corpora: sejm

text:
UZASADNIENIE

Dwuletni okres obowiązywania mechanizmu odwrotnego obciążenia dla złomu pozwala na sformułowanie wniosku, że wprowadzenie tego mechanizmu w roku 2011 w znacznym stopniu ograniczyło wyłudzenia i nadużycia podatkowe w tej branży.

Jednakże, dokonując kompleksowej oceny stosowanych rozwiązań, należy uznać za uzasadnione rozszerzenie towarów objętych obecnie odwrotnym obciążeniem, co pozwoli na jeszcze większe zredukowanie negatywnych zjawisk na rynku obrotu złomem oraz niektórymi innymi odpadami.

Aby przeciwdziałać ww. nadużyciom proponuje się zatem włączenie do katalogu towarów objętych odwrotnym obciążeniem (załącznik nr 11 ustawy o VAT) również szerokiego katalogu wyrobów stalowych w zakresie, w jakim jest to dopuszczone na gruncie dyrektywy 2006/112/WE.

3.

W obecnych regulacjach nie ma rozwiązań, które pozwoliłyby na pociągnięcie do odpowiedzialności nabywców za zobowiązania podatkowe sprzedawców, gdy nabywcy mogą mieć podejrzenia co do udziału w transakcjach karuzelowych.

W tym miejscu należy wyjaśnić, iż wprawdzie w Ordynacji podatkowej znajdują się rozwiązania przewidujące odpowiedzialność solidarną, jednakże przepis art. 91 Ordynacji podatkowej sam w sobie nie może być kwalifikowany jako źródło jakiejkolwiek odpowiedzialności podatkowej i nie może stanowić samoistnej podstawy prawnej do orzekania o tego rodzaju odpowiedzialności.

Zgodnie z systematyką przyjętą w Ordynacji podatkowej, przepisy określające zasady odpowiedzialności podatkowej osób trzecich zostały umiejscowione w rozdziale 15 działu III (art. 107–art. 119).

Zawierają one zamknięty katalog podmiotów, które mogą ponosić odpowiedzialność podatkową w charakterze osób trzecich i regulują m. in. takie kwestie, jak zakres przedmiotowy odpowiedzialności osoby trzeciej czy zasady orzekania i egzekwowania tej odpowiedzialności.

Przepis art. 91 Ordynacji podatkowej ma jedynie charakter odsyłający w ściśle określonym zakresie do unormowań ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.

– Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93, z późn. zm.), zwanej dalej „Kodeksem cywilnym”.

Przepis ten przewiduje, że do odpowiedzialności solidarnej za zobowiązania podatkowe stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego dla zobowiązań cywilnoprawnych.

Podkreślić także należy, że orzecznictwo sądowe i komentarze zarówno do Ordynacji podatkowej, jak i do Kodeksu cywilnego nie wskazują na możliwość orzekania przez organy podatkowe o odpowiedzialności podatkowej osób trzecich na podstawie art. 441 Kodeksu cywilnego (który stanowi, że jeżeli kilka osób ponosi odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną czynem niedozwolonym, ich odpowiedzialność jest solidarna).

Przepis ten nie może stanowić podstawy odpowiedzialności podatkowej, bo opiera się na kategoriach nieznanych prawu podatkowemu do kształtowania odpowiedzialności podatkowej: „szkody” i „czynu niedozwolonego”.

Projektowana nowelizacja ustaw o VAT oraz Ordynacji podatkowej nie kształtuje solidarnej odpowiedzialności nabywcy i zbywcy, nie są oni współpodatnikami.

Podstawa odpowiedzialności podatnika wynika z art. 26 Ordynacji podatkowej, a odpowiedzialność innej osoby niebędącej podatnikiem ani dłużnikiem rzeczowym jest zastrzeżona do regulacji w rozdziale 15 ww. ustawy „Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich”, co wynika wprost z art. 107 § 1 tej ustawy.

Z uwagi na to, że różne są reżimy odpowiedzialności nabywcy i zbywcy, wykluczone jest stosowanie art. 441 Kodeksu cywilnego.

Uznanie samoistnego stosowania art. 441 Kodeksu cywilnego w sprawach podatkowych oznaczałoby, że każdy w każdym przypadku mógłby być pozwany przez organy podatkowe do odpowiedzialności bez stosowania Ordynacji podatkowej, bez stosowania materialnego prawa podatkowego i bez kontroli sądu administracyjnego, co w sposób oczywisty byłoby niezgodne z Konstytucją.

Proponuje się zatem wprowadzić w podatku VAT instytucję odpowiedzialności podatkowej, zgodnie z którą w określonych przypadkach nabywca odpowiadałby za niewpłacony przez dostawcę podatek (zaległość podatkową sprzedawcy).

Instytucja ta byłaby zawężona do ww. towarów wrażliwych (nieobjętych odwróconym obciążeniem).

Rozwiązanie to powinno przyczynić się do ograniczenia popytu na towary, które są przedmiotem nadużyć podatkowych.

Jednocześnie należy zauważyć, iż proponowana konstrukcja przepisów o solidarnej odpowiedzialności nabywcy za długi podatkowe zbywcy w podatku VAT nie została oparta na instytucji uznania administracyjnego, bowiem nie posiada żadnych znamion uznania administracyjnego cechującego się możliwością wyboru przez organ („organ może”).

Wszystkie przesłanki pozytywne, jak i negatywne odpowiedzialności mogą być i będą przedmiotem czynności dowodowych.

Oszustwa podatkowe polegające na zorganizowanych działaniach mających na celu uchylanie się od opodatkowania podatkiem VAT lub wyłudzania tego podatku, w tym przestępstwa karuzelowe, zostały zaobserwowane w większości państw członkowskich Unii Europejskiej.

Jednakże wprowadzenie w krajowym ustawodawstwie dotyczącym podatku VAT szczególnych regulacji, których celem jest przeciwdziałanie oszustwom funkcjonującym w oparciu o schemat karuzeli podatkowej i „znikającego podatnika”, jest w każdym państwie członkowskim uzależnione od specyfiki lokalnego rynku oraz kategorii towaru, który jest wykorzystywany w tego typu procederze.

Oszustwa na rynku obrotu wyrobami stalowymi, paliwami i złotem nieobrobionym stanowią przede wszystkim specyfikę polskiego rynku, niespotykaną na podobną skalę w innych państwach Unii Europejskiej.

Instytucja solidarnej odpowiedzialności podatkowej została wprowadzona do systemów podatkowych VAT 19 państw członkowskich UE.

W części państw rozwiązania te ujęto w formie normy generalnej, podczas gdy w innych państwach stosowanie takiej regulacji zostało ograniczone do określonych kategorii towarów (rozwiązania zaproponowane w Polsce, dotyczące jedynie tzw. towarów wrażliwych, odpowiadają drugiej z tych koncepcji).

Tytułem przykładu zastosowania instytucji solidarnej odpowiedzialności w Unii Europejskiej wskazać można m.in. regulacje niemieckie, na podstawie których podatnik jest odpowiedzialny za VAT należny w odniesieniu do poprzedzającej transakcji, jeżeli VAT od tej transakcji był wskazany na fakturze i jeżeli podatnik miał lub mógł mieć świadomość co do oszukańczych zamiarów w momencie zawierania umowy.

W Słowacji nabywca odpowiada solidarnie za niezapłacony VAT od dostarczonych mu towarów lub usług, gdy jest on świadomy lub mógł być świadomy, że VAT nie zostanie zapłacony.

Za podstawy do „bycia świadomym” uznano w Słowacji sytuacje, gdy wynagrodzenie na fakturze jest bez uzasadnienia ekonomicznego nieadekwatnie wysokie lub niskie; nabywca kontynuuje nabycia od dostawcy, który może być wykreślony z bazy podatników; w momencie, gdy podatek staje się wymagalny, nabywca pełni rolę w zarządzie dostawcy lub jest jej przedstawicielem.

W Słowacji opublikowano również listę tzw. podatników ryzykownych.

Na podstawie powyższych przepisów słowacki podatnik może zostać pociągnięty do odpowiedzialności solidarnej za nierozliczony podatek VAT wynikający z przeprowadzonej transakcji z podatnikiem wskazanym na tej liście.

W Słowenii administracja skarbowa może wymagać zapłaty całego VAT od każdego podmiotu biorącego udział w oszustwie.

Odpowiedzialność solidarna w Hiszpanii może mieć zastosowanie, pod warunkiem że nabywca był lub mógł być świadomy braku zapłaty VAT na poprzednich etapach obrotu.

W praktyce nabywca odpowiada solidarnie, gdy kupuje towary za cenę niższą niż przeciętna wartość, chyba że dostarczy dowody uzasadniające zastosowanie obniżonej ceny.

W Portugalii odpowiedzialność solidarna może być zastosowana, jeżeli nabywca miał świadomość lub mógł ją mieć, że VAT nie został zapłacony przez dostawcę.

Może to dotyczyć również sytuacji błędów w danych na fakturze.

W Rumunii odpowiedzialność solidarna może mieć zastosowanie w przypadku, gdy faktura VAT nie jest wystawiona lub gdy zawiera nieprawidłowe dane.

Nabywca może jednak dowodzić, że działał w dobrej wierze.

We Francji nabywca odpowiada solidarnie za VAT niezapłacony przez dostawcę.

Regulacje te mogą być zastosowane, gdy dostawca wiedział lub mógł wiedzieć, że VAT nie był zapłacony.

W Holandii odpowiedzialność solidarna dotyczy sprzętu telekomunikacyjnego i komputerowego oraz oprogramowania, sprzętu audio i video oraz pojazdów lądowych.

Odpowiedzialność jest „łańcuchowa”, tj. dotyczy nie tylko nabywcy zaangażowanego w dostawę, przez którego VAT nie został zapłacony, lecz również każdego podmiotu na poprzedzającym etapie obrotu.

Odpowiedzialność ma zastosowanie, pod warunkiem że nabywca lub osoby trzecie były lub powinny były być świadome, że VAT nie został zapłacony.

W Irlandii podmioty udostępniające podatnikom mobilnym lub osobom z branży rozrywkowej spoza Irlandii lokal lub inne miejsce wykonywania działalności są odpowiedzialne solidarnie za zapłatę nieuregulowanego przez te osoby podatku VAT przez te osoby, pod warunkiem że podmioty te zostały zawiadomione uprzednio przez administrację, że mogą być pociągnięte do odpowiedzialności solidarnej.

Regulacje dotyczące solidarnej odpowiedzialności podatkowej projektowane w Polsce są wzorowane na rozwiązaniach brytyjskich, które jednak ze względu na specyfikę tamtego rynku odnoszą się do obrotu towarami zaliczonymi do określonych kategorii produktów elektronicznych, w szczególności telefonów komórkowych, komputerów i układów scalonych.

Przepisy te zostały wprowadzone głównie z powodu obserwowanych w Wielkiej Brytanii przestępstw typu „znikający podatnik”.

Funkcjonujące w Wielkiej Brytanii rozwiązania dotyczące odpowiedzialności solidarnej mają zastosowanie w sytuacji, gdy w chwili dostarczenia towarów podatnik „wiedział” lub „miał uzasadniony powód do podejrzewania”, że cały lub część podatku VAT należnego z tytułu dostawy tych towarów lub przy jakiejkolwiek wcześniejszej lub późniejszej dostawie tych towarów nie był lub nie będzie zapłacony administracji podatkowej.

Domniemanie wskazujące na „uzasadniony powód do podejrzeń”, że podatek VAT nie został zapłacony, występuje w sytuacji, gdy podatnik nabywa towary za cenę niższą niż najniższa wartość rynkowa towaru lub cena płacona za te towary przez poprzedniego dostawcę.

Rozwiązania brytyjskie umożliwiają obalenie powyższego założenia poprzez udowodnienie, że niska cena zakupu towarów nie wynikała z niezapłaconego podatku VAT na jakimkolwiek etapie ich obrotu.

W odniesieniu do rozwiązań brytyjskich podkreślone zostało ponadto, że w interesie podatnika leży ostrożny dobór kontrahentów.

Również drugie proponowane w projekcie ustawy rozwiązanie polegające na ograniczeniu w niektórych obszarach możliwości stosowania kwartalnych rozliczeń w VAT jest w praktyce stosowane przez państwa członkowskie.

Przykładowo można tu wymienić Niemcy lub Czechy.

W art. 1 projektu ustawy proponuje się wprowadzenie następujących zmian do ustawy o podatku od towarów i usług:

1.

W art. 99 ustawy o VAT proponuje się dodanie ust. 3a–3c, ograniczających możliwość składania deklaracji za okresy kwartalne podatnikom dokonującym dostaw towarów wymienionych w dodawanym do ustawy o VAT załączniku nr 13, jeżeli ich łączna wartość sprzedaży netto przekroczy w danym miesiącu tego okresu kwotę 50 000 zł (ust. 3a).

