text:
Sejm

w dniu 14 grudnia 2011 r.

(pierwszy dzień obrad)

Warszawa

2011

Otwarcie posiedzenia

Sprawy formalne

(Przerwa w posiedzeniu)

Wznowienie posiedzenia

Punkt 1. porządku dziennego: Sprawozda-

Komunikaty

Punkt 1. porządku dziennego (cd.)

Podsekretarz Stanu w Ministerstwie

Punkt 2. porządku dziennego: Sprawoz-

Podsekretarz Stanu w Ministerstwie

Spraw Wewnętrznych Stanisław Rakoczy .

.

.

35

Punkt 3. porządku dziennego: Pierwsze

Minister Finansów Jan Vincent-Rostowski .

.

36

Minister Finansów Jan Vincent-Rostowski .

.

46

Minister Finansów Jan Vincent-Rostowski .

.

54

Minister Finansów Jan Vincent-Rostowski .

.

56

Minister Finansów Jan Vincent-Rostowski .

.

.59

str. str.

TREŚĆ

3. posiedzenia Sejmu

(Obrady w dniu 14 grudnia 2011 r.)

str. str.

Minister Finansów Jan Vincent-Rostowski .

.

.73

Minister Finansów Jan Vincent-Rostowski .

.

86

Podsekretarz Stanu w Ministerstwie

Minister Finansów Jan Vincent-Rostowski .

.

87

Minister Finansów Jan Vincent-Rostowski .

.

97

Wznowienie posiedzenia

str. str.

Sekretarz Stanu w Ministerstwie Transportu,

Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Nauki

i Szkolnictwa Wyższego Witold Jurek .

.

.

.

.

129

Podsekretarz Stanu w Ministerstwie

Sekretarz Stanu w Ministerstwie Administracji

Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Finansów

Zmiana porządku dziennego

Punkt 4. porządku dziennego: Sprawozda-

Poseł Sprawozdawca Magdalena Kochan .

.

.

.133

Podsekretarz Stanu w Ministerstwie

Punkt 5. porządku dziennego: Pierwsze

Podsekretarz Stanu w Ministerstwie

Spraw Wewnętrznych Stanisław Rakoczy.

.

.

.

139

Podsekretarz Stanu w Ministerstwie

Oświadczenia

(Przerwa w posiedzeniu)

str. str.

Marek Kuchciński, Eugeniusz Tomasz Grzeszczak,

Wanda Nowicka i Cezary Grabarczyk)

Marszałek:

Otwieram posiedzenie.

stwa posłów Beatę Bublewicz, Małgorzatę Sadurską,

Marka Poznańskiego oraz Wojciecha Zubowskiego.

słanki Beata Bublewiecz i Małgorzata Sadurska.

Witam panie.

Małgorzata Sadurska oraz Marek Poznański.

Protokoły 1. i 2. posiedzenia Sejmu uważam za

(Zebrani wstają)

Szanowne Panie Posłanki!

Szanowni Panowie

Posłowie!

Mija 30 lat od wprowadzenia stanu wojen-

został przerwany społeczny zryw „Solidarności”.

Symbolem tego tragicznego dnia pozostaną czołgi,

milczące telefony oraz wzmożone patrole wojska i mi-

licji.

Wówczas słowo „wojna” nie schodziło z ust oby-

wateli.

Aresztowania i masowe zwolnienia z zakła-

dów pracy dotknęły nie tylko aktywnych działaczy,

ale także członków i sympatyków NSZZ „Solidar-

ność”.

Internowanych zostało tysiące osób: robotni-

ków, intelektualistów, rolników i studentów, ludzi

najróżniejszych profesji, z dużych miast i małych

miejscowości.

Za każdym z tych aresztowań kryła się

ludzka tragedia.

Tysiące rodzin przeżywało dramaty.

Ludziom nieobce były poczucie strachu i troska o losy

najbliższych.

Niepewność jutra towarzyszyła niemal-

że każdemu.

Ogromną stratą dla młodego, rodzącego się spo-

łeczeństwa obywatelskiego było rozwiązanie przez

reżimową władzę niezależnych organizacji społecz-

nych i kulturalnych, rozbicie redakcji oraz wydaw-

nictw podziemnych.

Wolność słowa została zdławio-

na, podobnie jak nadzieje na niezależną politycznie

i gospodarczo Polskę.

Wiara w lepsze jutro bez cen-

zury i reżimowego dyktatu, jak myśleć i jak praco-

wać, odeszła.

Rocznica wprowadzenia stanu wojennego jest oka-

zją, by wyrazić wdzięczność tym wszystkim, którzy

mieli odwagę opowiedzieć się za niezależną i wolną

Ojczyzną.

Wyrazy uznania kieruję do każdego, kto

podjął szlachetną walkę o demokratyczną Polskę oraz

rach stanu wojennego – o młodych ludziach, którzy

mieli odwagę sprzeciwiać się uzbrojonym w broń pal-

ną, gazy łzawiące i pałki oddziałom milicji i wojska.

Zginęli w obronie elementarnych praw należnych każ-

demu człowiekowi.

Śmierć górników kopalni Wujek

jest najbardziej przejmującym zdarzeniem tamtego

okresu.

Winniśmy im oraz wszystkim innym oﬁarom

stanu wojennego dozgonną pamięć i szacunek.

Proszę panie posłanki, panów posłów i wszystkich

tu obecnych o uczczenie pamięci oﬁar stanu wojen-

nego minutą ciszy.

(Chwila ciszy)

Dziękuję.

(Głos z sali: Co ze zdrajcami?)

Komisja Administracji i Spraw Wewnętrznych

doręczone w druku nr 42.

(Gwar na sali)

Bardzo proszę wszystkich posłów o zachowanie

ciszy.

(Głos z sali: Ciii…)

Rada Ministrów przedłożyła projekt ustawy bu-

dżetowej na rok 2012.

(Początek posiedzenia o godz. 9 min 06)

4

Grupa posłów przedłożyła wniosek o wyrażenie

nych pana Radosława Sikorskiego.

Na podstawie art. 115 ust. 4 w związku z art. 116

ust. 2 regulaminu Sejmu podjęłam decyzję o uzupeł-

nieniu porządku dziennego o punkt obejmujący roz-

patrzenie tego wniosku.

Prezydium Sejmu przedłożyło projekt uchwały

parlamentarnej.

Prezydium Sejmu proponuje, aby Sejm przepro-

wadził debatę długą w pierwszym czytaniu projektu

ustawy budżetowej na rok 2012 oraz nad informacją

Europejskiej.

Prezydium Sejmu proponuje jednocześnie, aby

Sejm wysłuchał 10-minutowych oświadczeń w imie-

niu klubów w dyskusjach nad sprawozdaniem komi-

wnioskiem o wyrażenie wotum nieufności wobec mi-

nistra spraw zagranicznych pana Radosława Sikor-

skiego.

Prezydium Sejmu proponuje również, aby Sejm

Za chwilę rozpatrzymy sprawozdanie komisji o pro-

jekcie ustawy o zmianie niektórych ustaw związa-

nych z realizacją ustawy budżetowej.

komisji o projekcie ustawy zmieniającej ustawę o zmia-

nie ustawy o ochronie przeciwpożarowej oraz niektó-

rych innych ustaw.

Następnie przeprowadzimy pierwsze czytanie

Po zakończeniu dyskusji nad projektem ustawy

budżetowej planowane jest rozpatrzenie sprawozda-

Ostatnim punktem dzisiejszego porządku dzien-

nego będzie pierwsze czytanie rządowego projektu

Jutro rano przeprowadzimy głosowania.

W bloku głosowań Sejm rozpatrzy projekt uchwa-

Następnie wysłuchamy informacji prezesa Rady

W dalszej kolejności rozpatrzymy wniosek o wy-

rażenie wotum nieufności wobec ministra spraw za-

granicznych pana Radosława Sikorskiego.

W piątek rano przeprowadzimy głosowania.

Po głosowaniach rozpatrzymy pytania w spra-

su złotego na wzrost wartości zadłużenia zagranicz-

nego Polski oraz na ryzyko przekroczenia przez

państwowy dług publiczny drugiego progu ostrożno-

ściowego, o której przedstawienie wnosił Klub Posel-

ski Ruch Palikota.

Informuję, że prezes Rady Ministrów zawiadomił

pospolitej Polskiej do ratyﬁkacji, bez zgody wyrażo-

nej w ustawie, Memorandum o Porozumieniu między

Organizacją Narodów Zjednoczonych a Rządem Rze-

czypospolitej Polskiej o wydzieleniu zasobów do misji

Organizacji Narodów Zjednoczonych w Republice

Środkowoafrykańskiej i w Republice Czadu (MI-

NURCAT), podpisanego w Nowym Jorku dnia 26

października 2010 r.

Komisja Spraw Zagranicznych przedłożyła spra-

3. posiedzenie Sejmu w dniu 14 grudnia 2011 r.

Porządek dzienny

Marszałek

5

bu ratyﬁkacji tego dokumentu.

Proszę poseł sekretarz o odczytanie komuni-

katów.

Sekretarz Poseł Beata Bublewicz:

— Etyki Poselskiej – godz. 9.30,

— Skarbu Państwa – godz. 12,

— Zdrowia – godz. 13,

— Mniejszości Narodowych i Etnicznych – godz. 15,

17.15,

— Finansów Publicznych – godz. 19.

Dziękuję.

Marszałek:

Bardzo dziękuję, pani poseł.

lem zgłoszenia wniosku formalnego.

Poseł Armand Kamil Ryﬁński:

sek formalny o zarządzenie przerwy w obradach

i zwołanie Konwentu Seniorów w sprawie wyjaśnie-

nia kwestii wczorajszego marszu zorganizowanego

przez skrajnie prawicowe ugrupowania.

(Wesołość na

sali) Jak wiadomo, marsz ten służy ośmieszaniu Pol-

ski na arenie międzynarodowej.

(Poruszenie na sali,

oklaski) Podczas tego marszu były wznoszone…

Marszałek:

Bardzo proszę o zachowanie spokoju i nieutrud-

nianie wystąpienia.

Poseł Armand Kamil Ryﬁński:

…antypolskie, szkodzące wizerunkowi Polski,

hasła, obrażano pana ministra Radosława Sikor-

tym i wyjaśnić, czy te działania nie są inspirowane

przez rosyjskie służby specjalne.

(Wesołość na sali,

oklaski)

(Głos z sali: Co pan mówi?)

Jak wiadomo, w interesie Rosji leży to, aby Unia

Europejska była organem niestabilnym.

(Poruszenie

na sali)

Marszałek:

Bardzo proszę panów posłów o zachowanie spoko-

ju.

Uzasadnienie do wniosku formalnego, zgodnie

z regulaminem, może trwać 2 minuty.

Poseł Armand Kamil Ryﬁński:

Jarosław Kaczyński zapowiedział wczoraj, cytuję,

że jego partia stanie na czele walki o Polskę suweren-

ną, o Polskę, która sama decyduje o tym, co dla niej

ważne.

Gdyby nie to chore państwo, Polska parłaby

do przodu jak Chiny.

(Wesołość na sali, oklaski)

Proszę państwa, doskonale wiemy, jak funkcjonu-

ją Chiny.

Przesiedla się tam ludzi bez żadnego uza-

sadnienia, łamie się prawa człowieka – jest to ustrój

totalitarny.

Jarosław Kaczyński dąży do tego, żeby

w Polsce też był taki totalitarny ustrój.

(Głos z sali: Spadaj!)

(Głosy z sali: Odebrać mu głos.)

Waszą politykę widać na przykładzie chociażby

kwestii Nord Streamu, to, jak Polska jest marginali-

zowana w Unii Europejskiej przez wasze szkodliwe

działania antypolskie.

To, co wy prezentujecie, to jest

antypatriotyzm.

(Oklaski) To, co wy robicie, to po

prostu jest skandal.

Tylko i wyłącznie tumanicie lu-

dzi.

A więc bardzo ważną sprawą jest to, żeby uru-

chomić kontrwywiad i sprawdzić, czy posłowie Prawa

i Sprawiedliwości to nie są po prostu zdrajcy.

Dzię-

kuję.

(Oklaski)

Marszałek:

Dziękuję bardzo, panie pośle.

Wszystkim obecnym na sali przypominam, że

w myśl art. 184 regulaminu Sejmu wnioski formalne

tem porządku dziennego i przebiegu posiedzenia.

W związku z tym jedyną częścią formalną wystąpie-

nia pana posła był wniosek o przerwę.

W jakim trybie, panie pośle?

(Poseł Wojciech Szarama: W trybie formalnym.)

Wniosek formalny.

Poseł Wojciech Szarama:

Pani marszałek, oczywiście nie będę się ustosun-

kowywać do tego wystąpienia, bo to są bzdurne pro-

wokacje, natomiast, pani marszałek, to, że pani nie

zareagowała w czasie wystąpienia, kiedy były rzuca-

Sprawy formalne

Marszałek

6

ne kalumnie pod adresem posłów, kiedy zarzucano…

Sprawa służb specjalnych...

(Poseł Jerzy Fedorowicz: Co miała zrobić?)

Po prostu trzeba było pana posła przywołać do

porządku, dlatego że to jest pierwsze wystąpienie

z tej mównicy, które przekracza jakiekolwiek granice.

Posłowie z Platformy Obywatelskiej, jeśli pasuje wam

taki styl uprawiania polityki…

(Poseł Stefan Niesiołowski: A wy jak się zachowu-

jecie?)

…to zróbcie z powrotem marszałkiem Sejmu pana

Niesiołowskiego, który w tej chwili zachowuje się tak,

jak się zachowuje.

(Poseł Stefan Niesiołowski: Wy cały czas taki styl

uprawiacie.)

A do pani marszałek apeluję, żeby broniła pani tej

Izby, polskiej Izby, i żeby broniła pani przyzwoitości…

(Głosy z sali: Nie krzycz.)

…podstawowych zasad na tej sali.

( Oklaski)

Marszałek:

Nie znalazłam elementów wniosku formalnego

w wystąpieniu pana posła.

Oczywiście przyjmuję

uwagi.

(Gwar na sali)

Pan poseł w jakim trybie?

Poseł Marek Suski:

Pani Marszałek!

Marszałek:

Panie pośle, w jakim trybie?

Poseł Marek Suski:

W trybie formalnym.

Pozwiemy tego...

(Porusze-

nie na sali)

Marszałek:

Panie pośle, zwróciłam się do pana.

W jakim trybie pan występuje?

Poseł Marek Suski:

W trybie regulaminowym.

Marszałek:

A czy zgłasza pan wniosek formalny?

(Głos z sali: Spadaj.)

Proszę o zgłoszenie wniosku formalnego.

(Poseł Stefan Niesiołowski: On zawsze jest taki.)

Poseł Marek Suski:

Pani marszałek, zgłaszam wniosek formalny,

żeby pani po prostu przywołała do porządku posła

i skierowała sprawę do komisji etyki.

Dziękuję.

(Okla-

ski, poruszenie na sali)

Marszałek:

Dziękuję bardzo.

(Poseł Ryszard Zbrzyzny: Wniosek formalny.)

Wniosek formalny.

Panie pośle, bardzo proszę.

Poseł Ryszard Zbrzyzny:

giem dla rządu przed złożeniem projektu ustawy bu-

dżetowej do Sejmu jest zaciągnięcie opinii Komisji

Trójstronnej.

Procedura jest następująca: czas prze-

znaczony na tę opinię to 20 dni przed złożeniem pro-

jektu ustawy budżetowej do laski marszałkowskiej.

Marszałek:

Panie pośle, proszę...

Poseł Ryszard Zbrzyzny:

W związku z powyższym...

Marszałek:

Wniosek formalny, przypominam.

Poseł Ryszard Zbrzyzny:

...że nie dotrzymano procedur wynikających z obo-

wiązującej ustawy o Komisji Trójstronnej, nie przed-

łożono projektu ustawy budżetowej Komisji Trój-

stronnej, a więc organizacjom związków zawodo-

wych: Ogólnopolskiemu Porozumieniu Związków

Zawodowych, „Solidarności”, Forum Związków Za-

wodowych, a także organizacjom pracodawców, któ-

rzy znajdują się w tejże Komisji Trójstronnej, sta-

wiam wniosek w imieniu Klubu Poselskiego Sojusz

spełnienia wymogów ustawowych.

Dziękuję za uwa-

gę.

(Oklaski)

Poseł Wojciech Szarama

7

Marszałek:

Dziękuję bardzo.

Panie pośle, przypominam, że w myśl art. 173 re-

gulaminu porządek obrad ustala marszałek Sejmu.

Dziękuję bardzo.

Jedyny wniosek formalny, który usłyszałam, to

wniosek o przerwę.

Ogłaszam 3 minuty przerwy, żeby posłowie przy-

gotowali się do głosowania.

Ten wniosek będziemy głosować za chwilę.

3 minuty przerwy.

do godz. 9 min 25)

Marszałek:

Wznawiam obrady.

Za chwilę poddam pod głosowanie wniosek for-

malny.

(Głos z sali: Chciałbym jeszcze prosić o przedłu-

żenie przerwy.)

Dlaczego?

(Głos z sali: Będziemy wnioskować o przedłużenie

przerwy na spotkanie klubu.

Przewodniczący jest już

tutaj w drzwiach, tak że prosiłbym jeszcze o 2 minu-

ty, dobrze?)

(Chwila przerwy)

Dziękuję bardzo.

Przystępujemy do głosowania.

podnieść rękę i nacisnąć przycisk.

Proszę o wyniki głosowania.

Głosowało 315 posłów.

Za przerwą głosowało 40 po-

słów, przeciw – 271 posłów, wstrzymało się 4 posłów.

Przystępujemy do rozpatrzenia punktu 1. po-

wy o zmianie niektórych ustaw związanych

z realizacją ustawy budżetowej (druki nr 29 i 41).

Proszę o zabranie głosu sprawozdawcę komisji

pana posła Pawła Arndta.

Poseł Sprawozdawca Paweł Arndt:

Szanowna Pani Marszałek!

Panie Posłanki!

Pa-

nowie Posłowie!

(Gwar na sali)

Marszałek:

Panie pośle, myślę, że przez moment pozwolimy

tym, którzy chcą opuścić salę obrad, na spokojne jej

opuszczenie.

Pozostałych posłów proszę o zachowanie

spokoju.

Poseł Sprawozdawca Paweł Arndt:

Dziękuję bardzo, pani marszałek.

Marszałek:

Bardzo proszę, panie pośle.

Poseł Sprawozdawca Paweł Arndt:

Pani Marszałek!

Wysoka Izbo!

1 grudnia odbyło

ustawy budżetowej, zwanej ustawą okołobudżetową,

i również 1 grudnia Komisja Finansów Publicznych

rozpatrzyła projekt tej ustawy.

Ustawa okołobudże-

towa przedkładana jest przez rząd co roku i co roku

zmieniane są różne ustawy po to, aby umożliwić re-

alizację ustawy budżetowej.

Nie inaczej jest w tym

roku.

Rząd również przedłożył projekt ustawy oko-

łobudżetowej.

W tym roku ustawa okołobudżetowa

ma głównie na celu zapewnienie stabilności ﬁnansów

publicznych, zahamowanie wzrostu długu publiczne-

go, dostosowanie do dyrektyw unijnych, a właściwie

harmonizację polskich podatków z regulacjami

wspólnotowymi.

W tej ustawie zmieniamy przepisy

około 20 ustaw.

Jeśli Wysoka Izba pozwoli, pogrupu-

ję te przepisy w różne bloki tematyczne i przedstawię

dyskusję, jaka toczyła się nad tymi problemami

w trakcie prac Komisji Finansów Publicznych.

Przed-

stawię również poprawki, które zostały włączone do

rządowego projektu ustawy.

Pierwsza grupa tema-

tyczna, o której chciałbym powiedzieć kilka zdań,

obejmuje sprawy wynagrodzeń, zamrożeń płac w bu-

dżetówce.

Druga grupa dotyczy Funduszu Pracy, ﬁ-

nansowania staży podyplomowych.

Trzecia grupa

obejmuje sprawy związane z PFRON.

Dalej chciał-

bym mówić o zmianach w Ordynacji podatkowej i o sa-

mych podatkach, wreszcie o ﬁnansowaniu zadań

własnych jednostek samorządu terytorialnego.

Na

końcu chciałbym powiedzieć kilka zdań na temat

poprawek wniesionych w trakcie prac Komisji Finan-

sów Publicznych.

Pierwsza sprawa – kwestie wynagrodzeń.

Chodzi

o niepodwyższanie wynagrodzeń osób zatrudnionych

w sektorze ﬁnansów publicznych.

Dotyczy to jedno-

stek państwowych sektora ﬁnansów publicznych.

I tak, w ustawie zaproponowano generalnie zamro-

żenie wynagrodzeń w tym sektorze, jednakże są pew-

ne wyjątki, o których chciałbym parę zdań powie-

dzieć.

Wyjątki te wywołały zresztą sporą dyskusję na

posiedzeniu komisji.

Pierwsza sprawa, o której chciałbym powiedzieć,

to wynagrodzenia sędziów i prokuratorów.

Jest to

wyjątek o tyle, że przecież z zamrożeniami wynagro-

dzeń mieliśmy do czynienia również w poprzednich

latach, ale akurat tej grupy te zamrożenia nie doty-

czyły.

Po raz pierwszy sędziowie i prokuratorzy mają

mieć zamrożone wynagrodzenia.

To jest dosyć duża

grupa osób: począwszy od sędziów Sądu Najwyższe-

go, aż po sędziów sądów rejonowych, od prokurato-

rów Prokuratury Generalnej, aż po tych z wszystkich

innych jednostek prokuratur.

Dotyczy to również

sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego i in-

nych sądów administracyjnych, w grę wchodzi także

grupa prokuratorów zatrudnionych w IPN.

Co jest

tutaj istotne?

Istotne jest to, że wszystkie inne osoby,

których wynagrodzenie jest pochodną wynagrodzeń

sędziego czy prokuratora, są objęte tym rozstrzygnię-

ciem.

Chodzi między innymi o referendarzy sądo-

wych czy asesorów prokuratorskich.

Przewidziane są z tego tytułu oszczędności w kwo-

cie ok. 140 mln zł.

W czasie prac Komisji Finansów

Publicznych wywiązała się dość duża dyskusja na ten

temat.

Padały nawet głosy, że te rozstrzygnięcia

mogą być niezgodne z konstytucją.

Cytowano art. 178

konstytucji, który stanowi, że sędziowie powinni

otrzymywać wynagrodzenie odpowiadające godności

urzędu i zakresowi obowiązków.

Komisja nie podzie-

liła jednak tych wątpliwości.

Uznała, że niezwiększe-

nie wynagrodzeń mające charakter epizodyczny nie

powinno być sprzeczne z konstytucją.

Jeżeli w tym

roku wynagrodzenia odpowiadają godności urzędu,

to zamrożenie ich w okresie jednego roku nie powin-

no spowodować jakichś zmian.

Gdyby cały system był

zmieniany, to byłaby oczywiście inna sytuacja, ale

tego nie robimy.

Wszyscy się zgodzili, że jedynym or-

ganem, który jest władny stwierdzić ewentualną nie-

zgodność z konstytucją, ocenić to, jest Trybunał

Konstytucyjny.

Trybunał Konstytucyjny przyszedł

nam tu z pomocą.

Prezes Trybunału Konstytucyjne-

go przysłał nowelizację czy zmianę swojej własnej

części budżetu, która uwzględnia zamrożenie płac.

Było to jak gdyby tą kropką nad i.

Komisja większo-

ścią głosów zgodziła się z zapisami, które przedłożył

w tej materii rząd.

Jeśli chodzi o inne wyjątki, są takie sytuacje

w ustawie budżetowej, gdzie dopuszcza się większą

pulę na wynagrodzenia.

Dotyczy to na przykład in-

stytutów naukowych Polskiej Akademii Nauk.

Granty na realizację projektów badawczych to spra-

wa istotna.

Tu zamrożenie mogłoby spowodować, że

te jednostki nie byłyby zainteresowane badaniami,

nie byłyby zainteresowane sięganiem po granty,

a to przecież nie byłoby dla nikogo dobre.

Podobna sytuacja jest w przypadku dwóch agencji

wykonawczych: Narodowego Centrum Nauki i Naro-

dowego Centrum Badań i Rozwoju.

Tutaj potrzebne

jest dostosowanie tego do wykonywanych zadań,

większa pula środków na wynagrodzenia.

Analogicz-

nie jest, jeśli chodzi o Narodowy Fundusz Zdrowia.

Narodowy Fundusz Zdrowia w 2012 r. będzie wyko-

nywał dodatkowe zadania wynikające między innymi

z ustawy o refundacji leków.

Powinno to zapewnić

stabilność w zakresie wydatków na leki, ale jedno-

cześnie ten wzrost zadań spowoduje, że potrzebne

będą większe środki na wynagrodzenia.

Zresztą po-

dobna historia jest, jeśli chodzi o Zakład Ubezpieczeń

Społecznych.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych prze-

chodzi reorganizację.

Tutaj zachodzi taka sytuacja,

że przejmuje się zadania realizowane do tej pory

przez ﬁrmy zewnętrzne.

To powoduje, że środki na

wynagrodzenia muszą wzrosnąć, aczkolwiek całko-

wite koszty funkcjonowania Zakładu Ubezpieczeń

Społecznych powinny być mniejsze.

Dyskusję wywołały sprawy związane z wynagro-

dzeniami w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich.

Tutaj również, zdaniem pani rzecznik, potrzebny jest

wzrost środków na wynagrodzenia, ponieważ rzecz-

nik wykonuje od pewnego czasu dodatkowe zadania,

m.in. są to wizytacje miejsc odosobnienia czy też

działania związane z problemami dyskryminacji.

Komisja Finansów Publicznych odbyła dyskusję na

ten temat.

Zmian nie dokonano, natomiast pojawiły

się w trakcie dyskusji głosy, że warto jeszcze zasta-

nowić się nad tym problemem.

Sugerowano nawet,

że zostaną zgłoszone poprawki w trakcie drugiego

czytania.

Jesteśmy w trakcie drugiego czytania, być

może takie poprawki zostaną złożone, wtedy je roz-

patrzymy.

Chciałbym także powiedzieć kilka zdań o środkach

na wynagrodzenia w części 02: Kancelaria Sejmu

i części 03: Kancelaria Senatu.

Tu akurat mamy do

czynienia ze zmniejszoną pulą na wynagrodzenia, ale

chciałbym państwa posłów uspokoić, że nie jest to

związane z obniżeniem wynagrodzeń posłów i sena-

torów.

Chodzi o to, że w roku 2011 w ramach części 02

i 03 były przewidziane dodatkowo środki na odprawy

dla posłów, którzy nie uzyskali mandatu poselskiego,

w związku z tym pula na wynagrodzenia w roku 2011

była większa.

W roku 2012 takiej potrzeby już nie ma,

dlatego środki będą nieco niższe.

Jeśli chodzi o wynagrodzenia, chciałbym zwrócić

dużą dyskusję na posiedzeniu komisji, a mianowicie

sów może w uzasadnionych przypadkach wyrazić

zgodę na zwiększenie wynagrodzeń.

Pojawiały się

głosy, że jeżeli minister ﬁnansów może zwiększyć

pulę środków, to po co w ogóle te zapisy dotyczące

wynagrodzeń, bo minister ﬁnansów i tak może zro-

bić, co zechce.

Przedstawiciel Ministerstwa Finan-

sów wyjaśniał jednak, że sprawa dotyczy właściwie

tych zadań, które ﬁnansowane są ze środków euro-

pejskich.

Ponieważ te środki europejskie nie zawsze

są przewidywalne, więc może się zdarzyć taka sytu-

acja, że w niektórych częściach, czy w przypadku

niektórych zadań trzeba będzie te wynagrodzenia

zwiększyć.

Ostatecznie komisja zdecydowała się na

zmianę brzmienia tych zapisów.

Komisja zapropono-

wała, czy zdecydowała o tym, że minister ﬁnansów

będzie mógł ingerować w wysokość wynagrodzeń, ale

w formie rozporządzenia.

Komisja zaproponowała

Poseł Sprawozdawca Paweł Arndt

również wytyczne, którymi minister ﬁnansów wi-

nien się kierować, wydając takie rozporządzenie.

Mówiąc o wynagrodzeniach, chciałbym jeszcze

tylko w jednym zdaniu wspomnieć o jednej kwestii.

W roku 2012, tak jak w latach poprzednich, wzrost

wynagrodzeń będzie dotyczył nauczycieli.

Wzrost

ten będzie wynosił 3,8% i będzie miał miejsce od

1 września.

Kolejna grupa przepisów, o których chciałbym po-

wiedzieć kilka zdań, dotyczy Funduszu Pracy.

Zapis

stanowi, że staże podyplomowe oraz szkolenia specja-

i położonych ﬁnansowane będą w 2012 r. z Funduszu

Pracy.

Kwota na ten cel wyniesie około 717 mln zł.

Dyskusja dotyczyła tego, że właściwie to rozwiązanie

było zaproponowane w roku 2009 jako rozwiązanie

o charakterze incydentalnym, natomiast przez kolejne

lata było wprowadzane do ustawy budżetowej, miało

odzwierciedlenie w budżecie.

Powstało pytanie, czy

w chwili, kiedy na przykład zamrażane są środki na

winny być ﬁnansowane z Funduszu Pracy.

Po infor-

macji o tym, że sytuacja ﬁnansowa Funduszu Pracy

jest dobra, większość członków komisji zgodziła się

jednak z tym zapisem i w roku 2012 staże nadal będą

ﬁnansowane z Funduszu Pracy.

Kolejna grupa spraw dotyczy PFRON, Państwo-

wego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnospraw-

nych.

Dotyczy to właściwie jednego artykułu.

W usta-

wie o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz za-

trudnianiu osób niepełnosprawnych wprowadzono

stały mechanizm dotyczący wydatków PFRON na

doﬁnansowanie wynagrodzeń pracowników niepeł-

nosprawnych dotacją z budżetu państwa w wysokości

do 30% wydatków PFRON zaplanowanych na reali-

zację tych zadań.

Istotne jest to sformułowanie „do

30%”.

Podczas dyskusji padały głosy, że jeżeli jest do

30%, to właściwie może to być każda kwota: i 5%,

cyzyjny.

Do tej pory również taki zapis funkcjonował.

On

był właściwie co roku powielany.

W tym roku propo-

nuje się, aby już na stałe wpisać do ustawy, że będzie

funkcjonował taki mechanizm, czyli od 2012 r. z bu-

dżetu państwa do wynagrodzeń osób niepełnospraw-

nych, do PFRON będzie można dopłacać do 30%.

W roku 2012 planuje się, że będzie to nieco powyżej

25%.

Po dyskusji ostatecznie ten zapis większością

głosów przyjęto.

Kilka zdań na temat Ordynacji podatkowej, a do-

kładnie na temat likwidacji produktów, głównie lokat

antypodatkowych.

Wszyscy doskonale wiemy, że ta-

kie lokaty ostatnio stają się coraz modniejsze.

System

zaokrąglania podstaw opodatkowania i kwot podat-

ków powodował, że w specyﬁcznych przypadkach –

chodzi właśnie o jednodniową kapitalizację odsetek

– można było uniknąć podatków.

Zapis, który teraz

jest przewidywany, likwiduje taką możliwość.

Oszczęd-

ności z tego tytułu wyniosą około 380 mln zł.

Roz-

wiązanie to przyjęto bez dyskusji, choć w głosowaniu

nie było to już takie jednoznacznie.

Propozycja ta

została przyjęta większością głosów.

kwestia podatków.

Ta sprawa wywołała bodajże naj-

więcej dyskusji na posiedzeniu Komisji Finansów

Publicznych.

Mamy w tym przypadku do czynienia

z koniecznością dostosowania wysokości naszych po-

datków do dyrektyw unijnych.

Chodzi o stawki akcy-

zy właściwie na 2 grupy towarów.

Głównie chodzi

o akcyzę na olej napędowy oraz akcyzę na papierosy.

Jeśli chodzi o olej napędowy, wzrost akcyzy spowo-

duje wzrost cen oleju napędowego mniej więcej o 18 gr

na litrze.

Jeśli chodzi o zmianę stawki akcyzy na pa-

pierosy, wzrost ten wyniesie 4%.

W przypadku tyto-

niu do palenia wzrost będzie nieco wyższy i wyniesie

6,6%.

Przy ustalaniu minimalnych stawek akcyzy dość

istotny jest kurs euro.

Zgodnie z przepisami unijnymi

bierzemy pod uwagę kurs euro z pierwszego robocze-

go dnia października, w tym konkretnym przypadku

z 3 października tego roku – kurs 3 października

wyniósł dokładnie 4,3815 – i według tego kursu wy-

liczamy minimalne stawki akcyzy.

Ten kurs jest dużo

wyższy aniżeli rok temu, w związku z czym również

stawki akcyzy niestety będą wyższe.

Zasadnicze pytanie, które pojawiło się na posie-

dzeniu komisji, było takie: Czy nie można było wy-

negocjować okresów przejściowych dla tej sprawy?

W tym przypadku sytuacja wygląda w taki sposób,

że jeśli chodzi o paliwa, to okresy przejściowe akurat

stopniowo wygasają i od 1 stycznia 2012 r. musimy

zastosować już właśnie tę minimalną stawkę akcyzy,

którą określają przepisy unijne.

Trochę inna sytuacja jest, jeśli chodzi o tytoń, o pa-

pierosy, o tytoń do palenia.

W tym zakresie jesteśmy

właśnie w okresie przejściowym.

Okres ten wygasa

1 stycznia 2018 r., czyli można przyjąć, że mamy jesz-

cze sporo czasu.

W związku z tym pytanie: Dlaczego

już teraz zmieniamy stawkę akcyzy?

Otóż sytuacja

jest taka, że dzisiaj minimalna akcyza na papierosy

wynosi 64 euro za tysiąc sztuk.

W roku 2018 ta staw-

ka wzrośnie aż do 90 euro, czyli o około 30%.

W związ-

ku z tym trudno oczekiwać, że z dnia na dzień czy

z roku na rok stawka akcyzy zmieni się o 30%.

Zde-

cydowaliśmy się, żeby ta stawka rosła jednak stop-

niowo.

W związku z tym ten wzrost jest niezbędny

już od roku 2012.

Oczywiście jest to również korzyst-

ne dla budżetu, bo można założyć, że nastąpi wzrost

dochodów z tego tytułu, chociaż pojawiały się rów-

nież głosy, że wzrost akcyzy być może wcale nie spo-

woduje wzrostu spożycia, wzrostu konsumpcji,

będą większe.

Muszę powiedzieć, że gdyby z powodu

wzrostu akcyzy zmalała konsumpcja papierosów, to

osobiście nie miałbym nic przeciwko temu.

Wzrost

cen z tego powodu wyniesie około 0,034%, a więc jest

to zupełnie niewiele.

Większość komisji zdecydowanie

poparła ten projekt i stawki akcyzy na papierosy i na

Poseł Sprawozdawca Paweł Arndt

olej napędowy wzrosną, oczywiście jeżeli Wysoka

Izba podzieli ten pogląd.

Ostatnia rzecz, o której chciałbym powiedzieć,

dotyczy ﬁnansowania zadań własnych jednostek sa-

morządu terytorialnego.

Do tej pory maksymalne

doﬁnansowaniejednosteksamorząduterytorialnego

wynosiło 80% kosztów realizacji zadania.

Jest to

Zresztą było to przyjęte przez Komisję Wspólną Rzą-

du i Samorządu Terytorialnego.

Okazuje się jednak,

że nie we wszystkich przypadkach było to dobre roz-

wiązanie.

W przypadku wypłat zasiłków stałych i opła-

cania składek na ubezpieczenie zdrowotne za osoby

z tym proponuje się przywrócenie stanu prawnego

sprzed 1 stycznia 2010 r., czyli sprzed tego momentu,

w którym zaczęła obowiązywać nowa ustawa o ﬁnan-

sach publicznych.

Od tej pory, jeśli te rozwiązania

zostaną przyjęte, będzie możliwość doﬁnansowania

zadań własnych jednostek samorządu terytorialnego

do 100%.

Jest to bardziej elastyczne podejście w róż-

nych specyﬁcznych sytuacjach jednostek samorządu

terytorialnego.

Myślę, że to będzie dobre rozwiąza-

nie.

Propozycja ta została zresztą zgodnie przyjęta

na posiedzeniu Komisji Finansów Publicznych.

Proszę państwa, jeszcze kilka zdań na temat po-

prawek, które zostały wniesione, oprócz tych, o któ-

rych mówiłem wcześniej.

Otóż chciałbym powiedzieć

o dwóch grupach poprawek.

Pierwsza grupa to są po-

prawki zaproponowane przez Biuro Legislacyjne.

Su-

gestia była taka, aby część przepisów o charakterze

epizodycznym nie była wpisywana do konkretnych

ustaw, tak jak w projekcie, ale jako odrębny przepis w

ustawie budżetowej, i to rozwiązanie zostało przyjęte

przez Komisję Finansów Publicznych.

Natomiast jest jeszcze druga grupa poprawek,

które wywołały tutaj dużo więcej kontrowersji.

Jest

to grupa poprawek zgłoszonych przez posłów, kon-

kretnie przez panią poseł Krystynę Skowrońską.

Były to poprawki do ustaw, które nie były uwzględ-

nione w projekcie rządowym, ale poprawiały wadliwe

zapisy w ustawach, które albo już obowiązują, albo

są w okresie vacatio legis.

Były to poprawki technicz-

ne, typowo legislacyjne, zupełnie drobne, ale sprawa

budzi wątpliwości, gdyż dotyczyły ustaw, które nie

były objęte projektem rządowym.

Zgodnie z opinią

Biura Legislacyjnego większość posłów uznała, że

lepiej jest jednak dokonać tych poprawek, czyli lepiej

zmienić wadliwe prawo już teraz, aniżeli dopuścić do

tego, żeby takie wadliwe prawo obowiązywało.

Rze-

czywiście są to drobne rzeczy.

Mogę państwu podać

przykład dotyczący ustawy o zalegalizowaniu pobytu

spolitej Polskiej.

W jednym z artykułów były dwa

podpunkty c.

Jest to zupełny drobiazg, ale jednak jest

tam jakaś wada legislacyjna i tę wadę legislacyjną

Komisja Finansów Publicznych proponuje usunąć.

Takich rozwiązań było kilka, były złe odesłania.

Te

wszystkie poprawki miały charakter legislacyjny,

budziły one wątpliwości, ponieważ – jak mówiłem

wcześniej – nie były zapisane w projekcie budżeto-

wym, ale większość członków komisji uznała, że le-

piej to prawo poprawić w taki sposób, aniżeli dopuścić

do wejścia w życie czy do funkcjonowania prawa wa-

dliwego.

wej.

W imieniu Komisji Finansów Publicznych proszę

Komisji Finansów Publicznych.

Bardzo dziękuję za

uwagę.

(Oklaski)

Dziękuję panu posłowie Pawłowi Arndtowi.

Zanim poproszę mówców, aby zechcieli wygłosić

wystąpienia klubowe, proszę panią poseł sekretarz

Beatę Bublewicz o odczytanie komunikatu.

Sekretarz Poseł Beata Bublewicz:

— Parlamentarnego Zespołu ds. Afryki – o godz.

13 w sali nr 105 w budynku K.

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

O godz. 12.15.

Sekretarz Poseł Beata Bublewicz:

Trzynasta, panie marszałku, jest napisane.

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

A Łódzki Zespół Parlamentarny?

Sekretarz Poseł Beata Bublewicz:

— Łódzki Zespół Parlamentarny – o godz. 13.30

Aha, przepraszam.

Poseł Sprawozdawca Paweł Arndt

Sekretarz Poseł Beata Bublewicz:

— Parlamentarny Zespół Sportu Akademickiego

— Parlamentarny Zespół Przyjaciół Zwierząt –

selskim,

— Poselski Zespół Strażaków – o godz. 18 w sali

kolumnowej.

Dziękuję.

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

tanie komunikatu.

czeń w imieniu klubów.

Pierwsza głos zabierze pani poseł Krystyna Skow-

rońska, Platforma Obywatelska.

Poseł Krystyna Skowrońska:

Szanowny Panie Marszałku!

Pani Minister!

Pa-

nie i Panowie Posłowie!

W imieniu Klubu Parlamen-

tarnego Platforma Obywatelska chciałabym przed-

stawić stanowisko klubu wobec sprawozdania Komi-

sji Finansów Publicznych o rządowym projekcie

dowym był to druk nr 29, sprawozdanie komisji to

druk nr 41.

Bardzo szczegółowo poseł sprawozdawca, pan po-

seł Paweł Arndt, omówił zmiany zawarte w tym

projekcie, w tym sprawozdaniu, które zostały przy-

jęte przez Komisję Finansów Publicznych.

Posłowie

i posłanki Platformy Obywatelskiej głosowali za tymi

przyjętymi rozwiązaniami, które znajdują się w spra-

wozdaniu, a zatem za wszelkiego rodzaju rozwiąza-

niami związanymi z zamrożeniem płac.

Chcę przy-

pomnieć, że w administracji rządowej jest to trzeci

rok zamrożenia płac, w przypadku posłów i senato-

rów – dziesiąty rok zamrożenia płac.

Chciałabym

jednak skupić się na sprawach, które zostały wpro-

wadzone do tego projektu, które są związane z reali-

zacją budżetu, m.in. chodzi o likwidację tzw. lokat

antybelkowych, czyli z pomijaniem płacenia podatku

od lokat, oraz o podatek związany z akcyzą na olej

napędowy i papierosy.

Chciałabym powiedzieć, że

dobrze przyjętym rozwiązaniem – tego oczekujemy

– będzie rozwiązanie polegające na tym, że samorzą-

dy z budżetu otrzymają subwencję na realizację za-

dania, które wykonują, m.in. na wypłatę zasiłków

stałych i związaną z zapłaceniem składek na ubez-

pieczenie zdrowotne.

Chciałabym w związku z pojawiającą się dyskusją

na posiedzeniu Komisji Finansów Publicznych zapo-

znać państwa z trzema sprawami.

Pierwsza sprawa

to sprawa wniesienia przeze mnie poprawek, co zda-

niem niektórych z państwa posłów nie było dobrze

przygotowane bądź nie było w odniesieniu do tego

pełnego uzasadnienia.

Chciałabym jednak paniom

i panom posłom w Wysokiej Izbie powiedzieć, że do

dyspozycji były instytucje sejmowe, np. Biuro Legi-

slacyjne mające projekty ustaw, które są zmieniane,

a także przedstawiciel rządu, pani minister, i że

usunięcie wadliwych przepisów lub błędów w przyję-

tych rozwiązaniach ustawowych.

Nieprawdą jest,

jakoby było to, jak opisała jedna z gazet, na zmiętej

kartce.

Wszyscy, panie i panowie, dostali te popraw-

ki.

Te sześć poprawek chciałabym przedstawić i na

tym się skupić, tak żeby Wysoka Izba wiedziała, cze-

go one literalnie dotyczą.

Przygotowałam ich zesta-

wienie wraz z uzasadnieniem dla poszczególnych

klubów poselskich, aby państwo posłowie mogli za-

poznać się z nimi szczegółowo, aby już więcej infor-

macja dotycząca nieprawidłowości w przygotowaniu

tych poprawek nie pojawiała się w przestrzeni pu-

blicznej.

A zatem dokonaliśmy zmiany – i to jest zawarte

w sprawozdaniu – w ustawie o przeciwdziałaniu pra-

niu pieniędzy i ﬁnansowaniuterroryzmu,któramia-

ła za zadanie korektę nieaktualnego odesłania za-

wartego w art. 33 ust. 2 pkt 2 ustawy z 16 listopada

sowaniu terroryzmu.

W obowiązującym brzmieniu,

które zostało nadane w art. 160 ustawy o usługach

płatniczych, wskazany przepis zawiera odesłanie do

art. 71 ustawy z 29 lipca 2005 r.: „o obrocie instru-

mentami ﬁnansowymi oraz podmiotów, o których

moc z dniem 21 października 2009 r., ponieważ zo-

stał uchylony w art. 1 pkt 62 ustawy z 4 września

ﬁnansowymiorazniektórychinnychustaw.

Azatem

poprawka ta miała jedynie charakter legislacyjny,

a nie merytoryczny.

Poprawka 2. dotyczyła m.in. zmiany przepisów

ustawy o elektronicznych instrumentach płatniczych

i miała na celu korektę nieprawidłowego odesłania

z art. 45 pkt 4 tej ustawy.

W obecnie obowiązującym

brzmieniu, nadanym w art. 163 pkt 20 ustawy z 19

przepis zawiera odesłanie do art. 75 ustawy z 19 sierp-

nia 2011 r. o usługach płatniczych, podczas gdy w prze-

luje się kwestię przechowywania dokumentów, a nie

świadczenia usług płatniczych, która uregulowana

jest w art. 74.

Błąd ten jest skutkiem oczywistej

omyłki pisarskiej i poprawka ta tę omyłkę usunęła.

A zatem jest to jedynie zmiana legislacyjna i nie ma

ona charakteru merytorycznego.

Dokonaliśmy również zmiany legislacyjnej, a nie

merytorycznej, m.in. w ustawie o zalegalizowaniu

czypospolitej Polskiej.

W tym przypadku, o czym

mówił pan przewodniczący, w jednym z ustępów była

literówka, były dwie lit. c, a zatem trudno było powo-

ływać się na obowiązujący przepis.

Tutaj także usu-

nięto oczywistą omyłkę pisarską.

Przypomnę raz

jeszcze: ma to charakter nie zmiany merytorycznej,

a jedynie zmiany legislacyjnej.

Dokonaliśmy również takiej zmiany w ustawie

skim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych i nie-

których ustaw.

Tutaj również zaproponowano zmia-

ny legislacyjne, a nie merytoryczne.

Nie chciałabym

się do tego odnosić.

W materiale, który przygotowa-

łam, objaśniamy klubom, w jaki sposób ten przepis

usuwa oczywiste błędy legislacyjne.

Dokonaliśmy także zmian w ustawie o usługach

płatniczych.

Jedna z poprawek miała na celu korektę

nieprawidłowego odesłania.

W tym przypadku błąd

był omyłką pisarską, którą usunęliśmy.

Poprawka

ma charakter legislacyjny, a nie merytoryczny.

Chcia-

łabym, żeby wszyscy zainteresowani pełnym uzasad-

nieniem, panie i panowie posłowie, mogli się swoich

w klubach z nim zapoznać.

Dlaczego mówię o tym w tak szerokim zakresie?

Dlatego, że parlament ma obowiązek również na-

prawiać błędy, w tym w związku z obowiązującymi

przepisami.

To działanie, złożenie poprawek miało

zatem na celu jedynie poprawę obowiązującego źró-

dła prawa.

Rozmawialiśmy także o sprawach, pojawiały się

one także w trakcie dyskusji, które omówił poseł

sprawozdawca, dotyczących m.in. niezamrażania wy-

nagrodzeń, zastosowania wyjątku w przypadku rzecz-

nika praw obywatelskich, podnoszą się głosy dotyczą-

ce również innych rzeczników.

W związku z tym chcę

powiedzieć, że tak jak zadeklarowaliśmy na posiedze-

niu komisji – w dalszym ciągu trwają uzgodnienia,

w tym zakresie są różne oczekiwania rzecznika praw

obywatelskich czy rzecznika praw dziecka – jesteśmy

przygotowani i w odpowiednim czasie przedłożymy

w ramach całej procedury legislacyjnej stosowne

zmiany.

Jeśli chodzi o sprawy dotyczące PFRON-u i dota-

cji z budżetu w wysokości do 30%, to mamy zapew-

nienie, informacje, i je przyjęliśmy, że są to środki

wystarczające na realizację zadań, którymi zajmuje

się PFRON.

Panie i panowie posłowie, w imieniu Klubu Par-

przedłożyć jedną poprawkę, która dotyczy samorzą-

dów, m.in. dotacji z budżetu, ﬁnansowania składek

na ubezpieczenie zdrowotne, a także zasiłków sta-

łych.

(Dzwonek) W tym wypadku chcielibyśmy po-

wrócić do przedłożenia rządowego, dlatego że przy-

jęte rozwiązania, które się tu znajdują, mogłyby

wzbudzać wątpliwości natury interpretacyjnej.

Do-

tyczy to zasady, że będziemy ﬁnansowaćnie80%,ale

100%, chodzi o zasiłki stałe i składki zdrowotne, któ-

re to zadania realizuje w imieniu budżetu samorząd.

Chcemy, aby nie miały miejsca żadnego rodzaju pro-

blemy interpretacyjne ze stosowaniem tego zapisu.

Panie i panowie posłowie, chciałabym poinformo-

wać, że posłowie z Klubu Parlamentarnego Platfor-

ma Obywatelska będą głosować za przyjętymi roz-

wiązaniami.

Chciałabym również przeprosić za zamieszanie na

posiedzeniu Komisji Finansów Publicznych, jeśli kto-

kolwiek z państwa posłów je odczuł.

Następnym ra-

zem, jeżeli nawet zmiany będą słuszne, postaramy

się je przygotować w taki sposób, aby nie budziły naj-

mniejszych wątpliwości.

Naszym zdaniem one nie

budziły wątpliwości…

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Dziękuję bardzo.

Poseł Krystyna Skowrońska:

…i chcemy państwa przekonać, że nie budzą ich

w dalszym ciągu.

(Oklaski)

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

walczyka, Prawo i Sprawiedliwość.

Poseł Henryk Kowalczyk:

Panie Marszałku!

Pani Minister!

Wysoki Sejmie!

dliwość mam przyjemność przedstawić stanowisko

blicznych o rządowym projekcie ustawy o zmianie

budżetowej.

Sprawozdanie komisji zawarte jest w dru-

ku nr 41.

Ustawa ma ograniczyć narastanie długu, który

faktycznie przyrasta, i to w tempie ogromnym.

Pro-

cedowaliśmy nad projektem tej ustawy w ramach

pierwszego czytania dwa tygodnie temu i przez ten

czas dług przyrósł nam już o kilka miliardów.

Tym-

czasem w ustawie proponuje się ograniczenia w bar-

dzo skromnym zakresie, to znaczy ograniczenia po-

legające na zamrożeniu płac, oszczędności rzędu

kilkudziesięciu milionów złotych, z wyjątkiem jednej

istotnej zmiany dotyczącej znaczącej kwoty – zwyżka

akcyzy.

Pani poseł Skowrońska tłumaczyła tryb wprowa-

dzenia tych poprawek, które tak naprawdę nie doty-

czą ustawy okołobudżetowej, tylko była okazja do

upchnięcia tego typu poprawek i naprawy błędów

legislacyjnych, które niestety w ostatniej kadencji

były dość powszechne.

Posłowie mieli wątpliwości,

moim zdaniem uzasadnione, bo trudno nie mieć wąt-

Poseł Krystyna Skowrońska

pliwości, jeśli otrzymuje się dość szeroką poprawkę,

dotyczącą jakiejś tam ustawy, do której nie ma żad-

nego źródła dostępu w danym momencie.

Dlatego też

apelowaliśmy o odłożenie i przesunięcie tych popra-

wek na drugie czytanie, abyśmy mieli szansę zapo-

znania się z ustawą, którą mamy zmieniać, a tak

takich szans nie mieliśmy.

Okazało się później, że są

to poprawki czysto legislacyjne, ale jednak dla czy-

stości sumienia w momencie głosowań powinno się

mieć źródło, ustawę, którą zmieniamy, a nie tylko

wierzyć na dobre słowo.

Pojawiło się również wiele błędów dotyczących

zapisów ustawy.

Pan poseł sprawozdawca wspomi-

nał, że wiele tych zastrzeżeń, zapisów, które powinny

znaleźć się jako zapis incydentalny, rząd zapropono-

wał jako trwałe zapisy do funkcjonujących ustaw.

To

oczywiście jest niezgodne z techniką legislacyjną.

Biuro Legislacyjne Sejmu zmieniło te zapisy, i to

w bardzo wielu artykułach.

Zaproponowałem wów-

czas, że jeśli już oszczędzamy, to może powinniśmy

zmniejszyć wynagrodzenie dla Rządowego Centrum

Legislacji za tak fatalnie przygotowany projekt usta-

wy, bo niestety należy to stwierdzić.

A więc tu od tego

powinniśmy zacząć oszczędności w konsekwencji

tych działań.

Które zapisy są szczególnie bolesne w ustawie

okołobudżetowej?

Zapisy dotyczące tych, którzy są

najbiedniejsi, tych, którzy będą zmuszeni ponosić

ﬁnansowe konsekwencje tej nieudolnej, 4-letniej po-

lityki poprzedniego rządu; teraz przychodzi nam

płacić za to rachunki.

Te bolesne zapisy spróbujemy

jeszcze zmienić, zgłaszając jako klub Prawo i Spra-

wiedliwość stosowne poprawki w drugim czytaniu.

Po pierwsze, zgłaszamy poprawkę dotyczącą Fun-

duszu Pracy, a więc obciążania Funduszu Pracy nie-

swoimi zadaniami, w tym przypadku stażami lekar-

skimi, pielęgniarskimi i szkoleniami.

To było incy-

dentalnie zapisane w 2010 r., w 2011 r., tu jest próba

wprowadzenia trwałego zapisu.

Oczywiście skutek

będzie taki, że znów na statutowe zadania, czyli na

walkę z bezrobociem, Fundusz Pracy nie będzie miał

pieniędzy.

Będzie sytuacja tego typu, jak w roku

2011, kiedy to tylko 30% środków ﬁnansowych Fun-

duszu Pracy przeznaczono na aktywne formy walki

z bezrobocie i był dramat, jeśli chodzi o staże, prace

interwencyjne, roboty publiczne – 400 tys. bezrobot-

nych dotknęła ta bezsensowna oszczędność.

Uwa-

żam, że są to bezsensowne oszczędności, bo jeśli nie

pomogliśmy osobom bezrobotnym w podjęciu pracy,

nie pomogliśmy pracodawcom w zatrudnieniu tych

osób, to tak naprawdę nie szukamy oszczędności,

wręcz odwrotnie – spirala długu się nakręca, bo prze-

cież te osoby odprowadzałyby składki na Fundusz

Ubezpieczeń Społecznych, odprowadzałyby podatki

itd.

Jest to jeden z przykładów bezmyślnego szukania

oszczędności, które przyniesie wręcz odwrotne skut-

ki.

A więc stąd nasza poprawka dotycząca niedotyka-

nia Funduszu Pracy tymi zadaniami, które nie na-

leżą do niego.

Następna rzecz to jest doﬁnansowanie wynagro-

dzeń osób niepełnosprawnych z Państwowego Fun-

duszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych.

I znów

to co w ostatnich dwóch latach było incydentalnym

zachowaniem, czyli zmniejszenie tej dotacji do pozio-

mu 30%, próbuje się wprowadzić jako trwałe rozwią-

zanie, a przed wielu laty była to kwota znacznie wyż-

sza.

Czy za te oszczędności, za tę nieudolną politykę

rządu mają płacić niepełnosprawni?

Nie łudźmy się,

jeśli dotacja będzie mniejsza, to na pewno będzie

mniejsza chęć zatrudniania niepełnosprawnych, czy-

li niepełnosprawni zostaną w domu, gdyż dotacja do

wynagrodzeń jest m.in. jednym z istotnych moty-

wów zatrudniania niepełnosprawnych.

A więc tutaj

nasza propozycja jest taka, aby powrócić do starych

zapisów i zamiast określania, że ta dotacja stanowi

do 30%, bo wtedy może to być na przykład 1%, i za-

pewniania, że będzie to 20% w tym roku czy 25 –

oczywiście nie są to zapewnienia wiarygodne – zapi-

sać, aby było to co najmniej 30% kosztów wynagro-

dzenia.

Proponujemy jeszcze jedną poprawkę dotyczącą

wstydliwej, powiedzmy nawet, części, to jest refun-

dacji kosztów dojazdu dla Służby Więziennej.

Do tej

pory jest to naliczane na podstawie kosztów biletu,

dojazdu itd.

Proponowanie ryczałtu, który ma stano-

wić 34 czy 40 zł w skali miesiąca, na koszty dojazdu

Służby Więziennej jest propozycją wstydliwą.

Proszę

sobie wyobrazić, jak za 34 zł miesięcznie można po-

kryć koszty dojazdu w tym przypadku.

Ja poprzednio

mówiłem nawet, że chyba że będą dojeżdżać rowe-

rem, ale i tak nie wiem, czy na amortyzację tego ro-

weru wystarczy 34 zł, czy on nie ulegnie zniszczeniu

po roku i czy nie będzie trzeba wydać więcej.

A więc

po co próby takich niewielkich oszczędności rzędu

kilkudziesięciu milionów?

Po prostu jest to wstydli-

we, żeby minister wydawał rozporządzenie dotyczące

ryczałtu polegającego na zwrocie kosztów podróży

w wysokości 34 zł miesięcznie.

Może zabierzmy to

w ogóle, nie oszukujmy ludzi, że coś im dajemy.

I następna, najistotniejsza pod względem wagi

ﬁnansowej rzecz – wzrost akcyzy.

Tutaj nie chciał-

bym za bardzo zagłębiać się w sprawę wzrostu akcy-

zy na papierosy, bo zawsze można powiedzieć, że

ostatecznie ci, co palą, mogą rzucić palenie, nikt pa-

lić nie musi, ale jeśli chodzi o tę drugą część, czyli

wzrost akcyzy na olej napędowy, to niestety nikt od

skutków tego wzrostu nie ucieknie.

Koszty w związ-

ku z tym będzie ponosił każdy, począwszy od bezpo-

średnich kosztów transportu, które przełożą się na

zwiększenie innych kosztów – cena oleju napędowego

wpłynie na koszty przejazdów w komunikacji miej-

skiej, bo olej napędowy jest głównym źródłem napędu

– poprzez wszystkie ceny, bo cena oleju napędowego

jest składową cen wszystkich niemalże produktów.

Wszystko jest przewożone, więc koszty transportu na

pewno wpłyną na wszystkie ceny.

Jeśli weźmiemy

pod uwagę to, że inﬂacja w listopadzie przekroczyła

Poseł Henryk Kowalczyk

już 4%, oznacza to, że będzie następny dramatyczny

wzrost cen spowodowany m.in. wzrostem cen oleju

napędowego tylko i wyłącznie wskutek wzrostu ak-

cyzy.

Bo mówienie o tym, że z powodu wzrostu akcy-

zy cena litra oleju napędowego wzrośnie o 18 gr, jest

oczywiście tylko w części zgodne z prawdą, dlatego

że choćby VAT od tej różnicy już podnosi tę cenę nie

o 18, tylko o ponad 20 gr. Ciągle zmieniający się na

gorsze kurs naszej waluty czy jej słabnięcie powodu-

je kolejne wzrosty cen, a więc dokładając w tym mo-

mencie akcyzę, dojdziemy do cen rzędu 6 zł za olej

napędowy.

Jest teraz moment, kiedy można to wykorzystać,

i tu nie jest właściwe takie tłumaczenie, że musimy

akurat być bardzo aktywni i natychmiast zgodnie

z prawem Unii Europejskiej to dostosować.

Możemy

poczekać, najwyżej Komisja Europejska wezwie nas

do usunięcia niezgodności w prawie.

Ale w tym mo-

mencie, kiedy tak rosną ceny paliw na świecie (Dzwo-

nek), wprowadzać jeszcze podwyżkę akcyzy to rzecz

zupełnie nieodpowiedzialna.

Dlatego też zgłaszamy

te poprawki, które mają przynajmniej ograniczyć ob-

ciążanie mieszkańców, najbiedniejszej ludności, kosz-

tami zadłużenia Polski, kosztami tak naprawdę nie-

udolności rządu w ostatnich 4 latach.

Dziękuję bar-

dzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Dziękuję bardzo.

Ruch Palikota.

Proszę pana.

Poseł Sławomir Kopyciński:

Dziękuję bardzo.

skiego Ruch Palikota wobec rządowego projektu usta-

zacją ustawy budżetowej przedstawionego w omawia-

nym sprawozdaniu Komisji Finansów Publicznych.

Ten projekt ustawy wprowadza zmiany w niektó-

rych ustawach związanych z realizacją budżetu pań-

stwa, tak aby poprzez wybrane oszczędności, zapew-

nienie budżetowi nowych dochodów zahamować to,

można powiedzieć, stachanowskie tempo, w jakim

narasta polski dług publiczny – to znajduje się

w uzasadnieniu – oraz zapewnić w ten sposób sta-

bilność ﬁnansów publicznych.

Śmiem twierdzić, że

tylko w teorii, bo w praktyce niestety ten cel nie bę-

dzie zrealizowany.

Proponowane regulacje mają też oddalić wiszące

nad Polską niebezpieczeństwo związane z realnym

jak nigdy dotąd, to chcę też dość mocno podkreślić,

ryzykiem przekroczenia poziomu drugiego progu

ostrożnościowego przede wszystkim ze względu na

deprecjację złotówki, która trwa i jest zjawiskiem sza-

lenie niepokojącym.

Wspominał o tym sprawozdawca

pan poseł Arndt, przypominając, na ile euro było wy-

ceniane rok temu, a na ile dzisiaj – to jest stosunek

3,95 do 4,38.

Aby osiągnąć cele zawarte w uzasadnieniu, rząd

zdecydował się na wiele bardzo bolesnych rozwiązań.

Zaproponowano między innymi zamrożenie na po-

ziomie obowiązującym w 2011 r. wynagrodzeń w sze-

roko pojętym sektorze ﬁnansów publicznych.

Ruch

Palikota wielokrotnie postulował ograniczenie kosz-

tów utrzymania administracji publicznej, która w ostat-

nich latach, trzeba to przyznać, została w sposób

nieuprawniony rozbudowana.

To przecież niemało

kosztuje, a więc to zamrożenie płac w czasie kryzysu

jest krokiem w dobrym kierunku, choć w naszym

przekonaniu należałoby oczekiwać dokonania reduk-

cji zatrudnienia w strukturach administracji.

W pro-

jekcie zawartym w sprawozdaniu komisji mimo pod-

noszonych głosów w tej sprawie niestety utrzymano

niezrozumiałe i kompromitujące wyjątki od tych roz-

wiązań.

Nie możemy zgodzić się na wyłączenie spod

tych ograniczeń w zakresie wynagrodzeń takich in-

stytucji, jak Narodowy Fundusz Zdrowia czy Zakład

Ubezpieczeń Społecznych.

Od wielu lat mamy sytu-

ację, że każda zmiana ustaw zdrowotnych i ubezpie-

czeniowych powoduje konieczny, jednak nieuzasad-

niony, rozrost kadrowy.

Dlatego omawialiśmy to

szeroko w pierwszym czytaniu projektu ustawy, po-

stulujemy objęcie ZUS i NFZ zamrożeniem płac.

Uznajemy za smutną konieczność zmiany w Ordy-

nacji podatkowej dotyczące zaokrąglenia podstawy

opodatkowania.

Oczywiście podatek Belki jest rozwią-

zaniem kontrowersyjnym, niemniej tak zwane lokaty

antypodatkowe były dość wdzięcznym polem do nad-

użyć i w imię równości podatkowej wszystkich podat-

ników sytuacja ta wymaga interwencji ustawodawcy.

Zaokrąglenie podstawy opodatkowania pozwoli wła-

śnie na ograniczenie możliwości tworzenia lokat an-

typodatkowych.

O ile mamy wątpliwości co do wielko-

ści szacowanego wzrostu przychodów podatkowych

w związku z zastosowaniem tych rozwiązań, o tyle

trzeba przyznać, że sytuacja, w której blisko 13% sumy

depozytów wymykało się opodatkowaniu podatkiem

dochodowym, wymagała reakcji ustawodawcy.

Najboleśniejszym rozwiązaniem tego projektu jest

rozwiązanie dotyczące podniesienia stawek akcyzy,

teoretycznie wynikające z konieczności dostosowania

się do minimów Unii Europejskiej.

Nie jest jednak

prawdą, że jest to podwyżka sięgająca kilku czy kil-

kunastu groszy.

Ta podwyżka stawek akcyzy przeło-

ży się na wzrost wszystkich cen towarów i usług.

Spodziewamy się, że cena paliwa w kolejnym roku

przekroczy 6 zł, i oby nie więcej.

Pamiętajmy bowiem,

że cały czas na wysokość tej akcyzy ma wpływ war-

tość złotówki i to właśnie dlatego została ona podnie-

siona – nie ze względu na minimum Unii Europej-

skiej, ale przede wszystkim z uwagi na spadek kursu

Poseł Henryk Kowalczyk

Rozwiązaniem, które również budzi nasze wątpli-

wości, jeżeli chodzi o wzrost dochodów budżetowych,

jest bardzo wysokie podniesienie stawek akcyzy na pa-

pierosy i tytoń.

Tu powiem, że stare przysłowie mówi,

że chytry dwa razy traci, a można podejrzewać, że skut-

kiem podniesienia akcyzy z dużym prawdopodobień-

stwem, bo mamy takie przykłady w innych krajach,

będzie nie wzrost dochodów budżetowych, tylko roz-

kwit przemytu i redukcja zatrudnienia w tym sektorze.

Warto przypomnieć, że to jest potężny sektor gospodar-

ki, blisko 70 tysięcy osób wraz z producentami tytoniu

czerpie z tego dochody, opłaca podatki itd.

Ponadto ustawa zawiera wiele zmian, które odno-

szą się do ﬁnansowaniaprzezFunduszPracyszkoleń

specjalistycznych lekarzy, doﬁnansowaniawynagro-

dzeń pracowników niepełnosprawnych, ściślej ujmu-

jąc, ograniczenia tego doﬁnansowania,cooczywiście

również budzi nasz sprzeciw.

Zawiera ona zmiany

dotyczące terminu składania wniosków o zwrot po-

datku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędo-

wego, kosztów dojazdu funkcjonariuszy Służby Wię-

ziennej, podwyżek dla nauczycieli czy w końcu zmia-

ny w planie ﬁnansowym Zasobu Własności Rolnej

Skarbu Państwa.

Jeżeli chodzi o prace komisji, tak jak zostało to

wcześniej wskazane, są dwie grupy poprawek.

Pierw-

sza grupa, grupa poprawek legislacyjnych, nie budzi-

ła i nie budzi żadnych wątpliwości.

Drugą grupę,

w tym przypadku zgłaszaną przez panią poseł Skow-

rońską, w naszym odczuciu również o charakterze

technicznym, też trzeba wprowadzić w tym roku.

Jednak trzeba też podnieść zarzut i wyciągnąć z tego

wnioski na przyszłość, bo powinno to być robione

w innym trybie i Komisja Finansów Publicznych nie

powinna być w ten sposób zaskakiwana.

Przecież swo-

bodnie mogliśmy wprowadzić te poprawki w drugim

czytaniu ustawy.

Wtedy pewnie uniknęlibyśmy całego

tego zamieszania i chaosu, który w tej sprawie pojawił

Konkludując, chcę powiedzieć, że Klub Poselski

Ruch Palikota podtrzymuje swoje poważne zastrze-

żenia co do części zapisów tejże ustawy.

Nadal będzie-

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

z Polskiego Stronnictwa Ludowego.

Poseł Jan Łopata:

Dziękuję.

Szanowny Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Pani

skiego Stronnictwa Ludowego pragnę odnieść się do

związanych z realizacją budżetu, a zawartym w dru-

ku nr 41.

Pan poseł sprawozdawca, poseł przewodniczący

bardzo precyzyjnie, co już tu zostało zauważone,

omówił przebieg prac w Komisji Finansów Publicz-

nych nad tą ustawą, będącą tak naprawdę zbiorowi-

skiem zmian w wielu ustawach.

Niekiedy w propono-

wanych zmianach trudno doszukać się wprost aspek-

tu budżetowego.

Dotyczy to chociażby zgłoszonych

w trakcie posiedzenia poprawek.

Wydaje się jednak,

że pewna czystość, przejrzystość prawna to również

aspekt stabilności państwa jako takiego i poprawki

te w imieniu klubu akceptowaliśmy.

Wiele czasu w procesie pracy w komisji poświęco-

no dyskusji nad wysokością i celowością wzrostu ak-

cyzy, akcyzy zarówno na olej napędowy, jak i na pa-

pierosy.

W kontekście wzrostu akcyzy na papierosy,

ponieważ Polska niejako wyprzedza oczekiwania

Unii Europejskiej w tym aspekcie, należy założyć, że

wzrost akcyzy to wzrost cen, to również nasilenie się

przemytu papierosów bez polskich znaków akcyzy.

Pochodzę, mieszkam w takim województwie, gdzie

zjawisko nagabywania potencjalnych kupujących na

licznych targowiskach jest powszechne.

Ja oczywiście

znam oﬁcjalnedanesłużbcelnychozjawiskuzatrzy-

mywania coraz większej ilości przemycanych towa-

rów, ale to nie ma niejako bezpośredniego przełoże-

nia na stan, który opisałem.

To jest po prostu fakt.

Poddawano krytyce również wysokość i sposób

dystrybucji środków Funduszu Pracy do powiato-

wych urzędów pracy, do bezrobotnych.

W tym kon-

tekście krytykowano również incydentalne, jak się

wydawało, rozwiązanie, które weszło na stałe do za-

dań ﬁnansowanych z Funduszu Pracy, mianowicie

ﬁnansowanie staży lekarzy, lekarzy dentystów, pie-

lęgniarek i położnych.

Kwota przeznaczona na ten

cel na rok 2011 to 717 mln zł.

Taką samą kwotę prze-

Ożywiona dyskusja dotyczyła zmian zapropono-

wanych w rozwiązaniach zawartych w art. 7, czyli

kwestii związanych z dotacją do środków zaplanowa-

nych na doﬁnansowaniezatrudnieniaosóbniepełno-

sprawnych.

Dyskusję wywołał zapis, że wysokość

dotacji wynieść może do 30% wydatków PFRON za-

W planie ﬁnansowym Państwowego Funduszu Re-

czonym do projektu budżetu, zapisano kwotę 722 686

tys. zł, tj. 25,04% wydatków funduszu na to zadanie.

Wysoki Sejmie!

Wydaje się, że mało zauważalnie

– ja chcę to podkreślić – przeszła oczekiwana przez

samorządowców zmiana w ustawie o ﬁnansach pu-

blicznych, która pozwala na ﬁnansowanie zasiłków

stałych z budżetu jedynie w 80%.

Pozostałą kwotę

musiały dołożyć samorządy.

Warto przypomnieć, iż

te zasiłki przysługują osobom niezdolnym do pracy,

których dochód nie przekracza 315 zł na osobę w ro-

Poseł Sławomir Kopyciński

dzinie lub 477 zł w przypadku osoby samotnej.

Ośrod-

ki pomocy społecznej mogły dać tym osobom od

30 do 444 zł miesięcznie.

To wadliwe uregulowanie

kosztowało samorządy wiele milionów złotych, np.

Kraków dołożył z kiesy samorządowej 2,8 mln zł,

a mój Lublin 1,4 mln zł.

W przyszłym roku samorzą-

dy dostaną na wypłatę zasiłków stałych 574 mln zł

dotacji.

Dodatkowo 377 mln zł samorządy będą mo-

gły dostać z rezerwy celowej na pomoc społeczną,

także na zasiłki stałe.

Jest to pozytywna zmiana

i warto o niej powiedzieć.

Po raz kolejny chciałbym również poinformować

o zmianie, która jest niewątpliwie jedynie technicz-

na, ale brak wystarczającej informacji może spowo-

dować pewne utrudnienia.

Otóż zmieniamy ustawę

wego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzy-

stywanego do produkcji rolnej w części dotyczącej

korekty terminów składania przez producentów rol-

nych do gmin wniosków o zwrot podatku akcyzowe-

go i terminów wypłaty tych środków.

Dotychczas

były to terminy marzec i wrzesień, a od 2012 r. będzie

to luty i sierpień.

Tak więc najbliższy termin składa-

nia to luty 2012 r.

Wysoki Sejmie!

Za kilka godzin będziemy uczest-

niczyli w zapewne również ożywionej dyskusji zwią-

zanej z pierwszym czytaniem projektu budżetu pań-

stwa na rok 2012.

Codziennie jesteśmy wręcz bom-

bardowani wiadomościami z europejskich i świato-

wych giełd, informacjami z przebiegu dyskusji nad

stabilizacją strefy euro i w takim również kontekście

musimy czytać proponowane zmiany w ustawie oko-

łobudżetowej.

Wiele z tych zapisów porządkuje sferę

ﬁnansówpublicznych,alewielemacharakterwprost

ﬁskalnyitrzebaotymotwarcie,uczciwiepowiedzieć.

Jest to, jak to często w życiu bywa, wybór tzw. mniej-

szego zła.

My opowiadamy się za takimi rozwiąza-

niami.

Dziękuję za uwagę.

(Oklaski)

Dziękuję bardzo.

znego.

Uprzejmie proszę, panie pośle.

Poseł Ryszard Zbrzyzny:

Dziękuję serdecznie.

omawiania szczegółowych uzasadnień naszego sta-

nowiska w odniesieniu do sprawozdania Komisji Fi-

nansów Publicznych dotyczącego tzw. ustawy około-

budżetowej, pozwolę sobie, coby później nie zapo-

mnieć, złożyć na ręce pana marszałka propozycje

naszych poprawek.

Właściwie wszystkie poprawki

polegają na tym, że proponujemy skreślić kilka arty-

kułów z tejże ustawy, coby polepszyć sytuację obywa-

teli Rzeczypospolitej i coby ta ustawa nie była tak

uciążliwa wobec coraz bardziej pogarszającego się

poziomu życia bardzo wielu grup społecznych w Pol-

sce.

Proszę bardzo, panie marszałku.

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Dziękuję, panie pośle.

Poseł Ryszard Zbrzyzny:

Przechodząc już do samej ustawy, chcę powie-

dzieć, że projekt ustawy budżetowej na rok 2012,

który będzie przedmiotem debaty w Wysokiej Izbie

za chwilę, czy za godzinę, czy za dwie godziny, został

złożony do laski marszałkowskiej z naruszeniem pod-

stawowych zasad prawnych, a więc prawa konsulta-

cji, wynikającego z ustawy o Trójstronnej Komisji do

Spraw Społeczno-Gospodarczych, bowiem w jej skła-

dzie są przecież przedstawiciele rządu, przedstawi-

ciele organizacji pracodawców, ale przede wszystkim

przedstawiciele organizacji pracobiorców, a więc tych,

których dotyczy to bezpośrednio i w najszerszym za-

kresie, jednak nie otrzymali oni możliwości wypowie-

dzenia się w sprawie projektu ustawy budżetowej.

Nie dotrzymano procedur wynikających z ustawy

darczych i taki projekt ustawy w dniu 7 grudnia po-

jawił się w Sejmie.

Konsekwencją tego projektu ustawy jest oczywi-

ście projekt tzw. ustawy okołobudżetowej, który w tej

chwili omawiamy, a który w swojej treści korespon-

duje z treścią ustawy budżetowej.

Właściwie jest in-

tegralną częścią ustawy budżetowej, bowiem ona

zapewnia przychody budżetu państwa w tych dzia-

łach, w tych częściach, które zmieniają się w stosun-

ku do powszechnie obowiązującego dzisiaj prawa.

Ubolewam nad tym, że także ten projekt ustawy, tzw.

ustawy okołobudżetowej, nie był przedmiotem obrad

Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodar-

czych.

Jest to kuriozalne zdarzenie, zdarzenie, które

nie miało miejsca w żadnych procedurach przyjmo-

wania prawa budżetowego na kolejne lata obrachun-

kowe w przeszłości.

Myślę, że należałoby z tego wy-

ciągnąć stosowne wnioski.

Kolejna uwaga dotyczy problemu konstytucyjne-

go.

Mamy poważne wątpliwości, czy regulacje, które

zamierzamy uchwalić w Wysokiej Izbie, są zgodne

z konstytucją i czy nie będą mogły być kiedyś, nieba-

wem przedmiotem zaskarżenia przed Trybunałem

Konstytucyjnym.

Tyle, jeśli chodzi o wątpliwości o cha-

rakterze ogólnym.

Głównym celem projektu ustawy, który w tej

chwili jest rozpatrywany, a więc ustawy okołobudże-

Poseł Jan Łopata

towej, jest właściwie zwiększenie danin na rzecz

Skarbu Państwa.

Jest to skutek podwyższenia akcy-

zy i jeszcze innych elementów podatkowych.

Skutek

netto jest taki, że w wyniku regulacji przyjętych w tym-

że projekcie ustawy wpłynie do budżetu państwa

około 3 mld zł więcej.

To z jednej strony.

Z drugiej

strony nastąpi zmniejszenie świadczeń na rzecz osób,

które potrzebują pomocy z budżetu państwa.

Już nie mówię o wynagrodzeniach sfery budżeto-

wej, ale mówię o osobach niepełnosprawnych, mówię

o emerytach, rencistach, mówię o osobach gorzej upo-

sażonych, które oczekują pomocy ze strony państwa

czy różnych instytucji państwa, których środki po-

chodzą z budżetu państwa.

Jest to skutek w grani-

cach 0,5 mld zł.

Co to oznacza w praktyce?

Że będzie

0,5 mld zł mniej środków wypłaconych na rzecz tych

ludzi, którzy są dzisiaj w trudnej sytuacji, często nie

z własnej przyczyny.

Summa summarum wynik net-

to dla budżetu to jest oczywiście 3,5 mld zł.

A więc z taką polityką, tak realizowaną, w taki

sposób realizowaną Klub Poselski Sojusz Lewicy De-

mokratycznej zgodzić się nie może, bowiem konse-

kwencją takiej polityki jest rosnąca inﬂacja.

Dzisiaj

inﬂacja liczona listopad 2011 r. do listopad 2010 r.

sięga już prawie 5% i wszystko wskazuje, że przy re-

alizacji strategii, która wynika z tego projektu usta-

wy, inﬂacja nie będzie się zmniejszała, ale będzie się

powiększała, co w konsekwencji spowoduje oczywi-

ście spadek dochodów realnych, osłabienie naszego

pieniądza, a w konsekwencji oczywiście pogorszenie

się kondycji rozwojowej naszego kraju.

Być może jest

to pozytywne, na pewno jest to pozytywne dla budże-

tu państwa, bo przy presji inﬂacyjnej będą większe

przychody budżetu państwa, ale to na krótką metę,

bo w dłuższym przedziale czasowym oczywiście nie

będzie pozytywnych elementów.

I tak, przechodząc do szczegółów, nie wyrażamy

zgody na to, żeby Fundusz Pracy służył zupełnie in-

nym celom niż te, dla których został powołany, bo-

wiem Fundusz Pracy ma realizować cele określone

ku pracy.

Cele te to zapewnienie pełnego i produk-

tywnego zatrudnienia, zwiększenie mobilności zawo-

dowej, także rozwój kapitału ludzkiego oraz wysoka

jakość pracy.

To są główne cele tego funduszu, a z pro-

nym dzisiaj projekcie ustawy, wynika, że Fundusz

Pracy ma także realizować cele związane ze specja-

listycznymi szkoleniami lekarzy, dentystów, pielę-

gniarek.

Być może to ważny tytuł, ważne zadanie,

ale pytanie, czy ma to być realizowane z Funduszu

Pracy, jeśli jednocześnie pomniejsza się przy tym

o około 720 mln zł możliwości wspierania aktywnych

form zwalczania bezrobocia.

Kwoty na aktywne formy zwalczania bezrobocia

w roku 2011 zostały zmniejszone w stosunku do roku

2010 o połowę i w roku 2012 planuje się kolejne

zmniejszenia.

Summa summarum, porównując 2012 r.

do 2010 r., to jest około 50% tamtych środków z roku

2010.

W praktyce oznacza to, że w lipcu, a najdalej

w sierpniu 2011 r. i 2012 r. urzędy pracy nie dyspo-

nowały i nie będą dysponowały żadnymi środkami

na te formy zwalczania bezrobocia.

Z taką polityką

zgodzić się nie możemy i zgłaszamy w tej sprawie sto-

sowną poprawkę.

Nie zgadzamy się też z zamrożeniem funduszu

świadczeń socjalnych.

Skutek dla budżetu praktycz-

nie jest niewielki, liczony w kilkudziesięciu milionach

złotych, a problem jest wielki, bowiem fundusze

świadczeń socjalnych służą, służyły i pewnie będą

służyć tym ludziom, tym pracownikom, tym obywa-

telom, którzy pomocy państwa, pomocy swojego pra-

codawcy potrzebują, by przeżyć od 15 do 15 czy też

od 30 do 30.

Ograniczenie możliwości ﬁnansowania

tych zadań przez fundusz świadczeń socjalnych od-

bije się także pośrednio negatywnie na budżecie pań-

stwa, bo pojawi się większa rzesza ludzi, którzy będą

potrzebowali pomocy z systemu pomocy społecznej.

Summa summarum nie wiem, czy ten wynik będzie

wynikiem dodatnim.

Oczywiście nie popieramy – i zgłaszamy stosowną

poprawkę – tak radykalnego podwyższenia akcyzy

na olej napędowy.

W tej sprawie nie można bronić się

różnymi regulacjami ustawowymi Unii Europejskiej,

bowiem gdyby ta regulacja została przyjęta, to w sto-

sunku do malejącego poziomu płac realnych, a więc

w stosunku do malejącego poziomu dochodowego

obywateli Rzeczypospolitej, cena oleju napędowego

w Polsce będzie największa w Unii Europejskiej, czy-

li w tym zakresie będziemy najlepsi, będziemy kre-

zusami, liderami w tej statystyce, a sądzę, że nie o to

chodzi.

Obserwuje się windowanie cen paliw, przypo-

mnę tu o akcyzie na węgiel i koks, która rośnie, a więc

rosną ceny paliw energetycznych, paliw, które są mo-

torem dla gospodarki, ale także są elementem zwięk-

szającym trend inﬂacyjny.

Dlatego inﬂacja, zamiast

maleć – zamiast jej tłamszenia, duszenia – będzie

rosła, a więc tym sposobem w związku z tą inﬂacją

obywatele Rzeczypospolitej będą mieli coraz mniej-

szą siłę nabywczą swoich już niskich dochodów i po-

ziom życia w sposób znaczący będzie oczywiście ob-

niżał się.

Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych był

dotowany z budżetu państwa kwotami mniejszymi,

o doﬁnansowaniepracodawcomzatrudniającymoso-

by niepełnosprawne wynagrodzeń tych osób.

W do-

tychczasowej praktyce to był poziom około 55%, dzi-

siaj w projekcie ustawy okołobudżetowej proponuje

się do 30%.

Podkreślam słowo „do”, bo może to być

mniej niż 30%, a w ustawie budżetowej na rok 2012

to jest mniej niż 30%, dokładnie jest to 25,8%, jeśli

dobrze pamiętam treść tej ustawy.

W kolejnym roku

obrachunkowym może się okazać, że to będzie 5%,

bo określenie „do” oznacza od 0% do 30%.

Co to ozna-

cza w praktyce?

W praktyce oznacza to, że Państwo-

wy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych

Poseł Ryszard Zbrzyzny

nie będzie mógł realizować innych zadań nałożonych

na ten fundusz, bo będzie musiał refundować środki

na wynagrodzenia osób niepełnosprawnych, gdyż to

jest przymus ustawowy.

Tym sposobem Państwowy

Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych bę-

dzie obumierał i nie będzie służył w taki sposób, ja-

kiego oczekiwałyby te środowiska, te osoby, a także

obywatele Rzeczypospolitej.

(Dzwonek)

Na koniec, nie zgadzamy się z procedurami, któ-

re były ostatnio stosowane w Komisji Finansów

Publicznych.

Być może tzw. wrzutki – te 5 artyku-

łów do projektu ustawy przyjętej przez rząd i przed-

stawionej Wysokiej Izbie – nie były napisane na

pomiętej kartce, ale na pewno była to pomazana,

pokreślona kartka.

Akurat mam tu te kartki.

Z ta-

kimi procedurami zgodzić się nie możemy.

Właści-

wie te wrzutki – te regulacje – na dobrą sprawę

niewiele mają albo nie mają nic wspólnego z budże-

tem państwa na rok 2012.

Dlatego też prewencyjnie

zgłaszamy poprawki o wykreślenie tych artykułów

i naprawienie tego prawa w ramach innej procedury.

Dziękuję za uwagę.

(Oklaski)

Jako ostatni klubowe wystąpienie wygłosi pan

poseł Jacek Bogucki, Solidarna Polska.

W toku prac komisji właściwie nie udało się wpro-

wadzić żadnych zasadniczych zmian.

Jedyne zmiany

dotyczyły poprawek niemających związku z przed-

miotem ustawy, o których przed chwilą była tu mowa.

Co ta ustawa oznacza, gdyby została wprowadzona?

Prześledźmy kilka artykułów.

Art. 1 przewiduje zamrożenie odpisu na zakłado-

wy fundusz świadczeń socjalnych, a jest to faktyczne

obniżenie tego odpisu, bo przecież w tym roku inﬂa-

cja przewidywana jest na poziomie ponad 4%.

Chodzi

o fundusz, który z założenia i w praktyce pomaga

tym, którym najtrudniej, którzy mają najniższe do-

chody, którzy mają największe rodziny, którym w okre-

sie, kiedy rzeczywiście jest tak trudno, należy poma-

gać w największym stopniu.

Kolejna rzecz dotyczy art. 2.

Zamiast kierować

środki z Funduszu Pracy na aktywizację bezrobot-

nych, na pomoc dla absolwentów, których ponad 20%

ciągle jeszcze szuka pracy, na staże absolwenckie,

zamiast kierować te środki na przekwaliﬁkowanie

tych, którzy tracą pracę, na szkolenie bezrobotnych,

chce się skierować te środki na szkolenie lekarzy i pie-

lęgniarek.

Oczywiście jest to potrzebne, ale powinno

być ﬁnansowanezinnychśrodkówbudżetupaństwa,

a nie ze środków Funduszu Pracy.

Nikt, kto jest

w trakcie zatrudnienia, nie ma w Polsce takiej moż-

liwości, żeby uzyskać wsparcie z tego funduszu, jeśli

chodzi o szkolenie, mimo że w innych zawodach te

potrzeby byłyby większe.

Jest to łamanie podstawo-

wych zasad funkcjonowania tego funduszu i wypro-

wadzanie ponad 700 mln zł z funduszu przeznaczo-

nego na przeciwdziałanie bezrobociu na inne cele.

Art. 3 dotyczy rehabilitacji zawodowej i społecznej

o skandaliczny zapis mówiący o 30%, co pozwala na

to, żeby w budżecie państwa w ogóle nie znajdowały

się środki na ten cel.

Przypomnę, że jeszcze kilka lat

temu był twardy zapis mówiący o 55%.

Prowadzi to

do tego, że w funduszu rehabilitacji brakuje środków

na inne cele, na to, żeby pomagać osobom niepełno-

sprawnym.

Przechodzę do art. 9.

Dobrze, że samorządy do-

staną 100% środków na zasiłki stałe i okresowe, ale

nadal pozostaje 315-złotowe kryterium dochodowe.

Jak za 315 zł może się utrzymać jedna osoba?

Jak za

630 zł mają się utrzymać dwie osoby?

To kryterium

nie jest zmieniane od lat.

To dlatego coraz mniej pie-

niędzy wydaje się na zasiłki, że coraz mniej osób jest

uprawnionych.

Można sobie pozwolić na podwyżkę

z 80 do 100%, ale nie rozwiązuje to podstawowego

problemu, jeśli chodzi o pomoc społeczną.

Art. 12 dotyczy wzrostu akcyzy na olej napędowy.

Jest to podwyżka o około 20, może ponad 20 groszy za

litr.

Mamy tu do czynienia z kolejną podwyżką.

Olej

napędowy w ostatnim miesiącu zdrożał bardzo znacz-

nie.

Kolejna podwyżka oznacza przekroczenie ceny

6 zł, a przecież nie ma takiego obowiązku, żebyśmy

wprowadzali tę zmianę już w tej chwili.

Możemy z tym

poczekać.

Ale nasuwa się też pytanie: Jeśli rośnie pod-

wyżka, podwyższa się akcyzę, to co ze zwrotem dla

rolników?

Pytaliśmy o to w trakcie pierwszego czyta-

nia, ale odpowiedzi od ministra nie uzyskaliśmy.

Jest

to jeden z największych skutków inﬂacyjnych, jeśli

chodzi o podwyżkę cen transportu.

Spowoduje to, że

wzrosną wszystkie ceny, szczególnie podstawowych

dóbr konsumpcyjnych.

Ustawa o Służbie Więziennej, art. 15 – 34 zł mie-

sięcznie za dojazd do 30 km i 40 zł za dojazd powyżej

30 km.

Chyba łatwo można wyliczyć, że wystarczy to

na dojazd, jeśli nie ma komunikacji publicznej, samo-

chodem jednodniowy.

Początkowo myślałem, że jest

to stawka na jeden dzień.

Nie, to jest stawka mie-

sięczna.

Nie ośmieszajmy zapisu: ryczałt za dojazd,

bo ryczałt za dojazd powinien mieć jakikolwiek zwią-

zek przynajmniej z kosztami tego dojazdu.

Proszę

znaleźć środek lokomocji, który pozwoli na to, by

30 km pokonywać za 40 zł miesięcznie.

Następne artykuły to art. 21–23, zamrożenie wy-

nagrodzeń w całej sferze budżetowej.

Jest to faktycz-

ne obniżenie tych wynagrodzeń, bo znów trzeba pa-

miętać o tym, że w tym roku poziom inﬂacjiprzekra-

cza 4%.

Skutki tej beztroski rządu będą szczególnie

Poseł Ryszard Zbrzyzny

19

dotkliwe dla tych, którzy w sferze budżetowej zara-

biają najmniej, a pewnie nie wszyscy o tym pamięta-

ją, że są takie instytucje, są takie miejsca pracy w sferze

budżetowej, gdzie wynagrodzenie brutto wynosi

1000, 1500, 2000 zł.

Zamrożenie tych wynagrodzeń

utrzymać.

Nie może być zgody na tego typu rozwią-

zania, a w tej ustawie właściwie tylko takie rozwią-

zania można znaleźć.

Podsumowując: aby zmienić tę

ustawę, należałoby zmienić jej ﬁlozoﬁę.

Większość

artykułów należałoby skreślić, a rozwiązania w nich

przyjęte należałoby zastąpić zupełnie innymi źródła-

mi pozyskiwania dochodów, ﬁnansowania potrzeb

budżetowych państwa.

Teraz trudno jest już zwalać

winę na poprzedników.

Trudno jest zwalać winę na

poprzedników z jednego powodu: poprzednikiem pre-

miera Donalda Tuska jest bowiem premier Donald

Tusk; poprzednikiem ministra Rostowskiego jest

minister Rostowski.

Tak więc ta ustawa, jeśli ma być

kwintesencją tego, co robiliście przez cztery lata, i po-

mysłem na walkę ze skutkami kryzysu, nie może być

przyjęta.

To jest po prostu wstyd.

Dlatego też klub

Solidarna Polska nie może poprzeć tych rozwiązań,

gdyż uderzają one w najsłabszych, niepełnospraw-

nych i bezrobotnych, którzy mają zapłacić za cztery

lata dotychczasowych waszych rządów.

Dziękuję.

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Rozpoczynamy teraz serię pytań.

Żeby utrzymać państwa w ciekawości, nie po-

wiem, ile osób zapisało się do ich zadania, ale to tylko

na razie, później regulamin zmusza mnie do tego,

żebym to powiedział.

Ale to tak pół żarem, pół serio.

Lista nie jest zamknięta.

Kto z państwa chciałby się jeszcze do tej listy do-

pisać?

Wyjątkowo pan prof. Tadeusz Iwiński – nie.

Pan

poseł Henryk Kowalczyk, tak?

Nie słyszę, nie widzę.

Panie profesorze, ostatnia szansa, z której pan

profesor nie korzystał.

Mówię takim językiem, bo pan profesor po wielo-

kroć uczestniczył w „Wielkiej Grze”, więc ten język

rozumie.

(Wesołość na sali)

Zamykam listę.

Ponieważ jest 17 mówców, czas na zadanie pyta-

nia wyznaczam na 1,5 minuty.

Myślę, że to niemało.

Jako pierwsza pytanie zadawać będzie pani poseł

Poseł Jolanta Szczypińska:

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Na te zapisy pro-

jektu ustawy okołobudżetowej zgody być nie może i nie

będzie, ponieważ uderzają one niestety w osoby naj-

biedniejsze, najsłabsze.

To one mają ponosić konse-

kwencje nieudolnej polityki premiera Donalda Tuska

i Platformy Obywatelskiej.

Mój kolega z klubu w imie-

niu Prawa i Sprawiedliwości szeroko omówił te zapi-

sy.

Ja chciałabym odnieść się tylko do jednej propo-

zycji rządowej dotyczącej zapisu ograniczenia wyso-

kości dotacji z budżetu państwa dla PFRON do wy-

sokości 30% wydatków funduszu przeznaczonych na

doﬁnansowanie wynagrodzeń osób niepełnospraw-

nych.

Musi to budzić nie tylko sprzeciw, ale i niepo-

kój, i nie tylko tej grupy, ale chyba nas wszystkich –

przypomnę, że poprzednio próg kształtował się na

poziomie ok. 55% – bo oznacza to, że uderza się w gru-

pę osób najsłabszych i na nich przerzuca się koszty

zadłużenia, za które oni absolutnie nie odpowiadają.

Ta

decyzja na pewno wpłynie negatywnie na proces akty-

wizacji zawodowej tej grupy osób niepełnosprawnych.

Czy proponując to rozwiązanie, wzięto pod uwagę

fakt, że nie tylko PFRON zrezygnuje ze swoich za-

dań, ale również osoby niepełnosprawne będą zmu-

szone zrezygnować ze swojej aktywności zawodowej,

z wykorzystania wiedzy (Dzwonek) zdobytej w tru-

dzie i przy wielu wyrzeczeniach, i będą musiały ko-

rzystać z renty chorobowej ﬁnansowanej przecież

z budżetu państwa?

Czy naprawdę muszą one za to

płacić, ponosić koszty nieudolnej polityki?

Dziękuję

bardzo.

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Pytanie zadawać będzie pani poseł Beata Mazu-

rek, Prawo i Sprawiedliwość.

(Głos z sali: Nie ma.)

Nie ma pani poseł Beaty Mazurek.

(Głos z sali: Kara.)

Nie bądźcie, panowie, tacy skorzy do karania.

Po-

jawiają się – mówię tym, którzy nie słyszą – takie

podszepty.

Karać nie będziemy, bo na pewno są jakieś

powody tej nieobecności.

Pani poseł Jadwiga Wiśniewska, Prawo i Sprawie-

dliwość.

(Głos z sali: Nie ma.)

W takim razie pani poseł Ewa Malik.

(Głos z sali: Nie ma.)

(Głos z sali: Skandal.)

Nie ma.

A pan poseł Stanisław Szwed?

(Głos z sali: Jest.)

1,5 minuty.

Poseł Stanisław Szwed:

Mam dwa pytania, które już przewijały się w wystą-

Poseł Jacek Bogucki

20

pieniach.

Jest to kwestia związana z okresem przej-

ściowym, jeśli chodzi o przekazanie wypłaty za staże

podyplomowe pielęgniarek i położnych do Funduszu

Pracy.

Chyba 4 czy 5 lat temu podjęto decyzję o takim

jednorazowym przeniesieniu tego do Funduszu Pracy.

Przez kolejne lata, tym razem ponownie o rok prze-

suwamy środki z Funduszu Pracy na zadania, które

nie są zadaniami Funduszu Pracy, bo środki z tego

funduszu są przeznaczone przede wszystkim na ak-

tywizację ludzi poszukujących pracy, na tworzenie

nowych miejsc pracy.

Ponownie z tego źródła korzy-

stamy.

Czy faktycznie będzie to jednorazowe, czy

może tak jak przy PFRON wpisze się to już na stałe

i stanie się normą?

Druga rzecz.

Chciałbym dopytać o naliczenie od-

pisu na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych.

Nie za bardzo rozumiem, skąd ta zmiana.

Wiadomo,

że fundusz socjalny tworzony w zakładach pracy ma

służyć ludziom najsłabiej uposażonym, ma to być po-

moc dla nich.

Próbuje się na tym oszczędzać.

Trudno

nawet wyliczyć, jakie to będą oszczędności.

Wiąże się

z tym pytanie dotyczące art. 36 i 37 mówiących o fun-

duszu socjalnym dla, ogólnie mówiąc, służb mundu-

rowych.

Czy jest tam jakieś pogorszenie, bo jest tam

mowa o 0,5, 0,6%?

Jak to ma się w stosunku do lat

poprzednich?

Dziękuję bardzo.

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Pan poseł Stanisław Szwed jest jak szwajcarski

zegarek.

Zegar wybił czas i on akurat skończył.

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Nie wiem, jak to

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Ma pan mniejsze szanse, bo już pomniejszył je pan

trochę inwokacją.

Poseł Romuald Ajchler:

…ale chciałbym zapytać pana posła sprawozdaw -

cę o kwestię wpływów.

Rozwiązania zawarte w tej ustawie mają przy-

nieść generalnie ponad 3 mld zł, z tego ponad 2,2 mld

przewiduje się w związku ze wzrostem podatku.

Mam

jednak pytanie.

Jeżeli w przypadku oleju napędowe-

go wzrośnie akcyza, chodzi o te środki ﬁnansowe,

z pewnością rolnicy wrócą do używania oleju opało-

wego.

Czy przewidywaliście państwo tę sytuację?

Mówię o tym dlatego, że w przeszłości mieliśmy taką

oto sytuację, że różnica cen między olejem opałowym

a olejem napędowym powodowała, że rolnicy – biorąc

pod uwagę warunki ekonomiczne – używali do napę-

du silników w rolnictwie oleju opałowego.

I teraz ta

sytuacja i różnica między cenami oleju napędowego

a cenami oleju opałowego może spowodować, że pój-

dzie to właśnie w tym kierunku, jeśli chodzi o rolnic-

two, będzie większe zainteresowanie używaniem

oleju opałowego.

Dlatego chciałbym zapytać, czy pań-

stwo analizowaliście tę sytuację.

Czy wzięliście to

pod uwagę?

Co dalej w tej kwestii?

Do tej pory wyda-

wało się bowiem, że ta ustawa reguluje pewne sprawy

i jest zainteresowanie.

Rolnicy poszli na to, chodzi

o użycie oleju opałowego, w związku z akcyzą.

(Dzwo-

nek) Ta ustawa spowoduje sytuację odwrotną.

Czy to

było analizowane?

Co ewentualnie państwo zamier-

zacie zrobić, jeśli ta sytuacja się potwierdzi, czego się

obawiam, i nie będzie 2,2 mld, a miliard?

Dziękuję.

(Oklaski)

(Głos z sali: Pięknie, brawo.)

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Dziękuję.

Pan poseł zebrał duże oklaski, z całą pewnością

sprawia mu to radość.

Pan poseł Wiesław Stanisław Janczyk, Prawo i Spra-

wiedliwość.

Proszę, panie pośle.

Poseł Wiesław Stanisław Janczyk:

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Szanowni Pań-

(Głos z sali: To dlatego, że zmieściłem się w czasie.)

Nie wiem, czy już mogę mówić.

Panie marszałku,

mam propozycję, żeby pan również wydłużał czas,

jaki jest przeznaczony na zabranie głosu przez po-

słów, w sytuacji, kiedy pan ma tak dużo czasu na

komentowanie tego, co dzieje się na sali.

(Wesołość

na sali) Proszę wybaczyć dygresję i śmiałość.

Szanowni Państwo!

Kiedy czytamy projekt usta-

wy okołobudżetowej, jeden z pierwszych w bloku pro-

jektów ustaw, które będą towarzyszyć procedowaniu

nad budżetem, który traﬁł do Wysokiej Izby, wywo-

łuje to u mnie reﬂeksję dotyczącą pewnego siermięż-

nego sposobu podchodzenia do ﬁnansówpublicznych,

do dochodów budżetu państwa.

Otóż zwiększamy

w sposób taki mechaniczny niektóre pozycje docho-

dowe poprzez wzrost akcyzy na paliwa, wyroby tyto-

niowe, czy też wzrost składki rentowej, co spowoduje

niewątpliwie pogorszenie sytuacji na rynku pracy.

Natomiast zdecydowanie brakuje takiego elastyczne-

go podejścia, na przykład szukania pomysłów na wy-

generowanie nakładów na określone dyscypliny, jak

Poseł Stanisław Szwed

21

choćby urzędy celne, izby celne, po to, żeby zwiększyć

efektywność dochodów właśnie z tego tytułu, bo wie-

my, że Europa jest w tej chwili penetrowana gospo-

darczo przez handel, nielegalny handel.

Porty euro-

pejskie we Włoszech, w Grecji, w Niemczech przyj-

mują tysiące, miliony kontenerów, które tak napraw-

dę nie są sprawdzone, nie są policzone i w związku

z tym te towary traﬁają na teren całej Unii Europej-

skiej, w tym państwa polskiego, i są dystrybuowane,

sprzedawane poza całkowitym obiegiem ﬁskalnym.

(Dzwonek)

Mam pytanie do ministra Jacka Kapicy o to, ile

moglibyśmy uzyskać zwrotu, nakładając jedną zło-

tówkę na funkcjonowanie urzędów, które podlegają

jemu w Ministerstwie Finansów.

Dziękuję bardzo i przepraszam za wykorzystywa-

nie czasu.

(Oklaski)

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Dziękuję bardzo.

Jeśli coś komentuję, to z dwóch powodów: albo

wtedy, kiedy jest to potrzebne; albo kiedy poseł do-

chodzi do mównicy, dbam o to, żeby nie było tu mar-

twej ciszy.

(Wesołość na sali, oklaski)

Pan poseł Dariusz Joński, Sojusz Lewicy Demo-

kratycznej.

(Poseł Dariusz Joński: Już dochodzę.)

Proszę.

Poseł Dariusz Joński:

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Moje pytanie

również dotyczy podwyżki akcyzy na olej napędowy.

Chciałbym zapytać pana premiera, ministrów, co

polski rząd zrobił, aby nie wprowadzać tej podwyżki,

aby przedłużyć ten okres przejściowy.

Wiemy bo-

wiem, z czym wiąże się podwyżka akcyzy na olej na-

pędowy, wszyscy przedmówcy o tym mówili, ale przede

wszystkim uderzy to po kieszeni najuboższych, naj-

biedniejszych, podwyższy również koszty i produkcji,

i produktów, i usług, i to w znacznym stopniu.

Stąd zadaję pytanie i oczekuję konkretnej odpo-

wiedzi: Co zrobił rząd i jakie kroki podjął, aby nie

wprowadzać tej podwyżki na akcyzę od 1 stycznia?

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Dziękuję.

Teraz głos zabierze pan poseł Zbigniew Matusz-

czak z Sojuszu Lewicy Demokratycznej.

Poseł Zbigniew Matuszczak:

Dziękuję bardzo, panie marszałku.

Już chciałem powiedzieć, że pan poseł Joński to

mistrz skrótu.

Poseł Zbigniew Matuszczak:

Dziękuję bardzo.

Wysoka Izbo!

Pani Minister!

Mam dwa konkretne

pytania.

Chciałbym się dowiedzieć, co jest powodem

tego, że pomimo wzrostu dochodów Funduszu Pracy,

bo przez dwa kolejne lata ten wzrost dochodów miał

miejsce, rząd przeznacza znacznie mniej środków na

zmniejszyliśmy je o kwotę prawie 4 mld zł, w tym

roku w rzeczywistości zmniejszamy je o kolejne

500 mln zł z tego względu, że wzrost pokazywany

w budżecie – o 200 mln zł – jest iluzoryczny, bo 717 mln zł

to środki na staże i praktyki dla pracowników służby

zdrowia.

Kolejne pytanie: Czy rząd zamierza – jeżeli tak,

to jak – zreﬁnansować rolnikom koszty produkcji

rolnej wynikające ze wzrostu akcyzy?

Pan poseł spra-

wozdawca mówił, że wzrost dotyczący oleju napędo-

wego wyniesie ok. 18 gr na litrze, ale do tego dochodzi

jeszcze opłata paliwowa, wzrost VAT, który będzie

odnosił się do ogólnych kosztów oleju napędowego,

a więc będzie to pewnie znacznie większa kwota.

Jak

się to przełoży na podstawowe produkty, a przede

wszystkim na koszty życia, na żywność?

Dziękuję

bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Pytanie będzie zadawać pan poseł Cezary Olejni-

czak, Sojusz Lewicy Demokratycznej.

