corpora: wikisources-pl

text:
11.

Gdy chcesz być godnym wejść w Świątyni wrota,

To nie miej przed oczyma

Ni karła, ni olbrzyma.

Gdyż zdrowych form prostota,

To owa miara złota,

Którą w swej dłoni geniusz piękna trzyma.


text:
Behm Marcin, karmelita krakowski w końcu XVII w.

Pisał wiersze dość gładkie.

W dziele Mik.

Grodzińskiego, Ogród fijołkowy karmelitański, Krak.

1672, znajduje się jego jeden wiersz.

— Tegoż imienia i nazwiska pisarz zostawił: Apex theologicae sententiae., Crac.

1681; Quaestio theologica de SS.

Trinitate, Crac.

1680 in f.

(Encykl.

Org. większa).


text:
Błocki Mikołaj, ksiądz, h.

Leliwa.

Ur.

27 Lutego 1785 r. we wsi dziedzicznej Chorzele, parafji zambrowskiej.

Nauki pobierał u benedyktynów w Pułtusku, a następnie i seminarjum przeszedł w Pułtusku u księży świeckich.

D.

6 Stycz.

1810 r. został wyświęcony na kapłana: przez trzy lata był wikarjuszem w Andrzejewie, r. 1813 dostał probostwo w Zarębach, a w 1817 przeniesiony do Wyszonk.

W 1826 powołany na regensa nowo erygowanego seminarjum w Sejnach, gdzie go też r. 1829 biskup Manugiewicz kanonikiem katedralnym mianował.

Podczas rozruchów rewolucyjnych, rozpuściwszy seminarjum, sam się wyniósł do Wyszonk.

Roku 1834 znów powołany na surogata konsystorza w Łomży, w 1836 przeniósł się na probostwo w Nowogrodzie.

Biskup Straszyński r. 1839 podniósł go do godności prałata archidjakona, a w 1844 wystany na asessora przy kom.

spraw wewn. i duch.

Gdyby go był Straszyński przed innemi przedstawił na sufragańa, byłaby ks. Mikołaja wcześnie spotkała mitra, ale że dopiero 26 Kwiet.

1847 r. po innych daremnych więc ze Straszyńskiego śmiercią wszystko spełzło na niczém.

Kapituła obrała ks. Błockiego swoim wikarjuszem i administratorem djecezji, którą zarządzał aż do dnia śmierci 28 Lut.

1851 r.

Na kilkanaście dni przed tem, bo 17 Lutego, prekonizowany by} ks. Błocki w Rzymie biskupem włocławskim czyli kaliskim, a pół roku pierwej, bo w Maju 1850 r., ozdobiony orderem św. Anny kl. 2.

Krom tycb godności, Opatrzność obdarzyła hojnie umysł ks. Mikołaja: łatwość pojęcia rzeczy, pracowitość i nieugięta stałość charakteru, czyniły go sprawiedliwym i pożytecznym, choć nie raz gwałtownym.

W życiu swojém ściśle się trzymał drogi prawdy, za co go nie jedna przykrość spotkała: on jednak co działał, działał to zawsze z pewną determinacją, z którą i zamknął powieki.

Pochowany w Sejnach, na cmentarzu grzebalnym, gdzie do dziś bez żadnego nagrobka spoczywa.

Krótki życiorys dał J. Bartoszewicz w większej Encyklopedji Orgelbr.

3, 800; a w aktach sejneńskich jest wiele świadectw jego zdolności, prawości i zasług należycie cenionych.

X. S. J.


text:
Bazyljanki, jakeśmy wyżej wspomnieli, wprzód powstały niż męzka gałąź tego zakonu; założycielką ich była św. Makryna, siostra św. Bazylego.

Na jej to prośbę, pobożna jej matka zbudowała dom klasztorny pod Iborą, w Poncie, gdzie Makryna aż do swojej śmierci (r. 379) była przełożoną.

Brat jej miał zwierzchnictwo tak nad tym domem, jak nad wszystkiemi klasztorami żeńskiemi, które wkrótce w wielkiej liczbie powstały.

Prześladowanie Konstantego Kopronyma zadało im, podobnie jak i męzkim klasztorom, cios nie mały.

Dalsze też ich dzieje połączone są z historją męzkiego zakonu.