Wysokość tej kwoty została ustalona przy uwzględnieniu uwag zgłoszonych do projektu ustawy w trybie konsultacji społecznych i została uznana za odpowiednią dla zapewnienia realizacji celu projektowanej ustawy, jakim jest eliminowanie i dyscyplinowanie nieuczciwych podatników.

Wprowadzenie limitu kwotowego pozwoli na pełniejszą realizację zasady proporcjonalności tego środka, gdyż nie ma uzasadnienia, aby np. stosunkowo niewielkie transakcje realizowane przykładowo dla pracowników powodowały wyłączenie z możliwości składania deklaracji kwartalnych (w takich przypadkach ryzyko wyłudzeń z wykorzystaniem mechanizmu znikającego podatnika jest minimalne).

Projektowana zmiana dotyczy dostaw towarów o wysokim ryzyku wyłudzeń i wysokiej wartości transakcji oraz ma na celu ograniczenie nieuczciwej konkurencji.

Nie będą uznawane za dostawy towarów w rozumieniu projektowanego art. 99 ust. 3a i tym samym wliczane do ustalonego w tym przepisie limitu sprzedaży 50 000 zł dostawy towarów, o których mowa w pozycji 10 załącznika nr 13 do ustawy, jeżeli:

dostawy te dokonywane są na stacjach paliw lub stacjach gazu płynnego, do standardowych zbiorników pojazdów (ust. 3b pkt 1);

Podstawowym celem regulacji ograniczającej prawo podatników do stosowania rozliczeń kwartalnych jest zapobieżenie sytuacji, w której uprawnienie do wydłużonego terminu rozliczeń sprzyjałoby wyłudzeniom przez nieuczciwe podmioty.

Regulacja ta ma zatem stanowić swoistą barierę dla podatników, co do których może istnieć zagrożenie podejmowania nieuczciwych praktyk przy wykorzystaniu tego przywileju.

Ograniczenie w stosowaniu rozliczeń kwartalnych nie będzie zatem pełnić swojej funkcji prewencyjnej wobec podmiotów, co do których takowe zagrożenie nie występuje.

Stąd proponuje się wyłączenie dostaw towarów, o których mowa w poz. 10 załącznika nr 13 do ustawy, jeżeli dostawy te dokonywane są na stacjach paliw lub stacjach gazu płynnego, do standardowych zbiorników pojazdów oraz jeżeli dostaw tych dokonuje podatnik dostarczający gaz przewodowy za pośrednictwem własnych sieci przesyłowych lub dystrybucyjnych, bowiem w zakresie podmiotów operujących w tym obszarze nie występują przesłanki, aby przewidywać, że znikną one z rynku, szczególnie z uwagi na posiadaną infrastrukturę i sieć dystrybucyjną.

Niniejsza regulacja (tj. art. 99 ust. 3b) stanowi podstawę do wyłączenia z obowiązku składania deklaracji miesięcznych wobec podatników dokonujących dostaw towarów wymienionych w poz. 10 załącznika nr 13 do ustawy.

Zdanie wstępne tego przepisu ma zatem bezsprzecznie charakter przedmiotowy, skoro odnosi się do konkretnych, wskazanych enumeratywnie w określonej pozycji załącznika nr 13 towarów.

Dalsza część przepisu doprecyzowuje warunki, jakie trzeba spełnić, by owo wyłączenie mogło być zastosowane, tj.:

co wprowadza niejako warunek quasi-podmiotowy;

z kolei pkt 2 będzie obejmował sytuacje, w których dostaw towarów wskazanych w poz. 10 załącznika nr 13 do ustawy będzie dokonywał podatnik dostarczający gaz przewodowy za pośrednictwem własnej sieci przesyłowej lub dystrybucyjnej, co stanowi wprost warunek podmiotowy.

Obydwa punkty dotyczą zatem sytuacji, w których dostawca dysponuje określoną infrastrukturą (siecią dystrybucji).

Odnosząc się do punktu drugiego należy wskazać, że podmioty dokonujące dostaw towarów wymienionych w pkt 10 załącznika nr 13 dokonują również dostaw gazu przewodowego, którego nie uwzględnia treść tego załącznika.

Ponieważ zatem dla dostaw gazu przewodowego niezbędna jest odpowiednia infrastruktura (sieć dystrybucji), w odniesieniu do takich podatników nie istnieje ryzyko, któremu ma przeciwdziałać przepis nakazujący stosowanie rozliczeń miesięcznych.

Ewentualne zastosowanie przez podmioty, do których odnoszą się punkty 1 i 2 rozliczeń kwartalnych, nie stanowi okoliczności powodującej pojawienie się zagrożenia niewpłacenia należności podatkowej.

Należy zauważyć, że powyższe wynika ze specyfiki przedsiębiorstw dokonujących obrotu gazem przewodowym, które w swojej ofercie mają również sprzedaż gazu płynnego, w tym do napędu pojazdów silnikowych nie tylko na stacjach gazu płynnego.

Wskazać należy również na fakt, że rynek dostaw gazu różni się np. od rynku dostaw energii elektrycznej.

Na rynku gazu zarówno przesył, jak i dystrybucja gazu odbywa się z reguły za pośrednictwem jednego podmiotu, natomiast na rynku energii elektrycznej zakres tych czynności może być rozdzielony pomiędzy różne podmioty.

W związku z powyższym należy uznać, że umożliwienie rozliczeń kwartalnych w przypadku dostaw towarów, o których mowa w pozycji 10 załącznika nr 13, przez podatnika dostarczającego gaz przewodowy za pośrednictwem własnych sieci przesyłowych lub dystrybucyjnych nie narusza zasady równości.

Dodatkowo należy zauważyć, że na etapie uzgodnień nie były zgłaszane wnioski o objęcie tym wyłączeniem przez innych podatników posiadających trwałe, wykorzystywane w ich działalności sieci dystrybucyjne.

Wyłączenie ze składania deklaracji kwartalnych obowiązywałoby przez cztery następne kolejne kwartały.

2.

Proponowane zmiany w zakresie wyłączenia ze składania deklaracji kwartalnych dla podmiotów dokonujących dostawy określonych towarów wrażliwych wymagają modyfikacji art. 103, regulującego terminy płatności podatku.

W przypadku zatem gdy obowiązek składania deklaracji miesięcznych powstanie, na podstawie art. 99 ust. 3c pkt 1, w drugim miesiącu kwartału, w związku z czym deklaracja za pierwszy miesiąc kwartału jest składana w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po drugim miesiącu kwartału, termin ten będzie tożsamy z terminem płatności podatku (dodawany ust. 1a art. 103) – podatnik ten nie będzie już bowiem podatnikiem składającym deklaracje kwartalne.

Propozycja dodania nowego ustępu 1a do art. 103 wymaga również dostosowania zastrzeżeń w art. 103 ust. 1.

Natomiast podatnik, o którym mowa w projektowanym art. 99 ust. 3c pkt 2 ustawy o VAT, możliwość rozliczania się kwartalnie utraci dopiero od następnego po danym kwartale okresu rozliczeniowego, w konsekwencji obowiązek zapłaty podatku za graniczny kwartał będzie wynikał z art. 103 ust. 2 ustawy o VAT.

W art. 105a ust. 2 uszczegółowiono przesłanki, których łączne wystąpienie warunkuje ponoszenie odpowiedzialności nabywcy towarów za zobowiązania podatkowe swojego kontrahenta.

W konsekwencji instytucja odpowiedzialności solidarnej będzie mogła mieć zastosowanie, jeśli:

1) wartość nabywanych towarów wrażliwych od jednego podmiotu dokonującego dostawy bez kwoty podatku przekroczyła w danym miesiącu kwotę 50 000 zł oraz

Wysokość kwoty, o której mowa w art. 105a ust. 2 pkt 1 została ustalona przy uwzględnieniu uwag zgłoszonych do projektu ustawy w trybie konsultacji społecznych i została uznana za odpowiednią dla zapewnienia realizacji celu projektowanej ustawy.

W szczególności należy wskazać, że do proponowanej we wcześniejszej wersji projektu wysokości tej kwoty na poziomie 100 000 zł zgłaszano, iż ze względu na to, że projektowana regulacja odnosi się do nabyć od jednego podmiotu, powstałaby możliwość nabywania po 99 000 zł/mies.

od kilku dostawców, co łącznie daje już sumy bardzo poważne.

Obniżenie ww. limitu czyni w opinii projektodawcy proceder oszukańczy znacznie mniej opłacalnym, przy jednoczesnym wyważeniu interesów uczciwych podatników, działających na rynku (zasada proporcjonalności rozwiązania).

W art. 105a w ust. 4 wprowadzono przesłanki, których spełnienie wyłącza zastosowanie odpowiedzialności solidarnej.

Podkreślenia wymaga, że w celu uwolnienia się od odpowiedzialności solidarnej wystarczy spełnić jedną z przesłanek wskazanych w proponowanym przepisie.

Odpowiedzialność solidarna nie będzie zatem ustalana w odniesieniu do nabycia paliw wyłącznie na stacjach paliw lub stacjach gazu płynnego, do standardowych zbiorników używanych przez podatników nabywających te towary pojazdów, do napędu tych pojazdów (pkt 1 lit. a).

Te szczegółowe zastrzeżenia związane z nabywanym paliwem mają na celu wyeliminowanie ewentualnego obchodzenia tej szczególnej regulacji wyłączającej z odpowiedzialności (np. poprzez tankowanie paliwa do cystern).

Z uwagi na to, że standardowe zbiorniki mają określoną pojemność, nie będzie trudności w dowodzeniu, że rzeczywiście paliwo zostało zakupione na warunkach określonych w projektowanym przepisie.

Jeżeli podatnik będzie kupował paliwo zarówno na stacjach paliw, jak również u innych podmiotów (np. w hurtowniach), wówczas w zakresie nabycia na stacjach będzie wyłączony z odpowiedzialności, natomiast takiej ochrony nie będzie miał w odniesieniu do zakupów dokonywanych poza stacjami paliw czy gazu płynnego.

Wyłączenie ze stosowania odpowiedzialności podatkowej w przypadku dokonywania przez nabywców zakupów we wskazanych przypadkach (np. na stacjach paliw) jest uzasadnione mniejszym ryzykiem nierozliczenia podatku przez dostawcę w takich przypadkach (w związku wykorzystaniem mechanizmu znikającego podatnika) oraz koniecznością zapewnienia nabywcy odpowiedniej ochrony prawnej przy zakupach realizowanych na stacjach (z reguły na niewielkie kwoty w stosunku do transakcji hurtowych).

Przesłanką, która będzie mogła również wyłączyć orzekanie o odpowiedzialności podatkowej nabywcy, jest skorzystanie z funkcji ochronnej instytucji kaucji gwarancyjnej, która to instytucja jest wprowadzana projektowanymi przepisami (pkt 3).

Polega ona na tym, że nabywca „może się wyłączyć” z odpowiedzialności solidarnej, jeżeli kupił towary od podmiotu wymienionego na dzień dokonania dostawy towarów w wykazie podmiotów, które złożyły kaucję, o której mowa w art. 105b ust. 1, zamieszczanym na stronie internetowej Ministra Finansów, oraz wysokość tej kaucji odpowiada co najmniej jednej piątej kwoty podatku należnego przypadającej na dostawy towarów dokonane w danym miesiącu dla danego podatnika lub wynosi ona co najmniej 3 000 000 zł.

Wykaz podmiotów (dostawców) wiąże się z wprowadzanymi w art. 105b ustawy o VAT regulacjami w zakresie kaucji gwarancyjnej.

Ponadto nabywca nie będzie odpowiadał za zaległości podatkowe swojego dostawcy, w przypadku gdy wykaże, że określone w projektowanym art. 105a ust. 3 okoliczności towarzyszące dostawie towarów lub warunki, na jakich została ona dokonana, nie miały wpływu na niezapłacenie podatku (art. 105a ust. 5).

Wprowadzenie tego rozwiązania (złożenie kaucji gwarancyjnej) umożliwi dostawcom wpis do wykazu, który oprócz danych dostawcy będzie zawierał informację o wysokości kaucji gwarancyjnej.

Informacja z wykazu pozwoli nabywcom na ocenę, czy transakcje z tym podmiotem niosą np. ryzyko wystąpienia solidarnej odpowiedzialności.

Wysokość kaucji odniesiono do kwoty podatku należnego, a nie kwoty podlegającej zapłacie, gdyż nabywca nie wiedziałby, jaka jest to kwota.

Nabywca posiada natomiast wiedzę co do kwoty podatku należnego od realizowanej transakcji, gdyż jest ona wykazywana na fakturze i stanowi u niego kwotę podatku do odliczenia.

Aby w związku z takim podejściem wysokość składanej kaucji nie była nieproporcjonalnie wysoka, zaproponowano, aby obejmowała ona jedną piątą kwoty podatku należnego od przewidywanej przez ten podmiot w danym miesiącu wartości sprzedaży towarów, o których mowa w załączniku nr 13 do ustawy, przy czym dane te powinny być na bieżąco weryfikowane.

