text:
nr 3(39) 2013 ■ s. 121–131

Zofia Szpringer*, Justyna Łacny**

Opinia

na temat wniosku dotyczącego rozporządzenia

europejskich długoterminowych funduszy

inwestycyjnych

1

Council on European Long‑term Investment Funds (COM(2013) 462 final): The au-

thors, pointing out the aim of the proposal and reasons for its adoption, are critical,

in particular, of the imprecise language of its provisions.

In conclusion, they opt for

a change in the form of the proposed legislation – from a regulation to a directive.

Keywords: investment funds | European Union

Słowa kluczowe: fundusze inwestycyjne | Unia Europejska

* Doktor nauk ekonomicznych, kierownik Zespołu Analiz Finansowych Budżetu

Państwa BAS; zofia.szpringer@sejm.gov.pl.

** Doktor nauk prawnych, adiunkt Instytutu Nauk Prawnych Polskiej Akademii Nauk,

ekspert ds. legislacji BAS; justyna.lacny@sejm.gov.pl.

Opinia merytoryczna

Przedmiot projektu rozporządzenia

Treść dokumentu

■

Projektowane rozporządzenie dotyczy utworzenia nowej kategorii fundu‑

szy inwestycyjnych – europejskich długoterminowych funduszy inwestycyj‑

nych [COM(2013) 462 final; dalej: ELTIF].

W uzasadnieniu projektu rozpo‑

rządzenia wskazuje się między innymi, że:

■ długoterminowe finansowanie stanowi istotne narzędzie umożliwiające

wprowadzenie europejskiej gospodarki na ścieżkę trwałego wzrostu gospo‑

darczego,

1

Opinia sporządzona 24 lipca 2013 r. na zlecenie przewodniczącej Komisji ds. Unii

Europejskiej; BAS‑WASGiPU/WAPEiM‑1905/13.

ZESZYTY PRAWNICZE ■ 3(39) 2013

122

■ projekty infrastrukturalne

2

, ze względu na swoją skalę, wymagają dużych

kwot kapitału, który musi zostać zainwestowany na długi okres,

■ możliwość funkcjonowania konsorcjów inwestycyjnych inwestujących

w aktywa długoterminowe była dotychczas utrudniona z powodu rozdrob‑

nienia przepisów obowiązujących w poszczególnych państwach członkow‑

skich

3

.

Ponadto związana była z faktem, że obecnie unijny rynek funduszy

inwestycyjnych zdominowany jest przez fundusze działające na podstawie

dyrektywy UCITS

4

(przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania w zbywal‑

ne papiery wartościowe)

5

.

Dyrektywa ta zawiera wiele przepisów dotyczą‑

cych produktów stosowanych przez fundusze inwestycyjne, które dostępne

są dla inwestorów indywidualnych, jednak główny nacisk kładzie na zby‑

walne papiery wartościowe, aby zapewnić odpowiednią płynność umożli‑

wiającą obsługę umorzeń jednostek uczestnictwa na żądanie.

W rezultacie

UCITS nie są w stanie zasilać puli „cierpliwego” kapitału wykorzystywane‑

go do finansowania projektów infrastrukturalnych i innych projektów,

ce długoterminowe zobowiązania, wyrazili duże zainteresowanie inwesty‑

cjami w długoterminowe aktywa

6

,

2

Takie projekty obejmują np. obiekty infrastruktury: publicznej (m.in. szkoły, szpi‑

tale lub więzienia), społecznej (m.in. mieszkania socjalne), transportowej (m.in.

drogi, system transportu zbiorowego lub porty lotnicze), energetycznej (m.in. sieci

energetyczne i rurociągi), gospodarki wodnej (m.in. systemy zaopatrzenia w wodę,

systemy kanalizacyjne i nawadniające), komunikacyjnej (m.in. sieci) oraz gospo‑

darki odpadami (m.in. systemy recyklingu i zbiórki odpadów).

3

Tam, gdzie na poziomie krajowym istnieją stosowne fundusze, nie są one spójne

z analogicznymi inicjatywami w innych państwach członkowskich.

Uniemożliwia

to konsolidację kapitału i specjalistycznej wiedzy inwestycyjnej w stopniu, który

pozwoliłby wygenerować korzyści skali dla funduszy, a tym samym przynieść ko‑

rzyści inwestorom.

Z drugiej strony większość państw członkowskich nie ma mo‑

deli funduszy lub równorzędnych zachęt, uwzględniających klasy aktywów długo‑

terminowych.

Wobec braku transgranicznego instrumentu o charakterze funduszu

inwestorzy na tych rynkach są pozbawieni możliwości inwestowania w klasy akty‑

wów długoterminowych; zob. COM(2013) 462 final.

4

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/65/WE z 13 lipca 2009 r. w spra‑

wie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych od‑

wartościowe (UCITS), Dz.Urz.

UE L 302 z 17 listopada 2009 r., s. 32.

5

Dyrektywę tę wprowadzono w 1985 r., po czym ulegała ona rozlicznym zmianom.

UCITS zarządzają aktywami, których wartość sięga obecnie 6697 mld euro.

6

Wskazali oni jednocześnie na brak łatwo dostępnych mechanizmów koncentracji

kapitału, takich jak fundusze inwestycyjne, które mogłyby ułatwić dostęp do inwe‑

stycji tego rodzaju.

