text:
Sejm

Rzeczypospolitej Polskiej

w dniach 11, 12, 13 i 14 września 2012 r.

ANEKS

Interpelacje i zapytania poselskie

2012

Posłowie Artur Górczyński

Posłowie Jadwiga Wiśniewska

Posłowie Marek Polak

Posłowie Adam Hofman

Posłowie Beata Szydło i Przemysław Wipler .

178

Posłowie Dawid Jackiewicz

Posłowie Maks Kraczkowski

Posłowie Aleksandra Trybuś

str. str.

TREŚĆ

część 1

str. str.

Posłowie Dawid Jackiewicz

Posłowie Andrzej Romanek i Piotr Szeliga .

.

.262

Posłowie Henryk Smolarz

Posłowie Tadeusz Dziuba

Posłowie Krystyna Sibińska i Witold Pahl.

.

.

.284

Posłowie Tadeusz Arkit

Posłowie Jarosław Górczyński

Posłanki Julia Pitera i Lidia Staroń .

.

.

.

.

.

325

Posłowie Michał Jach i Joachim Brudziński .

.

.

334

Poseł Tomasz Garbowski

Posłowie Jacek Kwiatkowski

Poseł Maciej Orzechowski

Poseł Tomasz Makowski

Zapytania

Poseł Kazimierz Michał Ujazdowski.

.

.

.

.

.

399

str. str.

Posłowie Dawid Jackiewicz

Odpowiedzi na zapytania

Podsekretarz stanu

Sekretarz stanu Stanisław Chmielewski.

.

.

.449

Sekretarz stanu Włodzimierz Karpiński.

.

.

.450

Podsekretarz stanu

Podsekretarz stanu

Podsekretarz stanu Aleksander Sopliński.

.

.458

Sekretarz stanu Włodzimierz Karpiński.

.

.

.463

Sekretarz stanu Mieczysław Kasprzak.

.

.

.

468

Podsekretarz stanu Grażyna Bernatowicz .

.

472

Podsekretarz stanu Grażyna Bernatowicz .

.

473

Podsekretarz stanu Magdalena Młochowska .

.477

Podsekretarz stanu Grażyna Bernatowicz .

.

481

Podsekretarz stanu Magdalena Młochowska .

.

485

Podsekretarz stanu Grażyna Bernatowicz .

.486

Podsekretarz stanu Magdalena Młochowska .

.

489

Podsekretarz stanu Grzegorz Wałejko .

.

.

.

489

Podsekretarz stanu Andrzej Ręgowski.

.

.

.

489

Podsekretarz stanu Grażyna Henclewska.

.

.

491

Sekretarz stanu Stanisław Gawłowski.

.

.

.

492

Sekretarz stanu Grzegorz Karpiński .

.

.

.

.

495

Podsekretarz stanu Grażyna Bernatowicz .

.496

Podsekretarz stanu Radosław Mleczko.

.

.

.

499

Podsekretarz stanu Czesława Ostrowska .

.

.499

Podsekretarz stanu Małgorzata Olszewska .

.

.501

Sekretarz stanu Tomasz Tomczykiewicz.

.

.

.

502

Podsekretarz stanu Magdalena Młochowska .

.

505

Podsekretarz stanu Grażyna Bernatowicz .

.508

Podsekretarz stanu Michał Królikowski.

.

.

.

510

Podsekretarz stanu Grażyna Bernatowicz .

.

513

Podsekretarz stanu Ilona Antoniszyn-Klik.

.

516

Podsekretarz stanu Mirosław Sielatycki .

.

.

.521

str. str.

Druk 696

INTERPELACJE

Informuję, że wpłynęły następujące interpelacje:

1) poseł Małgorzaty Niemczyk w sprawie zasad

ﬁnansowaniasportunapodstawieustawyosporcie

– do ministra sportu i turystyki – ponowna (5398),

2) posłów Artura Górczyńskiego i Marka Stolar-

skiego w sprawie nieprawidłowości w Polskim Związ-

nowna (6393),

3) posła Przemysława Wiplera w sprawie legalno-

ści obrotu na terytorium Polski surowym, nieprze-

tworzonym tytoniem – do ministra ﬁnansów–po-

nowna (6535),

4) posła Krzysztofa Brejzy w sprawie wykonywa-

nia usług transportu drogowego – do ministra trans-

(6567),

5) posła Zbigniewa Kuźmiuka w sprawie wysokości

dopłat do leków refundowanych przez NFZ w I i II kwar-

tale 2012 r. – do ministra zdrowia – ponowna (6574),

6) posła Zbigniewa Kuźmiuka w sprawie odwoła-

nia z zajmowanego stanowiska przewodniczącego

Rady Sekcji Krajowej Pracowników Skarbowych

NSZZ „Solidarność” w Warszawie – do ministra ﬁ-

nansów – ponowna (7108),

7) posła Jana Krzysztofa Ardanowskiego w spra-

wie konieczności upublicznienia ustawy o odnawial-

nych źródłach energii – do ministra gospodarki (6884),

8) posła Roberta Kropiwnickiego w sprawie prze-

budowy legnickiego dworca PKP – do ministra trans-

9) posła Roberta Kropiwnickiego w sprawie zba-

dania zasadności i możliwości zmiany przepisów

sprzedaży przez autoryzowane salony samochodów

osobowych pozostawionych przez klientów w rozli-

czeniu, tj. przy zakupie nowego samochodu – do mi-

nistra ﬁnansów(7946),

10) posła Jarosława Zielińskiego w sprawie zanie-

chań i opóźnień w modernizacji linii kolejowej E75

Rail Baltica na terenie woj. podlaskiego – do prezesa

Rady Ministrów (8026),

11) poseł Krystyny Łybackiej w sprawie wysokości

środków przeznaczonych na wynagrodzenia pracow-

ników Narodowego Centrum Badań Jądrowych – do

12) posła Mariana Cyconia w sprawie programu

„Aktywny samorząd” – do ministra pracy i polityki

społecznej (8028),

13) poseł Izabeli Katarzyny Mrzygłockiej w spra-

wie przyszłości spółki akcyjnej Uzdrowisko Szczaw-

no-Jedlina – do ministra skarbu państwa (8029),

14) posła Mariusza Oriona Jędryska w sprawie

ograniczenia możliwości samodzielnej realizacji zadań

własnych gmin – do prezesa Rady Ministrów (8030),

15) posła Mariusza Oriona Jędryska w sprawie

emigracji zarobkowej i związanych z nią problemów

16) posła Mariusza Oriona Jędryska w sprawie

stanu technicznego dworca kolejowego w Oleśnicy

i ogólnego stanu kolei polskiej – do ministra trans-

17) posła Krzysztofa Kwiatkowskiego w sprawie

apteczek pierwszej pomocy w samochodach – do mi-

skiej (8033),

18) posła Krzysztofa Kwiatkowskiego w sprawie

zakażeń, na które narażony jest personel medyczny

– do ministra zdrowia (8034),

19) posła Krzysztofa Kwiatkowskiego w sprawie

dostępu do Centralnego Wykazu Ubezpieczonych – do

ministra zdrowia (8035),

20) posła Jarosława Zielińskiego w sprawie stan-

dardów działania osób pełniących funkcje publiczne

w woj. podlaskim, reprezentujących partię władzy

– PO – do prezesa Rady Ministrów (8036),

21) posła Andrzeja Jaworskiego w sprawie decyzji

sądu w Augustowie, który wypuścił na wolność 16- let-

niego gwałciciela – do ministra sprawiedliwości (8037),

22) posła Piotra Pyzika w sprawie „Narodowego

programu rozwoju medycyny transplantacyjnej Po-

lgraft” – do ministra zdrowia (8038),

23) posła Piotra Pyzika w sprawie pozyskiwania

poza granicami Polski komórek krwiotwórczych od

polskich dawców rekrutowanych przez rejestr DKMS

Polska dla polskiego biorcy – do ministra zdrowia

(8039),

2

24) posła Piotra Pyzika w sprawie przyjęć do pra-

cy w Kompanii Węglowej SA – do ministra gospodar-

ki oraz ministra skarbu państwa (8040),

25) posłów Jadwigi Wiśniewskiej i Andrzeja Ja-

worskiego w sprawie sprzedaży siedziby centrali IPN

– do prezesa Rady Ministrów (8041),

26) posła Mirosława Koźlakiewicza w sprawie

przetargów na złomowane, wycofane z eksploatacji

pojazdy – do ministra spraw wewnętrznych (8042),

27) posła Mirosława Koźlakiewicza w sprawie

zmiany ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pie-

nej (8043),

28) posła Mirosława Koźlakiewicza w sprawie do-

ﬁnansowaniazadańzzakresuopiekispołecznej–do

ministra pracy i polityki społecznej (8044),

29) posła Mirosława Koźlakiewicza w sprawie or-

ganizowania przez gminy przetargów na odbiór od-

padów komunalnych od właścicieli nieruchomości

– do ministra środowiska (8045),

30) posła Krzysztofa Lipca w sprawie zwiększenia

subwencji oświatowej – do prezesa Rady Ministrów

(8046),

31) posła Krzysztofa Lipca w sprawie ﬁnansowa-

nia kosztów wynagrodzenia i składek na ubezpiecze-

nia społeczne pracowników powiatowych urzędów

32) posła Marka Wójcika w sprawie systemu po-

wiadamiania obywateli o sytuacjach kryzysowych za

pomocą SMS-ów – do ministra administracji i cyfry-

zacji (8048),

33) posła Romana Kaczora w sprawie refundacji

opatrunków niezbędnych pacjentom chorym na wro-

dzone pęcherzowe oddzielanie się naskórka (EB) – do

ministra zdrowia (8049),

34) posła Romana Kaczora w sprawie projektu

zmieniającej deﬁnicjęopodatkowania–doministra

ﬁnansów(8050),

35) posła Romana Kaczora w sprawie modelu ﬁ-

nansowania mediów publicznych – do ministra ad-

36) posła Romana Kaczora w sprawie nieuczci-

wych praktyk, jakich dopuszcza się rynek paraban-

ków oraz ﬁrmpożyczkowych–doministraﬁnansów

(8052),

37) posła Tomasza Kaczmarka w sprawie sprze-

daży głównej siedziby Instytutu Pamięci Narodowej

– do prezesa Rady Ministrów (8053),

38) posła Marcina Mastalerka w sprawie braku

jakichkolwiek postępów Rady Ministrów w badaniu

przyczyn katastrofy samolotu TU-154M w Smoleń-

sku, mającej miejsce 10 kwietnia 2010 r., w wyniku

której zginął prezydent RP Lech Kaczyński oraz

95 osób towarzyszących prezydentowi – do prezesa

Rady Ministrów (8054),

39) poseł Ewy Kołodziej w sprawie problemu

uczniów z zaburzeniami zdolności matematycznych

określanymi mianem dyskalkulii – do ministra edu-

kacji narodowej (8055),

40) posła Kazimierza Moskala w sprawie coraz

większej liczby bezrobotnych kobiet, które nie podję-

ły zatrudnienia po urodzeniu dziecka – do ministra

41) posła Kazimierza Moskala w sprawie wzrostu

(8057),

42) posła Kazimierza Moskala w sprawie planów

zabetonowania plaż Bałtyku – do ministra środowi-

ska (8058),

43) posła Kazimierza Moskala w sprawie plano-

wanych zmian w przyznawaniu dotacji ﬁnansowej

łecznej (8059),

44) posła Kazimierza Moskala w sprawie miano-

wania byłego ministra skarbu państwa na szefa ją-

drowych spółek Polskiej Grupy Energetycznej SA – do

prezesa Rady Ministrów (8060),

45) posła Kazimierza Moskala w sprawie maso-

wego opuszczania kraju przez świetnie wykształconych

pracowników – do prezesa Rady Ministrów (8061),

46) posła Kazimierza Moskala w sprawie leczenia

polskich obywateli za granicą – do ministra zdrowia

(8062),

47) posła Kazimierza Moskala w sprawie plano-

wanej prywatyzacji sanatoriów i uzdrowisk dla dzie-

ci i młodzieży – do ministra zdrowia (8063),

48) posła Kazimierza Moskala w sprawie działal-

ności Polskiego Związku Piłki Nożnej – do prezesa

Rady Ministrów (8064),

49) posła Kazimierza Moskala w sprawie coraz

wyższych kosztów życia w miastach – do prezesa

Rady Ministrów (8065),

50) posła Kazimierza Moskala w sprawie nadgo-

dzin wypracowanych w Państwowej Straży Pożarnej

51) posła Kazimierza Moskala w sprawie trudnej

sytuacji ﬁnansowejPaństwowejStrażyPożarnej–do

ministra spraw wewnętrznych (8067),

52) posła Kazimierza Moskala w sprawie sprze-

daży siedziby Instytutu Pamięci Narodowej w War-

szawie – do ministra skarbu państwa (8068),

53) posła Kazimierza Moskala w sprawie wzrostu

liczby zatruć dopalaczami – do ministra zdrowia

(8069),

54) posła Kazimierza Moskala w sprawie niezdro-

wych posiłków serwowanych w szkolnych stołówkach

– do ministra edukacji narodowej (8070),

55) posła Kazimierza Moskala w sprawie obciąże-

nia podatkowego oraz biurokratycznego małych i śred-

nich przedsiębiorstw – do prezesa Rady Ministrów

(8071),

56) poseł Anny Grodzkiej w sprawie zapłaty 1 mln

zł Fundacji Książąt Czartoryskich za zgodę na wy-

stawienie dzieła Leonarda da Vinci na Wawelu – do

57) poseł Anny Grodzkiej w sprawie uzupełnień

dokumentów środowiskowych post factum – do mi-

nistra rozwoju regionalnego (8073),

3

58) poseł Anny Grodzkiej w sprawie nieprzysta-

jącej do współczesnych wymogów prawa krajowego

i Unii Europejskiej, a także naruszającej ratyﬁkowa-

ną przez Polskę Konwencję o ochronie różnorodności

biologicznej deﬁnicjiliniibrzegowejwódorazgrun-

tów klasyﬁkowanychjakonieużytki–doministra

środowiska (8074),

59) poseł Anny Grodzkiej w sprawie wykorzysta-

nia środków z Funduszu Solidarności Unii Europej-

skiej – do ministra administracji i cyfryzacji (8075),

60) posła Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie

nierównego traktowania odbiorców pomocy stypen-

dialnej oferowanej przez organizacje pozarządowe – do

61) posła Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie

przypadków upadłości biur podróży – do ministra

62) posła Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie

przekazywania gruntów i nieruchomości będących

w zasobach państwowych agencji na rzecz organiza-

cji pożytku publicznego – do ministra skarbu pań-

stwa (8078),

63) posła Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie

planów wprowadzenia e-podręczników w polskich

szkołach – do ministra edukacji narodowej (8079),

64) posła Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie

podwyższenia kwoty stypendium wolnej od podatku

– do ministra ﬁnansów(8080),

65) posła Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie

opóźnień w budowie drogi ekspresowej S7 – do mini-

(8081),

66) posła Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie

wykonywania kar w formie pracy społecznej – do mi-

nistra sprawiedliwości (8082),

67) posła Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie

przekształceń placówek pocztowych – do ministra

administracji i cyfryzacji (8083),

68) posła Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie

śnych w związku z wydawaniem decyzji o warunkach

69) posła Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie

działań organów administracji publicznej podejmo-

wanych w celu zapewnienia dostępu do sieci i usług

telekomunikacyjnych – do ministra administracji i cy-

fryzacji (8085),

70) posła Dariusza Jońskiego w sprawie przyszłej

modernizacji torowiska kolejowego na trasie Łódź

– Warszawa – do ministra transportu, budownictwa

71) posła Piotra Tomańskiego w sprawie zgłasza-

nych przez Związki Zawodowe Celnicy PL nieprawi-

dłowości w funkcjonowaniu Służby Celnej – do mini-

stra ﬁnansów(8087),

72) posła Piotra Tomańskiego w sprawie możli-

wości przekazywania części dochodów z ceł na rzecz

podkarpackich powiatów przygranicznych w celu

wsparcia rozwoju regionów przygranicznych oraz po-

prawienia stanu infrastruktury drogowej – do mini-

stra ﬁnansów(8088),

73) posła Piotra Tomańskiego w sprawie wprowa-

dzenia zmian w przepisach ustawy o drogach publicz-

nych i ustawy Prawo budowlane w związku z poja-

wiającymi się utrudnieniami w ich praktycznym wy-

korzystaniu – do ministra transportu, budownictwa

74) posła Krzysztofa Jurgiela w sprawie liczby

niewykonanych upoważnień ustawowych do wydania

rozporządzeń przez ministra transportu, budownic-

twa i gospodarki morskiej – do ministra transportu,

75) posła Krzysztofa Jurgiela w sprawie liczby

rozporządzeń przez ministra edukacji narodowej – do

ministra edukacji narodowej (8091),

76) posła Krzysztofa Jurgiela w sprawie liczby

rozporządzeń przez ministra zdrowia – do ministra

zdrowia (8092),

77) posła Krzysztofa Jurgiela w sprawie liczby

rozporządzeń przez ministra administracji i cyfry-

zacji – do ministra administracji i cyfryzacji (8093),

78) posła Krzysztofa Jurgiela w sprawie liczby

ﬁnansów(8094),

79) posła Krzysztofa Jurgiela w sprawie liczby

rozporządzeń przez ministra gospodarki – do mini-

stra gospodarki (8095),

80) posła Krzysztofa Jurgiela w sprawie liczby

rozporządzeń przez ministra kultury i dziedzictwa

rodowego (8096),

81) posła Krzysztofa Jurgiela w sprawie liczby

rozporządzeń przez ministra obrony narodowej – do

ministra obrony narodowej (8097),

82) posła Krzysztofa Jurgiela w sprawie liczby

rozporządzeń przez ministra nauki i szkolnictwa

go (8098),

83) posła Krzysztofa Jurgiela w sprawie liczby

rozporządzeń przez ministra pracy i polityki społecz-

84) posła Krzysztofa Jurgiela w sprawie liczby

rozporządzeń przez ministra sportu i turystyki – do

ministra sportu i turystyki (8100),

85) posła Krzysztofa Jurgiela w sprawie liczby

4

rozporządzeń przez ministra spraw wewnętrznych

– do ministra spraw wewnętrznych (8101),

86) posła Krzysztofa Jurgiela w sprawie liczby

rozporządzeń przez ministra sprawiedliwości – do

ministra sprawiedliwości (8102),

87) posła Krzysztofa Jurgiela w sprawie liczby

rozporządzeń przez ministra środowiska – do mini-

stra środowiska (8103),

88) posła Adama Kwiatkowskiego w sprawie nie-

obecności przedstawiciela kierownictwa Minister-

stwa Spraw Zagranicznych podczas IV Zjazdu Polonii

i Polaków z Zagranicy w dniach 24–26 sierpnia 2012 r.

89) posła Jarosława Zielińskiego w sprawie zmian

w „Programie rozwoju Sił Zbrojnych RP w latach

2009–2018” i pozostawienia jednostki wojskowej

w Suwałkach – do prezesa Rady Ministrów (8105),

90) posła Marka Opioły w sprawie weryﬁkacji

przez podległe premierowi służby specjalne informa-

cji o nieprawidłowościach w działaniu ﬁrmyAmber

Gold sp. z o.o. – do prezesa Rady Ministrów (8106),

91) posła Marka Opioły w sprawie monitorowania

przez organizacje terrorystyczne informacji ujawnia-

nych przez szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego

na temat działań antyterrorystycznych i kontrterro-

rystycznych – do prezesa Rady Ministrów (8107),

92) posła Marka Opioły w sprawie znalezienia na

Bugu tratwy, na której przemycano papierosy oraz

dwa ładunki wybuchowe, w trakcie trwania Mi-

– do ministra spraw wewnętrznych (8108),

93) posła Marka Opioły w sprawie szczegółów spo-

tkania towarzyskiego w siedzibie Służby Kontrwy-

wiadu Wojskowego po katastroﬁeochranianegoprzez

tę służbę lotu delegacji prezydenckiej do Smoleńska

strów (8109),

94) posła Marka Opioły w sprawie osłabienia

struktur bezpieczeństwa wewnętrznego Polski – do

prezesa Rady Ministrów (8110),

95) posła Marka Opioły w sprawie ujawnienia

przez byłego wiceszefa Agencji Bezpieczeństwa We-

wnętrznego informacji stanowiących tajemnicę pań-

stwową i służbową – do prezesa Rady Ministrów

(8111),

96) posła Marka Opioły w sprawie wizyty przed-

stawicieli Federacji Rosyjskiej w siedzibie Służby

rodowej (8112),

97) posła Marka Opioły w sprawie problemu stre-

su bojowego wśród oﬁcerówSłużbyKontrwywiadu

Wojskowego oraz nieprawidłowości wykrytych w Pol-

skim Kontyngencie Wojskowym Afganistan przez tę

formację – do ministra obrony narodowej (8113),

tych przez Ministerstwo Obrony Narodowej przez

12 miesięcy od ujawnienia faktu wykorzystywania

przez Polski Kontyngent Wojskowy Afganistan ro-

syjskiego satelity do przesyłania niejawnych infor-

macji – do ministra obrony narodowej (8114),

99) posła Marka Opioły w sprawie wizyt przed-

stawicieli polskiego konsulatu w Moskwie w siedzibie

SWR, GRU, FSB – do ministra spraw zagranicznych

(8115),

100) posła Marka Opioły w sprawie wykradzenia

z siedziby Mazowieckiego Oddziału Żandarmerii

nych współpracowników – do ministra obrony naro-

dowej (8116),

101) posła Marka Opioły w sprawie nadzoru mi-

nistra administracji i cyfryzacji nad infrastrukturą

informatyczną Ministerstwa Spraw Zagranicznych

– do ministra administracji i cyfryzacji (8117),

102) posła Marka Opioły w sprawie współpracy

podległych prezesowi Rady Ministrów służb specjal-

nych ze służbami specjalnymi Republiki Korei – do

prezesa Rady Ministrów (8118),

103) posła Marka Opioły w sprawie zatrudnienia

w służbach specjalnych osób, które pracowały w służ-

bach specjalnych PRL – do prezesa Rady Ministrów

(8119),

104) posła Marka Opioły w sprawie wyrządzenia

podległej prezesowi Rady Ministrów Agencji Wywia-

du oraz zatajenia tej informacji przed sejmową Ko-

misją do Spraw Służb Specjalnych – do prezesa Rady

Ministrów (8120),

105) posła Marka Opioły w sprawie nadzoru Służ-

by Kontrwywiadu Wojskowego nad zmianą konﬁgu-

racji samolotu TU-154M nr 101 – do ministra obrony

narodowej (8121),

106) poseł Iwony Kozłowskiej w sprawie łączenia

świadczeń emerytalnych z ZUS i KRUS – do ministra

107) poseł Iwony Kozłowskiej w sprawie noweli-

morskiej (8123),

108) poseł Iwony Kozłowskiej w sprawie limitów

produkcyjnych rzepaku dla grup producentów rol-

109) poseł Iwony Kozłowskiej w sprawie likwida-

cji Posterunku Policji w Kamieniu Krajeńskim – do

ministra spraw wewnętrznych (8125),

110) posła Artura Górskiego w sprawie pogłębia-

jącego się kryzysu w małej przedsiębiorczości i jego

skutków dla rynku pracy – do ministra gospodarki

(8126),

111) posła Andrzeja Halickiego w sprawie nowej

siedziby Instytutu Pamięci Narodowej – do ministra

skarbu państwa (8127),

112) posła Janusza Dzięcioła w sprawie trudnej

sytuacji ﬁnansowej spółek wodnych – do ministra

środowiska (8128),

113) posła Bogdana Rzońcy w sprawie pesymi-

stycznej prognozy dla polskiej gospodarki – do mini-

stra gospodarki (8129),

5

114) posła Bogdana Rzońcy w sprawie dramatycz-

nej prognozy deﬁcytuFunduszuUbezpieczeńSpo-

łecznej (8130),

115) posła Bogdana Rzońcy w sprawie projektu

nowelizacji ustawy Ordynacja podatkowa – do mini-

stra ﬁnansów(8131),

116) posła Bogdana Rzońcy w sprawie pesymi-

stycznej oceny sytuacji branży budowlanej w Polsce

morskiej (8132),

117) posła Bogdana Rzońcy w sprawie zmiany roz-

porządzenia ministra środowiska z dnia 24 marca

cych lokalizacji, budowy, eksploatacji i zamknięcia,

dowisk odpadów – do ministra środowiska (8133),

118) posła Bogdana Rzońcy w sprawie planów

środowiska (8134),

119) posła Bogdana Rzońcy w sprawie informacji

dotyczących tarczy antyrakietowej – do ministra

obrony narodowej (8135),

120) posła Bogdana Rzońcy w sprawie promocji

książki pt. „Inferno of Choices” przez polskie placów-

ki dyplomatyczne – do ministra spraw zagranicznych

(8136),

121) posła Bogdana Rzońcy w sprawie cen pod-

ręczników dla uczniów szkół publicznych – do mini-

stra edukacji narodowej (8137),

122) posła Bogdana Rzońcy w sprawie zwłoki

w wydawaniu aktów wykonawczych przez ministra

123) posła Bogdana Rzońcy w sprawie zwłoki

nych (8139),

dawaniu aktów wykonawczych przez ministra zdro-

wia – do ministra zdrowia (8140),

woju regionalnego – do ministra rozwoju regionalne-

go (8141),

i polityki społecznej – do ministra pracy i polityki

społecznej (8142),

127) posła Bogdana Rzońcy w sprawie zwłoki

128) posła Bogdana Rzońcy w sprawie zwłoki

(8144),

129) posła Bogdana Rzońcy w sprawie nierucho-

mości Instytutu Pamięci Narodowej – do ministra

130) posła Bogdana Rzońcy w sprawie walki

z dopalaczami – do ministra zdrowia (8146),

131) posła Bogdana Rzońcy w sprawie procesów

prywatyzacyjnych spółek Skarbu Państwa – do mi-

nistra skarbu państwa (8147),

132) posła Bogdana Rzońcy w sprawie dyskrymi-

nacji polskich paraolimpijczyków podczas igrzysk

olimpijskich w Londynie – do ministra sportu i tury-

styki (8148),

w przepisach dotyczących pojazdów jedno- lub dwu-

śladowych do 50 cm³ – do ministra transportu, bu-

134) posła Bogdana Rzońcy w sprawie celowości

podjęcia uchwały nr 477/2012 przez Zarząd Grupy

Kapitałowej Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownic-

two SA dotyczącej restrukturyzacji organizacyjnej

– do ministra skarbu państwa (8150),

135) posła Bogdana Rzońcy w sprawie cen paliw

na stacjach benzynowych – do ministra ﬁnansów

(8151),

136) posła Bogdana Rzońcy w sprawie kar za

przestępstwa gospodarcze – do ministra sprawiedli-

wości (8152),

137) posła Bogdana Rzońcy w sprawie konse-

kwencji upadłości OLT Express do portów lotniczych

morskiej (8153),

138) posła Bogdana Rzońcy w sprawie sytuacji

pracowników w przypadku grupowych zwolnień – do

139) posła Bogdana Rzońcy w sprawie nowelizacji

140) posła Stanisława Szweda w sprawie dra-

stycznych podwyżek podatków i opłat lokalnych oraz

polityki osłonowej państwa wobec najuboższych oby-

wateli – do ministra ﬁnansów(8156),

141) posła Stanisława Szweda w sprawie usamo-

dzielnienia Funduszu Pracy – do ministra pracy i po-

142) poseł Beaty Mazurek w sprawie likwidacji

szkół przez jednostki samorządu terytorialnego – do

prezesa Rady Ministrów (8158),

143) poseł Beaty Mazurek w sprawie nadzoru nad

specjalistycznymi placówkami tworzonymi przez Mi-

nisterstwo Edukacji Narodowej – do prezesa Rady

Ministrów (8159),

144) posła Jana Warzechy w sprawie przepisów

dotyczących organizowania charytatywnych loterii

fantowych – do ministra ﬁnansów(8160),

145) posła Jana Warzechy w sprawie odszkodo-

wań za nieruchomości przejęte przez jednostki samo-

rządu terytorialnego – do ministra transportu, bu-

146) posła Jana Warzechy w sprawie zwiększają-

cej się liczby osób pracujących w szarej streﬁe–do

ministra gospodarki (8162),

147) posła Jana Warzechy w sprawie praktyk wy-

łudzania zasiłków macierzyńskich – do ministra pra-

6

148) posła Jana Warzechy w sprawie głównej sie-

dziby Instytutu Pamięci Narodowej – do prezesa

Rady Ministrów (8164),

149) posła Jana Warzechy w sprawie przepisów

dotyczących transportu chorych przez Lotnicze Po-

gotowie Ratunkowe – do ministra zdrowia (8165),

150) posła Jana Warzechy w sprawie przepisów re-

gulujących funkcjonowanie domów pomocy społecznej

151) posła Jana Warzechy w sprawie standardów

sanitarnych w placówkach oświatowych – do mini-

stra edukacji narodowej (8167),

152) posła Jana Warzechy w sprawie zwiększają-

cej się emigracji wśród młodego pokolenia – do mini-

153) posła Jana Warzechy w sprawie likwidacji

szkolnych stołówek – do ministra edukacji narodowej

(8169),

154) posła Krzysztofa Gadowskiego w sprawie

działalności parabanków – do ministra ﬁnansóworaz

ministra sprawiedliwości (8170),

155) posła Grzegorza Adama Woźniaka w sprawie

wsparcia samorządów w zakresie zadań dotyczących

zapewnienia lokali socjalnych i zamiennych swoim

mieszkańcom – do ministra transportu, budownic-

156) posła Grzegorza Adama Woźniaka w sprawie

funkcjonowania instytucji parabankowych w Polsce

– do ministra ﬁnansów(8172),

157) posła Roberta Biedronia w sprawie udziele-

nia wsparcia organizacjom pozarządowym walczą-

cym z dyskryminacją osób LGBT w państwach obję-

tych programem Partnerstwa Wschodniego – do mi-

nistra spraw zagranicznych (8173),

158) posła Roberta Biedronia w sprawie zgromadzeń

publicznych atakowanych przez ultraprawicowe ruchy

społeczne – do ministra spraw wewnętrznych (8174),

159) posła Roberta Biedronia w sprawie nagmin-

nego powoływania się aptekarzy na tzw. klauzulę

sumienia i odmowy sprzedaży środków antykoncep-

cyjnych – do ministra zdrowia (8175),

160) posłów Marka Polaka i Jadwigi Wiśniewskiej

cywilnego – do ministra sprawiedliwości (8176),

161) posłów Marka Polaka i Jadwigi Wiśniewskiej

w sprawie likwidacji osuwisk na terenach będących wła-

snością prywatną – do ministra środowiska (8177),

162) posła Artura Dębskiego oraz grupy posłów

w sprawie wydatków przeznaczonych na funkcjono-

wanie IPN – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko

Narodowi Polskiemu – do ministra ﬁnansów(8178),

163) posła Artura Dębskiego w sprawie ponosze-

nia przez gminy kosztów oświetlenia na drogach nie-

będących majątkiem gminnym (np. drogach ekspre-

sowych) – do ministra gospodarki (8179),

164) posła Henryka Kmiecika w sprawie koniecz-

ności wyposażenia Dworca Głównego PKP we Wro-

cławiu w urządzenia mające na celu, w większym

stopniu niż dotychczas, umożliwienie korzystania

z niego osobom niepełnosprawnym – do ministra trans-

165) posła Henryka Kmiecika w sprawie funkcjo-

nowania stacji kontroli pojazdów i obowiązującego

cennika badań diagnostycznych – do ministra trans-

166) posła Henryka Kmiecika w sprawie przedsta-

wienia stanowiska ministra ﬁnansówwkwestiidługu

PSL wynikającego z niewłaściwego rozliczenia kampa-

nii wyborczej w 2001 r. – do ministra ﬁnansów(8182),

167) posła Łukasza Krupy w sprawie zmiany prze-

168) posła Łukasza Krupy w sprawie lokalizacji

niestacjonarnych fotoradarów rozmieszczanych przez

straż miejską i gminną – do ministra transportu, bu-

169) posła Stanisława Ożoga w sprawie stanu in-

frastruktury kolejowej na Podkarpaciu – do ministra

170) posła Piotra Szeligi oraz grupy posłów w spra-

wie stanu przygotowań zawodników kadry boccia do

Igrzysk Paraolimpijskich Londyn 2012 – do ministra

cioosobowej do Igrzysk Paraolimpijskich Londyn

nia ciężarów do Igrzysk Paraolimpijskich Londyn

mioosobowej do Igrzysk Paraolimpijskich Londyn

wózkach do Igrzysk Paraolimpijskich Londyn 2012

na siedząco do Igrzysk Paraolimpijskich Londyn

7

rzy na wózkach do Igrzysk Paraolimpijskich Londyn

stów stołowych do Igrzysk Paraolimpijskich Londyn

stów na wózkach do Igrzysk Paraolimpijskich Lon-

190) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

działalności i ﬁnansowaniaPolskiegoZwiązkuŻe-

glarskiego – do ministra sportu i turystyki (8206),

191) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

kowego – do ministra sportu i turystyki (8207),

192) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

śniczego – do ministra sportu i turystyki (8208),

193) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

– do ministra sportu i turystyki (8209),

194) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

thlonu – do ministra sportu i turystyki (8210),

195) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

su – do ministra sportu i turystyki (8211),

196) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

sowego – do ministra sportu i turystyki (8212),

197) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

dzieckiego – do ministra sportu i turystyki (8213),

198) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

Stołowego – do ministra sportu i turystyki (8214),

199) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

ja na Trawie – do ministra sportu i turystyki (8215),

200) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

ekwon-Do – do ministra sportu i turystyki (8216),

201) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

keja na Lodzie – do ministra sportu i turystyki (8217),

202) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

ekwondo Olimpijskiego – do ministra sportu i tury-

styki (8218),

203) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

nastycznego – do ministra sportu i turystyki (8219),

204) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

mierczego – do ministra sportu i turystyki (8220),

205) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

lingu – do ministra sportu i turystyki (8221),

206) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

lectwa Sportowego – do ministra sportu i turystyki

(8222),

207) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

serskiego – do ministra sportu i turystyki (8223),

208) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

tów Saneczkowych – do ministra sportu i turystyki

(8224),

209) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

210) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

boardu – do ministra sportu i turystyki (8226),

211) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

mintona – do ministra sportu i turystyki (8227),

212) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

noszenia Ciężarów – do ministra sportu i turystyki

(8228),

213) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

batyki Sportowej – do ministra sportu i turystyki

(8229),

8

214) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

wackiego – do ministra sportu i turystyki (8230),

215) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

ciarskiego – do ministra sportu i turystyki (8231),

216) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

Siatkowej – do ministra sportu i turystyki (8232),

217) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

w Polsce – do ministra sportu i turystyki (8233),

218) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

cioboju Nowoczesnego – do ministra sportu i turystyki

(8234),

219) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

wiarstwa Szybkiego – do ministra sportu i turystyki

(8235),

220) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

wiarstwa Figurowego – do ministra sportu i turystyki

(8236),

221) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

niczego – do ministra sportu i turystyki (8237),

222) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

kiej Atletyki – do ministra sportu i turystyki (8238),

223) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

szykówki – do ministra sportu i turystyki (8239),

224) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

larskiego – do ministra sportu i turystyki (8240),

225) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

do – do ministra sportu i turystyki (8241),

226) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

rate – do ministra sportu i turystyki (8242),

227) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

rate Tradycyjnego – do ministra sportu i turystyki

(8243),

228) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

rate Fudokan – do ministra sportu i turystyki (8244),

229) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie ze-

zwolenia technikom dentystycznym na samodzielne

wykonywanie ruchomych protez dentystycznych, bez

pośrednictwa lekarza dentysty – do ministra spra-

wiedliwości oraz ministra zdrowia (8245),

230) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

i obowiązków nabywcy oraz sprzedawcy – do mini-

stra sprawiedliwości (8246),

231) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie no-

wej polityki Azerbejdżanu względem USA, Iranu

i Rosji – do ministra spraw zagranicznych (8247),

232) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

gwarancji na protezy dentystyczne w świetle praw

233) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

przemian politycznych w Rumunii i ich wpływu na

stosunki dyplomatyczne z Polską, a także wniosków

dla Polski wynikających z kryzysu rumuńskiego – do

ministra spraw zagranicznych (8249),

234) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie sy-

tuacji ﬁnansowejRepublikiWłoskiej–doministra

ﬁnansów(8250),

235) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie ob-

niżenia ratingu Słowenii przez agencje Moody’s oraz

Fitch Ratings – do ministra ﬁnansóworazministra

gospodarki (8251),

236) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

działalności agencji podatkowej Equitalia we Wło-

szech oraz likwidacji sądów – do ministra ﬁnansów

(8252),

237) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie pol-

sko-włoskich stosunków gospodarczych – do ministra

gospodarki (8253),

238) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie dy-

rektyw Komisji Europejskiej wprowadzających skon-

solidowany nadzór nad bankami oraz dodatkowe zo-

bowiązania dla państw należących do strefy euro – do

ministra ﬁnansów(8254),

239) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie za-

grożeń wynikających ze zniesienia wiz w ruchu gra-

nicznym z Kaliningradem – do ministra spraw za-

granicznych (8255),

240) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

opóźnień w przyznawaniu ﬁnansowania organiza-

cjom polonijnym na Kresach – do ministra spraw za-

granicznych oraz ministra kultury i dziedzictwa na-

rodowego (8256),

241) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie sy-

tuacji w Republice Kirgiskiej i stosunków polsko-kir-

giskich – do ministra spraw zagranicznych (8257),

242) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie po-

lityki wobec nowych władz Serbii – do ministra spraw

zagranicznych (8258),

243) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie po-

lityki prowadzonej przez Włochy w związku z kryzy-

sem ﬁnansowym–doministrasprawzagranicznych

(8259),

244) posłów Adama Hofmana i Przemysława Wiple-

ra w sprawie wykorzystania w 2012 r. rezerwy celowej

budżetu państwa – do ministra ﬁnansów(8260),

245) posłów Beaty Szydło i Przemysława Wiplera

w sprawie wykorzystania w 2012 r. środków Fundu-

szu Rezerwy Demograﬁcznej–doprezesaRadyMi-

nistrów (8261),

246) posłów Dawida Jackiewicza i Przemysława

Wiplera w sprawie zasad wynagradzania członków

9

Zarządu PGE Polska Grupa Energetyczna SA – do

prezesa Rady Ministrów (8262),

247) posła Przemysława Wiplera w sprawie obro-

tu nieprzetworzonymi liśćmi tytoniu – do ministra

zdrowia (8263),

248) posłów Maksa Kraczkowskiego i Tomasza

Latosa w sprawie nowych dowodów osobistych i znie-

sienia obowiązku meldunkowego – do ministra spraw

wewnętrznych (8264),

249) posłów Maksa Kraczkowskiego i Tomasza

Latosa w sprawie dostępności komunikacyjnej i mo-

bilności w polskich regionach – do prezesa Rady Mi-

nistrów (8265),

250) posła Piotra Chmielowskiego w sprawie przy-

czyn dymisji dyrektora Śląskiego Oddziału Woje-

wódzkiego NFZ w Katowicach – do ministra zdrowia

(8266),

251) posła Michała Tomasza Pacholskiego w spra-

wie planów likwidacji posterunku energetycznego

w Zduńskiej Woli – do ministra skarbu państwa

(8267),

252) posła Michała Tomasza Pacholskiego w spra-

wie aptek odmawiających sprzedaży środków anty-

koncepcyjnych – do ministra zdrowia (8268),

253) posła Henryka Kmiecika w sprawie zasad,

na jakich funkcjonariusze obcego państwa mogą le-

galnie dokonywać zatrzymania i przeszukanie oby-

watela polskiego na terytorium naszego kraju – do

ministra spraw wewnętrznych (8269),

254) posła Kazimierza Ziobry w sprawie społecz-

nego zaniepokojenia ustawą z dnia 13 lipca 2012 r.

zdrowia (8270),

255) posła Kazimierza Ziobry w sprawie podjęcia

działań w zakresie zewnętrznego nadzoru admini-

stracyjnego na podstawie art. 37g ustawy Prawo

o ustroju sądów powszechnych – do ministra spra-

wiedliwości (8271),

256) posła Kazimierza Ziobry w sprawie ustawy

w zakresie dotyczącym wysokości wpłat tzw. janosi-

kowego, z uwzględnieniem systemowego ujęcia regu-

lacji prawnych w tym zakresie – do ministra ﬁnansów

(8272),

257) posła Kazimierza Ziobry w sprawie ruchów

kreujących w Rzeczypospolitej Polskiej pojęcia nowych

narodowości – do prezesa Rady Ministrów (8273),

258) posła Kazimierza Ziobry w sprawie złej sy-

tuacji w publicznych zakładach opieki psychiatrycz-

nej – do ministra zdrowia (8274),

259) posła Kazimierza Ziobry w sprawie procesu

implementowania dyrektywy 2007/46/WE dotyczącej

homologacji pojazdów i części motoryzacyjnych w re-

lacji do zmian wprowadzanych do ustawy Prawo o ru-

260) posła Marka Poznańskiego w sprawie podję-

cia działań mających na celu odzyskanie dóbr kultu-

ry zrabowanych przez Szwedów w XVII w. – do mi-

nistra kultury i dziedzictwa narodowego oraz mini-

stra spraw zagranicznych (8276),

261) posła Marka Poznańskiego w sprawie zmia-

ny przepisów dotyczących osób pobierających zasiłek

łecznej (8277),

262) posła Marka Poznańskiego w sprawie zaso-

bów naturalnych, w szczególności złóż węgla kamien-

nego występujących na terenie woj. lubelskiego – do

ministra gospodarki (8278),

263) posła Krzysztofa Brejzy w sprawie bezpie-

czeństwa i pracy służb przy granicy z Republiką Bia-

łoruś – do ministra spraw wewnętrznych (8279),

264) posła Krzysztofa Brejzy w sprawie konstruk-

cji umocnień brzegu morskiego oraz ochrony wydm

i zalesień ochronnych w pasie technicznym – do mi-

skiej (8280),

265) posła Krzysztofa Brejzy w sprawie kosztów

sądowych w sprawach cywilnych zakończonych po-

lubownie – do ministra sprawiedliwości (8281),

266) posła Krzysztofa Brejzy w sprawie umiesz-

czania reklam na barwach narodowych – do ministra

267) posła Krzysztofa Brejzy w sprawie zasady

memoriałowej – do ministra ﬁnansów(8283),

268) posła Tadeusza Woźniaka w sprawie dodatku

dla niektórych opiekunów osób niepełnosprawnych

pobierających świadczenie pielęgnacyjne – do mini-

269) posła Andrzeja Dąbrowskiego w sprawie pro-

cedury przeprowadzenia przez Dolnośląski Oddział

Wojewódzki NFZ konkursu ofert na świadczenie

usług ratownictwa medycznego na 2013 r. i lata ko-

lejne – do ministra zdrowia (8285),

270) posła Johna Abrahama Godsona w sprawie

uprawnień do zawierania małżeństw wyznaniowych

ze skutkami cywilnymi – do ministra administracji

i cyfryzacji (8286),

271) posła Johna Abrahama Godsona w sprawie

likwidacji posterunków Policji – do ministra spraw

wewnętrznych (8287),

272) posła Johna Abrahama Godsona w sprawie

tworzenia warunków do wykonywania kary ograni-

czenia wolności w formie nieodpłatnej, kontrolowanej

pracy na cele społeczne – do ministra sprawiedliwości

(8288),

273) posła Johna Abrahama Godsona w sprawie

stosowania mięsa oddzielonego mechanicznie do pro-

(8289),

274) posła Johna Abrahama Godsona w sprawie

polowań na ptaki – do ministra środowiska (8290),

275) posła Johna Abrahama Godsona w sprawie

możliwości legalnego wykorzystania wojskowych czę-

stotliwości radiowych przez grupy paramilitarne – do

ministra obrony narodowej (8291),

10

276) posła Johna Abrahama Godsona w sprawie

budowy infrastruktury szerokopasmowej – do mini-

277) posła Johna Abrahama Godsona w sprawie

morskiej (8293),

278) posła Johna Abrahama Godsona w sprawie

możliwości uczestnictwa w wyborach przez Internet

– do ministra administracji i cyfryzacji (8294),

279) posła Johna Abrahama Godsona w sprawie

stosowania dozoru elektronicznego – do ministra

sprawiedliwości (8295),

280) posła Johna Abrahama Godsona w sprawie

upadłości polskich biur podróży – do ministra sportu

281) posła Johna Abrahama Godsona w sprawie

opieszałości polskich sądów – do ministra sprawiedli-

wości (8297),

282) posła Johna Abrahama Godsona w sprawie

odnawialnych źródeł energii – do ministra gospodar-

ki (8298),

283) posła Tadeusza Arkita w sprawie braku in-

suliny w aptekach – do ministra zdrowia (8299),

284) poseł Anny Nemś w sprawie obowiązującej

listy chorób zawodowych – do ministra zdrowia (8300),

285) poseł Anny Nemś w sprawie niejasności

prawnych dotyczących prac komisji do spraw orzeka-

nia o zdarzeniach medycznych – do ministra zdrowia

(8301),

286) poseł Anny Nemś w sprawie opóźnień w wy-

płacaniu odszkodowań właścicielom nieruchomości

wywłaszczonym przez samorządy – do ministra trans-

287) poseł Anny Nemś w sprawie zalewu urzędów

pracy nieatrakcyjnymi ﬁnansowoofertamizatrud-

288) poseł Anny Nemś w sprawie ochrony prawnej

łecznej (8304),

289) poseł Anny Nemś w sprawie efektywności

egzekucji długów alimentacyjnych – do ministra pra-

290) poseł Anny Nemś w sprawie zasad opodat-

kowywania transakcji sprzedaży większej liczby nie-

ruchomości gruntowych przez osoby ﬁzyczne – do

ministra ﬁnansów(8306),

291) poseł Anny Nemś w sprawie problemów ma-

tek z powrotem na rynek pracy po urlopie macierzyń-

292) poseł Anny Nemś w sprawie regulowania

należności za tzw. nadwykonania zrealizowane przez

placówki szpitalne – do ministra zdrowia (8308),

293) poseł Anny Nemś w sprawie braku biegłych

lekarzy sądowych – do ministra sprawiedliwości

(8309),

wie szacowania wartości nieruchomości przez organy

podatkowe – do ministra ﬁnansów(8310),

wie zwalczania nielegalnego handlu substancjami psy-

choaktywnymi – do ministra zdrowia (8311),

wie realnego zagrożenia substancjami psychoaktyw-

nymi, tzw. dopalaczami – do ministra zdrowia (8312),

wie umieszczania reklam wielkoformatowych na wie-

lorodzinnych budynkach mieszkalnych – do ministra

wie utylizacji przeterminowanych leków pozyskiwa-

nych od pacjentów – do ministra zdrowia (8314),

299) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

słów w sprawie wydobycia złóż tytanu – do ministra

środowiska (8315),

300) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

słów w sprawie systemu egzaminowania absolwentów

uczelni medycznych – do ministra zdrowia (8316),

301) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

słów w sprawie refundacji antybiotyków – do mini-

stra zdrowia (8317),

302) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

stanie ze środowiska – do ministra środowiska (8318),

303) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

słów w sprawie konsekwencji wyciągniętych wobec

właścicieli upadłych biur podróży – do ministra spra-

wiedliwości (8319),

304) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

słów w sprawie wyższości KRUS nad ZUS – do mini-

305) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

słów w sprawie bibliotek publicznych – do ministra

306) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

słów w sprawie kontroli pielgrzymek przez Państwo-

wą Inspekcję Sanitarną – do ministra zdrowia (8322),

307) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

słów w sprawie rozwoju górnictwa węglowego w Pol-

sce w odniesieniu do Kopalni Węgla Brunatnego Beł-

chatów SA w Bełchatowie – do ministra skarbu pań-

stwa (8323),

308) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

słów w sprawie Światowego Dnia Zdrowia Jamy Ust-

nej – do ministra zdrowia (8324),

309) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

sce w odniesieniu do KWK Bobrek-Centrum w Byto-

miu – do ministra gospodarki (8325),

310) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

słów w sprawie strat poniesionych przez porty lotni-

cze na skutek fali bankructw biur podróży – do mi-

skiej (8326),

311) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

nowi własność Skarbu Państwa – do ministra trans-

11

312) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

(8328),

313) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

314) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

wi własność Skarbu Państwa – do ministra transpor-

315) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

316) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

317) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

nych w spółce PKP Informatyka sp. z o.o., której

(8333),

318) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

słów w sprawie dostępności infrastruktury sportowej

dla dzieci i młodzieży – do ministra sportu i turysty-

ki (8334),

319) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

słów w sprawie planowanej umowy pomiędzy Zarzą-

dem Województwa Śląskiego a Kolejami Śląskimi

łączeń kolejowych w regionie – do ministra transpor-

320) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

słów w sprawie autostrady A4 na odcinku Katowice

– Kraków – do ministra transportu, budownictwa

321) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

słów w sprawie uwzględnienia kosztów nabycia na

przychodu – do ministra ﬁnansów(8337),

322) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

słów w sprawie udzielania kredytów osobom ﬁzycz-

nym bez wymaganych zabezpieczeń – do ministra

ﬁnansów(8338),

323) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

słów w sprawie rekultywacji obszarów leśnych pomię-

dzy Rudą Kozielską, Rudzieńcem, Starą Kuźnią i Kuź-

nią Raciborską – do ministra środowiska (8339),

324) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

słów w sprawie rzeczywistych kosztów i przychodów

rystyki (8340),

325) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

słów w sprawie liczby spółek kolejowych operujących

(8341),

326) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

nych w spółce PKP Szybka Kolej Miejska w Trójmie-

327) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

nych w spółce PKP InterCity SA, której część stano-

328) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

słów w sprawie wykonania „Programu ochrony brze-

gów morskich” w okolicach Chałup – do ministra trans-

329) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

gów morskich” w okolicach Karwi – do ministra trans-

330) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

gów morskich” w okolicach Darłówka – do ministra

(8346),

331) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

gów morskich” w okolicach Dźwirzyna – do ministra

(8347),

332) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

gów morskich” w okolicach Jastrzębiej Góry – do mi-

skiej (8348),

333) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

gów morskich” w okolicach Kołobrzegu – do ministra

(8349),

334) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

gów morskich” morskich w okolicach Łeby – do mi-

skiej (8350),

335) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

gów morskich” w okolicach Kuźnicy – do ministra

336) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

12

ministra transportu, budownictwa i gospodarki mor-

skiej (8352),

337) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

gów morskich” w okolicach Niechorza – do ministra

(8353),

338) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

gów morskich” w okolicach Orłowa – do ministra trans-

339) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

gów morskich” w okolicach Ustki – do ministra trans-

340) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

gów morskich” w okolicach Ustronia Morskiego – do

skiej (8356),

341) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

gów morskich” w okolicach Władysławowa – do mi-

skiej (8357),

342) posła Artura Górskiego w sprawie promowa-

nia przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych anty-

polskiej książki pt. „Inferno of Choices: Poles and the

Holocaust” – do ministra spraw zagranicznych (8358),

stach – do ministra edukacji narodowej (8359),

344) posła Jana Ziobry w sprawie niepokojącej sy-

tuacji w Fabryce Maszyn w Tarnowie – do prezesa

Rady Ministrów (8360),

345) poseł Aleksandry Trybuś w sprawie pomocy

346) posłów Aleksandry Trybuś i Ryszarda Za-

wadzkiego w sprawie świadczenia pielęgnacyjnego

jącym orzeczenie o znacznym stopniu niepełnospraw-

ności oraz rodziców samotnie wychowujących niepeł-

nosprawne dziecko – do ministra pracy i polityki

społecznej (8362),

347) posłów Aleksandry Trybuś i Ryszarda Za-

wadzkiego w sprawie potrzeby zmian przepisów do-

tyczących szkód górniczych na terenach transgra-

nicznych – do ministra środowiska (8363),

348) posłów Aleksandry Trybuś i Ryszarda Za-

czania trującej rośliny, jaką jest barszcz Sosnowskie-

go – do ministra środowiska (8364),

349) posła Szymona Giżyńskiego w sprawie wy-

padków śmiertelnych w polskich kopalniach węgla

kamiennego – do prezesa Rady Ministrów (8365),

350) posła Szymona Giżyńskiego w sprawie po-

nownych informacji o rozprzestrzenianiu się afry-

(8366),

351) posła Szymona Giżyńskiego w sprawie książ-

ki pt. „Inferno of Choices” zalecanej do promocji

w polskich placówkach dyplomatycznych – do mini-

stra spraw zagranicznych (8367),

352) posła Szymona Giżyńskiego w sprawie braku

jednoznacznych przepisów dotyczących informowa-

nia pacjentów o zmianie świadczeniodawcy usług

medycznych – do ministra zdrowia (8368),

353) posła Szymona Giżyńskiego w sprawie ubie-

głorocznego zakupu samochodów terenowych dla In-

stytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej – do mini-

354) posła Szymona Giżyńskiego w sprawie re-

fundacji materiałów opatrunkowych dla chorych na

wrodzone pęcherzowe oddzielanie się naskórka (EB)

355) posła Szymona Giżyńskiego w sprawie pik-

niku rodzinnego zorganizowanego przez Minister-

stwo Transportu, Budownictwa i Gospodarki Mor-

356) posła Szymona Giżyńskiego w sprawie doﬁ-

nansowania Telewizji Polskiej SA i Polskiego Radia

(8372),

357) posła Szymona Giżyńskiego w sprawie ra-

komunikacyjnych – do ministra rozwoju regionalne-

go (8373),

358) posła Szymona Giżyńskiego w sprawie opu-

blikowanego przez NIK raportu na temat realizacji

tora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybac-

kich 2007–2013” w zakresie restrukturyzacji ﬂoty

359) posła Szymona Giżyńskiego w sprawie osą-

dzenia winnych zbrodni popełnionych na bohaterach

narodowych – do ministra sprawiedliwości (8375),

360) posła Szymona Giżyńskiego w sprawie ko-

nieczności nowelizacji ustawy o przeciwdziałaniu

narkomanii – do ministra sprawiedliwości (8376),

361) posła Jerzego Żyżyńskiego w sprawie kryte-

riów przyznania statusu KNOW w dziedzinie nauk

ﬁzycznychkonsorcjum5instytucjiﬁzyczno-chemicz-

nych z Krakowa pod przewodnictwem AGH – do mi-

nistra nauki i szkolnictwa wyższego (8377),

362) posła Jerzego Żyżyńskiego w sprawie działań

363) posła Jerzego Żyżyńskiego w sprawie zaprze-

stania ﬁnansowaniapolskiegoteleskopuwLasCam-

szego (8379),

364) poseł Marii Zuby w sprawie opieszałości

cych wydawania Polakom wiz ukraińskich oraz

13

utrudnień w pracy polskich dziennikarzy na Ukra-

inie – do ministra spraw zagranicznych (8380),

365) poseł Anny Elżbiety Sobeckiej w sprawie

budowlanych – do ministra transportu, budownictwa

366) poseł Anny Elżbiety Sobeckiej w sprawie sła-

bej zdolności żywieniowej polskiego rolnictwa – do

nowanej prywatyzacji trzystu polskich spółek – do

ministra skarbu państwa (8383),

368) poseł Anny Elżbiety Sobeckiej w sprawie ulo-

kowania polskiej ambasady na Białorusi w budynku

ﬁrmyobjętejsankcjamiUniiEuropejskiej–domini-

stra spraw zagranicznych (8384),

369) poseł Anny Elżbiety Sobeckiej w sprawie

stania z usług medycznych poza granicami kraju – do

370) poseł Anny Elżbiety Sobeckiej w sprawie po-

garszającej się sytuacji demograﬁcznejnatereniePol-

nowanej reorganizacji struktury kierowania i dowo-

dzenia Wojskami Specjalnymi – do ministra obrony

narodowej (8387),

nistra sprawiedliwości (8388),

wzrostu liczby urzędników pracujących w admini-

stracji publicznej – do prezesa Rady Ministrów (8389),

na polskich drogach – do ministra transportu, bu-

375) poseł Anny Elżbiety Sobeckiej w sprawie

sprzedaży głównej siedziby Instytutu Pamięci Naro-

dowej – do ministra ﬁnansów(8391),

nownego rozwoju zorganizowanych grup przestęp-

czych – do ministra spraw wewnętrznych (8392),

dzież oraz sytuację gospodarczą kraju – do ministra

większej liczby niezrealizowanych przepisów wyko-

nawczych do ustaw w Ministerstwie Transportu,

członkostwa w spółkach Skarbu Państwa pracowni-

ków różnych resortów – do prezesa Rady Ministrów

(8396),

cyjnej inwestycji związanej z budową elektrowni

Łęczna – do ministra gospodarki (8397),

płacenia przez NFZ szpitalom za świadczenia ponad-

limitowe – do ministra zdrowia (8398),

kupu wielozadaniowych samolotów w ramach progra-

mu MRTT – do ministra obrony narodowej (8399),

nowanej budowy tarczy antyrakietowej przez polski

przemysł zbrojeniowy – do ministra obrony narodo-

wej (8400),

385) poseł Anny Elżbiety Sobeckiej w sprawie

386) poseł Anny Elżbiety Sobeckiej w sprawie

garszającej się sytuacji na rynku mleka – do ministra

388) poseł Anny Elżbiety Sobeckiej w sprawie bu-

dowy systemu informatycznego Centrum Automa-

skiej (8404),

kordowego bezrobocia wśród osób z wyższym wy-

(8405),

390) poseł Anny Elżbiety Sobeckiej w sprawie

gospodarki (8406),

mocji książki pt. „Inferno of Choices” – do ministra

spraw zagranicznych (8407),

dowy ekranów akustycznych na polskich drogach

morskiej (8408),

bego wykorzystania funduszy unijnych na moderni-

zację polskiej kolei – do ministra transportu, budow-

394) poseł Anny Elżbiety Sobeckiej w sprawie

edukacji narodowej (8410),

395) poseł Anny Elżbiety Sobeckiej w sprawie

mytu – do ministra ﬁnansów(8411),

396) poseł Anny Elżbiety Sobeckiej w sprawie

wzrostu liczby bankrutujących ﬁrm – do ministra

gospodarki (8412),

397) poseł Anny Elżbiety Sobeckiej w sprawie rzą-

dowego projektu zmiany ustawy o podatku dochodo-

398) poseł Anny Elżbiety Sobeckiej w sprawie

14

we polegających na wyszukiwaniu luk prawnych – do

ministra sprawiedliwości (8414),

stępującego wzrostu zadłużenia Skarbu Państwa

– do ministra ﬁnansów(8415),

praszania zagranicznych gości na doroczną naradę

polskich ambasadorów – do ministra spraw zagra-

nicznych (8416),

trybucji środków wczesnoporonnych w aptekach – do

ministra zdrowia (8417),

402) posła Marka Łapińskiego w sprawie działań

prowadzonych przez Regionalny Zarząd Gospodarki

Wodnej we Wrocławiu wobec Muzeum Odry FOMT

– do ministra środowiska (8418),

403) posła Waldemara Sługockiego w sprawie za-

sad ﬁnansowaniarealizacjiprzezpowiatyzadańwy-

nikających z ustawy o samorządzie powiatowym, tj.

wspierania osób niepełnosprawnych – do ministra

ﬁnansów oraz ministra pracy i polityki społecznej

(8419),

– do ministra ﬁnansóworazministraskarbupań-

stwa (8420),

405) posłów Dawida Jackiewicza i Adama Kwiat-

kowskiego w sprawie przejęcia działu sprzedaży PLL

LOT przez prywatną ﬁrmęonazwiePersonnelSe-

rvice – do ministra skarbu państwa (8421),

406) posła Jerzego Borkowskiego w sprawie wy-

ników kontroli w Lotniczym Pogotowiu Ratunko-

wym – do ministra zdrowia (8422),

407) posła Jerzego Borkowskiego w sprawie po-

wołania szefa gabinetu politycznego w Ministerstwie

408) posła Tadeusza Dziuby w sprawie wydania

przez organy władzy rządowej rozporządzeń regulu-

jących sprawy bezpieczeństwa pracy instalacji zięb-

niczych – do prezesa Rady Ministrów (8424),

409) posłów Andrzeja Romanka i Piotra Szeligi

cyjnej Straży Granicznej na południowej granicy

Rzeczypospolitej Polskiej – do ministra spraw we-

wnętrznych (8425),

410) posłów Henryka Smolarza i Zbigniewa Włod-

kowskiego w sprawie uznania ambon myśliwskich

skiej (8426),

411) poseł Barbary Bartuś w sprawie programu

„Rodzina na swoim” – do ministra transportu, bu-

412) poseł Barbary Bartuś w sprawie opłat za ko-

rzystanie z odbiorników telewizyjnych w szpitalach

– do ministra zdrowia (8428),

413) poseł Barbary Bartuś w sprawie braku moż-

liwości skorzystania przez producentów rolnych po-

wiatu nowosądeckiego z dopłat do składek z tytułu

414) posłów Tadeusza Dziuby i Pawła Szałamachy

tuły – Międzychód – do ministra transportu, budow-

415) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

nadzoru nad internetowymi kantorami – do ministra

ﬁnansów(8431),

416) posła Włodzimierza Bernackiego w sprawie

nego wynajęcia sali na spotkanie z Jarosławem Ka-

go (8432),

417) posła Włodzimierza Bernackiego w sprawie

dle których będą przeprowadzane egzaminy matu-

ralne – do ministra edukacji narodowej (8433),

418) posła Krzysztofa Tchórzewskiego w sprawie

mach podziału NUTS 3 do Programu Operacyjnego

nia na lata 2014–2020 – do ministra rozwoju regional-

nego (8434),

419) posła Waldemara Andzela w sprawie koniecz-

nych zmian w ustawie o usługach turystycznych – do

420) posła Waldemara Andzela w sprawie proble-

mu emigracji polskich obywateli – do prezesa Rady

Ministrów (8436),

421) posła Waldemara Andzela w sprawie niepra-

widłowości na rynku farmaceutycznym – do ministra

zdrowia (8437),

422) poseł Jadwigi Wiśniewskiej w sprawie wpro-

wadzenia na listę leków refundowanych leku stoso-

wanego w leczeniu ciężkiej astmy – do ministra zdro-

wia (8438),

chodów – do ministra ﬁnansów(8439),

424) posła Marka Balta w sprawie prac legislacyj-

nych związanych z wprowadzeniem prawnej dopusz-

czalności pochówku szczątków pochodzących ze spo-

pielenia zwłok ludzkich w ogrodach pamięci urządzo-

nych na terenie cmentarzy – do ministra zdrowia

(8440),

425) posła Piotra Szeligi w sprawie tragicznych

426) posła Macieja Wydrzyńskiego w sprawie re-

gionalnych funduszy ﬁlmowych–doministrakultu-

ry i dziedzictwa narodowego (8442),

427) posła Macieja Wydrzyńskiego w sprawie kon-

cesji dla linii lotniczych – do ministra transportu,

428) posła Macieja Wydrzyńskiego w sprawie

kwaliﬁkowaniasamochodówtypupick-updonomen-

klatury CN 8704 w przypadku ustalania obowiązku

15

opłacenia podatku akcyzowego – do ministra ﬁnan-

sów (8444),

429) posła Józefa Lassoty w sprawie ochrony

opieki zdrowotnej – do ministra zdrowia (8445),

430) posła Józefa Lassoty w sprawie zmiany sys-

temu opłat abonamentowych – do ministra kultury

431) posła Józefa Lassoty w sprawie szkodliwej

interpretacji określenia „miejsce udzielania świad-

czeń”, na przykładzie decyzji dyrektora Małopolskie-

go Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu

432) posła Józefa Lassoty w sprawie propozycji

zmian zapisów dotyczących leczenia substytucyjnego

– do ministra zdrowia (8448),

433) posła Józefa Lassoty w sprawie działań pre-

wencyjnych wobec groźnych przestępców – do mini-

stra sprawiedliwości (8449),

434) posłów Krystyny Sibińskiej i Witolda Pahla

do Szczecina – do ministra transportu, budownictwa

435) poseł Małgorzaty Niemczyk w sprawie urlo-

pów wychowawczych – do ministra pracy i polityki

społecznej (8451),

436) poseł Małgorzaty Niemczyk w sprawie wyro-

ku Trybunału Konstytucyjnego dotyczącego upraw-

nienia do dodatkowego wynagrodzenia rocznego dla

nieniem okresu urlopu macierzyńskiego – do mini-

437) poseł Małgorzaty Niemczyk w sprawie prze-

pisów dotyczących państwowego egzaminu na prawo

egzaminacyjnych – do ministra transportu, budow-

438) posła Johna Abrahama Godsona w sprawie

morskiej (8454),

439) posła Wojciecha Ziemniaka w sprawie stanu

dowiska (8455),

440) poseł Małgorzaty Pępek w sprawie możliwo-

ści wsparcia samorządów w odbudowie i remontach

sowej 2014–2020 – do ministra administracji i cyfry-

zacji (8456),

441) poseł Janiny Okrągły w sprawie objęcia sub-

wencją oświatową obowiązkowego wychowania

edukacji narodowej oraz ministra ﬁnansów(8457),

ki Wodnej – do ministra środowiska (8458),

443) posła Roberta Biedronia w sprawie ustalenia

dostępności kategorii refundacyjnej dla łuszczycy

i dostępu chorych na łuszczycę do lekarzy specjali-

stów z dziedziny dermatologii i psychologii – do mi-

nistra zdrowia (8459),

444) posła Ryszarda Terleckiego w sprawie przy-

szłych losów Działu Zbiorów Specjalnych Głównej

Biblioteki Lekarskiej w Warszawie – do ministra

zdrowia (8461),

445) poseł Barbary Bartuś w sprawie planów li-

kwidacji Karpackiego Oddziału Straży Granicznej

(8462),

446) posła Sławomira Zawiślaka w sprawie zali-

czania dodatku mieszkaniowego do kryterium docho-

dowego osób, którym przyznano zasiłek społeczny

447) posła Sławomira Zawiślaka w sprawie doﬁ-

nansowania projektów informatycznych realizowa-

nych przez podmioty publiczne – do ministra admi-

448) posła Ryszarda Terleckiego w sprawie przy-

szłych losów budynku dawnego oddziału chirurgicz-

nego Szpitala Ujazdowskiego przy ul. Jazdów 1A

rodowego (8465),

449) posła Roberta Kołakowskiego w sprawie nie-

korzystnych dla Mazowsza zasad podziału środków

ﬁnansowychpomiędzyoddziaływojewódzkieNaro-

dowego Funduszu Zdrowia – do ministra zdrowia

(8466),

450) posła Jerzego Materny w sprawie sﬁnanso-

wania pomocy dla najuboższych w związku z cyfry-

zacją telewizji naziemnej – do ministra administracji

i cyfryzacji (8467),

451) posła Jerzego Materny w sprawie wprowa-

nistra środowiska (8468),

452) posła Jerzego Materny w sprawie przekaza-

nia powiatom (wg algorytmu) środków ﬁnansowych

sprawnych – do ministra ﬁnansów(8469),

453) posła Jerzego Materny w sprawie nadchodzą-

cego kryzysu w sektorze budowlanym – do ministra

454) posła Stefana Strzałkowskiego w sprawie

zakładania i prowadzenia działalności gospodarczej

przez bioenergoterapeutów i radiestetów – do mini-

stra zdrowia (8471),

455) posła Stefana Strzałkowskiego w sprawie

skiego w Polsce – do ministra środowiska (8472),

456) posła Jerzego Materny w sprawie wprowa-

dzenia kas ﬁskalnych do przedsiębiorstw, których

nansów (8473),

odstock – do ministra spraw wewnętrznych (8474),

16

458) posła Piotra Polaka w sprawie zapobieżenia

459) posła Zbigniewa Chmielowca w sprawie

szkód powodowanych przez łosie – do ministra śro-

dowiska (8476),

460) posła Zbigniewa Chmielowca w sprawie prze-

pisów ustawy o bezpieczeństwie osób przebywających

skiego – do ministra spraw wewnętrznych (8477),

461) posła Łukasza Zbonikowskiego w sprawie

462) posła Łukasza Zbonikowskiego w sprawie

nych przez osoby skazane – do ministra sprawiedli-

wości (8479),

463) posła Łukasza Zbonikowskiego w sprawie

zmian zapowiadanych w polskim sporcie – do mini-

464) posła Łukasza Zbonikowskiego w sprawie

lądowisk śmigłowców ratunkowych – do ministra

zdrowia (8481),

465) posła Łukasza Zbonikowskiego w sprawie

należności – do ministra transportu, budownictwa

466) posła Łukasza Zbonikowskiego w sprawie

nistra obrony narodowej (8483),

467) posła Łukasza Zbonikowskiego w sprawie

– do ministra rozwoju regionalnego (8484),

468) posła Łukasza Zbonikowskiego w sprawie

nościowo-kredytowych w świetle afery wywołanej

przez spółkę Amber Gold – do ministra ﬁnansów

(8485),

469) posła Łukasza Zbonikowskiego w sprawie

ministra administracji i cyfryzacji (8486),

470) posła Łukasza Zbonikowskiego w sprawie

wzrostu liczby Polaków wyjeżdżających za granicę

na stałe – do prezesa Rady Ministrów (8487),

471) posła Szymona Giżyńskiego w sprawie walki

„Założenia polityki ludnościowej Polski 2012” – do

prezesa Rady Ministrów (8488),

472) posła Szymona Giżyńskiego w sprawie przy-

śpieszonej wypłaty pierwszej transzy dopłat bezpo-

średnich dla polskich rolników – do ministra rolnic-

473) posła Szymona Giżyńskiego w sprawie za-

trudniania w Ministerstwie Spraw Zagranicznych

PRL – do ministra spraw zagranicznych (8490),

474) posła Łukasza Zbonikowskiego w sprawie

sulatu w Łucku na Ukrainie z przestępcami trudnią-

cymi się sutenerstwem i nierządem poprzez wydawa-

nie wiz do strefy Schengen – do ministra spraw za-

granicznych (8491),

(8492),

476) posłów Tadeusza Arkita i Krystyny Pośled-

niej w sprawie sposobu ekologicznie bezpiecznego

padów komunalnych i konieczności wprowadzenia

do składowania – do ministra środowiska (8493),

477) posłów Jarosława Górczyńskiego i Piotra

Zgorzelskiego w sprawie zgłoszeń do Narodowego

Funduszu Zdrowia osób podlegających obowiązkowe-

mu ubezpieczeniu zdrowotnemu – do ministra zdro-

wia (8494),

478) posłów Piotra Zgorzelskiego i Jarosława Gór-

energetycznej budynków – do ministra transportu,

479) posłów Piotra Zgorzelskiego i Jarosława Gór-

czyńskiego w sprawie prywatyzacji szpitali – do mi-

nistra zdrowia (8496),

480) posłów Piotra Zgorzelskiego i Jarosława Gór-

czyńskiego w sprawie przyznawania diet sołtysom

– do prezesa Rady Ministrów (8497),

481) posła Jacka Boguckiego w sprawie budowy

(8498),

482) posła Jacka Tomczaka w sprawie podsumo-

wania współpracy samorządów z Policją w związku

wnętrznych (8499),

rytorialnego – do ministra ﬁnansów(8500),

484) posła Jacka Tomczaka w sprawie rozważenia

zmiany zasad ﬁnansowaniasportukwaliﬁkowanego

i turystyki (8501),

485) posła Jacka Tomczaka w sprawie uregulowa-

nia kwestii umieszczania reklam wielkopowierzch-

niowych w przestrzeni publicznej – do ministra kul-

486) posła Jacka Tomczaka w sprawie wsparcia

ﬁnansowegoiorganizacyjnegopoznańskichobcho-

dów 1050-lecia chrześcijaństwa w Polsce – do mini-

487) posła Piotra Szeligi w sprawie rządowego

ministra edukacji narodowej (8504),

488) poseł Krystyny Łybackiej w sprawie planów

ścicach SA i Zakładów Azotowych Puławy SA – do

ministra skarbu państwa (8505),

17

489) posła Michała Jarosa w sprawie doprecyzo-

wania założeń proponowanych zmian w kwestii de-

monopolizacji polskich związków sportowych – do

ministra sportu i turystyki (8506),

490) posła Michała Jarosa w sprawie nadużyć

491) poseł Marii Zuby w sprawie nieprawidłowości

mości położonych w Końskich w pobliżu modernizo-

dziom zmuszonym do szybkiego opuszczenia swoich

domostw zakup nowych siedzib – do ministra trans-

492) poseł Marii Zuby w sprawie konieczności za-

pobieżenia działaniom ﬁrmoszukującychludzipo-

przez nakłanianie ich do niekorzystnego rozporzą-

dzenia własnym mieniem i w tym celu wprowadzają-

cych swoich potencjalnych klientów w błąd lub wy-

zyskujących ich niezdolność do należytego pojmowa-

nia przedsiębranego działania – do ministra spraw

wewnętrznych (8509),

493) poseł Marii Zuby w sprawie sprawności

(8510),

494) poseł Ewy Wolak w sprawie skutecznej wal-

ki z hałasem – do ministra środowiska (8511),

495) posła Łukasza Gibały w sprawie walki z nie-

legalnym grafﬁti–doministratransportu,budow-

nictwa i gospodarki morskiej (8512),

496) posła Łukasza Gibały w sprawie uproszcze-

nia procesu dochodzenia należności poprzez uspraw-

nienie procedury doręczeń w postępowaniu cywil-

nym i egzekucyjnym – do ministra sprawiedliwości

(8513),

497) posłanek Julii Pitery i Lidii Staroń w spra-

wie stosowania zabezpieczeń wekslowych w stosun-

(8514),

498) poseł Zoﬁi Popiołek w sprawie projektu

zmian ustawy o prokuraturze – do ministra sprawie-

dliwości (8515),

499) poseł ZoﬁiPopiołekwsprawieniezgodności

– do ministra ﬁnansów(8516),

500) poseł ZoﬁiPopiołekwsprawiepolitykipro-

wadzonej przez PGNiG – do ministra gospodarki

(8517),

501) poseł ZoﬁiPopiołekwsprawiewykorzystania

cieplarnianych i innych substancji – do ministra ﬁ-

nansów (8518),

502) poseł ZoﬁiPopiołekwsprawienaruszenia

ustawy budżetowej przez Ministerstwo Gospodarki

– do ministra gospodarki (8519),

503) poseł Zoﬁi Popiołek w sprawie obowiązku

zimowym – do ministra transportu, budownictwa

504) poseł ZoﬁiPopiołekwsprawienieprawidło-

wości w Nadwiślańskim Oddziale Straży Granicznej

– do ministra spraw wewnętrznych (8521),

505) poseł ZoﬁiPopiołekwsprawiekosztówwy-

najmu apartamentu dla byłej wiceminister zdrowia

– do ministra zdrowia (8522),

506) poseł Beaty Mazurek w sprawie ﬁnansowa-

nia zmian miejscowych planów zagospodarowania

trowych – do prezesa Rady Ministrów (8523),

507) posła Jarosława Zielińskiego w sprawie

Niewidomych w Suwałkach – do prezesa Rady Mini-

strów (8524),

508) posła Krzysztofa Jurgiela oraz grupy posłów

wanej ochrony roślin – do ministra rolnictwa i roz-

509) poseł Barbary Bubuli w sprawie braku moż-

liwości dopuszczenia adwokata lub radcy prawnego

czynności wyjaśniających – do ministra sprawiedli-

wości (8526),

510) poseł Jadwigi Wiśniewskiej w sprawie nara-

stającego bezrobocia w Częstochowie oraz w powia-

tach: częstochowskim, myszkowskim, lublinieckim

nej (8527),

511) posła Tomasza Kaczmarka w sprawie inwe-

stowania przez służby specjalne podległe prezesowi

Rady Ministrów pieniędzy pochodzących z funduszu

operacyjnego w piramidę ﬁnansowąAmberGold–do

prezesa Rady Ministrów (8528),

512) posła Marcina Witki w sprawie wypłaty za

tzw. nadwykonania w szpitalach woj. łódzkiego,

w szczególności dla Tomaszowskiego Centrum Zdro-

wia w Tomaszowie Mazowieckim – do ministra zdro-

wia (8529),

513) posłów Michała Jacha i Joachima Brudziń-

dzie Szczecińskim w zakresie wszystkich spraw roz-

poznawanych aktualnie w Pyrzycach – do ministra

sprawiedliwości (8530),

514) posła Jerzego Materny w sprawie wydarzeń

nazwy „Copernicus” – do prezesa Rady Ministrów

(8531),

515) posła Piotra Babinetza w sprawie przyznania

środków ﬁnansowychnawyeksponowaniereliktów

18

kościoła św. Michała w Sanoku – do ministra kultury

516) posła Piotra Szeligi w sprawie przebudowy

sokie – do ministra rozwoju regionalnego (8533),

517) posła Roberta Biedronia w sprawie planów

nabycia przez polską armię uzbrojonych samolotów

bezzałogowych i utworzenia z nich oddzielnej jed-

nostki militarnej – do ministra obrony narodowej

(8534),

518) posła Krzysztofa Kłosowskiego w sprawie

wy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych

– do ministra gospodarki (8535),

519) posła Macieja Orzechowskiego w sprawie

edukacji narodowej (8536),

520) posła Macieja Orzechowskiego w sprawie

sposobu dostarczania informacji o wydanym zakazie

klubowym – do ministra spraw wewnętrznych (8537),

521) posła Macieja Orzechowskiego w sprawie

subwencjonowania tych placówek – do ministra edu-

kacji narodowej (8538),

522) posła Macieja Orzechowskiego w sprawie ro-

snących dysproporcji w poziomie wynagrodzeń i roz-

woju między regionami – do ministra rozwoju regio-

nalnego (8539),

523) posła Macieja Orzechowskiego w sprawie

pieniężnymi zmarłych klientów – do ministra ﬁnan-

sów (8540),

524) posła Macieja Orzechowskiego w sprawie

je prawo wykonywania zawodu – do ministra zdrowia

(8541),

525) posła Jacka Osucha w sprawie możliwości

ku z brakiem spójnej polityki prorodzinnej – do pre-

zesa Rady Ministrów (8542),

526) posła Jacka Osucha w sprawie zmian w sys-

temie sprzedaży miejscówek w pociągach TLK oraz

obniżenia ceny za rezerwację miejsca w pociągach

Twoich Linii Kolejowych w kl. 2 – do ministra trans-

527) posła Maksa Kraczkowskiego w sprawie

funkcjonowania samorządowych kolegiów odwoław-

czych – do prezesa Rady Ministrów (8544),

528) posła Maksa Kraczkowskiego w sprawie do-

kumentu Komisji Europejskiej „Energy Roadmap

2050” – do prezesa Rady Ministrów (8545),

529) posła Maksa Kraczkowskiego w sprawie wy-

korzystania Funduszu Rezerwy Demograﬁcznej–do

prezesa Rady Ministrów (8546),

530) posła Maksa Kraczkowskiego w sprawie

wprowadzenia reguły wydatkowej – do ministra ﬁ-

nansów (8547),

531) posła Tomasza Garbowskiego oraz grupy po-

słów w sprawie dostosowania statutów polskich

– do ministra sportu i turystyki (8548),

532) posłów Jacka Kwiatkowskiego i Andrzeja Le-

wandowskiego w sprawie refundacji opatrunków dla

chorych na pęcherzowe oddzielanie się naskórka (epi-

dermolysis bullosa) – do ministra zdrowia (8549),

533) posłów Jacka Kwiatkowskiego i Andrzeja Le-

wandowskiego w sprawie dostępu do Internetu w ko-

misariatach Policji na terenie całej Polski – do mini-

stra spraw wewnętrznych (8550),

534) posła Adama Hofmana w sprawie zajęcia sta-

nowiska przez Ministerstwo Zdrowia wobec plano-

wanego ogłoszenia przez Komisję Europejską projek-

tu rewizji dyrektywy 2001/37/WE Parlamentu Euro-

pejskiego i Rady z dnia 5 czerwca 2001 r. – do mini-

stra zdrowia (8551),

535) posła Tadeusza Iwińskiego w sprawie nie-

obecności członków kierownictwa Ministerstwa

stra spraw zagranicznych (8552),

536) posła Adama Rybakowicza w sprawie plano-

wanej likwidacji 14.

Dywizjonu Artylerii Przeciw-

pancernej w Suwałkach w 2016 r. – do ministra obro-

ny narodowej (8553),

537) posła Adama Rybakowicza w sprawie budo-

wy obwodnicy Augustowa – do ministra transportu,

538) posła Adama Rybakowicza w sprawie niele-

galnego wywożenia leków poza granice Polski – do

ministra zdrowia (8555),

539) posła Adama Rybakowicza w sprawie szero-

kopasmowego Internetu na terenie woj. podlaskiego

– do ministra administracji i cyfryzacji (8556),

540) posła Adama Rybakowicza w sprawie sze-

ściolatków w pierwszej klasie szkoły podstawowej

w roku szkolnym 2012/2013 – do ministra edukacji

narodowej (8557),

541) posła Adama Rybakowicza w sprawie kosz-

tów związanych z nauczaniem religii i etyki – do mi-

nistra edukacji narodowej (8558),

542) posła Adama Rybakowicza w sprawie wyso-

kich kosztów wyprawki do szkoły podstawowej – do

543) posła Adama Rybakowicza w sprawie omija-

urzędników organów skarbowych – do ministra ﬁ-

nansów (8560),

544) posła Adama Rybakowicza w sprawie spółki

KGHM Polska Miedź SA, podatku od kopalin i spa-

dających cen miedzi – do ministra skarbu państwa

(8561),

545) posła Adama Rybakowicza w sprawie niele-

galnego paliwa i oleju napędowego importowanego

zza wschodniej granicy – do ministra gospodarki

(8562),

546) posła Adama Rybakowicza w sprawie wzra-

stającej liczby zatrudnień na czarno – do ministra

19

547) posła Adama Rybakowicza w sprawie two-

548) posła Adama Rybakowicza w sprawie zastą-

pienia od 2014 r. podatku rolnego podatkiem docho-

549) posła Adama Rybakowicza w sprawie gospo-

darki dotyczącej wód śródlądowych – do ministra

550) posła Adama Rybakowicza w sprawie wypad-

ków w czasie prac polowych i w gospodarstwach rol-

nych od początku 2012 r. – do ministra rolnictwa

551) posła Adama Rybakowicza w sprawie pro-

gnozy zbioru zbóż na terenie całego kraju – do mini-

552) posła Adama Rybakowicza w sprawie połą-

czenia Wielkich Jezior Mazurskich z Kanałem Augu-

stowskim, tzw. wodnego szlaku mazursko-augustow-

skiego – do ministra rozwoju regionalnego oraz mi-

nistra sportu i turystyki (8569),

553) posła Adama Rybakowicza w sprawie sytu-

acji polskiej turystyki – do ministra sportu i turysty-

ki (8570),

554) posła Adama Rybakowicza w sprawie kon-

troli drogowych kierowców wracających z wakacji

– do ministra spraw wewnętrznych (8571),

555) posła Adama Rybakowicza w sprawie awarii

serwera systemu informatycznego Policji – do mini-

stra spraw wewnętrznych (8572),

556) posła Adama Rybakowicza w sprawie wyda-

wania krótszych wiz dzieciom imigrantów niż ich

rodzicom – do ministra spraw wewnętrznych (8573),

557) posła Adama Rybakowicza w sprawie zakupu

ników: Przewozami Regionalnymi i Kolejami Mazo-

wieckimi, tzw. biletu łączonego – do ministra trans-

558) posła Adama Rybakowicza w sprawie kosz-

tów podróży pociągami TLK spółki PKP InterCity

(8575),

559) posła Adama Rybakowicza w sprawie wpro-

wadzenia automatycznego pomiaru przekroczenia

prędkości przez fotoradary – do ministra transportu,

560) posła Adama Rybakowicza w sprawie zale-

gania przez gminy z wypłatami rekompensat za

grunty, na których mają powstać drogi publiczne – do

skiej (8577),

561) posła Adama Rybakowicza w sprawie posto-

ju pociągów TLK na stacji Osowiec – do ministra trans-

562) posła Adama Rybakowicza w sprawie obo-

wiązku jazdy na terenie kraju z włączonymi światła-

wnętrznych oraz ministra transportu, budownictwa

563) posła Adama Rybakowicza w sprawie zapew-

nienia oczekującym na odprawę warunków sanitar-

no-higienicznych wzdłuż dojazdów do drogowego

przejścia granicznego w Kuźnicy – do ministra trans-

564) posła Adama Rybakowicza w sprawie zgody

krwiodawców na ewentualne wykorzystanie skład-

ników krwi do produkcji leków – do ministra zdrowia

(8581),

565) posła Adama Rybakowicza w sprawie dostę-

pu pacjentów do badań diagnostycznych – do mini-

stra zdrowia (8582),

566) posła Adama Rybakowicza w sprawie moni-

torowania chorób występujących w Polsce na skutek

ocieplenia klimatu – do ministra zdrowia (8583),

567) posła Adama Rybakowicza w sprawie proﬁ-

laktyki i leczenia chorób nowotworowych – do mini-

stra zdrowia (8584),

568) posła Adama Rybakowicza w sprawie moni-

torowania obrotu tzw. dopalaczami w Polsce – do mi-

nistra zdrowia (8585),

569) posła Adama Rybakowicza w sprawie podno-

szenia kwaliﬁkacjipracownikówwmałychiśrednich

(8586),

570) posła Adama Rybakowicza w sprawie rosną-

cej liczby nauczycieli zarejestrowanych jako osoby

nie woj. podlaskiego – do ministra pracy i polityki

571) posła Adama Rybakowicza w sprawie rosną-

cego bezrobocia w grupie wiekowej 55+ – do ministra

572) posła Zbyszka Zaborowskiego w sprawie

przyszłości Zakładów Mechanicznych Bumar Łabędy

SA i OBRUM sp. z o.o. w Gliwicach – do ministra

skarbu państwa (8589),

573) posła Wincentego Elsnera w sprawie infor-

macji o wynikach kontroli NIK pn. „Przestrzeganie

praw pacjenta w lecznictwie psychiatrycznym” – do

ministra zdrowia (8590),

574) posła Wincentego Elsnera w sprawie niepo-

kojącej sytuacji ﬁnansowejNaukowegoCentrumBa-

dań Jądrowych – do ministra gospodarki (8591),

575) posła Wincentego Elsnera w sprawie proce-

deru werbowania przez zorganizowane grupy prze-

stępcze drogą internetową tzw. słupów – pośredni-

oraz ministra sprawiedliwości (8592),

576) posła Wincentego Elsnera w sprawie niepo-

kojącej sytuacji ﬁnansowej Polskiej Stacji Antark-

tycznej im. Henryka Arctowskiego – do ministra na-

uki i szkolnictwa wyższego (8593),

stra sprawiedliwości (8594),

578) posła Wincentego Elsnera w sprawie objęcia

kich obywateli RP – do ministra zdrowia (8595),

20

579) posła Ludwika Dorna w sprawie tragicznej

sytuacji ﬁnansowejﬁrmyBumarsp.z o.o.– dopre-

zesa Rady Ministrów (8596),

580) posła Tomasza Górskiego w sprawie kontro-

wersji wokół maksymalnego czasu trwania kontroli

w przedsiębiorstwie – do ministra gospodarki

(8597),

581) posła Tomasza Górskiego w sprawie przepi-

sów dotyczących transportu chorych przy współpra-

cy z Lotniczym Pogotowiem Ratunkowym – do mi-

nistra zdrowia (8598),

583) posła Tomasza Górskiego w sprawie sytuacji

oﬁarprzemocywrodzinie–doministrapracyipoli-

tyki społecznej (8600),

584) posła Tomasza Górskiego w sprawie konse-

kwencji pomówień w Internecie – do ministra spra-

wiedliwości (8601),

585) posła Tomasza Górskiego w sprawie MOM

586) posła Jarosława Żaczka w sprawie stanu

prawnego działek, na których wybudowany został

Stadion Narodowy – do ministra sportu i turystyki

(8603),

587) posła Jarosława Żaczka w sprawie konse-

kwencji wdrażanych zmian w PKP Cargo SA Wschod-

morskiej (8604),

588) posła Jarosława Żaczka w sprawie nowych

zasad znakowania żywności – do ministra rolnictwa

589) posła Jarosława Żaczka w sprawie skutków

niewdrożenia dyrektywy gazowej i elektronergetycz-

nej, tzw. III pakietu liberalizacyjnego, oraz dyrekty-

wy o odnawialnych źródłach energii (OZE) – do mi-

nistra gospodarki (8606),

590) posła Jarosława Żaczka w sprawie konse-

kwencji wynikających z nierozpoczęcia procesu in-

westycyjnego dotyczacego elektrowni w Łęcznej wpi-

stycji – do ministra gospodarki (8607),

591) posła Jarosława Żaczka w sprawie nepoty-

zmu, kupczenia stanowiskami, korupcji, defraudacji

użyć ﬁnansowychorazobchodzeniatzw.ustawyko-

minowej w spółkach Skarbu Państwa – do prezesa

Rady Ministrów (8608),

592) posła Jarosława Żaczka w sprawie skutków

stra edukacji narodowej (8609),

593) posła Jarosława Żaczka w sprawie niewyko-

rzystania pieniędzy przeznaczonych w minionym

roku na dokształcanie nauczycieli – do ministra edu-

kacji narodowej (8610),

594) posła Jarosława Żaczka w sprawie przewidy-

wanego deﬁcytuwFunduszuUbezpieczeńSpołecz-

nej (8611),

595) posła Józefa Lassoty oraz grupy posłów

w sprawie sprecyzowania przesłanek stwierdzenia

nieważności planu miejscowego – do ministra trans-

596) posła Józefa Lassoty oraz grupy posłów

w sprawie uznania wiążącego charakteru studium

uwarunkowań i kierunków zagospodarowania prze-

strzennego gminy w procesie ustalania warunków za-

budowy i zagospodarowania terenu – do ministra trans-

597) posła Józefa Lassoty oraz grupy posłów

w sprawie uregulowania kompetencji rady gminy

w zakresie uchwalania dokumentów planistycznych

morskiej (8614),

598) posła Józefa Lassoty oraz grupy posłów

zabezpieczeń kredytu hipotecznego – do ministra ﬁ-

nansów (8615),

599) posła Józefa Lassoty oraz grupy posłów

w sprawie wyznaczenia kręgu stron postępowania

w sprawach dotyczących ustalenia warunków zabu-

600) posła Macieja Orzechowskiego oraz grupy

pełnosprawnych – do ministra transportu, budownic-

601) posła Macieja Orzechowskiego oraz grupy

czego Pogotowia Ratunkowego – do ministra spraw

wewnętrznych (8618),

602) posła Macieja Orzechowskiego oraz grupy

nia w zbiorowym żywieniu dzieci i młodzieży – do

ministra edukacji narodowej (8619),

603) posła Roberta Kropiwnickiego w sprawie

zbadania kwestii dotyczącej sprzedaży okazjonalnej

prowadzonej przez koła gospodyń wiejskich podczas

dożynek – do ministra ﬁnansów(8620),

604) poseł Magdaleny Gąsior-Marek w sprawie

określenia przystanków komunikacyjnych – do mi-

skiej (8621),

605) posła Czesława Hoca w sprawie uporczywej

skarbu państwa (8622),

606) poseł Izabeli Kloc w sprawie wyłączenia

dów gmin dla celów tzw. podatku janosikowego – do

ministra ﬁnansów(8623),

21

naliczania opłaty eksploatacyjnej – do prezesa Rady

Ministrów (8624),

608) poseł Izabeli Kloc w sprawie przywrócenia

ploatacyjnej – do prezesa Rady Ministrów (8625),

609) poseł Izabeli Kloc w sprawie doprecyzowania

ku od nieruchomości – do ministra ﬁnansów(8626),

610) posła Artura Górskiego w sprawie korupcji

nistra spraw zagranicznych (8627),

611) poseł Marzeny Machałek w sprawie uwarun-

kowań prawno-organizacyjnych funkcjonowania ro-

dzinnych domów pomocy – do ministra pracy i poli-

612) posła Marka Rząsy w sprawie możliwości

613) posła Mariana Cyconia w sprawie skutecz-

niejszego wspierania regionów w promocji lokalnej

gospodarki – do ministra gospodarki (8630),

614) posła Mariana Cyconia w sprawie ograniczo-

nej możliwości korzystania przez producentów rol-

rząt gospodarskich – do ministra rolnictwa i rozwoju

wsi (8631),

615) poseł Anny Fotygi w sprawie sprzedaży ak-

tualnej siedziby Instytutu Pamięci Narodowej – Ko-

616) posła Jacka Czerniaka w sprawie przesłanek,

którymi kierował się minister zdrowia przy odwoła-

niu konsultanta krajowego w dziedzinie okulistyki,

oraz okoliczności powołania nowego konsultanta kra-

jowego – do ministra zdrowia (8633),

617) posła Piotra Tomańskiego w sprawie wyga-

szania trwałego zarządu – do ministra transportu,

618) posła Piotra Tomańskiego w sprawie wpro-

wadzenia podstaw prawnych dających możliwość wy-

płaty zaliczki za wywłaszczoną nieruchomość na pod-

stawie przepisów ustawy o szczególnych zasadach

publicznych, gdy decyzja o wysokości odszkodowania

nie jest jeszcze ostateczna – do ministra transportu,

619) posła Piotra Tomańskiego w sprawie zmiany

gotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg pu-

blicznych – do ministra transportu, budownictwa

620) posła Wojciecha Saługi w sprawie ustawy

datku leśnym – do ministra ﬁnansów(8637),

621) posła Wojciecha Saługi w sprawie ustawy

o ochronie zwierząt – do ministra rolnictwa i rozwo-

622) posła Wojciecha Saługi w sprawie ustawy

o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredyto-

wych – do ministra ﬁnansów(8639),

623) posła Wojciecha Saługi w sprawie opłat rocz-

nych za użytkowanie wieczyste – do ministra trans-

624) posła Wojciecha Saługi w sprawie ustawy

o gospodarce nieruchomościami – do ministra trans-

625) posła Tomasza Makowskiego oraz grupy po-

słów w sprawie luki podatkowej w podatku od towa-

poniesionych – do ministra ﬁnansów(8642),

626) posła Piotra Zgorzelskiego w sprawie planu

ﬁnansowegodlamazowieckiegoNFZw2013r.–do

ministra zdrowia (8643),

627) posła Przemysława Wiplera w sprawie budo-

wy dróg krajowych i autostrad w związku z organi-

zacją Euro 2012 – do ministra transportu, budownic-

628) posła Piotra Zgorzelskiego w sprawie wyda-

wania uprawnień dla kierowców pojazdów uprzywile-

jowanych – do ministra spraw wewnętrznych (8645),

629) posła Piotra Zgorzelskiego w sprawie potrze-

porwaniami rodzicielskimi – do ministra sprawiedli-

wości (8646),

630) posła Adama Kwiatkowskiego w sprawie roz-

bicia legalnego zgromadzenia publicznego przez

– do ministra spraw wewnętrznych (8647),

631) posła Maksa Kraczkowskiego w sprawie spo-

wolnienia prac legislacyjnych nad deregulacją – do

ministra sprawiedliwości (8648),

632) posła Maksa Kraczkowskiego w sprawie

czeństwa UE – do ministra spraw zagranicznych

(8649),

633) posła Maksa Kraczkowskiego w sprawie pod-

wyżki stawki podatku VAT na żywność – do ministra

ﬁnansów(8650),

634) posła Tomasza Kaczmarka w sprawie ukry-

– do prezesa Rady Ministrów (8652),

635) posła Marcina Kierwińskiego w sprawie in-

westycji budowy wiaduktów nad linią kolejową E65

skiej (8653),

636) posła Marka Balta w sprawie organizacji

i ﬁnansowaniakolejowychpołączeńpasażerskichpo-

między woj. śląskim a sąsiednimi województwami –

22

do ministra transportu, budownictwa i gospodarki

morskiej (8654),

637) poseł Wandy Nowickiej w sprawie uprawnień

lokatorów nieruchomości, których dotyczy postępo-

wanie reprywatyzacyjne – do ministra skarbu pań-

stwa (8655).

1) prezesa Rządowego Centrum Legislacji Macie-

ja Berka – z upoważnienia prezesa Rady Ministrów

– na interpelację posła Ryszarda Terleckiego w spra-

wie nowelizacji przepisów ustawy Prawo zamówień

wieraniu niekorzystnych dla budżetu państwa kon-

traktów z ﬁrmamiinformatycznymi(3980),

2) sekretarza stanu w Kancelarii Prezesa Rady

Ministrów Pawła Grasia – z upoważnienia prezesa

żyńskiego w sprawie wypowiedzi byłego szefa Pań-

stwowej Komisji Badania Wypadków Lotniczych

wskazującej na świadome i zaplanowane działania

w celu obarczenia winą za katastrofę nad Smoleń-

skiem polskich pilotów (4338),

3) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

Igora Radziewicz-Winnickiego – z upoważnienia mi-

czyńskiej w sprawie leczenia pacjentów w śpiączce

(4617),

ponowną interpelację posła Grzegorza Napieralskie-

go w sprawie ﬁnansowaniabazysportowejwPolsce

(4910),

5) sekretarza stanu w Ministerstwie Administra-

nowną interpelację posła Marka Łapińskiego w spra-

wie działań administracji rządowej zmierzających do

wydania przez wojewodę dolnośląskiego zezwolenia

na realizację inwestycji drogowej dla budowy drogi

ekspresowej S3 na odcinku Legnica – Lubawka

(4940),

6) sekretarza stanu w Ministerstwie Administra-

pelację posła Macieja Orzechowskiego oraz grupy

posłów w sprawie podmiotów, do których zastosowa-

nie ma ustawa o ochronie danych osobowych (5377),

7) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

w sprawie rosnących kosztów leczenia cukrzycy

(5543),

8) sekretarza stanu w Ministerstwie Administra-

pelację posła Krzysztofa Jurgiela w sprawie okreso-

wych weryﬁkacjidanychewidencyjnychwykazanych

w ewidencji gruntów i budynków (5708),

9) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

go w sprawie ﬁnansowaniaporadnimedycynyśrodo-

wiskowej dla dzieci z terenu Legnicko-Głogowskiego

Okręgu Miedziowego (6041),

10) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

w sprawie obowiązku zgody honorowych krwiodaw-

ców na odsprzedaż krwi przez centra krwiodawstwa

koncernom farmaceutycznym i producentom leków

(6142),

11) podsekretarza stanu w Ministerstwie Admi-

pelację posła Michała Kabacińskiego w sprawie przy-

stąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do inicjatywy

Open Government Partnership (6168),

12) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

w sprawie stanu opieki zdrowotnej w Polsce (6217),

13) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

w sprawie braku na liście refundacyjnej, która zaczę-

ła obowiązywać 1 lipca 2012 r., refundacji Onglyzy

– leku hamującego rozwój cukrzycy typu 2 (6253),

14) podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospo-

Staroń w sprawie systemu jednolitej ochrony paten-

towej oraz Jednolitego Sądu Patentowego (6265),

15) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

skiego w sprawie ograniczonego dostępu do wyspecja-

lizowanej opieki psychiatrycznej dla dzieci (6310),

16) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

skiego w sprawie utrudnionego dostępu do nowocze-

snych leków i programów terapeutycznych dla dzieci

(6312),

17) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

skiego w sprawie braku leku Onglyzy na nowej liście

leków refundowanych (6313),

18) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

dużej dysproporcji w dostępie do świadczeń okuli-

stycznych w Polsce (6327),

19) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admini-

Kabacińskiego w sprawie wysyłania wiadomości

SPAM (6350),

23

20) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

w sprawie oddziałów szpitalnych utworzonych w celu

leczenia osób ze skłonnościami pedoﬁlskimi(6359),

21) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

wie poważnych problemów w leczeniu pacjentów wy-

magających chemioterapii w przebiegu choroby no-

wotworowej (6364),

22) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

w sprawie wprowadzenia saksagliptyny na listę le-

ków refundowanych (6389),

23) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

w sprawie rozrzucania prochów zmarłych (6404),

24) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodarki

wie podwyżek cen gazu w Polsce (6422),

25) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

w sprawie nowej listy refundacyjnej leków, która po-

mija potrzeby osób chorych na cukrzycę typu 2 (6424),

26) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

stancji rakotwórczych (6431),

27) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodarki

w sprawie wysokich cen gazu oraz problemu z dywer-

syﬁkacjądostaw(6443),

28) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

widualnego rozliczania pacjenta (6446),

29) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

zenka w sprawie uchybień i nieprawidłowości w wy-

korzystywaniu środków przyznawanych przez preze-

sa Urzędu Regulacji Energetyki dla PSE Operator

SA i zaniedbań inwestycyjnych w sieci przesyłowe

(6475),

30) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

braku insulin w kraju, na przykładzie Małopolski

(6485),

31) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

go w sprawie wyników kontroli Najwyższej Izby Kon-

troli dotyczącej przestrzegania praw pacjenta w lecz-

nictwie psychiatrycznym (6512),

tów poniesionych przez rząd związanych z organiza-

33) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

w sprawie informacji o niepożądanych działaniach

produktów leczniczych (6565),

34) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodarki

– na interpelację posła Zbigniewa Kuźmiuka w spra-

wie odmów podpisywania umów przyłączeniowych

na dostawy gazu sieciowego przez Mazowiecką Spół-

kę Gazownictwa sp. z o.o. Oddział Zakład Gazowni-

czy Radom w Radomiu (6576),

35) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

cza i Adama Kwiatkowskiego w sprawie ogłoszeń

i reklam zamawianych przez PLL LOT SA (6598),

36) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

skiego i Dawida Jackiewicza w sprawie ﬁrmdorad-

czych zatrudnionych do współpracy z PLL LOT SA

(6599),

37) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

cowniczej i ograniczania zatrudnienia w PLL LOT SA

(6600),

38) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

obsługi handlowej PLL LOT SA na rynku połączeń

transatlantyckich amerykańskiej agencji General

Sales Agent (6601),

39) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

prawnych przy próbie prywatyzacji PLL LOT SA

z udziałem byłego potencjalnego inwestora Turkish

Airlines (6602),

40) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

nansowej PLL LOT SA (6604),

41) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

wie uprawnień Policji i wyposażenia pojazdów służ-

bowych w wideorejestratory (6626),

42) ministra skarbu państwa Mikołaja Budzanow-

skiego na interpelację posłów Wojciecha Jasińskiego

i Pawła Szałamachy w sprawie likwidacji biur sprzeda-

ży PLL LOT SA w Ameryce Północnej (6671),

43) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

24

wie protestu lekarzy (6703),

44) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

stra – na interpelację posła Dariusza Bąka w sprawie

dyskryminacji regionu radomskiego pod względem

zaopatrzenia w gaz ziemny (6705),

45) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

wie procedowania przez Ministerstwo Zdrowia nad

wnioskami refundacyjnymi wynikającymi z nowej

tzw. ustawy refundacyjnej (6730),

większej liczby upadających biur podróży (6753),

47) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admini-

na podstawie którego wyliczana jest wysokość fun-

duszu sołeckiego (6761),

48) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admini-

pelację posła Jana Ziobry w sprawie problemów

w odbiorze naziemnej telewizji cyfrowej od lipca 2013 r.

w woj. małopolskim (6808),

49) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

w sprawie korzyści i zagrożeń wynikających z budo-

wania farm wiatrowych (6843),

50) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

w sprawie zasad organizacji staży i rezydentur dla

młodych lekarzy (6850),

51) podsekretarz stanu w Ministerstwie Kultury

sła Jarosława Zielińskiego w sprawie stworzenia wa-

runków dla godnego upamiętnienia miejsc pamięci

walk i męczeństwa, na przykładzie mogiły wojennej

w Serwach w gm. Płaska w woj. podlaskim (6885),

zwiększenia skuteczności kontroli ﬁnansowej biur

podróży (6894),

53) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

żeń płynących z nieprzemyślanego i praktycznie nie-

kontrolowanego stawiania farm wiatrowych na ob-

szarze Polski, a także wynikającej z tego konieczno-

ści wieloaspektowego określenia norm regulujących

tę działalność (6935),

54) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

pelację posła Marka Matuszewskiego w sprawie wie-

lokrotnego karania ﬁrmtransportowychzatosamo

wykroczenie (6946),

55) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

wie ograniczenia pobierania przez pacjentów recept

na te same leki od różnych lekarzy w tym samym

czasie (6953),

56) sekretarza stanu w Ministerstwie Sportu i Tu-

rystyki Grzegorza Karpińskiego – z upoważnienia

w sprawie wsparcia dla regionalnych portów lotni-

czych w zakresie pozyskiwania nowych połączeń lot-

niczych (6976),

57) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

wie wsparcia procesu poszukiwania i wydobycia gazu

ziemnego ze złóż niekonwencjonalnych na terenie

woj. lubelskiego (6991),

58) podsekretarza stanu w Ministerstwie Gospo-

Zawadzkiego w sprawie rynku hurtowego i trudnej

sytuacji kwiaciarzy i ﬂorystówwPolsce(7023),

59) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admini-

konsekwencji ﬁnansowychniepełnejtranspozycjidy-

rektywy audiowizualnej (7047),

aty Kempy w sprawie sﬁnansowaniazbudżetupań-

stwa budowy 50-metrowego basenu oraz innych

obiektów potrzebnych do przeprowadzenia zawodów

World Games 2017 we Wrocławiu (7048),

61) sekretarza stanu w Ministerstwie Admini-

ności w Zachodniopomorskim Urzędzie Wojewódz-

kim (7065),

62) sekretarza stanu w Ministerstwie Admini-

ności w Wielkopolskim Urzędzie Wojewódzkim (7068),

63) sekretarza stanu w Ministerstwie Admini-

ności w Opolskim Urzędzie Wojewódzkim (7070),

64) sekretarza stanu w Ministerstwie Admini-

terpelację poseł Beaty Kempy w sprawie oszczędności

w Podkarpackim Urzędzie Wojewódzkim (7073),

drzeja Dąbrowskiego w sprawie sﬁnansowaniazbu-

dżetu państwa budowy 50-metrowego basenu oraz

25

innych obiektów potrzebnych do przeprowadzenia

66) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

towo-rekreacyjnego w Bytoni (7084),

rzenia funduszy zabezpieczeń turystycznych (7098),

68) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

w sprawie projektu utworzenia nowej specjalizacji

medycznej pod nazwą endokrynologia i diabetologia

dziecięca (7106),

69) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admini-

Internetu na terenach gmin wiejskich (7120),

70) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

71) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

systemu powiadamiania o zjawiskach meteorologicz-

nych (7125),

72) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

w sprawie szkodliwego akrylamidu w produktach

spożywczych oraz kosmetykach (7126),

73) sekretarza stanu w Ministerstwie Środowiska

wie zagospodarowania zbiornika retencyjnego Kuź-

nica Warężyńska (7146),

74) sekretarza stanu w Ministerstwie Admini-

wprowadzania przez spółdzielnie mieszkaniowe błęd-

nych danych do ewidencji gruntów i budynków (7150),

75) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

skala w sprawie pieniędzy dla polonijnych mediów

(7153),

76) sekretarza stanu w Kancelarii Prezesa Rady

Moskala w sprawie Agencji Rynku Rolnego i działa-

czy PSL (7158),

77) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

wie dzieci cierpiących na skutek inwazyjnych chorób

bakteryjnych (7161),

78) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admini-

Dzikowskiego w sprawie projektu nowelizacji ustawy

79) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

Rzońcy w sprawie drastycznego wzrostu liczby upa-

dających polskich przedsiębiorstw (7197),

80) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

w sprawie konsekwencji podniesienia składki rento-

wej z 4,5% do 6,5% (7200),

81) sekretarza stanu w Ministerstwie Admini-

nia przez pracowników urzędów państwowych i służ-

by cywilnej, którzy ukończyli 65. rok życia (7206),

82) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admini-

Strzałkowskiego i Zbigniewa Chmielowca w sprawie

kryterium jednolitej normy przedstawicielstwa wpro-

wadzonego przez ustawę Kodeks wyborczy (7209),

83) podsekretarz stanu w Ministerstwie Kultury

sła Marka Poznańskiego w sprawie regionalnych ośrod-

ków mediów publicznych w woj. lubelskim (7223),

84) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

wysokości i sposobu określania składki na ubezpie-

czenie zdrowotne (7224),

85) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

wiedliwości Grzegorza Wałejki – z upoważnienia mi-

nistra oraz podsekretarza stanu w Ministerstwie

nusza Żbika – na interpelację posła Marka Polaka

w sprawie uregulowania stanu prawnego dróg, dla

których w rejestrze gruntów gmina widnieje jako

„władający” (7233),

86) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rolnic-

wcześniejszej emerytury rolniczej (7239),

87) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

wie leku o nazwie Alkeran ratującego życie pacjen-

tom chorym na szpiczaka (7246),

88) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

Kmiecika w sprawie doprecyzowania przepisów usta-

26

udzielanej przez powiatowe urzędy pracy (7248),

89) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admini-

terpelację posła Macieja Mroczka w sprawie ﬁnanso-

wania świąt kościelnych z pieniędzy budżetu pań-

stwa (7257),

90) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

właszczonych nieruchomości (7261),

91) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

w sprawie interpretacji rozporządzenia ministra

wania do zakładów opiekuńczo-leczniczych i pielę-

gnacyjno-opiekuńczych (7272),

92) sekretarza stanu w Ministerstwie Obrony Na-

na w sprawie złego stanu polskiej armii (7288),

93) sekretarza stanu w Ministerstwie Admini-

wie przepisów dotyczących możliwości składania pe-

tycji przez obywateli (7293),

94) sekretarza stanu w Ministerstwie Admini-

biurokracji w Polsce (7297),

95) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

cia gmin w wykonywaniu zadań własnych w zakresie

mieszkalnictwa (7303),

96) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

wywłaszczonych nieruchomości (7304),

97) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

– na interpelację posłów Tadeusza Dziuby i Bolesława

Grzegorza Piechy w sprawie wprowadzenia szczepień

przeciwko pneumokokom jako obowiązkowych (7311),

98) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

cieja Grabowskiego – z upoważnienia ministra – na

jednoznacznej interpretacji przepisów dotyczących

umorzenia podatków przekształconych samodziel-

nych publicznych zakładów opieki zdrowotnej

(7312),

99) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rolnic-

Orzechowskiego w sprawie sytuacji rolników, którzy

przekazali w dzierżawę gospodarstwa rolne w celu uzy-

skania renty lub zasiłku przedemerytalnego (7313),

100) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

terminu ukończenia budowy autostrady A1 na odcin-

ku Świerklany – Gorzyczki (7334),

101) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

ma Woźniaka w sprawie nieprzekazania środków dla

polskich organizacji na Wschodzie (7335),

102) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

cjatywy utworzenia w woj. opolskim specjalnej strefy

demograﬁcznej(7337),

103) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

w sprawie opóźnień przy budowie terminalu LNG

w Świnoujściu (7338),

104) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

środków na podnoszenie kwaliﬁkacjipracowników

(7340),

105) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

przepisów zmuszających samorządy do przeprowa-

dzania przetargów na wybór ﬁrm,któremająodbie-

rać od mieszkańców odpady (7341),

tuacji agentów pracujących w biurach podróży (7343),

107) ministra kultury i dziedzictwa narodowego

Górskiego w sprawie opłat licencyjnych na rzecz

ZAIKS za posiadanie odbiorników radiowych i tele-

wizyjnych (7345),

108) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

przyznania środków na aktywizację osób bezrobot-

nych (7346),

109) sekretarza stanu w Ministerstwie Obrony Na-

niedbania polskiej Marynarki Wojennej (7347),

110) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

w sprawie uregulowania pragmatyki służbowej oraz

uprawnień emerytalnych strażników miejskich i gmin-

nych (7352),

27

111) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

zurek w sprawie propozycji likwidacji wolontariatu

w służbie zdrowia w szpitalach, hospicjach oraz po-

zostałych podmiotach leczniczych (7353),

112) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

wia Igora Radziewicz-Winnickiego – z upoważnienia

w sprawie sytuacji w szpitalach psychiatrycznych

(7356),

113) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

w sprawie zwiększenia kontraktu dla SPZOZ w Zduń-

skiej Woli (7361),

114) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

nieprawidłowości w spółce ENEA SA i podejrzeń po-

pełnienia przestępstwa korupcji przez urzędnika wy-

sokiego szczebla Ministerstwa Skarbu Państwa

(7364),

115) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

(7365),

116) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

kiej w sprawie chęci zniesienia tzw. referatów w spra-

wach odwoławczych (7369),

117) sekretarza stanu w Ministerstwie Obrony

kiej w sprawie fatalnej kondycji jednostek Marynar-

ki Wojennej (7372),

118) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

Sobeckiej w sprawie braku przekazywania przez

MSZ dotacji wspierających działalność publicystycz-

ną Polaków na Ukrainie, Litwie, Białorusi, Mołdawii

czy Łotwie (7374),

119) podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospo-

skich przedsiębiorstw (7378),

120) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

Wewnętrznych Romana Dmowskiego – z upoważnie-

czyńskiego i Piotra Zgorzelskiego w sprawie zastoso-

wania aplikacji alternatywnych do Zintegrowanego

Modułu Obsługi Końcowego Użytkownika (oprogra-

mowania służącego do realizacji zadań z zakresu do-

wodów osobistych, ewidencji ludności i usług reje-

stracji stanu cywilnego) (7387),

121) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

pelację posłów Piotra Zgorzelskiego i Jarosława Gór-

czyńskiego w sprawie ujednolicenia procedury likwi-

dacyjnej dotyczącej pojazdów wycofanych z eksplo-

atacji (7389),

122) sekretarza stanu w Ministerstwie Kultury

Dariusza Jońskiego w sprawie wpisu na listę pomni-

ków historii zespołu obiektów „Łódź – wielokulturo-

wy krajobraz miasta przemysłowego” (7391),

123) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

interpelację posła Krzysztofa Gadowskiego w spra-

wie zmiany systemu przyznawania kontraktów na

leczenie w szpitalach (7394),

124) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

wie zmian w ustawie o zapobieganiu oraz zwalczaniu

o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (7395),

125) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

w sprawie stworzenia krajowego programu proﬁlak-

tyki raka głowy i szyi (7396),

w sprawie konkursów na krajowe naukowe ośrodki

wiodące (KNOW) w dziedzinach humanistycznych

(7399),

127) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

przywrócenia kwartalnego okresu rozliczeniowego

z tytułu opłaty eksploatacyjnej (7406),

128) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

(7408),

129) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

likwidacji ulgi internetowej (7409),

130) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

wie działań podejmowanych wobec pijanych kierow-

ców (7411),

131) sekretarza stanu w Ministerstwie Obrony

wie podniesienia emerytur dla byłych członków Woj-

skowej Rady Ocalenia Narodowego (7412),

28

132) sekretarza stanu w Ministerstwie Środowi-

wie skandalicznej decyzji wydanej przez dyrektora

Wydziału Ochrony Środowiska w Urzędzie Miasta

w Lublinie dotyczącej wycinki 71 drzew (7414),

133) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

pieczątkowego i niechęci lekarzy z Lubelszczyzny do

podpisania umów z Lubelskim Oddziałem Wojewódz-

kim Narodowego Funduszu Zdrowia (7416),

134) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admi-

ZoﬁiPopiołekwsprawiewydłużeniakadencjiwójtów,

burmistrzów, prezydentów (7417),

135) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

wencji Rady Europy o zapobieganiu i zwalczaniu

136) podsekretarza stanu w Kancelarii Prezesa

Popiołek w sprawie dyrektora Centrum Badania Opi-

nii Publicznej (7420),

137) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

wie nowych uprawnień dla straży miejskiej (7424),

138) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

wie zakazu reklamy aptek (7426),

139) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

w sprawie wynagrodzenia dla doradcy społecznego

ministra sprawiedliwości (7429),

140) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rol-

szerokopasmowego Internetu na obszarach wiejskich

(7431),

141) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

ka w sprawie wysokości dopłat do leków refundowa-

nych przez Narodowy Fundusz Zdrowia oraz kar dla

lekarzy zawartych w nowej umowie refundacyjnej

z Narodowym Funduszem Zdrowia (7433),

142) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

wie decyzji Unii Europejskiej dotyczącej udostępnie-

nia rosyjskim monopolistom Linii Hutniczej Szero-

kotorowej (LSH) (7438),

143) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

lowca w sprawie zmiany uposażenia mundurowych

na zwolnieniu lekarskim (7440),

144) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

likwidacji Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Bu-

dowlanego w pow. kolbuszowskim (7441),

145) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

146) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

147) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

148) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

149) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

150) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

wie podjęcia działań mających na celu uchronienie

od bankructwa ﬁrm z regionu sądecko-limanow-

sko-gorlickiego pracujących przy budowie autostrady

A4 (7449),

151) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

152) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

lotniczych realizowanych przez Polskie Linie Lotni-

cze LOT SA (7453),

29

153) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

Polskie Linie Lotnicze LOT likwidacji połączenia

z lotniskiem Newark w stanie New Jersey (7454),

154) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

posła Ryszarda Zawadzkiego oraz grupy posłów

w sprawie form przekazywania terenów zajmowa-

nych przez ogrody działkowe (7456),

155) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

skupu butelek (7458),

156) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

kiego oraz grupy posłów w sprawie podjęcia działań

mających na celu przeciwdziałanie obecności pija-

nych kierowców na drogach (7459),

157) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

pelację posłów Ryszarda Zawadzkiego i Marka Krzą-

kały w sprawie prac na odcinku autostrady A1 Msza-

na – Gorzyczki (7460),

158) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

czak i Łukasza Borowiaka w sprawie sytuacji Gazo-

metu sp. z o.o. i podjęcia działań zmierzających do

zachowania tej znanej na polskim rynku gazowni-

czym ﬁrmy(7461),

159) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

w sprawie ustalania stanu trzeźwości sprawców wy-

padków drogowych (7462),

160) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

zy w sprawie interpretacji art. 36

4

ust. 12 ustawy

o radcach prawnych (7463),

161) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

w sprawie trudności dotyczących trybu realizacji od-

szkodowań z tytułu niszczenia upraw rolnych przez

dziką zwierzynę (7464),

162) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

skiego w sprawie apelu do polskich władz wystoso-

wanego przez obywateli polskich mieszkających

w Irlandii Północnej o wsparcie wobec okazywanych

im przez miejscową społeczność aktów agresji (7466),

163) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

interpelację posła Marka Suskiego w sprawie strat

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej tytoniu i kro-

ków, jakie Ministerstwo Finansów zamierza podjąć,

164) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

pelację posła Marka Suskiego w sprawie nieuregulo-

wania płatności za wykonane usługi świadczone na

rzecz budowy autostrad (7468),

165) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

w sprawie obsad zarządów i rad nadzorczych spółek

166) minister nauki i szkolnictwa wyższego Bar-

rzyńskiego w sprawie ustanowienia przez Sejm RP

roku 2013 Rokiem Jana Czochralskiego (7470),

167) podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospo-

stra oraz sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa

skiego w sprawie zmian unijnego prawa traktatowego

dotyczącego ﬁnansównalata2014–2020(7471),

168) sekretarza stanu w Ministerstwie Kultury

ﬁnansowaniasztukiikulturywnowejperspektywie

budżetowania UE na lata 2014–2020 (7472),

169) sekretarza stanu w Kancelarii Prezesa Rady

oraz grupy posłów w sprawie ﬁrmyAmberGoldsp.

z o.o. (7476),

170) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

chowskiego w sprawie dostępu obrońców i pokrzyw-

dzonych do akt zawierających dowody w sprawie

(7479),

171) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

chowskiego w sprawie regulacji prawnych dotyczą-

cych możliwości rozwiązania stosunku pracy po

14 dniach nieusprawiedliwionej nieobecności (7481),

172) podsekretarza stanu w Ministerstwie Admi-

elektronicznego obiegu dokumentacji w administracji

publicznej (7482),

173) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

problemu niesłusznych skazań (7485),

174) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

30

Lassoty w sprawie planowanego zakazu wolontaria-

tu w szpitalach (7486),

175) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

w sprawie przepisów dotyczących wydawania zawod-

nikom sportowym orzeczeń lekarskich o stanie zdro-

wia (7487),

176) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

lację posła Ryszarda Galli w sprawie stanu zaawan-

sowania prac modernizacyjnych na linii kolejowej

łączącej Opole z Częstochową (7489),

177) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

precyzowania procedury zgłoszeń rozbiórki (7491),

178) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

grupy posłów w sprawie braku w Polsce wystarcza-

jącej liczby rzeczników praw pacjenta szpitala psy-

chiatrycznego (7493),

179) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

nieczności wsparcia gmin w wykonywaniu przez nie

zadań własnych w zakresie mieszkalnictwa (7494),

180) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

słów w sprawie obaw dotyczących poziomu zabezpiecze-

nia ﬁnansowegoterapiionkologicznych(7496),

181) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

w sprawie braku uregulowań prawnych w zakresie

telemedycyny (7498),

182) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

„Niebieskich kart” oﬁarom przemocy w rodzinie

(7499),

183) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

w sprawie uprawnień emerytalnych dla strażników

gminnych (miejskich) (7505),

184) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

zmiany nowelizacji ustawy o utrzymaniu czystości

185) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

kowskiego w sprawie wyposażenia konsulatów RP

w mobilne stanowiska konsularne (MSK) (7510),

186) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

kowskiego w sprawie wykorzystania mobilnych sta-

nowisk konsularnych (MSK) podczas dyżurów kon-

sularnych (7511),

187) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

w sprawie sytuacji w spółce PGNiG SA (7512),

188) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

w sprawie możliwych nieprawidłowości w spółce

ENEA SA i podejrzeniach popełnienia przestępstwa

korupcji przez urzędnika wysokiego szczebla Mini-

sterstwa Skarbu Państwa (7513),

189) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

wie realizacji „Narodowego programu ochrony zdro-

wia psychicznego” (7514),

190) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

w sprawie zarobków członków organów zarządzają-

cych w spółkach Skarbu Państwa (7515),

191) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

nieczności zwalczania śmiertelnie niebezpiecznej ro-

śliny, jaką jest barszcz Sosnowskiego (7517),

192) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

pelację posłów Krzysztofa Jurgiela i Lecha Kołakow-

skiego w sprawie zaniechania budowy lotniska regio-

nalnego na terenie woj. podlaskiego (7518),

193) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

kwidacji inspektoratów nadzoru budowlanego (7520),

194) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

ważenia możliwości przeniesienia siedziby Urzędu

Skarbowego w Kamiennej Górze do innego obiektu,

który znajduje się w Kamiennej Górze przy ul. Armii

Ludowej (7521),

195) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

dzieci z niepełnosprawnością do wypoczynku (7524),

196) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

skiego w sprawie nieprawidłowości w żywieniu dzie-

ci w żłobkach, przedszkolach i szkołach (7525),

31

197) sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa

dowiska Stanisława Gawłowskiego – z upoważnienia

wie zagrożenia bankructwem polskich hodowców ryb

słodkowodnych oraz postępującym w ślad za tym li-

kwidowaniem polskich stawów hodowlanych na sku-

tek uniemożliwienia hodowcom odstrzału i płoszenia

ptaków i wydr pasożytujących na hodowlach (7527),

198) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

czywistej obsady karetek specjalistycznych (7528),

199) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

wie całkowitego zakazu reklam aptek i ich działal-

ności (7529),

200) sekretarza stanu w Ministerstwie Sprawie-

w sprawie informacji dotyczących nagminnego za-

wierania umów śmieciowych z pracownikami sądów

(7530),

201) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

dyskusyjnej działalności prowadzonej w zakresie tzw.

lokoterapii (7533),

202) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

nieprzestrzegania nowych standardów opieki nad ro-

dzącą i noworodkiem (7534),

203) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

deﬁcytowejobecniespecjalizacji,jakąjestpatomor-

fologia (7535),

204) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

pelację poseł Anny Nemś w sprawie wielokrotnego

karania ﬁrmtransportowychzatosamowykrocze-

nie (7536),

205) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

Nemś w sprawie nieudzielania przez niektóre powia-

towe urzędy pracy innych form wsparcia wcześniej

przeszkolonym osobom bezrobotnym (7537),

206) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

wie potrzeby prawnego uregulowania zasad wykony-

wania zawodu psychoterapeuty (7538),

207) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

realnych możliwości zabezpieczenia wystarczającej

liczby etatów rezydenckich dla absolwentów uczelni

medycznych (7540),

208) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

leków dla osób upośledzonych umysłowo (7541),

209) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

wie wyników kontroli NIK w szpitalach psychia-

trycznych (7543),

210) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admi-

nia procedury pozyskiwania danych osobowych w po-

stępowaniach dotyczących przyznawania lokali so-

cjalnych i zamiennych (7544),

211) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

Nemś w sprawie przepełnionych domów pomocy spo-

łecznej (7545),

212) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

tu NIK dotyczącego likwidacji mogilników w Polsce

(7546),

213) minister nauki i szkolnictwa wyższego Bar-

mańskiego w sprawie poparcia wniosku o ogłoszenie

w Polsce roku 2013 Rokiem Jana Czochralskiego

(7547),

214) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admi-

dernizacji Poczty Polskiej SA (7551),

215) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

Borowiaka w sprawie aktywizacji zawodowej osób

powyżej trzydziestego roku życia (7552),

216) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

Borowiaka w sprawie polityki prorodzinnej (7553),

217) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

możliwości podjęcia ewentualnych działań zmierza-

jących do udrożnienia Szlaku Konwaliowego (Prze-

męcki Park Krajobrazowy) (7554),

218) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

właszczonych nieruchomości (7557),

219) minister nauki i szkolnictwa wyższego Bar-

bary Kudryckiej oraz podsekretarz stanu w Mini-

32

Ostrowskiej – z upoważnienia ministra na interpela-

cję posłów Krzysztofa Gadowskiego i Tomasza Piotra

Nowaka w sprawie fatalnej sytuacji absolwentów

wyższych uczelni na rynku pracy (7558),

220) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

tofa Gadowskiego w sprawie programu pilotażowego,

w ramach którego prywatne agencje pracy pomogą

osobom długotrwale bezrobotnym (7559),

221) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

Zagranicznych Janusza Ciska – z upoważnienia mi-

w sprawie przewidywanej likwidacji „Magazynu Wi-

leńskiego” i problemów innych polskich mediów na

Kresach Wschodnich (7561),

222) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

pelację posłów Jerzego Materny i Jerzego Szmita

w sprawie niektórych wydatków Głównego Inspek-

toratu Transportu Drogowego w 2011 r.

(7563),

223) sekretarza stanu w Ministerstwie Rozwoju

Regionalnego Adama Zdziebło – z upoważnienia pre-

tofa Jurgiela oraz grupy posłów w sprawie szkodliwej

dla Polski „Koncepcji przestrzennego zagospodaro-

wania kraju” (7565),

224) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

pelację posła Krzysztofa Tchórzewskiego oraz grupy

posłów w sprawie stanu organizacyjnego Inspekcji

Transportu Drogowego w związku z wykonywaniem

zadań ustawowych (7566),

225) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

w sprawie długiego oczekiwania pacjentów na wizy-

tę u lekarza specjalisty (7567),

226) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

pelację posła Mariana Cyconia w sprawie budowy

go Sącza (7568),

227) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

mów ﬁrmsektoradrzewnegozwiązanychzpraktyką

działania urzędów skarbowych, które nie uwzględnia-

ją niepotwierdzonych fakturą kosztów zakupu drewna

jako kosztów uzyskania przychodu (7570),

228) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

Sprawiedliwości Grzegorza Wałejki – z upoważnienia

Malma z Malborka (7571),

229) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

widłowości w funkcjonowaniu Spółdzielni Mieszka-

niowej Chełm w Gdańsku (7572),

230) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

w sprawie toczących się postępowań dotyczących pol-

skich rodzin mieszkających za granicą (7573),

231) sekretarza stanu w Ministerstwie Kultury

Anny Fotygi w sprawie możliwości rozłożenia na raty

zwrotu niewykorzystanego doﬁnansowaniaremontu

zabytku – domu jednorodzinnego w Gdańsku (7575),

232) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

dzielni w związku z przepisami przejściowymi wpro-

wadzonymi nowelą z 2007 r.

(7576),

233) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

na w sprawie stworzenia programu proﬁlaktyki,dia-

gnozowania oraz leczenia wirusowego zapalenia wą-

troby typu C (7577),

234) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

w sprawie powszechnych i bezpłatnych szczepień

przeciwko pneumokokom (7578),

235) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

pojawiających się informacji o wzroście szarej strefy,

jeżeli chodzi o sprzedaż oleju napędowego (7579),

236) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

wie art. 7 ust. 9 ustawy o dodatkach mieszkaniowych

(7581),

237) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

Marka Pietrzczyka i Zbigniewa Pacelta w sprawie

niespójności pomiędzy nową klasyﬁkacją zawodów

szkolnictwa zawodowego a klasyfikacją zawodów

238) podsekretarza stanu w Ministerstwie Admi-

dur komunikacji wewnętrznych w urzędach admini-

stracji publicznych (7586),

239) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

33

nienia ministra – na interpelację posła Józefa Lasso-

wy o pracę z pracownikiem występującym o urlop

ojcowski (7592),

240) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

doprecyzowania zapisów ustawy o planowaniu i za-

gospodarowaniu przestrzennym w zakresie wprowa-

dzenia wskaźników umożliwiających wyznaczenie

ilości wymaganych miejsc parkingowych (7593),

241) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

zapisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu

rium ustalania stron postępowania (7594),

242) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

jednoznacznego określenia organu egzekucyjnego

w zakresie obowiązków wynikających z przepisów

Prawa budowlanego (7595),

243) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

zywanych organizacjom polonijnym i Polakom na

Wschodzie (7597),

244) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

go w sprawie prac komisji do oceny i wyboru ofert

konkursu na realizację zadania publicznego „Współ-

praca z Polonią i Polakami za granicą”, a w szczegól-

ności problemu ﬁnansowania projektów złożonych

przez Polaków, organizacje polskie i polonijne na

Wschodzie (7598),

245) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

zywanych Polakom i organizacjom polonijnym na

Wschodzie (7599),

246) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

go w sprawie organizacji pracy komisji do oceny i wy-

boru ofert konkursu na realizację zadania publiczne-

(7600),

247) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

go w sprawie obozów letnich i wyjazdów młodzieży

polskiej i polonijnej organizowanych przy wsparciu

Ministerstwa Spraw Zagranicznych (7601),

248) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

kursu na realizację zadania publicznego „Współpraca

określenia „personalizacja dziennikarzy” (7602),

249) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

ności listy projektów złożonych przez organizacje

polonijne, które nie zostały zakwaliﬁkowane do

otrzymania pomocy ﬁnansowej(7603),

250) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

ności niezaangażowania w jej pracę przedstawicieli

Senatu (7604),

251) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

ności wysokości kwot doﬁnansowaniakażdegopro-

jektu w ubiegłym roku (7605),

252) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

w sprawie odpowiedniego ﬁnansowaniadziałańna

rzecz praw obywatelskich (7606),

253) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

miec-Raczyńskiej w sprawie ochrony praw dziecka

(7607),

254) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

gnałów o naruszaniu przepisów prawa pracy w Pierw-

szym Śląskim Urzędzie Skarbowym w Sosnowcu

(7608),

255) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

nowskiego na interpelację posłanek Ewy Malik i Ja-

dwigi Wiśniewskiej w sprawie planowanej przez rząd

prywatyzacji polskich uzdrowisk (7609),

256) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

śniewskiej w sprawie nowelizacji ustawy o utrzyma-

257) sekretarza stanu w Ministerstwie Sprawie-

34

sior-Marek w sprawie pracy osób odbywających karę

pozbawienia wolności (7613),

258) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

w sprawie leczenia osób uzależnionych (7614),

259) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

ka w sprawie działań zmierzających do zabezpiecze-

nia opieki psychiatrycznej na terenie woj. śląskiego,

ze szczególnym uwzględnieniem opieki stacjonarnej

dla dzieci i młodzieży (7615),

260) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

– na interpelację posłów Barbary Bubuli i Krzyszto-

fa Szczerskiego w sprawie zagrożenia dla środowiska

spowodowanego działalnością kamieniołomu w Osiel-

cu, gm. Jordanów, woj. małopolskie (7616),

261) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

sów Kowalczyka – z upoważnienia prezesa Rady Mi-

nistrów – na interpelację posła Leonarda Krasulskie-

go w sprawie aktualnej sytuacji sektora bankowego,

w szczególności spółdzielczego, związanej z opraco-

wywaniem na forum Unii Europejskiej nowej archi-

tektury nadzorczej (7617),

262) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

w sprawie sposobu wyliczania przez Ministerstwo

Finansów relacji państwowego długu publicznego do

czeniami powyższej relacji w wyliczeniach Minister-

stwa Finansów i Głównego Urzędu Statystycznego

(7620),

263) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

na Kresach Wschodnich (7624),

w sprawie planowanej nowelizacji ustawy o działalno-

ści pożytku publicznego i o wolontariacie (7626),

265) podsekretarza stanu w Ministerstwie Roz-

woju Regionalnego Pawła Orłowskiego – z upoważ-

cepcji przestrzennego zagospodarowania kraju 2030”

i przyznania miastu Białystok statusu ośrodka me-

tropolitarnego (7627),

266) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

267) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

w sprawie znowelizowanych ustaw: o ochronie przy-

rody oraz Prawo łowieckie w kwestii dotyczącej kłu-

sujących psów i kotów (7635),

268) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

w ustawie o działalności leczniczej przewidujących

przekształcanie szpitali publicznych w spółki (7639),

269) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

wie nowego rozporządzenia dotyczącego zatrudnienia

asystentów w gabinetach stomatologicznych (7640),

270) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

w sprawie nowelizacji ustawy o działalności pożytku

271) sekretarza stanu w Ministerstwie Rozwoju

wania polityki rozwoju obszarów wiejskich w nowej

perspektywie ﬁnansowejUniiEuropejskiejnalata

2014–2020 (7642),

272) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rozwo-

skich stosowanej w polityce rozwoju dotyczącej rozwo-

ju obszarów wiejskich z wykorzystaniem funduszy

Unii Europejskiej na lata 2014–2020 (7643),

273) sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa

cia spraw rolnictwa i rozwoju wsi w dokumentach

programowych UE, rządu polskiego i samorządo-

wych dotyczących perspektywy ﬁnansowej na lata

2014–2020 oraz wyodrębnienia w polityce spójności

konkretnej puli środków przeznaczonych na obszary

wiejskie (III ﬁlar–jakośćżycia)(7644),

274) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

pelację posła Mariusza Kamińskiego w sprawie bu-

dowy południowej obwodnicy Warszawy – drogi eks-

presowej S2 (7645),

275) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

w sprawie prywatyzacji polskich uzdrowisk i Polskich

Kolei Linowych SA (7646),

276) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

Babinetza w sprawie warunków ustalania zasiłku

rodzinnego (7647),

277) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

35

Żbika na interpelację posła Piotra Babinetza w spra-

wie braku jednoznacznych uregulowań prawnych

dotyczących lokalizacji elektrowni wiatrowych w bez-

piecznej odległości od siedzib ludzkich, miejsc prze-

bywania zwierząt oraz zapewniającej zachowanie

wartości środowiska przyrodniczo-krajobrazowego

(7649),

278) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

go w sprawie planów prywatyzacji uzdrowisk (7651),

279) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

w sprawie ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych

(7655),

280) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

kryminacji członków Związku Zawodowego Celnicy

PL w Służbie Celnej (7656),

281) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

w sprawie oznakowania leków z importu równoległe-

go (7658),

282) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

deru wyłudzenia podatku VAT w branży obrotu zło-

mem (7659),

283) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

niaka w sprawie braku efektów w promocji handlu

i inwestycji dla polskich ﬁrm prowadzonych przez

wydziały promocji handlu i inwestycji przy ambasa-

dach RP (7660),

284) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

w sprawie postępowania przed wojewódzkimi komi-

sjami do spraw orzekania o zdarzeniach medycznych

(7664),

285) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

buś oraz grupy posłów w sprawie planowanej likwi-

dacji Gazowni Opolskiej (7665),

286) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

doniesień prasowych dotyczących zwolnień członków

partii politycznych zasiadających w spółkach Skarbu

Państwa (7666),

287) podsekretarz stanu w Ministerstwie Eduka-

w sprawie kształcenia uczniów szkół ponadgimna-

zjalnych w zakresie wychowania ﬁzycznego(7668),

288) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

w sprawie karania kierowców i rowerzystów prowa-

dzących pojazdy pod wpływem alkoholu (7670),

289) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

w sprawie rekordowego roku pod kątem licytacji ko-

morniczej (7671),

290) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

pelację posła Adama Rybakowicza w sprawie zakupu

przez Główny Inspektorat Transportu Drogowego

300 nowych fotoradarów i ich przydziału na drogi

woj. podlaskiego (7677),

291) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

w sprawie raportu Najwyższej Izby Kontroli dotyczą-

cego szpitali psychiatrycznych (7678),

292) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

zmian w Ordynacji podatkowej umożliwiających

przekazywanie informacji o podatnikach będących

obywatelami RP przebywających poza granicami

Polski państwom, w których ci obywatele przebywa-

ją (7679),

293) podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospo-

w sprawie eksportu polskich produktów do Chin

(7682),

294) podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospo-

w sprawie wzrostu cen żywności (7683),

295) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

Rybakowicza w sprawie komunikatu Głównego Urzę-

du Statystycznego na temat stopy bezrobocia w Pol-

sce (7684),

296) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

Rybakowicza w sprawie programu indywidualnej re-

habilitacji społecznej (7685),

297) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rol-

Rybakowicza w sprawie nowego przywileju dla ubez-

pieczonych w KRUS (7686),

298) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

w sprawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego do-

36

tyczącego powoływania na stanowiska komornika

sądowego (7687),

299) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

w sprawie umorzeń spraw związanych z wyłudze-

niem zaliczek przez agencje zatrudnienia (7688),

300) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

lację posła Adama Rybakowicza w sprawie wypad-

ków i incydentów kolejowych mających miejsce od

marca do maja 2012 r.

(7691),

301) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

mów z budową odcinka trasy A4 (7692),

302) szefa Służby Cywilnej Sławomira Brodziń-

wie raportu Najwyższej Izby Kontroli dotyczącego

wypłaty w Ministerstwie Gospodarki 7,5 mln zł na-

gród bez podstawy prawnej (7695),

303) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

wie wiatraków na terenie gmin: Puńsk, Sejny i Kra-

snopol (7696),

304) podsekretarz stanu w Ministerstwie Eduka-

w zakresie wychowania ﬁzycznego(7699),

305) podsekretarz stanu w Ministerstwie Eduka-

w zakresie wychowania ﬁzycznego(7700),

306) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

czak w sprawie programu pilotażowego „Aktywny

samorząd” realizowanego przez Państwowy Fundusz

307) sekretarza stanu w Ministerstwie Środowi-

przez właścicieli gruntów (7702),

308) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

oraz grupy posłów w sprawie zajęcia komorniczego

konta bankowego, na które wpływają alimenty na

dziecko (7704),

309) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

ników urzędów skarbowych (7705),

310) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

w sprawie linii kolejowych Kopalni Piasku Kotlarnia SA

(7709),

311) sekretarza stanu w Ministerstwie Środowi-

między Rudą Kozielską, Rudzińcem, Starą Kuźnią

i Kuźnią Raciborską (7712),

312) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

browskiego w sprawie nowych rozwiązań prawnych

w zakresie finansowania ratownictwa górskiego

w związku z ustawą o bezpieczeństwie i ratownictwie

skich (7720),

313) przewodniczącego Komisji Nadzoru Finan-

sowego Andrzeja Jakubiaka – z upoważnienia preze-

sa Rady Ministrów – na interpelację posła Maksa

w Polsce (7722),

314) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

sów Mirosława Sekuły – z upoważnienia prezesa

kowskiego w sprawie dyrektywy Capital Require-

ments Directive IV (7723),

315) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

Rząsy w sprawie zwiększenia środków na obsługę

świadczeń rodzinnych i funduszu alimentacyjnego

z 3% do 5% (7725),

316) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

w sprawie rejestracji naczep samochodowych naby-

tych na terenie Unii Europejskiej (7726),

317) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

Głogowskiego w sprawie zmiany zasad zwolnień

z opłat do PFRON (7727),

318) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

(7728),

319) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

37

320) sekretarza stanu w Ministerstwie Admini-

nansowania społecznościowego, tzw. crowdfundingu

(7730),

321) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

terpelację posła Sławomira Zawiślaka w sprawie po-

lityki rządu wobec trudnej sytuacji polskich przed-

siębiorców (7733),

322) sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa

ka w sprawie sytuacji na rynku zboża (7734),

323) sekretarza stanu w Ministerstwie Admini-

interpelację posłów Łukasza Borowiaka i Roberta

Wardzały w sprawie własności obiektów Warszaw-

skiego Klubu Sportowego Gwardia (7737),

324) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

łalności pożytku publicznego i o wolontariacie (7739),

325) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

ra w sprawie przebiegu procesu prywatyzacji spółek

z udziałem Skarbu Państwa w latach 2008–2012

(7743),

326) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

bacińskiego w sprawie przymusowego poszerzania

kompetencji nauczyciela (7749),

327) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

kacji Narodowej Mirosława Sielatyckiego – z upoważ-

bacińskiego w sprawie sposobu postępowania z wy-

pełnionymi arkuszami egzaminacyjnymi podczas

przeprowadzania pisemnych egzaminów maturalnych

(7750),

328) sekretarza stanu w Ministerstwie Środowi-

budowy stopnia wodnego Ciechocinek – Nieszawa

(7753),

329) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

lację posła Dawida Jackiewicza w sprawie pilnej po-

trzeby poprawy stanu technicznego i konieczności

estetycznej rewitalizacji dworca kolejowego w Oleśni-

cy (7757),

330) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

pelację posła Dawida Jackiewicza w sprawie budowy

obwodnicy miasta Oławy (7758),

331) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

nowskiego na interpelację poseł Beaty Kempy w spra-

wie planów prywatyzacji Kopalni Węgla Brunatnego

Konin w Kleczewie SA (7763),

332) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

w sprawie podmiotów działających jako parabanki

(7764),

333) przewodniczącego Komisji Nadzoru Finan-

Górskiego w sprawie obniżenia ocen wiarygodności

ﬁnansowej,tzw.ratingów,banków(7765),

334) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rol-

Kloc w sprawie zagrożeń dla rolnictwa związanych

ze stosowaniem pasz GMO (7767),

335) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

noznacznych uregulowań prawnych dotyczących lo-

kalizacji elektrowni wiatrowych (7769),

336) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

pelację posła Zbyszka Zaborowskiego w sprawie bu-

dowy drogi ekspresowej S69 na odcinku Bielsko-Bia-

ła – Żywiec – Zwardoń, na odcinku Przybędza i Mi-

lówka, wraz z tunelami (7773),

337) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

zasad gospodarowania odpadami wpływających na

poprawę stanu środowiska naturalnego (7774),

338) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

ta-Mostowego w sprawie nauczania przedmiotów

ścisłych w szkołach ponadgimnazjalnych (7778),

339) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

w sprawie stanowiska Rady Ministrów dotyczącego

zmiany brzmienia art. 10 ust. 2 ustawy o ochronie

przyrody (7779),

340) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

ka w sprawie potrzeby zmiany przepisów procedury

cywilnej oraz prawa cywilnego na tle narastającego

problemu społeczno-prawnego polegającego na zasą-

dzaniu przez sądy przedawnionych roszczeń, niepra-

widłowości w doręczaniu pozwanym nakazów zapła-

ty, uniemożliwieniu podjęcia obrony przez osoby po-

zwane po otrzymaniu postanowienia o wszczęciu

egzekucji (7782),

341) podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospo-

stra oraz podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

38

wiedliwości Michała Królikowskiego – z upoważnie-

ka w sprawie konieczności wprowadzenia zmian

w przepisach regulujących obrót złomem w celu wy-

eliminowania powtarzającego się nagminnie proble-

mu kradzieży złomu (7785),

342) sekretarza stanu w Ministerstwie Obrony

wie braku polskich symboli na zakupionych czołgach

Leopard (7790),

343) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

w sprawie pomocy w usunięciu zniszczeń po nawał-

nicach udzielonej przez rząd samorządowi i miesz-

kańcom pow. ostrowieckiego w woj. świętokrzyskim

(7795),

344) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

kańcom gm. Oksa w woj. świętokrzyskim (7799),

345) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

kańcom gm. Imielno w woj. świętokrzyskim (7802),

346) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

lację posła Zbigniewa Kuźmiuka w sprawie przesu-

nięcia terminu realizacji modernizacji linii kolejowej

347) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

seł Marzeny Doroty Wróbel w sprawie koordynatora

programu e-podręcznik (7807),

348) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

pelację poseł Bożeny Sławiak w sprawie wpisania

inwestycji budowy obwodnicy Słubic do ”Programu

budowy dróg krajowych na lata 2011–2015” (7808),

349) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

lację posła Marka Matuszewskiego w sprawie sytu-

acji nauczycieli w obliczu prognozowanych zwolnień

(7810),

350) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

w sprawie możliwości przeprowadzania przez szkoły

egzaminów klasyﬁkacyjnych w formie on-line dla

granicą, które spełniają obowiązek szkolny poza

szkołą (7812),

czących wolontariatu w niepublicznych placówkach

leczniczych (7815),

352) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

ograniczenia od 1 września 2012 r. przez Dolnośląski

Oddział Wojewódzki NFZ we Wrocławiu liczby pla-

cówek świadczących porady lekarzy specjalistów dla

mieszkańców Dolnego Śląska (7818),

353) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

w sprawie nowelizacji projektu ustawy o działalności

wolontariatu w szpitalach (7831),

354) sekretarza stanu w Ministerstwie Środowi-

wie kar za wycinkę drzew (7835),

355) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

lację posła Jana Warzechy w sprawie bezpieczeństwa

na polskiej kolei (7838),

356) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

chy w sprawie liczby wypadków przy pracy (7839),

357) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

przepisów dotyczących ustabilizowanych komunal-

nych osadów ściekowych (7842),

358) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

skiej w sprawie promowania książki o polskim anty-

semityzmie pt. „Inferno of Choices” (7843),

359) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

programu „Rodzina na swoim” (7845),

360) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rol-

Wiśniewskiej w sprawie trudnej sytuacji na rynku

ziemniaków jadalnych (7846),

361) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

wie problemu szarej strefy w branży motoryzacyjnej

(7849),

39

ministra – na interpelację posła Sławomira Jana Pie-

choty w sprawie ujednolicenia przepisów dotyczących

obliczania wysokości potrąceń dokonywanych z tytu-

łu pobytu w domu pomocy społecznej osobom pobie-

rającym świadczenia emerytalne i rentowe z ZUS

(7851),

w sprawie ujednolicenia wysokości zasiłku pielęgna-

cyjnego i dodatku pielęgnacyjnego (7853),

364) sekretarza stanu w Ministerstwie Środowi-

torialnego wynikających z obecności w ich obrębie

rozległych terenów leśnych (7855),

365) ministra rozwoju regionalnego Elżbiety

gockiego w sprawie przyszłości Europejskiej Współ-

pracy Terytorialnej – komponentu współpracy trans-

granicznej (7856),

366) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

Marcina Łuczaka w sprawie udostępnienia boisk i sal

367) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

Łuczaka w sprawie realizacji inwestycji kopalni od-

krywkowej na terenie gmin: Złoczew, Burzenin,

Ostrówek oraz Lututów (7860),

368) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

Marcina Łuczaka w sprawie organizacji zajęć z za-

kresu gimnastyki korekcyjnej w szkołach (7865),

369) sekretarza stanu w Ministerstwie Środowi-

w sprawie warunków wycinania drzew przez właści-

cieli gruntów (7881),

370) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

Matusik-Lipiec w sprawie wytycznych zatwierdzo-

nych przez Centralną Komisję Edukacyjną dotyczą-

cych kryteriów oceniania egzaminów gimnazjalnych

z języka polskiego (7886),

371) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

w sprawie regulacji prawnych dotyczących wycinki

drzew oraz stanu szlaków w parkach narodowych,

które mogłyby stać się niebezpieczne dla turystów

oraz innych osób przebywających na ich terenie

(7887),

372) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rol-

Babinetza w sprawie proponowanych zmian w usta-

wie o paszach (7888),

373) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

netza w sprawie podjęcia reformy systemu ﬁnanso-

wania zadań oświatowych (7889),

374) sekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji

skiego w sprawie decyzji wojewody lubelskiego doty-

czącej stołówek szkolnych (7905),

375) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

bacińskiego w sprawie ustawy z dnia 13 sierpnia

towej oraz niektórych innych ustaw (7913),

376) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

pelację posła Krzysztofa Kwiatkowskiego w sprawie

1) posła Tadeusza Woźniaka w sprawie stanu sta-

dionów wybudowanych w Polsce na okoliczność Mi-

– od ministra sportu i turystyki (6204) – 47 dni,

2) posła Jana Dziedziczaka w sprawie wykorzy-

stania Stadionu Narodowego w Warszawie na potrze-

by sportu żużlowego – od ministra sportu i turystyki

(6480) – 42 dni,

3) posła Wojciecha Szaramy w sprawie procedury

nominacji dla członków kadry Rzeczypospolitej Pol-

– od ministra sportu i turystyki (6560) – 37 dni,

4) posła Johna Abrahama Godsona w sprawie sys-

temu szkolenia piłkarzy – od ministra sportu i tury-

styki (6616) – 34 dni,

5) posła Piotra Szeligi w sprawie rozbudowanego

Gabinetu Politycznego prezesa Rady Ministrów – od

prezesa Rady Ministrów (6860) – 30 dni,

6) posła Piotra Szeligi w sprawie rozbudowanego

Gabinetu Politycznego w Ministerstwie Sportu i Tu-

rystyki – od ministra sportu i turystyki (6863)

– 30 dni,

7) posła Marka Krząkały w sprawie wprowadze-

nia mechanizmów zabezpieczających turystów na

wypadek bankructwa biura podróży – od ministra

sportu i turystyki (7302) – 21 dni,

8) posła Michała Kabacińskiego w sprawie po-

działu ﬁnansównadyscyplinysportowe–odmini-

stra sportu i turystyki (7331) – 16 dni,

40

9) posła Macieja Orzechowskiego w sprawie moż-

liwości udostępniania informacji o spółkach w innych

językach przez Krajowy Rejestr Sądowy – od mini-

stra sprawiedliwości (7478) – 16 dni,

10) posła Łukasza Borowiaka w sprawie zmiany

zasad szacowania strat w gospodarstwach rolnych

– od ministra rolnictwa i rozwoju wsi (7504) – 15 dni,

11) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie usta-

chralskiego – od ministra gospodarki (7470) – 14 dni,

12) posła Jana Cedzyńskiego w sprawie sposobu

wyjaśniania przez ministra skarbu państwa niepra-

widłowości w przedsiębiorstwie Enea SA i zasad po-

stępowania resortu w sytuacji pojawienia się upraw-

dopodobnionych zagrożeń dla interesu Skarbu Pań-

– 13 dni,

13) poseł Barbary Bartuś w sprawie planowanej

– od ministra spraw wewnętrznych (7451) – 13 dni,

14) poseł Renaty Butryn w sprawie ustalania

przez gminy opłat za gospodarowanie odpadami

w myśl znowelizowanej ustawy o utrzymaniu czysto-

ści i porządku w gminach – od ministra środowiska

(7588) – 13 dni,

15) posła Adama Rybakowicza w sprawie maso-

wych bankructw polskich biur podróży – od ministra

sportu i turystyki (7689) – 13 dni,

16) posła Adama Rybakowicza w sprawie funkcjo-

nowania Ministerstwa Sportu i Turystyki – od pre-

zesa Rady Ministrów (7694) – 13 dni,

17) posła Piotra Babinetza w sprawie zasadności

planowanych zmian przepisów dotyczących docho-

dów jednostek samorządu terytorialnego – od mini-

stra gospodarki (7648) – 8 dni,

18) posła Waldemara Andzela w sprawie przyjęcia

przez rząd pakietu klimatycznego dla Polski – od pre-

zesa Rady Ministrów (7650) – 8 dni,

19) posła Marka Opioły w sprawie niedopełnienia

larii Prezesa Rady Ministrów – od prezesa Rady Mi-

nistrów (7652) – 8 dni,

20) posła Jana Cedzyńskiego w sprawie nieprawi-

dłowości w spółce Enea SA i Ministerstwie Skarbu

21) posła Sławomira Kopycińskiego w sprawie

niegospodarności w działaniach kierownictwa Urzę-

du Dozoru Technicznego – od ministra gospodarki

(7759) – 6 dni.

ZAPYTANIA

1) posła Mirosława Koźlakiewicza w sprawie od-

szkodowania dla członków rodzin oﬁar katastrofy

lotniczej – do ministra spraw zagranicznych (1889),

2) poseł Mirosławy Nykiel w sprawie podjęcia

możliwych rozwiązań w celu uchronienia Skarbu

Państwa przed nieuczciwymi ﬁrmamiwyłudzający-

mi VAT w sektorze recyklingu – do ministra ﬁnan-

sów (1890),

3) posła Mariusza Błaszczaka w sprawie działań

głównego inspektora nadzoru budowlanego wobec

serii pożarów w azjatyckim centrum handlowym

w Wólce Kosowskiej – do ministra transportu, bu-

4) posła Kazimierza Michała Ujazdowskiego

w sprawie wyjaśnienia przez KNF, czy Open Finan-

ce zawiera umowy pozorne, których cel jest odmien-

ny od ich treści, co oznaczałoby obejście przepisów

ustawy o działalności ubezpieczeniowej i pośrednic-

twie ubezpieczeniowym – do prezesa Rady Ministrów

(1892),

5) posła Krzysztofa Borkowskiego w sprawie bez-

pieczeństwa oraz utrudnień związanych z moderni-

zacją na drodze krajowej nr 2 na odcinku Zakręt

6) posła Stanisława Szweda w sprawie działań

osłonowych państwa wobec najuboższych obywateli,

uwzględniających drastyczne podwyżki cen ogrzewa-

łecznej (1894),

7) poseł Iwony Kozłowskiej w sprawie ulg i zwol-

nień od podatku rolnego – do ministra ﬁnansów

(1895),

8) posła Janusza Dzięcioła w sprawie funkcjona-

riuszy Policji objętych art. 15a ustawy o zaopatrzeniu

emerytalnym – do ministra spraw wewnętrznych

(1896),

9) posła Janusza Dzięcioła w sprawie nieodpłat-

nego przekazania przez ministra skarbu państwa

akcji spółki Przedsiębiorstwo Uzdrowisko Ciechoci-

nek SA z siedzibą w Ciechocinku – do ministra skar-

bu państwa (1897),

10) posła Janusza Dzięcioła w sprawie sytuacji

w spółce Soda Polska Ciech SA – do ministra skarbu

państwa (1898),

11) posła Bogdana Rzońcy w sprawie udziału po-

sła w procesie prywatyzacji jasielskich ﬁrmZPOW

Pektowin SA i Zakładów Tworzyw Sztucznych Gam-

rat SA – do prezesa Rady Ministrów (1899),

12) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie pre-

mii i nagród pracowniczych w Ministerstwie Spra-

wiedliwości – do ministra sprawiedliwości (1900),

13) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie pre-

14) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie pre-

cji Narodowej – do ministra edukacji narodowej

(1902),

15) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie pre-

16) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie pre-

41

Zagranicznych – do ministra spraw zagranicznych

(1904),

17) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie pre-

18) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie pre-

sów – do ministra ﬁnansów(1906),

19) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie pre-

darki – do ministra gospodarki (1907),

20) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie pre-

skiej (1908),

21) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie pre-

i Szkolnictwa Wyższego – do ministra nauki i szkol-

22) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie pre-

wiska – do ministra środowiska (1910),

23) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie pre-

społecznej (1911),

24) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie pre-

wsi (1912),

25) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie pre-

ju Regionalnego – do ministra rozwoju regionalnego

(1913),

26) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie pre-

nistracji i Cyfryzacji – do ministra administracji

27) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie pre-

28) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie pre-

– do ministra zdrowia (1916),

29) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie pre-

(1917),

30) posła Stanisława Szweda w sprawie utraty

ważności z dniem 1 lipca 2012 r. rozporządzenia mi-

nistra polityki społecznej z dnia 19 października

31) poseł Beaty Mazurek w sprawie planowanej

ministra spraw wewnętrznych (1919),

32) poseł Beaty Mazurek w sprawie ratowania

tczewskiego mostu drogowego na Wiśle – do ministra

33) posła Jana Warzechy w sprawie sytuacji w Za-

kładach Chemicznych Organika-Sarzyna SA w Nowej

Sarzynie – do ministra skarbu państwa (1921),

34) posła Krzysztofa Gadowskiego w sprawie pro-

blemów z transportem sprzętu dla paraolimpijczy-

ków – do ministra sportu i turystyki (1922),

35) posła Krzysztofa Gadowskiego w sprawie do-

ﬁnansowaniadzieciznajuboższychrodzinwroku

szkolnym 2012/2013 – do ministra edukacji narodo-

wej (1923),

36) posła Krzysztofa Gadowskiego w sprawie wy-

stąpienia polskiej reprezentacji na igrzyskach olim-

(1924),

37) posła Krzysztofa Gadowskiego w sprawie re-

38) posła Krzysztofa Gadowskiego w sprawie za-

łożenia nowego biura podróży przez wiceprezes nie-

wypłacalnego biura podróży Aquamaris SA – do mi-

39) posła Józefa Rojka w sprawie budowy zbiorni-

ka przeciwpowodziowego Racibórz Dolny na rzece

Odrze – do ministra środowiska (1927),

40) posła Józefa Rojka w sprawie zakupu samo-

chodów przez IMiGW – do ministra administracji

i cyfryzacji (1928),

41) posła Józefa Rojka w sprawie wynagrodzenia

policjantów w związku z pełnieniem służby w czasie

42) posła Józefa Rojka w sprawie budowy przej-

ścia dla pieszych pod drogą ekspresową S8 na odcin-

ku Wieruszów – Walichnowy – do ministra transpor-

43) posła Józefa Rojka w sprawie siedziby Insty-

tutu Pamięci Narodowej w Warszawie – do ministra

skarbu państwa (1931),

44) posła Józefa Rojka w sprawie autostrady A4

morskiej (1932),

45) posła Andrzeja Dąbrowskiego w sprawie mo-

dowa-Zdrój – do ministra transportu, budownictwa

46) posła Tadeusza Arkita w sprawie możliwości

doﬁnansowaniaześrodkówiprogramówMinister-

stwa Edukacji Narodowej wyposażenia szkoły budo-

wanej w Zawoi-Centrum na zasadzie partnerstwa

publiczno-prywatnego – do ministra edukacji naro-

dowej (1934),

nicy Dąbrowy Tarnowskiej – do ministra transportu,

48) posła Janusza Cichonia w sprawie wykorzy-

stania środków z UE na transport kolejowy – do mi-

skiej (1936),

49) posła Edwarda Czesaka w sprawie stanu prac

nad wdrożeniem dyrektywy 2009/12/WE w sprawie

42

opłat lotniskowych – do ministra transportu, budow-

50) posła Marka Matuszewskiego w sprawie środ-

ków na zapewnienie opieki medycznej w woj. łódzkim

– do ministra zdrowia (1938),

51) posła Marka Matuszewskiego w sprawie połą-

czenia kolejowego pomiędzy Łodzią a Warszawą – do

skiej (1939),

52) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

wchodzących w skład majątku PKP, znajdujących się

na terenie gm. Lyski – do ministra transportu, bu-

53) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

na terenie gm. Wyry – do ministra transportu, bu-

54) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

w Braniewie – do ministra obrony narodowej (1942),

55) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

w Bolesławcu – do ministra obrony narodowej (1943),

56) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

w Bielsku-Białej – do ministra obrony narodowej

(1944),

57) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

w Bartoszycach – do ministra obrony narodowej

(1945),

58) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

w Białymstoku – do ministra obrony narodowej (1946),

59) posła Krzysztofa Gadowskiego w sprawie nie-

korzystnych prognoz demograﬁcznych–doministra

pracy i polityki społecznej (1947),

60) poseł Małgorzaty Pępek w sprawie tzw. umów

(1948),

61) poseł Małgorzaty Pępek w sprawie zadość-

uczynienia roszczeniom posiadaczy przedwojennych

obligacji Skarbu Państwa – do ministra ﬁnansów

(1949),

62) posła Dariusza Cezara Dziadzia w sprawie

rządowego projektu ustawy o odpadach – do ministra

środowiska (1950),

63) poseł Małgorzaty Pępek w sprawie projektu

ustawy z dnia 6 marca 2012 r. o zmianie ustaw regu-

lujących wykonywanie niektórych zawodów – do mi-

nistra sprawiedliwości (1951),

64) poseł Janiny Okrągły w sprawie obowiązku

tworzenia aptek szpitalnych lub działu farmacji szpi-

talnej przez podmiot leczniczy, który prowadzi więcej

niż jedno przedsiębiorstwo podmiotu leczniczego – do

ministra zdrowia (1952),

65) posła Ryszarda Terleckiego w sprawie niskie-

go wynagrodzenia funkcjonariuszy Straży Zamkowej

Zamku Królewskiego na Wawelu – do ministra kul-

66) posła Roberta Kołakowskiego w sprawie Zbio-

rów Specjalnych Głównej Biblioteki Lekarskiej – do

prezesa Rady Ministrów (1954),

67) posła Roberta Kołakowskiego w sprawie pla-

nów likwidacji w Urzędzie Kontroli Skarbowej w War-

szawie wydziałów zamiejscowych w Ciechanowie,

Płocku i Siedlcach – do prezesa Rady Ministrów (1955),

68) posła Jerzego Materny w sprawie planowa-

nych zmian w zasadach funkcjonowania Państwowej

Inspekcji Sanitarnej w woj. lubuskim oraz zasad ﬁ-

nansowania inspekcji sanitarnej od 2013 r. – do mi-

nistra zdrowia (1956),

69) posła Jerzego Materny w sprawie restruktu-

ryzacji Polskiego Górnictwa Naftowego i Gazownic-

twa – do ministra skarbu państwa (1957),

70) posła Jerzego Materny w sprawie represji

w stosunku do przewodniczącego Związku Zawodo-

wego Celnicy PL – do ministra ﬁnansów(1958),

71) posła Jerzego Materny w sprawie likwidacji

zielonogórskiego oddziału Taboru Szynowego Opole

72) posła Jerzego Materny w sprawie siedziby In-

stytutu Pamięci Narodowej – do ministra ﬁnansów

(1960),

73) posła Piotra Polaka w sprawie przyspieszenia

terminu wypłacenia dopłat bezpośrednich za 2012 r.

74) posła Stanisława Szweda w sprawie tworzenia

nowych spółek w Grupie Kapitałowej Lotos SA – do

ministra skarbu państwa (1962),

75) posła Artura Górczyńskiego w sprawie wyda-

nia zakazu prowadzenia działalności gospodarczej

– do ministra gospodarki (1963),

76) posła Czesława Hoca w sprawie skandalicznej

i całkowicie niezrozumiałej sytuacji braku poczekal-

ni na odrestaurowanym dworcu kolejowym w Koło-

brzegu, największym uzdrowisku w Polsce, oraz jego

zamykania po godz. 22 – do ministra transportu, bu-

77) posła Macieja Orzechowskiego w sprawie

przebudowy drogi krajowej nr 15 na odcinku Kroto-

szyn – Zduny – do ministra transportu, budownictwa

78) poseł Teresy Hoppe w sprawie budowy obwod-

nicy metropolitarnej miasta Gdańska – do ministra

(1966),

79) posłów Dawida Jackiewicza i Adama Kwiat-

kowskiego w sprawie akcji strajkowej w LOT AMS

i konsekwencji konﬂiktutrwającegopomiędzyzałogą

Związku Zawodowego Naziemnego Personelu Lotni-

czego oraz Komisją Zakładową nr 205 NSZZ „Soli-

darność” a zarządem spółki LOT AMS, a także dzia-

łań Ministerstwa Sprawiedliwości w obliczu podej-

rzenia złamania ustawy o związkach zawodowych

43

80) posła Adama Rybakowicza w sprawie kosztów

utrzymania pracowników Kancelarii Prezesa Rady

81) posła Adama Rybakowicza w sprawie kosztów

utrzymania Ministerstwa Gospodarki – do ministra

gospodarki (1969),

82) posła Adama Rybakowicza w sprawie kosztów

utrzymania Ministerstwa Zdrowia – do ministra

zdrowia (1970),

83) posła Adama Rybakowicza w sprawie kosztów

utrzymania Ministerstwa Rozwoju Regionalnego

– do ministra rozwoju regionalnego (1971),

84) posła Adama Rybakowicza w sprawie kosztów

utrzymania Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji

85) posła Adama Rybakowicza w sprawie kosztów

utrzymania Ministerstwa Skarbu Państwa – do mi-

86) posła Adama Rybakowicza w sprawie kosztów

utrzymania Ministerstwa Spraw Wewnętrznych – do

87) posła Adama Rybakowicza w sprawie kosztów

utrzymania Ministerstwa Sprawiedliwości – do mi-

nistra sprawiedliwości (1975),

88) posła Adama Rybakowicza w sprawie kosztów

utrzymania Ministerstwa Środowiska – do ministra

środowiska (1976),

89) posła Adama Rybakowicza w sprawie kosztów

utrzymania Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej

90) posła Adama Rybakowicza w sprawie kosztów

utrzymania Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyż-

(1978),

91) posła Adama Rybakowicza w sprawie kosztów

utrzymania Ministerstwa Sportu i Turystyki – do

92) posła Adama Rybakowicza w sprawie kosztów

utrzymania Ministerstwa Transportu, Budownictwa

93) posła Adama Rybakowicza w sprawie kosztów

utrzymania pracowników Ministerstwa Finansów

– do ministra ﬁnansów(1981),

94) posła Adama Rybakowicza w sprawie kosztów

utrzymania Ministerstwa Obrony Narodowej – do

95) posła Adama Rybakowicza w sprawie kosztów

utrzymania Ministerstwa Spraw Zagranicznych – do

96) posła Adama Rybakowicza w sprawie kosztów

utrzymania Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Na-

dowego (1984),

97) posła Adama Rybakowicza w sprawie kosztów

utrzymania Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi

98) posła Adama Rybakowicza w sprawie kosztów

utrzymania Ministerstwa Edukacji Narodowej – do

ministra edukacji narodowej (1986),

99) posła Tadeusza Iwińskiego w sprawie zwolnie-

nia krajowego konsultanta w dziedzinie okulistyki

– do ministra zdrowia (1987),

100) posła Macieja Orzechowskiego w sprawie bu-

dowy obwodnicy Gostynia i Piasków w ciągu drogi

101) poseł Izabeli Katarzyny Mrzygłockiej w spra-

wie udzielania dotacji ze środków PFRON – do mini-

102) posła Arkadiusza Mularczyka w sprawie

przekazania nieruchomości Instytutowi Pamięci Na-

rodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Naro-

dowi Polskiemu – do ministra skarbu państwa

(1990),

103) posła Kazimierza Michała Ujazdowskiego

wypełnił obowiązki wobec tej instytucji, w związku

z zawarciem porozumienia z Pirelli & C. Real Estate

S.p.A. z dnia 3 kwietnia 2006 r. oraz z projektem

Chopin – do prezesa Rady Ministrów (1991),

104) posła Marka Kuchcińskiego w sprawie zmia-

ny przepisów prawnych dotyczących świadczeń i do-

datków pielęgnacyjnych – do ministra pracy i polity-

105) posła Krzysztofa Tchórzewskiego w sprawie

warunków, które upoważniają ﬁrmęenergetycznądo

zdjęcia licznika energii elektrycznej – do ministra

gospodarki (1993),

106) posła Stanisława Pięty w sprawie niewypła-

cenia należnych środków ﬁnansowychfunkcjonariu-

szom służb podległych Ministerstwu Spraw We-

wnętrznych za zabezpieczanie Mistrzostw Europy

wewnętrznych (1994).

w sprawie kwotowych wysokości refundacji dla pro-

ducentów leków znajdujących na listach leków refun-

dowanych w latach 2005–2011 (1177),

2) sekretarza stanu w Ministerstwie Sprawiedli-

go w sprawie możliwości popełnienia przestępstwa

poświadczenia nieprawdy w określonych dokumen-

tach przez pracowników ﬁrmyFruktosadsp.zo.o.

w odniesieniu do mieszkańca Lubelszczyzny (1291),

3) sekretarza stanu w Ministerstwie Administra-

tanie posła Adama Szejnfelda w sprawie reformy sys-

temu instytucji kontrolnych w Polsce (1300),

44

4) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

Łuczaka w sprawie cen insuliny oraz leków stosowa-

nych w leczeniu cukrzycy (1415),

5) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

go w sprawie ustawy o bezpieczeństwie żywności

i żywienia oraz ustawy o wychowaniu w trzeźwości

6) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia Ce-

nie posła Arkadiusza Litwińskiego w sprawie zmian

w zasadach funkcjonowania Państwowej Inspekcji Sa-

nitarnej w woj. zachodniopomorskim (1456),

7) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

giełły w sprawie lekarzy, którzy wypisują antybioty-

ki z pełną odpłatnością dla pacjenta (1463),

8) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

giełły w sprawie ryzyka utraty wzroku u ludzi mło-

dych (1465),

9) ministra skarbu państwa Mikołaja Budzanow-

skiego na zapytanie posłów Adama Kwiatkowskiego

i Dawida Jackiewicza w sprawie biletów pracowni-

czych w ramach usług lotniczych wykonywanych

przez PLL LOT SA (1506),

10) ministra skarbu państwa Mikołaja Budzanow-

trudnienia personelu w PLL LOT SA (1507),

11) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

nowskiego na zapytanie posłów Dawida Jackiewi-

lotniczego do Hanoi utworzonego przez PLL LOT SA

(1508),

12) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

nia prokurentów w spółce PLL LOT SA (1509),

13) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

– na zapytanie posła Jerzego Ziętka w sprawie stan-

dardu postępowania medycznego w łagodzeniu bólu

porodowego (1517),

14) sekretarza stanu w Ministerstwie Rozwoju

w sprawie wyjaśnienia zastrzeżeń Lubelskiego Cen-

trum Samoobrony i Fitnessu wobec pracowników

Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Lublinie (1523),

15) sekretarza stanu w Ministerstwie Admini-

zapytanie posła Piotra Szeligi w sprawie ogranicze-

nia zatrudnienia i oszczędności w Wielkopolskim

Urzędzie Wojewódzkim (1542),

16) sekretarza stanu w Ministerstwie Administra-

tanie posła Piotra Szeligi w sprawie ograniczenia

zatrudnienia i oszczędności w Zachodniopomorskim

Urzędzie Wojewódzkim (1543),

17) sekretarza stanu w Ministerstwie Admini-

Wojewódzkim (1549),

18) sekretarza stanu w Ministerstwie Admini-

Urzędzie Wojewódzkim (1550),

19) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodarki

– na zapytanie posła Arkadiusza Litwińskiego w spra-

wie nieuczciwych przedsiębiorców w dziedzinie recy-

klingu (1650),

20) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

w sprawie rządowej pomocy w odbudowie zniszczeń

popowodziowych oraz pomocy poszkodowanym w pow.

kamiennogórskim na Dolnym Śląsku (1671),

21) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

Olszyna na Dolnym Śląsku (1672),

22) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

terenie miasta Jelenia Góra na Dolnym Śląsku

(1673),

23) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

lubańskim na Dolnym Śląsku (1674),

24) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

złotoryjskim na Dolnym Śląsku (1675),

25) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

Janowice Wielkie na Dolnym Śląsku (1676),

26) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

45

lwóweckim na Dolnym Śląsku (1677),

27) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

jeleniogórskim na Dolnym Śląsku (1678),

28) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

fowie na Dolnym Śląsku (1679),

29) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

zgorzeleckim na Dolnym Śląsku (1680),

30) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

cieszowie na Dolnym Śląsku (1681),

modernizacji Marynarki Wojennej (1686),

32) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

wie przerwania ﬁnansowania przez Ministerstwo

Spraw Zagranicznych polskich organizacji na Wscho-

dzie (1687),

33) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

nej likwidacji Oddziału Celnego w Puławach (1710),

34) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

plera i Adama Hofmana w sprawie antypolskich eks-

cesów w Irlandii Północnej, które miały miejsce

w ostatnich latach (1718),

35) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

w sprawie zamieszczania informacji o posiadanej

grupie krwi w dowodzie osobistym (1721),

36) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admini-

pytanie poseł Małgorzaty Pępek w sprawie doprecy-

zowania przepisów związanych z publikacją oświad-

czeń majątkowych i innych ważnych dokumentów

w Biuletynie Informacji Publicznej (1722),

37) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

tanie poseł Małgorzaty Pępek w sprawie przewidy-

wanych opóźnień w realizacji budowy drogi krajowej

S69 na odcinku Bielsko – Żywiec (1723),

38) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

seł Małgorzaty Pępek w sprawie regulacji związa-

nych z nadmiernym hałasem (1724),

39) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

ka w sprawie niezaliczenia lat pracy przy ustalaniu

wysokości kapitału początkowego (1729),

40) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

skiego w sprawie wydatków ponoszonych przez Mi-

nisterstwo Spraw Zagranicznych na reklamy i ogło-

szenia płatne zamieszczane w prasie w pierwszej

połowie 2012 r.

(1737),

41) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rolnic-

rzyńskiego w sprawie wydatków ponoszonych przez

i ogłoszenia płatne zamieszczane w prasie w pierw-

szej połowie 2012 r.

(1739),

42) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

wie wydatków ponoszonych przez Ministerstwo Fi-

nansów na reklamy i ogłoszenia płatne zamieszczane

wydatków ponoszonych przez Ministerstwo Sportu

i Turystyki na reklamy i ogłoszenia płatne zamiesz-

44) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

dowiska na reklamy i ogłoszenia płatne zamieszcza-

45) ministra sprawiedliwości Jarosława Gowina

wiedliwości na reklamy i ogłoszenia płatne zamiesz-

46) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

go w sprawie wydatków ponoszonych przez Minister-

stwo Spraw Wewnętrznych na reklamy i ogłoszenia

46

47) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admini-

pytanie posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

stracji i Cyfryzacji na reklamy i ogłoszenia płatne

(1749),

48) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

sie w pierwszej połowie 2012 r.

(1752),

49) podsekretarz stanu w Ministerstwie Zdrowia

cje telewizyjne i radiowe w pierwszej połowie 2012 r.

(1753),

50) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

szenia płatne nadawane przez stacje telewizyjne i ra-

diowe w pierwszej połowie 2012 r.

(1756),

51) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rolnic-

52) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

przez stacje telewizyjne i radiowe w pierwszej poło-

wie 2012 r.

(1759),

53) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

54) ministra sprawiedliwości Jarosława Gowina

łowie 2012 r.

(1766),

55) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

56) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admini-

szej połowie 2012 r.

(1769),

57) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

w sprawie niektórych samorządów, które zaangażo-

wały się w akcję zbierania podpisów przeciwko pla-

nowanej reformie sądów (1771),

58) podsekretarza stanu w Ministerstwie Admi-

tanie posła Czesława Gluzy w sprawie wniosku o do-

ﬁnansowanieprojektu„E-geodezjaszansąnarozwój

Powiatu Cieszyńskiego” złożonego przez powiat cie-

szyński w dniu 31 marca 2012 r.

(1772),

59) podsekretarza stanu w Ministerstwie Admi-

ﬁnansowanieprojektu„Środowiskoteleinformatycz-

ne dla gromadzenia, przetwarzania i wymiany da-

nych medycznych, dokumentacji medycznej w syste-

mie elektronicznego obiegu dokumentów oraz wy-

twarzania i udostępniania e-usług dla pacjentów”

złożonego przez ZZOZ w Cieszynie w dniu 25 listo-

pada 2011 r.

(1774),

60) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

wie skierowania członka Zarządu ZUS na trzytygo-

dniowe szkolenie z zakresu ﬁnansówizarządzania

organizowane przez podyplomową szkołę dla mena-

dżerów w Barcelonie, którego koszt wyniósł 17 670

euro (1775),

61) podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospo-

wie grupowych zwolnień w hucie CMC Zawiercie SA

(1778),

62) sekretarza stanu w Ministerstwie Środowiska

wie użytkowania drogi leżącej na terenie rezerwatu

(1781),

63) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

posła Tadeusza Woźniaka w sprawie dalszego funk-

cjonowania Specjalistycznego Warsztatu Napraw

Okresowych Wagonów Towarowych w Koluszkach

spółki PKP Cargo SA (1783),

64) sekretarza stanu w Ministerstwie Sportu

i Turystyki Grzegorza Karpińskiego – z upoważnie-

sowskiego w sprawie posiadania przez Skarb Pań-

47

stwa niezbędnych praw autorskich w zakresie udo-

stępniania i wykorzystywania projektów budowla-

nych przez beneﬁcjentówwramachprogramu„Moje

boisko – Orlik 2012” (1786),

65) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

skiego w sprawie materiałów otrzymanych od Mini-

sterstwa Spraw Zagranicznych i zawartych w nich

danych podanych w walucie euro (1803),

66) sekretarza stanu w Ministerstwie Środowiska

– na zapytanie posła Andrzeja Dąbrowskiego w spra-

wie budowy zbiorników retencyjnych na Nysie Kłodz-

kiej (1805),

67) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

specjalistycznego szpitala działającego w ramach

Specjalistycznego Centrum Medycznego w Polani-

cy-Zdroju w woj. dolnośląskim (1806),

68) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

w sprawie stosowania art. 43 ustawy o wychowaniu

tach 2009, 2010 i 2011 (1807),

69) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

kowskiego w sprawie możliwości przeprowadzania

egzaminów sprawdzających przez osoby ﬁzycznepro-

wadzące działalność gospodarczą, na podstawie roz-

lityki Społecznej Czesławy Ostrowskiej – z upoważ-

pińskiej w sprawie środków dla Powiatowego Urzędu

ników zwalnianych z ﬁrmyScaniaProductionSłupsk

SA (1810),

71) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admini-

tanie posła Edwarda Czesaka w sprawie wdrożenia

dyrektywy o audiowizualnych usługach medialnych

(1812),

72) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodarki

wdrożenia dyrektywy w sprawie liberalizacji rynku

gazu ziemnego (1813),

73) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

duszu Ubezpieczeń Społecznych dotyczącego repa-

triantów (1814),

74) sekretarza stanu w Ministerstwie Środowiska

stra, podsekretarz stanu w Ministerstwie Admini-

podsekretarza stanu w Ministerstwie Finansów Jac-

ka Dominika – z upoważnienia ministra na zapytanie

posła Adama Szejnfelda w sprawie sytuacji ﬁnanso-

wej gmin posiadających na swoim terenie znaczne

tura 2000 (1815),

75) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

ka w sprawie procedury prywatyzacji spółki Skarbu

Państwa – Zespół Elektrowni Wodnych Niedzica SA

(1817),

76) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

skiego w sprawie nieruchomości rządu Rzeczypospo-

litej Polskiej w Belgii (1818),

77) ministra skarbu państwa Mikołaja Budzanow-

planów wchłonięcia wojskowej części Huty Stalowa

Wola przez Grupę Bumar (1819),

78) sekretarza stanu w Ministerstwie Obrony Na-

zasad użycia broni obowiązujących Polski Kontyn-

gent Wojskowy Afganistan (1821),

79) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

skiego w sprawie nowelizacji przepisów ustawy Ko-

deks karny i ustawy Kodeks postępowania karnego

(1824),

80) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

tanie posła Waldemara Sługockiego w sprawie moż-

liwości przebudowy drogi krajowej nr 12 na odcinku

Żary – Żagań (1826),

81) ministra skarbu państwa Mikołaja Budzanow-

wie wyboru byłego ministra skarbu państwa na sta-

nowisko prezesa spółek Polskiej Grupy Energetycz-

nej: PGE Energia Jądrowa SA i PGE EJ 1 sp. z o.o.

(1831),

82) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

w sprawie starań ukraińskich alpinistów o nazwanie

góry znajdującej się na granicy rosyjsko-gruzińskiej

imieniem lidera Organizacji Ukraińskich Nacjonali-

stów Stepana Bandery (1832),

83) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

umarzania zobowiązań podmiotu tworzącego prze-

jętych od samodzielnego publicznego zakładu opieki

48

zdrowotnej wraz z odsetkami z tytułu podatków wo-

bec budżetu państwa (1835),

84) sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa

skiego w sprawie zawierania polis ubezpieczeniowych

niezbędnych przy ubieganiu się o niskooprocentowa-

ny kredyt na wznowienie produkcji rolnej (1838),

85) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

posła Łukasza Gibały w sprawie realizacji postano-

wień porozumienia krakowskiego w sprawie rozwoju

przewozów kolejami dużych prędkości w Polsce

(1840),

86) podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospo-

wie wyjaśnienia przyczyn przyznania ﬁrmieAerosol

International sp. z o.o. doﬁnansowania w ramach

wsparcia inwestycji o dużym znaczeniu dla gospodarki

(1841),

87) podsekretarza stanu w Ministerstwie Eduka-

w sprawie podania danych dotyczących liczby na-

uczycieli prowadzących zajęcia dydaktyczne oraz licz-

by uczniów pobierających naukę w poszczególnych

typach szkół (1842),

88) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

Lututów (1848),

89) podsekretarza stanu w Ministerstwie Eduka-

cji Narodowej Mirosława Sielatyckiego – z upoważ-

języka angielskiego w szkołach wiejskich (1849),

90) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

czaka w sprawie wysokich cen paliw (1852),

91) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

w sprawie szkód wyrządzonych przez dziki w upra-

wach rolnych (1854),

92) sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw We-

w sprawie bazy danych o weteranach działań poza

granicami państwa i sposobów informowania ich

o przysługujących im uprawnieniach (1858),

93) podsekretarza stanu w Ministerstwie Eduka-

w sprawie udostępniania dzieciom i młodzieży szkol-

nych obiektów sportowych i placów zabaw w czasie

wakacji i ferii (1859),

94) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

Stycznia na zapytanie poseł Izabeli Kloc w sprawie

trybu przekazywania gruntu na rzecz osób będących

w posiadaniu ogrodów działkowych lub chcących

utworzyć takie ogrody (1861).

1) posła Tadeusza Iwińskiego w sprawie zasad ko-

rzystania przez członków rządu z usług doradców

społecznych, na przykładzie ministra sprawiedliwo-

ści – od prezesa Rady Ministrów (1471) – 42 dni,

2) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie wy-

datków ponoszonych przez Ministerstwo Sportu i Tu-

rystyki na reklamy i ogłoszenia płatne zamieszczane

w stacjach telewizyjnych i radiowych w pierwszej po-

– 16 dni,

3) posła Czesława Gluzy w sprawie ustawy o po-

cej urzędom administracji państwowej używać do

realizacji zadań ustawowych programów posiadają-

cych homologację – od ministra administracji i cyfry-

zacji (1773) – 13 dni,

4) posła Dawida Jackiewicza w sprawie powołania

członków zarządów PGE Energia Jądrowa SA oraz

PGE EJ 1 sp. z o.o. – od ministra skarbu państwa

(1827) – 6 dni.

Teksty interpelacji i zapytań poselskich

(nr 5398)

do ministra sportu i turystyki

w sprawie zasad ﬁnansowania sportu

na podstawie ustawy o sporcie – ponowna

Szanowna Pani Minister!

W dniu 2 sierpnia 2012 r.

wiedź na moją interpelację dotycząca zasad ﬁnanso-

2010 r. o sporcie, podpisana przez ministra sportu

i turystyki panią Joannę Muchę.

W związku z powyżej przedstawionym stanem

rzeczy, zwracam się do pani minister z serdeczną

1.

Zgodnie z treścią udzielonej odpowiedzi, mini-

sterstwo w tej chwili nie planuje żadnych zmian

w zakresie zasad ﬁnansowaniasportunapodstawie

talog przeznaczenia dotacji celowej z budżetu jednost-

ki samorządu terytorialnego jest otwarty i nie wyma-

ga uzupełnień.

Czy w takim razie ministerstwo wyra-

ża zgodę na to, aby środki publiczne, które powinny

służyć wspieraniu sportu, przeznaczać na transfery

zawodników, zapłatę kar, mandatów i innych opłat

sanacyjnych nałożonych na klub sportowy lub zawod-

nika tego klubu czy koszty ponoszone z tytułu zacią-

gniętych kredytów, pożyczek i wykupu papierów war-

tościowych?

Aktualnie obowiązująca ustawa daje moż-

liwości na właśnie takie przeznaczanie środków.

Tak

samo wygląda sytuacja w kręgu podmiotów innych

niż kluby – tutaj również pojawia się możliwość pokry-

wania kosztów np. mandatów ze środków publicznych,

nieprzeznaczonych na ten cel.

2.

W tym miejscu chciałabym także poprosić o udzie-

przepisy jednostki samorządu terytorialnego mają

możliwość doﬁnansowaniainfrastrukturysportowej

w ramach dotacji celowej?

Z poważaniem

Poseł Małgorzata Niemczyk

Łódź, dnia 30 sierpnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 6393)

do ministra sportu i turystyki

w Polskim Związku Piłki Nożnej

– ponowna

Szanowna Pani Minister!

W nawiązaniu do odpo-

wiedzi Pani Minister na interpelację nr 6393, po za-

poznaniu się z protokołem kontroli w Polskim Związ-

ku Piłki Nożnej oraz wystąpieniem pokontrolnym,

prosimy o odpowiedź na następujące pytania:

1.

W protokole kontroli, str. 2, widnieje adnotacja

o niezgodności w ewidencji liczby nowych klubów

zrzeszonych w PZPN.

Liczba nowych klubów według

uchwał wynosi 269 i nie odpowiada wykazanej w ewi-

dencji liczbie nowo przyjętych klubów, czyli 580.

W związku z tym zapytujemy: Czy PZPN przedstawił

podczas kontroli dowody wpłat za zgłoszenie zawod-

ników do rozgrywek?

Mając na uwadze dość dużą

rozbieżność liczby zrzeszonych klubów, kwota, która

wpłynęła do PZPN i ewentualnie nie została zaksię-

gowana, liczona być może w setkach tysięcy złotych.

Wyjaśnienie prezesa Grzegorz Laty ujęte jako dowód

akt kontroli nr 76, czyli bieżące aktualizacje w sys-

temie Ekstranet, ma się nijak do faktu, że system ten

tak naprawdę nie działa, a ﬁrma,zktórąPZPNpod-

pisał umowę na jego prowadzenie – jak wynika z po-

siadanych przez nas informacji – już nie istnieje.

Nawiązując do tabeli nr 3 na str. 31 protokołu

kontroli, pkt 1 i pkt 9, zapytujemy: Czy kontrolerzy

sprawdzili realizację uchwały WZD z dnia 24 stycz-

nia 2009 r., która powinna być zrealizowana do dnia

30 czerwca 2009 r., oraz uchwały z dnia 26 listopada

31 maja 2011 r.?

Na str. 32 rzeczonego protokołu znaj-

duje się wyjaśnienie prezesa Grzegorza Laty dotyczą-

ce pkt 1 i 9, jednak prosimy o informację, jakie dowo-

dy w tej sprawie zostały doręczone kontrolerom.

2.

Z informacji, jakie posiadamy – kluby zrzeszone

w Polskim Związku Piłki Nożnej wpłaciły na konto

PZPN środki ﬁnansowe przeznaczone na wydanie

kart elektronicznych dotyczących ewidencji zawod-

50

ników piłki nożnej w całej Polsce, na wszystkich

szczeblach rozgrywek.

Koszt jednej karty to około

15 zł, co na przykład tylko w Okręgowym Związku

Piłki Nożnej w Bielsku-Białej na poziomie tylko dru-

żyn A-klasowych daje kwotę około 100 tys. zł.

Do

chwili obecnej do żadnego z klubów nie przekazano

rzeczonych kart (co potwierdzać może fakt, że system

Ekstranet nie istnieje).

W związku z tym zapytujemy:

Czy kontrolerzy z ministerstwa sportu sprawdzili

również działanie tego systemu oraz ﬁnanseztym

związane?

3.

Na str. 3 protokołu kontroli znajduje się para-

graf o następującej treści: „upoważnia się Zarząd

PZPN, łącznie z Komisją Statutową (…) do wprowa -

dzenia ewentualnych modyﬁkacjidostatutuPZPN

wynikających ze stanowiska organu nadzorującego

i Krajowego Rejestru Sądowego”.

Ponadto w pkt 2,

w tabeli na str. 3 w ppkt a widnieje adnotacja o „powie-

rzeniu możliwości zlecania zadań statutowych związku

uchwale zarządu lub sekretarza generalnego”.

W związku z powyższym zapytujemy: Czy powyż-

sze zapisy nie dają Zarządowi PZPN możliwości nad-

użyć oraz dostosowywania statutu związku do wcze-

śniej podjętych uchwał?

4.

Na str. 5 protokołu w pkt 4 tabeli ppkt b jest

napisane: „wykreśleniu spośród kompetencji walne-

go zgromadzenia oceny działalności członków zarzą-

du i komisji rewizyjnej w okresie pomiędzy kolejnymi

zgromadzeniami” (uchwała Walnego Zgromadzenia

Sprawozdawczego z dnia 26 listopada 2010 r.), nato-

miast na str. 57 protokołu napisano: „sprawozdanie

z działalności za okres od października 2010 do paź-

dziernika 2011 r. komisja rewizyjna uchwaliła w dniu

24 listopada 2011 (…) podobnie jak ubiegłoroczne

sprawozdania komisji rewizyjnej, również i to z ostat-

niego okresu działalności komisji nie dotyczy zreali-

zowania przez nią statutowego obowiązku corocznej

kontroli całokształtu statutowej działalności PZPN”.

Na str. 13 protokołu ujęto fakt, że zgromadzenie nie

zrealizowało pkt 17. porządku obrad (ocena działal-

ności komisji rewizyjnej za okres od 30 października

2008 do 20 grudnia 2009).

Na str. 14 protokołu kon-

trolnego w ppkt h jest informacja, że niezgodnie z art. 26

pkt 8 statutu udzielono absolutorium wspólnie dla

całego Zarządu PZPN, choć powinno być udzielane

każdemu członkowi z osobna.

Na str. 55 protokołu

widnieje adnotacja o braku informacji o kontroli ca-

łokształtu statutowej działalności związku przez ko-

misję rewizyjną.

To samo dotyczy adnotacji na str. 57

– akta kontroli nr 15,142–143.

Czy te zapisy nie świadczą o tym, że w Polskim

Związku Piłki Nożnej nie przestrzega się obowiązują-

cego statutu, a decyzje organów kontrolnych związku

są podejmowane w uzgodnieniu, a może nawet na po-

lecenie Zarządu PZPN, co jest niezgodne ze statutem

związku oraz ustawą Prawo o stowarzyszeniach?

5.

Na str. 11 protokołu kontroli znajduje się wzmian-

ka, iż w uchwale końcowej nadzwyczajne WZD zobo-

wiązało też komisję rewizyjną do przeprowadzenia

kontroli w zakresie funkcjonowania systemu Ekstra-

net.

Protokół nie został podpisany zgodnie z pkt V.3

regulaminu obrad przez osoby do tego zobowiązane.

tranet jest ﬁkcjąiczykontrolującysprawdzilidzia-

łanie tego systemu?

Podobnie sprawa ma się w ppkt

e na str. 12 protokołu kontroli.

6.

Na str. 35 protokołu widnieje adnotacja, że PZPN

zawarł umowę na realizację budowy nowej siedziby po-

przez negocjacje, a nie w trybie przetargowym.

Prosi-

my o wyjaśnienie: Czy takie działanie w tej sprawie

jest zgodne z ustawą o stowarzyszeniach oraz czy nie

koliduje ze statutem PZPN?

7.

Na str. 46 protokołu znajduje się informacja do-

tycząca odwołania sekretarza generalnego związku.

Głosowanie w sprawie miało charakter tajny, pomi-

mo niestwierdzenia okoliczności złożenia wniosku

o utajnienie głosowania.

Z ogólnie znanych informa-

cji wydaje się jasne, że w tym przypadku chodziło

o odwołanie pana K. z zajmowanego stanowiska po

ujawnieniu tzw. afery taśmowej.

W związku z powyż-

szym zapytujemy: Czy postepowanie w tej sprawie

Zarządu PZPN po raz kolejny nie ma na celu ukrycia

nieprawidłowości w związku, a w szczególności spraw

dotyczących korupcji?

8.

Mając na uwadze informacje zawarte w wystą-

pieniu pokontrolnym Pani Minister z dnia 8 maja

2012 r., a szczególnie zobowiązanie władz związku

o przedstawieniu informacji o sposobie wykorzysta-

niu uwag i wniosków bądź o działaniach podjętych

w celu ich realizacji lub o przyczynach ich niepodjęcia

wraz z uzasadnieniem w terminie 30 dni, prosimy

o informację, jakie działania według Pani wiedzy zo-

stały podjęte przez PZPN w kwestii naprawy uchy-

bień wykazanych w kontroli.

Jeżeli nie podjęto żad-

nych działań naprawczych, to zapytujemy: Czy mini-

sterstwo sportu jako organ nadzorujący, zgodnie

z art. 26 ustawy Prawo o stowarzyszeniach, złożyło

wniosek do sądu o ukaranie grzywną PZPN?

9.

Czy w związku z nagminnym i notorycznym

łamaniem i nieprzestrzeganiem statutu oraz prawa

przez PZPN, jak również uporczywym zaniechiwa-

niem działań naprawczych wynikających z zaleceń

pokontrolnych w związku – co ma miejsce od około

1996 r. – nie powinno się zastosować względem PZPN

zapisu rozdz.

3 ustawy Prawo o stowarzyszeniach,

zać stowarzyszenie, jeżeli jego działalność wykazuje

Z poważaniem

Posłowie Artur Górczyński

i Marek Stolarski

Warszawa, dnia 30 sierpnia 2012 r.

51

Interpelacja

(nr 6535)

do ministra ﬁnansów

w sprawie legalności obrotu na terytorium

Polski surowym, nieprzetworzonym tytoniem

– ponowna

wie uzupełnienia odpowiedzi na interpelację w spra-

wie legalności obrotu na terytorium RP surowym,

nieprzetworzonym tytoniem.

W nawiązaniu do odpowiedzi na moją interpelację

(nr 6535) uprzejmie proszę o odpowiedź na następu-

jące pytania uzupełniające:

1.

Jaki jest kalendarz prac oraz przewidywane lub

planowane wejście w życie przepisów mających na

celu objęcie monitoringiem obrotu liśćmi tytoniowy-

mi w ramach przepisów akcyzowych?

2.

Czy znana jest odpowiedź Komisji Europejskiej

na skierowaną do niej prośbę o analizę i opinie

w zakresie możliwości wprowadzenia regulacji wspól-

notowych ograniczających dostęp do surowca tyto-

niowego?

3.

Czy wprowadzenie oraz termin wprowadzenia

regulacji obrotu liśćmi tytoniowymi w Polsce będą

uzależnione od stworzenia rozwiązań wspólnotowych

w tym zakresie?

4.

Obecnie w nieopodatkowanym obrocie handlo-

wym znajduje się duża ilość liści nieprzetworzonych

(suszone liście są kupowane przez konsumentów, do-

mowymi metodami rozdrabniane i cięte, a następnie

palone).

Czy rozwiązanie prawne polegające na obję-

ciu monitorowaniem, w ramach podatku akcyzowe-

go, surowca tytoniowego od momentu rozpoczęcia

przetwarzania przez pierwszego przetwórcę będzie

zatem skuteczne?

Czy wyeliminuje nieopodatkowany

handel liśćmi tylko wysuszonymi, ale w żaden inny

sposób nieprzetworzonymi?

5.

Jaka jest dynamika strat spowodowanych ob-

rotem nieopodatkowanymi liśćmi w pierwszej poło-

wie 2012 r.?

Czy straty z powodu obrotu nielegalnym

tytoniem będą większe niż w roku 2011?

6.

Czy pierwszy przetwórca to podmiot nabywa-

jący liście tytoniu od rolnika uprawiającego tytoń?

Czy pierwszym przetwórcą będzie podmiot sprzeda-

jący liście tytoniu na bazarach, w Internecie czy w spe-

cjalnie powstających do tego celu sklepach?

Czy do-

piero kolejny podmiot?

7.

Jak będą traktowane podmioty sprzedające li-

ście tytoniu w sklepach, Internecie czy na bazarach?

Czy będą kontrolowane (lub monitorowane) podmio-

ty nabywające liście tytoniu od takich podmiotów?

Z poważaniem

Poseł Przemysław Wipler

Warszawa, dnia 29 sierpnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 6567)

do ministra transportu,

w sprawie wykonywania usług

transportu drogowego

– ponowna

Szanowny Panie Ministrze!

Uprzejmie dziękuję za

udzielenie odpowiedzi na złożoną przeze mnie inter-

pelację, która dotyczyła wykonywania usług transpor-

tu drogowego.

Niemniej chciałbym prosić o zajęcie

przez ministerstwo stanowiska w sprawie, w której

o pomoc zgłosił się do mnie jeden z mieszkańców mo-

jego okręgu wyborczego.

Proszę o rozstrzygnięcie

ustawowej deﬁnicji bazy eksploatacyjnej: Czy może

ona mieścić się w lokalu mieszkalnym, czy też nie?

Stanowisko ministerstwa w tej sprawie będzie

istotną informacją dla wielu osób wykonujących usłu-

gi transportowe.

Z wyrazami szacunku

Poseł Krzysztof Brejza

Inowrocław, dnia 29 sierpnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 6574)

do ministra zdrowia

w sprawie wysokości dopłat

– ponowna

ZK/023/17/2012 z dnia 3 lipca 2012 r. i odpowiedzi na

nią nr MZ-PLA-460-12525-216/KKU/12 uprzejmie

proszę o jej uzupełnienie o dane za II kwartał 2012 r.,

w momencie kiedy resort zdrowia będzie dysponował

takimi informacjami.

Prosiłbym także o uściślenie informacji, które już

otrzymałem.

W kolumnie „ilość wydanego leku” nie

podano jednostki miary, podobnie w kolumnie „kwo-

ta refundacji” i „dopłata świadczeniobiorcy”, choć

z zawartych tam liczb można się domyślać, że naj-

prawdopodobniej kwoty podano w złotych.

1.

O ile zmalały dopłaty NFZ do leków w II kwar-

tale 2012 r. w porównaniu z analogicznymi kwarta-

łami roku poprzedniego?

2.

Jaka jest jednostka miary dla danych zawar-

tych w kolumnie „kwota refundacji” i „dopłata świad-

czeniobiorcy”?

Z poważaniem

Poseł Zbigniew Kuźmiuk

Radom, dnia 31 sierpnia 2012 r.

52

Interpelacja

(nr 7108)

do ministra ﬁnansów

w sprawie odwołania

z zajmowanego stanowiska

W dniu 16 lipca wystosowałem do Pana Ministra

interpelację dotyczącą zamiaru odwołania pana T. L.

ze stanowiska inspektora kontroli skarbowej III stop-

nia w Urzędzie Kontroli Skarbowej w Warszawie.

Interpelacja ta była rezultatem wystąpienia do

mojego biura Rady Sekcji Krajowej NSZZ „Solidar-

ność” Pracowników Skarbowych, która stwierdziła,

że taki zamiar „(...) są to działania bezpodstawne,

wymierzone w wolność słowa oraz wolność i nieza-

leżność związków zawodowych.

Zrealizowanie zamie-

rzeń dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w War-

szawie A. O., przy istotnym poparciu tych działań

przez wiceministra ﬁnansówAndrzejaParaﬁanowi-

cza będzie oznaczało, że właściwie z dowolnego po-

wodu, pod byle pretekstem będzie można zwolnić

z pracy działacza związkowego, także tego wysokie-

go szczebla.

(...)”.

Jakież było moje zdziwienie, kiedy w dniu 20 sierp-

nia otrzymałem za pośrednictwem kancelarii Sejmu

odpowiedź, w której minister Paraﬁanowiczinformu-

je mnie, że to już nie jest zamiar, tylko pana T. L.

zwyczajnie wyrzucono z pracy.

Ponieważ jest to pierwszy znany mi przypadek

w działalności poselskiej, że skargę na działania da-

nej osoby rozpatruje ta właśnie osoba i udziela odpo-

wiedzi na postawione pytania, uprzejmie proszę Pana

Ministra o osobiste zbadanie sprawy wyrzucenia

z pracy przewodniczącego Sekcji Krajowej Pracowni-

ków Skarbowych NSZZ „Solidarność” w Warszawie

pana T. L.

Czy Panu Ministrowi znane są przyczyny odwo-

łania z zajmowanego stanowiska pana T. L.?

Z poważaniem

Poseł Zbigniew Kuźmiuk

Radom, dnia 27 sierpnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 6884)

do ministra gospodarki

w sprawie konieczności upublicznienia

ustawy o odnawialnych źródłach energii

Szanowny Panie Ministrze!

5 grudnia 2010 r. mi-

nął termin wdrożenia dyrektywy Parlamentu Euro-

źródeł odnawialnych, dyrektywy o odnawialnych

źródłach energii.

Do prawa polskiego dyrektywa ma

być transponowana poprzez ustawę o odnawialnych

źródłach energii.

Minęło już 18 miesięcy od wyma-

ganego terminu wdrożenia dyrektywy, w czasie któ-

rych Polska została już kilkakrotnie upomniana

przez Komisję Europejską.

Dalsze opóźnienie grozi

narzuceniem Polsce wielomilionowych w skali roku

kar.

Tymczasem ministerstwo wciąż nie opublikowa-

ło nawet ostatecznej wersji projektu tej ustawy, nie

mówiąc o jego przyjęciu przez Radę Ministrów oraz

przekazaniu do Sejmu i Senatu.

Dodatkowe zagrożenie, jakie niesie dalsze opóź-

nienie we wdrażaniu ustawodawstwa unijnego, doty-

czy przyszłych funduszy unijnych, na lata 2014–2020.

Ze względu na spodziewaną warunkowość w otrzy-

maniu środków z budżetu UE brak ustawy może

skutkować brakiem środków na energetykę odna-

wialną w nowej perspektywie ﬁnansowej.

Ustawa o odnawialnych źródłach energii nie może

być jednak wyłącznie wdrożeniem wymagań dyrek-

tywy.

Niezbędne jest opracowanie aktu prawnego

tworzącego zasadnicze wsparcie dla energetyki pro-

konsumenckiej.

Możliwość produkcji, sprzedaży oraz

kupna energii elektrycznej jest szansą na rozwój ro-

dzimego przemysłu małych instalacji OZE, ﬁrmin-

stalujących oraz obsługujących te urządzenia, a co

za tym idzie, jest tworzeniem nowych, lokalnych

miejsc pracy.

W szczególny sposób skorzystają na tym

obszary wiejskie.

Produkcja energii będzie uzupeł-

nieniem dochodów gospodarstw rolnych, a równocze-

śnie gwarantować będzie lokalne bezpieczeństwo

energetyczne i przełamywać monopolistyczne prak-

tyki dostawców.

Ministra z apelem o jak najpilniejszą publikację pro-

jektu ustawy po konsultacjach społecznych i przeka-

zanie jej do dalszego procedowania w celu jak naj-

szybszego przyjęcia.

Kiedy projekt ustawy traﬁpodobradySejmuRP?

Z poważaniem

Poseł Jan Krzysztof Ardanowski

Warszawa, dnia 12 lipca 2012 r.

53

Interpelacja

(nr 7945)

do ministra transportu,

legnickiego dworca PKP

W marcu 2011 r. na zadane pytanie poselskie

w sprawie przebudowy legnickiego dworca PKP otrzy-

małem odpowiedź, iż inwestycja ujęta jest w planie

na rok 2011.

Czas wskazany w odpowiedzi już minął

i rozumiem, że pojawiły się pewne opóźnienia, dlate-

go pozwalam sobie poprosić o informację:

— o planowanym terminie uzyskania pozwolenia

na budowę,

— o planowanym terminie ogłoszenia przetargu

na wykonawcę prac budowlanych,

— o planowanym terminie zakończenia prac przy

przebudowie,

— o zakresie prac.

Z doniesień mediów lokalnych wynika, że prace

nie obejmą części peronów.

W związku z powyższym

proszę o:

1) potwierdzenie lub zaprzeczenie tym informa-

cjom;

2) jeżeli są one prawdziwe, proszę o wskazanie

planowanego terminu przebudowy części obejmującej

perony.

— Jaki jest planowany termin ogłoszenia przetar -

gu na wykonawcę prac budowlanych?

— Kiedy mają być zakończone prace?

— Jaki jest zakres prac i czy obejmuje również

remont peronów?

Z wyrazami szacunku

Poseł Robert Kropiwnicki

Legnica, dnia 17 sierpnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 7946)

do ministra ﬁnansów

w sprawie zbadania zasadności i możliwości

w rozliczeniu, tj. przy zakupie

nowego samochodu

W związku z prośbą otrzymaną od jednego z lo-

kalnych dilerów samochodów osobowych zwracam

się z prośbą o zbadanie zasadności i możliwości zmia-

mochodów osobowych zostawionych przez klientów

Poniżej szczegółowy opis obecnej sytuacji prawnej.

W świetle obowiązujących przepisów w przypadku

dów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowi-

tej nieprzekraczającej 3,5 t kwotę podatku naliczo-

nego stanowi 60% kwoty podatku określonej w fak-

turze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrz-

wspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku

kiem jest ich nabywca, nie więcej jednak niż 6000 zł

z dnia 16 grudnia 2010 r.).

Zbycie takiego samochodu w świetle przepisu § 13

ust. 1 pkt 5 rozporządzenia ministra ﬁnansówzdnia

o ile jest on towarem używanym, w rozumieniu art. 43

ust. 2 ustawy, jest zwolnione od podatku od towarów

dostawę samochodów osobowych i innych pojazdów

byciu tych samochodów i pojazdów przysługiwało

kwoty podatku, jeżeli te samochody i pojazdy są to-

warami używanymi, w rozumieniu art. 43 ust. 2

ustawy).

Powyższe zwolnienie podatkowe skutkuje

daleko idącymi konsekwencjami prawnymi u dilera

samochodów, który w rozliczeniu ceny sprzedaży no-

wego samochodu nabywa takie właśnie auto (zwol-

ust. 1 pkt 5 rozporządzenia), które następnie prze-

znaczy do sprzedaży.

Dzieje się tak, dlatego że w przy-

padku dostawy takiego samochodu diler nie może

korzystać z rozliczenia VAT w systemie marży.

Po-

woduje to obowiązek rozliczenia VAT od takiej dosta-

wy na zasadach ogólnych, tj. przy zastosowaniu pod-

stawowej stawki VAT 23-procentowej, co czyni cał-

kowicie nieopłacalnym przyjmowanie do rozliczeń

z tytułu nabycia nowych samochodów tego typu po-

jazdów, bowiem w przypadku nabycia pojazd jest

zwolniony, po doliczeniu zysku dealera przy kolejnej

dostawie opodatkowany wg 23-procentowej stawki

VAT bez możliwości odliczenia podatku naliczonego

zawartego w cenie nabycia.

Przepisy ustawy VAT w zakresie szczególnych

procedur w zakresie dostawy towarów używanych

zezwalają bowiem na stosowanie procedury VAT

marża do towarów używanych, nabywanych od po-

datnika podatku od towarów i usług, w sytuacji gdy

dostawy te były u niego zwolnione na podstawie art. 43

ustawy VAT).

Zastosowanie procedury VAT marża

nie może zaś być wykorzystane do dostaw samocho-

dów zwolnionych od VAT na podstawie przepisu § 13

54

nie mieści się w kategorii wymienionej w art. 120

ust. 10 pkt 2 ustawy.

chomienie inicjatywy zmierzającej do zmiany art. 120

ust. 10 pkt 2 ustawy o VAT przez dodanie do jego

brzmienia, że ma zastosowanie również do dostaw,

wykonawczego.

Bardzo proszę o wyjaśnienie tej kwestii.

Czy możliwe jest uruchomienie inicjatywy zmie-

Z wyrazami szacunku

Poseł Robert Kropiwnicki

(nr 8026)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie zaniechań i opóźnień

Sytuacja gospodarcza i społeczna województwa

podlaskiego należy do najtrudniejszych w kraju, na

co niekwestionowany wpływ ma brak rozbudowanej

i zmodernizowanej sieci drogowo-kolejowej.

Jest oczy-

wiste, że rozwój gospodarczy naszego kraju wymaga

stworzenia nowoczesnej sieci komunikacyjnej.

Mimo

zapewnień Pańskiego rządu i ujęcia na liście projek-

tów kluczowych Programu Operacyjnego „Infra-

struktura i Środowisko” wielu inwestycji drogowych

i kolejowych w skali kraju województwo podlaskie

ciągle nie może doczekać się rozpoczęcia prac zwią-

zanych z częścią zaplanowanych inwestycji i ich kon-

sekwentnej realizacji, gdyż znajdują się one wciąż

w fazie projektowania.

Sytuacja ta jest niezwykle nie-

korzystna dla regionu, wpływa na coraz silniejszą

polaryzację i pogłębianie różnic cywilizacyjnych mię-

dzy wschodnią a zachodnią częścią Polski oraz kla-

syﬁkuje województwo podlaskie na końcu tabeli

w kategorii inwestycji infrastrukturalnych.

Planowana budowa linii kolejowej E75 Rail Balti-

ca na odcinku Warszawa – Białystok – granica pań-

stwa, której pierwszy wariant zakładał przebieg

przez Białystok – Sokółkę – Dąbrowę Białostocką

– Augustów – Suwałki, przyniosłaby wiele korzyści

regionu, gdyż aktualnie słabo rozwinięta infrastruk-

tura drogowa i kolejowa na tych terenach ma bezpo-

średni wpływ na niski poziom inwestycji oraz słaby

rozwój turystyki.

Od rozbudowy sieci komunikacyj-

nej zależy m.in. napływ inwestorów do Suwalskiej

Naukowo-Technologicznego Polska-Wschód czy roz-

wój Augustowa jako miasta turystycznego o statusie

uzdrowiska.

Pierwotny wariant przebiegu trasy Rail

Baltica, który uwzględniał także Augustów, korzyst-

nie wpłynąłby na zmniejszenie skali ruchu kołowego

w tym mieście.

Zmiana przebiegu obwodnicy Augu-

stowa, która spowodowała już wieloletnie opóźnienia

w jej budowie, sprawia, że ogromna liczba samocho-

dów ciężarowych nadal przetacza się przez Augustów

jako miasto uzdrowiskowe, stwarzając zagrożenie dla

życia i zdrowia mieszkańców miasta, turystów i ku-

miast na trasie dróg krajowych nr 8, nr 61 i nr 19

(np. Suwałk, Łomży, Grajewa, Rajgrodu, Szczuczyna,

Stawisk, Suchowoli, Bielska Podlaskiego, Siemiatycz,

Sokółki).

Przytoczone powyżej przykłady i wnioski przed-

łożyłem Panu Premierowi w interpelacji poselskiej

wartych w tym wystąpieniu pragnę jeszcze raz za-

znaczyć, że z punktu widzenia ekologii i coraz surow-

szych norm obowiązujących Polskę w zakresie ochro-

ny środowiska kolej stanowi z wielu względów z całą

pewnością korzystniejszą alternatywę dla transportu

kołowego.

Nowoczesna kolej jest w stanie przynajm-

niej częściowo ochronić cenny ekologicznie obszar

północno-wschodniej Polski od negatywnego wpływu

związanego z transportem samochodowym na środo-

wisko.

Dodatkowo wariant ten przyczyniłby się po-

zytywnie do rozwoju regionu i umożliwiłby tym sa-

mym zmniejszenie bezrobocia.

Wobec tych argumen-

tów należy raz jeszcze rozważyć możliwość zmiany

przebiegu trasy i powrót do pierwotnej koncepcji ze

względu na dobro i interes mieszkańców wojewódz-

twa podlaskiego, którego wschodnia część nie może

zostać pozbawiona komunikacji kolejowej.

Wynika

z tego, że przesłanki, którymi kieruje się Pański rząd

w związku z planowaniem trasy E75, nie są podyk-

towane zasadą zrównoważonego rozwoju kraju i do-

brem obywateli.

Takie stanowisko wielokrotnie pre-

zentowali burmistrzowie miast oraz rady miejskie

Augustowa, Dąbrowy Białostockiej, Sokółki i Wasil-

kowa, a także władze samorządowe powiatów sokól-

skiego i augustowskiego.

W tej sprawie występowa-

łem w swoim i ich imieniu do ministra infrastruktu-

ry 22 stycznia 2010 r., wskazując w interpelacji po-

selskiej, że logicznym rozwiązaniem byłoby poprowa-

dzenie linii E75 korytarzem zaplanowanym na po-

czątku projektowania tej inwestycji.

W kolejnej interpelacji przedłożonej Panu Premie-

rowi 31 stycznia 2011 r. jako grupa parlamentarzy-

stów Prawa i Sprawiedliwości wskazywaliśmy na

szereg negatywnych skutków polityki Pańskiego rzą-

du wobec województwa podlaskiego, która zamiast

podźwignąć i rozwijać gospodarkę przyczynia się do

coraz większej jej degradacji.

W efekcie tego wiele

osób traci pracę i zasila szeregi bezrobotnych.

Inwe-

stycje infrastrukturalne, a zwłaszcza te odnoszące

55

się do modernizacji i rozbudowy sieci kolejowej i dro-

gowej, dałyby pozytywny sygnał dla inwestorów, któ-

rzy alarmują w sprawie potrzeby doinwestowania

podlaskiej sieci dróg i kolei.

Brak zdecydowanych

kroków w tym kierunku doprowadza do negatyw-

nych skutków gospodarczych i społecznych.

Linia kolejowa E75 Rail Baltica jest wielką szan-

są dla całego regionu północno-wschodniej Polski.

Transport kolejowy jest transportem tańszym i może

z powodzeniem odciążyć transport drogowy, który

z uwagi na swą skalę jest niezwykle uciążliwy dla

mieszkańców miejscowości zlokalizowanych wzdłuż

głównych arterii.

Słabo rozwinięta sieć drogowa Pod-

lasia oraz ogromna liczba pojazdów ciężarowych, któ-

re przetaczają się przez województwo podlaskie w dro-

dze na wschód, do krajów nadbałtyckich, do Rosji

i na Białoruś, sprawia, że modernizacja Rail Baltica

powinna być zadaniem priorytetowym.

Trasa E75

łącząca zachód Europy ze wschodem mogłaby być

jedną z głównych arterii transportowych kraju.

Dzię-

ki sprawnej komunikacji kolejowej na tej trasie moż-

liwe byłoby również przewożenie pojazdów ciężaro-

wych pociągami, co odciążyłoby drogi i doprowadzi-

łoby do spowolnienia degradacji nawierzchni asfalto-

wych.

Z powodu opóźnień i opieszałości w przygoto-

waniu inwestycji linia kolejowa Rail Baltica nie może

doczekać się realizacji.

Jak wynika z informacji

udzielonych w odpowiedzi na przywołaną wyżej in-

terpelację, „rozpoczęcie procesu modernizacji, a co

za tym idzie, umożliwienie prac budowlanych uzależ-

nione jest od zakończenia projektu PO IiŚ 7.1-22

pn.”

Modernizacja linii kolejowej E75 Rail Baltica

cinek Warszawa Rembertów – Zielonka – Tłuszcz

(Sadowne) – prace przygotowawcze«”.

Nie jest znany

termin zakończenia tej części projektu, a upływ cza-

su może spowodować, że wykorzystanie funduszy

unijnych na ten cel w aktualnej perspektywie ﬁnan-

sowej stanie się niemożliwe.

Może to oznaczać brak

pieniędzy na kolejne etapy prac, w tym na moderni-

zację linii E75 na terenie województwa podlaskiego.

Z ostatnich doniesień medialnych wynika, że trasa

Rail Baltica na odcinku Białystok – granica państwa

ma ostatecznie przebiegać przez Ełk – Olecko, co spo-

woduje, że miasta Wasilków, Czarna Białostocka,

Sokółka, Dąbrowa Białostocka i Augustów zostaną

pozbawione szans na dostęp do nowoczesnej komuni-

kacji kolejowej.

Wciąż przy tym nie wiadomo, kiedy

rozpoczną się prace budowlane na tym odcinku trasy,

z dostępnych informacji wynika, że dopiero po 2020 r.,

co stwarza wyjątkowo niekorzystną perspektywę

i odsuwa na bliżej nieokreśloną przyszłość tę ważną

dla Polski i regionu inwestycję infrastrukturalną.

Województwo podlaskie jest pomijane nie tylko

przez inwestorów, ale także przez Pański rząd, który

poprzez swoją politykę gospodarczą, a raczej jej brak

pogłębia zapóźnienia tego regionu i całej Polski wschod-

niej w stosunku do reszty kraju.

Nie może być zgody

na to, że ważne inwestycje infrastrukturalne w wo-

jewództwie podlaskim z powodu nieudolności rządu

i reprezentującego ten sam obóz polityczny samorzą-

du szczebla wojewódzkiego nie doczekają się w ogóle

realizacji.

Źle prowadzone przygotowania, zmiany

koncepcji i brak kompetencji instytucji publicznych

sprawia, że prace nie posuwają się naprzód, lecz grzę-

zną w biurokratycznych długotrwałych procedurach.

Tak stało się z regionalnym lotniskiem, które pomi-

mo prawie 12 lat przygotowań, wielokrotnej zmiany

dalej pozostaje w sferze planowania.

Modernizacja

sieci kolejowej w województwie podlaskim jest wielką

szansą dla regionu i mogłaby przyczynić się do jego

skoku cywilizacyjnego.

Jednak bez zdecydowanych

działań rządu to przedsięwzięcie z pewnością nie do-

czeka się ﬁnalizacji.

1.

Kiedy rozpocznie się modernizacja części linii

kolejowej E75 Rail Baltica usytuowanej w obrębie

województwa podlaskiego?

2.

Jaki jest obowiązujący harmonogram prac do-

tyczących całości inwestycji mającej na celu moder-

województwa podlaskiego?

3.

Dlaczego Pański rząd upiera się przy warian-

cie trasy Rail Baltica biegnącym z Białegostoku do

Suwałk przez Ełk – Olecko z pominięciem Augusto-

wa i pozostałych miast wzdłuż aktualnej linii kolejo-

wej, skoro trasa w tym wariancie jest dłuższa i wy-

maga większych nakładów ﬁnansowych?

4.

Czy w przypadku utrzymania przebiegu trasy

E75 przez Ełk – Olecko przewidywana jest moderni-

zacja obecnej linii kolejowej na trasie Białystok – So-

kółka – Augustów – Suwałki?

Jeśli tak, to jaki jest

konkretny terminarz planowanych prac i z jakich

źródeł zostaną one sﬁnansowane?

5.

Dlaczego nie są realizowane przyjęte i zatwier-

dzone w 2007 r. projekty inwestycyjne modernizacji

linii kolejowej E75?

Z wyrazami szacunku

Poseł Jarosław Zieliński

Warszawa, dnia 27 sierpnia 2012 r.

56

Interpelacja

(nr 8027)

do ministra nauki i szkolnictwa wyższego

w sprawie wysokości środków

pracowników Narodowego Centrum

Badań Jądrowych

Szanowna Pani Minister!

Narodowe Centrum Ba-

dań Jądrowych jest jedną z najważniejszych jedno-

stek naukowo-badawczych w Polsce.

Pomimo stosun-

kowo krótkiego okresu istnienia w nowej formie or-

ganizacyjnej aktywnie uczestniczy w wielu między-

narodowych projektach.

Jest jednocześnie beneﬁcjen-

tem różnych programów i funduszy, dzięki którym

może ﬁnansowaćwiększośćsferswojejdziałalności.

W kwestii wypłaty wynagrodzeń dla pracowników

pozostaje jednak całkowicie uzależnione od dotacji

nictwa Wyższego.

Swoistym paradoksem może okazać się sytuacja,

w której uznany i ceniony ośrodek naukowy, posia-

dający środki na prowadzenie najnowocześniejszych

badań znajdzie się w położeniu kryzysowym, ponie-

waż nie będzie w stanie zapewnić wynagrodzeń swo-

im pracownikom.

Byłaby to sytuacja, która pod wzglę-

dem prestiżowym stanowiłaby ogromną porażkę

naszego państwa.

Trudne do ocenienia i przewidze-

nia byłyby także straty wynikające z zaprzestania

działalności centrum.

Bardzo proszę Panią Minister o odpowiedź: Czy

wobec znaczenia prac prowadzonych przez Narodowe

Centrum Badań Jądrowych, a także faktu niedosko-

nałości przepisów regulujących zasady jego ﬁnanso-

wania ministerstwo zamierza podjąć stosowne dzia-

łania – zarówno bieżące, skutkujące zwiększeniem

przyznanej NCBJ dotacji, jak również długofalowe,

pozwalające na uniknięcie w przyszłości podobnych

problemów?

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Krystyna Łybacka

Poznań, dnia 27 sierpnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 8028)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie programu „Aktywny samorząd”

W 2012 r. Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób

Niepełnosprawnych rozpoczął przygotowania do re-

alizacji pilotażowego programu „Aktywny samorząd”.

Na wszystkie zadania adresowane do osób niepełno-

sprawnych PFRON przeznaczył w 2012 r. w ww. pro-

gramie 115 mln zł.

Środowiska osób niepełnospraw-

nych z terenu całej Polski wyrażają jednak zaniepo-

kojenie pewnymi zapisami regulaminowymi związa-

nymi z aplikowaniem o środki do tego programu.

Po

pierwsze, z aplikowania do programu są wykluczeni

niemal wszyscy niepełnosprawni z orzeczeniem o nie-

pełnosprawności w stopniu lekkim (III grupa) oraz

znacznie ograniczono możliwości aplikowania do pro-

gramu przez osoby z orzeczeniem o niepełnospraw-

ności w stopniu umiarkowanym (II grupa).

Ponadto

do dnia 20 sierpnia nie podpisano z powiatami będą-

cymi realizatorem programu „Aktywny samorząd”

umów, nie podano nawet kwot, jakimi będą w roku

2012 dysponować do podziału w ramach programu

powiaty.

Fakt ten niepokoi w zestawieniu z informa-

cją zawartą w regulaminie programu mówiącą, że

osoby zainteresowane aplikowaniem do ww. progra-

mu są zobowiązane składać wnioski do 30 września

br. W takiej sytuacji jednostki powiatowe zajmujące

się tym obszarem nie wiedzą, czy mają już wydawać

formularze wniosków opracowanych do obsługi pro-

gramu „Aktywny samorząd”, gdy umowy z PFRON

nie są jeszcze podpisane.

Pytam o to, ponieważ for-

mularze wniosków aplikacyjnych są bardzo szczegó-

łowe i obszerne.

Ponadto osoby niepełnosprawne po-

trzebują czasu, aby skompletować aktualną doku-

mentację wymaganą jako załączniki do wniosku

aplikacyjnego.

Czy mając na względzie to, że pilotażowy program

„Aktywny samorząd” będzie realizowany przez naj-

bliższe trzy lata, można rozważyć od roku 2013 wy-

dłużenie okresu aplikowania przez osoby niepełno-

sprawne, zważywszy na potrzebę rzetelnego skom-

pletowania potrzebnej dokumentacji?

Ponadto chcę zapytać: Czy nie można złagodzić

kryteriów przyznawania środków na realizację za-

dań w poszczególnych obszarach określonych przez

program?

W ocenie wielu organizacji pozarządowych

oraz indywidualnych osób niepełnosprawnych te kry-

teria są zbyt rygorystyczne.

Proszę o skonsultowanie

moich pytań z panem prezesem Państwowego Fun-

duszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych.

Z wyrazami szacunku

Poseł Marian Cycoń

Warszawa, dnia 27 sierpnia 2012 r.

57

Interpelacja

(nr 8029)

do ministra skarbu państwa

w sprawie przyszłości spółki akcyjnej

Uzdrowisko Szczawno-Jedlina

Szanowny Panie Ministrze!

W obliczu przemian

własnościowych spółek uzdrowiskowych w Polsce

proszę o odpowiedź na poniższe pytania:

spółki akcyjnej Uzdrowisko Szczawno-Jedlina?

2.

Jakie są docelowe zamierzenia procesu prywa-

tyzacji ww. spółki?

Pragnę zaznaczyć, że spółka tworzy miejsca pra-

cy, a tym samym stanowi gwarancję rozwoju gminy

uzdrowiskowej Szczawno-Zdrój.

Brak wiedzy o przy-

szłości spółki uniemożliwia stworzenie realnej kon-

cepcji rozwoju miasta.

Z wyrazami szacunku

Poseł Izabela Katarzyna Mrzygłocka

Wałbrzych, dnia 27 sierpnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 8030)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie ograniczenia możliwości

Zgodnie z art. 3a ust. 2 ustawy o utrzymaniu czy-

stości i porządku w gminach (treść art. 3a poniżej)

gmina (a więc i związek gmin) może samodzielnie re-

alizować zadanie polegające na budowie, utrzymaniu

lub eksploatacji regionalnej instalacji do przetwarza-

nia odpadów komunalnych jedynie wtedy, gdy jeden

z poniższych warunków nie zostanie spełniony:

— art. 3 ust. 2 pkt 3 – nie zostanie dokonany wy -

bór koncesjonariusza,

— art. 3 ust. 2 pkt 2 – nie zostanie dokonany wy -

bór partnera prywatnego,

— art. 3 ust. 2 pkt 1 – zakończy się wynikiem ne -

gatywnym przetarg na wybór podmiotu, który będzie

stalację do przetwarzania odpadów komunalnych.

nach – art. 3a ust. 1: Gminy, realizując zadania po-

legające na zapewnieniu budowy, utrzymania i eks-

ploatacji regionalnych instalacji do przetwarzania

odpadów komunalnych, są obowiązane do:

1) przeprowadzenia przetargu na wybór podmio-

tu, który będzie budował, utrzymywał lub eksploato-

wał regionalną instalację do przetwarzania odpadów

komunalnych,

2) dokonania wyboru podmiotu, który będzie budo-

wał, utrzymywał lub eksploatował regionalną instala-

cję do przetwarzania odpadów komunalnych, na zasa-

Nr 19, poz. 100 oraz z 2010 r.

Nr 106, poz. 675),

3) dokonania wyboru podmiotu, który będzie bu-

dował, utrzymywał lub eksploatował regionalną in-

(Dz. U. Nr 19, poz. 101, z późn. zm.).

Art. 3a ust. 2: W przypadku gdy przetarg, o którym

nym albo gdy nie zostanie dokonany wybór partnera

prywatnego na zasadach określonych w ustawie,

dokonany wybór koncesjonariusza na zasadach,

dzielnie realizować zadanie polegające na budowie,

cji prawnej art. 3a ustawy i udzielenie odpowiedzi na

następujące pytania:

1.

Czy w art. 3a ust. 2 ustawy ogranicza się moż-

liwość samodzielnej realizacji zadań własnych gmin

(i związków gmin) polegających na budowie, utrzy-

maniu lub eksploatacji regionalnej instalacji do prze-

twarzania odpadów komunalnych?

2.

Co jest powodem tego, że ustawa uzależnia po-

siadanie przez gminy własnej infrastruktury do go-

spodarki odpadami komunalnymi od przypadków,

gdy prywatni przedsiębiorcy nie wyrażą zaintereso-

wania inwestycjami w tym zakresie na danym obsza-

rze administracyjnym?

3.

Czy takie ograniczenie jest zgodne z konstytu-

cyjnymi uprawnieniami samorządów?

4.

Na czym polega wybór podmiotu, który będzie

instalację do przetwarzania odpadów komunalnych,

określony w art. 3a ust. 1 pkt 1?

Uprzejmie proszę

o dokonanie interpretacji i analizy przypadków.

5.

Czego dotyczy specyﬁkacjaistotnychwarun-

ków zamówienia przetargu?

Uprzejmie proszę o do-

konanie interpretacji i analizy przypadków.

6.

Jaka jest istota przetargu określonego w art. 3a

ust. 1 pkt 1 ustawy, a w szczególności jaki podmiot ma

być wyłoniony, kto ma budować, utrzymywać lub eks-

ploatować oraz kto będzie właścicielem regionalnej in-

stalacji do przetwarzania odpadów komunalnych?

Poseł Mariusz Orion Jędrysek

Wrocław, dnia 27 sierpnia 2012 r.

58

Interpelacja

(nr 8031)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie emigracji zarobkowej

Od chwili przystąpienia Polski do Unii Europej-

skiej minęło już ponad 8 lat.

Rządzący roztaczali sze-

rokie wizje przyszłości Polski i wielkich szans dla

naszych obywateli w nowoczesnej Europie.

Oczywi-

ście zmiany można już zaobserwować gołym okiem,

ale nie wszystkie można uznać za pozytywne z per-

spektywy naszego kraju.

We wspomnianym okresie

duża część Polaków wyjechała z Polski w celach za-

robkowych do takich krajów jak Holandia, Wielka

Brytania, Francja i Niemcy.

Z Polski wyjeżdżają głów-

nie wykwaliﬁkowanipracownicy,którzykontynuują

swoją karierę zawodową w ww. państwach.

Wykwali-

ﬁkowanakadrapracowniczazPolskiprzyczyniłasię

do rozwoju zagranicznych gospodarek.

Z jednej strony

może cieszyć docenianie naszych pracowników w Eu-

ropie Zachodniej, a z drugiej strony martwi fakt, iż

cierpi na tym nasza gospodarka.

Do Polski mieli po-

wracać polscy emigranci skuszeni pozytywnymi prze-

mianami, których autorstwem miał być obecny rząd.

Niestety z dostępnych informacji wynika, że w ostat-

nich czasach sytuacja jeszcze bardziej się pogorszyła.

Coraz więcej młodych Polaków opuszcza nasz kraj

i próbuje swoich sił w innych państwach.

Na skutek

braku perspektyw w kraju młode osoby jeszcze przed

skończeniem szkoły zawodowej, średniej lub porzu-

cając studia wyższe, podejmują decyzję o emigracji

zarobkowej.

Polska stała się w obecnej chwili dostar-

czycielem taniej i wykwaliﬁkowanejsiłyroboczejna

różnych szczeblach.

Nie można jedynie poprzestać

w tych rozważaniach na pracownikach ﬁzycznych.

Wśród grupy wyjeżdżających znajdują się również

osoby z wyższym wykształceniem.

Odpływ młodych

ludzi z naszego kraju ma negatywny wpływ na go-

spodarkę.

Podstawowym zadaniem polskiego rządu

powinno być utworzenie odpowiednich warunków do

rozpoczynania i rozwoju kariery zawodowej młodych

ludzi, a także w perspektywie obowiązku podnosze-

nia wieku emerytalnego dotyczyć to powinno rów-

nież osób powyżej 60. roku życia.

uprzejmie prosiłbym Pana Ministra o udzielenie od-

1.

Ile wynosiła łączna liczba osób (uwzględniając

podział na płeć), które wyjechały z Polski w celach

zarobkowych przed przystąpieniem Polski do Unii

Europejskiej?

Proszę o podanie danych z podziałem

na poszczególne lata 1990–2004.

2.

Ile wynosi łączna liczba osób (uwzględniając

zarobkowych po przystąpieniu Polski do Unii Euro-

3.

Ile wynosi łączna liczba osób w wieku 18, 20,

ne lata 1990–2004.

5.

Ile wynosi łączna liczba osób (uwzględniając

podział na płeć oraz miejsce zamieszkania, tj. mia-

sto/wieś), które wyjechały z Polski w celach zarobko-

wych przed przystąpieniem Polski do Unii Europej-

szczególne lata 1990–2004.

6.

Ile wynosi łączna liczba osób (uwzględniając

wych po przystąpieniu Polski do Unii Europejskiej?

7.

Ile wynosi łączna liczba osób (uwzględniając

podział na płeć oraz podział na województwa), które

stąpieniem Polski do Unii Europejskiej?

Proszę o po-

danie danych z podziałem na poszczególne lata 1990–

–2004.

8.

Ile wynosi łączna liczba osób (uwzględniając

–2012.

9.

Ile wynosi łączna liczba osób z wykształceniem

podstawowym, zawodowym, średnim, wyższym oraz

osób kontynuujących dalszą karierę naukową, uwzględ-

niając podział na płeć, które wyjechały z Polski

działem na poszczególne lata 1990–2004.

10.

Ile wynosi łączna liczba osób z wykształce-

niem podstawowym, zawodowym, średnim, wyższym

uwzględniając podział na płeć, które wyjechały z Pol-

łem na poszczególne lata 2004–2012.

11.

W oparciu o pytania 1–10 proszę o udzielenie

analogicznej informacji na temat osób, które po-

wróciły do kraju z emigracji zarobkowej w ww.

okresach?

12.

Jakie działania są prowadzone w celu zachęce-

nia emigrantów zarobkowych do powrotu do kraju?

13.

Czy istnieje program lub projekt programu,

który miałby za zadanie umożliwienie emigrantom

zarobkowym ponowne zaaklimatyzowanie się w pol-

skich warunkach społeczno-gospodarczych?

Poseł Mariusz Orion Jędrysek

59

Interpelacja

(nr 8032)

do ministra transportu,

Oleśnica jest miastem powiatowym i ze względu

na charakter powiatu stanowi jego wizytówkę.

Miesz-

kańcy i władze miejskie dbają o pozytywny wizeru-

nek miasta.

Niestety Oleśnica często kojarzona jest

przez podróżnych z dworcem głównym PKP, który

znajduje się w opłakanym stanie.

Z informacji prze-

kazanych do mojego biura przez burmistrza Oleśnicy

wynika, że z dworca kolejowego korzysta ok. 7 tys.

podróżnych na dobę, co stanowi ok. 7% mieszkańców

powiatu oleśnickiego.

Jest to dosyć spora liczba osób,

które codziennie narażone są na różnego rodzaju

utrudnienia związane ze złym stanem technicznym

dworca.

Stan dworca w Oleśnicy negatywnie rzutuje

na obraz całego regionu.

Poza kwestią negatywnego

wpływu obrazu dworca głównego na wizerunek mia-

sta i regionu pozostają różnego rodzaju niedogodno-

ści i utrudnienia dla mieszkańców i podróżnych.

Za-

równo sam budynek dworca (perony, poczekalnia,

kasy, przejścia podziemne i nadziemne), jak i inne

urządzenia techniczne nie były przez lata remonto-

wane.

W obecnej sytuacji dworzec kolejowy znajduje

się w tragicznym stanie (potwierdzeniem tego faktu

jest dostarczona do mojego biura dokumentacja foto-

graﬁczna,którąprzesyłamwzałączeniu*

)

).

Dodat-

kową kwestią związaną z dworcem w Oleśnicy jest

sprawa zamknięcia kładki (nadziemnego przejścia

dla pieszych nad torami) łączącej dworzec z miastem,

z której korzystała spora część podróżnych.

Po za-

mknięciu ww. przejścia większość podróżujących

musi wybierać o wiele dłuższą drogę lub niestety ko-

rzysta z bardzo niebezpiecznego skrótu przez toro-

wisko.

Należy dodać, że miasto z własnej inicjatywy

przeprowadziło przebudowę ul. Przemysłowej.

W efek-

cie przeprowadzonych prac modernizacyjnych utwo-

rzono 170 dodatkowych miejsc parkingowych.

Wła-

dze Oleśnicy ubolewają jednak nad faktem, iż zaan-

gażowanie miasta w podwyższenie komfortu i bez-

pieczeństwa podróżujących nie idzie w parze z wła-

ściwym utrzymaniem przejścia pod torami od strony

ul. Przemysłowej, które na skutek opadów deszczu

systematycznie jest zalewane i tym samym całkowi-

cie uniemożliwia korzystanie z niego przez podróż-

nych.

Przy odrobinie chęci i zaangażowaniu odpowie-

dzialnych za budynek podmiotów można by uzyskać

pozytywne efekty.

W budynku znajdują się pomiesz-

czenia, z których można by utworzyć np. dodatkowy

sklep lub bar.

Niestety przy takim stanie technicz-

nym i estetycznym nie jest to realne.

Można śmiało

przyjąć, że obraz dworca kolejowego w Oleśnicy od-

zwierciedla stan polskiej kolei, w której od wielu lat

nic się nie dzieje.

Efektem tego typu masowych za-

niedbań Polska traci szansę na zrównoważony rozwój

i modernizację sieci kolejowej odpowiadającej stan-

dardom europejskim.

Przekłada się to na niebotycz-

ne straty gospodarcze.

Rządzący chwalą się i dumnie

prezentują niedawno wyremontowane dworce kole-

jowe w dużych miastach (takich jak np. Wrocław).

Niestety w swoich planach zarówno rządzący, jak

i podmioty odpowiedzialne za infrastrukturę kolejo-

wą zapominają o małych miejscowościach, w których

dworce kolejowe znajdują się w bardzo złym stanie.

Uprzejmie proszę Pana Ministra, aby zwrócił Pan

uwagę również na te małe miejscowości.

Nie chodzi tu

jedynie o Oleśnicę, która jest jednym z przykładów

zaniedbań i braku zaangażowania wśród władz odpo-

wiedzialnych za stan polskiej kolei.

Polskie drogi są za

bardzo obciążone ruchem samochodów, stąd słusznie

proponuje się, aby użytkownicy samochodów przesia-

dali się na kolej, gdyż jest ona o wiele tańsza i bezpiecz-

niejsza.

Wydaje się jednak, że są to jedynie puste sło-

wa, ponieważ nie stwarza się tym ludziom minimum

komfortu podróży.

Przykładem na to jest właśnie dwo-

rzec w Oleśnicy, który raczej odstrasza niż zachęca

osoby podróżujące do korzystania z usług PKP.

Po-

nadto Polska jako najbardziej bogaty pod względem

surowcowym region Europy powinna posiadać rozbu-

dowaną sieć kolejową, która będzie w stanie umożliwić

transport naszych cennych surowców do różnych czę-

ści naszego kraju, a w szczególności z Dolnego Śląska,

gdzie znajduje się ponad 60% złóż kruszywa łamanego

(twarde skały niezbędne do budowy dróg i kolei).

Pod-

stawowym zadaniem rządzących powinno być dbanie

o rozwój i modernizację kolei polskiej, szczególnie

w regionie Dolnego Śląska.

Uważam, że ze względu na dobro Polski i obywa-

teli Pan Minister powinien być zainteresowany jak

najszybszym rozwiązaniem tej sprawy.

Równocze-

śnie uprzejmie proszę o odpowiedz na następujące

pytania:

1.

Czy ministerstwo posiada realne i racjonalne

plany modernizacji infrastruktury kolejowej lub pro-

wadzi prace nad takimi planami?

2.

Jakie są powody złego stanu infrastruktury ko-

lejowej w Polsce?

3.

Dlaczego ministerstwo nie podejmuje stanow-

czych i widocznych działań w celu polepszenia wa-

runków podróży koleją?

4.

Czy w najbliższym czasie planuje się rozpoczę-

cie remontu dworca kolejowego w Oleśnicy?

5.

Kiedy ostatnio był przeprowadzany remont

budynku dworca i infrastruktury kolejowej w Ole-

śnicy?*

)

60

6.

Jakie działania zamierza podjąć ministerstwo

w celu ponownego uruchomienia kładki łączącej ww.

dworzec z miastem?

7.

Czy uważa Pan Minister, że najlepszym rozwią-

zaniem złego stanu technicznego kładki w Oleśnicy

i związanymi z tym zagrożeniami było docelowo wy-

łączenie jej z ruchu?

Poseł Mariusz Orion Jędrysek

Interpelacja

(nr 8033)

do ministra transportu,

w sprawie apteczek pierwszej pomocy

Szanowny Panie Ministrze!

Z przeprowadzonych

ostatnio przez grupę stowarzyszeń badań wynika, że

na ok. 50 osób tylko kilka chce udzielić pierwszej po-

mocy poszkodowanemu w wypadku komunikacyj-

nym.

Pozostali kierowcy nie znają zasad udzielania

pierwszej pomocy, ale też ich samochody nie są wy-

posażone w odpowiednie apteczki.

Tymczasem za-

opatrzenie apteczek częstokroć skutecznie pozwala

uratować życie.

Po raz kolejny zwracam uwagę na fakt, że w wie-

lu krajach Europy apteczka obok trójkąta ostrzegaw-

czego stanowi obowiązkowe wyposażenie każdego

samochodu.

Unormowania wymagają też kwestie

związane z wyposażeniem apteczek.

Niestety w Pol-

sce nie ma żadnych przepisów określających ich za-

wartość, nawet w przypadku apteczek obowiązko-

wych, przeznaczonych do przewożenia w ciężarów-

kach, autobusach i służbowych samochodach osobo-

wych do prowadzenia działalności zawodowej.

Często

zdarza się zatem, że nie wiedząc o tym, kierowcy ku-

pują apteczkę wyposażoną bardzo skromnie i niepo-

zwalającą na udzielenie odpowiedniej pomocy po-

szkodowanym w wypadku.

Nie zapewnia ona także

właściwego zabezpieczenia osoby ratującej przed

ewentualnym zakażeniem krwi.

Czy Pana resort zamierza podjąć działania zmierza-

jące do uregulowania tej kwestii?

Z poważaniem

Poseł Krzysztof Kwiatkowski

Warszawa, dnia 27 sierpnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 8034)

do ministra zdrowia

Szanowny Panie Ministrze!

W Polsce dochodzi

rocznie do ok. 37 tys. zakażeń (m.in. zapaleniem wą-

troby) podczas przypadkowych ukłuć i zranień ostry-

mi narzędziami medycznymi, na które narażony jest

personel szpitalny.

W przeciwieństwie do innych krajów unijnych

w Polsce tych zdarzeń się nie monitoruje.

Z przepro-

wadzonych sondaży wynika, że tylko ok. 25% pielę-

gniarek i zaledwie 2% lekarzy informuje o takich

zdarzeniach swoich przełożonych.

Tymczasem już w przyszłym roku zacznie obo-

wiązywać dyrektywa 2010/32/UE dotycząca zapobie-

gania zranieniom w sektorze ochrony zdrowia, wy-

magająca od placówek medycznych ujednoliconych

standardów postępowania.

Poza przeszkoleniem per-

sonelu niezbędny będzie zakup sprzętu, który zmniej-

sza ryzyko ukłuć i zranień.

Bezpieczne igły i wenﬂo-

ny (mające specjalne zabezpieczenia) są droższe od

tradycyjnych i nie wszyscy szefowie placówek decy-

dują się na ich zakup.

Tymczasem badania pokazują, że wprowadzenie

bezpiecznego sprzętu to znaczna oszczędność w sto-

sunku do wysokich kosztów leczenia zakażonych

przypadkowo osób.

Ministra z pytaniem: Jaki jest stan przygotowania

placówek medycznych do wprowadzenia powyższej

dyrektywy?

Z poważaniem

Poseł Krzysztof Kwiatkowski

(nr 8035)

do ministra zdrowia

w sprawie dostępu

Szanowny Panie Ministrze!

W styczniu tego roku

Ministerstwo Zdrowia zapowiedziało udostępnienie

szpitalom i przychodniom Centralnego Wykazu Ubez-

pieczonych prowadzonego od lat przez NFZ.

Miało to

ułatwić lekarzom sprawdzenie przy wypisywaniu re-

cept, czy dany pacjent opłaca składkę zdrowotną.

Do

tej pory pacjenci zobowiązani są do przedstawiania

w szpitalach i poradniach druku RMUA ważnego tyl-

61

ko przez okres 60 dni, co znacznie utrudnia korzy-

stanie ze świadczeń służby zdrowia.

nowane jest udostępnienie zbiorów Centralnego

Wykazu Ubezpieczonych (CWU) szpitalom i przy-

chodniom?

Z poważaniem

Poseł Krzysztof Kwiatkowski

(nr 8036)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie standardów działania osób

pełniących funkcje publiczne

Szanowny Panie Premierze!

Afera taśmowa i ujaw-

nienie nepotyzmu w spółce Elewarr, Agencji Rynku

cji Rolnictwa, zarządzanych przez działaczy Polskie-

go Stronnictwa Ludowego, które jest koalicjantem

Platformy Obywatelskiej, uświadomiły opinii pu-

blicznej, jaki jest rzeczywisty obraz polityki pod rzą-

dami koalicji PO–PSL, na której czele stoi Pan jako

premier rządu i przewodniczący Platformy Obywa-

telskiej.

Opublikowane w mediach materiały poka-

zują patologiczne praktyki, jakich dopuszczają się

politycy PSL, którzy zajmując dobrze opłacane sta-

nowiska w spółkach Skarbu Państwa, szybko dora-

biają się ogromnych fortun i zawłaszczają państwowe

instytucje.

Opinia publiczna, ukierunkowana prze-

kazami medialnymi, zogniskowała się wokół nepoty-

zmu, kolesiostwa i szastania środkami publicznymi

w instytucjach, które w ramach podziału wpływów

dostały się w ręce PSL-u jako jednego z koalicjantów.

Niezależnie od tego, jakie polityczne zabarwienie

mają takie patologiczne zjawiska, zawsze zasługują

na potępienie, zdecydowaną reakcję organów pań-

stwa odpowiedzialnych za przestrzeganie prawa

i uczciwość w życiu publicznym oraz wymagają wy-

ciągnięcia konsekwencji służbowych i karnych, ale

również politycznych.

Jakie konsekwencje polityczne

wyciągnął Pan, Panie Premierze, wobec odpowie-

dzialnych za zaistniałą sytuację?

Niestety, tak na-

prawdę nie podjął Pan żadnych kroków politycznych,

dyscyplinujących i zaradczych, aby takie przypadki

w przyszłości nie miały już miejsca.

Nie podjął Pan

takich działań, ponieważ w gruncie rzeczy podjąć ich

nie mógł, bowiem od 5 lat ﬁrmujePaniakceptuje

takie patologie w swoim rządzie i w swojej partii.

Platforma Obywatelska jako partia władzy niczym

się nie różni w swoim postępowaniu od jej koalicjan-

ta i stosuje te same praktyki co PSL, tyle tylko, że na

znacznie większą skalę, bo zakres jej wpływów jest

większy.

Można powiedzieć: „Wart Pac pałaca, a pa-

łac Paca”.

Dlatego próba zrzucenia odpowiedzialności

wyłącznie na PSL jest nieuczciwa i ten PR-owski za-

bieg polegający na wywołaniu wrażenia kontrastu

pomiędzy skorumpowanym PSL i rzekomo czystą PO

na dłuższą metę nie może się udać.

Lista nieetycznych praktyk działaczy Platformy

Obywatelskiej pełniących funkcje publiczne jest bar-

dzo długa i wciąż się wydłuża.

Wystarczy przypo-

mnieć wszystkie głośne afery, z aferą hazardową na

czele.

Poniżej przedstawiam Panu Premierowi kilka

bulwersujących przykładów z mojego okręgu wybor-

czego, jakim jest województwo podlaskie, znanych

dobrze opinii publicznej, lecz na próżno oczekujących

na jakąkolwiek reakcję z Pańskiej strony lub szerzej

– ze strony rządu czy kierownictwa Platformy Oby-

watelskiej.

Mam nadzieję, że po ich przypomnieniu

zechce Pan wreszcie zabrać głos w tych sprawach.

Posłanka Platformy Obywatelskiej Bożena Ka-

mińska, mając po wyborach wątpliwości, czy może

łączyć mandat poselski z pełnioną funkcją dyrektora

Młodzieżowego Domu Kultury w Suwałkach, w swo-

im zapytaniu wprowadziła w błąd Biuro Analiz Sej-

mowych Kancelarii Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej

poprzez podanie niedokładnych danych odnośnie do

swojego miejsca pracy.

Można powiedzieć, że przeka-

zała „prawie” prawdziwe dane, ale jak wiadomo,

„prawie” czyni wielką różnicę.

Pełniąc funkcję dy-

rektora Młodzieżowego Domu Kultury w Suwałkach,

który jest placówką oświatową nieposiadającą osobo-

wości prawnej, objętą zakazem łączenia funkcji dy-

rektorskiej z mandatem posła, poinformowała Kan-

celarię Sejmu, że jest dyrektorem domu kultury, pod-

legającego przecież innym przepisom i w związku

z tym nieobjętego takim zakazem.

Skutkowało to

tym, że Biuro Analiz Sejmowych Kancelarii Sejmu

nie stwierdziło konﬂiktuprawnegopomiędzyfunk-

cjami pełnionymi przez posłankę Bożenę Kamińską.

Publiczne ujawnienie przeze mnie sytuacji prawnej

pani Bożeny Kamińskiej i opinia wydana przez Ko-

misję Etyki Poselskiej Sejmu spowodowały, że po-

twierdzony został rzeczywisty stan niezgodności

z prawem polegający na łączeniu mandatu posła

i funkcji dyrektora placówki oświatowej.

W konse-

kwencji Bożena Kamińska została zmuszona do ure-

gulowania swojej sytuacji prawnej poprzez uzyskanie

urlopu bezpłatnego z miejsca dotychczasowej pracy

(nawiasem mówiąc, została urlopowana z funkcji dy-

rektora placówki w likwidacji, która z dniem 31 paź-

dziernika 2012 r. przestanie funkcjonować).

Nie

zmienia to faktu, że posłanka PO Bożena Kamińska

przez ponad pół roku, łącząc obie funkcje, łamała

prawo.

Wszystko to nabiera szczególnie negatywnego

znaczenia, gdy uwzględni się rolę, jaką ma spełniać

poseł: stanowiąc prawo, powinien jednocześnie da-

wać przykład i wzór jego przestrzegania.

62

Powyższa sprawa znana była pani marszałek

Ewie Kopacz, która pełni tę wysoką funkcję z Pana

rekomendacji.

Nie było odpowiedniej reakcji z jej

strony i nie reagowały na to ani władze Klubu Par-

lamentarnego PO, ani władze Pana partii.

W chwili

obecnej sprawa mogłaby się wydawać zakończona,

lecz w opinii publicznej pozostał niesmak i poczucie,

że prawo nie dotyczy ludzi władzy.

Ponadto Bożena

Kamińska nie ukrywała i jak dotąd nie zostało to

odwołane, że zamierza ubiegać się, pełniąc jednocze-

śnie mandat poselski, o nową funkcję – dyrektora

Suwalskiego Ośrodka Kultury.

W ostatnich dniach został przez władze miasta

ogłoszony konkurs na to stanowisko i według opinii

dynie upozorowanie merytorycznego wyboru, a w isto-

cie formalny zabieg dla wprowadzenia Bożeny Ka-

mińskiej na stanowisko dyrektora tej instytucji.

W tym przypadku nie wystąpi już wprawdzie kon-

ﬂiktprawnyjakwprzypadkuMłodzieżowegoDomu

Kultury w Suwałkach, ale dojdzie za to do sytuacji

konﬂiktuinteresówuniemożliwiającegobezstronne,

obiektywne i nieskrępowane wypełnianie mandatu

poselskiego, poseł bowiem nie może być związany

żadnymi instrukcjami, a swój mandat powinien wy-

konywać, „kierując się dobrem narodu”.

Ze względu

na relacje i powiazania Bożeny Kamińskiej i Platfor-

my Obywatelskiej z władzami Suwałk może się to

okazać trudne.

Zwracam się do Pana Premiera o za-

jęcie stanowiska w tej sprawie i o informację, czy Pan

takie działania w swojej partii akceptuje.

Następnym działaczem Platformy Obywatelskiej

uwikłanym w konﬂiktinteresówwynikającyzłącze-

nia funkcji jest radny sejmiku i członek Zarządu Wo-

jewództwa Podlaskiego, który jednocześnie pełni

funkcję prezesa stowarzyszenia lokalna grupa rybac-

ka oraz szefa Euroregionu Niemen.

Instytucje te są

beneﬁcjentami funduszy unijnych nadzorowanych

przez Samorząd Województwa Podlaskiego.

Funkcja

prezesa lokalnej grupy rybackiej pozostaje w kolizji

z wykonywaniem mandatu radnego sejmiku i człon-

ka zarządu województwa ze względu na to, że radny

siadać we władzach instytucji prowadzącej taką dzia-

łalność z wykorzystaniem mienia samorządu danego

szczebla, a środki unijne pozostające w dyspozycji lo-

kalnej grupy rybackiej bez wątpienia można zaliczyć

do majątku Samorządu Województwa Podlaskiego,

województwa, w skład którego wchodzi radny C. C.,

jest odpowiedzialny za prawidłowe wykorzystanie

tych środków, co sprawia, że łącząc obie funkcje, nad-

zoruje on niejako sam siebie.

Nie dość, że radny C. C.

jako radny nie uregulował swojej sytuacji w ciągu

trzech miesięcy, do czego zobowiązują przepisy pra-

wa, to jeszcze pobierał dodatkowe wynagrodzenie,

i to wcale w niemałej wysokości.

Jak informowały

środki przekazu, wykorzystywał również samochód

służbowy samorządu województwa do celów związa-

nych z działalnością lokalnej grupy rybackiej, a w re-

akcji na stawiane w tej sprawie zarzuty odpowiadał

z arogancją i poczuciem bezkarności, że działanie ta-

kie to przejaw oszczędności.

Nie dopełnił w tej sprawie swoich obowiązków nad-

zorczych wojewoda podlaski, który zamiast doprowa-

dzić do wygaszenia mandatu radnego C. C. nie dopa-

trzył się w tej sprawie istotnych nieprawidłowości.

Platforma Obywatelska wielokrotnie deklarowa-

ła, że samorząd powinien być apolityczny.

O rzeczy-

wistym wymiarze tej apolityczności świadczy postę-

powanie marszałka województwa podlaskiego i spra-

wującej władzę w samorządzie województwa koalicji

PO–PSL.

Marszałek, który publicznie opowiada się

za odwołaniem C. C. z pełnionej funkcji członka za-

rządu województwa, zamiast złożyć odpowiedni

wniosek do Sejmiku oczekuje pozwolenia na ten krok

ze strony partii Platforma Obywatelska.

Jak widać,

znana PRL-owska zasada została zaadaptowana

z centrali do samorządu regionalnego i nadal obowią-

zuje w brzmieniu: „partia kieruje, a samorząd rzą-

dzi”.

Ze względu na konﬂiktwewnętrznywPlatfor-

mie Obywatelskiej i wzajemne frakcyjne blokady

personalne zapewne długo trzeba będzie jeszcze cze-

kać na partyjne rozstrzygnięcia w tej sprawie.

Ape-

luję, aby Pan Premier zechciał użyć swoich preroga-

tyw w celu jak najszybszego uregulowania tej bul-

wersującej sytuacji zgodnie z prawem i standardami

etycznymi.

Kolejnym przykładem patologicznych praktyk

pod rządami koalicji PO–PSL jest kariera przewod-

niczącej powiatowych struktur Platformy Obywatel-

skiej w Suwałkach.

Będąc zatrudniona w Parku Na-

ukowo-Technologicznym Polska-Wschód sp. z.o.o.,

pełniła jednocześnie funkcję doradcy wojewody pod-

laskiego, co rodziło pytania o możliwość godzenia

pełnionych ról, czas świadczenia pracy oraz wyna-

grodzenie.

Na oﬁcjalnejstroniePodlaskiegoUrzędu

Wojewódzkiego znajdujemy informację, że A. N. za-

trudniona jest na 1/3 etatu oraz posiada pełnomoc-

nictwo wojewody do kontaktów ze środowiskiem sa-

morządowym, gospodarczym, naukowym oraz orga-

nizacjami pozarządowymi z terenu Suwalszczyzny.

Z tablicy informacyjnej w miejscu wykonywania pra-

cy w ramach wskazanej wyżej 1/3 etatu wynika, że

A. N. miała pełnić dyżur w środy w godz. 15.30–16.30,

a więc przez jedną godzinę tygodniowo.

Można z tego

wnosić, że pełny etat doradcy i pełnomocnika woje-

wody oznaczałby obowiązek świadczenia pracy przez

3 godziny w tygodniu.

Nie są znane inne obowiązki

ani efekty pracy A. N. w roli doradcy wojewody pod-

laskiego.

Jak wynika z informacji zamieszczonej na

stronie Podlaskiego Urzędu Wojewódzkiego, nomina-

cja A. N. była spowodowana „troską o mieszkańców

Suwalszczyzny”.

Nie ulega wątpliwości, że jest to

funkcja czysto polityczna w ramach rozbudowanych

gabinetów politycznych obecnego rządu.

W ramach awansu z klucza partyjnego A. N. peł-

ni obecnie funkcję prezesa Agencji Rozwoju Regio-

nalnego „Ares” w Suwałkach, której większościową

strukturę kapitałową stanowią udziały podmiotów

63

publicznych: Samorządu Województwa Podlaskiego

(47,6%) i Agencji Rozwoju Przemysłu SA (36,9%).

Brakuje oﬁcjalnejinformacji,czyA.N.nadaljestdo-

radcą i pełnomocnikiem wojewody, a jeżeli w tej roli

już nie występuje, to z jaką datą zakończyła swoją

misję wobec mieszkańców Suwalszczyzny.

Dobrze by

było także poznać bilans i efekty jej pracy.

Nasuwa

się też pytanie, czy sytuacja ta nie pozostaje bez

wpływu na stosunek wojewody podlaskiego do kon-

ﬂiktuprawnegojednegozczłonkówsamorząduwo-

jewództwa, o którym była mowa wyżej.

Radny Rady Miejskiej w Suwałkach z Platformy

Obywatelskiej, który 25 czerwca 2012 r. został powo-

łany poza konkursem z nominacji politycznej na sta-

nowisko wiceprezesa spółki PKS w Suwałkach SA

(do niedawna przedsiębiorstwa państwowego przeję-

tego w ostatnim czasie przez Samorząd Województwa

Podlaskiego), znalazł się w sytuacji niezgodności

z prawem ze względu na to, że część majątku spółki

jest własnością miasta Suwałki, a istnieje prawny

zakaz łączenia mandatu radnego z działalnością go-

spodarczą prowadzoną z wykorzystaniem mienia sa-

morządu terytorialnego danego szczebla.

Przewod-

niczący Rady Miejskiej w Suwałkach reprezentujący

klub radnych, z którym Platforma Obywatelska po-

zostaje w koalicji rządzącej miastem, nie dopatrzył

się sprzeczności w łączeniu przez ww. radnego funk-

cji wiceprezesa spółki PKS w Suwałkach SA, a wy-

powiadając się w mediach, jedynie składał deklaracje,

że sprawa zostanie wyjaśniona.

Sam zainteresowany,

notabene pełniący funkcję wiceprzewodniczącego

Komisji Rewizyjnej Rady Miejskiej w Suwałkach,

również nie widział sprzeczności w pełnieniu przez

niego powyższych funkcji i tylko presja medialna spo-

wodowała, że ostatecznie był zmuszony zrezygnować

z mandatu radnego.

Jak sugerują doniesienia praso-

we, stanowisko wiceprezesa w borykającej się z pro-

blemami ﬁnansowymispółcesamorządowejzostało

sztucznie utworzone, aby objąć je mógł ww. radny.

Prezes PKS w Suwałkach SA, poseł Platformy Oby-

watelskiej VI kadencji, który został powołany na to

stanowisko ze względów politycznych po przegranych

przez niego wyborach do Sejmu, broniąc swojej decy-

zji o powierzeniu radnemu K. T. stanowiska wicepre-

zesa spółki, stwierdził, że jest on osobą posiadającą

odpowiednie wykształcenie, o tym jednak, jakie jest

to wykształcenie, publicznie nie poinformowano.

Partyjni koledzy nie zapomnieli również o innym

pośle PO VI kadencji, który nie dostał się do Sejmu

– J. K., z wykształcenia historyku, który w ramach

rekompensaty otrzymał funkcję wiceprezesa spółki

PKS w Białymstoku SA.

Platforma Obywatelska wraz ze swoimi koalicjan-

tami rządowymi i samorządowymi zawłaszczyła i ob-

sadziła swoimi ludźmi wszystkie możliwe stanowi-

ska, nie licząc się ze standardami etycznymi, a nawet

łamiąc przepisy prawa.

Afera taśmowa odsłoniła

przed opinią publiczną jedynie fragment rozległego

zjawiska upartyjnienia państwa, nepotyzmu i kole-

siostwa pod rządami koalicji PO–PSL.

Oburzenie

społeczne jest tym większe, że dzieje się to w warun-

kach wszechogarniającego kryzysu, ogromnego bez-

robocia i opuszczania kraju przez rzesze młodych

Polaków, którzy nie mogą mimo wykształcenia i zdol-

ności znaleźć swojej szansy na godne życie we własnej

ojczyźnie, bo nikt im tak jak „krewnym i znajomym

królika” nie zaoferuje zatrudnienia i funkcji.

tanie: Czy akceptuje Pan przedstawione przykłady

upartyjnienia państwa, konﬂiktuinteresóworazbra-

ku elementarnych standardów etycznych, które są

udziałem osób związanych z Platformą Obywatelską,

pełniących funkcje publiczne, i jakie działania zamie-

rza Pan podjąć w celu wyeliminowania takich pato-

logicznych praktyk?

Oczekuję od Pana jako prezesa Rady Ministrów

i przewodniczącego partii rządzącej jednoznacznego

stanowiska w przedstawionych sprawach.

Brak od-

powiednich działań i decyzji ze strony Pana Premie-

ra utwierdzi mnie i opinię publiczną w przekonaniu,

że zawłaszczanie państwa przez partyjnych działa-

czy, nepotyzm, korupcja, prywata i tworzenie „repu-

bliki kolesiów” to immanentne i świadomie akcepto-

wane cechy obecnej władzy i jej politycznego zaplecza

Z wyrazami szacunku

Poseł Jarosław Zieliński

(nr 8037)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie decyzji sądu w Augustowie,

16-letniego gwałciciela

W związku z ostatnimi doniesieniami dotyczący-

mi wydania wyroku przez sąd w Augustowie w spra-

wie gwałtu na 10-letnim chłopcu, gdzie sąd zamiast

umieścić 16-letniego gwałciciela w poprawczaku pu-

ścił go na wolność, mimo iż ten zapowiedział zemstę

na rodzinie poszkodowanych, proszę o udzielenie od-

powiedzi na pytanie: Czym kierował się sąd, wydając

taki wyrok?

dzieje, że dziennikarze potraﬁądotrzećdokolejnych

poszkodowanych przez 16-letniego zwyrodnialca,

a prokuratura i Policja nie są w stanie niczego zrobić

w tej sprawie?

64

Z informacji medialnych wynika, iż rodzina gwał-

ciciela zastrasza od dłuższego czasu mieszkańców

czynności?

Poseł Andrzej Jaworski

Warszawa, dnia 27 sierpnia 2012 r.

(nr 8038)

do ministra zdrowia

Szanowny Panie Ministrze!

Jednym ze sposobów

racjonalnego wykorzystywania ﬁnansówpublicznych

jest ustawa Prawo zamówień publicznych.

Ma ona na

celu przede wszystkim wybór najlepszej oferty na

zrealizowanie zadania z pieniędzy podatników.

Art. 48 ust. 9 ustawy o świadczeniach opieki zdro-

wotnej ﬁnansowanychześrodkówpublicznychsta-

nowi, że do wyboru realizatora programu zdrowot-

nego nie stosuje się przepisów o zamówieniach pu-

blicznych.

Trudno zrozumieć racjonalność takiego

rozwiązania.

Na cele licznych programów zdrowot-

nych przeznaczone są miliony złotych w trybie dość

liberalnym, z pominięciem przepisów o zamówie-

niach publicznych w pełnym zakresie – kryteria wy-

boru ofert, tajność ofert konkurencji, droga odwoław-

cza z możliwością kontroli przez niezawisły sąd.

Dlatego proszę o ogólną informację, jakie kwoty

zostały rocznie przeznaczone na programy zdrowotne

w latach 2004–2010, jakie zostały wydatkowane i jak

wyglądała kontrola nad ich dystrybucją i realizacją

programów.

Aby dane ogólne nie przysłoniły istoty

problemu, proszę o udzielenie szczegółowej informacji

na temat jednego z programów „Polgraft” (narodowy

program rozwoju medycyny transplantacyjnej):

1.

Jakie środki przeznaczono w latach 2004–2010

na realizację tego programu?

2.

Kto określił stronę merytoryczną i wysokość

niezbędnych środków (instytucje i osoby)?

3.

Kto był i jest koordynatorem programu (insty-

tucje i osoby)?

4.

Kto i w jakich kwotach został beneﬁcjentem?

5.

Kto rozstrzygał o wyborze beneﬁcjenta(insty-

tucje i osoby)?

6.

Kto odpowiedzialny jest za nadzór nad stroną

merytoryczną i ﬁnansowąrealizacjiprogramu?

7.

Czy były przeprowadzone działania sprawdza-

jące w zakresie pkt 6 mojej interpelacji i jakie?

Z poważaniem

Poseł Piotr Pyzik

Gliwice, dnia 23 sierpnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 8039)

do ministra zdrowia

w sprawie pozyskiwania

Szanowny Panie Ministrze!

W 1991 r. w Niem-

czech powstała organizacja DKMS zajmująca się

ochroną zdrowia.

W 2008 r. powstał polski oddział

tej organizacji działającej w systemie non proﬁt.

Pojawiły się w mediach informacje wskazujące, że

polski dawca zwerbowany do rzekomo polskiego re-

jestru PL6 (prowadzonego przez Fundację DKMS

z siedzibą w Warszawie) w lecznicy Cellex w Dreźnie

(RFN, http://www.cellex-gmbh.de/) oddał szpik dla

polskiego biorcy oraz że polscy dawcy z tego samego

rejestru na masową skalę oddają szpik w Dreźnie dla

zagranicznych biorców.

Dlatego proszę o jednoznaczną odpowiedź na po-

niższe pytania:

1.

Czy turystyka transplantacyjna jest dopusz-

czalna z uwagi na zapis, że szpik powinien zostać

pobrany w ośrodku położonym najbliżej miejsca prze-

bywania dawcy?

2.

Czy istnieje rejestr dawców szpiku PL6, skoro

wszystkie informacje i dane odnoszą się do rejestru

niemieckiego?

3.

Czy w interesie polskich dawców i biorców leży

popieranie niepolskich rejestrów dawców oraz niepo-

lskich ośrodków pobierania szpiku?

4.

Czy w interesie naszego państwa leży popiera-

nie niepolskich rejestrów dawców oraz niepolskich

ośrodków pobierania szpiku?

5.

Czy zagraniczne ośrodki, w których pobiera-

ny jest szpik, spełniają polskie wymogi określone

w ustawie, rozporządzeniach i zarządzeniach Mini-

stra Zdrowia?

Czy były przeprowadzane kontrole

i na czyj koszt?

6.

Jakie są koszty pozyskania szpiku od polskie-

go dawcy via rejestr niemiecki?

7.

Ile traci polski system ochrony zdrowia na

wspieranej przez Ministerstwo Zdrowia i Poltran-

splant turystyce transplantacyjnej (polski dawca

– obcy rejestr – obcy ośrodek kolekcyjny – polski lub

zagraniczny biorca)?

8.

Dlaczego, w sytuacji zainwestowania przez

państwo polskie wielomilionowych kwot z programu

Polgraft i „Narodowego programu zwalczania chorób

nowotworowych” w polskie ośrodki dokonujące prze-

szczepiania i pobierania szpiku pozwala się na nie-

wykorzystywanie tych zasobów?

Tym bardziej że

szpitale, w których są te kliniki, straciły płynność

ﬁnansową i mają wielomilionowe długi.

Kliniki te

posiadają zgodnie z polskimi i europejskimi przepi-

sami wszelkie niezbędne pozwolenia i akredytacje.

65

9.

Dlaczego niektóre osoby ze środowiska trans-

plantacyjnego, w tym konsultant krajowy w dziedzi-

nie hematologii oraz Poltransplant, wspierają pu-

blicznie działalność Fundacji DKMS Polska?

10.

Czy ktokolwiek badał, czy istnieje konﬂiktin-

teresów pomiędzy tymi osobami, które dopuściły do

wejścia DKMS do Polski i przyzwalają na jego dzia-

łalność, a Fundacją DKMS Polska?

11.

Kto lobbował w czasie prowadzenia prac nad

ustawą nad wprowadzeniem zapisów, które doprowa-

dziły do stworzenia luki prawnej umożliwiającej ww.

działania DKMS?

Z poważaniem

Poseł Piotr Pyzik

Gliwice, dnia 27 sierpnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 8040)

do ministra gospodarki

oraz

w sprawie przyjęć do pracy

w Kompanii Węglowej SA

Szanowny Panie Ministrze!

Od wielu lat przyjęcia

do pracy do śląskich kopalń są ograniczone.

Kolejka

chętnych do pracy w górnictwie ciągle jednak rośnie.

Jest to sytuacja szczególnie dramatyczna wobec

zwiększającego się bezrobocia i braku miejsc pracy

na Śląsku i w kraju.

Górnicy pracujący w Kompanii Węglowej są zbul-

wersowani przyjęciem do pracy osób odpowiedzial-

nych za zorganizowanie na terenie kopalń będących

własnością KW SA strajku, który, jak donosiły me-

dia, naraził spółkę na wielomilionowe straty i był

nielegalny, za co organizatorzy zostali zwolnieni dys-

cyplinarnie z pracy, o czym szeroko informowały me-

dia: http://wiadomosci.nf.pl/News/4908/Dyscyplinar-

ki-za-nielegalny-strajk/.

skim osób zatrudnionych w Kompanii Węglowej, zna-

jących realia funkcjonowania tej spółki oraz proce-

dury i praktykę przyjmowania do pracy w kopalniach

do niej należących, zwracam się z prośbą o zbadanie

sprawy oraz podjęcie stosownych działań.

Zgodnie

z informacjami przekazanymi mi przez wyborców

w Kopalni Węgla Kamiennego Chwałowice oraz Bo-

lesław Śmiały zostały przyjęte do pracy osoby już po

oddaleniu przez sąd ich powództwa o przywrócenie

do pracy w Kompanii Węglowej.

Wydaje się głęboko nieetyczne oraz mogące rodzić

wątpliwości natury prawnej przyjmowanie części

pracowników poza procedurami ustanowionymi

w Kompanii Węglowej SA dla wszystkich kandyda-

tów ubiegających się o zatrudnienie w tej jednooso-

bowej spółce Skarbu Państwa.

1.

Jakie jest pańskie stanowisko w przedstawionej

sprawie?

2.

Czy to prawda, iż pomimo oddalenia przez sąd

pierwszej i drugiej instancji powództw o przywróce-

nie do pracy w Kompanii Węglowej SA organizato-

rzy nielegalnego strajku zostali przyjęci do pracy

poza procedurami rekrutacyjnymi w jednej z kopalń

należących do tej spółki?

Jeśli tak, to na jakich za-

sadach?

3.

Jakie osoby zostały przyjęte poza procedurami

dotyczącymi rekrutacji pracowników ustanowionymi

w Kompanii Węglowej SA w latach 2007–2012?