Proponuje się wprowadzić minimalną wartość kaucji (nie może być ona niższa niż 200 000 zł), gdyż system kaucyjny, niezapewniając w pełni zabezpieczenia interesów budżetu państwa (dostawca może mieć wielu odbiorców), powinien stanowić przynajmniej minimalne jego zabezpieczenie.

Należy zauważyć, że w Estonii podobne minimalne zabezpieczenie dla podmiotów handlujących paliwami określono na poziomie 100 tys. euro.

Proponuje się, że kaucja gwarancyjna może być złożona w następujących formach (ust. 3):

1) depozytu pieniężnego złożonego na rachunek pomocniczy urzędu skarbowego,

2) gwarancji bankowej lub ubezpieczeniowej,

3) pisemnego nieodwołalnego upoważnienia organu podatkowego, potwierdzonego przez bank lub spółdzielczą kasę oszczędnościowo-

-kredytową, do wyłącznego dysponowania, do wysokości składanej kaucji, środkami pieniężnymi zgromadzonymi na rachunku.

Podmiot składający kaucję gwarancyjną dysponuje dowolnością w wyborze jej formy lub więcej form wymienionych w ust. 3.

Gwarantem może być wyłącznie osoba wpisana do wykazu gwarantów, o którym mowa w art. 52 Prawa celnego (odpowiednie stosowanie art. 33e Ordynacji podatkowej).

Kaucja gwarancyjna może być złożona na określony czas liczony w miesiącach (minimalnie na 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych) lub bezterminowo lub przy wykorzystaniu obu tych form (ust. 4) oraz w zależności od jego potrzeb stosownie modyfikowana (ust. 5).

Można będzie zatem ją podwyższyć lub obniżyć (poprzez zwrot jej części) na wniosek podmiotu ją wnoszącego, przy uwzględnieniu jednak minimalnej jej wysokości (200 000 zł) wynikającej z projektowanego ust. 2 art. 105b.

Możliwe będzie także przedłużenie terminu jej ważności, w przypadku gdy ma ona charakter terminowy lub podatnik złożył ją tylko na ściśle określony czas, przy czym zwrot kaucji gwarancyjnej może nastąpić zarówno w przypadku kaucji złożonej bezterminowo, jak i na czas określony.

W przypadku wniosku podmiotu o zwrot kaucji gwarancyjnej w części lub w całości, organ podatkowy realizuje to żądanie po upływie 40 dni, licząc od końca miesiąca, w którym złożono taki wniosek.

Wniosek złożony w ostatnim dniu roboczym miesiąca traktuje się jak wniosek złożony w miesiącu następnym (ust. 6 pkt 2).

Regulacje te umożliwią zweryfikowanie organom podatkowym rozliczeń tego podmiotu za dany miesiąc pod kątem ewentualnego ryzyka wystąpienia zaległości i związanej z tym możliwości pokrycia zaległości tą kaucją (uwzględniając obowiązkowy termin składania rozliczenia przez podatników efektywnie będzie to tylko 15 dni).

Wprowadzenie zastrzeżenia, iż wniosek złożony w ostatnim dniu roboczym miesiąca traktuje się jak wniosek złożony w miesiącu następnym, związane jest z terminami usuwania danego podmiotu z wykazu (projektowany art. 105c ust. 9 pkt 1).

Organ podatkowy w takim przypadku (złożenie wniosku w ostatnim dniu roboczym miesiąca, przykładowo drogą pocztową) może nie mieć możliwości natychmiastowego zaktualizowania tego wykazu, co w konsekwencji spowodować może nieuzasadnione objęcie ochroną podatników nabywających towary od tego podmiotu w miesiącu następnym, który nie zostanie już zabezpieczony przedmiotową kaucją z uwagi na konieczność jej ustawowego zwrotu.

W przypadku natomiast upływu terminu ważności kaucji lub jej części złożonej w formie depozytu pieniężnego i braku przed tym terminem stosownego wniosku podatnika o jej zwrot lub wniosku o przedłużenie tego terminu ważności, kaucja będzie zwracana nie później niż 10. dnia od końca miesiąca, w którym upływa termin ważności całości kaucji gwarancyjnej lub jej części (ust. 6 pkt 1).

Zaproponowany termin na dokonanie takiego zwrotu kaucji gwarancyjnej został również skorelowany z odpowiednio wcześniejszym usunięciem podmiotu z wykazu (projektowany art. 105c ust. 9 pkt 2).

Forma zwrotu kaucji będzie uzależniona od formy, w jakiej ją wniesiono (ust. 7).

W przypadku złożenia kaucji w formie depozytu pieniężnego zwrot będzie możliwy na rachunek w banku mającym siedzibę na terytorium kraju lub na rachunek w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, wskazany we wniosku w sprawie złożenia kaucji gwarancyjnej albo na inny rachunek w takim banku lub w takiej kasie, wskazany po złożeniu tego wniosku (ust. 7 pkt 1).

Projektowane regulacje przewidują także przypadki, w których nie nastąpi zwrot kaucji gwarancyjnej (ust. 8).

W sytuacji bowiem wszczęcia postępowania podatkowego oraz kontroli skarbowej przewiduje się, że kaucja zostanie zatrzymana do czasu zakończenia tych postępowań (ust. 8 pkt 1 lit. a i pkt 2).

Natomiast w przypadku wszczęcia kontroli podatkowej zwrot kaucji zostanie zablokowany do czasu upływu terminu 3 miesięcy od dnia zakończenia kontroli, jeżeli w tym terminie nie wszczęto postępowania podatkowego (ust. 8 pkt 1 lit. b).

Przepisy te mają na celu zabezpieczenie interesów budżetu państwa, w sytuacji gdy prowadzone postępowania doprowadziły do ujawnienia zaległości podatkowej u podmiotu wnoszącego kaucję.

Kaucja nie zostanie bowiem zwrócona, jeśli u tego podmiotu powstanie po wniesieniu kaucji zaległość podatkowa (ust. 8 pkt 3) – zostanie ona przeznaczona na pokrycie tej zaległości (z wyjątkiem zaległości, których zapłatę odroczono lub rozłożono na raty zgodnie z art. 67a § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej).

Stosownie do projektowanego art. 105b ust. 9 w przypadku powstania, po wniesieniu kaucji gwarancyjnej, u podmiotu, który wniósł kaucję, zaległości podatkowej – w części odpowiadającej wysokości tej zaległości podatkowej, z wyłączeniem zaległości, których zapłatę odroczono lub rozłożono na raty zgodnie z art. 67a § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej kaucję gwarancyjną przeznacza się na pokrycie zaległości podatkowej.

Przepisy Ordynacji podatkowej dotyczące zaliczania nadpłat stosuje się odpowiednio, z tym że zaliczenie kaucji gwarancyjnej na poczet zaległości podatkowej następuje z dniem powstania zaległości podatkowej.

W tych przypadkach znajdą odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące zaliczania nadpłat, z tym że zaliczenie zwrotu kaucji gwarancyjnej na poczet zaległości podatkowych następuje z dniem powstania zaległości podatkowej.

Zwrot kaucji nastąpi zatem tylko w części, w sytuacji gdy jej wysokość przekracza kwotę zaległości.

Należy przy tym wyjaśnić, iż wstrzymanie zwrotu kaucji i pokrycie z niej zaległości podatkowej może dotyczyć także innych zaległości niż wynikające z tytułu dostawy towarów wrażliwych, w tym także dotyczące innych podatków.

Kaucja gwarancyjna spełnia bowiem funkcje dwojakiego rodzaju – z jednej strony gwarantuje nabywcy uwolnienie się od ewentualnej odpowiedzialności solidarnej za niewpłacony podatek sprzedawcy, z drugiej natomiast ma w określonym stopniu (uwzględniającym proporcjonalność stosowanego środka) zabezpieczać budżet państwa przed potencjalną utratą wpływów.

Regulowanie zobowiązań podatkowych należy do konstytucyjnych obowiązków podmiotów gospodarczych.

W sytuacji natomiast gdy nie wystąpi u sprzedawcy zaległość podatkowa z żadnego tytułu, wstrzymanie jej zwrotu może nastąpić tylko wtedy, gdy zostanie wszczęte postępowanie podatkowe (kontrola podatkowa lub skarbowa) w zakresie rozliczenia podatku od towarów i usług, którego dotyczy kaucja gwarancyjna.

Organ podatkowy w przypadku przyjęcia jednej lub kilku z ww. form kaucji czy też przedłużenia terminu pozostawania jej w swojej dyspozycji będzie zobowiązany do wydania na tę okoliczność postanowienia w trybie przepisów Ordynacji podatkowej, na które będzie przysługiwało zażalenie.

Postanowienie musi zostać wydane niezwłocznie, jednak nie później niż w terminie 7 dni.

Tryb ten znajdzie również zastosowanie w sytuacji przedłużenia terminu ważności kaucji, podwyższenia jej wysokości lub obniżenia poprzez zwrot jej części oraz zwrotu kaucji w całości (ust. 10).

W art. 105c ust. 1 nakłada się na Ministra Finansów (ministra właściwego do spraw finansów publicznych) obowiązek prowadzenia w formie elektronicznej wykazu podmiotów dokonujących dostawy towarów, o których mowa w załączniku nr 13 do ustawy, które złożyły kaucję gwarancyjną.

Wykaz podmiotów dokonujących dostawy towarów, o których mowa w załączniku nr 13 do ustawy, które złożyły kaucję gwarancyjną, będzie udostępniany w Biuletynie Informacji Publicznej Ministerstwa Finansów (ust. 2), co oznacza, iż będzie on ogólnodostępny w trybie on-line.

Wykaz ten będzie weryfikowany i aktualizowany na bieżąco.

Fakt wymienienia określonego podmiotu w tym wykazie w dniu dokonania dostawy towarów, o czym już była mowa, jest jedną z przesłanek umożliwiających wyłączenie stosowania przepisów o odpowiedzialności solidarnej nabywcy towarów wrażliwych.

Naczelnik urzędu skarbowego, nie później niż następnego dnia roboczego po dniu wydania postanowienia o przyjęciu kaucji gwarancyjnej, wprowadza do wykazu dane dotyczące podmiotów, które złożyły kaucję gwarancyjną, wraz z podaniem numeru, za pomocą którego są zidentyfikowane dla potrzeb podatku oraz wysokości złożonej kaucji (ust. 3).

Z kolei termin graniczny udostępnienia w wykazie wszelkich zmian dotyczących jego pozycji będzie uzależniony od charakteru danej zmiany.

Na przykład informacja o podwyższeniu wysokości kaucji gwarancyjnej powinna znaleźć się w wykazie nie później niż następnego dnia roboczego po dniu wydania przez naczelnika urzędu skarbowego aktualizującego postanowienia (ust. 4 pkt 1), a w przypadku zwrotu części kaucji gwarancyjnej – ostatniego dnia roboczego miesiąca, w którym złożono wniosek o jej zwrot (ust. 4 pkt 2).

Ponadto naczelnik wprowadza do wykazu zmiany w przypadku upływu terminu ważności części kaucji gwarancyjnej – ostatniego dnia roboczego miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym upłynie ten termin (ust. 4 pkt 3).

Zmiany do wykazu są również wprowadzane w przypadku innych zmian niż wymienione, dotyczących danych zawartych w wykazie (np. zmiany nazwy podmiotu, który złożył kaucję gwarancyjną) – nie później niż następnego dnia roboczego po dniu, w którym naczelnik urzędu skarbowego został zawiadomiony o tych zmianach (ust. 4 pkt 4).

Należy podkreślić, że informację w zakresie tych zmian naczelnik urzędu skarbowego będzie posiadał w oparciu o złożone przez podmiot, który złożył kaucję, dokumenty aktualizacyjne (np. aktualizacja danych objętych zgłoszeniem identyfikacyjnym NIP); nie będzie zatem potrzeby dodatkowego powiadamiania naczelnika urzędu skarbowego.

Zróżnicowanie terminów uaktualnienia wykazów w zależności od charakteru danej zmiany podyktowane jest zabezpieczeniem interesów nabywców towarów wrażliwych oraz interesu budżetu państwa.

Figurowanie bowiem sprzedawcy w wykazie na dany miesiąc z jednej strony gwarantuje nabywcy uwolnienie się od ewentualnej odpowiedzialności solidarnej za niewpłacony podatek za ten okres, z drugiej natomiast zabezpiecza budżet państwa przed potencjalną utratą wpływów z tego tytułu.

Proponuje się również uregulowanie przymusowego usuwania podmiotów dokonujących sprzedaży towarów wrażliwych z wykazu w przypadku stwierdzenia, że złożona kaucja gwarancyjna jest za niska (ust. 5), które następowałoby w drodze postanowienia, na które służy zażalenie (ust. 7).

Nastąpi to, gdy złożona kaucja gwarancyjna nie pokrywa przynajmniej jednej piątej (z odchyleniem do 20%) wysokości podatku należnego od dokonanych w danym miesiącu dostaw towarów wrażliwych (ust. 5 pkt 1) lub gdy jest niższa niż 200 000 zł (ust. 5 pkt 2).