OPINIE BAS ■ ZAgAdNIENIA PRAWA EuROPEjSkIEgO

123

■ długoterminowe fundusze inwestycyjne mogą zapewnić finansowanie róż‑

norodnych projektów infrastrukturalnych lub nienotowanych na rynkach

regulowanych przedsiębiorstw charakteryzujących się długim okresem

trwania, które emitują instrumenty kapitałowe lub dłużne, dla których nie

istnieje łatwy do wskazania nabywca,

■ w przypadku ELTIF przyjęto szersze podejście niż w wypadku innych fun‑

duszy (europejskich funduszy venture capital – EuVECA oraz europejskich

funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej – EuSEF).

Przewiduje

ono uwzględnienie różnorodności klas aktywów długoterminowych oraz

stawia sobie za cel stworzenie kategorii funduszy inwestycyjnych, których

jednostki będą również mogły być sprzedawane inwestorom indywidu‑

alnym.

Takie podejście, zdaniem Komisji Europejskiej, wymaga istnienia

trzech podstawowych elementów: a) szczegółowych przepisów dotyczą‑

cych produktów, regulujących dopuszczalne aktywa i ich dywersyfikację,

b) wysokiego poziomu kompetencji osób, które mogą zarządzać ELTIF

i sprzedawać jednostki tych funduszy, oraz c) ujednolicenia horyzontu in‑

westycyjnego ELTIF i oczekiwań inwestorów co do możliwości umarzania

jednostek

7

.

Oznacza to m.in., że przeważającą częścią aktywów, w które in‑

westuje ELTIF, będą aktywa utrzymywane przez długi okres.

Będą to przy

tym aktywa niepłynne, co oznacza, że nie będzie możliwości ich łatwego

nabycia i zbycia (ELTIF nie będą oferowały inwestorom możliwości przed‑

terminowego umorzenia jednostek).

W projekcie rozporządzenia przewiduje się ustanowienie jednolitych prze‑

pisów dotyczących zezwoleń, polityki inwestycyjnej i warunków prowadzenia

działalności w odniesieniu do alternatywnych funduszy inwestycyjnych Unii

Europejskiej (AFI), które będą wprowadzane do obrotu w Unii jako ELTIF.

Jednocześnie postanawia się, że państwa członkowskie nie mogą wprowadzać

dodatkowych wymogów w obszarze objętym rozporządzeniem.

Pojęcie ELFIT nie jest wprost ustalone w art. 2 projektowanego rozporzą‑

dzenia, zawierającym definicje pojęć w nim stosowanych.

Niemniej w art. 3

projektu wskazuje się, że: przedsiębiorstwo zbiorowego inwestowania używa

nazwy „ELTIF” lub „długoterminowy fundusz inwestycyjny” w odniesieniu do

samego siebie lub swoich jednostek uczestnictwa lub udziałów, które emituje,

w przypadku gdy uzyskało zezwolenie zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

W kwestii zezwoleń postanawia się w szczególności, że:

■ wyłącznie AFI z Unii Europejskiej mogą uzyskać zezwolenie jako ELTIF,

■ uzyskane zezwolenie jest ważne we wszystkich państwach członkowskich,

7

Zob.

COM(2013) 462 final, s. 4.

ZESZYTY PRAWNICZE ■ 3(39) 2013

124

■ organy właściwe dla ELTIF

8

informują (co kwartał) Europejski Urząd Nad‑

zoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA)

9

o udzielonych i cofniętych

zezwoleniach (ESMA prowadzi centralny rejestr publiczny ELFIT).

Wniosek o zezwolenie musi zawierać określone informacje (regulamin fundu‑

szu lub jego dokumenty założycielskie; nazwę lub imię i nazwisko zarządzające‑

go; nazwę lub imię i nazwisko depozytariusza; opis informacji, które mają zostać

udostępnione inwestorom; wszelkie inne informacje lub dokumenty wymagane

przez organ właściwy dla ELTIF w celu weryfikacji spełniania wymogów rozpo‑

rządzenia).

Jednocześnie zarządzający alternatywnymi funduszami inwestycyj‑

nymi (ZAFI) z UE, który uzyskał zezwolenie, powinien zwrócić się z wnioskiem

do organu właściwego dla ELTIF o zatwierdzenie zarządzania ELTIF

10

.

Warunki

uzyskania zezwolenia muszą być spełnione, w przeciwnym razie wniosek zarzą‑

dzającego alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi może być odrzucony.

W odniesieniu do polityki inwestycyjnej i warunków prowadzenia działal‑

ności projekt przewiduje między innymi:

■ utworzenie „drugiego paszportu detalicznego”, wykorzystującego podejście

przyjęte na potrzeby UCITS w zakresie specyfikacji produktów i podziału

ryzyka, w tym umożliwienie zbywania jednostek uczestnictwa lub udzia‑

łów ELTIF również inwestorom indywidualnym,

■ wprowadzenie określonego katalogu dopuszczalnych inwestycji, składu

i zasad dywersyfikacji portfela inwestycyjnego z zastrzeżeniem, że ELTIF

nie będzie mógł dokonywać transakcji krótkiej sprzedaży, posiadać zaan‑

gażowania w towary, zawierać umów o udzielenie lub zaciągnięcie pożycz‑

ki papierów wartościowych, zawierać umów z udzielonym przyrzeczeniem

odkupu czy też stosować finansowych instrumentów pochodnych, chyba że

instrumenty te są wykorzystywane jako zabezpieczenie pozycji,

■ brak możliwości umarzania przez ELTIF jednostek uczestnictwa lub udzia‑

łów przed końcem okresu działalności tego funduszu, z zastrzeżeniem, że

8

To znaczy organy rodzimego państwa członkowskiego, zgodnie z definicją w art. 4

ust. 1 lit. p dyrektywy 2011/61/UE.

