REMONT ZBIORNIKA STALOWEGO W TRUDNYCH

SYMPOZJUM WSPÓŁCZESNE PROBLEMY REMONTÓW ZBIORNIKÓW PAUW PŁYNNYCH W ŚWIETLE OBOWIĄZUJĄCYCH NORM POZNAŃ, 4 - 5CZERWCA 1998 • REMONT ZBIORNIKA STALOWEGO W TRUDNYCH WARUNKACH LOKALNYCH pro!

dr hab. inż. Jerzy Ziółko, mgr inż. Dariusz Kowalski Katedra Konstrukcji Metalowych, Politechnika Gdańska CENTRUM EDUKACJI "ALIAS", ul. Grunwaldzka 146 A, 60-309 Poznań Tel/fax (0-61 ) 865 09 78

5) liczne wysokie drzewa rosnące na wałach i w bezpośrednim ich sąsiedztwie; 6) stałą pracę przeładunkowo - magazynową bazy paliwowej.

Innego rodzaju utrudnieniem był wyjątkowo zdeformowany ksztah płaszcza zbiornika.

Zbiornik wybudowany okresiew międzywojennym miał konstrukcję nitowaną, został zniszczony przez pożar w 1945 roku.

W latach pięćdziesiątych na jego miejscu zmontowano w sposób mało fachowy konstrukcji zbiorniknowy spawanej.

Sama o budowa i wieloletnia eksploatacja zbiornika spowodowały, że deformacje płaszcza były szczególnie duże na górnej jego krawędzi do której miała być Rys. 2.

Wodapomiędzy obwałowaniem a obmurzem zbiorni''" mocowana nowa konstrukcja dachowa.

Deformacje wzdłuż tworzących na trzech pionowych przekrojach płaszcza pokazano na rys. 3.

~ ~ ~ ~ ~ ~ 11 23 22 - - - - - - - - -14 ~ 16 10~ ~2 (J) ® 11 L!_ --l1 @ cargo 11 10 - - - - - - - - - - - J6 cargo l 3.!:-- .

J @ Rys. 3.

Deformacje płaszcza zbiornika na wybranych przekrojach (lokalizacJa przekroi patrz rys. 7)

Ogólna charakterystyka remontowanego zbiornika Zbiornik jest walcowy pionowy ze stałym dachem, o konstrukcji spawanej.

Jego pojemność wynosi 3200 m3, agłówne wymiary sąnastępujące: -średnica płaszcza 19.300 m. -wysokość płaszcza 11.

O18m.

Płaszcz składa się z siedmiu pierścieni blach.

Przed remontem pomIerzono metodą ultradźwiękową ich grubości uzyskując następujące wyniki: 11.7; 9.9; 7.7; 6.5; 6.5; 6.3; 4.7 mm.

Dno zbiornika jest płaslcie wykonane z blach o grubości 7 mm.

Fundament zbiornika zwieńczony jest górą pierścieniem betonowym.

Dokładnego typu fundamentu nie można było szczegółowo rozpoznCić ponieważ znajduje się on poniżej poziomu wód gruntowych.

Przed kilku laty podczas eksploatacji wytworzono w zbiorniku podciśnienie, spowodowało to uszkodzenie konstrukcji nośnej dachu izapadnięcie się fragmentu pokrycia.

Woda deszczowa miejscami zalegała we wklęśnięciach dachu powodując przyspieszoną koroz:jęblach (rys. 4).

Pogarszający się stan techniczny pokrycia dachowego spowodował wyłączenie zbiornika z eksploatacji.

Był on jednak nadal potrzebny ze względu na brak pojemności magazynowej.

Stwierdzono, że od wewnątrz zbiornika korozja blach dna nie spowodowała niebezpiecznych ubytków ich grubości.

Również ubytki korozyjne grubości blach płaszcza były bardzo małe zarówno od strony zewnętrznej jak Rys. 4.

Widok załamanej iskorodowanej połaci dachowej zbiornika i wewnętrznej.