Podmiot nie byłby usuwany tylko w przypadku, gdy wysokość złożonej przez niego kaucji gwarancyjnej byłaby równa bądź przekraczałaby kwotę 3 000 000 zł (ust. 6).

Różnica pomiędzy procentem wskazanym w art. 105b ust. 2 (jedna piąta) a art. 105c ust. 5 (jedna piąta, z odchyleniem do 20%) ma zminimalizować konieczność częstego uzupełniania kaucji gwarancyjnej w przypadku dynamicznej zmiany wysokości obrotów podmiotów dokonujących dostawy towarów wrażliwych.

Przepis ten zatem w pewien sposób dostosowuje wysokość kaucji wynikającej z art. 105b ust. 2 do np. zwiększającej się skali działalności podatnika, wprowadzając jednocześnie górny pułap tej kaucji – głównie ze względu na obciążenie finansowe, jakie mogłaby ona stanowić dla przedsiębiorcy, przy czym górny pułap kaucji gwarancyjnej wynika pośrednio z projektowanych przepisów.

Uzupełnienie kaucji gwarancyjnej do wysokości jednej piątej kwoty podatku należnego od dostaw towarów wrażliwych (nie mniej jednak niż 200 000 zł i nie więcej niż 3 000 000 zł) stanowiłoby jednak podstawę do ponownego umieszczenia w ww. wykazie (ust. 8).

Projektowany przepis ust. 9 wprowadza natomiast przypadki, w których następuje z urzędu usunięcie podmiotów z wykazu bez konieczności zawiadamiania ich o tym fakcie przez naczelnika urzędu skarbowego.

Następowałoby to w przypadku zwrotu całości kaucji gwarancyjnej (ostatniego dnia roboczego miesiąca, w którym złożono wniosek o jej zwrot) oraz w przypadku upływu terminu ważności kaucji gwarancyjnej lub jej części, jeżeli wskutek tego wysokość kaucji gwarancyjnej będzie niższa niż 200 000 zł (ostatniego dnia roboczego miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym upłynie termin zwrotu kaucji gwarancyjnej) – ust. 9 pkt 1 i 2.

Wprowadza się również obowiązek usunięcia sprzedawcy z wykazu, jeśli w wyniku podjętych czynności sprawdzających okaże się, że podmiot ten nie istnieje lub pomimo podjętych udokumentowanych prób nie ma możliwości skontaktowania się z tym sprzedawcą (ust. 9 pkt 4).

Regulacja ta ma zabezpieczyć sytuacje świadomego utrudniania przez nieuczciwych sprzedawców kontaktu z urzędem w celu zweryfikowania przez niego adekwatnej do obrotów wysokości kaucji.

Także w sytuacji gdy podmiot został wykreślony z rejestru podatników VAT, a z jakiś względów nie złożył wniosku o zwrot kaucji, będzie on usuwany z urzędu z tego wykazu z dniem takiego wykreślenia (ust. 9 pkt 3).

Regulacje wprowadzane przedmiotową ustawą w zakresie odpowiedzialności solidarnej są zgodne z art. 205 dyrektywy 2006/112/WE, zgodnie z którym w sytuacjach, o których mowa w art. 193–200 oraz art. 202–204, państwa członkowskie mogą postanowić, że osoba inna niż osoba zobowiązana do zapłaty VAT będzie solidarnie odpowiedzialna za zapłatę VAT.

4.

W ustawie o VAT proponuje się rozszerzyć treść załącznika nr 11, zawierającego wykaz towarów, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT o dodatkowe (oprócz już wymienionych) grupy towarów stanowiących odpady, takie jak odpady z papieru czy tektury oraz o grupę towarów stanowiących surowce wtórne (w nomenklaturze PKWiU), takie jak surowce wtórne metalowe, ze szkła, papieru i tektury.

Powyższa zmiana umożliwi objęcie odwrotnym obciążeniem towarów w szerokim znaczeniu rozumianych jako odpady (w tym surowce wtórne).

Problem związany jest z ujęciem przez PKWiU w różnych grupowaniach tych towarów, w zależności od dokonanych na nich przeróbkach, takich jak np. zgniecenie (puszka) czy pocięcie (np. drut), zmieniają zaklasyfikowanie towarów z odpadów do surowców wtórnych, których dostawy są również przedmiotem wyłudzeń podatkowych.

Skala i stopień nadużyć w branży stalowej przemawia za przyjęciem kompleksowych rozwiązań, stąd proponuje się włączenie do treści załącznika nr 11 szerokiego katalogu wyrobów stalowych, tj. zarówno prętów żebrowanych, co do których występuje ryzyko nadużyć na wysokim poziomie, jak również innych wyrobów stalowych, co do których istnieje uzasadniona obawa, że mogą potencjalnie stać się przedmiotem nadużyć.

Objęcie szerokiej grupy towarów ww. załącznikiem ma na celu uniemożliwienie przenoszenia się podmiotów nieuczciwych na inne grupy towarowe.

W związku z rozszerzeniem załącznika nr 11 o nowe towary, co będzie skutkować objęcie ich dostaw mechanizmem odwróconego opodatkowania, nie ma potrzeby wprowadzania w tym zakresie przepisów przejściowych (nowe regulacje znajdą zastosowanie do dostaw zrealizowanych od dnia wejścia w życie ustawy).

5.

W ustawie o VAT proponuje się wprowadzić nowy załącznik nr 13 zawierający listę towarów, przy których dostawie została wyłączona możliwość składania deklaracji kwartalnych oraz równocześnie zostanie wprowadzona możliwość orzekania odpowiedzialności solidarnej.

W toku prowadzonych przez resort finansów analiz pozyskano i potwierdzono informacje o występujących nadużyciach w obszarze obrotu złotem (granulatem złota).

W związku z powyższym w celu przeciwdziałania nieprawidłowościom podjęte zostały natychmiastowe kroki mające na celu wyeliminowanie oszustw w tym obszarze poprzez podjęcie działań kontrolnych.

W celu przeciwdziałania nadużyciom zdecydowano się również na włączenie do treści projektowanego załącznika nr 13 ustawy o VAT towarów ujętych w PKWiU 24.41.20.0 – Złoto nieobrobione plastyczne lub w postaci półproduktu, lub w postaci proszku, wskutek czego wprowadzone zostaną wobec tej grupy towarowej analogiczne jak dla branży stalowej restrykcje w zakresie terminu rozliczeń, jak i instytucja solidarnej odpowiedzialności.

Powyższa inicjatywa służy uszczelnieniu i zwiększeniu efektywności systemu podatkowego.

W związku z propozycją wprowadzenia nowej instytucji odpowiedzialności solidarnej konieczne jest uzupełnienie w tym zakresie katalogu podmiotów wskazanych w Ordynacji podatkowej jako osoby trzecie.

Proponuje się zatem dodanie art. 117b, zgodnie z którym podatnik, o którym mowa w art. 105a ustawy o VAT, odpowiada solidarnie całym swoim majątkiem za zaległości podatkowe podmiotu dokonującego dostawy towarów, w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o podatku od towarów i usług (§ 1).

W projektowanym art. 117b z zakresu odpowiedzialności wyłącza się: odpowiednie stosowanie przepisów art. 107 § 2 pkt 1, 3 i 4 Ordynacji podatkowej oraz odsetki za zwłokę powstałe przed dniem wydania decyzji o odpowiedzialności (§ 2).

Nabywca będzie więc odpowiadał wyłącznie za zaległość podatkową dostawcy, w zakres tej odpowiedzialności nie będą bowiem wchodziły odsetki za zwłokę od tych zaległości (naliczone w okresie przed wydaniem decyzji orzekającej odpowiedzialność) oraz koszty egzekucyjne związane z ich egzekwowaniem.

W pozostałym zakresie znajdą odpowiednie zastosowanie przepisy Ordynacji podatkowej, w szczególności procedury postępowania przy orzekaniu odpowiedzialności osób trzecich.

W konsekwencji dodania art. 117b konieczne stało się dokonanie zmiany w art. 118 Ordynacji podatkowej oraz stosowne zmodyfikowanie art. 133 § 1 Ordynacji podatkowej w celu rozszerzenia katalogu podmiotów uznawanych za stronę w postępowaniu podatkowym.

Zatem w art. 118 Ordynacji podatkowej zmodyfikowano § 1 poprzez dodanie w nim zapisu, zgodnie z którym nie można wydać decyzji o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej, o której mowa w art. 117b § 1, jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym miała miejsce dostawa towarów, upłynęły 3 lata.

W związku z dokonanymi zmianami konieczne było również dokonanie zmiany redakcyjnej w § 2.

Należy podkreślić, że skrócenie w przypadku odpowiedzialności podatkowej nabywcy wprowadzanej projektowaną ustawą okresu przedawnienia do 3 lat (z 5 lat przewidzianych w pozostałych przypadkach) jest uzasadnione tym, że urzędy skarbowe praktycznie natychmiast identyfikują brak zapłaty podatku przez dostawcę towarów wrażliwych, a zatem wprowadzany instrument będzie mógł być szybko uruchamiany.

Ponieważ wprowadzone uregulowania dotyczą podmiotów dokonujących obrotu towarami wrażliwymi, po upływie 3 lat byłoby trudne udowodnienie istnienia przesłanek orzeczenia o odpowiedzialności.

Nie jest zatem uzasadnione, mając na uwadze również szczególny charakter proponowanego instrumentu, stosowanie w tym przypadku 5-letniego okresu przedawnienia.

Z uwagi na przedstawione powyżej okoliczności przedmiotowe rozwiązanie nie narusza zasady równości.

Równocześnie z wprowadzeniem dodatkowej jednostki redakcyjnej – art. 117b, proponuje się stworzenie podstaw prawnych do zabezpieczenia orzeczonej odpowiedzialności na zasadach analogicznych do art. 33a pkt 2 Ordynacji podatkowej (dodawany pkt 3 w art. 33b).

W konsekwencji w przypadku gdy zaistnieje uzasadniona obawa, że dostawca towarów nie wykona swojego zobowiązania podatkowego, w szczególności w sytuacji gdy nie płaci on podatków oraz utrudnia egzekucję, będzie istniała możliwość zabezpieczenia wykonania tego zobowiązania na majątku nabywcy, po doręczeniu mu decyzji orzekającej odpowiedzialność solidarną zgodnie z przepisami ustawy o VAT.

Uzasadnieniem wprowadzenia możliwości takiego zabezpieczenia jest istnienie powiązania osoby trzeciej oraz podatnika, w ramach którego osoba trzecia może wpływać na wykonywanie zobowiązania przez podatnika i ma wiedzę o stanie jego zasobów majątkowych; to powiązanie przepis art. 33b pkt 2 Ordynacji podatkowej identyfikuje obecnie w stosunku do wspólników spółek niemających osobowości prawnej oraz członków zarządu osób prawnych odpowiadających za zaległości tych spółek oraz osób prawnych.

Podobne powiązanie jest też fundamentem stworzenia nowej kategorii osoby trzeciej, o której mowa w projektowanym art. 117b Ordynacji podatkowej.

Do nadużyć w obrocie towarami wrażliwymi dochodzi na bazie współdziałania (pośredniego lub bezpośredniego) opartego często na porozumieniu zbywcy i nabywcy tych towarów.

Możliwość zabezpieczenia orzeczonej odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej (nabywcy tych towarów) na czas trwania egzekucji u podatnika (zbywcy) ochroni interes fiskalny w razie prawdopodobnej potrzeby wykonania odpowiedzialności osoby trzeciej wobec nabywcy.

Bez tego instrumentu zabezpieczenia, czas trwania egzekucji u podatnika mógłby zostać wykorzystany przez – pozostającą w porozumieniu z podatnikiem – osobę trzecią do podjęcia działań zmierzających do uniknięcia realizacji odpowiedzialności.

Mając na uwadze, że przesłanki do zabezpieczenia orzeczonej odpowiedzialności są analogiczne do przewidzianych obecnie w art. 33a pkt 2 Ordynacji podatkowej, w stosunku do wspólników spółek niemających osobowości prawnej oraz członków zarządu osób prawnych odpowiadających za zaległości tych spółek oraz osób prawnych proponowane w art. 33b pkt 3 rozwiązanie nie narusza zasady równości.

Jeśli egzekucja z majątku dostawcy okaże się w całości lub w części bezskuteczna, decyzja o zabezpieczeniu wygaśnie i zgodnie z art. 108 § 4 zostanie wszczęta egzekucja zobowiązania wynikającego z decyzji o odpowiedzialności podatkowej nabywcy z jego majątku.

W związku ze stosowaniem przepisów Ordynacji podatkowej, w szczególności procedury postępowania przy orzekaniu odpowiedzialności osób trzecich, należy mieć na uwadze, iż stosownie do art. 108 § 2 Ordynacji podatkowej, postępowanie w sprawie odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej nie może zostać wszczęte przed:

1) upływem terminu płatności ustalonego zobowiązania;

2) dniem doręczenia decyzji:

a) określającej wysokość zobowiązania podatkowego,

d) określającej wysokość należnych odsetek za zwłokę;

3) dniem wszczęcia postępowania egzekucyjnego – w przypadku, o którym mowa w § 3 w art. 108 Ordynacji podatkowej.