9

rozporządzeniem nr 1095/2010/UE Parlamentu Europejskiego i Rady z 24 listopa‑

da 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego

Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE

i uchylenia decyzji Komisji 2009/77/WE, Dz.Urz.

UE L 331 z 15 grudnia 2010 r.,

s. 84.

10

Wniosek o zarządzanie ELTIF zawiera następujące elementy: a) pisemną umowę

z depozytariuszem, b) informacje o ustaleniach dotyczących przekazania upraw‑

nień obejmujących zarządzania i administrowania portfelem i ryzykiem w odnie‑

sieniu do ELTIF, c) informacje na temat strategii inwestycyjnych, profilu ryzyka

i innych właściwości AFI, na zarządzanie którymi ZAFI uzyskał zezwolenie.

OPINIE BAS ■ ZAgAdNIENIA PRAWA EuROPEjSkIEgO

125

jednostki te będą mogły być przedmiotem obrotu na rynkach regulowa‑

nych, a także swobodnego przenoszenia na rzecz osób trzecich,

■ wymogi dotyczące przejrzystości działalności funduszy, w tym wymóg

publikacji dokumentu zawierającego kluczowe informacje oraz prospektu

emisyjnego przed rozpoczęciem oferowania ELTIF inwestorom indywidu‑

alnym, przy czym dokumenty te muszą informować inwestorów o szcze‑

gólnym charakterze długoterminowych inwestycji w ELTIF,

■ oparcie zasad nadzoru nad ELTIF oraz zarządzającymi ELTIF na przepi‑

sach dyrektywy UCITS i dyrektywy ZAFI

11

.

Ponadto projektowane rozporządzenie zakłada przegląd stosowania tego

W projekcie przewidziano pięcioletni okres, przez który może być budo‑

wany portfel aktywów długoterminowych, a także zezwolono zarządzającemu

na inwestowanie maksymalnie 30% kapitału ELTIF w płynne papiery wartoś‑

ciowe

12

.

Aby ułatwić rozwój dużych aktywów, stworzono w ELTIF możliwość

dokonywania bezpośrednich inwestycji w aktywa rzeczowe o wartości prze‑

kraczającej 10 mln euro

13

.

W praktyce dotyczy to aktywów, takich jak: infra‑

struktura, nieruchomości, statki wodne i powietrzne lub tabor kolejowy.

geneza dokumentu uE

■

Odnosząc się do genezy projektowanego rozporządzenia, wskazać można

na propozycje zawarte w zielonej księdze Długoterminowe finansowanie gospo-

darki europejskiej [COM(2013)150 final].

Z uwagi na to, że ELTIF będą produktami inwestycyjnymi w rozumieniu dy‑

rektywy w sprawie rynków instrumentów finansowych (dyrektywa MiFID)

14

,

będą podlegać wszystkim wymogom tej dyrektywy dotyczącym oferowania

i sprzedaży tych funduszy oraz ujawniania informacji.

Przepisy dotyczące ELTIF

są też związane z przepisami dyrektywy ZAFI.

11

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/61/UE z 8 czerwca 2011 r.

ny dyrektyw 2003/41/WE i 2009/65/WE oraz rozporządzeń nr 1060/2009/WE

i nr 1095/2010/UE, Dz.Urz.

UE L 174 z 1 lipca 2011, s. 1.

12

Bufor płynności stworzono, aby umożliwić ELTIF zarządzanie przepływami środ‑

ków pieniężnych powstającymi w okresie, w którym tworzony jest portfel aktywów

długoterminowych.

13

Zob.

art. 9 projektu rozporządzenia.

14

uchylająca dyrektywę Rady 93/22/EWG, Dz.Urz.

UE L 145 z 30 kwietnia 2004 r.,

s. 1; Dz.Urz.

UE, polskie wydanie specjalne, rozdz.

6, t.

7, s. 263.

ZESZYTY PRAWNICZE ■ 3(39) 2013

126

Informacja o stanie prawa obowiązującego w Polsce w materii

■

objętej treścią dokumentu uE

Przyjęcie rozwiązań zawartych w projektowanym rozporządzeniu może

wiązać się z koniecznością zmian w polskich przepisach, polegających na do‑

stosowaniu do niego istniejących rozwiązań prawnych (w tym przypadku np.

nr 146, poz. 1546, ze zm.).

Ocena projektu rozporządzenia

Ocena skutków społecznych, gospodarczych i finansowych

■

Ocena projektu rozporządzenia nie może być pozytywna, gdyż projekt jest

mało precyzyjny, stąd w razie przyjęcia go mogą wystąpić problemy z jego bez‑

pośrednim stosowaniem.

Oznaczać to może potrzebę dokonywania noweliza‑

cji.

Warto bowiem zauważyć, że w projektowanym rozporządzeniu stosowane

są odwołania do innych aktów prawnych nieustannie zmienianych bądź także

mało precyzyjnych.

Zauważalny jest od pewnego czasu chaos regulacyjny, po‑

wodowany przez proponowane przez Komisję Europejską coraz to inne inicja‑

tywy legislacyjne z zakresu instytucji wspólnego inwestowania

15

.