Po stronie zewnętrznej występowało tylko pasmo wżerów korozyjnych na płaszczu na wysokości około 200 mm ponad dnem.

Była to strefa wahania się zwierciadła wody gruntowej.

Wżery miałygłębokość do 1.0mm .

Przy talcimstanie technicznym zbiornik postanowiono poddać remontowi.

SI - SICZ_ SI S2 - Sle''_ S2 Z - Z_omil< J'' - D!w;9''!'' lcrol""""Y Rys. 6.

Schemat nowej konstrukcji nośnej dachu t j, / "" ,:"" / ------ /--------R=9450 mm ""36 / "" 7- - -31 ptoszczyzno przekroju pionowego Rys. 7.

Deformacja płaszcza napoziomie "kątownika bazowego"

z mm nowym pierścieniem płaszcza przystąpiono scalenia nowej konstrukcji nośnej dachu (rys. 9).

Elementy montażowe o maksymalnej maSIe 198 kg podnoszono na dach portalem montażowym Gdy(rys. 10).

nowa konstrukcja nośna dachu była całkowicie zespawana (rys. 11) w pokryciuwykonano dachowym odpowiednie otwory i podwieszono do niej starą konstrukcję nośną dachu (rys. 12).

Pozwoliło to na cięcie na segmenty starej konstrukcji dachowej (rys. 13) opuszczame Jej na dno zbiornika.

Tam była ona do Rys. 10.

Transport pionowy elementów konstru~cji Rys. 11.

Ogólny widok remontowanego zbiornika

przemIeszczana w zasIęg wciągarki zainstalowanej na portalu i usuwana na zewnątrz.

Remont zbiornika obejmujący prace konstrukcyjne (bez laminowania) trwał 52 dni, zmontowano 33135 konstrukcji stalowej.

Opisana technologia wymIany konstrukcji dachowej stanowi rozwinięcie metody stosowanej już poprzednio przez Katedrę Konstrukcji Politechniki Metalowych Gdańskiej na innych obiektach [2], [3].

kg Rys. 12.

Podwieszenie starego, demontowanego dachu do nowej kon~trukcji nośnej dachu Rys. 13.

Demontaż starego pokrycia dachowego

PIŚMIENNICTWO [1] Ziółko J., Supernak E.

:Naprawa przeponowego zb~rnika na biogaz.

"Inżynieria iBudownictwo" , nr 7/1997.

[2] Ziółko J.

:Die Instadsetzung durch Unterdruch beschadigter zylindrischen Stahlbehalter.

"Der Stahlbau" nr 1111980.

[3] Ziółko J.

:Zbiorniki metalowe na ciecze igazy.

Arkady, Warszawa 1986.


corpora: wikisources-pl

text: Babiniec, kruchta, przysionek kościelny, gdzie baby siadają; miejsce pod daszkiem, opasującym wiejską cerkiewkę; mieszkanie kobiet, fraucymer, izba dla służby żeńskiej.


text:
163.

Niech życiowość twa

Twardo w tobie trwa.

Od zdechłego lwa.


text:
Znachor

Rozdział XIV

Tadeusz Dołęga-Mostowicz

- Jeśli kto wziął, to on - zakonkludował.

Lekarz zmarszczył brwi.

Policjant skinął głową.

- Oczywiście - sucho odpowiedział Ziomek.

- A kiedy zamierza pan komendant to zrobić?

Ziomek spojrzał na zegarek.

- Teraz mam obiad - zauważył lekarz.

- Może pojedziemy do młyna za jakieś dwie godzinki?

- Trudno, pojadę z panem.

- Żeby tylko wyzdrowiał!

- Już dobrze, dobrze, kochany stryjciu Antoni.

- Uśmiechała się doń, składając ręce.

- Nie gniewaj się!

- Gdzieżbym się gniewał!

- Rozpromienił się.

- Jakże mógłbym gniewać się na ciebie, słoneczko ty moje!

- Tyle kłopotu sprawiam...