4.

Ile osób zostało przyjętych do pracy w Kompa-

nii Węglowej poza procedurą określającą proces re-

krutacji w latach 2007–2012?

nii Węglowej SA w latach 2007–2012?

6.

Ile osób zostało zwolnionych lub odeszło z pra-

cy w tej spółce w latach 2007–2012?

7.

Ile obecnie osób jest zatrudnionych w Kompanii

Węglowej SA?

Z poważaniem

Poseł Piotr Pyzik

(nr 8041)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie sprzedaży siedziby centrali IPN

Zwracamy się do Pana Premiera z interpelacją

w sprawie sprzedaży siedziby centrali Instytutu Pa-

mięci Narodowej.

IPN prowadzi szeroko zakrojoną

działalność badawczą, archiwalną, edukacyjną.

Przy-

gotowuje tysiące publikacji, wystaw i działań popu-

laryzujących historię.

Budynek będący siedzibą centrali IPN został

sprzedany.

Może to oznaczać konieczność opuszcze-

nia go przez instytut, a tym samym spowodować wie-

lomiesięczny paraliż prac IPN.

Będzie to także po-

ważnym zagrożeniem dla procesu lustracji, jak rów-

nież utrudnieniem dla służb specjalnych, gdyż insty-

tut wydaje poświadczenia dostępu do informacji nie-

jawnych.

IPN wnioskował o pieniądze na nową sie-

dzibę, lecz w drugim czytaniu ustawy budżetowej

koalicja rządząca usunęła tę pozycję.

IPN nie otrzy-

mał również z Ministerstwa Finansów żadnej odpo-

wiedzi na ofertę zakupu budynku na raty.

Warto przy

tej okazji wspomnieć, że wcześniej IPN wydał 17 mln zł

66

na dostosowanie budynku do specyﬁkiswojejdzia-

łalności.

Brak działań zmierzających do zapewnienia in-

stytutowi stałej siedziby ukazuje kompletną obo-

jętność rządu na kwestie pamięci i tożsamości na-

rodowej.

o odpowiedź na pytania:

Jakie działania podejmie rząd, aby nie dopuścić

do paraliżu prac Instytutu Pamięci Narodowej?

Czy rozważa Pan podjęcie działań zmierzających

do pozostawienia instytutu w dotychczasowej sie-

dzibie?

Z poważaniem

Posłowie Jadwiga Wiśniewska

i Andrzej Jaworski

(nr 8042)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie przetargów na złomowane,

Znowelizowana ustawa Prawo o ruchu drogowym

nałożyła na starostów obowiązek prowadzenia poste-

powania administracyjnego dotyczącego pojazdów usu-

niętych z drogi i nieodebranych przez właścicieli.

Starostowie zobowiązani zostali do występowania

z wnioskiem do sądów o wydanie postanowienia

o przepadku pojazdów na rzecz powiatu.

Wyroki te,

jak określa ustawa, wykonywane są w oparciu o prze-

pisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w admi-

nistracji.

Tryb ten dostosowany jest do pojazdów za-

jętych przez komorników w celu egzekucji zobowią-

zań.

Zajmując rzecz ruchomą, komornik kieruje się

możliwością pokrycia zobowiązań przez jej sprzedaż.

Natomiast w przypadku pojazdów usuniętych z dro-

gi ich stan techniczny w większości przypadków

wskazuje, że naprawa jest nieekonomiczna lub też

nie ma podstaw do uzyskania pozytywnego wyniku

badania technicznego.

Prowadzenie trybu określonego w ustawie o po-

stępowaniu egzekucyjnym w administracji w formie

licytacji publicznej (wraku) pozbawi powiat doﬁnan-

sowania z Narodowego Funduszu Ochrony Środowi-

ska i Gospodarki Wodnej (art. 400k ust. 2 pkt 4 lit. h

Prawa ochrony środowiska).

Z dotacji natomiast sko-

rzystają właściciele stacji demontażu pojazdów, któ-

rzy bardzo chętnie przystępują do licytacji organizo-

wanych przez powiaty.

Ponadto ustawa o postępowaniu egzekucyjnym

w administracji zobowiązuje, w przypadku nabycia

tychże pojazdów w trybie określonym w art. 105 § 1,

do ich sprzedaży jednostkom prowadzącym skup

która nakłada obowiązek na właściciela pojazdu wy-

cofanego z eksploatacji przekazania go bezpłatnie do

przedsiębiorcy prowadzącego stację demontażu lub

dów.

Niedopełnienie tego obowiązku zagrożone jest

karą grzywny.

Szanowny Panie Ministrze!

Czy istnieje możliwość

wyłączenia z obowiązywania ustawy z 17.06.1966 r.

dów zakwaliﬁkowanych przez biegłego skarbowego

jako nienadających się do eksploatacji w celu przeka-

zania ich do stacji demontażu z pominięciem formy

licytacji?

Czy powiaty w razie utrzymania dotychcza-

sowych przepisów w tym zakresie, w razie nabycia

są zobligowane do ich odsprzedaży jednostkom (ﬁr-

mom) prowadzącym skup przedmiotów używanych

lub surowców wtórnych?

Z poważaniem

Poseł Mirosław Koźlakiewicz

Ciechanów, dnia 27 sierpnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 8043)

do ministra pracy i polityki społecznej

Kierownicy ośrodków pomocy społecznej sygnali-

zują i wnoszą o podjęcie pilnej interwencji w sprawie

Dokonana w dniu 27 kwietnia 2012 r.

(Dz. U.

z 2012 r.

Nr 579) zmiana brzmienia art. 191 ust. 9

i 10 w połączeniu z zapisem ust. 11 podtrzymuje za-

sadę wzrostu wydatków samorządów gminnych na

opiekę i wychowanie dziecka w ramach jego pobytu

w pieczy zastępczej organizowanej przez powiat: 10%

wydatków w pierwszym roku, 30% w drugim roku

i aż 50% w trzecim roku i latach następnych.

Należy

dodać, że począwszy od stycznia 2015 r. wydatki te

wzrosną z tytułu obowiązku przydzielania na koszt

gminy asystenta rodziny.

Budżety samorządów gmin mogą nie sprostać tym

wydatkom, nawet kosztem zmniejszenia środków na

inne statutowe cele działalności.

67

szym czy nie byłoby zasadne ograniczenie wydatków

gmin na partycypowanie w kosztach pobytu dziecka

w pieczy zastępczej poprzez ustalenie ich na poziomie

10% w każdym roku?

Z poważaniem

Poseł Mirosław Koźlakiewicz

(nr 8044)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie doﬁnansowania zadań

z zakresu opieki społecznej

Z dniem 1 stycznia 2012 r. powiaty zobligowane

zostały do realizacji nowych zadań wynikających

Jednakże wraz z zadaniami powiaty nie otrzyma-

ły na ich wykonywanie żadnych środków budżeto-

wych.

Przykładem może być powiat płocki, gdzie

niedoszacowanie oceniono na kwotę w wysokości

5430 tys. zł, co zostało uwidocznione w przesłanej

Panu Ministrowi uchwale nr 151/XV/2012 podjętej

przez radę powiatu w dniu 27.06.2012 r.

szym czy przewidziane są możliwości doﬁnansowa-

nia realizacji tychże zadań poprzez wyasygnowanie

środków z rezerwy budżetowej jeszcze w bieżącym

roku?

Jeżeli nie, to jakie działania zamierza się pod-

jąć, by powiaty mogły sprostać realizacji nałożonych

na nie zadań z zakresu pomocy społecznej?

Z poważaniem

Poseł Mirosław Koźlakiewicz

(nr 8045)

do ministra środowiska

w sprawie organizowania przez gminy

nr 152, poz. 897).

W myśl art. 6d ust. 1 tej ustawy wójtowie, burmi-

strzowie i prezydenci miast będą mieli obowiązek

zorganizowania przetargów na odbieranie odpadów

targów na odbieranie i zagospodarowywanie tych

odpadów.

Tymczasem wyrok Europejskiego Trybunału Spra-

05 stwierdza, że: „Zgodnie z utrwalonym orzecznic-

twem Trybunału w myśl dyrektyw dotyczących

udzielania zamówień publicznych nie ma obowiązku

ogłaszania przetargu, nawet w przypadku, gdy zle-

ceniobiorca jest podmiotem prawnie odrębnym od

warunki.

Po pierwsze, organ administracji publicznej

będący instytucją zamawiającą musi sprawować nad

mi, a po drugie, podmiot ten musi wykonywać swoją

cej ją jednostki lub jednostek”.

1.

Czy przyjęte przez Sejm przepisy nakazujące

gminom organizowanie przetargów nie są sprzeczne

z regulacjami Unii Europejskiej?

2.

Czy rzeczywiście art. 6e cytowanej ustawy ma

na celu zapobieżenie przejęciu przez gminy i podle-

głe im jednostki zadań związanych z odbieraniem

odpadów kosztem przedsiębiorstw działających na

rynku?

3.

Czy w związku z istniejącymi wątpliwościami

zachodzi potrzeba nowelizacji omawianej ustawy?

Z poważaniem

Poseł Mirosław Koźlakiewicz

(nr 8046)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie zwiększenia subwencji oświatowej

Szanowny Panie Premierze!

Edukacja publiczna

– prowadzenie szkół podstawowych, gimnazjalnych

i przedszkoli – to jedno z podstawowych zadań reali-

zowanych przez gminy.

Zadanie to pochłania najwię-

cej środków z gminnych budżetów, co zakłóca wyko-

nywanie innych ustawowych zadań gminy.

Dochody z subwencji oświatowej, przekazywane

z budżetu państwa, nie pokrywają wydatków pono-

szonych na ﬁnansowanieedukacjipublicznej.

Taka sytuacja prowadzi do likwidacji placówek

oświatowych, co spotka się z bardzo ostrymi prote-

stami społeczności lokalnych oraz obawami o pogor-

68

szenie dostępu do edukacji i wyrównywania szans

edukacyjnych dzieci i młodzieży.

Nakłady na edukację publiczną to inwestycja

w rozwój państwa i jego obywateli, więc dążenie do

ich minimalizacji jest niedopuszczalne.

1.

Czy Rada Ministrów prowadzi prace mające na

celu zwiększenie subwencji oświatowej do takiej wy-

sokości, która pozwoli na pokrycie kosztów realizacji

zadań edukacyjnych ustalonych przez państwo?

2.

Jakie działania zamierza podjąć Rada Mini-

strów, by zniwelować problem ﬁnansowania przez

gminy kosztów utrzymania przedszkoli?

Z wyrazami szacunku

Poseł Krzysztof Lipiec

Starachowice, dnia 28 sierpnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 8047)

do ministra pracy i polityki społecznej

kosztów wynagrodzenia i składek

powiatowych urzędów pracy

Szanowny Panie Ministrze!

Z dniem 31 grudnia

2013 r. utracą swoją moc przepisy ustawy z dnia 20 kwiet-

Pracy i Polityki Społecznej ﬁnansujekosztywyna-

grodzenia i składek na ubezpieczenia społeczne pra-

cowników powiatowych urzędów pracy.

Powyższe środki są przeznaczane w szczególności

na pracowników zatrudnionych na kluczowych sta-

nowiskach i ich brak będzie miał decydujący wpływ

na redukcję zatrudnienia w powiatowych urzędach

pracy i skutkować będzie pogorszeniem poziomu

świadczonych usług na rynku pracy.

Działalność

tych urzędów ograniczy się tylko do wykonywania

niezbędnych czynności administracyjnych, a nie re-

alizacji zadań z zakresu aktywizacji zawodowej.

1.

Czy w kierowanym przez Pana resorcie prowa-

dzone są prace legislacyjne mające na celu wprowadze-

nie obligatoryjnej formy pomocy urzędom pracy w ﬁ-

nansowaniu kosztów wynagrodzenia i składek na ubez-

pieczenia społeczne zatrudnionych pracowników?

2.

Z jakich źródeł będą pochodzić środki ﬁnansowe

umożliwiające zatrudnienie odpowiedniej liczby pra-

cowników w powiatowych urzędach pracy od 2014 r.?

Z wyrazami szacunku

Poseł Krzysztof Lipiec

(nr 8048)

do ministra administracji i cyfryzacji

w sprawie systemu powiadamiania obywateli

o sytuacjach kryzysowych

Szanowny Panie Ministrze!

Nie ulega wątpliwo-

ści, że w związku z zachodzącymi zmianami klima-

tycznymi na terenie Polski coraz częściej dochodzi do

kataklizmów związanych z nagłymi zmianami pogo-

dy.

W takich sytuacjach ogromną rolę odgrywa sys-

tem ostrzegania o sytuacjach kryzysowych.

W Polsce

opiera się on przede wszystkim na przesyłaniu komu-

nikatów do mediów, które z kolei przekazują je oby-

watelom.

Niestety system ten nie gwarantuje, że

ostrzeżenie dotrze do wszystkich osób przebywają-

cych na terenach zagrożonych kataklizmem.

Szcze-

gólnie w okresie wakacyjnym, kiedy wielu obywateli

przebywa na urlopach, przekazywanie komunikatów

przez media może okazać się niewystarczające.

Do-

brym uzupełnieniem tego rozwiązania byłoby prze-

syłanie informacji o zagrożeniach pogodowych SMS-

-em. Ze względu na popularność telefonów komórko-

wych rozpowszechnianie tego typu komunikatów

drogą SMS-ową bez wątpienia zwiększyłoby ich sku-

teczność, a tym samym bezpieczeństwo Polaków.

Obecnie część samorządów samodzielnie buduje sys-

temy umożliwiające wysyłanie mieszkańcom SMS-

-ów z urzędowymi informacjami.

Niestety zgroma-

dzone w ten sposób dane nie obejmują wszystkich

obywateli, do których powinno dotrzeć ostrzeżenie

o sytuacji kryzysowej.

Rozwiązaniem problemu by-

łoby zobligowanie operatorów telefonii komórkowej

do przesyłania abonentom przebywającym na zagro-

żonym obszarze informacji przygotowanych przez

służby odpowiedzialne za ostrzeganie obywateli o sy-

tuacjach kryzysowych.

cji i Cyfryzacji planuje podjąć działania mające na

celu zobowiązanie operatorów telefonii komórkowej

do powiadamiania abonentów o sytuacjach kryzyso-

wych za pomocą SMS-ów?

Z poważaniem

Poseł Marek Wójcik

Katowice, dnia 28 sierpnia 2012 r.

69

Interpelacja

(nr 8049)

do ministra zdrowia

w sprawie refundacji opatrunków

na wrodzone pęcherzowe oddzielanie się

Szanowny Panie Ministrze!

Zwracam się do pana

z interpelacją dotyczącą barku refundacji odpowied-

nio skutecznych opatrunków dla pacjentów chorych

na epidermolysis bullosa, czyli wrodzone pęcherzowe

oddzielanie się naskórka.

Choroba ta powszechnie

znana jako EB jest ciężką chorobą genetyczną, cha-

rakteryzującą się obecnością na całej powierzchni

skóry niezwykle bolesnych, otwartych ran oraz pę-

cherzy.

W niektórych typach choroby powstające pę-

cherze i zabliźniające się rany tworzą blizny nierzad-

ko deformujące dłonie oraz stopy.

Ponadto schorzenie

u wielu pacjentów wywołuje również zwężenie prze-

łyku, uniemożliwiające choremu normalne spożywa-

nie posiłków, w konsekwencji prowadzące do anemii

i silnego niedożywienia organizmu.

Leczenie ww. schorzeń jest zatem nie tylko bardzo

trudne, ale co istotniejsze dla wielu pacjentów nie-

zwykle kosztowne.

Obecnie w kraju jest ponad 500

osób, cierpiących na ten rzadki rodzaj choroby gene-

tycznej i to właśnie dzięki ich ponad czteroletnim

staraniom w 2008 r. udało się wpisać EB na listę

chorób przewlekłych i w konsekwencji otrzymać do-

stęp do darmowych opatrunków.

Zgodnie z listą re-

fundacyjną pacjentom z EB należą się jedynie te opa-

trunki, które otrzymują chorzy z przewlekłymi

owrzodzeniami.

Niestety w praktyce wskazane refundowane opa-

trunki są dobre jedynie dla części chorych z EB, gdyż

u pozostałych przyklejają się do ran, wywołując sku-

tek odwroty od zamierzonego.

Warto w tym miejscu

podkreślić, iż miesięczny koszt opatrunków mają-

cych poliuretanową, nieprzyklejającą się powłoczkę,

wynosi około 3000 zł.

Biorąc pod uwagę fakt, iż

w przypadku wielu chorych, jak również rodziców,

z których na ogół jeden jest zmuszony zrezygnować

z pracy, aby opiekować się dzieckiem, kwota ta jest

astronomicznie duża.

Rozsądnym rozwiązaniem w za-

istniałej sytuacji wydaje się zatem refundacja opa-

trunków z powłoką poliuretanową.

Pragnę także

wskazać, iż refundacja ta nie naruszyłaby w sposób

znaczący budżetu państwa, gdyż w Polsce opatrunki

te są potrzebne około 200–300 pacjentom.

Wobec powyższego, zwracam się do pana ministra

1.

Jakie działania powinny zostać podjęte, aby

przedmiotowe opatrunki zostały wpisane na listę le-

ków refundowanych?

2.

Na jaką pomoc ze strony ministerstwa mogą

liczyć pacjenci chorzy na wrodzone pęcherzowe od-

dzielanie się naskórka?

Z poważaniem

Poseł Roman Kaczor

Oława, dnia 28 sierpnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 8050)

do ministra ﬁnansów

w sprawie projektu nowelizacji ustawy

zmieniającej deﬁnicję opodatkowania

z interpelacją dotyczącą projektu nowelizacji zapisów

ustawy o podatku VAT oraz konsekwencji, jakie mogą

dotknąć beneﬁcjentówśrodkówunijnychwzwiązku

ze zmianą deﬁnicji opodatkowania.

Ponieważ naj-

większymi beneﬁcjentamiśrodkówunijnychwna-

szym kraju są m.in. samorządy, których budżety

w wielu przypadkach są niewielkie, a bardzo często

również niewspółmierne do potrzeb, wprowadzenie

nowej deﬁnicjiopodatkowaniazcałąpewnościąmoże

uszczuplić ich i tak nieduże budżety, a w konsekwen-

cji utrudnić ich rozwój.

Wśród ww. podmiotów do-

tychczasowa deﬁnicjaopodatkowanianiebudziżad-

nych wątpliwości interpretacyjnych, gdyż zgodnie

z jej treścią dotacje ze środków unijnych są trakto-

wane jak tzw. dotacje ogólne, które nie pociągają za

sobą obowiązku zapłaty podatku VAT, gdyż nie sta-

nowią dopłaty do ceny.

Jednak zmiana deﬁnicjipod-

stawy opodatkowania i uzasadnienie przedstawione

w projekcie ustawy może wskazywać, iż resort zamie-

rza opodatkować dotacje unijne, gdyż zmiana deﬁni-

cji przede wszystkim odnosi się do opodatkowania

wyżej przedstawionych dotacji.

Wobec powyższego, w przypadku wejścia w życie

znowelizowanych przepisów ustawy niewykluczonym

staje się fakt, iż od stycznia 2013 r. beneﬁcjenciśrod-

ków unijnych będą zmuszeni odprowadzać VAT.

Nie

ulega wątpliwości, że tak skonstruowany zapis spo-

woduje, iż samorządy, organizacje społeczne, stowa-

rzyszenia lub instytucje charytatywne ubiegające się

o pozyskiwanie środków unijnych będą zmuszone do-

kładniej analizować wszelkie projekty realizowane

przy współﬁnansowaniuunijnym,awszczególności

te z zakresu usług, świadczonych w ramach np. Pro-

jektu Operacyjnego „Kapitał Ludzki”.

Ze względu na

fakt, iż program ten obejmuje szerokie grono odbior-

ców, w tym wiele grup społecznych i pracowniczych,

w ramach którego odbywają się m.in szkolenia pod-

noszące kwaliﬁkacje zawodowe oraz samoświado-

mość społeczną, sprawa wydaje się niezwykle istotna.

W tej sytuacji kwestią również budzącą mój niepokój

jest powstanie możliwości, w której konsekwencją

70

wprowadzenia przedmiotowej zmiany będzie ko-

nieczność wyceny ww. szkoleń lub zapłaty od nich

podatku VAT, co w dalszej perspektywie spowoduje,

że od stycznia przyszłego roku beneﬁcjencikorzysta-

jący z funduszy unijnych otrzymają dotacje pomniej-

szone o wartość podatku VAT.

Wobec powyższego zawracam się do pana mini-

stra z następującymi pytaniami:

1.

Czy zmiana deﬁnicji opodatkowania oraz jej

ewentualne konsekwencje zostały dokładnie przedys-

kutowane i poddane konsultacjom społecznym?

2.

Komu w ocenie resortu przysłuży się opodatko-

wanie środków unijnych?

3.

Na jaki cel zostałyby przekazane środki pocho-

dzące z opodatkowania beneﬁcjentówwprzypadku

wejścia w życie przepisów ustawy?

Z poważaniem

Poseł Roman Kaczor

(nr 8051)

do ministra administracji i cyfryzacji

w sprawie modelu ﬁnansowania

mediów publicznych

z interpelacją dotyczą prac nad nowym modelem ﬁ-

nansowania mediów publicznych, które rozwiązałby

obecne problemy radia i telewizji publicznej.

Od wie-

lu lat kwestie związane z ﬁnansowaniem,awzwiąz-

ku z tym również funkcjonowaniem mediów publicz-

nych są tematem wielu dyskusji oraz analiz.

Również

od wielu lat media publiczne sukcesywnie alarmują

o pogarszającej się kondycji ﬁnansowej,spowodowa-

nej w dużym stopniu spadkiem wpływów z abona-

mentu oraz kryzysem na rynku reklamy.

Zgodnie

z tym, co pan minister zapowiadał w marcu, projekt

ustawy medialnej miał być gotowy w sierpniu.

Nie-

zmieniło – Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Na-

rodowego w dalszym ciągu jest na etapie analizowa-

nia sytuacji na rynku, podobnie zresztą jak Minister-

stwo Administracji i Cyfryzacji.

Nie ulega wątpliwo-

ści, iż warunkiem sprawnego funkcjonowania oraz

rozwoju mediów publicznych jest poprawa ich mode-

lu ﬁnansowania.

Wtymceluniezbędnejestprzepro-

wadzenie szeregu analiz ekonomicznych, prawnych,

ﬁnansowych,jakrównieżsprawdzenieproponowa-

nych rozwiązań w kontekście europejskiego prawa

konkurencji oraz orzecznictwa ETS.

ustawy medialnej?

2.

Kiedy można się spodziewać przedstawienia

nowego modelu ﬁnansowaniamediówpublicznych?

Z poważaniem

Poseł Roman Kaczor

(nr 8052)

do ministra ﬁnansów

w sprawie nieuczciwych praktyk,

jakich dopuszcza się rynek parabanków

oraz ﬁrm pożyczkowych

Szanowny Panie Ministrze!

Moja interpelacja

podyktowana jest coraz częstszymi doniesieniami

dotyczącymi skandalicznych praktyk, jakich coraz

częściej dopuszcza się rynek parabanków oraz in-

stytucji nieposiadających pozwolenia na prowadze-

nie działalności bankowej.

Sukcesywnie od przeszło

roku przybywa w Polsce ﬁrmoferującychtzw.chwi-

lówki lub kredyty na pseudo-preferencyjnych wa-

runkach, konsekwencją czego jest znaczny wzrost

rynku parabanków.

Nie byłoby to niepokojące, gdyby nie fakt stoso-

wania przez ww. instytucje nieuczciwych, skanda-

lizujących, a przede wszystkim uderzających w ubo-

gich klientów praktyk.

Przeglądając oraz dokładnie

wczytując się w oferty ﬁrmpożyczkowych,atakże

analizując umowy przedstawiane klientom, można

znaleźć informacje o rzeczywistej rocznej stopie

oprocentowania, przydzielonego przez wspomniane

instytucje.

Podczas gdy w bankach oprocentowanie

to sięga 20–30%, a w skrajnych przypadkach 40%,

to w przypadku tzw. chwilówek koszt pieniądza ro-

śnie nawet do 35%.

W praktyce oznacza to tyle, iż

pożyczka 200 zł w tydzień potraﬁwzrosnąćnawet

dwukrotnie, co w dalszej perspektywie, w bardzo

wielu przypadkach, prowadzi do niekończącej się

spirali zadłużenia kredytobiorców i zajęcia ich mie-

nia przez komornika.

Biorąc pod uwagę, iż znaczącą grupą docelową

ww. instytucji są osoby starsze, a także te, które ze

względu na wprowadzenie restrykcyjnych regulacji

dotyczących udzielania kredytów bankowych nie

mają na niego szans, sprawa wydaje się niezwykle

istotna i warta uwagi.

Praktyki, jakich dopuszczają się przedmiotowe

instytucje, obietnice niewyobrażalnie wysokich zy-

sków, m.in. za założenie lokaty czy udzielenie szyb-

kiego i bezproblemowego kredytu, z całą pewnością

są naganne.

Ponadto, co warto podkreślić, stwarzają

realne zagrożenie systemowe, narażając cały sektor

71

usług bankowych na spore kłopoty.

Mimo, iż przed

ww. instytucjami ostrzega Komisja Nadzoru Finan-

sowego, publikując listę podmiotów nieposiadających

pozwolenia na prowadzenie działalności bankowej

czy przyjmowanie depozytów, w dalszym ciągu pod-

miotom tym niestety skutecznie udaje się naciągnąć

wielu nieświadomych klientów będących w potrzebie.

Prowadząc zbliżoną do banku działalność zyskują

zaufanie niczego nieświadomych klientów, narażając

ich na konsekwencje zupełnie nieadekwatne do re-

aliów.

Wobec powyższego, za zasadne w mojej ocenie

wydaje się wprowadzenie nadzoru nad do tej pory

nieuregulowanym rynkiem wskazanych podmiotów.

Nie ulega bowiem wątpliwości, iż instytucje działa-

jące w obszarze zaufania publicznego ponad wszelką

wątpliwość powinny być transparentne.

Ich działal-

ność w celu zabezpieczenia praw klientów powinna

być poddana kontroli i nadzorowi, tak jak jest to

w przypadku instytucji bankowych.

Z całą pewnością

podmioty te powinny posiadać licencję nadzoru ban-

kowego.

1.

Kiedy resort zamierza podjąć działania zmie-

rzające do prawnego uregulowania instytucji pseudo-

-bankowych?

wyeliminowania stosowania na polskim rynku nie-

uczciwych praktyk ww. instytucji?

3.

Czy w chwili obecnej trwają rozmowy między-

resortowe na temat objęcia parabanków regulacjami

prawnymi?

4.

Czy w ocenie resortu wprowadzenie zaostrzo-

nych warunków udzielania kredytów przez banki

przyczyniło się do zwiększenia instytucji pozaban-

kowych?

5.

Czy resort bierze pod uwagę rozpoczęcie

w przedmiotowym temacie kampanii edukacyjno-in-

formacyjnej?

Z poważaniem

Poseł Roman Kaczor

(nr 8053)

do prezesa Rady Ministrów

W związku z informacjami medialnymi dotyczą-

cymi sprzedaży siedziby IPN mieszczącej się w War-

szawie przy ul. Towarowej 28 proszę o udzielenie od-

powiedzi na poniższe pytania:

liwość nabycia siedziby IPN przy ul. Towarowej 28

w Warszawie za kwotę 30 mln zł.?

2.

Czy prawdą jest, iż Skarb Państwa zainwesto-

wał w adaptację siedziby IPN 17 mln zł.?

3.

Czy Ministerstwo Finansów wie, ile zainwesto-

wano w wyposażenie budynku w specjalistyczną in-

frastrukturę?

4.

Czy prawdą jest, że Ministerstwo Finansów

przez ponad cztery miesiące nie znalazło czasu, aby

rozpatrzyć wniosek prezesa IPN o uruchomienie

z rezerwy budżetowej 30 mln zł na zakup budynku

dotychczasowej siedziby IPN?

5.

Czy prawdą jest, że Ministerstwo Finansów po-

informowało prezesa IPN, że ewentualne środki na

zakup siedziby IPN zostaną przekazane z rezerwy

budżetowej, o ile nie zostaną one wykorzystane przez

innych dysponentów?

6.

Jacy inni dysponenci zostali beneﬁcjentamitej

rezerwy budżetowej?

7.

Czy Ministerstwo Finansów, podejmując decy-

zję o odmowie przyznania środków z rezerwy budże-

towej na zakup przez Skarb Państwa siedziby IPN

uwzględnił wartość deweloperską działki i budynku

przy ul. Towarowej 28 i poniesione nakłady na re-

mont siedziby i jej wyposażenie?

Proszę o przedsta-

wienie tej kalkulacji i powodów, dla których zdecy-

dowano o odmowie uruchomienia 30 mln zł z rezerwy

budżetowej.

Z poważaniem

Poseł Tomasz Kaczmarek

Warszawa, dnia 28 sierpnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 8054)

do prezesa Rady Ministrów

mającej miejsce 10 kwietnia 2010 r.,

W dniu 13 stycznia 2011 r., w reakcji na raport

Międzypaństwowego Komitetu Lotniczego (MAK)

w sprawie katastrofy smoleńskiej, na konferencji pra-

sowej wielokrotnie zachwalał pan fakt natychmiasto-

wego przyjęcia konwencji chicagowskiej jako aktu

prawnego, który daje Polsce możliwości uzgodnienia

ze stroną rosyjską wspólnego raportu, a w ostatecz-

ności odwołania się do instytucji międzynarodowych.

Zapowiedział pan także podjęcie rozmów ze stroną

72

rosyjska w sprawie ustalenia wspólnego stanowiska,

a gdyby się to nie udało, zadeklarował pan, że Polska

odwoła się do instytucji międzynarodowych.

Powie-

dział pan wówczas: „Tylko niektóre z polskich uwag

zostały w tym raporcie uwzględnione, choć wszystkie

pozostałe zostały do tego raportu dołączone, ale nie

włączone.

To oznacza, że z punktu widzenia strony

polskiej raport zgodnie z tym co wiemy już na temat

przyczyn, o czym świadczą dowody, a w niektórych

przypadkach poszlaki, że nie jest to raport komplet-

ny.

Co wynika z tej sytuacji?

Po pierwsze dzisiaj wy-

raźniej niż kiedykolwiek widać, jak użyteczna była

i będzie także w najbliższej przyszłości konwencja

chicagowska jako ramy prawne i międzynarodowe na

która zgodziły się obie strony.

Bo ta konwencja daje

nam scenariusz dalszego postępowania, a także do-

chodzenia do, czy szukania szansy na wspólne stano-

wisko.

A więc w dalszym ciągu polska strona ma

możliwości ubiegania się o uwzględnienie naszych

uwag.

Konwencja chicagowska gwarantuje stronie

polskiej odniesienie się do tego raportu w taki sposób,

który doprowadzić powinien do rozmów obu stron.

To gwarantują nam punkty tej konwencji 84 i 85,

zgodnie z którymi, jeśli nie ma uzgodnionego wspól-

nego stanowiska w raporcie, pożądane są na wniosek

strony takiej, jaką dzisiaj jest Polska, pożądane są

rozmowy w celu uzgodnienia, ustalenia wspólnej

wersji raportu i z takim wnioskiem strona polska,

zgodnie z konwencją, zwróci się do Rosji.

Przedstawialiśmy wątpliwości dotyczące procedu-

ry.

Konwencja chicagowska daje precyzyjne procedu-

ry, a także opisuje obowiązki i uprawnienia każdej ze

stron uczestniczące w postępowaniu.

W związku

z tym będziemy wykorzystywali tę możliwość.

Gdyby

była taka potrzeba, także możliwość odwołania do

instytucji międzynarodowych, jeśli rozmowy nie do-

prowadzą do uzgodnienia wspólnego stanowiska, co

także przewiduje przyjęta przez nas konwencja chi-

cagowska.”.

Na tej konferencji powiedział pan także: „Biorę

pełną polityczną odpowiedzialność za postępowanie

moje, polskiego rządu i polskich służb od pierwszych

godzin po katastroﬁe.”.

Mając powyższe na uwadze, kieruję do pana pre-

miera następujące pytania, uprzejmie prosząc o udzie-

lenie rzetelnych i wnikliwych odpowiedzi:

1.

Kto, kiedy, w jakim trybie zwrócił się do strony

rosyjskiej z propozycją podjęcia rozmów nad „ustale-

niem wspólnej wersji raportu”?

2.

Kiedy i w jakim gronie toczyły się ewentualne

rozmowy z przedstawicielami strony rosyjskiej w spra-

wie „ustalenia wspólnej wersji raportu”?

Jakie są

efekty tych rozmów?

3.

Jeśli do wspólnych ustaleń nie doszło, to kiedy,

kto i w jakim trybie zwrócił się do instytucji między-

narodowych, jakie to były instytucje i jak odniosły

się do wniosku strony polskiej?

4.

Jakie decyzje podjął pan w celu wypełnienia

publicznie danego słowa?

5.

Jakie są powody, dla których rząd zaniechał

zwrócenia się do strony amerykańskiej o udzielenie

pomocy prawnej w wyjaśnieniu przyczyn katastrofy?

Jakie konkretne czynności podejmował polski rząd,

kontaktując się z administracją USA, aby zdobyć ma-

teriały mogące przyczynić się do ujawnienia rzeczy-

wistych przyczyn katastrofy?

6.

W oparciu o jakie przepisy Rada Ministrów zde-

cydowała się powierzyć prowadzenie śledztwa w spra-

wie katastrofy smoleńskiej stronie rosyjskiej?

Czy

w tej sprawie zlecano sporządzenie ekspertyz praw-

nych?

Kto był ich autorem, jakie były stawiane

w nich pytania?

Z poważaniem

Poseł Marcin Mastalerek

Łódź, dnia 28 sierpnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 8055)

do ministra edukacji narodowej

Szanowna Pani Minister!

Występujące u niewiel-

kiej liczby społeczeństwa zaburzenia zdolności mate-

matycznych w nauce określa się mianem dyskalkulii.

Przejawia się ona w specyﬁcznych trudnościach

w uczeniu się matematyki, ponieważ uczeń nią do-

tknięty może mieć problemy z zapisywaniem liczb

i działań matematycznych w sposób prawidłowy.

Bio-

rąc pod uwagę fakt, że matematyka od kilku lat jest

przedmiotem obowiązkowym na maturze, wydaje się

w pełni uzasadnioną obawa, że dla niektórych matu-

rzystów zamykany jest dostęp w przystępowaniu do

studiów wyższych z powodu niezaliczenia egzaminu

z matematyki.

Należy podkreślić, że matematyka jest bardzo

ważnym przedmiotem, który dla wielu może być na-

wet najważniejszym, aczkolwiek należy także pamię-

tać, iż są kierunki studiów, gdzie nie rozwiązuje się

problemów matematycznych i wiedza z zakresu ma-

tematyki nie jest konieczna.

Powyższy stan faktyczny jest szczególnie krzyw-

kalkulii, pomimo tego, iż są to osoby, które spełniają

wszelkie normy intelektualne i niejednokrotnie są

bardzo zdolne w pozostałych dziedzinach nauki.

Je-

żeli tylko osoby te chcą się dalej kształcić i mają ku

temu predyspozycje, to system edukacji nie powinien

im tego ograniczać.

73

1.

Jakie stanowisko zajmuje ministerstwo w sprawie

możliwości dostosowania egzaminu maturalnego do

potrzeb osób dotkniętych problemem dyskalkulii?

2.

Czy Pani resort rozważa możliwość zwolnienia

osób z zaburzeniami zdolności matematycznej z obo-

wiązku zdawania matematyki na maturze?

Z poważaniem

Poseł Ewa Kołodziej

Warszawa, dnia 28 sierpnia 2012 r.

(nr 8056)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie coraz większej liczby

Szanowny Panie Ministrze!

Działając na podsta-

Media donoszą o wzrastającej liczbie kobiet, które

cu pierwszego półrocza br. w rejestrach bezrobotnych

było prawie 211 tys. kobiet, które nie podjęły zatrud-

nienia po urodzeniu dziecka.

To o ponad 18 tys. wię-

cej niż przed rokiem oraz o ponad 36 tys. więcej niż

przed dwoma laty.

Zdaniem ekspertów to nie przypadek, że powrót

dzeniem dziecka jest coraz trudniejszy.

Twierdzą oni,

nianiem umów na czas określony.

W taki sposób pra-

cuje aż jedna czwarta pracowników.

Często praco-

dawcy wykorzystują taki stan rzeczy i nie przedłu-

żają umów z kobietami bo ich zdaniem po urodzeniu

dziecka są mniej dysponowane.

Tak więc pozycja ko-

biet po urodzeniu dziecka, gdy ubiegają się o pracę,

często jest dużo słabsza.

Kobiety wracające na rynek

pracy zawsze miały trudności.

Nie tylko ze względu

na ewentualną mniejszą dyspozycyjność, ale także

w związku z zagrożeniami związanymi ze zwolnie-

niami lekarskimi.

Gdy dziecko zachoruje, tradycyjnie

biorą je bowiem u nas raczej kobiety, a nie mężczyźni.

Wszystkie te czynniki komplikuje dodatkowo kryzys

gospodarczy, który uderza w zatrudnienie nie tylko

kobiet.

Całe zjawisko jest bardzo niepokojące szcze-

gólnie z demograﬁcznegopunktuwidzenia,gdyżko-

biety, na których przeważnie spoczywa ciężar wycho-

wania dzieci, są tutaj dodatkowo dyskryminowane

na rynku pracy.

wśród kobiet które wracają na rynek pracy po uro-

dzenia dziecka?

2.

Czy zauważa pan kolejne uderzenie w polską

demograﬁętakimstanemrzeczy?

3.

Czy i jakie posunięcia przewiduje pan w kon-

tekście zmiany tego niesprawiedliwego dla kobiet

stanu rzeczy?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

Warszawa, dnia 28 sierpnia 2012 r.

(nr 8057)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie wzrostu ubóstwa w Polsce

Szanowny Panie Premierze!

Działając na podsta-

Media informują o bardzo niepokojącym zjawisku,

jakim jest wzrost ubóstwa w Polsce.

Różnego rodza-

ju badania wskazują, że już trzech na czterech Pola-

kontach.

Także wartość sprzedaży w tych palców-

kach rośnie w tempie dwucyfrowym.

Analogicznie

w małych sklepach osiedlowych regularnie maleje

lub zatrzymała się na stałym poziomie.

Wnioski na-

suwają się same – ludzie dysponują coraz mniejszą

ilością pieniędzy, więc kupują w dyskontach, gdzie

ceny są niższe.

Ten stan rzeczy zauważa także wielu

ekonomistów.

Twierdzą, że rodziny zaczynają coraz

mocniej odczuwać spadek dochodów.

W lipcu siła na-

bywcza wynagrodzeń pracowników zatrudnionych

w ﬁrmach,gdziepracujepowyżej10osób,byłaniższa

o 1,5% niż rok temu.

Fundusz płac zmniejszył się

więc blisko 0,5 mld zł w porównaniu z rokiem ubie-

głym.

Taka sytuacja musi mieć negatywny wpływ na

konsumpcję, która jest istotnym czynnikiem wzrostu

gospodarczego.

Niestety najgorsze prawdopodobnie

przed nami.

Główny Urząd Statystyczny podaje, że

ponad 2,5 mln Polaków żyje w skrajnej biedzie.

Eko-

nomiści natomiast przewidują, że gdy skończą się

sezonowe prace, bezrobocie może wzrosnąć do tego

stopnia, iż na koniec roku nawet co siódmy Polak

może zostać bez pracy.

1.

Czy dostrzega pan bardzo ciężką sytuację eko-

nomiczną wielu swoich rodaków?

2.

Czy zauważa pan konieczność podjęcia działań

mających na celu polepszenie ich losu?

74

3.

Czy poprzez spadek popytu wynikający ze zu-

bożenia społeczeństwa widzi pan zagrożenia dla go-

spodarki Polski?

tekście walki z ubóstwem w naszym kraju?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 8058)

do ministra środowiska

w sprawie planów zabetonowania

plaż Bałtyku

Szanowny Panie Ministrze!

Działając na podsta-

Ekolodzy wygłaszają niepokojące uwagi, że aktu-

alizowany właśnie przez rząd „Program ochrony

brzegów morskich”, grozi zabetonowaniem bałtyc-

kich plaż.

Według nich działania tego programu nio-

są za sobą niebezpieczeństwo zniszczenia cennych

przyrodniczo siedlisk wybrzeża Bałtyku.

Program

zakłada zatrzymanie naturalnego procesu kształto-

wania się morskich brzegów.

To, co od wieków było

dziełem Bałtyku, jest na celowniku inwestycji, któ-

rymi są sztuczne zabezpieczenia.

Rząd planuje obję-

cie programem blisko 300 z około 770 km brzegu

morskiego w granicach Polski, z których jedynie oko-

ło 10% to tereny zagospodarowane w stopniu uzasad-

niającym działania wymagające umacniania brzegów

oraz takie, które mają zatrzymać erozję wybrzeża.

W opinii ekspertów obowiązkiem każdego państwa

wchodzącego w skład Unii Europejskiej jest zapobie-

ganie pogarszaniu się właściwego stanu ochrony ga-

tunków i siedlisk przez niedopuszczanie do realizacji

przedsięwzięć, które zagrażają obszarom Natura

2000.

Ekolodzy konkludują zatem, iż program nie

spełnia wymogów obowiązującego prawa, tak unijne-

go, jak i krajowego.

mu ochrony brzegów morskich” dostrzega pan zagro-

żenia w związku ze zniszczeniem cennych pod wzglę-

dem przyrodniczym obszarów?

2.

Czy zauważa pan liczne wady wymienione przez

ekologów w stosunku do wspomnianego programu?

tekście ochrony środowiska naturalnego brzegów

Bałtyku?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 8059)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie planowanych zmian

w przyznawaniu dotacji ﬁnansowej

Szanowny Panie Ministrze!

Działając na podsta-

Media informują, że resort pracy planuje zastą-

pienie kredytami bezzwrotnych dotacji dla bezrobot-

nych rozpoczynających swoją działalność gospodar-

czą.

Argumentuje to chęcią rozwoju innych form po-

mocy oraz otwarciem się na współpracę z sektorem

bankowym.

Zmiana ta byłaby niewątpliwie dość re-

wolucyjna, gdyż aktualnie bezrobotni mogą liczyć na

dotację z powiatowego urzędu pracy, odpowiadającą

maksymalnie sześciu średnim płacom.

Nie muszą jej

także oddawać, jeśli przez rok utrzymają się na ryn-

ku, płacąc oczywiście podatki i składki.

Zasadnicza

różnica polega jednak na tym, iż omawiane kredyty

chociaż zapewne większe, musiałyby być już niestety

w przeciwieństwie do dotacji oddawane.

Pytanie, jak

na to mogą zapatrywać się sami bezrobotni, u któ-

rych do tej pory właśnie forma dotacji budziła dość

duże zainteresowanie.

Dodatkowym problemem

może być też strach przed podjęciem takiego ryzyka

zwłaszcza przez młodych, niedoświadczonych zawo-

dowo i życiowo ludzi.

1.

Czy nie sądzi pan, iż nowe rewolucyjne pomysły

resortu pracy mogą zniechęcić wielu młodych bezro-

botnych do zakładania ﬁrm?

2.

Czy zauważa pan ryzyko, jakim jest wzięcie

przez bezrobotnego na siebie zobowiązań ﬁnanso-

wych wynikających z konieczności oddania przez

niego kredytu?

tekście pozytywnego dla bezrobotnych rozwiązania

tej sprawy?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

75

Interpelacja

(nr 8060)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie mianowania byłego ministra

skarbu państwa na szefa jądrowych spółek

Polskiej Grupy Energetycznej SA

Szanowny Panie Premierze!

Działając na podsta-

Były minister skarbu Aleksander Grad został

powołany na prezesa spółek Polskiej Grupy Energe-

wynagrodzenie wynosi 110 tys. zł.

Nie jest to od-

osobniony przypadek sytuacji, w której byli politycy

związani z aktualnym rządem zostają mianowani

na poważne stanowiska w spółkach Skarbu Pań-

stwa, dostając przy tym gigantyczne w skali Polski

wynagrodzenia.

1.

Na jakiej podstawie Aleksander Grad został

tycznej?

2.

Jakie podstawy prawne, a jakie faktyczne po-

wodowały panem premierem podczas powoływania

pana Aleksandra Grada na to stanowisko?

3.

Proszę podać wysokość wynagrodzeń członków

zarządu i rady nadzorczej ww. spółek.

4.

Proszę wskazać podstawę prawną regulującą

wysokość wynagrodzenia przedstawicieli spółek.

5.

Czy uważa pan, że z moralnego punktu widze-

nia takie i podobne działania są słuszne?

6.

Czy i jakie decyzje podejmie pan, by rozwiązać

ten problem?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 8061)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie masowego opuszczania kraju

przez świetnie wykształconych pracowników

Szanowny Panie Premierze!

Działając na podsta-

Dochodzą do mnie niepokojące sygnały, że po fali

powrotów z emigracji bardzo wielu ludzi nie odnaj-

duje się w polskiej rzeczywistości i będąc głęboko

rozczarowanymi aktualnym stanem państwa, posta-

nawiają ponownie wyjechać z kraju.

Niestety, wiele

wskazuje na to, że teraz wielu naszych rodaków bie-

rze pod uwagę stałe osiedlenie się poza granicami

o blisko 12%.

Świadczyć to może jedynie o dynami-

zmie tego zjawiska, gdyż do tej pory liczba ta wzra-

stała rocznie maksymalnie o 2%.

Status rezydenta

może dostać osoba, która pracuje w wybranym kraju

i płaci składki przez co najmniej rok.

Uzyskanie tego

statusu jest pierwszym krokiem w kontekście otrzy-

mania obywatelstwa brytyjskiego i równouprawnie-

nia do korzystania ze wszystkich przywilejów obywa-

teli wysp.

Polskich pracowników przybywa także

w Niemczech, gdzie w 2011 za Odrę wyjechało 173 tys.

naszych rodaków.

Ostatnio największą grupą osie-

dlającą się w Holandii są także Polacy – jest ich tam

blisko 150 tys. Dla wielu pracowników budowlanych

natomiast świetnym rynkiem pracy stają się kraje

skandynawskie.

Wnioski więc nasuwają się same,

duża część polskiej emigracji nie widzi już sensu po-

wrotu do kraju.

Poza granicami naszej ojczyzny osie-

dlają się najczęściej ludzie młodzi, wykształceni, ak-

tywni i ambitni.

Ludzie ci chcą żyć w normalnych

warunkach, pracować i wychowywać dzieci, czego

niestety nasz kraj, póki co, nie jest im w stanie za-

pewnić.

czania naszego kraju przez wielu pracowników?

2.

Czy zauważa pan brak perspektyw życiowych

w naszym kraju dla wielu polskich obywateli?

nikających z masowego wyjazdu z Polski młodego,

dobrze wykształconego pokolenia?

tekście zmiany tych niepokojących tendencji emigra-

cyjnych?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

76

Interpelacja

(nr 8062)

do ministra zdrowia

w sprawie leczenia polskich obywateli

Szanowny Panie Ministrze!

Działając na podsta-

Docierają do mnie informacje, z których wynika,

że rząd chce ograniczyć polskim pacjentom dostęp do

kuracji poza granicami kraju.

Aktualnie Narodowy

Fundusz Zdrowia wyraża zgodę na takie leczenie

w dwóch wypadkach.

Pierwszy dotyczy świadczeń,

które nie są w ogóle w Polsce wykonywane, drugi zaś

sytuacji, w której czas oczekiwania jest zbyt długi,

a nieuzyskanie świadczenia stanowi zagrożenie dla

zdrowia bądź życia pacjenta.

Dla wielu pacjentów dy-

rektywa unijna „Pacjenci bez granic” miała stać się

nową możliwością leczenia w całej UE.

Tymczasem

rząd tworzy listę zabiegów, które będą niedostępne

w leczeniu zagranicznym.

Na liście mają pojawić się

zabiegi wymagające co najmniej jednodniowej hospi-

talizacji, czyli tym samym prawie wszystkie.

przyszłe utrudnienia dla polskich pacjentów w kon-

tekście ich leczenia na zachodzie UE?

2.

Czy widzi pan problem w często długim ocze-

kiwaniu na różne zabiegi w kraju przez polskich pa-

cjentów?

polepszenia sytuacji polskich pacjentów?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 8063)

do ministra zdrowia

w sprawie planowanej prywatyzacji

sanatoriów i uzdrowisk

dla dzieci i młodzieży

Po raz kolejny rzecznik praw dziecka w swoim

wystąpieniu zwrócił się do ministra zdrowia w spra-

wie lecznictwa sanatoryjnego i uzdrowiskowego dla

dzieci i młodzieży.

Wyraził on obawę, iż w wyniku

planowanej prywatyzacji liczba miejsc, w których

dzieci otrzymywały pomoc, może się zmniejszyć.

Zaznaczył także, że wciąż istnieje zapotrzebowa-

nie na leczenie sanatoryjne oraz uzdrowiskowe dzie-

ci i młodzieży, a jego skuteczność potwierdzona zo-

stała opiniami specjalistów.

Wobec powyższych wy-

powiedzi rzecznika zachodzi uzasadniona obawa,

iż w związku z planowanymi zmianami prywatyza-

cyjnymi dobro najmłodszych pacjentów może być wy-

stawione na poważne niebezpieczeństwo.

1.

Czy dostrzega pan zagrożenia dla leczenia dzie-

ci i młodzieży, wynikające z planowanego procesu

prywatyzacji sanatoriów i uzdrowisk?

2.

Czy sądzi pan, że zdrowie najmłodszych pacjen-

tów jest na tyle istotną wartością, iż należy jeszcze

raz przeanalizować dokładnie wszystkie skutki wspo-

mnianego procesu prywatyzacji?

tekście zabezpieczenia potrzeb leczenia sanatoryjne-

go dzieci i młodzieży?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 8064)

do prezesa Rady Ministrów

Piłki Nożnej

Szanowny Panie Premierze!

Działając na podsta-

W kontekście niezadowalającego wyniku repre-

zentacji Polski w piłce nożnej podczas niedawnego

Euro 2012 oraz ogólnych słabych wyników polskiego

piłkarstwa na poziomie pierwszej reprezentacji w prze-

ciągu ostatnich lat, ze środowiska kibicowskiego do-

cierają liczne głosy krytyki w kontekście funkcjono-

wania Polskiego Związku Piłki Nożnej.

Kibice repre-

zentacji Polski od wielu lat wyrażają się bardzo kry-

tycznie w stosunku do działalności PZPN, jego pra-

cowników, a przede wszystkim prezesa.

Według fa-

nów piłki w naszym kraju, wielu byłych oraz aktual-

nych piłkarzy, ludzie pracujący w PZPN są odpowie-

dzialni za wiele kompromitacji związanych z polskim

77

futbolem.

Aktualnie z całą świadomością można

stwierdzić, że PZPN i jego działacze są wręcz znie-

nawidzeni przez kibiców, a jego funkcjonowanie jest

przez nich najdelikatniej określane jako patologiczne

i kompromitujące całe środowisko piłkarskie w Pol-

sce.

Nie umilkły jeszcze echa skandalicznej decyzji

związku w sprawie usunięcia godła Polski z koszulek

reprezentacji, a delegatami wstrząsają coraz to nowe

afery związane przeważnie z korupcją i uchwalaniem

wysokich premii oraz wynagrodzeń jego członków.

Oburzenie wśród piłkarskich sympatyków wywołały

także niezrozumiałe próby wprowadzenia karty ki-

bica reprezentacji Polski oraz nieudolność i dezinfor-

macja podczas organizowania dwóch ostatnich ﬁna-

łów Pucharu Polski w Kielcach i Bydgoszczy.

Dodać

należy, iż związek zdecydowaną większość wiążących

decyzji podejmuje bez badania opinii najbardziej za-

interesowanych, czyli kibiców.

Aktualnie w Europie

naprawdę ciężko znaleźć jakąś federację piłkarską

stosującą podobne standardy.

PZPN jest tym samym

jedną z nielicznych instytucji w kraju, dla której po-

parcie deklaruje niespełna 1% ankietowanych.

Cała

ta sytuacja według ekspertów piłkarskich przekłada

się także na coraz słabsze wyniki reprezentacji,

a także klubów.

Przede wszystkim jednak bardzo

niepokojącym zjawiskiem jest fakt coraz mniejszej

identyﬁkacjizreprezentacjąnarodowąkibicówklu-

bowych, którzy przez lata na jej meczach tworzyli

niezapomniany doping i atmosferę.

Za ich przykła-

dem idą także inni, którzy widząc nawet słabe wyni-

ki kadry, właśnie dla tej atmosfery tłumnie przyby-

wali na mecze.

Efektem takich działań PZPN stają

się przede wszystkim liczne bojkoty meczów polskiej

reprezentacji oraz wiele inicjatyw protestacyjnych

przeciw związkowi.

Euro 2012 miało być gigantycznym impulsem dla

polskiej piłki reprezentacyjnej i klubowej, miało przy-

ciągnąć tysiące nowych kibiców na mecze kadry na-

rodowej i ligi polskiej, a sponsorów do polskich klu-

bów.

Już teraz wiadomo, że szanse na taki stan rze-

czy są iluzoryczne, dodatkowo ciężko sobie wyobrazić,

by przy tak funkcjonującej najważniejszej instytucji

piłkarskiej w Polsce istniała dalsza możliwość roz-

woju polskiego piłkarstwa.

Polska kadra narodowa w piłce nożnej, która po-

winna być dumą całego kraju i odnosić sukcesy god-

ne potencjału sportowego 40-milionowego kraju, dziś

niestety cierpi w niewiarygodny sposób w związku

z katastrofalną reputacją PZPN.

Kibice, sponsorzy

i wszyscy ludzie życzliwi do tej pory polskiemu pił-

karstwu powoli przestają się z nim identyﬁkować.

Polska kadra od kilku lat regularnie spada w ran-

kingu FIFA, polskie kluby często odpadają już w run-

dach wstępnych eliminacji do europejskich pucha-

rów, stadiony świecą coraz większymi pustakami,

rzekomy system szkolenia młodzieży na razie nie

przynosi efektów, a sukcesy w kadrach młodzieżo-

wych nie przekładają się na futbol seniorski – oto

obraz polskiego piłkarstwa w 2012 roku za rządów

PZPN, zaraz po organizacji największej imprezy

w jego historii.

Pytania nasuwają się same, czy

w końcu dojdzie do zmian?

Czy polska piłka nadal

będzie się pogrążać?

w kontekście funkcjonowania polskiego piłkarstwa?

2.

Czy podziela pan opinię zdecydowanej większo-

ści kibiców, byłych piłkarzy i ekspertów sportowych

w Polsce, że tylko zastąpienie aktualnej kadry PZPN

nowymi kompetentnymi fachowcami może zmienić

wizerunek i efektywność pracy tej instytucji?

3.

Czy widzi pan potrzebę interwencji w związku?

4.

Czy zauważa pan konieczność oczyszczenia śro-

dowiska, nie tylko poprzez zmianę prezesa, ale także

większości zarządu PZPN?

5.

Czy i jakie możliwości prawne posiada pan ak-

tualnie, aby podjąć interwencję w związku?

6.

Czy i jakie inne działania podejmie pan w celu

rozwiązania tego trapiącego polską piłkę problemu?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 8065)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie coraz wyższych kosztów życia

Szanowny Panie Premierze!

Działając na podsta-

Z opublikowanego obwieszczenia ministra ﬁnan-

sów w sprawie maksymalnych stawek podatków i opłat

lokalnych w 2013 r. wynika, że wszystkie wzrosły

– w niektórych przypadkach nawet o kilkadziesiąt

złotych.

Media donoszą, że w związku z powyższym,

urzędy miejskie w całej Polsce planują podwyżki

czynszów, podatków od nieruchomości, opłat lokal-

nych czy cen biletów komunikacji miejskiej.

Samo-

rządy w ten sposób przerzucają swoje kłopoty ﬁnan-

sowe na mieszkańców, co z kolei jest efektem postę-

pującego obciążania samorządów przez rząd.

W ten

sposób łamie się konstytucyjną zasadę o zapewnieniu

jednostkom samorządu terytorialnego udziału w do-

chodach publicznych odpowiednio do przypadających

im zadań.

78

1.

Czy dostrzega pan skutki przerzucania na bar-

ki mieszkańców, szczególnie tych najuboższych, co-

raz większych kosztów życia w miastach?

2.

Czy pański rząd rozważa wprowadzenie

zmian w systemie ﬁnansowania jednostek samo-

rządu terytorialnego w zakresie ich dochodów

określonych odpowiednio w stosunku do przypada-

jących im zadań?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 8066)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie nadgodzin wypracowanych

w Państwowej Straży Pożarnej

Szanowny Panie Ministrze!

Działając na podsta-

Zgodnie z rozporządzeniem w sprawie pełnienia

które obowiązywało przed 1 stycznia 2011 roku, w za-

mian za wypracowany czas przekraczający 40 godzin

tygodniowo należał się czas wolny.

Poprzez utrzymy-

wanie stanów minimalnych, które gwarantowały

ciągłość służby, braki osobowe spowodowane choro-

bowym lub nieobecnością osób odchodzących na eme-

ryturę spowodowały przyrost godzin nadliczbowych.

Z powyższych powodów odbieranie na bieżąco wypra-

cowanych nadgodzin nie było możliwe, dlatego ich

liczba ciągle się kumulowała i narastała.

W związku

z nowelizacją powyższego rozporządzenia obecnie

obowiązuje przepis umożliwiający oddanie strażako-

wi wypracowanych nadgodzin w formie czasu wolne-

go w odpowiednim wymiarze lub w formie rekompen-

saty pieniężnej.

Problem powstał z nadgodzinami wypracowany-

mi przed zmianą przepisów.

Na chwilę obecną nie

można ich odebrać, a wprowadzona nowelizacja ich

nie obejmuje, dlatego nie można wypłacić za nie re-

kompensaty pieniężnej.

Do chwili obecnej nie wpro-

wadzono żadnego rozwiązania, które pozwoliłoby

rozwiązać zaistniałą sytuację.

Nie do przyjęcia wy-

daję się interpretacja sytuacji, z której wynikałoby,

że wypracowane nadgodziny należy wyzerować.

Bu-

dzi to sprzeciw.

2.

Proszę o podanie liczby przesłużonych przez

strażaków godzin służby ponad normę, które nie zo-

stały odebrane przed 1 stycznia 2011 r.

3.

Czy i kiedy ministerstwo podejmie działania,

aby wyeliminować powyższe nieprawidłowości?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 8067)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie trudnej sytuacji ﬁnansowej

Państwowej Straży Pożarnej

Jak donoszą media, strażacy z różnych regionów

kraju alarmują, że kończą im się pieniądze na bieżą-

ce wydatki, czyli benzynę, energię, utrzymanie bu-

dynków, a także wypłaty świadczeń pracowniczych.

W całym kraju strażacy usuwają skutki katastrofal-

nych nawałnic, wichur i gradobić.

Tylko w czerwcu

i lipcu interweniowali ponad 20 tys. razy.

Już niemal

połowa z 1,4 mld zł z rezerwy celowej na usuwanie

skutków kataklizmów została wydana.

Strażacy obawiają się, że przez to nie dostaną

obiecanych podwyżek pensji, w związku z wprowa-

dzonym do ustawy budżetowej zapisem, który uza-

leżnia podwyżki dla strażaków, funkcjonariuszy

BOR, Straży Granicznej oraz Służby Więziennej od

wydatków poniesionych na usuwanie skutków klęsk

żywiołowych.

Strażacy podkreślają, że problemy ﬁnansowenie

są spowodowane jedynie liczbą podejmowanych in-

terwencji.

Wynikają one w dużej mierze z utrzymu-

jącej się wielkości środków przeznaczanych na funk-

cjonowanie PSP bez uwzględnienia rosnących kosz-

tów paliwa, energii itd.

strażaków?

3.

Czy w najbliższej przyszłości bierze pan pod

uwagę zwiększenie budżetu przeznaczanego na funk-

cjonowanie PSP?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

79

Interpelacja

(nr 8068)

do ministra skarbu państwa

Instytutu Pamięci Narodowej w Warszawie

Szanowny Panie Ministrze!

Działając na podsta-

Doprowadzenie do sytuacji, w której IPN traci

swoją siedzibę, będzie kosztowało podatników mię-

dzy innymi 17 mln złotych zainwestowanych przez

instytut w budynek.

Dodatkowo dotychczasowy wła-

ściciel budynku chce uzyskać od państwa odszkodo-

wanie za niezrealizowanie umowy, na mocy której

miał za siedzibę instytutu otrzymać nieruchomość

zastępczą.

W budżecie na rok 2012 była przewidziana kwota

na pierwszą ratę za budynek, w którym mieści się

instytut.

Prezes IPN został zmuszony do zgłoszenia

autopoprawki, natomiast rząd ostatecznie wykreślił

pieniądze, które pozwoliłyby utrzymać siedzibę in-

stytucji.

Pozbawienie instytutu siedziby sparaliżuje jego

prace, a także będzie świadczyć o dużej niegospodar-

ności Skarbu Państwa.

Media alarmują ponadto, że

brak siedziby IPN sparaliżuje polskie służby specjal-

ne, które aby wydawać certyﬁkatydostępudoinfor-

macji często sprawdzają archiwa instytutu.

IPN stanowi ważne źródło publikacji, wystaw i dzia-

łań popularyzujących historię.

Niszczenie IPN to

niszczenie polskiej pamięci narodowej i edukacji.

ministra z następującym pytaniem: Jakie są przyczy-

ny sprzedaży siedziby IPN w Warszawie, kto za to

odpowiada oraz w jaki sposób zabezpieczone są do-

kumenty IPN?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 8069)

do ministra zdrowia

w sprawie wzrostu liczby zatruć dopalaczami

Szanowny Panie Ministrze!

Działając na podsta-

Jak donoszą media, od trzech miesięcy rośnie licz-

ba zatruć dopalaczami.

Obecnie z tego powodu hospi-

talizowana jest jedna osoba dziennie.

Tendencja wzrostowa jest niepokojąca.

Jej przy-

czyną, oprócz wakacji, jest także coraz większa do-

stępność dopalaczy – pojawia się coraz więcej nowych

punktów sprzedaży.

Coraz bardziej popularna jest

także sprzedaż dopalaczy za pośrednictwem Interne-

tu.

Problemem jest także coraz bardziej skompliko-

wany skład używek, przez co szybkie rozpoznanie po

ich zażyciu jest znacznie utrudnione.

Obecnie dopa-

lacze to najczęściej analogi strukturalne znanych już

substancji.

W związku z tym mogą być bardziej tok-

syczne od swoich poprzedników.

stwo, by wyeliminować powyższą nieprawidłowość?

Z poważaniem

(nr 8070)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie niezdrowych posiłków

serwowanych w szkolnych stołówkach

Szanowna Pani Minister!

Działając na podstawie

podawanych dzieciom w szkołach czy żłobkach, które

nie spełniają norm żywieniowych.

Kontrole w tym

zakresie ujawniają wiele nieprawidłowości.

Często

posiłki te mają zbyt niską lub zbyt wysoką wartość

energetyczną dziennych racji w stosunku do zaleca-

nej.

Stwierdza się także zbyt duży udział energii

kojące są też niedobory w podaży wapnia, niezbęd-

laza, którego brak może prowadzić do anemii.

W po-

siłkach podawanych w stołówkach brakuje także

ważnej w diecie witaminy C, co prowadzi do obniże-

nia odporności organizmu.

W jadłospisach brakuje

warzyw, mleka i mlecznych przetworów.

Skutkiem

jest coraz większa liczba otyłych uczniów.

Rośnie

również zagrożenie próchnicą.

Eksperci postulują

80

wprowadzenie regulacji prawnych określających war-

tość energetyczną posiłków oraz proponują wprowa-

dzenie obowiązku korzystania z porad dietetyka pod-

czas układania jadłospisu.

2.

Czy i kiedy ministerstwo podejmie działania,

by wyeliminować powyższe nieprawidłowości?

3.

Czy ministerstwo ma w planach przeprowa-

dzenie kampanii edukacyjnej o odpowiednim odży-

wianiu w szkołach oraz o informowaniu o tym rodzi-

ców uczniów?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 8071)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie obciążenia podatkowego

oraz biurokratycznego małych i średnich

przedsiębiorstw

Szanowny Panie Premierze!

Działając na podsta-

Małe i średnie ﬁrmysąfundamentem,naktórym

stoi polska gospodarka.

Mimo to ich właściciele nie

są poważnie traktowani przez rząd.

Kolejne obietni-

ce niosą ze sobą wyłącznie puste slogany, za którymi

części polega na zmaganiu się z niepotrzebnymi prze-

pisami i biurokracją.

Zniechęceni wieloma absurdal-

nymi przepisami oraz zmuszeni ponosić ogromne

w porównaniu do zysków koszty, mali i średni przed-

siębiorcy coraz częściej rezygnują z prowadzenia swo-

jej ﬁrmy.

Jesttobolesne,szczególniejeśliweźmiesię

pod uwagę, że najczęściej prowadzona działalność

jest dla nich jedynym źródłem dochodu, a motywem

jej założenia była niemożność znalezienia pracy.

Prawo powinno łagodniej traktować małych przed-

siębiorców, gdyż nie mają oni takiego potencjału ﬁ-

nansowego jak duże ﬁrmy.

Realizacjaustawowych

obowiązków jest dla nich bardzo kosztowna i może

zaważyć na ich istnieniu.

Mali przedsiębiorcy zwracają uwagę na ich dys-

kryminowanie w związku z nakładaniem na nich

coraz większych obciążeń biurokratycznych i podat-

kowych.

przedsiębiorców?

rząd, by poprawić sytuację małych i średnich przed-

siębiorstw?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 8072)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

w sprawie zapłaty 1 mln zł

na Wawelu

Szanowny Panie Ministrze!

Z wielką uwagą przy-

glądałam się kontrowersjom zaistniałym w związku

z zapłatą przez MKiDN 1 mln zł Fundacji xx.

Czar-

toryskich za zgodę na wystawienie dzieła Leonarda

da Vinci na Wawelu, ściślej zaś, z niepodaniem infor-

macji o tej kwocie do informacji publicznej.

Portret Cecylii Gallerani autorstwa Leonarda da

Vinci dotąd wystawiany był bez żadnych dopłat w Mu-

zeum xx.

Czartoryskich.

MKiDN z budżetu państwa pokryło koszty przy-

gotowania sali ekspozycyjnej na Wawelu w kwocie

500 tys. zł, dzięki czemu zapewniono bezcennemu

obrazowi odpowiednie warunki wystawiennicze.

Oburzenie opinii publicznej budzą także kwoty,

które ponoszą podatnicy na rzecz kolekcji Czarto-

ryskich.

1.

Z czego wynika fakt, iż MKiDN nie poinfor-

mowało opinii publicznej, iż za zgodę na wystawienie

zł Fundacji xx.

Czartoryskich?

2.

Jaką kwotę MKiDN przeznaczyło dotychczas

na wsparcie ﬁnansoweFundacjixx.

Czartoryskich?

Z poważaniem

Poseł Anna Grodzka

Warszawa, dnia 29 sierpnia 2012 r.

81

Interpelacja

(nr 8073)

do ministra rozwoju regionalnego

w sprawie uzupełnień dokumentów

Zgodnie z art. 2 dyrektywy 97/11/WE „Państwa

członkowskie stosują wszelkie niezbędne środki, aby

zapewnić, że – przed wydaniem zezwolenia – projek-

z powodu m.in. ich charakteru, rozmiarów lub loka-

lizacji, będą podlegać wymogowi uzyskania zezwole-

nia na realizację oraz sporządzenia oceny dotyczącej

ich oddziaływania”.

Podobny zapis został wprowa-

dzony do prawa polskiego.

Zgodnie z art. 72 pkt 1 ustawy z dnia 3 paździer-

wisko, decyzja środowiskowa powinna poprzedzać

inne decyzje.

Tymczasem po interwencji KE (z dnia 21 listopada

2011 r. znak: Ares 2011_124455) i przekazaniu jego

treści przez ministra RR pionom centralnym i samo-

rządowym (chodzi o odpowiedź, czy wykonane prace

z IZ RPO lub POiIŚ były oceniane w trybie art. 4.7.

RDW) inwestorzy zaczęli uzupełniać na polecenie

ministra RR (pisma: DKR-IX-82613-54- PIM/11N.

K.166574/11 i inne rangi wojewódzkiej) po fakcie (po wy-

konanych już pracach w terenie) brakujące oceny oddzia-

ływania na środowisko, co jest niedopuszczalne.

1.

Jaki jest cel wydawania decyzji środowisko-

wych i oceny oddziaływania na środowisko w takiej

sytuacji?

2.

Co zrobiono, aby takie działania nie miały

miejsca?

Z poważaniem

Poseł Anna Grodzka

(nr 8074)

do ministra środowiska

w sprawie nieprzystającej do współczesnych

wymogów prawa krajowego

ratyﬁkowaną przez Polskę Konwencję

deﬁnicji linii brzegowej wód oraz gruntów

klasyﬁkowanych jako nieużytki

Szanowny Panie Ministrze!

W streﬁeliniibrzegu

oraz w obrębie bagien nader często występują siedli-

ska przyrodnicze podlegające ochronie na mocy pra-

wa unijnego.

W przypadkach gdy linia brzegu jest

rozmyta, to w tym rozmyciu zawierają się bagna.

„Krawędź brzegu” na ogół nie daje się wyraźnie za-

znaczyć, a „linia stałego porostu traw” (Prawo wod-

ne – art. 15) jest pojęciem zupełnie bzdurnym, bo

trawy to nie tylko roślinność łąk i pastwisk, ale też

pola uprawne – zboża są trawami.

Luz interpretacyj-

ny jest tu niemal nieograniczony, ale i tak tego prze-

pisu chyba nikt nie traktuje serio.

Średniego poziomu

wody dla małych zbiorników też nikt nie oznacza.

W rezultacie, RZGW nie dysponują informacjami

o bagnach, a co więcej, bagna, zdaniem organu I instan-

cji, nie są śródlądowymi wodami powierzchniowymi.

Opinię tę oparto na przepisach ustawy Prawo wodne,

konkludując, iż bagno jest obszarem lądowym.

Rzecz w tym, żeby art. 15 Prawa wodnego zacząć

traktować serio, powinien być zredagowany w sposób

korzystny dla przyrody.

Należałoby ten zapis zmie-

nić, ujmując to tak, że linia brzegu to linia stałego

porostu roślin zaliczanych do kategorii hydroﬁtów.

Nasi eksperci mogą pomóc wypracować taką nową

deﬁnicję.

Dlaczego w rozporządzeniu ministra rozwoju re-

gionalnego i budownictwa (Dz. U. z 2 maja 2001 r.)

w sprawie ewidencji gruntów i budynków utrzymuje

się takie zapisy:

„Do nieużytków zalicza się:

1) niezakwaliﬁkowane do użytków ekologicz-

nych:

a) bagna (błota, topieliska, trzęsawiska, moczary,

rojsty),

b) piaski (piaski ruchome, plaże nieurządzone,

piaski nadbrzeżne, wydmy),

c) naturalne utwory ﬁzjograﬁczne, takie jak:

urwiska, strome stoki, uskoki, skały, rumowiska,

2) nieprzeznaczone do rekultywacji wyrobiska po

wydobywaniu kopalin.

W rezultacie, główny geodeta kraju broni ana-

chronicznych przepisów kwaliﬁkującychdokategorii

„nieużytki” tereny cenne przyrodniczo, którym na-

leży się ochrona, m.in. bagna i wydmy.

By uzasadnić

zapisy rozporządzenia, sięga do ustawy z roku 1935 r.

oraz do rozporządzenia z 1956 r. w sprawie klasyﬁ-

kacji gruntów – oczywiste, że nie myślano wówczas

82

ani o ochronie siedlisk przyrodniczych, ani różnorod-

ności biologicznej.

Rozporządzenie wymienia także

kilka archaizmów: topieliska, trzęsawiska, moczary,

rojsty.

Są to słowa, które od 1935 r. zdążyły niemal

wyjść z użycia.

To nie przystaje do współczesnego

podejścia do środowiska i nie służy realizacji zobo-

wiązań Polski.

Dlaczego do tej pory Pański resort nie wprowadził

do Prawa wodnego zmiany deﬁnicjiliniibrzegu,któ-

ra zaliczałaby bagna do zbiorników wodnych, przy-

najmniej te, które przylegają do wód?

Z poważaniem

Poseł Anna Grodzka

(nr 8075)

do ministra administracji i cyfryzacji

w sprawie wykorzystania środków

z Funduszu Solidarności Unii Europejskiej

Szanowna Pani Minister!

Fundusz Solidarności

UE przyznany umową K(2011)4480 z dnia 24 czerw-

ca 2011 r. w sprawie wdrażania decyzji Komisji Eu-

ropejskiej z dnia 6 czerwca 2011 r. przyznał grant

z Funduszu Solidarności UE na ﬁnansowaniedzia-

łań nadzwyczajnych w Polsce związanych z powodzią

z maja i z czerwca 2010 r. w zakresie prac realizowa-

nych pod nazwą „usuwanie szkód powodziowych na

rzekach”.

Powstają jednak następujące wątpliwości: Dlacze-

go z funduszu sﬁnansowanom.in.pracepolegające

na budowie nowych budowli stanowiących nowe prze-

kształcenia hydrotechniczne rzek (m.in. nowe umoc-

nienia brzegów, nowe budowle poprzeczne – gurty

denne i progi), nie zapewniając w żadnym praktycz-

nie przypadku zbadania, czy prace te nie wymagają

oceny oddziaływania na środowisko?

Prace te miesz-

czą się tymczasem w zakresie „prac kanalizacyjnych

lub przeciwpowodziowych” wymienionych w pkt 10f

załącznika II dyrektywy EIA, ponieważ albo stano-

wią element regulacji rzek (służą modyﬁkacjiprze-

pływu rzek), albo z samego założenia stanowią umoc-

nienia przeciwpowodziowe.

Dlaczego środki z Funduszu Solidarności użyte

na prace dotyczące rzek zostały w zdecydowanej

większości wykorzystane na celem niezgodne z umo-

wą z dnia 24 czerwca 2011 r., jak np.:

— budowę nowych budowli regulacyjnych i prze -

ciwpowodziowych na rzekach, niemających żadnego

związku z prewencją przeciwpowodziową wobec obiek-

tów dziedzictwa kulturowego, ale uzasadnianą ochro-

ną przeciwpowodziową zabudowań, dróg, ośrodka

sportu, zabudowy letniskowej, pól uprawnych, czy

wręcz zagrożeniem samej infrastruktury regulacyj-

nej rzek;

— odbudowę obiektów regulacyjnych i przeciwpo -

wodziowych, ale niezwiązanych z prewencją ani na-

tychmiastową ochroną żadnych istotnych obiektów

dziedzictwa kulturowego;

— „odtwarzanie koryt rzek”, niestanowiących

przecież infrastruktury wymienionej w celu 1, a rów-

nocześnie nieuzasadnione koniecznością prewencji

i natychmiastowej ochrony żadnych istotnych obiek-

tów dziedzictwa kulturowego;

— prace pogłębiarskie na rzekach niewykorzysty -

wanych jako infrastruktura transportu (Wisła środ-

kowa);

— prace odmuleniowe na ciekach, wchodzące

w zakres „utrzymywania cieków”, niestanowiące

działań nadzwyczajnych i niezwiązane w ogóle ze

szkodami powodziowymi?

Z poważaniem

Poseł Anna Grodzka

(nr 8076)

do ministra pracy i polityki społecznej

odbiorców pomocy stypendialnej oferowanej

przez organizacje pozarządowe

Szanowny Panie Ministrze!

Organizacje pozarzą-

dowe zgłaszają konieczność wprowadzenia zmian

gwarantujących młodzieży otrzymującej stypendia

od organizacji pozarządowych zachowanie upraw-

nień do otrzymywania wsparcia socjalnego, o którym

czeniach rodzinnych, analogicznie do tego, co ma to

miejsce w przypadku stypendiów oferowanych przez

organy administracji publicznej czy jednostki samo-

rządu terytorialnego.

W myśl obecnych przepisów kwota stypendium

otrzymywanego przez ucznia lub studenta od orga-

nizacji pozarządowej jest wliczana do dochodu sty-

pendysty, o którym mowa w ww. ustawie, co w przy-

padku osób o niskich dochodach skutkować może

utratą prawa do pomocy socjalnej gwarantowanej

przez państwo.

Tymczasem zgodnie z art. 179 ust. 5

dia przyznawane np. w ramach działania: Wyrówny-

wanie szans edukacyjnych poprzez programy stypen-

dialne Zintegrowanego Programu Operacyjnego

Rozwoju Regionalnego oraz przez jednostki samorzą-

du terytorialnego, mimo podobnych celów i charak-

teru, nie są wliczane do dochodu stypendysty.

83

Obowiązujące przepisy, w sposób niezrozumiały

i nieuzasadniony, dyskryminują i krzywdzą odbior-

ców stypendiów przyznawanych przez organizacje,

obniżając szansę ich i ich rodzin na otrzymywanie

należnej im pomocy socjalnej.

Szanowny Panie Ministrze!

Wobec powyższego

sort planuje wprowadzenie zmian w obowiązujących

przepisach prawa?

Z poważaniem

Poseł Tadeusz Tomaszewski

Warszawa, dnia 29 sierpnia 2012 r.

(nr 8077)

do ministra sportu i turystyki

upadłości biur podróży

Szanowna Pani Minister!

W ostatnim czasie coraz

częściej słyszymy o upadkach biur podróży.

Turyści

przebywający za granicą znaleźli się w bardzo złej

sytuacji, często są wypraszani z hoteli za nieuregu-

lowane rachunki i nie mają możliwości powrotu do

kraju.

Już po raz kolejny dochodzi do podobnych sy-

tuacji, gdzie dziesiątki tysięcy Polaków zostają bez

środków do życia oraz opieki biura podróży, które

zgłosiło wniosek o upadłość.

Szanowna Pani Minister!

Wobec powyższego pro-

szę o ustosunkowanie się do przedstawionej kwestii,

a tym samym udzielenie odpowiedzi na następujące

pytania:

1.

Jakie na dzień dzisiejszy funkcjonują literal-

ne zabezpieczenia turystyczne, które chroniłyby

prawa klientów w przypadku upadłości ﬁrmytu-

rystycznej?

podjęcie określonych działań zmierzających do zasto-

sowania określonych procedur kontrolnych i innych,

zapobiegających występowaniu zjawiska?

Z poważaniem

Poseł Tadeusz Tomaszewski

(nr 8078)

do ministra skarbu państwa

na rzecz organizacji pożytku publicznego

Szanowny Panie Ministrze!

Zgodnie z art. 59 ust. 5

ruchomościami Agencja Nieruchomości Rolnych,

wizny nieruchomości, w stosunku do której wykonu-

ją prawa właścicielskie Skarbu Państwa, po uprzed-

nim uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw

Szanowny Panie Ministrze!

Wobec powyższego

1.

Czy wpłynęły jakieś wnioski w latach 2007–

–2011 o przekazanie gruntów i nieruchomości będą-

cych w zasobach państwowych agencji na rzecz orga-

nizacji pożytku publicznego?

Ile jest obecnie rozpa-

trywanych wniosków i jakich podmiotów o dokonanie

darowizny na rzecz fundacji lub organizacji pożytku

publicznego przez Agencję Nieruchomości Rolnych

na warunkach określonych w art. 59 ustawy o gospo-

darce nieruchomościami?

2.

Czy w latach 2007–2011 zostały wydane decyzje

w sprawie darowizn nieruchomości Skarbu Państwa

przez ww. agencje państwowe na rzecz fundacji i or-

ganizacji pożytku publicznego?

3.

Jeśli tak, to proszę o podanie nazw podmiotów,

które otrzymały grunty lub nieruchomość, oraz po-

danie, jaka była wartość tych darowizn.

4.

Proszę o opisanie wszystkich warunków, jakie

muszą spełniać fundacje i organizacje pożytku pu-

blicznego, aby mogły starać się o nieodpłatną daro-

wiznę nieruchomości wchodzących w skład Skarbu

Państwa lub użyczenia gruntów i nieruchomości.

Z poważaniem

Poseł Tadeusz Tomaszewski

84

Interpelacja

(nr 8079)

do ministra edukacji narodowej

Szanowna Pani Minister!

W ramach projektu

„Cyfrowa szkoła” ma być wprowadzonych 18 darmo-

wych e-podręczników, by obniżyć koszty zakupu pod-

ręczników.

Mają one być udostępnione uczniom szkół

dostępne dla uczniów szkół podstawowych, gimna-

zjalnych i ponadgimnazjalnych.

Jak jednak donoszą

media, w obecnie obowiązujących przepisach nie ma

konkretnie sprecyzowanych regulacji, które określa-

łyby zakres przedmiotowy e-podręczników.

Z jednej

strony eksperci wskazują, że takie rozwiązanie

z pewnością będzie korzystne dla uczniów, gdyż pod-

ręczniki będą darmowe, z drugiej strony wydawcy

ostrzegają jednak, że rodzice będą ponosić koszty wy-

druków na lekcje i papierowych ćwiczeń.

Wydawcy ostrzegają, że w takiej sytuacji zlikwi-

dowana będzie możliwość wyboru różnych publikacji

szkolnych przez nauczycieli.

Wątpliwości budzi także

fakt, czy w tak krótkim czasie pedagodzy będą mogli

dostosować swój proces nauczania do nowych pod-

ręczników.

Wprowadzenie elektronicznych książek

szkolnych może doprowadzić również do załamania

się rynku wydawniczego publikacji szkolnych.

1.

Jaki będzie szacunkowy koszt wprowadzenia

e-podręczników?

2.

Czy wprowadzenie e-podręczników nie dopro-

wadzi do ograniczenia konkurencji na rynku wydaw-

niczym?

3.

W jaki sposób resort przeprowadzać będzie kon-

kurs ofert?

4.

Czy nie powinno się sprecyzować wymagań

programowych, które powinny być zawarte w e-pod-

ręcznikach?

Z poważaniem

Poseł Tadeusz Tomaszewski

(nr 8080)

do ministra ﬁnansów

w sprawie podwyższenia kwoty stypendium

Szanowny Panie Ministrze!

Zgodnie z art. 21 ust. 1

wolne od podatku dochodowego są:

du terytorialnego, oraz stypendia dla uczniów i stu-

dentów przyznane przez organizacje, o których mowa

Kwota wolna od podatku jest zbyt niska i stanowi

barierę rozwoju programów stypendialnych, oddając

kwotę stypendium od realnych potrzeb stypendy-

stów.

Organizacje pozarządowe bowiem w większości

wypłacają stypendia do wysokości kwoty wolnej od

podatku, gdyż fundatorzy, przekazując środki na sty-

pendia, nie chcą, aby ich środki (już raz opodatkowa-

ne) były ponownie przedmiotem opodatkowania.

Szanowny Panie Ministrze!

Wobec powyższego

przepisach prawa, tj. podwyższenie kwoty stypen-

dium wolnej od podatku w ustawie o podatku docho-

dowym od osób ﬁzycznych,określającjąwrelacjido

płacy minimalnej – „do wysokości nieprzekraczającej

połowy minimalnej płacy miesięcznie”?

Z poważaniem

Poseł Tadeusz Tomaszewski

(nr 8081)

do ministra transportu,

w sprawie opóźnień w budowie drogi

Szanowny Panie Ministrze!

Jak wynika z ostat-

nich informacji medialnych, drogowcom nie uda się

dotrzymać kolejnego terminu budowy obwodnicy

Kielc na drodze ekspresowej S7.

23-kilometrowa ob-

wodnica na S7 to najpotężniejsza realizowana obec-

nie inwestycja drogowa w regionie.

Prace obejmujące

m.in. budowę drugiej jezdni oraz 18 wiaduktów i 9 mo-

stów miały potrwać 18 miesięcy i zakończyć się

85

1 września, jednakże już wiadomo, że kolejnego opóź-

nienia nie da się uniknąć.

Nieoﬁcjalniemówisię,że

obwodnica może być gotowa dopiero wiosną przyszłe-

go roku, a wiele zależy od pogody.

Szanowny Panie Ministrze!

Wobec powyższego

1.

Z czego wynikają opóźnienia w budowie drogi

S7?

2.

Czy wyznaczony został już nowy planowany

termin zakończenia modernizacji?

3.

Jakie nakłady ﬁnansoweplanowanesąnare-

mont drogi ekspresowej S7?

Z poważaniem

Poseł Tadeusz Tomaszewski

(nr 8082)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie wykonywania kar

Szanowny Panie Ministrze!

Z wyników kontroli

NIK pt. „Tworzenie warunków do wykonywania

łecznie użytecznych” wynika, że praca społeczna

skazanych nie spełnia swojej roli.

Pracodawcy nie

chcą przyjmować osób wchodzących w konﬂiktzpra-

wem, bo nie radzą sobie z ich dyscyplinowaniem.

Ska-

zani niesolidnie wykonują swoje obowiązki, grożą

osobom nadzorującym ich pracę, bywa, że zgłaszają

się do pracy pijani.

Zdaniem NIK konieczna jest też zmiana podejścia

organizatorów prac, którzy traktują prace społeczne

jako zło konieczne.

Powinni oni dołożyć starań, by

prace te motywowały skazanych do poprawy postę-

powania, a jednocześnie – na ile to możliwe – podno-

siły kwaliﬁkacjetychosób.

Wskazanejestteżuspraw-

nienie współpracy między samorządami a przedsta-

wicielami wymiaru sprawiedliwości.

Nie powinny

mieć miejsca sytuacje, kiedy np. kuratorzy nie są in-

formowani o niestawieniu się skazanego w pracy.

Od

sądów należy natomiast oczekiwać, iż w większym

stopniu korzystać będą z uprawnienia do określania

rodzaju prac powierzanych skazanym.

Zdaniem NIK,

aby skutecznie motywować i nadzorować skazanych,

konieczne jest zacieśnienie współpracy samorządów

z kuratorami sądowymi.

NIK wskazuje również, że potrzebne jest wypra-

cowanie rozwiązań systemowych zapewniających

uzyskiwanie ewidentnych korzyści dla społeczności

lokalnej i skazanych, wynikających z wykonywania

przez nich kary orzeczonej w formie nieodpłatnej

łecznie użytecznych.

Szanowny Panie Ministrze!

Wobec powyższego

1.

Czy resort planuje podjęcie prac w celu zwięk-

szenia współpracy kuratorów sądowych z samorzą-

dami?

2.

Czy resort planuje wprowadzić w życie zalece-

nia NIK?

Z poważaniem

Poseł Tadeusz Tomaszewski

(nr 8083)

do ministra administracji i cyfryzacji

placówek pocztowych

Szanowny Panie Ministrze!

W odpowiedzi na

Poczty Polskiej SA dla osób niepełnosprawnych

(sygn.

SPS-023-6767/12) podsekretarz stanu poin-

formował, że w ramach planu zmian w sieci placówek

pocztowych w roku 2012 na obszarach powiatów:

wrzesińskiego, kolskiego, śremskiego, średzkiego, tu-

reckiego, konińskiego oraz słupeckiego nie planuje

się „zamknięcia”, tj. likwidacji placówek pocztowych

– jedynie w przypadku 7 urzędów pocztowych plano-

wane jest ich przekształcenie w ﬁlie urzędów lub

agencje pocztowe.

Szanowny Panie Ministrze!

Wobec powyższego

1.

Gdzie i kiedy planuje się przekształcenie urzę-

dów pocztowych w ww. powiatach w ﬁlieurzędów

pocztowych lub agencje pocztowe?

2.

Czy te decyzje były konsultowane z władzami

samorządowymi?

3.

Jakie będą skutki ww. przekształceń dla rynku

pracy?

Z poważaniem

Poseł Tadeusz Tomaszewski

86

Interpelacja

(nr 8084)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Zgodnie z art. 61 ust. 1

ze zm.) wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest

1) co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna

sób pozwalający na określenie wymagań dotyczą-

cych nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funk-

cji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania

dowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wy-

korzystania terenu;

3) istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu,

mierzenia budowlanego;

ciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa

Przy czym jeśli chodzi o przesłankę z pkt 5, to

przepisy odrębne powinny pozostawać w bezpośred-

nim związku z przedmiotem regulacji art. 61 u.p.z.p.

w tym znaczeniu, że powinny odnosić się bezpośred-

nio do ustalania warunków zabudowy na terenie

w jakiś sposób szczególnym: ze względu na bliskość

granicy, lokalizację zabytków, parków krajobrazo-

wych lub powinny być związane ze szczególnym za-

mierzeniem inwestycyjnym, np. zanieczyszczającym

środowisko (tak: wyrok WSA w Gdańsku z dnia

24 października 2007 r., sygn. akt II SA/Gd 526/07),

a w przedmiotowym zapytaniu – siedliskiem.

Do przepisów odrębnych, z którymi decyzja winna

być zgodna, z pewnością należy zaliczyć przepisy

gruntów rolnych polega na ograniczaniu przeznacza-

nia ich na cele nierolnicze lub nieleśne.

Natomiast

leśne można przeznaczać przede wszystkim grunty

zie ich braku – inne grunty o najniższej przydatności

produkcyjnej.

Szanowny Panie Ministrze!

Wobec powyższego

proszę o ustosunkowanie się do przedstawionej kwe-

stii, a tym samym udzielenie odpowiedzi na następu-

jące pytania:

1.

Czy ustawa o ochronie gruntów rolnych i le-

śnych, a w konsekwencji – w stosunku do gruntów

rolnych – ustawa o kształtowaniu ustroju rolnego jest

ubieganiu się przez wnioskodawcę o warunki zabu-

dowy na tzw. siedlisko rolnicze?

Jeżeli tak, to jakie

dokumenty wnioskodawca powinien załączyć do

wniosku o warunki zabudowy dla tzw. siedliska?

2.

W kontekście powyższego czy przy przenosze-

niu decyzji o warunkach zabudowy na tzw. siedlisko

nabywca warunków musi spełniać takie same wa-

runki jak zbywca, dla którego warunki zostały wy-

dane?

Czy należy badać spełnianie przez nabywcę

decyzji tych warunków?

Z poważaniem

Poseł Tadeusz Tomaszewski

(nr 8085)

do ministra administracji i cyfryzacji

publicznej podejmowanych

w celu zapewnienia dostępu do sieci

Szanowny Panie Ministrze!

Budowa infrastruk-

tury Internetu szerokopasmowego w Polsce przebie-

ga zbyt wolno.

Zdaniem NIK istnieje realne zagroże-

nie, że ponad 1 mld euro unijnych dotacji pozyska-

nych na ten cel nie zostanie w pełni wykorzystane.

Brakuje bowiem koordynacji pomiędzy poszczególny-

mi projektami i ministerstwami za nie odpowiedzial-

nymi, na przeszkodzie stoją też skomplikowane pro-

cedury przetargowe, a także obawa samych samorzą-

dów przed korzystaniem z unijnych funduszy.

Izba

negatywnie ocenia także realizację projektu utwo-

rzenia i rozwoju Polskiej Biblioteki Internetowej.

Z ustaleń kontroli NIK wynika, że większość zapla-

nowanych inwestycji związanych z budową szeroko-

pasmowego Internetu ledwo ruszyła albo zatrzyma-

ła się na etapie przygotowań.

W ramach programu

Rozwój Polski Wschodniej (RPW) planowano do 2015 r.

położyć ponad 10 tys. km światłowodów, dzięki czemu

dostęp do sieci szerokopasmowej uzyskałoby ponad

milion mieszkańców.

Nieskuteczne okazały się dzia-

łania podejmowane przez ministra spraw wewnętrz-

87

nych i administracji oraz ministra kultury i dziedzic-

twa narodowego na rzecz budowy i rozwoju Polskiej

Biblioteki Internetowej.

Wyniki kontroli wskazują więc na występowanie

istotnego ryzyka nieosiągnięcia celów zakładanych

dla budowy infrastruktury Internetu szerokopasmo-

wego w Polsce.

Ryzyko to wynika z:

— niskiego stopnia rzeczowej realizacji regional -

nych programów operacyjnych oraz działania 8.4 PO

IG w odniesieniu do budowy sieci i przyłączy telein-

formatycznych,

— opóźnienia w rozpoczęciu prac inwestycyjnych

w ramach projektu „Sieć szerokopasmowa Polski

Dotychczasowe wolne tempo budowy infrastruk-

tury teleinformatycznej w Polsce może spowodować,

że nie zostaną w pełni wykorzystane środki Unii Eu-

ropejskiej zaplanowane na współﬁnansowanietego

celu.

Wobec powyższego proszę o odpowiedź na na-

1.

Z czego wynikają opisane nieprawidłowości?

2.

Kiedy planuje się rozpoczęcie działań w celu

cyjnych?

Z poważaniem

Poseł Tadeusz Tomaszewski

(nr 8086)

do ministra transportu,

w sprawie przyszłej modernizacji torowiska

Szanowny Panie Ministrze!

Remont torów kole-

jowych na trasie Łódź – Warszawa to niezwykle waż-

na inwestycja gwarantująca możliwość szybkiego

i bezpiecznego poruszania się między tymi dwoma

miastami.

Sprawne ukończenie tej inwestycji ma

ogromne znaczenie dla setek łodzian dojeżdżających

codziennie do pracy w stolicy.

Dotychczasowy niski

priorytet tych prac spowodował liczne i długotrwałe

utrudnienia, które negatywnie odbiły się na wizerun-

ku zarówno kolei, jak i kolejnych odpowiedzialnych

za ten sektor ministrów.

Ostatnie doniesienia o tym, iż ﬁrmamodernizu-

jąca tory na trasie Skierniewice – Warszawa złożyła

wniosek o upadłość, wzbudzają niepokój i każą wątpić

w możliwość ukończenia prac w 2013 r.

Niepokój po-

tęgują zdawkowe informacje zarówno od przedstawi-

cieli ministerstwa, jak i Polskich Linii Kolejowych.

1.

Jaki jest ostateczny termin zakończenia remon-

tu torów kolejowych na trasie Łódź – Warszawa?

2.

Czy terminowe dokończenie tej modernizacji

jest zagrożone?

3.

Czy Ministerstwo Transportu, Budownictwa

w celu zbadania obecnej sytuacji inwestycji?

Jeśli

tak, uprzejmie proszę o poinformowanie mnie, jakie

były to kroki.

4.

Ile wynoszą i z czego wynikają dotychczasowe

opóźnienia tej inwestycji?

Czy naliczone zostały ja-

kiekolwiek kary umowne za te opóźnienia?

5.

Czy Pan Minister bierze pod uwagę możliwość

utraty doﬁnansowaniatejinwestycjizUniiEuropej-

skiej?

Jeśli tak, uprzejmie proszę o informację, jakie

działania zaplanowano, jeśli do tego dojdzie.

6.

Jaki będzie czas przejazdu z Łodzi do Warszawy

po zakończonej modernizacji?

7.

Jakie kroki zamierza podjąć Pan Minister, aby

zapewnić jak najszybsze zakończenie tej inwestycji?

Z poważaniem

Poseł Dariusz Joński

Warszawa, dnia 29 sierpnia 2012 r.

(nr 8087)

do ministra ﬁnansów

w sprawie zgłaszanych

przez Związki Zawodowe Celnicy PL

nieprawidłowości w funkcjonowaniu

Służby Celnej

wego Celnicy PL.

W piśmie skierowanym przez związ-

kowców poruszono kwestię łamania przez ich prze-

łożonych praw wynikających z przynależności do

związków zawodowych poprzez uniemożliwianie za-

pisywania nowych członków do organizacji, odma-

wianie zwolnienia ze służby dla celów wykonania

doraźnej czynności związkowej.

Zwrócono ponadto

uwagę na niesłuszne postępowania dyscyplinarne

i próby zwolnienia liderów związkowych.

Funkcjona-

riusze skarżą się na kary dyscyplinarne, prowadze-

nie postępowań o zwolnienie ze służby, przenoszenie

na niższe stanowiska czy przenoszenie do innych

miejscowości w celu pogorszenia warunków i możli-

wości dojazdów do pracy.

Celnicy jako powody ww. sankcji podają: składa-

nie skarg do przełożonych dotyczących ułatwień prze-

mytu, członkostwo i aktywną działalność w związ-

kach zawodowych, walkę z łamaniem praw pracow-

88

niczych, takich jak: nieuwzględnienie konsultacji ze

związkowcami przy reformie emerytalnej funkcjona-

riuszy SC, wprowadzenie rygorów służby, w tym wy-

mogów zdrowotnych.

Celnicy jako jedyną formę sku-

tecznego wywierania wpływu na przełożonych uzna-

ją stosowanie legalnego protestu w formie strajku

włoskiego, za co wszczynane jest postępowanie ma-

jące na celu wydalenie ich ze służby.

Panie Ministrze:

Czy otrzymywał Pan podobne niepokojące sygna-

ły co do opisanych przeze mnie sytuacji?

Czy w stosunku do przedstawicieli związków za-

wodowych są prowadzone postępowania dyscyplinar-

ne, czy właściwy minister ma możliwość interwenio-

wania w celu sprawdzenia ich poprawności?

Jakie formy ochrony swoich praw mają związkow-

cy, kiedy stosuje się w stosunku do nich ww. opisane

metody nacisku?

Czy zostały sprawdzone doniesienia pracowników

Służby Celnej dotyczące ułatwień w przemycie?

Z wyrazami szacunku

Poseł Piotr Tomański

Warszawa, dnia 29 sierpnia 2012 r.

(nr 8088)

do ministra ﬁnansów

stanu infrastruktury drogowej

Szanowny Panie Ministrze!

Województwo pod-

karpackie graniczy z Ukrainą na łącznej długości

239 km, posiada przy tym 7 przejść granicznych:

3 kolejowe, 3 do odprawy ruchu kołowego oraz jedno

przejście piesze.

Obszar podkarpacki jest ważnym

punktem tranzytowym towarów z i do Unii Europej-

skiej.

Ze względu na dobrze rozbudowaną sieć kole-

jową i drogową służy jako trasa do innych krajów

zarówno na południe, jak i zachód.

Duże obciążenie

i zwiększony ruch pojazdów towarowych sprawia, że

drogi na Podkarpaciu narażone są na większą i szyb-

szą eksploatację w stosunku do innych obszarów.

Cztery przygraniczne powiaty: lubaczowski, jaro-

sławski, przemyski, a także bieszczadzki są przez to

narażone na dodatkowe koszty związane z poprawą

bezpieczeństwa i infrastruktury, a także częstszymi

remontami.

Są to powiaty, gdzie występuje stosun-

kowo duże bezrobocie, obszary o charakterze typowo

rolniczym, o znacznym odsetku ludzi młodych wyjeż-

dżających za granicę.

Czy możliwe jest otrzymanie zestawienia przycho-

dów z ceł pozyskiwanych z województwa podkarpac-

kiego?

Jaki procent z tych ceł zasila budżet Skarbu Pań-

stwa, a jaki przekazywany jest na rzecz UE?

Czy możliwe jest przekazanie części dochodów

z ceł na rzecz powiatów: lubaczowskiego, jarosław-

skiego, przemyskiego, a także bieszczadzkiego w celu

wsparcia rozwoju regionów przygranicznych, a co za

tym idzie, aktywizacji osób bezrobotnych?

Jakie akty prawne uległyby nowelizacji i jakie

kroki trzeba przedsięwziąć, by rozpocząć prace nad

zmianami ustaw?

Z wyrazami szacunku

Poseł Piotr Tomański

(nr 8089)

do ministra transportu,

i ustawy Prawo budowlane w związku

z pojawiającymi się utrudnieniami

w ich praktycznym wykorzystaniu

Szanowny Panie Ministrze!

Wójt gminy Dębica

zasygnalizował potrzebę zmiany obowiązujących

przepisów w związku z pojawiającymi się utrud-

nieniami w ich praktycznym wykorzystaniu w za-

kresie:

o drogach publicznych – zbyt długi okres (6 miesięcy)

zamieszczania informacji o zamiarze rozpoczęcia bu-

dowy lub przebudowy drogi w celu możliwości zgła-

szania zainteresowania udostępnieniem kanału tech-

nologicznego (powiadomienie prezesa Urzędu Komu-

nikacji Elektronicznej najpóźniej na 6 miesięcy przed

wiskowych uwarunkowaniach, o zezwoleniu na re-

alizację inwestycji drogowej albo o pozwoleniu na

budowę dróg);

2) art. 3 pkt 11 ustawy Prawo budowlane – brak

zapisu, że prawem do dysponowania nieruchomością

jest również „samoistne posiadanie”, którego od-

zwierciedleniem jest oznaczenie w ewidencji gruntów

symbolem „Si”.

W konsekwencji starostwa powiato-

we traktują powyższe jako nieuregulowany stan

prawny, co w praktyce wyklucza z inwestycji wiele

działek tego typu (np. drogi gminne) i przy inwesty-

cjach liniowych (wodociąg, kanalizacje) blokuje wy-

danie decyzji;

89

3) ustawy o drogach publicznych – w przypadku

zajęcia pasa drogowego przez gminę, przy wykony-

waniu określonej inwestycji, przepisy nakładają obo-

wiązek wydania decyzji określającej opłatę.

Należ-

ność z tego tytułu stanowi pozorny przychód – gmina

dokonuje wpłaty na swoje własne konto.

Mając na uwadze powyższe, proszę o odpowiedź:

Czy ministerstwo rozważa możliwość wprowadzenia

zmian w powyższych przepisach prawnych, które to

zmiany zdaniem samorządowców przyczynią się do

znacznego przyspieszenia realizacji wielu ważnych

inwestycji na terenach gmin?

Z wyrazami szacunku

Poseł Piotr Tomański

(nr 8090)

do ministra transportu,

w sprawie liczby niewykonanych upoważnień

Biuro Analiz Sejmowych przedstawiło wykaz nie-

zrealizowanych upoważnień ustawowych do wydawa-

nia rozporządzeń, według stanu na dzień 30 czerwca

2012 r.

Termin 30 czerwca 2012 r. jest datą graniczną

terminu wykonania upoważnień ustawowych, który

to termin w przypadku każdego upoważnienia wynika

z ustawy.

Zgodnie z wykazem minister transportu, budow-

dziestu ośmiu upoważnień, w tym czterech Rady Mi-

nistrów i trzydziestu czterech własnych.

1.

Jaki jest powód opóźnień w realizacji upoważ-

nień ustawowych do wydawania rozporządzeń?

2.

Jakich ustaw i rodzaju upoważnień dotyczą

opóźnienia?

3.

Jakie skutki społeczne, gospodarcze i ekono-

miczne powodują opóźnienia?

4.

W jakim terminie zostaną zrealizowane upo-

ważnienia?

5.

Jak wygląda realizacja upoważnień fakulta-

tywnych, które dają jedynie uprawnienie, lecz nie

obowiązek wydania rozporządzenia?

Poseł Krzysztof Jurgiel

Białystok, dnia 29 sierpnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 8091)

do ministra edukacji narodowej

Biuro Analiz Sejmowych przedstawiło wykaz nie-

wania rozporządzeń, według stanu na dzień 30 czerw-

niczną terminu wykonania upoważnień ustawowych,

nie zrealizował jednego upoważnienia.

1.

Jaki jest powód opóźnienia w realizacji upoważ-

nienia ustawowego do wydania rozporządzenia?

2.

Jakiej ustawy i rodzaju upoważnienia dotyczy

opóźnienie?

miczne powoduje opóźnienie?

4.

W jakim terminie zostanie zrealizowane upo-

ważnienie?

5.

Jak wygląda realizacja upoważnień fakulta-

(nr 8092)

do ministra zdrowia

w sprawie liczby niewykonanych upoważnień

Biuro Analiz Sejmowych przedstawiło wykaz nie-

Zgodnie z wykazem, minister zdrowia nie zre-

alizował trzydziestu czterech upoważnień, w tym

jednego Rady Ministrów i trzydziestu trzech wła-

snych.

90

(nr 8093)

do ministra administracji i cyfryzacji

w sprawie liczby niewykonanych upoważnień

Biuro Analiz Sejmowych przedstawiło wykaz nie-

fryzacji nie zrealizował łącznie pięciu upoważnień,

Z poważaniem

Poseł Krzysztof Jurgiel

(nr 8094)

do ministra ﬁnansów

w sprawie liczby niewykonanych upoważnień

Biuro Analiz Sejmowych przedstawiło wykaz nie-

zował łącznie dwunastu upoważnień, w tym trzech

prezesa Rady Ministrów, dwóch Rady Ministrów

i siedmiu własnych.

(nr 8095)

do ministra gospodarki

w sprawie liczby niewykonanych upoważnień

Biuro Analiz Sejmowych przedstawiło wykaz nie-

wania rozporządzeń według stanu na dzień 30 czerw-

alizował łącznie 15 upoważnień, w tym jednego Rady

Ministrów i 14 własnych.

91

(nr 8096)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

w sprawie liczby niewykonanych

Biuro Analiz Sejmowych przedstawiło wykaz nie-

narodowego nie zrealizował jednego upoważnienia.

ważnienia ustawowego do wydania rozporządze-

nia?

(nr 8097)

do ministra obrony narodowej

w sprawie liczby niewykonanych

nie zrealizował łącznie dziesięciu upoważnień, w tym

jednego Rady Ministrów, dwóch – ministrów i sied-

miu własnych.

(nr 8098)

do ministra nauki i szkolnictwa wyższego

w sprawie liczby niewykonanych

Biuro Analiz Sejmowych przedstawiło wykaz nie-

wyższego nie zrealizował 2 upoważnień.

92

(nr 8099)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie liczby niewykonanych

upoważnień ustawowych

Biuro Analiz Sejmowych przedstawiło wykaz nie-

Zgodnie z wykazem minister pracy i polityki spo-

łecznej nie zrealizował łącznie sześciu upoważnień,

w tym trzech Rady Ministrów i trzech własnych.

(nr 8100)

do ministra sportu i turystyki

w sprawie liczby niewykonanych

upoważnień ustawowych

Biuro Analiz Sejmowych przedstawiło wykaz nie-

nie zrealizował jednego upoważnienia.

upoważnienia ustawowego do wydania rozporzą-

dzenia?

(nr 8101)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie liczby niewykonanych upoważnień

przez ministra spraw wewnętrznych

Biuro Analiz Sejmowych przedstawiło wykaz nie-

nych nie zrealizował czterech upoważnień, w tym

93

(nr 8102)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie liczby niewykonanych

upoważnień ustawowych

Biuro Analiz Sejmowych przedstawiło wykaz nie-

zrealizował sześciu upoważnień, w tym jednego Rady

Ministrów i pięciu własnych.

(nr 8103)

do ministra środowiska

w sprawie liczby niewykonanych

upoważnień ustawowych

Biuro Analiz Sejmowych przedstawiło wykaz nie-

zrealizował czternastu upoważnień, w tym trzech

Rady Ministrów, jednego ministrów i dziesięciu

własnych.

(nr 8104)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie nieobecności

przedstawiciela kierownictwa

Ministerstwa Spraw Zagranicznych

Szanowny Panie Ministrze!

W ostatni weekend

w Polsce (Warszawa i Pułtusk) odbywał się IV Zjazd

Polonii i Polaków z Zagranicy.

Zwracam się z prośbą o informację, dlaczego

przedstawiciel kierownictwa MSZ nie brał udziału

w obradach, a był obecny jedynie podczas uroczyste-

go rozpoczęcia zjazdu na Zamku Królewskim w dniu

24 sierpnia 2012 r.?

Z poważaniem

Poseł Adam Kwiatkowski

Warszawa, dnia 29 sierpnia 2012 r.

94

Interpelacja

(nr 8105)

do prezesa Rady Ministrów

Szanowny Panie Premierze!

Z realizowanego

obecnie „Programu rozwoju Sił Zbrojnych w latach

2009–2018” opracowanego w latach 2008–2009 wy-

nika, że do 2016 r. ma zostać rozformowany stacjo-

nujący w Suwałkach 14.

Dywizjon Artylerii Przeciw-

pancernej.

Na tych samych założeniach została opar-

ta również niedawna likwidacja 14.

Suwalskiego

zefa Piłsudskiego.

Te działania i plany zawsze uwa-

żałem za niezrozumiałe i szkodliwe dla obronności

państwa, czemu dałem wyraz m.in. w interpelacjach

poselskich z dnia 25 czerwca i 1 grudnia 2009 r.

w sprawie przyszłości 14.

Suwalskiego Pułku Arty-

lerii Przeciwpancernej im. Marszałka Józefa Piłsud-

skiego kierowanych do ministra obrony narodowej.

Z uzyskanych informacji wynika, że obecnie

w Sztabie Generalnym Wojska Polskiego i Minister-

stwie Obrony Narodowej trwają prace nad aktuali-

zacją programu rozwoju Sił Zbrojnych RP na kolejne

1.

Jaka koncepcja obrony kraju jest podstawą dla

obecnie obowiązującego i przygotowywanego progra-

mu rozwoju Sił Zbrojnych RP?

2.

Czym uzasadniona jest dyslokacja jednostek

wojskowych ze wschodniego terytorium Rzeczypospo-

litej w głąb kraju i dlaczego likwidowane są struktury

wojskowe zlokalizowane dotychczas w pobliżu wschod-

nich granic Polski i granicy zewnętrznej NATO?

3.

Czy będzie Pan miał odwagę zweryﬁkowaćdo-

tychczasowe plany i decyzje dotyczące potencjału

i rozlokowania Polskich Sił Zbrojnych, tak aby moż-

liwe było utrzymanie garnizonu wojskowego w Su-

wałkach wraz z wyznaczeniem dla niego odpowied-

niej roli w systemie obronnym kraju, jego unowocze-

śnieniem, doposażeniem i uzbrojeniem?

Zwracam się również do Pana Premiera o wyda-

nie polecenia ministrowi obrony narodowej, aby nie-

ruchomości (grunty i obiekty) służące dotychczas

14.

Suwalskiemu Pułkowi Artylerii Przeciwpancer-

nej oraz 14.

Dywizjonowi Artylerii Przeciwpancernej

w Suwałkach nie były sprzedawane i prywatyzowane

przez Agencję Mienia Wojskowego, lecz zostały prze-

kazane (jeśli są obecnie zbędne) do zasobu komunal-

nego miasta Suwałki, aby po zmianie koncepcji roz-

woju Sił Zbrojnych, która musi nastąpić ze względu

na nasze bezpieczeństwo, możliwy był powrót wojska

do Suwałk i przywrócenie tym nieruchomościom

funkcji wojskowych.

Z wyrazami szacunku

Poseł Jarosław Zieliński

Warszawa, dnia 29 sierpnia 2012 r.

(nr 8106)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie weryﬁkacji

informacji o nieprawidłowościach

w działaniu ﬁrmy Amber Gold sp. z o.o.

Szanowny Panie Premierze!

W związku z infor-

macjami wskazującymi, że kierowana przez M. P.

spółka Amber Gold od wielu lat prowadziła działal-

ność niezgodną z prawem bankowym i w efekcie do-

puściła się wielomilionowych wyłudzeń, oraz mając

na uwadze ustawowy obowiązek zwalczania tego ro-

dzaju działalności przestępczej przez podległe Panu

służby specjalne, proszę o odpowiedź na następujące

pytania:

wiek opracowania na bazie uzyskiwanych informacji

(niezależnie od tego, jaki był rodzaj źródła tych in-

formacji) o działalności spółki Amber Gold?

Jeżeli

tak, to kiedy (proszę podać daty wytworzenia doku-

mentu) oraz kto był zapoznany z treścią tych doku-

mentów?

2.

Czy podległe Panu służby sporządzały jakiekol-

wiek opracowania dotyczące działalności biznesowej

M. P.?

Jeżeli tak, to kiedy (proszę podać datę wytwo-

rzenia dokumentu) oraz kto był zapoznany z treścią

tych dokumentów?

3.

Czy w zasobach informacji zgromadzonych

w służbach specjalnych znajdują się dane dotyczące

M. P. i spółki Amber Gold?

Od kiedy (proszę podać

datę wprowadzenia do bazy danych) oraz która jed-

nostka wprowadziła te informacje?

4.

Czy i kiedy były dokonywane sprawdzenia do-

tyczące M. P. i spółki Amber Gold w niejawnych za-

sobach służb specjalnych (np. CEZOP)?

Odpowiedź na ostatnie pytanie może wymagać

formy niejawnej, więc proszę przesłać pismo do kan-

celarii niejawnej Sejmu, zgodnie z obowiązującymi

przepisami.

Z poważaniem

Poseł Marek Opioła

Płońsk, dnia 29 sierpnia 2012 r.

95

Interpelacja

(nr 8107)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie monitorowania

przez organizacje terrorystyczne

informacji ujawnianych przez szefa

Służby Kontrwywiadu Wojskowego

i kontrterrorystycznych

Szanowny Panie Premierze!

W nawiązaniu do mo-

ich interpelacji nr 24153 (z 19 sierpnia 2011 r.), nr 18

(z 8 listopada 2011 r.) i nr 5506 (z 8 czerwca 2011 r.)

dotyczących ujawniania przez szefa Służby Kontrwy-

wiadu Wojskowego na stronie internetowej tej służby

informacji o przeprowadzonych operacjach anty- i kontr-

terrorystycznych oraz oświadczenia odpowiedzialne-

go za nadzór w imieniu Pana Premiera nad służbami

specjalnymi ministra spraw wewnętrznych Jacka Ci-

chockiego, iż informacje te nie stanowią zagrożenia

dla żołnierzy sił koalicji, ani też nie generują zagro-

żeń terrorystycznych dla RP, proszę o odpowiedź na

następujące pytania:

1.

Czy SKW prowadzi rejestr i monitoring adre-

sów IP i MAC komputerów odwiedzających dział ak-

tualności na internetowej stronie służby?

2.

Ile razy od uruchomienia działu aktualności

jego treść została wyświetlona na komputerach znaj-

dujących się na Bliskim i Środkowym Wschodzie?

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Marek Opioła

Interpelacja

(nr 8108)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie znalezienia na Bugu tratwy,

Szanowny Panie Ministrze!

W związku ze znale-

zieniem w trakcie trwania turnieju Euro 2012 przez

podległą panu Straż Graniczną na Bugu tratwy, na

buchowe, i wprowadzeniem w związku z tym pierw-

szego stopnia alarmowego przez Rządowy Zespół

Zarządzania Kryzysowego, proszę o odpowiedź na

następujące pytanie: Kiedy konkretnie Straż Gra-

niczna znalazła przedmiotową tratwę?

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Marek Opioła

(nr 8109)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie szczegółów

spotkania towarzyskiego w siedzibie

Służby Kontrwywiadu Wojskowego

po katastroﬁe ochranianego przez tę służbę

Szanowny Panie Premierze!

W związku z organi-

zacją spotkania towarzyskiego w siedzibie Służby

nego przez tę służbę lotu delegacji prezydenckiej

o odpowiedź na następujące pytania:

dziby SKW spożywano alkohol?

Kto imiennie wydał

na to zgodę?

W jaki sposób kwestia spożywania al-

koholu w pomieszczeniach należących do służby jest

uregulowana w wewnętrznych procedurach obowią-

zujących w MON i SKW?

zastępca Biura Kadr i Szkolenia SKW był niedyspo-

nowany bądź poczuł się na tyle źle, że nie mógł się

poruszać o własnych siłach?

Co było przyczyną takie-

go jego stanu?

Czy korzystano z pomocy lekarza?

3.

Czy którakolwiek z osób pełniących tego dnia

służbę w siedzibie SKW zasłabła, była niedyspono-

wana czy poczuła się na tyle źle, że nie mogła się

kiego jej stanu?

Czy korzystano z pomocy lekarza?

W celu ostatecznego rozstrzygnięcia powyższych

kwestii proszę o pełne i rzeczowe odpowiedzi na każ-

de z zadanych pytań.

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Marek Opioła

(nr 8110)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie osłabienia struktur

Szanowny Panie Premierze!

W związku z niepo-

kojącymi informacjami o możliwych zmianach struk-

turalnych w rosyjskich służbach specjalnych, których

efektem będzie konsolidacja służb wywiadowczych

i bezpieczeństwa, a jednocześnie w związku z in-

formacjami o masowych zwolnieniach ze służby

w największej polskiej służbie kontrwywiadowczej

96

– ABW, proszę o udzielenie odpowiedzi na następu-

1.

Czy i w jaki sposób zapewniona jest ciągłość

pracy poszczególnych komórek ABW, ze szczególnym

uwzględnieniem kontrwywiadu?

2.

Czy odejścia funkcjonariuszy nie spowodują, że

niektóre zagrożenia nie będą objęte rozpoznaniem?

3.

Czy wystarczające zasoby kadrowe skierowane

są do komórek kontrwywiadowczych w ABW?

4.

Ilu obywateli rosyjskich przebywających więcej

niż pół roku w Polsce jest podejrzewanych o pracę na

rzecz którejkolwiek ze służb wywiadowczych Fede-

racji Rosyjskiej?

5.

Ilu funkcjonariuszy obecnie pracuje nad wykry-

waniem działalności rosyjskich służb specjalnych

w Polsce?

Ile spraw prowadzi jeden funkcjonariusz?

W przypadku gdyby odpowiedź na którekolwiek

z pytań wymagała zachowania formy niejawnej, pro-

szę o przesłanie odpowiedzi na nie do kancelarii taj-

nej Sejmu RP.

Odpowiedzi na pytania nieobjęte klau-

zulą niejawności proszę wysłać w piśmie jawnym.

Z poważaniem

Poseł Marek Opioła

(nr 8111)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie ujawnienia przez byłego wiceszefa

informacji stanowiących

tajemnicę państwową i służbową

Szanowny Panie Premierze!

W związku z wyko-

rzystaniem przez pełnomocnika byłego wiceszefa

J. M. materiałów z kontroli operacyjnej prowadzonej

przez ABW na zlecenie Prokuratury Krajowej w pry-

watnym procesie cywilnym proszę o odpowiedź na

następujące pytania:

1.

Czy okoliczność ujawnienia przez J. M. swojemu

pełnomocnikowi w prywatnym procesie cywilnym

informacji ściśle tajnych (zawartości materiałów po-

wstałych w ramach kontroli operacyjnej), z którymi

ABW, była przedmiotem jakiegokolwiek postępowa-

nia wyjaśniającego lub kontrolnego w myśl ówcześnie

informacji niejawnych?

Jeśli nie, to dlaczego ta spra-

wa została potraktowana ulgowo?

Jeśli tak, czym

zakończyły się te postępowania?

2.

Czy po ujawnieniu w mediach informacji o wy-

korzystaniu przez byłego wiceszefa ABW J. M. w pry-

watnym procesie cywilnym informacji ściśle tajnych

oraz ich przekazaniu swojemu pełnomocnikowi

w tym procesie podjął Pan Premier jakiekolwiek

działania mające na celu wyjaśnienie tego nad-

użycia?

3.

Czy zgodnie z zasadą legalizmu oraz zgodnie

ną prokuraturę o podejrzeniu popełnienia przestęp-

stwa ujawnienia tajemnicy państwowej przez wice-

szefa ABW J. M.?

Jeśli nie, proszę o podanie powodów

tego zaniedbania.

Z poważaniem

Poseł Marek Opioła

(nr 8112)

do ministra obrony narodowej

w sprawie wizyty przedstawicieli

Federacji Rosyjskiej w siedzibie

niem ofensywnych działach rosyjskich służb specjal-

nych wobec krajów NATO oraz w związku z zaraże-

niem przez rosyjskie służby specjalne komputerów

i urządzeń używanych przez oﬁcerówSKWwtrakcie

pobytu w Moskwie w kwietniu 2010 r. programami,

które kopiowały ich zawartość i przesyłały na nie-

znany serwer, a przede wszystkim mając na uwadze

fakt wpuszczenia na teren siedziby Służby Kontrwy-

wiadu Wojskowego w Warszawie samochodu będące-

go w użytkowaniu ambasady Federacji Rosyjskiej

w Polsce, proszę o odpowiedź na następujące pytania:

1.

Czy wszystkim osobom podróżującym powyż-

szym samochodem zostały, zgodnie z obowiązujący-

mi w SKW i w MON procedurami, sprawdzone doku-

menty tożsamości, wydane przepustki osobiste, a ich

dane zostały wpisane do ewidencji osób wchodzących

na teren SKW?

Jeśli odstąpiono od tej podstawowej

procedury, proszę o podanie podstawy prawnej, któ-

ra to umożliwiła, danych osoby, która taką decyzję

podjęła, oraz faktycznych powodów, dla których tak

postąpiono.

2.

Czy wszystkie osoby podróżujące powyższym

samochodem, zgodnie z obowiązującymi w SKW

i w MON procedurami, przeszły obowiązkową kon-

trolę pirotechniczną (w SKW są jej poddawani nawet

objęci immunitetem posłowie i senatorowie)?

3.

Czy służba ochrony SKW sprawdziła, czy po-

wyższy samochód nie miał zainstalowanych urzą-

dzeń skanujących zakres fal urządzeń wykorzysty-

wanych przez SKW (np. do komunikacji pomiędzy

dane z komputerów, monitorów komputerowych, sie-

ci komputerowych (w tym tych wewnętrznych – za

97

pośrednictwem komputerów wyposażonych w modu-

ły Wi-Fi, GSM, Bluetooth etc.), ewidencjonujących

numery telefonów komórkowych będących w zasięgu,

utrwalających rozmowy toczące się w budynkach

SKW lub jakichkolwiek innych mogących zagrozić

bezpieczeństwu informacji przechowywanych i prze-

twarzanych w SKW?

4.

Czy kierowca ww. samochodu był gościem sze-

fa SKW, czy czekał w samochodzie zaparkowanym

na terenie SKW?

Jeśli pozostał w samochodzie, czy

przebywał nieprzerwanie w asyście wewnętrznej

służby ochrony SKW, czy też mógł swobodnie poru-

szać się po terenie parkingu?

5.

Czy którykolwiek z wizytujących SKW Rosjan

był zostawiony bez asysty, np. udał się na papierosa,

wrócił do samochodu, żeby coś zabrać, udał się do

toalety etc.?

6.

Czy w trakcie opisanej wizyty bądź po niej od-

notowano próby włamania się do komputerów/sieci

należących do SKW?

Czy ustalono źródło ataku?

notowano próby wpuszczenia do komputerów/sieci

należących do SKW jakiegokolwiek programu (wiru-

sa, trojana, robaka, keyloggera etc.)?

Czy ustalono

źródło ataku?

8.

W jakich pomieszczeniach przebywali członko-

wie rosyjskiej delegacji (w budynku głównym czy od

ul. Koszykowej)?

Czy w dniu opisanej wizyty na te-

renie SKW byli oﬁcerowie operacyjni tej służby,

a tym samym czy istniała możliwość, aby spotkali się

oni z wizytującymi SKW Rosjanami?

9.

Z czyjej inicjatywy odbyło się przedmiotowe

spotkanie?

10.

Ile było takich spotkań?

Proszę o podanie ich

terminów.

11.

Jaki był charakter wymienianych informacji

(operacyjne, informacyjne, statystyczne itp.)?

12.

Czy rosyjskich przedstawicieli częstowano al-

koholem?

Czy przedstawiciele strony polskiej pili al-

kohol?

13.

Ile trwało spotkanie z przedstawicielami Fe-

deracji Rosyjskiej i kto konkretnie ze strony polskiej

brał w nim udział?

Odpowiedź na wszystkie powyższe pytania może

być udzielona w formie jawnej.

W związku z wagą

podniesionej sprawy proszę o maksymalnie wyczer-

pującą i szczegółową odpowiedź na zadane pytania.

Z poważaniem

Poseł Marek Opioła

(nr 8113)

do ministra obrony narodowej

w sprawie problemu stresu bojowego

wśród oﬁcerów Służby Kontrwywiadu

Wojskowego oraz nieprawidłowości

wykrytych w Polskim Kontyngencie

Wojskowym Afganistan przez tę formację

Szanowny Panie Ministrze!

W pierwszej połowie

lipca pułkownik SKW (a wcześniej żołnierz WSI),

szef kontyngentu SKW w Afganistanie, groził w miej-

scu publicznym służbowym pistoletem osobom po-

stronnym.

Po przyjeździe Żandarmerii Wojskowej na

miejsce przestępstwa przyjęto wersję wydarzeń opar-

tą na zaburzeniach psychicznych pułkownika wywo-

łanych syndromem stresu bojowego nabytego w trak-

cie misji w Afganistanie.

Pułkownik został następnie

przewieziony do Kliniki Psychiatrii i Stresu Bojowe-

go Wojskowego Instytutu Medycznego – Centralnego

Szpitala Klinicznego MON w Warszawie.

Mając po-

wyższe na względzie, proszę o odpowiedź na nastę-

1.

Czy do szefa SKW bądź podległych mu komórek

organizacyjnych wpłynęły jakiekolwiek pisma puł-

kownika, w których wskazywał on na nieprawidło-

wości w funkcjonowaniu SKW (w tym za granicą)?

Ile było takich pism, kiedy wpłynęły, czego dotyczyły

i jaki bieg im nadano?

2.

Czy wykluczono, że załamanie psychiczne

pułkownika było bezpośrednim następstwem igno-

rowania przez szefa SKW meldunków o nieprawi-

dłowościach, które wykrył w trakcie misji w Afga-

nistanie?

3.

Czy jest prawdą, że SKW już wcześniej posia-

dało informacje o „nietypowych” zachowaniach puł-

kownika, takich jak grożenie podwładnym szablą,

czy też jest to dezinformacja rozsiewana przez samą

SKW celem zdyskredytowania pułkownika, a tym

samym podważenia meldunków, w których raporto-

wał o nieprawidłowościach w działaniu SKW?

4.

Czy przed zdarzeniem i po zdarzeniu do Biura

Pełnomocnika Ochrony i Bezpieczeństwa Wewnętrz-

nego SKW (a wcześniej BSW SKW, Biura „W” SKW)

wpłynęły jakiekolwiek skargi na pułkownika bądź

informacje o możliwych przypadkach naruszenia

przez niego prawa lub nadużywania przez niego al-

koholu?

5.

Czy w teczce akt personalnych oraz teczce osło-

ny kontrwywiadowczej pułkownika znajdują się in-

formacje dotyczące występujących u niego zaburzeń

psychicznych bądź zachowań czy inklinacji, które

przejawiały się agresywnym stosunkiem do otocze-

nia lub nadużywaniem przez niego alkoholu?

6.

Ile razy i kiedy pułkownik wyjeżdżał do PKW

Afganistan i jakie funkcje tam sprawował?

7.

Ile razy, będąc w PKW Afganistan, pułkownik

wyjeżdżał na patrole?

Czy w trakcie pełnienia służby

98

w PKW jego życie kiedykolwiek zostało bezpośrednio

zagrożone?

Co było źródłem tego zagrożenia?

8.

Czy po powrotach z misji PKW pułkownik każ-

dorazowo przechodził badania wariograﬁczne?

Czy

pytano go o nadużywanie alkoholu w trakcie pobytu

w PKW (treść tego pytania i odpowiedzi jest całko-

wicie jawna, niezależnie od klauzuli nadanej całemu

pytajnikowi bądź protokołowi z badania)?

Czy przy-

znał się do takiego nadużywania alkoholu?

Czy ba-

danie potwierdziło, że mówił prawdę?

9.

Czy po powrotach z PKW pułkownik każdo-

razowo przechodził badania wariograﬁczne?

Czy

w ich trakcie ujawnił on swoją wiedzę na temat

nieprawidłowości w działaniu SKW?

Co zrobiono

z tą wiedzą?

10.

Kiedy pułkownik przechodził badania okreso-

we dla żołnierzy?

Czy był wówczas badany psychia-

trycznie?

Czy badanie wykazało u niego jakiekolwiek

zaburzenia?

11.

Czy SKW prowadziło kiedykolwiek badania

w zakresie wpływu stresu bojowego oraz stresu po-

urazowego na zdolności bojowe Sił Zbrojnych RP oraz

prawidłowe zabezpieczenie PKW przez oﬁcerów

SKW?

Czy i kiedy wdrożono w tym zakresie jakiekol-

wiek wytyczne, czy podjęto jakiekolwiek działania

w celu wyeliminowania zagrożeń wynikających

z tych zjawisk?

Ze względu na wagę poruszanego problemu proszę

o możliwie szybką i maksymalnie szczegółową odpo-

wiedź na każde zadane przeze mnie pytanie.

Z poważaniem

Poseł Marek Opioła

(nr 8114)

do ministra obrony narodowej

w sprawie działań podjętych

przez Ministerstwo Obrony Narodowej

Wojskowy Afganistan rosyjskiego satelity

do przesyłania niejawnych informacji

Szanowny Panie Ministrze!

W związku z ujawnie-

niem rok temu faktu wykorzystywania przez Polski

Kontyngent Wojskowy w Afganistanie rosyjskiego

satelity do przesyłania niejawnych informacji oraz

oświadczeniem Pana Ministra, iż nie był poinformo-

wany o powyższej okoliczności, proszę o odpowiedź

na następujące pytania:

1.

Czy PKW Afganistan w dalszym ciągu wyko-

rzystuje rosyjskiego satelitę do przesyłania niejaw-

nych informacji?

2.

Czy w wyniku postępowania wyjaśniającego,

które miał Pan Minister przeprowadzić w SKW po

ujawnieniu, iż to z winy tej służby doszło do zawarcia

narażającej bezpieczeństwo państwa umowy na wy-

korzystywanie przez PKW Afganistan rosyjskiego

satelity, ustalono, że ktokolwiek z SKW w wewnętrz-

nych pismach monitował o zagrożeniach płynących

z powyższego faktu?

3.

Czy w meldunkach SKW z PKW Afganistan

zgłaszano, że wysyłanie niejawnych informacji za po-

średnictwem rosyjskiego satelity grozi ich przejęciem

i rozszyfrowaniem przez rosyjskie służby specjalne?

4.

Czy w czasie licznych wizyt przełożonych z SKW,

a także pobytów delegacji z MON w Afganistanie

funkcjonariusze SKW informowali o ewentualnych

zagrożeniach związanych z wykorzystywaniem ro-

syjskiego satelity komunikacyjnego?

5.

Czy służby specjalne państw koalicyjnych zgła-

szały do MON, SKW, SWW swoje zastrzeżenia co do

przesyłania przez PKW Afganistan informacji za po-

średnictwem rosyjskiego satelity?

6.

Czy ﬁrma, która zaproponowała przesyłanie

niejawnych informacji z PKW Afganistan za pośred-

nictwem rosyjskiego satelity i wygrała przetarg, była

przed jego rozstrzygnięciem sprawdzana przez SKW

i ABW pod kątem związków z rosyjskimi służbami

specjalnymi?

7.

Czy SWW informowała Pana Ministra o fakcie

posiadania przez rosyjskie służby specjalne informa-

cji przesyłanych z PKW Afganistan za pośrednic-

twem rosyjskiego satelity?

8.

Skoro ustalono, że „Służba Kontrwywiadu Woj-

skowego nie zgłaszała uwag do warunków przetar-

gów faworyzujących rosyjskiego satelitę”, stwarzając

tym samym bezpośrednie zagrożenie dla bezpieczeń-

stwa informacji niejawnych przesyłanych z PKW

Afganistan, to dlaczego nie wyciągnął Pan Minister

żadnych konsekwencji natury dyscyplinarnej wobec

osób winnych powstałych zagrożeń?

Czy tego rodza-

ju pobłażliwość wobec osób, które nie wykonują pra-

widłowo swoich podstawowych obowiązków, nie dzia-

ła demoralizująco na całą strukturę bezpieczeństwa

Sił Zbrojnych?

Odpowiedź na wszystkie powyższe pytania może

pytań.

Z poważaniem

Poseł Marek Opioła

99

Interpelacja

(nr 8115)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie wizyt przedstawicieli

polskiego konsulatu w Moskwie

Szanowny Panie Ministrze!

W związku z nie-

wpuszczeniem na teren rosyjskiej jednostki wojsko-

wej, gdzie znajduje się wrak polskiego samolotu TU-

-154M nr 101, wiozącego przedstawicieli polskiej pro-

kuratury samochodu konsula RP w Moskwie oraz

Służby Kontrwywiadu Wojskowego w Warszawie sa-

mochodu użytkowanego przez ambasadę Federacji

1.

Ile razy od 2008 r. przedstawiciele polskiej am-

basady w Moskwie byli zapraszani do siedzib SWR,

GRU, FSB?

2.

W ilu przypadkach wjechali oni samochodem

należącym do ambasady RP na teren siedzib SWR,

GRU, FSB?

3.

Czy w przypadku każdej wizyty w siedzibach

SWR, GRU, FSB przedstawiciele polskiej ambasa-

dy w Moskwie musieli wylegitymować się doku-

mentami tożsamości oraz poddać się kontroli piro-

technicznej?

Z poważaniem

Poseł Marek Opioła

(nr 8116)

do ministra obrony narodowej

w sprawie wykradzenia z siedziby

Szanowny Panie Ministrze!

Zwracając się do Pana

jako osoby nadzorującej prawidłowe działanie Żan-

darmerii Wojskowej oraz Służby Kontrwywiadu Woj-

skowego, uprzejmie proszę o odpowiedź na następu-

1.

Czy Służba Kontrwywiadu Wojskowego prze-

prowadziła postępowanie wyjaśniające w sprawie

Żandarmerii Wojskowej dokumentów z klauzulą ści-

śle tajne z danymi tajnych współpracowników?

2.

Czy Służba Kontrwywiadu Wojskowego ustali-

ła, komu przekazano wymienione wyżej ściśle tajne

materiały?

Czy była to grupa przestępcza, organiza-

cja terrorystyczna, czy przedstawiciele obcych służb

specjalnych?

3.

Czy Służba Kontrwywiadu Wojskowego wdroży-

ła działania w zakresie osłony kontrwywiadowczej wo-

bec osób, których dotyczyły ściśle tajne materiały?

4.

Czy Służba Kontrwywiadu Wojskowego prze-

prowadziła kontrolne postępowanie sprawdzające

wobec osób, które były odpowiedzialne za bezpieczeń-

stwo ukradzionej listy tajnych współpracowników, do

czego była zobowiązana na mocy art. 33 ust. 3 usta-

wy o ochronie informacji niejawnych?

Wobec ilu osób

wszczęto takie postępowanie?

Ilu osobom cofnięto

poświadczenia bezpieczeństwa osobowego?

Wobec ilu

osób skierowano wnioski do prokuratury o ściganie

karne?

5.

Czy Żandarmeria Wojskowa przeprowadziła

postępowania dyscyplinarne wobec osób, które do-

puściły do kradzieży wskazanych wyżej ściśle taj-

nych informacji?

Wobec ilu osób i czym się one za-

kończyły?

6.

Czy od czasu kradzieży listy tajnych współpra-

cowników Żandarmerii Wojskowej ustalono, czy ktoś

próbował osoby te zastraszyć, wpływać na nie, inspi-

rować do działań sprzecznych z porządkiem praw-

nym lub interesem Rzeczypospolitej Polskiej?

7.

Czy od czasu kradzieży przedmiotowej listy zgi-

nęła lub zaginęła którakolwiek z osób na niej wymie-

niona?

Jeśli tak, to w jakich okolicznościach?

Z poważaniem

Poseł Marek Opioła

(nr 8117)

do ministra administracji i cyfryzacji

w sprawie nadzoru ministra

administracji i cyfryzacji

nad infrastrukturą informatyczną

Szanowny Panie Ministrze!

Zgodnie z oﬁcjalnym

stanowiskiem byłego rzecznika prasowego MSZ P. P.

przyczyną awarii serwerów począwszy od dnia 5 kwiet-

nia 2010 r. po południu były problemy z zasilaniem

w budynkach MSZ.

Awarie miały miejsce także

w dniach następnych (do ok. 13 kwietnia 2010 r.).

P. P. mówił także, że „Nie ma zasilania w jednym

z budynków.

Nie ma mowy o paraliżu.

Po prostu

przez kilka godzin nie mieliśmy dostępu do Interne-

tu.

Po południu doszło do awarii zasilania zewnętrz-

nego w nowym budynku MSZ, tak zwanym szpiegow-

cu.

Prądu nie było w części budynku.

Niestety awaria

objęła część, gdzie są serwery.

Nie mieliśmy dostępu

100

do poczty.

Można sobie z tym radzić”.

W związku

1.

Czy MSZ posiadało 5 kwietnia 2010 r. aktualny

audyt bezpieczeństwa własnych systemów informa-

tycznych?

Jeśli tak, to co ów audyt stwierdza na te-

mat układów zasilania gwarantowanego dla infra-

struktury informatycznej MSZ, w tym w szczególno-

ści redundantnych sieci zasilania, urządzeń UPS

(uninterruptible power supply) oraz wymaganych

agregatów prądotwórczych?

2.

Jeśli nie, to czy brak audytu nie jest szczegól-

nym zaniedbaniem, wobec którego należy wyciągnąć

konsekwencje służbowe, a być może karnoprawne?

Czy wyciągnięto jakiekolwiek konsekwencje służbo-

we wobec odpowiedzialnych za taki stan spraw?

3.

Czy awaria zasilania była jedynym powodem

awarii systemu informatycznego MSZ?

Czy miały

miejsce jakiekolwiek inne incydenty wobec infra-

struktury informatycznej MSZ w tym czasie?

Jeśli

tak, to proszę ujawnić wszystkie incydenty z okresu

5–13 kwietnia 2010 r., charakteryzując ich typ, za-

grożone miejsce infrastruktury oraz źródło (kieru-

nek/adres), z którego nadeszły.

4.

Czy stwierdzono w MSZ jakiekolwiek incyden-

ty związane z ogłoszonymi 7 kwietnia 2010 r. przez

Rządowy Zespół Reagowania na Incydenty Kompu-

terowe CERT (cert.gov.pl) możliwymi atakami na

komputery pracowników instytucji administracji pu-

blicznej, w tym także z przeglądaniem poczty zawie-

rającej zakażone pliki PDF?

5.

Czy obecny stan infrastruktury w sposób udo-

kumentowany jest zabezpieczony na wypadek po-

nownego wystąpienia awarii oraz incydentów stwier-

dzonych w dniach 5–13 kwietnia 2010 r.?

Jeśli tak,

to czy posłowie opozycji mogą mieć wgląd w aktualny

audyt bezpieczeństwa?

6.

Kto, jak często i jakim kosztem wykonuje audyt

bezpieczeństwa informatycznego w MSZ?

Z poważaniem

Poseł Marek Opioła

(nr 8118)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie współpracy podległych prezesowi

ze służbami specjalnymi Republiki Korei

Szanowny Panie Premierze!

W związku z ciążą-

cym na Panu ustawowym obowiązku kontroli i nad-

zoru nad służbami specjalnymi proszę o przekazanie

informacji o kształcie współpracy SKW ze służbami

specjalnymi Republiki Korei.

Proszę o szczegółową

odpowiedź na następujące pytania:

1.

Kiedy została nawiązana współpraca ze służ-

bami specjalnymi Republiki Korei?

2.

Jakie wydarzenia z zakresu ochrony kontr-

wywiadowczej były podstawą do podjęcia takiej de-

cyzji?

3.

Czy szefostwo SKW wyjeżdżało do Republiki

Korei?

4.

Ile osób było w delegacji i jaki był koszt tego

wyjazdu?

5.

Jakie wymierne efekty osiągnięto dzięki współ-

pracy ze służbami specjalnymi Republiki Korei?

6.

Ile spotkań i na jakim szczeblu zostało do tej

pory zorganizowanych?

7.

Czy w Polsce, na zaproszenie SKW, przebywała

delegacja służb specjalnych Republiki Korei?

8.

Ze służbami specjalnymi jakich państw, po roku

2007, podległe Panu służby specjalne (mam na myśli

wszystkie podległe służby) nawiązały współpracę po-

legającą na wymianie informacji, dostępie do szkoleń,

wizytach roboczych na szczeblu wykonawczym?

Z poważaniem

Poseł Marek Opioła

(nr 8119)

do prezesa Rady Ministrów

w służbach specjalnych PRL

Szanowny Panie Premierze!

W związku z nabie-

rającym na sile zjawiskiem zatrudniania w podle-

głych Panu służbach specjalnych byłych funkcjona-

riuszy i żołnierzy SB, WSW, ZIISG, WSI proszę

o odpowiedź na następujące pytania:

1.

Ile osób pracujących obecnie w polskich służ-

bach specjalnych (wszystkie służby, które posiadają

uprawnienia do czynności operacyjno-rozpoznaw-

czych) posiada jakikolwiek staż w służbach specjal-

nych PRL (zgodnie z ustawą o IPN)?

Proszę przeka-

zać zestawienie liczbowe w następującym uporząd-

kowaniu (obecna nazwa służby specjalnej, ile osób,

w jakiej służbie specjalnej PRL, jakie obecnie zajmu-

je stanowisko, jakie ma pobory – ostatnia wypłacona

pensja).

czych) posiada lub posiadało krewnych, którzy pra-

cowali w służbach specjalnych PRL?

Proszę przeka-

101

kowaniu (obecna nazwa służby specjalnej, ile osób

jest w tej sytuacji, w jakich służbach specjalnych PRL

służyli krewni).

Z poważaniem

Poseł Marek Opioła

(nr 8120)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie wyrządzenia szkody

Agencji Wywiadu oraz zatajenia

tej informacji przed sejmową Komisją

do Spraw Służb Specjalnych

Szanowny Panie Premierze!

W związku z ujaw-

nionymi przez dziennik „Gazeta Polska Codziennie”

w dniu 9 sierpnia 2012 r. informacjami o wyrządze-

niu szkody wielkich rozmiarów w funduszu operacyj-

nym podległej panu premierowi Agencji Wywiadu

oraz zatajeniem tej informacji przed Sejmową Komi-

sją do Spraw Służb Specjalnych proszę o odpowiedź

na następujące pytania:

1.

Jakie konsekwencje dyscyplinarne poniesie szef

AW w związku z jego odpowiedzialnością za prawi-

dłowe zarządzanie agencją, w tym funduszem opera-

cyjnym?

2.

Kiedy miały miejsce zdarzenia opisane przez

prasę („GPC” z 9 sierpnia 2012 r.)?

3.

Kiedy szef AW uzyskał informację o podejrze-

niu popełnienia przestępstwa?

4.

Kiedy szef AW wysłał do prokuratury pismo

w powyższej sprawie?

5.

Kiedy szef AW powiadomił Kolegium ds. Służb

Specjalnych o kradzieży pieniędzy z funduszu opera-

cyjnego AW?

6.

Dlaczego sejmowa Komisja do Spraw Służb Spe-

cjalnych nie została powiadomiona o przedmiotowych

patologiach w centrali AW?

7.

Kiedy prokuratura zabezpieczyła odpowiednie

dokumenty w AW?

8.

Czy wszystkie osoby wykonujące na zlecenie

prokuratury czynności procesowe w opisanej sprawie

mają ważne poświadczenia bezpieczeństwa osobowe-

go do klauzuli ściśle tajne?

9.

Czy osoby wykonujące czynności procesowe

w sprawie zostały poinformowane, że zgodnie z art. 39

pieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu

mają prawo dostępu do wszelkich dokumentów AW

w zakresie dotyczącym nieprawidłowości w gospoda-

rowaniu funduszem operacyjnym?

10.

Kto odpowiada za bieżącą kontrolę ﬁnansową

funduszu operacyjnego AW?

11.

Jaki jest tryb kontroli funduszu operacyjnego

w AW (jak często, kiedy)?

12.

Czy istnieją przepisy kodyﬁkującesprawykon-

troli ﬁnansowejfunduszu?

13.

Jaki był wynik kontroli po aferze związanej

z pożyczaniem pieniędzy z funduszu operacyjnego

AW ujawnionej przez media na początku 2011 r.?

Ilu

funkcjonariuszy było zamieszanych w ten proceder?

Jaka była odpowiedzialność przełożonych?

Czy zo-

stały sformułowane zalecenia pokontrolne?

Jakie

były te zalecenia?

Czy szef AW wydał polecenie wpro-

wadzenia zaleceń pokontrolnych?

W jaki sposób zwe-

ryﬁkowanowprowadzenietychzaleceń?

14.

Czy NIK kontrolował fundusz operacyjny

i kiedy?

Jakie były wnioski pokontrolne?

Czy wnioski

pokontrolne zostały wprowadzone do obowiązujących

przepisów?

15.

Czy AW wykonała swój ustawowy obowiązek,

oraz art. 23 ust. 5 ustawy o ochronie informacji niejaw-

nych, i wszczęła kontrolne postępowania sprawdzające

osoby odpowiedzialne za przedmiotowe nieprawidłowo-

ści (cała dokumentacja dotycząca funduszu operacyjne-

go objęta jest tajemnicą państwową)?

Odpowiedź na wszystkie powyższe pytania może

wykrytych patologii mających miejsce w podległej

panu premierowi Agencji Wywiadu proszę o maksy-

malnie wyczerpującą i szczegółową odpowiedź na za-

dane pytania.

Z poważaniem

Poseł Marek Opioła

(nr 8121)

do ministra obrony narodowej

w sprawie nadzoru Służby Kontrwywiadu

Wojskowego nad zmianą konﬁguracji

samolotu TU-154M nr 101

Szanowny Panie Ministrze!

W dniu 6 kwietnia

cjalnego Pułku Lotnictwa Transportowego (SPLT)

nakazano zmianę konﬁguracji wnętrza samolotu

ła trzeciego salonu.

W związku z faktem, iż służbą

ustawowo odpowiedzialną za osłonę 36. SPLT oraz

bezpieczeństwo dowództwa Sił Zbrojnych jest podle-

gła panu Służba Kontrwywiadu Wojskowego, proszę

o odpowiedź na następujące pytania:

102

formowana o tej przebudowie?

bach, które wykonały przebudowę?

Kto zlecił prze-

budowę szefowi techniki lotniczej?

W jakim trybie

zostało przekazane to polecenie?

powiedzialnych za bezpieczeństwo samolotu/lotni-

ska/36. SPLT?

dzie Tu-154 zostały sprawdzone przez SKW pod ką-

tem związków ze zorganizowaną przestępczością,

nymi obcych państw?

5.

Czy po wykonaniu remontu salonki samolot

został sprawdzony przez SKW (bądź inne służby),

czy nie zainstalowano w nim jakichkolwiek insta-

lacji, urządzeń, podsłuchów lub ładunków wybu-

chowych?

6.

Czy po dniu 10 kwietnia 2010 r. poddano ana-

lizie materiał zgromadzony na temat przebudowy

samolotu?

Jaki dokument został wytworzony w wy-

niku tej analizy, z jaką datą, czy był opatrzony klau-

zulą i kto został zapoznany z jego treścią?

Z poważaniem

Poseł Marek Opioła

(nr 8122)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie łączenia świadczeń emerytalnych

Szanowny Panie Ministrze!

W czasie mojego dy-

żuru poselskiego zasygnalizowano mi problem z łą-

czeniem świadczeń emerytalnych z ZUS i KRUS.

Przy ustalaniu prawa do emerytury rolniczej wa-

runkiem koniecznym jest nie tylko osiągnięcie wie-

ku emerytalnego, ale również posiadanie wymaga-

nego stażu ubezpieczeniowego.

Co w przypadku gdy

rolnik był zatrudniony przez pewien okres i były za

niego odprowadzane składki do ZUS, a następnie

został płatnikiem KRUS?

Jak w takim przypadku

będzie naliczana emerytura?

Czy rolnik nabędzie

prawo do emerytury z rolniczego i powszechnego

systemu ubezpieczenia społecznego, czy też tylko do

jednej z nich?

Z poważaniem

Poseł Iwona Kozłowska

Warszawa, dnia 29 sierpnia 2012 r.

(nr 8123)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Sejm RP rozpoczął

wym w celu implementacji dyrektywy nr 2007/46/

WE dotyczącej homologacji pojazdów i części samo-

chodowych.

Dyrektywa wyraźnie stwierdza, że obowiązkowi

homologacji podlegają części lub wyposażenie, które

czeństwa pojazdu lub jego oddziaływania na środo-

wisko.

Jednocześnie wskazuje, że stawiane wymogi

powinny dążyć do sprawiedliwej równowagi między

wymogami związanymi z poprawą bezpieczeństwa

drogowego a ochroną środowiska, a także interesami

konsumentów, producentów i dystrybutorów, nie na-

ruszając zasad konkurencji na rynku części zamien-

nych i wyposażenia.

Przedstawiciele branży motoryzacyjnej z woje-

wództwa kujawsko-pomorskiego zwrócili moją uwagę

na fakt, iż w projekcie ustawy rozszerzono powyższy

obowiązek niemal na każdą produkowaną cześć, co

spowoduje konieczność ich poddania kosztownemu

procesowi homologacji.

Producenci działający w Pol-

sce będą do tego zobowiązani jako jedyni na terenie

UE.

Nie trudno przewidzieć, że w takim przypadku

nasi rodzimi producenci będą już na starcie na prze-

granej pozycji w walce o rynek zbytu z przedsiębior-

cami z innych krajów UE.

Szacuje się, że wzrost cen części zamiennych może

wynieść nawet ok. 20%, co może okazać się zabójcze

dla przedsiębiorców z tej branży.

Kierowcy zaczną

bowiem szukać tańszej alternatywy niewiadomego

pochodzenia, co będzie prowadziło do skutku odwrot-

nego od zamierzonego w zakresie bezpieczeństwa

w komunikacji.

Zwracam się do Pana Ministra z pytaniem: Dla-

czego nowelizacja ustawy o ruchu drogowym przygo-

towana przez ministerstwo odbiega tak znacząco od

zapisów dyrektywy unijnej?

Z poważaniem

Poseł Iwona Kozłowska

103

Interpelacja

(nr 8124)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

żuru poselskiego spotkałam się z przedstawicielami

grupy producentów rolnych, którzy zasygnalizowali

mi problem limitu produkcyjnego dotyczącego rzepa-

ku, którego nie są w stanie wypracować.

zostały przewidziane limity produkcji, jakie musi wy-

tworzyć dana grupa.

W przypadku produkcji rzepaku istnieje ogromne

ryzyko związane z losowymi warunkami atmosfe-

rycznymi, które są niezwykle istotne dla tej oziminy.

Nie ma co ukrywać, iż wpływają one znacznie na wy-

sokość zbiorów.

Jest to siła wyższa, której nie jest się

w stanie przewiedzieć.

Grupy producenckie obawiają

się wykreślenia z rejestru w przypadku niespełnienia

warunku minimalnej wielkości produkcji rolnej.

powiedzi na pytanie: Czy w przypadku zajścia oko-

liczności stanowiących siłę wyższą istnieje możliwość

zmniejszenia limitu dla danej grupy producentów

rolnych?

Z poważaniem

Poseł Iwona Kozłowska

(nr 8125)

do ministra spraw wewnętrznych

w Kamieniu Krajeńskim

Szanowny Panie Ministrze!

Mieszkańcy Kamie-

nia Krajeńskiego z niepokojem przyjęli informację

dotyczącą likwidacji posterunku Policji w ich mieście.

Posterunek Policji związany jest z Kamieniem Kra-

jeńskim już od czasów przedwojennych.

Praca poli-

cjantów tutejszego posterunku nigdy nie budziła za-

strzeżeń miejscowej ludności.

Przypomnieć należy, iż Kamień Krajeński poło-

żony jest na trasie drogi krajowej nr 25, na której

natężenie ruchu jest bardzo duże, i tym samym

w ocenie samych mieszkańców są narażeni na liczne

zagrożenia.

Na terenie gminy znajduje się oferujący

wypoczynek ośrodek turystyczny Mochel oraz gospo-

darstwo agroturystyczne.

Zdaniem mieszkańców li-

kwidacja posterunku Policji spowoduje zagrożenie

nie tylko dla ich gminy, ale również wszystkich tych,

którzy licznie korzystają z dostępnych atrakcji tury-

stycznych.

Miejscowa społeczność poniosła bardzo

duży wkład w utrzymanie tutejszego posterunku Po-

licji oraz poprawę jego wizerunku estetycznego.

Obecnie władze samorządowe, jak i mieszkańcy nie

wyobrażają sobie likwidacji Posterunku Policji w Ka-

mieniu Krajeńskim ze względu na ich poczucie bez-

pieczeństwa.

powiedzi na pytanie: Co też zadecydowało o likwida-

jest to decyzja ostateczna?

Proszę o przedstawienie ewentualnych danych

statystycznych dotyczących funkcjonowania tego po-

sterunku.

Z poważaniem

Poseł Iwona Kozłowska

(nr 8126)

do ministra gospodarki

w sprawie pogłębiającego się kryzysu

Na stronie www Ministerstwa Gospodarki zosta-

ła określona misja resortu: stworzenie najlepszych

spodarczej.

Tymczasem jak wynika z informacji ze-

branych przez Główny Urząd Statystyczny, w pierw-

szym półroczu tego roku działalność zawiesiło prawie

33,2 tys. ﬁrm.

W rezultacie uśpionych przedsię-

biorstw, które nie prowadzą działalności gospodar-

czej, jest już ponad 287,4 tys., czyli o 13,1% więcej niż

w końcu ubiegłego roku.

Jak wynika z danych krajo-

wego rejestru podmiotów gospodarki, REGON, od

stycznia do końca czerwca najwięcej ﬁrmzawiesiło

działalność w handlu i branży napraw samochodów

(8,3 tys.), w budownictwie (7,3 tys.), edukacji (3,9 tys.),

transporcie i gospodarce magazynowej (3,7 tys.),

działalności profesjonalnej, nauki i techniki (3,6 tys.),

przemyśle przetwórczym (3,3 tys.) oraz działalności

ﬁnansowejiubezpieczeniach(2,1tys.).

104

Należy też zauważyć, że rośnie liczba ﬁrmcałko-

wicie zlikwidowanych.

W pierwszych sześciu miesią-

cach tego roku wyrejestrowano z krajowego rejestru

podmiotów gospodarczych ponad 138 tys. ﬁrm.

Jak

więc widzimy, kryzys gospodarczy dotyka coraz wię-

cej drobnych ﬁrm.

Owszem, są także rejestrowane nowe ﬁrmy,alejest

ich mniej niż w ubiegłym roku, a jak twierdzą eksper-

ci, „nowe ﬁrmyniebędąwstanieuzupełnićmiejsc

pracy zlikwidowanych w tych zamykanych i takich,

które zmniejszają swoją aktywność z powodu słabną-

cej koniunktury” (Piotr Bujak, główny ekonomista

Nordea Bank).

Oznacza to, że w najbliższych miesią-

cach bezrobocie w Polsce będzie rosło i – jak szacują

eksperci – pod koniec roku osiągnie poziom 14%.

Jak wiadomo, spośród ﬁrmmałejprzedsiębiorczo-

ści największe straty ponosi drobny handel prowa-

dzony przez ﬁrmyrodzinne.

ZdanychﬁrmySoliditet

w naszym kraju zlikwidowano aż 27 tys. małych skle-

pów.

Zjawisko ich likwidacji znacznie przybrało na

sile w ostatnich miesiącach, skoro – jak wyliczyli eks-

perci – od początku 2010 r. zamknięto już 56,2 tys.

sklepów.

W ostatnich miesiącach (1–08.2012 r.) naj-

większe straty poniosły sklepy: mięsne (-5,45%), owo-

cowo-warzywne (-4,88%), z artykułami piśmiennymi

i księgarnie (-4,03%), ogólnospożywcze (-3,32%) oraz

z kosmetykami i wyrobami toaletowymi (-3,28%.).

Jedynie rośnie liczba sklepów sprzedających alkohol,

które w omawianym okresie odnotowały wzrost na

poziomie 1,45%.

Od 2007 r. udział małych kupców w handlu spadł

z 46% do 39% i ten trend nasila się.

Jest to spowodo-

wane nie tylko kryzysem gospodarczym, ale także

ekspansją marketów, które w ostatnich pięciu latach

podwoiły swój udział w rynku, który obecnie wynosi

15% i stale rośnie.

Ta ekspansja jest możliwa dlatego,

że ani samorządy, ani rząd nie udzielają należytego

wsparcia dla drobnego handlu.

Jakie działania rząd podejmuje, aby stworzyć naj-

lepsze w Europie warunki do prowadzenia działalno-

ści gospodarczej i dlaczego te działania są tak nie-

skuteczne?

Jakie dodatkowe działania rząd ma zamiar pod-

jąć, aby powstrzymać proces zamykania i zawiesza-

nia działalności ﬁrmmałejprzedsiębiorczości,coprzy-

czynia się do wzrostu bezrobocia?

Czy rząd wyjdzie z inicjatywami legislacyjnymi,

które wzmocnią ochronę i przyczynią się do wzmoc-

nienia konkurencyjności ﬁrmmałejprzedsiębiorczo-

ści, a zarazem zlikwidują wszelkie udogodnienia i ulgi,

jakie obecnie posiadają sklepy wielkopowierzchniowe

i dyskonty?

Poseł Artur Górski

Warszawa, dnia 29 sierpnia 2012 r.

(nr 8127)

do ministra skarbu państwa

w sprawie nowej siedziby

Szanowny Panie Ministrze!

31 lipca br. jako war-

szawski poseł odbyłem krótką rozmowę z prezesem

Instytutu Pamięci Narodowej, który poinformował

mnie o kłopotach lokalowych instytutu.

W dniu 21 sierp-

nia 2012 r.

Instytut Pamięci Narodowej ogłosił, że

spółka Ruch SA sprzedała budynek przy ul. Towaro-

wej, w którym mieści się centrala instytutu, ﬁrmie

GHN (należącej do grupy Skanska).

Może to ozna-

czać konieczność opuszczenia dotychczasowej siedzi-

by przez centralę Instytutu Pamięci Narodowej.

Zgodnie z przepisami ustawy o gospodarowaniu

bu państwa zobowiązany jest wyposażyć nowo powo-

ływaną państwową osobę prawną w nieruchomości

została przekazana w użytkowanie instytutu.

Na

zumienia między Skarbem Państwa a ﬁrmą Ruch

SA, Ruch SA miał otrzymać nieruchomość zamienną.

pytanie: Jakie działania podjęło i zamierza podjąć

Ministerstwo Skarbu Państwa dla zapewnienia In-

stytutowi Pamięci Narodowej nowej siedziby?

Z poważaniem

Poseł Andrzej Halicki

Warszawa, dnia 29 sierpnia 2012 r.

(nr 8128)

do ministra środowiska

w sprawie trudnej sytuacji ﬁnansowej

Szanowny Panie Ministrze!

Niniejsze wystąpienie

)

kiero-

wanymi na adres biura poselskiego, a pochodzącymi

z województwa kujawsko-pomorskiego, które wska-

zują, że poważnym problemem większości spółek

wodnych jest nadal duży niedobór środków ﬁnanso-

wych z budżetu państwa.

Środki te są niezbędne na

ustawowe utrzymanie wód śródlądowych oraz urzą-

*

)

105

dzeń melioracji podstawowych Skarbu Państwa.

Ogranicza to, a wręcz często uniemożliwia prowadze-

nie statutowej działalności w wielu spółkach wod-

nych.

Należy przyjąć z dużym prawdopodobieństwem,

że taka sytuacja dotyczy również innych regionów

kraju.

W tej sytuacji niezbędne staje się zwiększenie

nakładów ﬁnansowychwtymzakresie

Niepokój rolników i zarządów spółek wodnych bu-

dzą również przygotowywane przez ministerstwo

założenia dotyczące reorganizacji gospodarki wodnej.

Duże szkody czynione są już od wielu lat przez cał-

kowite nieizolowane i katastrofalne nadmierne po-

pulacje bobrów.

Negatywnie oddziałuje to na statu-

towe prace spółek wodnych, zwiększając koszty dzia-

łalności.

Olbrzymie straty ponoszą rolnicy.

Przede

wszystkim ogranicza to funkcjonalność urządzeń

melioracyjnych na wielu obiektach melioracyjnych,

a także w pobliżu urządzeń melioracji podstawowych

oraz szczegółowych.

Poważne zaniepokojenie budzą niekorzystne wy-

niki przetargów na konserwacje rzek i kanałów wod-

nych w roku bieżącym.

Jest symptomatyczne, że

wśród zwycięzców przetargów nie ma żadnej spółki

wodnej, pomimo że posiadają one odpowiedni poten-

cjał i duże doświadczenie.

Zapytuję Pana Ministra, czy i jakie działania za-

radcze zamierza podjąć resort w tym zakresie?

Z poważaniem

Poseł Janusz Dzięcioł

Grudziądz, dnia 29 sierpnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 8129)

do ministra gospodarki

w sprawie pesymistycznej prognozy

dla polskiej gospodarki

Szanowny Panie Ministrze!

Najnowsze dane eko-

nomiczne potwierdzają możliwość wystąpienia czar-

nego scenariusza w polskiej gospodarce.

Według

informacji medialnych sięgający 2% spadek polskiej

produkcji przemysłowej należał do największych

w UE, podczas gdy średnia unijna wynosiła 0,9%.

Import w Polsce zmniejszył się o 5,7%, na zagranicz-

nych odbiorców naszych towarów nie mamy co li-

czyć, dodatkowo tę niekorzystną sytuację pogarsza

mocna pozycja złotego.

Według danych GUS stopa

bezrobocia w Polsce zacznie się zwiększać i w pierw-

szych miesiącach 2013 r. prawdopodobnie przekro-

czy 13,5%

W związku z tymi niepokojącymi informacjami

Jakie kroki zamierza podjąć ministerstwo, aby

zahamować te niekorzystne prognozy dla polskiej go-

spodarki?

Jakie działania zostały przeprowadzone w mi-

nisterstwie, aby zwiększyć eksport towarów pol-

skich przedsiębiorców na teren państw Unii Euro-

pejskiej?

Z poważaniem

Poseł Bogdan Rzońca

Jasło, dnia 29 sierpnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 8130)

do ministra pracy i polityki społecznej

Funduszu Ubezpieczeń Społecznych w 2014 r.

Szanowny Panie Ministrze!

25 lipca 2012 r.

ZUS

opublikował prognozę wpływów i wydatków FUS na

lata 2014–2018, z której wynika, że deﬁcytFunduszu

Ubezpieczeń Społecznych w 2014 r. może wynieść od

Zaniepokojony tymi dramatycznymi danymi,

aby zahamować tę fatalną prognozę ﬁnansowądla

Funduszu Ubezpieczeń Społecznych?

2.

Co jest przyczyną tak wielkiego planowanego

deﬁcytuw2014r.?

Z należnymi wyrazami szacunku

(nr 8131)

do ministra ﬁnansów

Szanowny Panie Ministrze!

Z moich informacji

wynika, że Ministerstwo Finansów planuje wprowa-

dzić do Ordynacji podatkowej przepisy, które będą

mogły naruszać tajemnicę skarbową i interesy podat-

ników, gdyż według projektu ustawy urzędnik będzie

miał prawo przekazać wszelkie informacje w zakresie

oraz jednostek samorządu terytorialnego urzędom

z innych państw.

106

Projekt ustawy nie deﬁniuje precyzyjnie, jakie

dane będą mogły być przekazywane za granicą.

Wie-

lu ekspertów podkreśla, że łamie to europejską kon-

wencję praw człowieka.

1.

Czy ministerstwo dostrzega problem narusza-

nia interesów skarbowych podatników w projekcie

ustawy?

2.

Dlaczego w projekcie ustawy nie zostało pre-

cyzyjnie zdeﬁniowaneto,jakiedanebędąmogłybyć

przekazywane poza granice Polski?

Z należnymi wyrazami szacunku

(nr 8132)

do ministra transportu,

w sprawie pesymistycznej oceny sytuacji

branży budowlanej w Polsce

Szanowny Panie Ministrze!

Klimat branży bu-

dowlanej w sierpniu oceniany jest negatywnie, gorzej

niż w tych samych miesiącach w ciągu ostatnich

12 lat – wynika z opublikowanych 22 sierpnia 2012 r.

badań GUS.

Z badań wynika również, że zamówienia

i produkcja budowlano-montażowa oceniana jest nie-

korzystnie i wciąż utrzymuje się pesymistyczna oce-

na sytuacji ﬁnansowej.

Wlipcuklimatkoniunktury

w budownictwie kształtował się na poziomie minus

14, w sierpniu wynosi on już minus 16.

Poprawę tej

koniunktury sygnalizuje tylko 12% przedsiębiorstw.

Z badań jednoznacznie wynika, że zamówienia, pro-

dukcja budowlano-montażowa oceniane są gorzej niż

jeszcze miesiąc temu.

zahamować te coraz gorsze dla polskich przedsię-

biorstw dane?

Czy ministerstwo sądzi, że dotychczasowe refor-

my rządu względem polskich pracodawców wniosły

ożywienie w branży budowlanej?

Z należnymi wyrazami szacunku

(nr 8133)

do ministra środowiska

w sprawie zmiany rozporządzenia

Szanowny Panie Ministrze!

W § 9 rozporządzenie

wprowadza obowiązek budowy instalacji odprowa-

dzania gazu ze składowisk odpadów, na których są

składowane odpady ulegające biodegradacji.

Obo-

wiązku tego przepis nie uzależnia ani od miąższości

składowiska, ani od okresu, jaki upłynął od jego za-

mknięcia, ani od procentowego udziału części biode-

gradowalnych w składowisku, jak również od obo-

wiązku przeprowadzenia badań na zawartość tych

gazów w składowisku.

Za przykład niech posłuży likwidowane w Luba-

czowie składowisko, którego instalacja odgazowywa-

nia będzie kosztować samorządy, miejski i wojewódz-

ki, blisko 1 mln zł.

Jest to składowisko o miąższości

od 3 m do 5 m.

Fachowcy oceniają, że gdyby wynosi-

ła ona ok. 20 m, to wtedy budowę takiej instalacji

można byłoby uznać za potrzebną.

1.

Czy wobec przedstawionych powyżej czynni-

ków Pan Minister dostrzega konieczność zmiany tre-

ści § 9 w ten sposób, aby wykonywanie instalacji od-

gazowywania zostało od nich uzależnione?

Pozwoli-

łoby to na uzyskanie znaczących oszczędności ﬁnan-

sowych przez samorządy, co w obecnym okresie gro-

żącego Polsce kryzysu ﬁnansowegojestniebagatel-

nym argumentem.

2.

Czy w przedmiotowej kwestii Pan Minister

planuje podjąć inne działania?

Z poważaniem

Poseł Bogdan Rzońca

(nr 8134)

do ministra środowiska

w sprawie planów prywatyzacji

ków polskich oraz w społeczeństwie polskim słychać

niepokój związany z informacjami o zamiarze pry-

107

watyzacji Lasów Państwowych.

Z moich informacji

wynika, że rząd prowadzi prace dotyczące ﬁnanso-

wania Lasów Państwowych.

W mediach pojawiają się

informacje, że jednym z wariantów rozpatrywanych

przez ministerstwo jest prywatyzacja części Lasów

Państwowych.

Będąc zaniepokojonym tymi informacjami, pro-

1.

Czy w ministerstwie trwają jakiekolwiek prace

związane z zamiarem prywatyzowania Lasów Pań-

stwowych?

2.

Jaki obszar zajmują obecnie lasy państwowe?

3.

Jaką wartość księgową i rynkową mają lasy

będące w dyspozycji MSP?

Z poważaniem

Poseł Bogdan Rzońca

(nr 8135)

do ministra obrony narodowej

w sprawie informacji dotyczących

tarczy antyrakietowej

jącymi się coraz częściej publicznymi komunikatami

prezydenta Bronisława Komorowskiego w sprawie

tarczy antyrakietowej proszę Pana Ministra o odpo-

1.

Czy prowadzone były jakiekolwiek symulacje

dotyczące kosztów budowy takiej tarczy i czasu nie-

zbędnego do realizacji takiego projektu?

2.

Czym różni się propozycja przedstawiona

przez prezydenta Komorowskiego od projektu, któ-

ry był przygotowywany we współpracy między Pol-

ską a USA?

Z poważaniem

Poseł Bogdan Rzońca

(nr 8136)

do ministra spraw zagranicznych

przez polskie placówki dyplomatyczne

Szanowny Panie Ministrze!

Polskie placówki dy-

plomatyczne promują książkę ,,Inferno of Choices”,

w której przedstawiono polski antysemityzm, pol-

skich szmalcowników żerujących na żydowskich ma-

jątkach.

Godne pożałowania przypadki donoszenia

Niemcom na Żydów i zarabianie na tym nie oddaje

jednak całej prawdy o Polakach, którzy przecież też

ratowali Żydów.

MSZ o odpowiedź na następujące pytania:

1.

Ile kosztowało budżet państwa polskiego wyda-

nie tej książki?

2.

Kto był pomysłodawcą takiej formy promocji

Polski poprzez placówki dyplomatyczne?

3.

Czy MSZ zamierza cokolwiek zrobić, aby pro-

mować postawę Polaków podczas II wojny światowej,

jaką przyjęła m.in. rodzina Ulmów z Markowej na

Podkarpaciu?

Z poważaniem

Poseł Bogdan Rzońca

(nr 8137)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie cen podręczników

dla uczniów szkół publicznych

Szanowna Pani Minister!

Zbliża się nowy rok

szkolny, rodzice muszą wydatkować znaczne kwoty

na podręczniki dla swoich dzieci, w związku z tym

pytanie: Jaki będzie koszt zakupu podręczników do

poszczególnych typów szkół:

— szkoły podstawowej w klasach 1–3;

— gimnazjum;

— liceum ogólnokształcącego;

— zasadniczej szkoły zawodowej;

— technikum czteroletniego?

Z poważaniem

Poseł Bogdan Rzońca

108

Interpelacja

(nr 8138)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie zwłoki

Jestem głęboko zaniepokojony sposobem wywiązy-

wania się ministerstwa z obowiązku wydawania ak-

tów wykonawczych do ustaw.

Moje obserwacje prowa-

dzą do wniosku, iż w tym zakresie występują częste

opóźnienia.

Akty wykonawcze – w stosunku do termi-

nu wejścia w życie ustawowych przepisów upoważnia-

jących (obligujących) do ich wydania – wydawane są

z opóźnieniem sięgającym nawet kilku miesięcy.

Zda-

rzają się ponadto przypadki nierealizowania obowiąz-

ku wydania aktu wykonawczego do ustawy.

Zwłoka w wydaniu aktu wykonawczego jest zjawi-

skiem bardzo niekorzystnym.

Powoduje powstawanie

luk w systemie prawnym i tym samym uniemożliwia

realizację przepisów ustawowych.

Poprzez naruszenie

przez nie prawa narusza konstytucyjną zasadę demo-

kratycznego państwa prawnego.

Na powyższe wielo-

krotnie zwracał uwagę Trybunał Konstytucyjny

w wydawanych przez siebie orzeczeniach.

wydawane (§ 127 „Zasad techniki prawodawczej”).

Tylko taki sposób tworzenia prawa daje gwarancję

jego stosowania i odpowiada zasadom demokratycz-

nego państwa prawnego.

1.

Czy ten problem jest przez ministerstwo do-

strzegany?

2.

Jakie są przyczyny opóźnień w wydawaniu

przepisów wykonawczych?

3.

Czy są, a jeśli tak, to jakie, podejmowane dzia-

łania w celu zmiany tego stanu?

4.

Jaka jest liczba niezrealizowanych upoważ-

nień do wydania rozporządzeń i co jest przyczyną

zwłoki?

Z poważaniem

Poseł Bogdan Rzońca

(nr 8139)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie zwłoki w wydawaniu

Jestem głęboko zaniepokojony sposobem wywią-

zywania się ministerstwa z obowiązku wydawania

do terminu wejścia w życie ustawowych przepi-

sów upoważniających (obligujących) do ich wydania

ku miesięcy.

Zdarzają się ponadto przypadki niere-

alizowania obowiązku wydania aktu wykonawczego

do ustawy.

wiskiem bardzo niekorzystnym.

Powoduje powsta-

możliwia realizację przepisów ustawowych.

Poprzez

cyjną zasadę demokratycznego państwa prawnego.

Na powyższe wielokrotnie zwracał uwagę Trybu-

nał Konstytucyjny w wydawanych przez siebie

orzeczeniach.

109

Interpelacja

(nr 8140)

do ministra zdrowia

Szanowny Panie Ministrze!

Jestem głęboko za-

niepokojony sposobem wywiązywania się minister-

stwa z obowiązku wydawania aktów wykonawczych

ustawowych przepisów upoważniających (obligują-

to przypadki nierealizowania obowiązku wydania

aktu wykonawczego do ustawy.

przez naruszenie zasady zaufania obywateli do

konstytucyjną zasadę demokratycznego państwa

gę Trybunał Konstytucyjny w wydawanych przez

wane w celu zmiany tego stanu?

(nr 8141)

do ministra rozwoju regionalnego

w sprawie zwłoki w wydawaniu

przez ministra rozwoju regionalnego

Szanowna Pani Minister!

Jestem głęboko zanie-

pokojony sposobem wywiązywania się ministerstwa

110

Interpelacja

(nr 8142)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie zwłoki w wydawaniu

Szanowny Panie Ministrze!

Jestem głęboko za-

(nr 8143)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

w sprawie zwłoki w wydawaniu

Szanowny Panie Ministrze!

Jestem głęboko za-

lokrotnie zwracał uwagę Trybunał Konstytucyjny

111

Interpelacja

(nr 8144)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie zwłoki w wydawaniu

Szanowna Pani Minister!

Jestem głęboko zanie-

(nr 8145)

do ministra skarbu państwa

w sprawie nieruchomości

Instytutu Pamięci Narodowej

Szanowny Panie Ministrze!

Według informacji,

które posiadam, Instytut Pamięci Narodowej jest

zmuszony do znalezienia nieruchomości, w której

będzie mógł normalnie funkcjonować wskutek sprze-

daży obecnego dzierżawionego budynku przez spół-

kę Ruch.

W środowisku pracowników IPN-u dostrzega się

panikę, gdyż przeniesienie się do innego budynku

kompletnie sparaliżuje prace IPN-u.

Troszcząc się o tak ważną instytucję dla państwa,

1.

Czy prawdą jest, że do dnia dzisiejszego IPN

zainwestował 17 mln zł w przystosowanie budynku

przy Towarowej do swoich potrzeb?

2.

Jakie działania planuje podjąć ministerstwo,

aby rozwiązać ten wstydliwy dla rządu problem

i uniknąć paraliżu prac IPN, którego problemem

może być brak siedziby?

Z poważaniem

Poseł Bogdan Rzońca

(nr 8146)

do ministra zdrowia

w sprawie walki z dopalaczami

Szanowny Panie Ministrze!

Coraz więcej niezna-

nych dotąd środków psychoaktywnych jest oferowa-

nych przez Internet.

Środki te nie są wpisane jako

stąd handlarze mogą bezkarnie sprzedawać tzw. do-

palacze.

Od początku roku sanepid zamknął już 12 punk-

tów sprzedaży dopalaczy, dla porównania w 2011 r.

zamknął ich zaledwie 4, do lipca tego roku nastąpiło

już 91 zatruć po spożyciu dopalaczy, rok wcześniej

w tym samym czasie 75, co świadczy o wzroście ak-

tywności branży dopalaczowej w Polsce.

Będąc zaniepokojony tymi danymi, proszę Pana

1.

Czy ministerstwo planuje dodać do listy zaka-

zanych leków: kannabinoidy, bufedron, pentedron,

pentylon i etkatynon?

112

2.

Jakie działania zamierza podjąć ministerstwo

w zakresie zwalczania dopalaczy, aby zlikwidować

problem walki z dopalaczami?

Z poważaniem

Poseł Bogdan Rzońca

(nr 8147)

do ministra skarbu państwa

w sprawie procesów prywatyzacyjnych

Szanowny Panie Ministrze!

Według moich infor-

macji MSP przygotowuje plan prywatyzacji, który

zakłada, że do końca 2013 r. zostanie sprywatyzowa-

nych 290 spółek.

Będąc zaniepokojony tymi danymi,

przypominam Panu Ministrowi, że inwestorzy ﬁnan-

sowi często wykorzystują prywatyzację w celu wzbo-

gacenia się, tanio kupując, a sprzedając drożej.

Za-

zwyczaj nie dbają wtedy o interes zatrudnionych,

często wprowadzając masowe zwolnienia w ramach

restrukturyzacji.

1.

Ile spółek Skarbu Państwa sprywatyzował rząd

w latach 2007–2012 r. oraz jaka kwota z tego tytułu

wpłynęła do budżetu państwa?

2.

Czy prawdą jest, że rząd do końca 2013 r. chce

sprywatyzować 290 spółek?

3.

Jakimi kryteriami poza ﬁnansowymikieruje

się rząd przy podejmowaniu decyzji o prywatyzacji

spółek Skarbu Państwa?

Z poważaniem

Poseł Bogdan Rzońca

(nr 8148)

do ministra sportu i turystyki

polskich paraolimpijczyków

Szanowna Pani Minister!

Według informacji, któ-

re posiadam, Polacy nie obejrzą w TVP obszernych

relacji z paraolimpiady w Londynie, nie będzie też

relacji live.

Kilka dni wcześniej państwowy przewoź-

nik PLL LOT odmówił przewiezienia paraolimpijczy-

kom niezbędnego dla nich sprzętu, tj. wózków inwa-

lidzkich i sportowych.

Te niepokojące sygnały bulwersują środowisko

osób niepełnosprawnych, które płacąc abonament,

mają prawo oglądać tego typu zmagania sportowe.

Pragnę tylko przypomnieć, że w Pekinie nasza zale-

dwie 91-osobowa kadra paraolimpijczyków przywio-

zła 30 medali, w Atenach 104 biało-czerwonych spor-

towców przywiozło 54 medale, podczas gdy olimpij-

czycy przywieźli odpowiednio po 10 medali z tych

imprez w zdecydowanie liczniejszej obsadzie.

W związku z tymi informacjami proszę Pana Mi-

1.

Czy były jakiekolwiek rozmowy, negocjacje Mi-

nisterstwa Sportu i Turystyki z władzami TVP w spra-

wie relacji live z paraolimpiady w Londynie?

2.

Czy Ministerstwo Sportu i Turystyki akceptu-

je taki stan rzeczy?

Z poważaniem

Poseł Bogdan Rzońca

(nr 8149)

do ministra transportu,

pojazdów jedno- lub dwuśladowych do 50 cm

3

Szanowny Panie Ministrze!

Skuter to bardzo wy-

godna forma transportu w mieście, gdyż pozwala

omijać korki, jednak niebezpieczeństwem jest fakt,

iż osoba kierująca takim pojazdem nie musi mieć żad-

nej wiedzy z zakresu bezpieczeństwa drogowego

i umiejętności prowadzenia pojazdu.

W obecnych prze-

pisach osoba prowadząca skuter do 50 cm

3

zobowią-

zana jest do przedłożenia dowodu osobistego w razie

kontroli, który w żaden sposób nie egzekwuje umie-

jętności drogowych osoby prowadzącej pojazd.

Taki

stan rzeczy powoduje, że na polskich drogach może-

my obserwować osoby prowadzące skuter do 50 cm

3

,

które stanowią realne zagrożenie dla wszystkich

uczestników ruchu drogowego, łącznie z pieszymi.

obowiązujących przepisach dotyczących nieegzekwo-

wania potwierdzania umiejętności prowadzenie sku-

tera do 50 cm

3

przez osoby posiadające jedynie dowód

osobisty?

2.

Jakie działania zamierza podjąć minister-

stwo, aby zmienić obowiązujące przepisy, tak aby

każdy uczestnik ruchu drogowego mógł czuć się

bezpiecznie?

Z należnymi wyrazami szacunku

113

Interpelacja

(nr 8150)

do ministra skarbu państwa

w sprawie celowości podjęcia uchwały

dotyczącej restrukturyzacji organizacyjnej

podjęcia uchwały nr 477/ 2012 przez Zarząd Grupy

Kapitałowej PGNiG z dnia 20 lipca 2012 r. dotyczącej

restrukturyzacji organizacyjnej, która wdraża struk-

turę organizacyjną oddziałów obrotu gazem, od-

działów wydobywczych oraz oddziałów pozostałych

w PGNiG SA.

Przyjęcie takiej uchwały będzie skutkowało:

a) utrudnieniem kontaktów między odbiorcami

a dystrybutorem gazu,

b) wzrostem bezrobocia, ponieważ przeniesienie

pracowników do innych oddziałów będzie wiązało się

z wysokimi kosztami ich przejazdów do tych oddzia-

łów, a w konsekwencji doprowadzi do rezygnacji pra-

cowników z pracy,

c) obniżeniem rangi powiatów: jasielskiego, kro-

śnieńskiego, sanockiego, brzozowskiego, gorlickiego,

nowosądeckiego, jarosławskiego i innych.

Konsekwencjami tych wszystkich czynników będą

osłabienie zakładów gazowniczych i prawdopodobna

ich restrukturyzacja prowadząca do bardzo nieko-

rzystnych zjawisk społeczno-gospodarczych, przeja-

wiających się w likwidacji kolejnych miejsc pracy,

upadku prestiżu miast oraz braku środków do utrzy-

mania rodzin, które poszukiwać będą środków do

życia w organizacjach niosących pomoc społeczną.

Jakie kroki podejmie Pan Minister w sprawie poru-

szonego problemu?

Z poważaniem

Poseł Bogdan Rzońca

Jasło, dnia 27 sierpnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 8151)

do ministra ﬁnansów

w sprawie cen paliw

Szanowny Panie Ministrze!

W ostatnim tygodniu

benzyna na stacjach benzynowych podrożała o śred-

wielu ekspertów na tym się nie skończy, informują,

że granica 6 zł za litr może pęknąć już wkrótce.

Informacje te bulwersują nie tylko kierowców, ale

również stacje benzynowe, które, aby istniały, muszą

sprzedawać paliwo z marżą ok. 30 gr na litrze, stąd ceny

na stacjach wzrastają skokowo, ponieważ aktualne

ceny brutto za litr oleju napędowego kupowane przez

stacje paliw to koszt 5,64 zł, a benzyny 5,75 zł.

W związ-

ku z tym stacje bronią nas jeszcze przed rekordowo wy-

sokimi cenami, ponieważ realna cena benzyny to obec-

nie 6,06 zł, a oleju napędowego 5,94 zł.

sterstwo, aby uchronić Polaków przed dzisiaj już i tak

bardzo wysokimi cenami paliwa?

2.

Czy rząd zaproponuje zmniejszenie akcyzy i po-

datku VAT, które zawierają w sobie wysoki procent

ceny paliwa?

Z poważaniem

Poseł Bogdan Rzońca

(nr 8152)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie kar za przestępstwa gospodarcze

Szanowny Panie Ministrze!

W 2011 r. w Polsce

sądy skazały aż 28 400 sprawców przestępstw gospo-

darczych.

Najczęstszym wymiarem kary była nie-

wielka kara grzywny (najczęściej od 300 do 500 zł

– tak ukarano 3500 oszustów) i kara w zawieszeniu.

Przestępstwa gospodarcze są na czwartym miej-

scu w niechlubnym rankingu przestępstw w 2011 r.

po pijanych kierowcach (70 tys.), nietrzeźwych rowe-

rzystach (50 tys.) i złodziejach (36,7 tys.).

W 2011 r.

na 28 400 sprawców oszustw gospodarczych tylko

3100 traﬁło do więzienia i zazwyczaj było to od

6 miesięcy pozbawienia wolności do 2 lat.

Według mojej oceny wymiar sprawiedliwości zbyt

pobłażliwe traktuje gospodarczych oszustów w na-

szym kraju.

1.

Ile przestępstw gospodarczych dokonano od po-

czątku 2012 r. do dnia dzisiejszego?

2.

Czy ministerstwo dostrzega problem zbyt ła-

godnego traktowania osób, które dokonały prze-

stępstw gospodarczych?

Z poważaniem

Poseł Bogdan Rzońca

114

Interpelacja

(nr 8153)

do ministra transportu,

w sprawie konsekwencji upadłości

OLT Express dla portów lotniczych

Szanowny Panie Ministrze!

Z dużym niepokojem

obserwuję zawirowania związane z upadłością Am-

ber Gold.

Spółka ta była właścicielem linii lotniczych

OLT Express, które korzystały z lotnisk, których

właścicielem lub współwłaścicielem jest Skarb Pań-

stwa.

W związku z powyższym uprzejmie proszę

1.

Jakie skutki ﬁnansowedlapolskichportówlot-

niczych ma fakt ogłoszenia upadłości OLT Express,

której właścicielem była spółka Amber Gold?

2.

Czy spółka OLT Express zalega z opłatami lot-

nisku Rzeszów-Jasionka (której współwłaścicielem

jest Skarb Państwa)?

Jeśli tak, to proszę podać do-

kładną kwotę.

Z poważaniem

Poseł Bogdan Rzońca

(nr 8154)

do ministra pracy i polityki społecznej

Szanowny Panie Ministrze!

Według informacji

medialnych do zwolnień grupowych ﬁrmywytypo-

wały 47 tys. pracowników.

W zeszłym roku przedsię-

biorstwa faktycznie zwolniły tylko 35 tys. pracowni-

ków, podczas gdy w tym roku pracę w ramach gru-

powych zwolnień straciło już 17 tys. ludzi.

Według

wielu niezależnych ekspertów bezrobocie w Polsce po

wakacjach wciąż będzie wzrastać i do końca roku

może sięgnąć nawet 14%

1.

Czy rząd pracuje nad ustawą zapewniającą do-

datkowe przywileje osobom tracącym pracę w skutek

zwolnień grupowych?

2.

Jakie działania zamierza podjąć rząd w tym

roku, aby stymulować polskich pracodawców do

zatrudniania osób ﬁzycznych?

Z należnymi wyrazami szacunku

(nr 8155)

do prezesa Rady Ministrów

zamówień publicznych krytykują przedsiębiorcy

i eksperci.

Największe kontrowersje budzi przepis,

który umożliwi wykluczenie wykonawcy z powodu

różnorakich błędów z rynku zamówień publicznych

na następne trzy lata.

Uważają oni takie rozwiązanie

za złe i korupcjogenne oraz takie, które w efekcie

może doprowadzić na skraj bankructwa wiele ﬁrm

budowlanych.

Według wielu ekspertów proponowane zmiany są

groźne, ponieważ rozszerzają zakres zastosowania

przepisów, które już na tym etapie są bardzo wadli-

we.

Chodzi o przepisy, które dziś pozwalają na wy-

kluczenie wykonawców niezależnie od rodzaju popeł-

nionego błędu, okoliczności czy rozstrzygnięć sądo-

wych.

Wystarczy przesłanka odstąpienia od umowy,

rozwiązania bądź wypowiedzenia i wykonawca może

zostać wykluczony z przetargu.

Wcześniej można

było wykluczyć wykonawcę tylko z konkretnego prze-

targu, u konkretnego zamawiającego.

W konsekwencji może to prowadzić do upadku

wielu przedsiębiorstw.

Wykonawca działający na ryn-

ku zamówień publicznych na przykład w branży bu-

dowlanej, wykluczony z tego rynku na 3 lata, w re-

zultacie będzie musiał ogłosić bankructwo.

To budzi

niepokój wielu ekspertów, przedsiębiorców, a przede

wszystkim pracowników budowlanych, którzy oba-

wiają się utraty pracy.

Wskutek powyższego może notorycznie dochodzić

do sytuacji, w której przedsiębiorcy, żeby uniknąć

wykluczenia i utrzymać ﬁrmę, będą próbować to

obejść na przykład poprzez posunięcie się do wręcze-

nia łapówki.

W ten sposób może się więc okazać, że

zmiana ustawy zamiast uregulować sytuację na ryn-

ku zamówień publicznych, wprowadzi potencjalnie

bardzo groźne dla niego rozwiązania.

Należy podkreślić fakt, że kontrowersyjne prze-

pisy od pewnego czasu znajdują się na czarnej liście

barier dla rozwoju gospodarki, którą co roku przygo-

towuje PKPP Lewiatan.

Tzw. dyrektywa obronna 2009/81/WE koordynu-

je procedury udzielania zamówień publicznych

w dziedzinach obronności i bezpieczeństwa na tere-

nie UE.

Termin jej implementacji minął prawie rok

temu.

Grozi nam skarga Komisji Europejskiej do Eu-

ropejskiego Trybunału Sprawiedliwości.

Ponadto Komisja Europejska z dniem 31 maja we-

zwała Polskę do poinformowania KE w ciągu dwóch

miesięcy o stanie podjętych działań, które mają do-

prowadzić do implementacji przepisów UE, o których

mowa we wspomnianej wyżej dyrektywie obronnej.

115

Należy podkreślić, że kontrowersyjny przepis

wykracza daleko poza zapisy dyrektywy.

W mojej

ocenienie przepisy, które nie są związane z dyrek-

tywą obronną, powinny zostać całkowicie wyłączo-

ne z ustawy wprowadzającej tę dyrektywę, co stwo-

rzyłoby wówczas dodatkowy czas na dokonanie kon-

sultacji.

1.

Czy przedstawione powyżej obawy i kontrower-

sje wokół proponowanych zmian przepisów ustawy

Prawo zamówień publicznych uważa Pan Premier za

słuszne?

Czy Pan Premier dostrzega możliwość wy-

stępowania patologicznych zjawisk korupcji w związ-

ku z proponowanymi zmianami?

2.

Jaki jest obecnie stan prac nad wdrożeniem

dyrektywy obronnej?

Z czego wynikają opóźnienia?

3.

Biorąc pod uwagę fakt, iż termin poinformo-

wania KE o stanie prac nad implementacją przed-

miotowej dyrektywy minął wraz z końcem lipca

2012 r., chcę zapytać, czy rząd udzielił stosownej

odpowiedzi KE?

4.

Jaki jest stan konsultacji na temat wdrożenia

dyrektywy oraz powstałych opóźnień między KE

a rządem RP?

Z należnymi wyrazami szacunku

(nr 8156)

do ministra ﬁnansów

w sprawie drastycznych podwyżek podatków

kach i opłatach lokalnych (t.j.

Dz. U. Nr 95 z 2010 r.,

poz. 613) zapisano mechanizm corocznej waloryza-

cji kwot maksymalnych stawek podatków i opłat

lokalnych, co dla obywateli skutkuje falą corocz-

nych podwyżek.

Na najbliższy rok minister ﬁnansówpodałwzrost

maksymalnych stawek podatków i opłat lokalnych

o 4%, co w powiązaniu z kilkuprocentowymi wzro-

stami opłat za energię i energię cieplną, gaz, czynsz,

przejazdy zapowiada ogromny wzrost kosztów życia

obywateli, których coraz więcej, a szczególnie w ro-

dzinach wielodzietnych, żyje w ubóstwie.

Struktura stałych wydatków obywateli oraz skom-

plikowana metoda kalkulacji ceny energii, gazu i ener-

gii cieplnej nie daje szans na jakiekolwiek oszczędno-

ści, które mógłby podjąć obywatel, bo sam koszt no-

śnika stanowi tylko niewielki procent i nawet przy

zerowym zużyciu klient otrzyma rachunek składają-

cy się z wielu opłat dodatkowych.

Szanowny Panie Ministrze!

Biorąc pod uwagę po-

wyższe, zwracam się z następującymi pytaniami:

1.

Czy minister ﬁnansówplanujezmianęzasad

podwyższania corocznego wskaźników podatków

i opłat lokalnych?

2.

Ile będzie wynosił wskaźnik waloryzacji w 2013 r.

i czy w pełni zrekompensuje skutki podwyżek?

3.

Czy podwyżki minimalnego wynagrodzenia i świad-

czeń minimalnych uwzględnią drastyczny wzrost kosz-

tów utrzymania zapowiadany na 2013 r.?

4.

Czy w budżecie 2013 r. przewiduje się wzrost kwot

przeznaczanych na świadczenia rodzinne i inne świad-

czenia wypłacane z budżetu państwa, co uwzględnia-

łoby drastyczne ubożenie społeczeństwa?

Z poważaniem

Poseł Stanisław Szwed

Bielsko-Biała, dnia 29 sierpnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 8157)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie usamodzielnienia Funduszu Pracy

Art. 103.2 ustawy o promocji zatrudnienia i insty-

mówi, że Fundusz Pracy jest państwowym fundu-

szem celowym, a jego dysponentem jest minister wła-

ściwy do spraw pracy.

Pieniądze pochodzące między

innymi ze składek od wynagrodzeń przekazywane

przez pracodawców i zleceniodawców mają służyć

bezrobotnym i ludziom zagrożonym utratą pracy

oraz wspierać pracodawców.

Z Funduszu Pracy ﬁ-

nansowane są staże, dotacje na rozpoczęcie działal-

ności gospodarczej przez robotnego czy dotacje dla

pracodawców tworzących nowe miejsca pracy.

Obecnie, mimo że dysponentem Funduszu Pracy

głos ma minister ﬁnansów.

Toondecydujeouwol-

nieniu kwot Funduszu Pracy, które są przekazywane

następnie przez marszałków województw do powia-

towych urzędów pracy.

Powoduje to, że minister ﬁ-

nansów ma oszczędności, a stopa bezrobocia rośnie.

Jest to przykład ﬁskalizmupaństwa.

Szanowny Panie Ministrze!

Jakie podejmie Pan

działania, aby dysponentem Funduszu Pracy zgodnie

ku pracy był minister właściwy do spraw pracy?

Z poważaniem

Poseł Stanisław Szwed

Bielsko-Biała, dnia 27 sierpnia 2012 r.

116

Interpelacja

(nr 8158)

do prezesa Rady Ministrów

Posłowie wchodzący w skład sejmowej Komisji

Edukacji, Nauki i Młodzieży zajęli się, w wyniku in-

terwencji Związku Nauczycielstwa Polskiego, działa-

niami samorządów w zakresie likwidacji oraz prze-

kazywania stowarzyszeniom bądź fundacjom szkół,

głównie na przykładzie gminy Leśniowice.

Po prze-

analizowaniu problemu uchwalili dezyderat skiero-

wany do prezesa Rady Ministrów, w którym informu-

ją o coraz częstszym łamaniu prawa przez jednostki

samorządu terytorialnego w zakresie realizacji za-

dań oświatowych.

W związku z tym, iż dezyderat

podnosi problemy istotne dla funkcjonowania syste-

mu oświaty w Polsce, problemy niestety narastające,

pragnę przekazać powszechnie panującą opinię, że

brak reakcji minister edukacji stanowi zachętę do

wyzbywania się przez samorządy konstytucyjnych

i ustawowych obowiązków realizacji zadań oświato-

wych.

Potwierdzeniem takiego stanowiska MEN są

opinie niektórych kuratorów (np. wicekurator lubel-

skiego kuratorium oświaty sprowadza zadania oświa-

towe j.s.t. do przekazywania przez gminę subwencji

oświatowej stowarzyszeniom prowadzącym szkoły).

Wielokrotne apele o potrzebę zmian w prawie oświa-

towym, które przywróciłyby kuratorowi oświaty sku-

teczne instrumenty sprawowania nadzoru, między

innymi w zakresie kształtowania sieci szkolnej czy

organizacyjnej pracy szkolnej, pozostające bez reakcji

nie znajdują racjonalnego uzasadnienia poza podej-

rzeniami o pozbycie się przez MEN kłopotliwego nad-

zoru na funkcjonowaniem szkół w całej Polsce.

Już w maju dochodziły do mnie niepokojące infor-

macje o samorządowych planach likwidacji szkół.

Pisałam w tej sprawie do minister edukacji narodo-

wej, jednak zbagatelizowano ten problem.

Okazuje

się, co potwierdzają członkowie sejmowej Komisji

Edukacji Nauki i Młodzieży, że przywoływane wielo-

krotnie przez minister edukacji narodowej zwiększe-

nie odpowiedzialności jednostek samorządu teryto-

rialnego (rzeczona mityczna odpowiedzialność ma

być gwarantem lokalnej polityki oświatowej i jedno-

cześnie jest celem nadrzędnym dla wszelkich działań

ministerstwa w powyższej sprawie) za rozstrzygnię-

cia podejmowane przez nich w zakresie kształtu sie-

ci szkół publicznych jest ﬁkcją.

Obecniesamorządy

po prostu pozbywają się szkół.

W wielu gminach wój-

towie podejmują dramatyczne próby wyzbycia się od-

powiedzialności za wszystkie szkoły na swoim tere-

nie – poza prawem i wszelką odpowiedzialnością.

Znane są mi przykłady, gdy próbuje się wygasić nabór

do szkoły bez uchwały intencyjnej, która rozpoczyna

prawną procedurę kilkuletniej likwidacji szkoły.

Wój-

towie próbują przekazywać stowarzyszeniom szkoły

liczące dużo powyżej 70 uczniów, bez powiadomienia

rodziców, nauczycieli, związków zawodowych, a na-

wet radnych.

Nadzór wojewody często działa spraw-

nie, ale już pojawiają się stwierdzenia wójtów, iż jesz-

cze najbliższy rok szkolny będzie szkoła działała

w dotychczasowej formie, ale wójt bogatszy o tego-

roczne doświadczenie w przyszłym roku zlikwiduje

szkołę skutecznie z punktu widzenia formalnego.

Już same próby niezgodnego z prawem likwido-

wania szkół, dążenie, by w danej gminie wszystkie

placówki oświatowe były prowadzone przez stowa-

rzyszenia lub fundacje, jest zagrożeniem dla całego

systemu oświaty.

Dzisiaj mamy sytuację, gdy Mini-

sterstwo Edukacji Narodowej nie zna sieci szkół (na

moje pytanie o liczbę likwidowanych szkół na Lu-

belszczyźnie Ministerstwo Edukacji Narodowej 15.06.

br. podaje stan z 6 marca – z przyczyn oczywistych

już dawno nieaktualny, danych prawdziwych nie po-

siada), a wójtowie i prezydenci miast podejmują dzia-

łania wbrew dobru lokalnych społeczności w jednym

oczywistym celu: zmniejszenia obciążeń budżetu wy-

nikających z zadań oświatowych.

Mówiąc wprost:

wiele samorządów podejmuje wszelkie możliwe dzia-

łania w ramach i poza prawem, by wszyscy nauczy-

ciele pracujący w placówkach na ich terenie byli za-

trudnieni poza Kartą Nauczyciela.

Sejmowa Komisja Edukacji, Nauki i Młodzieży

również zaniepokojona jest napływającymi sygnała-

mi rażącego łamania i obchodzenia prawa oświato-

wego przez organy jednostek samorządu terytorial-

nego związanych z prowadzeniem szkół oraz placó-

wek oświatowych.

Jednocześnie członkowie jej za-

uważają, że sposób wykonywania przez wojewodów

nadzoru nad jednostkami samorządu terytorialnego

pod względem legalności podejmowanych przez nie

uchwał w sprawie szkół i placówek oświatowych

w obliczu zaistniałej sytuacji wymaga wzmocnienia

oraz doprecyzowania.

W związku z powyższym w pełni uzasadnionym

i wartym poparcia jest projekt dezyderatu sejmowej

komisji edukacji, nauki i sportu, w którym posłowie

apelują do Pana Premiera o zwrócenie się do wojewo-

dów, by w ramach swoich uprawnień szczególną uwa-

gę zwrócili na formalną poprawność aktów prawnych

podejmowanych przez organy jednostek samorządu

terytorialnego w sprawach związanych z zakłada-

niem i prowadzeniem przez nie szkół oraz placówek

oświatowych.

W związku z zaistniałą sytuacją zagrażającą ca-

łemu systemowi oświaty w Polsce proszę o udzielenie

1.

Czy, kiedy i ewentualnie w jaki sposób zostanie

wzmocniony nadzór wojewodów nad formalnymi

aspektami procedury likwidacji oraz przekazywania

przez jednostki samorządu terytorialnego szkół na

swoim terenie, w aspekcie:

— ujednolicenia rozstrzygnięć,

— wprowadzenia obligatoryjnego obowiązku kon -

troli?

117

2.

Czy zostanie przywrócone kuratoriom prawo

obligatoryjnego opiniowania każdej likwidacji szko-

ły?

Ewentualnie czy zostanie powołany niezależny

organ odpowiadający za jakość kształcenia w po-

szczególnych placówkach oświatowych, łącznie z rze-

czywistym nadzorowaniem funkcjonującej sieci szkół,

w tym z realnym wpływem na zamiar likwidacji po-

szczególnych placówek?

Przypominam, że jeszcze

minister Hall zakładała w miejsce odebranych kom-

petencji kuratorom powołanie regionalnych ośrod-

ków jakości edukacji (ROJE) odpowiedzialnych za

prowadzenie nadzoru pedagogicznego, a pozostałe

zadania obecnych kuratoriów oświaty miały przejąć

urzędy wojewódzkie i miały stać się narzędziem po-

mocniczym w prowadzeniu polityki oświatowej na

struktury nie zostały powołane do życia.

Z poważaniem

Poseł Beata Mazurek

Warszawa, dnia 29 sierpnia 2012 r.

(nr 8159)

do prezesa Rady Ministrów

nad specjalistycznymi placówkami

Edukacji Narodowej

Z odpowiedzi na moją interpelację nr 6153 skie-

rowaną do minister edukacji narodowej uzyskałam

informację, że tegoroczne ogólnopolskie badanie

umiejętności trzecioklasisty zostało opracowane fa-

talnie (do czego Ministerstwo Edukacji Narodowej

przyznaje się wprost), a kosztowało, bagatela,

ok. 1,5 mln zł.

Większość szkół, ulegając naciskom ku-

ratorów, wzięła w nim udział, by po badaniu w żaden

sposób nie wykorzystać jego wyników.

Rodzice dzieci

oraz nauczyciele byli oburzeni treścią poleceń składa-

jących się na badanie, specjaliści głośno twierdzili, że

jego wyniki są nieprzydatne.

Ministerstwo Edukacji

Narodowej, wyciągając konsekwencje z powyższego,

zdecydowało, że kolejne OBUT będzie przygotowywał

już nie zespół specjalistów wyłonionych w ramach

CKE, a Instytut Badań Edukacyjnych.

Równocześnie media donoszą o zagrożeniu innego

projektu Ministerstwa Edukacji Narodowej wartego

45 mln zł, a realizowanego tym razem przez inną

agendę Ministerstwa Edukacji Narodowej – Ośrodek

Rozwoju Edukacji.

Wokół powyższego projektu poja-

wia się coraz więcej pytań i wątpliwości, które skut-

kują złożeniem doniesienia o możliwości popełnienia

przestępstwa do prokuratury, licznymi kontrolami

– w tym CBA.

Pomijając efekty powyższych działań,

należy się zastanowić nad celowością działań mini-

ster edukacji narodowej, która oddając zadania wła-

sne, ﬁnansowane z pieniędzy publicznych instytu-

cjom zewnętrznym, jednocześnie pozbywa się kontro-

li i odpowiedzialności za wydatkowane fundusze.

1.

Czy w związku z przeniesieniem badania trze-

cioklasistów z CKE do Instytutu Badań Edukacyj-

nych zespół odpowiedzialny za to badanie nadal pra-

cuje w CKE?

Jeżeli tak, to jakie zadania realizuje?

Dlaczego nie zostały wyciągnięte żadne konsekwen-

cje służbowe w stosunku do osób z ww. zespołu, w sy-

tuacji gdy badanie okazało się ﬁaskiem,a1,5mln

publicznych pieniędzy zostało wydanych zupełnie

nieefektywnie, zostały one zmarnowane?

2.

Co znaczy, że Instytut Badań Edukacyjnych

funkcjonuje pod nadzorem ministra edukacji naro-

dowej?

Jakie koszy ponosi MEN z racji zlecania in-

stytutowi realizacji OBUT?

3.

Dlaczego MEN sam nie wybiera wykonawcy

OBUT?

Jakie są gwarancje odpowiedniej jakości ko-

lejnego OBUT, tak by się nie powtórzyła sytuacja

z tego roku?

Jak widać, samo zatrudnienie specjali-

stów nie gwarantuje nawet podstawowego poziomu

realizacji usług, które kosztują budżet państwa nie-

małe pieniądze, bo na przykład 1,5 mln zł.

Z poważaniem

Poseł Beata Mazurek

(nr 8160)

do ministra ﬁnansów

w sprawie przepisów dotyczących

Szanowny Panie Ministrze!

W ostatnim czasie

prasa poinformowała opinię publiczną, iż organizacje

pożytku publicznego postulują zmiany w przepisach

ustawy o grach hazardowych.

OPP, aby wspierać

swoją działalność, często organizują loterie fantowe.

Jednak w myśl obecnych przepisów muszą one speł-

nić szereg skomplikowanych procedur i wymagań.

Dla przykładu muszą dostarczyć zaświadczenie o nie-

karalności z KRS, o niezaleganiu z podatkami czy

też gwarancje bankowe.

Oprócz tego budżet państwa

od tego typu loterii pobiera ponad 5 tys. zł oraz do-

datkowo opłatę za zgodę na ich organizację.

OPP

uważają, że takie przepisy są dla nich dyskryminu-

jące, gdyż w przeciwieństwie do przedsiębiorców, któ-

rych działalność gospodarcza ukierunkowana jest

na czerpanie korzyści ﬁnansowychzgierhazardo-

118

wych, organizują one tego typu loterie w celu wspar-

cia swoich charytatywnych działań.

ga potrzebę zmiany przepisów dotyczących loterii

fantowych organizowanych przez OPP?

Z poważaniem

Poseł Jan Warzecha

Warszawa, dnia 29 sierpnia 2012 r.

(nr 8161)

do ministra transportu,

w sprawie odszkodowań za nieruchomości

przejęte przez jednostki

samorządu terytorialnego

Szanowny Panie Ministrze!

W ostatnim czasie

media przedstawiły problem dotyczący zwlekania

przez gminy z podjęciem negocjacji w sprawie usta-

lania wysokości odszkodowania za nieruchomości

przez nie przejęte.

Wielu właścicieli, których mienie

zostało przejęte przez jednostki samorządu teryto-

rialnego, w dalszym ciągu oczekują na wypłatę od-

szkodowania.

Samorządy zwlekają z wypłatą, tłuma-

cząc się między innymi brakiem środków ﬁnanso-

wych na ten cel.

Nie ułatwiają wypłaty właścicielom

również obowiązujące przepisy ustawy o gospodarce

nieruchomościami, w których nie jest określony ter-

min, do którego ma nastąpić wypłata przedmiotowe-

go odszkodowania.

W związku z takim stanem rzeczy zwracam się

nisterstwo dostrzega potrzebę wprowadzenia zmiany

w przepisach dotyczących terminu ustalania i wypła-

ty odszkodowania?

Z poważaniem

Poseł Jan Warzecha

(nr 8162)

do ministra gospodarki

w sprawie zwiększającej się liczby osób

pracujących w szarej streﬁe

Szanowny Panie Premierze!

Przeprowadzone przez

PKPP Lewiatan badania wykazały, że w ostatnim

czasie wzrosła liczba nielegalnie zatrudnionych pra-

cowników.

Obecnie według danych tej organizacji

wynosi ona 33,2%, a w roku ubiegłym odsetek osób

zatrudnionych na czarno stanowił 28%.

Analizując

dane Państwowej Inspekcji Pracy, można również

zauważyć, że zwiększa się problem tzw. szarej strefy

zatrudnienia.

Inspektorzy tej instytucji wykryli do

połowy br. 7 tys. nielegalnych pracowników, a dla

porównania w tym samym przedziale czasowym 2011 r.

ujawnili 5,7 tys. osób pracujących nielegalnie.

We-

dług opinii ekspertów wzrost liczby przedsiębiorstw

zatrudniających w ten sposób pracowników spowo-

dowany jest m.in. spowolnieniem gospodarczym, jak

również podwyżką składki rentowej o 2 punkty pro-

centowe.

Specjaliści prognozują, że w najbliższych

latach może nadal zwiększać się liczba osób pracują-

cych na czarno.

W związku z tym problemem zwracam się do

1.

Czy ministerstwo również dostrzega zwiększa-

jący się problem osób zatrudnionych nielegalnie?

2.

Na jaką kwotę szacuje się straty poniesione

przez budżet państwa w związku z funkcjonowaniem

szarej strefy zatrudnienia?

3.

Jakie działania podejmuje ministerstwo, aby

zmniejszyć skalę tego zjawiska?

Z poważaniem

Poseł Jan Warzecha

(nr 8163)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie praktyk wyłudzania

zasiłków macierzyńskich

Szanowny Panie Ministrze!

W prasie ukazały się

artykuły opisujące proceder mający na celu uzyska-

nie wysokiego zasiłku macierzyńskiego.

Polega on na

ogłaszaniu się osób, które oferują bezrobotnym ko-

bietom w ciąży pomoc w założeniu ﬁrmyorazzapła-

cenia jednorazowej składki do ZUS.

W konsekwencji

tego typu działań po uiszczeniu składki na ubezpie-

czenie chorobowe w kwocie 3,3 tys. zł matka przeby-

wająca na urlopie macierzyńskim będzie mogła

otrzymywać zasiłek w wysokości do 6,6 tys. zł.

We-

dług przedstawicieli ZUS w ostatnim czasie nastąpił

wzrost liczby tego typu przypadków.

Trudno jest tak-

że udowodnić, że założenie ﬁkcyjnejdziałalnościgo-

spodarczej i opłacenie jednorazowej składki przepro-

wadzone zostało tylko i wyłącznie w celu wyłudzenia

wysokiego zasiłku macierzyńskiego.

119

W związku z przedstawionym problemem zwra-

cam się do Pana Ministra z następującymi pyta-

niami;

1.

Jakie działania zamierza podjąć ministerstwo,

aby ograniczyć tego rodzaju proceder?

2.

Czy według ministerstwa nie należałoby zmie-

nić przepisów dotyczących przyznawania zasiłków

macierzyńskich w tego rodzaju sytuacjach?

Z poważaniem

Poseł Jan Warzecha

(nr 8164)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie głównej siedziby

Instytutu Pamięci Narodowej

Szanowny Panie Premierze!

Budynek, w którym

mieści się główna centrala Instytutu Pamięci Naro-

dowej, został sprzedany prywatnemu inwestorowi.

Jest to decyzja trudna do zaakceptowania, gdyż do

tej pory IPN wydał na adaptację i remonty tego bu-

dynku 17 mln zł.

W związku ze zmianą właściciela

nieruchomości może dojść do sytuacji zagrożenia cią-

głości funkcjonowania tej ważnej instytucji.

Według

przedstawicieli IPN nie jest możliwe przeniesienie

w inne miejsce m.in. magazynu akt tajnych oraz bez-

piecznego systemu teleinformatycznego.

W związku z tą sytuacją, zwracam się do Pana

1.

Dlaczego rząd dopuścił do sytuacji, w której

IPN może zostać pozbawiony swojej głównej sie-

dziby?

2.

Jakie działania podejmuje rząd w celu za-

pewnienia ciągłości i prawidłowego funkcjonowa-

nia IPN?

Z poważaniem

Poseł Jan Warzecha

(nr 8165)

do ministra zdrowia

transportu chorych

przez Lotnicze Pogotowie Ratunkowe

Szanowny Panie Ministrze!

Wydarzenia związane

z wypadkiem pięcioletniego chłopca mogą wskazy-

wać na nieścisłości w przepisach związanych z trans-

portem medycznym.

Dziecko traﬁłodoszpitalawGo-

styniu, gdzie po zdiagnozowaniu lekarz zalecił prze-

transportowanie go do Instytutu Pediatrii w Pozna-

niu.

Za najszybszy środek transportu uznano Lotni-

cze Pogotowie Ratunkowe.

Jednak mimo dwukrotnej

prośby szpitala w Gostyniu LPR odmówiło transpor-

tu, powołując się na obowiązujące przepisy.

Chłopiec

traﬁłdoszpitalawPoznaniudopieropo4godzinach

przywieziony przez specjalistyczną karetkę pogoto-

wia.

Niezrozumiałe jest to, że gdyby LPR zostało we-

zwane bezpośrednio do miejsca wypadku, to pilot

musiałby samodzielnie podjąć decyzję o lądowaniu

śmigłowca i chłopiec otrzymałby szybciej pomoc.

Na-

tomiast kiedy wezwano LPR przez szpital w Gosty-

niu o odmownej decyzji zadecydował brak udoku-

mentowanego miejsca do lądowania.

zaistniałej sytuacji nie powinno się zmienić obowią-

zujących przepisów, aby nie doszło w przyszłości do

tego typu zdarzeń?

Z poważaniem

Poseł Jan Warzecha

(nr 8166)

do ministra pracy i polityki społecznej

funkcjonowanie domów pomocy społecznej

Szanowny Panie Ministrze!

Na skutek przepisów

ustawy o usuwaniu barier w administracji dla oby-

wateli i przedsiębiorców przestało obowiązywać roz-

porządzenie w sprawie domów pomocy społecznej.

Tym samym nie ma odpowiednich regulacji praw-

nych, które określają standardy usług świadczonych

przez DPS-y.

Ze względu na taki stan rzeczy wojewo-

dowie nie mają możliwości przeprowadzania skutecz-

nych kontroli w tego typu instytucjach.

Jak wynika

czonych usług przez te placówki w wielu przypad-

kach jest niezadowalający, gdyż 44% z nich nie speł-

nia odpowiednich standardów.

Występują również

przypadki przemocy wobec pensjonariuszy czy też

niezapewnianie wystarczającej liczby posiłków.

1.

Dlaczego do tej pory nie zostało wydane nowe

rozporządzenie w sprawie funkcjonowania domów

opieki społecznej?

120

2.

Czy według ministerstwa obecne przepisy gwa-

rantują zapewnienie odpowiednich standardów dla

pensjonariuszy tego typu placówek?

Z poważaniem

Poseł Jan Warzecha

(nr 8167)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie standardów sanitarnych

Szanowna Pani Minister!

Państwowa Inspekcja

Sanitarna przeprowadziła kontrolę w ponad 16 tys.

szkół i w ok. 10 tys. przedszkoli.

Wnioski płynące

z raportu tej instytucji wskazują na liczne uchybienia

stanu sanitarnego w tego typu placówkach oświato-

wych.

Ponad tysiąc szkół i blisko 600 przedszkoli nie

posiada kanalizacji.

Według Państwowej Inspekcji

Sanitarnej 2,5 tys. placówek oświatowych nie zapew-

nia odpowiednich warunków do utrzymania higieny

osobistej uczniów.

Przykładowo w ponad 700 szko-

łach brakuje ciepłej wody w toaletach.

Taki stan rze-

czy ma miejsce, pomimo że taki obowiązek wprowa-

dza rozporządzenie ministra edukacji narodowej

uchybień należą także: brak mydła, suszarek do rąk,

ręczników czy też papieru toaletowego.

Przyczynę tej

sytuacji upatruje się w braku wolnych środków ﬁnan-

sowych w budżetach jednostek samorządów teryto-

rialnych, które mogłyby zostać przeznaczone na po-

prawę standardów sanitarnych w podległych im pla-

cówkach oświatowych.

z następującym pytaniem: Jakie działania podejmu-

je ministerstwo, aby poprawić sytuację sanitarną

w placówkach oświatowych?

Z poważaniem

Poseł Jan Warzecha

(nr 8168)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie zwiększającej się emigracji

wśród młodego pokolenia

Szanowny Panie Ministrze!

Według danych naro-

dowego spisu powszechnego wzrosła liczba emigracji

młodych ludzi.

W marcu ub.r. za granicą przebywało

ponad 2 mln Polaków, z czego 220 tys. stanowiły dzie-

ci do lat 14.

Szacuje się, że obecnie liczba dzieci w tym

przedziale wiekowym osiągnęła 300 tys. emigrantów.

Za granicą osiedlają się najczęściej młodzi, wykształ-

ceni i przedsiębiorczy Polacy.

Wybierają oni przeważ-

nie takie kraje, jak Niemcy lub Wielka Brytania,

gdzie polityka prorodzinna gwarantuje większą niż

w Polsce pomoc w wychowaniu potomstwa i lepszą

opiekę socjalną.

Kraje te zapewniają także wyższe

zarobki oraz stabilną pracę.

Konsekwencją tak licz-

nej emigracji będzie zmniejszenie się w Polsce odset-

ka osób w wieku produkcyjnym i tym samym wzrost

liczby osób starszych, co prowadzić może do zachwia-

nia się systemu zabezpieczenia społecznego.

zwiększającej się emigracji młodego pokolenia?

2.

Jakie działania zamierza podjąć minister-

stwo w celu zahamowania zwiększającej się fali

emigracji?

Z poważaniem

Poseł Jan Warzecha

(nr 8169)

do ministra edukacji narodowej

Szanowna Pani Minister!

Media informują o co-

raz częstszych przypadkach likwidacji szkolnych sto-

łówek w placówkach oświatowych na rzecz usług ca-

teringowych.

Art. 67a ustawy o systemie oświaty

stanowi, że w celu zapewnienia prawidłowej realiza-

nizować stołówkę.

Według przytoczonego artykułu

korzystanie z posiłków w stołówce szkolnej jest od-

płatne, jednak do opłat wnoszonych za korzystanie

przez uczniów z posiłków nie wlicza się wynagrodzeń

pracowników oraz kosztów utrzymania stołówki.

Ist-

nieje również możliwość zwolnienia rodziców ucznia

121

z całości lub części opłat w przypadku szczególnie

uzasadnionych przypadkach losowych.

Rodzice oba-

powaniem ich przez zewnętrzne ﬁrmycateringowe

może dojść do wzrostu cen posiłków, a w rezultacie

doprowadzić do sytuacji, w której wiele dzieci nie bę-

dzie mogło korzystać z ciepłych posiłków w szkole.

Według nich jednym z głównych powodów likwidacji

tradycyjnych stołówek szkolnych jest szukanie oszczęd-

ności przez samorząd.

1.

Czy według ministerstwa likwidacja stołówek

szkolnych nie doprowadzi do zwiększenia się liczby

niedożywionych dzieci?

2.

Czy ministerstwo podejmie działania, które

ograniczą proces likwidacji szkolnych stołówek?

Z poważaniem

Poseł Jan Warzecha

(nr 8170)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie działalności parabanków

Szanowny Panie Ministrze!

W związku z trwają-

cą debatą publiczną nad działalnością Amber Gold

coraz częściej w mediach pojawia się temat paraban-

ków.

W dużej mierze straty ponoszone przez obywa-

teli inwestujących swój kapitał w parabanki wynika-

ją z niedostatecznej i nierzetelnej informacji na temat

działalności owych instytucji ﬁnansowychorazczę-

sto z przekłamanych kampanii reklamowych obiecu-

jących szybki i łatwy zysk.

Z informacji prezentowa-

nych w mediach wynika, że także organy państwa

powołane do ochrony obywateli, m.in. prokuratury,

dopuściły się wielu uchybień.

Oczywiście brak moż-

liwości udzielania gwarancji depozytów złożonych

w parabankach ze strony państwa nie zwalnia z obo-

wiązku ochrony klientów tych instytucji od strony

prawnej.

powiedzi na następujące pytania:

1.

Czy ministerstwo planuje dokonać zmian w prze-

pisach prawnych w celu uniknięcia tego typu incy-

dentów w przyszłości?

2.

Czy w świetle ostatnich wydarzeń związanych

z działalnością parabanków minister podtrzymuje

plan likwidacji wymogu licencji zawodowych?

Z poważaniem

Poseł Krzysztof Gadowski

Warszawa, dnia 29 sierpnia 2012 r.

w sprawie działalności parabanków

mi niepokojącymi doniesieniami związanymi z dzia-

łalnością Amber Gold do debaty publicznej powrócił

temat parabanków.

W dużej mierze straty ponoszone

przez obywateli inwestujących swój kapitał w para-

banki wynikają z niedostatecznej i nierzetelnej infor-

macji na temat działalności owych instytucji ﬁnan-

sowych oraz często z przekłamanych kampanii re-

klamowych obiecujących szybki i łatwy zysk.

Oczy-

wiście brak możliwości udzielania gwarancji depozy-

zwalnia z obowiązku ochrony klientów tych instytu-

cji od strony prawnej.

1.

Czy ministerstwo ma zamiar stworzyć kampa-

nię informacyjną mającą na celu uświadomienie spo-

łeczeństwa pod kątem różnic między bankami,

SKOK-ami a parabankami oraz ryzyka inwestycji

w tych instytucjach?

2.

Czy ministerstwo planuje zmiany związane

z funkcjonowaniem prawa umacniającego kontrole

instytucji parabankowych?

3.

Czy działalność parabanków wpłynie znacząco

na system ﬁnansowyibankowypaństwa?

Z poważaniem

Poseł Krzysztof Gadowski

(nr 8171)

do ministra transportu,

w sprawie wsparcia samorządów

Szanowny Panie Ministrze!

Tworzenie warunków

ne, a także zaspokaja potrzeby mieszkaniowe gospo-

darstw domowych o niskich dochodach.

Tak stanowi

122

nie Kodeksu cywilnego, zwanej dalej o.p.l. (t.j.

Dz. U.

wprowadzony został w celu wypełnienia konstytucyj-

nej przesłanki wyrażonej w art. 75, zgodnie z którą:

„Władze publiczne prowadzą politykę sprzyjającą za-

spokojeniu potrzeb mieszkaniowych obywateli, w szcze-

gólności przeciwdziałają bezdomności, wspierają roz-

wój budownictwa socjalnego oraz popierają działania

kania”.

Wobec narastającego problemu związanego z za-

spokojeniem mieszkaniowych potrzeb mieszkańców

gmin na terenie powiatu garwolińskiego i powiatu

Mińsk Mazowiecki samorządowcy apelują o stworze-

nie możliwości prawnych i ﬁnansowychwzakresie

większego niż dotychczas wsparcia ﬁnansowego

gmin w realizacji zadań w dziedzinie mieszkalnictwa

bądź o podjęcie pilnych działań legislacyjnych pole-

gających na zmianach w ustawie o ochronie praw

Realizacja zadania gminy, jakim jest zaspokajanie

potrzeb mieszkaniowych członków wspólnoty samo-

rządowej, ma w zasadzie dwa oblicza, wymagające ze

strony gminy znacznych nakładów ﬁnansowych.

Po-

noszenie tych nakładów jest zwłaszcza w okresie kry-

zysu niezmiernie trudne.

Z jednej strony gmina zo-

bowiązana jest dostarczyć lokal socjalny każdej oso-

bie pozostającej bez tytułu prawnego, której sąd takie

uprawnienie nadał.

Jeżeli gmina nie dostarczy loka-

lu socjalnego, pozostaje jej ponosić odszkodowanie

wobec właściciela lokalu.

Z drugiej strony musi reali-

zować kolejne zadanie własne w postaci ustawowego

obowiązku zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych po-

zostałych członów wspólnoty samorządowej, tj. budo-

wać lub adaptować budynki składające się na gminny

zasób mieszkaniowy.

Taka sytuacja prowadzi do swo-

istego paradoksu: oczekiwanie na mieszkanie z zaso-

bu gminnego wydłuża się ze względu na fakt, iż

z przyczyn ﬁnansowych (konieczność wypłaty od-

szkodowania) w pierwszej kolejności lokale socjalne

przyznawane są osobom z orzeczeniami sądu.

Ko-

nieczność wypłaty odszkodowań ogranicza tym sa-

mym środki ﬁnansowe,jakimigminadysponujena

remont lub budowę nowych mieszkań.

Sytuacje, w któ-

rych gminy zmuszone są do przeznaczenia większości

środków w tej dziedzinie na pozyskiwanie lokali so-

cjalnych celem zasiedlenia przez osoby z orzeczonymi

wyrokami eksmisyjnymi, pozostawiając bez pomocy

osoby biedne, żyjące w bardzo trudnych warunkach

mieszkaniowych, powinny zostać uregulowane ze

względów moralnych i społecznych.

Samorządowcy apelują, aby dokonać zmian w prze-

pisach prawa, które pozwolą gminom na pozyskanie

w ramach programów rządowych np. dotacji w wyso-

kości powyżej 50% nakładów na realizację niektó-

rych zadań lub równy podział kosztów przewidywa-

nych do poniesienia przez budżet państwa i budżety

samorządowe.

Możliwym rozwiązaniem prawnym

jest również przywrócenie przepisów dotyczących

eksmisji, z zachowaniem okresów ochronnych.

Przy-

wrócenie tej regulacji ograniczyłoby wydatki gmin

na odszkodowania i pozwoliłoby na wykorzystanie

tak zaoszczędzonych środków na remonty lub budo-

wę nowych mieszkań.

1.

Czy planowane jest wprowadzenie programu

dotacji rządowych np. w wysokości powyżej 50% po-

niesionych kosztów związanych z zaspokojeniem

mieszkaniowych potrzeb mieszkańców gmin?

2.

W jakim kierunku będzie prowadzona polityka

państwa w zakresie gospodarki mieszkaniami komu-

nalnymi i socjalnymi?

3.

Czy rozważa się zmianę przepisów, tak aby oso-

by biedne, żyjące w bardzo trudnych warunkach

mieszkaniowych miały większe szanse zdobycia lo-

kalu socjalnego w stosunku do osób z orzeczonymi

wyrokami eksmisyjnymi?

Z poważaniem

Poseł Grzegorz Adam Woźniak

Garwolin, dnia 29 sierpnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 8172)

do ministra ﬁnansów

w sprawie funkcjonowania instytucji

Szanowny Panie Ministrze!

Działalność kredyto-

wa banków w Polsce regulowana jest przez Prawo

bankowe i nadzorowana przez Komisję Nadzoru Fi-

nansowego.

Banki posiadają rygorystyczne wytyczne

i wskaźniki (każdorazowo przed udzieleniem pożycz-

ki bada się zdolność kredytową oraz przeszłość

w kontekście spłacalności poprzednich kredytów

i pożyczek, często trzeba także złożyć odpowiednie

dokumenty), których niespełnienie automatycznie

dyskwaliﬁkujeosobędouzyskaniapożyczki.

Na polskim rynku ﬁnansowymoprócztradycyj-

nych banków funkcjonują jednak wyspecjalizowane

instytucje kredytowe, które udzielają pożyczek prak-

tycznie każdej osobie.

Dla nich nie jest ważne, czy

osoba ubiegająca się o kredyt posiada dobrą historię

kredytową, jak również nie trzeba przedstawiać do-

kumentu potwierdzającego zatrudnienie, dlatego

o taki kredyt bez problemu ubiegać może się nawet

osoba bezrobotna.

Firmy te oferują pożyczki maksy-

malnie na kilka tysięcy złotych oraz na okres do kil-

ku lat, jednak większość preferuje krótkie terminy,

czyli tzw. chwilówki.

W działalności takich właśnie instytucji paraban-

kowych można dopatrywać się wykorzystywania luki

w polskim prawie.

Powinny one być choć w minimal-

123

nym stopniu kontrolowane.

Nie można przecież udzie-

lić kredytu czy też pożyczki osobie, która nie pracuje

ani nie posiada stałych dochodów.

Ponadto kredyty

oferowane przez ﬁrmypożyczkowesąwysokoopro-

centowane, co powoduje, że przez nieregularne spła-

canie zadłużenie szybko wzrasta.

Zdesperowany

dłużnik zaciąga kolejne pożyczki na całkowite lub

częściowe pokrycie długu, często wpadając w tzw.

spiralę kredytową.

Niestety największy problem po-

jawia się wtedy, gdy dłużnik nie potraﬁ już sobie

poradzić ze spłatą stale narastających zobowiązań,

a o zwrot zadłużenia zaczynają upominać się ﬁrmy

windykacyjne, a po orzeczeniu sądu – komornik.

Czę-

sto dochodzi do straszenia dłużników prokuraturą,

pod zarzutem wyłudzenia „kredytu”.

Bardzo często

dłużnik o swoich problemach nie informuje rodziny

(męża, żony, dzieci), a przecież w przypadku jego nie-

wypłacalności to właśnie na najbliższych krewnych

spada odpowiedzialność za zobowiązania.

Pętla kredytowa (inaczej pułapka kredytowa lub

też spirala kredytowa) to zjawisko, które dotknęło

wielu Polaków i ich rodziny; zostali pozostawieni

sami sobie, bez opieki prawnej państwa.

1.

Czy zostaną stworzone ramy prawne, aby środ-

ki ﬁnansowepowierzonetakimpodmiotompodlega-

ły ochronie np. Bankowego Funduszu Gwarancyjne-

go, co ma miejsce w przypadku instytucji bankowych

czy też systemu rekompensat w przypadku domów

maklerskich?

2.

Na jakich zasadach funkcjonują w Polsce ﬁrmy

i instytucje pozabankowe udzielające pożyczek, tzw.

chwilówek?

3.

Czy przewiduje się wprowadzenie systemu kon-

trolnego wobec takich instytucji ﬁnansowych?

4.

Czy Komisja Nadzoru Finansowego obejmie

parabanki nadzorem?

Z poważaniem

Poseł Grzegorz Adam Woźniak

(nr 8173)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie udzielenia wsparcia organizacjom

pozarządowym walczącym z dyskryminacją

osób LGBT w państwach objętych

programem Partnerstwa Wschodniego

Ministra w sprawie udzielenia wsparcia organiza-

cjom pozarządowym walczącym z dyskryminacją

nerstwa Wschodniego.

We wszystkich państwach objętych programem

Partnerstwa Wschodniego – na Ukrainie, Białorusi,

w Mołdawii, Gruzji, Armenii i Azerbejdżanie – sytu-

acja osób LGBT jest dramatyczna.

Osoby homosek-

sualne, biseksualne i transpłciowe są systematycznie

dyskryminowane i zmuszane do ukrywania swojej

orientacji.

Choć we wszystkich wymienionych pań-

stwach dokonano dekryminalizacji stosunków sek-

sualnych między osobami tej samej płci (warto do-

dać, że w Gruzji i Azerbejdżanie stało się to dopiero

w 2000 r.), nietolerancja, homofobia i transfobia po-

zostają poważnym problemem społecznym.

Osoby te

często padają oﬁarąagresji,doświadczająprzemocy

kryminalnej, obawiają się ujawnienia swojej tożsa-

mości psychoseksualnej w rodzinie, grupie towarzy-

skiej i miejscu pracy w obawie przed brakiem akcep-

tacji.

Skala tego problemu jest zróżnicowana w zależ-

ności od państwa.

Spośród uczestników Partnerstwa

Wschodniego Azerbejdżan, Białoruś i Mołdawia nie

podpisały deklaracji Narodów Zjednoczonych w spra-

wie orientacji seksualnej i tożsamości płciowej z mar-

ca 2011 r., potępiającej przemoc i represje wobec osób

LGBT.

Najistotniejszym problemem jest jednak nie usta-

wodawstwo, lecz postawa społeczeństwa wobec mniej-

szości.

Zmiany wzorców zachowań dokonują się powo-

li i nie może ich odgórnie zadekretować nawet naj-

światlejszy ustawodawca.

Takie zmiany mogą doko-

nać się jedynie za sprawą pracy u podstaw, którą

prowadzą organizacje pozarządowe – obrońcy praw

człowieka, wolontariusze, wykładowcy prowadzący

szkolenia, wykłady, kampanie informacyjne, organi-

zujący debaty i rozprowadzający materiały.

Działal-

ność edukacyjno-informacyjna organizacji pozarzą-

dowych walczących z dyskryminacją na obszarze

postradzieckim często spotyka się z agresją, a niekie-

dy z otwartą dyskryminacją ze strony władz czy or-

ganizacji wyznaniowych.

Wspomniane organizacje

pozarządowe nie dysponują funduszami, które umoż-

liwiałyby im prowadzenie działalności statutowej.

Bez wsparcia z zagranicy ich działalność może zostać

całkowicie sparaliżowana.

Państwo polskie powinno

aktywnie zaangażować się w walkę z dyskryminacją

osób LGBT w państwach Partnerstwa Wschodniego.

Prawa człowieka to także prawa osób LGBT.

nie wyjaśnień i odpowiedzi na następujące pytania:

Zagranicznych zamierza podjąć w celu wsparcia or-

ganizacji walczących z nietolerancją i dyskryminacją

nerstwa Wschodniego?

2.

Czy „Plan współpracy rozwojowej w 2013 r.”

przewiduje przeznaczenie funduszy na walkę z nie-

tolerancją i dyskryminacją wobec osób LGBT w pań-

stwach Partnerstwa Wschodniego?

3.

W jaki praktyczny sposób Polska planuje wdro-

żyć deklarację Narodów Zjednoczonych w sprawie

124

orientacji seksualnej i tożsamości płciowej z marca

2011 r., potępiającą przemoc i represje wobec osób

LGBT?

Z poważaniem

Poseł Robert Biedroń

Warszawa, dnia 29 sierpnia 2012 r.

(nr 8174)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie zgromadzeń publicznych

Ministra w sprawie zgromadzeń publicznych atako-

wanych przez ultraprawicowe ruchy społeczne.

W związku z organizacją Marszu Równości

w Krakowie 19 maja 2012 r. doszło do niepokojących

wydarzeń z udziałem ultraprawicowych ruchów.

Spo-

tkanie odbyło się pod hasłem „Różnorodność, soli-

darność, równość”.

Jego uczestnicy spotkali się z ak-

tywistami marszu Narodowego Odrodzenia Polski

(NOP).

Zgromadzenie NOP zostało rozwiązane, co

spowodowało wybuch agresji, a protestujący użyli

petard i kamieni przeciwko pokojowo przechodzącym

uczestnikom Marszu Równości.

Interweniować mu-

siała Policja.

Zjawisko to coraz częściej występuje podczas tego

typu spotkań.

Eskalację konﬂiktówspołecznychmo-

żemy zaobserwować podczas wielu zgromadzeń pu-

blicznych organizowanych w celach pokojowych.

Nie-

jednokrotnie w grupie uczestników marszów prze-

ciwnych biorą udział nieletni.

Stwarzane są wtedy

realne zagrożenia dla życia, zdrowia oraz mienia pu-

blicznego i prywatnego.

Ponadto nie są to już tylko

incydentalne zdarzenia, lecz staje się to regułą, że

zgromadzeniu organizowanemu w celach pokojowych

towarzyszy przeciwne zgromadzenie o agresywnym

nastawieniu.

Nie są to jednak jedyne przypadki

przemocy ze strony ultraprawicowych środowisk.

Narastająca nietolerancja i agresja doprowadziły do

niepokojących zdarzeń.

Wymienię tylko niektóre:

ataki na squaty w Poznaniu i Krakowie, napad na

gejowski klub w Katowicach, agresywne zachowa-

nia w stosunku do obcokrajowców mieszkających

w Białymstoku.

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej określa

podstawowy katalog praw i wolności politycznych.

Państwo jest obowiązane do sprawowania nadzoru

i kontroli poszczególnych organizacji poprzez organy

władzy publicznej.

Jak jednak pokazuje praktyka,

pod fasadowymi organizacjami spełniającymi for-

malne wymogi ustawowe kryją się inne, o radykal-

nych prawicowych poglądach, znacznie odbiegających

od tych, które możemy znaleźć w ich statutach.

Takie

formy organizacyjne mogą stać się zalążkiem powsta-

nia ugrupowań politycznych lub innych organizacji.

Zgodnie z art. 13 Konstytucji RP „Zakazane jest ist-

nienie partii politycznych i innych organizacji odwo-

łujących się w swoich programach do totalitarnych

munizmu, a także tych, których program lub dzia-

łalność zakłada lub dopuszcza nienawiść rasową i na-

rodowościową, stosowanie przemocy w celu zdobycia

widuje utajnienie struktur lub członkostwa”.

Artykuł

ten zobowiązuje władze publiczne nie tylko do prze-

ciwdziałania próbom zakładania takich organizacji,

lecz także do nadzoru i kontroli takich prób.

W rzeczywistości regulacje ustawowe zawarte

w ustawie Prawo o zgromadzeniach dotyczące moż-

liwości jego rozwiązania są skuteczne, jednak, jak

można zaobserwować na przykładzie Marszu Rów-

ności, są to tylko rozwiązania doraźne.

Zjawisko spo-

łecznej agresji jest wynikiem rażącego braku toleran-

cji na różnorodność poglądów prezentowanych przez

poszczególne grupy społeczne.

Właściwym rozwiązaniem tej kwestii byłoby

zwrócenie większej uwagi organów władzy publicznej

na rzeczywistą działalność organizacji oraz porów-

nanie ich formalnych postulatów z prezentowanymi

poglądami podczas zgromadzeń publicznych.

Ponad-

to w przypadku gdy określone organizacje będą no-

torycznie zagrażały bezpieczeństwu publicznemu,

organy państwa powinny podjąć kroki prewencyjne

mające na celu uniemożliwienie konfrontacji dwóch

przeciwnych sobie manifestacji i dopuszczenia do ak-

tów przemocy.

Zakaz organizowania manifestacji

w tych samych terminach pozwoliłby na zapobiegnięcie

bezpośrednim kontaktom skonﬂiktowanychgrup.

Wydaje się zasadne przywiązanie szczególnej uwa-

gi do tego, kto bierze udział w takich zgromadzeniach.

Podczas Marszu Równości oraz marszu Narodowego

Odrodzenia Polski wśród uczestników były osoby nie-

letnie.

Mając na uwadze ich szczególne dobro, należy

podjąć działania, które sprawią, że zaprzestanie się

propagowania radykalnych poglądów, które zgodnie

z polską ustawą zasadniczą są zakazane.

1.

Dlaczego pomimo tego, że Konstytucja RP w art. 13

wprost zakazuje propagowania określonych poglą-

dów, nadal mamy do czynienia ze zgromadzeniami

publicznymi głoszącymi radykalne poglądy niezgod-

ne z ww. regulacją prawną?

2.

Ponadto dlaczego dopuszcza się możliwość za-

kładania i istnienia organizacji o radykalnych prawi-

cowych poglądach, znacznie odbiegających od tych,

łalność niezgodna jest z art. 13 Konstytucji RP?

125

3.

Jakie działania nadzorcze i kontrolne mogą

podjąć organy władzy publicznej w celu sprawdzenia

zgodności działań uczestników organizacji z jej pro-

gramowymi złożeniami?

Z poważaniem

Poseł Robert Biedroń

(nr 8175)

do ministra zdrowia

w sprawie nagminnego powoływania się

środków antykoncepcyjnych

z interpelacją w sprawie nagminnego powoływania

Do organizacji pozarządowych napływają alarmu-

jące zgłoszenia osób, które chcąc zakupić środki an-

tykoncepcyjne, spotykały się z odmową ich wydania.

Trzeba jednocześnie nadmienić, że owe osoby posia-

dały recepty wypisane przez lekarzy specjalistów.

Aptekarze odmawiają wydawania środków anty-

koncepcyjnych, tłumacząc się swoimi poglądami, m.in.

religijnymi, nieakceptującymi korzystania z antykon-

cepcji.

Jednocześnie nagminnie powołują się na

„klauzulę sumienia”, która pozwala im na obronę

własnych poglądów.

Przekraczają oni swoje upraw-

nienia, gdyż klauzula ta nie została jeszcze wprowa-

dzona do Prawa farmaceutycznego.

Ponadto, podej-

mując pracę aptekarza, według Kodeksu etyki apte-

karza Rzeczypospolitej Polskiej aptekarze sprawują

swe obowiązki wobec pacjenta ze zrozumieniem od-

powiedzialności za zdrowie i życie człowieka oraz zo-

bowiązują się do kierowania się dobrem pacjenta.

W szczególności zasady etyki ogólnoludzkiej zobowią-

zują aptekarza do przestrzegania praw człowieka.

Istnieje różnica pomiędzy lekarzem medycyny

stawiającym diagnozę na podstawie badania lekar-

skiego, a następnie przepisującym stosowne leki,

a aptekarzem, którego rolą jest sprzedaż leków prze-

pisanych przez lekarza.

Sprzedaż takich leków odby-

wa się na podstawie recepty będącej pisemnym pole-

ceniem lekarza dla aptekarza co do leków, jakie mają

zostać wykorzystane podczas leczenia pacjenta.

Oczy-

wiste jest więc, że to lekarz decyduje o środkach, któ-

re będą dla danego pacjenta najbardziej odpowiednie.

Natomiast klient przedstawiający ważną receptę nie

ma obowiązku tłumaczyć okoliczności, w jakich zo-

stała mu wydana.

W takiej sytuacji aptekarz nie

może jednoznacznie określić, czy przepisany lek sta-

nowi antykoncepcję, czy jest środkiem np. regulują-

cym gospodarkę hormonalną pacjenta, gdyż nie każ-

dy lek o właściwościach antykoncepcyjnych wykorzy-

wykluczyć sytuacji, w której zdrowie lub życie osoby,

na którą recepta jest wypisana, będzie zagrożone

i w takim przypadku odmowa sprzedaży leku przez

farmaceutę stanowić będzie uchylenie się od wyko-

nywania obowiązku aptekarza.

1.

Czy w sprawie wykorzystywania przez apteka-

rzy tzw. klauzuli sumienia, gdy nie została ona wpro-

wadzona do Prawa farmaceutycznego, zostały lub

zostaną podjęte stosowne kroki?

2.

Czy w sytuacji, w której dojdzie do wprowadze-

nia „klauzuli sumienia” do Prawa farmaceutycznego,

kobiety będą miały zapewnioną możliwość pewnego

zakupu środków antykoncepcyjnych?

3.

Jakie kroki zamierza podjąć Pan Minister na

wypadek sytuacji, w której w małej miejscowości

funkcjonuje niewiele aptek i w żadnej z nich nie bę-

dzie można zrealizować recepty na środki antykon-

cepcyjne?

Z poważaniem

Poseł Robert Biedroń

(nr 8176)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie nowelizacji ustawy

Przepisy art. 1025 i nast.

Kodeksu postępowania

cywilnego określają kolejność zaspokajania należno-

ści z kwoty uzyskanej z egzekucji.

Wynika z nich, iż

w pierwszej kolejności pokrywane są koszty egzeku-

cyjne, natomiast wydzieloną wierzycielowi sumę za-

licza się przede wszystkim na koszty postępowania

(koszty postępowania sądowego, koszty adwokackie

oraz koszty zastępstwa w postępowaniu egzekucyj-

nym), które bardzo często sięgają kilku tysięcy zło-

tych, następnie na odsetki, a dopiero na końcu na

należność główną.

Otrzymywane przeze mnie liczne sygnały wska-

zują, że taka kolejność zaspokajania długu prowadzi

w wielu przypadkach nie do jego zmniejszania, lecz

wręcz do lawinowego narastania zadłużenia.

Wynika

to z faktu, że częstokroć wysokość spłacanej mie-

sięcznie raty jest mniejsza niż narastające co miesiąc

odsetki (najczęściej odsetki karne w wysokości 4-krot-

ności stopy kredytu lombardowego NBP, co daje

oprocentowanie 24% w skali roku), naliczane od na-

leżności głównej, która w tych przypadkach nie ulega

zmniejszeniu.

Dotyczy to dłużników, którzy posiada-

jąc kredyty rzędu kilkudziesięciu tysięcy złotych, re-

126

gularnie spłacają swoje zadłużenie w kwotach, na

jakie pozwalają im dochody.

Skonstruowane w taki

sposób przepisy, że rozpoczęcie spłaty należności

głównej wymaga uprzedniego spłacenia wciąż nara-

stających odsetek, powodują, że w praktyce w wielu

przypadkach spłata zadłużenia staje się wręcz niere-

alna, a często prowadzi do licytacji majątku dłużni-

ka.

Wierzyciel ma wprawdzie możliwość umorzenia

odsetek, jednak praktyka pokazuje, że bardzo rzadko

z niej korzysta.

Wskazana byłaby zatem taka modyﬁkacjaprze-

pisów, która urealniłaby spłatę zadłużenia.

Wydaje

się, iż jednym z rozwiązań mogłaby być zmiana po-

działu wyegzekwowanej od dłużnika kwoty tak, aby

jej część zaspokajała również należność główną, po-

wodując zmniejszenie naliczanych od niej odsetek.

Pytania:

1.

Czy ministerstwo podejmuje prace nad wpro-

wadzeniem rozwiązań ułatwiających dłużnikom,

którzy na skutek kryzysu mają problemy ze spłatą

zadłużenia i wobec których zostało wszczęte postę-

powanie egzekucyjne, spłatę zadłużenia?

2.

Czy ministerstwo rozważa wprowadzenie

rozwiązania zaproponowanego w niniejszej inter-

pelacji?

Z poważaniem

Posłowie Marek Polak

i Jadwiga Wiśniewska

Andrychów, dnia 29 sierpnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 8177)

do ministra środowiska

w sprawie likwidacji osuwisk

Obowiązujące przepisy ustawy z dnia 3 lutego

dują, iż rekultywacji gruntów na cele inne niż rolni-

cze, a zdewastowanych lub zdegradowanych w wyni-

ku ruchów masowych ziemi, dokonuje starosta przy

wykorzystaniu środków pochodzących z budżetu

państwa lub środków osób zainteresowanych prowa-

dzeniem działalności na zrekultywowanych grun-

tach.

Tymczasem wielu poszkodowanych osuwiskami

mieszkańców wskazuje, że bardzo wysokie koszty

wykonania zabezpieczeń z reguły przekraczają ich

możliwości ﬁnansowe.

Prace przy zabezpieczaniu

osuwiska wymagają ciężkiego sprzętu, dużej liczby

ludzi, a co za tym idzie – wysokich nakładów ﬁnan-

sowych.

Należy zauważyć także, że w myśl zasad i proce-

dur ustalania szkód i szacowania strat spowodowa-

nych zdarzeniami noszącymi znamiona klęski żywio-

łowej oraz ubiegania się o doﬁnansowanie zadań

własnych jednostek samorządu terytorialnego w za-

kresie remontów lub odbudowy uszkodzonych i znisz-

czonych obiektów budowlanych, określonych przez

Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji

w kwietniu 2010 r., jednostka samorządu terytorial-

nego jako szkodę może wykazać wyłącznie straty po-

wstałe w mieniu komunalnym.

W przypadku osuwi-

ska, które wystąpiło na terenie prywatnym, a zatem

dotyczy mienia prywatnego, nie może być ono wyka-

zane w protokole szacunku strat.

Pytania:

Czy rozważane przez ministerstwo wprowadzenie

w ustawie Prawo ochrony środowiska przepisu doty-

czącego wykonywania stabilizacji osuwiska i jego re-

kultywacji ze względu na ochronę powierzchni ziemi

obejmuje także osuwiska zlokalizowane na terenach

będących własnością prywatną?

Czy ministerstwo prowadzi prace nad wprowa-

dzeniem rozwiązań systemach mających na celu po-

moc w likwidacji osuwisk na terenach będących wła-

snością prywatną?

Z poważaniem

Posłowie Marek Polak

(nr 8178)

do ministra ﬁnansów

w sprawie wydatków przeznaczonych

na funkcjonowanie IPN – Komisji Ścigania

w kwestii wydatków przeznaczanych na funkcjono-

wanie Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ściga-

nia Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.

Stan faktyczny: Zgodnie z ustawą z dnia 18 grud-

stytut Pamięci Narodowej jest ﬁnansowanyzbudże-

tu państwa, w którym stanowi odrębną część.

pujące pytanie: Ile pieniędzy z budżetu państwa zo-

stało przeznaczonych na funkcjonowanie Instytutu

oraz 2011?

Z poważaniem

Poseł Artur Dębski

Warszawa, dnia 29 sierpnia 2012 r.

127

Interpelacja

(nr 8179)

do ministra gospodarki

w sprawie ponoszenia przez gminy

kosztów oświetlenia na drogach niebędących

majątkiem gminnym

(np. drogach ekspresowych)

Ministra w kwestii ponoszenia przez gminny kosztów

oświetlenia na drogach niebędących majątkiem

Stan faktyczny: W ostatnim czasie miał miejsce

spór prawny pomiędzy Generalną Dyrekcją Dróg

Krajowych i Autostrad a gminą Słupsk w sprawie

kosztów oświetlenia na drodze ekspresowej.

Obwodnica Słupska została oddana do użytku

20 października 2010 r.

Na 16 km drogi ekspresowej

znajduje się 750 lamp umieszczonych na 5 węzłach.

Obwodnica przebiega przez tereny 3 samorządów:

gminy wiejskiej Słupsk, gminy Kobylnica i miasta

Słupsk.

Ostatnie 2 samorządy zgodziły się na płace-

nie za oświetlenie trasy.

Zgody nie wyraził jednak

wójt gminy Słupsk.

Problematyczną kwestią jest to,

że obie strony sporu znajdują w przepisach prawa

podstawy, aby roszczenie było wymagalne, a także

żeby takie nie było.

Ten paradoks jest efektem nieja-

sności oraz luk w przepisach prawnych.

Obecnie trwają prace nad przeniesieniem przepi-

sów o oświetleniu gminnym do ustawy o samorządzie

gminnym.

Zgodnie z proponowanym brzmieniem

art. 7 pkt 3b–3e gminnej ustawy ustrojowej do zadań

własnych gmin ma należeć ﬁnansowanieoświetlenia

ulic, placów oraz gminnych, powiatowych i woje-

wódzkich dróg znajdujących się na terenie gminy.

Jej

zadaniem własnym będzie także planowanie oświe-

tlenia miejsc publicznych oraz gminnych, powiato-

wych i wojewódzkich dróg znajdujących się na jej te-

renie wraz z ﬁnansowaniem kosztów energii elek-

trycznej pobieranej przez punkty świetlne.

Istnieją

pewne wątpliwości związane z tym rozwiązaniem

(np. do kogo będą należeć dane punkty świetlne).

Do

chwili obecnej nierozwiązany zostaje problem ﬁnan-

sowania oświetlania dróg publicznych oraz sporów

z tym związanych.

Dlaczego gminy są zmuszane do ponoszenia kosz-

tów oświetlenia na drogach niebędących ich mająt-

kiem gminnym i nie dostają środków na ten cel?

Czy jest możliwe przeniesienie kosztów oświetle-

nia na właściwych zarządców dróg, w tym powiato-

wych i wojewódzkich?

Czy jest możliwa rekompensata dla gmin w związku

z poniesionymi przez nie kosztami oświetlenia na dro-

gach niestanowiących mienia komunalnego gminy?

Z poważaniem

Poseł Artur Dębski

Warszawa, dnia 29 sierpnia 2012 r.

(nr 8180)

do ministra transportu,

Dworca Głównego PKP we Wrocławiu

w urządzenia mające na celu,

Od otwarcia Dworca Głównego PKP we Wrocławiu

upłynęły dopiero 3 miesiące, jednakże pomimo tego

warto pochylić się nad kwestią dostosowania pewnych

rozwiązań technicznych do potrzeb osób niepełno-

sprawnych.

Niewątpliwie osoby niepełnosprawne ru-

chowo z ulgą i wdzięcznością powitały nowe windy,

platformy przychodowe czy ruchome schody.

To samo

dotyczy toalet, które zostały przystosowane do korzy-

stania z nich przez osoby niepełnosprawne.

Jednakże

z przykrością i zdumieniem zmuszony jestem odnoto-

wać nienależyte i partackie wręcz funkcjonowanie

nagłośnienia oraz elektronicznej informacji dla po-

dróżnych.

Nie pomogą tu słowa samouwielbienia, któ-

re kierowany przez Pana resort kieruje w tej akurat

sprawie do mediów, iż mamy do czynienia z rozwiąza-

nia technicznymi dostosowanymi do realiów XXI w.

Odsyłam Pana, jak i podległych Panu urzędników do

udania się na którykolwiek dworcowy peron i czekanie

tam na przyjazd długo oczekiwanego pociągu.

Gdy

oczekiwanie to zacznie się przedłużać, bo opóźnia się

przyjazd pociągu (a jest to w dalszym ciągu nagmin-

ne), to z reguły wskutek konieczności przestrzegania

rozkładu jazdy oczekiwany pociąg kierowany jest na

inny tor i inny peron.

Gdy do tego dołożymy jeszcze

fakt tzw. grzania silników przez różnego rodzaju loko-

motywy znajdujące się na dworcu, to w efekcie nie tyl-

ko osoby niedosłyszące nie mają żadnych szans na

prawidłowe zlokalizowanie właściwego toru i peronu,

lecz także dotyczy to osób, które tego rodzaju przypa-

dłości nie posiadają.

Z uwagi na to proszę o udzielenie odpowiedzi:

1.

Czy powyższe spostrzeżenia są na tyle istotne,

iż kierowani przez Pana urzędnicy spróbują choć

przez chwilę wcielić się w rolę pasażerów poddanych

wyżej opisanym przypadkom?

2.

Czy notoryczne „grzanie silników” przez loko-

motywy na dworcowych peronach podyktowane jest

koniecznością sprawdzenia technicznego lokomotywy,

czy też może wynika to z niedbałości maszynisty?

3.

Czy ministerstwo transportu zamierza w rze-

czowy sposób przyjrzeć się funkcjonowaniu zarówno

systemu nagłośnienia Dworca Głównego we Wrocła-

wiu, jak i dostosowaniu elektronicznej informacji do

potrzeb zarówno osób niedosłyszących, jak i niedo-

widzących?

Z poważaniem

Poseł Henryk Kmiecik

Jelenia Góra, dnia 29 sierpnia 2012 r.

128

Interpelacja

(nr 8181)

do ministra transportu,

stacji kontroli pojazdów i obowiązującego

Z informacji uzyskanych od wyborców, a w szcze-

gólności od osób zawodowo parających się przegląda-

mi pojazdów samochodowych i właścicieli stacji kon-

troli pojazdów, wynika, iż od blisko 12 lat cennik

badań diagnostycznych pozostaje bez zmian.

Przez

wszystkie te lata niezmiennie co roku obserwować

można było stały wzrost kosztów utrzymania dzia-

łalności.

Z roku na rok na plan dalszy spychana jest

konieczność unormowania rynku usług tego rodzaju.

Brak stosownych unormowań oraz ceny nieprzysta-

jące zgoła do obecnej sytuacji rynkowej (98 zł za prze-

gląd!) powodują, iż rynek ten ulega stopniowej pato-

logii.

Mnożą się przypadki zatrudniania w tego ro-

dzaju stacjach osób, które były wcześniej karane lub

też są aktualnie podejrzane o fałszowanie wpisów

umożliwiających dopuszczenie pojazdów do ruchu,

bonusowanie przeglądów prezentem ze strony stacji

staje się pomalutku normą, a co niektóre stacje prze-

ścigają się w opacznie pojmowanej tolerancji i przy-

mykaniu oczu na defekty pojazdów.

Warto w tym

miejscu przytoczyć stanowisko Biura Ruchu Drogo-

wego Komendy Głównej Policji: „Każdy samochód

musi przejść rzetelne, kompleksowe badania, bowiem

od jakości kontroli tak newralgicznych dla kondycji

auta stref jak układ hamulcowy, kierowniczy i zawie-

szenia zależy poziom bezpieczeństwa na drogach”.

Konieczne więc wydaje się zadanie następujących

pytań:

1.

Czy kierownictwo ministerstwa widzi koniecz-

ność opracowania i wdrożenia w życie komplekso-

wych unormowań dotyczących dopuszczania pojaz-

dów do ruchu drogowego?

2.

Kiedy zostanie unormowana kwestia opłat za

przeprowadzenia badań i powiązanie wysokości tych

opłat z np. współczynnikiem inﬂacji czy też może

współczynnikiem wzrostu usług konsumpcyjnych?

3.

Czy w ślad za tymi unormowaniami minister-

stwo nie powinno przeprowadzić przeglądu stacji

kontroli pojazdów celem wyeliminowania tych jedno-

stek, które dopuszczają się rażących zaniedbań?

Z poważaniem

Poseł Henryk Kmiecik

Interpelacja

(nr 8182)

do ministra ﬁnansów

w sprawie przedstawienia stanowiska

ministra ﬁnansów w kwestii długu PSL

wynikającego z niewłaściwego rozliczenia

kampanii wyborczej w 2001 r.

Od dobrych kilku lat co jakiś czas opinia publicz-

na jest informowana o dalszych losach zadłużenia

Polskiego Stronnictwa Ludowego, które było wyni-

kiem niewłaściwego i niezgodnego z prawem rozlicze-

nia kampanii wyborczej w roku 2001.

Nie wdając się

w szczegóły i mechanizmy dotyczące tego błędu i roz-

patrywanie go pod kątem złamania prawa i w na-

stępstwie tego popełnienia przestępstwa, pragnę

skupić się na konkretach.

Otóż, jak informuje PAP,

zadłużenie PSL względem Skarbu Państwa wynosi

obecnie ok. 22 mln zł.

Co jakiś czas, najczęściej wte-

dy, gdy jest to potrzebne, do mediów przedostają się

informacje o stanie zadłużenia, częściowych wpła-

tach, decyzjach o rozłożeniu zadłużenia na raty, umo-

rzeniu odsetek itp.

Z uwagi na to, iż istnieje uzasad-

nione podejrzenie, że dług ten stanowi w chwili obec-

nej oręż walki politycznej pomiędzy rządowymi ko-

alicjantami, konieczne staje się postawienie szeregu

pytań.

Pełna i zgodna z prawdą odpowiedź na nie

pozwoli nie tylko na wyjaśnienie opinii publicznej

meandrów tego akurat zagadnienia, lecz także na

transparentność i jawność poczynań rządu w tym

zakresie.

1.

Ile wynosi obecnie zadłużenie PSL względem

Skarbu Państwa wynikające z niewłaściwego rozli-

czenia kampanii wyborczej za rok 2011?

2.

Czy zostały wydane przez ministra ﬁnansów

decyzje dotyczące rozłożenia długu na raty i umorze-

nia odsetek?

3.

Czym kierował się minister ﬁnansów,wydając

ww. decyzje, mając jednocześnie na względzie to, że

wszelkie ulgi oraz umorzenia stanowią pewien wyją-

tek w polskim systemie prawa?

4.

Czy decyzje o umarzaniu i rozkładaniu na raty

zobowiązań tego rodzaju są dopuszczalne w tej kon-

kretnej sytuacji i czy są one zgodne z prawodaw-

stwem Wspólnoty Europejskiej oraz polskimi unor-

mowaniami?

5.

Czy ewentualnie zawarty układ ratalny jest do-

trzymywany przez PSL?

Z poważaniem

Poseł Henryk Kmiecik

129

Interpelacja

(nr 8183)

do ministra pracy i polityki społecznej

Zgodnie z obecnie obowiązującą ustawą z dnia

podstawę wymiaru emerytury i renty stanowi prze-

ciętna podstawa wymiaru składki w okresie kolejnych

wanego z ostatnich 20 lat kalendarzowych poprzedza-

rentę, albo przeciętna podstawa wymiaru składki

podlegania ubezpieczeniu.

Należy nadmienić, że te

zasady ustalania podstawy wymiaru stosuje się nie

tylko do świadczeń przyznanych na wniosek zgłoszony

po 31 grudnia 1998 r., lecz także na wniosek emeryta

lub rencisty o ponowne ustalenie wysokości świadczeń

przyznanych przed 1 stycznia 1999 r.

Do końca 1990 r. przepisy o archiwizacji dopusz-

czały możliwość likwidacji dokumentów płacowych

po upływie 12 lat, natomiast akt osobowych – po

upływie 50 lat od zwolnienia pracownika.

Dopiero

ścia w życie przepisów rozporządzenia ministra ﬁ-

wprowadzono przepis, że okres przechowywania list

płac, kart zbiorczych płac oraz innych dokumentów

stanowiących podstawę obliczenia wysokości emery-

tury lub renty jest związany z zasadami ustalania

podstawy wymiaru tych świadczeń.

Zasady wymiaru emerytur i rent, a w szczególno-

ści zasady ustalania podstawy wymiaru tych świad-

czeń uległy na przestrzeni ostatnich kilkunastu lat

istotnym zmianom.

Przez kilkadziesiąt powojennych lat podstawę

wymiaru emerytury/renty stanowił przeciętny mie-

sięczny zarobek z ostatnich 12 miesięcy zatrudnienia

wybranych z ostatnich 12 lat zatrudnienia.

Od 1 stycz-

wało sukcesywne wydłużanie okresu, z którego wy-

nagrodzenie miało stanowić podstawę wymiaru

świadczeń.

W związku z wydłużeniem okresu, z którego za-

robki przyjmuje się do obliczenia podstawy wymiaru

świadczenia, oraz umożliwieniem wyboru 20 lat

z całego okresu pracy zawodowej pojawił się problem

z dokumentowaniem zarobków.

W świetle obowiązujących przepisów pracownik

często nie jest w stanie wykazać wysokości swoich

zarobków w sytuacji, gdy jego dokumentacja płacowa

została zniszczona.

Dotychczasowe przepisy wprowa-

dzające domniemanie uzyskiwania płacy minimalnej

za okres, gdy brakuje dokumentów, są rażąco nie-

sprawiedliwe.

Teoretyczna możliwość udowodniania,

np. zeznaniami świadków, jest ﬁkcyjna, ponieważ

świadkowie bardzo często nie pamiętają własnych

zarobków sprzed kilkudziesięciu lat.

Należy pamię-

wane wiekowo i trudno oczekiwać od każdej z nich

dokładnej wiedzy.

Możliwość udowodnienia wysoko-

ści zarobków za pomocą dokumentów składających

się na akta osobowe również nie wydaje się uczciwym

rozwiązaniem.

Ustawodawca oczekuje, że pracownik

jako dowód wysokości otrzymywanego przez siebie

wynagrodzenia przedstawi dokumentację zastępczą,

którą stanowią kserokopie, odpisy oraz wyciągi z akt

osobowych pracownika.

Niestety praktyka sądów po-

kazuje, że przedłożenie takich dokumentów jest nie-

zwykle trudne, a czasami wręcz niemożliwe.

Akta

przynoszone do sądu przez pracowników bardzo czę-

sto zawierają wyłącznie kilka stron, na podstawie

których nie sposób jest określić, jakie wynagrodzenie

otrzymywał on w tamtym okresie czasu.

Dokumen-

tacja ta dotyczy często zakładów, które zostały już

zlikwidowane.

Praktyka pokazuje, że w tamtych

okresach pracodawcy nie dopełniali obowiązku rze-

telnego prowadzenia dokumentacji czy późniejszego

przekazania ich do archiwów.

Zauważyć należy, że odtworzenie wysokości wy-

nagrodzenia na podstawie angaży nie uwzględnia

pracy w godzinach nadliczbowych, premii i nagród.

Problem dotyczy wielu, kilkuset tysięcy obecnych

i przyszłych emerytów, którzy pracowali po kilkana-

ście godzin dziennie, w niedzielę i święta, uzyskując

wysokie zarobki, a obecnie otrzymują emeryturę na

poziomie 1000 zł.

Należy wziąć pod uwagę przede

wszystkim czas, jaki upłynął od ewentualnego wyda-

nia takiego dokumentu i wziąć pod uwagę bardzo

duże prawdopodobieństwo jego zniszczenia czy zgu-

bienia.

Ponadto często miały miejsce sytuacje, kiedy

pracownik zwyczajnie nie otrzymywał od pracodaw-

cy żadnych dokumentów.

Pracownicy przy zdobywaniu dokumentów na po-

twierdzenie wysokości swojego wynagrodzenia napo-

tykają jeszcze inną przeszkodę.

Bardzo często nie

wiedzą oni nawet, w jakim archiwum mają szukać

dotyczącej ich dokumentacji.

W przypadku likwidacji

zakładu pracy szansa powodzenia ograniczona jest

do minimum.

Takiej informacji nie posiada również

Zakład Ubezpieczeń Społecznych.

Być może sposo-

bem rozwiązania takiego problemu byłoby zobowią-

zanie wszystkich archiwów prywatnych oraz samo-

rządowych i państwowych do poinformowania Zakła-

du Ubezpieczeń Społecznych, dokumentacją jakich

zakładów pracy dysponują.

Przedstawiając zwięzłą ocenę funkcjonowania

omawianej ustawy, uprzejmie proszę o odpowiedź na

pytania:

pensować emerytom i rencistom zaniżenie świadczeń

130

emerytalnych spowodowanych zniszczeniem archi-

walnych dokumentów płacowych?

2.

Czy ministerstwo planuje stworzenie jednej

bazy skupiającej informację, gdzie znajdują się doku-

mentacje płacowe konkretnych zakładów pracy?

Z poważaniem

Poseł Łukasz Krupa

Warszawa, dnia 29 sierpnia 2012 r.

(nr 8184)

do ministra transportu,

niestacjonarnych fotoradarów

Zgodnie z ustawą z 20 czerwca 1997 r.

Prawo

frastruktury z dnia 22 czerwca 2011 r. zmieniającym

rozporządzenie w sprawie szczególnych warunków

ków ich umieszczania na drogach straż miejska

i gminna może prowadzić kontrolę prędkości za po-

mocą przenośnych fotoradarów na wyznaczonych

i oznakowanych odcinkach.

Obowiązujące przepisy nie regulują kwestii mak-

symalnej ilości oraz długości takich odcinków.

Po-

nadto w związku z wystawianymi mandatami z tego

typu urządzeń dochodzi do coraz większej ilości nad-

użyć, czego przykładem mogą być m.in. wykryte

przez kontrolę NIK nieprawidłowości w gminie Ko-

bylnica, gdzie dochód z mandatów był jednym z głów-

nych źródeł ﬁnansowaniabudżetu.

Ponadto pomimo obowiązku usunięcia wszyst-

kich atrap fotoradarów część z nich pozostaje wciąż

nieczynna np. z powodu niedoprowadzenia do nich

przyłączy elektrycznych, co stanowi poniekąd obej-

ście obowiązujących przepisów.

Co więcej, wątpliwości nasuwają oznaczenia w po-

staci „miasto monitorowane – fotoradary”, w kwestii

konieczności oznaczania każdorazowo pojedynczych

urządzeń rejestrujących.

trola prędkości ma służyć prewencji i poprawie bez-

pieczeństwa, czy nie należałoby ujednolicić przepisów

odnoszących się do fotoradarów w tym zakresie; tym

samym zamiast dotychczasowo podawanego odcinka,

na którym może znajdować się urządzenie, pojawiłby

się znak informujący o tym, w jakiej odległości od

niego może zostać ustawiony przenośny fotoradar.

przedstawionego rozwiązania?

gania opisanym nadużyciom w przyszłości?

Z poważaniem

Poseł Łukasz Krupa

(nr 8185)

do ministra transportu,

na Podkarpaciu

Podkarpacie jest niestety pomijane przez rząd we

wszystkich programach naprawy infrastruktury,

także kolejowej.

Rzeszów, stolica województwa, nie

ma bezpośredniego połączenia kolejowego z Warsza-

wą, a do oddalonego o 160 km Krakowa pociąg jedzie

średnio trzy godziny.

Obiecana renowacja linii kole-

jowej E30 przebiega bardzo powoli i ma opóźnienia.

W fatalnym stanie jest część peronowa dworca w Rze-

szowie, który podobno jako jedyny w ciągu tej linii

ma być pominięty w remoncie.

Już teraz perony rze-

szowskiego dworca wyglądają tragicznie: rozsypujące

się krawędzie torów, brak zadaszenia, za niskie po-

ziomy peronów, a przede wszystkim nieprzystające

do współczesności przejście podziemne, które w razie

większych deszczów zostaje zalane i wyłączone z ru-

chu.

A jest to jedyna droga do dalszych peronów

dworca.

W tym stanie stacja Rzeszów Główny jest od

wielu lat.

Mieszkańcy Rzeszowa i województwa cze-

kają na konieczny remont, który pozwoli chociaż

w pewnym stopniu poprawić możliwość korzystania

z infrastruktury kolejowej.

1.

Kiedy zakończy się renowacja linii kolejowej

E30 na Podkarpaciu?

2.

Czy to prawda, że rzeszowski dworzec będzie

wyłączony z remontu?

3.

Dlaczego obecny rząd pomija Podkarpacie

w remontach infrastruktury, bagatelizując znaczenie

ważnego korytarza kolejowego z zachodu Polski do

granicy z Ukrainą?

Z poważaniem

Poseł Stanisław Ożóg

Warszawa, dnia 29 sierpnia 2012 r.

131

Interpelacja

(nr 8186)

do ministra sportu i turystyki

w sprawie stanu przygotowań zawodników

Polscy sportowcy niepełnosprawni z powodzeniem

od ponad 40 lat uczestniczą w międzynarodowym

współzawodnictwie sportowym.

Największym zain-

teresowaniem wśród sportowców cieszą się Zimowe

i Letnie Igrzyska Paraolimpijskie, na których z du-

żymi sukcesami reprezentują Polskę.

Udział polskich

sportowców w ww. światowych imprezach współza-

wodnictwa sportowego niepełnosprawnych wymaga

systemowego wsparcia przygotowań do tych imprez

ze strony władz publicznych.

Jednak sport niepełno-

sprawnych jest sportem niekomercyjnym, do którego

trudno pozyskać sponsorów.

Bez środków publicz-

nych sport niepełnosprawnych upadnie.

Środki z fun-

duszy celowych moim zdaniem winny być przezna-

czane na rozwój sportu masowego wśród osób niepeł-

nosprawnych oraz wspieranie systematycznego ich

udziału we współzawodnictwie sportowym na szcze-

blu regionu i kraju, a także doﬁnansowaniezakupu

specjalistycznego sprzętu sportowego przez kluby

sportowe i stowarzyszenia.

następujące pytania:

1.

Czy ministerstwo przewiduje wsparcie ﬁnanso-

we dla Polskiego Związku Sportu Niepełnospraw-

nych „Start” w celu umożliwienia zawodnikom ka-

dry narodowej niepełnosprawnych w dyscyplinie

boccia udziału w tegorocznych Igrzyskach Paraolim-

pijskich w Londynie?

W przypadku odpowiedzi nega-

tywnej proszę o uzasadnienie.

2.

W jaki sposób ministerstwo wspiera sport ama-

torski niepełnosprawnych w dyscyplinie boccia

w Polsce?

3.

Ile środków ﬁnansowychprzeznaczonowlatach

2008–2012 na przygotowania i nagrody oraz zakup

sprzętu dla sportowców niepełnosprawnych, w dyscy-

plinie boccia, biorących udział w Letnich i Zimowych

Igrzyskach Paraolimpijskich z budżetu państwa, do-

płat do gier liczbowych oraz PFRON?

Z poważaniem

Poseł Piotr Szeliga

oraz grupa posłów

Biłgoraj, dnia 29 sierpnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 8187)

do ministra sportu i turystyki

kadry piłki pięcioosobowej

do Igrzysk Paraolimpijskich Londyn 2012

ka pięcioosobowa udziału w tegorocznych Igrzyskach

Paraolimpijskich w Londynie?

W przypadku odpo-

wiedzi negatywnej proszę o uzasadnienie.

osobowa w Polsce?

3.

Ile środków ﬁnansowychprzeznaczonowla-

tach 2008–2012 na przygotowania i nagrody oraz

w dyscyplinie piłka pięcioosobowa, biorących udział

z budżetu państwa, dopłat do gier liczbowych oraz

PFRON?

132

Interpelacja

(nr 8188)

do ministra sportu i turystyki

kadry podnoszenia ciężarów

do Igrzysk Paraolimpijskich Londyn 2012

podnoszenie ciężarów udziału w tegorocznych Igrzy-

skach Paraolimpijskich w Londynie?

W przypadku

odpowiedzi negatywnej proszę o uzasadnienie.

ciężarów w Polsce?

3.

