stron z przyczyn określonych w ustawie z dnia 13 mar-

452

ca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania

tyczących pracowników, to informacja o tym powin-

na być zamieszczona w świadectwie pracy.

Po pierw-

sze, jest to oznaczenie trybu rozwiązania stosunku

pracy, a po wtóre, z rozwiązaniem stosunku pracy na

podstawie tej ustawy wiążą się bowiem szczególne

uprawnienia ubezpieczeniowe (np. świadczenia

przedemerytalne).

W innych przypadkach przyczyny

rozwiązania stosunku pracy nie umieszcza się w świa-

dectwie pracy.

Reasumując, w sytuacji gdy pracodawca zatrud-

nia co najmniej 20 pracowników i zwolnienia odby-

dectwo pracy powinno zawierać wskazanie ustawy

czyn niedotyczących pracowników.

Takie oznaczenie

zawarte w świadectwie pracy, przy spełnieniu innych

ustawowych warunków, zapewnia nabycie świadcze-

nia przedemerytalnego na podstawie powołanego na

Należy też zauważyć, iż Kodeks pracy przewiduje

sprostowanie świadectwa pracy, które zawiera nie-

prawdziwe lub niepełne informacje, co następuje w try-

bie uregulowanym w art. 97 § 2

1

.

Pracownik może

wanie.

Odmowa pracodawcy sprostowania świadec-

twa pracy otwiera pracownikowi sądową drogę do-

chodzenia sprostowania świadectwa pracy.

Odpowiadając na pytanie nr 2, w mojej opinii nie-

kompletność zapisu w świadectwie pracy nie powin-

na kategorycznie wykluczać możliwości uzyskania

świadczenia przedemerytalnego w sytuacji, gdy oso-

ba ubiegająca się o przyznanie świadczenia przed-

emerytalnego w inny sposób, np. przez oświadczenie

pracodawcy, wykaże, iż została zwolniona z przyczyn

dotyczących zakładu pracy w rozumieniu przepisów

pracy.

Niezależnie od powyższego w sytuacji odmow-

nej decyzji organu rentowego w zakresie świadczenia

przedemerytalnego, zgodnie z pouczeniem zawartym

w decyzji, stronie przysługuje zawsze możliwość

łecznych.

Sekretarz stanu

Jacek Męcina

w sprawie powołania związku międzygminnego

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pi-

nie posła Sławomira Neumanna w sprawie powołania

darki odpadami komunalnymi, uprzejmie przedsta-

wiam poniższe informacje.

rzyć związki międzygminne.

Tę ogólną regułę na

ku (art. 3 ust. 2), określone w ustawie o utrzymaniu

przystąpią do związku gmin, cedują ex lege zgodnie

mi związku ze wszystkimi tego prawnymi implika-

453

nistracyjnych wydawanych na podstawie ustawy

takich samych zasadach jak organy gmin wchodzą-

cych w skład związku.

pozostałych gmin w zakresie należności pieniężnych,

i pobierania, organem egzekucyjnym jest naczelnik

ku organ gminy lub organy związku międzygminne-

go muszą wystawić tytuł wykonawczy, zaś w postę-

powaniu egzekucyjnym prowadzonym przez właści-

wego naczelnika urzędu skarbowego uczestniczą jako

wierzyciele.

Wskazane powyżej zakres zadań oraz szczegółowe

gmin wchodzących w jego skład powinny zostać okre-

ślone w statucie związku międzygminnego uchwala-

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Szanowna Pani Marszałek!

Nawiązując do wystąpie-

nia z dnia 24 kwietnia 2012 r. (znak: SPS-024-940/12)

przekazującego zapytanie pana posła Arkadiusza Mu-

larczyka w sprawie dotacji Ministerstwa Zdrowia na

dzielnego Publicznego Szpitala Klinicznego im. Prof.

A. Grucy w Otwocku, uprzejmie informuję, że wyra-

żam pełne poparcie dla działań związanych z pozyska-

niem środków ﬁnansowychnarealizacjęzadańmają-

cych na celu przygotowanie infrastruktury szpitala

dla rehabilitacji osób niepełnosprawnych.

Jednocześnie pragnę podkreślić, że wśród wnio-

sków zgłoszonych przez SPSK im. Prof. A. Grucy

w Otwocku na 2011 r. oraz na 2012 r. w zakresie do-

ﬁnansowaniazbudżetupaństwazadańinwestycyj-

nych nie było wniosku dotyczącego budowy i wypo-

sażenia budynku rehabilitacji.

Należy również dodać, że trudna sytuacja budże-

towa i wprowadzone ograniczenia wydatków budże-

tu państwa, jak również konieczność zapewnienia

środków na ﬁnansowanie zadań kontynuowanych

ograniczają wsparcie dla nowych zgłaszanych zadań

inwestycyjnych.

Przy podziale środków budżetu pań-

stwa na budownictwo inwestycyjne w części 46: Zdro-

wie każdorazowo brane są pod uwagę potrzeby w za-

kresie zabezpieczenia zdrowotnego, konieczności

poprawy infrastruktury technicznej i poprawy efek-

tywności funkcjonowania systemu ochrony zdrowia,

ale zawsze w oparciu o ilość zgłaszanych potrzeb

przez jednostki podległe lub nadzorowane przez mi-

nistra zdrowia.

Składane wnioski inwestycyjne są

poddawane analizie i rozpatrywane pod względem

formalnym i merytorycznym w skali punktowej wy-

nikającej m.in. z przyjętych kryteriów.

O możliwości

454

wprowadzenia do ﬁnansowaniaześrodkówbudżetu

państwa nowych zadań inwestycyjnych decydują za-

równo wielkość środków jakimi dysponuje minister

zdrowia po uwzględnieniu zobowiązań budżetowych

z lat poprzednich, jak również dokonana ocena wnio-

sków zgłaszanych na dany rok budżetowy.

W br. na realizację zadań w części 46: Zdrowie,

w dziale 851: Ochrona zdrowia, rozdziale 85112: Szpi-

tale kliniczne na inwestycje budowlane (bez progra-

mów wieloletnich inwestycyjnych) zaplanowano środ-

ki w wysokości ok. 72 259 tys. zł, a na zakupy inwe-

stycyjne ok. 11 704 tys. zł.