Poseł Cezary Olejniczak:

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Chciałbym zadać

pytanie: Czy rząd przewidział wzrost zwrotu akcyzy

dla rolników w związku ze wzrostem akcyzy na olej

napędowy?

Czy w przyszłym roku ten wzrost będzie

większy, czy też nie?

Rolnicy czekają z niepokojem,

ponieważ paliwo to podstawowe źródło energii, w rol-

nictwie napędzane są nim maszyny i urządzenia rol-

nicze.

Moi koledzy z klubu Sojuszu Lewicy Demokra-

tycznej także zadali te pytania.

Kolega Ajchler zapy-

tał, czy nie spowoduje to powrotu do zużywania

oleju opałowego, który jest o 50% tańszy od oleju na-

Poseł Wiesław Stanisław Janczyk

22

pędowego, i czy nie spowoduje to również wzrostu

zużycia tego oleju opałowego, co zmniejszy przychód

do budżetu.

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Pan poseł Ryszard Galla, poseł niezależny.

Uprzejmie proszę.

Poseł Ryszard Galla:

Panie Marszałku!

Pani Minister!

Wysoka Izbo!

W art. 25 omawianej tzw. ustawy okołobudżetowej

dokonujemy zamrożenia wynagrodzeń w tak szeroko

omawianej sferze budżetowej, oczywiście z wyjątkiem

nauczycieli zatrudnionych w placówkach prowadzo-

nych przez te organy.

Chciałbym zapytać panią mi-

nister: Czy zgodnie z art. 26 minister ﬁnansówprze-

widuje możliwość uwzględnienia grupy nienauczycie-

li pracujących w placówkach oświatowych, a zarabia-

jących rzeczywiście bardzo mało?

Jak wiem, często

bywa tak, a w 2011 r. bywało bardzo często, że tylko

pracownicy z długim stażem pracy osiągali minimum

wynagrodzenia, natomiast ci z krótszym stażem pra-

cy musieli mieć dodatkowo wypłacone, uzupełnione

wynagrodzenie.

Czy pan minister przewiduje taką

możliwość, aby właśnie ta grupa obsługi mogła być

zgodnie z tymi zapisami uwzględniona w roku 2012

przy podwyżkach?

Dziękuję.

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Dziękuję bardzo.

wozdawca raczył powiedzieć, omawiając ustawę, że

kondycja Fundusz Pracy jest dobra, stąd posłowie po

raz kolejny zdecydowali się znowelizować ustawę o

przekazując z tego funduszu ponad 700 mln zł na

inne cele.

Chciałbym zapytać panią minister, również

pana sprawozdawcę, na czym opiera swoją opinię, że

kondycja funduszu jest dobra.

Czy na stanie środków

funduszu, że będzie ich więcej niż na koniec tego

roku, czyli ponad 5 mld zł, teraz mamy ponad 3 mld

zł na plusie, środków pracodawców, które nie są wy-

dawane na aktywne formy zwalczania bezrobocia?

W roku 2010 wydano ponad 7 mld zł na aktywne

formy zwalczania bezrobocia.

Bezrobocie było na

poziomie 12,5%, a rząd przewiduje, że bezrobocie

w 2012 r. będzie na poziomie 12,3%.

W związku z po-

wyższym można domniemywać, że środki powinny

być na poziomie roku 2010, czyli 7 mld.

Co proponu-

je rząd?

3435 mln zł, czyli o 50% środków mniej przy

tej samej skali bezrobocia.

Panie pośle, czy w związku z powyższym rynek

pracy, ale także osoby bezrobotne, również w naszym

mieście, w powiecie gnieźnieńskim, będą w dobrej

kondycji, jak pan mówi, czy Fundusz Pracy będzie

w dobrej kondycji?

(Oklaski)

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Dziękuję bardzo.

Pytanie będzie zadawać pani poseł Elżbieta

W ciągu całego roku trwały protesty samorządów,

które zostały zobowiązane przez resort ﬁnansów,

a właściwie przez nową ustawę o ﬁnansach publicz-

nych, do tego, żeby miały 20% zabezpieczenia udzia-

łu własnego przy wypłacie zasiłków stałych oraz

składki zdrowotnej dla osób pobierających świadcze-

nia z pomocy społecznej.

Tak było, protestowały sa-

morządy województwa lubuskiego.

Bardzo często

wójtowie, burmistrzowie zwracali się do mnie z pro-

testem, dlaczego oni muszą zapewnić ten 20-procen-

towy udział.

Dzisiejsza nowelizacja w art. 9 usunie tę

sytuację i przywróci stan poprzedni, sprzed 2009 r.,

czyli spełni oczekiwania samorządowców.

Równocze-

śnie w uzasadnieniu projektu ustawy jest informacja,

że tamto rozwiązanie prawne, a więc fakt, że 80%

dotacji mógł dać budżet państwa, a 20% – samorządy,

zastosowano wyraźnie na prośbę strony, na wniosek

strony samorządowej podczas prac nad ustawą o ﬁ-

nansach publicznych, kiedy to ustawa była w komisji

wspólnej rządu i samorządu.

Ponieważ tu interesy

wydają się rozbieżne, z trudem przyjmuję uzasadnie-

nie, że tamto rozwiązanie było propozycją kierowaną

przez stronę samorządową.

(Dzwonek) Potwierdzenie

tej informacji będzie bardzo cenne i potrzebne mi

w rozmowach z samorządami, chociażby w wojewódz-

twie lubuskim.

(Oklaski)

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Dziękuję bardzo.

tuszewskiego, Prawo i Sprawiedliwość.

Poseł Cezary Olejniczak

23

Poseł Marek Matuszewski:

Jest takie powiedzenie: tonący brzytwy się chwyta.

Tak można nazwać podwyżkę akcyzy na olej napę-

dowy, który obecnie kosztuje już około 5,70 zł za 1 l.

Rząd chce leczyć wpływy do budżetu kosztem wszyst-

kim konsumentów paliw.

Na krótką metę może to

dać jakieś wyższe wpływy do budżetu, ale w okresie

całorocznym przy tak wysokiej cenie wpływy będą

niższe, bo ilość sprzedanych paliw na pewno się

zmniejszy.

Polski rolnik przy dzisiejszych cenach pa-

liw ma małe zyski z produkcji rolnej.

Aż strach po-

myśleć, jaki będzie, i czy w ogóle będzie, zysk przy

tak dużej podwyżce akcyzy na olej napędowy.

Czy

został przygotowany przez ministerstwo program

osłonowy przed tak dużą akcyzą dla polskich rolni-

ków?

Ceny oleju napędowego w wielu krajach zachod-

nich są na poziomie polskich cen, a często są niższe,

tylko trzeba pamiętać, że pensje są tam średnio trzy-

krotnie wyższe.

Podwyżka akcyzy na olej napędowy

w konsekwencji doprowadzi do zapaści w polskiej go-

spodarce.

Czy tego chce polski rząd?

Pani minister, aby mieć większe wpływy do bu-

dżetu, akcyzę powinniście obniżyć, bo to spowodowa-

łoby obniżkę cen i w konsekwencji Polacy by kupo-

wali oleju napędowego więcej, a, jak wiemy, akcyza

jest liczona od każdego litra paliwa.

Chcę pani mini-

ster dać dobry przykład z przeszłości, kiedy to nie-

chętny obniżce ówczesny premier Belka po długim

zastanowieniu się akcyzę na alkohol obniżył.

I co się

okazało?

Wpływy do budżetu były większe.

To są

efekty.

(Dzwonek) Czy wy w Ministerstwie Finansów

macie słabą pamięć? – pytam panią minister.

Pani minister, proszę mi powiedzieć, ile według

wyliczeń, prognoz rządowych będzie kosztował jeden

litr oleju napędowego po 1 stycznia 2012 r.

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

czyk, Prawo i Sprawiedliwość.

Poseł Henryk Kowalczyk:

Chciałbym poruszyć dwa problemy.

Jeden to jest upo-

ważnienie ministra ﬁnansów do odblokowania za-

mrożonych podwyżek w sferze budżetowej.

To nie

budzi wątpliwości może w innych artykułach, bo jest

to odnośnik do realizacji programów z udziałem środ-

o ﬁnansachpublicznych,czyliśrodkóweuropejskich,

ale proszę mi wyjaśnić, czemu ma służyć zapis upo-

ważniający ministra ﬁnansów do wyrażenia zgody

w drodze rozporządzenia na zwiększenie wielkości

wynagrodzeń niezależnie od ograniczeń, o których

publicznych państwa.

Czy jest to próba otwarcia furt-

ki do ręcznego sterowania takimi wynagrodzeniami,

co jest zrozumiałe w przypadku środków europej-

skich, a zupełnie niezrozumiałe w przypadku tego

ogólnego zapisu.

I drugie pytanie, które już tu się pojawiało: Czy

jest przewidywane zwiększenie zwrotu akcyzy na

paliwo rolnicze?

W budżecie mamy kwotę 720 mln zł

na przyszły rok, ale biorąc pod uwagę to, że zmienia-

ją się terminy składania wniosków o płatność, a więc

w przyszłym roku tak naprawdę wnioski o zwrot ak-

cyzy będą dotyczyły 11 miesięcy (Dzwonek), bo się

przesuwa termin do przodu, to być może te 720 mln

pozwoli na zwiększenie stawki już przed wielu, wielu

laty ustalonej, jeszcze przez rząd Prawa i Sprawiedli-

wości, czyli w wysokości 85 gr. Czy taka zmiana jest

planowana?

Dziękuję.

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Dziękuję bardzo.

profesor Tadeusz Iwiński, Sojusz Lewicy Demokra-

tycznej.

Poseł Tadeusz Iwiński:

Dziękuję bardzo.

Pan marszałek zachęcał mnie do zadania pyta-

nia…

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Skutecznie.

Poseł Tadeusz Iwiński:

…a ja nie czuję się zobowiązany, bo pytań tu by -

łoby bardzo dużo.

Chciałbym zacząć od uwagi, że w istocie projekt

ustawy budżetowej to ogromny projekt, ogromny ob-

jętościowo, bo – być może słuchacze i telewidzowie

tego nie wiedzą – to jest kilkaset stron, a są jeszcze

trzy wielkie tomy uzasadnienia.

A jeżeli chodzi o pro-

jekt dotyczący ustaw okołobudżetowych, to on jest

niewielki, ma tak naprawdę 42 artykuły, które się ze

sobą wiążą.

Moje pytanie dotyczy tego, że projekt budżetu jest

rozczarowujący, także jeżeli chodzi o wątki zawarte

w projekcie ustawy okołobudżetowej, jest on rozcza-

rowujący.

Dla mnie najbardziej rozczarowująca się

jest kwestia wydatków na naukę, na Polską Akade-

mię Nauk – to co jest w art. 25 – także na niektóre

24

nowo utworzone instytucje naukowe (art. 29).

Wpraw-

dzie pani minister Kudrycka często się chwali w tej

Izbie, że następuje postęp, jeżeli chodzi o przeznacza-

nie środków na badania i rozwój, także na wynagro-

że w tej trudnej sytuacji nie można zaspokoić wszyst-

kich pragnień i spełnić marzeń.

Julian Tuwim mówił

kiedyś, jakie jest marzenie kobiet: mieć stopę wąską

i żyć na szeroką.

To jest nierealne.

A moje pytanie jest takie: Czy nie można jednak

doprowadzić do większego wzrostu, niż to się zakła-

da, wynagrodzeń w instytucjach nauki zajmujących

się badaniami i rozwojem (Dzwonek), bo tak napraw-

dę przyszłość Polski w ogromnej mierze będzie od

tego zależała.

A udział tego, jeżeli chodzi generalnie

o wynagrodzenia, jest absolutnie minimalny, tak jeśli

chodzi o budżet państwa, jak i o te regulacje, które

dotyczą ustaw okołobudżetowych.

(Oklaski)

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Dziękuję bardzo.

Teraz poproszę o zabranie głosu, odniesienie się

do plonu debaty podsekretarz stanu w Ministerstwie

Uprzejmie proszę panią minister.

Podsekretarz Stanu

w Ministerstwie Finansów

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Szanowni Pań-

wielu pytań, które zostały zadane w związku z usta-

wą okołobudżetową, której dziś mamy drugie czyta-

nie, chciałabym może zacząć od ostatniego pytania,

większego wzrostu wynagrodzeń dla pracowników

instytucji naukowych.

Chciałabym zauważyć, że

ustawa okołobudżetowa właśnie nie ogranicza samą

treścią wynagrodzeń w tych instytucjach i bezpo-

średnio odsyła w tym zakresie do ustawy budżetowej,

którą Wysoka Izba będzie dziś rozpatrywała.

Tam

właśnie z uwagi na reformę przeprowadzoną w za-

kresie nauki są zamieszczone plany ﬁnansowe

NCBiR, które w sposób, o jakim mówił pan poseł,

odnoszą się do wynagrodzeń, uwzględniając specyﬁ-

kę tych instytucji.

A więc w pełni ta ustawa okołobu-

dżetowa spełnia oczekiwania, o których mówił pan

poseł, bo nie ogranicza wynagrodzeń, ale odsyła w tej

sprawie do ustawy budżetowej, do planu ﬁnansowego

tej instytucji, zamieszczonego w ustawie budżetowej.

Tak jak pan poseł wskazywał, dokładnie takie roz-

wiązania są tam przewidziane.

W wielu pytaniach kierowanych przez państwa

posłów przewijał się temat paliwa rolniczego, co bez-

pośrednio wiąże się z proponowaną w ustawie około-

budżetowej podwyżką akcyzy na oleje napędowe.

Jest

to złożona kwestia, bo pytania dotyczą z jednej stro-

ny w ogóle konieczności wprowadzenia tej podwyżki,

a z drugiej strony zabezpieczenia rolników przed tą

podwyżką.

Jeżeli chodzi o konieczność wprowadzenia

podwyżki akcyzy, tak jak już w trakcie pierwszego

blicznych mówiliśmy, jest to niezbędne w związku

z 2003 r., a zmiany, które proponowane są w tej usta-

wie, zapewniają jedynie minimum, jakie musimy

osiągnąć po to, aby tym wymogom sprostać.

Jeżeli chodzi o zwiększenie kwoty zwrotu akcyzy

to te prace są prowadzone.

Tak jak przewijało się to

w pytaniach, również pan poseł Kowalczyk zwracał

na to uwagę, prowadzone są też wyliczenia co do tego,

czy zapewniona także w tej ustawie budżetowej, któ-

rą Wysoka Izba będzie za chwilę rozpatrywała, kwo-

ta 720 mln zł na zwrot tej akcyzy byłaby wystarcza-

jąca do pokrycia jakiegoś wzrostu kwoty zwrotu.

Niemniej prace nad tym nie zostały jeszcze zakoń-

czone, więc nie mogę w tym momencie oświadczyć,

że taka zmiana nastąpi.

W każdym razie jak najbar-

dziej prace w tym zakresie są prowadzone.

Należy

liczenie wyłącznie kwoty zwrotu i odniesienie jej do

liczby zwrotów, jaka była w latach poprzednich, na-

leży wziąć pod uwagę również pewne zmiany, które

były obserwowane w poprzednich latach, jeżeli chodzi

o liczbę wystąpień, bo jest ona zmienna, rolnicy nie za-

wsze występują.

W każdym razie taka zmiana może

nastąpić i prace w tym zakresie są prowadzone.

Zadawali państwo również pytania o wpływ pod-

wyżek akcyzy na oleje napędowe na ceny produktów,

zwłaszcza żywnościowych.

Z tego, co rozumiem, było

to ściśle związane z aspektem ewentualnego braku

podniesienia kwoty zwrotu akcyzy dla rolników.

Tak

jak przedstawialiśmy to na posiedzeniu Komisji Fi-

nansów Publicznych, analizy w tym zakresie były

prowadzone, a przełożenie się podwyżki akcyzy na

ceny towarów i usług szacowane są naprawdę w ułam-

kach procent.

A zatem nie ma zagrożenia wzrostem

inﬂacji z tego tytułu.

Jeżeli chodzi o cenę oleju napędowego w związku

ze wzrostem akcyzy od 1 stycznia 2012 r., to – wyja-

śnialiśmy to już w trakcie odpowiedzi na pytania

w pierwszym czytaniu, konkretnie pan minister Ka-

pica – ponownie chciałabym zauważyć, że nie można

mówić dokładnie o tym, jaka będzie cena oleju napę-

dowego z tytułu wzrostu akcyzy, ponieważ, jak wszy-

scy państwo wiecie, ceny te nie są regulowane, są

ustalane bezpośrednio przez producentów.

Oczywi-

ście szacunki, które przedstawiamy w uzasadnieniu,

są pewnym założeniem i hipotezą – co może mieć

miejsce w przypadku, gdyby ta akcyza została prze-

łożona bezpośrednio na ceny tych towarów.

Poseł Tadeusz Iwiński

25

Odnosząc się do pytania dotyczącego wynagro-

dzeń – kontynuując ten wątek zmian, który został

zaproponowany w ustawie okołobudżetowej, i kon-

kretnie odnosząc się do pytania pana posła Kowal-

czyka co do zasadności i w ogóle celu zamieszczania

w ustawie okołobudżetowej uprawnienia dla ministra

ﬁnansów odnośnie do możliwości wyrażenia zgody

na podwyższenie tych wynagrodzeń; ta zgoda byłaby

udzielana właśnie przez ministra ﬁnansów.

Mojaod-

powiedź będzie wiązała się również z pewnymi uwa-

gami poczynionymi przez pana posła w trakcie odno-

szenia się do tej ustawy okołobudżetowej – pan poseł

zauważył, że ustawa ta została przygotowana w spo-

sób niewłaściwy, ponieważ było potrzebnych tyle

zmian legislacyjnych.

Ja chciałabym zwrócić uwagę,

że te kwestie, o których pan poseł mówił w swoim

wystąpieniu, a teraz zadał co do nich pytanie, ściśle

się ze sobą wiążą.

Jak państwo zapewne pamiętacie,

w ustawie okołobudżetowej, która obowiązuje w roku

2011, pewne mrożenie wynagrodzeń, nie tak szero-

kie, jak obecnie, miało już miejsce.

I właśnie być

może ten fakt, że w końcowych czy przejściowych

artykułach do ustawy okołobudżetowej były pewne

uregulowania... ja oczywiście nie mam stuprocento-

wej pewności, że akurat ten fakt, ale kwestia ta zo-

stała uregulowana w jednym z ostatnich artykułów

ustawy okołobudżetowej, która do tego mrożenia się

odnosiła, m.in. w odniesieniu do pewnych instytucji.

Te z kolei, jak się okazuje, zorientowały się co do tego

faktu dopiero w połowie tego roku, już w sytuacji

zagrożenia przekroczeniem funduszu wynagrodzeń.

Stąd też zaproponowana w projekcie rządowym kon-

strukcja nie była błędna, ponieważ miała przesłankę

samą w sobie z naszego punktu widzenia ważniejszą

niż legislacyjna, a mianowicie intencję traﬁenia bez-

pośrednio do tych, do których te zapisy są adresowa-

ne, po to, aby takie pomyłki w przyszłości nie miały

miejsca.

To ogólne upoważnienie ma właśnie zabez-

pieczyć również, mimo wszystko, przed takimi sytu-

acjami, jakie występowały w tym roku.

Chodzi o to,

aby, jeśli jakaś instytucja kultury ma możliwość uzy-

skania np. grantów zagranicznych, mogła z takiego

upoważnienia i zgody skorzystać, tak by nie hamo-

wać rozwoju m.in. badań naukowych.

Oczywiście

odnosimy to upoważnienie również do kwestii ogól-

nych, ale proszę zwrócić uwagę, że to upoważnienie

ogólne dotyczy wynagrodzeń o charakterze bezoso-

bowym.

W przypadku wynagrodzeń osobowych takie

upoważnienie odnosi się wyłącznie do sytuacji pozy-

skiwania środków zagranicznych, tzn. grantów.

Tam,

gdzie mamy upoważnienie o charakterze ogólnym,

bez względu na ograniczenia, o których mowa w prze-

pisach, do których się odwołujemy, dotyczy to wyna-

grodzeń bezosobowych, a zatem m.in. zakupu usług,

np. pewnych ekspertyz, które są niezbędne do zakoń-

czenia jakiegoś postępowania arbitrażowego, czy

innych związanych z normalnym funkcjonowaniem

instytucji – po to też, aby nie doprowadzić w określo-

nych sytuacjach do paraliżu ich działania.

Takie jest

zatem przesłanie tego przepisu.

Były również pytania dotyczące Państwowego

Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych,

uwagi, że proponowane w tej ustawie okołobudżeto-

wej rozwiązanie dotyczące ograniczenia kwoty dota-

cji przekazywanej z budżetu państwa do PFRON jest

uderzaniem w osoby najsłabsze, ponieważ w ten spo-

sób odbiera się możliwość doﬁnansowania wynagro-

dzeń osób niepełnosprawnych zatrudnionych u pra-

codawców.

Chciałabym zwrócić uwagę, że od kilku

już lat, nawet pomimo tego, że w ustawach zasadni-

czych były zapisy dotyczące obliczania kwoty tej do-

tacji w wysokości, tak jak jest teraz, do 55%, oczywi-

ście przed zmianą, to i tak kwoty, które faktycznie

były wystarczające, a były kierowane do tej instytu-

cji, były w wysokości do 30%.

W żadnym momencie

sumy te nie były za małe, by instytucja mogła reali-

zować swoje zadania.

Już w trakcie odpowiedzi na

pytania podczas pierwszego czytania projektu usta-

wy okołobudżetowej zwracałam uwagę na to, że za-

proponowana w ustawie kwota dotacji dla funduszu

jest zbieżna z oczekiwaniami tego funduszu i w pełni

są realizowane zadania, jeżeli chodzi o ich doﬁnan-

sowanie ze strony budżetu państwa.

Co więcej, w trak-

cie rozmów z przedstawicielami funduszu mamy sy-

gnały, że w oparciu o tę kwotę dotacji mają oni pewne

propozycje i pomysły, aby jeszcze zwiększyć niektóre

świadczenia.

Jest to jednoznaczne potwierdzenie, że

bach niepełnosprawnych, w odniesieniu do których

realizowane są zadania tej instytucji.

Kolejna kwestia dotyczy Funduszu Pracy i zadań,

które są mu przypisane, ich realizacji i pokrywania

kosztów z tym związanych.

Chodzi o ﬁnansowanie

z Funduszu Pracy staży lekarskich i pielęgniarskich.

Oczywiście zwróciliście państwo uwagę na to, że

w ustawie okołobudżetowej planuje się również roz-

wiązanie o charakterze rocznym.

Naturalnie nie

można abstrahować od tego, że takie wyjście o cha-

rakterze incydentalnym jest proponowane od kilku

lat.

Niemniej jednak w momencie, kiedy było propo-

nowane po raz pierwszy...

Te ostatnie lata są wyjąt-

kowe, tak naprawdę sytuacja ﬁnansowa w Europie

i konieczność zabezpieczenia ﬁnansów publicznych

w Polsce wymuszają posunięcia, które umożliwiałyby

elastyczne potraktowanie ﬁnansowania tych zadań,

a jednocześnie w naszym przekonaniu, podobnie jak

to było wtedy, gdy te zadania po raz pierwszy były

przekazane do realizacji do Funduszu Pracy, rozwią-

zanie to nie jest sprzeczne z samą ideą, dla której

pieniądze z tego funduszu są kierowane, przeznacza-

ne na różne cele.

Jeżeli chodzi o środki Funduszu Pracy, o to, że ma

on dobrą sytuację ﬁnansową–botepieniądzepocho-

dzą od pracodawców – i jednocześnie o ograniczenia,

które dotyczą wydatków na aktywne formy walki

26

z bezrobociem, to chciałabym zwrócić uwagę, że pew-

ne rozwiązania – zarówno w zakresie aktywnych

form walki z bezrobociem, jak też tego, o czym mó-

wiłam przed chwilą, czyli ﬁnansowania staży lekar-

skich i pielęgniarskich – wiążą się ściśle z tym, że

Fundusz Pracy jest jednostką sektora ﬁnansów pu-

blicznych.

Kwestia wysokości wydatków i ich umiej-

scawiania w sektorze ﬁnansówpublicznychjestistot-

na z punktu widzenia może nie budżetu państwa –

oczywiście poza stażami lekarskimi, które co do

istoty na pewno odciążają budżet państwa, jeżeli są

ﬁnansowane z Funduszu Pracy – ale określanie wy-

datków z funduszu na pewnym pułapie, co miało

miejsce w roku 2011, ma bezpośrednie przełożenie

na wynik sektora ﬁnansów publicznych, bo jest to

instytucja o olbrzymich środkach.

Poza tym, jak wie-

lokrotnie wyjaśnialiśmy, określone kwoty wydatków

z funduszu w roku 2011 są adekwatne do tych, jakie

były jeszcze przed kryzysem.

Jeżeli porównamy pla-

ny ﬁnansoweFunduszuPracyztamtychlat,topułap

wydatków jest tak naprawdę podobny, zbieżny i nie

ma istotnej różnicy w tym zakresie.

(Poseł Tadeusz Tomaszewski: 7 mld do 3,5...)

7 mld było oczywiście w 2010 r. i takie wydatki

z Funduszu Pracy były planowane.

Niemniej jednak

należy pamiętać o tym, że intencją samą w sobie kie-

rowania środków na walkę z bezrobociem nie jest

stałe ﬁnansowanie miejsc pracy powstałych z tego

funduszu, ale pomoc w ich tworzeniu.

Nie ma takiej

intencji, żeby te miejsca pracy cały czas były utrzy-

mywane wyłącznie z funduszu, niemniej tutaj przede

stytucja sektora ﬁnansów publicznych, a poziom jej

wydatków jest bezpośrednio związany z sytuacją

tego sektora.

(Poseł Tadeusz Tomaszewski: To prawda.)

Jeżeli chodzi o kwestie, o które pytał jeden z pa-

nów posłów, dotyczące zwiększenia wydatków na

Służbę Celną i ewentualnego przełożenia się tych

wydatków na bardziej elastyczne traktowanie docho-

dów poprzez zwiększenie możliwości funkcjonariuszy

Służby Celnej związanych czy to z wychwytywaniem

przemytu, czy też wypełnianiem standardowych za-

dań, do których Służba Celna jest powołana, chcia-

łabym wyjaśnić, że właśnie w bieżącym roku kończy

się program modernizacji Służby Celnej, na którą od

roku 2009 wydaliśmy z budżetu państwa 600 mln zł.

Te środki przeznaczone w tym zakresie jak najbar-

dziej przełożyły się na doposażenie, doﬁnansowanie

tej służby umożliwiające jeszcze lepsze wykonywanie

zadań, do których ta służba jest powołana.

Oczywiście, tak jak w pytaniu i w informacji

przedstawionej przez pana posła, zgodne z prawdą

jest to, że wiele – znowu wynika to z przepisów unij-

nych – odpraw celnych dokonywanych jest w ten spo-

sób, że tak naprawdę transport przemieszcza się po

terenie poszczególnych państw członkowskich, a jego

odprawa następuje gdzieś wewnątrz Unii.

Oczywiście

kontrola celna, monitorowanie takiego przewozu czy

też dokonywanie poprawnych odpraw, jeżeli chodzi

o podmioty, które są do tego zobowiązane, ciąży na

Służbie Celnej.

Te zadania na bieżąco są wykonywa-

ne, a zgodnie z naszą analizą i zgodnie z wynikami,

jakie osiąga Służba Celna, z całą pewnością obecne

doposażenie Służby Celnej umożliwia prawidłowe

wykonywanie wszystkich zadań.

Myślę, że to odpowiedzi na wszystkie pytania,

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Proszę o zabranie głosu sprawozdawcę komisji

Poseł Paweł Arndt:

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Na pytania odpo-

wiedziała już pani minister Majszczyk, tak że ja czu-

ję się zwolniony z obowiązku odpowiadania na te

pytania.

Chciałbym jedynie podziękować za dyskusję

na temat przepisów, które dzisiaj omawiamy, i krótko

odnieść się do jednego głosu w dyskusji, a właściwie

do jednego zdania.

Jeden z dyskutantów dzisiaj stwierdził, że nale-

żałoby zmienić ﬁlozoﬁę tej ustawy.

Chciałbym tylko

przypomnieć, że głównym celem tej ustawy jest za-

pewnienie stabilności ﬁnansów publicznych, zaha-

mowanie wzrostu długu publicznego i dostosowanie

się do wymogów dyrektyw Unii Europejskiej, jeśli

chodzi o stawki podatkowe.

Jeśli przedstawiciele opo-

zycji mają inne sposoby na zahamowanie długu pu-

blicznego, na konsolidację ﬁnansów publicznych, to

ich chętnie wysłuchamy.

My zaproponowaliśmy takie

rozwiązania, naszym zdaniem one są dobre i winny

zostać wprowadzone w życie.

Proszę państwa, w trakcie drugiego czytania zo-

stało zgłoszonych kilkanaście – według mnie piętna-

ście – poprawek, ale nie wiem, czy wszystkie do mnie

dotarły.

Tak że nie jest to koniec prac Wysokiej Izby

nad tym projektem.

Dzisiaj jeszcze komisja ﬁnansów

rozpatrzy te propozycje, a potem, na posiedzeniu Wy-

sokiej Izby, rozstrzygniemy, czy te poprawki przyj-

miemy, czy nie.

Bardzo dziękuję, panie marszałku, za udzielenie

głosu, bardzo dziękuję państwu za uwagę.

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Jeszcze pani minister Majszczyk chciałaby coś

dopowiedzieć.

Proszę, pani minister.

27

Podsekretarz Stanu

w Ministerstwie Finansów

chciałabym się jeszcze odnieść do dwóch kwestii, któ-

re zostały poruszone.

Kwestia poruszona przez panią poseł Rafalską

odnośnie do informacji dotyczących wniosku samo-

rządów.

Dokładnie to sprawdziliśmy, posiadamy

protokoły, jeżeli chodzi o zespół ﬁnansowy pracują-

jak również jeśli chodzi o komisję wspólną rządu i sa-

morządu, która podejmuje ustalenia, że ustaleniami

komisji będą ustalenia zespołu ﬁnansowego.

W tych

protokołach z 2009 r. znajdują się zapisy ogólne od-

noszące się do zadań własnych wykonywanych przez

jednostki samorządu terytorialnego, które brzmią:

strona samorządowa wnosi o to, aby zadania własne

jednostek samorządu terytorialnego były doﬁnan-

sowane w wysokości do 80%.

Oczywiście przekaza-

liśmy takie informacje stronie samorządowej, nato-

miast na pewno trudno jest oceniać, co wtedy jed-

nostki samorządowe miały na myśli.

Niemniej nie

ma żadnych wątpliwości, że takie zapisy w protoko-

łach znajdują się i takie wnioski były kierowane do

strony rządowej.

Jeszcze jedno pytanie, jeżeli chodzi o zakładowy

fundusz świadczeń socjalnych: Jaki jest cel wprowadze-

nia tych uregulowań w odniesieniu do służb munduro-

wych, gdzie pojawiają się pewne wskaźniki, 0,5, 0,6?

Czy będzie jakiś spadek zakładowego funduszu

świadczeń socjalnych w przypadku służb munduro-

wych?

Chciałabym tutaj wyjaśnić, że zapisy szczegó-

łowe są tam tylko dlatego, że akurat w odniesieniu

do tych służb regulacje są trochę inne niż w odnie-

sieniu do wszystkich innych podmiotów, które są

zobowiązane do tworzenia zakładowego funduszu

świadczeń socjalnych.

Niemniej we wszystkich przy-

padkach wymienionych w ustawie okołobudżetowej

jedynym efektem dotyczącym zakładowego funduszu

świadczeń socjalnych jest pozostawienie podstawy,

od której naliczane są odpisy na ten fundusz, na ba-

zie roku 2011.

Oczywiście przekłada się to na oszczęd-

ności, zwłaszcza jeżeli chodzi o sferę budżetową i in-

stytucje publiczne, oraz na oszczędności w zakresie

kosztów, jeśli chodzi o innych pracodawców.

Dzięku-

ję bardzo.

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Dziękuję, pani minister.

Zamykam dyskusję.

ki, i to niemało, bo aż 16, proponuję, aby Sejm ponow-

nie skierował ten projekt do Komisji Finansów Pu-

blicznych w celu przedstawienia sprawozdania.

Proszę o zabranie głosu sprawozdawcę komisji

Poseł Sprawozdawca Roman Kaczor:

Panie Marszałku!

Panie Posłanki!

Panowie Po-

słowie!

W imieniu Komisji Administracji i Spraw

jącej ustawę o zmianie ustawy o ochronie przeciwpo-

żarowej oraz niektórych innych ustaw (druk nr 32).

W dniu 7 grudnia br. po przeprowadzeniu pierw-

szego czytania odbyło się posiedzenie Komisji Admi-

nistracji i Spraw Wewnętrznych, na którym przedsta-

wiono wyżej wymieniony projekt ustawy.

Przeprowa-

dzono dyskusję oraz wprowadzono jedną poprawkę.

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Przygotowanie

projektu ustawy podyktowane jest przede wszystkim

koniecznością zagwarantowania podstawy prawnej

obsługi zgłoszeń alarmowych wobec wygaśnięcia

w dniu 31 grudnia 2011 r. mocy art. 7 i 9–11 ustawy

nowiących podstawę prawną obsługi zgłoszeń alar-

mowych przez inne podmioty niż centra powiadamia-

nia ratunkowego.

W związku z powyższym na mocy

wprowadzonych zmian art. 7 oraz art. 9 stanowią, iż

wojewoda w drodze porozumienia może powierzyć

wykonanie zadań centrum powiadamiania ratunko-

jednostkom samorządu terytorialnego, a w szczegól-

ności Państwowej Straży Pożarnej oraz Policji, na

terenie nieobsługiwanym przez wojewódzkie cen-

trum powiadamiania ratunkowego.

Na podkreślenie

w tym miejscu zasługuje fakt, iż wskazany termin

przejściowy jest terminem maksymalnym, w związ-

ku z czym do 31 grudnia 2013 r. działalność centrum

powiadamiania ratunkowego będzie się sukcesywnie

rozszerzać o kolejne powiaty.

Art. 10 i art. 11 stanowią, iż dostawca usług tele-

komunikacyjnych jest zobowiązany zapewnić kiero-

wanie połączeń do podmiotów, którym wojewoda

powierzył wykonywanie zadań centrum powiada-

miania ratunkowego, że liczba lekarzy koordynato-

rów centrum zarządzania kryzysowego do czasu

utworzenia wojewódzkiego centrum powiadamiania

ratunkowego będzie optymalna do zapewnienia ca-

łodobowej realizacji zadań wynikających z ustawy

28

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Komisja Admini-

stracji i Spraw Wewnętrznych po wnikliwym prze-

analizowaniu noweli wnosi do projektu ustawy jedną

poprawkę dotyczącą zmiany wejścia w życie noweli

– z dnia 1 stycznia 2012 r. na dzień 31 grudnia 2011 r.

Proponowana przez komisję zmiana podyktowana

jest przede wszystkim koniecznością zapewnienia

optymalnego rozwiązania zabezpieczającego podsta-

wy prawne funkcjonowania tymczasowej organizacji

powiadamiania ratunkowego.

W związku z powyż-

szym Komisja Administracji i Spraw Wewnętrznych

wnosi o uchwalenie projektu noweli, uwzględniając

wyżej wymienioną poprawkę.

Dziękuję za uwagę.

(Oklaski)

Poseł Piotr van der Coghen:

Panie Marszałku!

Panie Ministrze!

Wysoka Izbo!

Gdy w grudniu 2008 r. uchwalaliśmy zmianę ustawy

o ochronie przeciwpożarowej, wiadomo było, że po-

dejmujemy się trudnej, wręcz epokowej, zmiany sys-

temu powiadamiania ratunkowego.

W naszym wiel-

kim kraju bowiem dotychczas funkcjonujący system

zapewniający obywatelom możliwość szybkiego ko-

munikowania się w razie nieszczęścia z odpowiedni-

mi służbami można było określić jako nieco rozpro-

szony.

Obecnie standardy europejskie XXI w. posta-

wiły przed nami wymóg unowocześnienia, zapewnie-

nia waloru niezawodności, usprawnienia i lepszej

koordynacji całego systemu powiadamiania ratunko-

rząd dokonał gigantycznych inwestycji w tym zakre-

sie.

Wykonano modernizacje budowlane, dokonano

adaptacji technicznych budynków na wojewódzkie

centra powiadamiania ratunkowego, wydatkując na

te cele kilkadziesiąt milionów złotych z rezerwy ce-

lowej.

Zatrudniono kilkuset profesjonalnych dyspo-

zytorów do obsługi tych centrów, a jednocześnie, aby

usprawnić koordynację działań, radykalnie zmniej-

szono liczbę dyspozytorni medycznych, centralizując

i łącząc dotychczasowe rejony.

Powyższe zadanie nie ograniczało się jedynie do

budowlanej adaptacji budynków i zapewnienia per-

sonelu, ba, nie polegało na standardowym podcią-

gnięciu do nich na przykład linii telefonicznych.

Te

szeroko zakrojone prace związane są z wdrażaniem

niezwykle ważnych projektów teleinformatycznych

dotyczących systemu powiadamiania ratunkowego,

a wykonywanych przez Centrum Projektów Informa-

tycznych MSWiA, Policję i Państwową Straż Pożar-

ną.

Podstawowymi projektami realizowanymi w tym

zakresie są: system informatyczny powiadamiania

ratunkowego, projekt „Ogólnopolska sieć teleinfor-

matyczna na potrzeby obsługi numeru alarmowego

112”, system wspomagania dowodzenia Policji, sys-

tem wspomagania dowodzenia Państwowej Straży

Pożarnej, system wspomagania dowodzenia Pań-

stwowego Ratownictwa Medycznego.

Co niezwykle

istotne, ten nowoczesny system ma między innymi

zapewnić rzecz bardzo ważną – lokalizację dzwonią-

cego na numer alarmowy, co w konsekwencji może

być sprawą na wagę ludzkiego życia.

Obecnie, aby

zapewnić funkcjonowanie telefonów alarmowych

112, 999 i 998, wojewodowie na podstawie dotychcza-

sowych przepisów mają zawarte porozumienia z na-

stępującymi podmiotami: z komendantami wojewódz-

kimi i powiatowymi Państwowej Straży Pożarnej

w zakresie odbioru numeru alarmowego 112 i 998,

z komendantami wojewódzkimi Policji w zakresie od-

bioru numeru alarmowego 112, z innymi podmiotami

w zakresie odbioru numeru alarmowego 999.

wy o ochronie przeciwpożarowej i niektórych innych

ustaw stanowiącymi podstawę prawną obsługi zgło-

szeń alarmowych prawo to wygasa z dniem 31 grud-

nia 2011 r.

W tej sytuacji celem wprowadzenia pro-

ponowanej nowelizacji jest przesunięcie terminu

uruchomienia systemu do dnia 31 grudnia 2013 r.

Da

to czas na rozważne i spokojne wdrażanie tworzo-

nych centrów powiadamiania ratunkowego poszerza-

jące je o kolejne obszary.

Dlaczego nie w jednym cza-

sie?

Dlatego że istnieje różny stopień zaawansowania

projektów teleinformatycznych wdrażanych obecnie

przez MSWiA, wymagający w wielu przypadkach

szeregu wynikających z bieżącej sytuacji dodatko-

wych uzgodnień i konsultacji na gruncie międzyre-

sortowym i społecznym, ale najbardziej istotną prze-

szkodę stanowi różnorodna infrastruktura lub jej

zupełny brak.

porzekadło: co nagle, to po diable.

Przed laty, w słusz-

nie minionym systemie, wszelkie inwestycje wdraża-

no o czasie, bez względu na ich stan zaawansowania.

Jak bądź, byle zawsze w terminie.

Przez to powsta-

wały absurdy i zupełnie nieuzasadnione logiką stra-

ty.

Natomiast rozsądek wskazuje, że czasem warto

jest robić coś dłużej, ale na pewno solidniej, bez irra-

cjonalnego pośpiechu, którego celem byłoby nie bu-

dowanie sprawnego państwa, ale popisy wizerunko-

we obliczone na tani poklask publiczności.

Jeśli więc

utworzenie niezawodnego systemu powiadamiania

ratunkowego, tak potrzebnego społeczeństwu, wy-

maga realnie więcej czasu, to należy go twórcom tego

systemu zapewnić.

Poseł Sprawozdawca Roman Kaczor

29

Konkludując, oświadczam, że Klub Parlamentar-

ny Platforma Obywatelska, w którego imieniu mam

ustawy zgodnie z rekomendacją Komisji Admini-

stracji i Spraw Wewnętrznych.

Dziękuję za uwagę.

Głos zabierze w imieniu Klubu Parlamentarnego

Poseł Jarosław Zieliński:

kadencji rząd Donalda Tuska wprowadził i utrwalił

bardzo niedobrą, szkodliwą praktykę kierowania do

Sejmu projektów ustaw w ostatniej chwili, stawiania

Sejmu w sytuacji swoistego szantażu: albo Sejm szyb-

ko i byle jak uchwali daną ustawę, albo coś złego się

stanie.

W ten sposób rząd usprawiedliwiał swoje za-

niechania, przepychał niejako przez parlament usta-

wy leżące w jego interesie, ale powodujące negatywne

skutki w różnych, często ważnych dziedzinach życia

publicznego.

Tak się rzecz ma w przypadku projektu ustawy

sejmowej dla przywołanych praktyk rząd koalicji

PO–PSL zamierza wykorzystywać i w obecnej kaden-

cji.

Nie może być na to zgody, nie będzie na to zgody

przynajmniej Klubu Parlamentarnego Prawo i Spra-

wiedliwość.

O co tutaj chodzi?

Chodzi o kwestię wyjątkowo

ważną, ważną dla naszego bezpieczeństwa, a nawet

dla naszego życia i zdrowia w sytuacjach zagrożenia,

których we współczesnym świecie przecież nie bra-

kuje, chodzi o powołanie i funkcjonowanie centrów

powiadamiania ratunkowego.

Centra te powinny już

dawno być zbudowane i uruchomione.

Co nagle, to po

diable – to brzmi dość groteskowo w tym kontekście.

Wobec ich braku Sejm ustawą z dnia 5 grudnia

wej określił, że do 31 grudnia 2011 r. może być sto-

sowane rozwiązanie tymczasowe polegające na tym,

że wojewoda ma prawo powierzyć wykonywanie za-

dań centrów powiadamiania ratunkowego innym

podmiotom, głównie Państwowej Straży Pożarnej,

Czas mijał, minęła cała czteroletnia kadencja rzą-

du PO–PSL Donalda Tuska, zmieniali się ministro-

wie spraw wewnętrznych i administracji (przypomnę:

Grzegorz Schetyna – do afery hazardowej, potem Je-

rzy Miller, teraz Jacek Cichocki i Michał Boni), zmie-

niały się koncepcje, wciąż powtarzane były deklara-

cje i zapewnienia, a centrów powiadamiania ratun-

Rząd – ten sam, bo jest ten sam premier – nagle

odkrył, że dla swojej nieudolności i zaniechań potrze-

buje przedłużonego usanowania przez Sejm, bo od

1 stycznia 2012 r. brakować będzie podstawy prawnej

nawet dla takiego tymczasowego i ułomnego syste-

mu, jaki jest dzisiaj.

Pojawił się więc z datą 23 listo-

pada 2011 r. podpisany przez premiera Donalda Tu-

ska projekt ustawy o przedłużeniu okresu przejścio-

wego o kolejne 2 lata, a więc o przedłużonym usano-

waniu tej nieudolności i zaniechań rządu premiera

Donalda Tuska.

Szczególnie bulwersujące jest to, że rząd, zwraca-

jąc się do Sejmu o rozgrzeszenie swoich zaniedbań,

swojej indolencji, nie raczył w uzasadnieniu poinfor-

mować posłów ani o stanie zaawansowania prac nad

budową CPR-ów, ani o gwarancjach, że zostaną one

uruchomione w ciągu najbliższych 2 lat, ani nawet

o tym, który minister teraz, po zmianie podporząd-

kowania działów administracji rządowej, będzie za

to odpowiadał – minister spraw wewnętrznych czy

minister administracji i cyfryzacji.

Informacja – choć

niekompletna i dalej niesatysfakcjonująca – o stanie

zaawansowania prac nad budową centrów powiada-

miania ratunkowego pojawiła się dopiero na mocno

postawione żądanie posłów Komisji Administracji

posłów Prawa i Sprawiedliwości o odrzucenie projek-

tu ustawy w pierwszym czytaniu.

To samo dotyczy

informacji o podmiotach, z którymi wojewodowie za-

wierali dotąd porozumienia o wykonywaniu zadań

centrów powiadamiania ratunkowego.

Nie uzyskaliśmy także żadnych gwarancji, że wo-

jewodowie, korzystając w następnym okresie z brzmie-

nia art. 7 ustawy, nie będą prywatyzować usług cen-

trów powiadamiania ratunkowego.

Dobrze znany

jest przecież prywatyzacyjny komponent działań rzą-

du premiera Tuska, a tu chodzi o wcale niemałe pie-

niądze, o czym zresztą już przed chwilą w wystąpie-

niach moich przedmówców była mowa.

Wysoki Sejmie!

Sejm i jego organy spełniać po-

winny funkcję kontrolną wobec rządu.

Posłowie Pra-

wa i Sprawiedliwości swoją odpowiedzialność rozu-

mieją jako właśnie kontrolę działań rządu, dopingo-

wanie go do sprawnego i prawidłowego wykonywania

nałożonych zadań, a nie rozgrzeszanie i usprawiedli-

wianie jego nieudolności oraz tworzenie podstaw

prawnych dla sytuacji powstających w wyniku jego

zaniechań.

Z tych względów Klub Parlamentarny

jektu ustawy zmieniającej ustawę o zmianie ustawy

o ochronie przeciwpożarowej, zawartego (Dzwonek)

w druku nr 42.

Dziękuję.

(Oklaski)

Poseł Piotr van der Coghen

30

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Dziękuję bardzo.

Kłosowskiego, Ruch Palikota.

Poseł Krzysztof Kłosowski:

parlamentarnego Ruch Palikota mam zaszczyt

Nasz klub uznaje konieczność wydłużenia termi-

nu, w którym wojewoda, w drodze porozumienia,

może powierzyć wykonywanie zadań centrów powia-

damiania ratunkowego innym podmiotom, w szcze-

gólności Państwowej Straży Pożarnej, Policji lub

jednostkom samorządu terytorialnego, ale wyraża

dezaprobatę co do pośpiechu i formy pracy nad nowe-

lizacją ustawy.

Rozwiązania proponowane w projek-

cie dotyczą przedłużenia terminu funkcjonowania

prowizorycznej organizacji punktów odbioru zgło-

szeń alarmowych.

W uzasadnieniu nie ma żadnych

informacji dotyczących tego, dlaczego wnioskodawca

wystąpił o wydłużenie okresu przejściowego akurat

do 31 grudnia 2013 r., a nie wyznaczył innego, np.

bliższego, terminu.

Czy oznacza to, iż termin ten zo-

stał wzięty z suﬁtu,aza2latabędziemynowelizować

tę ustawę ponownie?

Kiedy doczekamy się docelowe-

go rozwiązania?

Z uzasadnienia oraz podczas prac

komisji nie dowiedzieliśmy się także, na jakim etapie

zaawansowania jest proces tworzenia tych centrów.

Taką informację otrzymaliśmy dopiero wczoraj.

Nie

dowiedzieliśmy się też, dlaczego dopiero około mie-

siąca przed wygaśnięciem obowiązujących przepisów

wnioskodawca złożył ich nowelizację.

Czy wcześniej

nie było wiadomo, że nie zdążycie z wdrożeniem prze-

pisów, które sami uchwaliliście w 2008 r.?

Biorąc pod uwagę dobro obywateli, klub parla-

mentarny Ruch Palikota poprze omawianą noweli-

zację ustawy, ale zgłasza, że niedopuszczalne są pro-

wizoryczne rozwiązania ustawowe w sprawach tak

istotnych jak ratowanie życia, a na ten system cze-

kamy już od wielu lat.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Sosnowskiego, który przemawiać będzie w imieniu

Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Lu-

dowego.

Proszę, panie pośle.

Poseł Zbigniew Sosnowski:

Panie Marszałku!

Panie Ministrze!

Wysoki Sej-

mie!

Ochrona przeciwpożarowa należy do szczegól-

nych zadań państwa, a zatem ustawa regulująca jej

funkcjonowanie w szeroko rozumianym tego słowa

znaczeniu ma także charakter szczególny.

W dniu

5 grudnia 2008 r.

Wysoka Izba raczyła dokonać no-

welizacji tej ustawy, jednakże na przestrzeni czasu

w związku z koniecznością zagwarantowania podsta-

wy prawnej obsługi zgłoszeń alarmowych wystąpiła

pilna potrzeba dokonania kolejnej nowelizacji,

uwzględniającej prawidłowe wykonywanie zadań

centrów powiadamiania ratunkowego.

Dzieje się to

w sytuacji, gdy z dniem 31 grudnia 2011 r. wygasa

moc obowiązująca art. 7, 9, 10 i 11 ustawy z dnia

ciwpożarowej oraz niektórych innych ustaw.

Wobec powyższego rząd zaproponował regulację

polegającą na tym, że wojewoda jako jego przedsta-

wiciel w województwie może, w drodze porozumienia,

powierzyć takim organom jak Państwowa Straż Po-

żarna, Policja lub jednostka samorządu terytorialne-

go wykonywanie zadań centrum powiadamiania

ratunkowego na terenie nieobsługiwanym przez wo-

jewódzkie centrum powiadamiania ratunkowego,

określając ustawowo termin nie dłuższy niż do dnia

oznacza termin maksymalny i nieprzekraczalny.

Ta

krótka nowelizacja pozwalać będzie na to, aby do

dnia 31 grudnia 2013 r. kolejno rozszerzana była

działalność centrum o coraz to nowe i dalsze obszary.

Mam tutaj na myśli poszczególne powiaty.

Na podkreślenie zasługuje fakt, czego przy tym

wystąpieniu pominąć nie można, iż istnieje różny

stopień zaawansowania projektów teleinformatycz-

nych wdrażanych przez resort spraw wewnętrznych

i administracji.

Nie wolno pominąć faktu, iż w wielu

przypadkach istotną przeszkodę w realizacji tak

trudnego, ale i skomplikowanego przedsięwzięcia

stanowi różnorodna infrastruktura w zakresie łącz-

ności radiowej, a częstokroć jej brak.

Pomijając wszystkie aspekty i przyczyny, które

towarzyszą opóźnieniom, co pozostaje poza wszelkim

sporem, w imię odpowiedzialności za bezpieczeństwo

obywateli, jak również wszystkich innych osób prze-

bywających na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

powinniśmy przyjąć to rozwiązanie.

Nowelizacja stanowi przedłużenie stanu przej-

ściowego oraz wprowadzenie stosownych regulacji

w zakresie kierowania połączeń alarmowych, a tak-

że w zakresie przekazywania informacji o lokalizacji

osoby dzwoniącej na numer alarmowy.

Panie i Panowie Posłowie!

Ta, wydawać by się

mogło, lakoniczna nowelizacja stanowi zabezpiecze-

nie podstawy prawnej funkcjonowania tymczasowej

organizacji powiadamiania ratunkowego i stanowi

jednocześnie prawne podstawy do całościowego, pra-

widłowego funkcjonowania systemu.

31

Uznając pilną potrzebę zapewnienia funkcjono-

wania centrów powiadamiania ratunkowego jako

jednego z nieodzownych elementów bezpieczeństwa

obywateli, Klub Parlamentarny Polskiego Stronnic-

twa Ludowego, w imieniu którego mam honor prze-

mawiać, poprze nowelizację, opowiadając się tym

samym za przyjęciem sprawozdania Komisji Admi-

nistracji i Spraw Wewnętrznych w tym przedmiocie.

Dziękuję za uwagę.

(Oklaski)

O zabranie głosu proszę panią poseł Stanisławę

Prządkę, Sojusz Lewicy Demokratycznej.

Poseł Stanisława Prządka:

klubu wobec sprawozdania Komisji Administracji

Obecny stan prawny przewiduje możliwość powie-

rzania przez wojewodę wykonywania zadań centrów

powiadamiania ratunkowego innym podmiotom,

w szczególności Policji, Państwowej Straży Pożarnej

i jednostkom samorządu terytorialnego.

Taka moż-

liwość istnieje do końca bieżącego roku, bowiem w tym

dniu upływa termin przewidziany w ustawie dla ta-

kiej dyspozycji.

Stąd też propozycja zmiany i przedłu-

żenia okresu przejściowego do końca grudnia 2013 r.

Jakie są tego powody, dlaczego wprowadza się

taką propozycję zmian?

Rząd twierdzi, że jest to wy-

nik różnego stopnia zaawansowania projektów tele-

informatycznych wdrażanych przez resort spraw

frastruktury w zakresie łączności radiowej.

Jest to

powodem, dla którego nie dokonano kompleksowego

uregulowania kwestii systemów powiadamiania ra-

tunkowego.

Trzeba w szczególności zwrócić uwagę na bardzo

istotny fakt, który dotyczy tego, że rząd wycofał się

i odroczył prace nad projektem ustawy o zarządzaniu

kryzysowym, która w sposób kompleksowy, całościowo

ma regulować system powiadamiania ratunkowego.

Nasuwa się podstawowe pytanie: Dlaczego rząd

zdecydował o zaniechaniu prac nad tym projektem,

dlaczego rząd nie prowadzi zasadniczej kwestii, która

jest podstawą do tego, aby system powiadamiania ra-

tunkowego wreszcie był w Polsce uporządkowany?

Bo, proszę Wysokiej Izby, Komisja Europejska

wprowadziła numer alarmowy 112 i zobowiązała

wszystkie kraje Unii Europejskiej do jego wprowa-

dzenia.

Polska od 1 maja 2004 r. taki obowiązek przy-

jęła także na siebie.

Mimo upływu już około 7 lat od

ster administracji i spraw wewnętrznych nie wypra-

cował ostatecznej koncepcji obsługi tego numeru i sys-

temu powiadamiania ratunkowego.

Według Najwyż-

szej Izby Kontroli, która przeprowadzała analizę

i oceniała ten okres i sposób wprowadzania systemu,

usystematyzowany i niespójny.

Dzisiaj wiemy, że zagrożone jest także wdrożenie

systemu w nowej dacie, bo nie mamy żadnej gwaran-

cji, że na koniec 2013 r. problem zostanie jednoznacz-

nie uporządkowany.

A przecież system powiadamia-

nia ratunkowego ma zapewnić poprawę bezpieczeń-

stwa obywateli poprzez uzyskanie szybkiego i sku-

tecznego dostępu do służb ustawowo powołanych do

mowych, a także ma poprawić współdziałanie tych

służb w całym procesie powiadamiania ratunkowego.

Oczywiście kolejni ministrowie – to jest szósty mi-

wprowadzali zmiany i działali w sposób niespójny,

zaprzepaszczając dotychczasowe opracowania i doko-

nania poprzedników.

Dlatego sytuacja jest niestety

niekorzystna dla polskiego społeczeństwa i niedająca

i będzie gwarantował to, czego oczekuje społeczeństwo.

(Dzwonek)

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Zostało zaledwie

kilkanaście dni do końca terminu obowiązywania

tego przepisu.

Mając pełną świadomość, jak ważne

są to kwestie dla obywateli, jak ważne są to kwestie

i rozwiązania dla ludzi, którzy oczekują pomocy

i wsparcia, dla ludzi dotkniętych wypadkami, kata-

strofami i innymi zdarzeniami, Klub Poselski Sojusz

Lewicy Demokratycznej poprze zmianę, ale z ogrom-

nym akcentem i nasileniem, że zaniedbania w tym

zakresie są widoczne, że zaniedbania w tym zakresie

są tak duże, iż mamy prawo zadać panu ministrowi

pytanie: Kiedy system będzie kompleksowo rozstrzy-

gnięty i przygotowany, kiedy zacznie dobrze funkcjo-

nować numer alarmowy 112 i inne numery i kiedy

polskie społeczeństwo będzie mogło bezpiecznie się

czuć i korzystać z tych rozwiązań, do przyjęcia któ-

rych Polska została zobowiązana także poprzez

swoje uczestnictwo i przyjęcie odpowiedniej dyrek-

tywy Parlamentu Europejskiego?

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

szałek Sejmu Marek Kuchciński)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję, pani poseł.

Teraz głos ma pan poseł Edward Siarka, Solidar-

na Polska.

Poseł Zbigniew Sosnowski

32

Poseł Edward Siarka:

rale!

W imieniu mojego klubu mam zaszczyt przed-

stawić stanowisko w sprawie rządowego projektu

nie przeciwpożarowej oraz niektórych innych ustaw.

Jak już powiedziano, przedłożony projekt ustawy

ogranicza się do zmiany terminu uruchomienia na

terenie całego kraju, całej Polski, jednolitego systemu

powiadamiania ratunkowego.

Zgodnie z przedłoże-

niem rządowym to wojewoda do końca 2013 r. może

powierzyć zadania centrów powiadamiania ratunko-

wego Państwowej Straży Pożarnej, Policji lub jed-

nostkom samorządu terytorialnego.

Panie Marszałku!

Wysoki Sejmie!

Budowa cen-

trów powiadamiania ratunkowego w Polsce jest przy-

kładem walki różnych służb, toczonej przez lata,

o ostateczny kształt centrów powiadamiania ratun-

kowego.

Można by powiedzieć, że końca tej walki nie

widać.

W informacji przekazanej Sejmowi we wrze-

śniu 2010 r., czyli ponad rok temu, o zaawansowaniu

prac nad centrami powiadamiania ratunkowego

i funkcjonowaniu numeru alarmowego 112 Minister-

stwo Spraw Wewnętrznych i Administracji – za po-

średnictwem pana ministra Rapackiego – zapewnia-

ło, że nowoczesne CPR powstaną do końca 2011 r. we

wszystkich województwach.

Budowę systemu w tym czasie badała również

Najwyższa Izba Kontroli.

NIK bardzo negatywnie

oceniła brak przede wszystkim spójnego pomysłu na

obsługę numeru 112 i zaniedbania w budowie syste-

mu informatycznego powiadamiania ratunkowego.

Brak sprawnego systemu powiadamiania –musimy

zdawać sobie z tego sprawę – może być brzemienny

w skutki zwłaszcza dla osób obcojęzycznych przeby-

wających na terenie naszego kraju, szczególnie w okre-

sie Euro 2012. NIK miała największe uwagi odnośnie

do przekazywania informacji o miejscu, w którym

Przypomnę, że od 2003 r., zgodnie z przepisami

obowiązującymi w Unii Europejskiej, operatorzy te-

lefoniczni muszą przekazywać dane dzwoniącego

w czasie rzeczywistym służbom alarmowym, gdyż

nie zawsze proszący o pomoc, zwłaszcza cudzozie-

miec, potraﬁ dokładnie opisać miejsce, w którym się

znajduje.

Tymczasem niektórzy operatorzy sieci te-

lefonicznych, jak podaje Najwyższa Izba Kontroli,

informacje o poszkodowanych przekazują z dokład-

nością od 100 m do 10 km, a nawet więcej.

Nowocze-

sne centra mają wyeliminować te problemy.

Mają, bo

oto z kolei wiosną tego roku Agencja Bezpieczeństwa

Wewnętrznego zaczęła kwestionować jeden uniwer-

salny numer 112 pod pozorem zagrożeń terrorystycz-

nych i zaproponowała utworzenie kolejnego numeru,

bodajże trzynastego, na swoje potrzeby.

Obecnie, wo-

bec podejrzeń o korupcję przy realizacji projektów

informatycznych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych

i Administracji, można wątpić, czy w terminie zapi-

sanym w ustawie, do końca 2013 r., uda się zbudować

spójny system powiadamiania ratunkowego.

Myślę,

że dla naszego bezpieczeństwa lepiej byłoby, aby te

podejrzenia się nie sprawdziły, aby prawidłowość wy-

łonienia ﬁrm do obsługi tego numeru nie była kwe-

stionowana.

Na dzień dzisiejszy z informacji, jaką otrzymali-

śmy z Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Admini-

stracji, wynika, że budowa systemu powiadamiania

ratunkowego jest na różnych etapach, w zależności

od specyﬁki danego województwa.

Całościowy sys-

tem nie istnieje, funkcjonują jedynie punkty odbioru

zgłoszeń alarmowych.

To, co dzisiaj obywatele odbie-

rają jako funkcjonowanie CPR, czy tak jak to trak-

tują samorządy, to rzeczywiście są tylko punkty od-

bioru zgłoszeń alarmowych, natomiast nie jest to

całościowy system.

Tak więc prace związane z budo-

wą systemu mogą być zakończone zgodnie z zapisami

projektu, o ile znów nie zostanie zmieniona koncepcja

całościowego funkcjonowania CPR, bo przypomnę,

iż każdy minister spraw wewnętrznych miał w tym

zakresie swoją wizję.

Oczywiście realizacja całościo-

wego programu może się powieść tylko wtedy, gdy

zostaną zrealizowane wszystkie projekty informa-

tyczne niezbędne do uruchomienia centrum.

Bardzo

dziękuję, panie marszałku.

(Oklaski)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Do zadania pytań zgłosiło się 7 posłów.

Poseł Romuald Ajchler.

Przypomnę: Tadeusz Tomaszewski, Andrzej Bęt-

kowski, Cezary Olejniczak, Tadeusz Woźniak, Jaro-

sław Zieliński, Adam Rogacki, Józef Rojek, Romuald

Ajchler.

Czy zgłasza się jeszcze ktoś z państwa posłów?

Zamykam listę.

Proszę, pan poseł Tadeusz Tomaszewski, Sojusz

nie Ministrze!

Projekt ustawy zmieniającej ustawę

niektórych innych ustaw przewiduje, iż wojewoda

może przekazać, w drodze porozumienia, wykonywa-

nie zadań centrum powiadamiania ratunkowego

stwowej Straży Pożarnej.

Czy dzisiaj z analizy wyni-

ka, jakie to będą ewentualnie inne jednostki, którym

wojewoda może powierzyć zadania centrum powia-

damiania ratunkowego?

Moim zdaniem znaczna

część, jeśli nie wszystkie, komend powiatowych Pań-

stwowej Straży Pożarnej jest przygotowana do zre-

alizowania takiego zadania, trzeba jednak przewidy-

wać to, co będzie w ﬁnale, czyli po 2013 r., w jaki

sposób te centra będą funkcjonować, tak aby te przej-

33

ściowe okresy nie były okresem zbędnych wydatków

i niepotrzebnych późniejszych nieporozumień w funk-

cjonowaniu systemu.

W związku z powyższym chciał-

bym zapytać, w jaki sposób resort, za pośrednictwem

wojewodów, przewiduje realizację tego uprawnienia

w okresie przejściowym.

(Oklaski)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Proszę pana posła Andrzeja Bętkowskiego, Prawo

i Sprawiedliwość.

Poseł Andrzej Bętkowski:

nieść się do zaproponowanego brzmienia art. 7 usta-

wy i zapytać, jaka jest pewność, że tym razem, biorąc

pod uwagę odroczenie ostatecznego momentu wpro-

wadzenia przedmiotowych zmian o kolejne 2 lata,

wreszcie cały system zostanie uruchomiony w jed-

nym terminie.

Czy wspomniana przez projektodaw-

ców przeszkoda w postaci różnic infrastrukturalnych

we wszystkich elementach systemu zostanie usunię-

ta w proponowanym czasie?

Czy są ze strony projek-

todawców jakieś konkretne gwarancje osiągnięcia

powyższych celów, a w szczególności w zakresie

wprowadzenia regulacji dotyczących kierowania po-

łączeń alarmowych oraz w zakresie przekazywania

informacji o lokalizacji dzwoniącego na numer alar-

mowy?

Pytam o te sprawy, chociaż mam ogromne

obawy o to, że centra powiadamiania ratunkowego

wreszcie zafunkcjonują jako system po 2013 r. i nie

będzie już potrzeby wydłużania kolejnymi projektami

protezami stanu przejściowego.

Dziękuję bardzo.

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję.

Głos ma poseł Cezary Olejniczak, Sojusz Lewicy

Demokratycznej.

Ministrowie!

Który to już raz próbujemy zmienić

ustawę o ochronie przeciwpożarowej?

Centra powia-

damiania ratunkowego miały powstać już znacznie

kolejny nie wprowadzi to chaosu i czy służby ratun-

kowe będą odpowiednio informowane?

Czy ustawo-

dawcy mają rozpoznanie, jaki zasięg ma sieć telein-

formatyczna?

Z doświadczeń z ostatnich lat wynika

bowiem, że często jest tak, iż po wykręceniu numeru

telefonu alarmowego zgłasza się jednostka Państwo-

wej Straży Pożarnej czy też Policji bądź służb me-

dycznych nie z tego powiatu, w którym miało miejsce

zdarzenie.

Chciałbym zapytać, czy zmieniając tę

ustawę, wprowadzimy odpowiedni zasięg informacji

teleinformatycznej.

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Głos ma poseł Tadeusz Woźniak, Solidarna Polska.

Panie Przewodniczący!

Wysoki Sejmie!

Panie Mi-

nistrze!

Na bieżącym posiedzeniu Sejmu mamy do

czynienia z dość nietypowymi zjawiskami.

Mówię

o dwóch projektach ustaw: przedmiotowym projekcie

o ewidencji ludności.

Okazuje się, że rząd Donalda

Tuska bądź to w roku 2008, bądź to w roku 2010

wyłącznie ze względów wizerunkowych rozpoczyna

jakieś procesy, jakieś zmiany w systemach obowią-

zujących w Polsce, a potem okazuje się, że przez trzy

lata nie udało się rządowi zrealizować projektu cen-

trów powiadamiania ratunkowego, że te centra, któ-

re dotychczas istnieją, albo będą likwidowane, albo

będzie zmieniany zasięg ich działania, np. w woj.

łódzkim prawdopodobnie z 7 centrów pozostaną tylko

2.

(Dzwonek) Chciałbym zapytać, kto w minister-

stwie osobiście odpowiadał lub nadal odpowiada za

wdrożenie tego systemu, kto jest odpowiedzialny za

to, że przez trzy lata nie zdołano go zrealizować, i za

to, żeby rzeczywiście zaczął funkcjonować do końca

okresu, na który zostaje przedłużone obowiązywanie

projektowanej ustawy.

Dziękuję bardzo.

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję.

Głos ma poseł Jarosław Zieliński, Prawo i Spra-

wyraźnie powiedzieć jedno, ponieważ padały tu infor-

macje nieścisłe, niejasne.

Cytuję pierwsze zdanie

z informacji ministra spraw wewnętrznych z 9 grud-

nia 2011 r.: Obecnie w Polsce nie funkcjonuje system

powiadamiania ratunkowego.

Nie ma żadnych cen-

trów, nie ma częściowego systemu.

Ten system po

prostu nie funkcjonuje.

Poseł Tadeusz Tomaszewski

34

Proszę o odpowiedź na następujące pytania.

Któ-

ry minister, minister spraw wewnętrznych czy mini-

ster administracji i cyfryzacji, będzie teraz odpowia-

dał za budowę systemu CPR?

Drugie pytanie: Jaką

ostatecznie przyjęto koncepcję organizacyjną budowy

centrów?

Trzecie pytanie: Jakie gwarancje daje wła-

ściwy minister – i który – że do końca tego przedłu-

żonego okresu przejściowego, czyli do 2013 r., system

powstanie i zacznie funkcjonować?

Wreszcie pytanie, na które nie uzyskaliśmy odpo-

wiedzi podczas prac komisji, a ono musi tu paść.

(Dzwonek) Jaki wpływ na te opóźnienia w budowie

systemu centrów powiadamiania ratunkowego mia-

ły patologie w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych

i Administracji związane z budową systemów teleinfor-

matycznych i prawdopodobne przestępstwa korupcyjne,

którymi zajmuje się aktualnie prokuratura i CBA?

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję.

Głos ma poseł Adam Rogacki, Prawo i Sprawie-

dliwość.

Poseł Adam Rogacki:

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Panie Ministrze!

Rozmawiamy dzisiaj o ważnych sprawach dotyczą-

cych bezpieczeństwa oraz życia i zdrowia Polaków.

Rzmawiamy podczas debaty, której tak naprawdę nie

powinno być i która nie powinna mieć miejsca.

Gdy-

by wierzyć w słowa przedstawicieli Rady Ministrów

w rządzie Donalda Tuska to tak naprawdę do 2011 r.

ten system powinien już funkcjonować i wszyscy mo-

glibyśmy czuć się bezpiecznie.

Wszyscy wiemy, jak

działa rząd Donalda Tuska, to jest najlepsze potwier-

dzenie.

Po raz kolejny ustalamy okres przejściowy,

a przygotowania do wprowadzenia systemu najlepiej

ocenia Najwyższa Izba Kontroli, zwracając uwagę na

wszelkie nieprawidłowości.

Chciałbym zapytać, na ile dzisiejsze deklaracje

przedstawiciela rządu Donalda Tuska są poważne

i czy pan minister może zadeklarować konkretną

datę, czyli że tego i tego dnia ten system będzie funk-

cjonował, a jeśli nie, to poda się do dymisji.

Tak na-

prawdę możemy się spotkać za dwa lata i cały czas

ustanawiać ten stan przejściowy, a na zewnątrz wsty-

dzić się, że nie potraﬁmy zrobić czegoś, co innym

narodom nie stwarza jakichkolwiek problemów.

Pro-

szę o odpowiedź.

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję.

Głos ma pan poseł Józef Rojek, Solidarna Polska.

dzie do głosowania nad nowelizacją i ustawa oczywi-

ście przejdzie, bo arytmetyka na tej sali tak mówi.

Drodzy państwo, przecież rozmawiamy o tym tak,

jakbyśmy budowali jakąś rakietę na księżyc.

Przecież

CPR-y tak naprawdę powstają chyba od 2001 r. i nie

jest to tylko koszt państwa.

Bardzo duże koszty tego

przedsięwzięcia poniosły samorządy.

Nie rozumiem,

co się stało, że przez cztery lata rząd Donalda Tuska

nad istotną sprawą nie pomyślał tak, żeby zapewnić

bezpieczeństwo każdemu obywatelowi w tym kraju,

bo to jest podstawowa rzecz, kiedy człowiek znajduje

się w kryzysie, dzwoni i nie może uzyskać pomocy.

Co to jest za sztuka?

Czy wyważamy otwarte drzwi?

Przecież software czy hardware łatwo zdobyć.

Jeżeli

nie mamy w Polsce, to kraje cywilizowane Europy

Zachodniej taki software, takie programy posiadają.

(Dzwonek) Co naprawdę spowodowało, że tego syste-

mu nie doprowadzono kompleksowo do końca?

Proszę

odpowiedzieć.

(Oklaski)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję.

dzo ważne pytanie zadał pan poseł Tomaszewski.

W związku z powyższym chciałbym tylko dopytać.

Panie ministrze, okazuje się, że coś, co jest przejścio-

we, staje się trwałym rozwiązaniem.

Obawiam się,

czy te cztery lata, które są w chwili obecnej przed

nami, wystarczą obecnie panu ministrowi.

Chciał-

bym, aby pan minister zaprzeczył.

Chciałbym też zapytać o koszty utrzymania tego

systemu.

Mianowicie chciałbym, aby pan minister

porównał koszty, jeśli chodzi o powiadamianie ratow-

nictwa.

Ile zaplanowano i wydano w roku 2011 i jakie

środki przewidzieliście państwo na rok 2012?

W ja-

kim stopniu gwarantują one realizację tych zamie-

rzeń, o których tutaj w chwili obecnej mowa?

To tyle,

dziękuję.

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję.

nisterstwie Spraw Wewnętrznych pana Stanisława

Rakoczego.

Poseł Jarosław Zieliński

35

Podsekretarz Stanu

w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych

Panie Marszałku!

Wysoki Sejmie!

Jeżeli państwo

pozwolicie, najpierw może parę uwag natury ogólnej.

Otóż w wypowiedziach klubowych i w państwa pyta-

niach pojawił się szereg wątpliwości co do samej isto-

ty systemu.

Pytano, czy ona się zmieni.

Otóż, proszę

państwa, nie zmieniamy praktycznie ani jednej lite-

ry w merytoryce tej ustawy.

Wszystko, co do tej pory

zapisano w ustawie na temat funkcjonowania syste-

mu, jest aktualne.

Zmieniamy jedynie termin jej osta-

tecznego wejścia w życie.

Chciałbym podkreślić, że

termin zaproponowany w noweli jest terminem gra-

nicznym.

To wcale nie znaczy, że dopiero tego dnia

system zacznie funkcjonować.

Jeżeli uda się przepro-

wadzić wszystkie operacje, system zacznie funkcjo-

nować wcześniej.

Szanowni państwo, dzisiaj trwają już końcowe

prace zmierzające do uruchomienia pierwszego eta-

pu realizacji systemu.

Przygotowanych zostało 17 lo-

kalizacji centrów.

Kończą się szkolenia operatorów

numerów alarmowych i przeprowadzane są ostatnie

testy oprogramowania.

Testowany jest również stan

integracji aplikacji centrów z aplikacjami poszcze-

gólnych służb.

Proszę, żebyście państwo zwrócili

uwagę na pewną rzecz, bo to się może zdarzać, tak jak

w przedostatnim pytaniu pana posła Rojka.

Chodzi

o to, że nie wolno mylić powiatowych centrów po-

wiadamiania ratunkowego z centrami powiadamia-

nia ratunkowego.

Powiatowych centrów jest dzisiaj

bardzo dużo i były one tworzone przy pomocy samo-

rządów, również ﬁnansowej.

Będąc starostą, też

tworzyłem takie centrum.

Jest to zupełnie coś in-

nego, to nie są centra powiadamiania ratunkowego.

Tutaj tylko przechodzi informacja i tu jest odbiera-

ne zgłoszenie, natomiast te centra regionalne mają

mieć jak gdyby ogląd sytuacji w całym polu swojego

działania.

Proszę państwa, chciałbym dzisiaj powiedzieć, że

decyzja zapadła wcześniej, jeszcze w zeszłej kadencji,

a przedłożenie jest teraz, bo pytaliście państwo o to

na posiedzeniu komisji.

Została ona podyktowana

właśnie tym, żeby ani przez chwilę nie narazić oby-

wateli na jakiekolwiek niebezpieczeństwo.

Oczywi-

ście zaraz spróbuję się ustosunkować do szczegóło-

wych pytań, ale jeżeli miałoby dojść do niebezpiecz-

nych sytuacji, to lepiej przedłużyć funkcjonowanie

obowiązujących przepisów i mieć pewność, że nic złe-

go się nie stanie, niż podjąć ryzyko.

Zresztą nie było-

by możliwe, żeby system nie zaczął funkcjonować.

Proszę państwa, dzisiaj jest tak, że kiedy wybierze-

my numer 112, to telefon zostanie odebrany.

Funkcjo-

nuje to tak, że Policja odbiera nr 112 z urządzeń mo-

bilnych, a Państwowa Straż Pożarna – z urządzeń

stacjonarnych.

System zakłada, że to ma być ujedno-

licone i ma on być odbierany w centrach.

Do tego

będziemy zmierzać, szanowni państwo.

Natomiast jeżeli chodzi o uzasadnienie, o infor-

mację.

Panie pośle, tłumaczyłem, że staraliśmy się

tę informację na temat zaawansowania przygotować

jak najlepiej i jak najdokładniej.

Państwo otrzymali-

ście ją wczoraj, natomiast ona nie mogła się znaleźć

w uzasadnieniu do przedłożenia, dlatego że przedło-

żenie mówiło tylko o terminie.

Myślę, że jest ona wy-

czerpująca.

Jeśli pan mówi, że system nie działa, to

zgoda, on nie działa tak, jak zakłada ustawa.

Po to

jest nowelizacja i ten czas, żeby system zadziałał.

miania ratunkowego.

Jest, tylko że ono jeszcze nie

działa tak, jak mówi o tym ustawa.

Pojawiły się rów-

nież wątpliwości, które były podnoszone również

w czasie posiedzenia komisji.

Pani poseł Prządka to

podnosiła i wielu innych posłów.

Ten nieszczęsny za-

pis, który znalazł się w ustawie – ale to wtedy było

uchwalone i teraz nie jest zmieniane – o tych innych

podmiotach.

Otóż, proszę państwa, chodziło tu głów-

nie o zakłady opieki zdrowotnej.

Natomiast w tej

chwili te porozumienia są podpisane tylko z Policją

i strażą pożarną.

Nie mam nawet pomysłu, nikomu

przez myśl nie przeszło, żeby przymierzać się do po-

wierzenia tego jakimś prywatnym podmiotom.

To

jest w ogóle niezrozumiałe.

Proszę państwa, czy jest gwarancja?

Kilka razy

zadawano pytanie o gwarancję.

Chcę powtórzyć, że

zakładamy, iż 2013 r. jest terminem granicznym.

(Głos z sali: Ale 2011 r. też był terminem granicz-

nym.)

Panie pośle, odpowiadam na pytanie.

Nie wiem...

2011 r.

Jeżeli chodzi o testowanie, budowanie po-

szczególnych systemów teleinformatycznych, bo to

jest najważniejsze, tego się tak nie zbuduje.

Systemy

teleinformatyczne Unii Europejskiej też się buduje

od 6 lat i terminy są przesuwane.

Czasami to nie jest

takie proste.

Oczywiście macie państwo słuszną pre-

tensję o to, że termin mija, nie przygotowaliśmy tego,

ale z całą odpowiedzialnością stwierdzam, że robimy

to po to, żeby nie narażać ani przez moment obywa-

teli na jakiekolwiek niebezpieczeństwo.

Tak więc

powtarzam – bo oczywiście państwo w różnych kon-

ﬁguracjach te pytania zadawali, natomiast w sumie

chodziło o jedno, o to, czy system zadziała w 2013 r.

– będziemy robić wszystko, żeby zadziałał prędzej, je-

żeli to jest możliwe.

2013 r. to jest termin graniczny.

Czy dzisiaj są zagrożenia?

Nie ma, bo telefony są

odbierane.

Chciałbym powiedzieć, że – nikt o tym

z państwa nie wspomniał – telefony zaczynające się

od 99 ciągle działają i też są odbierane.

Oczywiście

było też zadane pytanie na posiedzeniu komisji: Jak

będzie w czasie Euro?

Czy przyjezdni będą wiedzieć?

Będziemy taką informację dołączać, przekazywać,

tak więc każdy, kto przyjedzie na Euro, oprócz nu-

meru 112, który jeśli zostanie wybrany, to zostanie

odebrany albo przez straż pożarną, albo przez Poli-

cję, będzie miał również informację o tym, że można

dzwonić na te numery poprzedzone dziewiątkami.

Prywatyzacji się nie przewiduje.

36

Czy jest to okres wystarczający?

Uważam, że tak.

Mówiłem, że jest to termin graniczny.

Dlaczego została odroczona ustawa o zarządzaniu

kryzysowym?

Ponieważ miała ona regulować kwestie

kompleksowo, tak jak mówiła pani poseł Prządka.

Natomiast prace nad nią nie zostały przerwane, tyl-

ko odroczone.

Z tego, co wiem, one wkrótce – nie po-

traﬁę niestety powiedzieć, kiedy – zostaną przez

Radę Ministrów wznowione, bo to naprawdę wymaga

ujednolicenia, i wtedy wszystkie te zapisy znajdą się

w ustawie o zarządzaniu kryzysowym.

Jeżeli chodzi o koszty, to nie chciałbym...

Pan po-

seł Siarka o to pytał.

Umówmy się, panie pośle, że

podam te kwoty w formie pisemnej, bo nie chciałbym

tutaj czemuś uchybić.

Pan poseł Ajchler – już patrzę, o co pytał pan po-

seł Ajchler.

(Poseł Romuald Ajchler: O kasę.)

Proszę?

(Poseł Romuald Ajchler: O kasę.)

Mówię właśnie o pieniądzach.

Podam to bardzo

precyzyjnie, panie pośle.

Nie chcę w tej chwili się po-

mylić o złotówkę, a potem się tłumaczyć.

Dobrze?

To tyle, szanowni państwo.

Aha, chciałbym jesz-

cze powiedzieć, że jeśli chodzi o poprawkę zgłoszoną

w czasie posiedzenia komisji, w czasie pierwszego

czytania, to uznajemy ją za zasadną, potrzebną,

a wręcz niezbędną i dziękujemy za jej wniesienie.

Rząd popiera tę poprawkę.

Jeszcze raz bardzo proszę

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję panu ministrowi.

(Poseł Jarosław Zieliński: W trybie sprostowania.)

W trybie sprostowania, pan poseł Jarosław Zie-

liński.

Proszę.

Poseł Jarosław Zieliński:

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

W trybie sprosto-

wania.

Myślę, że pan minister nie zrozumiał części

naszych wystąpień, np. mojego i moich pytań, a w ogó-

le mam wątpliwości, czy rozumie do końca dobrze

całą istotę problemu.

Gdy słyszymy bowiem, że to

funkcjonuje, to można by zadać pytanie: Po co budo-

wać system powiadamiania ratunkowego, skoro coś

dobrze już działa, a przynajmniej zastępuje nieźle to,

prosiłbym pana ministra o to, żeby – jest to także

prośba wobec tych mało precyzyjnych wypowiedzi

pana ministra – odpowiedzi na zadane pytania, przy-

najmniej na moje pytania, jakie postawiłem, udzielił

precyzyjnie na piśmie.

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję panu posłowi.

nr 44).

Proszę o zabranie głosu ministra ﬁnansów, pana

Jana Vincent-Rostowskiego, w celu przedstawienia

(Oklaski)

Minister Finansów

Jan Vincent-Rostowski:

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Budżet, który

przedstawiam, to budżet, który był szczególnie trud-

ny do przygotowania – chyba najtrudniejszy od naj-

wcześniejszych lat transformacji.

Z jednej strony

mamy silną polską gospodarkę napędzaną przez co-

raz szybciej rosnące inwestycje, gospodarkę, która

– gdyby nie zagrożenia zewnętrzne – by tylko przy-

spieszała w 2012 r.

Ale z drugiej strony mamy kryzys

w streﬁe euro.

Zagrożenie pogłębiające się skokowo

i w nieprzewidywalny sposób.

Kto we wrześniu, kie-

dy wysyłaliśmy pierwszą wersję tego budżetu do Sej-

mu, mógł przewidzieć zawirowania dookoła referen-

dum greckiego albo upadek rządów Grecji i Włoch?

Kto wtedy mógł przewidzieć konieczność zasadnicze-

go przebudowania Unii Europejskiej, tego, które wi-

dzimy i w którym uczestniczymy w tych dniach, ty-

godniach i miesiącach?

Gdyby nie to, co się dzieje

w streﬁeeuro,towynikinaszejgospodarkiwIIIkwar-

tale tego roku spowodowałyby raczej podwyższenie

przewidywanego wzrostu w przyszłym roku z 4% do

4,5 lub nawet więcej procent, zamiast obniżenia tej

w Europie, na kryzys euro i niemożność opanowania

go przez państwa i instytucje strefy euro, wybraliśmy

pośredni wariant budżetu na 2012 r., zakładający wzrost

PKB na poziomie 2,5%.

Dochody budżetowe zostały za-

planowane na poziomie 293 800 mln zł, wydatki nato-

miast na kwotę nie większą niż 328 800 mln zł i deﬁcyt

na poziomie nieprzekraczającym 35 mld zł.

Wysoka Izbo!

Opozycja lubi straszyć tym, że pol-

ski dług publiczny rośnie, i twierdzi, że wszystkie

problemy polskiej gospodarki wynikają z tego faktu.

Jest jednak problem z taką interpretacją.

Według

obliczeń Komisji Europejskiej aż 20 krajów Unii Eu-

ropejskiej miało wyższy wzrost relacji długu do PKB

niż Polska w latach 2007–2011, łącznie z takimi wzo-

rami dyscypliny budżetowej jak Republika Czeska,

Niemcy, Dania czy Holandia.

We wszystkich tych

krajach relacja długu publicznego do PKB wzrosła

więcej niż w Polsce, a przeciętnie w Unii Europejskiej

Podsekretarz Stanu w Ministerstwie

37

Projekt ustawy budżetowej na rok 2012

wzrosła o 23,5%, podczas gdy w Polsce jedynie

o 11,7%.

Jeżeli wykluczymy Węgry, z powodu przesu-

nięcia do budżetu środków należących do otwartych

funduszy emerytalnych na kwotę około 10% PKB, je-

żeli wykluczymy z tej listy takie małe, można nawet

powiedzieć, prawie mikrokraje jak Estonia, Cypr czy

Malta, to tak naprawdę tylko dwa znaczące kraje

w Unii Europejskiej miały niższy wzrost relacji długu

do PKB niż Polska, a były to Bułgaria i Szwecja.

Jak to się stało, pomimo tego, co według opozycji

było tak gigantycznym wzrostem zadłużenia Polski?

Odpowiedź jest oczywiście prosta.

Dzięki najszybszemu

wzrostowi PKB w całej Unii Europejskiej, który mieli-

śmy w Polsce, i to z bardzo znaczącą nadwyżką.

W latach 2007–2011 przeciętnie PKB w Unii Eu-

ropejskiej spadło kumulatywnie o 0,4%, a w Polsce

wzrosło o 15,4%.

Największe jednak wrażenie robi

odstęp pomiędzy wzrostem gospodarczym Polski

a wzrostem drugiego najszybciej rozwijającego się

kraju Unii Europejskiej, jakim była Słowacja.

Jej go-

spodarka wzrosła w tych latach kumulatywnie jedy-

nie o 8%, czyli o prawie połowę mniej niż gospodarka

polska.

Na trzecim miejscu była Malta, która rozwi-

nęła się w tym czasie o 6,5%, a wszystkie pozostałe

kraje Unii Europejskiej o mniej niż o ¼ tego, co osią-

gnęła Polska.

Mówię oczywiście jedynie o tych kra-

jach, w których wzrost gospodarczy był pozytywny,

bo mniej więcej w połowie krajów w tym okresie PKB

raczej spadł.

Oczywiście, można tłumaczyć, jak to robi opozy-

rządu, że to tak naprawdę efekt czterech lat nicnie-

robienia, ale tak można wytłumaczyć wiele innych

niewygodnych dla opozycji faktów.

(Oklaski)

Tak więc na początku kryzysu żaden kraj strefy

euro nie miał wyższych kosztów ubezpieczenia obli-

gacji skarbowych niż miała Polska.

A dzisiaj?

Ponad

połowa krajów strefy euro ma wyższe koszty ubez-

pieczenia obligacji.

To pokazuje, że Polska jest rela-

tywnie wyspą stabilności, ale to też chyba efekt czte-

rech lat nicnierobienia.

W taki sposób można sobie

wytłumaczyć oczywiście wszystkie niewygodne fak-

ty.

Pytanie tylko brzmi: Czy w obliczu tych faktów

ktokolwiek wam uwierzy?

Nie jest to retoryczne pytanie, bo w dzisiejszym

świecie dobrobyt każdego kraju, każdej gospodarki

zależy w dużej mierze od jej wiarygodności, od per-

cepcji jej siły, postrzegania jej przez rynki ﬁnansowe,

inwestorów zagranicznych.

Dlatego tak ważne dla

Polski jest, aby tu, z tej mównicy, przypomnieć świa-

tu, jak relatywnie, w porównaniu z innymi krajami

Europy, Polska poradziła sobie dobrze z kryzysem.

Wiem, że dla opozycji to trudne zadanie.

Trudno jest

chwalić sukcesy kraju odnoszone w kadencji, w której

rządził ktoś inny, ale jeśli uważacie się za opozycję

patriotyczną, to chyba innego wyboru niż mówienie

prawdy, tu, z tej mównicy, nie macie.

Aby wam po-

móc, przytoczę kilka dodatkowych przykładów suk-

cesów naszej gospodarki i ﬁnansów publicznych w mi-

nionym okresie.

euro nie miał 5-letnich obligacji, które byłyby wyżej

oprocentowane niż ekwiwalentne polskie obligacje

denominowane w euro.

Dziś takich krajów jest aż 8,

czyli prawie połowa wszystkich krajów strefy euro.

To też chyba według opozycji skutek czterech lat nic-

nierobienia.

Teraz sprawa zmian w notowaniach krajów w Eu-

ropie przez agencje ratingowe.

W 2008 r. agencja ra-

tingowa Standard & Poor’s obniżyła ratingi Islandii,

Litwy, Łotwy, Rumunii, Bułgarii i Węgier.

W 2009 r.

obniżyła ratingi Portugalii, Grecji, Hiszpanii, Irlan-

dii i ponownie Litwy, Łotwy i Węgier.

W 2010 r. Cypr

został zdegradowany po raz pierwszy, a Grecja, Por-

tugalia, Hiszpania, Irlandia i Łotwa po raz kolejny.

W 2011 r. agencja Standard & Poor’s obniżyła ratin-

gi w sumie aż 15 razy – Irlandii, Portugalii, Grecji,

Cyprowi, Włochom, Hiszpanii, Słowenii i Belgii, nie-

którym z tych krajów oczywiście kilkakrotnie.

Po-

dobnie robiły inne agencje ratingowe.

Przez cały ten

czas polskie notowania, pomimo czarnowidztwa ko-

mentatorów i opozycji, pozostały stabilne jak skała.

Co więcej, ta siła została ostatnio potwierdzona przez

główne agencje.

To też chyba skutek nicnierobienia

przez 4 lata.

A teraz smutna prawda.

Niedawno agencja Moody-

’s obniżyła rating Węgier do poziomu śmieciowego.

Nie

mam z tego powodu żadnej satysfakcji, ale jest to

straszne ostrzeżenie przed tym, co się dzieje, kiedy

kraj wchodzi na drogę nieodpowiedzialnego populi-

zmu, na drogę, którą niestety wybrał także w Polsce

Jarosław Kaczyński, stawiający sobie za wzór swojego

politycznego starszego brata Viktora Orbána.

Panie Prezesie!

Oczywiście nie ma pana prezesa,

bo kiedy odbywają się ważne debaty gospodarcze, to

pana prezesa nie ma, ale wiemy, że to oczywiście tyl-

ko i wyłącznie skutek alergii wynikającej z tego, że

na sali jest klimatyzacja.

Zwrócę się jednak do nie-

obecnego pana prezesa.

Panie prezesie, nie zgadzamy

się na taki Budapeszt w Warszawie.

Nie tędy droga

dla Polski.

Skutkiem nicnierobienia według opozycji jest za-

pewne także to, że według Międzynarodowego Fun-

obniżyć deﬁcyt sektora ﬁnansów publicznych o 4,6%

PKB, czyli o 73 mld zł, i to bez nadmiernego obcią-

żenia ﬁnansowego ludzi.

To ten budżet, który dziś

przedstawiam Wysokiej Izbie, doprowadzi do obniże-

nia deﬁcytu do 3% PKB.

Podobne wyniki zostaną

osiągnięte jedynie w krajach, które popadły w poważ-

ne tarapaty gospodarcze, ale tam odbywa się to wiel-

kim kosztem społecznym.

Nam uda się naprawić ﬁ-

nanse publiczne bez drastycznych cięć, bez drastycz-

nych podwyżek podatków.

Niektórym z naszych domorosłych liberałów wy-

daje się, że jak działania nie bolą, to są nieskuteczne.

Jednak twarde dane wskazują, że odpowiedzialność

ﬁnansowaibudżetowaniemusibyćokraszonapotem

Minister Finansów Jan Vincent-Rostowski

i łzami.

A stało się to możliwe dlatego, że zawsze

działaliśmy wyprzedzająco i było tak od początku

tego kryzysu.

Budżet na 2011 r. daje nam drugą najniższą rela-

cję krajowych wydatków publicznych do PKB – czyli

wydatków publicznych zmniejszonych o wydatki

unijne – z całego dwudziestolecia, od samego począt-

ku transformacji.

Ale oczywiście tak nie musiało być.

Gdybyśmy poszli drogą, którą proponował PiS i pre-

zydent Lech Kaczyński w 2009 r., to państwowy dług

publiczny osiągnąłby już na koniec 2010 r. wartość

o 112 mld zł wyższą niż ta, która była.

Wobec tego

przekroczony zostałby konstytucyjnie dozwolony 60-

-procentowy próg relacji długu publicznego do PKB.

Skutkowałoby to koniecznością wprowadzenia dra-

stycznych cięć w wydatkach i podwyżkami podatków.

Gdybyśmy poszli tą drogą, mielibyśmy katastrofę

gospodarczą kraju – i nie byłoby nic pięknego w takiej

katastroﬁe – a wprowadzenie tych propozycji byłoby

doprawdy Mount Everestem nieodpowiedzialności.

Przez ostatnie 2 lata ani razu nie słyszałem od

Prawa i Sprawiedliwości, że wyciągnęli wnioski

z tych błędnych recept, które proponowali w 2009 r.

Te błędy były wykazywane czarno na białym wielo-

krotnie.

PiS nigdy się od nich nie odciął.

To jak mo-

żemy mieć jakąkolwiek pewność, że tych samych

błędów nie popełni w przyszłości, szczególnie biorąc

pod uwagę to, co PiS obiecywał w kampanii wybor-

czej?

Wtedy składał obietnice, których koszty obliczy-

liśmy na ponad 23,5 mld zł rocznie.

I to koszt jedynie

niektórych, wybranych obietnic.

Widać, że opozycja

nie przeanalizowała swoich dawnych błędów i nie

wyciągnęła z nich stosownych wniosków.

A kiedy

rząd ostrzegał, że idą trudniejsze czasy, to politycy

PiS to wyśmiewali.

Kiedy mówiliśmy, że kryzys ło-

mocze do drzwi, to Jarosław Kaczyński twierdził, że

jedynie straszymy.

Wysoki Sejmie!

Nasza strategia składa się z 3 ele-

mentów.

Po pierwsze, chodzi o zapewnienie płynności

budżetu w 2012 r.

Przygotowaliśmy Polskę na te

trudne czasy, zapewniając już w tym roku kilkana-

ście procent potrzeb pożyczkowych na przyszły rok,

a także przez wymianę zapadających obligacji na

nowe o dłuższym terminie zapadalności.

Jesteśmy

w takiej sytuacji, że gdyby stało się najgorsze i nale-

żałoby uruchomić elastyczną linię kredytową, którą

mamy w MFW, to musielibyśmy zapewnić jedynie 1/6

przewidzianych potrzeb pożyczkowych na 2012 r.

Chciałbym przy okazji przypomnieć, że Prawo i Spra-

wiedliwość gwałtownie sprzeciwiało się zaciągnięciu

elastycznej linii kredytowej i to już po rozpoczęciu

się kryzysu greckiego.

(Głos z sali: Gdzie...)

15,4% wzrostu od 2007 r., pani poseł.

dobrze?)

Ano właśnie, miałem nadzieję, że ktoś to pytanie

zada.

Chciałem na końcu zasugerować, że mogę pana

posła wyręczyć, bo pan poseł na pewno będzie zadawał

Panie pośle, jest kryzys w streﬁe euro.

Proszę od cza-

su do czasu czytać jakieś gazety.

(Oklaski)

(Głos z sali: Dławi pan rozwój.)

Dławimy rozwój najszybszym wzrostem gospo-

darczym od 2007 r.

Proszę nie tylko czytać gazety,

ale także zapoznawać się z danymi Komisji Europej-

skiej, Eurostatu.

Myślę, że to też by się przydało.

Jak więc powiedziałem, jeżeli pociągnęlibyśmy

elastyczną linię kredytową, co zrobimy oczywiście

tylko w skrajnych warunkach, w warunkach skrajnej

turbulencji w gospodarce europejskiej, to będziemy

mieli aż 5/6 przewidywanych potrzeb pożyczkowych

zapewnionych na 2012 r. i będziemy mogli zapewnić

pozostałą 1/6, emitując obligacje o krótszych termi-

nach, np. dwuletnich.

Dzięki temu mamy w pełni

zabezpieczone wypłaty rent, emerytur, pensji na-

uczycieli, funkcjonariuszy, żołnierzy i urzędników na

przyszły rok, dotyczy to także wypłacenia szpitalom

środków, kontraktów ze strony Narodowego Fundu-

szu Zdrowia.

Myślę, że warto w tym kontekście przypomnieć

sobie, że to wszystko będzie potrzebne – gdyby stało

się to najgorsze, gdyby ten kryzys w streﬁe euro na-

prawdę dramatycznie się zaostrzył – dlatego że mamy

elastyczną linię kredytową.

Należy pamiętać, kto tę

elastyczną linię kredytową popierał i kto tej elastycz-

nej linii kredytowej był przeciwny.

(Gwar na sali: Dlaczego złotówka jest taka słaba?)

Pierwszym naszym obowiązkiem jest, tak jak mó-

wiłem, zabezpieczenie płynności budżetu, ale w śred-

nim okresie płynność budżetu państwa, płynność

państwa zależy od jego wypłacalności i wiarygodno-

ści, dlatego nasza strategia reformowania ﬁnansów

publicznych jest taka, jaką zalecają międzynarodowe

instytucje ﬁnansowe, takie jak Międzynarodowy

Fundusz Walutowy.

To jest druga część naszej stra-

tegii gospodarczej.

Podejmiemy działania, które ustabilizują ﬁnanse

publiczne w średnim i długim okresie.

Są to takie

działania, jak stopniowe podniesienie wieku emery-

talnego do 67 lat dla mężczyzn w 2020 r. i do 67 lat

dla kobiet w 2040 r.

Proszę zauważyć, jak stopniowa

będzie ta progresja.

Kobieta, która dzisiaj ma 55 lat,

będzie pracowała o rok dłużej, a kobieta, która dzisiaj

ma 50 lat, będzie pracowała o 2 lata i 11 miesięcy

dłużej.

Będziemy też stopniowo usuwali przywileje

emerytalne lub prawidłowo je adresowali, a także

ograniczali przywileje podatkowe.

Te działania roz-

poczną się w przyszłym roku.

Po trzecie, w krótkim horyzoncie czasowym za-

pewniamy równowagę ﬁnansową przez zlikwidowa-

nie nadmiernego deﬁcytu w 2012 r.

Zrobimy to dzię-

ki takim działaniom, jak podwyższenie składki

wego podatku od kopalin i zwiększenie dywidend

pobieranych od spółek Skarbu Państwa.

Te działa-

nia są skonstruowane tak, aby w jak największym

stopniu poprawiały ﬁnanse publiczne, a jednocze-

Minister Finansów Jan Vincent-Rostowski

śnie w jak najmniejszym stopniu zmniejszały popyt

w gospodarce.

W obecnym projekcie budżetu na 2012 r., jak mó-

wiłem, zakładamy wzrost PKB na poziomie 2,5%.

Taki wzrost przewidują również OECD, Międzyna-

rodowy Fundusz Walutowy oraz Komisja Europej-

ska.

Ale pamiętamy, że takie instytucje mogą się

pomylić.

Również my w tak nieprzewidywalnych wa-

runkach w gospodarce europejskiej możemy się po-

mylić.

Jesteśmy tego świadomi.

Dlatego nie zawaha-

my się nowelizować budżetu w ciągu roku, jeśli na

skutek kryzysu euro nastąpi taka potrzeba.

Niemniej

jednak ten budżet według dzisiejszych najpoważniej-

szych prognoz instytucji międzynarodowych zapew-

nia nam równowagę w 2012 r., który zapewne będzie

jednym z najtrudniejszych w całym dwudziestoleciu.

tu w pierwszym czytaniu.

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Na przyszłość prosiłbym bardzo, żeby pan bar-

dziej zwrócił uwagę na budżet, projekt budżetu, a nie

na działania opozycji sprzed kilku kadencji.

Te pań-

skie opinie najlepiej wygłaszać w ramach oświadczeń

poselskich, kiedy się występuje jako poseł.

(Porusze-

nie na sali, oklaski)

Wysoki Sejmie!

Albo przyjmiemy zasadę, że mini-

ster występuje przed Wysoką Izbą i mówi meryto-

rycznie, do rzeczy, albo przyjmujemy zasadę, że może

sobie mówić, co chce.

(Poseł Krystyna Skowrońska: O nie, panie mar-

szałku, tak się nie robi.)

A więc musicie, proszę państwa, zwrócić na to

uwagę, że jeżeli będę prowadził obrady, to będę trak-

tował sprawiedliwie wszystkich.

(Wesołość na sali)

(Poseł Krystyna Skowrońska: Nie bardzo pan to

robi.

Nie udało się to panu.)

nut, tj. debatę długą.

Otwieram dyskusję.

Platforma Obywatelska.

Poseł Dariusz Rosati:

Panie Marszałku!

Panie Ministrze!

Panie Posłan-

ki, Panowie Posłowie!

Budżet na rok 2012 jest rzeczy-

wiście wyjątkowym budżetem, wyjątkowym w tym

sensie, że skala niepewności dotyczącej uwarunko-

wań zewnętrznych realizacji tego budżetu jest rze-

czywiście wyjątkowa.

Jest ona wyjątkowa z kilku

powodów.

Po pierwsze, nie skończyły się jeszcze efek-

ty kryzysu z lat 2008–2009 – zarówno polska gospo-

darka, jak i gospodarka światowa ciągle jeszcze od-

czuwa konsekwencje tego kryzysu – a już mamy do

czynienia z nowym kryzysem.

Istnieje duże prawdo-

podobieństwo, że albo w streﬁe euro w ciągu najbliż-

szego roku będzie stagnacja, albo może wejść ona

w recesję gospodarczą.

To oczywiście wpływa w okre-

ślony sposób na możliwości polskiego eksportu i bę-

dzie oddziaływać na dynamikę wzrostu gospodarcze-

go.

Towarzyszą temu zaburzenia na rynkach ﬁnan-

sowych wywołane narastającym kryzysem wynika-

jącym z zadłużenia wielu państw w streﬁe euro.

Te

zaburzenia generalnie powodują wzrost kosztów ka-

pitału, utrudnienie w dostępie do kapitału, a to prze-

kłada się na trudności w dostępie do kredytów i po-

sektora prywatnego.

Wreszcie istnieje ryzyko, które-

go nie było w ostatnich latach, bardzo poważne ryzy-

ko, że jedno, dwa lub trzy państwa, duże państwa

strefy euro, mogą po prostu zbankrutować w sposób

nieuporządkowany.

To jest sytuacja, która nie miała

miejsca od drugiej wojny światowej.

Żadne z państw

wysokorozwiniętych po drugiej wojnie światowej nie

stanęło na krawędzi bankructwa.

Skutki takiego

bankructwa byłyby trudne do przewidzenia.

Z całą

pewnością mielibyśmy do czynienia z totalnym za-

mrożeniem sektora bankowego w wyniku ponoszo-

nych strat przez banki komercyjne, które mają w swo-

ich portfelach wiele setek miliardów obligacji rządo-

wych państw strefy euro, i z całą pewnością mieliby-

śmy bardzo głęboką recesję w streﬁe euro i, szerzej,

w Unii Europejskiej, a zatem na rynkach, które są

dla naszego eksportu i dla naszej gospodarki najważ-

niejsze.

I to jest właśnie to największe ryzyko.

My

dzisiaj nie możemy powiedzieć, czy tak się nie stanie.

Wprawdzie wyniki ostatniego szczytu Unii Europej-

skiej w Brukseli można uznawać za krok we właści-

wym kierunku, ale nie są to jeszcze wyniki, które

przynoszą przełom i które mogłyby usunąć w sposób

trwały tę niepewność i to ryzyko, które w tej chwili

kumuluje się na rynkach ﬁnansowych.

W tych wa-

runkach jest bardzo trudno przygotować budżet,

który będzie spełniał jednocześnie warunek odpowie-

dzialności ﬁnansowej i zapewniał warunki rozwoju

naszego kraju.

Po drugie, trzeba pamiętać, że oprócz

trudnych uwarunkowań zewnętrznych są również

pewne ograniczenia po stronie wewnętrznej.

Dług

publiczny naszego kraju zbliża się niebezpiecznie do

poziomu 55%.

I wszyscy wiemy, że należy uczynić

wszystko, żeby uniknąć przekroczenia tej granicy.

To

bardzo poważnie zawęża pole możliwych manewrów

i pole możliwej polityki ﬁskalnej na przyszły rok, bo

trzeba pamiętać, że budżet trzeba konstruować w spo-

sób taki, żeby absolutnie wykluczyć ryzyko przekro-

czenia granicy 55%.