Ile środków ﬁnansowychprzeznaczonowla-

w dyscyplinie podnoszenie ciężarów, biorących udział

(nr 8189)

do ministra sportu i turystyki

do Igrzysk Paraolimpijskich Londyn 2012

ka siedmioosobowa udziału w tegorocznych Igrzy-

torski w dyscyplinie piłka siedmioosobowa niepełno-

sprawnych w Polsce?

3.

Ile środków ﬁnansowychprzeznaczonowla-

– w dyscyplinie piłka siedmioosobowa – biorących

133

Interpelacja

(nr 8190)

do ministra sportu i turystyki

alball udziału w tegorocznych Igrzyskach Paraolim-

w Polsce?

3.

Ile środków ﬁnansowychprzeznaczonowla-

– w dyscyplinie goalball – biorących udział w Letnich

Biłgoraj, dnia 20 sierpnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 8191)

do ministra sportu i turystyki

pływanie udziału w tegorocznych Igrzyskach Para-

olimpijskich w Londynie?

W przypadku odpowiedzi

w Polsce?

3.

Ile środków ﬁnansowychprzeznaczonowla-

– w dyscyplinie pływanie – biorących udział w Let-

nich i Zimowych Igrzyskach Paraolimpijskich z bu-

dżetu państwa, dopłat do gier liczbowych oraz

134

Interpelacja

(nr 8192)

do ministra sportu i turystyki

kadry jeździectwa

do Igrzysk Paraolimpijskich Londyn 2012

dziectwo udziału w tegorocznych Igrzyskach Para-

w Polsce?

3.

Ile środków ﬁnansowychprzeznaczonowla-

– w dyscyplinie jeździectwo – biorących udział w Let-

nich |i Zimowych Igrzyskach Paraolimpijskich z bu-

(nr 8193)

do ministra sportu i turystyki

rugby na wózkach udziału w tegorocznych Igrzy-

wózkach w Polsce?

3.

Ile środków ﬁnansowychprzeznaczonowla-

– w dyscyplinie rugby na wózkach – biorących udział

135

Interpelacja

(nr 8194)

do ministra sportu i turystyki

W związku z powyższym, proszę o odpowiedz na

następujące pytania:

na siedząco udziału w tegorocznych Igrzyskach Pa-

raolimpijskich w Londynie?

W przypadku odpowiedzi

amatorski niepełnosprawnych w dyscyplinie judo

w Polsce?

3.

Ile środków ﬁnansowychprzeznaczonowlatach

plinie judo na siedząco biorących udział w Letnich

(nr 8195)

do ministra sportu i turystyki

siatkówka na siedząco udziału w tegorocznych Igrzy-

na siedząco w Polsce?

3.

Ile środków ﬁnansowychprzeznaczonowla-

w dyscyplinie siatkówka na siedząco biorących udział

136

Interpelacja

(nr 8196)

do ministra sportu i turystyki

kadry lekkoatletów

do Igrzysk Paraolimpijskich Londyn 2012

lekkoatletyka udziału w tegorocznych Igrzyskach

ka w Polsce?

3.

Ile środków ﬁnansowychprzeznaczonowla-

– w dyscyplinie lekkoatletyka – biorących udział

(nr 8197)

do ministra sportu i turystyki

i letnie igrzyska paraolimpijskie, na których z duży-

mi sukcesami reprezentują Polskę.

Udział polskich

nych Start w celu umożliwienia zawodnikom kadry

narodowej niepełnosprawnych w dyscyplinie kolar-

stwo udziału w tegorocznych igrzyskach paraolim-

w Polsce?

3.

Ile środków ﬁnansowychprzeznaczonowla-

w dyscyplinie kolarstwo biorących udział w letnich

i zimowych igrzyskach paraolimpijskich z budżetu

Poseł Piotr Szeliga

oraz grupa posłów

137

Interpelacja

(nr 8198)

do ministra sportu i turystyki

lectwo udziału w tegorocznych igrzyskach paraolim-

w Polsce?

3.

Ile środków ﬁnansowychprzeznaczonowla-

w dyscyplinie strzelectwo biorących udział w letnich

(nr 8199)

do ministra sportu i turystyki

kadry koszykarzy na wózkach

kówka na wózkach udziału w tegorocznych igrzy-

skach paraolimpijskich w Londynie?

W przypadku

na wózkach w Polsce?

w dyscyplinie koszykówka na wózkach biorących

138

Interpelacja

(nr 8200)

do ministra sportu i turystyki

kadry szermierzy na wózkach

mierka na wózkach udziału w tegorocznych igrzy-

w Polsce?

3.

Ile środków ﬁnansowychprzeznaczonowla-

w dyscyplinie szermierka biorących udział w letnich

(nr 8201)

do ministra sportu i turystyki

kadry łucznictwa

do Igrzysk Paraolimpijskich Londyn 2012

two udziału w tegorocznych igrzyskach paraolimpij-

skich w Londynie?

W przypadku odpowiedzi nega-

w Polsce?

3.

Ile środków ﬁnansowychprzeznaczonowlatach

plinie łucznictwo biorących udział w letnich i zimo-

wych igrzyskach paraolimpijskich z budżetu państwa,

139

Interpelacja

(nr 8202)

do ministra sportu i turystyki

kadry tenisistów stołowych

do Igrzysk Paraolimpijskich Londyn 2012

stołowy udziału w tegorocznych igrzyskach para-

olimpijskich w Londynie?

W przypadku odpowiedzi

wy w Polsce?

3.

Ile środków ﬁnansowychprzeznaczonowla-

w dyscyplinie tenis stołowy biorących udział w letnich

(nr 8203)

do ministra sportu i turystyki

stwo udziału w tegorocznych igrzyskach paraolim-

w Polsce?

3.

Ile środków ﬁnansowychprzeznaczonowla-

w dyscyplinie wioślarstwo biorących udział w letnich

140

Interpelacja

(nr 8204)

do ministra sportu i turystyki

kadry tenisistów na wózkach

wózkach udziału w tegorocznych igrzyskach para-

wózkach w Polsce?

plinie tenis na wózkach biorących udział w letnich

(nr 8205)

do ministra sportu i turystyki

stwo udziału w tegorocznych igrzyskach paraolim-

w Polsce?

3.

Ile środków ﬁnansowychprzeznaczonowlatach

plinie żeglarstwo biorących udział w letnich i zimo-

141

Interpelacja

(nr 8206)

do ministra sportu i turystyki

w sprawie działalności i ﬁnansowania

Polskiego Związku Żeglarskiego

Szanowna Pani Minister!

Ostatnie Igrzyska

Olimpijskie w Londynie i Euro 2012 obnażyły słabość

wielu dyscyplin w naszym kraju, poziom przygoto-

wania polskich sportowców oraz toksyczne relacje

w poszczególnych związkach pomiędzy działaczami

a sportowcami.

Ci ostatni mówią głośno i wprost

o braku współpracy oraz wsparcia ze strony działa-

czy związkowych.

Z kolei działacze narzekają, że bra-

kuje im pieniędzy na popularyzację sportu wśród

młodzieży, że nie mają wystarczających środków pie-

niężnych na utrzymywanie klubów.

Od wielu lat sta-

nowiska prezesów piastują osoby nieprzejmujące się

tym, czy są sukcesy, czy ich nie ma.

Wszyscy chcą

uzdrowienia polskiego sportu, ale czy są do tego od-

powiednimi ludźmi?

Niektórzy sportowcy znużeni walkami wewnątrz-

związkowymi zastanawiają się nad zmianą obywa-

telstwa.

Najzwyczajniej mają dość tego typu zacho-

wań, jedyne czego pragną to rozwijać swoją karierę

sportową.

Pieniądze związkowe zamiast być inwesto-

wane w rozwój dyscypliny sportowej są rozdyspono-

wywane pomiędzy działaczy.

Mamy potencjał, posia-

damy dobrych szkoleniowców, którym ogranicza się

możliwości profesjonalnego szkolenia, a którym rze-

czywiście zależy na sukcesach swoich podopiecznych.

Państwo powinno bronić właśnie tych ludzi, praw-

dziwych pasjonatów swoich dyscyplin i sportowców,

a nie działaczy skupiających się tylko na własnych

zyskach, na własnym portfelu.

Popieram pomysły i chęci pani minister dotyczące

naprawy relacji w związkach sportowych.

Jestem

żywo zainteresowany tą sprawą.

ną i szybką odpowiedź na poniższe pytania:

1.

Jakim budżetem w skali roku dysponuje zwią-

zek?

2.

Ile wynosi doﬁnansowaniezwiązkuprzezMi-

nisterstwo Sportu i Turystyki?

3.

Jakie środki pieniężne związku są przeznacza-

ne na szkolenia, trenerów, ﬁzjoterapeutóworazużyw-

ki i sprzęt?

4.

Ile wynoszą pensje działaczy związkowych na

różnych stanowiskach i jaki wpływ na ich wysokość

ma ministerstwo?

5.

Jaki jest udział pieniężny związku w budowa-

niu, utrzymywaniu placówek szkoleniowych oraz

obiektów sportowych?

6.

Jaki jest udział pieniężny państwa w budowa-

7.

Jakie zyski wpływają do budżetu związku z ty-

tuły wykorzystywania obiektów sportowych?

8.

Jakie zyski wpływają do budżetu państwa z ty-

tuły wykorzystywania obiektów sportowych?

9.

Jakie konkretnie podejmie pani minister działa-

nia mające naprawić funkcjonowanie związku, a tym

samym poziom szkolenia i wyniki sportowców?

Z wyrazami szacunku

Poseł Zbigniew Girzyński

Toruń, dnia 29 sierpnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 8207)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Ostatnie Igrzyska Olim-

lu dyscyplin w naszym kraju, poziom przygotowania

polskich sportowców oraz toksyczne relacje w po-

szczególnych związkach pomiędzy działaczami a spor-

kowych.

Z kolei działacze narzekają, że brakuje im

utrzymywanie klubów.

Od wielu lat stanowiska pre-

ludźmi?

Niektórzy sportowcy znużeni walkami wewnątrz-

związek?

2.

Ile wynosi doﬁnansowaniezwiązkuprzezMi-

142

(nr 8208)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Ostatnie Igrzyska Olim-

z tytuły wykorzystywania obiektów sportowych?

(nr 8209)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Ostatnie Igrzyska Olim-

pijskie w Londynie czy Euro 2012 obnażyły słabość

143

wań, jedyne, czego pragną, to rozwijać swoją karierę

ne w rozwój dyscypliny sportowej są rozdysponowy-

wane pomiędzy działaczy.

Mamy potencjał, posiada-

my dobrych szkoleniowców, którym ogranicza się

Popieram pomysł i chęci Pani Minister dotyczące

naprawy relacji w związkach sportowych i jestem

żywo zainteresowany tą sprawą.

szkolenia, trenerów, ﬁzjoterapeutów oraz używki

i sprzęt?

7.

Jakie konkretnie podejmie Pani Minister dzia-

łania mające naprawić funkcjonowanie związku,

a tym samym podwyższyć poziom szkolenia i popra-

wić wyniki sportowców?

Z wyrazami szacunku

(nr 8210)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Ostatnie Igrzyska

Olimpijskie w Londynie czy Euro 2012 obnażyły sła-

bość wielu dyscyplin w naszym kraju, poziom przy-

gotowania polskich sportowców oraz toksyczne rela-

cje w poszczególnych związkach pomiędzy działacza-

tułu wykorzystywania obiektów sportowych?

z tytułu wykorzystywania obiektów sportowych?

niki sportowców?

Z wyrazami szacunku

144

Interpelacja

(nr 8211)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Ostatnie Igrzyska

(nr 8212)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Ostatnie igrzyska olim-

sportową.

Pieniądze związkowe, zamiast być inwe-

stowane w rozwój dyscypliny sportowej, są rozdyspo-

nowywane pomiędzy działaczy.

Mamy potencjał, po-

siadamy dobrych szkoleniowców, którym ogranicza

rzeczywiście zależy na sukcesach swoich podopiecz-

nych.

Państwo powinno bronić właśnie tych ludzi,

prawdziwych pasjonatów swoich dyscyplin i sportow-

snych zyskach, na własnym portfelu.

145

tów sportowych?

z tytułu wykorzystywania obiektów sportowych?

(nr 8213)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Ostatnie igrzyska olim-

(nr 8214)

do ministra sportu i turystyki

Polskiego Związku Tenisa Stołowego

Szanowna Pani Minister!

Ostatnie igrzyska olim-

146

(nr 8215)

do ministra sportu i turystyki

Polskiego Związku Hokeja na Trawie

Szanowna Pani Minister!

Ostatnie igrzyska olim-

147

(nr 8216)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Ostatnie Igrzyska

(nr 8217)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Ostatnie Igrzyska Olim-

148

(nr 8218)

do ministra sportu i turystyki

Polskiego Związku Taekwondo Olimpijskiego

Szanowna Pani Minister!

Ostatnie Igrzyska

(nr 8219)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Ostatnie Igrzyska Olim-

149

wania polskich sportowców oraz toksyczne relacje

(nr 8220)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Ostatnie Igrzyska Olim-

150

(nr 8221)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Ostatnie Igrzyska Olim-

(nr 8222)

do ministra sportu i turystyki

Polskiego Związku Strzelectwa Sportowego

Szanowna Pani Minister!

Ostatnie Igrzyska Olim-

151

czywiście zależy na sukcesach swoich podopiecznych.

(nr 8223)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Ostatnie Igrzyska Olim-

152

Interpelacja

(nr 8224)

do ministra sportu i turystyki

Polskiego Związku Sportów Saneczkowych

Szanowna Pani Minister!

Ostatnie Igrzyska

(nr 8225)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Ostatnie Igrzyska Olim-

153

tułu wykorzystywania obiektów sportowych?

(nr 8226)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Ostatnie Igrzyska Olim-

(nr 8227)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Ostatnie Igrzyska

154

(nr 8228)

do ministra sportu i turystyki

Polskiego Związku Podnoszenia Ciężarów

Szanowna Pani Minister!

Ostatnie Igrzyska

155

(nr 8229)

do ministra sportu i turystyki

Polskiego Związku Akrobatyki Sportowej

Szanowna Pani Minister!

Ostatnie Igrzyska

(nr 8230)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Ostatnie Igrzyska

156

(nr 8231)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Ostatnie Igrzyska Olim-

157

Interpelacja

(nr 8232)

do ministra sportu i turystyki

Polskiego Związku Piłki Siatkowej

Szanowna Pani Minister!

Ostatnie Igrzyska Olim-

waniu, utrzymywaniu placówek szkoleniowych oraz

obiektów sportowych?

(nr 8233)

do ministra sportu i turystyki

Związku Piłki Ręcznej w Polsce

Szanowna Pani Minister!

Ostatnie Igrzyska Olim-

158

(nr 8234)

do ministra sportu i turystyki

Polskiego Związku Pięcioboju Nowoczesnego

Szanowna Pani Minister!

Ostatnie Igrzyska Olim-

(nr 8235)

do ministra sportu i turystyki

Polskiego Związku Łyżwiarstwa Szybkiego

Szanowna Pani Minister!

Ostatnie Igrzyska Olim-

159

(nr 8236)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Ostatnie Igrzyska

160

(nr 8237)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Ostatnie Igrzyska Olim-

(nr 8238)

do ministra sportu i turystyki

Polskiego Związku Lekkiej Atletyki

Szanowna Pani Minister!

Ostatnie Igrzyska

161

czywiście zależy na sukcesach swoich podopiecznych.

Toruń, dnia 28 sierpnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 8239)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Ostatnie Igrzyska Olim-

162

Interpelacja

(nr 8240)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Ostatnie Igrzyska Olim-

(nr 8241)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Ostatnie Igrzyska Olim-

163

(nr 8242)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Ostatnie Igrzyska Olim-

(nr 8243)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Ostatnie Igrzyska Olim-

164

(nr 8244)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Ostatnie Igrzyska Olim-

165

Interpelacja

(nr 8245)

do ministra sprawiedliwości

oraz

ministra zdrowia

w sprawie zezwolenia

technikom dentystycznym

na samodzielne wykonywanie

Szanowny Panie Ministrze!

Od pewnego czasu

spowolniły, a można powiedzieć, że wręcz ustały pra-

ce nad ustawą regulującą wykonywanie pewnych za-

wodów medycznych, w tym pracę technika denty-

stycznego.

Ma ona również określić procedury wery-

ﬁkacyjnedlaosóbjużpracującychwzawodzie.

Wna-

szym kraju brakuje obecnie jednolitego zbioru prze-

pisów, który regulowałby kwestię praw i obowiązków

osób chcących pracować jako logopeda, ﬁzjoterapeu-

ta, technik dentystyczny czy dietetyk.

W konsekwen-

cji w zawodzie mogą pracować osoby nieposiadające

odpowiednich kwaliﬁkacji.

Technik dentystyczny zajmuje się wytwarza-

niem protez zębowych, aparatów ortodontycznych,

waniem.

Z reguły nie ma on bezpośredniego kontaktu

z pacjentami, a pobieraniem wycisków zajmuje się

najczęściej stomatolog, który przekazuje do pracowni

protetycznej konkretne zamówienie.

Wówczas do

technika dentystycznego należy przygotowanie od-

powiedniego aparatu lub protezy.

Wykonuje się je

teriałów ceramicznych przy użyciu odpowiednich na-

rzędzi i technologii.

Lekarz dentysta w zakresie wykonywania rucho-

mych protez dentystycznych jest głównie pośredni-

kiem, jego praca skupia się głównie na pobraniu wy-

cisków, ustaleniu zwarcia, przymiarce woskowej pro-

tezy i oddaniu już gotowej pracy.

Są to etapy, które

jest w stanie całkowicie samodzielnie wykonać każdy

technik dentystyczny pracujący w zawodzie przy-

najmniej rok czasu, biorąc przy tym doświadczenie

z ciężkimi przypadkami wad zgryzu, których w labo-

ratoriach protetycznych nie brakuje.

Większość leka-

rzy dentystów, szacuje się ich na około 80%, mimo

swojego medycznego wykształcenia, programu na-

uczania i pracy w gabinecie nie powinna wykonywać

protez bez specjalizacji pierwszego czy drugiego stop-

nia z protetyki stomatologicznej.

Zdarzają się jednak

sytuacje, że nawet ci ze specjalizacją nie potraﬁąpo-

sługiwać się łukiem twarzowym, profesjonalnie po-

brać wycisków czy ustalać zwarcia.

Natomiast tech-

nicy dentystyczni są tego uczeni przez cały okres

nauki, która trwa od 2,5 roku w szkołach policeal-

nych do 3 lat na wyższych uczelniach medycznych,

oraz dokształcają się w tym zakresie, lekarze denty-

ści również, na profesjonalnych kursach dentystycz-

nych, notabene prowadzonych w większości przez

techników dentystycznych.

Argumentami przemawiającymi za zezwoleniem

technikom dentystycznym na samodzielne wykony-

wanie ruchomych protez dentystycznych jest głównie

kwestia ﬁnansowa(tańszeprace,ponieważpomija

się wynagrodzenie dla lekarza dentysty, szczególnie

przy pracach gwarantowanych przez NFZ, które jest

bardzo nieuczciwe i godzi w techników dentystycz-

nych) oraz zmniejszenie okresu oczekiwania na pro-

tezę dentystyczną przez ubezpieczonych.

Obecnie to lekarz dentysta w umowie z techni-

kiem dentystycznym reguluje wysokość ceny, jaką

będzie mu wypłacał za wykonanie ruchomej protezy

dentystycznej gwarantowanej przez NFZ.

Najczęściej

jest to 150 zł, gdy sam pobiera 430 za znacznie mniej-

szy wkład czasowy i materiałowy.

Łącznie jest to

580 zł, a bez pośrednictwa lekarza dentysty cena ta

oscylowałaby w przedziale 350–400 zł.

W związku powyższym proszę Pana Ministra

1.

Kiedy zostaną wznowione prace nad ustawą

regulującą kwestię praw i obowiązków technika den-

tystycznego?

2.

Czy w trakcie prac będą/były prowadzone

rozmowy ze stowarzyszeniami techników denty-

stycznych, takimi jak: IGTD, PTTD oraz KSTD,

i zostaną/zostały uwzględnione ich poprawki bądź

sugestie?

3.

Skoro technicy dentystyczni potraﬁąpobierać

wyciski dentystyczne i ustalać zwarcie, to czy jest

możliwe nadanie im uprawnień do samodzielnego

wykonywania ruchomych protez dentystycznych, bez

ingerencji w tkankę twardą czy miękką?

4.

Gdyby technikom nie zezwolono na samo-

dzielne wykonywanie ruchomych protez dentystycz-

nych, czy jest możliwe odgórne, prawne uregulowa-

nie równego podziału cen za wykonane prace prote-

tyczne pomiędzy lekarza dentystę i technika denty-

stycznego, w szczególności za prace gwarantowane

przez NFZ?

Z wyrazami szacunku

Poseł Zbigniew Girzyński

166

Interpelacja

(nr 8246)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie gwarancji

Szanowny Panie Ministrze!

Gabinety stomatolo-

giczne podchodzą bardzo elastycznie do spraw udzie-

lania gwarancji na usługi stomatologiczne, pewne

jednak zasady gwarancyjne nie powinny podlegać

dyskusjom ani modyﬁkacjom.

Przeglądając portale branżowe opisujące powyższy

problem bądź rozmawiając bezpośrednio z prawnika-

mi lub lekarzami, zauważam rozbieżności.

Każdy in-

aczej zakłada i różnie argumentuje.

Żadna ze stron nie

przytoczy ani nie powoła się bezpośrednio na odpo-

wiednie przepisy.

Są również i tacy, którzy twierdzą,

że takich przepisów w ogóle nie ma, że jest to kwestia

bardziej umowna, dotycząca doświadczenia życiowego,

zachowania prestiżu przez lekarza i jego gabinet oraz

chęci przypodobania się pacjentowi.

1.

Jakie przepisy regulują dokładnie kwestie gwa-

rancji i reklamacji różnego typu usług stomatologicz-

nych?

2.

W wielu gabinetach stomatologicznych lekarze

dentyści zastrzegają, że gwarancja będzie zachowana

pod warunkiem przestrzegania wizyt kontrolnych,

które są odpłatne.

Czy jest to zgodne z polskim bądź

unijnym prawem?

3.

Czy można dawać gwarancję na leczenie?

Z wyrazami szacunku

Poseł Zbigniew Girzyński

(nr 8247)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie nowej polityki Azerbejdżanu

Szanowny Panie Ministrze!

W ostatnim czasie

pogorszają się relacje azersko-rosyjskie oraz azersko-

-irańskie.

Pierwsze ochłodzenie ma przyczynę w żą-

daniu przez Azerbejdżan kilkakrotnie zwiększonego

czynszu za rosyjski system wczesnego ostrzegania

w Gabali.

Drugi kryzys, którego efektem jest zapew-

ne wprowadzenie przez Iran wiz dla mieszkańców

Azerbejdżanu (według oﬁcjalnychinformacjitylkona

krótki czas w związku ze szczytem w Teheranie sze-

fów ruchu państw niezaangażowanych), wiąże się

m.in. z planowanym umieszczeniem na terytorium

azerskim siedmiu radiolokacyjnych stacji mających

na celu monitorowanie sytuacji na wybrzeżu Mo-

rza Kaspijskiego, co jest ukłonem w kierunku USA.

W lutym tego roku Iran oskarżył ponadto Azerbej-

dżan o wspieranie izraelskich szpiegów.

Miało to

związek z zamordowaniem 11 stycznia 2012 r.

Mo-

stafy Ahmadiego-Roshana, profesora irańskiego zaj-

mującego się energetyką jądrową.

Napięcie w regio-

nie zdecydowanie więc wzrosło.

Co zrozumiałe, po-

prawiły się znacznie stosunki azersko-amerykańskie,

co wyraziło się m.in. poprzez raport Urzędu ds. Zwal-

czania Terroryzmu Departamentu Stanu USA, w któ-

rym wskazano, że Azerbejdżan poczynił postępy

w ograniczeniu działalności terrorystów we własnym

kraju oraz że aktywnie przeciwstawia się organiza-

cjom terrorystycznym usiłującym przerzucić ludzi

i środki na Kaukaz.

Takie zawirowania polityczne na

Kaukazie nie mogą ujść uwadze Polaków, biorąc pod

uwagę fakt, że kraj nasz za prezydentury Lecha Ka-

czyńskiego był dla nich orędownikiem w Europie,

przez co Polska ma tam wyrobiony pewien autorytet,

ponadto posiada już doświadczenia w aktywnej poli-

tyce w regionie.

Partnerstwo Wschodnie Unii Euro-

pejskiej, zainicjowane przez Polskę przy wsparciu

Szwecji, nie może ograniczać się jedynie do Ukrainy,

Białorusi i Mołdawii, musi szeroko zakrojoną dzia-

łalnością obejmować także Kaukaz, jak to zapisano

w oﬁcjalnychdokumentachijakkażetroskaopolski

interes.

Wspieranie przemian w tamtym regionie

może wzmocnić nasz autorytet w relacjach wewnątrz

Unii Europejskiej oraz względem Moskwy, która tra-

dycyjnie traktuje obszar Kaukazu jako swoją strefę

wpływów.

„Niezawisimaja Gazieta” opublikowała komentarz

Wiktora Litovkina, redaktora „Niezależnego Przeglą-

du Wojskowego”, w którym stwierdza on, że ostatnie

posunięcia Azerbejdżanu służą odzyskaniu Karaba-

chu, mają bowiem ograniczyć protesty Waszyngtonu

w przypadku konﬂiktuazersko-ormiańskiego.

Wta-

kiej sytuacji regionowi grozi wojna.

Oczywiście ko-

mentarz w rosyjskiej gazecie nie przesądza sprawy,

ale wydaje się on być oparty na solidnych podsta-

wach.

Zdaje się go potwierdzać konferencja zorgani-

zowana w Baku 8 sierpnia bieżącego roku przez or-

ganizację ochrony zabytków kulturalnych i histo-

rycznych na okupowanych terytoriach Azerbejdżanu,

na której przedstawiono pogląd, że Azerowie powin-

ni porzucić działania negocjacyjne w ramach gru-

py mińskiej OBWE i środkami militarnymi odzyskać

Górski Karabach.

Motywowany troską o pokój oraz stabilizację

na Kaukazie, a także o dobre polskie relacje z tam-

tejszymi państwami, pragnąc jak największego umoc-

nienia pozycji Polski w tamtym regionie, proszę

o możliwie szybką i precyzyjną odpowiedź na poniż-

sze pytania:

1.

Jak ministerstwo ocenia obecną politykę Azer-

bejdżanu względem USA, Iranu i Rosji?

2.

Jak ministerstwo ocenia ryzyko wybuchu azer-

sko-ormiańskiego konﬂiktuzbrojnego?

167

3.

Jakie działania podejmie ministerstwo w celu

zwiększenia stabilizacji w regionie, a także umocnie-

nia pozycji Polski wśród krajów kaukaskich?

4.

Jak ochłodzenie azersko-rosyjskie przełoży się

na stosunki Polski z Rosją?

5.

Jak ministerstwo ocenia zwiększoną aktyw-

ność USA w regionie?

Z wyrazami szacunku

Poseł Zbigniew Girzyński

(nr 8248)

do ministra sprawiedliwości

na prace protetyczne mają różną długość trwania

oraz warunki.

O tym, jaka gwarancja zostanie udzie-

lona, decyduje zaklasyﬁkowaniewykonanejpracydo

właściwej kategorii.

Pracownie protetyczne i gabine-

ty stomatologiczne mogą elastycznie podchodzić do

sprawy udzielania gwarancji, pewne jednak zasady

Protezy dentystyczne nabywane są na zasadach

sprzedaży konsumenckiej, w której konsumentem

jest pacjent, a sprzedawcą lekarz, który przez dwa

lata od chwili wydania protezy pacjentowi odpowiada

za niezgodność towaru z umową.

Tak bynajmniej wy-

nika z przepisów prawa cywilnego, prawa medyczne-

nych warunkach sprzedaży konsumenckiej (Dz. U.

Nr 141, poz. 1176).

I tutaj rodzi się wielki problem,

ponieważ technicy oraz lekarze dentyści podchodzą

do tego zagadnienia bardzo swobodnie i według wła-

snego uznania, a odpowiedzi dotyczące gwarancji są

wielce rozbieżne.

nych, ruchomych oraz stałych?

2.

W wielu gabinetach stomatologicznych lekarze

dentyści zastrzegają, że dwuletnia gwarancja będzie

zachowana pod warunkiem co półrocznych wizyt

Z wyrazami szacunku

Poseł Zbigniew Girzyński

(nr 8249)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie przemian politycznych w Rumunii

Szanowny Panie Ministrze!

Ostatnimi czasy je-

steśmy świadkami poważnego kryzysu demokracji

w Rumunii.

Centroprawicowy rząd Mihai’a Răzva-

na Ungureanu’a został odwołany poprzez wotum nie-

ufności w parlamencie, a jego miejsce zajął centrole-

wicowy rząd Victora Ponty, tworzony przez koalicję

Partii Socjaldemokratycznej (PSD) oraz Unii Spo-

łeczno-Liberalnej (USL).

Nowy gabinet uzyskał wo-

tum zaufania 7 maja tego roku.

Przyczyną gwałtow-

nej zmiany były ogromne cięcia budżetowe mające

swoją przyczynę w poważnym kryzysie ﬁnansowym

Rumunii.

Polska należy do tego samego regionu eko-

nomicznego, co powoduje, że problemy Bukaresztu

łatwo mogą przełożyć się na problemy Warszawy.

Ko-

alicja wygrała wkrótce wybory lokalne.

Następnym

krokiem była próba odwołania prezydenta Traia-

na Basescu’a, polityka Partii Demokratycznej, for-

malnie bezpartyjnego.

Oskarżono go o nadużycia

władzy, sukces zaś miała gwarantować niepopular-

ność prezydenta w społeczeństwie spowodowana jego

decyzjami ekonomicznymi.

Próba okazała się nieuda-

na (według sondaży, ostateczny wynik będzie znany

we wrześniu), jednak przed jej przeprowadzeniem

usiłowano zmienić prawo, aby ułatwić obalenie nie-

wygodnego polityka.

Miało to charakter zbliżony do

zamachu stanu.

O tym, jak sytuacja była poważna,

świadczyło między innymi wezwanie rumuńskiego

premiera przez Komisję Europejską do Brukseli.

Na-

leży podkreślić, że prezydent Basescu bardzo przy-

czynił się do wzmocnienia Rumunii na arenie mię-

dzynarodowej poprzez doprowadzenie do podpisania

przez Rumunię umowy z USA o budowie tarczy an-

tyrakietowej, czy przez zorganizowanie dla Rumunii

dostaw surowców energetycznych z Kaukazu.

Ponad-

to ograniczył rolę ludzi związanych z systemem ko-

munistycznym w rumuńskiej dyplomacji.

Dlatego

według mnie zasługuje na pozytywną ocenę.

Walka

polityczna na Rumunii może poważnie zagrozić inte-

resom ekonomicznym tego kraju, co bardzo niepokoi

z racji na wspomniane wcześniej związki z Polską.

Zawirowania polityczne na Rumunii każą też za-

stanowić się, jak ustrzec Polskę przed podobnym kry-

zysem instytucjonalnym, jak zabezpieczyć polską

demokrację przed działaniami godzącymi w istotę

systemu, między innymi w trójpodział władzy, który

został podważony na Rumunii poprzez atak rządu na

Trybunał Konstytucyjny.

Nieporozumienia prezy-

denta Lecha Kaczyńskiego i premiera Donalda Tu-

ska z lat 2007–2010 wskazują jednoznacznie, że po-

168

dobny konﬂiktjakwRumuniimaszansęzaistnieć

także w Rzeczypospolitej Polskiej.

Motywowany troską o stabilizację w regionie,

dobre relacje polsko-rumuńskie, a także o bezpie-

czeństwo demokracji w Polsce, uprzejmie proszę

1.

Jak kryzys władzy na Rumunii wpłynie na re-

lacje polsko-rumuńskie?

2.

Jak ministerstwo zamierza wesprzeć rumuń-

ską demokrację w tym trudnym dla niej czasie?

3.

Jak ministerstwo ocenia politykę Traiana Ba-

sescu, zwłaszcza w kwestii bezpieczeństwa energe-

tycznego czy sojuszu z USA?

Czy uważa, że może być

ona stawiana za wzór dla Polski?

4.

Jakie wnioski wyciąga ministerstwo z kryzysu

rumuńskiego dla Polski, aby w naszym kraju nie do-

szło do podobnych patologicznych zdarzeń?

5.

Jakie przewidywania ma ministerstwo w kwe-

stii wzajemnych relacji prezydenta i rządu Rumunii,

mając na uwadze, że Trybunał Konstytucyjny Rumu-

nii we wrześniu stwierdzi, czy referendum w sprawie

odwołania prezydenta było ważne oraz że w grudniu

kończy się kadencja rumuńskiego parlamentu?

Z wyrazami szacunku

Poseł Zbigniew Girzyński

(nr 8250)

do ministra ﬁnansów

w sprawie sytuacji ﬁnansowej

Republiki Włoskiej

Szanowny Panie Ministerze!

13 lipca bieżącego

roku agencja Moody’s Investor Service obniżyła ra-

ting Republiki Włoskiej z poziomu A3 do Baa2.

Ob-

ligacje Włoch są już tylko dwa stopnie ponad oceną:

śmieciowe.

Perspektywy państwa włoskiego w kwe-

stii ratingu zostały określone jako negatywne.

Ma to

związek z problemami Grecji i Hiszpanii, które mogą

się przełożyć na kłopoty Rzymu oraz z brakiem za-

ufania rynków.

Rząd włoski przeprowadził wpraw-

dzie liczne reformy, które ustabilizowały sytuację

w kraju, ale agencja zaznaczyła, że: klimat polityczny

i inne czynniki mogą doprowadzić do załamania go-

spodarki Włochów.

4 dni później ta sama agencja ob-

niżyła ocenę wiarygodności kredytowej 13 włoskich

banków.

W grupie tej były m.in. największe banki

tego kraju: UniCredit oraz Intesa Sanpaolo.

Pierwszy

z wymienionych banków jest ponadto właścicielem

Banku Polskiej Kasy Opieki SA, odgrywa więc dużą

rolę również w naszym kraju.

Kolejne obniżenie ra-

tingów włoskich instytucji ﬁnansowych nastąpiło

3 sierpnia.

Wówczas Standard and Poor’s zmniejszył

ocenę wiarygodności kredytowej 15 bankom włoskim.

Nie było wśród nich dwóch największych, które zostały

dotkliwie uderzone poprzednią obniżką.

Rating został

obniżony takim bankom, jak Banca Popolare dell’Emi-

lia Romagna czy Banca Popolare di Vicenza.

Wszystko

to każe zastanowić się nad przyszłością włoskich ﬁnan-

sów.

Niedawno premier tego kraju, Mario Monti,

oświadczył, że nie wyklucza zwrócenia się o pomoc do

funduszu ratunkowego.

Włochy są czwartym co do wielkości obrotu part-

nerem w handlu zagranicznym Polski.

Wymiana

z Italią stanowi w ostatnim czasie ok. 6% wartości

polskiego eksportu i importu.

Wartość włoskich in-

westycji w Polsce w 2010 r. wyniosła aż 1020 milio-

nów euro.

W Polsce zainwestowało 1174 ﬁrmzWłoch,

z czego aż 184 dokonało inwestycji o wartości prze-

kraczającej milion USD.

Do głównych włoskich inwe-

storów w Polsce należą: Grupa Fiat, Ferrero, Marce-

gaglia, Mapei, Banca UniCredit czy Autostrade Ita-

liane.

Polskie inwestycje we Włoszech nie są już tak

imponujące, ale i tak powiązania gospodarcze między

krajami są bardzo silne.

Ponadto załamanie Włoch

wpłynęłoby miażdżąco na całą strefę euro, z którą

Polska mimo braku przynależności do niej jest ściśle

związana.

Motywowany troską o rozwój polskiej gospodarki

oraz o poczucie pewności Polaków w kwestii sytuacji

gospodarczej w Europie proszę o możliwie szybką

1.

Jak załamanie ﬁnansoweWłochwpłynęłobyna

polską gospodarkę?

2.

Jakie jest ryzyko, że Włochy będą zmuszone do

skorzystania z pomocy ﬁnansowejijaktakadecyzja

odbije się na polskiej gospodarce?

Czy Polska także

będzie uczestniczyć w takiej pomocy?

3.

Jakie działanie powinni podjąć Włosi, aby za-

pobiec załamaniu ﬁnansowemuswojegokraju?

4.

Jak ministerstwo ocenia wpływ polityki pre-

miera Mario Montiego na sytuację gospodarczą Re-

publiki Włoskiej?

5.

Jakie błędy doprowadziły państwo włoskie do

tak złej kondycji ﬁnansowej ijakie wnioski płyną

stąd dla Polski?

Z wyrazami szacunku

Poseł Zbigniew Girzyński

169

Interpelacja

(nr 8251)

do ministra ﬁnansów

w sprawie obniżenia ratingu Słowenii

Szanowny Panie Ministrze!

2 sierpnia 2012 r.

agencja ratingowa Moody’s obniżyła rating Słowenii

z A2 do Baa2.

Podobny krok poczyniło następnego

dnia Standard & Poor’s. 8 sierpnia bieżącego roku

również agencja Fitch Ratings obniżyła długookre-

sową ocenę kredytową tegoż państwa z A do A-, zaś

krótkookresową z F1 do F2.

Jest to bardzo niepoko-

jące z racji tego, że w geopolityce Słowenia traktowa-

na jest jako element tego samego regionu ekonomicz-

nego co Polska.

W efekcie problemy jednego kraju

skutkują często ograniczeniem inwestycji w całym

obszarze ekonomicznym.

Zawirowania w Lublanie

łatwo mogą przełożyć się na problemy w Warszawie,

tymczasem wiadome jest, że sytuacja ekonomiczna

w Polsce nie jest dobra, o czym świadczą bankructwa

licznych biur podróży, sieci Delikatesów Bomi, ﬁrm

budowlanych Hydrobudowa Polska SA z Grupy PBG,

PBG SA jako całości, Dolnośląskich Surowców Skal-

nych SA czy wreszcie tanich linii lotniczych OLT

Express Poland.

Ponadto, „Informacja kwartalna

o sytuacji makroekonomicznej i stanie ﬁnansówpu-

blicznych.

Lipiec 2012” opublikowana przez Minister-

stwo Finansów wskazuje na spowolnienie tempa wzro-

stu gospodarczego, mimo że Polska nadal pozostaje

jednym z liderów Unii Europejskiej w tej kwestii.

Po-

zostawanie liderem nie oznacza bynajmniej, że Polacy

mają być zadowoleni i nieczujni, przeciwnie, powinno

motywować do jeszcze większego napięcia i starania,

aby wyniki gospodarcze nie pogorszyły się, lecz jeszcze

wzrosły.

Przewidywany wzrost gospodarczy uznaję za

niewystarczający, dlatego sytuację gospodarczą w Pol-

sce określam jako „niedobrą”.

Słowenia w kwestii poziomu rozwoju gospodar-

czego (wyrażanego w PKB per capita) jest liderem

wśród państw, które przystąpiły do Unii Europejskiej

Funduszu Walutowego za rok 2011 wyprzedza ją

wśród tych republik jedynie Cypr, który również

przeżywa trudności ﬁnansowe.

Już1stycznia2007r.

Słowenia przyjęła euro jako swoją walutę.

Każe to

darki polskiej wywrze przyjęcie euro.

Szybkie przy-

stąpienie do strefy euro należy do priorytetów rządu,

warto jednak w kontekście sytuacji Słowenii, ale też

Słowacji, gdzie znacznie spadła sprzedaż detaliczna,

czy Estonii zastanowić się nad skutkami takiego kro-

ku dla Polski.

Niepokojący jest fakt, że media mainstreamowe

nie podały bardzo ważnej informacji na temat sytu-

acji gospodarczej w regionie, jaką była decyzja agen-

cji Moody’s.

Wpisując w wyszukiwarkę „www.google.

pl” hasło „moody rating Słowenii” znajdziemy głów-

nie strony informujące o podobnym obniżeniu, tyle

że z grudnia 2011 r.

Najświeższe informacje opubli-

kowało zaledwie kilka specjalistycznych portali.

Ku

mojemu zażenowaniu o tym obniżeniu ratingu Sło-

wenii dowiedziałem się z mediów niemieckich.

Dla

sprawiedliwości muszę jednak zaznaczyć, że infor-

macja o drugim obniżeniu (agencja Fitch Ratings)

została już właściwie rozpowszechniona.

Kierując się troską o rozwój gospodarczy Polski,

a także o rzetelne informowanie obywateli polskich

na tematy związane z gospodarką, uprzejmie proszę

Pana Ministra o możliwie szybką i precyzyjną odpo-

wiedź na poniższe pytania:

1.

Jak Ministerstwo Finansów ocenia wpływ ob-

niżenia ratingu Słowenii na polską gospodarkę?

2.

Czy istnieje ryzyko, że Polska będzie musiała

wspomóc Słowenię pożyczką, aby ratować tamtejszą

gospodarkę?

Jeśli tak, to jak duże jest to ryzyko

i jakiej wielkości byłaby to pożyczka?

3.

Jak Ministerstwo Finansów ocenia wpływ

przyjęcia euro przez Słowenię na jej aktualną sytu-

acją gospodarczą?

4.

Jak Ministerstwo Finansów zamierza wpłynąć

na media głównego nurtu, aby rzetelniej informowa-

ły społeczeństwo polskie o sytuacji gospodarczej na

świecie?

Z wyrazami szacunku

Poseł Zbigniew Girzyński

(nr 8251)

do ministra gospodarki

w sprawie obniżenia ratingu Słowenii

z A2 do Baa2.

Nazajutrz podobną decyzję podjęło

Standard & Poor’s.

Po kilku dniach kolejna agencja,

Fitch Ratings, również obniżyła ocenę wiarygodności

kredytowej tego państwa Jest to bardzo niepokojące

jest jako element tego samego regionu ekonomiczne-

kują często ograniczeniem inwestycji w całym obsza-

rze ekonomicznym.

Zawirowania w Lublanie łatwo

czasem wiadome jest, że sytuacja ekonomiczna w Pol-

nych biur podróży, sieci Delikatesów Bomi, ﬁrmbu-

dowlanych Hydrobudowa Polska SA z Grupy PBG,

nych SA czy tanich linii lotniczych OLT Express Po-

170

land.

Ponadto, „Informacja kwartalna o sytuacji ma-

kroekonomicznej i stanie ﬁnansówpublicznych.

Li-

piec 2012” opublikowana przez Ministerstwo Finan-

sów wskazuje na spowolnienie tempa wzrostu gospo-

darczego, mimo że Polska nadal pozostaje jednym

tywować do jeszcze większego napięcia i starania,

cze wzrosły.

Przewidywany wzrost gospodarczy

darczą w Polsce określam jako „niedobrą”.

publik jedynie Cypr, który również przeżywa trudno-

ści ﬁnansowe.

Już1stycznia2007r.

Słoweniaprzyję-

przyjęcie euro.

Szybkie przystąpienie do strefy euro

wzrosły ceny, czy Estonii zastanowić się nad skutkami

takiego kroku dla Polski.

Polska jest dla Słowenii ważnym partnerem han-

dlowym.

„Informator ekonomiczny o krajach świata.

Słowenia” Ministerstwa Spraw Zagranicznych poda-

je, że Polska jest 5. rynkiem zbytu dla słoweńskich

towarów i 10. dostarczycielem na tamtejszy rynek.

Systematycznie rośnie polski eksport do Słowenii, bra-

kuje jednak większych polskich inwestycji w tym kraju.

Słoweńscy inwestorzy w Polsce to przede wszystkim

ﬁrmy farmaceutyczne LEK oraz KRKA, na GPW

w Warszawie notowany jest słoweński bank Nova KBM,

pod koniec roku ma również zadebiutować zakład ubez-

pieczeń Triglav.

Chociaż Słowenia jest dla Polski dopie-

ro 32. partnerem handlowym, to należy zadbać, aby

problemy ﬁnansowe Lublany nie spowodowały zbyt

drastycznego ograniczenia współpracy.

1.

Jak Ministerstwo Gospodarki zamierza ustrzec

Polskę przed potencjalnymi problemami związanymi

z obniżeniem ratingu Słowenii?

2.

Jak ministerstwo ocenia wpływ przyjęcia

darczą?

3.

Jak ministerstwo ocenia wpływ obniżenia ra-

tingu Słowenii na stosunki handlowe polsko-sło-

weńskie?

4.

Jaki wpływ na ceny leków w Polsce mogą mieć

problemy ﬁnansoweSłowenii,biorącpoduwagęfakt,

że w Polsce bardzo aktywnie działają dwa słoweńskie

koncerny farmaceutyczne?

5.

Jakie jest ryzyko, że obecne problemy ﬁnanso-

we Słowenii uniemożliwią debiut na GPW w Warsza-

wie słoweńskiemu zakładowi ubezpieczeń Triglav?

Z wyrazami szacunku

Poseł Zbigniew Girzyński

(nr 8252)

do ministra ﬁnansów

w sprawie działalności agencji podatkowej

Equitalia we Włoszech oraz likwidacji sądów

Szanowny Panie Ministrze!

Włochy pogrążone są

w poważnym kryzysie ekonomicznym, o czym świad-

czą m.in. ostatnie obniżenia ratingu państwa oraz

jego banków.

Aby zaradzić temu poważnemu proble-

mowi, rząd włoski podjął się wykonania radykalnego

planu oszczędnościowego.

W jego ramach zaczęto

także ściągać zaległe podatki i walczyć z oszustwami.

Zadanie to otrzymała agencja podatkowa Equitalia.

Ze zrozumiałych względów nie cieszy się ona popu-

larnością wśród Włochów.

Z pracownikami agencji

nie można poprowadzić rozmowy jak z urzędem ﬁ-

nansowym, jest ona bowiem dużo bardziej agresyw-

na.

Obywatel nie ma dużych możliwości obrony.

Nie-

których doprowadziło to do samobójstwa.

Zarzuca się

jej także działanie według niejasnych procedur, zbiu-

rokratyzowanie oraz pobieranie wysokich opłat,

otrzymuje bowiem do 9% ściąganego długu jako pro-

wizję za swoją pracę.

Do sukcesów agencji należy tak-

że znalezienie w tym roku już ponad 3400 osób rze-

komo niezdolnych do pracy i biednych, które bez-

prawnie pobierały zasiłki i renty.

W ten sposób pań-

stwo zaoszczędziło ponad 60 mln euro.

Udało jej się

także odszukać 400 Włochów żyjących za granicą

i otrzymujących jednocześnie zasiłki dla ubogich.

Do

kontrowersyjnych działań agencji należy spisywanie

właścicieli luksusowych samochodów, aby sprawdzić,

czy płacą wysokie podatki.

Z jednej strony zrozumia-

ła jest konieczność ratowania państwa włoskiego

przed bankructwem, z drugiej strony nie należy nisz-

Niechęć do agencji wyrażana jest niejednokrot-

nie czynem.

Przed oddziałami ﬁrmymająmiejsce

protesty.

Dokonano też licznych ataków na placów-

ki Equitalii, m.in. w Neapolu, Mediolanie czy Livor-

no.

Dyrektor ﬁrmyzostałporanionyprzezbombę

w liście.

Ma więc miejsce ogromna eskalacja prze-

mocy.

Należy zastanowić się, czy skutki tego nie są

poważniejsze niż nieopłacenie podatków przez nie-

których Włochów.

171

Aby zaoszczędzić, rząd włoski postanowił także

zlikwidować 32 sądy oraz 667 biur sędziów pokoju.

Zmiany te nie dotyczą regionów najbardziej zagrożo-

nych przestępczością zorganizowaną, m.in. Sycylii

i Kalabrii.

Jest to bardzo istotne w kwestii planowa-

nych również w Polsce likwidacji sądów, wśród nich

Sądu Rejonowego we Włocławku, w Wąbrzeźnie, w Ry-

pinie, w Golubiu-Dobrzyniu oraz w Chełmnie, co

uznaję za bardzo niekorzystne.

Motywowany troską o wykorzystanie doświad-

czeń innych krajów w budowaniu polskiej przyszłości,

1.

Jak ministerstwo ocenia działalność agencji

podatkowej Equitalia?

2.

Czy według ministerstwa surowe ściąganie

pieniędzy od zalegających podatników jest skutecz-

nym sposobem na walkę z kryzysem?

3.

Czy ministerstwo uznaje za uzasadnione reali-

zowanie planu oszczędnościowego poprzez likwidację

sądów?

4.

Jakie oszczędności powinny wprowadzić Wło-

chy, aby skutecznie walczyć z kryzysem, nie niszcząc

przy tym własnego społeczeństwa?

5.

Jaką przyszłość przewiduje ministerstwo dla

agencji podatkowej Equitalia?

Z wyrazami szacunku

Poseł Zbigniew Girzyński

(nr 8253)

do ministra gospodarki

w sprawie polsko-włoskich stosunków

gospodarczych

Szanowny Panie Ministrze!

W ostatnim czasie

Republika Włoska, mimo licznych reform rządu pre-

miera Mario Montiego, pogrąża się w kryzysie eko-

nomicznym.

Dnia 13 lipca br. agencja Moody’s Inve-

stors Service obniżyła wiarygodność kredytową pań-

stwa włoskiego, 4 dni później ta sama agencja zmniej-

szyła ratingi 13 włoskich banków.

Wreszcie 3 sierp-

nia agencja Standard & Poor’s obniżyła oceny dla

15 banków we Włoszech.

Sytuacja jest więc bardzo

napięta, premier Włoch wyraził też przypuszczenie,

że Włochy nie wykluczają zwrócenia się o pomoc do

Włochy są, według danych Głównego Urzędu Sta-

tystycznego za pierwsze półrocze 2012 r., 4. co do

wielkości partnerem handlowym Polski w imporcie

i 5. w eksporcie.

Wymiana handlowa z Italią stanowi

około 5% polskiego importu i eksportu.

„Informator

ekonomiczny o krajach świata.

Republika Włoska”

podaje, że w polskim eksporcie do Włoch pierwsze

miejsce zajmują środki transportu, głównie samocho-

dy i komponenty motoryzacyjne, dalej wyroby prze-

mysłu elektronicznego, optycznego, komputery, wresz-

cie na trzeciej pozycji artykuły spożywcze, napoje,

tytoń.

Włosi sprzedają Polsce głównie produkty za-

kładów elektromaszynowych, chemicznych i meta-

lurgicznych.

Wymiana handlowa dotyczy więc bardzo

ważnych sektorów polskiego przemysłu.

Włoskie inwestycje w Polsce, według danych Na-

rodowego Banku Polskiego, w 2010 r. wyniosły 1020

mln euro.

Inwestorów z Włoch było 1174, z czego aż

184 zainwestowało ponad 1 mln dolarów amerykań-

skich.

Do największych włoskich ﬁrmlokującychka-

pitał w Polsce należą: Grupa Fiat (branża motoryza-

cyjna), Autostrade Italiane (infrastruktura drogowa),

Marcegaglia (wytwarzanie stali), Mapei (przemysł

chemiczny) czy wreszcie Ferrero i Bresaole Pini

(przemysł spożywczy).

W Polsce swoją działalność

planują rozwinąć ﬁrmyBrembo(tarczehamulcowe),

Daneco (gospodarka odpadami komunalnymi i prze-

mysłowymi), Salini Group (budownictwo), Cimax

(tynki ekologiczne) czy Lampre (stal powlekana).

W interesie Polski leży, aby włoskie ﬁrmyzwiększa-

ły swój udział w Polsce.

Najistotniejsza jest jednak

rola włoskiej grupy bankowej UniCredit Group, któ-

ra kontroluje Pekao SA.

Kryzys dotyka bowiem głów-

nie włoski sektor ﬁnansowy, a w tym przypadku

mamy jego przedstawiciela, dotkliwie osłabionego

przez kryzys.

O skali problemów najlepiej mówi fakt,

że w II kwartale br. ten włoski bank uzyskał 169 mln

euro skonsolidowanego zysku netto przypisanego ak-

cjonariuszom jednostki dominującej wobec 511 mln

w roku ubiegłym.

Polskie inwestycje we Włoszech nie są aż tak im-

ponujące, skupiają się na sektorze farmaceutycznym,

transporcie, budownictwie, handlu detalicznym i hur-

towym.

Do największych działań gospodarczych ﬁrm

z Polski we Włoszech należał zakup przez Bioton

udziałów włoskich ﬁrmfarmaceutycznychPharma-

tex Italia i Fisiopharma za łączną kwotę około 17 mln

euro w 2007 r.

Inne polskie ﬁrmyweWłoszechto

Pol-Rail z Udine, Est Cargo Trans z Rzymu czy Im-

pexmetal będący właścicielem FLT & Metals.

W 2010 r.

grupa Boryszew zakupiła akcje włoskiej grupy Ma-

ﬂowprodukującejprzewodygumowedosamochodów.

Choć inwestycje Polski w Italii nie są nieistotne, to

nie mogą się równać rozmachem z działaniami Wło-

chów w Polsce.

Motywowany troską o rozwój polsko-włoskiej

współpracy gospodarczej uprzejmie proszę Pana Mi-

1.

Jakie są przewidywania ministerstwa w kwestii

rozwoju handlu między Polską a Włochami?

2.

Jaki wpływ problemy UniCredit Group mogą

wywrzeć na działanie banku Pekao SA?

3.

Jak w ocenie ministerstwa będą rozwijały się

ww. ﬁrmy,którejużdziałająwPolsce?

Proszęokon-

krety dotyczące osobno każdej z nich.

172

4.

Czy istnieje ryzyko, że włoskie ﬁrmyplanują-

ce rozpocząć swoją działalność w Polsce zrezygnują

z tego ze względu na kryzys?

Jeśli tak, to jak duże

jest to ryzyko i z czym się ono wiąże?

Proszę o kon-

krety dotyczące osobno każdej z wymienionych

przeze mnie ﬁrm.

5.

Jak w ocenie ministerstwa będą się rozwijały

polskie inwestycje w Republice Włoskiej?

Proszę

o konkrety dotyczące osobno każdej z wymienionych

6.

Jakie działania zamierza podjąć ministerstwo,

aby wesprzeć rozwój polsko-włoskiej wymiany han-

dlowej i wzajemnych inwestycji?

Z wyrazami szacunku

Poseł Zbigniew Girzyński

(nr 8254)

do ministra ﬁnansów

w sprawie dyrektyw Komisji Europejskiej

wprowadzających skonsolidowany nadzór

nad bankami oraz dodatkowe zobowiązania

dla państw należących do strefy euro

Koncepcja unii bankowej została przedstawiona

przez przewodniczącego Barroso na nieformalnym

posiedzeniu Rady Europejskiej, które odbyło się

23 maja 2012 r.

Komisja Europejska w celu urzeczy-

wistnienia tego projektu planuje wydanie dwóch dy-

rektyw, które w rezultacie pogorszą sytuację krajów

spoza strefy euro, w tym również Polski, na europej-

skim rynku ﬁnansowym.

Pierwsza z nich wprowadza dodatkowe zobowią-

zania dla państw nienależących do strefy euro, które

wystąpią o unijną pomoc ﬁnansową.

Zadłużonym

krajom Komisja Europejska będzie mogła zawiesić

wszystkie płatności, dodatkowo państwo będzie znaj-

dowało się pod stałą kontrolą KE.

Podobne działania

nie są przewidziane w stosunku do państw strefy

euro.

Ta dyrektywa stanowi dyskryminację państw

bez europejskiej waluty.

Należy zaznaczyć, że dyrek-

tywa nie precyzuje, w jakim zakresie upoważnia Ko-

misję Europejską do kontroli nad dłużnymi państwa-

mi, dopóki nie spłacą one 75% swojego zadłużenia.

Nie określono także, na czym będzie polegał ten nad-

zór.

Druga dyrektywa wprowadza skonsolidowany

nadzór nad bankami.

Taka zmiana jest szczególnie

korzystna dla zachodnich państw borykających się

obecnie z poważnym kryzysem ﬁnansowym,ponie-

waż pozwoli im przerzucić ogromne długi swoich

banków na podatników z Europy Środkowo-Wschod-

niej.

Treść tej dyrektywy sprowadza się do przesu-

nięcia nadzoru nad bankami na szczebel europejski

przy jednoczesnym pozostawieniu odpowiedzialności

ﬁnansowejpostronierządukrajowego.

Dyrektywa

ustanawia fundusz restrukturyzacyjny instytucji ﬁ-

nansowo-kredytowych, który ﬁnansowaćmająsame

banki.

Taki fundusz, według założeń, ma powstać

w ciągu dziesięciu lat, natomiast restrukturyzacja

banków konieczna jest już teraz.

Nowe zasady zakła-

dają, że w razie potrzeby źródłem ﬁnansowaniare-

strukturyzacji będą krajowe fundusze gwarancyjne,

co w przypadku Polski oznacza Bankowy Fundusz

Gwarancyjny.

Najważniejszą zmianą wprowadzaną

przez dyrektywę jest to, że o restrukturyzacji i likwi-

dacji banku decyzję podejmować będą organy nad-

zorcze kraju macierzystego danej grupy bankowej,

a nie jak dotychczas organy krajowe państwa gosz-

czącego bank córkę.

W Polsce 70% sektora bankowe-

go stanowią instytucje w rękach zagranicznych.

Pro-

ponowane zmiany doprowadzą do utraty kontroli nad

działaniami grup bankowych, a wraz z tym wpływu

na 70% pieniędzy należących do polskich obywateli

i przedsiębiorców.

W obecnym stanie prawnym Komi-

sja Nadzoru Bankowego, gdy podlegają jej banki kra-

jowe, może cofnąć licencję bankową, aby nie dopuścić

do wyprowadzenia aktywów z kraju, oraz nakazać

właścicielom zbycie akcji.

W rzeczywistości propono-

wany model konsolidacji nadzorów grozi odpływem

kapitału z Europy Środkowo-Wschodniej do krajów

macierzystych, zmniejszeniem bezpieczeństwa depo-

zytów oraz ogromnymi stratami oszczędzających.

Z uwagi na fakt, iż proponowane zmiany dotyczą kwe-

stii traktatowych, w przyjmowaniu nowego prawa wy-

magana jest jednomyślność.

Zatem wystarczy prze-

ciwny głos strony polskiej, by zapobiec krzywdzącym

i niebezpiecznym dla Polski nowym przepisom.

1.

Czy zamierza Pan zapobiec wprowadzeniu

dwóch dyrektyw w obecnej formie, która budzi wiele

obaw o przyszłą sytuację sektora bankowego?

2.

Dlaczego państwa spoza strefy euro są dyskry-

minowane przez nową dyrektywę, która upoważnia

Komisję Europejską do sprawowania nadzoru nad

zadłużonymi krajami?

3.

Dlaczego ratując banki starej Unii, naraża się

na utratę oszczędności obywateli państw spoza stre-

fy euro?

4.

Kto spłaci utracone depozyty obywateli Polski,

jeśli nie wystarczy środków z Bankowego Funduszu

Gwarancyjnego?

Z wyrazami szacunku

Poseł Zbigniew Girzyński

173

Interpelacja

(nr 8255)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie zagrożeń wynikających

ze zniesienia wiz w ruchu granicznym

z Kaliningradem

Obwód kaliningradzki został utworzony po II woj-

nie światowej, na mocy ustaleń na konferencjach mię-

dzynarodowych w wyniku presji Stalina, jako sym-

boliczna rekompensata za zwycięstwo nad Hitlerem.

Biorąc pod uwagę tę skomplikowaną historię i cha-

rakter osiedleńców, wielu polskich ekspertów policyj-

nych przewiduje ogromny wzrost przestępczości po

Dla zawarcia umowy o małym ruchu granicznym

z Kaliningradem doszło do poważnych zmian w pra-

wie europejskim.

Praktycznie zerwano z ideą małego

tąd w prawie unijnym strefy 30–50 km porozumienie

wództw warmińsko-mazurskiego i pomorskiego po

stronie polskiej.

Zaskakujące jest, że takie zmiany

w prawie nastąpiły, gdy w kilku europejskich pań-

stwach toczy się dyskusja na temat zasadności otwie-

rania granic.

Dotyczy to przede wszystkim państw

południowych, narażonych na emigrację z Afryki

Północnej, ale należy także pamiętać o restrykcjach

nałożonych na ruch osobowy na granicy duńsko-nie-

mieckej.

W rządowych wyjaśnieniach nie wskazuje

się, jak ruch bezwizowy na granicy z Kaliningradem

wpłynie na bezpieczeństwo kraju.

Według zeszłorocz-

nego raportu Stowarzyszenia Interwencji Prawnej

Rosjanie należą do cudzoziemców najczęściej popeł-

niających przestępstwa.

W 2011 r. byli podejrzani

o 130 przestępstw, a 2 lata temu aż o 180.

Należy

podkreślić, że w latach 90. skala przestępstw popeł-

nianych przez Rosjan była trzykrotnie, a nawet czte-

rokrotnie większa.

W przewidywanych przez rząd

skutkach zawarcia umowy podkreśla się przyspieszo-

ny rozwój ekonomiczny, turystyczny i kulturalny.

liły pełnej odpowiedzi na wiele wątpliwości.

W rządo-

wych wyjaśnieniach brakuje rzetelnej oceny skutków

wejścia w życie tej umowy, brak realistycznych sza-

cunków dotyczących wzrostu ruchu drogowego.

Prze-

widuje się, że nawet połowa mieszkańców Kalinin-

gradu może nagle przekroczyć granicę z Polską.

Nie

wskazano konkretnych korzyści kulturalnych czy

turystycznych.

Brakuje jakichkolwiek symulacji i ocen

przypuszczenia.

Nie wyjaśnia się, jak ta umowa może

ta współpraca wzrośnie i do jakiego poziomu.

Inicja-

torzy podpisania umowy o ruchu bezwizowym powo-

łują się na korzyści umów z Białorusią i Ukrainą.

Są

to jednak nietraﬁoneanalogie.

Tamistniejąrzeczy-

wiste kontakty ludności w streﬁe przygranicznej.

Należy podkreślić również, że te państwa prowadzą

inną politykę w stosunku do Polski niż Rosja, co

może mieć negatywny wpływ na współpracę przygra-

niczną.

Nie ma postępu w śledztwie katyńskim, brak

współpracy w prowadzeniu śledztwa smoleńskiego, Pol-

ska płaci za gaz najwięcej w Europie, straszy się Polskę

rakietami Iskander w obwodzie kaliningradzkim i ogrom-

nymi zbrojeniami zapowiedzianymi w kampanii wybor-

czej przez W. Putina.

Polityka zagraniczna i bezpieczeń-

stwa demokratycznej Polski nie może opierać się jedy-

nie na bieżących interesach.

Musi opierać się na warto-

ściach i standardach, które przy przygotowywaniu tej

umowy nie zostały uwzględnione.

1.

Czy jest Pan w stanie zagwarantować Polakom,

że umowa o małym ruchu granicznym z Kaliningra-

dem nie wpłynie na obniżenie poziomu bezpieczeń-

stwa w kraju?

2.

W jaki sposób ministerstwo będzie zapobiegać

wjazdowi przestępców na teren Polski?

3.

Czy osoby przebywające w Polsce będą podle-

gały jakiemukolwiek nadzorowi?

4.

Jakie konkretne korzyści dla Polski przyniesie

wejście w życie tej umowy?

Na podstawie jakich ba-

dań określono te skutki?

5.

Czym umotywowany był tak duży pośpiech

w zmianie prawa europejskiego, by umożliwić zawar-

cie umowy o małym ruchu granicznym?

Z wyrazami szacunku

Poseł Zbigniew Girzyński

(nr 8256)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie opóźnień

w przyznawaniu ﬁnansowania

organizacjom polonijnym na Kresach

Polacy mieszkają na Wschodzie od wielu pokoleń.

Wojna i decyzje mocarstw sprawiły, że ziemia nale-

żąca do ich przodków znalazła się poza granicami

Polski.

Od 1989 r. przydzielaniem dotacji dla organi-

zacji polonijnych zajmował się Senat.

Od tego roku

zajmuje się tym Ministerstwo Spraw Zagranicznych

i od razu pojawiły się problemy.

Art. 6 Konstytucji RP mówi: „Rzeczpospolita Pol-

ska udziela pomocy Polakom zamieszkałym za gra-

nicą w zachowaniu ich związków z narodowym dzie-

dzictwem kulturalnym”.

Nieoszacowaną rolę w speł-

nianiu tego obowiązku pełniły polskie media na Kre-

sach, które utrzymują się głównie z dotacji otrzymy-

174

wanych od Polski.

W tym roku pieniądze z MSZ

traﬁły do wydawców z kilkumiesięcznym opóźnie-

niem, w wyniku czego wielu wydawców musiało za-

wiesić działalność lub ﬁnansowałoswojądziałalność

z własnych środków.

Z powodów ﬁnansowych na

Ukrainie wstrzymano wydawanie pism: „Monitor

Wołyński”, „Mozaika Berdyczowska”, „Dziennik Ki-

jowski”, wydawana w Żytomierzu „Gazeta Polska”,

„Polacy Donbasu”, powstające w Doniecku gazeta,

radio i audycja telewizyjna.

W Mołdawii działalność

zawiesić musiały pismo „Jutrzenka” i audycja radio-

wa Polska Fala.

W Dyneburgu na Łotwie programu

nie nadawała polska rozgłośnia radiowa Polskofalów-

ka.

Polskie media, instytucje kulturalne i placówki

edukacyjne przez ponad pół roku oczekiwały na na-

leżne im pieniądze.

Gdy te po miesiącach starań po-

jawiły się, okazało się, że nie wszyscy je otrzymają.

Ponadto przekazane środki są znacznie mniejsze niż

w latach ubiegłych.

Instytucje, które nie otrzymały

pomocy ﬁnansowej,sązdanenadobrąlubzłąwolę

konsulów.

W państwach, w których wydawane są pol-

skie media, ze względu na powiązania z konsulatem

ich wydawcy mogą zostać oskarżeni o szpiegostwo na

rzecz rządu polskiego.

W tym samym czasie do pol-

skich mediów zgłosiły się środowiska powiązane

z Kremlem.

Takie przejęcie wpływów niewątpliwie

zagraża polskiej racji stanu oraz niezależności tych

mediów.

Tak trudna sytuacja nie dotyczy jednak tyl-

ko mediów, lecz także organizacji kolonii letnich,

wspierania placówek oświatowych i kulturalnych.

W Szepietówce na Ukrainie wstrzymano budowę pol-

skiej szkoły, ponieważ pieniądze nie dotarły na czas.

Te liczne przykłady są dowodem na to, że zmiana

procedur przyznawania dotacji dla organizacji polo-

nijnych na Kresach doprowadziła do dezorganizacji

działalności tych instytucji.

Należy podkreślić, iż

rząd polski jest zobowiązany przez Konstytucję RP

do efektywnego wspomagania Polaków mieszkają-

cych na Kresach w kultywowaniu polskiej kultury

oraz w posiadaniu stałego dostępu do niezależnych

polskich mediów.

1.

Czym spowodowane były tak duże opóźnienia

w przyznawaniu funduszy?

2.

Czy rozważa się przywrócenie Senatowi kom-

petencji w dziedzinie przyznawania funduszy orga-

nizacjom polonijnym?

3.

Kto jest winien temu opóźnieniu?

Czy ta osoba

poniesie konsekwencje swoich zaniedbań?

4.

Dlaczego podjęto konkretne kroki w celu roz-

wiązania tego problemu dopiero wtedy, gdy ta sytu-

acja została skrytykowana przez posłów opozycji

oraz gdy zainteresowały się nią media?

5.

Czy jest Pan w stanie zagwarantować Polakom

mieszkającym na Kresach, że do tak skandalicznej

sytuacji już nigdy nie dojdzie?

6.

Dlaczego MSZ ﬁnansujetylkoczęśćzinstytucji

polonijnych, a inne muszą liczyć na pomoc konsula?

7.

Czy MSZ monitoruje obecną sytuację polskich

mediów na Wschodzie oraz innych instytucji polo-

nijnych?

8.

Dlaczego Pan jako minister spraw zagranicz-

nych nie wywiązuje się z konstytucyjnego obowiązku

pomocy Polakom na Wschodzie w utrzymaniu kon-

taktu z polską kulturą?

Z wyrazami szacunku

Poseł Zbigniew Girzyński

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

w przyznawaniu ﬁnansowania

i natychmiast pojawiły się problemy.

175

działalności tych instytucji.

Nie tylko wydawcy, pra-

cownicy redakcji polskich mediów, lecz także zwykli

Polacy pragnący krzewić w sobie przywiązanie do

Polski i polskości zostali przez ponad pół roku pozo-

stawieni bez pomocy ze strony któregokolwiek z mi-

nisterstw.

Należy podkreślić, iż rząd polski jest zo-

bowiązany przez Konstytucję RP do efektywnego

wspomagania Polaków mieszkających na Kresach

1.

Dlaczego nie przeciwstawiał się Pan skanda-

licznym opóźnieniom w wypłacie dotacji dla organi-

zacji polonijnych na Kresach przez Ministerstwo

Spraw Zagranicznych?

dowego monitoruje obecną sytuację polskich mediów

Z wyrazami szacunku

Poseł Zbigniew Girzyński

(nr 8257)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie sytuacji w Republice Kirgiskiej

i stosunków polsko-kirgiskich

Szanowny Panie Ministrze!

Rewolucja w Kirgi-

stanie z roku 2010 poważnie wpłynęła na sytuację

w Azji Środkowej.

Doprowadziła też wespół ze skut-

kami światowego kryzysu ﬁnansowegotopoważnego

załamania gospodarczego Republiki Kirgiskiej.

Zde-

cydowanie umocniło to pozycję Rosji oraz Chin w tym

azjatyckim kraju, czemu Polska powinna na miarę

swoich możliwości, nie ryzykując pogorszenia stosun-

ków z supermocarstwami, przeciwdziałać, mając na

uwadze wspólną przeszłość historyczną, a mianowi-

cie komunizm, a po nim szybką transformację gospo-

darczą.

Kraje, które dawniej były w obrębie wpływów

ZSRR lub do niego należały, powinny współpracować

w zakresie obejmującym przeciwstawianie się ten-

dencjom imperialnym Moskwy (w kontekście inwazji

na Gruzję z 2008 r.) oraz wymianę doświadczeń eko-

nomicznych.

Brak ambasady polskiej w Kirgistanie

oraz kirgiskiej w Polsce świadczy o tym, że wzajemne

relacje nie są wystarczająco rozwinięte.

Polska jest

15. dostarczycielem na rynek kirgiski, dominują tu

maszyny, papier, tektura oraz farmaceutyki.

Eksport

kirgiski do Polski nie posiada większego znaczenia,

główną rolę odgrywają w nim owoce i warzywa, wy-

roby metalowe oraz tekstylne.

Fakt, że Białoruś, pań-

stwo zacofane gospodarczo, leżące w tym samym co

Polska regionie, wyprzedza nasz kraj na liście naj-

większych eksporterów do Kirgistanu, świadczy

o tym, że rezultaty Rzeczypospolitej w handlu z Kir-

gizami są nie na miarę jej możliwości.

W „Informa-

torze ekonomicznym o krajach świata.

Republika

Kirgiska” przygotowanym przez MSZ można prze-

czytać, że Kirgizi mają do Polski „wyjątkowo pozy-

tywny stosunek”.

Niezależnie od tego, jak głęboko

należy rozumieć to stwierdzenie, powinno ono umo-

tywować nas do zwiększenia wysiłków na rzecz roz-

woju wzajemnej współpracy.

W ostatnim czasie miały miejsce ważne wydarze-

nia, przez pryzmat których należałoby przyjrzeć się

przyszłym relacjom Kirgistanu z Rosją oraz China-

mi.

Władze Republiki Kirgiskiej podjęły decyzję

o podwyższeniu opłat za obecność na swoim teryto-

rium baz rosyjskich.

Jest to kwestia bardzo drażliwa,

albowiem opiera się na umowie z roku 1993, której

Rosjanie przestali przestrzegać w 2008, tłumacząc

się „zaostrzeniem sytuacji wewnątrzpolitycznej”

u swojego partnera.

W lutym bieżącego roku obu pań-

stwom udało się porozumieć i już w marcu Federacja

Rosyjska spłaciła dług za nieprzestrzeganie porozu-

mienia.

W czerwcu podczas Międzynarodowego Fo-

rum Ekonomicznego w Sankt Petersburgu odbyło się

także spotkanie prezydentów obu krajów.

Istotna wy-

daje się również zmiana ambasadora Rosji w Kirgi-

stanie, wymienienie dyplomaty jest często bowiem

symbolem rozpoczęcia nowej polityki.

Andriej Krut-

ko zastąpił w tym wypadku Walentyna Własowa.

Wreszcie Kirgizi zaproponowali Chińczykom przy-

spieszenie budowy kolei oraz ropociągu, a także

otwarcia ﬁliibankówchińskichwswoimpaństwie.

Ukazuje to dynamikę, z jaką Chiny oraz Rosja reali-

zują swoje cele w Azji Środkowej.

W kontekście tego

należy z niepokojem zastanowić się nad doniesienia-

mi, wedle których w najbliższym czasie wotum nie-

ufności może otrzymać rząd Kirgistanu premiera

Omurbeka Babanowa.

Wypowiedział się na ten te-

mat lider kirgiskich socjaldemokratów Czynybaj

Tursunbiekow.

Wreszcie władze Kirgistanu są bli-

skie zrewidowania umowy z kanadyjską ﬁrmąwydo-

bywczą i nacjonalizacji złoża złota Kumtor.

Motywowany troską o umocnienie polskiej pozycji

w Azji Środkowej i o rozwój współpracy polsko-kirgi-

176

skiej uprzejmie proszę Pana Ministra o możliwie szyb-

ką i precyzyjną odpowiedź na poniższe pytania:

1.

Jak w ocenie ministerstwa będą się kształto-

wały relacje Kirgistanu z Rosją oraz z Chinami?

2.

Jakie przewidywanie ma ministerstwo w kwe-

stii rozwoju sytuacji wewnętrznej w Kirgistanie?

3.

Jakie działania zamierza podjąć ministerstwo,

aby umocnić pozycję Polski w Kirgistanie i wesprzeć

wzajemną współpracę gospodarczą, w kontekście

„wyjątkowo pozytywnego stosunku” Kirgizów do

Rzeczypospolitej?

4.

Jakie czynniki stoją na przeszkodzie utworze-

nia ambasady RP w Biszkeku?

Jakie powinny zaist-

nieć warunki, aby powstanie polskiej placówki dyplo-

matycznej w Kirgistanie było zasadne?

5.

Jakie przewidywanie ma ministerstwo w kwe-

stii stosunków USA z Republiką Kirgiską?

6.

Jaką pomoc może udzielić Polska Kirgistano-

wi w budowaniu demokratycznego państwa prawa

w kontekście rewolucji w tym kraju z 2005 r. i 2010 r.,

które zmiotły władze łamiące przepisy państwowe?

7.

Jak nacjonalizacja złoża złota Kumtor przez

Kirgistan wpłynęłaby na sytuację w regionie?

Z wyrazami szacunku

(nr 8258)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie polityki wobec nowych władz

Serbii

Szanowny Panie Ministrze!

W ostatnim czasie

w jednym z krajów regionu, a mianowicie w Serbii,

zmienił się zarówno prezydent, jak i rząd.

Funkcje

głowy państwa wykonuje teraz Tomislav Nikolić, po-

lityk nacjonalistyczny, dawniej blisko związany z Vo-

jislavem Šešeljem oraz Slobodanem Miloševiciem

(sądzonymi przez Międzynarodowy Trybunał Karny

lityków zmarł w areszcie w 2006 r., pierwszy wciąż

w nim przebywa), negujący fakt, że masakra w Sre-

brenicy była ludobójstwem.

Dawniej z jego wypowie-

dzi wypływał głęboki eurosceptycyzm, teraz jednak

zmienił barwy i wprost mówi o członkostwie Serbii

w Unii Europejskiej.

W jednym ze swoich wystąpień

wskazał, że Serbia może też skierować się na wschód.

Zostało to potwierdzone jego pierwszą wizytą zagra-

niczną, którą odbył w Rosji.

Uczestniczył tam w kon-

gresie partii „Jedna Rosja” razem z Władimirem

Putinem i Dmitrijem Miedwiediewem.

W interesie

Polski leży ograniczanie wpływów rosyjskich w Eu-

ropie, dlatego bliska współpraca nowego prezydenta

Serbii z Rosją jest niepokojąca.

Premierem Serbii został natomiast socjalista Ivi-

ca Dačić, minister spraw wewnętrznych w poprzed-

nim rządzie.

Jako główne priorytety nowego gabine-

tu zostały przedstawione: integracja europejska oraz

kontynuowanie rozmów z Kosowem.

Tekę wicepre-

miera i ministra obrony otrzymał nacjonalista Alek-

sandar Vučić, człowiek związany z wywiadem, były

minister informacji w rządzie Slobodana Miloševicia,

który otwarcie sprzeciwił się przystąpieniu Serbii do

NATO.

Dla Polski jako członka ww. organizacji jest

to szkodliwe, taka postawa Serbów ogranicza bowiem

wpływy USA oraz Europy Zachodniej w regionie Bał-

kanów, dając szersze możliwości działania Federacji

Rosyjskiej.

Warto zwrócić uwagę, że w programie serbskich

nacjonalistów zawarte są niepokojące zapiski doty-

czące Bośni i Hercegowiny.

Serbskim nacjonalistom

zależy na tworzeniu gospodarczej jedności Serbów

zamieszkujących Serbię właściwą oraz Republikę

Srpską, część składową federacji Bośni i Hercegowi-

ny, co ma doprowadzić w przyszłości do pełnej uniﬁ-

kacji obu podmiotów.

Podważa się tym samym inte-

gralność terytorialną Bośni i Hercegowiny.

Nie kwe-

stionuję w żadnym wypadku prawa Serbów do chęci

przyłączenia obszarów swojego zachodniego sąsiada,

na których większość stanowią ich rodacy, do swego

państwa, bynajmniej uważam to za kwestię bardzo

niepokojącą, mogącą spowodować spore zawirowania

polityczne na Bałkanach, co wobec zbliżającego się

przystąpienia Chorwacji do Unii Europejskiej ma

ogromne znaczenie.

Motywowany troską o pokój i stabilizację w re-

kańskimi uprzejmie proszę Pana Ministra o możli-

wie szybką i precyzyjną odpowiedź na poniższe py-

tania:

1.

Jak zmiana władz w Serbii wpłynie na relacje

serbsko-polskie?

wały relacje Serbii z Unią Europejską, a jak z Fede-

racją Rosyjską?

3.

Jakie działania podejmie ministerstwo, aby

przyczynić się do zbliżenia Serbii do Unii Europej-

skiej oraz NATO i do oddalenia się jej od Rosji?

4.

Jak według przewidywań ministerstwa będą

się kształtowały relacje serbsko-kosowskie i serbsko-

-bośniackie?

5.

Jak na politykę Serbii i ogólnie sytuację w re-

gionie wpłynie przystąpienie Chorwacji do Unii Eu-

ropejskiej?

Z wyrazami szacunku

Poseł Zbigniew Girzyński

177

Interpelacja

(nr 8259)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie polityki prowadzonej przez Włochy

w związku z kryzysem ﬁnansowym

Szanowny Panie Ministrze!

Państwo włoskie zma-

ga się z poważnym kryzysem ﬁnansowym.

W tym

kontekście premier Włoch udzielił wywiadu niemiec-

kiemu tygodnikowi „Der Spiegel”, w którym wyraził

pragnienie, aby europejscy przywódcy podejmowali

decyzje bez konsultacji z parlamentami, co ma dać

im szersze pole do negocjacji i tym samym ułatwić

uratowanie strefy euro.

Wypowiedź ta spotkała się

z nieprzychylnymi komentarzami głównie niemiec-

kich polityków, którzy uznali taką postawę za za-

mach na demokrację oraz trójpodział władzy.

Warto

tu zastanowić się, jakie należy postawić sobie grani-

ce w realizacji interesu państwa.

Premier Włoch bardzo dobrze porozumiewa się

z kanclerz Niemiec, która w tych relacjach jest stroną

zdecydowanie silniejszą, biorąc pod uwagę kondycję

gospodarki niemieckiej i gospodarki włoskiej.

Włoski

dziennik „Il Giornale” należący do Silvia Berlusco-

niego stwierdził nawet, że Włochy należą do „IV Rze-

szy”.

Jest to oczywiście wypowiedź niepoważna, ale

zawierająca w sobie pewien odcień prawdy, a miano-

wicie fakt, że w Unii Europejskiej największą siłą są

Niemcy i to one odgrywają w niej główną rolę, mar-

ginalizując słabsze państwa.

Również w tej kwestii

należałoby się zastanowić, czy uratowanie strefy

euro może odbyć się poprzez pogwałcenie zasad Unii

Europejskiej.

Po upadku rządu Silvia Berlusconiego w związku

ze słabymi wynikami gospodarczymi Włoch premie-

rem tego kraju został Mario Monti, który utworzył

gabinet bezpartyjnych ekspertów.

Jego rząd zdołał

przeprowadzić liczne reformy, które bardzo wspomo-

gły włoską gospodarkę, jednak okazało się to niewy-

starczające.

Bezpartyjność nadała gabinetowi więk-

szą stabilność, mając bowiem poparcie głównych sił

politycznych, nie musi obawiać się wotum nieufności

czy nieprzegłosowania jego projektów.

Motywowany troską o jak najlepsze wykorzysta-

nie doświadczeń Włoch przez Polskę, uprzejmie pro-

odpowiedź na następujące pytania:

1.

Jak ministerstwo ustosunkowuje się do wypo-

wiedzi Mario Montiego dla tygodnika „Der Spiegel”

w kwestii ograniczenia roli parlamentów?

2.

Jak ministerstwo zamierza wzmocnić pozycję

Polski oraz innych państw spychanych z głównego

toru Unii Europejskiej, aby zapobiec dominacji Nie-

miec, która z jednej strony konsoliduje organizację,

z drugiej zaś pogwałca jej elementarne zasady?

3.

Jak ministerstwo odnosi się do kwestii powo-

łania rządu bezpartyjnych fachowców?

Czy taki za-

bieg sprawdziłby się w Polsce?

Dlaczego?

4.

Jakie przewidywania ma ministerstwo w sto-

sunku do sytuacji politycznej we Włoszech w przecią-

gu najbliższego roku?

Z wyrazami szacunku

Poseł Zbigniew Girzyński

(nr 8260)

do ministra ﬁnansów

w sprawie wykorzystania w 2012 r.

regulaminu Sejmu RP składamy interpelację w spra-

wie wykorzystania w 2012 r. rezerwy celowej budże-

tu państwa.

Ustawa budżetowa na rok 2012 z dnia 2 marca

2012 r. w art. 16 stanowi: „Tworzy się ogólną rezerwę

budżetową w wysokości 95 000 tys. zł”

1)

.

Z informacji medialnych pochodzących od pra-

cowników Ministerstwa Finansów wynika, że rezer-

wa celowa na ten rok budżetowy została już w więk-

szej mierze wykorzystana.

Na przykład w lutym,

kiedy prezes Instytutu Pamięci Narodowej wystąpił

zerwy celowej w celu zakupu siedziby IPN w Warsza-

wie na ul. Towarowej, po 4 miesiącach poinformowa-

no go, że „ewentualne środki na wykup budynku

mogą pojawić się w drugim półroczu – w razie niewy-

korzystania ich przez innych dysponentów”

2)

.

1.

Ile środków aktualnie znajduje się w rezerwie

celowej?

2.

Jakim podmiotom i w jakim celu Minister Fi-

nansów wyraził zgodę na wykorzystanie środków

rezerwy celowej w obecnym roku budżetowym?

3.

Według jakich kryteriów Minister Finansów

uruchamia środki rezerwy celowej?

4.

Jakie podmioty wystąpiły dotychczas o urucho-

mienie środków rezerwy celowej?

5.

Ilu i jakim podmiotom odmówiono uruchomie-

nia środków rezerwy celowej w obecnym roku budże-

towym?

Z poważaniem

Posłowie Adam Hofman

i Przemysław Wipler

1)

Dz. U. z 15 marca 2012 r., poz. 273

2)

http://www.polskieradio.pl/5/3/Artykul/669404,Ruch-sprzedal-sie-

dzibe-IPN

178

Interpelacja

(nr 8261)

do prezesa Rady Ministrów

Funduszu Rezerwy Demograﬁcznej

Szanowny Panie Premierze!

Na podstawie art. 192

zerwy Demograﬁcznej.

W swoim exposé z 23 listopada 2007 r. mówił Pan:

„Przeznaczenie części przychodów z prywatyzacji na

dusz Rezerwy Demograﬁcznej,nazywanyprzezna-

s”bezpieczną emeryturą«, stanie się podstawą odbu-

dowywania społecznego przyzwolenia na prywatyza-

cję”.

Niestety faktyczne posunięcia pańskiego rządu

zaprzeczają tej obietnicy.

Według danych GUS (z 2011 r.) aktualnie w Pol-

sce w wieku poprodukcyjnym znajduje się już 16,9%

Polaków (tj. 6,6 mln w wieku poprodukcyjnym i 24,5 mln

w wieku produkcyjnym), zaś według prognoz w 2035 r.

w wieku produkcyjnym.

W odpowiedzi na problem powstał w 2002 r.

w wyniku reformy emerytalnej Fundusz Rezerwy

Demograﬁcznej.

Wzałożeniachmiałgromadzićśrod-

ki, które zostałyby wykorzystane po 2020 r. w przy-

padku niekorzystnych zmian na rynku pracy, głów-

nie związanych z sytuacją demograﬁczną.

kazywanie 40% przychodów z prywatyzacji na rzecz

Funduszu Rezerwy Demograﬁcznej(FRD)–poodpi-

saniu ustawowej kwoty na rzecz Funduszu Reprywa-

tyzacji

1)

.

Obecnie do Funduszu Rezerwy Demograﬁcz-

nej wpływają środki zarówno z prywatyzacji, jak i ze

składek emerytalnych (0,35% wysokości składki).

W 2010 r. rząd wypłacił z Funduszu Rezerwy

Demograﬁcznej7,5mldzł.

W2011r.uszczupliłjego

zasoby o 4 mld zł, a w tym roku planuje wypłacić

2,89 mld zł

2)

.

Pierwszy projekt rozporządzenia Rady Ministrów

powstał 27 czerwca 2012 r., drugi 2 sierpnia 2012 r.,

zaś trzeci 10 sierpnia 2012 r.

Został on negatywnie

zaopiniowany przez NSZZ „Solidarność”

3)

, OPZZ

4)

,

Związek Rzemiosła Polskiego oraz Pracodawców

Rzeczypospolitej Polskiej

5)

.

Z uwagi na powyższe informacje, uprzejmie pro-

simy o odpowiedź na następujące pytania:

1.

Jakie były powody przygotowania projektu roz-

porządzenia w sprawie wykorzystania w 2012 r. środ-

ków Funduszu Rezerwy Demograﬁcznej?

2.

Czy w związku z jednoznacznie negatywną opi-

nią związków zawodowych i organizacji pracodaw-

ców wobec projektowanego rozporządzenia Rada Mi-

nistrów zamierza się z niego wycofać, czy spróbuje

zaproponować kompromisowe rozwiązanie, które

spotka się z aprobatą ww. podmiotów?

3.

Jakimi środkami dysponuje aktualnie Fundusz

Rezerwy Demograﬁcznejijakieprognozyjegoprzy-

chodów są planowane do 2020 r.?

4.

W jaki sposób Rada Ministrów planuje zwięk-

szyć aktywa Funduszu Ubezpieczeń Społecznych,

prócz sięgania do środków Funduszu Rezerwy De-

mograﬁcznej?

5.

Dlaczego do uzasadnienia projektu rozporzą-

łączona informacja, czy wieloletnia prognoza kro-

cząca wydatków i dochodów funduszu emerytalnego

uzasadnia przekazanie środków FRD do FUS

w 2012 r. (patrz: art. 61 ust. 1 ustawy o ubezpiecze-

niu społecznym)?

Z poważaniem

Posłowie Beata Szydło

i Przemysław Wipler

(nr 8262)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie zasad wynagradzania

członków Zarządu PGE

Polska Grupa Energetyczna SA

Szanowny Panie Premierze!

W związku ze złoże-

niem w dniu 14 grudnia 2011 r. przez pana T. Z. re-

zygnacji z funkcji prezesa zarządu PGE Polska Gru-

pa Energetyczna SA i odwołaniem w tym samym

dniu przez radę nadzorczą spółki pana M. S. z funk-

cji wiceprezesa ds. handlowych zwracamy się do Pana

i wynagradzania członków zarządu spółki, a w szcze-

gólności dotyczy to:

— zasad i przesłanek jednoczesnego powołania

pana T. Z. na stanowisko prezesa spółek PGE Polska

Grupa Energetyczna SA, PGE Energia Jądrowa SA

oraz PGE EJ1 sp. z o.o.;

— wysokości wynagrodzenia zasadniczego, wy -

płaconych premii wraz z ich uzasadnieniem oraz wy-

sokości odpraw wraz z podaniem ich warunków (od-

1)

Dz. U. z 2009 r.

Nr 14, poz. 75

2)

http://www.mpips.gov.pl/bip/projekty-aktow-prawnych/projekty-

-rozporzadzen-i-zarzadzen/ubezpieczenia-spoleczne/rozporzadzenie-ra-

dy-ministrow-w-sprawie-wykorzystania-w-2012-r-srodkow-funduszu-re-

zerwy-demograﬁcznej-na-uzupelnienie-niedoboru-funduszu-emerytal-

nego-wynikajacego-z-przyczyn-demograﬁcznych/

3)

http://www.mpips.gov.pl/download/gfx/mpips/pl/defaultopisy/7592/

2/1/uwagi%20solidarnosci%20rozp%20frd_10-08-2012.pdf

4)

http://www.mpips.gov.pl/download/gfx/mpips/pl/defaultopisy/7592/

2/1/opzz_09_08_2012.pdf

5)

http://www.mpips.gov.pl/download/gfx/mpips/pl/defaultopisy/7592/

2/1/mfmszzrpprac_rp_09-08-2012.pdf

179

szkodowania, zakazy konkurencji itp.), które otrzy-

mał pan T. Z. w każdej z wymienionych wyżej spółek.

Uprzejmie prosimy o podanie formy zatrudnienia

pana T. Z. w każdej z tych spółek;

— zasad i przesłanek jednoczesnego powołania

pana M. S. na stanowisko wiceprezesa spółki PGE

Polska Grupa Energetyczna SA oraz na stanowisko

wiceprezesa PGE Energetyka Odnawialna SA;

— wysokości wynagrodzenia zasadniczego, wy -

szkodowania, zakazy konkurencji itp.), które otrzy-

mał pan M. S. w każdej z ww. spółek.

Uprzejmie pro-

simy o podanie formy zatrudnienia pana M. S.

w każdej z tych spółek;

czej przez osoby pełniące funkcje publiczne łączenia

przez pana Z. i pana S. funkcji w kilku podmiotach

prawa handlowego (art. 2 ust. 9);

— wyjaśnienia, czy ww. panowie posiadali zgody

korporacyjne na łączenie funkcji w kilku podmiotach

prawa handlowego i kto je wydał;

— wyjaśnienia, kto i na jakiej podstawie podejmo -

wał decyzje o wysokości wynagrodzeń, premii i od-

praw (odszkodowań i zakazów konkurencji) w odnie-

sieniu do każdej ze spółek;

— wyjaśnienia, czy w związku z powyższym nie

zachodziły przypadki konﬂiktuinteresówwgłosowa-

niach zarządów, rad nadzorczych i walnych zgroma-

dzeń spółek PGE Polska Grupa Energetyczna, PGE

Energia Jądrowa SA, PGE EJ1, PGE Energetyka Od-

nawialna SA;

— informacji, czy ww. panowie w okresie sprawo -

wania funkcji w ww. zarządach pełnili również do-

datkowe funkcje w innych podmiotach, np. rady nad-

zorcze, kluby sportowe, inne zarządy podmiotów

prawa handlowego itp. oraz czy byli z tego powodu

dodatkowo wynagradzani;

— informacji, czy również inni członkowie zarządu

PGE Polska Grupa Energetyczna łączyli bądź łączą

funkcje w różnych podmiotach prawa handlowego.

Je-

śli tak, prosimy o informację o wysokości otrzymanych

lub spodziewanych wynagrodzeń, premii oraz odpraw

(odszkodowania, zakazy konkurencji itp.);

— informacji o wysokości budżetu marketingowe -

go grupy PGE w latach 2007–2011.

Z poważaniem

Posłowie Dawid Jackiewicz

(nr 8263)

do ministra zdrowia

w sprawie obrotu

nieprzetworzonymi liśćmi tytoniu

Szanowny Panie Ministrze!

Przepisy ustawy

wych zabraniają sprzedaży wyrobów tytoniowych

osobom do lat 18.

Ponadto zgodnie z art. 9 ust. 4 ww.

ustawy na opakowaniach wyrobów tytoniowych

przeznaczonych do palenia innych niż papierosy po-

winny znajdować się ostrzeżenia o szkodliwości dla

zdrowia tychże produktów.

Biorąc pod uwagę powyższe uregulowania, pra-

gnę zwrócić uwagę na poważny problem związany

z lawinowo rozrastającym się rynkiem handlu tyto-

niem nieprzetworzonym.

Cały proceder opiera się na

tym, że podmioty prowadzące działalność w tym za-

kresie oferują sprzedawany tytoń jako produkt ko-

lekcjonerski lub też mogący służyć jako np. podściół-

ka dla chomika.

Jest to oczywiście nadużycie, albo-

wiem wystarczy, że potencjalny nabywca potnie za-

kupiony tytoń, dokupi osobno gilzy i otrzymuje goto-

wą do palenia używkę.

Ponadto warto spojrzeć na

skalę obrotu, żeby zorientować się, że w Polsce nie

ma aż tylu kolekcjonerów.

Sytuacja związana z han-

dlem tytoniem nieprzetworzonym jest łudząco podob-

tzw. dopalaczy.

Zgodnie z materiałami publikowanymi w prasie

każdego dnia powstają w Polsce nowe punkty han-

dlowe (bazary, stragany) oferujące sprzedaż niepo-

ciętego liścia tytoniu.

Służby państwowe nie są w sta-

nie poradzić sobie z tym zjawiskiem, albowiem zgod-

nie z wydawanymi przez ministra ﬁnansówinterpre-

tacjami indywidualnymi tytoń nieprzetworzony nie

jest uznawany za wyrób tytoniowy.

Dzięki temu na

sprzedawanych opakowaniach takiego tytoniu nie

muszą być zamieszczane ostrzeżenia o szkodliwości

tytoniu dla zdrowia.

Ponadto jeżeli przyjąć, że nie

jest to rzeczywiście wyrób tytoniowy, może być on

sprzedawany każdemu, również osobom poniżej

18. roku życia.

W związku z tym, że handel nieprzetworzonym

liściem tytoniu stanowi poważny problem, szczegól-

nie dla zdrowia nieletnich, proszę o udzielenie odpo-

jak duży jest rynek obrotu nieprzetworzonym tyto-

niem, lub czy Ministerstwo Zdrowia monitoruje ten

rynek?

Jeśli tak, jaka jest jego wielkość?

2.

Czy na opakowaniach sprzedawanego tytoniu

nieprzetworzonego mogą nie być zamieszczane ostrze-

żenia o zagrożeniu dla zdrowia?

180

3.

Czy nieprzetworzony tytoń oferowany jako pro-

dukt kolekcjonerski mogą nabywać osoby poniżej

18. roku życia?

Z poważaniem

Poseł Przemysław Wipler

(nr 8264)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie nowych dowodów osobistych

i zniesienia obowiązku meldunkowego

Szanowny Panie Ministrze!

W planach rządu od

dawna pojawia się pomysł zniesienia obowiązku mel-

dunkowego oraz wdrożenia nowych dowodów osobi-

stych, które będą zawierały podpis elektroniczny.

Są

to projekty, które po wdrożeniu niewątpliwie uła-

twiają życie obywatelom.

W związku z tym, zaniepo-

kojony sytuacją wdrażania zmian w tym zakresie,

1.

Kiedy zostanie ostatecznie zniesiony obowiązek

meldunkowy?

Czy ministerstwo zakłada opóźnienia

w stosunku do pierwotnego planu?

2.

Kiedy zostaną wprowadzone nowe dowody oso-

biste?

Jak będzie wyglądał proces ich wymiany?

3.

Jaki będzie zakres możliwości użytkowania pod-

pisu elektronicznego zawartego w dowodzie?

Czy bę-

dzie to podpis kwaliﬁkowanyczyniekwaliﬁkowany?

4.

Jakie są szacunkowe koszty przeprowadzenia

procesu wymiany dowodów osobistych?

Z jakich środ-

ków będą one pokrywane?

Łączę wyrazy szacunku

Posłowie Maks Kraczkowski

i Tomasz Latos

Warszawa, dnia 29 sierpnia 2012 r.

(nr 8265)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie dostępności komunikacyjnej

i mobilności w polskich regionach

Szanowny Panie Premierze!

Zgodnie z informa-

cjami powziętymi z opracowania przygotowanego

przez Biuro Analiz Sejmowych, dotyczącego dostęp-

ności komunikacyjnej i mobilności w polskich regio-

nach, wynika, że połączenia kolejowe pasażerskie nie

docierają na teren 51 powiatów (zamieszkałych przez

2,9 mln osób) przy jednoczesnym braku obsługi 89 miast

powiatowych, takich jak wielotysięczne Jastrzębie-

-Zdrój, Lubin, Łomża czy Mielec.

Od 1990 r. zostało

zlikwidowanych ponad 25% dróg żelaznych, a dodat-

kowo od lat przedsiębiorstwa PKS zmniejszają liczbę

realizowanych połączeń z 1348 mln km w roku 1990

do 716 mln km w roku 2010.

Przy jednoczesnej likwi-

dacji połączeń kolejowych i autobusowych ogranicza

się także ofertę ilościową.

Ograniczanie połączeń kolejowych i autobusowych

powoduje konsekwencje społeczno-gospodarcze, takie

jak pogorszony dostęp do miejsc pracy i edukacji czy

spadek znaczenia małych miast jako ośrodków han-

dlowo-usługowych.

W związku z powyższym kieruję

do Pana Premiera następujące pytania:

przeciwdziałać dalszej likwidacji siatki połączeń ko-

lejowych i autobusowych w naszym kraju?

2.

Czy zostały sporządzone analizy ekonomiczne

wpływu ograniczenia połączeń komunikacji publicz-

nej dla społeczności lokalnych przed ich likwidacją?

Jeżeli tak, to proszę o podanie dokładnych danych

liczbowych uwzględniających wszystkie powiaty od-

dzielnie bądź z podziałem na województwa.

3.

Jakie działania na zamiar podjąć rząd w celu

poprawy istniejącego stanu infrastruktury kolejowej,

wziąwszy pod uwagę ostatnie informacje o niewyko-

rzystanych kwotach z funduszy UE przeznaczonych

na doﬁnansowaniekoleiiprzesunięcienainnegałę-

zie transportu?

Proszę o wykaz niezrealizowanych

inwestycji z podaniem kwot netto.

4.

Czy rząd ma zamiar wyciągnąć konsekwencje

wanie i realizację projektów rozbudowy infrastruk-

tury kolejowej w Polsce, których realizacja została

odłożona na wiele lat?

5.

Czy rząd planuje utworzenie instytucji, która

koordynowałaby cały transport publiczny na obsza-

rze powiatu czy województwa?

Łączymy wyrazy szacunku

Posłowie Maks Kraczkowski

(nr 8266)

do ministra zdrowia

w sprawie przyczyn dymisji dyrektora

Śląskiego Oddziału Wojewódzkiego NFZ

Szanowny Panie Ministrze!

Z informacji praso-

wych można się dowiedzieć, że obywatel Z. K., były

181

dyrektor Śląskiego Oddziału Wojewódzkiego NFZ

w Katowicach, podał się do dymisji.

Przyczyną jego

decyzji rzekomo miały być nadużycia przy zawiera-

niu kontraktów z niektórymi jednostkami ochrony

zdrowia na Podbeskidziu.

W ramach wykonywania

mandatu posła często spotykam się z ludźmi, którzy

podają również inne niepokojące informacje co do

działalności obywatela Z. K., dotyczą one głównie

zachowań mających miejsce przy protestach zwią-

zanych z nieuprawnionymi i niekompetentnymi

kontrolami przeprowadzanymi przez Śląski Oddział

Wojewódzki NFZ.

1.

Kto i jakiej formie przeprowadzi potencjalną

kontrolę działalności obywatela K. w okresie, gdy

sprawował on funkcję dyrektora?

2.

Do kogo i w jakiej formie kierować osoby, które

czują się poszkodowane na skutek rzekomej niezgod-

nej z prawem działalności ww. obywatela?

Poseł Piotr Chmielowski

Warszawa, dnia 29 sierpnia 2012 r.

(nr 8267)

do ministra skarbu państwa

Szanowny Panie Ministrze!

Koncern PGE Dys-

trybucja SA Oddział Łódź-Teren zakłada likwidację

posterunków energetycznych w mieście Zduńska

Wola i miejscowości Szadek, co sprawi, że na terenie

powiatu zduńskowolskiego nie pozostanie ani jeden

działający posterunek energetyczny.

Mimo zapew-

nień przedstawicieli PGE Dystrybucja SA o tym, że

w razie awarii likwidacja posterunków nie wpłynie

na sprawność w usuwaniu szkód, mają oni obawy, że

będzie zgoła inaczej, i protestują przeciw takiej poli-

tyce spółki.

Samorządowcy powiatu zduńskowolskiego zwraca-

ją także uwagę na potencjał gospodarczy Zduńskiej

Woli i regionu.

Działają tu duże przedsiębiorstwa bran-

ży produkcyjnej dające pracę wielu osobom.

W sytuacji

likwidacji posterunku energetycznego w Zduńskiej

Woli zaniepokojeni czują się również przedstawiciele

biznesu.

1.

Czy znany jest Panu Ministrowi przypadek li-

kwidacji jedynego posterunku energetycznego w mie-

ście liczącym prawie 50 tys. mieszkańców?

Czy nie

uważa Pan, że przenoszenie załogi do mniejszych po-

sterunków budzi obawy o zasadność działań Zarządu

PGE Dystrybucja SA Oddział Łódź-Teren?

2.

Czy podejmie Pan kroki wyjaśniające przesłan-

ki tych działań?

3.

Czy ministerstwo kontroluje politykę pań-

stwowej spółki polegającą na likwidacji posterun-

ków energetycznych?

4.

Czy nie uważa Pan, że brak posterunku ener-

getycznego w Zduńskiej Woli może niekorzystnie

wpłynąć na bezpieczeństwo energetyczne miasta,

w którym znajduje się szpital, a także przedsiębior-

stwa produkcyjne?

Panie Ministrze, samorządowcy i mieszkańcy po-

wiatu zduńskowolskiego będą Panu wdzięczni za in-

terwencję w tej sprawie, ponieważ jest ona dla nich

niezrozumiała zarówno z ﬁnansowego,jakiorgani-

zacyjnego punktu widzenia.

Istnieją obawy, że powo-

dy takiej decyzji mogą być inne od tych przedstawia-

nych opinii publicznej.

Dlatego apeluję do Pana, by

kierowane przez Pana ministerstwo z uwagą przyj-

rzało się tej sprawie.

Z poważaniem

Poseł Michał Tomasz Pacholski

Łęczyca, dnia 31 lipca 2012 r.

Interpelacja

(nr 8268)

do ministra zdrowia

w sprawie aptek odmawiających sprzedaży

środków antykoncepcyjnych

Szanowny Panie Ministrze!

Ostatnie doniesienia

medialne pokazują, że są w Polsce apteki, których

pracownicy odmawiają sprzedaży środków antykon-

cepcyjnych ze względów etycznych.

Ta sytuacja jest niedopuszczalna w przypadku,

gdy polskie prawo nie zabrania dostępu do takich

środków.

Każdy obywatel ma prawo zakupić takie

środki w każdej aptece, bez względu na światopogląd

właściciela czy sprzedawcy.

W trosce o przestrzeganie prawa w Polsce oraz

zapewnienie dostępności środków antykoncepcyj-

nych w każdej aptece kieruję do Pana pytania:

1.

Czy Ministerstwo Zdrowia lub jednostki mu

podległe prowadzą kontrole aptek pod kątem dostęp-

ności środków antykoncepcyjnych i ewentualnej od-

mowy ich sprzedaży?

2.

Jaka jest Pana zdaniem skala utrudniania

przez polskie apteki dostępu do środków antykoncep-

cyjnych?

3.

Czy do Ministerstwa Zdrowia w ostatnim roku

wpływały skargi na apteki, w których odmawia się

sprzedaży środków antykoncepcyjnych?

Jeśli tak, to

w jakiej ilości i jakie kroki podjęto?

Z poważaniem

Poseł Michał Tomasz Pacholski

Łęczyca, dnia 29 sierpnia 2012 r.

182

Interpelacja

(nr 8269)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie zasad, na jakich funkcjonariusze

zatrzymania i przeszukania obywatela

polskiego na terytorium naszego kraju

W dniu 17 sierpnia 2012 r. w Zgorzelcu, na ulicy

Daszyńskiego, dwóch policjantów niemieckich ubra-

nych w cywilne ubrania zatrzymało, wylegitymowa-

ło, przeszukało i okazało jako podejrzanego turystę

polskiego, który przyjechał do Zgorzelca z powiatu

brzeskiego.

Mężczyzna wybrał się na spacer po

Przedmieściu Nyskim i w pobliżu Muzeum Łużyckie-

go podeszło do niego dwóch młodych, ubranych po

cywilnemu Niemców i zaczęli coś mówić, jednocze-

śnie zagradzając mu drogę, i gestykulując, usiłowali

zmusić go, aby przeszedł z nimi na stronę niemiecką.

Mężczyzna opierał się i w związku z tym jeden z nich

pokazał mu niemiecką legitymację i w tym momencie

zobaczył on, że napastnik ten jest uzbrojony w broń

krótką.

Na tę sytuację nadjechał patrol straży miej-

skiej ze Zgorzelca wraz ze strażnikiem granicznym

i mężczyzna zatrzymał ich, prosząc o udzielenie mu

pomocy z ich strony.

Strażnik miejski po rozmowie

z Niemcami nakazał polskiemu obywatelowi, aby wy-

legitymował się i poddał rewizji osobistej przeprowa-

dzonej przez Niemców, łącznie z upokarzającym pod-

noszeniem podkoszulki i okazaniem zawartości kie-

szeni, którzy żądali tłumaczenia się, skąd ma posia-

daną gotówkę.

Nie pozwolono mu ruszyć się z tego

miejsca aż do czasu, gdy ze strony niemieckiej nie

nadjechał samochód z osobami, które miały rozpo-

znać go jako domniemanego sprawcę przestępstwa.

Osoby, które przyjechały, stwierdziły, że ten zatrzy-

many nie jest tą osobą, której szukają, dopiero wtedy

mężczyźnie temu umożliwiono, aby powiadomił pol-

ską Policję, gdyż wcześniej został pozbawiony prawa

do wezwania na pomoc funkcjonariuszy naszej Poli-

cji.

Osobą współwinną upokorzenia polskiego turysty

i pozbawienia go – choć chwilowo, ale jednak – wol-

ności osobistej poprzez zatrzymanie i uniemożliwie-

nie swobody poruszania się jest strażnik miejski,

który w moim mniemaniu naruszył prawo poprzez

zezwolenie Niemcom, aby pastwili się nad polskim

turystą.

W związku z tą całą sytuacją proszę Pana Mini-

stra o odpowiedź na pytania, które wymagają pełnej

i dokładnej odpowiedzi:

1.

Od kiedy obowiązują przepisy zezwalające, aby

policja niemiecka bez obecności polskiej Policji mogła

na terytorium naszego kraju bezprawnie nękać pol-

skich obywateli?

2.

Czy nie jest czas najwyższy zlikwidować straże

miejskie, które słabo wyszkolone dopuszczają do bez-

prawia?

3.

Dlaczego nie są do końca uregulowane status

i kompetencje wspólnych mieszanych patroli policyj-

nych z sąsiednimi krajami?

4.

Jakie kroki podejmie Pan Minister, aby szybko

wyjaśnić opisaną sytuację i ukarać winnych tego zda-

rzenia?

5.

Dlaczego uzbrojeni policjanci niemieccy po cy-

wilnemu mają możliwość przekraczania granicy pol-

skiej?

Z poważaniem

Poseł Henryk Kmiecik

Warszawa, dnia 29 sierpnia 2012 r.

(nr 8270)

do ministra zdrowia

w sprawie społecznego zaniepokojenia

Szanowny Panie Ministrze!

Zwracam się do Mi-

nistra Zdrowia z prośbą o merytoryczną odpowiedź

Polska jest krajem demokratycznym, w którym

najważniejszym aktem prawnym jest konstytucja.

Ustawa zasadnicza gwarantuje nam m.in., że władza

zwierzchnia należy do narodu Rzeczypospolitej Pol-

skiej.

Należy więc odpowiedzieć na społeczne niepo-

nie ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń

Inspekcji Sanitarnej.

Są one następujące:

ganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych

u ludzi:

a) art. 2 ust. 3, z którego usuwa się zapis: „(...)

W praktyce może to prowadzić do nadużyć w postaci

wprowadzania zagrożeń epidemiologicznych w przy-

padku występowania chorób niestanowiących zagro-

żenia dla zdrowia publicznego oraz nacisków ze stro-

ny ﬁrm farmaceutycznych szukających zbytu na

szczepionki;

b) art. 5 ust. 1, którego obecne brzmienie, poprzez

narzucenie obowiązku szczepień ochronnych na wszyst-

kie osoby przebywające na terytorium Rzeczypospo-

litej Polskiej (wcześniej było to w ramach „Narodo-

183

wego programu szczepień ochronnych”), daje narzę-

dzie do łatwiejszego nałożenia obowiązku szczepień

również na osoby dorosłe.

Zapis „poekspozycyjne pro-

ﬁlaktyczne stosowanie leków” jest niedookreślony

– nie wiadomo, kiedy i jakie leki mają być podawane

zdrowym osobom w ramach ustawowego obowiązku.

Z kolei w art. 5 ust. 3 wprowadzono obowiązek sto-

sowania się do nakazów i zakazów organów inspekcji

sanitarnej zamiast organów administracji publicznej,

co nakłada na Państwową Inspekcję Sanitarną usta-

wowy obowiązek nadzoru nad realizacją obowiązku

szczepień.

Obciąży to niepotrzebnie budżet państwa

koniecznością zatrudnienia nowych urzędników i stwo-

rzenia nowych komórek do sprawowania nadzoru

nad obywatelami;

c) nowe brzmienie art. 17 w postaci dodania ust.

la oraz uchylenie art. 5 ust. 3 powoduje, że osoby

przebywające na terytorium Rzeczypospolitej Pol-

skiej przez mniej niż 3 miesiące, do tej pory zwolnio-

ne ze szczepień ochronnych, z wyjątkiem wścieklizny

i tężca, teraz mogą mieć przymus szczepienia poeks-

pozycyjnego dla każdego patogenu;

d) uchylenie art. 21 ust. 9 – ten krok stanowi re-

zygnację z refundacji zgłoszeń niepożądanych odczy-

nów poszczepiennych, co jeszcze zmniejszy i tak już

niską zgłaszalność;

e) zmiany w art. 27 – ust. 3 nakładał na lekarzy

i felczerów obowiązek prowadzenia rejestru zgłoszeń

podejrzeń lub rozpoznań zakażeń, chorób zakaźnych

lub zgonów z powodu zakażenia lub choroby zakaź-

nej.

Jaka będzie więc możliwość weryﬁkacjitakiego

rejestru, jeśli jedynym dysponentem zgłaszanych da-

nych będzie Państwowa Inspekcja Sanitarna?

Kolej-

ne pytanie dotyczy ust. 9 i uchylenia w nim pkt 5 i 7.

Jeśli nie minister zdrowia, to kto i w jaki sposób bę-

dzie ustalał zasady zarządzania rejestrem zgłoszeń

dotyczących chorób zakaźnych oraz zasadami ﬁnan-

sowania tych obowiązków?

f) art. 29 ust. 2 został uchylony – podobnie jak

w sytuacji uchylenia obowiązku rejestru przez leka-

rzy i felczerów stanowi to kolejne pozbawienie się

możliwości weryﬁkacjidanych;

g) art. 32 ust. 1 został zmodyﬁkowanywtakispo-

sób, że już samo podejrzenie (a nie, jak wcześniej,

rozpoznanie lub przynajmniej uzyskanie dodatniego

chorobotwórczych) decyduje o podjęciu czynności za-

pobiegania i zwalczania zakażeń;

h) art. 36 ust. 2 pozwala lekarzowi lub felczerowi

określić rodzaj przymusu bezpośredniego – osobiście

mają nadzorować jego wykonanie przez osoby wyko-

nujące zawody medyczne.

Zastosowanie przymusu

bezpośredniego przez lekarza, który nie udziela po-

mocy osobie, może prowadzić do nadużyć i sugeruje

możliwość stosowania wobec osób zdrowych, które

nie potrzebują pomocy medycznej.

Osoby wykonujące

zawody medyczne nie są ani przeszkolone, ani upraw-

nione do stosowania przymusu bezpośredniego, tym

bardziej w stosunku do osób zdrowych psychicznie

i nieubezwłasnowolnionych.

wej Inspekcji Sanitarnej art. 8a ust. 2 pkt 1 został

uchylony.

Kto i w jaki sposób, jeśli nie minister zdro-

wia, będzie miał wpływ na standardy postępowania

mentacji dla poszczególnych czynności kontroli i nad-

zoru sanitarnego?

Proszę o merytoryczne i rzeczowe odniesienie się

do każdego z punktów.

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Ziobro

Łańcut, dnia 29 sierpnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 8271)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie podjęcia działań

administracyjnego na podstawie art. 37g

skich położonych na terenie Rzeszowa i Łańcuta na

Podkarpaciu przychodzą mieszkańcy, którzy proszą

o podjęcie działań w sprawie Sądu Rejonowego w Łań-

cucie, gdzie ich zdaniem sprawy sądowe są przewle-

kane, a nawet występują przypadki ich przedawnie-

nia, co przyczynia się do obniżenia zaufania obywa-

teli do wymiaru sprawiedliwości, jak i do braku sku-

teczności obowiązującego prawa.

Postępowania są-

dowe, jak to wynika z ich istoty, powinny być prowa-

dzone w sposób zapewniający obiektywność rozstrzy-

gnięć, sprawność oraz terminowe wykonywanie czyn-

ności przez poszczególnych sędziów.

Na podstawie ustawy Prawo o ustroju sądów po-

wszechnych działalność administracyjna sądów ma

na celu zapewnienie odpowiednich warunków tech-

niczno-organizacyjnych oraz majątkowych funkcjo-

nowania sądu oraz właściwego toku wewnętrznego

urzędowania sądu.

Jest to bezpośrednio związane

z wykonywaniem przez sąd działań w postaci spra-

wowania wymiaru sprawiedliwości oraz innych za-

dań z zakresu ochrony prawnej powierzonych w dro-

dze ustawowej, co nieodzownie wpływa na jakość

orzecznictwa.

Dodatkowo odnośnie do zapewnienia

odpowiednich warunków techniczno-organizacyjnych

sprawiedliwości sprawuje nadzór administracyjny na

gdzie kryją się regulacje dotyczące kontroli zarząd-

czej oraz koordynacji kontroli zarządczej w jednost-

kach sektora ﬁnansówpublicznych.

184

Minister sprawiedliwości sprawuje zewnętrzny

nadzór administracyjny nad działalnością admini-

stracyjną sądów, który to nadzór obejmuje analizę

i ocenę prawidłowości oraz skuteczności wykonywa-

nia przez prezesów sądów wewnętrznego nadzoru

administracyjnego, a także wykonywanie czynności

niezbędnych ze względu na wystąpienie uchybień

w działalności administracyjnej sądów.

Dotyczy to

w szczególności: analizowania informacji rocznych

o działalności sądów; ustalania ogólnych kierunków

wewnętrznego nadzoru administracyjnego oraz kon-

troli wykonywania obowiązków nadzorczych przez

sownych zarządzeń.

Z tych powodów chciałbym skierować do Pana Mi-

nistra poniższe prośby, ale i pytania:

1.

Jak do tej pory na terenie Podkarpacia i poło-

żonych na jego obszarze sądów powszechnych, a w szcze-

gólności interesuje mnie miasto Łańcut, kształtował

się zewnętrzny nadzór administracyjny ministra

sprawiedliwości i jaka była jego efektywność oraz

skuteczność?

Jakie środki zostały podjęte w celu

usprawnienia prawidłowości oraz skuteczności wy-

konywania przez prezesów sądów wewnętrznego

nadzoru administracyjnego?

Czy w tym zakresie wi-

doczny jest wzrost poprawy działań podlegających

zewnętrznemu nadzorowi administracyjnemu mini-

stra sprawiedliwości?

wiedliwości zapewnia funkcjonowanie adekwatnej,

wanym przez niego dziale administracji rządowej,

pisami do kompetencji innych organów państwowych

skiej”.

Czy ta kontrola była przeprowadzana w jed-

nostkach wymienionych w pierwszym pytaniu?

Je-

żeli tak, to w jaki sposób kształtowała się ona i jakie

są jej rezultaty oraz czy przyniosła pozytywne efekty

w dalszym funkcjonowaniu tych jednostek?

3.

Jaka jest długofalowa polityka Ministerstwa

Sprawiedliwości mająca na celu zapobieżenie prze-

wlekaniu postępowań sądowych oraz ich usprawnie-

nie i podniesienie jakości orzecznictwa, tak by oby-

watele Rzeczypospolitej Polskiej mogli w pełni ko-

rzystać z przysługujących im w konstytucji praw

i wolności?

4.

W związku z wnoszonymi do mnie prośbami

mieszkańców Łańcuta proszę o podjęcie działań z za-

kresu zewnętrznego nadzoru administracyjnego mi-

nistra sprawiedliwości, tak by objęły one Sąd Rejo-

nowy w Łańcucie i usprawniły jego działalność

w sferze relewantnej do kompetencji ministra spra-

wiedliwości.

Czy odnośnie do tej kwestii możliwe bę-

dzie dokonanie lustracji tego sądu na podstawie

nych?

Jeżeli tak, to w jakim terminie i zakresie?

Jeżeli nie, to czy zasadne będzie uznanie sytuacji

w Sądzie Rejonowym w Łańcucie za uzasadniony

przypadek, co będzie skutkowało możliwością zarzą-

dzenia przeprowadzenia czynności przez sędziów wi-

zytatorów z obszaru innej apelacji?

W przypadku

niemożności takowych działań zasadne będzie zasto-

sowanie, bez zbędnej zwłoki, innych ustawowo prze-

widzianych środków odnośnie do tego sądu rejono-

wego, żeby cele i zadania przed nim stawiane były

realizowane w sposób zgodny z prawem, efektywny,

oszczędny i terminowy.

Jednocześnie czy byłoby moż-

liwe udzielenie informacji w sprawie kontroli zarząd-

czych ministra sprawiedliwości nad tym sądem, jeśli

były one przeprowadzane, lub dokonanie ich w trybie

pilnym?

Mam nadzieję, że zostaną podjęte stosowne czyn-

ności pozostające w zgodzie z zasadami, które legły

u podstaw konstytucji i systemu prawa naszej ojczy-

zny, Rzeczypospolitej Polskiej.

Z wyrazami szacunku

Poseł Kazimierz Ziobro

Rzeszów, dnia 29 sierpnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 8272)

do ministra ﬁnansów

tzw. janosikowego, z uwzględnieniem

systemowego ujęcia regulacji prawnych

w tym zakresie

Szanowny Panie Ministrze!

W związku z kore-

spondencją, która wpłynęła do mojego biura posel-

skiego od lokalnych samorządowców, w tym od wój-

ta gminy Dębica pana Stanisława Rokosza, a także

od prezydenta miasta Rzeszowa pana Tadeusza Fe-

renca, dotyczącą niepokojących, planowanych zmian

ustawy o dochodach jednostek samorządu teryto-

rialnego, zgodnie z oczekiwaniami kieruję do Pana

Ministra interpelację w tej sprawie.

Przedmiot ni-

niejszej interpelacji jest kwestią bardzo ważną dla

prawidłowego istnienia i funkcjonowania jednostek

samorządu terytorialnego, nie tylko na terenie Pod-

karpacia.

Jednostki te wykonują zadania publiczne

o dużej randze i znaczeniu, służące zaspokajaniu

potrzeb wspólnoty samorządowej, dzięki czemu

Rzeczpospolita Polska może być państwem realizu-

jącym zasady sprawiedliwości społecznej, co, mam

nadzieję, jest przedmiotem szczególnej troski i uwa-

gi Pana Ministra.

Istota samorządu terytorialnego została ujęta

w rozdziale VII Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

pod tytułem „Samorząd terytorialny”, w art. 163–

–172.

W tych przepisach jawi się on jako lokalna

185

wspólnota społeczna mająca na celu realizację zadań

publicznych, niezastrzeżonych przez konstytucję lub

ustawę dla organów innych władz publicznych (zasada

subsydiarności), dzięki zapewnieniu udziału w docho-

dach publicznych odpowiednio do przypadających za-

dań.

Wzajemna współzależność pomiędzy realizowa-

nymi zadaniami a przeznaczonymi na nie środkami

odgrywa kluczową rolę dla zrównoważonego funkcjo-

nowania samorządu, co powinno być w interesie pań-

stwa.

Mówi się o tym art. 167 ust. 1: „Jednostkom

im zadań”.

Ponadto należałoby nadmienić, iż u pod-

staw powołania samorządu terytorialnego legła idea

związana z zapewnieniem zaspokojenia potrzeb lokal-

nej społeczności i rozwoju lokalnego.

Z tych powodów

regulacje prawne odnoszące się do zadań realizowa-

nych przez samorządy i środków na nie przeznaczo-

nych muszą być tak zaprojektowane, żeby samorząd

jako forma obywatelskiej samoorganizacji miał rację

bytu i rozwoju, a potrzeby obywateli były zaspakajane.

W tak pojętej konstrukcji prawnej, jaką jest samorząd

terytorialny, mieści się zarazem niezależność tej jed-

nostki w ramach demokratycznego państwa prawnego

dzięki posiadaniu własnych organów przedstawiciel-

skich i wykonawczych, statusu podmiotu władzy pu-

blicznej i właściciela mienia oraz przekazaniu określo-

nego zakresu samodzielności, ale również zależność

od państwa w sferze subwencji ogólnych i dotacji celo-

wych z budżetu.

Odnośnie do zadań jednostek samorządu teryto-

rialnego, udział w dochodach publicznych przypada

im na zasadzie odpowiedniości, czyli odpowiedniość

owego udziału w stosunku do zadań odnosi się „nie

tylko do odpowiedniej wydajności ﬁnansowejźródła,

z którego dochody płyną, ale także do odpowiedniości

form prawnych, jakie te dochody przybierają w na-

wiązaniu do charakteru zadań powierzonych temu

samorządowi” (wyrok Trybunału Konstytucyjnego

nowisko uwzględnia konieczność zapewnienia odpo-

wiedniej kwotowo lub procentowo wielkości docho-

dów publicznych, jak również istotę zadania, czy są

to zadania własne, które wymagają od organów sa-

morządu samodzielności i kreatywności w ich ﬁnan-

sowaniu, czy zadania zlecone.

Jednakże może mieć

miejsce sytuacja w postaci uniemożliwienia wykony-

wania zadania własnego, gdy przekazane subwencje

są znikome lub nieznaczące, skutkująca całkowitym

ﬁnansowaniem z pozostałych dochodów własnych

albo, w ostateczności, odstąpieniem od ﬁnansowania

tego zadania pomimo że jest to obowiązek ustawowy

jednostki samorządu terytorialnego.

Sytuacja, kiedy

zadania nie są realizowane z braku środków, jest

ostatecznością, gdyż wtedy obywatele pozostaną bez

gwarantowanych im konstytucyjnie świadczeń ze

strony administracji publicznej.

W tym kontekście

chciałbym przytoczyć fragment listu od pana prezy-

denta Tadeusza Ferenca, który opisuje sytuację zmniej-

szenia subwencji ogólnej w związku z ograniczeniem

wysokości wpłat tzw. janosikowego: „(...) wszystkie

samorządy (powiaty) z terenu woj. podkarpackiego

stracą na wysokości części równoważącej subwencji

ogólnej.

Straty te wynoszą 10,9 mln zł.

Natomiast

samorząd woj. podkarpackiego otrzyma mniejszą

o 18,1 mln zł część regionalną subwencji ogólnej.

Sza-

cowana strata części równoważącej subwencji ogólnej

dla Rzeszowa wynosi 2,4 mln zł, a po uwzględnieniu

zmniejszonej wpłaty do budżetu państwa strata wy-

nosi 1,2 mln zł”.

Podobnie można przeczytać w pi-

śmie od pana Stanisława Rokosza, wójta gminy Dę-

bica: „Art. 30 ust. 3 ustawy Karta Nauczyciela stwo-

rzył więc obowiązek po stronie jednostki samorządu

terytorialnego wprowadzania do planów ﬁnanso-

wych placówek oświatowych środków ﬁnansowych

na zabezpieczenie wydatków związanych z wypłatą

dodatku uzupełniającego, bez zabezpieczenia i prze-

kazania tych środków w subwencji oświatowej przy-

znawanej na realizację przez gminy zadań w zakresie

edukacji”.

Jednocześnie na uwagę zasługuje wyrok Trybu-

nału Konstytucyjnego z dnia 9 czerwca 2010 r. o sy-

gnaturze akt K 29/07: „Art. 167 ust. 1 konstytucji

nakłada na ustawodawcę obowiązek zachowania od-

powiedniej proporcji pomiędzy wysokością dochodów

padających im zadań.

Ocena, czy proporcja taka zo-

stała zachowana, musi zatem uwzględniać cało-

kształt dochodów jednostki samorządu terytorialne-

go danego szczebla.

Oznacza to, że niezgodność prze-

pisu ustawy z art. 167 ust. 1 konstytucji – w tym jego

aspekcie – zachodzi wówczas, gdy ogólny poziom do-

chodów jednostki samorządu terytorialnego unie-

możliwia efektywne wykonywanie powierzonych za-

dań” (zob. wyroki z 15 grudnia 1997 r., sygn.

K 13/97,

OTK ZU nr 5-6/1997, poz. 69; 16 marca 1999 r., sygn.

K 35/98, OTK ZU nr 3/1999, poz. 37; 30 czerwca 2003 r.,

sygn.

K 8/02, OTK ZU nr 6/A/2003, poz. 57).

Jak to

zostało przytoczone, poziom dochodów, z różnych usta-

wowo regulowanych źródeł, jednostki samorządu te-

rytorialnego powinien gwarantować efektywne wy-

konywanie powierzonych zadań.

Równocześnie jakie-

kolwiek zmiany w zakresie zadań i kompetencji jed-

nostek samorządu terytorialnego następują wraz

blicznych, o czym mówi art. 167 ust. 4 Konstytucji

Rzeczypospolitej Polskiej.

Równocześnie: „Przydzie-

lenie samorządowi terytorialnemu nowych zadań bez

zapewnienia nowych dochodów publicznych lub bez

zwiększenia wydajności ﬁskalnejjużistniejącychdo-

chodów publicznych stanowi naruszenie konstytucyj-

nie określonego zakresu władztwa dochodowego bę-

dącego gwarancją samodzielności ﬁnansowejgminy.

Taka sytuacja uzasadnia uruchomienie procedury

związanej z dochodzeniem przez gminę zasadnego

roszczenia wynikającego z art. 167 ust. 1 konstytucji,

niezależnie od skargi konstytucyjnej określonej

w art. 188 w związku z art. 191 ust. 1 pkt 3 i ust. 2

Konstytucji” (zob. Miemiec Wiesława, „Finanse sa-

morządu terytorialnego w nowej Konstytucji Rzeczy-

186

pospolitej Polskiej”, FK, 1997, numer: 37695).

Można

by dodać, że w zakresie władztwa dochodowego jed-

nostek samorządu terytorialnego powinno się mie-

ścić nie tylko przydzielenie nowych zadań wraz

z przeznaczeniem na nie nowych dochodów, ale rów-

nież niepomniejszanie dochodów, kiedy zadania po-

zostają w niezmienionym zakresie (sic!).

Istotne jest

również zdanie Trybunału Konstytucyjnego, który

w swojej uchwale z 27 września 1994 r. uznał, iż

„wszystkie zadania samorządu terytorialnego mają

czy to lokalnych, w wypadku zadań własnych, czy

zorganizowanego w państwo całego społeczeństwa,

jak w wypadku zadań zleconych”.

Jak z tego wynika,

zadania publiczne są to takie zadania, które ze swej

istoty mają charakter funkcji państwa, czyli są zwią-

zane z organizacją władzy publicznej i z tych powo-

dów powinny znaleźć się środki w odpowiedniej wy-

sokości umożliwiające ich efektywną realizację bez

względu na to, jaka jednostka je wykonuje.

Efektywną realizację zadań jednostkom samorzą-

du terytorialnego ma także umożliwić tzw. janosiko-

we.

Dzięki niemu najbiedniejsze jednostki samorządu

terytorialnego mogą otrzymać subwencję ogólną

(część równoważącą lub regionalną) za sprawą wpłat,

odbywających się na zasadach solidarności, zobowią-

zanych do tego gmin, powiatów i województw, co

umożliwia zrównoważony rozwój wszystkich regio-

nów w Polsce.

Jest to nieodzownie związane z racjo-

nalnym podziałem źródeł dochodów pomiędzy pań-

stwo i jednostki samorządu terytorialnego, którego

zasadniczy cel stanowi doprowadzenie do równowagi

budżetów samorządowych, tzw. równoważenie.

Takie

podejście wpisuje się także w założenia, które legły

u podstaw preambuły traktatu rzymskiego z 1957 r.,

gdzie zostało zapisane: „Uznając, że usunięcie istnie-

jących przeszkód wymaga zgodnego działania w celu

w trosce o wzmocnienie jedności swych gospodarek

zmniejszenie różnic istniejących między poszczegól-

nymi regionami oraz opóźnienia regionów mniej

uprzywilejowanych”.

Podobną ideę wyraża traktat

o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w art. 174:

„W celu wspierania harmonijnego rozwoju całej Unii

rozwija ona i prowadzi działania służące wzmocnie-

niu jej spójności gospodarczej, społecznej i terytorial-

nej.

W szczególności Unia zmierza do zmniejszenia

nych.

Wśród regionów, o których mowa, szczególną

graﬁcznych,takimjaknajbardziejnapółnocwysu-

nięte regiony o bardzo niskiej gęstości zaludnienia

Przytoczony artykuł jest przejawem działań prowa-

dzonych przez Unię Europejską w ramach polityki

spójności, które stanowią przejaw solidarności kra-

jów członkowskich bogatszych z krajami w porówna-

niu do nich biedniejszymi.

Ma to na celu harmonijny

i zrównoważony rozwój poprzez stopniowe zmniejsza-

nie dysproporcji w zakresie spójności społecznej

i gospodarczej poszczególnych regionów.

Podobnie

w art. 3 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/

sy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwo-

ju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecz-

nego oraz Funduszu Spójności zostały zawarte trzy

cele priorytetowe, za pomocą których realizowane są

ogólne cele polityki regionalnej Unii Europejskiej.

Zalicza się do nich cel w postaci konwergencji, dąże-

nia do przyspieszenia rozwoju najsłabiej rozwiniętych

państw członkowskich i regionów.

Ma on być osią-

gnięty za pomocą takich działań, jak: poprawa wa-

runków wzrostu i zatrudnienia dzięki zwiększaniu

ilości i poprawie jakości inwestycji w kapitał rzeczo-

wy i ludzki, rozwój innowacyjności i społeczeństwa

opartego na wiedzy oraz zdolności adaptacyjnych do

zmian gospodarczych i społecznych, ochrona i popra-

wa jakości środowiska naturalnego oraz zwiększanie

wydajności administracji.

Przytoczone powyżej rozważania wpisują się

w poglądy prezentowane w doktrynie odnoszące się

do istoty samorządu terytorialnego, z których na

uwagę zasługuje ten kładący nacisk na realizację za-

dań publicznych o charakterze lokalnym w sposób

umożliwiający zrównoważoną koegzystencję interesu

państwowego, społecznego, publicznego, lokalnego

i indywidualnego.

Podobne przesłanie zawarte jest

w encyklice „Rerum novarum” Leona XIII, który pi-

sze: „Jeśli jakaś rodzina znajdzie się w wielkich trud-

państwo udzieliło jej pomocy (...) będzie to nie pochła-

nianiem praw obywatelskich, ale ich obroną i wyko-

nywaniem słusznej i powinnej opieki”.

W tej sytuacji

w regionach o najwyższej stopie bezrobocia, o naj-

wyższym wskaźniku emigracji zarobkowej, zwłasz-

cza młodzieży wyjeżdżającej w poszukiwaniu pracy

za granicę, dalej, o najniższym w Polsce przeciętnym

wynagrodzeniu, a co zatem idzie, i najniższych do-

chodach w przeliczeniu na mieszkańca czy członka

rodziny, a niestety te negatywne zjawiska występują

na Podkarpaciu, ograniczenie lub tym bardziej

zmniejszenie środków ﬁnansowych na pomoc spo-

łeczną świadczoną przez MOPS, GOPS, PCPR, PUP

itd. nie ma społecznego uzasadnienia, gdyż taka sy-

tuacja zagraża nawet bytowi egzystencjonalnemu

wielu rodzin.

Gdzie tu kryje się solidarność społecz-

na i pomoc ze strony państwa?

Jednocześnie w świetle rozważań o samorządzie

terytorialnym właściwe wydaje się przytoczenie za-

sad zawartych w rozdziale I konstytucji pt. „Rzecz-

pospolita”, gdzie art. 1 brzmi: „Rzeczpospolita Polska

jest dobrem spólnym wszystkich obywateli”.

Przepis

187

ten, posiadając moc normatywną, statuuje, iż pojęcie

wspólnego dobra obejmuje nie tylko obowiązek troski

o prawa większości, ale również o prawa mniejszości,

dlatego konstrukcja systemu prawa ma odzwiercie-

dlać prawa i interesy obydwu tych grup.

Zgodnie

z art. 2 konstytucji w Polsce mają być urzeczywist-

niane zasady sprawiedliwości społecznej, co nakłada

na państwo, czyli jego władze, obowiązek działania,

stanowienia takiego prawa, by było ono sprawiedliwe

zamieszkania, pochodzenie czy status majątkowy,

oraz budziło zaufanie do organów władzy państwo-

wej.

Tak też kształtują się poglądy w doktrynie:

„Państwo ma obowiązek działać sprawiedliwie, gdyż

mieni się być państwem sprawiedliwości społecznej.

Gdy jednak w grę wchodzi odpowiedzialność samego

państwa, wówczas należy kierować się dobrem oby-

wateli.

Oznacza to, iż należy interpretować prawo na

korzyść obywateli” (Glosa do wyroku SN z dnia 15 maja

ciele narodu, którzy pełnią swoje funkcje w parla-

mencie z jego woli, powinni pamiętać, iż rzeczywi-

stym suwerenem, do którego władza należy, jest na-

ród, czyli ogół obywateli Rzeczypospolitej Polskiej,

i to w jego rękach spoczywa berło władzy, o czym

mówi art. 4 ust. 1: „Władza zwierzchnia w Rzeczy-

pospolitej Polskiej należy do narodu”.

Skoro konsty-

tucja jest zgodnie z art. 8 „najwyższym prawem Rze-

czypospolitej Polskiej” umiejscowionym na szczycie

w hierarchii aktów prawnych, to zasady w niej za-

warte mają oddziaływać i kształtować w sposób z nią

zgodny akty stojące niżej w hierarchii, jak ustawy

czy rozporządzenia, czego każdy z ministrów posiada

z pewnością pełną świadomość.

Na podstawie powyższej analizy formułuję niniej-

wyczerpującej odpowiedzi pozostającej w zgodzie

i systemu prawa Rzeczypospolitej Polskiej, biorąc pod

uwagę metodologię wykładni prawa:

1.

Jak jest w ministerstwie rozumiana idea, która

legła u podstaw powołania jednostek samorządu te-

rytorialnego, związana z zapewnieniem zaspokojenia

potrzeb lokalnej społeczności i rozwoju lokalnego?

Czy dalsze kierunki zmian prawnych odnoszące się

do sfery ﬁnansowaniazadańwłasnychczyzadańzle-

conych jednostek samorządu terytorialnego będą po-

legały na zwiększaniu liczby zadań, a zmniejszaniu

wysokości przekazywanych środków ﬁnansowych?

Czy takie działania nie będą stały w sprzeczności

z tym, że jednostki samorządu terytorialnego także

realizują zadania z zakresu administracji publicznej,

czyli zadania publiczne, dlatego powinny partycypo-

wać w dochodach publicznych odpowiednio do reali-

zowanych zadań, gdyż one także wpłacają środki do

budżetu państwa, a nie są decydentem przy ich roz-

dysponowywaniu?

2.

Czy plany ustawodawcze dotyczące zmiany

ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorial-

nego, już teraz budzące niepokój lokalnych samorzą-

dowców nie tylko z Podkarpacia, w tym również pana

prezydenta miasta Rzeszowa, są w stanie doprowa-

dzić do zamierzonych skutków, które ma osiągnąć ta

regulacja?

Poza tym chciałbym się dowiedzieć, jakie

cele są stawiane przed takimi zmianami, skoro na-

stąpią straty na wysokości części równoważącej sub-

wencji ogólnej w wysokości 10,9 mln zł wszystkich

samorządów (powiatów) z terenu województwa pod-

karpackiego.

Jak to zostało wspomniane w przypad-

ku Rzeszowa, szacowana strata części równoważącej

subwencji ogólnej dla stolicy Podkarpacia wyniesie

do budżetu państwa strata wyniesie 1,2 mln zł.

Jed-

nocześnie chciałbym spytać, dlaczego nie zostały za-

bezpieczone i przekazane odpowiednie środki w ra-

mach subwencji oświatowej przyznawanej na reali-

zację przez gminy zadań w zakresie edukacji, kiedy

nakładane są nowe zadania na nie?

Czy w ten sposób

państwo gwarantuje odpowiednią proporcję, o któ-

rym wspomina przytoczone powyżej orzecznictwo

Trybunału Konstytucyjnego, pomiędzy wysokością

kresem przypadających im zadań?

Czy wprowadza-

nie takich regulacji jest niezbędne dla ochrony inte-

resu publicznego, z którym są one powiązane?

Jaki

interes publiczny kryje się za nimi?

3.

Skoro obecnie polityka Unii Europejskiej ma na

celu zmniejszenie dysproporcji w poziomach rozwoju

różnych regionów, tak żeby osiągnąć harmonijny

i zrównoważony rozwój poprzez zastosowanie wszel-

kich możliwych instrumentów w tej dziedzinie, to

jakie działania podejmuje Ministerstwo Finansów

w celu wsparcia biedniejszych jednostek samorządu

terytorialnego?

Czy zmniejszenie wysokości wpłat

tzw. janosikowego jest jednym z nich?

Dlaczego prze-

staje obowiązywać zasada solidarności, w myśl której

bogatsze jednostki wspierają jednostki słabsze eko-

nomiczne?

Przecież często dzieje się tak, że podmio-

ty gospodarcze mają siedzibę w dużym mieście, np.

w Warszawie, gdzie odprowadzają podatki, a świad-

czą swoje usługi na terenie całej Polski.

Kiedyś prze-

cież w ramach patriotycznego solidaryzmu cała Pol-

ska przekazywała środki na rzecz odbudowy stolicy,

Warszawy.

Jak plany ustawodawcze dotyczące zmia-

ny ustawy o dochodach jednostek samorządu teryto-

rialnego mają się do zasad wyrażonych w Konstytu-

cji Rzeczypospolitej Polskiej, że jest ona dobrem

wspólnym wszystkich obywateli, a państwo urzeczy-

wistnia zasady sprawiedliwości społecznej?

Czy efek-

ty projektowanych zmian nie będą ciężarem dla oby-

wateli mieszkających w biedniejszych jednostkach

samorządu terytorialnego, gdyż zostaną pozbawieni

należnych im świadczeń administracji publicznej lub

zostanie pogorszona ich jakość, co będzie efektem

tylko „gorszego miejsca zamieszkania”?

4.

„Społeczności lokalne mają prawo do odwołania

samorządności lokalnej przewidzianych w konstytu-

cji lub w prawie wewnętrznym” (art. 11 Europejskiej

188

Karty Samorządu Lokalnego).

W sytuacji gdy samo-

rządom zostaną przydzielone nowe zadania bez za-

pewnienia im nowych dochodów publicznych lub bez

zwiększenia wydajności ﬁskalnej albo zmniejszone

będą dochody przy takim samym zakresie zadań, ja-

kie środki ochrony prawnej będą dla nich wtedy sto-

sowne?

Kiedy i na jakich zasadach jednostce samo-

rządu terytorialnego przysługuje legitymacja proce-

sowa do występowania w sprawach dotyczących

ochrony zasadnego roszczenia wynikającego z art. 167

pkt 3 i ust. 2 konstytucji?

Jakie sądy są właściwe do

orzekania w tego rodzaju sprawach?

Czy do tej pory

toczyły się postępowania z tej dziedziny, w której

stroną było Ministerstwo Finansów?

Jeżeli tak, to

jaka była skuteczność egzekwowania przez jednostki

samorządu terytorialnego należnych im, odpowied-

nich udziałów w dochodach publicznych?

Z góry dziękuję za udzielenie wyczerpującej odpo-

wiedzi na poruszone przeze mnie zagadnienia.

Z wyrazami szacunku

Poseł Kazimierz Ziobro

(nr 8273)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie ruchów kreujących

Szanowny Panie Premierze!

Działając jako poseł

na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej zgodnie z przysłu-

gującymi mi prawami określonymi w ustawie z dnia

tora składam na ręce Pana Premiera interpelację

jących w Rzeczypospolitej Polskiej pojęcia nowych

narodowości.

Do mojego biura poselskiego wpływa korespon-

dencja od osób, które wyrażają swoje zaniepokojenie

takimi zjawiskami, dlatego wyrażam nadzieję, iż ni-

niejsza interpelacja będzie stanowiła odpowiedź na

przychodzące do mnie prośby oraz przyczyni się do

podjęcia ze strony rządu stosownych działań zgod-

nych z porządkiem prawnym naszej ojczyzny.

Art. 4 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej sta-

tuuje: „Władza zwierzchnia w Rzeczypospolitej Pol-

wienia w nim zawarte wskazują nie tylko, kto jest

rzeczywistym suwerenem władzy państwowej, a cho-

dzi tutaj o naród, lecz w nawiązaniu do preambuły

posiadającej moc normatywną ustalają też jurydycz-

ne znaczenie tego wyrażenia.

Z tych powodów pojęcie

„naród” należałoby rozumieć zgodnie z przytoczo-

nym fragmentem preambuły: „(…) my, Naród Polski

rzący w Boga będącego źródłem prawdy, sprawiedli-

ry”.

Opierając się na zasadzie „clara non sunt inter-

pretanda”, czyli „to, co jasne, nie podlega interpreta-

cji”, to naród polski stanowią wszyscy obywatele

Rzeczypospolitej Polskiej (por. wyrok Trybunału

Konstytucyjnego z dnia 19 września 2008 r., sygn.

akt K 5/07).

Nieodłącznie z pojęciem narodu wiąże

się słowo „narodowość”, które to, analizując na pod-

stawie wykładni językowej, według słownika języka

polskiego, oznacza: „przynależność do danego naro-

du; też: poczucie tej przynależności”.

Podobna deﬁ-

nicja została zawarta w uwagach metodycznych nie-

zbędnych do właściwej interpretacji wyników spisu

ludności, gdzie „Narodowość jest (…) cechą indywi -

dualną każdego człowieka, wyrażającą jego związek

(…) z określonym narodem” (ze strony http://www.

stat.gov.pl).

Jak wynika z dokonanej powyżej analizy,

pojęcie narodowości ze swej natury, immanentnie

jest związane z pojęciem narodu.

Z tych powodów

chciałbym w pierwszym pytaniu spytać o zapisy za-

warte w statutach Związku Ludności Narodowości

Śląskiej, Stowarzyszenia Osób Narodowości Śląskiej

oraz stowarzyszenia Kaszëbskô Jednota.

1.

W statucie Związku Ludności Narodowości Ślą-

skiej – Stowarzyszeniu Osób Deklarujących Przyna-

leżność do Narodowości Śląskiej, przyjętym na zebra-

niu założycielskim w dniu 28 maja 2004 r. w Katowi-

cach, zawierającym zmiany dokonane na zebraniach

w dniach 17 czerwca 2005 r., 2 września 2005 r. i 8 grud-

nia 2005 r., w rozdziale II w § 7 został zawarty zapis:

„Celem związku jest: 1.

Rozbudzanie i ugruntowy-

wanie świadomości narodowej Ślązaków” (źródło:

http://zlns.republika.pl).

Podobnie w statucie Stowa-

rzyszenia Osób Narodowości Śląskiej, przyjętym na

zebraniu założycielskim w dniu 15 marca 2011 r.

w Opolu, rozdział II § 8 brzmi następująco: „Celem

stowarzyszenia jest: 1.

Rozbudzanie i ugruntowywa-

nie świadomości narodowej Ślązaków” (źródło: http://

slonzoki.org).

Taki zapis został zawarty również

w statucie stowarzyszenia Kaszëbskô Jednota w roz-

dziale II „Cele stowarzyszenia i sposoby ich realiza-

cji”: „1.

Celem stowarzyszenia jest rozwój świadomo-

ści narodowej, obywatelskiej i kulturowej Kaszubów

oraz ochrona ich języka i tradycji, a także działalność

(…), w tym w szczególności: a) rozbudzanie i ugrun -

towywanie świadomości narodowej Kaszubów” (źró-

dło: http://kaszebsko.com).

Skoro, jak to zostało wy-

kazane na wstępie, pojęcie narodowości jest związa-

ne nieodłącznie z pojęciem narodu, to z jakim naro-

dem utożsamiają się Ślązacy i Kaszubowie?

Świado-

mość narodowa to w wymiarze jednostkowym poczu-

cie przynależności z określonym narodem, a czy

Te narody, jak to będzie przedstawione poniżej, zgod-

189

nie z orzecznictwem sądowym nie spełniają obiek-

tywnych kryteriów pojęcia narodu przyjętego w dok-

trynie, czyli nie istnieją.

Jak prezes Rady Ministrów

odnosi się do aktywności takich związków i stowa-

rzyszeń, nierealizujących wymagań przyjętych w dok-

trynie prawa i orzecznictwie sądowym na szczeblu

krajowym oraz międzynarodowym?

Ponadto należałoby nadmienić, iż zgodnie z art. 2

szościach narodowych i etnicznych oraz o języku re-

gionalnym jedną z cech, które ma spełniać mniej-

szość narodowa, do której miana pretendują Kaszubi

i Ślązacy, jest to, że „utożsamia się z narodem zorga-

nizowanym we własnym państwie”, co w przypadku

wszystkich ruchów na rzecz uznania narodowości

śląskiej lub kaszubskiej „jeszcze” nie występuje.

A czymże jest naród bez państwa?

Jednocześnie sko-

ro, zgodnie z art. 8 konstytucji, „Konstytucja jest

najwyższym prawem Rzeczypospolitej Polskiej.

Prze-

pisy Konstytucji stosuje się bezpośrednio (…)”, to

przecież określenie narodu posiadające moc norma-

tywną i wypływające z niego pojęcie narodowości

powinny być podstawą do interpretacji tych pojęć

w obrębie systemu prawnego.

Czy w ten sposób do-

konywana jest wykładnia pojęcia „naród”?

W sprawie narodowości śląskiej wypowiedziało

się również orzecznictwo.

Sąd Najwyższy w swym

postanowieniu z dnia 14 lutego 2007 r. zawarł nastę-

pującą tezę: „Niedopuszczalna jest rejestracja stowa-

rzyszenia o nazwie”Związek Jedności Narodowości

Śląskiej – Stowarzyszenie Osób Deklarujących Przy-

należność do Narodowości Śląskiej”(art. 14 ustawy

oraz o języku regionalnym, Dz. U. Nr 17, poz. 141, ze

zm.)”

(III SK 20/06, OSNP 2008/3-4/54).

Zakaz ist-

nienia takiego stowarzyszenia związany był z tym,

iż w powszechnej ocenie społecznej Ślązacy nie byli

uważani za odrębną grupę narodową.

W swojej argu-

mentacji Sąd Najwyższy odwołał się do postanowie-

nia Sądu Najwyższego z dnia 18 marca 1998 r.

(I PKN 4/98, OSNP 1999/5/170) oraz do wyroku Eu-

ropejskiego Trybunału Praw Człowieka z dnia 20 grud-

nia 2001 r.

(44158/98).

W przytoczonym pierwszym

postanowieniu Sąd Najwyższy również odmówił re-

jestracji stowarzyszenia o nazwie „Związek Ludności

Narodowości Śląskiej”, uzasadniając to stwierdze-

niem, że naród jest kategorią obiektywnie istniejącą,

ukształtowaną w procesie historycznym, a ponadto

niemożliwa jest subiektywna deklaracja przynależ-

ności do grupy narodowej, bez wcześniejszej społecz-

nej akceptacji związanej z rzeczywistym istnieniem

tego narodu.

W przypadku Ślązaków nie nastąpiło

spełnienie ww. przesłanek, gdyż, zdaniem sądu, w spo-

łecznym przekonaniu są oni uważani za grupę etnicz-

ną, czyli tzw. etnos, którą wyróżnia odrębna kultura,

genealogia czy odrębność osobowościowa oraz poczu-

cie posiadania własnego terytorium.

Jednakże, moim

zdaniem, Ślązacy są bliżsi spełnienia kryteriów przy-

należności do grupy etnograﬁcznej,jakMałopolanie,

Mazowszanie czy Mazurzy lub Warmiacy, gdyż po-

siadają oni specyﬁcznecechykulturowe,którewy-

różniają ich z okolicznej ludności, oraz posiadają od-

czuwaną odrębność kulturową i są świadomi wzajem-

nych więzi społecznych.

Podobne stanowisko zostało

zaprezentowane w odpowiedzi na interpelację w spra-

wie odrębności etnicznej mieszkańców Śląska (nr 22375),

udzielonej przez sekretarza stanu w Ministerstwie

Kultury i Dziedzictwa Narodowego: „Zdaniem Mini-

sterstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji, w celu

uniknięcia nieporozumień terminologicznych, w od-

niesieniu do Ślązaków, Mazowszan, Wielkopolan,

Górali, Kaszubów i innych grup zamieszkujących

Polskę, należałoby raczej używać terminu”grupa et-

nograﬁczna”lub”gruparegionalna«”.

Kolejne moje pytanie będzie dotyczyło kwestii

związanych z funkcjonowaniem organizacji wymie-

nionych w pytaniu pierwszym:

2.

Na podstawie analizy powyższego orzecznictwa

chciałbym spytać, na jakiej podstawie prawnej funk-

cjonują Związek Ludności Narodowości Śląskiej, Sto-

warzyszenie Osób Narodowości Śląskiej oraz stowa-

rzyszenie Kaszëbskô Jednota i im podobne, skoro art.

narodowości – przynależności narodowej lub etnicz-

nej, przez co rozumie się deklaratywną, opartą na

go człowieka, wyrażającą jego związek emocjonalny,

dług wspomnianych już uwag metodycznych, nie-

ludności, „Narodowość jest deklaratywną (opartą na

go człowieka, wyrażającą jego związek emocjonalny

du na pochodzenie rodziców) z określonym narodem”

(źródło: http://www.stat.gov.pl/warsz/69_175_PLK_

HTML.htm).

Pomimo że narodowość może być opar-

ta na kryterium subiektywnym, to jest ona związana

z określonym narodem, który jest deﬁniowanywspo-

sób obiektywny.

Nadto wypada nadmienić, iż podob-

ne poglądy są w piśmiennictwie, gdyż „Stosownie do

art. 3 ust. l (Konwencji ramowej o ochronie mniejszo-

ści) przynależność jednostki do mniejszości powinna

wynikać ze swobodnie wyrażonej woli tej osoby.

Wy-

bór ten nie może być jednak arbitralny.

Subiektywna

decyzja jednostki musi być wsparta występowaniem

kryteriów obiektywnych determinujących jej tożsa-

mość” (P. Kukuryk, „Europejski model ochrony praw

mniejszości” w: PPEur, 2003, nr 41804).

Jakie jest

normatywne i aksjologiczne uzasadnienie funkcjono-

wania organizacji postulujących istnienie narodowo-

ści, które odnoszą się do narodów niewystępujących

obiektywnie?

Dlaczego takie organizacje jednocze-

190

śnie odmawiają traktowania ich członków jako grup

etnograﬁcznych?

Europejski Trybunał Prawa Człowieka w sprawie

Gorzelik i inni v.

Polska z dnia 20 grudnia 2001 r.

uznał, że istnieje możliwość odmowy rejestracji sto-

warzyszenia ze względu na konieczność zapewnienia

większej stabilności państwu jako całości (pkt 66

uzasadnienia), gdyż ochrona demokratycznego pań-

stwa przed destabilizacją jest nieodłącznym elemen-

tem właściwego funkcjonowania.

Później również

w wyroku Wielkiej Izby z dnia 17 lutego 2004 r.

Eu-

ropejski Trybunał Praw Człowieka przyjął, że inge-

rencja państwa w swobodę zrzeszania się jest uzasad-

niona, ze względu na szczególne uprawnienia w za-

kresie prawa wyborczego zarejestrowanego stowa-

rzyszenia.

Podobnie w Konstytucji Rzeczypospolitej

Polskiej kryje się przepis, a jest nim art. 31 ust. 3,

mówiący: „Ograniczenia w zakresie korzystania

ne w demokratycznym państwie dla jego bezpieczeń-

stwa lub porządku publicznego, bądź dla ochrony

Ostatnie już pytanie chciałbym odnieść do sfery

regulacji związanych ze stabilnością demokratycz-

nego państwa prawnego, jakim jest Rzeczpospolita

Polska:

3.

W jakiej sytuacji działalność wspomnianych

w niniejszej interpelacji organizacji, w rzeczywistości

zrzeszających członków grup etnograﬁcznych, mo-

głaby zostać ograniczona ze względu na konieczność

ochrony wartości demokratycznego państwa praw-

nego?

Kiedy prezydent Rzeczypospolitej, zgodnie

z art. 126 ust. 2 Konstytucji RP czuwający nad prze-

strzeganiem konstytucji, stojący na straży suweren-

ności i bezpieczeństwa państwa oraz nienaruszalno-

ści i niepodzielności jego terytorium, podjąłby dzia-

łania mające na celu ochronę wymienionych wartość

przed organizacjami chcącymi oderwać część teryto-

rium Rzeczypospolitej Polskiej w celu utworzenia

własnego państwa dla swojego „nowego” narodu?

Jednocześnie chciałbym spytać, w oparciu o jakie

przesłanki byłoby możliwe, żeby naczelny organ ad-

ministracji rządowej, jakim jest prezes Rady Mini-

strów, któremu podlega bezpośrednio Agencja Bez-

pieczeństwa Wewnętrznego, zlecił jej zadania w za-

kresie rozpoznawania, zapobiegania i zwalczania

gólności w suwerenność, niepodległość i nienaruszal-

ność jego terytorium, odnośnie do wspomnianych

ruchów narodotwórczych występujących w Polsce?

Moim zdaniem, jak mawiał Norwid, możemy się

„różnić pięknie”, dlatego działania Ślązaków, Kaszu-

bów, Małopolan, Mazowszan, Mazurów czy Warmia-

ków oraz innych grup etnograﬁcznych czy etnicz-

nych, jak Łemkowie, Romowie, dotyczące pielęgno-

wania odrębności kulturowej, tradycji, języka, war-

tości międzypokoleniowych czy wzajemnych więzi

społecznych zasługują na jak najwyższe wsparcie

Rzeczypospolitej Polskiej, w której naród polski two-

rzą wszyscy jej obywatele.

Koloryt różnorodności

grup etnicznych ubogaca kulturę polską, godzien jest

wsparcia i dowartościowania, jednak nie może to być

przesłanką lub próbą manipulacji, godzącej w inte-

grację i suwerenność państwa.

Z wyrazami szacunku

Poseł Kazimierz Ziobro

(nr 8274)

do ministra zdrowia

w sprawie złej sytuacji

w publicznych zakładach

opieki psychiatrycznej

Szanowny Panie Ministrze!

Zwracam się do mi-

nistra zdrowia z prośbą o merytoryczną odpowiedź

ki psychiatrycznej.

wia psychicznego gwarantuje, że to dobro osobiste

jest chronione przez organy administracji rządowej,

samorządowej oraz instytucje do tego powołane.

Nie-

pokoi coraz bardziej widoczny fakt niedomagania

systemu ochrony zdrowia psychicznego w Polsce.

Wiele szpitali, placówek i oddziałów psychiatrycz-

nych jest przepełnionych, co powoduje zmniejszenie

komfortu przebywających w nich pacjentów, a jest to

szczególnie istotne z punktu widzenia zaburzeń,

z jakimi ci pacjenci się borykają.

Nie tylko powoduje

to znaczne zmniejszenie skuteczności leczenia, lecz

również może, poprzez utrudniony dostęp do łóżek

czy zajmowanie przez łóżka części korytarza, znacz-

nie pogarszać bezpieczeństwo, np. poprzez wydłuże-

nie czasu interwencji w nagłych wypadkach, jak za-

chowania agresywne pacjentów czy zdarzenia loso-

we, jak np. pożar.

Drugim problemem, który od kilka

lat wydaje się narastać, jest zła sytuacja ﬁnansowa

publicznych zakładów opieki zdrowotnej.

W przypad-

ku zakładów zajmujących się opieką psychiatryczną

skutki tego są opłakane z kilku powodów:

1.

Przeciążenie personelu.

Z powodu złej sytuacji

ﬁnansowejwieleplacówekzatrudniazbytmałowy-

kwaliﬁkowanychosób,cowpołączeniuzichprzepeł-

nieniem uniemożliwia skuteczne reagowanie w kry-

tycznych sytuacjach.

Pogarsza się również rzetelność

diagnozowania, które w przypadku wielu schorzeń

jest czasochłonne i skomplikowane.

Personel nie dys-

ponuje wystarczającą ilością czasu na optymalny

kontakt z pacjentem, a przemęczenie dodatkowo po-

191

tęguje spadek jakości opieki.

Postawienie nieprawi-

dłowej diagnozy w przypadku chorób psychicznych

często skutkuje efektem odwrotnym do zamierzone-

go, czyli pogorszeniem stanu zdrowia.

2.

Przepełnienie doprowadza do nadużyć w po-

staci zbyt częstego stosowania środków przymusu

bezpośredniego – zbyt duża liczba osób na oddziale

uniemożliwia zapewnienie bezpieczeństwa bez obez-

władniania osób z niektórymi rodzajami zaburzeń,

którym na nieprzepełnionym oddziale wystarczyłby

nadzór.

3.

Brak możliwości szybkiej i prawidłowej oceny

stanu pacjenta oraz adekwatnej reakcji w razie nie-

bezpieczeństwa.

Przeciążony i przemęczony personel

nie jest w stanie odpowiednio szybko przewidzieć nie-

bezpiecznej sytuacji, jak np. wybuch agresji, przez co

nie może jej zapobiec.

Współczesna wiedza medyczna

pozwala w wielu przypadkach na szybką ocenę stanu

pacjenta i prognozowanie jego zachowania.

Jednak

przy obecnej sytuacji w służbie zdrowia prognozowa-

nie niebezpiecznego zachowania u pacjenta kończy

się często proﬁlaktycznymubezwładnieniem,coprze-

ważnie nie jest konieczne (wystarczyłby nadzór, ob-

serwacja lub rozmowa kierowana w celu np. zmniej-

szenia napięcia), co w świetle ustawy stanowi nad-

użycie, albo takiego prognozowania nie ma, więc

kończy się tragedią podobną do tej, jaka miała miej-

sce niedawno w Radomiu.

Należy się zastanowić, czy

jest to incydent, czy wiele przypadków jest po prostu

nienagłaśnianych.

4.

Coraz gorsza sytuacja ekonomiczna obywateli,

którzy muszą pracować coraz dłużej, często w trud-

niejszych warunkach, wymagających wysiłku, a za-

robki w coraz mniejszym stopniu odpowiadają kosz-

tom utrzymania.

Skutkuje to m.in. znacznym wzro-

stem liczby osób dotkniętych zaburzeniami i choro-

bami psychicznymi.

Należy spodziewać się, że pro-

blem przepełnienia szpitali i placówek psychiatrycz-

nych będzie się pogłębiał.

Na problemy skarżą się nie tylko pacjenci i pra-

cownicy placówek zajmujących się opieką psychia-

tryczną, ich istnienie potwierdza m.in. raport Naj-

wyższej Izby Kontroli o przestrzeganiu praw pacjen-

ta w lecznictwie psychiatrycznym.

Pana Ministra:

1.

Dlaczego państwo, nie wywiązując się z usta-

wowego obowiązku ochrony praw osób z zaburzenia-

mi psychicznymi, dopuszcza do sytuacji, że szpitale

są przepełnione, zadłużone, a personel przemęczony

widłowym świadczeniu opieki medycznej.

2.

Jakie są pomysły na rozwiązanie lub przynajm-

niej na zmniejszenie problemu przepełnienia w szpi-

talach i na oddziałach psychiatrycznych?

Gdyby się

to udało, spowodowałoby to zmniejszenie problemów

z nadużyciami w postaci stosowania przymusu bez-

pośredniego.

3.

Jakie są pomysły na odciążenie personelu pla-

cówek zajmujących się opieką psychiatryczną, w stop-

niu umożliwiającym przynajmniej poprawne świad-

czenie opieki?

Gdyby rozwiązano ten problem, zwięk-

szyłyby się skuteczność leczenia i poziom bezpieczeń-

stwa w placówkach zajmujących się opieką psychia-

tryczną.

Proszę o merytoryczne odpowiedzi na powyższe

pytania.

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Ziobro

(nr 8275)

do ministra transportu,

w sprawie procesu implementowania

motoryzacyjnych w relacji do zmian

wprowadzanych do ustawy

Szanowny Panie Ministrze!

Na podstawie rozpo-

rządzenia prezesa Rady Ministrów z dnia 18 listopa-

da 2011 r. w sprawie szczegółowego zakresu działa-

nia ministra transportu, budownictwa i gospodarki

morskiej (Dz. U. z dnia 18 listopada 2011 r.) minister

transportu kieruje działami administracji rządowej,

takimi jak: budownictwo, gospodarka przestrzenna

i mieszkaniowa, gospodarka morska oraz transport.

Z tych powodów kieruję niniejszą interpelację w spra-

wie procesu implementowania dyrektywy 2007/46/

ryzacyjnych w relacji do zawartych w druku nr 376

ściwego ministra.

W trosce o dobro i dalszy rozwój lokalnych przed-

siębiorców na Podkarpaciu oraz zatrudnionych przez

nich około 10 tys. pracowników, a także całej branży

motoryzacyjnej w Polsce, którą dotkną zmiany wpro-

wadzane przez nowelizację wymienionych przepisów,

prezydent miasta Rzeszowa skierował do mnie pismo

w tej sprawie, z którego przesłaniem w pełni się utoż-

samiam.

Wyrażam również nadzieję, że ta interpela-

cja stanie się przyczynkiem nie tylko do udzielenia

fachowej odpowiedzi, lecz także podjęcia konstruk-

tywnych działań sprzyjających nieskrępowanemu

rozwojowi branży motoryzacyjnej w ramach społecz-

nej gospodarki rynkowej.

Dyrektywa 2007/46/WE dotycząca homologacji

pojazdów i części motoryzacyjnych stanowi tzw. zo-

bowiązanie rezultatu dla państwa członkowskiego,

czyli jest ona wiążąca, ale w odniesieniu do wymaga-

nego przez dyrektywę stanu rzeczy, który ma być

osiągnięty, a pozostawia swobodę wyboru formy i środ-

ków jego realizacji.

W zakresie pożądanego stanu

rzeczy mieści się obowiązek zarówno zaistnienia wy-

192

maganego stanu prawnego, jak również efektywnego

zastosowanie norm dyrektywy.

Wskazuje to, iż w tej dyrektywie została przewi-

dziana metoda tzw. harmonizacji całkowitej (zupeł-

nej), która reguluje przewidzianą w niej materię

w sposób wyłączny i wyczerpujący.

Taka technika,

jak się przyjmuje, wyłączałaby wszelkie zmiany tre-

ści dyrektywy w procesie implementowania przez

państwa członkowskie.

Z tych powodów kieruję do

ministra transportu niniejsze pytania:

1.

Skoro art. 31 ust. 1 dyrektywy brzmi następu-

jąco: „Państwa członkowskie zezwalają na sprzedaż,

przeznaczanie do sprzedaży lub dopuszczenie do ru-

chu części lub wyposażenia, które mogą stwarzać

lub jego oddziaływania na środowisko (…)”, to jakie

podstawy są do nadania art. 70ze ust. 1 ustawy Pra-

przytoczonego artykułu dyrektywy, następującej tre-

ści: „Producent przedmiotów wyposażenia lub części,

nieobjętych procedurą homologacji, mogących stwa-

rzać zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu drogowego

lub środowiska (…), jest obowiązany uzyskać dla nich

zezwolenie na dopuszczenie do obrotu”?

Jednocze-

śnie opinia prawna dotycząca rządowego projektu

dzona w Warszawie dnia 26 czerwca 2012 r. przez

wskazuje na fakt całkowitej harmonizacji przewi-

dziany w omawianej dyrektywie oraz niezgodność

z nią wyższych standardów ochrony konsumentów:

„W projekcie ustawy mowa jest o zagrożeniu, a nie

o znacznym zagrożeniu.

Może to sugerować, że na

producentów części lub przedmiotów wyposażenia

nakłada się w Polsce większe wymagania, niż prze-

widuje to dyrektywa, co stawiałoby ich w gorszej sy-

tuacji konkurencyjnej niż producentów w innych

państwach członkowskich – musieliby spełnić ostrzej-

sze wymagania, by uzyskać zezwolenie na dopusz-

czenie do obrotu części lub przedmiotów wyposaże-

nia.

Z drugiej strony mogłoby to oznaczać wyższe

standardy ochrony konsumentów.

Dyrektywa nie

przewiduje jednak możliwości ustanawiania przez

państwa wyższych standardów ochrony konsumen-

tów, niż przewidziano w dyrektywie.

Należy uznać,

że dyrektywa przewiduje całkowitą harmonizację

i przepisy mające na celu dalej idącą ochronę konsu-

menta byłyby z nią niezgodne”.

Jakie racje ustawowe

i przesłanki prawne kryją się za pominięciem sfor-

mułowania „znaczne”, przewidzianego w dyrektywie

w procesie jej implementowania, skoro została prze-

widziana całkowita harmonizacja?

2.

Co za tym idzie, dlaczego obowiązek homologa-

cji w Polsce obejmie prawie każdą produkowaną

część, jak klocki hamulcowe, amortyzatory oraz przy-

słowiowe już spinki do tapicerki?

Jak to zostało pod-

niesione w piśmie skierowanym do mnie przez pre-

zydenta miasta Rzeszowa, tylko na producentów

działających w Polsce zostaną nałożone tak surowe

wymagania odnośnie do homologacji, co w efekcie

sprawi, iż zmniejszy się konkurencyjność polskiej

branży motoryzacyjnej.

Czy to nie przyczyni się do

ucieczki przedsiębiorców do krajów, gdzie te wyma-

gania nie są tak surowe, a zarazem nie będzie skut-

kowało spadkiem zatrudnienia i wzrostem bezrobo-

cia w Polsce?

Dlaczego zatem Ministerstwo Trans-

dejmie działań na rzecz rozwoju branży motoryzacyj-

nej i zwiększenia jej konkurencyjności nie tylko na

arenie europejskiej?

3.

Odnośnie do obowiązku implementacyjnego na-

łożonego na państwo członkowskie należałoby stwier-

dzić, że w jego zakresie mieści się zarówno obowiązek

pozytywny, który dotyczy zrealizowania założonego

w dyrektywie rezultatu, jak i obowiązek negatywny,

czyli nieudaremnianie osiągnięcia tego rezultatu.

Zgodnie z pkt 3 omawianej preambuły akty prawne

dotyczące wymagań technicznych – odnosi się to do

załącznika, w którym będzie wykaz części lub wypo-

sażenia – „powinny przede wszystkim zapewniać wy-

soki poziom bezpieczeństwa drogowego, ochrony

zdrowia, ochrony środowiska, efektywności energe-

tycznej i ochrony przed niedozwolonym użyciem”.

Czy wprowadzenie wymogu w postaci „zagrożenia”

zamiast „znacznego zagrożenia” zdaniem minister-

stwa przyczyni się do osiągnięcia rezultatu przewi-

dzianego w dyrektywie?

W jakiej relacji pozostaje to

zagadnienie do art. 4 ust. 3 TUE d.

3, czyli zasady

lojalnej współpracy statuującej, że „Państwa Człon-

kowskie ułatwiają wypełnianie przez Unię jej zadań

ków, które mogłyby zagrażać urzeczywistnieniu ce-

lów Unii”?

4.

Do jednego z celów Unii można zaliczyć zasadę

swobodnego przepływu produktów, usług lub obywa-

teli.

Skoro w omawianym przypadku towary krajowe

znajdą się pod oddziaływaniem bardziej restrykcyj-

nych norm krajowych aniżeli towary z innych państw

członkowskich, to czy nie nastąpi naruszenie klau-

zuli swobodnego przepływu?

Czy nie będzie miała

miejsca tzw. dyskryminacja odwrotna własnych pro-

duktów, która jest dozwolona w przypadku dyrekty-

wy harmonizującej minimalnie pozbawionej klauzu-

li nakazującej swobodny przepływ lub wzajemne

uznawanie?

Czy odnośnie do dyrektywy 2007/46/WE

cyjnych można mówić o spełnieniu przesłanek zasto-

sowania dyskryminacji odwrotnej, skoro w pkt 2 pre-

ambuły mowa jest o harmonizacji całkowitej?

Jedno-

cześnie, skoro na podstawie pkt 23 preambuły „Zgod-

nie z zasadą proporcjonalności określoną w tym ar-

proces implementacji spełnia podobne wymogi?

wiedzi na przedstawioną przeze mnie interpelację.

193

Wyrażam nadzieję, że w tej sprawie zostały podjęte

odpowiednie działania pozostające w zgodzie z zasa-

prawa naszej ojczyzny, Rzeczypospolitej Polskiej.

Z wyrazami szacunku

(nr 8276)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

w sprawie podjęcia działań mających

na celu odzyskanie dóbr kultury

zrabowanych przez Szwedów w XVII w.

Szanowny Panie Ministrze!

Ogólnie wiadomo, iż

państwo polskie ma burzliwą historię.

Na przestrze-

ni wieków królowie Polski wygrywali i przegrywali

wojny, nasze państwo było okupowane, grabione i nisz-

czone przez rozmaitych agresorów.

Mając na uwadze

najnowszą historię Europy i tragedię II wojny świa-

towej, nie można zapominać o dziejach wcześniej-

szych, kiedy to Polska została pozbawiona najcenniej-

szych dóbr kultury i nauki.

W tym miejscu warto poświęcić uwagę wojnom

polsko-szwedzkim toczącym się w XVII w.

Już na

początku wieku, w 1600 r.

Szwedzi rozpoczęli kam-

panię wojenną mającą na celu przejęcie panowania

nad Inﬂantami.

Wojnatoczyłasięgłówniewbasenie

Morza Bałtyckiego, jednakże jej trzecia faza, w latach

1621–1629, objęła terytorium Warmii i polskiego Po-

morza.

W kolejnych latach na kartach historii pojawił

się „potop szwedzki”.

Wojna trwająca pięć lat (1655–

–1660) wyniszczyła nasz kraj nie tylko pod względem

społecznym, militarnym czy materialnym, ale także

pod względem kulturowym i naukowym.

Dzisiaj łatwiej jest pamiętać o grabieżach polskich

dzieł sztuki dokonywanych przez hitlerowców pod-

czas niemieckiej okupacji czy radzieckich agresorów.

Tymczasem to Szwedzi już podczas wojny o Inﬂanty

i ich kampanii na ziemiach polskich rozpoczęli pla-

nowaną i systematycznie prowadzoną grabież pol-

skich dóbr kulturalnych.

Na początku XVII w. szwedzka Biblioteka Uni-

wersytecka w Uppsali liczyła jedynie kilkaset tomów,

a już w 1641 r. jej zbiory wzbogaciły się o blisko 8000

najcenniejszych woluminów pochodzących z wojen-

nych rabunków.

Natomiast po zakończeniu „potopu

szwedzkiego”, na początku XVIII w. zbiory biblioteki

w Uppsali liczyły już ponad 30 000 tomów.

Podczas wojny polsko-szwedzkiej toczonej na War-

mii i Pomorzu w latach 1621–1629 Szwedzi wywieźli

do swojego kraju i umieścili w bibliotece w Uppsali

całą bibliotekę braniewską.

Oprócz zbiorów bibliote-

ki braniewskiej do Uppsali traﬁływoluminyjezuitów

i bernardynów z Poznania oraz biblioteki z Frombor-

ka.

Wskutek prowadzonych działań wojennych oraz

kampanii zaboru polskich dóbr kultury Szwedzi są

obecnie w posiadaniu takich polskich dzieł, jak pierw-

sze norymberskie wydanie pracy Mikołaja Kopernika

„O obrotach ciał niebieskich” z 1543 r., dwa traktaty

karskiej z 1490 r. i słownik gramatyczny – wszystkie

jego odręczne notatki – statut Łaskiego wydany

w 1506 r. w Krakowie, w którym znajduje się najdaw-

niejszy drukowany tekst „Bogurodzicy”, pierwsze

wydanie „Kazań na niedzielę i święta całego roku”

Kromera z 1577 r., jedno z najstarszych wówczas

dzieł poświęconych Polsce, „Agenda” Hieronima Po-

wodowskiego z 1605 r., jedno z ważniejszych dzieł

liturgii katolickiej, „Zielnik” Szymona Syreńskiego

z 1613 r.

Polskie woluminy znajdują się nie tylko

w uniwersyteckiej bibliotece w Uppsali, ale również

w mniejszych bibliotekach rozrzuconych po teryto-

rium całej Szwecji.

I tak dla przykładu w bibliote-

„Opera Omnia” Hipokratesa wydrukowana w Bazy-

lei w 1546 r. i „De historia animalium” Arystotelesa

wydana w Paryżu w 1533 r., które dostały się w szwedz-

kie ręce podczas grabieży Zamku Królewskiego

Wyszczególnione powyżej pozycje stanowią jedy-

nie przykładową listę zrabowanych dzieł, a zarazem

ukazują stratę, jaką poniosła Polska podczas wojen

ze Szwecją.

W szwedzkich rękach znajdują się naj-

ważniejsze dzieła wielkich polskich umysłów.

Należy

podjąć działania zmierzające do restytucji zrabowa-

nych dóbr kulturalnych.

Normy zwyczajowe prawa międzynarodowego, jak

i obowiązujące konwencje międzynarodowe dają Pol-

sce wystarczające narzędzia do podjęcia działań re-

stytucyjnych.

Przede wszystkim powszechnie przy-

jęta zasada publicznego prawa międzynarodowego

stanowi, iż wszelka grabież dóbr kultury w czasie

wojny jest zabroniona, a w przypadku dopuszczenia

się takiej działalności zrabowane przedmioty należy

bezwzględnie zwrócić prawowitemu właścicielowi.

Instytucja restytucji przez długi czas obowiązywała

jako norma zwyczajowa prawa międzynarodowego,

ukształtowana w wyniku praktyki stron stosunków

międzynarodowych.

Jednakże z biegiem czasu zo-

stała ona włączona w kanon norm prawa stanowio-

nego zarówno w systemie wewnętrznym państw, jak

i w porządku międzynarodowym.

Kluczowe znacze-

nie mają w tym miejscu dwie konwencje haskie:

pierwsza z 1907 r.

– IV konwencja haska o prawach

i zwyczajach wojny lądowej wraz z dołączonym do

niej tzw. regulaminem haskim – oraz konwencja pod-

turalnych w razie konﬂiktuzbrojnego.

Wartopoświę-

cić uwagę konwencji z 1954 r., gdyż w załączonym do

194

niej protokole czytamy, że „Każda z wysokich uma-

wiających się stron zobowiązuje się po zakończeniu

działań wojennych zwrócić właściwym władzom te-

rytorium poprzednio okupowanego dobra kulturalne

znajdujące się na swoim terytorium.

Dobra te nigdy

nie będą mogły być zatrzymane tytułem odszkodo-

wań wojennych” (pkt I ust. 3 protokołu załączonego

do konwencji haskiej).

Zarówno Polska, jak i Szwecja

są stronami wyszczególnionych konwencji międzyna-

rodowych.

1.

Czy nie uważa Pan, że najważniejsze dzieła wy-

bitnych Polaków powinny znajdować się w ich ojczyź-

nie i stanowić źródło wiedzy dla potomnych?

2.

Czy do tej pory zostały podjęte działania zmie-

rzające do odzyskania dóbr kultury i nauki zrabowa-

nych przez Szwedów?

Jeśli tak, to jakie?

Jeżeli nie,

to dlaczego?

3.

Dlaczego ministerstwo po macoszemu traktuje

dzieła naukowe i literackie znajdujące się w rękach

szwedzkich?

4.

Czy zostaną podjęte odpowiednie działania

zmierzające do odzyskania wyszczególnionych wolu-

minów?

Jeśli tak, to jakie?

5.

Mając na uwadze zwyczaj międzynarodowy, jak

i stanowione prawo publiczne międzynarodowe, pra-

gnę zapytać: Dlaczego polskie dzieła nadal znajdują

się w Bibliotece Uniwersyteckiej w Uppsali?

Z wyrazami szacunku

Poseł Marek Poznański

Chełm, dnia 29 sierpnia 2012 r.

Interpelacja

do ministra spraw zagranicznych

nej biblioteki króla Zygmunta Augusta: „Opera

Omnia” Hipokratesa wydrukowana w Bazylei w 1546 r.

szawie w 1655 r.

195

ważniejsze dzieła wielkich polskich umysłów.

Należy

stytucja restytucji przez długi czas obowiązywała jako

towana w wyniku praktyki stron stosunków między-

narodowych.

Jednakże z biegiem czasu została ona

włączona w kanon norm prawa stanowionego zarówno

międzynarodowym.

Kluczowe znaczenie mają w tym

skim – oraz konwencja podpisana w Hadze 14 maja

tu zbrojnego.

Warto poświęcić uwagę konwencji z 1954 r.,

gdyż w załączonym do niej protokole czytamy, że

„Każda z wysokich umawiających się stron zobowią-

zuje się po zakończeniu działań wojennych zwrócić

właściwym władzom terytorium poprzednio okupo-

wanego dobra kulturalne znajdujące się na swoim te-

mane tytułem odszkodowań wojennych” (pkt I ust. 3

konwencji międzynarodowych.

(nr 8277)

do ministra pracy i polityki społecznej

Szanowny Panie Ministrze!

Na podstawie ustawy

poz. 1001) bezrobotnym jest między innymi osoba

niezatrudniona i niewykonująca innej pracy zarob-

kowej, zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia

nym zawodzie lub służbie albo innej pracy zarobko-

wej.

W związku z regulacją tej ustawy osoba zareje-

strowana jako bezrobotna powinna spełnić szereg

aby być uprawnioną do zasiłku dla bezrobotnych.

Jednakże po spełnieniu ustawowych wymagań oso-

bie posiadającej prawo do zasiłku przysługuje świad-

czenie w wysokości ok. 790 zł przez pierwsze trzy

nych oraz świadczenie w wysokości ok. 620 zł w ko-

lejnych miesiącach posiadania tego prawa.

Poprzez opiekę nad osobami bezrobotnymi, często

w ciężkiej sytuacji życiowej i materialnej, państwo

spełnia swoje obowiązki opiekuńcze względem oby-

wateli.

W żadnej mierze nie można zaprzeczyć naj-

ważniejszym zasadom państwa polskiego, takim jak

zasada sprawiedliwości społecznej czy też zasada po-

mocniczości.

Jednakże ogólnie wiadomo, że ich wy-

konywanie wiąże się z ponoszeniem ogromnych kosz-

tów przez organy jednostek samorządu terytorialne-

go, przez państwo, a w końcu przez samych podatni-

ków, obywateli.

W tym miejscu warto zastanowić się

nad koncepcjami ograniczenia wydatków państwo-

wych związanych z utrzymaniem osób pozostających

potencjału w zamian za otrzymywany zasiłek.

Oczywiście wspomniana na wstępie ustawa daje

organom samorządowym narzędzia pomocy bezro-

botnym, między innymi zatrudnianie ich w ramach

prac interwencyjnych, w wyniku porozumienia za-

wartego między starostą i pracodawcą.

Jednakże nie

wszystkie osoby bezrobotne będę odpowiednio wy-

kwaliﬁkowane do podjęcia tego typu zatrudnienia

bądź też nie każdy pracodawca będzie chętny zatrud-

nić osoby bez doświadczenia w dziedzinie gospodarki,

którą się zajmuje.

W dobie kryzysu i grożącej Polsce jesiennej recesji

gorączkowo szuka się oszczędności, nie tylko na

szczeblu centralnym państwa.

Jednostki samorządu

terytorialnego również starają się zamykać swoje bu-

dżety z jak najmniejszym deﬁcytem,jednakżeprzy

ogromie ich zadań własnych i zleconych nie zawsze

jest to możliwe.

Tymczasem tereny zielone, parki,

trawniki, przydrożne drzewa, chodniki i krawężniki,

za których estetyczny wygląd odpowiedzialność po-

196

noszą samorządowe władze, są bardzo często zanie-

dbane, zaśmiecone czy też po prostu zanieczyszczone.

Powinny one w pozytywny sposób świadczyć o wła-

dzach lokalnych, jednakże często efekt jest zupełnie

odwrotny.

W związku z tym pragnę wyjść z propozy-

cją zmian obowiązujących norm prawnych lub wyda-

nia odpowiednich rozporządzeń tak, aby osoby pobie-

rające zasiłek dla bezrobotnych mogły wykonywać

prace porządkowe w miastach swoich gmin lub po-

wiatów.

Rozwiązanie takie znacznie zmniejszy wy-

datki samorządów na utrzymanie czystości terenów

zielonych, a zarazem zaktywizuje osoby pozostające

bez pracy, dając im możliwość „odpracowania” pobie-

ranych świadczeń.

Zdecydowanie korzystniejszą sy-

tuacją jest ta, w której osoby bezrobotne aktywnie

uczestniczą w porządkowaniu swoich miast, aniżeli

miałyby siedzieć bezczynnie, pobierając zasiłki.

nego Pana Ministra z uprzejmą prośbą o odpowiedź

1.

Jaka jest skala wypłacanych zasiłków dla bez-

robotnych?

Jaka była wysokość tego typu świadczeń

wypłacanych w ubiegłych latach?

Czy w minister-

stwie prowadzone są odpowiednie statystyki w tej

kwestii?

2.

Czy nie uważa Pan, że dobrym pomysłem było-

by wzmożenie aktywności osób bezrobotnych, cho-

ciażby poprzez proponowane prace porządkowe?

Jeśli

nie, to dlaczego?

3.

Czy w przedstawionej powyżej kwestii zostaną

podjęte odpowiednie działania zmierzające do zmia-

ny obowiązujących norm?

4.

Czy Pan Minister wyda odpowiednie akty wy-

konawcze do obowiązujących już ustaw?

Jeśli tak, to

kiedy można spodziewać się takich działań?

Jeśli nie,

to dlaczego?

Z wyrazami szacunku

Poseł Marek Poznański

(nr 8278)

do ministra gospodarki

w sprawie zasobów naturalnych,

w szczególności złóż węgla kamiennego,

występujących na terenie woj. lubelskiego

Szanowny Panie Ministrze!

Unia Europejska zo-

bowiązała się zmniejszyć emisję dwutlenku węgla,

a 20% energii powinno pochodzić z odnawialnych

źródeł.

Zapowiadane zmiany mają nastąpić do 2020 r.

tywę agitacji na rzecz odnawialnych źródeł energii,

zwiększenia świadomości ekologicznej obywateli oraz

wzmożonej ochrony środowiska.

Jednakże uważam, iż aby móc w pełni zaangażo-

wać się w kampanię na rzecz zielonej energii, należy

poznać dokładne dane dotyczące zasobów natural-

nych Polski, a w szczególności woj. lubelskiego.

Ze

względu na swe położenie i nasłonecznienie woj. lu-

belskie jest doskonałym pretendentem do stworzenia

na jego terytorium wielu farm solarnych.

Jestem jed-

nak świadom, iż taka koncepcja jest odległa, a do jej

realizacji wymagana jest zmiana m.in. postrzegania

społecznego.

Obecnie głównym źródłem energii w Polsce jest

węgiel, a jego złoża rozmieszczone są na terytorium

całego kraju.

Również na Lubelszczyźnie prężnie

funkcjonuje przemysł węglowy, a jego głównym

przedstawicielem jest Lubelski Węgiel Bogdanka SA.

Funkcjonowanie kopalni węgla kamiennego wiąże

się niejednokrotnie z rozwojem miejscowości, w któ-

rych kopalnie się znajdują, większą liczbą osób pra-

cujących i zmniejszeniem bezrobocia w tych regio-

nach.

Dlatego też warto zastanowić się, czy i gdzie

w woj. lubelskim występują nieeksploatowane do tej

pory zasoby naturalne, w szczególności złoża węgla

kamiennego.

Będąc świadomym, iż wdrożenie proponowanych

przeze mnie zmian (również w skierowanej do Pana

interpelacji z dnia 25 czerwca br.) wymaga wiele cza-

su i wysiłku, a rozwój kraju uzależniony jest m.in. od

posiadanych przez kraj złóż naturalnych, zwracam

1.

Jakie są Pańskie plany i założenia w związku

z obowiązkiem, nałożonym przez UE, wprowadzenia

zmian w gospodarce energetycznej kraju?

2.

Czy Ministerstwo Gospodarki posiada informa-

cje dotyczące rozmiarów zasobów naturalnych na

terytorium woj. lubelskiego?

3.

Czy ministerstwo posiada dane, jakoby na tere-

nie powiatów chełmskiego, krasnostawskiego i hru-

bieszowskiego na Lubelszczyźnie znajdowały się złoża

węgla kamiennego?

Jeżeli tak, czy są one wystarcza-

jąco duże, aby rozpocząć ich eksploatację?

4.

Jeżeli założymy, że na terytorium wyszczegól-

nionych powiatów istnieją wystarczające do eksplo-

atacji zasoby węgla kamiennego, czy podjęte zostaną

działania zmierzające do wydobycia węgla w tym re-

gionie?

Z wyrazami szacunku

Poseł Marek Poznański

197

Interpelacja

(nr 8279)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie bezpieczeństwa i pracy służb

Szanowny Panie Ministrze!

W trakcie mojego dy-

żuru poselskiego jeden z samorządowców nakreślił

mi problemy związane z bezpieczeństwem na grani-

cy z Republiką Białoruś.

Zaniepokoiły go dane, które

uzyskał w trakcie wizyty na jednym z przejść gra-

nicznych.

Według przedstawionych mu statystyk

znacznie wzrosła liczba prób przemytu, jak i wykry-

tych nielegalnych prób przekroczenia granicy.

Zara-

zem, co alarmujące, funkcjonariusze są pozbawieni

łączności ze służbami białoruskimi po drugiej stronie

granicy.

Stwarza to szereg poważnych zagrożeń.

Mając na uwadze powyższe, uprzejmie proszę

o odpowiedź na następujące pytanie: Jakie działania

podejmowane są przez Ministerstwo Spraw Wewnętrz-

nych w celu poprawy bezpieczeństwa na granicy

z Białorusią?

Z poważaniem

Poseł Krzysztof Brejza

(nr 8280)

do ministra transportu,

w sprawie konstrukcji umocnień

brzegu morskiego oraz ochrony wydm

Szanowny Panie Ministrze!

W ostatnim czasie

w prasie pojawiły się informacje świadczące o zanie-

pokojeniu przedstawicieli organizacji ekologicznych

i mieszkańców gmin nadmorskich w związku z za-

gadnieniem zabezpieczenia brzegów morskich.

W szcze-

gólności pojawiły się obawy przed „zabetonowaniem”

polskich wybrzeży.

Ekolodzy wyrażają wątpliwości,

czy urządzenia do ochrony brzegów nie będą stoso-

wane również w miejscach, które tego nie wymagają.

Duży niepokój budzi również zagrożenie degradacją

cennych przyrodniczo nadmorskich borów bażyno-

wych, które często, choć położone w pasie technicz-

nym, nie są należycie chronione.

Pewien urlopowicz

zwrócił uwagę na dewastację pasa technicznego

w okolicach Mrzeżyna (obszar chroniony – Trzebiatow-

sko-Kołobrzeski Pas Nadmorski); zaobserwował on po-

stępujące z roku na rok zmiany w kształcie nadmor-

skich wydm, rozjeżdżanie ich pojazdami, zaśmiecanie,

brak jasno wytyczonych ścieżek oraz ogrodzeń.

Choć troska o infrastrukturę turystyczną nie

należy do zadań urzędów morskich, to dbałość o stan

pasa technicznego jest już ich obowiązkiem.

Naświe-

tlony przykład pokazuje, że brak grodzonych ście-

żek, bram, schodów czy sanitariatów w sposób wy-

raźny przyczynia się do stałego pogarszania się sta-

nu naturalnych form zabezpieczenia brzegu mor-

skiego.

Podkreślić należy w tym miejscu potrzebę

właściwego pogodzenia interesów gospodarczych

(turystyka) z ochroną środowiska (zabezpieczenia

pasa chronionego).

Mając na uwadze powyższe, uprzejmie proszę

1.

Jakie rozwiązania techniczne mają być stoso-

wane przy zabezpieczaniu brzegów morskich w naj-

bliższych latach?

2.

W jaki sposób ochronie poddawane mają być

naturalne formy zabezpieczenia brzegu morskiego,

czyli wydmy i lasy w pasie technicznym?

3.

Czy Pan Minister dostrzega potrzebę podjęcia

się przez urzędy morskie zharmonizowanych działań

na obszarach nadmorskich pasów technicznych, któ-

re miałyby na uwadze zarazem ochronę przyrody,

ochronę brzegów nadmorskich oraz rozwój turystyki

w miejscowościach nadmorskich?

Z poważaniem

Poseł Krzysztof Brejza

(nr 8281)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie kosztów sądowych

zakończonych polubownie

Ministra w sprawie uregulowania zasad ponoszenia

kosztów sądowych w sprawach cywilnych.

Regułą

jest, że strona dochodząca swoich praw w sądzie uisz-

cza opłatę sądową od pisma wszczynającego postępo-

wanie w sposób i w wysokości przewidzianych prze-

pisami prawa.

W przypadku wygrania procesu może

dochodzić zwrotu tych kosztów od przeciwnika.

W przypadku zawarcia ugody w toku postępowa-

nia, zgodnie z art. 104 Kodeksu postępowania cywil-

nego, koszty procesu znosi się wzajemnie.

Zgodnie

z poglądami przedstawicieli nauki prawa, powyższy

ku zawarcia ugody, jeżeli z jej treści nie wynika nic

innego, należności stron podlegają umorzeniu.

Ozna-

cza to, że strona poszukująca ochrony swoich praw

198

przed sądem w razie zawarcia ugody nie odzyskuje

uiszczonej uprzednio opłaty.

Rozwiązanie przyjęte w Kodeksie postępowania

cywilnego sprawia, że strony procesów cywilnych

mogą nie przejawiać skłonności do polubownego za-

kończenia sporów, dążąc do zakończenia procesu wy-

rokiem w celu uzyskania zwrotu poniesionych uprzed-

nio kosztów.

Jednocześnie trwanie procesu powodu-

je obciążenie wymiaru sprawiedliwości, w szczegól-

ności przewlekłość postępowań.

1.

Czy według wiedzy Pana Ministra w innych

państwach europejskich obowiązują regulacje, zgod-

nie z którymi w przypadku zakończenia sprawy ugo-

dą zwracana jest część lub całość poniesionych kosz-

tów sądowych?

2.

Czy zdaniem Pana Ministra jest możliwe lub

zasadne wprowadzenie rozwiązań tego rodzaju do

polskiej procedury cywilnej?

Z wyrazami szacunku

Poseł Krzysztof Brejza

Warszawa, dnia 29 sierpnia 2012 r.

(nr 8282)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

w sprawie umieszczania reklam

na barwach narodowych

Szanowny Panie Ministrze!

W ostatnich latach do

reklamowania sprzedawanych produktów dość czę-

sto wykorzystuje się barwy narodowe.

Niejednokrot-

nie ﬁrmyprodukującenapojealkoholoweiinneto-

wary umieszczały nazwę swojego produktu na tle

polskiej ﬂagipaństwowej.

Moim zdaniem i zdaniem wielu osób zgłaszają-

cych mi powyższy problem taki sposób prowadze-

nia kampanii reklamowej jest co najmniej niewska-

zany, gdyż może on naruszać godność symboli na-

rodowych.

umieszczania reklam na barwach narodowych?

2.

Czy w świetle obowiązujących przepisów takie

działanie jest prawnie dopuszczalne?

Z poważaniem

Poseł Krzysztof Brejza

(nr 8283)

do ministra ﬁnansów

w sprawie zasady memoriałowej

Szanowny Panie Ministrze!

Obowiązek zaksięgo-

wania dochodu przez przedsiębiorcę z chwilą wysta-

wienia faktury za wykonaną usługę lub sprzedany

czy też nie, doprowadził już wiele ﬁrm do trudnej

sytuacji ﬁnansowej.

Według specjalistów z Centrum im. Adama Smi-

tha obowiązek płacenia podatku od dochodu, którego

przedsiębiorca jeszcze nie osiągnął, znajduje się

wśród najbardziej szkodliwych i niekorzystnych dla

przedsiębiorczości rozwiązań prawnych.

Oprócz VAT ﬁrmamusijeszczeuiścićpodatekdo-

chodowy, obciążają ją też koszty pracy i ubezpieczeń,

a często, aby zapłacić podatek, jest zobowiązana do

zaciągnięcia kredytu w banku.

Może się jednak oka-

zać, że należnej zapłaty wynikającej z faktury nigdy

nie otrzyma, a to najprostsza droga do upadłości.

Przykładów nie musimy daleko szukać, wystarczy

przyjrzeć się bliżej sytuacji podwykonawców budują-

cych polskie autostrady.

Zupełnie inaczej jest np.

w Niemczech, w których przedsiębiorca nie ma obo-

wiązku zapłaty podatku od dochodu, którego jeszcze

nie osiągnął, a urzędy skarbowe dokładniej przyglą-

dają się dłużnikom niż wierzycielom.

Niestety Polska

wraz z Hiszpanią i Portugalią zajmują trzy ostatnie

pozycje wśród krajów europejskich w rankingu tzw.

moralności płatniczej.

pytanie: Jakie jest stanowisko ministerstwa w wyżej

opisanej sprawie i czy ministerstwo mogłoby rozwa-

żyć zmianę zasad rozliczania podatku VAT?

Z poważaniem

Poseł Krzysztof Brejza

(nr 8284)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie dodatku dla niektórych opiekunów

Szanowny Panie Ministrze!

W związku z wej-

Rady Ministrów w sprawie szczególnych warunków

realizacji rządowego programu wspierania niektó-

199

rych osób pobierających świadczenie pielęgnacyjne

zwracają się do mojego biura poselskiego osoby, któ-

re nie są w nim uwzględnione, a są de facto opieku-

nami osób niepełnosprawnych i pobierają świadcze-

nie pielęgnacyjne.

Pominięci opiekunowie pobierają-

cy świadczenie pielęgnacyjne czują się dyskrymino-

wani, gdyż wykonują takie same elementy opieki jak

rodzice i opiekunowie faktyczni dzieci niepełno-

sprawnych.

Czasami nawet o wiele trudniej im się

opiekować dorosłym ze względu na stan chorego, czę-

sto leżącego i posiadającego inną masę ciała.

Samo

świadczenie jest bardzo niskie – 520 zł miesięcznie.

Za takie same usługi, np. w domu pomocy społecznej,

trzeba zapłacić 2600 zł od osoby miesięcznie.

Wyróż-

nianie, a w zasadzie dyskryminowanie niektórej gru-

py opiekunów osób niepełnosprawnych jest bezzasad-

ne.

Niesprawiedliwe jest też dyskryminowanie mał-

żonka osoby niepełnosprawnej, na którym w świetle

prawa ciąży obowiązek alimentacyjny, a nie może on

być w świetle przepisów ustawy o świadczeniach ro-

dzinnych opiekunem osoby niepełnosprawnej i pobie-

rać świadczenia pielęgnacyjnego.

Wszystkie te kwe-

stie zawarte są w jednej ustawie, a mimo to bardzo

krzywdzą poszczególne grupy osób, choć każda z nich

w Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym jest ściśle ze

sobą powiązana z racji małżeństwa, pokrewieństwa,

powinowactwa lub przysposobienia.

Jakie przesłanki kierowały Radą Ministrów pod-

czas formułowania rozporządzenia w sprawie dodat-

ku dla opiekunów osób niepełnosprawnych i co jest

powodem wykluczenia opiekunów osób dorosłych nie-

będących dla nich rodzicami lub opiekunami faktycz-

nymi dzieci z możliwości otrzymywania dodatku do

świadczenia?

Dlaczego opiekun osoby niepełnosprawnej pobie-

rającej świadczenie pielęgnacyjne, np. członek rodzi-

ny, który nie jest rodzicem ani też opiekunem fak-

tycznym dziecka niepełnosprawnego, nie jest potrak-

towany na równi z rodzicami i opiekunami faktycz-

nymi dzieci niepełnosprawnych, a wykonuje swoje

obowiązki równie solidnie i przyznano mu świadcze-

nie pielęgnacyjne?

Ilu opiekunów osób niepełnosprawnych wyklu-

czonych z racji wejścia w życie rozporządzenia

Rady Ministrów nie dostanie takiego dodatku

w skali kraju?

Dlaczego Rada Ministrów swoim rozporządze-

niem podzieliła opiekunów osób niepełnosprawnych,

skoro ustawa o świadczeniach rodzinnych oraz Ko-

deks rodzinny i opiekuńczy wyraźnie mówią, że opie-

kunem osoby niepełnosprawnej pobierającym świad-

czenie pielęgnacyjne może być inna osoba, na której

ciąży obowiązek alimentacyjny?

Dlaczego rodzice czy opiekunowie faktyczni dziec-

ka niepełnosprawnego mogą skorzystać ze szczegól-

nych dodatków, a inna grupa opiekunów osób niepeł-

nosprawnych nie ma takiej możliwości?

W czym we-

dług Rady Ministrów tkwi różnica pomiędzy poszcze-

gólnymi opiekunami?

Z poważaniem

Poseł Tadeusz Woźniak

Warszawa, dnia 29 sierpnia 2012 r.

(nr 8285)

do ministra zdrowia

w sprawie procedury przeprowadzenia

przez Dolnośląski Oddział Wojewódzki NFZ

Szanowny Panie Ministrze!

Zwróciły się do mnie

które stanowczo sprzeciwiają się procedurze przepro-

wadzenia przez Dolnośląski Oddział Narodowego

Funduszu Zdrowia konkursu ofert na świadczenie

usług ratownictwa medycznego na rok 2013 i lata

następne.

W sytuacji zagrożenia przejęciem usług medycz-

nych przez podmioty prywatne podzielam zdanie sa-

morządowców, że w momencie przystąpienia do kon-

kursu, w którym jednym z najważniejszych kryte-

riów obok jakości, kompleksowości, dostępności oraz

ciągłości będzie cena świadczonych usług, która bę-

dzie stanowiła główny wykładnik, stacja pogotowia

może nie mieć szans na złożenie konkurencyjnej ofer-

ty w stosunku do dużych, sieciowych podmiotów pry-

watnych.

Istnieje również obawa, że prywatny pod-

miot, biorąc pod uwagę niemałe koszty funkcjonowa-

nia, nie będzie zainteresowany utrzymaniem po-

szczególnych podstacji.

Podstawowym celem istnienia samorządowych

pogotowi ratunkowych, w tym przedmiotowego SP

ZOZ pogotowia ratunkowego w Świdnicy, jest świad-

czenie całodobowych usług medycznych.

W ciągu

wielu lat funkcjonowania pogotowie borykało się

z licznymi problemami.

Dzięki funduszom unijnym,

politykom, przedstawicielom ﬁrm,atakżewyłożeniu

środków przez starostwo powiatowe pogotowie wzbo-

gaciło się o nowe, spełniające normy bezpieczeństwa

ambulanse drogowe stosowane do przewozów osób

chorych i rannych.

Dzięki ciągłej modernizacji SP

wyposażone jest w najnowszy sprzęt medyczny, po-

siada nowoczesny system łączności i powiadamiania

ratunkowego.

W ciągu ostatnich lat dokonano grun-

towej reorganizacji pogotowia oraz restrukturyzacji

we wszystkich pionach pod kątem rachunku ekono-

micznego oraz dostosowania jednostki do wymogów

200

współczesnego, europejskiego ratownictwa medycz-

nego.

W planach jednostki założono budowę nowej

siedziby oraz systematyczną wymianę ambulansów

na nowe.

Szanowny Panie Ministrze, istnieje realne zagro-

żenie, że przejęcie tego typu usług przez podmioty

prywatne doprowadzi do masowych zwolnień wykwa-

liﬁkowanejkadrymedycznej,likwidacjibogategoza-

plecza technicznego i medycznego, a co się z tym wią-

że, do całkowitej dysfunkcji tego systemu ze szkodą

dla społeczeństwa.

W związku z powyższym proszę o rozważenie

możliwości utrzymania systemu ratownictwa me-

dycznego w strukturach podmiotów publicznych, a tak-

że udzielenie odpowiedzi na poniższe pytania:

1.

Czy istnieje możliwość podjęcia działań zmie-

rzających do wstrzymania przeprowadzenia konkur-

su ofert na świadczenie usług ratownictwa medycz-

nego poprzez wprowadzenie aneksów przedłużają-

cych obecnie obowiązujące umowy dla zainteresowa-

nych podmiotów?

2.

Czy w przypadku ewentualnego ogłoszenia

konkursu ofert na rok 2013 i lata kolejne przewidzia-

ne jest rozszerzenie kryteriów oceny oferty o inne

elementy, tj. standardy świadczonych usług, lokali-

zację siedziby pogotowia na terenie danego powiatu,

doświadczenie w realizacji świadczeń z zakresu ra-

townictwa medycznego, a także posiadane centrum

powiadomienia ratunkowego oraz zaplecze medyczne

i techniczne?

Z poważaniem

Poseł Andrzej Dąbrowski

Kłodzko, dnia 29 sierpnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 8286)

do ministra administracji i cyfryzacji

uprawnienia do zawierania małżeństw wyznanio-

wych ze skutkami cywilnymi.

Do czasu ratyﬁkacji

konkordatu w 1998 r. małżeństwo wyznaniowe za-

wierane przed duchownymi nie wywierało skutków

cywilnych.

W 1989 r. zniesiony został zakaz udziela-

nia ślubów wyznaniowych przed zawarciem małżeń-

stwa cywilnego.

Dyskusja nad ratyﬁkacjąkonkorda-

tu postawiła przed władzami państwowymi zadanie

powania cywilnego, Prawo o aktach stanu cywilnego,

ustaw (Dz. U. Nr 117, poz. 757), która weszła w życie

15 listopada 1998 r.

Uprawnienie do zawarcia małżeństw wyznanio-

wych ze skutkami cywilnymi zostało przyznane Ko-

ściołowi katolickiemu oraz kościołom i związkom

widują takie uprawnienie.

Nie wszystkie, więc ko-

ścioły i związki wyznaniowe mają indywidualną re-

gulację ustawową, uzyskały takie uprawnienia.

Nie

wpisane do rejestru, mające własne prawo wyznanio-

we.

Przyjęta zasada swobodnego uznania przy nada-

niu przez władze państwowe tego uprawnienia naru-

sza konstytucyjną zasadę równouprawnienia kościo-

łów i związków wyznaniowych, a w konsekwencji

kazus wielu debat prawniczych – ustawodawca nie

zdecydował się na rozszerzenie tego uprawnienia na

wszystkie związki wyznaniowe legalnie działające

w Polsce na podstawie wpisu do rejestru, co budzi

kontrowersje i pytanie o pełną realizację zasady rów-

nouprawnienia.

Co formalnie stoi na przeszkodzie, by kościołom

i związkom wyznaniowym wpisanym do rejestru

nadać możliwość udzielania ślubów ze skutkami cy-

wilnymi i jakie dziania ministerstwo podejmuje, by

realizować w tej materii zasadę równouprawnienia

kościołów i związków wyznaniowych?

Czy w tej sprawie prowadzone są konsultacje ma-

jące na celu uregulowanie przedstawianej sprawy?

Jeżeli tak, proszę o przedstawienie harmonogramu/

konkluzji konsultacji.

Z poważaniem

Poseł John Abraham Godson

Łódź, dnia 29 sierpnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 8287)

do ministra spraw wewnętrznych

runków Policji.

Wszyscy doskonale wiemy, że głów-

nym zadaniem policji jest ochrona obywateli, a tym

samym podniesienie poziomu bezpieczeństwa w kra-

201

ju.

Z badań CBOS wynika, że 71% Polaków darzy

zaufaniem policję.

Jednakże sytuacja ta może ulec

zmianie na gorsze, bowiem rząd planuje likwidację

znacznej części posterunków w Polsce.

Powodem jest

oczywiście szukanie oszczędności, jednakże należy

sobie zadać pytanie, czy warto.

Czy warto szukać

oszczędności kosztem bezpieczeństwa obywateli?

W planach jest likwidacja co drugiego posterunku

Policji w samym województwie zachodniopomorskim.

Natomiast na Śląsku ma być zlikwidowanych ponad

20 posterunków.

Kilkanaście dalszych ma zostać po-

łączonych w kilka komisariatów.

Na Podkarpaciu

natomiast planuje się zlikwidowanie 38 posterun-

ków Policji.

Wprowadzane zmiany będą odczuwalne

zwłaszcza w bardzo małych miasteczkach oraz na

wsiach, bowiem aby się skontaktować z policją, miesz-

kańcy często będą zmuszeni pokonać nawet kilka-

dziesiąt kilometrów.

To może skutecznie zniechęcić

poszkodowanych do zgłoszenia przestępstwa, a tym

samym bardziej zachęcić przestępców do łamania

prawa.

Ograniczenie liczby posterunków będzie mia-

ło jeszcze jeden negatywny skutek, a mianowicie

może oznaczać masowe zwolnienie funkcjonariuszy.

— Czy według Pana Ministra likwidacja znacznej

części posterunków Policji nie obniży poziomu bez-

pieczeństwa obywateli?

— Kiedy Pan Minister ma zamiar przeprowadzić

likwidację posterunków Policji?

Z poważaniem

Poseł John Abraham Godson

(nr 8288)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie tworzenia warunków

w formie nieodpłatnej, kontrolowanej pracy

Szanowny Panie Ministrze!

W raporcie Najwyż-

szej Izby Kontroli z dnia 27 lipca 2012 r., nr ewid.

31/2012/P/11/169/LWA, możemy przeczytać, że: aby

skutecznie motywować i nadzorować skazanych, ko-

nieczne jest zacieśnienie współpracy samorządów

z kuratorami sądowymi.

Aby praca społeczna skaza-

nych mogła spełniać swoją funkcję, czyli przynosić

wymierne korzyści społeczeństwu i być dla skaza-

nych formą resocjalizacji, konieczne jest stworzenie

skutecznego systemu motywacji i nadzoru osób od-

bywających karę.

Według NIK zmiany wymaga

przede wszystkim nastawienie samorządów i wyzna-

czanych przez nie podmiotów organizujących prace

dla skazanych.

Kontrola NIK wykazała bowiem, że

do tej pory przedstawiciele samorządu ograniczali się

do formalnego wypełniania podstawowych obowiąz-

ków, czyli np. wyznaczania organizatorów prac dla

skazanych.

Nie interesowali się natomiast funkcją

wychowawczo-resocjalizacyjną ich pracy ani wynika-

jącymi z niej potencjalnymi korzyściami dla społe-

czeństwa.

Jakie działania zamierza podjąć resort w kontekście

raportu NIK, nr ewid.

31/2012/P/11/169/LWA?

Z poważaniem

Poseł John Abraham Godson

(nr 8289)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie stosowania mięsa oddzielonego

mechanicznie do produkcji wędlin

Szanowny Panie Ministrze!

Zwracam się do Pani

Minister w związku ze stosowaniem mięsa oddzielo-

nego mechanicznie do produkcji wędlin.

Wszyscy dobrze wiemy, że Polska przez lata szczy-

ciła się na całym świecie wysoką jakością wyrobów

wędliniarskich.

Konsumenci mieli pewność, iż wędli-

ny oraz kiełbasy, które kupują, faktycznie składają

się z mięsa.

Jednakże obecnie coraz częściej produ-

cenci oferują nam wędliny coraz gorszej jakości.

Jaki

jest więc powód zaistniałej sytuacji?

Od 2004 r. rząd polski uchylił ustawę dotyczącą

norm produkcji wędlin, tłumacząc się brakiem ujed-

noliconych przepisów unijnych.

W związku z powyż-

szym na etykiecie można przeczytać, że skład wędlin

to przede wszystkim MOM, czyli mięso oddzielone

mechanicznie, zawierające świńską skórę, zmielone

kości, chrząstki oraz duże ilości tłuszczu zwierzęce-

go.

Tak więc producenci praktycznie bezkarnie mogą

dodawać MOM oraz inne szkodliwe dla zdrowia ulep-

szacze i nazwać swój wyrób „wędliną”.

W niektórych

wyrobach takiego „udawanego mięsa” można znaleźć

ponad 30%.

Zaistniałą sytuację producenci tłumaczą zbyt wy-

sokimi kosztami produkcji, natomiast kilogram mię-

sa oddzielonego mechanicznie kosztuje zaledwie 1,60 zł.

Jak widać, w takiej sytuacji zyskują tylko producen-

ci, kosztem zdrowia klientów.

Jestem zdania, iż nie

wystarczy czytać etykiety na produktach, aby ustrzec

się kupowania wędlin o bardzo niskiej jakości.

Po-

202

winniśmy uchwalić takie prawo, które skłoni produ-

centów wędlin do uczciwości.

Czy według Pana Ministra brak obowiązujących

przepisów dotyczących regulacji jakości wędlin jest

korzystne dla konsumentów?

Czy Pan Minister uznaje potrzebę wprowadzenia

zakazu stosowania MOM do produkcji wędlin?

Kiedy Pan Minister wprowadzi przepisy zakazu-

jące stosowania MOM do produkcji wędlin?

Z poważaniem

Poseł John Abraham Godson

(nr 8290)

do ministra środowiska

w sprawie polowań na ptaki

Szanowny Panie Ministrze!

W dniu 15 sierpnia

br. rozpoczął się sezon polowań na dzikie kaczki.

Pol-

skie przepisy w tym zakresie są sprzeczne z art. 7

ust. 4 dyrektywy ptasiej, który zakazuje polowania

w okresie wychowu młodych i w czasie trwania po-

szczególnych faz reprodukcji, oraz sprzeczne z art. 5

lit. d tej dyrektywy, który zakazuje umyślnego pło-

szenia ptaków, szczególnie w okresie lęgowym.

Powyż-

szy problem nakazuje jednak podać w wątpliwość ce-

lowość i zasadność polowań na ptaki w ogóle.

Według

statystyk łowieckich w Polsce zabija się ok. 140 tys.

dzikich ptaków rocznie.

Jest to jednak liczba poważnie

zaniżona, bo nie uwzględnia śmiertelności wskutek

postrzałów, płoszenia czy zatrucia śrutem ołowianym.

Według ostrożnych szacunków na skutek polowań

może ginąć w Polsce 700 tys. ptaków rocznie

1)

.

W Polsce na dzikie ptaki poluje się na obszarach

Natura 2000, wzdłuż granic parków narodowych,

w otulinach tych parków i na obszarach zgłoszonych

do międzynarodowej konwencji ramsarskiej jako

ostoje ptaków.

Na przykład wokół Parku Narodowe-

go Ujście Warty, który jest jedną z najcenniejszych

ostoi ptaków w skali europejskiej, jesienne polowania

na migrujące gęsi są tak intensywne, iż park ten do-

czekał się nieformalnej nazwy „odstrzałowy park

narodowy”.

Typowe argumenty uzasadniające polo-

wania nie mają zastosowania w przypadku dzikich

kich stadiach życia.

Dodatkowo zagraża im gatunek

inwazyjny, wprowadzany do środowiska przez czło-

wieka – norka amerykańska.

słabej znajomości gatunków ptaków wśród myśli-

wych.

Niektóre gatunki ptaków potraﬁąrozpoznać

jedynie specjaliści ornitolodzy, zwłaszcza biorąc pod

uwagę słabą widzialność podczas polowań prowadzo-

nych zwykle rano i wieczorem.

Ponadto stada kaczek

i gęsi są często wielogatunkowe, a strzelanie do nich

jest nieselektywne.

Skutkiem tego zabijane są ptaki

chronione, w tym gatunki bardzo rzadkie.

Przyznał

to ostatnio rzecznik prasowy Polskiego Związku Ło-

wieckiego, mówiąc iż „Podobieństwo gatunków chro-

nionych i łownych rodzi spore ryzyko pomyłki”

2)

.

Po-

twierdzają to również badania naukowe.

5.

W konsekwencji polowań na ptaki następuje

ołowicą.

Według przybliżonych szacunków co roku

wprowadzonych zostaje do środowiska ok. 300 ton oło-

wiu – jednego z najbardziej toksycznych pierwiastków.

Wystrzelony w postaci śrutu ołowianego traﬁadowód

i gleby.

Według raportów Komisji Europejskiej w miej-

scach polowań występuje olbrzymie stężenie ołowiu.

1 m2.

Skażenie ołowiem powoduje śmierć, problemy

Ministra z uprzejma prośbą o odpowiedź na poniższe

pytania:

W jakim terminie minister środowiska zamierza

dostosować rozporządzenie w zakresie określenia

okresów polowań na zwierzęta łowne do obowiązują-

cych przepisów dyrektywy ptasiej?

Jakie jest uzasadnienie zabijania dzikich ptaków

w Polsce?

Czy istnieją podstawy przyrodnicze, na-

ukowe, społeczne uzasadniające polowania na dzikie

ptaki?

W jaki sposób dokonuje się ustalenia liczebności

populacji ptaków łownych, w tym podczas ich migra-

cji, w strefach ochronnych zwierząt, tzw. otulinach

parków narodowych przed przeprowadzeniem od-

strzałów redukcyjnych (vide: przypadek obwodu ło-

wieckiego nr 50 w nadleśnictwie Ośno, znajdującego

się w otulinie Parku Narodowego Ujście Warty)?

Z poważaniem

Poseł John Abraham Godson

1)

Według badań naukowych udział ptaków postrzelonych wynosi

20–30% całej populacji.

Dla przykładu, badania europejskie dowodzą, iż

w wyniku strzałów oddanych przez myśliwych rannych jest średnio 25%

wszystkich gęsi jednorocznych i 36% starszych gęsi.

2)

http://www.poluje.pl/polowanie,polowanie-na-dzikie-kaczki-ru-

szyl-sezon,9561.

203

Interpelacja

(nr 8291)

do ministra obrony narodowej

w sprawie możliwości legalnego

wykorzystania wojskowych częstotliwości

radiowych przez grupy paramilitarne

możliwości wykorzystania wojskowych częstotliwości

radiowych przez grupy paramilitarne.

Treningi grup

paramilitarnych z wykorzystaniem replik ASG (Air

Soft Gun) mają wysoki poziom merytoryczny.

Wyma-

gają często wsparcia sprzętowego niedostępnego albo

trudno dostępnego w warunkach cywilnych.

Prowa-

dzi to niekiedy do samowoli i przekraczania upraw-

nień.

Tak ma to miejsce w przypadku wykorzystania

łączności radiowej dalekiego zasięgu w symulacjach

militarnych.

W cywilnym użytku powszechnie do-

puszczone są trzy rodzaje systemów łączności: LPD

(Low Power Devices), PMR (Private Mobile Radio)

oraz CB (Citizen Band).

Wszystkie są wykorzystywane przez grupy para-

militarne jako łączność bliskiego zasięgu, ale nie

spełniają wymagań dla łączności dalekiego zasięgu

(np. łączność z oﬁceremoperacyjnym).

— LPD zapewnia łączność do 100 m i jest przez

to rzadko wykorzystywana.

— PMR zapewnia łączność nominalną do 6 km,

w praktyce, w terenie leśnym, nie przekracza 300 m.

Pokrywa to zapotrzebowanie na łączność bliskiego za-

sięgu w ramach drużyny i jest tak wykorzystywana.

— CB zapewnia łączność nominalną od 10 do

20 km, w praktyce, w terenie leśnym, waha się od

1 do 3 km i niestety nie zapewnia ciągłości łączności.

Od kilku lat ludzie ze środowisk paramilitarnych

zaopatrują się w czeskie radiostacje RF-10 pracujące

w paśmie 44 MHz do 53 MHz, o mocy nadajnika do

1 W, pracujące w systemie analogowym (powszechnie

dostępne na serwisach aukcyjnych).

Wpisują się one

doskonale w potrzeby symulacji militarnych (wiel-

kość i zasięg), niestety nie ma regulacji zezwalają-

cych na ich użycie.

Możliwości radia RF-10 pokrywa-

ją się zakresem polskich częstotliwości wojskowych:

— 44,000–48,000 MHz, odstęp kan.

25 kHz, mo -

dulacja FM,

dulacja FM.

Zezwolenie grupom paramilitarnym na czasowe

wykorzystywanie tych częstotliwości bardzo pomo-

głoby w krzewieniu wartości obronnych.

Usankcjo-

nowałoby stan, który już istnieje, a bez legalnych

regulacji jest patologią.

z pytaniami:

Czy ministerstwo mogłoby stworzyć przepis ze-

zwalający grupom paramilitarnym i organizatorom

imprez paramilitarnych na wykorzystanie częstotli-

wości wojskowych w systemie analogowym na po-

trzeby ćwiczeń i symulacji militarnych?

Czy ministerstwo mogłoby stworzyć uproszczoną

procedurę zgłaszania potrzeby użycia tych częstotli-

wości (telefonicznie, mailowo) do Wojskowego Biura

Zarządzania Częstotliwościami?

Z poważaniem

Poseł John Abraham Godson

(nr 8292)

do ministra administracji i cyfryzacji

w sprawie budowy infrastruktury

szerokopasmowej

Szanowny Panie Ministrze!

W odniesieniu do ra-

(nr ewid.

31/2012/P/11/169/LWA), w którym możemy

przeczytać, iż budowa infrastruktury szerokopasmo-

wego dostępu do Internetu odbywała się w niezado-

walającym tempie.

Niski stan zaawansowania pro-

jektów wskazuje na duże prawdopodobieństwo, że

cele zakładane w programach operacyjnych mogą nie

zostać osiągnięte.

Jedną z przyczyn takiego stanu

jest zjawisko arytmii charakterystyczne dla wyko-

rzystywania funduszy unijnych, polegające na ni-

skim początkowo wykorzystaniu środków i później-

szym nadrabianiu zaległości.

Spiętrzenie prac inwe-

stycyjnych w końcowym okresie może mieć negatyw-

ny wpływ na ostateczną jakość projektów.

Czytamy

dalej, że w świetle ustaleń kontroli konieczne jest

ustanowienie na poziomie centralnym koordynatora

przedsięwzięć związanych z budową infrastruktury

szerokopasmowej.

Jaki jest stopień zaawansowania budowy infra-

struktury szerokopasmowej, w szczególności we wschod-

niej części Polski?

Czy zgodnie wynikami kontroli zostanie powoła-

ny centralny koordynator przedsięwzięć związanych

z budową infrastruktury szerokopasmowej?

Z poważaniem

Poseł John Abraham Godson

204

Interpelacja

(nr 8293)

do ministra transportu,

w sprawie obowiązku jazdy

Ministra w związku z obowiązkiem jazdy na świa-

tłach mijania przez cały rok.

Od 2007 r. wszyscy pol-

scy kierowcy są zobowiązani do włączania świateł

mijania niezależnie od pory roku.

Według pomysło-

dawcy ustawa miała przyczynić się do zmniejszenia

liczby wypadków i tym samym poprawić bezpieczeń-

stwo na naszych drogach.

Pozostaje tylko pytanie,

czy wspomniany przepis spełnił swoje zadanie.

Uwa-

żam, że wręcz przeciwnie, ponieważ obowiązek świa-

teł mijania przyniósł bardzo negatywne skutki, bo-

wiem np. wzrosła liczba wypadków, zwłaszcza wśród

pieszych oraz rowerzystów.

Światła mijania utrud-

niają dostrzeganie kierowcom obiektów niewyposa-

żonych w żadne światła, chodzi tu szczególnie o pie-

szych, rowerzystów, zwierzęta czy nawet dziury

w jezdni, ponieważ podnoszą one próg widzialności,

poniżej którego ludzkie oko nie reaguje na bodźce.

Jazda z włączonymi światłami mijania w dzień może

powodować zmęczenie oczu, irytację, złe samopoczu-

cie, a nawet agresję u kierowców.

Według badań prze-

prowadzonych przez Instytut Transportu Samocho-

dowego tylko 11% samochodów jeżdżących po pol-

skich drogach ma poprawnie ustawione światła mi-

jania, co często jest przyczyną oślepiania kierowców

jadących z przeciwka, a w konsekwencji może prowa-

dzić do wypadków.

Innym równie ważnym negatyw-

nym skutkiem omawianej ustawy jest czynnik eko-

nomiczny.

Zgodnie z wynikami pomiarów i obliczeń

światła mijania zwiększają zużycie paliwa o około

0,2 l/h, co w skali Polski daje rocznie prawie 300 mln l

paliwa i ponad 60 tys. ton dwutlenku węgla wyemi-

towanego do atmosfery oraz duże ilości innych tok-

syn wpływających negatywnie na organizmy żywe.

A przecież to dwutlenek węgla, zdaniem naukowców,

jest głównym czynnikiem odpowiedzialnym za efekt

cieplarniany, a toksyny uwalniane podczas spalania

paliw kopalnych są jednym z głównych czynników

zachorowań człowieka na nowotwory.

Załączone

światła mijania przez całą dobę to nie tylko większe

zużycie paliwa, ale również zużycie żarówek oraz

akumulatorów.

Włączone bez przerwy światła, zwłasz-

cza latem przy dużych temperaturach, zwiększają

ryzyko przegrzania się instalacji elektrycznej, co

w konsekwencji może prowadzić do pożaru.

Takie

niebezpieczeństwo istnieje zwłaszcza w przypadku

starszych samochodów, w których reﬂektoryorazin-

stalacja elektryczna były zaprojektowane z założe-

niem użycia świateł mijania w niższych temperatu-

rach, a więc w nocy.

Początkowo Komisja Europejska

zachęcała państwa UE do wprowadzenia nakazu jaz-

dy z włączonymi światłami mijania.

Jednakże ze

względu na wątpliwości, jakie powstały odnośnie do

tej ustawy, Komisja Europejska wycofała swoje reko-

mendacje.

W Austrii zrozumiano popełniony błąd

i wycofano podobny nakaz zaledwie po dwóch latach

jego obowiązywania, a Chorwacja ograniczyła go do

okresu jesienno-zimowego.

Uważam, iż polski rząd

także powinien raz jeszcze się zastanowić, czy warto

nadal popierać istniejącą ustawę.

wa o obowiązku włączania świateł mijania jest

słuszna?

Czy Pan Minister podejmie działania mające

na celu zniesienie obowiązku włączania świateł

mijania?

Z poważaniem

Poseł John Abraham Godson

(nr 8294)

do ministra administracji i cyfryzacji

parlamentarnych, a dokładnie możliwością uczest-

nictwa w wyborach przez Internet.

Internet jako medium oraz narzędzie wykorzysty-

wane do komunikacji i pozyskiwania informacji prze-

stało być już nieznaczącą alternatywą dla tradycyj-

nych metod.

Od kilku lat Polska na wzór krajów roz-

winiętych jest w trakcie przeprowadzania procesu

cyfryzacji.

Składanie wniosków w urzędzie za pomo-

cą Internetu w 2012 r. nie jest już opcją lub cieka-

wostką skierowaną do obywateli obeznanych w no-

woczesnych technologiach.

Dzisiaj to standard świad-

czący o tym, że kraj jest innowacyjny i przyjazny

obywatelowi.

Cyfryzacja wielu sfer życia to proces nieuniknio-

ny, ale i zarazem bardzo pożyteczny.

Zapowiadane

wprowadzenie elektronicznych dowodów czy elektro-

nicznych kart pacjenta to jeden z przejawów tego pro-

cesu.

Dla mnie jako posła działającego w Komisji In-

nowacyjności i Nowoczesnych Technologii tematyka

cyfryzacji będzie zawsze niezwykle istotna.

W związ-

ku z tym chciałbym poruszyć temat uczestnictwa

w wyborach przez Internet bez wychodzenia z domu.

Krajem, który do tej pory umożliwił swoim obywate-

lom dobrowolne skorzystanie z takiej możliwości, jest

205

Estonia.

W 2007 r. 6% Estończyków skorzystało

z tego udogodnienia.

Francuzi oraz Anglicy są na

etapie testowania takiego rozwiązania.

Według badań przeprowadzonych przez D-Link

Technology Trend w Polsce na uczestnictwo w wybo-

rach za pośrednictwem Internetu zdecydowałoby się

33% uprawnionych do głosowania.

Takie wyniki uzy-

skano w przeprowadzonym w sierpniu 2011 r. bada-

niu, którego celem było poznanie zachowań, prefe-

rencji wyborczych wśród użytkowników Internetu.

Faktem jest, że wprowadzenie takiej możliwości

to duże koszty związane z budową infrastruktury

oraz z koniecznością ustanowienia przetargu na

oprogramowanie, które zapewniałoby pełną funkcjo-

nalność oraz bezpieczeństwo.

Jednakże w moim

mniemaniu cała inicjatywa z biegiem czasu spowo-

dowałaby zmniejszenie kosztów przeprowadzenia

wyborów oraz co najważniejsze, doprowadziłaby do

zwiększenia frekwencji w wyborach.

jące zapytania:

Czy ministerstwo rozważa wprowadzenie możli-

wości uczestnictwa w wyborach parlamentarnych za

pomocą Internetu?

Czy trwają prace nad takim projektem?

W których wyborach parlamentarnych zaistnia-

łaby taka możliwość?

Z poważaniem

Poseł John Abraham Godson

(nr 8295)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie stosowania

dozoru elektronicznego

elektronicznego dozoru skazanych.

Elektroniczny do-

zór skazanych możliwy jest w całym kraju od począt-

ku 2012 r.

System ruszył we wrześniu 2009 r.

Dozór

elektroniczny można stosować wobec skazanych na

karę do roku więzienia.

Można go też stosować wobec

sową.

Do tej pory dozorem zostało objętych blisko

7,6 tys. skazanych, z czego około 4 tys. już odbyło

karę.

Obecnie karę na zasadach elektronicznego do-

zoru odbywa ponad 3,6 tys. skazanych.

Wydajność

i przepustowość systemu dozoru elektronicznego jest

niemal dwukrotnie większa niż wykorzystywana

obecnie i niemal trzykrotnie tańsza od tradycyjnego

odbywania kary z zakładzie karnym.

ce pytanie: Jakie działania ministerstwo podjęło na

rzecz częstszego wykorzystywania tej formy odbywa-

nia kary w orzecznictwie sądowym?

Z poważaniem

Poseł John Abraham Godson

Łódź, dnia 27 sierpnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 8296)

do ministra sportu i turystyki

w sprawie upadłości polskich biur podróży

Minister w związku z upadłością polskich biur po-

dróży w ostatnim czasie.

Wakacje zazwyczaj kojarzą

się nam z relaksem i odpoczynkiem od spraw życia

codziennego.

Jednakże nie dla tych obywateli, którzy

zaufali niekompetentnym biurom oferującym usługi

turystyczne.

W tym roku mogliśmy usłyszeć o ban-

kructwie Africano Travel, Alba Tour, Sky Club,

Excalibur Tours.

Biura te do ostatniej chwili sprze-

dawały wycieczki, mając świadomość, że niedługo

złożą wniosek o upadłość.

Tysiące ich klientów słusz-

nie poczuło się oszukanych.

Bankructwa touropera-

torów oznaczają spore kłopoty dla ich klientów, któ-

rzy zdążyli wyjechać za granicę.

Turyści dowiadują

się dopiero na miejscu, że ich noclegi oraz bilety po-

wrotne nie zostały opłacone.

Taka sytuacja oznacza

najczęściej koniec wymarzonych wakacji oraz koczo-

wanie na lotniskach w oczekiwaniu na powrót do

kraju.

Według prawa oszukani konsumenci mają pra-

wo do odszkodowania, jednakże w praktyce wygląda

to zupełnie inaczej.

Bowiem przeważnie okazuje się,

że kwota ubezpieczenia ﬁrmynapokryciekosztów

powrotu klienta do kraju oraz zwrotu wpłat wniesio-

nych przez klientów w razie bankructwa ﬁrmyjest

niewystarczająca.

Oczywiście teoretycznie potencjal-

ni klienci mogą się ustrzec przed nieuczciwymi biu-

rami podróży, sprawdzając dane w krajowym reje-

strze dłużników oraz poprzez sprawdzenie, czy biuro

ﬁgurujewCentralnejEwidencjiOrganizatorówTu-

rystyki i Pośredników Turystycznych.

Jednakże po-

mimo takich działań nikt nie zagwarantuje, że to-

uroperator nie zamknie swojego biura z dnia na

dzień, ogłaszając upadłość.

Poszkodowani konsumen-

ci to obciążenie ﬁnansowedlabudżetupaństwa,bo-

wiem koszty powrotu poszkodowanych turystów po-

krywa państwo.

Toteż w interesie państwa leży pod-

jęcie takich działań, które ukrócą poczynania oszu-

stów.

Bowiem dlaczego podatnicy mają płacić za błę-

dy prywatnych ﬁrm?

206

Jaka według Pani Minister jest przyczyna zaist-

niałej sytuacji?

Jakie Pani Minister podejmie działania mające na

celu zabezpieczenie obywateli przed bankrutującymi

biurami podróży?

Kiedy Pani Minister podejmie działania mające

biurami podróży?

Z poważaniem

Poseł John Abraham Godson

(nr 8297)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie opieszałości polskich sądów

Ministra w związku z problemem sądów.

Każdy, kto

chociaż raz złożył pozew do sądu, wie, jak długa i żmud-

na jest droga do zakończenia procesu.

Według staty-

styk co roku wpływa ok. 12 mln spraw do rozpatrze-

nia, co jednak nie tłumaczy, dlaczego procesy są roz-

patrywane całymi latami.

Bowiem średnia terminu

rozpatrywania pozwów trwa trzy lata.

Taki stan rze-

czy powoduje, że obywatel traci zaufanie do polskiego

wymiaru sprawiedliwości.

Sytuacja staje się patowa,

tym bardziej że pod względem liczby sędziów Polska

należy do czołówki państw europejskich.

Natomiast

jeżeli chodzi o długość trwania procesów, to znajdu-

jemy się na szarym końcu Europy.

Według wielu opinii problem leży w nadmiernej

biurokracji, ale też i w mentalności sędziów.

Nie do-

czekawszy się sprawiedliwości ze strony polskich są-

dów, obywatele coraz częściej szukają jej w Europej-

skim Trybunale Praw Człowieka.

Toteż co roku

wpływa wiele skarg na przewlekłe procesy sądowe

w naszym kraju.

Kwotę odszkodowań, jakie będzie

musiała Polska wypłacić w przyszłości w związku

z tymi skargami, możemy liczyć w milionach złotych.

Oczywiście będą to pieniądze wypłacane z budżetu

państwa, które z pewnością można spożytkować na

inne, ważniejsze cele.

Jaka według Pana Ministra jest przyczyna tak

długiego okresu oczekiwania na terminy rozpraw są-

dowych?

Czy Pan Minister rozważa wprowadzenie odpowied-

nich narzędzi zapobiegających istniejącej sytuacji?

Kiedy Pan Minister ma zamiar wprowadzić odpo-

wiednie przepisy mające na celu skrócenie czasu

oczekiwania na terminy rozpraw sądowych?

Z poważaniem

Poseł John Abraham Godson

(nr 8298)

do ministra gospodarki

w sprawie odnawialnych źródeł energii

Szanowny Panie Premierze!

W raporcie Najwyż-

szej Izby Kontroli z dnia 24 lipca 2012 r. (nr ewid.

45/2012/P/11/044/KGP) możemy przeczytać, że wo-

bec dynamicznego wzrostu zużycia energii elektrycz-

nej prognozy jej zużycia w Polsce przyjęte przez Radę

wymagają szczegółowej analizy i w konsekwencji ko-

rekty.

W ocenie NIK może to również skutkować

zmianą celów wskaźnikowych dotyczących wytwa-

rzania energii elektrycznej w instalacjach OZE (od-

nawialne źródło energii), gdyż system wsparcia dla

wytwarzania energii elektrycznej z OZE nie uwzględ-

nia zróżnicowanych kosztów jej uzyskania.

Średni

koszt instalacji 1 MW nowej mocy w elektrowni wia-

trowej jest kilka razy wyższy od takiego kosztu dla

instalacji współspalania biomasy i kilka razy niższy

od kosztu dla małej elektrowni wodnej.

Zdaniem NIK

wskazane byłoby wprowadzenie zmian w tym syste-

mie, tak aby wysokość wsparcia uwzględniała zarów-

no koszt instalacji nowych mocy, jak i preferowane

technologie nowych odnawialnych źródeł energii.

pytanie: Jakie działania planuje podjąć ministerstwo

w kontekście raportu Najwyższej Izby Kontroli z dnia

24 lipca 2012 (nr ewid.

45/2012/P/11/044/KGP)?

Z poważaniem

Poseł John Abraham Godson

(nr 8299)

do ministra zdrowia

w sprawie braku insuliny w aptekach

Stan faktyczny: W czasie moich spotkań z miesz-

sowanie się kwestią związaną z brakiem insuliny

207

w aptekach, szczególnie chodzi o wysoko oczyszczo-

ną insulinę.

Cierpią na tym pacjenci, dla których

insulina jest jedynym lekarstwem, niezbędnym na

co dzień.

Pytanie: W związku z powyższym czy znane są

przyczyny niedoboru insuliny i jakie podjęto działa-

nia, aby poprawić zaopatrzenie w ten lek?

Z wyrazami szacunku

Poseł Tadeusz Arkit

Warszawa, dnia 29 sierpnia 2012 r.

(nr 8300)

do ministra zdrowia

w sprawie obowiązującej listy

chorób zawodowych

Szanowny Panie Ministrze!

Pracownicy, którzy

w wyniku pracy nabawili się choroby, mają prawo do

odszkodowania wypłacanego z ZUS.

O tego rodzaju

odszkodowanie za choroby związane z wykonywa-

nym przez danego pracownika zawodem może się on

ubiegać tylko wtedy, gdy schorzenie znajduje się

w wykazie dołączonym do rozporządzenia Rady Mi-

zawodowych (Dz. U. z 2009 r.

Nr 105, poz. 869).

Niestety, w praktyce zawarta w przedmiotowym

rozporządzeniu lista chorób zawodowych jest za-

mknięta i ujęto na niej jedynie choroby charaktery-

styczne dla wąskiej grupy zawodów, głównie takich

jak górnicy, hutnicy i pracownicy zakładów chemicz-

nych.

W wykazie znajdują się takie choroby, jak: py-

lica, astma oskrzelowa, choroby płuc wywołane py-

łem azbestowym lub pyłem metali twardych, zaćma

popromienna.

Na liście nie ma natomiast schorzeń takich, jak:

nadciśnienie tętnicze, depresje i nerwice, różnorodne

zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa, czy też niedo-

krwienność serca, chociaż tego rodzaju choroby rów-

nież mają swoje źródło w wykonywanych współcze-

śnie zawodach.

Wydaje się, iż umieszczenie na liście chorób zawo-

dowych tylko niektórych schorzeń wyraźnie uprzy-

wilejowuje pewne grupy zawodowe, zaś inne, prze-

ciwnie, dyskryminuje.

Skonstruowana w taki, a nie inny sposób lista

sprawia, że pracownicy cierpiący na inne schorzenia

mają niemal zerowe szanse na uzyskanie odszkodo-

wania z tytułu nabytej choroby zawodowej.

3.

Czy rozważana jest możliwość takich zmian

w wykazie, które gwarantowałyby równe prawa pra-

cownikom różnych grup zawodowych do ubiegania

się o odszkodowania z ZUS z tytułu nabytej choroby

zawodowej?

Z poważaniem

Poseł Anna Nemś

Warszawa, dnia 29 sierpnia 2012 r.

(nr 8301)

do ministra zdrowia

w sprawie niejasności prawnych

Szanowny Panie Ministrze!

Już od siedmiu mie-

sięcy obowiązuje nowela ustawy o prawach pacjen-

ta i rzeczniku praw pacjenta, która powołała do

życia komisje do spraw orzekania o zdarzeniach

medycznych.

Jednak pacjenci dopiero teraz zaczy-

nają do nich zgłaszać swoje sprawy, bowiem zgod-

nie z przepisami odszkodowań w nowym trybie

mogą dochodzić tylko osoby poszkodowane w szpi-

talach po 1 stycznia 2012 r.

Do komisji do spraw orzekania o zdarzeniach me-

dycznych działającej przy wojewodzie śląskim traﬁło

już 21 tego rodzaju spraw, co stanowi swoisty rekord

w skali całego kraju.

Oczywiście jest jeszcze zbyt

wcześnie, by wyrokować, czy nowo powstałe komisje

zdają egzamin, jednak eksperci już teraz wskazują

na pewne niejasności w obowiązujących przepisach,

które mogą znacznie utrudnić funkcjonowanie tych-

że komisji.

Zdaniem ekspertów znowelizowana ustawa o pra-

wach pacjenta i rzeczniku praw pacjenta w sposób

niejasny reguluje problematykę związaną z postępo-

waniami przed komisjami do spraw orzekania o zda-

rzeniach medycznych.

Przykładowo, sprawą dysku-

syjną jest, czy w sporze mogą współuczestniczyć dwie

placówki szpitalne.

Zapisy zawarte w ustawie nie zapewniają jednoli-

tego charakteru orzecznictwa.

Dla przykładu, w nie-

których komisjach wnioskodawcę może reprezentować

w postępowaniu jego pełnomocnik, z kolei w innych

nie ma takiej możliwości.

Sporny jest również sposób

postępowania, kiedy wniosek pacjenta zawiera błędy

formalne.

Nie wiadomo, czy w takim przypadku na-

leży zwrócić mu wniesioną opłatę czy przeciwnie – za-

trzymać ją.

Wiele kontrowersji budzi możliwość zrezygnowa-

nia pacjenta z postępowania przed komisją i to na

208

każdym jego etapie.

Dzięki temu dla pacjenta ko-

rzystnie jest zwrócić się ze sprawą najpierw do komi-

sji, a później do sądu.

Jeśli bowiem przed komisją

uzyska on satysfakcjonującą go opinię, znajdzie się

w lepszym położeniu w trakcie sprawy sądowej.

Jest

tak, mimo że ekspertyza nie będzie w sądzie wiążąca,

gdyż ma charakter opinii prywatnej, nie ma mocy

opinii biegłego sądowego, tylko znaczenie pomocni-

cze.

Nie ulega wątpliwości, że, wykorzystując eksper-

tyzę wydaną dla potrzeb komisji, pacjent będzie mógł

znacznie zmniejszyć ryzyko swojej przegranej w są-

dzie.

Ponadto eksperci podkreślają, iż niskie wyna-

gradzanie biegłych wydających opinie dla potrzeb

komisji może ich skutecznie zniechęcić do ich wyda-

wania.

W związku z tym istnieje realne niebezpie-

czeństwo sparaliżowania w przyszłości prac składów

orzekających o zdarzeniach medycznych.

Samych biegłych upoważnionych do wydawania

stosownych ekspertyz na potrzeby komisji jest nie-

wielu, ponieważ są to tylko konsultanci wojewódzcy

oraz lekarze z listy rzecznika praw pacjenta.

W myśl obowiązujących przepisów komisja ma

cztery miesiące na wydanie orzeczenia w danej spra-

wie, jednak ze względu na trudności z pozyskiwa-

niem opinii oraz małą ilość biegłych upoważnionych

do ich wystawiania termin ten może być w praktyce

niemożliwy do dotrzymania.

Według ekspertów istnieje jeszcze uzasadnione

niebezpieczeństwo braku specjalistów, którzy mogli-

by zasiadać w składach orzekających.

W każdej ko-

misji musi być 16 osób, które obradują czwórkami.

W przypadku kiedy w skład komisji wejdą lekarze pra-

cujący w szpitalu, w którym hospitalizowano wniosko-

dawcę, muszą oni zrezygnować z udziału w postępowa-

niu.

Może się również zdarzyć niezamierzona absencja

członków komisji (np. z powodu choroby), a wówczas

bardzo prawdopodobne będzie czasowe zawieszenie ob-

rad niepełnego składu orzekającego.

2.

Czy może się Pan Minister odnieść do sygnali-

zowanych w niniejszej interpelacji niejasności praw-

nych zawartych w znowelizowanej ustawie o prawach

3.

Czy Ministerstwo Zdrowia zadba o wyjaśnienie

wszelkich nieścisłości w obowiązujących przepisach

prawnych, które mogłyby w przyszłości rzutować ne-

gatywnie na prace komisji do spraw orzekania o zda-

rzeniach medycznych?

Z poważaniem

Poseł Anna Nemś

(nr 8302)

do ministra transportu,

odszkodowań właścicielom nieruchomości

wywłaszczonym przez samorządy

Szanowny Panie Ministrze!

W mediach pojawia

się bardzo wiele informacji na temat trudnej sytuacji,

mości wywłaszczeni przez samorządy (np. w celu bu-

dowy dróg publicznych), którym gminy zalegają

z wypłatą rekompensat za przejęte grunty.

Samorzą-

dy opóźniają w czasie negocjacje w sprawie wysoko-

ści odszkodowań, tłumacząc się przy tym brakiem

w swych budżetach środków ﬁnansowychnaichwy-

płaty.

Tego rodzaju postępowanie jest możliwe, po-

nieważ w ustawie o gospodarce nieruchomościami

nie wskazano terminu wypłaty tego rodzaju odszko-

dowania.

To z kolei oznacza, że niektórzy wywłasz-

czeni muszą czekać na należne im odszkodowanie

nawet przez kilka lat.

W praktyce wywłaszczeniowej stosowane są co

prawda swego rodzaju zachęty w celu ułatwienia i przy-

spieszenia tego procesu, np. w postaci 5-procentowej

premii przysługującej właścicielowi nieruchomości za

opuszczenie jej w ciągu miesiąca.

Tego rodzaju roz-

wiązania nie są jednak wystarczająco atrakcyjne dla

właścicieli nieruchomości wywłaszczonych przez sa-

morządy, skoro na wypłacenie przysługującego im

odszkodowania muszą i tak czekać miesiącami, a cza-

sem nawet latami, a poza tym nie mają żadnej gwa-

rancji, że w tym czasie inﬂacjaniepomniejszyznacz-

nie należnej im kwoty pieniężnej rekompensaty.

3, Czy rozważa się możliwość takich zmian legi-

slacyjnych, które zagwarantowałyby właścicielom

nieruchomości wywłaszczanym przez samorządy ko-

nieczną ochronę ich interesów w postaci jednoznacz-

nego określenia terminu wypłacania należnych tym

osobom odszkodowań?

Z poważaniem

Poseł Anna Nemś

209

Interpelacja

(nr 8303)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie zalewu urzędów pracy

nieatrakcyjnymi ﬁnansowo ofertami

zatrudnienia

Szanowny Panie Ministrze!

Z danych publicznych

służb zatrudnienia resortu pracy wynika, iż co mie-

siąc do urzędów pracy trafia od ok. 49 do ponad

74 tys. ofert zatrudnienia.

W czerwcu bieżącego roku

było ich prawie 67 tys.

Niestety, najczęściej oferty pracy są nieatrakcyjne

ﬁnansowo.

W80%proponowanejestpracownikom

minimalne wynagrodzenie, tzn. 1500 zł brutto, lub

niższe, kiedy oferta zatrudnienia dotyczy tylko ja-

kiejś części etatu.

Na minimalną pensję mogą liczyć

m.in. kierowcy szukający pracy w Warszawie, Bia-

łymstoku, Gdańsku czy Wrocławiu.

Chociaż zdarza-

ją się wyjątki.

Nieco atrakcyjniejsze ﬁnansowooferty

kierowane są do kierowców tirów.

Przykładowo we

Wrocławiu mogą oni otrzymać wynagrodzenie 3,5 tys. zł

miesięcznie, pod warunkiem jednak że zgodzą się

jeździć na trasach międzynarodowych.

Wyższe pensje

mają również szansę otrzymywać kierowcy znający ję-

zyki stosunkowo „nietypowe”, np. język ormiański.

Minimalne wynagrodzenie proponowane jest po-

nadto sprzedawcom, którzy maksymalnie mogą

otrzymać propozycję pensji w wysokości 2,2 tys. zł.

W lepszej sytuacji znajdują się osoby z ukończo-

nym kursem spawacza.

Zawód ten jest coraz częściej

poszukiwany, a co za tym idzie, lepiej opłacany.

Zda-

rzają się nawet atrakcyjne oferty pracy na terenie

naszego kraju za 4 tys. zł.

Eksperci szacują, że do urzędów pracy traﬁaok.

40% wszystkich propozycji zatrudnienia, jakie poja-

wiają się na tzw. legalnym rynku pracy.

Ich zdaniem

do urzędów traﬁają przede wszystkim oferty nie-

atrakcyjne ﬁnansowo,któreznajdowałysięjużwcze-

śniej w prasie lub w Internecie, ale nie było na nie

żadnego odzewu ze strony osób poszukujących za-

trudnienia.

podniesionego w niniejszej interpelacji problemu?

3.

Czy oferty pracy traﬁającedoPUPsąregular-

nie analizowane pod względem ich atrakcyjności ﬁ-

nansowej?

4.

Czy w celu ochrony interesów osób bezrobot-

nych resort pracy planuje podjąć jakieś konkretne

działania kontrolne co do ofert zatrudnienia traﬁa-

jących co miesiąc do urzędów pracy?

Z poważaniem

Poseł Anna Nemś

(nr 8304)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie ochrony prawnej tzw. sygnalistów

Szanowny Panie Ministrze!

Tak zwani sygnaliści,

tzn. osoby, które działając w dobrej wierze, ujawnia-

ją wszelkie nieprawidłowości lub też nieetyczne za-

chowania w miejscu pracy i w środowisku zawodo-

wym, zazwyczaj narażają się na mobbing lub na zwol-

nienie.

W niektórych krajach, szczególnie anglosa-

skich, sygnalizatorzy objęci są ustawową ochroną

prawną, odrębną od obowiązujących przepisów pra-

wa pracy.

Niestety w Polsce nie korzystają oni z żadnej

ochrony swoich interesów.

Swych praw mogą próbo-

wać dochodzić w oparciu o przepisy Kodeksu pracy,

który jednak, nie uwzględniając specyﬁkiichdzia-

łań, nie zapewnia im wystarczającej ochrony prawnej

przed odwetowymi działaniami pracodawców.

Najczęściej niewygodni pracownicy są usuwani

z ﬁrm bez uzasadnienia przyczyn wypowiedzenia

lub przy umowach zawartych na czas nieokreślony

– pod pretekstem likwidacji stanowiska pracy czy też

z przyczyn ekonomicznych.

Powody zwolnień nie są

zazwyczaj weryﬁkowaneprzezsądypracy.

Ponadto

sędziowie z reguły nie dociekają, czy rzeczywistym

powodem wypowiedzenia było ujawnienie przez pra-

cownika nieprawidłowości w danej ﬁrmie.

Osoby

ujawniające niewygodne dla pracodawcy fakty stają

się prędzej czy później oﬁaramimobbingulubprzeróż-

nych form dyskryminacji w miejscu zatrudnienia.

3.

Czy w resorcie pracy prowadzone są prace legi-

slacyjne w celu wzmocnienia ochrony prawnej sygna-

listów zgłaszających nieprawidłowości w miejscu pra-

cy, a tym samym działających w dobrze pojętym in-

teresie publicznym?

Z poważaniem

Poseł Anna Nemś

210

Interpelacja

(nr 8305)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie efektywności egzekucji

długów alimentacyjnych

Szanowny Panie Ministrze!

W myśl przepisów

świadczeniowego, w którym wypłacane są świadcze-

nia z funduszu alimentacyjnego, gmina musi wydać

oraz przekazać rodzicowi niepłacącemu na dziecko

alimentów decyzję zawierającą wyszczególnioną kwo-

tę wraz z odsetkami, którą musi on zwrócić.

Po otrzy-

maniu takiej decyzji dłużnik może zwrócić się o roz-

łożenie na raty lub umorzenie długu.

Jeśli jednak nie

skorzysta z takiej możliwości i mimo wysyłanych

upomnień uporczywie nie wywiązuje się ze zwrotu

zaległości, gmina wystawia tytuł wykonawczy, a póź-

niej przekazuje go do naczelnika właściwego urzędu

skarbowego w celu dochodzenia zadłużenia w trybie

stracji.

W roku 2011 udało się odzyskać od rodziców

niepłacących na dzieci tylko 13,86% kwot wypłaco-

nych z funduszu alimentacyjnego, co może wskazy-

wać na to, iż egzekucja długów alimentacyjnych jest

nadal mało skuteczna.

Powołani do tego rodzaju spraw komornicy skar-

bowi bardzo często dublują swoje działania z komor-

nikami sądowymi, zaś koszty postępowań nie są pro-

porcjonalne do kwot odzyskiwanych od dłużników

alimentacyjnych.

Tylko w roku ubiegłym łączny

koszt postępowań prowadzonych wobec niesolidnych

rodziców wyniósł aż 96,5 mln zł, z czego budżet pań-

stwa pokrył 50,6 mln należności.

Resztę wspomnia-

nej kwoty samorządy regulowały z własnych docho-

dów oraz z pieniędzy odzyskanych od dłużników.

Ponadto, w związku z tym, iż wobec dłużnika ali-

mentacyjnego prowadzą działania jednocześnie ko-

mornicy sądowi i skarbowi, dochodzi do przypadków

tzw. zbiegu egzekucji, to znaczy prowadzenia jej przez

dwa organy z tego samego przedmiotu lub prawa ma-

jątkowego.

W tego rodzaju sytuacjach sąd musi rozstrzy-

gnąć, który z nich ma ostatecznie dochodzić zale-

głości ﬁnansowych od dłużnika alimentacyjnego.

Egzekucja długu jest najczęściej powierzana komor-

nikowi sądowemu, ale z powodu przewlekłości po-

stępowań musi być ona na pewien okres czasu

wstrzymana.

W związku z tego rodzaju trudnościa-

mi oraz wspomnianym dublowaniem działań ko-

morniczych niektóre samorządy postulują rezygna-

cję z drugiej egzekucji.

2.

Czy zdaniem Pana Ministra prowadzenie po-

dwójnej egzekucji długu alimentacyjnego generuje

nadmierne koszty?

3.

Czy resort pracy dokonuje na bieżąco analizy

efektywności egzekucji długów alimentacyjnych, pro-

wadzonych przez urzędy skarbowe?

4.

Czy rozważana jest możliwość zmian legisla-

cyjnych w zakresie problematyki podjętej w niniejszej

interpelacji?

Z poważaniem

Poseł Anna Nemś

(nr 8306)

do ministra ﬁnansów

w sprawie zasad opodatkowywania

transakcji sprzedaży większej liczby

nieruchomości gruntowych

przez osoby ﬁzyczne

Szanowny Panie Ministrze!

Pomimo wyroku Try-

bunału Sprawiedliwości UE w sprawie VAT od sprze-

daży działek (C-180/10 oraz C-181/10 z 15 września

2011 r.) ﬁskusstoinastanowisku,iżnawetsprzedaż

kilku działek czyni z podatnika przedsiębiorcę, w związ-

ku z czym jest on obciążany podatkiem takim, jak

w przypadku prowadzenia ﬁrmy.

Tymczasemwświe-

tle wspomnianego orzecznictwa europejskiego, jak

również krajowego, decyzja, czy sprzedaż działek bę-

dzie opodatkowana VAT, zależy od działań, które po-

dejmie sprzedający, a nie od ilości transakcji.

Sam

podział gruntów oraz inne działania podejmowane

w celu zbycia działek (np. zamieszczanie ogłoszeń

w prasie) nie uzasadniają jeszcze konieczności zapła-

ty VAT od sprzedaży.

Zgodnie z wyrokiem TS UE za

płatnika VAT zostaje uznany ten podatnik, który

działa jak profesjonalna ﬁrmazbranżyobrotunie-

ruchomościami, tzn. podpisuje umowy z handlowca-

mi, uzbraja działki pod zabudowę czy też przygoto-

wuje w celach marketingowych informacyjną stronę

internetową.

Tego rodzaju działania nie mieszczą się

w zakresie zwykłego zarządu majątkiem prywatnym,

wobec czego zbycia terenu budowlanego nie można

uznać w podobnej sytuacji za czynność związaną ze

Niestety pomimo prawomocnego wyroku TS UE

sprzedaż kilku działek może w chwili obecnej ozna-

czać kłopoty podatnika z ﬁskusem, który stratę

w poborze podatku VAT od tego rodzaju transakcji

rekompensuje sobie w PIT.

Dotyczy to sytuacji, kie-

dy podatnik przeczekuje pięcioletni termin, po któ-

rym sprzedaż nieruchomości nie podlega już opo-

datkowaniu.

211

Kilka lat temu sprzedaż nawet kilkudziesięciu

działek przez osobę ﬁzycznąuznawanozazbyciejej

majątku osobistego.

W chwili obecnej organy podat-

kowe mogą uznać za działalność gospodarczą zbycie

nawet paru działek, co z kolei oznacza opodatkowa-

nie takiej transakcji PIT i to bez względu na czas,

gruntowej do sprzedaży tej nieruchomości.

Eksperci twierdzą, iż tego rodzaju postępowań

jest coraz więcej, a jedynym kryterium decydującym

o uznaniu podatnika za przedsiębiorcę jest bardzo

często tylko i wyłącznie ilość zbytych przez niego

działek.

nego w niniejszej interpelacji problemu?

stosownych regulacji prawnych, które jednoznacznie

precyzowałyby zasady opodatkowywania transakcji

Z poważaniem

Poseł Anna Nemś

(nr 8307)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie problemów matek z powrotem

Szanowny Panie Ministrze!

Z badania przeprowa-

dzonego przez portal Mamo Pracuj na przełomie

kwietnia i maja br. wśród 1357 respondentek z całej

Polski wynika, że większość polskich matek pracuje

lub chce pracować zawodowo.

Ponad 52% kobiet, któ-

re wzięły udział w badaniu, pracuje zawodowo, 35%

nie pracuje, zaś 13% przebywa obecnie na urlopie ma-

cierzyńskim.

Niestety wyniki wspomnianego badania wskazu-

ją, iż aż 43% pracodawców nie stosuje żadnych form

wsparcia młodych matek, ułatwiających im godzenie

życia zawodowego z obowiązkami domowymi.

Co

więcej, aktualne statystyki mówią, że przybywa ko-

biet, które po urodzeniu dziecka mają coraz trudniej-

szy powrót na rynek pracy.

Pod koniec czerwca br.

w rejestrach osób bezrobotnych było prawie 211 tys.

młodych matek, które nie zdołały podjąć zatrudnie-

nia po urodzeniu dziecka.

Jest to o ponad 18 tys.

więcej kobiet niż w roku 2011 oraz już o ponad 36 tys.

Obowiązujące przepisy prawa nie chronią w spo-

sób szczególny przed zwolnieniem matek powracają-

cych do pracy po urlopie macierzyńskim.

Ochronę

taką może uzyskać pracownica, która złoży wniosek

pracy w związku z posiadaniem uprawnień do takie-

go właśnie urlopu, innymi słowy, zakończenie urlopu

macierzyńskiego jest tak naprawdę związane z ogra-

niczoną gwarancją powrotu na dotychczasowe stano-

wisko pracy lub w ogóle do ﬁrmy.

Wmyślart.1832

Kodeksu pracy pracodawca jest zobowiązany dopu-

ścić pracownicę do pracy na dotychczasowym stano-

kwaliﬁkacjomzawodowym,zawynagrodzeniemza

pracę, jakie otrzymywałaby, gdyby nie korzystała

Oznacza to, że ewentualne zmiany kadrowo-or-

ganizacyjne, które wprowadzi pracodawca w czasie

nieobecności pracownicy przebywającej na urlopie

macierzyńskim, decydują, czy będzie możliwe za-

trudnienie takiej pracownicy po takim urlopie na

wcześniejszym stanowisku pracy, czy też nie.

Nie-

możliwość dopuszczenia na dotychczasowe stanowi-

sko występuje najczęściej w przypadku jego likwida-

cji i z takiego właśnie, zgodnego z prawem pracy,

sposobu pozbycia się z ﬁrmypracownicypowracają-

cej z urlopu macierzyńskiego korzysta obecnie więk-

szość pracodawców.

matkom powrót na rynek pracy lub utrzymanie się

na nim po wykorzystaniu przez nie urlopu macie-

rzyńskiego?

Z poważaniem

Poseł Anna Nemś

(nr 8308)

do ministra zdrowia

w sprawie regulowania należności

Szanowny Panie Ministrze!

Coraz więcej szpitali

walczy w sądach o orzeczenie wypłaty przez NFZ

212

środków pieniężnych za świadczenia ratujące życie

i zdrowie pacjentów, wykonane ponad ustalony na

dany rok limit.

Dla wielu placówek droga sądowa jest tak napraw-

dę jedyną możliwością wyegzekwowania od NFZ na-

leżnej im za nadwykonania zapłaty.

Dzieje się tak

w przypadku wątpliwości NFZ co do zasadności re-

alizowania przez szpitale niektórych świadczeń,

szczególnie tych, które nie dotyczyły stanów nagłych,

zaś stan zdrowia pacjentów pozwalał im poczekać na

ich realizację.

Z informacji podanych przez Ministerstwo Zdrowia

wynika, iż w 2011 r. nadwykonania wyniosły w sumie

ok. 1,8 mld zł.

Dla porównania w roku 2010 była to

kwota 500 mln zł, zaś w 2009 r.

– 270 mln zł.

W ubiegłym roku droga sądowa okazała się sku-

teczna w 215 przypadkach, w których na rzecz szpi-

tali zasądzono za nadwykonania sumę 136 mln zł.

Najczęściej wnoszone przez placówki szpitalne spra-

wy kończyły się ugodami.

Zawarto ich 122 na łączną

kwotę 75 mln zł.

Istnieją uzasadnione obawy, iż

w przyszłym roku traﬁnawokandęsądowąznacznie

więcej tego rodzaju spraw, a ilość niekorzystnych dla

NFZ rozstrzygnięć będzie opiewała na znacznie wyż-

szą kwotę niż dotychczas.

widziano prawdopodobny wzrost zobowiązań wyni-

kających z prawomocnych wyroków sądowych?

4.

Czy zwiększono rezerwę na nadwykonania?

5.

Jeśli tak, to czy rezerwa ta pozwoli pokryć rosz-

czenia placówek szpitalnych w zakresie zrealizowa-

nych przez nie nadwykonań?

Z poważaniem

Poseł Anna Nemś

(nr 8309)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie braku biegłych lekarzy sądowych

Szanowny Panie Ministrze!

Zdaniem ekspertów

w naszym kraju brakuje biegłych lekarzy sądowych.

Dlatego też na ich opinie trzeba czekać czasami na-

wet przez cały rok, przez co znacznie przesuwają się

w czasie terminy rozpraw sądowych.

Biegli rezygnują ze współpracy z wymiarem spra-

wiedliwości najczęściej ze względów ekonomicznych.

Ich stawka godzinowa nie uległa zmianie już od 4 lat

i wynosi ok. 30 zł.

Tyle samo biegli dostają za sta-

wiennictwo w sądzie, ale tylko za czas spędzony na

sali sądowej, zaś ich wynagrodzenie jest wypłacane

najczęściej ze znacznym opóźnieniem.

Według szacunków w Polsce brakuje najbardziej

biegłych psychiatrów, neurologów, ortopedów oraz

chirurgów.

Bez sporządzonych przez nich opinii spa-

raliżowany jest terminarz rozpraw cywilnych, doty-

czących wypadków komunikacyjnych.

Poza tym co-

raz więcej spraw sądowych opiera się na opiniach

biegłych, bez których tak naprawdę nie można za-

kończyć procesów.

Ogromnym problemem jest również brak porozu-

mienia między środowiskiem prawniczym a środowi-

skiem lekarskim.

Niestety bardzo często zdarza się,

iż pełnomocnicy nie zdają sobie sprawy z zakresu

kompetencji biegłych lekarzy sądowych.

W związku

z tym zlecane są im ekspertyzy w sprawach, które

tak naprawdę nie dotyczą ich specjalności.

biegłych lekarzy sądowych?

3.

Czy Ministerstwo Sprawiedliwości podejmie

konkretne działania w podniesionej w niniejszej in-

terpelacji sprawie (np. w kwestii podniesienia stawki

godzinowej dla biegłych oraz odejścia od jednakowej

stawki, niezależnie od rodzaju trudności sporządza-

nej przez nich opinii)?

Z poważaniem

Poseł Anna Nemś

(nr 8310)

do ministra ﬁnansów

w sprawie szacowania wartości

nieruchomości przez organy podatkowe

Szanowny Panie Ministrze!

Eksperci przestrze-

gają podatników przed pytaniem organów podatko-

wych o ocenę wartości zakupionego przez nich miesz-

kania lub domu, bowiem taki wniosek może się oka-

zać tak naprawdę donosem na samego siebie.

Praktyka organów podatkowych nie jest w podob-

nych sytuacjach jednolita.

Niektóre urzędy skarbowe

informują podatników, iż nie dokonują oceny warto-

ści nieruchomości (np. w ramach interpretacji podat-

kowej) na cele indywidualne i kierują osobę zainte-

resowaną do biegłego rzeczoznawcy.

Inne urzędy skarbowe traktują prośbę podatnika

jako wniosek, wszczynają procedury w ramach pro-

213

wadzonych przez siebie postępowań i wydają stosow-

ną decyzję.

W przypadku, kiedy okaże się, iż cena

danej nieruchomości nie odbiega od wartości rynko-

wej, zgodnie z art. 208 § 1 Ordynacji podatkowej (Dz. U.

zja o umorzeniu postępowania lub też, w trybie

art. 165a Ordynacji podatkowej, postanowienie o od-

mowie wszczęcia postępowania.

W innym przypadku

organ podatkowy wydaje tzw. decyzję wymiarową,

w której określa wartość rynkową nieruchomości

oraz kwotę podatku, jaką ma obowiązek dopłacić po-

datnik.

Zdaniem doradców podatkowych, w niektó-

rych regionach naszego kraju tego rodzaju postępo-

wanie w postaci wydawania decyzji wymiarowych

stało się już swoistym standardem.

W myśl przepisów ustawy o podatku od czynności

z późn. zm.) kupujący nieruchomość jest zobligowany

zapłacić taki podatek w wysokości zgodnej z art. 7

ust. 1 pkt 1 tejże ustawy, która wynosi 2% wartości

rynkowej rzeczy lub praw majątkowych.

Wartość rynkową na gruncie przepisów wspo-

mnianej ustawy p.c.c. (art. 6 ust. 2) szacuje się na

nieniem ich miejsca położenia, stanu oraz stanu zu-

życia, jak również w obrocie prawami majątkowymi

ści, bez odliczenia długów i ciężarów.

Z kolei art. 6 ust. 4 przedmiotowej ustawy umoż-

liwia organowi podatkowemu określić wartość ryn-

kową danej nieruchomości z uwzględnieniem opinii

biegłego lub wyceny rzeczoznawcy przedstawionej

przez podatnika, w przypadku gdy kwota zawarta

w akcie notarialnym nie odpowiada – zdaniem orga-

nu – wartości rynkowej.

Urząd skarbowy może rów-

nież powołać do ustalenia tej wartości biegłego.

Jeśli

jednak okaże się, że ustalona przez niego kwota od-

biega od tej podanej przez podatnika o więcej niż

33%, wówczas podatnik musi zapłacić za przygoto-

wanie zleconej przez urząd ekspertyzy.

3.

Czy Ministerstwo Finansów podejmie stosowne

działania celem ochrony interesów podatników w kwe-

stiach związanych z opisaną problematyką?

4.

Czy rozważana jest możliwość wprowadzenia

regulacji prawnych, które ujednolicałyby – na korzyść

podatników – stanowisko organów podatkowych w przy-

padku zgłaszanych wątpliwości co do wartości nieru-

chomości, podanej w akcie notarialnym?

Z poważaniem

Posłowie Anna Nemś

Warszawa, dnia 29 sierpnia 2012 r.

(nr 8311)

do ministra zdrowia

w sprawie zwalczania nielegalnego handlu

substancjami psychoaktywnymi

Szanowny Panie Ministrze!

Z końcem listopada

2010 r. weszła w życie nowela ustawy o przeciwdzia-

łaniu narkomanii zakazująca produkcji, jak również

wprowadzania do obiegu wszelkich produktów, które

mogłyby być używane jako środki odurzające lub też

substancje psychotropowe, czyli na przykład tzw. do-

palaczy.

Obowiązujące w naszym kraju przepisy pra-

wa zabraniają jakiegokolwiek obrotu dopalaczami

w każdej formie.

Zakazane jest nawet ich bezpłatne

przekazywanie.

Do roku 2010 dopalacze można było kupić w Pol-

sce legalnie.

Jesienią 2010 r., na podstawie generalnej

decyzji GIS, sanepid wspólnie z policją zamknął 1378

sklepów na terenie całego kraju oferujących swym

klientom sprzedaż niedozwolonych substancji psy-

choaktywnych.

Działania te z pewnością bardzo zna-

cząco ograniczyły osobom zainteresowanych dostęp

do tego rodzaju nielegalnych produktów.

Jednakże z opublikowanych w pierwszym półro-

czu bieżącego roku przez głównego inspektora sani-

tarnego danych wynika, iż handlarze dopalaczami

próbują wprowadzać te niedozwolone substancje na

polski rynek przy pomocy kilkunastu stron interne-

towych umieszczonych na zagranicznych serwerach.

Uniemożliwia to kompetentnych służbom ich za-

mknięcie, a tym samym wymuszenie zaprzestania

kontynuowania nielegalnego procederu handlu za-

bronionymi, szkodliwymi dla zdrowia substancjami

psychoaktywnymi.

nego z nielegalną dystrybucją niedozwolonych sub-

stancji psychoaktywnych w Internecie?

3.

Czy organy ścigania oraz organy sądownicze

prowadzą konsekwentne, zdecydowane działania

w kierunku wykrywania i likwidacji takiej nielegal-

nej działalności, jak również karania osób odpowie-

dzialnych za handel dopalaczami?

4.

Czy zdaniem Pana Ministra obowiązujące obec-

nie przepisy prawa są wystarczające, czy też w celu

zintensyﬁkowaniawalkizdopalaczamiprzewiduje

się wprowadzenie zmian regulacji prawnych w za-

kresie przedmiotowej problematyki?

Z poważaniem

Posłowie Anna Nemś

214

Interpelacja

(nr 8312)

do ministra zdrowia

w sprawie realnego zagrożenia substancjami

psychoaktywnymi, tzw. dopalaczami

Szanowny Panie Ministrze!

Pod koniec listopada

łaniu narkomanii, zakazująca produkcji, jak również

Główny inspektor sanitarny alarmuje, że w ciągu

kilku ostatnich miesięcy wzrosła gwałtownie ilość

hospitalizacji z powodu zatruć dopalaczami.

Odnoto-

wany wzrost liczby hospitalizacji może być efektem

wakacji, w czasie których młodzież znacznie częściej

sięga po wszelkiego rodzaju używki niż w trakcie

roku szkolnego.

Z doniesień medialnych wynika jednak, iż odnoto-

wany ostatnio „cichy powrót” dopalaczy może być cał-

kiem realnym zagrożeniem dla polskiego społeczeń-

stwa, szczególnie dla dzieci i młodzieży.

Na polskim

rynku pojawia się wiele z pozoru bezpiecznych sub-

stancji różnego zastosowania, które jednak zawierają

w swym składzie szkodliwe dla zdrowia, niedozwolone

substancje psychoaktywne.

Przykładowo Specjaliści

z Pracowni Toksykologii Sądowej Katedry Medycyny

Sądowej Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu nie

mają wątpliwości, że przebadane w ich laboratorium

próbki substancji, która miała być nieszkodliwym

„preparatem do czyszczenia obudów komputerów sta-

cjonarnych oraz laptopów”, zawierały niedozwoloną

substancję psychoaktywną – N-etylokatynon oraz ko-

feinę.

Przy czym, jak poinformowali specjaliści, kofe-

ina stanowiła tzw. wypełniacz, zwiększający objętość

próbki, natomiast w połączeniu z substancją taką jak

właśnie wyodrębniony z jej składu N- etylokatynon

w znaczny sposób potęguje ona jego szkodliwe dla

ludzkiego organizmu działanie.

2.

Czy obawy GIS dotyczące realnego zagrożenia

substancjami psychoaktywnymi, pomimo funkcjono-

wania oraz egzekwowania znowelizowanych w tym

zakresie przepisów prawa, są uzasadnione?

4.

Czy Ministerstwo Zdrowia podejmuje konkret-

ne działania w celu zminimalizowania przedmioto-

wego problemu?

Jeśli tak, to jakie?

Z poważaniem

Posłowie Anna Nemś

(nr 8313)

do ministra transportu,

w sprawie umieszczania reklam

wielkoformatowych na wielorodzinnych

budynkach mieszkalnych

Szanowny Panie Ministrze!

Umieszczanie re-

klam, w tym reklam wielkoformatowych, na budyn-

kach mieszkalnych wielorodzinnych podlega określo-

nej regulacji prawnej.