Z części 46: Zdrowie w la-

tach 2008–2011 r. przyznano SPSK im. Prof. A. Gru-

cy w Otwocku środki w łącznej wysokości 7 067 tys. zł,

w tym na zadania inwestycyjne budowlane 6 246 tys. zł

i zakupy inwestycyjne 821 tys. zł, a w 2012 r. dla

szpitala zostały przyznane środki w wysokości

262 tys. zł na zakup akumulatorowych traumatolo-

giczno-ortopedycznych napędów chirurgicznych (5 szt.).

Jednocześnie uprzejmie informuję, że w ramach

wspiera inwestycje dotyczące rozwoju zintegrowane-

go systemu ratownictwa medycznego.

W ramach

działania 12.2 realizowane są natomiast projekty

wia o znaczeniu ponadregionalnym polegające na

ponadregionalnym, tj. takich, dla których organem

ministracji rządowej, publiczna uczelnia medyczna

dawczą w dziedzinie nauk medycznych (z wyłącze-

niem zakładów lecznictwa uzdrowiskowego).

W związku z prowadzonym naborem propozycji

projektów indywidualnych w ramach działania 12.2

nisterstwa Zdrowia kartę informacyjną projektu

o zbliżonym tytule, tj. „Rozbudowa SPSK poprzez

budowę i wyposażenie budynku rehabilitacji dla pa-

cjentów, z obszaru całej Polski, z chorobami ortope-

dycznymi oraz obrażeniami po urazach układu kost-

no-mięśniowego, w celu odzyskania pełnej sprawno-

ści ruchowej tych pacjentów i ich szybszego powrotu

do aktywności zawodowej”.

Wartość całkowita zgło-

szonej inwestycji wynosi 28 394 000 zł.

Przedmioto-

wa inwestycja ze względu na zakres projektu (budo-

wa budynku) nie kwaliﬁkujesiędodoﬁnansowania

w ramach działania 12.2 priorytetu XII Programu

Operacyjnego „Infrastruktura i środowisko”, w związ-

ku z czym zostanie odrzucona z dalszej weryﬁkacji

z powodu niespełniania kryteriów formalnych, w tym

kryterium w zakresie zgodności z PO IiŚ i szczegó-

łowym opisem PO IiŚ (typ projektu).

Niemniej jednak SPSK im. Prof. A. Grucy w Otwoc-

ku z powodzeniem skorzystał ze środków dostępnych

dla ww. priorytetu i realizuje w ramach działania

12.2 następujące projekty:

1) projekt konkursowy pn. „Przebudowa, moderni-

zacja i wyposażenie części pomieszczeń SPSK w Otwoc-

ku na potrzeby nowoczesnego Bloku Operacyjnego

Traumatologii i Izby Przyjęć” – wartość projektu

8 264 707,01 zł (doﬁnansowanieUE–6703172,25zł).

2.

Projekt indywidualny pn. „Przebudowa i mo-

dernizacja specjalistycznej przychodni ortopedycznej

w Samodzielnym Publicznym Szpitalu Klinicznym

świadczonych usług medycznych oraz zwiększenia

dostępności do specjalistycznych porad ortopedycz-

nych dzieci i dorosłych z regionu całej Polski” – war-

tość projektu 4 807 591,14 zł (doﬁnansowanieUE

– 4 067 440,94 zł).

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 16 maja 2012 r.

go z dnia 19 kwietnia 2012 r., znak SPS-024-941/12,

w sprawie prywatyzacji spółki Uzdrowisko Horyniec

wiam odpowiedzi na zawarte ww. zapytaniu kwestie.

Jakie argumenty przemawiały za wyborem Euro-

pejskiego Centrum Leczniczo-Rehabilitacyjnym Lo-

tos jako inwestora gwarantującego pewny i stabilny

nia podejmie Pan Minister, aby rozwiać wątpliwości

Procedurę zbywania udziałów spółki regulują

runki sprzedaży udziałów w trybie określonym

Składanie przez potencjalnych inwestorów popra-

wionych czy uzupełnionych ofert nabycia udziałów

spółki jest przewidziane procedurą i ma na celu uzy-

skanie przez ministra skarbu państwa najlepszych wa-

455

runków transakcji.

Ministerstwo Skarbu Państwa jest

zainteresowane nie tylko wynegocjowaniem najwyższej

ceny za nabywany pakiet udziałów spółki, ale również

zachowaniem funkcji leczniczo-uzdrowiskowych spółki

i utrzymaniem jej statusu uzdrowiskowego.

W odniesieniu do potencjalnego inwestora: Euro-

pejskiego Centrum Leczniczo-Rehabilitacyjnego Lo-

tos sp. z o.o. z siedzibą w Rabce-Zdroju, któremu

przyznano wyłączność w negocjacjach prywatyzacji

spółki do dnia 31 maja 2012 r., pragnę podkreślić, że

zgodnie z przepisami i obowiązującą procedurą przy

wyborze podmiotów, które biorą udział w prywaty-

zacji spółek Skarbu Państwa, uwzględnia się infor-

macje dotyczące wiarygodności i możliwości ﬁnanso-

wych inwestorów, nie tylko na podstawie przedłożo-

nych przez nich dokumentów, ale również kierując

się opiniami innych instytucji.

Jednym z działań podjętych przez potencjalnego in-

westora, w ramach potwierdzenia wiarygodności ﬁnan-

sowej, było przeprowadzenie podwyższenia kapitału

zakładowego poprzez wniesienie do spółki Europejskie

Centrum Leczniczo-Rehabilitacyjne Lotos sp. z o.o.

z siedzibą w Rabce-Zdroju aportu na kwotę 2 500 000 zł,

co zostało potwierdzone wpisem do rejestru przedsię-

biorców Krajowego Rejestru Sądowego.

Jednocześnie informuję, że w dniu 12 kwietnia

2012 r. strony: potencjalny inwestor oraz przedsta-

wiciele załogi spółki Uzdrowisko Horyniec sp. z o.o.

uzgodniły i podpisały pakiet socjalny.

Umowa doty-

cząca gwarancji pracowniczych i socjalnych dla pra-

cowników uzdrowiska zawiera zobowiązania poten-

cjalnego inwestora dotyczące ochrony interesów pra-

cowników, m.in. gwarancje zatrudnienia dla wszyst-

kich pracowników przez okres 36 miesięcy.

Z poważaniem

Minister

Mikołaj Budzanowski

w sprawie zaniedbań w infrastrukturze

niebezpiecznych (942)

sława Koźlakiewicza w sprawie zaniedbań w infra-

strukturze transportowej w regionie płockim i zagro-

żeń dotyczących transportu substancji niebezpiecz-

nych, przedstawiam następujące informacje.