Przykładami mało precyzyjnych rozwiązań w projekcie rozporządzenia

ELTIF jest np. art. 5 dotyczący warunków wydawania zezwoleń.

Zgodnie z ust. 1

tego artykułu: ELTIF, który złożył wniosek, uzyskuje zezwolenie tylko w przy-

padku, gdy organ właściwy dla tego ELTIF: a) jest przekonany, że ELTIF, który

15

Podstawowym aktem prawnym regulującym działalność instytucji wspólnego in‑

westowania oraz zarządzających tymi funduszami była dyrektywa UCITS (recast

w 2009 r.), następnie została przyjęta w 2011 r. dyrektywa ZAFI, regulująca dzia‑

łalność zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi, a także pewne

aspekty działalności alternatywnych funduszy inwestycyjnych.

W 2013 r. zosta‑

ło przyjęte rozporządzenie nr 346/2013/UE w sprawie europejskich funduszy na

rzecz przedsiębiorczości społecznej (rozporządzenie EuSEF) oraz rozporządzenie

nr 345/2013/UE w sprawie europejskich funduszy venture capital (rozporządzenie

EuVECA).

Obecnie toczą się prace na poziomie Grupy Roboczej Rady nad no‑

welizacją dyrektywy UCITS (tzw. UCITS V), a Komisja Europejska sygnalizuje

ogłoszenie w najbliższym czasie wniosku w sprawie funduszy rynku pieniężnego.

Dodatkowo projekt rozporządzenia odwołuje się do dyrektywy ZAFI, stanowiąc

uzupełnienie przepisów zawartych w tej dyrektywie, która zawiera jedynie roz‑

wiązania w zakresie zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi,

nie regulując kwestii dotyczących alternatywnych funduszy inwestycyjnych (AFI),

w tym ich statusu prawnego.

Wszystko to sprawia, że tożsame podmioty zobowią‑

zane są do wypełniania różnorodnych wymogów uregulowanych w odmiennych

pod względem formy prawnej regulacji, jak również utrudnia zachowanie spójno‑

ści regulacji krajowych.

OPINIE BAS ■ ZAgAdNIENIA PRAWA EuROPEjSkIEgO

127

złożył wniosek, jest w stanie spełnić wszystkie wymogi określone w niniejszym

rozporządzeniu; b) zatwierdził wniosek ZAFI z UE, któremu zgodnie z dyrekty-

wą 2011/61/UE udzielono zezwolenia na zarządzanie ELTIF, a także zatwier-

dził regulamin funduszu i wybór depozytariusza.

Natomiast zgodnie z ust. 2

pkt a projektowanego rozporządzenia: organ właściwy dla ELTIF może odrzucić

wniosek ZAFI z UE dotyczący zarządzania ELTIF tylko jeżeli: a) ZAFI z UE nie

spełnia wymogów określonych w niniejszym rozporządzeniu.

Na gruncie tych

przepisów powstaje pytanie: na jakiej podstawie budowane jest przekonanie

w rozporządzeniu?

Skąd ma taki organ wiedzieć, że fundusz za wiele lat spełni

frastruktury, zapewniając przy tym określony zysk podmiotom inwestującym

w ten fundusz? (przytaczane w uzasadnieniu projektu na s. 7 wyliczenia doty‑

czące premii z tytułu braku płynności mogą być tak samo mało wiarygodne, jak

wyliczenia prezentowane przy okazji wprowadzania OFE w Polsce).

Poza tym,

dlaczego w ust. 2 art. 5 projektu rozporządzenia przewiduje się tylko możliwość

odrzucenia wniosku o zarządzanie alternatywnym funduszem inwestycyjnym

w przypadku, gdy nie są spełnione wymogi wynikające z rozporządzenia.

Za częściowo fikcyjny można uznać przepis art. 6 ust. 3 projektu rozporzą‑

dzenia, zgodnie z którym: zarządzający ELTIF jest odpowiedzialny za zapewnie-

nie zgodności z przepisami niniejszego rozporządzenia.

Zarządzający jest odpo-

wiedzialny za wszelkie straty lub szkody wynikające z nieprzestrzegania przepisów

niniejszego rozporządzenia.

Jak pokazuje bowiem praktyka, w razie upadku fun‑

duszu, straty podmiotów, które w niego inwestowały, są nie do pokrycia.

W wypadku powstania wielu funduszy ELTIF i dokonywania przez nie wie‑

lu operacji finansowych możliwość ich nadzorowania może być iluzoryczna

również dlatego, że dopuszczalne aktywa inwestycyjne są różnorodne (m.in.

udziały, takie jak instrumenty kapitałowe i quasi‑kapitałowe, instrumenty

dłużne emitowane przez kwalifikowalne przedsiębiorstwa portfelowe oraz

udzielone im pożyczki), natomiast kwalifikowalne przedsiębiorstwo portfelo‑

we może mieć także siedzibę poza Unią Europejską (co dopuszcza art. 10 ust. 1

pkt c projektu rozporządzenia).

Na gruncie projektu rozporządzenia można stwierdzić, że być może w obec‑

nej sytuacji lepszą formułą byłoby przyjęcie dyrektywy, bo w przeciwnym razie

może właśnie dojść do zakłóceń rynku wewnętrznego, a wysoka ochrona in‑

westorów wcale nie będzie zapewniona.

Uzasadnienie to abstrahuje też od fak‑

tycznego przebiegu procesów realnych.