I wreszcie trzecie ograniczenie

wiąże się z faktem, że Polska jest objęta procedurą

nadmiernego deﬁcytu i rząd, przedkładając Komisji

Europejskiej „Program konwergencji”, zobowiązał

się do wyjścia z sytuacji, w wyniku której kraj nasz

został objęty procedurą nadmiernego deﬁcytu,wprzy-

Minister Finansów Jan Vincent-Rostowski

szłym roku, to znaczy do obniżenia deﬁcytu całego

sektora ﬁnansów publicznych poniżej 3%.

To są trzy

główne ograniczenia, które wyznaczają pole do kon-

strukcji obecnego budżetu.

W tych warunkach na-

prawdę jest wielką sztuką skonstruować budżet,

który będzie spełniał jednocześnie kilka wymogów.

Po pierwsze, powinien to być budżet odpowiedzialny

ﬁnansowo, tzn. taki, który nie tylko nie spowoduje

dodatkowego wzrostu zadłużenia, bo, jak powiedzia-

łem, jest to absolutnie niedopuszczalne, ale będzie

doprowadzi do spadku tego zadłużenia, tak żeby

ograniczyć ryzyko wiążące się z tym, że gdyby doszło

do realizacji najgorszego scenariusza rozwoju sytu-

acji w streﬁe euro, ten poziom zadłużenia mógłby

przekroczyć 55%.

Po drugie, powinien być to budżet

jednocześnie bezpieczny, bezpieczny dla państwa i dla

obywateli, dla Polaków, tzn. taki, który zapewnia

funkcjonowanie państwa, spełnianie jego podstawo-

wych funkcji i obowiązków, dostarczanie podstawo-

wych dóbr i usług publicznych.

Po trzecie, powinien

być to budżet sprawiedliwy, tzn. taki, który jednak

w tych trudnych czasach rozkłada sprawiedliwie cię-

żary zarówno koniecznych dostosowań, jak i ewen-

tualnych oszczędności.

I wreszcie musi to być budżet

realny, to znaczy wykonalny, oparty na założeniach

wziętych nie z suﬁtu,aletakich,codoktórychistnie-

je maksymalnie duże prawdopodobieństwo, że zosta-

ną spełnione.

Czy budżet, który przedkłada nam minister ﬁ-

nansów, jest budżetem odpowiedzialnym ﬁnansowo?

Zwracam więc uwagę, że projekt przewiduje spadek

deﬁcytułączniez55mldplanowanychnaubiegłyrok

do 39,5 mld zł w roku obecnym.

To jest deﬁcytłączny

budżetu państwa i budżetu środków Unii Europej-

skiej.

Ważniejszy w relacjach z rynkami ﬁnansowymi

i dla inwestorów zagranicznych jest oczywiście deﬁ-

cyt całego sektora ﬁnansów publicznych.

I tutaj

mamy proponowaną obniżkę tego deﬁcytu z 4,5% do

2,9% PKB.

Minister ﬁnansów przewiduje, że poziom

długu publicznego obniży się z 53,7% w tym roku do

52,4% w roku przyszłym, a zatem o prawie 1,5 punk-

tu procentowego.

Świadczy to o tym, że minister ﬁ-

nansów dostrzega niejako niebezpieczeństwo wzro-

stu tego długu, zadłużenia i jednocześnie uważa, że

przywracanie stabilności w ﬁnansach publicznych

jest podstawowym zadaniem planowania ﬁnansowe-

go na przyszły rok.

Ograniczenie nierównowagi ﬁ-

nansowej jest oczywiście czymś niesłychanie pożąda-

fundamenty naszych ﬁnansów publicznych i popra-

wia kondycję tych ﬁnansów, ale także ze względu na

to, że jednocześnie budzi zaufanie rynków ﬁnanso-

wych.

A zatem można powiedzieć, że ten budżet speł-

nia to oczekiwanie, dlatego że przyjęte założenia

i przyjęte cele prowadzą do obniżenia zarówno pozio-

mu deﬁcytu, jak i poziomu zadłużenia publicznego,

i to w sposób znaczący.

Ja chcę powiedzieć, że łączna skala dostosowania

ﬁskalnego,jakąPolskaprzechodziwostatnichdwóch

latach, w roku 2011 i w roku 2012, sięga ponad 4,2%

PKB.

To jest najwyższa skala dostosowania w Unii

Europejskiej, pomijając kraje, które są objęte progra-

mami pomocowymi.

Ale w tych krajach objętych pro-

gramami pomocowymi, takich jak Grecja, Portuga-

lia, Irlandia, a także nawet Włochy czy Hiszpania,

mamy do czynienia z dostosowaniem ﬁskalnym,któ-

re pociąga za sobą gwałtowny spadek, spadek pozio-

mu życia ludności, czego w Polsce udaje się nam

uniknąć.

Dzięki czemu uzyskuje się ten postęp, jeśli chodzi

o obniżenie poziomu zadłużenia, czyli o zachowanie

odpowiedzialności ﬁnansowej w budżecie?

Dzięki kil-

ku reformom zaproponowanym przez rząd.

Po pierw-

sze, reguła wydatkowa nakładająca hamulec na wzrost

tzw. wydatków elastycznych; po drugie, wydatkowa

reguła w odniesieniu do samorządów i ich wydatków

bieżących; po trzecie, zamrożenie wynagrodzeń w sfe-

rze publicznej na 2012 r. na poziomie 2011 r.; po

czwarte, wzrost podatków akcyzowych na paliwa sil-

nikowe i na wyroby tytoniowe; kolejna zmiana sys-

temowa to uszczelnienie systemu pobierania podatku

od dochodów kapitałowych, czyli eliminacja tzw. lo-

kat jednodniowych; następnie wzrost dochodów z dy-

widendy spółek Skarbu Państwa i wreszcie podnie-

sienie składki rentowej.

To są te systemowe czynniki,

które pozwoliły uzyskać znaczące obniżenie deﬁcytu,

obniżenie zadłużenia i jednocześnie utrzymać cał-

kiem przyzwoite tempo wzrostu gospodarczego w przy-

szłym roku.

W sumie działania te w sposób wydatny

obniżają ryzyko, o którym mówiłem na początku,

mianowicie ryzyko przebicia progu 55% długu do

produktu krajowego brutto.

Po drugie, chciałbym powiedzieć, że zapropono-

wany projekt budżetu jest również bezpieczny dla

państwa i obywateli, dlatego że zapewnia on realiza-

cję podstawowych funkcji państwa na poziomie nie

niższym niż w roku bieżącym czy w latach poprzed-

nich.

Dotyczy to przede wszystkim podstawowych

dóbr i usług publicznych.

Budżet przewiduje wzrost

wydatków na edukację o prawie 5%, wzrost dotacji,

subwencji dla samorządów o prawie 4%.

Budżet prze-

widuje również dostarczenie odpowiedniej kwoty środ-

ków na doﬁnansowaniepotencjalnegoniedoboruwfun-

duszach emerytalno-rentowych, w tym w Funduszu

Ubezpieczeń Społecznych, dotacja ta wyniesie 40 mi-

liardów zł, i KRUS, tu dotacja wyniesie 15,2 mld zł.

Utrzymany zostaje poziom wydatków na obronę na-

rodową, utrzymany, a nawet zwiększony zostaje po-

ziom wydatków na bezpieczeństwo wewnętrzne, bez-

pieczeństwo publiczne.

Są przewidziane środki na

obsługę długu publicznego, a zwracam uwagę na to,

że wydatki te rosną w przyszłym roku do 43 mld zł.

Środki zostały na to przeznaczone i są zarezerwowa-

ne.

Mamy wreszcie do czynienia z dalszym wzrostem

wydatków na inwestycje, wydatków majątkowych,

zwłaszcza tych ﬁnansowanychdziękiśrodkomzUnii

Europejskiej.

Wprawdzie tempo tego wzrostu będzie

Poseł Dariusz Rosati

niższe niż w tym roku, ale ciągle jest to bardzo wy-

soki wzrost, który oczywiście tworzy podstawy przy-

szłego rozwoju gospodarczego, bo głównie chodzi

o inwestycje infrastrukturalne.

Zatem budżet, który

dzisiaj omawiamy, zapewnia funkcjonowanie pań-

stwa w podstawowych dziedzinach, zapewnia bezpie-

czeństwo obywatelom w zakresie zaspokojenia ich

podstawowych potrzeb.

Po trzecie, jest to również budżet sprawiedliwy,

dlatego że w czasach takich jak te, kiedy naprawdę

należy oszczędzać i poszukiwać dodatkowych środ-

ków, które pozwolą uzdrawiać ﬁnansepubliczne,jest

sprawą niesłychanie ważną ochrona najuboższych

i najsłabszych.

W przyszłorocznym budżecie jest

przewidzianych wiele działań, które spełniają ten

postulat.

Utrzymany jest wysoki poziom wydatków

na pomoc społeczną, w przyszłym roku jest to prawie

13 mld zł, utrzymane są podwyżki płac dla nauczy-

cieli.

Zapowiedziano dodatkowe podwyżki wynagro-

dzeń dla służb mundurowych.

W odniesieniu do rent

i emerytur zostanie zastosowana waloryzacja kwoto-

wa, która ma tę cechę, że chroni przede wszystkim

emerytury i renty najniższe.

Jest to być może kon-

trowersyjne rozwiązanie, niemniej jednak właśnie to

jest rozwiązanie, które wychodzi naprzeciw postula-

towi utrzymania społecznie sprawiedliwego podziału

kosztów walki z kryzysem.

Jest wreszcie wiele zmian

systemowych dotyczących pomocy rodzinom wielo-

dzietnym, w tym ograniczenie ulg podatkowych, ulg

rodzinnych na dzieci i tzw. becikowego dla rodzin

o wyższym poziomie zamożności.

To jest również

przejaw troski o to, aby w trakcie trudnego okresu,

jaki nas czeka, koszty spadające na barki najsłab-

szych i najuboższych były jak najmniejsze.

I wreszcie, proszę państwa, jest to również budżet

realny, realistyczny, on jest oparty na realnych zało-

żeniach, zwłaszcza założeniach makroekonomicz-

nych.

Przewiduje się wzrost gospodarczy na poziomie

2,5%.

To jest prognoza zbieżna z prognozami wielu

innych instytucji międzynarodowych, w tym fundu-

szu walutowego i Komisji Europejskiej, a niektóre

instytucje, na przykład Bank Światowy, przewidują

w Polsce nawet wyższy wzrost, bo na poziomie 2,9%.

Chcę powiedzieć, że jest to wciąż dosyć konserwatyw-

ne założenie.

Chcę przypomnieć, że w 2009 r., wtedy

kiedy cała Unia Europejska kurczyła się gospodarczo

mniej więcej o 4%, polska gospodarka rosła w tempie

1,6%, tak, rosła w tempie 1,6%.

My na przyszły rok,

o ile nie wystąpi najgorszy scenariusz, przewidujemy,

że strefa euro będzie rozwijała się w tempie zbliżo-

nym do zera, a więc założenie przewyższenia polskie-

go tempa wzrostu gospodarczego o 2,5% jest założe-

niem konserwatywnym.

W 2009 r. Polska rozwijała

się szybciej niż cała reszta strefy, niż cała reszta Unii

Europejskiej o ponad 5 punktów procentowych.

W tej

chwili Ministerstwo Finansów w sposób dość zacho-

wawczy przyjmuje, że polska gospodarka będzie rosła

tylko o 2,5% szybciej niż cała reszta Europy.

Myślę,

że jest to założenie rozsądne.

Przyjmuje się też inﬂację na poziomie 2,8%, ale

właściwie w opinii większości ekspertów, biorąc tak-

że pod uwagę najnowsze odczyty inﬂacji, która

w Polsce w listopadzie przyspieszyła do poziomu

4,8%, można z dużym prawdopodobieństwem prze-

widywać, że inﬂacjawprzyszłymrokubędziewyższa

niż 2,8%.

Nie muszę mówić, że wyższa inﬂacja ozna-

cza większą nominalną wartość dochodów publicz-

nych i także większą nominalną wartość produktu

krajowego brutto, a zatem biorąc pod uwagę wzrost

tych nominalnych wielkości, będziemy mieli do czy-

nienia również z łatwiejszym budżetem, z łatwiejszą

sytuacją w zakresie wykonania założeń budżetu.

Budżet przewiduje, że stopy procentowe Narodo-

wego Banku Polskiego w przyszłym roku pozostaną

stałe, na poziomie 4,5%.

To również jest założenie,

które można uznać za dość konserwatywne, dlatego

że większość dzisiejszych prognoz jednak przewidu-

obniżenia stóp procentowych NBP.

Byłoby to wła-

ściwie zrozumiałe w świetle przewidywanego zwol-

nienia tempa wzrostu gospodarczego – w trzecim

kwartale polska gospodarka rosła w tempie ponad

4%, w przyszłym roku ma wzrosnąć o 2,5%.

Praw-

dopodobnie Rada Polityki Pieniężnej będzie więc

skłonna do rozważenia obniżki stóp procentowych

w przyszłym roku.

I wreszcie z całą pewnością na uznanie i poparcie

zasługują założenia budżetu dotyczące głównych me-

chanizmów wzrostu w przyszłym roku, głównych mo-

torów wzrostu, które mają koncentrować się w obsza-

rze konsumpcji prywatnej, konsumpcji indywidual-

nej, w inwestycjach publicznych, przy uwzględnieniu

coraz większych już inwestycji prywatnych, oraz

w eksporcie netto.

Cały czas głównym źródłem wzro-

stu w Polsce pozostanie spożycie prywatne.

A zatem moim zdaniem, szanowni państwo, pro-

jekt budżetu na 2012 r. spełnia te podstawowe wy-

mogi, czyli jest odpowiedzialny ﬁnansowo, jest bez-

pieczny, zapewnia bezpieczne funkcjonowanie pań-

stwa, jest sprawiedliwy – na tyle, na ile może być

w tych warunkach – i jest oparty o realne przesłanki

i realne założenia.

To nie znaczy oczywiście, że nie

ma w tym budżecie ryzyk.

Są ryzyka, o których już

mówił minister ﬁnansów.

Największym ryzykiem

jest oczywiście ten scenariusz bankructwa suweren-

nego w streﬁeeurojednego,dwóchczytrzechkrajów,

w tym zwłaszcza kraju dużego, takiego na przykład,

jak Włochy.

Tego nie możemy wykluczyć, ponieważ

nie ma w tej chwili decyzji w Unii Europejskiej, któ-

re by taki scenariusz unieważniały.

Rynki ﬁnansowe

są ciągle bardzo rozchwiane i ciągle istnieje takie

prawdopodobieństwo.

I to jest właściwie najgorszy

scenariusz, bo, tak jak już mówiłem, bankructwo

nawet jednego dużego kraju spowoduje kolosalne per-

turbacje na rynkach ﬁnansowych, które odczujemy

bardzo boleśnie.

Poseł Dariusz Rosati

Można zastanawiać się również, czy przypadkiem

prognoza dochodów z VAT nie została zawyżona

w budżecie – przewiduje się ich wzrost o 7,4% przy

wzroście nominalnego PKB na poziomie 5,1% – ale

z drugiej strony trzeba też zwrócić uwagę, że jest

kilka bardzo ważnych rezerw, które w budżecie nie

zostały zapisane w sposób otwarty, niemniej istnieją.

Po stronie dochodów wynika to z tego, że w budżecie

nie przewiduje się wpłaty z zysku NBP na kolejny

rok, a wiemy niemal z całą pewnością, że taki zysk

będzie i będzie to zysk bardzo znaczny.

Wiele wska-

zuje na to, że zysk za bieżący rok, który traﬁ do kasy

publicznej w czerwcu przyszłego roku, będzie na po-

ziomie 8, a być może 10 mld zł.

To jest taki bufor

bezpieczeństwa, który minister ﬁnansów może wy-

korzystać do ewentualnego skompensowania niedo-

borów podatkowych w zakresie VAT, o czym mówi-

łem przed chwilą.

Również pewną rezerwę stwarza

fakt, że produkt krajowy brutto za 2011 r. w warto-

ściach nominalnych będzie z całą pewnością wyższy

niż ten założony w dokumentach budżetowych, praw-

dopodobnie o 2–3 mld zł, a to zapewni wyższą pod-

stawę dla wartości nominalnych PKB w przyszłym

roku.

To również będzie dodatkowa rezerwa odno-

śnie do funkcjonowania budżetu.

tem sądzę, że niezależnie od ryzyk i nieuchronnej

w wielu elementach tego budżetu niepewności co do

rozwoju przyszłej sytuacji jest to budżet, który może

budzić zaufanie.

Przede wszystkim może on budzić

zaufanie Polaków dlatego, że to jest budżet, który

zakłada jasną ścieżkę obniżania długu i obniżania

deﬁcytu – to jest rzecz oczywista dla każdego, kto

dysponuje własnym domowym budżetem – to jest

budżet stopniowego uzdrawiania ﬁnansów publicz-

nych.

Po drugie, jest to budżet, który budzi zaufanie

rynków ﬁnansowych.

To jest niesłychanie istotna

sprawa, dlatego że Polska pożyczała, pożycza i długo

jeszcze będzie pożyczać pieniądze na rynkach ﬁnanso-

wych.

Wiarygodność na tych rynkach jest rzeczą bez-

cenną – utrata wiarygodności, co pokazują przykłady

niektórych państw strefy euro, jest początkiem kata-

strofy ﬁnansowej.

I to trzeba sobie bardzo wyraźnie

powiedzieć – sygnał, jaki rynki ﬁnansowe mają otrzy-

mać w związku z budżetem przyjętym w tej Izbie, musi

być taki, że Polska jest zdeterminowana, aby uzdrawiać

ﬁnanse publiczne.

I wreszcie, jak rozumiem, będzie to

budżet, który zostanie dobrze przyjęty także w Unii

Europejskiej, czyli tam, gdzie mamy pewne zobowiąza-

nia wynikające z procedury nadmiernego deﬁcytu.

Ta

procedura będzie uchylana w miarę tego, jak deﬁcyt

będzie obniżany poniżej 3%.

lamentarnego Platformy Obywatelskiej wnoszę o skie-

rowanie projektu budżetu na 2012 r. do pracy w komi-

sjach.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

wiedliwość.

Poseł Beata Szydło:

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

W swoim wystą-

pieniu pan minister Rostowski zlekceważył Polaków.

To, że nie powiedział nic na temat budżetu państwu

posłom, cóż, widocznie taki jego zwyczaj, natomiast

budżet jest dokumentem, który przede wszystkim

powinien być przedstawiony Polakom.

Tymczasem

pan minister będzie niedługo ministrem już od 5 lat

i właściwie nic innego nie jest w stanie powiedzieć

poza tym, że ciągle tylko wymienia słowo „opozycja”.

A więc ja bym apelowała o opamiętanie, bo przed

panem 4 lata pracy i może pan stać się tak monote-

matyczny, że niedługo już nawet na tej sali nikt nie

będzie chciał pana słuchać.

Natomiast słuchając moich obydwóch przedmów-

ców, utwierdziłam się w przekonaniu, że projekt

budżetu, o którym dyskutujemy i który będziemy

przyjmować jako dokument, który ma wyznaczyć

pewną strategię i politykę gospodarczą naszego kra-

ju w roku przyszłym, nie jest realny – to jest tylko,

mam wrażenie, jakaś atrapa.

Otóż ciągle słyszę, że

niczego nie da się przewidzieć, niczego nie możemy,

ciągle jest mnóstwo niepewności.

Zbliża się koniec

roku i w tej chwili w większości polskich gmin

uchwalane są budżety.

Nawet w tych najmniejszych

gminach samorządy sobie radzą i budżety przyjmu-

ją, są w stanie to przewidzieć i określić.

Tutaj, oka-

zuje się – słyszymy to z ust pana ministra – nic

przewidzieć się nie da, w związku z tym będziemy

żyli w stanie jakiejś niepewności.

Ale jeśli prześledzimy historię przygotowywania

tego projektu budżetu, to już niczemu się nie dziwię.

Przecież, przypomnijcie sobie państwo, prace nad

Wówczas usłyszeliśmy, że przygotowujemy szybko

projekt budżetu, aby nie przeszkadzać w sprawowa-

niu polskiej prezydencji, aby to nie był, jak mówił

sam premier, budżet kampanijny.

5 maja ten projekt

został przyjęty.

Wówczas założenia były takie:

wzrost PKB – 4%, średnioroczna inﬂacja na pozio-

mie 2,8% i bezrobocie 10%.

A przecież wtedy już

wszyscy przestrzegali, również Prawo i Sprawiedli-

wość – będę jednak nas, PiS wymieniać i będę przy-

woływać nasze stanowiska, mimo że pan minister

tak alergicznie na to reaguje, bo warto również cza-

sami posłuchać tego, co mówi opozycja, byle ze zro-

zumieniem.

I kiedy już przecież było wiadomo, że

kolejne kraje, nie tylko Grecja, zaczynają mieć po-

ważne kłopoty, ciągle była mowa o tym, że jest

świetnie i że projekt budżetu jest realny, jest dosko-

nały i że wszystko zostanie spełnione.

Poseł Dariusz Rosati

Można by jeszcze zrzucić to wszystko, tę niewie-

dzę na karb tego, o czym mówi pan minister – że

trudno pewne rzeczy przewidzieć, że nie ma danych.

Ale w czerwcu Polska objęła prezydencję, wydaje mi

się, że wtedy tych danych było już dużo więcej i że do

pana ministra mogła dotrzeć bardziej rzetelna infor-

macja niż ta, którą pan powziął, czytając gazety.

(Głos z sali: Czyżby?)

We wtorek 21 czerwca WIG20 na warszawskiej

giełdzie należał do najsłabszych wskaźników na kon-

tynencie.

W tym samym czasie odbyło się w Warsza-

wie wspólne posiedzenie rządu niemieckiego i rządu

polskiego.

Po tym posiedzeniu pan premier powie-

dział, że to jest także nasz interes, europejski i polski

interes, żeby wszyscy dobrze wyszli z tego kryzysu,

czyli również z tych wypowiedzi wnoszę, że doskona-

spodarcza.

Tymczasem w Polsce ciągle obowiązywał projekt

budżetu – krążył w uzgodnieniach, ciągle się o nim

mówiło, ten zakładający tak optymistyczne wzrosty.

1 września pan minister osobiście stwierdził, że nie

zmieni założeń do budżetu, gdyż dane, jakimi dyspo-

nują analitycy i rząd, są zbyt skromne, aby nakreślić

inne wiarygodne prognozy gospodarcze.

Z kolei 14 wrze-

śnia pan minister wygłosił w Parlamencie Europej-

skim histeryczne przemówienie, w którym m.in.

straszył wojną w razie rozpadu strefy euro.

30 wrze-

śnia wpłynął do Sejmu projekt budżetu zakładający

w przyszłym roku wzrost o 4%, a 9 października od-

były się wybory parlamentarne i wszystko się zmie-

niło.

W listopadzie słyszeliśmy już opowieści pana

ministra o jego głębokich rozważaniach na temat

trzech wariantów budżetu – od optymizmu po rece-

sję.

W końcu 6 grudnia wpłynął projekt, który jest

obecnie przedłożony, zakładający wzrost PKB o 2,5%

i bezrobocie na poziomie 12,3%.

To albo wszyscy je-

steśmy naprawdę traktowani tutaj przez pana mini-

stra jako osoby, które nawet, jak pan raczył powie-

dzieć, nie czytają gazet, a jak czytają, to nie rozumie-

ją, co jest tam napisane, albo pan minister raczy

w swoich wypowiedziach mijać się z prawdą, bo

powziął pan nagle taką informację po wyborach par-

lamentarnych, że diametralnie zmienił pan założenia

projektu budżetu, jest co najmniej niepoważne.

Poza projektem, który w tej chwili omawiamy,

1 grudnia odbyło się pierwsze czytanie projektu usta-

wy okołobudżetowej, dzisiaj – drugie czytanie.

Myślę,

Polaków jest ona tak naprawdę bardziej interesująca

niż nawet sam projekt budżetu, który, jak się okazu-

je, może się jeszcze, według wypowiedzi pana mini-

stra, zmienić.

W ustawie okołobudżetowej zakłada się m.in. pod-

wyżkę akcyzy, zamrożenie płac, ograniczenie wydat-

ków na PFRON, tych przeznaczonych na wynagro-

dzenia dla osób niepełnosprawnych.

Rząd podjął

wczoraj decyzję o podwyższeniu składki rentowej dla

pracodawców.

Od niedawna VAT na ubranka i obu-

wie dziecięce wzrósł do 23%, osiągając stawkę, która

obowiązuje w naszym kraju od stycznia.

GUS podał

wczoraj dane o inﬂacji, która w listopadzie wzrosła

o 4,8% rok do roku, a największy wpływ na wzrost

tego wskaźnika miał wzrost cen żywności, usług

transportowych i usług zdrowotnych.

W tej chwili

w Polsce cena oleju napędowego na stacjach benzy-

nowych to średnio ponad 5,5 zł.

W poniedziałek zaś

złoty osłabł w stosunku do dolara o 10 gr, a w stosun-

ku do euro – o 5 gr.

8 grudnia na szczycie w Brukseli pan premier

zadeklarował, że Polska włączy się w ratowanie

upadających gospodarek strefy euro.

Ma to polegać

m.in. na wsparciu Międzynarodowego Funduszu

Walutowego – w naszym przypadku kwotą prawdo-

podobnie ok. 10 mld euro.

To wszystko wynika z nie-

oﬁcjalnych szacunków, bo pan premier oﬁcjalnie nie

zapoznał Wysokiej Izby i opinii publicznej z tymi

planami.

Wsparcie miałoby pochodzić z rezerw wa-

lutowych Narodowego Banku Polskiego, które, przy-

pomnę, są przeznaczone m.in. na stabilizację rynku

walutowego i wzmacnianie złotego, czyli – można

tak wprost powiedzieć – na czarną godzinę.

Zmniej-

szenie tych rezerw ogranicza m.in. możliwość walki

ze spekulacyjnymi atakami na walutę krajową.

Wsparcie Polski dla zadłużonych państw strefy euro

oznacza, że będziemy tak naprawdę płacić za tych,

którzy być może są rozrzutni, za tych, którzy być

może nie radzą sobie tak dobrze w sytuacji kryzy-

sowej, a na pewno za tych, którzy są bogatsi od nas.

Dane Eurostatu mówią wyraźnie: w Polsce wskaź-

nik per capita na mieszkańca w 2010 r. wynosił

62% średniej unijnej i dawał nam 23 miejsce na 27 kra-

jów Unii Europejskiej, natomiast w Grecji wynosił

88%, we Włoszech – 100%, w Hiszpanii – 100%,

a w Portugalii – 81%.

Warto też przytoczyć jedno zdanie, które zostało

zawarte w uzasadnieniu do ustawy budżetowej.

To uza-

sadnienie zostało oczywiście napisane przed 8 grudnia,

przed szczytem i być może pracownicy ministerstwa

również nie byli poinformowani przez premiera o jego

planach.

Jest tam bowiem takie zdanie, które mówi

o tym, że w 2011 r.

NBP osiągnie ujemny wynik ﬁ-

nansowy, a wykonanie wyniku ﬁnansowegoNBPjest

obciążone dużym ryzykiem.

Taką mamy więc w tej

chwili rzeczywistość.

Reasumując, rząd w specyﬁczny sposób ma za-

miar chronić obywateli przed kryzysem – to, o czym

mówili tutaj obydwaj panowie – bezpiecznie, realnie.

Z jednej strony nakładacie państwo na ludzi dodat-

kowe obciążenia, wzrost cen, wzrost podatków, po-

dejmujecie działania skierowane przeciwko praco-

dawcom poprzez podwyższenie składki rentowej,

ograniczenie środków na inwestycje, skazując tym

samym kolejne rzesze absolwentów na bezrobocie

i sankcjonując śmieciowe umowy o pracę, a z drugiej

strony podejmuje się hazardową rozgrywkę, rzucając

na brukselski stół rezerwy walutowe Narodowego

Poseł Beata Szydło

Banku Polskiego, bez żadnych gwarancji.

Przypomi-

namy sobie przecież doskonale, w jaki sposób jest

realizowana w tej chwili strategia pomocy krajom

zagrożonym kryzysem w Unii Europejskiej.

Grecja

przejada kolejną transzę pomocową, którą otrzymuje,

i jakoś końca nie widać – to worek bez dna, do które-

go w tej chwili zaczynamy dosypywać polskie złotów-

ki.

Za ten wielkopański gest pana premiera Polacy

mają zapłacić wyższymi podatkami, niższymi zarob-

kami, a w nagrodę będą dłużej pracować, oczywiście

ci, którzy jeszcze będą mieli pracę, bo młodzi ludzie

zapewne wyjadą szukać swojego szczęścia za granicą,

być może właśnie do tych krajów, które w tej chwili

będziemy wspomagali i ratowali z opresji.

Rząd traktuje ustawę budżetową nie jako najważ-

niejszy dokument przyjmowany w roku, który okre-

śla strategię rozwoju państwa, którego zasady są

opisane m.in. w Konstytucji Rzeczypospolitej Pol-

skiej, ale jako instrument doraźnej gry politycznej.

Dowodem na to jest m.in. to, co powiedzieli tutaj oby-

dwaj panowie.

Przecież padały stąd, wprost z tej

mównicy, stwierdzenia, że właściwie dane, które zo-

stały zawarte w projekcie budżetu, i tak w tej chwili

są już nierealne.

Sam pan minister przyznał – bę-

dziemy nowelizować ten budżet.

Przecież wszyscy

ny, są ustawy, wywiązujecie się z nich, ale nie trak-

tujecie całej sprawy poważnie.

Jest to zresztą prak-

tyka stosowana przez pana ministra, przez Platformę

przez ostatnie 4 lata.

I dziwnym trafem zawsze po

wyborach premierowi i ministrowi zmienia się per-

spektywa budżetowa.

Powiem teraz jeszcze o kilku podstawowych da-

nych, bo moi koledzy, którzy będą występowali w dal-

szej części, będą się szczegółowo odnosili do poszcze-

gólnych fragmentów tego projektu.

Chcę powiedzieć

o kilku kwestiach, które sprawiają, że ten budżet po-

winien być odrzucony w pierwszym czytaniu.

Pierwsza rzecz to dane makroekonomiczne.

Pro-

jekt budżetu został przygotowany na podstawie za-

łożenia, że prognozowany wzrost cen towarów i usług

konsumpcyjnych w 2011 r. będzie na poziomie 3,1%,

tegoroczny.

Powtarzam jeszcze raz, żeby pan mini-

ster później nie mówił, że podałam złe założenie, bo

wiem, że w projekcie budżetu jest założone 2,8% na

przyszły rok, co i tak jest już, jak wszyscy wiemy,

nierealne.

Natomiast w tej chwili, w listopadzie, jak

wczoraj ogłosił GUS, wskaźnik ten wynosi 4,8%.

Na

koniec roku zaplanowano kurs złotego do euro na

4,35 zł, a do dolara – na 3,22 zł.

Wczoraj za euro

trzeba było zapłacić 4,57 zł, a za dolara – 3,5 zł.

Budżet jest przedstawiany jako oszczędnościowy,

a wydatki rosną w stosunku do 2011 r. szybciej niż

inﬂacja.

Jest bardzo duża dynamika wzrostu wydat-

ków na obsługę długów, które wzrastają o ponad

4 mld zł i będą już stanowić 13% wszystkich wydat-

ków.

Do tego trzeba jeszcze doliczyć te pieniądze,

które są przeznaczone na gotowość do przedłużania

elastycznej linii kredytowej.

Podtrzymujemy swoje

zdanie w tej kwestii.

Wydatki na obsługę długu są

dwukrotnie wyższe niż wydatki na obronę narodową,

czterokrotnie większe niż wydatki na szkolnictwo

wyższe.

Taka jest rzeczywistość.

Państwo mówicie,

że jest dobrze, że będzie lepiej.

Być może państwu,

bo nie sądzę, żeby cieszyli się z tego pracownicy

wyższych uczelni, nie sądzę, że powinniśmy być za-

dowoleni jako kraj, który praktycznie już został po-

zbawiony armii.

Spadają wydatki inwestycyjne.

Rośnie różnica pomiędzy wysokością zadłużenia

liczonego według metodologii unijnej i krajowej, co

prowadzi do powiększenia długu ukrytego.

Dochody.

Planujecie państwo zwiększenie docho-

dów.

Wpływ na to mają mieć wzrost podatku VAT,

akcyzy, wyższe wpływy z CIT-u i z PIT-u.

Jednocze-

śnie będzie rosło bezrobocie, bo nakładacie na praco-

dawców dodatkowe obciążenia.

Planowane są wpły-

wy z podatku od kopalin.

Realnie zaplanowano je na

poziomie 1800 mln.

Przy obecnych cenach surowców

oraz przy założeniu, że podatek wejdzie w życie od

1 kwietnia, możliwe jest osiągnięcie tego dochodu

w wysokości 1 mld, być może 1,3 mld.

Pomimo poważnego, o czym mówił tutaj pan mi-

nister, zagrożenia rozwoju gospodarczego, niepewno-

ści na rynkach zaplanowano wysokie wpływy z pry-

watyzacji.

Po raz kolejny rząd sięga po środki z Fun-

duszu Rezerwy Demograﬁcznejnawypłatębieżących

świadczeń.

Wreszcie rzecz, być może z waszego punk-

tu widzenia mało istotna, ale wydaje się, że to może

mieć ogromne znaczenie w przyszłym roku: przeka-

zywanie kolejnych zadań samorządom bez przezna-

czania na to środków, obciążanie samorządów tymi

dodatkowymi różnymi pomysłami, które państwo

macie.

Do tego jeszcze w ustawie założono, że deﬁcyt

sektora samorządowego ma się zmniejszyć w stosun-

ku do br. prawie o połowę.

Co to oznacza?

Oznacza

to, że postawione pod ścianą samorządy będą podno-

siły ceny za usługi komunalne, będą podnosiły staw-

ki podatków i opłat lokalnych, stawki za wywóz śmie-

ci, za wodę.

Będą zamykały szkoły, potem będą za-

mykały otwierane z hukiem i z wielką pompą „Orli-

a „Świetliki” pozostaną zaledwie świetlaną mrzonką

pana premiera, bo żaden rozsądny burmistrz, które-

go nie stać będzie na utrzymanie szkół i na wypłatę

zasiłków dla najbardziej potrzebujących, nie będzie

budował „Świetlików”, które potem będzie musiał

jeszcze sam utrzymywać, bo państwo nie dacie mu

niczego poza ideą.

Przedstawione przez mnie argumenty, które, tak

jak już wcześniej mówiłam, będą rozwijali moi kole-

dzy, są wystarczającymi powodami, ażeby zaprzestać

procedowania w tej Izbie nad tym budżetem.

Ten

projekt budżetu jest nierealny, nierzeczywisty, jest

antyspołeczny.

Został skonstruowany w myśl zasady:

ludzie niech zaciskają pasa, byle Bruksela była zado-

wolona i byle rozwijała się biurokracja i nasze poczu-

Poseł Beata Szydło

cie samozadowolenia, poczucie samozadowolenia

Platformy Obywatelskiej.

wiedliwość składam wniosek o odrzucenie projektu

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Głos zabierze pan poseł Janusz Palikot, Ruch Pa-

likota.

Poseł Janusz Palikot:

Panie Marszałku!

Panie Ministrze!

Koleżanki

i Koledzy!

To jest Pismo Święte, panie ministrze.

Ma

taką objętość.

To jest budżet, który pan przygotował.

Nie wstyd panu?

Tu opisana jest cała teologia stwo-

rzenia świata, historie proroków.

W Piśmie Świętym

opisano całą masę cudów, są Dzieje Apostolskie.

(Poseł Małgorzata Kidawa-Błońska: Ale tabelek

tam nie ma.)

Objętość tego, tej historii ludzkości, jest 2–3 razy

mniejsza od objętości pańskiego budżetu.

Zadaję so-

bie pytanie, co pan chciał ukryć.

Bo przecież człowiek

przygotowuje taką stertę papierów nie po to, żeby coś

wytłumaczyć czy wyjaśnić, tylko żeby coś schować.

To pytanie zadaje sobie pewnie wielu posłów i parla-

mentarzystów.

(Oklaski) Strach pomyśleć, jak będzie

wyglądać pański budżet po następnych 4 latach, sko-

ro taki jest po 4 latach rządzenia.

(Głos z sali: A pamięta pan swoje cechy?)

Zaczął pan od usypiania psów.

Jeżeli tak dalej pój-

dzie, skończy pan na wycinaniu lasów w Polsce.

Ale pytaniem podstawowym jest: Co próbuje się

tutaj ukryć?

Otóż próbuje się tutaj ukryć jedno pod-

stawowe kłamstwo, które dotyczy tego budżetu – cał-

kowicie zawyżone przychody i brak jakiejkolwiek

argumentacji na ich wielkość.

Pan proponuje w tym

budżecie, jeśli chodzi o łączną wartość przychodów,

247 mld w roku 2011, zakłada pan to wykonanie

i 264 mld w tym budżecie, to znaczy łącznych przy-

chodów podatkowych.

Jeśli porównamy tę dynamikę,

mamy 7% wzrostu i ok. 17 mld wzrostu przychodów

podatkowych.

Z czego one mają wynikać?

Czy wzro-

sną jakieś podatki?

Czy produkt krajowy brutto będzie,

razem z inﬂacją, na tym poziomie?

Nie.

Pan zapew-

nia, że większość podatków, poza akcyzą, za chwilę

wszystkie je omówimy, nie wzrośnie.

A zatem jak wy-

tłumaczyć ten wzrost bez odwoływania się do Pisma

Świętego?

To jest kłamstwo.

(Oklaski)

W tym budżecie nie ma żadnego uzasadnienia dla

wzrostu tych przychodów.

Weźmy po kolei wszystkie

podatki, wszystkie przychody, które pan proponuje.

VAT.

Rok, który się kończy – 120 mld.

Pan proponu-

je 132 mld.

Wzrost o 10%, o 12 mld.

W tym roku,

który się kończy, 2011, ma pan 13 mld wzrostu

w stosunku do roku poprzedniego, bo 1 stycznia 2010 r.

podniósł pan stawkę podatku o 1%.

Co przy braku

podwyższenia stawek VAT-u ma wytłumaczyć taką

samą dynamikę wzrostu o 10% VAT-u?

(Poseł Zbigniew Kuźmiuk: Inﬂacja.)

Inﬂacja zaplanowana na 10%?

Nie, to jest błędne

rozumowanie.

Kryje się za tym zupełnie coś innego.

Za chwilę do tego dojdziemy.

To jest oczywiście kłam-

stwo.

Te przychody nie mają żadnego uzasadnienia

w tym budżecie.

(Głos z sali: Bełkot.)

Tak, rzeczywiście bełkot.

To jest budżet, z które-

go trudno cokolwiek wywnioskować i który trudno

z czymkolwiek porównać.

(Oklaski) To jest bełkot.

Bardziej wiarygodnie brzmi dla mnie Pismo Święte

niż budżet przygotowany przez ministra Rostowskie-

go.

Mówię to jako człowiek niewierzący.

(Oklaski)

(Głos z sali: Brawo!)

To samo dotyczy oczywiście przychodów w podat-

ku od osób prawnych.

Mamy tę samą sytuację.

Ma

pan 26 do 24, zakłada pan 10%.

Pomijam już to, że

wszyscy ekonomiści kwestionują wykonanie tego po-

ziomu dochodu od osób prawnych w tym roku.

Obec-

na realizacja tego dochodu nie daje trwałych, moc-

nych rekomendacji, żeby tym razem miało się to

udać.

Proszę wytłumaczyć, co ma przynieść, jeśli

chodzi o przychody z tego podatku, 10% wzrostu.

To

oczywiście znów kłamstwo.

(Oklaski)

(Głos z sali: To jest prognoza, a nie kłamstwo.)

Wreszcie PIT.

Tutaj ta dynamika rzeczywiście

jest trochę mniejsza, ale także ponad planowany

wzrost produktu krajowego brutto.

Też oczywiście to

jest kłamstwo.

Pomijam to, że w przypadku podatku dochodowe-

go od osób prawnych od dawna jest duża i mocna

tendencja, i nie ma żadnych działań z pana strony,

żeby wywołać zjawisko wzrostu tych podatków.

Chy-

ba że pan przyjmie jakąś nieprawdopodobną, niewy-

obrażalną represyjność działań pańskiego aparatu

w ciągu tego roku, bo tylko wtedy można sobie wy-

obrazić, że te przychody podatkowe będą zrealizowane

na tym poziomie.

Dzisiaj, kiedy 2 mln przedsiębiorców

polskich ledwo wiąże koniec z końcem, zafundowanie

im takiego poziomu represyjności, wielokrotnie więk-

szej liczby i efektów kontroli, być może kosztem spa-

raliżowania wręcz tych przedsiębiorców, mogłoby

przynieść tego typu efekty, poza tym że być może pan

zakłada podwyższenie stawki podatku VAT od 1 lipca,

bo jest to zamarkowane.

Jeżeli chodzi o podatki do-

chodowe, to czas jakichkolwiek zmian minął, teraz

powinny one mieć miejsce, jeśli miałyby być źródłem

tych przychodów; nie ma wytłumaczenia.

Podobnie kiepsko wygląda sytuacja, jeżeli chodzi

o wiarygodność akcyzy.

Tym bardziej że szansa, któ-

rą pan miał, jeżeli chodzi o akcyzę węglową, została

zmarnowana, ponieważ przyjęto formułę podatku

akcyzowego płaconego nie przez kopalnie, czyli przez

producentów, tylko przez hurtownie, czyli przez han-

Poseł Beata Szydło

dlarzy tym węglem, co oczywiście w znakomity spo-

sób, wbrew jakiejkolwiek logice podatku akcyzowego,

uniemożliwia uzyskanie dodatkowych sensownych

wpływów z akcyzy węglowej.

To jest oczywiście ko-

lejne kłamstwo.

Z czego to wynika?

Po co jest ten zabieg?

Ten za-

bieg wiąże się z jednym zasadniczym pytaniem: Jak

się udało panu ministrowi, przy tym deﬁcyciebudże-

towym, który mieliśmy od 2007 r. w kolejnych latach,

łącznie na poziomie stu kilkunastu miliardów zło-

tych, wygenerować 300 mld długu?

To jest odpowiedź

na to pytanie.

Zachowujemy pozory deﬁcytu, pozory

kontroli ﬁnansów publicznych, pozory ładu i pano-

wania nad dochodami budżetu państwa, a tylną furt-

ką zadłużamy i ﬁnansujemy ten nieuwzględniony

i w części właśnie dzisiaj ukryty przez te zawyżone

przychody podatkowe prawdziwy deﬁcyt.

(Poseł Zbigniew Kuźmiuk: To są dochody, a nie

przychody.)

Dochody, tak.

Tego typu pytanie oczywiście stawia nas w obli-

czu następującej tezy.

My się możemy obudzić w sy-

tuacji, w której będzie niby cały czas proces ograni-

czenia i redukcji deﬁcytuprzygwałtownymwzroście

zadłużenia, który zawali wcześniej czy później tę

konstrukcję, bo właśnie na tym polegała historia

Grecji.

Pozory, przesyłane także do Unii Europej-

skiej, podobnie jak tutaj, dawały iluzję jakiejś kontro-

li, a de facto skala zadłużenia i koszty jego obsługi

rosły w takim wymiarze, że na końcu Grecja tego nie

wytrzymała.

Ja się cieszę, że pan zabezpieczył potrzeby pożycz-

kowe na przyszły rok, ale na przyszłym roku się nie

kończy.

Co będzie w roku 2013 przy tej koncepcji bu-

dżetu?

(Oklaski Już nie mówię, że w tym budżecie

nie ma żadnego pomysłu na uruchomienie jakichkol-

wiek czynników, żebyśmy mogli powiedzieć: dobrze,

ten rok jest trudny, owszem, znów się zadłużamy, ale

pojawiła się jakaś nadzieja, że w 2014 r., 2015 r. czy

w 2016 r. ta tendencja się odwróci.

W tym sensie jest

to budżet całkowitej kontynuacji tego, co się działo

przez minione cztery lata i nawet pan nie może zgo-

nić na swojego poprzednika, bo pan jest swoim po-

przednikiem.

(Oklaski)

(Głos z sali: Którego skutecznie naśladuje.)

W związku z tym z wielką troską i bez nadziei,

którą wyraża ta księga dla osób wierzących, i bez na-

dziei, którą dla wielu ludzi w Polsce niosą święta Bo-

żego Narodzenia, patrzę w ten budżet, który nie niesie

żadnej, ale to żadnej nadziei na naprawę sytuacji ﬁ-

nansów publicznych w Polsce.

Żadnej.

(Oklaski)

A już najbardziej mnie zaszokowała wypowiedź

pana profesora Rosatiego na temat tego, że ten bu-

dżet jest sprawiedliwy.

Nieodmrożone od 7, 8 lat pro-

gi dochodowe do pomocy społecznej są może najbar-

dziej kompromitującym pana, panie profesorze, ele-

mentem tego budżetu.

Trzeba naprawdę mieć fraze-

sy, będąc do niedawna człowiekiem lewicy, frazesy na

ustach typu: tak mi dopomóż Bóg, żeby dzisiaj, pa-

trząc ludziom w oczy, powiedzieć, że to jest budżet

sprawiedliwy.

(Oklaski)

Ten budżet jest nie tylko niesprawiedliwy, ale

przede wszystkim nie pokazuje żadnego mechanizmu

na uruchomienie jakichkolwiek czynników wzrostu.

Dziś, właśnie gdyby ten budżet był bardziej sprawie-

dliwy i gdyby więcej pieniędzy mogło traﬁć do osób

najuboższych w Polsce, to być może wskutek tego

i związanego z tym wzrostu konsumpcji wewnętrznej

mielibyśmy jakąkolwiek nadzieję wzrostu.

Gdyby

w tym budżecie była koncepcja podatków inwestycyj-

nych i konsumpcyjnych, gdyby w tym budżecie była

polityka antytransferowa, to ludzie mieliby poczucie,

że nie tylko biedni się najedzą, ale że dzięki temu, że

się najedzą, dokonają wzrostu gospodarczego w kra-

ju.

Tego w ogóle tutaj nie ma.

(Oklaski)

I reformy, o których pan mówił w swoim wystąpie-

niu, a których śladu w budżecie nie ma, bo w tym

budżecie są tylko zamrożenie płac, składka rentowa

i tego typu działania, które zrobiłby każdy, kto nie-

spodziewanie wygrałby wybory i odziedziczył budżet

po Kaczyńskim czy po kimkolwiek innym, dokonałby

tych minimalnych ruchów stabilizujących dla agencji

ratingowych sytuację.

W wypadku kogoś, kto od czte-

rech lat rządzi i wie, że w Polsce trzeba dokonać zmia-

ny, i ma jakiś pomysł, ten budżet wyglądałby zupełnie

inaczej.

Tego tutaj niestety nie ma.

(Oklaski)

Z wielką troską podchodzimy do tego, co się bę-

dzie działo z naszym krajem, znajdującym się w tak

nieodpowiedzialnych rękach, w obliczu tego, co się

dzieje w Europie.

Moi koledzy odniosą się do pewnych

szczegółowych kwestii, bo jest tu też wiele marno-

trawstwa, absolutnie nieuzasadnionych wydatków,

będziemy jeszcze o tym mówili w imieniu naszego

klubu w czasie tej debaty.

Ale już dziś, w tej chwili, mogę powiedzieć, że ten

budżet należałoby w pierwszym czytaniu odrzucić.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

O głos prosi minister ﬁnansów Jan Vincent-Ro-

stowski.

Proszę bardzo.

Minister Finansów

Jan Vincent-Rostowski:

Dziękuję, panie marszałku.

Z przyjemnością zanotowałem, że szczególnie pan

poseł Palikot, ale także pani poseł Szydło, odnosili

się do ogólnej strategii rządu.

Ja też do ogólnej stra-

tegii rządu odnosiłem się w moim wystąpieniu, bo

przewidywałem, i słusznie, że debata będzie o ogólnej

Poseł Janusz Palikot

strategii rządu, panie marszałku.

I nie uważam za

stosowne, żeby marszałek pouczał ministrów, co

mogą mówić z tej trybuny, a czego mówić nie mogą.

(Oklaski)

Porozmawiajmy poważnie o strategii ﬁnansowej

i ekonomicznej rządu, bo to, co jest w samym budże-

cie, jest dla każdego posła dostępne, także na stro-

nach internetowych, ale także w skrzynkach poczto-

wych.

Wobec tego odniosę się do poważnych, naresz-

cie jakiś poważnych uwag, pana posła Palikota.

Po pierwsze, oczywiście, pan poseł Palikot dobrze

wie, że budżet składa się z poszczególnych pozycji

wydatkowych i te pozycje wydatkowe muszą być

szczegółowo opisane.

(Głos z sali: Niemożliwe.)

(Głos z sali: Naprawdę?)

Im więcej ich jest, tym więcej jest tego papieru,

panie pośle.

Na tym polega państwo prawa, że rząd

nie kwaliﬁkuje, nie opisuje po prostu jakąś ogólną

kwotę pieniędzy, którą chciałby wydać na różne do-

bre rzeczy, a potem powie dokładnie, ile i na jaki cel

wyda.

Wydaje mi się więc, że mimo iż wskazanie na

tę ilość papieru było takie ujmujące, to było niespe-

cjalnie traﬁone.

Jeśli chodzi o kwestię dochodów podatkowych, to

niestety muszę panu przewodniczącemu powiedzieć,

że PKB nie jest bazą podatkową, nie jest bazą dla

poszczególnych podatków.

Są różne bazy dla poszcze-

gólnych podatków.

Jest inna baza dla VAT-u – spoży-

cie, a także inwestycje – inna baza dla akcyzy, inna

baza także dla PIT-u i jeszcze inna baza dla CIT-u.

Może zatrzymam się na CIT, bo CIT jest najbar-

dziej jaskrawym przykładem, dlaczego dochody po-

datkowe mogą rosnąć inaczej niż PKB.

W tym roku

dochody z CIT-u wzrosną, i to zobaczycie 31 grudnia,

intencji ukrywania rzeczywistości.

W tym roku do-

chody z CIT-u wzrosną o 17%, mimo że nominalne

PKB wzrosło mniej więcej o te same 6,5 czy 7%, któ-

re przewidujemy na przyszły rok.

Dlaczego?

Dlatego

że baza CIT-u to są zyski spółek.

I dlaczego przewi-

dujemy dalszy wzrost w przyszłym roku?

Dlatego że

straty poniesione przez bardzo dużą część naszych

spółek w 2009 r., w głębi kryzysu, mogą być odpisy-

wane maksymalnie w 50% w każdym z dwóch na-

stępnych lat.

Gigantyczna większość tych odpisów

strat akonto zysków następnych lat będzie dokończo-

na już w 2011 r. i dlatego przewidujemy dalszy wzrost

CIT-u w przyszłym roku.

Jeśli chodzi, ogólnie rzecz biorąc, o dochody po-

datkowe, to mogę powiedzieć, że Komisja Europej-

ska, która bardzo szczegółowo bada nasze prognozy

– bardziej szczegółowo niż pan poseł, chyba pan to

przyzna – przewiduje, że dochody podatkowe będą

wyższe niż te, które zakładaliśmy.

My uważamy, że

Komisja w tym zakresie trochę zbyt optymistycznie

podchodzi do sprawy.

I jeszcze dwa dodatkowe elementy, oczywiście

ważne.

Kwestia reform.

Reformy strukturalne zostały

zakreślone w exposé pana premiera i będziemy kolej-

no w następnych miesiącach przedstawiali ustawy,

które te reformy wcielą w życie.

Jak mówiłem, nasza

strategia składa się tak naprawdę z trzech elemen-

tów.

Reformy średnio- i długookresowe, czyli reformy

strukturalne, takie jak podwyższenie wieku emery-

talnego czy stopniowe usunięcie przywilejów emery-

talnych, wzmocnią w średnim i długim okresie sta-

bilność i równowagę polskich ﬁnansów publicznych.

W bardzo krótkim okresie zapewniliśmy płynność na

przyszły rok, a w takim bardziej średnio krótkim,

można powiedzieć, budżecie na przyszły rok dzięki

podwyżkom składki rentowej i podwyższeniu dywi-

dend, które pobieramy od spółek Skarbu Państwa,

możemy zapewnić stabilność czy równowagę naszych

ﬁnansów w przyszłym roku bez bolesnego sięgnięcia

do kieszeni obywateli, szczególnie tych najbiedniej-

szych.

Nie przypadkiem właśnie sięgamy po dywi-

dendy spółek Skarbu Państwa, nie przypadkiem

także podwyższamy składkę rentową, mimo że z bó-

lem, po stronie przedsiębiorców, a nie po stronie pra-

cowników – także dlatego, że uważamy, iż te ruchy

w stopniu najmniejszym z możliwych dotkną popytu

krajowego czy ograniczą go.

Skutek tych działań jest taki – teraz odnoszę się

do tego, co pan przewodniczący powiedział o wzroście

deﬁcytu i długu w latach poprzednich – że te nasze

działania, w opinii Komisji Europejskiej, a na pewno

w opinii Międzynarodowego Funduszu Walutowego,

który już wziął je pod uwagę w swoim raporcie,

w swoim oświadczeniu, które przedstawił w ubiegły

piątek, doprowadzą do ograniczenia deﬁcytusektora

publicznego według MFW do 3,25 punktu procento-

wego PKB.

My uważamy, że to będzie o 0,3 punktu

procentowego mniej, że zejdziemy poniżej 3 punktów

procentowych, ale jest to gigantyczny spadek w po-

równaniu z deﬁcytem sektora publicznego, który

mieliśmy w 2010 r., a który był na poziomie 7,8%

PKB.

Jak powiedziałem w wystąpieniu, jest to obni-

żenie w ciągu tych 2 lat deﬁcytusektorapublicznego

nych podwyżek podatków.

Niestety jakieś podwyżki

musiały być, ale nie są one drastyczne.

I myślę, że

pan poseł jako osoba, która odkryła u siebie wrażli-

wość społeczną, powinien doceniać jeden ważny fakt,

który my w ławach rządowych i w rządzie doceniamy.

Kto cierpi najwięcej na niestabilności?

Kto cierpi naj-

więcej, gdy to, co dzieje się na rynkach ﬁnansowych,

uderza w wiarygodność państwa?

Ci najbiedniejsi.

(Głos z sali: Minister ﬁnansów.)

Nie, na pewno nie minister ﬁnansów i oczywiście

także nie posłowie, tylko najbiedniejsi ludzie.

I na

pewno nie związkowcy z Lubina.

(Poseł Krystyna Skowrońska: Ani nie przewodni-

czący Palikot.)

Minister Finansów Jan Vincent-Rostowski

Tylko najbiedniejsi.

Najbiedniejsi w naszym spo-

łeczeństwie.

Dlatego chcemy zapewnić i zapewniamy

stabilność, i zapewnimy stabilność w przyszłym roku.

Jak mówię, to, że możemy tę stabilność osiągnąć

i zapewnić, to jest coś, co potwierdza nam Międzyna-

rodowy Fundusz Walutowy, którego przedstawiciele

byli tutaj z tygodniową misją i bardzo dokładnie się

temu przyglądali.

Ale oczywiście wiemy, że sytuacja

w Europie jest tak niepewna, że może będziemy mu-

sieli później ten budżet dostosować.

Myślę, że umie-

jętność elastycznego i stosownego reagowania jest

siłą, a nie słabością.

Cieszę się, że pan przewodniczą-

cy nie krytykował rządu za to, że tak podchodzi do

tych spraw – w odróżnieniu od pani poseł Szydło,

która uważa, tak jak zresztą przystoi posłowi Prawa

i Sprawiedliwości, że prawo powinno być święte i nie-

zmienialne, a ustawa budżetowa jest prawem, wobec

tego powinna obowiązywać przez cały rok.

Bardzo

przepraszam, ale to jest podejście, które zupełnie

abstrahuje od rzeczywistości, od realnych warunków,

jakie są dzisiaj w Europie.

Teraz dwa słowa o tym, co powiedziała pani poseł

Szydło.

Co zmieniło się między 30 września, kiedy

poprzedni projekt budżetu został przesłany do Wyso-

kiej Izby, a 9 listopada, kiedy ogłosiłem, że będziemy

pracowali nad trzema wariantami?

(Poseł Zbigniew Kuźmiuk: Wybory.)

Nie wybory, tylko referendum, i to w dodatku nie-

doszłe referendum, w Grecji, które zatrzęsło posada-

mi stabilności strefy euro.

My ostrzegaliśmy, że tak

może być.

Gdy my ostrzegaliśmy, że tak może się

stać, państwo oczywiście wyśmiewaliście nasze

ostrzeżenia, bo chcieliście przyrzekać ludziom w wy-

borach dodatkowe 25 mld zł wydatków co roku.

Tak,

to chcieliście robić.

My ostrzegaliśmy, że tak może się

stać, ale nie mogliśmy wiedzieć, że tak się stanie.

Nie

mogliśmy wiedzieć, że upadnie rząd włoski, nie mo-

gliśmy wiedzieć, że upadnie rząd grecki, nie mogli-

śmy wiedzieć, że aż takie zawieruchy będą miały

miejsce w Europie.

Premier w Parlamencie Europej-

skim w lipcu tego roku, na początku prezydencji, ja

przy okazji przyjęcia sześciopaku w Parlamencie Eu-

ropejskim, ostrzegaliśmy, apelowaliśmy o to, aby

politycy europejscy opamiętali się i nie pozwolili na

to, żeby doszło do takich wstrząsów.

(Poseł Zbigniew Kuźmiuk: Nie udało się.)

Niestety nie udało się.

Niemniej jednak w między-

czasie dowiedzieliśmy się także, jak silna jest nasza

polska gospodarka mimo wstrząsów, które przecież

postępują, czy postępowały, w narastającym tempie

i które szczególnie zaostrzyły się w październiku

i listopadzie.

Mimo to w III kwartale tego roku Pol-

ska zanotowała wzrost na poziomie 4,2%.

I właśnie

do tego odnosiłem się, jak mówiłem w poprzednim

wystąpieniu: gdyby nie to, co dzieje się w Europie,

projekt budżetu, który dzisiaj przedstawiam, nie za-

wierałby wzrostu 2,5% ani 4, tylko prawdopodobnie

jeszcze wyższy wzrost gospodarczy.

Myślę tak: jeżeli

jesteście państwo tacy mądrzy, że jesteście

w stanie dokładnie przewidzieć skutki tych wstrzą-

sów politycznych dla gospodarki europejskiej i dla

gospodarki Polski, to naprawdę muszę przyznać, że

takie proroctwo zasługuje na największy podziw.

Ale

w takim przypadku, jeżeli macie takie możliwości,

nie bardzo rozumiem, dlaczego nie jesteście w stanie

dokładnie przeczytać tego, co jest zapisane w ustawie

budżetowej.

Jak patrzyłem na wskaźniki makroeko-

nomiczne, to pan minister Kotecki pokazał mi, że

– mimo tego, co powiedziała pani poseł Szydło – nie

przewidywaliśmy inﬂacjinapoziomie3,1%w2011r.,

tylko na poziomie 4,1%.

Ale pani poseł Szydło słynie

z takich wpadek.

To, co miało rosnąć, spada, to, co

miało spadać, rośnie.

(Poseł Jolanta Szczypińska: Pan daruje sobie.)

Kolejna kwestia, która oczywiście jest dużo waż-

niejsza, to jest pożyczka dla MFW.

Panie marszałku,

muszę przyznać, że w żaden sposób mi nie przeszka-

dza to, że pani poseł odnosiła się do tej kwestii, mimo

że ta pożyczka w żaden sposób nie jest zawarta w bu-

dżecie i nie zależy od decyzji rządowych ani budżeto-

wych, ale jest częścią ogólnej strategii gospodarczej

rządu i Narodowego Banku Polskiego.

A więc chciał-

bym jasno i stanowczo tutaj powiedzieć: jeśli pożycz-

ka zostanie udzielona, to zostanie udzielona przez

Narodowy Bank Polski Międzynarodowemu Fundu-

szowi Walutowemu, nie żadnemu kraju strefy euro.

(Głos z sali: Krajowi.)

Międzynarodowy Fundusz Walutowy to jest najbez-

pieczniejszy kredytobiorca ze wszystkich na świecie.

(Poseł Zbigniew Kuźmiuk: Do tej pory.)

Ale myślę, że może zastanowilibyśmy się chwi-

leczkę, panie pośle, nad tym, co pan naprawdę myśli

one leżą gdzieś w Narodowym Banku Polskim w for-

mie złota?

Jak pan sobie to wyobraża?

(Poseł Zbigniew Kuźmiuk: Jak będę zabierał głos,

to panu powiem.)

To bardzo…

A ja panu teraz powiem: są inwesto -

wane w obligacje różnych państw Europy.

(Głos z sali: Obligacje greckie.)

Nie, na pewno nie w obligacje greckie, ale w obli-

gacje…

(Poseł Zbigniew Kuźmiuk: Na szczęście.)

Nie, nie na szczęście, tylko dlatego, że mamy sen-

sownego prezesa Narodowego Banku Polskiego.

Powiedziałbym tak: teraz jeśli te same rezerwy

zostaną przesunięte z inwestycji w obligacje na po-

życzkę, która zostanie udzielona w miarę potrzeby

i będzie stopniowo pobierana przez Międzynarodowy

Fundusz Walutowy, to bezpieczeństwo w żaden spo-

sób się nie zmniejszy.

A jeśli chodzi o rentowność,

panie pośle, to pan poseł na pewno wie, że najlepszą

rentowność mają dzisiaj obligacje greckie.

Dziękuję

bardzo.

(Oklaski)

(Poseł Zbigniew Kuźmiuk: Pan minister prowadzi

nas w tę stronę.)

Minister Finansów Jan Vincent-Rostowski

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję bardzo.

W trybie sprostowania pan poseł Rosati chciałby

zabrać głos?

Pan Dariusz Rosati w trybie sprostowania.

Proszę bardzo.

Poseł Dariusz Rosati:

Dziękuję, panie marszałku.

W trybie sprostowania do wcześniejszych wypo-

wiedzi i nawiązując do ostatniego wątku, który po-

ruszył pan minister Rostowski, dotyczącego pożycz-

ki dla IMF, chciałbym powiedzieć, że mamy do czy-

nienia po prostu z zamianą obligacji, które trzyma-

my w naszym portfelu rezerw oﬁcjalnych, obligacji

rządu Stanu Zjednoczonych, rządu Niemiec, które

w ten sposób ﬁnansujemy, prawda?

To są nasze re-

zerwy.

I teraz zamienimy część tych rezerw na ﬁ-

nansowanie dla funduszu walutowego, które to ﬁ-

nansowanie będzie wykorzystane prawdopodobnie

dla ratowania strefy euro.

Tak więc zadaję pytanie:

Czy opłaca się pożyczać komuś, kto będzie ratował

nasze najbliższe otoczenie, czy ﬁnansować rząd Sta-

nów Zjednoczonych, który przecież naprawdę nie ma

żadnego interesu, żeby brać pod uwagę jakiekolwiek

polskie interesy?

Druga sprawa.

Pani poseł Szydło wspomniała też

o tym, że niepokoi ją zmiana kursu walutowego i że

osłabia się kurs złotego względem euro.

Chciałbym

powiedzieć państwu z Prawa i Sprawiedliwości, że

nie można narzekać na to, że polska waluta osłabia

się w stosunku do euro, dlatego że jest słabszą walu-

tą, a jednocześnie sprzeciwiać się przyjęciu waluty

mocniejszej, czyli euro.

Jeżeli chcemy mieć walutę

narodową, to ona będzie słabsza od euro i będzie się

osłabiać w okresach turbulencji i perturbacji.

Nieste-

ty taki jest los.

(Poseł Zbigniew Kuźmiuk: Ale dlaczego jest słab-

sza od korony czeskiej?)

Bo Czechy są mniej zadłużone od nas, panie

pośle.

(Poseł Zbigniew Kuźmiuk: To cenna informacja.)

Kto?

Myślę, że wszyscy po kolei, natomiast mamy

taki stan, jaki mamy, prawda?

Jesteśmy zadłużeni

mniej więcej dwa razy tyle co Czesi i w związku z tym

nasza waluta…

(Głos z sali: I ten rząd dołożył 300 mld.)

Na dodatek Polska ma za sobą epizod niespłaca-

nia długów z lat 80. i 90.

To wszystko to jest kwestia

wiarygodności, o której mówiłem, wiarygodności

w oczach rynków ﬁnansowych.

Budujmy tę wiary-

godność, ale właśnie w taki sposób, żeby zmniejszać

zadłużenie i deﬁcyt.

Trzecia sprawa.

Chciałbym odnieść się do wypo-

wiedzi pana przewodniczącego Palikota (Dzwonek),

któremu dziękuję za troskę o moją lewicowość.

Po-

nieważ przejąłem się tym, że nie był w stanie zrozu-

mieć tego, co było napisane w budżecie, i przeraziła

go mnogość dokumentów, chciałbym poinformować,

że z inicjatywy Biura Analiz Sejmowych Komisja Fi-

nansów Publicznych organizuje szkolenie dla posłów

z problematyki budżetowej (Oklaski) 21 grudnia

o godz. 14.

Zapraszam cały klub, dlatego że widzia-

łem, że klub entuzjastycznie popierał to, co pan mó-

wił.

W trybie sprostowania chciałbym powiedzieć, że

liczby, które pan przytoczył, dotyczące podatków nie

zgadzają się z liczbami, które znajdujemy w uzasad-

nieniu do ustawy budżetowej na str. 29.

Tak że proszę

zwrócić uwagę swoim asystentom, żeby lepiej odra-

biali lekcje.

(Oklaski)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję.

W trybie sprostowania jeszcze pani poseł Beata

Szydło.

Proszę bardzo.

Poseł Beata Szydło:

Panie ministrze, już nawet nie chce mi się prostować,

ale prosiłam, żeby pan uważnie słuchał, co ja mówię,

naprawdę.

Ja przytoczyłam wskaźniki z uzasadnie-

nia do ustawy, które zostało przygotowane w pana

resorcie.

Problem jest taki – to również to, o czym

mówił przed momentem pan poseł Rosati – że te do-

kumenty są przygotowane niechlujnie.

Jak pan sobie

przeczyta budżet zadaniowy, to, co nazywacie pań-

stwo budżetem zadaniowym, i porówna z danymi,

które są w innych częściach tego obszernego doku-

mentu, to zobaczy pan, że różnic i niedociągnięć jest

tam bardzo dużo.

Mówiąc jeszcze o euro, chcę powiedzieć, że Prawo

i Sprawiedliwość oczywiście nie zgadza się i nie bę-

dziemy się zgadzać na wprowadzenie euro.

A jakie

będą rozstrzygnięcia szczytu i czy będzie to tak, jak

ustalono w piątek, to zobaczymy, bo już nawet nie-

miecki bank centralny zaczyna mieć wątpliwości, czy

pomysły pani kanclerz są dobre.

A więc okazuje się,

że sytuacja jest dynamiczna.

I już na koniec: panie ministrze, gdybym ja tak

często myliła się i mijała się z prawdą jak pan, to

naprawdę nie starczyłoby mi czasu, żeby spędzać całe

dnie na mównicy i prostować to, co mówię.

Dziękuję

bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Wystąpienie w imieniu klubu Polskiego Stronnic-

twa Ludowego wygłosi pan poseł Jan Łopata.

Poseł Jan Łopata:

Dziękuję bardzo.

Rzeczywiście wezmę głębszy oddech i spróbuję w imie-

niu Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa

Ludowego zabrać głos i przedstawić merytoryczną

ocenę projektu ustawy budżetowej.

Obyś żył w ciekawych czasach – ta starożytna

klątwa czy powiedzenie chińskie przyszło mi na myśl,

gdy zasiadłem do sformułowania opinii o projekcie

budżetu państwa na rok 2012.

Jeśli bowiem uznamy

budżet za jedną z najważniejszych ustaw w roku ka-

lendarzowym, a zrobić tak musimy, bo w tej ustawie

jak w soczewce skupiają się różne prądy i kierunki

działań w sferze zarówno gospodarczej, jak i społecz-

nej, bezpieczeństwa, ale po części też polityki zagra-

nicznej, a więc jeśli tak uznamy, to od kilku lat nie

tylko przy tym budżecie to starożytne powiedzenie

nam towarzyszy.

Od kilku lat, jeśli zechcemy sobie

przypomnieć, założenia tej ustawy oparte są na rów-

naniu z wieloma niewiadomymi.

Nie jest inaczej przy

budżecie na rok 2012.

Ta niepewność zapewne jest

jeszcze większa właśnie w tym roku.

Dlaczego tak

jest?

Co takiego się dzieje?

– sama oddziałuje, ale i jest w sferze oddziaływania

wielu zewnętrznych, nie do końca zidentyﬁkowanych

czynników, o czym i pan minister, i moi przedmówcy

mówili.

Jednym z nich, jak wnoszę, jest decyzja Rady

Unii Europejskiej, Ecoﬁn,obejmującaPolskęzgodnie

z art. 126 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europej-

skiej procedurą nadmiernego deﬁcytu.

Decyzja ta

zaleciła obniżenie do 2012 r. deﬁcytu sektora ﬁnan-

sów publicznych poniżej poziomu 3% PKB.

Rada Mi-

nistrów w uchwalonym 26 kwietnia 2011 r. i przeka-

zanym Komisji Europejskiej dokumencie zwanym

programem konwergencji zobowiązała się do zreali-

zowania tego zalecenia i obniżenia deﬁcytu sektora

w 2012 r. do 2,9% PKB.

Droga ta została rozłożona

na 2 lata: w 2011 r. obniżenie do 5,6% PKB, a w roku

2012, tak jak wspomniałem, do 2,9% PKB.

Pomyślne przeprowadzenie w roku bieżącym do-

stosowania ﬁskalnego i obniżenie deﬁcytu o ponad

2 punkty procentowe trzeba uznać za bardzo duży

sukces.

Z danych za 10 miesięcy bieżącego roku, któ-

rymi dysponowałem, wynika, że pełny deﬁcytbudże-

tu państwa, tzn. również deﬁcyt budżetu środków

europejskich, wyniósł 27,4 mld zł, tj. 49,9% ustalo-

nych w ustawie budżetowej limitów.

Z tego wynika,

że na koniec roku nie powinien przekroczyć 48 mld zł

i byłby niższy co najmniej o 7 mld zł, czyli o 0,5%

przewidywalnego nominalnego PKB.

Również sytuacja w ﬁnansachfunduszy–Fundu-

szu Ubezpieczeń Społecznych, Funduszu Pracy i Na-

rodowego Funduszu Zdrowia – przedstawia się bar-

dzo korzystnie.

W tym pierwszym, w Funduszu

Ubezpieczeń Społecznych, możemy pochwalić się

znacznie lepszą sytuacją, bo zbieramy – należy o tym

pamiętać – owoce ogromnej determinacji i skutecznej

pracy pani minister Jolanty Fedak, która doprowa-

dziła do obniżenia udziału otwartych funduszy eme-

rytalnych w składce emerytalnej.

Stan wszystkich funduszy to również efekt znacz-

nego, o ponad 8%, wzrostu wynagrodzeń za pracę

w stosunku do roku 2010 i związanego z tą sytuacją

zwiększonego naliczenia części składek stanowiących

dochód tych funduszy.

Dobre wyniki budżetu państwa w 2011 r. wiążą

się przede wszystkim z wysoką dynamiką dochodów

podatkowych.

Wzrosły one o 11,1% w stosunku do

uznać, że jest to efekt wzrostu stawki podatku VAT,

ale jak odejmiemy wzrost wynikający z tego, to oka-

że się, że wzrost dochodów i tak jest znaczny, bo wy-

nosi 8,3%.

Produkt krajowy brutto za 2011 r. również będzie

bardzo pozytywny.

Myślę, że znając dane za trzy

kwartały i wypowiadając się dzisiaj, tzn. 14 grudnia,

czyli pod koniec roku, można przyjąć, że będzie on

wynosił ponad 4%.

Wysoki Sejmie!

Panie Ministrze!

Wiele miejsca

poświęciłem ocenie realizacji programu konwergencji

w roku 2011, bo jak wnoszę, projekt budżetu przygo-

towany przez pana ministra na rok 2012 jako pod-

stawową determinantę przyjął właśnie wywiązanie

się z tego programu w roku 2012, czyli zejście z deﬁ-

cytem do 2,9% PKB.

To zapewne chwalebne.

Zobo-

wiązań należy dotrzymywać, ale...

Jest to „ale”.

Jeśli

bowiem wspieramy Niemcy w opanowaniu – co tu

dużo mówić – chaosu gospodarczego w Unii Europej-

skiej i w jakimś sensie traktujemy gospodarkę nie-

miecką jako wzorzec, to jak ocenić fakt, iż niemiecki

Bundestag, a dokonał tego pod koniec listopada,

uchwalił budżet Niemiec na 2012 r. i pomimo kryzy-

su zadłużenia w streﬁe euro niemieckie państwo za-

ciągnęło w przyszłym roku 26,1 mld euro długu,

tj. o blisko 4 mld euro więcej niż w 2011 r.?

Tak dla ciekawości i porównania powiem, że wy-

datki Niemiec zaplanowano w wysokości 306,2 mld,

ale euro, a inwestycje mają wynieść 26,8 mld euro.

Najciekawsza jest jednak wypowiedź niemieckie-

go ministra ﬁnansów Wolfganga Schäuble, który

stwierdził, że wzrost zadłużenia w przyszłym roku

wynika z oczekiwanego – uwaga – znacznego spowol-

nienia gospodarczego.

I to jest to kluczowe sformu-

łowanie.

Jeśli bowiem uznamy, że tylko wypełnienie

dość dogmatycznego wskaźnika 3% deﬁcytudoPKB

jest ważne, a zapomnimy o rozwoju, o dochodach,

o zarabianiu, to będzie niedobrze.

Panie Ministrze!

W swoim wystąpieniu w trakcie

pierwszego czytania projektu ustawy okołobudżeto-

wej pozwoliłem sobie zaapelować do pana ministra

o większy optymizm w ocenie polskich przedsiębior-

ców, w ocenie zachowań Polaków, optymizm, który

panu dotychczas towarzyszył i z którego był pan zna-

ny, a który oddziaływał również na realne zachowa-

nia.

Apelowałem również o realne działanie w obsza-

rze płatności bezpośrednich, bo jeśli dane, o których

przed chwilą mówiłem, są prawdziwe, a wnoszę, że

tak, i zejdziemy poniżej zapisanego w programie kon-

wergencji wskaźnika, to naprawdę nic nie stoi na

Na dzień dzisiejszy, na 14 grudnia, nic mi nie wia-

domo, by zmienił pan stanowisko w tej sprawie.

Prze-

cież odciążymy budżet przyszłego roku.

Nie dojdzie

do kumulacji płatności.

Przecież Unia Europejska

zwróci nam te pieniądze, a wypłacone teraz spowo-

dują większe zainteresowanie rolników towarami do

produkcji rolnej.

Część tych wypłaconych pieniędzy

wróci jeszcze w tym roku w postaci chociażby zwięk-

Wysoki Sejmie!

Będąc przy takiej ocenie budowa-

nia budżetu, chcę się upomnieć w imieniu samorzą-

dowców o „Narodowy program przebudowy dróg lo-

kalnych”, i to nie dlatego, że jako pomysłodawca,

a tak było, zgłosiłem ten pomysł 24 czerwca 2008 r.

na spotkaniu klubu Polskiego Stronnictwa Ludowe-

go z panem premierem Tuskiem – miałbym może

nawet taki obowiązek, ale jako koalicjant tego rządu,

rządu, który w podsumowaniu działalności w latach

2007–2011 uznał ten program, ten projekt za najbar-

dziej udany.

To bardzo cieszy i ta ocena jest zgodna

z tzw. społeczną oceną.

W latach 2008–2011 samorządy zmodernizowały

lub całkowicie przebudowały ponad 8 tys. km dróg.

Z nowych dróg lokalnych będą korzystali mieszkań-

cy ponad 1,5 tys. gmin, powiatów i miast.

To wiele,

ale potrzeb jest jeszcze więcej.

Program oceniany po-

zytywnie zarówno przez rząd, jak i samorządy ulega

w przyszłym roku załamaniu, bo jeśli stanie się tak,

że w budżecie pozostanie tylko kwota 200 mln zł, to

tak to można ocenić.

Przypomnę, że dotychczas na

ten program budżet przeznaczał 1 mld zł rocznie.

Jeśli chodzi o współﬁnansowanie,cojestnajistotniej-

sze, 50% wartości inwestycji jest po stronie budżetu

państwa.

To współﬁnansowanie ma ulec zmniejsze-

niu do 30% po stronie budżetu państwa.

Panie ministrze, przecież wie pan doskonale, że

samorządowcy potraﬁą liczyć i dobrze wiedzą, że to

30-procentowe doﬁnansowanie faktycznie jest znacz-

nie mniejsze.

Przecież oni muszą zapłacić podatek,

chociażby 23-procentowy VAT, od całości, czyli rów-

nież od swego wkładu ﬁnansowego.

Prace przy prze-

budowie dróg łączą się z dużym zużyciem pochodnych

ropy naftowej.

To oznacza wysokie obciążenie kosztów

podatkiem akcyzowym.

Doliczmy jeszcze zatrudnio-

nych wykonawców i podatek PIT.

Przy takich propor-

cjach to samorządowcy dopłacą do budżetu, a przecież

przy wygaszaniu programu musimy wziąć pod uwagę

lokalne rynki pracy, bo oznacza to mniej pracy dla

małych i średnich ﬁrm budowlanych.

Trzeba to wi-

dzieć również w kontekście znacznego ograniczenia

interwencyjnego działania Funduszu Pracy.

Jeśli już mówimy o Funduszu Pracy, to chciałbym

powiedzieć, że ten wyodrębniony fundusz, tworzony

z wpłat pracodawców w wysokości 2,45% i pełniący

bardzo istotną naszym zdaniem funkcję w tworzeniu

miejsc pracy, w łagodzeniu skutków bezrobocia,

a którego ta formuła interwencyjna została drastycz-

nie ograniczona, stał się teraz czynnikiem przetar-

gowym, tak to określę.

Pracodawcy, i ich korporacje,

uznali, że skoro fundusz nie wypełnia funkcji, do

której został powołany, a rząd zwiększa obciążenia,

koszty pracy, jako że zwiększono o 2 punkty procen-

towe składkę rentową, to wnoszą o ograniczenie ob-

ciążenia na ten funduszu prawie o 50% – do 1,3%.

Moim zdaniem nie można w tak krótkowzroczny spo-

sób postrzegać roli funduszu.

Wiele miejsca w dzisiej-

szej dyskusji poświęcamy niepewności gospodarczej

i obawom w związku z rynkiem pracy, wzrostem bez-

robocia.

W momencie przyjęcia tej koncepcji pozba-

wiamy się jedynego narzędzia reakcji.

Dane liczbowe dotyczące wykorzystania Fundu-

szu Pracy na aktywne formy przeciwdziałania bez-

robociu wskazują na stagnację.

W roku 2011 zaanga-

żowanie funduszu w tym zakresie wyniesie tylko

3 235 080 000 zł, zaś w projekcie budżetu na 2012 r.

wymienia się kwotę 3 435 000 zł, czyli o 6,2% więcej.

Jeśli uwzględnimy inﬂacjęorazprzewidywanywzrost

bezrobocia, niestety, to jest to nawet regres, a nie

stagnacja.

Tymczasem na koncie Funduszu Pracy

pozostaną niewykorzystane znaczne kwoty.

Stąd też

trudno się dziwić pracodawcom proponującym zmniej-

szenie obciążenia.

Panie ministrze, logiczniejsza wydaje się propo-

zycja Polskiego Stronnictwa Ludowego.

Pomysł do-

tyczy innego, bardziej aktywnego budowania budże-

tu, na co również w swym wystąpieniu cały czas

namawiam.

Mianowicie chodzi o to, by pracodawca

zatrudniający absolwenta szkoły wyższej, dla którego

będzie to pierwsza praca, mógł być zwolniony z pła-

cenia składki rentowej w całości lub w części.

Pozwo-

liłoby to na zmniejszenie bezrobocia wśród młodych

oraz preferencyjne traktowanie zatrudnienia mło-

dych ludzi po studiach.

Wysoki Sejmie!

Omawiając sprawę Funduszu Pra-

cy, nie sposób nie wspomnieć o jego roli w usuwaniu

skutków tragicznych powodzi w roku 2010.

W nad-

wiślańskich gminach województwa lubelskiego w spo-

sób zasadniczy pozwolił ludziom na egzystencję, ale

o tym w wystąpieniu uzupełniającym powie moja

klubowa koleżanka pani posłanka Tokarska.

Wysoki Sejmie!

Powiem kilka zdań na temat fun-

duszu zdrowia, choć mam świadomość tego, iż bacząc

na jego wielkość, a chcę powiedzieć, że w planie ﬁ-

nansowym na rok przyszły zapisane jest 64,5 mld zł,

oraz bardzo wrażliwą społecznie dziedzinę, którą

obsługuje, należałoby poświęcić mu więcej czasu.

Chciałbym tylko odnieść się do kwestii dzielenia tej

góry pieniędzy.

Otóż okazuje się, że można, i tak to

nazwę, arbitralnie przeznaczyć na coś kwotę niemal

600 mln zł na podstawie zarządzenia.

W tym wypad-

ku mówię o konkretnym zarządzeniu nr 58/2011/

DEF prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia

10 października 2011 r.

Owszem, w zarządzeniu cy-

tuje podstawę prawną, ale właśnie zgłaszam postu-

lat, by to prawo zmienić.

Jeśli ograniczamy wydatki

Poseł Jan Łopata

w wielu dziedzinach, jeśli jest większa kontrola

w zakresie wydawania pieniędzy, nie można tolero-

wać sytuacji, by poza wszelką logiką i poza sejmową

akceptacją wydawać tak ogromne pieniądze.

Panie Marszałku!

Wysoki Sejmie!

W kilku zda-

niach chciałbym się teraz odnieść do bliskiej nam

czyli rolnictwa, rozwoju wsi, rynków rolnych oraz

rybołówstwa.

Na ten cel w przyszłorocznym budżecie

przewidziano łączną kwotę 49 104 mln zł, w tym na

wydatki w ramach budżetu środków europejskich

– 22 300 mln zł oraz KRUS – 15 916 mln zł.

Pozosta-

łe wydatki są przeznaczone na realizację zadań kra-

jowych oraz współﬁnansowanieprojektówzudziałem

środków Unii Europejskiej.

W przyszłym roku reali-

zowane będą wydatki związane z Programem Roz-

mianowicie o ﬁnansowanie inwestycji w rolnictwie

i przetwórstwie produktów rolnych, rozwoju infra-

struktury.

Będą również ﬁnansowanezadaniazPro-

gramu Operacyjnego „Zrównoważony rozwój sektora

rybołówstwa”, mianowicie inwestycje w hodowlę ryb,

działania wodno-ściekowe, wdrożenie lokalnych stra-

tegii rozwoju obszarów rybackich oraz inwestycje

w przetwórstwo.

Należy z satysfakcją odnieść się do poziomu wy-

datków w takich obszarach jak utrzymanie meliora-

cji wodnych, jednak Krajowy Związek Spółek Wod-

nych w Warszawie zgłasza, jak się wydaje, uzasad-

nioną prośbę o inny podział tych pieniędzy, uzasad-

niając to potrzebą odbudowy zniszczeń popowodzio-

wych w systemie drenarskim i ciekach szczegółowych.

Warto się nad tym zastanowić, zgodnie z logiką, by

budżet nie był tylko zestawem cyfr, kwot, ale by two-

rzył logikę efektywnego postępowania.

Wyższe o 11,1% są dopłaty do kwaliﬁkowanego

materiału siewnego, zaplanowane kwoty na postęp

biologiczny w produkcji zwierzęcej są wyższe o 3,5%,

dopłaty do oprocentowania kredytów inwestycyjnych

zaplanowano w kwocie 652,3 mln zł, są wyższe o bli-

sko 10% niż w roku bieżącym.

Na dopłaty do paliwa

przeznaczono kwotę 720 mln zł, czyli na poziomie

roku 2011.

Równolegle przebiega proces legislacyjny

ustawy okołobudżetowej, jest tam niestety propozy-

cja zwiększenia obciążenia akcyzą ceny oleju napę-

dowego.

Planowane dochody z tego tytułu to 2,2 mld zł.

Wydaje się, że zwiększenie kwoty zwrotu podatku

akcyzowego można rozważyć w dalszych pracach nad

ustawą.

Wysoki Sejmie!

Zasygnalizowane przeze mnie nie-

które aspekty budowania budżetu na rok 2012 w całej

złożoności uwarunkowań zewnętrznych i wewnętrz-

nych wskazują na konieczność szczegółowej dyskusji.

Polskiego Stronnictwa Ludowego wnioskuję o przesła-

Głos zabierze pan poseł Leszek Miller, Sojusz Le-

wicy Demokratycznej.

Poseł Leszek Miller:

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

W dość długiej

historii swojej pracy w Sejmie słyszałem różne wy-

stąpienia ministrów ﬁnansów, którzy prezentowali

ustawę budżetową.

Przyznam szczerze, że rzadko

przychodziło mi wysłuchiwać wystąpień tak powierz-

chownych, przyczynkarskich, a miejscami nawet

krotochwilnych.

(Oklaski) Oczywiście można być za-

bawnym, ale nie warto być śmiesznym, kiedy referu-

je się jedną z ważniejszych ustaw, nad którą Sejm

musi debatować i od ustaleń której zależą budżety

wielu polskich rodzin.

Myślę, że nawet w Platformie

Obywatelskiej jest takie poczucie, bo, jak rozumiem,

ratując reputację rządu, wystąpił pan poseł Rosati

i wyręczył ministra ﬁnansów.

No cóż, mogę z satys-

fakcją powiedzieć, że mieliśmy tutaj do czynienia

z klasyczną lewicową szkołą powagi i kompetencji.

(Wesołość na sali, oklaski)

(Poseł Janusz Palikot: Liberalną raczej.)

Może to jest symptom jakiejś zmiany, tym bardziej

że pan poseł Rosati wystąpił poza kolejnością, a wia-

domo, że tego rodzaju przywilej należy się tylko człon-

kom Rady Ministrów.

(Wesołość na sali, oklaski)

(Poseł Krystyna Skowrońska: Jak to poza kolejno-

ścią?)

Panie ministrze, zanim zdążył pan cokolwiek po-

wiedzieć, to już ta procedura jest obarczona grze-

chem pierworodnym, dlatego że rząd nie dotrzymał

zasady konsultacji ustawy budżetowej z partnerami

społecznymi.

Została naruszona ustawa o Komisji

Trójstronnej i, jak sądzę, wystąpiły wszystkie prze-

słanki, aby odpowiedni wniosek wpłynął do Trybu-

nału Konstytucyjnego.

Będzie jeszcze szerzej o tym

mówił mój kolega.

To nie jest w porządku, kiedy głos

partnerów społecznych jest pomijany, kiedy nie daje

im się szansy na zareagowanie we właściwy sposób

i we właściwym terminie.

Tak jak już tutaj mówiono, to jest pierwszy bu-

dżet, który jest kontynuacją działalności tej samej

koalicji i w związku z tym jest prognozą, ale także

odzwierciedleniem pewnej strategii.

Dlatego też za-

daję sobie pytanie, jaka jest strategia i jaka jest myśl,

a przede wszystkim czy można potraktować ten pro-

jekt poważnie i mieć zaufanie do kompetencji auto-

rów.

Już o tym mówiono, że mieliśmy we wrześniu

inny projekt, potem były trzy wersje i wybrano ten

środkowy.

Jednak mam też w pamięci spot wyborczy

z udziałem innego specjalisty od ﬁnansów, ale z tej

samej politycznej rodziny, kiedy dowiadywaliśmy się,

że jest twardy bój o 300 mld zł, które Polska może

otrzymać w ramach budżetu unijnego.

Całkiem nie-

dawno jeden z bohaterów tego spotu, komisarz Le-

Poseł Jan Łopata

wandowski, na spotkaniu z młodzieżą licealną

w Lublinie powiedział: Brałem udział w tych durnych

klipach, ale to była tylko kampania wyborcza.

(We-

sołość na sali, oklaski) Otóż chylę czoła przed szcze-

rością pana posła Lewandowskiego, tylko że te durne

300 mld zł, które tam się pojawiało, to przecież

50 tys. przedszkoli, 430 szpitali itd.

Ten wątek skła-

nia mnie do zadania kolejnego pytania o kompetencje

autorów tego projektu, który mamy przed sobą.

Jakiś czas temu prof. Grzegorz Kołodko, odnosząc

się do założeń projektu, który wpłynął we wrześniu

tego roku, w dyskusji publicznej powiedział, że jest

oczywiste, iż rząd ten projekt zmieni, zmieni zawar-

te w nim parametry, i winą za to obarczy sytuację

w Unii Europejskiej i sytuację na rynkach ﬁnanso-

wych.

Pan minister Rostowski pytany w jakiejś au-

dycji publicystycznej, co o tym myśli, powiedział, że

pan Kołodko kłamie, bo nic takiego się nie stanie, nic

takiego się nie wydarzy.

Otóż wydarzyło się dokład-

nie tak, jak przewidział pan Grzegorz Kołodko.

Oka-

zało się, że to gęganie opozycji – bo słyszeliśmy takie

określenie, że opozycja gęga, a rząd ostro pracuje

– miało pełne uzasadnienie.

Na marginesie, nie

pierwszy raz w historii, bo już raz gęsi kapitolińskie

ocaliły Rzym, budząc obrońców ze sprawiedliwego

snu.

Jedną z tych gęsi w dowód uznania odniesiono

nawet w lektyce.

My, opozycja, nie oczekujemy, że

ktoś nas będzie nosił w lektyce.

Oczekujemy po pro-

stu słuchania, co opozycja ma do powiedzenia, bo

niezależnie od największej mądrości rządzących cza-

sami trzeba słuchać opozycji.

Mówię to także na pod-

stawie własnego doświadczenia i opierając się na

własnym przykładzie.

Pan zresztą na wszelki wypa-

dek zapowiedział już nowelizację ustawy budżetowej,

wyciągając wnioski z poprzednich przypadków, ma-

jących miejsce nie tak dawno przecież.

Koleżanki i Koledzy!

Czytając ten projekt, zdawa-

łem sobie sprawę, że można dwojako podchodzić do

ustawy budżetowej.

Po pierwsze, traktować, że budżet

jest instrumentem polityki gospodarczej i jest tej po-

lityce gospodarczej podporządkowany, jest jej narzę-

dziem.

Drugie podejście polega na tym, że budżet jest

jedynie instrumentem polityki ﬁnansowej państwa,

jest po prostu zestawieniem przychodów i wydatków,

których cele, na przykład ograniczenie deﬁcytubudże-

towego, nie muszą być zharmonizowane z celami go-

spodarczymi.

To jest wtedy, oczywiście, budżet nieroz-

wojowy, budżet pasywny.

Z taką właśnie wersją bu-

dżetu i z takim podejściem do ustawy budżetowej

mamy do czynienia w tej chwili.

(Oklaski)

W budżecie na rok 2012 nie widać wsparcia dla

efektywnego rozwoju gospodarczego.

Więcej, cele po-

lityki gospodarczej, jeżeli tam jakiekolwiek występu-

ją, są podporządkowane polityce ﬁnansowej.

A więc

narzędzia ﬁskalnesąważniejszeniżnarzędziawzro-

stu gospodarczego.

Z tego widać wyraźnie prymat

tych, którzy rządzą ﬁnansami,nadtymi,którzyrzą-

dzą gospodarką.

Przypuszczam, że bierze się to mię-

dzy innymi stąd, iż z ust ważnych przedstawicieli

rządu pada co chwila sformułowanie, że zarządzanie

państwem jest mniej więcej jak zarządzanie sprawną

korporacją.

Słyszałem to kilkakrotnie.

To jest oczy-

wiście niefortunne, ale nawet gdyby założyć, że moż-

na taką hipotezę przyjąć, to przecież żadna dobrze

działająca korporacja nie jest zarządzana wyłącznie

w oparciu o bilans roczny.

Ten bilans jest ważnym,

ale tylko fragmentem całościowego programu rozwo-

ju.

Najważniejszy jest rozwój.

Instrumenty ﬁnansowe

są podporządkowane celom wzrostu gospodarczego.

A jak jest w tym wypadku?

Tutaj są tylko pesy-

mistyczne wieści, bo jeżeli w budżecie zakłada się

obniżenie wskaźników poziomu inwestycji – i to dra-

stycznie, z 8,5% w tym roku do 1,5% w przyszłym

roku – jeżeli zakłada się radykalne wyssanie pienię-

dzy ze spółek Skarbu Państwa poprzez wzrost pozio-

mu pobieranych dywidend aż do 8,2 mld zł, to prze-

cież musi to wpłynąć na politykę zatrudnienia, na

politykę inwestycyjną, na politykę miejsc pracy.

Na-

leży się spodziewać, że miejsca pracy wyraźnie się

skurczą.

Na tym się chcę skoncentrować w drugiej

części swojego wystąpienia, dlatego że dla Sojuszu

Lewicy Demokratycznej to, co się dzieje na rynku

pracy, to, jak się podchodzi do aktywnych form zwal-

czania bezrobocia, jest niezmiernie ważne.

Jest to

niezmiernie ważne, bo uważamy, że każda praca jest

lepsza od bezrobocia, każde wynagrodzenie za pracę

jest lepsze od zasiłku.

Społeczeństwo pracy to społe-

czeństwo bogatych ludzi, a społeczeństwo zasiłków

to społeczeństwo ludzi biednych.

Popatrzmy na ten

budżet z tego punktu widzenia.

Otóż mniej więcej od 2008 r. mamy do czynienia

z 2 procesami na rynku pracy: po pierwsze, maleje

liczba ofert pracy, a po drugie, rośnie liczba absolwen-

tów szkół – szkół zawodowych, szczególnie wyższych.

W ciągu tych kilku lat liczba bezrobotnych na jedną

ofertę pracy zwiększyła się aż 3-krotnie.

W tym sa-

mym czasie zmniejszono, a właściwie zamrożono

wydatki na aktywne programy zwalczania bezrobo-

cia.

Obecnie to wygląda tak, że z 6 mld, którymi dys-

ponuje Fundusz Pracy, zamrożono możliwość posłu-

giwania aż 3,2 mld zł, czyli połową.

Urzędy pracy

płaczą i mówią, że nie mają już środków na walkę

z bezrobociem, tymczasem mają je, tylko nie mogą

ich wydatkować.

Mamy do czynienia z czymś w ro-

dzaju skoku na kasę Funduszu Pracy, mimo że to nie

jest fundusz budżetowy.

On jest przecież tworzony ze

składek pracodawców i zarządzany przez ministra

pracy, który w tym wypadku poddał się, uległ mini-

strowi ﬁnansów.

Mam pytanie do nowego ministra pracy: Dlaczego

pan się na to zgadza?

(Głos z sali: Bo jest odpowiedzialny.)

Słyszę: bo jest odpowiedzialny.

(Poseł Romuald Ajchler: Jak każdy minister.)

To ładny sygnał dla młodego pokolenia, że odpo-

wiedzialność ministra pracy, jak ją rozumie minister

ﬁnansów,pozbawiwas,młodziabsolwenci,kolejnych

Poseł Leszek Miller

możliwości, kolejnych szans.

Zatem jedyny wniosek,

który mi się nasuwa, to taki, żeby uruchamiać stop-

niowo rezerwy z Funduszu Pracy na aktywizację

bezrobotnych.

Środki te na koniec tego roku wyniosą

aż 5,4 mld zł, a na koniec przyszłego, według ustawy

budżetowej, ponad 7 mld zł.

Rozumiem, że w ten spo-

sób minister ﬁnansów dusi deﬁcyt.

Tylko, proszę

państwa, czy warto?

Czy warto to robić w ten sposób,

pozbawiając młodych – nie wiem, czy jesteście absol-

wentami, czy jeszcze nie – chociażby możliwości uzy-

skiwania środków na staże, na zachęcanie pracodaw-

ców, żeby ich zatrudniali?

W każdym razie utrzyma-

nie wysokich rezerw w Funduszu Pracy przy tak

dużym bezrobociu jest niepojęte i nonsensowne, tym

bardziej że ma wzrosnąć składka rentowa i płaca mi-

nimalna, a to oznacza zwiększenie kosztów pracy

i odpowiednią reakcję pracodawców – negatywną

– w tej sprawie.

Tym bardziej trzeba użyć środków,

które mogą posłużyć aktywnym formom zwalczania

bezrobocia.

Nie mówiąc już o tym, że u nas te wydat-

ki są o wiele mniejsze niż w krajach Unii Europej-

skiej.

Jeżeli porównamy te kwoty do wydatków na

ten cel w starej piętnastce unijnej, to zobaczymy, że

w Polsce na aktywne zwalczanie bezrobocia wydaje

się, uwaga, aż 13-krotnie mniej.

Kończąc – bo wiele z wątków zostanie jeszcze pod-

niesionych przez moje koleżanki i kolegów – chciał-

bym powiedzieć, że istnieją różne koncepcje rozwoju

gospodarczego i społecznego, na przykład rozwój bez

wzrostu.

Ale to, co jest zaproponowane w budżecie,

jest unikalną formułą, bo to jest koncepcja: ani roz-

woju, ani wzrostu.

A po wysłuchaniu tego, co mówi-

li na temat budżetu pan minister i przedstawiciele

koalicji, chciałbym powiedzieć, że niewątpliwie pły-

nie z tego taki wniosek, że teraz będzie nam tak do-

brze, że dobrze nam tak.

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję.

Przepraszam, jeszcze pan minister chciał zabrać

głos.

Proszę bardzo, minister ﬁnansów Jan Vincent-

-Rostowski.

Minister Finansów

Jan Vincent-Rostowski:

Dziękuję.

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Chciałbym za-

cząć od bardzo poważnej sprawy, czyli od zarzutu

braku konsultacji społecznych przed przyjęciem pro-

jektu budżetu państwa przez rząd i przed przekaza-

niem go do Sejmu.

Pan przewodniczący Miller raczył

powiedzieć, że zaskarży projekt budżetu państwa do

Trybunału Konstytucyjnego, bo procedura była wa-

dliwa.

Pan poseł Rosati sugerował, że ja osobiście

– oczywiście żartobliwie to mówił – powinienem być

postawiony przed Trybunałem Stanu z tego powodu.

Myślę jednak, że to jest naprawdę bardzo poważny

zarzut, a jak się stawia poważne zarzuty, to warto

najpierw sprawdzać niektóre fakty.

Przypomnę panu premierowi, że właśnie były wy-

bory.

Mamy w Polsce konstytucyjną zasadę dyskon-

tynuacji prac nad ustawami.

Wobec tego ustawa bu-

dżetowa, która została przesłana do Sejmu 30 wrze-

śnia i była konsultowana od 5 maja z partnerami

społecznymi, podlega zasadzie dyskontynuacji.

My-

ślę, że maj, czerwiec, lipiec, sierpień i wrzesień, czyli

5 miesięcy, chyba starczy na konsultacje społeczne.

Rozumiem jednak, że panu premierowi chodzi o to,

iż nowa ustawa – bo formalnie jest to nowa ustawa,

która została przesłana niedawno do Sejmu – w swo-

jej nowej formie nie była konsultowana.

Rozumiem,

że można przyjąć takie stanowisko.

Myśmy jednak

przyjęli inne.

W 2007 r. po wyborach ustawa budże-

towa była ponownie wysłana do Sejmu bez konsulta-

cji społecznych.

W 2005 r., mimo że już obowiązywa-

ła – tak jak w 2007 r. i tak jak dzisiaj – ustawa

o Trójstronnej Komisji, rząd Prawa i Sprawiedliwo-

ści, rząd Kazimierza Marcinkiewicza także wysłał

budżet do Sejmu po wyborach bez konsultacji spo-

łecznych.

Ustawa o Trójstronnej Komisji do Spraw

Społeczno-Gospodarczych weszła w życie 19 paź-

dziernika 2001 r. 26 listopada 2001 r. rząd pana pre-

miera Leszka Millera wysłał ustawę do Sejmu bez

konsultacji społecznych.

(Poseł Romuald Ajchler: Ale to był inny rząd.)

Tak, ale to był ten rząd, który przesłał tę ustawę

bez konsultacji społecznych, mimo że ustawa o Trój-

stronnej Komisji obowiązywała już od ponad miesią-

ca.

Mam nadzieję, że to już ukróci ten żenujący spek-

takl takiego udawanego oburzania się.

Wniosek,

który wyciągną, panie premierze, jest taki, aby jed-

nak trochę więcej tej państwowej dotacji przekazać

dla asystentów, którzy będą badali poprzednie dzia-

łania pana i innych lewicowych rządów, i tyle.

(Poseł Ryszard Zbrzyzny: Ale to nie oznacza, że

mamy nie przestrzegać prawa.)

Nie, nie.

Mówię, że jest taka zasada, że żaden rząd

po wyborach nie wysyłał ponownie budżetu do kon-

sultacji społecznych.

Myślę, że to nie jest łamanie pra-

wa, bo każdy rząd tak robił.

Uważamy, że to nie jest

sprzeczne z prawem, bo ustawa była konsultowana

5 miesięcy, konsultacje społeczne trwały 5 miesięcy.

(Głos z sali: To była inna ustawa.)

Oczywiście formalnie to była inna ustawa, zga-

dzam się, ale każdy rząd tak robił.

Niestety, mamy

taki kalendarz wyborczy, co oznacza, że mamy nową

ustawę, która jest wysyłana późną jesienią, i jest bez-

względną konieczność, aby budżet był już przedmio-

tem prac sejmowych i był już opracowywany przez

Poseł Leszek Miller

Sejm w momencie, kiedy rozpoczyna się rok budże-

towy.

Jeżeli państwo będziecie się chcieli zgodzić

– patrzę także na PiS – aby w 2015 r. skrócić kaden-

cję, żeby móc uniknąć takich sytuacji, to oczywiście

na pewno bardzo chętnie się nad tym zastanowimy.

Skoro jest to praktycznie niemożliwe i nie do zrobie-

nia, zgadzam się z opozycją, bo nie możemy zostawić

państwa bez budżetu, który jest procedowany w Sej-

mie, i to skrajna nieodpowiedzialność nawet sugero-

wać coś takiego, w związku z tym sugerowałbym, że

należy w tym zakresie zmienić ustawę o Komisji

Trójstronnej, a jeżeli decyzja Sejmu będzie inna, to

pan premier i ja będziemy mogli stanąć wspólnie

przed Trybunałem Stanu.

Teraz odniosę się bardzo krótko do kilku innych

spraw.

Po pierwsze, pan przewodniczący Miller po-

wiedział, że przewidujemy spadek wzrostu inwestycji

z 8,5% w tym roku do 1% w przyszłym roku.

Panie

premierze, 5 czy 6 lipca...

Nie, 4 lipca.

(Głos z sali: 4 czerwca.)

4 czerwca, dziękuję.

(Głos z sali: Trzeba znać historię.)

i nie mamy gospodarki planowej, więc tylko progno-

zujemy, co może się stać w przyszłym roku.

Wiedząc,

jak trudna i niebezpieczna jest sytuacja i jak niebez-

pieczne jest otoczenie, oczywiście prognozujemy

ostrożnie.

Nie chcemy, żeby wzrost inwestycji spadł

do 1%, nie zaplanowaliśmy, że wzrost inwestycji

spadnie do 1%, tylko prognozujemy, że tak będzie.

Jeśli chodzi o inwestycje publiczne, to decydujemy

także o tych, które są ﬁnansowane ze środków unij-

nych, mogę pana przewodniczącego uspokoić.

W przy-

szłym roku udział inwestycji publicznych w PKB

wyniesie 6,1%.

To nie jest prognoza, ale jest to

w dużej mierze zaplanowane, bo są to inwestycje pu-

bliczne.

Udział inwestycji publicznych w przyszłym

roku wyniesie 6,1%.

Będzie to najwyższy poziom,

największy udział inwestycji publicznych w całej Unii

Europejskiej.

Będzie to największy udział inwestycji

publicznych w relacji do PKB w całym 20-leciu nie-

podległej Polski z wyjątkiem 2011 r., kiedy ten udział

wynosił 6,4%.

Naprawdę proszę nie mówić, że ten

budżet i te działania okołobudżetowe, ta szeroka po-

lityka gospodarcza, o której słusznie tutaj mówimy,

bo nie powinniśmy się trzymać tylko zapisów budże-

towych, są antyrozwojowe.