W art. 3 projektu ustawy wprowadzono regulację przejściową umożliwiającą podmiotom, które będą dokonywać po dniu 30 września 2013 r. dostaw towarów wrażliwych i nie posiadają zaległości podatkowych (na dzień składania kaucji), złożenie przed dniem 1 października 2013 r. w urzędzie skarbowym kaucji gwarancyjnej stanowiącej zabezpieczenie zapłaty podatku w związku z zamiarem dokonywania dostaw tych towarów, oraz zapłaty zaległości podatkowych powstałych po dniu 30 września 2013 r. (z wyjątkiem zaległości, których zapłata zostanie odroczona lub rozłożona na raty).

Na dzień 1 października 2013 r., tj. dzień wejścia w życie instytucji odpowiedzialności podatkowej, ww. podmioty zostaną umieszczone w wykazie opublikowanym w Biuletynie Informacji Publicznej Ministerstwa Finansów (art. 4).

Skorzystanie z tej regulacji zapewni ich nabywcom wyłączenie stosowania odpowiedzialności podatkowej już dla dostaw zrealizowanych od dnia wejścia w życie ustawy.

W wykazie nie zostaną uwzględnione podmioty, które złożyły przed dniem 1 października 2013 r. wniosek o zwrot kaucji gwarancyjnej w całości (ust. 2).

W przypadku złożenia przed dniem 1 października 2013 r. wniosku o zwrot kaucji gwarancyjnej, zwrot powinien zostać dokonany nie później niż po upływie 10 dni od dnia złożenia tego wniosku (ust. 3).

W art. 5 projektu ustawy przewiduje się wprowadzenie dla potrzeb dodawanych do ustawy o VAT art. 99 ust. 3a–3c, regulacji przejściowej, na podstawie której nie będzie miała znaczenia dla możliwości składania deklaracji kwartalnych w okresie od 1 października 2013 r. do 30 września 2014 r. wysokość dostaw towarów wymienionych w załączniku nr 13 do ustawy w okresie od 1 października 2012 r. do 30 września 2013 r.

W art. 6 projektu ustawy przewiduje się również wprowadzenie do ustawy regulacji przejściowej, zgodnie z którą przepisy dodawanego do ustawy o VAT działu Xa stosuje się do dostaw towarów dokonanych od dnia wejścia w życie ustawy zmieniającej.

Zakłada się, że projektowana ustawa wejdzie w życie z dniem 1 października 2013 r. z wyjątkiem art. 1 pkt 4 i art. 3, których wejście w życie planuje się na dzień 1 sierpnia 2013 r. (art. 7).

Wcześniejszy termin wejścia w życie tych przepisów wynika m.in. z konieczności zapewnienia podmiotom składającym kaucję gwarancyjną możliwości spełnienia warunku ustawowego, o którym mowa w projektowanym art. 105a ust. 4 pkt 3 lit. a na dzień 1 października 2013 r.

Natomiast data wejścia w życie projektowanego art. 1 w zakresie pkt 4 podyktowana jest potrzebą jak najszybszego stosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia w rozszerzonym zakresie.

Skala nadużyć oraz ich szkodliwość dla uczciwych przedsiębiorców, gospodarki i budżetu państwa przemawiają za wprowadzeniem mechanizmu odwrotnego obciążenia w obrocie niektórymi wyrobami stalowymi (półproduktami) oraz niektórymi odpadami i surowcami wtórnymi od dnia 1 sierpnia 2013 r.

Jest to zgodne z postulatami uczciwych podatników działających w tych branżach.

Przedmiotowy akt prawny oddziałuje na podatników uczestniczących w obrocie towarami, które zostały ujęte w dodawanym do ustawy załączniku nr 11 i 13 (m.in. złomem, wyrobami stalowymi i paliwami).

2.

Wyniki konsultacji społecznych

W projekcie ustawy, w związku ze zgłoszonymi uwagami, zostały wprowadzone m.in. następujące zmiany:

w związku postulatami zawężenia zakresu podmiotowego regulacji przewidzianych w projektowanym art. 99 ust. 3a ustawy o VAT, na postawie których podatnicy dokonujący obrotu towarami wymienionymi w załączniku nr 13 do ustawy nie będą mieli prawa do składania deklaracji podatkowych za okresy kwartalne, miesięczny limit łącznej wartości sprzedanych towarów wrażliwych, poniżej którego powyższe wyłączenie prawa do składania deklaracji kwartalnych nie będzie miało zastosowania, został podniesiony z 10 tys. zł do 100 tys. zł bez kwoty podatku;

niezależnie od podniesienia ww. limitu określonego w art. 99 ust. 3a ustawy o VAT, zakres stosowania projektowanych przepisów art. 99 ust. 3a–3c tej ustawy został ograniczony dodaniem regulacji wyłączającej stosowanie tych przepisów w odniesieniu do podatników, którzy dokonują dostawy towarów wymienionych w poz. 10 załącznika nr 13 do ustawy (benzyn silnikowych, olejów napędowych, gazów przeznaczonych do napędu silników spalinowych – w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym) wyłącznie na stacjach paliw i stacjach gazu płynnego do standardowych zbiorników pojazdów albo gdy dostawy te są dokonywane przez podatników dostarczających gaz przewodowy;

w związku ze zgłaszanymi obawami, że zasady odpowiedzialności solidarnej obejmą również detalistów i konsumentów towarów wrażliwych, np. osoby tankujące paliwo na stacjach benzynowych, w zakresie projektowanego art. 105a w ust. 4 zostały wprowadzone przepisy wprost wyłączające stosowanie przepisów dotyczących odpowiedzialności solidarnej;

w związku z uwagami, w których sprzeciwiono się rozwiązaniu prowadzącemu do nałożenia na nabywcę odpowiedzialności solidarnej także w sytuacji, gdy mógł on przypuszczać, że kwota podatku przypadająca także na jakąkolwiek późniejszą dostawę nabytych przez niego towarów nie zostanie wpłacona na rachunek urzędu skarbowego, wyrażona w projektowanym art. 105a ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT przesłanka dotycząca rzeczywistego lub spodziewanego stanu wiedzy podatnika została ograniczona jedynie do dostaw towarów wrażliwych dokonanych na rzecz tego podatnika;

w związku z uwagami, że projektowane przepisy dotyczące odpowiedzialności podatkowej nie proponują wystarczających i efektywnych środków, które pozwoliłyby podatnikowi zabezpieczyć się przed bezpodstawnym nałożeniem na niego odpowiedzialności solidarnej, stwarzając tym samym ryzyko zbyt restryktywnego stosowania rzeczonych przepisów przez organy podatkowe, co wraz z faktycznym przerzuceniem ciężaru dowodu na podatnika mogłoby z kolei zostać potraktowane jako nałożenie na obywatela ciężarów niewspółmiernych do ,,ważnego interesu publicznego” skutkujące naruszeniem konstytucyjnej zasady proporcjonalności, do projektu ustawy został wprowadzony katalog przesłanek, których spełnienie nakazywałoby organowi podatkowemu odstąpienie od orzeczenia odpowiedzialności podatkowej za zaległości podatkowe.

Zgodnie z brzmieniem projektowanego art. 105a ust. 4 ustawy o VAT organ podatkowy odstąpi od orzeczenia odpowiedzialności podatkowej, gdy spełniony zostanie co najmniej jeden z poniższych przypadków:

jeżeli łącznie zostaną spełnione następujące warunki:

– podmiot dokonujący dostawy towarów, o którym mowa w ust. 1, był wymieniony na dzień dokonania dostawy towarów w wykazie, o którym mowa w art. 105c ust. 1,

Ponadto podatnik nie będzie odpowiadać za zaległości podatkowe, w przypadku gdy wykaże, że szczególne okoliczności towarzyszące dostawie towarów lub szczególne warunki, na jakich została ona dokonana, były uzasadnione zwykłą praktyką handlową, w szczególności przyznanym zwyczajowym rabatem.

Organ podatkowy nie będzie mógł orzec o odpowiedzialności solidarnej nabywcy, jeśli od daty dokonania dostawy towarów upłynęły 3 lata, licząc od końca roku, w którym ta dostawa miała miejsce;

w związku z postulatami ustanowienia instytucji ,,zaufanego przedsiębiorcy sprzedającego towary wrażliwe”/„bezpiecznego dostawcy”, do projektu zostały wprowadzone przepisy, zgodnie z którymi funkcję takiej instytucji będzie pełnić wykaz, o którym mowa w projektowanym art. 105c ust. 1.

Zgodnie bowiem z projektowanym art. 105a ust. 4 pkt 3, wymienienie podmiotu dokonującego dostawy towarów wrażliwych w takim wykazie, na dzień dokonania dostawy towarów, o ile równocześnie spełniony zostanie określony w lit. b tego przepisu warunek dotyczący minimalnej wysokości kaucji gwarancyjnej, będzie prowadziło do wyłączenia nabywcy danych towarów z zakresu odpowiedzialności solidarnej.

Można założyć, że podmiot wymieniony w ww. wykazie będzie odbierany przez kontrahentów jako wiarygodny i godny zaufania dostawca.

Pozostałe uwagi nie zostały uwzględnione.

Do głównych przyczyn nieuwzględnienia uwag należy zaliczyć fakt, że w większości przypadków cele, jakie miały one realizować, zostały osiągnięte poprzez wprowadzenie do projektu ustawy rozwiązań, które uwzględniają alternatywne propozycje zgłoszone w ramach konsultacji społecznych.

Zainteresowanie pracami nad projektem ustawy zgłosiły następujące podmioty: Polski Związek Faktorów (brak zgłoszenia uwag do projektu ustawy), Polska Organizacja Przemysłu i Handlu Naftowego oraz Polska Organizacja Gazu Płynnego.

W projekcie ustawy uwzględnione zostały następujące uwagi zgłoszone w trybie zainteresowania pracami nad projektem:

uzupełnienie odwołania do „wartości niższej niż rynkowa” jako przesłanki uznania solidarnej odpowiedzialności pod warunkiem, że przesłanka ta wystąpi, o ile niższa cena nie była uzasadniona warunkami handlowymi (poprzez możliwość wyłączenia przez podatnika orzeczenia odpowiedzialności podatkowej w razie wykazania przez niego, że szczególne okoliczności towarzyszące dostawie towarów lub szczególne warunki, na jakich została ona dokonana, były uzasadnione zwykłą praktyką handlową, w szczególności przyznanym rabatem);

wprowadzenie zabezpieczenia podatnika przed ryzykiem uznaniowości i nadużywaniem tego prawa przez organy kontrolne (poprzez ustanowienie przesłanek, których spełnienie wyłączałoby zastosowanie przepisów o odpowiedzialności podatkowej nabywcy za zaległości podatkowe dostawcy);

wprowadzenie pojęcia „zaufanego sprzedawcy” – cele wyrażone tym postulatem zostały zrealizowane poprzez wprowadzenie przepisów projektujących wykaz podmiotów, które wpłaciły kaucję gwarancyjną – stwarzający w określonych warunkach uzyskanie przez sprzedawcę zamieszczonego w ww. wykazie rękojmi porównywalnej z postulowanym „zaufanym sprzedawcą”.

Nie zostały natomiast uwzględnione uwagi postulujące:

wprowadzenie bezwzględnego wyłączenia z możliwości składania deklaracji kwartalnych przez nowych podatników przez okres 2 lat od momentu rozpoczęcia działalności – na obecnym etapie rozwiązanie to byłoby nieproporcjonalne;

dodanie w załączniku nr 13 do ustawy konkretnych kodów CN do poszczególnych grup wyrobów – enumeratywne odwołanie się w projekcie do benzyn silnikowych, olejów napędowych, gazów przeznaczonych do napędu silników spalinowych oraz olejów opałowych i smarowych w rozumieniu ustawy akcyzowej odpowiada wprost nomenklaturze zawartej w art. 89 tej ustawy, w konsekwencji nie powinno to budzić wątpliwości interpretacyjnych.

Odwołanie się natomiast do paliw silnikowych i opałowych, zgodnie ze zgłoszoną uwagą, mogłoby takie wątpliwości spowodować, z uwagi na niejednoznaczność tych definicji w art. 86 ustawy akcyzowej.

Należy jednocześnie zaznaczyć, że wbrew stanowisku Polskiej Organizacji Gazu Płynnego w proponowanej ustawie nie wprowadzano rozwiązania prowadzącego do tego, że nabywca odpowiadać będzie także za przyszłe zobowiązania podatkowe zbywcy (późniejsza dostawa towarów).

W związku z przekazaniem w dniu 29 kwietnia br. zmienionej wersji projektu ustawy do ponownych konsultacji społecznych z ww. podmiotami oraz do Związku Przedsiębiorców i Pracodawców, do projektu zostały zgłoszone uwagi, których konsekwencją jest wprowadzenie do ustawy m.in. następujących zmian:

uwzględnione zostały uwagi dotyczące wprowadzenia odwrotnego opodatkowania w handlu niektórymi towarami wrażliwymi.