Na zachodzie zakonnice te wiele miały klasztorów w królestwie Neapolitauskiém i Sycylji, gdzie pierwotnie modliły się po grecku, dopóki im Papież Aleksander VI nie pozwolił odmawiać pacierzy z brewjarza dominikańskiego.

Tylko w Messynie zachowały one jeszcze do ostatnich czasów ryt grecki (Moroni, Dizionario di erud.

st. eccl.).

N.


corpora: openbooks

text:
Dōgen Kigen

O przyjmowaniu wskazań

tłum.

Hōjun

Czyste reguły ogrodów chan mówią:

Wszyscy buddowie trzech czasów opuścili domostwo osiągając Drogę.

Dwudziestu ośmiu [patriarchów] z Zachodniego Nieba, Szósty [Patriarcha] z ziemi Tang, przekazali pieczęć umysłu buddy i wszyscy bez wyjątku byli śramanerami.

Z pewnością to właśnie dzięki nieskazitelnemu przestrzeganiu moralnej dyscypliny, stali się uniwersalnym wzorem [we wszystkich] Trzech Światach.

Dlatego w praktyce zen i zapytywaniu o Drogę podstawą są reguły i wskazania.

Jeśli nie uwolnisz się od błędów i nie będziesz strzec się negatywnych czynów, jakże możesz osiągnąć stan buddy i zostać patriarchą?

Przyjmowanie wskazań wygląda następująco: powinieneś mieć przygotowane trzy rodzaje szat, miseczkę żebraczą, matę oraz nowe i czyste odzienie.

Jeśli nie ma nowego odzienia, [powinno zadbać się o to], aby stare zostało uprane i starannie oczyszczone.

W chwili przyjmowania wskazań nie powinieneś [używać] szat ani miseczki należących do kogoś innego.

Skup swój umysł i nie zajmuj się innymi rzeczami.

Przyjęcie formy Buddy, przyjęcie wskazań Buddy oraz otrzymanie tego, co buddowie przyjęli i stosowali, nie jest błahą rzeczą.

Jakże mógłbyś traktować je lekko?

Jeśli pożyczysz od kogoś szaty lub miseczki, nawet gdybyś wszedł na podest i przyjął wskazania, [w istocie] nie będzie to przyjęciem wskazań.

Raz nie przyjąwszy ich, do końca życia będziesz człowiekiem bez wskazań, który w niewłaściwy sposób przekroczył Bramę Pustki daremnie przyjmując darowizny od wyznawców.

Początkujący na ścieżce, którzy nie opanowali jeszcze wskazań Dharmy i bez nauczyciela, który by im je wyjaśnił, upadają.

Mym pragnieniem jest, abyś te oto ostre słowy w sercu swym głęboko wyrył.

Jeśli przyjąłeś już wskazania słuchaczy, powinieneś [następnie] przyjąć wskazania bodhisattwy.

Taki jest porządek wchodzenia [na ścieżkę] Dharmy.

Na Zachodnim Niebie jak i we Wschodniej Ziemi, w miejscach istnienia przekazu buddów i patriarchów, wchodząc [na ścieżkę] Dharmy, na początku przyjmowane są wskazania.

Nie przyjąwszy wskazań nie jesteś dzieckiem buddów, nie jesteś spadkobiercą [Dharmy] patriarchów, dlatego że dla nich „porzucenie błędów i nie wystrzeganie się [czynienia] negatywnych czynów” stanowiło „praktykę zen i poszukiwanie Drogi”.

Słowa „podstawą są reguły i wskazania” same w sobie są już Okiem i Skarbcem Prawdziwej Dharmy.

Osiągnięcie stanu buddy i zostanie patriarchą jest z pewnością otrzymaniem i podtrzymywaniem Oka i Skarbca Prawdziwej Dharmy, a patriarchowie, którzy właściwie przyjmują Oko i Skarbiec Prawdziwej Dharmy otrzymują tym samym i podtrzymują wskazania buddów.

Nie ma buddy, który nie otrzymałby i nie podtrzymywałby wskazań buddy.

Czy przyjęli je i podtrzymywali owe wskazania otrzymawszy je od samego Tathāgaty, czy też od jego uczniów, wszyscy tym samym otrzymali żyłę życia.