- Jak to?

- A po co ci to, gołąbeczko?...

Ot, wyzdrowiejesz i u mnie tu zostaniesz...

Uśmiechnął się i dodał:

- Jeżeli zechcesz.

- Nie ma.

- A nuż to bryczka z Ludwikowa.

- Dziękuję, panie przodowniku.

Już mi lepiej - wesoło odezwała się dziewczyna.

- To i chwała Bogu.

- Pozwólcie panowie - ponuro zaczął znachor - że dokończy chora obiadu.

- Gorączki nie ma? - zapytał wreszcie.

- Była, ale nie ma - odpowiedział Kosiba.

- A nogi i ręce funkcjonują?...

Porażenie nie wystąpiło nigdzie?

Lekarz zaśmiał się sucho.

- Jestem gotów.

Czego panowie sobie życzą?

- Panie Kosiba - odezwał się przodownik.

- Pan przeprowadziłeś po katastrofie operację?...

Trepanację czaszki?...

Znachor wbił wzrok w ziemię.

- A jeżeli tak, to co?

- Wcale nie - zaprzeczył.

- Nie było żadnego niebezpieczeństwa.

Lekarzowi z oburzenia krew uderzyła do głowy.

- Jak to?!

A coście sami wówczas mówili?

- Nic nie mówiłem.

- To jest łgarstwo!

Znachor milczał.

- Czy to nie wszystko jedno?...

- Nie o przywłaszczenie, bo o kradzież - twardo podkreślił lekarz.

- Więc o kradzież - powtórzył przodownik.

- Czy przyznaje się pan, panie Kosiba?...

Znachor opuścił głowę i milczał.

- Czy przyznaje się pan?

Kiwnął głową po chwili wahania.

- Tak.

- To nie jest pytanie - zawołał doktor Pawlicki.

- To podpowiadanie!

A zresztą naciągane, bo gdyby temu... znachorowi o to chodziło, zwróciłby walizkę, którą ukradł.

- Czy ma pan tę walizkę? - zapytał policjant.

- Mam.

- I zwróci ją pan dobrowolnie?

- Zwrócę.

- Gdzie ona jest?

- Zaraz j ą przyniosę.

- Czy to ta? - zwrócił się przodownik do lekarza.

- Tak, to moja walizka.

- Nie, zdaje się, że nie brakuje niczego.

- Niczego nie brakuje - poprawił się lekarz.

- Zatem spiszemy protokół.

- W imię czego?!

Przodownik Ziomek skończył protokół, odczytał, obecni podpisali.

- Jak to? - zdziwił się doktor.

- Pan go nie aresztuje?

- Nie widzę powodu.

- Przodownik wzruszył ramionami.

- Chyba udowodniona kradzież?...

- Ta pewność może być zawodna.

- Co ci, gołąbeczko, co ci? - zaniepokoił się.

- Żeby mnie ratować!

- Czym?...

Ot, pokochaj mnie troszkę.

- Bóg ci zapłać, gołąbeczko - odpowiedział drżącym głosem.


corpora: sejm

text:
UZASADNIENIE

Polska podjęła szereg zobowiązań międzynarodowych w zakresie zwalczania przestępstw korupcyjnych.

Jest stroną Konwencji o zwalczaniu przekupstwa zagranicznych funkcjonariuszy publicznych w międzynarodowych transakcjach handlowych, sporządzonej w Paryżu dnia 17 grudnia 1997 r., Prawnokarnej konwencji o korupcji Rady Europy, sporządzonej w Strasburgu dnia 27 stycznia 1999 r., a także Konwencji Narodów Zjednoczonych przeciwko korupcji, przyjętej przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych dnia 31 października 2003 r.

Ratyfikacja Protokołu dodatkowego do Prawnokarnej konwencji o korupcji, sporządzonego w Strasburgu dnia 15 maja 2003 r. (dalej: protokół) przyczyni się do wzmocnienia wizerunku Polski na arenie międzynarodowej jako państwa zwalczającego korupcję.