Zgodnie z art. 14a ust. 1 i 3

rozporządzenia ministra infrastruktury z dnia 27 li-

zmieniającym rozporządzenie ministra spraw we-

dynków mieszkalnych (Dz. U. Nr 74, poz. 836, z późn.

zm.) budynek mieszkalny wielorodzinny powinien być

użytkowany w sposób zapewniający nieograniczanie

oświetlenia dziennego mieszkań, przy czym przepisu

budowlanych dotyczących elewacji tego budynku.

In-

nymi słowy, na budynku mieszkalnym wielorodzin-

nym mogą być instalowane urządzenia i nośniki re-

klamowe oraz inne urządzenia niezwiązane z użytko-

waniem budynku lub mieszkania, jeśli nie ogranicza-

ją one oświetlenia dziennego mieszkania.

Z przytoczonych przepisów wynika zatem, iż pra-

wodawca zakazał umieszczania na wielorodzinnych

budynkach mieszkalnych reklam, szczególnie wiel-

koformatowych, które mogłyby ograniczać oświetle-

nie dzienne mieszkań.

Tymczasem, pomimo zakazu,

wiele ﬁrmreklamowychnadalłamieobowiązujące

prawo i wiesza reklamy wielkoformatowe na elewa-

cjach wielorodzinnych budynków mieszkalnych, co

jest niestety bardzo uciążliwe dla lokatorów.

3.

Czy zdaniem Pana Ministra obowiązujące obec-

duje się wprowadzenie stosownych zmian regulacji

prawnych w zakresie przedmiotowej problematyki?

Z poważaniem

215

Interpelacja

(nr 8314)

do ministra zdrowia

w sprawie utylizacji przeterminowanych

leków pozyskiwanych od pacjentów

Szanowny Panie Ministrze!

Ustawa z dnia 27 kwiet-

leki i związki stosowane w medycynie lub weteryna-

rii do tzw. odpadów niebezpiecznych.

W myśl rozporządzenia ministra zdrowia z dnia

runków prowadzenia apteki (Dz. U. Nr 187, poz. 1565)

w trakcie przeprowadzanej kontroli, na polecenie

NFZ lub też innych inspekcji, kierownik apteki ma

obowiązek udostępnić do wglądu dokumentację wstrzy-

manych i wycofanych ze sprzedaży produktów lecz-

niczych czy też wyrobów medycznych.

Jest również

zobligowany przedstawić dokumentację dotyczącą

leków przekazanych do utylizacji z powodu ich prze-

terminowania.

Kierownicy aptek zostali przepisami

prawa zobowiązani do utylizacji leków przetermino-

wanych, natomiast nie mają obowiązku prowadzenia

zbiorki tego rodzaju farmaceutyków od pacjentów, co

wiąże się z ponoszeniem przez ich placówki dodatko-

wych kosztów z tytułu utylizacji takich właśnie me-

dykamentów.

Mimo to daje się zauważyć, że w coraz

większej liczbie aptek udostępniane są pojemniki na

przeterminowane leki, zabezpieczone w taki sposób,

aby gromadzone w nich odpady nie mogły dostać się

w ręce osób niepowołanych.

Akcje zbierania przeterminowanych medyka-

mentów organizują również gminy, chociaż w obec-

nym stanie prawnym nie mają one obowiązku two-

rzenia na swoim terenie punktów odbioru odpa-

dów medycznych.

Tego rodzaju akcje prowadzone są

w ramach programów selektywnej zbiórki odpadów,

a uczestniczące w nich apteki nie ponoszą żadnych

kosztów z tytułu utylizacji zgromadzonych farma-

ceutyków.

Zebrane w ich lokalach przeterminowane

leki przewożone są specjalnym transportem do ma-

gazynów odpadów niebezpiecznych, a później spala-

ne w spalarniach.

W przypadku braku tego rodzaju inicjatyw lekar-

stwa wyrzucane przez pacjentów bezpośrednio do

pojemników na odpady komunalne traﬁająnaskła-

dowiska odpadów i nie podlegają utylizacji, przez co

mogą stanowić poważne zagrożenie dla ludzi oraz

środowiska naturalnego.

gminy do zbiórki, segregacji oraz do właściwej utyli-

zacji przeterminowanych produktów leczniczych po-

zyskiwanych od pacjentów?

Z poważaniem

Posłowie Anna Nemś

(nr 8315)

do ministra środowiska

w sprawie wydobycia złóż tytanu

Szanowny Panie Ministrze!

Z czasów studiów

w latach 80. ubiegłego wieku pamiętam, że podano

wtedy informację o olbrzymich złożach rudy żelaza,

tytanu, molibdenu i wanadu, które ułożone są w pa-

sie pomiędzy Suwałkami a Białymstokiem na głębo-

kości od 2500 do 3000 metrów p.p.m.

Ostatnio w pra-

sie powrócono do tego tematu, wprawdzie podając

inne usytuowanie złóż, jednak nadal dotyczy to wo-

jewództwa podlaskiego.

Dlatego pytam Pana Ministra:

1.

Jaka jest wiedza ministerstwa w tym zakre-

sie?

2.

Czy nadal prowadzone są badania geologiczne

w tym rejonie?

3.

Czy w niedalekiej przyszłości planowane jest

wydobycie rud żelaza i innych metali z tych złóż?

4.

Czy prawdą jest informacja, którą pamiętam

jeszcze z lat 80., że wydobycie jest niemożliwe ze

względów termicznych związanych z ulokowaniem

złoża?

Poseł Piotr Chmielowski

oraz grupa posłów

(nr 8316)

do ministra zdrowia

w sprawie systemu egzaminowania

Szanowny Panie Ministrze!

Nie ma najmniejszej

wątpliwości, że rząd i ministerstwo zaproponowało

wiele zmian w zakresie kształcenia młodych lekarzy,

m.in. nastąpiło skrócenie czasu studiów z 6 do 5 lat

oraz wiele innych.

Oczywiście czas pokaże, czy wpro-

wadzone zmiany będą na lepsze, czy na gorsze.

Jed-

216

nak pojawiła się pewna wątpliwość w zakresie zdo-

bywania dyplomu – w koncepcji kształcenia zamie-

niono LEP (lekarski egzamin państwowy) na LEK

(lekarski egzamin końcowy).

1.

Czy uprawnienia młodych adeptów sztuki le-

karskiej legitymujących się nową wersją egzaminu

LEK będą identyczne, jak osób posiadających LEP?

2.

Czy osoby, które zdają LEK, również będą mo-

gły swobodnie wyjeżdżać za granicę do pracy, a ich

dyplomy będą uznawane w Europie?

Poseł Piotr Chmielowski

oraz grupa posłów

Mikołów, dnia 29 sierpnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 8317)

do ministra zdrowia

w sprawie refundacji antybiotyków

Szanowny Panie Ministrze!

W prasie specjali-

stycznej wrze.

Podobno jednym z wymogów narzuco-

nym przez NFZ przy przepisywaniu antybiotyków

jest wcześniejsze wykonanie antybiogramu.

Powodu-

je to obawy części środowiska lekarskiego, że wypi-

sanie antybiotyku przy pierwszym kontakcie z cho-

rym, który posiada właściwe wskazania, może spo-

wodować podczas kontroli podważenie decyzji zwią-

zanej z przepisaniem antybiotyku.

To samo dotyczy

antybiotyków przepisywanych osłonowo.

Zakładając,

że na antybiogram należy czekać standardowo ok.

3 dni roboczych, tego typu szykana w stosunku do

lekarzy jest absurdalna.

Dlatego pytam Pana Ministra:

1.

Czy NFZ wydał kontrolerom dyspozycję spraw-

dzania faktu wypisania antybiotyków przez lekarzy

wszystkich specjalności bez antybiogramu?

2.

Czy w przypadku stwierdzenia takiego dzia-

łania lekarze będą obciążani kosztami refundacji,

zgodnie z postanowieniami umowy, którą zawarli

z NFZ?

Poseł Piotr Chmielowski

oraz grupa posłów

(nr 8318)

do ministra środowiska

w sprawie składania deklaracji opłat

Szanowny Panie Ministrze!

Na podstawie przepi-

sów rozporządzenia ministra środowiska z dnia 18 czerw-

Nr 97, poz. 816) oraz obwieszczenia ministra środo-

2012 (M.P. z 2011 r.

Nr 94, poz. 958) każdy podmiot

gospodarczy jest zobowiązany dwa razy w roku przy-

gotować i wysłać do wojewódzkiego inspektoratu

ochrony środowiska i wydziału ochrony środowiska

urzędu marszałkowskiego zestawienie zbiorcze w za-

kresie korzystania ze środowiska.

Takie zestawienia

zawierają wiele stron papieru i są wykonywane na

podstawie formularza o nazwie „zbiorcze zestawienie

kości należnych opłat”.

Jeżeli pominiemy rzetelność

bądź jej brak w deklaratywności poszczególnych pod-

miotów, to i tak bardzo trudno w przypadku małych

i średnich przedsiębiorstw przekroczyć kwotę 400 PLN

więc gołym okiem, że ww. przepisy to czysta forma

biurokracji i obłędu urzędniczego.

Pominę Panu, Pa-

nie Ministrze, wyliczenie, ile trzeba wyciąć drzew,

aby wyprodukować papier, na którym prawie 2 mln

podmiotów gospodarczych muszą pisać dwa razy

w roku bezsensowne sprawozdanie.

Proszę o odpowiedzi na następujące pytania:

1.

Dlaczego podczas prac ustawodawczych nie

wprowadzono przepisu zwalniającego małe i średnie

przedsiębiorstwa z obowiązku przesyłania deklaracji

wtedy, gdy kwota opłat nie przekracza 400 PLN?

2.

Ilu urzędników obsługuje przyjmowanie i opraco-

wanie deklaracji składanych przez podmioty we wszyst-

kich inspektoratach i wydziałach środowiska?

3.

Czy z tą liczbą urzędników wiąże się przyrost

etatów w podległych jednostkach?

4.

Ile waży i ile miejsca zajmuje ww. dokumentacja

w poszczególnych inspektoratach i wydziałach śro-

dowiska?

5.

Jaki jest obowiązkowy okres przechowywania

tych dokumentów?

6.

Jaką metodę utylizacji tych dokumentów sto-

sują ośrodki archiwizujące?

Poseł Piotr Chmielowski

oraz grupa posłów

217

Interpelacja

(nr 8319)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie konsekwencji wyciągniętych

Szanowny Panie Ministrze!

W ciągu ostatnich lat

mogliśmy zaobserwować od kilku do kilkunastu ban-

kructw biur podróży rocznie.

Oczywiście przyczyny

są różne i w zdecydowanej większości mają charakter

obiektywny, jednak jak donosi prasa, często powodem

upadłości jest niegospodarność oraz brak kompeten-

cji właścicieli lub osób zarządzających.

Liczbę osób

poszkodowanych możemy szacować w tysiącach.

Dlatego pytam Pana Ministra:

1.

W ilu przypadkach od 2008 r. pociągnięto wła-

ścicieli bądź osoby zarządzające ﬁrmamidoodpowie-

dzialności karnej?

2.

Ile ﬁrm,którezakończyłyswojądziałalnośćpo-

przez ogłoszenie upadłości, dokonało spłaty swoich

zobowiązań w stosunku do klientów, których zostały

naruszone dobra?

3.

Czy ministerstwo rozważa zmianę prawa, tzn.

jego zaostrzenie w stosunku do operatorów tury-

stycznych, tak aby przepisy te miały charakter pre-

wencyjny przed oszustwami i matactwami?

Poseł Piotr Chmielowski

oraz grupa posłów

(nr 8320)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie wyższości KRUS nad ZUS

Szanowny Panie Ministrze!

Jak mieliśmy okazję

usłyszeć w Pańskim wywiadzie radiowym z dnia

10.08.2012 r.

(„Salon polityczny Trójki”), poinformo-

wał Pan społeczeństwo, że funkcjonowanie KRUS

jest tańsze niż ZUS.

1.

Na podstawie jakich analiz przyjął Pan takie

stanowisko?

Proszę o udostępnienie materiałów źró-

dłowych.

2.

Czy zwrócił się Pan do Prezesa Rady Ministrów

z tą informacją i jednoczesną sugestią, aby zamienić

ZUS na KRUS?

3.

Zakładając, że Pańska teoria jest słuszna, w co

nie śmiem wątpić, czy może Pan przedstawić wylicze-

nia, ile na takiej potencjalnej zmianie zyska budżet

państwa oraz społeczeństwo?

Poseł Piotr Chmielowski

oraz grupa posłów

(nr 8321)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

Szanowny Panie Ministrze!

Jak donosi prasa, czy-

telnictwo w naszym kraju systematycznie maleje.

Wprawdzie dostęp do książek jest niczym nieograni-

czony, zarówno papierowych jak i elektronicznych,

nowszych wydawnictw, jednak systematycznie ma-

leje liczba bibliotek w małych miasteczkach, powia-

tach i gminach.

Dlatego pytam Pana Ministra:

1.

Ile obecnie bibliotek publicznych działa na te-

renie kraju?

W tym punkcie proszę również o podanie

szczegółowych lokalizacji bibliotek na terenie powia-

tów: Jastrzębie-Zdrój, Wodzisław Śląski, Żory, Ryb-

nik, Rybnik Miasto, Racibórz, Mikołów.

2.

Jaką formę wsparcia bibliotek publicznych pro-

ponuje ministerstwo?

Poseł Piotr Chmielowski

oraz grupa posłów

(nr 8322)

do ministra zdrowia

w sprawie kontroli pielgrzymek

przez Państwową Inspekcję Sanitarną

Szanowny Panie Ministrze!

Sierpień to sezon piel-

grzymkowy.

Z wielu miejsc naszego kraju ciągną pie-

sze pielgrzymki w kierunku Częstochowy.

Dla wielu

uczestników jest to entuzjastyczne przekazywanie

własnej wiary.

Szanuję tych ludzi.

Idą w słońcu i w desz-

czu, aby w końcu osiągnąć cel – klasztor na Jasnej

Górze.

Zaniepokojony natomiast jestem formą i wa-

runkami zakwaterowania pątników podczas ich trud-

nej pieszej drogi.

Dlatego pytam Pana Ministra:

kwaterowania pielgrzymów?

2.

W jakiej formie zabezpieczona jest opieka zdro-

wotna nad rzeszami pielgrzymów i czy jest ona reali-

zowana w zakresie województwa, z którego pochodzą

218

pielgrzymi, czy też ma charakter ciągły na terenie

całego kraju?

3.

Czy i kto sprawuje nadzór nad posiłkami przy-

gotowywanymi dla pielgrzymów?

4.

W jaki sposób zabezpieczane są sanitariaty pod-

czas marszu pielgrzymki?

Poseł Piotr Chmielowski

oraz grupa posłów

(nr 8323)

do ministra skarbu państwa

w sprawie rozwoju górnictwa węglowego

Brunatnego Bełchatów SA w Bełchatowie

Szanowny Panie Ministrze!

Z oﬁcjalnychdanych

przedstawionych przez Ministerstwo Finansów, jak

również przez prasę możemy spodziewać się kolejnej

fali kryzysu gospodarczego.

Jedną ze strategicznych

gałęzi polskiej gospodarki jest przemysł wydobyw-

czy węgla brunatnego.

Na przestrzeni lat zarysowa-

ły się różne kierunki reform tego sektora, jednak

nadal kopalnie działają jako samodzielne przedsię-

biorstwa.

Dlatego pytam Pana Ministra:

1.

Jakie perspektywy rozwoju wydobycia ma

Kopalnia Węgla Brunatnego Bełchatów SA w Beł-

chatowie?

Poseł Piotr Chmielowski

oraz grupa posłów

(nr 8324)

do ministra zdrowia

w sprawie Światowego Dnia Zdrowia

Szanowny Panie Ministrze!

12 września 2012 r.

przypada Światowy Dzień Zdrowia Jamy Ustnej.

Moż-

na nazwać go w skrócie świętem lekarza dentysty.

Dlatego pytam Pana Ministra: Czy ministerstwo

i podległe mu jednostki planują z tej okazji jakieś

uroczystości na terenie kraju?

Poseł Piotr Chmielowski

oraz grupa posłów

(nr 8325)

do ministra gospodarki

w sprawie rozwoju górnictwa węglowego

Szanowny Panie Premierze!

Z oﬁcjalnychdanych

czy węgla kamiennego.

Na przestrzeni lat zaryso-

(nr 8326)

do ministra transportu,

w sprawie strat poniesionych

Szanowny Panie Ministrze!

W br. zbankrutowało

już kilka biur podróży, najczęściej tych, które ofero-

wały wycieczki z czarterem lotniczym lub transpor-

219

tem lotniczym.

W takich sytuacjach straty ponoszą

oczywiście niedoszli uczestnicy imprez turystycz-

nych.

Podobna sytuacja spotkała również klientów

linii lotniczej OLT Express, gdzie odwołano setki lo-

tów na skutek upadłości przewoźnika.

Innym bene-

ﬁcjentemstratsątakżeportylotnicze.

Dlatego pytam Pana Ministra:

1.

Jakie straty poniosły porty lotnicze na terenie

RP w związku z upadłością ﬁrmturystycznychiod-

wołaniem lotów czarterowych?

RP w związku z wycofaniem lotów OLT Express?

3.

Proszę o szczegółowe zestawienie strat z ww.

przyczyn dla Międzynarodowego Portu Lotniczego

Poseł Piotr Chmielowski

oraz grupa posłów

(nr 8327)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Zgodnie z ustawą

fundusz, w wysokości kwoty stanowiącej iloczyn

40,65% przeciętnego wynagrodzenia i liczby pracow-

Dworzec Polski?

3.

Ile w obecnej chwili spółka Dworzec Polski za-

trudnia pracowników?

Proszę o podanie liczby pre-

trudnia pracowników umysłowych zatrudnionych na

stanowiskach urzędniczych?

trudnia pracowników związanych z prowadzeniem

Poseł Piotr Chmielowski

oraz grupa posłów

(nr 8328)

do ministra transportu,

bu Państwa.

PKP Polskie Linie Kolejowe?

Kolejowe zatrudnia pracowników?

Proszę o podanie

Kolejowe zatrudnia pracowników umysłowych za-

trudnionych na stanowiskach urzędniczych?

Kolejowe zatrudnia pracowników związanych z pro-

wadzeniem ruchu kolejowego bądź utrzymaniem in-

frastruktury, względnie pracowników ﬁzycznych?

Poseł Piotr Chmielowski

220

Interpelacja

(nr 8329)

do ministra transportu,

trudnieniem zapewniającym osiągnięcie wskaźnika

sprawnych.

Temu obowiązkowi podlega również

spółka PKP Energetyka, której część stanowi wła-

sność Skarbu Państwa.

PKP Energetyka?

zatrudnia pracowników umysłowych zatrudnionych

zatrudnia pracowników związanych z prowadzeniem

(nr 8330)

do ministra transportu,

TK Telekom?

nie pracowników ﬁzycznych?

Poseł Piotr Chmielowski

(nr 8331)

do ministra transportu,

221

obowiązkowi podlega również spółka PKP Cargo,

której część stanowi własność Skarbu Państwa.

PKP Cargo?

(nr 8332)

do ministra transportu,

dawca zatrudniający co najmniej 25 pracowników

wiązany dokonywać miesięcznych wpłat na fundusz,

ciętnego wynagrodzenia i liczby pracowników odpo-

wiadającej różnicy między zatrudnieniem zapewnia-

jącym osiągnięcie wskaźnika zatrudnienia osób nie-

pełnosprawnych w wysokości 6% a rzeczywistym

wiązkowi podlega również spółka PKP LHS, której

PKP LHS?

ceprezesów i dyrektorów?

pracowników umysłowych zatrudnionych na stano-

wiskach urzędniczych?

pracowników związanych z prowadzeniem ruchu ko-

lejowego bądź utrzymaniem infrastruktury, względ-

(nr 8333)

do ministra transportu,

cowników odpowiadającej różnicy między zatrud-

nieniem zapewniającym osiągnięcie wskaźnika za-

trudnienia osób niepełnosprawnych w wysokości 6%

nych.

Temu obowiązkowi podlega również spółka

PKP Informatyka, której część stanowi własność

skarbu państwa.

PKP Informatyka?

zatrudnia pracowników umysłowych zatrudnionych

zatrudnia pracowników związanych z prowadzeniem

222

Interpelacja

(nr 8334)

do ministra sportu i turystyki

w sprawie dostępności infrastruktury

Szanowna Pani Minister!

Podczas Igrzysk XXX Olim-

piady w Londynie w 2012 r. mieliśmy okazję kibico-

wać polskiej reprezentacji olimpijskiej w wielu dyscy-

plinach sportowych.

Komentarze na temat osiągnięć

naszej reprezentacji były różne.

Wielu upatrywało

brak światowych efektów w braku pieniędzy bądź

nieprofesjonalnym szkoleniem.

Jako osoba czynnie

uprawiająca amatorsko sport od wielu lat, chciałbym

zapytać Panią Minister:

1.

Ile lodowisk jest w Polsce czynnych sezonowo

i całorocznie, które dostępne są dla szkół sportowych

oraz młodzieżowych kół i klubów sportowych?

2.

Ile pełnowymiarowych basenów olimpijskich

jest w Polsce i czy są na nich prowadzone zajęcia

z młodzieżą?

3.

Ile stadionów lekkoatletycznych jest w Polsce

i na ilu z nich są prowadzone zajęcia z młodzieżą?

4.

Ile torów kolarskich jest w Polsce i czy prowa-

dzone są na nich zajęcia z młodzieżą?

Poseł Piotr Chmielowski

oraz grupa posłów

(nr 8335)

do ministra transportu,

pomiędzy Zarządem Wojewdztwa Śląskiego

Szanowny Panie Ministrze!

Jak donosi prasa,

urząd marszałkowski zamierza powierzyć cały pasa-

żerski ruch kolejowy w województwie śląskim tylko

jednej ﬁrmie–KolejomŚląskim,dlategomamszereg

pytań i proszę Pana Ministra o odpowiedź.

1.

Czy o wyborze Kolei Śląskich decydował kon-

kurs, czy przetarg?

Jeżeli nie jedno ani drugie, to pro-

szę podać sposób wytypowania tego przewoźnika.

2.

Czy prezesi bądź dyrektorzy spółki Koleje Ślą-

skie są powiązani z Platformą Obywatelską i czy są

członkami jakiejkolwiek partii politycznej?

3.

Jaki stan taboru na dzień dzisiejszy posiadają

Koleje Śląskie?

Proszę podać liczbę lokomotyw, skła-

dów samobieżnych i wagonów.

4.

Kto będzie opracowywał rozkład jazdy, bo jak

rozumiem, musi on być uzależniony od możliwości

przewozowych i połączeń komunikacyjnych z innymi

regionami?

Poseł Piotr Chmielowski

oraz grupa posłów

(nr 8336)

do ministra transportu,

w sprawie autostrady A4 na odcinku

Szanowny Panie Ministrze!

Jak wiadomo, odcinek

pomiędzy Katowicami a Krakowem od lat systema-

tycznie jest remontowany.

Remont trwa już tak długo,

że nikt nie pamięta, kiedy ten odcinek był w pełni

przejezdny, jednak mimo to pobiera się bardzo wysoką

stawkę za kilometr, w sumie 18 zł za 60 km.

Dlatego pytam:

1.

Kiedy zostanie zakończony remont, a właściwie

remonty na tym odcinku?

Czy pobieranie tak wyso-

kich opłat, w sytuacji gdy autostrada nie jest pełno-

wartościowa w sensie użytkowym, jest zasadne?

2.

Czy poseł RP może zapoznać się z umową kon-

cesyjną pomiędzy rządem RP a Stalexportem, który

jest koncesjonariuszem?

Poseł Piotr Chmielowski

oraz grupa posłów

(nr 8337)

do ministra ﬁnansów

w sprawie uwzględnienia kosztów nabycia

Szanowny Panie Ministrze!

Coraz częściej nie tyl-

ko osoby ﬁzyczne,alerównieżpodmiotygospodarcze

dokonują zakupów na aukcjach internetowych.

Czę-

sto osoby sprzedające na takich aukcjach nie wysta-

wiają faktur i nie chcą podpisywać umowy kupna-

-sprzedaży.

A jak wiadomo, tylko umowa podpisana

niesienia wydatku (koszt).

Jednak transakcja jest

legalna.

Istnieje dowód zapłaty w postaci przelewu,

jak również dowód odbioru dóbr.

223

Jako załącznik do tej interpelacji dołączam pismo

z dnia 17.08.2011 r. w postaci interpretacji indywidu-

alnej Izby Skarbowej w Katowicach*

)

.

Pytam więc Pana Ministra: Czy nie warto zmie-

nić rozporządzenia dotyczącego kosztów uzyskania

przychodu uwzględniającego również koszty naby-

towych?

Wyjaśniam, że nie wchodzi w grę zmiana ustawo-

wa, bo składniki uzyskania kosztów przychodu re-

guluje rozporządzenie.

Poseł Piotr Chmielowski

oraz grupa posłów

(nr 8338)

do ministra ﬁnansów

w sprawie udzielania kredytów

osobom ﬁzycznym

Szanowny Panie Ministrze!

Czy istnieje legalna

możliwość zaciągnięcia w banku komercyjnym kre-

dytu w wysokości np. 40 mln zł bez jakiegokolwiek

zabezpieczenia, nie posiadając nawet minimalnej

zdolności kredytowej?

Jeżeli tak, to uprzejmie proszę

Pana Ministra o podanie procedury wraz z wykład-

nią prawną.

Poseł Piotr Chmielowski

oraz grupa posłów

(nr 8339)

do ministra środowiska

w sprawie rekultywacji obszarów leśnych

Szanowny Panie Ministrze!

W jednej z interpela-

cji zwróciłem się o ocenę sytuacji wód gruntowych

w okolicach Kuźni Raciborskiej.

Opisałem funkcjo-

nowanie Kopalni Piasku Kotlarnia SA.

Skutkiem

wydobywania przez tę kopalnię olbrzymich ilości pia-

sku jest powstawanie ogromnych połaci wolnej po-

wierzchni, które zarastają w sposób naturalny.

Aby mieć pewność co do prawidłowego funkcjono-

wania kopalni odkrywkowych, zwracam się z prośbą

1.

Na kim i na podstawie jakich przepisów ciąży

obowiązek rekultywacji terenów powydobywczych?

2.

Czy rekultywacja ta prowadzona poprzez nasa-

dę lasów jest wystarczająca, czy powinna też przy-

brać jakąś inną formę?

Poseł Piotr Chmielowski

oraz grupa posłów

(nr 8340)

do ministra sportu i turystyki

w sprawie rzeczywistych kosztów

Szanowna Pani Minister!

Przed piłkarskimi mi-

strzostwami Europy Euro 2012 nasz kraj zaprojek-

tował i wykonał infrastrukturę umożliwiającą prze-

prowadzenie tych mistrzostw.

Zakładając podział

inwestycji na te, które będą służyły szeroko rozumia-

nemu społeczeństwu, w tym autostrady, połączenia

kolejowe, remonty dworców i portów lotniczych, i te,

które bezpośrednio i wyłącznie służyły odbyciu się

imprezy sportowej, tj. stadiony, i niewątpliwie są to

koszty, to po stronie przychodów wystąpił wzrost tu-

rystyki, konsumpcji i pozytywnego wizerunku Polski

jako organizatora.

1.

Jakie są rzeczywiste koszty budowy i utrzyma-

nia czterech stadionów?

2.

Czy obiekty te są w stanie w przyszłości zarobić

na siebie?

3.

Jaki był wzrost przychodów z turystyki, jak

również wpływów ze zwiększonej konsumpcji w uję-

ciu podatku VAT i akcyzy?

Poseł Piotr Chmielowski

oraz grupa posłów

*

)

224

Interpelacja

(nr 8341)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Jak donosi prasa,

aktualna liczba spółek kolejowych operujących na

sprywatyzowanym majątku PKP wynosi 67.

Nieste-

ty mimo usilnych starań udało nam się doszukać

raptem 9.

W związku z powyższym pytamy Pana Ministra:

Czy możemy uzyskać w ministerstwie pełny wykaz

danych teleadresowych tych 67 spółek?

Poseł Piotr Chmielowski

oraz grupa posłów

(nr 8342)

do ministra transportu,

PKP Szybka Kolej Miejska

w Trójmieście sp. z o.o., której część stanowi

Kolej Miejska w Trójmieście, której część stanowi

własność Skarbu Państwa.

PKP Szybka Kolej Miejska w Trójmieście?

Miejska w Trójmieście zatrudnia pracowników?

Pro-

szę o podanie liczby prezesów, wiceprezesów i dyrek-

torów?

słowych zatrudnionych na stanowiskach urzędni-

czych?

zanych z prowadzeniem ruchu kolejowego bądź

ków ﬁzycznych?

Poseł Piotr Chmielowski

(nr 8343)

do ministra transportu,

której część stanowi własność

której część stanowi własność Skarbu Państwa.

PKP InterCity?

trudnia pracowników umysłowych zatrudnionych na

trudnia pracowników związanych z prowadzeniem

225

Interpelacja

(nr 8344)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

W druku nr 305 do-

tyczącym realizacji programu wieloletniego „Pro-

gram ochrony brzegów morskich” w roku 2011, w za-

łączniku nr 1, jest podana informacja, że na odcinku

Chałupy – Kuźnica (km 4,5–9,5) wykonano remont

i odbudowę ostróg (szt.

5).

1.

Kto jest właścicielem działek gruntowych bez-

pośrednio przylegających do linii brzegowej na wzmac-

nianym odcinku?

2.

Czy ministerstwo posiada spis własnościowy

tych gruntów i może je udostępnić wraz z odpowied-

nią mapką geodezyjną?

3.

Czy na tych działkach jest prowadzona działal-

ność gospodarcza osób ﬁzycznych lub podmiotów

prawnych?

Poseł Piotr Chmielowski

oraz grupa posłów

(nr 8345)

do ministra transportu,

cinku Karwia (km 134,6–144,4) wykonano umocnie-

nie brzegowe w rejonie Jastrzębia Góra – Ostrowo

(km 134,6–135,5) oraz wykonano sztuczne zasilanie

– odbudowę przedpola przed opaską brzegową na od-

cinku (km 134,65–135,15).

(nr 8346)

do ministra transportu,

Darłówek (km 267,0–270,6) wykonano sztuczne za-

silenie brzegu.

(nr 8347)

do ministra transportu,

cinku Dźwirzyno (km 343,4–345,4) wykonano odbu-

dowę systemu ostróg.

226

wzmacnianym odcinku?

(nr 8348)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

W druku nr 305, do-

tyczącym realizacji programu wieloletniego „Pro-

w załączniku nr 2 (harmonogram prac na 2012 r.)

jest podana informacja, że na odcinku Władysławowo

– Jastrzębia Góra (km 125,0–134,6) zaplanowano wy-

konanie umocnienia brzegowego w rejonie Jastrzę-

biej Góry.

nianym odcinku?

(nr 8349)

do ministra transportu,

łączniku nr 1 jest podana informacja, że na odcinku

Kołobrzeg (km 328,9–335,8) wykonano sztuczne za-

silanie oraz monitoring brzegu, a także wykonano

budowę opaski brzegowej nasadowej.

lanym odcinku?

(nr 8350)

do ministra transportu,

cinku Łeba (km 180,0–183,0) wykonano sztuczne

zasilenie brzegu.

227

Interpelacja

(nr 8351)

do ministra transportu,

Kuźnica (km 9,5–13,5) wykonano sztuczne zasilanie

oraz remont i odbudowę ostróg (szt.

6).

wskazanym odcinku?

(nr 8352)

do ministra transportu,

Mierzeja Dziwnowska (km 385,4–392,8) wykonano

sztuczne zasilanie brzegu w Dziwnowie.

(nr 8353)

do ministra transportu,

Niechorze – Dziwnówek (km 368,3–385,4) wykona-

no: sztuczne zasilanie brzegu w Trzęsaczu, budowę

kamiennej opaski narzutowej w Rewalu.

nianych odcinkach?

2.

Czy ministerstwo posiada spis własnościowy

Z poważaniem

Poseł Piotr Chmielowski

(nr 8354)

do ministra transportu,

Orłowo (km 80,0–82,0) wykonano sztuczne zasilenie

brzegu.

lonym odcinku?

228

(nr 8355)

do ministra transportu,

cinku Ustka (km 231,0–233,5) wykonano sztuczne

zasilenie brzegu.

(nr 8356)

do ministra transportu,

odcinku Ustronie Morskie (km 317,1–323,0) wyko-

nano budowę systemu ostróg zabezpieczających brzeg

morski.

pieczanym odcinku?

łalność gospodarcza osób ﬁzycznychlubpodmiotów

prawnych?

Z poważaniem

Poseł Piotr Chmielowski

(nr 8357)

do ministra transportu,

odcinku Władysławowo (od nasady półwyspu do km

4,5) wykonano sztuczne zasilenie na odcinku nasa-

dowym.

W związku z powyższym pytamy Pana Mini-

stra:

229

Interpelacja

(nr 8358)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie promowania

przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych

antypolskiej książki pt. „Inferno of Choices:

wie promowania przez MSZ antypolskiej książki

wydanej przez OﬁcynęWydawnicząRytmw2012r.

Jak poinformowały media, w lipcu wszystkie pol-

skie placówki dyplomatyczne otrzymały pismo z cen-

trali MSZ, w którym Joanna Skoczek, dyrektor

Departamentu Dyplomacji Publicznej i Kulturalnej

w MSZ, zalecała, aby polscy dyplomaci intensywniej

włączyli się w promowanie książki „Inferno of Cho-

ices: Poles and the Holocaust”.

Ta angielskojęzyczna

książka zawiera wybór dokumentów i subiektywnych

artykułów polskich autorów, poświęconych stosun-

kowi Polaków do Holokaustu i – niestety – nie daje

pozytywnego obrazu naszych rodaków.

Wobec promowania tej książki przez MSZ prote-

stuje Polonia wielu krajów.

Zapoznałem się z krytycz-

nymi opiniami, które zostały zamieszczone w TV

Niezależna Polonia z Ottawy (Kanada).

Maciej Ja-

błoński stwierdza w zamieszczonym tam nagraniu:

„Jest to zręcznie przygotowana pozycja, która ma na

pozór zadowolić wszystkie strony.

Jednak jej przekaz

o tak bardzo trudnych i skomplikowanych czasach

jest bardzo selektywny i nastawiony raczej na obar-

czanie Polaków współdziałaniem z okupantem nie-

mieckim podczas zagłady niż na obiektywną histo-

ryczną analizę.

(…)

Szkice (łącznie siedem szkiców)

w drugiej części książki nie przedstawiają rzetelnego

obrazu ani zagłady polskiej mniejszości żydowskiej,

ani zagadnienia eksterminacji Żydów…”

Jabłoński

uważa, że jest to „przykład kontrowersyjnej i hanieb-

nej działalności polskiego MSZ”.

Przypomina, że Za-

rząd Okręgu Ottawskiego Kongresu Polonii Kana-

dyjskiej protestował wcześniej w związku z wykła-

dem prof. Jana T. Grossa na Carleton University,

a jeden ze współautorów rzeczonej publikacji, dr Jan

Grabowski, za promowanie antypolskich książek

Grossa został uznany przez kanadyjską Polonię za

persona non grata.

Prof. Maria Łoś stwierdza w materiale zamiesz-

czonym w TV Niezależna Polonia z Ottawy, że książ-

ka ta „maluje obraz Polaków w tak czarnych bar-

wach, że po jej lekturze trudno wyobrazić sobie naród

bardziej zdziczały, nieludzki i odrażający”.

Uważa, że

książka upowszechniana przez MSZ to jest „wielki

akt oskarżenia pod adresem Polaków, zatrważający

rachunek ich win, zbrodni i zbiorowej odpowiedzial-

ności za Holocaust”.

Bowiem głównym schematem

przyjętym w większości opracowań „jest kompilacja

obrazowych, przemawiających do wyobraźni przykła-

dów, które mają w sumie tworzyć wrażenie, że głów-

nym zajęciem Polaków w czasie niemieckiej okupacji

było szantażowanie i wyłudzanie pieniędzy od ska-

zanych na zagładę Żydów, mordowanie, rabowanie

ich mienia, szmalcownictwo, szaber, donosicielstwo

i kolaboracja z okupantem”.

Natomiast Stefan Skulski nie tylko ogólnie kry-

tykuje książkę, ale przytacza też konkretne opisane

w książce przykłady, które – bez należytego udoku-

mentowania – stanowią swoiste oskarżenie wobec

antyhitlerowskiego i antykomunistycznego podzie-

mia, skoro jeden z autorów podaje, że w latach 1943–

–44 wielu z tych, którzy mordowali Żydów w rejonie

Kielc, miało swoje powiązania z AK, BCh i NSZ,

a zapewne wykonywali rozkazy samego gen. Bora-

-Komorowskiego.

„Trzeba mieć naprawdę dużo złej

woli i niewiele wspólnego z polskim narodem, żeby

skupić się na wyszukiwaniu negatywnych zachowań,

bez żadnej skali porównawczej i dogłębnego spraw-

dzenia faktów” – stwierdza Skulski.

Sprzeciwia się

„czarnej propagandzie Polski”, którą, promując tę

książkę, uprawia MSZ.

Czy prawdą jest, że mimo kryzysu ﬁnansówpu-

blicznych MSZ wykupił cały nakład książki i zamó-

wił jej dodruk?

Ile łącznie egzemplarzy tej książki

otrzymały (otrzymają) polskie służby dyplomatyczne

na świecie i ile złotych kosztuje MSZ ta chybiona ini-

cjatywa?

Czym kierowali się eksperci MSZ, którzy mieli

stwierdzić, że w promocji Polski ważniejsze jest

przedstawianie zdrajców, donosicieli, bandytów

i złodziei, a nie polskich bohaterów, którzy z nara-

żeniem życia, a czasem za cenę życia, ratowali Ży-

dów?

Czy działania MSZ związane z promocją rze-

czonej książki oznaczają, że resort całkowicie zga-

dza się ze stanowiskiem ekspertów i treściami za-

wartymi w książce?

Czy zamieszczenie wersji elektronicznej książki

stronach internetowych niektórych polskich przed-

stawicielstw dyplomatycznych (np. w USA i Niemczech)

oznacza, że ta publikacja została wybrana przez MSZ

jako oﬁcjalnawizytówkaPolski?

Czybyłyinneprzy-

padki zamieszczania na oﬁcjalnychstronachpolskich

przedstawicielstw dyplomatycznych wersji elektro-

nicznej innych książek?

utrwali na świecie stereotyp Polaka jako antysemity

i szmalcownika, a tym samym podważy z takim tru-

dem budowany dobry wizerunek Polski i naszego na-

rodu?

Czy Pan Minister zna przypadki, aby niemieckie

MSZ promowało Niemcy przez upowszechnianie in-

230

formacji o niemieckim antysemityzmie, albo aby izra-

elskie MSZ promowało Izrael przez upowszechnianie

informacji o działaniach wymierzonych przeciwko

Palestyńczykom?

Poseł Artur Górski

(nr 8359)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie obniżenia kosztów dojazdów

Stowarzyszenie Kochajmy Warmię zwróciło uwa-

gę na problem utrudnionego dostępu do edukacji,

który dotyka dzieci i młodzież ze wsi.

Koszty dojaz-

dów do szkoły w mieście niejednokrotnie przekracza-

ją możliwości ﬁnansowerodziców.

Skutkujetosytu-

acją, w której zdolna młodzież kończy swą edukację

na przyuczeniu do zawodu w najbliższej miejscowo-

ści, nie z wyboru, lecz z konieczności życiowej.

1.

Co Pani Minister zamierza zrobić w kierunku

wyrównania szans edukacyjnych dzieci ze środowisk

wiejskich?

2.

Czy istnieje możliwość wprowadzenia ulg w do-

jazdach do szkoły dla dzieci ze wsi?

Poseł Iwona Ewa Arent

Olsztyn, dnia 29 sierpnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 8360)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie niepokojącej sytuacji

w Fabryce Maszyn w Tarnowie

w Tarnowie.

Dnia 10 sierpnia 2012 r.

Fabryka Ma-

szyn w Tarnowie została zamknięta przez właścicie-

li bez podania jakiejkolwiek przyczyny takiego dzia-

łania.

W tym dniu pracownicy przedsiębiorstwa nie

zostali wpuszczeni na teren zakładu.

Również w chwi-

li obecnej zakład nie pracuje.

Pracownicy przychodzą

codziennie pod zakład i podpisują listy obecności.

Sy-

tuacja jest bardzo ciężka, a załoga zakładu do dzisiaj

nie uzyskała żadnych informacji o przyczynach za-

mknięcia ich miejsca pracy.

W tarnowskiej fabryce maszyn zatrudnionych jest

ponad 200 pracowników.

Zamknięcie zakładu pracy

powoduje, iż ludzie ci pozostali bez środków do życia.

Warto dodać, iż pracownicy zakładu do dzisiaj nie

zostali poinformowani, co dalej stanie się z ich ﬁrmą.

Angielscy właściciele ﬁrmy nie wydali dotychczas

stanowiska na temat przyszłości zakładu.

W związku z licznymi nieprawidłowościami w tar-

nowskiej fabryce polski rząd powinien w tej sprawie

podjąć pilne działania wyjaśniające oraz kontrolne.

Premiera z poniższymi pytaniami i sugestiami:

1.

Zwracam się z prośbą o rozważenie przeprowa-

dzenia kontroli w Fabryce Maszyn w Tarnowie w celu

wykrycia ewentualnych nieprawidłowości przy prze-

kształceniach przedsiębiorstwa.

jaśnienia nieprawidłowości w Fabryce Maszyn w Tar-

nowie?

3.

Czy w chwili obecnej nie są naruszane prawa

pracownicze pracowników tarnowskiej fabryki?

4.

Co jest przyczyną zaprzestania funkcjonowania

Fabryki Maszyn w Tarnowie?

Z wyrazami szacunku

Poseł Jan Ziobro

Warszawa, dnia 29 sierpnia 2012 r.

(nr 8361)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie pomocy kombatantom,

Szanowny Panie Ministrze!

Obywatele polscy od-

znaczeni orderem lub innym wyróżnieniem państwo-

wym do 1991 r. otrzymywali z tego tytułu dodatek

pieniężny do renty i emerytury.

Na mocy przepisów

nia państwowego zostały zniesione.

W odpowiedzi na

interpelację posła VI kadencji Henryka Siedlaczka

z dnia 24 lipca 2009 r. (znak: SPS-023-10616/09) zo-

stało napisane, iż „przeprowadzona w 1998 r. reforma

ubezpieczeń społecznych kontynuuje działania zmie-

rzające do oczyszczenia systemu ubezpieczeń społecz-

nych ze zobowiązań, które nie mają żadnego odzwier-

ciedlenia w wysokości składki.

Za tę samą składkę

powinny przysługiwać te same rodzaje świadczeń.

Także wysokość emerytury powinna zależeć jedynie

od długości okresu opłacania składek na ubezpiecze-

nia społeczne i wysokości tych składek”.

Do mojego biura poselskiego zgłosił się weteran

wojenny odznaczony wieloma wyróżnieniami pań-

stwowymi, w tym m.in. Krzyżem Kawalerskim Or-

231

deru Odrodzenia Polski oraz Złotym Krzyżem Zasłu-

gi.

Dużą część swojego życia poświęcił walce w obro-

nie ojczyzny, co znacznie ograniczyło jego możliwości

oraz zdolność pracy zarobkowej, a co się z tym wiąże,

regularnego odprowadzania składek na ubezpiecze-

nie społeczne.

Urodzony w 1915 r., obecnie ma 97 lat,

bardzo skromną emeryturę, a dodatkowo jest osobą

z orzeczonym znacznym stopniem niepełnosprawno-

ści, więc wymaga opieki oraz lekarstw.

stra następujące pytanie: Czy ministerstwo oferuje

jakąkolwiek formę pomocy ﬁnansowejdlakombatan-

tów oraz weteranów wojennych, a jeżeli tak, to na

Z poważaniem

Poseł Aleksandra Trybuś

Cieszyn, dnia 29 sierpnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 8362)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie świadczenia pielęgnacyjnego

Szanowny Panie Ministrze!

Świadczenie pielę-

gnacyjne jest świadczeniem pieniężnym, o które

mogą ubiegać się osoby rezygnujące z zatrudnienia

cyjne nie przysługuje, jeżeli osoba niepełnosprawna

skim.

Oznacza to, że nie przysługuje świadczenie pie-

lęgnacyjne rodzicowi na niepełnosprawne dziecko,

które jest w związku małżeńskim, nie przysługuje

dziecku na rodzica pozostającego w związku małżeń-

skim, nie przysługuje współmałżonkowi na współ-

małżonka itd.

Ostatnia nowelizacja ustawy dała je-

dynie możliwość pobierania świadczenia pielęgnacyj-

nego przez inną osobę (np. dorosłe dziecko) z tytułu

sprawowania opieki nad jednym z dwojga niepełno-

sprawnych członków rodziny posiadających orzecze-

nia o znacznym stopniu niepełnosprawności, pozo-

stających w małżeństwie (np. matką lub ojcem).

Jed-

nak coraz częściej osoby opiekujące się współmałżon-

kiem posiadającym orzeczenie o znacznym stopniu

niepełnosprawności występują z wnioskiem o przy-

znanie takiego świadczenia, a w przypadku otrzyma-

nia odmownej decyzji odwołują się do samorządowe-

go kolegium odwoławczego bądź wojewódzkiego sądu

administracyjnego.

Trybunał Konstytucyjny w wy-

rokach z dnia 18 i 22 lipca 2008 r. (sygn.

P 27/07 oraz

41/07) uznał bowiem za niekonstytucyjny zapis usta-

uniemożliwiał on nabycie prawa do świadczenia pie-

lęgnacyjnego obciążonej obowiązkiem alimentacyj-

nym osobie zdolnej do pracy, niezatrudnionej ze

nym niż jej dziecko niepełnosprawnym członkiem

rodziny.

Trybunał Konstytucyjny, wydając powyższe

wyroki, zajmował się między innymi przypadkiem

kobiety, która nie otrzymała świadczenia w związku

z opieką nad niepełnosprawnym mężem.

W praktyce

w tego typu przypadkach organy I i II instancji dość

często odmawiają przyznania świadczenia pielęgna-

cyjnego, natomiast wojewódzkie sądy administracyj-

ne przychylają się do wskazanego stanowiska Trybu-

nału Konstytucyjnego i przyjmują, że małżonek może

pobierać świadczenie pielęgnacyjne, jeśli nie podej-

małżonkiem legitymującym się orzeczeniem o znacz-

Także warunek całkowitej rezygnacji z zatrud-

nienia bądź pracy zarobkowej w celu ubiegania się

o świadczenie pielęgnacyjne staje się problemem np.

w przypadku rodziców samotnie wychowujących nie-

pełnosprawne dziecko, będących jedynymi żywicie-

lami rodziny.

W takiej sytuacji pomoc państwa staje

się niezbędna, ponieważ opieka nad niepełnospraw-

nym dzieckiem w większości wypadków całkowicie

wyklucza możliwość pracy na pełen etat.

W świetle

obowiązujących przepisów taki rodzic może otrzymać

świadczenie pielęgnacyjne w wysokości 520,00 zł

oraz zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 153,00 zł,

które, przy warunku całkowitej rezygnacji z zatrud-

nienia bądź pracy zarobkowej, stają się jego jedynym

miesięcznym dochodem.

Z kolei podjęcie zatrudnie-

nia choćby na małą część etatu czy praca na umowę

zlecenia w domu powoduje utratę świadczenia pielę-

gnacyjnego.

Czy ministerstwo ma w planach nowelizację usta-

lującą kwestię prawa do pobierania świadczenia pie-

lęgnacyjnego przez osoby opiekujące się współmał-

żonkiem posiadającym orzeczenie o znacznym stop-

niu niepełnosprawności?

Czy ministerstwo widzi możliwość wprowadzenia

poz. 2255), które umożliwiałyby rodzicom samotnie

wychowującym niepełnosprawne dziecko podjęcie

pracy na część etatu bądź pracy w domu bez koniecz-

ności utraty świadczenia pielęgnacyjnego?

232

Jakie świadczenia obecnie przysługują rodzicom

samotnie wychowującym niepełnosprawne dziecko,

którzy nie chcą rezygnować z zatrudnienia?

Z poważaniem

Posłowie Aleksandra Trybuś

i Ryszard Zawadzki

Cieszyn, dnia 29 sierpnia 2012 r.

(nr 8363)

do ministra środowiska

w sprawie potrzeby zmian przepisów

Szanowny Panie Ministrze!

Na terenie Śląska Cie-

szyńskiego działa kilka stowarzyszeń, których celem

jest pomoc poszkodowanym działalnością górniczą.

Stowarzyszenie Ochrony przed Negatywnymi Skut-

kami Działalności Górniczej na terenie Ziemi Śląska

Cieszyńskiego działa głównie w gminach Hażlach

i Zebrzydowice w powiecie cieszyńskim, zlokalizowa-

nych w streﬁe przygranicznej z Republiką Czeską

i sąsiadujących z obszarem górniczym kopalni CŚM

i Darkov.

Terytorium tych gmin pokrywa się również

z obszarem górniczym zlikwidowanej kopalni Morci-

nek, zwanej obecnie obszarem górniczym Morcinek

1 oraz obszarem górniczym Zebrzydowice 1.

W 1998 r. Jastrzębska Spółka Węglowa SA ze 100-

-procentowym udziałem Skarbu Państwa po 12 la-

tach eksploatacji podjęła decyzję o likwidacji KWK

Morcinek, pozostawiając w złożu zasoby operatywne

około 200 mln ton węgla kamiennego oraz zdewasto-

wany teren na obszarze ok. 100 ha.

W roku 1999

zarejestrowano spółkę Karbonia sp. z o.o. z siedzibą

w Kaczycach w gminie Zebrzydowice.

Obecnie spółka

posiada nazwę NWR Karbonia SA, jej właścicielem

jest koncern New World Resources zarejestrowany

w Holandii.

NWR jest również właścicielem OKD, to

jest wszystkich kopalń Zagłębia Ostrawsko-Karwiń-

skiego, czyli także tych, które graniczą z obszarem

Morcinek 1. NWR Karbonia SA jest w posiadaniu

następujących koncesji: w 2000 r. uzyskała koncesję

na rozpoznanie i wydobycie metanu ze złóż obszaru

Morcinek 1, w 2003 r. – na rozpoznanie złóż węgla

kamiennego na tym samym obszarze, a w 2008 r.

– na rozpoznanie złoża węgla kamiennego oraz gazu

ziemnego na obszarze górniczym Zebrzydowice 1.

Warto nadmienić, iż koncesja na rozpoznanie złóż

węgla kamiennego na obszarze górniczym Morcinek

1 została wydana pomimo negatywnych opinii wój-

tów gmin Hażlach i Zebrzydowice oraz protestów

mieszkańców tych terenów.

Od roku 2006 za zgodą dwustronnej międzyrzą-

dowej komisji ds. eksploatacji pokładów węgla ka-

miennego w rejonie wspólnej polsko-czeskiej granicy

państwowej, w skrócie DMK, organu odpowiedzial-

nego za koordynację i decyzje w sprawie wyboru złóż

węgla w rejonie granicy, za wymianę informacji, do-

świadczeń, wyników, za ustanawianie granic eksplo-

atacji górniczej, koordynowanie zakresu zabezpie-

czeń proﬁlaktycznych oraz usuwania szkód górni-

czych, rozpoczęto eksploatację po czeskiej stronie

w górniczej streﬁe ochronnej do granicy na rzece

Olza.

Skutkiem tego wystąpiły deformacje terenu po

stronie polskiej.

Stosowne umowy o rekompensacie

zawarła czeska kopalnia ĆSM z gminami Hażlach

i Zebrzydowice, pozostawiając problematykę szkód

górniczych w kompetencji DMK.

Eksploatacja złóż

na obszarze transgranicznym spowodowała już kilka

poważnych wstrząsów górniczych na terenach sołec-

twa Kaczyce (w gminie Zebrzydowice) oraz sołectwa

Pogwizdów (w gminie Hażlach), powodując uszkodze-

nia budynków na tym obszarze, m.in. szkoły oraz

zabytkowego kościoła.

Poszkodowani zgłaszają rosz-

czenia do wójtów swoich gmin, którzy przekazują je

podmiotom odpowiedzialnym po czeskiej stronie.

Od-

powiedzi przychodzą po czesku, w trudnym technicz-

nym języku i odwołują się m.in. do umowy podpisanej

19 sierpnia 2008 r. między Rzecząpospolitą Polską

geologicznych w rejonie wspólnej granicy państwo-

wej, której art. 7 stanowi, że „odpowiedzialność za

szkody wyrządzone robotami geologicznymi oraz

roszczenia z tytułu tych szkód regulowane są prze-

pisami prawa tej umawiającej się strony, na teryto-

rium której szkody powstały”, również pozostawiając

kwestię szkód górniczych po stronie DMK.

Jednym z największym problemów w tematyce

szkód górniczych jest brak deﬁnicjiszkodygórniczej

także w jakimkolwiek innym akcie prawnym.

Stowa-

rzyszenia na rzecz poszkodowanych przez działal-

ność górniczą wytykają niedoskonałości w Prawie

geologiczno-górniczym także w zakresie braku udzia-

łu społeczeństwa w procedurach wydawania koncesji,

braku procedur na temat dostępu do dokumentacji

związanej z planowaną i prowadzoną eksploatacją

górniczą dla osób bądź to już nią poszkodowanych,

bądź tych, które mogą być przez nią poszkodowane

w przyszłości, oraz przede wszystkim braku parame-

tryzacji dopuszczalnych oddziaływań eksploatacji na

powierzchnię w formie aktu prawnego określającego

stopień szkód górniczych – taka parametryzacja, po

intensywnych tąpnięciach, została stworzona dla Za-

głębia Legnickiego i dla północnej części Górnego

Śląska.

nistra następujące pytania:

Jakie akty prawne regulują kwestię szkód górni-

czych na obszarze transgranicznym?

233

Jakie są aktualne procedury występowania miesz-

kańców terenów transgranicznych w sprawie szkód

górniczych?

Jakie kompetencje posiada dwustronna między-

rządowa komisja ds. eksploatacji pokładów węgla ka-

państwowej i jakie akty prawne określają procedury

jej działania?

Czy ministerstwo planuje w najbliższym czasie

wprowadzić zmiany w ustawie z dnia 9 czerwca

poz. 981) wprowadzające jednoznaczną deﬁnicję

szkody górniczej?

Jakie kroki należy podjąć, aby doprowadzić do

stworzenia parametryzacji dopuszczalnych oddziały-

wań eksploatacji na powierzchnię na terenach trans-

granicznych?

Z poważaniem

Posłowie Aleksandra Trybuś

(nr 8364)

do ministra środowiska

w sprawie konieczności wprowadzenia

Szanowny Panie Ministrze!

Wiele gmin w Polsce

boryka się z problemem występowania na terenach

zielonych rośliny pod nazwą barszcz Sosnowskiego.

Także na terenie powiatu cieszyńskiego roślina ta

daje się we znaki zarówno mieszkańcom, jak i wła-

dzom.

Barszcz Sosnowskiego jest rośliną bardzo

trudną do zwalczenia, ponieważ jego nasiona zacho-

wują siłę kiełkowania nawet przez 4 lata.

Silnie za-

chwaszcza teren, łatwo rozsiewa się na sąsiednie nie-

ruchomości.

Roślina ta zagraża ludziom, ponieważ

wydziela substancję silnie parzącą i kontakt z nią

powoduje zapalenie skóry, powstawanie pęcherzy

w powiecie cieszyńskim kilka osób odniosło obraże-

nia wskutek kontaktu z tą rośliną, dlatego konieczne

jest intensywne i skuteczne jej zwalczanie.

Do urzę-

dów miejskich i gmin napływają zgłoszenia miesz-

kańców o występowaniu barszczu Sosnowskiego i in-

nych chwastów oraz wynikających z tego potencjal-

nych zagrożeniach.

Zwalczanie tych roślin stanowi

poważny problem, zwłaszcza na nieruchomościach

stanowiących własność prywatną, ponieważ brak

jest uregulowań prawnych, na podstawie których ist-

niałaby możliwość nakazania właścicielowi gruntu

podjęcia stosownych działań.

Każdego roku gminy

występują do właścicieli nieruchomości porośniętych

barszczem Sosnowskiego i innymi chwastami z wnio-

skiem o usunięcie tych niebezpiecznych roślin, jed-

nakże często korespondencja pozostaje bez odzewu.

Aktualny stan prawny uniemożliwia również inter-

wencję gminy w zakresie nakazania właścicielowi

gruntu przycięcia bądź usunięcia drzew i krzewów

zagrażających zdrowiu i bezpieczeństwu ludzi.

Rozwiązaniem byłoby podjęcie działań zmierza-

jących do zmiany obowiązujących przepisów praw-

nych w sposób, który umożliwiałby nałożenie na wła-

ścicieli nieruchomości obowiązku usuwania barszczu

Sosnowskiego i innych chwastów oraz dokonywania

cięć drzew i krzewów w celu eliminacji zagrożeń.

Pra-

wo powinno również zapewniać możliwość skutecz-

nej egzekucji nałożonego obowiązku, przykładowo

poprzez możliwość zastosowania instytucji wykona-

nia zastępczego.

Czy ministerstwo zamierza wprowadzić jakieś re-

gulacje prawne mogące stanowić podstawę do zwal-

Czy ministerstwo zamierza wesprzeć organy sa-

morządowe w walce z trującą rośliną?

Z poważaniem

Posłowie Aleksandra Trybuś

(nr 8365)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie wypadków śmiertelnych

Szanowny Panie Premierze!

4 sierpnia 2012 r. zgi-

nął w kopalni Sośnica-Makoszowy 49-letni górnik.

Na przestrzeni zaledwie kilku dni był to czwarty

śmiertelny wypadek w polskim górnictwie węglowym

– od początku roku piętnasty.

Czy w związku z tymi tragicznymi zdarzeniami

podejmie pan premier działania, które sprawdzą i jed-

nocześnie poprawią stan bezpieczeństwa w polskich

kopalniach, aby ograniczyć do minimum możliwość

kolejnych nieszczęśliwych wypadków?

Z poważaniem

Poseł Szymon Giżyński

Warszawa, dnia 29 sierpnia 2012 r.

234

Interpelacja

(nr 8366)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie ponownych informacji

Szanowny Panie Ministrze!

Na początku sierpnia

2012 r. białoruskie media (za nimi również polskie)

podały informację, że Białoruś wstrzymuje import

wieprzowiny z rosyjskich regionów, w których roz-

przestrzenia się afrykański pomór świń (ASF).

Wła-

dze białoruskiego Departamentu Weterynarii i Żyw-

ności zadecydowały o zakazie importu trzody chlew-

nej, wieprzowiny i przetworów wieprzowych z rosyj-

skich regionów – Tweru i Wołgogradu.

Wiadomo już, że służby weterynaryjne Ukrainy

wykryły chorobę także na swoim terenie.

Istnieje cał-

kiem realne zagrożenie przedostania się wirusa do

Polski.

Czy poza rutynowymi działaniami, wobec świa-

domości, że sposobami rozprzestrzeniania wirusa

ASF są również skażone pasze, niekontrolowane mi-

gracje zarażonych dzików i trofea myśliwskie, mini-

sterstwo powzięło stosowne decyzje, które deﬁnityw-

nie uchronią Polskę przed niebezpieczeństwem prze-

niesienia się choroby?

Z poważaniem

Poseł Szymon Giżyński

(nr 8367)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie książki pt. „Inferno of Choices”

Szanowny Panie Ministrze!

8 sierpnia bieżącego

roku podano informację dotyczącą nakazu wydanego

przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych polskim

placówkom dyplomatycznym, który zobowiązuje je

– w ramach zabiegania o jak najlepszy wizerunek

Polski za granicą – do promowania anglojęzycznej

książki „Inferno of Choices” (Piekło wyborów).

Zdu-

miewa i zastanawia, że książka, w której pięć na sie-

dem tekstów „opisuje”: polski antysemityzm, kra-

dzież żydowskiego majątku oraz donoszenie na ukry-

wających się Żydów w zamian za korzyści materialne,

ma być popularyzowana przez agendy państwa pol-

skiego.

Nie mniej bulwersujące jest to, że MSZ zdecydo-

wało się promować wydawnictwo OﬁcynyWydawni-

czej Rytm, której właścicielem jest były oﬁcerSłużby

Bezpieczeństwa, Marian Kotarski vel Pękalski.

Wobec tych skandalicznych faktów, ujawnionych

przez media, pragnę zapytać pana ministra:

1.

Jak można pogodzić treści zawarte w promo-

wanej książce z obowiązkiem rozpowszechniania

prawdy o postawie Polaków wobec Żydów w czasie

2.

Jak służy polskiej racji stanu pozycja książko-

wa, której treść szkaluje dobre imię Polski i Polaków,

a wydawca nie budzi zaufania i szacunku?

Z poważaniem

Poseł Szymon Giżyński

(nr 8368)

do ministra zdrowia

dotyczących informowania pacjentów

o zmianie świadczeniodawcy

usług medycznych

Szanowny Panie Ministrze!

Rzecznik praw pa-

cjenta Krystyna Barbara Kozłowska poinformowała

o skargach pacjentów, którzy zapisani byli do specja-

listy (oczekiwali na wizytę ponad rok) i nie poinformo-

wano ich, że placówka lecznicza, w której byli zapisa-

ni na zabieg, straciła kontrakt z Narodowym Fundu-

szem Zdrowia.

Ponieważ żaden z obowiązujących przepisów praw-

nych nie określa jednoznacznie kto – świadczeniodaw-

ca czy Narodowy Fundusz Zdrowia – ma obowiązek

informowania pacjentów oczekujących na świadczenia

zdrowotne o niepodpisaniu kontraktu na udzielanie

tych świadczeń na dany rok, co utrudnia lub wręcz

uniemożliwia podjęcie leczenia u lekarzy specjali-

stów, pragnę zapytać pana ministra:

Jakie kroki podejmie pan minister na rzecz

przyjęcia jednoznacznych rozwiązań procedural-

nych celem całkowitego wyeliminowania z polskich

realiów sytuacji opisanych (i im podobnych) w mo-

jej interpelacji?

Z poważaniem

Poseł Szymon Giżyński

235

Interpelacja

(nr 8369)

do ministra administracji i cyfryzacji

w sprawie ubiegłorocznego zakupu

samochodów terenowych

dla Instytutu Meteorologii

i Gospodarki Wodnej

Szanowny Panie Ministrze!

Informacja o zeszło-

rocznych zakupach Ministerstwa Spraw Wewnętrz-

nych i Administracji z funduszu na przeciwdziałanie

i usuwanie klęsk żywiołowych – dwunastu eksklu-

zywnych samochodów terenowych (za 2 mln 240 tys. zł)

dla IMGW jest szczególnie bulwersująca.

W tym sa-

mym czasie do MSWiA zwracały się o pomoc samo-

rządy miast i gmin poszkodowanych w wyniku wcze-

śniejszej powodzi.

Im pieniędzy z rezerwy przeciw-

działanie i usuwanie klęsk żywiołowych odmówiono,

choć kwota wydana na zakup samochodów niemal

idealnie odpowiada wymienionej we wniosku burmi-

strza Zatoru, zalanego w powodzi 2010 r. (odbudowa

zniszczonych brzegów rzeki Skawy).

Wobec tych skandalicznych i szkodliwych społecz-

nie działań, proszę pana ministra o odpowiedź na

1.

Jakie było uzasadnienie dla zakupu tak eksklu-

zywnego taboru dla IMiGW, w tak trudnym czasie,

z funduszu przeznaczonego na przeciwdziałanie i usu-

wanie klęsk żywiołowych?

2.

Kto i w jaki sposób odpowiedział za te skanda-

liczne decyzje?

Z poważaniem

Poseł Szymon Giżyński

(nr 8370)

do ministra zdrowia

w sprawie refundacji

materiałów opatrunkowych dla chorych

we oddzielanie się naskórka (EB) jest chorobą nie-

zwykle rzadką, ogromnie bolesną i nieuleczalną.

Sto-

warzyszenie Debra „Kruchy Dotyk”, zrzeszające za-

równo rodziny dotknięte chorobą, jak samych cho-

rych, po kilkuletnich staraniach, w 2008 r. doprowa-

dziło do wpisania EB na listę chorób przewlekłych.

Skutkiem tego chorzy mają dostęp do darmowych

opatrunków, jednak niektórzy muszą korzystać ze

specjalnych środków opatrunkowych (jest to około

300 osób), których stosowanie jest wiele droższe (na-

wet 3 tys. złotych miesięcznie).

Kiedy zdecyduje pan minister o wpisaniu na listę

leków refundowanych specjalnych środków opatrun-

kowych dla chorych na wrodzone pęcherzowe oddzie-

lanie się naskórka?

Z poważaniem

Poseł Szymon Giżyński

(nr 8371)

do ministra transportu,

w sprawie pikniku rodzinnego

Szanowny Panie Ministrze!

Wiadomo już dziś, że

największym sukcesami organizacyjnymi Euro 2012,

co podkreślają wszyscy uczestnicy mistrzostw, oka-

zali się być polscy kibice i polska gościnność.

W pierwszych dniach sierpnia odbył się piknik

rodzinny zorganizowany dla podległych panu mini-

strowi pracowników.

Według cytowanych w prasie

słów pana ministra powodem organizacji pikniku

były podziękowania: „Chcemy podziękować naszym

strzostw Europy.

Warto o tym pamiętać”.

Na tę okazję został wynajęty specjalny pociąg,

autokary, gości zabawiali klauni i konferansjerzy.

Media podają również szczegóły wykwintnego menu,

przygotowanego przez Hotel Mazurkas Catering dla

około 250 gości imprezy.

Chciałbym zapytać pana ministra, wobec znanych

już faktów, m.in. zamykanych autostrad, ciągle nie-

uregulowanych płatności dla ﬁrmbędącychpodwy-

konawcami przy ich budowie (w całości ukończona

zostanie najprawdopodobniej jedna autostrada – A4,

łącząca wschód z zachodem na południu Polski), za-

dłużonych miast (nierzadko do granicy bankructwa)

gospodarzy meczów Euro 2012, stadionów, których

miasta nie są w stanie utrzymać, nie nadających się

do organizowania imprez innych niż piłkarskie, co

pokazał ostatni koncert na stadionie narodowym.

Jakie konkretnie sukcesy, potwierdzające słowa

pana ministra o ciężko pracujących przy organiza-

cji Euro 2012 podwładnych, odważyliście się pań-

stwo świętować w ten kosztowny i spektakularny

sposób?

Z poważaniem

Poseł Szymon Giżyński

236

Interpelacja

(nr 8372)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

Szanowny Panie Ministrze!

Pod koniec lipca bie-

żącego roku zapowiedział pan minister przekazanie

przez podległy mu resort kwoty od 12 do 16 mln zł

Telewizji Polskiej SA i Polskiemu Radiu SA.

Ma to

być dotacja przeznaczona, według słów pana mini-

stra, na realizację zadań misyjnych, m.in. na spekta-

kle Teatru Telewizji, realizację ﬁlmówdokumental-

nych i programów edukacyjnych, których charakter

misyjny nie budzi wątpliwości.

W związku z coraz częstszymi informacjami na

temat niegospodarności władz TVP, które doprowa-

dziły do bardzo trudnej sytuacji ﬁnansowejtejinsty-

tucji, pragnę zapytać pana ministra:

Jakie kryteria przyjęło ministerstwo w zakresie

oceny misyjności konkretnego programu (radiowego

lub telewizyjnego) celem objęcia go ministerialną

dotacją?

Z poważaniem

Poseł Szymon Giżyński

(nr 8373)

do ministra rozwoju regionalnego

w sprawie raportu NIK dotyczącego dostępu

Szanowna Pani Minister!

W ocenie Najwyższej

Izby Kontroli wyrażonej w opublikowanym 6 sierpnia

br. komunikacie Polska pod względem dostępu do

szerokopasmowego Internetu plasuje się na szarym

końcu państw Unii Europejskiej.

W celu zniwelowania różnic w tym zakresie mię-

dzy państwami Unii a Polską UE przyznała naszemu

krajowi ponad 1 mld euro.

Pieniądze dotyczą okresu

2007–2013 i przeznaczone są na budowę sieci szero-

kopasmowej.

Szybki Internet ma być zbudowany

w ramach trzech różnych programów operacyjnych:

regionalnego programu operacyjnego (579 mln euro),

rozwoju Polski wschodniej (300 mln euro) oraz inno-

wacyjnej gospodarki (200 mln euro).

We wspomnianym komunikacie NIK czytamy

m.in., że: „Z ustaleń kontroli NIK wynika, że więk-

szość zaplanowanych inwestycji związanych z bu-

dową szerokopasmowego Internetu ledwo ruszyła

albo zatrzymała się na etapie przygotowań”.

Po-

wyższa opinia rodzi poważne obawy co do realiza-

cji zakładanych w programach celów.

Konsekwen-

cją takiej sytuacji może być konieczność oddania

unijnych dotacji.

Wobec powyższych, niepokojących danych pocho-

dzących z raportu Najwyższej Izby Kontroli pragnę

zapytać Panią Minister:

Jak przebiega wdrażanie szybkiego Internetu

nego programu operacyjnego, rozwoju Polski wschod-

niej, innowacyjnej gospodarki?

Czy istnieje niebezpieczeństwo niewykorzysta-

Z poważaniem

Poseł Szymon Giżyński

(nr 8374)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie opublikowanego przez NIK

2007–2013” w zakresie restrukturyzacji

Szanowny Panie Ministrze!

W opublikowanym

24 lipca 2012 r. przez NIK komunikacie dotyczącym

realizacji Programu Operacyjnego „Zrównoważony

ﬂotyrybackiejirozwojuobszarówzależnychodrybac-

twa możemy przeczytać m.in.: „Minister rolnictwa

i rozwoju wsi wybrał Fundację Programów Pomocy

dla Rolnictwa (FAPA) do wykonywania zadań zawar-

tych w programie z naruszeniem zasad wyboru naj-

korzystniejszej oferty.

Minister nie poinformował ani

nie zaprosił do złożenia oferty innych podmiotów.

FAPA otrzymała na realizację zadań dotację w wyso-

kości 750 tys. zł.

Jak się okazało w trakcie kontroli,

fundacja nie wykonała z różnych przyczyn kluczowych

i najbardziej pracochłonnych zadań.

Zdaniem NIK

fundacja powinna zwrócić zdecydowaną większość

przekazanych jej środków.

Tak się nie stało.

Kontro-

lerzy stwierdzili też, że ministerstwo wydało ponad

3 mln zł na opłacenie swoich pracowników, których

praca nie została właściwie udokumentowana”.

237

W związku z wykazanymi w raporcie NIK niepra-

widłowościami w realizacji programu operacyjnego

dotyczącego rozwoju rybołówstwa pragnę zadać Panu

Ministrowi pytania:

Czy rozpoczęto procedury związane z odzyska-

Kto jest personalnie odpowiedzialny za nieuza-

kie poniesie konsekwencje swoich działań?

Z poważaniem

Poseł Szymon Giżyński

(nr 8375)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie osądzenia winnych zbrodni

Szanowny Panie Ministrze!

W wyniku pracy In-

stytutu Pamięci Narodowej wiadomo już, jak zginęli

i gdzie zostali pogrzebani: szef Kedywu AK gen. Au-

gust Emil Fieldorf „Nil”, mjr Zygmunt Szendzielarz

„Łupaszka”, prezes IV Komendy Zrzeszenia „Wol-

ność i Niezawisłość” ppłk Łukasz Ciepliński, dowód-

ca AK i WiN na Lubelszczyźnie mjr Hieronim Deku-

towski „Zapora”, obrońca Wybrzeża we wrześniu

1939 r. kmdr Stanisław Mieszkowski oraz 300 innych

żołnierzy i dowódców.

Prowadzący prace w kwaterze

Ł (tzw. Łączka) na obrzeżach Cmentarza Wojskowe-

go na Powązkach archeolodzy wykopują coraz to

nowe szczątki ludzkie.

Wszystkie szkielety mają przestrzelone czaszki.

Po 64 latach rodziny zamordowanych bohaterów

będą miały szansę pochować godnie swoich bliskich,

a cały naród polski swoich bohaterów.

Czy Ministerstwo Sprawiedliwości, wobec tej ha-

niebnej zbrodni komunistycznych władz powojennej

Polski, przygotowało projekt zmian w obowiązują-

cym prawodawstwie, aby wszyscy, którzy dopuścili

się wtedy zdrady narodowej, zbrodni sądowych czy

stali się bezpośrednimi sprawcami śmierci najwięk-

szych polskich bohaterów, mogli zostać nawet po-

śmiertnie sprawiedliwie osądzeni?

Z poważaniem

Poseł Szymon Giżyński

(nr 8376)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie konieczności nowelizacji ustawy

Szanowny Panie Ministrze!

Na moją interpelację

z dnia 12 stycznia br. w sprawie doprecyzowania zno-

welizowanej ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii

podsekretarz stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości

odpowiedział m.in.: „Podsumowując powyższe roz-

ważania, należy jeszcze raz podkreślić, że w dokony-

waniu tych trudnych ocen i rozróżnień organy wy-

miaru sprawiedliwości będą miały wsparcie w spe-

cjalistach terapii uzależnień, co nie tylko pozwoli

należycie zindywidualizować i zracjonalizować reak-

cję prawnokarną, ale również umożliwi bardziej efek-

tywne zarządzanie środkami budżetu państwa prze-

znaczonymi na przeciwdziałanie narkomanii”.

Wybitni specjaliści od uzależnień coraz częściej

podkreślają popełniany przez decydentów i media

błąd, jakim jest bagatelizowanie skutków działania

napoi energetyzujących, substancji pobudzających,

marihuany, które według ich opinii wszystkie są

środkami uzależniającymi.

Stanowią przez to duże

zagrożenie zwłaszcza dla młodych ludzi (tym bar-

dziej, że w większości są bez żadnych ograniczeń pro-

mowane i reklamowane w mediach).

Tym, co powinno niepokoić, jest szybki wzrost

eksperymentów m.in. z marihuaną – mówi jednemu

z portali dyrektor mazowieckiego centrum terapii

uzależnień.

Według danych ujawnionych przez pro-

fesora w ciągu ostatnich 5–6 lat liczba osób, które nie

są narkomanami, ale eksperymentują z różnego ro-

dzaju substancjami, na poziomie szkół gimnazjal-

nych, średnich i wyższych wzrosła z kilkunastu do

30–40%.

O 200% wzrosła liczba osób, które przyjmu-

ją różnego rodzaju środki pobudzające i narkotyki

w weekend, na imprezach czy w czasie wakacji.

Pro-

fesor dodaje również: Trzeba zaś pamiętać, że co

dziesiąta osoba, która eksperymentuje z tymi sub-

stancjami, w końcu się od nich uzależni.

W tym przy-

padku chodzi głównie o marihuanę, środki amfeta-

minopodobne, dopalacze.

Czy wobec tych bardzo niepokojących danych,

zwłaszcza że dotyczą osób bardzo młodych, minister-

stwo sięgnie po opinie fachowców i znowelizuje zapisy

zawarte w ustawie o przeciwdziałaniu narkomanii?

Z poważaniem

Poseł Szymon Giżyński

238

Interpelacja

(nr 8377)

do ministra nauki i szkolnictwa wyższego

konsorcjum pięciu instytucji

ﬁzyczno-chemicznych z Krakowa

Szanowna Pani Minister!

Ministerstwo zorgani-

zowało ostatnio konkurs na najlepsze naukowe

ośrodki wiodące (tzw. KNOW) w kilku dziedzinach

naukowych, m.in. nauk ﬁzycznych.

Według jakich kryteriów status KNOW w dzie-

dzinie nauk ﬁzycznychprzyznano,pozamerytorycz-

nie, konsorcjum pięciu instytucji ﬁzyczno-chemicz-

nych z Krakowa (mimo równoległego konkursu

w dziedzinie chemii) pod przewodnictwem AGH,

a jednocześnie nie uznano, że Wydział Fizyki UW

– jedyny klasyﬁkowanywrankingachświatowych,

nie zasługuje na status instytucji wiodącej KNOW w

naukach ﬁzycznych?

Jacy „eksperci”, po nazwiskach, podejmowali te

decyzje?

Z poważaniem

Poseł Jerzy Żyżyński

Warszawa, dnia 29 sierpnia 2012 r.

(nr 8378)

do ministra nauki i szkolnictwa wyższego

w sprawie działań na rzecz wspierania

Szanowna Pani Minister!

Według dochodzących

do nas sygnałów, ministerstwo, wbrew deklarowanej

polityce wspierania młodych naukowców, de facto

tworzy im trudne ﬁnansowebariery.

Oto fragment listu młodej doktorantki z Krako-

wa, która jako jedna z najlepszych studentek bezpo-

średnio po studiach wstąpiła na studia doktoranckie:

„Z doktoratem jest problem, gdyż nowe zarządzenie

rektora wprowadza opłatę 10 tys. zł za przewód dok-

torski.

Uczelnia tłumaczy, że nie ma wyjścia, gdyż

ma odgórne wytyczne z ministerstwa.

Dla mnie jed-

nak jest to zagranie bardzo nie fair.

Przewód otwo-

rzyłam pół roku temu.

Lex retro non agit, ale na

UEK chyba tak, ponieważ nowa regulacja obejmuje

wszystkich doktorantów niezależnie od tego czy

otworzyli przewód czy nie.

Przez ostatnie trzy lata byłam na studiach zaocz-

nych.

Pobierałam stypendium za wyniki w nauce,

więc część kosztów w ten sposób sobie wracałam.

Ale

opłata, o której pisałam nie dotyczy studiów tylko

samego przewodu.

Wcześniej otwarcie przewodu nie

wiązało się z żadnymi kosztami (jeśli doktorat nie

był eksternistyczny, ponieważ wtedy faktycznie kosz-

towało to 10 tys. zł.) i można było pracować nad roz-

prawą 7 lat i dłużej, bez konsekwencji.

Teraz otwar-

cie przewodu wiąże się z opłatą 10 tys. zł.

Osoby,

które otworzyły przewód do momentu wprowadzenia

nowych ustaleń (np. ja) mogą uniknąć opłaty, pod

warunkiem, że napiszą doktorat w rok od planowanej

daty ukończenia studiów (odnoszę się do sytuacji na

UE w Krakowie, gdyż inne uczelnie mogą mieć ina-

czej), czyli bardzo w bardzo krótkim czasie.

Można zapytać, czy w tym przypadku zasada lex

retro non agit nie obowiązuje?”

Realne warunki narzucane młodym zdolnym lu-

dziom, którzy stanowią najlepszy kapitał intelektu-

alny kraju, nie sprzyjają ich rozwojowi.

Dla konty-

nuowania rozwoju naukowego muszą często dla

opłacenia studiów pracować dodatkowo w zawodach

niemających związku z działalnością naukową i są

pozbawieni na kilka lat możliwości normalnego

funkcjonowania – np. nie będąc zatrudnionymi na

etacie nie mogą uzyskać kredytu na mieszkanie.

Je-

śli mają stypendia na studiach dziennych, to w wiel-

kości nieco ponad 1000 zł miesięcznie, co też zmusza

ich do podejmowania dodatkowych prac, by mogli

się utrzymać.

Zatem pytanie: Czy deklaracje o stwarzaniu moż-

liwości rozwoju młodym naukowcom nie stały się

wobec tych faktów gołosłownymi, czysto propagan-

dowymi hasłami?

To dodatkowe pytanie jest zasadne

zwłaszcza wobec niepokojącego stwierdzenia tej mło-

dej osoby, że uczelnia dostała takie wytyczne z mini-

sterstwa.

Trzeba podkreślić, że oszczędzanie na na-

kładach na naukę, niemające zresztą merytoryczne-

go uzasadnienia, bo nie jest prawdą, że Polski na

wyższe nakłady na naukę nie stać – takie twierdze-

nia formułują osoby bez merytorycznego przygoto-

wania, byłoby działaniem szkodzącym długofalowym

perspektywom rozwojowym Polski.

Apelujemy o skorygowanie tych szkodliwych dzia-

łań urzędników ministerstwa.

Z poważaniem

Poseł Jerzy Żyżyński

239

Interpelacja

(nr 8379)

do ministra nauki i szkolnictwa wyższego

w sprawie zaprzestania ﬁnansowania

Szanowna Pani Minister!

Wysoko w chilijskich

górach, dzięki staraniom prof. Bohdana Paczyńskie-

go znajduje się polski teleskop Obserwatorium Astro-

nomicznego Uniwersytetu Warszawskiego o średnicy

zwierciadła 1,3 metra.

Pozwolił on dokonać ważnych

odkryć, dzięki czemu polska nauka w tej dziedzinie

liczy się w świecie.

Powinniśmy wiedzieć, jacy to eksperci, jaka ﬁrma

consultingowa doradzała, by zaprzestać ﬁnansowana

tej polskiej placówki naukowej?

Proszę o wyjaśnienie, na jakiej podstawie „eks-

perci” (powinniśmy znać konkretne nazwiska tych

„ekspertów”) ministerstwa zdecydowali o zaprzesta-

niu ﬁnansowaniapolskiegoteleskopuwLasCampa-

nas w Chile.

Z poważaniem

Poseł Jerzy Żyżyński

(nr 8380)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie opieszałości i zaniechań

jęcie działań zapewniających aktywne i baczne dzia-

łania podległych Panu służb, a w szczególności nale-

żytą opiekę nad obywatelami polskimi przebywają-

cymi na Ukrainie.

Uzasadnienie: W lipcu otrzymałam informację od

pana M. K., polskiego dziennikarza korespondenta

pracującego na Ukrainie, że władze ukraińskie na-

ruszają prawa zagwarantowane obywatelom Rzeczy-

pospolitej Polskiej na podstawie umowy między Rzą-

dem Rzeczypospolitej Polskiej a Gabinetem Mini-

strów Ukrainy o zasadach ruchu osobowego, podpi-

sanej w Kijowie dnia 30 lipca 2003 r.

(Monitor Polski

z 2003 r.

Nr 56, poz. 878).

Jak wynika z ustaleń

dziennikarza, bezprawne działania strony ukraiń-

skiej dotyczyć mogły nawet kilku tysięcy obywateli

polskich, którzy z powodów zawodowych bądź osobi-

stych zmuszeni byli ubiegać się o prawo tymczasowe-

go pobytu na terytorium Ukrainy.

Stało się tak dlatego, że z początkiem lata admi-

nistracja prezydenta Ukrainy opublikowała nowe

zasady uzyskiwania przez dziennikarzy korespon-

dentów zagranicznych pracujących na Ukrainie ze-

zwoleń na pobyt czasowy w związku z wykonywanym

przez nich zawodem.

Zgodnie z nimi od polskich

dziennikarzy wymagane jest uprzednie uzyskiwanie

ukraińskiej wizy – dopiero po jej wykupieniu mogą

wy.

Sytuacja taka jest w sposób oczywisty niezgodna

z treścią umowy między Rządem Rzeczypospolitej

ruchu osobowego, podpisanej w Kijowie dnia 30 lipca

Zgodnie z treścią art. 8 umowy obywatele Rzeczy-

pospolitej Polskiej posiadający zezwolenie na pobyt

na czas oznaczony lub zezwolenie na stałe zamiesz-

kiwanie na terytorium Ukrainy mogą wjeżdżać,

przebywać na terytorium Ukrainy oraz wyjeżdżać

na podstawie dokumentów podróży oraz kart pobytu

wydanych przez właściwe organy Ukrainy w okresie

ich ważności, bez wiz.

W tej sprawie polski dziennikarz interweniował

telefonicznie w dniu 6 lipca br. u Witalija Maszkow-

skiego, naczelnika departamentu spraw wizowych

Ministerstwa Spraw Zagranicznych Ukrainy.

Przy-

znał on, iż umowa pomiędzy Rzecząpospolitą Polską

a Ukrainą nie przewiduje obowiązku posiadania

przez obywateli polskich wiz, jednocześnie stwierdził

jednak, iż wymóg uzyskania wizy i pobieranie opłat

wizowych od osób ubiegających się o poświadczenie

pobytu wynika z wewnętrznego prawa ukraińskiego.

Takie postawienie sprawy było niezgodne z elemen-

tarnymi zasadami stanowienia prawa i hierarchią

źródeł tego prawa.

Aktem prawnym, który reguluje

tryb i warunki uzyskiwania przez obywateli innych

państw, w tym obywateli polskich, zezwoleń na pobyt

czasowy na terytorium Ukrainy jest bowiem ustawa

o prawnym statusie obcokrajowców i osób bez oby-

watelstwa (Про правовий статус іноземців та осіб без

громадянства – Відомості Верховної Ради України

(ВВР), 2012, N 19–20, ст.179, http://zakon2.rada.gov.

ua/laws/show/3773-17).

Szczegółowe wymogi dotyczące dokumentów nie-

zbędnych do wydania zezwolenia na pobyt czasowy

zawiera art. 5 tej ustawy, a szczegóły dotyczące za-

granicznych korespondentów pkt 11 tego artykułu:

Podstawą do wydania zezwolenia na pobyt czasowy

(...) jest wniosek obcokrajowca albo osoby bez obywa-

telstwa, aktualna polisa ubezpieczenia zdrowotnego,

wniosek zagranicznego środka masowego przekazu

i podanie odpowiedniego organu państwowego odpo-

wiedzialnego za realizację państwowej polityki w sfe-

rach informacyjnej i wydawniczej.

240

A zatem doszło do sytuacji, w której obywatele

polscy poddawani byli przez władze ukraińskie dzia-

łaniom sprzecznym tak z ratyﬁkowanąprzezUkra-

inę umową międzynarodową, jak i z obowiązującym

na Ukrainie prawem wewnętrznym.

Z informacji uzyskanej przez pana K. wynika tak-

że, iż praktyka ta stosowana była przez władze ukra-

ińskie nie tylko wobec polskich dziennikarzy, ale wo-

bec wszystkich obywateli polskich, którzy z powodów

zawodowych bądź osobistych zmuszeni byli przeby-

wać na terytorium Ukrainy dłużej niż 90 dni w ciągu

kolejnych 180 dni i tym samym ubiegać się o wydanie

zezwolenia na pobyt czasowy.

Biorąc pod uwagę ska-

lę kontaktów pomiędzy Polską a Ukrainą, sprzecz-

nymi z międzynarodową umową działaniami władz

ukraińskich dotkniętych może być nawet kilka tysię-

cy obywateli polskich.

Nie tylko zmuszały obywateli

polskich do przyjazdu do Polski i oczekiwania na wy-

danie wizy, ale narażały ich także na konieczność

nieuzasadnionego zapłacenia kwoty od 85 do 170 do-

larów za wizę – wobec braku podstaw prawnych tegoż

stanowisko ukraińskich władz można określić jako

żądanie zapłaty przez obywateli polskich jakiegoś

państwowego haraczu.

Według informacji udzielonej

panu K. przez panią Irinę Daciuk z administracji

prezydenta Ukrainy do zapłaty za wizy zmuszono

już m.in. korespondentów Polskiej Agencji Prasowej

i Polskiego Radia.

W sierpniu wszczęty wokół tej sprawy przez pol-

skiego dziennikarza szum zaowocował tym, że ukra-

iński rząd w trybie pilnym wycofał opłaty wizowe dla

Polaków.

Jak widać, wystarczyło zainteresowanie

polskiej strony i od razu sprawy ruszyły z miejsca.

Jednak sytuacja, w której ukraińskie władze

w sposób otwarty i przez długi czas jaskrawo łamały

postanowienia już ratyﬁkowanejumowypomiędzy

naszymi krajami, naruszając prawa kilku tysięcy oby-

wateli polskich, nie powinna być moim zdaniem to-

lerowana przez polskie władze i pozostawać bez in-

terwencji polskich czynników oﬁcjalnych.

Sądzę,że

sytuacja taka po stronie ukraińskiej nie wynikła ze

złej woli, ale z urzędniczego wygodnictwa.

Dlaczego jednak ten błąd prawny nie został wy-

chwycony przez polską dyplomację, ale dopiero przez

dotkniętego nim dziennikarza?

W jakim świetle stawia to fachowość podległych

Panu Ministrowi dyplomatów?

W świetle tego wydarzenia zasadne wydaje się po-

dejrzenie, że urzędnicy polskiego MSZ nie monitoru-

ją zmian przepisów na Ukrainie, nawet prawa doty-

kającego obywateli polskich.

Należy dodać, że sytuacja dziennikarzy polskich

pracujących na Ukrainie zmieniła się zdecydowanie

na gorsze po wejściu w życie w dniu 9 maja 2011 r.

nowelizacji ustawy o informacji.

Do tego czasu kore-

spondenci zagraniczni wykonywali działalność zawo-

dową na terenie Ukrainy na podstawie akredytacji

dziennikarskich: jednorazowej dla wyjeżdżających

na jedno wydarzenie, krótkoterminowej na okres do

4 miesięcy i długoterminowej ważnej przez okres

2 lat.

Do ich uzyskania wystarczało minimum for-

malności – pismo redakcji i dwie fotograﬁe.

Uzysku-

jąc akredytację długoterminową, korespondenci za-

graniczni otrzymywali także kartę akredytacyjną,

odpowiednik legitymacji prasowej uznawanej przez

wszystkie ukraińskie instytucje.

Dziennikarze zwol-

nieni byli z obowiązku uzyskiwania prawa tymcza-

sowego pobytu, mogli za to w trybie uproszczonym

w wydziale konsularnym ukraińskiego Ministerstwa

Spraw Zagranicznych w Kijowie uzyskać praktycznie

darmową, bo ponosząc jedynie niską opłatę konsu-

larną, ważną przez okres 2 lat wizę dziennikarską.

W ubiegłym roku władze ukraińskie zlikwidowa-

ły ten tryb, praktycznie uniemożliwiając efektywną

pracę korespondentów zagranicznych.

Likwidując

kartę akredytacyjną, pozbawiono ich jakiegokolwiek

dokumentu potwierdzającego wykonywanie zawodu

dziennikarza, który byłby honorowany przez insty-

tucje ukraińskie, a zastępując system akredytacyjny

wielostopniowym trybem uzyskiwania zezwolenia na

pobyt czasowy związany z koniecznością uzyskiwa-

nia wiz poza terytorium Ukrainy, utrudniono wyko-

nywanie obowiązków zawodowych.

Warto zaznaczyć, że w obowiązującym do 9 maja

2011 r. systemie akredytacyjnym dziennikarz kore-

spondent zagraniczny uzyskiwał dzięki przejściu pro-

stej procedury prawo wykonywania obowiązków za-

wodowych na okres 2 lat z możliwością prostego dal-

szego przedłużania o kolejne 2-letnie okresy, obecnie

maksymalny okres wynosi 1 rok i przedłużany może

być na kolejne roczne tylko okresy.

Całkowicie niewytłumaczalna i skandaliczna jest

sytuacja, w której działania strony ukraińskiej para-

liżujące działalność polskich korespondentów na Ukra-

inie pozostają poza jakąkolwiek reakcją władz pol-

skich.

Budzi to najwyższe obawy, tym bardziej że

z racji ożywionych kontaktów polsko-ukraińskich jak

najszerszy dostęp Polaków do informacji o sytuacji

na Ukrainie powinien być priorytetem władz RP.

Tym bardziej że właśnie oczekuje na ratyﬁkację

podpisana w czerwcu tego roku przez ministrów

mocy której Polska wprowadza kolejne daleko idące

ułatwienia dla obywateli Ukrainy.

1.

Dlaczego błąd ukraińskiej administracji odno-

śnie do bezprawnego wprowadzenia odpłatności za

wizy nie został wychwycony przez polską dyplomację,

2.

Czy pracownicy Ministerstwa Spraw Zagra-

nicznych monitorują zmiany prawne zachodzące na

Ukrainie, a w szczególności te dotyczące obywateli

polskich?

Jeśli tak, to w jaki sposób?

3.

Czy podległe Panu Ministrowi służby pro-

wadziły lub prowadzą jakieś działania zmierzają-

ce do ułatwienia polskim dziennikarzom pracy na

Ukrainie?

241

4.

Czy w ramach rekompensaty przewiduje Pan

zwrot Polakom kosztów poniesionych w związku

z wykupem wiz?

sprawie.

Z wyrazami szacunku

Warszawa, dnia 29 sierpnia 2012 r.

(nr 8381)

do ministra transportu,

w sprawie wzrostu liczby bankructw

Szanowny Panie Ministrze!

Prasa donosi, że

wzrasta liczba upadłości polskich ﬁrm,szczególnie

sektora budowlanego.

Od początku roku upadło ok.

160 ﬁrmbudowlanych,codajewyniko75%większy

niż w zeszłym roku.

Zazwyczaj upadają podwykonaw-

cy, którzy najbardziej odczuwają brak systematyki

w przychodach.

Budownictwo jest jednym z najważ-

niejszych sektorów gospodarki kraju, który aktywu-

je kolejne branże współpracujące.

W obecnej rzeczy-

wistości sektor budowlany znajduje się w poważnym

kryzysie, który jednocześnie ma negatywny wpływ

na gospodarkę kraju.

Zmniejszająca się liczba zamó-

wień, spowodowana jest zmniejszeniem inwestycji

w danym sektorze.

Brak wsparcia polskiego sektora

budowlanego może spowodować załamanie usług

tego rynku oraz innych branż, które w sposób bez-

pośredni są powiązane z usługami budowlanymi.

W wyniku tak poważnych zagrożeń pomoc państwa

może okazać się jedyną szansą na uniknięcie tak nie-

korzystnego scenariusza.

1.

W jaki sposób resort gospodarki ma zamiar

powstrzymać rosnący kryzys w sektorze budowla-

nym?

2.

Kiedy nastąpią pierwsze działania wspierające

przedsiębiorstwa budowlane?

Z poważaniem

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

Toruń, dnia 29 sierpnia 2012 r.

(nr 8382)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie słabej zdolności żywieniowej

Szanowny Panie Ministrze!

Prasa donosi, że pol-

skie rolnictwo pomimo dużego potencjału produkcyj-

nego, wynikającego z dużej ilości obszarów pod upra-

wę i dużej ilości pracowników na terenach wiejskich,

nie jest w stanie wyżywić polskiego społeczeństwa.

Nasze rolnictwo nie osiąga dobrych wyników, jeśli

chodzi o sprzedaż polskich produktów na rynkach

Unii Europejskiej, a ostatnio nawet traci zdolność

wyżywienia polskiego społeczeństwa, o czym świad-

czy fakt, iż Polska więcej płodów rolnych importuje

z zagranicy, niż sprzedaje.

Według badań Instytutu Ekonomiki Rolnictwa

eksportowała produkty rolne o wartości 2,08 mld

euro, natomiast z zagranicy sprowadziła takie same

towary w cenie 3,55 mld euro.

Porównując te wyniki

z wcześniejszymi latami (w 2010 r. eksport wynosił

2 mld euro, a import – 3,09 mld euro), widzimy, że

eksport wzrasta w bardzo małym tempie, natomiast

import – bardzo dynamicznie.

Te dane świadczą o pogarszającej się sytuacji

w polskim rolnictwie.

W wyniku tak dobrych warun-

ków, jak duża ilość ziemi pod uprawę, rozbudowana

struktura pracownicza na wsi oraz współczesne wy-

sokie ceny zbóż i rzepaków, polskie rolnictwo co naj-

mniej powinno być w stanie wyżywić polski naród,

a za kilka lat przy takich sprzyjających warunkach

powinien gwałtownie wzrosnąć eksport polskich

towarów.

Obserwując obecny stan polskiego rolnic-

twa i stosunek między importem a eksportem to-

warów produkcji rolniczej, można dojść do wnio-

sku, że polskie rolnictwo ulega stopniowemu roz-

kładowi, a w przypadku braku wsparcia ze strony

państwa może dojść do poważnego kryzysu w sek-

torze rolniczym, który na pewno wpłynie na poli-

tykę żywnościową kraju.

1.

Co leży u podłoża tak złej zdolności żywieniowej

polskiego rolnictwa?

2.

Dlaczego import zagranicznych produktów

rolniczych jest wyższy od eksportu i nadal szybko

wzrasta?

3.

W jaki sposób resort rolnictwa chce poprawić

pogarszającą się sytuację sektora rolniczego?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

242

Interpelacja

(nr 8383)

do ministra skarbu państwa

nisterstwo Skarbu Państwa realizuje plan prywaty-

zacji na lata 2012–2013.

Ministerstwo planuje wyj-

ście z 85% nadzorowanych spółek, w kwestii pozosta-

łej części resort Skarbu Państwa zapowiada pozosta-

nie głównym organem władczym w owych spółkach.

Zgodnie z ustaleniami część środków uzyskanych

gicznych sektorów rozwoju państwa, takich jak np.:

Fundusz Rezerwy Demograﬁcznej, Fundusz Re-

strukturyzacji Przedsiębiorców, Fundusz Reprywa-

tyzacji, fundusz Skarbu Państwa, Fundusz Nauki

i Technologii Polskiej oraz fundusz ministra pracy

i polityki społecznej na walkę z bezrobociem, fundusz

ministra obrony narodowej i ministra gospodarki na

reorganizację oraz modernizację polskiego przemysłu

zbrojeniowego, jak i modernizację techniczną pol-

skich Sił Zbrojnych.

Przeznaczenie środków na stra-

tegiczne fundusze rozwoju kraju to jedynie chwilowe

rozwiązanie.

Nastąpi taki moment, kiedy środki

z prywatyzacji spółek się skończą, natomiast realizo-

wane programy rozwoju przez poszczególne fundusze

zazwyczaj są programami długofalowymi i potrzebu-

ją wieloletnich nakładów ﬁnansowych, np. resort

pracy i polityki społecznej nie powstrzyma w kraju

bezrobocia w przeciągu kilku lat, a minister obrony

narodowej nie zbuduje w takim samym czasie nowo-

czesnej armii.

Kolejnym wątpliwym działaniem jest

sama prywatyzacja, a konkretnie prywatyzacja pew-

nych sektorów gospodarki, które powinny zostać

w rękach państwa.

Prywatyzowane spółki w więk-

szości podlegają nadzorowi Ministerstwa Skarbu

Państwa, jednak prywatyzacja ma też objąć 15 spół-

ek kierowanych przez ministra obrony narodowej,

4 nadzorowane przez ministra gospodarki, 2 nadzo-

rowane przez ministra transportu, budownictwa i go-

spodarki morskiej.

Do najbardziej szokujących decy-

zji należą decyzje o prywatyzacji przedsiębiorstw:

budownictwa drogowego, energetycznego, przedsię-

biorstw górniczych, hut, istotnych przedsiębiorstw

przemysłu chemicznego (Stomil, Siarkopol i puław-

skie Azoty), ostatnich przedsiębiorstw przemysłu

elektronicznego oraz ważnych przedsiębiorstw trans-

portowych, mianowicie PKS.

Należy także pamiętać

o prywatyzacji polskich uzdrowisk, których sprywa-

tyzowanie doprowadzi do utraty możliwości rehabi-

litacji zwykłych ludzi, ponieważ rzadko się zdarza,

żeby prywatnemu inwestorowi prócz zysku zależało

na prostych, skromnie żyjących ludziach.

Sprywaty-

zowanie tak wielu istotnych polskich przedsiębiorstw

to poważna sprawa, która pomimo tego, że dostarczy

jedynie jednorazowy dochód, który nie pokryje nawet

w połowie wielości polskich potrzeb, a raczej dopro-

wadzi do pogorszenia funkcjonowania krajowej go-

spodarki, która już i tak nie znajduje się dobrej

kondycji.

W związku z powyższym pytam Pana Mi-

nistra:

1.

W jaki sposób tak szeroko zakrojony program

prywatyzacji polskich przedsiębiorstw wpłynie na

dykalnej i niebezpiecznej dla kraju prywatyzacji?

4.

W momencie zakończenia danej prywatyzacji

Z poważaniem

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 8384)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie ulokowania polskiej ambasady

ska ambasada w Mińsku będzie mieścić się w budyn-

ku należącym do ﬁrmy,któraobciążonajestsankcja-

mi Unii Europejskiej za bliskie relacje z Aleksandrem

Łukaszenką, w dodatku ﬁrmatazostałaobjętasank-

cjami m.in. dzięki staraniom polskiej dyplomacji.

Okres urzędowania polskiej ambasady w centrum

biznesowym Azimut będzie trwał co najmniej przez

okres trzech lat, nasi dyplomaci mają się tam prze-

nieść we wrześniu.

Nowe miejsce ambasady jest o tyle

niezrozumiałe, że Polska uchodzi za kraj, który wal-

czy właśnie o sankcje dotykające wielu członków re-

żimu nie tylko na Białorusi.

Teraz wiadomo, że pol-

skie środki na utrzymanie ambasady popłyną do

człowieka związanego z reżimem.

Taka decyzja jest

bardzo niezrozumiała, skoro polska dyplomacja roz-

licza władze Białorusi z przestrzegania standardów,

to dlaczego Ministerstwo Spraw Zagranicznych de-

cyduje się na taki krok.

Takie rozwiązania prowadzą

tylko do kompromitacji Polski na arenie międzyna-

rodowej, świadczą o niezdecydowaniu polskich władz

oraz braku konsekwencji w realizowaniu swojej poli-

tyki zagranicznej.

243

1.

Dlaczego Ministerstwo Spraw Zagranicznych

zdecydowało się na ulokowanie polskiej ambasady

w ﬁrmieobciążonejsankcjamiUniiEuropejskiej?

2.

Czy w wyniku zaistniałej sytuacji nie istnieje

możliwość poszukania alternatywnej lokalizacji dla

polskiej ambasady?

Z poważaniem

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 8385)

do ministra zdrowia

w sprawie ograniczenia polskim pacjentom

Szanowny Panie Ministrze!

Prasa donosi, że

wprowadzenie dyrektywy o leczeniu transgranicz-

nym miało doprowadzić do otwarcia granic dla pa-

cjentów na leczenie poza granicami kraju.

Dyrekty-

wa, która wejdzie w życie 25 października 2013 r., ma

polegać na tym, że pacjent będzie mógł skorzystać

z usług medycznych w innych krajach Unii Europej-

skiej, a jego rodzimy ubezpieczyciel, w przypadku

Polski mowa tu o NFZ, dokona zwrotu pacjentowi

środków związanych z kosztami świadczeń, które

odpowiadałyby sumie, jaką pacjent płaciłby lokalnym

szpitalom i przychodniom.

Jednak w przypadku Pol-

ski dyrektywa nie do końca będzie spełniać swój za-

mierzony cel.

Pacjent, który chciałby skorzystać

z możliwości, jakie daje dyrektywa, najpierw będzie

musiał uzyskać zgodę, prawdopodobnie z Narodowe-

go Funduszu Zdrowia, na podjęcie leczenia za grani-

cą.

Przyczyną takiego stanu rzeczy jest ograniczony

budżet NFZ, który w Polsce ustala określone ilości

poszczególnych zabiegów medycznych, kiedy ilość ta

zostaje przekroczona, to pacjenci są przyjmowani czę-

sto z kilkumiesięcznym opóźnieniem.

W przypadku

możliwości leczenia za granicą NFZ straciłby kontro-

lę nad wydatkami przeznaczonymi na leczenie, dla-

tego też polscy pacjenci mogą zapomnieć o możliwo-

ściach, jakie daje europejska dyrektywa, gdyż NFZ

nie pozwoli na taką ewentualność.

Zgoda na badania

poza granicami kraju będzie wymagała prawdopo-

dobnie jednodniowej hospitalizacji bądź będzie droga,

jednak jeżeli pacjent nie uzyska takiej zgody, to praw-

dopodobnie będzie on musiał pokryć koszty zagra-

nicznego zabiegu z własnej kieszeni.

Rozwiązania,

jakie ma zamiar wprowadzić Ministerstwo Zdrowia,

dotyczą również odzyskiwania środków przy leczeniu

w polskich prywatnych placówkach medycznych.

Dy-

rektywa umożliwia skorzystanie z dowolnej placówki

medycznej nawet na terenie kraju, a ubezpieczyciel

zwraca środki w wysokości, w jakiej dana procedura

została wyceniona, jednak autorzy dyrektywy wpro-

wadzili również zasadę, że postanowienia dyrektywy

nie mogą ingerować w narodowy system zdrowotny,

dlatego też nie istnieje możliwość uzyskania od NFZ

środków za skorzystanie z usług prywatnych placó-

wek medycznych.

1.

Dlaczego Ministerstwo Zdrowia wprowadziło

konieczność uzyskania zgody na leczenie poza gra-

nicami kraju, skoro obywatele krajów należących do

Unii Europejskiej nie muszą spełniać takiego wa-

runku, żeby skorzystać z usług medycznych m.in.

w Polsce?

2.

Czy w świetle nowej dyrektywy istnieje możli-

wość zmiany zasad zwrotu kosztów za leczenie poza

granicami kraju odpowiednie zasadom dyrektywy?

Z poważaniem

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 8386)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie pogarszającej się sytuacji

nie z prognozami Eurostatu na najbliższe 40 lat Pol-

ska uzyskała jedną z najgorszych prognoz demogra-

ﬁcznychwśródpaństwnależącychdoUniiEuropej-

skiej.

Zmniejszanie się liczby ludności w Polsce spo-

wodowane jest głównie przez niską dzietność w kra-

w Polsce średnio zaledwie 138 urodzeń.

Dla zapew-

nienia rozwoju demograﬁcznegownaszymkrajulicz-

ba urodzeń powinna obejmować liczbę 210–215 dzie-

ci, biorąc pod uwagę wcześniejszą statystykę.

W wy-

niku tak nikłej i nadal pogarszającej się dzietności

wśród ludności Polski w 2035 r. liczba ludności na-

szego kraju wyniesie około 36 mln.

Należy także

Polaków, którzy są na stałe zameldowani w kraju,

tymczasem wielu obywateli wyjechało za granicę

i przebywa tam dłużej niż rok, co automatycznie ob-

niża naszą liczbę ludności o kolejny milion Polaków.

Przyczynami niskiej dzietności w Polsce jest mało

aktywna polityka prorodzinna państwa, która swoją

skuteczność ujawnia właśnie w powyższych, zatrwa-

żających informacjach.

Polska jest jednym z państw,

które w niewielki tylko sposób stosują argument ﬁ-

nansowy w przekonywaniu Polaków do posiadania

dzieci, co w przypadku pogarszającej się sytuacji de-

mograﬁcznejstanowipoważnybłąd.WPolscestaty-

244

styczna rodzina może otrzymać jedynie 528 euro, co

stanowi 2,6% rocznych dochodów rodziców, biorąc

pod uwagę, że oboje rodzice pracują za średnią kra-

jową oraz posiadają dwójkę dzieci.

Dla przykładu

w Unii Europejskiej wynosi to średnio 5,5% wsparcia

dla takiej samej statystycznej rodziny.

W wyniku po-

garszającej się sytuacji demograﬁcznej oraz braku

odpowiedniego wsparcia polityki prorodzinnej sytu-

acja w kraju będzie się dalej pogarszać.

1.

Jakie działania wchodzą w skład polityki pro-

rodzinnej prowadzonej przez resort?

2.

W wyniku tak złej prognozy demograﬁcznej

Polski, jakie działania podejmie Ministerstwo Pracy

graﬁcznejkraju?

Z poważaniem

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 8387)

do ministra obrony narodowej

w sprawie planowanej reorganizacji

Szanowny Panie Ministrze!

Prasa donosi, że

zmiany w strukturze kierowania i dowodzenia siłami

specjalnymi mogą pogorszyć skuteczność bojową tych

jednostek.

Polskie jednostki specjalne mają szansę

zostać pierwszorzędnymi siłami tego typu w Europie,

a w dodatku Dowództwo Wojsk Specjalnych przygo-

towuje się do osiągnięcia certyﬁkacji dowodzenia

operacjami specjalnymi w ramach Sojuszu Północno-

atlantyckiego.

Należy w tym miejscu także przypo-

mnieć, że nasze jednostki specjalne ściśle współpra-

cują z Amerykanami, którzy zainwestowali w nasze

jednostki i uważają Polskę za kraj specjalizujący się

w tym rodzaju wojsk w Europie.

Niekonsekwentne

zmiany w strukturach Dowództwa Wojsk Specjalnych

mogą doprowadzić do pogorszenia owocnej współpra-

cy z tak ważnym sojusznikiem, co nie byłoby w inte-

resie naszego kraju.

O sprawności obecnego kształtu

Wojsk Specjalnych świadczyć może polska misja w Afga-

nistanie, w której nasze siły wykazały się dużym pro-

fesjonalizmem.

W jednostkach tych znajdują się bar-

dzo doświadczeni żołnierze, którzy niejednokrotnie

służyli w licznych misjach pokojowych na całym

świecie, co stanowi kolejną zaletę i przykład prawi-

dłowego funkcjonowania tego typu sił zbrojnych.

Liczne zmiany w organizacji Wojska Polskiego wska-

zują na brak stałej wizji rozwoju Polskich Sił Zbroj-

nych, a w przypadku nieprzemyślanych decyzji mo-

żemy osłabić wysoką pozycję naszych jednostek na

arenie międzynarodowej.

Polska jako członek NATO

nie może sobie pozwolić na niezdecydowaną politykę

bezpieczeństwa, jesteśmy zobowiązani udzielać po-

mocy naszym sojusznikom w przypadku agresji.

Jeśli

chcemy dobrze wywiązywać się z naszych obowiąz-

ków członkowskich w międzynarodowej organizacji,

to musimy odrzucić nieprzemyślane decyzje i zacząć

prowadzić poważną politykę obronną kraju.

1.

W jaki sposób zmiany organizacyjne mają po-

prawić zdolność bojową naszych jednostek?

2.

Jakie są dalsze plany rozwoju jednostek specjal-

nych na dalsze lat?

3.

Czy dalsza strategia rozwoju Wojska Polskiego

jest już ostatecznie ustalona, czy nadal ją czekają ko-

lejne reformy organizacyjne?

Z poważaniem

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 8388)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie kar stosowanych

wobec oszustów ﬁnansowych

Szanowny Panie Ministrze!

Prasa donosi, że ka-

ralność za oszustwa ﬁnansowe jest zbyt łagodna.

W 2011 r. w Polsce zostało skazanych ok. 28 tys. osób

za oszustwa o takim charakterze.

Liczba skazanych

wskazuje, jakim poważnym problemem jest ten ro-

dzaj przestępstw w kraju.

Więcej kar spada jedynie

na zwykłych złodziei, nietrzeźwych rowerzystów i pija-

nych kierowców.

Zazwyczaj osoby łamiące przepisy

o charakterze gospodarczym otrzymują karę w za-

wieszeniu oraz kary grzywny o wielkości 300–500 zł.

Na niecałe 30 tys. przestępstw w zeszłym roku, ok.

3 tys. skazanych traﬁłodowięzieniana2–5lat.

Tak

pobłażliwy na oszustwa ﬁnansowewymiarsprawie-

dliwości nie wpływa na zmniejszenie się liczby prze-

stępstw o takim charakterze, lecz umożliwia rozrost

takiego zjawiska, które często przeradza się w liczne

afery gospodarcze jak niedawna afera w sprawie Am-

ber Gold.

1.

Czy obecny system karania za oszustwa gospo-

darcze nie jest zbyt łagodny?

2.

Czy istnieje możliwość wykreowania bardziej

restrykcyjnych kar za takie przestępstwa?

Z poważaniem

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

245

Interpelacja

(nr 8389)

do prezesa Rady Ministrów

pracujących w administracji publicznej

Szanowny Panie Prezesie!

Prasa donosi, że w ostat-

nich latach nastąpił wzrost liczby osób pracujących

w administracji publicznej.

Liczba nowych urzędni-

ków wzrosła o ok. 150 tys., co w dużym stopniu ob-

ciąża budżet państwa.

Przerośnięte urzędy kosztują

budżet państwa ok. 30 mld zł rocznie, a w dodatku

nadmiernie rozwinięty aparat administracyjny wpły-

wa na wydłużenie procedury z zakresu usług urzęd-

niczych, co niekorzystnie wpływa m.in. na prowadze-

nie działalności gospodarczej.

Coraz większy rozrost

struktur administracyjnych całkowicie neguje obiet-

nice zawarte w wystosowanym exposé z 2007 r.

Wzrost urzędników nastąpił również w samych mi-

nisterstwach.

W trakcie trwania jednego roku liczba

etatów urzędniczych wzrosła o ok. 1,5 tys. urzędni-

ków w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Admi-

nistracji, prawie 3 tys. urzędników przybyło w Mini-

sterstwie Pracy i Polityki Społecznej, ponad 500 urzęd-

ników w Ministerstwie Rolnictwa i gospodarstwach

pomocniczych, ponad 200 urzędników w Minister-

stwie Spraw Zagranicznych i tysiące urzędników

w administracji wojewódzkiej i samorządowej.

Z po-

wodu tak poważnego i pogłębiającego się zjawiska

istotna jest zdecydowana reakcja rządu, który to już

kilka lat temu obiecywał walkę z nadmierną liczbą

urzędów i urzędników.

1.

Kiedy nastąpią pierwsze działania mające na

celu zmniejszenie administracji?

jąć takich działań?

3.

Dlaczego rozrost administracji miał miejsce

również w strukturach rządu?

Z poważaniem

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 8390)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Prasa donosi, że

w zeszłym roku doszło do ok. 40 tys. wypadków dro-

gowych, w których zginęło ponad 4 tys. osób, co ozna-

cza wzrost liczby wypadków śmiertelnych w porówna-

niu z rokiem 2010 o 11%.

Trudno stwierdzić, co sta-

nowi przyczynę wzrostu liczby wypadków, ponieważ

tendencja liczby wypadków, począwszy od lat dzie-

więćdziesiątych, była malejąca.

W wyniku wzrostu

ilości fotoradarów i stopniowej, choć niestety powolnej,

poprawy stanu dróg w kraju oraz coraz wyższych kar

za łamanie przepisów drogowych wynik wypadków

śmiertelnych powinien się nadal zmniejszać.

Być może

przesyt na drogach ilością fotoradarów, które często

zmuszają kierowców do ograniczenia prędkości na

drodze ekspresowej do 40 km, leży u podłoża tak nie-

chlubnej statystyki, ponieważ kierowcy po licznych

ograniczeniach próbują nadrobić stracony czas na od-

cinkach, gdzie takich zakazów nie ma.

1.

Jakie według Pana są przyczyny wzrostu przy-

czyny wypadków drogowych?

2.

Czy duża liczba fotoradarów nie przynosi od-

wrotnych skutków w postaci wzrostu wypadków?

Z poważaniem

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

Warszawa, dnia 29 sierpnia 2012 r.

(nr 8391)

do ministra ﬁnansów

w sprawie sprzedaży głównej siedziby

Szanowny Panie Ministrze!

Prasa donosi, że Ruch

sprzedaje budynek, w którym mieści się główna sie-

dziba IPN w Warszawie.

IPN składał wniosek do Mi-

nisterstwa Finansów o przekazanie środków na wy-

kup lokalu, jednak środków tych nie uzyskał, co zmu-

siło właściciela do sprzedaży budynku.

Brak wspar-

cia ze strony Ministerstwa Finansów przyniesie po-

ważne konsekwencje dla działalności IPN, jeżeli in-

stytucja ta będzie zmuszona opuścić obecną siedzibę.

W zasobach IPN znajdują się tajne dokumenty, co

przyczyniło się do zastosowania specjalnych proce-

dur ostrożności, związanych min. z powstaniem spe-

cjalnej sieci teleinformatycznej służącej jako ochrona

ważnych tajemnic państwowych.

Obecny budynek

był już raz remontowany, koszty remontu wyniosły

17 mln zł.

Tak poważna inwestycja w formie remon-

tu powinna dodatkowo zobowiązywać resort ﬁnan-

sów do wykupu owego obiektu, co i tak by było mniej

kosztowne jak znalezienie, wyremontowanie i odpo-

wiednie dostosowanie nowego lokum.

246

1.

Dlaczego resort ﬁnansównieznalazłśrodków

na wykup budynku, w który zainwestowana była wy-

soka suma pieniędzy na remont i modernizację?

2.

Jakie czynniki uniemożliwiły resortowi zabez-

pieczenie interesu publicznego przy prywatyzacji

Ruch?

3.

Czy istnieje obecnie możliwość odzyskania bądź

zabezpieczenia obecności IPN w dostosowanym już

do specyﬁcznejdziałalnościbudynku?

Z poważaniem

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 8392)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie ponownego rozwoju

Szanowny Panie Ministrze!

Prasa donosi, że zor-

ganizowane grupy przestępcze zaczynają na nowo

rozwijać swoje wpływy w kraju.

Przykładem mogą

świadczyć tu niedawne strzelaniny, nie dwóch, lecz

kilkunastu osób w centrum Wrocławia.

Z biegiem

czasu i bez odpowiedniej kontroli ze strony państwa

maﬁestająsięsilne,lepiejuzbrojoneibardziejbez-

względne.

W trakcie kilku lat spokoju organizacje te,

pozostając w ukryciu, miały wystarczająco dużo cza-

su, aby odbudować swoje siły i wpływy w kraju.

W przy-

padku kiedy państwo jest osłabione np. wewnętrzny-

mi aferami, to jest to najlepszy moment rozwoju grup

przestępczych.

Pojawienie się pierwszych oznak dzia-

łalności maﬁjnejpowinnodoczekaćsięnatychmia-

stowej reakcji ze strony odpowiednich służb.

Zapew-

nienie bezpieczeństwa obywatelom przed zagrożenia-

mi wewnętrznymi, jak i zewnętrznymi stanowi bez-

względny obowiązek władz państwowych, dlatego też

wszelkie zagrożenie wewnątrz kraju powinno być

natychmiast powstrzymywane.

1.

Czy resort podjął już odpowiednie działania

w celu powstrzymania rozwoju grup przestępczych?

2.

Jeśli nie to, kiedy nastąpią pierwsze działania

w tym kierunku?

3.

Jaki jest stopień zagrożenia obywateli ze strony

zorganizowanych grup przestępczych?

Z poważaniem

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 8393)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie wpływu emigracji zarobkowej

Szanowny Panie Ministrze!

Emigracja zarobkowa

Polaków niesie za sobą poważne konsekwencje.

Z in-

formacji zebranych w narodowym spisie powszech-

nym wynika, że pod koniec marca zeszłego roku poza

granicami kraju znajdowały się dwa miliony Pola-

ków, 11% stanowiły dzieci w wieku 14 lat.

Obecnie

nastąpił gwałtowny wzrost dzieci poza granicami

kraju, który wynosić może 32% wszystkich osób na

emigracji, co wskazuje na liczbę ok. 300 tys. Polacy

pracujący na emigracji po pewnym czasie sprowadza-

ją swoje rodziny w miejsca swojej pracy i pozostają

już tam na stałe.

Proces ten ułatwia przede wszyst-

kim polityka prorodzinna w krajach, gdzie pracują

rodzice, wiążąca się z wysoką pomocą socjalną, która

w dużej mierze zachęca Polaków do stałego zamiesz-

Niemcy.

Zjawisko to przyniesie poważne konsekwen-

cje dla sytuacji gospodarczej w kraju.

W wyniku emi-

gracji zmniejsza się liczba osób w wieku produkcyj-

nym, a wzrasta liczba osób w podeszłym wieku, co

skłoni pracujących do jeszcze wydajniejszej pracy

bądź również do wyjazdu poza granice kraju.

W przy-

padku dzieci, które pozostały w kraju pod opieką

dziadków, konsekwencje nieobecności rodziców też

są poważne.

Dzieci pozostawione w kraju bez rodzi-

ców, pomimo opieki bliskich wykazują poważne pro-

blemy wychowawcze i edukacyjne.

Te dzieci, tzw.

eurosieroty, cechują się niższym poczuciem bezpie-

czeństwa, mają trudności w kształtowaniu systemu

wartości oraz z przystosowaniem się do społeczeń-

stwa, co prowadzi w konsekwencji do przestępstw.

1.

Czy ministerstwo pracy podejmie kroki w spra-

wie zmniejszenia emigracji w Polsce?

2.

W wyniku mało skutecznej polityki prorodzin-

nej, która w dużym stopniu zniechęca Polaków do

pozostania w kraju, istnieje szansa na jej moderniza-

cję wzorem zachodnich państw?

Z poważaniem

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

247

Interpelacja

(nr 8394)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie wysokiego bezrobocia osób

Szanowny Panie Ministrze!

Prasa donosi, że

w powiatowych urzędach pracy zarejestrowana jest

duża liczba osób po 50. roku życia.

Ich liczba to 25%

całej liczby zarejestrowanych w urzędach pracy.

Po-

mimo tak dużej liczby bezrobotnych w podeszłym

wieku, których liczba pod koniec sierpnia wynosiła

454,7 tys. osób, urzędy pracy mało wydają na akty-

wizację bezrobotnych w tym wieku.

W 2011 r. z Fun-

duszu Pracy wydano ok. 273 mln zł na osoby po pięć-

dziesiątce, co stanowiło 8% wszystkich środków wy-

danych na przeciwdziałanie bezrobociu.

Dane wska-

zują na ok. 400 tys. bezrobotnych pięćdziesięciolat-

ków.

Duży problem wynika z tego, iż ﬁrmyzazwyczaj

nie są zainteresowane zatrudnianiem starszych pra-

cowników, ponieważ gorzej sobie radzą ze stresem,

nie są w stanie podjąć ciężkiej pracy ﬁzycznejinie-

chętnie angażują się w dodatkowe szkolenia – za to

są lojalni i rzadko kiedy decydują się zrezygnować

z dotychczasowego miejsca pracy, gdy dostają lepszą

ofertę.

Z powodu nikłego zatrudnienia na rynku pra-

cy osób starszych urzędy niewiele inwestują w takich

pracowników.

Sytuacja 50-letnich bezrobotnych jest

trudna, a bez pomocy ze strony państwa mają nie-

wielkie szanse na konkurowanie z młodymi kandy-

datami.

Istotny jest jednak fakt, że jeżeli starsi nie

uzyskają pracy, to wydłużenie wieku emerytalnego

nie przyniesie pożądanego skutku, ponieważ osoby

nieposiadające pracy w tym wieku będą zmuszone

skorzystać z zasiłków lub innych środków z pomocy

społecznej, dlatego też w interesie państwa jest jak

najskuteczniejsza aktywizacja polskich bezrobotnych

pięćdziesięciolatków, którzy bez takowego wsparcia

mogą sobie nie poradzić.

1.

Czy ministerstwo podejmie dodatkowe działa-

nia w sprawie bezrobotnych w przedziale wiekowym

od 50 lat i więcej?

2.

Jeśli tak, to jak resort pracy ma zamiar popra-

wić pozycję tych osób na rynku pracy?

3.

W jaki sposób ministerstwo pracy ma zamiar

zachęcić pracodawców do zatrudniania osób star-

szych?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 8395)

do ministra transportu,

w sprawie największej liczby

budownictwa i gospodarki morskiej przoduje w nie-

chlubnej statystyce dotyczącej niezrealizowanych

uprawnień ustawowych.

Zgodnie z danymi zawarty-

mi w raporcie opracowanym przez Rządowe Centrum

Legislacji ministerstwo transportu nie zrealizowało

38 rozporządzeń.

Tak duża opieszałość w wykonywa-

niu rozporządzeń do ustaw, które stanowią jeden

z obowiązków pracy resortu, świadczy o lekceważe-

niu parlamentu.

W wyniku braku działań w tej kwe-

stii ministerstwo nie tylko marginalizuje pozycję

parlamentu, lecz także działa na niekorzyść obywa-

teli, którzy często oczekują na wydanie takiego roz-

porządzenia miesiącami; inni często, pomimo długie-

go okresu oczekiwania, nie doczekują się ich, szcze-

gólnie przy dużej częstotliwości takiego zjawiska.

Niewykonywanie uprawnień ustawowych wpływa

na cały system prawny, który bez odpowiednich roz-

porządzeń staje się coraz bardziej niewydolny, ponie-

waż bez przepisów wykonawczych ustawa jest bez-

wartościowa, za co winę ponosi rząd z Ministerstwem

czele ze względu na największe w tej sprawie lekce-

ważenie.

1.

Z jakich powodów resort transportu nie wydał

tak dużej liczby rozporządzeń?

2.

Czy nastąpi poprawa tak złej statystyki?

3.

Jeśli tak, to kiedy można się spodziewać popra-

wy w zaległościach w realizacji przepisów wykonaw-

czych?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 8396)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie członkostwa w spółkach

różnych resortów

kach Skarbu Państwa zasiadają pracownicy, którzy

pracują w ramach różnych resortów; są to zazwyczaj

248

osoby na wysokich stanowiskach w ministerstwach.

Dla przykładu, z ministerstwa rolnictwa 12 pracow-

ników należy do zarządów spółek, z Ministerstwa

Rozwoju Regionalnego jest ich pięciu, z Ministerstwa

Finansów – 27 pracowników.

Członkostwo w poszczególnych radach nadzor-

czych przynosi wysokie dochody; czasami dyrektorzy

takich spółek zarabiają nawet 40 tys. zł miesięcznie.

Takiego typu zachowania nie powinny mieć miejsca.

Obsadzanie stanowisk w owych spółkach jest zgodne

z prawem, ale nie powinno się łączyć funkcji urzęd-

niczej z członkostwem w radach nadzorczych, ze

względu na specyﬁkęfunkcjiurzędniczej,jesttoza-

chowanie co najmniej nieetyczne.

1.

Jakie czynniki skłaniają poszczególne resorty

do przekazywania swoim podwładnym stanowisk

w radach nadzorczych w spółkach Skarbu Państwa?

2.

Czy takie działania nie powinny być w odpo-

wiedni sposób ograniczone?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 8397)

do ministra gospodarki

w sprawie ﬁkcyjnej inwestycji związanej

nisterstwo Gospodarki dopuściło się nadużycia

w postaci próby wprowadzenia Komisji Europejskiej

w błąd.

W celu uzyskania wyższych limitów emisji

CO

2

władze polskie wpisały elektrownię Łęczna na

listę inwestycyjną, której nie dotyczy opłata za emisję

CO

2

.

Warunkiem uzyskania takowej ulgi wartej ok.

33 mln euro było rozpoczęcie całego programu inwe-

stycyjnego do 2008 r.

W przypadku danej elektrowni

nic nie drgnęło do tej pory, tereny, które miały obej-

mować elektrownię, nadal nie nadają się pod budowę,

gdyż do tej pory służą jako pola uprawne.

Można po-

kusić się o stwierdzenie, że budowa elektrowni to

jedna wielka ﬁkcja.

Najbardziej bulwersujący jest jednak fakt, że Mi-

nisterstwo Gospodarki wraz z Ministerstwem Śro-

dowiska przygotowały i dostarczyły Komisji Europej-

skiej dokumenty, zgodnie z którymi budowa odbyła

się zgodnie z planem, czyli w 2008 r.; w rzeczywisto-

ści jednak została jedynie określona lokalizacja elek-

trowni.

Takie zachowania są wyjątkowo niesprzyja-

jące współpracy między Polską a Unią Europejską.

Takie działania również negatywnie wpływają na

wizerunek kraju i warstw rządzących Polski na are-

nie międzynarodowej.

1.

W jaki sposób doszło do tak karygodnych nad-

użyć?

2.

Dlaczego Ministerstwo Gospodarki nie podjęło

działań w celu naprawienia wcześniejszych błędów?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 8398)

do ministra zdrowia

w sprawie niepłacenia przez NFZ szpitalom

Szanowny Panie Ministrze!

Prasa donosi, że ro-

sną zadłużenia szpitali oraz kolejki osób chcących

skorzystać ze świadczeń.

Powodem takiej sytuacji

w dużej mierze jest niepłacenie przez Narodowy Fun-

dusz Zdrowia za nadwykonania, które zawsze są wy-

konywane ponad ustalony roczny limit w placówkach

zdrowia.

Zadłużone szpitale, aby odzyskać swoje

środki, często decydują się na podjęcie tej spornej

sprawy z NFZ na drodze sądowej.

Suma, o jaką do tej

pory walczyły zadłużone szpitale, to ok. 640 mln zł,

jednak suma ta cały czas wzrasta, co jest związane

z ilością nowych procesów sądowych.

W wyniku licznych potrzeb pacjentów szpitale

wykorzystują swoje środki na podjęcie odpowiednich

zabiegów, jednak w wyniku niewypłacalności NFZ

zmuszone są do podjęcia działań na drodze sądowej.

Ta trudna sytuacja ﬁnansowaszpitaliwznacznym

stopniu wpływa na jakość usług wielu placówek.

W przypadku miejsc dbających o zdrowie lub ratu-

jących życie ludzkie nie powinno być takich szoku-

jących sytuacji.

na tak wielkie zadłużenie szpitali?

2.

Kiedy Narodowy Fundusz Zdrowia rozpocznie

wypłatę środków zadłużonym szpitalom?

3.

Jak resort planuje zapobiec takim sytuacjom

w przyszłości?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

249

Interpelacja

(nr 8399)

do ministra obrony narodowej

w sprawie zakupu wielozadaniowych

sort zainteresowany jest wdrożeniem do Sił Zbroj-

nych RP projektu MRTT, którego celem jest zagwa-

rantowanie odpowiedniego transportu drogą powietrz-

ną dla żołnierzy, towarów, funkcjonariuszy państwo-

wych, a nawet tankowania w powietrzu innych sa-

molotów.

W ramach programu resort obrony planuje

zakup trzech samolotów wielozadaniowych, które ce-

chuje możliwość szybkiego przekształcenia w celu

spełniania różnych funkcji, np. jako szpital, cysterna,

transportowiec osób lub towarów.

Wadą tego programu jest fakt, iż obsługą takich

samolotów nie zajmie się wojsko lecz zewnętrzna ﬁr-

ma, która z wojskiem nie będzie miała nic wspólnego.

Prowadzenie samolotu przez cywilnego operatora,

w dodatku samolotem, który też ma być zarejestro-

wany jako cywilny, uniemożliwi lądowanie na lotni-

skach innych niż właśnie cywilne, ponieważ działa-

nie takie byłoby niezgodne z prawem.

Istnieje ryzyko,

że taki samolot nie będzie w stanie przetransporto-

wać ważnych osób z państwa do docelowej lokalizacji,

ponieważ nie może lądować na lotnisku wojskowym,

co przysporzyć może wiele utrudnień w transporcie

najważniejszych osób w kraju.

Podpisanie takiego

niekorzystnego kontraktu może utrudnić prowadze-

nie transportu powietrznego Polski.

1.

Czy Ministerstwo Obrony Narodowej ma za-

miar przedyskutować warunki umowy, aby uzyskać

lepsze rozwiązania dla polskiego transportu powietrz-

nego?

2.

Czy istnieje możliwość zaangażowania pilotów

wojskowych w dany projekt?

3.

Czy zaangażowanie cywilnej ﬁrmyniebędzie

bardziej kosztowne?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 8400)

do ministra obrony narodowej

tarczy antyrakietowej

Szanowny Panie Ministrze!

Prasa donosi, że pla-

nowana jest budowa systemu obrony przeciwrakieto-

wej.

Budowa ma być oparta głównie o polski przemysł

zbrojeniowy przy współpracy z ﬁrmaminiemieckimi

i francuskimi.

Faktem jest, że polski system obrony

przeciwpowietrznej składa się z przestarzałej broni,

która służyła już w czasie istnienia ZSRR.

Pierwot-

nie tarcza antyrakietowa miała być budowana na

terenie Polski przez Amerykanów.

Wycofanie USA

z projektu budowy tarczy antyrakietowej spowolniło

polskie decyzje w tej sprawie.

Oparcie tak poważnego

i kosztownego programu o polski przemysł zbrojenio-

wy, który nie jest doświadczony w projektowaniu

i budowie tak dużego systemu obrony powietrznej,

jest co najmniej ryzykowny.

Dobrym działaniem jest

współpraca z polskim przemysłem zbrojeniowym,

jednak brak doświadczenia w kwestii budowy takie-

go systemu może spowodować zainwestowanie bar-

dzo dużych sum w projekt, który może nie odnieść

sukcesu, tak jak niechlubny program budowy korwe-

ty wielozadaniowej typu Gawron.

1.

Jaki będzie prawdopodobny koszt budowy sys-

temu obrony przeciwrakietowej Polski?

2.

Czy polski przemysł zbrojeniowy jest w stanie

zrealizować taki projekt?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 8401)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie strat poniesionych przez rolników

Szanowny Panie Ministrze!

Prasa donosi, że plo-

ny oraz budynki rolnicze, głównie z województwa

warmińsko-mazurskiego, ucierpiały z powodu sil-

nego gradobicia.

Już na początku lipca grad uszko-

dził ok. 300 budynków.

Duże straty pojawiły się

także na polach, gdzie uszkodzone przez niekorzyst-

ne warunki atmosferyczne uprawy przyniosły znacz-

nie mniejszy zysk od tego, jaki oczekiwali rolnicy.

Według wstępnych szacunków szkody w sektorze

rolniczym spowodowane przez nawałnice i gradobi-

cia w samym województwie warmińsko-mazurskim

sięgają ok. 16 mln zł, a w skali całego kraju skala

strat jest dużo większa.

Rolnicy potrzebują wsparcia

państwa, niezbędnego do odbudowania szkód w bu-

dynkach użytkowych, oraz wsparcia materialnego

z powodu niewielkich przychodów, jakie przyniosły

tegoroczne żniwa.

Ważnym wsparciem dla rolników

w tak trudnych sytuacjach są kredyty klęskowe,

które przeznaczone mogą być na przywrócenie

sprawności zniszczonym budynkom inwentarskim

lub innym obiektom, lub narzędziom służącym do

produkcji rolniczej.

250

1.

Kiedy i w jaki sposób resort rolnictwa rozpocz-

nie działania wspomagające odbudowę poszkodowa-

nych przez grad i nawałnice gospodarstw rolnych?

2.

Czy zostaną uruchomione kredyty klęskowe dla

rolników?

3.

Jeśli tak, to kiedy będzie możliwość uzyskania

takiego kredytu?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 8402)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie zmniejszenia liczby ofert pracy

Szanowny Panie Ministrze!

Prasa donosi, że do

urzędów pracy zgłaszanych jest coraz mniej ofert no-

wych etatów.

Zgodnie ze wstępnymi informacjami

ofert pracy ogłaszanych w urzędach pracy jest o po-

nad tysiąc mniej niż w zeszłym roku, co wpływa na

gwałtowny wzrost bezrobocia w Polsce.

W wyniku

zmniejszenia liczby ofert nowych etatów oraz innych

czynników liczba bezrobotnych wzrosła o kolejne

85 tys. Obecnie średnio na jedno miejsce pracy ogło-

szone w urzędach przypada aż 44 bezrobotnych, co

wskazuje na wzrost o 3 osoby w stosunku do zeszłego

roku.

Liczba osób oczekujących na pracę jest zróżni-

cowana pod względem województwa.

Najgorsze wyniki są w województwach: warmiń-

sko-mazurskim, podlaskim, łódzkim, podkarpackim

i świętokrzyskim.

W przypadku tych województw

osób przypadających na jedną ofertę pracy jest znacz-

nie więcej i liczba ta waha się od 70 do 100 osób.

w dodatku spowolnienie gospodarki kraju niekorzyst-

nie wpływa na rynek pracy, co budzi dodatkowy nie-

pokój w kwestii dalszego rozwoju sytuacji w danym

sektorze.

przedsiębiorców do ogłaszania nowych miejsc pracy

w urzędach pracy?

2.

W jaki sposób ministerstwo pracy planuje roz-

wijać rynek pracy w dobie spowolnienia gospodarcze-

go Polski?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 8403)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

Szanowny Panie Ministrze!

Prasa donosi, że po-

garsza się sytuacja na rynku mleka, która najbar-

dziej uderza w rolników.

Od połowy 2012 r. cena sku-

pu mleka w Polsce nie przekraczała 1,14 zł, co stano-

wi spadek o 10% ceny tego produktu od stycznia

2012 r.

Firmy mleczarskie płacą rolnikom coraz

mniejsze sumy ze względu na obniżenie cen przetwo-

rów mleczarskich.

W dodatku umocnienie polskiego

złotego źle wpływa na eksport polskich towarów.

Pol-

ska branża mleczarska znajduje się na skraju poważ-

nego kryzysu, w dodatku Unia Europejska nie reagu-

je na trudną sytuację przemysłu mlecznego w Polsce.

Już w tym momencie Komisja Europejska powinna

zdecydować się na dopłaty do eksportu polskich pro-

duktów mlecznych, jednak nie podejmuje żadnych

działań w tym kierunku.

Brak wsparcia zarówno wo-

bec polskich rolników, jak i przedsiębiorstw prze-

twórstwa mleczarskiego może doprowadzić do po-

ważnych konsekwencji na rynku mleka i przetworów

mlecznych.

trudną sytuację na rynku mlecznym?

2.

Czy rolnicy produkujący mleko mogą liczyć na

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 8404)

do ministra transportu,

przełomie roku 2012 i 2013 rozpocznie się budowa

systemu informatycznego, który w sposób automa-

tyczny będzie dokonywał analizy zdjęć z fotoradaru

i wystawiał mandaty za złamanie przepisów drogo-

wych.

Prawdopodobnie takie rozwiązanie przyśpie-

szy procedurę nakładania mandatów, ale weryﬁkacja

podstaw do nałożenia kar mandatowych nie będzie

już należała do opinii człowieka, tylko będzie wysta-

wiana automatycznie, co może spowodować wzrost

liczby błędnych interpretacji.

Konsekwencją błęd-

251

nych analiz komputera mogą być niesprawiedliwe

mandaty dla kierowców jeżdżących zgodnie z przepi-

sami ruchu drogowego.

Największe obawy związane z wprowadzeniem

systemu budzi fakt, że fotoradary popełniają błędy,

których automatyczny system weryﬁkacjimożenie

wychwycić.

Fotoradary są zazwyczaj rozlokowywane

z boku drogi.

Często zdarza się, że w kadrze fotora-

daru znajduje się więcej niż jeden pojazd – i tu może

pojawić się problem, ponieważ człowiek jest w stanie

bez problemu określić, który z kilku samochodów po-

ruszał się z nadmierną szybkością, a komputer znaj-

dzie niestety jedynie najbliższą tablicę rejestracyjną

i przypisze jej szybkość, która niekoniecznie należy

do danego samochodu.

Taka sytuacja może spowodo-

wać przypisanie kary kierowcom, którzy wcale nie

złamali przepisów.

1.

Jaki jest prawdopodobny stopień skuteczności

systemu automatycznej analizy zdjęć z fotoradaru?

takiej decyzji w przypadku nałożenia niesprawiedli-

wego mandatu na przepisowo jeżdżącego kierowcę?

3.

W jakich państwach występuje taki system we-

ryﬁkacjiijakajestjegoskuteczność?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 8405)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie rekordowego bezrobocia

Szanowny Panie Ministrze!

Prasa donosi, że pod

koniec czerwca w urzędach pracy było ok. 2 mln za-

rejestrowanych bezrobotnych.

Na tę ogromną liczbę

składa się ok. 216 tys. osób z wyższym wykształce-

niem. To jak dotychczas rekordowa statystyka wśród

osób z wyższym wykształceniem.

Taki wzrost bezro-

bocia ma wiele powodów.

Jednym z powodów jest zła

sytuacja na rynku pracy, który jest przesycony po-

szczególnymi kierunkami, co wpływa w dużym stop-

niu na wzrost bezrobocia.

W wyniku złej sytuacji na rynku pracy osoby z dy-

plomami uczelni wyższych są mniej konkurencyjne

wśród dużej liczby bezrobotnych.

Powodem takiej sytu-

acji jest to, że osoby z wyższym wykształceniem ocze-

kują zazwyczaj wyższego wynagrodzenia od pracodaw-

cy, co od razu zmniejsza ich szanse na uzyskanie etatu.

Dalsze perspektywy również są niepokojące, ponieważ

wskazują na dalszy rozwój tego zjawiska.

blem rosnącego bezrobocia osób z wyższym wykształ-

ceniem?

2.

Kiedy można spodziewać się poprawy sytuacji na

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 8406)

do ministra gospodarki

w sprawie wzrostu szarej strefy

Szanowny Panie Ministrze!

Prasa donosi, że od

początku tego roku gwałtownie wzrosła szara strefa

obejmująca rynek paliw.

Rozwój tego niezwykle pa-

tologicznego zjawiska negatywnie wpływa na konku-

rencyjność polskiej branży paliwowej oraz znacznie

obniża wpływy do budżetu państwa.

Rozwój szarej

strefy występuje w kilku odmianach – przede wszyst-

kim takim handlem zajmują się ﬁrmy,któredziałają

zaledwie dwa miesiące, po czym znikają.

Ich celem

jest sprowadzenie paliwa bez konieczności płacenia

podatków.

Szara strefa rozwija się również przez

przywóz paliwa samochodami ciężarowymi zza

wschodniej granicy.

Paliwo przewożone jest w bakach

samochodu, natomiast po przekroczeniu polskiej gra-

nicy jest spuszczane ze zbiorników paliwa i rozpro-

wadzane w kraju.

Obecnie pojawiają się coraz liczniejsze nadużycia

związane z obrotem paliw; skutki takiego zachowa-

nia wpływają na niekorzyść państwa, dlatego też

ważna jest odpowiednia i zdecydowana reakcja na

rozwój szarej strefy.

sko rozwoju szarej strefy na rynku paliw?

2.

Czy dotychczasowe metody walki z szarą strefą

przynoszą oczekiwane skutki, biorąc pod uwagę roz-

wój tego zjawiska?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

252

Interpelacja

(nr 8407)

do ministra spraw zagranicznych

regulaminu Sejmu składam na ręce Pani Marszałek

interpelację poselską skierowaną do ministra spraw

no of Choices”, kreślącej zły wizerunek Polaków.

cu wszystkie placówki dyplomatyczne rozpoczęły pro-

mocję książki pt. ,,Inferno of Choices”.

Książka składa

się z dokumentów i tekstów historycznych pokazują-

cych obraz stosunku Polaków do Holocaustu.

Ta an-

gielskojęzyczna książka może negatywnie wpłynąć na

wizerunek Polaków.

Książka może utwierdzić obraz

Polaka jako antysemity i szmalcownika.

Pomimo ne-

gatywnych skutków, jakie może wnieść książka do

wizerunku Polaków, jest ona dostępna na stronach

niektórych polskich ambasad.

Wiarygodność książki

jest o tyle wątpliwa, że w większości swojej treści opi-

suje wydawanie przez Polaków ludności żydowskiej

w ręce Niemców.

Takie zjawiska miały miejsce w okre-

sie Holocaustu, ale miały one jedynie charakter mar-

ginalny, w książce natomiast kolaboracje i wydawanie

Żydów ma charakter dominujący, co świadczy o nega-

tywnej propagandzie wypływającej z książki.

Polski

heroizm, wyrażający się w ukrywaniu Żydów pod

groźbą kary śmierci, będący powszechnym zachowa-

niem Polaków w tamtym okresie, został praktycznie

pominięty w danej publikacji.

Szokująca treść zawar-

ta w tym angielskojęzycznym dziele stanowi kolejny

przykład osłabiania wizerunku Polski za granicą, jed-

nak najbardziej bolesny jest fakt, iż właściwie to Po-

lacy zasiadający na stanowiskach w MSZ i ambasa-

dach najbardziej promują takie nieprawdziwe i kale-

czące nasz kraj treści.

1.

Dlaczego resort zdecydował się podjąć działania

wpływające na niekorzyść wizerunku Polaków po-

przez promocję ,,Inferno of Choices”?

2.

Jaki jest cel promowania takiej publikacji przez

MSZ?

3.

W jaki sposób taka publikacja ma pomóc choć-

by w polityce zagranicznej kraju, skoro pogłębia ste-

reotyp Polaka antysemity?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 8408)

do ministra transportu,

ny akustyczne stanowią jedną dziesiątą wszystkich

kosztów budowy nowych dróg w Polsce.

Oczywiście

ulokowanie ekranów obok zabudowań jest niezbędne

ze względu na redukcję hałasu przy budynkach

mieszkalnych, jednak wiele kilometrów takich ścian

jest budowane obok miejsc, gdzie poziom hałasu nie

ma większego znaczenia – budowa ekranów w absur-

dalnych miejscach, takich jak lasy bądź miejsca nie-

zamieszkałe przez ludność.

W tym przypadku przy-

kładem może służyć odcinek autostrady A2, gdzie na

odcinku liczącym 90 km między Warszawą a Łodzią

zostało ustawionych 88 km ekranów akustycznych

o łącznej sumie 200 mln zł.

Wątpliwy jest fakt, że na

takim długim odcinku wszędzie były potrzebne ekra-

ny akustyczne.

Wszędzie, gdzie pojawiają się nowe

drogi, budowa ścian akustycznych pochłania 10% ca-

łej inwestycji.

Czasami miejsca budowy takich obiek-

tów są, lekko mówiąc, niezrozumiałe, ekrany są bu-

dowane w pobliżu lotnisk, gdzie i tak nie spełnią

swojej roli ze względu na hałas z lotnisk, lub w oko-

licach lasów lub cmentarzy, gdzie hałas nikomu nie

przeszkadza.

1.

Jakie czynniki wpływają na budowę ekranów

akustycznych na określonych odcinkach dróg?

2.

Czemu ma służyć budowa ścian akustycznych

w okolicach lasów i innych terenów niewrażliwych

na hałas z dróg?

3.

Czy istnieje możliwość ograniczenia budowy

takich ekranów na terenach niewymagających barie-

ry dźwiękowej?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 8409)

do ministra transportu,

w sprawie słabego wykorzystania

funduszy unijnych na modernizację

polskiej kolei

skie Koleje Państwowe cierpią z powodu braku kolej-

nych projektów modernizacji, które poprawiłyby

253

efektywność polskiego przewoźnika.

Nikłe moderni-

zacje oraz zacofanie technologiczne, które jest już

widoczne gołym okiem, pogarszają konkurencyjność

polskiego przewoźnika.

Duże znaczenie w moderni-

zacji infrastruktury kolejowej mają środki pochodzą-

ce z Unii Europejskiej, których celem jest właśnie

wspieranie i modernizacja państw członkowskich

jako działanie likwidujące dysproporcje poszczegól-

nych terytoriów państw należących do struktur Unii

Europejskiej.

Tak więc nic prócz lenistwa urzędni-

ków ministerstwa nie stoi na przeszkodzie, aby wy-

korzystać te fundusze do modernizacji polskiej kolei.

Na infrastrukturę kolejową ze środków unijnych mo-

żemy wydać ok. 21 mld zł, do dzisiaj wydano zaledwie

ok. 12 mld zł na inwestycje, z czego tylko niewielka

ilość tych inwestycji została zatwierdzona przez Unię

Europejską.

Powodem tak słabego wykorzystania

środków unijnych jest prawdopodobnie bezczynność

urzędników zarówno kolejowych zasiadających ma

wysokich szczeblach w PKP, jak i tych ministerial-

nych podlegających pod ministerstwo transportu.

W wyniku takiej postawy można w bardzo szybkim

tempie doprowadzić do zniszczenia Polskich Kolei

Państwowych, które już w tym momencie znajdują

się na skraju bankructwa.

1.

Co stanowi przyczynę tak miernego wykorzy-

stania środków unijnych przeznaczonych na moder-

nizację infrastruktury kolejowej?

2.

W jaki sposób resort planuje poprawić tragicz-

ną sytuację na polskiej kolei?

3.

Czy brak nowych inwestycji na rozwój infra-

struktury kolejowej nie świadczy o bezczynności kadr

urzędniczych w resorcie oraz strukturach PKP?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 8410)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie trudności z realizacją projektu

Szanowna Pani Minister!

Prasa donosi, że Mini-

sterstwo Edukacji Narodowej podjęło decyzję o odsu-

nięciu kilku doradców związanych z projektem cy-

fryzacji szkoły.

Zmiany personalne świadczą o mało

wydolnej kadrze zajmującej się realizacją projektu e-

-szkoła.

Wątpliwości co do prawidłowości prowadze-

nia prac nad projektem pojawiły się już w momencie

ogłoszenia konkursu dla ﬁrm mających się zająć

stworzeniem e-podręcznika.

Konkurs wygrała ﬁrma,

która nie prowadzi jasnej polityki ﬁnansowej oraz

jest nieznana w branży e-learningu, przez co praw-

dopodobnie nie posiada odpowiedniej kadry i do-

świadczenia w danej branży.

O ﬁrmienatomiastwia-

domo tyle, że realizowała projekty internetowe dla

fundacji Centrum Edukacji Obywatelskiej.

Oddanie

ponadczterdziestomilionowego projektu do realizacji

ﬁrmie,któranieposiadaodpowiedniegoprzygotowa-

nia do takich zadań, świadczy o braku odpowiednie-

go przygotowania się do projektu przez resort.

1.

Jakie czynniki wpłynęły na decyzję minister-

stwa w sprawie wyboru ﬁrmy realizującej projekt

e-podręcznika?

2.

Jakie aspekty realizacji projektu sprawiają re-

sortowi największe trudności?

3.

Czy zmiany kadrowe w resorcie wpłyną na re-

alizację projektu?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 8411)

do ministra ﬁnansów

w sprawie wzrostu handlu papierosami

Szanowny Panie Ministrze!

Polskę zalewa fala

wyrobów tytoniowych pochodzących z działalności

przemytniczej.

Już niemal 13% polskiego rynku pa-

pierosów należy do szarej strefy.

Przez ostatnie 5 lat

jej udział się podwoił.

Rośnie też szybko popyt na

nieopodatkowany tytoń.

6,68 mld szt. papierosów

kupionych w Polsce w 2011 r. pochodziło z przemytu

lub nielegalnych fabryk.

Dla przykładu w 2010 r.

nielegalnych towarów było 16% mniej niż obecnie,

a w 2006 r. liczba papierosów w szarej streﬁewyno-

siła 3,8 mld szt.

Polska jest bardzo atrakcyjnym krajem dla roz-

woju handlu nielegalnymi wyrobami tytoniowymi,

ponieważ znajduje się na szlaku między krajami sta-

rej Unii a państwami ościennymi, co zmusza do

zwiększenia aktywności państwa w zwalczaniu tego

zjawiska.

Kolejnym dobrym podłożem sprzyjającym

rozwój działalności przemytniczej jest zbyt łagodne

prawo.

Od ubiegłego roku najwięcej nielegalnych pa-

pierosów przyjeżdża do naszego kraju z Białorusi.

W ciągu roku budżet państwa traci ok. 3 mld zł

z powodu nielegalnego handlu papierosami.

Polacy

kupują też nieopodatkowany tytoń do skrętów, na

skutek czego państwowa kasa może być uboższa

o kolejne niemal 2 mld zł.

Palenie papierosów jest nałogiem, który sam

w sobie powoduje straty dla kraju ze względu na

wzrost umieralności obywateli na choroby serca i płuc,

co powoduje wzrost kosztów na służbę zdrowia.

Ko-

rzystanie z nielegalnych papierosów powoduje dodat-

254

kowo ubożenie budżetu państwa, ważna jest więc

skuteczna walka z przemytem dla dobra kraju.

z ograniczeniem przemytu?

2.

Czy dotychczasowe działania resortu ze wzglę-

du na wzrost przemytu są skuteczne w walce z prze-

mytnikami?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 8412)

do ministra gospodarki

w sprawie drastycznego osłabienia

ska gospodarka słabnie z kwartału na kwartał, co

w znacznym stopniu zmniejsza tempo przychodów,

podczas gdy postępujące zjawisko inﬂacjizwiększa

koszty.

Większość ﬁrmnieradzisobiezwysokimi

długami czy spowolnieniami płatniczymi ze strony

kontrahentów.

W wyniku tak tragicznej sytuacji go-

spodarczej kraju nie dziwi fakt o wzroście liczby ban-

krutujących ﬁrm.

Groźbybankructwajużnietylko

dotykają małych bądź średnich ﬁrm,lecztakżedu-

żych spółek.

O przetrwanie walczą spółki z różnych

sektorów gospodarki.

W najgorszej sytuacji znajdują

się jednak ﬁrmybranżybudowlanej.

Wieleztakich

ﬁrmznalazłosięwtrudnejsytuacjiwwynikudużych

kontraktów drogowych.

Zlecenia pozyskiwały w okre-

sie dużej konkurencji, gdy proponowane w przetar-

gach ceny były niskie.

W dodatku w trakcie realizacji

kontraktów nałożył się drastyczny wzrost cen mate-

riałów budowlanych, co przyczyniło się do drastycz-

nego wzrostu kosztów produkcji.

W efekcie powyż-

szych czynników w kłopoty wpadły również najwięk-

sze ﬁrmywbranży.

Jeszczegorszajestjednaksytu-

acja podwykonawców, którzy nie mogą odzyskać

pieniędzy za wykonane prace w związku z problema-

mi generalnych wykonawców.

1.

Jakie działanie zamierza podjąć Ministerstwo

Gospodarki w kwestii pogarszającej się sytuacji go-

spodarczej kraju oraz trudnej sytuacji ﬁnansowej

polskich przedsiębiorstw?

2.

Jaki odsetek ﬁrmpolskichupadniewwyniku

trudnej sytuacji gospodarczej kraju?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 8413)

do ministra ﬁnansów

w sprawie rządowego projektu zmiany

Szanowny Panie Ministrze!

Już od przyszłego

roku zlikwidowana będzie ulga internetowa.

Dodat-

kowo zmienią się regulacje dotyczące ulgi na dzieci.

Możliwość uzyskania ulgi utracą rodziny z jednym

dzieckiem, zmienią się także zasady odliczania tych

ulg.

Donald Tusk zapowiedział w exposé rozwiązania

w większym stopniu wspierające rodziny wielodziet-

ne.

Ulgę podatkową na dziecko miały utracić nato-

miast zamożniejsze rodziny z jednym potomkiem.

Choć rząd prognozuje, iż na zmianach w uldze pro-

rodzinnej budżet nie zarobi, lecz nawet dołoży 3 mln

zł, jednak faktyczny skutek wprowadzanej zmiany

może przynieść odwrotne działanie, które będzie nie-

korzystnie wpływało na ﬁnansepodatników.

Prawo

do ulgi prorodzinnej stracić mają rodziny z jednym

dzieckiem osiągające dochody powyżej 112 tys. zł

rocznie.

1.

Czy wprowadzenie nowych ulg podatkowych

nie wpłynie negatywnie na standardy życia rodzin

w Polsce?

2.

Jakie są zalety nowych rozwiązań dotyczących

podatku dochodowego od osób ﬁzycznych?

3.

Czy osoby z jednym dzieckiem nie zostaną zbyt

mocno pokrzywdzone nowymi zasadami?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 8414)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie przypadków omijania prawa

Szanowny Panie Ministrze!

Prasa donosi, że omi-

janie prawa jest zauważalne już nie tylko wśród oby-

wateli, ale również wśród służb państwowych, które

powinny stanowić wzór przestrzegania prawa pol-

skiego.

Służba Celna, jako organ państwowy, opano-

wała zasadę omijania prawa do perfekcji.

Potraﬁomi-

nąć nawet tak jasną i prostą regułę mówiącą, że

mieszkanie podejrzanego o przestępstwo można prze-

szukać jedynie z nakazem sądowym.

Generalnie nie

można dokonać przeszukania bez takowego nakazu,

ale ustawodawca uznał, że może się pojawić sytuacja,

255

w której za drzwiami dzieje się oczywista krzywda

jakiejś osoby, przestępcy są obecni wewnątrz miesz-

kania, więc funkcjonariusz, nawet nieposiadający

nakazu, powinien zareagować.

Takie sytuacje fak-

tycznie się zdarzają, więc taka reakcja ze strony

służb mundurowych jest wskazana.

Ustawodawca

zapisał więc w ustawie, że są „sytuacje niecierpiące

zwłoki”.

Intencja ustawodawcy była jak najbardziej

słuszna, jednak w praktyce to prawo było często na-

ginane.

Dla przykładu na 8 tys. przeszukań, jakich

dokonała Służba Celna, zaliczanych do kategorii „sy-

tuacji niecierpiących zwłoki” było około 97% wszyst-

kich przeszukań.

Wystarczyła zgoda kierownika.

Takie podejście służb państwowych jest charaktery-

styczne dla państw totalitarnych, a nie dla państwa

demokratycznego.

Starania służb do bycia ponad pra-

wem godzą w prywatność obywateli, ograniczając ich

wolność, i kwestionują odpowiednie działanie pol-

skiego systemu sprawiedliwości.

ma zamiar wpłynąć na taki stosunek do polskiego

prawa wśród organów państwowych?

2.

Czy nieprzestrzeganie odpowiednich procedur

przez służby mundurowe jest w skuteczny sposób eg-

zekwowane?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 8415)

do ministra ﬁnansów

w sprawie postępującego wzrostu zadłużenia

Szanowny Panie Ministrze!

Prasa donosi, że za-

dłużenie państwa w porównaniu z zeszłym rokiem

wzrosło o ponad 30 mld zł, natomiast przez ostatnich

pięć lat zadłużenie to wzrosło o 350 mld zł.

Sytuacja

Skarbu Państwa pogarsza się.

Do tej pory nie są wia-

dome podstawowe założenia budżetu na przyszły rok.

W dodatku, jak wskazują analitycy, w przyszłym

roku Polskę dotknie poważny kryzys w ﬁnansachpu-

blicznych oraz załamanie dochodów podatkowych

i budżetowych.

W wyniku przewidzianego na przy-

szły rok kryzysu ﬁnansowego prawdopodobnie nie

wypełnimy zobowiązania wobec Komisji Europej-

skiej dotyczącego obniżenia deﬁcytu budżetowego

o 3%.

Dodatkowo możemy się spodziewać dalszego

wzrostu bezrobocia.

W wyniku pięcioletniej nieodpo-

wiedzialnej polityki ﬁnansowejkrajuzadłużeniepu-

bliczne wynosi 900 mld zł, co zmusiło obecną ekipę

rządzącą do sprzedaży przedsiębiorstw takich jak

PZU czy nawet wyprzedaży sanatoriów, które to

działania są kolejnym wyrazem nieumiejętnej polity-

ki, gdyż decyzje te są tylko rozwiązaniem doraźnym,

z biegiem czasu wpłyną negatywnie na gospodarkę

Polski oraz na samodzielność prowadzenia kraju.

łożenia budżetu państwa na przyszły rok?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 8416)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie zapraszania zagranicznych gości

Szanowny Panie Ministrze!

Prasa donosi, że z nie-

wyjaśnionych powodów do zestawu rozmówców pol-

skich dyplomatów zaczął Pan włączać także przed-

stawicieli obcych państw.

Szczególnie zadziwiające

było niewyjaśnione zaproszenie rosyjskiego ministra

Siergieja Ławrowa w 2010 r., niecałe pół roku po tra-

gedii smoleńskiej.

Na tegorocznym spotkaniu polscy

dyplomaci pracowali przy obecności szefowej Euro-

pejskiej Służby Działań Zewnętrznych pani Catheri-

ne Ashton.

Umieszczenie takich osób w harmonogra-

mie obrad nawet przed spotkaniem z prezydentem

i marszałkiem wzbudza wiele wątpliwości co do jako-

ści polskiej polityki zagranicznej.

Doroczna narada polskich ambasadorów to bar-

dzo szczególne i ważne spotkanie.

Priorytetowym

zadaniem tego spotkania jest wspólna dyskusja naj-

wyższych rangą przedstawicieli dyplomatycznych

Rzeczypospolitej z całego świata nad zadaniami i dal-

szymi kierunkami polskiej polityki zagranicznej,

bezpośrednia wymiana informacji dotyczących poli-

tyki państw, w których pracują poszczególni amba-

sadorowie, a także omówienie strategii działania na

kolejny rok.

Angażowanie obcych osób w tak poważ-

ne spotkanie wzbudza wiele wątpliwości i pytań.

Obecność zagranicznych urzędników może świad-

czyć o słabości polskiej polityki zagranicznej oraz

o braku samodzielności w sprawowaniu polityki poza

granicami kraju.

1.

Dlaczego na tak ważnym spotkaniu, jakim jest

doroczna narada zagranicznych ambasadorów, znaj-

dowali się zagraniczni goście?

2.

W jakiej kondycji znajduje się polska polityka

zagraniczna?

3.

Czy w Polsce istnieje nadal niezależna polityka

zagraniczna?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

256

Interpelacja

(nr 8417)

do ministra zdrowia

w sprawie dystrybucji środków

wczesnoporonnych w aptekach

Szanowny Panie Ministrze!

Lekarze i politycy

apelują o zaprzestanie dystrybucji środków wczesno-

poronnych w aptekach, których emisja jest niezgodna

z polskim prawem.

Stosowanie takich środków to nic

innego jak aborcja farmakologiczna.

Stosowana jest

obecnie bardzo często w sytuacji, gdy osoby zainte-

resowane takimi środkami po prostu nie chcą mieć

dziecka.

Taka sytuacja nie powinna mieć miejsca

zgodnie z polskim prawem.

Polskie prawo decyduje o

nienakładaniu sankcji na lekarza w kwestii przepro-

wadzania aborcji w trzech przypadkach: kiedy wia-

domo w trakcie ciąży, że dziecko jest poważnie chore,

stanowi zagrożenie dla zdrowia lub życia matki.

Dys-

trybucja i stosowanie substancji wczesnoporonnych to

nic innego jak aborcja, która jest niezgodna z polskim

prawem, więc należy zaprzestać emisji takich środ-

ków.

Takie niekonsekwentne działania na przekór

polskiemu prawu, jeśli nie zostaną w odpowiedni spo-

sób kontrolowane, to z czasem mogą doprowadzić do

sytuacji, iż cichymi i wyraﬁnowanymisposobamibę-

dzie omijany coraz większy obszar polskiego systemu

prawnego, który buduje istotę naszej ojczyzny.

1.

Dlaczego Ministerstwo Zdrowia do tej pory to-

leruje działanie, które jest jawnym łamaniem pol-

skiego prawa?

2.

Czy resort ma zamiar podjąć działania w kie-

runku zatrzymania emisji środków wczesnoporon-

nych?

działania w tym kierunku?

4.

Jeśli nie, to jakie argumenty skłoniły mini-

sterstwo do niereagowania na takie działania?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 8418)

do ministra środowiska

w sprawie działań prowadzonych

Szanowny Panie Ministrze!

Piszę w związku ze

zwróceniem się do mnie pana mgr. inż. R. M., wice-

prezesa Zarządu Fundacji Otwartego Muzeum Tech-

niki.

Muzeum Odry FOMT mieści się na trzech za-

bytkowych i unikalnych statkach – holowniku paro-

wym Nadbor, dźwigu pływającym Wróblin oraz obec-

nie odbudowywanej barce towarowej.

Prowadząca je

fundacja popularyzuje tradycje żeglugi odrzańskiej,

a także dba o zabytki budownictwa wodnego Odry

oraz łączących się z nią kanałów wodnych.

Dzięki

działaniom fundacji muzeum Odry na trwałe wpisa-

ło się w krajobraz kulturowy Wrocławia.

Od 1998 r. statki eksponowane są przy nabrzeżu

głównego awanportu śluzy Szczytniki, które zostało

przysposobione przez Regionalny Zarząd Gospodarki

Wodnej we Wrocławiu do roli przystani statków Mu-

zeum Odry FOMT.

Miejsce to jest bezpieczne i łatwo

dostępne dla turystów.

Nabrzeża użytkowane przez

FOMT zostały wyznaczone przez Regionalny Zarząd

gi Śródlądowej we Wrocławiu.

Obecnie Fundacja Otwartego Muzeum Techniki

jest atakowana pismami z Regionalnego Zarządu

Gospodarki Wodnej we Wrocławiu, które doprowa-

dzić mają do dyslokacji zabytkowych statków na

nowe stanowiska, które są pozbawione infrastruk-

tury technicznej i niebezpieczne.

W przekonaniu

zarządu fundacji dyslokacja muzeum doprowadzi do

jego likwidacji.

Jakie są cele działań Regionalnego Zarządu Go-

spodarki Wodnej we Wrocławiu wobec Muzeum Odry

FOMT?

Czy Ministerstwo Środowiska rozważa me-

diację na linii Fundacja Otwartego Muzeum Techni-

ki a Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej we Wro-

cławiu?

Z poważaniem

Poseł Marek Łapiński

Warszawa, dnia 30 sierpnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 8419)

do ministra ﬁnansów

w sprawie zasad ﬁnansowania realizacji

Szanowny Panie Ministrze!

Zgodnie z zasadami

przyjętymi przez Unię Europejską oraz Radę Europy

w rozwiązaniach Europejskiego Modelu Społecznego

kluczową rolę w obszarze wsparcia osób niepełno-

sprawnych winny spełniać władze samorządowe.

Bezpośrednim odzwierciedleniem wyżej przywołane-

wiązujący powiaty do realizacji zadań z zakresu

wsparcia osób niepełnosprawnych.

Ponadto w myśl

257

nież podejmowanie działań dotyczących rozwiązywa-

nia problemów osób niepełnosprawnych.

Zakres wspo-

mnianych działań, jak też sposób ich realizacji deﬁ-

niuje samorząd powiatowy na podstawie indywidu-

alnych potrzeb mieszkańców oraz uwzględniając

własne możliwości ﬁnansowe i wysokość wsparcia

przyznanego przez Państwowy Fundusz Rehabilita-

cji Osób Niepełnosprawnych (PFRON).

Pragnę podkreślić w tym miejscu, że PFRON zo-

bowiązany jest głównie do zapewnienia środków ﬁ-

nansowych na wykonanie tytułów obligatoryjnych,

do których zalicza się m.in. realizację uprawnień pra-

codawców zatrudniających osoby niepełnosprawne.

Identyczną grupę wydatków stanowią również środ-

ki przekazywane algorytmem samorządom powiato-

wym na ﬁnansowanieuczestnictwaosóbniepełno-

sprawnych w warsztatach terapii zajęciowej czy też

na funkcjonowanie tzw. podmiotów aktywności za-

wodowej.

Obecna wysokość odpisu dla zadań realizowanych

bezpośrednio przez samorząd powiatowy stosowana

przez PFRON wynosi 2,5%.

Stan ten powoduje tworze-

nie niekorzystnej relacji dochody – wydatki w budżetach

tych jednostek samorządowych, jak również nie oddaje

rzeczywistej jakości oraz ilości zadań powiatu mierzo-

nych wielkością budżetu, co stoi w sprzeczności z obo-

wiązkami nałożonymi na te jednostki w art. 242 ustawy

Na tej podstawie zwracam się do Pana Ministra

1.

Czy Ministerstwo Finansów planuje w najbliż-

szym czasie podjąć działania zmierzające do zabezpie-

czenia dodatkowych źródeł ﬁnansowaniadlazadań

ustawowo przypisanych samorządom powiatowym

w obszarze wsparcia osób niepełnosprawnych?

2.

Czy istnieje możliwość, aby począwszy od roku

2013 zmieniony został algorytm przyznawania kwot

samorządom powiatowym, tak aby przy podziale

uwzględniał wszystkie środki gromadzone na rzecz

wsparcia osób niepełnosprawnych?

3.

Czy istnieje realna szansa, aby wszystkie zada-

nia realizowane przez powiaty na rzecz osób niepeł-

nosprawnych były objęte wsparciem ﬁnansowym

z budżetu państwa za pośrednictwem PFRON na

podstawie określonego wcześniej algorytmu?

Z poważaniem

Poseł Waldemar Sługocki

Zielona Góra, dnia 30 sierpnia 2012 r.

Interpelacja

do ministra pracy i polityki społecznej

wspomnianych działań, jak też sposób ich realizacji

deﬁniujesamorządpowiatowynapodstawieindywi-

dualnych potrzeb mieszkańców oraz uwzględniając

uprawnień pracodawców zatrudniających osoby nie-

pełnosprawne.

Identyczną grupę wydatków stanowią

również środki przekazywane algorytmem samorzą-

dom powiatowym na ﬁnansowanieuczestnictwaosób

niepełnosprawnych w warsztatach terapii zajęciowej

ści zawodowej.

Obecna wysokość odpisu dla zadań realizowanych

rzenie niekorzystnej relacji dochody – wydatki w bu-

dżetach tych jednostek samorządowych, jak również

wiatu mierzonych wielkością budżetu, co stoi w sprzecz-

ności z obowiązkami nałożonymi na te jednostki

sach publicznych.

1.

Czy kierowane przez Pana ministerstwo planu-

je w najbliższym czasie podjąć działania zmierzające

do zabezpieczenia dodatkowych źródeł ﬁnansowa-

nia dla zadań ustawowo przypisanych samorządom

258

powiatowym w obszarze wsparcia osób niepełno-

sprawnych?

(nr 8420)

do ministra ﬁnansów

w sprawie siedziby IPN

Szanowny Panie Ministrze!

Ustawą z 18 grudnia

wierzono instytutowi szereg istotnych ze społecznego

punktu widzenia zadań, do których należy w szcze-

gólności gromadzenie i przechowywanie dokumen-

tów organów bezpieczeństwa państwa wytworzonych

i gromadzonych przez te organy od dnia 22 lipca 1944 r.

cji należy ściganie zbrodni komunistycznych i nazi-

stowskich.

Zadaniem instytutu jest również ochrona

danych osobowych osób, których dotyczą dokumenty

Do obowiązków instytutu należy wspieranie dzia-

łalności sądów i służb.

Ustawa o IPN nakłada na pre-

zesa Instytutu Pamięci Narodowej obowiązek infor-

mowania Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego

rają dowody świadczące o przestępstwach ściganych

przez te służby (art. 40).

Ponadto dokumenty orga-

nów bezpieczeństwa państwa mogą być wykorzysty-

wane przez upoważnionych funkcjonariuszy służb

przestępstwie o charakterze terrorystycznym, prze-

stępstwie godzącym w podstawy ekonomiczne pań-

stwa lub przestępstwie korupcji lub przestępstwie

godzącym w porządek konstytucyjny Rzeczypospoli-

tej Polskiej (art. 38 ust. 2 ustawy o IPN).

Podobnie

również instytut ma obowiązek wspierania działań

sądów.

Obecnie realizuje w tym zakresie 5 tys. spraw

na rzecz sądów i 16 tys. spraw na rzecz służb.

Ponadto instytut jest upoważniony do wydawania

zaświadczeń stwierdzających fakt osadzenia w latach

1944–1956 bez wyroku w więzieniu lub innym miej-

scu odosobnienia na terytorium Polski za działalność

renność i niepodległość, a także stwierdzających fakt

odebrania dziecka rodzicom w celu poddania go eks-

terminacji lub w celu przymusowego wynarodowie-

nia.

Również na pisemny wniosek osoby zaintereso-

wanej prezes IPN potwierdza, na potrzeby świadczeń

z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, okresy osa-

dzenia w więzieniach lub innych miejscach odosob-

nienia na terytorium Polski bez wyroku po dniu

31 grudnia 1956 r. za działalność polityczną.

Instytut

jest również jedynym wnioskodawcą w sprawie nada-

nia orderu Krzyża Wolności i Solidarności.

W obecnej chwili właściwa realizacja powierzo-

nych IPN zadań może okazać się niemożliwa na sku-

tek utraty przez instytut zaplecza infrastruktural-

nego.

Taka sytuacja stanowiłaby olbrzymi uszczer-

bek dla właściwego funkcjonowania wymiaru spra-

wiedliwości i służb specjalnych, które i tak w ostat-

nim czasie zostały poddane silnej krytyce społecznej.

Sytuacja ta oznaczałaby również ograniczenie moż-

liwości korzystania przez osoby represjonowane i kom-

batantów z przysługujących im uprawnień.

Ponadto

ewentualne pozbawienie IPN dotychczasowej infra-

struktury wiązałoby się ze znacznymi wydatkami

z budżetu państwa.

Jednakże w świetle zaistniałych

w ostatnich dniach okoliczności taki stan rzeczy wy-

daje się realną możliwością.

W dniu 21 sierpnia br.

Instytut Pamięci Narodowej poinformował, że budy-

nek przy ul. Towarowej 28 należący do spółki Ruch

SA, w którym mieści się obecnie centrala instytutu,

został przez tę spółkę sprzedany ﬁrmie GHN sp.

z o.o. Niemożliwe stało się więc zrealizowanie poro-

zumienia zawartego 5 października 2000 r. przez

Ministerstwo Skarbu Państwa ze spółką Ruch SA,

na mocy którego spółka przekazała w użytkowanie

IPN-owi nieruchomość przy ulicy Towarowej, nato-

miast sama spółka miała otrzymać od Skarbu Pań-

stwa nieruchomość zamienną.

Przedmiotowa nieru-

chomość nie została również wykupiona przez Skarb

Państwa w wyznaczonym terminie.

Art. 8 ust. 2 ustawy o Instytucie Pamięci Naro-

dowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodo-

wi Polskiemu stanowi, iż instytut jest ﬁnansowany

W swoim budżecie na rok 2012 Instytut Pamięci Na-

rodowej umieścił wydatek w wysokości 10 mln zł na

zakup budynku od Ruchu SA.

Wydatek ten miał sta-

nowić pierwszą ratę.

Umieszczenie tej pozycji w bu-

dżecie uzasadniano obawą przed odsprzedażą nieru-

chomości, na której położona jest centrala IPN.

Mimo

to propozycja instytutu dotycząca wykupu nierucho-

mości na raty nie została zaaprobowana.

Adaptacja tej nieruchomości do zadań realizowa-

nych przez instytut kosztowała państwo 17 mln zł.

Większość z zakupionych za te pieniądze instalacji

i urządzeń nie będzie się nadawała do ponownego

259

użycia w innym budynku.

Celem przykładu można

wymienić bezpieczne systemy teleinformatyczne czy

magazyny akt tajnych.

Biorąc również pod uwagę, że

czynsz za wynajem uiszczany w obecnej chwili przez

IPN za korzystanie z tej nieruchomości wynosi ok.

5 mln zł rocznie, należy stwierdzić, że znacznie bar-

dziej opłacalny byłby wykup przedmiotowej nieru-

chomości.

Proponowana przez Ruch SA cena za nie-

ruchomość wynosiła 30 mln zł + VAT.

Oznacza to,

że zakup tej nieruchomości zwróciłby się już po kilku

latach.

Ponadto propozycja spółki Ruch wydaje się

szczególnie korzystna, mając na uwadze, iż w opera-

cie szacunkowym miasta stołecznego Warszawy nie-

ruchomość ta została wyceniona na 47 mln zł.

Dlaczego nie została zaaprobowana propozycja

instytutu dotycząca możliwości wykupu nieruchomo-

ści na raty?

Jakie kroki zostaną podjęte w celu zabezpieczenia

ﬁnansowegoinstytutu?

Jakie całkowite koszty zostaną poniesione na sku-

tek ewentualnej zmiany siedziby centrali IPN?

Jaka część tych kosztów zostanie przeznaczona

na przystosowanie infrastrukturalne nowej nieru-

chomości?

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Jacek Żalek

Białystok, dnia 30 sierpnia 2012 r.

Interpelacja

do ministra skarbu państwa

w sprawie siedziby IPN

Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji

by (art. 40).

Ponadto dokumenty organów bezpie-

czeństwa państwa mogą być wykorzystywane przez

formację o przestępstwie szpiegostwa, przestępstwie

cym w podstawy ekonomiczne państwa lub przestęp-

stwie korupcji lub przestępstwie godzącym w porzą-

dek konstytucyjny Rzeczypospolitej Polskiej (art. 38

Adaptacja tej nieruchomości do zadań realizowa-

260

szacunkowym miasta stołecznego Warszawy nieru-

Dodatkowo w 2010 r. minister skarbu państwa

zdecydował się odsprzedać 57% akcji Ruchu SA, czy-

li całość pakietu akcji posiadanego wówczas przez

Skarb Państwa.

Oznaczało to, że Ministerstwo Skar-

bu Państwa liczyło się z możliwością, iż na skutek

utraty wpływu na proces decyzyjny spółki Ruch po-

rozumienie z 2000 r. może zostać niezrealizowane.

Pomimo tego nie podjęto kroków mających na celu

zabezpieczenie sytuacji lokalowej instytutu.

W komunikacie prasowym Ministerstwa Skarbu

Państwa podano, iż: „minister skarbu państwa wy-

posaża w nieruchomości jedynie państwowe osoby

prawne, a nie państwowe jednostki organizacyjne

takie jak IPN”.

Tymczasem art. 51 ust. 1 ustawy

o gospodarce nieruchomościami stanowi, iż: „pań-

stwowa osoba prawna oraz państwowa jednostka or-

ganizacyjna, z dniem ich utworzenia, są wyposażane

wiednio przez ministra właściwego do spraw skarbu

państwa, organ założycielski lub przez organ nadzo-

rujący”.

Wynika stąd wniosek, że zapewnienie insty-

tutowi warunków lokalowych należy do MSP, nieza-

leżnie od formy organizacyjno-prawnej IPN-u.

Po-

twierdza to fakt, iż w 2000 r. to właśnie Ministerstwo

Skarbu Państwa zawierało wspomniane wcześniej

porozumienie ze spółką Ruch SA.

Na jakiej podstawie prawnej ministerstwo opiera

twierdzenie, iż do jego obowiązków nie należy wypo-

sażenie Instytutu Pamięci Narodowej w nieruchomo-

ści niezbędne do wykonywania jego zadań?

Co było powodem przekazania nieruchomości do

zasobu miasta Warszawy?

Na jakiej podstawie prawnej ministerstwo twier-

dzi, iż z momentem przekazania nieruchomości do

zasobu miasta Warszawy minister właściwy do spraw

skarbu państwa został zwolniony z obowiązku za-

pewnienia nieruchomości niezbędnych do wykony-

wania zadań przez IPN?

Jaki wpływ na odmowę przyjęcia przez Ruch SA

proponowanych nieruchomości zamiennych miał Skarb

Państwa jako większościowy akcjonariusz spółki?

W jaki sposób wprowadzenie spółki Ruch na gieł-

dę utrudniło Skarbowi Państwa realizowanie upraw-

nień akcjonariusza i doprowadzenie do realizacji umo-

wy z 2000 r.?

Jakie kroki zamierza podjąć Ministerstwo Skarbu

Państwa w celu zapewnienia instytutowi warunków

lokalowych niezbędnych do realizacji jego ustawo-

wych zadań?

Jakie całkowite koszty zostaną poniesie na skutek

zmiany siedziby centrali IPN?

Dlaczego, sprzedając w 2010 r. pakiet akcji Ruchu

SA, nie zabezpieczono sytuacji lokalowej IPN?

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Jacek Żalek

(nr 8421)

do ministra skarbu państwa

w sprawie przejęcia działu sprzedaży

Personnel Service

Zgodnie z uzyskanymi przez nas informacjami,

już od 1 października br. prywatna ﬁrmaPersonnel

Service z siedzibą we Wrocławiu ma przejąć w całości

jeden z działów czołowego polskiego przewoźnika

– PLL LOT SA, tj. dział sprzedaży, a jego pracownicy

(kasjerzy lotniczy) zostali poinformowani o tej sytu-

acji przed kilkoma dniami – 28 października br.

W związku z powyższym, prosimy pana ministra

o udzielenie wyczerpujących odpowiedzi na poniższe

pytania:

z siedzibą we Wrocławiu, której prezesem jest pan

R. A., ma przejąć Dział Sprzedaży PLL LOT SA?

Jeśli

tak, prosimy o podanie wszystkich kluczowych termi-

nów w procesie podejmowania i realizacji tej decyzji.

2.

Jeśli odpowiedź na pyt.

nr 1 niniejszej interpe-

lacji jest twierdząca, prosimy o szczegółowe przedsta-

wienie trybu, w jakim wyłoniona została (w opisa-

nym przypadku) ﬁrmaPersonnelService.

3.

Czy prawdą jest, że we wspomnianym wyżej

przypadku przejęcia jednego z działów PLL LOT SA

przez ﬁrmęPersonnelServicezostałapominiętapro-

cedura przetargowa?

Jeśli tak, prosimy o precyzyjne

wyjaśnienie przyczyn takiego stanu rzeczy, a także

o przedstawienie procesu podjęcia tejże decyzji.

Pro-

simy również o przedłożenie (i przesłanie na adres

naszych biur poselskich) kserokopii wszystkich do-

kumentów, dotyczących procedury wyłonienia ﬁrmy

Personnel Service przy przejęciu ww. działu PLL

LOT SA.

4.

Czy prawdą jest, że wraz z przejęciem Działu

Sprzedaży PLL LOT SA przez Personnel Service pra-

cownikom działu, tj. kasjerom lotniczym, odebrane

zostaną dotychczasowe przywileje pracownicze i świad-

261

czenia socjalne, tj. m.in.częściowa refundacja urlopu

wypoczynkowego czy korzystanie z tzw. puli biletów

pracowniczych?

Jeśli tak, prosimy o dokładne scha-

rakteryzowanie kształtu i skali wszystkich zmian

w tym aspekcie, wynikających z przedmiotowej dla

niniejszego pisma transakcji.

Z uwagi na bulwersujący charakter opisanej sy-

tuacji i na uzasadnione obawy grupy zawodowej ka-

sjerów lotniczych, zatrudnionych w PLL LOT SA,

prosimy pana ministra o szczegółowe odpowiedzi na

każde z postawionych powyżej pytań, a także wnio-

skujemy o niezwłoczne wyjaśnienie wszystkich oko-

liczności poruszonej kwestii.

Z poważaniem

Posłowie Dawid Jackiewicz

i Adam Kwiatkowski

Warszawa, dnia 30 sierpnia 2012 r.

(nr 8422)

do ministra zdrowia

w sprawie wyników kontroli

Szanowny Panie Ministrze!

W ostatnich dniach

do szpitala w wielkopolskim Gostyniu przywieziono

rannego w wypadku 5-letniego chłopca.

Po wstępnej

diagnozie dziecko z licznymi obrażeniami miało tra-

ﬁćdoInstytutuPediatriiwPoznaniu.

Transportu

rannego 5-latka odmówiło jednak Lotnicze Pogoto-

wie Ratunkowe, argumentując, iż na przewiezienie

dziecka śmigłowcem nie pozwalały przepisy, które

dopuszczają transport międzyszpitalny tylko z udo-

kumentowanych miejsc i lądowisk.

Dziecko ostatecz-

nie traﬁłodoszpitalawPoznaniupoczterechgodzi-

nach.

Przeszło tam operację, a jego stan określany

był jako ciężki.

1.

Czy znane są już wyniki kontroli Ministerstwa

Zdrowia zmierzającej do dokładnego ustalenia prze-

biegu zdarzeń i wyjaśnienia wszelkich okoliczności

związanych ze sprawą przewiezienia dziecka poszko-

dowanego w wypadku ze szpitala w Gostyniu do szpi-

tala klinicznego w Poznaniu?

2.

Czy Ministerstwo Zdrowia zamierza podjąć

kroki zmierzające do jak najszybszego rozwiązania

zaistniałego problemu?

3.

Jakie wnioski i decyzje podejmie Minister Zdro-

wia, znając już dotychczasowe fakty w wyżej opisanej

sprawie?

4.

Czy zostały już przeprowadzone w Lotniczym

Pogotowiu Ratunkowym odpowiednie szkolenia i in-

westycje, aby śmigłowce mogły brać udział w akcjach

ratunkowych nocą?

Poseł Jerzy Borkowski

Warszawa, dnia 30 sierpnia 2012 r.

(nr 8423)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

gabinetu politycznego

Szanowny Panie Ministrze!

Razem z poprzednim

ministrem rolnictwa i rozwoju wsi Markiem Sawic-

kim zdymisjonowana została szefowa jego gabinetu

politycznego.

Jak podaje ogólnodostępna prasa, ww.

osoba pobrała wtedy odprawę w wysokości ok. 30 tys. zł.

Po kilku dniach wróciła do pracy.

Tym razem jako

dyrektor gabinetu nowo powołanego ministra – Sta-

nisława Kalemby.

Z informacji, na jakie powołuje się

tabloid, wynika, że osoba ta pełniła funkcję szefa ga-

binetu politycznego ministra rolnictwa do 26 lipca,

czyli dnia dymisji ministra rolnictwa Marka Sawic-

kiego.

Wtedy też pobrała odprawę w wysokości trzech

pensji.

Dziennik pisze, że mimo pobrania odprawy

szefowa gabinetu politycznego ministra wróciła do

pracy po trzech dniach roboczych.

1 sierpnia została

wyznaczona na szefową gabinetu politycznego nowe-

go ministra Stanisława Kalemby.

1.

Jakie jest stanowisko Ministra Rolnictwa i Roz-

woju wsi w opisanej sprawie?

2.

Jakie działania podejmie Minister Rolnictwa

i Rozwoju wsi, aby w przyszłości nie dochodziło do

takich właśnie sytuacji, powoływania osób po dwóch

dniach od odwołania na to samo stanowisko?

3.

Kto jest odpowiedzialny za podjęcie decyzji

o powołaniu osoby na stanowisko szefa gabinetu po-

litycznego w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi

osoby, która zasiada również w dwóch radach nad-

zorczych spółek Skarbu Państwa?

Poseł Jerzy Borkowski

(nr 8424)

do prezesa Rady Ministrów

sprawy bezpieczeństwa pracy

instalacji ziębniczych

Szanowny Panie Premierze!

Państwowa Inspek-

cja Pracy (PIP) przeprowadziła w 2011 r. serię kon-

troli amoniakalnych instalacji chłodniczych w ma-

łych i średnich jednostkach produkcyjnych i usługo-

wych.

Wyniki tej kontroli wskazują na konieczność:

262

1) nowelizacji rozporządzenia ministra rolnictwa

pieczeństwa i higieny pracy przy obsłudze amonia-

kalnych instalacji chłodniczych w zakładach prze-

twórstwa rolno-spożywczego oraz

2) wydania nowego rozporządzenia w sprawie bez-

pieczeństwa pracy przy obsłudze i konserwacji insta-

lacji ziębniczych, które ureguluje kompleksowo wszyst-

kie problemy dotyczące bezpieczeństwa pracy tych

instalacji w dziedzinach działalności innych niż prze-

twórstwo rolniczo-spożywcze.

W mojej ocenie wydanie tych aktów prawa po-

wszechnie obowiązującego jest bardzo pilne, ponie-

waż stwarza to dobrą podstawę do unikania niebez-

pieczeństwa awarii instalacji ziębniczych, które – je-

śli wystąpią, zwłaszcza w instalacjach amoniakal-

nych usytuowanych w pobliżu albo wewnątrz skupisk

ludzkich (np. w miastach) – mogą wywołać zdarzenia

o charakterze kryzysowym (zagrożenie dla ludzi,

produktów spożywczych i środowiska, w tym poten-

cjalne zagrożenie pożarem/wybuchem).

Zminimali-

zowanie tego typu niebezpieczeństw wymaga stoso-

wania odpowiednich systemów kontroli oraz docho-

wania odpowiednich standardów postępowania przy

eksploatacji przedmiotowych instalacji.

Przywołana wyżej kontrola PIP wykazała, że

w wielu kontrolowanych instalacjach amoniakalnych

nie były zachowane wskazane wyżej warunki mini-

malizujące ryzyko ich awarii i w niektórych rzeczy-

wiście się one zdarzały (choć na całe szczęście na

ograniczoną skalę).

W związku z powyższym proszę uprzejmie Pana

Premiera o zmobilizowanie podległej Panu admini-

stracji rządowej do możliwie szybkiego opracowania

przepisów wskazanych na wstępie niniejszej inter-

pelacji.

Poza tym proszę o odpowiedź na następujące py-

Któremu z podległych ministrów powierzy Pan

zadanie opracowania nowego rozporządzenia, o któ-

rym mowa na wstępie w pkt 2?

PIP zwróciła się do

ministra gospodarki z sugestią opracowania takiego

aktu prawnego, jednak biorąc pod uwagę to, iż insta-

lacje ziębnicze występują w różnych dziedzinach

działalności, nie tylko gospodarczych (także np.

w sporcie), nie jest oczywiste, że ten właśnie organ

władzy publicznej jest właściwy do wydania przed-

miotowego rozporządzenia.

Po rozstrzygnięciu powyższej kwestii (mam na-

dzieję, że bardzo szybkim) w jakim terminie można

oczekiwać wydania tego rozporządzenia?

W jakim terminie można oczekiwać wydania no-

welizacji rozporządzenia ministra rolnictwa i rozwo-

ju wsi, o którym mowa wyżej w pkt 1?

Z poważaniem

Poseł Tadeusz Dziuba

Poznań, dnia 30 sierpnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 8425)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

Od kilku lat toczy się

dyskusja na temat planowanej zmiany struktury or-

ganizacyjnej Straży Granicznej na południowej gra-

nicy Rzeczypospolitej Polskiej.

W 2010 r. w pracach

zespołu powołanego przez komendanta głównego

Straży Granicznej pojawił się pomysł likwidacji Kar-

czu oraz podporządkowania jego struktur komendzie

Śląskiego Oddziału Straży Granicznej z siedzibą

w Raciborzu.

Trzeba podkreślić, że działania te były

sprzeczne z „Założeniami wieloletniej koncepcji funk-

cjonowania Straży Granicznej (2009–2015)” oraz

z opracowaną na ich podstawie „Koncepcją funkcjo-

nowania Straży Granicznej w latach 2009–2015”,

zaakceptowaną przez ministra spraw wewnętrznych

i administracji w dniu 15 września 2009 r. i zatwier-

dzoną przez komendanta głównego Straży Granicz-

nej w dniu 24 września 2009 r.

Zgodnie z powyższymi dokumentami przekształ-

cenia w Straży Granicznej miały doprowadzić do sy-

tuacji, w której na każdej wewnętrznej granicy Unii

Europejskiej pozostanie tylko jeden odział Straży

Granicznej.

„Koncepcja funkcjonowania Straży Gra-

nicznej w latach 2009–2015” zakładała zniesienie

z dniem 31 grudnia 2010 r.

Sudeckiego i Śląskiego

Oddziału Straży Granicznej i utworzenie w ich miej-

sce jednego Śląskiego Oddziału Straży Granicznej na

ską.

Komenda Karpackiego Oddziału Straży Gra-

nicznej, któremu przyporządkowany byłby odcinek

granicy Rzeczypospolitej Polskiej z Republiką Sło-

wacką, nadal miała pozostać w Nowym Sączu.

Idea likwidacji Karpackiego Oddziału Straży Gra-

nicznej w Nowym Sączu doprowadziła do licznych

działań i interwencji, w wyniku których została przy-

gotowana: Propozycja zmiany organizacyjnej Straży

Polskiej (granica państwa z Republiką Słowacką

i Republiką Czeską) oraz skutków jej wdrożenia, któ-

ra zakładała, że do końca 2012 r. na południowej gra-

nicy mają funkcjonować trzy Oddziały Straży Gra-

nicznej: Karpacki, Śląski i Sudecki.

Wedle posiadanych przez nas informacji w chwili

obecnej został powołany w Ministerstwie Spraw We-

wnętrznych specjalny zespół, który ma opracować

schemat zmian w strukturze organizacyjnej Straży

Polskiej.

Od decyzji tego zespołu będzie zależał dal-

szy los oddziałów Straży Granicznej, w tym Karpac-

263

Zatem mając na uwadze powyższe, zwracamy się

1.

Na jakim etapie znajdują się prace specjalnego

zespołu mającego za zadanie opracowanie schematu

zmian w strukturze organizacyjnej Straży Granicz-

nej na południowej granicy Rzeczypospolitej Polskiej,

jaki jest zakres jego prac oraz kiedy jest planowane

ich zakończenie?

2.

Czy planowane zmiany w strukturze organiza-

Rzeczypospolitej Polskiej zmierzają do likwidacji któ-

regoś z jej oddziałów, a w szczególności Karpackiego

li tak, to co jest przyczyną takich planów?

Gdyby w istocie rzeczy działania MSW zmierzały

do likwidacji Karpackiego Oddziału Straży Granicz-

nej w Nowym Sączu, to chcielibyśmy stanowczo prze-

ciwko takiej decyzji zaprotestować.

Podkreślić należy, że Karpacki Oddział Straży

Granicznej w Nowym Sączu jest jednym z najlepszych

oddziałów w całej Polsce.

To właśnie w tym oddziale

jest zlokalizowana znana w Polsce i na świecie Orkie-

stra Reprezentacyjna Straży Granicznej oraz podod-

dział odwodowo-reprezentacyjny.

Liczne sukcesy od-

noszą również wydział zabezpieczenia działań oraz

wydział obsługi lotnictwa Straży Granicznej.

Na uwa-

gę zasługuje również fakt, że infrastruktura Karpac-

kiego Oddziału Straży Granicznej została gruntownie

zmodernizowana.

Na ten cel przeznaczono ogromną

kwotę 55 mln zł, za którą zmodernizowano budynki

administracyjne, warsztatowo-magazynowe, stację

paliw oraz wybudowano lądowisko dla śmigłowców.

To wszystko sprawia, że właśnie ten oddział powinien

być predestynowany do realizacji zadań Straży Gra-

nicznej na odcinku granicy Rzeczypospolitej Polskiej

z Republiką Słowacką.

Z poważaniem

Posłowie Andrzej Romanek

i Piotr Szeliga

Warszawa, dnia 29 sierpnia 2012 r.

(nr 8426)

do ministra transportu,

w sprawie uznania ambon myśliwskich

Szanowny Panie Ministrze!

Ambona myśliwska

jest jednocześnie urządzeniem łowieckim i stanowi-

skiem nadziemnym o określonej konstrukcji budow-

lanej.

Podstawowe wymagania, jakie powinno speł-

Prawa budowlanego.

A więc powinny: zapewniać bez-

pieczeństwo konstrukcji, pożarowe, użytkowania, speł-

niać warunki higieniczne, zdrowotne i ochrony śro-

dowiska i inne.

Prowadzi to do wniosku, że zarówno

ambony myśliwskie, jak i wieże obserwacyjne należy

uznać za obiekty małej architektury.

Obecnie kilkaset tysięcy ambon myśliwskich po-

budowanych niezgodnie z Prawem budowlanym,

wzniesionych przez koła łowieckie, jest przedmio-

tem licznych sporów.

W praktyce procedura wyda-

nia pozwolenia trwa około 2 miesięcy.

Jednakże

chcąc w prawidłowy sposób zabezpieczyć ochronę

pól przed dziką zwierzyną, ambony należy wykonać

w czasie 2–3 dni, na co nie pozwalają dotychczasowe

przepisy Prawa budowlanego.

Dodatkowo jest to

procedura kosztowna ze względu na sporządzenie

projektu budowlanego, map do celów projektowych

i inne koszty.

Dotychczasowe przepisy utrudniają myśliwym

wykonywanie zadań związanych z gospodarką ło-

wiecką oraz działań służących rozwojowi obszarów

wiejskich i turystyki, w szczególności realizacji za-

dań związanych ze ścieżkami edukacyjnymi, a także

promocji aktywnej formy wypoczynku i rekreacji.

Propozycją rozwiązania zaistniałej sytuacji jest zmia-

na zapisu w art. 29 Prawa budowlanego poprzez do-

pisanie do listy obiektów wyłączonych z wydania po-

zwolenia na budowę również ambon myśliwskich

i wież obserwacyjnych wzniesionych na potrzeby tu-

rystyki wiejskiej i łowiectwa.

zajmuje ministerstwo w związku z propozycją dopi-

sania do art. 29 Prawa budowlanego ambon myśliw-

skich i wież obserwacyjnych?

Z poważaniem

Posłowie Henryk Smolarz

i Zbigniew Włodkowski

Lublin, dnia 30 sierpnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 8427)

do ministra transportu,

w sprawie programu „Rodzina na swoim”

Rządowy program „Rodzina na swoim” realizo-

własnego mieszkania.

Program polega na doﬁnanso-

waniu odsetek od kredytów na cele mieszkaniowe

przez pierwsze 8 lat ich spłacania.

Dotyczy to miesz-

264

kań kupowanych na rynku zarówno pierwotnym, jak

i wtórnym, jednak przy wprowadzonych pewnych

ograniczeniach dotyczących metrażu takich miesz-

kań, jak i przeciętnej ceny metra kwadratowego

mieszkania.

Finansowe wsparcie kierowane jest do

ci, które w dniu zawarcia umowy kredytu preferen-

cyjnego nie posiadają mieszkania własnego lub

w spółdzielni mieszkaniowej.

Zgodnie z ustawą z 2010 r.

o zmianie ustawy o ﬁnansowym wsparciu rodzin

gram został skierowany nie tylko do małżeństw, lecz

także do osób samotnych, tzw. singli.

Ze środków bu-

dżetowych wypłacane są dopłaty do oprocentowania

kredytów mieszkaniowych.

Spłata za kredytobiorcę

części odsetek dotyczy kredytów w złotych udzielo-

nych przez wybrane banki komercyjne.

Program „Rodzina na swoim” powstał w celu

wzmocnienia zdolności nabywczej lokali mieszkal-

nych przez małżeństwa oraz osoby samotnie wycho-

wujące dzieci.

Kredyty w ramach programu „Rodzina na swo-

im” stały się do tego stopnia popularne, że do roku

2011 rodziny nabyły ok. 160 tys. mieszkań.

Mimo

niekorzystnych zmian w tym programie, dokona-

nych przez koalicję rządzącą w roku 2011, jeszcze

w roku obecnym rodziny nabędą ok. 40 tys. miesz-

kań.

Jednak program „Rodzina na swoim” będzie

funkcjonował w obecnym kształcie tylko do końca

2012 r.

Doprowadzi to do sporego ograniczenia za-

spokojenia potrzeb mieszkaniowych rodzin, które

przy pomocy państwa były zdolne do zakupu miesz-

kania lub domu o przeciętnym standardzie powierzch-

niowym i cenowym.

Pana Ministra z pytaniem:

1.

W jaki sposób po zakończeniu programu „Ro-

dzina na swoim” nasze państwo zamierza ułatwiać

młodym Polakom nabycie własnego mieszkania?

2.

Czy rząd zaoferuje nowy program wspierania

osób chcących kupić swoje własne mieszkanie?

Z poważaniem

Poseł Barbara Bartuś

Warszawa, dnia 30 sierpnia 2012 r.

(nr 8428)

do ministra zdrowia

w sprawie opłat za korzystanie

z odbiorników telewizyjnych w szpitalach

Pragnę ponowić moją interpelację odnośnie do

odpłatności za oglądanie telewizji w szpitalach.

Nie-

wątpliwy jest fakt, iż podmiot leczniczy prowadzący

szpital nie jest ustawowo zobowiązany do zapewnie-

nia bezpłatnego korzystania z telewizora.

Niemniej

jednak sytuacja, z jaką mamy do czynienia, wydaje

się niedopuszczalna.

Wielu pacjentów oddziałów szpi-

talnych całymi dniami nie ma żadnej rozrywki i nie

ma możliwości nawet obejrzenia wiadomości czy pro-

gramu rozrywkowego w telewizji.

A przecież dobrze

wiadomo, że komfort psychiczny znacznie wpływa na

zdrowie pacjenta, chyba że państwo uważacie, iż pa-

cjent ma tylko leżeć i patrzeć w suﬁt,botonajlepiej

wpływa na jego zdrowie.

W wielu szpitalach odpłatność za godzinę korzy-

stania z luksusu oglądania telewizji stanowi 2 zł.

Ta

kwota w przeliczeniu na parę godzin dziennie przez

cały okres hospitalizacji urastałaby do kilkudziesię-

ciu, a może nawet kilkuset złotych.

Niestety wiele

osób nie może sobie na to pozwolić.

Panie Ministrze, w moim biurze poselskim poja-

wia się wiele osób, często starszych, które wprost

z żalem mówią, że pracowały całe życie, a dziś ich na

nic nie stać, w tym nie stać ich na leczenie.

I takich

właśnie ludzi skazuje się na to, że gdy znajdą się

w szpitalu, to wybrana ﬁrmazarabiananich.

A pacjent nie ma nawet wyboru, gdzie może oglą-

dać telewizję, bo zarządzający szpitalami oddają ich

„w ręce” jednej ﬁrmy.

Ponadto skąd taka stawka za godzinę oglądania

telewizji w takich instytucjach jak szpital?

Pojawia

się też realna obawa, że w przyszłości pacjenci będą

musieli płacić za ładowanie telefonu komórkowego,

suszenie włosów suszarką czy za użycie każdego in-

nego narzędzia pobierającego prąd bez słuszności

jego wykorzystania.

Podniosę jeszcze jeden aspekt, poruszany zresztą

w mojej poprzedniej interpelacji, a dotyczący sprawie-

dliwości społecznej, a właściwie przyzwoitości.

Bo czy

etyczne jest wymuszanie od pacjentów opłat za coś,

co np. każdy przestępca odsiadujący swój wyrok ma

zapewnione z publicznych pieniędzy?

W związku z powyższym zwracam się ponownie

do Pana Ministra z przedstawionym problemem i py-

taniem:

1.

Czy i jak rząd zamierza rozwiązać problem od-

płatności za oglądanie telewizji w szpitalach, skoro

odpowiedzialnego za uregulowanie tej kwestii pod-

miotu nie wskazuje ustawa?

2.

Czy ministerstwo zakaże wskazanych praktyk

placówkom zdrowotnym świadczącym usługi me-

dyczne ze środków NFZ?

Z poważaniem

Poseł Barbara Bartuś

265

Interpelacja

(nr 8429)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

czeniu upraw rolnych i zwierząt gospodarskich wa-

runkiem uzyskania dopłat do składek jest stawka

taryfowa, która nie może przekroczyć wysokości

wskazanej w art. 5 ust. 2 ustawy.

Wysokość, o której

mowa, stanowi: 3,5% sumy ubezpieczenia w przypad-

ku upraw zbóż, kukurydzy, rzepaku jarego, rzepiku,

ziemniaków lub buraków cukrowych; 5% sumy ubez-

pieczenia w przypadku ubezpieczenia upraw rzepaku

i krzewów owocowych, truskawek lub roślin strącz-

kowych; 0,5% sumy ubezpieczenia w przypadku

ubezpieczenia zwierząt gospodarskich.

Na podstawie

tejże umowy pomiędzy zakładami ubezpieczeń a MRiRW

zostały sporządzone umowy w sprawie dopłat ze

Na terenie powiatu nowosądeckiego jedynym ubez-

pieczycielem oferującym ubezpieczenia upraw i zwie-

rząt jest PZU SA.

Składka taryfowa jednak znacznie

przekracza 6% sumy ubezpieczenia.

W związku

z tym producenci rolni zostali pozbawieni dopłat

umów ubezpieczenia.

Żaden przepis ustawy nie nakłada bowiem na ubez-

pieczyciela obowiązku stosowania stawek zgodnych

z ustawą.

W efekcie samowola ubezpieczycieli prowadzi

do naliczenia znacznie wyższych stawek, a ustawa nie

chroni producentów w żadnym stopniu przed wysokimi

składkami ubezpieczeniowymi.

Ponadto rezygnacja

z ubezpieczenia naraża rolników na straty sięgające

wartości całego plonu.

Zawarcie umowy ubezpieczenia

ze składką taryfową powyżej 6% wartości ubezpiecze-

nia, bez możliwości dopłat do tej składki z budżetu pań-

stwa, pozbawia producenta spodziewanego dochodu

i czyni produkcję nieopłacalną.

W związku z przedstawionym powyżej problemem

producentów rolnych z powiatu nowosądeckiego

1.

Czy ministerstwo przewiduje zmiany zapisów

ustawy regulujących wysokość stawek taryfowych?

2.

Czy ministerstwo zamierza określić stałą wy-

sokość dopłaty do stawki taryfowej?

3.

Czy i jakie zobowiązania planuje nałożyć rząd

na ubezpieczycieli, z którymi podpisano umowy w spra-

tami rolnymi?

Z poważaniem

Poseł Barbara Bartuś

(nr 8430)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Linia kolejowa Sza-

motuły – Międzychód była oddawana do użytku eta-

pami w latach 1907–1908.

Na początku przemian

ustrojowych, w roku 1995 zawieszono kursowanie

pociągów pasażerskich, a kilka lat później towaro-

wych.

Obecnie sporadyczny ruch pociągów towaro-

wych odbywa się na odcinku Międzychód – Sieraków

Wielkopolski.

W roku 2009 na odcinku Szczepankowo – Binio

linia straciła przejezdność – zaasfaltowanych zostało

kilka przejazdów.

Stało się to mimo wpisania linii do

rejestru linii o znaczeniu państwowym.

Nadanie zna-

czenia państwowego trasie wynikało z faktu odkry-

Sierakowa i Międzychodu.

Brak przemysłowej eks-

ploatacji złóż przełożył się jednak na zaniechanie

działań na rzecz utrzymania lub odnowy linii.

Jedyny odcinek linii 368, który jest wykorzysty-

wany, to Sieraków – Międzychód.

Wykorzystuje się

go do przewozów transportowych.

W sezonie letnim

sporadycznie organizowane są przewozy turystyczne.

Należy podkreślić, że zawieszenie ruchu pasażerskie-

go odbywało się w warunkach obsługi tych połączeń

ciężkimi składami – lokomotywą spalinową z docze-

pionymi wagonami.

W momencie likwidacji ruchu

pasażerskiego nie analizowano zastąpienia pociągów

bardziej efektywnymi ekonomicznie autobusami szy-

nowymi.

Trasa 368 posiada bardzo istotne znaczenie dla

rozwoju turystyki w północno-zachodniej części Wiel-

kopolski, jej modernizacja sprzyjałaby poprawie do-

stępności do edukacji i miejsc pracy mieszkańców

regionu dotkniętego wysoką stopą bezrobocia.

W dniu

dzychodzie odbyło się spotkanie nt. rewitalizacji tra-

sy 386.

Postulat ten był podnoszony przez niektóre

samorządy.

Istnienie systemu regionalnego transportu pu-

blicznego jest kluczowym elementem z punktu wi-

dzenia stymulacji turystyki regionalnej.

Transport

266

publiczny umożliwia zarówno turystykę pobytową,

jak i pieszą i rowerową.

Szczególne znaczenie posiada

kolej.

Posiada duże możliwości przewozowe, dzięki

czemu można planować podróże w sposób elastyczny

(ryzyko braku możliwości wejścia do pojazdu jest zni-

kome), oraz zapewnia możliwość przewozu rowerów,

co w przypadku transportu drogowego jest bardzo

trudne.

W obszarze linii 368 leżą bardzo atrakcyjne

z punktu widzenia turystyki rowerowej obszary,

zwłaszcza Sierakowskiego Parku Krajobrazowego.

Przez ten teren przechodzi Szlak Stu Jezior oraz mię-

dzynarodowa trasa rowerowa R-2, a także lokalne

szlaki piesze i rowerowe.

Często podnoszonym argumentem za likwidacją

tras kolejowych jest możliwość przekształcenia ich

w trasy rowerowe.

Niewątpliwie takie trasy cechują

się korzystnymi z punktu widzenia ruchu rowerowe-

go parametrami: oddzieleniem od ruchu kołowego,

minimalnymi nachyleniami i własnymi obiektami

inżynierskimi.

Likwidacja tras kolejowych przynosi

jednak więcej strat niż korzyści dla rozwoju turysty-

ki rowerowej.

Tak więc z punktu widzenia rozwoju

turystyki istotna jest reaktywacja trasy 368, zwłasz-

cza że wielkopolski samorząd wojewódzki ma do-

świadczenie w przywracaniu tras kolejowych do

stanu przejezdności (np. Wągrowiec – Rogoźno), jak

i w kompleksowych modernizacjach (np. Poznań

– Wągrowiec).

Jakie są zamierzenia ministra transportu wobec

trasy kolejowej 368?

Czy minister transportu rozważa reaktywację tej

trasy lub przeprowadzenie minimalnych niezbęd-

nych remontów, które umożliwiłyby okazjonalne

przejazdy turystyczne?

Czy minister transportu dysponuje szacunkiem

kosztów przeprowadzenia minimalnego remontu ww.

trasy do standardu umożliwiającego okazjonalne

przejazdy?

Z poważaniem

Posłowie Tadeusz Dziuba

i Paweł Szałamacha

Warszawa, dnia 30 sierpnia 2012 r.

(nr 8431)

do ministra ﬁnansów

w sprawie nadzoru

nad internetowymi kantorami

tzw. ustawy antyspreadowej mija już rok.

Pozwala

ona spłacać zadłużonym Polakom raty w walucie,

w jakiej zaciągnęli kredyt, bez żadnych dodatkowych

opłat.

Aby tego dokonać, wystarczy podpisać w ban-

ku aneks do umowy, który pozwala nam na spłatę

kredytu w walucie, i co miesiąc samemu kupować

euro czy franki.

Możliwość ogromnych zysków zwęszyły kantory

internetowe, które w ciągu ostatnich miesięcy po-

wstają bardzo dynamicznie i posiadają atrakcyjniej-

szą ofertę cenową od banków czy tradycyjnych kan-

torów.

Działalność takiego kantoru jest niesamowicie

prosta i polega na zarejestrowaniu się na jego stronie,

gdzie trzeba podać prywatne dane oraz numery

dwóch kont – złotowego i walutowego.

Po wybraniu

kwoty, jaką chcemy przewalutować, serwis sam wy-

liczy, ile trzeba będzie zapłacić.

Kwotę tę musimy

przelać na wskazane konto.

Po tej operacji serwis

prześle nam euro czy franki na nasz rachunek.

Szyb-

kość, łatwość budzą jednak wiele zastrzeżeń, ponie-

waż żadne przepisy nie regulują działalności kanto-

rów internetowych i nie określają instytucji nadzo-

rujących.

W związku z ostatnio ujawnioną sprawą dotyczą-

cą Amber Gold, mając na uwadze kwestie ﬁnansowe,

prawne i bezpieczeństwo Polaków, kieruję do Pana

Ministra pytania, prosząc o możliwie szybką i precy-

zyjną odpowiedź:

1.

Kto sprawuje nadzór ﬁnansowo-prawny nad

internetowymi kantorami?

2.

Jakie przepisy regulują działalność interneto-

wych kantorów?

3.

Kto w razie bankructwa kantoru interneto-

wego zapewni klientom zwrot powierzonych pie-

niędzy?

4.

Czy ministerstwo planuje nowelizację ustawy

o działalności kantorowej o kantory świadczące usłu-

gi w sieci?

Z wyrazami szacunku

Poseł Zbigniew Girzyński

Toruń, dnia 30 sierpnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 8432)

do ministra nauki i szkolnictwa wyższego

267

wynajęcia sali na spotkanie z panem Jarosławem Ka-

czyńskim (22 lipca 2012 r.).

Szkoły wyższe odgrywają bardzo ważną rolę spo-

łeczną, wyrażającą się w kształtowaniu młodego po-

kolenia do tego, aby stanowiło aktywną cząstkę spo-

łeczeństwa obywatelskiego.

Integralną częścią dzia-

łań władz uczelni powinno być również wypełnienie

funkcji środowiskowej poprzez otwieranie swych po-

dwojów dla różnorakich środowisk kulturowych i po-

litycznych.

Wielość, różnorodność, pluralizm to poję-

cia, które powinny charakteryzować postawę władz

każdej uczelni.

Niestety, władze PWSZ w Tarnowie

odstąpiły od tej zasady, wyrażając zgodę na debatę

na terenie szkoły obecnie urzędującego ministra,

z drugiej zaś strony odrzuciły wniosek o odpłatne

wynajęcie sali na spotkanie z liderem największej

partii opozycyjnej panem Jarosławem Kaczyńskim.

Spotkanie miało odbyć się 22 lipca.

Pani Minister, bardzo proszę o zajęcie w tej ma-

terii jednoznacznego stanowiska.

Czy teren uczelni

zastrzeżony jest wyłącznie dla polityków koalicji rzą-

dzącej?

Czy PWSZ w Tarnowie jest szkołą rządową

czy też państwową?

Poseł Włodzimierz Bernacki

Warszawa, dnia 30 sierpnia 2012 r.

(nr 8433)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie zaawansowania prac

pelację w sprawie zaawansowania prac nad przygo-

towaniem zasad, wedle których będą przeprowadza-

ne egzaminy maturalne.

W najbliższym czasie do szkół ponadgimnazjal-

nych zostanie wprowadzona nowa podstawa progra-

mowa, gruntownie zmieniająca dotychczasowy model

edukacji w liceach ogólnokształcących.

W związku

zaniepokojeniem, jakie ma miejsce w środowiskach

nauczycielskich, szczególnie zaś rodziców, zwracam

Stawiam pytanie: Na jakim etapie znajdują się

prace nad modelem przyszłych egzaminów matu-

ralnych?

Poseł Włodzimierz Bernacki

(nr 8434)

do ministra rozwoju regionalnego

w sprawie włączenia podregionu

Szanowna Pani Minister!

Na podstawie art. 195

poz. 1062, z 2006 r.

Nr 15 poz. 194 oraz z 2007 r.

Nr 23, poz. 253 i Nr 87, poz. 943) składam interpela-

cję poselską do Pani Minister w sprawie włączenia

działu NUTS 3 do programu Polska wschodnia

w okresie programowania na lata 2014–2020.

Jako poseł ziemi siedleckiej zwracam się do Pani

ﬁcznej obszaru Programu Operacyjnego „Rozwój

Polski Wschodniej” i włączenie podregionu siedlecko-

-ostrołęckiego w ramach podziału NUTS 3 do pro-

gramu Polska wschodnia w nowym okresie progra-

mowania na lata 2014–2020.

Program Operacyjny „Rozwój Polski Wschodniej”

obejmuje obszar pięciu województw: lubelskiego, pod-

karpackiego, podlaskiego, świętokrzyskiego i war-

mińsko-mazurskiego.

W momencie przystąpienia

Polski do Unii Europejskiej te pięć województw Pol-

ski wschodniej uznano za najbiedniejsze regiony nie

W badaniach Eurostat z 2002 r. jako kryterium

przypadający na osobę.

Takie kryterium, choć słusz-

ciedla jednak poziomu rozwojowego w przekroju geo-

graﬁcznymPolski.

Niemożebyćrównieżstosowane

względem całych obszarów powstałych w wyniku no-

wego podziału administracyjnego Polski, jakiego do-

konano w 1998 r.

Obszar północno-wschodni woj.

dów administracyjnych nie jest zaliczany do Polski

wschodniej.

Tereny te obarczone są również zaszło-

ściami historycznymi.

Były areną walk powstań-

czych w czasach zaborów, ludność poddawana była

wielu prześladowaniom, co wpłynęło również na

słabszy rozwój gospodarczy tych ziem.

I i II wojna

światowa przyniosły dalsze zniszczenia, a w czasach

Polski Ludowej nastąpiły zapóźnienia cywilizacyjne

spowodowane kolektywizacją i nacjonalizacją pry-

watnych sektorów gospodarki.

Te negatywne zjawiska dotknęły w znacznym

stopniu podregion siedlecko-ostrołęcki.

Po wstąpie-

niu Polski do Unii Europejskiej znalazł się on poza

268

nia jedynie ze względów formalnych i administracyj-

nych.

Wszystkie wskaźniki rozwojowe są na tym ob-

szarze zbliżone do podregionów objętych tym progra-

mem.

Jak wynika z danych Głównego Urzędu Staty-

stycznego, produkt krajowy brutto liczony na jedne-

go mieszkańca w 2009 r. według podregionów NUTS

3 dla podregionu nr 26 siedlecko-ostrołęckiego wy-

nosi zaledwie 74,3% PKB krajowego.

Ten wskaźnik

jewództw, które uzyskują wsparcie z programu Pol-

ska wschodnia.

Dla porównania PKB podregionu

lubelskiego to 87,9%, rzeszowskiego – 80,2%, olsz-

tyńskiego – 82,4%.

Te dane dowodzą, że wsparcie

Taki postulat został również sformułowany w pro-

jekcie „Strategii rozwoju województwa mazowieckie-

go do 2030 r.”

Okazuje się, że dotychczasowa strate-

gia samorządu Mazowsza zmierzająca do wyrówny-

wania dysproporcji rozwoju jest nieskuteczna.

Ro-

snące opodatkowanie Mazowsza z tytułu wpłaty na

subwencję regionalną przy jednoczesnym spadku

mające na celu wyrównywanie rozwoju społeczno-

-gospodarczego województwa.

Wpływa to negatywnie

na sytuację w jego wschodnich częściach, a w szcze-

gólności dotyczy podregionu siedlecko-ostrołęckiego,

Podregion siedlecko-ostrołęcki położony w środ-

kowo-wschodniej części Polski, we wschodniej i pół-

nocno-wschodniej części woj. mazowieckiego w prze-

ważającej części pokrywa się z podregionem staty-

stycznym NUTS 3.

Głównymi ośrodkami życia spo-

łeczno-gospodarczego są tu Siedlce (76,4 tys. miesz-

kańców) oraz Ostrołęka (53,4 tys.), a także nieco

mniejsze miasta, takie jak: Wyszków (27,1 tys.),

Ostrów Mazowiecka (22,5 tys.), Sokołów Podlaski

(18,5 tys.) i Węgrów (12,6 tys.).

Znaczną część miesz-

kańców stanowi ludność mieszkająca na terenach

wiejskich.

Obszar ten, szczególnie w części północno-wschod-

niej, jest mocno niedoinwestowany pod względem in-

frastrukturalnym, ze słabą dostępnością usług pu-

blicznych oraz niewielkim potencjałem rozwojowym

(mapa 14).

Charakteryzuje się on znacznym bezrobo-

ciem.

W powiecie makowskim jest odnotowany jeden

z najwyższych w województwie odsetek długotrwale

bezrobotnych wynoszący 64,0% ogółu bezrobotnych.

Ponadto powiaty: siedlecki – 32,0%, łosicki – 31,1%,

węgrowski – 30,9%, sokołowski – 30,7% oraz ostro-

łęcki – 30,0% wyróżniają się najwyższym udziałem

bezrobotnych poniżej 25. roku życia w ogólnej liczbie

bezrobotnych.

W podregionie ostrołęcko-siedleckim PKB na

1 mieszkańca w 2009 r. kształtował się poniżej 75%

średniej krajowej, tj. 74,3%.

Z tego względu samorząd

województwa postuluje włączenie tego obszaru

NUTS 3 do interwencji z poziomu kraju w ramach

programu rozwoju Polska wschodnia.

Polityka prowadzona wobec tego obszaru powin-

na doprowadzić do podniesienia jakości życia i polep-

szenia warunków prowadzenia działalności gospo-

darczej poprzez m.in. uzupełnienie istniejącej infra-

struktury komunikacyjnej oraz wykształcenie zdol-

ności absorpcyjnych, zwłaszcza ośrodków miejskich,

do przyjmowania pojawiających się impulsów rozwo-

jowych.

Ważnym elementem prowadzonej polityki

powinno być zwiększenie dostępu do usług publicz-

nych oraz podniesienie ich jakości, a także wykorzy-

stanie w gospodarce podregionu potencjału sektora

rolniczego (patrz mapa na str. 269).

Podobne analizy dotyczące podregionu siedlecko-

-ostrołęckiego znajdujemy w dokumencie rządowym,

jakim jest „Koncepcja przestrzennego zagospodaro-

wania kraju do roku 2030”.

W strategii rozwoju czę-

sto mówi się o problemach związanych z równowagą

rozwoju poszczególnych regionów Mazowsza.

Wystę-

pują duże dysproporcje pomiędzy aglomeracją war-

szawską i pozostałymi częściami województwa.

Ten-

dencje zmian i procesy zachodzące w przestrzeni

Mazowsza wskazują, że w wyniku polaryzacji i me-

tropolizacji tracą na znaczeniu ośrodki subregional-

ne, takie jak: Ciechanów, Ostrołęka, Płock i Radom,

a także Siedlce.

Dodatkowo zasada równoważenia

rozwoju regionu i wykorzystania istniejących endo-

genicznych czynników rozwoju w wielu przypadkach

nie uwzględnia podregionu siedlecko-ostrołęckiego.

W polityce poprawy dostępności i efektywności trans-

portowej województwa Siedlce nie znalazły się w gro-

nie miast, które skorzystałyby z budowy ponadregio-

nalnych korytarzy drogowych stanowiących pasma

aktywizacji gospodarczej, jakie planowane są na kie-

runkach: Warszawa – Radom i Warszawa – Płock.

Podobnie jest w przypadku modernizacji i podno-

szenia klasy dróg wojewódzkich, Siedlce nie znalazły

się w tych planach jako ośrodek występujący w ob-

szarze oddziaływania metropolii warszawskiej.

Z tych

269

względów podregion siedlecko-ostrołęcki potrzebuje

dodatkowych impulsów rozwojowych, które daje pro-

gram „Rozwój Polski Wschodniej”.

Postulaty takie pojawiały się również podczas

konsultacji społecznych poświęconych problemom

aktualizacji strategii rozwoju oraz „Planu zagospo-

darowania przestrzennego województwa mazowiec-

kiego”.

Wyniki badań przeprowadzonych w ramach

projektu „Trendy rozwojowe Mazowsza” przeprowa-

dzone przez analityków z Polskiej Akademii Nauk

pod kierownictwem prof. Wojciecha Dziemianowicza

dowodzą, że jednym z najważniejszych problemów,

kryzys demograﬁczny.

Starzeniesięspołeczeństwa

raz częściej za granicę negatywnie wpływa na poten-

cjał rozwojowy naszego regionu.

Badania dowodzą

270

infrastruktury drogowej.

Słaba komunikacja to jed-

na z większych bolączek wschodniego Mazowsza.

Zdaniem fachowców z mazowieckiego biura planowa-

nia przestrzennego znaczna dynamika tych procesów

wymusza konieczność aktualizacji strategicznych ce-

lów rozwoju Mazowsza.

W regionie siedlecko-ostro-

łęckim większy nacisk należy położyć na wsparcie

przemysłu.

Trzeba stymulować wzrost konkurencyj-

ności gospodarki poprzez zmiany strukturalne, po-

budzanie aktywności innowacyjnej oraz efektywne

wykorzystanie zasobów ludzkich.

Bardzo ważkim problemem wschodniego Mazow-

sza jest również rozwój małych ośrodków akademic-

kich.

Siedlce to jedyne miasto w tej części wojewódz-

twa posiadające uniwersytet.

Jeżeli rozwijające się

uczelnie mają być konkurencyjne względem innych

ne jest wsparcie.

Bez odpowiedniej aparatury labo-

ratoryjnej, warsztatu naukowego nie uda się zatrzy-

mać najzdolniejszych studentów, a także konkuro-

wać z ośrodkami takimi, jak Kraków, Lublin czy

Warszawa.

Przeciwdziałanie zasygnalizowanym przeze mnie

problemom musi iść w parze z narzędziami polityki

spójności realizowanej w ramach programów opera-

cyjnych współﬁnansowanychprzezUnięEuropejską.

Region siedlecko-ostrołęcki spełnia wszystkie kryte-

ria, jakie towarzyszyły tworzeniu Programu Opera-

cyjnego „Rozwój Polski Wschodniej”.

Zarówno dane

statystyczne dotyczące sytuacji społeczno-gospodar-

czej, jak również oczekiwania wielu środowisk – go-

spodarczych, samorządowych, naukowych i kultural-

nych zdają się uzasadniać konieczność włączenia

naszego regionu do programu.

Czy ministerstwo prowadzi analizy w celu prze-

prowadzenia zmian w programie operacyjnym dla

Polski wschodniej w sprawie wprowadzenia do niego

Czy biedne powiaty podregionu siedlecko-ostro-

funduszy z budżetu państwa?

W przypadku nieuwzględnienia naszej propozycji,

jakie działania podejmie Pani Minister, aby zapobiec

wykluczeniu w zakresie rozwoju sieci infrastruktury

technicznej, drogowej i środowiskowej oraz dalszemu

regionu siedlecko-ostrołęckiego w stosunku do śred-

dzie ich otrzymywać wcale?

Z poważaniem

Poseł Krzysztof Tchórzewski

Siedlce, dnia 30 sierpnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 8435)

do ministra sportu i turystyki

w sprawie koniecznych zmian w ustawie

Szanowna Pani Minister!

Upadłość kolejnych biur

podróży nie może być traktowana jedynie jako nie-

szczęśliwy zbieg okoliczności.

Nie powinna być także

tłumaczona wyłącznie problemami gospodarczymi

na południu Europy czy niekorzystnymi kursami wa-

lut.

Bez wątpienia warto przyjrzeć się również nie-

dociągnięciom ustawowym i błędom popełnianym

w polityce naszego kraju.

Od początku wakacji wniosek o upadłość lub za-

wieszenie działalności złożyły takie biura podróży

jak: Sky Club, Alba Tour, Africano Travel, Blue Rays,

Elektra Travel, Aąuamaris, Mati World Holidays.

Li-

sta ta napawa sporym niepokojem i obawą o możliwe

kłopoty ﬁnansowekolejnychbiurpodróży.

Tymbar-

dziej że w Krajowym Rejestrze Długów widnieje aż

446 zadłużonych biur podróży, czyli jedna piąta

wszystkich ﬁrm tego typu działających w naszym

kraju.

Problemy w turystyce dotykają przede wszyst-

kim podróżujących, którzy muszą rezygnować z wa-

kacyjnego odpoczynku, skrócić pobyt za granicą,

zmieniać urlopowe plany.

Oczywiście niekorzystnie

wpływają na biura podróży i całą branżę turystycz-

ną, którą w tym roku dopadł wyraźny kryzys.

Ale

warto także pamiętać o obciążeniu ﬁnansowymsa-

morządów i urzędów marszałkowskich, które zajmu-

ją się sprowadzaniem turystów z zagranicy.

Koszt powrotu Polaków z nieudanych wakacji po-

krywany jest z kwoty gwarancyjnej, której zabezpie-

czenie jest konieczne, aby biuro podróży mogło uzy-

skać wpis do rejestru organizatorów turystyki i po-

średników turystyki.

Suma gwarancyjna ma zapew-

nić także zwrot kosztów za imprezy, które na skutek

upadłości ﬁrmyniemogłysięodbyć.

Wysokośćtej

sumy określa marszałek województwa, który jedno-

cześnie wydaje koncesję na prowadzenie działalności

turystycznej.

Kwota gwarancyjna powinna pokryć

całość kosztów, o których mowa.

Niestety, w interesie

biur podróży jest, by kwota ta była jak najniższa,

a tym samym kosztowała ﬁrmęjaknajmniej(skład-

ka płacona przez biura na rzecz towarzystwa ubez-

pieczeniowego wynosi do 2% sumy gwarancyjnej).

Co

więcej, gdy wysokość tej sumy jest niewystarczająca,

to zwrot kosztów dla turystów jest proporcjonalnie

obniżany.

Klient nie tylko traci wakacje, ale także

pieniądze, które za nieudany wyjazd zapłacił.

Dlatego trzeba mocno zastanowić się nad zmia-

nami, które wzmocniłyby ochronę podróżujących za

granicą.

Klient powinien znać wielkość obrotów ﬁrm

turystycznych (nie tylko wysokość ich sumy gwaran-

cyjnej), aby mógł w pełni świadomie wybrać tę, która

posiada najkorzystniejszą ofertę.

Jawność taka wzmoc-

niłaby konkurencję i podwyższyła standard świad-

271

czonych usług.

Warto także zadbać o większe gwaran-

cje ubezpieczeniowe i bankowe, a tym samym pełniej-

szą ochronę turystów.

Natomiast właściciele biur po-

dróży, którzy w wyniku własnych zaniedbań, nieprze-

myślanych decyzji doprowadzają do upadłości biura

i pozostawienia podróżnych za granicą, powinni po-

nosić odpowiedzialność karną.

Konieczne jest także

wzmożenie kontroli w sektorze turystycznym.

Z poważaniem

Poseł Waldemar Andzel

Warszawa, dnia 30 sierpnia 2012 r.

(nr 8436)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie problemu emigracji

polskich obywateli

Szanowny Panie Premierze!

Jak podają eksperci,

ok. 2,5 mln naszych rodaków przebywa obecnie na

stałe za granicą, głównie w Wielkiej Brytanii, Holan-

dii, Niemczech i Norwegii.

Co więcej, z danych opu-

blikowanych przez OfﬁceofNationalStatisticwyni-

ka, że wzrasta liczba Polaków, którzy w Wielkiej Bry-

tanii otrzymują status rezydenta (w ubiegłym roku

liczba ta wyniosła 614 tys. osób, podczas gdy dwa lata

wcześniej zatrzymała się na poziomie 545 tys.).

Poza

tym, jak podaje Narodowy Bank Polski, wyraźnie

wzrosła liczba transferów pieniężnych do Polski

(w pierwszym kwartale tego roku rodacy przesłali

928 mln euro, czyli o 67 mln euro więcej niż w ana-

logicznym okresie roku ubiegłego).

Polacy za granicę

coraz częściej sprowadzają całe rodziny.

Według da-

nych narodowego spisu powszechnego, w końcu mar-

ca ubiegłego roku poza ojczyzną przebywało ponad

220 tys. dzieci w wieku do 14 lat.

Szacuje się, że obec-

nie liczba ta może wynosić nawet 300 tys., czyli o 35%

emigracji.

Samo zjawisko emigracji nie jest czymś nowym,

jednak od momentu wejścia Polski do Unii Europej-

skiej obserwujemy jego natężenie i większą częstotli-

blemu.

Warto jednak jeszcze raz zwrócić uwagę na

negatywne skutki, jakie ze sobą niesie.

Przede

wszystkim chodzi o emigrację ludzi wykształconych,

młodych, którzy w ojczyźnie nie widzą szans na roz-

wój kariery zawodowej, czy po prostu godne życie.

Z Polski wyjeżdżają specjaliści, ale też osoby bez wy-

sokich kwaliﬁkacji.

Takarozpiętośćpokazuje,żeoby-

watele traktują wyjazd za granicę jako swoją szansę,

bez względu na ukończoną szkołę czy posiadany za-

wód.

Przyczyną takiego stanu rzeczy jest zła polityka

państwa, brak odpowiednich ustaw prorodzinnych

i adekwatnych do potrzeb społeczeństwa ulg.

Warto

przypomnieć, że kraje Europy Zachodniej i Północnej

zdecydowanie mocniej angażują się w pomoc rodzi-

nom poprzez zasiłki, mieszkania socjalne, ulgi podat-

kowe czy choćby bezpłatne przedszkola (przykładem

mogą być tutaj kraje skandynawskie czy Francja).

Wszystko po to, by zahamować proces niżu demogra-

ﬁcznego,arównocześniezatrzymaćobywateliwkra-

ju, tak by pracowali i płacili podatki na jego rozwój.

Tymczasem w Polsce nadal robi się zbyt mało, by

faktycznie wesprzeć rodziny ﬁnansowo,atakżein-

stytucjonalnie, choćby przez tak podstawową kwe-

stię, jak zapewnienie odpowiedniej liczby żłobków

i przedszkoli.

Nie dziwi więc, że znów wzrasta fala

emigracji.

Powodem takiego stanu rzeczy są nie tylko zanie-

dbania w polityce prorodzinnej, ale również inne

trudności, z którymi musi zmierzyć się obywatel.

Do-

bitnym ich przykładem są duże podwyżki cen, po-

cząwszy od produktów spożywczych, na tak zwanych

cenach administrowanych kończąc (gaz, energia elek-

tryczna, woda, wywóz nieczystości, transport pu-

bliczny).

Co więcej, Narodowy Bank Polski przyznał,

że z powodu konieczności łatania dziury budżetowej

mogą nastąpić kolejne podwyżki.

Tymczasem bada-

nia Konferencji Przedsiębiorców Finansowych wy-

raźnie pokazują, że Polacy swoje domowe budżety

oceniają najgorzej od siedmiu lat, a w dodatku nie

widzą większych szans na poprawę tej sytuacji w naj-

bliższej przyszłości.

Połowa Polaków ma problem

z terminowym spłacaniem rachunków i kredytów.

To

wszystko wiąże się z podjęciem decyzji o wyjeździe

za granicę.

Coraz częściej na stałe.

1.

Jakie kroki planuje podjąć rząd, by faktycznie

zahamować proces wzmożonej emigracji?

2.

Kiedy rząd ma zamiar zająć się dostosowa-

niem polityki prorodzinnej do aktualnych potrzeb

obywateli?

3.

Czy planowane są działania mające na celu po-

wrót do ojczyzny obecnych emigrantów?

Poseł Waldemar Andzel

272

Interpelacja

(nr 8437)

do ministra zdrowia

w sprawie nieprawidłowości

na rynku farmaceutycznym

Szanowny Panie Ministrze!

Nielegalny obrót le-

kami stał się w ostatnich miesiącach poważnym pro-

blemem.

Jak podaje Policja, tylko w pierwszej połowie

tego roku zanotowano 2 tys. przypadków takich prze-

stępstw (w tym samym okresie ubiegłego roku liczba

ta wynosiła 899).

Wśród najpopularniejszych medy-

kamentów na czarnym rynku wymienia się sterydy,

leki na potencję i odchudzanie, medykamenty stoso-

wane do przerywania ciąży, a także te, które podro-

żały po wprowadzeniu ustawy refundacyjnej.

Zdarza

się także fałszowanie recept.

Nie trzeba przekony-

wać, że taka sytuacja jest bardzo niebezpieczna dla

zdrowia, a nawet życia obywateli.

Leki kupowane

przez Internet (który zapewnia anonimowość i pouf-

ność, ważną szczególnie dla pacjentów z chorobami

uznanymi za wstydliwe) mogą okazać się równocze-

śnie bardzo groźne, zawierać substancje niewiado-

mego pochodzenia czy wywoływać nieprzewidziane

skutki uboczne.

Istnienie czarnego rynku leków

świadczy także o ich ograniczonej dostępności w le-

galnym obrocie lub ich zbyt wysokiej cenie.

Ten pro-

blem mogliśmy zaobserwować szczególnie w okresie

wprowadzania nowej ustawy refundacyjnej, która

zmniejszyła ﬁnansowanieniektórychleków.

Nieda

się całkowicie wyeliminować nielegalnej sprzedaży

leków, ale powinno się zrobić wszystko, żeby ten pro-

ceder ograniczyć.

Dzisiaj za wprowadzanie do obrotu

handlowego środków zakazanych przewidziana jest

wić się nad zaostrzeniem tej kary.

W tym miejscu trzeba wspomnieć także o dopa-

laczach, które pomimo wprowadzonego zakazu ob-

rotu zakupić można nielegalnie choćby przez Inter-

net.

Problem na nowo staje się bardzo niebezpiecz-

ny.

Państwowa Inspekcja Sanitarna podała, że po-

jawia się coraz więcej nowych punktów sprzedaży

zakazanych substancji – najwięcej w województwach

śląskim, łódzkim i kujawsko-pomorskim.

Co gorsza,

używki mają złożony skład, przez co mogą być bar-

dziej toksyczne.

1.

Co ministerstwo planuje zrobić, by ograniczyć

nielegalny obrót na rynku farmaceutycznym?

2.

Czy planowane jest wprowadzenie zmian usta-

wowych zwiększających kary za nielegalną sprzedaż

medykamentów?

3.

Jakie kroki planuje podjąć ministerstwo, by nie

dopuścić do zwiększenia zagrożenia dopalaczami?

Z poważaniem

Poseł Waldemar Andzel

(nr 8438)

do ministra zdrowia

w sprawie wprowadzenia

na listę leków refundowanych

leku stosowanego w leczeniu ciężkiej astmy

niu ciężkiej astmy.

W Polsce na ciężką odmianę astmy choruje około

1500 osób.

Jest to choroba nieuleczalna, obarczona

najpoważniejszymi powikłaniami i najgorszym roko-

waniem spośród wszystkich postaci astmy.

Od 4 lat

pacjenci chorzy na ciężką astmę walczą o refundację

leku ratującego ich życie – Xolair.

Lek jest dostępny

w formie szczepionki, umożliwiającej kontrolę astmy

ciężkiej, eliminującej gwałtowne ataki choroby, ho-

spitalizację, a przede wszystkim poprawiającej jakość

życia chorych.

Lek już kilkakrotnie otrzymywał po-

zytywną opinię Agencji Oceny Technologii Medycz-

nych, lecz mimo to ﬁnansowaniawciążbrak.

Warto podkreślić, że obecnie nie ma żadnej alter-

natywy dla tego leku.

Bez refundacji miesięczna te-

rapia kosztuje około 3 tys. zł.

Dla większości pacjen-

tów tak duża kwota stanowi barierę leczenia.

Nie

refundując tego leku, ministerstwo ponosi większe

koszty związane z ciągłą hospitalizacją chorych i ich

pobytami na oddziałach ratunkowych.

Zdecydowanie

lepszym rozwiązaniem byłoby ﬁnansowanie szcze-

pionki Xolair, a tym samym ulżenie astmatykom

w ich codziennym cierpieniu.

wia wprowadzi na listę leków refundowanych lek

Xolair?

Z poważaniem

Poseł Jadwiga Wiśniewska

Warszawa, dnia 30 sierpnia 2012 r.

273

Interpelacja

(nr 8439)

do ministra ﬁnansów

w sprawie praktyki, jaka wytworzyła się

Szanowny Panie Ministrze!

Niniejszym proszę

o wyjaśnienie, jak Ministerstwo Finansów zapatruje

się na sposób prowadzenia postępowań w zakresie

nieujawnionych źródeł przychodów, a w szczególności

na praktykę polegającą na nieuwzględnianiu przez

aparat skarbowy jako źródła pochodzenia majątku

otrzymanych darowizn bądź pożyczek, które nie zo-

stały przez podatnika wcześniej ujawnione, a na któ-

re powołuje się w trakcie toczącego się postępowania

podatkowego.

Wskazać należy, iż przepisem będącym podstawą

prawną dla decyzji wydawanych w toku postępowa-

zycznych, zgodnie z którym: „Wysokość przychodów

nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach

mienia, pochodzącym z przychodów uprzednio opo-

datkowanych lub wolnych od opodatkowania”.

pytania:

1.

Czy jeśli w trakcie postępowania w sprawie

nieujawnionych źródeł pochodzenia majątku podat-

nik powołuje się na otrzymane darowizny bądź po-

życzki (i fakt ten nie budzi wątpliwości), które nie

zostały wcześniej zgłoszone do właściwego urzędu

skarbowego, to wykazane w ten sposób źródło po-

chodzenia majątku (darowizna, pożyczka) może sta-

nowić pokrycie dla poczynionych przez podatnika

wydatków?

2.

Czy unormowanie powyżej wskazanego przepi-

su ustawy oznacza, iż przy postępowaniach tego typu

pokrycie dla poczynionych wydatków mogą stanowić

jedynie dochody opodatkowane bądź zwolnione spod

opodatkowania podatkiem dochodowym od osób ﬁ-

zycznych?

W konsekwencji czy otrzymane darowizny

bądź pożyczki (jako wolne od podatku) powinny zo-

stać uwzględnione?

Z wyrazami szacunku

Poseł Marek Balt

Warszawa, dnia 30 sierpnia 2012 r.

(nr 8440)

do ministra zdrowia

w sprawie prac legislacyjnych związanych

z wprowadzeniem prawnej dopuszczalności

pochówku szczątków pochodzących

ze spopielenia zwłok ludzkich

w ogrodach pamięci urządzonych

na terenie cmentarzy

Szanowny Panie Ministrze!

W 2005 r. podjęto

w naszym kraju kroki zmierzające do uzupełnienia

prawnej reglamentacji sposobu chowania zmarłych,

tj. wielokrotnie nowelizowanej (z powodu jej nieade-

tarzach i chowaniu zmarłych, poprzez wyraźne do-

puszczenie pochówku szczątków pochodzących ze

dzonym na terenie cmentarza.

Wniesiony przez Radę Ministrów w dniu 5 grud-

nia 2005 r. projekt ustawy o zmianie i uchyleniu nie-

których upoważnień do wydawania aktów wykonaw-

czych (druk sejmowy nr 299) przewidywał m.in. uzu-

pełnienie art. 12 ust. 1 ustawy o cmentarzach i cho-

waniu zmarłych o następujące sformułowanie: „Szcząt-

ki pochodzące ze spopielenia zwłok mogą być prze-

chowywane także w kolumbariach albo można je

cmentarza”.

Uzasadnienie projektu stwierdzało re-

alistycznie, że uregulowanie kwestii pochówku szcząt-

ków powstałych ze spopielenia zwłok ludzkich jest

dlatego istotne, że „w praktyce ten rodzaj pochówku

występuje coraz częściej.

Uzupełniono zatem przepi-

sy w zakresie miejsc pochówku na cmentarzach (ko-

lumbaria i ogrody pamięci urządzane na cmenta-

rzach)”.

Senat RP zaproponował poprawkę wykreśla-

jącą możliwość pochówku prochów w ogrodzie pamię-

ci urządzonym na terenie cmentarza.

Sejm nie od-

rzucił wymaganą większością bezwzględną wskaza-

nej poprawki Senatu, zatem weszła ona do treści

ustawy i w takiej postaci ustawa obowiązuje od dnia

Należy stwierdzić, iż od daty wejścia w życie tej

nowelizacji prawo polskie wyklucza inne niż wyraź-

nie dopuszczone w ustawie sposoby pochówku szcząt-

ków pochodzących ze spopielenia zwłok ludzkich,

w tym uprzednio praktykowane pogrzeby w ogro-

dach pamięci.

Polskie Stowarzyszenie Kremacyjne Administra-

torów Cmentarzy i Przedsiębiorców Pogrzebowych

z siedzibą w Warszawie (obecnie: Polskie Stowarzy-

szenie Pogrzebowe) oraz Regionalne Stowarzyszenie

Zwolenników Kremacji z siedzibą w Lublinie wystą-

skarżenie do Trybunału Konstytucyjnego przepisu

znowelizowanej w 2006 r. ustawy z 1959 r. o cmenta-

rzach i chowaniu zmarłych w zakresie, w jakim od-

nośny przepis ustawy wyklucza sposób pochowania

274

polegający na rozsypaniu szczątków pochodzących ze

na terenie cmentarza.

W odpowiedzi na działania

Polskiego Stowarzyszenia Pogrzebowego w Warsza-

wie oraz Regionalnego Stowarzyszenia Zwolenników

Kremacji w Lublinie 1 czerwca 2009 r. dyrektor De-

partamentu Ochrony Zdrowia Ministerstwa Zdrowia

powiadomił oﬁcjalnieopowołaniumiędzyresortowe-

go zespołu, który opracuje stosowny projekt noweli-

i chowaniu zmarłych.

Następnie, po pół roku, dyrek-

tor Departamentu Higieny Środowiska Głównego

Inspektoratu Sanitarnego pismem z dnia 2 listopada

2009 r. poinformował, że w rozpoczętych pracach ze-

społu „brany jest pod uwagę udział m.in. przedsta-

wicieli Polskiego Stowarzyszenia Funeralnego”,

wskazując, iż „pracami Zespołu w imieniu Ministra

Zdrowia, kierował będzie Pan Jan Orgelbrand”.

Wobec braku jakichkolwiek działań strony rządo-

wej przez następne dwa lata we wrześniu 2011 r. ww.

stowarzyszenia zwróciły się do rzecznika praw oby-

watelskich z prośbą o informację, na jakim etapie

znajdują się zapowiedziane i obiecane działania legi-

slacyjne.

W opisanej sytuacji nie wiadomo, czy odpowiedni

międzyresortowy zespół powstał czy nie, a jeśli tak,

czy podjął on jakiekolwiek działania.

W związku z opisaną problematyką i przedstawio-

nymi wątpliwościami, proszę Pana Ministra Zdrowia

o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

1.

Czy został powołany międzyresortowy zespół

ds. opracowania założeń projektu nowelizacji bądź

nowej ustawy o cmentarzach i chowaniu zmarłych?

2.

Jeśli tak – dlaczego, wbrew zapowiedziom, do

jego prac nie zaproszono inicjatora podjęcia działań

legislacyjnych, rzecznika praw obywatelskich i ww.

partnerów społecznych oraz jakie są efekty prac tego

zespołu?

3.

Jeśli odpowiedni zespół nie został powołany

– czy Minister Zdrowia wyciągnie stosowne konse-

kwencje wobec osób odpowiedzialnych za ponad

3-letnie zaniechanie w tej mierze oraz za dezinformo-

wanie rzecznika praw obywatelskich, ww. partnerów

społecznych oraz opinii publicznej?

4.

Czy Minister Zdrowia zlecił głównemu inspek-

torowi sanitarnemu zasięgnięcie opinii ekspertów

zewnętrznych w przedmiotowej sprawie, jeśli tak, to

komu i z jakim skutkiem?

5.

Czy Minister Zdrowia podjął bądź zamierza pod-

jąć właściwe kroki prawne w kierunku wykonania

przez Radę Ministrów inicjatywy ustawodawczej

w sprawie dopuszczalności prawnej pochówku szcząt-

dzie pamięci urządzonym na terenie cmentarza?

Z poważaniem

Poseł Marek Balt

(nr 8441)

do ministra gospodarki

w sprawie tragicznych danych dotyczących

Szanowny Panie Premierze!

Polskie PKB w II kwar-

tale wzrosło jedynie o 2,4%.

Wszyscy analitycy spo-

dziewali się wzrostu o 2,9%.

To najgorszy wynik od

III kwartału 2009 r.

W I kwartale bieżącego roku

te napawają obawą i wskazują na spowolnienie go-

spodarcze.

Niestety, ﬁrmy ograniczają produkcję.

Zmniejsza się liczba inwestycji.

Na spowolnienie tem-

pa wzrostu PKB wpłynęły osłabienie dynamiki spo-

życia ogółem oraz spadek akumulacji, a w rezultacie

– obniżenie o 0,2% popytu krajowego w skali roku

(po raz pierwszy od III kwartału 2009 r.).

Wpływ

popytu krajowego na wzrost PKB był negatywny

i wyniósł –0,2 punktu procentowego, w tym wpływ

spożycia ogółem wyniósł +0,9 punktu procentowego

(wyłącznie w związku ze wzrostem spożycia indywi-

dualnego, przy neutralnym wpływie spożycia pu-

blicznego).

Zmiana akumulacji miała negatywny

wpływ na tempo wzrostu PKB (–1,1 punktu procen-

towego), na co złożyła się ujemna kontrybucja przy-

rostu rzeczowych środków obrotowych: –1,5 punktu

procentowego, oraz dodatni wpływ popytu inwesty-

cyjnego: +0,4 punktu procentowego.

Znacznie więk-

szy niż w poprzednich kwartałach był pozytywny

wpływ eksportu netto na tempo wzrostu gospodar-

czego (+2,6 punktu procentowego), co było związane

ze spadkiem importu, przy (nieco) wolniejszym niż

w poprzednich kwartałach wzroście eksportu – czy-

tamy w komunikacie GUS.

Obserwujemy wyraźne

załamanie w branży budowniczej.

Niestety, ﬁrmybu-

dowlane do dzisiaj nie otrzymały zapłaty za budowę

autostrad i wiele z nich ogłasza upadłość.

1.

Jakie są przyczyny według Pana Premiera tak

2.

Jakie działania zamierza podjąć Ministerstwo

3.

Czy słuszna była decyzja RPP podwyższająca

4.

Czy Ministerstwo Gospodarki opracowuje kon-

kretne rozwiązania prawne, które będą wspierać pol-

skie ﬁrmywtrudnymczasiezapowiadanegoprzez

rząd kryzysu gospodarczego?

Z poważaniem

Biłgoraj, dnia 30 sierpnia 2012 r.

275

Interpelacja

(nr 8442)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

w sprawie regionalnych funduszy ﬁlmowych

Szanowny Panie Ministrze!

Regionalne fundusze

ﬁlmowewPolscesątworzoneprzezwładzesamorzą-

dowe w Polsce przy aktywnym udziale organizacji

pozarządowych bądź przez same organizacje trzecie-

go sektora.

Jednym z głównych zadań tych funduszy

jest wspieranie rozwoju lokalnego ruchu ﬁlmowego

nie tylko przy produkcji wybranych obrazów, ale rów-

nież przy organizacji wydarzeń kulturalnych zwią-

zanych ze sztuką X muzy.

Zgodnie z ustawą o kinematograﬁiz30czerwca

2005 r. jednym z najważniejszych dysponentów pu-

blicznych środków przeznaczonych na wspieranie

i rozwój polskiej sztuki ﬁlmowejjestPolskiInstytut

Sztuki Filmowej.

Jednym z podstawowych źródeł jego ﬁnansowa-

nia są dotacje podmiotowe i celowe z budżetu Mini-

sterstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

PISF

w każdym roku budżetowym organizuje liczne kon-

kursy, w ramach których można otrzymać dotacje

celowe na działania związane z kinematograﬁą–jed-

nymi z beneﬁcjentówprojektówPISFsąm.in.regio-

nalne fundusze ﬁlmowe.

Na terenie Rzeczypospolitej Polskiej regionalne

fundusze ﬁlmowenieistniejąjeszczem.in.wtakich

województwach jak kujawsko-pomorskie, warmińsko-

-mazurskie, podlaskie czy świętokrzyskie.

Z kolei

w województwie pomorskim istnieją dwa fundusze

z siedzibami w Gdańsku i w Gdyni.

Świadczy to

o dużej świadomości władz samorządowych i tworzeniu

sprzyjającej atmosfery dla rozwoju sztuki ﬁlmowej.

W wielu przypadkach w województwach, które nie

zdecydowały się na powołanie regionalnego funduszu

ﬁlmowego,barieręstanowiąobawyﬁnansowezwią-

zane z powołaniem takiego podmiotu.

Zapomina się,

że jednym z pośrednich zadań tych jednostek jest

wpływanie na promocję wizerunku regionu poprzez

wspieranie inicjatyw ﬁlmowych,któresątworzonena

terenie operowania danego funduszu.

Z drugiej strony

zapomina się o możliwości pośredniego ﬁnansowanie

inicjatyw regionalnych funduszy ﬁlmowychzbudżetu

Państwowego Instytutu Sztuki Filmowej.

Biorąc pod uwagę, że rozwój sztuki ﬁlmowejjest

jednym z najpopularniejszych środków promocyjnych

dla regionów, chcę zapytać Pana Ministra:

1.

Ile środków ﬁnansowychw2011r.orazwpierw-

szym półroczu 2012 r. zostało przekazanych w formie

dotacji celowych oraz konkursów przez Ministerstwo

Kultury i Dziedzictwa Narodowego regionalnym fun-

duszom ﬁlmowymwPolsce?

2.

Ile środków ﬁnansowychw2011r.orazwpierw-

Instytut Sztuki Filmowej?

dowego bądź Państwowy Instytut Sztuki Filmowej

posiada plan związany z zachęcaniem władz samo-

rządowych do tworzenia regionalnych funduszy ﬁl-

mowych w województwach, które dotychczas nie po-

siadają takich podmiotów?

Z poważaniem

Poseł Maciej Wydrzyński

Toruń, dnia 30 sierpnia 2012 r.

(nr 8443)

do ministra transportu,

w sprawie koncesji dla linii lotniczych

Szanowny Panie Ministrze!

Wydarzenia z okresu

wakacyjnego związane ze złożeniem wniosku o upa-

dłość ﬁrmyOLTExpresszmuszająnietylkopasaże-

rów, ale przede wszystkim władze Rzeczypospolitej

Polskiej do głębszej reﬂeksjinadudzielaniemkoncesji

przez Urząd Lotnictwa Cywilnego dla nowych prze-

woźników na polskiej mapie połączeń lotniczych.

Wprawdzie analitycy, którzy słysząc o tzw. cenowej

rewolucji w proponowanych przez przewoźnika staw-

kach za połączenia lokalne, zwracali od razu uwagę

na potencjalne zagrożenia, właściciele linii gwaranto-

wali, że są przygotowani na konieczność dopłat do

funkcjonowania swojej ﬂotypowietrznejprzezokres

przynajmniej trzech lat.

Z drugiej strony nie można

wprost mówić o wywróceniu rynku do góry nogami

(jak określali to liczni komentatorzy), ponieważ od

długiego już czasu na polskim niebie funkcjonują tacy

operatorzy jak Ryan Air czy Wizz Air, którzy dobrze

radzą sobie nawet w czasie największego kryzysu eko-

nomicznego, a nadal proponują bardzo atrakcyjne

ceny za połączenia na trasach międzynarodowych.

Co ciekawe i również warte zastanowienia, to fakt,

że jednym z ostatnich przewoźników zaliczanych po

kategorii „tanich”, który musiał wycofać się z rynku

ze względu na trudności ﬁnansowe,byłapolskalinia

Central Wings, która była częścią grupy LOT.

Niemniej jednak wycofanie się z rynku przewoź-

nika OLT Express i postawienie w bardzo trudnej

sytuacji tysięcy podróżujących zmusza do zadania

pytania o właściwą procedurę przyznawania koncesji

dla linii lotniczych operujących na terenie Rzeczypo-

spolitej Polskiej.

Stąd chcę zapytać Pana Ministra:

1.

Czy operator zgłaszający się do Urzędu Lotnic-

twa Cywilnego wykazują gwarancje bankowe przy

procedurze przyznania koncesji na świadczenie prze-

wozu osób?

276

2.

Czy ministerstwo razem z Urzędem Lotnictwa

Cywilnego zakłada nowelizację przepisów, która

przede wszystkim będzie gwarantowała wypłacal-

ność przewoźnika w przypadku jego upadłości?

Z poważaniem

Poseł Maciej Wydrzyński

(nr 8444)

do ministra ﬁnansów

w sprawie kwaliﬁkowania samochodów typu

Szanowny Panie Ministrze!

Interpelacje poselskie

mają przede wszystkim na celu nakreślenie ogólnego

problemu systemowego, który powinien być poddany

analizie w przypadku zwrócenia uwagi na błędy.

Zda-

rzają się jednak przypadki indywidualnych interpe-

lacji, które w szczególny sposób mają zwrócić uwagę

na istotę opisywanego problemu.

W przypadku tej

interpelacji problem jest jeszcze bardziej złożony, po-

nieważ z jednej strony chcę wykazać ogromne zanie-

dbania w materii ustawowej dotyczącej kwestii po-

datku akcyzowego, nieostrości przepisów, a także

bezkarności organów podatkowych, które nie wyka-

zują jakiejkolwiek chęci systemowego i szerokiego

spojrzenia przy ustalaniu stanu faktycznego indywi-

dualnej sprawy i nie posiłkują się dostępnymi anali-

zami i opiniami wydanymi przez specjalnie powołane

do tego organy państwowe.

Problem dotyczy toruńskiego przedsiębiorstwa

Inter Car s.c., które jest wzywane przez naczelnika

Urzędu Celnego w Toruniu do zapłaty zobowiązania

podatkowego – podatku akcyzowego z tytułu nabycia

wewnątrzwspólnotowego samochodów marki Nissan

Navarra i Mitsubishi L-200.

Organ określający wy-

sokość podatku kwaliﬁkujetegotypupojazdyjako

samochody osobowe zgodnie z nomenklaturą CN

– CN 8703.

Niemniej jednak pojazdy typu pick-up

winny być kwaliﬁkowanejakopojazdyznomenkla-

tury CN – CN 8704, czyli samochody mechaniczne

przeznaczone do transportu towarów.

Każdorazowo organ podatkowy, ustalając wyso-

kość zobowiązania podatkowego, musi rozstrzygać

w konkretnej sprawie w sposób indywidualny.

Pierw-

szy problem pojawia się w momencie, kiedy organ

podatkowy korzysta expressis verbis z przepisów

ustawy o podatku akcyzowym, w odniesieniu do sa-

mochodów typu pick-up. W ustawie nie pojawia się

taki typ klasyﬁkacjisamochodów,ajedyniekombi

woduje rozbieżne interpretacje przepisów.

Wraz

z rozwojem transportu i jego innowacyjności, nasze

przepisy pozostają archaiczne i nie są nowelizowane

na bieżąco, co powoduje późniejsze problemy inter-

pretacyjne.

Porównując te dwa typy samochodów, nie

można nie ulec wrażeniu, że jest między nimi spora

różnica.

Ale jeżeli w ustawie nie ma wprost odpowie-

dzi na klasyﬁkacjędanychtypówpojazdów,zpomo-

cą szczególnie izbom celnym przychodzi pismo wyja-

śniające Ministerstwa Finansów – Departament Po-

lityki Celnej nr PC-ST-8640/48/EG/2007/2400 z dnia

20 sierpnia 2007 r.

W piśmie tym, które ma „przypo-

minać (...) o obowiązujących w takich przypadkach

zasadach, które należy przestrzegać”, znajdujemy

pełne wyjaśnienie, jak np. kwaliﬁkowaćposzczególne

pojazdy typu kombi, łącznie np. z tym, że: przegroda

zamontowana na stałe, część towarowa przystosowa-

na do przewozu towarów (brak okien, tapicerki,

punktu mocowania przewożonego towaru) – pozycja

8704, czyli zwolniona od akcyzy.

W przypadku zaś

pojazdów typu pick-up Departament Polityki Celnej

informuje, że „kryterium rozstrzygającym o zastoso-

waniu klasyﬁkacjijestproporcjaładownościprzypa-

dająca na część pasażerską i towarową”.

Następnie

podaje się model służący do prawidłowego obliczania

ładowności danego typu pojazdu.

Zdaję sobie sprawę, że jednakże takie postępowa-

nie, które przy podejmowaniu decyzji przez organ po-

datkowy wiąże się z koniecznością przeprowadzenia

postępowania dowodowego, aby empirycznie zakwali-

ﬁkowaćdanysamochódjakopick-up,możebyćdzia-

łaniem zbyt czasochłonnym.

Z dalszą pomocą przycho-

dzi zatem urząd statystyczny.

Oddział tego organu

w Łodzi wydał dnia 10 grudnia 2010 r. opinię nr OKN-

-5672/CN-4329/2010 odnośnie do mieszczenia się sa-

mochodów marki: Nissan Navarra oraz Mitsubishi

L-200, które posiadają otwarte skrzynie ładunkowe,

jako samochody z nomenklatury CN 8704.

Rodzi się zatem pytanie wręcz natury racjonalne-

go ustawodawstwa: Po co powołuje się organ pań-

stwowy jak urząd statystyczny, z którego opinią nie

liczy się w trakcie postępowania dowodowego organ

podatkowy, jeżeli tenże urząd ma ułatwić wydanie

problematycznej decyzji?

Przypomnę zatem Panu Ministrowi, jak działa

w Polsce system prawa.

Choć w systemie kontynen-

talnym nie istnieje jak w systemie common law pre-

cedens, czyli fakt, że sąd może tworzyć prawo, to jed-

nak funkcjonuje tzw. pojęcie precedensu de facto.

Wiąże się to z tym, że organy wymiaru sprawiedli-

wości w skrajnych przypadkach mogą posiłkować się

tezami orzeczeń innych sądów wydanych w innych

sprawach, które jednakże noszą bardzo podobne zna-

miona.

Oczywiście sądy nie są związane żadną linią

orzeczniczą, niemniej jednak może im to niejedno-

krotnie ułatwić procedowanie.

Podobnie z resztą jest

w sprawach podatkowych i administracyjnych.

Stąd

pytanie: Czy organy podatkowe nie mogą, czy nie

chcą korzystać z pomocy opinii i analiz innych decy-

277

zji lub pomocy innych organów państwowych, jeżeli

mają trudności dowodowe?

W tym miejscu przechodzę do indywidualnego

charakteru interpelacji, ponieważ to właśnie organ

podatkowy w Toruniu skrupulatnie wzywa przedsię-

biorstwo Inter Car s.c. do zapłaty zobowiązania po-

datkowego z tytułu akcyzy.

Na chwilę obecną wyso-

kość zobowiązania ﬁrmytokwotaniemal800000zł.

Co ciekawe, decyzją dyrektora Izby Celnej 430000-

-IAGW-91160-72/12/JM uchylono zaskarżoną decyzję

(wzywającą przedsiębiorstwo do zapłacenia podatku)

w całości i wrócono do ponownego rozpatrzenia, po-

nieważ organ odwoławczy wskazuje „okoliczności

faktyczne, które należy zbadać przy ponownym roz-

patrzeniu sprawy”.

sane przeze mnie powyżej okoliczności pokazują, jak

rozległe wątpliwości są spowodowane luką w prawie

i brakiem jasnych przepisów.

Pokazują również, że

podległe Ministerstwu Finansów organy podatkowe

nie stosują zaleceń i opinii ani ministerstwa, ani in-

nych jednostek administracji publicznej.

Pragnę niestety, Panie Ministrze, zwrócić uwagę

na jeszcze jeden problem.

Kiedy chce się należycie

przeprowadzić postępowanie dowodowe, trzeba szu-

kać wielu rozwiązań, które mają pomóc w rozstrzy-

gnięciu w danej sprawie.

Jeżeli organ podatkowy nie

umie określić, do jakiej nomenklatury CN należy za-

liczyć dany pojazd, zawsze może zwrócić się o pomoc

do przedstawiciela producenta tejże marki na rynku

polskim.

Tak się składa, że ﬁrmaInterCars.c.zwró-

ciła się do przedstawicielstwa ﬁrmyNissanosposób

klasyﬁkowaniasamochodówmarkiNissanNavarra,

czyli wykazała pełną wolę wyjaśnienia problematycz-

nej sprawy (czego nie można powiedzieć o organie

podatkowym).

W odpowiedzi, która stanowi część do-

wodową, na którą słusznie powołuje się ﬁrmaInter

Car s.c., dowiadujemy się, że ﬁrmaNissanSalesCEE

Kft. „nie traktuje modeli D40 (Nissan Navarra) jako

samochody osobowe (kategoria M1), lecz jako cięża-

rowe (N1).

Z tego też powodu Nissan Sales CEE Kft.

nie opłaca podatku akcyzowego w odniesieniu do

tych pojazdów”.

Jeżeli zatem główny przedstawiciel

nie płaci akcyzy, a muszą robić to inni nabywcy we-

wnątrzwspólnotowi jak ﬁrmaInterCars.c.,tomamy

tu znamiona bezpodstawnego wzbogacenia się przez

dany organ podatkowy i można zatem wystąpić z rosz-

czeniem odszkodowawczym o zwrot świadczenie pie-

niężnego.

Inną kwestią może być celowe wprowadze-

nie w błąd podatnika w celu rozdysponowania swoim

majątkiem w sposób nieświadomy, co nosi znamiona

wyzysku.

Takie działania mogą również skutkować

zarzutami prokuratorskimi w stosunku do organu

podatkowego.

Z tego miejsca, chcę poinformować

Pana Ministra, że treść tej interpelacji zostaje wysła-

na również do prezesa Rady Ministrów, ministra

sprawiedliwości, a także prezesa Najwyższej Izby

Kontroli, ponieważ sprawa jest wielowątkowa i nie-

stety obnaża jakość funkcjonowania i procedur po-

dejmowania decyzji w Polsce.

Kończąc, chcę zapytać Pana Ministra:

1.

Jakie kroki zamierza podjąć w celu wyjaśnienia

metod klasyﬁkacjinomenklaturyCNwodniesieniu

do pojazdów typu pick-up?

2.

Czy opinia urzędu statystycznego może być do-

wodem w postępowaniu dowodowym w celu określe-

nia wysokości lub zwolnienia z zobowiązania podat-

kowego?

3.

Czy minister ﬁnansówpodejmiekrokiwcelu

wyjaśnienia problemu ﬁrmyInterCars.c.wzwiązku

z przedłużającym się postępowaniem, które dotyczy

odmiennej klasyﬁkacjipojazdówtypupick-up?

4.

Jakie działania podejmie ministerstwo w spra-

wie eliminacji nieostrych przepisów akcyzowych

w polskim prawie?

Z poważaniem

Poseł Maciej Wydrzyński

(nr 8445)

do ministra zdrowia

w sprawie ochrony prawnej pracowników

Szanowny Panie Ministrze!

Uprzejmie zwracam

uwagę na problem ochrony prawnej pracowników,

w tym także lekarzy zatrudnionych na podstawie

umów cywilnoprawnych.

zm.) przewiduje dwa typy przekształcenia istnieją-

cych zakładów opieki zdrowotnej, a mianowicie:

— połączenie zakładów – poprzez przejęcie (co

najmniej jeden zakład przejmowany jest przez drugi)

albo inkorporację (dwa lub więcej zakłady tworzą

nowy); zakład przejmujący lub nowo utworzony nadal

będzie miał status samodzielnego publicznego zakła-

du opieki zdrowotnej, tryb wskazany między innymi

w art. 66 ustawy oraz

— przekształcenie samodzielnego publicznego za -

kładu opieki zdrowotnej w spółkę prawa handlowego

– w trybie określonym w art. 69 i nast. ustawy.

ust. 4 ustawy, jeżeli przepisy ustawy nie stanowią

inaczej, spółka kapitałowa z dniem przekształcenia

zdrowotnej.

Zgodnie natomiast z art. 81 ustawy z dniem prze-

kształcenia pracownicy przekształcanego samodziel-

nego publicznego zakładu opieki zdrowotnej stają się,

278

z mocy prawa, pracownikami spółki, o której mowa

w art. 69.

Stosunki pracy osób zatrudnionych na podstawie

powołania w przekształcanym samodzielnym pu-

blicznym zakładzie opieki zdrowotnej wygasają z dniem

przekształcenia.

Regulując w wyżej przywołanym przepisie zasady

przejścia pracowników, nie zawarto odesłania do

art. 23

1

Kodeksu pracy.

Stosownie do art. 23

1

§ 1 K.p. pracodawca przej-

mujący zakład pracy innego pracodawcy staje się

pracy.

Kodeks pracy przewiduje także zasady, na ja-

kich za zobowiązania ze stosunku pracy odpowiada-

ją dotychczasowy i nowy pracodawca.

W myśl tego przepisu za zobowiązania wynikają-

ce ze stosunku pracy, powstałe przed przejściem czę-

ści zakładu pracy na innego pracodawcę, dotychcza-

sowy i nowy pracodawca odpowiadają solidarnie.

Jeżeli u pracodawców byłego i nowego nie działa-

ją zakładowe organizacje związkowe, dotychczasowy

cowników o przewidywanym terminie przejścia za-

cjalnych skutkach dla pracowników, a także zamie-

rzonych działaniach dotyczących warunków zatrud-

nienia pracowników, w szczególności warunków pra-

cy, płacy i przekwaliﬁkowania:przekazanieinforma-

widywanym terminem przejścia zakładu pracy lub

może bez wypowiedzenia, z 7-tygodniowym uprze-

dzeniem, rozwiązać stosunek pracy.

Rozwiązanie

wiązaniem stosunku pracy przez pracodawcę za wy-

powiedzeniem.

runki pracy i płacy pracownikom świadczącym do-

rego pracownicy mogą złożyć oświadczenie o przyję-

ciu lub odmowie przyjęcia proponowanych warun-

ków.

W razie nieuzgodnienia nowych warunków

zuje się z upływem okresu równego okresowi wypo-

wiedzenia, liczonego od dnia, w którym pracownik

cej wypowiedzenie przez pracodawcę stosunku pracy.

„Podstawą przejścia zakładu pracy na innego pra-

codawcę jest każda czynność prawna lub zdarzenie,

pracodawcę w następstwie sprzedaży, wydzierżawie-

nia, przekształcenia zakładu w spółkę lub spółdziel-

nię, spadku po osobie ﬁzycznej,którabyłapoprzed-

nim pracodawcą, fuzji z innym przedsiębiorstwem

itd.”

(R. Celeda, L. Florek i in., Komentarz do art. 231

Kodeksu pracy, LEX/el.

2011).

Z kolei zgodnie z uchwałą Sądu Najwyższego

z 7 lipca 2000 r.

(III ZP 16/00) w przypadku wcze-

śniejszych przekształceń zakładów publicznych pro-

wadzonych w formie jednostki budżetowej w SPZOZ

uznawano, że mamy do czynienia z dwoma odrębny-

mi pracodawcami, zatem i obecne przekształcenia

angażują de facto dwóch pracodawców.

Tym samym nie jest jasne, czy w sytuacji prze-

kształcenia SPZOZ w trybie ustawy o działalności

leczniczej mamy do czynienia z dwoma pracodawca-

mi, starym i nowym, czy też z tym samym pracodaw-

cą, który podlega przekształceniom.

Jednocześnie zgodnie z art. 5 K.p., jeżeli stosunek

kształcenia SPZOZ-ów do pracowników w nich za-

trudnionych stosuje się przepisy Kodeksu pracy w za-

kresie wyżej wskazanym.

Z brzmienia przepisów ustawy o działalności lecz-

niczej takiego jednoznacznego wniosku wysnuć nie

można, a co za tym idzie, pracownicy przekształca-

nych zakładów opieki zdrowotnej pozbawieni zostali

ochrony prawnej przewidzianej w Kodeksie pracy.

Biorąc powyższe pod uwagę, poddaję pod rozwagę

ewentualną zmianę i dostosowanie przepisów wyżej

przywołanej ustawy o działalności leczniczej, tak aby

znowelizowane przepisy zapewniały należytą ochro-

nę prawną pracownikom zakładów opieki zdrowotnej

podlegającym przekształceniom.

Stąd pytanie do Panie Ministra: Czy podziela Pan

powyższe opinie i czy zamierza Pan zaproponować

stosowne zmiany ustawowe?

Z poważaniem

Poseł Józef Lassota

Warszawa, dnia 30 sierpnia 2012 r.

(nr 8446)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

abonamentowych

Szanowny Panie Ministrze!

Nawiązując do odpo-

wiedzi na moją interpelację nr 5825 w sprawie opła-

ty abonamentowej, pozwalam sobie nie zgodzić z przed-

stawioną tam argumentacją.

279

Podstawowym założeniem, jakie zostało przyjęte

poz. 728, z późn. zm.) i o jakim jest mowa w odpowie-

dzi na moją interpelację, jest domniemanie, iż każdy,

kto posiada odbiornik radiofoniczny lub telewizyjny

programu, używa tego odbiornika, i dodatkowo iż

ogląda programy polskiej telewizji publicznej.

Otóż wydaje się, iż takie założenie nie odzwiercie-

dla rzeczywistego stanu rzeczy.

Według informacji,

które posiadam, oglądalność programów telewizji

publicznej nie przekroczyła w latach poprzednich

20%, a w przypadku programów tematycznych i TVP

HD jest jeszcze mniejsza, aczkolwiek wykazuje ten-

dencję zwyżkową.

Badania oglądalności przeprowa-

dza także TNS OBOP i wskazuje podobne wyniki.

Powyższe oznacza, iż większość odbiorców nie

ogląda telewizji publicznej, a tym samym powyższe

przeczy założeniom przyjętym w ustawie.

Wydaje się, iż wszczynanie i przeprowadzanie eg-

zekucji, nakładanie kar z tytułu niezarejestrowania

odbiornika – dość wysokich – ok. 500 zł, szczególnie

w sytuacji gdy wiele rodzin jest obciążonych kredy-

tami, także walutowymi, może budzić poczucie nie-

zadowolenia i buntu, co przełożyć się może na złe

nastroje społeczne.

Takie założenia ustawy powodu-

ją bowiem, iż także w dziedzinie odbioru telewizji

nakłada się niejako obowiązek oglądania TVP.

Nie każdy jednak chce i ogląda telewizję pu-

bliczną.

Natomiast korzystając z ofert programowych

przedstawianych przez operatów telewizji kablowych

i platform cyfrowych, każdy dokonuje wyboru i decy-

duje, czy chce mieć możliwość oglądania również te-

lewizji publicznej.