Z uwagi na ogólnoświatowy kryzys gospodarczy

zakres podejmowanych przez resort transportu dzia-

łań mających na celu poprawę możliwości komunika-

cyjnych regionu jest niewystarczający, gdyż jest on

zdeterminowany ilością dostępnych środków ﬁnan-

sowych.

Z tego też powodu zadanie mające na celu

budowę obwodnicy Płocka, która skutecznie odcią-

żyłaby miasto od ruchu tranzytowego pojazdów cięż-

kich, nie zostało ujęte w „Programie budowy dróg

stawia kryteria, zgodnie z którymi wskazywane będą

niał będzie wymagania formalnoprawne.

Realizacja

powyższego zadania będzie możliwa po wpisaniu go

oceny, decydującym kryterium przesądzającym o wy-

borze danego zadania będzie zakres współﬁnanso-

wania danej inwestycji przez odpowiednią jednostkę

mie jednak Rada Ministrów.

W kontekście sprawy transportu substancji nie-

bezpiecznych informuję, iż w obowiązującym stanie

prawnym organy zarządzające ruchem na drogach

zarządza ruchem na drogach krajowych,

Natomiast organem zarządzającym ruchem na

Ponadto przepisy przywołanego artykułu wska-

zują wojewodę jako organ sprawujący nadzór nad

powiatowych, gminnych, drogach publicznych poło-

stołecznym Warszawie oraz wewnętrznych, położo-

nych w strefach ruchu lub strefach zamieszkania.

Zgodnie z przepisami § 2 rozporządzenia ministra

456

kresie zarządzania ruchem, mające na celu zapew-

nienie również bezpieczeństwa związanego z przewo-

zem towarów niebezpiecznych, realizują – odpowied-

nio do kompetencji – organ zarządzający ruchem,

dzaniem ruchem, Policja, Żandarmeria Wojskowa lub

Należy również wskazać, że organ zarządzający

ruchem, na podstawie przepisów § 3 ww. rozporzą-

dzenia z dnia 23 września 2003 r., współpracuje w za-

kresie organizacji ruchu i jego bezpieczeństwa (np.

oznaczenia tras przejazdu pojazdów z towarami nie-

bezpiecznymi) z innymi organami zarządzającymi

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tadeusz Jarmuziewicz

(943)

cych ustawianie ekranów dźwiękochłonnych przy

uprzejmie przekazuję następujące wyjaśnienia.

Stosownie do § 178 rozporządzenia ministra

wiska (jak np. wentylacja,, separatory, ekrany aku-

Ponadto zgodnie z art. 178 ustawy Prawo ochrony

lub portem obowiązek prowadzenia w określonym

atacją tych obiektów.

Jeżeli przeprowadzone kontrole poziomów sub-

w związku z eksploatacją obiektu, dowodzą przekra-

czania standardów jakości środowiska, organ ochro-

jową, lotniskiem lub portem obowiązek przedkłada-

nia mu wyników pomiarów poziomów substancji lub

energii w środowisku.

Określone standardy w posta-

ci m.in. norm hałasu regulowane są przez przepisy

rozporządzenia ministra środowiska z dnia 14 czerw-

dzenie określa m.in. dopuszczalne poziomy hałasu

kolejowe oraz określa rodzaje terenów, które podle-

gają ochronie przed hałasem.

W związku z wnioskami samorządów wojewódzkich

w sprawie podniesienia dopuszczalnych poziomów ha-

struktury wystąpił do ministra środowiska oraz mini-

stra zdrowia z prośbą o rozważenie możliwości określe-

nia dopuszczalnych norm hałasu na wyższym poziomie

Wyjaśniam, iż uzasadniając konieczność zmian,

wskazać należy na obserwowany gwałtowny wzrost

zakresie, z drugiej strony tendencję obudowywania

niową.

Zarządca drogi, realizując nowe pilne inwe-

stycje, staje przed trudnymi problemami, często nie-

możliwymi do rozwiązania pomimo wydatkowania

sem (głównie ekranów akustycznych).

Możliwość lo-

kalizacji zabudowy mieszkaniowej w bezpośrednim

457

tj. w streﬁe oddziaływania akustycznego znacznie

nów akustycznych o najwyższych parametrach tech-

nicznych nie jest w stanie zapewnić dotrzymania

Porównując wartości dopuszczalne w innych kra-

jach Unii Europejskiej, można zauważyć, iż niektóre

z państw ustanowiły normy większe niż aktualnie

zmniejszenia kosztów związanych z budową i prze-

budową dróg, a także ich eksploatacją.

Z posiadanych

w Ministerstwie Transportu, Budownictwa i Gospo-

darki Morskiej informacji wynika, iż na przykład

Hiszpania jest krajem posiadającym normy hałasu

dla nowo budowanych dróg ok. 10 dB większe niż

w Polsce.

Natomiast w Niemczech wyodrębniono od-

rębną kategorię dróg istniejących, ustalając dla niej

normy wyższe o ok. 10–15 dB niż w Polsce.

Należy zauważyć, iż nie ma jednolitych przepisów

europejskich wskazujących na określone wartości

dopuszczalnych norm hałasu.

Państwa europejskie

indywidualnie regulują przedmiotową kwestię we

własnym systemie prawnym.

Podsumowując należy podkreślić, iż ostateczna

decyzja co do zainicjowania przedmiotowych zmian

należy do ministra środowiska.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pi-

smo, SPS-024-944/12, z dnia 26 kwietnia 2012 r.,

wodowego Urzędu Miar w Siedlcach, uprzejmie in-

wewnętrznych i w najbliższym czasie zostanie prze-

kazany do konsultacji społecznych i międzyresorto-

wych.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Grażyna Henclewska

czaka w sprawie aplikacji studentów prawa uprzejmie

przedstawiam, co następuje.

wykonywanie prawniczych zawodów zaufania pu-

blicznego, do których należy zawód adwokata, radcy

prawnego i notariusza, wymaga odbycia aplikacji,

jakkolwiek przepisy przewidują szereg innych – al-

ternatywnych – dróg dojścia do tych zawodów.

Regulacje dotyczące dostępu i zasad wykonywa-

nia wyżej wskazanych zawodów zawarte są w usta-

z 2010 r.