Jak wskazuje dotychczasowa praktyka,

to nie fundusze inwestycyjne, ale rządy państw (zob. przykład powojennych

Niemiec i Polski) były w stanie skutecznie zadbać o budowę infrastruktury.

Obecnie wydaje się, że niepotrzebnie są w tym zakresie ograniczane (np. przez

wprowadzane przepisy dotyczące zamówień publicznych czy pomocy publicz‑

nej).

Budowa infrastruktury nadal jest możliwa i odbywa się w wielu państwach

ZESZYTY PRAWNICZE ■ 3(39) 2013

128

dzięki korzystaniu z finansowania Europejskiego Banku Inwestycyjnego, Euro‑

pejskiego Banku Odbudowy i Rozwoju, funduszy unijnych itd.

W uzasadnieniu projektu rozporządzenia wskazuje się też, że: w przypadku

braku rozporządzenia ustanawiającego przepisy dotyczące ELTIF, na poziomie

krajowym mogłyby zostać przyjęte rozbieżne środki, które prawdopodobnie spo-

wodowałyby zakłócenia konkurencji wynikające z różnic w środkach ochrony

inwestycji

16

.

Z poglądem tym można polemizować, gdyż łatwo sobie wyobra‑

zić sytuację, w której środki zebrane przez ELTIF na rynku europejskim, czyli

w poszczególnych państwach członkowskich, zainwestowane np. w budowę

statku powietrznego w jednym czy dwóch państwach Unii Europejskiej lub

poza nią, pogorszą warunki realizacji innych inwestycji i tym samym przyczy‑

nią się do obniżenia konkurencyjności w innych dziedzinach.

Innym elementem krytyki może być to, że projekt odwołuje się do wyników

konsultacji, które wcale nie muszą być miarodajne, zważywszy na to, że służby

Komisji Europejskiej uzyskały tylko 65 odpowiedzi, a kwestionariusz wypełniło

tylko 50 respondentów.

Tym bardziej że odpowiedzi tych udzielały podmioty

zainteresowane tymi regulacjami (zarządzający funduszami inwestycyjnymi).

W tym kontekście wydaje się, że należałoby na poziomie unijnym wprowadzić

ostrzejsze wymogi w zakresie uznawania wyników konsultacji za miarodajne

(a także niepodejmowanie żadnych inicjatyw ustawodawczych dopóty, dopóki

takich wyników się nie uzyska).

W świetle powyższych uwag krytycznych można wskazać, że:

■ korzystna byłaby zmiana formy proponowanego aktu prawnego z rozpo‑

rządzenia na dyrektywę,

■ wskazane jest doprecyzowanie przepisów dotyczących zezwoleń na prowa‑

dzenie działalności przez ELTIF,

■ konieczne jest doprecyzowanie zasad ponoszenia odpowiedzialności przez

zarządzającego funduszem w sytuacji nieprzestrzegania przepisów,

■ celowe jest zwiększenie zakresu ochrony inwestorów, w tym zwłaszcza indy‑

widualnych, w sytuacji gdy nie został określony górny limit inwestowania,

■ zasadne jest podjęcie działań zmierzających do nadania właściwego zna‑

czenia konsultacjom.

W podsumowaniu można stwierdzić, że rzetelna ocena skutków projektu

rozporządzenia nie jest możliwa, gdyż inwestowanie w fundusze inwestycyjne

zawsze obarczone jest wysokim ryzykiem.

Może ono przynieść zyski, ale też

i straty.

Wskazać jedynie można, że w projekcie rozporządzenia Komisja Euro‑

pejska w zakresie skutków finansowych przewiduje koszty związane z potrzebą

zwiększenia zatrudnienia w ESMA na czas nieokreślony dwóch dodatkowych

pracowników zatrudnionych obecnie na czas określony (s. 54).

16

Zob.

COM(2013) 462, s. 16.

OPINIE BAS ■ ZAgAdNIENIA PRAWA EuROPEjSkIEgO

129

Wejście w życie projektowanego rozporządzenia może pociągnąć za sobą

wzrost kosztów nadzoru w Polsce, wynikających z potrzeby objęcia nadzorem

nowo tworzonych europejskich długoterminowych funduszy inwestycyjnych.

Koszty nadzoru nie obciążą budżetu państwa, gdyż Urząd Komisji Nadzoru

Finansowego finansowany jest w całości ze składek i opłat wnoszonych przez

podmioty nadzorowane.

Ocena zgodności działań uE z zasadą pomocniczości

■

Projekt rozporządzenia dotyczący ELTIF podlega ocenie co do zgodności

z zasadą pomocniczości w trybie protokołu nr 2, ponieważ jest projektem aktu

ustawodawczego Unii Europejskiej oraz wchodzi w zakres kompetencji dzielo‑

nych między Unią a państwami członkowskimi.

Zgodnie z art. 4 ust. 2 a Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

(TFUE) w zakresie kompetencji dzielonych pomiędzy Unią a państwami

członkowskimi znajdują się m.in. kwestie rynku wewnętrznego i ochrony

konsumentów.

Przedstawiony projekt rozporządzenia ogranicza kompetencje

państw członkowskich w zakresie swobody kształtowania bardziej restrykcyj‑

nych rozwiązań (zob. art. 1 ust. 2 projektu rozporządzenia).