Tym samym, opłacając usługę korzystania z tele-

wizji kablowej czy cyfrowej, opłacałby także dostęp

do telewizji publicznej, mając pełną świadomość, iż

płaci za to, co wybrał.

Przeniesienie obowiązku opłaty abonamentowej

na operatorów platform satelitarnych i sieci kablo-

wych, nawet tylko w części, w jakiej osoby ﬁzyczne

lub prawne korzystają z usług operatorów platform

satelitarnych i sieci kablowych pozwoliłoby na termi-

nowy i regularny wpływ opłat z tytułu abonamentu,

zaś osoby opłacające ten abonament nie miałyby po-

czucia, że są „zmuszane” do płacenia za coś, z czego

nie korzystają.

Z pozostałym zakresie wydaje się rozważenie

możliwości skorzystania z faktu, iż odbiorcy telewizji

niekorzystający z usług operatorów telewizji kablo-

wej i platform cyfrowych, aby odbierać sygnał tele-

wizji publicznej przede wszystkim, do 31 lipca 2012 r.

będą musieli dostosować swoje odbiorniki do potrzeb

telewizji cyfrowej i nabyć dekoder STB.

Osoby, które

nie korzystają z usług operatorów platform cyfro-

wych i sieci kablowych, opłacałyby abonament na

Dodatkowo ułatwiłoby to kontrolę rejestracji i opła-

cania abonamentu.

Wystarczyłoby wówczas dokonać

kontroli operatorów oraz pozostałych osób korzystają-

cych tylko z odbioru telewizji publicznej, a nie prowa-

dzić tak szeroko zakrojoną akcję jak obecnie.

Stąd pytanie do Pana Ministra: Czy jednak nie

uważa Pan za stosowne poważne rozważenie przed-

stawionej propozycji?

Z poważaniem

Poseł Józef Lassota

(nr 8447)

do ministra zdrowia

w sprawie szkodliwej interpretacji określenia

na przykładzie decyzji dyrektora

Małopolskiego Oddziału Wojewódzkiego

Szanowny Panie Ministrze!

Rozporządzenie mi-

zdrowotnej (Dz. U. 2008 r.

Nr 81, poz. 484) wprost

stanowi, że „świadczeniodawca jest zobowiązany do

udzielania świadczeń w pomieszczeniach odpowiada-

jących wymaganiom określonym w odrębnych prze-

pisach oraz w warunkach wymaganych od świadcze-

niodawców określonych przez prezesa funduszu na

wy, wyposażonych w aparaturę i sprzęt medyczny

posiadający stosowne certyﬁkaty,atestylubinnedo-

kumenty potwierdzające dopuszczenie aparatury i sprzę-

tu medycznego do użytku oraz dokumenty potwier-

dzające dokonanie aktualnych przeglądów wykona-

nych przez uprawnione podmioty”.

Jednocześnie przepis art. 10 ustawy z dnia 15 kwiet-

Nr 112 poz. 654, z późn. zm.), stanowi, iż „ambula-

toryjne świadczenia zdrowotne obejmują świadczenia

podstawowej lub specjalistycznej opieki zdrowotnej

oraz świadczenia z zakresu rehabilitacji leczniczej,

udzielane w warunkach niewymagających ich udzie-

lania w trybie stacjonarnym i całodobowym w odpo-

wiednio urządzonym, stałym pomieszczeniu.

Udzie-

lanie tych świadczeń może odbywać się w pomiesz-

czeniach przedsiębiorstwa, w tym w pojeździe prze-

znaczonym do udzielania tych świadczeń, lub w miej-

scu pobytu pacjenta”.

Przypadek, który dotyczy ﬁrmypn.

ZakładPro-

tetyki Ortopedycznej i Sprzętu Rehabilitacyjnego

R&M Medica Wojciech Radło, Janusz Strzępek spół-

ka jawna z siedzibą w Krakowie, ul. Prochowa 13/1,

280

31–532 Kraków, został zakwaliﬁkowanyprzezdyrek-

tora Małopolskiego Oddziału Wojewódzkiego Naro-

dowego Funduszu Zdrowia, sprowadzał się do tego,

że świadczenie obejmujące czynności:

1) przyjęcie zlecenia,

2) dokonanie wyboru i doboru przedmiotu orto-

pedycznego,

3) dokonanie ewentualnych przymiarek tego przed-

miotu,

4) zakupienie koniecznego przedmiotu, wystawie-

nie stosowny paragonu (faktury), wystawienie sto-

sownego dokumentu gwarancyjnego oraz stosownej

instrukcji obsługi,

odbywało się w określonym w umowie z NFZ miej-

scu.

Jedynie, samo dostarczenie pacjentowi określo-

nego przedmiotu, z inicjatywy świadczeniodawcy, na-

stępowało do miejsca przebywania pacjenta.

Czynność

ta została uznana za naruszenie warunków umowy,

w związku z czym został nałożony obowiązek zwrotu

kwoty refundacji i zapłaty kary umownej.

Sama dostawa przedmiotu ortopedycznego do

domu pacjenta była jedynie ułatwieniem dla niego

samego, dogodnością, uproszczeniem, zmniejszeniem

zbędnej uciążliwości, a częstokroć uniknięciem zbęd-

nego bólu i cierpienia, a każdorazowo uniknięciem

zbędnych kosztów związanych z koniecznością dojaz-

du do świadczeniodawcy w celu samodzielnego odbio-

ru tego przedmiotu.

Jaki cel, jakie powody i jakie

względy wymagają, aby pacjent osobiście musiał

zgłaszać się do świadczeniodawcy celem odbioru

przedmiotu ze zrealizowanego zlecenia?

Podjęcie ta-

kiej inicjatywy przez świadczeniodawcę jest wyłącz-

nie dodatkowym ułatwieniem dla pacjenta, które

w całości jest wykonywane staraniem świadczenio-

dawcy i na jego koszt.

W związku z powyższym pytania do Pana Mini-

stra:

1.

Czy zdaniem Pana Ministra istnieją przeszkody

prawne do opisanego powyżej świadczenia dostarcze-

nia przedmiotu ortopedycznego do miejsca przeby-

wania pacjenta, mimo że czynność ta nie obciąża

NFZ?

2.

Jeśli istnieją takie przeszkody, czy zamierza

Pan Minister dokonać zmiany takich absurdalnych

przepisów?

Z poważaniem

Poseł Józef Lassota

(nr 8448)

do ministra zdrowia

w sprawie propozycji zmian zapisów

Szanowny Panie Ministrze!

W nawiązaniu i w uzu-

pełnieniu interpelacji nr 6189 dotyczącej leczenia

substytucyjnego pragnę zwrócić uwagę na problem

niejasnych i nieprecyzyjnych przepisów wykonaw-

łaniu narkomanii, w szczególności w zakresie lecze-

nia substytucyjnego, czyli rozporządzenia ministra

stytucyjnym oraz szczegółowych warunków, które

powinien spełniać zakład opieki zdrowotnej prowa-

poz. 1493, z późn. zm.).

Wyżej przywołane rozporządzenie określa warun-

ki kwaliﬁkacjidoprogramu,warunkidyskwaliﬁkacji

oraz warunki wydawania leku substytucyjnego do

domu (wyjątek od zasady zgłaszania się do poradni

i przyjmowania dziennej dawki substytutu codzien-

nie przez 7 dni w tygodniu).

Niejasność i niespójność tych zapisów prowadzi do

różnych interpretacji, co z kolei może prowadzić do

nieprawidłowości w obrocie lekiem psychotropowym

i jego wyciekania w celu nielegalnego handlu.

Zjawi-

sko handlu metadonem (jednym z dwóch leków sub-

stytucyjnych) przez pacjentów programu jest opisy-

poliszynela wśród zarówno pracowników, jak i pa-

cjentów.

Nierzadko zdarza się, że pacjenci progra-

mów metadonowych informują wprost, że zakupili

metadon od pacjenta innego programu.

Z uzyskanych

informacji wynika, iż młodzi ludzie traktują go jako

substytut heroiny, gdyż jest tani i zaspokaja głód nar-

kotykowy.

Działa dłużej niż heroina, więc wystarczy

go wziąć raz dziennie.

Handlują nim narkomani, któ-

rzy otrzymują zapas leku na kontynuowanie leczenia

w domu.

Jak podaje dziennik „Polska”, nawet 10 tys.

osób w Polsce może być już uzależnionych od meta-

donu.

Nielegalny handel lekiem kwitnie w miastach,

gdzie prowadzone są terapie narkomanów – w War-

szawie, Krakowie, Katowicach, Łodzi, Poznaniu, Lu-

blinie, Starachowicach, Wrocławiu, Zgorzelcu, Szcze-

cinie.

Według psycholog pracującej przy kuracji me-

tadonowej: „Aby ukrócić handel metadonem, należy

lepiej selekcjonować uczestników terapii, by traﬁali

do niej ci, którzy mają realną szansę wyjścia z uza-

leżnienia”.

Metadon stosowany jest w 55 krajach,

m.in. we Francji, Holandii czy Niemczech.

Ale postę-

py leczenia są tam rygorystycznie kontrolowane.

W Polsce leczeniu metadonem poddanych jest ponad

tysiąc osób.

Stowarzyszenie Eleuteria przeprowadziło ankietę

wśród osób, które podjęły leczenie substytucyjne.

281

W anonimowej ankiecie wzięło udział 338 pacjentów

z czterech warszawskich programów substytucyj-

nych (przy ul. Brzeskiej – 27%, Dzielnej – 48%, So-

bieskiego – 11%, Wolskiej – 14%).

Autorzy ankiety odnieśli się m.in. do problemów

związanych z wydawaniem substytutu do domu.

Bu-

dzi to wiele kontrowersji w środowisku samych spe-

cjalistów i jest też przedmiotem ataków przeciwni-

ków substytucji.

Zapytano ich, czy i w jakich okolicz-

nościach kupują metadon na czarnym rynku.

62%

nie robiło tego dotąd, 21% – w sytuacjach gdy z róż-

nych powodów ogranicza im się dawkę, 5% deklaro-

wało jako powód generalnie zbyt małą dawkę, 9%

– okresowe zwiększone zapotrzebowanie ponad co-

dzienną dawkę.

Czarnorynkowy obrót suboxonem

jest jeszcze zjawiskiem marginalnym.

8% pacjentów

przyznaje się do gromadzenia zapasów metadonu na

własny użytek, a 1,5% do jego handlu (serwis infor-

macyjny Narkomania nr 4(52)/2010).

Dodatkowo, niejasność i niespójność przepisów

wspomnianego rozporządzenia może prowadzić do

niejasności w kwaliﬁkacjiidyskwaliﬁkacjidouczest-

nictwa w programie.

Jak więc widać, zjawisko nielegalnego handlu me-

tadonem rozprzestrzenia się i wpływ na powyższe

mogą mieć nieprecyzyjne przepisy wykonawcze.

Nie-

jasności te dotyczą w szczególności następujących

postanowień wyżej wskazanego rozporządzenia:

§ 2.1.

Do programu kwaliﬁkujepacjentakierow-

nik programu lub upoważniony przez niego lekarz

wykonujący zadania w programie, jeżeli pacjent speł-

nia łącznie następujące warunki: 1) jest uzależniony

od opioidów.

Aktualnie nie spotyka się już praktycznie osób

uzależnionych wyłącznie od opioidów, ale są to osoby

uzależnione od dwóch lub więcej substancji.

Z punk-

tu widzenia kwaliﬁkacjiICD-10(InternationalClas-

siﬁcationofDisease10thedition)rozróżniamyzespół

uzależnienia od opioidów (F11).

Dla osób uzależnio-

nych od opioidów i innych substancji rozpoznaje się

uzależnienie mieszane (F19).

Według umowy z NFZ

w programie mogą uczestniczyć tylko osoby z rozpo-

znaniem F11.

Zachodzi więc pytanie: Czy pkt 1 opisuje rozpozna-

nie F11 (w zgodzie z umową z NFZ), czy uzależnienie

od opioidów niezależnie od uzależnienia od innych

substancji F19 (niespójność z umową z NFZ)?

Proponuję doprecyzowanie tego zapisu poprzez

uściślenie:

§ 2.1 Do programu kwaliﬁkujepacjentakierownik

programu lub upoważniony przez niego lekarz wyko-

nujący zadania w programie, jeżeli pacjent spełnia

łącznie następujące warunki: 1) rozpoznano u niego

uzależnienie według klasyﬁkacjiICD-10oznaczone

symbolem F11.

§ 2.3.

Kierownik programu lub upoważniony przez

wyłączyć z programu pacjenta, w szczególności gdy:

1) trzykrotne kolejne lub pięciokrotne w ciągu

6 miesięcy wykonane w odstępach minimum 4-dnio-

wych badanie płynów ustrojowych, w szczególności

moczu, potwierdza przyjmowanie innych niż stoso-

wane w leczeniu środków odurzających lub substan-

cji psychotropowych.

Aktualnie dominującym stylem brania narkoty-

ków jest styl mieszany (kilka substancji na zmianę

lub równocześnie).

Przykład: w dniu wczorajszym

pacjent miał badanie moczu, które wykazało, ze jest

pod wpływem amfetaminy; w dniu dzisiejszym jego

stan kliniczny (objawy) wskazuje, że nadużył leków

uspokajających – ma wykonane badanie moczu, któ-

re to potwierdza.

Jednakże na podstawie przytoczo-

nego przepisu drugie badanie jest nieistotne, ponie-

waż nie upłynęły 4 dni, a tylko 1 dzień.

Przykładowa

sytuacja jest dość powszechna w programach substy-

tucyjnych.

Tym samym rozporządzenie dopuszcza,

aby pacjent w przeciągu 3 dni od badania toksykolo-

gicznego mógł bez konsekwencji brać substancje psy-

choaktywne.

Biorąc pod uwagę cel programów leczenia substy-

tucyjnego, które są ﬁnansowaneprzezpaństwo,aich

celem jest wyeliminowanie u osób nadużywających

substancji odurzających dalszego ich zażywania (a przez

to umożliwienie im powrotu do w miarę normalnego

życia, podjęcia pracy, uczestniczenia w życiu społecz-

ności, powrotu na łono rodziny), wydaje się zasadna

zmiana tego zapisu.

Tym samym proponuję:

§ 2.3.

Kierownik programu lub upoważniony

ści gdy:

6 miesięcy badanie płynów ustrojowych, w szczegól-

ności moczu, potwierdza przyjmowanie innych niż

stosowane w leczeniu środków odurzających lub sub-

stancji psychotropowych.

§ 5.1.

Środek substytucyjny jest podawany pacjen-

towi przez lekarza, pielęgniarkę lub wydawany przez

farmaceutę w jednorazowych dawkach dziennych

2.

Środek substytucyjny może być przyjmowany

przez pacjenta poza zakładem opieki zdrowotnej, zwa-

nym dalej „zakładem”, bez obecności lekarza, pielę-

gniarki lub farmaceuty w przypadku wystąpienia prze-

szkody uniemożliwiającej przybycie pacjenta do zakła-

du prowadzącego program, a w szczególności:

1) konieczności pozostania pacjenta w miejscu

jego zamieszkania ze względu na wskazania zdrowot-

ne lub losowe;

2) innych uzasadnionych przyczyn, jeżeli pacjent

spełnia łącznie następujące warunki:

a) uczestniczy w programie co najmniej 6 mie-

sięcy,

b) całkowicie zachowuje abstynencję od środków

odurzających i substancji psychotropowych niezleco-

nych przez lekarza,

c) regularnie uczestniczy w przewidzianych pro-

gramem zajęciach terapeutycznych.

2a.

Przyjmowanie przez pacjenta środka substy-

tucyjnego poza zakładem bez obecności lekarza, pie-

282

lęgniarki lub farmaceuty z przyczyn, o których mowa

nia przez pacjenta warunków, o których mowa w tym

przepisie, o ile jest to uzasadnione stanem psychicz-

nym, somatycznym lub sytuacją życiową pacjenta

oraz właściwościami farmakologicznymi podawane-

go mu środka substytucyjnego.

środek substytucyjny może być wydany pacjentowi

w dawkach zapewniających leczenie substytucyjne

przez okres nie dłuższy niż 7 dni.

cyzję o wydaniu pacjentowi środka substytucyjnego

do osobistego stosowania podejmuje kierownik pro-

gramu.

W ust. 2 pkt 2 lit. b nie zostało doprecyzowane, co

oznacza „całkowicie zachowuje abstynencję”.

Dlatego

proponuje się uściślenie tego zapisu: b) całkowicie

stancji psychotropowych niezleconych przez lekarza

przez okres co najmniej 6 miesięcy.

Nigdzie nie zostało określone, kto podejmuje de-

tego proponuje się: 3.

W przypadkach, o których

mowa w ust. 2 i 2 a, decyzję o wydaniu pacjentowi

dejmuje kierownik programu.

4.

W przypadku gdy czas trwania przeszkody

uniemożliwiającej osobiste przybycie pacjenta do za-

kładu jest dłuższy niż czas, na który wydany został

środek substytucyjny, kierownik programu lub upo-

ważniony przez niego lekarz wykonujący zadania

w programie może podjąć decyzję o przedłużeniu pa-

cjentowi tego czasu na okres nieprzekraczający łącz-

nie 14 dni przyjmowania przez pacjenta środka sub-

stytucyjnego bez obecności lekarza, pielęgniarki lub

farmaceuty.

W powyższym zapisie nie zostało określone, kto

w tej sytuacji dostarcza środek pacjentowi, skoro nie

może się sam zgłosić?

Dlatego proponuje się:

stytucyjnego w poradni najbliższej miejscu zamiesz-

kania pacjenta albo w obecności lekarza pierwszego

kontaktu pacjenta.

Powyższe winno zostać potwier-

dzone zaświadczeniem wystawionym przez poradnię

lub lekarza pierwszego kontaktu.

4a.

W przypadku pacjentów nieprzerwanie leczo-

nych substytucyjnie przez co najmniej dwa lata, śro-

dek substytucyjny może być wydawany na okres do

14 dni, o ile pozwala na to stan psychoﬁzycznypa-

cjenta, w szczególności gdy taki tryb wydawania

środka będzie pomocny w realizacji celu leczenia, ja-

kim jest właściwa reintegracja pacjenta.

Powyższy zapis wskazuje na to, że jeżeli pacjent

leczy się co najmniej dwa lata, to nie obowiązują go

warunki opisane wyżej w ust. 2 i 2a, i nawet jeżeli

nie przestrzega abstynencji, to może dostawać lek

odurzający do domu.

Reintegracja pacjenta oznaczać

może wszystko: pracę, spotkania z kolegami na piwie,

chodzenie do szkoły, codzienne odwiedziny u rodziny

itp.

Proponuję wykreślenie tego zapisu.

4b.

Kierownik programu lub osoba przez niego

upoważniona wykonująca zadania w programie od-

notowuje fakt zmiany trybu wydawania środka sub-

stytucyjnego lub odmowę zmiany wraz z uzasadnie-

niem w dokumentacji medycznej pacjenta.

4c.

W przypadku wystąpienia udokumentowanej

przeszkody o charakterze zdrowotnym uniemożliwia-

jącej osobiste przybycie pacjenta do zakładu środek

substytucyjny może być wydany upoważnionej przez

pacjenta osobie.

Upoważnienie do odbioru środka

substytucyjnego, zawierające imię i nazwisko oraz

rodzaj, serię i numer dokumentu stwierdzającego toż-

samość upoważnianej osoby, pacjent podpisuje w obec-

ności kierownika programu lub upoważnionego przez

niego lekarza wykonującego zadania w programie.

Upoważnienie dołącza się do dokumentacji medycz-

nej pacjenta.

Ale jak pacjent ma napisać upoważnienie, jeżeli

nie może przybyć do poradni?

Czy może być to inny

pacjent programu?

(Często tak się zdarza, że jeden

pacjent upoważnia drugiego).

Dlatego proponuję do-

danie zapisu poprzez uzupełnienie ust 4c.: Rozpoczy-

nając leczenie pacjent obowiązany jest przedłożyć

kierownikowi programu upoważnienie, o którym

mowa w zdaniu drugim niniejszego ustępu.

Osobą

upoważnioną nie może być inny pacjent uczestniczą-

cy w programie.

5.

Czasowe wydawanie środka substytucyjnego

pacjentowi może być realizowane na podstawie poro-

zumienia zawartego przez kierownika programu

z zakładem, w którym aktualnie pacjent przebywa.

Ponieważ szpitale nie chcą ﬁnansowaćleczenia

substytucyjnego, dlatego proponuję:

5.

W przypadku pobytu pacjenta w innym zakła-

dzie opieki zdrowotnej czasowe wydawanie środka

substytucyjnego jest realizowane na podstawie poro-

zumienia zawartego pomiędzy zakładem realizują-

cym program, w którym pacjent uczestniczy, a zakła-

dem, w którym aktualnie przebywa.

Zakład, w któ-

rym pacjent przebywa, niezwłocznie występuje do

zakładu realizującego program z propozycją zawar-

cia porozumienia.

§ 9.

1.

Pacjenci uczestniczący w programie mają

zapewniony dostęp do terapii i rehabilitacji w wymia-

stwarza warunki do współpracy z ich rodzinami.

W celu zapewnienia reintegracji pacjentów zakład

współpracuje z właściwymi jednostkami organizacyj-

nymi pomocy społecznej.

2.

Kierownik programu lub upoważniony przez

niego lekarz, biorąc pod uwagę opinię pacjenta, może

podjąć decyzję o zmniejszeniu liczby godzin lub od-

283

stąpieniu od psychoterapii i rehabilitacji określonej

w ust. 1, o ile jest to uzasadnione stanem psychoﬁ-

zycznym pacjenta.

Według umowy z NFZ oraz ustawy o świadcze-

niach gwarantowanych pacjent uczestniczy, a nie: ma

zapewniony dostęp do psychoterapii, minimum 2 go-

dziny tygodniowo.

Proponuję:

§ 9.

1.

Pacjenci biorący udział w programie uczest-

niczą w terapii i rehabilitacji w wymiarze co najmniej

nia reintegracji pacjentów zakład współpracuje

społecznej.

Według oceny lekarzy praktyków, wyżej zapropo-

nowane zmiany utrudnią handel głównie metadonem

i usprawnią realizację programu.

Stąd pytanie, Panie Ministrze: Czy podziela Pan

proponowane zmiany?

Z poważaniem

Poseł Józef Lassota

(nr 8449)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie działań prewencyjnych

Szanowny Panie Ministrze!

Pragnę uprzejmie po-

informować, iż śledząc publikacje prasowe, między

innymi artykuły w „Polska The Times”, „Dzienniku

Polskim”, „Gazecie Krakowskiej”, powziąłem infor-

mację, że w najbliższych latach opuszczą zakłady

karne, już jako wolne osoby, jedni z największych

i najgroźniejszych przestępców odbywających karę

pozbawienia wolności.

Wśród tych osób znajdują się:

1.

M. T., nauczyciel WF, który w 1988 r. torturował,

wielokrotnie gwałcił, wreszcie zabił trzech chłopców

w wieku 11 i 12 lat.

Wcześniej, przebywając na prze-

pustce w odbywaniu kary, jaką nałożył na niego sąd

wojskowy za wykorzystanie seksualne chłopca z pod-

stawówki, molestował seksualnie 12-letniego chłopca.

Podczas prowadzonego postępowania przyznał się do

jeszcze jednej zbrodni, mianowicie zgwałcił, udusił

i zakopał w lesie ciało 13-letniego chłopca.

We wrze-

śniu 1989 r. sędzia cztery razy orzekał karę śmierci,

za każdego zamordowanego chłopca.

Jednakże trwające od 1988 r. moratorium w spra-

wie niewykonywania kary śmierci, a potem amnestia

w grudniu 1989 r. spowodowały, że M. T. odbywa

karę pozbawienia wolności w Strzelcach Opolskich.

Według informacji prasowych T. wyjdzie na wolność

w 2014 r., będzie miał 51 lat i stanie się anonimowy,

zwłaszcza iż miał zamiar zmienić nazwisko na panień-

skie jego matki, na co wówczas sąd nie wyraził zgody.

Nadmieniam, iż M. T. po ogłoszeniu wyroku, zapytany,

czy po wyjściu na wolność znowu zapraszałby do siebie

nieletnich, odpowiedział, że na pewno.

M. T. jako pedoﬁlniepodlegałwczasieskazania

żadnej z obecnie stosowanych terapii.

Po zakończe-

niu odbywania kary będzie wolnym człowiekiem,

pełnoprawnym członkiem społeczeństwa.

2.

Pośród osób opuszczających zakłady karne

2017 r. będzie również L. P. – „wampir z Bytowa”

oskarżony o dokonanie 17 zabójstw.

Udowodniono mu

tylko jedno, o seksualnym charakterze, kiedy zgwał-

cił i zamordował 17-letnią J. T. Wampir z Bytowa sam

opowiadał, że zabił 50 osób, innym razem 90 osób,

innym razem wszystkiemu zaprzeczał.

L. P. jest oso-

bą upośledzoną.

Po odbyciu kary 15 lat pozbawienia wolności wie-

lokrotnie ubiegał się o warunkowe przedterminowe

zwolnienie, jednak biegli uważają, że nadal będzie

zabijać.

W 2017 r. zakończy odbywanie kary pozba-

wienia wolności i stanie się wolnym człowiekiem.

3.

O warunkowe przedterminowe zwolnienie

może w 2017 r. starać się H. M. Według doniesień

prasowych H. M. to wyjątkowo bezwzględny zabójca,

seryjny morderca, pochodzi z Sulejowa.

Na terenie

byłego województwa piotrkowskiego zabił 7 osób.

Swoje oﬁaryzabijałkarabinkiemsportowym.H.M.

został skazany na karę śmierci.

Wyrok zamieniono

na karę dożywotniego pozbawienia wolności.

O przed-

terminowe warunkowe zwolnienie może starać się po

upływie 25 lat.

H. M. występował do prezydenta RP

o ułaskawienie, którego nie otrzymał.

4.

Z. G. Torturował i zabił niepełnosprawną lekar-

kę z Elbląga A. G., o której mówiono, że jest święta,

bowiem pomagała alkoholikom, narkomanom, więź-

niom, samotnym matkom i wszystkim odrzuconym

oraz wykluczonym.

Pomagała także jemu.

Zabił tak-

że jej córkę.

Z. G. został skazany na karę śmierci,

wienia wolności.

W 2018 r. może ubiegać się o warun-

kowe przedterminowe zwolnienie.

Jak wynika z wypowiedzi prasowych dyrektora

Biura Penitencjarnego Centralnego Zarządu Służby

Więziennej w więzieniach przebywa obecnie 97 osób

rym koniec kary przypada na okres od 1 stycznia

2013 do 31 grudnia 2017 r.

W dużej mierze są to oso-

by, które zdaniem biegłych nie rokują jakiejkolwiek

poprawy, co oznacza, iż po opuszczeniu zakładów

karnych mogą dalej być bardzo niebezpieczne, a na-

wet zabijać.

Są wśród nich pedoﬁle,psychopaci,osoby

upośledzone.

Osoby te skorzystały z dobrodziejstwa

moratorium na wykonywanie kary śmierci z 1988 r.,

amnestii rok później i wreszcie odbywają wyroki

25 lat pozbawienia wolności, jako że w ówczesnym

czasie Kodeks karny nie przewidywał kary dożywot-

284

niego pozbawienia wolności.

Wobec tych osób nie

można stosować żadnych terapii ani objąć ich żad-

nym programem.

Opuszczą one zakłady karne jako

osoby wolne, które odpokutowały za swoje winy.

Według biegłych, co wynika z doniesień praso-

wych, większość z tych osób nie została zresocjalizo-

wana i może dalej zabijać.

Jednakże w świetle prawa

osoby te są wolne i nie mogą być ponownie karane za

czyny, za które już odpowiedziały.

Kwestia budzi wiele emocji, strachu i lęku w spo-

łeczeństwie i takie sygnały docierają również do

mnie.

Wiele osób obawia się o życie swoje i przede

wszystkim swoich dzieci.

Jak wynika z wypowiedzi

prasowych, osoby te prawdopodobnie nie wrócą do

poprzednich miejsc zamieszkania.

Tym samym, zwłasz-

cza wobec obaw zwykłych ludzi, konieczne jest przed-

sięwzięcie przez organy ścigania i Ministerstwo Spra-

wiedliwości działań mających na celu monitorowanie

poczynań tych osób po wyjściu z więzienia, tak aby

zapobiec kolejnym tragediom.

Dlatego też proszę o udzielenie informacji: Jakie

działania prewencyjne i monitorujące zamierza pod-

jąć Ministerstwo Sprawiedliwości?

Z poważaniem

Poseł Józef Lassota

(nr 8450)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Pragniemy przedsta-

wić uwagi do ww. projektu aktu prawnego, w szcze-

gólności odnosząc się do zasadności i celowości pla-

nowanej zmiany siedziby delegatury północno-za-

chodniej Głównego Inspektoratu Transportu Drogo-

wego z Gorzowa Wlkp. do Szczecina.

Z chwilą rozpoczęcia prac legislacyjnych zmierza-

jących do otworzenia delegatury północno-zachodniej

GITD w Gorzowie Wlkp. rozpoczęto intensywne pra-

ce mające na celu zapewnienie właściwych warun-

ków organizacyjnych do wykonywania ustawowych

zadań zarówno Wojewódzkiego Inspektoratu Trans-

portu Drogowego w Gorzowie Wlkp., jak i delegatury

Głównego Inspektoratu Transportu Drogowego.

Efektem działań wojewódzkiego inspektora, jak

również wojewody lubuskiego oraz prezydenta Go-

rzowa Wlkp. jest pozyskanie położonego w ścisłym

centrum miasta budynku biurowego wraz z przyle-

głym terenem o powierzchni 670 m

2

.

Wartość pozy-

skanej nieruchomości to 1 272 000 zł.

Na mocy zarządzenia nr 103 prezesa Rady Mini-

strów w sprawie nadania statutu Głównemu Inspek-

toratowi Transportu Drogowego z dnia 30 grudnia

2010 (M.P. Nr 101, poz. 1184), które weszło w życie

1 stycznia 2011 r., utworzona została delegatura pół-

nocno-zachodnia Głównego Inspektoratu Transpor-

tu Drogowego z siedzibą w Gorzowie Wielkopolskim,

obejmująca swoim zasięgiem obszary województw

zachodniopomorskiego oraz lubuskiego bez powiatów

wschowskiego, żagańskiego, żarskiego.

Z chwilą utworzenia delegatury Głównego In-

spektoratu Transportu Drogowego w Gorzowie Wiel-

kopolskim lubuski wojewódzki inspektor transportu,

mając na uwadze zwiększenie zadań, jak również

stopniowe zwiększanie zatrudnienia w delegaturze

Głównego Inspektoratu Transportu Drogowego, zin-

tensyﬁkował działania mające na celu pozyskanie

dalszych nieruchomości w centrum Gorzowa Wielko-

polskiego.

W efekcie w bieżącym roku Wojewódzki

Inspektorat Transportu Drogowego w Gorzowie

Wielkopolskim otrzymał od prezydenta miasta Go-

rzowa Wielkopolskiego sąsiadujące działki budowla-

ne o powierzchni 4419 m

2

o wartości ok. 500 000 zł.

Dzisiaj w pozyskanym budynku biurowym dobie-

gają końca kompleksowe prace remontowe dostoso-

wujące wnętrze budynku do potrzeb Wojewódzkiego

Inspektoratu Transportu Drogowego w Gorzowie

Wielkopolskim oraz delegatury północno-zachodniej

Głównego Inspektoratu Transportu Drogowego.

W chwili obecnej na końcowym etapie jest sporzą-

dzanie dokumentacji kosztorysowo-projektowej, któ-

ra przygotowywana jest w celu przeprowadzenia

kompleksowego remontu elewacji oraz dachu budyn-

ku, jak również dostosowania terenu wokół budynku

do potrzeb Wojewódzkiego Inspektoratu Transportu

tury Głównego Inspektoratu Transportu Drogowego

(m.in. utworzenie strzeżonych miejsc postojowych dla

ﬂoty pojazdów służbowych).

Realizacja ww. zadań

możliwa jest dzięki wsparciu ﬁnansowemuodwoje-

wody lubuskiego.

Rozpoczęcie tych prac planowane

jest na IV kwartał bieżącego roku.

Nieruchomości w pełni zabezpieczają potrzeby

związane ze sprawną działalnością tak wojewódz-

kiego inspektoratu transportu drogowego, jak i de-

legatury.

Zapewniają również dogodne warunki do

wybudowania kompleksu biurowo-garażowego na

potrzeby działalności obu jednostek oraz utworze-

nia miejsc postojowych dla wszystkich pojazdów

służbowych.

Pozyskane nieruchomości umożliwiają centralne

ulokowanie delegatury Głównego Inspektoratu

285

Transportu Drogowego w Gorzowie Wielkopolskim

(w centrum województw lubuskiego i zachodniopo-

morskiego).

Z kolei rozbudowana struktura organi-

zacyjna inspektoratu, bliskość kluczowych dróg kra-

jowych, to jest autostrady A2 i drogi ekspresowej S3,

jak również dogodna lokalizacja siedziby (położonej

bezpośrednio przy krajowej 22, z dogodnym szybkim

wyjazdem na drogę 53) daje możliwość sprawnego

koordynowania pracy jednostek kontrolnych inspek-

cji, co z kolei przekłada się na efektywność realizacji

ustawowych zadań inspekcji.

Skuteczność działań

osiągnięto dzięki otworzeniu oddziałów w:

— Gorzowie Wielkopolskim (realizuje czynności

kontrolne na terenie miasta Gorzowa Wielkopolskie-

go, powiatu gorzowskiego, powiatu strzelecko-drez-

deneckiego, powiatu międzyrzeckiego, powiatu sulę-

cińskiego, powiatu świebodzińskiego);

— Zielonej Górze (realizuje czynności kontrolne

na terenie miasta Zielona Góra, powiatu zielonogór-

skiego, powiatu nowosolskiego, powiatu wschowskie-

go, powiatu krośnieńskiego);

— Słubicach (realizuje czynności kontrolne na te -

renie powiatu słubickiego);

— Żaganiu (realizuje czynności kontrolne na te -

renie powiatu żagańskiego, żarskiego).

Ponadto, mając na uwadze właściwe działanie

Wydziału Centrum Automatycznego Nadzoru nad

Ruchem Drogowym oraz Biura Elektronicznego Po-

boru Opłat w północno-zachodniej delegaturze Głów-

nego Inspektoratu Transportu Drogowego zabezpie-

czono pomieszczenia biurowe w Sulęcinie, Świebo-

dzinie i Międzyrzeczu.

Naszym zdaniem, poczynione dotychczas działa-

nia lubuskiego wojewódzkiego inspektora transportu

drogowego, wspierane przez wojewodę lubuskiego,

przyczyniły się do powstania infrastruktury zapew-

niającej sprawne funkcjonowanie Wojewódzkiego In-

spektoratu Transportu Drogowego oraz delegatury

Głównego Inspektoratu Transportu Drogowego.

Pla-

nowane przeniesienie siedziby delegatury z Gorzowa

Wielkopolskiego do Szczecina wydaje się być w świe-

tle dotychczas poczynionych starań oraz poniesio-

nych nakładów ﬁnansowych niecelowe, albowiem

skutkowałoby z jednej strony zniweczeniem dotych-

czasowych prac oraz poniesionych nakładów ﬁnan-

sowych przez lubuskiego wojewódzkiego inspektora

transportu drogowego, a z drugiej poczynieniem no-

wych nakładów związanych z przygotowaniem sie-

dziby delegatury w Szczecinie.

Uważamy, że pozostawienie delegatury Głównego

Inspektoratu Transportu Drogowego w Gorzowie

Wlkp. jest zasadne także z powodu geograﬁcznego

położenia tego miasta oraz bliskości węzłów komu-

nikacyjnych dróg o doniosłym znaczeniu krajowym

i międzynarodowym, co było przecież kluczowym

kryterium przy ustalaniu siedziby delegatury pół-

nocno-zachodniej w obowiązującym statucie Głów-

nego Inspektoratu Transportu Drogowego.

o udzielenie informacji: Czy przedstawione przez

nas argumenty zostaną uwzględnione w opinii mi-

nisterstwa o wzmiankowanym projekcie usytuowa-

nia siedziby delegatury północno-zachodniej Głów-

nego Inspektoratu Transportu Drogowego w Gorzo-

wie Wlkp.?

Z poważaniem

Posłowie Krystyna Sibińska

i Witold Pahl

Warszawa, dnia 30 sierpnia 2012 r.

(nr 8451)

do ministra pracy i polityki społecznej

Szanowny Panie Ministrze!

Jednym z ważniej-

szych przywilejów pracowników zatrudnionych na

opiekunami prawnymi dziecka, jest prawo do urlopu

wychowawczego, które jest istotnym uprawnieniem

pozwalającym zrównoważyć obowiązki wynikające

ze świadczenia pracy oraz wynikające z opieki nad

dziećmi.

W świetle art. 186 § 1 ustawy Kodeks pracy (t.j.

sady wyrażonej w § 1 istnieją wyjątki.

§ 2 stanowi,

że pracownik, który spełnił dane warunki, i którego

i posiada orzeczenie o niepełnosprawności, może też

3 lat.

Co więcej, § 3 określa, że każdy z rodziców może

skorzystać z urlopu wychowawczego jednocześnie

przez okres do 3 miesięcy.

Powyższe regulacje w zakresie udzielania urlopu

wychowawczego z powodu stanu zdrowia dziecka są

w mojej ocenie dość sztywne.

Określają bowiem mak-

symalny czas udzielenia takiego urlopu, jednakże

niejednokrotnie nie jest on wystarczający w stosunku

do zaistniałych potrzeb.

W mojej opinii określenie

przez przepisy maksymalnego okresu takiego urlopu

jest niepraktyczne.

Uważam, że każdorazowo o ko-

nieczności udzielenia takiego urlopu, jak i o jego cza-

sie oraz o tym, czy powinien on zostać udzielony jed-

nocześnie ojcu i matce, powinien decydować skład

orzekający co do niepełnosprawności dziecka lub

inna komisja orzecznicza, w zależności od przyjętych

rozwiązań.

286

1.

Jak minister pracy i polityki społecznej ocenia

rozwiązanie zaprezentowane przeze mnie w poprzed-

nim akapicie?

2.

Czy planowane jest stworzenie projektu ustawy

ustanawiającego nowe warunki korzystania z urlopu

wychowawczego w związku z niepełnosprawnością

dziecka?

(nr 8452)

do ministra pracy i polityki społecznej

Trybunału Konstytucyjnego dotyczącego

Szanowny Panie Ministrze!

Trybunał Konstytu-

cyjny w dniu 9 lipca 2012 r. wydał wyrok (sygn. akt

P 59/11) dotyczący uprawnienia do dodatkowego wy-

nagrodzenia rocznego dla pracowników sfery budże-

towej w związku z nieuwzględnieniem okresu urlopu

macierzyńskiego.

poz. 1939, Nr 223, poz. 2217, z 2004 r.

Nr 116,

poz. 1241 i z 2012 r. poz. 819) w zakresie, w jakim

wiający nabycie prawa do dodatkowego wynagrodze-

nia rocznego w wysokości proporcjonalnej do okresu

przepracowanego, w sytuacji nieprzepracowania w cią-

gu całego roku kalendarzowego faktycznie 6 miesię-

1.

Kiedy zostaną rozpoczęte prace nad projektem

nowelizacji ustawy o dodatkowym wynagrodzeniu

wej w celu doprowadzenia do usunięcia niezgodności

z konstytucją?

2.

Kiedy przedmiotowy projekt nowelizacji zosta-

nie przedstawiony do akceptacji Radzie Ministrów?

(nr 8453)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Często możemy usły-

szeć o problemach związanych z egzaminem na pra-

wo jazdy, kolejnym coraz częściej spotykanym jest

problem z możliwością ustawień lusterek w autach

egzaminacyjnych.

Obowiązujące zasady przeprowadzania egzami-

nów państwowych na prawo jazdy kategorii B stwier-

dzają jedynie o właściwym ustawieniu lusterek oraz

obszarze, jaki kierowca powinien w nich widzieć.

Niestety regulacja ta daje możliwość nierzetelnym

egzaminatorom do przerywania egzaminów, a ty-

czy się to w szczególności prób zmiany położenia

lusterek przez egzaminujących np. przed wyjazdem

z placu manewrowego po poprawnym wykonaniu

manewru jazdy tyłem.

Egzaminatorzy tłumaczą się

tym, że w takim przypadku, jeśli egzaminujący zmie-

niają położenie lusterek po raz kolejny, oznacza to, że

nie dopełnili obowiązku poprawnego ich ustawienia

na początku egzaminu, nie zważając na stres, z jakim

muszą zmierzyć się młodzi kierujący.

W codziennym

życiu, w czasie użytkowania samochodu, czasami

wielokrotnie zmieniamy położenie lusterek zewnętrz-

nych i wewnętrznych, w zależności od zajętej pozycji

bądź wykonywanych manewrów, aby nie doszło do

uszkodzenia mienia właściciela auta lub innych wła-

ścicieli.

W związku z powyżej przedstawionym stanem

niesienie się do poniższej kwestii: Czy w związku

z planowaną nowelizacją ustawy o przepisach na pra-

wo jazdy znajdzie się zapis o możliwości zmiany po-

łożenia lusterek więcej niż tylko na początku egza-

minu, na przykład zaraz przed włączeniem się do

ruchu drogowego?

287

(nr 8454)

do ministra transportu,

w sprawie opóźnienia remontu linii kolejowej

Ministra w związku z opóźnieniem remontu linii ko-

lejowej Łódź – Warszawa.

W ostatnich dniach doszło

do upadłości spółki PNI, będącej członkiem konsor-

cjum prowadzącego prace remontowe na trasie Skier-

niewice – Warszawa.

Upadek spółki z pewnością do-

prowadzi do dalszych opóźnień w remoncie trasy.

Pojawiają się również obawy co do możliwości zanie-

chania całego projektu, co, rzecz jasna, byłoby kata-

strofalne w skutkach.

Planowany remont trasy Łódź – Warszawa miał

spowodować skrócenie czasu przejazdu pociągu do

nieco ponad godziny.

Z powodu ciągłych opóźnień

nierzadko zdarza się że przejazd na tym odcinku

trwa nawet 3 godziny.

Jest to uciążliwe dla podróż-

ników, a w szczególności dla pracowników zatrudnio-

nych w Warszawie, a mieszkających w Łodzi, którzy

korzystają z tego połączenia na co dzień.

Takie osoby

nie mogą czekać w nieskończoność, aż remont będzie

ukończony, gdyż obecnie najwcześniejszy bezpośred-

ni pociąg z Warszawy dojeżdża na stację Łódź-Wi-

dzew kilka minut przed godziną dziewiątą.

W takim

przypadku dojazd koleją w godzinach porannych do

pracy jest niemożliwy.

Remont tego odcinka linii kolejowej trwa już 7 lat.

Kiedy nastąpi zakończenie remontu?

Jakie skutki dla remontu będzie miała upadłość

spółki PNI?

Jakie jest prawdopodobieństwo utraty środków

unijnych na tę inwestycję?

Ile osób i w jaki sposób ukarano za dotychczasowe

opóźnienia?

Ile w rzeczywistości (uwzględniając natężenie ru-

chu na trasie) będzie trwał przejazd z Łodzi do War-

szawy po remoncie?

Czy będzie to 65 minut, jak jest

napisane w materiałach informacyjnych, czy też

80 minut, jak wynika z niektórych informacji?

Skoro pociąg Łodzianin ma jechać aż 15 minut

krócej niż inne składy, czemu obecnie czas jego prze-

jazdu jest taki sam albo dłuższy niż pociągów zatrzy-

mujących się w Skierniewicach i Żyrardowie?

Z poważaniem

Poseł John Abraham Godson

Łódź, dnia 30 sierpnia 2012 r.

(nr 8455)

do ministra środowiska

w sprawie stanu kanału Prut

Szanowny Panie Ministrze!

W związku z sygna-

łami zgłaszanymi przez mieszkańców zwracam się

wielkopolskie).

Kanał Prut jest dopływem Kanału Mosińskiego

(skanalizowana odnoga rzeki Obry), który umożliwia

odprowadzanie wody rzeki Mogilnicy do Warty.

W pobliżu kanału Prut położone są miejscowości

Łagiewniki oraz miejscowość Sepienko.

Mieszkańcy

tych miejscowości, przede wszystkim ci, którzy zaj-

mują się rolnictwem, skarżą się na stan utrzymania

kanału Prut.

Mianowicie dno kanału znajduje się na

wysokości łąk, co powoduje, że woda z kanału spływa

łąki i utrzymuje się na nich, uniemożliwiając siano-

kosy i użytkowanie tych łąk.

Ponadto kanał od wielu

lat nie był czyszczony, a jego ostatnie pogłębianie da-

towane jest na lata 90. minionego stulecia.

Mieszkań-

ców dodatkowo niepokoi fakt, iż koryta głównych

rzek: Mogielnicy i Obry są regularnie czyszczone,

a kanał Prut nie jest poddawany pracom udrażnia-

jącym ze względu na brak środków ﬁnansowychna

takie działania.

Woda w kanale spiętrzona jest też

na skutek działania elektrowni w Bolesławcu k. Dy-

maczewa – dochodzi do lokalnych spiętrzeń na pozio-

mie 1 m do 1,5 m, co dodatkowo powoduje nadmiar

wody na łąkach przylegających do miejscowości Ła-

giewniki i Sepienko.

Dodatkowym problemem na wymienionych tere-

nach są bobry, których tamy uniemożliwiają swobod-

ny przepływ wody.

Spiętrzona na skutek obecności

tam woda znajduje ujście na łąkach.

Pytania i problemy:

Jakie instytucje/jednostki są odpowiedzialne za

oczyszczanie kanałów i skąd pochodzą środki ﬁnan-

sowe konieczne na takie działania?

Czy istnieje obowiązek regularnego oczyszczania

kanałów?

Jakie są procedury postępowania z będącymi pod

ochroną bobrami, które działają na szkodę ludzi?

288

Jaka jest celowość budowania elektrowni wodnej

na terenie nizinnym, na którym spiętrzenia wody

powodują wylania kanałów i mniejszych rzek?

Z poważaniem

Poseł Wojciech Ziemniak

Kościan, dnia 30 sierpnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 8456)

do ministra administracji i cyfryzacji

Szanowny Panie Ministrze!

W obecnej perspekty-

wie ﬁnansowej2007–2013nabudowęiremontydróg

lokalnych i regionalnych w Polsce Unia Europejska

przeznaczyła ponad 3,8 mld euro.

Z informacji Mini-

sterstwa Rozwoju Regionalnego wynika, że dotacji

2014–2020 będzie znacząco mniej, gdyż priorytetowo

będą traktowane projekty budowy i modernizacji

dróg łączących obszary słabo skomunikowane z siat-

ką dróg TEN-T oraz miastami wojewódzkimi.

Możliwości doﬁnansowania dla lokalnych dróg

oferuje „Narodowy program przebudowy dróg lokal-

nych”, na który rząd przeznaczył 3,2 mld zł do 2015 r.

20 grudnia 2011 r. wiceminister administracji i cy-

fryzacji Włodzimierz Karpiński zatwierdził listy

II etapu programu.

Do doﬁnansowaniakwotą200

mln zł zakwaliﬁkowanezostały344wnioskiowar-

tości 764 mln zł.

Rząd zakładał, że w 2012 r. pro-

gram powinien objąć 850 km dróg lokalnych.

W kon-

tekście faktu, iż doﬁnansowanieztegoprogramudo

budowy dróg lokalnych zostało obniżone do 30%,

gminy borykające się z problemami ﬁnansowymi

w zdecydowanej większości nie są zainteresowane

korzystaniem z programu.

Drugim istotnym faktem

obciążającym gminne budżety jest obowiązek wpła-

cenia do budżetu państwa ok. 40% w postaci podatku

VAT i innych podatków pośrednich przez inwestują-

cy i korzystający z programu samorząd.

W związku

z powyższym małym samorządom grozi utrata jedy-

nej możliwości poprawy stanu dróg lokalnych, nie-

jednokrotnie przekazanych samorządom w bardzo

złym stanie po oddaniu do użytku dróg o charakterze

krajowym na danym terenie.

1.

Ile kilometrów dróg lokalnych obejmie „Naro-

dowy program odbudowy dróg lokalnych” w 2012 r.?

To więcej czy mniej niż zakładano?

2.

Jak kształtować się będą poziomy doﬁnanso-

wania z narodowego programu w latach 2013, 2014

i 2015?

3.

Jakie możliwości i instrumenty wsparcia odbu-

dowy dróg lokalnych, zwłaszcza przekazanych samo-

rządom, istnieją w związku z ewentualnym ograni-

czeniem dotacji na drogi lokalne ze strony funduszy

strukturalnych?

Z poważaniem

Poseł Małgorzata Pępek

Żywiec, dnia 30 sierpnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 8457)

do ministra edukacji narodowej

oraz

ministra ﬁnansów

w sprawie objęcia subwencją oświatową

dzieci pięcio- i sześcioletnich

Szanowna Pani Minister!

Szanowny Panie Mini-

strze!

Podejmując w ramach decentralizacji funkcji

państwa decyzję o przekazaniu gminom zakładania

i prowadzenia m.in. publicznych przedszkoli z dniem

1 stycznia 1992 r., ustawodawca określił jednocześnie

charakter przekazanych przez państwo zadań jako

obowiązkowe zadania własne gmin, do których na-

leży zaspokajanie zbiorowych potrzeb jej wspólnoty

m.in. organizacja wychowania przedszkolnego, tj. za-

kładanie, prowadzenie przedszkoli, oddziałów przed-

szkolnych w szkole podstawowej oraz innych form

edukacja przedszkolna na terenie gminy nie jest no-

wym zadaniem.

To od samorządów lokalnych ocze-

kuje się efektywnego prowadzenia ﬁnansowania

m.in. edukacji przedszkolnej oraz dostosowywania

jej do lokalnych możliwości i potrzeb.

Od 1 września

2011 r. dzieci pięcioletnie zostały objęte obowiązkiem

realizacji rocznego przygotowania przedszkolnego

w ramach podstawy programowej dla dzieci pięcio-

i sześcioletnich realizowanej w przedszkolach lub od-

działach przedszkolnych w szkołach.

Jednak obecnie

subwencja oświatowa nie obejmuje dzieci pięcio- i sze-

ścioletnich objętych obowiązkiem nauczania przed-

szkolnego, tzw. przygotowania przedszkolnego.

Objęcie subwencją oświatową wychowania przed-

szkolnego to postulat od wielu lat zgłaszany przez

różne środowiska związane z edukacją, w tym przez

nauczycielskie związki zawodowe oraz jednostki sa-

morządu terytorialnego.

Za zmianą ﬁnansowania

przedszkoli opowiadało się również już w 2010 r.

Mi-

289

nisterstwo Edukacji Narodowej, które przygotowało

własny projekt nowelizacji.

Jedną z ważniejszych zmian

zaproponowanych w nim było częściowe dotowanie wy-

chowania przedszkolnego z budżetu państwa.

Jednak

prace nad tym projektem zostały wstrzymane.

1.

Czy w Ministerstwie Finansów i w Minister-

stwie Edukacji Narodowej są prowadzone prace nad

zmianą przepisów naliczania subwencji oświatowej,

z uwzględnieniem częściowego dotowania wychowa-

nia przedszkolnego z budżetu państwa?

2.

Czy Ministerstwo Finansów i Ministerstwo

Edukacji Narodowej przewidują w następnym roku

budżetowym lub kolejnych latach zwiększenie sub-

wencji oświatowej poprzez jej rozszerzenie na dzieci

pięcio- i sześcioletnie objęte wychowaniem przed-

szkolnym?

Z poważaniem

Poseł Janina Okrągły

Warszawa, dnia 30 sierpnia 2012 r.

(nr 8458)

do ministra środowiska

w sprawie dostępu do danych

Szanowny Panie Ministrze!

Wiele organizacji ba-

dawczych oraz instytucji naukowych zajmujących się

badaniami meteorologicznymi oraz hydrologicznymi

do swojej pracy wykorzystuje dane meteorologiczne,

które gromadzone są przez Instytut Meteorologii i Go-

spodarki Wodnej.

Niestety cena dostępu do tych da-

nych stanowi dla wielu mniejszych podmiotów barierę

utrudniającą, a czasem nawet uniemożliwiającą reali-

zację projektów w pełnym zakresie, a tym samym ha-

muje rozwój prac naukowych oraz popularyzację nauk

przyrodniczych.

W przypadku takich podmiotów jak

organizacje pozarządowe i studenckie koła naukowe

zakup danych meteorologicznych do jednego projektu

pochłania niejednokrotnie większość rocznego budże-

tu przeznaczonego na badania.

we jest wprowadzenie rozwiązań obniżających kosz-

ty udostępniania danych gromadzonych przez IMiGW

podmiotom prowadzącym niekomercyjną działalność

badawczą i naukową.

Z poważaniem

Poseł Marek Wójcik

Katowice, dnia 30 sierpnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 8459)

do ministra zdrowia

w sprawie ustalenia dostępności kategorii

do lekarzy specjalistów z dziedziny

dermatologii i psychologii

Szanowny Panie Ministrze!

W zeszłym roku

(10 lutego 2011 r.) miało miejsce spotkanie przedsta-

wicieli Unii Stowarzyszeń Chorych na Łuszczycę

z panią Ewą Kopacz, ówczesną ministrą zdrowia.

Z informacji i listów tych stowarzyszeń skierowanych

do byłej pani ministry wynika, że podczas spotkania

padły ustne zapewnienia, że program leczenia łusz-

czycowego zapalenia stawów lekami biologicznymi

zostanie udostępniony w kwietniu 2011 r. oraz że po-

winien powstać zdrowotny program terapeutyczny

leczenia ciężkich postaci łuszczycy plackowatej.

Pro-

gram leczenia łuszczycowego zapalenia stawów

wszedł w życie ze sporym opóźnieniem – 16 września

2011 r., natomiast łuszczyca plackowata nadal nie

posiada programu terapeutycznego leczenia biolo-

gicznego.

Krajowy Zespół Ekspertów ds. Dermatologii pod-

kreśla w swoich raportach, że choroby dermatologicz-

ne często są chorobami przewlekłymi.

Większość kra-

jów europejskich uznało łuszczycę za chorobę prze-

wlekłą, w Polsce nie otrzymała ona kategorii dostęp-

ności refundacyjnej.

Taki stan rzeczy powoduje, że

leki i wyroby medyczne dla cierpiących na łuszczycę

są pełnopłatne i stanowią poważne obciążenie ﬁnan-

sowe dla chorych.

Dodatkowo powoduje to także

utrudnienia w dostępie chorych do lekarzy specjali-

stów dermatologii.

Obecnie na wizytę u dermatologa

trzeba czekać od kilku do kilkunastu tygodni.

Chorzy

na łuszczycę powinni pozostawać pod stałą opieką

dermatologa.

Ponadto bardzo często skutkiem tej

choroby są także dolegliwości psychiczne, przede

wszystkim depresja.

Konieczna wydaje się być rów-

noległa terapia leczenia skóry oraz terapia psycholo-

giczna.

Biologiczne leczenie w Europie Zachodniej jest

standardem i jest refundowane w pełni w całej Unii

Europejskiej, nawet w nowych krajach członkow-

skich.

Polska stanowi wyjątek.

Z tej formy leczenia

mogą korzystać jedynie chorzy na łuszczycę stawową.

Według doniesień medialnych Polskiej Agencji Pra-

sowej 27 września 2011 r. podczas konferencji praso-

wej wiceminister zdrowia deklarował, iż program

leczenia biologicznego łuszczycy plackowatej zostanie

wprowadzony jeszcze w 2011 r.

Zapewnił on także,

że jeżeli rekomendacja Rady Konsultacyjnej Agencji

Oceny Technologii Medycznych (AOTM) będzie po-

zytywna, to program zostanie zatwierdzony nieza-

leżnie od wyników wyborów.

Według wiceministra

rekomendacja miała być wydana 24 października.

290

Dzień przed tą konferencją, na spotkaniu z pacjenta-

mi, pani Ewa Kopacz, ówczesna ministra zdrowia,

zapewniała, że program zostanie przez nią podpisany

do 16 listopada 2011 r., przed końcem VI kadencji

rządu.

Mimo pozytywnej rekomendacji do podpisania

programu nie doszło.

Wiceminister zdrowia 24 stycznia 2012 r. poinfor-

mował Polską Agencję Prasową, że program zostanie

przez resort przyjęty po poprawkach i obejmie wła-

ściwą grupę chorych, tj. ok. 1500 osób.

Projekt z przy-

jętymi poprawkami raz jeszcze będzie oceniony przez

AOTM.

Od jego pozytywnej oceny zależy wprowadze-

nie tego projektu w życie.

Ministra z wnioskiem o udzielenie wyjaśnień i odpo-

wiedzi na następujące pytania:

1.

Dlaczego łuszczyca nie otrzymała kategorii do-

stępności refundacyjnej?

Czy prowadzone są działa-

nia zmierzające do zmiany tej sytuacji, a jeśli tak, to

2.

Na jakim etapie są prowadzone przez Minister-

stwo Zdrowia prace nad projektem leczenia biologicz-

nego osób cierpiących na łuszczycę plackowatą?

3.

Jakie działania zamierza podjąć Ministerstwo

Zdrowia, aby polepszyć dostęp do lekarzy specjali-

stów i skrócić czas oczekiwania chorych na wizytę?

4.

Jakie plany dotyczące osób cierpiących na łusz-

czycę ma Ministerstwo Zdrowia?

5.

Czy chorzy na łuszczycę będą mieli zapewnioną

opiekę psychologa, jeżeli kierowany przez Pana Mi-

nistra resort tworzy program obejmujący całościowe

spojrzenie na zdrowie i samopoczucie pacjenta?

Z poważaniem

Poseł Robert Biedroń

Warszawa, dnia 30 sierpnia 2012 r.

(nr 8461)

do ministra zdrowia

w sprawie przyszłych losów

Działu Zbiorów Specjalnych Głównej

z 2003 r.

Nr 23, poz. 337; z 2004 r.

Nr 12, poz. 182;

z 2005 r.

Nr 16, poz. 263; Nr 42, poz. 556; Nr 66,

stra interpelację w sprawie przyszłych losów Działu

w Warszawie.

pokojącymi informacjami odnośnie przyszłych losów

karskiej mieszczącego się przy ul. Jazdów 1A w War-

szawie.

Budynek dawnego oddziału chirurgicznego Szpi-

tala Ujazdowskiego na Jazdowie, stanowiący obiekt

historyczny ściśle związany z dziejami warszawskiej

i polskiej medycyny wraz z przyległymi do niego

gruntami pozostają w wieczystym użytkowaniu Cen-

trum Sztuki Współczesnej, które podlega Minister-

stwu Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Główna

Biblioteka Lekarska użytkuje go nieodpłatnie, a mi-

nisterstwo kultury, które płaci czynsz do budżetu

państwa za wieczystą dzierżawę tego miejsca, chce

odzyskać budynek na cele sztuki współczesnej.

Z tego powodu zagrożone jest nie tylko dalsze

funkcjonowanie Działu Zbiorów Specjalnych GBL

w tym obiekcie, ale również wypracowywana od po-

nad dwudziestu lat koncepcja utworzenia w byłym

szpitalnym pawilonie narodowego muzeum medycz-

nego, w którym zdeponowana byłaby bogata spuści-

zna lekarska Polski na przestrzeni wieków.

Środowisko medyczne od wielu lat podejmuje

własnościowego problemu, uwrażliwiając decyden-

tów na unikatowy charakter i historyczne znaczenie

budynku na Jazdowie.

Dzięki ogromnemu wysiłkowi

organizacyjnemu i ﬁnansowemu,przyudzialekolej-

nych ministrów zdrowia, budynek został bowiem

przystosowany do pielęgnowania historii medycyny,

tworząc zalążek narodowego muzeum.

Zgromadzone

w nim niezwykle cenne zbiory muzealne i archiwalne

stanowią już nie tylko dobro i własność społeczności

medycznej, ale również całego narodu.

Utrzymanie możliwości utworzenia na Jazdowie

długo oczekiwanego Narodowego Muzeum Nauk Me-

dycznych, czy też pozostawienie obiektu na cele ar-

chiwalne i biblioteczne dla polskiej medycyny byłoby

wyrażeniem szacunku dla całego środowiska lekar-

skiego.

Mając na uwadze powyższe, uprzejmie proszę

1.

Jak pan minister odnosi się do postulatu śro-

dowiska medycznego o utrzymanie Działu Zbiorów

ku przy ul. Jazdów 1A?

2.

Jakie jest stanowisko ministra wobec koncepcji

utworzenia Narodowego Muzeum Nauk Medycznych

na bazie Działu Zbiorów Specjalnych w budynku przy

ul. Jazdów 1A?

3.

Jakie działanie zamierza podjąć minister zdro-

wia w celu uregulowania sytuacji prawnoﬁnansowej

ww. budynku oraz gruntu?

Czy pan minister podej-

mie negocjacje z ministrem kultury w celu utrzyma-

nia możliwości dalszego użytkowania obiektu przy

ul. Jazdów 1A?

Z poważaniem

Poseł Ryszard Terlecki

Warszawa, dnia 30 sierpnia 2012 r.

291

Interpelacja

(nr 8462)

do ministra spraw wewnętrznych

W 2010 r. w rekomendacjach zespołu powołanego

przez komendanta głównego SG pojawiła się idea li-

kwidacji Karpackiego Oddziału Straży Granicznej.

Działania te były sprzeczne z „Założeniami wielolet-

niej koncepcji funkcjonowania Straży Granicznej

(2009–2015)” oraz opracowaną na ich podstawie

„Koncepcją funkcjonowania Straży Granicznej w la-

tach 2009–2015”, zaakceptowaną przez ministra

2009 r. i zatwierdzoną przez komendanta głównego

Straży Granicznej.

Zgodnie z wyżej przywołanymi

dokumentami przekształcenia w Straży Granicznej

miały doprowadzić do sytuacji, gdzie na każdej we-

wnętrznej granicy UE/Schengen pozostanie tylko

jeden odział Straży Granicznej.

Koncepcja ta zakła-

go i Śląskiego Oddziału Straży Granicznej i utworze-

nie w ich miejsce jednego Śląskiego Oddziału Straży

Granicznej na granicy Rzeczpospolita Polska – Cze-

chy.

Komenda Karpackiego Oddziału Straży Gra-

granicy RP z Republiką Słowacką, nadal miała po-

zostawać w Nowym Sączu.

Niemniej jednak ostatnio pojawiły się pewne in-

formacje, które znów zaniepokoiły pracowników i miesz-

kańców powiatu nowosądeckiego, a mianowicie w mi-

nisterstwie powołano zespół do opracowania zmian

organizacyjnych Straży Granicznej przy południowej

granicy.

Bezrobocie, jakie dotyka ludzi mieszkających na

tym terenie woj. małopolskiego, jest bardzo wysokie,

bo sięga ponad 18%, stąd wizja likwidacji Karpackie-

go Oddziału Straży Granicznej przeraża wielu pra-

cowników i ich rodziny, dla których jest to jedyne

źródło utrzymania.

Przesłanką za utrzymaniem tego

konkretnego oddziału jest nie tylko dramat kilkuset

rodzin związany z możliwą utratą pracy, ale i kom-

pletna, nowoczesna infrastruktura oraz wykwaliﬁ-

kowana kadra.

Infrastruktura, jaką dysponuje Kar-

packi Oddział SG, jest jedną z najlepszych spośród

oddziałów Straży Granicznej.

Zawdzięczać to należy

m.in. bardzo wysokim nakładom ﬁnansowym(ponad

55 mln zł), które w ostatnich latach zostały przydzie-

lone Karpackiemu Oddziałowi Straży Granicznej

ustawą program modernizacji Policji, Straży Gra-

nicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Biura Ochro-

ny Rządu w latach 2007–2011 oraz w ramach planów

inwestycyjnych.

Zmodernizowano budynki admini-

stracyjne, budynki warsztatowo-magazynowe, stację

paliw, wybudowano lądowisko dla śmigłowców, wy-

posażając obiekty w najnowszy sprzęt.

Obiekty Kar-

packiego Oddziału SG w najbliższych latach nie będą

wymagały nakładów inwestycyjnych, gdyż pozostają

na długoletnich gwarancjach udzielonych przez wy-

konawców robót.

Niezwykle istotna w procesie podejmowania tak

ważnych decyzji jest lokalizacja w Karpackim Od-

dziale Straży Granicznej kilku niewystępujących

gdzie indziej struktur, chodzi tu o Orkiestrę Repre-

zentacyjną Straży Granicznej i pododdział odwodo-

wo-reprezentacyjny Straży Granicznej.

Ponadto duże

sukcesy odnoszą: wydział zabezpieczenia działań

w zakresie zwalczania zorganizowanej przestępczo-

ści o charakterze granicznym i innym w całym re-

gionie oraz wydział obsługi lotnictwa Straży Gra-

nicznej w zakresie ekonomiki obsługi sprzętu lotni-

czego będącego na wyposażeniu Straży Granicznej.

Ponadto wypracowane i wdrożone mechanizmy

funkcjonowania pozwoliły znacznie obniżyć koszty

utrzymania Karpackiego Oddziału Straży Granicz-

nej.

Warto również wspomnieć, że tradycja Karpac-

kiego Oddziału Straży Granicznej jest głęboko zako-

rzeniona wśród społeczności.

W związku z przedstawionymi powyżej obawami

i troskami zwracam się do Pana Ministra z zapyta-

niem:

1.

Jakie są plany ministerstwa odnośnie do Kar-

packiego Oddziału Straży Granicznej?

2.

Co należy rozumieć poprzez plany reorganiza-

cji struktury Straży Granicznej na południowej gra-

nicy naszego kraju, czy grozi to likwidacją oddziałów

i kolejnymi zwolnieniami pracowników?

3.

Czy według ministerstwa reorganizacje i likwi-

dacje oddziałów nie doprowadzą do wzrostu przestęp-

czości zorganizowanej na granicy południowej?

4.

Czy nie uważa Pan, Panie Ministrze, że likwi-

dacja zmodernizowanego i gruntownie wyremonto-

wanego Karpackiego Oddziału SG byłaby przykła-

dem wyrzucania przez rząd pieniędzy w błoto?

Z poważaniem

Poseł Barbara Bartuś

(nr 8463)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie zaliczania dodatku

rozstrzygnięcia problemu zaliczania na przykład do-

datku mieszkaniowego do dochodu, w sytuacji gdy

292

otrzymują już pomoc społeczną w formie zasiłku

okresowego.

Z przekazanych mi informacji oraz dokumentów

wynika m.in., że ww. na podstawie decyzji admini-

stracyjnych pobierali zasiłki okresowe z tytułu bez-

robocia.

W międzyczasie z powodu trudnej sytuacji

życiowej wystąpili z wnioskami o przyznanie dodat-

ku mieszkaniowego.

Jak się następnie okazało, moi

interesanci otrzymali decyzje, w których zmniejszono

wysokość dotychczas otrzymywanego zasiłku tym-

czasowego z uwagi na fakt przekroczenia kryteriów

mocy społecznej.

W ww. decyzjach wskazano, iż zasi-

łek okresowy z pomocy społecznej przysługuje oso-

bom i rodzinom, jeżeli dochód osoby samotnie gospo-

darującej lub dochód rodziny nie przekracza kryte-

rium dochodowego osoby lub rodziny ustalonego

zgodnie z art. 8 ww. ustawy, a dochody oraz posiada-

ne zasoby pieniężne nie wystarczają na zaspokojenie

niezbędnych potrzeb.

Poinformowano dodatkowo, że

zgodnie z art. 38 ust. 3 pkt 1 ustawy o pomocy spo-

łecznej kwota zasiłku tymczasowego nie może być

wym a posiadanym dochodem.

Należy podkreślić, iż pomniejszanie jednego za-

siłku z powodu uzyskania drugiego jest bardzo

krzywdzące, szczególnie dla osób znajdujących się

pujące pytanie: Czy faktycznie dodatek mieszkanio-

wy jest wliczany do kryterium dochodowego, kiedy

już dana osoba otrzymuje z pomocy społecznej zasiłek

okresowy?

Jeżeli tak, czy zamierza wystąpić Pan Mi-

nister z inicjatywą ustawodawczą, która zmieniałaby

te uregulowania prawne?

Z poważaniem

Poseł Sławomir Zawiślak

Warszawa, dnia 30 sierpnia 2012 r.

(nr 8464)

do ministra administracji i cyfryzacji

w sprawie doﬁnansowania projektów

informatycznych realizowanych

Szanowny Panie Ministrze!

W czasie wykonywa-

nia pracy poselskiej zostałem poproszony przez sa-

morządowców z terenu naszego kraju o podjęcie in-

terwencji w sprawie doﬁnansowaniaprojektówinfor-

matycznych.

Z przekazanych mi informacji wynika, że ww.

podmioty publiczne jeszcze w marcu br. złożyły do

kierowanego przez Pana ministerstwa wnioski

w tym zakresie wraz ze stosowną dokumentacją pro-

jektową.

Tym samym spełniły wymagania dotyczące

terminu ich składania wynikającego z rozporządze-

nia w sprawie kryteriów i trybu przeznaczenia oraz

rozliczenia środków ﬁnansowychnainformatyzację.

Niestety do tej pory powyższe podmioty otrzymały

na kierowane pisma z Ministerstwa Administracji

i Cyfryzacji lakoniczną i zdawkową informację, iż

nych wniosków z uwagi na brak (aktualnego) obo-

wiązującego rozporządzenia w sprawie planu infor-

matyzacji państwa.

Ponadto jak informują mnie moi interesanci, ww.

wnioski powinny zostać ocenione w ciągu 2–3 mie-

sięcy w zależności od rodzaju projektu, od daty ich

złożenia, a w dalszej kolejności minister ds. informa-

tyzacji, na podstawie wyników oceny wniosków, miał

obowiązek podjąć decyzję o przyznaniu lub nieprzy-

znaniu doﬁnansowania.

Należy podkreślić, iż, aby ubiegać się o otrzyma-

nie funduszy, wiele z podmiotów realizujących zada-

nia publiczne poniosło już na tym etapie znaczące

koszty związane z przygotowaniem dokumentacji

projektowej.

W założeniu plan informatyzacji państwa powi-

nien być instrumentem planowania i koordynowania

publicznych.

Niestety, trzeba z przykrością stwier-

dzić, iż obecny koalicyjny rząd PO–PSL nie jest

w stanie podejmować skutecznych działań m.in. na

rzecz informatyzacji naszego kraju, w tym również

wpierania realizacji projektów informatycznych przez

przede wszystkim lokalne podmioty publiczne, które

w przeciwieństwie do rządu są aktywne i wypełniają

nałożone na nie obowiązki.

Mając na uwadze powyższe, uprzejmie proszę

1.

Kiedy dokładnie zostaną podjęte decyzje w zakre-

sie przyznania doﬁnansowaniaprojektówinformatycz-

nych realizowanych przez podmioty publiczne?

2.

Proszę o podanie przyczyn, dla których został

tak bardzo przedłużony proces konkursowy, łącznie

z naruszeniem terminów określonych w „Planie in-

formatyzacji państwa na lata 2007–2010”, który sta-

nowił, jak zostało mi przekazane, podstawę do doko-

nania oceny wniosków złożonych w roku bieżącym?

3.

Czy i kiedy wystąpił Pan Minister do Rady Mi-

nistrów z wnioskiem o ustanowienie w drodze rozpo-

rządzenia „Planu informatyzacji państwa na lata

2011–2015”?

6.

Czy został już przygotowany „Plan informaty-

zacji państwa na lata 2011–2015”?

Proszę o wskaza-

nie terminu jego zatwierdzenia oraz miejsca jego pu-

blikacji.

Z poważaniem

Poseł Sławomir Zawiślak

293

Interpelacja

(nr 8465)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

w sprawie przyszłych losów budynku

na inne cele budynku dawnego oddziału chirurgicz-

w Warszawie, w którym obecnie znajduje się Dział

Zbiorów Specjalnych Głównej Biblioteki Lekarskiej.

Ze względu na fakt, iż obiekt w Jazdowie jest

warszawskiej i polskiej medycyny, środowisko leka-

rzy apeluje o pozostawienie budynku w rękach do-

tychczasowych użytkowników.

Dział zbiorów specjalnych dokumentuje bowiem

dzieje polskiej medycyny, gromadzi spuściznę lekar-

ską oraz innych zawodów, a także materiały związa-

ne z historią myśli medycznej.

Dzięki zbiorom spe-

cjalnym o wyjątkowej wartości Główna Biblioteka

Lekarska została mocą rozporządzenia ministra kul-

tury i sztuki z dnia 24 listopada 1998 r.

(Dz. U.

Nr 146 z dnia 7 XII 1998 r.) zakwaliﬁkowanadogru-

py bibliotek naukowych dysponujących narodowym

z literą ustawy o archiwach – mają również zgroma-

dzone tu medyczne archiwalia (m.in. bezcenne doku-

menty i archiwa różnych polskich instytucji i towa-

rzystw, pamiątki po warszawskich lekarzach, uni-

wersał króla Stanisława Augusta, świadectwa tajne-

go nauczania z czasów II wojny).

Te unikatowe zbiory stanowią zatem już nie tylko

całego narodu.

Zdaniem środowiska historyków me-

dycyny powinny być one zdeponowane w jednej spe-

cjalistycznej instytucji centralnej, podobnie jak ma

Z tego powodu od ponad 20 lat środowisko lekarskie

przy wsparciu kolejnych ministrów zdrowia zabiega

o utworzenie Narodowego Muzeum Nauk Medycz-

dycji i roli, jaką spełnił, jest budynek dawnego szpi-

tala przy ul. Jazdów 1A, gdzie na bazie działu zbio-

rów specjalnych można utworzyć część muzealną.

Zbiory, które się tam mieszczą, można zaliczyć do

10 największych muzealnych zbiorów medycznych na

świecie.

Zgromadzone wielkim wysiłkiem środowiska le-

karskiego i bibliotekarskiego zbiory muzealne i ar-

chiwalne oraz książki dotyczące historii polskiej me-

dycyny powinny pozostać nienaruszone.

Włączenie

budynku przy ul. Jazdów do kompleksu planowanych

waniu, a nawet rozszerzeniu dostępności do zbiorów,

jest jedynym rozwiązaniem i wyrażeniem szacunku

Stanowisko to zyskało poparcie senatorów na wspól-

nym spotkaniu senackiej Komisji Kultury i Środków

Przekazu oraz Komisji Zdrowia 1 sierpnia 2012 r.

poświęconym sytuacji Głównej Biblioteki Lekarskiej

i rozpatrzeniu projektu powołania Narodowego Mu-

zeum Medycyny w Warszawie.

lu środowiska medycznego w sprawie pozostawienia

budynku przy ul. Jazdów na cele Działu Zbiorów Spe-

cjalnych Głównej Biblioteki Lekarskiej?

Czy Pan Mi-

nister planuje podjąć dialog z przedstawicielami tego

środowiska?

2.

Jaka jest koncepcja wykorzystania związanego

z medycyną ww. budynku, jeśli ministerstwo chce

przeznaczyć go na inne cele?

Jakie koszty będzie mu-

siało ponieść ministerstwo, by przystosować ww. bu-

dynek do innych celów?

3.

Jeśli ministerstwo wyraża poparcie dla powsta-

nia Narodowego Muzeum Nauk Medycznych, to jakie

konkretne działania podejmie w tym kierunku?

Z poważaniem

Poseł Ryszard Terlecki

(nr 8466)

do ministra zdrowia

w sprawie niekorzystnych

Szanowny Panie Ministrze!

Według zatwierdzo-

nego przez NFZ planu ﬁnansowegona2013r.woje-

wództwo mazowieckie otrzyma mniejsze o 242 mln zł

środki na opiekę zdrowotną.

Obecna sytuacja ﬁnansowaMazowieckiegoOd-

działu Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdro-

wia oraz plan ﬁnansowyna2013r.stwarzająrealne

zagrożenie znacznego pogorszenia dostępu pacjentów

do świadczeń opieki zdrowotnej ﬁnansowanych ze

środków publicznych.

Od 2010 r. zasady podziału środków pomiędzy od-

działy wojewódzkie Narodowego Funduszu Zdrowia

są oparte przede wszystkim na kryteriach związa-

nych z liczbą ubezpieczonych zarejestrowanych w po-

szczególnych oddziałach wojewódzkich funduszu oraz

ryzykach zdrowotnych przypisywanych poszczegól-

nym grupom ubezpieczonych w odniesieniu do wyko-

294

nywanych świadczeń opieki zdrowotnej.

W stosunku

do wcześniejszego algorytmu oznacza to usunięcie

z ustawy jako jednego z kryteriów podziału środków

wskaźnika wynikającego ze zróżnicowania kosztu

Nowe zasady skutkują corocznym zmniejszeniem

wartości środków ﬁnansowychbędącychwdyspozy-

cji MOW NFZ w stosunku do środków, które oddział

otrzymywałby, gdyby algorytm nie został zmieniony.

Mazowiecki Oddział Wojewódzki NFZ jest nieustan-

nie pod presją świadczeniobiorców, którzy oczekują

zwiększenia nakładów ﬁnansowychnaopiekęzdro-

wotną.

Obecny plan kosztów na 2013 r. spowoduje

brak możliwości pełnego zabezpieczenia środków na

ﬁnansowaniebieżącejdziałalności.

Ponadtooddział

nie ma możliwości zaplanowania ﬁnansowaniażad-

nych nowych zadań, ﬁnansowanianadwykonańoraz

realizacji masowo napływających wniosków świad-

czeniodawców o zwiększenie liczby zakontraktowa-

nych świadczeń w celu ograniczenia kolejek.

Duże

oczekiwania wobec specjalistycznych placówek opie-

ki zdrowotnej z terenu Mazowsza mają pacjenci z ca-

łego kraju.

W przypadku utrzymania planu na usta-

lonym poziomie realizacja wszystkich zadań nałożo-

nych na oddział będzie niemożliwa.

W celu utrzyma-

nia w 2013 r. aktualnie obowiązującej ceny jednostki

rozliczeniowej w lecznictwie szpitalnym, która pomi-

mo wzrostu w 2012 r. z 51 zł na 52 zł nadal nie jest

satysfakcjonująca dla świadczeniodawców, oddział

nie będzie mógł sﬁnansowaćw2013r.6,2tys.poro-

dów, 34 przeszczepów nerki czy leczenia udaru mó-

zgu u 1,5 tys. osób.

Mazowiecki Oddział Wojewódzki NFZ stoi na sta-

nowisku, że niezbędne jest opracowanie nowego me-

chanizmu ﬁnansowegodzielącegośrodkiﬁnansowe

pomiędzy oddziały wojewódzkie NFZ – takiego, któ-

ry będzie brał pod uwagę konieczność ﬁnansowania

placówek o strategicznym znaczeniu dla opieki zdro-

wotnej, oraz takich, które realizują unikalne, wyso-

kospecjalistyczne procedury leczenia.

Nowy algorytm

powinien uwzględniać specyﬁkacjęregionów,wktó-

rych występują takie placówki.

1.

Czy Pan Minister, mając na uwadze pogarsza-

jącą się sytuację pacjentów na Mazowszu, przychyli

się do postulatów Mazowieckiego Oddziału Woje-

wódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia i zmieni

algorytm przyznawania środków pomiędzy oddzia-

łami wojewódzkimi NFZ?

2.

Czy nie uważa Pan, że plan ﬁnansowyna2013r.

jest krzywdzący dla województwa mazowieckiego

i stwarza realne zagrożenie znacznego pogorszenia

dostępności pacjentów do świadczeń opieki zdrowot-

nej ﬁnansowanychześrodkówpublicznych?

Z poważaniem

Poseł Robert Kołakowski

Warszawa, dnia 30 sierpnia 2012 r.

(nr 8467)

do ministra administracji i cyfryzacji

w sprawie sﬁnansowania pomocy

dla najuboższych w związku z cyfryzacją

telewizji naziemnej

Szanowny Panie Ministrze!

W nocy z 7 na 8 listo-

pada w województwie lubuskim nastąpić ma całko-

wite wyłączenie sygnału analogowego telewizji na-

ziemnej.

Dzięki zmianie sygnału z cyfrowego na ana-

logowy widzowie będą mogli odbierać obraz i dźwięk

dużo lepszej jakości, ale też dużo więcej kanałów te-

lewizyjnych.

Do odbioru telewizji cyfrowej należy się

jednak przygotować poprzez zakup nowego telewizo-

ra lub dekodera.

To jednak wydatek rzędu 150–300 zł.

Dla sporej grupy społecznej żyjącej w biedzie, czy na-

wet na skraju ubóstwa, jest to wydatek niemożliwy

do zrealizowania.

W ten sposób problem cyfryzacji

telewizji naziemnej staje się problemem społecznym,

gdyż stwarza zagrożenie wykluczenia cyfryzacyjne-

go, skutkującego brakiem dostępu do informacji naj-

biedniejszych obywateli naszego kraju.

W krajach zachodnich, które do tej pory dokony-

wały zmiany sygnału telewizji naziemnej z analogo-

wego na cyfrowy, państwo doﬁnansowałocyfryzację

najbiedniejszych mieszkańców, umożliwiając im tym

samym swobodny dostęp do informacji medialnych.

Szanowny Panie Ministrze, uwzględniając przed-

stawioną sytuację, jako członek Komisji Infrastruk-

tury bardzo zaangażowany w temat, proszę o odpo-

wiedź na pytanie: Czy przewidziana jest pomoc naj-

uboższym obywatelom Polski w sﬁnansowaniuod-

biorników cyfrowej telewizji naziemnej i jak ta pomoc

będzie wyglądała?

Poseł Jerzy Materna

(nr 8468)

do ministra środowiska

Szanowny Panie Ministrze!

Tereny zalesione sta-

nowią aż 40% terenu woj. lubuskiego, dlatego też

bardzo wielkim obciążeniem dla tutejszych samorzą-

dów jest brak możliwości nieodpłatnego przekazania

nieruchomości przez Lasy Państwowe na rzecz jed-

nostki samorządowej w związku z inwestycjami re-

alizowanymi przez te jednostki.

Chodzi tu głównie

o grunty przeznaczone pod drogi publiczne, inwesty-

cje liniowe itd.

Ten brak możliwości nieodpłatnego

295

przekazania nieruchomości przez Lasy Państwowe

często utrudnia czy nawet wstrzymuje inwestycje

ważne z punktu widzenia rozwoju gospodarczego

gmin i powiatów.

Szanowny Panie Ministrze, uwzględniając przed-

stawioną sytuację, proszę o odpowiedź na pytanie:

Czy istnieje możliwość wprowadzenia zmian w prze-

przewidujących procedury pozwalające na nieodpłat-

ne przekazanie gruntów leśnych przeznaczonych

w planach zagospodarowania przestrzennego na in-

westycje celu publicznego na rzecz jednostek samo-

rządu terytorialnego?

Poseł Jerzy Materna

(nr 8469)

do ministra ﬁnansów

w sprawie przekazania powiatom

Szanowny Panie Ministrze!

Z informacji udo-

stępnionych mi przez Konwent Starostów i Wicesta-

rostów Lubuskich wynika, że poszczególne powiaty

mają ogromny problem z realizacją zadań wynika-

z wdrożeniem przez Państwowy Fundusz Rehabili-

samorząd”.

Obecny sposób doﬁnansowania zadań powiato-

wych w zakresie wspierania osób niepełnosprawnych

nie jest w stanie pokryć ponoszonych przez powiaty

kosztów z tym związanych.

Szanowny Panie Ministrze, uwzględniając przed-

Czy istnieje możliwość przekazania powiatom (wg

algorytmu) na realizację zadań powiatowych środ-

ków ﬁnansowychgromadzonychnarzeczwsparcia

osób niepełnosprawnych, a tym samym decentraliza-

cji zadań państwa związanych z aktywnym wspar-

ciem osób niepełnosprawnych?

Poseł Jerzy Materna

(nr 8470)

do ministra transportu,

w sprawie nadchodzącego kryzysu

Szanowny Panie Ministrze!

W roku 2011 w sek-

torze budowlanym liczba upadłości wzrosła o 46%

nadal rosnąca.

Doszło do tego, że ok. 20% wszystkich

upadłości w Polsce stanowią bankructwa ﬁrmbran-

ży budowlanej.

Rentowność w budownictwie jest ni-

ska i stale spada od kilku lat.

Największym proble-

mem ﬁrmbudowlanychsązatorypłatnicze,zaśwg

specjalistów przekroczenie 40% zaległych płatności

zagraża stabilności gospodarki.

Jak się zdaje, w bu-

downictwie granica ta została już przekroczona.

Skutkiem tego jest i nadal będzie fala upadłości

snące bezrobocie w sektorze.

Zdaniem analityków

w branży budowlanej pracę straci ok. 150 tys. osób.

Z dostępnych mi informacji wynika, że planowane

przez rząd są pewne działania doraźne mające na

celu poprawę sytuacji, w tym projekt nowelizacji

ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlo-

wych czy projekt incydentalnej ustawy, która ma za-

bezpieczyć interesy podwykonawców pracujących

przy kontraktach na roboty budowlane realizowane

w ramach udzielanych przez GDDKiA zamówień pu-

blicznych.

Te działania jednak nie wystarczą.

Dziś

potrzebne są głębsze systemowe zmiany w prawie

zamówień publicznych, w przeciwnym razie możemy

mieć do czynienia z załamaniem w branży budowla-

nej porównywalnym z kryzysem z lat 1999–2003.

Szanowny Panie Ministrze, uwzględniając przed-

istnieją plany bardziej systemowych zmian w prawie

zamówień publicznych, mające na celu uchronienie

kraju przez załamaniem w branży budowlanej?

Poseł Jerzy Materna

(nr 8471)

do ministra gospodarki

w sprawie zakładania i prowadzenia

Szanowny Panie Ministrze!

W związku z rozwi-

jającym się rynkiem usług bioenergoterapeutów i ra-

diestetów oraz brakiem szczegółowych uregulowań

296

prawnych dotyczących zakładania działalności go-

spodarczej w tych zawodach zwracam się do Pana

z następującym zagadnieniem.

Ustawa o swobodzie działalności gospodarczej

w obecnym brzmieniu nie zalicza działalności zawo-

dowej bioenergoterapeutów i radiestetów do działal-

ności regulowanej w rozumieniu tej ustawy.

Zawody bioenergoterapeuty i radiestety funkcjo-

nują na polskim rynku dopiero od niedawna, wobec

czego większość potencjalnych klientów nie potraﬁ

ocenić ich usług ani zweryﬁkowaćichjakości.

Z tego choćby powodu istotne byłoby, by przy za-

kładaniu działalności o tym proﬁluwymaganebyło

okazanie dokumentu uprawniającego do jej wykony-

wania, w formie ustalonej przez ustawę o rzemiośle,

rozporządzenie ministra edukacji narodowej w spra-

wodzie, przewidziane przez komisje izb rzemieślni-

czych oraz ustawę o systemie oświaty.

Pozwoliłoby to

zapewnić klientom bioenergoterapeutów i radieste-

tów bezpieczne korzystanie z usług o sprawdzonej

i potwierdzonej umiejętnościami jakości.

Zredukowa-

łoby to także „szarą strefę” oraz zweryﬁkowałokwa-

liﬁkacjeterapeutówprzybywającychzzagranicy.

1.

Czy planowana jest zmiana ustawy o swobodzie

działalności gospodarczej polegająca na uzależnieniu

prowadzenia działalności gospodarczej w zawodzie

bioenergoterapeuty i radiestety od posiadania sto-

sownych kwaliﬁkacji?

2.

Jeśli nie, to jaką widzi Pan inną możliwość we-

ryﬁkacjiposiadaniastosownychkwaliﬁkacjiw tym

zawodzie?

Z poważaniem

Poseł Stefan Strzałkowski

Białogard, dnia 30 sierpnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 8472)

do ministra środowiska

w sprawie całkowitej likwidacji stanowisk

jącym problemem dotyczącym rozprzestrzeniania się

barszczu Sosnowskiego oraz braku mechanizmów

prawnych umożliwiających skuteczne i kompleksowe

jego zwalczanie zwracam się do Pana z następującym

Na przestrzeni wielu lat problem barszczu So-

snowskiego był wielokrotnie omawiany i przedsta-

wiany właściwym władzom do jego rozwiązania.

Na

chwilę obecną jednak powierzchnia gruntów zajmo-

wanych przez tę (niebezpieczną dla ludzi, zwierząt

i środowiska) roślinę stale się zwiększa, a w polskim

systemie prawnym brak jest możliwości nakładania

na właścicieli nieruchomości i egzekwowania reali-

zacji obowiązku usuwania barszczu Sosnowskiego.

Brak precyzyjnych przepisów prawnych w tej mate-

rii, umożliwiających szybkie i skuteczne działania

organów władzy publicznej, w tym gmin, powoduje,

że samorządy mogą jedynie informować o istnieją-

cych zagrożeniach i apelować do właścicieli gruntów

o usuwanie tych niebezpiecznych roślin, co jednak

nie przynosi zamierzonego rezultatu.

Podkreślenia wymaga fakt, że skala problemu

barszczu Sosnowskiego zwiększa się z roku na rok

– obecnie problem ten nie dotyczy jedynie terenów

Polski południowej, lecz także Pomorza, Mazur, Lu-

belszczyzny, Małopolski i Podhala, gdzie odnotowuje

się coraz liczniejsze stanowiska tej rośliny.

Analiza obowiązujących przepisów dających pod-

stawę zwalczania przez samorządy lokalne barszczu

Sosnowskiego prowadzi jednak do wniosku, że brak

jest kompleksowej regulacji umożliwiającej szybkie

i skuteczne zwalczanie tego problemu na wszystkich

gruntach.

Przepisy ustawy o samorządzie gminnym,

zywania usunięcia barszczu Sosnowskiego, a w przy-

padku przepisu dotyczącego ochrony gruntów rol-

nych wymagają przeprowadzenia długotrwałej pro-

cedury, w tym zasięgania opinii o degradacji grun-

tów, opinii o szkodliwości barszczu dla życia ludzi

i dotyczą wyłącznie użytków rolnych.

Nakładają one

obowiązki jedynie na gminy, a nie przewidują możli-

wości przymuszenia właścicieli wszystkich nierucho-

mości do likwidacji barszczu Sosnowskiego.

Wskazać w tym miejscu należy, że dotychczasowe

doświadczenia oraz badania wskazują, że likwidacja

barszczu Sosnowskiego wymaga kompleksowego,

konsekwentnego stosowania przez szereg lat różnych

metod zwalczania tego gatunku, w tym mechanicz-

nych i chemicznych.

Roślina ta przy tym posiada

ogromną zdolność do regeneracji, a wielka ilość na-

sion znajdujących się w glebie zachowuje zdolność do

kiełkowania przez kilka lat.

Badania wskazują, że

plon nasion uzyskanych z l ha pozwala na obsianie

100–200 ha.

Ogromne są także koszty niszczenia.

Mając na uwadze powyższe oraz okoliczność, że

prawo własności podlega szczególnej ochronie, a ogra-

niczanie jej poprzez nakazywanie usunięcia barszczu

Sosnowskiego lub też usuwania go przymusowo przez

samorządy gminne wymaga upoważnienia ustawowe-

2.

Czy planowane jest wprowadzenie przepisów

dlaczego?

Z poważaniem

Poseł Stefan Strzałkowski

297

Interpelacja

(nr 8473)

do ministra ﬁnansów

w sprawie wprowadzenia kas ﬁskalnych

Szanowny Panie Ministrze!

Zgodnie z prawem od

2013 r. obowiązek wprowadzenia kas ﬁskalnychdoty-

czył będzie także przedsiębiorstw, których roczne ob-

roty przekroczą 20 tys. zł.

Co za tym idzie, szatniarz

czy osoba prowadząca toaletę publiczną będą musieli

zaopatrzyć się w kasę ﬁskalną,którąpaństwozrefun-

duje do 90% (ale w kwocie nie wyższej niż 700 zł).

Dzięki temu prawu poprawi się wprawdzie ściągalność

podatków, jednakże koszt poboru podatków w tak ma-

łej skali jest zdecydowanie wyższy niż ewentualne

przychody z tego tytułu.

Ponadto budżet centralny na

samej refundacji kas straci ok. 110 mln zł.

Szanowny Panie Ministrze, uwzględniając przed-

cenia obecnej granicznej kwoty obrotów rocznych

40 tys. zł jako kwoty, po której przekroczeniu przed-

siębiorca ma obowiązek zakupu kasy ﬁskalnej?

Poseł Jerzy Materna

Warszawa, dnia 30 sierpnia 2012 r.

(nr 8474)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie działań policji w Kostrzynie

podczas tegorocznego Przystanku Woodstock

Szanowny Panie Ministrze!

Podczas tegorocznego

Przystanku Woodstock w Kostrzynie nad Odrą do-

szło prawdopodobnie do bezprawnych działań policji.

Chodzi o zatrzymanie dwóch działaczy Fundacji Pro

– Prawo do Życia, którzy pikietowali w pobliżu głów-

nego wejścia na pole festiwalu.

Zatrzymani trzymali

i prezentowali duży plakat antyaborcyjny.

Baner

przedstawiał zdjęcia zmasakrowanego w wyniku

aborcji dziecka obok dziewczynki z zespołem Downa

oraz podobizną do Adolfa Hitlera.

Tydzień wcześniej

wspomniana fundacja zgłosiła w Urzędzie Miasta

Kostrzyn n. Odrą wymagane prawem zawiadomienie

o organizacji zgromadzenia publicznego.

Mimo to

członkowie fundacji zostali zmuszeni przez policjan-

tów do przerwania legalnego zgromadzenia i prze-

wiezieni radiowozem na sygnale do komisariatu Po-

licji.

Usłyszeli tam zarzut wykroczenia – prezentacji

nieprzyzwoitych treści w miejscu publicznym.

W związku z tym pytam:

Czy działania policji opisane powyżej były zgodne

z procedurą i prawem?

Jakie treści na opisanym banerze zostały przez

funkcjonariuszy uznane za nieprzyzwoite?

Jaką karę wymierzono pikietującym osobom?

Czy sprawa zatrzymania była weryﬁkowanaprzez

przełożonych kostrzyńskiej policji?

Z poważaniem

Poseł Piotr Polak

Warszawa, dnia 30 sierpnia 2012 r.

(nr 8475)

do ministra transportu,

w sprawie zapobieżenia zagrożeniom

dotyczącym przyszłości

Szanowny Panie Ministrze!

Kilka dni temu spół-

ka PNI, będąca członkiem konsorcjum prowadzącego

prace modernizacyjne na trasie Skierniewice – War-

szawa, ogłosiła upadłość.

Inwestycja ta z doﬁnanso-

waniem UE miała być zakończona do końca 2014 r.

grożenie niedotrzymania terminu realizacji inwesty-

cji, a tym samym utraty doﬁnansowaniaunijnego.

Wobec powyższych wątpliwości i faktów pytam:

Jakie skutki dla realizacji inwestycji będzie mia-

ła upadłość spółki PNI?

Czy inwestycja będzie zrealizowana w terminie?

Jakie działania zamierza podjąć resort, aby zapo-

biec ewentualnym zagrożeniom związanym z reali-

zacją tej inwestycji?

Z poważaniem

Poseł Piotr Polak

(nr 8476)

do ministra środowiska

w sprawie szkód powodowanych przez łosie

Szanowny Panie Ministrze!

Prywatni właściciele

lasów wielokrotnie przedstawiają szacunki szkód wy-

rządzanych przez niektóre z gatunków zwierząt,

w szczególności łosie.

Ubieganie się o odszkodowanie

298

powstałe w wyniku szkód spowodowanych przez łosie

kończy się przed sądem.

Zwierzęta żywią się bowiem

pędami młodych sosen, przez co drzewa nie rosną,

a prywatni właściciele – rolnicy – nie mają drewna.

sów, kto ponosi prawną odpowiedzialność i powinien

wypłacić odszkodowanie prywatnemu właścicielowi

lasu, gdy zniszczeń dokonają tam łosie.

Skarb Pań-

stwa odpowiada za szkody zwierzyny łownej objętej

ochroną.

Łosie nie są pod ochroną, ale od 2001 r.

obowiązuje moratorium, czyli zakaz strzelania do

nich.

Skarb Państwa wypłacał dotąd jedynie odszko-

dowania za szkody wyrządzone głównie w uprawach

rolnych oraz za straty powodowane przez zwierzęta

chronione, takie jak np. żubry czy wilki.

Niejasności

w ustaleniu, kto powinien wypłacić odszkodowanie

za te szkody, powodują w społeczeństwie złe nasta-

wienie do łosi, podczas gdy potrzebna jest większa

akceptacja dla tych zwierząt, będących dużą atrakcją

polskiej przyrody.

Według naukowców populacja łosi

w Polsce powiększa się.

Uważają oni, że w miejscach,

gdzie jest ich dużo, i wyrządzają przy tym szkody

w lasach oraz doprowadzają do coraz większej liczby

wypadków drogowych, powinno się na nie polować.

Koniecznością wydaje się również przeprowadzenie

skutecznej, szerokiej kampanii społecznej, zachęca-

jącej kierowców do wolniejszej, bezpieczniejszej jazdy

w związku z coraz liczniejszą populacją łosi oraz ry-

zykiem wypadków drogowych z ich udziałem.

1.

Czy, kiedy i jakie kroki poczyni Pan Minister

w sprawie poruszonego problemu?

2.

Czy przewiduje się zmiany w ustawie o ochronie

przyrody w celu wprowadzenia jasnych przepisów

dotyczących odszkodowań dla prywatnych właścicie-

li lasów?

3.

Czy ministerstwo planuje przeprowadzenie

kampanii społecznej w celu ostrzeżenia kierowców

przed zagrożeniem, jakim jest na drodze tak duże

zwierzę jak łoś?

Z poważaniem

Poseł Zbigniew Chmielowiec

Warszawa, dnia 30 sierpnia 2012 r.

(nr 8477)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie przepisów ustawy

o bezpieczeństwie osób przebywających

Szanowny Panie Ministrze!

Niektóre z wprowa-

dzonych rozwiązań ustawy o bezpieczeństwie osób

wiązuje od 1 stycznia 2012 r., są dość kontrowersyjne.

Przedmiotowa ustawa nałożyła na władze lokalne

obowiązek zapewnienia bezpieczeństwa osobom prze-

bywającym na akwenie i odpowiedzialność z tego ty-

tułu.

Uzasadnieniem tego zapisu jest to, iż są to pod-

mioty najlepiej znające specyﬁkędanegoterenu,na

którym znajduje się dany obszar wodny.

Problem występuje jednak wtedy, gdy akwen nie

jest własnością gminy, co uniemożliwia jej skuteczne

zarządzanie bezpieczeństwem osób tam przebywają-

cych.

Taki problem występuje m.in. w gminie Solina

w granicach, w których znajduje się Zalew Soliński.

Właścicielem całego akwenu waz z linią brzegową jest

Skarb Państwa, a użytkownikiem wieczystym PGE

Energia Odnawialna SA.

W dyspozycji tego terenu są

także dzierżawcy prowadzący tam działalność.

Należy

jeszcze zwrócić uwagę na inne aspekty wynikające

z wielu innych obowiązujących w tym zakresie ustaw.

Organem kompetentnym do wydawania pozwoleń

wodnoprawnych jest marszałek województwa, rejestr

statków prowadzi Polski Związek Żeglarski oraz Pol-

ski Związek Motorowodny i Narciarstwa Wodnego, zaś

rejestr innych jednostek pływających prowadzi staro-

sta, natomiast rada powiatu określa, których jedno-

stek pływających z napędem silnikowym nie obejmu-

je generalny zakaz ich używania.

Spornym zapisem jest również to, kiedy odpowie-

dzialność za zapewnienie bezpieczeństwa przechodzi

na osobę ﬁzyczną,prawnąlubjednostkęorganizacyj-

ną nieposiadającą osobowości prawnej, która prowadzi

działalność na danym terenie.

Dodatkowo ukształto-

wanie terenu (teren górzysty), na którym usytuowany

jest zalew, bardzo utrudnia spełnienie wymagań do-

tyczących ratowników wodnych, zgodnie z rozporzą-

dzeniem ministra spraw wewnętrznych z dnia 23 stycz-

nia br., dotyczących zapewnienia po jednym ratowni-

ku od strony lustra wody i od strony lądu.

1.

Czy ministerstwu znany jest poruszony pro-

blem?

2.

Jak skutecznie władze lokalne gminy Solina

mają zapewnić bezpieczeństwo, jeśli nie są właścicie-

lami Zalewu Solińskiego?

3.

Czy w przypadku dzierżawy terenu przyzale-

wowego na cele rekreacji gmina w całości jest wyłą-

czona z odpowiedzialności?

299

4.

Czy resort planuje wprowadzenie zmian w usta-

wie dotyczących spornych zapisów?

Z poważaniem

Poseł Zbigniew Chmielowiec

(nr 8478)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie zmniejszającej się

produkcji rolniczej

Szanowny Panie Ministrze!

Odsetek mieszkań-

ców naszego kraju zatrudnionych w rolnictwie wy-

nosi 17,4 – to najwięcej w porównaniu z innymi kra-

jami Unii Europejskiej.

Tak wysoki wskaźnik osób

zatrudnionych w tym sektorze mógłby zapewnić Pol-

sce samowystarczalność żywieniową, jednak jak

wskazuje raport Instytutu Ekonomiki Rolnictwa i Go-

spodarki Żywnościowej, eksport rodzimych produk-

tów spożywczych jest znacznie mniejszy od importu,

zatem ma miejsce kuriozalna sytuacja, w której pań-

stwo zatrudniające w rolnictwie największy odsetek

mieszkańców kupuje podstawowe płody rolne od kra-

jów, gdzie udział zatrudnionych w tym sektorze jest

znacznie mniejszy.

głym roku wartość produktów żywnościowych eks-

portowanych z Polski wynosiła 2,08 mld euro, pod-

czas gdy wartość produktów importowanych do na-

szego kraju osiągnęła wartość aż 3,55 mld euro.

Po-

nadto kolejnym alarmującym aspektem jest fakt, iż

przedmiotowy import przejawia wyraźną tendencję

wzrostową.

Niepokojący jest również malejący udział

polskich producentów na tle państw członkowskich

UE.

Niegdyś taki obszar jak produkcja trzony chlew-

nej stawiał Polskę na czołowych miejscach wśród eu-

ropejskich wytwórców, tymczasem obecnie 40% kon-

sumowanej w Polsce wieprzowiny pochodzi z zagra-

nicy.

Taki stan rzeczy oznacza nie tylko drastyczne

obniżenie dochodów polskich producentów, ale także

prowadzi do stopniowej eliminacji jednej z chlubnych

wizytówek naszego kraju, jakim do tej pory była war-

tościowa i pożądana polska żywność.

Sytuacja w rodzimym rolnictwie, będącym bardzo

znaczącym sektorem polskiej gospodarki, wygląda

poprawie – większość proﬁliprodukcjirolniczejnie

przynosi dochodów, koszty produkcji wzrastają, efek-

ty klęsk żywiołowych są rekompensowane symbolicz-

nym wsparciem, dziesiątki tysięcy gospodarstw rol-

nych upadają, unijne dopłaty dla polskich rolników

są mniejsze niż dla rolników z krajów tzw. starej

Unii, rząd zgadza się na przedłużenie importu mo-

dyﬁkowanychgenetyczniekomponentówdoproduk-

cji pasz i koncentruje się na działaniach zmierzają-

cych do metropolizacji kraju, a polski rynek spożyw-

czy jest coraz bardziej dominowany przez zachodnie

sieci handlowe.

Szanowny Panie Ministrze!

Proszę o odpowiedź

na następujące pytania:

się produkcją rolniczą resort ma plany na jej zwięk-

szenie?

2.

Dlaczego prowadzona jest polityka niepozwala-

jąca na wykorzystywanie ogromnego potencjału pol-

skiego rolnictwa?

3.

Na jakiej podstawie resort utrzymywał, że brak

zgody na import soi GMO spowoduje wzrost cen jaj

i mięsa?

Z poważaniem

Poseł Łukasz Zbonikowski

Włocławek, dnia 30 sierpnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 8479)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie nieefektywności

Szanowny Panie Ministrze!

Media donoszą o nie-

pokojących wynikach inspekcji Najwyższej Izby Kon-

troli w zakresie wykonywania kary ograniczenia

wolności w okresie od 2009 r. do pierwszej połowy

2011 r.

Przedmiotowe wyniki wskazują, że kary

w formie pracy społecznej nie spełniają swojego za-

dania, bowiem skazani wykonują swoje obowiązki

niesolidnie i lekceważąco, a także zdarza się, że sto-

sują groźby karalne pod adresem pracodawców, sta-

wiają się w pracy, będąc pod wpływem alkoholu, lub

ją porzucają.

Co więcej, według NIK blisko 30% ska-

zanych stawiło się w miejscu pracy z dużym opóźnie-

niem lub w ogóle tego nie zrobiło.

Zaledwie 25% pra-

codawców poddanych kontroli pozytywnie oceniło

wypełnianie obowiązków przez odbywających karę.

Za niespełnianie przez prace społecznie użyteczne

roli resocjalizacyjno-wychowawczej odpowiadają rów-

nież pracodawcy, którzy niechętnie zatrudniają tego

typu osoby, traktując je tylko i wyłącznie jako kłopo-

tliwe obciążenie, oraz samorządy nieodpowiednio

współpracujące z przedstawicielami wymiaru spra-

wiedliwości – podmioty odpowiedzialne za organiza-

cję pracy dla osób skazanych redukują swoje działa-

nia jedynie do wyznaczania prac, nie interesując się

tym, czy aktywność skazanych przynosi wymierne

korzyści dla społeczeństwa i dla samego pracującego.

Ponadto, jak wykazała kontrola, w wielu wypadkach

300

nie są organizowane odpowiednie warunki, w któ-

rych mieliby pracować skazani.

Wzrostu zaintereso-

wania zatrudnianiem osób odbywających karę ogra-

niczenia wolności nie przyniósł również przepis obo-

wiązujący od 8 czerwca 2010 r., stanowiący, że pra-

codawcy zatrudniający osoby skazane są zwolnieni

od ponoszenia kosztów badań lekarskich i ubezpie-

czenia skazanych od następstw nieszczęśliwych wy-

padków.

Szanowny Panie Ministrze, proszę o odpowiedź

tów wykonywania prac społecznie użytecznych przez

skazanych resort podejmie działania mające na celu

stworzenie sprawnego systemu motywacji i nadzoru

w przedmiotowej sprawie?

Z poważaniem

Poseł Łukasz Zbonikowski

(nr 8480)

do ministra sportu i turystyki

w sprawie zmian zapowiadanych

Szanowna Pani Minister!

Igrzyska olimpijskie

w Londynie stały się już trzecią z kolei olimpiadą,

podczas której polscy reprezentanci zdobyli jedynie

10 medali, przy czym tym razem zdobyto mniej zło-

tych krążków niż w czasie igrzysk w Atenach i Peki-

nie, co jeszcze bardziej zaniża wynik osiągnięty

przez rodzimych sportowców.

Spośród reprezentacji

204 państw Polacy uplasowali się w ten sposób na

30. miejscu w klasyﬁkacjimedalowej.

Skromne10me-

dali olimpijskich, z czego większość stanowią krążki

brązowe, to zdecydowanie niezadowalający wynik

niemalże 40-milionowego kraju reprezentowanego

przez 218 sportowców.

Z analiz liczby medali zdoby-

tych przez polską reprezentację podczas kolejnych

igrzysk olimpijskich oraz analiz klasyﬁkacjimedalo-

wych jasno wynika, że wyniki naszych reprezentan-

tów przedstawiają wyraźną tendencję spadkową.

Przyczyny tego zjawiska są wielorakie, jednak

jedną z najbardziej niepokojących sytuacji jest sytu-

acja w związkach sportowych, które, jak się okazuje,

zamiast wspierać i promować zawodników, niekiedy

działają na ich niekorzyść.

Przy okazji tegorocznej

olimpiady najgłośniejszym tego typu wydarzeniem

była historia sztangisty Adriana Zielińskiego.

Wobec

zawodnika będącego aktualnym mistrzem olimpij-

skim Polski Związek Podnoszenia Ciężarów wytoczył

postępowanie dyscyplinarne.

Jego powodem miał być

wyjazd sztangisty do Osetii Południowej na trening

indywidualny, którego nie obejmował oﬁcjalnypro-

gram szkoleniowy.

Na uwadze należy mieć fakt, że

wyjazd został sﬁnansowanyzprywatnychśrodków

zawodnika.

PZPC nie jest jedynym, w którym zauważa się

nieprawidłowe funkcjonowanie.

Sportowcy skarżą

się bowiem również na inne związki, takie jak kaja-

karski, wioślarski czy bokserski.

Zastrzeżenia spor-

towców budzą również same programy przygotowaw-

cze, a szczególnie czas ich trwania.

Byli i obecni re-

prezentanci wskazują, że są one zdecydowanie za

krótkie.

Kolejnym z kluczowych problemów polskiego

sportu są ﬁnanse–ponadpołowarodzimycholimpij-

czyków nie otrzymuje stypendiów.

Tego rodzaju sy-

tuacja zmusza ich do zastanawiania się na tym, jak

sﬁnansujątreningiwprzyszłymsezonie,ikoncen-

trowania się na poszukiwaniu sponsorów zamiast na

sporcie samym w sobie.

Szanowna Pani Minister, proszę o odpowiedź na

następujące pytania:

1.

Na czym miałyby polegać zapowiadane projek-

ty naprawcze?

Czy zmiany będą dotyczyły funkcjo-

nowania związków sportowych?

2.

Jakie dyscypliny staną się priorytetowe?

3.

Czy resort planuje zwiększenie nakładów na

infrastrukturę sportową?

4.

Czy ilość stypendiów dla olimpijczyków ulegnie

zmianie?

Z poważaniem

Poseł Łukasz Zbonikowski

(nr 8481)

do ministra zdrowia

w sprawie lądowisk śmigłowców

ratunkowych

Szanowny Panie Ministrze!

Sprawa, z którą wy-

stępuję, dotyczy nieporozumień związanych z trans-

portem pacjentów przez śmigłowce Lotniczego Pogo-

towia Ratunkowego.

W ostatnim czasie miały miejsce

dwa wydarzenia, w których doszło do przedmioto-

wych nieporozumień, co mogło doprowadzić poszko-

dowanych do utraty życia lub narazić ich na doznanie

ciężkiego uszczerbku na zdrowiu.

Jednym z głośnych

wydarzeń tego typu była historia poszkodowanego

w wypadku drogowym 5-letniego chłopca z Gostynia,

któremu odmówiono transportu lotniczego do Insty-

tutu Pediatrii w Poznaniu.

Transport pacjenta miał

odbyć się drogą powietrzną z powodu braku w SPZOZ

w Gostyniu karetki wyposażonej w odpowiedni sprzęt.

Niestety, dyspozytor LPR odmówił wysłania śmi-

głowca z powodu braku lądowiska przy gostyńskiej

placówce.

W efekcie chłopiec czekający na transport

301

od około godz. 14 znalazł się w specjalistycznym szpi-

talu w Poznaniu w ciężkim stanie dopiero wieczorem,

przewieziony karetką.

Kolejna tego typu historia

miała miejsce kilka dni później w Brzegu, w woj.

opolskim.

Do tamtejszego szpitala traﬁłciężkopopa-

rzony 37-letni mężczyzna.

Decyzją lekarzy miał zo-

stać przetransportowany śmigłowcem do placówki

w Siemianowicach Śląskich.

Niestety, maszyna Lot-

niczego Pogotowania Ratunkowego wylądowała nie

w Brzegu, lecz w oddalonej o 20 km Oławie.

W obydwu przypadkach powodem utrudnień były

przepisy mówiące o tym, że podczas transportu cho-

rych pomiędzy szpitalami piloci śmigłowców są zobo-

wiązani do lądowania tylko i wyłącznie na zalegali-

zowanych lądowiskach.

Tymczasem w przypadku

gdy piloci tego samego pogotowia prowadzą akcję ra-

towniczą dotyczącą poszkodowanych w wypadkach

drogowych, mogą lądować w każdym nadającym się

do tego manewru miejscu.

Opisany stan rzeczy znacz-

nie utrudnia prowadzenie akcji ratunkowych, a co za

tym idzie naraża poszkodowanych na bezpośrednie

ku na zdrowiu.

Co więcej, niewykorzystywany jest

w pełni potencjał nowych, przystosowanych do współ-

czesnych standardów ratownictwa lotniczego maszyn

Eurocopter EC135, jakimi od niespełna 2 lat dyspo-

nują jednostki LPR.

Szanowny Panie Ministrze, proszę o odpowiedź

1.

Dlaczego w przypadku transportu między szpi-

talami i w sytuacjach bezpośredniego zagrożenia ży-

cia piloci śmigłowców nie mogą wykorzystywać in-

nych lądowisk, tak jak w przypadku akcji ratowni-

czych?

2.

Czy w obliczu opisanych wydarzeń rozważane

są jakiekolwiek zmiany obecnie obowiązujących

norm?

Z poważaniem

Poseł Łukasz Zbonikowski

(nr 8482)

do ministra transportu,

w sprawie niewypłacenia podwykonawcom

Szanowny Panie Ministrze!

Wielu podwykonaw-

ców realizujących zamówienie publiczne na roboty

drogowe, tj. na budowę autostrad, nie otrzymało od

generalnego wykonawcy należnych im pieniędzy.

wych i Autostrad zobowiązała się do uregulowania

należności na mocy nowo utworzonej ustawy.

Usta-

wa o spłacie niektórych niezaspokojonych należno-

ści przedsiębiorców wynikających z realizacji udzie-

lonych zamówień publicznych weszła w życie 28 czerw-

ca br., jednak podwykonawcy autostrad do tej pory

nie otrzymali od GDDKiA należnego im wynagro-

dzenia.

W szczególnie trudnej sytuacji są przedsiębiorcy,

którzy wykonywali prace przy budowie autostrad lub

dostarczali materiały do ich budowy, nie mając umów

podpisanych z generalnym wykonawcą.

Brak tych

kontraktów jest powodem, dla którego Generalna

prawa do odzyskania zaległego wynagrodzenia.

Dzie-

je się tak mimo czerwcowych zapewnień Pana Mini-

stra o tym, iż przedmiotowa ustawa rozwiąże proble-

my wszystkich przedsiębiorców realizujących pro-

gram autostradowy.

Co ciekawe, składał Pan tego

typu deklaracje, jednocześnie odrzucając wszelkie

poprawki posłów Prawa i Sprawiedliwości, za sprawą

których ustawą mieli zostać objęci wszyscy poszko-

dowani przedsiębiorcy.

Sytuacja wielu przedsiębior-

ców jest niezmiernie dramatyczna, bowiem nieodzy-

skanie przez nich zaległych należności oznacza dla

wielu nie tylko upadek ﬁrm,aletakżeutratęmająt-

ku, włącznie z domami mieszkalnymi.

Szanowny Panie Ministrze, proszę o odpowiedź

1.

Dlaczego generalny dyrektor dróg krajowych

cą w związku z realizacją zamówienia publicznego

ty?

3.

Dlaczego odzyskanie należności przez tych przed-

siębiorców, którzy nie posiadają umów z GDDKiA, oka-

zuje się niemożliwe, mimo wcześniejszych deklaracji

dotyczących stworzenia ustawy, która rozwiąże rów-

nież ich problemy w przedmiotowej sprawie?

Z poważaniem

(nr 8483)

do ministra obrony narodowej

w sprawie planowanych zmian

Szanowny Panie Ministrze!

Stan polskich Sił

Zbrojnych przedstawia się fatalnie – armia traktowa-

na jest jako zło koniecznie, które liberalne rządy trzy-

mają z dala od priorytetowych zagadnień.

Tego ro-

302

dzaju postawa jest wyjątkowo niezrozumiała w świe-

tle bogatej i skomplikowanej historii naszego kraju,

naznaczonej licznymi konﬂiktamizbrojnymi.

Dzia-

łania udowadniające traktowanie wojska jako zbędne

są lekkomyślne również w obliczu wciąż wzrastają-

cego potencjału militarnego państw ościennych oraz

na gruncie niestabilnej sytuacji politycznej w wielu

rejonach świata.

W obrębie tychże czynników zaska-

kujące jest także przekonanie o braku zagrożenia

jakimkolwiek konﬂiktemzbrojnymmogącymdosię-

gnąć terytorium Polski.

W rodzimej armii kuleje wszystko, począwszy od

morale, poprzez administrację wojskową, szkolenie

i wiele innych, skończywszy na niedoborze nowocze-

snego sprzętu.

Zatrważająca jest też jej liczebność,

która pozwoliłaby na zmieszczenie wszystkich żoł-

nierzy na zaledwie dwóch największych polskich sta-

dionach piłkarskich.

Już w ciągu ostatniego półrocza

armię opuściło ok. 2,6 tys. żołnierzy, zatem do końca

roku może być ich ponad 5 tys. – to więcej, niż prze-

widywał budżet Ministerstwa Obrony Narodowej.

Problematyczny jest także brak myślenia naprzód,

planowania strategicznego i wyraźnego kierunku

działania polskiej obronności – obecne są za to chaos

i wciąż nowe, niespójne i nieefektywne koncepcje

obronne.

W związku z powyższym w polskiej armii nie-

zbędne są rychłe zmiany, które zagwarantowałyby

nową jakość, spójną strategię obronną oraz włączenie

Sił Zbrojnych do grona najważniejszych czynników

umożliwiających sprawne funkcjonowanie państwa.

Zmiany te winny zawierać się w planie modernizacji

technicznej wojska na lata 2013–2022, przy czym na

szczególną uwagę zasługują tu Siły Powietrzne i Ma-

rynarka Wojenna jako rodzaje wojsk odpowiedzialne

za przeprowadzanie bądź odpieranie ataku z zasko-

czenia.

Jednym z bardzo niewielu pozytywnych aspektów

funkcjonowania polskich Sił Zbrojnych są Wojska

Specjalne.

Jednostki takie jak GROM czy Formoza

to niewątpliwie duma i chluba rodzimej armii.

Nie-

stety również w przypadku tych formacji pojawiają

się niebezpieczeństwa natury organizacyjnej, bowiem

istnieje zagrożenie, że jednostki specjalne mogą

ucierpieć w wyniku reformy dowodzenia zakładającej

powstanie jednego dowództwa ogólnego.

W świetle powyższych zatrważających braków

w polskiej armii, głównie ﬁnansowych,jakkuriozum,

niedorzeczność i groteska brzmi propozycja prezy-

denta RP, zwierzchnika Sił Zbrojnych, by samodziel-

nie tworzyć tzw. tarczę antyrakietową.

Szanowny Panie Ministrze, proszę o odpowiedź

1.

Jakie są plany resortu w kwestii powstrzyma-

nia licznych odejść z wojska?

2.

Jakie programy, poza obroną powietrzną, głów-

nie przeciwrakietową, będą priorytetowe w planie mo-

dernizacji technicznej wojska na lata 2013–2022?

3.

Na czym miałaby polegać zapowiadana współ-

praca z Niemcami, Francją i innymi państwami

w kwestii obrony powietrznej?

4.

W mediach pojawiają się informacje dotyczące

wyposażenia Marynarki Wojennej w nowe okręty.

Kiedy miałoby to nastąpić?

5.

Jak w ramach modernizacji sił morskich zosta-

nie rozwiązany problem synchronizacji między wy-

cofywaniem przestarzałych jednostek pływających

a wprowadzaniem nowych?

6.

Jakie kroki zamierza poczynić resort w celu

uniknięcia spowolnienia rozwoju, a co za tym idzie

mniej efektywnego funkcjonowania Wojsk Specjal-

nych pod zwierzchnictwem nowego dowództwa gene-

ralnego?

7.

Czy Ministerstwo Obrony Narodowej, zgodnie

z zapowiedziami zwierzchnika Sił Zbrojnych, rzeczy-

wiście chce podjąć wyścig technologiczny ze Stanami

Zjednoczonymi Ameryki, tworząc własny, alterna-

tywny system obrony, zwany tarczą antyrakietową?

Czy w związku z tym równolegle jest opracowywany

polski program wysłania człowieka na Marsa?

Z poważaniem

Poseł Łukasz Zbonikowski

(nr 8484)

do ministra rozwoju regionalnego

Szanowna Pani Minister!

Jak wynika z raportu

Najwyższej Izby Kontroli, wszystkie trzy programy

rozbudowy w Polsce sieci szerokopasmowej mającej

za zadanie likwidację barier w dostępie do usług te-

lekomunikacyjnych, tj. Program Operacyjny „Inno-

wacyjna gospodarka”, Program Operacyjny „Rozwój

Polski Wschodniej” oraz regionalny program opera-

cyjny, charakteryzują duże opóźnienia.

Wyniki kon-

troli wskazują, że programy, na podstawie których

samorządy i przedsiębiorstwa mogą uzyskać doﬁnan-

sowanie na rozwój Internetu szerokopasmowego, są

mało efektywne – realizacja części inwestycji została

przerwana, liczne inicjatywy w ogóle nie zostały roz-

poczęte, a tempo tych, które są realizowane, pozosta-

wia wiele do życzenia.

Opisany stan rzeczy grozi bardzo dotkliwymi

konsekwencjami ﬁnansowymi,jeślibowiemdoroku

2015 Polska nie wywiąże się z programowych zobo-

wiązań, może stracić ponad 1 mld euro doﬁnansowa-

nia z Unii Europejskiej.

Niespełnienie warunków

umowy byłoby zmarnotrawieniem cennych środków

303

oraz odsunięciem wielu obszarów kraju, głównie te-

renów wiejskich, od możliwości korzystania z szyb-

kich połączeń cyfrowych, a co za tym idzie bardziej

dynamicznego rozwoju wymienionych obszarów.

Z poważaniem

Poseł Łukasz Zbonikowski

(nr 8485)

do ministra ﬁnansów

w sprawie zamiarów rządu

Szanowny Panie Ministrze!

Nieuczciwe praktyki

ujawnione w Amber Gold sp. z o.o. i decyzja o likwi-

dacji tej spółki wywołały falę dyskusji na temat po-

tencjalnego zagrożenia, jakie niesie ze sobą działal-

ność tzw. parabanków, w tym spółdzielczych kas

oszczędnościowo-kredytowych.

Komitet Stabilności

Finansowej, w skład którego weszli premier, minister

ﬁnansów,ministersprawiedliwości,szefowieKomisji

Nadzoru Finansowego, Narodowego Banku Polskie-

go, Prokuratury Generalnej, Urzędu Ochrony Kon-

kurencji i Konsumentów, a także rzecznik praw oby-

watelskich, orzekł jednak, że stosunkowo niewielki

parabank, jakim był Amber Gold, nie stanowi zagro-

żenia dla polskiego sektora ﬁnansowego.

W przedmiotowej sprawie zastanawiające i niepo-

kojące jest zaliczanie spółdzielczych kas oszczędno-

ściowo-kredytowych do parabanków, bowiem przed-

miotowe kasy są instytucją pełnoprawnie funkcjonu-

jącą na polskim rynku ﬁnansowym,mogącąprzyj-

mować depozyty.

Ponadto, w odróżnieniu od Amber

Gold, nie funkcjonują poza strukturą zabezpieczeń

ﬁnansowychzracjitego,iżoszczędnościczłonków

ubezpieczone są do kwoty 100 tys. euro.

Usilne starania rządu mające na celu ochronę

konsumentów przed instytucjami parabankowymi,

do których niesłusznie zaliczane są SKOK-i, wydają

się niczym innym jak kolejnym elementem strategii

prowadzącej do usunięcia spółdzielczych kas oszczęd-

nościowo-kredytowych.

Działania te miały swój po-

czątek jeszcze za poprzedniej kadencji obecnej koali-

cji rządzącej, co rusz zgłaszane były propozycje zmian

mające na celu skrępowanie i podporządkowanie so-

bie działalności SKOK-ów.

Niestety, kilkuletni już

spór o kasy oszczędnościowe ponownie narasta, gdyż

rządzący w sposób nieuzasadniony, wykorzystując

sprawę upadłości Amber Gold, podejmują kolejne pró-

by wyeliminowania kas i stworzenia warunków do

przejęcia przez zagraniczne banki, mimo iż nigdy

jeszcze nie upadła żadna kasa oszczędnościowa, a po-

ziom bezpieczeństwa depozytów jest znacznie wyższy

niż w bankach.

Szanowny Panie Ministrze, proszę o odpowiedź

1.

Czy przyszłe funkcjonowanie spółdzielczych

kas oszczędnościowo-kredytowych jest zagrożone?

Jeśli tak, to jakim prawem dąży się do zdewaluowa-

nia, a co za tym idzie likwidacji, SKOK-ów będących

instytucją pełnoprawnie funkcjonującą na rynku ﬁ-

nansowym?

2.

Dlaczego działające zgodnie z prawem spół-

dzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe, posiada-

jące wieloletnie tradycje bez żadnego przypadku

oszukania swoich klientów, są traktowane na równi

z nieuczciwą spółką Amber Gold?

3.

Dlaczego rząd stara się wyeliminować instytu-

cję stanowiącą polski kapitał na rzecz zagranicznej

konkurencji?

Z poważaniem

Poseł Łukasz Zbonikowski

(nr 8486)

do ministra administracji i cyfryzacji

niektórych serwisów internetowych

stępuję, dotyczy działalności serwisów internetowych,

które, zachęcając do darmowego ściągania ze swoich

serwerów różnych plików, takich jak muzyka, gry,

ﬁlmy, zdjęcia, stosują nieuczciwe praktyki, które

wprowadzają użytkowników Internetu w błąd.

Jeden

z takich serwisów reklamuje się hasłem: „10 dni po-

bierania bez opłat”, co jest informacją nieprawdziwą,

ponieważ po około 2 tygodniach od zalogowania się

na stronie serwisu i zaakceptowaniu regulaminu

użytkownik otrzymuje informację o konieczności za-

płaty za usługi zgodnie z umową, którą rzekomo pod-

pisał.

To jest działanie wymierzone przeciwko użyt-

kownikowi Internetu, podobnie jak zawieranie

w treści regulaminu ukrytej umowy, którą użytkow-

nicy nieświadomie podpisują.

Właściciele serwisu w żaden inny sposób nie in-

formują o rzekomym zawarciu umowy, nie potwier-

dzają żadnych danych, nie sprawdzają nawet, czy

304

osoba, która się zalogowała w serwisie – a więc i pod-

pisała umowę – jest pełnoletnia.

Po kilku tygodniach

nieświadomi niczego internauci otrzymują informa-

cję o konieczności zapłaty.

Jeśli tego nie zrobią, są

zastraszani sądem i prawnymi konsekwencjami.

Do-

tyczy to w dużej mierze dzieci, które według polskie-

go prawa nie posiadają osobowości prawnej i z który-

mi nie można podpisywać żadnych umów.

Dochodzi

nawet do tak drastycznych sytuacji, że rodzice mało-

letnich, którzy skorzystali z oferty serwisu i zalogo-

wali się na jego stronie, są straszeni widmem sądu

rodzinnego z powodu niewłaściwej opieki nad swoimi

pociechami.

Ponadto na tego typu serwisy wejść można zupeł-

nie niepostrzeżenie, ponieważ wystarczy, że użyt-

kownik Internetu korzysta z przeglądarki interneto-

wej i poszukuje jakichś konkretnych informacji czy

plików, a przeglądarka kieruje go na stronę rzekomo

bezpłatnego serwisu do pobierania plików.

Metody funkcjonowania podobnych serwisów to

nic innego jak próba „złapania” klienta na siłę i wma-

newrowania go w opłaty.

Takie działania odstrasza-

ją od korzystania z Internetu w ogóle.

Sytuacja jest

na tyle poważna, że z obawy przed wpadnięciem

w kolejną pułapkę zastawioną w sieci wiele osób może

obawiać się korzystać z „okna na świat” XXI w., ja-

kim jest Internet.

Użytkownik czuje się zagrożony

działaniami wymierzonymi przeciwko niemu.

Brak

jasnych zasad, manipulowanie przekazem, próby wy-

muszenia opłat, a nawet groźby ze strony serwisów

sprawiają, że internauta może czuć się zagubiony

i zniechęcony do dalszej obecności w sieci.

Jeśli chodzi o liczbę Polaków korzystających z In-

ternetu, Polska wciąż goni kraje zachodnie, a brak

konkretnych działań w takich przypadkach ze strony

instytucji rządowych i trudności, jakie napotykają

internauci w sieci, sprawiają, że liczba użytkowników

może przestać rosnąć, a nawet może zacząć maleć.

Szanowny Panie Ministrze, proszę o odpowiedź

1.

Czy Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji

przez serwisy internetowe?

Jeśli tak, to jakie będą

to działania?

2.

Dlaczego obecne przepisy prawne nie pozwala-

wisów internetowych?

3.

Czy planowane są zmiany w przepisach prawa

przez serwisy internetowe?

4.

Jak wyglądają statystyki dotyczące korzystania

z sieci internetowej w Polsce?

Czy w ostatnich latach

przybyło wielu nowych użytkowników?

Jakie są to

liczby?

Z poważaniem

Poseł Łukasz Zbonikowski

(nr 8487)

do prezesa Rady Ministrów

Szanowny Panie Premierze!

Kilka lat temu zosta-

ła zapoczątkowana fala emigracji naszych rodaków

za granicę, głównie do Wielkiej Brytanii.

Były to

przeważnie tymczasowe wyjazdy w celach czysto za-

robkowych.

Niestety, w latach następnych coraz wię-

cej migrantów zadecydowało o pozostaniu poza gra-

nicami naszego kraju na stałe.

Mimo tych deklaracji

część Polaków postanowiła jednak powrócić do kraju

– zdecydowali się oni na taki krok skuszeni licznymi

przedwyborczymi obietnicami Pana Premiera gwa-

rantującymi znaczną i rychłą poprawę warunków

życia w Polsce.

Jak się okazało, Polacy powracający

z zagranicy, i nie tylko oni, zostali wprowadzeni

w błąd.

Efektem takiego stanu rzeczy są coraz licz-

niejsze decyzje o opuszczeniu kraju na stałe.

Na wyjazd decydują się głównie ludzie młodzi

i wykształceni, którzy nie widzą w Polsce szans na

rozwój zawodowy i godne życie dla swoich rodzin.

Poszukują oni stabilnej, dobrze płatnej pracy, która

pozwoli im na rzeczywiste polepszenie warunków

bytu.

Wyjazdy ludzi w wieku produkcyjnym wiążą

się z katastrofalnymi konsekwencjami społeczno-eko-

nomicznymi.

Powodują przede wszystkim odpływ

przedsiębiorczych i wykwaliﬁkowanychkadr,zmniej-

szanie się PKB, zasilanie podatkami budżetów in-

nych państw, a często także deprecjację kwaliﬁkacji.

Opuszczanie kraju na stałe to również ogromne za-

grożenie dla struktury demograﬁcznej, generujące

starzenie się społeczeństwa.

Niestety, decyzje o permanentnym opuszczeniu

ojczyzny są zrozumiałe – Polakom obiecano raj na

ziemi, tymczasem obywatele muszą borykać się z bra-

kiem pracy, a jeśli już uda im się ją zdobyć, zatrud-

niani są najczęściej na podstawie tzw. umów śmiecio-

wych.

Miało się żyć lepiej, natomiast Polacy są bezu-

stannie bombardowani podwyżkami cen towarów

i usług, emerytury stoją pod znakiem zapytania, wy-

nagrodzenia są często żenująco niskie, podnoszone

są istniejące i wprowadzane nowe podatki, wciąż

ujawniane są kolejne afery z udziałem prominent-

nych polityków koalicji rządzącej, dostęp do opieki

medycznej jest fatalny, ubóstwo wzrasta, dług pu-

bliczny jest ogromny, dostęp do instytucji państwo-

wych jest utrudniony, stan polskich kolei jest kosz-

marny, realizacja planu budowy autostrad okazuje

się progiem nie do przekroczenia, co dzień słyszy się

o upadających zakładach pracy, rządzący charakte-

ryzują się brakiem szacunku dla obywatela, wolność

słowa jest ograniczana, Siły Zbrojne są szczątkowe,

media są manipulowane, publiczne pieniądze są mar-

305

notrawione, a plany przystąpienia do strefy euro pa-

raliżują widmem kolejnych podwyżek.

Szanowny Panie Premierze!

Proszę o odpowiedź

1.

Jak ustosunkowuje się Pan do opisanego stanu

państwa polskiego w świetle swoich przedwyborczych

obietnic?

2.

Co dzisiaj ma Pan do powiedzenia Polakom de-

cydującym się na permanentne opuszczenie kraju?

Z poważaniem

Poseł Łukasz Zbonikowski

(nr 8488)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie walki z kryzysem demograﬁcznym

Szanowny Panie Premierze!

W styczniu bieżącego

roku złożyłem na ręce Pani Marszałek interpelację

do Pana Premiera w sprawie zagrożenia Polski kry-

zysem demograﬁcznym.

Namojepytanie,jakiedzia-

łania zamierza podjąć polski rząd, aby odwrócić ten

katastroﬁcznytrendiocalićPolskęprzedskutkami

zagrażającego nam najpoważniejszego kryzysu de-

mograﬁcznego w naszych dziejach, odpowiedział,

w imieniu Pana Premiera, Zbigniew Strzelecki, prze-

wodniczący Rządowej Rady Ludnościowej.

Poza ana-

lizą sytuacji demograﬁcznejostatnichkilkulatpan

przewodniczący zapowiedział zaprezentowanie na

marcowym II Kongresie Demograﬁcznym 2012

w Warszawie projektu „Założenia polityki ludnościo-

wej Polski 2012”.

Kongres miał poparcie najwyższych

władz państwa zarówno w formie patronatu honoro-

wego, jak wsparcia ﬁnansowego.

Ponieważ – według informacji Pana Prezesa – rząd

włączył się również w prace nad dokumentem „Zało-

żenia polityki ludnościowej Polski 2012”, pragnę zapy-

tać Pana Premiera: Czy rząd zamierza, jeśli tak, to

mnianym dokumencie w rozdziale I.1.4, cytuję:

— należy promować elastyczne systemy pracy

i różne formy urlopów zarówno dla kobiet, jak i dla

mężczyzn, zwiększać podaż odpowiednich, przy-

dziećmi poniżej wieku, w którym zaczyna się obo-

wiązek szkolny, a także zapewniać większe możli-

wości opieki nad innymi ﬁnansowoniesamodzielny-

mi członkami rodziny oraz zachęcać pracodawców

tuację zawodową kobiet – matek/mężczyzn – ojców

oraz na konsekwencje ekonomiczne;

przy urodzeniu drugiego dziecka;

— weryﬁkacjazasadkorzystaniazurlopówwy -

ukończenia 4 lat), z zachowaniem dotychczasowego

Z poważaniem

Poseł Szymon Giżyński

Warszawa, dnia 30 sierpnia 2012 r.

(nr 8489)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie przyspieszonej wypłaty

pierwszej transzy dopłat bezpośrednich

Szanowny Panie Ministrze!

Na początku sierpnia

bieżącego roku podano informację, że Komisja Euro-

pejska wyraziła zgodę na przyspieszenie (od 16 paź-

dziernika zamiast od 1 grudnia) – dla niektórych

krajów – wypłat pierwszej transzy dopłat bezpośred-

nich za 2012 r.

Okazało się, że polski rolnik nie sko-

rzysta z tych preferencji, ponieważ Ministerstwo Rol-

nictwa i Rozwoju Wsi nie wnosiło o przyspieszenie

dopłat.

Pragnę zapytać Pana Ministra, jakie były powody,

dla których ministerstwo nie złożyło wniosku o przy-

spieszenie wypłaty pierwszej transzy dopłat bezpo-

306

średnich za rok 2012, skoro wiadomo, że wielu pol-

skich rolników dotknęły straty spowodowane wy-

marznięciem upraw (około 1,4 mln ha według danych

ministerstwa)?

Z poważaniem

Poseł Szymon Giżyński

(nr 8490)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie zatrudniania

Szanowny Panie Ministrze!

Według informacji

medialnych z początku sierpnia bieżącego roku

w Ministerstwie Spraw Zagranicznych pracuje – w de-

partamentach nieobjętych lustracją, placówkach dy-

plomatycznych za granicami kraju – co najmniej kil-

kudziesięciu byłych tajnych współpracowników służb

specjalnych PRL.

Jeśli te informacje potwierdzą się,

będzie to oznaczać całkowitą kompromitację mini-

sterstwa – o podstawowym przecież znaczeniu dla

bezpieczeństwa i prestiżu państwa.

W związku z tym pragnę zadać Panu Ministrowi

pytanie: Jakie atuty posiadają byli tajni współpra-

cownicy służb specjalnych PRL, jakie jest ich przy-

gotowanie merytoryczne i etyczne, skoro zdecydował

Pan o ich przydatności w pracy dla dobra niepodległej

Rzeczypospolitej Polskiej?

Z poważaniem

Poseł Szymon Giżyński

(nr 8491)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie informacji o współpracy

Szanowny Panie Ministrze!

Według Informacyj-

nej Agencji Radiowej funkcjonariusze ukraińskich

organów ścigania w kwietniu ubiegłego roku wpadli

kich domów publicznych, gdzie młode kobiety były

przetrzymywane przymusowo.

Jak się niedawno oka-

zało, proceder był możliwy dzięki wizom niezbędnym

do wjazdu na terytorium strefy Schengen, wydawa-

nym przez polski konsulat w Łucku na Ukrainie.

Do-

kumenty miały być formowane na podstawie sfałszo-

wanych zaproszeń.

W ten sposób w latach 2010–2011

udaremniono przerzut ponad 20 Ukrainek na tery-

torium Niemiec.

Wyżej opisane działania nie były jedynymi, jakimi

zajmowała się szajka.

Wizy do Danii, Francji i Nie-

miec były wydawane osobom trudniącym się nierzą-

dem, objętym zakazem wstępu do ww. państw.

Po-

nadto do strefy Schengen przewożone były ukraiń-

skie dzieci i nielegalnie wydawane były karty Polaka.

Co więcej, pojawiły się także informacje o tym, że

sfałszowane wizy wydawane były przez pracowników

konsulatu również obywatelom Iranu i Afganistanu,

co narażałoby mieszkańców państw członkowskich

na zwiększone zagrożenie terrorystyczne.

Szanowny Panie Ministrze, proszę o odpowiedź

1.

Jakie działania podjął resort w celu wyciągnię-

cia odpowiedzialności za przestępczą działalność pra-

cowników polskiego konsulatu?

2.

Czy resort przeprowadził śledztwo, ustalając,

jak wielki zasięg miał ten przestępczy proceder, i czy

ministerstwo przeprowadziło kontrole pozostałych

placówek dyplomatycznych pod względem ustalenia

i ewentualnego wyeliminowania tego typu praktyk?

3.

Jakie działania zamierza podjąć resort celem

uniknięcia podobnych wydarzeń w przyszłości?

4.

Czy ministerstwo posiada informacje na temat

ewentualnego zaistnienia tego typu procederów w in-

nych konsulatach na Ukrainie czy Białorusi?

Z poważaniem

Poseł Łukasz Zbonikowski

(nr 8492)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie skali ubóstwa w Polsce

Panie Ministrze!

Jak podają media, w 2011 r.

w skrajnym ubóstwie żyło 6,7% Polaków, tak wynika

z szacunków GUS.

Z obliczeń mediów wynika, że

w ubiegłym roku liczba osób dotkniętych skrajnym

zubożeniem zwiększyła się o około 400 tys. – do

2,6 mln.

Ich wydatki były mniejsze od minimum eg-

zystencji obliczanego przez Instytut Pracy i Spraw

Socjalnych.

Uwzględnia się w nim tylko kwoty po-

zwalające na skromne wyżywienie i utrzymanie bar-

dzo małego mieszkania.

Ale nie ma wśród nich np.

307

wydatków związanych z komunikacją i kulturą.

Bie-

da to nie tylko bezrobocie, alkoholizm czy wyuczona

bezradność.

Ubóstwo coraz częściej dotyka osób wy-

kształconych, a nawet pracujących na pełen etat

– wynika z raportu „Ubóstwo i wykluczenie społecz-

ne w Polsce”, który przytacza gazeta.

Problem ubó-

stwa może dotyczyć nawet 13 mln Polaków.

Rozmiary ubóstwa w Polsce wskazują, że jest to

bardzo ważna kwestia społeczna.

Liczba osób do-

tkniętych ubóstwem ciągle wzrasta, czego dowodzą

badania GUS oraz Instytutu Pracy i Spraw Socjal-

nych.

Dlatego przed państwem stoi trudne zadanie

walki z ubóstwem, które dla wielu polskich rodzin

może stać się ubóstwem dziedziczonym.

Wszelkie dzia-

łania państwa zmierzające do przezwyciężenia ubó-

stwa powinny zmierzać w kierunku przeciwdziałania

tendencji przystosowania się jednostek i rodzin do

ubóstwa.

Należy zatem tworzyć systemy motywacyj-

ne zachęcające do aktywności ekonomicznej.

Jednost-

dzielnie problemów, niezbędna jest prakseologiczna

pomoc społeczna.

Wiele osób nurtuje pytanie, czy bieda w Polsce jest

zjawiskiem, które istniało zawsze, czy też pojawiło

się wraz ze zmianą ustroju.

Nasuwa się pytanie, czy

ludzie, którzy ucierpieli w procesie transformacji

ustrojowej, są sami sobie winni, ponieważ komunizm

nauczył ich bierności, czy są oﬁaramiprocesówglo-

balnych.

Niezależnie od charakterystyki takich osób

trzeba sobie odpowiedzieć na pytanie, jak im pomóc:

czy przez rozszerzanie sfery socjalnej opieki nad oby-

watelem czy też przez wspieranie organizacji poza-

rządowych, programów pomagających zaktywizować

ludzi biednych.

Największą liczbę wśród ludzi uznawanych za

ubogich stanowią robotnicy i rolnicy.

3/5 ludzi bied-

nych mieszka na wsi.

1/3 z nich pochodzi z gospo-

darstw domowych z przynajmniej jedną osobą bezro-

botną.

Im większe miasto, tym tych osób jest mniej,

zapewne dlatego, że w większych miastach bardziej

są rozwinięte przemysł i usługi, więc łatwiej jest zna-

leźć pracę.

Najgorzej jest na wsiach, gdzie sfera usług

znajduje się w powijakach, pracę daje często tylko

rolnictwo.

Tymczasem tylko wielkoobszarowe gospo-

darstwa rolne dają szansę na jakikolwiek zysk, a w Pol-

sce dominują małorolni rolnicy.

Państwo winno koordynować swoją politykę wal-

ki z patologiami życia społecznego z innymi organa-

mi władzy samorządowej oraz organizacji pozarzą-

dowych, by odnosić sukcesy w polityce zmniejszania

rozmiarów biedy w Polsce.

Obszar ubóstwa bowiem,

pomimo coraz większych nakładów na opiekę socjal-

ną, jest ciągle wysoki.

Skuteczność walki z biedą nie

jest jedynie zależna od wysokości wypłacanych świad-

czeń socjalnych, co można nazwać postępowaniem

biernym, ale zależy od realizowanych programów za-

pobiegania bezrobociu.

Pamiętajmy również, że im

większa jest sfera biedy, tym większa skala przestęp-

czości.

Kryminalizacja życia oraz ubożenie społe-

czeństwa stanowią system naczyń połączonych.

Na-

kłady na sferę społeczną stale rosną, a mimo to nie

udaje się skutecznie walczyć z tym zjawiskiem.

W związku z powyższym pytam:

1.

Jak kształtowała się liczba osób zagrożonych

ubóstwem w latach 2007–2012?

2.

Jakie kroki zamierza poczynić ministerstwo

w celu ograniczenia ubóstwa w Polsce?

3.

W jaki sposób ministerstwo zamierza przeciw-

działać ubóstwu polskich dzieci?

4.

W których województwach sytuacja jest najgor-

sza i z czego to wynika?

5.

Jakie programy obecnie realizuje ministerstwo

w walce z ubóstwem dzieci i rodzin wielodzietnych?

Poseł Piotr Szeliga

Interpelacja

(nr 8493)

do ministra środowiska

w sprawie sposobu ekologicznie bezpiecznego

Stan faktyczny.

W ramach opracowań przedpro-

jektowych przygotowywanych dla projektów instala-

cji termicznego przekształcania odpadów komunal-

nych (TPOK), a także w procedurach administracyj-

nych decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach

dla tych przedsięwzięć przewiduje się zastosowanie

tzw. stabilizowania i zestalania produktów reakcji

z procesu oczyszczania spalin.

Według tych rozwią-

zań zaleca się, by produkty reakcji z procesu oczysz-

czania spalin traktowane jako odpady niebezpieczne

(np. odpady o kodach 19 01 07*, 19 01 10*, 19 01 13*

i 19 01 15*) poddawać procesom ﬁzykochemicznym

w celu przetworzenia ich do postaci odpadu (-ów)

o kodzie 19 03 05, z przeznaczeniem do składowania

na powierzchni ziemi, na składowiskach odpadów

praktyka wskazuje również, że taki sposób postępo-

wania forsowany jest w specyﬁkacjach przetargo-

wych, gdzie przenoszone są – można powiedzieć, że

nieświadomie lub niefrasobliwie – zapisy z wcześniej-

szych opracowań.

Nasza interpelacja miałaby więc

być próbą zwrócenia uwagi na ten bardzo istotny pro-

blem, istotny przede wszystkim z dwóch powodów:

— braku odpowiednio rygorystycznych uregulo -

wań prawnych dotyczących procedur badania odpa-

308

dów po procesie stabilizowania i zestalania i oceny

jakości tego procesu,

— przewidywanego w najbliższej przyszłości zna -

czącego zwiększenia się strumienia takich odpadów,

po zbudowaniu i uruchomieniu projektów instalacji

TPOK przygotowywanych w ramach Programu Ope-

racyjnego „Infrastruktura i środowisko”.

Obserwowanie doświadczeń w innych krajach,

gdzie taki sposób postępowania z tymi odpadami sto-

sowano (tzn. stabilizowanie i zestalanie), skłania do

wniosku, żeby ten sposób postępowania traktować

z najwyższą ostrożnością.

Praktycznie nie są bowiem

dostępne ekonomicznie znośne oraz jakościowo dobre

i eksploatacyjnie sprawdzone rozwiązania technolo-

giczne, które gwarantowałyby odpowiednie ekolo-

giczne bezpieczeństwo takiego sposobu postępowania

w przypadku deponowania „produktów” stabilizowa-

nia i zestalania na powierzchni ziemi.

Chodzi tu

szczególnie o ekologiczne bezpieczeństwo w dłuższym

okresie po zdeponowaniu takich odpadów.

Obowią-

zujące w Polsce dość „słabe” regulacje prawne w kwe-

stii procedur badania skuteczności rozwiązań tech-

nologicznych wdrażanych ewentualnie w tej dziedzi-

nie potęgują jeszcze obawy o bezpieczeństwo ekolo-

giczne deponowania produktów stabilizowania i ze-

stalania produktów oczyszczania spalin z instalacji

TPOK.

w Polsce uświadomiony i trudno go zaszczepić u go-

spodarzy planowanych projektów i operatorów przy-

szłych instalacji TPOK, gdyż właściwe rozwiązania

nie są jeszcze odpowiednio umocowane instytucjonal-

nie i prawnie.

Przykładowo w Niemczech po dość

trudnych i przykrych doświadczeniach w tej dziedzi-

nie na terenie wschodnich landów, gdzie sposób ten

był na razie w niektórych przypadkach dopuszczany

i praktykowany, bardzo mocno zaostrza się obecnie

prawne wymogi dotyczące przede wszystkim proce-

dur badania jakości procesów stabilizowania, a na-

stępnie deponowania na składowiskach naziemnych

tak przetworzonych produktów oczyszczania spalin.

Można więc założyć, że przy dostępnym stanie tech-

nologii i techniki w tej dziedzinie postępowanie takie

będzie już w praktyce wykluczane.

Wskazują na to

jednoznacznie regulacje zapisane w znowelizowanym

rozporządzeniu o składowiskach i miejscach długo-

trwałego magazynowania.

Dobrze byłoby w naszych polskich rozwiązaniach

prawnych, które mają być uchwalone w przygotowy-

wanej i bardzo już oczekiwanej nowelizacji polskiego

prawa odpadowego (ustawa o odpadach i wynikające

z niej rozporządzenia), skorzystać z tych wzorców

i stworzyć odpowiednio wysoką i szczelną barierę

prawnych wymagań w celu zablokowania możliwości

wdrażania w naszych polskich spalarniach odpadów

komunalnych rozwiązań jakościowo nieodpowied-

nich pod względem bezpieczeństwa ekologicznego.

Trzeba również podkreślić, że rozwiązanie plano-

wane do wdrożenia (stabilizowanie i zestalanie pro-

duktów oczyszczania spalin, a następnie ich depono-

wanie na składowiskach naziemnych) jest:

— działaniem niezgodnym z systemowymi roz -

wiązaniami w dziedzinie gospodarki odpadami (hie-

rarchia postępowania z odpadami, która zapisana

jest w dyrektywie „ramowej” o odpadach – 2008/98/

WE z 19.11.2008 r. – i musi być implementowana do

polskiego prawa),

— mniej bezpieczne ekologicznie,

— droższe inwestycyjnie,

— droższe eksploatacyjnie

w porównaniu do technicznych rozwiązań, jakie

obecnie stosuje się niemal powszechnie w Europie, tj.

wykorzystania produktów oczyszczania spalin jako

materiału podsadzkowego do wypełniania geologicz-

nych pustek w kopalniach soli.

Propozycja zapisów w projektach rozporządzeń

stanowiących pakiet materiałów uzupełniających do

przygotowanego i przyjętego przez rząd projektu

ustawy o odpadach, która została skierowana do Sej-

mu, nie zawiera jednak wystarczająco dobrych regu-

lacji, aby ten ważny problem ekologiczny dobrze

i bezpiecznie rozwiązać.

Rzeczą, która wymaga naj-

pilniejszego uregulowania, jest więc opracowanie

i wdrożenie odpowiednio rygorystycznych uregulo-

wań prawnych w zakresie procedur badania i oceny

jakościowej stabilizowania i zestalania produktów

oczyszczania spalin, bo procedury badania i oceny,

aktualnie obowiązujące, są dla takich przypadków

zdecydowanie niewystarczające.

I o przygotowanie

oraz wdrożenie takich rozwiązań apelujemy w tej

interpelacji, sugerując jednocześnie, by jako odpo-

wiednie wzorce do naszych regulacji prawnych wy-

korzystać obecnie najbardziej pod tym względem

bezpieczne rozwiązania z prawa o składowiskach

w Niemczech.

Pytanie: Czy w związku z tym Ministerstwo Śro-

dowiska planuje, aby w projektowanych rozporzą-

dzeniach doprecyzować wymagania i zapisać odpo-

wiednio rygorystyczne procedury badania stabilizo-

wanych i zestalanych produktów oczyszczania spa-

lin (z instalacji TPOK) przed ich ewentualnym skie-

rowaniem do składowania na składowiskach na-

ziemnych?

Z wyrazami szacunku

Posłowie Tadeusz Arkit

Warszawa, dnia 30 sierpnia 2012 r.

309

Interpelacja

(nr 8494)

do ministra zdrowia

w sprawie zgłoszeń do Narodowego

obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu

Szanowny Panie Ministrze!

Wśród zakreślonych

w Konstytucji RP konstytucyjnych uprawnień oby-

wateli znajduje się m.in. prawo do ochrony zdrowia

wanej ze środków publicznych.

Szczegółowe zasady

podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego

2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej ﬁnanso-

a których to spełnienie uprawnia do korzystania ze

świadczeń opieki zdrowotnej.

Ubezpieczenie zdrowot-

ne może wynikać z samodzielnej podstawy do ubez-

pieczenia zdrowotnego (np. poprzez uzyskanie statu-

su pracownika, statusu bezrobotnego czy też studen-

ta) bądź też podleganie ubezpieczeniu zdrowotnemu

może mieć charakter wtórny – w przypadku członka

rodziny ubezpieczonego w rozumieniu art. 5 pkt 3

ustawy.

Z dobrodziejstwa ubezpieczenia zdrowotnego

korzystało więc będzie np., jako członek rodziny

ubezpieczonego, dziecko ubezpieczonego do ukończe-

nia przez nie osiemnastego roku życia, a jeżeli kształ-

ci się dalej – do ukończenia dwudziestego szóstego

roku życia.

Zgodnie z art. 67 ust. 3 ustawy osoba

podlegająca ubezpieczeniu zdrowotnemu ma obowią-

zek zgłoszenia do Narodowego Funduszu Zdrowia

członków rodziny, którzy po fakcie zgłoszenia uzy-

skują prawo do świadczeń opieki zdrowotnej; zgłosze-

nie członków rodziny do ubezpieczenia zdrowotnego

lub też liczba takich zgłoszeń nie wpływa na wyso-

kość ponoszonej przez ubezpieczonego składki zdro-

wotnej, która będzie niezmiennie na jednakowym

poziomie.

Wątpliwości i pytania pojawiają się w rozstrzy-

gnięciu zagadnienia, z którym momentem osoba

ubezpieczona nabywa możliwość korzystania ze świad-

czeń opieki zdrowotnej.

Czy z chwilą uzyskania sta-

tusu, z którym ustawa nierozerwalnie wiąże koniecz-

ność podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdro-

wotnego, czy też dopiero z chwilą zgłoszenia takiego

faktu do Narodowego Funduszu Zdrowia?

Który

z tych momentów jest zdarzeniem prawotwórczym

(konstytutywnym)?

Czy pracownik jako podmiot podlegający obo-

wiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego ma możliwość

korzystania ze świadczeń zdrowotnych z chwilą uzy-

skania statusu pracownika, czy też dopiero wówczas,

kiedy pracodawca takiego pracownika zgłosi do Na-

rodowego Funduszu Zdrowia i przekaże w ślad za

tym składkę na ubezpieczenie zdrowotne?

Jaki

wpływ czy też wiedzę ma pracownik na fakt jego

zgłoszenia przez pracodawcę do Narodowego Fundu-

szu Zdrowia lub też przekazanie składki zdrowotnej

„z nim związanej”?

Wiemy oczywiście, że jest to

sankcjonowany obowiązek pracodawcy, ale spójrzmy

pozostaje w przekonaniu, iż uzyskując status pracow-

nika, już może korzystać z publicznej służby zdrowia,

a wszelkie zgłoszenia do Narodowego Funduszu

Zdrowia i przekazanie składki zdrowotnej są to czyn-

ności, których dokonuje już pracodawca, często poza

świadomą wiedzą pracownika.

Kolejny wymowny przykład tych wątpliwości to

sytuacja, kiedy osoba, której rodzice pracują, kończy

szkołę średnią, uzyskuje status bezrobotnego, a na-

stępnie po wykreśleniu z ewidencji bezrobotnych

w powiatowym urzędzie pracy kontynuuje naukę

w szkole wyższej.

Osoba taka do chwili ukończenia

szkoły średniej podlegała ubezpieczeniu zdrowotne-

mu jako członek rodziny ubezpieczonego u jednego

z pracujących rodziców; z chwilą uzyskania statusu

bezrobotnego to urząd pracy zgłasza taką osobę do

ubezpieczenia zdrowotnego i wykreśla ją z chwilą

utraty statusu bezrobotnego.

Następnie, będąc już

studentem, osoba nie sygnalizuje uczelni konieczno-

ści zgłoszenia jej do ubezpieczenia zdrowotnego, bę-

dąc przekonana, iż skoro jej rodzice cały czas pracu-

ją, to ma możliwość korzystania z ubezpieczenia

zdrowotnego jako członek rodziny ubezpieczonego,

choć de facto zgłoszenie jej jako członka rodziny

ubezpieczonego nie następuje lub też następuje do-

piero z datą wsteczną (np. dwa lata wstecz).

Przy dokonywaniu oceny zakreślonych wątpliwo-

ści bliższe wydaje się stanowisko skłaniające do

uznania, iż momentem, w którym osoba ubezpieczo-

na nabywa możliwość korzystania ze świadczeń opie-

ki zdrowotnej, jest chwila uzyskania statusu, z któ-

rym ustawa nierozerwalnie wiąże konieczność pod-

legania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego.

Obowiązek zgłaszania takich osób do Narodowego

Funduszu Zdrowia sprowadza się do charakteru po-

rządkowego i ewidencyjnego, potwierdzającego jedy-

nie uprzednie uzyskanie statusu prawnego upraw-

niającego do korzystania z publicznej służby zdrowia

na podstawie ubezpieczenia zdrowotnego.

Na poparcie takiego stanowisko wskazują w szcze-

gólności następujące argumenty.

Art. 66 ustawy enumeratywnie określa zdarzenia

prawne, z zaistnieniem których nierozerwalnie wią-

że się podleganie obowiązkowi ubezpieczenia zdro-

wotnego.

Tak więc to te zdarzenia prawne mają cha-

rakter prawotwórczy, tworzą dla danego podmiotu

prawo w postaci podlegania obowiązkowi ubezpiecze-

nia zdrowotnego.

W świetle powyższej ustawy uzy-

skanie statusu studenta powoduje podleganie z tego

tytułu obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego, je-

żeli nie podlega się temu ubezpieczeniu, na podstawie

innego tytułu, np. stosunku pracy, czy też podleganie

ubezpieczeniu zdrowotnemu jako członek rodziny

ubezpieczonego dla osób poniżej 26. roku życia.

For-

malne zgłoszenie do ubezpieczenia zdrowotnego, choć

310

istotne, ma charakter jedynie ewidencyjny, albowiem

potwierdza jedynie uprzednie podleganie obowiązko-

wi ubezpieczenia zdrowotnego, którego jednak fak-

tyczne źródło stanowi zdarzenie prawne wskazane

przez ustawodawcę w art. 66 ww. ustawy.

Na powyż-

sze wskazuje również fakt, że takie zgłoszenie do

Narodowego Funduszu Zdrowia zawsze odbywać się

będzie dopiero po uprzednim uzyskaniu tytułu do

podlegania ubezpieczeniu zdrowotnemu, czy to odbę-

dzie się w terminie 7 dni od uzyskania takiego tytu-

łu, czy też rok po tej dacie, zgłoszenie zawsze odby-

wać się będzie ze skutkiem wstecznym.

Wszelkie

zmiany, wykreślenia, korekty danych zgłoszonych do

ubezpieczenia zdrowotnego są przez ustawodawcę

dopuszczalne czy też nawet wskazane i zalecane,

a ich istota sprowadza się do zaktualizowania stanu

faktycznego osoby podlegającej ubezpieczeniu zdro-

wotnemu, a więc mają miejsce dopiero po zaistnieniu

tych zmian.

Wszelkie zgłoszenia, wykreślenia danych

ujawnianych osobom podlegającym ubezpieczeniu

zdrowotnemu mają więc charakter wsteczny od daty

ich zaistnienia.

A contrario czy osoba zgłoszona do ubezpieczenia

zdrowotnego bez ważnego tytułu, podstawy do tego

ubezpieczenia byłaby faktycznie ubezpieczona i mo-

głaby na podstawie ww. ustawy korzystać ze świad-

czeń opieki zdrowotnej?

Wyobraźmy sobie sytuację,

w której osoba jest zgłoszona do ubezpieczenia zdro-

wotnego jako student, choć faktycznie studentem nie

jest.

Czy w takiej sytuacji jest osobą podlegającą obo-

wiązkowi ubezpieczenia społecznego i może korzy-

stać z dobrodziejstwa ﬁnansowanejześrodkówpu-

blicznych służby zdrowia?

Aktualne literalne brzmienie przepisów w tym

zakresie, w szczególności art. 67 ustawy, wskazuje,

iż obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego uważa się

ubezpieczeniu do funduszu oraz opłaceniu z tego ty-

tułu odpowiedniej składki we właściwym terminie.

W świetle powyższego do skutecznego podlegania

ubezpieczeniu zdrowotnemu niezbędne jest:

— istnienie tytułu do podlegania obowiązkowi

ubezpieczenia zdrowotnego, np. umowa o pracę,

— zgłoszenie danej osoby do Narodowego Fundu -

szu Zdrowia; w przypadku pracownika zgłoszenia

takiego dokonuje pracodawca,

— opłacenie składki w terminie i na zasadach

Jednakże wątpliwości, o których mowa powyżej,

pomimo takiego literalnego brzmienia ustawy, pozo-

stają, czemu również dał wyraz Naczelny Sąd Admi-

nistracyjny w swym orzeczeniu z dnia 3 lipca 2012 r.

o sygn. akt II GSK 1102/11.

Reasumując, wnosimy o udzielenie odpowiedzi na

następujące pytania:

1.

W którym momencie osoba podlegająca obo-

wiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego nabywa możli-

wość korzystania ze świadczeń opieki zdrowotnej?

Czy z chwilą uzyskania statusu, z którym ustawa

nierozerwalnie wiąże konieczność podlegania obo-

wiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego, czy też dopie-

2.

Jaki charakter ma zgłoszenie do Narodowego

Funduszu Zdrowia osoby podlegającej obowiązkowe-

mu ubezpieczeniu zdrowotnemu?

Czy tylko ewiden-

cyjny i porządkowy, czy też prawotwórczy?

Wobec powyższego wnosimy o przedstawienie sta-

nowiska Pana Ministra w ww. zakresie.

Z wyrazami szacunku

Posłowie Jarosław Górczyński

i Piotr Zgorzelski

Warszawa, dnia 30 sierpnia 2012 r.

(nr 8495)

do ministra transportu,

w sprawie świadectw charakterystyki

energetycznej budynków

Szanowny Panie Ministrze!

Obowiązek posiada-

nia świadectw charakterystyki energetycznej budyn-

ku, lokalu mieszkalnego lub części budynku stano-

wiącej samodzielną całość techniczno-użytkową ma

swoje źródło w prawie europejskim, tj. w przepisach

dyrektywy 2002/91/WE Parlamentu Europejskiego

terystyki energetycznej budynków (Dz. Urz.

UE L 1

z dnia 4 stycznia 2003 r.).

Przepisy powyższe zostały

wprowadzone do polskiego porządku prawnego przez

dwukrotną nowelizację ustawy Prawo budowlane

oraz kilka aktów wykonawczych dla tejże ustawy.

Celem wprowadzenia obowiązku sporządzania

go energetycznie i zwiększanie świadomości społecz-

nej w zakresie możliwości uzyskania oszczędności

tym w świadectwie właściciel, najemca lub użytkow-

nik będzie mógł określić orientacyjne roczne zapo-

trzebowanie na energię, a tym samym koszt utrzy-

mania związany z zapotrzebowaniem na energię

danego budynku.

Niewątpliwie atrybut obiektu bu-

dowlanego w postaci jego niskiego zapotrzebowania

na energię wpływa na jego atrakcyjność na rynku

nieruchomości, co w konsekwencji ma bezpośrednie

przełożenie na jego cenę w przypadku sprzedaży czy

też wysokość czynszu w przypadku jego najmu.

Tak

więc dokument w postaci świadectwa charakterystyki

energetycznej budynku pełni istotną rolę dla uczest-

ników rynku nieruchomości mieszkaniowych i komer-

cyjnych, w szczególności spółdzielni mieszkaniowych,

wspólnot mieszkaniowych, a także mieszkańców ich

zasobów, innych zarządców nieruchomości.

311

Przepisy dotyczące świadectw charakterystyki

energetycznej budynków obowiązują w Polsce już co

mieszkanie, lokal czy budynek oddany do użytku lub

podlegający m.in. sprzedaży, wynajmowi czy remon-

towi, przebudowie powinien mieć takie świadectwo.

Niestety w aktualnym stanie prawnym za brak świa-

dectwa, z wyjątkiem sytuacji, w których Prawo bu-

dowlane wymaga uzyskania pozwolenia na użytko-

wanie, nie grożą żadne sankcje.

Tak naprawdę więc

od woli stron umowy sprzedaży czy najmu budynku

zależy, czy takie świadectwo charakterystyki ener-

getycznej zostanie sporządzone na potrzeby tych sto-

sunków prawnych.

Praktyka wskazuje, iż przepis

w takim brzmieniu jest tak naprawdę „martwy”,

gdyż strony umowy sprzedaży czy najmu budynku

umownie wyłączają konieczność załączania takiego

świadectwa, dobrowolnie więc rezygnują z przysłu-

gujących im w tym zakresie uprawnień ustawowych.

Obowiązujące brzmienie przepisów o obowiązku spo-

rządzania świadectw charakterystyki energetycznej

budynków, w szczególności przy jego sprzedaży czy

też umowie jego najmu, nie spełniają funkcji, jaka

była im przypisana, lecz są skutecznie omijane, co

sprawia, że przepisy takie nie mają praktycznego za-

stosowania.

Wydaje się, że wynika to ze słabej znajomości isto-

ty świadectwa charakterystyki energetycznej i jego

roli.

Społeczny odbiór ustawowego obowiązku dołą-

czania do umowy sprzedaży czy najmu budynku

świadectwa charakterystyki energetycznej sprowa-

dza się do traktowania go jako dokumentu zbędnego

i niepotrzebnego, dodatkowo generującego koszty dla

stron związane z jego sporządzeniem

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady

153 z 18 czerwca 2010 r., strony 13–35) jest kolejnym

unijnym aktem prawnym normującym tę tematykę,

której regulacje muszą być przez państwa członkow-

skie Unii Europejskiej przetransponowane do krajo-

wego porządku prawnego.

Zgodnie z powyższą dy-

rektywą część jej regulacji ma znaleźć zastosowanie

w porządku prawnym państw członkowskich najpóź-

niej do 9 stycznia 2013 r., w tym regulacje dotyczące

sankcjonowanego obowiązku sporządzania świadectw

charakterystyki energetycznej dla budynków przy

okazji „(…) wznoszenia, sprzedaży lub wynajmu (…)”.

Z informacji znajdujących się stronie Ministerstwa

Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej

wynika, iż został już opracowany projekt założeń pro-

jektu ustawy o charakterystyce energetycznej budyn-

ków i w tym zakresie prowadzone są szerokie konsul-

tacje społeczne.

Podsumowując, wnosimy o udzielenie odpowiedzi

wania regulacji dyrektywy Parlamentu Europejskie-

wie charakterystyki energetycznej budynków (Dz. Urz.

jowego porządku prawnego ministerstwo przewiduje

przeprowadzenie kampanii społecznej uświadamia-

jącej obywatelom istotę i rolę, jaką spełniają świadec-

twa charakterystyki energetycznej budynków?

Ko-

nieczność przeprowadzenia takiej kampanii spowo-

duje, iż podniesie się świadomość społeczną w tym

zakresie, co będzie sprzyjać pozytywnemu społecz-

nemu odbiorowi nowych regulacji i minimalizować

przypadki ich obejścia.

2.

Czy projekt ustawy o charakterystyce energe-

tycznej budynków przewidywał będzie swoistego ro-

dzaju sankcję za brak świadectw przy umowie sprze-

daży budynku czy też przy umowie najmu takiego

budynku?

3.

Czy projekt ustawy o charakterystyce energe-

tycznej budynków przewiduje odpowiednie vacatio

legis dla tej ustawy, które umożliwiłoby właścicielom

i zarządcom budynków mieszkaniowych i komercyj-

nych ﬁnansoweprzygotowaniesiędosankcjonowa-

nego obowiązku sporządzania świadectw charakte-

rystyki energetycznej budynków przy ich wznosze-

niu, sprzedaży lub wynajmie?

Wobec powyższego wnosimy o przedstawienie sta-

Posłowie Piotr Zgorzelski

i Jarosław Górczyński

Warszawa, dnia 30 sierpnia 2012 r.

(nr 8496)

do ministra zdrowia

w sprawie prywatyzacji szpitali

Szanowny Panie Ministrze!

Zgodnie z art. 68

wo do ochrony zdrowia.

Obywatelom, niezależnie od

ją równy dostęp do świadczeń opieki zdrowotnej, ﬁ-

nansowanej ze środków publicznych.

Jednak prowadzone od kilku lat przez Minister-

stwo Zdrowia działania dążą do przekształcania

przez samorządy wszystkich należących do nich szpi-

tali w spółki prawa handlowego.

Szpitale, które za-

czynają działać na zasadzie spółki, najczęściej rządzą

się swoimi prawami, dla nich pierwszoplanowe będzie

dobro ekonomiczne, a nie dobro i zdrowie pacjenta.

Przekształcanie szpitali wynika z pozostawienia woli

samorządom.

A samorządy nie radzą sobie z utrzy-

maniem szpitali, pozostają bez wyjścia i de facto są

zmuszone do przekształcania szpitali, ponieważ ich

zadłużenia często przekraczają całoroczny budżet,

312

przez co nie są w stanie sobie poradzić bez pomocy

państwa.

W ostatnim czasie coraz częściej napływają infor-

macje o podejmowanych przez samorządy trudnych

decyzjach co do prywatyzacji szpitali.

w związku z pogłębiającym się problemem samorzą-

dów w sprawie ﬁnansowaniaszpitali?

2.

Czy ministerstwo przewiduje pomoc ﬁnansową

dla samorządów, w których brakuje pieniędzy na in-

westycje w szpitalach?

3.

W jaki sposób zamierza Pan zabezpieczyć kwe-

stię egzekwowania praw pacjentów w sprywatyzowa-

nych spółkach?

Powszechnie wiadomo, że często pla-

cówki te przerzucają koszty świadczonych usług na

pacjentów.

Z poważaniem

Posłowie Piotr Zgorzelski

(nr 8497)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie przyznawania diet sołtysom

Szanowny Panie Premierze!

W dobie nasilającego

się kryzysu gospodarczego oraz wszechobecnego bra-

ku czasu związanego z ilością wykonywanych zadań

(w tym również społecznie) wielkim problemem sta-

je się wybór odpowiednich osób do piastowania sta-

nowisk sołtysów.

Sołtys jest bardzo ważnym elementem struktury

władzy samorządowej.

Jest on często niedoceniany.

Pracę sołtysa traktuje się jako pracę społeczną, a po-

bieranie przez niego diet lub zwrot kosztów podroży

służbowych traktuje się jako obrazę.

Obecnie obowiązująca ustawa z dnia 8 marca

nym problemem dla najmniejszych jednostek pomoc-

niczych samorządu – sołectw, a także dla mieszkań-

ców wsi, którzy najbardziej odczuwają niezadowole-

nie lub rezygnacje sołtysów.

Wieś ciągle ewoluuje, a co za tym idzie – praca

sołtysa staje się bardziej wymagająca i obszerniejsza.

Sołtysami nie zostają już jedynie rolnicy, lecz także

osoby uznane przez środowisko za kompetentne oraz

potraﬁącedziękiswojemuuporowi,zaangażowaniu

i pracy „wywalczyć” inwestycje na terenie sołectwa.

Mogą to być nauczyciele lub przedsiębiorcy.

Art. 37b pkt 1 ww. ustawy stanowi: „Rada gminy

służbowej”.

Zgodnie z tym artykułem rada gminy

może, lecz wcale nie musi, przyznać diety danemu

sołtysowi oraz w zależności od wielkości sołectwa (co

wcale nie świadczy o ilości wykonanej pracy) zwięk-

szyć lub zmniejszyć tę dietę w stosunku do innych

sołectw w tej gminie.

Zasadna wydaje się zmiana zapisu tej ustawy

w taki sposób, aby nakładała ona na samorządy gmin-

ne obowiązek przyznania diet sołtysom oraz ustalenia

minimalnej oraz maksymalnej wysokości diet.

Sołtys, który wykonując swoje obowiązki, korzy-

sta z własnego samochodu lub innego środka trans-

portu, powinien bezwzględnie otrzymywać zwrot

poniesionych kosztów paliwa.

W związku z powyższymi problemami i wątpliwo-

ściami zwracamy się do Pana Prezesa z następujący-

mi pytaniami:

1.

Czy rząd przewiduje zmianę zapisów ustawy

w ten sposób, aby gminy miały obowiązek wypłaca-

nia diet dla sołtysów?

2.

Czy rząd przy ewentualnej zmianie ustawy pla-

nuje zamieścić zapis określający minimalną dietę dla

sołtysa?

3.

Czy rząd jest w stanie narzucić gminom rekom-

pensatę kosztów przejazdu dla sołtysów w związku

z wykonywaną pracą?

4.

Czy rząd podda analizie oraz rozważy możli-

wość wyodrębnienia budżetów sołectw w ramach bu-

dżetów gminy?

5.

Czy w związku z coraz gorszą kondycją budże-

tów samorządów rząd planuje wsparcie ﬁnansowe

zapewniające wyrównanie poniesionych strat zwią-

zanych z funkcjonowaniem sołectw?

Z poważaniem

Posłowie Piotr Zgorzelski

(nr 8498)

do prezesa Rady Ministrów

Szanowny Panie Premierze!

Część organów sa-

morządowych, wojewódzkich sądów administracyj-

nych oraz Naczelny Sąd Administracyjny (sygn. akt

II OSK 310/10 z dnia 21 kwietnia 2010 r.) uznały, iż

elektrownie wiatrowe są niezbędne do świadczeń do-

staw energii wytwarzanej z wiatru, tym samym

stwierdza, że elektrownie wiatrowe są urządzeniami

infrastruktury technicznej.

Oznacza to, że można je

lokalizować na podstawie decyzji o warunkach zabu-

313

dowy i zagospodarowania terenu, bez spełnienia wa-

runków tzw. dobrego sąsiedztwa, czyli w praktyce

w dowolnym miejscu.

Oznacza to także, że decyzja

dium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania

terenu.

Natomiast ustawa z dnia 6 sierpnia 2010 r.

strzennym (Dz. U. Nr 155, poz. 1043), która weszła

li na obszarze gminy ma nastąpić wyznaczenie ob-

szarów, na których rozmieszczone będą urządzenia

o mocy przekraczającej 100 kW, to konieczne jest

ustalenie ich rozmieszczenia właśnie w studium.

To

samo dotyczy ich stref ochronnych związanych

niu i użytkowaniu terenu.

Zgodnie z art. 15 ust. 3

nym w planie zagospodarowania przestrzennego usta-

la się granice terenów pod budowę urządzeń, o których

mowa powyżej, oraz granice ich stref ochronnych

darowaniu i użytkowaniu terenu oraz występowaniem

znaczącego oddziaływania na środowisko.

Mimo iż nowelizacja ustawy o planowaniu i zago-

spodarowaniu przestrzennym została uchwalona już

po cytowanym orzeczeniu NSA, organa orzekające

nadal powołują się na to orzeczenie, uznając elek-

trownie wiatrowe nie za urządzenie wytwarzające

energię, nie za samodzielny obiekt przemysłowy, ale

za urządzenie infrastruktury technicznej, które nie

musi spełniać warunków dobrego sąsiedztwa.

Pozwala to na omijanie konieczności opracowania

miejscowych planów zagospodarowania terenów i udzia-

łu mieszkańców w procesie planistycznym.

W przypadku potraktowania elektrowni wiatro-

wych jako części infrastruktury technicznej i wyda-

wania decyzji o warunkach zabudowy nie ma ko-

nieczności zapewnienia zgodności tej decyzji ze stu-

dium, a brak konieczności dobrego sąsiedztwa po-

woduje, że mogą być lokalizowane wszędzie, wpro-

wadzając chaos przestrzenny, bez udziału miesz-

kańców w procesie wydawania tej decyzji.

Oznacza

to także, że odmowa wydania decyzji o warunkach

zabudowy stanowi rażące naruszenie prawa.

Aby

temu zapobiec, gminy musiałyby mieć uchwalone

plany zagospodarowania przestrzennego na tereny

użytkowane rolniczo nieprzeznaczone do zabudowy.

Takich planów nie ma chyba żadna gmina w Polsce

i byłoby to bezsensowne marnotrawienie pieniędzy

publicznych.

Ten stan prawny wpływa też niekorzystnie na

kwestię wypłaty ewentualnych odszkodowań.

W przy-

padku realizacji inwestycji na podstawie decyzji w.z.

odszkodowania płaci inwestor.

Po złożeniu przez po-

szkodowanego wniosku do gminy o odszkodowanie

po długiej walce sądowej samorząd wypłaci mu od-

szkodowanie.

Następnie samorząd musi odzyskać te

pieniądze od inwestora.

Sądem właściwym jest tu sąd

właściwy dla siedziby inwestora, czyli może to być

sąd na przykład na Kajmanach (oczywiście jeśli in-

westor przedtem nie zbankrutował).

Co zrobią w ta-

kim przypadku gminy?

Wobec konieczności docho-

dzenia swoich roszczeń za granicą prawdopodobnie

uczynią wszystko, aby odszkodowań poszkodowanym

nie wypłacić.

W postępowaniu w sprawie wydania decyzji w.z.

biorą udział tylko strony postępowania, przy czym co-

raz częściej podejmuje się próby zablokowania udziału

organizacji społecznych w tym procesie.

Otrzymujemy

coraz częstsze sygnały z terenu kraju, że inwestorzy

występują o decyzje w.z. tam, gdzie kilka lata temu

mieszkańcy i radni wypowiedzieli się przeciwko budo-

wie elektrowni wiatrowych.

Typowo inwestor składa

kilka odrębnych wniosków o wydanie w.z. na 2–3 tur-

biny, co w sumie daje im farmę wiatrową liczącą kil-

kanaście lub kilkadziesiąt turbin.

Jednocześnie w polskim prawie istnieje sprzecz-

ność.

Istnieje przecież ugruntowane orzecznictwo, że

elektrownie wiatrowe są budowlami z punktu widze-

nia Ordynacji podatkowej, Prawa budowlanego czy

ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Tymczasem

teraz pojawiło się orzecznictwo, że turbiny wiatrowe

to urządzenia infrastruktury technicznej.

Czy w świe-

tle obowiązujących przepisów prawa można być wła-

ścicielem infrastruktury technicznej (za jaką uznano

elektrownie wiatrowe), a w deklaracji podatkowej do

opodatkowania zgłaszać budowlę (za jaką również

uznano elektrownie wiatrowe)?

Obecny stan prawny

można przyrównać do sytuacji, kiedy można dostać

decyzję o warunkach zabudowy na lotnisko, a do opo-

datkowania zgłosić utwardzony plac.

Analiza brzmienia art. 61 ust. 3 ustawy o plano-

waniu i zagospodarowaniu przestrzennym wydaje się

jednoznaczna.

Mówiąc o obiektach liniowych i urzą-

dzeniach infrastruktury technicznej, ustawodawca

miał na myśli językowe, techniczne znaczenie tego

zwrotu, tzn. urządzenia będące częścią składową in-

frastruktury technicznej, tj. obiektów liniowych (sie-

ci drogowej, wodociągowej, kanalizacyjnej, energe-

tycznej, telefonicznej itp., które jako obiekty budow-

lane mogą być samodzielnymi urządzeniami, ale

z technicznego punktu widzenia wspomagają dzia-

łalność tej infrastruktury, np. przepompownia ście-

ków zlokalizowana na sieci kanalizacyjnej, stacja

transformatorowa na sieci energetycznej, sygnaliza-

cja świetlna w ciągu drogi itp.).

A więc urządzenie

infrastruktury technicznej nie jest samodzielnym

urządzeniem, a wspomaga infrastrukturę techniczną

w wypełnianiu swej funkcji.

W tej sytuacji celowe

było wyłączenie warunków dobrosąsiedztwa i dostę-

pu do drogi publicznej wynikających z art. 61 ust. 1

ppkt 1 i 2, ponieważ sieci infrastruktury technicznej

i urządzenia je wspomagające lokalizowane są na te-

renach o różnych funkcjach (mieszkaniowych, prze-

mysłowych, rolnych), a dostęp do nich zapewniają

inne przepisy prawa.

Rozszerzająca interpretacja, do

której przychyliła się część sądów administracyjnych,

314

uznająca elektrownie wiatrowe za urządzenie infra-

struktury technicznej prowadziłaby także do uzna-

nia oczyszczalni ścieków jako części kanalizacji sa-

nitarnej, hydroforni, jako części sieci wodociągowej

i, idąc dalej, elektrowni węglowej, atomowej, wodnej,

jako część sieci energetycznej.

Nigdy dotychczas

zbiorczych oczyszczalni ścieków, hydroforni ani elek-

trowni nie lokalizowano na podstawie decyzji o wa-

runkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Lo-

kalizowanie tego typu urządzeń na terenach nieusta-

lonych w planach zagospodarowania, tylko na pod-

stawie art. 61 prowadziłoby do bałaganu przestrzen-

nego, naruszenia praw właścicieli działek w streﬁe

ich oddziaływania, a nawet braku konieczności do-

stępu do drogi publicznej.

Absurdalność tej tezy wy-

kazuje także Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Gdańsku w jednym z najnowszych wyroków IISA/

Gd-604/11 z 9 maja 2012 r.

Sporządzona na potrzeby Senatu w 2011 r. anali-

za „Energetyka wiatrowa a społeczności lokalne”

zdecydowanie podkreśla większą, niż wynikałoby to

z obowiązujących przepisów prawa, szkodliwość elek-

trowni wiatrowych.

Ministerstwo Zdrowia wypowie-

działo się za lokalizacją elektrowni wiatrowych

w odległości minimum 2 tys. m od siedzib ludzkich.

Ministerstwo rolnictwa w swoich pismach zakwestio-

nowało możliwość lokalizowania elektrowni wiatro-

wych na terenach użytkowanych rolniczo bez uchwa-

lenia planu zagospodarowania przestrzennego.

Mimo

to do dnia dzisiejszego rząd nie przekazał do parla-

mentu żadnych propozycji zmian legislacyjnych.

Je-

dyną uznawaną przez wszystkie organy państwa

normą jest norma dotycząca hałasu, która kilka lat

temu została zliberalizowana (np. w nocy z 40 do 45

dB) i pozwala na lokalizację kilku megawatowych

elektrowni w odległości nawet 200–300 m od zabu-

dowań.

W odczuciu społecznym część organów pań-

stwa sprzyja bezładnemu lokalizowaniu elektrowni

wiatrowych, uznając je jako inwestycje w „czystą”

energię, nie zważając na zagrożenia i uciążliwości,

jakie ze sobą niesie.

1.

Czy dopuszczalne jest w świetle obowiązującego

prawa zaliczenie elektrowni wiatrowej do urządzeń

infrastruktury technicznej i wydanie decyzji o wa-

spełnienia warunków tzw. dobrego sąsiedztwa i do-

stępu do drogi publicznej?

2.

Czy rząd ma wiedzę, jakie zagrożenia niesie ze

sobą lokalizacja elektrowni wiatrowych z pominię-

ciem zasad planowej gospodarki przestrzennej dla

środowiska, ludzi, zwierząt, krajobrazu i porządku

urbanistycznego?

3.

Jakie działania podjął rząd po analizie coraz

częściej pojawiających się protestów społecznych, opi-

nii sporządzonej w kancelarii Senatu, stanowiska

Ministerstwa Zdrowia, ministerstwa rolnictwa, mi-

nisterstwa ochrony środowiska, Ministerstwa Infra-

struktury, czy też takiej analizy w ogóle nie prowa-

dzono?

4.

Czy postępowania w sprawach lokalizacji elek-

trowni wiatrowych objęto tarczą antykorupcyjną,

biorąc pod uwagę ogromny kapitał i dochody, jakie za

tym stoją, i co najmniej dyskusyjne orzeczenia orga-

nów państwa w tych sprawach?

Z wyrazami szacunku

Poseł Jacek Bogucki

Wysokie Mazowieckie, dnia 30 sierpnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 8499)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie podsumowania współpracy

wie podsumowania współpracy samorządów z Policją

Kilka tygodni temu zakończyły się w naszym kra-

Samorządy czterech miast organizatorów Euro 2012

przedstawiają pierwsze podsumowania imprezy do-

konane z własnej, lokalnej perspektywy.

Spokojny

i bezpieczny przebieg imprezy nie byłby możliwy bez

ścisłej współpracy samorządów z Policją.

Na przykła-

dzie Poznania wiem, że współpraca ta układała się

bardzo dobrze.

Jednak organizacja Euro 2012 wyma-

gała również koordynacji działań z szeregiem innych

służb państwowych.

1.

Jak ocenia Pan Minister jakość i przebieg współ-

pracy samorządów miast organizatorów Euro 2012

z wszystkimi podległymi Panu Ministrowi służbami?

2.

Jak ocenia Pan Minister poziom struktur za-

rządzania kryzysowego i bezpieczeństwa w polskich

miastach i ich gotowość do podejmowania działań

w przypadku organizacji kolejnych imprez o zasięgu

masowym?

Poseł Jacek Tomczak

Poznań, dnia 30 sierpnia 2012 r.

315

Interpelacja

(nr 8500)

do ministra ﬁnansów

w sprawie debaty nad zmianą

w środowiskach samorządowych nasiliła się debata

na temat propozycji zmian w ustawach regulują-

cych tryb przekazywania zadań oraz środków na

rzecz jednostek samorządu terytorialnego.

Po de-

bacie na temat tzw. janosikowego jest to kolejny

ważny głos środowisk samorządowych, szczególnie

istotny w obliczu słabnącej kondycji ﬁnansowej

j.s.t.

Na przestrzeni ostatnich ośmiu lat rząd prze-

kazał samorządom do realizacji wiele kolejnych za-

dań.

Często za przekazaniem zadań nie szło prze-

kazanie odpowiednich środków ﬁnansowychnaich

realizację.

To wspólnie z wydatkowaniem znacz-

nych kwot na niezbędne inwestycje zaważyło na

kondycji budżetowej j.s.t.

1.

Czy Ministerstwo Finansów przewiduje podję-

cie debaty z przedstawicielami samorządów na temat

możliwości dokonania zmian zasad ﬁnansowania

j.s.t., m.in. poprzez zwiększenie udziału samorządów

w redystrybucji wpływów z podatków dochodowych

czy też np. utworzenie tzw. subwencji ekologicznej dla

gmin, które nie mogą rozwijać niektórych form dzia-

łalności gospodarczej w konsekwencji utworzenia na

ich obszarze decyzją władz centralnych obszarów

szczególnie chronionych?

2.

Czy zdaniem Pana Ministra w obecnej sytuacji

budżetowej państwa możliwe jest wypracowanie kom-

promisowych rozwiązań, które choć w części wyjdą

naprzeciw oczekiwaniom samorządów sformułowa-

nym choćby w przygotowanym przez Związek Miast

Polskich obywatelskim projekcie ustawy o zmianie

rialnego?

Poseł Jacek Tomczak

(nr 8501)

do ministra sportu i turystyki

w sprawie rozważenia zmiany

zasad ﬁnansowania sportu kwaliﬁkowanego

oraz sportu dzieci i młodzieży

Szanowna Pani Minister!

W ostatnim czasie znacz-

nemu pogorszeniu uległa kondycja ﬁnansowa pol-

skich samorządów.

Przekłada się to również na moż-

liwość ﬁnansowaniaprzezj.s.t.sportudzieciimło-

dzieży i sportu amatorskiego.

Zaistniała sytuacja nie

pozostaje również bez wpływu na możliwość dotowa-

nia przez samorządy sportu kwaliﬁkowanego.

Coraz

częściej daje się słyszeć głosy, iż sport zawodowy nie

powinien być ﬁnansowany z publicznych środków

samorządu, a całość środków na sport powinna być

przekazana na utrzymanie sportu dzieci i młodzieży

oraz sportu amatorskiego dostępnego dla wszystkich

obywateli.

Opinie takie są wzmacniane statystyka-

mi, z których jasno wynika, że Polska przoduje

sportu (m.in. liczba zwolnień z zajęć wf.).

Z drugiej

jednak strony likwidacja możliwości dotowania spor-

tu zawodowego z budżetu samorządów dla wielu klu-

bów oznaczałaby po prostu likwidację.

1.

Czy rozważała Pani Minister możliwość zmian

w przepisach prawa, tak aby bardziej opłacalne stało

się dla ﬁrmprywatnychwspieraniesportuzawodo-

wego i aby docelowo oprzeć ﬁnansowanietegożna

sponsoringu prywatnym?

2.

Czy w przypadku wprowadzenia powyższych

regulacji uznaje Pani Minister za właściwe wprowa-

dzenie ograniczenia możliwości ﬁnansowaniasportu

zawodowego ze środków publicznych, tak aby środki

te w całości traﬁałynarzeczsportudzieciimłodzie-

ży oraz sportu amatorskiego?

Poseł Jacek Tomczak

(nr 8502)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

umieszczania reklam

Szanowny Panie Ministrze!

Środowiska urbani-

stów, architektów oraz specjalistów od zagospodaro-

wania przestrzennego zwracają od lat uwagę na brak

316

skutecznych regulacji w zakresie lokowania reklam

wielkopowierzchniowych w przestrzeni publicznej

polskich miast.

Skutki takiego stanu rzeczy widać

chociażby w moim rodzinnym Poznaniu, gdzie pa-

nuje istna dowolność w tym zakresie.

To przekłada

się na obniżenie walorów estetycznych miasta i ge-

neruje wiele trudnych do rozwiązania problemów

natury prawnej, szczególnie w starych, zabytko-

wych dzielnicach.

Pan Minister w najbliższym czasie możliwość podję-

cia prac legislacyjnych mających na celu rozwiązanie

przedmiotowego problemu?

Poseł Jacek Tomczak

(nr 8503)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

1050-lecia chrześcijaństwa w Polsce

Szanowny Panie Ministrze!

Na rok 2016 planowa-

ne są w Poznaniu obchody 1050-lecia chrześcijaństwa

w Polsce.

Poznań jest miejscem, gdzie zaczęła się Pol-

ska i polskie chrześcijaństwo.

W związku z powyż-

szym planowana jest m.in. wielka wystawa historii

chrześcijaństwa w Polsce.

Jej ważnym elementem ma

być ukazanie bogactwa historii chrześcijańskiej Pol-

ski na przestrzeni wieków.

Wstępnie chęć wsparcia

przedsięwzięcia wyraziły już samorządy – miejski

i wojewódzki.

1.

Czy widzi Pan Minister możliwość wsparcia ﬁ-

nansowego i organizacyjnego opisywanego przedsię-

wzięcia?

2.

Czy planowane są centralne obchody rocznicy,

1050-lecia chrześcijaństwa w Polsce i czy przewiduje

Pan Minister szczególną rolę Poznania w powyższych

obchodach?

Poseł Jacek Tomczak

(nr 8504)

do ministra edukacji narodowej

ministerstwo przeznaczyło większą kwotę na pro-

gram „Wyprawka szkolna”.

Żeby skorzystać z tego

programu, należy złożyć wniosek u dyrektora szkoły,

do której będzie chodziło dziecko w roku szkolnym

2012/2013 (wzór opracowuje dyrektor szkoły).

Może

złożyć go rodzic ucznia, prawny opiekun, rodzic za-

stępczy, a także nauczyciel, pracownik socjalny lub

lub rodziców zastępczych.

Składa się go w terminie

ustalonym przez wójta gminy, burmistrza miasta lub

prezydenta miasta.

W zależności od tego, do której

klasy pójdzie nasze dziecko, do wniosku należy dołą-

czyć dokumenty potwierdzające wysokość netto

wszystkich dochodów rodziny z miesiąca poprzedza-

jącego miesiąc składania wniosku, np. zaświadczenie

z zakładu pracy o wysokości wynagrodzenia, za-

świadczenie z MOPS o wysokości wszystkich świad-

czeń wypłacanych przez placówkę, dokument po-

twierdzający wysokość otrzymywanych alimentów

(wyrok sądowy, ugoda sądowa, zaświadczenie od ko-

mornika, przekaz pocztowy), zaświadczenie z powia-

towego urzędu pracy o statusie bezrobotnego i wyso-

kości ewentualnych świadczeń wypłacanych przez

PUP czy odcinek emerytury/renty lub wyciąg ban-

kowy zawierający informację o wysokości świadcze-

ranych świadczeń.

W uzasadnionych przypadkach do

ucznia niepełnosprawnego do wniosku rodzice nie

muszą dołączać zaświadczenia o wysokości docho-

dów.

Wtedy należy dołączyć kopię orzeczenia o po-

trzebie kształcenia specjalnego, wydanego przez pu-

bliczną poradnię psychologiczno-pedagogiczną.

Zwrot

kosztów zakupów podręczników możliwy jest po

przedstawieniu dowodu zakupu, czyli faktury VAT.

Zwrotu dokonuje dyrektor szkoły, który otrzymuje

dotację dla uczniów.

Faktura VAT powinna być wy-

stawiona imiennie na ucznia, rodzica, prawnego opie-

kuna lub rodzica zastępczego, ewentualnie rachunek,

paragon lub oświadczenie o zakupie podręczników,

zaś zwrot kosztów zakupu książek powinien nastąpić

do 15 listopada 2012 r.

Na podstawie rozmów z rodzicami stwierdzam, że

nie wszyscy rodzice wiedzą o istnieniu tego progra-

mu.

Dlatego być może, tak jak w roku ubiegłym, nie

zostaną wykorzystane wszystkie środki przeznaczo-

ne na ten program.

Warto byłoby pomyśleć o przeka-

zaniu lepszej informacji rodzicom i dzieciom w szko-

łach, mediach.

Wiele osób zwraca także uwagę na

317

zbyt dużą biurokrację – liczne zaświadczenia, po-

twierdzenia dowodu zakupu itd.

Często zniechęca to

rodziców do skorzystania z tego programu.

Rodzice

z rodzin uboższych przekazują także informację, że

nie stać ich na zakup książek.

Dlatego wielu z nich

nie ma gdzie pożyczyć pieniędzy, które dopiero póź-

niej są im zwracane.

Być może warto byłoby pomy-

śleć o zmianach w wypłacie środków np. poprzez za-

liczkowanie dla najuboższych dzieci.

Zwracam się także z prośbą do Pani Minister, aby

w następnym roku szkolnym objąć tym programem

także uczniów z innych klas, chodzi szczególnie

o dzieci ze szkoły podstawowej.

1.

Czy ministerstwo planuje uprościć procedurę

zwrotu pieniędzy za zakup wyprawki?

2.

Czy rodziny najuboższe mogą liczyć w przy-

szłym roku na otrzymanie pieniędzy przed zakupem

wyprawki, a następnie dostarczą dowód zakupu?

3.

Czy ministerstwo przewiduje za rok zwiększe-

nie środków przeznaczonych na ten program?

podstawowych zostaną objęci tym programem w przy-

szłym roku?

5.

Na co zostaną przeznaczone niewykorzystane

środki z tegorocznego programu?

6.

Z jakich innych programów, form pomocy mogą

skorzystać uczniowie z najuboższych rodzin w roku

szkolnym 2012/2013.

Z poważaniem

Poseł Piotr Szeliga

(nr 8505)

do ministra skarbu państwa

Szanowny Panie Ministrze!

Zakłady Azotowe

w Tarnowie-Mościcach SA i Zakłady Azotowe Puła-

wy SA, w których Skarb Państwa posiada większo-

ściowe pakiety akcji, to najwięksi producenci nawo-

zów azotowych w Polsce.

Ich przeważający udział

w rynku powoduje, że ewentualna konsolidacja do-

prowadzi do powstania podmiotu posiadającego do-

minującą pozycję w stosunku do pozostałych produ-

centów.

Istnieje również obawa, że holding dysponu-

jący tak dużym potencjałem wytwórczym zyskiwał

będzie stopniowo pozycję monopolisty, eliminując

z rynku mniejszych konkurentów.

Istnienie w ramach tej samej branży większej licz-

by niezależnych producentów wpływa na zwiększenie

konkurencyjności, a tym samym pozwala na uryn-

kowienie cen oferowanych produktów.

Jest to szcze-

gólnie ważne dla odbiorców, którzy dokonują ich osta-

tecznego wyboru, kierując się zarówno kryterium

jakości, jak również ceną.

planowana konsolidacja Zakładów Azotowych w Tar-

nowie-Mościcach SA i Zakładów Azotowych Puławy

SA oceniana była pod względem wpływu jej przepro-

wadzenia na obniżenie konkurencyjności w sektorze

produkcji nawozów azotowych, a także czy nie oba-

wia się Pan Minister, że powyższe przedsięwzięcie

może w efekcie doprowadzić w przyszłości do zaist-

nienia niezgodnych z prawem praktyk monopoli-

stycznych?

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Krystyna Łybacka

Poznań, dnia 31 sierpnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 8506)

do ministra sportu i turystyki

w sprawie doprecyzowania założeń

proponowanych zmian

w kwestii demonopolizacji

polskich związków sportowych

Szanowna Pani Minister!

W związku z odpowie-

dzią na interpelację ws. demonopolizacji polskich

związków sportowych skierowaną przez posłów Par-

lamentarnego Zespołu ds. Wolnego Rynku pragnę

doprecyzować proponowane przez zespół zmiany.

Oczywiście zdajemy sobie sprawę, że reprezentanta-

mi polskiego sportu w międzynarodowych federa-

cjach są właściwe związki sportowe, a co do zasady

akty regulujące funkcjonowanie federacji międzyna-

rodowych dopuszczają możliwość członkostwa tylko

jednego podmiotu z danego kraju.

Kwestia ta pozo-

staje bezdyskusyjna, a proponowane przez nas zmia-

ny – umożliwienie funkcjonowania więcej niż jedne-

go związku sportowego z danej dziedziny sportowej

– wymagałyby stworzenia takich rozwiązań praw-

nych, które wykluczyłyby powstawanie konﬂiktów

między konkurencyjnymi związkami.

Istnienie jed-

nego związku sportowego, który pełni rolę reprezen-

tanta w międzynarodowej federacji, nie wyklucza

wdrożenia proponowanych przez nas zmian, które

przede wszystkim mają na celu popularyzację sportu

wśród młodzieży – im więcej związków, tym więcej

szkółek sportowych, oraz zwiększenie konkurencyj-

ności między związkami – reprezentantem Polski

byłby związek, którego podopieczni osiągają najlep-

318

sze wyniki.

Pragnę podkreślić, że proponowane

przez nas rozwiązanie z powodzeniem funkcjonuje

już m.in. w Wielkiej Brytanii oraz Stanach Zjedno-

czonych.

W związku z moimi wyjaśnieniami uprzejmie pro-

szę Panią Minister o odpowiedź na następujące py-

tanie: Czy ministerstwo przewiduje wprowadzenie

do ustawy o sporcie takich uregulowań prawnych,

które umożliwią funkcjonowanie więcej niż jednego

związku sportowego w danej dziedzinie, oraz jedno-

cześnie stworzenie takich rozwiązań prawnych, któ-

re wykluczyłyby powstawanie konﬂiktów między

konkurencyjnymi związkami?

W przypadku odpowiedzi odmownej proszę o uza-

sadnienie.

Z poważaniem

Poseł Michał Jaros

Warszawa, dnia 31 sierpnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 8507)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie nadużyć przy ubieganiu się

Szanowny Panie Ministrze!

W myśl art. 68 ust. 1

(Dz. U. z 2012 r.

Nr 205, poz. 118) „dzieci własne,

się jednak z wieloma opiniami wskazującymi, iż prze-

pis ten jest źródłem nagminnych nadużyć: korzysta-

ją z niego osoby, które ukończyły 18 lat i co roku

rozpoczynają nowe szkoły policealne (często bezpłat-

ne, ﬁnansowaneześrodkówunijnych).

Naukawich

przypadku jest ﬁkcjąmającąnacelujedyniezacho-

wanie uprawnienia do przysługującego świadczenia.

Osoby takie bardzo często nie uczęszczają na zajęcia

bądź także nie podejmują pracy zawodowej, gdyż

środki z renty są wystarczające na sﬁnansowanieich

potrzeb.

W tej sytuacji państwo ponosi ogromne kosz-

ty, które mogłyby zostać przeznaczone m.in. na

wsparcie młodych, pracowitych osób, które pragną

rzeczywiście się kształcić.

Sugerowałbym wprowadzenie takich regulacji

prawnych, które uprawniałyby do przedmiotowej

przeze mnie problem?

2.

Czy w chwili obecnej ministerstwo pracuje nad

rozwiązaniami prawnymi mającymi na celu wyelimi-

nowanie opisanych przeze mnie nadużyć?

3.

Jakie jest stanowisko ministerstwa wobec pro-

ponowanych przeze mnie zmian?

Z poważaniem

Poseł Michał Jaros

(nr 8508)

do ministra transportu,

w sprawie nieprawidłowości związanych

kańcom Końskich wywłaszczanym w związku z prze-

budową drogi 728 i przez to zmuszonym do opuszcze-

nia swoich domów bez możliwości zakupu nowych.

Uzasadnienie: 12 lipca br. wojewoda świętokrzy-

ski wydał decyzję nr 6/11, na podstawie której Świę-

tokrzyski Zarząd Dróg Wojewódzkich pismem

z 27 lipca br. wezwał właścicieli nieruchomości poło-

żonych w pobliżu przebudowywanej drogi 738 w Koń-

skich do opuszczenia tychże nieruchomości do dnia

27 sierpnia br.

Wezwanie takie budzi ogromne protesty miesz-

kańców, bowiem ww. decyzję wojewody zaskarżyli

uprzednio do Pana Ministra, jednak wciąż nie zosta-

ła rozpatrzona.

Nierozpatrzenie ww. odwołania sprawia, że nie

zostały wszczęte szacunki nieruchomości, a tym sa-

mym mieszkańcy nie wiedzą, jakich odszkodowań

mogą spodziewać się za wywłaszczenia.

Tymczasem

oczywiste życiowo jest, że bez otrzymania odszkodo-

wania niemożliwe jest wyprowadzenie się wywłasz-

czanych rodzin, zakupienie nowych siedlisk i odpo-

wiednie przygotowanie ich!

Bezdyskusyjne jest rów-

319

nież, że niewykonalne jest przeprowadzenie takich

działań w ciągu kilkunastu dni.

Należy nadmienić, że mieszkańcy poinformowali

mnie, iż na wywłaszczanym terenie każda nierucho-

mość posiada zabudowania gospodarcze, w których

znajduje się ich dorobek, niejednokrotnie w postaci

żywego inwentarza, który przecież trzeba przetrans-

portować do nowego miejsca pobytu.

Dla mieszkańców najgorsze jest, że od dnia wyda-

nia decyzji przez wojewodę świętokrzyskiego do dziś

nie otrzymali żadnej informacji co do sposobu i ter-

minu wycen nieruchomości, terminów wypłaty od-

szkodowań, harmonogramów wysiedlenia...

Otrzy-

mali za to pisma wzywające ich do opuszczenia swo-

ich domów do 27 sierpnia!

Zatem są natychmiastowo

wysiedleni.

Jednak w tym stanie rzeczy opuszczenie swoich

nieruchomości uważają za niemożliwe.

Zarazem jed-

nak nie kwestionują konieczności przebudowy drogi

728 i związanej z tym wyprowadzki.

Domagają się

jednak poważnego traktowania i uszanowania ich

życiowych interesów, zapewnienia im bezpiecznej i ra-

cjonalnej przeprowadzki.

Biorąc pod uwagę powyższe, uprzejmie proszę

Pana Ministra o podjęcie działań i odpowiedź na na-

stępujące pytania:

1.

Dlaczego rozpatrzenie odwołania mieszkań-

ców przedłuża się i na jakim etapie jest procedura

rozpatrywania odwołania od decyzji wojewody świę-

tokrzyskiego w ww. sprawie?

2.

Jak Pan Minister ocenia praktykę przymusza-

nia mieszkańców do opuszczenia ich nieruchomości

przed sporządzeniem wyceny tych nieruchomości

i bez dania im możliwości spokojnego zakupu nowych

siedlisk?

3.

Jaki termin opuszczenia przez mieszkańców

swoich nieruchomości uważa Pan za racjonalny i za-

pewniający zarówno ochronę ich interesów, jak i od-

powiednie warunki dla przebudowy drogi 728?

sprawie.

Z wyrazami szacunku

Warszawa, dnia 31 sierpnia 2012 r.

(nr 8509)

do ministra spraw wewnętrznych

działaniom ﬁrm oszukujących ludzi

poprzez nakłanianie ich do niekorzystnego

rozporządzenia własnym mieniem

i w tym celu wprowadzających swoich

potencjalnych klientów w błąd

lub wyzyskujących ich niezdolność

do należytego pojmowania

przedsiębranego działania

łania policji w obliczu narastającego zagrożenia oby-

wateli oszustwami popełnianymi przez różne „ﬁrmy

ﬁnansowe”(iichpracowników),którychpostępowa-

nie może spełniać w szczególności znamiona art. 286

rzyści majątkowej, doprowadza inną osobę do nieko-

rzystnego rozporządzenia własnym lub cudzym mie-

skania błędu lub niezdolności do należytego pojmo-

wania przedsiębranego działania, podlega karze

Uzasadnienie.

Ostatnie kilka lat to okres dyna-

micznego rozwoju przeróżnych ﬁrmﬁnansowychna-

kłaniających ludzi do niekorzystnego rozporządzenia

własnym mieniem i działających na pograniczu oszu-

stwa albo nawet zdecydowanie poza tą granicą.

Obec-

nie cieszy się złą sławą sprawa ﬁrmyAmberGold.

To

jednak tylko wierzchołek góry lodowej.

Niestety, wie-

le wskazuje na to, że istnieją ﬁrmy,którezoszuki-

wania ludzi uczyniły sobie źródło zarobku.

Do mojego biura poselskiego zgłosił się obywatel

skarżący się na ﬁrmęPolskaKorporacjaFinansowa

Skarbiec sp. z o.o. (adres: ul. Saperów 19, 80-431

Gdańsk).

Prosił o nieujawnianie jego danych osobo-

wych, bowiem uważa, że musi obawiać się o swoje

bezpieczeństwo z uwagi na konﬂikt z ﬁrmą PKF

Skarbiec.

Otóż ﬁrmataoferujepożyczkina–pozor-

nie – niezwykle korzystnych warunkach, bo oprocen-

towane zaledwie 2,99% w skali roku.

Zachęcony taką

ofertą obywatel zawarł umowę na pożyczkę w wyso-

kości 40 tys. zł.

W kwietniu 2011 r. wpłacił w związ-

ku z tym na konto Polskiej Korporacji Finansowej

Skarbiec sp. z o.o. kwotę 4 tys. zł tytułem opłaty przy-

gotowawczej od wnioskowanej kwoty pożyczki.

Obie-

cywano mu, że pożyczkę otrzyma w ciągu kilkunastu

dni.

Potem jednak trudności zaczęły się piętrzyć.

Naj-

pierw pracownicy PKF Skarbiec żądali coraz to no-

wych dokumentów i zabezpieczeń pożyczki, a gdy

klient je dostarczał, wysuwali kolejne żądania.

W re-

320

zultacie pan ten do tej pory nie otrzymał od PKF

Skarbiec ani obiecanej pożyczki, ani nawet zwrotu

pieniędzy, które już sam wpłacił na konto PKF

Skarbiec.

Wiele zdaje się wskazywać na to – również liczne

informacje prasowe – że pracownicy PKF Skarbiec

nagminnie oszukują potencjalnych klientów, pod-

stępnie nakłaniając ich do płacenia owej opłaty

wstępnej, która potem klientom przepada.

Można

również odnieść wrażenie, że oferta PKF Skarbiec

w znacznym stopniu łamie przepisy ustawy o kredy-

cie konsumenckim: w umowach przygotowawczych nie

konkretyzuje żądanej formy zabezpieczenia kredytu,

a opłaty przygotowawcze drastycznie zawyża.

Tymcza-

sem mają one pokrywać tylko rzeczywiste koszty pod-

pisania umowy.

Już w 2007 r.

UOKiK stwierdził, że

PKF Skarbiec żąda zbyt wygórowanych opłat za nie-

terminowe spłaty, a pół roku później nałożył na Skar-

biec 54 tys. zł kary za nieprawidłowe zapisy w umo-

wach.

Jednak wiele zdaje się wskazywać, że nie wpły-

nęło to na oszukańcze machinacje ﬁrmy–forainterne-

towe pełne są postów osób, które zawierzyły obietnicom

pracowników ﬁrmy,podpisałyumowyprzygotowawcze

i straciły opłaty, które wniosły.

łalność ﬁrmprowadzącychdziałalnośćparabanko-

wą?

Na jakich zasadach?

Czy w efekcie tego monito-

ringu – o ile jest prowadzony – zostały wszczęte po-

stępowania karne?

2.

Czy w ciągu ostatnich 5 lat były lub są prowa-

dzone postępowania karne w sprawie działalności

parabanków?

Jeśli tak, to jakie są ich efekty?

ﬁrmudzielającychpożyczeknawarunkachlichwiar-

4.

Czy prowadzone jest postępowanie karne

w sprawie działalności Polskiej Korporacji Finanso-

wej Skarbiec sp. z o.o. lub osób działających w imie-

niu tej ﬁrmy?

5.

Jakie działania podejmuje rząd w celu ochrony

obywateli przed oszukańczymi działaniami na rynku

ﬁnansowymﬁrm?

(nr 8510)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie sprawności i efektywności działań

jęcie działań mających na celu ujednolicenie zasad

i sposobu funkcjonowania powiatowych urzędów pra-

cy i agencji zatrudnienia oraz zrównania kryteriów

przyjmowanych w ofertach przedkładanych bezro-

botnym (np. agencje oferują dla bezrobotnego na

otworzenie działalności gospodarczej 40 tys. zł,

a urzędy pracy na ten sam cel proponują 18 tys. zł).

że jedną z instytucji rynku pracy będą agencje za-

trudnienia.

Ich kompetencje oraz sposób rejestracji

zostały opisane w rozdziale VI tej ustawy.

Z art. 18

wynika, że agencje zatrudnienia „prowadzą działal-

ność gospodarczą w zakresie świadczenia usług po-

średnictwa pracy, zawodowego, doradztwa personal-

nego oraz zatrudnienia tymczasowego”.

Równocześnie

takie same albo prawie takie same zadania są realizo-

wane przez publiczne instytucje zatrudnienia, chociaż

w art. 9 zadania powiatu, czyli powiatowych urzędów

pracy, są opisane w taki sposób, że formalnie ich

przedmiot działania jest całkowicie odmienny.

i ulubionym mechanizmem III RP, polegającym na

prywatyzacji zadań publicznych.

Oczywiście sama ta

ﬁlozoﬁajestrzecządobrą,uczciwąi pożyteczną.

Na-

tomiast należy się zastanowić, czy w przypadku ryn-

ku pracy ta ﬁlozoﬁaprywatyzowaniazadańpublicz-

nych nie jest wypaczona w ten znany dla III RP spo-

sób, polegający na tym, że gdy dzieli się jakieś zada-

nie publiczne pomiędzy podmioty publiczne a pry-

watne, to prywatne biorą te najbardziej dochodowe

i pewne, natomiast podmioty publiczne (rządowe

i samorządowe) na swój kark biorą zadania nieren-

towne i najbardziej ryzykowne.

Agencje zatrudnie-

nia, które prowadzą działalność gospodarczą, są to

ﬁrmy,którenabezrobociuzsamejustawowejzasady

zarabiają.

Można tu postawić retoryczne pytanie, czy

agencje zatrudnienia są zainteresowane zlikwidowa-

niem bezrobocia?

Otóż nie bardzo, bo zlikwidowane

zostanie bezrobocie, czyli zlikwidowane zostanie źró-

dło zarobku dla takich agencji.

Panie Ministrze!

Do mojego biura poselskiego na-

pływają informacje od samorządów lokalnych, które

skarżą się, że działalność agencji zatrudnienia utrud-

nia działania samorządów w zwalczaniu bezrobocia,

w związku z czym mam zaszczyt zadać Panu Mini-

strowi kilka pytań:

321

1.

Ile jest zarejestrowanych obecnie agencji za-

trudnienia działających na podstawie ustawy o pro-

2.

Jaka jest skuteczność realizowania zadań przez

agencje zatrudnienia, to znaczy jaka jest liczba umów

podpisywanych przez takie agencja, ilość bezrobot-

nych, którym znaleziono stałą pracę?

3.

Jak wygląda porównanie skuteczności, rzetel-

ności, opłacalności działań agencji zatrudnienia z ana-

logicznymi działaniami podejmowanymi przez urzę-

dy pracy?

4.

Jaka jest suma wszelkich dotacji publicznych

– samorządowych, rządowych, unijnych przekazywa-

nych na działania agencji zatrudnienia, i jaki jest

udział tych środków w sumie wszystkich środków

przekazywanych na walkę z bezrobociem?

5.

Co według zamierzeń polityki rządu Rzeczypo-

spolitej będzie priorytetem w działaniach przeciw bez-

robociu – czy oparcie się na systemie urzędów pracy,

czy oparcie się na systemie agencji zatrudnienia?

6.

Czy na podstawie dotychczasowego doświadcze-

nia w opinii Pana Ministra i rządu Rzeczypospolitej

ﬁnansowanieześrodkówpublicznychurzędówpracy

nie powinno wykluczyć przekazywania jakichkolwiek

środków na działania agencji zatrudnienia?

7.

Na jakiej podstawie w praktyce agencje zatrud-

nienia określają korzystniejsze oferty dla bezrobot-

nych, jakie przepisy dają im takie preferencje?

8.

Czy i kiedy rząd przeprowadził badania doty-

czące skuteczności i efektywności działań agencji

zatrudnienia i jakie są wyniki tych działań?

9.

Czy wobec tak drastycznego ograniczania (re-

dukcja o 50%) przez rząd środków ﬁnansowychzFun-

duszu Pracy na aktywne formy przeciwdziałania

bezrobociu zasadne jest utrzymywanie tak rozbudo-

wanej sieci agencji?

10.

Jakie działania podjął Pan Minister w celu

ograniczenia zjawiska likwidacji po roku funkcjono-

ﬁnansowaniuurzędupracyiprzechodzeniadoszarej

strefy?

Wnoszę o poinformowanie mnie o podjętych przez

Pana działaniach w powyższej sprawie.

Z wyrazami szacunku

(nr 8511)

do ministra środowiska

w sprawie skutecznej walki z hałasem

Szanowny Panie Ministrze!

Z przedstawionej

przez głównego inspektora ochrony środowiska in-

formacji o realizacji zadań IOŚ za 2011 r. wynika, że

wzrasta ustawicznie poziom hałasu w środowisku,

zwłaszcza w miastach.

Coraz więcej osób jest m.in.

narażonych na zwiększający się hałas lotniczy, co jest

skutkiem dynamicznej rozbudowy i zmiany kwaliﬁ-

kacji lotnisk w naszym kraju.

Brak właściwych in-

strumentów prawnych w omawianym zakresie może

powodować w przyszłości dalsze pogarszanie się wa-

runków życia i zdrowia mieszkańców narażonych na

długotrwałą emisję hałasu pochodzącego przede

wszystkim ze źródeł komunikacyjnych, takich jak

drogi, linie kolejowe i tramwajowe oraz lotniska.

Aby

móc skutecznie przeciwdziałać negatywnym zjawi-

skom powodowanym przez nadmierny hałas, nie-

zbędne jest tworzenie i aktualizacja map akustycz-

nych.

Z informacji GIOŚ wynika, że do zadań spra-

wozdawczych wykorzystywane są dane wytwarzane

poza jednostkami Inspekcji Ochrony Środowiska.

Jednocześnie Inspekcja Ochrony Środowiska z powo-

du braku odpowiednich przepisów nie ma możliwości

skutecznego egzekwowania terminowego wykonywa-

nia map i programów ochrony środowiska przed ha-

łasem przez podmioty do tego zobowiązane.

Zdaniem

GIOŚ taka sytuacja znacznie utrudnia zadania spra-

wozdawcze, co nie jest bez znaczenia dla skutecznej

ochrony przed następstwami wynikającymi z nad-

miernego hałasu w środowisku.

Czy Ministerstwo Środowiska, mając na uwadze

zapobieganie nadmiernemu hałasowi, planuje zmia-

nę przepisów, które będą obligowały samorządy do

mierzenia poziomu hałasu i tworzenia map aku-

stycznych?

Z poważaniem

Poseł Ewa Wolak

Wrocław, dnia 31 sierpnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 8512)

do ministra transportu,

w sprawie walki z nielegalnym grafﬁti

Szanowny Panie Ministrze!

Nielegalne grafﬁtipo-

jawiające się na ścianach budynków jest problemem,

z którym bardzo często zmagają się władze samorzą-

dowe.

W wielu polskich miastach nierzadko dochodzi

do aktów wandalizmu, polegających na zamalowywa-

niu elewacji budynków wulgarnymi napisami i rysun-

kami.

Duża część tych napisów ma charakter antyse-

micki lub rasistowski, wzywający do nienawiści na tle

narodowym.

Co gorsza, obelżywe napisy i rysunki czę-

sto pojawiają się na ścianach budynków usytuowanych

w turystycznych centrach miast.

Niestety na gruncie obecnie obowiązujących prze-

pisów walka z nielegalnym grafﬁti jest znacznie

322

utrudniona.

Nie istnieją obecnie odpowiednie mecha-

nizmy prawne, które pozwalałyby władzom miejskim

egzekwować usuwanie napisów pojawiających się na

elewacjach budynków stanowiących własność pry-

watną.

W aktualnym stanie prawnym funkcjonariu-

sze służb porządkowych nie mogą ani sami usunąć

szpecących napisów, ani zmusić właścicieli budyn-

ków do ich usunięcia.

Obecnie właściwie jedynym przepisem, który

mógłby być podstawą do likwidowania grafﬁtipoja-

wiającego się na ścianach budynków będących pry-

watną własnością, jest art. 5 ust. 2 Prawa budowla-

nie z treścią tego przepisu „obiekt budowlany należy

wać w należytym stanie technicznym i estetycznym”.

Norma ta wytycza więc regułę, iż z wykonywaniem

prawa własności nieruchomości wiąże się obowiązek

utrzymania jej w odpowiednim „stanie estetycznym”.

Można więc wnioskować, iż właściciel jest zobowią-

zany do zapewnienia, iż elewacji należących do niego

budynków nie będą pokrywać szpecące napisy.

Niestety fakt umieszczenia przedmiotowej normy

w Prawie budowlanym powoduje, że ewentualne usu-

wanie grafﬁtiprzezsłużbyporządkowejestpoważnie

utrudnione.

Otóż w myśl art. 84 ust. 1 ustawy Prawo

budowlane kontrolę nad przestrzeganiem i stosowa-

niem wspomnianej normy sprawują organy nadzoru

budowlanego.

Zgodnie natomiast z art. 66 ust. 1 pkt 4

ww. ustawy w przypadku stwierdzenia, że obiekt bu-

dowlany „powoduje swym wyglądem oszpecenie oto-

czenia”, właściwy organ nadzoru budowlanego wy-

daje decyzję nakazującą „usunięcie stwierdzonych

nieprawidłowości”.

W praktyce oznacza to, że wyda-

nie odpowiedniego rozstrzygnięcia nakazującego

usunięcie napisów z elewacji budynku może nastąpić

dopiero po przeprowadzeniu postępowania wyjaśnia-

jącego przez właściwy inspektorat budowlany.

Orga-

ny porządkowe nie mają więc możliwości szybkiego

reagowania na grafﬁti pojawiające na elewacjach

prywatnych budynków.

W sytuacji gdy właściciel nie-

ruchomości nie podejmuje się usunięcia szpecącego

grafﬁti,jedynymlegalnymśrodkiemdziałania,ja-

kim dysponują służby porządkowe, jest zawiadomie-

nie organu nadzoru budowlanego.

Dodać należy, iż Prawo budowlane posługuje się

pojęciem nieostrym, jakim jest „należyty stan este-

tyczny budynku”.

Z przepisu tego nie wynika wprost,

że odnosi się on także do nielegalnego grafﬁti.

Może

nawet dojść do sytuacji, w których obelżywe hasła

zapisywane na murach kamienic w centrach miast

zostaną uznane za sztukę uliczną.

Przy tak nie-

ostrych sformułowaniach, jakie pojawiają się w treści

przepisów Prawa budowlanego, możliwa jest sytu-

acja, w której właściciel nieruchomości będzie starał

się udowodnić, iż akt wandalizmu jest tak naprawdę

wyrazem ekspresji artystycznej i wcale nie pogarsza

„stanu estetycznego budynku”.

Niestety z informacji, które otrzymuję od przed-

stawicieli samorządu terytorialnego, wynika, iż nie-

rzadko zdarza się, że właściciele uchylają się od obo-

wiązku usuwania wulgarnych napisów pojawiających

się na ścianach budynków.

Bardzo często otrzymuję

sygnały, iż służby porządkowe są bezsilne, w przy-

padku gdy właściciel nieruchomości sprzeciwia się

usunięciu szpecącego grafﬁti.

Konieczne jest więc wprowadzenie dodatkowych

instrumentów prawnych służących walce z nielegal-

nym grafﬁti.

Należywspomnieć,żewprzeszłościor-

gany stanowiące samorządu gminnego uchwalały

przepisy porządkowe odnoszące się również do moż-

liwości usuwania grafﬁtizelewacjiprywatnychbu-

dynków.

Warto zwłaszcza przytoczyć przepisy, które

mania czystości i porządku na terenie Gminy Miej-

skiej Kraków”.

Artykuł 3 ust. 2 wspomnianej uchwa-

ły nakładał na właścicieli nieruchomości obowiązek

dbałości o czystość i estetykę ścian budynków.

W prze-

pisie tym znalazło się wyraźne sformułowanie, iż do

obowiązków właścicieli należy m.in. „usuwanie z nich

(…) reklam, ogłoszeń, napisów i rysunków”.

Umiejscowienie ww. normy w akcie prawa miejsco-

wego dawało miejskim służbom porządkowym możli-

wość szybkiego reagowania na nielegalne grafﬁtipo-

jawiające się na ścianach budynków.

Wspomniany

przepis został jednak uchylony w związku z prawo-

mocnym wyrokiem z dnia 5 czerwca 2007 r wydanym

przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.

W orzeczeniu tym stwierdzono, iż wskazana norma

prawa miejscowego jest niezgodna z prawem ustawo-

wym, a ściślej rzecz biorąc, narusza przepisy ustawy

poz. 622).

Sąd uznał, iż choć prawdą jest, że art. 4

ust. 1 wspomnianej ustawy zawiera delegację do wy-

dania przez radę gminy regulaminu utrzymania czy-

stości i porządku, to jednocześnie ust. 2 art. 4 wska-

zanej ustawy wyraźnie i precyzyjnie określa zakres

spraw, które mają znaleźć się w tym regulaminie.

Jeśli chodzi o wymagania wobec właścicieli nie-

ruchomości, ustawa dopuszcza jedynie uszczegóło-

wienie w akcie prawa miejscowego obowiązku odno-

szącego się do usuwania „błota, śniegu i innych za-

nieczyszczeń z części nieruchomości służących do

użytku publicznego”.

Wojewódzki Sąd Administra-

cyjny w przywołanym orzeczeniu nie uznał argumen-

tacji przedstawionej przez pełnomocnika rady mia-

sta, w której dowodził on, iż „napisy i rysunki” na

ścianach budynków są rodzajem „zanieczyszczenia”

części nieruchomości.

Sąd uznał, iż trudno mówić

o tym, by elementy wymienione w uchwale rady mia-

sta były takim samym rodzajem zanieczyszczenia jak

„błoto lub śnieg”.

Wykładnia dokonana przez sąd wydaje się w peł-

ni poprawna.

Jednakże analiza przywołanego orze-

czenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po-

kazuje, że na gruncie obecnych przepisów władze

323

samorządowe nie mają wystarczających instrumen-

tów prawnych służących walce ze zjawiskiem niele-

galnego grafﬁti.

Widaćzatem,żewobecnymstanie

prawnym w aktach prawa miejscowego regulujących

utrzymanie porządku w gminie nie mogą znajdować

się przepisy odnoszące się do usuwania grafﬁtizele-

wacji budynków stanowiących własność prywatną.

Takich regulacji brakuje również w aktach norma-

tywnych rangi ustawowej.

Narzuca się więc oczywista konkluzja, iż koniecz-

ne jest wprowadzenie odpowiednich zmian w usta-

wodawstwie.

W pierwszej kolejności należałoby więc

rozważyć znowelizowanie ustawy o utrzymaniu czy-

stości i porządku w gminach w taki sposób, by umoż-

liwić samorządom lokalnym szybkie reagowanie na

przypadki pojawiania się napisów lub rysunków

oszpecających ściany budynków.

Warto w tym kon-

tekście nadmienić, że wprowadzenie takich regu-

lacji byłoby zgodne ze standardami obowiązującymi

w wielu państwach europejskich.

Przykładowo, we

Francji odpowiednie służby są upoważnione do tego,

by usuwać nielegalne grafﬁti ze ścian budynków.

W Paryżu władze miejskie po przeprowadzeniu kon-

kursu podpisały kontrakt z przedsiębiorstwami,

których zadaniem jest usuwanie grafﬁtizelewacji

prywatnych kamienic.

Z kolei w Anglii procedura

usuwania grafﬁti jest regulowana aktem norma-

tywnym rangi ustawowej.

Zgodnie z przepisami sek-

cji 48 ustawy o walce ze zjawiskami szkodliwymi

społecznie (Anti-social Behaviour Act, 2003 c.

38) na

właścicielach nieruchomości ciąży obowiązek usuwa-

nia napisów oszpecających elewacje budynków.

Jeśli

właściciele nieruchomości nie dopełnią tego obowiąz-

ku w ustawowo zdeﬁniowanymczasieliczonymod

wystosowania odpowiedniego wezwania, służby po-

rządkowe mają uprawnienia, by samodzielnie usunąć

te napisy.

Nie ulega więc wątpliwości, że przepisy brytyjskie

dają służbom porządkowym odpowiednie środki

w walce z nielegalnym grafﬁti.

Sądzę,żeprzyjęcie

w polskim prawodawstwie przepisów wzorowanych

na rozwiązaniach brytyjskich stanowiłoby właściwą

reakcję na problem wulgarnych napisów i rysunków

pojawiających się na ścianach budynków.

oczekiwać, iż w najbliższym czasie Ministerstwo

Spraw Wewnętrznych przedstawi propozycje zmian

w ustawodawstwie, a zwłaszcza w ustawie o utrzy-

maniu porządku i czystości w gminach, które umoż-

liwią szybkie i skuteczne usuwanie nielegalnego

grafﬁtizelewacjibudynkówstanowiącychwłasność

prywatną?

Z wyrazami szacunku

Poseł Łukasz Gibała

Kraków, dnia 31 sierpnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 8513)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie uproszczenia procesu

dochodzenia należności

Szanowny Panie Ministrze!

Dla osób prowadzą-

cych działalność gospodarczą niezmiernie istotna

jest terminowość otrzymywania należności.

Przed-

siębiorca tylko wtedy będzie mógł odpowiednio pla-

nować swoje działania, jeśli będzie mieć zaufanie, że

zapłatę z tytułu zrealizowanej umowy otrzyma w ta-

kim terminie, jaki ustalił ze swoim kontrahentem.

Niestety, w obrocie gospodarczym niejednokrotnie

zdarzają się sytuacje, w których dłużnicy nie regulu-

ją swoich wierzytelności w terminie albo nie czynią

tego wcale.

Ma to oczywiście negatywny wpływ na

kondycję ﬁnansowąpodmiotugospodarczegobędą-

cego wierzycielem.

Podmioty gospodarcze, których

wierzytelności nie są zaspokajane, występują natu-

ralnie w takich sytuacjach na drogę sądową.

Szcze-

gólnie ważne jest więc, by postępowanie cywilne

i egzekucyjne było skonstruowane w sposób zapew-

niający możliwie szybkie dochodzenie należności

przez pokrzywdzonych przedsiębiorców.

Prawo po-

winno w pierwszej kolejności zapewnić ochronę tym

podmiotom, które wykonały podjęte zobowiązania

umowne, a wskutek nieuczciwości kontrahentów nie

otrzymały z tego tytułu żadnej zapłaty.

Oczywiście

niezaprzeczalne jest także to, iż dłużnik musi mieć

zagwarantowane odpowiednie prawa procesowe,

a zwłaszcza prawo do złożenia stosownych wyjaśnień.

Niemniej jednak przepisy prawa procesowego powin-

ny zapobiegać sytuacjom, w których nieuczciwy dłuż-

nik celowo przedłuża postępowanie w celu doprowa-

dzenia do uniknięcia dokonania zapłaty lub do przedaw-

nienia roszczenia.

Niestety w Polsce procedura dochodzenia należ-

ności przed sądami wciąż jest nadmiernie przewle-

kła.

Warto odwołać się do danych z raportu Banku

Światowego z 2012 r. na temat łatwości prowadzenia

działalności gospodarczej w 183 państwach (The Do-

ing Business Report).

Według wyników tego badania

w Polsce dochodzenie należności trwa na ogół ponad

2 lata.

Specjaliści Banku Światowego wyliczyli, że

średni czas, jaki upływa między wniesieniem po-

wództwa sądowego a wyegzekwowaniem spornej

sumy należności wynikającej z tego powództwa wy-

nosi aż 830 dni (przy czym wydanie orzeczenia

w postępowaniu cywilnym trwa na ogół 580 dni, ko-

lejne 160 dni zajmuje wykonanie orzeczenia sądowe-

go w drodze postępowania egzekucyjnego, zaś 90 dni

trwa sama procedura doręczania pism w toku proce-

su).

Tak długi czas dochodzenia wierzytelności jest

bez wątpienia czynnikiem hamującym rozwój gospo-

darczy.

Warto zatem z najwyższą uwagą przyjrzeć się

324

często formułowanym w debacie publicznej propozy-

cjom, które mają na celu przyspieszenie postępowa-

nia cywilnego i egzekucyjnego.

Przede wszystkim

należałoby rozważyć możliwość zmiany obecnie obo-

wiązującego systemu doręczeń w procesie zarówno

cywilnym, jak i egzekucyjnym.

Często bowiem docho-

dzi do sytuacji, w której dłużnicy celowo nie odbiera-

ją pism procesowych tylko po to, by wydłużyć postę-

powanie sądowe.

Obecnie jest tak, że gdy nie można doręczyć ad-

resatowi pisma sądowego, stosuje się przepisy w za-

kresie doręczenia zastępczego.

Zgodnie z art. 138

Kodeksu postępowania cywilnego, jeśli doręczający

nie zastanie adresata w mieszkaniu, „może doręczyć

nie było – administracji domu, dozorcy domu lub soł-

tysowi, jeżeli te osoby nie są przeciwnikami adresata

jednak zdarza się, że oprócz tego, iż adresata trudno

jest zastać w mieszkaniu, to w dodatku żadna z osób

wskazanych w art. 138 K.p.c. nie podejmuje się dorę-

czenia mu pisma.

W takiej sytuacji znajduje zastoso-

wanie art. 139 kodeksu stanowiący, że w razie nie-

możności doręczenia „pismo przesłane za pośrednic-

twem operatora publicznego lub innego operatora

operatora”.

Pismo takie powinno zostać odebrane

w terminie 7 dni od umieszczenia zawiadomienia

w oddawczej skrzynce pocztowej adresata.

W przy-

padku upływu tego terminu należy powtórzyć czyn-

ność zawiadomienia.

Dochodzi więc do sytuacji, w któ-

rych samo doręczenie pisma trwa ponad dwa tygo-

odbiorcy pism sądowych muszą być informowani

o przeprowadzanych czynnościach procesowych z od-

powiednim wyprzedzeniem.

Sąd, określając termin

czynności procesowej, musi więc uwzględnić fakt, iż

adresat może nie odebrać zawiadomienia nawet po-

nad 2 tygodnie od wysłania pisma sądowego.

Jedno-

cześnie należy zaznaczyć, że nawet minimalne uchy-

bienie obecnym przepisom w zakresie doręczeń może

skutkować bezwzględną nieważnością postępowania.

Strona procesowa może bowiem powołać się na art. 379

pkt 5 Kodeksu postępowania cywilnego, dowodząc,

że na skutek niewłaściwego powiadomienia o prze-

prowadzanych przez sąd czynnościach była pozba-

wiona możliwości obrony swoich praw.

Oczywiście nie sposób zakwestionować reguły, iż

strona powinna być odpowiednio wcześnie zawiado-

miona o czynnościach procesowych, w których będzie

uczestniczyć.

Z drugiej jednak strony prawo nie może

legitymizować sytuacji, w których adresaci pism są-

dowych w sposób celowy odbierają kierowane do nich

pisma ze znacznym opóźnieniem i tym samym para-

liżują działania wymiaru sprawiedliwości.

Warto

więc rozważyć skorzystanie z rozwiązań przyjętych

w państwach, w których postępowanie sądowe trwa

znacznie krócej.

Szczególnie interesujące wydają się

rozwiązania brytyjskie w zakresie doręczania pism

sądowych.

W Anglii każda ze stron procesowych ma

dokładnie określony adres dla doręczeń.

Tym, co jed-

nak znacząco przyspiesza procedurę doręczeń pism

sądowych, jest szerokie zastosowanie instytucji do-

mniemania doręczenia pisma sądowego (tzw. ﬁkcji

doręczenia).

W świetle przepisów brytyjskich przyj-

muje się bowiem, iż pismo sądowe dochodzi do adre-

sata w ustawowo zdeﬁniowanymczasie,liczonymod

dnia wysłania.

Punkt 6.7 zasad procedury sądowej

Zjednoczonego Królestwa (The Civil Procedure Ru-

les, 1998 No 3132 L.17) deﬁniujedokładneterminy,

w których pismo sądowe uważa się za doręczone.

W przypadku wysłania pisma listem priorytetowym

(tzw. ﬁrstclasspost)pismouważasięzadoręczone

w dwa dni po wysłaniu.

W przypadku gdy doręczenia

dokonuje się za pośrednictwem sądowych służb do-

ręczeniowych, pismo uważa się za doręczone następ-

nego dnia po zostawieniu go w skrzynce odbiorczej

adresata.

Z kolei w przypadku przesłania pisma za

pośrednictwem faksu uważa się je za doręczone na-

wet w dniu wysłania faksu (pod warunkiem że zo-

stało przesłane przed godz. 16).

Dzięki tym uprosz-

czeniom w Anglii doręczanie pism w toku procesu

jest średnio 3 razy krótsze niż w Polsce (co potwier-

dzają dane raportu Doing Business 2012).

Warto również rozważyć wprowadzenie uspraw-

nień w zakresie systemu doręczeń w postępowaniu

egzekucyjnym.

Obecnie sposób doręczania korespon-

dencji przez komorników reguluje m.in. rozporządze-

nie ministra sprawiedliwości z dnia 20 grudnia 2005 r.

w sprawie określania szczegółowych przepisów o biu-

rowości i ewidencji operacji ﬁnansowychkancelarii

komorniczych (Dz. U. z 2005 r.

Nr 266, poz. 2242).

Z §19 tego rozporządzenia wynika, iż pisma w postę-

powaniu egzekucyjnym powinny być doręczane za

pomocą listu poleconego za potwierdzeniem odbioru.

Powoduje to, że w postępowaniu egzekucyjnym ko-

respondencja od komornika często celowo jest odbie-

rana znacznym opóźnieniem.

Warto więc poważnie

rozważyć wprowadzenie w rozporządzeniu regulacji,

w myśl której dopuszczalne byłoby wysyłanie przez

komorników korespondencji niestanowiącej czynno-

ści procesowej listem zwykłym, bez konieczności po-

twierdzenia odbioru.

Należy także postulować roz-

szerzenie zakresu stosowania instytucji ﬁkcjidorę-

czenia w postępowaniu egzekucyjnym.

Usprawnienie

procedur doręczania korespondencji w postępowaniu

cywilnym i egzekucyjnym wydaje się niezbędne do

tego, by wierzyciele mogli możliwie szybko dochodzić

swoich należności, a sprawność procedur sądowych

jest niewątpliwie jednym z ważniejszych warunków

rozwoju przedsiębiorczości.

W związku powyższymi uwagami zwracam się do

dzone są prace nad usprawnieniem procedury do-

ręczeń pism w postępowaniu cywilnym i egzeku-

cyjnym?

2.

Czy w ocenie Pana Ministra zasadne byłoby

skorzystanie z rozwiązań brytyjskich w zakresie sys-

temu doręczeń, opisanych w niniejszej interpelacji?

325

3.

Jakie inne działania zmierzające do uprosz-

czenia i przyśpieszenia procesu dochodzenia należ-

ności w Polsce planuje podjąć Ministerstwo Spra-

wiedliwości?

Z wyrazami szacunku

Poseł Łukasz Gibała

(nr 8514)

do ministra pracy i polityki społecznej

zabezpieczeń wekslowych

w stosunkach pracy

Szanowny Panie Ministrze!

Zwracamy się do

Pana z wnioskiem o podjęcie działań zmierzających

do wyłączenia możliwości stosowania zabezpieczeń

wekslowych w stosunkach pracy.

Problem dopusz-

czalności stosowania weksli in blanco jako zabezpie-

czenia roszczeń pracodawcy z tytułu szkody wyrzą-

dzonej przez pracownika od wielu lat stanowi przed-

miot sporu wśród przedstawicieli doktryny prawa

pracy, co wynika przede wszystkim z braku jedno-

znacznego uregulowania tej kwestii w przepisach

Kodeksu pracy.

Zwolennicy posługiwania się wekslem w stosun-

kach pracowniczych podkreślają fakt, iż Kodeks pra-

cy nie zabrania stosowania tej formy zabezpieczenia

roszczeń pracodawcy.

Podstawą sięgania do regulacji

prawa wekslowego miałby być art. 300 Kodeksu pra-

cy, który stanowi, iż w sprawach nieunormowanych

ciu o powyższy przepis wywodzi się, iż Prawo wekslo-

we należy do prawa cywilnego, a tym samym stoso-

wanie weksli w stosunkach z zakresu prawa pracy

jest prawnie dopuszczalne.

Jako argument przema-

wiający za powyższym stanowiskiem przywołuje się

dotychczasowe orzecznictwo sądowe, w którym Sąd

Najwyższy wielokrotnie wypowiadał się za dopusz-

czalnością wekslowego zabezpieczenia roszczeń pra-

codawcy (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 lutego

1980 r., IV PR 376/79, wyrok Sądu Najwyższego

W uzasadnieniu pierwszego z przywołanych orzeczeń

Sąd Najwyższy wskazał, że jeszcze przed wejściem

w życie Kodeksu pracy, kiedy to odpowiedzialność

pracowników za szkody wyrządzone zakładom pracy

wskutek niewykonania lub nienależytego wykonania

obowiązków pracowniczych oparta była na przepi-

sach prawa cywilnego, uznano w orzecznictwie, że

istnieje możliwość zabezpieczenia wekslowego ewen-

tualnych przyszłych roszczeń z tego tytułu.

Gdyby

ustawodawca chciał wyłączyć ten tryb dochodzenia

roszczeń z weksla i w ten sposób dać wyraz wyłącze-

niu możliwości stosowania weksla gwarancyjnego

dla zabezpieczenia roszczeń o wynagrodzenie ewen-

tualnych przyszłych szkód wyrządzonych zakładom

pracy przez pracowników, to dałby temu wyraz w prze-

pisach wprowadzających Kodeks pracy.

Przeciwnicy stosowania weksli w stosunkach pra-

cy podnoszą z kolei, że art. 300 Kodeksu pracy nie

może stanowić podstawy stosowania weksli jako za-

bezpieczenia roszczeń pracodawcy.

Właściwa wykład-

nia tego przepisu wyłącza stosowanie Prawa wekslo-

wego w stosunkach wynikających z prawa pracy.

W art. 300 Kodeksu pracy ustawodawca odsyła tylko

do przepisów Kodeksu cywilnego, a nie do szerszej

kategorii prawa cywilnego.

Brak jest zatem podstaw,

aby w sprawach nieuregulowanych w Kodeksie pracy

do stosunku pracy stosować odpowiednio przepisy

Prawa wekslowego jako ustawy szczególnej wobec

Kodeksu cywilnego.

Ponadto wskazuje się, że weksel,

zwłaszcza in blanco, zabezpiecza roszczenia praco-

dawcy w sposób mniej korzystny dla pracownika niż

regulacje zawarte w dziale piątym Kodeksu pracy

określające zasady odpowiedzialności materialnej

pracowników, co wynika przede wszystkim z abs-

trakcyjnego charakteru zobowiązania wekslowego,

sposobu dochodzenia roszczeń wekslowych oraz dłuż-

szego niż przyjęty w prawie pracy, terminu przedaw-

nienia roszczeń wekslowych.

Odmienny od dotychczasowego pogląd w zakresie

dopuszczalności stosowania weksli w stosunkach

pracy wyraził Sąd Najwyższy w wyroku z 26 stycznia

2011 r., II PK 159/10, w którym stwierdził, że prze-

w związku z art. 114–127 K.p. oraz a contrario art. 300

K.p.).

Nabywca weksla nie może zatem dochodzić za-

spokojenia na jego podstawie.

Zdaniem Sądu Najwyż-

szego stosowanie zabezpieczeń wekslowych roszczeń

pracodawcy o naprawienie szkód wyrządzonych przez

pracowników jest niedopuszczalne i nieważne nie tyl-

ko dlatego, że nie ma podstawy prawnej ani uzasad-

nienia dla stosowania przepisów Prawa wekslowego

do stosunków pracy, ale także dlatego, że dopuszcze-

nie odpowiedzialności z weksli w stosunkach pracy

byłoby oczywiście sprzeczne z zasadami prawa pracy,

terialnej pracowników uregulowanymi w Kodeksie

pracy, które z istoty i natury (właściwości) stosunku

pracy i materialnej odpowiedzialności pracowników

przekreślają i wykluczają legalność konstruowania

abstrakcyjnych pracowniczych zobowiązań ze sto-

sunków pracy.

Pracodawcom w żadnym razie nie

mogą przysługiwać dwa odrębne tytuły dochodzenia

326

roszczeń o naprawienie szkody wyrządzonej przez

pracownika, jeden na podstawie przepisów Kodeksu

pracy o odpowiedzialności materialnej pracowników,

a drugi na podstawie samodzielnego i abstrakcyjnego

weksla.

Przywołane orzeczenie stanowi istotną zmianę

w stosunku do dotychczasowej linii orzeczniczej.

Ma-

jąc jednak na uwadze rozbieżne poglądy przedstawi-

cieli doktryny, jak również fakt, iż orzeczenia sądów

nie mieszczą się w katalogu źródeł prawa powszech-

nie obowiązującego, niezbędne jest ustawowe unor-

mowanie przedmiotowej kwestii, tak aby uniknąć

jakichkolwiek wątpliwości w tym zakresie.

Mając na uwadze funkcje ochronną norm prawa

pracy oraz konieczność przestrzegania zasady pra-

worządności w stosunkach pracy, prosimy o poinfor-

mowanie, czy minister pracy i polityki społecznej

podejmie pilne działania legislacyjne mające na celu

zmianę przepisów Kodeksu pracy, wyłączającą stoso-

wanie weksli w stosunkach pracy.

Z poważaniem

Posłanki Julia Pitera

i Lidia Staroń

Warszawa, dnia 31 sierpnia 2012 r.

(nr 8515)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie projektu zmian ustawy

Szanowny Panie Ministrze!

Prokuratura w Polsce

obecnie cieszy się nadal sporym zaufaniem społecz-

nym.

Jest to jedna z niewielu instytucji państwo-

wych, które nie zraziły mocno do siebie obywateli.

Zaufanie to jest budowane na niezależności do poli-

tyków oraz rządu.

Zmiany proponowane przez mini-

stra sprawiedliwości mogą jednak zmącić obraz nie-

zależności i samodzielności prokuratury.

Krajowa Rada Prokuratury nie pozostawia suchej

nitki na projekcie zmian zaproponowanym przez mi-

nistra Gowina.

Według KRP dokument zawiera sze-

reg bubli prawnych, jest próbą ograniczenia niezależ-

ności prokuratury.

Dokument ma podporządkować

śledczych rządowi.

Jednym z pomysłów ministra jest sprawowanie

większej kontroli przez Sejm nad prokuratorem ge-

neralnym.

Inne pomysły przedstawiają na przykład

wprowadzenie pojęcia „polityki karnej rządu”, co

oznacza, że premier będzie miał wpływ na prokura-

tora generalnego.

Możliwy będzie również wgląd po-

lityków do tajnych akt śledztw.

Według KRP jest to

furtka do ingerencji w indywidualne sprawy karne.

Jeżeli zmiany wejdą w życie w takim kształcie,

będzie to oznaczać koniec niezależności prokuratury.

Zmiany takie przyniosą więcej szkody niż pożytku.

1.

Czy projekt zmian jest zgodny z konstytucją?

2.

Czy zmiany w tak znacznym stopniu są ko-

nieczne?

3.

Jakie są planowane korzyści płynące z wpro-

wadzenia planowanych zmian?

Z poważaniem

Poseł ZoﬁaPopiołek

Lublin, dnia 31 sierpnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 8516)

do ministra ﬁnansów

w sprawie niezgodności

tzw. ustawy hazardowej

Szanowny Panie Ministrze!

Afera hazardowa

w 2009 r. wstrząsnęła całą Polska, ujawniając powią-

zania czołowych polityków Platformy Obywatelskiej

ze światem gier hazardowych.

Sprawa zakończyła się

lawiną dymisji i próbami wytłumaczenia się obywa-

telom z podejmowanych działań.

W odpowiedzi na

zaistniałą sytuację Ministerstwo Finansów przygo-

towało ustawę hazardową, która miała raz na zawsze

zakończyć temat.

Jak się jednak okazało, ustawa ta jest niezgodna

z prawem Unii Europejskiej.

Według prawa europej-

skiego tego typu ustawa powinna być zatwierdzona

w Brukseli.

Jak podaje „Rzeczpospolita”, Minister-

stwo Finansów było wielokrotnie informowane o ta-

kiej konieczności.

Chcąc szybko zażegnać kryzys w rządzie, podzie-

lono ustawę na dwa akty: jeden przyjęto na szybko,

aby zatrzeć złe wrażenie, drugi poddano odpowied-

niej procedurze przed Komisją Europejską.

Resort ﬁnansówodpoczątkuwiedział,żeustawy

regulujące przepisy o grach hazardowych muszą być

zatwierdzone przez Komisję Europejską.

pejskiej?

Z poważaniem

Poseł ZoﬁaPopiołek

327

Interpelacja

(nr 8517)

do ministra gospodarki

w sprawie polityki prowadzonej przez PGNiG

Szanowny Panie Ministrze!

Sektor energetyczny

jest bardzo ważną gałęzią gospodarki.

Dostarcza on

obywatelom energię elektryczną oraz paliwa – w tym

gaz.

Jak się jednak okazuje, monopolista na rynku

gazu PGNiG działa na niekorzyść klientów.

Za przykład może tutaj posłużyć absurdalna sy-

tuacja, w jakiej znalazł się pewien lublinianin.

Nie

zużył on w ostatnich miesiącach ani jednego centy-

metra sześciennego gazu, a mimo to przyszedł mu do

zapłaty rachunek w wysokości 117 zł.

Na te 117 zł

złożyły się: opłata za pobrany gaz w wysokości 0,0 zł,

opłata sieciowa stała plus VAT w wysokości 97,37 zł

oraz abonament w wysokości 20,17 zł.

PGNiG tłumaczy, że klient zawierający umowę na

dostawę gazu zobowiązuje się do płacenia należności,

na którą składają się wyżej wymienione elementy.

Jest to zastanawiająca praktyka prowadzona

przez polskiego monopolistę.

Pokazuje ona, że mono-

pol na wolnym rynku przynosi dla obywateli więcej

szkód niż pożytku i należałoby zająć się tym istotnym

z punktu widzenia indywidualnego odbiorcy proble-

mem monopolu na runku polskiego gazu.

Z poważaniem

Poseł ZoﬁaPopiołek

(nr 8518)

do ministra ﬁnansów

w sprawie wykorzystania dochodów

Szanowny Panie Ministrze!

Uchwalenie nowego

prawa dotyczącego handlu uprawnieniami do emi-

sji CO2 do końca bieżącego roku warunkuje moż-

liwość wykorzystania środków ﬁnansowychztego

pozyskanych.

W takim przypadku już w przyszłym

roku do budżetu państwa zaczną wpływać środki

ﬁnansowe.

Ministerstwo Gospodarki proponuje, by całość

tych wpływów została przeznaczona na cele klima-

tyczne.

W katalogu ogólnodostępnych ulg pojawiły

się dopłaty do zakupu polskich technologii np. pane-

li słonecznych, energooszczędnego oświetlenia, a na-

wet wytwarzanego w kraju sprzętu AGD.

Resort

uważa także, ze system mógłby obejmować zachęty

do zakupu nowych samochodów o obniżonej emisyj-

ności lub elektrycznych.

Przychody z aukcji traﬁały-

by także na dopłaty do kredytów bankowych na bu-

dowę nowych domów energooszczędnych.

Wbrew temu Ministerstwo Finansów chciałoby,

aby całość owych wpływów zasiliła budżet państwa,

pomimo iż wg przepisów unijnych przynajmniej po-

musi

być przekazana na cele klimatyczne.

1.

Czym motywuje Pan swój pomysł na ulokowa-

2.

Czy wg Pana przepisy unijne nie określają jasno

3.

Czy wg Pana już sam pomysł przeznaczenia

Z poważaniem

Poseł ZoﬁaPopiołek

(nr 8519)

do ministra gospodarki

w sprawie naruszenia ustawy budżetowej

Szanowny Panie Ministrze!

Ustawa budżetowa

przedstawia, ile i na jaki cel można przeznaczyć środ-

ki ﬁnansowewdanymrokubudżetowym.

Jednaknie

wszyscy ministrowie przy wydawaniu pieniędzy kie-

rują się wytycznymi ustawy, najdobitniej pokazuje to

przykład Ministerstwa Gospodarki.

Według raportu Najwyższej Izby Kontroli w Mi-

nisterstwie Gospodarki w roku budżetowym 2011

wypłacono bez podstawy prawnej 7,5 mln zł.

Więk-

szość tych pieniędzy poszła na nagrody dla pracow-

ników ministerstwa.

Najciekawszy jest jednak fakt,

że pieniądze były wypłacane z innej puli niż przezna-

czona na ten cel.

Kolejnym zastrzeżeniem NIK-u do Ministerstwa

Gospodarki jest zakup przez resort nowego sprzętu

komputerowego.

Jak wykazuje NIK, najpierw sprzęt

był kupowany, a dopiero później wybierano lokaliza-

328

cję w budżecie państwa, z której następowało pokry-

cie kosztów zakupu.

Takie praktyki nie powinny

mieć miejsca.

Pomimo takich nadużyć kontrola NIK

w Ministerstwie Gospodarki wypadła pozytywnie.

1.

Dlaczego minister gospodarki przyzwala na ta-

kie szastanie publicznymi pieniędzmi?

2.

Dlaczego mimo nieposiadania podstaw praw-

nych wyprowadzono tak ogromne pieniądze z mini-

sterstwa?

3.

Dlaczego w ministerstwie nie przestrzega się

zapisów ustawy budżetowej?

Z poważaniem

Poseł ZoﬁaPopiołek

(nr 8520)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Parlamentarny ze-

spół ds. bezpieczeństwa ruchu drogowego zapropono-

wał obowiązek zmiany opon z letnich na zimowe

w czasie sezonu zimowego.

Ma to znacznie poprawić

bezpieczeństwo na drogach, a ponadto dostosować

polskie prawo do przepisów prawa Unii Europejskiej.

Używanie opon zimowych w pojazdach mechanicz-

nych obowiązywać ma w okresie od 1 listopada do

31 marca.

Sankcją za niedostosowanie się do obowią-

zującego prawa ma być mandat w wysokości 500 zł.

Wymóg posiadania opon zimowych nie jest pomy-

słem nowym, obowiązuje już w wielu państwach eu-

ropejskich, a zdania na jego temat są zróżnicowane.

1.

Czy dotychczas obowiązujące przepisy są nie-

wystarczające dla bezpiecznego poruszania się po-

jazdów mechanicznych po drogach w okresie zimo-

wym?

2.

Jakie będą uregulowania prawne wobec pojaz-

dów mechanicznych obcokrajowców przyjeżdżających

do Polski w okresie zimowym niemających opon zi-

mowych?

Z poważaniem

Poseł ZoﬁaPopiołek

(nr 8521)

do ministra spraw wewnętrznych

w Nadwiślańskim Oddziale

Szanowny Panie Ministrze!

Straż Graniczna jako

służba mundurowa odgrywa w Polsce istotną rolę.

Formacja ta cieszy się dużym zaufaniem wśród spo-

łeczeństwa, jednakże jak pokazuje poniższy przy-

kład, patologia nie ominęła także tej instytucji.

Wg

informacji NIK nieprawidłowości wykryto w Nadwi-

ślańskim Oddziale Straży Granicznej.

Komendant tego oddziału przeprowadził nego-

cjacje tylko z jednym usługodawcą i zawarł z nim

umowę na opiniowanie projektów aktów prawnych

powstających w Komendzie Głównej Straży Gra-

nicznej.

Ponadto miał przygotowywać również eks-

pertyzy dotyczące projektów przepisów, które tra-

ﬁały do Straży Granicznej w ramach uzgodnień

międzyresortowych.

Do jego obowiązków należało

także sporządzanie opinii na temat wystąpień orga-

nów państwowych i publicznych Straży Granicznej.

Zatrudniony prawnik przez rok pracy sporządził je-

dynie 4 strony odręcznych notatek, za co zainkaso-

wał 72 tys. zł.

Mecenas został zatrudniony, pomimo iż w Straży

Granicznej istnieje specjalna komórka prawna powo-

łana do wykonywania takich właśnie zadań.

1.

Dlaczego ministerstwo przez rok nie wykryło

nieprawidłowości panujących w Nadwiślańskim Od-

dziale Straży Granicznej?

2.

Jakie konsekwencje poniesie odpowiedzialny za

sytuację komendant Nadwiślańskiego Oddziału SG?

3.

Jakie konsekwencje poniesie niewywiązujący

się z obowiązków mecenas?

4.

Jakie kroki planuje podjąć ministerstwo, aby

Z poważaniem

Poseł ZoﬁaPopiołek

329

Interpelacja

(nr 8522)

do ministra zdrowia

w sprawie kosztów wynajmu apartamentu

Szanowny Panie Ministrze!

W bieżącym roku Mi-

nisterstwo Zdrowia zapłaciło 20 tys. zł za wynajem

apartamentu w rządowym hotelu Parkowa dla ów-

czesnej pani wiceminister zdrowia.

Istniała tańsza opcja pobytu pani wiceminister

w Warszawie.

Z racji, iż pochodzi spod Poznania,

przysługiwało jej prawo do korzystania ze służbowe-

go mieszkania.

Z tej opcji pani wiceminister jednak

nie zdecydowała się skorzystać.

Przez cały okres pra-

cy na stanowisku wiceministra mieszkała w dwuoso-

bowym apartamencie, który był kilka razy droższy.

2.

Dlaczego nie narzucono pani wiceminister, aby

zamieszkała w służbowym mieszkaniu?

3.

Czy w przyszłości Ministerstwo Zdrowia zamie-

rza omijać równie nieoszczędne praktyki?

Z poważaniem

Poseł ZoﬁaPopiołek

(nr 8523)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie ﬁnansowania zmian

miejscowych planów zagospodarowania

farm wiatrowych

Jednostki samorządu terytorialnego, w tym rów-

nież gminy Lubelszczyzny, coraz częściej lokują na

swoim terenie farmy wiatrowe.

W związku ze wzra-

stającym zadłużeniem oraz z problemami budżeto-

wymi nie dysponują ﬁnansamiwceluwprowadzenia

odpowiednich zmian w miejscowych planach zago-

spodarowania przestrzennego.

W związku z powyż-

szym obserwujemy powszechny mechanizm, iż to

inwestor ponosi koszty wszystkich prac planistycz-

nych związanych z wprowadzeniem do studium uwa-

runkowań przestrzennych oraz do miejscowych pla-

nów zagospodarowania przestrzennego farmy wia-

trowej.

Jednocześnie ministerstwo środowiska w od-

powiedzi na interpelację nr 3732 powołując się na

odpowiednie wyroki Naczelnego Sądu Administra-

cyjnego i wojewódzkich sądów administracyjnych,

jednoznacznie stwierdza, że tego typu działania są

nielegalne, ponieważ budowa elektrowni wiatrowej

nie oznacza realizacji celu publicznego i w związku

nym dotyczące aktów planistycznych nie mogą być

ﬁnansowanewżadensposóbprzezinwestora.

Wta-

kim przypadku obowiązek prowadzenia, ﬁnansowa-

nia prac planistycznych spoczywa w całości na gmi-

nie.

Czy to przyjmowanie przez jednostki samorzą-

du terytorialnego darowizn w postaci projektów

dokumentów czy to darowizny jako świadczenie

z zobowiązaniem gminy do podjęcia prac nad zmia-

ną czy też uchwaleniem nowego studium uwarun-

kowań i kierunków zagospodarowania przestrzen-

nego według ministerstwa środowiska są niezgodne

z prawem.

Powstaje zatem sytuacja powszechnie akceptowa-

na, w której gminy podejmują działania nielegalne

bądź, jak twierdzą niektórzy prawnicy, na granicy

prawa, godzące m.in. w naczelną zasadę transparent-

ności ﬁnansówjednosteksamorząduterytorialnego.

Proceder krytykowany przez wszystkich – łącznie

z ministerstwem środowiska – jest stosowany, a in-

westorzy i samorządowcy jako uzasadnienie takich

działań powołują się na brak odpowiednich przepi-

sów oraz jednoznacznych zakazów.

1.

Czy rząd zna powyższy problem?

2.

W jaki sposób oraz kiedy zostaną skutecznie

wyeliminowane nieprawidłowości przy przystępowa-

niu do sporządzania lub zmian już istniejącego stu-

dium przestrzennego czy też zmian miejscowego pla-

nu zagospodarowania przestrzennego polegające na

łamaniu postanowień ustawy z dn. 27 II 2003 r.

nym uwzględnieniem przepisów art. 13 ustawy w za-

kresie kosztów sporządzania studium oraz art. 21

ustawy w zakresie kosztów sporządzania miejscowe-

go planu zagospodarowania przestrzennego?

3.

Jakie i ewentualnie kiedy zostaną podjęte dzia-

łania gwarantujące przestrzeganie w powyższym

aspekcie art. 7 Konstytucji RP, który nakazuje orga-

nicach prawa?

4.

Czy zgodnie z obowiązującym prawem środki

pokrywające koszty sporządzenia planu miejscowego

i inne koszty obciążające budżet gminy nie mogą być

przekazywane przez inwestora bezpośrednio wierzy-

cielom gminy, ale mogą stanowić dochód własny gmi-

ny jako darowizna, uzyskać status środków publicz-

nych oraz być ujęte w budżecie gminy?

(Taką opinię

przytacza chociażby pani Julia Pitera, ówczesna mi-

nister do spraw korupcji, w swoim piśnie SJP-574-

-412(28)/10/11 z dnia 15 września 2011 r., w którym

pisze: „środki pokrywające koszty sporządzania pla-

nu miejscowego i inne koszty obciążające budżet gmi-

ny nie mogą być przekazywane przez inwestora bez-

pośrednio wierzycielom gminy, a winny stanowić

330

dochód własny gminy jako darowizna, uzyskać sta-

tus środków publicznych oraz być ujęte w budżecie

gminy”).

Z poważaniem

Poseł Beata Mazurek

Warszawa, dnia 31 sierpnia 2012 r.

(nr 8524)

do prezesa Rady Ministrów

niepełnosprawnym pracownikom

Szanowny Panie Premierze!

W obecnym prawie

próżno szukać rozwiązania w zakresie ochrony udzie-

lanej niepełnosprawnym pracownikom zatrudnio-

nym w upadających spółdzielniach pracy, a w szcze-

gólności zakładach pracy chronionej.

Wskutek nie-

korzystnych zmian wynikających z ustawy z dnia

leżności publicznoprawnych od przedsiębiorców (Dz. U.

Nr 155, poz. 1287) z katalogu świadczeń podlegają-

cych zaspokojeniu przez Gwarantowany Fundusz

Świadczeń Pracowniczych usunięto m.in. roszczenia

z tytułu wynagrodzenia za pracę i składki na ubez-

pieczenie społeczne sprzed wystąpienia niewypłacal-

ności pracodawcy, ekwiwalent za niewykorzystany

urlop wypoczynkowy należny za rok, w którym ustał

stosunek pracy oraz odszkodowanie za skrócony

okres wypowiedzenia.

Wobec tego istniejące mecha-

nizmy ochrony niepełnosprawnych pracowników są

bezskuteczne, gdyż zarówno Gwarantowany Fun-

dusz Świadczeń Pracowniczych, jak i Państwowy

posiadają instrumentów, które umożliwiałyby wypła-

tę świadczeń niewypłaconych przez upadłego praco-

6 lutego 2008 r., lecz nie przyniosło to rozwiązania

problemu, a mimo upływu czasu nie wypracowano

w tym zakresie żadnego rozwiązania.

Skłania mnie

to do ponownego wystąpienia w powyższej sprawie,

tym razem do Pana Premiera.

Opisywany problem dotyczy m.in. pracowników

upadłej Spółdzielni Niewidomych w Suwałkach jako

zakładu pracy chronionej, której byli niepełnospraw-

ni pracownicy nie otrzymali należnych im z tytułu

stosunku pracy wynagrodzeń.

Spółdzielnia Niewido-

mych w Suwałkach postawiona została w stan upa-

dłości, zaś uzyskane ze sprzedaży jej majątku środki

do podziału na rzecz wierzycieli nie wystarczyły na

pokrycie wierzytelności pracowniczych, które sięga-

ły kwoty 600 000 zł.

Pracownikom spółdzielni przez wiele miesięcy

mimo świadczenia przez nich pracy nie wypłacano

wynagrodzenia, a zaspokojenie ich ze środków Fun-

duszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych

okazało się niemożliwe.

Syndyk masy upadłości zatrudniający pracowni-

ków w czasie postępowania upadłościowego wystąpił

o doﬁnansowanie wynagrodzeń do Państwowego

Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych.

Fundusz odmówił doﬁnansowania,gdyżwmyślusta-

sprawnych (Dz. U. Nr 123, poz. 776) Państwowy Fun-

dusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych wstrzy-

muje doﬁnansowaniedowynagrodzeńosóbniepeł-

nosprawnych wypłacanych przez ten fundusz w sy-

tuacji, gdy pracodawca nie spłaca zobowiązań, a miej-

sca pracy tych osób zagrożone są likwidacją.

Przy-

czyniło się to do pogłębienia problemów ﬁnansowych

spółdzielni, zwiększenia spirali zadłużenia, a w kon-

sekwencji do jej niewypłacalności.

Jednym z poszkodowanych pracowników upadłej

Spółdzielni Niewidomych w Suwałkach jest pan

W. M., który od kilku lat stara się odzyskać należne

mu pieniądze.

Jego sytuacja oraz sytuacja innych

pracowników upadłej spółdzielni jest obecnie bezna-

dziejna ze względu na obowiązujące przepisy.

Mimo

iż syndyk masy upadłościowej Spółdzielni Niewido-

mych w Suwałkach uznał wierzytelności pana W. M.

na kwotę 24 322,31 zł, potwierdzoną później wyro-

kami Sądu Rejonowego w Suwałkach, nie ma insty-

tucji, która byłaby odpowiedzialna za jej wypłacenie

ani źródła pokrycia tych należności.

Pan W. M. kil-

kakrotnie występował do biura terenowego Fundu-

szu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych

w Białymstoku w związku z niezaspokojonymi rosz-

czeniami względem niego przez byłą Spółdzielnię

Niewidomych w Suwałkach, lecz odmawiano mu wy-

płacenia należnych świadczeń ze względu na brak

podstaw prawnych.

W związku z tym po upływie pra-

wie ośmiu lat od ogłoszenia upadłości Spółdzielni

Niewidomych w Suwałkach wierzytelności jej pra-

cowników są wciąż niezaspokojone.

Poszkodowani

pracownicy spółdzielni, którym nie wypłacono należ-

nych pieniędzy, znajdują się w wyjątkowo trudnej

sytuacji, ponieważ oprócz niepełnosprawności bory-

kają się ze złym stanem zdrowia wynikającym m.in.

z coraz bardziej zaawansowanego wieku.

Potrzebują

środków na zakup leków, na które nie pozwalają im

wyjątkowo niskie świadczenia emerytalne.

Ten stan

rzeczy wymaga szybkiej i zdecydowanej reakcji ze

strony władzy publicznej, a w szczególności rządu,

który nie może być obojętny na tego typu sytuacje

i pozostawiać pokrzywdzonych samym sobie.

Zaro-

bione uczciwą pracą na podstawie zawartych zgodnie

331

z prawem umów pieniądze muszą zostać polskim oby-

watelom wypłacone.

Nie może w żadnym wypadku

być tak, że ktoś świadczył pracę, za którą nie otrzy-

mał zapłaty, a wszystkie instytucje państwa są wobec

tego faktu bezradne.

Inne zobowiązania, np. odszko-

dowania wojenne, są wypłacane nawet po wielu la-

tach, a uregulowanie należności, o których mowa

w obecnych uwarunkowaniach prawnych nie ma per-

spektywy na realizację.

Potrzebny jest więc punkt

zwrotny w postaci inicjatywy legislacyjnej rządu, któ-

ra rozwiązałaby ten nabrzmiały przez lata problem

byłych pracowników Spółdzielni Niewidomych w Su-

wałkach oraz wielu innych osób w Polsce, które

w wyniku upadłości ich zakładów pracy nie mogą

uzyskać przysługujących im zaległych świadczeń

z tytułu umowy o pracę.

lenie odpowiedzi na następujące pytanie: Czy i kiedy

rząd podejmie działania legislacyjne, aby zapewnić

wypłatę należnych świadczeń niepełnosprawnym

pracownikom w upadających i upadłych spółdziel-

niach pracy, a w szczególności zakładach pracy chro-

nionej tak, by możliwe było uregulowanie zobowią-

zań wobec pana W. M. i byłych pracowników Spół-

dzielni Niewidomych w Suwałkach oraz wszystkich

osób na terenie całej Polski, które znalazły się lub

znajdą się w podobnej sytuacji?

Z wyrazami szacunku

Poseł Jarosław Zieliński

Warszawa, dnia 31 sierpnia 2012 r.

(nr 8525)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie niskiego poziomu wykorzystania

Czy polscy rolnicy mają świadomość, że produkcja

żywności w całej Unii Europejskiej odbywa się po-

przez określone systemy, odpowiednio wspierane

i koordynowane?

Rolnicy unijni, korzystając z tego

wsparcia od lat, produkują żywność jakościową,

a fundusze promocji pomagają w jej sprzedaży.

A jak

jest w Polsce?

Na pytanie, w jakim systemie pan/pani

produkuje żywność, rolnicy najczęściej odpowiadają:

nie wiem.

Na kolejne pytanie, czy są zainteresowani

przystąpieniem do uczestnictwa w systemie, odpo-

wiadają szeregiem pytań o ewentualne korzyści.

Rol-

nicy kalkulują opłacalność, ale przerażeni są biuro-

kracją rozpoczynającą się od akcesu do certyﬁkacji

na złożeniu wniosku do PROW.

Prosta sprawa, wnio-

sek o zwrot kosztów uczestnictwa w systemach jako-

ści jest proceduralnie poprzez wadliwe rozporządze-

nia tak skomplikowany, że skutecznie odstrasza po-

tencjalnych beneﬁcjentówtejpomocy.

Przebiegwielu

takich rozmów z rolnikami wszystko wyjaśnia i przed-

stawia w negatywnym świetle wdrażanie systemów

produkcji żywności w Polsce.

Ministerstwo rolnictwa

nie zadbało o upowszechnienie wiedzy, doﬁnansowa-

nie i przekonanie przetwórców co do konieczności

wyróżniania dostawców żywności jakościowej, np.

ekologicznej.

Od 2014 r. obligatoryjnie w naszym kraju ma obo-

wiązywać integrowana ochrona roślin.

To ogromna

szansa na rozpowszechnienie systemu integrowanej

produkcji.

Czy nasi rolnicy spełnią kryteria?

Czy bę-

dzie to system wymagający?

I jak zareaguje prze-

twórstwo?

Brak jest odpowiedzi, ponieważ nie są pro-

wadzone żadne działania.

Zasady istnieją, ale w urzę-

dowych biurkach.

Po co się spieszyć, będziemy się

martwić za rok.

Kolejny system produkcji żywności

to produkcja ekologiczna.

Beneﬁcjentów działania

jest wielu, certyﬁkowanychproduktówekologicznych

– niewiele.

Nawet te, które są i powinny być docenia-

ne przez przetwórców, sprzedawane są jako konwen-

cjonalne.

Dlaczego w działaniu PROW: Rolnictwo

ekologiczne nie wspieramy w sposób wyjątkowy fak-

tycznych producentów żywności ekologicznej?

Może

wtedy Polska mogłaby faktycznie dysponować certy-

ﬁkowanymsurowcemekologicznymdoprzetwórstwa

i eksportu.

Produkcja żywności w systemach jakości jest

przedmiotem wielu materiałów promocyjnych mini-

sterstwa rolnictwa.

Narratorem w wielu spotach re-

klamowych był minister rolnictwa Marek Sawicki.

Konsumentom należy wyjaśnić, że hasło „Poznaj do-

brą żywność” to nie reklama osoby ministra, lecz

krajowy system jakości.

Fakt ten gdzieś umknął.

Liczba beneﬁcjentówdziałania:Uczestnictworolni-

ków w systemach jakości wynosi 10 317, a wykorzy-

stanie limitu środków z EFRROW stanowi 8,95%,

o czym dumnie donosi biuletyn PROW według stanu

sy mimo ogromnego potencjału polskich producen-

tów żywności.

Systemy produkcji żywności są w re-

klamach ministra, a powinny być widoczne na pół-

kach sklepów i odczuwalne w dochodach rolników.

1.

Dlaczego w zakresie działania 132: Uczestnic-

two rolników w systemach jakości żywności realizo-

wanego w ramach PROW na lata 2007–2013 wyko-

rzystano tylko 8,95% środków?

2.

Jak Pan Minister ocenia przygotowanie Polski

do wdrożenia od 1 stycznia 2014 r. systemu integro-

wanej ochrony roślin?

332

3.

Jakie jednostki odpowiedzialne są za wdrażanie

i popularyzowanie systemów produkcji żywności

w Polsce?

Jakie środki ﬁnansoweprzeznaczonowla-

tach 2007–2012 z budżetu krajowego i unijnego

(PROW i inne) na wdrażanie systemów produkcji?

Jakie są skutki podejmowanych działań?

4.

Ile produktów z Polski posiada status opubli-

kowany w ramach unijnych systemów produkcji (pod-

legający ochronie w całej UE)?

Czy tak mała ilość

wynika z dyskryminacji polskich produktów czy też

opieszałości i błędów urzędników?

Poseł Krzysztof Jurgiel

oraz grupa posłów

Białystok, dnia 31 sierpnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 8526)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie braku możliwości dopuszczenia

Szanowny Panie Ministrze!