Nr 10, poz.65, z późn. zm.) oraz ustawie

Istotnie, do 2004 r. dostęp do aplikacji był utrud-

niony.

Brak było wówczas powszechnie obowiązują-

cych przepisów regulujących zasady naboru na apli-

kacje, o przyjęciu na które decydowały samorządy

zawodowe, nie stosując obiektywnych kryteriów ocen

wobec kandydatów.

Taka sytuacja powodowała kry-

tykę społeczną, a samorządom zarzucano nepotyzm.

W efekcie na aplikacje przyjmowano niewielkie liczby

osób, przykładowo w latach 2000–2004 na aplikację

adwokacką przyjmowano średnio w całym kraju 200–

458

–300 osób, na aplikację radcowską 600–700, a na

aplikację notarialną zaledwie 30–40 w całej Polsce.

Na niezgodność z konstytucją powyższych rozwią-

zań wskazał Trybunał Konstytucyjny w wyroku

podniósł, że przepisy ustawy Prawo o adwokaturze

liwość ograniczania osób niebędących jeszcze człon-

kami korporacji samorządowej (zarówno adwokatów,

jak i radców prawnych) w korzystaniu z konstytucyj-

nej wolności wyboru zawodu bez ustawowego okre-

ślenia przesłanek i zakresu ograniczania, są niezgod-

W konsekwencji powyższego ustawą z dnia 30 czerwca

zm.) przeprowadzona została gruntowna reforma do-

stępu do zawodów prawniczych.

Ustawa ta wprowadzi-

ła egzaminy państwowe na aplikacje adwokacką, rad-

cowską i notarialną oraz państwowe egzaminy zawo-

dowe (adwokacki, radcowski i notarialny).

Od roku 2006, na mocy powyższej ustawy z dnia

30 czerwca 2005 r., egzamin na aplikacje jest egza-

minem państwowym, do którego przystąpić może

każdy magister prawa, zaś jedynym kryterium uzy-

skania pozytywnej oceny z tego egzaminu jest udzie-

lenie prawidłowej odpowiedzi na określoną w ustawie

liczbę pytań w teście, przy czym dla wszystkich kan-

dydatów na aplikacje przeprowadzany jest identyczny

test, a egzamin odbywa się w tym samym czasie

w całym kraju.

Wybór rodzaju i miejsca odbywania

aplikacji odbywa się poprzez złożenie zgłoszenia

o przystąpieniu do egzaminu wstępnego w wybranej

komisji kwaliﬁkacyjnejnaobszarzekraju.

Należy podkreślić, że ustawą z dnia 20 lutego

riacie (Dz. U. Nr 37, poz. 286) dokonano kolejnej no-

welizacji ustaw samorządowych, głównie w zakresie

szerszego umożliwienia pozaapilkacyjnego dostępu

do zawodów prawniczych, jak również co do sposobu

przeprowadzania egzaminów zawodowych.

W wyniku wprowadzonych reform nastąpił

ogromny wzrost liczby osób odbywających aplikacje.

Egzamin wstępny na aplikację adwokacką w latach

2006–2011 zdało łącznie 8939 osób, na aplikację rad-

cowską 15 910, a egzamin wstępny na aplikację no-

tarialną w tych latach zdały łącznie 2142 osoby.

W efekcie, po wejściu w życie nowych regulacji, moż-

liwość odbywania aplikacji prawniczych uzyskało

niemal 27 000 osób, co oznacza, że o taką liczbę po-

winna zwiększyć się w najbliższych latach liczba ad-

wokatów, radców prawnych i notariuszy.

W związku z tym, że w świetle obowiązujących

przepisów prawa zarówno wybór rodzaju aplikacji,

jak i miejsca jej odbywania zależy od osoby, która po

ukończeniu wyższych studiów prawniczych podjęła

decyzję o kontynuowaniu nauki na aplikacji, niezro-

zumiały wydaje się wspomniany w zapytaniu pro-

blem z wyborem miejsca aplikacji.

Natomiast z pod-

niesionej kwestii niechęci kancelarii adwokackich do

przyjmowania studentów prawa tuż po ukończeniu

studiów nie wynika, by opisana w zapytaniu sytuacja

była związana z odbywaniem aplikacji, a zatem nie

ma odniesienia do ww. regulacji ustawowych.

Odpowiadając natomiast na pytania dotyczące

zamiarów ministra sprawiedliwości w zakresie wpro-

wadzenia innych rozwiązań dla studentów prawa

oraz skrócenia czasu aplikacji, uprzejmie informuję,

że istotnie planowane są zmiany przedmiotowych re-

gulacji.

Zostały one zawarte w projekcie ustawy o zmia-

wodów z dnia 6 marca 2012 r.

Proponowane zmiany w zakresie ustawy Prawo

Prawo o notariacie są analogiczne i zmierzają do uła-

twienia dostępu do zawodu adwokata, radcy prawne-

go i notariusza, poprzez m.in.:

— poszerzenie katalogu osób uprawnionych do

wpisu na listy adwokatów, radców prawnych oraz po-

wołania na stanowisko notariusza bez konieczności

odbycia odpowiedniej aplikacji i złożenia odpowied-

nich egzaminów zawodowych,

— poszerzenie katalogu osób uprawnionych do

przystąpienia do tych egzaminów bez wymogu odby-

cia aplikacji,

— skrócenie okresu stażu umożliwiającego przy -

stąpienie do ww. egzaminów bez wymogu odbycia

aplikacji,

— likwidację części testowej egzaminów zawodo -

wych.

Nowe rozwiązania pozwolą na jeszcze szersze

otwarcie rynku pracy dla absolwentów wydziałów pra-

wa, a tym samym wychodzą naprzeciw sygnalizowa-

nym w zapytaniu oczekiwaniom studentów prawa.

Aktualnie, po przeprowadzonych konsultacjach

społecznych projektu ustawy o zmianie ustaw regu-

analiza zgłoszonych uwag.

Z wyrazami poważania

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 11 maja 2012 r.

459

-024-946/12, w sprawie procesu prywatyzacji Zespo-

łu Elektrowni Wodnych Niedzica SA, uprzejmie wy-

jaśniam, co następuje.

Decyzja o prywatyzacji spółki Zespół Elektrowni

Przygotowany plan był realizacją zapowiedzianych

Zgodnie z zapowiedziami przygotowano czteroletni

program prywatyzacji, jak również ustalono wykaz

spółek, które państwo uznało za strategiczne, a więc

niepodlegające prywatyzacji.