W związku z decyzją Komisji Europejskiej o możliwości wprowadzenia przez Polskę mechanizmu odwrotnego obciążenia w obrocie niektórymi wyrobami stalowymi (półproduktami), bez konieczności ubiegania się o derogację w tym zakresie oraz postulatami branży stalowej w tym zakresie, załącznik nr 11 do ustawy o VAT, zawierający wykaz towarów, które mogą być objęte odwrotnym obciążeniem, został uzupełniony o te wyroby.

W związku z tą zmianą w projekcie wprowadzono zmiany wyłączające w odniesieniu do tych wyrobów stalowych stosowanie regulacji dotyczących odpowiedzialności solidarnej oraz regulacji dotyczących składania deklaracji kwartalnych.

W związku z zaproponowanym rozszerzeniem załącznika nr 11 oraz wniesionymi uwagami doprecyzowano katalog dotyczący odpadów i surowców wtórnych, co oznacza objęcie ich dostawy odwrotnym obciążeniem.

W związku ze zidentyfikowaniem nadużyć w odniesieniu do innych wyrobów stalowych, które nie mogą być zgodnie z opinią Komisji Europejskiej objęte zakresem odwrotnego obciążenia, w projektowanej ustawie zakłada się również wprowadzenie w obrocie tymi towarami odpowiedzialności podatkowej oraz zakazu rozliczania VAT kwartalnie;

uwzględniony został postulat obniżenia progu wartości sprzedanych w danym miesiącu towarów wrażliwych, którego przekroczenie powoduje obowiązek rozliczania podatku w okresach miesięcznych.

Wysokość limitu, o którym mowa w projektowanym art. 99 ust. 3a ustawy o VAT, podniesionego wcześniej z kwoty 10 tys. zł do 100 tys. zł, została ostatecznie ustalona w kwocie 50 tys. zł;

w związku z uwagami, że poprzez wyłączenie możliwości zastosowania odpowiedzialności solidarnej do podatników, u których obrót towarami wrażliwymi w danym miesiącu nie przekroczył 100 tys. zł, projektowany przepis art. 105a ust. 2 ustawy o VAT może m.in. prowadzić do dzielenia sprzedaży towarów wrażliwych prowadzonej przez jeden podmiot między wiele podmiotów dokonujących sprzedaży do wskazanego limitu w ramach zorganizowanej siatki przestępczej, co może skutkować zalegalizowaniem wyłudzeń do tej wysokości, limit określony w tym przepisie został obniżony do wartości 50 tys. zł;

w odpowiedzi na uwagi umożliwiono podmiotom złożenie kaucji gwarancyjnej przed wejściem w życie ustawy, tak aby podmioty te zostały umieszczone w wykazie już od dnia wejścia w życie ustawy, co dawałoby ochronę ich nabywcom przed ewentualnym zastosowaniem odpowiedzialności podatkowej już od samego początku obowiązywania instytucji odpowiedzialności solidarnej (wprowadzono regulację przejściową).

W związku ze zgłoszonymi różnymi propozycjami podwyższenia wysokości kaucji gwarancyjnej w celu lepszego zabezpieczenia przed ryzykiem nadużyć podatkowych, w projekcie podwyższono ze 100 tys. zł do 200 tys. zł wysokość minimalnej kaucji gwarancyjnej oraz z 2 mln do 3 mln maksymalną wysokość kaucji gwarancyjnej składanej przez dostawców towarów wrażliwych.

W związku ze zgłoszonymi uwagami zmieniono zasady wykreślania podatnika z wykazu podmiotów, które zgłosiły kaucję gwarancyjną.

Zaproponowano, że będzie to następować, gdy kaucja będzie niższa niż 20% od 1/5 kwoty podatku należnego od dostaw towarów wrażliwych dokonanych w danym miesiącu przez podatnika.

Doprecyzowano również, że w sprawie usunięcia z wykazu będzie wydawane postanowienie, na które służy zażalenie.

Podmiot będzie nadal pozostawał w wykazie, gdy złoży kaucję w wysokości 3 mln zł (poprzednio 2 mln zł).

Natomiast nie uwzględniono postulatów zgłoszonych przez organizacje społeczne, których wprowadzenie prowadziłoby do zwiększenia procederu nadużyć, do wprowadzenia przepisów uznanych za nieproporcjonalne czy też oznaczałoby wejście w życie rozwiązań powodujących nierówne traktowanie podmiotów.

Z powyższych względów nie zostały m.in. uwzględnione uwagi dotyczące:

wprowadzenia obowiązku składnia deklaracji za okresy miesięczne przez podatników rozpoczynających działalność gospodarczą – cel osiągnięty poprzez zrealizowanie tego postulatu byłby nieproporcjonalny wobec negatywnego wpływu tego rozwiązania na konkurencyjność podmiotów nowo wchodzących na rynek w stosunku do podmiotów o ugruntowanej i co do zasady mocniejszej pozycji na rynku.

Ponadto rozwiązanie to mogłoby okazać się nieskuteczne w przypadku wykorzystywania podmiotów „uśpionych”, w przypadku których prowadzenie rzeczywistego obrotu towarami wrażliwymi byłoby odraczane do momentu upływu proponowanego terminu karencji.

Nie uwzględniono również postulatu, aby pozostawić możliwość kwartalnego rozliczania VAT przez sprawdzonych przedsiębiorców, działających od dłuższego czasu na rynku (jego wprowadzenie prowadziłoby do nierównego traktowania podmiotów);

podwyższenia limitu, o którym mowa w projektowanym art. 105a ust. 2 ustawy o VAT, jako postulatu kolidującego z uzasadnionymi uwagami innych podmiotów społecznych, iż zbyt wysokie określenie ww. progu może powodować ryzyko omijania tej regulacji przez podmioty funkcjonujące w ramach zorganizowanych grup;

rozszerzenia potencjalnej odpowiedzialności podatkowej nabywcy na zaległość podatkową zbywcy przypadającą na jakąkolwiek wcześniejszą lub późniejszą dostawę (zakres tej odpowiedzialności został ograniczony po wcześniejszym etapie konsultacji społecznych do dostaw realizowanych wyłącznie na rzecz danego nabywcy) – uwzględnienie tej uwagi mogłoby prowadzić do naruszenia zasady proporcjonalności;

wyłączenia z zakresu odpowiedzialności solidarnej „rolników zakupujących na potrzeby gospodarstwa do zbiorników paliwa wykorzystywanego w tym gospodarstwie” – mogłoby to sprzyjać nadużyciom.

Brak jest zatem przesłanek, aby tę grupę wyłączyć z przedmiotowej regulacji.

podwyższenia wartości kaucji gwarancyjnej, wpłacanej w związku z projektowanym art. 105a ust. 4 pkt 3 lit. b ustawy o VAT, z wartości odpowiadającej 1/5 podatku należnego od przewidywanej w danym miesiącu wartości sprzedanych towarów wrażliwych, do pełnej wartości tego podatku, przypadającej na rzeczywiste, a nie przewidywane, obroty – wskazane ryzyko zostało pośrednio zredukowane w związku z podwyższeniem do 200 tys. zł minimalnej oraz do 3 mln zł maksymalnej wysokości kaucji gwarancyjnej;

obniżenia minimalnej wartości kaucji gwarancyjnej (za czym miałby przemawiać negatywny wpływ tej instytucji na zdolność kredytową oraz płynność finansową małych i średnich przedsiębiorstw) – określenie minimalnej kaucji musi jednocześnie uwzględniać, co podkreśla wiele organizacji społecznych, cel ustanowienia tej instytucji, jakim jest skuteczne przeciwdziałanie oszustwom w obrocie towarami wrażliwymi, oraz minimalizować możliwość obejścia tych regulacji (w związku z tym wysokość ta została podwyższona do 200 tys. zł).

Zaznaczyć należy, że podatnicy składający kaucję mogą wyłączyć jej ewentualny negatywny wpływ na ich płynność finansową, wybierając najdogodniejszą dla nich formę złożenia kaucji;

zwolnienia z obowiązku wniesienia kaucji podmiotów, które prowadzą obrót paliwami przez okres co najmniej 5 lat czy też podmiotów charakteryzujących się wiarygodnością czy stażem na rynku (przy odpowiednim podwyższeniu wysokości kaucji) – projekt ustawy nie wprowadza obowiązku wniesienia kaucji gwarancyjnej, lecz uprawnienie do jej złożenia; usunięcie z warunków wyłączających odpowiedzialność podatkową nabywcy wymogu wniesienia odpowiedniej kaucji przez ww. podmioty w celu umieszczenia ich w wykazie prowadziłoby do nierównego traktowania z innym podmiotami dokonującymi obrotu towarami wrażliwymi;

wprowadzenia obowiązku wniesienia kaucji gwarancyjnej dla wszystkich podmiotów, zajmujących się obrotem paliwami, tj. wszystkich podmiotów posiadających koncesję (bądź wpisanych do stosownego rejestru) – powyższy postulat jest sprzeczny z koncepcją fakultatywności korzystania ze środka kaucji gwarancyjnej, wprowadzenie obowiązkowych kaucji w VAT mogłoby być uznane za nieproporcjonalne;

wprowadzenia minimalnego okresu 6-miesięcznej karencji dla podmiotów zajmujących się dystrybucją towarami wrażliwymi, po upływie którego podmiot mógłby wpłacić kaucję i zostać wpisany na listę (wykaz) podmiotów gwarantujących uniknięcie odpowiedzialności solidarnej – rozwiązanie to stanowiłoby nieuzasadnione różnicowanie pozycji rynkowej i statusu podatkowego podmiotów prowadzących obrót towarami wrażliwymi;

dotyczące obliczania kwoty kaucji na podstawie okresów minionych, dłuższych niż jeden miesiąc, i dokonywania weryfikacji alternatywnie na żądanie organu lub na wniosek strony i na podstawie składanych raportów dotyczących wielkości sprzedaży towarów wrażliwych za żądany przez organ okres – propozycja znacznie komplikuje rozwiązania i mogłaby doprowadzić do upośledzenia firm dynamicznie rozwijających się.

Nie zostały również uwzględnione uwagi dotyczące skreślenia przepisu projektu, na mocy którego obowiązek składnia deklaracji podatkowych w okresach miesięcznych, w przypadku dokonywania dostaw towarów wrażliwych, nie dotyczy podatników dostarczających gaz przewodowy, ponieważ w ww. obszarze nie istnieje obecnie ryzyko nadużyć.

Ponadto przepis został doprecyzowany poprzez zaznaczenie, iż powyższe wyłączenie dotyczy dostaw dokonywanych przez podatnika dostarczającego gaz przewodowy za pośrednictwem własnych sieci przesyłowych i dystrybucyjnych.

Nie zostały uwzględnione uwagi dotyczące wydłużenia z proponowanych 3 lat do 5 lat okresu, w którym nabywca będzie mógł zostać pociągnięty do odpowiedzialności podatkowej.

Proponowany okres 3 lat, od końca roku, w którym miała miejsce dostawa, wydaje się wystarczający, biorąc pod uwagę fakt, że brak zapłaty przez dostawcę będzie szybko identyfikowany przez urząd skarbowy.

Pozostałe uwagi były niezasadne.

Dotyczy to uwagi, że istniejące przepisy art. 91 Ordynacji podatkowej przewidują odpowiedzialność solidarną podatników i nielegalne działania są już dziś penalizowane, gdyż mechanizm wyłudzeń VAT mieści się w dyspozycji art. 431 Kodeksu cywilnego.

Należy podkreślić, iż przepisy projektowane w zakresie odpowiedzialności solidarnej stanowią regulacje o charakterze szczególnym, które jak zostało wskazane wyżej w uzasadnieniu, nie dublują rozwiązań przewidzianych obecnie w Kodeksie cywilnym w związku art. 91 Ordynacji podatkowej, natomiast przepis art. 91 Ordynacji podatkowej sam w sobie nie może być kwalifikowany jako źródło jakiejkolwiek odpowiedzialności podatkowej i nie może stanowić samoistnej podstawy prawnej do orzekania o tego rodzaju odpowiedzialności.

Nie jest również zasadna uwaga, że proponowane regulacje w zakresie odpowiedzialności podatkowej oznaczają próbę powstrzymania odbiorców od nabywania towarów od małych i średnich przedsiębiorstw, którzy na skutek różnych uwarunkowań mogą dysponować w danym czasie na danym rynku tańszą ofertą od dużych i w konsekwencji mniej elastycznych dostawców.

Należy podkreślić, że nabycie towaru po niższej cenie od rynkowej, jeżeli będzie uzasadnione zwykłą praktyką handlową (np. rabatem), nie będzie powodować powstania odpowiedzialności u nabywcy.

W związku z uwagą dopuszczenia możliwości dostępu zainteresowanych stron do danych wykazu prowadzonego przez Ministra Finansów należy podkreślić, że dostęp do wykazu podmiotów, które wniosły kaucję, zamieszczonego w BIP MF będzie zapewniony on-line dla wszystkich.