Są najbardziej prorozwo-

jowe i to widać w twardych liczbach.

Jeśli chodzi o sytuację Funduszu Pracy, to zwró-

ciłbym uwagę na to, że szczególnie niestosowne jest,

aby Sojusz Lewicy Demokratycznej poruszał tę spra-

wę.

Po pierwsze dlatego, że jeżeli popatrzymy na za-

trudnienie, to kiedy oddawaliście władzę w 2005 r.,

zatrudnionych na koniec III kwartału 2005 r. było

14 359 tys. osób.

Na koniec III kwartału tego roku

zatrudnionych było 16 284 tys. osób.

(Poseł Ryszard Zbrzyzny: A ilu bezrobotnych?)

Bardzo dziękuję za pytanie, panie pośle.

(Poseł Ryszard Zbrzyzny: Proszę.)

Jeśli chodzi o bezrobotnych, to we wrześniu tego

roku bezrobocie wynosiło 11,8%, niestety, ale we

wrześniu 2005 r.

– 17,6%.

(Poseł Romuald Ajchler: Niech pan do tego doda

tych, którzy pracują za granicą.)

Na waszym miejscu naprawdę nie wracałbym do

bezrobocia i do tych kwestii, a jeśli chodzi o bezrobo-

cie wśród młodych osób, wśród absolwentów, to w tej

kadencji było wysokie, przeciętnie 20,5% według

BAEL, ale w trakcie waszej kadencji, w latach 2002–

–2005, niecałe 40%, 39,9%.

Sugerowałbym jednak,

żebyście do tych wstydliwych spraw nie wracali.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

W trybie sprostowania pan premier Miller, proszę.

Poseł Leszek Miller:

Mam przed sobą wystąpienie szefa OPZZ do pani

marszałek.

Nie chcę w to wnikać, ale w takim razie

będziemy wiedli interesujący spór, bo centrale związ-

kowe uważają, że procedura nie została dotrzymana,

i ja uważam tak samo.

wiedzieć, że pan często używa tego sformułowania,

tylko zapomina pan, że kiedy były takie wskaźniki, nie

byliśmy w Unii Europejskiej.

Rynek pracy był zamknię-

ty, Polacy nie wyjeżdżali, nie uciekali przed waszą po-

lityką, tak jak uciekli w ostatnich latach.

(Oklaski) Są

to zupełnie różne sprawy.

Kiedy mówi pan, żeby nie

przypominać wstydliwych okoliczności, to chyba nie są

dliwe jest wejście do Unii Europejskiej, ale ja tak nie

sądzę, panie ministrze.

(Oklaski)

Druga sprawa, już porządkowa.

Otóż albo w 2003 r.,

albo w 2004 r. był ostatni spis powszechny, który wy-

kazał, że liczba obywateli Rzeczypospolitej wydatnie

zmalała, w związku z tym relatywnie wskaźniki bez-

robocia gwałtownie wzrosły.

Jak pamiętam z samej

tej statystyki, wzrosły o 3 punkty procentowe.

Spis

powszechny właśnie się odbył.

Poczekamy, panie mi-

nistrze, co będzie wiadomo o bezrobociu w wyniku

nowego spisu powszechnego.

(Oklaski)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję panu premierowi.

Jeszcze pan minister Rostowski odpowie na spro-

stowanie.

Proszę bardzo.

Minister Finansów Jan Vincent-Rostowski

Minister Finansów

Jan Vincent-Rostowski:

Żałuję tylko, że pan przewodniczący nie słuchał

pierwszej części, tego, co powiedziałem, bo też odno-

siłem się do zatrudnienia.

Wtedy kiedy pana następ-

ca, zresztą, oddawał władzę, zatrudnionych w Polsce

było 14 359 tys., a na koniec III kwartału 2011 r.

zatrudnionych było 16 284 tys. Ludzie, którzy wyjeż-

dżają, nie mogą stanowić części grupy zatrudnionych.

że stopa bezrobocia nie jest relacją liczby bezrobot-

nych do liczby osób w kraju, tylko do liczby osób ak-

tywnych zawodowo.

Naprawdę zasadniczą kwestią

jest jednak to, że jest prawie o 2 mln więcej zatrud-

nionych i że są to ludzie zatrudnieni w Polsce, a nie

za granicą.

Dziękuję.

Już więcej o...

(Oklaski)

(Poseł Leszek Miller: Ostatni raz, panie mar-

szałku.)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Proszą bardzo, sprostowanie, pan poseł Leszek

Miller.

Poseł Leszek Miller:

Przepraszam bardzo i już więcej nie będę się wy-

powiadał.

Otóż pan minister i inni przedstawiciele

rządu często powołują się na jakieś dane, z których

wynika, że okres naszego rządu to sprawy fatalne,

fatalny stan gospodarki, ﬁnansów publicznych itd.

Jednym słowem, ci ludzie, którzy za to wtedy odpo-

wiadali, są niekompetentni, nie mają kwaliﬁkacji

i powinni gdzieś dzisiaj w zaciszu prywatnego życia

dożywać swoich dni.

Przypomnę tylko w takim razie,

że pana ministra ﬁnansów z mojego okresu i potem

premiera, Marka Belkę, sami rekomendowaliście na

szefa Narodowego Banku Polskiego w uznaniu jego

kwaliﬁkacji, a inny wysoki funkcjonariusz z mojego

okresu, czyli Jerzy Hausner, został przez was reko-

mendowany do Rady Polityki Pieniężnej również

w wyniku wielkiego uznania za kierowanie gospo-

darką.

To jest najlepsza odpowiedź na pana pytanie.

(Oklaski)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Przyjmuję to jako sprostowanie, chociaż był to

raczej głos w dyskusji.

Głos zabierze teraz pan poseł Andrzej Romanek

z klubu Solidarna Polska.

Poseł Andrzej Romanek:

Wysoka Izbo!

Szkoda, że dzisiaj w czasie tej debaty

nie ma pana premiera, ale pan premier pojechał po

to, by chwalić się rzekomymi osiągnięciami polskiej

prezydencji, tak jak pan minister chwali się rzeko-

mymi osiągnięciami poprzedniego rządu...

(Poseł Janusz Palikot: Rozmawia.)

i jak pan minister – teraz rozmawia – pan mini-

ster Rostowski broni jak lew rzekomo dobrego budże-

tu na rok 2012.

Wierzę jednak, że pan minister Ro-

stowski wysłucha z uwagą słów, które padną z tej

mównicy, słów Solidarnej Polski, i przekaże te słowa

panu premierowi, a także sam nad tymi słowami

z powagą się pochyli.

Otóż, panie premierze, budżet pana rządu to bu-

dżet doraźny.

Brak w nim bowiem, szanowni pań-

stwo, jakiejkolwiek wizji.

Wizji, która czyniłaby ten

budżet dokumentem strategicznym.

Ważne – doku-

mentem strategicznym, podstawowym dla rozwoju

naszego kraju.

Skoro budżet jest doraźny, to dowodzi,

że ani pan premier, ani pan minister ﬁnansów,który

wespół z premierem powinien być głównym architek-

tem budżetu, nie mają wizji rozwoju naszego kraju,

żadnej wizji.

(Poseł Izabela Leszczyna: Ile razy można to tłu-

maczyć.)

To jest, mówiąc wprost, budżet przetrwania i to

nawet nie tyle przetrwania naszego państwa, ile

przetrwania Platformy Obywatelskiej u władzy.

Panie premierze, panie ministrze, pan wie, jak

ogromnym problemem naszego kraju jest demogra-

ﬁa, która jest tak naprawdę zegarową bombą, przy

czym zegar demograﬁczny tyka coraz szybciej i do

wybuchu bomby, panie ministrze, niewiele czasu już

pozostało.

I cóż pan robi?

Ano w istocie rzeczy likwi-

duje pan ulgi prorodzinne, likwiduje pan drugie be-

cikowe, rezygnuje pan z programu „Rodzina na swo-

im”, podnosi pan drastycznie podatki na dziecięce

materiały z 8 do 23% od 1 stycznia 2012 r.

(Głos z sali: To jest w Unii Europejskiej.)

Ja wiem, że pan będzie to tak tłumaczył, wszyst-

ko tak można tłumaczyć, a przecież w 2012 r. na

rynku pracy ubędzie, panie ministrze, nominalnie

150 tys. osób, które przejdą na emeryturę, i nie bę-

dzie ich miał, kto zastąpić, co spowoduje – i to powodu-

je – ogromne dotacje do Funduszu Ubezpieczeń Spo-

łecznych.

To właśnie, panie ministrze, przejaw braku

wizji budżetu jako czynnika ﬁnansowego służącego

zachowaniu przelicznika, pewnej równowagi pomiędzy

płatnikami składek na ubezpieczenia a osobami, które

z tych ubezpieczeń po prostu korzystają.

Pan nie prowadził – mówię o panu premierze

i o panu ministrze – i nie prowadzi żadnej polityki

prorodzinnej, która miałaby na celu zwiększenie

dzietności polskich rodzin, a w konsekwencji odcią-

żenie budżetu przed ogromnymi dotacjami do FUS.

Przez ostatnie cztery lata pana rząd nie podjął – pod-

kreślam – żadnych działań, aby odwrócić to zjawisko

57

i zachęcić rodziny polskie do posiadania większej

liczby dzieci.

Dziś płacimy za lata zaniechań premie-

ra Donalda Tuska i jego ministrów.

To właśnie do-

tacje do FUS są najlepszym tego przykładem, co

widać w budżecie.

Panie premierze, panie ministrze również, wszy-

scy chcielibyśmy wiedzieć, jak naprawdę wygląda

zadłużenie naszego państwa.

Pan mówi o długu pu-

blicznym, który wedle założeń nie powinien przekro-

czyć drugiego progu ostrożnościowego wynoszącego

55 pkt procentowych PKB, ale nie wspomina pan

o gigantycznym skumulowanym zadłużeniu Krajo-

wego Funduszu Drogowego, Krajowego Funduszu

Kolejowego, zobowiązań wynikających z partnerstwa

publiczno-prywatnego, nie mówiąc już o zadłużeniu

FUS.

Uchwalając budżet, powinniśmy wiedzieć, ja-

kie jest faktyczne zadłużenie naszego państwa, a nie

tylko dług publiczny, którego wysokość zależna jest

od metodologii liczenia tego długu, czyli w istocie,

panie ministrze, od kreatywnej księgowości mini-

stra ﬁnansów.

Przykłady Włoch, Portugalii czy też

Grecji pokazują, czym to przysłowiowe zamiatanie

długów pod dywan się kończy.

Żądamy przejrzysto-

ści ﬁnansów publicznych, a takiej przejrzystości

w tym budżecie po prostu nie ma i doszukać się tego

nie możemy.

Ten budżet w swoich niektórych założeniach jest,

panie ministrze, całkowicie nierealistyczny.

Chociaż-

by założony poziom inﬂacji wynoszący w 2012 r.

2,8 pkt procentowego.

Z czego wynika takie optymi-

styczne założenie, skoro przewidywana inﬂacjaśred-

nioroczna w 2011 r. wyniesie najprawdopodobniej

4,3–4,5%.

Jeśli chodzi o listopad, to wynosi już 4,8%

– wczorajsze dane Głównego Urzędu Statystycznego.

A zatem założenia te są absolutnie nierealistyczne,

tym bardziej iż – co warte podkreślenia – w 2013 r.

wchodzi pakiet klimatyczny.

Już chociażby z tego

powodu ceny energii w tym roku będą rosły ponad

miarę, nie mówiąc, iż będą rosły znacząco, dlatego

że koszty produkcji energii będą wyższe z uwagi na

podwyższone przecież podatki.

A przecież pan, panie

ministrze, doskonale wie, że wzrost kosztów energii

stanowi istotny czynnik proinﬂacyjny.

A propos podwyżki podatków.

Otóż, panie premie-

rze, pan swoimi rozwiązaniami, mówiąc kolokwial-

nie, dorżnie polską gospodarkę.

Nie tylko podnosi

pan podatki, ale również obniża wydatki.

Wedle eko-

nomistów, aby jak najmniej dławić wzrost gospodar-

czy, należy stosować jedną z tych metod, a nie oby-

dwie naraz.

Pan jednak podwyższa podatki i ograni-

cza wydatki.

Ale co najgorsze, pan ogranicza wydat-

ki tam, gdzie te ograniczenia są najmniej efektywne

– zabiera pan po prostu ubogim – a powinien pan,

zgodnie zresztą z zapowiedziami sprzed czterech lat,

zlikwidować niektóre fundusze celowe, agencje wy-

konawcze czy inne instytucje, których jest już, proszę

państwa, kilkadziesiąt i które przerabiają – słowo

przerabiają jest słowem na miejscu – ogromne środki

ﬁnansowe,aichefektywnośćwydatkowaniaśrodków

jest co najmniej wątpliwa.

A zatem przy tych działaniach, panie premierze,

panie ministrze, wątpliwy jest założony w budżecie

wzrost gospodarczy na poziomie 2,5%.

Tym samym

bezrobocie będzie nadal rosło, o czym tu już zresztą

wspominano, a wraz z nim wydatki na bezrobotnych.

Ten budżet nie zmierza do likwidacji przyczyn bez-

robocia, tylko skutków.

Pan wie, że bezrobocie będzie

spadało, panie ministrze, wówczas, gdy tempo wzro-

stu gospodarczego przekroczy 4 pkt procentowe.

Dzi-

siaj pan nie chce aktywnie zwalczać bezrobocia.

Wy-

daje pan setki milionów złotych z budżetu na wyklu-

czenie ludzi z rynku pracy, a nie na ich powrót na ten

rynek.

To budżet antyspołeczny.

Co więcej, pan nie

tylko bezpośrednio, ale i pośrednio nie dba o rynek

pracy.

Założone w budżecie wpływy z dywidendy od

spółek Skarbu Państwa na poziomie 8,2 mld zł są

prawie dwukrotnie wyższe niż wpływy z tego tytułu

w roku bieżącym.

To nic innego, jak ﬁnansowy dre-

naż spółek Skarbu Państwa, a co za tym idzie, zmniej-

szanie ich zdolności inwestycyjnych, a więc zwiększa-

nie bezrobocia.

Podam, że w 2010 r. wpływy z tego

tytułu wyniosły 4,9 mld zł, a w 2011 r. spadły do 3,6

mld zł.

Jak zatem chce pan osiągnąć poziom wpły-

wów z tego tytułu w wysokości 8,2 mld zł, skoro

jednocześnie zapowiada pan prywatyzację?

Pan

chce te spółki Skarbu Państwa po prostu dobić.

Oto

jest prawdziwe oblicze tego budżetu, który jest prze-

jawem chciwego, drapieżnego, niedbającego o swoich

obywateli państwa rządzonego przez Platformę

Obywatelską.

Jeszcze jedna rzecz.

Otóż, jak pan twierdzi – mó-

wię tu o panu premierze – jest pan wielkim zwolen-

nikiem unii walutowej.

Gdyby wprowadzić euro, jak

pan zakładał, w 2011 r. – pan poprawił to na 2012 r.,

panie ministrze – to przecież wypłata zysku Narodo-

wego Banku Polskiego w wysokości ponad 6 mld nie

wpłynęłaby w tym roku do budżetu.

Dziwne jest, pa-

nie ministrze, że tego elementu w tym budżecie w ogó-

le nie ma.

Przypomnę, że założony w 2011 r. był na

poziomie 1,7 mld, a wpływy były na poziomie 6,2 mld,

więc cóż się stało w roku 2012, że nie zakłada pan

żadnych wpływów z tego tytułu?

(Poseł Arkadiusz Mularczyk: Brawo!)

Panie premierze, gdzie polski rząd znajdzie pie-

niądze – pan już o tym mówił, panie ministrze – na

pożyczkę dla Międzynarodowego Funduszu Waluto-

wego, aby ratować kraje unii walutowej znajdujące

się w poważnych tarapatach ﬁnansowych?

Polscy

podatnicy powinni chyba dzisiaj, przy okazji debaty

o budżecie, dowiedzieć się, z czego Polska wyłoży kil-

ka, a może kilkanaście miliardów euro na ratowanie

Greków, Portugalczyków, Włochów, którzy przez lata

żyli ponad stan.

Polski podatnik powinien wiedzieć,

na czym polski rząd zamierza zaoszczędzić tak ogrom-

ne pieniądze, aby ratować bogatych obywateli Unii

przed kłopotami ﬁnansowymi,wktóresamisięwpę-

dzili.

My również chcielibyśmy wiedzieć, skąd szczo-

dry dla obywateli Unii Europejskiej, a skąpy dla pol-

Poseł Andrzej Romanek

skich obywateli premier Donald Tusk weźmie kilka-

dziesiąt miliardów złotych.

Wysoka Izbo!

Polski emeryt może liczyć na 700–

–800 zł miesięcznie, podczas gdy grecki na co naj-

mniej 2200–2300, włoski – na 2600.

Według premie-

ra Donalda Tuska to biedni Polacy powinni ratować

bogatych Włochów czy Greków.

Premier chce rato-

wać naszym kosztem budżety państw, w których

rencistom wypłaca się trzynastki, a czasami czter-

nastki, a bezrobotny może liczyć na 4000 zł zasiłku

co miesiąc.

Polski robotnik, który często musi praco-

wać za 1400 zł miesięcznie, będzie ratował Greka,

który do pracy w ogóle nie idzie, jeżeli nie zaoferuje się

mu ok. 4000 zł miesięcznie.

To są fakty.

Polscy rodzi-

ce otrzymujący 1000 zł becikowego, które premier

i tak chce zlikwidować, dołożą się, pomogą włoskim

rodzinom, które z tytułu urodzenia dziecka dostają

ponad 4000 zł becikowego.

To są po prostu fakty.

(Poseł Izabela Leszczyna: To są kłamstwa.)

(Poseł Andrzej Dera: To jest prawda.)

Panie ministrze, obserwując spustoszenie, jakie

zasiał pan w polskich ﬁnansach w ciągu ostatnich

4 lat, zastanawiam się, zadaję pytanie: kim pan jest?

(Oklaski)

(Poseł Arkadiusz Mularczyk: Sztukmistrzem z Lon-

dynu.)

Czy aby na pewno jest pan profesjonalistą, jakim

się pan często mieni, czy też jest pan przysłowio-

wym bajkopisarzem opowiadającym bajki, jak pan

premier, o zielonej wyspie?

A może jest pan brytyj-

skim tajfunem, który rozszalał się w sferze polskie-

go zadłużenia?

(Oklaski) A może, panie ministrze,

jest pan magikiem, a być może i sztukmistrzem z Lon-

dynu, dla którego wskaźniki makroekonomiczne

w budżecie i tak nie mają większego znaczenia?

Pański budżet na rok 2012 wygląda jak królik wy-

ciągnięty z kapelusza.

Teraz kilka spostrzeżeń dotyczących pańskiego

wcześniejszego dorobku i obietnic, pokazujących, na

ile można panu i pańskim deklaracjom zaufać, na ile

można pańskie deklaracje traktować serio, poważnie.

Nie kto inny jak pan obiecywał, że przyjmiemy euro

w 2012 r.

To pan, minister ﬁnansów, podkreślał, za-

klinał się, że nie będzie podnosił podatków.

To pan

to czynił.

(Poseł Arkadiusz Mularczyk: Sztukmistrz to ład-

ne określenie, panie ministrze.)

Mamy teraz tego dowody.

Jak mają się fakty do

deklaracji?

Na lipcowym szczycie Unii ogłosił pan, że

kryzys grecki został rozwiązany, a streﬁe euro nie

grozi rozpad, by już jesienią postraszyć wojną w Eu-

ropie.

(Oklaski)

(Poseł Arkadiusz Mularczyk: Brawo.)

Latem tego roku gwarantował pan, że projekt

budżetu po wyborach nie ulegnie żadnym zmianom,

a wzrost PKB przewidywał pan na poziomie mini-

mum 4%.

Dziś w wariancie umiarkowanym wynosi

on 2,5% PKB.

W budżecie na ten rok założył pan, że

stopa bezrobocia będzie na poziomie 10 punktów pro-

centowych, a jest na poziomie prawie 12.

Panie ministrze, niech pan nie kiwa głową, to są

fakty.

(Głos z sali: To są kłamstwa.)

Będzie pan miał okazję, będzie pan mógł się do

tego ustosunkować.

(Poseł Dariusz Rosati: Zapraszam na piątkowe

szkolenie.)

A zatem, panie ministrze, kim pan jest?

Zaklina-

czem rzeczywistości, chyba należałoby powiedzieć.

(Głos z sali: Sztukmistrz z Londynu.)

Chciałbym skierować teraz kilka słów do rządzą-

cych koalicjantów.

Dotyczy to liczb, o których mówił

pan minister.

Dług publiczny – ok. 800 mld.

Właśnie

tak wygląda sytuacja naszych ﬁnansów.

Wzrósł on

podczas tego tajfunu o wdzięcznej nazwie, jeżeli mogę

tak powiedzieć, Vincent, o ok. 300 mld zł.

(Oklaski)

To są fakty.

W przyszłym roku minister ﬁnansów

pożyczy rekordowe 175 mld zł.

Czy to nie są fakty,

panie ministrze?

To są fakty.

A co więcej, jeśli chodzi

o zapadające w przyszłym roku krótko- i długotermi-

nowe zobowiązania, będzie to kilkadziesiąt miliar-

dów euro.

Takie są fakty, panie ministrze.

Co ważne,

ukryte pod dywanem długi, których minister Ro-

stowski nie wlicza do długu publicznego, szacuje się

na poziomie 50–60 mld zł.

Przykłady?

Proszę bardzo.

30 mld – fundusz drogowy, 15 mld – Fundusz Rezer-

wy Demograﬁcznej, 10 mld – służba zdrowia, 6–7,

może 8 mld – Fundusz Ubezpieczeń Społecznych.

To

są pieniądze niewliczane do długu publicznego, które

stanowią rzeczywisty dług.

Panie ministrze, niech pan już zaprzestanie tego

szatańskiego zadłużania naszego kraju i porzuci kre-

atywną księgowość, której mogą panu pozazdrościć

nawet Grecy.

Podkreślam, nawet Grecy mogą jej

panu pozazdrościć.

Jakim cudem wyszedł panu w do-

chodach podatkowych na przyszły rok wzrost o blisko

20 mld zł, z samego VAT-u blisko 13 mld?

Niech pan

powie, czy będzie w lipcu podwyżka podatku VAT, bo

z tych założeń, które pan przyjął, niemożliwe jest osią-

gnięcie takich dochodów z podatków.

W przyszłym

roku musi być podwyższenie podatków.

To jest abso-

lutnie pewne, ale o tym pan oczywiście nie mówi.

Pańskie działania, panie ministrze, w sferze ﬁnan-

sów publicznych są kapitalną ilustracją pomysłów

i działań niejakiego Nikodema Dyzmy.

(Oklaski) Jako

żywo je przypominają.

Byłby pan, panie ministrze,

genialnym prezesem Banku Zbożowego (Oklaski), tyle

że za to, co pan robi, Polacy będą musieli płacić latami.

Nie tylko to pokolenie, ale i kolejne pokolenia, panie

ministrze.

Panie ministrze, zmienił pan polskie ﬁnan-

se publiczne w prawdziwy „Titanic”.

Są one w najgor-

szym stanie od 20 lat, a podkreślam, że góra lodowa,

panie ministrze, tuż tuż.

Przecież jakiś czas temu,

w latach 2008 i 2009, to pan – à propos wiarygodności

pana twierdzeń i założeń – twierdził, podkreślał, że

osoby, które mówią o kryzysie, straszą kryzysem, to

ignoranci ekonomiczni.

Mówił pan, że kraj, który ma

euro, jest bezpieczny.

To pana słowa.

Powiedział pan

Poseł Andrzej Romanek

tak: znacząco poprawiliśmy stabilność ﬁnansów pu-

blicznych.

Jak je poprawiliśmy, to widać dzięki licz-

bom.

Ale to są pana słowa z lat ubiegłych.

Według pana deﬁcyt sektora ﬁnansów publicz-

nych wyniósł w 2010 r. 7,9%.

Problem w tym, że je-

żeli wliczy się te ukryte, o których mówiłem, długi,

ukryte przez pana, panie ministrze, to wynosi on już

10% PKB, czyli tyle samo ile grecki.

To są fakty.

Panie ministrze, dziś blisko połowa polskiego długu

to zadłużenie zagraniczne.

Jest to 360–370 mld zł,

z tego ponad 170 mld w obligacjach.

I pan twierdzi, że

nasze ﬁnanse są ﬁnansami fundamentalnie stabilny-

mi?

Tak pan twierdzi?

Dosyć oryginalne twierdzenie.

Chciałbym podkreślić, że nasze dziesięcioletnie

obligacje, które ponoć idą jak świeże bułeczki, są dziś

droższe niż hiszpańskie, portugalskie czy czeskie.

Co

oznacza przyjęta przez pana w budżecie na przyszły

rok wielkość wzrostu inwestycji na poziomie – o czym

była już mowa – 1,5 punktu procentowego?

Oznacza

biców piłkarskich wszystkie budowy w kraju staną,

a pracę straci 20, może 30 tys. budowlańców.

Jeszcze jedna rzecz.

Ile razy puszył się pan, panie

ministrze, że nie przekroczyliśmy 55% progu ostroż-

nościowego?

Według Komisji Europejskiej właśnie

zbliżamy się do progu 60 punktów procentowych.

Panie Ministrze!

Jedna istotna kwestia.

Ponie-

waż jest pan prawdziwym mistrzem w opowiadaniu

bajek, na koniec chciałbym panu przytoczyć bajkę

Ignacego Krasickiego pod tytułem „Szczur i kot”.

Cytuję:

„»Mnie to kadzą« – rzekł hardzie do swego ro-

dzeństwa

Siedząc szczur na ołtarzu podczas nabożeństwa.

krztusił,

Panie Ministrze!

To przestroga dla pana przed

zbyt wybujałym ego znakomitego ﬁnansisty.

Konkludując, te okoliczności przemawiają za tym,

że klub Solidarna Polska nie poprze tego projektu

ustawy, bo jest to budżet antyspołeczny, nie jest on

budżetem wizji rozwoju kraju, lecz budżetem prze-

trwania – i to przetrwania Platformy Obywatelskiej

– budżetem, który zakłada istotne zwiększanie bez-

robocia i nie wprowadza żadnych mechanizmów ak-

tywizujących bezrobotnych.

Jest to budżet, który

opiera się na nierealistycznych założeniach, który

ukrywa prawdziwy stan ﬁnansów publicznych, nie

pokazuje pełnego zadłużenia państwa.

Jest to po pro-

stu budżet antyrozwojowy, o czym tu już przecież

mówiono.

Dlatego też klub Solidarna Polska wnosi

kuję uprzejmie.

(Oklaski)

(Poseł Arkadiusz Mularczyk: Brawo.)

(Przewodnictwo w obradach obejmuje wicemarszałek

Głos ma pani poseł Krystyna Skowrońska, Plat-

forma Obywatelska.

(Głos z sali: Jeszcze pan minister.)

Przepraszam, pani poseł.

Pan minister Rostowski

chciał jeszcze zabrać głos.

(Poseł Krystyna Skowrońska: Ależ proszę, panie

ministrze.)

(Poseł Arkadiusz Mularczyk: Bez polemiki, panie

ministrze.)

(Głos z sali: Mamy nadzieję, że to nie będzie

o budżecie.)

(Głos z sali: Przecież zapisaliście się do dyskusji.)

(Głos z sali: Do rzeczy.)

Minister Finansów

Jan Vincent-Rostowski:

Przydałoby się, bo Fundusz Rezerwy Demogra-

ﬁcznej sam nie jest w żaden sposób zadłużony, a jest

w sektorze ﬁnansów publicznych.

I dlatego, jeżeli

budżet pożycza od Funduszu Rezerwy Demograﬁcz-

nej, to jest tak, jakby przesuwało się z jednej kieszeni

do drugiej, dlatego to nie zwiększa zadłużenia całego

sektora.

(Poseł Zbigniew Kuźmiuk: Od kogo będziecie bra-

li w 2020 r.?)

Przepraszam, jeśli można.

To wystąpienie było

pełne absurdalnych błędów, z których najbardziej ab-

surdalne było stwierdzenie, że dodając różne elementy,

które już były w deﬁcycie,chodzio2010r.,możnabyło

tamten deﬁcytzwiększyćz7,8%do10%PKB.

Popro-

stu prosiłbym, żeby liczba błędów w wystąpieniach

była taka, aby można było na nie w jakimś sensownym

czasie odpowiedzieć.

Dziękuję bardzo.

Wicemarszałek

Eugeniusz Tomasz Grzeszczak:

Proszę, pani poseł Krystyna Skowrońska.

Poseł Krystyna Skowrońska:

kilka wystąpień – przed moim wystąpieniem – nie

miało nic wspólnego z debatą budżetową.

Ogromnie

żałuję, że państwo przedstawiciele poszczególnych

klubów zabierali głos w taki sposób.

Zarzucaliście

ministrowi, że nie przedstawił.

Po pierwsze, nie prze-

czytaliście tego.

Takie błędy, które popełniano w trak-

cie tej debaty, są trochę wstydliwe w przypadku tej

Izby.

Chciałabym powiedzieć, że gdyby państwo za-

Poseł Andrzej Romanek

głębili się w treść samego projektu ustawy budżeto-

wej, w jego uzasadnienie, gdyby państwo przeanali-

zowali te nowe elementy dotyczące między innymi

budżetu zadaniowego, a także tej liczby mianowań

urzędników, to po prostu wiedzielibyście państwo,

o czym mówicie.

A jeden z przedstawicieli, pan prze-

wodniczący Palikot, przyszedł tu z tym wszystkim,

co było do przeczytania, ale po prostu tego nie prze-

czytał.

Powinien pan sobie to zapamiętać, bo jeżeli

pan pracował w parlamencie i był przewodniczącym

komisji „Przyjazne Państwo”, to proszę sobie przy-

pomnieć, panie pośle Palikot, że dwie kolumny dru-

ków pod pana nogami, na które pan się wdrapał,

musi być planem przychodów i wydatków.

Żeby nie być gołosłowną i żebyście państwo nie

wysuwali zarzutów wobec nas mówiących z tej try-

buny, powiem, że członkowie Komisji Finansów Pu-

blicznych i wszyscy posłowie mogli otrzymać eksper-

tyzy dotyczące projektu ustawy budżetowej.

Te eks-

pertyzy przygotowały autorytety.

Chciałabym przy-

najmniej po części zacytować sformułowania, jakie

zawarte są w tych opiniach.

W opinii pana dra Boh-

dana Wyżnikiewicza czytamy, że niepewność i złe

nastroje w streﬁe euro prowadzą do powszechnych

korekt w dół prognoz gospodarczych na 2012 r.

Do-

tyczy to również polskiej gospodarki.

Prognoza tem-

pa wzrostu PKB w Polsce przedstawiona przez tzw.

konsensus londyński – blisko 20 krajowych i zagra-

nicznych ośrodków prognostycznych – obniżała się

z 3,8% w sierpniu do 2,8% w listopadzie br. W tym

świetle utrzymujący się w pierwszych trzech kwar-

tałach 2011 r. stabilny wzrost PKB w Polsce wyno-

szący ponad 4% daje podstawy do umiarkowanie

optymistycznego spojrzenia na perspektywy polskiej

gospodarki w 2012 r.

Należałoby zatem przyjąć, iż nie podlega dyskusji

na dzisiaj – na dzisiaj – bo chcę przypomnieć o tych

korektach w dół, jak one zmieniają się w ciągu kilku

miesięcy, iż jest to realne założenie, jeśli chodzi

o ustawę budżetową.

Przedstawiciele innych klubów pytali, na jakiej

podstawie i czy w sposób prawidłowy określono do-

chody budżetu państwa.

W tym zakresie, jeśli chodzi

o ocenę podstawowych wielkości budżetu państwa,

czytamy w tej opinii, że w odniesieniu do wartości

dochodów można mówić o poprawnym prezentowa-

niu czy poprawnym ujęciu w ustawie budżetowej.

Wskazuje się również, iż konsekwencją konsolidacji

ﬁskalnej jest planowanie utrzymania relacji wydat-

ków budżetu do PKB na poziomie z 2011 r.

Pomocna

jest niewątpliwie tymczasowa reguła wydatkowa

ograniczająca wydatki, które nie są wydatkami praw-

nie zdeterminowanymi.

Czytamy też, że plan na rok

2012 dotyczący kierunków prywatyzacji przewiduje

uzyskanie przychodów w wysokości 10 mld zł, co ma

szansę powodzenia.

A zatem, odnosząc się między innymi do polityki

wypłat, do polityki prywatyzacyjnej, która jest po-

twierdzona między innymi w tej opinii, iż można

uznać ją za realną, chciałabym powiedzieć o polityce

związanej z wypłatą zysku spółek Skarbu Państwa

do budżetu.

A czymże innym, jak nie najostrożniejszą

formą związaną między innymi z oszczędzaniem naj-

biedniejszych, jest wpłata zysku do budżetu, wpłata

dywidendy.

Chcemy powiedzieć – i możecie państwo

powiedzieć – że jeśli wypłacamy dywidendę, to tylko

w części, w której spółka Skarbu Państwa jest wła-

śnie własnością Skarbu Państwa, to tylko w tej części

wypracowany zysk wraca.

W innym przypadku jest

on wypłacany udziałowcom.

Tak więc w związku

jesteśmy w połowie właścicielem którejś spółki, to

dywidenda traﬁa do nas tylko w połowie.

A jeżeli dy-

widenda będzie wpłacona do budżetu, to ona będzie

go zasilała i te środki będą dla najbiedniejszych.

Wrócę jeszcze do tego, czy inne opinie na ten te-

mat, dotyczące przygotowania czy założeń budżeto-

wych, są podobne.

Ależ oczywiście.

W kolejnej opinii

do projektu ustawy budżetowej pan prof. Andrzej

Wernik wskazuje, że realny PKB wzrośnie w 2012 r.

w Polsce o około 2,5%.

Trzeba pamiętać, że nie jest

to oﬁcjalna prognoza, lecz wskaźnik kalkulacyjny

przyjęty do celów planowania budżetowego.

Można

oczekiwać, iż rzeczywisty wzrost realnego PKB bę-

dzie wyższy i wyniesie np. około 2,9%, tak jak pro-

gnozuje Bank Światowy i wiele innych instytucji ﬁ-

nansowych o znaczeniu międzynarodowym.

Jakże

ważne są te wszystkie działania rządu, które mówią

o wiarygodności.

Można powiedzieć, że to właśnie

jest formuła dotycząca tego, w jaki sposób przedsię-

biorcy, w jaki sposób ich kapitał będzie zasilał nasz

rynek, bo to wtedy będą generowane miejsca pracy.

Ważne jest, żeby między innymi agencje ratingowe

oceniały nas pozytywnie, bo niewątpliwie ma to rów-

nież odzwierciedlenie w kosztach obsługi zadłużenia

zagranicznego i tego wszystkiego, co jest związane

z przeliczaniem walut, między innymi wpłatą skład-

ki do Unii Europejskiej.

I chcę powiedzieć o czarnowidztwie ze strony par-

tii opozycyjnych czy klubów opozycyjnych.

Ta per-

spektywa czy opinia o budżecie i o polityce rządu jest

przecież bardzo pozytywna.

Wszystkie inne kraje

zwracają uwagę na ocenę agencji ratingowych.

Jedną

z takich opinii jest na przykład opinia Agencji Mo-

ody’s, która uważa, iż zaproponowane przez rząd

w przyszłym budżecie zacieśnienie ﬁskalne przyczy-

ni się do podwyższenia oceny wiarygodności kraju

i doprowadzi do ograniczenia deﬁcytu ﬁskalnego.

Także w ocenie EBOR zaplanowane przez polski rząd

reformy są receptą na zmniejszenie deﬁcytu – taka

ukazała się informacja.

Proszę państwa tego, w jakiej

formule przygotowujemy budżet, jaką prowadzimy

politykę ﬁskalną,jakpróbujemyzabezpieczyćsięwcza-

sach kryzysu – piszą o tym za granicą – inni trochę

nam zazdroszczą.

Na przykład o tym, iż Polska jako

Poseł Krystyna Skowrońska

wyspa na wschodzie wciąż jest tą wyspą, napisał

9 grudnia „Frankfurter Allgemeine Zeitung”.

Mówiliście państwo, że rząd zapomniał o najbied-

niejszych obywatelach.

Chciałabym powiedzieć, że

kiedyś sprzeciwialiście się obniżeniu składki rento-

wej dla przedsiębiorców, a było to na pewno zmniej-

szenie klina podatkowego.

Teraz przyjęto inne roz-

wiązanie.

Chcę przypomnieć, że w okresie czterole-

cia, kiedy krajem kierował rząd Platformy Obywatel-

skiej, pamiętacie państwo, funkcjonowaliśmy z obni-

żoną składką rentową zarówno po stronie pracodaw-

cy, jak i osoby świadczącej pracę.

Obniżyliśmy stawki

podatkowe, zlikwidowaliśmy podwójne opodatkowa-

nie, zastosowaliśmy podatkową ulgę rodzinną na

dzieci i wtedy wyliczyliśmy, że zmniejszenie obciążeń

dla obywateli oznacza pozostawianie w ich kiesze-

niach rokrocznie kwoty ok. 80 mld zł.

A więc nie

można powiedzieć, iż nigdy nie zgadzam się z tymi

przedmówcami, którzy mówili o drenowaniu podat-

kami wszystkich pracujących.

Wracając do kwestii stwarzania dobrych warun-

ków do funkcjonowania przedsiębiorców, chciałabym

powiedzieć, że właśnie w poprzedniej kadencji na

wniosek Platformy Obywatelskiej uchwalono między

innymi ustawę o swobodzie działalności gospodar-

czej, w której wskazano, pod jakimi rygorami można

przeprowadzać kontrolę – i to tylko jedną – u przed-

siębiorcy, kiedy należy o tym wcześniej powiadomić

przedsiębiorców.

To wszystko zrobiliśmy.

To, iż funk-

cjonują tzw. umowy śmieciowe, trudno dzisiaj przy-

pisywać rządowi Platformy Obywatelskiej i Polskiego

Stronnictwa Ludowego.

Przecież to sprawa rynku.

Zgoda, jest ich najwięcej, bo ok. 20% umów o pracę

to umowy na czas określony.

Inne kraje mają znacz-

nie mniejszy wskaźnik zatrudnienia na czas określo-

ny w stosunku zatrudnienia na czas nieokreślony.

Ale to jest sprawa rynku.

W tym przypadku rozwią-

zanie prawne, które zostało przyjęte, wskazujące, iż

trzecia umowa jest umową na czas nieokreślony, jest

rozwiązaniem mającym zakończyć to nagminne sto-

sowanie umów na czas określony.

Bardzo bulwersujące jest to, że państwo czasem

wy dotyczącej wpłaty z zysku Narodowego Banku

Polskiego do budżetu.

Tym z państwa posłów, którzy

są tutaj dłużej niż jedną kadencję, nie rozpoczęli swo-

jego posłowania dopiero w listopadzie, chciałabym

powiedzieć, że tak naprawdę każdego roku mamy do

czynienia z formułą dotyczącą ustalania rezerwy wa-

lutowej w Narodowym Banku Polskim.

Mieliśmy

następujące sytuacje: kiedy wydawało się, że utwo-

rzona rezerwa może być mniejsza, to decyzją Zarządu

NBP utworzono rezerwę większą.

I w tym przypadku

parlament nic nie mógł postanowić.

A więc jest to

zależne od sytuacji, od tego, jak będą zachowywały

się rynki, jak będzie wyglądał kurs, jakie będą ryzy-

ka walutowe, i w związku z tym jakie potrzeby będą,

i tutaj nie można tej pozycji w budżecie zaplanować.

Tym wszystkim, którzy tak bardzo utyskiwali

w sprawie niskiego becikowego – że za granicą jest

ono większe – chciałabym powiedzieć: jakże trudno

jest porównywać nasze wynagrodzenie z wynagro-

dzeniem w innym kraju – bo nikt na tej sali nie robi

tak zwanego porównania kosztów utrzymania w wa-

lutach narodowych określonych krajów czy w euro

– w odniesieniu do którego porównujecie państwo

wysokość wynagrodzenia.

Statystyka jest taką na-

uką, że wszystko, co chciałoby się udowodnić, jakąś

własną wizję, można byłoby zrobić.

Ale chcemy po-

wiedzieć o rzeczy, która jest realna – o zdetermino-

wanych 70% wydatków sztywnych oraz 30% wydat-

ków, którymi możemy posterować, i o tym, jak spró-

bowaliśmy posterować tymi wydatkami, aby można

było mówić o odpowiedzialnym państwie troszczą-

cym się o osoby najbardziej potrzebujące pomocy.

W tym budżecie pan minister zaplanował między

innymi dopłaty do Funduszu Ubezpieczeń Społecz-

nych i do wypłat świadczeń z KRUS.

A więc zbieramy

tak naprawdę 193 mld zł na wypłatę emerytur, ale

w związku z pobieranymi przez naszych emerytów

świadczeniami, które w bieżącym roku, od marca

będą zwaloryzowane wskaźnikiem 104,8%, z budże-

tu, bo składki tych wszystkich, którzy pracują, nie

wystarczą, musimy dopłacić kwotę prawie 40 mld zł.

I tutaj mówimy o tej zastępowalności pokoleń i kłania

się nam to całe rozumowanie czy pomysł, projekt

przedstawiony przez pana premiera w exposé.

Co do

świadczeń pobieranych z KRUS, ogólnej wypłacie

tych świadczeń w wysokości 16 700 mln zł odpowia-

da wpłata 15 200 mln zł, czyli 90% tego świadczenia,

które jest wypłacane z KRUS, pochodzi z budżetu.

To jest jeden z transferów.

Kolejną pozycją w budżecie, która jest niezwykle

ważna, jest subwencja dla jednostek samorządu te-

rytorialnego.

Jednostki samorządu terytorialnego,

czyli gminy, województwa i powiaty, realizując zada-

nia, te, które widzimy, budując drogi, mosty, otrzy-

mują subwencję z budżetu, przeznaczając środki

m.in. na oświatę.

Tego transferu, tej subwencji i do-

tacji przeznaczamy 50,2 mld zł, z tego na pomoc spo-

łeczną wypłacaną przez ośrodki pomocy społecznej

przeznaczamy 12,9 mld zł.

Na niezmienionym poziomie, zgodnie z ustawą,

wskaźnikiem 1,95, mamy zdeterminowane środki na

obronę narodową.

Przeznaczamy pieniądze m.in. na

ﬁnansowanieskładekzdrowotnychzbudżetu.

Myślę,

że te wszystkie wydatki są zdeterminowane, gdyż

mamy to zapisane w ustawie budżetowej.

Jest jedna

rzecz, która równie drogo kosztuje, to jest obsługa

długu publicznego.

Na tej sali jakby wszyscy państwo

zapomnieli: oczywiście cztery lata rządów Platformy

Obywatelskiej, to i odpowiednio, zdarzyło się, przy-

pisanego tego długu.

Ale porównywalnie, panie pośle

Kuźmiuk, porównywalnie dwa lata, w zdecydowanie

innych warunkach, funkcjonowania rządu pisow-

skiego również przyczyniało się, w podobnej propor-

cji, do zwiększania długu publicznego.

Chciałabym

Poseł Krystyna Skowrońska

powiedzieć, że ta pozycja, kwota obsługi długu pu-

blicznego to 43 mld zł.

Mamy, z czego jesteśmy zadowoleni, realizowanie

inwestycji z udziałem środków europejskich.

W tym

przypadku w projekcie ustawy na rok 2012 zaplano-

wano dochody środków europejskich w wysokości

72,5 mld zł i wydatki na bardzo wiele projektów ze

środków Unii Europejskiej.

Chciałbym, żeby moje

koleżeństwo z klubu o tych rzeczach mówiło, jako że

postaraliśmy się, aby o każdej części, o każdym gru-

pie wydatków na określone cele można było powie-

dzieć.

Zależy nam na tym, aby ten budżet, przedło-

żony przez rząd, i uważamy, że jest to budżet odpo-

wiedzialny, na daną chwilę...

W tym przypadku pań-

stwo na swoich terenach widzicie, jakie zadłużenie

mają wasze samorządy, to tak trudno... tak ostro tego

nie oceniacie, jak tutaj.

Te pieniądze próbujemy

wspólnie podzielić, rząd próbuje stworzyć takie wa-

runki, aby była wiarygodność na rynkach ﬁnanso-

wych.

I z żalem możemy powiedzieć, że zastępujecie

to, co najważniejsze dla Polaków, innymi, własnymi

grami o konopie, o marihuanę i o inne rzeczy.

(Poseł Zbigniew Kuźmiuk: Ale jakie?)

W tym przypadku prosiłabym, abyśmy nad budże-

tem, z tego względu, iż jest on ważny dla każdej ro-

dziny, pochylali się z dużą odpowiedzialnością.

My

ten budżet uważamy za odpowiedzialny.

Oczywiście

zawsze może być lepszy, ale tylko w takiej sytuacji,

kiedy są inne warunki.

A w warunkach, które były

najlepsze do reformowania polskich ﬁnansów, tego

nie zrobiono.

Za ten grzech zaniechania poprzedni-

ków...

Prawda, że to było dawno, ale o swoich grze-

chach też państwo, proszę, pamiętajcie.

Nasze wystąpienia klubowe w debacie długiej

będą obejmowały, jak powiedziałam, wszystkie części

budżetowe, tak że wszyscy będą się mogli zapoznać

z tym, jakie mamy na ten temat zdanie.

Dziękuję

bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek

Pan poseł Romanek w trybie sprostowania?

(Poseł Tadeusz Jarmuziewicz: Co prostować?

Nie

padło nazwisko.)

Nie padło nazwisko.

Poseł Andrzej Romanek:

Do pana ministra, przepraszam.

Nie mogłem

wejść na mównicę, bo pani weszła, pani poseł, nie

wypadało mi się wpychać.

Jakaś kultura obowiązuje

w tym miejscu, więc, panie marszałku, czy mogę.

Naprawdę nie zajmę…

Wicemarszałek

Eugeniusz Tomasz Grzeszczak:

Jedną minutę, panie pośle.

Poseł Andrzej Romanek:

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Panie Ministrze!

Nie ma pana ministra Rostowskiego.

Często jak czło-

wiek nie ma argumentów, to zarzuca innym niewie-

dzę, często tak czyni.

(Poseł Krystyna Skowrońska: Pan opowiada głup-

stwa.)

Pan nie ma argumentów.

Otóż co jest istotną rze-

czą, panie ministrze.

Te pieniądze trzeba będzie dać,

zwrócić do funduszu.

Czy to nie jest prawda?

To jest

prawda.

Pan umie brać, ale pan zapomina, że trzeba

je zwrócić.

To jest bardzo ważna rzecz.

À propos pani, pani poseł, jedna rzecz.

Następ-

nym razem zada pani sobie trud i w 19 minut pani

spróbuje się odnieść do budżetu, bo tyle jako klub

mieliśmy.

To wymaga ﬁnezji, szanowna pani.

Pani

myśli, że będziemy się bawić kalkulatorem na mów-

nicy?

Musimy wywieść istotne rzeczy z tego budżetu

i na to mieliśmy tylko 19 minut.

Proszę nie zarzucać

niewiedzy i nieprzeanalizowania tego budżetu.

Niech

pani tego nie czyni, bo pani ma czas na rozgadywanie

się, gadulstwo, my tego czasu nie mamy.

19 minut to

krótko, niech pani to następnym razem weźmie pod

uwagę.

Dziękuję uprzejmie.

(Poseł Izabela Katarzyna Mrzygłocka: To jest spro-

stowanie?)

Wicemarszałek

Eugeniusz Tomasz Grzeszczak:

Dziękuję.

(Poseł Dariusz Rosati: W trybie sprostowania.)

W trybie sprostowania?

Pan poseł Rosati w trybie sprostowania.

Poseł Dariusz Rosati:

Proszę państwa, chciałbym, żebyśmy wyjaśnili

sobie wreszcie to, czy Polska, udzielając pożyczki

Międzynarodowemu Funduszowi Walutowemu, wy-

kłada choćby 1 euro ze swoich rezerw.

(Poseł Tadeusz Jarmuziewicz: Wykłada.)

Wykłada?

Tu wiem, że mniej więcej wiadomo,

ale…

( Wesołość na sali, oklaski) pytam posłów, któ-

rzy cały czas mówią, że polskie rezerwy zostaną

uszczuplone z tego tytułu.

(Poseł Tadeusz Jarmuziewicz: Jutro.)

Jutro, tak?

A więc informuję już dzisiaj, nie trze-

ba czekać do jutra.

Nie, polskie rezerwy nie zostaną w wyniku tego

uszczuplone.

Nastąpi zamiana formy papierów war-

Poseł Krystyna Skowrońska

tościowych, które trzymamy, na papiery IMF.

Mówi-

liśmy już o tym, że jest to korzystne.

I drugie.

(Poseł Przemysław Wipler: Czy te papiery będą

mniej czy bardziej bezpieczne i rentowne.)

Słucham?

(Głos z sali: Na niezwrotne.)

Na jakie niezwrotne?

Powiem jeszcze raz.

W tej

chwili posiadamy, zwracam się do posłów, którzy to

kwestionują, papiery wartościowe w naszych rezer-

wach, na tym to polega, to nie są worki z pieniędzmi,

panowie posłowie.

To nie są worki z pieniędzmi, to

są tytuły dłużne.

Mamy w posiadaniu obligacje rzą-

dów różnych krajów, oczywiście najlepszych, nie Gre-

cji.

Mogę powiedzieć, że to jest USA – 70%, Niemcy

– 20%, Szwajcaria, Norwegia, to są kraje o najwyż-

szym ratingu.

(Poseł Tadeusz Jarmuziewicz: Ciężko będzie.)

Zamiast tego będziemy mieli…

Obejmiemy papie -

ry Międzynarodowego Funduszu Walutowego, który

to fundusz ma pierwszeństwo w regulowaniu swoich

długów, przed tamtymi krajami.

Proszę to wreszcie

zrozumieć.

(Oklaski)

Wicemarszałek

Eugeniusz Tomasz Grzeszczak:

Dziękuję.

Pani poseł Skowrońska w trybie sprostowania.

Proszę bardzo.

Poseł Krystyna Skowrońska:

Koledzy z PiS, chciałam powiedzieć, że to nie

moja...

Aha, z Solidarnej Polski.

Chciałabym powiedzieć, że czas przeznaczony dla

poszczególnych klubów jest związany z liczbą posłów,

którzy do tego klubu należą, i to jest sprostowanie.

Gadulstwa nie było.

Mnie się wydaje, że niektórym

wytłumaczyłam przynajmniej, jak się tworzy rezerwę

w Narodowym Banku Polskim i wpłatę z zysku Na-

rodowego Banku Polskiego do budżetu.

(Oklaski)

Wicemarszałek

Eugeniusz Tomasz Grzeszczak:

Głos ma poseł Paweł Szałamacha, Prawo i Spra-

wiedliwość.

Poseł Paweł Szałamacha:

Szanowny Panie Marszałku!

Panie Ministrze!

Nie

ma pana ministra.

Chciałbym złożyć propozycję panu

ministrowi Rostowskiemu.

Pan minister odpowiada-

jąc na pytania lewej strony, zawsze zachowuje pod-

stawy kurtuazji, dobrego zachowania, odpowiadając

na pytania Prawa i Sprawiedliwości, przekracza

z lubością granice przyzwoitości, często granice cham-

stwa.

To jest zasadnicza asymetria w traktowaniu

uczestników debaty publicznej.

Składam ofertę, cho-

ciaż nie ma pana ministra tutaj z nami.

Pan nie musi

tego robić, panie ministrze, pan może zasłużyć na

nasz szacunek, na szacunek w opozycji reprezentowa-

nej w parlamencie.

Pan nie musi uwiarygodniać swo-

jej pozycji w partii rządzącej przez to, że będzie pan

notorycznie przekraczał zasady dobrego zachowania,

atakując kobiety i wyzłośliwiając się bez sensu.

Dlaczego jest składana ta propozycja i dlaczego

pozwalamy sobie na krytykę?

Dlaczego zadajemy

tego typu pytania?

Po prostu dlatego, że pan i pański

rząd popełnia błędy, błędy zbyt proste, błędy w za-

sadniczych wyborach politycznych, w wyborach

strategicznych.

Jakie są to decyzje?

Chodzi o kon-

tekst europejski budżetu, który rozpatrujemy, czyli

podjęcie decyzji podczas szczytu Unii w poprzednim

tygodniu, w czwartek i piątek poprzedniego tygo-

dnia.

Podjęto wówczas zobowiązanie polityczne – pre-

mier podjął to zobowiązanie – do przekazania dalszej

części kompetencji na rzecz centrum decyzyjnego

Europy; kraje członkowskie, 26 krajów, które się na

coś zgodziły, zdecydowały się na transfer zasadni-

czych kompetencji gospodarczych, ekonomicznych na

rzecz centrum, w zamian nie uzyskując niczego z cen-

trum.

Powstanie – jest w trakcie tworzenia – zasad-

niczo wadliwa, asymetryczna struktura polityczna,

ponieważ zwykle jeżeli już przychodzi do sytuacji,

w której poszczególne kraje przystępują do większego

organizmu politycznego, to uzyskują one w zamian

gwarancje, a tutaj nie ma takich gwarancji, jako że

najsilniejsi uczestnicy tego porozumienia z góry je

wykluczyli – wykluczyli emisję euroobligacji i wyklu-

czyli interwencję Europejskiego Banku Centralnego.

Jak asymetryczna i jak wadliwa ta struktura się oka-

zała, to widać już było w następnych dwóch dniach.

Podczas gdy polski wiceminister pan Dowgielewicz

na ochotnika zgłaszał się i szukał pieniędzy, z któ-

rych ma być ﬁnansowany polski udział, osoba na

szczeblu dyrektorskim z zarządu niemieckiego ban-

ku centralnego jednoznacznie wykluczyła jakikol-

wiek udział Bundesbanku w tej operacji ratunkowej,

twierdząc, że to jest sprzeczne ze statutem i z pra-

wem obowiązującym w Republice Federalnej.

To jest

dzisiejszy rezultat tego.

Ten błąd, zasadniczy błąd,

co do strategii gospodarczej zaważy na przyszłości

do wyboru działania rzeczywiście ozdrowieńcze w sto-

sunku do Unii Europejskiej, zdecydowano się na do-

sypywanie kolejnych pieniędzy, próbując podtrzymać

konstrukcję euro, która jest zasadniczo wadliwa.

Tu-

taj w kilku poprzednich wypowiedziach podstawowy

punkt natarcia sprowadzał się do tego, że byli roz-

rzutni Grecy, Włosi i inne nacje południowej Europy,

ale euro tak naprawdę działa w nieco innym charak-

Poseł Dariusz Rosati

terze.

Jeżeli przeanalizujemy deﬁcytyhandlowekra-

jów strefy euro w ostatnich 10 latach, to zobaczymy

eksplozję deﬁcytów handlowych krajów południowej

Europy i wzrastającą nadwyżkę handlową krajów

rdzenia północnego, przemysłowego, głównie oczywi-

ście Republiki Federalnej Niemiec, która ma solidną,

tradycyjną bazę przemysłową, ale także Austrii, kra-

jów Beneluksu, Finlandii.

Dlaczego tak się dzieje?

Dlatego że kiedy kraje południowej Europy wcho-

dziły do strefy euro, wykorzystano niejako aprecja-

cyjną ścieżkę wzrostu ich waluty i błędny kurs.

W re-

zultacie w ciągu ostatnich 10 lat kupują one względ-

nie tanie dobra konsumpcyjne z północy Europy, co

wspierane jest oczywiście tanim kredytem kon-

sumpcyjnym, utraciły więc zasadniczą część swojej

bazy przemysłowej i wystąpiła strategiczna dyspro-

porcja w relacjach ekonomiczno-ﬁnansowym w Eu-

ropie.

To trzeba naprawić, ale tego nie da się napra-

wić poprzez jednostronne przekazywanie kompeten-

cji decyzyjnych do centrum bez jakiegokolwiek,

nazwijmy to tak, świadczenia zwrotnego ze strony

centrum.

Nawet federaliści powinni stwierdzić, że

to musi być pewna transakcja wiązana, a tutaj jest

to jednostronne.

Takich błędów jest więcej, ale już schodząc na po-

ziom bezpośrednio projektu działań, projektu ustawy

budżetowej, chciałbym się skoncentrować na dwóch

podstawowych.

Otóż pan minister Rostowski, jak

i premier w swoim exposé zapowiedzieli podwyżkę

składki rentowej o 2 punkty procentowe.

Przypo-

mnijmy, że obniżka składki rentowej była niejako

wspólnym dokonaniem – dokonaniem Prawa i Spra-

wiedliwości, ale też wniosek w tej sprawie został po-

party przez Platformę – ponad 5 lat temu i ona przy-

niosła bardzo pozytywny skutek na polskim rynku

pracy.

Powstało w ostatnich latach niemalże 800 tys.

nowych miejsc pracy w Polsce.

A teraz jest próba od-

wrócenia tego ruchu – nie o całe 6 punktów procen-

towych, rzecz jasna, tylko o 2 punkty procentowe.

Ale

jaki to ma skutek?

Jeżeli rząd daje bardzo jasny ko-

munikat, że przewiduje spadek koniunktury, przewi-

duje spadek tempa wzrostu PKB do 2,5%, oraz daje

drugi bardzo jasny komunikat pracodawcom, że pod-

wyższy im pozapłacowe koszty pracy, to tworzy bar-

dzo silny mechanizm antyzatrudnieniowy, wzmaga

ﬁskalnądyskryminacjęstosunkupracy,copowoduje

oczywiście to, że pracodawcy nie zawrą nawet śmie-

ciowych umów o pracę na kolejne okresy, zaczną

zwalniać pracowników i w rezultacie tego, jeżeli za

rok będziemy rozmawiali o budżecie na następny rok,

będzie sytuacja taka, że kolejny rocznik absolwentów

– a teraz są ostatnie roczniki wyżu, prawie półmilio-

nowego – nie będzie w stanie uzyskać pierwszego

miejsca pracy, pierwszego etatu nawet, który daje

komfort życiowy, jeżeli chodzi o podstawowe decyzje,

i my ten rachunek wystawimy panu ministrowi, panu

premierowi, bo wówczas nie będzie dyskusji co do

tego, kto podjął taką decyzję i czego skutkiem jest ta

sytuacja.

Tym bardziej że można jasno stwierdzić, że

w wymiarze ﬁnansowymtadecyzja,proszępaństwa,

jest próbą naprawienia za pomocą jednego błędu in-

nych błędów z poprzednich 4 lat.

W jakim wymiarze?

Tutaj padły liczby, które mają pokazać, ile podwyżka

składki rentowej przyniesie.

Słyszeliśmy na począt-

ku, że to 13 mld – tak było podczas exposé, rozu-

miem, że każdy ma prawo do popełnienia lapsusu

językowego – a realna kwota to jest 6–6,5 mld zł.

Ale

dlaczego twierdzę, że to jest naprawienie jednego

błędu drugim?

Przez 4 lata koalicji PO–PSL szaco-

wany wzrost liczby etatów w administracji w Polsce

to jest 80–100%, wszędzie.

Jeżeli weźmiemy podsta-

wowe dane do tego rachunku, wynagrodzenie pod-

stawowe z narzutami, to jest to dokładnie ta kwota

– 5–6 mld zł, która ma być teraz odebrana z rynku

pracy.

Jest to zatrudnienie w wymiarach bardzo czę-

sto przekraczających jakieś sensowne potrzeby wy-

nikające z nowych zadań, czyste parcie, taka choroba

elephantiasis administracji publicznej.

Dzisiaj ma to

być naprawiane przez tworzenie silnego bodźca an-

tyzatrudnieniowego.

Ten rachunek my państwu po-

zwolimy zapłacić, ponieważ to działanie jest wymie-

rzone w najsłabszych uczestników życia gospodarcze-

go, tych, którzy dopiero wkraczają na rynek pracy

i mają lub nie szanse na uzyskanie pierwszej pracy

za 1500 może 2000 zł, ale w związku z tym, że pojawi

się taki bodziec, pracodawca dostanie sygnał, iż sto-

sunek pracy będzie coraz droższy, to powstrzyma się

z zatrudnieniem.

Apelujemy o zmianę tej decyzji

i poszukanie pieniędzy gdzie indziej.

Są możliwości.

Jeszcze w poprzedniej kadencji w Polsce trwała dosyć

płytka dyskusja co do podatku bankowego.

Notabene

wówczas minister Rostowski zajmował nie do końca

wyklarowane stanowisko w tej sprawie.

Wiedząc o tym,

że ta propozycja jest propozycją popularną oraz

w pewnej mierze zmierza do zrównania opodatkowa-

nia sektora ﬁnansowegoinieﬁnansowego,niebyłw sta-

nie tego z miejsca odrzucić.

Jeszcze w trakcie kam-

panii wyborczej stwierdził, że wrócimy do prac nad

tym po wyborach, ale oczywiście w exposé ani w pro-

jekcie działań na przyszły rok nie ma żadnej zapo-

wiedzi co do tego kroku.

Można zapytać, dlaczego tak

się dzieje.

Dlaczego rząd, mając do wyboru obciążenie

umów o pracę i obciążenie sektora ﬁnansowego, de-

cyduje o tym w jednym ruchu?

Dokonuje bardzo kon-

kretnego wyboru.

Dlatego, proszę państwa, że jednak

nieprawdziwe jest państwa twierdzenie – przedsta-

wiane przez ministra Rostowskiego, przez pana prze-

wodniczącego Rosatiego – o tym, że ten budżet ma

wymiar solidarystyczny, że on zmierza do w miarę

równomiernego rozłożenia ciężarów jego stabilizacji.

Nie.

Mając do wyboru postawę właśnie solidarystycz-

ną lub rozłożenie ciężarów na te słabsze grupy lud-

ności, państwo zawsze wybierają zgodnie z uprosz-

czoną, powiedziałbym, wulgarną doktryną liberalną.

To państwo podwyższyli podatki konsumpcyjne, po-

datek VAT – a elementarz ekonomii mówi o tym, że

podatki konsumpcyjne są bardziej dolegliwe dla osób,

które uzyskują dochody średnie i poniżej średniej – to

Poseł Paweł Szałamacha

państwo, mając dzisiaj do wyboru następny krok, idą

w kierunku obniżania szans zawodowych absolwen-

tów, osób, które kończą naukę w Polsce.

Z tych powo-

dów, bo ta ﬁlozoﬁa jest niejako powielana na polu

unijnym, na polu europejskim, będziemy współﬁ-

nansować operację ratunkową mającą podtrzymać

zdolności eksportowe twardego, północnego rdze-

nia Europy, czyli kraje, jak w naszym przypadku,

słabsze, mniej zamożne, będą podtrzymywać taki

stan, jaki jest w przypadku bezrobocia w Niem-

czech.

Jakie ono tam jest, panie ministrze, cztery

razy niższe niż w Hiszpanii?

Bo tam jest cały czas

w miarę przyzwoita koniunktura, tam mogą pra-

cować i eksportować?

My mamy do tego się dokła-

dać?

A na gruncie krajowym ta ﬁlozofa, ten uprosz-

czony, wulgarny liberalizm przejawia się właśnie

w podobnym zachowaniu.

Mając do wyboru opodat-

kowanie sektora ﬁnansowego, a z tą myślą grali-

ście, decydujecie się na opodatkowanie pracy.

I to

są te podstawowe błędy...

(Poseł Dariusz Rosati: Nie pracy, konsumpcji.)

Podwyższając składkę rentową, opodatkowujecie

państwo pracę.

I to są te podstawowe błędy, które w naszym prze-

konaniu uzasadniają potrzebę odrzucenia tego bu-

dżetu.

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek

Eugeniusz Tomasz Grzeszczak:

Palikota.

Poseł Armand Kamil Ryﬁński:

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Pan minister Ro-

stowski w swoim bardzo długim wystąpieniu najwię-

cej niestety mówił o historii, o PiS-ie, o różnych

wskaźnikach makroekonomicznych, często wracając

do bardzo zamierzchłej przeszłości, nawet do lat 80.

i 90.

Jest to ze strony pana ministra troszkę niepo-

ważne.

Brakowało mi tylko porównania, że teraz

sprzedaje się więcej telewizorów kolorowych niż

w latach 80.

(Oklaski) Rzeczywiście wspaniale w tym

momencie, przy takim porównaniu wyglądałaby po-

lityka ministra ﬁnansów.

Ten budżet oznacza rzeczywiście kompletny brak

pomysłu na zwalczanie zagrożeń cywilizacyjnych,

przed jakimi stoi Polska (chociażby kryzys demogra-

ﬁczny, kwestia bardzo wysokiego bezrobocia, zubo-

żenia społeczeństwa, kwestia służby zdrowia).

Czte-

ry lata temu mieliśmy niesamowity festiwal obietnic,

miał być zlikwidowany NFZ, miało być wiele reform,

exposé Donalda Tuska trwało blisko 3,5 godziny.

A więc po czterech latach rządzenia oczekiwalibyśmy

bardzo trafnej diagnozy i bardzo dobrej recepty na

kryzys, a lakoniczne wystąpienie pana ministra Ro-

stowskiego, takie zabawne, i exposé premiera Tuska

nie licują z sytuacją, w jakiej znajduje się polska go-

spodarka właśnie po tych czterech latach rządzenia

krajem.

Pan minister Rostowski oczywiście mówił,

że jego wystąpienie jest utrzymane na wysokim po-

ziomie ogólności, żeby wszyscy w tej Izbie je zrozu-

mieli, a następnie zarzucił Januszowi Palikotowi, że

mówił bardzo ogólnie w swoim wystąpieniu.

Otóż

trzeba się czegoś trzymać – albo szczegółowo rozma-

wiamy, albo ogólnie, proszę się na coś zdecydować.

Ogólnie patrząc na ten budżet – totalna lipa, totalna

katastrofa.

(Oklaski)

Jeżeli chodzi o pana ministra Rostowskiego i jego

trafne prognozy, to na 2011 r. planował deﬁcytwwy-

sokości 40 mld.

Dzisiaj już wiemy, że wyniesie on

niewiele ponad 30 mld.

Jednak na przyszły rok, nie

wiadomo, dlaczego, planuje 35 mld.

Nie wiem, może

po prostu wyciągnął średnią arytmetyczną z tego, co

zakładał, i tego, co wyszło, i teraz zaplanował to na

2012 r., a przecież wypadałoby właśnie zachować dys-

cyplinę wydatków i spowodować zmniejszenie deﬁcy-

tu, a nie zwiększenie.

To jest zupełnie irracjonalne

działanie pana ministra.

Dobry gospodarz, który za-

rządza ﬁnansami, obojętnie, państwa, ﬁrmy czy go-

spodarstwa domowego, zdaje sobie sprawę, że nie

można w nieskończoność się zadłużać, nie można

wpadać w pułapkę zadłużenia, tymczasem zgodnie

ze swą strategią zarządzania długiem minister Ro-

stowski niestety nadal chce zadłużać Polskę, do po-

nad 900 mld zł w 2015 r.

Jest to bardzo ryzykowne,

bo zmierzamy w stronę Grecji.

Proszę sobie jednak

przypomnieć, że Grecja jest w streﬁe euro, a Polska

nie jest, a ok. 25% naszego zadłużenia jest zadłuże-

niem w euro, a więc wahnięcie kursu waluty może

spowodować, że dług przekroczy 1 bln zł, jeżeli chodzi

o ﬁnanse publiczne.

To, co bardzo jest niepokojące w tym budżecie, to

znaczne ograniczenie inwestycji.

W tej chwili to za-

dłużenie, jeżeli chodzi o sektor centralny, przeliczając

na jednego Polaka, wynosi ponad 18 tys. zł, a zadłu-

żenie samorządów ok. 2 tys. zł, a więc każdy Polak,

obojętnie, czy się dopiero urodził, czy emeryt, nieste-

ty jest obciążony 20-tysięcznym długiem.

I teraz to,

co jest właśnie niepokojące – w przypadku samorzą-

dów zadłużenie wynika z inwestowania, a w przy-

padku rządu i sektora centralnego wygląda to tak,

że to są niestety wydatki bieżące, a nie inwestycje.

I teraz to zmniejszenie inwestycji w nadchodzącym

roku plus zmniejszenie strumienia ﬁnansowania

z Unii Europejskiej, a także ograniczenie chociażby

płac w budżetówce spowoduje drastyczne ogranicze-

nie popytu wewnętrznego.

A więc te założenia budże-

towe, jeżeli chodzi o wzrost 2,5-procentowy, są chyba

zdecydowanie zbyt optymistyczne.

Pan minister Rostowski mówił o ratingach, o Stan-

dard and Poor’s, Moody’s, chwaląc się, że sytuacja

Polski wygląda znacznie lepiej niż sytuacja innych

krajów.

Jesteśmy jednak przy takim porównaniu na

Poseł Paweł Szałamacha

dwóch zupełnie różnych etapach, w dwóch różnych

miejscach.

Zresztą nie ma co się cieszyć, ponieważ

mimo tego, że tak wiele krajów w Europie miało ob-

niżone ratingi, to – zarówno jeżeli chodzi o Moody’s,

jak i Standard and Poor’s – Polska również spadła

w rankingu o kilka pozycji, jest w tej chwili na 57 czy

60 miejscu na świecie.

A więc to nie jest nic optymi-

stycznego, nic, czym można by się chwalić.

Wzrost akcyzy i zaplanowane tutaj wzrosty wpły-

wów z podatków spowodują, szczególnie jeżeli chodzi

o akcyzę na olej napędowy, wzrost ceny paliwa pew-

nie do ok. 6 zł.

Cztery lata temu Donald Tusk brylo-

wał w mediach, w debatach, podając, o ile zdrożał

drób, o ile zdrożał gaz, o ile zdrożały ziemniaki, mar-

chewka, seler, o ile zdrożał olej napędowy, i ganił PiS.

oleju napędowego kosztował 3 zł 80 gr, a dzisiaj bę-

dzie kosztował prawie 6 zł.

(Oklaski) Oczywiste jest

to, że tak drastyczna, szczególnie w ostatnim okresie,

podwyżka ceny tego paliwa spowoduje wzrost cen

wszystkich dóbr i usług, więc ryzyko presji inﬂacyjnej

jest bardzo wysokie i niestety to uderza w najmniej

zamożnych obywateli.

Tak że ten budżet, panie mi-

nistrze, nie jest niestety sprawiedliwy, nie jest spra-

wiedliwy, bo najbardziej drenuje kieszenie najmniej

zamożnych.

Dam tu przykład dotacji przedmiotowych.

Na przy-

kład na doﬁnansowanieposiłkówwbarachmlecznych

wydamy 555 mln zł, czyli półtora miliona dziennie,

a mamy blisko 1900 tys. osób bezrobotnych.

Wychodzi

na to, że jest około złotówki na jednego bezrobotnego.

Większość to są niestety bezrobotni bez prawa do za-

siłku.

Oni mieliby przeżyć za złotówkę dziennie, jeść,

nie wiem, jeden posiłek.

Tak że to jest…

(Poseł Izabela Leszczyna: Obiady mamy kupować

bezrobotnym…)

To się ma, właśnie się ma, proszę pani, bo jest

głód.

Pani tego nie rozumie, bo pani ma tu dietę po-

selską.

Pani ma dobre wynagrodzenie, więc pani nie

rozumie tego…

(Poseł Izabela Katarzyna Mrzygłocka: Pan ma ta-

kie same…)

…że ludzie nie mają na jedzenie ( Oklaski) i chcie-

liby zjeść posiłek w barze, ale nie mają na to pienię-

dzy.

Proszę sobie nie kpić, proszę sobie z tych ludzi

nie kpić, proszę pani.

Tak samo pani Skowrońska,

przecież kpiny tutaj...

Oczywiście, przywołuje eksper-

tyzy, powołuje się na ekspertyzy, które dzisiaj rano

zostały do nas przesłane, ale przedstawia je wybiór-

czo, selektywnie.

Dlaczego nie zacytowała…

(Poseł Izabela Katarzyna Mrzygłocka: Mam na-

dzieję, że pan wszystko przeczytał.)

Dlaczego nie zacytowała pani ekspertyzy Witolda

Orłowskiego, w której pisze on, że sytuacja jest kata-

strofalna i alarmująca, że 55%...

(Poseł Izabela Leszczyna: Pan kłamie.)

Nie, nie kłamię, proszę sobie zajrzeć, proszę sobie

zajrzeć.

Ja zaraz podejdę i pani to pokażę.

Wicemarszałek

Eugeniusz Tomasz Grzeszczak:

Poseł Armand Kamil Ryﬁński:

Tak że proszę umożliwić mi wypowiedź.

Alarmująca sytuacja, nie ma reformy ﬁnansów

publicznych.

To, jak my w ogóle liczymy stosunek...

(Gwar na sali)

do emerytów.

Nie będę się teraz odnosił do pani ja-

kichś chorych, wyimaginowanych uwag.

Jeżeli chodzi o emerytów, to proponujecie państwo

wydłużenie wieku emerytalnego.

To jest zupełnie

irracjonalne.

Wobec kilkunastoprocentowego bezro-

bocia, wobec tego, jak żyją polscy emeryci, wydłuża-

nie wieku emerytalnego jest absurdalne.

Ci ludzie

będą pracowali dłużej, oczywiście odroczy się wypła-

canie im świadczeń, ale to jest praca, którą mogliby

wykonywać młodzi.

(Głos z sali: Nieprawda.)

Tak, mogliby wykonywać młodzi.

(Oklaski) Mło-

dzi ludzie są bardziej wydajni i oni powinni pracować,

a starszym powinniśmy nawet obniżyć wiek emery-

talny, zamiast go bez sensu podnosić.

(Głos z sali: ...składki rentowe.)

(Głos z sali: Młodzi za darmo wyjadą, a starszym

trzeba płacić.)

Dzięki temu oczywiście ZUS poczeka…

Wicemarszałek

Eugeniusz Tomasz Grzeszczak:

Ale panowie posłowie…

Poseł Armand Kamil Ryﬁński:

…jest perspektywa, że Polacy wymrą wcześniej

i nie będzie tego problemu.

(Głos z sali: ...do stu lat.)

Kolejna sprawa.

Oczywiście nie będę już mówił

o skoku na OFE, jeżeli chodzi o emerytury, bo to jest

skandaliczna sprawa, ale historyczna, nie będziemy

mówić o historii.

W każdym razie rząd chce z podat-

ku od kopalin uzyskać wpływy rzędu 1800 mln zł.

Znowu zadaje cios polskim dużym ﬁrmom,któremo-

głyby konkurować z innymi.

Jeżeli chodzi o KGHM,

o rynek hutniczy w Polsce, to zadaje się tym ﬁrmom

cios, opodatkowuje się je, zamiast umożliwić im roz-

wój, tworzenie nowych miejsc pracy, może przejmo-

wanie innych hut.

Niestety blisko 2 mld zł chcecie

państwo zabrać ﬁrmom, opodatkowując przychody

z kopalin.

Proszę państwa, liberalny rząd podnosi podatki,

zwiększa koszty pracy, rozszerza administrację.

To

Poseł Armand Kamil Ryﬁński

jest jakiś absurd.

Zero koncepcji, jeżeli chodzi o bu-

downictwo mieszkaniowe, zero, jeżeli chodzi, nie

wiem, o turystykę, o lotnictwo.

Kiedyś w lotnictwie

ponad 200 tys. ludzi znajdowało pracę.

(Poseł Sławomir Neumann: Kiedyś nie było infor-

matyków ani telefonów komórkowych.)

W tej chwili nie mamy praktycznie żadnego sek-

tora, którym moglibyśmy się pochwalić, sektora, któ-

ry będzie się rozwijał i to dzięki państwu będzie się

rozwijał.

To, że niektóre ﬁrmy się rozwijają, jest tyl-

ko i wyłącznie zasługą Polaków, polskiej przedsię-

biorczości, polskiej pomysłowości, a nie tego, że rząd

to umożliwił.

(Oklaski)

Panie ministrze, jeżeli dla pana ministra zarzą-

dzanie ﬁnansami to głównie prognozowanie, to pro-

ponowałbym panu, bo chyba się pan minął z powoła-

niem, żeby pan wziął szklaną kulę i zajął się po pro-

stu meteorologią i przepowiadaniem pogody.

Dzięku-

ję uprzejmie.

(Oklaski)

Wicemarszałek

Eugeniusz Tomasz Grzeszczak:

Dziękuję.

Głos ma pani poseł Genowefa Tokarska, Polskie

Stronnictwo Ludowe.

Poseł Genowefa Tokarska:

wie Posłowie!

Ustawa budżetowa, szczególnie tworzo-

na na trudny okres, powinna być przygotowana

z wyjątkową starannością i dokładnością.

Stanowisko,

opinię w imieniu Klubu Parlamentarnego Polskiego

Stronnictwa Ludowego w zasadzie przedłożył wice-

przewodniczący Komisji Finansów Publicznych, poseł

Jan Łopata.

Niemniej jednak w swoim wystąpieniu

pragnę zwrócić uwagę na tematykę, która w moim

przekonaniu wymaga weryﬁkacji, pilnej weryﬁkacji

właśnie na etapie projektu budżetu na 2012 r.

Nie możemy, panie ministrze, przesadnie skupiać

uwagi na zbliżającym się kryzysie ﬁnansowym, bo

najlepszym lekarstwem na ten kryzys jest przecież

rozwój gospodarki, a gospodarka narodowa to nie

rynki ﬁnansowe czy budżet państwa, lecz przedsię-

biorstwa, nasze małe i średnie przedsiębiorstwa.

Wartość dodana nie tworzy się, nie powstaje na gieł-

dzie, tylko i wyłącznie w przedsiębiorstwie.

W związ-

ku z tym stawiam pytanie, czy w naszym projekcie

budżetu na 2012 r. są środki, które służyłyby akty-

wizacji działalności gospodarczej.

A oto, jak w kon-

tekście tego pytania wygląda plan ﬁnansowyFundu-

szu Pracy na 2012 r.

Środki na tzw. aktywne formy

przeciwdziałania bezrobociu, czyli prace interwen-

cyjne, prace społecznie użyteczne, roboty publiczne,

pozostają na poziomie roku bieżącego.

Nieznacznie,

o ok. 60 mln zł, wzrastają kwoty na stypendia w okre-

sie stażu pracy i dla młodocianych pracowników.

Tyleż samo, bo o ok. 60 mln zł, wzrastają środki prze-

znaczane na rozpoczęcie działalności gospodarczej.

Tymczasem Fundusz Pracy, źródło, które w decydu-

jący sposób mogłoby wesprzeć młodych ludzi w two-

rzeniu miejsc pracy, jest zamrożony, przez kolejny już

rok jest zaplanowany jako depozyt ministra ﬁnan-

sów.

Kwota tego depozytu, zamrożonych środków

wynosi 2300 mln zł i stanowi prawie 30% wydatków

Funduszu Pracy.

Panie ministrze, uwolnijmy te środ-

ki dla młodych Polaków, ludzi wykształconych, o ogrom-

nych możliwościach i potencjale intelektualnym.

Dajmy im tę słynną wędkę, niech realizują się u nas,

w naszym kraju, w Polsce, a nie w Anglii na zmywa-

ku.

Ci młodzi ludzie to nasze bogactwo, dające nam

szansę dynamicznego rozwoju, ale będzie to oczywi-

ście niemożliwe, jeżeli nasza oferta dla nich będzie

się ograniczała do stypendium stażowego przez kilka

miesięcy po ukończeniu szkoły.

Panie Ministrze!

W pozycji Funduszu Pracy pro-

jektu budżetu na 2012 r. nie mamy również zaplano-

wanych środków w ramach tzw. ustawy powodziowej.

W roku 2011 stanowiły one kwotę ponad 39 mln zł.

Były to środki głównie na zatrudnienie rolników,

których gospodarstwa nie uzyskały zdolności pro-

dukcyjnej po klęsce powodzi.

Dotyczy to wielu rolni-

ków w dolinie Wisły zajmujących się produkcją sa-

downiczą.

Dzięki ogromnemu wysiłkowi, również ze

strony budżetu państwa i środków pomocowych, go-

spodarstwa te zostały odtworzone.

Niestety ani nowe

nasadzenia drzew owocowych, ani sadzonki chmiel-

ników nie dadzą jeszcze produkcji w przyszłym roku,

a rolnicy będą mieć problem z bieżącym utrzyma-

niem swoich rodzin.

Pomoc ze strony państwa w for-

mie robót publicznych dla tej grupy poszkodowanych

w powodzi przyniosła również pozytywne efekty w po-

staci uprzątniętych terenów, odmulonych rowów me-

lioracyjnych, udrożnionych przepustów i naprawio-

nych urządzeń melioracyjnych.

Pomóżmy zatem

rolnikom poszkodowanym w powodzi 2010 r. jeszcze

w roku przyszłym.

Panie Ministrze!

Wysoki Sejmie!

Projekt budżetu

na 2012 r. zawiera wiele pozycji pozytywnych, świad-

czących o bardzo wnikliwym i konstruktywnym

kształtowaniu rzeczywistości w tych trudnych cza-

sach.

Jednym z takich przykładów, na który pragnę

zwrócić uwagę, jest bardzo racjonalne i konsekwent-

ne gospodarowanie zasobami wodnymi w kontekście

ochrony przed powodzią oraz przeciwdziałania skut-

kom suszy.

To rząd Polskiego Stronnictwa Ludowego

i Platformy Obywatelskiej, jak żaden inny dotąd, bar-

dzo rzetelnie i sukcesywnie zarówno w poprzedniej

kadencji, jak i obecnie realizuje zadania z zakresu

bezpieczeństwa powodziowego.

Jako były wojewoda wiem, ile wysiłku włożyliśmy

w przywrócenie normalnych warunków życia na te-

renach, które dotknęła klęska powodzi w 2010 r.

Ale

wiem również, z jaką determinacją wdrażane są wie-

loletnie projekty rządowe zabezpieczające przed tego

Poseł Armand Kamil Ryﬁński

typu zdarzeniami.

I to nie jest tak, że będziemy sobie

o tych zadaniach przypominać dopiero przy kolejnym

nieszczęściu.

W projekcie budżetu mamy kilka źródeł środków

na realizację tych rządowych planów.

Jest i będzie

realizowany program ochrony przed powodzią dla

rzeki Odry, jest i będzie realizowany program ochro-

ny dla górnej Wisły, a w przygotowaniu znajduje się

program ochrony dla Wisły środkowej.

(Dzwonek)

Programy obejmują zagadnienia bezpieczeństwa po-

wodziowego w sposób kompleksowy.

Stałe zabezpieczenie środków na realizację tych

zadań jest niezwykle potrzebnym i ważnym elemen-

tem.

Panie ministrze, dziękuję za zabezpieczenie

środków w budżecie na kontynuację tych prac.

Natomiast wracając do pierwszej części mojego

wystąpienia, pragnę jeszcze raz podkreślić: to nie

rynki ﬁnansowe decydują o wzroście gospodarczym,

lecz praca ludzi w dobrze funkcjonujących przedsię-

biorstwach.

Dlatego też wnioskuję o zmiany w planie

ﬁnansowymFunduszuPracywkierunkuewidentnej

pomocy dla młodych Polaków i kontynuację pomocy

dla rolników – powodzian, którzy nie będą mieć jesz-

cze produkcji w swoich gospodarstwach.

Dziękuję za

uwagę.

(Oklaski)

Wicemarszałek

pewno nie jest sprawiedliwy, wielokrotnie z tej mów-

nicy ta teza była wygłoszona, nie jest to budżet real-

ny, nie jest to budżet na potrzeby chwili, ale na pew-

no jest to budżet arogancki.

Jest to bowiem budżet

przedstawiony z pominięciem wszelkich procedur,

które są gwarantowane prawem.

Otóż nie było żad-

nych konsultacji ani pierwszej wersji budżetu, wrze-

śniowej, ani wersji grudniowej z Trójstronną Komisją

do Spraw Społeczno-Gospodarczych.

Pierwszy i ostat-

ni kontakt rządu z tą komisją miał miejsce w kwiet-

niu roku bieżącego, kiedy proponował on Komisji

Trójstronnej skrócenie terminów konsultacyjnych,

które wynikają z tejże ustawy, na co Komisja Trój-

stronna nie wyraziła zgody.

To był ostatni kontakt

w sprawie ustawy budżetowej.

Rozumiem, że projekt, który został złożony do

laski marszałkowskiej 7 grudnia, nie mógł uzyskać

opinii Komisji Trójstronnej, bo przecież Komisja

Trójstronna nie funkcjonuje w tej kadencji Sejmu,

bowiem w Komisji Trójstronnej nie ma przewodni-

czącego, a przewodniczącego obsadza rząd Rzeczypo-

spolitej.

Zacytuję tu wypowiedź premiera rządu pana

Donalda Tuska w odniesieniu do sytuacji, która ma

miejsce w Komisji Trójstronnej.

Oto cytat: Niewyklu-

czone, że przekonam premiera Pawlaka, który był

przewodniczącym Komisji Trójstronnej w minionej

kadencji, żeby pozostał szefem Komisji Trójstronnej

i żeby zgodnie z regułami obowiązującymi w tej grze

na Komisji Trójstronnej po prostu przedstawiał sta-

nowisko rządu.

Wtedy nie będzie problemu.

Problemy

rodzą się wtedy, gdy przedstawiciel rządu w Komisji

Trójstronnej ulega np. presji i niektórym wydaje się,

że coś uzyskali, a później się okazuje, że stanowisko

rządu jest inne.

Koniec cytatu.

A więc, panie ministrze, pan mówi nieprawdę.

Jedyną prawdą jest to, że Komisja Trójstronna nie

funkcjonuje, ale z winy nie pracodawców, nie związ-

ków zawodowych, lecz rządu Rzeczypospolitej Pol-

skiej, co jest jawnym łamaniem obowiązującego w Pol-

sce prawa.

Rozumiem, że pan premier po raz kolejny

pokazuje, jaki ma stosunek do przedstawicielstw spo-

łecznych.

Wcześniej mówił, że nie będzie się kłaniał

związkom zawodowym, a przecież takich ukłonów

nikt nie oczekiwał od pana premiera.

Jego osobisty

stosunek do Komisji Trójstronnej i dialogu społecz-

nego został wyrażony przecież w tym cytacie, który

przed chwilą przedstawiłem.

Jeśli ma się na uwadze to, w jaki sposób premier

traktuje konsultacje projektu budżetu z Komisją

Trójstronną, nasuwa się pytanie o rozumienie przez

premiera i rząd Rzeczypospolitej Polskiej słów „dia-

log” i „konsultacje społeczne”.

Myślę, że tutaj nie ma

żadnego zrozumienia.

A zatem chciałbym zapytać: Czy partnerzy spo-

łeczni to boiskowi rywale, czy też partnerzy z tej samej

drużyny, czy też może chuligani, bo to może byłoby

najlepsze porównanie?

Mówię o piłkarzach...

(Gwar

na sali) Macie dobre pojęcie o tym, co kto rzuca i dla-

czego.

Życzę dobrego samopoczucia i gratuluję go.

Wracając do samej ustawy budżetowej, chcę po-

wiedzieć, że założenia budżetowe to wzrost PKB –

2,5%, inﬂacja – 2,8%.

Oczywiście można byłoby dys-

kutować, czy to są realne założenia, i każdy pewnie

miałby tu jakąś rację.

Ale co z kursami walutowymi?

Trudno się doczytać w ustawie budżetowej, jakie

będą kursy walutowe, a więc jaki będzie stosunek

złotego do dolara czy najlepiej do euro, bowiem to jest

waluta, która nas najbardziej interesuje, ponieważ

jesteśmy bezpośrednim kontaktem z eurolandem.

To

utrudnia dokonanie prawidłowej oceny realności

i spójności wszystkich pozostałych założeń tego bu-

dżetu.

Należałoby też zapytać, czy poprzez budżet w roku

2012 rząd zamierza wspierać wzrost gospodarczy.

Nie

doczytaliśmy się tutaj żadnych elementów, bo ich po

prostu nie ma.

Poprzez jakie zachęty rząd chciałby

wzbudzić wśród inwestorów zainteresowanie inwe-

stowaniem w nowe przedsięwzięcia w gospodarce,

skoro pan premier z tej mównicy podczas exposé po-

wiedział, że przecież spółki mają pieniądze, tylko nie

Poseł Genowefa Tokarska

inwestują, a więc trzeba te pieniądze im zabrać?

Oczywiście w budżecie pokrycie tych słów ma wy-

mierny charakter, wymierny w sensie ﬁnansowym.

Jakimi instrumentami zaczniecie wspierać innowa-

cyjność gospodarki i jej konkurencyjność?

Żadnych

zachęt w tym zakresie nie ma, żadnych przedsię-

wzięć, żadnych pomysłów.

Oczywiście odpowiedź na te wszystkie pytania

jest jednoznaczna.

Budżet takimi zagadnieniami po

prostu w ogóle się nie zajmuje.

Nikogo nie będzie in-

spirował do zachowań proinwestycyjnych, prorozwo-

jowych.

Poważnym zagrożeniem dla wzrostu wartości

części długu przypadającej na zagranicę jest poważ-

nie słabnący złoty.

O tym też należy mówić.

Rosną koszty obsługi długu.

Są już wyższe od

planowanego deﬁcytu budżetowego.

Przypomnę, że

koszty obsługi to 43 mld zł, a planowany deﬁcyt bu-

dżetowy to 35 mld zł.

Te koszty są wyższe także od

całego podatku PIT, bo PIT to 40 mld zł w skali roku.

Obsługa długu publicznego narasta w sposób lawi-

A więc jest to groźna sytuacja, o której należy mówić

i na którą należy reagować.

W budżecie państwa na

ten rok takiej reakcji nie widzę.

Myślę, że mamy tutaj groźne zjawisko efektu

śnieżnej kuli.

Deﬁcyt budżetowy powiększa dług pu-

bliczny, bo takie są fakty, a to zwiększa koszty jego

obsługi, co ma miejsce i co widać na tych przykła-

dach, o których przed chwilą mówiłem.

Doszliśmy do

krytycznego punktu, w którym tempo narastania

efektu śnieżnej kuli staje się już niebezpieczne dla

stabilności ﬁnansówpublicznych.

Potrzebnesąwtym

zakresie decyzje systemowe, strategiczne.

Niczego nie zrobiono w kwestii tzw. umów śmie-

ciowych.

To jest utrata przychodów do budżetu pań-

stwa w wysokości circa 2 mld zł.

Nie mówię już o dys-

komforcie tych, którzy są zatrudniani na podstawie

tych umów, ani o ich przyszłości po aktywności za-

wodowej.

Po prostu to są ludzie drugiej kategorii

i państwo polskie wyraża na to zgodę, nie ingeruje

ani nie reaguje, co jest karygodne.

Nie waloryzuje się progów dochodowych, od któ-

rych uzależnione są świadczenia rodzinne, zasiłki,

dodatki do zasiłków społecznych itd., itd.

Waloryzacja

powinna być wstydliwym tematem, bowiem nie na-

stąpiła od 6 lat, ostatni raz miała miejsce w 2006 r.,

a jaka była inﬂacjawciągutych6lat,toprzecieżnie

trudno zliczyć.

Rośnie ﬁskalizm państwa, rosną podatki: i te po-

średnie, i te bezpośrednie, przede wszystkim zwią-

zane z paliwami.

Do tej pory nikt z tej mównicy nie

mówił, że rośnie także akcyza na węgiel i koks.

Ro-

śnie akcyza na olej napędowy, a wynika to z ustawy

okołobudżetowej i z samego budżetu.

Są to znaczące

przyrosty, które będą elementem wpływającym na

wzrost inﬂacji, a więc osłabienie siły nabywczej oby-

wateli.

Wprowadza się nowoczesną daninę – to są słowa

pana premiera – polegającą na tym, że (Dzwonek)

przy nominale podatku od eksploatacji złóż w warun-

kach KGHM nie będziemy mieli miliona, tylko mi-

liard, bo dotyczy to przecież surowca pod nazwą zło-

ża rudy miedzi.

To jest 1,8 mld zł w ciągu 9 miesięcy.

Nietrudno policzyć, że to jest 200 mln zł na każdy

miesiąc.

Jeżeli przełożymy to na tonę miedzi elektro-

litycznej, to jest to wzrost kosztów produkcji o 2000

dolarów, przy dzisiejszym koszcie 4 tys. dolarów za

tonę, a więc o 1/3.

Jeżeli ta nowoczesna danina zo-

stanie nałożona, KGHM będzie najdroższym produ-

centem miedzi na świecie.

A więc gratuluję znakomi-

tego rozpoznania sytuacji i poprawienia kondycji

ekonomicznej i rozwojowej tegoż przedsiębiorstwa.

I na koniec: dzisiaj wyczytałem, że będziemy mie-

li rekordowy poziom inwestycji zagranicznych w Pol-

sce, bowiem one sięgają kwoty około 5 mld zł.

Tylko

kontrolowana przez Skarb Państwa podpisała kon-

trakt inwestycyjny na 10 mld zł, i nie w streﬁe euro,

ale za Atlantykiem, po drugiej stronie kuli ziemskiej

– w Kanadzie.

A więc czy jest zgoda państwa polskie-

go na to, by jego ﬁrma, kontrolowana przez państwo

polskie, wyprowadzała z obiegu gospodarczego kwo-

tę 10 mld zł, oczywiście w sytuacji narastającego

kryzysu gospodarczego?

czam w imieniu Klubu Poselskiego Sojusz Lewicy

Demokratycznej, że nie będziemy popierać tego pro-

jektu ustawy budżetowej.

Jest to projekt ustawy

szkodzącej Polsce.

Dziękuję.

(Oklaski)

(Poseł Renata Zaremba: Bardzo nam przykro, że

nie zrozumieliście do końca.)

Wicemarszałek

Eugeniusz Tomasz Grzeszczak:

Dziękuję.

ma Obywatelska.

Poseł Sławomir Neumann:

związanej chyba z konﬂiktem interesów mojego

przedmówcy, który przynajmniej w dwóch kwestiach

poruszał sprawy pewnie mu jako przedstawicielowi

związkowców bardzo bliskie, tzn. związkowe konsul-

tacje społeczne.

(Poseł Ryszard Zbrzyzny: Jakich...)

Na pensji związkowej, z tego słyszałem i pamię-

tam, ale rozumiem, że może już coś się zmieniło.

(Poseł Ryszard Zbrzyzny: Proszę zajrzeć do doku-

mentów Sejmu.)

Panie pośle, jak pan minister Rostowski twierdził

– to jest fakt – dostaliście państwo jako strona związ-

kowa poprzedni projekt budżetu do konsultacji i pa-

Poseł Ryszard Zbrzyzny

miętam, że w wystąpieniach publicznych przedsta-

wiciele związków zawodowych, także związków,

w których pracach pan uczestniczy, wyraźnie mówi-

li, iż propozycji ministra, który chciał szybkich kon-

sultacji, żeby uchwalić budżet przed wakacjami, mó-

wicie stanowcze „nie”, będziecie konsultować tak

długo, jak daje wam możliwość prawo, czyli do poło-

wy lipca.

A więc dzisiaj zapominacie o tym prostym

przekazie, który sami tworzyliście, i wracacie do de-

baty o tym, czy budżet był konsultowany, czy nie.

Otóż był.

Warto sięgnąć do własnych materiałów.

Druga kwestia, też chyba dość prywatna, związa-

na z pańskim zatrudnieniem w KGHM.

Broni pan

KGHM przed nałożeniem podatku od kopalin, choć

jeszcze nie wiemy, jak wielka to będzie kwota...

(Poseł Ryszard Zbrzyzny: W budżecie jest.)

...i jednym tchem, a może nawet na bezdechu,

mówi pan o tym, że te wielkie zyski KGHM-u ﬁrma

chce inwestować w Kanadzie i chyba tworzyć w Ka-

nadzie miejsca pracy.

Rozumiem, że ideą jest to, żeby

te zyski zostały podzielone wśród załogi, bo wtedy

zysk z tego będzie miało państwo, a szczególnie będą

mieli pracownicy KGHM jako jedyni wybrańcy pań-

stwa na tej kopalinie, która jest dobrem całego naro-

du.

Czasami warto popatrzeć trochę szerzej, panie

pośle, nie tylko swoim wąskim interesem.

(Poseł Renata Zaremba: Tak jak to się dzieje

W wystąpieniach do tej pory warto też zwrócić

uwagę na poruszanie dwóch dość sprzecznych kwe-

stii.

Z jednej strony jest krytykowanie budżetu za

deﬁcyt i za dług publiczny.

Co do tego można się zgo-

dzić, bo dzisiaj największym problemem w Europie

i na świecie jest kryzys zadłużeniowy państw, państw

strefy euro, ale nie tylko.

Ten kryzys zadłużeniowy

powoduje to, że mamy kłopoty w wielu krajach strefy

euro i cała strefa euro ma kłopoty.

Brak możliwości

zaciągania nowych zobowiązań powoduje to, że rze-

czywiście niektóre kraje wpadają w konwulsje.

Z drugiej jednak strony, kiedy są podejmowane

decyzje o tym, żeby ograniczać w Polsce deﬁcytidług

publiczny, zmniejszać go, decyzje trudne, które wiążą

się także z trudnymi pociągnięciami, takimi jak pod-

noszenie składki rentowej czy wzrost akcyzy, także

po stronie dochodowej, czyli wzrost dochodów, jest

pełna krytyka tego pomysłu.

Jeżeli tak będziemy dyskutować, to rzeczywiście

nigdy nie dojdziemy do żadnego porozumienia, bo nie

da się tego zrobić, kiedy z jednej strony źle, że mamy

deﬁcyt, a kiedy go obniżamy, to źle, że nie wydajemy

na inne potrzebne rzeczy.

Jasne, że żaden budżet nie

będzie w stanie spełnić wszystkich oczekiwań strony

społecznej znajdującej się po drugiej stronie, tych,

którzy biorą, są beneﬁcjentami tego budżetu.

Tak jak powiedziałem, dzisiaj największym pro-

blemem jest rzeczywiście poziom deﬁcytuwposzcze-

gólnych krajach, także w Polsce.

Ten budżet jest

budżetem odpowiedzialnym, bo daje wyraźny sygnał,

że chcemy schodzić ze ścieżki wzrostu zadłużenia,

chcemy je zmniejszać.

Powinno to dać nam w przy-

szłości zdecydowanie głębszy oddech.

Jest to trudny

rok dla nas wszystkich, bo tak naprawdę nie wiemy,

jaka sytuacja gospodarcza będzie za pół roku w Eu-

ropie, szczególnie w tej Europie, która jest w streﬁe

euro.

Wiem, że dla wielu ta dynamika, która funk-

cjonuje w świecie gospodarczym, jest na tyle szybka,

że nie widzą oni tych zmian.

Wielu pół roku temu nie

obstawiałoby tego, że Włosi będą mieli kłopoty ze

sprzedażą swoich obligacji albo że te obligacje będą

droższe niż obligacje polskie, i to droższe znacząco.

Jeszcze pół roku temu było to prawie niemożliwe,

a dzisiaj Włosi muszą płacić za swoje papiery około

7,14%.

My płacimy niecałe 6%.

Silna gospodarka,

o silnych podstawach, ma większe kłopoty, jeśli cho-

dzi o rolowanie długu, niż Polska i ma lepszy rating

niż Polska, co też jest ciekawostką, jeśli chodzi o ra-

tingi.

I Hiszpanie, i Włosi mają lepsze od Polski ra-

tingi, a płacą więcej za swoje obligacje i mają kłopoty

z ich sprzedażą.

A więc naprawdę to są problemy dość

skomplikowane, na które warto patrzeć całościowo,

a nie wybiórczo, biorąc pod uwagę poszczególne czę-

ści budżetu.

To, jaka będzie dzisiaj możliwość dystrybucji pie-

niędzy z budżetu, zależy od tego, czy państwo nie

wpadnie w kryzys zadłużeniowy, tak jak wpadły kra-

je Europy Zachodniej.

Polski dług publiczny – cały

dług publiczny – na 2012 r. jest szacowany na około

832,5 mld zł.

Rzeczywiście wydatki na obsługę tego

długu wynoszą 43 mld zł.

To jest olbrzymia suma.

Powinni państwo mieć jednak też świadomość tego,

że dzisiaj Polska za swoje obligacje, za koszt obsługi

długów, płaci około 5–5,5 punktu procentowego.

To

jest nasz koszt.

Kiedy będziemy mieli taki problem,

jaki mają Włosi i Hiszpanie, i nastąpi wzrost rentow-

ności naszych papierów dłużnych chociaż o 1%, to

w odniesieniu do tej całej kwoty to będzie około 8 mld

zł, więc uzdrowienie ﬁnansów publicznych, zejście

z poprawy ratingów daje nam realne oszczędności

także w obsłudze długu, ale w tym celu są potrzebne

takie niepopularne decyzje, które po stronie docho-

dowej zwiększają niektóre daniny publiczne, ale wła-

śnie po to, żebyśmy mogli w przyszłości mniej płacić

za nasz dług.

Węgry, na które jeszcze niedawno powoływał się

jeden z klasyków, dzisiaj płacą 9% za swoje obligacje.

Wiem, że Budapeszt już nie jest modny.

Dzisiaj mod-

ny jest Pekin, a od wczoraj modne są Chiny, ale dzi-

wię się...

(Poruszenie, wesołość na sali) To właśnie

nie jest zabawne.

Wręcz z przerażeniem słuchałem

tej wypowiedzi o Chinach, patrząc na pana posła

Śniadka, który jako związkowiec...

(Poseł Zbigniew Kuźmiuk: Przecież pan doskona-

le wie, że chodziło o tempo rozwoju.

Niech pan będzie

przyzwoity.)

...pewnie popiera takie rozwiązania, jakie są sto-

sowane w Chinach, jeśli chodzi o Kodeks pracy, o to,

jak traktowani są pracownicy w Chinach.

(Porusze-

nie na sali)

Poseł Sławomir Neumann

Wicemarszałek

Eugeniusz Tomasz Grzeszczak:

Panie pośle, za chwilę pan będzie zabierał głos.

Poseł Sławomir Neumann:

To jest całość, moi państwo.

Warto zwrócić na to

uwagę i trochę czytać o Chinach.

Chiny nie proponu-

ją dzisiaj wykupu prostych obligacji od skarbu po-

szczególnych krajów, ale chcą kupować twarde akty-

wa.

Warto, żebyście państwo brali to pod uwagę

w swoich komentarzach.

Rozumiem, że jeżeli nie Chi-

ny, to teraz Wielka Brytania, bo David Cameron,

który zerwał szczyt, był dzisiaj stawiany jako wzór

polityka, który dba o swoje interesy.

(Poruszenie na

sali) Jeszcze przed chwilą w waszym wystąpieniu

pan poseł Szałamacha raczył krytykować nas za to,

że nie wprowadziliśmy podatku bankowego.

Jedno-

cześnie chwalicie Camerona, który w interesie ban-

ków londyńskiego City zerwał szczyt unijny.

Tak

naprawdę zawetował rozwiązania, które miałyby

szansę wprowadzić porządek w streﬁeeuro.

Napraw-

dę bierzecie to, co jest dla was wygodne, czasami nie

łapiąc, nie obejmując całości sprawy.

Szkoda, bo war-

to dyskutować w sposób bardziej merytoryczny.

Ro-

zumiem, że za pół roku to nie będą Węgry, Chiny,

Wielka Brytania.

Może narodzi się nowy pomysł.

(Poseł Zbigniew Kuźmiuk: Miejmy nadzieję, że nie

będzie Grecji.)

O to, że nie ma Grecji, my zadbaliśmy, panie po-

śle, już w poprzedniej kadencji.

Na szczęście przeję-

liśmy rządy po waszych rządach.

4 lata porządnych

rządów w Polsce spowodowały, że nie ma w Polsce

Grecji.

To jest to.

Także to, co robiono w tym roku na

przyszły rok...

(Głos z sali: Dostaliście zrównoważony budżet.)

...pani poseł, to, co rząd dzisiaj zrealizował, wie-

le potrzeb pożyczkowych przyszłorocznych jest re-

alizowanych dzisiaj, to jest to bezpieczeństwo Pol-

ski – Polski – na przyszły rok.