ZEW Niedzica SA nie

została zakwaliﬁkowanadopowyższejkategorii.

Akcje spółki zbywane są w trybie negocjacji na

podstawie publicznego zaproszenia.

Obecnie w pro-

cesie prywatyzacji spółki wyłączność negocjacyjną do

dnia 30 maja 2012 r. posiada spółka Energo-Pro a.s.

z siedzibą w Svitavy, Czechy (potencjalny nabywca).

Decyzja o udzieleniu wyłączności negocjacyjnej temu

podmiotowi została podjęta po dokonaniu oceny

wszystkich złożonych ofert na nabycie akcji tej spół-

ki.

Oferta Energo-Pro a.s. została wybrana, ponie-

waż zawierała najkorzystniejsze warunki transakcji,

wała sﬁnansowanietejtransakcji.

Ministerstwo Skarbu Państwa jest zainteresowa-

ne wyborem inwestora, który zapewni rozwój spółki

poprzez realizację określonych inwestycji w aktywa

trwałe (istotnych dla spółki w danym czasie), jak

również w tym konkretnym przypadku będzie kon-

tynuował współpracę z samorządami lokalnymi i in-

nymi podmiotami (np. Polskim Stowarzyszeniem

Flisaków Pienińskich na rzece Dunajec, Pienińskim

Parkiem Narodowym) oraz będzie podejmował dzia-

łania mające na celu zapewnienie zgodności działal-

ności spółki z przepisami prawa polskiego w zakresie

ochrony środowiska.

Stosowne zapisy są przedmio-

tem negocjacji z potencjalnym nabywcą.

Na chwilę

cesu prywatyzacji spółki, jak również poufność proce-

su negocjacji, nie jest niestety możliwe przedstawienie

szczegółowych informacji dot. wymiernych korzyści

z prywatyzacji spółki, w szczególności dotyczących

kwoty transakcji.

Odnosząc się do kwestii pracowniczych, pragnę

podkreślić, iż Ministerstwo Skarbu Państwa zapew-

niło pracownikom spółki możliwość podjęcia rozmów

z potencjalnym nabywcą w celu zawarcia porozumie-

nia zabezpieczającego ich prawa.

Dotychczasowa

praktyka prywatyzacyjna jednoznacznie wskazuje, iż

jedynie bezpośrednie rozmowy pomiędzy zaintereso-

wanymi stronami mogą gwarantować najpełniejsze

i satysfakcjonujące obie strony porozumienie.

Jak

wynika z posiadanych przez Ministerstwo Skarbu

Państwa informacji, uzgodnienia trwały od 9 do

20 stycznia br. Niestety, ze względu na rozbieżności

pomiędzy oczekiwaniami pracowników spółki a de-

klaracjami potencjalnego nabywcy dotyczącymi

głównie okresów zatrudnienia i związanych z tym

odszkodowań nie doszło do podpisania tzw. pakietu

socjalnego, a potencjalny nabywca poinformował, iż

na bazie dotychczasowych doświadczeń negocjacyj-

nych nie widzi możliwości ich wznowienia.

Pomimo

że porozumienie nie zostało zawarte, mając na uwa-

dze prowadzoną przez spółkę działalność i plany

związane z jej rozwojem, trudno oczekiwać wzrostu

bezrobocia w Polsce w przypadku przejęcia spółki

przez potencjalnego nabywcę.

Pragnę potwierdzić, że gdy nie dojdzie do zawar-

cia umowy sprzedaży akcji spółki z potencjalnym

nabywcą, minister skarbu państwa może, zgodnie

z aktualnie obowiązującymi przepisami prawa, zakoń-

czyć prowadzony proces prywatyzacji spółki bez roz-

strzygnięcia.

Następnie może zostać przeprowadzona

ponowna analiza przedprywatyzacyjna, na podstawie

której minister skarbu państwa podejmie decyzję co

do rozpoczęcia kolejnej próby prywatyzacji i wyboru

odpowiedniego trybu określonego w ustawie z dnia

Dziękując za zainteresowanie procesem prywaty-

na zapytanie pana posła będzie satysfakcjonująca.

Z poważaniem

Minister

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na za-

skiego w sprawie statusu bloku tematycznego „Oj-

czysty Panteon i ojczyste spory” (przedmiot historia

ponadgimnazjalnych (nr SPS-024-949/12), uprzejmie

wyjaśniam.

460

Po zrealizowaniu podstawowego i obowiązkowego

kursu historii w I klasie ponadgimnazjalnej ucznio-

wie liceów i techników, którzy zgodnie ze swoimi za-

interesowaniami wybiorą w zakresie rozszerzonym

przedmioty przyrodnicze, będą uczęszczali na lekcje

przedmiotu historia i społeczeństwo.

Obok treści hi-

storycznych wystąpią w tym programie elementy

wiedzy o społeczeństwie oraz wiedzy o kulturze.

Podstawa programowa tego przedmiotu obejmuje

dziewięć bloków tematycznych.

Rozporządzenie

w sprawie podstawy programowej dopuszcza przy

tym różnorodne warianty wyboru, którego efektem

może być realizacja na przykład czterech wątków te-

matycznych lub dwóch wątków tematycznych i dwóch

wątków epokowych.

Celem tych zajęć będzie pokazanie uczniom zain-

teresowanym naukami matematycznymi i przyrod-

niczymi, że wiedza humanistyczna może stanowić

w autoidentyﬁkacjiwotaczającymnasświecie.

Wza-

mierzeniu twórców podstawy zajęcia z tego przed-

miotu mają pomóc zrozumieć uczniom zainteresowa-

nym naukami ścisłymi i eksperymentalnymi, jak

czeń współczesnych jest zakorzenionych w doświad-

czeniach poprzednich pokoleń.

Przy wyborze wątków zalecany jest wybór wątku

„Ojczysty Panteon i ojczyste spory”, co umożliwi nauczy-

cielom historii przedyskutowanie z uczniami węzłowych

i najciekawszych problemów z dziejów Polski.

Wątek „Oj-

czysty Panteon i ojczyste spory” ze względu na uwzględ-

nioną w nim problematykę powinien być dla nauczycie-

la prowadzącego zajęcia historii i społeczeństwa wątkiem

obowiązkowym.

Takie zalecenia znajdują się m.in.

w przesłanej w roku 2009 do wszystkich szkół publikacji

pn.: Komentarz do podstawy programowej.