Powyższe omówienie uwag zgłoszonych przez organizacje społeczne w ramach ponownych konsultacji społecznych stanowi również odpowiedź na postulaty zgłoszone przez Polską Organizację Przemysłu i Handlu Naftowego w trybie zainteresowania pracami nad projektem ustawy (dotyczące wykreślenia z przepisu wyłączającego możliwość rozliczeń kwartalnych podatników dostarczających gaz przewodowy, obniżenia kwoty, której przekroczenie powoduje wyłączenie z rozliczeń kwartalnych, zakazu rozliczeń kwartalnych dla podatników rozpoczynających działalność w zakresie obrotu towarami wrażliwymi oraz pozostawienie tej możliwości dla sprawdzonych przedsiębiorców, obniżenia progu odpowiedzialności podatkowej, podwyższenia wskaźnika wyłączającego odpowiedzialność podatkową nabywcy (tj. kaucji w wysokości 1/5 podatku należnego od dostaw do danego nabywcy), podwyższenia kaucji gwarancyjnej i zwolnienia z niej niektórych podmiotów dokonujących obrotu paliwami, wprowadzenia regulacji umożliwiających umieszczenie podmiotów wnoszących kaucję od dnia wejścia w życie przepisów wprowadzających odpowiedzialność podatkową, doprecyzowania pojęć definicji paliw silnikowych i opałowych, wprowadzenia dostępu w trybie on-line dla zainteresowanych stron).

Zainteresowanie pracami nad projektem ustawy zgłosił również KGHM Polska Miedź S.A. (po przyjęciu projektowanej ustawy przez Komitet Rady Ministrów), postulując objęcie projektowanym załącznikiem nr 11 do ustawy o VAT również produktów/półproduktów z miedzi, które co do zasady nie mogą być wykorzystywane w analogiczny sposób jak tzw. odpady/złomy miedziane.

Uwagi nie zostały uwzględnione.

Objęcie dodatkowych towarów mechanizmem odwrotnego obciążenia przyczyni się do redukcji skali nadużyć w tym zakresie, co powinno zniwelować efekt przesunięcia wpływów w danym roku budżetowym z tytułu wprowadzenia tego rozwiązania.

Nie jest możliwe dokonanie całościowych szacunków w zakresie redukcji skali uszczupleń dochodów budżetowych w wyniku wprowadzenia projektowanych rozwiązań.

Przewiduje się jednakże, że efekty powyższych zmian wpłyną na wzrost dochodów budżetu państwa.

4.

Wpływ aktu prawnego na rynek pracy

Wejście w życie niniejszej ustawy może mieć pozytywny wpływ na rynek pracy, gdyż oczyszczenie rynku towarów wrażliwych z oszustów pozwoli na prawidłowy rozwój uczciwych przedsiębiorców, co może u nich przełożyć się na utrzymanie,

a nawet na wzrost zatrudnienia.

Ograniczenie możliwości stosowania deklaracji kwartalnych dotyczyłoby ok. 1 tys. podatników.

Natomiast w przypadku przepisów dotyczących odpowiedzialności solidarnej należy wskazać, że wg danych rejestracyjnych dla podatku VAT w 2012 r. ok. 3 tys. przedsiębiorstw rozliczających podatek VAT deklarowało, jako główny przedmiot działalności, sprzedaż hurtową metali, rud metali i pozostałych półproduktów, oraz ok. 5 tys. sprzedaż hurtową paliw i produktów pochodnych.

Jednak w tym przypadku wyszacowanie liczby podatników, na które będą oddziaływały te przepisy, jest bardzo trudne.

Trudność ta wynika przede wszystkim z wprowadzanych limitów kwotowych, które zakres oddziaływania przepisów znacznie redukują.

Wprowadzenie wykazu podatników, którzy złożyli kaucję gwarancyjną, nie powinno mieć wpływu na funkcjonowanie wiarygodnych (sprawdzonych na rynku) przedsiębiorców, gdyż ci nie będą zapewne jej składali.

Koszty związane ze złożeniem kaucji gwarancyjnej ponieśliby przedsiębiorcy, którzy wchodzą na rynek lub nie mają ugruntowanej pozycji rynkowej i którzy uznają za zasadne złożenie takiej kaucji (jak już wskazano rozwiązanie to nie jest obligatoryjne).

Koszty te ograniczone są jednak przez wprowadzenie maksymalnej wysokości kaucji gwarancyjnej.

Ponadto zaproponowana różnorodność form składania kaucji gwarancyjnej powinna zmniejszyć koszty dla przedsiębiorców, którzy uznają, że z punktu widzenia biznesowego złożenie kaucji i umieszczenie ich firmy w wykazie jest dla nich korzystne.

Rozszerzenie załącznika nr 11 do ustawy o niektóre wyroby stalowe, takie jak wyroby płaskie walcowane, pręty stalowe czy kształtowniki oraz o surowce wtórne, m.in. metalowe, ze szkła, papieru i tektury oznacza zastosowanie do dostawy tych towarów odwrotnego obciążenia.

Należy zwrócić uwagę, że odwrotne obciążenie ma pozytywny wpływ na płynność finansową przedsiębiorców handlujących towarami objętymi tym rozwiązaniem.

Ewentualny niewielki niekorzystny wpływ na płynność finansową może wystąpić u producentów wyrobów stalowych (hut) objętych odwrotnym obciążeniem, ale tylko tych, u których terminy płatności są stosunkowo krótkie (co do zasady poniżej 30 dni).

Należy jednak zwrócić uwagę, że zastosowanie odwróconego obciążenia pozwoli wyeliminować z rynku znikające podmioty, co z kolei pozwoli zwiększyć popyt na wyroby produkowane przez producentów, gdyż z poczynionych ustaleń (również wespół z hutami) wynika, że oszustwa dotyczą w większości wyrobów importowanych.

Zatem wyrównanie konkurencji dzięki odwrotnemu obciążeniu pozwoli hutom na uczciwą konkurencję i powstrzymanie spadku sprzedaży, co powinno im rekompensować ewentualny (w sytuacji krótkich terminów płatności) niekorzystny finansowy wpływ związany z wprowadzeniem tych rozwiązań.

W kwestii wpływu projektowanych zmian (rozszerzenie odwróconego obciążenia) na podatników zwolnionych podmiotowo od VAT należy zwrócić uwagę, że podatnicy ci, kupując towary objęte odwróconym obciążeniem, nie muszą angażować środków finansowych na zapłatę podatku swoim kontrahentom, będą oni jednak obowiązani rozliczyć tę dostawę w deklaracji (uproszczonej) i zapłacić podatek do urzędu skarbowego.

Projektowane zmiany będą dla tych podatników korzystne, jeśli terminy płatności mają stosunkowo krótkie, do 30 dni; jeśli są one dłuższe, wprowadzane zmiany mogą nieznacznie niekorzystnie wpłynąć na przepływy finansowe.

Podatnicy ci mogą jednak zrezygnować z przysługującego im zwolnienia podmiotowego od podatku.

7.

Źródła finansowania

Wprowadzenie w życie regulacji zawartych w ustawie nie wymaga dodatkowych nakładów finansowych.

8.

Opinia o zgodności aktu prawnego z prawem Unii Europejski


corpora: wikisources-pl

text:
Wykaz wzniesień w Tatrach, Beskidach i przyległych okolicach,

zebrany według podanych pomiarów w Rocznikach Komisyi Fizyograficznej Tow. Nauk.

Krak.

z roku 1867., 1868. i 1869.

Zamieszcza w nich Dr. Eug.

Janota pomiary własne i wszystkich uczonych, tak obcych jak i naszych, którzy się tém zajmowali.

Osobno załączyli tam swoje pomiary Dr. Kuczyński i Dr. Alth.

— Wszystkie wysokości podane są w metrach, co dla publiczności, nawykłej do pomiarów ogłaszanych dotąd w stopach, nie byłoby zrozumiałém, zamieniłem więc je na stopy wiedeńskie i tego się w całym Przewodniku trzymałem.

1 metr równa się 3.1637488 stopom wiedeńskim.[1]

1 metr równa się 3.07844444 stopom paryzkim.

stóp wied.

Babie Nogi lub Kamienista, wierch koło Pysznej 6882

Bańkówka lub Poronin, wioska

dwór

kościół 2284

2349

2434

Baraniec lub Wielki Wierch w Liptowie nad Raczkową 6917

Baranie Rogi (Karfunkelturm), wierch w okolicy Lodowego 7302

Baszta, wierch graniczny Spiża i Liptowa 7699

Batyżowce (Botzdorf), wieś na Spiżu 2409

Batyżowiecki Wierch lub Kończysta 8051

Bela, Biała, miasto na Spiżu 1957

Belańsko, na Liptowie karczma między Wychodną a Ważcem 2593

Beskid, wierch nad Stawami Gąsienicowemi 6347

Biała Turnia (Weisse Seespitze) na Spiżu 7190

Białe, dolina od północy Giewontu, ujście 2977

połączenie się potoków wśród doliny 3183

Białej Wody dolina, polana nad Białką koło Rybnego 3354

Białka, wieś 2215

Białki dolina, most w drodze do Jaworzyny Spizkiej 3285

ujście Dunajca poniżej Dębna 1640

Biały Dunajec, wieś 2106

Białego Dunajca źródło, patrz: Wywierzysko Bystrej

Biały Staw Kiesmarski, w dolinie Białej Wody 5132

Blyszcz, ramię północne Bystrej (Pysznej) 6915

Bobrowiec, wierch nad doliną Chochołowską 5184

Buczynowa, dolina po nad Siklawą od północy

środek doliny 5468

ujście doliny 5271

Bukowina, wieś na Podhalu, karczma, ganek 2983

leśniczówka 2812

powyżej wzniesienie przy drodze

Głodówka 3577

Bystra, wierch (mylna nazwa Pyszna) 7230

Chochołów, wieś, karczma w rynku 2409

Chochołówska dolina, szałas 3451

Ciemniak, wierch koło Tomanowej, ramię zachodnie 6561

ramię wschodnie 6658

Ciemnosmreczyńskie Stawy 5240

Czarne Ściany lub Kozi Wierch 7316

Czarny Dunajec, wieś 2131

Czarny Dunajec, rzeka u swego początku przy połączeniu się potoku Kościeliskiego z Chochołowskim 2676

przy wiosce swej nazwy 2129

pod mostem przy Nowym Targu 1788

Czarny Staw Gąsienicowy 5263

Czarny Staw nad Morskiem Okiem 4986

Czarny Staw w dolinie Jaworowej pod Lodowym Szczytem 4637

Czerwony Klasztór, powierzchnia Dunajca 1378

Czerwona Skała wierch w dolinie Białki na Spiżu 4082

Czerwona Turnia (Rothe See Spitze) na Spiżu 7641

Czerwony Staw Kiesmarski 5729

Czerwony Wierch Małołączniak 6703

Czoło Jaworzyńskie nad kuźnicami Zakopiańskiemi 3780

Czuba nad Zakosy albo Goryczkowa, lub Kasprowy Wierch 6324

Czuba Smreczyńska 5721

Długi Staw w dolinie Wielkiej (Felki na Spiżu) 6096

Do Dziury lub Ku Dziurze, dolinka u początku 3247

Dunajec przy ujściu Białki pod Dębnem 1640

pod mostem za Niedzicą 1535

przy Czerwonym Klasztorze 1377

na przewozie pod Szczawnicą 1307

Ganek albo Wysoka lub Tatra 8021

Gąsienicowe Stawy, najwyższy pod Kościelcem 5686

pod Pośrednią Turnią, Kurtkowiec 5401

pod Skrajnią Turnią Zielony 5330

Dwoisty 5269

Suczy 5145

Gąsienicowy szałas nad Suchą Jamą 4900

Gierlach lub Gierlachowski Szczyt 8414

Gierlachowce, wieś 2476

Giewont 5959

Giewont Mały 5245

Gładkie Jaworzyńskie koło Kopy Królowej 4326

Gładkie Upłaziańskie 5731

Głogoczów, kościół 900

Głupi Wierch (Törichter Gern) na Spiżu 6530

Goryczkowa lub Czuba nad Zakosy lub Wierch Kasprowy 6324

Granat, szczyt środkowy 7090

szczyt południowy 7101

Grań Zimnej Wody (Kolbacher Grat) 6830

Grzebień Łomnicki lub Czuba północna Łomnicy 8307

Gubałówka 3542

Hawrań, wierch na Spiżu 6185

Holica koło Hocza 3435

Hruby Regiel 4323

Hruby Wierch nad doliną Chochołowską 6743

Ignacowy Staw (Hinczowy) pod Mięguszowską 5922

Iwanówka dolina, szałas 3540

Jaszczurówka, gdzie cieplica +16° 4 Rm.