Przypomnę, że dzi-

siaj w tym kryzysie zadłużeniowym, gdzie wiary-

godność i awersja do ryzyka w zakupie papierów

dłużnych poszczególnych krajów o silnych gospo-

darkach powodują potężne turbulencje w tych kra-

jach, Polska ma to za sobą, my wyprzedziliśmy te

ruchy.

(Poseł Zbigniew Kuźmiuk: Za sobą 15 mld pożyczki.)

Ma to za sobą.

Zabezpieczyliśmy w dużej mierze

potrzeby pożyczkowe na rok przyszły.

Mamy ela-

styczną linię kredytową, którą państwo krytykowa-

liście, kiedy ją trzymaliśmy nawet w dobrym mo-

mencie.

Węgrzy, tak hołubieni niedawno, zrezygno-

wali i dzisiaj premier Orban jeździ do Międzynaro-

dowego Funduszu Walutowego prosić o tę linię z po-

wrotem.

Wcześniejsza przewidywalność polskiego

rządu, możliwość przewidzenia tego, co może być

w przyszłości, spowodowała, że w Polsce nie ma Gre-

cji, jesteśmy zabezpieczeni ﬁnansowoorazmamyilinię

kredytową, i część potrzeb pożyczkowych już zreali-

zowanych.

(Poseł Renata Zaremba: Tak jest.)

Mamy też znacznie lepsze warunki na rynku niż

inni, a kryzys jest poważny, bo jeżeli państwo spraw-

dziliście emisję poszczególnych obligacji, to nawet

Niemcy w swoich dwóch ostatnich przetargach nie

sprzedali wszystkich obligacji.

W pierwszym przetar-

gu nie było sprzedanych niemieckich obligacji 30%,

w drugim – 25%.

To pokazuje, że jest to kwestia nie

fundamentalnej analizy poszczególnych gospodarek,

lecz pewnej paniki na rynku, która występuje z po-

wodów bardzo nieracjonalnych.

Staramy się dobrze

zarządzać tym długiem i dobrze prognozować wydat-

ki po to właśnie, żeby nie mieć takich kłopotów, bo

od tego będzie zależało to, co będzie działo się w re-

alnej gospodarce.

Raczej powinniśmy starać się o to,

żebyśmy byli odbierani przez inwestorów jako kraj,

który wie, co robi.

Opozycja także pomaga w tym

trudnym dziele.

We Włoszech dopiero wtedy, kiedy

stała się tragedia, kiedy ich obligacje właściwie nie

były sprzedawane, politycy potraﬁli się porozumieć.

Myślę, że my mamy dużo do przodu jeszcze, ale war-

to byłoby już zacząć myśleć bardzo poważnie, a nie

krytykować tylko dla samej krytyki.

Rozumiem, że

sytuacja wokół Polski jest bardzo niebezpieczna –

bardzo niebezpieczna – i kładą się wielkie gospodar-

ki.

Jeżeli nie będziemy współpracować, nie będziemy

wspierać strefy euro, nie będziemy razem dbać o to,

żeby strefa euro przetrwała, to tylko przypomnę, że

Polska zyskała 60 mld z budżetu unijnego i ma kolej-

ną szansę na takie same pieniądze, chyba że to się

rozwali, na co państwo, widać, najwyraźniej liczą, bo

chcielibyście z tej strefy wyjść, najlepiej wyjść z Unii.

Po ostatnich marszach i wypowiedziach rozumiem,

że chcielibyście przyłączyć się do Euroazji, a bardziej

budować jakieś nowe państwo po stronie daleko-

wschodniej Azji, przy Pekinie, przy Hongkongu.

Tak

jednak nie będzie.

Jesteśmy w Europie i chcemy ra-

zem z Europą budować swoją gospodarczą przyszłość

i zamożność polskiego społeczeństwa.

(Poseł Izabela Kloc: Dla kogo?)

Dla Polaków, bo Polacy na tym, że jesteśmy w Unii,

zyskują codziennie i to widzą.

Może poza wami, ale wy

być może jeździcie samochodami, które mają zakryte

szyby, i nie widzicie, co dzieje się na zewnątrz.

A na-

prawdę wiele się buduje.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek

(Poseł Ryszard Zbrzyzny: Panie marszałku, spro-

stowanie.)

Przepraszam, w trybie sprostowania pan poseł

Zbrzyzny.

Poseł Ryszard Zbrzyzny:

Dziękuję, panie marszałku.

manna, który – nie wiem, dlaczego – reaguje tak

nerwowo.

Jeżeli nie ma wiedzy na temat mojego sta-

tusu w Sejmie, to myślę, że lepiej byłoby nie zabierać

głosu.

Chciałbym oświadczyć, że jestem posłem na

Sejm co najmniej takim samym jak pan.

To po pierw-

sze.

Po drugie, na pewno jestem dłużej w Sejmie niż

pan.

O tym też powinien pan wiedzieć.

Po trzecie,

powinien pan wiedzieć, że od pierwszego dnia, kiedy

zasiadłem w Wysokiej Izbie, przestałem pobierać wy-

nagrodzenie w KGHM Polska Miedź SA, a więc pra-

wie od 20 lat nie biorę złotówki z tej ﬁrmy.

Zatem

proszę mnie nie wiązać z jakimikolwiek wypowie-

dziami dotyczącymi tej ﬁrmy, co do tego, że działam

we własnym interesie.

Po czwarte, jestem akcjona-

riuszem KGHM Polska Miedź SA i posiadam jedną

akcję po to tylko, żeby być na walnym zgromadzeniu

akcjonariuszy.

Ta pełna wiedza na temat mojej osoby

znajduje się na stronach internetowych Sejmu, do

czego zapraszam.

To jest pierwsza kwestia.

Druga kwestia.

Mówiąc o wyprowadzeniu z pol-

skiego obiegu gospodarczego 10 mld zł, mówiłem

z troską o rozwój w Polsce przedsiębiorczości...

(Głos z sali: Euro.)

...bowiem te pieniądze można byłoby dwojako za-

gospodarować: na inwestycje, które są w Polsce nie-

zbędne, i na dywidendę – także dla Skarbu Państwa

w 1/3, bo akurat tylko tyle mamy dzięki waszej dzia-

łalności prywatyzacyjnej.

W akcjonariacie Polskiej

Miedzi są także fundusze emerytalne, w których

mają zdeponowane swoje środki obywatele Rzeczy-

pospolitej, setki tysięcy osób, a więc dla nich to też

jest istotne, żeby ich wkłady rosły, bowiem zabezpie-

czają ich przyszłość emerytalną.

A więc mówiłem to

z troską o przyszłość polskich obywateli i rozwój pol-

skiej przedsiębiorczości i nie rozumiem nerwowej

reakcji pana posła Neumanna.

Dziękuję.

Wicemarszałek

Eugeniusz Tomasz Grzeszczak:

Dziękuję.

pan minister przybył na nasze obrady, cieszę się.

Panie

ministrze, zacznę od stwierdzenia, że skoro jest tak

dobrze, o czym pan parokrotnie mówił z tej trybuny,

to dlaczego jest tak źle.

Ten budżet jest właśnie obra-

zem tego, że jest źle, a najprawdopodobniej będzie

jeszcze gorzej.

Skoro mówimy o realizmie tego budże-

tu, to parę zdań właśnie na temat realizmu dochodów

budżetowych, wydatków budżetowych, na tym tle wy-

niku ﬁnansowego, a w konsekwencji deﬁcytu sektora

ﬁnansów publicznych i długu publicznego.

Panie ministrze, nie chciałbym być złym proro-

kiem, ale wydaje mi się, że rok 2012 pod względem

rozwoju gospodarczego będzie bardziej podobny do

roku 2009 niż do roku 2011.

Dochody budżetowe

będą kształtowały się jak w tym bardzo trudnym dla

budżetu roku 2009.

Pan ten budżet wprowadził, więc

powinien pan pamiętać.

W związku z tym zakładanie

dochodów podatkowych aż o 18 mld wyższych jest,

moim zdaniem, nieporozumieniem.

Najprawdopodob-

niej wynikało to z tego, że pan popatrzył na niezbęd-

ne wydatki, ustalił ich kwotę, następnie odjął od tego

deﬁcyt budżetowy i ustalił w ten sposób poziom do-

chodów, a więc dopisywał w poszczególnych pozycjach

te miliardy, żeby deﬁcyt nie przekroczył 35 mld zł.

Tak właśnie, śmiem twierdzić, są potraktowane

dochody z VAT.

Wprawdzie tutaj jeden z posłów cał-

kiem otwarcie powiedział, że jest optymistycznie, bo

w budżecie jest założona inﬂacja 2,8%, a zapewne

będzie wyższa, w związku z tym ministrowi ﬁnansów

będzie łatwiej zgromadzić dochody z VAT.

Panie po-

śle, tylko to nie jest śmieszne dla Polaków.

Co to

oznacza, że będzie wyższa inﬂacja?

To, że dochody

realne, czyli do wydania, będą niższe.

To nie powin-

no być dla pana śmieszne.

Pamiętajcie o tym, że poza

tą salą są zwykli ludzie, których pieniądze zżera ta

wysoka inﬂacja.

Byćmożewłaśnietawyższainﬂacja

pozwoli panu troszeczkę swobodniej pozyskiwać te

dochody.

Drugą rzeczą, którą być może ma pan gdzieś z tyłu

głowy, jeśli chodzi o VAT, jest to, o czym mowa w usta-

wie o ﬁnansach publicznych.

Mianowicie chodzi o au-

tomatyzm wprowadzenia kolejnej stawki VAT.

Otóż

tam jest zapisane, że jeżeli dług publiczny przekroczy

55% PKB, to automatycznie rosną stawki VAT o ko-

lejny punkt procentowy.

Być może właśnie takie roz-

wiązanie przyświeca panu, jeżeli chodzi o te dochody

z tytułu podatku VAT.

Jest też dochód niepodatkowy, słynna dywidenda

od spółek Skarbu Państwa, która z roku na rok gwał-

townie rośnie.

Wiem, że właściciel ma prawo do tego,

żeby dzielić się zyskiem z ﬁrmami, których jest wła-

ścicielem.

Ten wzrost obciążeń dywidendowych jest

jednak tak potężny, że moim zdaniem spółki Skarbu

Państwa nie mają w ogóle pieniędzy na rozwój, szcze-

gólnie te z sektora energetycznego.

Spadają na nie

zobowiązania wynikające z pakietu klimatycznego,

natomiast prawdopodobnie całe lub prawie całe pie-

niądze o charakterze rozwojowym minister ﬁnansów

im zabiera.

Panie ministrze, przy okazji nasuwa się takie spo-

strzeżenie.

Skoro z dywidendy z tych spółek Skarbu

Państwa, tak nielubianych przez Platformę, często

się o tym mówi, w następnym roku ma być aż 8 mld

zł, to jest pytanie, po co przyspieszać prywatyzację.

Sprzedaje się majątek tylko raz, a ta dywidenda, jak

widać, z roku na rok rośnie i jest coraz bardziej zna-

czącym dochodem budżetu państwa.

Parę zdań na temat wydatków i tego, jak są one

w tym budżecie ustalane.

Otóż popatrzmy tylko na

Fundusz Ubezpieczeń Społecznych.

Otóż ten fundusz

ma przewidywaną dotację na poziomie 40 mld zł.

Okazuje się, że aby był wypłacalny, trzeba do niego

dołożyć 3 mld z rezerwy demograﬁcznej, dołożyć 15

mld kredytu budżetowego i jeszcze 7 mld kredytu

bankowego.

Sumarycznie, gdyby ująć to w pozycji

dotacji, te wydatki budżetowe, tylko jeśli chodzi

o FUS, byłyby o 28 mld wyższe w stosunku do tego,

co jest.

Właśnie tak zamiata się długi i zobowiązania

Skarbu Państwa pod dywan.

Przejdę teraz do rezultatu tej 4-letniej już działal-

ności pana ministra.

Otóż pan minister uparcie pro-

wadzi trzy rodzaje rachunkowości budżetowej.

Po

pierwsze, liczy deﬁcyt sektora ﬁnansów publicznych

i dług publiczny według metodologii krajowej.

Po

drugie, jest zobowiązany liczyć te same wielkości we-

dług metodologii unijnej.

Wreszcie prowadzi trzecią,

oddzielną rachunkowość pozwalającą na ukrywanie

różnego rodzaju zobowiązań pod dywanem.

W przy-

padku tych dwóch metod różnica wynosi prawie 3%

PKB, a więc 45 mld zł.

Deﬁcyt sektora ﬁnansów pu-

blicznych, a w konsekwencji i dług publiczny, badane

czy ustalane metodą unijną i metodą krajową, różnią

się aż o 45 mld zł.

Do tego dochodzą przecież te zo-

bowiązania, które są wszędzie poutykane.

Wspomi-

nałem o tym, co jest w ZUS, czyli 28 mld zł tylko

w roku 2012 zamiecione pod dywan na lepsze czasy.

Nie bardzo wiadomo, czy one w ogóle przyjdą.

Regu-

larnie korzystamy z deﬁcytu na rachunku środków

unijnych.

Wykazujemy ten deﬁcyt, ale przecież przy

pomocy tych pieniędzy ﬁnansujemy zobowiązania

Skarbu Państwa.

W tym roku jest to 12 mld zł.

To

prawda, maleje to w roku następnym, jeżeli dobrze

pamiętam, do 5 mld, być może do 4,5 mld, ale w dal-

szym ciągu korzystamy z tych pieniędzy.

To jest ko-

lejny dług zamieciony pod dywan.

Oczywiście jest jeszcze regularne korzystanie

z Funduszu Rezerwy Demograﬁcznej.

Może przypo-

mnę państwu posłom, że ten fundusz był stworzony

po to, żeby korzystać z niego, kiedy proporcje pomię-

dzy pracującymi a biorącymi świadczenia pogorszą

się do stanu mniej więcej 1:1.

Przewidywano, że to

będzie w granicach roku 2020.

Ten fundusz miał być

wykorzystywany dopiero od roku 2020.

Pan minister

już przez trzy lata, jeżeli mnie pamięć nie myli, z ro-

kiem 2012, weźmie z niego 10 mld zł.

Czyli jest pyta-

nie, od kogo pan minister, jeżeli w przyszłości będzie

ministrem, będzie brał pieniądze do Funduszu Ubez-

pieczeń Społecznych w roku 2020, bo tych środków

w funduszu już przecież nie będzie.

Proszę państwa, każdego grudnia są realizowane

słynne transakcje swapowe.

W tym obszernym ma-

teriale, który dostaliśmy, można wyczytać gdzieś tam

jedno zdanko, że pan minister w grudniu poprzed-

niego roku był uprzejmy przeprowadzić takie opera-

cje pomniejszające sztucznie dług naszego kraju o ok.

7 mld zł.

Wreszcie jest kurs walutowy, którym można ope-

rować w taki oto sposób, że w grudniu próbuje się

umacniać złotego, choć w tym roku najprawdopodob-

niej się nie uda.

Przyjęcie, że kurs naszego złotego do

euro to będzie 4 zł na koniec następnego roku, jest

założeniem naprawdę optymistycznym.

Gdyby przy-

jąć kurs realistyczny, to myślę, że już w tej chwili

dług publiczny byłby wyższy niż 60% PKB.

Proszę państwa, na te potrójne statystyki jednak

patrzą rynki ﬁnansowe i ta rentowność polskich ob-

ligacji cały czas rośnie.

Pan poseł Neumann wpraw-

obligacji włoskich czy hiszpańskich, ale mam nadzie-

ję, panie pośle, że celem Platformy Obywatelskiej nie

jest dojście do sytuacji, w której obligacje naszego

kraju w ogóle nie będą się sprzedawały na rynku.

Doskonale pan bowiem wie, że obligacje włoskie

w dużej części nie sprzedają się na pierwotnym ryn-

ku, lecz na wtórnym skupuje je Europejski Bank

Centralny, więc dobrze byłoby, żebyście państwo ta-

kich wzorów nam nie przedstawiali.

Skoro tyle jest

tych pożyczek, to byłoby dobrze, gdyby pan minister

odpowiedział, kiedy wreszcie odda środki Funduszo-

wi Pracy.

Panie ministrze, tutaj, w tej sali, i w pana

gabinecie ministerialnym być może te głosy do pana

nie dochodzą, ale my funkcjonujemy w swoich biu-

rach poselskich, daleko w Polsce, której chyba do

końca nie rozumiecie, i to do nas właśnie przychodzą

bezrobotni ludzie, bo środki na aktywne formy ogra-

niczania bezrobocia zmalały w tym roku o dwie trze-

cie.

Większość powiatowych urzędów pracy skończy-

ła z pracami interwencyjnymi, robotami publicznymi

i innymi formami wsparcia w połowie tego roku.

To

samo gotujecie samorządowcom i wszystkim bezro-

botnym na następny rok, identycznie, w sytuacji,

w której rynek pracy zapewne się nie poprawi, tylko

pogorszy.

Jeżeli więc rzeczywiście bardzo poważnie

mamy mówić o ﬁnansach na następny rok, to, panie

ministrze, potrzebna jest naprawdę rzetelna staty-

styka.

A pan cały czas, zamiatając pod dywan, stara

się ukrywać zobowiązania, których przez te cztery

lata – to prawda – narosło przynajmniej kilka procent

PKB, czyli kilkadziesiąt miliardów złotych.

Jeżeli

kiedyś spod tego dywanu to wyjdzie, to niestety mo-

żemy się znaleźć w sytuacji Włoch albo Hiszpanii.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek

(Poseł Renata Zaremba: Panie marszałku, pan

minister...)

Głos zabierze pan minister Rostowski.

Proszę bardzo, panie ministrze.

Minister Finansów

Jan Vincent-Rostowski:

Zawsze to przyjemność odpowiadać panu posłowi,

który chyba jedyny w ławach tak naprawdę wie, o czym

mówi.

Ale chciałbym powiedzieć jedno.

Oczywiście,

Poseł Zbigniew Kuźmiuk

pan poseł ma rację, że jest prawie 2% długu publicz-

nego w ujęciu Komisji Europejskiej, które nie jest uję-

te w państwowym długu publicznym, ale pan poseł

wie o tym dlatego, że to jest publikowane.

Tak więc

nikt nie zamiata niczego pod dywan, tylko mamy inną

klasyﬁkację.

Mamy tę inną klasyﬁkację z dwóch po-

wodów.

Po pierwsze, dlatego że uważamy, że dochody

z myta i z opłat drogowych będą wystarczające, aby

zrównoważyć Krajowy Fundusz Drogowy.

Wobec tego,

według zasad księgowości polskiej, Krajowy Fundusz

Drogowy nie musi być ujęty w państwowym długu

publicznym.

Ale jest też inny, poważniejszy powód

i w związku z tym kieruję proste pytanie do państwa.

To dzięki temu funduszowi i tym pieniądzom mogli-

śmy wybudować autostrady, które będą dokończone

w tym roku, i mogliśmy zapewnić Polsce nareszcie

nowoczesną infrastrukturę drogową.

Pytanie jest bar-

dzo proste: Czy jesteście za tym, żeby to było, czy je-

steście za tym, żeby tych autostrad nie było?

(Poseł Elżbieta Rafalska: Ale to my zadajemy py-

tania.)

Gdybyśmy bowiem nadal ﬁnansowali z budżetu

państwa budowę autostrad, tę część, która jest ﬁnan-

sowana ze środków krajowych, zamiast z unijnych,

i gdyby nie było to ﬁnansowane z Krajowego Fundu-

szu Drogowego, to musielibyśmy zaprzestać tych in-

westycji albo musielibyśmy ciąć drastycznie po in-

nych wydatkach sektora ﬁnansów publicznych lub

zwiększać podatki jeszcze bardziej, niż musieliśmy

to zrobić.

Tak więc chciałbym, żeby po męsku stanąć

tutaj i powiedzieć: nie, uważaliśmy, że tych autostrad

wybudować nie należy, albo: nie, uważaliśmy, że VAT

należało podwyższyć jeszcze o dodatkowe 2 punkty

procentowe, albo: nie, uważaliśmy, że świadczenia

społeczne należało ściąć o dodatkowe kwoty, gdzieś

tak w granicach 7 mld zł rocznie, albo: należało nie

podwyższać płac nauczycielom…

(Głos z sali: Należało...)

…aby inwestować w kapitał ludzki w naszym kra -

ju.

Chciałbym, żebyście nareszcie jak mężczyźni sta-

nęli tutaj i powiedzieli, za czym się opowiadacie.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

(Głos z sali: Opowiadamy się za rozwojem.)

Wicemarszałek

Eugeniusz Tomasz Grzeszczak:

Głos ma pan poseł...

Minister Finansów

Jan Vincent-Rostowski:

Rozumiem wobec tego, że rozwiązanie polegające

na Krajowym Funduszu Drogowym podoba się panu

posłowi.

Dziękuję panu.

(Poseł Zbigniew Kuźmiuk: Nie podoba mi się po-

dwójna statystyka.)

Wicemarszałek

Eugeniusz Tomasz Grzeszczak:

Dziękuję.

Palikota.

Proszę bardzo.

Poseł Sławomir Kopyciński:

Dziękuję bardzo.

Budżet na 2012 r., który pan przedstawił, po pierw-

sze, nie rozwiązuje żadnych polskich problemów.

(Poseł Izabela Leszczyna: Żadnych?)

Żadnych.

Po drugie, to budżet stagnacji.

Po trze-

cie, ten budżet jest dowodem na to, że nie macie żad-

nej wizji rozwoju Polski.

Po czwarte, to budżet, który

w swoich założeniach niestety nie chroni nas przed

wzbierającą falą kryzysu.

Po piąte, co uważam za

najważniejsze, ten budżet w żaden sposób nie redu-

kuje ryzyka przekroczenia drugiego progu ostrożno-

ściowego, którego właśnie przekroczenie może oka-

zać się grabarzem polskiej gospodarki, a które ze

względu na deprecjację złotego – o czym będziemy

mówić w piątek – i nasze wciąż rosnące zadłużenie,

co jest akurat pana „zasługą”, staje się coraz bardziej

realne.

Nowe obciążenia podatkowe, a więc podwyż-

ka akcyzy na olej napędowy, podatek od wydobycia

niektórych kopalin, skromne 1800 mln zł, wzrost

akcyzy na papierosy, tytoń, wzrost stawek podatku

VAT na ubranka dziecięce, to wyłącznie, panie mini-

strze, bieżące łatanie dziury budżetowej.

Jestem

przekonany o tym, że pan ma tego pełną świadomość.

Analizując projekt budżetu, niepokój wzbudzają wąt-

pliwe założenia dotyczące podatkowych dochodów

budżetowych.

Zastanawiam się, na czym pan te za-

łożenia opiera, na jakich wyliczeniach.

Jeżeli chodzi

o VAT – 132 mld zł.

Ale przecież przy przewidywanej

stagnacji gospodarczej jest to bardzo mało prawdo-

podobne, chyba że pan o czymś nie powiedział i za-

mierza w ciągu roku podnieść stawkę podatku VAT

do 25%, być może tak jest.

Kolejna kwestia, sprawa PIT-u – 40 250 mln zł,

sprawa CIT-u – 26 635 mln zł.

Te założenia również

są nierealne.

Dlaczego?

Dlatego że zwiększenie skład-

ki rentowej, podniesienie stawek akcyzy na paliwa,

zamrożenie płac – zamiast redukcji zatrudnienia –

spowoduje spadek dochodów, a nie ich wzrost, podob-

nie jak podniesienie wieku emerytalnego spowoduje

zwiększenie bezrobocia, a nie jego zmniejszenie.

Kolejna sprawa, wzrosną ceny towarów i usług, to

nie ulega wątpliwości.

Dochody relatywnie spadną

chociażby ze względu na inﬂację, która bardzo nie-

bezpiecznie rośnie.

Zwiększą się koszty prowadzenia

działalności gospodarczej, a więc dochody osób praw-

nych spadną, a nie wzrosną, tak jak pan planuje, i to

również ze względu na politykę, którą prowadzicie

Minister Finansów Jan Vincent-Rostowski

75

biorstw, taką politykę komplikacji systemu podatko-

wego, chaosu kompetencyjnego, przerośniętej biuro-

kracji.

Przedsiębiorcy nazywają to polityką grabieży.

Wiem natomiast, że z pewnością uda się wam zrealizo-

wać dochody z prywatyzacji, z dywidendy – 8,2 mld zł.

W prywatyzacji i ściąganiu tego haraczu faktycznie

jesteście mistrzami.

Chcę jednak zwrócić pana uwa-

gę na to, że mimo zmniejszenia deﬁcytu budżetowe-

go, przynajmniej na papierze, o 5 mld zł, przyjęcie

tego budżetu będzie oznaczało wzrost długu publicz-

nego o kolejne 45 mld zł, a nie 43 mld zł, jak pan

podaje w budżecie.

Przyjęcie proponowanego przez

pana budżetu będzie więc gwarancją, obietnicą tego,

że osiągniemy czy przekroczymy poziom długu

publicznego – 862 mld zł, a nie, tak jak pan podaje,

832 mld zł, ale rozumiem, że każdy liczy, jak potraﬁ.

Nie możemy zgodzić się na takie rozwiązanie, nie

Polaka na 23 tys. zł.

Pan, panie ministrze, udając, że

walczy z kryzysem, przybliża nas do katastrofy ﬁ-

nansów publicznych, do przepaści ﬁnansowej.

Reasumując, chciałbym zapytać, zwrócić się do

tych, którzy uważają ten budżet za sprawiedliwy: Czy

według was podniesienie wydatków na IPN, na Kan-

celarię Prezydenta jest sprawiedliwe?

Nie wiem, po

co te kilkanaście milionów złotych.

Pan prezydent

kupił już sobie przecież jakieś tam lampki oświetle-

niowe, iluminację pałacu za 800 tys. zł.

To są zbędne

wydatki.

Oszczędności należy zacząć od siebie, od ad-

ministracji.

Jak wam nie wstyd utrzymywać w dalszym

ciągu środki na Funduszu Kościelnym?

(Oklaski)

(Głos z sali: Brawo.)

Kosztem czego?

Powiem, jakim kosztem – kosz-

tem ograniczenia wydatków m.in. na infrastrukturę,

na budowę dróg lokalnych, tzw. schetynówek.

Rozu-

miem, że na tej decyzji zaważyła pewnie nazwa –

„schetynówka” źle się kojarzy w nowym rządzie, stąd

łatwość w podjęciu tej decyzji.

(Oklaski)

(Poseł Janusz Palikot: Neonówki.

Nazwijcie to:

neonówki.)

Ten budżet jest społecznie niesprawiedliwy, dla-

tego Klub Poselski Ruch Palikota nie może poprzeć

tej ustawy budżetowej.

Na zakończenie taka kwestia.

Panie ministrze, to

jest kolejny budżet, którego jest pan autorem.

Wierzę

w to, że każdy potraﬁ uczyć się na własnych błędach.

Pan niestety co rok je powiela.

Zastanawiam się nad

przyczyną, bo nie podejrzewam pana o to, że nie wie

pan, jak zreformować ﬁnansepubliczne.

Podejrzewam,

że w tym rządzie jest być może jakiś hamulcowy – wszy-

scy tak od razu spojrzeli na tę część sali – mówimy

o Polskim Stronnictwie Ludowym.

Panie ministrze,

jeżeli Polskie Stronnictwo Ludowe jest hamulcowym,

przeszkadza panu w podjęciu reform, to bardzo proszę

spotkać się z przedstawicielami Ruchu Palikota, z klu-

bem Ruch Palikota – my panu powiemy, jak ratować

Polskę.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

(Poseł Elżbieta Rafalska: Co za wyznanie miło-

sne.)

(Głosy z sali: Brawo.)

(Głos z sali: I dawaj pan tak dalej.)

Wicemarszałek

Eugeniusz Tomasz Grzeszczak:

Dziękuję.

Głos ma pan poseł Janusz Cichoń, Platforma Oby-

watelska.

Bardzo proszę.

Poseł Janusz Cichoń:

Szanowny Panie Marszałku!

Panie Ministrze!

Wysoka Izbo!

Tak naprawdę mamy budżet, który jest

– także wbrew temu, co powiedział pan minister, co

tutaj słyszymy, a wynika to także z przeprowadzonej

dzisiaj dyskusji – jednak bardzo optymistyczny, opar-

ty w gruncie rzeczy na założeniu, że strefa euro się

nie rozsypie, że strefa euro, Unia Europejska odzyska

wiarygodność, a takie założenie z pewnością jest

obarczone sporym ryzykiem.

Prawdą jest, że nigdy nie uchwalaliśmy budżetu

w warunkach takiej niepewności.

Wobec tego nikogo

nie powinno dziwić to, że wykazujemy tak wielką

determinację, aby uzdrowić własne ﬁnanse, ale tak-

że wspomagać w tym procesie uzdrawiania ﬁnansów

Unię Europejską, bo zagrożenie jest rzeczywiste.

W dyskusji pojawiały się już głosy mówiące o naszych

CDS, o tym, co dzieje się z kursem walutowym,

z oprocentowaniem naszych obligacji.

Na dzień dzi-

siejszy nie jest to zagrożenie, które spędza nam sen

z oczu, ale jeśli scenariusz rozpadu Unii Europejskiej

miałby się sprawdzić, to wszyscy odczulibyśmy to na

własnej skórze.

Wobec tego wypada jednak poważnie

dyskutować na temat tego, co nas czeka, nie strasząc

przy tym Polaków.

Warto w tym miejscu podkreślić to, co usłyszeli-

śmy dzisiaj z ust pana ministra – że w gruncie rzeczy

możemy się czuć bezpiecznie, że, praktycznie rzecz

biorąc, zabezpieczyliśmy potrzeby pożyczkowe na

przyszły rok, że dysponujemy elastyczną linią kredy-

tową, która pozwala nam na to poczucie bezpieczeń-

też tego, co próbujecie państwo negować – że funda-

menty polskiej gospodarki są naprawdę niezłe i że to

one decydują o tym, że dzisiaj nasza sytuacja jest lep-

sza niż sytuacja Grecji, Hiszpanii, Portugalii czy

Włoch.

Jeszcze nie tak dawno było to praktycznie nie

do pomyślenia.

Mogę w tym miejscu polemicznie powiedzieć...

Nie

ma pani poseł Szydło, która mówiła o tym, jak niski

jest poziom rozwoju polskiej gospodarki, nie uwzględ-

niając faktu, jak wiele zrobiliśmy w ostatnich latach.

Przypomnę, że wzrost PKB wyniósł w ciągu ostat-

nich czterech lat 15,4%.

Gdybyśmy rozwijali się

Poseł Sławomir Kopyciński

76

w relacji do Unii Europejskiej w takim tempie, jak

w ciągu ostatnich czterech lat, to w ciągu 16 lat nad-

robilibyśmy dystans, który dzieli nas od Unii Euro-

pejskiej.

Gdybyśmy utrzymali tempo rozwoju, oczy-

wiście również w relatywnym ujęciu, jakie mieliśmy

w czasach rządów PiS-u czy SLD, to zajęłoby to nam

50 albo nawet nieco więcej lat.

Kwestia bezrobocia to też kluczowy problem, któ-

ry państwo podnosicie, ale zapominacie o tym, że tak

na dobrą sprawę to, co wydarzyło się w ciągu ostat-

nich kilku lat na polskim rynku pracy, jest zmianą

w pożądanym, dobrym kierunku.

Pan minister mó-

wił, o ile wzrosła liczba miejsc pracy.

W ciągu ostat-

nich czterech lat powstało w Polsce prawie 800 tys.

miejsc pracy, a to jest połowa miejsc pracy, jaka po-

wstała w Unii Europejskiej.

Ta liczba miejsc pracy

rośnie.

Jednocześnie, nawiązując do tego, co mówicie

państwo na temat reformy systemu emerytalnego,

także wydłużenia wieku emerytalnego...

(Głosy z sali: Do setki.)

w wieku produkcyjnym zmniejszyła się w Polsce

o 100 tys., a już w przyszłym roku ta liczba zmniejszy

obrażeń demograﬁcznych,jakiedziejąsięnanaszych

oczach.

Mamy sytuację, w której coraz liczniejsze

roczniki wyżowe schodzą z rynku pracy, wchodzą

w wiek poprodukcyjny, podczas gdy na ten rynek tra-

ﬁają coraz mniej liczne roczniki w wieku produkcyj-

nym, bo w wiek produkcyjny wchodzą roczniki niżu

demograﬁcznego.

Tak na dobrą sprawę wobec tego jest najwyższy

czas, abyśmy przeprowadzili reformę emerytalną,

wydłużyli stopniowo wiek emerytalny po to, żeby

zapewnić sobie dostęp do zasobów pracy w naszym

kraju i żeby pod tym względem być bezpiecznym.

Jednocześnie zwracam uwagę na to, że ta reforma

daje szansę Polkom i Polakom na wyższe emerytury.

Kilkanaście lat temu zmieniliśmy system emerytal-

ny w Polsce.

Dzisiaj opieramy emeryturę na składce,

którą przyszli emeryci gromadzą w ciągu swojej ak-

tywności zawodowej.

To, jaka ostatecznie będzie ich

emerytura, zależy od tego, ile zgromadzili na swoich

indywidualnych kontach, rachunkach, w ZUS-ie czy

w II ﬁlarze,ijakdługopotencjalniebędąjeszczeżyć,

biorąc pod uwagę przeciętną długość życia.

Wobec

tego im dłużej będą pracowali, tym zgromadzona

kwota, przy jednocześnie większej kwocie, będzie im

się potencjalnie dzieliła na krótszy okres.

Działa to

w postępie niemalże geometrycznym, jeśli chodzi

o przyrost przyszłych świadczeń.

Dzisiaj wszyscy

wiemy, że one są śmiesznej wysokości.

Jeśli nie chce-

my, żeby emerytura była śmieszna, to musimy prze-

prowadzić także tę reformę.

Tak naprawdę chciałbym jednak wrócić do tego,

czemu zawdzięczamy dzisiaj tę relatywnie dobrą sy-

tuację.

Otóż przede wszystkim optymizmowi i przed-

siębiorczości Polaków.

Już parę osób na tej sali to

powtarzało, mówiło, warto to jeszcze raz przypo-

mnieć, bo ten optymizm przekłada się na spożycie

wewnętrzne, na popyt krajowy, którego tempo wzro-

stu co prawda w nadchodzącym roku nieco zwolni,

będzie trochę niższe, ale mogę powiedzieć, że będzie

także podtrzymywane chociażby dzięki temu, iż je-

steśmy organizatorami mistrzostw Europy w piłce

nożnej.

Jest także stosunkowo wysoki popyt inwesty-

cyjny w sektorze prywatnym.

Zakładamy wzrost tego

popytu w 2012 r.

Wbrew temu, co mówili niektórzy

z państwa, ten wzrost w 2012 r. jest możliwy i wła-

śnie go projektujemy w budżecie.

Wysokie jest także spożycie publiczne.

Mówiliśmy

tutaj o inwestycjach publicznych.

Ich poziom co prawda

się zmniejszy, relatywnie tempo tego przyrostu będzie

mniejsze, niemniej jednak w dalszym ciągu jest to istot-

ny element decydujący o poziomie naszego PKB.

I wreszcie konkurencyjność polskiego eksportu.

Ostatnia kwestia, którą chciałbym podkreślić, to

– w naszej ocenie – roztropność naszego rządu, który

wbrew opozycji, także nie oglądając się na inne kraje,

już w 2010 r. rozpoczął proces konsolidacji ﬁnansów

publicznych.

Instrumenty, które zastosowaliśmy, to:

reguła wydatkowa, zamrożenie wynagrodzeń, refor-

ma emerytalna, zresztą kontynuowana, elastyczna

linia kredytowa.

Nie będę wszystkich wymieniał.

To

wszystko składa się na te dobre podstawy, na bazę

naszego optymizmu.

Dlaczego wobec tego upieramy się przy programie

zacieśnienia ﬁskalnego?

Tenprogramibudżettrzeba

tak nazwać, to budżet zacieśnienia ﬁskalnego.

Tak

naprawdę nie mamy wyjścia, bo wiemy, do czego pro-

wadzi nadmierny deﬁcyt.

Pierwsze doświadczenia

już mamy.

Prowadzi w gruncie rzeczy do wyższych

podatków i to, niestety, z żalem przyjmujemy: przej-

ściowo – mam nadzieję – podniesiony VAT, składka

rentowa, podatek od kopalin, to są przykłady tego

typu działań.

Ale warto też zwrócić uwagę, że jeśli

nie zapanujemy nad tym deﬁcytem, to czekają nas

większe rozpiętości w dochodach, bo to jest kolejne

następstwo, z którym się musimy liczyć, a także po-

tencjalnie związane z tym niepokoje społeczne.

Nie

cym długiem publicznym na dłuższą metę łączy się

także gorsza struktura wydatków publicznych: mniej

wydatków prorozwojowych, a więcej socjalnych.

Na-

wiasem mówiąc, jest to pętla, która powoduje, że

deﬁcyt rośnie coraz bardziej.

To oczywiście nie koniec potencjalnych negatyw-

nych skutków.

Kolejne to podbita stopa procentowa,

czego już także dzisiaj doświadczamy, pogłębiona

niepewność, a w efekcie niższe inwestycje.

Niższe

inwestycje w warunkach pogłębionej niepewności,

tak naprawdę w warunkach odpływu kapitału zagra-

nicznego, a jednocześnie napływu kapitału portfelo-

wego, powodują wahania kursowe, to z kolei w połą-

czeniu w niższymi inwestycjami pociąga za sobą

niższy eksport, wolniejszą dyfuzję wiedzy, chociażby

Poseł Janusz Cichoń

77

jak efektywniej wytwarzać, a także mniejszą zdol-

ność do obsługi zadłużenia zagranicznego.

To są

kwestie, które także musimy brać pod uwagę.

I wreszcie ﬁnalnie co nas potencjalnie może spo-

tkać to odmowa ﬁnansowaniapotrzebpożyczkowych

państwa, a co za tym mogłoby iść, drastyczna pod-

wyżka podatków i chaotyczne cięcia wydatków pu-

blicznych.

Nie możemy do tego dopuścić, zwłaszcza

że dzisiaj wszyscy mamy świadomość, iż wyrosnąć

z długu praktycznie się nie da.

Jedyne dostępne na-

rzędzie, które pozwoli nam wyjść z tej niekorzystnej

sytuacji, to zacieśnienie ﬁskalne, w którym stosuje-

my dwa rozwiązania: podniesienie podatków i jedno-

cześnie obniżenie wydatków.

Wiem, że to wszystkich

boli, zwłaszcza że przyzwyczailiśmy się już do tego,

iż na tej sali bardzo chętnie mówimy o wydatkach,

wskazując na to, kto skorzysta z naszych pomysłów,

często podkreślamy znaczenie tego dla przyszłości.

Mogę powiedzieć, że w jakiejś mierze uwielbiamy to

robić.

Dzisiaj mieliśmy tego przykłady, także po stro-

nie Ruchu Palikota.

Swego rodzaju opium dla ludu

jest Fundusz Kościelny czy utrzymanie Kancelarii

Prezydenta.

To nie są rzeczywiste problemy polskiej

gospodarki.

A jednocześnie uruchamianie pieniędzy

Funduszu Pracy w formule, w której są wykorzysty-

wane nieefektywnie, pomoc społeczna, to wydatki

niewątpliwie potrzebne, tyle że prowadzące w grun-

cie rzeczy do pogłębiania się deﬁcytu bądź też obcią-

żania innych.

Nie mniej popularne jest w tej sali

podejście branżowe, mogę powiedzieć o rolnictwie

i górnictwie.

Ruch Palikota dzisiaj nam zapropono-

wał lotnictwo jako wiodącą gałąź gospodarki.

Awia-

cja niektórym rzeczywiście może dobrze służyć, ale

pamiętajmy, że za wydatki związane z taką stymu-

lacją ktoś musi zapłacić…

(Poseł Janusz Palikot: Najlepiej Kościół katolicki.)

(Głos z sali: Każdy ma swoją fobię.)

Mogę powiedzieć, że to jest jakiś pomysł, tylko że

mocno oderwany od ziemi.

Pod wpływem awiacji po-

partych być może jakimś poczęstunkiem na pokła-

dzie to się może zdarzyć.

Zwracam też uwagę, że to tak naprawdę nie ko-

niec naszych zabaw, jeśli chodzi o wydatki.

Jak znam

życie, to niebawem w poprawkach pojawi się droga

wiście każdy tego typu wydatek jesteśmy w stanie

uzasadnić.

Opozycja robi to znakomicie.

Zapomina-

my jednak w tych dyskusjach, w tej debacie o tym,

kto za to zapłaci.

Nawiązując do wcześniejszej wypo-

wiedzi, chcę powiedzieć: pamiętajcie o zwykłych lu-

dziach.

Jeśli spojrzymy na sektor ﬁnansów publicz-

nych z punktu widzenia przeciętnego Polaka i spró-

bujemy się zorientować, co to dla niego oznacza, to

prosta informacja, że ów sektor w 2012 r. będzie miał

dochody – takie mamy przewidywania – na poziomie

42%, oznacza ni mniej, ni więcej, że z każdej wypra-

cowanej złotówki państwo zabiera 42 gr, a 3 gr do-

datkowo pożycza.

To oznacza, że od statystycznego

obywatela państwo ściąga 13 070 zł w formie podat-

ków i składek, a wydaje 6677 zł na cele socjalne, z tej

kwoty 1220 zł idzie na obsługę długu publicznego.

To

są obciążenia przeciętnego Polaka od niemowlaka do

100-latka.

Nie chcę nawet myśleć, gdzie byśmy dzisiaj

byli, jeśli chodzi o rachunek wystawiany Polakom,

gdybyśmy posłuchali rad opozycji w 2009 czy w 2010 r.

W tym kontekście planowane reformy i konsolidacja

ﬁnansów publicznych wydają się koniecznością.

Mu-

simy ograniczyć ten deﬁcytiobniżyćprzyrostzadłu-

żenia w relacji do PKB.

Ten budżet to gwarantuje.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek

Głos ma pan poseł Krzysztof Tchórzewski, Prawo

i Sprawiedliwość.

Poseł Krzysztof Tchórzewski:

Panie Marszałku!

Wysoki Sejmie!

W aspekcie

ogólnym projekt budżetu został już dzisiaj kilkakrot-

nie omówiony.

Przejdę do niektórych szczegółów, z któ-

rych wynika, iż mogę nabrać podejrzeń, że sam pan

minister ﬁnansówniedokładniezapoznałsięzeswo-

im projektem budżetu.

(Głos z sali: Ooo!)

Otóż w dziale 39 ten budżet nie odzwierciedla

rzeczywistych zamiarów rządu w zakresie wydatków,

a jego konstrukcja wskazuje na to, że minister trans-

nie wie, ile środków może wydać w przyszłym roku,

ani nie wie, ile ich wyda.

Sygnalizowane wykonanie w zakresie budowy

dróg i autostrad jest na poziomie ok. 25 mld zł.

Wy-

dawałoby się, że kwota na przyszły rok powinna być

podobna, natomiast liczby zapisane w projekcie wy-

datków budżetu 2012 r. są niespójne.

Dział 39: Wy-

datki na transport – razem to jest ok. 6,5 mld zł,

z tego ok. 2 mld zł na utrzymanie dróg, aż 500 mln zł

na administrację Generalnej Dyrekcji Dróg Krajo-

wych i Autostrad, a na inwestycje miliard czterysta.

się w wydatkach ze środków europejskich.

Tymcza-

sem na str. 519, w tabeli 2 wydatki ze środków euro-

pejskich na 2012 r. dotyczące Programu Operacyjne-

go „Infrastruktura i środowisko” ponoszone na dział

39 wynoszą ok. 4 mld zł, przy całkowitych wydatkach

w tym programie prawie 8 mld zł.

Jako ciekawostkę

podam to, że budżet ten wykazuje też dochody ze

środków europejskich na 2012 r. dotyczące Programu

Operacyjnego „Infrastruktura i środowisko” w wy-

sokości ponad 25 mld zł.

Jednakże całkowite wydat-

ki związane z tym programem w 2012 r. wyniosą

8 mld zł.

To gdzie się podziało pozostałych 17 mld zł?

Jaki to jest system zamiatania tych pieniędzy pod

78

dywan?

Od rządu oczekujemy odpowiedzi na pytanie:

Jaka będzie rzeczywista kwota wydawanych środków

budżetowych czy środków okołobudżetowych na bu-

dowę dróg oraz ich bieżące utrzymanie, w tym szcze-

gólnie na bezpieczeństwo ruchu, w przyszłym roku?

Zupełnie niezrozumiały jest brak informacji na

temat ﬁnansowaniabudowyinfrastrukturysłużącej

funkcjonowaniu elektronicznego systemu pobierania

opłat.

Jest to zdarzenie bez precedensu, zupełnie nie-

wytłumaczalne.

Jako członek sejmowej Komisji Infra-

struktury wiem, że system ten kosztuje ok. 5 mld zł –

drobiazg.

W części jest on już uruchomiony, a w czę-

ści jest w budowie.

Tymczasem tego, kto ﬁnansujeto

olbrzymie przedsięwzięcie w naszym kraju i z jakich

środków, nikt nie wie.

W żadnych dokumentach, któ-

re otrzymaliśmy, i w budżetowych, i okołobudżeto-

wych, dostarczonych przez resort nie ma ani słowa

Jeśli chodzi o aspekt kolei, widzimy, że brakuje

środków na koleje dużych prędkości.

Minister ogłosił,

że rezygnuje z tego programu.

Jak więc odniesiemy

się do dotychczas wydanych środków, 90 mln?

Jaki

będzie los zrobionych już studiów i opracowań?

Kto

odpowie za wydatkowane środki w tym zakresie, jeśli

uznaje się, że rezygnuje się z tego programu?

Dro-

biazg – wyrzuconych prawie 100 mln zł.

Właśnie z tego powodu, że został przyjęty pro-

gram budowy kolei dużych prędkości, rozpoczęto

budowę dworca kolejowego w Łodzi za kwotę prawie

2 mld zł.

Jest tak drogo, ponieważ założono, że musi

on być dodatkowo dostosowany do obsługi przyszłych

kolei dużych prędkości.

Bez tego można było wybu-

dować dworzec za kwotę poniżej miliarda złotych.

A więc w tym momencie zakopujemy w ziemi miliard

złotych.

Czy ktoś za to, za taką niefrasobliwość, po-

niesie odpowiedzialność?

Tymczasem, szanowni pań-

stwo posłowie, poważnie zastanawiamy się nad tym,

jak wydać kilka milionów, których brakuje na pomoc

społeczną, na zasiłki dla bezrobotnych – przecież bez-

robotnych nawet w programie rządu jest coraz więcej

Brakuje pieniędzy na to, aby zapewnić minimum,

możliwość przeżycia wielu polskich rodzin.

W związku z koniecznością stałego zmniejszania

deﬁcytu każda złotówka jest ważna.

Czy z tego, co

pokazuje się w tym programie, wynika, że każda zło-

tówka jest ważna?

Nie, dla tego rządu te złotówki nie

są ważne.

Wydaje się miliardy złotych w sposób nie-

uzgodniony z parlamentem.

Ministerstwo Transpor-

me poinformować posłów, jak i dlaczego robi to w spo-

sób pozabudżetowy, i to nie po raz pierwszy.

Przed-

stawianie Wysokiej Izbie projektu budżetu w taki

sposób, aby nikt niczego nie mógł się w nim doczytać,

jest nie do przyjęcia.

Możemy się domyślać, że praw-

dopodobnie wynika to z tego, że w żadnym załączni-

ku do projektu budżetu ani w innych materiałach nie

przedstawiono planu dochodów i wydatków Banku

Gospodarstwa Krajowego, Krajowego Funduszu Dro-

gowego i Funduszu Kolejowego, mimo że ustawowe

zapisy zobowiązują rząd do ich przedstawienia po-

słom do końca listopada.

Jednak dotychczas nie prze-

kazano tego posłom, wspólnie Ministerstwo Finan-

sów i Ministerstwo Transportu, Budownictwa i Go-

spodarki Morskiej.

Jest to ewidentne złamanie ustaw

o tych funduszach.

Czy zatem wielce szanowny pan

premier raczy wyciągnąć wnioski z tego ewidentnego

corocznego, od kilku lat, lekceważenia zapisów praw-

nych, takiego lekceważenia Wysokiej Izby?

Państwo posłowie, debatując o budżecie państwa,

nie wiemy o planowanych wielkościach wpływów z opła-

ty drogowej czy też z elektronicznego systemu pobo-

ru opłat za przejazd wytypowanymi drogami krajo-

wymi.

Nie wiemy też nic o planowanych wydatkach

z tych środków na inwestycje drogowe i kolejowe.

Jak

to możliwe, że przedstawiciele naszego rządu nie wy-

konują swoich obowiązków i z tego powodu niczego

się nie boją?

Minister transportu, budownictwa i go-

spodarki morskiej i minister ﬁnansów zwracają się

stwa, nie przedstawiając, na co i w jaki sposób wyda-

dzą miliardy, które systematycznie zwiększają dług

publiczny poza kontrolą parlamentu.

Chodzi tutaj

o elementarną uczciwość wobec opinii publicznej.

Najbardziej przykre jest to, że sytuacja ta powtarza

się już kolejny raz.

Zmiana ministra, poza zmianą

nazwy z Ministerstwa Infrastruktury na Minister-

skiej, nic tu nie wniosła.

Ciągle słyszymy o potrzebie informowania społe-

czeństwa w zakresie przejścia z nadawania analogo-

wego sygnału telewizyjnego na cyfrowy.

W planie brak

jest jednak jakichkolwiek środków na doﬁnansowanie

dekoderów do odbioru telewizji cyfrowej dla ok. pół

miliona najuboższych rodzin korzystających z pomocy

społecznej.

A tutaj, bagatela, w stosunku do tamtych

miliardów szacunkowo potrzeba tylko 50 mln zł.

Dziedzina gospodarki morskiej również obnaża

słabość budżetowej propozycji rządu, zwłaszcza po-

przez niespójność zapisów budżetowych dotyczących

infrastruktury portowej.

Brak jest wydatkowania

środków krajowych na ten cel, natomiast środki eu-

ropejskie są znacznie mniejsze niż potrzeby.

Kwota

950 mln zł na potrzeby portowe, wobec zgłoszonych

potrzeb na ok. 2 mld, obnaża zupełny brak jakiejkol-

wiek spójnej wizji i pomysłu rządu na rozwój i funk-

cjonowanie portów polskich.

Kwoty zaproponowane

w budżecie nie gwarantują bieżących parametrów

dotyczących dostępności polskich portów, zwłaszcza

Świnoujścia i Szczecina.

Kwoty przeznaczone na budownictwo i mieszkal-

nictwo są znacznie poniżej potrzeb i zaprzeczają de-

klaracjom rządu o wsparciu budownictwa mieszka-

niowego w każdej formule.

Z jednej strony rząd mówi

o oszczędnościach energii, a z drugiej strony dra-

stycznie ogranicza środki na remonty i termomoder-

nizację obiektów użyteczności publicznej oraz budyn-

Poseł Krzysztof Tchórzewski

79

ków mieszkalnych.

W tym budżecie prawie nie ma

wsparcia jednostek samorządu terytorialnego w za-

kresie budownictwa mieszkaniowego.

Z tego budżetu

wynika, że rząd nie ma pomysłu na wsparcie budow-

nictwa mieszkaniowego w Polsce.

Jedyne, co zrobił,

to rozpoczął likwidację programu „Rodzina na swo-

im”, który został społecznie zaakceptowany.

Zastanawiam się, czy posłowie Platformy Obywa-

telskiej i PSL-u potraﬁą głosować za tym, o czym

niewiele wiedzą.

PiS zdecydowanie protestuje prze-

ciwko takiemu lekceważeniu polskiego parlamentu

i wzywa do natychmiastowego uzupełnienia braku-

jących informacji.

Z tych merytorycznych przyczyn opinia Prawa

i Sprawiedliwości w zakresie wniesionego projektu

ustawy budżetowej pozostaje negatywna.

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek

Eugeniusz Tomasz Grzeszczak:

cie, bo to już końcówka naszego czasu.

Pan premier

w swoim exposé zapowiedział oszczędności, często

bardzo dotkliwe dla wielu grup społecznych: dla pra-

cujących dłużej na emeryturę, dla osób mających

zamrożone płace, dla emerytów obdarowanych tylko

kwotową waloryzacją.

Ale pan premier mówi, że

wszyscy musimy oszczędzać, wszyscy musimy po-

nieść konsekwencje cięć wydatków, pozwalających

nam uniknąć kryzysu.

Dziś przyszedł czas na spraw-

dzenie, jak te cięcia, te oszczędności wyglądają w bu-

dżecie na rok 2012.

Każdy oczywiście najpierw sięga

do budżetu kancelarii premiera.

1,5 mln oszczędno-

ści, w porządku, –1%.

Kancelaria Sejmu, 19 mln

oszczędności, –4%.

Kancelaria Senatu to samo, 9 mln.

Nakłady na oświatę, kulturę, naukę – wzrost.

To są

bardzo dobre wiadomości.

Ale to koniec dobrych wia-

domości, bo budżet to również dziesiątki agencji,

urzędów, instytutów, inspekcji i komisji.

Każda z tych

agencji, każdy z urzędów walczy o swój kawałek bu-

dżetowego tortu.

W większości wypadków walczy sku-

tecznie.

Tam nie ma oszczędności, nie ma kryzysu.

Oto kilka przykładów wybranych losowo, bo na

przytoczenie wszystkich zabrakłoby czasu.

W niektó-

rych przypadkach wzrost wydatków jest na poziomie

inﬂacji,wniektórychjestniższy,awniektórychbar-

dzo znaczny.

Niektóre z nich są być może uzasadnio-

ne.

Ale tego zaciskania pasa, o którym mówił pan

premier, na pewno tam nie widać.

Instytut Pamięci Narodowej.

Kiedyś Platforma Oby-

watelska przebąkiwała o jego likwidacji.

W przyszłym

roku da mu 20 mln więcej, wzrost o 8%.

(Oklaski)

(Głos z sali: Skandal.)

Informatyzacja.

Wzrost wydatków o 180 mln, bar-

dzo dobrze.

Ale w świetle tego, co pisze NIK, co po-

dała wczorajsza „Rzeczpospolita” na temat utopio-

nych, topionych w błocie, wydawanych bez sensu

milionach na e-administrację, jakie są gwarancje, że

te dodatkowe 180 mln też nie zostanie utopione,

o czym dowiemy się za cztery lata z kolejnego rapor-

tu NIK-u?

Państwowa Agencja Atomistyki.

Jedyna

elektrownia atomowa dopiero zostanie zbudowana,

ale budowa administracyjnego imperium już się roz-

poczęła.

W przyszłym roku na administrację Pań-

stwowej Agencji Atomistyki wydamy 67 mln więcej,

czyli ponad 60% więcej.

Urząd Transportu Kolejowe-

go.

Co roku rząd ma problem z rozkładem jazdy.

W tym roku minister Nowak osobiście nadzorował

wprowadzenie nowego rozkładu jazdy.

W przyszłym

roku Urząd Transportu Kolejowego dostanie 3 mln

więcej.

Będzie lepiej.

(Dzwonek) Kapelani Wojska Pol-

skiego mieli dotychczas 20 mln, to mało.

W przyszłym

roku dostaną 0,5 mln więcej, jest to wzrost o 3%.

(Głos z sali: Skandal.)

Rządowe Centrum Legislacji.

Była dziś rano

mowa o bublach prawnych.

Na dobry początek w przy-

szłym roku dostanie 200 tys. więcej.

W tym szaleństwie jest metoda.

Jak wyglądają

budżety tych, którzy mają kontrolować wykonanie

budżetu?

Popatrzmy na Najwyższą Izbę Kontroli.

Spadek, –13,5 mln, 5% mniej.

Widzimy więc, gdzie

idą pieniądze z oszczędności, o których mówił pre-

mier w exposé, pieniądze dłużej pracujących na eme-

ryturę, pieniądze emerytów i pracowników, których

realne płace i emerytury mogą spaść wskutek zamro-

żeń i niepełnych waloryzacji.

Dostaną je urzędy i urzęd-

nicy, agencje i inspekcje.

Na koniec, proszę państwa.

Wczoraj była rocznica

stanu wojennego.

W tamtych czasach, w latach 80.,

w czasach głębokiego kryzysu wypowiedziane zosta-

ło słynne zdanie: rząd się sam wyżywi.

I o zgrozo, to

zdanie jest dziś dalej aktualne.

Z tym budżetem, bu-

dżetem na 2012 r., rząd się sam wyżywi.

Dziękuję.

(Oklaski)

(Głos z sali: Brawo!)

Wicemarszałek

Dziękuję.

Poseł Izabela Leszczyna:

Dziękuję.

zacząć od krótkiego komentarza do wystąpień moich

80

koleżanek i kolegów z partii opozycyjnych, bo prze-

cież debata to także interakcja.

Myślę, że wystąpienie

klubowe Prawa i Sprawiedliwości wygłoszone przez

panią poseł Szydło w zasadzie można by podsumować

w taki sposób: Prawo i Sprawiedliwość mówi „nie”

dla zwiększenia dochodów, bo krytykujecie państwo

podwyższenie składki rentowej i akcyzy, mówicie

państwo „nie” dla zmniejszenia wydatków.

Tu każda

próba ograniczenia została potępiona w czambuł.

Efektem takiego postępowania, szanowni państwo,

byłoby prawdopodobnie przekroczenie konstytucyj-

nego progu zadłużenia, bo jeśli mówimy „nie” dla

zwiększenia dochodów i „nie” dla zmniejszenia wy-

datków, to znaczy, że te konstytucyjne 60% łatwo

byłoby nam przekroczyć.

Co by to znaczyło?

Znaczy-

zrównoważony, a więc musielibyśmy obciąć emery-

tury i być może także płace.

Myślę, że dobrze się sta-

ło, że jesteście państwo partią opozycyjną, a nie rzą-

dzącą.

Równie dobre pomysły padły tu z lewej strony, z klu-

bu Ruch Palikota.

Otóż jeden z panów posłów zapro-

ponował nawet, żebyśmy umożliwili ludziom wcze-

śniejsze przechodzenie na emerytury, bo w ten sposób

zwolnimy miejsca pracy dla młodych.

Gratuluję po-

mysłu.

Naprawdę ekonomicznie doskonały.

Szczerze

mówiąc, taki trochę na miarę klubu, który nie rozu-

mie, że mogą zwiększać się wpływy z tytułu podat-

ków bez podnoszenia podatków.

(Głos z sali: I napompować inﬂację.)

I nie trzeba do tego być magikiem, naprawdę.

Wicemarszałek

Eugeniusz Tomasz Grzeszczak:

Poseł Izabela Leszczyna:

Państwo posłowie opozycji zdają się też nie rozu-

mieć tego, że uchwalanie budżetu nie może być ani

dla rządu, ani dla Sejmu okazją do zdobywania po-

pularności wśród elektoratu.

Szczególnie dzisiaj, jak

nigdy wcześniej.

To nie jest śmieszne, panie pośle.

jak nigdy dotąd, ustawa budżetowa powinna być po-

chodną naszej wspólnej odpowiedzialności.

Właśnie

pana partia, która na sztandarach ma polską rację

stanu i polski interes narodowy, zagrożony interes

narodowy, powinna najlepiej rozumieć, że dzisiaj pol-

ska racja stanu to odpowiedzialność za ﬁnanse pu-

bliczne.

I ważniejszej nie ma.

(Głos z sali: Tak jest.)

(Głos z sali: Zgadza się.)

Bardzo się cieszę, że państwo to przyznajecie.

Panie pośle, stabilność polskich ﬁnansówpublicz-

nych jest ważna między innymi po to, żeby zapewnić

byt tym najuboższym, o których upominają się pań-

(Poseł Przemysław Wipler: Którym wy podnosicie

VAT.)

Nie będę już odnosiła się do tej pożyczki dla Mię-

dzynarodowego Funduszu Walutowego, bo pan prze-

wodniczący Rosati i pan minister kilkakrotnie, co

najmniej dwukrotnie, to tłumaczyli, a państwo po-

wtarzacie to jak mantrę.

Dochodzę do wniosku, że

czasem posłowie zachowują się tak: gdy ktoś przygo-

tuje sobie wystąpienie w domu, napracuje się nad

nim, to bez względu na to, co usłyszy 5, 10 minut czy

3 godziny wcześniej, musi to, co napisał, powiedzieć.

Nie na tym polega debata.

Musimy słuchać i starać

się wzajemnie sobie odpowiadać.

Możemy się różnić,

ale nie możemy być głusi na argumenty.

Rzeczywiście ten budżet to budżet oszczędności,

ale jest jeden obszar, który staramy się przed tymi

oszczędnościami ochronić.

Tak też bywa w budże-

tach domowych.

Zwykle...

(Poseł Elżbieta Rafalska: Kancelaria prezydenta.)

Przypomnę, że rząd nie ustala budżetu kancelarii

prezydenta.

To my w tej Izbie będziemy mogli zrobić

z tymi zapisami to, co państwo posłowie zaproponu-

jecie.

(Poseł Przemysław Wipler: Trzymamy za słowo.)

Obszarem, na którym nie warto i nie wolno

oszczędzać, jeśli tylko da się ochronić ten obszar

przed oszczędnościami, jest edukacja.

Także w na-

szych budżetach domowych często rezygnujemy z in-

nych wydatków, żeby nasze dzieci skończyły lepszą

szkołę, miały lepsze wykształcenie.

Chcemy zapew-

nić im lepszy start w przyszłość.

Właśnie tak już od

5 lat rząd Platformy Obywatelskiej i PSL-u traktuje

edukację, bo to jest piąty budżet, w którym nie

oszczędzamy na oświacie.

Dlatego chociaż w uzasadnieniu do projektu usta-

wy budżetowej czytamy, że najkorzystniejszym sce-

nariuszem jest konsolidacja ﬁnansów skupiona na

stronie wydatkowej budżetu – a mówiąc wprost, naj-

łatwiej skonsolidować ﬁnansepoprzezcięcia–towła-

śnie przed tymi cięciami staramy się uchronić edu-

kację.

W porównaniu z rokiem 2011 największy

wzrost wydatków dotyczy właśnie środków na dota-

cje i subwencje.

Zwiększamy część oświatową sub-

wencji ogólnej dla jednostek samorządu terytorialne-

go o prawie 1800 mln, zwiększamy też dotację dla

Narodowego Centrum Nauki i Narodowego Centrum

Badań i Rozwoju o prawie miliard.

I to jest zachowa-

nie racjonalne, bo w czasie kryzysu tak naprawdę

jedyną pewną inwestycją jest inwestycja w człowieka.

To wtedy właśnie kreatywność, konkurencyjność,

które zawsze rodzą się w głowach ludzi, są niezwykle

ważne.

I dlatego wyjątkowe znaczenie ma edukacja,

nauka, badania, innowacyjność.

To są te obszary, któ-

re w tym budżecie staramy się ochronić przed oszczęd-

nościami.

Poseł Izabela Leszczyna

81

Są kraje dotknięte kryzysem, w których rządy

zmuszone były obniżyć pensje nauczycieli.

Tak było

w Irlandii, w Hiszpanii, na Łotwie, w Rumunii.

W cza-

sach kryzysu tylko dwa państwa zdołały podnieść

pensję nauczycieli.

Jednym z tych państw jest Polska,

drugim Holandia.

Jednak większość państw, budując

programy naprawcze, właśnie edukację stawia w cen-

trum swoich programów reform.

Cieszę się, że Polska

jest jednym z tych krajów.

Kwota bazowa, od której liczone są wynagrodze-

nia dla nauczycieli, od września 2012 r. wzrośnie o ko-

lejne 3,8%.

Warto pewnie dodać, że od 2007 r., a więc

od chwili, kiedy kolejne budżety przygotowywał rząd

PO–PSL, kwota bazowa wzrosła o ponad 800 zł, co

daje 40-procentowy wzrost.

I być może przy okazji

debaty budżetowej, kiedy przedstawiamy po raz ko-

lejny budżet, w którym zapewniamy środki na pod-

wyżki dla nauczycieli, warto powiedzieć o tym kilka

zdań.

Często bowiem słyszymy od ekonomistów, od

ekspertów, że za lepszą płacę powinniśmy wymagać

więcej pracy i lepszej pracy.

I tu jest zgoda.

Natomiast

ci sami ekonomiści bardzo często mówią, że nauczy-

ciele przecież nie pracują ani więcej, ani lepiej, a my

im dokładamy.

Może warto powiedzieć kilka zdań,

żeby taką wykreowaną często w mediach opinię o tej

grupie zawodowej, o nauczycielach, troszeczkę odcza-

rować i obalić mity o tym, że nauczyciele dużo zara-

biają i mało pracują.

Otóż trzeba pamiętać o dwóch

sprawach.

Po pierwsze, przez całe lata pensje nauczy-

cieli były niezwykle niskie.

W czasach stanu wojen-

nego władze PRL, żeby zrekompensować to nauczy-

cielom i zamknąć usta tej grupie zawodowej, wpro-

wadziły Kartę Nauczyciela, która dała nauczycielom

kilka przywilejów, ale doprowadziła za to do antago-

nizmów między tą grupą zawodową a innymi, ale

taki był też pewnie ukryty cel.

Niestety sprawdziła

się stara zasada peerelowska: dziel i rządź.

Zanim zaczniemy zazdrościć nauczycielom, warto

więc pamiętać, szanowni państwo, od jakich stawek

zaczynaliśmy 5 lat temu podwyżki dla nauczycieli.

Młody nauczyciel w 2007 r. zarabiał 1500 zł brutto.

Czy znajdziecie państwo młodego, dobrze wykształ-

conego, kreatywnego, samodzielnie planującego swo-

ją pracę, odpowiedzialnego człowieka, który za takie

pieniądze pójdzie do pracy?

Myślę, że byłoby nam

trudno.

Wreszcie druga sprawa.

Ile i jak pracuje nauczy-

ciel?

Ilość zadań, jakie po wprowadzeniu reformy

w 1999 r., ale także po reformie programowej z po-

przedniej kadencji, wykonują nauczyciele zwiększyła

się, myślę, że co najmniej dwukrotnie.

Oprócz tych

dodatkowych obowiązków doszły zupełnie nowe zja-

wiska.

Mam tu na myśli m.in. odpowiedzialność za

wyniki egzaminów zewnętrznych – nigdy dotąd tego

nie było – osąd medialny i społeczny, który za tym

idzie; rankingi szkół czasem pozbawione elementar-

nych, racjonalnych podstaw, nie mówiąc o podsta-

wach metodologicznych, które wymuszają lepszą

pracę nauczyciela i więcej pracy, bo rodzic często su-

geruje się rankingami, posyłając dziecko do szkoły.

Wreszcie to są coraz wyższe wymagania rodziców

i uczniów – i to jest bardzo dobre.

Musimy jednak

przyznać, że nauczyciele pracują dzisiaj więcej i lepiej

niż kiedykolwiek, mamy na to dowody, choćby wyni-

ki badania PISA.

Nie warto pewnie mówić o takich

truizmach, że kiedyś nauczyciel mógł postawić ucznia

w kącie, a dzisiaj na szczęście nie może tego zrobić,

tylko musi otoczyć go pomocą psychologiczno-peda-

nauczyciele pracują dobrze.

Jednak mamy też kiep-

skich posłów, kiepskich lekarzy, kiepskich księży.

To

się zdarza.

(Poseł Elżbieta Rafalska: Kiepskich ministrów.)

Bywali też kiepscy ministrowie, pani poseł, to

prawda.

Szanowni Państwo!

Warto inwestować w oświatę,

dlatego kwota części oświatowej subwencji na 2012 r.

– cieszę się, że pan poseł, mój przedmówca to podkre-

ślił – wynosi 38 711 mln, czyli jest prawie 5% wyższa

od kwoty zaplanowanej na 2011 r.

Trzeba też podkre-

ślić, że mimo zmniejszającej się liczby uczniów, sub-

wencja przekazywana samorządom cały czas rośnie.

Na zakończenie właśnie ta kwestia – samorządy

a oświata.

Samorządy często, ostatnio pewnie jeszcze

częściej, podnoszą fakt, że, jak mówią, do oświaty

dokładają, że subwencja nie wystarcza im na prowa-

dzenie szkół.

I tak jest z całą pewnością.

Chciałabym

jednak zwrócić się do samorządów i zaapelować, żeby

starały się oświatę i edukację traktować tak, jak rząd

Platformy Obywatelskiej, priorytetowo i jako inwe-

stycję w rozwój i przyszłość swoich małych ojczyzn.

Nic dobrego nie wynika dla lokalnych społeczności

z faktu, że nauczycieli traktujemy czasami jak chłop-

ca do bicia odpowiedzialnego za dziury w gminnych

drogach.

szansa, a nie zagrożenie, i że edukacja jest naszą

wspólną odpowiedzialnością i musi być naszą wspól-

ną troską.

Wspólną – to znaczy rządu i samorządów.

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek

Eugeniusz Tomasz Grzeszczak:

Głos ma pani poseł Elżbieta Rafalska, Prawo i Spra-

wiedliwość.

Poseł Elżbieta Rafalska:

Polityka społeczna państwa jest w niełasce koalicyj-

nego rządu, dotyczy to nie tylko budżetu na 2012 r.

i nie tylko spowodowane jest kryzysem, ale była też

permanentnie marginalizowana przez rząd w ciągu

jego wcześniejszych, czteroletnich działań.

Ten za-

82

rzut ze strony Prawa i Sprawiedliwości nie odnosi się

wyłącznie do nakładów ﬁnansowychnapolitykęspo-

łeczną, ale dotyczy też braku spójnych rozwiązań

prawnych, wprowadzenia nowego modelu wsparcia,

braku rzeczywistych reform społecznych, szczególnie

potrzebnych wtedy, gdy ogranicza się nakłady.

Roz-

wiązań dobrych nie tylko dla ministra ﬁnansów, ale

dobrych dla Polaków.

Szczególnie musimy pamiętać

też o tych, którzy pracują, ale mają niższe dochody.

To też brak poprawy skuteczności i efektywności

działań wielu instytucji publicznych działających

w tym obszarze.

Ta polityka zaniechań usprawiedli-

wiana bez końca sytuacją ﬁnansów publicznych po-

winna się skończyć.

Zacznę od takiego stałego fragmentu gry, mówiąc

językiem sportowym, a więc od braku waloryzacji

progu dochodowego w przypadku świadczeń z pomo-

cy społecznej wynoszącego 351 zł, który to próg za-

mienia polską biedę w polską nędzę.

Premier musi

przecież wiedzieć, że jesteśmy jedynym krajem w Unii

Europejskiej, gdzie minimum egzystencji wynosi wię-

cej niż kryterium dochodowe świadczeń z pomocy

społecznej.

Jeżeli stać nas na solidaryzm europejski,

to musi nas być stać na solidaryzm społeczny tu,

w Polsce.

Z tego dysonansu w przypadku tego solida-

ryzmu będziecie państwo musieli się tłumaczyć nie

przed opozycją, bo czynimy wszelkie w tym zakresie

starania, ale przed Polakami.

Nawet gdyby potrzeb-

na była zmiana przeznaczenia niektórych środków,

to to akurat naprawdę należy zrobić chociażby z przy-

zwoitości i z obowiązku, jaki spoczywa na państwie.

Mam jednak wrażenie, że na tej sali wstydem jest

mówienie o tym, że jest część osób, która zawsze bę-

dzie korzystała ze świadczeń pomocy społecznej i że

te świadczenia muszą być wtedy bardzo celowo i wła-

ściwie kierowane.

Druga rzecz dotyczy systemu wsparcia rodzin

z dziećmi.

Nie jest żadną tajemnicą, że w Polsce, po-

twierdzają to wszystkie badania i dane, najbardziej

narażone na biedę są rodziny wielodzietne.

Zagroże-

nie ubóstwem rośnie lawinowo, z każdym kolejnym

dzieckiem.

Rząd od lat...

W zasadzie od 1 maja 2004 r.

kryterium dochodowe do świadczeń rodzinnych, wy-

noszące 504 zł, zostało niezmienione.

W ten sposób

z systemu wypadło 2,5 mln dzieci.

Udział wydatków

na świadczenia rodzinne w wydatkach budżetu pań-

stwa maleje w stosunku do wartości bazowej z roku

ubiegłego.

Premier tak naprawdę nie ogranicza tu

wydatków, nie zabiera tych pieniędzy, bo tego nie

można wykazać w budżecie historycznym, tylko po

prostu przymraża te kryteria dochodowe, które po-

wodują, że grupy ludzi najbardziej potrzebujących

nie dostają tych świadczeń.

Można prowadzić ela-

styczną politykę pomocy społecznej, aby dla tych,

którzy najbardziej potrzebują, mimo tego, a może

szczególnie dlatego, że jesteśmy w kryzysie, te pie-

niądze znaleźć.

Państwo ma swoje obowiązki i musi

je wykonywać nawet w kryzysie, a może szczególnie

w kryzysie, bo wtedy przecież tym, którym żyje się

trudno, żyje się podwójnie trudno.

Pamiętamy o tym, że od 1 stycznia wzrośnie VAT

na ubranka dziecięce i obuwie niemowlęce, z 7% na

23%.

Kogo to najbardziej dotknie?

Oczywiście młode

rodziny z dziećmi, rodziny wielodzietne.

Rosną kosz-

ty utrzymania, energii, gazu, ceny benzyny, wysokie

są koszty żywności.

Kto zapłaci najwięcej?

Oczywi-

ście ci, którzy wszystko wydają na bieżące utrzyma-

nie.

Chyba nie powiemy, że ze względu na naszą po-

litykę, ale oczywiście też jestem za tym, żeby dawać

ludziom wędkę, a nie dawać świadczenia, odmawia-

my udzielania pomocy tym, którzy żyją w skrajnie

trudnych warunkach.

Pamiętamy przecież o tym,

państwo musicie pamiętać, koalicja rządząca, że Pol-

ska jest bardzo wysoko w rankingach ubóstwa osób

pracujących, biedy dzieci, ubóstwa osób młodych,

rozpoczynających pracę, pozbawionych tak naprawdę

szans na samodzielne mieszkanie, emerytów i renci-

stów o najniższych świadczeniach bądź rodzin wielo-

dzietnych albo rodzin z osobami niepełnosprawnymi.

Tak naprawdę rząd przez całą poprzednią kadencję

i w tej na początku, w exposé, premier niewiele o tym

mówił, nie prowadzi żadnej polityki prorodzinnej.

Trwale już pan minister zaproponował ograniczenie

dotacji do zatrudnienia osób niepełnosprawnych.

Nie

jest to rozwiązanie na czas kryzysu, a ograniczenie

dotacji co najmniej do 30% tak naprawdę uderzy w za-

trudnienie osób niepełnosprawnych.

Wiele już mówiono o tym, jaką mamy sytuację na

rynku pracy.

Pamiętam prognozy budżetu na 2011 r.

Bezrobocie było zakładane na 9,9, potem była korek-

ta na 10,9, dzisiaj kończymy z 11,8.

Prognozy na ten

rok wynoszą 12,3 lub 12,4 bezrobocia.

Cóż robi pan

minister?

Po raz kolejny po tym, jak w ubiegłym roku

ograniczył o 70% środki na aktywne polityki rynku

pracy, zatrzymuje poziom ﬁnansowania niemalże na

tym samym poziomie co w 2011 r., mimo że stan Fun-

duszu Pracy na koniec roku to ponad 7 mld zł, a pie-

niądze są niezbędne albo są potrzebne do zrównowa-

żenia budżetu, do zmniejszenia deﬁcytu.

Czy w ten

sposób chcemy rzeczywiście wspierać rynek pracy i ak-

tywne przeciwdziałanie bezrobociu?

Jeżeli na przy-

kład na staże podyplomowe lekarzy i dentystów prze-

znaczamy kwotę, która jest na wszystkie pozostałe

staże w Polsce, to w jaki sposób chcemy chociażby

pomóc w pierwszym zatrudnieniu osobom z tym naj-

niższym wiekiem, gdzie stopa bezrobocia jest bardzo

wysoka?

Pamiętam zapewnienia ministra ﬁnansów, że te

rozwiązania będą incydentalne i jednorazowo korzy-

stamy z tej praktyki sięgania po pieniądze z Fundu-

szu Pracy.

Już wyciągnięto z tego funduszu chyba

ponad 10 czy 11 mld zł, podobnie zresztą jest z Fun-

duszem Rezerwy Demograﬁcznej.

Myślę, że te przy-

kłady mówią wyraźnie o tym, że ta część społeczeń-

stwa, która powinna liczyć na osłonowe działania

socjalne, może o tym zapomnieć, ponieważ koalicyjny

rząd tak naprawdę nie zaproponował żadnych dzia-

łań osłonowych.

Dziękuję za uwagę.

(Oklaski)

Poseł Elżbieta Rafalska

83

Wicemarszałek

Eugeniusz Tomasz Grzeszczak:

ma Obywatelska.

Poseł Zbigniew Konwiński:

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Ostatni z wystę-

pujących posłów z Ruchu Palikota posłużył się cyta-

tem z lat 80., mówiąc o tym, że rząd się sam wyżywi.

To powiedział…

(Poseł Andrzej Rozenek: Jerzy Urban.)

...

Jerzy Urban, tak, były rzecznik rządu PRL,

wspierający Ruch Palikota w ostatnich wyborach,

którego zdaje się wicenaczelny z gazety jest posłem

Ruchu Palikota, więc ten cytat bardziej pasuje do was

niż do naszego rządu.

Rząd się sam wyżywi, Jerzy

Urban, rzecznik rządu PRL wspierający Ruch Pali-

kota w ostatnich wyborach.

Dziwię się, że często parlamentarzyści Prawa

i Sprawiedliwości powołują się na wysoki wzrost go-

spodarczy w Chinach.

Nawet usprawiedliwiają, że to

nie chodzi o prawa człowieka, ale wzorem dla nas

powinny być Chiny, jeśli chodzi o wysokie tempo

wzrostu gospodarczego.

Jest też druga strona tego

wzrostu gospodarczego – prawa pracownicze, malut-

kie rączki często niepełnoletnich pracowników pra-

cujących za przysłowiową miskę ryżu.

To jest druga

strona wysokiego wzrostu produktu krajowego brut-

to w Chinach.

To takim kosztem chcemy zaserwować

Polakom wzrost gospodarczy?

Warto, jeśli posługu-

jemy się przykładami, trochę głębiej zapoznać się, jak

to rzeczywiście wygląda w innych państwach.

Były

Węgry, teraz, rozumiem, są Chiny.

Z dużą troską wypowiadacie się o Funduszu Re-

zerwy Demograﬁcznej.

10 mld więcej środków jest

w Funduszu Rezerwy Demograﬁcznej,10mldzłwię-

cej niż w okresie rządów Prawa i Sprawiedliwości.

A wiecie dlaczego?

(Poruszenie na sali) Bo w bardzo

dobrym okresie, kiedy była dobra sytuacja na ryn-

kach ﬁnansowych,wyprzezdwalata,wlatach2006–

–2007, sprywatyzowaliście za 2 mld zł.

My w ciągu

czterech ostatnich lat, ostatniej kadencji parlamentu,

ostatniej kadencji rządu, za 43 mld zł.

Stąd te wyso-

kie wpływy na Fundusz Rezerwy Demograﬁcznej,

one są dzięki Platformie, dzięki rządowi Platformy,

a nie dzięki PiS.

Jak tak się troszczycie o przyszłych

emerytów, o Fundusz Rezerwy Demograﬁcznej, to

trzeba było prywatyzować, bo m.in. z tego są środki

na Fundusz Rezerwy Demograﬁcznej.

(Poseł Elżbieta Rafalska: Nie na to.)

Właśnie o planowanej w przyszłym roku prywa-

tyzacji powiem kilka słów.

Od momentu przyjęcia

2008–2011 zrealizowano niemal 1300 projektów pry-

watyzacyjnych dla 751 spółek.

Jak powiedziałem,

przychody z prywatyzacji w ciągu ostatniej kadencji

to jest 43 mld zł.

W ustawie budżetowej na ten rok

przychody zostały zaplanowane na 15 mld zł, zreali-

zowano w tej chwili za ok. 13 mld zł.

Obecnie w Mi-

nisterstwie Skarbu Państwa prowadzone są działa-

nia prywatyzacyjne dla ponad 200 podmiotów z udzia-

łem Skarbu Państwa.

Do końca roku planowane jest

zakończenie prywatyzacji ok. 30 spółek.

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Planowane przy-

chody z prywatyzacji na rok 2012 ujęte w projekcie

budżetu wynoszą 10 mld zł.

Istotny wpływ na sku-

teczność prowadzenia procesów prywatyzacyjnych

ma sytuacja gospodarcza Polski, ale i na świecie.

Do-

świadczenia z lat poprzednich pokazują, że mimo

gorszej koniunktury można z powodzeniem prowa-

dzić procesy prywatyzacyjne.

Ważnym powodem

przemawiającym za zwiększaniem udziału własności

prywatnej w gospodarce jest to, że ﬁrmy prywatne,

a nie państwowe, mają większą zdolność do wypra-

cowania zysku, a w konsekwencji także do inwesto-

wania i zwiększania zatrudnienia.

Chcąc wypraco-

wać zysk, prywatny przedsiębiorca podejmuje decy-

zje, które przy akceptowanym przez niego poziomie

ryzyka przynoszą największe korzyści.

Czyniono

nam w dyskusji zarzut, że drenujemy spółki Skarbu

Państwa, że planujemy wysoką dywidendę w wyso-

kości 8 mld zł w przyszłorocznym budżecie, więc je-

żeli sprywatyzujemy, to nie będzie tak naprawdę

problemu pobierania w przyszłości dywidendy.

Prze-

widujemy, że 20–30 podmiotów kluczowych dla go-

spodarki należałoby wyłączyć z procesów prywaty-

zacyjnych, natomiast cała reszta powinna być spry-

watyzowana.

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Najlepszy okres,

tak jak powiedziałem, dla prywatyzacji to były lata

2006–2007 – wysoki wzrost gospodarczy, dobra sy-

tuacja na rynkach ﬁnansowych.

Wtedy przychody

z prywatyzacji wyniosły 2 mld zł.

Prywatyzacja pla-

nowana w przyszłym roku będzie prowadzona w znacz-

nym stopniu w trybie oferty publicznej.

Nasza gieł-

da, która nie tak dawno sama debiutowała na gieł-

dzie papierów wartościowych, jest najszybciej roz-

wijającą się w Europie Środkowo-Wschodniej.

Mini-

ster skarbu państwa chce właśnie w trybie oferty

publicznej prywatyzować większość spółek w przy-

szłym roku.

Jeżeli chodzi o instytucje ﬁnansowe, to

będzie się to odbywało głównie w odniesieniu do

PZU SA i PKO BP.

Będą podejmowane tam działa-

nia związane ze zbywaniem kolejnych pakietów ak-

cji do poziomu pozwalającego na zachowanie władz-

twa korporacyjnego, oczywiście po uprzedniej zmia-

nie statutów tych spółek.

W sektorze naftowym w roku 2010 został wszczę-

ty proces prywatyzacji Grupy Lotos.

Tu decyzję bę-

dzie podejmować cała Rada Ministrów.

Na 20 grud-

nia został wyznaczony ostateczny termin składania

ofert prywatyzacyjnych.

Kolejny termin, jak mówi

minister skarbu państwa, już nie będzie wyznaczany,

nie będzie ten termin przedłużany.

Są szczególne

warunki, jeśli chodzi o prywatyzację Grupy Lotos,

poza tymi, które zazwyczaj występują, a więc to nie

84

tylko przychody, nie tylko wycena, ale i m.in. to, co

dla nas na Pomorzu jest ważne, aby siedziba spółki

w dalszym ciągu była w Gdańsku, aby potencjalny

inwestor, nabywca Lotosu, realizował plany inwesty-

cyjne Lotosu.

Lotos powinien w dalszym ciągu być

samodzielną spółką giełdową.

Uważamy, że tej spół-

ce jest potrzebny inwestor strategiczny i dlatego jej

prywatyzacja będzie w przyszłym roku prowadzona,

ale za zgodą całej Rady Ministrów.

Nie można, panie

pośle, wykluczyć z góry żadnego kapitału, bo to by

ograniczało w dużym stopniu możliwości pozyskania

potencjalnego inwestora.

To tak jakby z góry to ogra-

niczyć, powiedzieć, że chcemy prywatyzować, więc

ogłaszamy podjęcie pewnego postępowania, pewien

przetarg, ale z góry kogoś wykluczamy.

Z góry niko-

go wykluczyć nie możemy.

W przyszłym roku zakłada się kontynuowanie

procesów prywatyzacyjnych spółek sektora wielkiej

syntezy chemicznej.

Planuje się także prywatyzację

spółki Kopalnie i Zakłady Chemiczne Siarki Siarko-

pol SA.

Przewidywane jest także zakończenie proce-

su prywatyzacji Krajowej Spółki Cukrowej.

W dal-

szym ciągu będą dokonywane zmiany własnościowe

w przedsiębiorstwach komunikacji samochodowej.

W dużym stopniu te przedsiębiorstwa są komunali-

zowane, a więc przekazywane przede wszystkim po-

wiatom, na terenie których prowadzą działalność

bądź znajduje się ich siedziba.

Tak jak powiedziałem, planowane przychody z pry-

watyzacji w przyszłym roku to 10 mld zł.

Mimo że to

jest trudny czas dla wszystkich procesów prywatyzacyj-

nych, to jestem przekonany, że uda się ją zrealizować, bo

w ciągu ostatniej kadencji, w tych trudnych czasach,

przychody z prywatyzacji osiągnęły aż 43 mld zł,

a w latach 2006–2007 tylko 2 mld zł.

Dziękuję bar-

dzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek

i Sprawiedliwość.

Poseł Przemysław Wipler:

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Zacznę od krót-

kiego nawiązania do mojego poprzednika, bo padła

tutaj ciekawa liczba.

W trakcie 4 lat rząd, większość

koalicyjna, chwalące się sukcesami w zakresie pry-

watyzacji, osiągnęły wpływy z tego procesu w wyso-

kości kosztów obsługi długu publicznego w tym roku

i zadłużyły nas na kolejne 300 mld zł.

Chodzi o to,

jakie macie sukcesy, jakie macie wyniki wyrażone

w liczbach.

Będę mówił jednak o tym, jaka jest ﬁlozoﬁa szu-

kania oszczędności, jaka jest ﬁlozoﬁa budowania bu-

dżetu, budżetu, który nam przedłożył rząd.

Otóż jest

to ﬁlozoﬁa,którąmożemyopisać,przedstawiająctaki

obrazek.

Jest sobie trzech kolegów, którzy postano-

wili udać się na wycieczkę składkową.

Jadą, jadą

sobie samochodem, a w pewnym momencie kierowca

stwierdza: Panowie, brakuje benzyny, musimy zatan-

kować.

I mówi tak: Ty dasz 200 zł, a ty dasz 300 zł

i jedziemy dalej.

W taki sposób mistrz w poszukiwa-

niu oszczędności pan minister Rostowski, mistrz

w poszukiwaniu oszczędności premier Donald Tusk

serwują nam oszczędności.

Zwiększamy wydatki pu-

bliczne.

Rząd planuje zwiększyć wydatki publiczne

o 42 mld zł, a jeszcze bardziej zwiększyć dochody.

Z czego to ma wynikać?

Pierwszymi, którzy się będą

musieli złożyć na paliwo, żeby dalej samochód, który

się nazywa Polska, jechał, będą polscy przedsiębior-

cy, obywatele, bo im łącznie z tytułu nowych podat-

ków, podniesienia danin publicznych, w tym wspo-

minanej tu wielokrotnie składki rentowej, wyjmie się

z kieszeni 16 mld zł.

(Poseł Armand Kamil Ryﬁński: Trzeba biskupa

z samochodu wysadzić.)

Drugimi, którzy będą się zrzucali na tę wyciecz-

kę, są samorządy, ponieważ o 5 mld ma spaść deﬁcyt

tego podsektora ﬁnansów publicznych, sektora samo-

rządowego.

A trzecimi wreszcie, o czym warto przypo-

mnieć i pamiętać, są polscy emeryci, ponieważ 20 mld

to kwota, o którą zmniejszone będą wpłaty do OFE.

(Głos z sali: ...siedem tysięcy...)

Finalnie w wyniku planowanych zmian w tym

roku dzień wolności podatkowej, czyli moment, od

którego Polacy zaczynają na siebie pracować, przesu-

nie się o kolejne 2 dni.

Prawie do końca czerwca bę-

dziemy pracować na sferę publiczną, dopiero potem

na nasze rodziny.

I o rodzinach, o tym aspekcie polityki budżetowej,

wpływów do budżetu, chciałbym teraz powiedzieć.

Mamy dwa bliźniacze kryzysy.

Właściwie można by

o kryzysie ﬁnansów publicznych, to powinniśmy pa-

miętać, że to nie jest kryzys, to jest rezultat tego,

w jaki sposób jest prowadzona polityka.

Kryzys ﬁnan-

sów publicznych jest bardzo ściśle i bezpośrednio

związany z drugim kryzysem, z kryzysem demogra-

ﬁcznym.

Polska nie jest krajem dla młodych ludzi.

Polska jest krajem, w którym w 2010 r. bez pracy było

450 tys. młodych osób, poniżej 24. roku życia.

W tym

roku jest już 470 tys. zarejestrowanych bezrobotnych,

a bezrobocie wśród osób młodych jest 3 razy większe

niż wśród osób starszych.

Musimy pamiętać, że bez-

robocie wśród osób młodych rośnie za waszych rządów.

Za granicę według danych GUS-u z 2010 r. wyjechało

2 mln osób i przebywa tam teraz.

Te osoby wyjechały

nie tylko za pracą, one wyjechały zakładać tam rodzi-

ny.

Chcę przypomnieć, że wskaźnik dzietności w na-

szym kraju jest skandaliczny, bo jest na poziomie – je-

steśmy 209. państwem pod względem dzietności na

223 badane państwa – 1,3.

Porównam to z innym pań-

Poseł Zbigniew Konwiński

85

stwem, z Chinami, w których państwo nie udaje, że

prowadzi politykę prorodzinną, ale aktywnie walczy

z dzietnością.

Tam dzietność jest to 1,54, wyraźnie

wyższa niż w Polsce.

Co robi rząd w takiej sytuacji,

w sytuacji, w której Polki nie chcą rodzić dzieci w Pol-

sce, rodzą na Wyspach Brytyjskich?

Najbardziej dyna-

miczna demograﬁczniegrupanaWyspachBrytyjskich

to są Polacy.

W zeszłym roku 24 tys. polskich dzieci

urodziło się na Wyspach Brytyjskich według danych

brytyjskich.

(Poseł Andrzej Rozenek: Dobrze, że nie w Niem-

czech!)

Co się dzieje?

W Niemczech też się rodzą polskie

dzieci i tam też wyjeżdżają.

(Głos z sali: To bardzo niedobrze.)

Bardzo dobrze.

(Głos z sali: Protestujemy!)

Wicemarszałek

Eugeniusz Tomasz Grzeszczak:

Przepraszam…

Poseł Przemysław Wipler:

Niestety jesteśmy w takiej sytuacji, że…

Wicemarszałek

Eugeniusz Tomasz Grzeszczak:

Poseł Przemysław Wipler:

...

Polacy nie mają wyboru...

Wicemarszałek

Eugeniusz Tomasz Grzeszczak:

Przepraszam, panie pośle...

Poseł Przemysław Wipler:

...bo tutaj nie ma pracy.

Wicemarszałek

Eugeniusz Tomasz Grzeszczak:

sać się do głosu.

Lista mówców nie jest zamknięta.

W związku z tym trzymajmy się formy i debatujmy

zgodnie z regulaminem.

Poseł Przemysław Wipler:

Dziękuję, panie marszałku.

Cóż więc robi w tak trudnej sytuacji demograﬁcz-

nej i rodzinnej polski rząd?

Po pierwsze, podnosi

wspomnianą tu już kilkakrotnie składkę rentową, co

będzie miało 3 podstawowe skutki.

Przypomnę je.

Pierwszy skutek to jest wzrost bezrobocia.

Szacuje-

my, że 200 tys. miejsc pracy w wyniku tego stracimy.

Dlatego nie rozumiem, dlaczego rząd przewiduje, że

będzie 80 tys. nowych miejsc pracy.

Zobaczymy za

rok, która prognoza się sprawdzi, nasza czy rządu.

Chciałbym przypomnieć, że ponad 900 tys. miejsc

szeniu klina podatkowego, dzięki temu, że rząd Prawa

i Sprawiedliwości obniżył składkę rentową o 7 punk-

tów procentowych.

Rząd ten więc w ten sposób ude-

rza w polską rodzinę.

Po drugie, ulga na dzieci, o któ-

rej mówił w exposé premier Donald Tusk, to jest ulga,

którą obiecuje on rodzinom, które i tak już w chwili

obecnej nie są w stanie z niej skorzystać.

Średni odpis

z tytułu ulgi na dzieci to jest niewiele ponad 900 zł,

a limit wynosi ponad 1100 zł.

Obiecywanie ulg na

3., 4. i kolejne dziecko, kiedy dramatycznie spada do-

chód do rozporządzenia w rodzinie z trzecim dziec-

kiem, bo wtedy tylko jedno z rodziców pracuje, to jest

obiecywanie pieniędzy, z których – ze względu na

mechanizm – rodziny nie będą mogły skorzystać.

Z pełnej ulgi przy trzecim dziecku może skorzystać ro-

dzina, której średni dochód wynosi powyżej 4,5 tys. zł.

A więc proponowany przez rząd mechanizm jest me-

chanizmem, z którego realnie nie będzie można sko-

rzystać.

Jednocześnie rodzinom mającym pierwsze

dziecko, a zarabiającym przyzwoite pieniądze chce

się zabrać ulgę na dzieci.

O VAT na ubranka dla dzieci i sposobie, w jaki

rząd do tego podchodzi, już była tutaj mowa.

Chciał-

bym przypomnieć, że przygotowaliśmy dla pana mi-

nistra Rostowskiego wniosek do Komisji o europejski

ośrodek specjalny i powiedzieliśmy: panie ministrze,

wystarczy go podpisać i złożyć.

Pan mówi, że to nie

jest możliwe, że nie da się.

Proszę go podpisać, złożyć

w wersji, w jakiej go dla pana przygotowaliśmy, i zo-

baczymy, czy da się, czy nie da się.

Nie ma żadnych

rozwiązań w zakresie polityki rodzinnej, a obecny

okres jest ostatnim, w którym można rozpocząć jej

prowadzenie.

Dlaczego?

Dlatego że obecnie jest czas,

kiedy można mieć dzieci i można decydować się na

duże rodziny, bo mamy ostatni polski wyż demogra-

ﬁczny.

Za cztery, pięć, sześć lat, jeśli teraz nie roz-

poczniemy prowadzenia polityki prorodzinnej, nawet

decydując się na drastycznie wyższe nakłady, można

osiągnąć niewspółmiernie mniejsze efekty niż w cią-

gu tych czterech lat.

To jest jeden z najpoważniej-

szych punktów debaty.

Zresztą chciałbym przypo-

mnieć, że w tej Izbie mówił o tym podczas exposé,

zaprzysiężenia rządu prezydent Komorowski, i po-

winniśmy wspólnie zacząć pracować nad tym, żeby

były efektywne mechanizmy wsparcia polityki pro-

rodzinnej.

Państwa, które mają w tym zakresie suk-

Poseł Przemysław Wipler

86

cesy, na przykład wspominana Wielka Brytania czy

Irlandia, na różnego rodzaju formy polityki proro-

dzinnej wydają ok. 3,5% PKB, my wydajemy 1,7%

PKB.

Nie mówimy, żeby uprawiać rozdawnictwo pie-

niędzy, tylko mówimy, żeby nie dociążać tych rodzin,

które wychowują dzieci, decydują się na to podatko-

wo, składkowo, w ramach mechanizmów, które rząd

w chwili obecnej wpisał do budżetu czy ustaw około-

budżetowych.

Szanowni Państwo!

Wysoka Izbo!

Musimy rozpo-

cząć tę debatę, a pan premier i pan minister Rostow-

ski powinni powiesić tabliczki w swoich gabinetach.

Swego czasu hasłem kampanii wyborczej prezydenta

Clintona było „Gospodarka, głupcze”, teraz takim ha-

słem, które i pan premier, i pan minister ﬁnansów po-

winni mieć w swoich gabinetach, jest „Demograﬁa,

głupcze” albo „Rodzina, głupcze”.

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek

Eugeniusz Tomasz Grzeszczak:

Obywatelska...

Przepraszam, pan minister Vincent-

-Rostowski.

Minister Finansów

Jan Vincent-Rostowski:

Panie Marszałku!

Tylko jedna rzecz: Czy przegra-

liśmy sprawę w Europejskim Trybunale Sprawiedliwo-

ści?

Naprawdę wasza wiara w to, że jeśli wyślemy pismo

do Brukseli, to dobry Barroso zgodzi się na to, mimo że

dyrektywa jest absolutnie niedwuznaczna.

Nie bądźcie

tacy dziecinni, naprawdę, to jest po prostu żenujące.

Możecie przygotować tyle pism, ile chcecie.

Powiem

panu: niech pan to pismo podpisze.

Dziękuję.

(Poseł Przemysław Wipler: Proszę?)

Niech pan to pismo podpisze.

(Poseł Przemysław Wipler: Ale to pan ma formal-

ną możliwość podpisania tego pisma.)

Wicemarszałek

Eugeniusz Tomasz Grzeszczak:

W trybie sprostowania, panie pośle?

(Poseł Przemysław Wipler: W trybie sprostowania.)

2 minuty, proszę bardzo.

Poseł Przemysław Wipler:

Pan minister Rostowski, pan prof. Rostowski po-

wiedział ewidentną nieprawdę, ponieważ przegrali-

śmy podobną sprawę przed Europejskim Trybunałem

Sprawiedliwości.

Chodzi o sprawę Magoora, odlicze-

nia podatku VAT w przypadku tzw. samochodów z krat-

ką.

Wtedy łamaliśmy prawo europejskie, tylko łamali-

śmy je na niekorzyść podatnika.

I wtedy…

( Oklaski)

(Głos z sali: Brawo!)

…rząd wystąpił błyskawicznie o środek specjalny,

o to, żebyśmy mogli zabraniać Polakom używania

w prowadzeniu działalności gospodarczej samochodów

deﬁniowanychjakosamochodyosobowe,żebyśmy nie

mogli odliczać VAT od tzw. samochodów z kratką.

I taki sam mechanizm możemy zastosować w innej

przegranej przed ETS sprawie w ramach tzw. środka

specjalnego, przewidzianego przez prawo unijne.

Proszę podpisać, bo gdybym mógł, to bym podpi-

sał.

Pan, panie ministrze, może to podpisać, ja za

pana nie jestem tego w stanie tego zrobić.

Jeżeli pan

mówi, że dobry Barroso czegoś nam nie da, to proszę

podpisać i zobaczymy, czy da, czy nie da.

Argumen-

tacja demograﬁczna, argumentacja podatkowa jest

przygotowana, proszę skorzystać, wystarczy podpi-

sać.

Dziękuję.

(Przewodnictwo w obradach obejmuje wicemarszałek

Udzielam głosu panu ministrowi Grabowskiemu.

Bardzo proszę.

Podsekretarz Stanu

Pani Marszałek!

Wysoka Izbo!

Jedno słowo – pa-

nie pośle, żeby zmienić dyrektywę, potrzebna jest

jednomyślność…

(Głos z sali: Ja nie proponuję zmiany dyrektywy.)

…wszystkich członków Unii Europejskiej.

Na to

w tej chwili nie ma zgody.

Była o tym długa dyskusja,

bo występowaliśmy o to.

Po prostu nie ma na to

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

Dziękuję, panie ministrze.

Teraz…

(Poseł Przemysław Wipler: Sprostowanie.)

Przepraszam, w jakim trybie?

Poseł Przemysław Wipler:

W trybie sprostowania do wypowiedzi pana mi-

nistra.

Nie proponujemy zmiany dyrektywy, więc proszę

nie przeinaczać naszych intencji.

Zaproponowaliśmy

skorzystanie z tzw. środka specjalnego, który był

przewidziany we wcześniejszej, szóstej, dyrektywie

87

VAT-owskiej Unii Europejskiej.

Nie wiem, jaka jest

aktualna numeracja podstawy do wystąpienia o śro-

dek specjalny w ramach dyrektywy VAT-owskiej.

Mówimy o skorzystaniu ze środka specjalnego w ta-

kim samym trybie, w jakim rząd postanowił wyjąć

kolejnych kilka miliardów, odmawiając Polakom

prawa do odliczania VAT przy zakupie samochodów

osobowych na cele działalności gospodarczej i pali-

wa do nich.

Mówimy o tym, a nie o zmianie dyrek-

tywy.

(Poseł Janusz Palikot: Panie pośle, pan się mar-

nuje w PiS.)

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

Dziękuję, panie pośle.

(Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Finansów

Maciej Grabowski: Pani marszałek, pół minuty.)

Podsekretarz stanu pan minister Maciej Gra-

bowski.

Proszę bardzo.

Podsekretarz Stanu

w trybie derogacji.

Na derogację muszą zgodzić się

wszystkie państwa Unii Europejskiej.

Nie jest tak, że

pan Barroso czy jakiś urzędnik wyraża na to zgodę.

(Poseł Przemysław Wipler: Ale musi wpłynąć wnio-

sek.)

Na derogację muszą wyrazić zgodę wszystkie pań-

stwa.

Te państwa nie zgadzają się na to.

Dziękuję.

(Poseł Przemysław Wipler: To proszę złożyć wnio-

sek.)

(Głos z sali: Jeszcze szef, pani marszałek.)

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

Dziękuję bardzo.

skiego.

Proszę bardzo.

Minister Finansów

Jan Vincent-Rostowski:

Panie pośle, dość tego, naprawdę, dość tego.

Wiemy…

(Poseł Przemysław Wipler: Złóż pan ten wniosek.)

Panie pośle, dość tego!

Wiemy, że nie będzie jed-

nomyślnego poparcia ze strony wszystkich państw

członkowskich Unii Europejskiej…

(Poseł Przemysław Wipler: Panie ministrze, jeśli

napisze pan ten wniosek, to nie będzie pan miał żalu,

że czegoś nie zrobił.)

Proszę pozwolić mi skończyć.

Wiemy, że nie będzie jednomyślnego poparcia

wszystkich krajów członkowskich Unii Europejskiej

dla tej derogacji.

Co więcej, wiemy, że nie ma ani jed-

nego państwa, które nas poprze w tej sprawie.

I pan,

gdyby był pan ministrem ﬁnansów, przypuszczam,

naraziłby autorytet i prestiż Rzeczypospolitej Pol-

skiej na taki szwank.

Ja tego nie zrobię.

Dziękuję

bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

Proszę o zabranie…

(Poseł Romuald Ajchler: W sprawie formalnej.)

W sprawie formalnej.

Bardzo proszę, panie pośle.

od pięciu kadencji, ale takiej dyskusji nad budżetem

jeszcze nie słyszałem.

Chcę wyrazić protest przeciw-

ko temu, bo poza kolejnością może wejść minister.

Dla mnie jednak minister a sekretarz stanu czy pod-

sekretarz stanu to są dwie różne funkcje, panie mi-

nistrze.

A więc, jeżeli tak jest …

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

malny.

Poseł Romuald Ajchler:

…to ma pan taki przywilej.

Dziękuję bardzo.

Prosiłbym, pani marszałek, żeby zwracać na to

uwagę.

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

Dobrze, dziękuję, panie pośle.

cickiego.

88

Poseł Marcin Święcicki:

Dziękuję.

Pani Marszałek!

Wysoka Izbo!

Szanowni Posło-

wie!

Szanowne Posłanki!

Chciałbym odnieść się do

niektórych spraw.

Może zacznę od tej ostatniej, co do

której wybuchł tak gorący spór, mimo że przegrali-

śmy już ją w Europejskim Trybunale Sprawiedliwo-

ści, mimo że wnioski były składane.

Chciałbym zwró-

cić uwagę na jeszcze jeden aspekt, mianowicie poli-

tyka socjalna prowadzona za pomocą VAT to nie jest

optymalna polityka, panie pośle.

Niech pan weźmie

pod uwagę to, że z tańszych cen na te dobra korzy-

stają przede wszystkim ludzie bogaci.

To oni kupują

droższe ubranka, droższe buty, to oni więcej tego ku-

pują na każde dziecko.

A więc dużo więcej tej pomocy

i tej ulgi w VAT, jeśli VAT-em chcemy pomagać bied-

nym rodzinom, traﬁadefactodorodzinbogatych.