Dyrektorzy szkół licealnych i techników, akceptując

przygotowany w ich szkołach program nauczania przed-

miotu historia i społeczeństwo, będą mieli realny wpływ

na obecność tego wątku w tematyce przedmiotu.

Informuję również, że w Ministerstwie Edukacji

Narodowej prowadzone są końcowe prace nad noweli-

zacją obowiązującego obecnie rozporządzenia mini-

widuje, że każdy podręcznik przeznaczony do naucza-

nia przedmiotu historia i społeczeństwo na IV etapie

edukacyjnym będzie obejmował treści z zakresu wątku

tematycznego „Ojczysty Panteon i ojczyste spory”.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Joanna Berdzik

Warszawa, dnia 10 maja 2012 r.

przy którym przekazano zapytanie pana posła Ro-

mualda Ajchlera w sprawie budowy obwodnicy Czarn-

kowa w ciągu drogi wojewódzkiej nr 178 Wałcz – Trzcian-

ka – Czarnków – Oborniki, uprzejmie przekazuję

następujące wyjaśnienia.

ministracji rządowej lub jednostki samorządu tery-

torialnego, do którego właściwości należą sprawy

tu, utrzymania i ochrony dróg, jest zarządca drogi.

Na mocy art. 19 ust. 2 i 5 powołanej ustawy zarząd-

cami dróg są:

— dla dróg wojewódzkich – zarząd województwa;

— dla dróg powiatowych – zarząd powiatu;

— dla dróg gminnych – wójt (burmistrz, prezy -

dent miasta).

Podkreślić również należy, że na podstawie art. 20

wywanie projektów planów ﬁnansowania budowy,

zanych z drogą, realizacja zadań w zakresie inżynie-

rii ruchu, koordynacja robót w pasie drogowym, wy-

konywanie robót interwencyjnych, robót utrzyma-

niowych i zabezpieczających, przeprowadzanie okre-

sowych kontroli stanu dróg i drogowych obiektów

Jednocześnie na podstawie art. 3 ust. 1–3 ustawy

nia nimi ﬁnansowanesąprzez:

461

Kwestia poruszona przez pana posła Romualda

Ajchlera dotyczy budowy obwodnicy Czarnkowa w cią-

gu drogi wojewódzkiej nr 178, zatem organem wła-

ściwym w omawianej sprawie jest Zarząd Wojewódz-

twa Wielkopolskiego.

Minister transportu, budow-

jednostek samorządu terytorialnego, nie ma również

możliwości formalnych ingerowania w sprawy pozo-

-024-953/12, w sprawie terminu oddania do użytku

stawiam następujące informacje i wyjaśnienia.

węzeł Mikuszowice (Żywiecka/Bystrzańska) – Żywiec”

zawarto w dniu 20 lipca 2010 r.

Wykonawcą inwesty-

cji jest konsorcjum ﬁrmPolimex–MostostalSA(li-

der), Doprastav a.s. (partner), Mostmar SA.

Zgodnie

z zawartym kontraktem planowany okres realizacji

obejmował 27 miesięcy.

Aktualnie zaawansowanie rzeczowe na kontrak-

cie wynosi około 53,1%, natomiast zaawansowanie

ﬁnansowenapodstawiewnioskówwykonawcywy-

nosi 50,16%.

Na kontrakcie występowały problemy

wynikające głównie z nieodpowiedniej mobilizacji

zasobów ludzkich i sprzętowych, niedostatecznego

wykorzystania czasu pracy oraz niedotrzymywania

pisywaniem umów z podwykonawcami.

Obecnie mobilizacja wykonawcy jest wystarczają-

ca i w tej kwestii nastąpiła istotna poprawa.

Jedno-

cześnie akceptacja umów z podwykonawcami odbywa

wystąpił problem wynikający z konieczności wyko-

legających na wzmocnieniu podłoża nasypu przy do-

nasypowym.

W kwestiach dotyczących ﬁnansowaniainwestycji

informuję, iż zawarto cesję wierzytelności (zgodnie

z umową o świadczenie usług e-ﬁnancingnrDBT/

BSH/178/10 z dnia 14.01.2011 r.).

Ponadto dzięki pod-

jętym w maju 2011 r. przez GDDKiA działaniom od

czerwca 2011 r. nastąpiło przyspieszenie płatności

faktur wystawionych przez wykonawcę.

Dodatkowo informuję, iż wykonawca złożył szereg

roszczeń terminowych, które są aktualnie analizo-

wane przez zamawiającego.

Pomimo iż nie zapadła

jeszcze decyzja o przedłużeniu kontraktu, termin

umowny zakończenia kontraktu, tj. 19.11.2012 r., jest

zagrożony.

Przewiduje się, że do końca roku 2012 za-

kończy się budowa odcinka od węzła Mikuszowice do

węzła Buczkowice (a więc połowa kontraktu), nato-

miast do połowy 2013 r. nastąpi ukończenie całości

zadania.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

nr SPS-024-964/12, przy którym zostało przekazane

zapytanie pana posła Józefa Rojka z dnia 25 kwietnia

462

2012 r. w sprawie zlecenia przez prokuraturę poszu-

kiwania w Instytucie Pamięci Narodowej informacji

stawiam poniższe wyjaśnienia.

prokuratury, w tym również nad Wojskową Proku-

raturą Okręgową w Warszawie oraz oddziałowymi

komisjami ścigania zbrodni przeciwko narodowi pol-

skiemu podlegającymi prokuratorowi generalnemu

Instytutu Pamięci Narodowej – Głównej Komisji Ści-

gania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.

Ministerstwo Sprawiedliwości nie jest uprawnio-

ne do oceny i do kontroli przebiegu postępowania

w zasygnalizowanej przez pana posła sprawie, jak

również do odpowiedzi na pytania związane z dzia-

łaniami Instytutu Pamięci Narodowej.

Niezależnie od powyższego uprzejmie informuję,

Załącznik

spolitej Polskiej stanowiącej załącznik do obwieszcze-

nia marszałka Sejmu Rzeczypospolitej z dnia 12 stycz-

pisemną odpowiedź na zapytanie poselskie sporzą-

dzone w dniu 25 kwietnia 2012 r. przez posła Józefa

dotyczących rodzin mjr.

Dariusza Protasiuka i ppłk.