W świetle powyższych uwag wydaje się, że przedłożony projekt rozporzą‑

dzenia jest niewystarczająco uzasadniony w odniesieniu do zgodności z zasadą

pomocniczości, ale zasady tej nie narusza.

ustosunkowanie się do projektu stanowiska RP

■

Do chwili sporządzenia opinii Rada Ministrów nie przedstawiła projektu

stanowiska Rzeczypospolitej Polskiej.

Wniosek dotyczący działań przedstawiciela RP w odniesieniu

■

do dokumentu uE

Przedstawiciel Rzeczypospolitej Polskiej powinien dążyć do zwiększenia

precyzji przepisów projektu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady

bezpieczenia interesów inwestorów.

Opinia prawna

Podstawa prawna dokumentu UE

Podstawą prawną projektu rozporządzenia jest art. 114 TFUE, który doty‑

czy harmonizacji przepisów krajowych.

Upoważnia on Parlament Europejski

i Radę, by stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą i po konsul‑

tacji z Komitetem Ekonomiczno‑Społecznym, przyjmowały środki dotyczące

ZESZYTY PRAWNICZE ■ 3(39) 2013

130

wnętrznego.

Przepisy te są przyjmowane w celu ustanowienia lub zapewnienia

funkcjonowania rynku wewnętrznego (art. 26 TFUE).

Na podstawie art. 114

TFUE nie mogą być przyjmowane przepisy podatkowe, przepisy dotyczące

swobodnego przepływu osób i odnoszące się do praw i interesów pracowni‑

ków najemnych.

Skutki prawne

Rozporządzenie, zgodnie z art. 288 akapit 2 TFUE, ma zasięg ogólny, wiąże

skich.

Projektowane rozporządzenie ustali przepisy dotyczące zezwoleń, poli‑

jektowanym rozporządzeniem państwa członkowskie nie będą mogły wprowa‑

dzać żadnych dodatkowych wymogów (art. 1 projektu rozporządzenia).

w Dzienniku Urzędowym UE (art. 31 projektu rozporządzenia).

Kwestie proceduralne

Procedura przyjmowania rozporządzenia

■

Projekt rozporządzenia, zgodnie ze wskazaną podstawą prawną, jest przyj‑

mowany w zwykłej procedurze ustawodawczej przez Parlament Europejski

i Radę.

W celu jego przyjęcia Rada stanowi większością kwalifikowaną (art. 16

ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej).

Projekt został przyjęty przez Komisję Europejską 26 czerwca 2013 r. i dwa

dni później przekazany Radzie i Parlamentowi Europejskiemu.

Projektowany akt podlega ocenie pod względem zgodności z zasadą po‑

mocniczości, gdyż jest projektem aktu ustawodawczego Unii Europejskiej

przyjmowanym w dziedzinie rynku wewnętrznego, którego art. 3 TFUE nie

zalicza do kompetencji wyłącznych Unii.

Stąd też jest on przekazywany par‑

mentów narodowych w UE.

Polska wersja językowa projektu została przesłana

do Sejmu 29 czerwca 2013 r.

W dniu 1 lipca 2013 r.

Komisja Europejska prze‑

kazała list informujący o przekazaniu parlamentom narodowym wszystkich

wersji językowych projektu

17

.

Data tego listu rozpoczyna bieg ośmiotygodnio‑

wego terminu na przesłanie przez parlamenty narodowe uzasadnionych opinii

Uwzględniając, że okresu od 1 sierpnia do 31 sierpnia nie wlicza się do ośmio‑

tygodniowego terminu na przesłanie uzasadnionej opinii, termin na przesłanie

17

http://www.ipex.eu/IPEXL‑WEB/dossier/document/COM20130462.do.

OPINIE BAS ■ ZAgAdNIENIA PRAWA EuROPEjSkIEgO

131

uzasadnionej opinii na temat projektowanego rozporządzenia mija 26 wrześ‑

nia 2013 r.

Obecnie projekt ten stanowi przedmiot analiz dotyczących jego

zgodności z zasadą pomocniczości prowadzonych w parlamentach w Finlan‑

dii, Niemczech, Szwecji i Holandii.

Dotychczas żaden parlament narodowy nie

zgłosił zastrzeżeń dotyczących zgodności tego projektu z tą zasadą

18

.

działania komisji ds. unii Europejskiej

■

czypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej (Dz.U. nr 213, poz. 1395; dalej: usta‑

wa kooperacyjna) Rada Ministrów ma obowiązek przekazać Sejmowi projekt

stanowiska Rzeczypospolitej Polskiej w sprawie projektu aktu ustawodawcze‑

wodawczego Unii.

Termin ten upłynął 13 lipca 2013 r.

Do dnia sporządzenia

opinii Rada Ministrów nie przekazała Sejmowi projektu stanowiska Rzeczy‑

pospolitej Polskiej na temat projektowanego rozporządzenia.

Oznacza to, że

naruszyła czternastodniowy termin określony ustawą.

Jak stanowi art. 7 ust. 4 ustawy kooperacyjnej, Komisja ds. Unii Europej‑

dnia przekazania Sejmowi tego aktu.

Termin ten upłynie 17 sierpnia 2013 r.

Stosownie do art. 6 protokołu nr 2 Sejm może, w terminie do 26 września

2013 r., przesłać Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komisji uzasadnioną

opinię na temat zgodności projektowanego rozporządzenia z zasadą pomoc‑

niczości.

Podsumowanie

ropejskich długoterminowych funduszy inwestycyjnych budzi wątpliwości

z uwagi na to, że jest mało precyzyjny.