To

jest bardzo nieefektywny i marnotrawny środek po-

magania biednym rodzinom.

(Oklaski) Szukajmy

zatem tej pomocy dla rodzin biednych, ale bardziej

efektywnej, i na to się przestawiajmy.

Pomoc za po-

mocą VAT jest bowiem wyjątkowo marnotrawna i nie-

efektywna, jak powiadam, bardziej korzystają na tym

bogaci.

Druga sprawa – wysłuchałem tu z uwagą przemó-

wienia pani poseł Rafalskiej (chyba już jej nie ma),

która podniosła wiele istotnych spraw.

Niemniej trze-

ba na jedną rzecz zwrócić uwagę – mimo tego kryzy-

su, mimo tego mrożenia rozmaitych wydatków zasięg

ubóstwa w Polsce w ostatnich latach, mierzony obiek-

tywnie – budżety gospodarstw domowych – i za po-

mocą subiektywnych wskaźników poczucia ubóstwa,

nie zwiększa się, a nawet uległ zmniejszeniu od roku

2006 czy 2007 i ubóstwo relatywne pozostaje na sto-

sunkowo stałym poziomie 17%, a w roku 2004 było

to 20%.

I tzw. skrajne minimum egzystencji – liczba

osób znajdujących się poniżej tego skrajnego mini-

mum spadła z 12% w roku 2006 do 5,7% w roku 2010.

Wreszcie zasięg ubóstwa subiektywnego – ludzie

sami mówią o swoim ubóstwie – też spada, z 18%

w 2006 r. do 13% w 2010 r.

Nie chciałbym lekceważyć

problemu ubóstwa, absolutnie, to jest sprawa na pew-

no bardzo ważna, ale nie przesadzajmy, nawet gdy-

byśmy mogli stosować właściwe środki i właściwe

metody pomocy.

Następna sprawa dotyczy wątku Międzynarodo-

wego Funduszu Walutowego.

Już była o tym mowa,

że przesunięcie naszych rezerw z obligacji amerykań-

skich, z obligacji brytyjskich, z obligacji niemieckich

na pożyczkę dla Międzynarodowego Funduszu Wa-

lutowego może również nam przynieść odpowiednie

zyski, jest to też bardzo bezpieczna lokata.

Ale jest

jeszcze dodatkowy istotny aspekt przekazania tych

środków Międzynarodowemu Funduszowi Waluto-

wemu, mianowicie kiedy Międzynarodowy Fundusz

Walutowy pomaga jakimś krajom, ma całe instru-

mentarium pewnej presji czy zachęty, czy bodźców

w celu reperowania gospodarki danego kraju.

Jeśli

mamy tyle krajów w Unii Europejskiej, które prze-

kroczyły pułap i 60% zadłużenia, i 3% deﬁcytu bu-

dżetowego, to większość krajów znajduje się poza

jakimiś racjonalnymi kryteriami.

Jeśli grozi nam to,

że bez solidarnej pomocy innych krajów Grecja się

wyłoży, to gdyby tak się stało, natychmiast rynki

straciłyby zaufanie do następnych krajów znajdują-

cych się w trudnej sytuacji, do Włoch, do Hiszpanii,

do Portugalii, do Irlandii.

Zostałoby uruchomione

domino, które by spowodowało olbrzymi krach ﬁnan-

sowy w Unii Europejskiej, a to również odbiłoby się

bardzo poważnie na sferze realnej.

Przypominam, że

to jest nasz główny rynek zbytu – ponad 80% nasze-

go eksportu idzie do krajów Unii Europejskiej – i gdy-

by ten rynek doznał zapaści, oznaczałoby to nie tylko

tyle, że tracimy w jakiejś tam mierze bardzo poważny

rynek zbytu.

Los setek przedsiębiorstw i dziesiątków

tysięcy miejsc pracy zależy od tego, jaka jest prospe-

rity, jak ten rynek funkcjonuje, czy kupuje, czy nie,

czy rośnie, czy się kurczy.

Ma to olbrzymi wpływ na

naszą gospodarkę.

My na solidarności europejskiej

nie traciliśmy do tej pory i dalej nie tracimy, bardzo

wiele na tym zyskujemy – środków bezpośrednich,

inwestycji budżetowych.

Również ten nasz niewielki

wkład w formie przesunięcia naszych rezerw na udzie-

lenie pomocy tym krajom, które mogłyby się znaleźć

w kłopotach, taka solidarność nam bardzo się opłaca,

bo służy zabezpieczeniu rynku europejskiego, tych

krajów, które na nim działają.

Poza tym, jak powia-

dam, przez Międzynarodowy Fundusz Walutowy

można wywrzeć odpowiednią presję za pomocą pro-

gramów dostosowawczych, kryteriów, które tam się

stosuje, cokwartalnych przeglądów sytuacji w kra-

jach, które korzystają z pomocy Międzynarodowego

Funduszu Walutowego.

A więc jest tutaj cały szereg

instrumentów, których Europejski Bank Centralny

nie posiada.

Oczywiście obligacje rządowe też nie

wiążą się z takimi instrumentami.

Następna kwestia – wieku emerytalnego.

Było

tutaj powiedziane – no, już naprawdę trzeba z pew-

nymi rzeczami zejść z takiego, powiedziałbym, try-

wialnego poziomu – że jak ktoś odchodzi na emery-

turę, to tworzy się miejsce pracy.

Proszę państwa,

jeśli się na to spojrzy w skali makro, jest dokładnie

odwrotnie.

Im więcej środków, im więcej pieniędzy,

im więcej PKB pójdzie na osoby, które nie produkują,

nie wytwarzają, tym mniej zostanie dla tych, którzy

produkują, którzy wytwarzają, mniej pieniędzy na

płace, na tworzenie nowych miejsc pracy, i tym więk-

sze będzie obciążenie odnośnie do każdego miejsca

pracy.

Tak że naprawdę im są większe w skali makro

– inaczej może się wydawać czasami na szczeblu mi-

kro; jeśli jakiś urząd wyśle kogoś na emeryturę, to

ma nowe miejsce pracy, tak może się wydawać – w ska-

li kraju obciążenia pracy, tym mniej dostaje się środ-

ków i tym mniej jest miejsc pracy.

Tak że przesuwa-

nie się wieku emerytalnego spowoduje, że miejsc

pracy, zobaczą państwo, będzie raczej przybywać niż

ubywać.

To po pierwsze.

Po drugie, nie będziemy in-

aczej w stanie zachować rent i emerytur na jakimś

przyzwoitym poziomie, bo po prostu one będą musia-

89

ły być niższe – i dla tych, co teraz pracują, i dla tych,

co dożyją, za 20 lat, okresu, kiedy te proporcje demo-

graﬁczne tak poważnie się zmienią.

A więc leży to

absolutnie w interesie i przyszłych emerytów, i obec-

nych emerytów, i również w interesie tworzenia no-

wych miejsc pracy.

Jeszcze jeśli chodzi o te wydatki – oczywiście do-

chodzenie do jakichś racjonalnych proporcji, to rów-

nież odnosi się do nas, musi dotyczyć i wydatków,

i dochodów.

Od strony wydatków jest zamrożenie

płac w sferze budżetowej, poza nauczycielami, poza

policją, są zamrożone rozmaite inne wydatki.

Wiem,

że to wywołuje określone napięcia i trudności, ale

w sumie powoduje, co jest rozsądne, pewien skutek

makroekonomiczny, mianowicie udział wydatków

w PKB się nie zwiększa, zachowujemy ten sam po-

ziom, co dotychczas, a w porównaniu z 2009 r. on

nawet się zmniejsza o 1,6%, a więc następuje pewien

spadek udziału wydatków w PKB.

Musimy natomiast

to jakoś zrównoważyć naszymi dochodami – to druga

strona bilansu.

Część rozwiązań wynika tu z naszych

zobowiązań wobec Unii Europejskiej – akcyza na pa-

pierosy, akcyza na oleje napędowe, ten nieszczęsny

podatek na ubranka i obuwie dziecięce – a w części

są to inne rozwiązania, które stosunkowo najmniej

uderzają w ludzi biednych czy w ogóle w popyt kon-

sumpcyjny.

Najtrudniejszym może problemem jest

tutaj składka rentowa.

Z czego to wynika?

Po pierw-

sze, wynika to z tego, że jest deﬁcyt w funduszu ren-

towym, trzeba więc albo z czegoś dopłacić, gdzieś

zabrać, albo podnieść tę składkę rentową, żeby cho-

ciaż zmniejszyć deﬁcyt w obszarze rent.

Po drugie,

gdyby podnieść obciążenie rentowe dla pracujących,

to oznacza to właściwie spadek ich płac w tym zakre-

sie i również spadek popytu konsumpcyjnego.

A więc

w tej sytuacji obciążenie przedsiębiorstw, chociaż

kontrowersyjne, chociaż trudne, wydaje się stosun-

kowo najmniejszym złem.

Tu kolejna sprawa, bardzo interesująca – ten po-

datek od kopalin.

Proszę państwa, kopaliny w Polsce,

tak jak we wszystkich innych krajach, przyjmuje się

za pewne dobro narodowe.

Często za sprawą tego do-

bra narodowego powstają nadzwyczajne zyski, któ-

rych normalnym podatkiem od zysku nie udaje się

ściągać, stąd w wielu krajach stosuje się podatek od

kopalin czy od zasobów nieodnawialnych.

To nie jest

jakiś nasz specyﬁczny wynalazek, my na tę drogę

dopiero wchodzimy – uważam, że bardzo słusznie,

ponieważ w ostatnich latach bardzo wysoko wzrosły

ceny miedzi, ceny srebra, powstają tam nadzwyczaj-

ne zyski, a państwo właściwie nie ma zbyt dużego

dostępu do tych zysków.

Udział państwa we własno-

ści KGHM-u to 33 czy 32% nawet, w związku z tym

tylko taki udział możemy mieć w dywidendzie, a po-

została dywidenda traﬁaoczywiściedoinnychakcjo-

nariuszy, jak również zostaje w samym przedsiębior-

stwie.

Są to bardzo poważne kwoty.

Same przychody

ze sprzedaży w KGHM w 2010 r. w porównaniu do

poprzedniego roku wzrosły o 44%, a zysk wzrósł po-

naddwukrotnie, w jednym roku, do ponad 6,5 mld zł.

A więc to są olbrzymie wzrosty cen spowodowane

zwiększonym popytem na rynkach światowych,

przede wszystkim olbrzymią konsumpcją surowców

w Chinach, co rzutowało na rynki światowe.

Cieszmy

się z tego, że ta cena rośnie, ale jest rzeczą absolutnie

uzasadnioną, żeby państwo miało w tym udział i wy-

startowało z podatkiem od kopalin.

Chciałbym do-

dać, że jest to również jakaś próba, może trzeba bę-

dzie znaleźć bardziej właściwe rozwiązanie, przed

wprowadzeniem takiego podatku od eksploatacji

gazu łupkowego w Polsce.

A więc jest to kierunek jak

najbardziej uzasadniony.

Tyle tytułem ustosunkowania się do rozmaitych

spraw szczegółowych.

Chciałbym zakończyć ogólnym

podsumowaniem tego budżetu.

Nie jest to budżet

rewolucyjny, on nie wprowadza rewolucji ani po stro-

nie wydatków, ani po stronie dochodów, nie wprowa-

dza jakichś radykalnych reform.

Jest to budżet wy-

ważony, rozsądny, ostrożny.

Jestem przekonany, że

realizacja tego budżetu poprawi notowania Polski,

zmniejszy nasze obciążenia zadłużeniowe, co jest tak

istotne, związane z obsługą tego zadłużenia, poprawi

nasz rating i pozwoli naszej gospodarce dobrze się

rozwijać.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

Kowalczykowi z Klubu Parlamentarnego Prawo i Spra-

Dziękuję.

Szanowna Pani Marszałek!

Panie Ministrze!

Wy-

soki Sejmie!

Przed chwilą ze zdziwieniem usłyszałem

argumentację, że jakakolwiek obniżka VAT-u to jest

pomoc dla bogatych.

Ja do tej pory myślałem, że VAT

to jest podatek konsumpcyjny i im więcej osoby wy-

dają na konsumpcję, tym więcej na zwyżce podatku

VAT tracą albo tym więcej na ulgach zyskują.

Tym-

czasem na osoby bogatsze, które nie przeznaczają

wszystkich pieniędzy na konsumpcję, a część na przy-

kład na oszczędności, VAT ma mniejszy wpływ.

Tak

że sądzę, że było to coś nowego, odkrycie co do funk-

cji podatku VAT.

Ja chciałbym zanalizować budżet pod kątem jego

wpływu na gospodarkę, a właściwie na jedną dzie-

dzinę gospodarki, na rolnictwo.

Budżet powinien być

nie tylko budżetem zachowawczym, stagnacyjnym

czy budżetem przetrwania, ale również powinien

mieć wpływ na gospodarkę.

Jeśli chcemy robić taki

budżet, to powinniśmy spróbować znaleźć funkcję

rozwoju gospodarczego w takim budżecie.

Cóż, jeśli

Poseł Marcin Święcicki

90

chodzi o rolnictwo, które jest niezwykle ważną dzie-

dziną, znakomicie się rozwija, ma dodatni bilans

handlowy, choć oczywiście mógłby on być znacznie

większy, to – jak na razie – korzystamy tylko z natu-

ralnych źródeł zdrowej żywności i posługujemy się

pojęciem czystej, ekologicznej gospodarki rolnej

w Polsce.

A czy moglibyśmy spróbować bardziej rozwinąć

i wspomagać rolnictwo poprzez dobrą politykę budże-

tową?

(Poseł Romuald Ajchler: Paliwo...)

Będzie i paliwo.

Ażeby osiągać sukcesy i dobrze pomagać rolnic-

twu, trzeba myśleć o jego dochodowości.

Dochodo-

wość w rolnictwie można kształtować poprzez wiele

czynników, na przykład poprzez odpowiednie ceny

na produkty rolne.

W tym przypadku trzeba myśleć

o ochronie własnych rynków rolnych i to różnymi

metodami.

Chciałbym się odnieść do tych metod, któ-

re są możliwe do zastosowania w ramach tego budże-

tu, chodzi o ochronę rynków rolnych przed nieuczci-

wą konkurencją i sprowadzaniem złej żywności do

Polski.

Ażeby te funkcje dobrze zrealizować, trzeba

mieć dobrze wyposażone i dobrze ﬁnansowaneinsty-

tucje kontrolne, mianowicie Inspektorat Jakości

Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, instytut

weterynarii czy Inspekcję Nasienną.

Każda z tych

instytucji...

Wprawdzie w projekcie budżetu na 2012 r.

kwoty na ich ﬁnansowaniesązachowanenapoziomie

roku 2011, ale to oznacza, że realnie te kwoty maleją,

bo wobec inﬂacjizachowanietychsamychkwotozna-

cza, że jest to kolejne zubożenie – podkreślam – ko-

lejne, bo już od wielu lat przeznacza się na te insty-

tucje coraz mniej środków ﬁnansowych.

Jak można

skutecznie realizować funkcje ochrony rynków rol-

nych, dbanie o bezpieczeństwo żywności, jeśli te in-

stytucje, które mają kontrolować jakość żywności,

dostają coraz mniej pieniędzy?

Kolejnym elementem, który mógłby przyczynić się

do stabilizacji rynku rolnego, jest dobre wykorzysta-

nie Agencji Rezerw Materiałowych.

Ostatnio w czasie

posiedzenia Komisji Finansów Publicznych, noweli-

zując plan ﬁnansowyAgencjiRezerwMateriałowych,

mieliśmy okazję usłyszeć, że na przykład Agencja

Rezerw Materiałowych prawie całkowicie rezygnuje

z zapasów żywności w postaci zbóż, które byłyby zna-

komitym elementem stabilizacji rynku, ale też stabi-

lizacji, zapewnienia bezpieczeństwa na wypadek

klęsk żywiołowych, jak to mieliśmy okazję obserwo-

wać w czasie klęsk powodzi, kiedy to rolnicy, gdyby

nie pomoc sąsiedzka i powszechna zbiórka prowadzo-

na przez innych rolników, tak naprawdę byliby pozo-

stawieni sami sobie.

Tu państwo w ogóle nie spełniło

swojej roli, roli zapewnienia bezpieczeństwa rolnikom,

którzy utracili wszystkie swoje plony.

A więc Agencja

Rezerw Materiałowych.

Ale cóż?

Jeśli na Agencję Re-

zerw Materiałowych przeznacza się 110 mln dotacji,

do tego jeszcze ta dotacja jest rozdzielona na środki

medyczne, paliwowe i rolnicze, to obawiam się, że na

produkty rolne czy na zboża nie przeznaczy się nic,

dlatego że paliwa pochłoną wszystko to, co Agencja

Rezerw Materiałowych mogłaby wykorzystać, jeśli

chodzi o żywność.

Kolejnym elementem zachowania bezpieczeństwa

rolniczego i bezpieczeństwa egzystencji jest ubezpie-

czenie upraw rolnych.

Znów to samo.

W poprzednich

latach bywały dotacje na poziomie 500 mln, 400 mln

i 300 mln, w tym roku, czyli na rok 2012, zaplanowa-

ne jest 100 mln zł, jeśli chodzi o współﬁnansowanie,

czyli dopłaty do ubezpieczeń upraw rolnych.

Możemy

zgodnie z dyrektywami Unii Europejskiej, o które

tak się wszyscy dopominają, w odpowiedni sposób to

doﬁnansować, odpowiednio też konstruując ustawę

o tym doﬁnansowaniu, ale w przypadku 100 mln zł

pojawia się niechęć do tego, aby cokolwiek zmieniać

w ustawie, aby zachęcać rolników do ubezpieczeń,

aby zachęcać również zakłady ubezpieczeniowe do

stosowania tych ubezpieczeń.

Kwota 100 mln zł w tej

sytuacji jest rzeczywiście kwotą symboliczną.

Kolejnym elementem, który powinien zapewniać

byt rolników i wprowadzać konkurencyjność, są

środki ﬁnansowe, które są przeznaczane na postęp

od wielu lat są to środki na niezmienionym poziomie

kwotowym, a de facto oznacza to realny spadek tych

wydatków.

Znów nie pozwalamy na to, aby nasze rol-

nictwo stało się konkurencyjne w stosunku do rol-

nictwa w krajach Unii Europejskiej, a przecież mamy

jeszcze do nadrobienia wiele, wiele zaległości.

Chciałbym zauważyć dwie, a właściwie trzy pozy-

tywne rzeczy, bo nie jest tak, że w tym budżecie jest

wszystko źle.

Warto zauważyć też pozytywne rzeczy.

Jedną z nich jest rezerwa celowa na promocję biopa-

liw w wysokości 397 mln zł, bardzo cenna.

Jak to

jednak należy rozumieć w sytuacji równoczesnej li-

kwidacji ulgi akcyzowej na biopaliwa?

A więc z jednej

strony jest dotacja, a z drugiej strony likwidacja ulgi

akcyzowej, która rozwój biopaliw będzie niejako za-

bijać.

Warto zauważyć również pozytywną sprawę, jaką

jest zwiększenie dotacji do Agencji Rynku Rolnego.

Dzięki temu można zwiększyć dotację między innymi

na program „Szklanka mleka” w szkołach, na dopła-

ty do materiału siewnego.

Oczywiście będzie to mniej

niż w roku 2006 czy w roku 2007, ale jest troszeczkę

lepiej niż w roku bieżącym, czyli w roku 2011.

Nadal w tym budżecie wstydliwymi pozycjami –

tak bym to określił i tak to powinno określać mini-

sterstwo rolnictwa, jeśli tak to konstruuje, i minister

ﬁnansów, jeśli to akceptuje – są pozycje obejmujące

środki na meliorację, bezpieczeństwo powodziowe

itd., oraz dotacja dla spółek wodnych, która – wstyd

wymieniać – rośnie, to fakt, z 3800 tys. do 4027 tys.

To jest dotacja z przeznaczeniem na cały kraj.

Skoro

nadal zachowujemy taką wstydliwą pozycję, to świad-

czy ona też o naszym stosunku do budżetu na rolnic-

two i do promocji, do wspierania tej dziedziny gospo-

darki.

Poseł Henryk Kowalczyk

91

Zatem mimo dwóch, trzech jaskółek, które nieste-

ty wiosny jeszcze w rolnictwie nie czynią, budżet na

rolnictwo jest budżetem stagnacyjnym, nie pozwala

na rozwój, nie pozwala na wykorzystanie tej dziedzi-

ny, która może być naszym znakomitym atutem.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

bu Parlamentarnego Platforma Obywatelska.

Pani Marszałek!

Panie Ministrze!

Wysoka Izbo!

Rozpoczynając dzisiejszą debatę, minister Rostowski

podkreślał, że projekt budżetu państwa był czy jest

konstruowany w warunkach dużej niepewności, któ-

ra w tym roku ma swoje źródło w niezwykle poważ-

nych problemach, jakie ze swoim długiem publicznym

mają niektóre kraje strefy euro.

Dla Polaków i polskich rodzin niezwykle ważne

jest to, a potwierdza to wynik październikowych wy-

borów, że zwłaszcza w tak niesprzyjającej sytuacji

ekonomicznej rozważne i wyważone działania pol-

skiego rządu pozwalały przez ostatnie lata utrzymać

wiarygodność Polski, polskiej gospodarki, zachować

stabilność ﬁnansów publicznych państwa oraz bez

konieczności wprowadzania radykalnych cięć budże-

towych czy istotnych podwyżek podatków podjąć

działania na rzecz poprawy stanu ﬁnansów publicz-

nych, co ma swój wyraz w zmniejszeniu deﬁcytu bu-

dżetu państwa i powstrzymaniu narastania zadłuże-

nia państwa.

Istotną rolę w tych działaniach odgry-

wa skuteczne i efektywne wykorzystywanie środków

europejskich dostępnych w ramach funduszy struk-

turalnych, Funduszu Spójności, Norweskiego Mecha-

nizmu Finansowego czy Szwajcarsko-Polskiego Pro-

gramu Współpracy oraz środków na realizację wspól-

nej polityki rolnej.

Warto o tym pamiętać zwłaszcza

dziś, kiedy tak łatwo różne siły, środowiska politycz-

ne kwestionują aktywny udział Polski, polskiego rzą-

du w działaniach na rzecz stabilizacji sytuacji ma-

kroekonomicznej, sytuacji gospodarczej w Europie.

Bo przecież wykorzystywanie środków europejskich

oprócz realizacji celów określonych w poszczególnych

programach sprzyjało przez ostatnie co najmniej

3 lata utrzymaniu wzrostu gospodarczego w Polsce.

I nie zmieni oceny tego stanu rzeczy fakt, że przewi-

dywany jest w 2012 r. lekki spadek udziału w PKB

inwestycji sektora publicznego, a więc tych, które

w dużym stopniu realizowane są właśnie przy udzia-

le środków europejskich, bo to jest spadek niewielki

bieżącego.

Dochody i wydatki przeznaczone na realizację

programów ﬁnansowanych z udziałem środków eu-

ropejskich, z wyłączeniem środków przeznaczonych

z obowiązującymi zapisami ustawy o ﬁnansach pu-

blicznych, ujęte zostały w budżecie środków europej-

skich.

W projekcie ustawy budżetowej zaplanowane

zostały dochody w łącznej wysokości blisko 72,6 mld

zł, a wydatki przekraczają 77 mld zł.

Dla porównania

pozwolę sobie przypomnieć, że zgodnie z wykona-

niem budżetu w 2010 r. wydatki budżetu środków

europejskich wynosiły 48 124 mln zł.

To porównanie

wyraźnie pokazuje stopień realizacji projektów ﬁnan-

sowanych z udziałem środków europejskich i poziom

wykorzystania tych środków.

W ramach wydatków w budżecie środków euro-

pejskich w poszczególnych częściach budżetowych

zaplanowana została kwota ponad 37,2 mld zł, w tym

na wspólną politykę rolną, w ramach której realizowa-

ne będą płatności bezpośrednie, ponad 10 350 mln zł.

Tu warto przypomnieć, że według stanu na koniec

września 2011 r. zawartych zostało ponad 60,5 tys.

umów w ramach Narodowej Strategii Spójności, na

której realizację w tym roku zaplanowana została

kwota ponad 26 mld zł.

Z uwagi na fakt, że występują różnice w tempie

realizacji poszczególnych projektów, których nie moż-

na przewidzieć na etapie opracowania budżetu, a tak-

zawierane kolejne umowy, celem zapewnienia spraw-

nej i elastycznej realizacji projektów ﬁnansowanych

w ramach poszczególnych programów, zasadne jest

utworzenie stosownych rezerw celowych.

Utworzono

dwie rezerwy celowe – jedną na kwotę 39,8 mld zł,

drugą na kwotę blisko 13 mld zł.

Umieszczenie części

wydatków w rezerwie jest zgodne ze stosowaną w la-

tach 2010–2011 praktyką, która powoduje, że przy-

czynia się to do lepszej absorpcji zarówno środków

unijnych, jak i środków na realizację pozostałych

programów.

W ujęciu zadaniowym wydatki z budże-

tu środków europejskich kierowane są przede wszyst-

kim na przyjęte w projekcie budżetu na 2012 r. zada-

nia priorytetowe.

Mając na uwadze środki ujęte w re-

zerwie i odliczając je od blisko 70 mld, które zostały

przeznaczone na te zadania priorytetowe, trzeba

wskazać, że prawie 12,2 mld zł zostało przeznaczo-

ne na wsparcie rozwoju regionalnego kraju, ponad

10 mld zł, jak już wcześniej powiedziałem, na reali-

zację wspólnej polityki rolnej, ponad 1,6 mld zł na

wzrost konkurencyjności gospodarki i blisko 1,3 mld zł

na wzmocnienie badań naukowych służących prak-

tycznym zastosowaniom.

Pani Marszałek!

Wysoka Izbo!

Zaplanowane w pro-

jekcie budżetu na 2012 r. dochody i wydatki budżetu

środków europejskich w pełni uwzględniają aktualny

na dzień sporządzenia budżetu stan realizacji po-

szczególnych programów ﬁnansowanychześrodków

europejskich.

Zaplanowane środki powinny w pełni

92

zabezpieczyć w tym zakresie potrzeby ﬁnansowedys-

ponentów poszczególnych części budżetowych, wła-

ściwą realizację projektów realizowanych w ramach

poszczególnych programów, a przede wszystkim, z uwa-

gi na zadania priorytetowe wskazane w ujęciu zada-

niowym budżetu, efektywność wykorzystania tych

środków z punktu widzenia rozwoju Polski.

Dzięku-

ję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

Głos zabierze pan poseł Stanisław Ożóg z Klubu

Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość.

(Oklaski)

Bardzo proszę, panie pośle.

Poseł Stanisław Ożóg:

Pani Marszałek!

Nieobecny Panie Ministrze!

Wy-

soka Izbo!

Nieobecny panie ministrze, mam apel do

pana, chciałbym do pana zaapelować.

Polski podat-

nik płaci panu za konkretną pracę, a nie za obrażanie

opozycji czy też bredzenie o rzeczach, które nie mia-

ły miejsca w rzeczywistości.

Pana cieszy, że kiedyś

i gdzieś było czy jest gorzej?

A my chcemy mówić

w czasie tej debaty o problemach naszej ojczyzny w

tym roku, tego pokolenia i przyszłych pokoleń.

Mówił

pan długo, za długo moim zdaniem, gdyż niewiele było

faktycznie o projekcie budżetu.

Jedyny może konkret

to zapowiedź jego nowelizacji w przyszłym roku.

Projekt budżetu przyjęty – jako jeden z czterech

wariantów, co jest kuriozum, we wrześniu jeden, póź-

niej trzy – przed tygodniem przez Radę Ministrów

jest budżetem doraźnym, budżetem przetrwania, nie

rozwiązuje żadnych problemów samorządu teryto-

rialnego, a wręcz je pogłębia.

Pozwólcie państwo, że

jako samorządowiec czterech kadencji, burmistrz,

starosta, a obecnie od 6 lat parlamentarzysta odnio-

sę się do kilku miejsc tego projektu dotyczących sfery

samorządu terytorialnego.

Przedłożony projekt budżetu jest skrajnie nie-

przychylny samorządom.

Nieobecny panie premierze,

nieobecny panie ministrze, kolejny raz z tego miejsca

stawiam tezę, że rząd tej, a zarazem poprzedniej ko-

alicji Platformy i PSL-u jest najbardziej antysamo-

rządowy od roku 1990.

Samorząd pozostawiany jest

najczęściej sam z problemami i zadaniami wielokrot-

nie rządowymi bez zabezpieczenia środków na ich

realizację.

A przecież pieniądze gwarantuje samorzą-

dowi Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej czy Eu-

ropejska Karta Samorządu Terytorialnego, ratyﬁko-

wana przez Polskę.

W miesiącach wiosennych odby-

wały się zgromadzenia ogólne sprawozdawczo-wybor-

cze we wszystkich korporacjach samorządowych.

Ze

strony polityków Platformy Obywatelskiej i Polskie-

go Stronnictwa Ludowego, tych z pierwszych szere-

gów, padały obietnice, deklaracje, zapewnienia, zo-

bowiązania.

W trzech przypadkach byłem osobiście

świadkiem.

Był to okres przedwyborczy, to zrozumia-

łe.

I co z tego zostało?

Niewiele.

W omawianym projekcie budżetu mamy dotacje

na zadania własne, zadania zlecone ustawami i bie-

żące z zakresu administracji rządowej na poziomie

2009 r.

Subwencje są na poziomie 2010 r.

Subwencja

oświatowa wystarczy na ok. 73% wydatków bieżą-

cych w szkołach – dokładna analiza korporacji samo-

rządowych została przedłożona ministrowi ﬁnansów

– brakuje pieniędzy na podwyżki dla nauczycieli.

Je-

pieczy zastępczej, zabezpieczenie w budżecie jest w wy-

sokości poniżej 10% potrzeb.

Wzrost składki rentowej

o 2 punkty procentowe kosztować będzie samorządy

ponad 3 mld zł – precyzyjne wyliczenia przedstawiła

ministrowi ﬁnansów strona samorządowa zespołu

ﬁnansowego komisji wspólnej na ostatnim posiedze-

niu, panie ministrze, proszę się z tym zapoznać.

Wzrost VAT w 2011 r. kosztował samorządy prawie

1 mld zł.

Jeżeli chodzi o podniesienie akcyzy na olej

napędowy, skutki są w tej chwili trudne do policze-

nia, do oszacowania.

Dotyczy to głównie samorządów

realizujących zadania związane z transportem miej-

skim, ale również ma ogromny wpływ na koszty re-

alizowanych inwestycji, to będzie kolejny wydatek

kilkuset milionów złotych.

Niewystarczające są środ-

ki na aktywne formy przeciwdziałania bezrobociu,

PFRON, o czym była mowa wcześniej.

Samorządy, by

realizować swoje zadania oraz zadania zlecone, by

realizować inwestycje, oszczędzają praktycznie na

wszystkim: na oświacie (likwidacja szkół, która do-

tyka wielu miejscowości i jest dramatem dla tych

miejscowości), ograniczając zatrudnienie (grupowe

zwolnienia w samorządach stają się faktem), na

utrzymaniu dróg, oświetleniu, sporcie, kulturze, de-

legacjach, szkoleniach.

Proszę zwrócić uwagę, że w więk-

szości samorządy gmin nie są w stanie dokonać ja-

kiejkolwiek podwyżki podatków lokalnych.

Wzrasta

zadłużenie.

Przypomnę: w 2007 r. to 24,5 mld zł,

w 2008 r. to 29 mld zł, w 2009 r. to 40 700 mln zł,

w 2010 r. to ponad 55 mld zł.

Zauważmy jednak, że

samorządy dług w całości przeznaczają na wydatki

majątkowe, dług, który umożliwia im realizację pro-

jektów ze środków unijnych.

Zapowiedź ograniczenia

deﬁcytu samorządów w wielu przypadkach przekre-

śla możliwości rozwojowe, wielokrotnie uniemożliwia

realizację inwestycji, nawet tych rozpoczętych z per-

spektywy ﬁnansowejnalata2007–2010.

Odnoszęsię

do precyzyjnych opracowań przygotowanych przez

stronę samorządową: Związek Miast Polski, Unię

Metropolii Polskich.

Warto byłoby zapoznać się z tymi

materiałami.

Wiemy wszyscy, może prawie wszyscy,

że dotychczas skutki kryzysu łagodziły przede wszyst-

kim samorządy oraz małe i średnie przedsiębior-

stwa.

Pani Marszałek!

Wysoka Izbo!

Wobec propozycji

zawartych w tym projekcie budżetu mam pytanie do

pana ministra: Na czym pan opiera nadzieje na

Poseł Jacek Brzezinka

93

wzrost dochodów w budżecie państwa?

Pańskie pro-

pozycje w wielu miejscach są niewiarygodne.

Czy

wierzy pan w jakieś swoje nadprzyrodzone umiejęt-

ności?

W Europie z pańskich ponoć wyjątkowych

umiejętności przecież prawie nikt nie korzysta.

Czę-

sto mimo polskiej prezydencji nie był pan zapraszany,

wręcz wpuszczany na spotkania ministrów ﬁnansów.

Samorządy nie wiedzą, na podstawie jakich danych

w grudniu, a najpóźniej w styczniu, mają uchwalić

swoje budżety.

Na podstawie zawiadomień, które

otrzymały między 17 a 20 października?

Jaka jest ich

wiarygodność?

Panie Premierze!

Panie Ministrze!

Gdzie są wa-

sze obietnice, zapewnienia, deklaracje?

Gdzie jest

respektowane stanowisko Komisji Wspólnej Rządu

i Samorządu Terytorialnego nawet wobec tego pro-

jektu budżetu?

Kiedy samorząd będzie traktowany

poważnie jako partner?

Panie Ministrze!

Na koniec chciałbym pana poin-

formować, bo być może pan nie wie, chociaż chyba

tak, że wśród samorządowców wszystkich opcji poli-

tycznych, pańskich kolegów partyjnych też, panuje

przerażanie spowodowane pańskimi pomysłami i dzia-

łaniami.

Powszechne w tej chwili jest pytanie.

Wiecie

jakie?

Jak przetrwać?

Jak przetrwać tego ministra?

Jak przetrwać ten rząd?

Jak przetrwać ten kryzys?

Dziękuję za uwagę.

(Oklaski)

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

z Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska.

Pani Marszałek!

Państwo Ministrowie!

Wysoka

Izbo!

Debata nad budżetem powinna być w moim

przekonaniu debatą merytoryczną, można powie-

dzieć, prawie zero-jedynkową, ale z żalem stwier-

dzam, że pojawia się dosyć dużo sprzeczności, szcze-

gólnie w głosach opozycji.

Chociażby dla przykładu

podam, że z prawej strony w pierwszych wystąpie-

niach padł np. zarzut, że budżet jest antyspołeczny.

Z lewej strony z kolei padł zarzut, że budżet nie jest

sprawiedliwy.

Rozumiem to tak, że należałoby zwięk-

szyć wydatki, szczególnie o charakterze społecznym,

czyli zwiększyć deﬁcyt.

Jeślitak,tozlewejstronypadł

też taki zarzut, że jest bardzo dużo wydatków na ob-

sługę zadłużenia.

A więc można z jednej strony ude-

rzyć w rząd, że budżet ma za mało wydatków, a z dru-

giej strony – że są za duże wydatki na obsługę zadłu-

żenia.

A więc to jest pierwszy paradoks czy pierwsza

sprzeczność.

Druga: padł argument zarówno z prawej, jak i z le-

wej strony, że budżet ma mało instrumentów progo-

spodarczych, mało instrumentów subwencyjnych.

To

dlaczego piszą w prasie, że rok 2001 kończy się rekor-

dową liczbą inwestycji zagranicznych w Polsce, a jed-

na z ﬁrm doradczych w swoim raporcie ocenia, że

dem aktywności biznesowej wśród wszystkich państw

Unii Europejskiej?

Gdyby nie było warunków do roz-

woju gospodarki, to czy byłaby taka rekordowa liczba

inwestycji i czy byłby taki ranking?

Kolejna sprawa.

Padały tutaj argumenty, że wystę-

puje dosyć duże, poważne zamiatanie pod dywan.

Można było nawet odnieść wrażenie, że ﬁnanse pu-

bliczne prawie w całości są już pod dywanem.

A z dru-

giej strony padają takie oto argumenty, że jest naru-

szany Fundusz Pracy, że jest naruszany Fundusz

Rezerwy Demograﬁcznej.

A więc co?

To nie jest pod

dywanem?

Wadą polskiego systemu ﬁnansów publicznych

jest także właśnie jego funduszowość.

To nie jest tak,

że Fundusz Pracy czy Fundusz Rezerwy Demogra-

ﬁcznej są poza sektorem ﬁnansów publicznych.

To

też są środki publiczne i powinny być traktowane na

równi ze środkami budżetowymi.

I jeszcze jedna kwestia.

Padł tutaj taki zarzut, że

jest zbyt duży plan wydatków np. IPN.

Myślę, że to

jest raczej zła wola, bo nie ignorancja.

Przecież wia-

domo, że plan ﬁnansowy IPN przygotowała sama ta

instytucja, a rząd miał obowiązek dołączyć to do bu-

dżetu.

Naszą rolą jest natomiast pracować nad bu-

dżetami, nad planami ﬁnansowymi także takich

instytucji, które samodzielnie przygotowują swoje

plany ﬁnansowe.

Chciałbym ten budżet na rok 2012 najlapidarniej

określić, że jest to budżet dobrego gospodarza.

Roz-

mawiamy co prawda o planie ﬁnansowymjednorocz-

nym, na 2012 r., ale nie możemy tego dokumentu

traktować w oderwaniu od planowania wieloletniego

i przyjętych założeń stabilizacji ﬁnansów.

Wyzwaniem dla Polski jest powstrzymanie nara-

stania długu publicznego i notorycznego uchwalania

i realizacji budżetów deﬁcytowych.

Stabilnośćﬁnan-

sowa państwa w długim okresie wymaga równowa-

żenia dochodów i wydatków budżetowych.

Od wielu

lat w Polsce, ale jeszcze w większym wymiarze w kra-

jach europejskich, także w Stanach Zjednoczonych,

nie respektowało się tej podstawowej zasady.

Z roku

na rok akceptowano coraz większe deﬁcyty, coraz

większe koszty obsługi zadłużenia i lawinowo wręcz

narastający dług.

Nie mogło to trwać w nieskończo-

ność i w całej Europie głowią się, co z tym zrobić.

I stało się.

Kryzys ﬁnansowy został wywołany

głównie lekkomyślnością ﬁnansowąkolejnychwładz,

nadmiernie rozbudowanymi przywilejami.

W Polsce

stosunkowo wcześnie, bo już w 2009 r., rząd i parla-

ment zreﬂektowały się, że nie tędy droga.

Bo co to

oznacza?

Oznacza to choćby to, że jeśli dochody bu-

dżetu państwa wyniosą w 2012 r. 293 mld zł, to po-

trzeby pożyczkowe brutto wyniosą 185 mld zł, a więc

Poseł Stanisław Ożóg

94

więcej o 30 mld niż w roku 2011.

Ten drugi obrót

budżetowy to nie jest efekt polityki jednorocznej.

To

jest efekt wieloletniej polityki ﬁnansowej i wielolet-

niego zadłużania się przez dziesiątki lat.

Polski rząd przyjął ambitny cel obniżenia deﬁcytu

sektora ﬁnansów publicznych z 7,8% w 2010 r. do

5,6% w 2011 r., a następnie do 2,9% w przyszłym

brego gospodarza.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

Zapraszam do zabrania głosu panią posłankę

Marzenę Machałek z Klubu Parlamentarnego Pra-

wo i Sprawiedliwość.

Pani Marszałek!

Wysoka Izbo!

Panie Ministrze!

– nie widzę.

Dzisiaj odbywa się debata nad budżetem

państwa, więc zacznę moje wystąpienie od pytania:

Jaką część ogromnej dziury budżetowej stanowią

nieudane projekty edukacyjne, rozgrzebane reformy,

błędy i zaniechania w oświacie?

Są to straty – straty

dla pojedynczego człowieka, straty dla gospodarki i stra-

ty dla Polski.

Głupoty, zamieszania, lekceważenia

opinii środowisk związanych z edukacją, lekceważe-

nia Polaków nie można wiecznie tłumaczyć kryzy-

sem, a jednocześnie chwalić się sukcesem edukacyj-

nym, gdy blisko 1/4 absolwentów polskich szkół jest

bez pracy.

Czy nie jest marnowaniem pieniędzy po-

datników, gdy młody człowiek – znam go osobiście –

po doktoracie utrzymuje rodzinę, pracując w kasie

w supermarkecie?

Wszyscy znamy takich ludzi.

Pol-

ska edukacja, polskie szkoły są ciężko chore.

I nie jest

to wieczne utyskiwanie opozycji, lecz wynika to z ra-

portu, który ukaże się niebawem.

O ile pan premier

go zna, o ile pan premier zamyka oczy i uszy na to,

co mówi opozycja, na to, co wskazuje rzeczywistość,

to może pan premier, pan minister, pani minister

edukacji otworzą oczy i uszy na to, co wynika z ra-

portu kuratorów, którzy przecież sprawują nadzór

nad edukacją w imieniu tego rządu.

Ten raport prze-

cież nie może być tendencyjny, a to, co jest w nim

zawarte, rysuje bardzo smutny obraz polskiej szkoły.

Jestem głęboko nim poruszona, szczególnie że ponad

20 lat pracowałam na rzecz edukacji.

Jest to raport

goryczy.

Wynika z niego, że polska edukacja jest cięż-

ko niedoﬁnansowana i przestarzała.

Przedszkola

pogłębiają dysproporcje, podstawówki uczą pod testy,

a gimnazja są przeładowane.

Problemy zaczynają się już w przedszkolu.

Finan-

sowane przez samorządy placówki nie mają pienię-

dzy.

W efekcie, jak zauważają kontrolerzy, przedszko-

la mają problem ze spełnieniem podstawowych stan-

dardów.

Wskazują przykład placówki, która na zakup

pomocy edukacyjnych czy utrzymanie środków czy-

stości ma w budżecie 600 zł.

Nie ma także środków

na zajęcia dodatkowe dla przedszkolaków, dlatego

wyrównywanie ich szans edukacyjnych jest ﬁkcją,

zależy od zasobności ﬁnansowych rodziców.

Jeśli

mają pieniądze, wykupują dodatkowe godziny.

Z kolei

szkoła podstawowa, zamiast dawać wiedzę i kształcić

umiejętności, sprowadza edukację do nauki pod eg-

zaminy.

Nie ma pieniędzy na dodatkowe zajęcia, roz-

wijanie uzdolnień, wspieranie uczniów z potrzebami

i problemami edukacyjnymi.

A gimnazjum – każdy

wie – to przeładowane klasy i problemy wychowaw-

cze, które na przykład w wielu wypadkach nie po-

zwalają nauczycielom prowadzić lekcji.

Z podobnymi

problemami boryka się liceum, choć ten typ szkół to

najjaśniejszy punkt na edukacyjnej mapie Polski,

który za moment popsujecie swoimi pseudoreforma-

mi.

Jednak i liceum ma już często kłopot z tym, by

zaoferować uczniom ciekawe zajęcia, które zachęcą do

aktywnego udziału w lekcjach.

Zostają korepetycje.

Olbrzymim problemem w polskiej szkole są prze-

moc i agresja.

Z raportu sporządzonego przez wa-

szych kontrolerów wynika, że na przykład w Wielko-

polsce 80% ankietowanych gimnazjalistów przyzna-

ło, iż doświadcza przemocy i agresji.

Przypomnę

jeszcze raz, że jest to raport sporządzony przez kon-

trolerów rządowych.

Tak wygląda polska szkoła za

rządów PO.

Wynika z niego wyraźnie, że edukacja

nie zdaje egzaminu.

Dlaczego?

Od kogo tak napraw-

dę zależy stan polskiej oświaty?

Od kogo zależy, ile

pieniędzy jest w polskiej edukacji?

Kto naprawdę za

to odpowiada?

Odpowiada za to premier, odpowiada

za to rząd PO, który skazuje samorządy na drama-

tyczne cięcia ﬁnansowe, czyniąc z nich i nauczycieli

kozła oﬁarnegoswojejnieudolności,zakładnikaswo-

ich wyborczych obietnic.

W związku z tym finanse gmin i powiatów są

w opłakanym stanie.

Kondycja ﬁnansowa samorzą-

dów jest dramatyczna.

Przykłady: w budżecie kra-

kowskiej oświaty jest dziura sięgająca 200 mln zł.

Nie

lepiej radzą sobie inne gminy w Polsce.

Oświata po-

chłania nierzadko ponad 1/3 ich budżetów.

Ale nie

trzeba sięgać daleko.

W moim rodzinnym mieście jest

równie trudno, brakuje pieniędzy na wynagrodzenia

w szkołach, zdarzają się opóźnienia w ich wypłaca-

niu.

Inne przykłady: z powodu braku pieniędzy na

wynagrodzenia z funkcji burmistrza zrezygnował

burmistrz Nieszawy.

W przyszłym roku w podobnej

sytuacji może znaleźć się większość małych miaste-

czek – uważają samorządowcy.

Podkreślają, że ﬁnan-

se gmin paraliżuje zbyt niska subwencja oświatowa,

oraz wskazują na to, że w czasie kryzysu dochody

znacznie się zmniejszają, choćby z powodu upadłości

ﬁrm.

Poznaliśmy projekt budżetu państwa na 2012 r.

Subwencja oświatowa w nim zapisana wzrośnie o bli-

sko 4,8%.

Ale co to tak naprawdę oznacza dla samo-

Poseł Andrzej Orzechowski

95

rządów?

Rezerwy celowe w większości pozostają na

poziomie 2011 r., a te w 2011 r. były w zasadzie na

poziomie roku 2010.

Oznacza to oczywiście ich re-

alny spadek.

Samorządy nie mają więc żadnych po-

wodów do cienia optymizmu.

Te dodatkowe pienią-

dze mają wystarczyć im na podwyżki dla nauczycie-

li, ale czy wystarczą, śmiem wątpić.

Gminy, które

nie osiągają wysokich dochodów własnych, nie będą

miały, z czego ich sﬁnansować.

I tak naprawdę

ogromnym błędem Platformy Obywatelskiej jest

przeciwstawianie nauczycieli społeczeństwu.

Dzisiaj

poszedł bowiem taki oto komunikat, że dziury w bu-

dżetach samorządów wynikają z tego, że samorządy

ﬁnansują pensje nauczycieli.

Rzeczywiście wystar-

czyłoby, żeby w szkołach nauczycieli nie było, a nie

byłoby problemów samorządów.

To jest wielkie nad-

użycie, bowiem kto jest najważniejszym ogniwem

w edukacji, jak nie nauczyciele?

Nikt nie zastąpi ich

autorytetu, wiedzy i wsparcia.

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Panie Ministrze!

Rzeczywiście nie dziwię się już, że exposé premiera

Tuska było zadziwiająco krótkie i że premier pomi-

nął w swoim wystąpieniu wiele istotnych kwestii,

o których ochoczo i obszernie rozprawiał 4 lata temu.

Kwestie te to szeroko rozumiana edukacja, opieka,

wykształcenie młodzieży.

Wiem, dlaczego.

Te kwestie

to pasmo porażek i katastrof.

Sprawa żłobków, pod-

wyżek – katastrofa.

Kwestia przedszkoli, podwyżek,

protestów rodziców – katastrofa.

Operacja obniżenia

wieku dla 6-latków, kwestia nieprzygotowanych szkół,

protestów rodziców – katastrofa.

Sprawa likwidacji

kompetencji kuratorów skutkującej masową likwida-

cją i zamykaniem szkół – następna porażka.

Reforma

programowa szkół, ograniczenie kształcenia ogólne-

go – też ogromna katastrofa i porażka.

Zabranie ulg

przysługujących studentom – porażka.

Bezrobocie

wśród absolwentów – porażka i katastrofa.

Emigracja

młodych ludzi – następna porażka.

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Panie Ministrze!

Jeszcze raz zapytam: Ile nas, Polaków, będą koszto-

wać nieudane reformy – jak ta z 6-latkami?

Ile będzie

nas kosztować ograniczenie nauczania historii Pol-

ski?

Ile będzie nas kosztować marnowanie potencja-

łu młodych Polaków, gaszenie ich ambicji?

Ile będzie

nas kosztować marnowanie potencjału i gaszenie

ambicji naszej ojczyzny?

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

Głos zabierze pan poseł Michał Jaros z Klubu

Parlamentarnego Platforma Obywatelska.

Poseł Michał Jaros:

Szanowna Pani Marszałkini!

(Oklaski)

(Głosy z sali: Ooo...)

Panie i Panowie Posłowie!

Panie Ministrze!

Chciałbym odnieść się do części 27: Wydatki pań-

stwa, określonej w odpowiednim załączniku do usta-

wy budżetowej na rok 2012.

Nadchodzący rok będzie

trudny pod względem bezpieczeństwa ﬁnansowego

dla Polski i Polaków oraz dla całej Europy.

Wysoka

niepewność dotycząca otoczenia gospodarczego i ﬁ-

nansowego naszego kraju wymusza szereg działań,

które mają ochronić nas od gospodarczego trzęsienia

ziemi, między innymi przekroczenia limitu zadłuże-

nia i recesji.

Dlatego właśnie tym bardziej cieszy fakt,

że z roku na rok zwiększane są nakłady na informa-

tykę i informatyzację kraju.

Chodzi tu o zwiększenie

ﬁnansowaniainformatyzacjiadministracjipublicznej

z 47 mln zł w roku poprzednim do ponad 152 mln zł

w roku 2012 – jest to wzrost o 225% – a także zwięk-

szenie zachęt dla przedsiębiorców zajmujących się

innowacyjną gospodarką.

Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości będzie

miała do dyspozycji w roku 2012 ponad 107 mln zł,

wzrost o ponad 240%.

Cieszy mnie to szczególnie

dlatego, że rozumiem, jak ważne są dla gospodarki

najnowsze technologie i innowacje, a takie projekty

wspiera Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości.

Zwiększenie środków na informatyzację administra-

cji publicznej to dobry znak również w perspektywie

powołania Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji.

Polska potrzebuje dzisiaj sprawniejszych i tańszych

procedur w administracji rządowej oraz w admini-

stracji samorządowej.

Mamy wiele przykładów z państw

Europy Zachodniej, ale również niektórych państw

bałtyckich, że wdrożenie procedur e-urzędu zwiększa

efektywność pracy urzędników i obniża koszty funk-

cjonowania administracji.

Jest to potrzebne szczegól-

nie z tego powodu, że wydatki na funkcjonowanie

biurokracji stanowią znaczny ułamek wszystkich

kosztów budżetu na rok 2012 i przekraczają kwotę

ponad 12 mld zł.

Szanowna Pani Marszałkini!

(Oklaski)

(Głos z sali: Ooo...)

Panie Ministrze!

Wysoka Izbo!

Uważam, że pro-

pozycje budżetowe w wymienionym dziale wyznacza-

ją pozytywny trend, a także dają nadzieję na poprawę

funkcjonowania administracji i zwiększenie innowa-

cyjności w sektorze realnej gospodarki.

Dziękuję bar-

dzo.

(Oklaski)

(Głos z sali: Brawo.)

Poseł Marzena Machałek

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość.

Pani Marszałek!

Wysoka Izbo!

Proszę państwa,

bardzo krótko, przede wszystkim w sprawie technicz-

nej.

Odnoszę takie nieodparte wrażenie, że władza

wykonawcza, niestety, panie ministrze, generalnie

tak trochę lekceważąco podchodzi do władzy ustawo-

dawczej.

Kiedyś pracowałem przy budżetach, bo by-

łem pracownikiem biura ekspertyz sejmowych, i był

taki dobry zwyczaj, że przedstawiając plan na rok

następny, jednocześnie podawano cyfry wykonania

planu w kończącym się roku, przewidywane wykona-

nie, plan na rok aktualny i tak dalej, żebyśmy po

prostu mogli na to lepiej spojrzeć.

Oczywiście my

mamy te dane, trzeba tylko zajrzeć do naszych kom-

puterów.

Mogłoby to się znaleźć w tym dokumencie,

żeby był on po prostu bardziej przyjazny dla tych,

którzy chcą tam zajrzeć, bo nie tylko posłowie się tym

zajmują.

Posiadam ten dokument, jest tam plan na

2012 r., panie ministrze, a nie ma poprzedniego wy-

konania i przewidywanego wykonania na ten rok.

To

jest taka drobna, techniczna uwaga.

(Poseł Krystyna Skowrońska: Ale zawsze było tak

robione.)

Ale teraz nie jest, dlatego mówię.

(Poseł Krystyna Skowrońska: Tak było zawsze.)

Nie, ja wiem jak było robione.

Mogę pani przy-

nieść, bo mam jeszcze w swoim archiwum stare bu-

dżety.

(Poseł Krystyna Skowrońska: Bardzo proszę.)

To jest taka techniczna uwaga.

Apeluję o bardziej

spolegliwe, panie ministrze, podejście do posłów opo-

zycji, którzy naprawdę z troską pochylają się nad

stanem tego budżetu, nad stanem naszego państwa.

Rozumiem, że posłowie koalicji musza bronić tego

budżetu, ale czasami mówią też rzeczy, trzeba przy-

znać, niestety, żenujące.

Jeden z panów mówił tutaj,

że jak się odda przedsiębiorcy prywatnemu, to będzie

zysk i będzie wspaniale.

Oczywiście wiem, że przed-

siębiorstwo kapitalistyczne potraﬁznakomiciefunk-

cjonować, ale znam wiele przykładów bardzo źle zre-

alizowanej prywatyzacji.

Niech pan się dowie na

przykład o przedsiębiorstwie Korund w Koninie, któ-

re zostało wykupione przez konkurencyjnego przed-

siębiorcę, który po prostu zlikwidował ﬁrmę.

Chodzi

o wrocławskie Elwro.

Jest masa takich przykładów.

Po prostu prywatyzacja wymaga bardzo dojrzałego,

odpowiedzialnego podejścia, żeby tego majątku nie

zmarnować.

Tu się nie ma co śmiać, bo w Koninie to

było 2 tys. miejsc pracy, a teraz są to magazyny i nie

wiem, czy w ogóle jeszcze ktokolwiek tam pracuje.

To

jest taki drobny przykład.

Jedna z pań z Platformy Obywatelskiej mówiła

o płacach nauczycieli i że trzeba im dopłacić.

Zga-

dzam się, ale tutaj moja przedmówczyni przypomina-

ła, jak to jest tak naprawdę w oświacie, także w szkol-

nictwie wyższym.

Szanowni posłowie, młody pracow-

nik naukowy zarabia 1200 zł, często ciężko pracując

w laboratorium.

Także profesorowie tytularni zara-

biają w niektórych instytutach, jak się okazuje, mniej

niż nauczyciele dyplomowani szkolnictwa ogólno-

kształcącego.

Na to też trzeba spojrzeć.

Mamy, nie-

stety, lukę pokoleniową w szkolnictwie wyższym.

Nie

ma młodych ludzi, którzy chcieliby zostawać w tym

zawodzie, szkolnictwo wyższe jest niedoﬁnansowane,

nauka także.

Budżet nie jest, niestety, prorozwojowy.

Wspominam o szkolnictwie wyższym, dlatego że

wszędzie się mówi, że jeśli chodzi o nakłady na na-

ukę, oświatę, to mamy lukę w tej dziedzinie.

Jeśli raz

odkłada się likwidację tej luki, to ona się powiększa

i będzie z tym poważny problem.

Pan poseł już wyszedł z sali, ale chciałbym powie-

dzieć, że VAT jest podatkiem degresywnym, czyli

bardziej obciąża biedniejszych, więc te ulgi się nale-

żą.

Wspominał o tym jeden z moich przedmówców.

Jeżeli ktoś zapłaci więcej z powodu wzrostu VAT, to

mniej wyda na inne rzeczy, które mógłby kupić.

Po

prostu podatek VAT obniża nasze dochody realne.

To

jest prawda, trzeba o tym pamiętać.

Obniżenie do-

chodów realnych to jest uderzenie w koniunkturę.

Otóż problemem tego budżetu jest to, że nie jest

to budżet prorozwojowy.

Pan minister powiedział, że

mamy jedne z najniższych wydatków budżetowych.

Wszyscy wiemy, że nasza gospodarka, i nie tylko na-

sza, utrzymuje wzrost tylko dzięki wydatkom budże-

towym, czyli konsumpcyjnym, realizowanym poprzez

budżet państwa, i wydatkom konsumpcyjnym zwy-

kłych pracobiorców.

Obawiam się, że może być tak

jak z rokiem 1999 i 2000, kiedy Polska prawie że

wpadła w recesję, właściwie była w recesji, a później

musieliśmy nadrabiać przez parę lat wzrost gospo-

darczy.

Jeśli chodzi o emerytów, to jest coś takiego, jak

etat.

Jeżeli ktoś nie odchodzi na emeryturę, to po

prostu nie zwalnia się etat.

Oczywiście nie ma bez-

pośredniego przełożenia, bo ja rozmawiałem z praco-

dawcami.

W niektórych zawodach może być takie

przełożenie.

Starszy kierowca odchodzi na emerytu-

rę i można zatrudnić nowego kierowcę.

W innych

zawodach zwalnia się etat, są awanse, są jakieś prze-

sunięcia i po prostu można młodego człowieka za-

trudnić.

Oczywiście nic nie działa bezpośrednio.

(Dzwonek) To jest skomplikowane zjawisko i bardzo

dobrze o tym wiemy, ale w tych warunkach, w moim

przekonaniu, przedłużanie wieku emerytalnego

szkodzi, niestety, wzrostowi gospodarczemu i tworze-

niu miejsc pracy dla młodych.

Nie będę przedłużał,

dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

Dziękuję, panie pośle.

Bardzo proszę, panie ministrze.

Minister Finansów

Jan Vincent-Rostowski:

Dziękuję, pani marszałek.

W uzasadnieniu, panie profesorze, na stronie

29 znajduje się przewidywane wykonanie po stro-

nie dochodów.

Jeśli chodzi o wydatki, to tekst znaj-

duje się na stronie 20.

Przepraszam, tabela jest na

stronie 29, a tekst na stronie 20, panie profesorze,

więc to jest, niestety, chyba jakieś nieporozumie-

nie.

Jeśli chodzi o pozostałe uwagi, to rozumiem,

że jest wilczym prawem opozycji mówić, że wydat-

ki powinny być wyższe, podatki powinny być niższe

i deﬁcyt też powinien być niższy.

Myślałem, że to

jest taki żart, ale widzę, że pan poseł jednak sto-

suje się do tej zasady.

Muszę powiedzieć, że mamy zasadniczy spór

między nami.

Nie ma nic do wyjaśniania, mamy

zasadniczy spór.

Wierzymy, że prywatyzacja jest

potrzebna, dlatego że spółki w sektorze prywatnym

są bardziej efektywnie i bardziej prorozwojowo za-

rządzane.

Jeśli chodzi o kwestie rozwoju, to gdyby

pan poseł był wcześniej, to może zauważyłby, że wy-

datki na inwestycje publiczne w przyszłym roku

będą wynosiły 6,1% PKB.

Jest to najwyższy poziom

w naszej historii z wyjątkiem tego roku, czyli

w przyszłym roku jest to 6,1% PKB, w tym roku

– 6,4% PKB.

Jest to najwyższy poziom wydatków

publicznych od początku transformacji.

Jest to tak-

że największy udział wydatków publicznych w całej

Unii Europejskiej, więc trudno o budżet, który był-

by bardziej prorozwojowy.

Druga kwestia, w której po prostu fundamental-

taka, że my uważamy, iż wydatki publiczne powinny

być jednak pod bardzo ścisłą kontrolą i że na ogół są

zbyt wysokie.

I te chyba 41,6% relacji wydatków pu-

blicznych do PKB jest – uważamy – słusznym kierun-

kiem rozwoju naszej gospodarki, bo ograniczanie

wydatków publicznych, z wyjątkiem tych inwestycji

publicznych, które są bardzo pozytywne, tworzy

przestrzeń dla rozwoju sektora prywatnego.

Oczywi-

ście rozumiem, że pan poseł z nami się nie zgadza.

w PiS-ie są tacy, którzy uważają, jak pan profesor, są

też tacy, którzy – powiedziałbym – są dużo bardziej

liberalni, tak jak pan poseł Szałamacha i pan poseł

Wipler.

Wiemy, że był nawet taki moment podczas

kampanii wyborczej, kiedy nie było wiadomo, kto

w ramach tej debaty miał przemawiać z ramienia PiS-u,

i myślę, że nadal mamy taki problem.

Daje to wam pe-

wien komfort, możecie jednego dnia, o jednej porze

krytykować nas za to, że mamy zbyt duże zaangażo-

wanie sektora publicznego w gospodarce i że mamy

zbyt duży wzrost zadłużenia, mimo że – jak mówiłem

– mamy jeden z najniższych wzrostów relacji długu

do PKB i wiem, że pan profesor w tym aspekcie ze

mną się zgadza i że to nie jest problem.

Tylko – bła-

gam was – zdecydujcie się na jedną linię chociażby,

to ułatwiłoby wszystkim.

I tyle, bardzo dziękuję.

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

Dziękuję, panie ministrze.

Jerzy Żyżyński.

Bardzo proszę, panie pośle.

Przepraszam, panie ministrze, ale tak à propos

wzrostu tych wydatków, inwestycji itd. trzeba też

z ludźmi rozmawiać.

Niedawno rozmawiałem z ta-

kim przedsiębiorcą, który budował, pracował, był

wykonawcą jakichś prac przy budowie jakiejś auto-

strady.

Powiedział on: nigdy więcej.

Ponieważ praco-

wał przez ileś miesięcy, a nie dostawał wynagrodze-

nia od ﬁrmy, która jest czapą organizacyjną, jest in-

westorem, prawda, realizuje tę budowę.

On był tylko

wykonawcą.

Czyli komuś płacimy, a te pieniądze nie

traﬁają do bezpośrednich wykonawców...

(Poseł Andrzej Orzechowski: Bo ta ﬁrma była

z Chin.)

...ﬁrm podwykonawczych, więc nie wiem, co się

że w naszym bilansie płatniczym jest pozycja: docho-

dy i tam mamy minus 50 mld zł.

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

Dziękuję, panie pośle.

-Marek z Klubu Parlamentarnego Platforma Obywa-

telska.

Poseł Magdalena Gąsior-Marek:

Szanowna Pani Marszałek!

Panie Ministrze!

Wy-

soka Izbo!

Chciałabym na wstępie, zanim przejdę do

swojego wystąpienia, odnieść się jeszcze do wystąpie-

nia pana posła Kuźmiuka oraz kilku innych posłów

z Prawa i Sprawiedliwości i powiedzieć, dlaczego jest

taki budżet.

Otóż ekonomiści wykazują, kiedy poli-

tyka państwa, zamiast stabilizować, może prowadzić

do destabilizacji gospodarki.

Dzieje się tak wtedy,

kiedy rząd podejmuje działania z opóźnieniem.

Mogą

to być opóźnienia związane z dostrzeżeniem proble-

mu, opóźnienia w podjęciu decyzji, a później opóźnie-

nia w działaniu.

Proszę pana posła, ja panu nie prze-

szkadzałam i prosiłabym, żeby pan również nie prze-

szkadzał mi w wystąpieniu.

(Oklaski) Otóż, jak pan

minister podczas tych czterech lat pokazał, działania

są podejmowane bez opóźnień i są podejmowane pro-

fesjonalnie, o czym świadczą nie tylko opinie w kraju

wszystkim wzrost gospodarczy oraz wskaźniki, pa-

nie pośle, które były przedstawiane niejednokrotnie

na tej sali, wskaźniki gospodarcze i społeczne, w po-

równaniu z poprzednimi rządami czy na ich tle, ale

także w porównaniu czy na tle Unii Europejskiej.

Poza tym Polska nie działa w odosobnieniu, musi

realnie patrzeć w różnych płaszczyznach na to, co się

dzieje, i uwzględniać rzeczywistość europejską, ale

także światową.

(Oklaski)

Teraz chciałabym przejść do mojego wystąpie-

nia, które zaplanowałam, że będzie na temat sportu

oraz infrastruktury drogowej i kolejowej.

Rok 2012

to szczególny czas dla Polski w kontekście najważ-

niejszych imprez sportowych.

To organizacja ﬁna-

łowego turnieju Mistrzostw Europy w Piłce nożnej

UEFA Euro 2012, to Igrzyska XXX Olimpiady,

a także XIV Letnie Igrzyska Paraolimpijskie w Lon-

dynie oraz I Zimowe Młodzieżowe Igrzyska Olimpij-

skie w Innsbrucku.

Na wszelkie zadania związane

z kulturą ﬁzyczną rząd przeznaczył w projekcie bu-

dżetu na 2012 r. 1 387 313 tys. zł.

Te środki pocho-

dzą z trzech części, z części 25: Kultura ﬁzyczna,

z części 83: Rezerwy celowe oraz z części: Państwo-

we fundusze celowe.

Jesteśmy na ostatniej prostej

przed Euro 2012, dlatego omawianie budżetu w czę-

ści sportowej chciałam właśnie rozpocząć od przy-

gotowania do tego turnieju.

Realizacja programu ma umożliwić sprawne i ter-

minowe przygotowanie i wykonanie zadań niezbęd-

nych do przeprowadzenia zawodów.

W ramach rezerw

celowych ujęto środki w poz. 40 właśnie na ten cel,

tzn. doﬁnansowanie zadań związanych z Euro 2012,

jest to kwota 254 139 tys. zł.

Inne zadania postawio-

ne przed resortem sportu to wspieranie infrastruk-

tury sportowej, wspieranie sportu wyczynowego oraz

promowanie i wspieranie rozwoju sportu w odniesie-

niu do wszystkich.

Rząd będzie kontynuował pro-

gram „Moje boisko – Orlik 2012”.

Środki zaplanowa-

ne na rok 2012 to 250 mln zł, czyli jest to taka sama

kwota, która była zapisana w budżecie o rok wcze-

śniej.

O procedurze programu i współudziale orga-

nów administracji rządowej i jednostek samorządu

terytorialnego wszyscy doskonale wiemy.

Obok wy-

miaru sportowego, infrastrukturalnego, ﬁnansowe-

go istotnym założeniem tego programu jest właśnie

aspekt społeczny.

Ponadto, chcąc przeciwdziałać wy-

kluczeniu obszarów najbiedniejszych, Ministerstwo

Sportu i Turystyki wprowadziło rok temu wskaźnik

dla biedniejszych gmin, w których dochód podatkowy

na jednego mieszkańca jest mniejszy niż 1000 zł,

i wtedy to doﬁnansowanie jest większe, ok. 47%

kosztów kwaliﬁkowanych, nie więcej niż 500 tys. zł,

i to zostanie także podtrzymane w tym roku.

Będzie

również kontynuowana w ramach tego programu

budowa „Białych Orlików”.

W 2012 r. planuje się

budowę 140 „Białych Orlików”.

W 2012 r. zostaną

też zwiększone środki na działalność Komisji do

Ośrodka Sportu.

Na działania związane ze wspieraniem sportu

wyczynowego jest przewidziana kwota 160 mln zł.

Jest ona przewidziana na organizację przygotowań

zawodników kadry narodowej do udziału we współ-

zawodnictwie sportowym, w tym przygotowania do

skich, przygotowania do mistrzostw świata lub Eu-

ropy w sporcie nieolimpijskim oraz przygotowania

olimpijskie – Klub Polska Londyn 2012 i Klub Polska

Soczi 2014.

Niebagatelną rolą odgrywa też upo-

wszechnianie sportu w różnych środowiskach, w śro-

dowisku wiejskim, akademickim, polonijnym, środo-

wisku osób z nadwagą, w różnych grupach społecz-

nych i zawodowych.

Na podobne działania przewidu-

je się kwotę ok. 22 mln zł w projekcie budżetu na 2012 r.

Na realizację zadań w zakresie sportu osób niepeł-

nosprawnych przeznaczono kwotę 4,5 mln zł.

Oma-

wiając wydatki przewidziane na sport oraz wydatki

Ministerstwa Sportu i Turystyki, nie można zapo-

mnieć o części 40, czyli o turystyce, na którą w tym

roku będzie przeznaczone 49 mln zł.

Głównymi priorytetami na rok 2012 będą działa-

nia związane z turystyką wiejską, przemysłową i spo-

łeczną, tworzenie przyjaznego otoczenia prawnego,

instytucjonalnego, ﬁnansowegoikadrowegorozwoju

turystyki, a także podnoszenie konkurencyjności re-

gionów i kraju przy zachowaniu walorów kulturo-

wych i przyrodniczych oraz kontynuowanie współ-

pracy z Polską Organizacją Turystyczną.

Na tym chciałabym zakończyć omawianie części

związanej ze sportem w projekcie budżetu i przejść

do części dotyczącej infrastruktury drogowej i kole-

jowej.

Na drogi publiczne krajowe w 2012 r. zostaną

3 mld zł.

Na tę kwotę przypadną wydatki bieżące

oraz wydatki majątkowe.

Do wydatków bieżących

zaliczamy bieżące utrzymanie sieci drogowej, powy-

żej 1200 mln zł, remonty dróg i mostów – 330 mln zł,

prace przygotowawcze – powyżej 320 mln zł.

Nato-

miast do wydatków majątkowych będziemy zaliczać

budowę systemu zarządzania ruchem – 40 mln zł,

wykup gruntów pod drogi krajowe – ponad 300 mln zł,

laboratoria, drogi, zaplecze socjalno-biurowe – ponad

30 mln zł.

Druga część przeznaczona na drogi będzie

pochodziła z Krajowego Funduszu Drogowego,

wszystkie zadania inwestycyjne poza inwestycjami

kubaturowymi.

Plan na 2012 r., jeśli chodzi o Kra-

jowy Fundusz Drogowy, będzie wynosić ok. 25 mld zł.

Trzecie źródło ﬁnansowaniadrógtokwota,którajest

Poseł Magdalena Gąsior-Marek

zapisana w części 83 w rezerwie celowej pod pozycją

70 – będzie to kontynuacja „Narodowego programu

przebudowy dróg lokalnych”, etap 2: Bezpieczeństwo

– dostępność – rozwój.

Celem jest intensyﬁkacja roz-

woju bezpiecznej, spójnej, funkcjonalnej i efektywnej

infrastruktury drogowej.

Pieniądze zarezerwowane w budżecie na infra-

strukturę kolejową wynoszą 2334 mln zł, z tego na

doﬁnansowanie kosztów remontu i utrzymanie in-

frastruktury kolejowej – 1 296 204 tys. zł, na inwe-

stycje na liniach kolejowych – 840 mln zł oraz na

dworce kolejowe – 100 mln zł.

Drugim źródłem ﬁnan-

sowania infrastruktury kolejowej jest Fundusz Ko-

lejowy, na który na ten rok jest przeznaczona kwota

980 mln zł.

Będzie ona podzielona, na inwestycje pój-

dzie ok. 240 mln zł, a pozostałe środki z tych 980 mln zł

będą przeznaczone na remonty, utrzymanie linii ko-

lejowych, zakup i modernizację taboru kolejowego.

Trzecie, dodatkowe środki przeznaczone na inwesty-

cje kolejowe będą po pierwsze, z budżetu środków

europejskich – kwota 2,5 mld zł, po drugie, ze środ-

ków unijnych z programów RPO, TEN-T oraz PHA-

RE – 650 mln zł oraz po trzecie, środki własne z PKP

PLK SA – 650 mln zł.

W projekcie ustawy budżetowej w części 18: Bu-

downictwo, gospodarka przestrzenna i mieszkaniowa

jest 1 534 245 tys. zł, co stanowi wzrost o 8% w sto-

sunku do roku poprzedniego.

Będzie to przeznaczone

systematyczne oszczędzanie, wykup odsetek od kre-

dytów mieszkaniowych, Fundusz Termomodernizacji

i Remontów oraz Fundusz Dopłat.

W części 21: Go-

spodarka morska w projekcie budżetu na rok 2012

mamy zarezerwowaną kwotę 946 174 tys. zł, co sta-

nowi wzrost o 22%.

Będzie ona przeznaczone na

urzędy morskie, które realizują 3 programy wielolet-

nie, na ratownictwo morskie oraz na dwie akademie

morskie: w Gdyni i w Szczecinie.

W części 39: Trans-

6 414 378 tys. zł, co stanowi wzrost 9% w stosunku

krajowe przewozy kolejowe, infrastrukturę drogową,

Inspekcję Transportu Drogowego oraz Urząd Lotnic-

twa Cywilnego.

Jeszcze chciałabym, już króciutko, powiedzieć

o kwocie, która w budżecie została zarezerwowana

na przejścia graniczne, jest to 165 269 tys. Tutaj tak-

że możemy odnaleźć województwo lubelskie (Okla-

ski), 104 381 tys. zł na rozbudowę drogowych przejść

granicznych w Drohobyczu, Dorohusku i Zosinie.

Z tej kwoty ogólnej pieniądze dostaną także woje-

wództwa podkarpackie, podlaskie, warmińsko-ma-

zurskie i dolnośląskie.

Chciałabym jednak powtórzyć,

że województwo lubelskie dostanie 104 381 tys. zł.

Dziękuję serdecznie za uwagę.

(Oklaski)

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

z Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska.

Poseł Bożena Szydłowska:

Pani Marszałek!

Wysoka Izbo!

Szanowni Państwo

Ministrowie!

Opozycja od kilku godzin krytykuje

przedłożony budżet.

Tak się zastanawiam, czy na-

prawdę nie rozumiecie państwo uwarunkowań ze-

wnętrznych.

(Głos z sali: Rozumiemy.)

Budżet na 2012 r. konstruowany był w warunkach

dużej niepewności, niespotykanej od 2009 r.

Mimo to

– chciałabym to tutaj omówić – wydatki na obronę na

2012 r. zaplanowano w wysokości 1,95% przewidywa-

nego wykonania produktu krajowego brutto.

Szanowni

państwo, nigdy dotąd w wolnej Polsce w ciągu minio-

nych 20 lat nakłady na wydatki Sił Zbrojnych nie były

tak wysokie.

Wynoszą one 29 203 mln zł, a wydatki

majątkowe stanowią aż 24,4% zaplanowanych wydat-

ków ogółem.

Pozwoli to na realizację tak ważnych

potrzeb Sił Zbrojnych jak utrzymanie i wyszkolenie

wojsk, modernizacja techniczna, realizacja zadań ope-

racyjnych, programów uzbrojenia, zakupy, remont

sprzętu, uzbrojenie, infrastrukturę.

Nadto środki zapi-

sane w budżecie MON zapewnią też wzrost miesięcz-

nego uposażenia żołnierzy średnio o 300 zł od 1 lipca

2012 r., tak jak to zapowiedział pan premier w swoim

exposé.

Ogółem wydatki obronne w 2012 r. ustalone

przez Ministerstwo Finansów wyniosą 29 489 577 tys. zł.

Zapewni to krajowi bezpieczeństwo i pozwoli kontynu-

ować rozwój Sił Zbrojnych.

Nasze założenia budżetowe doceniają nasi part-

nerzy z Grupy Wyszehradzkiej, a sekretarz general-

ny NATO pan Rasmussen uważa, iż polski rząd mimo

kryzysu dochowuje zapisanych wskaźników, a odpis

na MON wynoszący 1,95% produktu krajowego brut-

to daje nam dobry wynik wśród państw skupionych

w ramach Traktatu Północnoatlantyckiego i plasuje

Polskę na 5. miejscu wśród takich potęg jak USA,

Francja, Niemcy.

Zatem, szanowni państwo, czy jest

tak źle?

Dlatego nie zgadzam się z wypowiedzią pani

poseł Beaty Szydło, ponieważ jej argumenty na temat

naszej armii nijak nie oddają rzeczywistości.

Dzięku-

ję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

z Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska.

Poseł Magdalena Gąsior-Marek

Poseł Renata Zaremba:

Pani Marszałek!

Wysoka Izbo!

Dzisiaj usłyszeli-

śmy o noweli budżetowej, że budżet na 2012 r. jest

arogancki, nierealny, nie na te czasy, niesprawiedli-

wy, nie rozwiązuje żadnych problemów.

(Oklaski) Nie

jest to prawda.

Jest to budżet realny, na te czasy, na

te trudne czasy, na czasy kryzysu.

Dynamika gospo-

darki Unii Europejskiej wyhamowuje, jest pogorsze-

nie perspektywy gospodarki światowej.

Zgadzam się,

już dzisiaj z tej mównicy padły takie słowa, że trudno

przewidzieć, na ile i jak uda się wyhamować kryzys

ﬁnansów publicznych w krajach strefy euro, a to,

niestety, ma ogromny wpływ na polską gospodarkę.

Dlatego chciałabym z całą mocą podkreślić, że bu-

dżet na 2012 r. jest nie tylko na ten rok, ale pozytyw-

nie oddziałuje na kolejne lata dzięki wypracowanym

mechanizmom, czyli redukcji deﬁcytu, wzmocnieniu

dyscypliny ﬁnansów publicznych, która jest kluczo-

wym elementem stabilności makroekonomicznej,

a więc i wiarygodności państwa.

Nie mam wątpliwo-

ści, że ten budżet prowadzi do poprawy stanu ﬁnan-

sów publicznych.

W uzasadnieniu projektu ustawy budżetowej wy-

mienione są zadania rządu w zakresie polityki ﬁ-

skalnej.

Chciałabym przytoczyć 2 zdania warte

podkreślenia: Dzięki konsekwentnie realizowanej

konsolidacji ﬁskalnej dług publiczny Polski jako jed-

nego z nielicznych krajów Unii Europejskiej zacznie

maleć już w 2012 r. i będzie systematycznie obniża-

ny także w kolejnych latach.

Zapewnią to już podję-

te i nowe działania konsolidacyjne, stopniowo nara-

stające oszczędności z tytułu podniesienia wieku

emerytalnego i wprowadzenie docelowej reguły wy-

datkowej.

Przypomnę, że zacytowane zapowiedzi

działań pojawiły się już wcześniej w exposé premie-

ra Donalda Tuska.

Chciałabym jeszcze na chwilę wrócić do opinii,

dzisiaj już pani poseł Skowrońska przedstawiała po-

zytywne opinie dotyczace budżetu.

Jednak siedzący

z mojej lewej strony pan poseł z Ruchu Palikota, prze-

praszam, nie pamiętam nazwiska...

(Poseł Janusz Palikot: Armand.)

...mówił, iż opinia przedstawiona przez pana Or-

łowskiego nie jest korzystna dla tego budżetu.

Może

krótki cytat z tej opinii: „Reasumując, projekt budże-

tu na rok 2012 umożliwia poprawę stabilności ﬁnan-

przyjęcie.

Znaczne pogorszenie się sytuacji gospodar-

czej w stosunku do przyjętych prognoz może jednak

wymusić podjęcie dodatkowych działań o charakterze

awaryjnym, które powinny być z góry przygotowane”.

Otóż one są już przygotowane na kolejne lata, tak więc

zachęcam opozycję do głosowania za przyjęciem tej

noweli budżetowej.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

z Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska.

Pani Marszałkini!

Wysoka Izbo!

Panie Ministrze!

(Oklaski) Kończy się długa debata budżetowa w dniu

dzisiejszym i czas najwyższy powiedzieć, jakie są licz-

by w tym budżecie, bo przez osiem godzin nikt nie

powiedział, jaki jest ten budżet na 2012 r.

(Głos z sali: Tragiczny.)

(Głos z sali: Nawet minister tego nie wie.)

Dlatego wyręczę pana ministra i wszystkich po-

słów, którzy uczestniczyli w debacie, a zapomnieli

powiedzieć o liczbach, że budżet na 2012 r. po stronie

dochodów wynosi 293 752 300 tys. zł.

(Głos z sali: To akurat powiedział.)

Wydatki wynoszą 328 752 300 tys., a deﬁcyt wy-

nosi 35 mld zł.

(Głos z sali: To nie ta wersja.)

Ostateczna.

To jest oczywiście podyktowane czyn-

nikami makroekonomicznymi, takimi jak wzrost

zatrudnienia w gospodarce – 0,8%, realny wzrost

PKB – tu pan minister tłumaczył, że jest umiarko-

wany – 2,5%, średnioroczny wskaźnik wzrostu cen

życia ogółem o 2,5% i realny wzrost wynagrodzeń

Jeżeli chodzi o dochody podatkowe, pan przewod-

niczący Janusz Palikot martwił się bardzo, że może

nie być po stronie dochodów takich kwot, jakie tutaj...

tu była tabliczka z napisem „kłamstwo”.

(Poseł Janusz Palikot: Zawsze możemy liczyć na

Pismo Święte.)

Tak jest, opatrzność, mam nadzieję, nad nami

czuwa.

Ale jeżeli ci, którzy analizowali budżet i bu-

dżety poprzednie, z roku 2010 i obecny, na 2011 r.,

zobaczyli tendencje, to sądzę, że nie powinno być żad-

nych wątpliwości, trudności z osiągnięciem pułapu

dochodów podatkowych w wysokości 264 mld zł.

O wydatkach w poszczególnych działach można

powiedzieć, że wynoszą – jak powiedziałem – 328 mld,

dotacje, subwencje to jest 156 mld, świadczenia dla

osób ﬁzycznych – 23 mld, wydatki bieżące jednostek

budżetowych – 61 mld, wydatki majątkowe – 14,9 mld,

wydatki na obsługę długu Skarbu Państwa – 42,9 mld,

środki własne Unii Europejskiej – 16,1 mld i współﬁ-

nansowanie projektów z udziałem środków Unii Eu-

ropejskiej – 13,7 mld.

Te wszystkie liczby składają się

na budżet państwa na rok 2012, który był tak dzisiaj

atakowany, tak krytykowany.

Mam takie skojarze-

nia, że tak jest co roku, jakby taki chocholi taniec był

odgrywany nad tym budżetem.

Tak było, odkąd je-

przez ostatnie trzy lata, oprócz tego, że pan prze-

wodniczący Janusz zmienił trochę front, zawsze

tutaj siedział, teraz trochę na lewo, ale też odbierał

te budżety i nie wnosił uwag, że te cztery ciężkie

knigi, które nosił przez te cztery lata, tak go uwie-

rały, jak w tym roku.

(Poseł Janusz Palikot: Dojrzewam.)

Dojrzewa.

Każdy z nas dojrzewa.

Mam nadzieję,

że pan poseł Janusz Palikot dojrzeje do tego budżetu.

Jeżeli się zastanowi, to naprawdę nie jest on taki zły.

Co roku jest krytyka i powiem, że trzeba robić swoje,

trzeba wziąć pod uwagę, jakie są inwestycje, cała Pol-

ska w budowie i zawsze opozycja, głównie Prawo

i Sprawiedliwość, krytykowała autostrady, drogi kra-

jowe, ich budowę.

Gdybyśmy ich słuchali, nie powsta-

łyby stadiony na Euro 2012, powinny się zawalić, nie

powinny powstać „Orliki”.

Mam takie skojarzenie,

że co niektórzy z opozycji wkład w „Orliki” mieli taki,

że podali do CBA albo do prokuratury, jak tylko

nadarzyła się okazja; taki był ich wkład.

Jakbyśmy słuchali pewnych wypowiedzi z tej

mównicy, to nie powinno być dzisiaj gazoportu, czyli

wielkiego portu, tzw. drugiej Gdyni, w Świnoujściu,

nie byłoby różnych inwestycji i mam nadzieję, że to

zrealizowane.

Pan minister Rostowski będzie czuwał

nad tym, a opozycja oczywiście przyłączy się do prac

nad budżetem, o to też ich z tego miejsca proszę,

o szczegółową analizę, żeby te ciężkie, można powie-

dzieć, akademickie podręczniki zostały przestudio-

wane.

Można tam znaleźć, że nasz kraj rozwija się,

niesie dobre przesłania.

Prawem opozycji jest kryty-

ka, mam jednak nadzieję, że będzie to krytyka kon-

posługujemy się, w zależności od sytuacji, różnymi

grupami społecznymi, np. nauczycielami, czy podpie-

ramy samorządami.

Ja też jestem samorządowcem

i wiem, jakie są sytuacje – są lepsze i gorsze – ale nie

należy, przepraszam za określenie, w czambuł wszyst-

kiego krytykować, jeżeli jest się z opozycji, jeżeli wy-

chodzi się na tę mównicę; to na zakończenie.

Jeszcze raz wnoszę o skierowanie ustawy budżeto-

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

Przechodzimy do zadawania pytań.

Zamykam listę zapisanych do głosu.

W związku z tym, że mamy ponad 100 osób zgło-

szonych do zadawania pytań, ustalam czas na zada-

nie pytania na 1 minutę.

Jako pierwszy głos zabierze pan poseł Jakub Rut-

nicki z Klubu Parlamentarnego Platforma Obywa-

telska.

(Głos z sali: Nie ma.)

Szczypińską z Klubu Parlamentarnego Prawo i Spra-

(Głos z sali: Nie ma.)

manda Ryﬁńskiego z Klubu Poselskiego Ruch Pa-

likota.

(Głos z sali: Na posiedzeniu komisji.)

Kolejna osoba zapisana do głosu to pan poseł Zbi-

gniew Sosnowski z Klubu Parlamentarnego PSL.

(Głos z sali: Nie ma.)

Też nie ma?

Jońskiego...

(Głos z sali: Jest.)

Jest.

...z Klubu Poselskiego Sojusz Lewicy Demokra-

tycznej.

Poseł Dariusz Joński:

Pani Marszałek!

Wysoka Izbo!

Jak wynika z ana-

lizy danych zamieszczonych na stronach interneto-

wych Ministerstwa Finansów, tego nie ma w projek-

cie budżetu na rok 2012, wzrasta lawinowo wysokość

zaległości podatkowych.

Wysokość tych zaległości

wynosi na połowę 2011 r. prawie 25 mld.

Oznacza to,

że w ostatnich latach zaległości podatkowe podatni-

ków wzrosły o ponad 8,5 mld zł.

Powstaje więc pyta-

nie, czy zakładany wzrost dochodów z podatków

określonych w projekcie ustawy budżetowej jest

w ogóle realny, skoro z danych Ministerstwa Finan-

sów ewidentnie wynika, że podatnicy nie są w stanie

dokonać spłaty zobowiązań podatkowych i popadają

w stan zaległości wobec Skarbu Państwa.

Zauważam,

że za czasów lewicy stan zaległości podatkowych na

skutek reform został zmniejszony o połowę, jednocze-

śnie z roku na rok zmniejszał się deﬁcyt budżetowy.

Tymczasem obecnie wzrasta deﬁcytbudżetowyijed-

nocześnie lawinowo wzrasta niewypłacalność podat-

ników wobec budżetu.

(Dzwonek) Wobec powyższego

zadaję pytanie: Jakie działania zaradcze będą podej-

mowane w 2012 r., aby zmniejszyć narastający pro-

blem niewypłacalności podatników, i jakie reformy

zakłada się w budżecie lub ustawach okołobudżeto-

wych?

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

Głos zabierze pan Arkadiusz Mularczyk z Klubu

Parlamentarnego Solidarna Polska.

Poseł Konstanty Oświęcimski

Bardzo proszę, panie pośle.

Zapraszam do zabrania głosu pana posła Ryszar-

da Gallę, niezrzeszonego.

Czy jest pan poseł?

Nie ma.

Zapraszam do zabrania głosu panią posłankę Be-

atę Mazurek.

A, przepraszam bardzo.

Pan poseł Biernat z klubu Platforma Obywatelska.

Bardzo proszę.

Poseł Andrzej Biernat:

Pani Marszałek!

Wysoki Sejmie!

Panie Ministrze!

Mam pytanie jako poseł z regionu łódzkiego, ponie-

waż taka alarmująca informacja dotarła w ostatnich

dniach od ministra Nowaka, że projekt kolei dużych

prędkości będzie zawieszony i odłożony na następne,

bardzo odległe lata.

W tej chwili trwa wykonywanie

studium wykonalności dotyczące tego projektu o war-

tości kilkudziesięciu milionów złotych, więc odsuwa-

nie realizacji tego projektu w czasie jest troszeczkę

nie na miejscu, zwłaszcza że powinniśmy gonić Eu-

ropę, a nie dreptać za nią.

Wydaje mi się, że ten pro-

jekt powinien znaleźć swoje odzwierciedlenie w tego-

rocznym budżecie.

Proszę więc pana ministra ﬁnan-

sów, żeby ten problem uwzględnił.

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

Dziękuję, panie pośle.

z Klubu Parlamentarnego PSL.

Bardzo proszę.

Poseł Zbigniew Sosnowski:

Pani Marszałek!

Pani Minister!

Wysoka Izbo!

Wojsko i Policja z zadowoleniem przyjęły informację

o podwyżkach płac w 2012 r.

Musimy jednak pamię-

tać o porozumieniu, które zostało zawarte w dniu

12 kwietnia 1999 r., pomiędzy ministrem spraw we-

wnętrznych i administracji a przedstawicielami związ-

ków zawodowych działających przy Państwowej Stra-

ży Pożarnej w sprawie programu stopniowego zrów-

nywania poziomu uposażeń funkcjonariuszy Pań-

stwowej Straży Pożarnej z poziomem uposażeń funk-

cjonariuszy Policji.

W 2011 r. wielokrotność kwoty

bazowej w poszczególnych służbach wyglądała nastę-

pująco: BOR – 2,76, Policja – 2,65, Straż Graniczna

– 2,67, Służba Więzienna – 2,65, żołnierze zawodowi

– 2,6, Państwowa Straż Pożarna – 2,59.

Chciałbym zatem zapytać panią minister: Jakie

działania zamierzają podjąć resort ﬁnansów (Dzwo-

nek) oraz rząd w najbliższej przyszłości, aby wypeł-

nić treść tego porozumienia i utrzymać podobną,

choć zwiększoną wielokrotność kwoty bazowej

wszystkich służb mundurowych, w szczególności

podległych ministrowi spraw wewnętrznych?

Trze-

wej Straży Pożarnej dali szczególny przykład oﬁar-

ności podczas powodzi 2010 r. i innych klęsk żywio-

łowych, jak również o tym, że są oni zawsze gotowi

do tego, by z poświęceniem ratować życie i mienie

drugiego człowieka.

Musimy także pamiętać o bardzo trudnej służbie

funkcjonariuszy BOR-u i Straży Granicznej.

W 2012 r.

z tytułu organizacji Euro to przecież przedstawiciele

służb mundurowych podlegających ministrowi spraw

wewnętrznych wezmą na siebie główny ciężar odpo-

wiedzialności za bezpieczeństwo obywateli.

Dziękuję

bardzo.

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

Głos zabierze pani posłanka Beata Mazurek z Klu-

Poseł Beata Mazurek:

Pani Marszałek!

Panie Ministrze!

Moje pytania

są następujące: Czy, kiedy i do jakiej wysokości będą

podwyższone progi uprawniające do świadczeń z opie-

ki społecznej i zasiłków rodzinnych?

Czy, kiedy i do

jakiej wysokości będzie podniesiona wysokość zasił-

ku pielęgnacyjnego?

Dlaczego ten budżet w pełni nie

zabezpiecza podwyżek dla nauczycieli?

Czy na pod-

wyżki wynagrodzeń w ramach mundurówki może

liczyć też Służba Więzienna i np. Straż Graniczna,

a jeśli nie, to dlaczego?

Jak będzie wyglądać podwyż-

ka rent i emerytur, bo to, że będzie kwotowa, to wie-

my, ale ile konkretnie wyniesie?

Czy w budżecie za-

pewniono środki ﬁnansowe dla samorządów na po-

krycie podwyższonej składki rentowej?

Samorządow-

cy mówią, że na to potrzeba ponad 3 mld zł, pan

w budżecie zapewnia 470 mln.

Kto ma rację?

I, panie ministrze, ostatnie pytanie, a w zasadzie

prośba.

Zapraszam pana do Chełma, żeby pan zoba-

czył, jak wygląda fragment drogi krajowej S12, która

biegnie w granicach naszego miasta, i aby pan podjął

w tej kwestii decyzję, a w zasadzie abyśmy my, miesz-

kańcy Chełma, mogli liczyć na pana wsparcie w spra-

wie tej decyzji, tak byśmy dostali doﬁnansowanie

z budżetu państwa na remont tej drogi.

Jest też takie

krótkie pytanie: Czy jest szansa na to, aby tę naszą

prośbę pan poparł?

Pismo w tej kwestii pan dostał.

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Wanda Nowicka

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

Dziękuję, pani posłanko.

Nie ma.

Stanisława Kalembę z Klubu Parlamentarnego Pol-

skiego Stronnictwa Ludowego.

Bardzo proszę, panie pośle.

Poseł Stanisław Kalemba:

Pani Marszałek!

Wysoka Izbo!

W projekcie budże-

tu zwiększono środki na kredyty preferencyjne dla

rolnictwa.

Mimo kłopotów w rolnictwie cały czas jest

presja na udzielanie kredytów.

Rolnicy składają

wnioski w bankach.

Mam takie pytanie: Czy ten

wzrost pozwoli też na zwiększenie puli na kredyty

preferencyjne dla rolnictwa czy głównie będzie wy-

korzystany na realizację kredytów już zaciągniętych?

Druga sprawa.

Najpoważniejszą, a przynajmniej jed-

ną z najpoważniejszych spraw są melioracje w rolnic-

twie, które dotyczą nie tylko rolnictwa, wsi, ale

i generalnie wszystkich Polaków.

W roku bieżącym

też zwiększono środki na melioracje podstawowe

o około 210 mln zł i widać, że roboty ruszyły.

(Dzwo-

nek) W projekcie na 2012 r. także są zwiększone środ-

ki, ale mimo wszystko zwróciłbym się do pana mini-

stra, do pana premiera, żeby te środki jeszcze zwięk-

szyć, zamiast wypłacać potem odszkodowania, usu-

wać skutki, czego koszty to kwoty rzędu nawet kil-

kunastu miliardów złotych.

Dodatkowe 50–100 mln

zł daje wyraźną poprawę w tym zakresie.

Dziękuję.

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

Bardzo proszę, panie pośle.

Dziękuję bardzo, pani marszałek.

Wysoka Izbo!

Pani Minister!

W budżecie na rok

2012 jest zapis, że zasilimy budżet europejski kwotą

16 146 mln zł, w tym wpłata z tytułu ﬁnansowania

rabatu brytyjskiego to prawie 750 mln zł.

Chciałbym

spytać, ile dotychczas wpłaciliśmy z tytułu rabatu

brytyjskiego i do jakiego czasu i do jakiej kwoty bę-

dziemy współﬁnansowaćbudżeteuropejskizaWielką

Brytanię.

Szczególnie po ostatnim zachowaniu pre-

miera Camerona myślę, że tutaj naszą szczodrość

trzeba by było zweryﬁkować.

Mam także pytanie co do nakładów na przejścia

graniczne.

Otóż w budżecie przewidziana jest kwota

prawie 500 mln zł na modernizację przejść granicz-

nych pomiędzy Polską i Ukrainą.

W roku 2012 nie są

przewidziane żadne zadania inwestycyjne.

(Dzwonek)

Proszę o poinformowanie mnie, w jakim zakresie będą

prowadzone remonty i modernizacje na terenie woje-

wództwa lubelskiego i których przejść granicznych.

I ostatnia sprawa to droga S12, która biegnie

w granicach administracyjnych miasta Chełma.

Ta

droga była modernizowana z jednej i z drugiej strony

za miastem, natomiast w obrębie miasta na długości

8 km jest w bardzo złym stanie technicznym.

Jest

gorąca prośba, żebyście państwo w sposób pozytywny

ustosunkowali się do naszej prośby i żeby znalazły

się środki na modernizację tej drogi.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

Nie ma.

Skoro tak, to zapraszam do zabrania głosu pana

posła Ireneusza Rasia z Klubu Parlamentarnego

Platforma Obywatelska.

Poseł Ireneusz Raś:

Pani Marszałek!

Panie Ministrze!

Wysoka Izbo!

W związku z tym, że ja, tak jak wielu posłów Platfor-

my Obywatelskiej i Polskiego Stronnictwa Ludowego,

chciałbym dzisiaj powiedzieć przy okazji tej debaty

do opozycji, aby nie przeszkadzać – będziemy to po-

wtarzać – bo jak coś dobrze idzie, to warto tego nie

zmieniać, to nie będę mówił ogólnie o budżecie, ale

jako szef regionu Platformy Obywatelskiej z Mało-

polski o dwie kwestie bardzo istotne dla tego regionu

zapytam.

Po pierwsze, program górnej Wisły, który ma za-

bezpieczać nie tylko województwo małopolskie przed

kataklizmem powodzi: Czy odpowiednie środki są

zabezpieczone i czy plan pierwszych inwestycji, na

przyszły rok, został już przygotowany?

Druga kwestia, kwestia ważnej inwestycji dla

Krakowa – wschodnia obwodnica Krakowa, odcinek

trasy S7.

Były zapewnienia poprzedniego ministra

(Dzwonek) infrastruktury Cezarego Grabarczyka, że

jeśli się pojawią oszczędności, to ta pierwsza rezer-

wowa inwestycja będzie realizowana już w tym roku.

Przetarg trwa.

I pytanie do pana ministra Nowaka

– czy będzie wierny tej zapowiedzi ministra Grabar-

czyka – i do pana ministra ﬁnansów: Czy są oszczęd-

ności na tę chwilę w wyniku przetargu na inwestycje

wcześniej umieszczone na liście?

Dziękuję bardzo.

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

Poseł Wincenty Elsner:

Pani Marszałek!

Wysoka Izbo!

Mam pytanie od-

nośnie do działów 750 i 751, czyli administracji pu-

blicznej i urzędów naczelnych organów władzy pań-

stwowej, kontroli prawa i sądownictwa.

W obu tych

działach zaplanowano 5-procentowy wzrost wydat-

ków na 2012 r., a więc dokładnie tyle, ile wynosi

wzrost cen i usług rok do roku – 4,8%.

Oznacza to,

że nie ma tam żadnych oszczędności, żadnych cięć,

niczego z tego wszystkiego, o czym nam mówił pre-

mier Tusk w swoim exposé.

Pytanie: Jakie oszczęd-

ności, i gdzie, w tych dwóch działach zostały poczy-

nione?

Dlaczego te wydatki nie zostały zamrożone,

tak jak to w wielu wypadkach robiono, na poziomie

roku poprzedniego?

I drugie pytanie, o Główny Urząd Miar.

(Dzwo-

nek) Dlaczego Główny Urząd Miar pochłania z kie-

szeni podatnika sześćdziesiąt parę milionów przy

budżecie 127 mln?

Dlaczego nie może to być 12 mln?

Ja jestem nowym posłem, być może nie wszystko ro-

zumiem, natomiast chciałbym wiedzieć, dlaczego tak

wielkie są wydatki na szereg urzędów ﬁnansowanych

z budżetu.

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

go Olejniczaka z Klubu Poselskiego Sojusz Lewicy

Demokratycznej.

Poseł Cezary Olejniczak:

Pani Marszałek!

Panie i Panowie Ministrowie!

Szanowni Koledzy Posłowie i Posłanki!

Chciałbym

zapytać, dlaczego tak mało w budżecie jest pieniędzy

na subwencję oświatową, szczególnie dla gmin wiej-

skich.

W kampanii wyborczej Platforma Obywatelska

obiecała, że będzie zróżnicowana subwencja – chodzi

mi tutaj o gminy wiejskie.

Te środki są zbyt małe

i nadal jest ich zbyt mało w budżecie na rok 2012.

Widmo likwidacji placówek, zwłaszcza wiejskich, bę-

dzie stało znowu przed samorządami, szczególnie

gminnymi.

Apeluję do rządu, do ministra ﬁnansów,

aby spróbować tę subwencję zwiększyć.

Tu już jeden z posłów wcześniej powiedział, że ten

budżet jest skrajnie nieprzychylny dla samorządów.

Spowoduje to przede wszystkim likwidację placówek

oświatowych na terenach wiejskich.

I apeluję, aby się

(Dzwonek) nad tym pochylić.

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

Poseł Jolanta Szczypińska:

Dziękuję.

Pani Marszałek!

Wysoka Izbo!

W następnym

roku będzie w Polsce około 2 mln bezrobotnych.

Bezrobocie więc wyniesie 12,3%, tj. około 100 tys.

osób w nadchodzącym roku straci pracę.

To przera-

żające dane.

Rosną dysproporcje pomiędzy najbo-

gatszymi a najbiedniejszymi, a w najbliższym czasie,

jak wiemy, wzrośnie inﬂacja, co oznacza ogromne

realne wzrosty cen.

Jak pan sobie wyobraża, panie ministrze, sytuację

ekonomiczną osób najuboższych, które już dzisiaj

żyją na granicy swoich możliwości?

Obserwujemy

również proces wycofywania się państwa z obszarów

wiejskich i ubogich.

Likwidowane są szkoły, przed-

szkola, placówki poczty i Policji – wszystko z powo-

dów ﬁnansowych.

Tym samym te obszary spychane

są w otchłań jeszcze większego ubóstwa.

Panie ministrze, jak żyć w kraju, w którym tak

ważne dla życia i funkcjonowania obywateli obszary

są zagrożone likwidacją?

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

z Klubu Parlamentarnego Solidarna Polska.

Czy jest pan poseł?

Jeśli nie, to zapraszam panią posłankę Joannę

watelska.

Też nie widzę.

Proszę panią posłankę Ewę Malik z Klubu Parla-

mentarnego Prawo i Sprawiedliwość.

Poseł Ewa Malik:

Pani Marszałek!

Szanowni Państwo!

Minister-

stwo Skarbu Państwa zaplanowało na rok 2012 przy-

chody z prywatyzacji na poziomie 10 mld zł.

W do-

starczonym nam dziś na posiedzenie komisji mate-

riale dotyczącym budżetu w części 36: Skarb Pań-

stwa zasugerowano jednakże, iż tak naprawdę obszar

działań prywatyzacyjnych ministra skarbu państwa

uzależniony będzie w 2012 r. od stopnia realizacji

procesów prywatyzacji podmiotów ujętych w planie

prywatyzacji tudzież innych czynników.

Z kolei sku-

teczność prywatyzacji uzależniona jest od kondycji

ekonomiczno-ﬁnansowejspółekorazodkoniunktury

na rynkach.

Uwzględniając to, w cytowanym mate-

riale zawarto stwierdzenie, iż zostanie opracowany

plan prywatyzacji na lata 2012–2013.

Napisano też

w tym materiale, że dopiero trwają (Dzwonek) prace

jakiej podstawie, skoro nie ma planu prywatyzacji,

oszacowano przychody Skarbu Państwa na 2012 r.

z prywatyzacji?

Czy podstawą tych wyliczeń są je-

dynie planowane działania prywatyzacyjne?

Jeżeli

tak to wygląda, to ten projekt budżetu w części

36 dotyczącej Skarbu Państwa został napisany pal-

cem na piasku.

A co z resztą, panie ministrze?

Dzię-

kuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

Poselskiego Ruch Palikota.

Pani Marszałkini!

Wysoka Izbo!

Analizując bu-

dżet, zauważyłem, że poza licznymi podwyżkami

podatków nie ma jakże bardzo istotnego podatku,

o jakim się mówi w krajach Europy, czyli podatku od

transakcji bankowych, gier spekulacyjnych, które

prowadzą banki i instytucje bankowe – tzw. podatku

bankowego.

Dlaczego, panie ministrze, szuka pan

pieniędzy u najuboższych, a nie chce pan opodatko-

wać bogatych bankierów?

Czy dlatego, że bankowy

lobbing dotarł może do gabinetu premiera?

Jaki

wpływ na odstąpienie od opodatkowania banków

miał Jan Krzysztof Bielecki, który od ostatniego swo-

jego pracodawcy, którym był, jak wiemy, bank, otrzy-

mał wynagrodzenie około 20 mln zł?

To właśnie

bankowcy...

(Poseł Tadeusz Jarmuziewicz: Skandal.)

...doprowadzili do stanu obecnego gospodarki

krajów Unii Europejskiej i są dalej bezkarni i nie-

odpowiedzialni, a co gorsza, ciągle się ich doﬁnan-

sowuje.

Panie ministrze, kiedy rząd wprowadzi podatek

bankowy?

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

alda Ajchlera z Klubu Poselskiego Sojusz Lewicy

Demokratycznej.

Poseł Romuald Ajchler:

Dziękuję bardzo.

Pani Marszałek!

Wysoka Izbo!