Dariusza Grzywny przekazane ministrowi sprawie-

oznaczonym sygnaturą SPS-024-964/12 z dnia 7 maja

skowej w dniu 22 maja 2012 r. przy piśmie dyrektora

Biura Prokuratora Generalnego oznaczonym sygna-

turą PG VII Ko.67/12.

W dniu 25 listopada 2011 r. do Wojskowej Proku-

ratury Okręgowej w Warszawie wpłynął wniosek

Komitetu Śledczego Federacji Rosyjskiej o udzielenie

międzynarodowej pomocy prawnej w sprawie doty-

kolejnym – szesnastym wnioskiem strony rosyjskiej

w tej sprawie.

Zwrócono się w nim m.in. o przekaza-

nie w celu dołączenia do akt sprawy rosyjskiej: ma-

teriału charakteryzującego wszystkich członków za-

łogi samolotu TU-154M, który uległ katastrofie

alogicznego i danych o testach psychologicznych.

Z uwagi na fakt, iż postulat ten ze względu na

sposób jego sformułowania budził wątpliwości co do

jego zakresu, prokurator Wojskowej Prokuratury

Okręgowej w Warszawie podczas pobytu w Moskwie

w grudniu 2011 r. w toku konsultacji z prowadzącym

rosyjskie postępowanie śledczym ustalił, iż związany

on jest z koniecznością uzyskania na potrzeby zleco-

nej przez komitet śledczy opinii biegłych psychologów

danych odnośnie:

— posiadania rodzeństwa,

— dat urodzenia i śmierci rodziców oraz dziadków

członków załogi,

— stanu cywilnego,

— obywatelstwa,

— wykonywanego i wyuczonego zawodu.

Mając na względzie, iż osoby, które mogłyby dane

te przekazać, tj. osoby najbliższe dla tragicznie zmar-

łych członków załogi samolotu TU-154M, były już

przesłuchiwane – w tym w ramach pomocy prawnej

dla strony rosyjskiej – aby uniknąć ponownych re-

alizacji czynności procesowych z ich udziałem, pod-

jęto decyzję o zgromadzeniu postulowanych danych

bezpośrednio z dokumentów urzędowych.

Prokurator

realizujący wskazany wniosek skierował pisma o udzie-

lenie informacji wyłącznie we wskazanym wyżej za-

kresie odnośnie do członków najbliższej rodziny śp.

ppłk.

Roberta Marka Grzywny i śp. mjr.

Arkadiusza

Protasiuka do różnych instytucji państwowych.

Należy zauważyć, iż szereg danych, w tym co do

wykształcenia i wykonywanego zawodu, zawartych

jest w archiwalnych wnioskach paszportowych.

Pismami z dnia 8 lutego 2012 r.

Wydział Spraw

Obywatelskich Mazowieckiego Urzędu Wojewódzkie-

go w Warszawie poinformował prokuraturę, iż część

danych dotyczących członków rodzin śp. ppłk.

Rober-

ta Marka Grzywny oraz śp. mjr Arkadiusza Prota-

siuka zawartych w dokumentach paszportowych wy-

tworzonych przed datą 7 kwietnia 1991 r. zarchiwi-

zowana jest w Biurze Udostępniania i Archiwizacji

dnia 10 lutego 2012 r. zwrócił się do Biura Udostęp-

niania i Archiwizacji Dokumentów Instytutu Pamię-

ci Narodowej o nadesłanie kserokopii poświadczo-

paszportów oraz innych dokumentów odnoszących

się do: stanu cywilnego, miejsca zameldowania, miej-

sca wydania dowodu osobistego, członków rodziny,

du, odnośnie do rodziców zmarłego śp. ppłk.

Roberta

Grzywny, jego rodzeństwa, dziadków i ewentualnie

pradziadków oraz kserokopii poświadczonych za

tów oraz innych dokumentów odnoszących się do sta-

nu cywilnego, miejsca zameldowania, miejsca wyda-

nia dowodu osobistego, członków rodziny, obywatel-

stwa, wykształcenia i wykonywanego zawodu, odno-

śnie do rodziców zmarłego śp. mjr.

Arkadiusza Pro-

tasiuka, jego rodzeństwa i dziadków.

W odpowiedzi udzielonej pismem z dnia 28 lutego

2012 r. dyrektor Biura Udostępniania i Archiwizacji

463

mował, iż w zasobach archiwalnych biura nie odna-

leziono żadnych dokumentów dotyczących rodziny

śp. mjr.

Arkadiusza Protasiuka.

Przekazał jednocze-

śnie do dyspozycji prokuratury stosowny zbiór kopii

dokumentów.

Po przeprowadzeniu ich analizy stwier-

dzono, iż spośród siedmiu przesłanych przez Instytut

Pamięci Narodowej dokumentów i ich zbiorów, jedy-

nie zbiór – akta paszportowe jednego z dziadków

zmarłego, zawierał informacje objęte wnioskiem zło-

żonym przez prokuratora.

Pozostałe materiały, w tym

dotyczące osób niebędących członkami rodziny zmar-

łego, zostały za pismem z dnia 8 marca 2012 r zwró-

cone do Biura Udostępniania i Archiwizacji Doku-

mentów Instytutu Pamięci Narodowej jako zbędne

dla prowadzonego postępowania.

Powyższe wskazuje, że prokurator Wojskowej

Prokuratury Okręgowej w Warszawie zwrócił się do

Instytutu Pamięci Narodowej jedynie o przekazanie

dokumentów tam zarchiwizowanych zawierających

podstawowe dane, takie jak: stan cywilny, daty uro-

dzenia i śmierci, wykształcenie i wykonywany zawód

konkretnych osób, a jego działanie związane było z ko-

niecznością uzyskania informacji niezbędnych do

zrealizowania wniosku Komitetu Śledczego Federacji

Rosyjskiej z dnia 25 listopada 2011 r. o udzielenie

międzynarodowej pomocy prawnej.

Należy dodać, iż zgodnie z zasadami udzielania

pomocy prawnej w sprawach karnych dokumenty

źródłowe zgromadzone w tym zakresie, w tym pisma

otrzymane z Instytutu Pamięci Narodowej, nie będą

przesłane do Federacji Rosyjskiej.

W realizacji tego

postulatu przekazane zostaną stronie rosyjskiej wy-

łącznie wyciągi informacji w tym podstawowym za-

kresie – tj. o imieniu, nazwisku, dacie urodzenia,

śmierci, stanie cywilnym, wykształceniu, wykonywa-

nym i wyuczonym zawodzie.