Ministerstwu Spra-

wiedliwości od kilku lat znany jest problem braku

możliwości dopuszczenia adwokata lub radcy praw-

nego w postępowaniu w sprawie o wykroczenie do

udziału w przesłuchaniu osoby, co do której istnieje

niej wniosku o ukaranie, na etapie czynności wyja-

śniających.

W sprawie tej występował do ministra

K. Kwiatkowskiego w dniu 3 grudnia 2009 r. rzecz-

nik praw obywatelskich J. Kochanowski, była ona

również przedmiotem kilku interpelacji poselskich.

W swoim wystąpieniu RPO podnosił, że „Kodeks

postępowania w sprawach o wykroczenia przewiduje

możliwość ustanowienia jednego obrońcy przez ob-

winionego (art. 4 K.p.s.w.).

Obwinionym jest osoba,

w sprawie o wykroczenie (art. 20 § 1 K.p.s.w.).

Z prze-

pisów tych wynika zatem, że obrońca może być usta-

nowiony dopiero po skierowaniu do sądu wniosku

o ukaranie.

Nie posiada zatem uprawnień do podej-

mowania czynności procesowych w imieniu osoby, co

dzenia przeciwko niej wniosku o ukaranie i która

została wezwana do złożenia w sprawie wyjaśnień,

nie może zatem uczestniczyć w czynnościach proce-

sowych z udziałem takiej osoby”.

Na etapie czynności wyjaśniających muszą zostać

podjęte ważne decyzje, np. w przedmiocie odmowy

składania wyjaśnień albo zgłoszenia wniosków do-

wodowych.

Brak możliwości ustanowienia obrońcy

na tym etapie postępowania ogranicza prawa do obro-

ny takiej osoby.

Uczestnictwo obrońcy może dopro-

wadzić do zgromadzenia dowodów, na podstawie któ-

rych organ prowadzący czynności odstąpi od skiero-

wania sprawy do sądu.

Wielu specjalistów podkreśla

konieczność ujednolicenia prawa do obrony i zagwa-

rantowania go we wszystkich stadiach postępowania

w sprawach o wykroczenia.

W odpowiedzi (z czerwca 2012 r.) na interpelację

nr 4479 posła Krzysztofa Brejzy oraz grupy posłów

Pan Minister stwierdził, że w Ministerstwie Sprawie-

dliwości podjęto prace celem rozważenia możliwości

nowelizacji art. 4 K.p.s.w. oraz że przedstawiono ją

Komisji KodyﬁkacyjnejPrawaKarnego.

1.

Jaki jest obecny stan prac nad tą sprawą, którą

ministerstwo analizuje od blisko 3 lat?

2.

Jaki jest harmonogram przygotowania zmian

prawa w przedmiotowej kwestii?

Z poważaniem

Poseł Barbara Bubula

Warszawa, dnia 31 sierpnia 2012 r.

(nr 8527)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie narastającego bezrobocia

jącego bezrobocia w Częstochowie oraz w powiatach:

kłobuckim.

Według danych Głównego Urzędu Staty-

stycznego stopa bezrobocia w Częstochowie na koniec

pierwszego półrocza 2012 r. wyniosła 12,2% i była

wyższa o 1% niż w analogicznym okresie roku ubie-

głego.

Jeśli natomiast chodzi o poszczególne powiaty,

stopa bezrobocia kształtuje się następująco: powiat

lubliniecki – 13,2%, kłobucki – 13,6%, częstochowski

– 18,4%, myszkowski – aż 19,1%.

W powiatach jest ona

również jest wyższa niż w końcu czerwca 2011 r.

Rząd wydłużył wiek emerytalny do 67 roku życia,

jednocześnie niestety nie stwarza dobrych warunków

dla przedsiębiorców do tworzenia nowych miejsc pra-

cy oraz zachowania tych, które już są.

Tak więc ro-

śnie liczba ﬁrmzapowiadającychzwolnieniagrupo-

we.

Przedsiębiorcy zwalniają pracowników nie tylko

na rosnące koszty zatrudnienia.

Na koniec czerwca

liczba bezrobotnych zwolnionych z przyczyn zakładu

pracy kształtowała się w następująco: w Częstocho-

wie – 379 osób, w powiecie lublinieckim – 142 osoby,

333

częstochowskim – 223 osoby, kłobuckim – 358 osób.

Najwięcej zwolniono w powiecie myszkowskim – 606 osób.

Ponadto zakłady pracy już zadeklarowały, że w najbliż-

szym czasie ruszy kolejna fala redukcji etatów.

półroczu bieżącego roku MPiPS wydatkowało z Fun-

duszu Pracy 227,6 mln zł.

Jest to o 1,8% mniej niż

szyło środki ﬁnansowem.in.napraceinterwencyjne,

roboty publiczne oraz na programy na rzecz promocji

aktywizacji zawodowej.

Jest to tym bardziej zatrwa-

żające, że takie kroki podejmowane są w chwili, gdy

osób bez pracy nieustannie przybywa.

ograniczenia wzrostu bezrobocia w Częstochowie

kłobuckim i lublinieckim?

2.

Na jakie formy wsparcia, które skutkowałyby

nie tylko powstawaniem nowych miejsc pracy, ale

również zachowaniem już istniejących mogą liczyć

przedsiębiorcy?

3.

Czy emigracja zarobkowa tysięcy mieszkańców

okręgu częstochowskiego jest jedynym sposobem na

zmniejszenie stopy bezrobocia?

Z poważaniem

Poseł Jadwiga Wiśniewska

Warszawa, dnia 31 sierpnia 2012 r.

(nr 8528)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie inwestowania przez służby

specjalne podległe prezesowi

w piramidę ﬁnansową Amber Gold

W dniu 27 sierpnia 2012 r. w serwisie Poland Le-

aks pod adresem www.polandleaks.org zamieszczono

informację, iż: „Jedna ze służb specjalnych inwesto-

wała w Amber Gold pieniądze z tzw. funduszu ope-

racyjnego (…) pieniądze inwestowano po to, aby od -

zyskać je z dużym procentem.

W ten sposób służby

chciały zdobyć pieniądze na swoją działalność.

Jed-

nak upadek Amber Gold pokrzyżował te plany”.

Przepisy dotyczące gospodarowaniem jakimkolwiek

funduszem operacyjnym utworzonym w Polsce unie-

możliwiają wykorzystywanie pieniędzy znajdujących

się w jego zasobach do uzyskiwania korzyści mająt-

kowych.

Osoba, która podjęła decyzję o ich wpłaceniu

na konto piramidy ﬁnansowejAmberGold,przekro-

czyła swoje uprawnienia, a w efekcie upadku ww. pa-

rabanku na wymierne straty materialne.

Mając po-

1.

Która z podległych Panu służb specjalnych „za-

inwestowała” pieniądze ze swojego funduszu opera-

cyjnego w Amber Gold?

Czy służbą tą jest Agencja

Wywiadu, w której w funduszu operacyjnym odkryto

brak kwoty 2 000 000 zł w gotówce?

2.

Czy służba, która wpłaciła pieniądze do Amber

Gold podjęła działania celem ich odzyskania?

Czy

były to działania oﬁcjalne,prawneczyoperacyjne?

3.

Ile razy w roku kontrolowana jest poprawność

zarządzania funduszem operacyjnym w ABW, SKW,

AW, SWW, CBA?

4.

Ile przypadków nieprawidłowości ujawniono

w zarządzaniu funduszem operacyjnym podległych

Panu służb specjalnych?

W ilu przypadkach zawia-

domiono prokuraturę?

5.

Czy podległe Panu służby specjalne mogą

dowolnie inwestować pieniądze z funduszu opera-

cyjnego?

6.

Kto z tytułu nadzoru odpowiada za wydatko-

waniem funduszu operacyjnego przez podległe Panu

służby specjalne?

Jednocześnie informuję, iż w powyższej sprawie

skierowałem do prokuratora generalnego zawiado-

mienie o podejrzeniu popełnienia w podległej Panu

Premierowi służbie przestępstwa z art. 231 i art. 296

Kodeksu karnego.

Z poważaniem

Poseł Tomasz Kaczmarek

Warszawa, dnia 31 sierpnia 2012 r.

(nr 8529)

do ministra zdrowia

w sprawie wypłaty za tzw. nadwykonania

w Tomaszowie Mazowieckim

Szanowny Panie Ministrze!

Środowiska i organi-

zacje związane z funkcjonowaniem systemu opieki

zdrowotnej przedkładają na ręce Pana Ministra po-

stulaty podjęcia działań mających na celu poprawę

tego systemu.

Ku ich rozczarowaniu Pan Minister

wykazuje postawę obojętności i niezrozumienia.

Konwent Powiatów Województwa Łódzkiego oraz

Zarząd Województwa Łódzkiego w wyrażonych sta-

nowiskach w sprawie projektu planu ﬁnansowego

Łódzkiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Fun-

duszu Zdrowia na rok 2013 stawiają szereg zarzutów

przeciwko dotychczasowym zasadom przydziału środ-

334

ków ﬁnansowychposzczególnymwojewódzkimod-

działom Narodowego Funduszu Zdrowia.

Zasadni-

czym z nich jest kwestionowanie stosowanego algo-

rytmu podziału środków, który nie uwzględnia nie-

korzystnej sytuacji demograﬁczno-epidemiologicznej

województwa łódzkiego.

Na podstawie wyliczeń z za-

stosowanego algorytmu do województwa łódzkiego

traﬁa rażąco niska pula środków, która następnie

podlega rozdysponowaniu, w trybie kontraktów na

usługi medyczne, między zakłady opieki zdrowotnej.

Zakontraktowana kwota świadczeń jest niewystar-

czająca w stosunku do potrzeb placówek medycznym,

a mówiąc ściślej, do potrzeb jej pacjentów.

Placówki

medyczne, chcąc prowadzić leczenie, muszą robić to

na własny koszt.

Powstają wówczas tzw. nadwykona-

nia, czyli świadczenie usług medycznych ponad okre-

ślony w kontrakcie limit.

Teoretycznie w ostatecz-

nym rozliczeniu ponoszone w ten sposób koszty po-

winny zostać zwrócone przez Narodowy Fundusz

Zdrowia.

W praktyce Narodowy Fundusz Zdrowia

zwleka z wypłatą świadczeń, co niejednokrotnie pa-

raliżuje działalność placówek medycznych.

Zgodnie

z wyliczeniami w województwie łódzkim kwota nie-

rozliczonych nadwykonań usług medycznych za rok

2011 wynosi 14 000 000 zł, zaś w pierwszym półro-

czu bieżącego roku nadwykonania sięgają kwoty aż

13 000 000 zł.

W niezwykle trudnej sytuacji znajduje się szpital

powiatowy w Tomaszowie Mazowieckim (Tomaszow-

skie Centrum Zdrowia sp. z o.o.).

Placówka ta nie

otrzymała jeszcze zwrotu środków z tytułu nadwy-

konań za rok 2010 w kwocie 2 241 116,46 zł oraz

za rok 2011 – 2 325 598,47 zł.

W kwotach tych

mieszczą się nadwykonania związane z realizacją

procedur ratujących życie: 2010 r.

– 1 182 761,40 zł,

2011 r.

– 1 318 767,18 zł.

Zatrważająca jest kwota

wykonanych ponad limit świadczeń na dzień 31 lipca

bieżącego roku – sięga ona już 2 908 167,64 zł.

Do

końca roku kwota ta znacząco wzrośnie.

Obecnie to-

maszowski szpital jest w stanie odzyskać środki za

lata 2010 i 2011 tylko na drodze sądowej.

Jeśli nie

nastąpi niezwłoczna interwencja rządu w procedurę

zwrotu środków za nadwykonane usługi, szpital bę-

dzie zmuszony dochodzić zapłaty również w tym try-

bie za nadwykonania w roku 2012.

Przedstawione fakty pozwalają na kategoryczne

stwierdzenie, że obecny system kontraktowania

usług medycznych, następnie procedura rozliczania

ich wykonania jest systemem nieprawidłowym.

Pa-

tologią tego systemu jest m.in. zaniżona wysokość

kontraktowanych usług medycznych oraz koniecz-

ność dochodzenia przez placówki medyczne należ-

nych im kwot od Narodowego Funduszu Zdrowia na

drodze postępowania sądowego.

Taki tryb wzajem-

nych rozliczeń między podmiotami odpowiadającymi

za ludzkie zdrowie i życie nie może mieć miejsca.

Za-

kład opieki zdrowotnej w swej działalności powinien

skupić się na świadczeniu pomocy medycznej, a nie

toczyć batalię sądową z NFZ.

Nie ulega wątpliwości,

że dla prawidłowego funkcjonowania placówek me-

dycznych niezbędne jest sprawne i terminowe rozli-

czanie kontraktów na usługi medyczne z NFZ.

Mając powyższe na uwadze, proszę o udzielenie

w Narodowym Funduszu Zdrowia w sprawie opiesza-

łości w wypłacaniu świadczeń za tzw. nadwykonane

usługi?

Jakie konkretne kroki podjęto w celu przy-

spieszenia dokonywanych wypłat?

2.

Czy znane są Panu Ministrowi przyczyny tak

długiego zwlekania przez NFZ z wypłatą środków

dla placówek szpitalnych w województwie łódzkim,

w tym dla szpitala powiatowego w Tomaszowie Ma-

zowieckim?

Z poważaniem

Poseł Marcin Witko

Warszawa, dnia 31 sierpnia 2012 r.

(nr 8530)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie włączenia gm. Dolice

Szanowny Panie Ministrze!

Działając na podstawie

Nr 73, poz. 350, ze zm.) w zw. z art. 192 ust. 1 Regu-

Nr 23, poz. 298), niniejszym zgłaszamy interpelację

poselską w sprawie włączenia gminy Dolice do obsza-

ru właściwości wydziałów Sądu Rejonowego w Star-

gardzie Szczecińskim w zakresie wszystkich spraw

Czy, i ewentualnie kiedy, Pan Minister podejmie

czynności w celu włączenia gminy Dolice do obszaru

W odpowiedzi na naszą interpelację z dnia 12 lip-

ca 2012 r. (pismo z dnia 24 lipca 2012 r., nr SPS-023-

-6940/12) w sprawie zmiany obszaru właściwości

w Stargardzie Szczecińskim zostaliśmy poinformo-

wani (pismo nr DSO-V-071-31/12 z dnia 8 sierpnia

2012 r.), że „przeniesienie gminy Dolice może być roz-

ważane pod warunkiem włączenia do obszaru wy-

działów Sądu Rejonowego w Stargardzie Szczeciń-

skim wszystkich spraw rozpoznawanych aktualnie

w Pyrzycach”.

Z odpowiedzi Pana Ministra wynika

335

również, że Sąd Okręgowy w Szczecinie nie zgłosił

sprzeciwu wobec możliwości przeniesienia gminy

Dolice.

W związku z powyższym uważamy, że jest to roz-

wiązanie jeszcze bardziej dogodne dla mieszkańców

gminy Dolice.

Oczekujemy, że Pan Minister podejmie

czynności w celu wprowadzenia zmian do odpowied-

nich rozporządzeń ministra sprawiedliwości: z dnia

jonowych prowadzących księgi wieczyste (Dz. U.

Nr 95, poz. 843, z późn. zm.) oraz z dnia 16 paździer-

z późn. zm.).

Z poważaniem

Posłowie Michał Jach

i Joachim Brudziński

Szczecin, dnia 31 sierpnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 8531)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie wydarzeń wokół nadania

Szanowny Panie Premierze!

Z dużym uznaniem

przyjęliśmy wiadomość, że pani Barbara Kudrycka,

w lipcu bieżącego roku do Komisji Europejskiej

o nadanie systemowi GMES nazwy „Copernicus” od

nazwiska wielkiego polskiego astronoma.

Wiemy, że

tuż przed wysłaniem tego listu pani minister otrzy-

mała w rozmowie telefonicznej zgodę na tę nazwę od

komisarza europejskiego Antonio Tajaniego.

Z wiel-

ką niecierpliwością oczekujemy na potwierdzenie pi-

semne tej zgody.

Jednocześnie niepokoją nas dwie sprawy:

1.

Niektóre koła w Niemczech wiążą nadanie na-

zwy „Copernicus” ze zgodą Polski na ﬁnansowanie

tego systemu z budżetu Unii Europejskiej.

Uważa-

my, że są to tak różne sprawy, iż nie powinny być

łączone.

2.

Niektóre osobistości niemieckie we współpracy

z Fundacją Współpracy Polsko-Niemieckiej zaprasza-

ją Polskę do dyskusji nad pochodzeniem Kopernika,

w kontekście pojednania polsko-niemieckiego.

Wyra-

zem tego jest zaproszenie polskiej młodzieży na spo-

tkanie w połowie wrześniu bieżącego roku w Berlinie

pt. „Rendez-vous z Kopernikiem”, organizowane nie-

stety z polską instytucją Centrum Badań Kosmicz-

nych PAN i kilkoma polskimi liceami w ramach

grantu wspomnianej fundacji.

Wiemy też, że strona

niemiecka będzie próbowała wpisać to spotkanie

w szerszą inicjatywę utworzenia sieci liceów polskich

i niemieckich pod patronatem Kopernika.

Jesteśmy jak najbardziej za dialogiem i przyjaź-

nią polsko-niemiecką, ale wiązanie tego z próbami

germanizacji Kopernika uważamy za bardzo niesto-

sowne.

Czy naprawdę będzie to służyć pojednaniu

polsko-niemieckiemu?

Wiemy, że MEN poczyniło

właściwe kroki, aby w miarę swoich możliwości sko-

rygować zaistniałą sytuację i usunąć najbardziej

drastyczne punkty programu spotkania młodzieży.

Wiemy też, że pan pełnomocnik ds. dialogu między-

narodowego wyraził negatywną opinię na temat

tego spotkania.

Natomiast niepokoimy się brakiem systemowego

wsparcia polskich podmiotów ze strony polskiej dy-

plomacji w tej tak delikatnej materii, jaką są stosun-

ki polsko-niemieckie.

Dlatego też prosimy Pana Pre-

miera o poczynienie zdecydowanych kroków, aby

odpowiednie służby MSZ podjęły potrzebne pilnie

dyplomatyczne akcje zgodne z polską racją stanu wo-

kół ﬁnalizowanianadanianazwy„Copernicus”sys-

temowi GMES i implikowania polskiej młodzieży

w dyskusje nad pochodzeniem Kopernika.

Będę bar-

dzo zobowiązany za szybką odpowiedź.

Poseł Jerzy Materna

Interpelacja

(nr 8532)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

w sprawie przyznania środków ﬁnansowych

na wyeksponowanie reliktów kościoła

św. Michała w Sanoku

Szanowny Panie Ministrze!

Miasto Sanok (woj.

podkarpackie) od kilku lat realizuje program Sanoc-

ki Park Dziedzictwa Kulturowego, którego celem jest

ożywienie gospodarcze i społeczne centrum Sanoka

oraz zwiększenie potencjału turystycznego miasta

poprzez przekształcenia architektoniczno-przestrzen-

ne.

Od kwietnia bieżącego roku rewitalizowany jest

wraz z przyległymi ulicami plac św. Michała.

Sanoc-

cy archeolodzy odkryli tu znakomicie zachowane fun-

damenty kościoła św. Michała, datowane na drugą

połowę XIV w., fundacji króla Kazimierza Wielkiego.

To odkrycie ma ogromne znaczenie nie tylko dla hi-

storii Sanoka, jest to bowiem najstarszy obiekt za-

bytkowy w mieście, ale jest także istotne dla historii

Polski, ponieważ w tym właśnie kościele w dniu

2 maja 1417 r. król Władysław Jagiełło brał ślub ze

swoją trzecią żoną Elżbietą z Pileckich Granowską.

Jest to obecnie jeden z najważniejszych obiektów wy-

336

kopaliskowych w kraju, a na dodatek na jego temat

istnieją jedynie szczątkowe informacje w źródłach

pisanych i ikonograﬁcznych.

Pierwotny projekt rewitalizacji nie zakładał za-

chowania widocznych reliktów kościoła św. Michała.

Jednakże waga odkrycia, poparta opinią rzeczoznaw-

cy pana ministra ds. opieki nad zabytkami prof. To-

masza Węcławowicza oraz znawcy archeologii miej-

skiej dr. Wojciecha Głowy, a także specjalistów z Pod-

karpackiego Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabyt-

ków, sprawiła, że burmistrz miasta Sanoka podjął

wstępną decyzję o wyeksponowaniu fragmentu fun-

damentów kościoła św. Michała.

Forma ekspozycji

pozostaje obecnie jeszcze kwestią otwartą i niewąt-

sowych.

Rozważane jest przykrycie fragmentu mu-

rów szklaną kopułą.

Z pewnością staną się one atrak-

cją turystyczną, zwłaszcza w związku z przypadają-

cą za 5 lat 600. rocznicą królewskiego ślubu.

Dla

mieszkańców ziemi sanockiej mają szansę stać się

ważnym czynnikiem kształtującym ich poczucie toż-

samości i związku z „małą ojczyzną”.

Jednakże wpro-

wadzenie zmian do pierwotnego projektu oznacza

duży wysiłek ﬁnansowy, trudny do udźwignięcia

przez sanockie władze samorządowe.

1.

Czy Pan Minister Kultury i Dziedzictwa Naro-

dowego mógłby wskazać źródło ewentualnego pozy-

skania dodatkowych środków ﬁnansowychnawyeks-

ponowanie reliktów gotyckiego kościoła św. Michała

w Sanoku?

2.

Jeśli źródło to pozostaje w dyspozycji Minister-

stwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, jakie wa-

runki należy spełnić, aby z tej puli środków ﬁnanso-

wych skorzystać?

Z poważaniem

Poseł Piotr Babinetz

Krosno, dnia 31 sierpnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 8533)

do ministra rozwoju regionalnego

w sprawie przebudowy drogi wojewódzkiej

Pani Minister!

Od wielu lat mieszkańcy, przedsię-

biorcy i samorządowcy zabiegają o przebudowę drogi

– Sieniawa – Przeworsk – Kańczuga – Dynów – Gra-

bownica Starzeńska.

Jest to droga strategiczna dla

rozwoju całego regionu.

W minionym roku zakończo-

no przebudowę drogi wojewódzkiej na odcinku Biłgo-

raj – Frampol.

Realizacja przebudowy drogi woje-

wódzkiej nr 835 prowadzącej z Biłgoraja do Lublina

podzielona jest na cztery zadania, obejmujące odcin-

ki: Biłgoraj – Frampol, Frampol – Wysokie, Wysokie

– Piotrków, Piotrków – Lublin.

Do tej pory wykonany

został jedynie odcinek Biłgoraj – Frampol.

Przygoto-

wany do inwestycji jest odcinek Frampol – Wysokie.

Gotowa jest pełna dokumentacja całej inwestycji

i wszystkie pozwolenia.

Niestety w obecnym roku in-

westycja ta znalazła się na liście rezerwowej Regio-

nalnego Programu Operacyjnego oraz na liście re-

zerwowej programu Rozwój Polski Wschodniej.

Dro-

ga wojewódzka nr 835 jest strategiczna dla rozwoju

tej części województwa lubelskiego.

Prowadzi z Lu-

blina przez Biłgoraj w kierunku Rzeszowa i Biesz-

czad.

W związku z budową autostrady A4 umożliwi-

łaby bezpośrednie połączenie województwa lubelskie-

go z autostradą A 4 a co za tym idzie, przyczyniłaby

się do rozwoju gospodarczego całego regionu.

Droga

nr 835 na odcinku Lublin – Biłgoraj charakteryzuje

się największym natężeniem ruchu ze wszystkich

dróg wojewódzkich w województwie lubelskim – oko-

ło 15 tysięcy samochodów na dobę.

Droga ta jest obec-

nie w złym stanie technicznym, co powoduje zagro-

żenie utraty zdrowia i życia podróżujących.

Dlatego

sze przeznaczenie środków na przebudowę odcinka

Frampol – Wysokie.

W przeciwnym razie zostaną

zmarnowane środki przeznaczone na projekty tech-

niczne a zezwolenia utracą ważność, zostanie zablo-

kowany dalszy rozwój regionu.

Zwiększy się także

zagrożenie bezpieczeństwa ruchu drogowego.

1.

Jakie działania podejmie Pani Minister w świe-

tle przedstawionych faktów, aby przebudowa drogi

mogła zostać jak najszybciej podjęta?

2.

Czy zostaną przeznaczone środki z programów

rządowych i europejskich na przebudowę drogi woje-

w bieżącym roku?

3.

Jeśli tak, to z jakiego programu zostaną prze-

znaczone środki?

W jakiej wysokości?

4.

Kiedy mieszkańcy mogą spodziewać się rozpo-

częcia realizacji przebudowy drogi wojewódzkiej

termin zakończenia realizacji tej inwestycji?

Z poważaniem

Poseł Piotr Szeliga

Biłgoraj, dnia 31 sierpnia 2012 r.

337

Interpelacja

(nr 8534)

do ministra obrony narodowej

w sprawie planów nabycia

oddzielnej jednostki militarnej

Ministra w sprawie planów nabycia przez polską ar-

mię uzbrojonych samolotów bezzałogowych i utwo-

rzenia z nich oddzielnej jednostki militarnej.

Według doniesień medialnych Ministerstwo Obro-

ny Narodowej planuje do 2018 r. nabyć 41 zestawów

samolotów bezzałogowych oraz 2 zestawy samolotów

operacyjnych posiadających uzbrojenie podobne do

wykorzystywanych przez armię Stanów Zjednoczo-

nych samolotów bezzałogowych typu Predator.

W wypowiedzi dla „Gazety Wyborczej” potwierdził

Pan plany stworzenia oddzielnej jednostki złożonej

z zakupionych samolotów bezzałogowych.

Generał

Waldemar Skrzypczak pełniący funkcję podsekreta-

rza stanu ds. uzbrojenia i modernizacji w Minister-

stwie Obrony Narodowej w wywiadzie dla TVN24

poinformował o planach nabycia przez ministerstwo

30 samolotów bezzałogowych.

Helsińska Fundacja Praw Człowieka w piśmie kie-

rowanym do Pana wskazuje, że takie samoloty są wy-

korzystywane przede wszystkim do selektywnej elimi-

nacji osób uwikłanych w terroryzm.

Dodatkowo Fun-

dacja podaje w wątpliwość możliwość prowadzenia

takich operacji w świetle obowiązującego w Polsce pra-

wa.

Według Organizacji Narodów Zjednoczonych sto-

sowanie takiej formy ataków wyklucza możliwość pod-

dania się przeciwnika, a co za tym idzie, godzi w pod-

stawowe zasady prawa międzynarodowego.

1.

Ile samolotów bezzałogowych planuje zakupić

Ministerstwo Obrony Narodowej i ile środków ﬁnan-

sowych zostanie wydanych na tę inwestycję?

2.

W jakim celu będą wykorzystywane samoloty

bezzałogowe?

3.

Jeśli samoloty będą wykorzystywane do selek-

tywnej eliminacji osób, to na mocy jakich przepisów

prawa polskiego lub międzynarodowego stanowią-

cych podstawę do legalnego przeprowadzania takich

operacji?

Z poważaniem

Poseł Robert Biedroń

Warszawa, dnia 31 sierpnia 2012 r.

(nr 8535)

do ministra gospodarki

w sprawie projektu założeń

o terminach zapłaty

nach zapłaty w transakcjach handlowych (Dz. U.

Nr 139, poz. 1323, z późn. zm.) stanowi, iż w przy-

padku gdy strony określiły w umowie termin zapłaty

nieniu swojego świadczenia niepieniężnego i doręcze-

niu dłużnikowi faktury lub rachunku do dnia zapła-

czenia pieniężnego.

Przedstawienie przygotowanego

w Ministerstwie Gospodarki projektu założeń do pro-

wadzenia zmian w przepisach przedmiotowej ustawy

mających na celu realizację obowiązku implementacji

do krajowego systemu prawnego dyrektywy Parla-

nościach w transakcjach handlowych.

Stosownie do

treści wskazanego projektu założeń zostanie wpro-

wadzona zasada, iż terminy umowne nie powinny

przekraczać 60 dni kalendarzowych, chyba że strony

wyraźnie ustalą inaczej i nie będzie to rażąco nie-

uczciwe wobec wierzyciela.

Wydłużenie bezodsetko-

wego okresu terminu zapłaty z 30 do 60 dni może

spowodować narzucenie przez silniejszą stronę umo-

wy maksymalnego umownego 60-dniowego terminu

przewidzianego na zapłatę oraz w efekcie zwiększe-

nie przewagi konkurencyjnej dużych sieci wobec ma-

łych dostawców.

Obecnie obowiązujące przepisy prze-

widują w tym zakresie skuteczniejszą ochronę słab-

szej strony stosunku umownego aniżeli ochrona

przewidziana w założeniach do projektowanych

zmian.

Ponadto posłużenie się zwrotem niedookre-

ślonym, wyrażającym się w możliwości ustalenia

w zapisach umowy dłuższego niż 60-dniowy terminu

przewidzianego na zapłatę pod warunkiem, że nie

będzie to rażąco nieuczciwe wobec wierzyciela, może

w praktyce skutkować nadużywaniem tejże możliwo-

ści.

Brak choćby niemającego charakteru enumera-

tywnego przykładowego wyliczenia rażąco nieuczci-

wego działania wobec wierzyciela rodzi zagrożenie

określenia w umowie odległego terminu płatności

wobec małych i średnich ﬁrmbędącychwgorszejpo-

zycji negocjacyjnej.

Brak takiej regulacji może nega-

tywnie wpłynąć na konkurencyjność, rentowność

oraz płynność ﬁnansową słabszej strony stosunku

umownego.

338

dzi na następujące pytania:

ostatecznym kształtem projektu nowelizacji bierze

pod uwagę możliwość pozostawienia dotychczaso-

wych zapisów art. 5 przedmiotowej ustawy odnośnie

do możliwości żądania odsetek ustawowych przez

czenia pieniężnego w przypadku określenia przez

strony w umowie terminu zapłaty dłuższego niż

30 dni jako rozwiązania zgodnego z dyspozycją

art. 12 ust. 3 dyrektywy Parlamentu Europejskiego

handlowych?

2.

Biorąc pod uwagę kryzys gospodarczy w skali

globalnej oraz konieczność zapewnienia pewności ob-

rotu gospodarczego, czy Ministerstwo Gospodarki

przewiduje wprowadzenie innych instrumentów słu-

żących ochronie sektora małych i średnich ﬁrmprzed

zapobieżeniem wystąpieniu problemów zatorów płat-

niczych?

3.

Czy Ministerstwo Gospodarki w pracach nad

ostatecznym brzmieniem projektu nowelizacji planu-

je dokonać dookreślenia klauzuli generalnej „rażącej

nieuczciwości wobec wierzyciela”?

Z poważaniem

Poseł Krzysztof Kłosowski

Warszawa, dnia 31 sierpnia 2012 r.

(nr 8536)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie wagi plecaków

Szanowna Pani Minister!

Zgodnie z rozporządze-

2009 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie bez-

pieczeństwa i higieny w publicznych i niepublicznych

szkołach i placówkach placówki w pomieszczeniach

szkoły mają zapewnić uczniom możliwość pozosta-

wienia części podręczników i przyborów szkolnych.

Rozporządzenie to zobowiązało placówki oświatowe

do zabezpieczenia pozostawionych przez uczniów

podręczników przed kradzieżą.

Jak donosi dziennik „Metro”, w rozporządzeniu

brak jest jednak konkretnych przepisów dotyczących

miejsca oraz sposobu przechowywania przyborów

szkolnych.

Gazeta podkreśla, iż skutkuje to brakiem

nadzoru nad procesem wywiązywania się z ww. re-

gulacji.

Ponadto informuje, iż władze miast nie

sprawdzają, czy szkoły przygotowały zamykane szaf-

ki, szuﬂadyczysątotylkonp.„wydzielonemiejsca

na parapecie”.

Gazeta podkreśla, iż w samej Warsza-

wie zamykaną szafkę dla każdego ucznia oferuje za-

ledwie 40% podstawówek.

Dodaje, iż te metalowe

konstrukcje są dość kosztowne, co ostatecznie znie-

chęca szkoły do ich zakupu.

Także portal Gazeta.pl

zwraca uwagę na brak środków ﬁnansowychwbu-

dżetach szkół na zakup solidnych szafek do placówek

oświatowych.

Zdaniem portalu wprowadzenie rozpo-

rządzenia skutkuje obciążaniem rodziców kosztami

jego realizacji.

Ponadto portal PAP Samorząd informuje, iż prze-

prowadzone przez stacje sanitarno-epidemiologiczne

badania wykazały, iż ponad 44% dzieci z miast i pra-

wie 38% dzieci z terenów wiejskich ma zbyt ciężkie

tornistry.

Główny inspektor sanitarny donosi, iż nad-

mierna waga tornistra może prowadzić m.in. do

skrzywień kręgosłupa, powodować bóle pleców czy

też zmniejszać pojemność płuc.

Z przeprowadzonych

badań wynika, iż im młodsze jest dziecko, tym czę-

ściej waga szkolnego plecaka przekracza dopuszczal-

ne 15% jego masy ciała.

Ponadto przedstawiciel sa-

nepidu twierdzi, iż nadmierna waga tornistrów czę-

sto wynika z przynoszenia do szkoły zbędnych

w danym dniu podręczników czy też strojów na zaję-

cia wychowania ﬁzycznego.

W związku z zaistniałą sytuacją zawracam się do

Pani Minister z pytaniami:

1.

Jak ministerstwo odnosi się do powyższej sy-

tuacji?

2.

Czy ministerstwo zamierza skonkretyzować

rozporządzenie, tak by wyeliminować sytuacje pozo-

stawiania podręczników i przyborów szkolnych m.in.

na szkolnych parapetach?

3.

Czy ministerstwo zamierza doﬁnansować

szkoły, tak by mogły one dostosować się do rzeczywi-

stych założeń rozporządzenia poprzez zakup i mon-

taż szafek metalowych, które zabezpieczałyby mienie

uczniów?

Z poważaniem

Poseł Maciej Orzechowski

Warszawa, dnia 31 sierpnia 2012 r.

(nr 8537)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

W myśl art. 14 ust. 3

339

zator meczu piłki nożnej (np. klub piłkarski) może

stosować zakazy klubowe wobec niesubordynowa-

nych kibiców.

Zgodnie z tym przepisem zakaz polega

na uniemożliwieniu wzięcia udziału w kolejnych me-

czach, jeśli dana osoba dopuściła się naruszenia re-

gulaminu obiektu (terenu) lub regulaminu imprezy

masowej.

Jednak, jak podkreśla „Dziennik Gazeta Praw-

na”, obecnie obowiązujące przepisy nie wskazują,

w jaki sposób informacja o wydanym zakazie klubo-

wym powinna zostać dostarczona ukaranemu kibi-

cowi.

Gazeta wskazuje, iż w praktyce organizatorzy

wysyłają pocztą „decyzje” o nałożeniu zakazu klubo-

wego, czyli doręczają te informacje w trybie art. 39

Kodeksu postępowania administracyjnego.

Postępu-

ją tak, choć ustawa o bezpieczeństwie imprez maso-

wych wyraźnie wyłącza regulacje ww. kodeksu przy

stosowaniu przepisów traktujących o zakazie klubo-

wym.

Jak informuje środowisko prawnicze, na które

powołuje się prasa, jedyną prawnie dopuszczalną for-

mą wypełnienia obowiązku organizatora, o którym

osobie, na którą został nałożony zakaz klubowy, pi-

semnego oświadczenia o zastosowaniu zakazu lub też

poinformowanie jej o tym ustnie.

kim zakresie, zamierza doprecyzować przepisy doty-

czące sposobu dostarczenia ukaranemu kibicowi in-

formacji o nałożonym zakazie klubowym?

Z poważaniem

Poseł Maciej Orzechowski

(nr 8538)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie wzrostu stawek godzinowych

Szanowna Pani Minister!

Nowe zasady odpłatno-

ści za przedszkola to efekt znowelizowanej ustawy

o systemie oświaty, uchwały samorządów oraz skutek

orzecznictwa wojewódzkich sądów administracyj-

nych.

Nowelizacja ustawy miała być odpowiedzią na

wątpliwości dotyczące interpretacji zakresu świad-

czeń udzielanych przez przedszkola, za które mogą

być pobierane opłaty.

Wyroki sądów wskazywały, iż

niedopuszczalne jest ustalanie jednej ryczałtowej opła-

ty, niezależnej od czasu, w jakim każde dziecko korzy-

sta ze świadczeń przedszkola.

Inicjatywie przyświeca-

ła również idea, by rodzice płacili wyłącznie za czas,

który dziecko faktycznie spędza w przedszkolu.

Wyżej wymieniona ustawa zmodyﬁkowaładeﬁni-

cję przedszkola publicznego.

Obecnie jest to placów-

ka, które zapewnia bezpłatne nauczanie, wychowa-

dzący, nie krótszym niż pięć godzin dziennie.

Prze-

pisy gwarantują więc każdemu uczęszczającemu do

przedszkola dziecku pięć godzin dziennie bezpłat-

nych zajęć w przedszkolu.

Zniesiono opłatę stałą

– podstawa programowa jest opłacana przez państwo.

Rodzice płacą więc tylko za czas spędzony przez

dziecko w przedszkolu, który wykracza poza pięć go-

dzin zajęć nauczania podstawy programowej.

Wyso-

kość stawki za każdą ponadprogramową godzinę

ustala organ prowadzący, czyli samorząd.

„Dziennik Gazeta Prawna” informuje, iż od wrze-

śnia opłaty za pobyt w przedszkolach wzrosną.

Ga-

zeta twierdzi, iż aby załatać dziurę we własnych bu-

dżetach i obniżyć rosnące koszty utrzymania przed-

szkoli, samorządy zamierzają przerzucić dodatkowe

obciążenia na portfele rodziców.

Z sondy przeprowa-

dzonej przez dziennik w 98 gminach wynika, iż wzrost

tych opłat planuje aż 40% ankietowanych samorzą-

dów.

Według prasy opłaty za przedszkola wzrosną

średnio o 80 zł miesięcznie.

Podniesienie opłat samorządy tłumaczą swoją

trudną sytuacją ﬁnansową.

Urzędnicytwierdzą,iżnie

mają środków na chociażby przeprowadzenie koniecz-

nych remontów.

Dodają oni, iż obecnie 72% wszystkich

wydatków na przedszkola stanowią wynagrodzenia

pracowników, a przecież budynki i pomieszczenia wy-

magają stałego utrzymania.

Według „Dziennika Ga-

zety Prawnej” argumenty samorządowców potwier-

dzają zebrane dane.

Wynika z nich, iż koszty prowa-

dzenia przedszkoli są coraz wyższe.

Gazeta powołuje

się na przykłady: Urząd Miasta Łodzi, który w 2010 r.

na utrzymanie przedszkoli wydał 109,5 mln zł, a rok

później już 15,6 mln zł więcej, z kolei Urząd Miasta

Kraków na przedszkola w 2010 r. przeznaczył 113 mln

zł, a w ubiegłym ponad 125 mln zł.

Według przedstawicieli wydziałów edukacji sytu-

ację mogłoby zmienić przyznanie subwencji na przed-

szkola.

Twierdzą oni, iż nie tylko obniżyłoby to kosz-

ty związane z uczęszczaniem dziecka do placówki, ale

zwiększyłoby też do nich dostęp.

Także rodzice i sa-

morządy ubolewają nad faktem, iż wciąż nie ma pro-

jektu założeń do ustawy, która wprowadzałaby moż-

liwość dotowania gminnych placówek.

1.

Czy i w jakim zakresie ministerstwo zamierza

wprowadzić możliwość subwencjonowania przedszko-

li publicznych?

2.

Jak przedstawiają się ewentualne ministerial-

ne propozycje zmian w ﬁnansowaniuplacówekprzed-

szkolnych?

3.

Jakie działania podejmuje ministerstwo w celu

zwiększenia dostępu dzieci do przedszkoli?

Z poważaniem

Poseł Maciej Orzechowski

340

Interpelacja

(nr 8539)

do ministra rozwoju regionalnego

w sprawie rosnących dysproporcji

Szanowna Pani Minister!

Według wyliczeń Głów-

nego Urzędu Statystycznego przeciętne wynagrodze-

nie brutto w kwietniu bieżącego roku wyniosło 3719,81 zł,

czyli wzrosło o 3,4% w stosunku do roku poprzednie-

go, a w ujęciu miesięcznym spadło o 1,3%.

Z danych

wynika też, iż w przedsiębiorstwach w kwietniu 2012 r.

było zatrudnionych 5530,6 tys. osób, czyli o 0,3% wię-

cej niż przed rokiem i o 0,1% mniej niż w marcu bie-

żącego roku.

Tymczasem „Dziennik Gazeta Prawna”

donosi, iż płace w najuboższych województwach kraju

coraz bardziej odstają od średniej krajowej.

Według

prasy z wyliczeń sporządzonych na podstawie danych

GUS wynika, iż problem ten dotyczy aż 13 woje-

wództw, gdzie pracujący w przemyśle otrzymują wy-

nagrodzenia niższe niż średnia krajowa.

Eksperci, na których powołuje się gazeta, twier-

dzą, iż dysproporcje w zarobkach dynamicznie się

zwiększają, głównie w regionach najbiedniejszych.

Dotyczyć to ma m.in. województw podlaskiego, pod-

karpackiego, warmińsko-mazurskiego, świętokrzy-

skiego, lubelskiego, kujawsko-pomorskiego, zachod-

nio-pomorskiego czy też łódzkiego.

Zdaniem przed-

siębiorców sytuacja ta jest skutkiem niewykorzysta-

nej szansy „podciągnięcia” tych regionów cywiliza-

cyjnie i gospodarczo za pomocą środków z funduszy

Wspólnoty dla Polski wschodniej, które mają wspie-

rać ich rozwój.

Odpowiedzialnością za taki stan rze-

czy eksperci obarczają władze lokalne, w których

kompetencji leży wykorzystanie pieniędzy na prze-

kształcanie struktury gospodarki w ich regionach

i budowę nowoczesnych przemysłów.

Uczeni z Instytutu Badań nad Gospodarką Ryn-

kową, na których opinię powołuje się „Dziennik Ga-

zeta Prawna”, prognozują, iż różnice w poziomie wy-

nagrodzeń między regionami będą się utrzymywać

także w przyszłości.

Zmianę takiej niekorzystnej sy-

tuacji widzą oni w rozwoju gospodarczym najsłab-

szych regionów, który mógłby przyspieszyć w wyniku

na przykład poprawy infrastruktury komunikacyjnej

i biznesowej.

2.

Czy ministerstwo zamierza przeprowadzić

Z poważaniem

Poseł Maciej Orzechowski

(nr 8540)

do ministra ﬁnansów

w sprawie dysponowania

przez instytucje ﬁnansowe

Szanowny Panie Ministrze!

Zgodnie z art. 56

posiadacz rachunku oszczędnościowego, rachunku

oszczędnościowo-rozliczeniowego lub rachunku ter-

minowej lokaty oszczędnościowej może polecić pisem-

nie bankowi dokonanie po swojej śmierci wypłaty

żonkowi, wstępnym, zstępnym lub rodzeństwu okre-

ślonej kwoty pieniężnej.

Wypłata środków z rachun-

ku bankowego po śmierci posiadacza rachunku może

nastąpić jedynie na rzecz spadkobierców, którzy

przedstawią postanowienie o stwierdzeniu nabycia

spadku lub poświadczenie dziedziczenia, czyli innymi

słowy po przedstawieniu jednego z ww. dokumentów,

które potwierdzają z punktu widzenia prawnego

uprawnienia do podjęcia środków po zmarłym posia-

daczu rachunku.

Wypłata na rzecz każdego ze spad-

kobierców następuje w proporcji właściwej do naby-

tego udziału spadkowego.

Jednakże nie każdy klient banku w umowie za-

znacza, na jakiej zasadzie pozostałe po nim środki

ﬁnansowemajązostaćrozdysponowane.

Tymczasem

instytucje bankowe wymagają, aby to uprawnione

osoby zgłaszały się po pieniądze krewnych.

Jeśli tego

nie zrobią, to np. w bankach czekają one na specjal-

nych kontach przez 10 lat.

Jak donosi „Dziennik Ga-

zeta Prawna”, po tym okresie konta są likwidowane,

a pieniądze przechodzą na własność banku.

Problem w tym, że spadkobiercy najpierw muszą

wiedzieć, że takie pieniądze istnieją.

Polacy nie są też

świadomi, że pieniądze w OFE podlegają dziedzicze-

niu.

Zdaniem prasy nawet 10 mld zł może czekać na

spadkobierców zmarłych klientów banków, otwar-

tych funduszy emerytalnych i innych instytucji ﬁ-

nansowych.

Tylko towarzystwa ubezpieczeniowe

utrzymują, że u nich takiego problemu nie ma, bo

zawiadamiają do skutku uposażonych o konieczności

likwidacji polisy.

Eksperci twierdzą, iż część z ww. miliardów nigdy

nie traﬁdospadkobierców.

Instytucjeﬁnansowenie

mają bowiem obowiązku ich poszukiwania.

Jak pod-

kreślają specjaliści, stwarzać to może ryzyko malwer-

sacji, bo jeśli ktoś w banku widzi, że konto jest dłuż-

szy czas nieużywane, może doprowadzić do jego za-

341

mknięcia i przejęcia pieniędzy bez najmniejszych

konsekwencji karnych.

„Dziennik Gazeta Prawna” podaje także pozy-

tywny przykład postępowania jednego z banków, któ-

ry zawiadomił urząd gminy, że klient zmarł i pozo-

stawił lokatę.

Urząd skierował sprawę do sądu, aby

to on zdecydował, co zrobić z pieniędzmi.

Ten nato-

miast rozstrzygnął, iż środki należy przekazać na

rzecz Skarbu Państwa.

Takie przypadki to jednak

według członków Komisji Nadzoru Finansowego wy-

jątki, ponieważ ich zdaniem bankom nie zależy, aby

spadkobiercy masowo zgłaszali się po pieniądze.

Eksperci, na których powołuje się „Dziennik Ga-

zeta Prawna”, uważają, że w Polsce identyﬁkacja

zmarłych klientów nie powinna być trudna, wystar-

czyłoby stworzyć bazę danych „znikających numerów

PESEL”.

Na tej podstawie bank z łatwością mógłby

stwierdzić, że dana osoba nie żyje, i zawiadomić spad-

kobierców o możliwości podjęcia pieniędzy – jeśli

oczywiście zostali oni wyznaczeni w dokumentach

banku.

Co ciekawe, ekspert ds. ubezpieczeń zapewnia na

łamach prasy, że jeśli zakład ma pełne dane, to sku-

tecznie kontaktuje się z uposażonym, a prawo mówi,

że po trzech latach roszczenie się przedawnia.

Jed-

nakże nie da się nie zauważyć, iż w przypadku gdy

dane są niepełne lub instytucja nie skontaktuje się

z odpowiednimi osobami przez ww. okres, nie zosta-

ną wyciągnięte żadne konsekwencje.

w interpelacji problemu?

2.

Czy ministerstwo zamierza wprowadzić ustawo-

wy obowiązek zawierania z klientami banków i ﬁrm

ubezpieczeniowych umów zawierających informacje nt.

dyspozycji środkami na wypadek ich śmierci?

3.

Czy ministerstwo zamierza wprowadzić sys-

tem zaproponowany przez ekspertów, na podstawie

którego instytucja ﬁnansowamogłabystwierdzić,że

dany klient nie żyje, i po tychże ustaleniach miałaby

obowiązek zawiadomić spadkobierców o możliwości

podjęcia pieniędzy?

Z poważaniem

Poseł Maciej Orzechowski

(nr 8541)

do ministra zdrowia

w sprawie zmiany nazwy egzaminu,

Szanowny Panie Ministrze!

Obecnie sprawdzian,

po którym lekarz uzyskuje prawo wykonywania za-

wodu, to lekarski egzamin państwowy (LEP).

Od

2013 r. będzie funkcjonował pod nazwa lekarski eg-

zamin końcowy (LEK), a zmianę wprowadziła nowe-

Okazuje się jednak, iż pod nazwą LEP egzamin

został wpisany do traktatu akcesyjnego oraz załącz-

nika V dyrektywy 2005/36/WE Parlamentu Europej-

skiego z 7 września 2005 r.

Na podstawie tego ostat-

niego dokumentu wszystkie kraje członkowskie au-

tomatycznie uznają kwaliﬁkacjespecjalistówzpozo-

stałych państw UE.

Polska powinna więc poinformo-

wać o planowanej zmianie nazwy egzaminu Komisję

Europejską.

Informacja ta powinna być zaś przed-

miotem obrad grupy koordynatorów ds. uznawania

kwaliﬁkacjizawodowych,czyliekspertówzposzcze-

gólnych państw członkowskich.

Następnie komisja

musi opublikować komunikat o zmianie w załączni-

ku dyrektywy w Dzienniku Urzędowym UE.

Z infor-

macji, jakie uzyskał „Dziennik Gazeta Prawna” wy-

nika, iż czas trwania tej procedury zależy od Komisji

Europejskiej.

Jednak, jak podaje gazeta, notyﬁkacja

nie została jeszcze przekazana.

Konsekwencje zaniechania dla młodych lekarzy

mogą okazać się dotkliwe.

Egzamin pod nową nazwą

odbędzie się bowiem po raz pierwszy już w lutym.

Jego absolwenci, którzy zechcą wyjechać do pracy za

granicę lub rozpocząć tam naukę w wybranej specja-

lizacji, będą mieli problemy.

Dotychczas wystarczyło

do tego zdanie egzaminu i uzyskanie odpowiedniego

zaświadczenia z polskiej izby lekarskiej.

1.

Jakie działania podjęło Ministerstwo Zdrowia

w sprawie przekazania odpowiednich informacji Ko-

misji Europejskiej?

2.

Czy i kiedy ministerstwo zamierza przekazać

Komisji Europejskiej notyﬁkacjędotyczącązmiany

wykonywania zawodu?

Z poważaniem

Poseł Maciej Orzechowski

342

Interpelacja

(nr 8542)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie możliwości wystąpienia w Polsce

Dzisiejsza sytuacja demograﬁcznanaszegokraju

wygląda bardzo źle.

„Dziennik Gazeta Prawna” pod-

nosi, iż na 1000 mieszkańców rodzi się w Polsce za-

ledwie 10 dzieci, a wskaźnik dzietności wynosi zale-

dwie 1,3. DGP wylicza, że w ten sposób Polska zaj-

muje 208 miejsce na świecie na 228 krajów.

Tymcza-

sem według specjalistów cytowanych przez gazetę,

aby zachować stabilność polskiego społeczeństwa, co

roku w naszym kraju powinno rodzić się 600–650

tys. dzieci.

Według szacunków w 2012 r. na świat

przyjdzie zaledwie 370–380 tys. małych Polaków.

Bez wątpienia główną z przyczyn tej trudnej sy-

tuacji demograﬁcznejjestwysokiebezrobociewśród

młodych ludzi oraz brak wystarczającej pomocy ze

strony państwa.

Jedyną szansą na poprawienie tego

stanu rzeczy jest podjęcie przez polski rząd komplek-

sowych działań zmierzających do opracowania i wdro-

żenia spójnej polityki prorodzinnej.

Dziś, po okresie

rządów Platformy Obywatelskiej widać, że takiej po-

lityki brakuje.

Młodzi ludzie wyjechali za granicę za

chlebem.

Ci, którzy zostali, martwią się, czy w sytu-

acji kryzysu gospodarczego nie stracą pracy.

Rząd

wycofuje się z programu pomocowego „Rodzina na

swoim”.

W wielu miejscach w Polsce brakuje żłobków,

przedszkoli.

Polskie samorządy nie są w stanie za-

pewnić odpowiedniej ilości miejsc w przedszkolach,

gdyż te placówki nie są objęte subwencją oświatową.

Niewielu młodych ludzi stać na wynajem opiekunki

do dziecka.

Przy niepewnej sytuacji na rynku pracy

odkładana jest więc decyzja o urodzeniu dziecka na

późniejszy okres życia.

Jak podkreślają eksperci, pol-

ski rząd ma ostatnią szansę, aby nie doprowadzić do

zapaści demograﬁcznej.

Należy jednak radykalnie

zmienić, a w zasadzie wprowadzić politykę, która bę-

dzie rzeczywiście pomagała polskim rodzinom.

Wobec powyższego proszę o udzielenie szczegó-

łowych i wyczerpujących wyjaśnień w przedmiocie

pytań:

1.

Jakie konkretne działania zamierza podjąć

polski rząd, aby nie doprowadzić do zapaści demogra-

ﬁcznej?

2.

Czy Pana ministrowie opracują lub są w trak-

cie opracowywania kompleksowego programu polity-

ki prorodzinnej, w którym zawarte byłyby mechani-

zmy zachęcające młode małżeństwa do podjęcia de-

cyzji o urodzeniu dziecka?

3.

Dlaczego polski rząd zdecydował się na likwi-

dację programu „Rodzina na swoim”?

Czy w najbliż-

szym czasie zamierza Pan przywrócić obywatelom

możliwość skorzystania z tego typu programu?

Poseł Jacek Osuch

Warszawa, dnia 31 sierpnia 2012 r.

(nr 8543)

do ministra transportu,

miejscówek w pociągach TLK

Obecnie funkcjonujący system rezerwacji miejsc

w pociągach jest mocno przestarzały i winien być

zmodernizowany, gdyż utrudnia pasażerom dokona-

nie rezerwacji miejsc w pociągach.

W godz. od 0.00

do 1.00 z powodu rzekomej konserwacji systemu

w kasach biletowych nie da się zakupić biletu-miej-

scówki.

Tymczasem wydaje się, że przy dzisiejszym

rozwoju techniki PKP winno podjąć działania elimi-

nujące tak długi czas (60 minut), w którym pasażer

nie może kupić biletu z rezerwacją miejsca.

Dopusz-

czalny czas konserwacji systemu powinien wynosić

maksymalnie 10 minut.

Kolejnym problemem jest rzekomy brak dostęp-

ności miejsc w pociągach nocnych Twoich Linii Ko-

lejowych, objętych całkowitą rezerwacją miejsc.

Sy-

tuacja taka miała miejsce 25 sierpnia na stacji War-

szawa Centralna.

Podróżny chciał kupić bilet na po-

ciąg TLK „Monciak-Krupówki” relacji Gdynia Gł.

–Kraków/Zakopane.

W kasie biletowej na Dworcu

Centralnym uzyskał informację o braku wolnych

miejsc w tym pociągu i otrzymał stosowne poświad-

czenie.

Tymczasem po wejściu do pociągu okazało

się, że w składzie jest jeszcze kilkadziesiąt dostęp-

nych miejsc siedzących zarówno w klasie 1, jak

i w klasie 2.

Taka sytuacja pokazuje, że system re-

zerwacji miejsc powinien być jak najszybciej zmoder-

nizowany i udoskonalony, tak aby na bieżąco pasażer

i pracownicy kas mieli realne informacje o wolnych

miejscach w pociągu.

Za całkowicie niedopuszczalne

uważam pobieranie przez przewoźników kwoty 5 zł

za miejscówkę w sytuacji, gdy pasażer zamiast wska-

zanego na bilecie miejsca uzyskuje informację, że

otrzymuje miejscówkę bez wskazanego miejsca.

kwoty za wydanie rezerwacji miejsca w pociągu.

Kwota 5 zł za miejscówkę wydaje się całkowicie nie-

uzasadniona ekonomicznie.

Wejście w życie zapisów

dotyczących obowiązkowej rezerwacji miejsc było tak

naprawdę wprowadzeniem wysokiej podwyżki cen

biletów w pociągach klasy ekonomicznej.

Stąd mój

343

apel o podjęcie działań, które obniżą cenę miejscówki

w 2 klasie do poziomu 2–3 zł za rezerwację jednego

miejsca w pociągu TLK w klasie 2.

Samo wprowa-

dzenie rezerwacji uważam za słuszny kierunek dzia-

łania, jednak PKP IC winno poczynić dalsze kroki

celem dopracowania oferty rezerwacji miejsce w po-

ciągach klasy ekonomicznej.

Wobec powyższego proszę o informacje:

dernizacja systemu sprzedaży miejscówek, tak aby

była dostępna sprzedaż z rezerwacją także w godz.

od 0.00 do 1.00?

2.

Dlaczego obecny system rezerwacji błędnie in-

formuje pasażerów o całkowitym zajęciu miejsc w po-

ciągu, gdy tymczasem w składzie jest jeszcze kilka-

dziesiąt wolnych miejsc siedzących?

3.

Czy ministerstwo transportu podejmie rozmo-

wy z PKP IC mające na celu obniżenie stawek za

rezerwację miejsc w wagonach 2 klasy w pociągach

TLK do kwoty 2–3 zł?

4.

Wprowadzony przez PKP IC system całkowitej

rezerwacji miejsc w pociągach TLK był wprowadzony

pilotażowo przed Euro 2012.

Czy we wszystkich uru-

chamianych pociągach ekonomicznych przewiduje się

od nowego rozkładu jazdy wprowadzenie całkowitej

rezerwacji miejsc lub fakultatywnej rezerwacji?

Czy

lista pociągów objętych całkowitą rezerwacją miejsc

zostanie rozszerzona?

Jeśli tak, to o które pociągi?

Z poważaniem

Poseł Jacek Osuch

(nr 8544)

do prezesa Rady Ministrów

samorządowych kolegiów odwoławczych

Szanowny Panie Premierze!

Samorządowe kole-

gia odwoławcze są organami wyższego stopnia w in-

dywidualnych sprawach z zakresu administracji pu-

blicznej należących do właściwości jednostek samo-

rządu terytorialnego.

Zgodnie z zapisami Kodeksu

postępowania administracyjnego organy administra-

cji publicznej obowiązane są załatwić sprawy bez

stępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie

od dnia otrzymania odwołania.

W związku z pojawia-

opóźnienia w rozstrzyganiu spraw przez samorządo-

we kolegia odwoławcze, które dotyczą ważnych spraw

1.

Ile spraw traﬁłodosamorządowychkolegiów

odwoławczych w latach 2008–2012?

Proszę o podanie

danych za każdy rok osobno oraz danych za rok 2012

do lipca br.

2.

Ile spraw było załatwionych z naruszeniem ter-

minów określonych w art. 35 Kodeksu postępowania

administracyjnego?

Proszę o podanie danych za każ-

dy rok (2008–2011) osobno oraz danych za rok 2012

3.

Ile złożono skarg do wojewódzkich sądów admi-

nistracyjnych na bezczynność samorządowych kole-

giów odwoławczych oraz przewlekłość postępowania?

4.

Ile osób było zatrudnionych w latach 2008–2011

w samorządowych kolegiach odwoławczych?

Proszę

trudnionych obecnie?

5.

Jakie nakłady przeznaczone były z budżetu

państwa na funkcjonowanie samorządowych kole-

giów odwoławczych w latach 2008–2011?

Jaki budżet

przewidziany jest na obecny rok?

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Maks Kraczkowski

Warszawa, dnia 31 sierpnia 2012 r.

(nr 8545)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie dokumentu Komisji Europejskiej

„Energy Roadmap 2050”

Szanowny Panie Premierze!

W grudniu 2011 r.

Komisja Europejska opublikowała dokument „Ener-

gy Roadmap 2050”, w której przedstawiła propozy-

cję działań zmierzających do uzyskania w roku 2050

co najmniej 80% redukcji gazów cieplarnianych

w skali UE.

Celem tego dokumentu jest redukcja 50% antro-

pogennych emisji globalnych, natomiast dla krajów

rozwiniętych 80–95% redukcji do roku 2050.

Przed-

stawiona propozycja UE została wielokrotnie odrzu-

cona przez inne kraje podczas konferencji w Kopen-

hadze, Cancun i Durbanie.

Przyjęcie dokumentu „Energy Roadmap 2050”

przez KE niesie dla Polski liczne zagrożenia poprzez

wpływ na sektor energetyczny, rozwój gospodarczy

przemysłu i gospodarek domowych.

Zgodnie z opracowaną przez Krajową Izbę Gospo-

darczą oceną wpływu ustanowienia celów redukcji

emisji wg dokumentu KE „Energy Roadmap 2050”

wynika, że:

1) nastąpią znaczące wzrosty cen energii elek-

trycznej i ciepła; po roku 2020 ceny będą 3–4-krotnie

wyższe od cen z roku 2005; szacuje się, że cena ener-

gii w roku 2050 wynosić będzie 470 zł/MWh;

344

2) niezbędne nakłady inwestycyjne na zakup za-

awansowanych i niezwykle drogich technologii sza-

cuje się w przedziale 336–352 mld zł (wzrost o 106–

–122%) na lata 2011–2050;

3) nastąpią wysokie koszty zakupu uprawnień

emisyjnych; zgodne z planami UE po roku 2020 zo-

stanie utworzony centralny fundusz gromadzący

środki ze sprzedaży uprawnień emisyjnych, który

spowoduje, że zgromadzone środki będą traﬁaćpoza

polską gospodarkę, przez co będzie to kolejne obcią-

żenie dla przedsiębiorców o charakterze parapodat-

kowym; szacowane koszty zakupu uprawnień to od

11 do 67 mld zł rocznie w latach 2020–2050;

4) nowa polityka energetyczna będzie miała nega-

tywny wpływ na gospodarkę, przemysł i gospodar-

stwa domowe; nastąpi znaczące spowolnienie gospo-

darki, spadek PKB do roku 2030 osiągnie od 8 do

10%, a w roku 2050 12,5%; nastąpi wzrost kosztów

wytwarzania w przemyśle, po ok. 25% wyniku ﬁnan-

sowego; oprócz sektora energetycznego skutki odczu-

ją działy: produkcji wyrobów metalowych, chemicz-

nych, z surowców mineralnych, z papieru oraz z drew-

na; gospodarstwa domowe będą ponosić znaczne kosz-

ty energii, w stosunku do mediany dochodu w 2020 r.

14%, w 2030 r.

– 15,3% a w 2050 r.

– 14,6%.

Skutki przyjęcia dokumentu „Energy Roadmap

2050”, tj. wzrostu cen energii, będą znacznie większe

niż w innych krajach UE z powodu naszej struktury

technologicznej systemu energetycznego.

Zakup tech-

nologii niskoemisyjnych nie wpłynie na polską go-

spodarkę, ponieważ zmuszeni będziemy importować

specjalistyczne urządzenia.

W warunkach Polski nie-

zbędne będzie wybudowanie elektrowni jądrowych,

wiatrowych, elektrowni i elektrociepłowni gazowych,

co będzie się wiązało z dużym oporem społeczności

lokalnych.

Skutkiem takiego działania będzie jedynie

wspieranie rozwoju przemysłu w innych krajach przy

ogromnych wydatkach każdego gospodarstwa domo-

wego w Polsce.

W związku z przedstawionymi przeze mnie dany-

mi na podstawie opracowania Krajowej Izby Gospo-

darczej uprzejmie proszę o odpowiedź na następujące

go przez KE dokumentu „Energy Roadmap 2050”?

2.

Jakie działania podjął rząd od grudnia 2011 r.,

aby zminimalizować przyszłe skutki obowiązywania

polityki dekarbonizacji dla polskiej gospodarki?

3.

Czy wykonano analizy ekonomiczne wpływu

obowiązywania tego dokumentu na polską gospodar-

kę?

Jeżeli tak, to proszę o przedstawienie takiego

dokumentu z zawarciem m.in. danych bazowych, na

jakich opierano analizy.

4.

Jakie jest stanowisko rządu w sprawie utworze-

nia centralnego urzędu w UE gromadzącego środki

ﬁnansowezazakupprawemisyjnych?

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Maks Kraczkowski

(nr 8546)

do prezesa Rady Ministrów

Funduszu Rezerwy Demograﬁcznej

Szanowny Panie Premierze!

Z dużym niepokojem

przyjąłem fakt wydania przez Radę Ministrów roz-

korzystania w 2012 r. środków Funduszu Rezerwy

Demograﬁcznejnauzupełnienieniedoborufunduszu

emerytalnego wynikającego z przyczyn demograﬁcz-

nych.

Pana rząd zdecydował się na wydatkowanie

prawie 3 mld zł w tym roku.

Zgodnie z ustawą o sys-

temie ubezpieczeń społecznych środki zgromadzone

na FRD mogą być wykorzystane na uzupełnienie wy-

nikającego z przyczyn demograﬁcznych niedoboru

funduszu emerytalnego.

W związku z powyższym

1.

Jakie środki z Funduszu Rezerwy Demogra-

ﬁcznejzostałyprzeznaczonewlatach2008–2012na

uzupełnienie niedoboru funduszu emerytalnego?

Ja-

kie wydatki planowane są w roku 2013?

2.

W związku z faktem, że gospodarka ﬁnansowa

nego, zwracam się z prośbą o przedstawienie wszyst-

kich prognoz przygotowanych dla FRD od czasu jego

powstania.

3.

Czy w Pana ocenie sytuacja demograﬁcznana-

szego kraju jest na tyle dramatyczna, aby używać

środków z FRD, które z założenia miały być urucha-

miane dopiero po 2020 r.?

4.

Jakie kroki podejmuje rząd w celu zwiększenia

dzietności wśród polskich rodzin, aby zapobiec kata-

stroﬁedemograﬁcznej?

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Maks Kraczkowski

(nr 8547)

do ministra ﬁnansów

w sprawie wprowadzenia reguły wydatkowej

Szanowny Panie Ministrze!

Z informacji praso-

wych (m.in. „Dziennik Gazeta Prawna”) wynika, że

opóźnione zostały prace nad wprowadzeniem reguły

wydatkowej – projekt nowelizacji ustawy o ﬁnansach

publicznych znajduje się w wykazie prac legislacyj-

nych rządu – natomiast obecnie jest on na etapie

uzgodnień międzyresortowych.

W związku z powyż-

345

1.

Kiedy planowane jest przyjęcie reguły wydat-

kowej?

2.

Jakie są główne założenia projektu zmiany

ustawy w tym zakresie?

3.

Jakie skutki może mieć opóźnienie w jej przy-

jęciu?

W szczególności jakie konsekwencje będą z tym

związane w kontekście uchwalania budżetów przez

jednostki samorządu terytorialnego?

4.

Z czego wynika opóźnienie w pracach legisla-

cyjnych i kto jest za nie odpowiedzialny?

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Maks Kraczkowski

(nr 8548)

do ministra sportu i turystyki

w sprawie dostosowania statutów

Szanowna Pani Minister!

Ustawa o sporcie w art. 82

ust. 2 zobowiązuje polskie związki sportowe do do-

stosowania swojej działalności, w szczególności obo-

wiązujące w nich statuty oraz regulaminy, do wyma-

ustawy.

Część obecnie działających polskich związ-

ków sportowych nie spełnia zapisów art. 11 ust. 2

pkt 4 ustawy.

1.

W jaki sposób resort monitoruje realizację ww.

przepisów ustawy przez polskie związki sportowe?

2.

Czy po 15 października 2012 r. polskie związki

sportowe, które nie spełniają wymogów ustawy, zo-

staną wykreślone z wykazu polskich związków spor-

towych prowadzonego przez ministerstwo?

3.

Ile obecnie działających polskich związków

sportowych dostosowało swoje statuty do przepisów

ustawy o sporcie?

4.

Jakie obecnie funkcjonujące polskie związki

sportowe nie spełniają kryteriów przewidzianych

5.

Czy w środowisku sportowym polskich związ-

ków sportowych trwają debaty dotyczące połączenia

określonych polskich związków sportowych, które

Z poważaniem

Poseł Tomasz Garbowski

oraz grupa posłów

Warszawa, dnia 31 sierpnia 2012 r.

(nr 8549)

do ministra zdrowia

naskórka (epidermolysis bullosa)

Szanowny Panie Ministrze!

Pęcherzowe oddziela-

nie się naskórka (łac. epidermolysis bullosa) – grupa

pęcherzowych chorób skóry uwarunkowanych gene-

tycznie.

Wspólną cechą tych chorób jest występowa-

nie pęcherzy wskutek urazów mechanicznych.

Ciało

człowiek dotkniętego EB wygląda jak poparzone.

Jego skóra nie znosi dotyku, mocniejszego ucisku,

uderzenia.

Nawet tarcie naskórka o ubranie sprawia,

że tworzą się pęcherze, potem pękają, skóra się zlepia

i powstają blizny.

Pęcherze niejednokrotnie tworzą

się w jamie ustnej i w przełyku, co jest przyczyną

niedożywienia i często kończy się zgonem małych

dzieci.

Co trzeci chory ma tzw. dystroﬁcznąpostać

choroby, przełyk jest zwężony, a na całym ciele two-

rzą się pęcherze i rany, które po latach często prowa-

dzą do raka skóry.

W 2008 r. epidermolysis bullosa wpisano na listę

chorób przewlekłych, dzięki czemu chorzy mają do-

stęp do darmowych opatrunków, które dostają też

chorzy z przewlekłymi owrzodzeniami.

Niestety nie

wszyscy mogą z nich korzystać, ponieważ przykle-

jają się one do ran i kiedy trzeba je zmieniać, zrywa

się je ze skórą, co powoduje ból, a rana jeszcze się

powiększa.

Są też takie, które nie chłoną wydzieliny

z ran, co sprawia, że rany w ogóle się nie goją.

Ist-

nieją natomiast na rynku specjalne opatrunki prze-

znaczone dla chorych na EB.

Wykonane są one

z poliuretanowej powłoczki i nie przyklejają się do

rany, można je zmieniać co kilka dni.

Cena tylko

jednego opatrunku wynosi ok. 250 zł.

W Polsce ok.

300 chorych potrzebuje tychże opatrunków, na któ-

re niestety ich nie stać.

1.

Czy stowarzyszenie Debra pisało do ministra

2.

Czy któryś z producentów opatrunków dla cho-

rych na epidermolysis bullosa składał wniosek o re-

fundację tychże opatrunków?

Jeżeli zostały złożone

wnioski, to proszę o podanie nazwy producenta, daty

złożenia wniosku i odpowiedzi, jaka została udzielo-

na przez Ministerstwo Zdrowia.

3.

Czy budżet NFZ byłby w stanie przeznaczyć

środki na refundację opatrunków dla naprawdę nie-

dużej (w porównaniu do innych jednostek chorobo-

wych) liczby chorych na pęcherzowe oddzielanie się

naskórka?

Z poważaniem

Posłowie Jacek Kwiatkowski

i Andrzej Lewandowski

Konin, dnia 31 sierpnia 2012 r.

346

Interpelacja

(nr 8550)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie dostępu do Internetu

w komisariatach Policji na terenie

całej Polski

Szanowny Panie Ministrze!

W dzisiejszych cza-

sach Internet stał się prawdziwą skarbnicą wiedzy,

jak i nowych informacji.

Dzięki niemu można prze-

prowadzić wiele spraw w dużo krótszym czasie i nie

ruszając się z miejsca.

Nie bez znaczenia komputery

z dostępem do Internetu znalazły swoje miejsce

w rozmaitych miejscach pracy.

Dzięki nim wydajność

pracy jest kilkakrotnie wyższa.

Można byłoby przy-

puszczać, że Internet jest ogólnodostępnym narzę-

dziem pracy.

Niestety dochodzą do nas sygnały, że

w wielu polskich komisariatach Internet, owszem,

jest, ale tylko dla wybranych (np. komendantów, na-

czelników).

Policjanci, aby uzyskać ważne informacje

niezbędne im do pracy, zmuszeni są do korzystania

z Internetu w prywatnych telefonach bądź składają

się co miesiąc na łącze internetowe.

1.

Ile procent komisariatów Policji ma dostęp do

Internetu na terenie Polski?

2.

Ile komputerów znajduje się na komisariatach,

a ile z nich jest podłączonych do sieci internetowej?

3.

Prosimy o podział procentowy dla województw

i gmin, w którym zostanie przedstawiona ogólna liczba

komputerów w danym komisariacie oraz liczba kompu-

terów ze stałym dostępem do łącza internetowego.

4.

Czy tak duża ilość komputerów niepodłączonych

do sieci nie sugeruje, że tylko pracownicy wyższych

szczebli mogą swobodnie korzystać z Internetu?

5.

Z usług jakich operatorów korzystają komisa-

riaty i czy dany operator został wyłoniony w ramach

przetargu?

Z poważaniem

Posłowie Jacek Kwiatkowski

Interpelacja

(nr 8551)

do ministra zdrowia

w sprawie zajęcia stanowiska

przez Ministerstwo Zdrowia

wobec planowanego ogłoszenia

przez Komisję Europejską projektu rewizji

dyrektywy 2001/37/WE

Parlamentu Europejskiego i Rady

Szanowny Panie Ministrze!

Zwracam się z inter-

pelacją dotyczącą stanu wiedzy ministerstwa oraz zaj-

mowanego stanowiska wobec planowanego ogłoszenia

w najbliższych dniach Komisja Europejska ma przed-

stawić gotowy już projekt zmian w dyrektywie.

Mini-

sterstwo Zdrowia będzie wiodącym ministerstwem, ze

względu na tematykę dyrektywy tego aktu.

mację:

Czy Ministerstwo Zdrowia prowadzi stały moni-

toring prac w Komisji Europejskiej nad zmianami

w tej dyrektywie?

Czy Ministerstwo Zdrowia zamierza przeprowa-

dzić konsultacje społeczne w sprawie zakresu zmian

zaproponowanych przez Komisję?

Jeśli tak, to w ja-

kim trybie?

Czy ministerstwo weźmie i w jakim zakresie pod

uwagę dotychczasowe stanowiska zajmowane przez

inne ministerstwa?

Ile czasu ministerstwo zamierza poświęcić na pra-

cę nad implementacją tej dyrektywy w Polsce?

Kiedy proponowane zmiany mogą traﬁćdoSejmu

RP?

Zdaję sobie sprawę, że na tym etapie ministerstwo

nie może jeszcze odnieść się do merytorycznego za-

kresu proponowanych zmian.

Mam jednak nadzieję,

że dysponuje wiedzą na temat stanu prac w Komisji

Europejskiej i jest przygotowane do przeprowadzenia

szerokich konsultacji społecznych.

Z wyrazami szacunku

Poseł Adam Hofman

Warszawa, dnia 31 sierpnia 2012 r.

347

Interpelacja

(nr 8552)

do ministra spraw zagranicznych

zagranicznej kwestia utrzymywania właściwych re-

lacji macierzy z ok. 15-milionową Polonią oraz z Po-

lakami z zagranicy odgrywa od zawsze istotną rolę,

niezależnie od tego, jak zmieniają się warunki oraz

możliwości (w tym ﬁnansowe)realizacjitejpolityki.

Jednym z organizacyjnych elementów tych działań

są tradycyjne zjazdy Polonii i Polaków z zagranicy,

mające istotne znaczenie nie tylko merytoryczne, lecz

również – w pełnym sensie – psychologiczne.

Tym

bardziej budzi wielkie zdziwienie, że na zakończonym

niedawno IV zjeździe w Pułtusku nie pojawił się ani

Pan (co jest niekorzystnym novum, ale – w jakimś

stopniu – może być w szczególnych okolicznościach

wyjaśnione kumulacją wielu obowiązków), ani nikt

z kierownictwa Ministerstwa Spraw Zagranicznych.

To ostatnie jest absolutnie niezrozumiałe i musi być

poddane oczywistej krytyce, tym bardziej że w resor-

cie zatrudniony jest wiceminister odpowiedzialny za

ten obszar działań.

Stąd płynie moje zasadnicze pytanie: Dlaczego

tak się stało i czy ktoś poniesie za popełnienie tak

poważnego błędu odpowiedzialność?

W ostatnim czasie płynęły ze strony środowisk

polonijnych liczne głosy wyrażające niepokój związa-

ny z obecnym kształtem polityki rządu w omawia-

nym zakresie.

Zjazd był wyjątkowo dogodną okazją,

aby – na odpowiednim szczeblu – wyjaśnić rozmaite

wątpliwości, a być może powstałe nieporozumienia.

Tak się nie stało, a można było przecież m.in. unik-

nąć przyjęcia uchwały krytycznej pod adresem pol-

skich władz.

Dlatego też pytam Pana Ministra: Kiedy i w jakiej

formie MSZ odpowie na zarzuty zbyt późnego rozpa-

trywania wniosków organizacji polonijnych o pomoc

w zakresie uruchamiania lub kontynuacji rozma-

itych projektów, a także niedostatecznego wspierania

polskich mediów na Wschodzie (zwłaszcza w krajach

byłego Związku Radzieckiego, np. na Łotwie)?

Z wyrazami poważania

Poseł Tadeusz Iwiński

Warszawa, dnia 31 sierpnia 2012 r.

(nr 8553)

do ministra obrony narodowej

Szanowny Panie Ministrze!

W programie rozwoju

polskich Sił Zbrojnych przewidziano likwidację 14.

Dy-

wizjonu Artylerii Przeciwpancernej w Suwałkach

w 2016 r.

Prezydent Suwałk i radni tego miasta przy-

gotowali już apel w obronie suwalskiego dywizjonu,

który ma traﬁćdowszelkichnajważniejszychinsty-

tucji i osób, w tym także do prezydenta RP Bronisła-

wa Komorowskiego jako zwierzchnika Sił Zbrojnych.

Jak zauważa prezydent Suwałk, „ani przestarzały

sprzęt, jakim dysponuje suwalska jednostka, ani

względy ekonomiczne nie powinny decydować o przy-

szłości dywizjonu”.

Według planów Sztabu General-

nego Wojska Polskiego 14.

Dywizjon Artylerii Prze-

ciwpancernej przestanie istnieć w 2016 r.

Mienie

wojskowe pójdzie pod młotek, żołnierze zostaną prze-

kierowani do innych jednostek, a pracownicy cywilni

stracą pracę.

1.

Czy jest jakakolwiek szansa, by jednostkę w Su-

wałkach utrzymać w bieżącym stanie?

2.

Czy ministerstwo byłoby w stanie określić, ja-

kie oszczędności zostaną poczynione w wyniku likwi-

dacji jednostki w Suwałkach?

3.

Ilu pracowników cywilnych straci pracę?

4.

Czy możliwe jest, że w najbliższym czasie plany

Sztabu Generalnego Wojska Polskiego się zmienią?

Od czego jest to uzależnione?

Z poważaniem

Poseł Adam Rybakowicz

Warszawa, dnia 3 września 2012 r.

Interpelacja

(nr 8554)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Obwodnica Augusto-

wa ma przebiegać przez miejscowość Raczki.

Pier-

wotnie droga miała przecinać Dolinę Rospudy, jed-

nak inwestycję przerwano w 2009 r., po głośnych

protestach ekologów wybrano jednak inny wariant.

Obwodnica ma mieć ponad 36 km.

Trzynaście

z nich powstanie jako dwujezdniowa droga ekspreso-

wa.

Pozostała część będzie trasą jednojezdniową.

W planach drogowców jest budowa dwóch nowych

348

odcinków dróg oraz przebudowa dróg istniejących.

Na trasie przewidziano pięć węzłów drogowych, wia-

dukty oraz mosty nad rzekami Kamienny Bród, Ro-

spuda, Szczeberka.

Ponadto powstaną przejścia dla

zwierząt oraz drogi serwisowe.

Inwestycja warta jest 659 mln zł.

Planowane za-

kończenie prac to jesień 2014 r.

Najpierw jednak trze-

ba przebrnąć przez załatwianie wszystkich potrzeb-

nych pozwoleń.

Teraz sprawę bada regionalna dyrek-

cja ochrony środowiska, która zajmuje się teraz wnio-

skiem o przeprowadzenie ponownej oceny oddziały-

wania na środowisko.

Drogowcy mają jeszcze uzupeł-

nić braki w dokumentach.

Kiedy RDOŚ zakończy

swoją pracę, sprawą zajmie się wojewoda, do którego

traﬁłjużwniosekowydaniezezwolenianarealizację

inwestycji.

Prawdopodobnie nastąpi to jesienią tego

roku.

Jeśli nic się nie zmieni, prace ruszą na przeło-

mie tego i przyszłego roku.

Rozpoczną się od wyci-

nek, które można przeprowadzić tylko w sezonie zi-

mowym.

Do nowego przebiegu tej części legendarnej Via

Baltiki ekolodzy zastrzeżeń nie mają, a uzyskanie

pozostałych zezwoleń jest już tylko kwestią czasu.

Droga ma być gotowa całkiem niedługo, bo już

w 2014 r.

Trzeba jednak pamiętać, że spadek po sta-

rej obwodnicy wisi ciągle nad GDDKiA.

Ciągle nie

wiadomo, ile milionów odszkodowania trzeba będzie

zapłacić wykonawcy, a musimy jeszcze pamiętać

o wybudowanych i zburzonych elementach poprzed-

niego wariantu przebiegu obwodnicy, pieniądzach

wydanych na projekty czy wykup gruntów.

Gdyby

drogowcy nie popełnili tylu kardynalnych błędów,

obwodnica byłaby już dawno gotowa, być może nawet

we wstępnym wariancie.

Biorąc pod uwagę powyższe, proszę Pana o odpo-

wiedź na pytania:

1.

Czy minister jest w stanie zagwarantować, że pie-

niądze na obwodnicę są i nie będzie to stanowiło proble-

mu z terminowym przeprowadzeniem inwestycji?

2.

Czy Pan Minister dopilnuje terminowego wy-

konania inwestycji?

3.

Co jest przyczyną obecnych opóźnień?

4.

Kto zapłaci za błędy, jakie powstały w wyniku

zaniedbań podczas realizacji pierwszego wariantu?

5.

Czy ministerstwo jest w stanie określić, ile pie-

niędzy kosztował wcześniejszy wariant i jak duże

będą straty ﬁnansoweztymzwiązane?

6.

Czy przy wyborze ofert wykonawców brany jest

pod uwagę realny koszt wykonania?

7.

Czy jeśli regionalna dyrekcja ochrony środowi-

ska wyda negatywną ocenę oddziaływania na środo-

wisko, jest jeszcze jakiś wariant, który umożliwi bu-

dowę obwodnicy Augustowa?

8.

Czy nie można zbudować dwujezdniowej obwod-

nicy Augustowa na całym odcinku, tj. 36 km?

9.

Jakie są dalsze plany co do drogi Via Baltica?

Z poważaniem

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 8555)

do ministra zdrowia

w sprawie nielegalnego wywożenia leków

poza granice Polski

Szanowny Panie Ministrze!

W ramach wejścia

w życie ustawy refundacyjnej resort zdrowia zmusił

producentów leków do drastycznego obniżenia cen

farmaceutyków, w efekcie czego niektóre specyﬁkisą

w Polsce kilkakrotnie tańsze niż w Niemczech czy

Francji.

Doprowadziło to do sytuacji, że leki, również in-

nowacyjne, zaczynają być masowo wywożone z kraju.

Już teraz są takie, które w 80% traﬁająnaeksport

prowadzony zarówno przez hurtownie, jak i przez

łamiące prawo apteki.

Ocenia się, że rocznie polski rynek staje się uboż-

szy o leki warte 800 mln zł.

Eksperci przewidują, że

w najbliższych kilku latach ta kwota może się jednak

potroić.

żej sprawie i wyciągnie wnioski?

2.

Czy wg ministerstwa nie ma zagrożenia, że le-

ków w Polsce zabraknie?

3.

Kto odpowiada za tego typu sytuacje?

4.

Jaki pomysł ma ministerstwo, by sytuację po-

prawić?

Z poważaniem

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 8556)

do ministra administracji i cyfryzacji

w sprawie szerokopasmowego Internetu

na terenie woj. podlaskiego

Szanowny Panie Ministrze!

Samorząd woj. pod-

laskiego ogłosił przetarg na projekt i budowę sieci

szerokopasmowego Internetu w regionie, która ma

powstać dzięki dotacji z UE z programu „Rozwój Pol-

ski Wschodniej”.

Oferty można składać do 26 wrze-

śnia 2012 r.

Według władz województwa trzeba go

ca 2012 r.

Jest bowiem realne zagrożenie, że jeśli się

to nie uda, realizacja inwestycji, która powinna być

rozliczona z UE do 2015 r., może stanąć pod znakiem

zapytania.

Na projekt związany z budową sieci szerokopa-

smowego Internetu woj. podlaskie ma z programu

349

5% – 104 mln zł – to wkład własny samorządu woj.

podlaskiego, pozostałe środki to dotacja z budżetu

państwa.

Umowa w tej sprawie była podpisana w kwiet-

niu 2011 r.

1.

Czy ministerstwo monitoruje sytuację w regio-

nach objętych programem?

2.

Jak sytuacja wygląda w innych regionach,

tj. warmińsko-mazurskim, podkarpackim, lubelskim

i świętokrzyskim?

3.

Jakie działania podejmie Pan Minister, by po-

móc tym regionom w wykorzystaniu środków?

4.

Czy możliwe jest, że to przedsięwzięcie jest za-

grożone?

Z poważaniem

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 8557)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie sześciolatków

Szanowna Pani Ministro!

Wszystkie sześciolatki

przez dwa lata o pójściu do szkoły podstawowej sze-

ściolatka będą decydować rodzice.

Obawa przed tym, że dziecko nie poradzi sobie

emocjonalnie, i niechęć do zabierania mu ostatnich

chwil dzieciństwa.

To dwa główne powody, dla któ-

rych rodzice sześciolatków nie poślą za tydzień swo-

ich pociech do pierwszej klasy, ale do zerówki.

Tylko

pojedyncze dzieci rozpoczną swoją edukację w szkole

rok wcześniej.

1.

Ile sześciolatków pójdzie do pierwszej klasy

szkoły podstawowej w zbliżającym się roku szkol-

nym?

2.

Czy Ministerstwo Edukacji Narodowej posiada

informacje, ilu sześciolatków pójdzie do pierwszej

klasy za dwa lata?

3.

Jaki jest poziom przygotowań szkół do przyjęcia

młodszych uczniów?

4.

Czy ministerstwo otrzymuje informacje, że ja-

kieś dziecko w wieku 6 lat nie zostało przyjęte po raz

kolejny do oddziału przedszkolnego na rok szkolny

2012/2013?

Z poważaniem

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 8558)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie kosztów związanych z nauczaniem

Szanowna Pani Ministro!

W rozporządzeniu MEN

mioty są ﬁnansowaneprzezpaństwo.

Nowerozpo-

rządzenie, podpisane niedawno przez Panią Minister,

1.

Ile pieniędzy z budżetów gmin i miast zostało

przeznaczonych na nauczanie etyki i religii w obrębie

miast i gmin województwa podlaskiego w latach:

a) 2009/2010,

b) 2010/2011,

c) 2011/2012?

2.

Jeśli takie dane ministerstwo posiada, proszę

o podanie kwot dotyczących trzech ostatnich lat.

3.

Ilu uczniów w kraju uczęszcza na lekcje etyki?

4.

W ilu szkołach na terenie Polski nauczany jest

przedmiot etyka?

Z poważaniem

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 8559)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie wysokich kosztów wyprawki

Szanowna Pani Ministro!

Od wielu lat przeprowa-

dzana jest reforma szkolnictwa.

Szkoły w całym kraju

mają wolną rękę co do wyboru podręczników oferowa-

nych przez drukarnie.

Obecnie koszt takiej wyprawki

do szkoły podstawowej to suma ok. 400 zł.

W związku z prowadzoną przez rząd polityką pro-

rodzinną nasuwają się pytania:

1.

Jak pogodzić fakt, że rodzina wielodzietna co

roku musi kupować nowe książki uczącym się dzie-

ciom?

2.

Jeśli mamy jeden program nauczania, czy nie

można by było ujednolicić wydawnictw?

3.

Czy ministerstwo zdaje sobie sprawę, że uderza

to w kieszenie najuboższych?

4.

Jak długo rząd myśli dbać o interesy drukarzy,

a nie obywateli?

Z poważaniem

Poseł Adam Rybakowicz

350

Interpelacja

(nr 8560)

do ministra ﬁnansów

w sprawie omijania prawa

Szanowny Panie Ministrze!

Organy skarbowe na-

gminnie omijają prawo.

Od lat to podatnikom Mini-

sterstwo Finansów zarzucało obchodzenie prawa

w celu zmniejszenia lub w ogóle ominięcia opodatko-

wania.

Domykanie kolejnych luk w przepisach stało

się wręcz misją ministerialnych urzędników.

Teraz

jednak sami korzystają z nieprecyzyjnych przepisów,

które można dowolnie interpretować.

nia dokumentów, przede wszystkim ewidencji środ-

ków trwałych?

2.

Czy składanie wyjaśnień, stosowane również

zania pewnych informacji jest zgodne z obowiązują-

cymi przepisami?

3.

W jaki sposób ministerstwo planuje wyelimino-

kowego?

wolną interpretacją przepisów przez organy podat-

kowe?

Z poważaniem

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 8561)

do ministra skarbu państwa

Szanowny Panie Ministrze!

Według analityków

Domu Maklerskiego PKO BP to jest ostatni kwartał,

w którym KGHM osiągnie 1 mld zł zysku.

Spółka

musiała zrobić wyrównanie za ubiegły rok i dopłacić

grubo ponad 1 mld zł należnego podatku dochodowe-

go z 11 mld zł ubiegłorocznego zysku.

Zaskoczeniem

jest też 28 mln dolarów straty spółki kanadyjskiej.

Jeśli kwotę przeliczymy z dolarów na złote, to strata

wynosi 92 mln zł.

Z kolei bardzo pozytywnie wyglą-

dają wzrosty wolumenu produkcji, zarówno w Polsce,

jak i w Kanadzie wynoszą po blisko 10%.

1.

Czy według Pana Ministra wprowadzenie po-

datku od kopalin nie wpłynie negatywnie na rozwój

spółki KGHM?

2.

Czy ww. dane nie wpłyną negatywnie na noto-

wania spółki na giełdzie?

3.

Na jakie wpływy może liczyć budżet państwa

z tytułu podatku od kopalin z KGHM?

4.

Ile spółek objętych jest na dzień dzisiejszy po-

datkiem od kopalin i jak to wpływa na ich gospodar-

kę ﬁnansową?

Z poważaniem

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 8562)

do ministra gospodarki

w sprawie nielegalnego paliwa

Szanowny Panie Premierze!

Szacunkowa wiel-

kość konsumpcji paliw ciekłych w Polsce w I kwar-

tale 2012 r. to:

a) benzyny silnikowe – 1189 tys. m

3

,

b) olej napędowy – 3168 tys. m

3

,

c) gaz płynny LPG – 967 tys. m

3

,

z czego tylko w samym w przypadku oleju napę-

dowego nielegalnie do Polski importuje się 2915 m

3

,

czyli niespełna 9,2% importowane jest legalnie.

eliminowania problemu bądź ograniczenia procederu

do minimum?

2.

Jakie straty poniósł Skarb Państwa z tytułu

nielegalnego importu paliw ciekłych?

3.

W jaki sposób polska gospodarka mogłaby się

uchronić przed tego typu działaniami?

4.

Czy ministerstwo monitoruje sytuację?

5.

Czy planowane jest obniżenie akcyzy, która mo-

głaby pomóc w zmniejszeniu szarej strefy?

Z poważaniem

Poseł Adam Rybakowicz

351

Interpelacja

(nr 8563)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie wzrastającej liczby zatrudnień

Szanowny Panie Ministrze!

Przez kryzys i wyso-

kie koszty pracy coraz więcej osób pracuje „na czar-

no”.

Według badań PKPP Lewiatan aż 33,2% ﬁrm

tak zatrudnia pracowników, rok temu było ich zde-

cydowanie mniej, bo 28,9%.

To efekt spowolnienia

gospodarczego, podniesienia od lutego składki ren-

towej i podwyżki minimalnej pensji.

1.

Czy ministerstwo posiada dane, w jakiej grupie

torze gospodarki tych zatrudnień jest najwięcej?

4.

Jakie są straty ZUS spowodowane niepłace-

niem w tej sytuacji składek?

płacenia podatku dochodowego?

Z poważaniem

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 8564)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie tworzenia nowych miejsc pracy

Szanowny Panie Ministrze!

W całym kraju na

walkę z bezrobociem minister pracy i polityki spo-

łecznej przeznacza miliony złotych.

Potrzeby są

ogromne, gdyż w samym tylko województwie podla-

skim bez pracy jest ok. 64 tys. obywateli.

Pieniądze

z ministerstwa przeznaczone są na szkolenia, staże

czy założenie ﬁrmydlaosób,któreniemajądoświad-

czenia zawodowego i którym ciężko zaistnieć na ryn-

ku pracy.

Prawda jest taka, że pracodawcy niezbyt

chętnie zatrudniają takie osoby, gdyż koszty utrzy-

mania takiego pracownika są wysokie.

poszczególne pytania:

1.

Czy jest możliwość zmniejszenia kosztów zwią-

zanych ze stworzeniem nowych miejsc pracy, czyli

2.

Czy pracodawca zatrudniający osobę ze skiero-

waniem z PUP nie mógłby dostawać doﬁnansowania

na stworzenie stanowiska pracy, tak jak to się odby-

wa w przypadku zakładów pracy chronionej, doﬁnan-

sowywanych z funduszu PFRON?

Z poważaniem

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 8565)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie zastąpienia od 2014 r.

Szanowny Panie Ministrze!

Na łamach „Gazety

Wyborczej” pojawił się artykuł z wywiadem z Panem,

w którym mówi Pan o projekcie ustawy, w której

obecny podatek rolny miałby być zastąpiony podat-

kiem dochodowym już od 2014 r.

1.

Jaki jest sens wprowadzenia podatku dochodo-

wego, jeśli jego wysokość miałaby taką samą wartość

jak wysokość podatku rolnego?

2.

Czy wysokość podatku dochodowego, który

miałby zastąpić podatek rolny, miałaby w przyszłości

rosnąć?

Jeśli tak, to ile miałaby osiągnąć w końcowej

fazie?

3.

Ile w roku 2011 wpłynęło do budżetów gmin

pieniędzy z tytułu podatku rolnego?

4.

W jaki sposób „łatana” będzie dziura w budże-

tach gmin, która wystąpi przy zabraniu podatku

rolnego?

5.

Czy pomysł był konsultowany ze środowiskami

rolniczymi?

6.

Jak wyglądałaby sytuacja gospodarstw, które

wyspecjalizowały się w określonym kierunku pro-

dukcji zwierzęcej (np. gospodarstw rolnych małoob-

szarowych zajmujących się hodowlą bydła mleczne-

go), gdy nie wystąpiłby dochód do opodatkowania?

Z poważaniem

Poseł Adam Rybakowicz

352

Interpelacja

(nr 8566)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie gospodarki dotyczącej

wód śródlądowych

Szanowny Panie Ministrze!

Od jakiegoś czasu

wiele jezior naszego kraju jest dzierżawionych przez

prywatne gospodarstwa rybackie.

Zadaniem takich

gospodarstw jest prawidłowa gospodarka zasobami.

Odłów i zarybianie powinny odbywać się w takich

proporcjach, aby nie zakłócić ekosystemu.

Niestety

rystów i wędkarzy, że ryb jest coraz mniej.

1.

Kto kontroluje procesy odłowu i zarybienia?

spodarkę?

z gospodarką wód śródlądowych?

możliwych dochodów dzierżawców?

Z poważaniem

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 8567)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie wypadków w czasie prac polowych

od początku 2012 r.

Szanowny Panie Ministrze!

Do ponad tysiąca wy-

rolnych doszło w tym roku w województwie podla-

skim.

Najczęstszą przyczyną tego typu zdarzeń jest

obsługa maszyn niezgodnie z ich instrukcją.

Często

rolnicy usuwają uszkodzenia bez wyłączania urzą-

dzeń.

Jak przyznają sami rolnicy, w wielu przypad-

kach nie wyłączają maszyn, kiedy muszą usunąć ja-

kąś usterkę, np. w przypadku zacięcia sznurka

w belarce, chociaż wiedzą, że jest to bardzo niebez-

pieczne.

I właśnie przez ignorowanie podstawowych

zasad bezpieczeństwa dochodzi do tylu wypadków.

Od początku tego roku było ich 1042, w tym w wyni-

ku wypadków zginęło 6 osób.

1.

Ile wypadków odnotowano w innych regionach

kraju od początku tego roku?

2.

Ilu rolników skorzystało z ubezpieczeń wypad-

kowych KRUS?

3.

Jakie plany ma ministerstwo, by wyeliminować

problem wypadków w gospodarstwach rolnych?

4.

Czy ministerstwo monitoruje sytuację na bie-

żąco?

5.

Jakie obecnie są prowadzone dla rolników pro-

gramy edukacyjne, które uczulają na wypadki w cza-

sie prac polowych i w gospodarstwach rolnych?

Z poważaniem

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 8568)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie prognozy zbioru zbóż

Szanowny Panie Ministrze!

Nawet o 40% więcej

zbóż w porównaniu z rokiem ubiegłym zebrali tego

lata rolnicy w województwie podlaskim.

Właśnie

podlaskim rolnikom udało się uniknąć wiosennych

przymrozków, które zdziesiątkowały plony w ca-

łym kraju.

Dobre żniwa na Podlasiu zapewnią rolnikom lep-

sze ceny w punktach skupu i większy przychód ze

sprzedaży zboża.

Mimo dobrych zbiorów ceny pro-

duktów zbożowych w dalszym ciągu będą rosnąć.

1.

Jak wygląda sytuacja rolników w innych regio-

nach kraju?

2.

W którym regionie jest najgorzej?

3.

Czy planowana jest pomoc dla rolników w re-

gionach, gdzie sytuacja przedstawia się najgorzej?

4.

Jakie pomysły ma ministerstwo, by ceny pro-

duktów zbożowych przestały rosnąć?

5.

Jak się przedstawiają tegoroczne zbiory w sto-

sunku do lat ubiegłych?

6.

Ile zbóż Polska będzie musiała importować

w tym roku z innych krajów?

Z poważaniem

Poseł Adam Rybakowicz

353

Interpelacja

(nr 8569)

do ministra rozwoju regionalnego

oraz

ministra sportu i turystyki

w sprawie połączenia Wielkich Jezior

Szanowna Pani Ministro!

Połączenie Wielkich Je-

zior Mazurskich z Kanałem Augustowskim staje się

coraz bardziej realne.

W ciągu 5 najbliższych miesię-

cy ma powstać pierwsze opracowanie tego szlaku.

Jeśli inwestycja zostanie zrealizowana, powstanie

najdłuższa droga wodna w Europie o długości nawet

130 km.

Żeglarze będą mogli bez przeszkód pływać

nią z Mazur na Pojezierze Augustowskie, a nawet

dotrzeć do Morza Bałtyckiego.

Ten żeglarski i turystyczny projekt chce zrealizo-

wać 15 samorządów z województw warmińsko-ma-

zurskiego i podlaskiego.

We wstępnej wersji ta nowa

droga wodna prowadziłaby przez jezioro Tyrkło do

Pojezierza Ełckiego, jeziora Selment, Rajgrodzkiego

i do Kanału Augustowskiego.

A stamtąd rzeką Nie-

men aż do Bałtyku.

Największym wyzwaniem będzie jednak zdoby-

cie pieniędzy.

Zwłaszcza, że utworzenie szlaku może

kosztować nawet 500 mln zł.

głyby wesprzeć projekt?

2.

Czy ministerstwo byłoby w stanie pomóc w re-

alizacji przedsięwzięcia?

3.

Czy zamierza Pani podjąć prace w swoim resor-

cie nad powstaniem systemu ﬁnansowaniategotypu

projektów?

Z poważaniem

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 8570)

do ministra sportu i turystyki

w sprawie sytuacji polskiej turystyki

Szanowna Pani Ministro!

Według danych z czerw-

ca 2012 r. w celach turystycznych do Polski miała

przyjechać rekordowa liczba 14,3 mln zagranicznych

gości.

Zdecydowana większość z nich nie miała jed-

nak oglądać rozgrywek piłkarskich, lecz odpoczywać

i zwiedzać nasz kraj.

Przyciąga ich lepsza infrastruk-

tura i kłopoty południa Europy.

1.

Jakie plany ma ministerstwo, by przyciągnąć

do nas jeszcze większą ilość turystów w latach kolej-

nych?

2.

W jaki sposób ministerstwo planuje promować

polską turystykę?

3.

Ile pieniędzy z budżetu państwa wydano na

promocję polskiej turystyki i jej rozwój?

4.

Czy ministerstwo posiada dane, ilu zagranicz-

nych turystów przyjechało do nas na Euro 2012?

5.

Które miejsca w Polsce są najczęściej odwiedza-

ne przez zagranicznych turystów?

6.

Jakich narodowości turystów w Polsce jest naj-

więcej?

Z poważaniem

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 8571)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie kontroli drogowych kierowców

wracających z wakacji

Szanowny Panie Ministrze!

Kończy się okres wa-

kacji, w związku z czym na polskich drogach już wi-

dać wzmożony ruch.

Od piątku (24 sierpnia) do nie-

dzieli policjanci zatrzymali także ponad 1,5 tys. pija-

nych kierowców.

Liczba osób, które pod wpływem

alkoholu decydują się siadać za kierownicę i tym sa-

mym narażają na niebezpieczeństwo życie m.in. swo-

ich najbliższych, jest nadal ogromna.

1.

Ilu policjantów w całym kraju uczestniczyło

w akcji „Prędkość”?

2.

Ilu policjantów w całym kraju będzie uczestni-

czyło w kontrolach drogowych w ostatnim weeken-

dzie wakacji?

3.

Ile mandatów wypisano kierowcom za niezgod-

ne z prawem zachowania na drodze?

4.

Ile fotoradarów przenośnych uczestniczyło

w ostatnim weekendzie i będzie uczestniczyć w ostat-

nich dniach wakacji?

Z poważaniem

Poseł Adam Rybakowicz

354

Interpelacja

(nr 8572)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie awarii serwera

Szanowny Panie Ministrze!

Od piątkowego wie-

czora (23 sierpnia) przez dobę nie działał system in-

formatyczny Policji.

Awaria strategicznego serwera

spowodowała, że policjanci nie mogli weryﬁkować

informacji w żadnej ze swoich baz.

Jak donosi „Dzien-

nik Gazeta Prawna”, w tej sytuacji zarówno policjan-

ci podczas rozpoczętych tego dnia zmasowanych kon-

troli drogowych nie mogli sprawdzać liczby punktów

karnych kierowców, jak i patrole uliczne weryﬁkować

osób legitymowanych, np. sprawdzić, czy dana osoba

jest poszukiwanym przestępcą.

1.

Jak przeprowadzana była akcja „Prędkość”,

skoro system informatyczny Policji nie działał?

2.

Czy ministerstwo posiada informację, co było

powodem awarii serwera?

3.

Ile w czasie awarii serwera wylegitymowano

osób i ile mandatów drogowych zostało wystawio-

nych?

4.

Czy po usunięciu awarii sprawdzono wszyst-

kie dane, jakie pozyskano w ramach kontroli dro-

gowych?

Z poważaniem

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 8573)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

Ostatnio na łamach

Gazety.pl przeczytałem niepokojący artykuł dotyczą-

cy absurdu, jakim było wydanie K. C. trzymiesięcznej

karty pobytu zapewniającej jej legalny pobyt w Pol-

sce, podczas gdy jej rodzice (legalnie przebywający

i legalnie pracujący w Polsce) otrzymali roczne karty

pobytu.

znawaniu kart pobytu w Polsce dzieciom?

2.

Czy ministerstwo posiada dane, ile dzieci po

upływie czasu ważności karty pobytu przebywa

w Polsce nielegalnie?

wać problem, w którym dzieci otrzymują krótsze kar-

ty pobytu niż ich rodzice?

4.

Jak wygląda kwestia leczenia „nielegalnych”

dzieci „legalnych” rodziców, którzy płacą składki do

ZUS?

5.

Jakie kryteria muszą spełniać rodzice dziecka

będący na tymczasowym pobycie w Polsce, by otrzy-

mać numer PESEL dla swojego dziecka?

6.

Jakie obowiązki ciążą na takich rodzicach?

7.

Czy ministerstwo posiada dane, ilu imigrantów

po tymczasowym pobycie w Polsce zostało legalnie

obywatelami naszego kraju?

8.

Czy ministerstwo posiada dane, ilu imigrantów

przebywa obecnie w Polsce nielegalnie?

Jaki procent

z tego to dzieci?

Z poważaniem

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 8574)

do ministra transportu,

w sprawie zakupu jednego biletu

Szanowny Panie Ministrze!

Od czasu powstania

spółki Koleje Mazowieckie zdecydowanie skompliko-

wała się procedura zakupu biletu na odcinkach zmu-

szających podróżnych do przesiadki z pociągów spół-

ki Przewozy Regionalne do pociągów przewoźnika

regionalnego działającego na terenie woj. mazowiec-

kiego.

Bardzo duża ilość pasażerów ze względu na

brak wyraźnej informacji dotyczącej możliwości za-

kupu jednego łączonego biletu, mając na uwadze pod-

wyższone koszty podróży, została zmuszona do zre-

zygnowania z transportu kolejowego.

Kasjerki PKP

InterCity oraz innych spółek podległych MTBiGM,

pomimo respektowania przez Koleje Mazowieckie na

odcinkach wspólnych biletu spółki Przewozy Regio-

nalne, do dnia dzisiejszego sprzedają dwa oddzielne

bilety, powodując podróż na ww. odcinkach zdecydo-

wanie droższą, jednocześnie wygaszając na nich po-

pyt.

Nawet klient doskonale zorientowany w taryﬁe

przewozowej i świadomy swoich praw ma często pro-

blem z zakupem jednego biletu na przejazd dwoma

przewoźnikami (PR+KM).

355

Poniżej cytuję stronę internetową przewoźnika

Koleje Mazowieckie (www.mazowieckie.com.pl), na

której mowa o respektowaniu odcinkowych biletów

spółki Przewozy Regionalne: „II.

Honorowanie bi-

letów innych przewoźników w pociągach Kolei Ma-

zowieckich.

Dla wygody naszych podróżnych niektó-

re bilety innych przewoźników honorowane są

w pociągach KM.

Poniżej przedstawiamy szczegó-

łowe informacje.

(...)

3.

Przewozy Regionalne: Bile-

ty honorowane są przy przejazdach częściowo pocią-

gami osobowymi Regio uruchamianymi przez”Prze-

wozy Regionalne”i częściowo pociągami osobowymi

two mazowieckie, przy przejazdach tylko częściowo

po sieci obsługiwanej przez KM, podróż z przesiad-

kami) wydanych z zastosowaniem postanowień Ta-

ryfy TPR (...)”.

Sprawa ta w znaczny sposób dotyka mieszkańców

woj. podlaskiego, gdzie ww. sytuacja występuje pod-

czas podróży na linii Białystok – Czeremcha – Siedl-

ce – Warszawa.

Biorąc pod uwagę powyższe, należy zadać nastę-

pujące pytania:

tuacji opisanej w powyższej interpelacji?

2.

Czy zostaną wyciągnięte konsekwencje wobec

osoby odpowiedzialnej za tak poważne zaniedbanie,

które wpłynęło na wygaszanie popytu w pociągach

regionalnych?

3.

Jakie kroki zostaną podjęte, aby sytuacja opi-

sana na wstępie interpelacji nie miała miejsca

w przyszłości?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 8575)

do ministra transportu,

w sprawie kosztów podróży pociągami TLK

iż podczas likwidacji połączeń kolejowych często

przytaczanym argumentem za cięciami jest mała

liczba pasażerów, pragnę uprzedzić fakty.

Na trasie

Białystok – Warszawa cena biletu normalnego za

przejazd pociągiem TLK wynosi 43 zł, a nawet 48 zł

w przypadku obowiązkowej miejscówki.

Cena ta nie

jest konkurencyjna wobec prywatnych przewoźników

autobusowych, u których ceny wahają się od 2 zł do

30 zł.

W ostatnim czasie ilość kursów przewoźnika

PolskiBus.com została podwojona, co świadczy o bar-

dzo dużym zainteresowaniu pasażerów tym środ-

kiem transportu.

Transport autobusowy coraz częściej jest konku-

rencyjny pod względem komfortu.

Czas przejazdu

także nie jest o wiele dłuższy (należy pamiętać, iż

w najbliższych latach modernizacja linii Rail Baltica

wpłynie na wydłużenie czasu jazdy koleją).

Pasaże-

rów zachęca także dostęp do gniazdka elektrycznego

i darmowego Internetu bezprzewodowego.

1.

Kiedy PKP InterCity zdecyduje się na prosty

zabieg marketingowy zwiększający liczbę podróż-

nych, wprowadzenie na trasie Białystok – Warszawa

znanej z innych tras oferty „Bilet rewelacyjny” (bilet

normalny w cenie np. 30 zł), żeby zachęcić do korzy-

stania z kolei pasażerów, którzy przeszli do transpor-

tu autobusowego?

2.

Kiedy PKP InterCity wprowadzi w pociągach

TLK dostęp do gniazdek elektrycznych oraz darmo-

wego Internetu bezprzewodowego celem zabiegania

o pasażerów, którzy przeszli do transportu autobu-

sowego?

3.

Czy PKP InterCity na bieżąco kontroluje dzia-

łania konkurencji i dostosowuje swoją ofertę do jej

działań?

Z poważaniem

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 8576)

do ministra transportu,

automatycznego pomiaru przekroczenia

Szanowny Panie Ministrze!

Na przełomie 2012

i 2013 r. w ramach budowy centrum automatycznego

nadzoru nad ruchem zacznie działać system infor-

matyczny, który będzie analizował każde zdjęcie

z fotoradaru i w praktyce wystawiał mandaty.

Pro-

cedury przyspieszą, ale sfotografowani kierowcy

będą oceniani przez komputer, a nie człowieka.

A to

właśnie budzi największe obawy u kierowców, zwłasz-

cza że fotoradary czasem popełniają błędy, a system

niekoniecznie wszystkie wychwyci.

To oznacza, że gdy zacznie działać system auto-

matyczny, część drogowych piratów może uniknąć

kary, a za ich wykroczenia zapłacą omyłkowo złapa-

ni w obiektyw urządzenia kierowcy jadący zgodnie

z przepisami.

356

1.

Czy zdjęcia będą ponownie analizowane?

2.

Czy system informatyczny będzie ciągle kon-

trolowany?

3.

Jak ten system sprawdza się w innych krajach

UE?

Z poważaniem

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 8577)

do ministra transportu,

w sprawie zalegania przez gminy

Szanowny Panie Ministrze!

Właściciele nierucho-

mości wywłaszczeni przez samorządy szukają pomo-

cy: gminy zalegają im z wypłatą rekompensat za

tłumacząc się brakiem środków na wypłaty.

W usta-

wie o gospodarce nieruchomościami nie wskazano

terminu wypłaty takiego odszkodowania, a to ozna-

cza, że ludzie muszą nawet kilka lat czekać na to, co

im się należy.

1.

Jakie działania może podjąć Pan jako minister,

by problem rozwiązać?

2.

Jakie działania w tej sprawie już podjęło mini-

sterstwo?

3.

Czy ministerstwo posiada dane, ile pieniędzy

są winne gminy właścicielom nieruchomości, na któ-

rych mają powstać drogi?

4.

Kto jest odpowiedzialny za sytuację, kiedy wy-

właszcza się nieruchomości, kiedy gminy nie posia-

dają na to środków ﬁnansowych?

Z poważaniem

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 8578)

do ministra transportu,

w sprawie postoju pociągów TLK

na stacji Osowiec

Szanowny Panie Ministrze!

Znajdujący się w bez-

pośrednim sąsiedztwie ww. stacji Biebrzański Park

Narodowy jest obecnie największym w Polsce i jed-

nym z większych w Europie parków narodowych.

Od

wielu lat rocznie sprzedaje się tam powyżej 20 tys.

kart wstępu oraz ok. 5 tys. licencji wędkarskich.

Wy-

żej wymienione dane mogą być podstawą do stworze-

nia statystyki odwiedzin w BiebPN.

Przez stację Osowiec przejeżdżają dwie pary po-

ciągów TLK dziennie.

Pomimo licznych odwiedzin

przez turystów z całego świata jest niesłusznie mija-

na bez zatrzymania przez połączenia realizowane

przez PKP InterCity.

Bezsensownie marnujemy tak

łatwą szansę na przyciągnięcie do Polski kolejnych

tysięcy turystów, co jednocześnie gwarantuje rozwój

nowych miejsc pracy w turystyce dla mieszkańców

województwa podlaskiego.

Należy też przypomnieć,

iż pociągi TLK przejeżdżające przez Osowiec bez za-

trzymania mają często postój na stacjach, gdzie wy-

miana podróżnych jest bliska zeru (np. Knyszyn).

staci niezatrzymywania do tej pory pociągów TLK

na stacji Osowiec?

2.

Czy zostaną wyciągnięte konsekwencję wobec

TLK oraz zahamowało rozwój turystyki w północno-

-wschodniej Polsce?

3.

Czy podjęte zostały kroki mające na celu wpi-

sanie stacji Osowiec na listę stacji zatrzymań pocią-

gów międzywojewódzkich zapisanej w obecnie two-

rzonym planie transportowym?

4.

Jaka jest realna data rozpoczęcia zatrzymań

pociągów TLK na stacji Osowiec?

Z poważaniem

Poseł Adam Rybakowicz

357

Interpelacja

(nr 8579)

do ministra spraw wewnętrznych

oraz

ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Jazda z włączonymi

światłami w dzień jest od wielu lat przedmiotem licz-

nych prac badawczych i dyskusji.

Rozważany jest

wpływ tego rozwiązania na zmniejszenie liczby wy-

padków i ich oﬁar,poruszanesąaspektydotyczące

spostrzegania pojazdów z włączonymi światłami przez

różnych uczestników ruchu, pogorszenia widoczności

pieszych, rowerzystów, motocyklistów czy zagrożeń

związanych z oślepianiem kierujących i utrudnie-

niami w postrzeganiu sytuacji na drodze.

Burzliwa

dyskusja toczy się również w związku ze zwiększe-

niem zużycia paliwa, żarówek i zanieczyszczeniem

powietrza.

1.

Czy według statystyk zmniejszyła się w stopniu

znacznym liczba kolizji i wypadków drogowych w wy-

niku wprowadzenia obowiązku jazdy z włączonymi

światłami w okresie letnim?

2.

Jeśli liczba wypadków nie zmalała znacząco,

czy celowe jest dalsze utrzymywanie takiego obo-

wiązku?

3.

Czy są wyliczenia ekonomiczne dotyczące utrzy-

mywania tego obowiązku?

Z poważaniem

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 8580)

do ministra transportu,

oczekującym na odprawę

Szanowny Panie Ministrze!

Na chwilę obecną po-

jazdy ciężarowe oczekujące na przejazd stoją bezpo-

średnio na drodze w kolejkach o długości średnio

6–12 km.

Kierowcy nie mają możliwości skorzystania

z toalet.

Swoje potrzeby ﬁzjologiczne załatwiają

w urągających warunkach bezpośrednio w rowach

i lasach przyległych do drogi.

obowiązek utrzymania czystości i porządku na dro-

gach publicznych należy do zarządu drogi.

Do obo-

wiązków zarządu drogi należy także:

1) zbieranie i pozbywanie się odpadów zgromadzo-

nych w pojemnikach do tego przeznaczonych i utrzy-

manie tych pojemników w odpowiednim stanie sani-

tarnym, porządkowym i technicznym;

czyszczeń uprzątniętych z chodników przez właści-

cieli nieruchomości przyległych do drogi publicznej;

Zarządca drogi twierdzi jednak, że do kategorii

odpadów nie można zaliczyć usuwania produktów

ludzkiego metabolizmu z przenośnych toalet, które

w rozumieniu art. 3 ust. 38b ustawy z dnia 27 kwiet-

komunalnymi.

Ponadto wójt gminy Kuźnica twierdzi, iż ustawia-

nie i utrzymywanie szaletów w pasie drogowym dro-

gi krajowej nr 19 nie jest zadaniem własnym gminy.

Realizacja tego zadania z udziałem środków ﬁnanso-

wych gminy nie służy zaspakajaniu zbiorowych po-

trzeb wspólnoty samorządowej i byłaby naruszeniem

przez gminę dyscypliny ﬁnansówpublicznych.

1.

Który organ (gmina czy zarządca drogi) jest

odpowiedzialny za zapewnienie odpowiednich wa-

runków sanitarnych (ustawienia kabin sanitarnych)

wzdłuż dojazdu do przejścia granicznego w przypad-

ku występowania kolejek?

2.

Czy istnieje precyzyjny przepis prawa, który by

regulował niniejszą kwestię?

3.

Jakie Pan Minister podejmie działania, by wy-

eliminować problem?

Z poważaniem

Poseł Adam Rybakowicz

358

Interpelacja

(nr 8581)

do ministra zdrowia

w sprawie zgody krwiodawców

składników krwi do produkcji leków

Szanowny Panie Ministrze!

Krwiodawcy coraz

częściej nie chcą podpisywać zgody na sprzedaż

składników ich krwi koncernom farmaceutycznym.

Po wielu kontrowersjach dotyczących kwestionariu-

sza, który przed każdym oddaniem krwi musiał wy-

pełniać dawca, Ministerstwo Zdrowia zaleciło korek-

tę jego zapisów.

Chodzi o podpisywanie zgody na

ewentualne wykorzystanie składników krwi do pro-

dukcji leków.

1.

Czy ministerstwo już opracowało nowy kwestio-

nariusz?

2.

Jeśli tak, to czy ministerstwo wysłało już nowy

kwestionariusz do wszystkich regionalnych centrów

krwiodawstwa?

3.

Czy ministerstwo monitoruje, czy osocze, które

nie zostało wykorzystane przez szpitale, faktycznie

jest utylizowane?

4.

Ile składników krwi zostało zutylizowanych

w roku 2011?

5.

Dlaczego, jeśli centra krwiodawstwa podlegają

pod Ministerstwo Zdrowia, wszystkie odznaczenia

wydawane są przez PCK?

6.

Czy ministerstwo planuje wprowadzić jakieś

regulacje, które miałyby ograniczyć handel krwią,

jedynie pomiędzy centrami krwiodawstwa a szpi-

talami?

Z poważaniem

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 8582)

do ministra zdrowia

w sprawie dostępu pacjentów

do badań diagnostycznych

Szanowny Panie Ministrze!

Przy stałym wzroście

wydatków na leki wydatki NFZ na diagnostykę labo-

ratoryjną wykazują tendencję spadkową, podczas gdy

jest ona źródłem 60–90% wszystkich informacji de-

cydujących o postępowaniu z pacjentem.

Badania

diagnostyczno-laboratoryjne są częścią badań me-

dycznych świadczonych pacjentowi w ramach jego

ubezpieczenia zdrowotnego.

Sprawdzony system opie-

ki zdrowotnej zakłada w kolejności: edukację – pro-

ﬁlaktykę(wczesnąIiIIfazy),diagnostykę–terapię

– rehabilitację lub leczenie paliatywne.

W Polsce naj-

większy nacisk położony jest na leczenie, brakuje na-

tomiast zarówno po stronie płatnika, jak i kadry me-

dycznej świadomości utraconych korzyści wynikają-

cych z nieprzeprowadzania nieinwazyjnych badań

laboratoryjnych.

W Polsce w wielu przypadkach ob-

jawy i symptomy zewnętrzne są jedynym wskaza-

niem do podjęcia terapii, a badania diagnostyczne to

ostateczność, wprowadzana jeśli stan pacjenta nie

ulega poprawie.

Nakłady na diagnostyczną medycynę laboratoryj-

ną w Polsce są 3-, 5-krotnie niższe niż w krajach wy-

sokorozwiniętych, co plasuje Polskę na jedynym

z ostatnich miejsc wśród krajów europejskich.

prawić?

proﬁlaktykę?

3.

Jakie były koszty działań medycznych, w tym ba-

dań narządowych, u pacjentów hospitalizowanych?

4.

Jakie są obecnie kolejki do specjalistycznych

poradni?

5.

Jakie są obecnie kolejki do diagnostycznych ba-

dań obrazowych, tj. tomograﬁikomputerowej,rezo-

nansu magnetycznego, scyntygraﬁi?

6.

Czy Pan Minister planuje wprowadzić algoryt-

my określające ilość i zakres badań diagnostycz-

nych, które musi zlecić lekarz podczas opieki nad

pacjentem?

Z poważaniem

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 8583)

do ministra zdrowia

w sprawie monitorowania chorób

występujących w Polsce

Szanowny Panie Ministrze!

Naukowcy ustalili, że

rodzime komary już mogą wstrzykiwać nam nicienie.

Możliwe, że będą też roznosić pierwotniaki powodu-

jące malarię.

Wszystko przez ocieplenie klimatu.

Kiedyś z takimi problemami do polskich specjali-

stów traﬁalitylkoturyściwracającyzegzotycznych

krajów.

Ale nasi naukowcy zidentyﬁkowalitrzyprzy-

padki zakażeń wśród rodaków, którzy wcale za gra-

nicą nie byli.

Doszli też do wniosku, że tego pasożyta

359

ma aż 20% polskich psów przebywających w skupi-

skach (przebadano hodowle i schroniska zachodniego

Mazowsza).

1.

Czy ministerstwo monitoruje przypadki, w któ-

rych doszło do zakażeń w naszym kraju?

2.

Czy problem jest poważny?

3.

Czy ministerstwo dysponuje informacjami, jak

przygotowane są szpitale w Polsce do przyjęcia pa-

cjenta chorego na malarię bądź inną chorobę tropi-

kalną?

4.

Jakie są plany ministerstwa, by zapewnić

mieszkańcom naszego kraju specjalistyczną opiekę

i niezbędne leki do leczenia ww. chorób?

5.

Czy ministerstwo dysponuje danymi, ile fak-

tycznie polskich psów jest nosicielami nicieni?

Czy

stanowi to zagrożenie dla obywateli Polski?

6.

Czy można ocenić skalę zjawiska?

7.

Czy obywatele Polski mogą czuć się bezpiecz-

nie?

Z poważaniem

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 8584)

do ministra zdrowia

w sprawie proﬁlaktyki i leczenia chorób

nowotworowych

Szanowny Panie Ministrze!

W 2009 r. 92 tys. osób

zmarło w Polsce z powodu nowotworów (ostatnie do-

stępne dane).

Wśród polskich mężczyzn najczęstszą przyczyną

zgonów wciąż jest rak płuc, który w 2009 r. spowo-

dował aż 31% wszystkich zgonów z powodu nowotwo-

rów.

Na kolejnych pozycjach znalazły się rak prosta-

ty, okrężnicy, żołądka, pęcherza moczowego i trzust-

ki.

W sumie w 2009 r. z powodu nowotworów zmarło

w Polsce 52 402 mężczyzn.

Wśród kobiet, podobnie jak pośród panów, przy-

czyną największej ilości zgonów jest rak płuc (14,5%),

zaraz za nim rak piersi (ponad 12%), okrężnicy, ma-

cicy, jajników, trzustki i żołądka.

W sumie 40 895 ko-

biet zmarło w naszym kraju z powodu chorób nowo-

tworowych w 2009 r.

1.

Jakie programy proﬁlaktykichoróbnowotwo-

rowych obecnie prowadzi Ministerstwo Zdrowia?

proﬁlaktykęchoróbnowotworowych?

3.

Jak wygląda sytuacja ﬁnansowaregionalnych

centrów onkologii?

4.

Czy w Polsce dostępne są nowoczesne metody

leczenia chorób nowotworowych z czołówki powodu-

jących zgony?

5.

Jakie są obecnie kolejki do specjalisty onkologa

i ile osób obecnie się leczy w poradniach onkologicz-

nych?

6.

Jakie plany ma ministerstwo, by poprawić

sytuację pacjentów chorych na choroby nowotwo-

rowe?

7.

Jakie plany ma ministerstwo, by zwiększyć pro-

ﬁlaktykęchoróbnowotworowych?

Z poważaniem

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 8585)

do ministra zdrowia

w sprawie monitorowania obrotu

tzw. dopalaczami w Polsce

Szanowny Panie Ministrze!

Zaraz miną równo

2 lata, od kiedy wprowadzono w Polsce zakaz sprze-

daży dopalaczy.

Jednak od października 2010 r. ro-

śnie liczba hospitalizacji związanych z zażywaniem

dopalaczy.

Choć liczba interwencji detoksykacyjnych

to zaledwie ok. 5% tego, z czym system ochrony zdro-

wia miał do czynienia w 2010 r. (czyli ok. 25 miesięcz-

nie), już sama tendencja wzrostowa jest niepokojąca.

Szacuje się, że zanim jesienią 2010 r. wprowadzono

zakaz obrotu dopalaczami dochodziło do ok. 500 za-

truć w skali miesiąca.

1.

Ile pieniędzy wydano w ubiegłym roku i pierw-

szej połowie bieżącego roku z budżetu na leczenie

zatruć spowodowanych zażywaniem dopalaczy?

2.

Czy ministerstwo posiada dane, ile razy od

wprowadzenia zakazu ten zakaz łamano?

3.

Czy ministerstwo monitoruje inne środki o dzia-

łaniu psychotropowym, które nie znajdują się jeszcze

na liście substancji zakazanych?

4.

W jaki sposób ministerstwo edukuje społeczeń-

stwo o niebezpieczeństwie stosowania dopalaczy?

Z poważaniem

Poseł Adam Rybakowicz

360

Interpelacja

(nr 8586)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie podnoszenia kwaliﬁkacji

pracowników w małych i średnich ﬁrmach

Szanowny Panie Ministrze!

Z badań przeprowa-

dzonych przez PKPP Lewiatan w latach 2010–2012

wynika, że 60% małych i średnich ﬁrmuważa,że

inwestycje w majątek trwały są ważniejsze niż inwe-

stowanie w pracowników.

W handlu hurtowym i de-

talicznym więcej ﬁrmbędziezwalniaćniżprzyjmo-

wać pracowników.

1.

Jaki jest plan ratowania małych i średnich ﬁrm?

2.

Jaki jest program szkoleń dla przedsiębiorców?

3.

Czy państwo jest w stanie pomóc pracodawcom

w szkoleniu i podnoszeniu kwaliﬁkacjipracowników?

Z poważaniem

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 8587)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie rosnącej liczby nauczycieli

Szanowny Panie Ministrze!

W białostockim po-

wiatowym urzędzie pracy nie ma ani jednej oferty

dla nauczycieli.

Podobnie w urzędzie pracy w Suwał-

kach.

Tymczasem liczba zarejestrowanych bezrobot-

nych nauczycieli rośnie w setki.

Sposobem na zaro-

bek dla części z nich będą korepetycje.

To skutki

zwolnień w lokalnych szkołach podyktowanych ni-

żem demograﬁcznymioszczędnościamisamorządów.

Jak wynika z danych podlaskiego kuratorium oświa-

ty, w całym województwie podlaskim – gdzie pracuje

24,8 tys. nauczycieli – pracę straci 700 z nich.

Naj-

więcej zwolnień dotyczy nauczycieli, którzy byli za-

trudnieni na czas określony (umowy nie będą prze-

dłużone w ponad 430 takich przypadkach).

W samym

Białymstoku (gdzie jest ponad 5300 nauczycieli)

zwolnienia w szkołach dotknęły 235 pracowników

(nauczycieli, administrację, obsługę).

W grupie tej

rozwiązanie umowy nastąpiło z 83 nauczycielami.

Do

tego w przypadku 800 nauczycieli doszło do zmniej-

szenia liczby godzin pracy (ale nadal będą pracować

na co najmniej jednym etacie).

Kolejne ponad 450 osób

zatrudnionych będzie od września w przedziale od

pół etatu do pełnego etatu.

A 150 osobom przydzie-

lone będzie poniżej połówki etatu.

1.

Ilu nauczycieli w całym kraju zarejestrowało

się jako osoby bezrobotne w PUP?

2.

Czy ministerstwo szuka jakiegokolwiek rozwią-

zania, jak aktywizować w innych zawodach bezrobot-

nych nauczycieli?

3.

Czy Pan Minister monitoruje sytuację?

Jak

bardzo wzrośnie stopa bezrobocia w związku z ma-

sowym rejestrowaniem się w PUP nauczycieli?

Z poważaniem

Poseł Adam Rybakowicz

do ministra edukacji narodowej

w sprawie rosnącej liczby nauczycieli

Szanowna Pani Ministro!

W białostockim powia-

Tymczasem liczba zarejestrowanych bezrobotnych

nauczycieli rośnie w setki.

Sposobem na zarobek dla

graﬁcznymioszczędnościamisamorządów.

Jakwy-

nika z danych podlaskiego kuratorium oświaty, w ca-

nień dotyczy nauczycieli, którzy byli zatrudnieni na

czas określony (umowy nie będą przedłużone w po-

nad 430 takich przypadkach).

W samym Białymsto-

ku (gdzie jest ponad 5300 nauczycieli) zwolnienia

padku 800 nauczycieli doszło do zmniejszenia liczby

niżej połówki etatu.

2.

Czy w 2014 r., jak sześciolatki pójdą do szkół,

nie zabraknie nauczycieli nauczania początkowego?

361

3.

Czy Pani Ministra monitoruje sytuację?

Jakie

pomysły ma Pani Ministra, by aktywizować nauczy-

cieli w innych zawodach?

Z poważaniem

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 8588)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie rosnącego bezrobocia

Szanowny Panie Ministrze!

Co ósmy bezrobotny

ma co najmniej 55 lat, liczba emerytów dorabiających

kurczy się.

Jest się o co martwić, ponieważ tak duże-

go wzrostu bezrobocia nie zanotowała żadna grupa

wiekowa.

Według danych GUS w końcu czerwca pracy nie

miało 243 tys. osób w wieku 55+.

Aż o 16,9% więcej

niż rok wcześniej.

Liczba bezrobotnych w wieku 45–

–54 lata zwiększyła się tylko o 1,2%, a wśród osób

w wieku do 25 lat spadła o 3,2%.

Blisko połowa star-

szych bezrobotnych nie ma zajęcia ponad rok, a jedna

czwarta – ponad dwa lata.

Tracą pracę, bo część

z nich ma nieadekwatne do potrzeb pracodawców

kwaliﬁkacje.

Innizasilająarmiębezrobotnych,po-

nieważ zmniejszyła się ich wydajność.

Najgorzej mają ci, którzy zbliżają się do okresu

ochronnego.

W myśl przepisów nie można zwolnić

pracownika w okresie czterech lat przed osiągnię-

ciem wieku emerytalnego.

Dlatego niektóre ﬁrmy

zwalniają pracowników zanim będą chronieni przez

prawo.

W przyjętej przez kraje członkowskie strategii

lizbońskiej UE zakłada, że do 2020 r. wskaźnik za-

trudnienia osób mających 55–64 lata wyniesie 50%

i zaleca podejmowanie szeregu działań sprzyjających

zatrudnieniu osób w tym wieku.

Dziś w Polsce jest

jeszcze wiele barier, które trzeba znieść, by osoby

starsze rzeczywiście mogły pracować do 67. roku ży-

cia, jak zdecydował parlament.

1.

Jakie działania podjęło ministerstwo, by armię

bezrobotnych w grupie 55+ zmniejszyć?

2.

Czy Pan Minister ma pomysł, jak z bezrobociem

w grupie wiekowej 55+ walczyć?

Z poważaniem

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 8589)

do ministra skarbu państwa

Szanowny Panie Ministrze!

Przyszłość Bumaru

Łabędy oraz OBRUM w Gliwicach była do tej pory

wiązana z rozwojem platformy wielozadaniowej An-

ders oraz z uruchomieniem produkcji polskiej wieży

bezzałogowej przeznaczonej zarówno do KTO Roso-

mak, jak i w przyszłości do BWP Anders.

Dochodzą

do mnie niepokojące sygnały o wstrzymaniu reali-

zacji projektów badawczo-rozwojowych związanych

z tymi przedsięwzięciami.

Wcześniej Bumar sp. z o.o. zablokował realizację

przez Bumar Łabędy SA kontraktu obejmującego

dostawę wozów zabezpieczenia technicznego dla in-

dyjskiej armii wartego 275 mln dolarów.

W ﬁrmie

zdecydowano natomiast o zwolnieniu ok. 200 pra-

cowników.

ster przedstawić rządową koncepcję funkcjonowania

kluczowego dla polskiego przemysłu zbrojeniowego

i obronności państwa zakładu, jakim jest Bumar

Łabędy, a także powiązanego z nim ośrodka ba-

dawczo-rozwojowego OBRUM w Gliwicach?

Z wyrazami szacunku

Poseł Zbyszek Zaborowski

Katowice, dnia 3 września 2012 r.

Interpelacja

(nr 8590)

do ministra zdrowia

w sprawie informacji o wynikach kontroli

cam się z do Pana Ministra z następującą kwestią.

W drugim półroczu 2011 r.

Najwyższa Izba Kon-

troli przeprowadziła kontrolę nr P/11/093 „Prze-

strzeganie praw pacjenta w lecznictwie psychiatrycz-

nym”.

Celem kontroli była ocena skuteczności syste-

mu zabezpieczenia praw pacjentów zakładów opieki

zdrowotnej udzielających świadczeń w zakresie: opie-

ka psychiatryczna.

Kontrolą objęto lata 2009–2011.

Kontrola objęła Ministerstwo Zdrowia, Biuro Rzecz-

nika Praw Pacjenta, w tym rzeczników praw pacjen-

362

tów szpitali psychiatrycznych, Instytut Psychiatrii

i Neurologii oraz 17 zakładów opieki zdrowotnej lecz-

nictwa psychiatrycznego.

W ogólnej ocenie kontrolo-

wanej działalności Najwyższa Izba Kontroli negatyw-

nie oceniła przestrzeganie praw pacjentów z zaburze-

niami psychicznymi w trakcie przyjmowania tych

osób do szpitala bez ich zgody oraz zasady stosowania

przymusu bezpośredniego.

W istotnych ustaleniach kontroli Najwyższa Izba

zdrowia w badanym zakresie w latach 2009–2011.

W Ministerstwie Zdrowia podjęto wprawdzie działa-

nia istotne dla funkcjonowania psychiatrycznej opie-

ki zdrowotnej, opracowując m.in. „Narodowy pro-

gram ochrony zdrowia psychicznego, ale realizacja

wielu prac jest mocno spóźniona.

Naruszono również

obowiązujące regulacje prawne.

W ocenie NIK mini-

ster zdrowia nie wdrożył nowych rozwiązań syste-

mowych, które miały usprawnić funkcjonowanie

opieki zdrowotnej nad osobami z zaburzeniami psy-

chicznymi i w konsekwencji służyć wzmocnieniu

ochrony ich praw.

Z opóźnieniem zostały podjęte pra-

ce w ramach „Narodowego programu ochrony zdro-

wia psychicznego” (NPOZP).

Minister zdrowia nie

zapewnił również prawidłowej realizacji zadań przez

organy doradcze i koordynacyjne, które powinny

wspierać działania zapobiegające zaburzeniom psy-

chicznym.

W swoim raporcie NIK przedstawiła sze-

reg uwag, wniosków i zaleceń dotyczących bezpośred-

nio Ministerstwa Zdrowia, w tym wniosków o podję-

cie inicjatywy legislacyjnej.

Mając na uwadze powyższe, uprzejmie proszę

o ustosunkowanie się do przedmiotowej sprawy

i przedstawienie informacji o wynikach kontroli NIK,

w tym w szczególności opisanie działań, jakie zamie-

rza podjąć Ministerstwo Zdrowia w celu usunięcia

opisanych w raporcie nieprawidłowości i zastrzeżeń,

oraz przedstawienie sposobów wykonania zaleceń

i wniosków pokontrolnych.

Z wyrazami szacunku

Poseł Wincenty Elsner

Wrocław, dnia 3 września 2012 r.

Interpelacja

(nr 8591)

do ministra gospodarki

w sprawie niepokojącej sytuacji ﬁnansowej

Narodowe Centrum Badań Jądrowych powstało

mów Jądrowych im. Andrzeja Sołtana.

NCBJ poza

energetyką jądrową zajmuje się badaniami podsta-

wowymi z dziedziny ﬁzykisubatomowej(ﬁzykaczą-

stek elementarnych i jądrowa, ﬁzykaplazmygorącej

itp.) oraz stosowaniem metod ﬁzykijądrowejirozwi-

janiem technologii jądrowych.

Centrum produkuje

cyny.

Centrum tworzy infrastrukturę informatyczną

i laboratoryjną niezbędną dla wsparcia eksperckiego

rodowe Centrum Badań Jądrowych jest jednym z naj-

większych instytutów naukowych w Polsce, dyspo-

nującym m.in. jedynym w Polsce jądrowym reakto-

rem badawczym „Maria”.

Zatrudnia ponad 1000 ﬁ-

zyków, inżynierów i pracowników pomocniczych,

bilitowanych i ponad 120 doktorów.

Z głębokim zaniepokojeniem przyjąłem informa-

cje o aktualnej sytuacji ﬁnansowejcentrum.

Zjednej

strony centrum pozyskało duże środki na ﬁnansowa-

nie infrastruktury, urządzenia badawcze, w tym do-

tację Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego

w wysokości 12 mln zł na specjalne urządzenie ba-

dawcze – reaktor „Maria” wraz z infrastrukturą,

dotację na restrukturyzację, pieniądze z projektów

unijnych, a także z międzynarodowych projektów ba-

dawczych, gdzie centrum buduje istotne elementy

aparatury.

Z drugiej strony centrum nie posiada wystarcza-

jących środków na wypłaty wynagrodzeń dla swoich

pracowników.

Decyzją Ministerstwa Nauki i Szkol-

nictwa Wyższego odmówiono zwiększenia dotacji

„statutowej” – na 2012 r. jest to kwota 13,6 mln zł,

czyli na jednego badacza dwukrotnie mniej niż w in-

nych instytutach badawczych i trzykrotnie mniej niż

w instytutach PAN.

Zgodnie ze stanowiskiem prof.

Grzegorza Wrochny, dyrektora Narodowego Cen-

trum Badań Jądrowych, usytuowanie prawne cen-

trum jako instytutu badawczego sprawia, że w wy-

padku niewykonywania swoich zobowiązań pienięż-

nych (np. wypłaty wynagrodzeń) może zaistnieć ko-

nieczność ogłoszenia jego upadłości.

W zakresie ﬁ-

nansowania działalności centrum daje się dostrzegać

brak prawidłowej koordynacji działań Ministerstwa

Gospodarki jako organu sprawującego nadzór nad

centrum, w którego kompetencji pozostaje także ﬁ-

nansowanie przeznaczane na poprawę stanu bezpie-

czeństwa i zadania edukacyjne w zakresie energety-

ki jądrowej.

działania i decyzje zamierza Pan podjąć w celu za-

pewnienia właściwego, adekwatnego do potrzeb ﬁ-

nansowania Narodowego Centrum Badań Jądrowych

363

zarówno samodzielnie, jak i w porozumieniu z Pań-

stwową Agencją Atomistyki oraz Ministerstwem Na-

uki i Szkolnictwa Wyższego.

Z poważaniem

Poseł Wincenty Elsner

(nr 8592)

do ministra ﬁnansów,

ministra spraw wewnętrznych

w sprawie procederu werbowania

W ostatnim czasie nasila się proceder werbowania

droga internetową tzw. słupów – maile z ofertami

świetnie płatnej pracy, często w języku angielskim,

służą w rzeczywistości pozyskiwaniu przez zorgani-

zowane grupy przestępcze pośredników do pomocy

w wyprowadzaniu pieniędzy z rachunków oﬁarphi-

shingu lub w innych formach procederu prania brud-

nych pieniędzy mających na celu zalegalizowanie

korzyści pochodzących z nielegalnych lub nieujaw-

nionych źródeł.

Zadaniem „słupów” jest z reguły przyj-

mowanie zleconych przez przestępców przelewów na

własne rachunki bankowe, a następnie przesyłanie

ich dalej za pośrednictwem serwisów świadczących

usługi szybkich, międzynarodowych przekazów pie-

niężnych dla osób ﬁzycznych.

Osoby pełniące funkcje „słupów” zwykle nie są

wają wręcz przekonane, że uczestniczą w legalnym

biznesie, ponieważ takie wrażenie sprawiają swoimi

działaniami przestępcy dokonujący rekrutacji „słu-

pów”.

Rekrutacje te są często profesjonalnie przygo-

towane.

Zwerbowane osoby otrzymują umowy cywil-

noprawne, regulaminy, instrukcje itp.

W Polsce jest ponad 1900 tys. bezrobotnych.

Prze-

szło połowa nie ma pracy dłużej niż rok.

Niektórzy

wać w szarej streﬁe.

Zjawisko to dotyczyć może

w dużej mierze osób młodych, często z wyższym wy-

kształceniem, znających w stopniu komunikatyw-

nym język angielskiego, a pomimo tego niemogących

znaleźć zatrudnienia.

Pomimo rozwoju zjawiska brak

jest widocznych działań organów państwa o charak-

terze prewencyjnym, mających zapobiec wciąganiu

nieświadomych niebezpieczeństwa obywateli do tego

procederu.

Biorąc pod uwagę omawiany problem, proszę o od-

zjawisko, jego skala i tendencje do rozwoju?

2.

Jaką liczbę postępowań dotyczących opisywa-

3.

Jakie działania podejmowane są przez mini-

sterstwo w celu zapobiegania tego typu przestęp-

stwom, a przede wszystkim jakie działania prewen-

być nieświadomie wciąganie do tego procederu?

Z poważaniem

Poseł Wincenty Elsner

Warszawa, dnia 3 września 2012 r.

(nr 8593)

do ministra nauki i szkolnictwa wyższego

w sprawie niepokojącej sytuacji ﬁnansowej

cam się do Pani Minister z następującą kwestią.

W 1977 r. uruchomiona została polska, całoroczna

stacja naukowo-badawcza położona nad Zatoką Ad-

miralicji na Wyspie Króla Jerzego – Polska Stacja

Antarktyczna im. Henryka Arctowskiego.

W stacji

prowadzone są badania w dziedzinie oceanograﬁi,

geologii, geomorfologii, glacjologii, meteorologii, sej-

smologii, biologii i ekologii.

Prowadzone są również

stałe obserwacje monitoringowe: ekologiczne, glacjo-

logiczne i meteorologiczne.

Opiekę logistyczną i me-

rytoryczną nad stacją im. Arctowskiego sprawuje

Zakład Biologii Antarktyki PAN, kontynuator prac

logii PAN.

Z zaniepokojeniem przyjąłem informacje o aktu-

alnej sytuacji ﬁnansowej stacji.

Środki ﬁnansowe

przeznaczane przez ministerstwo na jej funkcjono-

wanie wydają się dalece niewystarczające – w obec-

nym roku zamiast wnioskowanych 6,5 mln zł mini-

sterstwo przekazało jedynie 2,9 mln zł.

Środki te

mają wystarczyć na utrzymanie stacji, pobyt załogi

stacji przez cały rok oraz przeprowadzenie niezbęd-

nych remontów.

Tymczasem poprzez ciągłe niedoin-

364

westowanie stan techniczny stacji jest bardzo zły.

Brak funduszy na naprawę zbiornika paliwa powo-

duje zagrożenie bezpieczeństwa ekologicznego okolic

stacji.

Niezbędna jest również przebudowa zbiornika

nieczystości, do którego spływają ścieki ze stacji, jak

również wymiana instalacji elektrycznej, niemoder-

nizowanej od czasu budowy stacji w 1977 r.

Zgodnie z szacunkami prof. Piotra Zielenkiewi-

cza, dyrektora Instytutu Biochemii i BioﬁzykiPAN

w Warszawie, któremu stacja podlega, na bieżące

funkcjonowanie stacji (przy założeniu stałej ceny pa-

liw) potrzebna jest kwota 4,5 mln zł rocznie.

Ponadto

niezbędne jest stworzenie funduszu remontowego

wykorzystywanego na bieżące remonty.

Należy też zwrócić uwagę na inny aspekt funk-

cjonowania Polskiej Stacji Antarktycznej im. Henry-

ka Arctowskiego.

Wraz z zachodzącymi zmianami

klimatycznymi obserwujemy obecnie dążenie wielu

państw do uzyskania jak najszerszych możliwości

pozyskiwania zasobów naturalnych Arktyki.

Obec-

nie, aż do roku 2048 r., obowiązuje protokół dotyczą-

cy ochrony środowiska podpisany w Madrycie w 1991 r.

i następnie ratyﬁkowanyprzezwszystkie28państw

konsultatywnych traktatu antarktycznego, w tym

przez Polskę.

Zgodnie z nim na Antarktydzie można

eksploatować surowce mineralne wyłącznie w celach

naukowych.

W przyszłości może jednak okazać się,

że nieprzerwana obecność na Antarktydzie będzie

dla Polski korzystna w wymiarze zarówno politycz-

nym, jak i gospodarczym.

Tymczasem jest ona ﬁnan-

sowana jedynie z budżetu nauki.

go jest zainteresowane dalszym istnieniem Polskiej

Stacji Antarktycznej im. Henryka Arctowskiego?

go planuje w nadchodzących latach zwiększenie kwot

przeznaczonych na bieżące funkcjonowanie stacji,

stosownie do jej realnych potrzeb?

3.

Czy ministerstwo planuje w najbliższym czasie

przeznaczenie dodatkowych środków potrzebnych do

przeprowadzenia niezbędnych, pilnych remontów

umożliwiających bezpieczne funkcjonowanie stacji

zarówno dla pracowników, jak i dla środowiska?

4.

Czy planowane jest stworzenie funduszu re-

montowego, z którego pokrywane byłyby koszty na-

praw, których potrzeba dokonania będzie się poja-

wiać w kolejnych latach?

5.

Czy, mając na uwadze specyﬁczneaspektypoli-

tyczne i gospodarcze dalszej obecności polskiej stacji

na Antarktydzie, widzi Pani możliwość pozyskiwania

środków na jej dalsze funkcjonowanie poza budżetem

Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego?

Z poważaniem

Poseł Wincenty Elsner

(nr 8594)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie opłat za pobieranie zaświadczenia

Wielu pracodawców, zgodnie z odpowiednimi prze-

pisami, wymaga od swoich pracowników zaświadczeń

o niekaralności.

Również ﬁrmyzsektoraﬁnansowego

coraz częściej stawiają takie wymagania potencjalnym

pracownikom, co wiąże się z dodatkowymi kosztami

związanymi z ubieganiem się o pracę.

na temat rocznych wpływów do budżetu z tytułu wy-

dawania zaświadczeń o niekaralności oraz jak mini-

sterstwo uzasadnia konieczność utrzymania tak wy-

sokich opłat za tego typu zaświadczenia.

Zwracam uwagę, że w przeszłości wydanie za-

świadczenia o niekaralności wiązało się z konieczno-

ścią przesyłania pocztą dokumentów papierowych do

i z Centralnego Rejestru Skazanych.

Obecnie wyda-

nie zaświadczenia polega jedynie na wydruku odpo-

wiedniego zapisu z Krajowego Rejestru Karnego.

Z wyrazami szacunku

Poseł Wincenty Elsner

(nr 8595)

do ministra zdrowia

w sprawie objęcia

powszechnym ubezpieczeniem zdrowotnym

Obecnie znaczna większość obywateli kraju jest

objęta ubezpieczeniem zdrowotnym poprzez wszelkie-

go rodzaju umowy z pracodawcami, ubezpieczona jest

młodzież w wieku do lat 18, ubezpieczone są osoby

prowadzące działalność gospodarczą oraz ubezpiecze-

ni są bezrobotni zarejestrowani w urzędach pracy.

Według szacunków około 1% obywateli mieszkających

w Polsce nie ma ubezpieczenia zdrowotnego.

jących informacji:

1.

Jaka jest liczba osób, które nie mają ubezpie-

czenia zdrowotnego?

365

2.

Jakie są roczne koszty leczenia osób nieubez-

pieczonych?

3.

Czy są prowadzone badania i wyliczenia doty-

czące tego, jakie koszty niosłoby za sobą automatycz-

ne ubezpieczenie wszystkich obywateli?

4.

Jakie są koszty prowadzenia ewidencji ubezpie-

czonych przez instytucje publiczne?

Z wyrazami szacunku

Poseł Wincenty Elsner

(nr 8596)

do prezesa Rady Ministrów

ﬁrmy Bumar sp. z o.o.

roku „Puls Biznesu” opublikował informację, że stra-

ty Bumaru sięgają 500 mln zł.

Z moich danych wy-

nika, że skumulowane straty na koniec 2011 r. wy-

niosły 631 mln zł, przez co naruszenie kapitałów

własnych spółki sięgnęło 25%.

Uprzejmie proszę

o odpowiedź na następujące pytania:

Dlaczego mimo wielu ostrzeżeń, formułowanych

m.in. przeze mnie, pozwolono poprzedniemu zarzą-

dowi ﬁrmy na doprowadzenie ﬂagowego koncernu

zbrojeniowego do ruiny?

Czy osoby odpowiedzialne za obecny stan ﬁrmy,

E. N. i A. W., poniosą jakąkolwiek odpowiedzial-

ność?

Jakim prawem E. N., A. W. i M. K. ujawnili tajem-

nice koncernu dotyczące kontraktu indyjskiego na

WZT-3, wydając m.in. w tej sprawie powszechnie do-

stępne oświadczenie?

Czy służby zabezpieczające

kontrwywiadowczo Bumar prowadzą w tej materii

śledztwo?

Dlaczego strategię Bumaru, dokument zasadni-

czy dla funkcjonowania ﬁrmy i równie ważny dla

MON, opracowuje na podstawie informacji mogących

stanowić tajemnicę państwową niemiecka ﬁrmaRo-

land Berger?

Dlaczego kierownictwo Bumaru zgodziło się ujaw-

nić tajemnice spółki, płacąc niemieckiej ﬁrmieRo-

land Berger niebagatelną kwotę ok. 4,5 mln zł?

Dla-

czego Bumar nie opracowuje strategii samodzielnie,

skoro już teraz część kadry zarządzającej koncernu

wskazuje na błędne rozwiązania znajdujące się w stra-

tegii tworzonej przez Roland Berger, a mogące dopro-

wadzić do zniszczenia struktur odpowiedzialnych za

sprzedaż wyrobów?

Czy działania ﬁrmyRolandBergerwBumarzesą

obserwowane przez ABW, SKW lub CBA?

Z poważaniem

Poseł Ludwik Dorn

Warszawa, dnia 3 września 2012 r.

(nr 8597)

do ministra gospodarki

w sprawie kontrowersji wokół

Ustawa o swobodzie działalności gospodarczej,

spełniając oczekiwania przedsiębiorców, w art. 83

ust. 1 wskazała maksymalny czas trwania kontroli

w zależności od rodzaju przedsiębiorstwa.

Takie roz-

wiązanie prawne służyć miało przerwaniu zbyt dłu-

gich kontroli, ponieważ zakładano, że określony

w ustawie termin dotyczy wszystkich kontroli pro-

wadzonych w danym roku bez względu na organ

przeprowadzający.

Jak się jednak okazało, brzmienie

tego artykułu nie jest jednoznaczne.

Naczelny Sąd

Administracyjny uznał bowiem, że roczny limit kon-

troli nie dotyczy wszystkich organów.

Oznacza to, że

każdy z organów może przeprowadzać kontrolę

w czasie określonym w ustawie.

To niewątpliwie

komplikuje sytuację przedsiębiorców.

Czy wskazane w ustawie ograniczenia zgodnie

z pierwotnym zamysłem miały dotyczyć wszystkich

kontroli czy wyłącznie miały odnosić się do jednego

organu kontroli?

Czy istnieje możliwość doprecyzowania prawa

w zakresie artykułu mówiącego o czasie trwania kon-

troli, tak aby jasno wynikało z niego, że dotyczy

wszystkich kontroli?

Z wyrazami szacunku

Poseł Tomasz Górski

Warszawa, dnia 3 września 2012 r.

(nr 8598)

do ministra zdrowia

transportu chorych przy współpracy

z Lotniczym Pogotowiem Ratunkowym

Okazuje się, że w przypadku transportu chorych

z wykorzystaniem pogotowia lotniczego występuje

dość rażąca sprzeczność.

Funkcjonują przepisy, które

wzajemnie się wykluczają.

W przypadku gdy pogoto-

wie lotnicze wzywane jest do oﬁarwypadkówdrogo-

wych, nie ma znaczenia, czy w pobliżu znajduje się

lądowisko zalegalizowane przez Urząd Lotnictwa Cy-

wilnego.

Lądowanie jest w takim wypadku dozwolo-

ne w niemalże każdym miejscu.

Sytuacja wygląda

366

inaczej, jeżeli w grę wchodzi transport chorego z jed-

nego szpitala do drugiego.

Wówczas brak lądowiska

lub innego miejsca noszącego znamiona lądowiska

eliminuje całkowicie taką formę transportu, co w skraj-

nych przypadkach może okazać się tragiczne w skut-

kach dla potrzebującego natychmiastowej specjali-

stycznej pomocy chorego.

Dlaczego właśnie w taki sposób został skonstru-

owany przepis dotyczący transportu chorych?

Skąd wynika taka klasyﬁkacjapacjentów?

Czy istnieje możliwość ujednolicenia prawa

w tym zakresie?

Kiedy to nastąpi?

Kto będzie ponosił odpowiedzialność w przypadku,

gdy zbyt późny transport chorego ze szpitala do szpi-

tala spowoduje u niego uszczerbek na zdrowiu?

Z wyrazami szacunku

Poseł Tomasz Górski

(nr 8599)

do ministra pracy i polityki społecznej

Każdy pracodawca jest obowiązany uiszczać za

pracownika oraz w jego imieniu składki na rzecz

Funduszu Pracy.

Stawki wspomnianych składek nie

są zatrważająco wysokie.

Problem związany z nimi

wiek opóźnienia na pracodawcę, który nie dopilnował

terminu płatności tych składek, nakładane są bardzo

dotkliwe sankcje, wynoszące czasami nawet do kilku

tysięcy złotych bez względu na to, ile opóźnienie wy-

nosi.

Konsekwencje wynikające z opóźnień w płatno-

ściach są nieadekwatne do winy.

Przepisy są zbyt

restrykcyjne dla pracodawców.

W przypadku takiego

opóźnienia bardziej adekwatne byłoby nakładanie

odsetek na nieterminowego pracodawcę.

Dopiero jed-

nak w przypadku notorycznego oraz długotrwałego

problemu związanego z uiszczaniem opłat powinny

obowiązywać bardziej rygorystyczne kary.

Dlaczego tak restrykcyjnie skonstruowane zosta-

ło prawo w tym zakresie?

Czemu mają służyć tak wysokie kary dla praco-

dawców?

Czy istnieje możliwość zmiany przepisów w tej

sprawie?

Z wyrazami szacunku

Poseł Tomasz Górski

(nr 8600)

do ministra pracy i polityki społecznej

przemocy w rodzinie miała na celu zabezpieczenie

oﬁarzewzględunasytuację,wjakiejzróżnychprzy-

czyn się znalazły.

Jak pokazuje jednak praktyka, czę-

sto właśnie oﬁaryzmuszanesądoopuszczaniaswo-

ich domów i umieszczane są w ośrodkach interwencji

kryzysowej.

Dzięki temu mają natomiast jedyną

szansę na odzyskanie poczucia bezpieczeństwa oraz

względną stabilność.

Podstawowy problem tego typu

ośrodków wiąże się z tym, że czas pobytu w nich jest

ograniczony i teoretycznie indywidualnie dopasowa-

ny do potrzeb rodziny.

Problem polega na tym, że

okres, w jakim rodzina przebywa w takim ośrodku,

nie jest na tyle długi, żeby mogła spokojnie oczekiwać

w nim na przydział lokalu socjalnego.

Dochodzi wów-

czas do absurdów, ponieważ oﬁary,niemającodpo-

wiednich środków na wynajem innego mieszkania,

wracają do poprzedniego miejsca, gdzie doznawały

przemocy.

Oczekiwanie natomiast na lokal socjalny

trwa nawet do kilku lat.

Ograniczenie czasu przeby-

wania w ośrodkach to jedna strona problemu, nato-

miast druga dotyczy tego, że w niektórych miastach

takich ośrodków nie ma.

W takiej sytuacji rodziny

oﬁarzmuszanesądoprzenoszeniasiędozupełnie

nieznanych miejsc, co może wywoływać u nich dodat-

kowy stres.

Czy istnieje możliwość zmiany przepisów ograni-

czających termin zakwaterowania tak, aby oﬁary

mogły w nich przebywać do momentu uzyskania lo-

kalu socjalnego?

Dlaczego nie ma obowiązku istnienia ośrodków

interwencji kryzysowej w każdej większej aglomera-

cji miejskiej?

Z wyrazami szacunku

Poseł Tomasz Górski

(nr 8601)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie konsekwencji pomówień

w Internecie

W dobie rozwoju technologicznego Internet zaczy-

na odgrywać coraz ważniejszą rolę w pozyskiwaniu

informacji oraz nawiązywaniu kontaktów.

Narzędzie

to jest bardzo skuteczne i przede wszystkim szybkie.

367

Nie można jednak zapominać, że w Internecie poja-

wiają się zarówno pozytywne, jak i negatywne infor-

macje.

Rozprzestrzenianie się ich jest równie szybkie.

Warto zwrócić uwagę, że część informacji pojawiają-

cych się w sieci jest nieprawdziwych, a czasami wręcz

krzywdzących.

Internet ma tę cechę, że pozwala czuć

się anonimowo.

Dlatego bardzo często sprawcy pomó-

wień w Internecie czują się bezkarni.

Ustawa o ochro-

nie danych osobowych ogranicza w taki sposób do-

tarcie do informacji w tym zakresie, że poszkodowa-

ny nie ma możliwości samodzielnie dotrzeć do spraw-

cy.

Natomiast procedury, które przewidziano w pra-

wie do ścigania tego typu przestępstw, powodują, że

zdecydowana większość naruszeń w Internecie pozo-

staje bez echa.

Prokuratura zajmuję się sprawą po-

mówień w sieci wyłącznie wówczas, jeśli uzna, że

wiąże się z tym ważny interes społeczny.

Oczywiste

jest, że interes społeczny może być pojęciem relatyw-

nym dla każdej ze stron.

Nie zawsze można bowiem

dokładnie określić zakres strat poniesionych wsku-

tek przestępstwa dokonanego w Internecie.

Możliwe

jest również zgłoszenie sprawy na policję, jednak jak

pokazuje praktyka, bez udziału prokuratora policja

również ma ograniczone możliwości, które owocują

brakiem skuteczności w tym zakresie.

Bez podjęcia

czynności procesowych w postaci zwolnienia z tajem-

nicy służbowej lub przeszukania i zatrzymania sprzę-

tu komputerowego celem poddania go analizie kry-

minalistycznej określenie sprawcy jest w zdecydowa-

nej większości przypadków niemożliwe.

Czy istnieje możliwość zaostrzenia przepisów w za-

kresie przestępstw dokonywanych w Internecie?

Jakie kroki powinny poczynić osoby, które stały

się oﬁaramipomówieńtegotypu?

Dlaczego prawo w tym zakresie skonstruowane

zostało w sposób, który nie zabezpiecza oﬁar oraz

ogranicza możliwości działania instytucji?

Z wyrazami szacunku

Poseł Tomasz Górski

(nr 8602)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie MOM wykorzystywanego

Parówka jest bardzo popularna na polskich sto-

łach.

Przyciąga klientów głownie atrakcyjną ceną.

Jak się okazuje, cena ma przełożenie na jakość w tym

przypadku.

Parówki w zdecydowanej większości pro-

dukowane są z MOM, czyli mięsa oddzielanego me-

chanicznie, w skład którego wchodzą części drobiu

nienadające się do samodzielnego spożycia, m.in. skó-

ra, tłuszcz, kości i kupry.

Części te ulegają jednak

bardzo szybkiemu zepsuciu, przez co mogą być dalej

przetwarzane wyłącznie do 24 godzin.

Z tego powodu

parówki uzupełniane są konserwantami oraz utrwa-

laczami.

MOM producenci otrzymują z różnych ele-

mentów zwierzęcych.

Nie ma prawnie określonego

zakresu, jaki może obejmować, dlatego producenci

mają sporą swobodę w tym zakresie.

Wszystkie pa-

rówki zawierają również azotany oraz azotyny, które

są substancjami rakotwórczymi.

nia, co może być składnikiem MOM?

Czy jest możli-

we wprowadzenie przepisu zmuszającego producen-

tów parówek do umieszczania na opakowaniach in-

formacji o zawartości azotanu oraz azotynu będących

substancjami rakotwórczymi?

Z wyrazami szacunku

Poseł Tomasz Górski

(nr 8603)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Niepokojem napawają

doniesienia „Gazety Wyborczej” dotyczące walki

o prawo do działek, na których stoi Stadion Narodo-

wy.

Zgodnie z informacjami „Gazety Wyborczej”

spadkobiercy walczą o ziemię 8 lat i wierzą, że są

blisko korzystnego dla siebie ﬁnału, jeśli więc sąd

uzna ich racje, będą mogli ubiegać się o wysokie od-

szkodowanie.

Zgodnie z szacunkami wspomniany

grunt może być wart około 4 mld zł.

Ww.

grunty zo-

stały nabyte przez pana Ch. w 1920 r., który wraz ze

wspólniczką zamierzał wybudować na nich domy dla

pracowników fabryki futer.

W owym czasie pan Ch.,

zwany „królem futer”, zatrudniał blisko 500 osób,

a w jego sklepie ubierali się m.in. prezydent Ignacy

Mościcki, Pola Negri, Eugeniusz Bodo i wiele innych

wpływowych i znanych osób.

Praska działka została

przejęta przez państwo na podstawie tzw. dekretu

Bieruta z 1945 r.

Sprawa zwrotu mienia rozpatrywana była już

przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.

Urzędnicy

twierdzą, że konﬁskatabyłauzasadniona,ponieważ

przeznaczono je „pod użyteczność publiczną”, czego

miał dowodzić plan z lat 30., którego nie można nig-

368

dzie znaleźć.

W 2004 r. spadkobiercy pana Ch. upo-

mnieli się o swoje prawa, co oznacza, iż w momencie

podejmowania decyzji o budowie SN spór ze spadko-

biercami już trwał.

Wyrok sądu potwierdzający pra-

wa spadkobierców oznacza możliwość walki o odszko-

dowania lub przekazanie gruntów zamiennych, co

dla Skarbu Państwa jest ogromną kwotą, zważając

na szacowaną wartość gruntów.

1.

Czy podejmując decyzję o lokalizacji SN, spraw-

dzono dokładnie stan prawny działek?

2.

Dlaczego rząd naraża Polskę na tak poważne

straty ﬁnansowe?

3.

Kto jest odpowiedzialny za budowę SN na grun-

tach o nieuregulowanym stanie prawnym?

4.

Czy ta sytuacja dowodzi, że między instytucja-

mi odpowiedzialnymi na każdym etapie za inwestycję

nie było właściwego przepływu informacji?

Poseł Jarosław Żaczek

Warszawa, dnia 3 września 2012 r.

(nr 8604)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Z niepokojem zapo-

znałem się z treścią pisma skierowanego do mojego

biura poselskiego przez NSZZ „Solidarność” PKP

re sprzeciwia się likwidacji siedziby Sekcji Utrzy-

mania Taboru Trakcyjnego w Lublinie przy ul. Ga-

zowej i zamiarowi przeniesienia ww. sekcji do Sekcji

kwencji oznacza likwidację zakładu przy ul. Gazo-

wej.

Decyzje te tłumaczone są oczywiście kosztami

utrzymania, jednak dotychczas nie opracowano no-

wego, ekonomicznego projektu funkcjonowania sek-

cji w nowej lokalizacji.

Właściwe funkcjonowanie taboru trakcyjnego za-

pewniają odpowiednie urządzenia znajdujące się na

ul. Gazowej, np. zapadnia trakcyjna do wymiany ze-

stawów kołowych, napiaszczalnia piasku do piasecz-

nic lokomotyw i innych urządzeń technicznych.

Prze-

niesienie ww. sekcji na ul. Grygową uniemożliwi wy-

konywanie PK na lokomotywach elektrycznych z po-

wodu braku sieci trakcyjnej.

Przeniesienie sekcji na

ul. Grygową wymaga znacznych nakładów ﬁnanso-

wych.

Koszty utrzymania zakładu na ul. Gazowej

można zmniejszyć poprzez przejęcie części hali pro-

stokątnej, na co wyraził zgodę Zarząd PKP Cargo

SA, oraz pozostawienie części hali wachlarzowej

– segment A z zapadnią.

Zapowiedź przeniesienia sekcji jest kolejnym eta-

pem działań zmierzających do likwidacji zakładu

w Lublinie bądź do przeniesienia pracy do Skarży-

ska-Kamiennej, co oznacza kolejny ubytek miejsc

pracy w Lublinie, a także prowadzi do spadku pozio-

mu bezpieczeństwa usług świadczonych przez kolej,

czemu jako poseł na Sejm głęboko się sprzeciwiam.

Lubelszczyzna jest ubogim i słabo rozwiniętym re-

gionem naszego kraju.

Likwidacja kolejnych miejsc

pracy jest ogromnym ciosem dla jej przyszłości oraz

przyszłości jej mieszkańców.

niami:

1.

Dlaczego resort nie reaguje na kolejne próby

niszczenia kolei w Polsce?

2.

Czy zostanie dokonana szczegółowa analiza

planów reorganizacji w PKP Cargo SA Wschodni Za-

kład Spółki, z uwzględnieniem szczególnego i histo-

rycznego znaczenia dotychczasowej siedziby Sekcji

Utrzymania Taboru Trakcyjnego w Lublinie przy

ul. Gazowej dla lubelskich kolejarzy i kolejarzy w ca-

łej Polsce?

3.

Czy wdrożenie przedstawionych w interpelacji

dzie skutkowało likwidacją kolejnych miejsc pracy?

4.

Czy resort podejmie działania zapobiegające

ww. destrukcyjnym decyzjom i ich skutkom?

Poseł Jarosław Żaczek

(nr 8605)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie nowych zasad

znakowania żywności

Szanowny Panie Ministrze!

Zaniepokojenie wzbu-

dzają doniesienia „Pulsu Biznesu” dotyczące wejścia

w życie za dwa lata nowych przepisów określających

zasady znakowania żywności.

Producenci alarmują,

iż nie zdążą dostosować się do wymogów określonych

w ww. przepisach.

Od 13 grudnia 2014 r. zmienią się całkowicie opa-

kowania i etykiety.

Rozporządzenie z 2011 r. charak-

teryzuje minimalną wielkość czcionki oraz nowe za-

sady i zakres podawania informacji o wartości od-

żywczej i pochodzeniu produktów.

W związku z po-

wyższym producenci będą mieli problem z zaprojek-

towaniem oraz wymianą opakowań na czas, zwłasz-

cza iż część nowych przepisów nie jest jednoznaczna.

369

Sytuacja ta powoduje rezerwowanie przez ﬁrmy

miejsc w drukarniach, materiałów niezbędnych do

wykonania opakowań, jednak z powodu braku jed-

noznaczności prawa nie mogą przystąpić do pracy.

Koszt zaprojektowania etykiet, wymiany opakowań

i matryc w skali kraju sięga od miliarda do dwóch

miliardów złotych.

To ogromne kwoty, zwłaszcza

w dobie kryzysu.

Pana Ministra:

1.

Dlaczego przepisy nie są jednoznaczne i czytel-

ne, tak by producenci mogli przystąpić do wymaga-

nych zmian bez opóźnień i wynikających z nich kon-

sekwencji?

2.

Czy może zostać wydłużony okres przejściowy?

3.

Dlaczego polskie ﬁrmy, zamiast generować

nowe miejsca, pracy muszą wydawać miliardy zło-

tych na druk nowych opakowań?

Poseł Jarosław Żaczek

(nr 8606)

do ministra gospodarki

w sprawie skutków niewdrożenia dyrektywy

tzw. III pakietu liberalizacyjnego,

oraz dyrektywy o odnawialnych źródłach

energii (OZE)

Szanowny Panie Ministrze!

Z niepokojem zapo-

znałem się z doniesieniami medialnymi dotyczącymi

przekazania przez Komisję Europejską tzw. uzasad-

nionej opinii – ostatniego ostrzeżenia przed wszczę-

ciem procesu przed Europejskim Trybunałem Spra-

wiedliwości, za niewdrożenie dyrektywy gazowej

i elektroenergetycznej (tzw. III pakietu liberalizacyj-

nego) oraz dyrektywy o odnawialnych źródłach ener-

gii (OZE).

Zgodnie z zapewnieniami resortu odpowiednie

przepisy zostały przyjęte, jak twierdzi w rozmowie

ski, dyrektor Departamentu Energetyki w Minister-

stwie Gospodarki:, „Polskie przepisy prawa energe-

tycznego na skutek licznych nowelizacji są zawiłe

i mało czytelne, w szczególności dla odbiorcy spoza

naszego kraju, często posługującego się tłumacze-

niem przepisów.

Jednym z zarzutów stawianych

przez KE w odniesieniu do dyrektywy o odnawial-

temów wsparcia dla tych źródeł energii, co oczywiście

jest stosunkowo łatwe do wytłumaczenia, ale nie za-

wsze to wytłumaczenie można znaleźć w przepisach,

które są czytane.

To jest tylko jeden z przykładów.

Jesteśmy na tym etapie procedury, gdzie wyjaśniamy

Komisji i staramy się ją przekonać, że te przepisy

zostały w Polsce właściwie wdrożone”.

Zgodnie z twierdzeniami przedstawiciela resortu

w Polsce przestrzegane jest prawo europejskie, nie-

mniej jednak powstała pod koniec czerwca bieżącego

roku nowelizacja poselska prawa energetycznego,

w której znalazło się część przepisów tzw. trójpaku

energetycznego.

Nowelizacja traﬁłapodobradySej-

mu, ale po pierwszym czytaniu została przez wnio-

skodawców wycofana.

W związku z powyższym kieruje do Pana Mini-

stra pytania:

1.

Dlaczego polskie przepisy w ww. kwestiach są

„zawiłe i mało czytelne”?

2.

Dlaczego nie implementowano dotychczas dy-

rektyw do polskiego systemu prawnego?

Jakie kon-

sekwencje grożą Polsce z tego tytułu?

3.

Czy Polskę stać na kolejny proces i kolejne wy-

sokie kary?

Poseł Jarosław Żaczek

(nr 8607)

do ministra gospodarki

w sprawie konsekwencji wynikających

Szanowny Panie Ministrze!

Skandaliczne infor-

macje opublikowane zostały przez „Rzeczpospolitą”.

Z publikacji gazety wynika, że w celu uzyskania wyż-

szych limitów CO

2

Polska zgłosiła Komisji Europej-

skiej inwestycję, której realizacji do dziś nie rozpo-

częto.

Zarzut okłamywania KE postawił opiniotwór-

czy portal zajmujący się informowaniem o sprawach

związanych z UE – EurActiv.com.

Jego zdaniem Pol-

ska podała błędne informacje, wpisując elektrownię

Łęczna na listę inwestycji objętych zwolnieniami

skania ulgi było uruchomienie procesu inwestycyj-

nego do końca 2008 r., jednakże w miejscu wskaza-

nym jako lokalizacja elektrowni są pola uprawne.

Portal EurActiv podaje również informacje, iż na bu-

dowę elektrowni nie wydano jeszcze stosownego po-

zwolenia, zaś według polskiego wniosku do KE elek-

trownia ruszyła już cztery lata temu.

Opisana sytuacja jest bulwersująca i szkodliwa

dla wizerunku i wiarygodności państwa polskiego

oraz dla jego budżetu, który może zostać obciążony

karą ﬁnansowąprzezKE,wzwiązkuztymoczeku-

ję odpowiedzi na następujące pytania:

370

1.

Czy prawdą jest zgłoszenie przez polski rząd

inwestycji, której realizacja nie została nawet rozpo-

częta, jako zrealizowanej i funkcjonującej?

2.

Czy rząd, zgłaszając ww. inwestycję, nie oba-

wiał się, iż KE dowie się, że podane zostały fałszywe

informacje?

3.

Czy rząd brał pod uwagę możliwość zastoso-

wania kar ﬁnansowychprzezKEwsytuacjiujawnie-

nia powyższego oszustwa?

4.

Czy budowa elektrowni w Łęcznej będzie re-

alizowana?

Poseł Jarosław Żaczek

(nr 8608)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie nepotyzmu,

kupczenia stanowiskami, korupcji,

Szanowny Panie Premierze!

W ostatnim czasie

mamy do czynienia z oburzającą i skandaliczną sy-

tuacją obnażającą mechanizmy sprawowania władzy

przez koalicję PO–PSL oraz bierność w reakcji na

nepotyzm, kupczenie stanowiskami, korupcję, de-

fraudację środków z państwowych spółek na cele pry-

watne, nadużycia ﬁnansowe,obchodzenietzw.usta-

wy kominowej w spółkach Skarbu Państwa.

Ujawnione przez „Puls Biznesu” taśmy, na któ-

rych były szef ARiMR rozmawia, mniej lub bardziej

spontanicznie, z politykiem PSL na temat nieprawi-

dłowości w ARR oraz spółkach Skarbu Państwa jej

podległych, stanowią dowód nie tylko na rozgrywki

wewnątrzkoalicyjne, ale przede wszystkim na ogrom-

ną patologię na najwyższych szczeblach władzy.

W tej

nadużyć, od zatrudniania członków rodzin promi-

nentnych polityków PSL, jak choćby córki promi-

nentnego polityka PSL, bliskiego znajomego ministra

Sawickiego w Departamencie Rozwoju Obszarów

Wiejskich, o którą starała się blisko setka kandyda-

tów, zatrudnienie w spółce Elewarr brata posła Eu-

geniusza Kłopotka, syna Stanisława Żelichowskiego

czy brata Jarosława Kalinowskiego w Zamojskich

Zakładach Zbożowych i Towarowych, spółce córce

Elewarru.

Na tym nie kończą się patologie w rządzą-

cej koalicji, częstą praktyką jest obchodzenie ustawy

kominowej, dyrektor generalny spółki Elewarr zara-

biał, zgodnie z doniesieniami medialnymi ok. 29 tys.

zł, miał prawo do 3-procentowej prowizji od zysków

ﬁrmy,ponadtobyłzatrudnionywspółcecórceEle-

warru, w której otrzymywał ok.7 tys zł pensji – trze-

ba było dorobić do tych jakże skromnych dochodów

czerpanych z Elewarru...

To tylko kilka przykładów,

a pajęczyna układów polityczno-rodzinnych oplata

całą Polskę, od wielkich spółek, po małe oddziały na

szczeblu gminnym i powiatowym.

W czerwcu 2011 r. został przekazany przez NIK

Panu Premierowi raport z listą nieprawidłowości, do

jakich dochodzi w Elewarrze, w tym o obchodzeniu

ustawy kominowej, słabych wynikach ﬁnansowych,

jakie spółka notowała pod rządami pana Ś., który

został powołany na stanowisko z pominięciem pro-

cedury konkursowej, pobranymi przez zarząd niena-

leżnymi wynagrodzeniami przekraczającymi maksy-

malną wysokość wynagrodzenia określoną we wspo-

minanej już ustawie kominowej.

Spółka wkroczyła

na drogę sądową, jednak zarówno wojewódzki sąd

administracyjny, jak i Naczelny Sąd Administracyjny

oddaliły skargę, tym samym zgodnie z ustaleniami

NIK członkowie Zarządu Elewarru winni zwrócić

łącznie ok.600 tys zł, zaś członkowie rady nadzorczej

– 800 tys. zł.

Na tym jednak się nie kończy, otóż dyrektor ge-

neralny Elewarru, który, by ominąć rzeczoną już

ustawę kominową, zrezygnował z funkcji prezesa za-

rządu na rzecz tzw. słupa – którego rolę pełnił pan

B. T. – odbywał liczne podróże zagraniczne w towa-

rzystwie członków swojej rodziny za pieniądze spółki,

co oznacza, że czerpał korzyści osobiste ze środków

de facto należących do Skarbu Państwa (będącego

jedynym akcjonariuszem Elewarru).

Zastanawiające jest to, iż Pan Premier nie usto-

sunkował się do otrzymanego przed rokiem raportu

NIK i nie podjął działań zmierzających do wyjaśnie-

nia sytuacji i przerwania działalności kryminogen-

nej.

Ponadto w Rzeczypospolitej Polskiej powołane są

jeszcze inne instytucje, w których kompetencjach

leży zapobieganie powyższym patologiom,– tj. ABW

oraz CBA.

Powyższa sytuacja jest nie tylko bulwersująca, ale

także niezwykle szkodliwa dla państwa polskiego,

które okradane jest przez osoby związane z aparatem

władzy przymykającym oko na ten proceder.

ra pytania:

1.

Dlaczego, posiadając od co najmniej roku wie-

dzę o nadużyciach w spółkach Skarbu Państwa pod-

legających ARiMR, nie podjął Pan stosownych dzia-

łań w celu zaprzestania powyższego procederu?

2.

Dlaczego pozwalał pan na łamanie prawa?

3.

Dlaczego CBA oraz ABW, których zadaniem

jest reagowanie i zapobieganie powyższym przestęp-

stwom nie podęły stosownych działań?

4.

W jaki sposób zamierza Pan rozliczyć z działań

korupcyjnych, nepotyzmu bohaterów nagrania?

5.

Dlaczego, mając wiedzę o nieprawidłowościach

w działaniu resortu rolnictwa oraz fałszywych zezna-

niach w sprawie nacisków na zatrudnianie osób

w resorcie i spółkach Skarbu Państwa, wywieranych

371

przez ministra Sawickiego, nie podjął pan stosow-

nych działań?

6.

W jaki sposób, biorąc pod uwagę tę kuriozalną

sytuację, realizuje Pan swój koncept „taniego pań-

stwa”?

Poseł Jarosław Żaczek

(nr 8609)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie skutków braku

Szanowna Pani Minister!

Oburzeniem napawają

doniesienia „Dziennika Gazety Prawnej” dotyczące

braku projektu założeń do ustawy wprowadzającej

możliwość dotowania gminnych placówek przedszkol-

nych.

Przyznanie subwencji na przedszkola przyczy-

niłoby się do zwiększenia dostępu dzieci do tych pla-

cówek.

W gminach na terenie Polski jest wiele dzieci

nieobjętych wychowaniem przedszkolnym, szczegól-

nie w małych miejscowościach i na terenach wiej-

skich.

Brak środków na utrzymanie przedszkoli po-

woduje, iż oddziały przedszkolne na tych właśnie

terenach nie będą funkcjonowały stale.

Dostęp do przedszkoli na terenach wiejskich jest

ograniczony z powodu braku miejsc oraz ustawowych

możliwości dowożenia przez gminę dzieci 3- i 4-let-

nich mieszkających na wsi do funkcjonujących, choć

oddalonych, placówek.

Przeciętna droga dziecka wiej-

skiego do przedszkola wynosi kilka kilometrów, bilet

miesięczny to koszt około 40 zł, dla opiekuna – 80 zł;

kwoty te w wielu przypadkach przekraczają możli-

wości ﬁnansowerodzin,zwłaszczawielodzietnych.

Rokrocznie wzrastają także koszty utrzymania

placówek przedszkolnych, związane nie tylko ze wzro-

stem utrzymania placówek, ale także ze wzrostem

płac dla nauczycieli.

Gminy nie otrzymują pieniędzy

z subwencji na podwyżki dla nauczycieli.

„Dziennik Gazeta Prawna” przeprowadził sondę,

z której wynika, że opłaty w przedszkolach wzrosną

średnio o 80 zł miesięcznie, co bezpośrednio spowo-

dowane jest wzrastającymi kosztami utrzymania pla-

cówek i brakiem subwencji.

Gminy dopłacają do

funkcjonowania placówek przedszkolnych ze swoich

budżetów bądź też zaciągają kredyty, przez co bra-

kuje środków na niezbędne remonty i inwestycje.

Od-

bija się to także negatywnie na edukacji i opiece nad

dziećmi oraz rodzi zjawisko wykluczenia z powodu

miejsca zamieszkania i braku środków ﬁnansowych.

Dzieci z terenów wiejskich i rodzin uboższych są dys-

kryminowane ze względu na miejsce zamieszkania

i status ekonomiczny.

Odbiera się im możliwość wła-

ściwej edukacji i równego startu w życiu.

1.

Kiedy powstaną przepisy prawne regulujące

kwestię przyznawania subwencji na przedszkola?

2.

Dlaczego rząd prowadzi politykę szkodliwą dla

polskich rodzin?

3.

Dlaczego działania rządu wymierzone są w sa-

morządy, których kondycja ﬁnansowajestbardzozła,

a mimo to obciążane są kolejnymi zobowiązaniami?

4.

Dlaczego rząd dyskryminuje mieszkańców ma-

łych miejscowości i terenów wiejskich

Poseł Jarosław Żaczek

(nr 8610)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie niewykorzystania

Szanowna Pani Minister!

Zgodnie z informacjami

medialnymi MEN nie wykorzystało pieniędzy prze-

znaczonych w minionym roku na dokształcanie na-

uczycieli, na co zwrócili uwagę posłowie sejmowej

komisji edukacji.

Resort edukacji przedstawił spra-

wozdanie z wykonania budżetu w części: Oświata

i wychowanie, w którym wykazano, iż w 2011 r. wy-

datki na oświatę i wychowanie wyniosły 39,125 mld zł,

zgodnie z planem na ten cel zamierzano przeznaczyć

z budżetu państwa 39,292 mld zł, czyli założenia zo-

stały wypełnione w 99,6%.

Wydana kwota stanowi

prawie 13% całości budżetu państwa, wskaźnik wzrósł

o 0,3% w porównaniu z 2010 r.

12,5 mln przeznaczono na doskonalenie nauczy-

cieli.

Obowiązek wyodrębniania środków na realiza-

cję ogólnokrajowych zadań w zakresie doskonalenia

zawodowego nauczycieli „w łącznej wysokości 5000

średnich wynagrodzeń nauczyciela-stażysty” nakła-

da Karta Nauczyciela.

Jednak, jak wynika z raportu

Najwyższej Izby Kontroli, pieniądze te nie zostały

wykorzystane.

Zgodnie z tłumaczeniami resortu Karta Na-

uczyciela nakłada obowiązek wyodrębnienia środ-

ków na ten cel, lecz nie nakłada obowiązku ich

wydatkowania.

Za przykładem resortu mogą pójść samorządy,

które, przeżywając poważny kryzys, również nie wy-

datkują środków na dokształcanie nauczycieli, czego

konsekwencje poniosą dzieci i młodzież.

372

1.

Dlaczego środki na dokształcanie nauczycieli

nie zostały wydatkowane?

2.

Czy resort zamierza wnioskować o wprowadze-

nie zmian do Karty Nauczyciela?

3.

Czy polityka resortu zmierza do tego, by młode

pokolenia kształtowane były przez nauczycieli bazu-

jących tylko na wiedzy wyniesionej ze studiów i wła-

snego doświadczenia, pozbawionych możliwości po-

szerzenia i wzbogacenia swoich umiejętności?

Poseł Jarosław Żaczek

(nr 8611)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie przewidywanego deﬁcytu

Szanowny Panie Ministrze!

Z niepokojem zapo-

znałem się z informacjami medialnymi dotyczącymi

deﬁcytuFunduszuUbezpieczeńSpołecznychw2014r.,

Kwoty te opublikował ZUS, na podstawie przygoto-

2014–2018.

Prognozy zostały przygotowane w trzech różnych

wariantach, jednak we wszystkich wariantach przy-

jęto, że od 2012 r. średnioroczny wskaźnik cen towa-

rów i usług konsumpcyjnych dla gospodarstw domo-

wych emerytów i rencistów będzie większy od śred-

niorocznego wskaźnika cen towarów i usług kon-

sumpcyjnych ogółem o 0,3 punktu procentowego.

Wariant 1. zakłada utrzymanie częstości przyzna-

rodzinnych na średnim poziomie zaobserwowanym

w latach 2009–2011.

Warianty 2. i 3. przewidują zwiększenie lub

zmniejszenie – w porównaniu z wariantem 1. często-

ści przyznawania emerytur, rent z tytułu niezdolno-

ści do pracy oraz rent rodzinnych, ponadto odpowied-

nio zmniejszono lub zwiększono w nich estymator

prawdopodobieństwa utraty uprawnień do rent.

Wariant 1. zakłada utrzymanie częstości przyzna-

wania emerytur górniczych na średnim poziomie za-

obserwowanym w latach 2009–2011, zaś warianty

2. i 3. odpowiednio zwiększają lub zmniejszają czę-

stości przyznawania emerytur górniczych.

Wymie-

nione warianty przyjmują na najniższym poziomie

wskaźniki waloryzacji świadczeń, tzn. na poziomie

wskaźników cen towarów

alnego wzrostu przeciętnego wynagrodzenia.

Sytuacja ta jest wysoce bulwersująca i stanowi

zagrożenie dla milionów Polaków, którzy przez wiele

lat odprowadzali składki, by zapewnić sobie godną

emeryturę.

Z przedstawionej prognozy wynika, że

Polski rencista i emeryt, jeśli w ogóle otrzyma świad-

czenia, to będą zbyt niskie, by pozwalały na zabez-

pieczenie podstawowych potrzeb, takich jak: opłaty,

zakup żywności, lekarstw etc.

1.

W jaki sposób ZUS poradzi sobie z tak ogrom-

nym deﬁcytem?

nowość wypłacania rent i emerytur, czy będą one

wypłacane w zagwarantowanej wysokości?

3.

Jakim kryterium będą kierowały się komisje,

odbierając Polakom prawo do rent, zgodnie z progno-

zami opublikowanymi przez ZUS?

Poseł Jarosław Żaczek

(nr 8612)

do ministra transportu,

w sprawie sprecyzowania przesłanek

przestrzennym art. 28 ust. 1 stanowi, iż: „Naruszenie

zasad sporządzania studium lub planu miejscowego,

ruszenie właściwości organów w tym zakresie, powo-

ści”.

Treść tego zapisu budzi wiele niejasności, w kon-

sekwencji rozstrzyganych przez sąd.

Należy więc

w sposób precyzyjny i obiektywny określić przesłanki

stwierdzenia nieważności planu miejscowego (art. 28

ust. 1).

W szczególności konieczne wydaje się ścisłe

ustawowe określenie pojęcia zasad sporządzania miej-

scowego planu (studium).

Niedookreśloność tego poję-

cia sprawia, że bywa ono rozmaicie interpretowane

również przez sądy administracyjne.

Problem jest o tyle

istotny, że każde, nawet nieistotne, naruszenie zasad

powoduje stwierdzenie nieważności miejscowego planu

lub studium.

Należy zaproponować albo sprecyzowanie

tego pojęcia lub jego wykreślenie z treści normy art. 28

ust. 1.

Istniejący obecnie stan niepewności co do zakre-

su desygnatów tego pojęcia stawia pod znakiem zapy-

tania sens wielomiesięcznego sporządzania projektu

planu miejscowego, którego nieważność zostanie

stwierdzona przez sąd administracyjny z powodu na-

ruszenia zasad jego sporządzania.

Stąd pytanie do Pana Ministra: Czy podziela Pan

Minister, wynikającą z praktyki, potrzebę wprowa-

373

dzenia regulacji prawnej polegającej na potrzebie

sprecyzowania przesłanek stwierdzenia nieważności

planu miejscowego?

Z poważaniem

Poseł Józef Lassota

Warszawa, dnia 3 września 2012 r.

(nr 8613)

do ministra transportu,

w procesie ustalania warunków zabudowy

i zagospodarowania terenu

Szanowny Panie Ministrze!

W doktrynie i orzecz-

nictwie zwraca się uwagę, że „studium uwarunko-

wań i kierunków zagospodarowania przestrzennego

stanowi swego rodzaju aksjologiczną podstawę wszel-

kich działań podejmowanych na terenie gminy w za-

kresie planowania przestrzennego (…)

Z treści stu -

dium powinny wynikać lokalne zasady zagospodaro-

wania przestrzennego.

Skonkretyzowane działania

w zakresie zmiany przeznaczenia terenu, położonego

na terenie gminy, przewidziane w miejscowym planie

powinny być formułowane i realizowane zgodnie

z tymi zasadami” (wyrok NSA z dnia 8 sierpnia 2009 r.,

sygn.

II OSK 1250/08).

Brak możliwości powołania

się na ustalenia studium na etapie ustalania warun-

ków zabudowy i zagospodarowania terenu w drodze

decyzji skutkuje nieuzasadnionym różnicowaniem

działania organów gminy w zakresie planowania i za-

gospodarowania przestrzennego, bowiem zapisy stu-

dium muszą znaleźć odzwierciedlenie na etapie uchwa-

lania planu miejscowego, natomiast mogą być zupeł-

nie pominięte w trakcie ustalania warunków zabu-

dowy i zagospodarowania terenu i organ nie może

powołać się na zapisy studium, jeżeli chce chronić

wytyczone w nim wartości i kierunki rozwoju prze-

strzennego gminy.

dzenia regulacji prawnej polegającej na uznaniu wią-

żącego charakteru studium uwarunkowań i kierun-

ków zagospodarowania przestrzennego gminy w pro-

cesie ustalania warunków zabudowy i zagospodaro-

wania terenu?

Z poważaniem

Poseł Józef Lassota

(nr 8614)

do ministra transportu,

w sprawie uregulowania kompetencji

Szanowny Panie Ministrze!

Praktyka pokazuje,

że zasadne jest wzmocnienie roli wójta (burmistrza,

prezydenta) w procedurze sporządzania miejscowego

planu zagospodarowania przestrzennego na ostat-

nim jego etapie przed uchwaleniem.

W szczególności

poprzez ograniczenie lub zmianę zakresu kompeten-

cji rady gminy do dokonywania zmian w przedsta-

wionym do uchwalenia projekcie planu miejscowego,

wynikających z innych przyczyn niż uwzględnienie

uwag do projektu planu.

Konieczność takiej korekty

w zakresie uprawnień rady gminy jest podyktowana

zasadniczo dwoma czynnikami.

Po pierwsze, wpro-

wadzanie zmian do projektu planu miejscowego wy-

bitnie przyczynia się do wydłużenia procedury spo-

rządzania planu miejscowego, albowiem po wprowa-

dzeniu zmian należy dokonać ponowienia procedury

w niezbędnym zakresie.

Znaczące zmiany zmuszają

zatem do powtórnego przeprowadzenia znacznej czę-

ści procesu sporządzania projektu planu.

Drugim

zasadniczym argumentem przemawiającym za zmia-

ną roli rady gminy w procesie sporządzania planu

miejscowego jest niejednokrotna sprzeczność między

wprowadzanymi przez radę zmianami w ustaleniach

planu miejscowego a zasadami kształtowania polity-

ki przestrzennej gminy czy wymaganiami ładu prze-

strzennego.

Należy również zauważyć, iż zmiany

w projekcie planu wprowadzane są przez radę ad hoc,

bez uwzględniania wszystkich czynników i zależno-

nu miejscowego – powodując tym samym, że ustale-

nia planu nie są harmonijne i nie uwzględniają wszyst-

darowaniu przestrzennym.

Wprowadzenie propono-

wanych zmian przyczyni się z jednej strony do skró-

cenia przygotowywania projektu planu miejscowego

do uchwalenia, z drugiej do większej spójności i pra-

widłowości ustaleń planu miejscowego.

Zasadna by-

łaby regulacja, która przewidywałaby stałą współ-

pracę między organami gminy na wszystkich etapach

sporządzania projektu planu, a w szczególności od

chwili wyłożenia projektu do publicznego wglądu.

Gwarantowałaby ona realny wpływ rady na treść

projektu miejscowego planu, a jednocześnie pozwoli-

łaby na eliminację wprowadzania istotnych zmian do

projektu tuż przed uchwaleniem planu.

Zmiany do-

konywane przez radę nie powinny pozostawać w nie-

zgodności z powszechnie obowiązującymi przepisami

oraz ze studium uwarunkowań i kierunków zagospo-

darowania przestrzennego.

Wydaje się, że pożądana

374

byłaby regulacja, która uniemożliwiałaby nieprawi-

dłowe – w rozumieniu sprzeczności z prawem – dzia-

łania radnych.

Nałożenie odpowiedzialności za pra-

widłowość zbadania legalności takiego aktu z obo-

wiązującym prawem pozwoliłoby uniknąć wprowa-

dzania nieprzemyślanych zmian, w szczególności na

ostatnim etapie sporządzania projektu planu.

Na

marginesie wypada zauważyć, że dokonywanie licz-

nych zmian w projekcie na jego ostatnim etapie sku-

tecznie zatrzymuje względnie wstrzymuje prawidło-

we uchwalenie planu miejscowego.

dzenia zapisów prawa polegających na uregulowaniu

kompetencji rady gminy w zakresie uchwalania do-

kumentów planistycznych?

Z poważaniem

Poseł Józef Lassota

(nr 8615)

do ministra ﬁnansów

Szanowny Panie Ministrze!

Ostatnio coraz czę-

ściej zgłaszane są przypadki bezwarunkowego wy-

stępowania przez PKO BP do swoich klientów, którzy

zaciągnęli kredyt hipoteczny we frankach szwajcar-

skich, z żądaniem natychmiastowego spłacenia czę-

ści długu albo dodatkowego ubezpieczenia.

Wiadomo, że kredyty zaciągnięte kilka lat temu

we frankach szwajcarskich, a spłacane w złotówkach,

dzisiaj, kiedy kurs franka jest dużo wyższy, wysokość

spłaty złotówkowej też jest odpowiednio wyższa.

Zda-

rzają się sytuacje, gdy obecna wysokość kredytu prze-

wyższa wartość hipoteki.

Bank próbuje zabezpieczać

swoje interesy, wymuszając na swoich klientach do-

datkowe opłaty.

Stosuje to także w przypadkach, gdy

klient regularnie spłaca kredyt w określonych pod-

wyższonych ratach.

Ponadto bank, dokonując ponownej wyceny miesz-

kania czy domu, nie udostępnia klientom wyników

tej wyceny, nawet w przypadkach gdy wycena ta jest

dokonywana na koszt klienta.

Może zachodzić podej-

rzenie, że wymuszając dodatkowe opłaty ubezpiecze-

niowe, bank uzyskuje nieuzasadnione przychody.

Swoje działanie bank uzasadnia wymogami Komisji

Nadzoru Bankowego.

Stąd pytania do Pana Ministra:

1.

Czy wyżej opisana praktyka BKO BP jest zgod-

na z postanowieniami wzorca umowy?

2.

Jakie działania podejmuje lub zamierza podjąć

Pan Minister, by zabezpieczyć interesy konsumenta?

Z poważaniem

Poseł Józef Lassota

(nr 8616)

do ministra transportu,

w sprawie wyznaczenia kręgu stron

Szanowny Panie Ministrze!

Nieprecyzyjne kryte-

rium ustalania stron postępowania (jedynie w opar-

ciu o trudny do zdeﬁniowania„interesprawny”na

gruncie postępowania o wydanie deklaratoryjnej de-

cyzji lokalizacyjnej) powoduje poważne rozbieżności

w praktyce, co niewątpliwie negatywnie wpływa na

zaufanie obywateli do działań organów administra-

cji.

Wydaje się konieczne wyraźne wskazanie pod-

miotów posiadających legitymację procesową.

W tym

celu proponuje się wprowadzenie do ustawy z dnia

przestrzennym nowego przepisu art. 59¹ § 1 w brzmie-

niu: „Stronami w postępowaniu w sprawie ustalenia

warunków zabudowy są wyłącznie inwestor oraz

ruchomości stanowiących teren inwestycji oraz nie-

ruchomości bezpośrednio sąsiadujących z terenem

inwestycji”.

Proponowana zmiana pozwoli na jasne określenie

kręgu stron postępowania.

dzenia proponowanej zmiany?

Z poważaniem

Poseł Józef Lassota

375

Interpelacja

(nr 8617)

do ministra transportu,

w sprawie opłat parkingowych

ustawy o drogach publicznych zarządca drogi jest zo-

bowiązany do wyznaczenia miejsc parkingowych dla

osób niepełnosprawnych.

Są oni wówczas zwolnieni

z opłat za parkowanie na podstawie posiadanej euro-

pejskiej karty parkingowej (tzw. niebieskiej karty).

Dodatkowo ustawodawca wyposażył rady gmin

w prawo do dawania niepełnosprawnym kierowcom

dodatkowych przywilejów.

Na mocy uchwały radni

mogą ustanowić np., że w przypadku gdy miejsce par-

kingowe dla niepełnosprawnych jest „zajęte”, możli-

we jest bezpłatne parkowanie na zwykłym miejscu

postojowym.

Jak jednak informują niepełnosprawni, niejedno-

lite przepisy dotyczące parkowania w płatnej streﬁe

budzą kontrowersje.

W rezultacie niepełnosprawny

kierowca udający się do innego miasta często nie wie,

czy może parkować za darmo, czy też nie.

Sytuacja

ta zależy bowiem od decyzji władz każdego miasta.

mierza ujednolicić przepisy odnoszące się do kwestii

parkowania osób niepełnosprawnych w strefach

płatnych?

Z poważaniem

Poseł Maciej Orzechowski

(nr 8618)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie ﬁnansowania

Górskiego Ochotniczego Pogotowia

Szanowny Panie Ministrze!

Górskie Ochotnicze

Pogotowanie Ratunkowe istnieje od 1952 r.

W jego

struktury zostało włączone Tatrzańskie Ochotnicze

Pogotowie Ratunkowe.

Zarówno GOPR, jak i TOPR

obecnie to organizacja zamknięta.

Oznacza to, iż aby

zostać ratownikiem GOPR, trzeba przejść intensyw-

ne szkolenie oraz testy i egzaminy kwaliﬁkacyjne,

które sprawdzają nie tylko umiejętności teoretyczne

lecz także kondycję ﬁzyczną.

RatownicyGOPRpeł-

w swoich stacjach ratunkowych.

Umieszczone są one

zazwyczaj przy schroniskach, większych stacjach

stycznego.

Ustawa o bezpieczeństwie i ratownictwie w gó-

rach oraz na zorganizowanych terenach narciar-

skich, która weszła w życie w grudniu 2011 r., ure-

gulowała kwestię ﬁnansowaniaorganizacjizajmują-

cych się ratownictwem górskim, tj. GOPR i TOPR.

grupami regionalnymi GOPR powinna zostać podpi-

sana umowa, która gwarantuje przekazanie środków

ﬁnansowychnazadaniazzakresuratownictwagór-

skiego.

Ustanowiła ona również przepis mówiący, że

15% dochodu z biletów wstępu do parków narodo-

wych leżących w górach przekazywane ma być na

ratownictwo górskie, a władze samorządowe mają

możliwość doﬁnansowaniategoratownictwa.

Nowa ustawa miała zapewnić ﬁnansowaniedzia-

łań ratowniczych z budżetu państwa.

Od stycznie br.

akcje ﬁnansowane są w ramach dotacji celowych

przyznawanych z części budżetu państwa, z dotacji

przydzielanych przez jednostki samorządu teryto-

rialnego oraz z części opłat pobieranych za wstęp

krajobrazowego, a także od sponsorów.

Jak wynika

z informacji opublikowanych na stronie internetowej

Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, umowy na re-

alizację zadań z zakresu ratownictwa górskiego, pod-

pisane zgodnie z nowymi przepisami obowiązującymi

od 31 grudnia 2011 r., wyniosły: z GOPR 6 350 000 zł,

z TOPR 3 600 000 zł.

Portal RMF24.pl donosił, iż jest

i pokrywa zaledwie 70% corocznych wydatków tych

organizacji.

Zdaniem ratowników górskich przepisy

się zmieniły, ale poziom ﬁnansowaniaratownictwa

właściwie nie uległ zmianie.

Na skutek tego nadal

pojawiają się problemy w sferze zasobów pieniężnych

wynikające z konieczności wydatkowania pieniędzy

na naprawy i remonty śmigłowca czy też związane

z zakupem sprzętu ratowniczego.

Warto podkreślić, iż koszt jednej akcji ratowniczej

może wynieść nawet kilkaset tysięcy złotych.

W wie-

lu krajach europejskich, m.in. we Włoszech, Szwaj-

carii, Niemczech, Austrii, Czechach czy na Słowacji,

opracowano rozwiązanie umożliwiające pokrywanie

kosztów akcji poprzez obowiązkowe ubezpieczanie

się osób idących w góry.

W przeciwnym wypadku

kosztami akcji obciążani są poszkodowani po zakoń-

czeniu działań ratowniczych.

„Gazeta Wyborcza” do-

nosi, iż najniższa dzienna stawka ubezpieczenia gór-

skiego na Słowacji to zaledwie ok. 1,5 zł.

Taka polisa

zapewnia pokrycie wydatków za akcję ratunkową do

ok. 30 tys. zł, a ubezpieczenia można wykupić w ho-

telach i schroniskach.

Takie proste rozwiązania po-

mogłyby zlikwidować kłopotliwą kwestię braków

środków w kasach górskich oddziałów ratunkowych

376

oraz przyczyniłyby się do poprawy jakości działań

ratowników.

1.

Czy możliwe jest wprowadzenie w Polsce syste-

mu ubezpieczeń analogicznych do innych, sprawdzo-

nych w państwach europejskich?

2.

Jakie działania podejmuje ministerstwo, by

usprawnić system ﬁnansowaniaGórskiegoOchotni-

czego Pogotowia Ratunkowego?

Z poważaniem

Poseł Maciej Orzechowski

(nr 8619)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie norm kaloryczności i jakości

Szanowna Pani Minister!

O zdrowiu dziecka i pra-

widłowym jego rozwoju decyduje wiele czynników,

wśród których pierwsze miejsce zajmuje prawidłowe

żywienie.

Jednym z zasadniczych zadań, które powin-

no spełniać przedszkole, jest dostarczanie dziecku

wszystkich niezbędnych składników odżywczych

w odpowiednich ilościach i proporcjach.

Ponadto posił-

ki powinny być odpowiednio rozplanowane w ciągu

dnia.

To właśnie w okresie przedszkolnym dzieci szcze-

gólnie narażone są na nieprawidłowości żywieniowe,

najczęściej związane z podwójnym żywieniem (w domu

i przedszkolu).

Jak jednak informuje prasa i telewizja,

jadłospisy dla dzieci w przedszkolach są w większości

źle skomponowane pod względem kalorycznym oraz

proporcji węglowodanów, białek i tłuszczów.

Przedstawiciel Głównego Inspektoratu Sanitar-

nego podkreśla, iż obecnie nie ma żadnych przepisów,

które jasno określiłyby konkretne normy kalorycz-

i młodzieży.

Oznacza to, iż jakość serwowanych

w stołówkach posiłków zależy od budżetu placówki

szkolnej.

Media dodają, że przepisy określające nor-

my kaloryczne z powodzeniem funkcjonują natomiast

w polskich więzieniach.

Oznacza to, iż osoby osadzo-

ne w placówce więziennej mają dostarczone wszyst-

kie składniki potrzebne do zdrowego funkcjonowania

organizmu, w przeciwieństwie do dzieci.

1.

Czy ministerstwo zamierza wprowadzić normy

kaloryczności i jakości jedzenia w zbiorowym żywie-

niu dzieci i młodzieży?

2.

Jakie działania w zakresie prawidłowego ży-

wienia w placówkach edukacyjnych podejmuje resort

edukacji?

Z poważaniem

Poseł Maciej Orzechowski

(nr 8620)

do ministra ﬁnansów

w sprawie zbadania kwestii dotyczącej

Zwracam się z prośbą o zbadanie kwestii dotyczą-

cej sprzedaży okazjonalnej przez koła gospodyń wiej-

skich podczas dożynek.

Ostatnie doniesienia medial-

ne dotyczące kontroli skarbowych podczas dożynek

i mandatów nakładanych przez kontrolę skarbową

w związku z brakiem ewidencjonowania sprzedaży

przy pomocy kas ﬁskalnych na wymienione wyżej

organizacje uważam za głęboko krzywdzące.

W mojej

opinii taka okazjonalna sprzedaż nie powinna być

traktowana jako prowadzenie działalności gospodar-

czej.

Koła gospodyń wiejskich są ważnym elementem

kultury i tradycji polskiej.

Proszę zatem Pana Ministra o wyjaśnienie:

1.

Czy mogą one sprzedawać swoje potrawy pod-

czas dożynek?

2.

Jakie wymogi (w tym sanitarne) muszą spełnić,

by nie być karanymi przez urząd skarbowy i inne

inspekcje?

Z wyrazami szacunku

Poseł Robert Kropiwnicki

Legnica, dnia 3 września 2012 r.

Interpelacja

(nr 8621)

do ministra transportu,

samorządów terytorialnych dotyczących

Szanowny Panie Ministrze!

Art. 46 ust. 1 pkt 4

ustawy o publicznym transporcie zbiorowym mówi:

w transporcie drogowym w rozkładzie jazdy mogą

377

być uwzględnione wyłącznie przystanki komunika-

cyjne i dworce określone przez organizatora.

Z informacji, które wpłynęły do mojego biura po-

selskiego, wynika, iż niektóre samorządy terytorial-

ne nie przyjęły uchwał w sprawie określenia przy-

stanków komunikacyjnych, których są właścicielami

lub zarządzającymi.

Procedura uzyskania zezwolenia na wykonywa-

nie przewozów regionalnych w krajowym transporcie

drogowym wiąże się ze złożeniem właściwego wnio-

sku wraz z załącznikiem potwierdzającym uzgodnie-

nia zasad korzystania z obiektów dworcowych i przy-

stanków innych niż zlokalizowane przy drogach pu-

blicznych, ustalone z ich właścicielami lub zarządza-

jącymi.

Przewoźnik ubiegający się o uzyskanie stosownej

koncesji może uwzględniać w rozkładach jazdy tylko

te przystanki komunikacyjne, co do których właści-

wa jednostka samorządu terytorialnego jako właści-

ciel lub zarządzający przyjęła właściwą uchwałę.

niem o interpretację obowiązujących przepisów

w zakresie obowiązku jednostki samorządu teryto-

rialnego do podjęcia stosownych uchwał.

Czy Mini-

skiej zamierza wprowadzić termin, w którym samo-

rządy terytorialne powinny przyjąć ww. uchwały?

Brak jednoznacznych interpretacji obowiązujących

przepisów może prowadzić do łamania zasad uczci-

wej konkurencji.

Z poważaniem

Poseł Magdalena Gąsior-Marek

Warszawa, dnia 3 września 2012 r.

(nr 8622)

do ministra skarbu państwa

w sprawie uporczywej i tajemniczej próby

Szanowny Panie Ministrze!

Na konferencji praso-

wej w Kołobrzegu z dnia 8 maja 2012 r. z udziałem

posła do PE Marka Gróbarczyka w kwestii prywaty-

łobrzegu ostrzegaliśmy przed „syndromem katar-

skim”, albowiem do trzeciej próby w jej końcowym

etapie dopuszczono tajemniczego oferenta, który

– w ocenie załogi ﬁrmyilicznychobserwatorówtej

prywatyzacji – nie potraﬁłwykazaćwalorówpoważ-

nego i autentycznego inwestora.

Nieco podobny sce-

nariusz odnośnie do Stoczni Szczecińskiej zakończył

się dramatem, czyli jej likwidacją.

Dziś z dużym prawdopodobieństwem już wiemy,

że Ministerstwo Skarbu Państwa zdecydowanie i „na

siłę” chce sprzedać PŻB SA akurat tylko temu jedy-

nemu inwestorowi.

A zatem dziś, obserwując ten zdumiewający i skan-

dalizujący proces prywatyzacji, możemy już przestrze-

gać przed „syndromem Amber Gold”.

Szanowny Panie Ministrze!

Tak napisałem w ko-

lejnej mojej interpelacji poselskiej, nr 4847 z dnia

„Mieszkańcy Kołobrzegu i okolic, załoga PŻB, wła-

dze samorządów lokalnych oraz ja osobiście (moje

interpelacje poselskie: nr 19051 z dnia 7 październi-

ka 2010 r., nr 22169 z dnia 13 kwietnia 2011 r. oraz

oﬁcjalnepismadoMSP)jesteśmybardzozaniepoko-

jeni i z wielkim niepokojem obserwujemy działania

MSP dotyczące prywatyzacji PŻB SA.

Wspólnie po-

chylamy się z wielką troską, ale też i dużą obawą

w aspekcie aktualnych wydarzeń w kwestii kolejnej

próby prywatyzacji tej ﬁrmy.

Dodajmy:przedsiębior-

stwa będącego naszą marką na poziomie europejskim

i światowym oraz powodem naszej chluby.

To nie tyl-

ko ﬁrmadostarczającamiejscpracy,aletakżetrady-

cja i historia naszego miasta oraz regionu, to symbol

turystyki morskiej i zasadniczy element rozwoju

i promocji naszego miasta”.

Odnosiliśmy wówczas nieodparte wrażenie, że

Ministerstwo Skarbu Państwa z niezrozumiałych

powodów wysoce sprzyja tajemniczemu inwestorowi

PŻB, pomimo braku wiarygodności tegoż oferenta,

a będącemu przecież w końcowym etapie procesu

prywatyzacyjnego.

Istniały poważne wątpliwości za-

łogi oraz obserwatorów tej prywatyzacji w stosunku

do: kapitału spółki – od 2007 r. działalność spółki SH

jest wygaszona, rejestracji adresu spółki, braku skła-

dania sprawozdań ﬁnansowych do KRS, sugestii

„martwych” innych spółek potencjalnego inwestora,

unikania inwestora oﬁcjalnychwypowiedzidlame-

diów lokalnych i regionalnych (z anegdotycznym i za-

bawnym zdarzeniem na spotkaniu w Kołobrzegu,

gdy inwestor na pytanie lokalnej dziennikarki odpo-

wiedział, że „on to nie on”).

Ponadto inwestor w tym końcowym etapie praw-

dopodobnie był dopiero w okresie poszukiwania

kredytu.

W naszej ocenie od początku zaistniała bardzo

niska cena sprzedaży PŻB, tj. 60 mln zł.

Otóż wg

oﬁcjalnejinformacjitylkokosztgruntownejprzebu-

dowy promu m/f Pomerania kosztował ok. 20 mln

dolarów, czyli ok. 60 mln zł (minister Aleksander

Grad w odpowiedzi na moją interpelację poselską

nr 19051 z dnia 8 października 2010 r.).

Obecnie wg

nowej wyceny (zresztą dokonanej przez tę samą oso-

bę) oferta sprzedaży jest zmniejszona o 18 mln zł,

tj. do kwoty 42 mln zł.

To skandalicznie niska cena.

A zatem jakie to okrutne okoliczności zaistniały

w okresie jednego roku, które spowodowały aż taki

spadek wyceny ﬁrmy,skorospółkaraczejpoprawia

swoją kondycję (obroty ﬁnansowe porównywalne

378

z obrotami roku 2007, czyli ok. 230 mln zł, wartość

księgowa trzech statków to ponad 70 mln zł, a sama

wartość złomowa to ponad 40 mln zł, nie licząc war-

tości towarów, które są na statkach)?

Co więcej, zmniejszono zabezpieczenie rozwoju

ﬁrmy.

Obecnieinwestormaobowiązekwprowadze-

nia tylko jednego promu, poprzednio – dwóch (forma

inwestycji tego rodzaju – nieokreślona, np. wyczar-

terowanie).

Podejrzewamy, że mogło też dojść do zmniejszenia

zabezpieczenia kwotami gwarancyjnymi.

A zatem z jednej strony wielce wątpliwa wiary-

godność inwestora, z drugiej zaś uporczywe działania

MSP na korzyść tegoż inwestora.

Owe działania MSP już nie tylko poważnie zasta-

nawiają i irytują załogę ﬁrmyilicznychobserwato-

rów tej prywatyzacji, lecz także poniekąd ośmieszają

powagę państwa polskiego.

Wobec ewidentnego braku rzetelności oferenta nie

zamyka się transakcji, natomiast ze zdumiewającym

uporem zwiększa się przywileje dla tegoż inwestora,

by być może za bezcen zbyć naszą dotąd markową

ﬁrmęPŻBwKołobrzegu.

Panie Ministrze!

2.

Co prawda Pan Minister w dniu 31 maja 2012 r.

pracowniczej, fuzja z PŻM czy inny)?

Z poważaniem

Poseł Czesław Hoc

Kołobrzeg – Warszawa, dnia 3 września 2012 r.

(nr 8623)

do ministra ﬁnansów

w sprawie wyłączenia opłaty eksploatacyjnej

Szanowny Panie Ministrze!

Rozwiązania ustawo-

we, poczynając od roku 1998, zawarte w ustawach

dotyczących restrukturyzacji górnictwa i szczegól-

nych zadań i uprawnień gmin górniczych zwalniały

znaczeniem na część równoważącą subwencji ogólnej

przedsiębiorstwa górniczego.

Rozwiązania takie były

wprowadzone w art. 22 w rozdziale 7 pn. „Szczególne

uprawnienia gmin górniczych” ustawy z dnia 7 listo-

pada 2007 r. o funkcjonowaniu górnictwa węgla ka-

miennego w latach 2008–2015.

Artykuł ten działał

jedynie w latach 2008–2011.

Gminy górnicze pragną wskazać rolę opłaty eks-

ploatacyjnej, która stanowi rekompensatę za szeroko

rozumianą degradację terenu wywołaną działalno-

ścią zakładu wydobywczego, jak również brak moż-

liwości osiągania alternatywnych źródeł dochodów

z terenów, pod którymi prowadzona jest eksploatacja

górnicza.

Proces restrukturyzacji trwa, w związku

z czym samorządy gmin nie zostały uwolnione od

szeregu zadań i obowiązków związanych z procesem

restrukturyzacyjnym.

Opłata eksploatacyjna pozwala gminom górni-

czym na częściowe zrekompensowanie mieszkańcom

uciążliwości płynących z działalności zakładu górni-

czego, szczególnie mając na uwadze, iż te skutki będą

występowały przez kolejne dziesięciolecia po tym,

gdy zakład górniczy zakończy działalność i wpływy

z opłaty przestaną traﬁaćdobudżetugminy.

Opłata eksploatacyjna jest więc formą odszkodo-

wania dla gminy z tytułu degradacji terenu i jako

taka powinna w całości pozostać na terenie gminy,

gdyż degradacji również nie da się podzielić na rzecz

innych gmin.

W związku z powyższym chciałabym zadać Panu

Ministrowi następujące pytania:

1.

Skoro degradacji nie da się podzielić na inne

gminy, czy środki będące pochodną degradacji śro-

dowiska również nie powinny zostać w gminie, a nie

być dystrybuowane przez ministerstwo na rzecz in-

nych gmin?

2.

Dlaczego nie są przestrzegane rozwiązania

ustawowe?

3.

Jak ministerstwo zamierza pomóc gminom gór-

niczym w rozwiązaniu ww. problemów?

Poseł Izabela Kloc

Warszawa, dnia 3 września 2012 r.

(nr 8624)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie zmiany sposobu naliczania

Szanowny Panie Premierze!

Opłata eksploatacyj-

na stanowi – zgodnie z ustawą o dochodach jednostek

samorządu terytorialnego – dochód własny gminy.

379

Mechanizm jej naliczania zawarty jest w ustawie

się na niekorzyść beneﬁcjentówopłaty,tj.gminiNa-

rodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospo-

darki Wodnej.

Do roku 2002 opłata stanowiła 2%

ceny sprzedaży, z czego 60% traﬁałodogminy,40%

do Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Go-

spodarki Wodnej.

Sposób tej dystrybucji był sprawie-

dliwy i przejrzysty, zależał bowiem od wahań ceny

węgla na rynku.

Przy nowelizacji ustawy Prawo geologiczne i gór-

nicze zmieniono sposób naliczania opłaty: Sejm okre-

śla jedynie jej „widełki” (0,77–3,87 zł/t wydobytego

węgla), a konkretną wysokość opłaty ustala Rada Mi-

nistrów, przy corocznej aktualizacji wysokości staw-

ki o średnioroczny wskaźnik zmiany cen towarów

i usług konsumpcyjnych ogółem, planowany w usta-

wie budżetowej na dany rok kalendarzowy.

Rząd za-

pewnił gminy, że poziom dochodów gmin zostanie na

tym samym poziomie, który weryﬁkowaładotychcza-

sowa praktyka.

Obliczenia przeprowadzone przez SGGP na pod-

stawie powszechnie dostępnych danych statystycz-

nych wykazały, że w okresie 2002–2011 gminy gór-

nicze nie otrzymały ponad 1,301 mln zł, a Narodowy

867 mln zł w stosunku do pierwotnego sposobu nali-

czania opłaty.

W roku 2002 cena węgla wynosiła

142,55 zł/t, gdy obecnie jest to 342,52 zł/t (240%).

Tymczasem stawka kwotowa opłaty eksploatacyjnej

wzrosła z 1,8 zł/t do 2,13 zł/t (18%).

Aby zachować

poziom dochodów, stawka wpisana w ustawę winna

obecnie wynosić 6,85 zł/t.

Stowarzyszenie Gmin Górniczych w Polsce wie-

lokrotnie apelowało do rządu o wywiązanie się z obiet-

nicy zachowania poziomu dochodów gmin górniczych

z wpływów z opłaty eksploatacyjnej.

Bezskutecznie.

Premierowi następujące pytania:

1.

Czy rząd zamierza zmienić sposób naliczania

opłaty eksploatacyjnej z myślą o dochodach gmin i Na-

rodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospo-

darki Wodnej?

2.

Czy rząd wywiąże się z obietnicy złożonej już

w 2001 r. i przywróci poprzedni sposób naliczania

opłaty eksploatacyjnej?

Poseł Izabela Kloc

(nr 8625)

do prezesa Rady Ministrów

Szanowny Panie Premierze!

Nowelizacją ustawy

Prawo geologiczne i górnicze z roku 2011 zastąpiono

w art. 137, przy stanowczym sprzeciwie samorządów

gmin górnictwa węgla kamiennego i miedziowego,

dotychczasowy kwartalny okres rozliczeniowy dla

opłaty eksploatacyjnej okresem półrocznym.

Zmiana

ta była postulowana przez producentów kruszyw

i forsowana przez resort Ministerstwa Środowiska.

Uzasadnieniem było „uproszczenia obliczania należ-

nej opłaty i zmniejszenia biurokracji” dla małych

przedsiębiorców, co jest w XXI w., w dobie wszech-

obecnych kalkulatorów i komputerów, uzasadnie-

niem iluzorycznym.

Przedsiębiorcy i tak muszą na bieżąco ewidencjono-

wać wydobywaną kopalinę, a szczególnie jej sprzedaż

(dla celów podatkowych), więc przekazywanie stosow-

nych raportów kwartalnie nie wydaje się czynnością

skomplikowaną.

Budżetom gmin górniczych regularne,

kwartalne wpływy z opłaty eksploatacyjnej zapewniają

płynniejsze planowanie i wydatkowanie środków, co

przekłada się bezpośrednio na rozwój gminy, realizację

projektów unijnych czy inwestowanie.

Premierowi następujące pytanie: Czy w związku

z zaistniałymi przesłankami rząd przywróci brzmie-

nie poprzedniej ustawy, określającej kwartalny okres

rozliczeniowy dla opłaty eksploatacyjnej?

Poseł Izabela Kloc

(nr 8626)

do ministra ﬁnansów

w sprawie doprecyzowania

rodzaju budowli podziemnych

Szanowny Panie Ministrze!

13 września 2011 r.

Trybunał Konstytucyjny w wyroku P 33/09 potwier-

dził stanowisko gmin górniczych, iż obiekty i urzą-

dzenia znajdujące się w podziemnych wyrobiskach

górniczych mogą podlegać opodatkowaniu podatkiem

od nieruchomości – zgodnie z ustawą o podatkach

i opłatach lokalnych.

Jednocześnie kwestia, które

z budowli mogą podlegać podatkowi, została pozosta-

380

wiona do rozstrzygnięcia organowi podatkowemu pro-

wadzącemu postępowanie podatkowe w konkretnej

sprawie.

Zdaniem Trybunału Konstytucyjnego organ

podatkowy, chcąc określić podatek, winien „przypo-

rządkować” dane obiekty znajdujące się na wyrobisku

nazwom budowli wskazanym w Prawie budowlanym

(art. 3 pkt 3) oraz załączniku do ustawy lub w usta-

wach „uzupełniających” Prawo budowlane, które zda-

niem Trybunału Konstytucyjnego uzupełniają, mody-

ﬁkująidoprecyzowująPrawobudowlane.

Obecnie trwają postępowania sądowe dotyczące

lat 2003–2012, w których organy podatkowe wchodzą

w spór z podatnikami w kwestii tego, co jest budow-

lą i podlega opodatkowaniu.

Warunkiem koniecznym

uznania budowli za budowle podlegające opodatko-

waniu okazuje się każdorazowe powoływanie bie-

głych, przygotowywanie ekspertyz, jak i przeprowa-

dzanie oględzin pod ziemią z udziałem biegłego (rów-

nież w wypadku spraw sprzed kilku lat).

Takie postępowanie wiąże się z wysokimi koszta-

mi, a także niepewnością i długim czasem egzekwo-

wania podatku od nieruchomości oraz brakiem sta-

bilności wpływów z tych podatków.

1.

Czy ministerstwo w najbliższym czasie zamie-

rza doprecyzować rodzaje budowli podziemnych wy-

korzystywanych do działalności gospodarczej dla

2.

Koszty wynajęcia kancelarii prawnych, zatrud-

nianie biegłych, zlecania ekspertyz i opinii prawnych

idą w przypadku poszczególnych gmin w dziesiątki

tysięcy złotych.

Jakie jest stanowisko ministerstwa

w tej sprawie?

Zwłaszcza że problem jest zgłaszany

również przez przedsiębiorców, nie tylko górniczych,

lecz również z branż: energetycznej, telekomunika-

cyjnej i kolejowej.

3.

Jak ministerstwo zamierza rozwiązać tę szko-

dliwą sytuację?

Poseł Izabela Kloc

(nr 8627)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie korupcji i współpracy

Na podstawie art. 192 Regulaminu Sejmu przed-

w związku z korupcją i współpracą z przestępcami

Polskie media poinformowały, że ukraińskie or-

gany ścigania już rok temu wpadły na trop kanału

przemytowego Ukrainek do niemieckich domów pu-

blicznych.

W latach 2010–2011 przy współpracy z pol-

skimi dyplomatami wywieziono do Niemiec ponad

20 kobiet w wieku 18–25 lat, część wbrew ich woli.

Organizacja wyjazdów była możliwa dzięki współpra-

cy grupy przestępczej z polskimi dyplomatami pra-

cującymi w konsulacie RP w Łucku na Ukrainie,

gdzie wydawano wizy wjazdowe na terytorium Schen-

gen na podstawie podrobionych zaproszeń.

Ponadto

wydawane wizy nie były rejestrowane.

Prokuratura Apelacyjna w Katowicach potwier-

dziła liczne nieprawidłowości przy wydawaniu wiz

w polskim konsulacie w Łucku.

Nieprawidłowości

mogą dotyczyć tysięcy przypadków.

Podobnie grupa

przestępcza współpracująca z polskimi dyplomatami

miała nielegalnie handlować Kartami Polaka, które,

podobnie jak wizy, załatwiano w ekspresowym tem-

pie osobom nieuprawnionym za odpowiednio wysoką

opłatą, niekiedy sięgającą kilkuset euro.

Po kontroli MSZ w sierpniu br. odwołano cały per-

sonel konsulatu w Łucku wraz konsulem general-

nym.

Osoby te podobno zostały zwolnione z pracy

w MSZ w trybie dyscyplinarnym.

Pięć z nich już usły-

szało zarzuty, ale prawdopodobnie takie zarzuty zo-

staną postawione kolejnym pracownikom MSZ,

oskarżonym o korupcję.

Zdaniem śledczych sprawa

jest rozwojowa, gdyż „chodzi nie tylko o jedną pla-

cówkę konsularną”.

Media wskazują także na pol-

skich dyplomatów pracujących na Białorusi, którzy

mieli uprawiać podobny proceder.

Według „Gazety Polskiej”, która także zaintere-

sowała się sprawą, „w konsulacie RP w Łucku na

beków, a osłaniana przez polskie służby specjalne”.

Jak twierdzi wiceminister spraw zagranicznych, w MSZ

pracuje 131 byłych tajnych współpracowników służb

PRL, a 7 z nich kieruje naszymi placówkami dyplo-

matycznymi.

Nie wiadomo jednak, ilu z nich kieruje

polskimi konsulatami na świecie.

W związku z niepokojącymi informacjami mediów

mam następujące pytania:

Czy prawdą jest, że na podobnej zasadzie, przyj-

mując korzyści majątkowe, polscy dyplomaci pracu-

jący na Ukrainie nielegalnie załatwiali wizy Schen-

gen obywatelom Iranu i Afganistanu?

Czy prawdą jest, że dzięki współpracy zorganizo-

wanej grupy przestępczej z polskimi dyplomatami na

Ukrainie przez polską granicę przewożono nielegal-

nie także ukraińskie dzieci?

Czy prawdą jest, że proceder wydawania wiz Schen-

gen za łapówki w polskim konsulacie w Łucku mógł

dotyczyć tysięcy osób?

Czy wiadomo, ile Kart Polaka zostało bezprawnie

wydanych przez skorumpowanych dyplomatów pra-

cujących na Ukrainie?

Czy MSZ skontrolował pracę wszystkich placówek

konsularnych na Ukrainie, a także placówek konsu-

381

larnych na Białorusi?

Czy w polskich konsulatach na

Białorusi również wykryto nieprawidłowości?

Czy w gronie osób zwolnionych i oskarżonych

w związku z aferą wizową w konsulacie RP w Łucku

są byli pracownicy Służby Bezpieczeństwa i innych

służ specjalnych PRL?

Którymi konsulatami kierują byli pracownicy

Poseł Artur Górski

(nr 8628)

do ministra pracy i polityki społecznej

prawno-organizacyjnych funkcjonowania

Szanowny Panie Ministrze!

Rodzinne domy po-

mocy to forma organizacji usług opiekuńczych dla

osób starszych funkcjonująca w oparciu o przepisy

która ma uzupełniać oraz częściowo zastępować tego

typu opiekę wykonywaną przez domy pomocy spo-

łecznej.

Jednakże zarówno przepisy cytowanej usta-

ministra pracy i polityki społecznej dnia 31 maja

2012 r. w sprawie rodzinnych domów pomocy społecz-

nej nie precyzują jednoznacznie uwarunkowań praw-

no-organizacyjnych funkcjonowania rodzinnych do-

mów pomocy.

Rozporządzenie zastąpiło poprzednio

obowiązujący akt prawny, wprowadzając dodatkowo

wymagania wobec osób prowadzących rodzinny dom

pomocy społecznej.

Obecnie bowiem rodzinne domy

pomocy mają spełniać znacznie wyższe kryteria lo-

kalowe niż poprzednio, a co więcej, nowe wymagania

znacznie przewyższają te, które stosowane są wobec

tradycyjnych domów pomocy społecznej.

Pokoje jednoosobowe będą musiały liczyć nie

mniej niż 12 m

2

zamiast dotychczasowych 9 m

2

,

w pokoju dwuosobowym na jednego lokatora ma

przypadać przynajmniej 8 m

2

zamiast 6 m

2

.

Według

nowego rozporządzenia w ogóle nie przewiduje się

pokoi trzyosobowych.

Co więcej, prowadzący dom

musi zapewnić jego mieszkańcom dostęp do kuchni,

dotychczas nie było takiego obowiązku, oraz pokój

dziennego pobytu służący jako jadalnia i pomieszcze-

nie pomocnicze do prania i suszenia, 1 łazienkę dla

nie więcej niż 5 osób i 1 toaletę dla nie więcej niż

4 osób, wyposażone stosownie do potrzeb osób korzy-

stających z tych pomieszczeń.

Funkcjonujące już

domy pomocy dostaną czas na przystosowanie się do

nowych wymogów zapewnienia miejsca pobytu,

w tym odpowiedniego metrażu, wyżywienia, utrzy-

mania czystości, do końca 2013 r.

Nowe przepisy stawiają zatem w trudnej sytuacji

osoby, które rodzinne domy pomocy społecznej już

prowadzą i które stosowały się do przepisów dotych-

czas obowiązujących.

Zwiększenie powierzchni miesz-

kalnej przypadającej na jedną osobę o 3 m

2

powoduje,

iż znaczna część dotychczasowych pokoi jednoosobo-

wych będzie musiała zostać wyłączona z użytkowa-

nia bądź też zostanie zmniejszona ich ilość.

Trudno

bowiem wyobrazić sobie, iż pokoje te miałyby zostać

powiększone o dodatkową powierzchnię mieszkalną

w inny sposób jak tylko poprzez ich połączenie.

Takie

działanie spowoduje, iż osoby prowadzące rodzinne

domy pomocy społecznej zmuszone będą do zmniej-

szenia liczby posiadanych pokoi, a co za tym idzie, do

zmniejszenia liczby przyjmowanych osób.

To samo

dotyczy zlikwidowania możliwości funkcjonowania

pokoi trzyosobowych.

Analogiczną argumentację od-

nieść można dla wprowadzenia obowiązku zapewnie-

nia dostępu do kuchni, wymusi to przebudowę do-

tychczasowych pomieszczeń kuchennych.

Szanowny Panie Ministrze, proszę o wyczerpują-

cą, jednoznaczną odpowiedź na postawione poniżej

pytania, wyjaśnienia i wątpliwości.

Proszę o jedno-

znaczną interpretację przepisów prawa.

Czy wprowadzenie dodatkowych obostrzeń i pod-

wyższonych wymogów nie jest działaniem na szkodę

nie tylko osób prowadzących już rodzinne domy po-

mocy społecznej, ale także osób, które z domów ta-

kich korzystają?

Być może zasadne byłoby wprowa-

dzenie odstępstwa od tak podwyższonego metrażu

w przypadku, gdy osoba, która w pokoju takim ma

przebywać, bądź jej opiekun czy też przedstawiciel,

wyraża na to zgodę?

Powyższe pytania są tym bardziej uzasadnione,

iż wobec tradycyjnych domów pomocy społecznej

stawiane są znacznie niższe wymogi.

Dla przykładu

wystarczy podać, iż w takim tradycyjnym domu po-

mocy społecznej pokoje jednoosobowe nadal muszą

posiadać powierzchnię co najmniej 9 m

2

, a pokoje

wieloosobowe powierzchnię nie mniejszą niż 6 m

na osobę.

Niezależnie od powyższego z informacji dociera-

jących do mojego biura od osób, które są zaintereso-

wane rozpoczęciem świadczenia usług w zakresie

prowadzenia rodzinnych domów pomocy społecznej,

wynika, iż przepisy ustawy i wyżej wymienionego

rozporządzenia są mało precyzyjne i brak jest możli-

wości ich jednoznacznej interpretacji.

To zaś powo-

duje, iż gminy dokonują ich zróżnicowanej wykładni,

stawiając zainteresowanym dodatkowe wymagania.

Przede wszystkim zasadnicze wątpliwości budzi

fakt, czy osoba mająca zamiar rozpocząć prowadze-

nie rodzinnego domu pomocy społecznej musi posia-

dać podpisaną umowę o świadczenie stosowanych

usług z gminą, na terenie której taki dom jest poło-

żony, czy wystarczające jest podpisanie umowy z gmi-

ną czy też gminami ościennymi, z których faktycznie

będą dokonywane skierowania pensjonariuszy?

Część

382

bowiem gmin, zanim zdecyduje się na podpisanie

umowy z osobą prowadzącą rodzinny dom pomocy

społecznej, wymaga przedłożenia stosownej umowy

wiążącej tę osobę z gminą miejsca położenia rodzin-

nego domu pomocy społecznej.

Ponadto czy prawo do

ustawowo przewidzianej kontroli nad przedmiotowy-

mi placówkami ma tylko i wyłącznie gmina właściwa

dla miejsca jej prowadzenia, czy też wszystkie gminy,

które nawiązały z placówką stosowną współpracę?

Jeżeli bowiem przyjąć, iż prawo do takiej kontroli

mają wszystkie gminy, to można sobie wyobrazić hi-

potetyczną sytuację, w której każda z gmin wyda

odmienną opinię o prawidłowości funkcjonowania

rodzinnego domu pomocy społecznej.

Przepis § 7 ust. 1 rozporządzenia ministra pracy

rodzinnych domów pomocy społecznej stanowi, iż

osobę wymagającą wsparcia w formie usług świad-

czonych przez rodzinny dom pomocy kieruje się do

tego domu na pobyt okresowy albo pobyt stały.

Co

natomiast w sytuacji, kiedy taka osoba, spełniająca

przy tym wymagania ustawowe, zgłosi chęć pobytu

w konkretnym rodzinnym domu pomocy społecznej,

który sama wybrała?

Czy gmina zobowiązana jest

zastosować się do tak złożonego wniosku, czy też

może dokonać skierowania do wybranego przez siebie

rodzinnego domu pomocy społecznej?

Czy w świetle

obowiązujących przepisów prawa istnieje możliwość

wyboru rodzinnego domu pomocy społecznej przez

przyszłego mieszkańca, czy też konkretny dom jest

narzucany odgórnie przez właściwą gminę?

Wątpliwości interpretacyjne budzi również mo-

ment, od którego możemy mówić o rozpoczęciu funk-

cjonowania rodzinnego domu pomocy społecznej.

Czy

wystarczający w tej materii jest sam wpis do właści-

wego rejestru ewidencji działalności gospodarczej,

czy też należy spełnić dodatkowe wymagania?

Z prze-

pisu art. 52 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej wyni-

ka jednoznacznie, iż rodzinne domy pomocy społecz-

nej są to placówki przeznaczone dla ludzi starszych

i może w nich przebywać od trzech do ośmiu osób.

Czy zatem słuszna jest interpretacja przyjmowana

przez niektóre gminy, iż w sytuacji, gdy w konkret-

nym domu przebywają w danym momencie tylko

dwie osoby (np. z powodu braku środków ﬁnanso-

wych w danej gminie na skierowanie większej liczby

osób, oczekiwanie na nowych pensjonariuszy itp.), to

należy zaprzestać używania pojęcia rodzinny dom

pomocy społecznej?

Tym samym czy słuszne jest

przyjmowanie, iż na czas zmniejszonej liczby miesz-

kańców poniżej trzech osób dana placówka traci sta-

tus rodzinnego domu pomocy społecznej?

Wydaje się,

iż taka interpretacja cytowanego przepisu przez gmi-

ny jest zbyt daleko posunięta, gdyż prowadziłaby do

konieczności ciągłego zawieszania i odwieszania pro-

wadzonej w tym zakresie działalności gospodarczej.

Ze wstępnych informacji uzyskanych z Minister-

stwa Pracy i Polityki Społecznej wynika ponadto, iż

z ofertą współpracy do konkretnej gminy można wy-

stąpić dopiero w momencie, kiedy gmina ta ogłosi

konkurs na prowadzenie rodzinnych domów pomocy

społecznej.

Czy zdaniem Pana Ministra taka inter-

pretacja przepisów ustawy o pomocy społecznej nie

jest swego rodzaju ograniczeniem możliwości prowa-

dzenia działalności gospodarczej?

Który z obowiązu-

jących przepisów prawa uniemożliwia osobie prowa-

dzącej rodzinny dom pomocy społecznej do wystąpie-

nia ze stosowną ofertą współpracy do gminy, nawet

jeżeli ta nie ogłosiła jeszcze swojego zainteresowania

taką działalnością?

Z powyższą kwestią wiążą się kolejne wątpliwości,

związane z możliwością reklamowania prowadzenia

rodzinnego domu pomocy społecznej wśród potencjal-

nych przyszłych jego mieszkańców.

Czy bowiem

w sytuacji, kiedy brak jest jeszcze odpowiedzi ze stro-

ny właściwych gmin na zgłoszoną ofertę współpracy,

można już mówić o funkcjonowaniu rodzinnego domu

pomocy społecznej i czy możliwe jest podawanie do

wiadomości publicznej informacji o prowadzeniu ta-

kiego domu?

Raz jeszcze proszę, ze względu na wagę sprawy,

o udzielenie rzetelnych, jednoznacznych wyjaśnień.

Z wyrazami szacunku

Poseł Marzena Machałek

Warszawa, dnia 3 września 2012 r.

(nr 8629)

do ministra pracy i polityki społecznej

Szanowny Panie Ministrze!

Ośrodki pomocy spo-

łecznej działające na Podkarpaciu zasygnalizowały

mi potrzebę zmian w zakresie przepisów prawnych

łecznej.

Jak wynika z ich wystąpień kierowanych na

mój adres, zróżnicowanie pod względem wysokości

jednego świadczenia, czyli zasiłku pielęgnacyjnego

i dodatku pielęgnacyjnego, wynika wyłącznie z róż-

nicy źródła, z których są one wypłacane, co ich zda-

niem wprowadza poczucie krzywdy i nierówności

osób z nich korzystających.

z późn. zm.) zasiłek pielęgnacyjny przyznaje się

bie w związku z niezdolnością do samodzielnej egzy-

stencji.

Zasiłek pielęgnacyjny przysługuje:

383

1) niepełnosprawnemu dziecku,

4) zasiłek pielęgnacyjny przysługuje także osobie

niu niepełnosprawności, jeżeli niepełnosprawność

Na dzień dzisiejszy kwota zasiłku pielęgnacyjnego

wynosi 153,00 zł miesięcznie.

wypłatę dodatku pielęgnacyjnego osobie uprawnionej

dzielnej egzystencji albo ukończyła 75 lat życia.

W chwili obecnej kwota dodatku pielęgnacyjnego wy-

nosi 195,67 zł miesięcznie.

Mając powyższe na uwadze, nasuwa się wniosek,

iż utrzymywanie różnej nazwy oraz rozbieżnej wyso-

kości wypłacanych świadczeń uznać można za nie-

spójne i nieuzasadnione.

nia prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia

23 września 2011 r. dochód z 1 ha przeliczeniowego

za rok 2010 wynosi 189,83 zł (który, jak wiemy, jest

zmienny corocznie).

Tymczasem ustawa z dnia 12 mar-

w wysokości 207,00 zł (po zmianach ww. ustawy od

1 października 2012 r. będzie to kwota 250,00 zł).

Zdaniem reprezentantów ośrodków pomocy spo-

łecznej powyższe zróżnicowania nie znajdują uzasad-

nienia.

Wprowadzenie zmian w przepisach prawnych

poprzez ujednolicenie nazwy świadczeń oraz wyrów-

nanie wysokości wypłacanych świadczeń wyelimino-

wałoby nierówność dla osób korzystających z tego

typu wsparcia.

1.

Czy istnieje możliwość wprowadzenia zmian

w przepisach prawnych dotyczących wyżej wymienio-

nych świadczeń rodzinnych poprzez wyeliminowanie

różnic w nazewnictwie i zrównanie wysokości wypła-

cania świadczeń?

2.

Czy istnieje możliwość ujednolicenia przepisów

prawa z zakresu świadczeń rodzinnych oraz pomocy

społecznej dotyczących wysokości przeciętnego do-

chodu z pracy w indywidualnych gospodarstwach

rolnych naliczanego z 1 ha przeliczeniowego?

Z poważaniem

Poseł Marek Rząsa

Przemyśl, dnia 3 września 2012 r.

Interpelacja

(nr 8630)

do ministra gospodarki

w sprawie skuteczniejszego wspierania

regionów w promocji lokalnej gospodarki

Szanowny Panie Premierze!

Dzięki pochodzące-

mu z Sądecczyzny posłowi do parlamentu kanadyj-

skiego Władysławowi Lizoniowi powiat nowosądecki

ustalił wstępne szczegóły dotyczące wizyt kanadyj-

skich przedsiębiorców i inwestorów w powiecie nowo-

sądeckim, które mają się odbyć już w najbliższych

miesiącach.

W sierpniowym spotkaniu zaaranżowa-

nym przez Władysława Lizonia wzięli udział przed-

stawiciele rządu kanadyjskiego oraz organizacji biz-

nesowych, a ze strony polskiej – przedstawiciele Mi-

nisterstwa Gospodarki, biznesmeni, posłowie i przed-

stawiciele samorządów.

Kanada jest na liście pięciu

perspektywicznych rynków Ministerstwa Gospodar-

ki; jest to dobry kierunek do promocji polskich ﬁrm

i przedsiębiorców.

opracowania nowoczesnego programu realizowanego

przez Ministerstwo Gospodarki, który będzie wspie-

rał lokalne samorządy w promocji możliwości gospo-

darczych regionów, który będzie także ułatwiał na-

wiązywanie kontaktów gospodarczych polskim

przedsiębiorcom z instytucjami i przedsiębiorcami

zagranicznymi.

Nowy Sącz słynie z prężnie rozwija-

jących się dużych ﬁrm,anajwiększeznichwysyłają

swoje produkty do wielu krajów na świecie, mają też

swoje przedstawicielstwa w różnych częściach świata.

Jednak lokalni przedsiębiorcy, wspominając minione

lata, mówią o małym albo żadnym wsparciu ich sta-

rań w budowaniu zainteresowania sądeckim produk-

tem u zagranicznych odbiorców.

Przypomnę także

wizyty sądeckich przedsiębiorców w krajach Bliskie-

go Wschodu, gdy przed kilkoma laty przedstawiciele

rządu prowadzili rozmowy na temat alternatyw

w obszarze dywersyﬁkacji dostaw do Polski gazu

i surowca ropy naftowej.

Podpisano wówczas nawet

kilka dużych porozumień o współpracy gospodarczej.

Sądeccy przedsiębiorcy liczyli wówczas na nawiąza-

nie międzynarodowej współpracy, oczekując jedno-

cześnie wsparcia promocyjnego i częściowo organiza-

cyjnego ze strony państwa.

Zagraniczni inwestorzy chcieli też w różnych la-

tach inwestować w uzdrowiska Polski południowej.

Lokalne samorządy cieszyły się na taką współpracę,

zarządy uzdrowisk wyrażały umiarkowany opty-

mizm, ale na etapie wstępnych rozmów brakowało

wystarczającego wsparcia ze strony rządowej.

W ostatnich latach media obiegały także wiadomości

o możliwości zaangażowania funduszy kanadyjskich

przy budowie linii kolejowej w Polsce południowej,

tzw. Podłęże – Piekiełko.

Szanowny Panie Premierze!

Lokalne samorządy

co kilka lat nawiązują kontakty gospodarcze z róż-

384

nymi samorządami, a nawet państwami.

Same jed-

nak nie są w stanie prowadzić rozmów na tematy

organizacyjne i merytoryczne bez wystarczającego

udziału i wsparcia Ministerstwa Gospodarki i Mini-

sterstwa Rozwoju Regionalnego.

Na podstawie wspo-

mnianych przeze mnie przykładów widać, że to lo-

kalne poczucie wspierania przez państwo samorzą-

dowych inicjatyw gospodarczych o wymiarze między-

narodowym jest nie najlepsze.

Sądecczyzna nigdy nie miała tak wielu i tak do-

brych narzędzi promocji rozwoju inicjatyw gospodar-

czych w subregionie, jak chociażby duże ośrodki wo-

jewództwa małopolskiego – Kraków i Tarnów.

Proszę rozważyć przeprowadzenie przez Mini-

sterstwo Gospodarki, być może wspólnie z Minister-

stwem Rozwoju Regionalnego, konsultacji na szcze-

blu samorządowym na temat oczekiwań w tym ob-

szarze.

Czy dałoby się w nadchodzących latach

wzmocnić to wspieranie poprzez zwiększenie instru-

mentów promujących lokalną gospodarkę.

Być może

warto zastanowić się nad stworzeniem nowego pro-

gramu wsparcia i promocji lokalnych inicjatyw go-

spodarczych.

Będąc posłem ziemi sądeckiej, chcę tak-

że zapytać, czy przy okazji organizowania wspomnia-

nych na początku tej interpelacji wizyt przedstawi-

cieli Kanady w powiecie nowosądeckim można liczyć

na ewentualne konsultacje z departamentami Mini-

sterstwa Gospodarki.

Czy w razie potrzeby Sądecza-

nie mogą liczyć na wsparcie promocyjne ich inicjatyw

gospodarczych?

Z wyrazami szacunku

Poseł Marian Cycoń

Warszawa, dnia 3 września 2012 r.

(nr 8631)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie ograniczonej możliwości

Szanowny Panie Ministrze!

Nagminną praktyką

w ostatnim czasie stało się, że ubezpieczyciele stosu-

ją indywidualną ocenę ryzyka i kalkulują w odniesie-

niu do danego producenta bądź producentów z danej

wsi czy też gminy stawki znacznie wyższe niż 6%

sumy ubezpieczenia.

Dotyczy to głównie szkód powo-

dowanych przez grad, przymrozki wiosenne i po-

wódź.

Maksymalne wysokości stawek taryfowych

ją warunki otrzymania dopłat z budżetu państwa do

składek i stanowią m.in., że dopłaty należą się m.in.

w przypadku, gdy wskaźniki stawki taryfowej nie

przekroczą 6%.

Maksymalne wysokości stawek tary-

fowych określone ustawą miały na celu chronić pro-

ducentów rolnych przed zbyt wysokimi składkami na

ubezpieczenia.

Jednak zawarcie umowy ubezpiecze-

nia ze składką taryfową przewyższającą 6% wartości

ubezpieczenia uniemożliwia otrzymanie dopłat do tej

składki z budżetu państwa i w praktyce pozbawia

producenta rolnego spodziewanego dochodu oraz czy-

ni produkcję nieopłacalną.

Z drugiej strony rezygna-

cja przez producenta rolnego z ubezpieczenia naraża

go na utratę większości bądź całości plonu.

Dodatko-

wo rolnik, który uzyskał płatności bezpośrednie do

ściach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego,

ma obowiązek ubezpieczenia co najmniej 50% po-

wierzchni upraw, a ten, który nie spełni tego obo-

wiązku, musi wnieść opłatę za jego niespełnienie.

W związku z powyższym w imieniu producentów

rolnych, a szczególnie sadowników z terenu powiatu

nowosądeckiego, pragnę zapytać Pana Ministra,

w jakim czasie byłaby możliwość zorganizowania

konsultacji i podjęcia działań mających na celu umoż-

liwienie producentom rolnym uzyskania dopłat z bu-

dżetu państwa do składek taryfowych, w przypadku

kiedy stawki taryfowe oferowane przez ubezpieczy-

cieli przekraczają 6% wartości ubezpieczenia.

Zmia-

na zapisów ustawy mogłaby polegać bądź na podnie-

sieniu stawek 3,5%, 5%, 0,5% wskazanych w art. 5

ust. 2 ustawy albo określeniu stałej wysokości dopła-

ty do stawki taryfowej, np. 3,5% wartości ubezpiecze-

nia, bez względu na wysokość tej stawki ustalonej

przez ubezpieczyciela.

Proponowane zmiany zapisów ustawowych po-

zwolą producentom rolnym na bardziej powszechne

zawieranie umów ubezpieczenia, a tym samym dadzą

gwarancję osiągnięcia minimalnego dochodu z pro-

wadzonej produkcji, szczególnie na terenach górskich

i podgórskich, gdzie ryzyko wystąpienia gradobicia,

powodzi czy też przymrozków wiosennych jest sto-

sunkowo większe w porównaniu do innych regionów

kraju.

Z poważaniem

Poseł Marian Cycoń

385

Interpelacja

(nr 8632)

do prezesa Rady Ministrów

Szanowny Panie Premierze!

Z olbrzymim zanie-

pokojeniem i dezaprobatą odnoszę się do milczącej

postawy rządu wobec sprzedaży aktualnej siedziby

Z uzyskanych przeze mnie informacji wynika, iż

ﬁrmaRUCHSA(dotychczasowywłaścicielnierucho-

mości) sprzedała zajmowany przez Instytut Pamięci

Narodowej budynek przy ul. Towarowej 28 ﬁrmie

bycie tej nieruchomości przez Skarb Państwa.

Takie

działanie oznaczać będzie konieczność opuszczenia

dotychczasowej siedziby przez Instytutu Pamięci Na-

rodowej.

Godzi się zauważyć, że minister właściwy do

spraw skarbu państwa zgodnie z przepisami ustawy

o gospodarce nieruchomościami nie wywiązał się

tym samym ze swoich ustawowych obowiązków i nie

wyposażył nowo powoływanej państwowej osoby

prawnej w nieruchomości niezbędne do jej działalno-

ści (art. 51 i art. 60 u.g.n.).

Z analizy materiałów wynika, że spółka RUCH

SA przed dokonaniem sprzedaży nieruchomości przy

ul. Towarowej 28 przedstawiła Skarbowi Państwa

ofertę jej zakupu za kwotę 30 mln zł netto.

Instytut,

z uwagi na znaczne ograniczenia budżetowe (budżet

Instytutu Pamięci Narodowej na rok 2012 wynosi

223,2 mln zł, z tej kwoty na wydatki majątkowe prze-

znaczone zostało 12,1 mln zł, z czego na zakup bu-

dynku ostatecznie można było przeznaczyć 5 mln zł),

snych środków.

Prezes instytutu w powyższej sprawie prowadził

konsultacje i rozmowy z Ministerstwem Finansów,

uzyskując ostatecznie zapewnienie od przedstawicie-

la Ministerstwa Finansów – minister Hanny Majsz-

czyk – wyasygnowania z budżetu państwa części

kwoty na zakup siedziby IPN.

Reasumując, niezapewnienie w budżecie Instytu-

tu Pamięci Narodowej odpowiednich środków na za-

kup siedziby i wskazanie przez Ministerstwo Finan-

sów propozycji przesunięcia środków wewnątrz bu-

dżetu instytutu jest zupełnym nieporozumieniem

i próbą celowego działania rządu, prowadzącego

w konsekwencji do uniemożliwienia instytutowi wy-

konywania ustawowych obowiązków, ograniczenia

prac lustracyjnych, badań naukowych, a wręcz likwi-

dacji instytutu.

Premiera z niniejszą interpelacją, wnosząc o udzie-

Jakie działania.

Pan jako Prezes Rady Ministrów

podjął i jakie zamierza Pan podjąć w sprawie utrzy-

mania przez Instytut Pamięci Narodowej dotychcza-

sowej siedziby przy ul. Towarowej 28 w Warszawie?

Z poważaniem

Poseł Anna Fotyga

Gdańsk, dnia 3 września 2012 r.

Interpelacja

(nr 8633)

do ministra zdrowia

w sprawie przesłanek, którymi kierował się

konsultanta krajowego w dziedzinie

Szanowny Panie Ministrze!

Postanowił Pan o od-

wołaniu pana prof. Jerzego Szaﬂika,wybitnegooku-

listy, z funkcji konsultanta krajowego w dziedzinie

okulistyki.

Jak się okazuje, decyzja powodowana była

niepotwierdzonymi po dziś dzień pogłoskami i plotka-

mi.

Decyzja niewątpliwie ujmuje autorytetu panu pro-

fesorowi, stawia także ministra zdrowia przed kłopo-

tliwymi dociekaniami kulis powołania następcy pana

profesora na funkcję konsultanta krajowego.

1.

Czy dotychczasowa wieloletnia praca pana prof.

Jerzego Szaﬂikanastanowiskukonsultantakrajo-

wego budziła zastrzeżenia ministra zdrowia?

2.

Jakimi przesłankami kierował się minister

zdrowia, podejmując decyzję o odwołaniu pana prof.

Szaﬂikazfunkcjikonsultantakrajowego?

3.

Czy informacje będące w posiadaniu ministra

zdrowia na temat pracy zawodowej pana prof. Jerze-

go Szaﬂika,mającewpływnadecyzjęojegoodwoła-

niu, oparte były na niebudzącym wątpliwości mate-

riale dowodowym?

Czy dowodziły zawinioną i bez-

sprzecznie złą wolę pana profesora?

4.

Czy konsultował Pan Minister kandydaturę

następcy pana prof. Jerzego Szaﬂikanafunkcjękon-

sultanta krajowego z Polskim Towarzystwem Okuli-

stycznym?

5.

Czy wiceminister zdrowia Igor Radziewicz-Win-

nicki, były podwładny następcy pana prof. Szaﬂika,

miał wpływ na powołanie pana prof. Edwarda Wylę-

gały na funkcję konsultanta krajowego?

Czy Pan Mi-

nister kierował się sugestiami wiceministra?

Z poważaniem

Poseł Jacek Czerniak

Lublin, dnia 3 września 2012 r.

386

Interpelacja

(nr 8634)

do ministra transportu,

w sprawie wygaszania trwałego zarządu

Szanowny Panie Ministrze!

Zgodnie z art. 43 ust. 5

ustawy o gospodarce nieruchomościami: „Nierucho-

mości stanowiące przedmiot własności lub przedmiot

nej, a nieruchomości stanowiące przedmiot własności

samorządu terytorialnego – odpowiedniej samorzą-

dowej jednostce organizacyjnej, chyba że odrębne

przepisy stanowią inaczej”.

Z kolei zgodnie z art. 19 ust. 1 specustawy decyzja

ZRID stanowi podstawę do wydania przez wojewodę

kiem przypadków gdy trwały zarząd jest ustanowio-

ny na rzecz właściwego zarządcy drogi albo samorzą-

dowej jednostki organizacyjnej.

Przepis ten budzi niezrozumienie, jeżeli nieru-

chomość pozostawała w trwałym zarządzie jednost-

ki takiej jak np. szkoła czy inna placówka oświato-

wa, a na mocy decyzji ZRID przeznaczona została

pod budowę drogi.

Decyzja ta powinna stanowić

podstawę do wydania decyzji administracyjnej o wy-

gaśnięciu trwałego zarządu jednostki.

Stosownie

jednak do przepisu art. 19 ust. 1 specustawy decyzja

du, z wyjątkiem przypadków gdy trwały zarząd zo-

stał ustanowiony na rzecz właściwego zarządcy dro-

gi lub samorządowej jednostki organizacyjnej.

O ile

zasadność takiej regulacji nie budzi wątpliwości

w odniesieniu do trwałego zarządu ustanowionego

na rzecz właściwego zarządcy drogi, to w stosunku

do samorządowych jednostek organizacyjnych jest

niezrozumiałe.

Zgodnie z art. 20 ust. 2 specustawy trwały zarząd

jednostki sprawującej zarząd drogi powstaje z mocy

prawa, ale z dniem wygaśnięcia trwałego zarządu

poprzedniej jednostki.

Na gruncie tym powstaje problem, ponieważ art. 19

ust. 1 wyłącza możliwość wydania decyzji o wyga-

śnięciu trwałego zarządu przysługującego samorzą-

dowej jednostce organizacyjnej niebędącej zarządem

drogi.

Zapis taki powoduje powstanie sytuacji nieure-

gulowanej prawnie, tzw. luki w prawie.

Za regułę

ustawa przyjmuje potrzebę wygaszania trwałego za-

rządu nieruchomości przeznaczonej pod pas drogowy,

stanowiącej własność jednostki samorządu teryto-

rialnego.

Nie daje natomiast podstaw prawnych do

wygaszania trwałego zarządu przysługującego samo-

rządowym jednostkom organizacyjnym innym niż

zarząd drogi.

ministerstwo zamierza zrobić w sprawie usunięcia

opisanej luki prawnej?

Z wyrazami szacunku

Poseł Piotr Tomański

Warszawa, dnia 3 września 2012 r.

(nr 8635)

do ministra transportu,

dających możliwość wypłaty zaliczki

za wywłaszczoną nieruchomość na podstawie

przepisów ustawy o szczególnych zasadach

Szanowny Panie Ministrze!

Zgodnie z aktualnym

ku wydania decyzji o niezwłocznym zajęciu nierucho-

mości na wniosek osoby wywłaszczanej wypłaca się

zaliczkę w wysokości 70% odszkodowania ustalonego

czeniu.

Zapłata zaliczki następuje jednorazowo w ter-

płatę zaliczki.

Wysokość odszkodowania (…) pomniej -

sza się o kwotę wypłaconej zaliczki”.

Obowiązujący przepis umożliwia częściową wy-

płatę odszkodowania za wywłaszczoną nierucho-

mość, gdy decyzja o jego wysokości nie jest jeszcze

ostateczna.

Ogranicza jednak tę możliwość do sytu-

acji, w której wydano decyzję o niezwłocznym zaję-

ciu nieruchomości w trybie przepisów ustawy o go-

spodarce nieruchomościami.

Nie daje natomiast

podstaw prawnych do wypłaty zaliczki na podstawie

blicznych.

Kwestia wypłaty odszkodowań, jak po-

twierdza doświadczenie gminy miejskiej Przemyśl,

jest jedną z najbardziej trudnych społecznie.

Miesz-

kańcy, którzy muszą oddać swoje nieruchomości,

często ze swoimi rodzinnymi domami, na potrzeby

realizowanej inwestycji, podchodzą do tego zagad-

nienia bardzo emocjonalnie.

Bardzo często oczeku-

ją określonych kwot, a w sytuacji, gdy decyzje orga-

nu pierwszej instancji nie są dla nich satysfakcjonu-

jące, wnoszą kolejne odwołania.

387

powiedź: Czy ministerstwo rozważa możliwość zmia-

ny przepisów ustawy o szczególnych zasadach przy-

blicznych tak, aby rozszerzyć wykorzystanie przepisu

o gospodarce nieruchomościami również w przypad-

ku ostatecznej decyzji o zezwoleniu na realizację in-

westycji drogowej, gdy prowadzone jest odrębnie po-

stępowanie w sprawie wysokości odszkodowania?

Z wyrazami szacunku

Poseł Piotr Tomański

(nr 8636)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Zgodnie z obowiązu-

nia 2003 r. „jeżeli przejęta jest część nieruchomości,

korzystania na dotychczasowe cele, właściwy zarząd-

ściciela lub użytkownika wieczystego nieruchomości,

W przypadku miasta na prawach powiatu, gdy

inwestycja dotyczy drogi krajowej, niewykorzystane

części nieruchomości nabywane są przez gminę miej-

ską, z jej środków budżetowych, natomiast właścicie-

lem staje się Skarb Państwa.

W ten sposób nierucho-

mość, która nie jest niezbędna do realizacji inwesty-

cji, stanowi dodatkowy wydatek gminy związany

z realizacją inwestycji drogowej.

Uprzejmie proszę o odpowiedź: Czy ministerstwo

rozważy możliwość zmiany ustawy w przedmioto-

wym zakresie tak, aby nieruchomości nabywane

przez gminę w opisanej wyżej sytuacji mogły być na-

bywane na rzecz jednostki samorządu terytorialne-

go, która wydatek ﬁnansuje?

Z wyrazami szacunku

Poseł Piotr Tomański

(nr 8637)

do ministra ﬁnansów

Szanowny Panie Ministrze!

W obecnym stanie

prawnym tzw. podatki gruntowe naliczane są na pod-

nych.

We wszystkich tych ustawach istnieją artykuły,

w których wymienieni są podatnicy należnego podat-

o podatku rolnym, art. 2 w ustawie z dnia 30 paź-

dziernika 2002 r. o podatku leśnym i art. 3 w ustawie

kalnych.

Tylko w ustawie o podatku rolnym istnieje

art. 3a o treści: Obowiązek podatkowy, o którym

2) gmin.

Brak takiego zapisu w pozostałych usta-

wach podatkowych rodzi dla Skarbu Państwa i gmin

obowiązek naliczania i zapłaty podatku leśnego i od

nieruchomości.

W przypadku podatku od nierucho-

mości, który jest podatkiem lokalnym, gminy same

sobie naliczają i płacą ten podatek.

Panie Ministrze, czy według ministerstwa nie

wydaje się zasadne wprowadzenie odpowiednich

zmian w powyższych przepisach, które uregulują tę

kwestię?

Z poważaniem

Poseł Wojciech Saługa

Warszawa, dnia 3 września 2012 r.

(nr 8638)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie ustawy o ochronie zwierząt

Szanowny Panie Ministrze!

Obecne brzmienie

art. 10a ustawy o ochronie zwierząt wywołuje wąt-

pliwości interpretacyjne.

W art. 10a ust. 1 wskazane

zostało, że zabrania się:

dażą zwierząt domowych;

388

celem działania jest ochrona zwierząt.

W ustawie

brak deﬁnicjiobrotu,cowywołujewątpliwości,czy

obrotem jest również przekazywanie zwierząt do ad-

opcji, a co za tym idzie, czy gmina w ramach powie-

rzanych zadań może przekazywać zwierzęta do ad-

opcji zamiast przekazywać zwierzę do schroniska.

Z uzasadnienia projektu ustawy wynika, iż in-

tencją wprowadzenia zapisów art. 10a pkt 1–3 oraz

10b było ograniczenie działalności tzw. pseudoho-

dowli, funkcjonujących często „fabryk” produkują-

cych szczenięta przypominające wyglądem najczę-

ściej psy ras cieszących się aktualnie popytem i ge-

nerujących ogromną bezdomność, a w rezultacie

późniejsze wydatki samorządów.

Przepisy ww. usta-

wy stanowią, że zapewnianie opieki bezdomnym

własnych gmin.

Tymczasem zapewnienie opieki bez-

domnym zwierzętom sprowadza się w praktyce wy-

łącznie do umieszczenia zwierzęcia w schronisku

i generuje duże koszty po stronie gminy.

Sposobem

na zapewnienie opieki mogłoby być przekazywanie

bezdomnych zwierząt do adopcji.

Panie Ministrze!

Czy ministerstwu nie wydaje się

3, nie dotyczył gmin, podmiotów prowadzących

zwierząt?

Z poważaniem

Poseł Wojciech Saługa

(nr 8639)

do ministra ﬁnansów

Szanowny Panie Ministrze!

Art. 3 ust. 2 ustawy

działalność niezarobkową.

W obecnym stanie praw-

nym przepis ten wywołuje wątpliwości interpretacyj-

ne w kwestii, czy SKOK-i prowadzą działalność go-

spodarczą, czy też nie.

Występują poglądy wskazują-

ce, że SKOK-i nie prowadzą działalności gospodar-

czej, z powołaniem się na art. 3 ust. 2.

Z drugiej zaś

gospodarczą.

Spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kre-

dytowe są to bowiem spółdzielnie, do których w za-

kresie nieuregulowanym odmiennie ustawą zastoso-

Zgodnie z art. 1 § 1 tejże ustawy spółdzielnia jest

dobrowolnym zrzeszeniem nieograniczonej liczby

Do rozliczeń stosuje się odpowiednie przepisy ustawy

wych rozliczeniach pieniężnych.

Zgodnie z ustawą

środki niewykorzystane na pożyczki i kredyty mogą

być inwestowane z zachowaniem należytej staranno-

ści.

Prowadzenie działalności w postaci gromadzenia

środków pieniężnych wyłącznie swoich członków,

czenie przy zawieraniu umów ubezpieczenia na za-

działalność gospodarczą.

Ponadto przyjęcie, że SKOK

jest spółdzielnią nieprowadzącą działalności gospo-

darczej, prowadzi do występowania w systemie praw-

nym dwóch rodzajów spółdzielni.

O prowadzeniu

działalności gospodarczej przez SKOK-i świadczy

również fakt, że jest działalność profesjonalna i cią-

gła, SKOK-i uczestniczą w obrocie gospodarczym,

stanowią konkurencję dla banków, ich działalność

nie różni się niczym od działalności banków, a korzy-

stanie z usług związane jest z ponoszeniem kosztów,

o czym wyraźnie stanowią odsetki umowne przekra-

czające znacznie wysokość odsetek ustawowych i po-

bierane prowizje.

Ponadto prowadzą działalność, nie

ograniczając się wyłącznie do miejsca siedziby.

Po-

wyższe prowadzi do wątpliwości interpretacyjnych

także innych przepisów, czy np. do roszczeń SKOK-

-ów winien mieć zastosowanie 10-letni termin

przedawnienia, czy też 3-letni w związku z prowa-

dzoną działalnością gospodarczą.

Panie Ministrze, jaka według ministerstwa jest

prawidłowa interpretacja powyższego przepisu?

Z poważaniem

Poseł Wojciech Saługa

(nr 8640)

do ministra transportu,

za użytkowanie wieczyste

Szanowny Panie Ministrze!

Kwestie opłat rocz-

nych za użytkowanie wieczyste reguluje art. 71 usta-

mościami.

Nie określa on jednak, jak naliczać opłatę

w sytuacji, gdy ma miejsce zmiana użytkowników

wieczystych danej nieruchomości.

Art. 71 ust. 4 sta-

nowi, że opłaty roczne wnosi się przez cały okres

389

wołuje wątpliwości interpretacyjne.

Sąd Najwyższy

w wyroku wskazał, że w razie zbycia prawa użytko-

wania wieczystego w ciągu roku kalendarzowego

zbywca jest zobowiązany do uiszczenia właścicielowi

opłaty rocznej w rozmiarze odpowiadającym rzeczy-

wistemu okresowi korzystania przez niego z nieru-

chomości obciążonej tym prawem, jednak przepis nie

stanowi wprost o podzielności opłaty.

Panie Ministrze, czy według ministerstwa w przy-

padku zbycia prawa użytkowania wieczystego w cią-

gu roku kalendarzowego opłata za użytkowanie wie-

czyste nie powinna ulec proporcjonalnemu zmniej-

szeniu, odpowiednio do rzeczywistego okresu korzy-

stania z nieruchomości?

Z poważaniem

Poseł Wojciech Saługa

(nr 8641)

do ministra transportu,

o gospodarce nieruchomościami

Szanowny Panie Ministrze!

Art. 142 ust. 1 ustawy

o gospodarce nieruchomościami mówi, że o zwrocie

wywłaszczonych nieruchomości, zwrocie odszkodo-

wania, w tym także nieruchomości zamiennej, oraz

orzeka starosta, wykonujący zadanie z zakresu ad-

ministracji rządowej, w drodze decyzji.

Natomiast ust. 2 tejże ustawy traktuje, iż w spra-

sta na prawach powiatu sprawujący funkcję starosty

podlega wyłączeniu.

Zapis ust. 2 powoduje, iż każdo-

razowo prezydent miasta na prawach powiatu wystę-

powania.

Działania te przedłużają okres rozpatrywa-

nia wniosku o zwrot wywłaszczonych nieruchomości.

Zasady zwrotu nieruchomości uregulowane zostały

w rozdziale 6 oraz art. 216 ustawy o gospodarce nie-

ruchomościami, który zawiera zamknięty katalog

aktów prawnych, na podstawie których orzeka się

o zwrocie nieruchomości.

Panie Ministrze!

Jako że decyzja o zwrocie nieru-

chomości nie jest decyzją uznaniową, zasadne jest

utrzymywanie zapisów art. 142 ust. 2 ustawy?

Z poważaniem

Poseł Wojciech Saługa

(nr 8642)

do ministra ﬁnansów

w sprawie luki podatkowej w podatku

Szanowny Panie Ministrze!

Z badań zleconych

przez Komisję Europejską ﬁrmiePricewaterhouse-

Coopers zawartych w raporcie pt. „Study on the fea-

sibility of alternative methods for improving and sim-

plifying the collection of VAT through the means of

modern technologies and/or ﬁnancialintermediar-

ies” z dnia 20 września 2010 r. wynika, że luka

w podatku VAT w całej Unii Europejskiej w 2009 r.

szacowana jest na poziomie 12% wpływów z podatku

VAT.

Odpowiada to kwocie 119 mld euro, czyli 6,9%

PKB Unii Europejskiej.

Powodem luki są wyłudze-

nia, unikanie płacenia, pomyłki, bankructwa itd.

Natomiast Międzynarodowy Fundusz Walutowy

w prezentacji pt. „Tax administration options for

ﬁscalsustainability”zdnia12stycznia2011r.sza-

cuje lukę w podatku VAT na poziomie 13% dla kra-

jów rozwiniętych i 21% dla krajów rozwijających

się.

Wziąwszy pod uwagę powyższe dwa opracowa-

nia, można przyjąć założenie, że luka w podatku

VAT w Polsce kształtuje się na poziomie 15%.

Bio-

rąc pod uwagę dochody z podatku VAT zapisane

w budżecie na 2012 r. na poziomie 132 mld zł,

otrzymujemy lukę podatkową w podatku VAT na

poziomie ok. 20 mld zł.

Całkowite zlikwidowanie luki podatkowej nie jest

możliwe, ale możliwe jest jej zmniejszenie.

Dla porów-

nania zwiększenie stawek podatku VAT od początku

2011 r. o jeden punkt procentowy miało przynieść

budżetowi dodatkowe dochody z podatku VAT na po-

ziomie 5 mld zł.

Jak wynika z powyższego, alterna-

tywą dla podnoszenia stawek podatku VAT są dzia-

łania mające na celu zmniejszenie luki podatkowej

(podwyższone stawki VAT obowiązują do końca 2013 r.).

W 2010 r. egzekucja zaległości podatku VAT przynio-

sła dochody na poziomie 2,1 mld zł.

mają ograniczone korzyści w kontekście wielkości

luki podatkowej (dochody z egzekucji stanowią ok.

10% szacowanej luki).

Jest to związane z tym, że są

one odłożone w czasie (normą są kontrole podatkowe

po 5 latach od zdarzenia podatkowego), są kosztowne

(koszt utrzymania administracji podatkowej), a tak-

że czasami represjonują uczciwych podatników (np.

tych, którzy pomimo dochowania należytej staran-

ności ponoszą konsekwencje z powodu wyłudzeń,

które miały miejsce na wcześniejszym etapie obrotu,

a o których podatnik nie wiedział i nie mógł się do-

wiedzieć).

Znacznie lepszym i tańszym rozwiązaniem byłoby

stałe rozwiązanie systemowe.

Przyniosłoby ono szyb-

kie i wymierne efekty przy relatywnie małych kosz-

390

tach ich wprowadzenia.

Oprócz zwiększenia docho-

dów budżetowych rozwiązania takie eliminują także

nieuczciwą konkurencję, która odnosi korzyści m.in.

dzięki wyłudzeniom podatku VAT czy uchylaniu się

od płacenia podatków.

Dobrym przykładem rozwią-

zania systemowego w Polsce w zakresie uszczelnienia

systemu podatkowego może być wprowadzenie tzw.

mechanizmu odwróconego naliczania VAT (inaczej

samonaliczania) na złomy, które weszło w życie dnia

1 kwietnia 2011 r.

Powyższe rozwiązanie było wręcz rekomendowa-

ne przez Komisję Europejską już od 2005 r.

Zostało

wtedy wprowadzone przez wiele krajów członkow-

skich znacznie wcześniej niż w Polsce, np. na Wę-

grzech w 2006 r., w Bułgarii i Rumunii w 2008 r.

Szacuje się, że przed wprowadzeniem samonaliczania

w Polsce wyłudzenia podatku VAT w handlu złomem

były na poziomie ok. 400 mln zł rocznie.

Jak z tego

wynika, wprowadzenie tego rozwiązania w 2006 r.,

czyli 5 lat wcześniej niż to zostało zrobione, dałoby

dodatkowe dochody budżetowe w wysokości ok. 2 mld zł.

Po wprowadzeniu samonaliczania poziom wyłudzeń

VAT w handlu złomem dramatycznie się zmniejszył.

Ponadto ﬁrmy zajmujące się recyklingiem złomów

odniosły dodatkowe korzyści w postaci wyeliminowa-

nia nieuczciwej konkurencji, która funkcjonowała

dzięki wyłudzaniu podatku VAT.

W Polsce brakuje dyskusji na temat luki podatko-

wej podatku VAT oraz dostępnych rozwiązań, które

mogłyby doprowadzić do jej zmniejszenia.