Ma to znaczenie z punktu widzenia wspomnianej wyżej oceny dokonywanej w ramach GRECO, której wynikiem są raporty przygotowywane przez ekspertów GRECO i udostępniane publicznie na stronach internetowych Rady Europy.

W ramach III rundy oceny GRECO rekomendowało Polsce „zapewnienie, by zagraniczni arbitrzy zostali w pełni objęci przepisami antykorupcyjnymi Kodeksu Karnego oraz jak najszybsze podpisanie i ratyfikowanie Protokołu Dodatkowego do Prawnokarnej konwencji o korupcji”.

Raport GRECO z III rundy oceny przyjęty w grudniu 2012 r. z zadowoleniem dostrzega czynione przez Polskę kroki zmierzające do ratyfikacji protokołu.

Protokół wszedł w życie dnia 1 lutego 2005 r.

2.

Stosunek prawa polskiego do uregulowań protokołu

A) Cel i zakres protokołu

Protokół w art. 1 wprowadza definicje: arbitra, umowy arbitrażowej, członka ławy przysięgłych.

Definiując pojęcie arbitra, protokół odwołuje się z jednej strony do prawa krajowego, z drugiej – wskazuje, iż arbitrem jest osoba, która na podstawie umowy arbitrażowej zawartej między stronami sporu została powołana do wydania prawnie wiążącej te strony decyzji dotyczącej przedmiotu sporu (art. 1 pkt 1).

Zgodnie z protokołem umowę arbitrażową stanowi umowa zawierana na podstawie prawa krajowego określająca wolę stron do przekazania sporu do rozstrzygnięcia przez arbitra (art. 1 pkt 2).

W art. 2–6 protokołu został zakreślony obszar kryminalizacji przestępstwa czynnej i biernej korupcji arbitrów krajowych (art. 2 i art. 3), arbitrów zagranicznych (art. 4), krajowych członków ławy przysięgłych (art. 5) i zagranicznych członków ławy przysięgłych (art. 6).

Za przestępstwo korupcji czynnej protokół uznaje czyn popełniony umyślnie polegający na obiecywaniu, oferowaniu lub dawaniu przez jakąkolwiek osobę, bezpośrednio lub pośrednio, nienależnej korzyści arbitrowi wykonującemu swoje funkcje na podstawie prawa krajowego lub zagranicznego dotyczącego arbitrażu (lub członkowi ławy przysięgłych działającemu w ramach krajowego lub zagranicznego systemu wymiaru sprawiedliwości) dla niego samego lub innej osoby w zamian za działanie lub zaniechanie działania w wykonywaniu swoich obowiązków.

Z kolei przestępstwem korupcji biernej na podstawie protokołu jest czyn popełniony umyślnie polegający na żądaniu lub otrzymaniu, przyjęciu oferty lub obietnicy nienależnej korzyści przez arbitra wykonującego swoją funkcję na podstawie prawa krajowego lub zagranicznego dotyczącego arbitrażu (lub członka ławy przysięgłych działającego w ramach krajowego lub zagranicznego systemu wymiaru sprawiedliwości) bezpośrednio lub pośrednio, dla siebie samego lub innej osoby w zamian za działanie lub zaniechanie działania w wykonywaniu swoich obowiązków.

Protokół identycznie jak konwencja przewiduje mechanizm monitoringu implementacji jego postanowień (art. 7).

Określa ponadto stosunek do konwencji (art. 8).

Wskazuje też na możliwość składania oświadczeń i zastrzeżeń (art. 9).

Kolejne przepisy protokołu odnoszą się do podpisania i wejścia w życie (art. 10), przystąpienia (art. 11), zastosowania terytorialnego (art. 12), wypowiedzenia (art. 13) oraz powiadomień (art. 14).

B) Prawo polskie

Prawo polskie zawiera regulacje dotyczące przestępstw korupcyjnych.