2878

Jatki (Fleischbank), wierch na Spiżu 6161

Jawornik, wieś koło Myślenic, kościół 929

Jaworzyna Spizka, kuźnice 3149

Jaworzynka, dolina za kuźnicami Zakopiańskiemi, szopy na brzeżku 3462

początek jednego ramienia jej z pod Królowej 4172

początek drugiego ramienia pod Magurą 4239

Jurgów, wieś nad Białką, kościół 2488

Kalatówki, polana, ścieżka przy szopie 3652

Kamiennik, wierch w Beskidach koło Raby 2815

Kamienista, patrz Babie Nogi.

Kamienny Staw pod Łomnicą 5681

Kasprowy Wierch, patrz Goryczkowa.

Kasprowa dolina, szopy na brzeżku 3810

Kastenberg nad Długim Stawem w dolinie Wielkiej 7887

Kicora, wierch w Beskidach nad Rabą 2293

Kiesmark, miasto na Spiżu, rynek 1967

Kiesmarski Wierch 8082

Kolbach, patrz Zimna Woda.

Kominy Dudowe nad doliną Lejową 4260

Kominy Telkowe na południe od Dudowych 4518

Kończysta, ostra turnia nad Miętusią 4149

Kończysta nad doliną Chochołowską 6180

Kończysta, patrz Wierch Batyżowiecki.

Kondratowa polana 4238

Kopa Królowa północna 4887

Kopa Kondracka 6337

Kopa Magury za kuźnicami Zakopiańskiemi 5416

Kopa Trzydniowiańska 5587

Kopieniec, wierch nad Olczyskami, czuba wschodnia 4248

czuba zachodnia 4098

Koprowa Wielka, szczyt Wierchcichy 5500

Kościeliska dolina, połączenie się potoków płynących z pod Pysznej, Tomanowej i Iwanówki 3481

polana Smytnia 3449

Pisana, przy wypływie wody 3291

źródło Lodowe za Karczmiskiem 3096

ujście doliny 2970

Koszysta Wielka, szczyt południowy 7047

Koszysta Mała zwana także Żołtą Turnią 6631

Koziniec koło Bystrego 3003

Kozi Wierch lub Czarne Ściany 7316

Kraków, dworzec kolei 651

Krakusa mogiła na Krzemionkach 847

Krótka, wierch na wschód Krywania 7535

Królewski Nos koło Szmeksu 6943

Krokiew, regiel nad Zakopanem 4264

Kreuzhübel, wschodni i bok doliny Wielkiej 4502

Kryta, wierch nad doliną Chochołowską 3888

Krywań 7913

Kopa Krywańska 5475

Na Prehibu 6201

Krzesanica, najwyższy szczyt Czerwonych Wierchów 6768

Krzyżne przy Wołoszynie 6846

Św. Krzyż, kościołek w Beskidach koło Obidowej 2124

Lejowy Staw (Trichtersee) pod Łomnicą 5356

Leśna Nowa, wieś na Spiżu 2369

Leśna Stara, wieś na Spiżu 2302

Liliowe, przełęcz nad Stawami Gąsienicowemi 6165

Lodowy Szczyt 8324

Libiertów, wieś przed Mogilanami, dwór 914

Lubień, wieś, powierzchnia Raby 1115

Luboń Wielki, wierch w Beskidach 3233

Luboń Mały, niższy szczyt Wielkiego 2746

niżej przy drodze karczma 2167

Ludźmirz, wieś, plebania 1868

Łomnica, szczyt 8342

Łomnicki Grzebień (Lomn.-Nord-trabant.), zwany także Czubą Północną Łomnicy 8307

Łomnica, wieś na Spiżu 2053

Łuczywna, wieś na Spiżu 2434

Łysanki, regiel koło Giewontu 4555

Łysa, polana w dolinie Białki 3074

Maciejowce (Matzdorf), miasteczko na Spiżu 2081

Mały Upłaz, wierch na Spiżu koło Białki 5213

Miedziane, szczyt na południe Pięciu Stawów 7133

Międzydrogi, wierch w dolinie Białki 4082

Mieguszowska dolina, próg w górnej części 5300

Mieguszowce (Mengsdorf), wieś 2600

Miętusia dolina, na polanie szałas 3828

Mogilany, wieś, karczma przy gościńcu 1263

Morskie Oko albo Rybie Jezioro 4460

Mur, wieś, kuźnica 2393

Murań, szczyt 5945

Myślenice, miasteczko, rynek przed ratuszem 981

Nieborak, wierch nad kuźnicami Zakopiańskiemi 4089

Niedzica, zamek na Dunajcem, dziedziniec 1767

Nosal, wierch nad Bystrém 3745

Nowy Targ, miasteczko, rynek 1844

Obidowa, góra w Beskidach, karczma przy drodze 2564

Olczyska, dolina, gdzie wywierzysko potoku 3407

Ornak, wierch nad Kościeliską doliną 4146

Ornak, polana 3472

Osobita, wierch na Orawie 4152

Ostra, wierch na wschód Krywania 7441

Palenica, wierch nad doliną Kościeliskami 3780

Pańszczyca dolina, koniec górny 5498

szałas 4466

Pawłowa polana na Krywaniu 4239

Pcim, wieś nad Rabą, droga poniżej kościoła 1076

Pękałówka, wierch w Beskidach 2656

Piątkowa, wierch w Beskidach 2255

Pięć Stawów (Polskich) Wielki Staw 5339

Piekło, górny koniec doliny Kondratowej 4749

Podspady, wieś na Spiżu młyn 2840

Polski Grzebień 6933

Polski Staw zwany także Zmarzłym 6319

Popradzki Staw albo Małe Rybie 4782

Poroniec, dolina, szałas 5163

Poroniec potok, ujście do Białego Dunajca 2280

Poronin, patrz Bańkówka.

Pośrednia Grań Zimnej Wody (Kolb.

Mittelgrathurm) 7807

Pośrednia Turnia nad Stawami Gąsienicowemi 6845

Przełęcz Buczynowa od Granatu 6795

Iwanowska z doliny Kościeliskiej 4558

Przełęcz Kondracka między Giewontem a Czubą Kondratową 5484

Przełęcz Kopa albo Skopa nad Koperszadami 5352

Królowych Kóp 4787

Krzesanicy od Ciemniaka 6602

Krzesanicy od Małołączniaka 6539

Łysanek od Grzybowa 4215

Nosala od Nieboraka 3485

Pańszczycy od doliny Porońca 5418

Pośredniej Turni od Skrajnej 6672

Przysłopu od Koszystej 4475

Pyszniańska od Babich Nóg 5762

Smreczyńska od Tomanowej 5718

Świnnicy od Pośredniej Turni 6589

Tomanowska od Rzędów 5210

Warzecha między Małym Giewontem i Grzybowem 4704

Przysłop nad Miętusią 4276

Przysłop nad Waksmundską 4686

Pyszna, szczyt, patrz Bystra.

Pyszna, hala, szałas u góry lasu 4086

Raba, pod mostem w Zaborni 1524

Raczkowa, czuba wschodnia 6900

Ratzenberg w dolinie Białej Wody na Spiżu 6508

Raniszbork, wzgórze koło Bańskiej 2277

Rohacze 6596

Roztoka, dolina, koniec górny u stóp Siklawy 4972

ujście doliny, brzeg Białki 3257

Roztoka Chochołowska, gdzie się łączy potok Kościeliski z Chochołowskim 2676

Rusinowa polana lub Jaworzyna 3807

Rysy (Meeraugenspitze) 7309

Sarnia Skała zwana także Małą Świnnicą 3990

Saturnus, polana pod skałą, szałas 3310

Ściana Granatów w dolinie Wielkiej (Felki) 5427

Siklawa, wodospad w Roztoce, początek spadu wody 5176

spód wodospadu 4972

Skawa, rzeka pod Makowem przy ławie 1114

Skoruśnik, wierch na północ od Jaworzyny Spiskiej 3172

Skrajnia Turnia 6630

Sławkowski Szczyt 7860

Sławkowskie Stawy 5283

Sławków Wielki na Spiżu 2195

Smoczy Staw pod Wysoką przy Zmarzłém 6099

Smreczyński Staw w dolinie Koprowej 5168

Smreczyński staw przy Pysznej 3892

Smreczyński Wierch obok Tomanowej 6954

Smytnia, polana w dolinie Kościeliskiej 3449

Stara (Na Widlu) szczyt 6828

Stara Robota, szczyt 7000

Staw w Pańszczycy 5281

Stoły w zachodnim boku Kościeliskiej 4136

Stola wieś na Spiżu 2690

Stösschen, wierch na Spiżu w dolinie Białej Wody 4862

Stróża, wieś nad Rabą, koło mostu 957

Stróża, wierch koło Raby 2048

Strążyska, ujście doliny 2827

Strzebel, wierch w Beskidach 3087

Suchy Wierch Kondracki 5950

Sularzowa, wierch nad Myślenicami 1954

Świnnica, szczyt wyższy 7395

szczyt niższy 7331

Szaflary, wieś, dwór 1961

plebania 2041

Szczawnica, w zakładzie wyżnim dom Siostra 1672

zdrój Wandy 1490

W Wyżniej Szczawnicy plebania 1451

na Miedziusiu, Gospoda Warszawska 1407

ujście do Dunajca Ruskiej Wody 1321

przewóz na Dunajcu 1307

Szczérba, wieś na Liptowie 2683

Szczerbski Staw 4365

Széroka Jaworzyńska, wierch 6924

Széroka Żdżarska 6872

Szmeks lub Szczawy Sławkowskie, dom przy oberży 3201

Szczawa gówna 3171

Tatra, zwana Wysoką lub Gankiem 8021

Teryjański Staw pod Krywaniem 6131

Tomanowa Polska, wierch 6908

Tupa, wierch nad Zmarzłym w Mięguszowskiej dolinie 7372

Twardy Upłaz, patrz Upłaz.

Twarożna (Durlsberg, wierch na Spiżu 5904

Ukrocie Kasprowskie 5541

Upłaz, zachodni szczyt Czerwonych Wierchów 6475

Upłaz nad Jarząbczą 6360

Waksmundska polana 4354

Ważec, wieś na Liptowie 2559

Wielka, po węgiersku Felka, miasteczko na Spiżu 2154

Wielka dolina (Felka), wodospad 5376

Wielka Turnia, ramię Czerwonego Wierchu nad Mało-Łąką 5922

Wielki Koszar, na południe od Żdżaru 6102

Wielki Staw w dolinie Wielkiej (Felki) 5252

Wielki Wierch, patrz Baraniec.

Wołoszyn 6894

polana w drodze do Waksmundskiej 3963

Wołowiec 6530

Wysoka, patrz Tatra.

Wywierzysko Bystrej w Kalatówce, woda +3° Rm.

3660

Olczyskie +3° 8 Rm.

3408

Zabornia, patrz Raba.

Zakopane, wieś, dwór 3192

karczma w Kuźnicach 3166

kuźnice Zakopiańskie 3148

dom inspektora 3138

walcownia 2958

dom Staszeczka przy rozstaniu dróg 2615

droga przy kościele 2600

Zębałowa, wierch w Beskidach koło Raby 2713

Zielona Turnia na Spiżu 8013

Zielony Staw pod Łomnicą 5026

Zielony Staw pod Krywaniem 6257

Zimna Woda, Wielka (Kolbach), wierch 6595

Zimna Woda Wielka, dolina, gdzie się łączy z Małą 4063

wodospad 3852

Zimna Woda Mała, dolina, najwyższy szczyt staw 6600

największy staw, drugi od dołu 6568

staw środkowy 6340

wodospad 4363

Zmarzłego dolinka pod Granatem 6101

Zmarzły Staw pod Zawratem 5670

Zmarzły Staw po Polskim Grzebieniem, patrz Polski Staw.

Żabi Szczyt 7800

Żabi Staw w dolinie Mięguszowskiej 6400

Żelisko lub Solmisko, wierch koło Krywania 7475

Żelazne Wrota (Stirnberg) 6191

Żółta Turnia, patrz Koszysta Mała.

Źródła.

Pod Boczaniem +4° 4 Rm.[2] 3219

Na Czerwonym Wierchu na Wielkiej Turni +2° 24 Rm.

5937

Niżej Czarnego Stawu Gąsienicowego +2° Rm.

4886

Pod Giewontem, na przełęczy Kondrackiej +2° 8 Rm.

W Jaszczurówce cieplica +16° 4 Rm.

2878

Ztąd na wschód w lesie źródło +4° 2 Rm.

Na Krywaniu poniżej szałasów +4° 6 Rm.

na Pawłowej polanie +5° 85 Rm.

Źródło Lodowe za Karczmiskiem w Kościeliskiej +3° 38 Rm.

3096

Poniżej Morskiego Oka +3° 3 Rm.

W Strążyskach Sicząca +3° 56 Rm.

Na Waksmundskiej polanie od zachodu +2° 8 Rm.

Nad Zielonym Stawem Gąsienicowym +2° Rm.

5330

Nad Zmarzłym pod Zawratem +1° 36 Rm.

Przypisy

↑ zatem 1 stopa wiedeńska = 0.31608 m

↑ 1 °C = 1,25° Rm