Jest to nie-

zmiernie ważne w dobie kryzysu, którego efekty od-

bijają się w niższych dochodach budżetowych (wpły-

wu z podatku VAT w pierwszym półroczu 2012 r. były

o 5 mld zł mniejsze od założonych w budżecie).

Trans-

parentne i uczciwe otoczenie gospodarcze pozwoli

rozwijać się polskim przedsiębiorcom, skutkiem cze-

go będą nowe miejsca pracy i dodatkowe dochody bu-

dżetowe oraz poprawa pozycji konkurencyjnej pol-

skich przedsiębiorstw i całej gospodarki.

Zgodnie z art. 199 dyrektywy 2006/112/WE Pol-

ska może wprowadzić bez procedury notyﬁkacjisa-

monaliczanie np. na usługi budowlane.

W uzasadnio-

nych przypadkach Komisja Europejska może się zgo-

dzić także na czasowe wprowadzenie samonaliczania

na towary bądź usługi nieujęte w art. 199 dyrektywy

2006/112/WE.

Węgry w związku z dużymi wyłudze-

niami podatku VAT otrzymały zgodę Komisji Euro-

pejskiej na wprowadzenie samonaliczania na wybra-

ne artykuły żywnościowe na 2 lata, począwszy od

dnia 1 lipca 2012 r.

Polska, podobnie jak Węgry czy

inne kraje, mogłaby wprowadzać samonaliczanie na

towary bądź usługi w obszarach, gdzie dochodzi do

znaczących wyłudzeń podatku VAT, np. na wyroby

hutnicze, w obrocie których mają miejsca obecnie wy-

łudzenia podatku VAT na ogromną skalę.

Wobec przedstawionych powyżej faktów prosimy

o odpowiedzi na poniższe pytania:

1.

Dlaczego mimo rekomendacji ze strony Komisji

Europejskiej już w roku 2005 Polska długo nie zasto-

sowała się do rekomendowanych zmian w zakresie

wprowadzenia samonaliczania?

2.

Kto jest wobec tego odpowiedzialny za ponie-

sione przez nasz kraj na skutek luki podatkowej stra-

ty ﬁnansowe?

3.

Raport ﬁrmyPricewaterhouseCooperszawiera

także dalsze propozycje rozwiązań systemowych,

dzięki którym można zmniejszyć lukę podatkową.

Są

w nim wymienione modele takie jak split payment,

central VAT monitoring database, data warehouse

oraz certiﬁedtaxableperson.

Każdeztychrozwiązań

i korzyściami ﬁnansowymi.

Możliwe jest łączenie

niektórych elementów z poszczególnych modeli.

Moż-

na też ograniczyć wprowadzenie takich rozwiązań

do sektorów gospodarki najbardziej narażonych np.

na wyłudzenia podatku VAT.

Czy Ministerstwo Fi-

nansów ma jakiekolwiek plany wdrożenia któregoś

z wymienionych wyżej systemowych rozwiązań?

4.

Czy prawdą jest, że wpływy do budżetu pań-

stwa za pierwsze półrocze 2012 r. są mniejsze o 5 mld

zł od założonych w budżecie?

5.

Na jaką kwotę resort ﬁnansówszacujelukępo-

datkową w latach poprzednich, obecnie i w założe-

niach na przyszłe lata?

Jaką metodologię w tych sza-

cunkach przyjmuje ministerstwo?

Prosimy o odpowiedź w ww. sprawie.

Z poważaniem

Poseł Tomasz Makowski

(nr 8643)

do ministra zdrowia

w sprawie planu ﬁnansowego

Szanowny Panie Ministrze!

Mazowsze to najwięk-

sze województwo kraju.

Mieszka tu ponad 5,2 mln

osób.

W ramach umów NFZ na Mazowszu działa po-

nad 1800 różnej wielkości podmiotów, praktyk gru-

powych i świadczeniodawców indywidualnych.

Pu-

bliczne podmioty lecznicze na Mazowszu prowadzone

są m.in. przez samorząd województwa, samorządy

powiatowe i gminne.

Z danych statystycznych wyni-

ka, że w szpitalach ogólnych na Mazowszu mamy

obecnie ok. 23 tys. łóżek, mazowiecka ochrona zdro-

wia to również bardzo liczna grupa pracowników

ok. 43 tys. osób.

Jednak według zatwierdzonego projektu planu

ﬁnansowegomazowieckioddziałNarodowegoFun-

duszu Zdrowia w 2013 r. otrzyma o 242 mln zł mniej

Tak drastyczne zmniejszenie budżetu mazowiec-

kiego NFZ doprowadzi do problemów z kontraktowa-

391

niem świadczeń zdrowotnych i znacznego pogorsze-

nia ich jakości.

– 9,7 mld zł.

Pomimo tego mazowieckie szpitale co

lom 4,5 mld zł, w 2012 r.

– 4,6 mld zł, a plan na 2013 r.

to 4,1 mld zł.

Według wstępnych szacunków województwo ma-

zowieckie jako jedyny region odnotuje spadek środ-

ków w 2013 r. – o 2,69% w stosunku do planu na 2012 r.

i o 8,9% w stosunku do rzeczywistych potrzeb.

Pozo-

stałe oddziały wojewódzkie nie tylko nie odnotują

nio o 3,24%.

Zaproponowany plan ﬁnansowy jest niezwykle

krzywdzący dla Mazowsza.

Jeżeli do planu nie zosta-

ną wprowadzone zmiany, już w przyszłym roku sy-

tuacja mazowieckiej służby zdrowia będzie drama-

tyczna.

Za oferowane pieniądze nie ma realnej moż-

liwości zabezpieczenia świadczeń lekarskich na od-

powiednim poziomie.

Taka sytuacja doprowadzi do

tego, że szpitale zaczną popadać w długi, które z ko-

lei obciążą budżety samorządów.

1.

Dlaczego zmniejszono fundusze dla mazowiec-

kiej służby zdrowia?

2.

Dlaczego tylko województwo mazowieckie zo-

stało potraktowane inaczej niż inne województwa?

3.

Czy ministerstwo przewiduje wprowadzenie

zmian do planu ﬁnansowegoNFZna2013r.?

4.

Czy Ministerstwo Zdrowia uruchomi rezerwę

ﬁnansową, tak aby szpitale mazowieckie mogły

5.

Czy ministerstwo wyrazi zgodę na zachowanie

statusu quo na poziomie z ubiegłego roku?

Poseł Piotr Zgorzelski

Warszawa, dnia 3 września 2012 r.

(nr 8644)

do ministra transportu,

Euro 2012

Szanowny Panie Ministrze!

25 września 2007 r.

uchwałą nr 163/2007 Rada Ministrów przyjęła „Pro-

gram budowy dróg na lata 2008–2012”.

W programie

uwzględniono potrzeby inwestycyjne związane z or-

ganizacją Euro 2012 i zaproponowano przesunięcie

(przyspieszenie) terminów realizacji zadań, jakie

Do zadań tych należały odcinki dróg łączące miasta,

w których odbyły się mecze ME 2012 oraz odcinki

przygraniczne.

Wśród inwestycji priorytetowych wymieniono:

— budowę autostrady A4 Tarnów – Rzeszów, wę -

zeł Krzyż – węzeł Rzeszów Wschód,

— budowę autostrady A4 Rzeszów – Korczowa,

— budowę drogi S3 Legnica (A4) – Lubawka,

— budowę drogi S5 Nowe Marzy – Bydgoszcz,

— budowę drogi S5 Bydgoszcz – Żnin,

— budowę drogi S5 Żnin – Gniezno,

— budowę drogi S5 Gniezno – Poznań (węzeł

Kleszczewo),

— budowę drogi S7 Gdańsk (A1) – Elbląg (S22),

— budowę drogi S7 Elbląg (S22) – Olsztynek

(S51),

— budowę drogi S7 Olsztynek (S51) – Płońsk

(S10),

— budowę drogi S7 Płońsk (S10) – Warszawa

(S8),

— przebudowę drogi S7 Warszawa – obwodnica

Grójca,

— budowę drogi S7 Radom (Jedlińsk) – Jędrze -

jów,

— budowę drogi S7 Jędrzejów – gr. woj. święto -

krzyskiego,

— budowę drogi ekspresowej S7 gr. woj. święto -

krzyskiego – Kraków,

— przebudowę drogi S7 Lubień – Rabka,

— przebudowę drogi S8 Piotrków Trybunalski

– Warszawa,

— przebudowę drogi S8, odc.

Powązkowska – Mar -

ki (ul. Piłsudskiego),

— budowę drogi ekspresowej S17, odc.

Warszawa

(w.

Zakręt) – Garwolin,

— budowę drogi S17 Garwolin – Kurów,

— budowę drogi S17 Kurów – Lublin – Piaski,

— budowę drogi S19 Stobierna – Lutoryż,

— budowę drogi S19 Lutoryż – Barwinek,

— budowę zachodniej obwodnicy Poznania w cią -

gu S11, odc. płn.

Złotkowo – A2 (węzeł Głuchowo).

Dodatkowo PL.2012, spółka celowa Ministerstwa

Sportu i Turystyki zajmująca się m.in. koordynacją,

zarządzaniem i kontrolą przygotowań infrastruk-

turalnych na turniej Euro 2012, na swoich stronach

internetowych zamieściła wykaz ważnych i kluczo-

wych inwestycji, których realizacja związana jest

z EURO 2012

1)

.

Wśród listy inwestycji wymieniono następujące

inwestycje drogowe:

— autostrada A1 Sośnica – Gorzyczki,

— autostrada A1 Pyrzowice – Maciejów – So -

śnica,

1)

Lista inwestycji [dostęp: 26.08.2012] – http://www.2012.org.pl/pl/

euro-2012/co-zostanie-po-euro/lista-inwestycji.ht

392

— autostrada A1 Stryków – Częstochowa (węzeł

Rząsawa),

— autostrada A1 Toruń – Stryków,

— autostrada A1 Nowe Marzy – Toruń,

— autostrada A2 Stryków – Konotopa,

— autostrada A2 Nowy Tomyśl – Świecko,

— autostrada A4 Kraków – Tarnów, Szarów

– Krzyż,

— autostrada A4 Wielicka – Szarów wraz z drogą

ekspresową S7 Bieżanów – Christo Botewa,

— autostrada A4 Zgorzelec – Krzyżowa,

— autostrada A8 obwodnica Wrocławia,

— droga ekspresowa S2, Konotopa – Puławska

wraz z odcinkiem Lotnisko – Marynarska,

— droga ekspresowa S5, Poznań – Wrocław, odc.

Kaczkowo – Korzeńsko,

— droga ekspresowa S7, Gdańsk – Koszwały (po -

łudniowa obwodnica Gdańska),

— droga ekspresowa S8/S7 Opacz – Paszków

– zapewnienie przejezdności dla etapu I, węzeł Sa-

lomea,

— droga ekspresowa S8, Konotopa – Powązkow -

ska.

i odpowiedź na następujące pytania dotyczące wy-

mienionych wyżej odcinków dróg krajowych i auto-

strad:

1.

Jaka była pierwotna cena kontraktowa na bu-

dowę poszczególnych odcinków dróg krajowych i au-

tostrad?

2.

Jaki był pierwotny termin realizacji omawia-

nych inwestycji?

3.

Czy w trakcie realizacji następujących inwesty-

cji wystąpiły/występują opóźnienia?

Jeżeli tak, to

jaka była bądź jest ich przyczyna?

4.

Czy termin ukończenia poszczególnych inwe-

stycji został przedłużony?

5.

Czy wykonawcy składali roszczenia kontrakto-

we?

Jeżeli tak, to jakie?

Czy roszczenia zostały

uwzględnione przez zamawiającego?

Czy w związku

z tym przyznano dodatkowe płatności?

Jeżeli tak, to

w jakiej wysokości?

6.

Jaki był ostateczny koszt odcinków dopuszczo-

nych do eksploatacji?

7.

Czy zamawiający posiada roszczenia wobec wy-

konawcy?

8.

Z jakich środków ﬁnansowanajestinwestycja?

Jaki jest udział środków krajowych, a jaki środków

europejskich?

Z poważaniem

Poseł Przemysław Wipler

Warszawa, dnia 3 września 2012 r.

(nr 8645)

do ministra spraw wewnętrznych

dla kierowców pojazdów uprzywilejowanych

Szanowny Panie Ministrze!

Ochotnicze straże po-

żarne to jednostki ściśle budżetowo i terytorialnie

związane z jednostkami samorządu terytorialnego.

To właśnie zadaniem gminy jest utrzymanie gotowo-

ści bojowej głównie jednostek zrzeszonych w krajo-

wym systemie ratowniczo-gaśniczym (KSRG).

Na bar-

kach budżetu gminy spoczywa bardzo często utrzy-

manie strażnic, sprzętu oraz przygotowanie (prze-

szkolenie) kierowców mogących prowadzić pojazdy

uprzywilejowane.

Potrzeby jednostek KSRG posiadających co naj-

mniej 2 samochody pożarnicze w obsadę kierowców

wynosi co najmniej 3.

Najczęściej przyjętym modelem

w OSP jest dwóch kierowców (kierowca główny,

zmiennik) na każdy posiadany samochód.

Obecnie

przygotowanie kierowcy, który może prowadzić po-

jazdy uprzywilejowane, nie jest dużym obciążeniem

ﬁnansowymigminychętnieﬁnansujątakieprzygo-

towanie, zwiększając jednocześnie bezpieczeństwo

ludności.

z późn. zm.), otrzymuję coraz więcej informacji od

zaniepokojonych strażaków, samorządowców oraz

samych zainteresowanych tematem mieszkańców.

Zgodnie z przyjętą ustawą wójt/burmistrz/prezy-

dent miasta traci uprawnienia do nieodpłatnego wy-

dawania zaświadczeń potwierdzających spełnienie

przez kierującego pojazdem uprzywilejowanym OSP

wymagań w zakresie badań lekarskich i psycholo-

gicznych – na rzecz wprowadzenia wymogu posiada-

nia przez tego kierującego zezwolenia na kierowanie

pojazdem uprzywilejowanym, wydanego odpłatnie

przez starostę w drodze decyzji administracyjnej.

Do-

datkowo wprowadzony zostanie nowy wymóg ukoń-

czenia kursu dla kierującego pojazdami uprzywilejo-

wanymi, którego szacunkowy koszt ma wynieść ok.

2000 zł.

Niezrozumiałe jest, iż dodatkowe koszty wprowa-

dzono jedynie dla ochotniczych straży pożarnych,

gdzie, jak sama nazwa wskazuje, pełnią służbę ochot-

niczo, społecznie poświęcając swój czas, dodatkowo

narażając życie i zdrowie.

Gminy niemające odpowiednich środków ﬁnanso-

wych nie wyszkolą odpowiedniej liczby kierowców, co

skutkować może zmniejszeniem bezpieczeństwa oraz

w skrajnych wypadkach upadkami ochotniczych

straży pożarnych.

Należy pamiętać, że jeśli chodzi o wyposażenie

oraz działania, ochotnicze straże pożarne nie są

już ubogim krewnym, ale stają się partnerem

393

w działaniu dla Państwowej Straży Pożarnej, a czę-

sto nawet bez udziału PSP potraﬁąopanowaćza-

istniałą sytuację.

cymi pytaniami:

1.

Dlaczego ministerstwo zwiększa dodatkowo

koszty uzyskania uprawnień do kierowania pojazda-

mi uprzywilejowanymi dla kierowców OSP poprzez

wprowadzenie kolejnych kursów?

2.

Czym spowodowana jest zmiana organu wy-

dającego zaświadczenia potwierdzające spełnienie

przez kierującego pojazdem uprzywilejowanym wy-

magań?

3.

Dlaczego wymienione w pytaniu 2. zaświad-

czenia zostaną z nieodpłatnych zamienione na od-

płatne?

4.

Czy ministerstwo przewiduje nowelizację wy-

mienionej w interpelacji ustawy?

Poseł Piotr Zgorzelski

Warszawa, dnia 4 września 2012 r.

Interpelacja

(nr 8646)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie potrzeby zmian w ustawie

Szanowny Panie Ministrze!

W ciągu ostatnich

kilku lat coraz częściej powszechne stają się sytuacje,

w których przyczyną zaginięcia dziecka jest tzw. po-

rwanie rodzicielskie – zdarzenie, gdy jedno z rodzi-

krótkotrwałego pobytu wywozi dziecko lub zatrzy-

muje dziecko na stałe, pozbawiając tym samym dru-

giego rodzica możliwości utrzymania kontaktu z dziec-

kiem.

Bardzo często dzieje się tak, że rodzic mający

pełnię władzy rodzicielskiej i niemogący jej sprawo-

wać z powodu pozbawienia go kontaktu z dzieckiem

przez drugiego rodzica nie otrzymuje wystarczające-

go wsparcia od organów państwa w celu przywróce-

nia tego kontaktu.

Istniejące rozwiązania w zakresie

egzekucji wyroków sądów cywilnych oraz możliwości

ochrony rodzica i dziecka w trybie karnym są niesku-

teczne.

W świetle sygnalizowanego problemu należałoby

deks karny następujący zapis:

§ 1 Kto, będąc rodzicem lub osobą powołaną do

opieki lub nadzoru nad małoletnim, bez względu na

zakres przysługujących mu wobec małoletniego praw

i obowiązków, umyślnie uniemożliwia albo utrudnia

drugiemu rodzicowi lub osobie powołanej do opieki

lub nadzoru osobisty kontakt z małoletnim albo wy-

konywanie przysługującej mu z mocy ustawy lub

orzeczenia sądu władzy rodzicielskiej, opieki lub nad-

zoru, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności

§ 2 Ściganie przestępstwa określonego w § 1 na-

stępuje na wniosek pokrzywdzonego.

Wprowadzenie nowego zapisu do Kodeksu karne-

go jest z pewnością zasadne, gdyż obecny stan praw-

ny nie zawsze pozwala na skuteczną egzekucję orze-

czeń sądów cywilnych, a co za tym idzie, ochronę

podstawowego prawa dzieci i rodziców do wzajem-

nych relacji.

W obliczu niewystarczającej skuteczności instru-

mentów cywilistycznych prawa polskiego pożądane

byłoby wdrożenie rozwiązań opierających się na pra-

wie karnym.

Wprowadzenie zmian miałoby walor

prewencyjny poprzez odstraszenie rodzica od popeł-

nienia tego czynu.

1.

Jakie kroki podjęło ministerstwo, by pomóc

w poszukiwaniach dzieci zaginionych w związku

z tzw. porwaniami rodzicielskimi?

2.

Czy ministerstwo przewiduje wprowadzenie

zmian w Kodeksie karnym, uwzględniając ww. ar-

tykuł?

Poseł Piotr Zgorzelski

(nr 8647)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie rozbicia legalnego zgromadzenia

Szanowny Panie Ministrze!

Grupa osób związana

z Fundacją Pro – Prawo do życia zorganizowała

2 sierpnia 2012 r. zgromadzenie publiczne w Kostrzy-

nie nad Odrą, manifestując swój sprzeciw przeciwko

aborcji.

Zgromadzenie, które odbyło się przy okazji

trwającego wtedy Przystanku Woodstock, było legal-

ne.

Organizatorzy dopełnili ustawowego obowiązku

i z odpowiednim wyprzedzeniem zgłosili zamiar

przeprowadzenia zgromadzenia w Urzędzie Miasta

Kostrzyn.

To legalne zgromadzenie publiczne zostało jed-

nak przerwane i rozbite przez funkcjonariuszy Po-

licji, którzy twierdząc, że do jego przeprowadzenia

potrzebna jest zgoda urzędu miasta, nakazali jego

uczestnikom zwinięcie antyaborcyjnego transparen-

tu, który trzymali.

Sami zaś organizatorzy zgroma-

dzenia zostali przez policjantów zatrzymani, wsa-

dzeni do policyjnych samochodów i przewiezieni na

policyjny komisariat.

Postawiono im tam zarzut

394

umieszczania w miejscu publicznym nieprzyzwo-

itych treści.

Funkcjonariusze zachowywali się przy tym cał-

kowicie biernie wobec osób lżących uczestników zgro-

madzenia i niszczących przyniesiony przez nich

transparent.

z rażącym naruszeniem przez funkcjonariuszy Poli-

cji przepisów prawa oraz z niedopuszczalnym w de-

mokratycznym państwie prawa ograniczeniem prawa

obywateli do publicznego i zgodnego z prawem wyra-

żania swoich poglądów.

Wynikające albo ze złej woli,

albo kompletnej nieznajomości przepisów zachowanie

policjantów jest skandalem, nad którym nie można

którzy rozbili legalne zgromadzenie publiczne?

2.

Czy stałą praktyką nadzorowanej przez Pana

Policji będzie rozbijanie zgromadzeń, których uczest-

nicy prezentują poglądy inne niż obowiązujące w par-

tii rządzącej?

3.

Jakie konsekwencje wyciągnął Pan wobec

funkcjonariuszy oraz ich bezpośrednich przełożo-

nych, którzy dopuścili się tak rażącego naruszenia

przepisów prawa?

4.

Czy zamierza Pan podjąć działania, które za-

pobiegną podobnym wydarzeniom w przyszłości?

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Adam Kwiatkowski

Warszawa, dnia 4 września 2012 r.

(nr 8648)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie spowolnienia prac legislacyjnych

nad deregulacją

Szanowny Panie Ministrze!

W ostatnim czasie

można zaobserwować spowolnienie prac legislacyj-

nych dotyczących deregulacji niektórych zawodów

regulowanych.

Z zapowiedzi Pana resortu, które po-

jawiały się na początku obecnego roku, wynikało, że

pierwszy pakiet deregulacyjny powinien być w obec-

nym czasie uchwalony przez Sejm RP, natomiast na-

stępne pakiety powinny być ﬁnalizowanenapozio-

mie prac rządowych.

1.

Jaki jest obecnie przewidywany plan prac le-

gislacyjnych dotyczących zawodów regulowanych?

W ilu pakietach ustawowych zostaną przedstawione

propozycje deregulacyjne i kiedy traﬁąpodobrady

Sejmu RP?

2.

Czy Pana resort zrezygnował z deregulacji

niektórych zawodów w stosunku do początkowych

założeń?

3.

Z czego wynikają opóźnienia w pracach nad

powyżej wskazanymi projektami i kto za nie odpo-

wiada?

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Maks Kraczkowski

Warszawa, dnia 5 września 2012 r.

Interpelacja

(nr 8649)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie zmian we wspólnej polityce

Szanowny Panie Ministrze!

W swoim ostatnim

wystąpieniu w Berlinie w dniu 27 sierpnia br. poru-

szył Pan m.in. kwestię zmian we wspólnej polityce

– w tym sprawy zmian systemu głosowania oraz

wspólnego przedstawicielstwa państw członkowskich

UE w organizacjach międzynarodowych.

1.

W jakich sprawach uważa Pan za właściwe przej-

ście z głosowania jednomyślnego do głosowania kwa-

liﬁkowanąwiększościągłosówwsprawachwspólnej

polityki zagranicznej i bezpieczeństwa UE?

2.

W jakich organizacjach międzynarodowych

w Pana przekonaniu właściwe byłoby wspólne przed-

stawicielstwo UE zamiast reprezentacji poszczegól-

nych państw członkowskich?

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Maks Kraczkowski

(nr 8650)

do ministra ﬁnansów

w sprawie podwyżki stawki podatku VAT

Szanowny Panie Ministrze!

Z informacji praso-

Ministerstwo Finansów planuje od dnia 1 stycznia

395

2013 r. podniesienie podatku VAT na dania gotowe

z 5% do 8%.

1.

Dlaczego Ministerstwo Finansów decyduje się

na podniesienie podatku na produkty żywnościowe,

które są podstawowym elementem wydatków wszyst-

kich obywateli, w tym ogromnym zakresie znaczącą

częścią wydatków najmniej zamożnych obywateli?

Czy podwyższenie podatku na wyżej wskazane pro-

dukty jest konieczne i wynika z fatalnej sytuacji ﬁ-

nansów państwowych?

2.

Czy Ministerstwo Finansów zwróciło uwagę na

problem zmiany stawki podatkowej w urządzeniach

ﬁskalnych?

Czynauczonezeszłorocznymiproblema-

mi wyciągnęło wnioski z ogromnych problemów, któ-

re spotkały przede wszystkim najmniejszych przed-

siębiorców?

3.

Kiedy planowane jest uchwalenie ustawy w spra-

wie zmian podatkowych wskazanych powyżej?

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Maks Kraczkowski

(nr 8652)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie ukrycia przez prezesa

Szanowny Panie Premierze!

W związku z odpo-

wiedzią byłego koordynatora ds. służb specjalnych,

a obecnie sekretarza stanu w Kancelarii Prezesa

Rady Ministrów pana Pawła Grasia, na interpelację

nr 7476 w sprawie ﬁrmyAmberGoldsp.zo.o.wysto-

sowaną do Pana przez posłów PiS Beatę Szydło, Ada-

ma Hofmana i Przemysława Wiplera, w której ujaw-

niono, że sprawa ﬁrmyAmberGoldjestbadanaprzez

Prokuraturę i Agencję Bezpieczeństwa Publicznego,

pujące pytania:

1.

Kiedy i jakim aktem została powołana Agencja

Bezpieczeństwa Publicznego?

2.

Na mocy jakiej ustawy funkcjonuje Agencja

Bezpieczeństwa Publicznego?

3.

Jakie zadania wykonuje Agencja Bezpieczeń-

stwa Publicznego?

Z poważaniem

Poseł Tomasz Kaczmarek

Warszawa, dnia 5 września 2012 r.

(nr 8653)

do ministra transportu,

w sprawie inwestycji budowy wiaduktów

Szanowny Panie Ministrze!

Budowę wiaduktów

nad torami linii kolejowej E65 Warszawa – Gdynia

duktów do docelowego układu drogowego w rejonie

istniejących dotychczas przejazdów kolejowych reali-

zuje Centrum Realizacji Inwestycji PKP PLK SA

w Warszawie.

W pierwszej wersji przedstawionej przez

inwestora realizacja projektów w ramach Funduszu

Spójności miała być zakończona do końca 2010 r.

Termin dwukrotnie przesuwano.

Do dnia dzisiej-

szego wiadukty nie są udostępnione dla ruchu.

Kie-

rowcy zmuszeni są do wielokilometrowych objazdów.

Dotychczasowe kolizyjne przejazdy paraliżują prak-

tycznie ruch w tym rejonie dzielnicy Białołęka m.st.

Warszawy.

W tych miejscach, niezwykle niebezpiecz-

nych, corocznie kilkadziesiąt osób traci zdrowie i ży-

cie.

Podobny problem dotyczy również budowanego

wiaduktu w Chotomowie pod Legionowem.

teczny termin przekazania wiaduktów wraz z dowią-

zaniami ich do układu drogowego do użytkowania?

Z poważaniem

Poseł Marcin Kierwiński

Warszawa, dnia 5 września 2012 r.

(nr 8654)

do ministra transportu,

kolejowych połączeń pasażerskich pomiędzy

woj. śląskim a sąsiednimi województwami

waniem kolejnych samorządowych spółek kolejowych,

w tym w szczególności spółki Koleje Śląskie, zwra-

cam się z pytaniem, czy Pan Minister przejmie orga-

nizację i ﬁnansowaniekolejowychpołączeńpasażer-

skich pomiędzy sąsiednimi województwami, które

dotychczas były ﬁnansowaneprzezsamorządywoje-

wództw.

Mam tu na myśli takie połączenia jak: Ka-

towice – Kielce, Częstochowa – Łódź, Częstochowa

– Piotrków Trybunalski, Gliwice – Opole, Katowice

– Kraków, Katowice – Wieluń przez Tarnowskie Góry

czy Racibórz – Wrocław.

Obecnie są to połączenia

realizowane pociągami Regio, posiadającymi postoje

396

na wszystkich stacjach i przystankach osobowych,

a więc charakteryzujące się największą dostępnością

społeczną.

Połączenia te są bardzo istotne ze społecznego

punktu widzenia.

Mimo iż realizowane są z przekro-

czeniem granicy województwa, to ze względu na silne

powiązania społeczno-gospodarcze między regiona-

mi w wielu przypadkach cieszą się bardzo dużym za-

interesowaniem podróżnych.

W myśl art. 4 ust. 1 pkt 7

porcie zbiorowym (dalej ustawa) przewozy takie, jeśli

odbywają się w relacjach dalszych niż do najbliższej

stacji w drugim województwie, na której możliwa

jest przesiadka lub techniczne odwrócenie biegu po-

ciągu, określa się mianem międzywojewódzkich

przewozów pasażerskich.

Organizatorem tych prze-

minister właściwy do spraw transportu, a za reali-

zację tych usług zgodnie z art. 55 ust. 1 ustawy ope-

ratorowi przysługuje rekompensata w formie dotacji

z budżetu państwa.

Dotychczasowa praktyka realizacji tego typu po-

łączeń kolejowych polega jednak na organizowaniu

tych połączeń przez samorządy sąsiednich województw,

które ujmują takie pociągi w umowach o świadczenie

usług publicznych, każdy samorząd w granicy swoje-

go regionu.

Problem pojawia się w sytuacji, gdy jeden

z samorządów traci zainteresowanie organizowaniem

tego typu połączeń, jak ma to miejsce w przypadku

samorządu województwa śląskiego.

Ze względu na

powierzenie całości pracy eksploatacyjnej na terenie

województwa śląskiego przez Zarząd Województwa

Śląskiego nowo utworzonej spółce Koleje Śląskie,

własności tego samorządu, niemożliwa stanie się ob-

sługa relacji pociągów wychodzących poza granice

województwa śląskiego.

W efekcie podane na wstępie

relacje pociągów, które od lat gościły w rozkładach

jazdy i spotykały się ze znacznym zainteresowaniem

pasażerów, przestaną być obsługiwane wraz z wej-

ściem w życie rozkładu jazdy 2012/2013 w grudniu

tego roku.

Tysiące mieszkańców miast i wsi straci

możliwość swobodnego dojazdu do pracy i szkoły.

Warto jednak zwrócić uwagę, że organizowanie

tego typu połączeń, zgodnie z przytoczonymi wcze-

śniej przepisami prawa, leży w obowiązku ministra

właściwego do spraw transportu.

Mając na uwadze

dobro mieszkańców kraju, którzy nie powinni odczu-

wać dyskomfortu spowodowanego mnożeniem się

liczby przewoźników kolejowych, tym bardziej zasad-

ne wydaje się objęcie tego typu połączeń istotnych ze

społecznego punktu widzenia umową o świadczenie

usług publicznych z ministrem właściwym do spraw

transportu.

Pozwoli to mieszkańcom zaspokajać bez

przeszkód ich potrzeby transportowe, polegające na

dojazdach do pracy i szkoły między miejscowościami

leżącymi w sąsiednich województwach.

Z poważaniem

Poseł Marek Balt

Warszawa, dnia 5 września 2012 r.

(nr 8655)

do ministra skarbu państwa

w sprawie uprawnień lokatorów

postępowanie reprywatyzacyjne

Ministra z niniejszą interpelacją celem rozwiania

wątpliwości dotyczących tego, czy lokator nierucho-

mości, której dotyczy postępowanie reprywatyzacyj-

ne, ma na podstawie swoich uprawnień cywilnopraw-

nych interes prawny, w rozumieniu art. 28 Kodeksu

Nr 98, poz. 1071, ze zm.), nadający mu przymiot stro-

ny w tym postępowaniu.

Asumpt do zwrócenia się do Pana Ministra z przed-

miotową interpelacją dają liczne skargi i postulaty,

jakie traﬁajądomnieodmieszkańcówbudynków,któ-

re są reprywatyzowane w Warszawie.

Mieszkańcy ci

(lokatorzy), mimo że przedmiotowe postępowania re-

prywatyzacyjne dotyczą bezpośrednio ich interesu

jako najemców, właścicieli itd. (zwrot nieruchomości

wiąże się bowiem najczęściej ze zmianą strony umowy

najmu, a co za tym idzie, nierzadko wzrostem świad-

czenia, tj. czynszu), nie są traktowani przez organy

jako strony postępowania administracyjnego.

Tym

samym nie mogą oni bronić swoich praw i racji, zgła-

szać wniosków dowodowych, występować do sądów

administracyjnych.

Są zatem traktowani nie podmio-

towo, a przedmiotowo.

Uważam, że dla rozwiązania

tego stanu rzeczy – negatywnego społecznie – nie jest

konieczna nowelizacja ustawy, gdyż wystarczy właści-

wa wykładnia art. 28 Kodeksu postępowania admini-

stracyjnego w związku z przepisami Kodeksu cywil-

nego chroniącymi uprawnienia lokatora budynku re-

prywatyzowanego (zwracanego).

Pragnę zwrócić uwagę, że odpowiedzi na tę kwe-

stię nie udziela jednoznacznie orzecznictwo sądowo-

administracyjne.

Można jedynie odnaleźć takie orze-

czenia, jak wyrok Wojewódzkiego Sądu Administra-

cyjnego w Warszawie z dnia 1 czerwca 2012 r., sygn.

akt I SA/Wa 2236/11 (http://orzeczenia.nsa.gov.pl/

doc/87BEDB95A6), w którym sąd stwierdził, iż:

„ustalenie interesu prawnego może nastąpić w związ-

ku z normą prawa materialnego.

Taką normą prawa

materialnego są zdaniem sądu przepisy art. 43 ust. 1

tuł daje legitymację strony w postępowaniu prowa-

dzonym na podstawie przepisów art. 7 ust. 1 i 2 de-

Stronami w tym postępowaniu są bowiem nie tylko

podmioty wskazane w art. 7 ust. 2 dekretu.

Mogą to

być także inne podmioty, które wykażą się tytułem

prawnorzeczowym do gruntu będącego przedmiotem

wniosku”.

WSA powołał się przy tym na węzłowy wy-

rok NSA z dnia 8 lutego 2007 r., sygn. akt I OSK

397

1110/06 (LEX nr 362467).

Także w innych orzecze-

niach sądy administracyjne opowiedziały się za

ochroną lokatorów w postępowaniu reprywatyzacyj-

nym (zob. np. wyrok Wojewódzkiego Sądu Admini-

I SA/Wa 1809/06, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/

E5E8AD5620; wyrok Wojewódzkiego Sądu Admini-

I SA/Wa 1402/10, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/

OAC7CDF90B).

Szerokie, systemowe poszukiwanie

podstawy interesu prawnego, także w normach kon-

stytucyjnych czy cywilnoprawnych, zostało zaapro-

bowane w niedawnej uchwale Naczelnego Sądu Ad-

ministracyjnego (zob. uchwała z dnia 5 grudnia 2011 r.,

II OPS 1/11, Orzecznictwo Naczelnego Sądu Admi-

nistracyjnego i wojewódzkich sądów administracyj-

nych z 2012 r.

Nr 2, poz. 17).

Podobne – właśnie

w materii reprywatyzacyjnej – zapatrywanie przyjął

sygn. akt III CZP 28/12 (Biuletyn Sądu Najwyższego

z 2012 r.

Nr 6, poz. 9).

Zważyć jednak należy, że w żadnym z powyż-

szych orzeczeń przymiot strony w postępowaniu re-

prywatyzacyjnym dotyczącym gruntu objętego de-

kretem warszawskim nie został zadeklarowany in-

dywidualnym lokatorom expressis verbis, choć wy-

nika to z argumentacji zawartej w zapadających

wyrokach (osoby te mają bowiem tytuł prawnorze-

czowy, choćby z umowy najmu).

Brak ten skutkuje,

jak była mowa, odmową traktowania lokatorów nie-

ruchomości jako stron postępowania.

To zaś pozba-

wia ich konkretnych gwarancji proceduralnych wy-

nikających z Kodeksu postępowania administracyj-

nego.

Uniemożliwia także zapewnienie właściwego

stosowania art. 214 ust. 5 ustawy o gospodarce nie-

ze zm.).

Konieczne jest zatem ujednolicenie orzecz-

nictwa administracyjnego.

W związku faktem, że brak

jest obecnie takiego stopnia rozbieżności w orzecz-

nictwie sądów administracyjnych, który uzasadniał-

by wydanie w omawianej kwestii uchwały abstrak-

cyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny, nie moż-

na mieć nadziei na rozjaśnienie omawianej materii

w najbliższym czasie przez ten sąd.

Jednolitość po-

stępowania właściwych organów może jednak zapew-

nić czy wzmocnić jednoznaczna opinia Pana Ministra

w przedmiotowej sprawie, w sposób wyczerpujący

uzasadniona prawnie.

1.

Czy lokator w nieruchomości objętej postępo-

waniem reprywatyzacyjnym (w tym postępowaniem

o stwierdzenie nieważności decyzji wydanej na pod-

stawie dekretu) ma na podstawie swoich uprawnień

cywilnoprawnych interes prawny, w rozumieniu

jący mu przymiot strony w tym postępowaniu?

2.

Czy ww. lokator ma przymiot strony postępo-

wieczyste lub o odszkodowanie na podstawie art. 214

ce nieruchomościami (będącej –zgodnie z wyrokiem

pada 2008 r., sygn. akt I OSK 1898/07, Orzecznictwo

Naczelnego Sądu Administracyjnego i wojewódzkich

sądów administracyjnych z 2010 r.

Nr 2, poz. 35 – od-

dzielną sprawą od sprawy o przyznanie użytkowania

wieczystego gruntu lub o odszkodowanie w trybie

Dz. U. Nr 50, poz. 279), gdy to oddanie lub odszkodo-

wanie rzutuje na jego cywilnoprawne lub administra-

cyjnoprawne uprawnienia jako lokatora?

3.

Jakie konsekwencje praktyczne dla stosunków

cywilnoprawnych i administracyjnoprawnych wyni-

nieruchomościami?

W szczególności czy dopuszczal-

ny zdaniem Pana Ministra jest zwrot nieruchomości,

w której znajdują się użytkowane lokale (np. miesz-

kalne), przez osoby inne niż byli właściciele?

Z poważaniem

Poseł Wanda Nowicka

Warszawa, dnia 5 września 2012 r.

ZAPYTANIA

Zapytanie

(nr 1889)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie odszkodowania dla członków

rodzin oﬁar katastrofy lotniczej

Zwracam się do Pana Ministra o bliższe zapozna-

nie się ze sprawą dotyczącą wypłaty odszkodowania

państwu H.M. B. i L. B. oraz M.Z. K. w oparciu o pra-

womocny wyrok nr 130/2008 wydany przez trzyosobo-

wy administracyjny sąd I instancji w Salonikach*

)

.

Kwestią, która pozostaje do wyjaśnienia, jest rów-

nież sprawa wypłaty odsetek należnych pokrzywdzo-

nym, liczonych od daty złożenia powództwa o ustale-

nie.

Wyrok nr 7/2011 Sądu Najwyższego jednoznacz-

nie przesądza to zagadnienie.

Uważam, że dalsza zwłoka z wypłatą odszkodo-

wania narazi państwo greckie na szwank i może spo-

wodować złożenie skargi przez pokrzywdzonych do

Europejskiego Trybunału Praw Człowieka.

szym proszę o udzielenie odpowiedzi, czy państwo

polskie, reprezentując interesy swoich obywateli, jest

w stanie udzielić im pomocy, a w tym konkretnym

przypadku spowodować wypłatę odszkodowań należ-

nych pokrzywdzonym?

Z poważaniem

Poseł Mirosław Koźlakiewicz

Zapytanie

(nr 1890)

do ministra ﬁnansów

w sprawie podjęcia możliwych rozwiązań

przed nieuczciwymi ﬁrmami wyłudzającymi

VAT w sektorze recyklingu

Szanowny Panie Ministrze!

Od kilku miesięcy

prasa donosi o negatywnej sytuacji mającej miejsce

w sektorze recyklingu, dotyczącej wyłudzeń VAT, na

których Skarb Państwa, jak szacują eksperci, może

tracić aż 20 mld zł.

Ta niepokojąca sprawa została

zgłoszona również do mojego biura poselskiego przez

prezesa Izby Gospodarczej Metali Nieżelaznych i Re-

cyklingu oraz dyrektor Zarządu Izby Przemysłowo-

-Handlowej Gospodarki Złomem.

Mechanizm wyłudzenia opiera się na legalizacji

transakcji.

Przestępcy zakładają kilka ﬁrm,wyko-

rzystując podstawione osoby, obracając między sobą

złomem.

W obrocie ﬁrmy wystawiają niewłaściwe

faktury VAT, a złom jest sprzedawany do przedsię-

biorców spoza przestępczej grupy.

Fikcyjne ﬁrmy

składają sfałszowane deklaracje podatkowe lub zni-

kają, nie rozliczając się z ﬁskusem.

Wwynikuproce-

deru Skarb Państwa traci miliardy złotych i wszczy-

na śledztwa podatkowe.

Najczęściej całość działań

kierowana jest na ostatnią grupę kupujących.

Recy-

klerom zarzuca się, iż faktury nie oddają rzeczywi-

stych transakcji, i obarczani są zapłatą wcześniej

zwróconego VAT.

Skala opisywanego problemu nie jest jedynie pro-

blemem branży obrotu złomem.

Brak reakcji na pa-

tologię skutkuje przenoszeniem się grup przestęp-

czych do kolejnych sektorów gospodarki, m.in. hut-

nictwa, gdzie są stosowane te same mechanizmy.

Kierując się słusznym interesem przedsiębiorców,

taniami:

żej przedstawionych faktów?

2.

Jakie działania zostaną podjęte przez minister-

stwo w zakresie niekarania podatnika, który docho-

wał należytej staranności i nie mógł wiedzieć o prze-

stępstwie, co pozwoli uczciwym przedsiębiorcom na

bezpieczne funkcjonowanie?

3.

Jakie sankcje ministerstwo przewiduje dla ﬁrm

wystawiających niewłaściwe faktury VAT oraz skła-

dających fałszywe deklaracje podatkowe?

Z poważaniem

Poseł Mirosława Nykiel

Bielsko-Biała, dnia 27 sierpnia 2012 r.

Zapytanie

(nr 1891)

do ministra transportu,

w sprawie działań głównego inspektora

ciego z kolei w ciągu trzech ostatnich lat wielkiego

pożaru na terenie azjatyckiego centrum handlowego

w Wólce Kosowskiej.

Tym razem ogień doszczętnie *

)

399

strawił halę, w której znajdowały się 102 magazyny

z tekstyliami i obuwiem.

Według relacji medialnych

spalony towar w każdym z magazynów mógł być war-

ty od 250 tys. do 2 mln dolarów.

Przemnożenie tej sumy

przez 102 boksy magazynowe daje pojęcie o możli-

wych zaistniałych stratach.

Jak wyżej wspomniałem, pożar z 24 na 25 sierp-

nia 2012 r. nie był pierwszym w Wólce Kosowskiej.

10 maja 2011 r. pożar należącej do centrum hali ma-

gazynowej o powierzchni 10 tys. m

2

gasiły 24 jednost-

ki straży pożarnej.

W sierpniu 2009 r. spaliło się z kolei

5 tys. m

2

hali magazynowej – 100 boksów magazyno-

wych – na terenie tegoż samego centrum.

W akcję

gaśniczą były zaangażowane 42 jednostki straży po-

żarnej, a straty oszacowano na wiele milionów zło-

tych.

Chociaż inwestor reklamował magazyny jako

wyposażone w najnowsze techniki działające na

rzecz bezpieczeństwa, okazało się, że czujniki wy-

sokiej temperatury i dymu nie zadziałały prawidło-

wo, dlatego straż pożarna zareagowała później niż

w przypadku sprawnych instalacji alarmowych.

Zwraca uwagę cykliczny charakter wybuchających

pożarów i jedna orzekana do tej pory przyczyna:

zwarcie instalacji elektrycznej.

Kolejny już raz zwra-

ca uwagę fakt, że pożar wybucha w porze nocnej.

uprawnień do kontroli wojewodów i wojewódzkich

nadzorów budowalnych podejmował generalny in-

spektor nadzoru budowlanego po pożarach hal ma-

gazynowych w Wólce Kosowskiej?

2.

Jakie były wnioski z przeprowadzonych postę-

powań kontrolnych?

3.

Jakie działania z zakresu uprawnień kontrol-

nych zamierza podjąć GINB po trzecim z kolei pożarze

w Wólce Kosowskiej z 24/25 sierpnia 2012 r.?

Poseł Mariusz Błaszczak

Warszawa, dnia 27 sierpnia 2012 r.

Zapytanie

(nr 1892)

do prezesa Rady Ministrów

czy Open Finance zawiera umowy pozorne,

których cel jest odmienny od ich treści,

nywaniem przeze mnie mandatu posła zwrócił się do

mnie wyborca z mojego okręgu wyborczego, który

czuł się pokrzywdzony działalnością Open Finance.

Z analizy przekazanych mi przez poszkodowanego

przez Open Finance materiałów wynika, że Open

Finance jest podmiotem niepodlegającym nadzorowi

KNF i zajmuje się m.in. sprzedażą produktów ubez-

pieczeniowych (skarga dotyczyła produktu Libra II).

Produkty te są skonstruowane w taki sposób, że

TUnŻ Europa jest ubezpieczycielem, Open Finance

ubezpieczającym, a klient – ubezpieczonym.

Z dekla-

racji przystąpienia do ubezpieczenia wynika, że stro-

ną umowy są Open Finance i ubezpieczony.

Ubezpie-

czony nie otrzymuje umowy ubezpieczenia, a jedynie

warunki ubezpieczenia i regulamin ubezpieczenio-

wego funduszu kapitałowego, a już po przystąpieniu

do ubezpieczenia – certyﬁkat wystawiany przez

TUnŻ Europa.

Z warunków ubezpieczenia wynika,

że do zapłaty składki obowiązany jest ubezpieczający,

a nie ubezpieczony, jednak ubezpieczający i ubezpie-

czyciel dopuszczają zapłatę jej przez ubezpieczonego.

W praktyce wbrew tym zapisom składka jest opłaca-

na przez ubezpieczonego, który ponosi negatywne

skutki jej ewentualnego nieopłacenia.

W efekcie w

mojej ocenie niezbędne jest przeprowadzenie przez

KNF postępowania w celu ustalenia, czy Open Fi-

nance zawiera umowy pozorne, których cel jest od-

mienny od ich treści, i czy faktycznie prowadzi dzia-

łalność ubezpieczeniową bez zezwolenia KNF bądź

pośrednictwa ubezpieczeniowego wbrew wymogom

przepisów o pośrednictwie ubezpieczeniowym, w sy-

tuacji, gdy poszkodowany nie zawiera umowy z zakła-

dem ubezpieczeń, a z Open Finance, który jednak nie

występuje jako agent ubezpieczeniowy lub broker

ubezpieczeniowy.

Wiele wskazuje na to, że treść umo-

wy (deklaracji przystąpienia do ubezpieczenia) oraz

warunków ubezpieczenia ma charakter obejścia prze-

pisów o działalności ubezpieczeniowej i pośrednictwie

ubezpieczeniowym, w sytuacji, gdy zapłata składki

obciąża ubezpieczonego, a nie ubezpieczającego.

Wdzięczny będę za poinformowanie mnie o wynikach

postępowania wszczętego z mojego zawiadomienia.

Jednocześnie proszę o informację, czy KNF w wy-

niku skierowanego przeze mnie zapytania dokonał

wpisu Open Finance na prowadzoną przez siebie listę

ostrzegawczą.

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Michał Ujazdowski

Warszawa, dnia 27 sierpnia 2012 r.

400

Zapytanie

(nr 1893)

do ministra transportu,

związanych z modernizacją na drodze

Szanowny Panie Ministrze!

Docierają do mnie ne-

gatywne opinie na temat zmodernizowanej drogi kra-

jowej nr 2 (DK2) na odcinku Zakręt – Siedlce.

Pro-

blem dotyczy powstałych technicznych niedogodności

dla kierowców jadących tą drogą.

Szczególne utrud-

nienia związane są z powstałymi po modernizacji

wysepkami, które według wielu kierowców zakłócają

płynny ruch na drodze, ograniczając możliwość wy-

przedzenia pojazdu poruszającego się wolniej, np. cią-

gnika, kombajnu, pojazdu zaprzęgowego itp., oraz

zmniejszają bezpieczeństwo, bowiem kierowcy usiłu-

ją dokonywać manewrów wyprzedzania na krótkich

odcinkach między wysepkami, co częstokroć kończy

się kolizjami/wypadkami.

Utrudnienia napotykają również służby ratowni-

cze.

Często zdarza się, że pojazdy uprzywilejowane

(pogotowie bądź straż pożarna czy Policja) nie mają

możliwości dotarcia do poszkodowanych w jak naj-

krótszym czasie, gdyż napotykają na wspomniane

utrudnienia.

W niektórych miejscach wyprzedzanie

pojazdów jest niemożliwe ze względu na brak poboczy

i występujących w małej odległości wysepek.

Kierow-

cy samochodów denerwują się, gdyż nie są w stanie

ustąpić pierwszeństwa pojazdom uprzywilejowanym

i tym sposobem nie dostosowują się do przepisów ru-

chu drogowego (sytuacje takie zaobserwować można

przy wysepkach i ograniczonych poboczach).

Brak poboczy nie tylko stanowi problem przy

ustępowaniu pierwszeństwa pojazdom uprzywilejo-

wanym, również utrudnia ruch przy zjeżdżaniu do

posesji (zwłaszcza pojazdów skręcających w prawą

stronę).

Kierowca, zjeżdżając do posesji, praktycznie

nie ma możliwości, aby zrobić to bez utrudnień dla

pozostałych użytkowników drogi podróżujących da-

lej.

Zauważono, że przed modernizacją pobocza były

znacznie większe i umożliwiały pojazdom skręcają-

cym na posesję zjechanie na pobocze i niezatrzymy-

wanie ruchu pozostałych pojazdów, w ten sposób ist-

niała możliwość ominięcia pojazdu skręcającego.

W chwili obecnej w niektórych miejscach brak tych

poboczy sprawia, że kierowcy jadący za pojazdem,

który skręca na posesję (przeważnie w prawą stronę),

nie mają takiej możliwości.

Taka sytuacja powtarza

się w momencie awarii samochodu, który stojąc na

drodze, blokuje ruch.

Przecież przy budowaniu dróg

chodzi również o płynność ruchu i zminimalizowanie

wyżej opisanych sytuacji.

Kolejne komplikacje napotykamy przy wjazdach

i wyjazdach ze stacji benzynowych.

Z powodu prze-

dzielenia jezdni wysepkami o dużej długości pojawił

się problem praktycznie uniemożliwiający zatanko-

wanie samochodu.

Kierowcy jadący w kierunku War-

szawy, aby zatankować samochód (m.in. na stacji

Bliska w Polakach), muszą korzystać z alternatyw-

nego wyjścia, które jest czasochłonne i kosztowne,

tzn. na najbliższym zjeździe zawrócić na lewy pas,

zatankować na stacji, następnie jadąc w przeciwle-

głym kierunku do celu podróży znaleźć kolejny punkt,

na którym mogą zawrócić, i ponownie skręcając na

prawy pas kontynuować swoją podróż.

Również pro-

blem ten dotyczy wielu rolników z okolicznych miej-

scowości korzystających z usług stacji benzynowych.

Takie usytuowanie wysepek często zagraża bezpie-

czeństwu, ponieważ kierowcy usiłują skręcać w nie-

dozwolonych miejscach po to, aby zatankować swój

samochód, powodując zagrożenie na drodze (często

w tych miejscach dochodzi do kolizji i wypadków).

Właściciele stacji są zbulwersowani powstałymi wy-

sepkami.

Skarżą się na straty, jakie ponoszą w związ-

ku z brakiem wjazdu na stację paliw.

Ich rentowność

uległa pogorszeniu i zagraża utratą płynności ﬁnan-

sowej, co w konsekwencji może doprowadzić do ban-

kructwa.

Docierają do mnie również niepokojące in-

formacje odnośnie do konsultacji przy opracowywa-

niu planu modernizacji drogi DK2.

Jak wynika z prze-

prowadzonych przeze mnie rozmów z właścicielem

jednej stacji benzynowej, konsultacje nie odbyły się.

Powstaje pytanie, czy przy opracowaniu planu nie

popełniono żadnych uchybień?

jest głębokość rowów odwadniających.

Przydrożne

rowy są bardzo głębokie i według wielu kierowców,

pieszych, rowerzystów stanowią ogromne niebezpie-

czeństwo.

Brak przestrzeni pomiędzy krawędzią dro-

gi a rowem w momencie popełnienia błędu przez kie-

rowcę (m.in. chwila nieuwagi itp.) powoduje, że znaj-

duje się on w rowie bądź spowoduje kolizję.

Rowy

o takiej głębokości stanowią zagrożenie również dla

dzieci.

Następna sprawa, którą należałoby poruszyć, do-

tyczy skarp, które od strony drogi (wg większości

społeczeństwa) powinny być łagodniejsze, po to, aby

kierowca miał możliwość wyhamowania pojazdu,

gdyby z jakichś powodów opuścił przekrój drogi.

Plan

budowy drogi powinien być sporządzony w taki spo-

sób, aby przewidywał groźne sytuacje na drodze, aby

w danym momencie umożliwiał alternatywę dla użyt-

kowników drogi, tych jadących prawidłowo, jak i nie-

zachowujących zasad bezpieczeństwa.

Większość kierowców uważa, że droga przed mo-

dernizacją była bezpieczniejsza i ruch odbywał się

płynniej, bez zbędnych nerwów.

Jak ministerstwo

ustosunkowuje się do takich stwierdzeń?

1.

W jakim stopniu modernizacja drogi DK2 po-

prawiła bezpieczeństwo ruchu drogowego i pieszego

na odcinku drogi Zakręt – Siedlce?

2.

Jak wyglądają statystyki bezpieczeństwa na

drodze DK2 na poszczególnych odcinkach: Warszawa

401

– Mińsk Mazowiecki od 495 km do 514 km, Mińsk

Mazowiecki – Kałuszyn od km 516+470 do km 532+100

oraz Kałuszyn – Siedlce od km 532+100 do km 563+480

po modernizacji w porównaniu ze statystykami przed

modernizacją?

Chodzi przede wszystkim o ilość wy-

padków, ilość ofiar i ilość osób poszkodowanych

w wypadkach.

3.

Czy istnieje możliwość przebudowy niektórych bu-

dowli drogowych (wysepek) na ww. odcinkach drogi?

4.

Czy zostały przeprowadzane konsultacje z wła-

ścicielami stacji benzynowych przy opracowywaniu

planu drogi odnośnie do usytuowania wysepek w ob-

rębie stacji?

5.

Dlaczego niektóre stacje mają wjazdy i wyjazdy

(chodzi przede wszystkim o stacje znajdujące się po

lewej stronie w kierunku Warszawy)?

Czym kierowa-

no się przy ustalaniu wjazdów, jakie były kryteria?

6.

Czy istnieje możliwość przebudowy budowli

drogowych, tak aby umożliwić kierowcom wjazd i wy-

jazd na dowolną stację (znajdującą się po lewej stro-

nie, jadąc w kierunku Warszawy) wybraną przez kie-

rowcę, a nie z konieczności?

7.

Ile w Polsce pobudowano dróg w tym samym

systemie i jak wyglądają statystyki bezpieczeństwa

przed i po modernizacji?

8.

Jakie są wytyczne dotyczące głębokości rowów

odwadniających?

Czy ich głębokość, która w niektó-

rych miejscach sięga ponad 3 m, jest bezpieczna?

9.

Brak poboczy utrudnia ruch (w niektórych

miejscach), jak resort zamierza rozwiązać ten pro-

blem?

Z poważaniem

Poseł Krzysztof Borkowski

Siedlce, dnia 29 sierpnia 2012 r.

Zapytanie

(nr 1894)

do ministra pracy i polityki społecznej

ogrzewania i ciepłej wody

Od 1 września br. mieszkańców Bielska-Białej do-

tknie bardzo wysoka podwyżka cen ogrzewania i cie-

płej wody (o ok. 8%), co razem z corocznymi podwyż-

kami podatków od nieruchomości i innych opłat zwią-

zanych z użytkowaniem mieszkań spowoduje drastycz-

ny wzrost kosztów utrzymania mieszkania, a w na-

stępstwie zadłużanie obywateli prowadzące coraz czę-

ściej do eksmisji z mieszkań na bruk.

Podobne podwyżki nośników ciepła dotknęły miesz-

kańców wielu miejscowości i zapowiadane są w in-

nych miastach.

Szanowny Panie Ministrze!

1.

Jakie działania podejmuje rząd, aby ograni-

czyć skutki podwyżek cen energii cieplnej?

2.

Czy wskaźnik waloryzacji emerytur i rent

w 2013 r. uwzględni tak drastyczny wzrost kosztów

utrzymania obywateli?

3.

Czy drastyczny wzrost kosztów utrzymania

w 2012 r. zostanie uwzględniony w pracach nad pod-

wyższeniem minimalnego wynagrodzenia?

Z poważaniem

Poseł Stanisław Szwed

Zapytanie

(nr 1895)

do ministra ﬁnansów

żuru poselskiego uzyskałam informację od rolników

o fakcie, iż burmistrzowie i wójtowie odmawiają umo-

rzenia podatku rolnego w szczególnych przypadkach,

tłumacząc się, że nie są przewidziane dotacje z bu-

dżetu państwa z tytułu udzielonych przez nich ulg

i zwolnień ustawowych.

powiedzi na pytanie: Czy ww. praktyka jest prawi-

dłowa?

Czy udzielenie ulgi lub zwolnienia w zakresie

podatku rolnego uzależnione jest w zasadzie tylko od

uprzedniego zabezpieczenia na ten cel środków w bu-

dżecie państwa?

Z poważaniem

Poseł Iwona Kozłowska

Zapytanie

(nr 1896)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie funkcjonariuszy Policji objętych

Szanowny Panie Ministrze!

Niniejsze wystąpienie

podyktowane jest wątpliwościami płynącymi ze śro-

dowisk związkowych Policji i samych funkcjonariu-

szy.

W przekazach medialnych mówi się, że w Policji,

jak i w innych służbach mundurowych są funkcjona-

riusze zatrudnieni na starych zasadach, którzy pod-

legają pod art. 15 ustawy o zaopatrzeniu emerytal-

402

nym, a od 1 stycznia 2013 r. w służbach munduro-

wych powstanie druga grupa funkcjonariuszy.

Informacje te w ocenie związkowców wprowadzają

w błąd opinię publiczną oraz stwarzają stan niepew-

ności wśród funkcjonariuszy objętych art. 15a ustawy.

Wskazany problem jest dowodem na istnienie trzeciej

grupy mundurowych, która w chwili obecnej stanowi

znaczny procent czynnych funkcjonariuszy legitymu-

jących się dużym doświadczeniem zawodowym.

Funk-

cjonariusze ci do chwili obecnej nie znają swojego sta-

tusu prawnego i nie są informowani co do zasad nali-

czeń emerytury w przyszłości, a to rodzić może obawy

włączenia ich do nowego systemu emerytalnego dla

funkcjonariuszy przyjętych do służby w okresie od 31

grudnia 2002 r. do 1 stycznia 2013 r.

Należy nadmienić, że wśród wskazanej grupy

podlegającej pod art. 15a ustawy, są dwie podgrupy.

Pierwsza to mundurowi, którzy odbyli zasadniczą

służbę wojskową lub służbę równorzędną ze służbą

wojskową, np. służbę kandydacką w Policji, Straży

Granicznej lub Biurze Ochrony Rządu przed 1 stycz-

nia 1999 r., a zostali przyjęci do zawodowej służby

Drugą podgrupę stanowią mundurowi nieodbywają-

cy zasadniczej służby, którzy zostali przyjęci do za-

wodowej służby we wskazanym okresie.

Zapytuję Pana Ministra: Jakie zasady naliczania

emerytury dotyczą tych funkcjonariuszy, którzy na-

byli przed służbą zawodową jakikolwiek staż w ra-

mach zatrudnienia na podstawie umowy o pracę?

Z poważaniem

Poseł Janusz Dzięcioł

Zapytanie

(nr 1897)

do ministra skarbu państwa

w sprawie nieodpłatnego przekazania

Przedsiębiorstwo Uzdrowisko Ciechocinek SA

Szanowny Panie Ministrze!

Zarząd województwa

kujawsko-pomorskiego, z poparciem radnych woje-

wództwa, podjął działania związane z nieodpłatnym

przekazaniem przez ministra skarbu państwa akcji

spółki na podstawie art. 4b ustawy z dnia 30 sierpnia

Sejmiku Województwa Kujawsko-Pomorskiego w tej

sprawie zostało przesłane na ręce Pana Ministra.

Uważam ze wszech miar za słuszny prezentowany przez

samorząd województwa pogląd, zgodnie z którym

o uzdrowiskach należy myśleć jako o efektywnie pro-

sperujących przedsiębiorstwach, które wspierają go-

spodarkę kraju, stymulując rozwój lokalny i regional-

ny.

Praktycznym tego urzeczywistnieniem byłoby

przejęcie przez samorząd województwa kujawsko-po-

morskiego władztwa korporacyjnego nad spółką.

Mając na względzie znaczenie przedsiębiorstwa

będącego jednym z kluczowych podmiotów na rynku

usług turystyczno-uzdrowiskowych w regionie ku-

jawsko-pomorskim zasadnym jest, aby przedsiębior-

stwo to przekazane zostało podmiotowi publicznemu.

Stanowić to będzie gwarancję kontynuacji statutowej

działalności spółki z pełnym wykorzystaniem wszyst-

kich walorów uzdrowiskowo-leczniczych.

Mając powyższe na względzie, zapytuję Pana Mini-

stra: Jakie stanowisko prezentuje resort w tej sprawie?

Z poważaniem

Poseł Janusz Dzięcioł

(nr 1898)

do ministra skarbu państwa

Szanowny Panie Ministrze!

Niniejsze wystąpienie

podyktowane jest wystąpieniem zakładowych orga-

nizacji związkowych.

Środowiska związkowe wyra-

żają duże zaniepokojenie powstałą sytuacją w spółce,

gdzie głównym akcjonariuszem jest Skarb Państwa

posiadający 38,72% akcji.

Soda Polska Ciech SA jest liderem ekonomicznym

w Grupie Ciech SA, wnoszącym do niej duże zyski.

Wykorzystuje w sposób optymalny posiadany poten-

cjał i zasoby.

Związki nie wyrażają zgody na bezpo-

średnie zwolnienia pracowników poprzez likwidację

etatów uznanych przez centralę za zbędne.

Nie ma

już możliwości – zdaniem związkowców – tzw. pro-

stych zwolnień zarówno w obszarach produkcyjnych,

jak i nieprodukcyjnych.

Od 1996 r., kiedy Ciech SA

nabył większościowe pakiety akcji spółek sodowych

zatrudnienie zastało zmniejszone z 3387 osób do

1392 (na dzień dzisiejszy), czyli o ok. 2000 osób.

Podczas łączenia spółek sodowych od listopada

2007 r. zmniejszono zatrudnienie o 143 osoby, w dużej

mierze łącząc obszary pozaprodukcyjnej działalności,

powierzając więcej obowiązków pracownikom.

Tylko

w ub.r. zmniejszono etatyzację o 55 etatów.

Strony za-

kładowego układu zbiorowego pracy uzgodniły osta-

teczny stan zatrudnienia na poziomie 1402 etaty.

Jest

to niezbędne minimum gwarantujące produkcję na

właściwym poziomie oraz dające możliwość przygoto-

wań właściwych kard z myślą o przyszłości.

Nie ma zgody związkowców na przesunięcia po-

szczególnych pracowników lub całych obszarów funk-

cjonalnych do centrali, które zmierzają w efekcie do

odebrania spółce możliwości samodzielnego podejmo-

403

wania decyzji o charakterze strategicznym.

Rodzą

się wątpliwości, czy przyjmowane przez centralę roz-

wiązania organizacyjne są zgodne z obowiązującym

prawem.

Dotyczy to szczególnie nadużywania pozycji

dominującej w grupie, jak również dążenia do two-

rzenia nowych spółek, które będą kumulować dodat-

kowe koszty.

Poważne wątpliwość budzą również

proponowane przez Ciech SA programy naprawcze.

W sytuacji gdy spółka zarządzana jest z dobrym

efektem, nieracjonalna wydaje się być aktualna ini-

cjatywa Zarządu Ciech SA bezpośredniego zarzadza-

nia znacznymi obszarami decyzyjnymi.

W efekcie

bowiem w Inowrocławiu i w Janikowie ma pozostać

jedynie zarzadzanie produkcją.

Zdaniem związkow-

ców w efekcie pozbawi się spółkę osobowości prawnej

i tożsamości.

Wobec powyższego zapytuję Pana Ministra: Czy

niałej sytuacji?

Z poważaniem

Poseł Janusz Dzięcioł

(nr 1899)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie udziału posła

w procesie prywatyzacji jasielskich ﬁrm

ZPOW Pektowin SA i Zakładów Tworzyw

Sztucznych Gamrat SA

udziału posła PSL Jana Burego w ﬁrmie,któraza-

rabia pieniądze na kontraktach z Agencji Rynku Rol-

nego oraz w związku z innymi informacjami docie-

rającymi do mojego biura poselskiego na temat roli

posła Jana Burego w decyzjach Ministerstwa Skarbu

przy sprzedaży ZPOW Pektowin i Zakładów Two-

rzyw Sztucznych Gamrat SA, uprzejmie proszę pana

premiera o następujące informacje:

1.

Czy wiceminister Jan Bury podejmował jakie-

kolwiek czynności (negocjacje, umowy przedwstępne,

tryb sprzedaży) w stosunku do decyzji Ministerstwa

Skarbu Państwa polegającej na sprzedaży ZPOW

rat SA?

2.

Czy zamierza pan premier przeprowadzić kon-

trolę w zakresie wszystkich spraw związanych z pry-

watyzacją Zakładów Tworzyw Sztucznych Gamrat

SA i ZPOW Pektowin SA?

Z poważaniem

Poseł Bogdan Rzońca

Zapytanie

(nr 1900)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie premii i nagród pracowniczych

w Ministerstwie Sprawiedliwości

Szanowny Panie Ministrze!

Mit taniego państwa

w wersji obecnie rządzącej partii już dawno legł

w gruzach.

Od ostatnich wyborów minął już niespeł-

na rok, dokładnie 10 miesięcy, a w mediach ponownie

jest głośno o wypłacanych wysokich świadczeniach

dodatkowych, niezrozumiałych premiach czy nagro-

dach.

Z niepokojem obserwuję działania ministerstw,

które mimo trudnych ﬁnansowoczasów,wysokiejsto-

py bezrobocia, upadających codziennie ﬁrmpotraﬁą

wypłacać wysokie premie i nagrody swoim pracowni-

kom lub organizować im imprezy okolicznościowe.

Do mojego biura coraz częściej przychodzą miesz-

kańcy Torunia z pytaniami, jak to w końcu jest, że

pielęgniarek, podnosi się podatki, nowe chce się wpro-

wadzić, a ministerstwa są tak rozrzutne.

Czarę go-

ryczy przelał jednak piknik organizowany przez mi-

nistra Nowaka dla swoich podwładnych w podzięko-

waniu za blamaż, który pan Nowak raczy nazywać

sukcesem.

Dlatego za rozrzutność ministra Nowaka,

która poniżyła wielu Polaków, szczególnie tych, któ-

rzy na jego niekompetencji najbardziej ucierpieli, po-

stanowiłem podjąć się tematu premii i nagród pra-

cowniczych.

W praktyce często pojęcia te używane są zamien-

nie lub używane niezgodnie z ich prawną deﬁnicją.

Premia stanowi świadczenie pieniężne, które przy-

sługuje pracownikowi, gdy spełnione zostaną okre-

ślone przesłanki jej nabycia.

Warunki uprawniające

do nabycia premii ustalone są na ogół w wewnątrz-

zakładowych przepisach pracodawcy bądź też w da-

nej umowie o pracę.

Tymczasem nagroda stanowi

świadczenie nieobowiązkowe.

Pracodawca może ją

przyznać pracownikowi, lecz nie jest do tego zobligo-

wany na podstawie przepisów wewnątrzzakładowych,

które obowiązują.

Charakter nagród może być za-

równo pieniężny, jak i rzeczowy.

Pracodawca każdo-

razowo decyduje o tym, za co i w jakiej wysokości oraz

któremu pracownikowi przyzna daną nagrodę.

Rów-

nież wybór rodzaju nagrody (rzeczowa czy pieniężna)

leży w gestii pracodawcy.

Jak mniemam, udzielone odpowiedzi będą rzetel-

ne i posłużą mi w dalszej pracy nad właściwą inter-

pelacją do premiera Donalda Tuska.

o odpowiedź na poniższe pytania, odnosząc się do

zawartych w nich pojęć zgodnie z ich prawną deﬁ-

nicją:

1.

Komu (chodzi o zajmowane stanowiska), za co

i w jakiej wysokości zostały wypłacone premie w Pań-

skim resorcie od momentu mianowania Pana mini-

strem sprawiedliwości w 2011 r.?

404

2.

Proszę o podanie liczby osób, które nie otrzy-

mały premii w ciągu 5 lat, oraz zajmowanych przez

nie stanowisk.

niężne w Pańskim resorcie od momentu mianowania

Pana ministrem sprawiedliwości w 2011 r.?

czowe w Pańskim resorcie od momentu mianowania

5.

Proszę o podanie liczby pracowników oraz

określenie stanowisk przez nich zajmowanych, któ-

rzy mieli określone w umowie o pracę rodzaj i wyso-

kość nagród i/lub premii?

6.

Czy są osoby, które zostały zatrudnione w Pań-

skim resorcie po mianowaniu Pana ministrem spra-

wiedliwości w 2011 r. i otrzymały premię lub nagro-

dę?

Proszę podać rodzaj i wysokość nagrody lub

premii.

Z wyrazami szacunku

Poseł Zbigniew Girzyński

Zapytanie

(nr 1901)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

w sprawie premii i nagród pracowniczych

Szanowny Panie Ministrze!

Mit taniego państwa

wych, które obowiązują.

Charakter nagród może być

zarówno pieniężny, jak i rzeczowy.

Pracodawca każ-

Również wybór rodzaju nagrody (rzeczowa czy pie-

niężna) leży w gestii pracodawcy.

strem kultury i dziedzictwa narodowego w 2011 r.?

Pana ministrem kultury i dziedzictwa narodowego

tury i dziedzictwa narodowego w 2011 r. i otrzymały

premię lub nagrodę?

Proszę podać rodzaj i wysokość

405

Zapytanie

(nr 1902)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie premii i nagród pracowniczych

w Ministerstwie Edukacji Narodowej

Szanowna Pani Minister!

Mit taniego państwa

sterstw, które mimo trudnych ﬁnansowo czasów,

wysokiej stopy bezrobocia, upadających codziennie

ﬁrm potraﬁą wypłacać wysokie premie i nagrody

swoim pracownikom lub organizować im imprezy

okolicznościowe.

czenie nieobowiązkowe.

Pracodawca może ją przy-

znać pracownikowi, lecz nie jest do tego zobligowany

na podstawie przepisów wewnątrzzakładowych, któ-

re obowiązują.

Charakter nagród może być zarówno

remu pracownikowi przyzna daną nagrodę.

Również

ległym Pani resorcie od momentu mianowania Pani

ministrem edukacji narodowej w 2011 r.?

niężne w podległym Pani resorcie od momentu miano-

(nr 1903)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie premii i nagród pracowniczych

Szanowny Panie Premierze!

Mit taniego państwa

zach. Od ostatnich wyborów minął już niespełna rok,

datkowych, niezrozumiałych premiach czy nagro-

stopy bezrobocia, upadających codziennie ﬁrmpo-

traﬁą wypłacać wysokie premie i nagrody swoim

nościowe.

wprowadzić, a ministerstwa są tak rozrzutne.

Czarę

goryczy przelał jednak piknik organizowany przez

ministra Nowaka dla swoich podwładnych w podzię-

406

celarii Prezesa Rady Ministrów od momentu miano-

wania pana Donalda Tuska prezesem Rady Mini-

strów w 2011 r.?

niężne w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów od mo-

mentu mianowania pana Donalda Tuska prezesem

Rady Ministrów w 2011 r.?

strów w 2011 r. i otrzymały już premię lub nagrodę?

(nr 1904)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie premii i nagród pracowniczych

w Ministerstwie Spraw Zagranicznych

Szanowny Panie Ministrze!

Mit taniego państwa

strem spraw zagranicznych w 2011 r.?

407

Pana ministrem spraw zagranicznych w 2011 r.?

(nr 1905)

do ministra obrony narodowej

Szanowny Panie Ministrze!

Mit taniego państwa

powiedź na poniższe pytania, odnosząc się do zawar-

strem obrony narodowej w 2011 r.?

Pana ministrem obrony narodowej w 2011 r.?

408

Zapytanie

(nr 1906)

do ministra ﬁnansów

w sprawie premii i nagród pracowniczych

Szanowny Panie Ministrze!

Mit taniego państwa

strem ﬁnansóww2011r.?

(nr 1907)

do ministra gospodarki

w sprawie premii i nagród pracowniczych

Szanowny Panie Ministrze!

Mit taniego państwa

409

strem gospodarki w 2011 r.?

Pana ministrem gospodarki w 2011 r.?

(nr 1908)

do ministra transportu,

w sprawie premii i nagród pracowniczych

Szanowny Panie Ministrze!

Mit taniego państwa

śno o wypłacanych wysokich świadczeniach dodatko-

wych, niezrozumiałych premiach czy nagrodach.

Z nie-

pokojem obserwuję działania ministerstw, które mimo

trudnych ﬁnansowoczasów,wysokiejstopybezrobo-

cia, upadających codziennie ﬁrm potraﬁą wypłacać

410

strem transportu, budownictwa i gospodarki mor-

skiej w 2011 r.?

Pana ministrem transportu, budownictwa i gospo-

portu, budownictwa i gospodarki morskiej w 2011 r.

(nr 1909)

do ministra nauki i szkolnictwa wyższego

w sprawie premii i nagród pracowniczych

Szanowna Pani Minister!

Mit taniego państwa

ministrem nauki i szkolnictwa wyższego w 2011 r.?

nowania Pani ministrem nauki i szkolnictwa wyż-

szego w 2011 r.?

411

Zapytanie

(nr 1910)

do ministra środowiska

w sprawie premii i nagród pracowniczych

Szanowny Panie Ministrze!

Mit taniego państwa

strem środowiska w 2011 r.?

Pana ministrem środowiska w 2011 r.?

(nr 1911)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie premii i nagród pracowniczych

Szanowny Panie Ministrze!

Mit taniego państwa

412

strem pracy i polityki społecznej w 2011 r.?

(nr 1912)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie premii i nagród pracowniczych

w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi

Szanowny Panie Ministrze!

Mit taniego państwa

rządu po wyborach parlamentarnych w 2011 r.?

413

nia nowego rządu po wyborach parlamentarnych

skim resorcie po zaprzysiężeniu nowego rządu po

(nr 1913)

do ministra rozwoju regionalnego

w sprawie premii i nagród pracowniczych

w Ministerstwie Rozwoju Regionalnego

Szanowna Pani Minister!

Mit taniego państwa

Z niepokojem obserwuję działania ministerstw, które

robocia, upadających codziennie ﬁrmpotraﬁąwypła-

ministrem rozwoju regionalnego w 2011 r.?

ne w podległym Pani resorcie od momentu mianowania

we w podległym Pani resorcie od momentu mianowa-

kość nagrody lub premii.

Z wyrazami szacunku

414

Zapytanie

(nr 1914)

do ministra administracji i cyfryzacji

w sprawie premii i nagród pracowniczych

w Ministerstwie Administracji i Cyfryzacji

Szanowny Panie Ministrze!

Mit taniego państwa

strem administracji i cyfryzacji w 2011 r.?

Pana ministrem administracji i cyfryzacji w 2011 r.?

ślenie stanowisk przez nich zajmowanych, którzy

nagród i/lub premii?

(nr 1915)

do ministra skarbu państwa

w sprawie premii i nagród pracowniczych

Szanowny Panie Ministrze!

Mit taniego państwa

415

Premia stanowi świadczenie pieniężne, które przy-

strem skarbu państwa w 2011 r.?

Pana ministrem skarbu państwa w 2011 r.?

(nr 1916)

do ministra zdrowia

w sprawie premii i nagród pracowniczych

Szanowny Panie Ministrze!

Mit taniego państwa

strem zdrowia w 2011 r.?

Pana ministrem zdrowia w 2011 r.?

416

(nr 1917)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie premii i nagród pracowniczych

Szanowny Panie Ministrze!

Mit taniego państwa

strem spraw wewnętrznych w 2011 r.?

Pana ministrem spraw wewnętrznych w 2011 r.?

wewnętrznych w 2011 r., i otrzymały premię lub na-

(nr 1918)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie utraty ważności z dniem

dała możliwość posługiwania się aktami wykonaw-

dnia wejścia w życie” ww. ustawy.

417

Z dniem 1 lipca 2012 r. utraciło więc moc rozpo-

rządzenie ministra pracy i Polityki Społecznej z dnia

ﬁnansowaniemiejscwdomachpomocyspołecznej.

Szanowny Panie Ministrze!

1.

Kiedy zostanie wydane rozporządzenie o do-

mach pomocy społecznej?

2.

Czy nowe rozporządzenie obowiązywać będzie

z datą 1 lipca 2012 r.?

Z poważaniem

Poseł Stanisław Szwed

Bielsko-Biała, dnia 20 sierpnia 2012 r.

Zapytanie

(nr 1919)

do ministra spraw wewnętrznych

Z informacji przesłanych do mnie przez samorzą-

dowców gminy Werbkowice wynika, że planowana

jest likwidacja Posterunku Policji w Werbkowicach.

Decyzja o likwidacji działającego na terenie gmi-

ny posterunku Policji nie zapewni sprawnego i szyb-

kiego interweniowania Policji, podniesie koszty jej

funkcjonowania, utrudni możliwość kontaktowania

się mieszkańców z Policją, nie zagwarantuje prowa-

dzenia właściwych działań prewencyjnych, a co naj-

ważniejsze, negatywnie wpłynie na lokalne poczucie

bezpieczeństwa.

Poczucie bezpieczeństwa powinny

gwarantować posterunki policji, położone w miejsco-

wościach jego zamieszkania.

Funkcjonariusze znają problemy gminy oraz ich

mieszkańców, współpracują ze szkołami w zakresie

edukacji o przeciwdziałaniu alkoholizmowi i narko-

manii oraz przemocy w rodzinie.

Wspólnie z gminną

komisją przeciwdziałania alkoholizmowi i ośrodkiem

pomocy społecznej niosą pomoc oﬁaromprzemocy

w rodzinie.

Przez cały okres funkcjonowania Posterunku Po-

licji w Werbkowicach władze gminy wspomagały jego

działanie, w szczególności poprzez udzielanie ze środ-

ków budżetu gminy wsparcia ﬁnansowegonautrzy-

manie i funkcjonowanie posterunku – m.in. doﬁnan-

sowano i utrzymano 3 policyjne etaty w rewirze dziel-

nicowym, doﬁnansowanozakupsamochodówipali-

wa.

Łącznie w ostatnich kilkunastu latach gmina

doﬁnansowała działanie Posterunku w Werbkowi-

cach kwotą ok. 600 tys. zł.

Obecność Policji na terenie gminy jest ważnym

środkiem oddziałującym na potencjalnych przestęp-

ców, co widoczne jest w statystykach i przekłada się

na określone działania.

1.

Jakie są przyczyny planowanej likwidacji Po-

sterunku Policji w Werbkowicach?

2.

W razie ewentualnej likwidacji Posterunku Po-

licji w Werbkowicach, w jaki sposób planowane jest

przeciwdziałanie wyżej wymienionym wszystkim ne-

gatywnym skutkom takiej decyzji?

3.

Czy decyzja o likwidacji Posterunku Policji

w Werbkowicach jest ostateczna, czy istnieje możli-

wość cofnięcia tej decyzji, ewentualnie jakie warunki

muszą zostać spełnione, by posterunek w Werbkowi-

cach pozostał w obecnym kształcie organizacyjnym?

Z poważaniem

Poseł Beata Mazurek

Warszawa, dnia 28 sierpnia 2012 r.

Zapytanie

(nr 1920)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

w sprawie ratowania tczewskiego

Władze miasta Tczewa zwracają się z prośbą o po-

moc w ratowaniu tczewskiego mostu drogowego na

Wiśle.

Jest to obiekt niezwykły na skalę światową.

Most jest jedynym w Polsce tak dużym obiektem, któ-

rego właścicielem nie jest państwo, a powiat.

Władze

powiatu same nie dadzą rady gruntownie naprawić

mostu, gdyż wymaga to olbrzymich nakładów ﬁnan-

sowych.

Koszty szacowane są na ok. 100 mln zł, a jest

to kwota porównywalna z całorocznym budżetem

tego samorządu.

Most w Tczewie oddany został do użytku 155 lat

temu.

Był jedną z najdłuższych i najbardziej nowo-

czesnych budowli mostowych w Europie.

Jest jedyny

w swoim rodzaju także z powodu unikalnej konstruk-

cji.

Został doceniony przez Amerykańskie Towarzy-

stwo Inżynierii Budowlanej, które uznało go za mię-

dzynarodowy zabytek, umieszczając na jednej liście

z Kanałem Panamskim, Statuą Wolności i Wieżą Eif-

ﬂa – symbolem Paryża i Francji.

Most został za-

mknięty dla ruchu kołowego oraz pieszego z powodu

tragicznego stanu technicznego.

Zamknięto zabytek

sztuki inżynierskiej, uznany za obiekt europejskiego

W odpowiedziach ministra skarbu państwa oraz

skiej w sprawie ratowania tczewskiego mostu drogo-

wego na Wiśle sugerowano, by z uwagi na zabytkowy

charakter mostu wpisanego na listę zabytków tech-

niki o wsparcie wystąpić do ministra kultury i dzie-

dzictwa narodowego, w ramach programów, którymi

ministerstwo dysponuje.

418

Czy i z jakiego programu władze samorządowe

mogłyby pozyskać środki na remont wspomnianego

mostu?

W jakiej części kosztów ogólnych ewentualnie

mogłyby uzyskać doﬁnansowanie?

Z poważaniem

Poseł Beata Mazurek

(nr 1921)

do ministra skarbu państwa

Chemicznych Organika-Sarzyna SA

selskiego wpłynęło stanowisko Konwentu Wójtów,

Burmistrzów Powiatu Leżajskiego i starosty leżaj-

skiego w sprawie sytuacji w Zakładach Chemicznych

wyraża zaniepokojenie planami właściciela zakładów

– Ciech SA, które są niezgodne z pakietem gwarancji

socjalnych, stanowiących integralną część umów sprze-

daży zakładów w Nowej Sarzynie obecnemu właści-

cielowi.

Z informacji przekazanych przez związki

zawodowe działające na terenie zakładów wynika, że

Ciech SA planuje przeniesienie sprzedaży produkcji

oraz obsługi nieprodukcyjnej z Nowej Sarzyny do

centrali spółki.

W ocenie związków zawodowych

działania te naruszają zawartą umowę sprzedaży za-

kładów, a zmiany organizacyjne negatywnie wpłyną

na kondycję ﬁnansowąZakładówChemicznychOr-

ganika-Sarzyna SA.

naruszają umowę sprzedaży Zakładów Chemicznych

Organika-Sarzyna SA?

2.

Czy planowane zmiany organizacyjne nie wpły-

ną negatywnie na kondycję ﬁnansowątegozakładu?

Z poważaniem

Poseł Jan Warzecha

(nr 1922)

do ministra sportu i turystyki

w sprawie problemów z transportem sprzętu

dla paraolimpijczyków

Szanowna Pani Minister!

Już za kilka dni roz-

poczną się kolejne zmagania sportowe, tymczasem

w mediach poruszany jest temat transportu sprzętu

dla naszej reprezentacji paraolimpijskiej.

Dokładniej

problemów z przewozem wyposażenia dla uczestni-

ków paraolimpiady, w związku z tym proszę o udzie-

1.

Czy Polski Komitet Paraolimpijski zgłaszał

wcześniej Pani Minister problemy związane z przy-

gotowaniem i organizacją wyprawy reprezentantów

kadry paraolimpijskiej?

2.

Jakie środki z budżetu państwa przeznaczono

na występ naszych reprezentantów podczas igrzysk

paraolimpijskich w Londynie?

Z poważaniem

Poseł Krzysztof Gadowski

(nr 1923)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie doﬁnansowania dzieci

z najuboższych rodzin w roku szkolnym

2012/2013

Szanowna Pani Minister!

Niebawem rozpocznie

się nowy rok szkolny, dla wielu młodych ludzi będzie

to wyjątkowe przeżycie, dla ich rodziców będą to ko-

nieczne do poniesienia koszty.

Mając na uwadze trud-

ną sytuację materialną w części polskich rodzin, pro-

szę o udzielenie odpowiedzi na następujące pytanie:

Z jakich środków mogą skorzystać dzieci z najuboż-

szych rodzin w celu pozyskania środków na zakup

podręczników i wyposażenia szkolnego oraz jakie

środki zostały przygotowane na ten cel w budżecie

państwa?

Z poważaniem

Poseł Krzysztof Gadowski

(nr 1924)

do ministra sportu i turystyki

w sprawie wystąpienia polskiej reprezentacji

na igrzyskach olimpijskich w Londynie

Szanowna Pani Minister!

Sportowe emocje zwią-

zane z olimpiadą w Londynie już za nami, nadszedł

czas podsumowań i oceny występu naszych reprezen-

tantów.

Zdobycie zaledwie dziesięciu medali nie jest

wynikiem imponującym, należałoby zastanowić się

419

nad pogorszeniem formy naszych sportowców.

W związ-

1.

Jakie środki przeznaczono na przygotowanie

naszych reprezentantów w Londynie w ciągu ostat-

nich czterech lat?

2.

Jakie konkretne kroki podejmie Ministerstwo

Sportu i Turystyki w celu poprawienia wyników i osią-

gnięć naszych sportowców w przyszłości?

Z poważaniem

Poseł Krzysztof Gadowski

(nr 1925)

do ministra sportu i turystyki

w sprawie realizacji programu

„Moje boisko – Orlik 2012”

Pani Minister!

W tym roku trwa już 5. edycja pro-

gramu „Moje boisko – Orlik 2012” cieszącego się

ogromną popularnością i zainteresowaniem wśród

dzieci i młodzieży, które mogą korzystać z nowocze-

snej infrastruktury sportowej w celu aktywnego upra-

wiania sportu.

Założeniem programu była budowa

ogólnodostępnych, bezpłatnych kompleksów boisk spor-

dej gminie na terenie całego kraju.

1.

Ile „Orlików” zostało już wybudowanych w ra-

mach programu?

2.

Ile „Orlików” znajduje się na terenie woj. ślą-

skiego i w jakich miastach?

3.

W jaki sposób Ministerstwo Sportu i Turystyki

monitoruje funkcjonowanie i dostęp do „Orlików”

zgodnie z założeniami programu?

4.

Czy „Orliki” mogą być udostępniane stowarzy-

szeniom, ﬁrmombądźinnyminstytucjomwceluor-

ganizacji imprez o charakterze sportowym?

5.

Kto w pierwszej kolejności ma prawo do korzy-

stania z „Orlików”?

Z poważaniem

Poseł Krzysztof Gadowski

(nr 1926)

do ministra sportu i turystyki

w sprawie założenia nowego biura podróży

przez wiceprezes niewypłacalnego

biura podróży Aquamaris SA

Pani Minister!

Nie opadły jeszcze emocje poszko-

dowanych klientów biura podróży Aquamaris, które

na początku sierpnia br. ogłosiło swoją upadłość, a jak

donoszą media, i co potwierdza Urząd Marszałkow-

ski Województwa Śląskiego, jego wiceprezes założyła

nowy podmiot gospodarczy – biuro podróży Galene.

Co ciekawe, w Krajowym Rejestrze Sądowym biuro

podróży Galene zostało zarejestrowane już w maju,

ale swoją działalność rozpoczęło dopiero po upadku

Aquamaris.

Siedziba starego, jak i nowego biura po-

dróży znajduje się pod tym samym adresem.

Do mojego biura poselskiego zgłaszają się oburze-

ni i zaniepokojeni mieszkańcy województwa śląskie-

go z pytaniem, jak to możliwe, że wiceprezes biura

podróży Aquamaris może bez żadnych przeszkód za-

łożyć kolejne, i to jeszcze przed upadkiem pierwszego,

czekając tylko na ogłoszenie jego niewypłacalności.

Dla nich to nic innego, jak tylko kolejna próba oszu-

kania nowych klientów.

I trudno nie uznać tych py-

tań i wątpliwości za zasadne.

poniższe pytanie: Czy Ministerstwo Sportu i Tury-

styki zamierza w najbliższym czasie wprowadzić ja-

kieś zmiany prawne mające na celu uniemożliwienie

stosowania tego typu praktyk?

Z poważaniem

Poseł Krzysztof Gadowski

(nr 1927)

do ministra środowiska

w sprawie budowy zbiornika

Wiele wskazuje na to, że zbiornik przeciwpowo-

dziowy Racibórz Dolny na Odrze nie zostanie zbudo-

wany zgodnie z wielokrotnie zmienianym zresztą

harmonogramem robót, czyli nawet za pięć lat.

W wy-

niku opóźnień przewidywany koszt inwestycji wzrósł

o ponad 300 mln euro (1,2 mld zł), a teraz na zalew

trzeba będzie wydać prawie 830 mln euro (3 mld 220

mln zł).

Jak alarmuje NIK, sama obsługa przyzna-

nych nam kredytów na ten cel już kosztowała Polskę

420

prawie 12 mln zł.

Ponadto kontrolerzy NIK wytyka-

sporządzić pełnego projektu inwestycji, wobec czego

wojewoda nie mógł wydać pozwolenia na budowę.

Po-

nadto nie wykupiono gruntów, na których miałby

powstać zalew.

W związku z powyższym, już wiemy,

że na realizację inwestycji trzeba będzie znaleźć nowe

źródła ﬁnansowania,bo–wzwiązkuzakończeniem

unijnych programów – na pieniądze Unii Europej-

skiej nie można już liczyć.

Sytuacja jest o tyle drama-

tyczna, że zdaniem specjalistów, jeżeli powtórzą się

opady i spiętrzenia jak w 1997 r., będziemy mieć po-

wtórkę z powodzi tysiąclecia.

W tym zakresie zgłaszam zapytanie poselskie:

1.

Na kiedy przewiduje się zakończenie budowy

zbiornika Racibórz Dolny?

2.

Skąd będą pochodzić przewidywane środki ﬁ-

nansowe?

Z poważaniem

Poseł Józef Rojek

Tarnów, dnia 29 sierpnia 2012 r.

Zapytanie

(nr 1928)

do ministra administracji i cyfryzacji

w sprawie zakupu samochodów przez IMiGW

Jak poinformowały media, w ubiegłym roku In-

stytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej kupił za pie-

niądze z rezerwy celowej na przeciwdziałanie i usu-

wanie klęsk żywiołowych 12 ekskluzywnych samo-

chodów terenowych typu Mitsubishi Pajero V80 i za-

płacił za nie 2240 mln zł.

Środki na ten cel otrzymał

z resortu spraw wewnętrznych.

Zwracając się o pie-

niądze do ministerstwa IMiGW argumentował mię-

dzy innymi, że samochody muszą zostać wymienione,

bo te, które są użytkowane, przejechały już ponad

200 tys. km.

Natomiast zdaniem specjalistów prze-

jechanie 200 tys. km przez samochód terenowy to

dobre dotarcie silnika, a tego typu pojazdy powinny

wytrzymać bez remontu przynajmniej drugie tyle.

Ponadto chciałbym podkreślić, że mniej więcej

w tym czasie o środki z rezerwy celowej na przeciw-

działanie i usuwanie klęsk żywiołowych do resortu

zwracał się także burmistrz zalanego przez powódź

Zatora.

Samorząd Zatora wnioskował o kwotę zbli-

żoną do ceny samochodów, którą chciał przeznaczyć

na odbudowę zniszczonych brzegów rzeki Skawy, co

ma uchronić Zator przed zalaniem, a sołectwo Gro-

dzisko przed zniszczeniem.

Niestety Zator nie otrzy-

mał żadnych środków z przedmiotowej rezerwy.

Jak podały media, także w tym roku IMiGW zło-

żył zapotrzebowanie na sﬁnansowaniewymianysa-

mochodów z rezerwy na przeciwdziałanie i usuwanie

klęsk żywiołowych.

Tym razem chce już 29 aut.

Cho-

dzi nie tylko o terenowe, ale i osobowe.

W tym zakresie zgłaszam zapytanie poselskie:

1.

Dlaczego ministerstwo przekazało środki na

zakup pojazdów terenowych w IMiGW?

2.

Czy dotychczas użytkowane pojazdy rzeczywi-

ście nadawały się do wymiany?

3.

Czy zdaniem pana ministra z rezerwy celowej

można kupować nowe samochody dla IMiGW?

4.

Czy w bieżącym roku IMiGW otrzyma od mi-

nisterstwa wnioskowane środki na zakup kolejnych

nowych samochodów?

Z poważaniem

Poseł Józef Rojek

(nr 1929)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie wynagrodzenia policjantów

10 tys. policjantów.

Wielu z nich pracowało po 16 go-

dzin na dobę, często bez dostatecznej ilości wody, o buł-

ce i konserwach.

Wykonali oni ogromną i bardzo

trudną pracę, za którą nie zostali godnie wynagro-

dzeni, ponieważ wiele wątpliwości budzi sposób na-

liczania godzin nadliczbowych.

Do nadgodzin nie wli-

cza się bowiem czasu skoszarowania.

W praktyce dla

policjantów oznacza to, że otrzymają oni wynagro-

dzenie za czas służby i czas dojazdu do miejsca sko-

szarowania oraz powrót, natomiast za czas pobytu

w koszarach wynagrodzenie policjantom nie jest wy-

płacane.

Chciałbym podkreślić, że w wielu wypad-

kach policjanci przebywali w koszarach po kilka,

a nawet więcej, godzin dziennie.

W tym zakresie składam zapytanie poselskie:

1.

Czy policjanci zabezpieczający Mistrzostwa Eu-

ropy w Piłce Nożnej UEFA Euro 2012 otrzymają wy-

nagrodzenie za godziny nadliczbowe związane z okre-

sem tzw. skoszarowania?

2.

Czy w wypadku niewypłacenia przedmiotowe-

go wynagrodzenia resort przewiduje inną formę re-

kompensaty dla tych funkcjonariuszy?

Z poważaniem

Poseł Józef Rojek

421

Zapytanie

(nr 1930)

do ministra transportu,

w sprawie budowy przejścia dla pieszych

pod drogą ekspresową S8

na odcinku Wieruszów – Walichnowy

Jak poinformowały media, Generalna Dyrekcja

przejścia dla zwierząt na odcinku drogi ekspresowej

S8 Wieruszów – Walichnowy.

Nie byłoby w tym nic

chce zbudować w tym miejscu dodatkowego przejaz-

du pod drogą, którym rolnicy mogliby dojeżdżać do

swoich przedzielonych przez drogę pól.

Chciałbym

przy tym zwrócić uwagę, że koszt tego przedsięwzię-

cia zamykał by się kwotą zaledwie ok. 1,5 mln zł.

Na przedmiotowym 13-kilometrowym odcinku

drogi zaplanowano kilkanaście przejść dla żab i ma-

łych zwierząt oraz dwa dla zwierząt dużych.

Koszt

tuneli przepustów dla żab to ok. 7,5 mln zł, a dwóch

wiaduktów, którymi będą spacerowały dziki, zające,

lisy i inni czworonożni mieszkańcy lasu – ok. 19 mln

zł.

Niestety wybudowana droga przecięła także wie-

le okolicznych gospodarstw i doprowadziła do sytu-

acji, w której miejscowi rolnicy muszą chodzić i pę-

dzić zwierzęta wiele kilometrów do swoich pól i pa-

stwisk.

W tej sytuacji, gdy wobec braku stosownych

przejść, ewidentnie doszło do tak znacznego pogor-

szenia warunków pracy i życia miejscowych rolni-

ków, coraz większe wątpliwości wśród mieszkańców

budzi tak kosztowne zapewnianie przejść dla zwie-

rzyny.

W tym zakresie zgłaszam zapytanie poselskie:

1.

Czy na przedmiotowym odcinku zostanie wy-

budowane przejście dla ludzi?

2.

Kiedy możemy się spodziewać rozpoczęcia tej

inwestycji?

Z poważaniem

Poseł Józef Rojek

(nr 1931)

do ministra skarbu państwa

Pamięci Narodowej w Warszawie

Szanowny Pani Ministrze!

Jak poinformował In-

stytut Pamięci Narodowej, dnia 20 sierpnia ﬁrma

Ruch SA sprzedała budynek przy ul. Towarowej

w Warszawie, będący siedzibą centrali IPN.

W związ-

ku z tą transakcją niemożliwe stało się nabycie tej

rzecznik IPN, w przypadku nierozwiązania tej sytu-

acji w najbliższym czasie, realne jest niebezpieczeń-

stwo całkowitego sparaliżowania pracy IPN po upły-

wie terminu wypowiedzenia umowy najmu przez na-

bywcę obiektu, a co za tym idzie, uniemożliwienie

instytutowi wykonywania ustawowych obowiązków.

W tym zakresie zgłaszam zapytanie poselskie:

1.

Czy w związku z zaistniałą transakcją mini-

sterstwo jest przygotowane do zapewnienia IPN sto-

sownego do potrzeb i zapewnienia dalszej działalno-

ści budynku na terenie Warszawy?

2.

W jakim czasie po wypowiedzeniu IPN będzie

mógł przeprowadzić się do nowej siedziby?

Z poważaniem

Poseł Józef Rojek

(nr 1932)

do ministra transportu,

Szanowny Pani Ministrze!

Przejazd samochodem

osobowym odcinka płatnej autostrady A4, łączącego

Kraków i Katowice, kosztuje18 złotych.

Jest to cena

porównywalna do cen obowiązujących na Zachodzie,

lecz w naszych realiach wydaje się być zupełnie nie-

uzasadniona, ponieważ autostrada jest obecnie re-

montowana.

W związku z powyższym, kierowcy czę-

sto wybierają boczne drogi, wskutek czego pojawiają

się na nich korki.

Firma Stalexport, odpowiedzialna

za utrzymanie odcinka, w marcu ubiegłego roku wpro-

wadziła podwyżkę opłat, lecz bynajmniej nie podniósł

się standard przejazdu odcinkiem autostrady.

Chciał-

powyższa firma remonty przedmiotowego odcinka

przeprowadza także godzinach nasilenia ruchu,

co skutecznie paraliżuje ruch na autostradzie i wo-

kół niej.

W tym zakresie zgłaszam zapytanie poselskie:

1.

Czy ministerstwo podejmie działania, które popra-

wiłyby warunki jazdy na przedmiotowym odcinku?

2.

Kiedy możemy się spodziewać poprawy sytuacji

na autostradzie A4?

Z poważaniem

Poseł Józef Rojek

422

Zapytanie

(nr 1933)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Linia kolejowa łączą-

ca Kłodzko z Kudową-Zdrój otwierana była w trzech

etapach.

W pierwszym etapie prac, 15 grudnia 1890 r.,

kolej dotarła do Szczytnej.

W dalszej kolejności, po

upływie 12 lat, pociągi dojeżdżały już do Dusznik-

-Zdroju.

Następnie, 10 lipca 1905 r. otwarty został

ostatni etap – do Kudowy-Zdroju.

Niecały rok później,

15 maja 1906 r. otwarty został krótki, trzykilometro-

wy odcinek Kudowa-Zdrój – Kudowa Słone, który po

kilku kursach został zlikwidowany.

Linia, która roz-

poczyna się na posterunku odgałęźnym Kłodzko

Nowe, biegnie w miarę płaskim odcinkiem, mijając

kilka przystanków: w Kłodzku Książek i Zagórze,

a także Stary Wielisław.

Następnie dociera do Pola-

nicy, skąd rozpoczyna się jeden z najpiękniejszych

odcinków.

Z pociągu można zaobserwować piękne

widoki, które rozciągają się aż do Dusznik-Zdroju.

Natomiast linii do Kudowy towarzyszą piękne bu-

dowle, m.in. dwa tunele w Lewinie i Kulinie Kłodz-

kim, a także piękny wiadukt w Lewinie Kłodzkim.

Niestety z biegiem lat na trasie Kłodzko – Kudowa-

-Zdrój konsekwentnie ograniczano liczbę połączeń,

aby w marcu 2010 r. całkowicie zawiesić połączenia

kolejowe, z uwagi na zbyt niską prędkość szlakową,

a także z powodu ustawicznych awarii lokomotyw spa-

linowych, spowodowanych fatalnym stanem torowi-

ska.

Pozbawienie połączeń komunikacji kolejowej, zły

stan infrastruktury drogowej, a także brak w najbliż-

szym czasie możliwości dostatecznej rozbudowy drogi

krajowej nr 8 spowodowały niedostępność komunika-

cyjną dla przyjeżdżających z całego kraju kuracjuszy

korzystających z lecznictwa uzdrowiskowego, a także

turystów uprawiających turystykę górską.

W „Projekcie wieloletniego programu inwestycji

w infrastrukturę kolejową przewidzianych do reali-

zacji przez PKP PLK SA w latach 2010–2013” prze-

widuje się wykonanie inwestycji pod nazwa „Moder-

nizacja regionalnej linii kolejowej nr 309 Kłodzko

zane z realizacją zadania?

2.

Czy w ogóle przewidziana jest możliwość przy-

wrócenia wnioskowanych połączeń?

Z poważaniem

Poseł Andrzej Dąbrowski

Zapytanie

(nr 1934)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie możliwości doﬁnansowania

ze środków i programów Ministerstwa

Edukacji Narodowej wyposażenia szkoły

budowanej w Zawoi-Centrum na zasadzie

partnerstwa publiczno-prywatnego

Budowana w Zawoi-Centrum szkoła jest nowator-

skim na skalę kraju projektem szkoły w formule part-

nerstwa publiczno-prywatnego.

Władze samorządo-

we Zawoi są na etapie prowadzenia dialogu konku-

rencyjnego z potencjalnymi partnerami i bardzo

istotna jest dla nich informacja o ewentualnym przy-

szłym dofinansowaniu do wyposażenia budynku

w niezbędne dla prowadzenia zajęć edukacyjnych na-

rzędzia, takie jak ławki, krzesła, tablice multimedial-

ne itp.

Obecny system oświatowy w gminie jest wysoce

nieefektywny i nieekonomiczny.

W Zawoi istnieje

6 szkół i 2 oddziały ﬁlialne.

GminaZawojamanie-

wiele ponad 9 tys. mieszkańców i ok. 1300 uczniów

wszystkich szczebli (w tym liceum ogólnokształcące-

go liczącego 103 uczniów).

W tym roku do subwencji

oświatowej gmina dołoży ponad 4 mln zł, co jest nie-

bagatelnym wydatkiem dla jej budżetu, który w tym

roku wynosi ok. 25 mln zł.

Kwestia reformy oświaty jest sprawą kluczową dla

przyszłości gminy Zawoja.

By reforma oświaty była

możliwa do przeprowadzenia, jej władze planują na-

stępujące inwestycje: budowę nowej szkoły wraz z ba-

senem w Zawoi-Centrum, remont generalny szkoły

w Zawoi Wilcznej, rozbudowę szkoły w Skawicy-Cen-

trum i zamianę szkoły podstawowej w Zawoi-Mosor-

ne na gminne przedszkole.

Dodatkowo przy szkołach

mają powstać nowoczesne obiekty sportowe, boiska

wielofunkcyjne, korty tenisowe itp.

Inwestycja ma się

odbywać w dwóch etapach w ramach partnerstwa

publiczno-prywatnego.

Pierwszy etap to budowa szko-

ły w Zawoi-Centrum wraz z basenem.

Władze gminy

w tym momencie są w trakcie przeprowadzania ne-

gocjacji z potencjalnymi wykonawcami.

Drugi etap

planuje się rozpocząć po podpisaniu umowy p.p.p. na

budowę szkoły w Zawoi-Centrum.

Reforma oświaty w Zawoi ma doprowadzić do

oparcia edukacji na trzech nowoczesnych zespołach

szkolnych i jednym dużym gminnym przedszkolu.

Do

tego mają doprowadzić jednoczesne inwestycje w in-

frastrukturę ﬁnansowanewdużejmierzezoszczęd-

ności, jakie pozostaną z tytułu zaniknięcia kilku

obiektów.

W tym roku zamknięte zostaną oddziały ﬁlialne

w Skawicy – Suchej Górze i w Zawoi-Wełczy.

Pozosta-

łe obiekty – szkoła podstawowa w Zawoi-Przysłop

i szkoła podstawowa w Zawoi-Gołyni – zostaną za-

mknięte po zakończeniu wspomnianych wcześniej

423

inwestycji.

W tym samym okresie nastąpi zamiana

szkoły w Zawoi-Mosorne na gminne przedszkole.

Przeprowadzenie tych trudnych reform ma dać

oszczędności, z których będzie ﬁnansowanaopłata

za dostępność, jaką rocznie gmina Zawoja będzie

wpłacać partnerowi prywatnemu za możliwość korzy-

stania z nowoczesnych obiektów.

W ramach zmniej-

szenia kosztów inwestycji władze gminy chcą zwrócić

wanie doposażenia budowanej szkoły w Zawoi-Cen-

trum w sprzęt niezbędny do prowadzenia zajęć lek-

cyjnych, taki jak: ławki, krzesła, tablice itp.

Możli-

wość wsparcia byłaby dużą ulgą dla skromnego bu-

dżetu gminy Zawoja.

Dotychczas Ministerstwo Edukacji Narodowej za-

wsze starało się partycypować, jeśli nie w kosztach

budowy szkół, to pomagając poprzez choć częściowe

ﬁnansowanieichwyposażenia.

Pytania:

1.

Czy możliwe jest doﬁnansowanieprzezMini-

sterstwo Edukacji Narodowej wyposażenia budowa-

nej w Zawoi-Centrum szkoły w ramach partnerstwa

publiczno-prywatnego, biorąc pod uwagę, że gmina

podjęła się dostosowania sieci szkolnej do nowych re-

aliów?

2.

Jakie programy przewidują doﬁnansowaniena

wyposażenie szkół w ramach takich przedsięwzięć?

Z wyrazami szacunku

Poseł Tadeusz Arkit

(nr 1935)

do ministra transportu,

Dąbrowy Tarnowskiej

Szanowny Panie Ministrze!

Budowa obwodnicy

Dąbrowy Tarnowskiej jest kluczową inwestycją dla

mieszkańców powiatu dąbrowskiego.

Inwestycja zo-

stała już zatwierdzona przez małopolskiego wojewo-

dę i obecnie czeka na aprobatę ze strony rządu.

Klu-

czową kwestią jest wygospodarowanie przez Radę

Ministrów środków ﬁnansowych,którepozwoląna

realizację tej potrzebnej inwestycji.

Obwodnica Dąbrowy Tarnowskiej pozwoli lepiej

skomunikować wschodnią część województwa mało-

polskiego oraz zapewni zwiększenie bezpieczeństwa

w mieście.

Budowa obwodnicy konieczna jest także

nowskiej, które jest bardzo uciążliwe dla mieszkań-

ców miasta.

Warto zwrócić uwagę na wzmożone działania sa-

morządowców z Małopolski, którzy wszyscy zgodnym

głosem wypowiadają się za pilnym rozpoczęciem bu-

dowy obwodnicy Dąbrowy Tarnowskiej.

Rząd oraz pański resort w trybie pilnym powinien

znaleźć środki na rozpoczęcie budowy obwodnicy Dą-

browy Tarnowskiej.

Należy dodać, iż samorządowcy

dąbrowscy starają się o budowę obwodnicy już od

2006 r.

Ta kluczowa inwestycja powinna zostać uzna-

na przez rząd za priorytetową.

1.

Kiedy dokładnie można spodziewać się rozpo-

częcia budowy obwodnicy Dąbrowy Tarnowskiej?

2.

Jakie środki zostaną przeznaczone przez rząd

na ww. inwestycję?

Z wyrazami szacunku

Poseł Jan Ziobro

(nr 1936)

do ministra transportu,

z UE na transport kolejowy

Szanowny Panie Ministrze!

Polska przystąpiła do

realizacji „Wieloletniego programu inwestycji kolejo-

wych do 2013 r. z perspektywą 2015”, który to pro-

gram opracowano w oparciu o założenia „Masterpla-

Zrealizowanie tego programu jest możliwe w oparciu

o Program Operacyjny „Infrastruktura i środowi-

sko” 2007–2015.

Na projekty kolejowe w ramach

no ze środków UE 4930 mln euro.

Do dzisiaj wyko-

rzystano ok. 8500 mln euro.

W związku z powyższym pytam: W jaki sposób

przyznana kwota z UE?

Jakie konkretne zadania mi-

nisterstwo zamierza zrealizować do 2015 r.?

Jakich

linii kolejowych zadanie będzie dotyczyć, jakiego od-

cinka oraz jaka kwota będzie na to przeznaczona?

Z poważaniem

Poseł Janusz Cichoń

Warszawa, dnia 30 sierpnia 2012 r.

424

Zapytanie

(nr 1937)

do ministra transportu,

w sprawie opłat lotniskowych

Szanowny Panie Ministrze!

W marcu 2009 r. zo-

stała przyjęta dyrektywa w sprawie opłat lotnisko-

wych zobowiązująca kraje członkowskie do zmian

w przepisach krajowych zapewniających, iż wysokość

liczana zgodnie z zasadami przejrzystości, konsulta-

cji i niedyskryminacji, określonymi w polityce przy-

jętej przez Organizację Międzynarodowego Lotnic-

tów udostępnienia terminali lotniczych.

Komisja Europejska w marcu br. rozpoczęła prze-

ciwko Polsce postępowanie przedsądowe w zakresie

niewdrożenia ww. dyrektywy, twierdząc, iż w ramach

implementacji dyrektywy Polska nie wprowadziła

tami lotniczymi a ich użytkownikami.

Nie wprowa-

dziła również obowiązku zapewnienia przejrzystości

ty lotnicze, mających wpływ na wysokość opłat lot-

niskowych.

W związku z komunikatem prasowym, iż na po-

siedzeniu sierpniowym rząd przyjął projekt ustawy

o zmianie ustawy Prawo lotnicze, którego celem jest

pełne wdrożenie ww. dyrektywy, zwracam się z na-

stępującymi pytaniami:

1.

Jakie przyczyny zaistniały dla jedynie częścio-

wego wdrożenia ww. dyrektywy oraz tak znacznego

opóźnienia w jej wdrożeniu?

Kto jest odpowiedzialny

sekwencje formalne w tej sprawie?

2.

Jaki jest stan obecnie toczących się rozmów

pomiędzy Komisją Europejską a rządem RP w zakre-

sie wyjaśnienia powstałych opóźnień w tej sprawie?

Z poważaniem

Poseł Edward Czesak

Warszawa, dnia 30 sierpnia 2012 r.

Zapytanie

(nr 1938)

do ministra zdrowia

w sprawie środków na zapewnienie

Szanowny Panie Ministrze!

Proponowany przez

centralę Narodowego Funduszu Zdrowia podział

środków ﬁnansowychpomiędzyoddziaływojewódz-

kie na rok 2013 z równoczesnymi niskimi nakładami

na świadczenia zdrowotne uniemożliwia właściwe

zabezpieczenie opieki zdrowotnej mieszkańców woj.

łódzkiego.

Przy znaczącym wzroście kosztów utrzy-

mania placówek medycznych brak znacznego wzro-

stu nakładów ﬁnansowychdlałódzkiejsłużbyzdro-

wia może mieć szkodliwe, daleko idące konsekwencje

dla mieszkańców woj. łódzkiego, w którym notuje się

największą w Polsce zachorowalność na choroby no-

wotworowe i choroby układu krążenia, a z roku na

rok przybywa pacjentów w wieku poprodukcyjnym

potrzebujących opieki medycznej.

Na uwagę również

zasługuje fakt, iż województwo łódzkie ma co roku

kilkanaście milionów tzw. nadwykonań, co wskazuje,

iż potrzeby na świadczenie usług medycznych są wyż-

sze niż środki przekazywane corocznie na działal-

ność służby zdrowia w tym województwie.

W związ-

służbę zdrowia dla woj. łódzkiego oraz o odpowiedzi

na następujące pytania:

ﬁnansowenaświadczeniazdrowotnedlawoj.łódz-

kiego na 2013 r.?

2.

Kiedy zostaną rozliczone nadwykonania placó-

wek medycznych w woj. łódzkim za rok 2011?

3.

Kiedy zapadnie ostateczna decyzja co do kwoty,

jaka zostanie przyznana na świadczenia medyczne

w woj. łódzkim na 2013 r.?

Z poważaniem

Poseł Marek Matuszewski

Warszawa, dnia 30 sierpnia 2012 r.

(nr 1939)

do ministra transportu,

w sprawie połączenia kolejowego

pomiędzy Łodzią a Warszawą

Szanowny Panie Ministrze!

Ogłoszona kilka dni

temu upadłość spółki PNI będącej członkiem konsor-

niewice – Warszawa doprowadzi do dalszego opóźnie-

425

nia remontu tej linii kolejowej, a zgodnie z aneksem

do ostatniej umowy prace remontowe miały się za-

kończyć w listopadzie 2013 r.

Coraz mniej prawdopo-

dobne jest rozliczenie tej inwestycji do 31 grudnia

2015 r., co jest warunkiem uzyskania doﬁnansowa-

nia z budżetu Unii Europejskiej.

Wyremontowanie

odcinka 120 km ma trwać ponad 7 lat.

W czasie prze-

dłużającego się w nieskończoność remontu pasażero-

wie musieli jeździć po 3 godziny w jedną stronę, do

tego dochodziło do licznych opóźnień.

Mieszkańcy

Łodzi i okolic chcą możliwości dojechania do Warsza-

wy w godnych warunkach, a należy zauważyć, że

wielu z nich dojeżdża do stolicy codziennie do pracy

i w celach biznesowych.

Połączenie kolejowe pomię-

dzy Łodzią a Warszawą jest więc niezwykle istotne

dla tysięcy osób.

Kolej to najlepszy środek transportu

na tej trasie, mogący zapewnić, że podróż między

centrum Łodzi i Warszawy naprawdę zajmie godzinę,

co przyczyni się do urealnienia szans Łodzi na awans

cywilizacyjny.

Póki co mieszkańcy Łodzi i okolic tra-

cą cierpliwość i wiarę w szybkie zakończenie remon-

tu ww. trasy.

odpowiedzi na następujące pytania:

1.

Kiedy nastąpi zakończenie remontu trasy kole-

jowej z Łodzi do Warszawy?

3.

Jakie jest prawdopodobieństwo utraty środków

sowe opóźnienia?

5.

Ile w rzeczywistości (uwzględniając natężenie

ruchu na trasie) będzie się jechało z Łodzi do War-

Z poważaniem

Poseł Marek Matuszewski

(nr 1940)

do ministra transportu,

w sprawie zagospodarowania nieruchomości

Szanowny Panie Ministrze!

Na terenie gm. Lyski

znajduje się następująca nieruchomość: działka o nr ewi-

dencyjnym 1082/72 oraz 1083/93, karta mapy 4, ob-

ręb Sumina stanowiąca drogę, tj. ul. Kolejową w Su-

minie, wchodząca w skład majątku spółek PKP.

Dlatego pytamy:

1.

Czy ministerstwo posiada plan zagospodarowa-

nia powyższej działki z uwzględnieniem jej prawidło-

wego wykorzystania bądź zbycia?

2.

Jakie koszty ponosi władający działką w skali

roku w celu jej administracyjnego utrzymania i za-

bezpieczenia?

3.

Dlaczego do tej pory nie sﬁnalizowanoprzejęcia

przez gm. Lyski wyżej opisanej działki pomimo dłu-

gotrwale toczącego się postępowania w tej sprawie?

Poseł Piotr Chmielowski

oraz grupa posłów

Warszawa, dnia 30 sierpnia 2012 r.

(nr 1941)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Na terenie gm. Wyry

znajdują się następujące nieruchomości: działki za-

gospodarowane pod drogę, tj. ul. Dworcową w Wy-

rach, wchodzące w skład majątku spółek PKP.

nia powyższych działek z uwzględnieniem ich prawi-

dłowego wykorzystania bądź zbycia?

li roku w celu ich administracyjnego utrzymania i za-

bezpieczenia?

przez gm. Wyry działek pomimo wielokrotnego zwra-

cania się do PKP w tej sprawie?

Tylko przekazanie

nieruchomości pozwoli gminie podjąć niezbędne

czynności remontowe oraz modernizacyjne.

Poseł Piotr Chmielowski

oraz grupa posłów

(nr 1942)

do ministra obrony narodowej

Szanowny Panie Ministrze!

Polska armia zatrud-

nia na etat kapelanów różnych wyznań ze stopniami

oﬁcerskimi.

ObecniePolskanieprowadziżadnejwoj-

ny, utrzymujemy jedynie misje pokojowe, np. w Afga-

nistanie.

426

Dlatego pytam pana ministra:

sławcu?

2.

Jakie posiadają stopnie wojskowe?

(nr 1943)

do ministra obrony narodowej

Szanowny Panie Ministrze!

Polska armia zatrud-

Dlatego pytam pana ministra:

(nr 1944)

do ministra obrony narodowej

Szanowny Panie Ministrze!

Polska armia zatrud-

-Białej?

2.

Jakie posiadają stopnie wojskowe?

(nr 1945)

do ministra obrony narodowej

Szanowny Panie Ministrze!

Polska armia zatrud-

szycach?

2.

Jakie posiadają stopnie wojskowe?

(nr 1946)

do ministra obrony narodowej

Szanowny Panie Ministrze!

Polska armia zatrud-

427

stoku?

2.

Jakie posiadają stopnie wojskowe?

(nr 1947)

do ministra pracy i polityki społecznej

prognoz demograﬁcznych

Szanowny Panie Ministrze!

W mediach coraz czę-

ściej poruszany jest temat niskiego przyrostu natu-

ralnego w naszym państwie.

Zgodnie z przedstawia-

nymi danymi, aby zachować stabilność społeczeń-

chodzić na świat 600–650 tys. dzieci.

Tymczasem

370–380 tys. Przyczyn składających się na ten pro-

blem jest wiele.

O tym, że znalezienie bądź utrzyma-

nie pracy przez kobietę po urodzeniu dziecka jest

niezwykle trudne, świadczą twarde dane.

W końcu

pierwszego półrocza w rejestrach bezrobotnych było

prawie 211 tys. takich kobiet.

Kolejnym utrudnie-

niem jest niewystarczająca sieć instytucji opiekuń-

czych dla dzieci w postaci żłobków i przedszkoli.

Owe

czynniki znacznie utrudniają podjęcie decyzji o zało-

żeniu rodziny.

rać rozwój instytucji opiekuńczych?

2.

Z jakich środków mogą korzystać matki prze-

bywające na urlopach macierzyńskich oraz jakie

Warszawa, dnia 30 sierpnia 2012 r.

(nr 1948)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie tzw. umów śmieciowych

Szanowny Panie Ministrze!

Tzw. umowy śmiecio-

we, czyli umowy o dzieło lub zlecenie zawierane na

podstawie Kodeksu cywilnego, a nie zapisów ustawy

Kodeks pracy, zawierane są nie tylko na pracę świad-

czoną w charakterze dodatkowym.

Coraz częściej

pracodawcy na podstawie takich umów powierzają

pracownikom wykonywanie bardzo poważnych obo-

wiązków, a płaca za wykonywaną pracę jest głównym

i czasem jedynym źródłem dochodu.

Umowy śmiecio-

we nie dają prawa do urlopu, odprawy i żadnych

świadczeń socjalnych.

Taką umowę można wypowie-

dzieć w każdej chwili.

Korzyści z tej formy zatrudnie-

nia, jak widać, leżą głównie po stronie zatrudniają-

cego.

prace nad wprowadzeniem regulacji skutecznie ogra-

niczających zatrudnianie pracowników przez pod-

mioty tylko i wyłącznie na podstawie umów śmiecio-

2.

Czy możliwe jest wprowadzenie obowiązku re-

jestracji takich umów?

Z poważaniem

Poseł Małgorzata Pępek

Zapytanie

(nr 1949)

do ministra ﬁnansów

w sprawie zadośćuczynienia roszczeniom

posiadaczy przedwojennych obligacji

Skarbu Państwa

Szanowny Panie Ministrze!

W związku z odpowie-

dzią z dnia 6 lipca 2012 r. udzieloną przez ministra

skarbu państwa na moje zapytanie nr 1255 w spra-

wie możliwości wykupu przedwojennych obligacji

Skarbu Państwa, z której wynika, iż postanowienia

wskazują na właściwość ministra ﬁnansówwspra-

wach obsługi zadłużenia Skarbu Państwa, kieruję do

Pana treść niniejszego zapytania.

Obecnie żaden przepis nie normuje wprost zasad

wykupu przez Skarb Państwa RP przedwojennych

obligacji.

Wspomnieć należy, że pieniądze pozyskane

428

od obywateli na podstawie tych obligacji zostały wy-

korzystane na rozbudowę infrastruktury kraju.

Prze-

pisy blokujące sądową waloryzację zobowiązań pie-

niężnych powstałych przed dniem 30 października

1950 r. wyłącznie ze względu na kryterium terminu

ich powstania, jak orzekł kilka lat temu Trybunał

Konstytucyjny, są niezgodne z konstytucją.

Trybunał

Konstytucyjny usunął przeszkodę formalną unie-

możliwiającą realizację uprawnień na drodze sądowej

z zastosowaniem waloryzacji sądowej dochodzonych

roszczeń.

Wyrok TK (SK 49/05) miał przywracać pra-

wa gwarantowane skarżącemu w art. 64 ust. 1 i 2

ryzację sądową zobowiązań SP wynikających z obli-

gacji przed 1949 r., z pominięciem ustaw dekretu

z 1949 r. i ustaw denominacyjnych z dnia 27 lipca

pieniężnego.

Sąd Najwyższy w wyrokach z dnia 8 stycz-

nia 2009 r.

(I CSK 482/08) oraz z dnia 5 lutego 2009 r.

(I CSK 331/08) stwierdził, że oba akty prawne wy-

warły skutki z chwilą swego wejścia w życie, prze-

kształcając w przewidziany w nich sposób treść nor-

mowanych zobowiązań pieniężnych, a takiego skutku

nie można modyﬁkowaćnastępczoprzezzastosowa-

nie instrumentu waloryzacji.

Ministra z pytaniem, czy resort pracuje nad regula-

cją związaną z zadośćuczynieniem roszczeń posiada-

czy przedwojennych obligacji Skarbu Państwa oraz

jakie skutki ﬁnansoweprzyniosłobyzasobątoza-

dośćuczynienie.

Z poważaniem

Poseł Małgorzata Pępek

(nr 1950)

do ministra środowiska

w sprawie rządowego projektu

Szanowny Panie Ministrze!

W chwili obecnej

padach (druk nr 456).

Projekt ten zawiera zapisy zde-

cydowanie dyskryminujące tzw. alternatywne meto-

dy unieszkodliwiania odpadów zakaźnych.

Wprowa-

dzane w latach 2005 i 2010 zmiany doprowadziły do

ogromnych strat społecznych, zmarnowały wielkie

środki publiczne, zlikwidowały wiele miejsc pracy,

a co winno być szczególną troską ministra środowi-

ska, naraziły środowisko na skażenie i zanieczysz-

czenie oraz stworzyły ﬁkcjęprawną.

Wobecpropono-

wanych regulacji proszę o wyjaśnienie:

1.

Jakie są powody propozycji wygaszania wszelkich

– za wyjątkiem zintegrowanych – zezwoleń wydanych

na podstawie dotychczasowych przepisów?

Wszak na-

kaz taki nie wynika z żadnych przepisów UE.

2.

Jakie odszkodowania przewiduje się dla tych

przedsiębiorców, którzy zainwestowali wielkie środki

ﬁnansowewsweinstalacjeiuzyskaniezgodnychzpra-

wem zezwoleń, nabyli swe prawa w dobrej wierze,

a teraz proponuje się ich pozbawienie przed zamor-

tyzowaniem tych środków inwestycyjnych?

3.

Czy takie pozbawienie praw nabytych jest zgod-

ne z Konstytucją RP?

4.

Dlaczego projekt rządowy ustawy w szczególnie

uprzywilejowanej pozycji stawia posiadaczy tzw. po-

zwoleń zintegrowanych?

Ustawa o odpadach przewi-

dywała tylko szczególne i zawinione przypadki po-

zbawienia zezwolenia bez odszkodowania.

5.

Jakie są rzeczywiste powody odejścia w projek-

cie rządowym od tzw. zasady bliskości, skoro do tej

pory stanowisko ministra środowiska było jedno-

znaczne i podyktowane względami stosowania zasa-

dy przezorności?

Co spowodowało, że nagle transport

odpadów zakaźnych może być już według MŚ bez-

pieczny dla środowiska?

6.

Jakie względy przemawiają za zakazem zbiera-

nia odpadów po unieszkodliwianiu odpadów zakaź-

nych innymi metodami niż spalanie, skoro odpady te

nie są już odpadami niebezpiecznymi, w przeciwień-

stwie do pozostałości po spalaniu?

Te niebezpieczne

dla środowiska odpady można zbierać bez zakazu?

7.

Z jakich ekspertów reprezentujących tzw. me-

tody alternatywne korzysta minister środowiska

podczas przygotowania ustawy i jej procedowania?

Z interwencji poselskiej mam informacje, że temat

unieszkodliwiania odpadów zakaźnych jest szczegól-

nie drażliwy ze względu na zaangażowanie znacz-

nych emocji nie tylko środowiskowych, ale i wręcz

sugerowanych preferencji polityczno-biznesowych,

proszę o szczególnie pilne potraktowanie mojego za-

pytania, zwłaszcza że obciążenia dla społecznej i nie

tylko służby zdrowia są duże i każdy wyrzucony

grosz jest wyjątkowo naganny.

Z poważaniem

Poseł Dariusz Cezar Dziadzio

Warszawa, dnia 30 sierpnia 2012 r.

(nr 1951)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie projektu ustawy z dnia

Szanowny Panie Ministrze!

Opracowany w Mini-

sterstwie Sprawiedliwości projekt ustawy z dnia 6 mar-

429

ca 2012 r. o zmianie ustaw regulujących wykonywa-

nie niektórych zawodów w art. 5 obejmuje propozycję

Środowiska notariuszy podnoszą, że proponowane

zmiany nie powinny zostać wprowadzone, gdyż art. 12

§ 1 pkt 3 obecnej ustawy Prawo o notariacie nie za-

myka drogi innym zawodom prawniczym do przecho-

dzenia do notariatu, ale w przypadku radców praw-

nych i adwokatów wymaga wykonywania zawodu co

najmniej przez 3 lata, obecnie proponowane zmiany,

tj. art. 12 § 1 pkt 3, znoszą ten wymóg.

Proponowany

art. 12 w nowym brzmieniu w § 1 pkt 3a wprowadza

możliwość, aby notariuszem została osoba, która wy-

konywała zawód komornika przez 3 lata, jeżeli posia-

da wyższe wykształcenie.

Komornik stosuje w swej

praktyce przepisy Kodeksu postępowania cywilnego,

nie stosuje żadnych przepisów, które są przedmiotem

działania notariusza.

Charakter tego zawodu stoi

w sprzeczności z zawodem notariusza co do istoty.

c wprowadza możliwość, aby notariuszem została

osoba, która wykonywała wymagające wiedzy praw-

niczej czynności bezpośrednio związane ze świadcze-

niem pomocy prawnej przez adwokata, wykonywała

wymagające wiedzy prawniczej i legislacyjnej czyn-

ności bezpośrednio związane z tworzeniem aktów

normatywnych o charakterze powszechnie obowią-

zującym w urzędach organów władzy publicznej.

Taką

wiedzę daje aplikacja i asesura notarialna, lata nauki

teoretycznej i praktycznej, szkolenie przez starszych,

doświadczonych notariuszy, przez sędziów i pracow-

ników nauki.

Art. 72 § 1 zostanie zmieniony w ten

sposób, że czas aplikacji zostaje skrócony o 6 miesię-

cy.

W sytuacji, gdy ciągle powstają nowe regulacje, cho-

ciażby ustawa deweloperska, zdaniem środowiska no-

tariuszy powinna zostać utrzymana asesura, powinna

również zostać określona liczba mieszkańców przypa-

dająca na jednego notariusza i minister sprawiedliwości

po asesurze powinien decydować, gdzie nominowany

notariusz otrzymuje siedzibę kancelarii.

Polski notariat wciąż należy do najlepiej działają-

cych notariatów w Europie.

Zdaniem środowiska no-

tariuszy w proponowanym kształcie ustawa deregu-

lacyjna dereguluje bezpieczeństwo obrotu prawnego

w Polsce.

1.

Czy w przedstawionym przeze mnie zakresie za-

mierza Pan podjąć kroki w celu wypracowania takich

zapisów ustawy, aby po pierwsze, w pełni zabezpieczyć

interes obywateli korzystających z usług notariuszy,

a po drugie, uwzględnić postulaty notariuszy?

2.

Czy zamierza Pan Minister przeprowadzić kon-

sultacje proponowanych zmian ze środowiskiem no-

tariuszy?

Z poważaniem

Poseł Małgorzata Pępek

(nr 1952)

do ministra zdrowia

w sprawie obowiązku tworzenia

szpitalnej przez podmiot leczniczy,

nia 2011 r. wprowadziła szereg zmian w zapisach

prawnych dotyczących funkcjonowania podmiotów

leczniczych.

Niektóre zapisy budzą wątpliwości inter-

pretacyjne.

Chciałabym prosić o pomoc w interpreta-

cji zapisów dotyczących tworzenia aptek / działów

farmacji szpitalnej w przedsiębiorstwach podmiotu

leczniczego.

Wprowadzona ustawa o działalności leczniczej

farmaceutyczne, gdzie został zmieniony m.in. w art. 87

pkt 4, który obecnie brzmi: W szpitalach i innych

przedsiębiorstwach podmiotów leczniczych, w któ-

rych nie utworzono apteki szpitalnej, tworzy się dział

szpitalnej.

Dodatkowo w ustawie o zmianie ustawy o działal-

ności leczniczej z dnia 14 czerwca 2012 r. określono

w art. 1 ust. 1a, gdzie pkt 8 otrzymał brzmienie:

Przedsiębiorstwo – zespół składników majątkowych,

z pomocą którego podmiot leczniczy wykonuje okre-

ślony rodzaj działalności leczniczej.

Z wprowadzonych powyżej zmian prawnych wy-

nika, iż podmiot leczniczy chcący spełnić wymogi art.

nia 2011 r. musi dokonać wpisu do rejestru, dlatego

też zgodnie z zapisami ustawy podmiot leczniczy

musi utworzyć przedsiębiorstwa podmiotu lecznicze-

go zgodnie ze specyﬁkąprowadzonejdziałalności.

Jednakże przy rejestracji podmiotu leczniczego

przedsiębiorstw podmiotu medycznego służby woje-

wody wskazują na art. 87 pkt 4 i uważają, że jest

obowiązek utworzenia działu farmacji szpitalnej dla

każdego przedsiębiorstwa podmiotu leczniczego re-

alizującego świadczenia szpitalne lub stacjonarne i ca-

łodobowe świadczenia zdrowotne inne niż szpitalne,

pomimo faktu, iż podmiot leczniczy posiada już ap-

tekę lub dział farmacji szpitalnej.

Z taką interpreta-

cją wojewody nie zgadza się wiele podmiotów leczni-

czych.

Na przykład podmiot leczniczy PCM w Prudniku

w woj. opolskim wydzielił w swej strukturze trzy

przedsiębiorstwa (szpital, opieka długoterminowa –

ZOL, ambulatoryjna opieka specjalistyczna).

Pod-

miot posiada już dział farmacji szpitalnej.

W związku

z wydzieleniem przedsiębiorstwa opieka długotermi-

430

nowa (z 48 miejscami dla pacjentów) ma zalecenie

utworzenia dodatkowego – dla tego ZOL-u – działu

farmacji szpitalnej.

Zarząd jednostki uważa, że utwo-

rzenie dodatkowego działu farmacji szpitalnej dla

48-łóżkowego ZOL-u nie wpłynie na poprawę bezpie-

czeństwa pacjentów i na wzrost jakości świadczonych

usług, tylko zwiększy koszty administracyjne pod-

miotu.

W związku z powyżej opisanym rzeczywistym pro-

blemem nasuwa się następujące pytanie: Czy w pod-

miocie leczniczym, który prowadzi więcej niż jedno

przedsiębiorstwo podmiotu leczniczego, dla każdego

z tych przedsiębiorstw musi być utworzona osobna

apteka szpitalna, a w przypadku jej braku dział far-

macji szpitalnej?

Wspomniany powyżej problem dotyczy wielu pod-

miotów leczniczych funkcjonujących w naszym kraju,

dlatego niezwykle ważne jest dla podmiotów leczni-

czych uzyskanie kompleksowych i precyzyjnych wy-

jaśnień, które pozwolą na realizację zadań w sposób

prawidłowy.

Z wyrazami szacunku

Poseł Janina Okrągły

(nr 1953)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

w sprawie niskiego wynagrodzenia

funkcjonariuszy Straży Zamkowej

Szanowny Pani Ministrze!

Zwracam się do pana

wynagrodzenia funkcjonariuszy Straży Zamkowej

za porządek i bezpieczeństwo jednego z najważniej-

szych obiektów kulturowych w Polsce i jednego z naj-

większych muzeów w Europie posiadających niezwy-

kle cenne zbiory sztuki.

Pracownicy Straży Zamkowej działają na podsta-

nia 1997 r. jako specjalistyczne uzbrojone formacje

ochronne, posiadające pozwolenie na broń oraz sto-

sowanie środków przymusu bezpośredniego.

Ustawa

określa szereg szczegółowych wymagań dla pracow-

ników służby ochrony, tj. konieczność odbycia specja-

listycznych szkoleń, odpowiednich badań lekarskich,

czy zdobycia licencji pracownika ochrony.

Do zakresu

ich działania należy m.in. zapewnienie bezpieczeń-

stwa osób znajdujących się w granicach Wzgórza Wa-

welskiego, ochrona obiektów, pomieszczeń i urządzeń

nych, ochrona mienia jednostki przed kradzieżą, znisz-

czeniem lub uszkodzeniem, zapobieganie zakłóceniom

porządku na terenie zamku oraz powiadamianie o zda-

rzeniach powodujących naruszenie porządku.

Wartownicy Straży Zamkowej Wzgórza Wawel-

skiego spełniają wszystkie określone wymagania i nor-

my, wykonując swe zadania z dumą i poświęceniem.

Jednak średnie miesięczne wynagrodzenie za pracę

w wysokości 1600 zł brutto budzi pewne rozgorycze-

nie i niezrozumienie wśród funkcjonariuszy zabez-

pieczających tak prestiżowy obiekt kulturowy.

Ryzy-

ko zawodowe i stres związany z pracą w mundurze,

a także wzrost inﬂacjiikosztówutrzymaniastano-

wią istotne czynniki domagające się poprawy sytuacji

ekonomicznej pracowników Straży Zamkowej Zamku

Królewskiego.

W związku z tym, uprzejmie proszę pana ministra

wy oraz odpowiedź na pytanie:

1.

Czy znany był wcześniej panu ministrowi pro-

blem niskiego wynagrodzenia funkcjonariuszy Stra-

ży Zamkowej Zamku Królewskiego na Wawelu?

2.

Czy pan minister jest gotów docenić pracę

funkcjonariuszy wykonujących niebezpieczne zada-

nia związane z ochroną osób i obiektów w jednym

z najważniejszych ośrodków kulturowych w Polsce?

3.

Kiedy ministerstwo podejmie działania w kie-

runku poprawy sytuacji ﬁnansowej pracowników

Straży Zamkowej na Wawelu?

Z poważaniem

Poseł Ryszard Terlecki

(nr 1954)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie Zbiorów Specjalnych

Głównej Biblioteki Lekarskiej

Szanowny Panie Premierze!

Do mojego Biura Po-

selskiego zwrócili się przedstawiciele środowiska hi-

storyków medycyny zaniepokojeni planami przezna-

czenia na inne cele obiektu przy ul. Jazdów 1A w War-

szawie, w którym znajdują się zbiory specjalne Głów-

nej Biblioteki Lekarskiej.

Budynek ten jest obiektem historycznym związa-

nym z dziejami polskiej medycyny.

Od 1810 r. budy-

nek spełniał funkcję szpitala utworzonego z części

W 1939 r. został zbombardowany.

Podczas okupacji

pomimo zniszczeń istniał w nim szpital, w którym

szkolono personel Armii Krajowej, ukrywano tu też

zagrożonych, mimo że część szpitala była zajmowana

przez Niemców.

431

W latach 1981–1999 ówczesny dyrektor Głównej

Biblioteki Medycznej zaadaptował ten budynek na

bibliotekę.

Rozbudował dział zbiorów specjalnych,

w którym znajdują się zbiory o wyjątkowym znacze-

niu dla historii zawodów medycznych.

Dzięki zbiorom specjalnym o wyjątkowej wartości

dzenia ministra kultury i sztuki z dnia 24 listopada

1998 r.

(Dz. U. z dn. 7 grudnia 1998 r.

Nr 146) za-

kwaliﬁkowanadogrupybiblioteknaukowychdyspo-

nujących narodowym zasobem bibliotecznym okre-

ślanym mianem naszego dziedzictwa.

Wartość zaso-

bu państwowego, zgodnie z literą ustawy o archi-

wach, mają również zgromadzone tu medyczne ar-

chiwalia.

W przedmiotowym budynku znajdują się m.in.

bezcenne dokumenty i archiwa rożnych polskich in-

nictwa (1930–1931), Rady Szpitalnej Wydziału Szpi-

talnictwa (1902–1907), Towarzystwa Higieny Prak-

tycznej w Warszawie (1915), Towarzystwa „Kropla

Mleka” m. st. Warszawy (1914–1940) i Towarzystwa

W spuściźnie po warszawskich lekarzach są pa-

miątki po Andrzeju Biernackim (1903–1963), Karolu

Kaczkowskim (1797–1867), Franciszku Krzyształo-

wiczu (1868–1931), Edwardzie Lothcie (1884–1944),

Józeﬁe Emilianie Peszkem (1845–1916), Mściwoju

Semerau-Siemianowskim (1885–1953), Wandzie

Szczawińskiej (1866–1955), Wiktorze Feliksie Szo-

kalskim (1811–1891), Władysławie Szumowskim

(1875–1954) i Władysławie Wróblewskim (1860–

–1906).

W zbiorach rękopiśmiennych znajduje się m.in.

uniwersał króla Stanisława Augusta Poniatowskiego

leżności od rządu za liwerunki lazaretowe z lat 1817–

–1824 i pismo w sprawie oﬁarypieniężnejnalazare-

ty warszawskie z 1831 r., a z czasów II wojny świato-

wej znajdują się świadectwa tajnego nauczania i księ-

ga operowanych w jednym z punktów opatrunkowych

w czasie powstania warszawskiego.

Szczególnie cenne inkunabuły i zbiór starodru-

ków odnotowano w katalogu centralnym Biblioteki

są kolekcje gromadzone od czasów przedwojennych,

wydzielone ze spuścizny materialnej po lekarzach,

m.in. księgozbiory Władysława Biegańskiego, Stani-

sława Janikowskiego, Zbigniewa Woźniewskiego czy

Stanisława Konopki.

Dotychczas nie zostały opraco-

wane.

Zbiory zgromadzone w tym budynku są bardzo

cenne i unikatowe.

Stanowią one dobro całego naro-

du.

W związku z tym powinny pozostać w dotychcza-

sowym miejscu.

W budynku z bohaterską tradycją

personelu medycznego w czasie wojen i powstań.

1.

Czy nie uważa pan, że zasadnym byłoby pozo-

stawienie zbiorów specjalnych Głównej Biblioteki

Lekarskiej przy ul. Jazdów 1 A w Warszawie w do-

tychczasowym miejscu?

2.

Z jakich powodów planowane jest odebranie

przedmiotowego budynku Głównej Bibliotece Lekar-

skiej?

3.

Co stanie się ze zbiorami specjalnymi znajdu-

jącymi się w tym obiekcie, gdy zostanie on zabrany?

Z poważaniem

Poseł Robert Kołakowski

Ciechanów, dnia 30 sierpnia 2012 r.

Zapytanie

(nr 1955)

do prezesa Rady Ministrów

w Urzędzie Kontroli Skarbowej

w Warszawie wydziałów zamiejscowych

Szanowny Panie Premierze!

Zwrócili się do mnie

pracownicy Urzędu Kontroli Skarbowej w Warsza-

wie, zatrudnieni w wydziałach zamiejscowych, zanie-

pokojeni planami likwidacji ich wydziałów.

Zainteresowani podkreślają, że pojawiające się od

kilku lat argumenty dyrekcji o braku efektywności

pracy – słabe wyniki pracy wydziałów, nadmiar in-

spektorów kontroli skarbowej w stosunku do pozo-

stałych pracowników – są bezzasadne.

Intencją usta-

wodawcy powołującego kontrolę skarbową było dys-

cyplinowanie przedsiębiorców do płacenia podatków

poprzez prewencję.

Działania Ministerstwa Finansów spowodują

odejście dobrze przygotowanej i wykwaliﬁkowanej

kadry.

Poprzez swoją niezbyt dobrze postrzeganą

w społeczeństwie pracę wobec nieuczciwych przed-

siębiorców mogą mieć problemy z ewentualnym zna-

lezieniem zatrudnienia.

Wydziały zamiejscowe w Ciechanowie, Płocku

i Siedlcach posiadają własne siedziby (budynki), któ-

rych utrzymanie jest o wiele tańsze niż utrzymanie

lokalu, np. w Warszawie.

W związku z tym zasadnym

jest wykonywanie obowiązków służbowych przez pra-

cowników znających lokalny teren, a także ze względu

na wysokość poniesionych kosztów delegacji do miejsc

położonych w sąsiedztwie siedzib wydziałów lub miejsc

zamieszkania pracowników.

Planowana reorganizacja spowoduje chaos w pro-

cedurach odwoławczych, np. w II instancji, jaką jest

Izba Skarbowa w Warszawie, która swym zasięgiem

obejmuje jedynie województwo mazowieckie, a także

432

w wojewódzkich sądach administracyjnych.

Dla przy-

kładu działanie Urzędu Kontroli Skarbowej w Lubli-

nie obejmować będzie zakres terytorialny izb skar-

bowych i sądów administracyjnych województwa

lubelskiego i mazowieckiego.

Dotychczas przeprowadzone reformy pokazują, że

nie przynoszą one zakładanych rezultatów, np. refor-

ma UKS w Białymstoku.

Koszty delegacji pracowni-

ków z Białegostoku na tereny podwarszawskie są nie-

współmierne do osiągniętych wpływów do budżetu.

Ostatnio przeprowadzona reforma dotycząca ośrodka

zamiejscowego w Radomiu spowodowała duże prote-

sty pracowników oraz związków zawodowych, łącznie

z wniesieniem przez nich pozwów do sądu, co w przy-

szłości może skutkować wysokimi odszkodowaniami,

z uwagi na naruszenie prawa pracy.

W związku z powyższym, proszę pana premiera

1.

Czy uważa pan, że decyzja o likwidacji w Urzę-

dzie Kontroli Skarbowej w Warszawie oddziałów za-

miejscowych w Ciechanowie, Płocku i Siedlcach jest

zasadna?

2.

Czy likwidacja oddziałów zamiejscowych w Cie-

chanowie, Płocku i Siedlcach nie spowoduje pogorsze-

nia ściągalności podatków i rozrostu szarej strefy?

3.

Jakie realne zyski dla budżetu państwa przy-

niesie likwidacja tych oddziałów, uwzględniając kosz-

ty lokalowe oraz koszty delegacji?

4.

Czy wszyscy pracownicy likwidowanych od-

działów zamiejscowych znajdą pracę w Urzędzie Kon-

troli Skarbowej w Warszawie?

Z poważaniem

Poseł Robert Kołakowski

(nr 1956)

do ministra zdrowia

w sprawie planowanych zmian w zasadach

funkcjonowania Państwowej Inspekcji

ﬁnansowania inspekcji sanitarnej od 2013 r.

Szanowny Panie Ministrze!

Regionalna sekcja

pracowników stacji sanitarno-epidemiologicznych

regionu zielonogórskiego zwróciła się do mnie z proś-

bą o interwencję poselską w sprawie zaplanowanych

przez państwowego wojewódzkiego inspektora sani-

tarnego w Gorzowie Wielkopolskim w porozumieniu

z wojewodą lubuskim zmian w zasadach funkcjono-

wania Państwowej Inspekcji Sanitarnej w wojewódz-

twie lubuskim.

Istnieje obawa, że planowane zmiany doprowadzą

w rezultacie do likwidacji akredytowanych laborato-

riów przy powiatowych stacjach sanitarno-epidemio-

logicznych, a także zmniejszenia liczby powiatowych

stacji sanitarno-epidemiologicznych na terenie woje-

wództwa lubuskiego.

Działania te mogą stanowić

rzeczywiste zagrożenie dla zdrowia mieszkańców wo-

jewództwa lubuskiego.

Z dostępnych mi informacji wynika, iż budżet na

wydatki pozapłacowe otrzymywany przez inspekcję

sanitarną od lat nie wystarcza na realizację zadań

ustawowych.

Dlatego też istotnym źródłem dochodu

do końca 2012 r. jest możliwość pozyskiwania środ-

ków ﬁnansowychztytułusprzedażyusługzleconych,

tj. badań i pomiarów laboratoryjnych oraz szkoleń.

Uzyskane w ten sposób środki stanowią dochód bu-

dżetu państwa.

Dochody odprowadzane do budżetu

państwa rekompensowane są w ramach rezerwy ce-

lowej do końca 2021 r.

Szanowny Panie Ministrze, uwzględniając przed-

Czy istnieje zagrożenie likwidacją akredytowanych

laboratoriów przy powiatowych stacjach sanitarno-

-epidemiologicznych, a także zmniejszenia liczby po-

wiatowych stacji sanitarno-epidemiologicznych na

terenie województwa lubuskiego?

Jak będą ﬁnanso-

wane stacje sanitarno-epidemiologiczne w roku 2013

i latach kolejnych?

Poseł Jerzy Materna

(nr 1957)

do ministra skarbu państwa

Szanowny Panie Ministrze!

Państwowa spółka

PGNiG zatrudnia w skali kraju 33 tys. osób, zaś

w zeszłym roku jej działalność przyniosła 1,67 mld

zł zysku.

20 marca br. wraz ze zmianą prezesa PGNiG

zmieniła się też polityka ﬁrmyinachwilęobecną

w całym kraju planowane są zwolnienia od 15 do 17

tys. ludzi.

Pani prezes tłumaczy to przygotowaniem

się na pojawienie się na rynku konkurencji oraz za-

znacza, że ma nastąpić konsolidacja funkcji geologii

oraz wierceń realizowanych dotychczas w oddziałach

w Sanoku i Zielonej Górze z funkcjonującymi obecnie

w centrali.

Takie działania spowodują, że wszelkie

proﬁtyztytułuwydobyciagazuziemnegoiropynaf-

towej wypłyną do centrali.

Paradoksalnie zielonogórski oddział PGNiG, gdzie

planowane są ponad 80-procentowe zwolnienia, ma

największy udział w produkcji gazu ziemnego i ropy

naftowej, co czyni decyzję pani prezes tym bardziej

nielogiczną.

Dodatkowo niezrozumiały dla mnie jest

fakt działania pani prezes wbrew dyrektywom Unii

433

Europejskiej, które nakazują wydzielanie ze spółek

wydobywczych z przedsiębiorstw zajmujących się wy-

dobyciem i dystrybucją paliw takich jak PGNiG.

Od

miesięcy parlamentarzyści lubuscy walczą o wydzie-

lenie takiej spółki gazowej w Zielonej Górze, gdyż

z jednej strony rozwiązanie takie byłoby odpowiedzią

na dyrektywę unijną, a z drugiej strony umożliwiłoby

zwiększenie wydobycia w placówce zielonogórskiej.

Po-

dobne rozwiązanie byłoby również doskonałe w przy-

padku oddziału w Sanoku i z pewnością wpłynęłoby

na rozwój tych ośrodków, a zarazem na realizację pla-

nu zwiększenia wydobycia gazu w Polsce, który przed-

stawił w swoim exposé pan premier.

Szanowny Panie Ministrze, uwzględniając przed-

zacji poprzez centralizację spółki PGNiG (która jest

przecież w doskonałej kondycji ﬁnansowej),atymsa-

mym niekonsolidowania funkcji geologii i wierceń

realizowanych w oddziałach zielonogórskim i sanoc-

kim z funkcjonującymi w centrali?

Poseł Jerzy Materna

(nr 1958)

do ministra ﬁnansów

w sprawie represji

Związku Zawodowego Celnicy PL

Szanowny Panie Ministrze!

Związek Zawodowy

Celnicy PL zwrócił się do mnie z apelem o pomoc

w sprawie szykan i represji wobec przewodniczące-

go tegoż związku oraz innych związkowców.

Z in-

formacji, jakie posiadam, wynika, że wobec przewod-

niczącego zostało wszczęte postępowanie o zwolnie-

nie ze służby tylko dlatego, że informował on o le-

galnej akcji protestacyjnej w Służbie Celnej oraz

wskazywał na wprowadzone luki ułatwiające dzia-

łalność przemytnikom.

Ponadto z dostępnych mi

informacji wynika, że w stosunku do innych człon-

ków związku zawodowego stosuje się represje utrud-

niające działalność związkową poprzez wszczynanie

i przeciąganie postępowań dyscyplinarnych czy po-

zbawianie nagród aktywnych działaczy związko-

wych, a nawet przenoszenie na niższe stanowiska

czy też do innych miejscowości.

W państwie demo-

kratycznym jest to jawną kpiną z idei demokracji

i jednoczesnym hołdowaniem zasadom głębokiego

komunizmu.

Szanowny Panie Ministrze, uwzględniając przed-

związkowców w Służbie Celnej i odpowiedź na pyta-

nie: Czy i kto zostanie pociągnięty do odpowiedzial-

ności za opisany wyżej zamach na prawo do zrzesza-

nia się i zarazem na działalność Związku Zawodowe-

go Celnicy PL?

Poseł Jerzy Materna

(nr 1959)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

W swojej interpelacji

nr 20298 z 18 stycznia 2011 r. alarmowałem ówcze-

snego ministra infrastruktury o stanie polskich przed-

siębiorstw zajmujących się produkcją i naprawą wa-

gonów towarowych po uruchomieniu w Szczecinie

zakładu montującego wagony towarowe z chińskich

części.

Obecnie mamy pierwsze skutki niepodjęcia

w tamtym czasie żadnych działań skierowanych na

ochronę przedsiębiorstw rodzimych.

Z posiadanych

testuje obecnie 20 wagonów sprowadzonych z Chin,

jednocześnie zaś z oddziału Taboru Szynowego Opo-

le SA w Zielonej Górze w sierpniu br. zwolnionych

zostało 150 osób, zaś kolejne 150 traﬁnabrukwe

wrześniu.

Trudno się dziwić takiej decyzji władz Ta-

boru Szynowego Opole SA, gdyż mimo ciągłych za-

biegów dyrekcji ﬁrmynieudałosiępozyskaćnowych

kontraktów.

PKP Cargo zrezygnowała z produkcji

wagonów w ﬁrmiepolskiejzewzględunakosztypro-

dukcji, jednakże nie wzięto pod uwagę kosztów eks-

ploatacji, które ze względu na dużo bardziej zaawan-

sowaną technologię (zmniejszającą cykl przewozowy

z 6–7 dni do 4–5 dni) są znacznie mniejsze w wago-

nach polskiego producenta.

Na targach gdańskich w 2009 r.

Tabor Szynowy

Opole SA, PKP Cargo SA oraz Trade Trans sp. z o.o.

podpisały list intencyjny w celu podjęcia działań skie-

rowanych na realizację wspólnego projektu w zakre-

sie opracowania specjalnego systemu do transportu

samochodów ciężarowych koleją „Tiry na tory”, jed-

nakże brak jakiejkolwiek wizji polityki transportowej

w naszym kraju uniemożliwił realizację tych założeń.

Oprócz stagnacji w sferze polityki transportowej

skutkowało to także brakiem perspektyw utrzyma-

nia swej pozycji na rynku wszystkich przedsiębiorstw

powiązanych z produkcją taboru kolejowego, ze wzglę-

du na ich oczywistą niekonkurencyjność w stosunku

do przedsiębiorstw np. chińskich tejże branży.

Doszło

więc paradoksalnie do tego, że przez brak wizji poli-

tyki transportowej nie tylko hamujemy jej rozwój

w Polsce, ale też kosztem polskich pracowników na-

pędzamy koniunkturę chińską.

434

Szanowny Panie Ministrze, uwzględniając przed-

Czy istnieje możliwość wznowienia prac nad wdroże-

niem idei „Tiry na tory” przy udziale polskich przed-

gonów towarowych?

Czy istnieje możliwość wznowie-

nia produkcji wagonów przez zielonogórski oddział

Taboru Szynowego Opole SA dla PKP Cargo SA?

Poseł Jerzy Materna

(nr 1960)

do ministra ﬁnansów

w sprawie siedziby Instytutu

Pamięci Narodowej

Szanowny Panie Ministrze!

Od kilku tygodni me-

dia informują o niepokojącej sytuacji lokalowej Insty-

tutu Pamięci Narodowej.

Mimo alarmu podnoszone-

go kilkakrotnie przez prezesa IPN-u Łukasza Ka-

mińskiego Ruch SA (dotychczasowy właściciel nieru-

chomości) sprzedał budynek, w którym znajdowała

się od lat siedziba instytutu.

Skutkuje to wstrzyma-

niem badań i prac IPN-u, czyli sytuacją korzystną

jedynie dla środowisk postkomunistycznych.

Od początku lat 90. mówimy w Polsce o dekomu-

nizacji, jednak dopiero dzięki działalności IPN-u

przyjęła ona realny wymiar.

Niewyobrażalny jest fakt,

by w państwie wychodzącym wciąż jeszcze z komu-

nizmu instytucja mająca tak fundamentalne znacze-

nie jak IPN, która prowadzi prace badawcze oraz

postępowania karne mające na celu rozliczenie się z ko-

munistyczną przeszłością, nie mogła liczyć na wspar-

cie ze strony rządu.

Niepodjęcie działań zapewniających IPN-owi jako

instytucji państwowej prawidłowego funkcjonowania

jest łamaniem ustawy.

W lutym br. o podjęcie takich

działań zwracał się do Pana Ministra prezes IPN, ale

nie uzyskał pomocy, co poskutkowało sprzedażą bu-

dynku siedziby IPN, w którego techniczne przygoto-

wanie włożono ponad 16 mln zł.

Nie wystarczy więc

teraz przenieść siedziby instytutu do innej nierucho-

mości, gdyż wiąże się to z kolejnymi potężnymi inwe-

stycjami.

Szanowny Panie Ministrze, uwzględniając przed-

W jaki sposób zostanie rozwiązana sytuacja lokalowa

IPN-u?

Poseł Jerzy Materna

(nr 1961)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie przyspieszenia terminu

Z informacji medialnych dowiadujemy się, że Ko-

misja Europejska wyraziła zgodę na przyspieszenie

wypłat rolnikom pierwszej części dopłat bezpośred-

nich za rok 2012.

Pieniądze mają wpływać na konta

rolników już w październiku, a nie jak dotychczas od

1 grudnia.

Wcześniejsze wypłaty tych dopłat mają

wyeliminować problemy z płynnością ﬁnansowąrol-

ników, spowodowane kryzysem ekonomicznym oraz

niekorzystnymi warunkami pogodowymi.

W związku z tym rolnicy pytają w biurach posel-

skich o tę sprawę, czekając na wcześniejsze wypłaty.

Niestety prawdopodobnie z powodu niezgłoszenia

przez Polskę w stosownym czasie wniosku o wcze-

śniejsze wypłaty polscy rolnicy nie będą mogli otrzy-

mać w przyspieszonym terminie wspomnianych do-

płat.

Jeśli to prawda, to czym spowodowane było takie

zaniedbanie i niewnioskowanie przez polski rząd

o przyspieszenie wypłat polskim rolnikom dopłat

bezpośrednich w 2012 r.?

Z poważaniem

Poseł Piotr Polak

(nr 1962)

do ministra skarbu państwa

w sprawie tworzenia nowych spółek

Rada Pracowników Lotos Czechowice SA poinfor-

mowała mnie o zamiarze tworzenia nowych spółek

córek w Grupie Kapitałowej Lotos SA – infrastruk-

turalnej i logistycznej – na bazie aktywów istnieją-

cych spółek Lotos Czechowice SA i Lotos Jasło SA.

Zamierzenia Grupy Lotos SA stwarzają zagrożenie

dla dalszego funkcjonowania spółek Lotos Czechowi-

ce SA i Lotos Jasło SA, a informacje przekazywane

radzie pracowników są bardzo lakoniczne, co wzbu-

dza niepokój załogi.

Już w 2006 r. stworzono spółkę infrastrukturalną

Lotos Park Technologiczny, która do dzisiaj jest za-

rejestrowana w KRS.

Zadaniem spółki było oczysz-

czenie spółek Lotos Czechowice i Lotos Jasło z ma-

jątku zbędnego, tworząc mobilne podmioty.

Spółka

ta z przejętego majątku sprzedała tylko „łakome ką-

435

ski” i to na zasadzie „byle sprzedać”, a pozostała część

majątku wróciła do Lotos Czechowice i Lotos Jasło.

Szanowny panie ministrze, w związku z powyż-

1.

Czy tworzenie nowych podmiotów w spółkach

z udziałem Skarbu Państwa jest zgodne z polityką

ministerstwa?

2.

Jakie plany ma Grupa Lotos SA wobec spółek

nowych podmiotów?

3.

Na jakich zasadach zostanie uregulowane za-

trudnienie obecnych pracowników Lotus Czechowice

SA i Lotos Jasło SA?

4.

Kto poniesie koszty likwidacji nieczynnych in-

stalacji pozostałych w Lotos Czechowice SA i Lotos

Jasło SA oraz rekultywacji terenu po tych instala-

cjach?

5.

Z jakiego źródła będzie ﬁnansowanaspółkain-

frastrukturalna?

6.

Jak zamykają się biznesplany czterech spółek

(Lotos Czechowice SA, Lotos Jasło SA, spółek infra-

strukturalnej i logistycznej) w okresie najbliższych

dziesięciu lat?

Z poważaniem

Poseł Stanisław Szwed

Bielsko-Biała, dnia 30 sierpnia 2012 r.

Zapytanie

(nr 1963)

do ministra gospodarki

w sprawie wydania zakazu prowadzenia

działalności gospodarczej

Szanowny Panie Ministrze!

W związku z interpe-

lacją nr 3144 złożoną do ministra sprawiedliwości

wyrażam swoje zaniepokojenie działalnością proku-

ratury generalnej, która nie reaguje na argumenty

przemawiające za wydaniem zakazu wykonywania

działalności gospodarczej ﬁrmieDo-Rada,zarejestro-

wanej w Pszczynie.

Przeciwko właścicielowi opisywanej ﬁrmytoczy

się jednocześnie kilka postępowań, a poszkodowanych

wskutek jego działalności jest kilkaset osób z całej

Polski.

W Siemianowicach Śląskich toczy się przeciwko

niemu postępowanie karne o Sygn. akt II K 206/10,

gdzie właściciel ﬁrmyDo-Radaoskarżonyjestzar-

tykułów: art. 286 § 1 K.k. i art. 230 § 1 K.k. w zw.

z art. 11 § 2 K.k. w. zw. z art. 12 K.k. w zw. z art. 64

w zw. z art. 64 § 1 K.k. x 2; art. 233 § 1 K.k. i art. 238

Zwracałem się w tej sprawie do właściwych urzę-

dów, jednak do tej pory nie otrzymałem żadnych in-

formacji o ewentualnie podjętych działaniach.

Naj-

bardziej jednak niepokojący jest fakt, iż ﬁrmawdal-

szym ciągu prowadzi swoją działalność poprzez

udzielanie porad, wskutek czego grono pokrzywdzo-

nych wciąż się powiększa.

Działalność R. M. wzbudza wiele kontrowersji.

Na

ten temat powstał cykl reportaży i artykułów praso-

wych, wciąż bowiem pojawiają się nowe osoby, które

czują się oszukane przez właściciela pszczyńskiej Do-

-Rada.

Problem był tak znaczący, iż zainteresowały się

nim również telewizje – TVP oraz Polsat (program

„Interwencja”), jak również inne stacje telewizyjne

i radiowe – emitując reportaż, w którym wypowiada-

ły się osoby pokrzywdzone.

Autor reportażu w TVP

również przesłał materiały, którymi dysponował, do

prokuratury generalnej, by mogły stać się kolejnymi

wnioskami dowodowymi w sprawie.

Pomimo podjętych działań i powiadomienia o pro-

cederze łamania prawa przez R. M. odpowiednich

instytucji i resortów, m.in. Prokuratury Generalnej

w Warszawie, Prokuratury Apelacyjnej w Katowi-

cach, Izby Skarbowej w Katowicach, a także Mini-

sterstwa Sprawiedliwości, dotychczas żadna z wy-

mienionych instytucji nie podjęła kroków prawnych

mających na celu ograniczenie szkodliwej społecznie

działalności ﬁrmyDo-Rada.

Firmatawdalszymcią-

gu prowadzi swoją działalność.

Panie Ministrze, szanuję konstytucyjną gwaran-

cję wolności gospodarczej, ale w pewnych prawnie

określonych przypadkach, zwłaszcza wtedy, gdy dzia-

łania ﬁrmyniosąznamionaszkodliwościspołecznej,

powinna być ona odebrana, przynajmniej na czas trwa-

nia postępowań sądowych w sprawie działalności

ﬁrmyDo-Rada.

1.

Jakie kroki podejmie Ministerstwo Gospodarki,

uwzględniając mój wniosek o wydanie zakazu prowa-

dzenia działalności gospodarczej?

2.

Ile osób musi jeszcze paść oﬁarąwłaścicielaﬁr-

my Do-Rada, by odpowiednie władze zareagowały,

odbierając mu prawo do prowadzenia działalności

i poszerzania kręgu osób pokrzywdzonych, które po-

tem przez długie lata muszą dochodzić swoich praw

przed wymiarem sprawiedliwości?

Z wyrazami szacunku

Poseł Artur Górczyński

436

Zapytanie

(nr 1964)

do ministra transportu,

w sprawie skandalicznej i całkowicie

na odrestaurowanym dworcu kolejowym

w Kołobrzegu, największym uzdrowisku

Szanowny Pani Ministrze!

To przestało być

śmieszne.

Początkowo obiecywano, usprawiedliwia-

no, że sytuacja jest przejściowa, że zmieni się w sezo-

nie wczasowym.

Zresztą nikt na poważnie nie brał

pod uwagę, że brak poczekalni na dworcu kolejowym

w Kołobrzegu, czy też zamknięcie dworca po godz.

22.00, tym bardziej w sezonie, zostało z góry zapla-

nowane i ostatecznie stanie się faktem.

A jednak tak

się stało.

Upłynęły już dwa lata (sic!) od chwili, kiedy PKP

SA dokonała poważnej i potrzebnej inwestycji odre-

staurowania dworca kolejowego w Kołobrzegu za

kwotę ok. 1,2 mln zł, choć TV Szczecin podaje sumę

6 mln zł.

Zmodernizowany dworzec kolejowy miał być

chlubą miasta i PKP SA.

W istocie stał się źródłem

kpin i złorzeczeń podróżnych.

Ponadto odnowiony

dworzec kolejowy jawi się jako wyraz całkowitego

braku empatii, profesjonalizmu i wymaganych roz-

wiązań dla pokonywania barier dla niepełnospraw-

nych.

Nie tylko nie zainstalowano windy i odpowied-

nich przejść dla rzeszy podróżnych przyjeżdżających

w sezonie do Kołobrzegu, ale całkowicie zignorowa-

no, o zgrozo, wymóg windy dla niepełnosprawnych.

Choć zarówno z zewnątrz, jak i wewnątrz dworzec

kolejowy w Kołobrzegu robi bardzo dobre wrażenie,

zaniedbania, skandaliczny i całkowicie niezrozumia-

ły pomysł braku poczekalni, zamykanie dworca po

godz. 22.00 oraz brak stosownych przejść i windy na

dworcu w mieście będącym największym w Polsce

i uznanym w Europie uzdrowiskiem, całkowicie ni-

weczy cel i rozmach tej inwestycji.

Tym bardziej, że

wpompowano w nią 1,2 mln zł, a wg innych źródeł

aż 6 mln zł.

Pytania:

1.

Czy pan minister w trybie pilnym i zdecydowa-

nym spowoduje, by odrestaurowany dworzec kolejo-

wy w Kołobrzegu stał się rzeczywiście chlubą Koło-

brzegu i PKP SA?

2.

Ile wybudowano bądź odrestaurowano w Polsce

dworców kolejowych, które nie posiadają poczekalni

i są zamykane w godzinach nocnych?

Z poważaniem

Poseł Czesław Hoc

Kołobrzeg – Warszawa, dnia 30 sierpnia 2012 r.

(nr 1965)

do ministra transportu,

na odcinku Krotoszyn – Zduny

Szanowny Panie Ministrze!

Droga krajowa nr 15

jest drogą tranzytową w kierunku Wrocławia i łączy

się z drogą nr 36 na terenie Krotoszyna.

Warto do-

dać, iż po tych drogach poruszają się pojazdy cięża-

rowe o dopuszczalnej masie całkowitej do 42 t.

Jak informują władze powiatu krotoszyńskiego,

krajowa piętnastka, na odcinku Krotoszyn – Zduny,

jest w fatalnym stanie.

Wymaga poprawy stanu na-

wierzchni oraz likwidacji kolein.

Problem sygnalizu-

je również Policja i Straż Pożarna.

Instytucje te

twierdzą, iż stan drogi utrudnia i opóźnia podejmo-

wanie działań ratowniczych, które często decydują o ży-

ciu poszkodowanych.

Ponadto przedstawiciele powia-

tu podkreślają, iż odwlekanie w czasie kapitalnego

remontu tej drogi może skutkować dalszą jej degra-

dacją.

Dodają również, iż przeprowadzane do tej pory

bieżące remonty nie przynoszą oczekiwanych rezul-

tatów.

Warto wspomnieć również, iż w roku 2012 odci-

nek drogi nr 15 od Krotoszyna do Koźmina Wlkp.,

jak i dalszy prowadzący do Jarocina, został wyre-

montowany.

Na całej szerokości położono nową na-

wierzchnię, co przyczyniło się do poprawy bezpie-

czeństwa ruchu drogowego.

1.

Kiedy rozpoczną się prace inwestycyjne przy dro-

2.

Jak przedstawia się harmonogram prac przed-

miotowej inwestycji?

Z poważaniem

Poseł Maciej Orzechowski

Zapytanie

(nr 1966)

do ministra transportu,

metropolitalnej miasta Gdańska

Szanowny Panie Ministrze!

W dniu 12 maja 2012 r.

zdecydowała, że droga ekspresowa S7 obwodnica me-

tropolitalna będzie budowana według wariantu Ia

437

(tzw. czerwonego).

Droga ta ma przebiegać na północ

od Lublewa i na wschód od Żukowa, a jej długość ma

wynosić 33 km.

W związku z tym mieszkańcy gminy Żukowo

zwracają się mojego biura poselskiego z następujący-

mi pytaniami:

1.

Kiedy ruszy budowa planowanej obwodnicy me-

tropolitalnej miasta Gdańska?

2.

Kiedy należy się spodziewać rozpoczęcia wyku-

pu nieruchomości pod tę inwestycję?

3.

Kiedy zostanie zablokowane wydawanie no-

wych pozwoleń na budowę na trasie przebiegu tego

odcinka obwodnicy?

4.

Jaka jest sytuacja ﬁrmiosóbprywatnychpo-

siadających aktualne i ważne pozwolenie na budowę

nieruchomości na trasie przebiegu wariantu czerwo-

nego?

Czy otrzymają pisma o wstrzymaniu budowy?

Czy mogą kontynuować budowę, skoro nie otrzyma-

li pism o planowanym wykupie?

Z poważaniem

Poseł Teresa Hoppe

Warszawa, dnia 31 sierpnia 2012 r.

(nr 1967)

do ministra sprawiedliwości

i konsekwencji konﬂiktu trwającego

pomiędzy załogą Związku Zawodowego

Naziemnego Personelu Lotniczego

oraz Komisją Zakładową nr 205 NSZZ

„Solidarność” a zarządem spółki LOT AMS,

a także działań Ministerstwa

Sprawiedliwości w obliczu podejrzenia

złamania ustawy o związkach zawodowych

Nawiązując do odpowiedzi na naszą interpelację

w sprawie akcji strajkowej w spółce LOT AMS i po-

dejrzenia złamania ustawy o związkach zawodowych

w związku z postanowieniem Sądu Okręgowego

w Warszawie z dnia 23 marca br. w tej sprawie skie-

rowaną do szanownego pana ministra w dniu 9 lipca

br., której w pańskim imieniu udzielił nam podsekre-

tarz stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości – pan

Wojciech Węgrzyn, kierując się odmową udzielenia

odpowiedzi przez ministerstwo w pojętym temacie

i uwagami ministerstwa, pragniemy raz jeszcze

przedstawić wspomniany problem, tym razem w po-

staci zapytania do pana ministra, w nadziei, że uła-

twi to zrozumienie sensu, znaczenia i wagi porusza-

nej przez nas kwestii.

Żywimy również nadzieję, iż

odniesienie się przez nas do wątpliwości, jakie opisał

pan minister Węgrzyn, pomoże we właściwej inter-

pretacji naszych pytań.

Chcielibyśmy w tym miejscu wyraźnie podkreślić,

iż we wspomnianej powyżej interpelacji skierowanej

do szanownego pana ministra, wbrew sposobowi in-

terpretacji jej treści, jakiej dokonał pan minister Wę-

grzyn, w żadnym miejscu nie oczekiwaliśmy od pana

ministra oceny decyzji podjętej przez niezawisły sąd

w jednostkowej sprawie, a jedynie wskazaliśmy na

kwestię zaniedbań proceduralnych i administracyj-

nych ze strony sądu przy wydawaniu takowej decyzji.

Co więcej, w żadnym jej punkcie nie wnioskowaliśmy

i nie wnioskujemy o nadzór ministerstwa nad dzia-

łalnością sądów w zakresie orzekania, gdyż – jak

słusznie zauważył pan minister Węgrzyn – nadzór

taki sprawuje wyłącznie Sąd Najwyższy.

To, o co pro-

siliśmy – i nadal prosimy – w kontekście przedmio-

towej sprawy, to skorzystanie przez pana ministra

z prawa do tzw. zewnętrznego nadzoru administra-

cyjnego ministra sprawiedliwości nad sądami po-

wszechnymi, który sprowadza się do czuwania nad

zapewnieniem właściwego toku wewnętrznego urzę-

dowania sądów, bezpośrednio związanego z wykony-

waniem zadań określonych przez konstytucję i usta-

wy, co zauważył sam minister Węgrzyn, przytaczając

zapisy ustawy z dnia 18 sierpnia 2011r.

o zmianie

niektórych innych ustaw.

Dlatego też, w kontekście

powyższego, będziemy bardzo zobowiązani za uważ-

ną lekturę naszych pism.

Dla niebudzącego wątpli-

wości wypełnienia wymogów zapytania, opisanych

w Regulaminie Sejmu RP (art. 195), a także dla peł-

nej jasności i porządku, przed zadaniem pytań po-

zwalamy sobie raz jeszcze przedstawić poniżej kon-

tekst przedmiotowego dla niniejszego zapytania pro-

blemu.

dzie Apelacyjnym Wydział VI w Warszawie w sprawie

zażalenia złożonego przez Związek Zawodowy Na-

ziemnego Personelu Lotniczego oraz Komisję Zakła-

dową Nr 205 Niezależnego Samorządnego Związku

Zawodowego „Solidarność” na postanowienie Sądu

Okręgowego w Warszawie IV Wydział Cywilny z dnia

23 marca 2012 roku o udzieleniu zabezpieczenia

(sygn. akt IV Co 98/12), chcielibyśmy zwrócić pańską

uwagę na przypadki łamania prawa procesowego

przez sąd okręgowy oraz jego działalność na szkodę

obowiązanych.

Zaskarżone postanowienie zostało wydane w spra-

wie trwającego konﬂiktumiędzyzałogązrzeszonąwe

wspomnianych wcześniej związkach a zarządem

spółki LOT AMS, który to był wnioskodawcą wnio-

sku o udzielenie zabezpieczenia.

Genezą konﬂiktuzwiązkowcówizarządubyłoﬁa-

sko sześciu miesięcy negocjacji w sprawie urealnienia

stawek płacowych w spółce, co było konsekwencją

utraty przez załogę 40% swojego uposażenia po wy-

dzieleniu spółki AMS LOT ze spółki PLL LOT.

W związku z niepowodzeniem negocjacji oraz bra-

kiem woli porozumienia ze strony zarządu związkow-

cy sięgnęli po środek ostateczny, mianowicie po refe-

rendum strajkowe.

Wypadło ono pozytywnie, w związ-

438

ku z czym załoga podjęła akcję strajkową.

W odpo-

wiedzi na to posunięcie zarząd wystąpił do Sądu

czenie.

Uzasadnieniem tego wniosku miała być rze-

koma nieadekwatność roszczeń płacowych oraz nie-

zgodność strajku z przepisami prawa zawartego w usta-

lił się do wniosku wnioskodawcy i wydał orzeczenie

o udzieleniu zabezpieczenia z klauzulą natychmia-

stowej wykonalności.

Orzeczenie to zostało wydane

w sprzeczności z szeregiem przepisów prawa proce-

sowego.

W związku z tym związkowcy ze Związku

Zawodowego Naziemnego Personelu Lotniczego i Nie-

zależnego Samorządnego Związku Zawodowego „So-

lidarność” – Komisja Zakładowa nr 205 złożyli zaża-

lenie do Sądu Apelacyjnego w Warszawie Wydział VI,

wskazując w uzasadnieniu na łamanie przepisów ko-

deksu postępowania cywilnego oraz artykułów kon-

stytucji przez sąd okręgowy.

Kontrowersje budzi przede wszystkim fakt, że sąd

okręgowy nie zajmował się kwestią legalności akcji

strajkowej, przyjmując zawarte we wniosku wniosko-

dawcy uzasadnienie.

Postanowienie o udzieleniu za-

bezpieczenia odbyło się ze złamaniem art. 730 [1]

§ K.p.c., a także stanowi pogwałcenie artykułu 59

konstytucji o prawie do strajku.

Sąd złamał także

artykuł 64 Kodeksu postępowania cywilnego uznając

Komisję Zakładową nr 205 Niezależnego Samorząd-

nego Związku Zawodowego „Solidarność” za podmiot

prawa, podczas gdy wspomniana komisja takiej pod-

miotowości nie posiada.

O absurd zakrawa także fakt dostarczenia wspo-

mnianego postanowienia dopiero po trzech dniach,

w sytuacji, gdy było on opatrzone klauzulą natych-

miastowej wykonalności.

Wszystkie te przypadki łamania prawa proceso-

wego oraz zapisów konstytucji zostały wzięte jako

podstawa do złożenia przez zobowiązanych zażalenia

na postanowienie wspomnianego sądu okręgowego

do Sądu Apelacyjnego w Warszawie.

W związku z powyższym, odnosząc się jednocze-

śnie do uwag pana ministra Węgrzyna, raz jeszcze

zwracamy się do szanownego pana ministra z prośbą

1.

Kto odpowiada za to, że postanowienie Sądu

Okręgowego w Warszawie IV Wydziału Cywilnego

sygn. akt IV Co 98/12 z dnia 23 marca 2012 r. zosta-

ło doręczone obowiązanym dopiero 26 marca br.

w sytuacji, gdy zostało ono wydane z klauzulą na-

tychmiastowej wykonalności?

Dlaczego w tych oko-

licznościach Sąd Okręgowy w Warszawie IV Wydział

Cywilny zwlekał z dostarczeniem orzeczenia aż trzy

dni, stwarzając tym samym ryzyko eskalacji konﬂik-

tu związkowców z zarządem oraz zwielokrotnieniem

strat związanych z trwaniem strajku?

Czy w kontek-

ście tzw. zewnętrznego nadzoru administracyjnego

ministra sprawiedliwości nad sądami powszechnymi,

bezpośrednio związanego z wykonywaniem zadań

określonych przez Konstytucję i ustawy podejmie pan

minister w opisanej sprawie jakiekolwiek działania?

Jeśli tak, uprzejmie prosimy o przedstawienie szcze-

gółów i planów w tym zakresie.

Jeśli nie, prosimy

o podanie szczegółowych przyczyn takiej decyzji.

2.

Czy zgodnie z obowiązującym w Polsce porząd-

kiem prawnym dopuszczalna jest sytuacja, aby sąd (na

przykład sąd okręgowy) wydał postanowienie o udzie-

leniu zabezpieczenia, podczas gdy nie zajmował się on

w danej sprawie istotą legalności bądź nielegalności

strajku załogi określonej spółki (tj. stwierdzeniem czy

strajk ten w ogóle jest legalnym, czy też nie)?

Pragniemy raz jeszcze nadmienić, iż nasze pytania

nie dotyczą kwestii oceny przez pana ministra trafno-

ści bądź zasadności treści jakiegokolwiek orzeczenia,

decyzji czy postanowienia niezawisłego sądu, a sku-

piają się jedynie na okolicznościach proceduralno-ad-

ministracyjnych postanowienia sądu, zgodnie z obo-

wiązującą od dnia 28 marca 2012 r. ustawą z dnia 18

Powyższe pytania ani nie naruszają więc zakresu pre-

rogatyw ministra sprawiedliwości, ani nie kolidują

z wyłączną kompetencją nadzoru działalności sądów

przez Sąd Najwyższy w zakresie orzekania.

Na zakończenie ponownie uprzejmie prosimy pana

ministra o zainteresowanie się przedstawionym pro-

blemem oraz o odpowiedź na postawione pytania.

Żywimy głęboką nadzieję, iż przedstawiony problem

wyda się w ocenie pana ministra zagadnieniem wy-

starczającym, aby stać się przedmiotem zapytania

poselskiego – i odpowiedzi na nie – oraz aby wyczer-

pać znamiona sprawy o charakterze jednostkowym,

dotyczącej prowadzonej przez Radę Ministrów poli-

tyki wewnętrznej, jest ono bowiem w istocie pyta-

niem o stanowisko resortu rządowego w ramach jego

kompetencji w obliczu konkretnego zdarzenia.

Z poważaniem

Posłowie Dawid Jackiewicz

Warszawa, dnia 31 sierpnia 2012 r.

(nr 1968)

do prezesa Rady Ministrów

Szanowny Panie Premierze!

Obecnie w naszym

kraju coraz częściej mówi się o zbliżającym się kry-

zysie.

Rząd planuje duże oszczędności.

niem:

439

1.

Jaki był koszt utrzymania Kancelarii Prezesa Rady

Ministrów w 2011 r. i w pierwszej połowie 2012 r.?

2.

Jak wyglądają zarobki pracowników wszyst-

kich departamentów i biur w roku 2011 i pierwszej

połowie 2012 r.?

3.

Ile pieniędzy przeznaczono na premie pracowni-

ków KPRM w roku 2011 i w pierwszej połowie 2012 r.?

4.

Jakie fundusze zostały przeznaczone, a jakie

wydano na wyjazdy służbowe w 2011 r. i w pierwszej

5.

Komu i w jakiej wysokości były wypłacane na-

Z poważaniem

Poseł Adam Rybakowicz

Warszawa, dnia 31 sierpnia 2012 r.

(nr 1969)

do ministra gospodarki

w sprawie kosztów utrzymania

Ministerstwa Gospodarki

Szanowny Panie Premierze!

Obecnie w naszym

1.

Jaki był koszt utrzymania Ministerstwa Gospo-

ników Ministerstwa Gospodarki w roku 2011 i w pierw-

szej połowie 2012 r.?

(nr 1970)

do ministra zdrowia

w sprawie kosztów utrzymania

Ministerstwa Zdrowia

Szanowny Panie Ministrze!

Obecnie w naszym

ników Ministerstwa Zdrowia w roku 2011 i w pierw-

(nr 1971)

do ministra rozwoju regionalnego

w sprawie kosztów utrzymania

Szanowna Pani Ministro!

Obecnie w naszym kra-

Rząd planuje duże oszczędności.

niem:

ników Ministerstwa Rozwoju Regionalnego w roku

440

Zapytanie

(nr 1972)

do ministra administracji i cyfryzacji

w sprawie kosztów utrzymania

Szanowny Panie Ministrze!

Obecnie w naszym

ników Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji w roku

(nr 1973)

do ministra skarbu państwa

Szanowny Panie Ministrze!

Obecnie w naszym

ników Ministerstwa Skarbu Państwa w roku 2011

(nr 1974)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

Obecnie w naszym

ników Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w roku

(nr 1975)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie kosztów utrzymania

Ministerstwa Sprawiedliwości

Szanowny Panie Ministrze!

Obecnie w naszym

441

1.

Jaki był koszt utrzymania Ministerstwa Spra-

ników Ministerstwa Sprawiedliwości w roku 2011

(nr 1976)

do ministra środowiska

w sprawie kosztów utrzymania

Ministerstwa Środowiska

Szanowny Panie Ministrze!

Obecnie w naszym

ników Ministerstwa Środowiska w roku 2011 i w pierw-

(nr 1977)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie kosztów utrzymania

Szanowny Panie Ministrze!

Obecnie w naszym

ników Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej w roku

(nr 1978)

do ministra nauki i szkolnictwa wyższego

w sprawie kosztów utrzymania

wie 2012 r.?

ników Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego

442

(nr 1979)

do ministra sportu i turystyki

w sprawie kosztów utrzymania

ników Ministerstwa Sportu i Turystyki w roku 2011

(nr 1980)

do ministra transportu,

Ministerstwa Transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Obecnie w naszym

portu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w 2011 r.

ników Ministerstwa Transportu, Budownictwa i Go-

(nr 1981)

do ministra ﬁnansów

w sprawie kosztów utrzymania

Szanowny Panie Ministrze!

Obecnie w naszym

ników Ministerstwa Finansów w roku 2011 i w pierw-

443

Zapytanie

(nr 1982)

do ministra obrony narodowej

w sprawie kosztów utrzymania

Szanowny Panie Ministrze!

Obecnie w naszym

ników Ministerstwa Obrony Narodowej w roku 2011

(nr 1983)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie kosztów utrzymania

Szanowny Panie Ministrze!

Obecnie w naszym

ników Ministerstwa Spraw Zagranicznych w roku

(nr 1984)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

w sprawie kosztów utrzymania Ministerstwa

Szanowny Panie Ministrze!

Obecnie w naszym

tury i Dziedzictwa Narodowego w 2011 r. i w pierw-

(nr 1985)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie kosztów utrzymania

Szanowny Panie Ministrze!

Obecnie w naszym

444

2.

Jak wyglądają zarobki pracowników wszyst-

ników Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi w roku

(nr 1986)

do ministra edukacji narodowej

ników Ministerstwa Edukacji Narodowej w roku 2011

(nr 1987)

do ministra zdrowia

w sprawie zwolnienia krajowego konsultanta

w dziedzinie okulistyki

Szanowny Panie Ministrze!

W połowie tego mie-

siąca odwołał Pan z funkcji krajowego konsultanta

w dziedzinie okulistyki (którą pełnił przez 14 lat)

światowej sławy specjalistę, prof. J. S. Ta decyzja

zbulwersowała nie tylko środowisko lekarskie, lecz

także polską opinię publiczną, ponieważ okazało się,

że podstawy takiego działania są wysoce wątpliwe,

co więcej, zachodzi podejrzenie, iż mogło chodzić

o elementy szeroko rozumianego nepotyzmu, a na-

wet klientelizmu.

Jak wynika z informacji medialnych, przyczyną

odwołania były podejrzenia o rozmaite nieprawidło-

wości w działaniu kierowanej przez profesora kliniki

OkoLASER (zwłaszcza co do przeszczepów rogówki),

o niewłaściwe relacje tej placówki z warszawskim

bankiem oka oraz o naruszanie ustawy transplanta-

cyjnej z 2005 r.

Nałożyły się na to zarzuty o korupcję,

co wynika z zawiadomienia skierowanego przez Pana

do Centralnego Biura Antykorupcyjnego.

Wiele wska-

zuje na to, że poza uchybieniami o charakterze ad-

ministracyjnym (brak wymaganej od kilku lat zgody

ministerstwa na przeszczepy rogówki) pozostałe ar-

gumenty są bezpodstawne.

Nieuchronnie nasuwają

się porównania do działań podejmowanych w stosun-

ku do wybitnych lekarzy z inspiracji ministra spra-

wiedliwości, a zarazem prokuratora generalnego

w okresie rządu Prawa i Sprawiedliwości.

W sumie forma Pańskiego działania wzbudza po-

ważne wątpliwości, a nawet wywołuje oburzenie ze

względu na naruszenie starorzymskiej zasady do-

mniemania niewinności.

Dlatego pytam Pana Mini-

stra, czy nie była to decyzja pochopna, a nawet nie-

przemyślana?

Czy nie doprowadzi, jak to się już zda-

rzyło w przeszłości, do spadku poparcia społecznego

dla transplantacji (tym razem rogówki oka, a takich

operacji przeprowadza się w Polsce ok. tysiąca rocz-

nie)?

Czy u podłoża decyzji nie leżą kontakty jednego

z Pana zastępców z tymczasowo mianowanym kra-

jowym konsultantem w omawianej dziedzinie?

A wresz-

cie, czy nie należy w ogóle uporządkować procedury

powoływania i odwoływania osób pełniących (prak-

tycznie społeczne) owe funkcje, a być może rozważyć

nawet zasadności utrzymywania sieci krajowych

konsultantów?

Z wyrazami poważania

Poseł Tadeusz Iwiński

(nr 1988)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Droga krajowa nr 12

jest ważnym elementem układu komunikacyjnego

445

łączącego wschodnią i zachodnią granicę kraju.

W Go-

styniu droga ta przebiega przez centrum miasta,

gdzie dodatkowo krzyżuje się z drogą wojewódzką nr

434.

Nie omija też remontowanego obecnie gostyń-

skiego rynku.

Zdaniem samorządowców z Gostynia

brak obwodnicy miasta Gostynia i gminy Piaski w cią-

gu drogi nr 12 stworzy zagrożenie bezpieczeństwa

dla mieszkańców miasta i sąsiadujących miejscowo-

ści.

O skali ruchu świadczy fakt, iż przez centralną

ulicę Gostynia, ul. Powstańców Wlkp., w godzinach

szczytu przejeżdża ponad 4200 pojazdów na godzinę.

Wymownym jest również fakt, iż pojazdy poruszają-

ce się z Poznania do Gostynia przejeżdżają tę drogę

w 40 min., podczas gdy przejazd przez sam Gostyń

zabiera im w godzinach szczytu aż 30 min.

Z opracowanego na zlecenie zarządu miasta Go-

stynia „Raportu oddziaływania przedsięwzięcia ob-

wodnicy na środowisko” z roku 2011 wynika, iż prze-

biegające przez miasto drogi – krajowa i wojewódzka

– posiadają zbyt małą nośność w stosunku do ruchu,

jaki na nich panuje, co jest powodem degradacji po-

łożonych przy nich nieruchomości.

Z przeprowadzo-

nej analizy wynika również, iż przewidywany dwu-

czy trzykrotny wzrost natężenia ruchu, szczególnie

pojazdów ciężkich, spowoduje gwałtowny wzrost za-

nieczyszczenia powietrza.

Pomiar hałasu przeprowa-

dzony w lipcu 2002 r. przez Wojewódzki Inspektorat

Ochrony Środowiska w Poznaniu wykazał, że na uli-

cach w centrum Gostynia, przez które przebiega dro-

ga krajowa nr 12, wyniósł on odpowiednio: na ul. Po-

wstańców Wlkp.

– 74,6 dB, na ul. Sądowej – 72,6 dB,

podczas gdy dopuszczalny poziom hałasu według nor-

my wynosi 50 dB.

Ponadto krajowa dwunastka na znacznym odcin-

ku przebiega w ciągu drogi gminnej i powiatowej.

Konstrukcja tych dróg przygotowana była dla pojaz-

dów o masie całkowitej do 15 t, zaś pojazdy rzeczy-

wiście się nią przemieszczające mają niekiedy masę

przekraczającą ponad 40 t.

Warto również podkre-

ślić, że chodniki przy tej drodze, prowadzące także

do szkół, w wielu miejscach mają zaledwie 40 cm sze-

rokości i są węższe od szkolnych tornistrów.

Gazeta „Panorama Leszczyńska” donosi, iż budo-

wa obwodnicy, której długość ma wynosić 17 km, a koszt

szacowany jest na ok. 300 mln zł, obecnie znajduje

się na etapie wydania wniosku o decyzję środowisko-

wą.

Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad

twierdzi, że decyzja ta zostanie wydana na początku

przyszłego roku.

Dodaje jednak, iż nie wiadomo, kie-

dy budowa miałaby zostać rozpoczęta.

Decyzja śro-

dowiskowa ważna jest bowiem cztery lata, jednakże

przedstawiciel GDDKiA podkreśla, iż inwestycja

może nie zostać ujęta w programie na lata 2014–2020,

ponieważ priorytetowa obecnie jest budowa dróg eks-

presowych.

Tymczasem informacja podana przez lo-

kalną prasę o tym, że prawdopodobnie zadanie to

może zostać zrealizowane nawet po 2020 r. wzbudzi-

ła niepokój wśród samorządowców, a przede wszystko

wśród mieszkańców.

1.

Czy i kiedy GDDKiA planuje budowę obwodni-

nr 12 przed rokiem 2020?

2.

Czy inwestycja na drodze krajowej nr 12 zosta-

nie przez GDDKiA wpisana do programu budowy

3.

Jak przedstawia się harmonogram prac podej-

mowanych przez GDDKiA przy budowie obwodnicy

Gostynia i Piasków?

Z poważaniem

Poseł Maciej Orzechowski

(nr 1989)

do ministra pracy i polityki społecznej

ze środków PFRON

Szanowny Panie Ministrze!

Na prośbę powiato-

śnienie poniższej kwestii.

Osoba bezrobotna otrzymała w 2002 r., na pod-

życzkę na podjęcie działalności gospodarczej.

Czy jest możliwe udzielenie tej osobie dotacji w roku

bilitacji Osób Niepełnosprawnych na podstawie

Z wyrazami szacunku

Wałbrzych, dnia 3 września 2012 r.

Zapytanie

(nr 1990)

do ministra skarbu państwa

w sprawie przekazania nieruchomości

Instytutowi Pamięci Narodowej

w związku z obawą o realizację ustawowych zadań

wykonywanych przez Instytut Pamięci Narodowej

skiemu, zwany dalej IPN.

446

Przekaz medialny wskazuje, że na skutek podnie-

sienia czynszu przez właściciela nieruchomości przy

ul. Towarowej 28 w Warszawie, w której mieściła się

dotychczasowa centrala IPN, ta państwowa osoba

prawna straci swoją siedzibę.

Tymczasem zgodnie z art. 51 ustawy o gospodarce

nieruchomościami IPN jako państwową osobę prawną

należy wyposażyć w nieruchomość.

Ustawa ta wskazu-

je, że odbywa się to poprzez przeniesienie na taką jed-

nostkę prawa własności nieruchomości lub przez odda-

nie jej nieruchomości w użytkowanie wieczyste.

Nieru-

chomość ta powinna pochodzić z zasobu Skarbu Pań-

stwa, a jej przekazanie odbywa się nieodpłatnie.

Natomiast z relacji mediów wynika, że dotychcza-

sowy budynek IPN mieszczący się przy ul. Towarowej

28 w Warszawie został IPN jedynie oddany w dzier-

żawę.

Zatem moim zdaniem świadczyłoby to niewy-

pełnieniu ustawowego obowiązku zapewnienia pań-

stwowej osobie prawnej powołanej przez Sejm RP

warunków koniecznych do realizacji jej zadań.

Panie ministrze, mając na uwadze rolę i znaczenie

tej instytucji dla państwa polskiego, należy wskazać,

że odpowiednia siedziba, która zapewni mu należyte

działania powinna być sprawą priorytetową dla każ-

dego ministra realizującego uprawnienia właściciel-

skie Skarbu Państwa.

przystosowania do potrzeb IPN nieruchomości bu-

dynkowej mieszczącej się przy ul. Towarowej 28

w Warszawie poniesiono nakłady rzędu 17 mln zł.

Doświadczenie życiowe wskazuje, że przeniesienie

siedziby IPN do innego budynku wymagałoby po-

nownego poniesienia wysokich nakładów, co mogłoby

zostać uznane za niegospodarność.

Należałoby moim

zdaniem podjąć próby zamiany innej nieruchomości

z zasobu Skarbu Państwa na nieruchomość przy

ul. Towarowej lub kupna tej ostatniej nieruchomo-

ści, a następnie przekazanie jej IPN.

Dlatego też żadnym usprawiedliwieniem dla kie-

rowanego przez pana ministra resortu nie może być

zasłanianie się propozycjami oddania w trwały za-

rząd IPN nieruchomości, które nie odpowiadają po-

trzebom tej jednostki lub wiązałyby się z konieczno-

ścią poniesienia bardzo dużych nakładów.

W tym stanie rzeczy zasadnym jest postawienie

pytania:

1.

Czy minister skarbu państwa zamierza podjąć

działania mające na celu zamianę innej nieruchomo-

ul. Towarowej 28 w Warszawie lub kupno tej ostatniej

nieruchomości celem przekazania jej IPN?

2.

Kiedy minister skarbu państwa wywiąże się

z ustawowego obowiązku i wyposaży IPN w odpo-

wiednią do realizacji jego celów nieruchomość oraz

co to będzie za nieruchomość?

Z wyrazami szacunku

Poseł Arkadiusz Mularczyk

Nowy Sącz, dnia 3 września 2012 r.

Zapytanie

(nr 1991)

do prezesa Rady Ministrów

czy Bank Pekao SA wypełnił obowiązki

Szanowny Panie Premierze!

Komisja Nadzoru Fi-

nansowego jest następcą prawnym Komisji Papierów

Wartościowych i Giełd, która sprawowała nadzór nad

rynkiem kapitałowym przed powstaniem KNF oraz

Komisji Nadzoru Bankowego, która sprawowała nad-

zór nad bankami.

W związku z tym kieruję do KNF

następujące pytania:

Czy KPWiG lub KNF otrzymały od Banku Pekao

SA raporty bieżące o zawarciu porozumienia wspól-

ników z dnia 3 kwietnia 2006 r. zawartego między

Bankiem Pekao SA.

i Pirelli & C. Real Estate S.p.A.

oraz aneksu do tego porozumienia, a także o zawar-

ciu listu intencyjnego dotyczącego projektu Chopin

między powyższymi stronami i bankiem UniCredito

Italiano S.p.

A z dnia 1 czerwca 2005 r.?

Czy Bank Pekao SA występował do KPWiG lub

KNF o zgodę na nieujawnianie informacji o tych

umowach i porozumieniach lub opóźnienie ich ujaw-

przyczyn oraz jakie było rozstrzygnięcie organu nad-

zoru i jak umotywowane oraz kiedy wydane?

Czy Komisja Papierów Wartościowych i Giełd, Ko-

misja Nadzoru Bankowego lub Komisja Nadzoru Fi-

nansowego w ramach sprawowanego przez siebie

nadzoru analizowały powyższe umowy lub prowadzi-

ły jakiekolwiek postępowania z nimi związane, doko-

nywały czynności kontrolnych lub nadzorczych z nimi

związanych i czy dokonywały jakichkolwiek rozstrzy-

gnięć nadzorczych lub administracyjnych z nimi

związanych lub ich dotyczących?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Michał Ujazdowski

Warszawa, dnia 4 września 2012 r.

Zapytanie

(nr 1992)

do ministra pracy i polityki społecznej

dotyczących świadczeń

i dodatków pielęgnacyjnych

Zgodnie z ustawą o świadczeniach rodzinnych

447

28 listopada 2003 r. zasiłek pielęgnacyjny przyznaje

jących z konieczności zapewnienia opieki i pomocy

nej egzystencji.

Zasiłek ten przysługuje: niepełno-

sprawnemu dziecku, osobie niepełnosprawnej w wie-

ku powyżej 16. roku życia – jeżeli legitymuje się orze-

czeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności,

osobie, która ukończyła 75 lat, jak również osobie

ta zasiłku pielęgnacyjnego wynosi 153,00 zł miesięcz-

nie, wypłaca go gmina.

Z kolei ustawa o emeryturach i rentach z Fundu-

poz. 1227, z późn. zm.) z dnia 17 grudnia 1998 r.

przewiduje wypłatę dodatku pielęgnacyjnego osobie

cia.

Kwota dodatku pielęgnacyjnego wynosi wówczas

95,67 zł miesięcznie i wypłaca go ZUS.

Ponadto zgodnie z ustawą o świadczeniach ro-

dzinnych dochód z 1 ha przeliczeniowego wynosi

z późn. zm.) przyjmuje, że dochód miesięczny z 1 ha

przeliczeniowego wynosi 207,00 zł.

Wymienione wyżej świadczenia przysługują na

podstawie innych przepisów i wypłacają je różne in-

stytucje.

Otrzymywanie jednego wyklucza prawo do

drugiego, z ustawy o świadczeniach rodzinnych wy-

nika, że zasiłek pielęgnacyjny nie przysługuje osobie

Utrzymywanie różnej nazwy oraz innej wysokości

świadczeń i dodatku budzi wiele kontrowersji i wpro-

wadza bałagan prawny, dlatego zwracam się do Pana

Ministra z pytaniem, czy przewiduje Pan (a jeżeli

tak, to w jakim terminie) ujednolicenie stawek oraz

nazw świadczeń i dodatków pielęgnacyjnych.

Poseł Marek Kuchciński

Przemyśl, dnia 4 września 2012 r.

Zapytanie

(nr 1993)

do ministra gospodarki

w sprawie warunków,

które upoważniają ﬁrmę energetyczną

do zdjęcia licznika energii elektrycznej

Szanowny Panie Premierze!

Do mojego biura po-

selskiego zwróciła się pani, która podała mi informa-

cję, że jej ojcu (osobie niepełnosprawnej) z powodu

niewielkiej zaległości w opłacaniu należności za ener-

gię elektryczną zdjęto licznik*

)

.

Problemem jest to, że zaległość wynosiła począt-

kowo 141 zł, a po dokładnym policzeniu okazało się,

że zmniejszyła się do 42 zł (bo występowała wcześniej

nadpłata), co jednak nie spowodowało wstrzymania

procedury zdjęcia licznika.

Okazuje się, że zaległa

należność w tym wypadku jest dwukrotnie niższa niż

koszt ponownego podłączenia prądu.

Z powodu błędu

na stronie zakładu energetycznego zainteresowana

nie mogła wysłać potwierdzenia dokonania wpłaty

na rachunek zakładu energetycznego, aby nastąpiło

podłączenie prądu.

Wcześniejsza nadpłata wskazywała na to, że od-

biorca jest osobą solidną, a opóźnienie nastąpiło przez

zwykłe zapomnienie.

Wydaje mi się, że w tym przy-

padku zakład energetyczny wykazał się typowo urzęd-

niczym podejściem.

Widać, że na rynku energii elek-

trycznej nie ma żadnej obawy przed konkurencją.

Wskazuje na to, widoczne w tym przypadku, lekce-

ważenie odbiorcy energii elektrycznej.

Można nawet

domniemywać, że takie wyłączanie prądu za niewiel-

kie zadłużenie to sposób na ściąganie pieniędzy od

najmniej zamożnych obywateli.

Panie premierze:

1.

Czy są ustalone przez Ministerstwo Gospodar-

ki obowiązujące w całej Polsce warunki, na jakich

może nastąpić wyłączenie prądu osobie prywatnej?

2.

Do kogo może zwrócić się obywatel ze skargą

na złe świadczenie usługi dostawy prądu elektrycz-

nego?

3.

W jaki sposób jest prowadzona promocja moż-

liwości zmiany dostawcy energii elektrycznej?

4.

Czy nie istnieje nieformalne porozumienie ﬁrm

energetycznych, gdyż nie prowadzą one żadnych

kampanii reklamowych skierowanych do klientów

konkurencji, co jest codziennością w ﬁrmachteleko-

munikacyjnych?

5.

Jakie działania prowadzi Ministerstwo Gospo-

darki, aby w tej branży pojawiła się konkurencja po-

wodująca spadek cen, co stało się faktem w teleko-

munikacji?

6.

Kilka lat upłynęło od uwolnienia rynku energii

elektrycznej.

Dlaczego większość obywateli nic o tym

nie wie?

Wszyscy natomiast wiedzą o możliwości

zmiany operatora telekomunikacyjnego?

7.

Co robi w rozwoju tego rynku i jego konkuren-

cyjności Urząd Regulacji Energetyki?

Dlaczego jest

on w tych sprawach całkowicie niewidoczny?

8.

Czy istnieje w tej sprawie lobbing?

Jeśli tak, to

co kryje się za dotychczasowym brakiem działań ryn-

kowych, konkurencyjnych w branży energetycznej?

Z poważaniem

Poseł Krzysztof Tchórzewski

Siedlce, dnia 4 września 2012 r.

*

)

448

Zapytanie

(nr 1994)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie niewypłacenia należnych

środków ﬁnansowych funkcjonariuszom

służb podległych Ministerstwu Spraw

Wewnętrznych za zabezpieczanie Mistrzostw

Choć od zakończenia Mistrzostw Europy w Piłce

Nożnej UEFA Euro 2012 minęły już dwa miesiące,

funkcjonariusze ze służb zabezpieczających turniej

nadal nie otrzymali należnych wynagrodzeń.

Funk-

cjonariuszom Policji, Straży Granicznej i Biura Ochro-

ny Rządu nie wypłacono 20 mln zł za zabezpieczenie

turnieju.

Na pieniądze czeka 10 tys. policjantów, 500

oﬁcerówBORifunkcjonariuszeStrażyGranicznej.

Funkcjonariusze liczyli na otrzymanie wynagrodze-

nia jeszcze przed okresem wakacyjnym.

Na chwilę

przed rozpoczęciem roku szkolnego.

Sprawa budzi

tym większe wątpliwości funkcjonariuszy, iż ich od-

powiednicy z sąsiedniej Ukrainy za swoją pracę

otrzymali już wynagrodzenie.

Liczba funkcjonariuszy biorących udział w ochro-

nie imprezy była znana już w maju, kiedy Policja za-

powiedziała gotowość do zabezpieczenia Euro 2012.

Już wtedy można było więc wygospodarować odpo-

wiednią ilość funduszy na ten cel, zwłaszcza że przed

mistrzostwami Sejm RP przyjął ustawę wydzielającą

z budżetu 20 mln zł dla Policji, Straży Granicznej

W związku z powyższym proszę o informacje:

Kto jest odpowiedzialny za opóźnienia w wypła-

caniu środków za zabezpieczenie Euro 2012?

Czy to prawda, że dokumenty dotyczące przed-

miotowej sprawy zalegają bezzasadnie w gabinecie

wiceministra spraw wewnętrznych?

Jak ministerstwo zamierza przyspieszyć procedu-

rę wypłacania środków i zrekompensować funkcjo-

nariuszom opóźnienia?

Jaki jest stan zatrudnienia w Ministerstwie Spraw

Wewnętrznych na dzień 31 sierpnia br., a jaki był

w momencie powstania MSW, po wyodrębnieniu

z MSWiA?

Jaki jest na dzień 31 sierpnia br. koszt usług zle-

canych przez MSW podmiotom zewnętrznym?

Z poważaniem

Poseł Stanisław Pięta

Bielsko-Biała, dnia 5 września 2012 r.

Odpowiedź

dla producentów leków znajdujących na listach

leków refundowanych w latach 2005–2011 (1177)

Wielce Szanowna Pani Marszałek!

W odpowiedzi

słane pismem, znak: SPS-024-1177/12, w sprawie

kwot refundacji, uprzejmie przekazuję następujące

informacje.

Odnosząc się do zawartych w przesłanym piśmie

stwierdzeń dotyczących istotności objęcia refundacją

produktu dla jego producenta, uprzejmie informuję, iż

zgodnie z art. 12 ustawy o refundacji leków, środków

jąc na uwadze uzyskanie jak największych efektów

zdrowotnych w ramach dostępnych środków publicz-

nych, wydaje decyzję administracyjną o objęciu refun-

dacją i ustaleniu urzędowej ceny zbytu przy uwzględ-

nieniu następujących kryteriów:

1) stanowiska Komisji Ekonomicznej,

2) rekomendacji prezesa Agencji Oceny Technolo-

gii Medycznych,

3) istotności stanu klinicznego, którego dotyczy

4) skuteczności klinicznej i praktycznej,

5) bezpieczeństwa stosowania,

6) relacji korzyści zdrowotnych do ryzyka stoso-

wania,

7) stosunku kosztów do uzyskiwanych efektów

niowego, wyrobów medycznych, w porównaniu z wnio-

skowanym,

8) konkurencyjności cenowej,

9) wpływu na wydatki podmiotu zobowiązanego

do ﬁnansowaniaświadczeńześrodkówpublicznych

i świadczeniobiorców,

10) istnienia alternatywnej technologii medycznej

11) wiarygodności i precyzji oszacowań kryteriów,

12) priorytetów zdrowotnych określonych w prze-

wotnej ﬁnansowanychześrodkówpublicznych(Dz.U.

13) wysokości progu kosztu uzyskania dodatko-

wego roku życia skorygowanego o jakość, ustalonego

wego brutto (Dz. U. z 2000 r.

Nr 114, poz. 1188 oraz

liwości wyznaczenia tego kosztu – koszt uzyskania

biorąc pod uwagę inne możliwe do zastosowania

w danym stanie klinicznym procedury medyczne,

które mogą być zastąpione przez wnioskowany lek,

środek spożywczy specjalnego przeznaczenia żywie-

niowego, wyrób medyczny.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 30 lipca 2012 r.

Odpowiedź

sekretarza stanu

w sprawie możliwości popełnienia

w określonych dokumentach przez pracowników

ﬁrmy Fruktosad sp. z o.o. w odniesieniu

do mieszkańca Lubelszczyzny (1291)

Szanowny Panie Marszałku!

W nawiązaniu do

P, uprzejmie przedstawiam kopię odpowiedzi zastęp-

cy prokuratora apelacyjnego w Lublinie przekazanej

Ministerstwu Sprawiedliwości przez dyrektora De-

partamentu Postępowania Przygotowawczego Pro-

kuratury Generalnej w dniu 24 sierpnia 2012 r. w związku

z zapytaniem pana posła Michała Kabacińskiego

świadczenia nieprawdy w określonych dokumentach

przez pracowników ﬁrmyFruktosadsp.zo.o.wodnie-

sieniu do mieszkańca Lubelszczyzny.

Załącznik

Odpowiadając na pismo z dnia 11 czerwca 2012 r.

skierowane przez Pana do marszałka Sejmu Rzeczy-

pospolitej Polskiej, a przekazane do Prokuratury

Apelacyjnej w Lublinie przez zastępcę dyrektora De-

partamentu Postępowania Przygotowawczego Pro-

ODPOWIEDZI NA ZAPYTANIA

450

kuratury Generalnej przy piśmie z dnia 12 lipca 2012 r.,

wyjaśniam, co następuje.

Problematyka przedstawiona w ww. koresponden-

cji, a odnosząca się do procedowania z zawiadomie-

niami o przestępstwie składanymi przez pana R.

Ch.,

w tym odnośnie do poświadczenia nieprawdy w fak-

turach wystawianych przez sp. z o.o. Fruktosad z sie-

dzibą w Ratoszynie, stanowiła przedmiot spraw: Ds

166/04 Prokuratury Rejonowej w Janowie Lubel-

skim, kontynuowanej następnie przez Prokuraturę

Rejonową w Siemiatyczach za nr Ds 55/09 oraz V Ds

14/07/S Prokuratury Okręgowej w Lublinie.

Postępowanie V Ds 14/07/S zostało umorzone po-

1) poświadczenia nieprawdy w grudniu 2005 r.

w Ratoszynie woj. lubelskiego przy wystawianiu fak-

tury VAT, nr 00295/FG, z dnia 24 listopada 2005 r.

Zakładowi Produkcji Spożywczej Madro-Pol sp. j.

w Batorzu przez Fruktosad sp. z o.o. z s.

w Ratoszy-

2 K.p.k.);

2) posłużenia się w grudniu 2005 r. w Lublinie

w toku postępowania sądowego IX Gc 296/05 Sądu

Okręgowego IX Wydział Gospodarczy poświadczają-

cą nieprawdę fakturą VAT nr 00295/FG z dnia 24

listopada 2005 r. przez pełnomocnika sp. z o.o. Fruk-

tosad z s.

w Ratoszynie, tj. o czyn z art. 273 K.k. – wo-

bec stwierdzenia, że czynu nie popełniono (art. 17 § 1

Orzeczenie to poddane zostało kontroli sądowej,

zainicjowanej przez pokrzywdzonego R.

Ch. Posta-

nowieniem z dnia 3 sierpnia 2007 r.

Sąd Rejonowy

w Lublinie III Wydział Karny utrzymał w mocy za-

skarżone postanowienie (sygn.

III Kp 414/07).

Sąd

w uzasadnieniu swej decyzji podniósł, iż skarżący

R.

Ch., żądając uchylenia postanowienia o umorze-

niu, podjął bezprzedmiotowy spór z prawidłowym

rozstrzygnięciem.

Ponadto podkreślił gruntowną i wy-

czerpującą analizę argumentacji prokuratora opartą

na pełnym, prawidłowo zebranym materiale dowodo-

wym.

Sprawa V Ds 14/07/S pozostawała w zwierzchnim

nadzorze służbowym Prokuratury Apelacyjnej w Lu-

blinie, za nr Ap I Dsn 37/07/L, w toku którego pod-

dano ocenie także sposób procedowania i zasadność

decyzji kończącej śledztwo, którą uznano za prawi-

dłową.

Nie podzielając tej oceny, R.

Ch. wielokrotnie

domagał się podjęcia umorzonego śledztwa, jednakże

jego wnioski zarówno w ocenie Prokuratury Okręgo-

wej w Lublinie, jak i prokuratury apelacyjnej nie za-

sługiwały na uwzględnienie.

Prawidłowość decyzji poddana została kolejnej

ocenie na szczeblu apelacji w związku z interwencją

posła Jarosława Stawiarskiego skierowaną w dniu

3 listopada 2009 r. do ministra sprawiedliwości, a prze-

kazaną tut.

prokuraturze przez b.

Prokuraturę Kra-

jową przy piśmie PR-III-Ko 3750/09 (sygn. akt Ap I

Dsa 216/09/L).

Również to badanie nie dało podstaw

do podjęcia umorzonego śledztwa.

Niemniej jednak

zlecono prokuratorowi okręgowemu uzupełnienie

materiału dowodowego w trybie art. 327 § 3 K.p.k.,

uwzględniając częściowo wnioski R.

Ch. odnoszące

się do ewentualnego naruszenia przepisów ustawy

o rachunkowości przy wystawianiu ww. faktury.

Polecenie to zostało zrealizowane, jednakże uzy-

skany materiał dowodowy nie dał podstaw do podjęcia

śledztwa, jak też wszczęcia nowego postępowania.

jęte zostały na skutek skargi R.

Ch. przyjętej przez

zastępcę prokuratora generalnego w dniu 26 lipca

2010 r., jednakże i one nie dały podstaw do wzruszenia

decyzji.

Stanowisko powyższe pozostaje aktualne.

Końcowo nadmieniam, że także pismo pana posła

nie wskazuje żadnych nieznanych uprzednio okolicz-

ności przemawiających za potrzebą ponownego bada-

nia akt ww. śledztwa.

Jerzy Krawczuk, zastępca pro-

kuratora apelacyjnego w Lublinie.

Z wyrazami szacunku

Sekretarz stanu

Warszawa, dnia 30 sierpnia 2012 r.

Odpowiedź

sekretarza stanu

w sprawie reformy systemu

instytucji kontrolnych w Polsce (1300)

sma z dnia 21 czerwca 2012 r. (sygn.

SPS-024-1300/

Adama Szejnfelda w sprawie reformy systemu insty-

tucji kontrolnych w Polsce uprzejmie przedstawiam

następujące informacje.

Na wstępie wskazać należy, iż stosownie do po-

szczegółowy zakres działania ministra ustala prezes

Rady Ministrów określając szczegółowy zakres dzia-

łania ministra, w wypadku ministra kierującego

je, z uwzględnieniem przepisów o działach admini-

stracji rządowej, dział lub działy, którymi kieruje

minister (art. 33 ust. 1a ustawy).

Istotne przy usta-

laniu ministra właściwego do merytorycznego zajęcia

stanowiska w danej sprawie są przedmiot sprawy

oraz jej zakwaliﬁkowaniezgodniezwłaściwymiprze-

pisami prawa materialnego.

Zważenia wymaga, iż

przedmiotem ww. zapytania są reformy systemu in-

stytucji kontrolnych w Polsce, w odniesieniu w szcze-

451

gólności do przedsiębiorców.

W przedmiotowym wy-

stąpieniu wyrażona jest opinia, iż: „Aktualnie obo-

wiązujący stan prawny w Polsce w odniesieniu do

kontroli działalności gospodarczej charakteryzuje się

silnym zróżnicowaniem instytucji upoważnionych do

przeprowadzania kontroli”.

Przedstawiona jest także

opinia, że na chwilę obecną istnieje zbyt wiele orga-

nów uprawnionych do przeprowadzania kontroli,

przy czym ich zakres działania częściowo pokrywa

się, co w związku z licznie przeprowadzanymi kon-

trolami stanowi barierę w zakresie prowadzenia

działalności gospodarczej i tym samym powinno

skłonić właściwe organy do podjęcia działań mają-

cych na celu poprawę istniejącego stanu w szczegól-

ności poprzez: redukcję ilości instytucji upoważnio-

nych do prowadzenia kontroli oraz koncentrację wła-

ściwych organów.

Podkreślić przy tym należy, że

w przedmiotowym wystąpieniu położony jest nacisk

na przeprowadzenie proponowanych zmian, w szcze-

gólności w odniesieniu do organów kontrolujących

przedsiębiorców.

Nie ulega zatem wątpliwości, że

przedmiotem ww. wystąpienia są zagadnienia doty-

czące działalności gospodarczej.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że szczegółowy

zakres działania ministra administracji i cyfryzacji

określa rozporządzenie prezesa Rady Ministrów z dnia

su działania ministra administracji i cyfryzacji (Dz. U.

Nr 248, poz. 1479).

Stosownie do postanowień § 1 ust. 2

ww. rozporządzenia do właściwości rzeczowej mini-

stra administracji i cyfryzacji należy dział: Admini-

stracja publiczna, informatyzacja, łączność, wyzna-

nia religijne oraz mniejszości narodowe i etniczne.

bliczna obejmuje sprawy: 1) administracji, w tym or-

ganizacji urzędów administracji publicznej oraz pro-

cedur administracyjnych, 2) reform i organizacji

struktur administracji publicznej, 3) zespolonej ad-

ministracji rządowej w województwie, 4) podziału

administracyjnego państwa oraz nazw jednostek

i kartograﬁi,5)zbiórekpublicznych,6)prowadzenia

rejestru podmiotów wykonujących zawodową dzia-

łalność lobbingową.

Powyższe regulacje w żadnym

ze swych postanowień nie przyznają ministrowi ad-

ministracji i cyfryzacji kompetencji do działania w za-

kresie spraw objętych przedmiotem zapytania posła

RP pana Adama Szejnfelda.

A zatem minister admi-

nistracji i cyfryzacji nie jest organem właściwym do

merytorycznego zajęcia stanowiska w sprawie.

Stosownie do postanowień art. 9 ust. 1 ww. usta-

wy o działach administracji rządowej sprawy doty-

czące działalności gospodarczej należą do działu go-

spodarki.

Ministrem kierującym działem administra-

cji rządowej: Gospodarka jest, zgodnie z § 1 ust. 2

minister gospodarki.

W świetle powyższego zatem,

podzielając w wielu miejscach pogląd wyrażony w za-

pytaniu pana posła, stwierdzić należy, że organem

właściwym w zakresie spraw objętych przedmiotem

wystąpienia, z uwagi na jego przedmiot, jest minister

gospodarki.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Włodzimierz Karpiński

Warszawa, dnia 28 sierpnia 2012 r.

Odpowiedź

stosowanych w leczeniu cukrzycy (1415)

terpelację pana Mieczysława Marcina Łuczaka, posła

piśmie z dnia 6 lipca 2012 r.

(SPS-024-1415/12), w spra-

wie cen insuliny oraz leków stosowanych w cukrzy-

cy, uprzejmie proszę o przyjęcie poniższych infor-

macji.

Polityka lekowa stanowi całokształt działań orga-

nizacyjno-prawnych, na podstawie których minister

zdrowia realizuje zadania dotyczące zagwarantowa-

nia obywatelom dostępu do skutecznych i bezpiecz-

nych produktów leczniczych oraz wyrobów medycz-

nych, przy jednoczesnym zmniejszeniu udziału pa-

cjentów w kosztach leczenia.

Ministerstwo Zdrowia

prowadzi transparentną i racjonalną politykę lekową

w oparciu o możliwości ﬁnansoweNarodowegoFun-

duszu Zdrowia oraz rekomendacje Rady Przejrzysto-

ści Agencji Oceny Technologii Medycznych.

Dla za-

pewnienia efektywności prowadzonych działań

w zakresie ﬁnansowania ze środków publicznych

technologii medycznych, na mocy ustawy z dnia 12 maja

cjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów

została powołana Komisja Ekonomiczna, której za-

daniem jest prowadzenie negocjacji cenowych oraz

monitorowanie realizacji całkowitego budżetu na re-

fundację.

Decyzje o refundacji podejmowane są w opar-

ciu o efekt końcowy negocjacji, a ocena skuteczności

technologii medycznych dokonywana jest w oparciu

based medicine).

Cukrzyca jako powszechna choroba przewlekła

stanowi szczególny przedmiot troski resortu zdro-

452

wia.

Narodowy Fundusz Zdrowia finansuje za-

równo preparaty insuliny, jak i preparaty doustne

przeciwcukrzycowe.

Koszty refundacji insulin: za-

równo pojedynczych preparatów, jak i mieszanek in-

sulinowych – krótko, średnio, długo działających,

wzrastają każdego roku (tabela 1).

Tabela 1.

Ilość wydanych opakowań oraz koszty

refundacji preparatów insuliny i preparatów przeciw-

cukrzycowych doustnych.

Ilość opakowań [mln] Koszt refundacji [mln]

insuliny

przeciw-

cukrzycowe

doustne

insuliny

przeciw-

cukrzycowe

doustne

2007 r. 5,1 20,8 498,6 128,4

2008 r. 5,4 23,3 525,8 139,1

2009 r. 5,8 17,8 562,3 125,0

2010 r. 6,0 28,4 587,7 148,2

Należy nadmienić, iż w wyniku przeprowadzo-

nych przez Komisję Ekonomiczną negocjacji ceno-

wych dla 32 produktów leczniczych zawierających

insulinę z 36 dostępnych od początku br. w ramach

listy leków refundowanych odpłatność pacjenta

uległa zmniejszeniu, w tym dla wszystkich krótko

działających analogów insuliny.

Dodatkowo zgodnie

z obwieszczeniem ministra zdrowia z dnia 28 czerw-

1 lipca 2012 r. insulina detemir oraz insulina glar-

gine objęte są refundacją we wskazaniu: cukrzyca

typ I, z odpłatnością pacjenta 30%.

Stanowi to od-

zwierciedlenie decyzji ministra zdrowia, podjętych

na skutek wniosków podmiotów odpowiedzialnych

ww. produktów leczniczych.

Przedmiotowa decy-

zja poprzedzona została pozytywną rekomenda-

cją prezesa Agencji Oceny Technologii Medycz-

nych oraz negocjacjami cenowymi Komisji Ekono-

micznej z wnioskodawcami.

Narodowy Fundusz Zdrowia finansuje zarówno

insuliny ludzkie, jak i pochodzenia zwierzęcego oraz

analogi krótko i szybko działające.

Zgodnie z art. 15

ustawy refundacyjnej minister zdrowia ustala gru-

py leków, w ramach których wyznacza podstawę

limitu finansowania.

Do grupy limitowej kwa-

lifikuje się lek posiadający tę samą nazwę mię-

dzynarodową albo inne nazwy międzynarodowe,

ale podobne działanie terapeutyczne i zbliżony

mechanizm działania.

Dlatego też insuliny za-

równo produkcji polskiej, jak i podmiotów zagra-

nicznych objęte są wspólnym limitem finansowa-

nia.

Decyzja najwłaściwszego dla pacjenta produk-

tu należy do lekarza prowadzącego.

Cena detaliczna,

wpływająca na dopłatę pacjenta do produktów

insuliny, stanowi efekt intensywnych negocjacji

cenowych Komisji Ekonomicznej z wnioskodawcami.

Pragnę zapewnić, iż ceny produktów insuliny ule-

gają obniżeniu, gdyż obejmowane są refundacją ko-

lejne generyczne leki, które wpływają na zwięk-

szenie konkurencyjności cenowej w grupie, skła-

niając podmioty odpowiedzialne do wnioskowania

o obniżkę cenową produktów ﬁnansowanychześrod-

ków publicznych.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

w sprawie ustawy o bezpieczeństwie

(1421)

Wielce Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając

na zapytanie posła na Sejm RP Mirosława Maliszew-

skiego przekazane pismem Pani Marszałek, SPS-

-024-1421/12, z dnia 6 lipca br. dotyczące warunków

produkcji i sprzedaży niektórych napojów alkoholo-

wych (cydr i perry), uprzejmie wyjaśniam, że ze wzglę-

du na powszechną dostępność na polskim rynku róż-

norodnych napojów alkoholowych, zarówno wysoko-

procentowych, jak i o niskiej zawartości alkoholu,

wszelkie inicjatywy prowadzące do zwiększenia do-

stępności alkoholu – nowych rodzajów napojów alko-

holowych, jak i nowych form sprzedaży – należy trak-

tować z dużą ostrożnością.

Dotyczy to również napo-

jów niskoprocentowych, które w potocznych opiniach

są mylnie uważane za nieszkodliwe lub szkodliwe

nieznacznie.

Tymczasem w piwie, cydrze i winie jest

ten sam alkohol etylowy działający destrukcyjnie na

centralny układ nerwowy, wątrobę i inne narządy,

zmieniający zachowania młodych ludzi i powodujący

uzależnienie.

Szanując interesy środowisk ekonomicznie zain-

teresowanych rozwojem produkcji i konsumpcji na-

pojów alkoholowych, ale mając na uwadze uwarun-

kowania zdrowotne i społeczne, należy konsekwent-

nie traktować wytwarzanie i sprzedaż alkoholu

w różnych postaciach jako działalność kontrolowaną.

Zakres i formy kontroli powinny być dostosowane do

oceny ryzyka zdrowotnego.

W obecnym stanie prawnym, art. 18

6

ustawy z dnia

Nr 70, poz. 473, ze zm.), wytwórcy win gronowych

453

skich, obrocie tymi wyrobami i organizacji rynku

wina w zakresie sprzedaży wyprodukowanego przez

siebie wina przeznaczonego do spożycia w miejscu lub

poza miejscem sprzedaży podlegają tym samym ogra-

niczeniom, co inni sprzedawcy alkoholu, tj. stoją

przed koniecznością uzyskania zezwolenia poprze-

dzonego pozytywną opinią gminnej komisji rozwią-

zywania problemów alkoholowych co do zgodności

wniosku z uchwałami rad gmin w zakresie zasad

usytuowania punktów sprzedaży napojów alkoholo-

wych oraz limitem punktów sprzedaży.

Takie roz-

wiązanie nie podważa bezpośrednio celów polityki

państwa w obszarze proﬁlaktyki i rozwiązywania

problemów alkoholowych określonych w art. 2 usta-

na zatem uznać, iż pod warunkiem zachowania ana-

logicznych wymogów dopuszczalne byłoby umożli-

wienie prowadzenia sprzedaży w gospodarstwie pro-

dukującym cydr lub perry z surowców pochodzących

z własnych upraw.

Również w zakresie nadzoru nad bezpieczeń-

stwem żywności i żywienia możliwe jest zrównanie

uprawnień wytwórców cydru i perry produkujących

te napoje w limitowanych ilościach z surowców po-

chodzących z własnych upraw co do zwolnienia z obo-

wiązku zatwierdzenia, jednakże pod warunkiem

zgłoszenia do rejestru podmiotów działających na

rynku spożywczym (zgodnie z art. 63 ust. 1 i 2 usta-

ności i żywienia), a także przy spełnieniu innych do-

tyczących wszystkich zakładów działających na ryn-

ku spożywczym norm bezpieczeństwa sanitarnego.

Prace nad wprowadzeniem stosownej zmiany

w cytowanej wyżej ustawie już się rozpoczęły.

Łączę wyrazy szacunku

Podsekretarz stanu

w woj. zachodniopomorskim (1456)

smo z dnia 10 lipca 2012 r., znak: SPS-023-1456/12,

przekazujące zapytanie pana Arkadiusza Litwińskie-

go, posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, w spra-

wie zmian w zasadach funkcjonowania Państwowej

uprzejmie informuję, co następuje.

tarno-epidemiologiczna jest jednostką budżetową

będącą podmiotem leczniczym ﬁnansowanymzbu-

dżetu państwa.

Jednocześnie w rozumieniu przepisów ustawy

siada uprawnienia podmiotu tworzącego w stosunku

miologicznej.

stwowej Inspekcji Sanitarnej państwowy wojewódzki

stracji zespolonej w województwie, a państwowy po-

wiatowy inspektor sanitarny jest organem rządowej

ściem w życie art. 5 ustawy o zmianie niektórych

le zadań administracji publicznej w województwie

(Dz. U. z 2009 r., Nr 92, poz. 753, z późn. zm.).

Biorac pod uwagę powyższe, obowiązujące prze-

pisy prawne sprawiają, że kwestie ﬁnansowo-organi-

zacyjne dotyczące wojewódzkich i powiatowych stacji

sanitarno-epidemiologicznych zostały wyłączone

z kompetencji ministra zdrowia i głównego inspek-

tora sanitarnego.

Rozważane zmiany w woj. zachodniopomorskim

poprzedzone analizą wykonaną przez zachodniopo-

morskiego państwowego wojewódzkiego inspektora

sanitarnego zgodnie z poleceniem wojewody zachod-

niopomorskiego mają na celu optymalizację działal-

ności laboratoriów do potrzeb wykonywania badań

w latach przyszłych, zgodnie z obowiązującymi ak-

tami prawnymi.

Planowane działania nie wpłyną negatywnie na

zapewnienie dostępności do badań laboratoryjnych

i pomiarów realizowanych przez stacje sanitarno-epi-

demiologiczne, a tym samym – na zapewnienie bez-

pieczeństwa sanitarno-epidemiologicznego ludności,

także w sytuacjach kryzysowych.

Pragnę poinformować również, że wszelkie zmia-

ny proponowane przez wojewodę zachodniopomor-

skiego w uzgodnieniu z zachodniopomorskim państwo-

wym wojewódzkim inspektorem sanitarnym wyma-

gają przeprowadzenia nowelizacji rozporządzenia

jących badania laboratoryjne i pomiary ze wskaza-

niem obszaru, który określa wykaz stacji sanitarno-

-epidemiologicznych wykonujących nieodpłatnie ba-

dania laboratoryjne i pomiary.

454

Jednocześnie uprzejmie informuję w odniesieniu

do poruszonej przez pana posła kwestii likwidacji sta-

cji sanitarno-epidemiologicznych na terenie woje-

wództwa zachodniopomorskiego, że zarówno mini-

ster zdrowia, jak i główny inspektor sanitarny nie

przewidują likwidacji jednostek organizacyjnych

Państwowej Inspekcji Sanitarnej.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Cezary Rzemek

Warszawa, dnia 31 lipca 2012 r.

Odpowiedź

na zapytanie posła Jarosława Tomasza Jagiełły

w sprawie lekarzy, którzy wypisują antybiotyki

z pełną odpłatnością dla pacjenta (1463)

pytanie pana Jarosława Jagiełły, posła na Sejm Rze-

czypospolitej Polskiej, przesłane przy piśmie z dnia

10 lipca 2012 r.

(SPS-024-1463/12) w sprawie refun-

dacji antybiotyków oraz możliwości poszerzenia

wskazań rejestracyjnych zawartych w charaktery-

styce produktu leczniczego uprzejmie informuję.

2001 r.

Prawo farmaceutyczne wnioski o zmianę da-

nych stanowiących podstawę wydania pozwolenia na

dopuszczenie do obrotu składa do ministra zdrowia

za pośrednictwem prezesa Urzędu Rejestracji Pro-

duktów Biobójczych podmiot odpowiedzialny.

Jest nim przedsiębiorca w rozumieniu ustawy

poz. 1280) lub podmiot prowadzący działalność go-

spodarczą w państwie członkowskim Unii Europej-

skiej lub państwie członkowskim Europejskiego Po-

rozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) strony umowy

o Europejskim Obszarze Gospodarczym, który wnio-

skuje lub uzyskał pozwolenie na dopuszczenie do ob-

rotu produktu leczniczego.

Zmiana danych stanowiących podstawę wydania

zmiana charakterystyki produktu leczniczego, na-

stępuje w drodze decyzji ministra zdrowia, ale musi

być poprzedzona stosownym wnioskiem.

Natomiast w nawiązaniu do kwestii refundacji

antybiotyków zgodnie z obwieszczeniem ministra

ze środków publicznych we wszystkich zarejestrowa-

nych wskazaniach na dzień wydania decyzji refun-

dacyjnych.

Oznacza to, iż zakres ﬁnansowaniatych

produktów nie uległ zmianie w porównaniu z rokiem

ubiegłym.

Zasadność stosowania antybiotyków opie-

ra się przede wszystkim na praktyce medycznej, w któ-

rej dane jednostki chorobowe (rozpoznane przez le-

karza prowadzącego) leczone są konkretną grupą

antybiotyków.

Ordynacja refundowanego antybioty-

ku oparta jest na obrazie klinicznym i nie musi być

poprzedzona antybiogramem.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

w sprawie ryzyka utraty wzroku

u ludzi młodych (1465)

pytanie pana posła Jarosława Tomasza Jagiełły prze-

słane przy piśmie pana marszałka Marka Kuchciń-

wodowanego wystąpieniem zespołu suchego oka pro-

szę o przyjęcie poniższego stanowiska.

Opieka zdrowotna nad dziećmi i młodzieżą za-

gwarantowana jest przepisami ustawy z dnia 27 sierp-

realizacji świadczeń oraz organizacja proﬁlaktycznej

opieki zdrowotnej nad dziećmi i młodzieżą są uszcze-

gółowione przepisami rozporządzenia ministra zdro-

ﬁlaktycznejopiekizdrowotnejnaddziećmiimłodzieżą

(Dz. U. Nr 139, poz. 1133) oraz rozporządzenia ministra

nej (Dz. U. Nr 139, poz. 1139, z późn. zm.).

Zgodnie z przywołanymi przepisami proﬁlaktycz-

ną opiekę zdrowotną nad dziećmi i młodzieżą, które

objęte są obowiązkiem szkolnym i obowiązkiem na-

uki, sprawują: lekarz podstawowej opieki zdrowotnej

na podstawie deklaracji, którą składają rodzice/opie-

kunowie prawni, lekarz dentysta oraz pielęgniarka

środowiska nauczania i wychowania albo higienistka

szkolna.

455

W załącznikach do rozporządzenia ministra zdro-

wotnej nr 1: Wykaz świadczeń gwarantowanych le-

karza podstawowej opieki zdrowotnej oraz warunki

ich realizacji i nr 4: Wykaz świadczeń gwarantowa-

nych pielęgniarki lub higienistki szkolnej udziela-

nych w środowisku nauczania i wychowania określo-

no warunki, zakres i częstotliwość badań proﬁlak-

tycznych (tzw. bilansów zdrowia) oraz testów prze-

Wśród świadczeń proﬁlaktycznych udzielanych

dzieciom znajdują się m.in. proﬁlaktyka i wczesne

wykrywanie wad wzroku.

Powyższe świadczenia pro-

ﬁlaktyczneobejmujązatem:

1) wykonywanie przez pielęgniarkę albo higienist-

kę szkolną testów przesiewowych:

a) test w kierunku wykrywania zeza (badanie

ustawienia gałek ocznych oraz badanie symetrii od-

bicia światła na rogówkach, tzw. test Hirschberga)

i skłonności do zezowania (badanie za pomocą testu

naprzemiennego zasłaniania oczu, tzw. cover test);

b) testy w kierunku wykrywania nieprawidłowej

ostrości wzroku za pomocą tablic z optotypami w po-

staci widełek w kształcie litery E (u dzieci nieczyta-

jących cyfr) lub cyfr, przy czym dzieci, które noszą

okulary, badane są wyłącznie w okularach;

c) test w kierunku wykrywania zaburzeń widzenia

barw za pomocą tablic pseudochromatycznych Ishiha-

ry – test wykonuje się u dziecka w wieku 10 lat;

2) wykonywanie przez lekarza badań:

a) badanie podmiotowe – wywiad od rodziców

z uwzględnieniem czynników ryzyka dla zdrowia i za-

chowań zdrowotnych, analiza informacji zawartej

w karcie badania proﬁlaktycznego od pielęgniarki

albo higienistki szkolnej ze szczególnym uwzględnie-

niem wyników testów przesiewowych oraz od wycho-

wawcy klasy;

b) badanie przedmiotowe z uwzględnieniem roz-

woju ﬁzycznegoipsychospołecznegoucznia(wtym:

badanie w kierunku wykrywania zeza, wykrywania

zaburzeń ostrości wzroku oraz zaburzeń widzenia

barw) w celu identyﬁkowaniaproblemówzdrowot-

nych ucznia oraz skierowania go w razie potrzeby na

badania specjalistyczne lekarskie i diagnostyczne.

Testy przesiewowe w kierunku wykrywania zeza

i skłonności do zezowania wykonywane są u dziecka

w klasie 0 (6 lub 7 lat).

Testy przesiewowe w kierun-

ku wykrywania nieprawidłowej ostrości wzroku wy-

lat) i V (12 lat) szkoły podstawowej, w klasie I gim-

nazjum (13 lat), w klasie I (16 lat) oraz ostatniej szko-

ły ponadgimnazjalnej (do ukończenia 19. roku życia).

Testy przesiewowe w kierunku wykrywania zabu-

rzeń widzenia barw wykonywane są u dziecka w kla-

zane w rozporządzeniu terminy oraz zakres proﬁlak-

tycznych badań lekarskich i testów przesiewowych

zostały uzgodnione w toku prac legislacyjnych przez

zespół ekspertów z udziałem m.in. lekarzy specjali-

stów w dziedzinie okulistyki i pediatrii.

Ponadto w opinii konsultanta krajowego w dziedzi-

nie okulistyki stwierdzono, iż populacja osób młodych

nie jest grupą narażoną na występowanie zespołu su-

chego oka, gdyż czynnikiem determinującym wystę-

powania zespołu suchego oka jest wiek i schorzenie to

dotyka przeważnie osób starszych.

U ludzi młodych

problem ten występuje rzadko, w grupie wiekowej

0–18 r. ż. wyłącznie w przypadkach wtórnych związa-

nych z chorobami miejscowymi narządu wzroku bądź

schorzeniami ogólnymi.

Zaś grupie wiekowej 19–25 r.

ż może dochodzić co prawda do przejściowych zabu-

rzeń powierzchni oka w odpowiedzi na czynniki śro-

dowiskowe, do których zaliczają się: praca przy moni-

torze komputerowym czy w klimatyzowanych pomiesz-

czeniach.

Opisywane zaburzenie szczególnie u ludzi

młodych nie może, więc być traktowane jako zaburze-

nie prowadzące do utraty wzroku.

Zatem w świetle powyższych informacji należy

stwierdzić, iż w ramach systemu ochrony zdrowia

istnieją instrumenty pozwalające na wykrywanie po-

tencjalnego ryzyka wystąpienia najpoważniejszych

schorzeń narządu wzroku u osób młodych.

Ponadto

podczas przeprowadzanego przez lekarza wywiadu

z rodzicami dziecka możliwe jest zidentyﬁkowanie

czynników mogących przyczynić się do wystąpienia

schorzeń powierzchni oka u młodej osoby i podjęcie

działań proﬁlaktycznychpoprzezstosowaniesiędo

podstawowych zasad higieny pracy wzrokowej.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Igor Radziewicz-Winnicki

Warszawa, dnia 24 sierpnia 2012 r.

Odpowiedź

ministra skarbu państwa

na zapytanie posłów Adama Kwiatkowskiego

w sprawie biletów pracowniczych w ramach

usług lotniczych wykonywanych

Szanowna Pani Marszałek!

W odpowiedzi na

pisma z dnia: 19 lipca 2012 r. znak: SPS-023-1506/

12, SPS-024-1507/12, SPS-024-1509/12, SPS-024-

-1508/12 przekazujące zapytanie pana Adama Kwiat-

kowskiego i pana Dawida Jackiewicza, posłów na

Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, po uzyskaniu stosow-

nych informacji od zarządu spółki w następujących

sprawach uprzejmie informuję, co następuje.

I. Bilety pracownicze w ramach usług lotniczych

pełnionych przez PLL LOT SA

456

Zarządzeniem prezesa zarządu z dnia 1 lutego

2012 r. wprowadzona została do stosowania instruk-

cja w sprawie uprawnień do prywatnych przelotów

pracowników i innych uprawnionych osób na połą-

czeniach PLL LOT SA oraz innych przewoźników,

z którymi PLL LOT SA podpisała umowy i na pod-

stawie uchwały IATA.

Zgodnie z tą instrukcją człon-

kowie rady nadzorczej niebędący pracownikami PLL

LOT SA nie są uprawnieni do nabywania biletów lot-

niczych na podróże prywatne na preferencyjnych wa-

runkach, a tym bardziej – członkowie rodzin człon-

ków rady nadzorczej.

W okresie przed wprowadzeniem ww. instrukcji

w wykazie osób posiadających uprawnienia do pry-

watnych przelotów na zasadach preferencyjnych

znajdowali się również członkowie rady nadzorczej

niebędący pracownikami spółki.

Członkowi rady

nadzorczej, członkom jego bliższej rodziny, konkubi-

nie oraz dzieciom konkubiny przysługiwały bilety

z taryfą: service (w ramach wolnych miejsc) na po-

łączenia krajowe lub zagraniczne PLL LOT SA bez

limitu.

Ponadto członek rady nadzorczej mógł zabrać

dwóch tzw. travel partnerów, wykorzystując na ten

cel osiem biletów w ciągu roku na połączenia krajowe

lub zagraniczne PLL LOT SA.

Dodatkowo członkowi

rady nadzorczej przysługiwało także pięć biletów

w ciągu roku z taryfą service dla dalszej rodziny na

W związku z powziętymi informacjami o możliwych

nieprawidłowościach związanych z systemem preferen-

cyjnego nabywania biletów lotniczych przez członków

rady nadzorczej spółki podsekretarz stanu w Minister-

stwie Skarbu Państwa pismem z dnia 29 listopada 2011 r.

wystąpił do Rady Nadzorczej z wnioskiem m.in. o ure-

gulowanie w formie stosownej uchwały warunków na-

bywania przez członków rady nadzorczej biletów lotni-

czych na zasadach rynkowych.

Dnia 23 lutego 2012 r.

Rada Nadzorcza PLL LOT

SA podjęła uchwałę w sprawie zasad pokrywania

przez spółkę kosztów biletów lotniczych dla człon-

ków rady nadzorczej.

Uchwała stanowi, iż spółka po-

krywa koszty biletów lotniczych wykorzystanych

przez członków rady nadzorczej związanych z udzia-

łem w pracach rady.

Członek rady nadzorczej będący

pracownikiem PLL LOT SA ma prawo nabywać bi-

lety lotnicze na zasadach przysługujących jej pracow-

nikom.

W celu racjonalizacji kosztów spółki rada nad-

zorcza zobowiązała zarząd do wykonania analizy

zasadności korzystania z preferencyjnych zasad na-

bywania biletów lotniczych przez osoby zatrudnione

w spółkach zależnych PLL LOT SA.

Ponadto zarząd

został zobowiązany do przeprowadzenia analizy za-

sadności rozliczenia członków rady nadzorczej niebę-

dących pracownikami spółki z biletów lotniczych

nabytych przez nich na preferencyjnych zasadach.

Zarząd zlecił przygotowanie opinii prawnej w tej spra-

wie, a następnie do członków rady nadzorczej, wobec

których roszczenie nie przedawniło się, wystosował

wezwania do zapłaty kwot stanowiących różnicę po-

między ceną biletów lotniczych nabytych na prefe-

rencyjnych warunkach a ceną rynkową tych biletów.

Jak poinformował zarząd spółki, część zobowiązań

została już uregulowana.

II.

Formy i koszty zatrudnienia personelu w PLL

LOT SA

Łączne koszty umów zleceń oraz umów o dzieło

zawartych przez PLL LOT SA w latach 2011–2012

kształtują się następująco: w roku 2011–2 726 701 PLN

(umowy podpisano z 214 osobami); w roku 2012

– 1 545 328 PLN (umowy podpisano ze 144 osobami).

Łączne koszty kontraktów menedżerskich kształ-

tują się następująco: w roku 2011 – 2 780 074 PLN

(kontrakty zostały zawarte z 20 osobami); w roku

2012 – 631 665 PLN (kontrakty zostały zawarte są

z 4 osobami).

Łączne koszty wynagrodzeń pracowniczych (pra-

cownicy zatrudnieni w Polsce) kształtują się nastę-

pująco: w roku 2009 – 367 369 373 PLN; w roku 2010

– 304 450 869 PLN; w roku 2011 – 269 892 564 PLN;

za sześć miesięcy roku 2012 – 137 343 368 PLN.

Fundusz bezosobowy (fundusz wynagrodzeń z wy-

łączeniem umów o pracę) w latach 2011–2012 kształ-

tuje się następująco: w roku 2011 – 5 118 043 PLN;

w roku 2012 – 1 886 983 PLN. (tabela)

W roku 2012 spółka nie planuje zmian wynagro-

dzeń.

W budżecie na 2012 r. zaplanowano natomiast

Wysokość rocznego funduszu płac

2009 2010 2011 I–VI 2012

Pełne koszty wynagrodzeń 320 588 975 266 565 749 236 469 376 117 600 466

w tym:

Wynagrodzenie zasadnicze 199 938 235 180 295 935 170 482 608 85 596 128

Dodatki funkcyjne 30 324 23 2 271 650 1 853 425 993 912

Premie i nagrody 53 828 348 32 102 658 17 717 113 9 331 504

Zmienne koszty wynagrodzeń 63 789 968 51 895 507 46 416 230 21 678 922

Składka ZUS 46 780 398 37 885 120 33 423 188 19 742 902

Pełne koszty osobowe 367 369 373 304 450 869 269 892 564 137 343 368

457

środki na awanse, będące wynikiem rocznej oceny

pracowników oraz indywidualnej oceny realizacji

zadań.

Budżet kosztów wynagrodzeń na rok 2012 został

zaplanowany na poziomie 274 903 887 PLN (w tym

wynagrodzenia zasadnicze, premie wynikające z re-

gulaminów premiowania, dodatki funkcyjne, zmien-

ne koszty wynagrodzeń, koszty składek ZUS).

III.

Funkcjonowanie prokurentów w spółce PLL

LOT SA

W listopadzie 2010 r. zarząd spółki podjął uchwa-

łę o ustanowieniu w PLL LOT SA prokury łącznej

uprawniającej do reprezentowania spółki łącznie

z członkiem zarządu.

Powołano wówczas dwóch

prokurentów.

Przyznane prokurentom dodatko-

we pełnomocnictwa upoważniają ich do:

— składania oświadczeń skutkujących bezpośrednio

w stosunkach wewnętrznych PLL LOT SA, w tym wyda-

wania pracownikom wiążących dyspozycji oraz podejmo-

wana wszelkich czynności niezbędnych do prawidłowej

realizacji obowiązków w podległym obszarze;

— reprezentowania spółki przed organami władzy

publicznej i innymi podmiotami w ramach zadań nad-

zorowanego obszaru organizacyjnego PLL LOT SA.

Prezes Zarządu PLL LOT SA powierzył prokuren-

tom zarządzanie następującymi obszarami organiza-

cyjnymi spółki: pionem sprzedaży, biurem zarządza-

nia siatką połączeń i aliansów, biurem zarządzania

wpływami, biurem cargo i poczty, biurem marketingu

i programów lojalnościowych, biurem produktu i stan-

dardów obsługi klienta, działem sprzedaży telefonicz-

nych, działem sprzedaży internetowej.

Jak wskazuje zarząd spółki zadania realizowane

przez prokurentów nie kolidują z kompetencjami po-

szczególnych członków zarządu określonymi w prze-

pisach powszechnie obowiązujących oraz aktach we-

wnętrznych PLL LOT SA.

Jednocześnie informuję, iż szczegółowe dane

w obszarze polityki zatrudnienia, w tym wysokości

wynagrodzeń, stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa

i podlegają szczególnej ochronie.

W przypadku dodat-

kowych pytań w przedmiotowej sprawie powstanie

zatem konieczność udzielenia odpowiedzi w formie

szczególnej ze względu na bezpieczeństwo przekazy-

wanych informacji.

Należy przy tym podkreślić, że kwestie operacyj-

ne, w tym dotyczące polityki zatrudnienia, prowadzo-

ne są autonomicznie przez zarząd spółki.

Zarząd po-

siada swobodę w doborze współpracowników, co prze-

jawia się w szczególności w możliwości ustanowienia

prokury jako szczególnego rodzaju pełnomocnictwa

handlowego.

Prokurenci powoływani są przez za-

rząd, a odwołani mogą zostać przez każdego z człon-

ków zarządu.

IV.

Połączenie lotnicze do Hanoi utworzone przez

PLL LOT SA

Pierwszy rejs PLL LOT SA na trasie Warszawa

– Hanoi został wykonany w dniu 13 listopada 2010 r.,

natomiast ostatni – w dniu 25 marca 2012 r.

Decyzja

o uruchomieniu tego połączenia poprzedzona zosta-

ła odpowiednimi analizami i stanowiła realizację

strategii spółki ekspansji na Daleki Wschód przy wy-

korzystaniu samolotów dalekiego zasięgu.

Uzasadnie-

niem dla rozpoczęcia tego projektu była również ko-

rzystna sytuacja konkurencyjna – brak bezpośred-

nich połączeń realizowanych przez dużych prze-

woźników z Unii Europejskiej oraz liczna społeczność

wietnamska zamieszkująca kraje Europy Środkowo-

Wschodniej.

Istotny był także czynnik sezonowo-

ści połączeń wykonywanych do Wietnamu, ponieważ

szczyt popytu przypadał na sezon zimowy, będący

dla spółki okresem zmniejszonych przychodów.

Jednak w rzeczywistości efekt realizacji ww. połą-

czenia znacznie odbiegał od założeń biznesplanu.

Przychody osiągnięte w 2011 r. były niższe od zakła-

danych o 7,6 mln PLN.

Miały na to wpływ przede

wszystkim niższy od założonego wpływ jednostkowy

oraz wskaźnik wypełnienia samolotu, o połowę niższe

przychody z tytułu cargo, a ponadto mniejsza od za-

kładanej liczba rejsów wynikająca z optymalizacji roz-

kładu (redukcje pozasezonowe), jak również ograni-

czona dostępność ﬂotydalekiegozasięgu(m.in.awa-

ryjne lądowanie Boeinga 767 w Warszawie).

Przede

wszystkim jednak wpływ na wyższe od prognozowa-

nych koszty miał drastyczny wzrost cen paliwa.

Stale pogarszający się wynik połączenia wobec

coraz trudniejszej sytuacji na rynku przewozów lot-

niczych sprawił, iż spółka podjęła decyzję o zawiesze-

niu wykonywania rejsów do Hanoi.

Za zawieszeniem

połączenia przemawiał m.in. fakt, że od marca 2013 r.

spółka do realizacji połączeń długodystansowych wy-

korzystywać będzie jedynie samoloty Boeing 787 Dre-

amliner.

Ze względu na proﬁlpasażerów,którzydo-

tychczas korzystali z połączenia do/z Hanoi, nie jest

możliwe zapełnienie klasy business oraz premium eco-

nomy w samolocie tego typu, co jest podstawą rentow-

ności ww. połączenia.

Dodatkowym powodem zawie-

szenia ww. połączenia było uruchomienie przez PLL

LOT SA lotów na trasie Warszawa – Pekin.

Ze wzglę-

du na ograniczoną ilość samolotów obecnie realizują-

cych połączenia długodystansowe nie było możliwe

zapewnienie obsługi na dwóch destynacjach.

Należy podkreślić, że poszczególne połączenia lot-

nicze poddawane są stosownym analizom zarówno

na etapie ich planowania, jak również wykonywa-

nia.

Na wniosek Ministerstwa Skarbu Państwa

przedmiotowe analizy – w tym dotyczące połączenia

do Hanoi – zostały poddane stosownemu audytowi

rady nadzorczej.

Jednocześnie informuję, iż szczegółowe dane w ob-

szarze polityki handlowej stanowią ścisłą tajemnicę

przedsiębiorstwa i podlegają szczególnej ochronie

każdej linii lotniczej.

W przypadku dodatkowych py-

tań w przedmiotowej sprawie powstanie konieczność

du na bezpieczeństwo przekazywanych informacji.

Z poważaniem

Minister

Mikołaj Budzanowski

Warszawa, dnia 31 sierpnia 2012 r.

458

Odpowiedź

ministra skarbu państwa

personelu w PLL LOT SA (1507)

Patrz odpowiedź na zapytanie nr 1506, str. 455.

Odpowiedź

ministra skarbu państwa

i Adama Kwiatkowskiego

w sprawie funkcjonowania prokurentów

w spółce PLL LOT SA (1509)

podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

w sprawie standardu postępowania

medycznego w łagodzeniu bólu porodowego

(1517)

pytanie pana posła Jerzego Ziętka, przesłane przy pi-

SPS-024-1517/12, w sprawie standardu postępowania

proszę o przyjęcie poniższego wyjaśnienia.

Aktualnie w Ministerstwie Zdrowia trwają prace

legislacyjne mające na celu wydanie rozporządzenia

ministra zdrowia w sprawie standardu postępowania

projektowanej regulacji prawnej jest zapewnienie ko-

bietom rodzącym adekwatnej do ich potrzeb opieki

medycznej w zakresie analgezji porodu, m.in. poprzez

ujednolicenie organizacji i zakresu tej opieki, ﬁnan-

sowanej ze środków publicznych.

W dniu 16 lipca br.

zakończyły się uzgodnienia zewnętrzne i konsultacje

społeczne wymienionego projektu rozporządzenia.

Do przesłanego do konsultacji projektu zostały zgło-

szone uwagi, które powodują konieczność weryﬁkacji

zapisów zawartych w przedmiotowym projekcie.

Rów-

nież zapytanie pana posła Jerzego Ziętka stanowi

przyczynek dla takiej weryﬁkacji–wzakresiezgod-

nym z zasadami legislacji.

Pragniemy przy tym po-

dziękować panu posłowi za duże zainteresowanie

działalnością resortu oraz cenne uwagi dotyczące

przedmiotu regulacji.

Odpowiadając na konkretne pytania pana posła,

informujemy, że projekt standardu postępowania me-

dycznego w łagodzeniu bólu porodowego, będący za-

łącznikiem do projektu rozporządzenia, oparty jest

na dokumencie pn. „Zasady postępowania medycz-

nego w łagodzeniu bólu porodowego”, opracowanym

przez grupę roboczą powołaną decyzją pani minister

zdrowia Ewy Kopacz w roku 2010.

Dokument opra-

cowany przez tę grupę był bardziej szczegółowy niż

wersja zawarta w projekcie rozporządzenia, szerzej

też były opisane wszystkie metody łagodzenia bólu

porodowego.

Decyzja kierownictwa Ministerstwa

Zdrowia z dnia 12 lipca 2011 r., dotycząca nadania

rangi powszechnie obowiązującego prawa „Zasadom

postępowania medycznego w łagodzeniu bólu poro-

dowego”, spowodowała konieczność dostosowania tre-

ści tego dokumentu do zakresu upoważnienia usta-

wowego oraz zasad legislacji.

W związku z tym nie-

zbędne okazało się wyeliminowanie z tekstu wszel-

kich opisów, w tym opisów metod łagodzenia bólu

oraz szeregu innych zapisów wykraczających poza

upoważnienie ustawowe.

Odnosząc się do sugestii pana posła dotyczącej

zmiany zapisu w cz.

II ust. 4 załącznika do projektu

rozporządzenia, informujemy, że intencją projekto-

dawców jest efektywne zastosowanie metod łagodze-

nia bólu adekwatnych do potrzeb kobiety rodzącej.

Intencja ta wyklucza założenie a priori, że metody

niefarmakologiczne nie przyniosą oczekiwanego efek-

tu.

Należy też brać pod uwagę konieczność uprzedniej

oceny natężenia bólu oraz zgodę kobiety rodzącej.

W odpowiedzi na pytanie, czy w skali kraju do-

stępna jest wystarczająca liczba anestezjologów i pie-

lęgniarek anestezjologicznych dla spełnienia nowych

wymogów w analgezji regionalnej porodu, informu-

jemy, że zgodnie z oceną konsultanta krajowego

ba pracujących anestezjologów stanowi odpowiednie

zabezpieczenie realizacji zaproponowanych rozwią-

padku analgezji regionalnej porodu, zgodnie z propo-

nowanymi rozwiązaniami, lekarz anestezjolog może

prowadzić więcej niż jedną analgezję porodu jedno-

cześnie.

Natomiast w podmiotach leczniczych, w któ-

rych odbywają się średnio mniej niż 2 porody na

dobę, należy zapewnić dostęp do sali porodowej leka-

rza anestezjologa w ciągu 30 minut od czasu podjęcia

decyzji o potrzebie zastosowania analgezji regional-

459

nej.

Odnosząc się do kwestii zabezpieczenia odpo-

wiedniej liczby pielęgniarek anestezjologicznych,

w związku z uwagami zgłoszonymi podczas konsul-

tacji, analizujemy celowość angażowania pielęgnia-

rek tej specjalności w opiekę nad kobietą rodzącą.

Jednym z rozważanych wariantów jest umożliwienie

położnym zdobycia kwaliﬁkacjiwzakresieanestezjo-

logii i intensywnej terapii.

Informujemy ponadto, że ze względu na stanowi-

sko Rządowego Centrum Legislacji nie jest możliwe

doprecyzowanie osób realizujących świadczenia w za-

kresie niefarmakologicznego łagodzenia bólu poro-

dowego.

Zakres kompetencji pracowników medycz-

nych zawarty jest bowiem w odrębnych przepisach,

zaś przedmiotowy standard wydany ma zostać na

z późn. zm.), zgodnie z którym minister właściwy do

nia standardy postępowania medycznego w wybra-

nych dziedzinach medycyny lub w określonych pod-

miotach wykonujących działalność leczniczą, kieru-

jąc się potrzebą zapewnienia odpowiedniej jakości

świadczeń zdrowotnych.

Zgodnie ze stanowiskiem

krajowej konsultantki w dziedzinie pielęgniarstwa

ginekologicznego i położniczego umiejętność stoso-

wania większości niefarmakologicznych metod łago-

dzenia bólu położne zyskują podczas szkoleń specja-

lizacyjnych.

Wśród wymienionych w projekcie stan-

dardu niefarmakologicznych metod łagodzenia bólu

wyjątkową pozycję zajmuje akupunktura, której wy-

konywanie wymaga szczególnych umiejętności, jed-

nakże ze względu na naukowo udowodniony fakt

skuteczności zastosowania tej metody nie można jej

było pominąć w katalogu metod wymienionych w cz.

II

ust. 1 projektu załącznika do rozporządzenia.

Informujemy również, że projekt standardu po-

stępowania medycznego w łagodzeniu bólu porodo-

wego opracowywany był przy założeniu wynikającym

z informacji Narodowego Funduszu Zdrowia, wska-

zującej, iż ﬁnansowanieporoduodbywasięwoparciu

o katalog JPG, w którym wyróżniona jest grupa N01:

poród, z wyceną 33 pkt.

W związku z pytaniami zgło-

szonymi podczas konsultacji ww. projektu wystąpili-

śmy do prezesa NFZ z prośbą o przedstawienie sta-

nowiska dotyczącego wyceny porodu.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Aleksander Sopliński

Warszawa, dnia 31 lipca 2012 r.

sekretarza stanu

w Ministerstwie Rozwoju Regionalnego

Lubelskiego Centrum Samoobrony i Fitnessu

wobec pracowników Wojewódzkiego

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pi-

smo z dnia 24 lipca 2012 r., znak: SPS-024-1523/12,

przekazane według kompetencji przez Ministerstwo

Pracy i Polityki Społecznej pismem z dnia 3 sierpnia

2012 r., do którego dołączone zostało zapytanie posła

Zbigniewa Girzyńskiego, pragnę poniżej przedstawić

stanowisko w sprawie działań podejmowanych przez

Wojewódzki Urząd Pracy w Lublinie (WUP) w odnie-

sieniu do beneﬁcjenta,LubelskiegoCentrumSamo-

obrony i Fitnessu (LCSiF), w związku z realizacją

projektu pt. „Między nadzieją a zwątpieniem – reinte-

gracja społeczna poprzez sport” współﬁnansowanego

ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego.

W reakcji na interpelację posła instytucja zarzą-

dzająca Programem Operacyjnym „Kapitał ludzki”

(IZ PO KL) zwróciła się do Urzędu Marszałkowskiego

Województwa Lubelskiego (UMWL) pełniącego funk-

cję instytucji pośredniczącej (IP) PO KL i bezpośred-

nio nadzorującego działania WUP w zakresie zarzą-

dzania środkami pochodzącymi z Europejskiego Fun-

duszu Społecznego z prośbą o ustosunkowanie się i zło-

żenie wyczerpujących wyjaśnień w tej sprawie.

Jedno-

cześnie pragnę poinformować, iż działania WUP wo-

bec beneﬁcjenta były już przedmiotem interpelacji

posłów pana Bartosza Kownackiego i pana Jarosława

Żaczka (pismo znak: SPS-023-5089/12), na którą IZ

PO KL udzieliła odpowiedzi pismem z dnia 29 czerw-

ca 2012 r., znak: DZF-III- 82240(1)-61-BG/12.

W odniesieniu do osiągnięcia przez beneﬁcjenta

założonych rezultatów w projekcie pt. „Między na-

dzieją a zwątpieniem – reintegracja społeczna po-

przez sport” na poziomie 140% IP PO KL wyjaśniła,

iż z rozliczenia projektu, czyli złożonego w dniu 30 mar-

ca 2011 r. końcowego wniosku o płatność, jednoznacz-

nie wynika, że beneﬁcjent,LCSiF,nieprzekroczył

100% wskaźników założonych we wniosku o doﬁnan-

sowanie projektu.

W ramach projektu założono gru-

pę docelową w liczbie 60 osób.

W związku z tym, że

aż 51% uczestników zrezygnowało z udziału w pro-

jekcie w trakcie jego realizacji, aby spełnić założenia

przedsięwzięcia beneﬁcjentrekrutowałkolejneosoby

na miejsce odchodzących.

Tym samym ogółem wspar-

ciem projektu objęto 91 osób, 31 z nich przerwało

swój udział w trakcie jego trwania, natomiast 60 osób

ostatecznie zakończyło uczestnictwo w projekcie, co

w konsekwencji oznacza, że beneﬁcjentosiągnąłza-

planowany wskaźnik rezultatu na poziomie 100%.

Jednocześnie informacja o osiągnięciu 140% założo-

460

nych rezultatów projektu nie znajduje potwierdzenia

w dokumentacji złożonej do WUP.

Odnośnie do stwierdzenia beneﬁcjenta,żezreali-

zował projekt trzykrotnie taniej niż inne instytucje,

WUP poinformował, że biorąc pod uwagę dane za-

warte w Krajowym Systemie Informatycznym (KSI)

SIMIK 07-13 dotyczące projektów wyłonionych do

realizacji w ramach konkursu, nr 1/POKL/7.2.1/

2009, w którym wybrana została ﬁrmaLCSiF,prze-

prowadził analizę porównawczą, z której wynika, że

średnio na jednego uczestnika projektu wydatkowa-

no kwotę w wysokości ok. 7,3 tys. zł.

W przypadku

omawianego projektu na jednego uczestnika wydat-

kowano kwotę o 4 tys. zł większą, tj. powyżej 11 tys.

beneﬁcjentzrealizowałprojekttrzykrotnietaniejniż

inne instytucje.

Ustosunkowując się do kwestii prowadzonego

przez WUP postępowania administracyjnego w spra-

wie odzyskania wydatków niekwaliﬁkowalnychwoma-

wianym projekcie, poniżej przedstawiam opis stanu

faktycznego wyjaśniający przebieg sprawy.

W dniu 24 maja 2011 r. dyrektor WUP wydał de-

cyzję skierowaną do LCSiF dotyczącą zwrotu środ-

ków w wysokości 100 351,97 zł poniesionych w ra-

mach projektu pt. „Między nadzieją a zwątpieniem

– reintegracja społeczna poprzez sport”.

Beneﬁcjent

odwołał się od ww. decyzji do IZ PO KL, ale po obo-

wiązującym terminie.

IZ PO KL w dniu 18 lipca 2011 r.

stwierdziła uchybienie terminu do wniesienia odwo-

łania, natomiast w dniu 19 lipca 2011 r. – nieważność

decyzji dyrektora WUP w Lublinie z dnia 24 maja

2011 r. w związku z faktem błędnego określenia be-

neﬁcjenta(decyzjaskierowanadospółkicywilnej,

a nie osób ﬁzycznychprowadzącychdziałalnośćgo-

spodarczą w ramach spółki cywilnej).

Następnie w dniu

27 października 2011 r. dyrektor WUP wydał ponow-

ną decyzję w sprawie dotyczącą zwrotu środków

w wysokości 100 351,97 zł wraz z odsetkami (kwe-

stionowane wydatki dotyczyły m.in. wyliczenia kosz-

tów pośrednich, braku racjonalności i efektywności

wydatku na wynajem pomieszczeń czy niekwaliﬁko-

walności części wynagrodzenia koordynatora projek-

tu).

Po odwołaniu beneﬁcjentaww.decyzjazostała

uchylona przez IZ PO KL w dniu 19 grudnia 2011 r.,

a sprawa została przekazana do ponownego rozpa-

trzenia przez WUP.

W wyniku powyższego dnia 30 mar-

ca 2012 r. wydana została trzecia decyzja w sprawie

dotycząca zwrotu środków w wysokości 39 257,18 zł.

Po odwołaniu beneﬁcjentadecyzjatazostałaczęścio-

wo uchylona przez IZ PO KL dnia 24 maja 2012 r.,

w zakresie dotyczącym zakwestionowania wynagro-

dzenia koordynatora projektu.

Pozostałe wydatki,

tj. m.in. koszty pośrednie rozliczone ryczałtem, kosz-

ty wynajmu sali wykładowej, wynagrodzenia specja-

listy ds. ewaluacji, zostały uznane za niekwaliﬁko-

walne.

Ostatecznie beneﬁcjent został zobowiązany

do zwrotu 20 575,43 zł wraz z odsetkami.

W dniu

16 lipca 2012 r. do IZ PO KL wpłynęła skarga bene-

ﬁcjentanaww.decyzjęministrarozwojuregionalne-

go z dnia 24 maja 2012 r. (znak: DZF-IV-0260-70-

-MLi/12).

W dniu 16 sierpnia 2012 r. przekazano

przedmiotową skargę wraz z aktami sprawy do Wo-

jewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Ponadto poniżej przedstawiam odpowiedzi na

wskazane w interpelacji szczegółowe pytania doty-

czące sposobu działania WUP w Lublinie.

Ad 1 i 3.

Odpowiadając na pytanie dotyczące za-

sadności ﬁnansowania pracy sześciu pracowników

WUP, pragnę zauważyć, iż IZ PO KL nie uznała ra-

żącego naruszenia prawa przez ww. osoby, a jedynie

znalazła podstawy do częściowego zakwestionowania

decyzji wydanej na skutek odwołania wniesionego

przez beneﬁcjenta.

Należymiećnawzględzieto,że

WUP nadzoruje około 700 projektów rocznie oraz

prowadzi wiele spraw związanych z odzyskiwaniem

nieprawidłowo wydatkowanych środków.

Uchylenie

danej decyzji w ramach procedury odwoławczej w ca-

łości lub w części nie oznacza, że praca poszczegól-

nych pracowników WUP została wykonana niepo-

trzebnie lub nierzetelnie, oraz nie stanowi podstawy

do uznania wynagrodzenia wypłaconego tym pra-

cownikom za niekwaliﬁkowalne.

Przepisy prawne

regulujące kwestie odzyskiwania środków nieprawi-

dłowo wydatkowanych gwarantują beneﬁcjentowi

prawo do złożenia odwołania, jak również dochodze-

nia swoich praw przed sądem, co nie oznacza, że kosz-

ty wynagrodzeń osób wykonujących zadania związa-

ne z wydaniem uchylonej w procesie odwoławczym

decyzji powinny podlegać zwrotowi.

Jednocześnie informuję, że za kwalifikowalne

w ramach pomocy technicznej PO KL mogą być

uznane wydatki poniesione na wynagrodzenia pra-

cowników, którzy wykonują zadania bezpośrednio

związane z programowaniem, zarządzaniem, wdra-

żaniem, rozliczaniem, monitorowaniem, audytem,

oceną, certyﬁkacją,kontroląorazpromocjąiinfor-

macją PO KL.

Zgodnie z zasadami realizacji pomocy

technicznej PO KL w przypadku zatrudniania per-

sonelu na podstawie stosunku pracy wydatki pono-

szone na jego wynagrodzenie są kwaliﬁkowalne,je-

żeli pracownik jest zatrudniony (lub oddelegowany)

w celu realizacji zadań związanych bezpośrednio z wdra-

żaniem PO KL, a oddelegowanie do pełnienia zadań

związanych z realizacją PO KL jest odpowiednio udo-

kumentowane zapisami w zakresie czynności służ-

bowych pracownika, opisie stanowiska pracy lub sa-

mej umowie o pracę.

Pracownicy ww. instytucji po-

średniczącej II stopnia (IP2) wykonywali i wykonują

zadania i obowiązki bezpośrednio związane z wdra-

żaniem PO KL, które zostały określone w zakresach

czynności.

Kwaliﬁkowalnośćwydatkówdotyczących

zatrudnienia pracowników WUP w ramach PT PO

KL jest przedmiotem corocznych kontroli przeprowa-

dzanych przez IP – Departament Europejskiego Fun-

duszu Społecznego Urzędu Marszałkowskiego Woje-

wództwa Lubelskiego.

W wyniku przeprowadzonych

dotychczas przez IP kontroli nie stwierdzono wydat-

ków niekwaliﬁkowalnychzwiązanychzwynagrodze-

niem personelu WUP zaangażowanego we wdrażanie

PO KL.

461

Ponadto opisany powyżej stan faktyczny, tj. po-

twierdzenie w decyzji z dnia 24 maja 2012 r. przez

ministra rozwoju regionalnego występowania wydat-

ków niekwaliﬁkowalnychwramachprojektuiorze-

czenie kwoty przypadającej do zwrotu, nie pozwala

oceniać pracy pracowników ww. IP2 w odniesieniu

do przedmiotowego projektu jako pracy zbędnej.

Na-

leży mieć też na uwadze, że praca kontrolera nie po-

lega wyłącznie na wykrywaniu środków nieprawidło-

wo wydatkowanych, ale m.in. na prowadzeniu dzia-

łań prewencyjnych, które mają na celu zminimalizo-

wanie wystąpienia ryzyka nieprawidłowości w pro-

jekcie, np. poprzez monitorowanie frekwencji uczest-

ników projektu w ramach prowadzonych zajęć.

Zatem WUP w Lublinie nie znajduje przesłanek

dla uznania kosztów pracy pracowników urzędu za-

angażowanych w sprawę jako niekwaliﬁkowalne.

Ad 2.

Odnosząc się do kwestii prowadzenia kon-

troli środków europejskich wydatkowanych przez

LCSiF, pragnę poinformować, iż WUP przeprowadził

jedną kontrolę planową na miejscu w siedzibie bene-

ﬁcjentazgodniezzałożeniamirocznegoplanukon-

troli.

Zakres kontroli obejmował kompleksową reali-

zację projektu, w tym m.in. prawidłowość rozliczeń

ﬁnansowych, poprawność dokumentacji dotyczącej

personelu projektu oraz sposób rekrutacji i kwaliﬁ-

kowania uczestników projektu.

W wyniku przepro-

wadzonych czynności kontrolnych stwierdzono niepra-

widłowości w obszarze rozliczeń ﬁnansowychipo-

prawności dokumentowania pracy personelu projek-

tu skutkujące uznaniem wydatków za niekwaliﬁko-

walne.

Ponadto, zgodnie z zasadami kontroli w ramach

PO KL, WUP przeprowadził cztery wizyty monito-

ringowe u beneﬁcjenta,wwynikuktórychstwierdził

m.in. bardzo niską frekwencję uczestników na zaję-

ciach:

— 2 osoby z 33-osobowej grupy (6% frekwencji),

— 7 osób z 27-osobowej grupy (26% frekwencji),

— dwukrotnie stwierdzono brak uczestników na

zajęciach ﬁnansowanychzprojektu(0%frekwencji).

Zatem duża częstotliwość wizyt monitoringowych

była spowodowana wykrywaniem ww. nieprawidło-

wości w organizacji szkoleń przez beneﬁcjenta.

Nale-

ży ponadto podkreślić, iż czynności kontrolne w od-

niesieniu do projektu przeprowadzone były zgodnie

ze ścieżką kontroli określoną w zasadach kontroli

w ramach PO KL, z dochowaniem terminów oraz

poszczególnych etapów czynności kontrolnych, w spo-

sób zapewniający beneﬁcjentowimożliwośćodniesie-

nia się do ustaleń zespołu kontrolującego zarówno

w trakcie czynności kontrolnych na miejscu, jak rów-

nież w trakcie formułowania zapisów informacji oraz

zaleceń pokontrolnych.

Ponadto w ocenie WUP dzia-

łania w zakresie kontroli oraz rozliczeń omawianego

projektu były prowadzone zgodnie z postanowienia-

mi umowy o jego doﬁnansowanie,dokumentamipro-

gramowymi PO KL, a w szczególności z zasadami

ﬁnansowaniaPOKLiwytycznymiwzakresiekwa-

liﬁkowaniawydatkówwramachPOKL.