Przepisy art. 228 kk i art. 229 kk penalizują odpowiednio korupcję bierną i czynną osób pełniących funkcje publiczne.

Przepisy te w sposób zgodny z protokołem określają zespół znamion czasownikowych odnoszących się do działania sprawcy.

Zgodnie z art. 228 kk karalne jest na gruncie prawa polskiego przyjmowanie korzyści majątkowej lub osobistej, bądź jej obietnicy lub żądanie takiej korzyści.

Art. 229 kk zapewnia z kolei karalność udzielenia i obietnicy udzielenia korzyści majątkowej lub osobistej.

Wskazać ponadto należy, iż odpowiedzialność karną poniesie zarówno ta osoba, która podejmować będzie działania bezpośrednio, jak również ta, która skorzysta w tym zakresie z pośrednika.

Żaden z powołanych przepisów nie zawiera jakichkolwiek ograniczeń odpowiedzialności sprawców w tym zakresie.

Ponadto prawo polskie w sposób zgodny z protokołem określa również korzyść osobistą i majątkową.

Zgodnie z art. 115 § 4 kk korzyścią taką jest zarówno korzyść dla siebie, jak i dla kogoś innego.

Prawo polskie definiuje także osobę pełniącą funkcję publiczną.

Na podstawie art. 115 § 19 kk w zw. z art. 115 § 13 kk osobą taką jest m.in. ławnik.

Instytucja ławnika w prawie polskim odpowiada pojęciu członka ławy przysięgłych, używanemu w protokole.

Choć przywołane przepisy nie wskazują wprost arbitra sądu polubownego, to jednak w doktrynie przyjmuje się, iż osobą pełniącą funkcję publiczną jest również arbiter takiego sądu (zob. Komentarz do art. 115 Kodeksu karnego (Dz. U. z 1997 r.

Nr 88, poz. 553), [w:] A. Marek, Kodeks karny.

Komentarz, LEX, 2007, wyd.

IV).

Zgodnie bowiem z art. 115 § 19 in fine kk osobą pełniącą funkcję publiczną jest również inna osoba, której uprawnienia i obowiązki w zakresie działalności publicznej są określone lub uznane przez ustawę lub wiążącą Rzeczpospolitą Polską umowę międzynarodową.

Na gruncie prawa polskiego regulacje dotyczące sądu arbitrażowego (polubownego) znajdują się w części V Kodeksu postępowania cywilnego.

Niektóre uprawnienia i obowiązki sądu wynikają z tych przepisów (np. dotyczące postępowania przed sądem polubownym – tytuł V) lub są „uznane” w ustawie (np. możliwość ukształtowania przez strony sporu zasad i sposobu postępowania przed sądem polubownym – art. 1184 kpc).

W zakresie z kolei dotyczącym działalności publicznej stwierdzić należy, iż jest ona uznawana za działalność w jakimś stopniu zinstytucjonalizowaną, służącą do realizacji zadań publicznych i wywierającą lub przynajmniej mogącą wywierać skutki w sferze publicznej (zob. M. Szwarczyk, Kodeks karny Komentarz, LexisNexis Wydanie 4).

Nie ulega wątpliwości, iż działalność arbitra ma charakter publiczny z uwagi nie tylko na swoją zinstytucjonalizowaną postać, ale również skutki, jakie w sferze publicznej wywierać może wyrok sądu polubownego lub ugoda przed nim zawarta.

Wyrok taki lub ugoda mają moc prawną na równi z wyrokiem sądu lub ugodą zawartą przed sądem po ich uznaniu przez sąd albo stwierdzeniu ich wykonalności (art. 1212 kpc).

Zgodnie z protokołem penalizacją powinni być objęci nie tylko ławnicy i arbitrzy działający na podstawie prawa krajowego, ale również na podstawie prawa innego państwa (art. 4 i art. 6 protokołu), przy czym obywatelstwo nie ma w tym przypadku żadnego znaczenia.

Przepisy art. 228 § 6 i art. 229 § 5 kk obejmują również osoby pełniące funkcję publiczną w państwie obcym.