Ponadto zgodnie z zapisami Europejskiej konwen-

cji o pomocy prawnej w sprawach karnych jej strony

zobowiązane są do udzielenia sobie możliwie najszer-

szej pomocy prawnej.

Zgodnie z treścią art. 2 kon-

wencji można odmówić udzielenia pomocy prawnej

w sytuacji uznania, że wykonanie wniosku mogłoby

naruszyć suwerenność, bezpieczeństwo, porządek

Odpowiadając na ostatnie z zadanych pytań,

uprzejmie informuję, iż na obecnym etapie śledztwa

uzyskanie wskazanych wyżej informacji było wyłącz-

nie efektem żądania strony rosyjskiej.

Nadmieniam,

iż polscy biegli powołani przez Wojskową Prokuratu-

rę Okręgową w Warszawie opierają się w swych pra-

cach na informacjach uzyskanych bezpośrednio od

członków rodzin zmarłych pilotów.

Z wyrazami sza-

cunku, pułkownik Jerzy Artymiak.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Grzegorz Wałejko

Warszawa, dnia 15 maja 2012 r.

smo z dnia 7 maja 2012 r., sygn. akt SPS-024-965/12,

przy którym przekazano zapytanie posła Marka Po-

laka dotyczące realizacji zadania budowy obwodnicy

stwa i ściśle określone przez Radę Ministrów limity ﬁ-

nansowe na realizację zadań drogowych resort trans-

portu zobowiązany jest racjonalnie wykorzystywać do-

ście podstawowej, tj. w szczególności: autostrady, zada-

nia współﬁnansowanezfunduszyUEorazinwestycje

wynikające z zawartych zobowiązań.

Jednocześnie należy wskazać, że w ramach

podjętych działań przy współpracy GDDKiA z sa-

na budowę.

W odniesieniu do dwóch pozostałych od-

cinków prace związane z przygotowaniem zadania

nej obwodnicy przechodzi przez składowisko po-

przemysłowe po Hucie Aluminium w Skawinie.

twierdziły w sposób rozstrzygający i jednoznaczny

przez składowisko odpadów.

W związku z powyż-

szym zaistniała konieczność zmiany przebiegu dro-

gi oraz wydłużenia ostatniego jej odcinka.

darki Morskiej będzie kontynuować starania w celu

464

zgodnie z założeniami program zostanie zaktualizo-

ne będą prognozy makroekonomiczne.

Pozwoli to na

Z poważaniem

rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na za-

pytanie pana posła Borysa Budki, znak: SPS-024-

-982/12, w sprawie ramowych planów nauczania

Przepis zawarty w § 7 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia

że obowiązkowe zajęcia wychowania ﬁzycznego,nieza-

leżnie od formy realizacji tych zajęć, mogą być prowadzo-

ne w grupach oddziałowych, międzyoddziałowych lub

międzyklasowych, a w przypadku zespołu szkół także

w grupach międzyszkolnych, przy czym liczba uczniów

w każdej z ww. grup nie może przekraczać 26.

Natomiast w odniesieniu do grup, w których są

uczniowie niepełnosprawni uczęszczający do oddzia-

łów integracyjnych lub uczniowie oddziałów specjal-

nych, liczba uczniów w takiej grupie nie może być

większa niż liczba uczniów oddziału integracyjnego

lub specjalnego określona w przepisach w sprawie

du, jeżeli jest to grupa uczniów niesłyszących lub sła-

bosłyszących, to liczba uczniów w takiej grupie na

zajęciach wychowania ﬁzycznegoniemożeprzekra-

czać 8, a grupa uczniów z upośledzeniem umysłowym

w stopniu lekkim nie może przekraczać 16 itd.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Mirosław Sielatycki

Warszawa, dnia 15 maja 2012 r.

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na za-

pytanie posła Tadeusza Arkita, przekazane pismem

wie możliwości doﬁnansowaniaześrodkóweuropej-

skich rozbudowy Zakładu Opiekuńczo-Leczniczego

w Zatorze (ZOL), uprzejmie informuję, co następuje.

Zgodnie z zapisami dokumentu pn. „Linia demar-

kacyjna pomiędzy programami operacyjnymi polityki

spójności, wspólnej polityki rolnej i wspólnej polityki

rybackiej” z dnia 18 października 2011 r., który rozdzie-

la poszczególne typy projektów pomiędzy właściwe pro-

gramy operacyjne w celu uniemożliwienia ich wielo-

krotnego ﬁnansowaniaześrodkówróżnychfunduszy

Unii Europejskiej, uprzejmie informuję, że inwestycje

z zakresu lokalnej i regionalnej infrastruktury ochrony

zdrowia mogą być co do zasady realizowane w ramach

wszystkich regionalnych programów operacyjnych.

W związku z powyższym, ze względu na lokaliza-

cję przedmiotowego ZOL-u na terenie województwa

małopolskiego, właściwym programem, z którego

możliwa byłaby realizacja projektu, jest Małopolski

Regionalny Program Operacyjny 2007–2013 (MRPO),

a realizacja projektu byłaby możliwa w ramach dzia-

łania 6.3: Poprawa bezpieczeństwa mieszkańców,

B: Opieka społeczna

1)

.

Jednakże z posiadanych przez Instytucję Koordy-

nującą RPO informacji wynika, iż na obecnym etapie

wdrażania programu wszystkie środki ﬁnansowe

w ramach powyższego działania zostały już wyczerpa-

ne, w związku z czym Instytucja Zarządzająca MRPO

nie przewiduje ogłoszenia kolejnego konkursu.

ną decyzję odnośnie do możliwości doﬁnansowaniapro-

jektów w ramach MRPO, np. w wyniku możliwych prze-

sunięć środków pomiędzy działaniami lub w wyniku

podejmuje Instytucja Zarządzająca MRPO, której zada-

nia pełni Zarząd Województwa Małopolskiego.

Z poważaniem

Minister

Elżbieta Bieńkowska

1)

W ramach działania 6.3, schemat B: Opieka społeczna,

możliwe jest doﬁnansowaneprzedsięwzięćniekomercyjnychre-

alizowanych przez m.in. organizacje pozarządowe i kościoły.

Wspierane są inwestycje w obiekty podmiotów świadczących

usługi z zakresu opieki społecznej, placówek opiekuńczo-wycho-

wawczych oraz jednostek świadczących opiekę hospicyjn