Pytałem już pana

ministra o dworzec we Wronkach, ale, panie mini-

strze, dopytam o S11.

Jakie są szanse?

A przy okazji

też obwodnica Oborniki – Piła i Ujście.

To są trzy

takie inwestycje, prosiłbym, aby pan minister do tego

się odniósł.

Druga kwestia, o którą chciałbym zapytać – do-

tacje do spółek wodnych.

4 mln zł, pani minister

– właściwie dobrze, że coś jest, ale podam tylko przy-

kład: województwo wielkopolskie dopłaca do spółek

w roku 2011 już ponad 1 mln zł.

A więc jeżeli podzie-

limy te środki, 4 mln na województwa, to niewiele

będzie.

I pytanie: Czy nie można chociażby podwoić

tych środków ﬁnansowych?

To rzeczywiście są nie-

wielkie pieniądze, a samorządy z pewnością włączą

się w to i będzie z tego korzyść.

I kolejna kwestia – już została podniesiona sprawa

melioracji, nie chcę już (Dzwonek) tego powtarzać.

Jednak, pani minister, tak się składa, że mamy środ-

ki na walkę z kryzysami różnego rodzaju, podtopie-

niami itd.

I na to pieniądze się znajdą.

A na odbudo-

wę czy na budowę urządzeń melioracyjnych?

Z tym

jest ogromny kłopot.

Jeszcze jedna sprawa do kolegów z Platformy.

Pani marszałek, ja przywołam pewne słowa.

Czas

wielki, aby wydłużyć czas pracy i wprowadzić refor-

mę emerytalną.

Można tak zrobić, przecież można

zwiększyć wiek emerytalny do 100 lat, wtedy się nie

będzie płacić emerytur i będą z tego ogromne oszczęd-

ności, ale nie o to chodzi.

Czy nie warto – zwracam

się tu do koalicji – rozważyć tego, co proponuje Sojusz

Lewicy Demokratycznej, a mianowicie stażu pracy

w emeryturach?

Zresztą pani minister Fedak w po-

przedniej kadencji była tego zwolennikiem.

Dziękuję

bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

Nie ma.

To zapraszam do zabrania głosu pana posła Sta-

nisława Szweda z Klubu Parlamentarnego Prawo

i Sprawiedliwość.

Pani Marszałek!

Wysoka Izbo!

Jeżeli w czasie kry-

zysu są jakieś potrzeby, to przede wszystkim powin-

niśmy chronić ludzi najuboższych.

Niestety, w tym

budżecie takich zapisów nie ma.

Ja będę pytał o kry-

terium dochodowe, sprawa znana.

W tej chwili kryte-

rium dochodowe w przypadku pomocy społecznej to

jest 351 zł, kryterium niezmieniane od wielu lat.

Czy

rząd przewiduje podniesienie tego kryterium, aby po-

móc ludziom najsłabszym?

Drugie pytanie dotyczy

kryterium do przyznawania zasiłków rodzinnych, bo

od wielu lat są to 504 zł.

W ostatnim czasie, w ciągu

czterech lat ponad 1 mln dzieci straciło uprawnienia

Poseł Ewa Malik

do zasiłku rodzinnego tylko z tego tytułu, że kryte-

rium dochodowe nie zostało zmienione.

Czy rząd prze-

widuje zmianę kryterium dochodowego?

Teraz dwa pytania regionalne, dotyczące inwesty-

cji drogowych.

Pierwsze dotyczy dokończenia drogi

S69 Bielsko-Biała – Zwardoń przez Żywiec.

Brakuje

jednego odcinka, obejścia Węgierskiej Górki.

Zostało

to wyłączone z inwestycji, a robienie drogi w ten spo-

sób, że cały odcinek jest już gotowy, nie ma tylko

jednego obejścia, jest nieporozumieniem.

(Dzwonek)

Druga inwestycja to Bielsko-Biała, droga S1, węzeł

Kosztowy, który był w planie, ale został wyłączony

i przeniesiony na czas po roku 2015.

Czy jest szansa,

żeby te inwestycje znalazły się w planie w najbliż-

szym roku?

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

Przeglądam ustawę budżetową, uzasadnienie, tom I,

str. 68.

Mamy tu wyliczone wydatki budżetu państwa

według działów, są tu takie pierdółki, 90 mln eduka-

cja, opieka wychowawcza, administracja nauki, jest

tego sporo.

Jest taka jedna pozycja: różne rozliczenia

– 86 mld.

(Głos z sali: Milionów.)

Nie, miliardów.

1/4 budżetu to są różne rozlicze-

nia.

Mam prośbę, żeby nam ułatwić życie.

Ja wziąłem

budżet i zacząłem szukać, co w tej pozycji, w dziale

758 się mieści.

Mieszczą się tam rezerwy.

Uprośćmy

i zróbmy tak: 86 mld – różne rozliczenia, 80 mld

– różne wyliczenia, 80 mld – różne życzenia i 82 mld

– różne różności.

(Dzwonek) (Wesołość na sali) To

będzie to samo.

Nie wiem, co powiem, gdy moi wy-

borcy będą mnie prosić, abym to wyjaśnił, ale może

pan minister by nam to wyjaśnił i trochę rozbił ten

dział 758, w którym są różne rozliczenia, bo to jest

1/4 wydatków.

My chcielibyśmy mieć to jednak bar-

dziej uszczegółowione.

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

Poseł Tadeusz Tomaszewski:

stwo Ministrowie!

Plan ﬁnansowy Funduszu Pracy

po raz kolejny przewiduje stosunkowo niskie środki

roku w grupie osób bezrobotnych o 6% wzrosła liczba

bezrobotnych po 50. roku życia.

Program „Solidar-

ność pokoleń 50+” właściwie przestał funkcjonować.

Przestał funkcjonować dlatego, że nie ma środków

ﬁnansowych, które by uruchamiały elementy tego

programu.

W związku z tym chciałbym zapytać mi-

nistra pracy i polityki społecznej, jakie instrumenty

uruchomi albo jakie inne środki uruchomi, żeby pro-

gram 50+ mógł funkcjonować, aby nie rosła tak dra-

matycznie liczba osób bezrobotnych po 50. roku ży-

cia.

To jedna kwestia.

Druga kwestia dotyczy planu ﬁnansowego Pań-

stwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełno-

sprawnych, środków na rehabilitację społeczną i za-

wodową, czyli na zadania realizowane przez samo-

rządy powiatowe i samorządy wojewódzkie.

W ostat-

nich latach co roku tych środków było mniej z powo-

du przekazywania środków na rehabilitację zawodo-

wą, czyli dopłaty do zatrudnienia osób niepełno-

sprawnych.

(Dzwonek) Znowelizowaliśmy ustawę.

Czy w przyszłym roku tych środków będzie więcej,

tak aby samorządy mogły skuteczniej realizować po-

litykę wobec osób niepełnosprawnych?

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

Oddaję głos panu posłowi Piotrowi Szelidze z Klu-

bu Parlamentarnego Solidarna Polska.

budżet, najbardziej dotknęło mnie to, że po raz kolej-

ny rząd nie chce walczyć z bezrobociem ludzi mło-

dych.

Mam do pana ministra pytanie: czy planuje się

podwyższyć środki na tzw. staże dla młodych ludzi

bezrobotnych?

Kolejne moje pytanie dotyczy zasiłków

rodzinnych.

Czy zostanie tu podwyższone kryterium

dochodowe?

Jeśli chodzi o sprawy lokalne, to zwracam się

od lat jest zaniedbywana zarówno pod względem ﬁ-

nansowym, jak i infrastrukturalnym.

Proszę o remont

blin.

Proszę także o zwiększenie nakładów na drogi

powiatowe, na rolnictwo i na przedsiębiorczość.

Zwra-

cam się też do pana ministra z apelem, aby ułatwił

przedsiębiorcom działalność, i proszę o zaprzestanie

likwidacji Oddziału Celnego w Biłgoraju.

Dziękuję.

Poseł Stanisław Szwed

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

Dziękuję, panie pośle.

z Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska.

Dziękuję bardzo.

Wysoka Izbo!

Szanowni Państwo Ministrowie!

Wiemy wszyscy, że dzisiaj spowolnienie, kryzys, jak-

kolwiek to nazywał, doskwiera wszystkim na świecie,

krajom za Atlantykiem, ale także w Europie.

Dzisiaj chciałbym państwu przypomnieć, także

państwu ministrom, że jest w Polsce takie miasto,

z którego pochodzę i które mam przyjemność repre-

zentować, to jest Ostrołęka.

Otóż, proszę państwa,

ewenement.

W tym mieście inwestycje sięgną w naj-

bliższych trzech latach, to są udokumentowane in-

westycje, 9 mld zł.

Dzisiaj chciałbym szanownym

państwu ministrom przypomnieć, że Ostrołęka upo-

mina się o obwodnicę miasta wartą 400 mln zł, co

w porównaniu z tymi inwestycjami...

Ja przypomnę,

że chcą inwestować dwa duże zakłady, a mianowicie

światowy koncern w zakresie produkcji papieru i tek-

tury Stora Enso chce zainwestować w nową maszynę

papierniczą, jest to inwestycja rzędu 1,5–2 mld zł,

i drugi duży zakład, zatrudniający ok. 800 osób, elek-

trownia ostrołęcka, której właścicielem jest gdańska

Energa, tu jest to inwestycja rzędu 7 mld zł.

Proszę

państwa, łącznie daje to dziś ok. 9 mld zł, w sytuacji

spowolnienia, wobec tych wszystkich kłopotów.

Na-

prawdę jest to ewenement w skali Polski, Europy

i świata.

Dlatego chciałbym z pochyloną głową, bo

wiem, jakie są problemy, przypomnieć rządowi, mi-

nisterstwom, że Ostrołęka prosi, żeby zwrócić uwagę

na jej problemy, na jej prośbę o obwodnicę Ostrołęki.

Myślę, że wspólnie możemy to zrobić.

Dziękuję bar-

dzo.

(Poruszenie na sali)

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

Dziękuję, panie pośle.

z Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość.

Poseł Jadwiga Wiśniewska:

Dziękuję bardzo.

Pani Marszałek!

Panie Ministrze!

Wysoka Izbo!

Nałożony dwa lata temu na gminy tzw. podatek od

biednych dzieci spowodował, że coraz mniej dzieci

korzysta z pomocy państwa.

Potwierdza tę opinię

raport Najwyższej Izby Kontroli.

We wcześniejszych

latach wypłacanie stypendiów z „Narodowego pro-

gramu stypendialnego” nic gminę nie kosztowało.

Absurdalność podatku od biednych dzieci zauważył

MEN, doradzając samorządom, żeby nie dopłacały

20-procentowego haraczu do pomocy stypendialnej

i zasiłków.

Zrezygnowanie z wkładu własnego NIK

oceniło jako złamanie prawa uchwalonego przez

Sejm.

A więc gminy powinny teraz zwrócić otrzy-

mane od państwa pieniądze, co w wielu przypad-

kach będzie gwoździem do trumny budżetów gmin.

Co pan minister w tej sytuacji radzi?

Z roku na rok

ubywa dzieci otrzymujących pomoc socjalną pań-

stwa, ponieważ od 6 lat obowiązuje ten sam próg

dochodu na osobę.

W 2009 r. do budżetu państwa

wróciło 9% niewykorzystanych środków (Dzwonek)

przeznaczonych na pomoc materialną dla biednych

uczniów, w 2010 r.

– 16%.

Gminy województwa ślą-

skiego nie wykorzystały ponad 1/3 przekazanych

pieniędzy.

W 2009 r. z programu „Pomoc państwa

w zakresie dożywiania” skorzystało 832 tys. uczniów,

a rok później już tylko 691 tys. uczniów.

Czy pań-

stwo rzeczywiście chce wspierać dzieci głodne, bied-

ne, bo jesteśmy w czołówce Unii Europejskiej, jeśli

chodzi o liczbę dzieci biednych i liczbę dzieci niedo-

żywionych, czy też chce wykonywać ruchy pozorne?

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

Zielińskiego z Klubu Parlamentarnego Prawo i Spra-

Poseł Jarosław Zieliński:

Pan minister Vincent-Rostowski, zamiast jako

minister ﬁnansów prezentować budżet, atakował

opozycję, atakował Prawo i Sprawiedliwość, chcąc

sprowokować nas do awantury.

Rozpoznaliśmy ten

zamiar.

Nie udało się.

Chcę jednak powiedzieć wy-

raźnie, że pan minister pomylił role – nie powinien

propagandą, może etatowo, jeżeli pan premier by mu

taką rolę zechciał powierzyć.

Ale powiedział m.in., że

gdyby przyjąć propozycje Prawa i Sprawiedliwości

ta, która była, zostałby także przekroczony konsty-

tucyjnie dozwolony próg relacji długu publicznego do

PKB 60%, byłyby podwyższane podatki, cięcia w wy-

datkach, katastrofa gospodarcza i inne nieszczęścia.

Domagam się od pana ministra, żeby przekazał Wy-

sokiej Izbie (Dzwonek) dokładne wyliczenie i uzasad-

nił, skąd wziął te liczby.

Bo one są wzięte z księżyca

i jeżeli to robi minister ﬁnansów, to po prostu woła

o pomstę do nieba.

Domagam się tego wyliczenia.

Ponadto niech pan minister poda, jakie były skutki

jego działań i jego zaniechań w rządowej wersji po-

stępowania od początku kryzysu.

I jeszcze jedna sprawa, innej natury.

Bardzo

proszę o dokładne podanie informacji, dlaczego

rząd, planując podwyżki w służbach mundurowych,

uwzględnił tylko Policję, a pominął inne formacje

mundurowe.

Chcę powiedzieć, że gdyby nie np.

Państwowa Straż Pożarna, która jako jedyna dzia-

łała sprawnie w okresach kryzysu, to mielibyśmy

dużo większe nieszczęścia, niż były.

To jest zupeł-

nie oczywiste.

Proszę o dokładne wyjaśnienie ar-

gumentów, które legły u podstaw takich decyzji.

Dziękuję.

(Oklaski)

(Głos z sali: Brawo!)

Głos zabierze pan poseł Robert Bierdoń z Klubu

Poselskiego Ruch Palikota.

Poseł Robert Biedroń:

Pani Marszałkini!

Panie Ministrze!

Wysoka Izbo!

W kontekście dyskusji o budżecie chciałbym zwrócić

uwagę na pracę rzecznika praw obywatelskich i jego

obowiązki.

Rzecznik praw obywatelskich to organ

o wyjątkowym znaczeniu w polskim systemie ochrony

prawnej.

Jako konstytucyjna, niezależna od innych

organów i niezawisła w swoim działaniu instytucja

tela w Rzeczypospolitej Polskiej.

Rola o olbrzymim

znaczeniu, jaką ma do odegrania ombudsman, nie

może budzić wątpliwości tych, którym dobro obywa-

teli naszego kraju leży na sercu.

Tym bardziej zasta-

nawiające jest nałożenie dodatkowych kompetencji na

rzecznika praw obywatelskich w związku z realizowa-

niem mechanizmu równego traktowania przy jedno-

czesnym zamrożeniu środków ﬁnansowych przezna-

czonych na pensje i nowe etaty u rzecznika.

Wobec tego chciałbym zapytać pana ministra:

Dlaczego obecny projekt ustawy przewiduje zamro-

żenie pensji pracowników i uniemożliwia powstanie

nowych etatów (Dzwonek) w Biurze Rzecznika Praw

Obywatelskich, co czyni niewykonalnym realizowa-

nie zadań wynikających z mechanizmu równego

traktowania?

Zwracała na to uwagę m.in. pani prof.

Irena Lipowicz, rzecznik praw obywatelskich.

I drugie pytanie: Czy rząd ma zamiar uwzględnić

kierowany przez prof. Irenę Lipowicz urząd w wyłą-

czeniach zawartych w projekcie ustawy budżetowej,

razem – i tutaj uwaga – z kancelariami Sejmu i Se-

natu oraz sędziami Naczelnego Sądu Administracyj-

nego, o co apelują również organizacje pozarządowe

skupione wokół Koalicji na Rzecz Równych Szans?

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

(Głos z sali: Pani marszałek, nie ma go jeszcze, to

może przełożymy...)

Dobrze.

To głos zabierze pan poseł Jan Ziobro z Klubu

Parlamentarnego Solidarna Polska.

Poseł Jan Ziobro:

Pani Marszałek!

Wysoka Izbo!

Debatujemy już

nad tym budżetem dosyć długo.

Według mnie ten

budżet jest źle przygotowany i jest zbyt optymistycz-

ny, jeżeli chodzi o prognozy, które zostały w nim za-

warte.

(Poseł Jakub Rutnicki: Więcej wiary, panie pośle.)

Mam oczywiście wiarę, ale nie w Platformę Oby-

watelską, która swoimi rządami pokazała, do czego

doprowadziła.

Przede wszystkim obiecywaliście nam

zieloną wyspę i drugą Irlandię, tak?

(Głos z sali: Jest!)

Będziemy mieli drugą Irlandię.

I wszyscy wiemy,

jak Irlandia obecnie skończyła.

(Gwar na sali) Oczy-

wiście.

Dziękuję bardzo.

Co do spraw regionalnych, którymi chciałbym

się głównie zająć, chodzi o przeznaczenie większych

środków na budowę hali rekreacyjno-sportowej

w Krakowie.

Chciałbym również poruszyć kwestię umów zle-

cenia, które przede wszystkim wśród ludzi młodych

są bardzo dobrze rozpowszechnione przez pracodaw-

ców.

Jest to dosyć niewygodny rodzaj umowy dla lu-

dzi młodych, często wiążący im ręce.

(Dzwonek) Dzię-

kuję bardzo.

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

czyk z Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawie-

Poseł Wiesław Stanisław Janczyk:

Dziękuję bardzo.

Pani Marszałek!

Wysoka Izbo!

Państwo Ministro-

wie!

Szanowni Państwo!

4 lata zabrało ministrowi

Janowi Vincent-Rostowskiemu to, żeby przeanalizo-

wać i przedstawić lepsze zasady dotyczące naliczania

wysokości długu denominowanego w walutach ob-

Poseł Jarosław Zieliński

cych, czyli w taki sposób, żeby nie ustalać go według

zasady kursu na koniec roku, ale kursu średniego

NBP w ciągu roku.

To spowodowało, że nasza walu-

ta została uwolniona od ataków spekulacyjnych na

koniec roku.

Pytam: Ile ministrowi ﬁnansów zabie-

rze czasu, ile lat, to, żeby wyliczyć, jak wysoko są

oprocentowane środki powierzane poszczególnym

dysponentom budżetowym?

Ciekawi mnie to, czy dzi-

siaj minister ﬁnansów jest w stanie odpowiedzieć na

pytanie, ile wynosi stopa oprocentowania lokat i de-

pozytów powierzanych jednostkom okołobudżeto-

wym, samorządom itd.

Spodziewam się, że ta stopa

jest bardzo niska i Skarb Państwa, budżet nasz tra-

ci setki milionów złotych, a może kwoty nawet (Dzwo-

nek) większe niż miliard złotych, a czyni się oszczęd-

ności kosztem najuboższych obywateli.

Dziękuję

bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

z Klubu Poselskiego Sojusz Lewicy Demokratycznej.

ministra ﬁnansów: Kiedy Fundusz Pracy zostanie

odblokowany, jeżeli chodzi o aktywne formy walki

z bezrobociem?

Bezrobocie wynosi 12,4%.

Ile ma wy-

nosić, żeby rząd zechciał wykorzystać wszystkie

środki, które pracodawcy wpłacają na konto Fundu-

szu Pracy?

Czy może będzie odwrotnie – im wyższe

bezrobocie, tym niższe środki na walkę z nim?

Druga rzecz dotyczy progów dochodowych, od

dawna niezmienianych, jeżeli chodzi o pomoc spo-

łeczną.

Kiedy rząd zamierza zwaloryzować te progi

dochodowe?

Co się musi zdarzyć, jaki musi być po-

ziom inﬂacji w Polsce i wzrostu cen i kosztów utrzy-

mania, żeby te progi zwaloryzować?

Trzecia rzecz to „Program dla Odry – 2006”.

Jak sama nazwa wskazuje, ten program powinien

być zrealizowany w 2006 r.

Mamy rok Pański

(Dzwonek) 2011 i jest on zrealizowany w 1/3.

W bu-

dżecie mamy zapisaną kwotę 85 mln.

Na co ona jest

przeznaczona i czy w końcu ruszy budowa zbiorni-

ka Dolny Racibórz?

Mamy również zapisaną kwotę 94 mln na Fun-

dusz Kościelny, mniej więcej taką samą jak w roku

ubiegłym.

Czy ten fundusz zostanie zlikwidowany

w przyszłym roku, czy może dopiero w 2013 r., czy

też rząd zmienił zamiar w tej sprawie?

(Oklaski) Bar-

dzo proszę o wyjaśnienie.

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

Dziękuję, panie pośle.

mieja Bodio z Klubu Poselskiego Ruch Palikota.

Nie ma?

Czerniaka z Klubu Poselskiego Sojusz Lewicy Demo-

kratycznej.

Bardzo proszę, panie pośle.

Poseł Jacek Czerniak:

Pani Marszałek!

Wysoka Izbo!

Moje pytania do-

tyczą infrastruktury drogowej w województwie lu-

belskim.

Otóż mamy dwie drogi ekspresowe o zna-

czeniu strategicznym.

To S17, odcinek tej drogi od

Kurowa do Piasków jest na szczęście realizowany.

W projekcie ustawy budżetowej na 2012 r. przewi-

dziane są środki na przejścia drogowe, ale co z tą

inwestycją S17 na odcinku Piaski – granica państwa

w miejscowości Hrebenne?

Jaka jest możliwość, jaki

jest harmonogram realizacji tej dalszej części?

Druga droga to S12.

To również jest droga o zna-

czeniu strategicznym.

Ponieważ pierwsza część ob-

wodnicy Puław wraz z mostem została oddana,

pytanie moje dotyczy tego, co z drugą częścią ob-

wodnicy i problemem związanym ze starym mo-

stem, który na mocy ustawy o drogach publicznych

(Dzwonek) został przekazany w zarząd miastu Pu-

ławy i gminie Puławy.

Ostatnie badania techniczne

związane z prawem budowlanym pokazały, że aby

funkcjonował ten most, potrzeba jest 14 mln zł.

Te

samorządy nie mają takich środków, stąd moje py-

tanie: Czy można uwzględnić te środki potrzebne

na budowę starego mostu, który dzisiaj znajduje się

w zarządzie miasta Puławy i gminy Puławy?

Dzię-

kuję bardzo.

(Oklaski)

Parlamentarnego Solidarna Polska.

Jeśli nie, to zapraszam pana posła Marka Polaka

z Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość.

Dziękuję bardzo.

cu 2005 r.

Sejm przyjął ustawę zakładającą ﬁnanso-

wanie z budżetu państwa wieloletniego programu

Poseł Wiesław Stanisław Janczyk

jewództwie małopolskim.

Tuż przed wyborami rząd

zapewniał o zakończeniu tej inwestycji w 2013 r.,

obiecując odpowiednie środki na ten cel i nowelizując

przywołaną ustawę.

Tymczasem, choć przeanalizo-

wałem projekt przyszłorocznego budżetu, nie tylko

nie doszukałem się środków na realizację tej inwe-

stycji, ale też zauważyłem, że w dziale: Zestawienia

programów wieloletnich zniknęła występująca tam

do tej pory rubryka z nazwą wspomnianego wcze-

śniej programu.

Owszem, uwzględniony jest „Pro-

gram ochrony przed powodzią w dorzeczu górnej

Wisły”, ale z zapisów tych nie wynika, jaka część

środków ma być przeznaczona na realizację tego za-

dania, o ile środki te zostały tam ukryte.

Dlatego mam pytanie: Czy rząd odstąpił od re-

alizacji ustawy o ﬁnansowaniu programu budowy

zbiornika w Świnnej Porębie, a jeśli nie, bo taką

mam nadzieję, to dlaczego w zestawieniu progra-

mów w ustawie budżetowej nie ma programu budowy

tego zbiornika, który przecież zawsze tam był?

Jakie

środki zostaną przeznaczone na realizację tego zada-

nia w przyszłym roku oraz gdzie konkretnie zostały

zapisane w ustawie budżetowej?

Dziękuję państwu

za uwagę.

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

Głosu udzielam panu posłowi Jerzemu Borkow-

skiemu z Klubu Poselskiego Ruch Palikota.

Pani Marszałek!

Wysoka Izbo!

Panie Ministrze!

Mam dwa pytania.

Według badań OBOP-u ponad

80% Polaków jest przeciwnych wydłużeniu wieku

emerytalnego.

Dla Ruchu Palikota jest to też sprawa

nie do przyjęcia.

Pomimo zapisów w Kodeksie pracy

kobiety wciąż zarabiają znaczniej mniej niż męż-

czyźni.

Dopóki nie zostanie uregulowana sprawa

wydłużenie czasu pracy, Ruch Palikota postuluje

likwidację wszelkich dotacji państwa do związków

wyznaniowych, które według badań money.pl oscy-

lują w granicach 3 mld rocznie.

Łatwo policzyć

– w czasie całej kadencji to dla budżetu 12 mld zł.

Panie ministrze, to jest zły kierunek.

Czy pan mi-

nister musi łatać ﬁnanse państwa kosztem najsłab-

szych i najbiedniejszych?

Drugie pytanie dotyczy zwiększenia dotacji

(Dzwonek) na niektóre instytucje.

Jestem w stanie

zrozumieć dołożenie do już dużego budżetu NIK-u

4 mln zł, co daje 260 mln zł, ale nijak nie mogę zro-

zumieć dołożenia do podobnego budżetu IPN-u kwo-

ty 37 mln zł.

Jest projekt budowania nowych...

Nie

mogę tego zrozumieć: takiej dużej kwoty dla IPN-u.

Ruch Palikota złoży wniosek o likwidację IPN-u.

Czy rząd poprze ten wniosek?

Dziękuję bardzo.

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

Parlamentarnego Solidarna Polska.

Nie ma.

Do zabrania głosu zapraszam pana posła Lecha

Sprawkę z Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawie-

Bardzo proszę.

Poseł Lech Sprawka:

Pani Marszałek!

Pani Minister!

Mam pytania, ale

proszę o odpowiedzi na piśmie.

Pierwsze.

Na jakiej

podstawie prawnej w załączniku nr 6 w planie ﬁnan-

sowym Funduszu Pracy w części D zapisano po raz

pierwszy upoważnienie dla ministra ﬁnansów o tre-

ści: wolne środki ﬁnansowe przekazane w zarządza-

nie lub depozyt u ministra ﬁnansów powyżej 3 dni

– 2,3 mld zł?

Dlaczego to upoważnienie nie znalazło

się obok innych w treści ustawy?

Nie ma tu bowiem

zastosowania art. 48 ustawy o ﬁnansachpublicznych,

z którego działania państwowe fundusze celowe są

wyłączone.

Niezrozumiałe jest wyjaśnienie pod tabe-

lą części D planu ﬁnansowego Funduszu Pracy, mó-

wiące o wolnych środkach na dzień 31 grudnia dane-

go roku, ponieważ nie ma takiego pojęcia w ustawie

o ﬁnansach publicznych w odniesieniu do państwo-

wych funduszy celowych.

Do środków tych funduszy

nie znajdują również zastosowania przepisy art. 181

tej ustawy.

(Dzwonek) Jaka jest podstawa prawna

tego zapisu w części D planu ﬁnansowego Funduszu

Pracy?

Drugie pytanie to właściwie prośba o pisemną

kalkulację części oświatowej subwencji ogólnej, ze

szczególnym uwzględnieniem art. 28 ust. 1 ustawy

o dochodach j.s.t., mówiących o tym, że kwota tej czę-

ści oświatowej powinna być skorygowana o kwotę

zadań oświatowych.

Jeśli uwzględnimy skutki prze-

chodzące ubiegłorocznej 7-procentowej podwyżki

wynagrodzeń nauczycieli i podwyżki od 1 września

2012 r. o 3,8% oraz obecny stan prawny, tzn. pójście

sześciolatków do klas pierwszych, ten rachunek w ża-

den sposób się nie zgadza.

Proszę o pisemne przed-

stawienie szczegółowej kalkulacji z wyszczególnie-

niem zadań i ich wyceny.

Dziękuję.

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

Poseł Marek Polak

Poseł Kazimierz Ziobro:

Pani Marszałek!

Wysoki Sejmie!

Moje pytanie

dotyczy Funduszu Pracy.

Być może były już zbliżone

pytania, niemniej jednak uważam, że jest to istotny

problem, gdyż w naszym kraju bezrobocie sięga po-

nad 12%, oscyluje w granicach 12,5%.

Wiadomo, że

w następnym roku, przy takim ﬁskalnym podejściu

państwa odnośnie do pracodawców, nowych miejsc

pracy nie przybędzie.

W związku z tym nie rozu-

miem, dlaczego w sytuacji gdy 7 mln, jeśli chodzi

o środki Funduszu Pracy, jest w dyspozycji, jest za-

kładane w budżecie państwa, 2300 mln zł będą to

środki zamrożone.

30% środków będzie w dyspozycji

ministra ﬁnansów.

Przecieżnatychnajbiedniejszych

nie można oszczędzać.

Wnioskuję, żeby te środki zo-

stały rozdysponowane i zaplanowano ich wykorzy-

stanie od stycznia następnego roku.

Kolejna sprawa.

(Dzwonek) Mam pytanie odno-

śnie do inwestycji na Podkarpaciu.

Co się dzieje

z drogą S19?

Inwestycja ta miała być realizowana,

droga ta miała połączyć południowo-wschodnią Pol-

skę z Polską centralną i północną.

Dziękuję.

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

Głos zabierze pan poseł Artur Bramora z Klubu

Poselskiego Ruch Palikota.

Poseł Artur Bramora:

Pani Marszałkini!

Panie Ministrze!

Wysoka Izbo!

Panie ministrze, czy zasadne jest zwiększenie w roku

2012 nakładów w wysokości 36 mln zł na Instytut

Pamięci Narodowej?

Czy rząd uznaje, że ten wydatek

jest bardziej zasadny niż na przykład przekazanie tej

kwoty na oświatę i wychowanie lub ochronę zdrowia?

Co kieruje rządem przy podejmowaniu tego typu de-

cyzji?

Nasuwają się tutaj wnioski, że nie do końca są

to zasady zdrowego rozsądku, które to w trudnej sy-

tuacji powinny być nieodzownym elementem walki

z kryzysem ﬁnansówpublicznych.

Tewnioskisąjesz-

cze bardziej zasadne, jeśli spojrzymy na wysokość

nakładów na kulturę ﬁzyczną, gdzie ich poziom

w stosunku do roku 2011 jest niższy o 447 mln.

Po

co jednak inwestować w kulturę ﬁzyczną, w ochronę

zdrowia?

Przy założeniu, że nakłady na kulturę ﬁ-

zyczną będziemy sukcesywnie zmniejszać, a na ochro-

nę zdrowia tylko kosmetycznie zwiększać, to docelo-

wo ulegnie (Dzwonek) obniżeniu średnia wieku życia

obywateli, a to w połączeniu z obowiązkiem pracy do

67. roku życia już wygeneruje ogromne oszczędności.

Może dzięki temu zlikwidujemy ZUS, bo nie będzie

komu wypłacać emerytur?

(Wesołość na sali) Może

powinno się podać do publicznej wiadomości, że

w Polsce nie jest w dobrym tonie dożyć do emerytury,

bo państwa niebawem nie będzie stać na jej wypłatę.

Obawiam się, panie ministrze, że w obecnej ka-

dencji nie uda się panu skorzystać z tych oszczędno-

ści, więc dopominam się w imieniu naszych rodaków

o minimum rozsądku i odrobinę rozwagi przy roz-

dzielaniu ﬁnansów publicznych.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

(Głos z sali: Brawo.)

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

O zabranie głosu proszę pana posła Jakuba Rut-

nickiego z Klubu Parlamentarnego Platforma Oby-

watelska.

Poseł Jakub Rutnicki:

Dziękuję bardzo.

Izbo!

Moje pytania będą dotyczyły przede wszystkim

infrastruktury sportowej.

Bardzo cieszę się, że dalej

kontynuujemy projekt budowy „Orlików” i przezna-

czamy na to 250 mln zł.

To jest dobry kierunek,

szczególnie chodzi o uwzględnienie tych biedniej-

szych gmin i zmiany zasad ﬁnansowania.

Mojepyta-

nie dotyczy jednak tego, czy w ramach tych pieniędzy

będzie również możliwość ﬁnansowania projektu

„Orlik Plus”.

Mam też pytanie o projekt, który reali-

zowaliśmy w 2010 r., czyli budowę pełnowymiaro-

wych boisk o sztucznej nawierzchni, tzw. „Orłów”.

Korzystając też z okazji, jako poseł z Wielkopolski,

chciałbym zadać pytanie obecnemu panu ministrowi

infrastruktury.

Absolutnie kluczowa inwestycja…

(Głos z sali: Dla Poznania?)

Tak, przede wszystkim, ale też pytanie będzie

tego dotyczyło.

Chodzi o absolutnie kluczową inwe-

stycję (Dzwonek), czyli obwodnicę zachodnią Pozna-

nia i dokończenie realizacji odcinka Swadzim – Ro-

kietnica, to około 180 mln zł.

Panie ministrze, ta

inwestycja jest kluczowa dla rozwoju Wielkopolski,

a także dla projektu Euro 2012.

Bardzo dziękuję.

(Przewodnictwo w obradach obejmuje wicemarszałek

Dziękuję bardzo.

Nie ma pana posła.

Bubulę, Prawo i Sprawiedliwość.

Poseł Barbara Bubula:

Panie Marszałku!

Wysoki Sejmie!

Jesienią 2012 r.

rząd rozpocznie wyłączanie bezpłatnego analogowe-

go sygnału telewizyjnego.

W rezultacie około 10 mln

obywateli straci dostęp do telewizji tradycyjnej.

Po-

łowy spośród nich, 5 mln najuboższych, nie będzie

stać na wymianę telewizorów i zakup dekoderów do

odbioru sygnału cyfrowego.

Jesteśmy bodaj jedynym

krajem w Europie, który nie przewidział żadnej po-

mocy ﬁnansowej dla osób i rodzin zagrożonych wy-

kluczeniem cyfrowym.

Pomoc taką świadczą Słowa-

cy, Francuzi, Finowie, a nawet za oceanem była

przewidziana w Ameryce.

Panie ministrze, czy to

prawda, że w budżecie nie zostały przewidziane żad-

ne środki na pomoc dla tych, którzy wskutek ubóstwa

stracą dostęp do jedynego źródła informacji, kultury,

edukacji i rozrywki?

Drugie pytanie.

Czy prawdą jest, że wojewoda

małopolski określił absolutne minimum środków na

bieżące (Dzwonek) zabezpieczenie przeciwpowodzio-

we Małopolski na 25 mln zł, a w budżecie na 2012 r.

zapewniono zaledwie 5 mln zł?

Pytanie trzecie.

Czy prawdą jest, że rząd chce za-

brać, jeśli chodzi o waloryzację emerytur, należny

emerytom 1 mld zł, która to kwota wynika z przeli-

czenia waloryzacji procentowej na kwotową?

W ta-

kim razie powtarzam pytanie zadane przy okazji

exposé.

Ile wyniesie kwota waloryzacji na jednego

emeryta w roku 2012?

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję.

Głos ma poseł Jan Cedzyński, Ruch Palikota.

Poseł Jan Cedzyński:

Panie Marszałku!

Wysoki Sejmie!

Panie Mini-

świętokrzyskiego do sieci kolejowej.

Kiedy rząd od-

blokuje pieniądze oraz podejmie decyzję o moderni-

zacji trasy kolejowej nr 8 Kielce – Radom – Warsza-

wa?

Kiedy rząd wybuduje łącznicę kolejową Czarnca

– Włoszczowa, żeby umożliwić bezpośrednie połącze-

nie z Kielc przez CMK z Warszawą?

Dotychczas region świętokrzyski jest odcięty, jeśli

chodzi o połączenia kolejowe, od stolicy, a wieloletnie

deklaracje wszelkich władz centralnych, partyjnych,

gospodarczych i kolejowych okazały się kłamstwem.

Czy w budżecie na rok 2012 rząd przewidział pienią-

dze na te oczekiwane przez mieszkańców wojewódz-

twa świętokrzyskiego inwestycje?

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Nie ma pana posła.

Głos ma pan poseł Andrzej Szlachta, Prawo i Spra-

W ramach debaty budżetowej chciałbym zadać pyta-

nie dotyczące poziomu ﬁnansowania nauki i szkol-

nictwa wyższego.

Polska, chcąc dokonać przyspiesze-

nia cywilizacyjnego, musi zwiększyć nakłady na

naukę i szkolnictwo wyższe.

Platforma Obywatelska

deklarowała, że w 2013 r. poziom ﬁnansowanianauki

osiągnie 2% produktu krajowego brutto.

Już dziś

możemy powiedzieć, że te obietnice nie zostaną zre-

alizowane.

Jednocześnie ze środowiska akademickie-

go kierowane są oczekiwania dotyczące skokowego

wzrostu dopływu środków ﬁnansowych z budżetu

państwa na naukę.

A o ile wzrosły nakłady na szkol-

nictwo wyższe w tym budżecie?

Zaledwie o 1%.

Z poziomu 9557 mln w roku poprzednim planowane

jest 9663 mln zł.

(Dzwonek) Do tego dodać należy, że

nauczyciele akademiccy kolejny rok nie mają podwyż-

ki wynagrodzeń.

Czy rząd widzi groźbę spadku efek-

tywności funkcjonowania szkolnictwa wyższego

z powodu sytuacji ﬁnansowej?

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję.

uzasadnienie, jak również zapoznałem się z całym

budżetem.

Oczywiście pytań można zadać kilka tysię-

cy, ale chciałbym zadać trzy.

W tomie I uzasadnienia

na str. 133 założono wzrost wydatków agencji wyko-

nawczych.

Zostanie na to przeznaczony ponad miliard

zł, a przecież część z tych agencji najprawdopodobniej

będzie w najbliższym czasie zlikwidowana.

Tom I, str. 151 dotyczy dotacji do ZUS.

Założono

dotację na poziomie 55 mld.

Rząd ma pozyskać około

138 mld ze składek, ale co się stanie, gdy spadnie

zatrudnienie albo będą niższe składki?

Tego oczywi-

ście w budżecie, Wysoka Izbo, nie ma.

Z kolei ze skryptu ministerstwa transportu na str. 49

wyczytałem, że rząd zamierza zrewitalizować linię

kolejową Chorzów Batory – Tczew.

Traktuję to jako

żart albo pomyłkę w druku.

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję.

Nie ma pana posła.

Głos ma pani posłanka Gabriela Masłowska, Pra-

Poseł Gabriela Masłowska:

Dziękuję, panie marszałku.

Panie ministrze, w ustawie budżetowej na 2011 r.

wydatki na pokrycie odsetek od kredytów mieszka-

niowych zaplanowano w wysokości 130 mln zł.

Z tego

ok. 100 mln naliczone jest niezgodnie z ustawą o po-

kaniowych z 1995 r.

W projekcie budżetu na 2012 r.

przewidziana jest kwota 110 mln zł.

Z tego, w moim

przekonaniu, 80 mln zł naliczone jest niezgodnie

z prawem.

Panie ministrze, dlaczego niezgodnie z pra-

wem?

Według ustawy, o której mówię, odsetki mają

być naliczane od kredytu i ich część za kredytobiorcę

ma być pokryta przejściowo z budżetu państwa.

Bank

PKO BP nalicza jednak odsetki nie tylko od kredytu,

ale i od skapitalizowanych wcześniej odsetek banko-

wych, co w nieuzasadniony sposób zwiększa obciąże-

nia budżetu.

Dlaczego pan, panie ministrze, mimo

wielokrotnych prób (Dzwonek) zgłaszania przeze

mnie z tego miejsca problemu, przyzwala, aby pienią-

dze z budżetu wpłynęły do banku o dobrej kondycji

ﬁnansowej,którywdodatkujestpodnadzoremSkar-

bu Państwa?

Proszę się nie zasłaniać opinią NIK

w tej sprawie.

Uważam, że sprawa opinii NIK nadal

nie jest zamknięta.

Panie ministrze…

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Proszę kończyć.

Poseł Gabriela Masłowska:

Panie marszałku, jedno zdanie.

…NIK w korespondencji ze mną odpowiada: Z uwa -

gi na brak dokumentacji księgowej nie została prze-

prowadzona weryﬁkacja rachunkowa prawidłowości

naliczania przez PKO BP kwot wynikających z tegoż

kredytu.

Mimo to NIK popiera opinię banku, opiera

się na opinii banku.

Sprawa wymaga dalszego zain-

teresowania, szczególnie ze względu na sytuację bu-

dżetu państwa.

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

To nie był wzór do naśladowania.

Głos ma pan poseł Czesław Hoc.

Bardzo proszę.

Poseł Czesław Hoc:

Panie Marszałku!

Wysoki Sejmie!

Jeśli chodzi

o budżet dotyczący ochrony zdrowia, praktycznie nie

ma wzrostu nakładów, albowiem gdy porówna się

tegoroczny budżet Narodowego Funduszu Zdrowia

z budżetem z 2011 r. po zmianach, to wzrost jest ża-

den.

Zważywszy na fakt zmian wskaźników makro-

ekonomicznych, de facto jest to budżet obniżony.

Tymczasem w ochronie zdrowia ustawowy chaos:

tzw. pakiet ustaw zdrowotnych fatalny, niespójny,

zagrażający bezpieczeństwu zdrowotnemu obywate-

li, zagrożone kontraktowanie świadczeń, dramatyczne

kolejki, skandaliczne procedury w pozyskiwaniu le-

ków innowacyjnych dla chorych z nowotworami, pa-

cjentów z przeszczepami narządów.

Drożeją leki, dro-

żeją paski do pomiaru cukru.

Jak żyć, jak umierać

– pytają zagubieni i zdesperowani pacjenci.

A co propo-

nuje rząd PO i PSL?

Komercjalizację, a potem prywa-

tyzację, zatem usługi komercyjne, odpłatność.

A jeśli

przetrwasz, wydłużymy wiek emerytalny, więc dłużej

popracujesz.

Pytanie: Gdzie są wartości konstytucyjne

i etyczne, gdzie jest pacjent?

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję.

Poseł Artur Dębski:

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Otrzymaliśmy

5-tomowy projekt ustawy budżetowej.

Nazwałbym to

raczej 5-tomowym komiksem lub matriksem.

Chciał-

bym jednak, żebyśmy zapoznali się z tomem II – str.

208, chodzi o państwowy dług publiczny.

W 2007 r.,

gdy Platforma Obywatelska obejmowała rządy, mieli-

śmy 527 mld zł długu publicznego, na koniec 2012 r.

mamy mieć 832 mld.

Różnica wynosi 305 mld, ona jest

bardzo duża.

Chciałbym zapytać: Jak wytłumaczymy

się przed przyszłymi pokoleniami, które będą musiały

spłacać ten dług?

I drugie pytanie, już bardziej kon-

kretne: Ile państwo polskie kosztowało opracowanie,

wydrukowanie tego 5-tomowego komiksu i wszelkie

prace nad nim?

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję.

Poseł Patryk Jaki:

Dziękuję.

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Trzy pytania, dla

mnie bardzo ważne, o charakterze regionalnym.

Pierwsze pytanie: Czy znajdą się środki na pomoc

dla Opola w zakresie infrastruktury, w zakresie bu-

dowy obwodnicy północnej ze względu na to, że ob-

wodnica północna Opola po wprowadzeniu opłat za

autostrady stanie się główną trasą alternatywną dla

ruchu komunikacyjnego pomiędzy Wrocławiem a Ka-

towicami?

To jest pierwsze pytanie.

powodziowego w Opolu.

Otóż na osiedlu Metalchem

mamy ponad 120-letni wał, który chyli się ku upad-

kowi.

Potrzebujemy w Opolu pilnej pomocy, bo jeżeli

nie otrzymamy środków ﬁnansowych, to blisko 1/4

naszego miasta może się znaleźć pod wodą.

I ostatnie pytanie.

W naszym mieście powstała

inicjatywa budowy (Dzwonek) basenu 50-metrowego,

skie.

Pytanie: Czy będzie wsparcie dla tej wspaniałej

inicjatywy?

Będzie to jeden z niewielu basenów

w naszym kraju o takiej charakterystyce.

Dziękuję.

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję.

Poseł Jerzy Rębek:

poziomie działań mają być realizowane programy

wieloletnie wsparcia ﬁnansowego inwestycji o istot-

nym znaczeniu dla gospodarki polskiej.

Udzielana

ma być pomoc publiczna w formie dotacji z budżetu

państwa na podstawie dwustronnych umów zawiera-

nych pomiędzy ministrem gospodarki a inwestorem.

Celem tych programów ma być rozwój gospodarczy

regionów poprzez tworzenie nowych miejsc pracy.

Przewiduje się realizację 20 programów.

Wśród nich

jest m.in. działanie polegające na wsparciu ﬁnanso-

wym inwestycji realizowanej przez Carlsberg spółka

z ograniczoną odpowiedzialnością w Poznaniu, a tak-

że inwestycji realizowanej przez Nordea Bank AB

Oddział w Polsce.

Czy w przypadku tych dwóch ﬁrm

rzeczywiście potrzebne jest wsparcie ze strony budże-

tu państwa?

Kto decyduje o doborze ﬁrm, które ob-

jęte są tym działaniem?

I dlaczego tylko 20 ﬁrm bie-

rze udział w takim programie?

Dziękuję bardzo.

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję.

Poseł Maria Zuba:

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Panie Ministrze!

Podczas dzisiejszej dyskusji nad budżetem państwa

na rok 2012 poinformował nas pan, że rząd Donalda

Tuska liczy się z potrzebą nowelizacji ustawy budże-

towej w ciągu roku.

Nie omieszkał pan wskazać uza-

sadnienia – czynników zewnętrznych, czyli stagnacji,

a może nawet recesji, w streﬁe euro.

A co rząd Plat-

formy Obywatelskiej i PSL zrobił w ciągu czterech

lat, by nas, Polaków, ustrzec przed recesją?

Rząd

w poszukiwaniu oszczędności nie odważył się naru-

szyć interesów dużych, dobrze zorganizowanych grup

społecznych, gdyż to rodziłoby niebezpieczeństwo,

mogło doprowadzić do demonstracji.

Rząd natomiast

poszedł łatwiejszą drogą – podwyższył VAT, bo to jest

najpewniejszy sposób na zwiększenie dochodów.

Panie ministrze, dziś Polacy powinni wyraźnie

usłyszeć od pana, że w przyszłym roku nieuchronnie

czeka Polaków (Dzwonek) spadek dochodów w budże-

tach domowych.

Tak będzie niezależnie od tego, czy

będziemy mieli recesję, czy nawet 2,5-procentowy

wzrost gospodarczy.

Zabrakło panu odwagi, aby po-

wiedzieć dziś o tym jasno i otwarcie Polakom.

Wręcz

przeciwnie, zapewniał pan, że budżet na 2012 r…

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Proszę kończyć.

Poseł Maria Zuba:

…jest optymalny, bezpieczny, solidarny i wzrosto -

wy.

Gdzie w budżecie mamy szukać dowodów na po-

twierdzenie pana słów?

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję.

Nie ma pani poseł.

Poseł Arkadiusz Czartoryski:

raz była poruszana sprawa obwodnicy drogi krajo-

wej nr 61 w Ostrołęce.

Chciałbym powiedzieć o tym

jeszcze raz.

Rząd zaplanował 2-procentowy wzrost składki

ZUS.

Na przykład w przypadku ﬁrmy, która chce

wydać prawie 2 mld zł w roku 2012 na inwestycje,

to jest kilka milionów złotych wpływu do budżetu.

Chciałbym zapytać: Czy rząd w ogóle docenia ﬁr-

Poseł Patryk Jaki

my, które wydają miliardy na inwestycje w czasach

kryzysu?

W mieście Ostrołęka…

Chcę o tym powiedzieć,

ponieważ w tej chwili to jest największa inwestycja

w Polsce i chyba w Europie.

Razem to jest ok. 9 mld zł

w jednym miejscu, ale nie ma drogi.

Za rok z tego

zakładu pracy będzie wyjeżdżało 200 tys. tirów.

I nie

ma drogi.

Chciałbym prosić o odpowiedź na piśmie,

jakie prace projektowe są prowadzone, jeśli chodzi

o obwodnicę drogi krajowej nr 61 przy budowie elek-

trowni (Dzwonek) oraz celulozy w Ostrołęce.

Bardzo

proszę o odpowiedź, już któryś raz o to pytam.

Rozu-

miem, że nastąpiła jakaś pomyłka, błąd, nie brano

pod uwagę, że takie szczęście spotka Polskę i że bę-

dzie taka wielka inwestycja.

Bardzo proszę o odpo-

wiedź na piśmie.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

likota.

Poseł Artur Górczyński:

Panie Marszałku!

Panie Ministrze!

Wysoka Izbo!

Panie ministrze, w omawianym projekcie ustawy

planuje się zwiększenie środków na kancelarię pre-

zydenta o 16 mln zł.

Rzeczona kancelaria uzasadnia

ten fakt głównie tym, że trzeba wprowadzić trzy

nowe ordery o wdzięcznych nazwach: Gwiazda Mo-

rza Śródziemnego, Gwiazda Konga czy Gwiazda

Czadu.

Proponuję czwarty order – gwiazda Peru.

Mam nawet pierwszego kandydata, który powinien

go otrzymać.

Panie Ministrze!

Chcę zapytać: Czy nie byłoby

stosowne, aby oszczędności szukać w pierwszej kolej-

ności w szeroko rozumianej administracji, a nie się-

gać w pierwszej kolejności do kieszeni ciągle uboże-

jącego polskiego społeczeństwa?

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję.

Polska.

(Głos z sali: Nie ma.)

(Głos z sali: Nie ma.)

Głos ma pani posłanka Anna Grodzka, Ruch Pa-

likota.

Poseł Anna Grodzka:

ra jest tu w zasadzie bardzo często pomijana, dlatego

chcę ją przywołać.

Mówiliśmy już z tego miejsca o tym,

i że jego budżet zupełnie nie wystarcza na zadania,

które przed nim postawiono i które powinien spełniać.

W 16-milionowym, podwyższonym budżecie kancela-

rii mieści się zapewne, bo nie jest wymieniona w szcze-

gółach, również jakaś kwota dla pani Agnieszki Ko-

złowskiej-Rajewicz, która ma sprawować swoją funk-

cję, pilnować zasad równego traktowania.

W poprzed-

niej kadencji funkcja ta była sprawowana poniżej ja-

kiejkolwiek krytyki.

Pani Elżbieta Radziszewska zo-

stała określona przez media ministrem od niczego.

(Dzwonek) Chciałabym, żeby w tej kadencji nie było

takiej sytuacji i żeby funkcja ta została potraktowana

poważnie.

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję.

Nie ma pana posła.

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Panie Ministrze!

W ostatnich czterech latach rządów koalicji Platfor-

my i PSL-u mieliśmy do czynienia z prawdziwym

pogromem szkół wiejskich.

Wynikało to ze zbyt ma-

łej subwencji oświatowej.

Gminy wiejskie były zmu-

szone do likwidacji szkół.

Obecnie ten sam rząd pla-

nuje subwencję oświatową na poziomie 38,7 mld zł.

Gminy miejskie, duże miasta, takie jak Poznań czy

Warszawa, już przymierzają się do likwidacji szkół.

Będzie to pociągało za sobą zdecydowane pogorszenie

poziomu nauczania, zwiększenie liczby uczniów w kla-

sach, redukcję etatów nauczycielskich, czyli ten po-

grom, który dotykał szkoły wiejskie, będzie teraz

dotykał również szkoły miejskie.

(Dzwonek)

Chciałbym zapytać: Czy Ministerstwo Finansów

wyliczyło, o ile powinna wzrosnąć subwencja oświa-

towa, aby samorządy nie były zmuszane do likwidacji

szkół?

Chciałbym też zapytać: O jaką kwotę subwen-

cji wnioskowało Ministerstwo…

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Proszę kończyć.

Poseł Arkadiusz Czartoryski

Poseł Zbigniew Dolata:

…

Edukacji Narodowej?

Dziękuję bardzo.

( Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję.

Dwie sprawy.

Pierwsza to ﬁnansowanie lekcji religii

z budżetu państwa...

(Głos z sali: Jeszcze IPN.)

...szereg zwolnień dla kleru...

(Głos z sali: Przestań już.)

...i szereg innych przywilejów, jakie posiada kler

w państwie polskim.

(Głos z sali: Powtarzacie się.)

Sprawa druga to obniżenie doﬁnansowania na

remonty dróg lokalnych z 50% na 30%.

Proszę mi powiedzieć: Czy polski rząd dalej bę-

dzie utrzymywał tłuste brzuchy biskupów?

(Oklaski)

Czy lepiej jest dla niego obcinać koszty remontów

dróg?

Przypomnę, że w małych miejscowościach dro-

gi są często zniszczone przez inwestycje związane

z Euro, czyli z budową dróg szybkiego ruchu, bo do-

jeżdżają tamtędy maszyny.

Proszę mi naprawdę od-

powiedzieć: Czy polski rząd dalej będzie klękał przed

klerem, czy może rzeczywiście wszyscy będą ponosić

koszty kryzysu, (Dzwonek) a nie tylko najmniejsze

miejscowości?

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję.

Nie ma pana posła.

Czy rząd i pani resort, uczestnicząc w konstruowaniu

budżetu, zaplanowały likwidację przemytu nielegal-

nie przywożonych z zagranicy towarów, omijających

system celny i podatkowy?

Powszechnie wiadomo, że

nielegalny import tworzy szarą strefę gospodarczą,

zwłaszcza w zakresie towarów objętych akcyzą, ta-

kich jak alkohol i papierosy.

Czy rząd zamierza zli-

kwidować podatek transakcyjny od ﬁkcyjnychopera-

cji, na których zagraniczne korporacje ﬁnansowe

zarabiają gigantyczne pieniądze?

Czy nie dostrzega

pani ogromnego zagrożenia dla przyszłych emerytów

z powodu drenażu pieniędzy z Funduszu Rezerwy

Demograﬁcznej, które powinny być wykorzystane

dopiero ok. 2020 r., kiedy wiek emerytalny osiągnie

powojenny wyż demograﬁczny?

Czyznapaniproblem

unikania płacenia podatku dochodowego przez hiper-

markety i największe ﬁrmy w Polsce, które wykazu-

ją straty, jeśli osiągną zysk w Polsce, transferując te

pieniądze za granicę (Dzwonek), płacąc centrali w in-

nym kraju np. za używanie logo, znaku towarowego,

wzoru, wystroju sklepu, koncepcję sieci?

Proszę od-

powiedzieć: Jak rząd zamierza zaradzić opisanym

wyżej, szkodliwym dla budżetu zjawiskom?

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję.

Głos ma pan poseł Adam Kępiński, Ruch Palikota.

Poseł Adam Kępiński:

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Panie Ministrze

Nieobecny!

Prognozuje pan wzrost bezrobocia w kra-

ju z 10% do 12,3%.

Jednocześnie zapowiada pan pod-

wyżkę składki rentowej płaconej przez pracodawców

o 2%.

Czy może pan podać wyliczenia, jaki wpływ na

dochody budżetowe w relacji do wydatków na płace

w sferze budżetowej będzie miała ww. podwyżka?

Ile

będą kosztować budżet nowi bezrobotni?

Podkre-

ślam, że budżet państwa jest największym pracodaw-

cą, a do tego po części utrzymuje także tych, którzy

stracili pracę.

Czy ten sprytny plan, który wychodzi

gładko na papierze, nie będzie przypadkiem wyglądał

jak samobiczowanie dla idei?

Chcę przypomnieć panu ministrowi, że w świecie

ekonomii większą sztuką jest zarobić pieniądze, niż

je wydać.

Proszę mi pokazać w projekcie budżetu

choć jeden element, gdzie planuje pan kreowanie

przychodu, a nie jedynie zwykłe orżnięcie tego, co

jest, wymyślając nowe podatki.

(Dzwonek) Gdzie jest

akcyza od obrotu miękkimi narkotykami?

Gdzie są

wpływy z legalizacji agencji towarzyskich?

Gdzie są

oszczędności na duchownych?

Jak długo państwo…

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Proszę kończyć.

Poseł Adam Kępiński:

…w imię osiągnięcia życia wiecznego swych oby -

wateli będzie zamykało oczy na pieniądze, którymi

bawi się świat przestępczy?

Dziękuję.

(Oklaski)

(Głos z sali: Brawo.)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Panie Ministrze!

Dużo mówił pan dzisiaj o wielkich pieniądzach na

infrastrukturę drogową.

Rozumiem, że Platforma

Obywatelska preferowała taki model polaryzacyjno-

-dyfuzyjny, że rozwijają się duże ośrodki, a małe może

kiedyś coś tam z tego powąchają.

Istotnie tak jest.

Panie ministrze, jest droga nr 7, a od Kielc w kierun-

ku Tarnowa – droga nr 73.

Jest ona w miarę dobra

do Wisły, ale od Wisły do Tarnowa to w nomenklatu-

rze Europy Zachodniej droga niemieckiego rolnika

na pole.

To jest droga śmierci.

Upominamy się o nią

już przez lata.

Nic nie zostało zrobione.

Panie mini-

strze, to jest okno na świat tamtej małej ojczyzny –

Tarnowa, Powiśla Dąbrowskiego.

Jeżeli nie będzie to

zrobione, nie będzie pan miał sukcesów i rząd nie

będzie ich miał.

Dlatego upominam się o to, aby zo-

stały zapisane na to jakieś nakłady w budżecie.

Dzię-

kuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję.

Poseł Bartosz Kownacki:

pana ministra, ale to może niewłaściwy adresat, więc

do pana prezydenta, dotyczące mojego okręgu wybor-

czego, a mianowicie miasta Inowrocławia.

Otóż 1,5 roku

temu, w trakcie kampanii prezydenckiej, pan Broni-

sław Komorowski, wtedy jeszcze poseł Platformy

Obywatelskiej, zapowiadał, że już są pieniądze, już

jest obwodnica Inowrocławia, już w zasadzie zaczy-

namy budować.

Minęło 1,5 roku – obwodnicy nie ma.

Co więcej, z tego, co się orientuję, w projekcie tego

budżetu też chyba pieniędzy na obwodnicę Inowro-

cławia nie ma.

A więc czy poseł Platformy Obywatel-

skiej pan Bronisław Komorowski oszukiwał wtedy

wyborców, którzy na niego zagłosowali?

I dalsze pytanie.

Panie ministrze, pan wie, że

przygotowanie takiego procesu inwestycyjnego to

czasem dziesiątki milionów złotych.

Czy pan mini-

ster wyczarował nam kryzys dopiero teraz, czy sztuk-

mistrz z Londynu dopiero teraz zorientował się, że

mamy kryzys, czy też jesteśmy rzeczywiście tak bo-

gatym krajem, że możemy sobie (Dzwonek) pozwolić

przerywać te procesy inwestycyjne, na które środki

w skali kraju łącznie mogą wynosić kilkaset milio-

nów złotych?

Dziękuję bardzo.

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję.

Nie ma pana posła.

wiedliwość.

To proszę o sprawdzenie listy.

Głos ma pan poseł Adam Kępiński.

Też już był.

Zarządzam 3 minuty przerwy.

do godz. 21 min 30)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Wznawiam obrady.

Głos ma pan poseł Jarosław Żaczek.

Nie ma.

Poseł Kazimierz Gołojuch:

strze!

Polskim rodzinom żyje się coraz gorzej.

Nastą-

piła już podwyżka stawek podatku VAT na artykuły

dziecięce, w przyszłym roku zdrożeje paliwo, energia

elektryczna, gaz, drożeje żywność, zostaną ograni-

czone ulgi dla rodzin.

Omawiany dzisiaj budżet na

2012 r. to budżet uderzający ekonomicznie w polskie

rodziny.

Nie zapominajmy, że w Polsce rodzi się coraz

mniej dzieci, jesteśmy społeczeństwem starzejącym

się.

Trwa kryzys demograﬁczny.

Mojepytanie:Jakie

działania zamierza podjąć rząd, aby pomóc rodzinom,

szczególnie tym najbardziej potrzebującym?

Środki na aktywne formy przeciwdziałania bez-

robociu w tym roku zostały drastycznie, bo prawie

o 2/3, ograniczone w porównaniu ze środkami w roku

2010.

Wielu młodych ludzi pozbawiono możliwości

zatrudnienia przy pracach interwencyjnych, publicz-

nych czy odbycia stażu absolwenckiego.

Środki na

2012 r. planowane są na poziomie porównywalnym

z poziomem środków w roku bieżącym.

I pytanie: Czy

nastąpią zmiany w kierunku zwiększenia środków

ﬁnansowych na Fundusz Pracy i nastąpi uwolnienie

środków zablokowanych przez ministra ﬁnansów?

(Dzwonek)

I kolejna kwestia.

Proszę i zwracam się z wnio-

skiem o zabezpieczenie środków ﬁnansowych na

przebudowę drogi krajowej nr 4 prowadzącej przez

Łańcut, tzw. obwodnicy Łańcuta, w kierunku wschod-

nim, drogi, którą porusza się około 25 tys. samocho-

dów na dobę.

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Proszę kończyć.

Poseł Kazimierz Gołojuch:

Nadmieniam, że jest już prawomocna decyzja

w sprawie tej inwestycji.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Bardzo proszę.

Poseł Mieczysław Golba:

strze!

Czy trwają w pana resorcie prace, żeby

zwiększyć środki przede wszystkim dla tych, któ-

rzy chcą zatrudniać bezrobotnych, którzy chcą in-

westować w swoje przedsiębiorstwa, ﬁrmy, tak aby

można było w przyszłości rozwijać naszą gospodar-

kę?

Myślę, że nasze ﬁrmy są skłonne, aby to zrobić.

Skoro jednak wprowadza pan akcyzę na olej napę-

dowy, to wiadomo, że wzrosną nie tylko koszty

wszystkich ﬁrm przewozowych, ale przede wszyst-

kim koszty tych wszystkich towarów w sklepach

na półce, które dzisiaj kupujemy, które każdy Polak

kupuje na co dzień.

Jeśli wprowadzamy dzisiaj kolejną, 2-procentową

składkę rentową, to są to kolejne, dodatkowe koszty

dla ﬁrm, obciążenia dla przedsiębiorstw, które rów-

nież podnoszą koszty pracy.

W związku z tym na pew-

no w przeciągu roku jest to dodatkowy pracownik, na

którym trzeba będzie zaoszczędzić lub który będzie

musiał być zwolniony, aby zlikwidować tę lukę.

Brak środków na drogę ekspresową.

W budżecie

na 2012 r. nie zauważyłem środków na S19.

To bar-

dzo ważna droga (Dzwonek), to rozwój przede wszyst-

kim województw wschodnich.

Nie widzę żadnych

środków na to.

Jeszcze jedno.

Brak w budżecie środków dla eme-

rytów, rencistów, dla osób niepełnosprawnych, a chce-

my przeznaczyć 10 mld zł z rezerwy Narodowego

Banku Polskiego na emerytów greckich.

Czy tak na-

prawdę ten budżet został przemyślany, czy to pan

nad nim pracował, czy też rzeczywiście ktoś go na-

pisał, a pan go tylko przedstawia nam...

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Proszę kończyć.

Poseł Mieczysław Golba:

...w Wysokiej Izbie?

Dziękuję bardzo.

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję.

tyczą mojego regionu – województwa lubuskiego.

Są

w nim co najmniej dwa szpitale, których wysoki po-

ziom zadłużenia spowodowałby przekroczenie wszyst-

kich dopuszczalnych wskaźników, i to bardzo znaczą-

co, w przypadku gdyby samorządy przekształciły je

i przejęły zobowiązania po tych szpitalach.

Mam na

myśli szpital w Gorzowie, który jest jednym z najbar-

dziej zadłużonych szpitali w Polsce, bo jest obciążony

250-milionowym długiem.

Gdyby samorząd woje-

wództwa przejął te zobowiązania np. w przypadku

komercjalizacji, której co prawda nie zamierza prze-

prowadzać, bo z całą pewnością taki szpital trudno

byłoby skomercjalizować – i dobrze – to sparaliżowa-

ne byłoby województwo.

Drugi ze szpitali to szpital

w Kostrzynie, który został przekształcony w spółkę

wcześniej, niż obowiązywały przepisy, przez co dzi-

siaj nie mógł skorzystać z planu B.

Czy rząd przewiduje jakieś inne niż dotychczaso-

we programy, które wspierałyby (Dzwonek) samorzą-

dy, dawałyby dodatkowe możliwości skorzystania

z rządowego programu w rozwiązaniu tego trudnego

zadłużeniowego problemu dotyczącego jednostek

ochrony zdrowia?

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję.

Głos ma pan poseł Henryk Kmiecik, Ruch Pali-

kota.

(Poseł Roman Kotliński: Chyba Kotliński.)

Ale jest Kmiecik.

(Poseł Henryk Kmiecik: Już idę.)

Przyjdzie pora.

Poseł Henryk Kmiecik:

zobowiązani jesteśmy do wdrażania dyrektyw unij-

nych.

Wiemy, że jest kilka takich niewdrożonych pro-

jektów, za które płacimy kary.

Z dwóch takich pro-

jektów dzienny koszt kar wynosi ponad 100 tys. euro.

Od października ubiegłego roku nie jest wdrożona

119

dyrektywa odnośnie do energii odnawialnej.

Podej-

rzewam, że gdy skończy się nasza prezydencja, te

kary natychmiast będą na nas nakładane.

To są wy-

sokie koszta i prosiłbym o pisemną odpowiedź na

pytanie, ile jeszcze mamy takich ukrytych niespo-

dzianek.

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję.

Solidarna Polska.

Poseł Marzena Dorota Wróbel:

Chciałabym zapytać, czy zabezpieczył pan środki w bu-

dżecie państwa na tzw. podwyżki dla nauczycieli.

Mówię: tak zwane, ponieważ ta podwyżka od wrze-

śnia 2012 r. nie pokryje nawet wysokości inﬂacji.

Z doświadczenia wiem, że samorządy na ogół dostają

zbyt małe subwencje oświatowe, aby móc utrzymy-

wać te szkoły w takim standardzie organizacyjnym,

w jakim należałoby.

Nie wiem, czy pan słyszał rów-

nież o tym, iż samorządowcy zastanawiają się nad

tym, aby oddać zadania zlecone z obszaru oświaty

w postaci prowadzenia szkół administracji rządowej,

ponieważ uważają, że środki subwencyjne nie wy-

starczają na prowadzenie szkół.

Kolejne pytanie do-

tyczy spraw regionalnych.

Chciałabym zapytać o los

inwestycji w regionie radomskim, zwłaszcza o za-

chodnią i południową obwodnice miasta Radomia: S7

na odcinku od Radomia do Skarżyska-Kamiennej

i S12.

Czy są środki chociażby na rozpoczęcie tych

inwestycji?

Dziękuję.

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję.

Głos ma pani posłanka Anna Paluch, Prawo i Spra-

wiedliwość.

(Głos z sali: Nie ma.)

wiedliwość.

Poseł Michał Wojtkiewicz:

Mam dodatkowe 2 minuty, tak?

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Nie, panie pośle.

Poseł Michał Wojtkiewicz:

strowie!

Wiele mówiono dzisiaj na temat rezerwy

walutowej.

Ile usłyszałem bzdetów i demagogii, trud-

no sobie wyobrazić.

Proponuję, aby posłowie, jak rów-

nież pan minister, przeczytali książkę „Wędrujący

świat” pana prof. Kołodki – prawdziwego profesora.

Tam jest wszystko wyjaśnione.

Z jednej strony mniej

byłoby na ten temat demagogii pana ministra, a z dru-

giej strony panowie posłowie – pan Święcicki, pan

Rosati – mniej wciskaliby nam demagogii.

Przede

wszystkim przy okazji chodzi o to, że jeżeli pożyczy-

my pieniądze, to będziemy mieli większą sprzedaż

naszych towarów usługowych.

Bankrutowi nie poży-

cza się pieniędzy.

Co zrobili Grecy, kiedy dotarła

pierwsza transza do banków w Grecji?

Wyciągnęli

euro i wsadzili do skarpety.

Następna sprawa.

(Dzwo-

nek) Jeżeli będzie druga transza, to co zrobią wierzy-

ciele?

Zabiorą te pieniądze, będą ratowali swój bu-

dżet.

Chciałbym z naszego podwórka, panie marszał-

ku, zapytać…

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Kończąc…

Poseł Michał Wojtkiewicz:

…o inwestycje związane z ochroną przeciwpowo -

dziową.

Małopolska – co roku są powodzie.

Zabrane

zostały pieniądze, zostało przeznaczone tylko

5 mln zł.

Czy w takim razie są pieniądze dla powo-

dzian?

W przyszłym roku na pewno powódź będzie.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Oby nie.

Głos ma pan poseł Roman Kotliński, Ruch Pali-

kota.

Poseł Roman Kotliński:

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Polacy żyją nie

tylko z budżetu centralnego, żyją również z budżetów

lokalnych, samorządowych, które są w katastrofal-

nym stanie.

Samorządy są totalnie zadłużone, bra-

kuje pieniędzy na utrzymanie szkół, dróg, szpitali.

Moje pytanie brzmi: Czy rząd ma jakiekolwiek rezer-

wy, które stabilizowałyby te budżety, zwłaszcza

Poseł Henryk Kmiecik

w drugiej połowie roku?

W tej chwili praktycznie

wszystkie samorządy żyją już z pożyczek, kredytów.

Drugie pytanie: Cóż się stało, panie ministrze, z Fun-

duszem Kościelnym, który miał być zniesiony?

Otóż

pan premier okłamał naród, okłamał Wysoką Izbę,

mówiąc, że księża będą płacili składki zdrowotne

i emerytalne.

Okazuje się, iż mało tego, że nie będą

płacili, budżet dodatkowo przeznaczył 5 mln zł na te

składki.

Zatem cóż się stało?

(Dzwonek) Czy urodziło

się więcej księży, czy właściwie nie wiadomo, dlacze-

go.

(Wesołość na sali) Proszę o odpowiedzi na piśmie.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

wiedliwość.

Poseł Tomasz Latos:

Dziękuję.

Podwyższenie stawek akcyzy na paliwo w normal-

nych warunkach powinno oznaczać, panie ministrze

– witam serdecznie pana ministra – więcej pieniędzy

na budowę dróg.

Poprzednio dokonaliście państwo

szeregu cięć w planach inwestycji drogowych i to po-

mimo potrzeb związanych chociażby z przyszłorocz-

nym Euro 2012.

Chciałbym wobec tego dowiedzieć

się, na ile państwo zmodyﬁkujecie w związku z pod-

wyższeniem akcyzy swoje plany dotyczące budowy

dróg, ile więcej pieniędzy będzie na te zadania prze-

znaczone.

Wreszcie jedno pytanie dotyczące samorzą-

dów.

Panie ministrze, tak się zdarzało, że w ostatnich

latach w ciągu roku samorządy były dociążane no-

wymi zadaniami bądź też na realizację starych za-

dań było przeznaczone mniej pieniędzy.

(Dzwonek)

Chciałbym zapytać, czy również w przyszłym roku

zaskoczycie państwo samorządowców nowymi zada-

niami, które w tej chwili nie są uwzględnione w bu-

dżecie samorządów?

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Głos ma pan poseł Łukasz Krupa, Ruch Palikota.

Poseł Łukasz Krupa:

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Panie Ministrze!

minister prognozuje w założeniach budżetowych na

koniec 2012 r. kurs euro na poziomie 4,17 zł.

Od wie-

lu miesięcy polska waluta notorycznie się osłabia.

W październiku 2010 r. euro kosztowało 3,95 zł, na-

tomiast w październiku tego roku kosztowało już

4,35 zł.

Dziś kurs euro wynosi ponad 4,50 zł.

Panie

ministrze, skąd taki optymizm, skoro dane z rynków

ﬁnansowych oraz prognozy Europejskiego Banku

Centralnego są w kwestii polskiej waluty znacznie

bardziej sceptyczne?

Czy rząd zamierza poczynić ja-

kieś konkretne kroki, aby powstrzymać dalszą depre-

cjację polskiej waluty?

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję.

dliwość.

Poseł Jerzy Szmit:

Wykluczenie komunikacyjne Warmii i Mazur, nara-

stające od wielu lat, staje się jedną z największych

barier rozwojowych tego województwa.

Sytuację

może poprawić znaczące zaangażowanie budżetu

państwa w modernizację różnorodnych systemów

komunikacyjnych.

Niestety, wielokrotnie mieliśmy

do czynienia z sytuacją, gdy obiecane nakłady były

przesuwane z roku na rok.

Zwracam się zatem o re-

alne zapewnienie w przyszłorocznym budżecie środ-

ków na kilka kluczowych dla Warmii i Mazur zadań

drogowych: drogę S7 na odcinku od Miłomłyna do

Ostródy wraz z węzłem dróg S7 i S16 w Ostródzie,

drogę S16 na odcinku Borki Wielkie do Mrągowa,

południowo-wschodnią obwodnicę Olsztyna, drogę

nr 51 na odcinku z Olsztyna do Olsztynka.

Proszę

uwagę.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję.

o jakiś tam krzyż, o narkotyki itd., żeby posłowie

z PiS mogli dzisiaj spokojnie zasnąć (Wesołość na

sali), ale jako młody poseł zapytam o pozycję, którą

tutaj znalazłem: przygotowanie, obsługa i sprawowa-

nie przewodnictwa Polski w Radzie Unii Europej-

skiej.

Na przyszły rok przewidziana jest kwota 21 mln

zł.

Chciałbym zapytać, na co wydamy te pieniądze?

Czy to będzie jakieś sprzątanie, czy coś innego?

Dzię-

kuję.

(Oklaski)

Poseł Roman Kotliński

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję.

wiedliwość.

Poseł Artur Górski:

budżetu państwa przewidziano w budżecie Senatu

granicą – mniej więcej tyle, ile w ubiegłym roku.

Środki ubiegłoroczne nie wystarczyły na sﬁnansowa-

nie wielu istotnych projektów, a potrzeby rosną,

szczególnie w sferze edukacji.

Przykładowo coraz

więcej młodych Polaków z Ukrainy, Białorusi, Ka-

zachstanu chce podejmować naukę w gimnazjum

i liceum w Kolegium św. Stanisława Kostki w War-

szawie, których edukację ﬁnansuje Senat.

Obecnie

szkoła ta opiekuje się 80 Polakami ze Wschodu, ale

ma bardzo małe możliwości rozwoju.

Ponadto coraz

więcej młodych Polaków z Litwy, szczególnie z rejonu

solecznickiego, chce studiować w Wyższej Szkole

Agrobiznesu w Łomży.

Aktualnie uczelnia ta kształ-

ci 72 studentów z Wileńszczyzny i utrzymuje ich z wła-

snych środków, ale przekracza to jej możliwości ﬁ-

nansowe.

Dlatego władze uczelni złożyły do Senatu

wniosek o sﬁnansowaniezbudżetupaństwaedukacji

40 młodych Polaków z Litwy i choćby na to może

zabraknąć środków.

Dlatego mam pytanie do ministra ﬁnansów: Czy

pan minister poprze zwiększenie budżetu Senatu

o 3 mln zł – przygotowałem taką poprawkę do pro-

jektu budżetu – zgodnie z deklaracjami rządu doty-

czącymi zwiększenia wsparcia dla Polaków mieszka-

jących na dawnych kresach Rzeczypospolitej, ale

także dla potomków zesłańców narodowości polskiej,

którzy chcą kształcić się w Polsce, w kraju swych

przodków?

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję.

Nie ma.

skal, Prawo i Sprawiedliwość.

Poseł Kazimierz Moskal:

szczegółowych pytań.

Po pierwsze, bardzo proszę,

żeby pan minister przedstawił nam w zarysach, co

to jest ten rządowy program „Cyfrowa szkoła”, ile

szkół uczestniczy w programie, jakie typy szkół,

w jakich województwach.

Druga sprawa to są tzw.

świetliki.

Miałbym prośbę, żeby przedstawić kryte-

ria, którymi będziecie się kierować, i odpowiedzieć

na pytanie, czy wszystkie gminy będą uczestniczyć

w tym programie.

Kolejne pytanie, bardzo drobiazgowe, dotyczy

Podkarpacia.

Jakie były powody tego, że środki na

melioracje w woj. podkarpackim są w 2012 r. mniej-

sze niż w roku obecnym?

Ostatnia istotna sprawa.

Budżet daje pewną od-

powiedź, czy rzeczywiście słowa, które są wypowia-

dane przez premiera, przez ministra, znajdują w nim

odzwierciedlenie.

(Dzwonek) W 2009 i 2010 r. pan

premier i ministrowie kilkakrotnie mówili o tym, że

rządowy program dotyczący ochrony przeciwpowo-

dziowej dorzecza górnej Wisły będzie realizowany.

W tym kontekście chciałbym zapytać, jakie środki

zostały zarezerwowane na ten program.

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Proszę kończyć.

W sierpniu rząd przyjął pewien program, nato-

miast chodzi mi o zadanie 33, konkretnie o zlewnię

Wisłoki.

Proszę podać harmonogram wszystkich in-

westycji i przedstawić, jak i kiedy będą one zrealizo-

wane.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

likota.

Poseł Tomasz Makowski:

Panie Marszałku!

Państwo Ministrowie!

Wysoka

Izbo!

Panie ministrze, jest pan wybitnym ekspertem,

ale od algorytmów, od działów, rozdziałów i paragra-

fów w budżecie.

Proszę mi odpowiedzieć na pytanie,

dlaczego pan oszukuje i uczy pan oszukiwać samo-

rządy w sprawie budżetu opieki społecznej.

Chodzi

mi o wydatki na opiekę społeczną.

Zaplanował pan

ponad 12 mld zł na 2012 r., ale ustawa gwarantuje

dla samorządów dotację do 50%.

W jaki sposób samo-

rządy mają zaplanować budżet po stronie dochodów,

jeżeli nie wiedzą, czy to będzie 30, 20 czy 10, czy

będzie to 0 albo 2 mld, albo 6 mld zł?

Nie wiadomo

jednak, ile samorządy mają mieć zaplanowane po

stronie dochodów.

Muszą oszukać budżet, panie mi-

nistrze.

Panie ministrze, mam pytanie: Jaką kwotę

przewiduje pan na opiekę społeczną indywidualnie

dla samorządów?

Samorządy tego nie wiedzą, pan

pewnie to wie.

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję.

Poseł Zbigniew Chmielowiec:

Szanowny Panie Marszałku!

Państwo Ministro-

wie!

Wysoka Izbo!

Rzeszów jest jedynym miastem

wojewódzkim, które nie ma bezpośredniego połącze-

nia kolejowego z Warszawą.

Jednym z odcinków

w najgorszym stanie technicznym była linii kolejowa

nr 71 Rzeszów – Kolbuszowa – Ocice.

W latach 2006–

–2010 na modernizację tej linii poniesiono nakłady

w kwocie 218 mln zł.

Aby zakończyć pracę na tym

odcinku bez elektryﬁkacji, niezbędna jest kwota na

rok 2012 w wysokości 25 mln zł na przebudowę pe-

ronu dworca Nowa Dęba – Rozalin.

Czy w budżecie

państwa na rok 2012 przewidziane są środki ﬁnan-

sowe na rewitalizację tej linii, w szczególności na

przebudowę peronu?

Drugie pytanie.

Czy w budżecie państwa na rok

2012 przewidziano środki ﬁnansowenarewitalizację

linii kolejowej nr 25 na trasie Dębica – Mielec?

Jakie

są perspektywy jej zakończenia?

Kolbuszowa to miej-

scowość położona na trasie drogi krajowej nr 9 Rze-

szów – Barwinek.

Przez rondo położone w mieście

przejeżdża dziennie ponad 15 tys. pojazdów.

(Dzwo-

nek) Tworzą się korki powodujące irytację i zdener-

wowanie kierowców.

Pojawiają się głosy mówiące

o blokadzie dróg.

Czy w roku 2012 możliwe jest roz-

poczęcie prac przygotowawczych przy budowie ob-

wodnicy miasta, ale jeżeli nie...

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Proszę kończyć.

Poseł Zbigniew Chmielowiec:

...to jaka jest perspektywa jej realizacji?

Już koń-

czę, panie marszałku.

Proszę o odpowiedź na piśmie.

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Poseł Jacek Najder:

Dziś na tej sali padło wiele słów w kwestii naszego

budżetu na 2012 r.

Było wiele myśli światłych i było

też wiele po prostu myśli.

Zastanawiam się tylko, jak

państwo pragną osiągnąć 2,5-procentowy wzrost,

podnosząc koszty pracy i jednocześnie obcinając te

fundusze na aktywną walkę z bezrobociem, czyli de

facto studząc gospodarkę.

Przecież drobni przedsię-

biorcy już w tej chwili ledwie dyszą, a dokopywanie

im poprzez wzrost kosztów pracy i obcinanie fundu-

szy na walkę z bezrobociem będzie powodowało po

prostu mniejszą chęć do zatrudniania.

Czy rząd zre-

ﬂektuje się i będzie aktywnie walczył z bezrobociem,

czy tylko skoncentruje się na ewidencjonowaniu tłu-

mu bezrobotnych w PUP-ach?

Jeszcze krótkie pytanie.

Słysząc dzisiaj, że nakła-

dy na kolej, na nową infrastrukturę, wyniosą 1,2

mld, pytam, czy szlak kolejowy do Piły i dalej nad

morze – chodzi o około 400 mln – będzie zrealizowa-

ny w ramach tej kwoty.

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję.

Głos ma pan poseł Szymon Giżyński, Prawo i Spra-

wiedliwość.

Poseł Szymon Giżyński:

Po niedawnym ujawnieniu faktu, iż rząd rezygnuje na

dzisiaj z realizacji projektu kolei dużych prędkości,

a nowy termin rozpoczęcia inwestycji lokuje gdzieś po

2030 r., przy jednoczesnej deklaracji, iż kolej skupiać

się teraz będzie na rewitalizacji już istniejących linii,

pytam, czy w tej sytuacji jednym z najważniejszych

priorytetów w skali krajowej stanie się modernizacja

odcinka Opole – Częstochowa – Koniecpol – Włoszczo-

wa – Centralna Magistrala Kolejowa, z wykorzysta-

niem zmodernizowanej trasy Wrocław – Opole, pozwa-

lającej na rozwijanie dużych prędkości CMK przy

pominięciu Katowickiego Węzła Kolejowego, komuni-

kacyjnie trudnego ze względu na panujące tam zatło-

czenie i zły stan techniczny węzła.

Czy rząd potwierdza, iż rekomendowany tutaj

projekt posiada bardzo silne atuty, znakomicie uła-

twione i usprawnione pasażerskie połączenie kolejo-

we z Warszawą kilku kluczowych dla kraju ośrodków:

Wrocławia, Opola, Częstochowy, przy jednoczesnym

skróceniu relacji najszybszych pociągów o 40–60 km

i czasu jazdy aż o 2 godziny?

Dziękuję uprzejmie.

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję.

Ruch Palikota.

Poseł Michał Tomasz Pacholski:

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Panie Ministrze!

W związku z planowanymi dochodami budżetu na

2012 r. z tytułu prywatyzacji chciałbym zapytać, któ-

re spółki Skarbu Państwa zamierzacie sprywatyzo-

wać.

Równolegle przewidujecie wzrost dochodu bu-

dżetu z dywidendy – 8,2 mld zł.

Na jakich danych

opiera pan tę prognozę?

Drugie pytanie.

Czy za podwyżkę dla nauczycieli,

którą obiecał rząd, zapłacą, tak jak dotychczas bywa-

ło, samorządy?

Kiedy do samorządów traﬁąpieniądze

na ten cel?

W tym roku samorządy nie otrzymały na

czas planowanej subwencji oświatowej lub dostały

tylko część.

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję.

Mam pytanie dotyczące realizacji inwestycji z Krajo-

wego Funduszu Drogowego.

Mianowicie chodzi o dro-

gę S17 Warszawa – Lublin, która najpierw miała być

zrealizowana na Euro, potem została odłożona w cza-

sie.

Na tym odcinku jest jedno niezwykle wąskie gar-

dło, czyli rondo w Kołbieli.

Jeśli ktoś jeździ, to wie, że

codziennie trzeba odstać około godziny, żeby tam prze-

jechać.

Budowa wiaduktu w miejscu tego ronda kosz-

towałaby sto kilkadziesiąt milionów złotych.

Sądzę, że

gdyby przeliczyć to paliwo stracone przez wszystkich

kierowców, czas, który kierowcy spędzą na tym ron-

dzie, to zwróciłoby się to w ciągu 2–3 lat.

A więc

kiedy będzie to zrealizowane?

I druga inwestycja, która ma gotową dokumentację.

Ta dokumentacja może utracić ważność.

To jest dojazd

i budowa obwodnicy (Dzwonek) Pułtuska w ciągu dro-

gi krajowej nr 61.

Oczekuję odpowiedzi na piśmie od

ministra infrastruktury.

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Nie ma już ministra infrastruktury, jest minister

transportu.

(Wesołość na sali)

Nieobecny.

Ważnym elementem każdego demokra-

tycznego państwa jest rozwój społeczeństwa obywa-

telskiego.

Inwestycja w rozwój organizacji pozarzą-

dowych, inicjatyw obywatelskich, promocja wolonta-

riatu, jak również bezinteresownej pomocy innym

powinny być jednym z priorytetów tego rządu.

Nie-

stety, jeśli chodzi o inwestycje w rozwój stowarzy-

szeń, fundacji i innych inicjatyw tego typu, Polska

jest na szarym końcu w Europie.

W przedstawionym

projekcie ustawy budżetowej na rok 2012 zapropono-

wano na Program Operacyjny Fundusz Inicjatyw

Obywatelskich tylko 60 mln zł.

Tylko.

Dlaczego?

Po-

nieważ jest to kwota, która od kilku lat jest niezmien-

na i nieadekwatna do rosnącej liczby organizacji

pozarządowych i inicjatyw obywatelskich (Dzwonek),

a w związku z tym – potrzeb związanych z realizacją

ich zadań.

Dlatego zwracam się z prośbą o udzielenie

odpowiedzi w formie pisemnej.

Dlaczego pan i pański

rząd marginalizuje rolę i działalność organizacji po-

zarządowych, które często zastępują państwo w re-

alizacji jego demokratycznych obowiązków?

Dzięku-

ję.

(Oklaski)

(Głos z sali: Brawo.)

(Poseł Magdalena Kochan: Dużo trzeba czytać.)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Głos ma pan poseł Stanisław Ożóg, Prawo i Spra-

wiedliwość.

Bardzo proszę.

Poseł Stanisław Ożóg:

nia i proszę o odpowiedź w formie pisemnej.

Po pierw-

sze, Kancelaria Prezydenta RP ma w tym projekcie

budżetu wyższą kwotę, kancelaria premiera nieco

niższą.

To są nieznaczne różnice.

Rok temu w trakcie

procedowania nad budżetem tłumaczono mi na po-

siedzeniu komisji ﬁnansów w odpowiedzi na moje

pytanie, że to są dużo wyższe kwoty pieniężne ze

względu na prezydencję.

Chciałbym o odpowiedź jed-

noznaczną: Na co te wyższe pieniądze mają być prze-

znaczone w 2012 r.?

Kolejne pytanie: Jakie środki z budżetu państwa

na 2012 r. zabezpieczono na realizację programu za-

bezpieczenia przeciwpowodziowego dorzecza górnej

Wisły i w którym roku ma być zakończone to przed-

sięwzięcie?

Jest program z sierpnia tego roku, ale

chciałbym mieć na piśmie odpowiedź, jak faktycznie

ta inwestycja będzie realizowana.

I trzecie pytanie.

(Dzwonek) Realizacja drogi eks-

presowej S19.

Chciałbym znać rzeczywisty harmono-

gram rzeczowo-ﬁnansowy realizacji tego przedsię-

wzięcia.

W programie krajowym ma to być zrealizo-

wane – taki jest zapis – do końca 2015 r.

Jednak tak

nie będzie.

Chciałbym uzyskać potwierdzenie zapew-

nień byłego ministra infrastruktury w kampanii

wyborczej samorządowej w 2010 r. na Podkarpaciu,

że w większości trasa S19 będzie wykonana do końca

2015 r.

Proszę o odpowiedź na piśmie.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Głos ma pan poseł Andrzej Piątak, Ruch Palikota.

Nieobecny.

Głos ma pan poseł Adam Rogacki, Prawo i Spra-

wiedliwość.

Poseł Adam Rogacki:

wiedzieć: panie ministrze, ale widać, że pan minister

Rostowski średnio wypełnia swoje konstytucyjne

obowiązki.

Dzisiejszą debatę pan minister Rostowski

rozpoczął od słów sprowadzających się do tego, że gdy

zwracał uwagę na to, iż kryzys kołacze do drzwi Pol-

ski, to my mieliśmy inne zdanie.

Było dokładnie od-

wrotnie.

Zwracaliśmy uwagę już od samego począt-

ku, gdy źle zaczęło się dziać na rynkach ﬁnansowych,

że powinniśmy się do tego przygotować, a byliśmy

przekonywani przez blisko rok, że kryzysu nie ma,

że nic się nie dzieje.

Jedyną zaś receptą tak napraw-

dę na to wszystko było kolejne sięganie do kieszeni

Polaków.

Chciałbym zapytać, bo jednym z rozwiązań

antykryzysowych pana ministra – jak słyszeliśmy –

od nowego roku będzie podniesienie składki rento-

wej.

Wiemy, że cały okres spowolnienia gospodarcze-

go związany jest z bezrobociem i dzisiaj widzimy ten

wzrost bezrobocia, natomiast (Dzwonek) rząd walczy

z tym bezrobociem, zmniejszając w obecnym roku

o połowę środki na aktywne formy zwalczania bez-

robocia.

To naprawdę nie daje szansy bardzo często

na rozpoczęcie pierwszej pracy, nie daje szansy na

możliwość usamodzielnienia się osób młodych.

Rząd

doprowadził do niebywałej sytuacji, w której blisko

połowa absolwentów szkół traﬁadzisiajbezpośrednio

na bruk, zamiast rozpocząć swoje dorosłe życie.

W związku z tym chciałem zapytać: Dlaczego i w bu-

dżecie na rok 2012 rząd nie podszedł poważnie do

kwestii aktywnej formy walki z bezrobociem?

Jeżeli

nie ma tych pieniędzy w budżecie…

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Proszę kończyć.

…to w jaki sposób rząd planuje zapewnić pracę

osobom młodym, absolwentom szkół?

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

nie: Jak rząd zamierza realizować czy rozwiązywać

problem bezdomności, skoro w budżecie przeznacza

na ten cel 5 mln zł?

Mniej więcej tyle kosztuje budo-

wa domku jednorodzinnego.

Przy szacunkowej aktu-

alnie liczbie 40 tys. bezdomnych i dodatkowo przy

restrykcyjnym prawie eksmisyjnym należy się spo-

dziewać, że ta liczba będzie wzrastać.

Dziękuję bar-

dzo.

(Oklaski)

wiedliwość.

Poseł Maria Nowak:

Panie Marszałku!

Pani Minister!

Padły tutaj dzi-

siaj szumne zapowiedzi iluzorycznych podwyżek dla

nauczycieli, natomiast ja mam pytanie: Czy będą

podwyżki dla nauczycieli akademickich?

Jeżeli tak,

to jakie?

Gdzie to jest zapisane?

I pytanie kolejne

z tym związane: Jakie będą płace dla młodych wy-

kładowców na wyższych uczelniach?

Czy będą to

nadal płace dla młodego doktora na stanowisku ad-

iunkta na takim poziomie, jaki jest dzisiaj, tj. ok. 2 tys.

zł?

Takie płace dla młodych naukowców to wstyd dla

Rzeczypospolitej Polskiej.

I sprawa kolejna, regionalna już.

Czy zapewnione

są środki na nowy ślad drogi DK79 pomiędzy Kato-

wicami a Bytomiem?

Jest to droga, która odciąży

ruch z centrum Chorzowa.

(Dzwonek) W 2007 r. rząd

Prawa i Sprawiedliwości uwzględnił to w projekcie.

W kampanii wyborczej pan poseł Tomczykiewicz za-

powiadał, że w przyszłym roku budowa tej drogi zo-

stanie rozpoczęta.

Chciałabym wiedzieć, jakie to

środki i gdzie są zapisane oraz czy ta budowa rzeczy-

wiście w przyszłym roku ruszy.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

kota.

Poseł Marek Poznański:

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Panie Ministrze!

W tym roku ok. 70 osób z Dowództwa Wojsk Specjal-

nych złożyło wypowiedzenia, w tym ok. 50 osób

z jednostki GROM.

Chodzi tu o wspomnianą już jed-

nostkę GROM, jednostkę Formoza i jednostkę z Lu-

blińca.

Ale to nie koniec.

W chwili obecnej prawie

30 osób z jednostki GROM szykuje się do złożenia wy-

powiedzenia.

Szanowni państwo, wstępne wyszkole-

nie żołnierza zespołu bojowego to koszt około 1–2 mln

zł, a wyszkolenie końcowe to kilka milionów złotych.

Panie ministrze, najwidoczniej środki, które były

przeznaczone na te jednostki, były niewystarczające,

a co najważniejsze, obecne fakty wskazują, iż plano-

wane środki również są niewystarczające lub są nie-

właściwie rozdzielane.

Panie ministrze, czy pańskie

działania i działania rządu nie spowodują degradacji

tak ważnych jednostek?

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję.

Nieobecny Panie Ministrze!

Nieobecna Platformo!

Wydaje mi się, że jest trzech, dwóch ministrów…

(Poseł Magdalena Kochan: Troje.)

Troje.

Ale pani chyba jeszcze nie jest ministrem,

czy jest pani?

(Poseł Magdalena Kochan: Jestem posłanką.)

W każdym razie Platforma poszła spać, jest zmę-

czona.

Nie dziwię się, bo rzeczywiście po przedsta-

wieniu przez pana ministra takiego budżetu można

być załamanym i zmęczonym.

Szanowni państwo, składka rentowa ma wzro-

snąć o 2%.

Pan minister chce doprowadzić tą decyzją

do wzrostu kosztów pracy, polski produkt stanie się

mniej konkurencyjny.

Pan minister chce doprowa-

dzić do wzrostu bezrobocia i szarej strefy, co zaowo-

cuje nieopłacaniem nie tylko tej dodatkowej kwoty,

ale całej składki.

Pani minister, zobaczy pani, że tak

będzie.

(Dzwonek) W konsekwencji wpływy będą

o wiele niższe niż zamierzone.

Pani minister – bo

tylko pani tu jest, widzę, że pani trwa na posterunku

– drobni i średni przedsiębiorcy zatrudniają ponad

70% pracujących Polaków.

Tak, pani minister…

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Poseł Marek Matuszewski:

Ponad 70%.

Czy pani minister w imieniu pana

ministra weźmie odpowiedzialność za tych, którzy

stracą pracę, a często są jedynymi żywicielami rodzi-

ny?

Co im pani wtedy powie?

Czy państwo przyznacie

się wtedy do błędu?

Bo jest pewne…

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

…że niestety te decyzje doprowadzą do tego, iż

wzrośnie szara strefa i podniesie się stopa bezrobo-

cia.

Dziękuję.

(Oklaski)

(Głosy z sali: Brawo!)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

kota.

Nieobecny.

Głos ma pan poseł Maciej Małecki, Prawo i Spra-

wiedliwość.

Poseł Maciej Małecki:

Planujecie państwo podniesienie składki rentowej

o 2 punkty procentowe.

Pytam: Czy była przeprowa-

dzona analiza, jaki jest wpływ 1 punktu procentowe-

go składki rentowej na wzrost bezrobocia?

To pierw-

sze pytanie.

(Głos z sali: To już było.)

Drugie pytanie.

Czy była przeprowadzona anali-

za, jaki będzie wpływ wzrostu składki rentowej na

liczbę umów śmieciowych?

Bo to zniechęci pracodaw-

ców do zawierania umów o pracę, a myślę, że poszko-

dowane będą szczególnie młode osoby, które rozpo-

czynają pracę w czasie studiów lub bezpośrednio po

skończeniu nauki.

Po prosu nie będzie się ich opła-

cało zatrudniać na umowę o pracę.

Kolejne pytanie: Czy była prowadzona analiza

(Dzwonek), czy były plany opodatkowania hipermar-

ketów?

Bo to byłoby sięgnięcie do głębszych kieszeni.

Jedyne inwestycje, jakie prowadzą hipermarkety, to

budowa hali, parkingu, ewentualnie przebudowa

skrzyżowania.

Zresztą w niektórych przypadkach za

te, w cudzysłowie…

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Proszę kończyć.

Poseł Maciej Małecki:

…inwestycje płacą tak naprawdę klienci hiper -

marketów i dostawcy.

(Oklaski)

Poseł Marek Poznański

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję.

Głos ma pan poseł Paweł Sajak, Ruch Palikota.

Poseł Paweł Sajak:

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Państwo Mini-

strowie!

W każdej szanującej się ﬁrmiealbokorpora-

cji powieść bardziej fantastyczna niż naukowa po-

winna nosić tytuł: uzasadnienie do wypowiedzenia

umowy o pracę ze skutkiem natychmiastowym.

Ju-

liusz Verne swoją fantastyką znacznie wyprzedził

czasy, w których żył.

Niestety, polski budżet nie jest

oryginalny, a może na szczęście, bo Grecja wyprze-

dziła Polskę swoją fantazją budżetową.

Stąd moje

pytanie: Czy to właśnie w obawie przed demonstra-

cjami, które widzieliśmy w Grecji, służby mundurowe

dostaną podwyżki, żeby zwiększyć ich lojalność?

Dziękuję.

(Oklaski)

(Głosy z sali: Brawo!)

Dziękuję.

dliwość.

Poseł Piotr Polak:

Nowe stawki akcyzy na olej napędowy, które będą

wprowadzone od nowego roku, wniosą do budżetu

państwa ponad 2 mld zł.

Znaczącą część z tych pie-

niędzy wpłacą rolnicy, jako że olej napędowy to głów-

ny środek produkcji, który wykorzystują.

W związku z tym, że poruszałem ten temat na po-

przednim posiedzeniu Sejmu i pan minister Kapica

przekazał mi informację, że na posiedzeniu komitetu

Rady Ministrów, które było w ubiegłym tygodniu,

miał być przedyskutowany temat zwiększenia zwrotu

stawki podatku akcyzowego właśnie dla rolników,

chciałbym zapytać: Jaką dobrą informację pani dzisiaj

przekaże rolnikom?

Bo oni na nią czekają.

I sprawa

dotycząca samorządów powiatowych.

Chodzi o to, że

w tym budżecie widzimy znaczące obniżenie (Dzwo-

nek) w stosunku do roku bieżącego, 2011, subwencji

wyrównawczej i równoważącej dla samorządów powia-

towych.

Czym to jest spowodowane?

Nie dość, że te

subwencje są mniejsze, to jeszcze do tej pory głównie

powiaty korzystały z „Narodowego programu przebu-

dowy dróg lokalnych”.

Rok 2012...

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Proszę kończyć.

Poseł Piotr Polak:

Już kończę, panie marszałku.

Rok 2012 będzie również bardzo niekorzystny pod

względem doﬁnansowania inwestycji drogowych

w powiatach, w samorządach powiatowych.

Wiado-

mo, że wiele dróg jest w fatalnym stanie, a warunki,

które się proponuje na rok 2012, są bardzo nieko-

rzystne.

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Panie Ministrze!

Mam pytanie w odniesieniu do projektu ustawy bu-

dżetowej na rok 2012.

Czy rząd monitoruje wydatko-

wanie środków unijnych przez samorządy?

Na ile

pewne jest przyznanie funduszy unijnych w przewidy-

wanej wysokości?

Czy rząd ma plan awaryjny na wy-

padek nieprzyznania kolejnych transz tych funduszy?

Czy rząd ma rezerwy, które pozwolą dokończyć inwe-

stycje ﬁnansowane z pomocą Unii Europejskiej?

Bar-

dzo proszę o odpowiedź.

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję.

Lista posłów zapisanych do zadania pytania zo-

stała wyczerpana.

Z upoważnienia prezesa Rady Ministrów odpowie-

dzi udzieli sekretarz stanu w Ministerstwie Trans-

deusz Jarmuziewicz.

Sekretarz Stanu

w Ministerstwie Transportu,

Tadeusz Jarmuziewicz:

Panie Marszałku!

Ze szczególnym sentymentem

pozwolę sobie odpowiedzieć na serię pytań.

Jak nie-

trudno się domyślić, przypadły mi w udziale pytania

poświęcone infrastrukturze.

Szanowni państwo, to

już tradycja parlamentarna, że – jak liczę – 20–25%

pytań jest związanych z infrastrukturą, i trudno się

dziwić.

Zapóźnienia cywilizacyjne w Polsce w tym

zakresie są tak duże, że ciśnienie inwestycyjne jest

tak wielkie, iż byłoby dziwne, gdyby było inaczej.

Najpierw odniosę się do tego generalnie.

Trudno

sobie wyobrazić, żeby drogi czy koleje w Polsce budo-

wać w systemie budżetowym, czyli od budżetu do

budżetu.

To absolutnie niewykonalne, pachnie cha-

osem, brakiem zorganizowania.

W związku z tym

każdy rząd próbuje wygenerować jakiś dokument,

który by określał, jak w sekwencji czasowej będziemy

wydawali pieniądze i na jakich zasadach będą się

pojawiały kolejne inwestycje.

Powiadam, gdyby mia-

ło być to efektem lobbingu kolejnych parlamentów,

mielibyśmy kompletną wieżę Babel.

W związku z tym najpierw źródła ﬁnansowania:

oczywiście budżet, w przypadku dróg – Krajowy Fun-

dusz Drogowy, a w przypadku kolei – nie tak dawno

ustanowiony Krajowy Fundusz Kolejowy.

Oba pro-

gramy, zarówno dotyczące dróg, jak i kolei, są efek-

tem ustanowienia kolejki inwestycji, ustalenia pro-

jektów rezerwowych, gdyby z pierwotnego planu coś

wypadło.

A żeby nikomu nie przychodziło do głowy

przy tym gmerać, brochać, mają bardzo wysoką ran-

gę – uchwały Rady Ministrów.

W związku z tym mó-

wienie, że się wrzuci jakiś projekt, a jakiś wyrzuci,

hop, hop – to nie tak łatwo.

Sami sobie narzucamy

narzędzia dyscyplinujące, żeby realizować ściśle

określony plan.

To często jest efekt ewolucji, na przy-

kład program budowy dróg jest efektem odziedziczo-

nego po poprzednikach w 2007 r. planu, który zmo-

dyﬁkowaliśmy, bo niektóre przedsięwzięcia okazały

się niewykonalne, trochę życzeniowe, nie domykało

się to ﬁnansowo.

To ewoluuje, to nie jest coś, co się

wymyśla z dnia na dzień.

Na przykład środki na inwestycje drogowe z Kra-

jowego Funduszu Drogowego na nadchodzący rok

to 23 mld.

Takie pytania padały w czasie wystąpień

klubowych.

W przedłożeniu ustawy w załączniku nr

11 jest informacja o programach wieloletnich, w tym

jest też program budowy dróg krajowych.

Są dwa

źródła: z budżetu – jak państwo mogliście przeczy-

tać – 3 mld i z Krajowego Funduszu Drogowego –

23 188 mln.

To tak dla uporządkowania.

Jeszcze

jedna bardzo istotna rzecz.

Te programy są absolut-

nie transparentne.

To jest wszystko do wglądu,

szczególnie dla tych, którzy uczestniczą w pracach

sejmowej Komisji Infrastruktury.

We wtorek wszy-

scy posłowie dostaną do wglądu, jak wygląda archi-

tektura wpływów i wydatków zarówno jednego, jak

i drugiego funduszu.

Tam państwo będziecie mogli

też zobaczyć, jak są ﬁnansowaneztychdwóchmiejsc

– z budżetu, i z funduszu, jednego i drugiego – po-

szczególne inwestycje.

Jeszcze wrócę do tej systematyki w działaniu.

Projekty, które nie są na podstawowych listach, są

na listach rezerwowych, co rodzi nadzieje.