Definicję osoby pełniącej taką funkcję zawiera art. 115 § 19 kk. Zgodnie z tym przepisem osobą pełniącą funkcję publiczną jest m.in. osoba, której uprawnienia i obowiązki w zakresie działalności publicznej są określone lub uznane przez ustawę lub wiążącą Rzeczpospolitą Polską umowę międzynarodową.

Wskazać należy, że zgodnie z wyjaśnieniami Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Karnego zawartymi w opinii przyjętej w dniu 17 lipca 2012 r., przepisy art. 115 § 19 oraz art. 228 § 6 i art. 229 § 5 kk zapewniają odpowiedzialność karną arbitrów działających na podstawie umowy zawartej między podmiotami prywatnymi, o ile ich decyzje będą miały charakter wiążący.

Zgodnie z protokołem decyzje wydawane przez arbitrów powinny mieć taki charakter (art. 1 ust. 1 protokołu).

Według zaś art. 1212 kpc decyzje arbitrażowe są wiążące pod warunkiem uznania ich przez sąd albo stwierdzenia przez sąd ich wykonalności.

Przewidziana w Kodeksie postępowania cywilnego procedura uznania i stwierdzenia wykonalności dotyczy zarówno polskich, jak i zagranicznych orzeczeń sądów polubownych.

3.

Skutki związania Rzeczypospolitej Polskiej protokołem

Przepisy prawa polskiego, które zapewniają realizację wymogów protokołu, stosowane będą przez organy ścigania i sądy.

Protokół dodatkowy dotyczy osób fizycznych: arbitrów i ławników.

Protokół wytycza tym samym granice wolności obywatelskich.

Zachowania noszące znamiona przestępstw korupcyjnych zostały uregulowane w Kodeksie karnym (art. 228 i art. 229 kk w zw. z art. 115 § 19 kk).

W związku z tym, iż prawo polskie jest w pełni zgodne z wymogami protokołu, nie zachodzi potrzeba podejmowania jakichkolwiek środków w celu wykonania jego postanowień.

09/23r


corpora: CEN

text:
W nowym projekcie reformy emerytalnej pojawił się zapis, że po śmierci jednego ze współmałżonków drugi nie dostanie nic z jego środków zgromadzonych w Otwartym Funduszu Emerytalnym.

Przyszli emeryci będą mieli do wyboru jedynie świadczenie indywidualne bądź indywidualne z 5-letnim okresem gwarantowanym.

"Wygląda na to, że trzeba będzie zrezygnować z koncepcji emerytury małżeńskiej" — potwierdził Paweł Wypych, prezes ZUS, wiceprzewodniczący rządowego zespołu, który pracuje nad dokończeniem reformy emerytalnej.

W praktyce oznacza to brak jakiegokolwiek dziedziczenia kapitału zgromadzonego w OFE przez emeryta.

"To porażka rządu.

To był jeden z kluczowych elementów tej ustawy, który należało popierać" — powiedział Wojciech Nagel, ekspert od ubezpieczeń społecznych Business Centre Club.

"W przyszłości będzie tak: każdy emeryt za 1 tys. zł kapitału dostanie takie a takie świadczenie.

Trudno o taką standardową ofertę w przypadku małżeństw, w których raz różnica wieku wynosi 5, a raz 15 lat.

Na dodatek małżonkowie mają różny staż pracy" — stwierdził Paweł Wypych.

Obecnie przyszli emeryci mogą wybierać spośród oferty piętnastu OFE, zarządzających łącznie ponad 138 mld zł (dane z 29 czerwca 2007 roku).

Możliwości oszczędzania daje także dobrowolny III filar, w ramach którego dostępne są m.in. indywidualne konta emerytalne.

Podobnie jak pracownicze programy emerytalne nie cieszą się one jeszcze dużą popularnością wśród Polaków.


text: Darznąć, (dar-znąć), ośmielić się, odważyć się, targnąć się.