Abstrahuje on od rzeczywistości i niedo‑

statecznie chroni interesy inwestorów.

Celowe wydaje się również dokonanie

zmiany formy projektowanego aktu prawnego z rozporządzenia na dyrektywę

i dalsze prace nad materią dotyczącą funkcjonowania ELTIF.

18

Ibide


corpora: CEN

text:
Dziś prezydent USA George W. Bush ogłosi kandydaturę Roberta Zoellicka na stanowisko prezesa Banku Światowego.

Zoellick był m.in. zastępcą sekretarza stanu oraz przedstawicielem USA ds. handlu.

Uczestniczył w kolejnych rundach negocjacyjnych Światowej Organizacji Handlu.

Funkcję będzie mógł objąć z końcem czerwca, po odejściu Paula Wolfowitza.

Podczas dwuletniego kierowania tą instytucją Wolfowitz uwikłał się w aferę związaną z przyznaniem wysokiej podwyżki i awansu swej partnerce, zatrudnionej w Banku.


corpora: wikisources-pl

text:
Billican Teobald, właściwie Gerlacher, ksiądz w Billigheim (ztąd Billicanus), małém miasteczku bawarskiém, przy końcu XV w.

Przyjaciel Melanchtona, głosił zdania protestanckie w miasteczku Weil (dziś w Wirtembergskiém).

Wypędzony z Weil r. 1522, został kaznodzieją w Nördlingen, którego mieszkańcy sprzyjali nowościom.

Wprowadził nabożeństwo protestanckie i ożenił się z córką kupca.

Czyn ten, jeszcze dotąd mało praktykowany (Bartłomiej Bernardi, zwany Feldkirch, proboszcz z Kembergu w Saksonji, pierwszy się ożenił r 1521), zwrócił uwagę powszechną.

Od r. 1525 Billican zaczyna się skarżyć na zepsucie moralności w nowym kościele, a we dwa lata później wystąpił jawnie przeciwko nauce Lutra o Eucharystji.

Niesłusznie zaliczają go do zwolenników nauki Zwingla: od początku bowiem takową zbijał i szczerze nawrócił się do nauki katolickiej, której wyznanie złożył publicznie 1530 r. w Augsburgu, ale nie wrócił już do obowiązków kapłańskich; upoważniony został przez kardynała Campeggio do prowadzenia interesów handlowych ze swoim teściem.

Pomimo prześladowań, nie zmienił swego przekonania, i dla tego nie należy go brać za innego Billicana, zostającego w usługach Filipa, landrafa heskiego, protestanta.

Więcej szczegółów u Döllingera, Die Reformation t.

1 p.

142.

(Hefele) W. F.


corpora: openbooks

text:
Charles Baudelaire

Oddźwięki

tłum.

Antoni Lange

Natura jest świątynią, kędy słupy żywe

Niepojęte nam słowa wymawiają czasem.

Człowiek śród nich przechodzi, jak symbolów lasem,

One zaś mu spojrzenia rzucają życzliwe.

Jak oddalone echa, wiążące się w chóry,

Tak sobie w tajemniczej, głębokiej jedności,

Wielkiej — jako otchłanie nocy i światłości —

Odpowiadają dźwięki, wonie i kolory.

Są aromaty świeże, jak ciała dziecinne,

Dźwięczne i niby łąki — zielone; są inne

Bogate i zepsute — silne, tryumfalne,

Które się rozlewają w światy idealne,

Jak ambra, benzoina, jako piżma wonie,

Gdzie duch przenika zmysły i wzajem w nich tonie.

-----


text:
Bolesław Leśmian

W malinowym chruśniaku

W malinowym chruśniaku, przed ciekawych wzrokiem

Zapodziani po głowy, przez długie godziny

Zrywaliśmy przybyłe tej nocy maliny.

Palce miałaś na oślep skrwawione ich sokiem.

Bąk złośnik huczał basem, jakby straszył kwiaty,

Rdzawe guzy na słońcu wygrzewał liść chory,

Złachmaniałych pajęczyn skrzyły się wisiory,

I szedł tyłem na grzbiecie jakiś żuk kosmaty.

Duszno było od malin, któreś, szepcząc, rwała,

A szept nasz tylko wówczas nacichał w ich woni,

Gdym wargami wygarniał z podanej mi dłoni

Owoce, przepojone wonią twego ciała.

I stały się maliny narzędziem pieszczoty

Tej pierwszej, tej zdziwionej, która w całym niebie

Nie zna innych upojeń, oprócz samej siebie,

I chce się wciąż powtarzać dla własnej dziwoty.

I nie wiem, jak się stało, w którym okamgnieniu,

Żeś dotknęła mi wargą spoconego czoła,

Porwałem twoje dłonie — oddałaś w skupieniu,

A chruśniak malinowy trwał wciąż dookoła.

**********

A, gdy powiek znużonych kotary opadną,

**********

Taka cisza w ogrodzie, że się jej nie oprze

Żaden szelest, co chętnie taje w niej i ginie.

Czerwieniata wiewiórka skacze po sośninie,

Żółty motyl się chwieje na złotawym koprze.

Z własnej woli, ze śpiewnym u celu łoskotem

Z jabłoni na murawę spada jabłko białe,

Łamiąc w drodze kolejno gałęzie spróchniałe,

Co w ślad za nim — spóźnione — opadają potem.