Natomiast

wprowadzenie inwestycji zupełnie od czapy ze wzglę-

du na bardzo wysoką rangę uchwały Rady Ministrów

jest kłopotliwe i każdy rząd tego przestrzega, bo nikt

nie chce takiego bałaganu, żeby ktoś jakąś inicjatywą

– przepraszam – z boku rozwalał plan.

Państwo pytaliście o koleje dużych prędkości, ja-

kie były wydatki.

W 2011 r. wydano 35 mln.

Są to

środki PO IiŚ.

Są to prace studyjne przygotowawcze

i te środki, które pochodzą z Unii, należy wykorzy-

stać.

Należy również głośno przy każdej okazji mó-

wić, jeżeli znajdzie się kapitał, który chciałby złożyć

ofertę państwu, mógłby współpartycypować albo

w ogóle sﬁnansować projekt kolei dużych prędkości,

że jesteśmy gotowi do rozmów.

Natomiast od jakiegoś

czasu chcemy rozmawiać o tym, jak podnieść stan-

dard polskiej infrastruktury i polskiego taboru.

W tej

chwili środek ciężkości nieco się przeniósł.

Pytaliście państwo w czasie wystąpień klubowych

o inwestycję w Łodzi na dworcu.

Jest to inwestycja

wielkości 1,4 mld – inwestycja PO IiŚ.

Powiem pań-

stwu, że ta inwestycja nie ma nic wspólnego z kole-

jami dużych prędkości.

To jest normalna inwestycja,

którą później można wykorzystywać do kolei dużych

prędkości, o ile taka potrzeba się pojawi.

Dość dużo uwagi, i to tak trochę natarczywie, po-

święciliście państwo elektronicznemu systemowi po-

boru opłat.

Mamy taką sytuację: to jest program

rozłożony na osiem lat o wartości blisko 5 mld zł – bu-

dowa, wdrożenie, eksploatacja elektronicznego sys-

temu.

Środki pochodzą z KFD, to nie ma nic wspól-

nego z budżetem, ten system sam się ﬁnansuje po-

przez zbieranie pieniędzy na drodze od tych, którzy

korzystają z tych dróg.

Plan do wykonania w 2011 r.

wynosi 718 mln.

Tyle zostanie przeznaczone na ﬁ-

nansowanie z 4,9 mld.

Plan na 2012 r. – nieco ponad

1 mld, 1012 mln – z tego co mam w notatkach.

Proszę państwa, przejdę teraz do szczegółowych

odpowiedzi na pytania, chyba że będę czuł ciśnienie

że powinienem skrócić swoją wypowiedź, ale nie ma

jeszcze takiego nacisku.

Mam nadzieję, że z notatka-

mi dam sobie radę, chociaż nie zawsze je odczytuję.

(Głos z sali: Są głosy, że czas.)

Proszę?

Pan poseł Jakub Rutnicki z Platformy.

Obwodni-

ca miasta Poznania jest w programie w załączniku

nr 1a, ta pierwsza lista rezerwowa, to znaczy zadanie

możliwe do realizacji przed 2013 r., po zbilansowaniu

programu, po zakończeniu przetargów z listy, zadań

z załącznika nr 1 może przejść do programu.

Poseł Ziobro i poseł Golba, droga S19.

W progra-

mie w załączniku nr 2 to jest do realizacji po 2013 r.

Obecnie w ciągu drogi realizowane są odcinki Sto-

bierna – Rzeszów oraz obwodnica Woli Skromowskiej

i Kocka, które zostaną oddane do użytku jeszcze

Poseł Czerniak z SLD.

Odcinek Piaski – Hreben-

ne (granica państwa) jest w programie w załączniku

nr 2 i podobnie jak w poprzednim przypadku do re-

alizacji po 2013 r.

Było też pytanie na temat S12.

Druga część ob-

wodnicy Puław jest w programie w załączniku nr 12,

czyli realizacja po 2013 r.

Natomiast stan mostu należy do samorządu – sa-

morząd szczebla powiatowego – poseł Szwed z PiS.

(Głos z sali: Czas.)

Sekretarz Stanu w Ministerstwie Transportu,

Tadeusz Jarmuziewicz

Państwo musicie zdecydować, chyba że pytanie

było dużo istotniejsze od odpowiedzi.

Poseł Szwed z PiS.

Kosztowy – Bielsko-Biała znaj-

duje się w załączniku nr 2 w programie, realizacja

przewidywana jest po 2013 r.

S69 Węgierska Górka – nie ma tego w programie

na lata 2011–2015.

S11, obwodnica Ujścia, jest w programie w załącz-

niku nr 2 w ramach budowy drogi S11 Kołobrzeg –

to jest po 2013 r.

Poseł Raś z Platformy, brakujący odcinek S7 ob-

wodnicy Krakowa jest w ciągu drogi ekspresowej S7

i znajduje się w rządowym programie budowy dróg

uchwalonym 25 stycznia 2011 r., to co państwu mó-

wiłem, to jest ten najwyższej rangi, w załączniku nr

1a jako zadanie, które może być zrealizowane jeszcze

przed 2013 r.

Możliwość realizacji tego zadania zale-

ży m.in. od zasilania programu po zakończeniu pro-

cedur przetargowych z listy zadań znajdujących się

w załączniku nr 1 – może przejść do programu.

Poseł Matuszczak, droga krajowa nr 12 w grani-

cach miasta Chełma jest drogą w gestii prezydenta

miasta Chełma.

Poseł Patryk Jaki, mój partner parlamentarny

z regionu, pytał o obwodnice północną Opola.

Droga

w granicach miasta jest w gestii prezydenta miasta

Opola.

Poseł Kownacki – obwodnica Inowrocławia jest

w programie w załączniku nr 2, to jest po roku 2013,

ale jest na etapie procedur przygotowania.

Poseł Rojek, Kielce – Tarnów, droga nr 73, nazy-

wana przez niektórych „drogą śmierci”, aby jakieś

nakłady zostały zapisane w budżecie – tak brzmiało

roszczenie.

Odcinek Szczucin – Dąbrowa i Dąbrowa

Chyba pani poseł Wróbel, niedokładnie zapisałem,

droga nr S7 Radom – Skarżysko-Kamienna jest

w programie załącznik nr 1a, możliwość realizacji po

roku 2013.

Sulejów – Radom – Puławy – Kurów

w programie załącznik nr 2, podobnie jak przed chwi-

lą, po roku 2013.

Poseł Gołojuch, przebudowa czwórki – Łańcut,

obwodnica w kierunku wschodnim, w programie za-

łącznik nr 2, to jest po 2013 r.

Poseł Kowalczyk, S17 Warszawa – Lublin, rondo...

Odpowiedzi udzielimy na piśmie, zresztą zgodnie

z pana sugestią, jak pan zauważył, panujemy jeszcze

nad sytuacją, wiemy, co na piśmie, co nie.

(Wesołość

na sali) Nie jest tak źle.

Poseł Kania i poseł Czartoryski pytali o obwod-

nicę Ostrołęki.

Nie ma jej w programie rządowym,

jest inicjatywa władz samorządowych i warto się

temu przyjrzeć.

Poseł Szmit też zdecydował się na odpowiedź na

piśmie.

Poseł Ożóg – również na piśmie.

Poseł Nowak, Katowice – Bytom.

Jakie są środki

na 2012 r.?

Jest to droga miejska, w związku z tym

to pytanie nie do twórców budżetu.

Teraz kilka odpowiedzi na pytania o inwestycje

kolejowe, bo i tych nie brakowało.

Poseł Cedzyński, linia kolejowa Warszawa – Ra-

dom – Kielce.

Odcinek Warszawa – Radom realizo-

wana w ramach PO IiŚ, wartość to ponad 2,2 mld.

Planowane zakończenie na 2014 r.

Standard 160 na

godz. Linia Radom – Kielce rozpoczęta już w 2011 r.,

przewidziana do zakończenia w 2015 r., wartość –

425 mln.

Ujęta w wieloletnim programie inwestycyj-

nym.

To drugi z tych, o których państwu mówiłem,

gdzie są drogi i koleje w oddzielnych programach,

przyjęty przez Radę Ministrów w listopadzie br. Fi-

nansowanie – budżet państwa i Fundusz Kolejowy.

Poseł Cedzyński, łącznica Czarnca – Włoszczowa

przewidziana do realizacji przy współudziale środ-

ków marszałka województwa świętokrzyskiego.

Przygotowane zlecenie na opracowanie studium wy-

konalności.

Już będę kończył, nie będę państwa bardzo zanu-

dzał.

Poseł Chmielowski, Chorzów – Tczew, linia kole-

jowa.

Linia Chorzów Batory – Tczew przewidziana

do modernizacji w latach 2010–2015.

Przewidywane

wydatki według wieloletniego planu inwestycji kole-

jowych przyjętego przez Radę Ministrów to blisko

900 mln zł.

Przypominam sobie niedowierzanie, jakie

towarzyszyło zadawaniu tego pytania, ale jednak.

Poseł Chmielowiec pytał o linię 71: Rzeszów – Kol-

buszowa – Ocice.

Chyba przy okazji każdego z budże-

tów, przy których pracowałem, było pytanie o tę in-

westycję.

Na przebudowę stacji Dęba Rozalin przewi-

dziano w programie Funduszu Kolejowego na rok

2012 w kwocie 21,6 mln, na linię 25 zabezpieczono

kwotę 15 mln w budżecie państwa w 2012 r. na odci-

nek Ocice – Skarżysko Kamienna.

I poseł Giżyński

w kwestii inwestycji kolejowych pytał – to już ostat-

nia odpowiedź na pytania kolejowe – o linię kolejową

Opole – Częstochowa – Centralna Magistrala Kolejo-

wa.

To inwestycja absolutnie zasadna – jako miesz-

kaniec Opola potwierdzam tę tezę – z uwagi na

ograniczoność dostępnych środków niestety nieuję-

ta w „Wieloletnim planie inwestycji kolejowych do

2013 roku”, jak również w budżecie państwa na rok

2012.

Proszę państwa, było jeszcze jedno pytanie w spra-

wie mieszkalnictwa.

Chcąc być skrupulatnym, żeby

wszystko, co jest w tym obszarze, wyjaśnić, powiem

tak.

Pani poseł Masłowska pytała o spłatę starych

kredytów mieszkaniowych.

Bardzo często – jestem

przekonany o tym, co mówię – wielokrotnie udziela-

łem odpowiedzi na piśmie.

Tym razem się też tak

stanie.

Udzielimy odpowiedzi na piśmie po raz kolej-

ny, prawdopodobnie takiej samej.

To chyba tyle, panie marszałku.

Jak państwo za-

uważyliście, na niektóre pytania zostaną udzielone

odpowiedzi na piśmie.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Sekretarz Stanu w Ministerstwie Transportu,

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję panu ministrowi.

Głos zabierze podsekretarz stanu w Ministerstwie

Bardzo proszę, panie ministrze.

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

W dwóch słowach

powiem, jak wygląda budżet szkolnictwa wyższego

i budżet nauki na rok 2012 i jakie przewidujemy pod-

wyżki dla nauczycieli akademickich w dalszej per-

spektywie.

Otóż środki na ﬁnansowanieuczelniwyż-

szych składają się z dwóch części.

To jest część prze-

znaczona, z grubsza rzecz biorąc, na kształcenie –

w budżecie to jest część 38 – i część przeznaczona na

naukę, w budżecie to jest część 28.

Otóż w części 38

w roku 2012 przewidywany jest wzrost dotacji o 87 mln

zł, a dotacja przekracza 12 mld zł.

Chciałbym tylko

zwrócić uwagę, że ta stabilizacja w gruncie rzeczy

dotacji na kształcenie ma miejsce w okresie, kiedy od

dwóch lat notujemy spadek liczby studentów.

Oprócz

tego w części 83: Rezerwy celowe jest zaplanowana

rezerwa pod nazwą: Środki na zadania projakościowe

w szkolnictwie wyższym.

To jest rezerwa w wysoko-

ści blisko 230 mln zł.

Ona będzie przewidziana na

sﬁnansowaniekrajowychnaukowychośrodkówwio-

dących, na zwiększenie stypendiów doktoranckich,

na wprowadzanie w uczelniach Krajowych Ram

Kwaliﬁkacji i systemów zapewnienia jakości kształ-

cenia, również na doﬁnansowanie studiów dokto-

ranckich stacjonarnych w uczelniach niepublicznych.

Mówię o celach, które chcemy zrealizować z udziałem

dotacji projakościowej, ponieważ też się to przełoży

w jakimś stopniu na wzrost wynagrodzeń, o którym

powiem za chwilę.

W części 28 na naukę przewidziane jest prawie

6373 mln zł.

Jeżeli do tego dodamy 200 mln z fundu-

szu nauki i technologii, to mamy 6,5 mld, a do tego

z kolei środki, które przewidziane są w rezerwach

celowych na współﬁnansowanie projektów z wyko-

rzystaniem środków unijnych, to w przyszłym roku

można spodziewać się, że na naukę będzie przezna-

czonych 7,5 mld zł.

Wzrost środków budżetowych

wynosi przeszło 18%.

To jest, mam nadzieję, taki

wzrost nakładów na naukę, jakiego oczekiwał poseł

Szlachta zadający to pytanie.

Takich nakładów bu-

dżetowych na naukę jeszcze nie było.

A teraz sprawa wzrostu wynagrodzeń.

Otóż zgod-

nie z ustawą o szkolnictwie wyższym, która weszła

rozporządzenia określa minimalne wynagrodzenie

na poszczególnych stanowiskach pracowników w uczel-

ni, natomiast rzeczywiste wynagrodzenie na tych

stanowiskach to jest wewnętrzna sprawa każdej uczel-

ni.

Dane o tych wielkościach, które my zbieramy

z poszczególnych uczelni i na podstawie których po-

tem te średnie wyznaczamy, to są w gruncie rzeczy

efekty wewnętrznej polityki poszczególnych uczelni,

jaką prowadzą one względem zatrudnienia.

Co przewidujemy, jeżeli idzie o wzrost wynagro-

dzeń?

W wieloletnim planie ﬁnansowymprzewidzia-

ny jest wzrost wynagrodzenia w szkolnictwie wyż-

szym, począwszy od roku 2013.

To wynagrodzenie

ma rosnąć przez trzy kolejne lata.

Naszą intencją jest

to, by ten wzrost wynosił powyżej 9% w każdym

roku, tak żeby przez te trzy lata był równy 30%.

To

tyle tak bardzo krótko.

Dziękuję.

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję bardzo panu ministrowi.

Bardzo proszę, panie ministrze.

Podsekretarz Stanu

Zdzisław Gawlik:

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Wypowiem się

w kwestii dwóch pytań, które były kierowane pod

adresem ministra skarbu państwa.

Pierwsza – jedna

z posłanek wyrażała niepokój, jakoby informacja

w kierunkach prywatyzacji o tym, że minister skar-

bu państwa przygotuje na lata 2012–2013 plan pry-

watyzacji, groziła niebezpieczeństwem nieosiągnię-

cia planowanej wysokości przychodów w skali 10 mld

z prywatyzacji.

Pragnę ten niepokój rozwiać, prosić

o zmitygowanie się z uwagi na to, że przychody pla-

nowane na rok 2012 są konsekwencją projektów pry-

watyzacyjnych już realizowanych i tych, które zosta-

ły przewidziane w kierunkach prywatyzacji.

A jeżeli chodzi o kwestię drugą, z jakich spółek te

10 mld ma być osiągnięte, ze sprzedaży jakich akty-

wów, to będą to przede wszystkim aktywa, pewne

pakiety przewidziane jeszcze w tym roku do sprzeda-

ży, które z uwagi na sytuację na rynkach nie zostały

sprzedane.

Chodzi o PZU, PKO BP, sferę energetyki,

sferę chemii, projekty rozpoczęte, realizowane i kon-

tynuowane.

Przewidziana dywidenda na rok 2012

będzie osiągnięta w kwocie planowanej, wynoszącej

ponad 8 mld, ze spółek, które pozostają w nadzorze

ministra skarbu państwa i ministra gospodarki, bo

takie przychody z dywidend budżet przewiduje.

Rów-

nocześnie chciałbym stwierdzić, że minister skarbu

państwa, podejmując decyzję w kwestii ciągnięcia

dywidendy z zysku z roku 2011, uwzględni wszystkie

plany inwestycyjne, które spółki mają, przedsięwzię-

cia zakontraktowane, czyli nie ma niebezpieczeństwa

naruszenia interesów, funkcjonowania spółek w przy-

szłym roku.

Dziękuję bardzo.

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję panu ministrowi.

Bardzo proszę, panie ministrze.

Podsekretarz Stanu

nistra środowiska dotyczyły dwa pytania.

Chodzi

o zbiorniki w Raciborzu i w Świnnej Porębie.

Na oby-

dwa mam w miarę pozytywną odpowiedź.

Mianowi-

cie jeżeli chodzi o pytanie, które dotyczyło zbiornika

w Raciborzu, rozpoczęcia prac nad tym obiektem, to

mamy wstępną dokumentację, rozpisany jest prze-

targ na dokumentację końcową oraz zapewnione jest

ﬁnansowanie z Banku Światowego i z Programu

Operacyjnego „Infrastruktura i środowisko”.

Jeśli

przetargi w naszym kraju, co czasem się zdarza, pój-

dą dobrze, to na jesieni zaczniemy prace na zbiorniku

w Raciborzu.

Jeśli chodzi o Świnną Porębę, to ta jed-

na z najdłużej trwających inwestycji znajdzie szczę-

śliwe zakończenie w roku 2014.

Mamy zapewnione

inwestowanie ze środków marodowego funduszu

ochrony środowiska na lata 2012 i 2013 w wysokości

330 i 350 mln zł i należy spodziewać się, tak jak po-

wiedziałem, szczęśliwego zakończenia tej inwestycji

w 2014 r.

Dziękuję bardzo.

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję bardzo.

Głos zabierze sekretarz stanu w Ministerstwie

Administracji i Cyfryzacji pan Włodzimierz Kar-

piński.

Bardzo proszę, panie ministrze.

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Bardzo krótko;

zacznę od Funduszu Kościelnego.

Żeby, szanowni

państwo, zrealizować wytyczne z exposé, trzeba

zmienić prawo, które obowiązuje od 1990 r.

Jesteśmy

po pierwszych ustaleniach spotkania w sprawie cy-

wilizowanego sposobu dochodzenia do tego, żeby przy-

gotować się do ewentualnych korekt związanych

z ustawą, która fundusz powoływała.

Tak że w pro-

jekcie budżetu muszą znaleźć się te zapisy, bo to pra-

wo do dzisiaj obowiązuje.

Jednocześnie wzrosła płaca

czane są ubezpieczenia społeczne i zdrowotne dla

osób duchownych, nastąpił też ich wzrost.

Ogólnie co do pytań dotyczących górnej Wisły;

przed chwilą była odpowiedź na temat zbiornika Ra-

cibórz, programu Odra 2006.

Proszę państwa, nie

chyba posła na tej sali czy w tym zgromadzeniu par-

lamentarnym, który by miał wątpliwości co do efek-

tywności i skuteczności likwidowania skutków klęsk

żywiołowych, powodzi.

Prawie 1,5 mld zostało wy-

datkowane głównie na inwestycje odtworzeniowe

i taka sama rezerwa celowa jest zapisana na przyszły

rok.

Te wszystkie programy, o które państwo pytali-

ście, będą realizowane.

Tak że nie jest prawdą, mówię

to zwłaszcza do posłów z Małopolski, kilka pytań

było, że nie ma zarezerwowanych pieniędzy na te

projekty.

Jeśli chodzi o kwestie związane z Funduszem Ko-

ścielnym, odpowiedziałem.

Górna Wisła i likwidacja

skutków klęski powodzi – także.

Dziękuję bardzo.

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Głos zabierze sekretarz stanu w Ministerstwie

Bardzo proszę, panie ministrze.

nictwa i rozwoju wsi skierowano trzy pytania.

Pierw-

sze dotyczyło kredytów preferencyjnych na realizację

inwestycji w rolnictwie w roku 2012.

Informuję, że

zamierzamy wygenerować akcję kredytową na pozio-

mie 3 mld zł.

I również chciałbym poinformować Wy-

soką Izbę, że na dopłaty odnośnie do zobowiązań

i kredytów nowo udzielonych zabezpieczono kwotę

781 mln zł.

Drugie pytanie dotyczyło ﬁnansowego wsparcia

spółek wodnych.

Informuję, że będzie to kwota ponad

10 mln zł, odpowiednio w budżetach wojewodów za-

rezerwowano kwotę 4027 tys. zł i w rezerwie celowej

6 mln zł.

Natomiast na melioracje wodne, to jest trzecia

kwestia, zabezpieczamy kwotę 976 620 tys. zł, z tego

z Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich kwotę

589 358 tys., w budżetach wojewodów mamy 183 262

tys. zł i w rezerwie celowej 204 mln zł.

Jest to kwota

o 12 mln wyższa niż w roku 2011.

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Gospodarki pan Mieczysław Kasprzak.

Bardzo proszę, panie ministrze.

Sekretarz Stanu

w Ministerstwie Gospodarki

Mieczysław Kasprzak:

Panie Marszałku!

Pani Minister!

Wysoka Izbo!

Było pytanie pana posła Jerzego Rębka – nie ma po-

sła w tej chwili, ale odpowiem – dotyczące wsparcia

inwestycji ﬁnansowanych przez budżet państwa.

Chcę powiedzieć, że na przyszły, 2012 r. w planie bu-

dżetu jest 20 takich inwestycji.

To wsparcie, które

zostanie udzielone, spowoduje, że inwestorzy zosta-

wią u nas, przeważnie są to inwestorzy zagraniczni,

5 mld zł.

Wsparcie z budżetu tych inwestycji stanowi

ok. 8%.

Jeżeli chodzi o procedurę wyłaniania tych inwe-

storów, jest ona dość długa i skomplikowana.

Naj-

pierw musi się znaleźć inwestor, który zainteresuje

się założeniem czy rozwojem ﬁrmy w naszym kraju.

Później taka propozycja kierowana jest do zespołu

międzyresortowego, który szczegółowo przygląda

się temu, analizuje wszystkie wskaźniki.

Jeżeli pro-

jekt uzyska pozytywną opinię, kierowany jest do

Rady Ministrów.

Rada Ministrów podejmuje, bądź

nie, uchwałę o przyjęciu takiej inwestycji do współ-

ﬁnansowania i dopiero wtedy minister gospodarki

podpisuje z takim inwestorem umowę.

Od 2004 r.

takich inwestycji było w naszym kraju 50, ich war-

tość to 14 mld zł.

Dało to ponadto 40 tys. dodatko-

wych miejsc pracy.

Co ważne, w lipcu tego roku

Rada Ministrów przyjęła „Program wspierania in-

tach 2011–2020” i takie wsparcie będzie kontynu-

owane.

Konkretne pytania dotyczyły dwóch ﬁrm, Carls-

berg i Nordea.

Pan poseł pytał, po co to wsparcie,

dlaczego następuje współﬁnansowanie.

Odpowiem

wprost: dlatego że będą to inwestycje o wysokim

stopniu specjalizacji, a w wyniku tych inwestycji

powstanie 530 miejsc pracy.

To jest konkretny wy-

miar.

To nie jest szacunkowe określenie liczby

miejsc pracy, tylko tak jest faktycznie, bo do końca

ﬁnansowania sprawdzasię,czyutworzonotemiejsca

pracy.

A o tym, że programy te przynoszą również

wymierny efekt, świadczy fakt, że Polska jest kra-

jem, w którym pomimo kryzysu powstaje w ostat-

nich latach najwięcej nowych miejsc pracy, w tym

w jednostkach wysoko wyspecjalizowanych.

To daje

możliwość zatrudnienia ludzi młodych, dobrze wy-

kwaliﬁkowanych, dobrych specjalistów.

Dlatego to

wsparcie jest istotne i będzie kontynuowane.

Dzię-

kuję bardzo.

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Finansów pani Hanna Majszczyk.

Bardzo proszę, pani minister.

Podsekretarz Stanu

Posłowie!

Chciałabym odpowiedzieć na niektóre py-

tania zgłoszone w trakcie dzisiejszej debaty nad pro-

jektem budżetu na rok 2012.

Może zacznę od kwestii,

która przewijała się w wielu wypowiedziach i pyta-

niach państwa posłów, dotyczącej progów dochodo-

wych i zasiłków rodzinnych, i tego, że nie były one

podnoszone od bardzo długiego czasu, a także po-

wiem, jakie są zamierzenia rządu co do sposobu roz-

wiązywania tych problemów.

Odnosząc się do tych pytań, chciałabym zwrócić

tu na rok 2012 zostały zaplanowane dwie rezerwy:

rezerwa na świadczenia rodzinne i fundusz alimen-

tacyjny, która również ma swoje usytuowanie w bu-

dżecie roku 2011, oraz rezerwa celowa na ﬁnansowa-

nie lub doﬁnansowanie zadań z zakresu pomocy

społecznej.

Obie te rezerwy również obecnie funkcjo-

nują.

Pierwsza z nich jest przewidziana w budżecie

tego roku na kwotę 345 980 tys., a ta dotycząca po-

mocy społecznej na kwotę 251 970 tys. zł.

Obie te

rezerwy w sposób bardzo istotny zostały powiększo-

ne – ta dotycząca świadczeń rodzinnych do kwoty

730 mln, a więc o 211%, a ta dotycząca pomocy spo-

łecznej do kwoty 376 527 tys. zł, czyli o 149,5%.

Re-

zerwy te zostały zwiększone właśnie z tego powo-

du, że jesienią roku 2012 mija trzyletni okres, po

upływie którego istnieje obowiązek dokonania

przeglądu w zakresie progów dochodowych świad-

czeń rodzinnych, i oczywiście te rezerwy zostały

w tym zakresie powiększone.

Trudno w tym mo-

mencie powiedzieć, nie jestem w stanie odpowie-

dzieć na pytanie, jakie będą te progi dochodowe,

ponieważ ostateczne rozstrzygnięcia co do kształtu

zmian związanych z obowiązkiem wynikającym

z ustawy zapadną w trakcie roku, tak aby w mo-

mencie, gdy upływa okres, po którym należy doko-

nać przeglądu, to jest chyba październik czy listo-

pad przyszłego roku, decyzje zostały podjęte i in-

formacje w tym zakresie przekazane.

Jeżeli chodzi o kolejne pytania dotyczące budżetu

na rok 2012, na które panowie ministrowie odpowia-

dający przede mną na pytania państwa posłów nie

odpowiedzieli, to chciałabym się odnieść m.in. do py-

tań dotyczących subwencji dla jednostek samorządu

terytorialnego, z którą to subwencją wiązały się

zresztą inne pytania, zgłaszane przez państwa po-

słów.

Wielokrotnie pytaliście państwo o to, dlaczego

subwencja, zwłaszcza oświatowa, jest na tak niskim

poziomie i czy uwzględnia ona podwyżki wynagro-

dzeń dla nauczycieli, które zostały przewidziane na

rok 2012, podwyżki w wysokości 3,8%.

Chciałabym

zwrócić uwagę na to, że subwencja oświatowa w roku

2012 osiąga poziom 38,7 mld zł, co stanowi ponad

4-procentowy wzrost w stosunku do roku bieżącego.

Wszystkie te podwyżki, o których jest mowa zarówno

w ustawie okołobudżetowej, jak i w samym budżecie,

i podwyżki, które zostały zapowiedziane dla nauczy-

cieli, mają swoje odzwierciedlenie w wysokości tej

subwencji oświatowej, oczywiście dotyczy to również

skutków przechodzących podwyżki, która była zapla-

nowana i została uruchomiona w roku 2011, podwyż-

ki w wysokości 7%.

Skutki przechodzące z tytułu tej

podwyżki również w tej kwocie zostały uwzględnio-

ne.

Zatem obie te kwoty wynikające z podwyżek,

z tej 7-procentowej i skutków przechodzących od

stycznia do września przyszłego roku oraz z podwyż-

ki na poziomie 3,8% od września przyszłego roku, są

w tej subwencji uwzględnione.

Przy okazji mówienia o subwencji oświatowej

chciałabym odpowiedzieć na jedno z pytań, które zo-

stało tu przedstawione przez pana posła Baucia, od-

nośnie do konieczności rozszerzenia informacji o tym,

co mieści się w dziale 758: Różne rozliczenia, gdzie

w budżecie planuje się 56 mld zł.

Jakie działania ﬁ-

nansowane są w ramach tej kwoty?

W tym miejscu

pan poseł odczytał te informacje, w załączniku nr 2

do ustawy, gdzie ﬁguruje kwota w wysokości 56 mld

zł przeznaczona na dział 758: Różne rozliczenia, jed-

na z pozycji objętych tym działem to są dotacje i sub-

wencje.

I właśnie wprost tam wymienione subwencje

odnoszą się do subwencji dla jednostek samorządu

terytorialnego, które na rok 2012 zaplanowane są

w wysokości 50 mld zł.

A zatem zasadnicza część

kwoty znajdującej się w dziale 758 jest kierowana do

jednostek samorządu terytorialnego.

Pozostałą część

stanowią przede wszystkim środki unijne oraz rezer-

wy, m.in. dotyczące współﬁnansowaniaróżnychdzia-

łań ze środków unijnych.

Zadawaliście państwo pytania o wzrost wydatków

w działach 750 i 751.

Z pytań wynikała sugestia, że

w tym zakresie nastąpił ponad 5-procentowy wzrost,

pytano, dlaczego te wydatki na rok 2012 w zakresie

administracji, bo to są takie działy, nie zostały za-

mrożone, podobnie jak inne wydatki.

Chciałabym

zwrócić uwagę na to, że dział 751 obejmuje wydatki

administracyjne, ale jednostek, na których kształto-

wanie budżetów rząd w żadnym momencie nie ma

wpływu.

Zostały one przedstawione w budżecie na

rok 2012 w takiej formie, w jakiej zostały złożone do

ministra ﬁnansów wtedy, kiedy przygotowywał pro-

jekt tej ustawy budżetowej.

Są to jednostki wymie-

nione ściśle w art. 139 ustawy o ﬁnansach.

Jeżeli chodzi o pozostałe wydatki, również w dzia-

le 750, czyli administracji publicznej poza jednostka-

mi wyłączonymi z możliwości kształtowania ich bu-

przypadku wzrostu, jeżeli chodzi o budżet krajowy,

praktycznie nie ma.

Te wydatki kształtują się na po-

ziomie 100% lub nieco powyżej 100%, a w większości

przypadków jakakolwiek podwyżka związana z wy-

datkami w tym zakresie pochodzi ze środków unij-

nych.

Stąd też w niektórych pozycjach można zaob-

serwować wzrost, ale związany jest on – tak jak po-

wiedziałam – z wydatkami unijnymi, a nie wydatka-

mi z budżetu państwa.

Było również pytanie, przedstawiono chyba kilka

takich pytań, o podatek bankowy.

Dlaczego rząd nie

wprowadził tego rozwiązania i jakie były tego powo-

w żadnym momencie w informacji, która pochodziła

czy to od ministra ﬁnansów, czy z rządu, nie mówio-

no o wprowadzeniu podatku bankowego w znaczeniu

zgromadzenia dodatkowych dochodów w budżecie

państwa.

Zawsze mówiono tym, że będzie to podatek,

przenośnie o tym mówiono „podatek”, a w zasadzie

miała to być opłata ostrożnościowa, gromadzona na

wypadek różnych sytuacji, z którymi moglibyśmy

mieć do czynienia w przypadku kryzysu i konieczno-

ści wzmocnienia instytucji ﬁnansowych.

9 grudnia

projekt stosownej ustawy został zamieszczony na

stronach internetowych zarówno strony rządowej,

jak i Ministerstwa Finansów.

A zatem nie jest tak,

że projekt rozwiązań prawnych w tym zakresie nie

został przygotowany.

Są konkretne propozycje, kon-

kretne rozwiązania w tym zakresie, cały mechanizm

został opisany w akcie prawnym, o którym powie-

działam, jest to ustawa dotycząca Bankowego Fun-

duszu Gwarancyjnego, w której została przewidziana

stosowna opłata ostrożnościowa.

Były również pytania dotyczące braku możliwości

kształtowania przez jednostki samorządu terytorial-

łeczną.

Z tego, co rozumiem, panu posłowi Makow-

skiemu chodziło o pomoc społeczną.

Odnosząc się do

kwoty 12 mld zł, która wprawdzie w budżecie, tak jak

pan poseł stwierdził, jest uwidoczniona, ale tak na-

prawdę gminy nie wiedzą, w jakim zakresie mogą

planować związane z tym wydatki, czy będą one do-

ﬁnansowane i w jakiej wysokości, chciałabym zwró-

cić uwagę na to, że ta kwota w takiej wysokości jest

w budżecie na tę pomoc społeczną zaplanowana,

z tym że odnosi się ona zarówno do zadań własnych

jednostek samorządu terytorialnego, jak i do zadań

ście zadania z zakresu administracji rządowej jako

te, do których ﬁnansowania budżet państwa jest zo-

bowiązany, są pokrywane w całości, zaś w przypadku

zadań własnych – tak jak w innych przypadkach –

kiedy zadania te mogą być doﬁnansowaneprzezpań-

stwo, zawierane są umowy z jednostkami samorządu

terytorialnego i wynika to bezpośrednio z ustawy

o ﬁnansach publicznych.

Te dotacje nie są inaczej

przekazywane, a zatem te jednostki zawsze będą wie-

działy o tym, na jakie doﬁnansowaniewdanymroku

w tym zakresie mogą liczyć.

Odnosząc się do pytania o to, dlaczego różne dzia-

łania w zakresie oszczędności wydatków i naprawy

ﬁnansów publicznych nie zostały poczynione, zaczy-

nając od administracji, a – zdaniem pytających – zo-

stały ukierunkowane na najuboższych, chciałabym

Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Finansów

siaj rano odbywało się drugie czytanie ustawy około-

budżetowej, która w moim przekonaniu w sposób jed-

noznaczny wskazuje, że właśnie takie działania roz-

poczęto przede wszystkim od administracji, gdzie po

raz kolejny, kolejny rok z rzędu zamrażane są m.in.

wynagrodzenia dla sfery budżetowej.

Z całą pewnością

jest to działanie nastawione na oszczędności, które

zaczynają się od administracji publicznej.

Odniosę się jeszcze do jednego pytania dotyczące-

go paliwa rolniczego.

Również dzisiaj rano mówiłam

o tym, gdy odnosiłam się do różnych pytań dotyczą-

cych ustawy okołobudżetowej.

Kończą się uzgodnie-

nia w tym zakresie.

Nie została jeszcze podjęta osta-

teczna decyzja co do tego, jaka ewentualnie podwyż-

ka kwoty zwrotu dla rolników z tytułu podwyższonej

akcyzy mogłaby mieć miejsce, jakie możliwości w tym

zakresie są, biorąc pod uwagę zarówno wnioski kie-

rowane w tej sprawie, jak i kwotę rezerwy, która zo-

2012 r., w wysokości 720 mln zł.

I odpowiedź już na ostatnie pytanie, w zakresie

rabatu brytyjskiego, o co pytał jeden z panów posłów

– jakie zostały poniesione wydatki, jak rozumiem,

zbiorczo, od początku, odkąd ponosimy je na ten cel.

Z informacji, które udało mi się uzyskać, wynika, że

od początku, od 2004 r., związane z tym wydatki wy-

noszą 1600 mln euro, ale to dotyczy wszystkich ra-

batów, jest to kwota łączna.

To nie jest tylko rabat

brytyjski, większa część, ok. 2/3, tej kwoty to jest

rabat brytyjski.

Dziękuję bardzo.

Jeśli na jakieś pytania nie udzieliliśmy odpowiedzi,

będziemy udzielać ich pisemnie.

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję, pani minister.

Nikt nie prostuje.

Zamykam dyskusję.

W dyskusji zgłoszono, i to trzykrotnie, wniosek

jektu ustawy budżetowej na rok 2012.

Do głosowania nad tymi wnioskami przystąpimy

Komisja Polityki Społecznej i Rodziny przedłoży-

ła sprawozdanie o poselskim projekcie ustawy o zmia-

Konwentu Seniorów, marszałek Sejmu podjęła decy-

mu oraz w dyskusji nad tym punktem porządku

dziennego wysłuchał 5-minutowych oświadczeń w imie-

niu klubów.

i systemie pieczy zastępczej (druki nr 38 i 67).

Proszę o zabranie głosu sprawozdawcę komisji

Dziękuję bardzo.

wolucjonizuje, w sposób ewolucyjny wprowadza zmia-

ny w zakresie wspierania rodziny – instytucjonalną

pieczę zastępczą kierowaną do dzieci, które z różnych

logicznych, zamienia na pieczę rodzinną.

Jest to bar-

dzo ważne, bo piecza rodzinna jest efektywna i po-

zwala dzieciom zapomnieć o traumie, o tym, że nie

mają swoich własnych domów.

System wspierania

rodziny ma zapewnić dzieciom prawo do tego, żeby

wychowywały się w swoich rodzinach biologicznych,

a my mamy obowiązek wspierać te rodziny w momen-

cie, kiedy zaczyna się problem, kiedy rodzinę można

jeszcze uratować, kiedy dziecko nie musi traﬁć pod

opiekę nie tylko instytucji, ale także kochających go,

niemniej jednak nieprawdziwych, niebiologicznych

rodziców.

Ta ustawa, jak powiadam, wchodzi w życie z dniem

1 stycznia 2012 r., ale ponieważ jest ustawą wielką,

zmieniającą zupełnie polski system, oczywiście wkra-

dły się także w wielu miejscach do tej ustawy – lub

w niewielu miejscach, może tak powiedzmy – błędy,

które staramy się naprawić tym projektem.

Bardzo

serdecznie dziękuję grupie posłów z Prawa i Sprawie-

dliwości, bo to oni wnieśli pierwszy projekt, który

w sposób właściwy pozwoli przejść ze starego syste-

mu w nowy placówkom prowadzonym przez organi-

zacje pozarządowe, niepubliczne.

Wkradł się błąd, z jednego z artykułów wypadł

odpowiedni punkt.

Trzeba to naprawić, a więc napra-

wiamy.

Stało się to asumptem do dokonania jeszcze

raz dokładnej analizy, czy wszystko w tych artyku-

łach w odniesieniu do tych bardzo administracyj-

nych, powiedziałabym, przepisów, niejako admini-

stracyjnych poprawek, szczególnie przepisów przej-

ściowych, bo nie mówię o zawartości merytorycznej,

zapisaliśmy we właściwy sposób.

Okazało się, że nie,

że potrzebne nam są jeszcze dwie poprawki, które nie

dotyczą zawartości merytorycznej ustawy, a dotyczą,

na wniosek strony samorządowej, doprecyzowania

przepisów pozwalających w prawidłowy sposób po-

Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Finansów

134

dejmować właściwe dla rodzin zastępczych, właściwe

dla wychowanków tych rodzin, którzy się już usamo-

dzielnili, jednoznacznie brzmiące decyzje admini-

stracyjne.

I tego tak naprawdę dotyczy ta noweliza-

cja.

To są trzy poprawki precyzujące prawo, pozwa-

lające w lepszy sposób funkcjonować tej ustawie od

1 stycznia 2012 r.

Posłowie z Komisji Polityki Społecznej i Rodziny

z wyjątkiem czterech osób, które wstrzymały się od

głosu, poparły te projekty zmian i proszą Wysoką

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Bardzo dziękuję pani posłance.

Głos zabierze pani posłanka Iwona Guzowska,

Platforma Obywatelska.

Poseł Iwona Guzowska:

Panie Marszałku!

Panie Ministrze!

Szanowni Pań-

stwo!

Właściwie wszystko powiedziała już pani poseł

Magdalena Kochan jako sprawozdawca komisji.

Do-

dam tylko, że te wszystkie zmiany, o których dzisiaj

jest mowa, mają również zabezpieczyć dobro rodzin

zastępczych, mają spowodować, żeby poprzez zmiany

administracyjne, poprzez może nieprecyzyjne zapisa-

nie pewnych wymogów nie zniechęciły się one do peł-

nienia tych ważnych ról.

Rodzina zastępcza jest bo-

wiem tą formą rodziny, która pozwala dziecku przejść

przez najtrudniejszy moment w życiu w miarę łagod-

nie.

Oczywiście jest jeszcze kwestia wychowanków,

którzy są w grupach usamodzielnienia.

Oni też potrze-

bują większego wsparcia, a nieprecyzyjne zapisy mo-

głyby niestety doprowadzić do sytuacji, w której takim

młodym ludziom byłoby jeszcze trudniej.

A więc z wielką radością w imieniu Klubu Parla-

mentarnego Platforma Obywatelska chcę oznajmić,

że klub poprze wszystkie poprawki i będzie głosował

za.

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Bardzo dziękuję.

Głos ma posłanka Elżbieta Rafalska, Prawo i Spra-

wiedliwość.

wiedliwość przedstawiam stanowisko wobec projek-

tów zawartych w drukach nr 38 i nr 67, wobec posel-

skiego, posłów Klubu Parlamentarnego Prawo i Spra-

wiedliwość, projektu nowelizacji ustawy o zmianie

Ta stosunkowo krótka nowelizacja ustawy, która

będzie obowiązywać dopiero od 1 stycznia, była odpo-

wiedzią na zaistniałą sytuację.

Do naszych biur posel-

skich zwróciły się osoby prowadzące niepubliczne

formy typu rodzinnego, mówiąc, że brakuje pewnego

uregulowania, że powstała luka prawna, że doszło do

przeoczenia.

Podobne stanowisko zajęło ministerstwo

pracy, stąd przygotowano krótką zmianę dwóch ustę-

pów art. 229.

W trakcie prac w pierwszym czytaniu

okazało się, że takie przeoczenia i potrzeba doprecy-

zowania dotyczą jeszcze art. 226, że były to zmiany

związane ze sposobem naliczania czy przyznawania

świadczeń dzieciom w rodzinach zastępczych.

Stąd ten

projekt został tak rozszerzony.

Chciałabym też jeszcze dodać, że w Polsce istnie-

je 51 niepublicznych placówek typu rodzinnego, że

w tych placówkach przebywa ponad 700 dzieci i że

gdyby rzeczywiście nie to szybkie postępowanie i szyb-

kie przyjęcie tej ustawy, to 1 stycznia moglibyśmy

mieć trudności natury formalnoprawnej, dotyczące

ważności tych umów, konieczności przeprowadzenia

konkursów, których samorządy też szybciej nie prze-

prowadziły.

W związku z tym rekomenduję Izbie poparcie tego

projektu i cieszę się, że są takie sytuacje, w których

Izba potraﬁ ponadpolitycznie poprzeć takie rozwią-

zania, które dobrze służą – w tym przypadku akurat

ustawie dotyczącej pieczy zastępczej.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję.

ustawy, które nastąpi na początku 2012 r., spowodu-

je w skali kraju, jak wynika z szacunków Związku

Powiatów Polskich, konieczność zatrudnienia dodat-

kowo ok. 50 tys. osób i zwiększenie wydatków jedno-

stek samorządów o blisko 800 mln zł, oczywiście bez

zapewnienia samorządom adekwatnego zwiększenia

dochodów.

Konstytucja z kolei przewiduje, iż jednost-

kom samorządu terytorialnego zapewnia się udział

jących im zadań.

Przeciwko uchwaleniu ustawy protestowały sa-

morządy, a jej treść skrytykowały organizacje samo-

rządowe, takie jak Konwent Marszałków Woje-

wództw, Związek Powiatów Polskich, Związek Miast

135

Ruch Palikota ze względu na dobro beneﬁcjentów

tej ustawy, w szczególności dzieci, poprze propono-

wane zmiany, pomimo że dotyczą one bubla, jakim

jest cała ta ustawa.

(Oklaski)

(Poseł Elżbieta Rafalska: Ale nie ta nowelizowana.)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję.

Panie Marszałku!

Drogie Panie!

Panowie Posło-

wie!

Panie Ministrze!

Stawianie takich tez, jak to

miało miejsce przed chwilą, jest możliwe, jeżeli zaczy-

na się pracę w legislacji.

Wraz z postępowaniem trze-

ba znajdować pewne kompromisy, myślę, że tak jak

wtedy, kiedy w poprzedniej kadencji kończyliśmy pra-

ce i dochodziło do zawierania tych kompromisów ca-

łościowo, bo w końcu trzeba jednak podejmować jakieś

decyzje.

Ta ustawa, którą Sejm uchwalił 9 czerwca br.,

zawiera pewne elementy, mechanizmy troszeczkę per-

spektywicznie podchodzące do spraw dotyczących pie-

czy zastępczej, nie doraźnie, ale w pewnym wymiarze

czasowym, w wymiarze tego, co nas czeka.

Wiemy, że w kwestii środków ﬁnansowych, które

są zabezpieczone, jest możliwość, żeby te środki się

znalazły.

Zdajemy sobie sprawę, że pewne elementy

będą przesuwane w czasie, jednak nie można było

przyjmować rozwiązań połowicznych, które powodo-

wałyby kolejną konieczność nowelizacji tej ustawy.

Przedstawienie przez klub Prawa i Sprawiedliwości,

który reprezentowała pani poseł Elżbieta Rafalska,

trzech poprawek do nowelizacji było jeszcze okazją do

wprowadzenia poprawek kosmetycznych.

Można po-

wiedzieć, że z dyskusji w trakcie posiedzenia komisji

wynikała zgodność co do zasadności tych poprawek.

Dyskusja chwilowo dotyczyła daty wprowadzenia

w życie, ponieważ dokonujemy poprawki w ustawie,

z tym były takie delikatne sprawy dyskusyjne z Biu-

rem Legislacyjnym, jednakże przyjęte rozwiązania,

jak również kwestia daty wprowadzenia wychodzą

temu naprzeciw.

zentować, w pełni popiera zaproponowane poprawki

i w całości będzie głosował za tymi poprawkami.

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

strze!

Rozpatrujemy dzisiaj poselski projekt noweli-

zastępczej.

Przygotowując się do wdrożenia rozwią-

zań tej ustawy, samorządy terytorialne, a zwłaszcza

podmioty niepubliczne prowadzące tego rodzaju pla-

cówki, sygnalizowały pewne kłopoty.

Jeśli chodzi

o samorządy, to samorządy wojewódzkie i te, w któ-

rych rządzi koalicja PO–PSL, sygnalizują, że za

mało jest środków ﬁnansowych na realizację roz-

wiązań przewidzianych w ustawie.

I to jest po-

wszechna opinia.

Najbardziej krytykują tę ustawę samorządy po-

wiatowe, które mają realizować elementy pieczy za-

stępczej.

Brakuje im środków ﬁnansowychiznajdują

się one w bardzo trudnej sytuacji pod tym względem.

Ilość środków ﬁnansowych przeznaczanych między

innymi na realizację przepisów wynikających z usta-

wy o systemie oświaty i innych powoduje, że tych

środków brakuje i trzeba zaciągać kredyty na reali-

zację tego przedsięwzięcia.

Stąd nasz klub, kiedy

pracowaliśmy nad tą ustawą, sygnalizował te proble-

my.

Przewidziana na rok 2012 w rezerwie celowej

określona kwota, o której powie zapewne pan mini-

ster, niestety nie jest odpowiedzią na problemy zgła-

szane przez samorządy czy na oczekiwania, o których

mówił jeden z przedmówców.

Natomiast poselski projekt ustawy, po pierwsze,

spowoduje, że do całodobowych placówek opiekuńczo-

-wychowawczych typu rodzinnego w okresie 12 mie-

sięcy od dnia wejścia w życie ustawy będą stosowane

przepisy dotychczasowe.

Po drugie, niepubliczne pla-

cówki opiekuńczo-wychowawcze będą mogły funkcjo-

nować do czasu wygaśnięcia aktualnej umowy na

prowadzenie tej placówki na starych zasadach nie

stępczej.

W trakcie rozpatrywania tego projektu po-

selskiego w czasie pierwszego czytania zostały zgło-

szone poprawki poselskie, które doprecyzowują tę

ustawę w kwestiach ﬁnansowania.

Rodzinybędąmo-

gły albo korzystać z nowych rozwiązań, albo zwrócić

się z wnioskiem o ﬁnansowanienastarychzasadach.

Rozwiązania te uzyskały poparcie strony rządowej,

w związku z powyższym nasz klub również udzieli

poparcia tym rozwiązaniom.

Stoimy jednak na stanowisku, że, po pierwsze,

strona rządowa powinna na nowo podjąć rozmowy

z korporacjami samorządowymi, najlepiej w ramach

go, na temat ﬁnansowaniategoprzedsięwzięcia.

Roz-

mowy te są potrzebne, bo, jak pokazało życie, w przy-

padku ustaw okołobudżetowych uwzględniliśmy

dzisiaj jeden z argumentów strony samorządowej,

mianowicie wprowadziliśmy ﬁnansowanie do 100%

zasiłków stałych, jak również inne rozwiązania

w zakresie pomocy społecznej.

Stąd także teraz, aby

Poseł Jacek Kwiatkowski

136

systemowe mogło funkcjonować, trzeba otwartości

ze strony rządu.

Po drugie, kłopot, który się pojawia,

jest sygnalizowany zwłaszcza przez organizacje po-

zarządowe prowadzące te placówki.

Mam tutaj protest Towarzystwa Przyjaciół Dzie-

ci w Koninie, w którym napisano: Mimo iż spełnia-

my kryteria dotyczące realizacji zadania, to wbrew

zasadzie subsydiarności w sposób ewidentny prefero-

wane są ośrodki publiczne, które, aby kontynuować

działalność w 2012 r., musiały spełniać warunek

10 przeprowadzonych adopcji w 2010 r., podczas gdy

placówki niepubliczne musiały przeprowadzić 20 ad-

opcji.

Środki otrzymywane od samorządu stanowią

około 50% kosztów naszej działalności, co pokazuje,

że placówki publiczne są o wiele droższe w utrzyma-

niu.

Stąd czujemy się nierówno traktowani i dyskry-

minowani, a przecież właśnie zgodnie z zasadą sub-

sydiarności powinno się traktować równo podmioty

zarówno publiczne, jak i niepubliczne.

Dlatego ten

obszar też wymaga ponownej analizy, bo przecież to

jest ogromne przedsięwzięcie.

Wśród zainteresowa-

nych pojawia się dzisiaj niepokój ze względu na brak

jasnych sygnałów dotyczących zasad zlecania tego

zadania i jego kontynuacji oraz środków ﬁnanso-

wych.

(Dzwonek) Dlatego też bardzo liczymy na stro-

nę rządową, że w ramach współpracy z samorządami

będzie na bieżąco monitorować tę ustawę i ewentu-

alnie w ramach rezerw Rady Ministrów wspierać to

zadanie środkami ﬁnansowymi.

Dziękujęuprzejmie.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Przypominam, iż w drugim czytaniu pytania nie

są obligatoryjnym elementem debaty, ale dopuszczam

do ich zadawania.

Zamykam listę.

Głos ma pani posłanka Anna Elżbieta Sobecka,

Prawo i Sprawiedliwość.

Poseł Anna Elżbieta Sobecka:

Dziękuję.

całości ustawy, z przykrością należy stwierdzić, że

ustawa, o której mówimy, jest niespójna, niestety, i za-

wiera wiele nieścisłości.

Samorządy są tą ustawą

bardzo zaniepokojone, dlatego że zadań przybyło,

a środków, niestety, nie.

W związku z tym zachodzi

potrzeba, aby na przykład asystentów rodzinnych

zastępowali pracownicy socjalni.

waż w 2013 r. nastąpi pierwsze sprawozdanie doty-

czące tej ustawy, należy powołać merytoryczny ze-

spół osób, które pracowałyby nad następną noweli-

zacją, bo trzeba jej dokonać.

Aby realizować wszyst-

kie zapisy tej ustawy, musi ze sobą współpracować

wiele podmiotów i na ten temat muszą się wypowie-

dzieć praktycy merytoryczni.

Bardzo o to proszę

i chciałabym spytać, czy rząd bierze to pod uwagę.

Dziękuję.

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję.

dzisiaj nad bardzo ważnym poselskim projektem no-

welizacji ustawy, ale jest to takie gaszenie pożaru,

ponieważ ten projekt naprawia tylko ten błąd, który

w efekcie doprowadziłby do tego, że 1 stycznia 2012 r.

niepubliczne placówki opiekuńczo-wychowawcze mu-

siałyby po prostu zostać zlikwidowane.

(Poseł Magdalena Kochan: To nieprawda, pani

poseł.)

To jest prawda.

Świadczy o tym najlepiej, panie

ministrze, wpis na stronach ministerstwa.

Minister-

stwo dokładnie o tym wiedziało i po bardzo obszer-

nym opisie przedstawiło na końcu takie zdanie: In-

formuję, że zostaną podjęte starania, aby w najbliż-

szym możliwym terminie przepisom tym zostało

nadane poprawne brzmienie.

Panie ministrze, krótkie pytanie.

Co zrobiło mi-

nisterstwo, aby nie doprowadzić do tego, by z dniem

1 stycznia przyszłego roku niepubliczne placówki

musiały zostać zlikwidowane przez samorządy?

(Poseł Magdalena Kochan: To nieprawda.)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję.

Już podczas prac nad tą ustawą wskazywaliśmy jako

klub Prawo i Sprawiedliwość, że szereg zapropono-

wanych rozwiązań jest niezwykle kosztownych dla

samorządu.

Wśród tych kosztownych rozwiązań aku-

rat zatrudnienie koordynatorów pieczy zastępczej,

które ma charakter obligatoryjny, a więc przymusowy,

Poseł Tadeusz Tomaszewski

137

i wymaga zatrudnienia jednego koordynatora na 15

dzieci, ale jest to obligatoryjne.

(Poseł Magdalena Kochan: Ale niekoniecznie na

etacie.)

W tej chwili samorządy – wiem, że trwają takie

rozmowy ze stroną rządową, nie wiem, czy przez Ko-

misję Trójstronną – negocjują inny rodzaj zapisu tego

wymogu, a więc fakultatywność tego świadczenia

i szereg jeszcze innych rozwiązań, które niosą skutki

ﬁnansowe.

Proszę powiedzieć, czy rzeczywiście trwają prace,

czy jest przygotowywana już jakaś nowelizacja w za-

dy państwo (Dzwonek) zamierzacie zaproponować

taką nowelizację.

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję pani posłance.

Panie Marszałku!

Panie Ministrze!

Zgodnie z usta-

wą z art. 92 wynika, że placówkę opiekuńczo-wycho-

wawczą prowadzi powiat, natomiast samorząd woje-

wództwa może prowadzić lub zlecić prowadzenie re-

gionalnej placówki opiekuńczo-terapeutycznej lub

interwencyjnego ośrodka...

(Poseł Elżbieta Rafalska: Adopcyjnego.)

...adopcyjnego.

Chcę powiedzieć, że z sygnałów, któ-

re docierają m.in. z województwa kujawsko-pomorskie-

go, wynika, że następuje przenoszenie tych placówek

prowadzonych przez samorząd na przykład z Bydgosz-

czy do Torunia.

Czyli jakby samorząd województwa

pierwsze, więzi środowiskowe i lokalne.

Istnieje niebez-

pieczeństwo, że w wyniku tej reorganizacji mogą na-

stąpić szkody, które będą później trudne do odrobienia

w procesie edukacyjno-wychowawczym.

Chciałem zapytać: Czy resort monitoruje działa-

nia podejmowane (Dzwonek) przez samorządy i czy

rzeczywiście będą jakieś dodatkowe środki poza re-

zerwą celową, która jest przewidziana, na realizację

tej ustawy w 2012 r.?

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję.

Lista posłów zapisanych do głosu i zadania pytań

została wyczerpana.

Głos zabierze podsekretarz stanu w Ministerstwie

Bardzo proszę, panie ministrze.

Przede wszystkim chcę bardzo serdecznie podzięko-

wać za szybkie podjęcie prac nad nowelizacją ustawy

i szybkie procedowanie nad nią, bo to rzeczywiście

umożliwi uniknięcie problemów w ramach przejścia

z roku 2011 do roku 2012 i w ramach tego przejścia

z jednej ustawy – w odniesieniu do funkcjonowania

– do drugiej ustawy nie spowoduje perturbacji w szcze-

gólności w zakresie niepublicznych placówek opie-

kuńczo-wychowawczych typu rodzinnego.

Nie jest

tak, że ustawa ta spowodowała, że bez jej nowelizacji

samorządy nie mogłyby prowadzić tych placówek.

Sytuacja jest całkowicie inna.

Ustawa faktycznie nie

wprowadziła tego okresu przejściowego, tak jak to

ustawa wprowadziła rozwiązania, które pozwalały,

po pierwsze, wystąpić dyrektorom niepublicznych

placówek opiekuńczo-wychowawczych o przekształ-

cenie placówki w rodzinny dom dziecka, i to nie na-

stąpiło, a po drugie, ustawa również pozwoliła na to,

aby powiaty zaraz po uchwaleniu ustawy mogły roz-

począć procedury konkursowe na dalsze prowadzenie

tych placówek w obecnym kształcie również po 1 stycz-

nia 2012 r.

Tego z kolei nie wykonały powiaty.

W związku z tym…

(Poseł Magdalena Kochan: 6 miesięcy.)

ny te nie miały czasu i że ten czas był jakoś bardzo

mocno ograniczony.

I jedna strona, i druga strona

miały czas i mogły to wykonać.

Nie dlatego się dziś

spotykamy, że w ustawie jest błąd, z tego powodu,

tylko spotykamy się dlatego, że osoby, które z jednej

strony pracują w tych placówkach, a z drugiej strony

samorządy, powiaty po prostu nie przeprowadziły

tych działań, które powinny zostać przeprowadzone

przez osoby odpowiedzialne.

I tu nie ma żadnych wąt-

pliwości.

Ale skoro one tego nie przeprowadziły, a na

ogólną liczbę placówek, która wynosi 282 – to są dane

za 2010 r.

– 51 stanowią te niepubliczne i jest w nich

umieszczonych 704 dzieci, nie możemy przejść do po-

rządku dziennego nad tym, że z jednej strony powia-

przekształcenia tych placówek w rodzinne domy

dziecka.

Skoro tak jest, to ta nowelizacja jest koniecz-

na, i doszło do niej.

Chcę zwrócić państwa uwagę na taką kwestię.

Padają pytania, co zrobił rząd, ale musimy też pa-

miętać, w jakim momencie jesteśmy.

Przecież z jednej

strony to jest moment konstytuowania się parlamen-

tu po wyborach, które miały miejsce na początku

października, a z drugiej strony to jest moment kon-

struowania rządu.

Jeżeli patrzymy na przedłożenie,

do którego reprezentowania została upoważniona

pani poseł Rafalska, to widzimy, że jest to przedłoże-

nie z 17 listopada.

Proszę państwa, rząd uzyskał wo-

tum zaufania 19 listopada, a exposé było 18 listopa-

Poseł Elżbieta Rafalska

138

da.

W związku z tym czy rzeczywiście jest takie

oczekiwanie, żeby w sytuacji, gdy jest zgłoszony pro-

jekt ustawy przez klub parlamentarny, nawet opozy-

cyjny, rząd miał w sposób pilny przedkładać dokład-

nie ten sam projekt ustawy jako rządowy, żeby udo-

wodnić, że pracuje, wykonał pracę?

Nie.

Chyba ocze-

kiwanie z państwa strony powinno być takie, aby

strona rządowa poparła to przedłożenie.

Przecież

takie poparcie nastąpiło, my to popieramy.

Padło wiele słów na temat tego, że ustawa jest źle

przygotowana, że jest niejasna i że jest w niej szereg

rozwiązań, które może nie w każdym miejscu są

zbieżne jedne z drugimi.

Możliwe, że w niektórych

miejscach tak jest, ale pragnę również zwrócić uwa-

gę, że jest to wielostronicowa ustawa, mająca dwie-

ście czterdzieści kilka, właściwie dwieście pięćdzie-

siąt kilka artykułów.

Nie przypominam sobie właści-

wie żadnego przedłożenia, zarówno rządowego, jak

i poselskiego, które w związku z tak dużym obszarem

regulacji, taką objętością nie podlegałoby w następ-

stwie tego ustawom czyszczącym.

Przecież ustawa,

która dziś jest omawiana, to jest, pani poseł, ustawa

czyszcząca.

Przepraszam, troszeczkę mi pani przeszkadza.

To jest ustawa de facto czyszcząca styk wejścia

w życie przepisów od 1 stycznia 2012 r.

Pani poseł

Kochan zgłosiła dodatkowe poprawki, które też do-

tyczą przepisów przejściowych, tak aby ta ustawa

lepiej funkcjonowała.

Ale to nie zmienia faktu, że

jeśli chodzi o dzień 1 stycznia 2012 r., te poprawki

właściwie dotyczyły trzech kwestii.

W tej chwili nie

jest nowelizowana cała ustawa, tylko trzy wybrane

zagadnienia, te, które są problemem przy wejściu

ta druga ustawa jest ustawą złą czy błędną.

Zresztą wcale nie ma też takiego oczekiwania ze

strony samorządów, żeby czy to przekładać wejście

w życie tej ustawy, czy też uznawać, że jest ona nie-

właściwa.

Samorządy właściwie odnoszą się do tej

ustawy, potwierdzają, że w istocie ona jest dobra.

Wskazują jedynie na element ﬁnansowy, że to jest

istota problemu.

A więc nie chodzi o rozwiązania wy-

nikające z ustawy, ale o brak sﬁnansowania ich w peł-

ni.

Rzeczywiście tak jest i nie ma co nawet próbować

wskazywać, że jest inaczej.

Faktycznie w budżecie na

2012 r. są przewidziane środki w wysokości 62,5 mln

zł na wsparcie samorządów.

Z tego gros środków ma

iść na wsparcie samorządu wojewódzkiego w związku

z przekazaniem zadań związanych z działalnością

ośrodków adopcyjnych.

Rzeczywiście znajdujemy się

w takiej sytuacji, że powiaty czy też w ogóle samo-

rządy wskazują, że to ﬁnansowanie jest na zbyt ni-

skim poziomie.

One faktycznie wskazały, że według nich

powinno się to kształtować na poziomie 700 mln zł, ale

przy okazji założyły, że to na przykład oznacza, iż

w każdej gminie ma być powołany asystent rodzinny,

jest to różna liczba etatów.

Tak jakby już od pierw-

szego dnia wejścia w życie tej ustawy ktokolwiek za-

kładał, że będzie ona od razu w pełni wdrożona.

Przecież jeśli chodzi o tego asystenta, ma to charak-

ter fakultatywny.

Staje się to obowiązkiem dopiero,

gdy sąd nakaże powołanie asystenta.

Dopiero wtedy

jest to działanie obligatoryjne.

Ale na dzień 1 stycz-

nia, jeżeli nawet gmina go nie powoła, nie będzie to

stan sprzeczny z tym przedłożeniem.

Istotnie na posiedzeniu Komisji Wspólnej Rządu

i Samorządu Terytorialnego doszło do rozmów mię-

dzy stroną rządową a samorządami.

Wydaje nam się,

że te 700 mln to kwota grubo przesadzona.

Sądzimy,

że gdybyśmy mieli te dodatkowe 100 mln, cały pro-

blem zostałby załatwiony, problem, jeśli chodzi o rok

2012.

Ale tych dodatkowych 100 mln nie mamy, dla-

tego rozumiem, że w niedługim czasie trzeba będzie

dokonać dodatkowej nowelizacji, która pewnie opóź-

ni wejście w życie innych elementów tej ustawy.

Jest

to jednak kwestia przyszłości i nie oznacza to, że

ustawa jest zła.

To odroczenie w czasie nie będzie

wynikało z tego, że uważamy je za właściwe, tylko

z tego powodu, że jest kryzys, nie ma wystarczającej

sposób tego pokonać.

Chciałbym, żebyście wzięli to

państwo bardzo mocno pod uwagę.

Padło pytanie, czy będzie powołany jakiś zespół

do prac nad nowelizacją ustawy.

Właściwie jeżeli są

dyskusje między stroną rządową a samorządem te-

rytorialnym, w wyniku których tworzony jest projekt

nowelizacji, to taki zespół de facto już się powołał.

Na pytanie, co rząd zrobił, już odpowiedziałem,

że popiera to rozwiązanie i jest to właściwe.

Trwają

prace nad nowelizacją.

Na pytanie pana Tadeusza

Tomaszewskiego odpowiemy na piśmie po zbadaniu

sprawy.

Jeszcze raz dziękuję za poparcie nowelizacji.

Dzię-

kuję bardzo.

(Przewodnictwo w obradach obejmuje wicemarszałek

Czy sprawozdawca komisji pani poseł Magdalena

Kochan chce zabrać głos?

Nie.

ludności (druk nr 70).

Proszę o zabranie głosu podsekretarza stanu

sława Rakoczego w celu przedstawienia uzasadnienia

projektu ustawy.

Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Pracy

139

Podsekretarz Stanu

w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Przedstawiam

Wysokiej Izbie opracowany przez rząd Rzeczypospo-

litej Polskiej projekt nowelizacji ustawy o ewidencji

ludności zakładający przesunięcie terminu wejścia

w życie tej ustawy o rok, tj. na 1 stycznia 2013 r.

Ustawa o ewidencji ludności przewiduje m.in.

zmianę sposobu przekazywania danych do rejestru

PESEL w miejsce obecnego, opartego na pośrednic-

twie wielu organów: urząd stanu cywilnego – organ

prowadzący ewidencję ludności – wojewoda – PESEL.

Ustawa wprowadzała bezpośrednią komunikację

urzędów z rejestrem PESEL.

Ze względu na liczbę

podmiotów, których ta zmiana dotyczy, jest to przed-

sięwzięcie niezwykle skomplikowane i złożone zarów-

no pod względem prawnym, organizacyjnym, jak i tech-

nicznym.

Dłuższy czas na wdrożenie nowych rozwiązań

pozwoli na ich sprawdzenie, takie dogłębne zapozna-

nie z nimi pracowników realizujących zadania wyni-

kające z przepisów ustawy przed zastosowaniem tych

rozwiązań w praktyce.

Celem projektu ustawy jest

zatem przygotowanie systemów informatycznych i ich

przetestowanie przed wejściem w życie nowej regu-

lacji, szczególnie że bezpieczeństwo danych groma-

dzonych w rejestrze PESEL, ich wiarygodność i ak-

tualność ma kluczowe znaczenie zarówno dla obywa-

teli, jak i dla funkcjonowania państwa.

Uprzejmie proszę Wysoką Izbę o przyjęcie i uchwa-

lenie wnoszonego projektu.

Dziękuję pięknie.

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Głos zabierze pan poseł Marek Wójcik z klubu

Platforma Obywatelska.

Poseł Marek Wójcik:

Ustawa o ewidencji ludności jest niewątpliwie ocze-

kiwanym aktem prawnym, natomiast najważniejsze

biegło sprawnie i bez ewentualnych utrudnień dla

obywateli.

Wprowadzenie nowych zasad dostępu do

rejestru PESEL jest przedsięwzięciem skomplikowa-

nym, w które zaangażowane jest bardzo wiele insty-

tucji publicznych, głównie samorządowych.

Dlatego

Klub Parlamentarny Platforma Obywatelska popiera

procedowany dzisiaj rządowy projekt nowelizacji

ustawy pozwalający na przesunięcie wejścia w życie

Wysoka Izbo!

Myślę, że wszyscy mamy świado-

mość powagi sytuacji i tego, jakie terminy są przed

nami, dlatego w imieniu klubu Platforma Obywatel-

ska składam wniosek o niezwłoczne przystąpienie do

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję panu posłowi.

Poseł Stanisław Pięta:

muję, że klub Prawo i Sprawiedliwość zamierza po-

przeć ten projekt ustawy.

Dziękuję.

(Oklaski)

kota.

Poseł Jacek Najder:

Niestety z głębokim żalem muszę stwierdzić, że

ta zmiana powodująca przesunięcie w czasie wpro-

wadzenia nowych rozwiązań polegających na umoż-

liwieniu bezpośredniego dostępu do rejestru PESEL

jest jak najbardziej karygodna.

Miał to być bowiem

pierwszy krok w kierunku stworzenia nowoczesnego

państwa, gdzie obywatel nie byłby przywiązany do

swojego urzędu niczym dawniejszy chłop do ziemi,

gdzie w dowolnym miejscu naszego kraju każdy czło-

wiek, idąc do urzędu, mógłby załatwić swoje sprawy

i oczywiście w perspektywie można by kiedyś zniwe-

lować, czy w ogóle pozbyć się takiego archaicznego

przepisu o meldunku.

Teraz dajemy legitymację na

trwanie tak skandalicznego procederu, gdzie nadal

każdy dokument, papier wystawiany jest przez jed-

nostkę po to tylko, by ten dokument, papier móc oka-

zać za chwilę w innej jednostce.

Nie dość, że za waszych rządów zwiększyła się

liczba etatów w administracji po to tylko, by móc

przystawiać kolejne pieczątki, to może dajmy jeszcze

kilka tysięcy etatów urzędniczej armii, aby w końcu

doprowadzić to do końca.

Czy naprawdę potrzeba

jeszcze roku, aby serwisanci mogli wszędzie w gmi-

nach zainstalować ZMOKU i przeszkolić personel?

140

Mam nadzieję, że oprócz tego roku nie potrzeba bę-

dzie na to jeszcze kolejnej kadencji.

Dlaczego administracja nie potraﬁ zrobić tego, co

tak sprawnie robią banki?

Rozumiem, że baza da-

nych PESEL to nie jest baza danych banku, ale my-

ślę, że też znacząco od niej nie odbiega.

W uzasadnieniu czytamy, że wprowadzenie no-

wych rozwiązań we wszystkich gminach na terenie

kraju polegających na zapewnieniu bezpośredniego

dostępu do rejestru PESEL jest przedsięwzięciem

wysoce skomplikowanym i złożonym pod względem

organizacyjnym, logistycznym i technicznym.

Po-

wiem szczerze, że trudno mi pojąć, co jest w tym

skomplikowanego.

Czy zmieniła się drastycznie licz-

ba gmin?

Nie.

Czy nagle zmieniły się warunki tech-

niczne, jeśli chodzi o ten projekt?

Też nie.

To może

w Polsce nagle przybyło kilka milionów obywateli i na-

sze ostatnio rozrośnięte armie urzędnicze nie są

w stanie przetworzyć danych?

Odpowiedź jest jedna:

nie.

Dlatego klub Ruchu Palikota nie znajduje żad-

nych usprawiedliwień dla tak skandalicznych opóź-

nień w realizacji tej ustawy, w związku z tym będzie-

my jej przeciwni.

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Rozumiem, że Ruch Palikota będzie głosował

przeciw.

Poseł Jacek Najder:

Tak.

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Będzie głosował przeciw w bloku głosowań, czyli

to nie jest wniosek o odrzucenie ustawy.

Rozumiem,

dobrze.

Dziękuję bardzo.

W takim razie proszę pana posła Zbigniewa So-

snowskiego z klubu Polskiego Stronnictwa Ludowego

o wygłoszenie oświadczenia.

Poseł Zbigniew Sosnowski:

lił ustawę o ewidencji ludności, której celem i założe-

niem było oddzielenie problematyki dowodów osobi-

stych od kwestii ewidencji ludności.

Ta ostatnia zo-

stała kompleksowo uregulowana w procedowanej

dzisiaj zmianie, a termin jej wejścia w życie ustawo-

dawca określił na dzień 1 stycznia 2012 r.

Jednakże,

jak w tym przypadku dowiodła praktyka, realizacja

tego przedsięwzięcia okazała się trudna z czysto lo-

gistycznych powodów.

Wprowadzenie w życie nowych

rozwiązań, zważywszy na fakt objęcia nimi wszyst-

kich gmin na terenie kraju, a polegających na zapew-

nieniu bezpośredniego dostępu do rejestru PESEL,

okazało się wysoce złożone i skomplikowane.

Ponie-

waż trzeba spokojnie przetestować zarówno pod

względem organizacyjnym, technicznym, jak i logi-

stycznym nowe rozwiązania, a w szczególności zapo-

znać z nimi i przeszkolić osoby realizujące zadania

nałożone ustawą, termin 1 stycznia 2012 r. czyniłby

tę operację niewykonalną.

Panie i panowie posłowie.

Okres jednego roku to

dostatecznie długi czas na kompleksowe wdrożenie

systemu i przygotowanie go tak, aby mógł bezkoli-

zyjnie zadziałać z dniem 1 stycznia 2013 r.

Chciałbym

zwrócić uwagę, że najmniejsza pomyłka przy stoso-

waniu tego systemu niesie poważne skutki dla nas

wszystkich – dla wszystkich obywateli.

Niech mi za-

tem będzie wolno z tej trybuny zaprezentować stano-

wisko Polskiego Stronnictwa Ludowego, w imieniu

którego przemawiam.

Do sprawy podchodzimy ze

zrozumieniem i popieramy inicjatywę rządową.

Dzię-

kuję za uwagę.

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję panu posłowi.

Głos ma pan poseł Kazimierz Ziobro, klub Soli-

darna Polska.

Poseł Kazimierz Ziobro:

Panie Marszałku!

Panie Ministrze!

Wysoka Izbo!

cji ludności w kontekście wcześniej prezentowanej

zmiany ustawy o ochronie przeciwpożarowej klub

Solidarnej Polski ocenia jako kolejny dowód na nie-

udaczność rządu minionej kadencji, co nie rokuje

dobrze, jeśli chodzi o odpowiedzialne i poważne trak-

towanie zadań, jakie stoją przed praktycznie tym

samym rządem Platformy Obywatelskiej i PSL w bie-

żącej kadencji.

Projekty ustaw przedkładane są

w ostatniej chwili, co pozwala przypuszczać, że mi-

nisterstwa nie tylko źle planują i diagnozują swoje

zadania, ale też nie przykładają należytej staranno-

ści i wagi do rzetelnego monitorowania ich realizacji.

Beztroska w tym względzie jest aż nadto widoczna.

Biorąc jednak pod uwagę aktualny stan faktyczny,

to jest brak bazy, brak przygotowania systemów in-

formatycznych, pomimo tej legislacji na skróty czy

rzutem na taśmę, aby nie paraliżować działań na

przykład jednostek terenowych i administracji samo-

rządowej, posłowie klubu Solidarnej Polski będą gło-

sować za zmianą ustawy.

Dziękuję.

Poseł Jacek Najder

141

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję panu posłowi.

Do pytań zgłosiło się dwóch panów posłów.

Czy jeszcze ktoś pragnie zabrać głos?

Nie widzę, nie słyszę.

Zamykam listę.

Jako pierwszy będzie zadawał pytanie pan poseł

Robert Biedroń z klubu Ruch Palikota.

Poseł Robert Biedroń:

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

W sumie nie dzi-

wi mnie, że Platforma Obywatelska zawiązała dzisiaj

sojusz w tej sprawie z PiS i PSL (Oklaski), ponieważ

(Wesołość na sali, oklaski) od dawna wiadomo, że za-

równo PiS, jak PO i PSL nie radzą sobie z impotencją

biurokracji, administracji, z przerostem administra-

cji i dlatego zrobicie wszystko, żeby jeszcze bardziej

nie udrażniać tego ogromu, zastoju, jaki jest w admi-

nistracji, dlatego też ze zdziwieniem przyjmuję, że

prosicie państwo o przedłużenie tego terminu.

Nie

mieliście problemu, kiedy działacz praw człowieka

z Białorusi chciał przekroczyć granicę Rzeczypospo-

litej Polskiej, natychmiast ten system zadziałał.

Kie-

dy trzeba wprowadzić system PESEL, który w Polsce

funkcjonuje od lat, macie z tym problem, dlatego

chciałbym zapytać, ile to wdrożenie, ile to przecią-

gnięcie przez kolejne lata tego systemu będzie kosz-

towało.

W związku z tym zadaję pytanie.

Ile będzie

to tak naprawdę trwało?

Czy nie będzie państwo za

rok znów prosili o prolongatę?

Jaki jest harmono-

gram prac i ilu urzędników zostanie zaangażowa-

nych w prace nad dostosowaniem tego systemu, prze-

testowanie, zapoznanie się z nim i nabycie praktycz-

nych doświadczeń związanych ze stosowaniem?

To

cytaty z uzasadnienia, à propos.

To jest moje pytanie.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Jeśli chodzi o biurokrację, to raczej można byłoby

mówić, rozważać problem nieudolności, a nie impo-

tencji, panie pośle.

Pytanie zadaje poseł Tadeusz Tomaszewski, So-

jusz Lewicy Demokratycznej.

Proszę bardzo.

Poseł Tadeusz Tomaszewski:

strze!

Rzeczywiście to uzasadnienie jest dość ciekawe

i, można powiedzieć, przerzuca całą odpowiedzial-

ność na administrację, czyli administrację rządową

i samorządową, chodzi o nieudolność w przygotowa-

niu własnej ustawy.

Chciałbym zapytać, czy to po

stronie rządowej, resortowej są te kłopoty techniczne,

logistyczne i organizacyjne czy po stronie 2,5 tys.

gmin?

Na jakim etapie, kiedy państwo przesyłaliście

ten projekt ustawy, było wdrażanie tego systemu,

jeśli chodzi o stronę samorządową?

Czy strona samo-

rządowa była przygotowana do tego, czy to są kwe-

stie, które leżą po stronie organów administracji

centralnej?

Tak się składa, że dzisiaj rozpatrujemy

już drugi projekt ustawy, który przesuwa coś, co

wcześniej rząd wymyślił i miał wdrożyć, bo centrum

powiadamiania ratunkowego odkładamy na 2 lata,

teraz tutaj coś na rok.

Zapewne jeszcze w tym roku

będziemy mieć kilkanaście takich projektów, które

będą przesuwane ze względu na to, że wcześniej rząd

optymistycznie zapatrywał się na własne możliwości,

nie tylko ﬁnansowe, bo tu się okazuje, że gdyby były

to przyczyny ﬁnansowe,tomożnapowiedzieć:trzeba

to zrozumieć, natomiast skoro się mówi o organiza-

cyjnych i logistycznych, to znaczy, że wcześniej do-

brze tego projektu nie przemyślano.

W związku z po-

wyższym chciałem zapytać, czy rzeczywiście strona

samorządowa zawaliła czy zawaliła strona rządowa?

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Pytania zostały skierowane do pana ministra,

proszę więc pana Stanisława Rakoczego, podsekre-

tarza stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych,

o udzielenie odpowiedzi.

Podsekretarz Stanu

w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych

Panie Marszałku!

Panie, Panowie Posłowie!

Usta-

wa została uchwalona we wrześniu ubiegłego roku,

czyli to jest trochę więcej niż rok.

Termin był bardzo

optymistyczny, żeby za rok wdrożyć tak olbrzymie

przedsięwzięcie.

Oczywiście mogliśmy pójść na ryzy-

ko i próbować wdrożyć tę ustawę, ale była reﬂeksja,

biorąc pod uwagę odpowiedzialność za państwo i co

z tego wynika, bo rejestr PESEL to jest rejestr pod-

stawowy, na którym oparte są wszystkie podstawowe

pozostałe rejestry, centralna ewidencja pojazdów,

kierowców itd. i tu nie może zaistnieć ani jedna sy-

tuacja, w której coś nie zagra.

Po analizie ryzyka

zdecydowaliśmy się na ten krok.

w wystąpieniu klubowym, to nie będzie dotykać oby-

wateli, bo obywatel zna swój PESEL.

Tu chodzi tak

naprawdę o komunikację między urzędami.

(Poseł Robert Biedroń: A kto zapłaci urzędni-

kom?)

Chodzi o to, żeby na przykład akt stanu cywilne-

go powstający w urzędzie stanu cywilnego był wpro-

wadzony od razu na miejscu.

142

Jeżeli chodzi o liczbę, to są to nie tylko gminy,

panie pośle, to jest ponad 6 tys. użytkowników.

To

wszystko musi współgrać, to trzeba wypróbować i prze-

testować.

Tu nie może być błędu.

Naprawdę miejcie

państwo świadomość, że nikt tego nie robi wam na

złość albo na złość sobie jeszcze, co gorsza, a na to

dzisiaj wychodzi.

Natomiast odpowiadając wprost na

pytanie pana posła Biedronia, ile to będzie dodatko-

wo kosztowało, informuję, że nie będzie dodatkowych

kosztów.

Nie będzie ich, bo są przewidziane i wyliczo-

ne pieniądze zarówno na sprzęt, na wdrożenie, jak i na

szkolenie.

(Poseł Robert Biedroń: A kto za to zapłaci?)

I to zrobimy.

Te pieniądze są, panie pośle, zagwa-

rantowane, a żadnych dodatkowych kosztów to nie

wygeneruje.

Po czyjej stronie leży wina?

Bardzo trudno jest

odpowiedzieć na to pytanie.

Ja bym tutaj nigdzie bez-

pośrednio złej woli czy zaniedbań się nie dopatrywał.

Po prostu, proszę o tym pamiętać, z systemami in-

formatycznymi czasami tak jest.

Unia Europejska

wdraża niektóre swoje systemy już od sześciu lat i jesz-

cze ich wdrożyć nie może.

My prosimy tylko o rok,

nie dla własnego komfortu, tylko dla dobra obywate-

li i dla dobra państwa.

(Poseł Robert Biedroń: Nowej pracy urzędników,

dodatkowej.

Kto za to zapłaci?)

Panie pośle, ci urzędnicy pracują dzisiaj...

(Głos z sali: I kto im płaci?)

…i, wie pan, ja nie słyszałem, żeby ktoś przewi -

dywał zwolnienia z tytułu wejścia w życia tej ustawy.

(Poseł Robert Biedroń: Harmonogram?)

Natomiast ona na pewno, kiedy wejdzie w życie,

usprawni pracę i zredukuje potrzebę zatrudnienia.

Z tym się zgadzam.

Nie możemy jednak sobie pozwo-

lić na to, żeby pójść na ryzyko, że ten system nie

zafunkcjonuje.

Stąd też nasza prośba do Wysokiej

Izby.

Dziękuję klubom, które tę intencję zrozumiały.

Dziękuję bardzo.

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję bardzo panu ministrowi.

Zamykam dyskusję.

Ponieważ został zgłoszony wniosek o niezwłoczne

wy.

Przystępujemy zatem do drugiego czytania pro-

jektu ustawy.

Nie widzę zgłoszeń, to nie muszę zamykać dysku-

sji.

Ale dla zasady, chociaż dyskusji nie było, to ją

zamknę.

Informuję państwa, że do trzeciego czytania pro-

jektu ustawy przystąpimy w bloku głosowań.

nia br.

szenia oświadczeń poselskich.

Jest pięcioro państwa

posłów: pani Maria Nowak, panowie Andrzej Kania,

Piotr Chmielowski, Tadeusz Tomaszewski, Bogdan

Rzońca.

sać się do głosu?

Nie widzę

Zamykam listę.

i Sprawiedliwość o wygłoszenie oświadczenia.

Nie ma pani poseł?

Czy pan poseł Andrzej Kania jest?

Proszę bardzo, pan poseł (Oklaski) Andrzej Ka-

nia, klub Platforma Obywatelska.

Poseł Andrzej Kania:

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

W niedzielę 2 paź-

dziernika bieżącego roku w Gminnym Ośrodku Kul-

turalno-Oświatowym w Lelisie w powiecie ostrołęc-

kim odbyło się kolejne, już piętnaste, Kurpiowskie

Granie, czyli XV Regionalny Przegląd Harmonistów

i Skrzypków Ludowych.

16 marca 1997 r. odbył się

w Lelisie I Regionalny Przegląd Harmonistów i Skrzyp-

ków Ludowych pod nazwą „Kurpiowskie Granie”.

Wzięło w nim wtedy udział dwudziestu dwóch muzy-

kantów.

W tym roku w Kurpiowskim Graniu ogółem

wystąpiły 63 osoby: 11 skrzypków, 37 muzykantów

grających na harmonii pedałowej i 15 grających na

harmonijce ustnej.

W tegorocznym XV jubileuszo-

wym muzykowaniu odstąpiono od zasady konkursu,

by połączyć przegląd i obchody jubileuszu.

W pierwszej części odbyło się przesłuchanie in-

strumentalistów, którzy zaprezentowali po jednym

wybranym utworze, po czym przystąpiono do obcho-

dów piętnastolecia Kurpiowskiego Grania.

W swoim wystąpieniu, witając wszystkich muzy-

ków i gości, Anna Ogniewska, dyrektorka Gminnego

Ośrodka Kulturalno-Oświatowego w Lelisie, wspo-

minała: Było to tak niedawno – 15 lat temu zastana-

wialiśmy się w gronie pracowników Gminnego

Ośrodka Kulturalno-Oświatowego w Lelisie nad zor-

ganizowaniem takiej folklorystycznej imprezy, żeby

była inna niż organizowane w sąsiednich gminach.

Pomysłów i planów było wiele.

Jednym z pomysłów,

i trafnym zapewne, był regionalny przegląd harmo-

nistów i skrzypków ludowych.

Postanowiliśmy, że

będziemy ocalać od zapomnienia muzykę ludową

i pokazywać jej piękno młodym pokoleniom oraz kul-

tywować tradycje naszych praojców.

Taki był cel na-

143

szego przedsięwzięcia.

Aby zrealizować postawione

cele, ruszyliśmy w teren.

Wyszukaliśmy około 40 mu-

zykantów i nawiązaliśmy bezpośredni kontakt, zapra-

szając do Lelisa na granie.

Często na folklor regionu patrzymy przez pryzmat

powszechnie znanych zespołów zdobywających laury

bądź punktowane miejsca na festiwalach folklory-

stycznych.

Natomiast zapominamy o wielu utalento-

wanych „cichych” twórcach i artystach, którzy, choć

nie występują na scenie, to jednak ich obecność znaczy

bardzo wiele dla zachowania tożsamości regionalnej.

I właśnie dzięki Kurpiowskiemu Graniu w Lelisie

w ciągu ostatnich lat mogli wystąpić publicznie ci czę-

sto niedostrzegani harmoniści i skrzypkowie.

Za sprawą Kurpiowskiego Grania, a tym samym

zwiększenia zainteresowania muzyką ludową, w li-

stopadzie 2009 r. w Lelisie przy Gminnym Ośrodku

Kulturalno-Oświatowym utworzono Orkiestrę Kur-

grających na harmonii pedałowej, dwóch skrzypków

i jedna osoba grająca na bębenku ręcznym.

Śpiew

wykonuje Mariola Ogniewska.

Kierownictwo zespołu

sprawują Anna Ogniewska i Jan Kania.

W tym roku

orkiestra wydała płytę CD, na której znalazło się

Z okazji jubileuszu 15-lecia życzę, aby Kurpiowskie

Granie w Lelisie nadal rozwijało się i prezentowało

muzykantów ludowych.

Niech ten przegląd przyczynia

się do ochrony tej jakże ważnej dla każdego Kurpia

cząstki dziedzictwa.

Niech muzyka kurpiowska dzięki

także Kurpiowskiemu Graniu rozbrzmiewa jak naj-

głośniej, zarówno na żywo, jak i odtwarzana z płyt CD

czy też za pomocą odtwarzaczy MP4.

Z okazji jubileuszu 15-lecia Kurpiowskiego Gra-

nia z tego miejsca, z mównicy polskiego parlamentu

jako poseł Rzeczypospolitej, poseł ziemi kurpiowskiej

dziękuję z całego serca wszystkim, którzy przyczyni-

li się i przyczyniają do rozwoju tej ważnej na Kur-

piach imprezy muzycznej, jaką jest regionalny prze-

gląd harmonistów i skrzypków ludowych.

Przede

wszystkim dziękuję pani Annie Ogniewskiej, dyrek-

torce Gminnego Ośrodka Kulturalno-Oświatowego

w Lelisie, pomysłodawczyni i organizatorce wszyst-

kich dotychczasowych 15 spotkań Kurpiowskiego

Grania.

Dziękuję panu Janowi Kani za muzyczne

czuwanie nad Kurpiowskim Graniem, głównemu

orędownikowi powstania Orkiestry Kurpiowskiej.

Nie byłoby pewnie Kurpiowskiego Grania, gdyby

nie było zgody władz gminy na tego typu działalność

gminnego ośrodka.

Dlatego też bardzo dziękuję panu

wójtowi Stanisławowi Subdzie i wszystkim radnym

gminy Lelis, że wspierają, także ﬁnansowo, to, moż-

na już powiedzieć, nasze Kurpiowskie Granie.

Dzię-

kuję twórcom ludowym, którzy uświetniają Kurpiow-

skie Granie swoją obecnością oraz prezentacją sztuki

ludowej.

(Dzwonek) Dziękuję wszystkim, którzy w ja-

kikolwiek sposób przez te 15 lat przyczynili się do

uświetniania Kurpiowskiego Grania w Lelisie.

Te informacje przedstawiam państwu dzięki

książce pod tytułem „15 lat Kurpiowskiego Grania”,

która została wydana przez gminny ośrodek w Leli-

sie.

Informacje zaczerpnąłem także z biuletynu gmi-

ny Lelis.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Można powiedzieć, że też przyłączamy się do życzeń

dalszego rozwoju kurpiowskiej kultury muzycznej.

Poseł Andrzej Kania:

Dziękuję bardzo, panie marszałku.

Przekażę wszystkim Kurpiom, szczególnie

tym, którzy uczestniczą w Kurpiowskim Graniu.

(Oklaski)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Proszę przekazać.

Dziękuję panu posłowi.

Oświadczenie wygłosi pan poseł Piotr Chmielow-

ski, klub Ruch Palikota.

Poseł Piotr Chmielowski:

skim prawem państwowy powiatowy inspektor sani-

tarny jest organem państwa.

Chciałbym szanownej Izbie zwrócić uwagę na

działalność człowieka, który piastując to stanowisko,

systematycznie i z premedytacją łamie prawo, powo-

dując powszechne zagrożenie życia i zdrowia obywa-

teli.

Państwowy powiatowy inspektor sanitarny

w Lublinie Paweł Policzkiewicz chełpi się tym, że

wydaje decyzje zamknięcia gabinetów stomatologicz-

nych i niepublicznych zakładów opieki zdrowotnej

świadczących usługi stomatologiczne, ponieważ

w jego mniemaniu nie respektują one art. 11 ust. 2

oraz zwalczaniu zakażeń u ludzi.

Twierdzi, że jego

decyzje dotyczyły przede wszystkim nieprawidłowych

procedur dekontaminacji narzędzi wielokrotnego

użytku.

Pragnę w tym momencie stwierdzić, że sam wy-

kazuje, że jest całkowicie niekompetentny, ponieważ

nie rozumie słów procedura i dekontaminacja.

(Okla-

ski) Otóż procedura jest zbiorem zachowań, które

musi wykonać personel medyczny, ponieważ narzuca

cedury powinny być opracowane, wdrożone i nadzo-

rowane w celu zapobiegania zakażeniom i chorobom

Oświadczenia poselskie

Poseł Andrzej Kania

144

zamknięte przez pana Policzkiewicza gabinety posia-

dały te procedury.

Zaś pan inspektor Paweł Policz-

kiewicz nie posiada żadnych procedur, ponieważ – jak

twierdzi w pismach – nie jest powołany, tak samo jak

GIS, do opracowania jakichkolwiek procedur, a jedy-

nie do ich kontrolowania.

Wystarczy sięgnąć do słownika, aby dowiedzieć

się, że dekontaminacja nie jest dezynfekcją i steryli-

zacją.

Aby uwiarygodnić swoje postępowanie, ten pan

publikuje aż 11 punktów, zasad, które są najczęściej

naruszane przez lekarzy.

Możemy tu znaleźć bezsen-

sowne zarzuty, np. brak ciągłości i szczelności pakie-

tów sterylizacyjnych, których jako organ państwa nie

ma prawa badać.

W jednym z punktów nakazuje co

niektórym lekarzom wpisywanie dat na pakiety ste-

rylizacyjne, co jest jawnie sprzeczne z ustawą o wy-

robach medycznych.

Publicznie twierdzi, że jedno ze

stowarzyszeń dystrybutorów stomatologicznych świa-

domie wprowadza w błąd lekarzy, zarzucając im błęd-

ny sposób postępowania z wyrobami medycznymi.

Odnosi się w tym punkcie do zakazu oznaczania wy-

robów medycznych datą sterylizacji.

Myślę, że nie

rozumie tego, że na terenie RP działa tylko jedno

stowarzyszenie dystrybutorów stomatologicznych,

nazywa się SPiDS, i jako jedyna organizacja w całym

kraju opracowało i rozpowszechniło procedury sani-

tarno-higieniczne, dotyczące gabinetów stomatolo-

gicznych.

Pomimo dziesiątek prób, analiz prawnych

zmierzających do podważenia tych procedur do tej

działania pana inspektora Pawła Policzkiewicza na-

leży traktować jako przejaw patologicznej nienawiści

i chęci zaistnienia na terenie swojego działania.

Analizując ostatnie doniesienia prasowe, w pełni

popieram wojewódzkiego państwowego inspektora

sanitarnego, który stwierdził, że stracił zaufanie do

pana inspektora Policzkiewicza.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Oświadczenie wygłosi pan poseł Tadeusz Toma-

szewski z Sojuszu Lewicy Demokratycznej.

Poseł Tadeusz Tomaszewski:

Panie Marszałku!

Szanowny Panie Pośle!

Moje

oświadczenie dotyczy działań rządu w sprawie ogra-

niczenia bezrobocia.

W czasie dzisiejszej debaty na

temat ustawy okołobudżetowej reprezentująca mini-

stra ﬁnansów pani minister powiedziała wyraźnie,

że nadwyżka w Funduszu Pracy jest elementem ra-

towania ﬁnansów publicznych, a w związku z tym

nadwyżka, którą przewiduje się na koniec 2012 r.

w kwocie ponad 5 mld zł, nie zostanie przeznaczona

na zwalczanie bezrobocia, zwłaszcza na różne formy

aktywizacji bezrobotnych.

Środki na ten cel na rok 2012 będą na poziomie

3400 mln zł, co w porównaniu z wykonaniem w 2010 r.

stanowi 50% tychże środków.

Już w sierpniu bieżą-

cego roku zabrakło pieniędzy w powiatowych urzę-

dach pracy na stypendia oraz na staże dla młodych

ludzi.

Brakuje też środków na bardzo efektywną for-

mę wspomagania bezrobotnych, jaką stanowi zakła-

danie własnych ﬁrm, a także na refundację kosztów

nych.

Dlatego też sadzę, że pracodawcy wspólnie

z przedstawicielami Komisji Trójstronnej powinni

w większym stopniu oddziaływać na stronę rządową

w tym kierunku, aby środki pochodzące ze składek

pracodawców służyły realizacji celów, które są prze-

widziane w ustawie o promocji zatrudnienia i insty-

tucjach rynku pracy.

Natomiast zadaniem ministra

jest dbanie o stan ﬁnansówpublicznychnietylkopo-

przez zapobieganie doprowadzaniu do tak istotnego

zadłużenia, które w efekcie ogranicza możliwości

rozwojowe osób, które nie ze swojej winy stają się

często bezrobotnymi.

Na rynku pracy w szczególnej sytuacji znajdują

się ludzie młodzi do 25. roku życia, którzy w małych

ośrodkach – małomiasteczkowych – często bez wspar-

cia udzielanego z pomocy publicznej bądź z Funduszu

Pracy, przeznaczonego na staże, na przygotowanie

zawodowe, nie mają szans na podjęcie jakiejkolwiek

pracy, nie mówiąc o podjęciu pierwszego zatrudnie-

nia, a często właśnie to pierwsze zatrudnienie, wy-

mienione w CV, otwiera drzwi do innych możliwości.

Drugą grupą osób szczególnie zagrożonych na rynku

pracy są, jak się okazuje, osoby po 50. roku życia.

W bieżącym roku liczba bezrobotnych w tej grupie

zwiększyła się o ponad 6%.

Obecnie jest to blisko 415 tys.

osób, które znajdują się bez pracy i bez jakichkolwiek

szans na aktywizację ze względu na politykę rządu

w zakresie dysponowania środkami z Funduszu Pra-

cy.

Wcześniej sygnalizowano natomiast tej grupie,

zwłaszcza kiedy w parlamencie przyjmowano ustawy

ograniczające tzw. wcześniejsze przejścia na emery-

tury, m.in. emerytury pomostowe, że wyjściem na-

przeciw oczekiwaniom tej grupy będzie osłona w po-

staci rządowego programu solidarność pokoleń – 50+.

Dzisiaj ten program jest programem wirtualnym ze

względu na brak środków ﬁnansowych.

Kończąc, chciałbym zaapelować do strony rządo-

wej, ale także do partnerów społecznych, o to, aby

w większym stopniu naciskali na rząd, by ten chciał

przeznaczyć składki płacone przez pracodawców na

zwalczanie bezrobocia w Polsce.

Dziękuję.

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję panu posłowi.

Proszę o wygłoszenie oświadczenia pana posła

Bogdana Rzońcę z klubu Prawo i Sprawiedliwość.

Poseł Piotr Chmielowski

145

Poseł Bogdan Rzońca:

Panie Marszałku!

Panie Pośle!

Wysoka Izbo!

Od-

była się dzisiaj bardzo ważna debata budżetowa.

My,

posłowie wybrani przez zwykłych ludzi, nasz elekto-

rat, odbieramy różnego rodzaju sygnały związane

z tą debatą.

Chciałbym więc oświadczyć w imieniu

naszych wyborców, że opinia publiczna nie do końca

jest zorientowana w wypowiedziach przedstawicieli

rządu, ministra ﬁnansów, wcześniej pana premiera,

który co prawda dzisiaj się nie wypowiadał, ale wy-

powiadał się w exposé na temat tego, kto ma tzw.

władztwo nad rezerwami ﬁnansowymiwpostacipa-

pierów wartościowych, czyli środków, które mają być

przekazane do Międzynarodowego Funduszu Walu-

towego, i jaką rolę w tym zakresie odgrywa, czy o tym

przekazaniu może decydować pan premier i rząd, czy

– tak jak mówi o tym konstytucja – powinien decy-

dować szef czy generalnie winny decydować władze

Narodowego Banku Polskiego.

To jest ważne ustale-

nie, ponieważ na różnych stanowiskach podległych

rządowi są w tej chwili różne osoby, które, sprawując

tę funkcję, chciałyby dobrze działać w interesie swo-

ich ﬁrm, a tymczasem szefowie tych ﬁrm, czasem ze

strachu, czasem z obawy o własne stanowisko, mogą

podejmować decyzje niezgodne z interesem ﬁrmy,

a w zasadzie, powiedzmy, pozornie korzystne, ponie-

waż reprezentują rząd lub ministra nadzorującego

daną instytucję ﬁnansową czy dany podmiot gospo-

darczy z udziałem Skarbu Państwa.

Wobec tego

chciałbym wyraźnie powiedzieć, że w opinii publicz-

dzialności za przekazanie tych środków z rezerw, z bo-

gactwa narodowego, do instytucji unijnych.

Dalej chciałbym również oświadczyć, że w tomie

pierwszym uzasadnienia do projektu ustawy budże-

towej zawarto plany działań prywatyzacyjnych doty-

czących bardzo ważnych ﬁrm z udziałem Skarbu

Państwa: PZU, PKO SA.

W tym tomie pierwszym są

wymienione ﬁrmy z obszaru sektora elektroenerge-

tycznego i z sektora naftowego.

Mówi się tam cho-

ciażby o prawdopodobieństwie prywatyzacji Lotosu.

Są też wymieniane ﬁrmy z sektora chemicznego.

Poddaję pod rozwagę myśl o takiej wyprzedaży tego

majątku w celach doraźnych, tym bardziej że nie tak

dawno słyszeliśmy, iż prezes Narodowego Banku Pol-

skiego zgłosił nawet taki pomysł, żeby pomyśleć

o renacjonalizacji banków albo o zainwestowaniu

majątku państwa polskiego w wykup banków.

Te

dwie jakby sprzeczne informacje powodują, że opinia

publiczna i nasi wyborcy nie bardzo są zorientowani

i nie bardzo wiedzą, jak naprawdę wygląda kwestia

ochrony interesu narodowego.

Jeszcze jedna rzecz.

Otóż w tym załączniku i w bu-

dżecie państwa mówi się o programie ochrony przed

powodzią dorzecza górnej Wisły.

Zarysowana jest

tam dosyć długa perspektywa realizacji tego bardzo

ważnego programu stworzonego przez rząd Prawa

i Sprawiedliwości i kontynuowanego dzisiaj, czego

odzwierciedleniem są informacje w ustawie budżeto-

wej, a w zasadzie w tomie pierwszym uzasadnienia

do projektu budżetu państwa.

Mówi się tam o tym,

że ten program ma być zrealizowany do roku 2030.

Wobec tego chciałbym złożyć takie oświadczenie, iż

kluczową inwestycją dla realizacji tego programu jest

m.in. budowa zbiornika wodnego Kąty – Myscowa.

Czy jest tak, że będziemy czekać na to, że ten bardzo

ważny program, który wymaga absolutnie dużych

nakładów ﬁnansowych i skrupulatnej pracy wielu

resortów, będzie teoretycznie realizowany do 2030 r.

i dopiero wtedy będziemy mówić o budowie zbiornika

wodnego Kąty – Myscowa?

Czy nie dałoby się wydzie-

lić z tego programu bardzo potrzebnej inwestycji,

o której wspomniałem wcześniej, bo te powodzie w wo-

jewództwie podkarpackim są jednak dosyć częste i po-

wodują ogromne koszty, a czekanie na sam teoretycz-

ny program po prostu nie załatwia problemu?

Dzię-

kuję bardzo.

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

To są ważne problemy, panie pośle.

Ponieważ

pierwsze czytanie projektu budżetu zostało zakoń-

czone, sugerowałbym, żeby pan poseł zwrócił się z in-

terpelacją do ministra ﬁnansówalbodoprezesaRady

Ministrów.

Odpowiedzi można się spodziewać w cią-

gu miesiąca.

Dziękuję bardzo.

Na tym zakończyliśmy oświadczenia poselskie*

)

do 15 grudnia 2011 r., do godz. 9.

*

)

(Przerwa w posiedzeniu o godz. 00 min 16)

Oświadczenia poselskie

Poseł Józef Rojek

Wysoki Sejmie!

Szanowny Panie Marszałku!

W przeddzień Narodowego Święta Niepodległości

bieżącego roku szefowie Ministerstwa Sprawiedliwo-

ści, Instytutu Pamięci Narodowej i Rady Ochrony Pa-

mięci Walk i Męczeństwa podpisali list intencyjny

nych miejsc pochówku oﬁar terroru komunistycznego

z lat 1944–1956.

W liście tym zapowiedziano m.in.

powołanie specjalnego zespołu roboczego w celu ko-

ordynacji działań.

Ponadto podkreślono, że do współ-

pracy w realizacji zadania będą zapraszane podmio-

ty trzecie, w szczególności władze samorządowe ob-

szarów, na terenie których mogą znajdować się miejsca

pochówku oﬁar terroru.

Mogę z satysfakcją podkreślić, że zaledwie kilka

dni później władze gminy Tarnów zawiadomiły Radę

po 64 latach miejsca pochówku dwóch zamordowa-

nych przez UB „żołnierzy wyklętych”.

Przypomnę

tylko, że partyzantom tej tzw. drugiej konspiracji

oraz jednemu ze wspomnianych zamordowanych po-

święciłem kilka swoich oświadczeń.

Dodam również,

że także na terenie ziemi tarnowskiej, którą mam

zaszczyt reprezentować, doszło nie tak dawno dzięki

inicjatywie pewnej osoby do zawiadomienia Instytu-

tu Pamięci Narodowej o prawdopodobnym miejscu

pochówku wielu oﬁarstalinowskichzbrodninatere-

nie miasta Tarnowa.

Są to bardzo ważne inicjatywy społeczne, które

na pewno przyczynią się do odnalezienia nieznanych

jeszcze miejsc pochówku wielu tysięcy oﬁar represji.

Mam natomiast nadzieję, że wspomniany list inten-

cyjny będzie oznaczać autentyczne zaangażowanie

się rządu RP w te bardzo zaniedbane sprawy z na-

szej najnowszej historii.

Jak powiedział profesor Andrzej Krzysztof Ku-

nert: Ustalenie imiennej listy oﬁarzbrodnistalinow-

skich w Polsce, identyﬁkacja miejsc pochówku oﬁar

zwiskiem to jeden z najważniejszych obowiązków

Rzeczypospolitej.

Dlatego też tym bardziej oczekuję, że zostanie

on nareszcie należycie wypełniony oraz mam na-

dzieję, że również parlamentarzyści i partie będą

mogły wykazywać się także na tym polu.

Teksty wystąpień niewygłoszonych

Załącznik nr