Wskazania buddów we właściwy sposób przekazywane z buddy na buddę dotarły do Chin dzięki Starożytnemu Patriarsze z Song Shan i [tam] przekazane pięciokrotnie dosięgły Wielkiego Patriarchy Sokeia.

Qingyuan, Nanyue i inni przekazywali je właściwie i pomimo, że przetrwały one po dziś dzień, są też głupi starcy, którzy nic o nich nie wiedzą.

Takim najbardziej należy współczuć.

*Powinieneś przyjąć wskazania bodhisattwy.

Taki jest porządek wchodzenia [na ścieżkę] Dharmy.* O tym praktykujący powinien wiedzieć.

Ceremoniał przyjmowania wskazań bodhisattwy przez długi czas był przekazywany właściwie jako istota buddów i patriarchów i nie zostaje wypełniony przez niedbałych i leniwych.

Podczas owej ceremonii należy ofiarować kadzidło i złożyć pokłon przed mistrzem wskazań prosząc go o pozwolenie przyjęcia wskazań bodhisattwy.

Raz otrzymawszy zgodę obmyj się do czysta i włóż na siebie nowe i czyste szaty albo [jeśli nie masz nowego] uprane i oczyszczone, rozrzucaj kwiaty, pal kadzidło, czyń pokłony z czcią przed szatami, po czym włóż na je siebie.

Złóż pokłony przed posągami i wyobrażeniami [buddów i patriarchów], przed Trzema Skarbami, przed wielce czcigodnymi.

Dzięki temu pozbędziesz się przeszkód a zarówno twój umysł jak i ciało zostaną oczyszczone.

Porządek ów od dawna był właściwie przekazywany jako istota buddów i patriarchów.

Następnie powinieneś udać się do miejsca praktyki, gdzie upādhyāya i acharya każą ci się pokłonić, po czym uklęknij i ze złożonymi razem dłońmi recytuj w te słowa:

Przyjmuję schronienie w Buddzie.

Przyjmuję schronienie w Dharmie.

Przyjmuję schronienie w Sandze.

Przyjmuję schronienie w Buddzie, najczcigodniejszym pośród dwunogich.

Przyjmuję schronienie w Dharmie, najczcigodniejszej, która przekracza wszelkie pragnienia.

Znajduję schronienie w Sandze, najczcigodniejszej pośród wszelkich zgromadzeń.

Znalazłem schronienie w Buddzie.

Znalazłem schronienie w Dharmie.

Znalazłem schronienie w Sandze.

Tathāgata osiągnął Nieprzezwyciężalne, Najprawdziwsze i Doskonałe Przebudzenie i jest moim Wielkim Nauczycielem, w którym teraz przyjmuję schronienie.

Od teraz nie będę przyjmował schronienia w złych demonach ani zewnętrznych ścieżkach [heretyków].

Obyś był współczujący!

(Powtórz całość trzykrotnie i na koniec trzy razy powtórz „Obyś był współczujący!”)

Dobry Synu!

Gdy porzuciłeś pomieszane poglądy i właściwie przyjąłeś schronienie, wskazania już cię doskonale otaczają.

Powinieneś [teraz] przyjąć Trzy Grupy Czystych Wskazań:

Pierwsze wskazanie: przestrzegać wszystkich wskazań.

Czy od chwili obecnej aż do osiągnięcia Przebudzenia będziesz podtrzymywał to wskazanie?

Odpowiedz: Tak, będę je należycie podtrzymywał.

(Pytanie i odpowiedź należy powtórzyć trzykrotnie).

Drugie wskazanie: praktykować dobro.

Czy od chwili obecnej aż do osiągnięcia

Przebudzenia będziesz podtrzymywał to wskazanie?

Nie wolno ci złamać powyższych Trzech Grup Czystych Wskazań.

Czy od chwili obecnej aż do osiągnięcia Przebudzenia będziesz podtrzymywał powyższe Trzy Grupy Czystych Wskazań?

W ten sposób powinieneś je podtrzymywać.

Dobry synu!

Przyjąwszy Trzy Grupy Czystych Wskazań, powinieneś przyjąć Dziesięć Poważnych Zakazów.

One są Wielkimi Czystymi Wskazaniami Buddów i Bodhisattwów.