Chwytasz owoc, zanurzasz w nim zęby na zwiady

I podajesz mym ustom z miłosnym pośpiechem,

A ja gryzę i chłonę twoich zębów ślady,

Zębów, które niezwłocznie odsłaniasz ze śmiechem.

**********

A ty w zamian przyciskasz moje ręce obie

**********

Zazdrość moja bezsilnie po łożu się miota:

Kto całował twe piersi, jak ja, po kryjomu?

Czy jest wśród twoich pieszczot choć jedna pieszczota,

Której, prócz mnie, nie dałaś nigdy i nikomu?

Gniewu mego łza twoja wówczas nie ostudzi!

Poniżam dumę ciała i uczuć przepychy,

A ty mi odpowiadasz, żem marny i lichy,

Podobny do tysiąca obrzydłych ci ludzi.

I wymykasz się naga.

W przyległym pokoju

We własnym się po chwili zaprzepaszczasz łkaniu,

I wiem, że na skleconym bezładnie posłaniu

Leżysz, jak topielica na twardym dnie zdroju.

Biegnę tam.

Łkania milkną.

Cisza, niby w grobie.

Zwinięta, na kształt węża, z bólu i rozpaczy

Nie dajesz znaku życia — jeno konasz raczej,

Aż znienacka za dłoń mię pociągasz ku sobie.

Jakże łzami przemokłą, znużoną po walce

Dźwigam z nurtów pościeli w ramiona obłędne!

A nóg twych rozemknione pieszczotami palce

Jakże drogie mym ustom i jakże niezbędne!

**********

Z dłońmi tak splecionymi, jakbyś, klęcząc, spała,

W niedostępne mym oczom wpatrzona widzenie,

Płaczesz przez sen i wstrząsem wylękłego ciała

Błagasz o nagłą pomoc, o rychłe zbawienie.

Jeszcze płaczu niesytą do piersi cię tulę

A ty goisz się we mnie, niby lgnąca rana,

A ja płacz twój całuję, biodra i kolana

I ramię i zsuniętą z ramienia koszulę.

Lecz, karmiony ust twoich spłakanym oddechem,

Nie pytam o treść widzeń.

Dopiero z porania

Zadaję ciemną nocą tłumione pytania.

Odpowiadasz bezładnie — ja słucham z uśmiechem.

**********

Wyszło z boru ślepawe, zjesieniałe zmrocze,

Spłodzone samo przez się w sennej bezzadumie.

Nieoswojone z niebem patrzy w podobłocze

I węszy świat, którego nie zna, nie rozumie.

Swym cielskiem kostropatym kąpie się w kałuży,

Co nęci, jak ożywczych jadów pełna misa,

Czołgliwymi mackami krew z kwiatów wysysa

I ciekliną swych mętów po ziemi się smuży.

Zwierzę, co trwać nie zdoła zbyt długo na świecie,

Bo wszystko wokół tchnieniem zatruwa i gasi,

Lecz, gdy ty białą dłonią głaszczesz je po grzbiecie,

Ono, mrucząc, do stóp twych korzy się i łasi.

**********

**********

Niby pestki owoców, zróżowionych znojem,

**********

Zazdrośnicy daremnie chcą pochlebić pierwsi

Czarom, skrytym w twym ciele z moją o nich wiedzą!

Oczy, co się rzęsami nie tknęły twych piersi,

Czyliż pustym domysłem te czary wyśledzą?

Kto w chwili pocałunków nie zagrzał swej dłoni

Na twych bioder nawrzałej żądzą przegięcinie,

Nie potrafi określić upojeń tej woni,

Co z ciebie, jako z róży, snem potartej, płynie.

Kto ustami w nóg twoich nie wdumał się dreszcze,

Nigdy dość nie wysłowi twych oczu omdlenia,

A choćby je dzień cały badał bez wytchnienia,

Nie wypatrzy z nich tego, co ja z nich wypieszczę!

**********

Zmienionaż po rozłące?

O, nie, niezmieniona!

Lecz jakiś kwiat z twych włosów zbiegł do stóp ołtarzy,

A, choć brak tego zbiega nie skalał twej twarzy,

Serce me w tajemnicy przed twym sercem kona…

Dusza twoja śmie marzyć, że, w gwiezdne zamiecie

Wdumana, będzie trwała raz jeszcze i jeszcze, —

Lecz ciało?

Któż pomyśli o nim we wszechświecie,

Prócz mnie, co tak w nie wierzę i kocham i pieszczę?

I gdy ty, szepcząc słowa, w ust zrodzone znoju,

Dajesz pieszczotom ujście w tym szepcie, co pała,

Ja, zamilkły wargami u piersi twych zdroju,

Modlę się o twojego nieśmiertelność ciała.

-----


text:
brykać, 'skakać', niby odwrócone rus.

prygat', o tem samem znaczeniu? (por. co do spółgłosek nasze gusła, a czes kouzla); bryknąć, brykała, ogólne w 16. i 17. wieku nietylko o 'wierzganiu', ale i o wszelakiem 'sprzeciwianiu się', por. wybryki (w 17. wieku i same bryki, 'szturmy'); powtarza się na Rusi, brykat', 'wierzgać', brukat' (toż znaczenie).

Zestawiają z tem samem lit.

braukti, 'skrobać', brukti, 'wpychać', bruksznis, 'pas', cośmy wyżej pod brusem poznali; takby i Słowiańszczyzna sama obie gardłowe (k i s) znała, por. słonić, kłonić i i.