Wskazanie szóste: Nie mówić o przewinieniach innych bodhisattwów, czy to świeckich czy tych, którzy opuścili domostwo.

Czy od chwili obecnej aż do osiągnięcia Przebudzenia będziesz podtrzymywał to wskazanie?

Przyjmujący wskazania robi trzy pokłony.

Powyższe Trzy Schronienia, Trzy Grupy Czystych Wskazań, Dziesięć Poważnych Zakazów były i są przyjmowane jak i podtrzymywane przez buddów.

Czy od chwili obecnej aż do osiągnięcia Przebudzenia będziesz podtrzymywał tych szesnaście wskazań?

Następnie wyrecytowawszy Modlitwę Czystości mimo pozostawania w tym świecie recytujemy:

Przyjmuję schronienie w Buddzie.

Przyjmuję schronienie w Dharmie.

Przyjmuję schronienie w Sandze.

Następnie przyjmujący wskazania opuszcza miejsce praktyki.

Ten obrządek przyjęcia wskazań jest autentycznym przekazem buddów i patriarchów.

Danxia Tianran, śrāmanera Gao z Góry Yao i inni w taki sam sposób przyjęli i podtrzymywali [wskazania].

Są patriarchowie, którzy w podobny sposób nie przyjmowali wskazań bhiksu, jednak do tej pory nie było patriarchy, który by nie przyjął [tychże] wskazań bodhisattwy autentycznego przekazu buddów i patriarchów.

Należy je przyjmować i podtrzymywać.

-----


corpora: CEN

text:
Były członek zarządu ds. personalnych Volkswagena oraz główny autor kontrowersyjnych reform niemieckiego rynku pracy, Peter Hartz, przyznał się przed prokuraturą w Brunszwiku do potajemnego wypłacania byłemu przewodniczącemu rady zakładowej koncernu, Klausowi Volkertowi, specjalnych premii.

Po przeliczeniu na euro wychodzi, że w latach 1995-2005 Volkert otrzymał w ten sposób ok. 2 mln euro, tj. przeciętnie 200 tys. euro w ciągu roku obok oficjalnej pensji, która wraz z oficjalnymi premiami oscylowała w granicach 280-310 tys. euro rocznie.

Hartz podkreślił, że wypłat dokonywał wyłącznie w ramach własnej odpowiedzialności i nikt poza nim i Volkertem o nich nie wiedział, za wyjątkiem jednego pracownika, który wykonywał przelewy.

Po tych zeznaniach Hartz musi liczyć się z tym, że prokuratura postawi go w stan oskarżenia przed sądem pod zarzutem nieuzasadnionego uprzywilejowania członka rady zakładowej.

W tej sytuacji groziłaby mu kara więzienia do 1 roku lub kara pieniężna.

Kwestią otwartą pozostaje na razie to, czy dodatkowo zostanie mu przed sądem postawiony zarzut defraudacji majątku przedsiębiorstwa.

Przesłuchanie Hartza odbyło się w ramach śledztwa prowadzonego od ponad roku przeciwko niemu, Volkertowi i 11 innym menedżerom Volkswagena w związku z aferami korupcyjno-obyczajowymi ujawnionymi w lecie 2005 roku.

Zaczęło się od wykrycia sieci firm w Indiach, Angoli, Czechach, na Gibraltarze, w Luksemburgu i Szwajcarii, które organizowali: dyrektor personalny należącej do koncernu Volkswagen Škody, Helmuth Schuster, wysoki menedżer działu personalnego, Klaus-Joachim Gebauer, Volkert i inni, za pośrednictwem podstawionych biznesmenów.

Firmy te przy pomocy łapówek zdobywały zamówienia u Volkswagena i jego dostawców.

Nieco później na jaw wyszła sprawa luksusowych podróży członków rady zakładowej Volkswagena do egzotycznych krajów, m.in. Brazylii i Indii oraz ich częstych wizyt w domach publicznych, a także sprawa sponsorowania kochanki Volkerta.

Pieniądze na te przyjemności pochodziły z kasy koncernu.

Według tezy prezentowanej przez prokuraturę członkowie władz Volkswagena, w tym Hartz, kupowali w ten sposób poparcie przedstawicieli pracowników dla swoich decyzji.