Dochowy-

wano również administracyjnych terminów oraz

udzielano wyczerpujących informacji w odpowiedzi

na wszystkie składane przez beneﬁcjenta pisma.

Każda sprawa beneﬁcjentazostałaprzezWUProz-

patrzona, o czym beneﬁcjentbyłinformowany.

Dzia-

łania związane z kontrolami przeprowadzanymi

w LCSiF są działaniami standardowymi.

WUP z po-

dobną częstotliwością przeprowadzał kontrole u in-

nych beneﬁcjentówwanalogicznychsytuacjach.

Ad 4.

Odnosząc się do rzekomego trzykrotnego za-

wyżenia przez kontrolujących kwoty nieprawidłowości

z powodu błędów i braku reakcji na wyjaśnienia ze

strony beneﬁcjenta,WUPwskazał,iżzmianakwoty

przypadającej do zwrotu nie była przyczyną rzeko-

mych błędów, lecz uległa zmianie wskutek prowadzo-

nego postępowania odwoławczego, o czym LCSiF był

każdorazowo informowany.

Nie można zatem zgodzić

się z twierdzeniem beneﬁcjenta,jakobyWUPpozosta-

wał w bezczynności i nie podejmował żadnych działań

mających na celu wyjaśnienie tej kwestii.

Ad 5.

W odniesieniu do zarzutu dotyczącego nie-

dopatrzeń podczas kontroli w WUP przeprowadzanej

przez IP informuję, że zgodnie z zasadami kontroli

w ramach PO KL ww. jednostka przeprowadza co-

rocznie w podległej IP2 kontrole systemowe mające

na celu sprawdzenie prawidłowości, skuteczności

i zgodności z prawem procedur oraz funkcjonowania

systemu zarządzania i kontroli.

W związku z faktem,

że – jak wcześniej wskazano – WUP nadzoruje kilka-

set projektów rocznie, czynności kontrolne prowadzo-

ne przez IP dokonywane są w odniesieniu do losowo

wybranej próby nadzorowanych projektów.

W kon-

tekście omawianej sprawy urząd marszałkowski po-

informował, iż akurat ten konkretny projekt nie zo-

stał wytypowany do kontroli systemowej w ramach

określonej w zasadach kontroli w ramach PO KL me-

todologii doboru dokumentacji przeznaczonej do kon-

troli.

Ad 6.

Odnosząc się do zarzutu w zakresie sposobu

dokonywania zakupów artykułów biurowych przez

WUP w Lublinie, ww. IP2 wyjaśniła, że artykuły biu-

rowe zamawiane są zgodnie z przepisami ustawy

w trybie zapytania o cenę lub przetargu nieograni-

czonego.

Zastosowanie trybu zapytania o cenę było

możliwe w związku z zapisem art. 70 ww. ustawy.

W myśl tego artykułu zamawiający może udzielić za-

mówienia w ww. trybie, jeżeli przedmiotem zamówie-

lonych standardach jakościowych, a wartość zamó-

wienia jest mniejsza niż kwoty określone w przepi-

wy.

Materiały biurowe określone w specyﬁkacjach

istotnych warunków zamówienia były materiałami

typowymi, standardowymi, ogólnie dostępnymi, po-

wszechnie oferowanymi i nie miały indywidualnych

cech określonych przez zamawiającego.

Zastosowa-

nie trybu zapytania o cenę nie zakłóciło zachowania

zasady konkurencyjności, a jednocześnie miało tę za-

462

letę, że był to tryb, który pozwalał na proste, szybkie

i sprawne przeprowadzenie postępowań.

WUP wska-

zał, że dodatkowymi czynnikami zastosowania po-

wyższego trybu były wartości zamówienia mniejsze

niż kwoty wynikające z tzw. progów unijnych oraz że

oszacowania wartości zamówień dokonano zgodnie

z art. 34 i art. 35 omawianej ustawy.

Poinformowano także, że przy wyborze wykonaw-

cy WUP kierował się zawsze kryteriami oceny ofert

i nigdy nie rozpatrywał ich pod kątem przynależności

politycznych.

Na potwierdzenie prowadzenia rzetel-

nego rozeznania rynku WUP posiada stosowną do-

kumentację.

Jednocześnie IZ PO KL otrzymała informację, że

postępowania na zakup materiałów biurowych były

wielokrotnie kontrolowane, m.in. kontrolą przeprowa-

dzaną w 2010 r. przez Urząd Marszałkowski Wojewódz-

twa Lubelskiego, i żadna z tych kontroli nie stwierdzi-

ła nieprawidłowości przy realizacji zamówień.

W wyniku przeprowadzonych postępowań o udzie-

lenie zamówienia publicznego zawarto następujące

umowy:

— umowę z dnia 11 lipca 2011 r. zawartą pomiędzy

WUP w Lublinie reprezentowanym przez p.o. dyrek-

tora M. S. a ﬁrmąCartridgeControlsp.zo.o.repre-

zentowaną przez T. K. (prezesa zarządu) na dostawę

materiałów eksploatacyjnych do drukarek, kopiarek,

faksów oraz bębnów do drukarki laserowej; wartość

umowy: 43 869,18 zł (przetarg nieograniczony);

dzy WUP w Lublinie reprezentowanym przez p.o.

dyrektora M. S. a ﬁrmąBiuro-PlusL.A.

Koptyrasp.j.

reprezentowaną przez L. K. (właściciel) na dostawę

sprzętu, urządzeń i artykułów biurowych; wartość

umowy: 21 325,09 zł (przetarg nieograniczony);

dok sp. z o.o. reprezentowaną przez W. W. (zastępca

prezesa zarządu) na dostawę papieru do drukarek

i kserokopiarek; wartość umowy: 28 474,57 zł (prze-

targ nieograniczony);

— umowę z dnia 25 sierpnia 2010 r. zawartą po -

między WUP w Lublinie reprezentowanym przez

wicedyrektora S. J. a przedsiębiorstwem Annex sp. z o.o.

reprezentowanym przez W. K. (prezesa zarządu) i A. D.

(członek zarządu) na dostawę materiałów biurowo-eks-

ploatacyjnych i urządzeń biurowych; wartość umo-

wy: 319 775,91 zł (zapytanie o cenę);

— umowę z dnia 10 czerwca 2009 r. zawartą po -

dyrektora L. T. a przedsiębiorstwem Annex sp. z o.o.

-eksploatacyjnych i urządzeń biurowych; wartość

umowy: 197 416,47 zł (zapytanie o cenę).

Ponadto WUP w Lublinie wskazał, że w latach

2005–2008 na dostawę materiałów biurowo-eksplo-

atacyjnych i urządzeń biurowych zawarł umowy z na-

stępującymi wykonawcami:

— w 2008 r. z Agencją Handlowo-Usługową Wi -

dok sp. z o.o., wartość umowy: 77 427,18 zł (zapytanie

o cenę);

— w 2007 r. z Dalimex sp. z o.o., wartość umowy:

144 654,77 zł (zapytanie o cenę);

119 631,29 zł (zapytanie o cenę);

111 638,49 zł (przetarg nieograniczony);

— w 2005 r. z Polbiuro s.c. A. Górecki J. Wrońska

I. Dudek, wartość umowy: 33 544,63 zł (zapytanie

o cenę).

Podsumowując, pragnę poinformować, iż zgodnie

z wyjaśnieniami WUP w trakcie realizacji projektu

prowadzonego przez LCSiF beneﬁcjentzgłaszałlicz-

ne uwagi, a także kierował skargi do wielu organów

(w tym: regionalnej izby obrachunkowej, Minister-

stwa Rozwoju Regionalnego, prokuratury rejonowej,

Policji, Ministerstwa Finansów – Biura Dyscypliny

Finansów Publicznych, Ministerstwa Pracy i Polity-

ki Społecznej, Urzędu Zamówień Publicznych, Urzę-

du Marszałkowskiego Województwa Lubelskiego),

które nie znalazły potwierdzenia w dokumentach

związanych z realizacją projektu i zostały uznane przez

instytucje je rozstrzygające za bezzasadne i bezprzed-

miotowe.

Skargi beneﬁcjentawwiększościzawierały

zarzuty wobec dyrekcji i pracowników WUP, a nie

kwestie merytoryczne.

W ostatnim czasie do ww. IP2

wpłynęło również dziesięć pism LCSiF i Miejskiego

Klubu Sportowego „Kalina – Lublin” (w skład zarzą-

du którego wchodzą m.in. pan M. K., wspólnik LCSiF,

i pan G. A., pełnomocnik spółki).

Przedmiotowe pi-

sma WUP zakwaliﬁkowałjakoskargiwrozumieniu

art. 227 Kodeksu postępowania administracyjnego

i przesłał je zgodnie z właściwością do rozpatrzenia

przez Zarząd Województwa Lubelskiego oraz mar-

szałka województwa.

W wyniku rozpatrzenia tych

skarg na podstawie wyjaśnień i dokumentów przeka-

zanych przez WUP nie stwierdzono ich zasadności.

Z wyjaśnień WUP wynika, iż beneﬁcjentformu-

łował bezpodstawne oskarżenia o stronniczość i brak

obiektywizmu oraz poświadczanie nieprawdy, łącznie

z kierowaniem zawiadomień o podejrzeniu popełnie-

nia przestępstwa.

Pracownicy WUP w Lublinie oraz

Urzędu Marszałkowskiego Województwa Lubelskie-

go byli przesłuchiwani w charakterze świadków

przez Policję.

Sprawy kierowane do prokuratury oraz

Policji kończyły się jednak postanowieniami o odmo-

wie wszczęcia śledztwa wobec braku podstaw do ich

rozpatrywania.

WUP wskazał także, że w dniu 11 lip-

ca 2012 r. pan M. K. oraz pani B. A. prowadzący dzia-

łalność gospodarczą w formie spółki cywilnej jako

LCSiF zostali wpisani do prowadzonego przez mini-

stra ﬁnansównapodstawieart.210ust.1ustawy

rejestru podmiotów wykluczonych z możliwości otrzy-

mania środków przeznaczonych na realizację progra-

mów ﬁnansowanych z udziałem środków europej-

skich, o czym zostali poinformowani.

463

W opinii Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Lublinie

opisane powyżej działania podejmowane przez bene-

ﬁcjentamająnaceluuniknięciekonsekwencjizwro-

tu niewłaściwie wydatkowanych środków publicz-

nych, zdyskredytowanie WUP jako instytucji, zdys-

kredytowanie jego poszczególnych (wskazanych imien-

nie) pracowników, utrudnienie wykonywania prac

urzędu oraz wywarcie wpływu na decyzje wydawane

w toku prowadzonego postępowania administracyjne-

go.

WUP zapewnił, że jego działania pozostają w zgod-

ności z prawodawstwem krajowym oraz wspólnoto-

wym i podyktowane są troską o ﬁnansepubliczneoraz

prawidłowe wydatkowanie środków EFS.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Adam Zdziebło

Warszawa, dnia 24 sierpnia 2012 r.

sekretarza stanu

słane przez pana Adama Jassera, podsekretarza sta-

nu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, przy pi-

śmie z dnia 26 lipca 2012 r. (sygn.

DSPA-4811-1474-

-(1)/12) zapytanie posła na Sejm RP pana Piotra Sze-

ligi w sprawie ograniczenia zatrudnienia i oszczęd-

ności w Wielkopolskim Urzędzie Wojewódzkim (sygn.

SPS-024-1542/12) uprzejmie przedstawiam następu-

jące informacje.

Na wstępie wskazać należy, iż ruch kadrowy w Wiel-

kopolskim Urzędzie Wojewódzkim w 2011 r. przed-

stawiał się następująco:

Lata Liczba osób zatrudnionych Liczba osób zwolnionych

2011 45 48

W 2012 r. zmiany w organizacji realizacji zadań

w Wielkopolskim Urzędzie Wojewódzkim w Poznaniu

dokonane zostały w dwóch etapach w oparciu o sto-

sowne zarządzenia wojewody wielkopolskiego, a mia-

nowicie:

1) zarządzenie nr 138/12 wojewody wielkopolskie-

go z dnia 12 marca 2012 r. zmieniające zarządzenie

Wielkopolskiego Urzędu Wojewódzkiego w Poznaniu,

na mocy którego z dniem 1 lipca 2012 r. dokonano

przeniesienia zadań z delegatur urzędu do siedziby

urzędu w Poznaniu z zakresu:

— Wydziału Skarbu Państwa i Nieruchomości,

— Wydziału Infrastruktury i Rolnictwa,

2) zarządzenie nr 293/12 wojewody wielkopolskie-

go z dnia 10 maja 2012 r. zmieniające zarządzenie

skiego Urzędu Wojewódzkiego w Poznaniu, na mocy

sione zadania z delegatur urzędu do siedziby urzędu

— Wydziału Kontroli, Prawnego i Nadzoru,

— części Wydziału Spraw Obywatelskich i Cudzo -

ziemców,

— części Wydziału Polityki Społecznej.

Poza ww. działaniami z dniem 1 lipca 2012 r. do-

konano likwidacji części stanowisk pracy w Wydzia-

le Spraw Obywatelskich i Cudzoziemców w delegatu-

rach urzędu celem dostosowania zatrudnienia do

aktualnych potrzeb.

Jednocześnie uprzejmie informuję, iż wysokość

kosztów związanych z zatrudnieniem nowych pra-

cowników w 2011 r. kształtuje się następująco:

wynagrodzenia 878 965,56 zł

pochodne 150 363,20 zł

Wskazać również należy, że poziom zatrudnienia

w Wielkopolskim Urzędzie Wojewódzkim podlega

bieżącemu monitorowaniu zarówno przez dyrektora

generalnego, jak i przez Kancelarię Prezesa Rady

Ministrów, do której przesyłane są comiesięczne ra-

porty o stanie zatrudnienia w poszczególnych gru-

pach pracowniczych.

W przedmiotowych raportach

urząd zobowiązany jest także do wskazania głów-

nych przyczyn zmiany poziomu zatrudnienia w sto-

sunku do poprzedniego raportowanego okresu.

Odnosząc się do kwestii działań rządu mających

na celu wywiązanie się z obietnic zmniejszenia za-

trudnienia w administracji publicznej, pragnę wyja-

śnić, że w programie prac Rady Ministrów uwzględ-

niono opracowanie projektu założeń ustawy o zmia-

ganizacji terenowych organów administracji rządo-

wej (zwanej ustawą konsolidacyjną).

Celem projektu

jest konsolidacja części jednostek organizacyjnych

obsługujących kierowników zespolonych służb, in-

spekcji i straży oraz regionalnych dyrekcji ochrony

środowiska, tzn. włączenie ich aparatów pomocni-

czych w struktury urzędu wojewódzkiego.

Ze służb

zespolonych z konsolidacji wyłączone zostaną KW

Policji, KW PSP oraz wojewódzkie stacje sanitarno-

-epidemiologiczne.

W związku z likwidacją ww. jed-

nostek organizacyjnych w strukturze urzędu woje-

wódzkiego zostaną utworzone komórki organizacyjne

obsługujące skonsolidowane organy administracji.

W celu ułatwienia kontaktów klientów z urzędem

wojewódzkim przewiduje się, że komórki te zachowa-

ją nazewnictwo likwidowanych jednostek organiza-

cyjnych.

Proponowana w założeniach zmiana dotyczy jedy-

nie wewnętrznych procesów operacyjnych w admini-

stracji rządowej w terenie, która dla obywateli byłaby

464

dostrzegalna jedynie w postaci spodziewanej poprawy

szybkości i jakości obsługi, z uwagi na możliwość sku-

pienia działalności inspekcji na kwestiach meryto-

rycznych, gdyż zadania obsługowe zostaną przejęte

przez komórki obsługowe urzędu wojewódzkiego po

ich wzmocnieniu częścią dotychczasowych pracowni-

ków obsługowych konsolidowanych inspekcji.

Propo-

nowana zmiana w żaden sposób nie modyﬁkujezadań

merytorycznych administracji, a jedynie usprawnia

wewnętrzną organizację ich wykonywania.

Ponadto informuję, że weszła w życie przygotowa-

na w Ministerstwie Skarbu Państwa ustawa z dnia

16 marca 2012 r. o likwidacji delegatur terenowych

Nr 459).

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Włodzimierz Karpiński

sekretarza stanu

W odpowiedzi na przesłane przez pana Adama

(sygn.

DSPA-4811-1475-(1)/12) zapytanie posła na Sejm

RP pana Piotra Szeligi w sprawie ograniczenia za-

trudnienia i oszczędności w Zachodniopomorskim

Urzędzie Wojewódzkim (sygn.

SPS-024-1543/12)

uprzejmie przedstawiam następujące informacje.

chodniopomorskim Urzędzie Wojewódzkim w latach

2010–2011 przedstawiał się następująco:

Rok Liczba osób zatrudnionych Liczba osób zwolnionych

2010 141*

)

42

2011 69*

)

39

Racjonalizacja zatrudnienia w Zachodniopomor-

skim Urzędzie Wojewódzkim w Szczecinie jest pro-

cesem ciągłym.

Po likwidacji podległych gospodarstw

pomocniczych i zakładów budżetowych zadania re-

alizowane przez te jednostki przejął urząd.

W wyni-

ku powyższych zmian nastąpiło zmniejszenie zatrud-

nienia, bowiem nie wszystkim pracownikom zlikwi-

dowanych jednostek zaproponowano przejście do

pracy w urzędzie.

Stan zatrudnienia w urzędzie jest na bieżąco mo-

nitorowany.

Podejmowane są działania zmierzające

do zmniejszenia zatrudnienia uwzględniające przy

tym konieczność zapewnienia optymalnego poziomu

realizacji zadań wojewody.

Każdorazowo analizowa-

ne są powstające wakaty pod kątem celowości ich ob-

sadzenia.

Skutkiem takich działań jest decyzja o nie-

ogłaszaniu naboru na niektóre zwalniane stanowi-

ska oraz zmiana organizacji pracy w celu racjonalne-

go wykorzystania zatrudnionych pracowników.

W celu dalszej optymalizacji zatrudnienia dokona-

no w I półroczu 2012 r. zmian w strukturze organiza-

cyjnej urzędu, w wyniku których m.in. likwidowane

są stanowiska pracy (zadania likwidowanych stano-

wisk rozdzielane są na pozostałych pracowników).

Na przestrzeni ostatniego roku zlikwidowano pięć

stanowisk pracy, kolejnych 6 pracowników otrzymało

nowisk.

Do końca 2012 r. planowane jest zmniejszenie

zatrudnienia o 5% do 10% w stosunku do 2011 r.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że wysokość

cowników w 2011 r. w skali roku kształtowała się na

poziomie 1 609 685,27 zł, pochodne – 260 194,54 zł.

Powyższe koszty oprócz podstawowych składników

wynagrodzenia zawierają dodatki zadaniowe, funk-

cyjne, nagrody, nagrody jubileuszowe, dodatkowe

wynagrodzenie roczne, odprawę z tytułu likwidacji

stanowiska, odprawę emerytalną.

Wynagrodzenia 10 pracowników zajmujących nowo

utworzone stanowiska operatorów numerów alarmo-

wych ﬁnansowanesąześrodkówrezerwycelowej,

18 pracowników zostało zatrudnionych w wyniku

likwidacji gospodarstwa pomocniczego, natomiast

większość pozostałych pracowników została zatrud-

niona na wakujące stanowiska w związku z rozwią-

zaniem umowy o pracę z pracownikami poprzednio

je zajmującymi.

Należy również dodać, że poziom zatrudnienia

w Zachodniopomorskim Urzędzie Wojewódzkim pod-

lega monitorowaniu przez Kancelarię Prezesa Rady

*

)

W tym osoby przejęte w związku z likwidacją gospodarstw

pomocniczych i zakładów budżetowych na podstawie przepisów

wę o ﬁnansachpublicznych(Dz.U.

Nr157,poz.1241,zezm.).

Zlikwidowane gospodarstwa pomocnicze i zakłady budżetowe

łącznie zatrudniały 182 osoby w dniu ich likwidacji.

Spośród

zatrudnionych osób propozycje nowych warunków pracy otrzy-

mało 114 osób, z czego wynika zmniejszenie stanu zatrudnienia

o 68 osób.

Dodatkowo w 2011 r. utworzono dziesięć stanowisk operato-

rów numerów alarmowych, których wynagrodzenia ﬁnansowa-

ne są ze środków rezerwy celowej.

465

dostrzegalna jedynie w postaci spodziewanej poprawy

szybkości i jakości obsługi z uwagi na możliwość sku-

ności w Opolskim Urzędzie Wojewódzkim (sygn.

SPS-024-1549/12) uprzejmie przedstawiam następu-

jące informacje.

skim Urzędzie Wojewódzkim w 2011 r. przedstawiał

się następująco.

Wyszczególnienie 2011 r.*

)

Liczba osób zatrudnionych 35

Liczba osób zwolnionych 30

Jednocześnie uprzejmie informuję, że działania po-

dejmowane w celu zmniejszenia zatrudnienia w Opol-

skim Urzędzie Wojewódzkim to:

1) reorganizacja w urzędzie poprzez likwidowanie

niektórych stanowisk pracy, m.in. kierownik Oddziału

Obrony Cywilnej, i przekazanie zadań na samodzielne

stanowiska pracy (inspektor w Wydziale Infrastruk-

tury i Geodezji, portier, sprzątaczka, kasjer),

2) zmniejszenie wymiaru czasu pracy, tam gdzie

to możliwe (specjalista BHP), z jednoczesnym zmniej-

szeniem wynagrodzenia,

3) nieobsadzanie wakatów (obecnie w urzędzie

jest 17 wakatów),

4) okresowe przeglądy stanowisk pracy i przeno-

szenie pracowników pomiędzy oddziałami, łączenie

zadań, zwiększenie obowiązków pracownikom,

5) stosowanie awansu wewnętrznego na stanowi-

ska zwolnione przez pracowników odchodzących na

emeryturę,

6) przeprowadzanie naborów wewnętrznych w celu

obsadzania wakatów przez pracowników urzędu.

Dzięki podejmowanym działaniom, począwszy od

2010 r., sukcesywnie wzrasta liczba pracowników

zwolnionych w stosunku do przyjętych.

Poniżej przedstawiam koszty związane z zatrud-

nieniem w 2011 r. nowych pracowników (wynagro-

dzenia i ich pochodne).

Zatrudnienie następowało

w różnych miesiącach 2011 r.

Pracownicy

zatrudnieni w 2011 r.

Wynagrodze-

nie brutto

z pochodnymi

Zakładowy

fundusz

świadczeń

socjalnych

Razem

Operatorzy systemów

alarmowych

90 972,53 3000,00 93 972,53

Pozostali pracownicy 447 370,56 16 750,00 464 120,56

Razem 538 343,09 19 750,00 558 093,09

*

)

W 2011 r. w liczbie zatrudnionych ujęto 10 osób przyjętych

na stanowiska operatorów do nowo utworzonego centrum powia-

damiania ratunkowego na realizację nowych zadań wojewody

związanych z utrzymaniem i funkcjonowaniem systemu powia-

damiania ratunkowego z jednoczesnym zwiększeniem liczby eta-

tów i środków na ten cel z rezerwy celowej budżetu państwa.

466

Wskazać również należy, iż poziom zatrudnienia

w Opolskim Urzędzie Wojewódzkim podlega bieżą-

cemu monitorowaniu zarówno przez dyrektora gene-

ralnego, jak i przez Kancelarię Prezesa Rady Mini-

strów, do której przesyłane są comiesięczne raporty

o stanie zatrudnienia w poszczególnych grupach pra-

cowniczych.

W przedmiotowych raportach urząd zo-

bowiązany jest także do wskazania głównych przy-

czyn zmiany poziomu zatrudnienia w stosunku do

poprzedniego raportowanego okresu.

tu jest konsolidacja części jednostek organizacyj-

nych obsługujących kierowników zespolonych służb,

inspekcji i straży oraz regionalnych dyrekcji ochro-

ny środowiska, tzn. włączenie ich aparatów po-

mocniczych w struktury urzędu wojewódzkiego.

Ze

nitarno-epidemiologiczne.

W związku z likwidacją

ww. jednostek organizacyjnych w strukturze urzędu

wojewódzkiego zostaną utworzone komórki organi-

zacyjne obsługujące skonsolidowane organy admini-

stracji.

W celu ułatwienia kontaktów klientów z urzę-

dem wojewódzkim przewiduje się, że komórki te

zachowają nazewnictwo likwidowanych jednostek or-

ganizacyjnych.

Proponowana w założeniach zmiana dotyczy je-

dynie wewnętrznych procesów operacyjnych w ad-

ministracji rządowej w terenie, która dla obywateli

liwość skupienia działalności inspekcji na kwe-

stiach merytorycznych, gdyż zadania obsługowe

czasowych pracowników obsługowych konsolido-

wanych inspekcji.

Proponowana zmiana w żaden

sposób nie modyﬁkujezadańmerytorycznychad-

ministracji, a jedynie usprawnia wewnętrzną orga-

nizację ich wykonywania.

wana w Ministerstwie Skarbu Państwa ustawa

nowych ministra właściwego do spraw skarbu pań-

stwa (Dz. U. Nr 459).

Z poważaniem

ności w Podkarpackim Urzędzie Wojewódzkim (sygn.

SPS-024-1550/12) uprzejmie przedstawiam następu-

jące informacje.

karpackim Urzędzie Wojewódzkim w Rzeszowie

w 2011 r. przedstawiał się następująco:

Liczba osób, które

zakończyły

stosunek pracy

2011

53

w tym 11 osób do obsady nowej

komórki organizacyjnej, tj.

Wojewódzkiego Centrum

Powiadamiania Ratunkowego /

Centrum Powiadamiania

Ratunkowego

59

Poziom zatrudnienia w Podkarpackim Urzędzie

Wojewódzkim w Rzeszowie podlega bieżącemu moni-

torowaniu zarówno przez dyrektora generalnego, jak

nienia w poszczególnych grupach pracowniczych.

W przedmiotowych raportach urząd zobowiązany

Prowadzona na przestrzeni lat 2007–2012 w PUW

w Rzeszowie polityka kadrowa spowodowała stopnio-

we obniżanie poziomu zatrudnienia stałych pracow-

ników urzędu, nawet w sytuacji konieczności utwo-

rzenia w strukturach urzędu nowych komórek orga-

nizacyjnych, a co za tym idzie obsadzenia stanowisk

pracy m.in. do obsługi:

1) funduszy unijnych, tj. Programu Operacyjnego

„Pomoc techniczna” 2007–2013,

2) zadań wynikających z realizacji inwestycji dro-

gowych o priorytetowym znaczeniu dla województwa

podkarpackiego,

3) spraw z zakresu powiadamiania ratunkowego

(utworzenie Wojewódzkiego Centrum Powiadamia-

nia Ratunkowego / Centrum Powiadamiania Ratun-

kowego w Rzeszowie),

4) zadań, jakie nałożone zostały na wojewodę po-

467

kwidacji delegatur terenowych ministra właściwego

5) czy też przejęcia do wykonywania zadań z trzech

zlikwidowanych jednostek, tj. Podkarpackiego Cen-

trum Zdrowia Publicznego w Rzeszowie, Zakładu

Obsługi PUW w Rzeszowie i Wojewódzkiego Ośrodka

Informatyki – TBD w Rzeszowie.

Wymiernym przykładem działań racjonalizacyj-

nych podjętych przez dyrektora generalnego PUW

na przestrzeni lat 2010–2012 była redukcja 81 stano-

wisk pracy dokonana na etapie przejmowania przez

PUW w Rzeszowie zadań i pracowników ze zlikwido-

wanych jednostek, o których mowa wyżej.

I tak, w wy-

niku przyjętych rozwiązań organizacyjno-kadro-

wych, przejętych zostało:

1) z Podkarpackiego Centrum Zdrowia Publicz-

nego w Rzeszowie – z dniem 1 stycznia 2010 r.

– 22 osoby spośród 36 osób,

2) z Zakładu Obsługi PUW w Rzeszowie – 97 pra-

cowników spośród 159 osób, z czego z dniem 1 stycz-

nia 2010 r.

– 21 osób, a z dniem 1październia 2010 r.

– 76 osób,

3) z Wojewódzkiego Ośrodka Informatyki – TBD

cowników spośród 23 osób.

W 2010 r. likwidacji uległ zakład budżetowy pod-

porządkowany wojewodzie podkarpackiemu, tj. Re-

gionalne Centrum Szkolenia Administracji w Rze-

szowie.

Skutkiem tego procesu zwolnionych zostało

9 pracowników, którym nie zostały zaproponowane

Ponadto w PUW przeprowadzane były liczne zmia-

ny organizacyjne zmierzające do racjonalizacji za-

trudnienia.

Jako główne przedsięwzięcia skutkujące

zmniejszeniem liczby pracowników w urzędzie nale-

ży wskazać:

1) likwidację jednego posterunku PSŁ w Rzeszo-

wie w związku z racjonalizacją kosztów funkcjono-

wania tej formacji,

2) redukcję o pięć stanowisk pracy docelowej ob-

sady w komórkach urzędu ds. prowadzenia archiwum

zakładowego z powodu zmniejszenia zakresu reali-

zowanych zadań z tego obszaru,

3) przekazanie do Wojewódzkiego Szpitala Spe-

cjalistycznego w Rzeszowie zadań związanych z pro-

wadzeniem Wojewódzkiego Rejestru Nowotworów,

a co za tym idzie likwidację stanowiska pracy reali-

zującego przedmiotowe zadania,

4) dokonanie przez dyrektorów wydziałów urzędu

analizy realizowanych spraw przez podległych im

pracowników w celu zoptymalizowania stopnia wy-

konywania zadań na poszczególnych stanowiskach

pracy, efektem której było zlikwidowanie kilku sta-

nowisk pracy zarówno w grupie osób nieobjętych mnoż-

nikowymi systemami wynagrodzeń (m.in. utworzo-

nych do realizacji spraw związanych z funkcjonowa-

niem kancelarii urzędu czy też przeznaczonych do

wykonywania czynności techniczno-remontowych

w budynku urzędu), jak również w grupie członków

korpusu służby cywilnej (m.in. ds. zaopatrzenia ma-

teriałowo-technicznego przygotowań obrony cywilnej,

ds. obsługi administracyjno-gospodarczej, ds. nadzoru

nad szkoleniem kierowców i instruktorów).

Jednocześnie uprzejmie informuję, że wysokość

poniesionych przez urząd kosztów związanych z za-

trudnieniem nowych pracowników w 2011 r. wynio-

sła 828 773 zł (brutto), w tym wynagrodzenia –

705 153 zł, pochodne – 123 620 zł.

Dodam, że w ramach

tych kwot ujęte zostały środki ﬁnansowewwysoko-

ści 124 135 zł (w tym: wynagrodzenia – 105 631 zł,

pochodne – 18 504 zł) otrzymane przez urząd z re-

zerwy celowej budżetu państwa na sﬁnansowanie

wynagrodzeń kierownika WCPR/CPR w Rzeszowie

oraz operatorów numerów alarmowych zatrudnio-

nych w nowo utworzonej komórce organizacyjnej,

tj. Wojewódzkim Centrum Powiadamiania Ratunko-

wego / Centrum Powiadamiania Ratunkowego.

nienia w administracji publicznej, pragnę wyjaśnić, że

w programie prac Rady Ministrów uwzględniono opra-

cowanie projektu założeń ustawy o zmianie niektó-

renowych organów administracji rządowej (zwanej

ustawą konsolidacyjną).

Celem projektu jest konsoli-

dacja części jednostek organizacyjnych obsługujących

czenie ich aparatów pomocniczych w struktury urzę-

du wojewódzkiego.

Ze służb zespolonych z konsolidacji

wódzkie stacje sanitarno-epidemiologiczne.

W związ-

ku z likwidacją ww. jednostek organizacyjnych w struk-

turze urzędu wojewódzkiego zostaną utworzone ko-

mórki organizacyjne obsługujące skonsolidowane or-

gany administracji.

W celu ułatwienia kontaktów klien-

tów z urzędem wojewódzkim przewiduje się, że komór-

ki te zachowają nazewnictwo likwidowanych jednostek

organizacyjnych.

Proponowana w założeniach zmiana dotyczy jedy-

468

Odpowiedź

sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodarki

w sprawie nieuczciwych przedsiębiorców

w dziedzinie recyklingu (1650)

smo pana Marka Kuchcińskiego, wicemarszałka Sej-

mu RP, (pismo z dnia 27 lipca 2012 r., znak: SPS-024-

-1650/12) przy którym przekazano zapytanie posła

przekazuję następujące informacje.

Ministerstwo Gospodarki nie otrzymywało sy-

gnałów w zakresie opisywanego problemu dotyczące-

go recyklingu.

Z opisu wynika, iż sprawa dotyczy po-

Nr 177, poz. 1054), będących w kompetencji ministra

właściwego do spraw ﬁnansówpublicznych.

Należy

mieć na uwadze, że nowelizacja z 2011 r. ustawy o po-

datku od towarów zmieniła system naliczania i odli-

Wprowadzone rozwiązanie polega na przesunięciu,

kami, obowiązku rozliczenia podatku od towarów

i usług z dostawcy na nabywcę (mechanizm odwrot-

nego obciążenia, ang. reverse change).

Ponieważ ww.

ustawa nie wprowadziła ustawowej deﬁnicjipojęcia

złomu, celem rozwiania wątpliwości interpretacyj-

nych w tym zakresie doprecyzowano katalog towa-

rów, do których stosuje się mechanizm reverse char-

ge (wprowadzenie do ustawy załącznika nr 11 zawie-

rającego katalog towarów, których dostawa jest obję-

ta systemem ww. rozliczenia podatku).

Przedmioto-

wa zmiana miała na celu wyeliminowanie nieprawi-

dłowości występujących w obrocie złomem.

Zgodnie z informacją uzyskaną przez Minister-

stwo Gospodarki pod koniec lipca br. Izba Gospodar-

cza Metali Nieżelaznych i Recyklingu wystosowała

pismo do Ministerstwa Finansów, w którym zwróco-

no uwagę na wątpliwości wynikające z funkcjonowa-

nia powyższych przepisów podważające możliwość

stosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia dla

niektórych złomów.

Problem wynika z tego, że nie-

które kategorie złomów mogą nie mieścić się w kata-

logu określonym w załączniku 11 do ustawy, co unie-

możliwia stosowanie mechanizmu odwrotnego obcią-

nia podatku VAT.

Z uwagi na fakt, iż sprawa dotyczy

od towarów i usług, wiodącą instytucją w zakresie

ewentualnych zmian legislacyjnych w tym zakresie

jest Ministerstwo Finansów.

Niemniej jednak, ponie-

waż problem dotyczy przedsiębiorców, Ministerstwo

Gospodarki – w zakresie swoich kompetencji – będzie

wspierało inicjatywy mające na celu wyeliminowanie

powyższego problemu.

Z wyrazami szacunku

Sekretarz stanu

Warszawa, dnia 20 sierpnia 2012 r.

Odpowiedź

podsekretarza stanu

(1671)

z dnia 1 sierpnia 2012 r. (sygn.

SPS-024-1671/12, sygn.

SPS-024-1672/12, sygn.

SPS-024-1673/12, sygn.

SPS-

-024-1674/12, sygn.

SPS-024-1675/12, sygn.

SPS-024-

-1676/12, sygn.

SPS-024-1677/12, sygn.

SPS-024-1678/

12, sygn.

SPS-024-1679/12, sygn.

SPS-024-1680/12,

sygn.

SPS-024-1681/12) przekazujących zapytania

posła na Sejm RP pani Marzeny Machałek:

1) w sprawie rządowej pomocy w odbudowie znisz-

czeń popowodziowych oraz pomocy poszkodowanym

dla miasta Jelenia Góra na Dolnym Śląsku;

w Gryfowie na Dolnym Śląsku;

469

10) w sprawie rządowej pomocy w odbudowie

wanym w pow. zgorzeleckim na Dolnym Śląsku;

11) w sprawie rządowej pomocy w odbudowie

wanym w Wojcieszowie na Dolnym Śląsku

przesłanych przy piśmie ministra administracji

i cyfryzacji z dnia 13 sierpnia 2012 r. (sygn.

MAC-

-BM-0714-897-904;908-910/12/EW) uprzejmie przed-

stawiam następujące informacje.

Dotychczas z rezerwy celowej budżetu państwa na

wych na wniosek wojewody dolnośląskiego Minister-

stwo Spraw Wewnętrznych przekazało kwotę 1 208 000

zł na pokrycie kosztów akcji ratunkowych prowadzo-

nych w związku z powodzią w lipcu 2012 r.

Należy również wskazać, że dotychczas wojewoda

dolnośląski jako jeden z pierwszych wystąpił o przy-

znanie środków na wypłatę zasiłków celowych z re-

4 025 600 zł.

Najwięcej zasiłków w wymiarze do 6000 zł wypła-

cono w gminie Olszyna, gdzie otrzymało je 320 ro-

dzin, w łącznej wysokości 1 920 000 zł, oraz w Jele-

niej Górze, gdzie 120 rodzin otrzymało zasiłki na

kwotę 720 000 zł.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że wysokość

promes dotacyjnych przyznanych poszczególnym jed-

nostkom samorządu terytorialnego przedstawia się

następująco:

— pow. kamiennogórski: 5 900 000 zł;

— Kamienna Góra (gmina wiejska): 140 000 zł;

— Marciszów: 150 000 zł;

— pow. lubański: 9 240 000 zł (w tym 2 200 000 zł

przyznane promesą z sierpnia 2012 r. na usuwanie

skutków powodzi z lipca 2012 r.);

— Olszyna: 8 950 000 zł (w tym 6 500 000 zł przy -

znane promesą z sierpnia 2012 r.);

— Leśna: 3 700 000 zł;

— Lubań (gmina wiejska): 1 850 000 zł (w tym

— Platerówka: 250 000 zł;

— Świeradów-Zdrój: 2 300 000 zł;

— pow. złotoryjski: 1 550 000 zł (w tym 1 000 000 zł

przyznany promesą z sierpnia 2012 r.);

— Pielgrzymka: 1 700 000 zł;

— Świerzawa: 1 050 000 zł (w tym 900 000 zł

— Wojcieszów: 990 000 zł (w tym 500 000 zł przy -

— pow. lwówecki: 6 000 000 zł (w tym 4 500 000 zł

— Gryfów Śląski: 3 400 000 zł (w tym 2 400 000 zł

— Lubomierz: 350 000 zł;

— Lwówek Śląski: 1 450 000 zł;

— Mirsk: 500 000 zł;

— pow. jeleniogórski: 19 500 000 zł (w tym 12 000 000

— Karpacz: 600 000 zł;

— Kowary: 680 000 zł;

— Mysłakowice: 900 000 zł;

— Piechowice: 1 500 000 zł;

— Podgórzyn: 810 000 zł;

— Stara Kamienica: 560 000 zł;

— Szklarska Poręba: 1 500 000 zł;

— Janowice Wielkie: 4 700 000 zł (przyznane pro -

mesą z sierpnia 2012 r. po powodzi z lipca 2012 r.);

— Jelenia Góra (miasto): 700 000 zł (przyznane

promesą z sierpnia 2012 r.);

— pow. zgorzelecki: 3 200 000 zł;

— Bogatynia: 9 000 000 zł;

— Sulików: 900 000 zł;

— Zgorzelec (gmina miejska): 1 800 000 zł;

— Zgorzelec (gmina wiejska): 300 000 zł;

— Zawidów: 300 000 zł.

Łącznie wysokość tegorocznych promes dotacyj-

nych dla jednostek samorządu terytorialnego woje-

wództwa dolnośląskiego wynosi 96 420 000 zł, w tym

ok. 37 000 000 zł przyznano w związku z powodzią

Jednocześnie należy poinformować, że w dniu

8 sierpnia 2012 r. w Dzienniku Ustaw zostało ogło-

szone rozporządzenie prezesa Rady Ministrów z dnia

rek obiektów budowlanych poszkodowanych w wyni-

ku działania żywiołu od maja do lipca 2012 r.

(Dz. U.

z 2012 r., poz. 907).

Trwają również prace nad pro-

jektem drugiego rozporządzenia w tej sprawie, obej-

mującego kolejne poszkodowane gminy.

Ponadto prowadzone są prace nad projektem roz-

porządzenia Rady Ministrów w sprawie określenia

gmin poszkodowanych w wyniku wystąpienia powo-

wanych na ich terenie związanych z usuwaniem

skutków powodzi wydawanego na podstawie art. 1

nych rozwiązaniach związanych z usuwaniem skut-

ków powodzi (Dz. U. Nr 234, poz. 1385).

Wojewoda

dolnośląski zgłosił do tego rozporządzenia 7 gmin:

miasto i gmina Olszyna, miasto i gmina Gryfów Ślą-

ski, gmina Janowice Wielkie, miasto i gmina Świe-

rzawa, miasto Wojcieszów, gmina Lubań oraz mia-

sto na prawach powiatu Jelenia Góra.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Stanisław Rakoczy

Warszawa, dnia 30 sierpnia 2012 r.

470

Odpowiedź

podsekretarza stanu

Patrz odpowiedź na zapytanie nr 1671, str. 468.

Odpowiedź

podsekretarza stanu

(1676)

na Dolnym Śląsku (1679)

471

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w Wojcieszowie na Dolnym Śląsku (1681)

sekretarza stanu

(1686)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na za-

zacji Marynarki Wojennej (SPS-024-1686/12), uprzej-

Modernizacja jest procesem ciągłym, któremu pod-

legają całe Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej, w tym

Marynarka Wojenna.

Proces ten opiera się na długo-

terminowych pracach analitycznych i planistycznych

uwzględniających możliwości budżetowe państwa.

Uprzejmie informuję, że Sztab Generalny Wojska

Polskiego zgodnie z cyklem planistycznym w zakre-

sie programowania rozwoju Sił Zbrojnych Rzeczypo-

spolitej Polskiej zakończył przegląd potrzeb operacyj-

nych i jest w trakcie opracowywania „Programu roz-

woju Sił Zbrojnych w latach 2013–2022”.

Równolegle

do tego przedsięwzięcia powstała „Koncepcja rozwo-

ju Marynarki Wojennej”, w której określono zadania,

zdolności oraz najbardziej niezbędne uzbrojenie, ja-

kimi powinna dysponować Marynarka Wojenna.

Efektem ww. działań są aktualnie prowadzone

prace nad kolejną edycją programu operacyjnego po-

święconego Marynarce Wojennej pod nazwą program

operacyjny „Osiągania zdolności operacyjnej do zwal-

czania celów nawodnych, podwodnych i lądowych

oraz zwalczania zagrożenia minowego”.

Program ten

będzie zawierał szczegółowe dane dotyczące plano-

wanych zakupów sprzętu i uzbrojenia niezbędnego

do wypełniania określonych w przeglądzie potrzeb

operacyjnych zdolności wraz z pakietem szkolenio-

wym i logistycznym.

Zgodnie z zapisami zawartymi w powyższych do-

kumentach Marynarka Wojenna powinna pozyskać

do 2022 r. cztery okręty uderzeniowe, cztery śmi-

głowce w wersji zwalczania okrętów podwodnych,

dwa okręty walki minowej, okręt rozpoznania radio-

elektronicznego, okręt ratowniczy, trzy śmigłowce

ratownictwa morskiego oraz sformować Nadbrzeżny

Dywizjon Rakietowy.

Odnosząc się do pytania pana posła Józefa Rojka

w sprawie zapewnienia środków ﬁnansowychnasuk-

cesywną wymianę i remonty okrętów, informuję, że

obowiązujący „Plan modernizacji technicznej sił zbroj-

nych Rzeczypospolitej Polskiej w latach 2009–2018”

na obecnym etapie uwzględnia pozyskanie dla Mary-

narki Wojennej okrętu podwodnego oraz nowoczesne-

go niszczyciela min.

Plan ten jednakże nie obejmuje

zadań wynikających z zaakceptowanej obecnie „Kon-

cepcji rozwoju Marynarki Wojennej”, będącej kom-

pleksową analizy zadań i potrzeb Marynarki Wojennej

w horyzoncie planistycznym do 2030 r.

W związku z powyższym aktualizacja planu za-

kupów uwzględniająca wnioski ww. koncepcji zosta-

nie dokonana w ramach prac nad „Programem rozwo-

ju Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej w latach

2013–2022”, którego zakończenie zaplanowano na

koniec września br.

Należy mieć na uwadze, że inwestycje i remonty

czypospolitej Polskiej, w tym Marynarki Wojennej,

nie precyzują zasady i tryb udzielania zamówień pu-

blicznych, w tym środki ochrony prawnej i kontrolę

udzielania zamówień publicznych.

Aktualna sytuacja prawna Stoczni Marynarki Wo-

jennej SA pozwala jej na prowadzenie działalności go-

spodarczej zgodnie z posiadanymi zezwoleniami i kon-

cesjami, co umożliwia partycypację tego podmiotu

gospodarczego w modernizacji Marynarki Wojennej.

Przedstawiając powyższe wyjaśnienia, pozostaję

Warszawa, dnia 23 sierpnia 2012 r.

472

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w sprawie przerwania ﬁnansowania

przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych

-1687/12 z dnia 1 sierpnia br.) w sprawie przerwania

ﬁnansowaniaprzezMinisterstwoSprawZagranicz-

nych polskich organizacji na Wschodzie uprzejmie

informuję.

Ministerstwo Spraw Zagranicznych jest w pełni

świadome potrzeby utrzymania łączności kulturowej

państwa polskiego z Polonią i Polakami za granicą,

w tym zwłaszcza za pośrednictwem polskich mediów

działających na terenie Ukrainy, Litwy, Łotwy, Moł-

dawii, a także pozostałych obszarów zamieszkałych

przez polską diasporę.

W istocie sfera ta jest jedną

z priorytetowych dziedzin otrzymujących wsparcie

ﬁnansowezestronypaństwapolskiegozarównopo-

przez zlecenie wykonania tego zadania w procedurze

konkursowej polskim podmiotom pozarządowym, jak

i poprzez placówki dyplomatyczno-konsularne RP.

W bieżącym roku miała miejsce istotna zmiana

w sposobie ﬁnansowegowspieraniaprzezpaństwo

polskie Polonii i Polaków za granicą.

Środki, które

decyzją Sejmu RP w 2012 r. zostały przeniesione z Se-

natu RP do budżetu MSZ, są wykorzystywane na współ-

pracę z Polonią i Polakami za granicą już od pierw-

szego dnia po uchwaleniu ustawy budżetowej.

Przy-

jęcie ustawy budżetowej było punktu widzenia praw-

nych zasad funkcjonowania państwa podstawowym

wymogiem, który sankcjonował utworzenie w budże-

cie na 2012 r. rezerwy celowej pt.: Współpraca z Po-

lonią i Polakami za granicą.

Środki te zostały podzielone zgodnie z zasadami

jednoznacznie określonymi w ustawie o działalności

korzystania z ww. rezerwy celowej Ministerstwo Spraw

Zagranicznych przedstawiło plan współpracy z Polo-

nią i Polakami za granicą na 2012 r. i wskazało prio-

rytetowe zadania, które zgodnie z polityką państwa

powinny zostać z tych środków zrealizowane.

Następ-

nie ministerstwo ogłosiło publiczny konkurs dotyczą-

cy wykorzystania tych funduszy.

Przystępując do kon-

kursu, organizacje pozarządowe i inne podmioty upo-

ważnione do uczestnictwa zgodnie z ustawą o działal-

ności pożytku publicznego i o wolontariacie mogły

zgłosić swoje pomysły na wykonanie zadań.

Konkurs

opierał się na jasno określonych zasadach zapisanych

w opublikowanym regulaminie.

Pragnę podkreślić, że po jego zakończeniu i ogło-

szeniu wyników wszyscy uczestnicy zostali indywi-

dualnie powiadomieni o rezultacie swoich starań.

W efekcie szybko rozpoczętej procedury pokonkurso-

wej z przeważającą częścią krajowych organizacji po-

zarządowych już podpisano umowy, inne jeszcze do-

precyzowują swoje plany.

Zapewniam, że aktualnie nie ma opóźnień z winy

MSZ w wypłatach.

Od ogłoszenia konkursu w nowej

formule budżetu państwa do jego rozstrzygnięcia

upłynęły zaledwie dwa miesiące i kilka tygodni.

W swojej interpelacji pan poseł Rojek powołuje się

na doniesienia mediów w tej sprawie.

Niestety nie-

które z nich nie zadają sobie dość trudu, aby obiek-

tywnie i kompleksowo zbadać obowiązujący od bie-

żącego roku i określony wymogami prawa proces

konkursowego rozdziału środków ﬁnansowychbu-

dżetu państwa na rzecz aplikujących organizacji po-

zarządowych.

Dlatego też przekazywane przez media

informacje nie zawsze są w pełni rzetelne.

Ponadto

nie można także wykluczyć sytuacji, w których po-

tencjalni beneﬁcjencipomimopełnegoupublicznienia

warunków konkursu nie byli w pełni świadomi, że

nowe prawo określające zasady rozdziału środków

wymaga od nich samych, a także od ewentualnych

podmiotów pośredniczących, spełnienia określonych

wymogów formalno-prawnych.

Jak bowiem wiado-

mo, Senat był wyłączony z procedur konkursowych

wymaganych przez ustawę.

To one też jako jednostki

pośredniczące pomiędzy MSZ i organizacjami polo-

nijnymi powinny były informować zainteresowane

podmioty, w tym także polskie media na Wschodzie,

o stanie procesu pozyskania środków i ewentualnych

opóźnieniach wynikających z winy instytucji pośred-

niczących.

Jako potwierdzenie powyższej informacji należy

wskazać kilka tytułów, które otrzymały wsparcie

w kategorii polskich mediów na Wschodzie.

Należą

do nich np. „Głos znad Niemna” i „Magazyn Polski”

– 661 tys. zł, „Kurier Wileński” – 450 tys. zł, a także

„Dziennik Kijowski” – 35 tys. zł.

W przypadku gdy

podmiot pośredniczący ogranicza środki dla konkret-

nego medium, wówczas wsparcie przekazywane jest

bezpośrednio przez polskie konsulaty.

W takiej sytu-

acji był np. dwutygodnik „Dziennik Kijowski”, który

komplementarnie uzyskał środki zarówno poprzez

Fundację „Pomoc Polakom na Wschodzie”, jak i bez-

pośrednio z konsulatu RP.

Doﬁnansowaniedziałal-

ności „Monitora Wołyńskiego” odbywa się natomiast

wyłącznie poprzez Konsulat Generalny w Łucku.

Placówka otrzymała na ten cel 14 tys. euro.

Z punktu widzenia polityki państwa polskiego,

a zatem także MSZ, doﬁnansowaniemediówpolonij-

nych należy do priorytetowych dziedzin wsparcia.

W kontekście decyzji MSZ o ogłoszeniu już na począt-

ku października br. zasad ubiegania się o dotacje na

kolejny rok jesteśmy przekonani, że zainteresowane

media polonijne na Wschodzie przedstawią poprzez

polskie organizacje pozarządowe i podmioty upraw-

nione do uczestnictwa w konkursie ciekawe meryto-

rycznie i zgodne z obowiązującymi przepisami prawa

projekty.

Zostaną one podobnie jak wszystkie inne

wnioski o doﬁnansowaniezrezerwycelowejbudżetu

473

państwa pt.: Współpraca z Polonią i Polakami za gra-

nicą poddane wymaganej prawem procedurze kon-

kursowej, a jej beneﬁcjencizostanąpowiadomieni

o akceptacji wniosku tak szybko, jak tylko będzie to

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 27 sierpnia 2012 r.

Odpowiedź

Oddziału Celnego w Puławach (1710)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pi-

smo Pani Marszałek, nr SPS-024-1710/12, z dnia 3 sierp-

nia 2012 r. dotyczące zapytania pani poseł Beaty Ma-

zurek w sprawie planów likwidacji Oddziału Celnego

w Puławach, uprzejmie informuję, że obecnie nie są pro-

cedowane akty prawne zmierzające do zmiany struk-

tury organizacyjnej Służby Celnej, w tym do likwida-

cji Oddziału Celnego w Puławach.

Zawsze zmiany

w zakresie struktury poprzedzone są konsultacjami

społecznymi, a ich wynik jest brany pod uwagę przy

podejmowaniu ostatecznych decyzji.

Jednocześnie informuję, że Służba Celna na bie-

żąco prowadzi monitoring oraz analizę funkcjonowa-

nia jednostek organizacyjnych Służby Celnej.

Prze-

prowadzając powyższą analizę, bierze się pod uwagę

specyﬁkędanejjednostkipodwzględemobsługiwa-

nych przez nią podmiotów.

Na bieżąco monitoruje się

m.in.:

— liczbę dokonywanych odpraw, w tym w proce -

durze uproszczonej,

— możliwość zapewnienia przedsiębiorcom opty -

malnej obsługi celnej,

— efektywne wykorzystanie zasobów kadro -

wych,

— optymalizację wydatków i racjonalne gospoda -

rowanie przyznanymi środkami publicznymi.

Równolegle Służba Celna wprowadza szereg uła-

twień i uproszczeń dla wiarygodnych przedsiębior-

ców, tak aby konieczność załatwiania formalności

związanych z obrotem towarowym w ramach UE

oraz z krajami trzecimi była dla nich jak najmniej

uciążliwa.

Możliwość dokonywania odpraw poza od-

działem celnym, w miejscu wyznaczonym, zmniejsza

koszty związane z dostarczeniem towarów do oddzia-

łu celnego, a także umożliwia racjonalne planowanie

dostaw oraz dokonywanie odpraw eksportowych poza

godzinami pracy oddziału celnego.

Należy zaznaczyć, że zachodzące zmiany w prze-

biegu procesów biznesowych wewnątrz organizacji

przedsiębiorców wymuszają jednocześnie koniecz-

ność dokonywania zmian w podejściu Służby Celnej

do ich kontroli i obsługi.

Wprowadzenie przez Służbę

Celną systemów informatycznych, stosowanie selek-

tywnej kontroli opartej o zarządzanie ryzykiem ogra-

niczają koszty i czas dostawy towarów.

Podejście to

umożliwia racjonalne zagospodarowanie zasobów ka-

drowych i skierowanie ich w pozostałe obszary wy-

magające zintensyﬁkowaniadziałań,takiejakkon-

trola rynku.

Obecnie przepisy prawa celnego stwarzają warun-

ki dla dużej samodzielności podmiotów gospodar-

czych w zakresie obsługi celnej, skracając czas doko-

nywania odpraw celnych i ograniczając do minimum

kontakty przedsiębiorców z placówką celną.

Firmy

w wielu przypadkach nie muszą dostarczać towarów

do oddziałów celnych.

Wszystkie czynności związane

z odprawą celną dokonywane są w siedzibie ﬁrmy.

Przedstawiając powyższe, wyrażam nadzieję, iż

przekazane informacje dotyczące podejmowanych

przez Służbę Celną działań spotkają się ze zrozumie-

niem i aprobatą.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Jacek Kapica

Warszawa, dnia 23 sierpnia 2012 r.

Odpowiedź

podsekretarza stanu

i Adama Hofmana

w sprawie antypolskich ekscesów

w Irlandii Północnej, które miały miejsce

pytanie panów posłów Przemysława Wiplera i Adama

Hofmana (pismo, nr SPS-024-1718/12, z dnia 3 sierp-

nia br.) w sprawie antypolskich ekscesów w Irlandii

poniżej przedstawiam następujące informacje.

1.

Czy MSZ ma zamiar podjąć interwencję w spra-

wie palenia ﬂagRPubrytyjskichwładz?

Jeślitak,

to kiedy?

W wyniku nadesłanej przez obywatela polskiego

mieszkającego w Irlandii Północnej informacji o przy-

padkach palenia polskich ﬂagpodczasprzemarszów

474

nacjonalistów i rojalistów w dniu 11 lipca br. (jedno

zgłoszenie e-mailowe) Konsulat Generalny RP w Edyn-

burgu (KGE) podjął następujące działania:

— Przekazał informacje zawarte w zgłoszeniu

władzom miejscowym w celu poddania ich pod obra-

dy właściwego terytorialnie komitetu Policing and

Community Safety Partnerships w Belfaście, stano-

wiącego samorządowy organ konsultacyjno-doradczy

w kwestiach dotyczących bezpieczeństwa społeczno-

ści zamieszkujących Irlandię Północną.

— Powiadomił o incydencie Jerome’a Mullena,

konsula honorowego RP w Irlandii Północnej, który

ściśle współpracuje z miejscowymi organami Policji,

komitetem Policing and Community Safety Partner-

ships oraz z Polonią i Polakami zamieszkałymi w okrę-

gu urzędowania.

Konsul honorowy w swoich wypo-

wiedziach potępił incydent.

Spotkał się także z jed-

nym z liderów lojalistów w Belfaście F. Gallagherem,

który w wyniku tej rozmowy krytycznie odniósł się

do spalenia polskiej ﬂagiiwimieniuswegougrupo-

wania odciął się od tego typu chuligańskich wybry-

ków.

Protesty do władz miejscowych wystosowały rów-

nież polskie organizacje w Irlandii Północnej (w tym

pan Maciej Bator w imieniu Stowarzyszenia Polskie-

go w Irlandii Północnej).

Powyższe działania podjęte przez konsulat gene-

ralny, konsula honorowego oraz polską społeczność

doprowadziły do oﬁcjalnejwypowiedzipierwszegomi-

nistra Irlandii Północnej Petera Robinsona (Democra-

tic Unionist Party), w której potępił on spalenie pol-

skiej ﬂagiprzezulsterskichlojalistów(20lipcabr.).

W ślad za sugestią ambasador B. Tuge-Ereciń-

skiej konsul honorowy J. Mullen odbył również sze-

reg spotkań z przedstawicielami ugrupowań lojali-

stycznych i republikańskich, podczas których omó-

wiona została dalsza strategia działania i współpra-

cy władz lokalnych ze społecznością polską oraz spo-

łecznościami miejscowymi w celu zapobieżenia po-

wtórzeniu się antypolskich incydentów.

2.

Jaką wiedzą dysponuje ministerstwo na temat

antypolskich ekscesów w Irlandii Północnej w ostat-

nich latach?

Dotychczasowe interwencje KGE dotyczyły spraw

pracowniczych i przypadków nierównego traktowa-

nia Polaków przez północnoirlandzkich pracodaw-

ców.

Podejmowane są one na ogół bezpośrednio przez

konsula honorowego RP w Irlandii Północnej J. Mul-

lera, doskonale zorientowanego i ustosunkowanego

w północnoirlandzkich środowiskach politycznych

i gospodarczych.

Z informacji, które KGE uzyskuje od organów Po-

licji w Irlandii Północnej oraz bezpośrednio wpływa-

jących do placówki, wynika, że występujące w tej pro-

wincji przypadki rasistowskich zachowań wobec Po-

laków mają charakter sporadyczny.

KGE otrzymuje

rocznie nie więcej niż kilka zawiadomień dotyczących

antypolskich zachowań, przy czym każde z nich jest

dogłębnie badane i konsultowane zarówno z konsu-

lem honorowym, jak i lokalnymi instytucjami i orga-

nizacjami, a także z północnoirlandzką policją.

Ta

ostatnia na mocy obowiązującego ustawodawstwa

każdorazowo skrupulatnie analizuje przypadki za-

chowań mogących wynikać z nienawiści narodowo-

ściowej, religijnej lub rasowej i stara się na nie na-

tychmiast reagować.

Jeśli dotyczą one udowodnionej

dyskryminacji wobec polskich rodzin zajmujących

lokale socjalne, są one przenoszone do dzielnic, w któ-

rych stopień zachowań patologicznych jest niższy.

Wszystkie przypadki noszące znamiona dyskry-

minacji na tle rasowym, narodowościowym czy et-

nicznym są wnikliwie i rzetelnie badane przez pol-

skich urzędników dyplomatyczno-konsularnych, któ-

rzy również na bieżąco monitorują działalność urzę-

dów miejscowych w tym zakresie, egzekwując odpo-

wiednie traktowanie oraz należyte działania we

wszystkich sprawach, w których faktycznie bądź po-

tencjalnie zagrożone jest bezpieczeństwo Polaków.

Z posiadanych przez KGE informacji wynika, że

palenie polskich ﬂag ma charakter incydentalny.

Jego przypadki zdarzają się przy okazji rocznicy zwy-

cięstwa protestanckiego króla Wilhelma Orańskiego

nad katolickim królem Jakubem II (11 lipca lub noc

z 11 na 12 lipca).

Na stosach umieszczane są głównie

ﬂagiirlandzkie(RepublikiIrlandii)oraz–okazjonal-

nie – ﬂagaWatykanu.

ZuzyskanychprzezMSZin-

formacji wynika, że polska ﬂagabyłapalonawprze-

szłości dwukrotnie.

W opisanych powyżej sytuacjach Policja nie może

podejmować działań zmierzających do zdjęcia pol-

skich ﬂagzestosów,gdyżwkontekściehistoryczno-

-społecznych uwarunkowań panujących w Irlandii

Północnej i nadal istniejącego sporego napięcia reli-

gijno-politycznego, każda próba takiej interwencji

mogłaby spowodować eskalację problemu.

Nie byłoby

również korzystne nagłaśnianie pojedynczych przy-

padków zachowań niechętnych czy wrogich wobec

Polaków.

Odrębne zdarzenia o charakterze chuligańskim

stanowiły bójki między kibicami polskimi i północ-

noirlandzkimi przy okazji spotkania obu reprezenta-

cji piłkarskich w eliminacjach do mistrzostw świata

w 2010 r.

(Belfast, 28 marca 2009 r.).

Z rozmów prowadzonych z przedstawicielami

władz regionalnych i lokalnych w Irlandii Północnej

oraz Polakami tam mieszkającymi wynika, że głów-

ną przyczyną incydentów wymierzonych w naszych

rodaków jest ich niedostateczna wiedza na temat

przeszłości prowincji i panujących w niej podziałów.

Dotyczy to w głównej mierze Polaków nowo przyby-

łych do Irlandii Północnej.

Liczne incydenty miały

swoje źródło w fakcie wynajmu przez nich mieszkań

w tańszych dzielnicach protestanckich i nieznajomo-

ści potencjalnych występujących w nich zagrożeń

(np. pobicie Polaka ubranego w koszulkę kojarzoną

z katolikami i poparciem dla tendencji republikań-

skich, klubu Celtic Glasgow w dzielnicy protestanc-

kiej).

Polacy bywają obiektem ataków z racji kojarze-

nia ich z wyznaniem rzymsko-katolickim, co bywa

błędnie automatycznie przekładane na ich rzekome

475

poparcie dla idei republikańskich.

Polacy oraz pol-

skie stowarzyszenia zajmują wobec konﬂiktuwIr-

landii Płn. neutralne stanowisko.

Może to potwier-

dzić opinia oﬁcerałącznikowegopolicjiwAmbasadzie

RP w Londynie, który z odpowiednimi władzami pro-

wincji współpracował jedynie w przypadkach prze-

stępstw kryminalnych popełnionych przez Polaków

lub Polaków poszukiwanych listem gończym.

3.

Czy MSZ próbowało przeciwdziałać antypol-

skim nastrojom, które miały miejsce w ostatnich la-

tach?

Jeśli tak, to w jaki sposób?

Ambasada, KGE i Instytut Kultury Polskiej w Lon-

dynie (IKP) aktywnie współpracują z władzami i or-

ganizacjami lokalnymi (Northern Ireland Council for

Ethnic Minorities, Policing and Community Safety

Partnerships, Equality Commission) oraz Policją,

a także utrzymują kontakty z rządem Irlandii Pół-

nocnej.

Sytuacja społeczno-ekonomiczna Polaków

w prowincji i ich integracja ze społecznością lokalną

każdorazowo stanowiła istotny przedmiot rozmów

ambasador B. Tuge-Erecińskiej z przedstawicielami

samorządu Irlandii Północnej podczas jej wizyt

w marcu 2009 r. i listopadzie 2011 r. (w gronie roz-

mówców znaleźli się: pierwszy minister północnoir-

landzkiego samorządu, zastępca pierwszego mini-

stra, członkowie samorządu, kierownictwo oraz de-

putowani do północnoirlandzkiego zgromadzenia

parlamentarnego – Stormontu, władze Belfastu, do-

wództwo Policji).

Konsul generalny T. Trafas co najmniej raz w roku

spotyka się z burmistrzem Belfastu, a przy okazji

comiesięcznych wizyt konsularnych w Irlandii Pół-

nocnej organizowane są spotkania z przedstawicie-

lami Policji (w jej szeregach służą również Polacy),

podczas których konsul informowany jest o bieżących

kwestiach dotyczących naszych obywateli.

Ważną

rolę w kształtowaniu pozytywnej dla Polski opinii

publicznej odgrywa konsul honorowy RP J. Mullen

powołany w 2008 r., który ściśle współpracuje z pla-

cówką we wszystkich zagadnieniach z zakresu opie-

ki konsularnej.

Wśród działań, w które obecnie zaangażowana

jest Ambasada RP w Wielkiej Brytanii, mających

wpływ na utrwalanie pozytywnego wizerunku Polski

i Polaków w Zjednoczonych Królestwie warto wymie-

nić stworzenie strony internetowej: Polonia Action

Group against Racism (http://www.pagar.org.uk) po-

wołanej przez stowarzyszenie Polish Media Issues

w celu monitorowania przygotowań oraz przebiegu

olimpiady w Londynie w kontekście bezpieczeństwa

oraz ewentualnych aktów agresji wobec Polaków na

terytorium Wielkiej Brytanii.

W dalszej perspekty-

wie strona ma być portalem służącym integracji Po-

laków w Zjednoczonym Królestwie oraz promocji ich

pozytywnego wizerunku.

Placówka popiera również projekty inicjowane

i realizowane przez władze lokalne, w tym przepro-

wadzony w latach 2010–2011 r. program Unite aga-

inst Hate, którego koordynację powierzono mieszka-

jącej na stałe w Irlandii Płn. pani Ewie Grosman,

oraz realizowany do ubiegłego roku edukacyjny pro-

gram Thin End of the Wedge, który porusza kwestie

zachowań rasistowskich na przykładzie Holokaustu

jako ekstremalnego ich przejawu (w jego ramach zor-

ganizowane zostały wizyty studyjne w muzeum

w Oświęcimiu).

Ponadto ambasada RP wykupiła usługę monito-

rowania mediów lokalnych oraz prasy popularnej

w celu badania nastrojów społecznych w stosunku do

Polaków oraz szybkiego reagowania w sprawach pod-

noszonych przez te media.

Stosowne informacje prze-

syłane są na bieżąco do wszystkich polskich konsu-

lów w Wielkiej Brytanii.

4.

Czy MSZ zna przyczyny malejącej liczby Pola-

ków w Irlandii Północnej?

Bazując na danych posiadanych przez KGE, nie

można mówić o dużej zmianie w liczebności Polonii

w Irlandii Północnej.

Nieznaczne zmniejszenie liczby

polskich obywateli osiadłych w Irlandii Północnej,

które zostało odnotowane także w Szkocji czy Anglii,

wynika głównie z kryzysu gospodarczego w Wielkiej

Brytanii oraz jego konsekwencji, w tym zwłaszcza

bezrobocia.

Nakłada się on na utrudnienia w codzien-

nym funkcjonowaniu wynikające z konﬂiktureligij-

no-politycznego nadal odczuwalnego w Irlandii Płn.

Znaczną rolę odgrywa także atrakcyjność wyjazdu

do sąsiedniej Irlandii (łatwiejsze w porównaniu do

brytyjskich procedury uzyskania obywatelstwa, obej-

mujące także osoby przebywające w Irlandii Północ-

nej, dobre zaplecze socjalne).

Z drugiej strony znaczą-

ca liczba wydawanych przez placówkę paszportów dla

dzieci (ok. 3000 rocznie) świadczy o planach ustabi-

lizowania sytuacji rodzinnej i długoterminowego po-

zostania w Irlandii Płn. ze strony przebywających

tam rodaków.

W świetle ostatnich szacunków MSZ liczba Pola-

ków zamieszkujących Irlandię Północną przekracza

25 tys. osób.

Tym samym posiadają oni status naj-

liczniejszej grupy etnicznej w tej części Zjednoczone-

go Królestwa, co jednak w myśl brytyjskiego prawa

nie pociąga za sobą szczególnych praw dla społeczno-

ści polskiej.

Największe skupiska naszych rodaków

znajdują się obecnie w Belfaście (ok. 8 tys.), Newry

(ok. 5 tys.), Londonderry i Dungannon (każde ok. 2,5

tys.).

Dopiero przeprowadzony w 2011 r. spis ludno-

ści, którego całościowe wyniki nie są jeszcze dostęp-

ne, pokaże, jak faktycznie wyglądają statystyki doty-

czące osiadłych w Irlandii Północnej Polaków.

W kontekście najnowszej fali polskiej emigracji po

2004 r. należy mieć na uwadze, że związana ona była

przede wszystkim z czynnikami ekonomicznymi,

w tym z możliwością znalezienia lepiej płatnej pracy,

chęcią zrobienia kariery, zwiększenia umiejętności

zawodowych czy uzyskania lepszych warunków by-

towych dla rodziny.

Załamanie się północnoirlandz-

kiego rynku pracy w wyniku kryzysu z 2008 r. spo-

wodowało, że przestała istnieć główna przyczyna

decyzji pracowników z Polski o osiedlaniu się w tym

miejscu.

Utrzymująca się trudna sytuacja gospodar-

cza prowincji przejawiająca się gwałtownym wzro-

476

stem bezrobocia, zwłaszcza w sektorach najczęściej

wybieranych przez Polaków, przyczyniła się zarówno

do spadku chętnych do przyjazdu, jak i do odpływu

polskich obywateli z Irlandii Północnej.

Część mi-

grantów przeniosła się do innych regionów Wielkiej

Brytanii, część powróciła do Polski lub też wybrała

inne państwa członkowskie UE/EOG oraz dalsze

kraje (szczególnie Norwegię i Australię).

Warto zauważyć, że aktualne wskaźniki makro-

ekonomiczne Irlandii Północnej pozostają najsłabsze

dla całej Wielkiej Brytanii.

Wzrost gospodarczy oraz

popyt wewnętrzny w wyniku kryzysu gospodarczego

znacznie się skurczyły.

Od II kwartału 2007 r. nastą-

pił gwałtowny spadek produktu krajowego prowincji,

a w 2009 r. gospodarka Irlandii Płn. wpadła w recesję

(spadek PKB o 6,5%).

Sytuacja w 2010 r. była lepsza

– PKB wzrósł prawie o 4% i utrzymywał się na tym

poziomie, z lekką tendencją malejącą, praktycznie do

końca roku.

Od trzeciego kwartału 2011 r. nie odno-

towano jednak wzrostu, a w 2012 r.

PKB znowu zma-

lał o 0,8%.

Ponadto sektor prywatny nie rozwija się ze

względu na niski popyt wewnętrzny oraz słabe poczu-

cie stabilności i pewności inwestorów.

Ocenia się, że w latach 2000–2010 do Irlandii Płn.

przybyło prawie 122 tys. obcokrajowców.

Największa

fala imigracji miała miejsce w 2007 r.

(32 tys. osób).

Pomiędzy majem 2004 r. a marcem 2011 r. w północ-

noirlandzkim Worker Registration Scheme zareje-

strowanych było proporcjonalnie o 25% więcej oby-

wateli krajów grupy A8 (obejmującej Polskę) niż

wa tych osób (55,2% – 23 465 osób) posiadała obywa-

telstwo polskie.

W 2010 r. ponad 40% cudzoziemców

wynajmujących mieszkania w Irlandii Północnej sta-

nowili Polacy, wyprzedzając Portugalczyków (19%)

i Litwinów (13%).

Natomiast od 2008 r. w imigracji

do Irlandii Płn. utrzymuje się trend spadkowy.

W czerw-

cu 2010 r. całkowita zarejestrowana liczba osób przy-

jeżdżających wyniosła jedynie 590 (dla porównania,

w latach 2005–2007 wynosiła ona ok. 8–9 tys. rocz-

nie).

Eksperci przewidują utrzymanie się trendu

spadkowego i saldo migracji – z 1000 osób w 2012 r.

do 0 w 2016 r.

5.

Czy polska dyplomacja wspiera Polonię brytyj-

ską w przełamywaniu stereotypów na temat Pola-

ków?

Jeśli tak, to w jaki sposób?

Zarówno KGE, jak i IKP w Londynie oraz Insty-

tut Adama Mickiewicza (IAM) od lat wspierają liczne

programy i projekty promocyjne, edukacyjne i infor-

macyjne realizowane we współpracy z Polonią, ma-

jące na celu przybliżenie społeczności lokalnej wiedzy

na temat polskiej kultury i historii.

Polskie organizacje mogą ubiegać się o wsparcie,

także ﬁnansowe,naszejambasadywzwiązkuzreali-

zacją projektów z zakresu dyplomacji publicznej i kul-

turalnej.

Mogą one również występować do MSZ o ﬁ-

nansowanie w ramach ogłaszanych konkursów.

War-

to podkreślić, że organizacje reprezentujące mniej-

szości etniczne i narodowe mają także możliwość

ubiegania się o środki od władz lokalnych.

W zakre-

sie kształtowania wizerunku Polski i Polaków w Wiel-

kiej Brytanii obiecująca jest wzmiankowana już

współpraca z organizacją Polish Media Issues.

Jedną z organizacji polonijnych, z którymi współ-

pracuje polska placówka, jest Stowarzyszenie Polskie

w Irlandii Północnej.

Do końca 2011 r. otrzymywało

ono również środki z Biura Pierwszego Ministra w Ir-

landii Północnej.

Zostały one wstrzymane ze względu

na zastrzeżenia władz północnoirlandzkich co do spo-

sobu zarządzania stowarzyszeniem i przyznanymi

funduszami.

Jeżeli stowarzyszenie wprowadzi sto-

sowne procedury wydatkowania środków i zarządza-

nia, to bardzo prawdopodobne jest przywrócenie do-

ﬁnansowania.

Poparcieipomocuzyskująlicznemniej-

sze wydarzenia i imprezy inicjowane i prowadzone

przez polskie szkoły sobotnie.

W Irlandii Płn. oprócz

zajęć lekcyjnych dla uczniów z polskich rodzin orga-

nizują one liczne dni otwarte i imprezy integracyjne,

na które zapraszana jest społeczność lokalna.

Pozytywnie odbierane przez publiczność i kryty-

ków w Wielkiej Brytanii są polskie wydarzenia kul-

turalne.

Największym w ostatnim latach wydarze-

niem w dziedzinie kultury był Polska!

Year (2009–

–2010), który miał na celu przybliżenie brytyjskiej

publiczności najciekawszych dokonań polskiej kultu-

ry i twórczości sześciu najwybitniejszych polskich

artystów (ogółem 255 projektów na terytorium całej

Wielkiej Brytanii).

W realizację wielu projektów w jego

ramach zaangażowana była Polonia i organizacje po-

lonijne.

Polacy obecni byli na najważniejszych sce-

nach, salach koncertowych i kinowych Londynu,

tanii.

Warto odnotować, że w Irlandii Północnej zreali-

zowany został w ramach Polska!

Year odrębny pro-

gram obejmujący premierę ﬁlmu„Katyń”Andrzeja

Wajdy, koncerty muzyki K. Szymanowskiego pod ba-

tutą M. Dworzyńskiego w ramach Belfast Festival at

Queens, a także przedsięwzięcia w ramach Tygodnia

Kultury Polskiej – sztandarowej cyklicznej imprezy,

w Irlandii Płn. miały z kolei miejsce przegląd Polska

Folk w ramach Tygodnia Kultury Polskiej, wystawy

polskich artystów i koncerty muzyki F. Chopina w wy-

konaniu młodego polskiego pianisty Bartosza Thiede

w Newry Arts Centre, a także warsztaty Polish Cul-

ture Day w Derry.

W 2012 r. odbyły się koncerty Vil-

lage Kollektiv oraz Street eXperience Day zorgani-

zowany przez Stowarzyszenie Polskie w Irlandii Pół-

nocnej przy wsparciu placówki, którego głównym

zadaniem było pokazanie Polski jako kraju nowocze-

snego, dynamicznie rozwijającego się i podążającego

za aktualnymi trendami.

W roku 2012 Instytut Adama Mickiewicza we

współpracy z Instytutem Polskim w Londynie oraz

Konsulatem Generalnym RP w Edynburgu realizuje

program Polska Arts in Edinburgh przygotowany

w ramach Olimpiady Kulturalnej.

Jest to największa

477

po Polska!

Year prezentacja polskiej kultury w Wiel-

kiej Brytanii w ostatnich latach.

Placówka oraz organizacje polonijne przedsię-

wzięły również szereg wspólnych inicjatyw o charak-

terze promocyjnym w ramach tegorocznych igrzysk

olimpijskich i paraolimpijskich w Londynie.

Polonia brytyjska pozostaje bardzo istotnym i ce-

nionym partnerem polskich placówek w Wielkiej Bry-

tanii w zakresie przełamywania stereotypów i kształ-

towania pozytywnego wizerunku Polski i Polaków.

W tym kontekście warto przywołać badanie wizerun-

kowe Instytutu Spraw Publicznych z 2010 r. współ-

ﬁnansowaneprzezMSZ,którewykazało,żePolacy,

jako sumienni i profesjonalni pracownicy, cieszą się

wśród Brytyjczyków dobrą opinią.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 24 sierpnia 2012 r.

podsekretarza stanu

(1721)

sma z dnia 3 sierpnia 2012 r. (sygn.

SPS-024-1721/12)

ra Dunina w sprawie zamieszczania informacji o po-

siadanej grupie krwi w dowodzie osobistym uprzej-

mie przedstawiam następujące informacje.

Ministerstwo Spraw Wewnętrznych rozważało

możliwość zamieszczenia informacji o posiadanej gru-

pie krwi w dowodzie osobistym.

Kwestia ta została

jednak zakwestionowana przez ministra zdrowia.

Na-

leży bowiem wskazać, że informacja o grupie krwi

powinna być zamieszczana w dowodzie osobistym przez

uprawnionego pracownika służby zdrowia.

Tymcza-

sem wnioski o wydanie dowodu osobistego obsługi-

wane są w systemach komputerowych przez pracow-

ników urzędu obsługującego organ gminy, a doku-

menty personalizowane centralnie, co uniemożliwia

zamieszczenie w dokumencie przedmiotowych infor-

macji przez pracownika służby zdrowia w dowolnym

momencie.

Jak słusznie wskazano w wystąpieniu, konse-

kwencje w przypadku błędnego wpisania grupy krwi

skorygowania tego błędu byłyby poważniejsze w skut-

kach dla posiadacza dokumentu niż brak wpisu o gru-

pie krwi.

Należy zauważyć, że nawet weryﬁkacja

wpisu o grupie krwi nie wyeliminuje wszystkich błę-

dów w tym zakresie.

Ponadto pragnę wyjaśnić, że podczas prac nad

stych (Dz. U. Nr 167, poz. 1131) szeroko dyskutowano

o kwestii grupy krwi w elektronicznym dowodzie oso-

bistym, nie przesądzając ostatecznie o zamieszczaniu

tej informacji w dokumencie.

Mocą art. 13 ust. 1 pkt 5

ww. ustawy pozostawiono przestrzeń dla ministra

zdrowia na dane służące do wykorzystania dowodu

osobistego jako karty ubezpieczenia zdrowotnego,

pozostawiając do decyzji resortu zdrowia, jakie infor-

macje ostatecznie znajdą się w tej przestrzeni.

W wyniku rekomendacji Komitetu Rady Mini-

strów do Spraw Cyfryzacji w sprawie przesunięcia

terminu wdrożenia elektronicznych dowodów osobi-

stych minister spraw wewnętrznych podjął decyzję

o zmianie ustawy o dowodach osobistych.

Obecnie

w MSW trwają prace nad zmianą ww. ustawy zakła-

dające m.in. rezygnację z warstwy elektronicznej do-

kumentu.

Konsekwencją powyższego będzie usunię-

wodach osobistych przestrzeni przeznaczonej dla

ministra zdrowia na zamieszczenie danych służących

do wykorzystania dowodu osobistego jako karty

ubezpieczenia zdrowotnego.

Powyższe oznacza, że Ministerstwo Spraw We-

wnętrznych nie przewiduje podczas prac związanych

ze zmianą ustawy o dowodach osobistych poszerza-

nia zakresu danych w dowodzie osobistym o infor-

macje dotyczące grupy krwi jego posiadacza.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Roman Dmowski

Warszawa, dnia 27 sierpnia 2012 r.

w sprawie doprecyzowania przepisów

związanych z publikacją oświadczeń

majątkowych i innych ważnych dokumentów

wie doprecyzowania przepisów związanych z publi-

kacją oświadczeń majątkowych i innych ważnych do-

kumentów w Biuletynie Informacji Publicznej (sygn.

478

SPS-024-1722/12) uprzejmie przedstawiam następu-

jące informacje.

Samorządowe przepisy ustrojowe wskazują, że

jawne informacje zawarte w oświadczeniach mająt-

kowych są udostępniane w Biuletynie Informacji Pu-

Nr 112, poz. 1198, z późn. zm.), vide np. art. 24i ust. 3

zm.).

Artykuł 3 ust. 2 ww. ustawy o dostępie do in-

formacji publicznej statuuje uprawnienie po stronie

każdego zainteresowanego do niezwłocznego uzyska-

nia informacji publicznej zawierającej aktualną wie-

dzę o sprawach publicznych jako de facto istotny ele-

ment treści prawa do informacji publicznej.

W kolej-

nych przepisach analizowanej ustawy ustawodawca

rezerwuje termin: niezwłocznie/bez zbędnej zwłoki,

dla informacji publicznej, która nie została udostęp-

niona w Biuletynie Informacji Publicznej (vide odpo-

W odniesieniu do kwestii dotyczących ewentual-

nych prac nad zmianą przepisów w przedmiotowym

zakresie należy zwrócić uwagę, że brak terminu, jak-

kolwiek, może być odbierany jako mankament, nie-

mniej jednak należy zakładać, że jego wprowadzenie

będzie miało jedynie instrukcyjny charakter i nie

wyeliminuje przypadków niepublikowania tego typu

informacji w Biuletynie Informacji Publicznej.

Jed-

nocześnie należy pamiętać, że obywatel ma możli-

wość wystąpienia z wnioskiem o udostępnienie infor-

macji publicznej w postaci oświadczenia majątkowe-

go, które miało zostać udostępnione w Biuletynie

Informacji Publicznej.

W tym trybie informacja po-

winna zostać mu udzielona bez zbędnej zwłoki.

Nie można przy tym wszystkim pomijać, że ewen-

tualna weryﬁkacjaobowiązkuudostępnieniawBiu-

letynie Informacji Publicznej przez wójtów, starostów

i marszałków województw jawnych informacji zawar-

tych w oświadczeniach majątkowych może bowiem

nastąpić zarówno w kontekście oceny wojewody jako

organu bieżącego nadzoru nad działalnością jedno-

stek samorządu terytorialnego, jak i w trybie skar-

gowym uregulowanym w dziale VIII: Skargi i wnio-

patrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności

wójta, starosty, marszałka województwa jest organ

stanowiący danej jednostki samorządu terytorialne-

go (vide art. 229 pkt 3–5 K.p.a.).

W skrajnych przy-

padkach obywatel ma możliwość skierowania do pro-

kuratury zawiadomienia w oparciu o art. 23 ww.

ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Niemniej jednak dostrzegając sygnalizowane wąt-

pliwości i zastrzeżenia w przedmiotowym zakresie,

tematyka funkcjonowania Biuletynu Informacji Pu-

blicznej została włączona do przeglądu ustawy o do-

stępie do informacji publicznej, jaki odbywa się w ra-

mach spotkań okrągłego stołu organizowanego przez

Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji.

Wnioski

z tych spotkań pozwolą na wypracowanie stosow-

nych kierunków zmian, które poprawią dostęp do

informacji publicznej oraz przejrzystość życia pu-

blicznego.

Odnosząc się natomiast do pytania dotyczącego

wniosków z ostatnich kontroli Najwyższej Izby Kon-

troli w zakresie prawidłowości funkcjonowania Biu-

letynu Informacji Publicznej i ich zawartości, wobec

braku dokładnego sprecyzowania przez panią poseł,

o jakie kontrole chodzi, trudno się do nich odnieść.

Niemniej jednak MAiC znane są wyniki kontroli

NIK, których przedmiotem było prowadzenie strony

Biuletynu Informacji Publicznej, które będą stanowić

istotny materiał w pracach uczestników okrągłego

stołu.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Magdalena Młochowska

Warszawa, dnia 30 sierpnia 2012 r.

w sprawie przewidywanych opóźnień

pytanie pani poseł Małgorzaty Pępek przesłane przy

piśmie z dnia 3 sierpnia 2012 r., znak: SPS-024-1723/

12, w sprawie opóźnień w realizacji budowy drogi

wiam następujące informacje i wyjaśnienia.

Inwestycja pn. Budowa drogi ekspresowej S69

kuszowice (Żywiecka/Bystrzańska) – Żywiec realizo-

wana jest przez konsorcjum ﬁrm,lideraPolimex-Mo-

stostal SA oraz partnerów Doprastav a.s. i Mostmar

SA na podstawie umowy z dnia 20 lipca 2010 r.

Pier-

wotny okres realizacji inwestycji określony był na 27

miesięcy, tj. do listopada 2012 r.

Zgodnie ze stanem

faktycznym na dzień 5 sierpnia 2012 r. zaawansowa-

nie rzeczowe na przedmiotowej inwestycji kształtuje

się na poziomie 58,90%.

W dniu 1 lipca 2011 r. został podpisany aneks do

umowy, na podstawie którego wykonawca zobowią-

zał się do zakończenia robót na odcinku I do dnia 13

sierpnia 2011 r. oraz na odcinku II do dnia 25 paź-

dziernika 2011 r.

Obecnie trwają uzgodnienia pomiędzy wykonaw-

cą a zamawiającym dotyczące aneksu dla przedłuże-

nia terminu na ukończenie kontraktu.

Proponowana

479

data zakończenia kontraktu to czerwiec 2013 r., z jed-

noczesnym założeniem zakończenia budowy odcinka

Bielsko-Biała (węzeł Mikuszowice) do węzła Buczko-

wice w grudniu 2012 r.

Szacuje się, iż planowana data

oddania inwestycji do użytku to I kwartał 2013 r.

–

pierwsza część odcinka, natomiast całości w III

kwartale 2013 r.

Na kontrakcie w początkowej fazie realizacji in-

westycji powstały opóźnienia spowodowane głównie

nieodpowiednią mobilizacją zasobów, zbyt małą ilo-

ścią przepracowanego dziennego czasu pracy oraz

niedotrzymywania terminów oraz spraw formalnych

związanych z podpisywaniem umów z podwykonaw-

cami.

Obecnie akceptacja umów z podwykonawcami

odbywa się bez zbędnej zwłoki.

Ponadto w trakcie realizacji wystąpiła koniecz-

ność wykonania dodatkowo robót zabezpieczających

dla jednej z podpór obiektu MS-14 oraz robót polega-

jących na wzmocnieniu podłoża nasypu przy dojeź-

dzie do obiektu WS-17 i WS-18 wraz ze stożkiem na-

sypowym.

Na przedmiotowym kontrakcie nie naliczono kar

umownych.

Zgodnie z umową zawartą z wykonawcą

podstawą do naliczenia kar umownych byłoby nie-

osiągniecie tzw. kamienia milowego, który zobowią-

zywał wykonawcę w terminie 15 miesięcy od daty

rozpoczęcia robót do wykonania robót budowlanych

kwoty kontraktowej.

Termin osiągnięcia kamienia

milowego upływał z dniem 18 listopada 2011 r.

Inży-

nier kontraktu potwierdził wykonanie ﬁnansowo-

-rzeczowe na ten dzień na kwotę 207 355 505,67 PLN,

co oznacza że warunek został spełniony.

Brak więc

było podstaw do naliczenia kar.

Odnosząc się do kwestii działań GDDKiA w celu

wyegzekwowania terminowej realizacji inwestycji,

informuję, iż kierownik projektu skierował do wyko-

nawcy szereg powiadomień o roszczeniu za okres lu-

ty–czerwiec 2011 r., lipiec 2011 r., sierpień–wrzesień

2011 r., październik 2011r. – marzec 2012 r. oraz ma-

rzec–czerwiec 2012 r., w szczególności z tytułu opóź-

nień w stosunku do zatwierdzonego harmonogramu

oraz braku właściwej organizacji, oraz koordynacji

robót po stronie wykonawcy.

Ponadto informuję, iż GDDKiA jako inwestor za-

dań realizowanych na sieci dróg krajowych prowadzi

stały i bieżący nadzór oraz monitoring nad postępem

prac na poszczególnych zadaniach.

Podstawowym na-

rzędziem nadzoru terminowości i prawidłowości pro-

wadzonych prac są niezapowiedziane kontrole wraz

z objazdem terenu budowy oraz rady budowy organi-

zowane cyklicznie z udziałem przedstawicieli GDDKiA

i wykonawców.

Od początku realizacji przedmiotowe-

go kontraktu odbyły się 23 rady budowy.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tadeusz Jarmuziewicz

Warszawa, dnia 27 sierpnia 2012 r.

w sprawie regulacji związanych

z nadmiernym hałasem (1724)

piśmie marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej

w sprawie regulacji związanych z nadmiernym ha-

łasem niniejszym uprzejmie informuję i wyjaśniam.

ny okres użytkowania, projektować i budować w spo-

sób określony w przepisach, w tym techniczno-bu-

dowlanych, oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicz-

nej, zapewniając m.in. spełnienie wymagań podsta-

wowych dotyczących odpowiednich warunków higie-

nicznych i zdrowotnych oraz ochrony środowiska.

Tak więc projektant, przygotowując projekt budow-

lany niezbędny dla uzyskania pozwolenia na budowę

konkretnego obiektu budowlanego, musi uwzględnić

w nim wymogi odpowiednich przepisów techniczno-

-budowlanych.

Przy projektowaniu, budowie i przebudowie oraz

z nimi urządzeń budowlanych, stosuje się przepisy roz-

porządzenia ministra infrastruktury z dnia 12 kwiet-

Kwestie związane z zapewnieniem odpowiedniej

ochrony przed hałasem i drganiami zostały określo-

ne w przepisach § 323–327 ww. rozporządzenia.

Zgodnie z przepisem § 323 ust. 1 ww. rozporzą-

dzenia budynek i urządzenia z nim związane powin-

kach.

Pomieszczenia w budynkach mieszkalnych, za-

mieszkania zbiorowego i użyteczności publicznej na-

leży chronić m.in. przed hałasem zewnętrznym prze-

nikającym do pomieszczenia spoza budynku oraz

480

pochodzącym od instalacji i urządzeń stanowiących

techniczne wyposażenie budynku – § 323 ust. 2.

Ponadto budynki mieszkalne, budynki zamiesz-

kania zbiorowego i budynki użyteczności publicznej

pują i ich poziomy będą powodować w pomieszcze-

niach tych budynków przekroczenie dopuszczalnego

poziomu hałasu i drgań określonych w Polskich Nor-

mach dotyczących dopuszczalnych wartości poziomu

stosować skuteczne zabezpieczenia – zgodnie z § 325

ust. 1.

Zabezpieczenia takie to:

— odpowiednie usytuowanie oraz ukształtowanie

budynku, tak by zachować optymalną odległość od

źródła hałasu,

— stosowanie elementów amortyzujących drgania

— racjonalne rozmieszczenie pomieszczeń budyn -

ku oraz zapewnienie izolacyjności akustycznej prze-

gród zewnętrznych określonej w Polskiej Normie PN-

-B-02151-3:1999 Akustyka budowlana – Ochrona

przed hałasem w budynkach – Izolacyjność akustycz-

na przegród w budynkach oraz izolacyjność aku-

styczna elementów budowlanych – Wymagania (w za-

kresie pkt 1, 2, 6, 8 i 9).

Zgodnie z § 324 ww. rozporządzenia budynek,

ność lub sposób eksploatacji mogą powstawać uciąż-

liwe dla otoczenia hałasy lub drgania, należy kształ-

tować i zabezpieczać, tak aby poziom hałasów i drgań

dynku nie przekraczał wartości dopuszczalnych okre-

ślonych w odrębnych przepisach dotyczących ochrony

niach innych budynków podlegających ochronie prze-

ciwhałasowej i przeciwdrganiowej określonego w Pol-

skich Normach dotyczących dopuszczalnych wartości

Poziom hałasu oraz drgań przenikających do po-

mieszczeń w budynkach mieszkalnych, budynkach

puszczalnych określonych w Polskich Normach doty-

czących ochrony przed hałasem pomieszczeń w bu-

kach, wyznaczonych zgodnie z Polskimi Normami

dynkach – zgodnie z przepisem § 326 ust. 1 rozporzą-

dzenia.

W budynkach, o których mowa powyżej, przegro-

dy zewnętrzne i wewnętrzne oraz ich elementy po-

winny mieć izolacyjność akustyczną nie mniejszą od

lacyjności akustycznej przegród w budynkach oraz

wyznaczonej zgodnie z Polskimi Normami określający-

mi metody pomiaru izolacyjności akustycznej elemen-

tów budowlanych i izolacyjności akustycznej w budyn-

kach.

Wymagania odnoszą się do izolacyjności:

1) ścian zewnętrznych, stropodachów, ścian we-

wnętrznych, okien w przegrodach zewnętrznych i we-

wnętrznych oraz drzwi w przegrodach wewnętrznych

od dźwięków powietrznych,

2) stropów i podłóg od dźwięków powietrznych

i uderzeniowych,

3) podestów i biegów klatek schodowych w obrębie

lokali mieszkalnych od dźwięków uderzeniowych

– § 326 ust. 2 rozporządzenia.

Prowadzone w budynku przewody i kanały insta-

lacyjne (w tym kanały wentylacyjne) nie mogą powo-

dować pogorszenia izolacyjności akustycznej między

magań zawartych w Polskiej Normie dotyczącej izo-

– § 326 ust. 3 ww. rozporządzenia.

Mając na uwadze powyższe przepisy oraz cel re-

gulacji ustawy Prawo budowlane, w ocenie Minister-

skiej obecne przepisy w zakresie zapewnienia ochro-

ny przed hałasem są wystarczające.

Natomiast problem nadmiernej emisji hałasu

w kontekście szeroko rozumianej ochrony środowi-

ministra środowiska.

Ministerstwo Transportu, Budownictwa i Gospo-

darki Morskiej wystąpiło w powyższym zakresie do

Ministerstwa Środowiska o przekazanie stosownych

informacji, jednakże do chwili obecnej odpowiedź nie

dotarła.

Niezwłocznie po jej otrzymaniu, zostanie

ona przekazana w celu uzupełnienia odpowiedzi

udzielonej na pytanie pani poseł.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 27 sierpnia 2012 r.

w sprawie niezaliczenia lat pracy

Szanowna Pani Marszałek!

Stosownie do pisma

z dnia 17 sierpnia 2012 r., znak: DUS-053-1128-PK/

481

12, dotyczącego wystąpienia Pani Marszałek z dnia

rym przesłane zostało zapytanie posła Zbigniewa Ma-

tuszczaka, przekazuję w załączeniu stanowisko pre-

zesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych zajęte w spra-

wie niezaliczenia lat pracy przy ustalaniu wysokości

kapitału początkowego.

Załącznik

Szanowny Panie Ministrze!

Odpowiadając na wy-

stąpienie Pana Ministra z dnia 17 sierpnia 2012 r.

w sprawie kapitału początkowego pana R. B., uprzej-

mie informuję.

Oddział ZUS w Biłgoraju przy ustalaniu prawa za-

interesowanego do renty z tytułu niezdolności do pra-

cy nie uwzględnił okresu zatrudnienia od 24.04.1972 r.

do 15.11.1972 r. w Zamojskich Klinkierniach Usługo-

wych Przedsiębiorstwo Państwowe, Zakład Produk-

cyjny w Izbicy, ponieważ w celu udokumentowania

tego okresu przedłożona została kopia świadectwa

pracy, która nie zawiera pieczątki imiennej osoby wy-

stawiającej dokument.

Zainteresowany został poin-

formowany w decyzji z dnia 6 grudnia 1995 r. przy-

znającej rentę, że podany wyżej okres pracy może być

rozpatrzony po dostarczeniu oryginalnego świadec-

twa pracy.

Wobec nieprzedłożenia przez zaintereso-

wanego dodatkowych dowodów okres ten nie został

zaliczony do obliczenia kapitału początkowego.

Jednocześnie informuję, że ustalono, iż dokumen-

tacja zlikwidowanych Zamojskich Klinkierni Usłu-

gowych jest w posiadaniu Urzędu Gminy w Izbicy.

Urząd ten poinformował zainteresowanego, że do-

kumenty mogą zostać udostępnione na jego wnio-

sek.

W przypadku uzyskania dodatkowych doku-

mentów zainteresowany powinien przedłożyć je od-

działowi ZUS, który ponownie rozpatrzy sprawę

i wyda decyzję.

Informuję ponadto, że okres pełnienia służby

w organach Milicji Obywatelskiej od 16.11.1972 r. do

31.10.1978 r. został zaliczony jako okres składkowy

zarówno przy ustalaniu wysokości renty z tytułu nie-

zdolności do pracy, jak i do obliczenia kapitału po-

czątkowego.

Z poważaniem, z up. prezesa zakładu

członek zarządu Elżbieta Łopacińska.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Marek Bucior

Warszawa, dnia 3 września 2012 r.

Odpowiedź

podsekretarza stanu

przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych

na reklamy i ogłoszenia płatne zamieszczane

W odpowiedzi na zapytanie pana posła Zbigniewa

Girzyńskiego (pismo nr SPS-024-1737/12 z dnia 3 sierp-

nia br.) w sprawie wydatków ponoszonych przez Mi-

łowie 2012 r. uprzejmie informuję.

Ministerstwo poniosło wydatki w następującej

wysokości:

a) ogłoszenia prasowe: 12 370,73 zł, w tym:

— 4400,33 zł – ogłoszenie zamieszczone w „Gaze -

cie Prawnej”,

cie Wyborczej”,

b) usługi reklamowe: 15 387,30 zł – obsługa inter-

netowego serwisu dedykowanego „Dyplomacja XXI”,

w ramach umowy zawartej z ﬁrmąDeltaInteractive

sp. z o.o.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 30 sierpnia 2012 r.

podsekretarza stanu

(znak: SPS-024-1739/12) przekazujące zapytanie pana

Zbigniewa Girzyńskiego, posła na Sejm RP, w spra-

nictwa i Rozwoju Wsi na działania informacyjno-pro-

mocyjne podejmowane za pośrednictwem prasy, prze-

syłam następujące informacje.

Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi realizuje

działania informacyjno-promocyjne związane bezpo-

482

średnio z programami i instrumentami, których

wdrażanie odbywa się na mocy delegacji ustawowej

lub wewnętrznych uregulowań.

Minister rolnictwa

i rozwoju wsi pełni rolę instytucji zarządzającej dla

2007–2013 jako minister właściwy do spraw rozwoju

Programu Operacyjnego „Zrównoważony rozwój sek-

kich 2007–2013” jako minister właściwy do spraw

woju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego

Funduszu Rybackiego.

Ponadto minister rolnictwa

i rozwoju wsi prowadzi działania informacyjno-pro-

mocyjne dotyczące rolnictwa ekologicznego, realizo-

wane na podstawie art. 23 pkt d ustawy z dnia 25

nister właściwy do spraw rynków rolnych oraz zwią-

zane z działaniami PROW 2007–2013: Uczestnictwo

nia informacyjne i promocyjne oraz dotyczące progra-

mu „Poznaj dobrą żywność” opracowanego zgodnie

minister właściwy do spraw rynków rolnych.

Mini-

ster rolnictwa i rozwoju wsi realizuje również dzia-

łania informacyjno-promocyjne w prasie będące uzu-

pełnieniem ww. instrumentów w zakresie rolnictwa

i gospodarki żywnościowej, na które w okresie pierw-

szej połowy 2012 r. wydatkował 291 890,00 zł (dodat-

ki do czasopism branżowych, np.: „Sad Nowoczesny”,

„Owoce Warzywa Kwiaty”, „Agrotechnika”, „Porad-

nik Plantatora Buraka”, „Program Ochrony Roślin

Rolniczych”, „Gazeta Targowa”, „Agro-Tech Miniko-

wo” i inne artykuły promocyjne i reklamowe w: „War-

saw Voice”, „Kaleidoscope”).

Promocja Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich

na lata 2007–2013 to obowiązek instytucji zarządza-

jącej (MRiRW) wynikający z zapisów w art. 76 roz-

w raporcie z jednego z ostatnich audytów oceniają-

cych wdrażanie PROW 2007–2013 zaleciła Polsce

intensyﬁkowanie działań informacyjno-promocyj-

nych i zwiększenie tempa wydatkowania środków na

realizację tych działań.

KE, w kontekście zbliżające-

go się końca perspektywy ﬁnansowej2007–2013,

w szczególności zwróciła uwagę na konieczność pro-

mowania efektów realizacji Programu Rozwoju Ob-

szarów Wiejskich, widząc w tym również sposób na

zyskanie społecznego poparcia dla dalszego wspiera-

nia wspólnotowej polityki rolnej po 2013 r.

Komisja Europejska zauważa również poważny

problem rozumienia i postrzegania WPR przez spo-

łeczeństwo, dlatego też przy Komisji Europejskiej

powołano Grupę Ekspertów ds. Komunikacji w za-

kresie WPR (CAP Communication Expert Group),

z udziałem Komisji Europejskiej oraz przedstawicie-

li 27 państw członkowskich.

W trakcie pierwszego

spotkania 16 września 2011 r.

KE zaapelowała o in-

tensyfikację działań informacyjno-promocyjnych

w 2012 r. związanych z reformą WPR.

Działania pro-

mocyjno- informacyjne dotyczące PROW 2007–2013

współﬁnansowanesąześrodkówUEwramachII

i III schematu pomocy technicznej dla tego progra-

mu.

Artykuły sponsorowane i wkładki tematyczne

(9 sztuk) w okresie pierwszej połowy 2012 r. publiko-

wane były w prasie branżowej na łączną kwotę

27 450,00 zł.

Działania informacyjno-promocyjne dotyczące

Programu Operacyjnego „Zrównoważony rozwój sek-

kich 2007–2013” realizowane są przez MRiRW zgod-

nie z art. 29 pkt 1 rozporządzenia Komisji (WE)

go szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia

Rady (WE) nr 1198/2006 w sprawie Europejskiego

Funduszu Rybackiego.

Przepis ten stanowi, że „in-

stytucja zarządzająca zapewnia szerokie rozpo-

wszechnienie informacji o programie operacyjnym

wraz ze szczegółami na temat udziału ﬁnansowego

EFR oraz zapewnia dostęp do nich wszystkim zain-

teresowanym stronom.

Ponadto instytucja zarządza-

jąca zapewnia jak najszersze rozpowszechnienie in-

formacji o możliwościach ﬁnansowania,jakiestwa-

rza wspólna pomoc Wspólnoty i państwa członkow-

skiego poprzez program operacyjny”.

Na ww. cel KE

przyznała w ramach PO „Ryby” odrębne środki w ra-

mach środka 5.1: Pomoc techniczna.

W okresie od

stycznia do czerwca br. w prasie („Przegląd Przemy-

słowy i Gospodarczy”, „Przegląd Rybacki”) ukazały

się publikacje na łączną kwotę 28 413,00 zł.

Informowanie i promocja rolnictwa ekologicznego

wynika bezpośrednio z kompetencji ministra rolnic-

twa i rozwoju wsi zapisanych w ustawie z dnia 4 wrze-

śnia 1997 r. o działach administracji państwowej.

W oparciu o wspomniany już wyżej art. 23 pkt d usta-

nym podejmowane są ze środków budżetowych (część

32: Rolnictwo) działania służące popularyzacji wie-

dzy o produktach ekologicznych, regionalnych i tra-

dycyjnych.

Inicjatywy te uzupełniają wsparcie kiero-

wane do producentów żywności ekologicznej w ra-

mach 2 działań PROW 2007–2013, tj.: Uczestnictwo

nia informacyjne i promocyjne.

Jak wynika z badań

przeprowadzonych przez KE (Special Eurobarometer

389 / Wave EB77.2 – TNS Opinion & Social), w całej

Unii Europejskiej rozpoznawalność znaku „rolnictwo

ekologiczne” wynosi ok. 24%, a w Polsce jedynie 12%.

Stąd też w odpowiedzi na zalecenia KE państwa

członkowskie powinny intensyﬁkowaćswojedziała-

nia informacyjno-promocyjne związane z nowym lo-

gotypem.

W okresie pierwszej połowy 2012 r. mate-

riały poświęcone rolnictwu ekologicznemu ukazały

się w jednym miesięczniku branżowym.

Wartość

483

usługi publikacji wyniosła 14 760,00 zł.

Program „Po-

znaj dobrą żywność” powstał z inicjatywy ministra

dlowej artykułów rolno-spożywczych.

Obecnie zna-

kiem jakości PDŻ oznaczonych jest niemal 450 produk-

tów.

Logo programu PDŻ jest jednym z najbardziej

rozpoznawalnych polskich znaków jakości żywności

i cieszy się dużym (i, jak wynika z badań, ciągle ro-

snącym) zaufaniem konsumentów.

Według badań

przeprowadzonych przez TNS OBOP znak PDŻ roz-

poznaje niemal 24% ankietowanych.

Z tej grupy 68%

osób kupuje produkty opatrzone znakiem „Poznaj

dobrą żywność”.

Działania w zakresie popularyzacji

znaku i idei programu w prasie podejmowane były

w okresie styczeń–czerwiec br. w 2 dziennikach (kwo-

ta 55 464,64 zł) i 2 tygodnikach (27 120,00 zł) na

łączną kwotę 82 584,64 zł.

Podsekretarz stanu

Tadeusz Nalewajk

Warszawa, dnia 27 sierpnia 2012 r.

przez Ministerstwo Finansów na reklamy

SPS-024-1740/12, przy którym zostało przekazane

zapytanie posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

sów na reklamy i ogłoszenia płatne zamieszczane

formuję, że Ministerstwo Finansów w ramach poli-

tyki informacyjnej w pierwszym półroczu 2012 r. wy-

datkowało środki na prasowe reklamy i ogłoszenia

płatne.

Łączne wydatki na ten cel wyniosły 40210,45 zł.

Ogłoszenia zamieszczone zostały w dzienniku „Ga-

zeta Wyborcza” (strony stołeczne) oraz w formie do-

datku do miesięcznika „Press”.

W przypadku ogło-

szeń prasowych w dzienniku „Gazeta Wyborcza”

wydatkowano kwotę 210,45 zł, natomiast w przypad-

ku dodatku do miesięcznika „Press” wydatkowano

kwotę 40 000,00 zł.

Przekazując powyższe informacje, pozostaję

z szacunkiem.

Podsekretarz stanu

Mirosław Sekuła

Warszawa, dnia 27 sierpnia 2012 r.

skiego przekazane pismem z dnia 3 sierpnia 2012 r.

(sygn.

SPS-024-1743/12) w sprawie wydatków pono-

szonych przez Ministerstwo Sportu i Turystyki na

następuje.

1.

Ile łącznie wynosiły wydatki poniesione przez

ministerstwo na ogłoszenia prasowe, reklamy i ne-

krologii?

Ministerstwo Sportu i Turystyki w pierwszej po-

łowie 2012 r. na ogłoszenia prasowe, reklamy i nekro-

logii wydatkowało kwotę 7357 zł (całość wydatków

dotyczy nekrologów).

2.

Za jaką kwotę zamieszczone zostały wyżej wy-

mienione anonse prasowe w następujących dzienni-

kach ogólnopolskich: „Rzeczpospolita”, „Gazeta Wy-

borcza”, „Nasz Dziennik”, „Gazeta Polska Codzien-

nie”, „Dziennik Gazeta Prawna”?

Ministerstwo Sportu i Turystyki zamieściło nekro-

logi w „Gazecie Wyborczej” na łączną kwotę 5881 zł.

polskich tygodnikach opinii: „Uważam rze”, „Wprost”,

„Polityka”, „Newsweek”, „Gazeta Polska”, „Niedzie-

la”, „Gość Niedzielny”?

Ministerstwo Sportu i Turystyki nie zamieszcza-

ło anonsów prasowych w żadnym z ogólnopolskich

tygodników opinii: „Uważam Rze”, „Wprost”, „Poli-

tyka”, „Newsweek”, „Gazeta Polska”, „Niedziela”,

„Gość Niedzielny”.

4.

W jakich innych tytułach prasowych ukazywa-

ły się opłacane z budżetu ministerstwa ogłoszenia

i reklamy płatne?

Proszę o wymienienie ich tytułów

i wydatkowanych w poszczególnych tytułach kwot.

Ministerstwo Sportu i Turystyki zamieściło nekro-

log w „Przeglądzie Sportowym” na kwotę 1476 zł.

Z wyrazami szacunku

Minister

Warszawa, dnia 28 sierpnia 2012 r.

484

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w Ministerstwie Środowiska

przez Ministerstwo Środowiska na reklamy

W odpowiedzi na zapytanie nr SPS-024-1745/12

z dnia 26 lipca 2012 r. posła na Sejm RP pana dra

Zbigniewa Girzyńskiego z Klubu Parlamentarnego

PiS przekazuję w załączeniu odpowiedź dotyczącą

wydatków ponoszonych przez Ministerstwo Środowi-

ska w pierwszej połowie 2012 r. na reklamy i ogłosze-

nia płatne zamieszczane w prasie.

Ministerstwo Środowiska w pierwszej połowie

2012 r. poniosło wydatki na reklamy i ogłoszenia

7704,34 zł, w tym:

— „Gazeta Wyborcza” – 2629,56 zł,

— „Rzeczpospolita” – 5074,78 zł.

Podsekretarz stanu

Janusz Zaleski

Warszawa, dnia 23 sierpnia 2012 r.

ministra sprawiedliwości

na zapytanie posła Zbigniewa Girzyńskiego

na reklamy i ogłoszenia płatne zamieszczane

smo nr SPS-024-1746/12 z dnia 3 sierpnia 2012 r.

Ministerstwo Sprawiedliwości uprzejmie informuje,

iż łączna kwota wydatków w I połowie 2012 r. ponie-

sionych na ogłoszenia prasowe, reklamy i nekrologi

wyniosła 81 260,40 zł.

W poniższej tabeli przedstawiono kwoty wydatków

w podziale na poszczególne dzienniki ogólnopolskie.

Tytuł

ogłoszenia

prasowe

reklamy nekrologi RAZEM

„Rzeczpospolita” 21 432,90 0,00 14 317,20 35 750,10

„Gazeta

Wyborcza”

3820,55 7499,93 4492,70 15 813,18

realizacja

projektu

współﬁnansowa-

nego ze środków

UE

7499,93 7499,93

„Dziennik

Gazeta Prawna”

29 697,12 0,00 0,00 29 697,12

RAZEM 54 950,57 7 499,93 18 809,90 81 260,40

Jednocześnie ministerstwo informuje, iż nie za-

mieszczało płatnych ogłoszeń w ogólnopolskich tygo-

dnikach ani innych tytułach prasowych.

Z wyrazami szacunku

Minister

Jarosław Gowin

Warszawa, dnia 21 sierpnia 2012 r.

Odpowiedź

podsekretarza stanu

z dnia 3 sierpnia 2012 r. dotyczących zapytań posła

na Sejm RP pana Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

znak: SPS-024-1747/12, oraz w sprawie wydatków

nych na reklamy i ogłoszenia płatne zamieszczane

łowie 2012 r., znak: SPS-024-1767/12, uprzejmie

przedstawiam następujące informacje.

Łączne wydatki poniesione przez Ministerstwo

Spraw Wewnętrznych na ogłoszenia prasowe i nekro-

logi w pierwszej połowie 2012 r. wyniosły 6746,87 zł.

Anonse prasowe zostały zamieszczone w następu-

jących tytułach prasowych, na łączną kwotę:

— Gazeta Wyborcza – 4186,01 zł,

— Dziennik Gazeta Prawna – 2346,84 zł,

— Dziennik Zachodni – 214,02 zł.

W ogólnopolskich tygodnikach anonse prasowe

nie były zamieszczane.

Ponadto pragnę poinformować, że Ministerstwo

Spraw Wewnętrznych w pierwszej połowie 2012 r.

nie poniosło żadnych wydatków na reklamy i ogło-

485

szenia płatne zamieszczane w stacjach telewizyj-

nych i radiowych.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Michał Deskur

Warszawa, dnia 24 sierpnia 2012 r.

przez Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji

gniewa Girzyńskiego w sprawie wydatków ponoszo-

nych przez Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji na

w I połowie 2012 r. uprzejmie informuję, że Minister-

stwo Administracji i Cyfryzacji w pierwszym półroczu

2012 r. wydatkowało środki związane z ogłoszeniami

prasowymi w łącznej wysokości 9085,70 zł.

Wydatki te dotyczyły:

1) ogłoszeń lub reklam dotyczących realizowa-

nych projektów systemowych i konkursowych w ra-

mach działania 5.2: Wzmocnienie potencjału admi-

nistracji samorządowej Programu Operacyjnego „Ka-

pitał ludzki” 2007–2013 zamieszczanych w „Gazecie

Samorządu i Administracji” (dwutygodniku o zasięgu

ogólnopolskim o tematyce poradniczo-prawnej dla

samorządów i pracowników administracji publicznej)

– kwota 6088,50 zł,

2) zamieszczenia nekrologów w „Gazecie Wybor-

czej” – kwota 2997,20 zł.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 28 sierpnia 2012 r.

Szanowna Pani Marszałek!

W związku z pyta-

niem pana posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

śmie SPS-024-1752/12, uprzejmie informuję, że w pierw-

szej połowie bieżącego roku w przedmiotowej sprawie

w Ministerstwie Zdrowia wydatkowano 48 666,46 zł.

Ogłoszenia oraz nekrologi zostały umieszczone

w „Gazecie Wyborczej” (kwota 28 666,46 zł) oraz

„Gazecie Lekarskiej” (kwota 20 000,00 zł).

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Cezary Rzemek

Warszawa, dnia 24 sierpnia 2012 r.

wydatków ponoszonych na reklamy i ogłoszenia płat-

szej połowie 2012 r., znak: SPS-024-1753/12, uprzej-

mie informuję, że w pierwszej połowie 2012 r. w przed-

miotowych sprawach Ministerstwo Zdrowia nie po-

niosło żadnych wydatków.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Cezary Rzemek

486

Odpowiedź

podsekretarza stanu

nr SPS-024-1756/12, z dnia 3 sierpnia br.) w sprawie

ministerstwo nie poniosło żadnych tego typu wydat-

ków.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

(znak: SPS-024-1758/12) przekazujące zapytanie

w sprawie wydatków ponoszonych przez Minister-

stwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi na działania informa-

cyjno-promocyjne podejmowane za pośrednictwem

radia i telewizji, przesyłam następujące informacje.

średnio z programami i instrumentami, których wdra-

woju wsi pełni rolę instytucji zarządzającej dla Pro-

gramu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007–

–2013 jako minister właściwy do spraw rozwoju wsi,

łówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007–

–2013” jako minister właściwy do spraw rybołówstwa

tora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu

tyczące rolnictwa ekologicznego realizowane na pod-

PROW 2007–2013: „Uczestnictwo rolników w syste-

mach jakości żywności” oraz „Działania informacyj-

ne i promocyjne” oraz dotyczące programu „Poznaj

artykułów rolno-spożywczych jako minister właści-

wy do spraw rynków rolnych.

Promocja Programu

obowiązek instytucji zarządzającej (MRiRW) wyni-

kający z zapisów w art. 76 rozporządzenia Rady (WE)

nich audytów oceniających wdrażanie PROW 2007–

–2013 zaleciła Polsce intensyfikowanie działań in-

formacyjno-promocyjnych i zwiększenie tempa wy-

datkowania środków na realizacje tych działań.

KE,

w kontekście zbliżającego się końca perspektywy ﬁ-

nansowej 2007–2013, w szczególności zwróciła uwagę

na konieczność promowania efektów realizacji Pro-

gramu Rozwoju Obszarów Wiejskich, widząc w tym

dalszego wspierania wspólnotowej polityki rolnej po

ny problem rozumienia i postrzegania WPR przez

społeczeństwo, dlatego też przy Komisji Europejskiej

powołano grupę ekspertów ds. komunikacji w zakre-

sie WPR (CAP Communication Expert Group) z udzia-

łem Komisji Europejskiej oraz przedstawicieli 27

państw członkowskich.

W trakcie pierwszego spotka-

kację działań informacyjno-promocyjnych w 2012 r.

-informacyjne dotyczące PROW 2007–2013 współﬁ-

nansowane są ze środków UE w ramach II i III sche-

matu pomocy technicznej dla tego programu.

Spoty

informacyjne, audycje i słuchowiska poświęcone Pro-

gramowi Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007–

–2013 w okresie I połowy 2012 r. realizowane były w:

TVP1 (Telewizja Polska SA), TVR, Polskim Radiu

Programie 1 oraz w Radiu Zet.

Łączna wartość

usług świadczonych przez ww. nadawców wyniosła

1 076 918,65 zł.

Działania informacyjno-promocyjne dotyczące

487

nienie informacji o programie operacyjnym wraz ze

zapewnia dostęp do nich wszystkim zainteresowa-

nym stronom.

Ponadto instytucja zarządzająca za-

pewnia jak najszersze rozpowszechnienie informacji

o możliwościach ﬁnansowania,jakiestwarzawspól-

na pomoc Wspólnoty i państwa członkowskiego po-

przez program operacyjny”.

Na ww. cel KE przyzna-

środka 5.1.: Pomoc techniczna.

W okresie od stycznia

do czerwca br. MRiRW nie zleciło emisji żadnych ma-

teriałów informacyjno-promocyjnych w mediach,

koncentrując się w tym czasie na działaniach skiero-

wanych bezpośrednio (osobiście) do potencjalnych

beneﬁcjentówbądźrealizującjezapośrednictwem

innych środków przekazu.

Informowanie i promocja rolnictwa ekologicznego

mach dwóch działań PROW 2007–2013, tj. „Uczest-

nictwo rolników w systemach jakości żywności” oraz

barometer 389/Wave EB77.2 – TNS Opinion & So-

cial), w całej Unii Europejskiej rozpoznawalność zna-

ku „Rolnictwo ekologiczne” wynosi ok. 24%, a w Pol-

swoje działania informacyjno-promocyjne związane

z nowym logotypem.

Spoty informacyjne, audycje

i inne materiały informacyjno-promocyjne poświęco-

ne rolnictwu ekologicznemu w okresie I połowy 2012 r.

realizowane były w dwóch kanałach Telewizji Pol-

skiej SA: TVP2 i TVP Info.

Łączna wartość usług świad-

czonych przez ww. nadawców wyniosła: 485 899,20 zł.

Program „Poznaj dobrą żywność” powstał z ini-

czych.

Obecnie znakiem jakości PDŻ oznaczonych

jest niemal 450 produktów.

Logo programu PDŻ jest

ków jakości żywności i cieszy się dużym (i – jak wy-

nika z badań – ciągle rosnącym) zaufaniem konsu-

mentów.

Według badań przeprowadzonych przez

TNS OBOP znak PDŻ rozpoznaje niemal 24% ankie-

podejmowane były w okresie styczeń–czerwiec br.

w TVP1, TVP Info, Radio ZET oraz Polskim Radiu

Programie 1.

Łączna wartość zleceń zrealizowanych

przez ww. stacje telewizyjne i radiowe to 390 527,46 zł.

Minister rolnictwa i rozwoju wsi realizuje również

działania informacyjno-promocyjne będące uzupeł-

nieniem ww. instrumentów w zakresie rolnictwa i go-

spodarki żywnościowej, na które w okresie I połowy

2012 r. wydatkował 110 066,42 zł.

Podsekretarz stanu

Tadeusz Nalewajk

SPS-024-1759/12, przy którym zostało przekazane

uprzejmie informuję, że Ministerstwo Finansów

w ramach polityki informacyjno-edukacyjnej w I pół-

roczu 2012 r. wydatkowało środki na płatne ogłosze-

nia, reklamy telewizyjne i radiowe.

Łączne wydatki

na ten cel wyniosły 1 575 175,14 zł.

Emisje spotów

informacyjnych realizowane były w Telewizji Polskiej

SA na kwotę 619 485,60 zł, w tym 35 939,14 zł w TVP

Info.

Dodatkowo spoty informacyjne emitowane były

w telewizji Polsat – 443 887,84 zł, w Polsat News – 50

737,50 zł, w Polsat Cafe – 24 600,00 zł, w Polsat Film

– 17 220,00 zł, w TVN – 126 439,24 zł oraz w TVN24

– 46 709,64 zł.

Ministerstwo zleciło także emisję

dwóch spotów radiowych w grupie radiowej RMF FM

na kwotę 246 095,32 zł.

Przekazując powyższe informacje, pozostaję z sza-

cunkiem.

Podsekretarz stanu

Mirosław Sekuła

488

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w Ministerstwie Środowiska

pytanie, nr sprawy SPS-024-1765/12, z dnia 26 lipca

2012 r., posła na Sejm RP pana dr Zbigniewa Girzyń-

skiego z Klubu Parlamentarnego PiS, uprzejmie in-

formuję, że Ministerstwo Środowiska w pierwszej po-

łowie 2012 r. nie ponosiło wydatków na reklamy i ogło-

szenia w stacjach telewizyjnych i radiowych.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Janusz Zaleski

Ministerstwo Sprawiedliwości uprzejmie informuje,

poniesionych na płatne ogłoszenia, audycje spon-

sorowane i reklamy telewizyjne lub radiowe wynio-

sła 737 395,02 zł.

W poniższej tabeli przedstawiono kwoty wydat-

ków w podziale na poszczególne stacje telewizyjne i ra-

diowe.

Z wyrazami szacunku

Minister

Jarosław Gowin

Nazwa stacji ogłoszenia audycje reklamy RAZEM

TVP 0,00 0,00 96 828,53 96 828,53

kampania emerytalna 0,00 0,00 96 828,53 96 828,53

Telewizja Polsat 19944,35 134685,00 0,00 154629,35

kampania emerytalna 19944,35 0,00 0,00 19944,35

realizacja projektu współﬁnansowanegoześrodkówUE 0,00 134685,00 0,00 134685,00

TVN 0,00 135 054,00 29185,13 164239,13

kampania emerytalna 0,00 0,00 29 185,13 29 185,13

realizacja projektu współﬁnansowanegoześrodkówUE 0,00 135054,00 0,00 135054,00

TVN 24 0,00 0,00 10781,68 10781,68

kampania emerytalna 0,00 0,00 10781,68 10781,68

RMF FM 0,00 0,00 199970,33 199970,33

realizacja projektu współﬁnansowanegoześrodkówUE 0,00 0,00 199970,33 199970,33

TV Biznes 0,00 61 500,00 0,00 61 500,00

realizacja projektu współﬁnansowanegoześrodkówUE 0,00 61 500,00 0,00 61 500,00

TVN CNBC 0,00 7 380,00 42 066,00 49 446,00

RAZEM 19944,35 338619,00 378831,67 737 395,02

489

Odpowiedź

podsekretarza stanu

Patrz odpowiedź na zapytanie nr 1747, str. 484.

Odpowiedź

podsekretarza stanu

kazującego zapytanie posła na Sejm RP pana Zbignie-

wa Girzyńskiego w sprawie wydatków ponoszonych

my i ogłoszenia płatne nadawane przez stacje telewi-

zyjne i radiowe w I połowie 2012 r. uprzejmie informu-

ję, że Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji w pierw-

szym półroczu 2012 r. nie ponosiło wydatków związa-

nych z płatnymi ogłoszeniami, audycjami sponsorowa-

nymi lub reklamami telewizyjnymi.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Magdalena Młochowska

Warszawa, dnia 21 sierpnia 2012 r.

które zaangażowały się w akcję zbierania

podpisów przeciwko planowanej reformie sądów

(1771)

ne z akcją zbierania przez samorządy podpisów prze-

ciwko planowanej reformie sądów, przesłane przy

12, uprzejmie przedstawiam, co następuje.

Podjęte przez resort działanie, mające na celu

zniesienie niewielkich sądów rejonowych i powołanie

w ich siedzibach zamiejscowych wydziałów, jest

przedmiotem protestów przede wszystkim ze strony

władz lokalnych, pomimo podejmowanych prób wy-

jaśnienia następstw tych zmian.

W związku ze zdarzeniem w Wąbrzeźnie wszczę-

to postępowanie wyjaśniające w sądzie rejonowym,

który zgodnie z projektowanym rozporządzeniem mi-

nistra sprawiedliwości przewidziany jest do prze-

kształcenia w wydziały zamiejscowe Sądu Rejonowe-

go w Chełmnie.

Jak wynika z uzyskanych na wstępie informacji,

urząd miasta przekazał do sądu przygotowane puste

listy z informacją o organizowanej akcji zbierania

podpisów przeciwko planowanej reformie sądów, wo-

bec której osoby chętne mogą zgłosić swoje poparcie.

Prezes sądu, uznając, że Konstytucja Rzeczypospoli-

tej Polskiej gwarantuje wszystkim obywatelom pra-

wo wyrażania swojej opinii w sprawach ważnych dla

państwa i społeczeństwa, wyraził zgodę na udostęp-

nienie listy – w biurze podawczym – pracownikom

sądu.

Na liście podpisało się kilkanaście osób.

Jed-

nakże nikt nie zgłosił się po odbiór tych list.

Mając na uwadze powyższe, dziękuję panu posło-

wi za wykazane zainteresowanie.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Grzegorz Wałejko

Warszawa, dnia 31 sierpnia 2012 r.

Odpowiedź

podsekretarza stanu

projektu „E-geodezja szansą na rozwój

Powiatu Cieszyńskiego” złożonego

przez powiat cieszyński w dniu 31 marca 2012 r.

(1772)

sma z dnia 7 sierpnia 2012 r. (sygn.

SPS-024-1772/12)

sława Gluzy w sprawie wniosku o doﬁnansowanie

szyńskiego” złożonego przez powiat cieszyński w dniu

31 marca 2012 r. uprzejmie informuję, że z uwagi na

brak obowiązującego rozporządzenia prezesa Rady

490

Ministrów w sprawie planu informatyzacji państwa

będącego podstawą do oceny wniosków składanych

do ministra właściwego do spraw informatyzacji na

formatyzacji działalności podmiotów realizujących

zm.) do chwili obecnej nie jest możliwe rozpatrzenie

przedmiotowego wniosku.

Z uwagi na powyższe wstrzymane zostały prace

Zespołu ds. Oceny Wniosków o Doﬁnansowanie

Przedsięwzięć Informatyzacyjnych działającego przy

ministrze ds. informatyzacji.

Informacja w tej spra-

wie przekazana została do jednostki ubiegającej się

o doﬁnansowanie pismem z dnia 31 maja 2012 r.

[sygn.

DSI-WOO-0419-7-4/2012(11)].

Jednocześnie uprzejmie informuję, iż aktualnie

trwają prace nad kształtem dokumentu strategicz-

nego w obszarze informatyzacji, który pozwoli na

ocenę zasadności doﬁnansowywania przedsięwzięć

informatyzacyjnych.

Ponadto warto wskazać, iż obecnie na etapie uzgod-

nień międzyresortowych jest przygotowany w Mini-

sterstwie Administracji i Cyfryzacji projekt założeń

cji działalności podmiotów realizujących zadania pu-

duje zmianę trybu doﬁnansowywaniaprzezministra

właściwego ds. informatyzacji tego rodzaju przedsię-

wzięć.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Andrzej Ręgowski

Warszawa, dnia 30 sierpnia 2012 r.

projektu „Środowisko teleinformatyczne

dla gromadzenia, przetwarzania i wymiany

danych medycznych, dokumentacji medycznej

w systemie elektronicznego obiegu dokumentów

oraz wytwarzania i udostępniania e-usług

dzenia, przetwarzania i wymiany danych medycz-

nych, dokumentacji medycznej w systemie elektro-

nicznego obiegu dokumentów oraz wytwarzania i udo-

stępniania e-usług dla pacjentów” złożonego przez

rozporządzenia prezesa Rady Ministrów w sprawie

planu informatyzacji państwa, będącego podstawą

li obecnej nie jest możliwe rozpatrzenie przedmio-

towego wniosku.

Zespołu do Spraw Oceny Wniosków o Doﬁnansowa-

nie Przedsięwzięć Informatyzacyjnych działającego

sprawie przekazana została do jednostki ubiegającej

(sygn.

DSI-WOO-0419-14-5/2012(11)).

Jednocześnie uprzejmie informuję, iż aktualnie

właściwego do spraw informatyzacji tego rodzaju

przedsięwzięć.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 29 sierpnia 2012 r.

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w sprawie skierowania członka Zarządu ZUS

na trzytygodniowe szkolenie z zakresu

ﬁnansów i zarządzania, organizowane

przez podyplomową szkołę dla menadżerów

w Barcelonie, którego koszt wyniósł

Szanowna Pani Marszałek!

W odpowiedzi na py-

tanie pana posła Czesława Gluzy przekazane w pi-

śmie z dnia 7 sierpnia 2012 r., znak: SPS-024-1775/

491

12, w sprawie szkolenia zagranicznego członka Za-

rządu Zakładu Ubezpieczeń Społecznych ds. ﬁnan-

sowych na podstawie informacji prezesa Zakładu

Ubezpieczeń Społecznych uprzejmie wyjaśniam.

Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wska-

zuje, że szkolenie Advanced Management Program

adresowane do najwyższej kadry menedżerskiej pro-

wadzone było przez IESE Business School w okresie

szawie i w Barcelonie.

Program studiów obejmował

m.in. zarządzanie strategiczne, zarządzanie zmianą,

zarządzanie procesami, rachunkowość zarządczą

i zarządzanie ﬁnansami.

Prezes ZUS podkreślił, że jedną z najistotniej-

szych grup szkolonych w Zakładzie Ubezpieczeń Spo-

łecznych pracowników jest kadra kierownicza, na

której ciąży obowiązek ciągłego podnoszenia kwali-

ﬁkacji,potobyjaknajlepiejzarządzaćpowierzonymi

jej zasobami i zadaniami.

Ustawiczne doskonalenie

umiejętności menedżersko-ﬁnansowychjestniezbęd-

ne dla osób mających istotny wpływ na kluczowe de-

cyzje w instytucji, przez którą przepływa największy

w Polsce strumień pieniędzy (zakład jest dysponen-

tem nie tylko Funduszu Ubezpieczeń Społecznych,

FUS, którego budżet na rok 2012 r. przekracza 170 mld

zł, ale również części 73. budżetu państwa oraz Fun-

duszu Emerytur Pomostowych).

Korzystanie z naj-

nowszych rozwiązań z zakresu zarządzania podmio-

tami o skali działalności porównywalnej z ZUS jest

niezbędne w dynamicznie rozwijającym się świecie.

Dzięki temu menedżerowie mogą podejmować decy-

zje skutkujące istotną poprawą efektywności działań

instytucji, co w efekcie umożliwia realizowanie do-

tychczasowych i przejmowanie nowych zadań przy

wyższej efektywności kosztowej.

Prezes ZUS dodał, że przy zmniejszającym się bu-

dżecie na działalność zakładu ZUS sprawnie realizu-

je swoje dotychczasowe zadania, podejmując jedno-

cześnie nowatorskie w polskiej administracji projek-

ty polegające na wdrażaniu nowych form zarządza-

nia (wprowadzenie zarządzania procesowego, opty-

malizacji procesów) oraz podnoszeniu jakości obsługi

klientów i rozszerzaniu zakresu dostępności usług

w formie elektronicznej.

Przyjęty w ustawie budżetowej na rok 2011 odpis

z FUS na działalność zakładu został określony na

poziomie roku 2010 (3 773 570 tys. zł); na rok 2012

został zmniejszony w stosunku do tej kwoty o 8570

tys. zł; natomiast w projekcie planu na rok 2013 zo-

stał określony na poziomie roku 2012 (3 765 000 tys.

zł).

Oznacza to stałe zmniejszanie wielkości odpisu

z FUS w stosunku do przychodów FUS – relacja ta

ostatnimi laty wynosiła odpowiednio 2,32% w roku

2011; 2,13% w roku 2012; 2,08% w roku 2013, co

oznacza, że w roku 2013 będzie jedną z najniższych

od początku reformy emerytalnej.

Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wyja-

śnia, że decyzja o skierowaniu pani M. B. na szkole-

nie organizowane przez instytucję zagraniczną wy-

nika z faktu, iż na polskim rynku szkoleniowym ist-

nieje deﬁcyt szkoleń adresowanych do najwyższej

kadry zarządzającej w sektorze publicznym.

Decyzja o akceptacji szkolenia Advanced Mana-

gement Program zgodnie z procedurą obowiązującą

w zakładzie, jak zaznaczył prezes ZUS, poprzedzona

została analizą, która obejmowała badanie rynku

w obszarze szkoleń otwartych z zakresu executive

education, tj. programów przeznaczonych dla wyższej

kadry zarządzającej.

Wobec braku adekwatnych pod

względem zawartości merytorycznej szkoleń prowa-

dzonych przez polskie uczelnie pod kątem programu

i ceny przeanalizowano Cambridge Advanced Le-

adership Programme, Advanced Management Pro-

gram (prowadzony przez The Business School for the

World) oraz wybrane kursy executive education (pro-

wadzone przez Harvard Business School).

Prezes ZUS wskazał, że o ostatecznej akceptacji

szkolenia Advanced Management Program, przy po-

równywalnej cenie innych szkoleń, zdecydowały ja-

kość oferty IESE potwierdzona pierwszym miejscem

w zeszłorocznym prestiżowym rankingu „Financial

Times” (w zakresie executive education – programy

otwarte, obejmującym właśnie Advanced Manage-

ment Program) oraz dostosowanie organizacyjne do

polskiego rynku (większość sesji odbywała się w War-

szawie).

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Marek Bucior

Warszawa, dnia 29 sierpnia 2012 r.

w sprawie grupowych zwolnień

pytanie pana posła Waldemara Andzela (pismo z dnia

7 sierpnia br., znak: SPS-024-1778/12) w sprawie

uprzejmie informuję, co następuje.

Huta CMC Zawiercie jest niezależnym podmiotem

działającym w warunkach gospodarki rynkowej, któ-

rego strategia oparta jest na ekonomicznej kalkulacji

potencjalnych zysków oraz zagrożeń związanych z po-

dejmowanymi decyzjami biznesowymi, za które sam

ponosi odpowiedzialność.

Huta jest częścią światowe-

go koncernu CMC, który posiada też huty w innych

krajach i planuje swoją działalność w warunkach glo-

492

balnego rynku, uwzględniając m.in. koszty produk-

cji, stopień wykorzystania poszczególnych zdolności

produkcyjnych czy szeroko rozumiane warunki pro-

wadzenia działalności gospodarczej.

Ministerstwo Gospodarki na bieżąco analizuje

stali.

Zgodnie z posiadanymi informacjami decyzja

w sprawie planowanych zwolnień grupowych została

wstrzymana, co daje możliwość dalszych rozmów za-

rządu spółki ze związkami zawodowymi.

Ponadto

przedstawiciele ministra gospodarki biorą czynny

Społecznych Warunków Restrukturyzacji Hutnic-

twa, w razie potrzeby zajmują się problematyką hut-

nictwa na forum Wojewódzkiej Komisji Dialogu Spo-

łecznego w Katowicach, a także pozostają w ścisłym

roboczym kontakcie z Hutniczą Izbą Przemysłowo-

-Handlową (HIPH).

Podczas ostatniego posiedzenia ww. zespołu trój-

stronnego w dniu 27 marca br. nie przedstawiono

informacji o trudnej sytuacji CMC Zawiercie SA.

Z zaprezentowanej wtedy informacji HIPH na temat

sytuacji sektora hutnictwa żelaza i stali, jak również

z danych posiadanych przez Ministerstwo Gospodar-

ki nie wynika, iż w Polsce sektor ten przechodzi obec-

nie kryzys.

W ostatnich latach, także na skutek światowego

kryzysu gospodarczego i ﬁnansowego,sytuacjaświa-

towego hutnictwa stali nie jest łatwa, zwłaszcza

w krajach rozwiniętych, do których zalicza się też

Polskę, głównie z uwagi na nadmierne zdolności pro-

dukcyjne w niektórych krajach świata.

Mając to na

uwadze, rząd RP przede wszystkim stwarza możliwie

spodarczej, w tym produkcyjnej, od wielu lat reduku-

je bariery prowadzenia działalności gospodarczej

oraz poprawia jakość regulacji poprzez kolejne pakie-

ty deregulacyjne.

Pragnę zauważyć, że w Unii Europejskiej pomoc

publiczna jest dozwolona tylko w nielicznych przypad-

kach oraz przede wszystkim dla małych i średnich

przedsiębiorstw, a sektor stalowy jest dodatkowo wy-

kluczony z większości form wsparcia publicznego.

Odnosząc się do kwestii dramatycznego położenia

pracowników zagrożonych widmem bezrobocia, uprzej-

mie informuję, że minister gospodarki zwrócił się do

przywrócenia rozwiązań, przy jednoczesnym złago-

dzeniu wymagań kwaliﬁkującychprzedsiębiorców

w przejściowych trudnościach ﬁnansowychdootrzy-

mania pomocy przewidzianej w ustawie z dnia 1 lip-

ca 2009 r. o łagodzeniu skutków kryzysu ekonomicz-

nego dla pracowników i przedsiębiorców, która wy-

gasła z końcem 2011 r.

Ministerstwu Gospodarki znany jest problem nie-

prawidłowości w obrocie wewnątrzwspólnotowym

niektórymi wyrobami stalowymi i pozostaje w tej spra-

wie w ciągłym kontakcie z Hutniczą Izbą Przemysło-

wo-Handlową, w tym także jest ono informowane

o współpracy zainteresowanych podmiotów z Mini-

sterstwem Finansów.

Zgodnie z zapewnieniem ministra ﬁnansówprze-

ciwdziałanie i zwalczanie nieprawidłowości podatko-

wych w zakresie podatku VAT, m.in. w handlu im-

portowaną stalą, stanowi jeden z istotnych celów or-

ganów kontroli skarbowej.

Zwalczanie nieprawidło-

wości w zakresie podatku VAT w obrocie wyrobami

stalowymi jest przedmiotem skoordynowanych dzia-

łań realizowanych od dwóch lat przez organy kontro-

li skarbowej we współpracy z innymi właściwymi

instytucjami państwowymi.

W związku z informacjami o oszustwach podat-

kowych w obrocie stalą zbrojeniową dokonana zosta-

ła szczegółowa analiza dostaw wewnątrzwspólnoto-

wych tego towaru na rynek polski oraz nawiązana

współpraca z administracjami podatkowymi innych

państw Unii Europejskiej.

Wyniki analizy oraz uzy-

skane informacje są wykorzystywane w działaniach

kontrolnych podejmowanych w skali kraju.

Należy dodać, że kontrola prawidłowości obrotu

stalą zbrojeniową dotyczy skomplikowanych i wielo-

wątkowych zagadnień, a organy kontroli skarbowej

zobowiązane są do ustalenia i prawidłowego udoku-

mentowania wszystkich okoliczności.

Z uwagi na charakter ww. oszustwa dotyczący

niestosowania się przez określone podmioty do obo-

wiązującego prawa na obecnym etapie kluczową for-

mą reakcji służb państwowych są wspomniane dzia-

łania kontrolne.

Prowadzone działania kontrolne

mają na celu nie tylko ściganie konkretnych nadużyć,

lecz również szczegółowe zidentyﬁkowanieproblemu,

zebranie danych niezbędnych do określenia jego ska-

li i zakresu oraz szczegółowe poznanie zasad funk-

cjonowania mechanizmu wyłudzeń.

Na tle stwierdzonych nieprawidłowości należy za-

znaczyć, że problem ten, co do zasady, nie ma charak-

teru natury merytorycznej, który uzasadniałby zmia-

ny w przepisach dotyczących eksportu i importu.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Grażyna Henclewska

Warszawa, dnia 24 sierpnia 2012 r.

w sprawie użytkowania drogi leżącej

na terenie rezerwatu (1781)

Odpowiadając na zapytanie posła Zbigniewa Włod-

kowskiego przekazane przez pana Marka Kuchciń-

493

skiego, wicemarszałka Sejmu Rzeczypospolitej Pol-

-024-1781/12, w sprawie drogi leżącej na terenie re-

zerwatu, przekazuję stosowne wyjaśnienia.

1.

Dlaczego Nadleśnictwo Maskulińskie w spra-

wach obywateli i ich praw działa bez porozumienia

z zainteresowanymi, w tym także z władzami samo-

rządowymi?

W 1998 r. Nadleśnictwo Maskulińskie (pismo, L.

dz.

954/98, z 17.04.1998 r.) udzieliło zgody na korzy-

stanie z drogi leśnej prowadzącej do posesji państwa

W., nigdy też dojazd ten nie był kwestionowany i utrud-

niany.

M. W. zwrócił się do nadleśnictwa o wyrażenie

zgody na parkowanie autobusu na drodze leśnej do-

piero w dniu 27 lipca br., już po pisemnej interwencji

zarządcy.

2.

Dlaczego Nadleśnictwo Maskulińskie dyskry-

minuje obywatela mieszkającego we wsi ponad 40 lat

tylko dlatego, że nie mieszka on w centrum wsi, a na

jej krańcu?

Obowiązkiem nadleśnictwa jest egzekwowanie

przestrzegania przepisów ustawy o lasach i ustawy

o ochronie przyrody na zarządzanym terenie bez

względu na miejsce zamieszkania osób czy interesy

ﬁrm.

Postępowanienadleśnictwajestzgodnezpra-

wem i w żaden sposób nie dyskryminuje pana W. lub

innych mieszkańców wsi Krzyże.

3.

Co nadleśnictwo winno uczynić, aby obywatel

mógł swobodnie korzystać z drogi?

Celem rozwiązania problemu RDLP w Białymsto-

ku poleci nadleśniczemu Nadleśnictwa Maskulińskie

dy, który stanowi, że w rezerwatach przyrody zabra-

nia się ruchu pojazdów poza drogami publicznymi

oraz poza drogami stanowiącymi własność parków

narodowych lub będącymi w użytkowaniu wieczy-

stym parków narodowych, wskazanymi przez dyrek-

tora parku narodowego, a w rezerwacie przyrody –

przez regionalnego dyrektora ochrony środowiska.

4.

Czy Straż Leśna może karać obywatela za to,

że korzysta z praw przysługujących użytkownikowi

jedynej drogi prowadzącej do posesji?

Zasady korzystania z dróg leśnych określają zapi-

Art. 29 ustawy ust. 2 stanowi, że postój pojazdów,

o których mowa w ust.1 (pojazdów silnikowych – dop.

DGLP), na drogach leśnych jest dozwolony wyłącznie

w miejscach oznakowanych.

Na omawianej drodze

w związku z częstymi przypadkami nielegalnego par-

kowania samochodów osobowych przez korzystają-

cych z jeziora nadleśnictwo ustawiło znaki: zakaz

parkowania.

Parkowanie dwóch autobusów na dro-

dze leśnej w miejscu nieoznakowanym oraz ignoro-

wanie postawionych znaków zakazu są złamaniem

zapisów ustawowych. (ryc. 1 i 2).

Osoby postronne

wielokrotnie informowały Regionalną Dyrekcję Ochro-

ny Środowiska w Olsztynie o fakcie parkowania po-

jazdów na terenie rezerwatu.

Kwestia parkowania w tym miejscu, która spowo-

dowała reakcję Straży Leśnej Nadleśnictwa Masku-

lińskie, jest formalnie zasadna.

(Ryc. 1. i 2.)

5.

Czy istnieje możliwość, aby wspomniana droga

uzyskała ponownie status drogi publicznej, umożli-

wiając mieszkańcom swobodne korzystanie?

Rezerwat Jezioro Nidzkie został utworzony w 1977 r.

na powierzchni 2934,7 ha, obejmując Jezioro Nidzkie

wraz z otaczającymi lasami.

Posesja państwa W. jest

enklawą wśród gruntów stanowiących rezerwat.

Dro-

ga leśna prowadząca przez rezerwat w oddz.

88 leśnic-

twa Krzyże nigdy nie była drogą publiczną.

Sekretarz stanu

Stanisław Gawłowski

Warszawa, dnia 28 sierpnia 2012 r.

Ryc. 1. i 2.

Parkujące autobus i samochody osobowe

494

Odpowiedź

podsekretarza stanu

Specjalistycznego Warsztatu Napraw

Okresowych Wagonów Towarowych

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na za-

pytanie pana posła Tadeusza Woźniaka (SPS-024-

-1783/12 z dnia 7 sierpnia 2012 r.) w sprawie dalsze-

go funkcjonowania Specjalistycznego Warsztatu

luszkach spółki PKP Cargo SA, uprzejmie informu-

ję, że resort transportu, budownictwa i gospodarki

morskiej zwrócił się do PKP SA o odniesienie się w ra-

mach sprawowanego nadzoru właścicielskiego nad

PKP Cargo SA do podnoszonych w treści zapytania

kwestii.

Z otrzymanych wyjaśnień wynika, że spółka PKP

Cargo SA, w strukturze której funkcjonuje Specjali-

styczny Warsztat Napraw Okresowych Wagonów To-

warowych w Koluszkach, jest spółką prawa handlo-

wego działającą jako samodzielny podmiot gospodar-

czy i wszelkie decyzje w zakresie bieżącego zarządza-

tutowych tej spółki.

Stale zmieniające się otoczenie

gospodarcze wymusza na podmiotach gospodarczych

potrzebę ciągłego dostosowywania swych struktur

i proﬁlówdziałalnościdoreguł,jakiedyktujerynek.

Spółka PKP Cargo SA, działając jako podmiot prawa

handlowego, prowadzi działalność gospodarczą w opar-

ciu o rachunek ekonomiczny, którego zasadą jest po-

krycie kosztów działalności przychodami z tej dzia-

łalności.

Prowadzenie działań optymalizacyjnych

zarówno w obszarze organizacji pracy, jak i wykorzy-

stania posiadanych zasobów jest niezbędne dla za-

pewnienia stabilnego rozwoju spółki.

Z powyższych

względów poszukiwane będą jak najkorzystniejsze

rozwiązania sprzyjające realizacji zakładanych celów

biznesowych, co leży w interesie zarówno spółki, jak

i jej pracowników.

Z przekazanych przez PKP SA informacji wynika,

że we wszystkich zakładach spółki PKP Cargo SA

opracowane zostały miejscowe programy optymali-

zacyjne kosztów uwzględniające zarówno specyﬁkę

danego regionu, prognozowaną wielkość pracy dane-

go zakładu, jak również cele biznesowe i zadania ca-

łej spółki.

Kierownictwo Centralnego Zakładu PKP

Cargo SA, w strukturze którego funkcjonuje Sekcja

Napraw Okresowych Wagonów Towarowych w Ko-

luszkach, również poszukuje kompromisowych roz-

wiązań pozwalających obniżyć wydatki i jednocze-

śnie zapewnić świadczenie usług na dotychczasowym

poziomie.

Decyzja o wstrzymaniu napraw okreso-

wych w Koluszkach została poprzedzona szczegółową

analizą z uwzględnieniem także aspektów pracowni-

czych i społecznych, jak również przeprowadzeniem

trybu informacyjno-konsultacyjnego wśród związ-

ków zawodowych działających w zakładzie.

Z przedstawionych przez PKP SA wyjaśnień wy-

nika, że punkt napraw wagonów w Koluszkach przez

ostatnich osiem lat realizował naprawy okresowe wa-

gonów towarowych dla PKP Cargo SA i jednocześnie

był objęty działaniami inwestycyjnymi, aby sprostać

wymaganiom przepisów obowiązujących przy remon-

tach wagonów.

W 2004 r., kiedy uruchamiano napra-

wy okresowe wagonów towarowych w tej lokalizacji,

PKP Cargo SA przewiozła łącznie 156,2 mln ton to-

warów, korzystając z około 60 tys. sztuk wagonów

i wykonując jednocześnie ponad 12 tys. napraw tego

taboru w skali kraju.

Ponieważ potrzeby spółki w za-

kresie remontów wagonów były wówczas bardzo wy-

sokie, podjęto decyzję o wykonywaniu napraw okre-

sowych wagonów głównie we własnych punktach

naprawczych, w tym m.in. w Koluszkach.

Obecnie

PKP Cargo SA dysponuje około 45 tys. sztuk spraw-

nych wagonów, realizując przewozy na poziomie oko-

ło 120 mln ton towarów rocznie.

Prowadzone przez

PKP Cargo SA na przestrzeni ostatnich kilku lat

działania optymalizacyjne w obszarze eksploatacji

taboru kolejowego powodują, że spółka osiąga coraz

lepsze wyniki przewozowe przy mniejszych zasobach

taborowych, co istotnie wpływa na ograniczenie

kosztów i stwarza możliwości skutecznego konkuro-

wania na rynku.

W ramach optymalizacji kosztów liczba punktów

utrzymania taboru jest redukowana odpowiednio do

obecnie eksploatowanego ilostanu wagonów.

W roku

bieżącym spółka PKP Cargo SA zaprzestaje wykony-

wania napraw okresowych poza Koluszkami także

w innych lokalizacjach, m.in. w Inowrocławiu, Gnieź-

nie i Ostrołęce.

W opinii PKP SA prowadzonych przez PKP Car-

go SA w punkcie napraw wagonów w Koluszkach

inwestycji nie należy oceniać jako nieuzasadnio-

nych.

Przez ostatnich 8 lat ww. punkt realizował

naprawy okresowe o dużym zakresie, wymagające

specjalistycznego sprzętu i odpowiednich warun-

ków.

Poczynione inwestycje były niezbędne, aby na-

prawiać wagony zgodnie z obowiązującymi europej-

skimi przepisami technicznymi.

Ponadto dużą ilość

urządzeń zakupionych dla punktu napraw w Ko-

luszkach można będzie wykorzystać także w innych

lokalizacjach.

Podkreślić należy fakt, że wygaszenie działalno-

ści Sekcji Napraw Okresowych Wagonów Towaro-

wych w Koluszkach nie będzie wiązało się ze zwol-

nieniami pracowników.

Z przekazanych przez PKP

SA wyjaśnień wynika, że w chwili obecnej w części

warsztatowej punktu napraw w Koluszkach nadal

zatrudnionych jest 33 pracowników przy weryﬁkacji

zderzaków elastomerowych.

W budynkach, w któ-

rych przeprowadzono znaczne inwestycje, rozważane

495

jest uruchomienie działalności związanej z naprawą

rezerwy obiegowej części zamiennych i podzespołów

do taboru kolejowego.

Obecnie przygotowywane są

założenia odnośnie do utworzenia w Koluszkach punk-

tu weryﬁkacjizderzakówdotaboru.

Corocznieokoło

30 tys. zderzaków wymaga badań technicznych, po-

nadto na weryﬁkacjęilikwidacjęoczekujekilkadzie-

siąt tysięcy zderzaków zgromadzonych w magazy-

nach zakładowych.

Szacuje się, że przy takim proﬁlu

działalności zachowanych zostanie około 20 miejsc

pracy, natomiast pozostali pracownicy otrzymają

propozycję zatrudnienia w Sekcji Utrzymania Tabo-

ru w Łodzi-Olechowie.

Z otrzymanych informacji wy-

nika, że 35 pracowników ww. sekcji już przyjęło pro-

pozycję zmiany dotychczasowego miejsca wykonywa-

nia pracy.

Jednocześnie stosownie do planowanego

proﬁludziałalnościCentralnegoZakładuPKPCargo

SA dokonywane są uzgodnienia z PKP SA oddziałem

gospodarowania nieruchomościami mające na celu

rezygnację ze zbędnych hal naprawczych, co pozwoli

istotnie ograniczyć koszty działalności, a tym samym

pozostawić około 20 miejsc pracy przy naprawie zde-

rzaków.

Jednocześnie PKP SA podkreśla, że poziom za-

rowany i w skali całej ﬁrmynieprzekraczapoziomu

niezbędnego do wykonywania nałożonych zadań.

Równocześnie potrzeby zatrudnieniowe w poszcze-

gólnych zakładach PKP Cargo SA są zróżnicowane

danym terenie.

Według otrzymanych zapewnień każ-

dy pracownik PKP Cargo SA dotknięty likwidacją

stanowiska pracy otrzyma propozycję zatrudnienia

w strukturach spółki bądź u innych pracodawców

z Grupy PKP Cargo w innej lokalizacji.

Przy spełnie-

niu określonych wymogów taki pracownik nabędzie

zł.

Niezależnie od przedstawionych rozwiązań spółka

PKP Cargo SA w sposób ciągły realizuje nowe, ela-

styczne programy szkoleń pracowników umożliwia-

jące wdrożenie wielozadaniowości i uniwersalizacji

stanowisk, a przez to efektywniejsze wykorzystanie

kwaliﬁkacjipracownikówbezredukcjizatrudnienia.

Dopiero w jednoznacznej sytuacji odrzucenia oferty

zatrudnienia w innym miejscu nastąpi rozwiązanie

umowy o pracę, a pracownikowi przysługiwać będą

wszystkie świadczenia należne z tytułu rozwiązania

nika.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Andrzej Massel

Warszawa, dnia 28 sierpnia 2012 r.

- z upoważnienia ministra -

w sprawie posiadania przez Skarb Państwa

niezbędnych praw autorskich w zakresie

udostępniania i wykorzystywania projektów

budowlanych przez beneﬁcjentów w ramach

skiego przekazane pismem z dnia 7 sierpnia 2012 r.

(sygn.

SPS-023-1786/12) w sprawie posiadania przez

kresie udostępniania i wykorzystywania projektów

budowlanych przez beneﬁcjentówwramachprogra-

mu „Moje boisko – Orlik 2012” uprzejmie informuję,

co następuje.

Ministerstwo na bieżąco monitoruje sprawę zgła-

szanych roszczeń.

Z informacji posiadanych przez

ministerstwo wynika, że w chwili obecnej prowadzo-

ne jest jedno (sporne) postępowanie sądowe w spra-

wie naruszenia autorskich praw majątkowych do ww.

opracowania.

Przedmiotowe postępowanie prowa-

dzone jest na skutek pozwu wniesionego przez Archi

Plus sp. z o.o. przeciwko jednej z gmin biorących

udział w programie.

Przedmiotem tego postępowania

jest roszczenie o zapłatę kwoty 50 000 zł.

Skarb Pań-

stwa –minister sportu i turystyki, nie uznając zasad-

również co do wysokości, przystąpił do przedmioto-

wego postępowania po stronie gminy w charakterze

interwenienta ubocznego.

W toczącym się postępowaniu Skarb Państwa wy-

wodzi m.in., że opracowanie pn. „Typowe boisko wie-

lofunkcyjne o wymiarach 30 x 50 m z polem gry do

piłki ręcznej i tenisa” nie stanowi utworu w rozumie-

techniczny.

Skarb Państwa kwestionuje ponadto ist-

nienie legitymacji czynnej po stronie Archi Plus sp. z o.o.

do dochodzenia jakichkolwiek roszczeń z tytułu naru-

szenia autorskich praw majątkowych.

Niezależnie od

braku zasadności zgłoszonych roszczeń Skarb Pań-

stwa kwestionuje także ich wysokość, która nie znaj-

duje jakiegokolwiek uzasadnienia.

W ocenie ministerstwa prawa, którymi dyspono-

wało ministerstwo, były wystarczające do korzysta-

nia z projektów w zakresie określonym w programie

W chwili obecnej do ministerstwa napływają in-

formacje o zawezwaniu przez Archi Plus sp. z o.o.

poszczególnych jednostek samorządu terytorialnego

do zawarcia ugody w postępowaniu polubownym.

Zdarzają się również przypadki, w których adresata-

496

mi wniosku o zawarcie ugody są jednostki, które nie

uczestniczyły w programie, jak również podmioty,

które nie korzystały ze spornego projektu.

Do chwili

obecnej odnotowano ok. 114 przypadków zawezwań

do próby ugodowej.

Należy zaznaczyć, że z danych

posiadanych przez ministerstwo zakres wykorzysta-

nia projektu może dotyczyć ok. 4% ogółu wybudowa-

nych w ramach programu boisk.

Większość komplek-

sów zrealizowanych w ramach programu „Moje bo-

isko – Orlik 2012” budowana była na podstawie pro-

jektu autorstwa Kulczyński Architekt sp. z o.o.

Ministerstwo na bieżąco informuje jednostki sa-

morządu terytorialnego o swoim stanowisku w spra-

wie, udzielając odpowiedzi każdemu z podmiotów,

który się o to zwróci do ministerstwa i poinformuje

ministerstwo o wysuwanych względem niego roszcze-

niach.

należy wskazać, że opis przedstawiony we wnioskach

dotyczących zawarcia ugody kierowanych do poszcze-

gólnych jednostek nie odzwierciedla wszystkich oko-

liczności faktycznych sprawy.

Wnioski formułowane

są wg przyjętego wzoru i nie odnoszą się do sytuacji

faktycznej poszczególnych jednostek samorządu te-

rytorialnego.

Nie określają one również sposobu usta-

lenia wysokości odszkodowania.

Stwierdzenia w nich

zawarte nie uwzględniają twierdzeń i wniosków Skar-

bu Państwa w postępowaniu sądowym prowadzonym

w tej sprawie przeciwko wspomnianej gminie.

W oce-

nie ministerstwa dobór argumentów przedstawio-

nych we wniosku podyktowany jest celem spółki zwią-

zanym z nakłonieniem jak największej liczby podmio-

tów do zawarcia ugody w sprawie, co mogłoby ponad-

to stanowić dodatkowy argument wykorzystywany

w toczącym się postępowaniu.

Z uwagi na cel postępowania polubownego oraz

fakt, iż Skarb Państwa – minister sportu i turystyki

kwestionuje zasadność zgłoszonych roszczeń, nie jest

możliwe, jak również celowe wstępowanie Skarbu

Państwa do postępowań, których przedmiotem jest

zawarcie ewentualnej ugody w sprawie.

Ze względu

na fakt, iż adresatami wniosków o zawarcie ugody są

jednostki samorządu terytorialnego, a nie Skarb

Państwa, nie jest możliwe zajęcie oﬁcjalnegostano-

wiska w tych postępowaniach.

Przekazując gminom swoje stanowisko, minister-

stwo zaznacza jednak, że zawarcie ugody przez gmi-

ny oznaczałoby w istocie uznanie roszczeń Archi Plus

sp. z o.o., co jest sprzeczne ze stanowiskiem Skarbu

Państwa – ministra sportu i turystyki, w tym ze sta-

nowiskiem prezentowanym w postępowaniu prowa-

dzonym przeciwko pozwanej gminie.

Ministerstwo

zaznacza również, że w jego ocenie w świetle okolicz-

ności faktycznych sprawy brak jest podstaw praw-

nych do zawarcia ugody w sprawie.

Przystąpienie Skarbu Państwa – ministra sportu

i turystyki do sprawy będzie natomiast możliwe i ce-

lowe w przypadku wystąpienia przez spółkę przeciw-

ko jednostkom samorządu terytorialnego z powódz-

twem o zapłatę.

W tej sytuacji Skarb Państwa – mi-

nister sportu i turystyki każdorazowo podejmie dzia-

łania mające na celu przystąpienie do postępowania

w charakterze interwenienta ubocznego po stronie

pozwanej jednostki i wesprze ją w sporze ze spółką.

Z wyrazami szacunku

Sekretarz stanu

Grzegorz Karpiński

Warszawa, dnia 27 sierpnia 2012 r.

w sprawie materiałów otrzymanych

od Ministerstwa Spraw Zagranicznych

nr SPS-024-1803/12 z dnia 7 sierpnia br.) w sprawie

materiałów otrzymanych z Ministerstwa Spraw Za-

granicznych i zawartych w nich danych podanych

Dane liczbowe zawarte w zestawieniach: „Infor-

macja o środkach ﬁnansowychprzyznanychname-

dia polonijne w 2012 r. – projekty własne złożone

przez placówki” oraz „Informacja o środkach ﬁnan-

sowych przyznanych na media polonijne w 2012 r.

–

projekty odrzucone przez Fundację”Pomoc Polakom

na Wschodzie”i Stowarzyszenie”Wspólnota Polska«,

które są bądź będą realizowane przez placówki” zo-

waluta rozliczeniowa placówek wymienionych w ww.

zestawieniach.

Z uwagi na zmienność kursu EUR/

PLN kwoty podane w ww. zestawieniach nie były

przeliczane na polskie złote.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

497

Odpowiedź

sekretarza stanu w Ministerstwie Środowiska

w sprawie budowy zbiorników retencyjnych

Odpowiadając na zapytanie posła Andrzeja Dą-

browskiego przekazane przez pana Marka Kuchciń-

-024-1805/12, w sprawie budowy zbiorników reten-

cyjnych na Nysie Kłodzkiej, przekazuję stosowne

wyjaśnienia.

1.

Jakimi przesłankami kierował się Regionalny

Zarząd Gospodarki Wodnej we Wrocławiu, podejmu-

jąc decyzję o zmniejszeniu ilości zbiorników retencyj-

nych w powiecie kłodzkim?

W ramach „Studium ochrony przed powodzią Ko-

tliny Kłodzkiej ze szczególnym uwzględnieniem

ochrony miasta Kłodzka” opracowana została anali-

za lokalizacji zbiorników.

Podstawą do oceny lokali-

zacji poszczególnych zbiorników były następujące

kryteria:

1. zapotrzebowanie na wodę,

2. wskaźnik zabudowy zlewni (zasobów wód),

3. wskaźnik charakteryzujący układ topograﬁczny,

4. wskaźnik położenia,

5. wskaźnik potencjału retencyjnego,

6. wskaźnik zdolności zasilania.

W wyniku analizy ustalono listę rankingową

zbiorników w poszczególnych zlewniach ważniej-

szych rzek, w tym w Kotlinie Kłodzkiej i wytypowa-

no 17 następujących zbiorników retencyjnych (w ko-

lejności rankingu):

1) zb.

Boboszów na Nysie Kłodzkiej,

2) zb.

Krosnowice na pot.

Duna,

3) zb.

Ścierki na rz.

Włodzica,

4) zb.

Roztoki Bystrzyckie na rz.

Bielica,

5) zb.

Wilkanów na rz.

Wilczka,

6) zb.

Waliszów na Waliszowskiej Wodzie,

7) zb.

Pławnica na rz.

Pławna,

8) zb.

Wolany na Cichej Wodzie,

9) zb.

Szalejów Dolny na Bystrzycy Dusznickiej,

10) zb.

Gorzuchów na Ścinawce,

11) zb.

Nagodzice na Nysie Kłodzkiej,

12) zb.

Szalejów Górny na Bystrzycy Dusznickiej,

13) zb.

Długopole Górne na Nysie Kłodzkiej,

14) zb.

Topola na Nysie Kłodzkiej (już wybudowany),

15) zb.

Żelazno na Białej Lądeckiej,

16) zb.

Bierkowice na Ścinawce.

17) zb.

Gorzanów na Nysie Kłodzkiej.

W wyniku wielotorowej analizy wytypowano 9 naj-

bardziej korzystnych lokalizacji zbiorników.

W kolej-

nym kroku przygotowania inwestycji opracowane

zostało studium wykonalności dla ochrony od powo-

dzi Kotliny Kłodzkiej, w którym w ramach analizy ko-

rzyści i optymalizacji kosztów przedsięwzięcia przed-

stawiono wariantowe rozwiązania rozbudowy syste-

mu przeciwpowodziowego dla przedmiotowej kotliny.

Najbardziej korzystnym pod kątem ochrony przeciw-

powodziowej i możliwości realizacyjnych okazał się

system budowy czterech zbiorników.

Cztery spośród

siedemnastu zbiorników (Boboszów, Roztoki By-

strzyckie, Krosnowice i Szalejów) zostały ujęte w miej-

scowych planach zagospodarowania gmin i nie ma

przeszkód w ich projektowaniu, natomiast zakres ko-

lizji na pozostałych jest tak duży, że ich budowa jest

problematyczna.

2.

Kiedy przewiduje się rozpoczęcie prac związa-

nych z budową zbiorników?

Mając na uwadze ww. prace związane z wytypo-

waniem zbiorników do realizacji, podjęto decyzję o roz-

poczęciu prac przedprojektowych i projektowych

obiektów, dla których prace projektowe wraz z uzy-

skaniem decyzji administracyjnych zakończą się na

tyle wcześnie, aby możliwa była ich realizacja w na-

stępnym okresie programowania środków pomoco-

wych Unii Europejskiej (lata 2014–2020).

Dla tego

typu obiektów zakłada się min. 3-letni okres realiza-

cji zadania.

3.

Jaki jest na dzień dzisiejszy koszt przygotowań

do budowy ww. zbiorników (mapy, projekty, wykupy

gruntów)?

Aktualnie trwa opracowywanie dokumentacji

projektowej dla zbiorników Boboszów (dotychczaso-

wo poniesione koszty na dokumentację projektową

– 672 085 zł) i Szalejów (dotychczasowo poniesione

koszty na dokumentację projektową – 765 306 zł).

W przypadku zbiorników Krosnowice i Roztoki By-

strzyckie aktualnie trwa procedura przetargowa ma-

jąca na celu wyłonienie wykonawcy dokumentacji

projektowej.

4.

Czy RZGW posiada zgody właścicieli gruntów,

na których mają powstać zbiorniki retencyjne?

Z uwagi na fakt umiejscowienia lokalizacji projek-

towanych zbiorników w miejscowych planach zago-

spodarowania terenu oraz w innych dokumentach

strategicznych lokalizacja tych obiektów była znana

właścicielom gruntów od przynajmniej 10 lat.

Tereny

te zostały obarczone pod kątem użytkowania i zabu-

dowy obostrzeniami w zakresie przyszłej budowy na

tych terenach obiektów przeciwpowodziowych.

W trak-

cie trwających aktualnie spotkań z mieszkańcami

Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej we Wrocła-

wiu informuje o wywłaszczeniu i przejęciu tych grun-

tów przez Skarb Państwa.

Jak dotąd Regionalny Za-

rząd Gospodarki Wodnej we Wrocławiu nie spotkał

się z negatywnym stanowiskiem właścicieli terenów

w zakresie przyszłej sprzedaży i przekazywania grun-

tów pod projektowane obiekty.

Zastosowanie przepi-

sadach przygotowania do realizacji inwestycji w za-

kresie budowli przeciwpowodziowych (Dz. U. Nr 143,

poz. 963) pozwoli na uproszczenie oraz przyspieszenie

stycji w zakresie budowli przeciwpowodziowych.

5.

Czy w związku z budową zbiorników wodnych

nie będzie konieczności wysiedlania rodzin z tere-

nów, na których one powstaną?

498

W związku z budową zbiorników wodnych pojawi

się konieczność wysiedlenia rodzin z terenów, na któ-

rych powstają zbiorniki.

Dotyczy to zbiornika Bobo-

szów (2 rodziny).

Obszary dla pozostałych obiektów

są użytkowane rolniczo.

Konieczne będzie również

przeniesienie lokalizacji lokalnych dróg oraz sieci

energetycznych.

Sekretarz stanu

Stanisław Gawłowski

w woj. dolnośląskim (1806)

(znak: SPS-024-1806/12) w sprawie specjalistyczne-

go szpitala działającego w ramach Specjalistycznego

nośląskim uprzejmie proszę o przyjęcie poniższego.

Minister zdrowia dostrzega problemy Specjali-

stycznego Centrum Medycznego w Polanicy-Zdroju,

dlatego też jego działania zmierzają do usprawnienia

funkcjonowania tej placówki.

Szczególnym przedmio-

tem zainteresowania ministra jest właściwe wyko-

rzystanie wysoko wykwaliﬁkowanejkadrymedycz-

nej oraz nowoczesnego sprzętu, tak aby potencjał

leczniczy i możliwości SCM w Polanicy-Zdroju zosta-

ły w pełni wykorzystane.

Warto w tym miejscu zaznaczyć, iż SCM w Pola-

nicy-Zdroju jest samodzielnym publicznym zakładem

ności i reguluje zobowiązania.

Wskazać ponadto na-

leży, iż na mocy art. 46 ww. ustawy odpowiedzialność

za zarządzanie podmiotem leczniczym niebędącym

przedsiębiorcą ponosi kierownik.

Wobec powyższego

podejmowanie stosownych działań związanych z dzia-

łalnością SCM należy do kompetencji dyrektora za-

kładu.

W związku z trudną sytuacją ekonomiczno-ﬁnan-

sową SCM w Polanicy-Zdroju prowadzona jest re-

strukturyzacja.

Głównym powodem wprowadzania

zmian jest trudna sytuacja jednostki (brak możliwo-

ści spłaty bieżących zobowiązań oraz narastające za-

dłużenie) stwarzająca realne zagrożenie utraty zdol-

ności do kontynuowania świadczeń i zaprzestania

działalności szpitala, jak również brak możliwości

dalszego rozwoju wspomnianej placówki.

Wskazać

również należy, iż działania podejmowane w przed-

miotowym zakresie mają przede wszystkim na celu

uzyskanie przez SCM większej rentowności i płyn-

ności ﬁnansowej.

Natomiast zwolnienia grupowe,

które okazały się nieuniknionym skutkiem prowa-

dzonej restrukturyzacji, podyktowane były racjonal-

nym gospodarowaniem zasobami ludzkim (zmniej-

szenie zatrudnienia odbywało się w oparciu o dosto-

sowanie i optymalizację ilości pracowników oraz

posiadanych kwaliﬁkacjidlapotrzebSCMwPolani-

cy-Zdroju na podstawie analizy wielkości kontraktu,

liczby leczonych pacjentów, liczby łóżek) oraz prowa-

dzone są w oparciu o obowiązujące przepisy prawa,

w tym prawidłową realizację świadczeń zdrowotnych.

Odnosząc się natomiast do wsparcia procesu reorga-

nizacji SCM w zakresie zwolnień pracowniczych,

podstaw prawnych do przekazania dotacji na zapro-

ponowane przez pana posła wsparcie dla pracowni-

ków SCM oraz nie posiada kompetencji do udzielania

pomocy osobom zwolnionym z pracy, bezrobotnym.

Nadmieniam, iż minister zdrowia, jako podmiot

tworzący Specjalistyczne Centrum Medyczne w Po-

lanicy-Zdroju, podjął decyzję dotyczącą przekształce-

nia ww. podmiotu leczniczego w spółkę kapitałową.

Przekształcenie jednostki (samodzielnego publiczne-

go zakładu opieki zdrowotnej) w spółkę akcyjną, sprzy-

jać będzie efektywnemu zarządzaniu oraz predyspo-

nować będzie do racjonalnego gospodarowania posia-

danymi zasobami, otwierając nowe możliwości uzy-

skiwania przychodów (zmiana statusu prawnego szpi-

tala umożliwi efektywniejsze pozyskiwanie środków

inwestycyjnych oraz możliwość udzielania poza nie-

odpłatnymi również płatnych świadczeń w zakresie,

Pozwoli to na poprawę efektywności opieki zdrowot-

nej i jakości świadczonych usług, a także zapewnienie

lepszej dostępności do świadczeń medycznych.

Zaś

wykorzystanie bazy szpitalnej i sprzętu medycznego

stanie się bardziej racjonalne i produktywne.

Przekształcenie Specjalistycznego Centrum Me-

dycznego w Polanicy-Zdroju Samodzielnego Publicz-

nego Zakładu Opieki Zdrowotnej stanowi holistyczną

regulację dotyczącą organizacji i funkcjonowania

SCM oraz jest odpowiedzią na niewątpliwą koniecz-

ność wprowadzenia zmian zarówno w zakresie formy

organizacyjno-prawnej, jak i funkcjonowania niniej-

szego podmiotu leczniczego.

Ponadto, biorąc pod uwa-

gę prognozy ﬁnansoweorazprzedstawionenapotrze-

by niniejszego przekształcenia analizy, należy wska-

zać, iż nie przewidują one, iż spółka powstająca w wy-

niku przekształcenia SCM miałaby nie zachować

stabilności ekonomicznej na przestrzeni lat.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Sławomir Neumann

Warszawa, dnia 28 sierpnia 2012 r.

499

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w Ministerstwie Sprawiedliwości

alkoholizmowi w latach 2009, 2010 i 2011 (1807)

smo, nr SPS-024-1807/12, z dnia 10 sierpnia 2012 r.

dotyczące zapytania pana posła Roberta Kropiwnic-

waniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmo-

wi w latach 2009–2011 uprzejmie informuję, jak na-

stępuje.

Zgodnie z bazą danych statystycznych Minister-

stwa Sprawiedliwości w 2009 r. odnotowano 814 osób

dorosłych prawomocnie skazanych na karę grzywny

holizmowi.

W 2010 r. odnotowano 698 osób ukaranych

karą grzywny z powyższego artykułu.

Natomiast

w 2011 r.

– 476 osób.

Informując jak wyżej, pozostaję z nadzieją, że po-

zyskane dane statystyczne pozwolą na wypracowanie

obiektywnej oceny omawianego zagadnienia.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Grzegorz Wałejko

Warszawa, dnia 4 września 2012 r.

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w sprawie możliwości przeprowadzania

ﬁzyczne prowadzące działalność gospodarczą,

na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów

pytania pana posła Marka Wojtkowskiego (przeka-

zanego przy piśmie z dnia 10 sierpnia 2012 r., znak:

SPS-024-1809/12) w sprawie możliwości przeprowa-

dzania egzaminów sprawdzających przez osoby pro-

wadzące działalność gospodarczą, na podstawie roz-

zm.) pragnę uprzejmie wyjaśnić, co następuje.

Zgodnie z § 16 ust. 2 powołanego rozporządzenia

młodociani zatrudnieni u pracodawców niebędących

rzemieślnikami składają egzamin sprawdzający, koń-

czący przyuczenie do wykonywania określonej pracy,

bezpośrednio u swoich pracodawców.

Pod pojęciem

pracodawcy należy w tym przypadku rozumieć osobę

ﬁzycznąlubjednostkęorganizacyjną,choćbyniepo-

siadała ona osobowości prawnej, która zawarła z mło-

docianym umowę o pracę w celu przygotowania za-

wodowego, określając jako rodzaj przygotowania za-

wodowego przyuczenie do wykonywania określonej

pracy (art. 3 i art. 195 § 1 Kodeksu pracy).

Ponieważ czas trwania, zakres oraz program

nie z wytycznymi zawartymi w § 15 ust. 3 rozporzą-

dzenia w sprawie przygotowania zawodowego młodo-

cianych i ich wynagradzania) ustala pracodawca, on

także, jeżeli jest osobą ﬁzycznąprowadzącądziałal-

ność gospodarczą, niezrzeszoną w izbie rzemieślni-

czej ani cechu rzemieślniczym, powinien przeprowa-

dzić egzamin sprawdzający dla pracowników, których

zatrudnił w celu przyuczenia do wykonywania okre-

ślonej pracy.

Podsekretarz stanu

Radosław Mleczko

Warszawa, dnia 28 sierpnia 2012 r.

w sprawie środków dla Powiatowego

zawodową pracowników zwalnianych

z ﬁrmy Scania Production Słupsk SA(1810)

du Pracy w Słupsku na aktywizację zawodową pra-

cowników zwalnianych z ﬁrmy Scania Production

Słupsk SA przekazane przez marszałka Sejmu Rze-

sygn.

SPS-024-1810/12, uprzejmie informuję zgodnie

z poniższym.

Wsparcie środkami Funduszu Pracy może być udzie-

lone zwalnianym pracownikom stosownie do art. 70

500

Zgodnie z powołanym przepisem pracodawca za-

mierzający zwolnić co najmniej 50 pracowników

w okresie trzech miesięcy jest obowiązany uzgodnić

tyczące w szczególności pośrednictwa pracy, porad-

nictwa zawodowego, szkoleń oraz pomocy w aktyw-

nym poszukiwaniu pracy.

W przypadku zwolnienia

monitorowanego pracodawca obowiązany jest pod-

jąć działania polegające na zapewnieniu pracowni-

kom przewidzianym do zwolnienia lub będącym

w trakcie wypowiedzenia, lub w okresie sześciu mie-

sięcy po rozwiązaniu stosunku pracy lub stosunku

mie programu.

Program może być realizowany

W ramach programu z Funduszu Pracy mogą być

sﬁnansowane:

1) jednorazowe szkolenie dla zwolnionego pracow-

nika korzystającego ze świadczenia szkoleniowego

wypłacanego przez pracodawcę na czas udziału pra-

cownika w szkoleniu, w okresie do sześciu miesięcy

po rozwiązaniu stosunku pracy,

2) składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe

od wypłaconego przez pracodawcę świadczenia szko-

leniowego.

Zwolnieni pracownicy po zarejestrowaniu się

skorzystania ze wszystkich form aktywizacji przewi-

dzianych przepisami powołanej wyżej ustawy o pro-

Stosownie do przepisu § 8 rozporządzenia Rady

mu ustalania kwot środków Funduszu Pracy na ﬁ-

nansowanie zadań w województwie (Dz. U. Nr 123,

łecznej, będący dysponentem Funduszu Pracy, dys-

ponuje środkami rezerwy Funduszu Pracy.

Zgodnie z zatwierdzonym przez ministra pracy

i polityki społecznej dokumentem: „Zasady ubiegania

się o środki Funduszu Pracy stanowiące rezerwę mi-

nistra pracy i polityki społecznej na ﬁnansowanie

programów na rzecz promocji zatrudnienia, łagodze-

w 2012 r.” w roku bieżącym środki rezerwy ministra

pracy i polityki społecznej mogą być przeznaczone

m.in. na ﬁnansowanierealizacjiprogramówaktywi-

zacji zawodowej bezrobotnych zwolnionych z pracy

cowników objętych zwolnieniami monitorowanymi.

Środki rezerwy przeznaczone na ﬁnansowanie

realizacji programów aktywizacji zawodowej bezro-

botnych zwolnionych z pracy z przyczyn niedotyczą-

cych pracowników oraz pracowników objętych zwol-

nieniami monitorowanymi uruchamiane są w ra-

mach posiadanych środków na bieżąco w kolejności

wpływu wniosków do ministra pracy i polityki spo-

łecznej.

Przedłożone ministrowi pracy i polityki społecz-

nej wnioski podlegają ocenie formalnej oraz meryto-

rycznej.

Odpowiadając na pytanie oznaczone numerem 1,

informuję, iż w dniu 3 sierpnia 2012 r. do ministra

pracy i polityki społecznej wpłynął przekazany przez

marszałka województwa pomorskiego pismem z dnia

31 lipca 2012 r., sygn.

PR.8100-6-4/JS/2012, wniosek

Powiatowego Urzędu Pracy w Słupsku z dnia 20 lip-

ca 2012 r. o przyznanie dodatkowych środków Fun-

duszu Pracy z rezerwy ministra na realizację progra-

mu aktywizacji zawodowej pracowników bezrobot-

nych zwolnionych z pracy z przyczyn niedotyczących

pracowników.

Kwota będąca przedmiotem wniosku Powiatowe-

go Urzędu Pracy w Słupsku to 269 000 zł (dwieście

sześćdziesiąt dziewięć tysięcy złotych).

Odpowiadając na pytanie oznaczone numerem 2,

informuję, co następuje.

Z treści wniosku Powiatowego Urzędu Pracy

w Słupsku wynika, że ﬁrma Scania Production

Słupsk SA zwolnień będzie dokonywała we wrze-

śniu br.

Powiatowy Urząd Pracy w Słupsku wnioskuje

o zabezpieczenie środków na doﬁnansowaniepodję-

cia działalności gospodarczej i szkolenia dla 25 osób

bezrobotnych zwolnionych z ﬁrmyScaniaProduction

Słupsk SA.

Aktualnie zatem brak jest grupy docelowej, jaka

mogłaby zostać objęta wsparciem w ramach progra-

mów ﬁnansowanychześrodkówrezerwyFunduszu

Pracy.

Uruchomienie środków Funduszu Pracy wymaga-

ło będzie potwierdzenia dokonania zwolnień pracow-

ników przez ﬁrmęScaniaProductionSłupskSA.

Odnosząc się do pytania oznaczonego numerem

3, informuję, iż wysokość kwoty przyznanych środ-

ków rezerwy uzależniona jest od szeregu czynników,

w tym w szczególności od wystąpienia przesłanek

formalnych warunkujących uruchomienie środków

rezerwy od faktycznej wysokości potrzeb zgłoszonych

we wniosku oraz od przewidywanych efektów zatrud-

nieniowych.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Czesława Ostrowska

Warszawa, dnia 27 sierpnia 2012 r.

501

Odpowiedź

podsekretarza stanu

Edwarda Czesaka w sprawie wdrożenia dyrektywy

przedstawiam następujące informacje.

Jak słusznie wskazuje pan poseł, termin imple-

mentacji dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady

dyrektywę Rady 89/552/EWG z dnia 3 października

diowizualnych usług medialnych, ujednoliconych dy-

rektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/13/

cych świadczenia audiowizualnych usług medialnych

(dyrektywa o audiowizualnych usługach medial-

nych), upłynął w dniu 19 grudnia 2009 r.

Większość przepisów dyrektywy audiowizualnej

została implementowana do krajowego porządku

rych innych ustaw (Dz. U. Nr 85, poz.459).

Projekt

tej ustawy opracowany przez Ministerstwo Kultury

i Dziedzictwa Narodowego zawierał początkowo kom-

pleksową regulację stanowiącą pełne wdrożenie

wszystkich wymaganych przepisów dyrektywy i obej-

mował zarówno przepisy mające zastosowanie do tra-

dycyjnych nadawców linearnych (telewizyjnych), jak

i dostawców audiowizualnych usług medialnych na

żądanie.

Po wniesieniu projektu pod obrady Sejmu

RP w styczniu 2011 r. rozgorzała intensywna debata

nad prawidłowością przyjętych rozwiązań w stosun-

ku do usług na żądanie.

Stanowczy protest przed

przyjęciem przepisów w ich ówczesnym brzmieniu

wyraziły zarówno środowiska użytkowników Inter-

netu, jak też organizacji zrzeszających przedsiębior-

ców internetowych.

Podnoszono zarzuty o zbyt sze-

rokim zakresie podmiotowym projektowanej regula-

cji, nadmiernej represyjności i przyjęciu regulacji

znacznie wykraczającej ponad minimalne wymogi

dyrektywy audiowizualnej.

W związku z tymi zarzu-

tami po przyjęciu projektu przez Sejm RP podjęta

została przez Senat RP decyzja o wykreśleniu prze-

pisów dotyczących usług na żądanie z projektu usta-

wy.

Konsekwentnie weszła ona w życie jedynie w sto-

sunku do nadawców programów linearnych, a kwe-

stie związane z usługami na żądanie zostały przeka-

zane do ponownych, rozszerzonych konsultacji z in-

teresariuszami.

Podkreślenia wymaga, iż długość prac nad pro-

jektem wynikała przede wszystkim z prób pogodze-

nia sprzecznych interesów rozlicznych podmiotów

zainteresowanych jego kształtem oraz dużym zain-

teresowaniem, jakim cieszą się obecnie wszelkie re-

gulacje związane z Internetem.

W związku z dużymi

rozbieżnościami występującymi zarówno w gronie

partnerów społecznych, jak i resortów współpracują-

cych z MAiC w ramach procedury ustawodawczej

proces uzgadniania projektu okazał się bardziej cza-

sochłonny, niż pierwotnie zakładano.

Należy jednak-

że podkreślić, że przyczyniło się to do bardzo szero-

kiego i dogłębnego procesu konsultacyjnego i wypra-

cowania projektu, który wydaje się optymalnym

kompromisem pomiędzy rozbieżnymi oczekiwaniami

zainteresowanych podmiotów i środowisk.

Po uwzględnieniu znacznej ilości zgłoszonych

uwag kompromisowa wersja projektu została przyję-

ta przez Komitet Rady Ministrów do spraw Cyfryza-

cji w dniu 25 lipca 2012 r., przez Komitet do Spraw

Europejskich w dniu 1 sierpnia 2012 r., przez stały

Komitet Rady Ministrów w dniu 9 sierpnia 2012 r.,

a ostatecznie – przez Radę Ministrów w dniu 21

sierpnia 2012 r.

W związku z brakiem implementacji ww. dyrek-

tywy w wyznaczonym terminie w dniu 28 stycznia

2010 r.

KE wystosowała do rządu polskiego wezwanie

do usunięcia naruszenia (zarzuty formalne), na któ-

re udzielono odpowiedzi w dniu 29 marca 2010 r.

Na-

stępnie w dniu 24 czerwca 2010 r.

KE wystosowała

uzasadnioną opinię wzywającą do usunięcia narusze-

nia oraz dodatkową uzasadnioną opinię w dniu 15

marca 2011 r., w której zwróciła uwagę na możliwość

zastosowania kar ﬁnansowychokreślonychwart.260

ust. 3 TFUE.

Rząd polski przesłał odpowiedzi na ww.

opinie odpowiednio w dniach 10 sierpnia 2010 r. i 15

maja 2011 r.

W odpowiedzi z dnia 15 maja 2011 r.

wskazano, że dyrektywa w większości została imple-

diofonii i telewizji z dnia 25 marca 2011 r.

Obecnie

przygotowywana jest odpowiedź rządu RP na skargę

wniesioną przez Komisję Europejską do Trybunału

Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

W związku z przekazaniem do kompetencji Mini-

sterstwa Administracji i Cyfryzacji dalszych prac nad

wprowadzeniem do polskiego porządku prawnego

wymaganych przepisów dotyczących usług na żąda-

nie w dniu 25 czerwca 2012 r. odbyło się w Brukseli

spotkanie ministra administracji i cyfryzacji pana

Michała Boniego z komisarz ds. agendy cyfrowej pa-

nią Nelly Kroes, na którym poruszono m.in. kwestie

związane z implementacją dyrektywy audiowizual-

nej.

Ustalono, że Rzeczpospolita Polska zintensyﬁku-

je działania zmierzające do usunięcia deﬁcytutrans-

pozycji w zakresie telekomunikacji i audiowizualnych

usług medialnych na żądanie oraz że minister admi-

nistracji i cyfryzacji przekazywać będzie Komisji Eu-

ropejskiej informacje dotyczące postępu prac w tym

zakresie.

Wykonując te postanowienia, Ministerstwo

502

Administracji i Cyfryzacji przekazuje komisarz ds.

agendy cyfrowej cotygodniowe sprawozdania z prac

legislacyjnych, w tym dotyczące projektu ustawy

na pełnej implementacji przepisów dyrektywy audio-

wizualnej w zakresie usług na żądanie.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Małgorzata Olszewska

Warszawa, dnia 29 sierpnia 2012 r.

(1813)

12), przy którym przesłane zostało zapytanie pana

posła Edwarda Czesaka, przedstawiam poniższe in-

formacje w sprawie poruszonej przez pana posła.

1.

Na wstępie pragnę podkreślić, iż co do zasady

obowiązkowi implementacji do prawa krajowego pod-

legają jedynie te przepisy dyrektywy, których posta-

nowienia odbiegają od obowiązujących w państwie

członkowskim w chwili jej wejścia w życie.

Dyrekty-

wa pozostawia państwom członkowskim swobodę

decydowania o zasadności wprowadzenia niektórych

z proponowanych rozwiązań, co wpływa na zakres

zmian prawa krajowego.

Model polskiego rynku gazu ziemnego określony

zm.), w rozporządzeniu ministra gospodarki z dnia

oraz rozliczeń w obrocie paliwami gazowymi (Dz. U.

Nr 28, poz. 165) oraz w rozporządzeniu ministra go-

wych warunków funkcjonowania systemu gazowego

(Dz. U. Nr 133, poz. 891) odpowiada przepisom dy-

rektywy 2009/73/WE dotyczącej wspólnych zasad ryn-

ku wewnętrznego gazu ziemnego i uchylającej dyrek-

tywę 2003/55/WE, co zostało przedstawione w załą-

czonej tabeli zgodności obecnego stanu prawnego

z przepisami dyrektywy 2009/73/WE*

)

.

pisy ustawy Prawo energetyczne odnoszące się do

wydzielenia operatora systemu przesyłowego przewi-

dują pełne wydzielenie operatora lub model ISO.

Przepisy ww. ustawy nakładają również obowiązek

prawnego wydzielenia operatorów systemów dystry-

bucyjnych, co odpowiada wymogom dyrektywy.

Pol-

ska wdrożyła najdalej idące rozwiązania pakietu li-

beralizacyjnego, decydując się jako jedno z pierw-

szych państw członkowskich UE na całkowite roz-

dzielenie działalności sieciowej (monopol naturalny)

od działalności wytwórczej i obrotowej (tzw. unbun-

dling).

Takie rozwiązanie jest najbardziej sprzyjające

rozwojowi konkurencji.

Skorzystać mają na tym przede

wszystkim odbiorcy gazu ziemnego.

Ponadto ustawa Prawo energetyczne nakłada na

operatorów zadania wynikające z przepisów dyrek-

tywy.

W szczególności przepisy ww. ustawy zapew-

niają dostęp stron trzecich do infrastruktury, rów-

nież do gazociągów kopalnianych, na niedyskrymi-

nacyjnych zasadach.

Jednocześnie ustawa przewidu-

je możliwość uzyskania zwolnienia z zasady TPA dla

nowej infrastruktury.

Przewidziane przepisami usta-

wy Prawo energetyczne system koncesyjny, zasady

funkcjonowania gazociągów bezpośrednich (tj. funk-

cjonujących poza systemem gazowym), przepisy tech-

niczne oraz przepisy dotyczące biogazu odpowiadają

przepisom dyrektywy.

Ponadto obowiązujące przepisy gwarantują pre-

zesowi Urzędu Regulacji Energetyki pełną niezależ-

ność.

Dysponuje on szerokim zakresem uprawnień

przyznanych dyrektywą.

Niezależnie od powyższego aktualnie toczą się

prace nad nowym prawem gazowym mające na celu

udoskonalenie obecnie obowiązujących rozwiązań.

Pragnę zapewnić, że rozpoczęte na przełomie 2009

i 2010 r. prace nad projektem ustawy Prawo gazowe

pozwolą na zakończenie procesu implementacji dy-

rektywy 2009/73/WE.

Dotychczasowe prace toczyły

się zgodnie z poniższym harmonogramem:

— grudzień 2009 r. – rozpoczęto prace koncepcyj -

ne nad projektem,

— lipiec 2010 r. – zakończono prace nad wewnętrz -

nym projektem założeń do ustawy Prawo gazowe,

— październik 2010 r. – prowadzono konsultacje

z KE odnośnie do interpretacji przepisów III pakietu

energetycznego,

— listopad–styczeń 2011 r. – tworzono wstępny

projekt ustawy,

— styczeń–listopad 2011 r. – prowadzono dalsze

prace nad projektem we współpracy z Biurem Praw-

nym MG,

— marzec 2011 r. – skierowano projekt do uzgod -

nień wewnątrzresortowych,

— wrzesień 2011 r. – projekt ustawy uzupełniono

o kwestie związane z bezpieczeństwem dostarczania

gazu ziemnego,

— 22 grudnia 2011 r. – projekt skierowano do

uzgodnień międzyresortowych i konsultacji społecz-

— 6 lutego 2012 r. – upływ terminu na składanie

uwag do projektu,

— luty–kwiecień 2012 r. – opracowywanie stano -

wiska do uwag,

— kwiecień–maj 2012 r. – przeprowadzenie mię -

dzyresortowej konferencji uzgodnieniowej oraz wy-

słuchania publicznego,*

)

503

— maj–sierpień 2012 r. – opracowywanie drugiej

wersji projektu w oparciu o wynik międzyresortowej

konferencji uzgodnieniowej i wysłuchania publicz-

nego.

Należy podkreślić, że wydłużenie prowadzonych

prac wynika z konieczności opracowania spójnych

regulacji dla rynku gazu ziemnego, energii elektrycz-

nej oraz odnawialnych źródeł energii.

Ponadto nale-

ży podkreślić, iż z uwagi na fakt, iż opracowywany

projekt konstytuuje podstawowe zasady funkcjono-

wania rynku gazu ziemnego w Polsce, co sprawia, iż

charakteryzuje się wysokim stopniem skomplikowa-

nia poruszanych zagadnień.

Umieszczone w nim roz-

strzygnięcia będą miały poważne skutki zarówno dla

rozwoju rynku gazu ziemnego w Polsce, jak i stopnia

bezpieczeństwa dostaw gazu ziemnego.

Kluczowym

założeniem podczas prac nad projektem w Minister-

stwie Gospodarki kluczowe było zapewnienie, aby

projekt w jak największym stopniu odpowiadał ocze-

kiwaniom instytucji publicznych, uczestników rynku

oraz odbiorców gazu ziemnego.

W trakcie prac nad projektem postanowiono do-

datkowo o rozszerzeniu go o kwestie związane z bez-

pieczeństwem dostaw gazu, co wynikało z wejścia

w życie w grudniu 2010 r. rozporządzenia nr 994/

ków zapewniających bezpieczeństwo dostaw gazu

ziemnego i uchylenia dyrektywy Rady 2004/67/WE.

2.

Przewiduje się, że kolejne etapy prac nad pro-

jektem ustawy Prawo gazowe w rządzie będą prze-

biegały zgodnie z poniższym harmonogramem:

— do 30 września 2012 r. – przyjęcie przez Komi -

tet do Spraw Europejskich,

— do 12 października 2012 r. – przyjęcie przez

komitet stały Rady Ministrów,

— do 3 grudnia 2012 r. – przyjęcie przez Radę

Ministrów i przekazanie do dalszych prac w Sejmie.

3.

W odniesieniu do pytania dotyczącego stanu

pragnę poinformować, iż w dniu 24 sierpnia 2012 r.

minister gospodarki udzielił odpowiedzi na uzasad-

nioną opinię w tej sprawie.

W odpowiedzi stworzonej

na podstawie założeń zatwierdzonych przez Komitet

mano stanowisko co do wdrożenia większości rozwią-

zań zawartych w dyrektywie w obowiązujących prze-

pisach oraz przedstawiono informację co do sposobu

wdrożenia brakujących elementów.

W szczególności

poinformowano, iż ustawa Prawo gazowe, która za-

kończy proces implementowania dyrektywy 2009/73/

WE do prawa polskiego, zostanie przedłożona Sejmo-

wi w grudniu br.

Wyrażam nadzieję, że przedstawione informacje

w wyczerpujący sposób odpowiadają na przedstawio-

ne przez pana posła pytania.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Warszawa, dnia 28 sierpnia 2012 r.

w sprawie zapisu w ustawie o emeryturach

dotyczącego repatriantów (1814)

SPS-024-1814/12, zapytanie posła Artura Dunina

w sprawie art. 15 ust. 2a i 2b ustawy z dnia 17 grud-

następuje.

Przepis art. 15 ustawy o emeryturach i rentach

ustalania podstawy wymiaru świadczeń emerytalno-

-rentowych.

Zgodnie z tym przepisem podstawę wymiaru eme-

rytury lub renty może stanowić przeciętna podstawa

towe lub na ubezpieczenie społeczne na podstawie

— z kolejnych 10 lat kalendarzowych wybranych

rzowych poprzedzających bezpośrednio rok, w któ-

rym zgłoszono wniosek o emeryturę lub rentę albo

czenia.

Przepis art. 15 ust. 2a i 2b wprowadzony został

Społecznych (Dz. U. z 2008 r.

Nr 192, poz. 1180).

Zgodnie z art. 15 ust. 2a, jeżeli nie można ustalić

proporcjonalnie do okresu podlegania ubezpieczeniu

Przepis ten umożliwia osobom niebędącym w sta-

nie przedłożyć odpowiednich dokumentów świadczą-

cych o wysokości wynagrodzenia przyjęcie przy usta-

laniu podstawy wymiaru emerytury i renty minimal-

nego wynagrodzenia pracowników obowiązującego

w okresie pozostawania w stosunku pracy proporcjo-

nalnie do okresu podlegania ubezpieczeniu i wymia-

ru czasu pracy.

Pragnę uprzejmie poinformować, że sprawa świad-

czenia emerytalnego pana J. K. została przekazana

prezesowi Zakładu Ubezpieczeń Społecznych celem

zbadania.

504

Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych pismem

z dnia 30 sierpnia 2012 r. wyjaśnił, że pan J. K. jest

uprawniony do emerytury od dnia 1 stycznia 1995 r.

Do ustalenia podstawy wymiaru świadczenia przy-

jęto dochód stanowiący podstawę wymiaru składek

z 6 lat kalendarzowych, 1984–1989, a od 1 lutego

1999 r. – na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy emery-

talnej – dochód z 20 lat kalendarzowych.

Do ustalenia podstawy wymiaru emerytury za

lata 1961–1963 przyjęto wynagrodzenie wnioskodaw-

cy podane w zaświadczeniu wydanym przez Przed-

siębiorstwo ElektryﬁkacjiiTechnicznejObsługiRol-

nictwa Eltor w Warszawie z dnia 12 kwietnia 1999 r.

Ubezpieczony zaskarżył decyzję w tej kwestii do

Sądu Okręgowego w Łodzi, domagając się obliczenia

podstawy wymiaru emerytury za lata 1959–1963

przy przyjęciu wpisów z legitymacji ubezpieczenio-

stycznia 2000 r., sygn. akt VIII U 2178/99, oddalił

odwołanie ubezpieczonego, a Sąd Apelacyjny w Łodzi

wyrokiem z dnia 9 czerwca 2000 r. oddalił apelację

wnioskodawcy.

W dniu 30 maja 2008 r. pan J. K. złożył wniosek

o przeliczenie emerytury przez przyjęcie za lata

1959–1963 zarobków podanych w legitymacji ubez-

pieczeniowej.

Decyzją z dnia 27 czerwca 2008 r. od-

dział ZUS odmówił przeliczenia podstawy wymiaru

emerytury, bowiem nie zostały przedłożone nowe do-

wody, a dokonane wpisy w legitymacji ubezpieczenio-

wej nie spełniają wymogów formalnych.

Ponadto

brak jest kwot zarobków za lata: 1959, 1961 i 1962.

Decyzja ta została zaskarżona przez zainteresowa-

nego do Sądu Okręgowego w Łodzi, który postano-

wieniem z dnia 4 grudnia 2008 r., sygn. akt IX U

1473/08, odrzucił odwołanie.

Wskutek kolejnego wniosku pana J. K. o przeli-

czenie podstawy wymiaru emerytury z uwzględnie-

niem zarobków za lata 1961–1963 wydana została

decyzja z dnia 15 września 2010 r. odmawiająca prze-

liczenia ze względu na brak nowych dowodów.

Od tej decyzji wnioskodawca odwołał się do Sądu

Okręgowego w Łodzi.

Sąd pierwszej instancji zważył,

że ponowne rozpoznanie spornej kwestii jest niedo-

puszczalne wobec prawomocnego orzeczenia w spra-

wie Sądu Okręgowego w Łodzi, o sygnaturze akt VIII

U 2178/99, oraz Sądu Apelacyjnego w Łodzi, o sygna-

turze akt: III AUa 326/00, i odrzucił odwołanie po-

stanowieniem z dnia 14 lutego 2011 r.

W tym stanie prawnym oraz wobec braku nowych

dowodów na okoliczność wysokości osiąganego wy-

nagrodzenia w podanych latach nie ma podstaw

prawnych do ponownego ustalenia podstawy wymia-

ru emerytury i wysokości tego świadczenia.

Równocześnie pragnę poinformować, że sprawa

przedstawiana przez posła Artura Dunina w ogóle

nie dotyczy repatrianta.

Pan J. K., w którego sprawie

wystąpił poseł Artur Dunin, nie jest repatriantem.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych nie uznał go za re-

patrianta.

ślone warunki, jest wojewoda właściwy ze względu

Jednak w sprawie tej kwestia repatriacji w ogóle

nie występowała.

To prawda, że przepis art. 15 ust. 2a

pieczeń Społecznych umożliwiający przyjmowanie za

podstawę wymiaru składek w niektórych przypad-

kach kwoty minimalnego wynagrodzenia stosuje się

odpowiednio do osób uznanych za repatriantów.

Nie

oznacza to jednak, że każda osoba, która nie może

udokumentować swoich zarobków, jest uznawana za

repatrianta.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Marek Bucior

Warszawa, dnia 4 września 2012 r.

gmin posiadających na swoim terenie znaczne

Odpowiadając na zapytanie posła Adama Szejn-

felda przekazane przez pana Marka Kuchcińskiego,

12, w sprawie sytuacji ﬁnansowej gmin posiadają-

cych na swoim terenie znaczne obszary chronione,

przedkładam, co następuje.

W przedmiotowym dokumencie postawiono tezę,

iż powołanie obszarów Natura 2000 wiąże się z ogra-

niczeniem możliwości rozwoju społeczno-gospodar-

czego, a co za tym idzie – zmniejszeniem dochodów

gmin m.in. z tytułu podatków.

Wskazano również na

ograniczanie działalności podmiotów gospodarczych

(lub wręcz ich likwidację), co wiąże się z utratą miejsc

pracy mieszkańców gmin objętych siecią Natura 2000.

Tymczasem pobieżna analiza wskaźników opubliko-

wanych przez Główny Urząd Statystyczny na stronie

http://www.stat.gov.pl/gus/11191_PLK_HTML.htm

(dane za rok 2010) dla gmin wiejskich, w których

obszary Natura 2000 zajmują ponad 80% powierzch-

ni, wskazuje, iż zarówno liczba podmiotów gospodar-

ki narodowej zarejestrowanych w rejestrze REGON

505

ogółem, jak i dochód na jednego mieszkańca, łączna

wartość subwencji ogólnej i dotacji oraz wysokość po-

zyskanych środków unijnych osiągają wyższe warto-

ści w porównaniu do gmin, w których nie powołano

takich obszarów.

Dochód od osób prawnych i ﬁzycz-

nych w obu typach gmin stanowi taki sam odsetek

budżetów gmin, natomiast procentowy udział zare-

jestrowanych bezrobotnych w liczbie ludności w wie-

ku produkcyjnym w tzw. gminach naturowych jest

wyższy o 2,4%.

Warto również podkreślić, iż zgodnie

z danymi zebranymi w ramach projektu rozwojowe-

go, nr 11001204, „Społeczno-gospodarcze uwarunko-

wania zrównoważonego rozwoju obszarów wiejskich

Płuc Polski” opublikowanymi w opracowaniu A. Boł-

tromiuka (2011 r.)

„Uwarunkowania zrównoważone-

go rozwoju gmin objętych siecią Natura 2000” (tab. 3,

s. 70) średnie dochody własne gmin per capita w la-

tach 2001–2008 były wyższe w przypadku tzw. gmin

naturowych w porównaniu z pozostałymi.

W odpowiedzi na pytanie odnośnie do możliwości

wprowadzenia dodatkowych rekompensat dla gmin

leżących na obszarach objętych ochroną w ramach

sieci Natura 2000 należy stwierdzić, iż zasadne jest

zapewnienie właściwej pomocy ﬁnansowejdlagmin,

na terenie których występują różne formy ochrony

przyrody.

W Europie funkcjonują skuteczne mecha-

nizmy ﬁnansowe,którepremiująjednostkisamorzą-

dowe z potencjałem przyrodniczym; jednym z możli-

wych rozwiązań jest wprowadzenie rozwiązań ﬁskal-

nych.

Powstaje jednak problem, w jaki sposób nali-

czać tzw. subwencję ekologiczną dla gmin, na terenie

wobec braku planów zagospodarowania przestrzen-

nego, co uniemożliwia ocenę wpływu ograniczeń wy-

nikających z istnienia obszarów chronionych na re-

alizację przyjętych przez samorząd kierunków roz-

woju gminy.

Dodatkowo nie wiadomo, jakie ograni-

czenia i koszty ponoszą rocznie samorządy gminne

z tytułu wyznaczonych na ich terenie form ochrony

przyrody.

Odpowiadając na pytanie, czy planowane są zmia-

ny w obszarach chronionych, należy pokreślić, iż je-

dynym kryterium branym pod uwagę przez KE pod-

czas wyznaczania obszarów Natura 2000 jest kryte-

rium naukowe, a przyczyny społeczno-ekonomiczne

przedstawiane przez zainteresowane strony nie mogą

być podstawą do zmiany ich granic.

Stanowisko KE

w tej kwestii jest poparte orzecznictwem Europej-

skiego Trybunału Sprawiedliwości (orzeczenie TSWE

p. Holandii, Zb. Orz. z 1998 r., str.

I-03031).

Należy

jednak podkreślić, iż wszystkie opinie urzędów gmin

przekazane podczas tworzenia sieci Natura 2000 zo-

stały przeanalizowane pod kątem możliwości ich

uwzględnienia w oparciu o kryteria wyznaczania ob-

szarów Natura 2000.

Zgodnie z informacją przeka-

zaną gminom analizie poddane zostały uwagi, które

zawierały propozycję przeprowadzenia korekty gra-

nicy w wersji graﬁcznej,dokładnegoopisuterenów

proponowanych do wyłączenia bądź włączenia w gra-

nice obszaru, merytoryczne uzasadnienie propono-

wanych zmian (np. korekta ze względu na stopień

zurbanizowania terenu, planowane inwestycje lub

dane naukowe niepotwierdząjące walorów przyrod-

niczych danego terenu).

Przesłane propozycje korekt

granic obszarów analizowano z uwzględnieniem wie-

dzy na temat występowania na tych terenach siedlisk

przyrodniczych oraz siedlisk gatunków fauny i ﬂory

będących przedmiotami ochrony na poszczególnych

obszarach Natura 2000.

Wprowadzanie korekt moż-

liwe było w przypadkach, kiedy nie miały one nega-

tywnego wpływu na cel i przedmiot ochrony danego

obszaru.

Sekretarz stanu

Stanisław Gawłowski

sma z dnia 10 sierpnia 2012 r. (sygn.

SPS-024-1815/

2000, uprzejmie informuję, że udzielenie odpowiedzi

na kwestie postawione we wspomnianym zapytaniu

nie należy do właściwości ministra administracji

i cyfryzacji.

Wskazać należy, iż problematykę poruszaną w za-

pytaniu należy zaliczyć stosownie do art. 28 ustawy

łu: środowisko, w zakresie którego właściwym pozo-

staje minister środowiska.

Należy również wspomnieć, iż instytucją zarzą-

dzającą obszarami Natura 2000 w Polsce jest Gene-

ralna Dyrekcja Ochrony Środowiska.

Stosownie do

art. 28 ust. 2 ww. ustawy generalny dyrektor ochro-

ny środowiska podlega ministrowi właściwemu do

spraw środowiska.

Uwzględniając powyższe oraz zakres poruszanego

w zapytaniu zagadnienia, właściwym do udzielenia

odpowiedzi są minister środowiska oraz minister ﬁ-

nansów – w odniesieniu do kwestii dodatkowych

działań rekompensacyjnych dla gmin na obszarach

506

objętych ochroną, w tym tych, na których znajdują

się obszary Natura 2000.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Magdalena Młochowska

Warszawa, dnia 29 sierpnia 2012 r.

Szanowny Panie Marszałku!

Odpowiadając na

zapytanie pana posła Adama Szejnfelda (SPS-024-

-1815/12 z dnia 16 sierpnia 2012 r.) w sprawie sytuacji

cią Natura 2000, wyjaśniam, co następuje.

Od dnia 1 stycznia 2004 r. obowiązuje system ﬁ-

nansowania jednostek samorządu terytorialnego okre-

je m.in. zagadnienia związane z subwencjonowaniem

jednostek samorządu terytorialnego.

Subwencja ogólna dla gmin jest ustalana według

ściśle sformalizowanych, jednolitych zasad.

Nie ma

możliwości uznaniowego przyznawania przez mini-

stra ﬁnansów, z własnej inicjatywy lub w wyniku

dodatkowych środków poza określonymi w ustawie.

Zgodnie z ww. ustawą subwencja ogólna dla gmin

składa się z części: wyrównawczej, równoważącej

i oświatowej, natomiast w skład części wyrównaw-

czej subwencji ogólnej dla gmin wchodzą kwota pod-

stawowa oraz kwota uzupełniająca.

Ustawa o dochodach jednostek samorządu tery-

torialnego nie przewiduje rekompensowania z budże-

tu państwa w postaci subwencji ogólnej utraconych

przez gminy dochodów z tytułu ustawowych ulg i zwol-

nień w podatkach określonych w odrębnych przepi-

sach.

Do wyrównywania niskiego potencjału docho-

dowego gmin w przeliczeniu na jednego mieszkańca

gminy służy przede wszystkim część wyrównawcza

subwencji ogólnej.

Gminy, w których dochód podat-

kowy na jednego mieszkańca jest niższy od 92% śred-

niego dochodu podatkowego na jednego mieszkańca

kraju, otrzymują kwotę podstawową wchodzącą w skład

części wyrównawczej subwencji ogólnej.

Zatem gmi-

ny, których niższe dochody są następstwem funkcjo-

nowania terenów chronionych, otrzymują z budżetu

państwa środki ﬁnansowewpostaciczęściwyrów-

nawczej subwencji ogólnej, jeżeli spełniają warunki,

o których mowa wyżej.

Należy zauważyć, że rozproszona sieć osiedleńcza

występująca m.in. na obszarach cennych przyrodniczo

również brana jest pod uwagę przy ustalaniu wysoko-

ści części wyrównawczej subwencji ogólnej dla gmin.

Gminy, w których gęstość zaludnienia jest niższa

datkowy na jednego mieszkańca gminy jest nie wyż-

szy niż 150% średniego dochodu podatkowego na

niającą w ramach części wyrównawczej subwencji

ogólnej.

Skutki ﬁnansowe ustawowych ulg i zwolnień

mogą być rekompensowane gminom w postaci np.

dotacji z budżetu państwa lub środków właściwych

funduszy, o ile stanowią o tym stosowne przepisy.

datku od nieruchomości zwolnione są grunty położo-

związane z gruntem służące bezpośrednio osiąganiu

dowych oraz w rezerwatach przyrody.

Z tytułu ww. zwolnienia jednostkom samorządu

mie dotacji zwrot utraconych dochodów.

Zasady i tryb

zwrotu z budżetu państwa utraconych przez gminy

dochodów z tytułu omawianego zwolnienia zostały

uregulowane w rozporządzeniu ministra ﬁnansów

przez gminy dochodów z tytułu zwolnienia z podatku

tach przyrody oraz przedsiębiorców o statusie cen-

trum badawczo-rozwojowego (Dz. U. Nr 102, poz. 696,

z późn. zm.).

Ministerstwo Finansów nie posiada informacji

dotyczących wprowadzenia dodatkowych rozwiązań

rekompensacyjnych dla gmin, w których znajdują się

obszary chronione, w tym obszary Natura 2000, oraz

informacji na temat planowanych zmian w obszarach

chronionych.

W sprawie będącej przedmiotem zapytania pana

posła powinien wypowiedzieć się minister właści-

wy do spraw środowiska odpowiadający za ochronę

i kształtowanie środowiska oraz za ochronę przy-

rody.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Jacek Dominik

Warszawa, dnia 4 września 2012 r.

507

Odpowiedź

ministra skarbu państwa

w sprawie procedury prywatyzacji

pytanie (SPS-024-1817/12) pana posła Arkadiusza

ki Skarbu Państwa – Zespół Elektrowni Wodnych

wyjaśniam, co następuje.

Ad 1, 2, 3.

Jakie wg pana ministra są przesłanki

przemawiające za prywatyzacją ZEW Niedzica SA?

Czy ministerstwo nadal będzie prowadzić proces pry-

watyzacji ww. spółki, mimo faktu, iż wystawiło ją na

sprzedaż wraz z nieruchomościami, które do tej spół-

ki nie należą?

W związku z powyższym pytaniem,

czy pan minister rozważa możliwość unieważnienia

procesu prywatyzacji ww. spółki?

Decyzja o prywatyzacji spółki wynikała pierwot-

kwietnia 2008 r., a następnie zaktualizowanego

w dniu 10 lutego 2009 r., planu prywatyzacji na lata

2008–2011.

W przyjętym planie przewidywano ter-

min prywatyzacji spółki do 2011 r. w trybie negocja-

cji bądź za zgodą Rady Ministrów.

Ponieważ prywa-

tyzacja spółki nie nastąpiła w tak zakreślonych ra-

mach czasowych, spółka została włączona do kolej-

nego planu, który jest realizacją zapowiedzianych

ska działań mających na celu odblokowanie i przy-

spieszenie prywatyzacji.

Przyjęty przez Radę Mini-

strów w dniu 27 marca 2012 r. plan prywatyzacji na

lata 2012–2013 zakłada zakończenie procesu prywa-

tyzacji spółki w 2013 r.

Ustalono również wykaz spółek, które państwo

uznało za strategiczne i niepodlegające prywatyzacji.

Rada Ministrów nie znalazła podstaw do zakwaliﬁ-

kowania ZEW Niedzica SA do grupy spółek strate-

gicznych.

W związku z powyższym minister skarbu pań-

stwa w dniu 22 czerwca 2010 r. podjął decyzję o roz-

poczęciu procedury prywatyzacji spółki (tj. sprzeda-

ży 100% akcji Skarbu Państwa w spółce).

Efektem prowadzonego przez prawie dwa lata

procesu prywatyzacji spółki było wynegocjowanie

możliwie korzystnych warunków sprzedaży akcji

spółki i podpisanie w dniu 30 maja 2012 r. z Energo-

ki ZEW Niedzica SA.

Spełnienie określonych w niej

warunków umożliwi podpisanie ostatecznej umowy

sprzedaży 100% akcji spółki, które zostało zaplano-

wane na I półrocze 2013 r.

Odnosząc się do kwestii wyposażenia spółki w nie-

ruchomości, chciałbym poinformować, iż w przed-

wstępnej umowie sprzedaży akcji spółki zostały ure-

gulowane zagadnienia dotyczące statusu prawnego

nieruchomości, zgodnie z obowiązującymi przepisa-

mi prawa.

Pozwolę sobie jednocześnie zwrócić uwagę na

uregulowania stanu prawnego nieruchomości ZEW

Niedzica SA w związku z zapisami art. 52 ustawy

ściami odgrywa organ samorządu terytorialnego sta-

rosta nowotarski, który przy dołożeniu należytej sta-

ranności i wykazaniu dobrej woli może w krótkim

czasie uregulować kwestie prawne dotyczące w szcze-

gólności najistotniejszych nieruchomości spółki bez

konieczności przerywania procesu prywatyzacji spół-

ki.

Ministerstwo Skarbu Państwa od kilku miesięcy

bezskutecznie zwraca się z prośbą do pana starosty

o zdynamizowanie działań w powyższym zakresie.

Mając powyższe na uwadze, na chwilę obecną nie

występują żadne przesłanki, na podstawie których

zasadne byłoby unieważnienie procesu prywatyzacji

ww. spółki.

Ad 4.

W przypadku prywatyzacji spółki, jakie są

zapewnienia, że spółka będzie gwarantowała prze-

strzeganie norm dotyczących bezpieczeństwa prze-

ciwpowodziowego?

Pragnę zauważyć, że pytanie dotyczy problema-

pieczeństwem powodziowym, która zgodnie z ustawą

rządowej (Dz. U. z 2007 r., Nr 65, poz. 437, ze zm.)

(dalej: RZGW).

staw odpowiednich dokumentów.

Najważniejsze z nich

wania wodą.

prawnym i instrukcją, pracę zbiornika odpowiada

kierownik danego zbiornika.

508

Zmiana właściciela zbiornika retencyjnego nie

wodą.

Kolejne pozwolenie wodnoprawne wydaje się

w nim zapisów zależy od organu wydającego pozwo-

lenie.

ną przed powodzią, w tym na obszarze Podhala.

nienie podstawowej funkcji zbiornika, jaką jest

Mam nadzieję, że odpowiedź udzielona na zapy-

tanie poselskie będzie satysfakcjonująca.

Z poważaniem

Minister

Mikołaj Budzanowski

w sprawie nieruchomości

rządu Rzeczypospolitej Polskiej w Belgii (1818)

pytanie pana posła Maksa Kraczkowskiego (pismo

nr SPS-024-1818/12 z dnia 10 sierpnia br.) w sprawie

gii uprzejmie informuję.

Nieruchomość pod Brukselą nie została zakupio-

na w czasie trwania polskiej prezydencji w Unii Eu-

ropejskiej.

Rezydencję dla kierownika placówki w Bruk-

seli zakupiono w 1991 r.

Budynek ten położony przy

Av. Prince Boudouin 8, o powierzchni 350 m², w tym

140 m² powierzchni reprezentacyjnej, stanowiący

własność Skarbu Państwa, obecnie wykorzystywany

jest na potrzeby rezydencji ambasadora RP w Bruk-

seli.

Jednocześnie pragnę zauważyć, że powierzchnia

rezydencji kierownika placówki, a co za tym idzie,

związane z nią koszty najmu lub zakupu, nie są kwe-

stią uznaniową, lecz wynikają z litery prawa.

Opisa-

ne zagadnienie w sposób szczegółowy i wyczerpujący

regulują instrukcja nr 5 dyrektora generalnego służ-

zasad gospodarki lokalami mieszkalnymi w placów-

kach zagranicznych (Dz. Urz.

MSZ z 2004 r.

Nr 4,

poz. 68) oraz rozporządzenie prezesa Rady Ministrów

czeń przysługujących członkom służby zagranicznej

Pragnę również zapewnić, że wszelkie działania

podejmowane przez Ministerstwo Spraw Zagranicz-

nych dotyczące zarówno najmu, jak i kupna nieru-

chomości z przeznaczeniem na potrzeby polskich

przedstawicielstw dyplomatycznych zawsze mają na

uwadze oszczędne gospodarowanie wydatkowanymi

przez MSZ środkami ﬁnansowymi.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 29 sierpnia 2012 r.

(1819)

wie planów wchłonięcia wojskowej części Huty Sta-

lowa Wola przez Grupę Bumar uprzejmie przedsta-

wiam odpowiedź na pytania pana posła.

Przekształcenia własnościowe dotyczące spółki

Huta Stalowa Wola SA z siedzibą w Stalowej Woli (da-

lej: HSW) realizowane są w oparciu o założenia przy-

jętej przez Radę Ministrów w dniu 31 sierpnia 2007 r.

„Strategii konsolidacji i wspierania rozwoju polskiego

strategia).

Zgodnie z założeniami powyższego doku-

mentu po pozytywnym zakończeniu programu re-

strukturyzacji HSW na lata 2003–2007 miała być roz-

ważona możliwość konsolidacji spółki z Grupą Bumar.

Należy dodać, iż kluczowym elementem programu re-

strukturyzacji HSW zatwierdzonym przez Komisję

509

Europejską była prywatyzacja cywilnej części HSW

realizującej produkcję maszyn budowlanych.

Decyzją Komisji Europejskiej z dnia 10 marca

2009 r. w sprawie pomocy państwa, nr C 43/07 (ex N

64/07) i C 44/05 (ex NN79/05, ex N 439/04), udziela-

nej przez Polskę na rzecz HSW stwierdzono, że po-

moc państwa częściowo udzielona z naruszeniem

warunków określonych w art. 88 ust. 3 Traktatu WE

jest jednak zgodna ze wspólnym rynkiem.

Po rozliczeniu pomocy publicznej Kolegium Mini-

sterstwa Skarbu Państwa 17 lipca 2009 r. zaakcep-

towało dwuetapowy wariant prywatyzacji HSW za-

kładający zbycie w pierwszym etapie biznesu maszyn

budowlanych (zorganizowana część przedsiębior-

stwa, HSW – Oddział I) oraz wniesienie (po zrealizo-

waniu etapu pierwszego) akcji HSW na podwyższenie

kapitału zakładowego Bumar sp. z o.o. z siedzibą

w Warszawie (dalej: Bumar) – etap drugi.

Wobec zrealizowania założonego w ramach etapu

pierwszego zbycia cywilnej części HSW na rzecz

chińskiego inwestora Guangxi LiuGong Machinery

Co. Ltd. (umowa została podpisana w dniu 31 stycz-

nia 2012 r.) oraz faktu, że zasadniczym proﬁlemdzia-

łalności spółki stała się produkcja uzbrojenia i sprzę-

tu wojskowego, w dniu 9 maja 2012 r.

Kolegium Mi-

nisterstwa Skarbu Państwa zdecydowało się skiero-

wać wniosek do Rady Ministrów o wyrażenie zgody

na inny niż publiczny, tj. określony w art. 33 ust. 1

z późn. zm.), tryb zbycia akcji spółki HSW poprzez

ich wniesienie do Bumar.

Konsolidacja HSW w Grupie Bumar stanowi za-

tem realizację celu przyświecającego przekształce-

niom strukturalnym polskiego przemysłowego po-

tencjału obronnego, którym jest budowa na bazie

Bumar narodowego koncernu zbrojeniowego zdolne-

go do zabezpieczenia w możliwie największym zakre-

sie potrzeb sprzętowych i serwisowych polskich sił

zbrojnych, a także zdolnego do skutecznego konku-

rowania na międzynarodowych rynkach uzbrojenia

i sprzętu wojskowego.

Dokończenie zakładanego

w strategii procesu konsolidacji spółek przemysłu

obronnego w Grupie Bumar sprawi, iż główne pań-

stwowe aktywa produkcyjne i obsługowo-remontowe

tworzące przemysłowy potencjał obronny zostaną

nej, strukturze gospodarczej.

Umożliwi to lepsze wy-

korzystanie potencjału i zdolności produkcyjno-usłu-

gowych, zharmonizowanie działań inwestycyjnych,

wo-badawczej.

Realizując procesy przekształceń własnościowych,

Ministerstwo Skarbu Państwa w szczególny sposób

odnosi się do specyﬁcznegoprzedmiotudziałalności

i roli, jaką HSW pełni w systemie obronnym pań-

stwa.

Dlatego intencją tego procesu jest również dal-

sze funkcjonowanie HSW w strukturach umożliwia-

jących oddziaływanie kapitałowe Skarbu Państwa.

Jednocześnie pragnę poinformować, iż sytuacja

ﬁnansowaBumarjeststabilna.

Odnotowanaw2011r.

strata netto w wysokości 110 mln zł nie była konse-

kwencją pogorszenia wyników z działalności podsta-

wowej, lecz miała charakter księgowy wynikający

z zastosowania zasady ostrożnej wyceny.

Dokonane

korekty dotyczyły głównie aktualizacji wyceny zapa-

sów i należności, utworzenia rezerw oraz aktualiza-

cji wartości akcji i udziałów, które Bumar posiada

w spółkach zależnych.

Należy dodać, iż spółka w 2011 r.

osiągnęła dodatni wynik na sprzedaży, wynoszący

13,2 mln złotych.

Ponadto pragnę poinformować, iż

po sześciu miesiącach 2012 r. przychody ze sprzedaży

ogółem Bumar wyniosły 1080 mln zł (wzrost o ok.

24% w odniesieniu do analogicznego okresu roku po-

przedniego), zaś zysk netto przekroczył kwotę 27 mln.

Także wskaźnik zadłużenia uległ poprawie i utrzy-

muje się na bezpiecznym poziomie wynoszącym 55%.

Przedstawiając powyższe, pozostaję w przekona-

selskie.

Z poważaniem

Minister

Mikołaj Budzanowski

Warszawa, dnia 4 września 2012 r.

Polski Kontyngent Wojskowy Afganistan (1821)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na za-

pytanie pana posła Ludwika Dorna w sprawie zasad

skowy Afganistan (SPS-024-1821/12), uprzejmie pro-

Prezentowana w zapytaniu ocena konkretnej sy-

tuacji taktycznej zaczerpnięta z artykułu w „Polsce

Zbrojnej” z czerwca bieżącego roku została dokonana

przez pracownika cywilnego z dwudniowym stażem

na misji.

Tak krótkie doświadczenie nie pozwala na

posiadanie szczegółowej i ugruntowanej wiedzy na

temat zasad użycia siły (ang. Rules of Engagement

– RoE) obowiązujących w operacji ISAF, a prezento-

wane wnioski wydają się w tej sytuacji mało wiary-

godne.

Podstawami do użycia siły przez personel PKW

Afganistan i ISAF są ratyﬁkowaneumowymiędzy-

narodowe (wchodzące w skład międzynarodowego

510

prawa humanitarnego konﬂiktów zbrojnych, m.in.

konwencje haska i genewska wraz z protokołami do-

datkowymi) oraz zasady użycia siły autoryzowane

przez Radę Północnoatlantycką dla Międzynarodo-

wych Sił Wsparcia Bezpieczeństwa (ISAF).

Krajowe ustawodawstwo reguluje zasady użycia

ze zm.).

Artykuł 7a ustawy zalegalizował, na pozio-

mie ustawowym, stosowanie zasad użycia siły okre-

ślonych przez organ organizacji międzynarodowej,

któremu polski kontyngent wojskowy został podpo-

rządkowany na czas operacji, natomiast art. 7b wpro-

wadził zasady użycia siły.

W ustawie określono rów-

nież uprawnienia do wyprzedzającego stosowania

środków przymusu bezpośredniego, broni oraz inne-

go uzbrojenia w samoobronie.

7c przywołanej ustawy w resorcie obrony narodowej

opracowano oraz wprowadzono do użytku zarządze-

nia ministra obrony narodowej regulujące zasady

użycia siły dla każdego z polskich kontyngentów woj-

skowych skierowanych do udziału w misjach poza

granicami państwa, w tym dla PKW Afganistan.

Przedstawiając powyższe wyjaśnienia, pozostaję

Warszawa, dnia 27 sierpnia 2012 r.

w sprawie nowelizacji przepisów

ustawy Kodeks karny i ustawy

Szanowny Panie Marszałku!

W odpowiedzi na za-

pytanie posła Arkadiusza Litwińskiego w sprawie

Kodeks postępowania karnego przekazane za pismem

z dnia 14 sierpnia 2012 r., nr SPS-024-1824/12, uprzej-

mie przedstawiam, co następuje.

Zapytanie dotyka skomplikowanej problematyki

kolizji dóbr konstytucyjnie chronionych, w przypad-

ku której zapewnienie jednoczesnej ich nienaruszal-

ności wydaje się niemożliwe.

Z jednej strony bowiem

mamy konstytucyjne prawo do ochrony życia prywat-

nego, rodzinnego, czci i dobrego imienia oraz decydo-

wania o swoim życiu osobistym, z drugiej zaś strony

– bezpieczeństwo państwa i obywateli, porządek pu-

bliczny czy też wolności i prawa innych osób.

Określona w art. 47 konstytucji oraz art. 23 usta-

zawęża obszar wolny od ingerencji w ramach porząd-

ku prawnego, a także wyraża określony postulat pod

adresem ustawodawcy – powstrzymywania się przez

państwo od ingerencji polegających na wprowadza-

niu regulacji prawnych, które uniemożliwiałyby re-

spektowanie prawa jednostki do prywatności.

Stąd

też ograniczenia w zakresie korzystania z konstytu-

kratycznym państwie dla jego bezpieczeństwa lub

wg Trybunału Konstytucyjnego zawiera w istocie

wymóg niezbędności, przydatności i proporcjonalno-

ści przy ustalaniu ograniczeń w zakresie korzystania

nie tych wymagań uzależnione jest od faktycznej po-

trzeby dokonania ingerencji w zakres korzystania

z konstytucyjnego prawa do wolności i od zastosowa-

nia przez ustawodawcę środków prawnych rzeczywi-

ście służących realizacji zamierzonych celów.

Chodzi

ponadto o zastosowanie środków niezbędnych w tym

sensie, że będą one chronić określone wartości w spo-

przy zastosowaniu innych środków, a jednocześnie

winny być to środki jak najmniej uciążliwe dla pod-

miotów, których prawo lub wolność ulegają ogranicze-

niu (por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18

Niewątpliwie wprowadzenie proponowanej w za-

pytaniu regulacji zezwalającej na upublicznianie wi-

zerunku (w postaci zdjęcia z monitoringu sklepowe-

go) sprawcy, któremu udowodniono popełnienie prze-

stępstwa, stanowiłoby naruszenie jego dobra osobi-

stego.

Jednakże, jak już wskazano, dobra tego rodza-

ju nie mają charakteru absolutnego i swoboda korzy-

stania z nich może zostać ograniczona, ale tylko

w sytuacji spełnienia ww. warunków.

Należy w tym miejscu również zaznaczyć, iż obec-

nie obowiązujące przepisy prawa zezwalają w okre-

ślonych przypadkach na ujawnienie wizerunku

sprawcy przestępstwa.

rym toczy się postępowanie przygotowawcze lub są-

dowe.

Na postanowienie w przedmiocie ujawnienia

dowe, przysługuje zażalenie.

Zażalenie na postano-

511

wienie prokuratora rozpoznaje sąd rejonowy, w któ-

rego okręgu toczy się postępowanie (§ 4).

cielom radia, telewizji, ﬁlmuiprasynadokonywanie

biegu rozprawy, gdy uzasadniony interes społeczny

ciwia.

Publikacja wizerunku sprawcy przestępstwa

zgodnie z art. 280 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania

karnego może również nastąpić w przypadku zasto-

sowania instytucji listu gończego, o którym mowa

w art. 279 § 1 K.p.k.

W ocenie ministra sprawiedliwości wskazywany

w zapytaniu efekt w postaci wprowadzenia większe-

go poszanowania cudzej własności oraz tzw. zwięk-

szonej prewencji nie stanowi wystarczającego uza-

sadnienia dla wprowadzenia proponowanej regulacji,

biorąc pod uwagę istnienie innych środków praw-

nych, chociażby środka karnego w postaci podania

wyroku do publicznej wiadomości (art. 39 pkt 8 Ko-

deksu karnego), które w aktualnym stanie prawnym

zapewniają realizację funkcji ogólnoprewencyjnych.

Sankcje karne, jako najostrzejsze z możliwych inge-

mogą być stanowione w sposób arbitralny czy intu-

icyjny, ale muszą odwoływać się do rzeczywistej sy-

tuacji społecznej i rzeczywistych funkcji, jakie mają

za zadanie spełnić.

Jednocześnie w odpowiedzi na pytanie nr 1 uprzej-

mie informuję, iż w Ministerstwie Sprawiedliwości

ustaw, stanowiącym kompleksową regulację, której

celem jest zwiększenie sprawności postępowania kar-

nego oraz jego efektywności.

Również Komisja KodyﬁkacyjnaPrawaKarnego

działająca przy ministrze sprawiedliwości prowadzi

kompleksową ocenę Kodeksu karnego pod kątem po-

trzeby dokonania zmian w obowiązującym systemie

prawnym.

Z wyrazami poważania

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 3 września 2012 r.

sekretarza stanu

w sprawie możliwości przebudowy

(1826)

smo z dnia 14 sierpnia 2012 r., znak: SPS-024-1826/

12, przy którym przekazano zapytanie pana posła

Waldemara Sługockiego w sprawie możliwości prze-

gań, uprzejmie przekazuję następujące informacje.

Na podstawie badania sieci drogowej w ramach

strad jako zarządcę dróg krajowych ustalane są odcin-

ki wymagające pilnej interwencji, a następnie w ra-

mach dostępnych środków ﬁnansowychdokonujesię

kowania oraz podniesienia poziomu bezpieczeństwa.

W oparciu o kryteria uwzględniające wyniki ba-

dań stanu nawierzchni, panujący na drodze ruch

wskaźnik wypadkowości oraz ocenę efektywności

ekonomicznej realizacji zadań stworzony został plan

działań na sieci drogowej.

W planie tym ujęto zada-

nia z zakresu remontów, rozbudów i przebudów dróg

w oparciu o kryteria wskazane powyżej.

Przedmio-

towe zestawienie zawiera ponad osiemset odcinków

dróg krajowych.

Podkreślić należy, iż przyjęte do

stanie ograniczonych środków ﬁnansowychiumoż-

liwiają podejmowanie działań w pierwszej kolejności

żenie bezpieczeństwa.

Działania przewidziane dla przebudowy drogi

te w planie w ramach zadań:

— Przebudowa drogi krajowej nr 12 w m.

Mar -

szów (pozycja nr 101),

— Rozbudowa drogi krajowej nr 12 w m.

Żary,

rondo z drogą wojewódzką 287 (pozycja nr 433),

— Rozbudowa drogi krajowej nr 12 na odc.

Żary

– Marszów (pozycja nr 710),

szów – Żagań (pozycja nr 728),

— Remont obwodnicy m.

Żagań (pozycja nr 730).

Pozostałe działania przewidziane dla przebudowy

lubuskie zostały ujęte w planie w ramach zadań:

— Remont obwodnicy Szprotawy na drodze kra -

jowej nr 12 (pozycja nr 459),

— Remont drogi krajowej nr 12 na odc.

Bożnów

– Chrobrów (pozycja nr 473),

512

— Przebudowa drogi krajowej nr 12 na odc.

Szpro -

tawa – gr. województwa lubuskiego (pozycja nr 531),

nica – Trzebiel (pozycja nr 617),

lów – Żary (pozycja nr 685).

Przedmiotowe zadania zostaną zrealizowane pod

warunkiem zapewnienia odpowiednich środków ﬁ-

nansowych w budżecie państwa.

Mając na względzie

efektywność wykorzystania ograniczonych środków

ﬁnansowychnapoprawębezpieczeństwaruchudro-

gowego, GDDKiA w pierwszej kolejności posiadane

środki kieruje do poprawy bezpieczeństwa na odcin-

kach stwarzających największe zagrożenie dla użyt-

kowników dróg.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tadeusz Jarmuziewicz

Warszawa, dnia 28 sierpnia 2012 r.

w sprawie wyboru byłego ministra

skarbu państwa na stanowisko prezesa

spółek Polskiej Grupy Energetycznej:

(1831)

pytanie pana posła Arkadiusza Mularczyka z dnia 14

sierpnia 2012 r. (znak: SPS-024-1831/12) w sprawie

wyboru pana Aleksandra Grada na stanowisko pre-

zesa spółek Polskiej Grupy Energetycznej: PGE

przedstawiam stosowne wyjaśnienia.

Powołania nowych członków zarządów PGE Ener-

ne były istniejącymi wakatami w zarządach tych

podmiotów wynikającymi z rezygnacji pana W. D.

i pana P. S. z pełnienia funkcji w zarządach tych

spółek.

Zgodnie ze statutem PGE Energia Jądrowa

SA oraz umową PGE EJ 1 sp. z o.o. członków zarzą-

dów ww. spółek powołuje i odwołuje rada nadzorcza

po uzyskaniu opinii PGE Polska Grupa Energetycz-

uzupełnienia składu zarządów w dniu 9 lipca 2012 r.

odbyły się posiedzenia rad nadzorczych powyższych

spółek, na których podjęto uchwały o powołaniu pana

Aleksandra Grada na stanowiska prezesa zarządów

oraz pana Zdzisława Gawlika na stanowiska wice-

prezesa zarządów obu spółek.

Powyższe uchwały były

zgodne z opinią PGE Polska Grupa Energetyczna SA

z dnia 9 lipca 2012 r. dotyczącą powołania ww. osób

do pełnienia funkcji w zarządach.

Powołanie ww. osób w skład zarządów przedmio-

towych spółek nie zostało poprzedzone procedurą

konkursową, gdyż obowiązujące przepisy prawa nie

wymagają przeprowadzenia postępowania kwaliﬁka-

cyjnego na członków zarządów PGE Energia Jądro-

Rady nadzorcze obu podmiotów podjęły uchwały

powołujące pana Aleksandra Grada do zarządów tych

spółek pod warunkiem uzyskania zgody komisji po-

wołanej przez prezesa Rady Ministrów zgodnie z po-

W dniu 11 lipca 2012 r. komisja wyraziła zgodę na

podjęcie zatrudnienia przez pana Aleksandra Grada

w organach korporacyjnych spółek Grupy Kapitało-

wej PGE.

Odnosząc się do zapytania poselskiego dotyczące-

go treści umów wiążących pana Grada ze spółkami

należy wskazać, iż treść umowy z PGE EJ 1 sp. z o.o.

jest objęta tajemnicą prawnie chronioną i nie może

zostać ujawniona bez zgody obu stron.

Odtajnienie

informacji o wynagrodzeniu pana Aleksandra Grada

umowy wbrew jego woli spowodowałoby naruszenie

deksu cywilnego) oraz przepisów ustawy z dnia 29

mogłoby naruszyć tajemnicę przedsiębiorstwa PGE

miotami prawnymi (dalej ustawa kominowa) wyna-

grodzenie pana Aleksandra Grada w PGE Energia

Jądrowa SA jest jawne i nie podlega ochronie danych

osobowych ani tajemnicy spółki.

Mając powyższe na

względzie, uprzejmie informuję, iż wynagrodzenie

pana Grada pełniącego funkcję prezesa Zarządu PGE

Energia Jądrowa SA stanowi czterokrotność prze-

ciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze

tym kwartale roku poprzedniego ogłoszonego przez

prezesa GUS.

Ponadto, w oparciu o ustawę komino-

wą, obok wynagrodzenia miesięcznego prezes zarzą-

du może otrzymać nagrodę roczną, której wysokość

nie może przekroczyć trzykrotności jego przeciętnego

cym przyznanie nagrody.

Z poważaniem

Minister

Mikołaj Budzanowski

Warszawa, dnia 3 września 2012 r.

513

Odpowiedź

podsekretarza stanu

Stepana Bandery (1832)

-024-1832/12 z dnia 14 sierpnia br.) w sprawie starań

Bandery uprzejmie informuję.

Kwestia nazewnictwa obiektów geograﬁcznych

znajdujących się na terytorium danego kraju leży

w kompetencjach jego władz, w tym przypadku władz

Gruzji.

Ministerstwo Spraw Zagranicznych zamierza

monitorować przedstawioną przez pana posła sprawę

i w razie konieczności podjąć interwencję dyploma-

tyczną w Tbilisi.

Pragnę zapewnić, że Ministerstwo Spraw Zagra-

nicznych śledzi uważnie sytuację na Ukrainie, w tym

zwłaszcza przejawy odradzania się tendencji nacjo-

nalistycznych na Ukrainie Zachodniej i podejmuje

stosowne interwencje, tak u władz Ukrainy, jak rów-

nież u władz innych państw w przypadkach, w któ-

rych naruszone zostałyby interesy Polski.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

podmiotu tworzącego przejętych od

samodzielnego publicznego zakładu opieki

zdrowotnej wraz z odsetkami z tytułu

podatków wobec budżetu państwa (1835)

pytanie poseł pani Beaty Małeckiej-Libery przekaza-

-024-1835/12, w sprawie umarzania zobowiązań pod-

miotu tworzącego przejętych od samodzielnego pu-

blicznego zakładu opieki zdrowotnej wraz z odsetka-

mi z tytułu podatków wobec budżetu państwa uprzej-

Na wstępie należy podnieść, że teza, jakoby po-

między przepisem art. 191 pkt 1 ustawy z dnia 15

lej ustawą, a przepisami art. 67a i nast. ustawy z dnia

kolizja, nie znajduje uzasadnienia.

Jakkolwiek przepisy te regulują materię umarza-

nia należności podatkowych, to jednak są to zupełnie

niezależne od siebie regulacje i mają one charakter

komplementarny.

Regulacje te nie wykluczają się, ani

też nie pozostają ze sobą w kolizji.

Przepisy art. 190 i następne ustawy należy trak-

tować jako kompleksową regulację dotyczącą uma-

rzania niektórych zobowiązań podmiotu tworzącego

opieki zdrowotnej w określonym ściśle przypadku,

odrębną od rozwiązań przewidzianych w art. 67a

i nast.

Ordynacji podatkowej.

Warto również wyjaśnić, że czym innym jest za-

ległość podatkowa w rozumieniu przepisów Ordyna-

cji podatkowej, a czym innym – zobowiązanie samo-

dzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej

z tytułu podatków, o którym mowa w art. 191 pkt 1

ustawy.

Zgodnie z art. 51 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej

w terminie płatności, a także niezapłacona w termi-

nie płatności zaliczka na podatek, w tym również

zaliczka, o której mowa w art. 23a, lub rata podatku.

Natomiast, co warto podkreślić, zgodnie z art. 51 § 3

Ordynacji podatkowej przepisy o zaległościach podat-

kowych jedynie stosuje się do należności z tytułu po-

datków, zaliczek na podatki oraz rat podatków nie-

inkasenta.

Jak wynika z powyższego, zaliczek na podatek

dochodowy od osób ﬁzycznych,którepowinnyzostać

odprowadzone przez samodzielny zakład opieki zdro-

wotnej jako płatnika, Ordynacja podatkowa nie trak-

tuje jako zaległości podatkowych sensu stricte, nato-

miast nakazuje jedynie stosować do nich przepisy

o zaległościach podatkowych.

Zatem należności z tytułu zaliczek na podatek

nie przez płatnika nie są zaległością podatkową.

Należności te nie są również zobowiązaniem sa-

modzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej

z tytułu podatku dochodowego od osób ﬁzycznych.

Odnosząc się z kolei do tezy, zgodnie z którą w za-

kres zobowiązań podmiotu tworzącego przejętych od

dżetu państwa, o których mowa w art. 191 pkt 1 usta-

wy, wchodzą również zobowiązania z tytułu podatku

duje ona uzasadnienia.

514

Nie może ulegać wątpliwości, że samodzielny pu-

bliczny zakład opieki zdrowotnej jest podmiotem dys-

ponującym osobowością prawną.

Zatem żadną miarą

nie może on być podatnikiem podatku dochodowego

od osób ﬁzycznych.

Tymsamymniemożeistniećka-

tegoria: zobowiązania samodzielnego publicznego

dowego od osób ﬁzycznych.

Wzakresiepodatkudo-

chodowego od osób ﬁzycznychsamodzielnypubliczny

zakład opieki zdrowotnej może pełnić jedynie funkcję

płatnika zaliczek na poczet tego podatku z tytułu

umów zawartych przezeń z osobami ﬁzycznymi.

Tym samym do kategorii zobowiązań podmiotu

podatków wobec budżetu państwa, o których mowa

w art. 191 pkt 1 ustawy, nie mogą należeć niewpłaco-

ne w terminie zaliczki na poczet podatku dochodowe-

go od osób ﬁzycznych przez samodzielny publiczny

zakład opieki zdrowotnej działający jako płatnik.

Reasumując, należy jednoznacznie stwierdzić, że:

— nie występuje kolizja pomiędzy art. 191 pkt 1

ustawy a przepisami art. 67a i nast.

Ordynacji podat-

kowej,

— przepisy art. 190 i nast. ustawy stanowią sa -

modzielną, kompleksową regulację o charakterze

szczególnym,

— niewpłacone w terminie zaliczki na poczet po -

datku dochodowego od osób ﬁzycznychprzezsamo-

dzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej działają-

cy jako płatnik nie należą do kategorii zobowiązań

kami z tytułu podatków wobec budżetu państwa,

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Sławomir Neumann

Warszawa, dnia 31 sierpnia 2012 r.

sekretarza stanu

w sprawie zawierania polis ubezpieczeniowych

o niskooprocentowany kredyt

na wznowienie produkcji rolnej (1838)

Szanowna Pani Marszałek!

W związku z przesła-

SPS-024-1838/12, zapytaniem posła Mirosława Ma-

liszewskiego w sprawie zawierania polis ubezpiecze-

niowych niezbędnych przy ubieganiu się o niskoopro-

centowane kredyty na wznowienie produkcji rolnej

uprzejmie Panią Marszałek informuję, że pomoc udzie-

lana producentom rolnym musi być zgodna z przepi-

sami dotyczącymi pomocy publicznej, w tym wytycz-

nymi Wspólnoty w sprawie pomocy państwa w sek-

torze rolnym i leśnym na lata 2007–2013 oraz rozpo-

rządzeniem Komisji (WE) nr 1857/2006 w sprawie

biorstw prowadzących działalność związaną z wy-

Zgodnie z art. 11 ust. 8 rozporządzenia Komisji

(WE) nr 1857/2006 zaoferowane producentom rol-

nym odszkodowanie musi być zmniejszone o połowę,

jeżeli nie dokonali oni ubezpieczenia co najmniej 50%

średniej rocznej produkcji lub dochodu związanego

z produkcją od ryzyka szkód spowodowanych nieko-

rzystnymi zjawiskami klimatycznymi statystycznie

kowskim lub regionie.

Uwzględniając powyższe, zgodnie z rozporządze-

tów bankowych na wznowienie produkcji w gospo-

darstwach rolnych i działach specjalnych produkcji

m.in. przez grad, którzy ubezpieczyli co najmniej

liczby zwierząt gospodarskich, wynosi 0,1%.

Kredy-

tobiorcy, którzy nie posiadają takich umów płacą

obecnie odsetki od ww. kredytów w wysokości 4,05%

w skali roku.

ryzacji i Modernizacji Rolnictwa oprocentowanie

kredytów bankowych na wznowienie produkcji w go-

spodarstwach rolnych i działach specjalnych produk-

cji rolnej, w których wystąpiły szkody spowodowane

ragan, piorun, obsunięcie się ziemi lub lawinę, dla kre-

dytobiorców, którzy ubezpieczyli co najmniej 50%

by zwierząt gospodarskich, po wejściu w życie tego

rozporządzenia wynosić będzie 1,5% w skali roku.

Natomiast kredytobiorcy, którzy nie posiadają takich

umów, będą płacić odsetki od ww. kredytów w wyso-

kości 4,5% w skali roku.

rolny składa wniosek o zawarcie umowy ubezpiecze-

nia w zakładzie ubezpieczeń, który zawarł z mini-

515

strem właściwym do spraw rolnictwa umowę w spra-

wie dopłat do składek ubezpieczenia upraw rolnych

i zwierząt gospodarskich.

Ponadto zgodnie z art. 10c

ww. ustawy rolnik, który otrzymuje płatności bezpo-

średnie, ma obowiązek zawrzeć umowę ubezpiecze-

nia obowiązkowego co najmniej 50% powierzchni

upraw rolnych w gospodarstwie od ryzyka wystąpie-

nia szkód spowodowanych przez powódź, suszę, grad,

senne.

Rolnik, który nie spełni tego obowiązku, jest

wiązku.

Jedynie w przypadku niezawarcia przez mi-

nistra właściwego do spraw rolnictwa umów w spra-

wie stosowania dopłat do składek ubezpieczenia,

a także w przypadku, gdy rolnik nie zawarł umowy

ubezpieczenia obowiązkowego upraw rolnych z po-

wodu pisemnej odmowy zawarcia takiej umowy, rol-

nik jest zwolniony z wniesienia opłaty z tytułu nie-

spełnienia ww. obowiązku ubezpieczenia.

W związku z powyższym w przypadku złożenia

przez producenta rolnego wniosku o zawarcie umowy

ubezpieczenia upraw rolnych zakład powinien rów-

nież udzielić odmowy w formie pisemnej.

Sekretarz stanu

Kazimierz Plocke

Warszawa, dnia 28 sierpnia 2012 r.

porozumienia krakowskiego

pytanie pana posła Łukasza Gibały przekazane przy

piśmie, SPS-024-1840/12, z dnia 14 sierpnia 2012 r.

w sprawie realizacji postanowień porozumienia kra-

kowskiego dotyczącego rozwoju przewozów kolejami

ce informacje.

Zgodnie z obecnym stanowiskiem rządu RP ﬁna-

siejszą sytuację ekonomiczną kraju, jako priorytet

niejącej sieci kolejowej, gdyż stan przygotowania pro-

jektów na istniejących liniach konwencjonalnych jest

dużo bardziej zaawansowany niż projekt budowy

KDP.

Podejście to jest w pełni zgodne ze stanowi-

skiem KE wyrażonym w dodatkowym komunikacie

dotyczącym polskiego systemu transportowego ogło-

szonym wraz z projektem rewizji sieci TEN-T.

W związku z powyższym informuję, że porozu-

mienie krakowskie nie zostało podpisane przez resort

ze względu na zmianę strategii Ministerstwa Trans-

wie projektu KDP.

Mając na uwadze wyżej ujęte informacje, poniżej

przedstawiam odpowiedzi na postawione pytania

w interpelacji pana posła.

1.

Czy można oczekiwać, że – tak jak zostało to

ustalone w porozumieniu krakowskim w sprawie roz-

woju przewozów kolejami dużych prędkości w Polsce

– przedłużenie i modernizacja CMK jako linii dużej

staną zrealizowane do końca 2020 r.?

Prace studialne związane z projektowaną linią

E65 – Południe trwają.

Opracowywane studium wykonalności dla moder-

nizacji/budowy linii E65 – Południe zostało podzie-

lone na cztery zadania, tj.:

— zadanie 1 – Grodzisk Mazowiecki – Knapówka,

— zadanie 2 – Knapówka – Nakło – Sucha – Ka -

towice,

bierzów (Kraków E30),

— zadanie 4 – Katowice – Zwardoń/Zebrzydowice

– granica państwa.

Faza I zadania została zakończona 29 lipca 2011 r.

i rozliczona w starej perspektywie w ramach projek-

tu 2006/PL/16/PA/002 „Pomoc techniczna dla przy-

gotowania modernizacji linii kolejowej E65 – Połu-

dnie Grodzisk Mazowiecki – Kraków/Katowice –

Faza II jest realizowana w ramach projektu PO

IiŚ 7.1–42 „Prace przygotowawcze dla modernizacji

linii kolejowej E65 – Południe, odcinek Grodzisk Ma-

zowiecki – Kraków/Katowice – Zwardoń/Zebrzydo-

wice – granica państwa faza II”.

Z uwagi jednak na to, iż projekt ten generuje wy-

sokie koszty (w tym związane z wykupami gruntów),

dodatkowa ocena jednoznacznie wskazała, że dalsza

realizacja zadania w dotychczasowym kształcie jest

mało realna.

Podjęto więc prace nad weryﬁkacjątego

projektu w obszarze wypracowania ograniczenia rze-

czowego zakresu oraz zabezpieczenia odpowiednich

środków ﬁnansowychztymzwiązanychwkontek-

ście planów modernizacyjnych infrastruktury kole-

jowej planowanej dla perspektywy ﬁnansowej2014–

–2020.

W sytuacji, gdy podjęto działania związane z we-

ryﬁkacjązałożeńdlafazyIIprojektu,niejestmożli-

we podanie szacunkowych kosztów oraz czasu reali-

zacji zadania.

Nie oznacza to, że nie są prowadzone działania na

rzecz modernizacji CMK – trwają prace, takie jak

wymiana sieci trakcyjnej, modernizacja obiektów in-

żynieryjnych, zabudowa ETCS.

Umożliwi to wprowa-

dzenie prędkości dla pociągów klasycznych 200 km/

516

h, natomiast dla składów zespolonych – 220 km/h, co

skróci czas przejazdu m.in. na odcinku Warszawa –

Kraków do ok. 2 godz.

2.

Czy również pozostałe kluczowe projekty inwe-

stycyjne wskazane w porozumieniu krakowskim zo-

Zgodnie z decyzją ministra transportu budownic-

twa i gospodarki ﬁnalizacjęprojektuKDPprzesunię-

to na rok 2030, niemniej jednak prace przygotowaw-

cze dla linii dużych prędkości są kontynuowane,

z naciskiem na wnikliwe przestudiowanie i ocenienie

dotychczas wykonanych działań, celem wskazania

najlepszego rozwiązania.

3.

Na jakim etapie znajdują się obecnie prace

związane z realizacja projektu przedłużenia i moder-

Odpowiedź w pkt 1.

pozostałych projektów inwestycyjnych wskazanych

w porozumieniu krakowskim?

Obecnie trwają prace nad II częścią studium wy-

konalności dla budowy linii dużych prędkości, w ra-

mach którego nastąpią uszczegółowienie rekomen-

dowanego wariantu linii dużych prędkości, wypraco-

wanie modelu biznesowego dla całego przedsięwzię-

cia oraz stworzenie w ramach studiów wyraźnych

wskazań dla zarezerwowania gruntów pod przyszłą

inwestycję, co da wytyczne dla jednostek samorządu

terytorialnego w zakresie przestrzennego zagospo-

darowania terenu.

Równocześnie planuje się rozsze-

rzenie analiz dotyczących KDP o przedłużenie linii

do Pragi i do Berlina w celu połączenia jej z siecią

europejską.

5.

Czy zgodnie z tym, co zostało zasugerowane

w porozumieniu, powołał Pan Minister pełnomocni-

ka ds. współpracy z samorządami miast w zakresie

realizacji projektu budowy KDP?

Porozumienie krakowskie z uwagi na to, iż odbie-

ga nieco od strategii przyjętej przez ministra trans-

projektu KDP, nie zostało podpisane przez tutejszy

resort, a co za tym idzie, nie powołano pełnomocnika

alizacji projektu budowy linii dużych prędkości.

Ministerstwo Transportu, Budownictwa i Gospo-

darki Morskiej niemniej jednak dokłada wszelkich

starań, aby intensyﬁkowaćiusprawniaćwspółpracę

z samorządami miast oraz sukcesywnie realizować

wyznaczone cele związane z poprawą stanu istnieją-

cej infrastruktury w Polsce, m.in. poprzez moderni-

zację linii kolejowych łączących największe aglome-

racje oraz dworców kolejowych, jako centrów inter-

modalnych łączących różne systemy transportowe.

6.

W jaki sposób przebiega obecnie współpraca

pomiędzy Ministerstwem Transportu, Budownictwa

Krakowa, Katowic, Wrocławia, Poznania i Łodzi

w zakresie koordynacji projektów związanych z bu-

dową KDP?

W kwestii współpracy na styku resort – samorzą-

dy miast ministerstwo jest otwarte na aktywne

współdziałanie z jednostkami samorządowymi, które

uznajemy za jeden z kluczowych warunków w zakre-

sie usprawnienia systemu transportowego kraju.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Andrzej Massel

Warszawa, dnia 24 sierpnia 2012 r.

w sprawie wyjaśnienia przyczyn

przyznania ﬁrmieAerosolInternationalsp.zo.o.

doﬁnansowania w ramach wsparcia inwestycji

pytanie pana posła Henryka Kmiecika przekazane

-024-1841/12, w sprawie przyczyn przyznania ﬁrmie

Aerosol International sp. z o.o. doﬁnansowaniawra-

mach wsparcia inwestycji o dużym znaczeniu dla go-

spodarki uprzejmie wyjaśniam, że projekt Aerosol

International sp. z o.o. pn.: „Uruchomienie monoli-

tycznych puszek w oparciu o innowacyjną technolo-

gię bezspoinową” został wybrany w jawnym, otwar-

tym i konkurencyjnym konkursie zorganizowanym

w ramach działania 4.5 Programu Operacyjnego „In-

nowacyjna gospodarka” 2007–2013: Wsparcie inwe-

stycji o dużym znaczeniu dla gospodarki.

Celem tego działania jest poprawa konkurencyjno-

ści i podniesienie poziomu innowacyjności gospodarki

gowych dokonujących inwestycji o dużej wartości

potencjale innowacyjnym.

Udział środków Unii Euro-

pejskiej w kwocie doﬁnansowaniastanowi85%,pozo-

stałe 15% pochodzi z budżetu krajowego.

Szczegółowe przeznaczenie, warunki i tryb udzie-

lania pomocy publicznej w ramach działania 4.5 PO

spodarki określa rozporządzenie ministra gospodar-

cy ﬁnansowejdlainwestycjiodużymznaczeniudla

gospodarki w ramach Programu Operacyjnego „In-

nowacyjna gospodarka” 2007–2013 (Dz. U. z 2009 r.

Nr 78, poz. 638, z późn. zm.).

Jednymi z istotniejszych warunków stawianych

przedsiębiorcom ubiegającym się o przyznanie dotacji

517

są konieczność zakupu lub wdrożenia rozwiązania

obejmującego zakup lub wdrożenie rozwiązania tech-

nologicznego, które jest stosowane na świecie przez

przestrzenienia na świecie w danej branży nie prze-

kracza 15%, a także poniesienie wydatków kwaliﬁ-

kujących się do objęcia pomocą powyżej 160 mln PLN

oraz zwiększenie zatrudnienia (netto) o co najmniej

150 osób.

Projekty wybierane są zgodnie z kryteriami wy-

boru projektów zatwierdzonymi przez Komitet Mo-

nitorujący PO IG, w skład którego wchodzą przed-

stawiciele administracji rządowej, regionów, a także

partnerów społecznych.

Spośród wielu kryteriów, za

które można uzyskać punkty, należy wskazać na te

dotyczące premiowania zakupu lub wdrożenia tech-

nologii znanej i stosowanej na świecie nie dłużej niż

jeden rok bądź technologii, której stopień rozprze-

kracza 5%.

Preferowane są też inwestycje lokalizo-

wane na obszarach o wyższej od średniej krajowej

stopie bezrobocia, jak również inwestycje, które pro-

wadzą do utworzenia znacznej liczby pracowników,

ze szczególnym uwzględnieniem pracowników za-

trudnianych w ramach planowanej w projekcie dzia-

łalności badawczo-rozwojowej.

Ocena kryteriów dokonywana jest przez eksper-

tów zewnętrznych, którzy dokonują oceny meryto-

rycznej w zakresie innowacyjności planowanej do

zastosowania technologii, jak również kryteriów ﬁ-

nansowych, którym powinny sprostać projekty.

W tym miejscu należy nadmienić, że spośród 115

ekspertów, którzy oceniają kryteria innowacyjności

w działaniu 4.5 POIG, 97 posiada co najmniej stopień

naukowy doktora.

Eksperci rekomendowani są przez

największe w kraju ośrodki naukowe i instytuty ba-

dawcze.

Zarówno kryteria, jak i dokumentacja konkurso-

wa opublikowane zostały na stronie internetowej Mi-

nisterstwa Gospodarki pod adresem: http://www.

mg.gov.pl/Fundusze+UE/POIG/Dzialania/Dziala-

nie+45/Dokumenty+dla+wnioskodawcow.

Ogłosze-

nie o konkursie opublikowano również w ogólnopol-

skim wydaniu „Gazety Wyborczej”.

Konkurs, w ramach którego wyłoniony został pro-

jekt Aerosol International sp. z o.o., cieszył się ogrom-

nym zainteresowaniem przedsiębiorców.

Projekt,

o którym mowa w interpelacji, uzyskał 93 na 100

możliwych do uzyskania punktów i zajął drugą po-

zycję na liście rankingowej.

Oznacza to, że korespon-

dował ze zdecydowaną większością kryteriów decy-

dujących o przyznaniu dotacji.

Poniżej przedstawiam szczegółowe odpowiedzi na

wszystkie pytania postawione w interpelacji pana

posła Henryka Kmiecika.

1.

Czy ﬁrma,którazostaławpisanadorejestru

przedsiębiorców w dniu 13 grudnia 2011 r. i której

kapitał założycielski wynosi 5000 zł, jest ﬁrmąna

tyle rzetelną, iż decyzja doﬁnansowaniawwysokości

51 mln jest celowa i wskazana?

Zdolność wnioskodawcy do sﬁnansowaniaprojek-

tu zgodnie z obowiązującym regulaminem została

zweryﬁkowanaprzezekspertówzdziedzinyanalizy

ﬁnansowej.

Zdolnośćﬁnansowaspółkizostałaoce-

niona m.in. za pomocą czterech wskaźników odno-

szących się do sytuacji ﬁnansowejprzedsiębiorstw,

tj.: płynności bieżącej, rentowności, wykorzystania

funduszy obcych, zwrotu na aktywach ROA.

Doko-

nujący oceny stwierdzili, że projekt spółki uzyskuje

minimalny wymagany wytycznymi poziom trzech

z czterech wskaźników ﬁnansowychwokresietrwa-

łości projektu.

Wyjątek stanowił wskaźnik zadłuże-

nia w latach 2015–2016.

Eksperci stwierdził również,

że wnioskodawca posiada płynność ﬁnansowąnapo-

ziomie powyżej 1,3 w całym okresie realizacji i trwa-

łości przedstawionej prognozy.

Powyższe wynika zda-

niem ekspertów z wysokich stanów gotówki, a także

przyrostu sprzedaży wpływającego na zbliżoną dy-

namikę zapasów oraz należności.

W całym okresie

prognozy aktywa obrotowe mają z nadwyżką pokry-

wać zobowiązania krótkoterminowe.

Zdaniem eks-

pertów projekt przekracza dopuszczalny wytycznymi

poziom zadłużenia w 2015 i 2016 r.

Jest on stosunko-

wo wysoki w kluczowym dla projektu okresie i wyni-

ka de facto z niskiego udziału kapitału w ﬁnansowa-

niu dynamicznie rozbudowujących się aktywów spół-

ki.

Ma to istotny wpływ na koszty ﬁnansoweiosią-

gane wyniki, a także zdolność do obsługi długu.

Istotne jest jednak założenie niewypłacania dywiden-

dy przez spółkę w całym okresie projekcji, co przy

stosunkowo wysokich wynikach netto pozytywnie

wpływa na wzrost kapitalizacji, a ﬁnalnie–naspa-

dek analizowanego wskaźnika.

Efektywność działal-

ności jest i ma być wysoka.

Obliczone wskaźniki ren-

towności sprzedaży (ROS) oraz (ROA) osiągać mają

wartości oczekiwane w okresie trwałości projektu ze

sporą nadwyżką.

Kolejnym elementem podlegającym ocenie w ra-

mach analizy ﬁnansowejbyławeryﬁkacjadokumen-

tów potwierdzających ﬁnansowanieprzedsięwzięcia

zgodnie z założonym harmonogramem.

Z uwagi na

fakt, że jako udokumentowanie źródeł ﬁnansowania

projektu spółka przedłożyła promesy kredytowe wy-

dane przez banki SGB-Bank SA oraz Bank Polskiej

Spółdzielczości SA, to zgodnie z wytycznymi podpi-

sanie ewentualnej umowy o doﬁnansowanieprojektu

zostało uwarunkowane przedłożeniem stosownych

umów kredytowych.

2.

Czy i w jaki sposób Ministerstwo Gospodarki

zamierza dokonać doﬁnansowaniaprzedstawionego

powyżej zamierzenia?

Doﬁnansowanieprojektówwyłonionychwramach

konkursów zorganizowanych w Programie Operacyj-

nym „Innowacyjna gospodarka” odbywa się na pod-

stawie umowy o doﬁnansowanie,wktórejokreślone

są wszystkie prawa i obowiązki podmiotu uzyskują-

cego doﬁnansowanie.

Treśćumowyjestjawnaipu-

blikowana na stronie internetowej wraz z ogłosze-

niem o konkursie.

Informacja o pozytywnej rekomen-

dacji projektu stanowi podstawę do zawarcia umowy.

W niektórych przypadkach, o ile wynika to z oceny

518

dokonanej przez ekspertów, przedsiębiorcy przed za-

warciem umowy zobowiązani są do przedłożenia do-

kumentów związanych z realizacją inwestycji i po-

twierdzających źródła ﬁnansowania.

W przypadku Aerosol International sp. z o.o. zgod-

nie z opinią ekspertów zewnętrznych zawarcie umowy

może nastąpić wyłącznie w przypadku przedłożenia

przez spółkę (łącznie) następujących dokumentów po-

twierdzających dostępność ﬁnansowania:

– umowy kredytowej zawartej z SGB-Bank SA na

kwotę w wysokości 30 mln PLN wraz z oświadcze-

niem banku o spełnieniu przez wnioskodawcę wa-

runków uruchomienia kredytu inwestycyjnego,

— umowy kredytowej zawartej z Bankiem

Polskiej Spółdzielczości SA na kwotę w wysoko-

ści 130 587 400 PLN wraz z oświadczeniem banku,

iż spełnione zostały warunki do uruchomienia kre-

dytu inwestycyjnego,

— odpisu z KRS potwierdzającego podwyższenie

kapitału spółki do kwoty 15 005 000 PLN w 2012 r.

Oznacza to, że do czasu przedłożenia powyższych

dokumentów oraz udokumentowania podwyższenia

kapitału spółki umowa nie zostanie zawarta.

3.

Co Ministerstwo Gospodarki zamierza uzyskać

w zamian za doﬁnansowanietegoakuratprzedsię-

wzięcia?

Jednym z kluczowych efektów przedmiotowego

projektu jest stworzenie 312 bezpośrednich nowych

miejsc pracy, w tym 11 w ramach działu B+R na tere-

nie o stosunkowo wysokim poziomie bezrobocia.

Ko-

lejnym aspektem realizacji projektu jest transfer in-

nowacyjnej technologii w postaci uruchomienia pierw-

szej na świecie linii produkcyjnej monolitycznych pu-

szek bezspoinowych dla branży kosmetycznej.

Wysoką

innowacyjność technologii produkcji potwierdza załą-

czona do wniosku opinia o innowacyjności wystawiona

przez Uniwersytet Łódzki, Wdział Zarządzania, Ka-

tedrę Logistyki.

Podkreślić należy, że opinia ta nie

została zakwestionowana w trakcie oceny eksperc-

kiej.

Zakładany koszt inwestycji to ok. 184,46 mln

nie gospodarcze i generuje kolejne nowe miejsca pracy

u dostawców, odbiorców i kooperantów.

4.

Czy doﬁnansowanieprzedsięwzięćobcegoka-

pitału, w tym przypadku niemieckiego, jest posunię-

ciem wykonywanym z myślą o dalekosiężnych inte-

resach naszej rodzimej gospodarki, czy też z myślą

o bieżących partykularnych, a może i partyjnych in-

teresach?

Projekt spółki został zatwierdzony do udzielenia

wsparcia w wyniku przeprowadzonego postępowania

konkursowego zgodnie z obowiązującymi przepisami

prawa i jawnymi kryteriami wyboru projektów, które

nie ograniczają kręgu potencjalnych odbiorców dotacji

wyłącznie do podmiotów z krajowym kapitałem.

Wy-

łączenie przedsięwzięć ze względu na pochodzenie ka-

pitału byłoby przejawem dyskryminacji podmiotów

i naruszało zasadę równego traktowania.

5.

W jaki sposób Ministerstwo Gospodarki zabez-

piecza prawidłowe wykorzystanie przyznanej dotacji,

w sytuacji gdy kapitał spółki wynosi jednotysięczną

kapitału założycielskiego spółki?

Wypłata doﬁnansowaniamaodbywaćsięnaza-

sadzie refundacji poniesionych i prawidłowo rozliczo-

nych kosztów zgodnie z harmonogramem rzeczowo-

-ﬁnansowymprzedstawionymwewnioskuaplikacyj-

nym.

Jednocześnie wnioskodawca zobowiązany jest

zapewnić ﬁnansowanieprojektuwkwocieok.179,34

mln PLN.

W przypadku spółki częściowe ﬁnansowa-

nie projektu ma pochodzić z banków.

Zawarcie umo-

wy obwarowane jest również podniesieniem kapitału

sowania może nastąpić natomiast wyłącznie po usta-

nowieniu i wniesieniu przez spółkę zabezpieczenia

należytego wykonania zobowiązań wynikających

z ewentualnej umowy o doﬁnansowaniewformiewe-

ksla in blanco opatrzonego klauzulą: nie na zlecenie,

wraz z deklaracją wekslową.

Zabezpieczenie ustana-

wiane jest na kwotę odpowiadającą wartości przy-

znanego doﬁnansowania.

Zgodniezpostanowienia-

mi umowy w przypadku podjęcia uzasadnionych wąt-

pliwości co do wysokości i formy przyjętego zabezpie-

czenia minister gospodarki uprawniony jest również

do żądania dodatkowego zabezpieczenia.

6.

Co zawiera w sobie określenie „inwestycja o du-

żym znaczeniu dla gospodarki” i czy w związku z tym

produkcja aluminiowych opakowań do aerozolów,

piwa itp. jest dla naszej gospodarki istotnie ważna

i kluczowa?

udzielania pomocy ﬁnansowejdlainwestycjiodużym

znaczeniu dla gospodarki w ramach Programu Ope-

racyjnego „Innowacyjna gospodarka” 2007–2013 in-

westycjami o dużym znaczeniu dla gospodarki są in-

westycje o charakterze innowacyjnym w sektorze pro-

dukcyjnym spełniające łącznie następujące warunki:

a) koszty kwaliﬁkującesiędoobjęciapomocąna

inwestycję w środki trwałe oraz w wartości niemate-

stycji, są większe niż 160 mln PLN,

b) liczba nowych miejsc pracy utworzonych w związ-

ku z realizacją inwestycji jest nie mniejsza niż 150,

c) okres stosowania na świecie zakupionego lub

wdrożonego w ramach inwestycji rozwiązania tech-

nologicznego nie przekracza trzech lat bądź wartość

należą te wyroby lub usługi, określonej wg trzycyfro-

wych kodów zawartych w przepisach dotyczących

klasyﬁkacjidziałalności.

Przedmiotowy projekt spełnia łącznie wszystkie

kryteria wynikające z obowiązujących przepisów

prawa – należy uznać, że jest inwestycją o dużym

znaczeniu dla gospodarki.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Ilona Antoniszyn-Klik

Warszawa, dnia 30 sierpnia 2012 r.

519

Odpowiedź

podsekretarza stanu

nauczycieli prowadzących zajęcia dydaktyczne

oraz liczby uczniów pobierających naukę

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na za-

-1842/12) dot. przekazania wybranych danych opisu-

jących system oświaty w latach 2008–2012, przeka-

zuję następujące informacje.

Ad 1.

Liczba etatów nauczycieli prowadzących za-

jęcia dydaktyczne na podstawie danych Głównego

Urzędu Statystycznego

Typ szkoły

Rok szkolny

2008/2009 2009/2010 2010/2011 2011/2012*

)

Placówki

wychowania

przedszkolnego

63 407,63 68 746,47 73 419,94 78 928,32

Szkoły

podstawowe

180 882,30 178 395,51 176 265,30 173 264,43

Gimnazja 110 363,36 109 819,28 108 823,55 106 209,72

Szkoły

ponadgimna-

zjalne

114 895,43 113 418,45 111 693,62 104 501,49

RAZEM 469 548,72 470 379,71 470 202,41 462 903,96

Ad 2.

Liczba uczniów pobierających edukację

w poszczególnych typach szkół (tabela)

Ad 3.

Przepisy art. 5a ust. 3 ustawy z dnia 7 wrze-

sie, sposobie i źródle ﬁnansowaniazadańoświato-

wych, w myśl których środki niezbędne na realizację

nostek samorządu terytorialnego – zgodnie z art. 167

ust. 2 Konstytucji RP – są: dochody własne, subwen-

cje ogólne (w tym część oświatowa tej subwencji) oraz

szych przepisów nie wskazuje, ani też nie zapewnia,

że subwencja z budżetu państwa ma pokrywać w ca-

łości wydatki oświatowe jednostek samorządu tery-

torialnego.

Stanowi ona jedno ze źródeł ﬁnansowania

tych zadań, obok dochodów własnych jednostek sa-

morządu terytorialnego.

Wysokość części oświatowej subwencji ogólnej

w latach 2008–2012 wynosiła:

— w 2008 r.

– 30 910 553 tys. zł,

— w 2009 r.

– 33 399 798 tys. zł,

— w 2010 r.

– 35 009 865 tys. zł,

— w 2011 r.

– 36 924 829 tys. zł,

— w 2012 r.

– 38 711 095 tys. zł.

Kwota subwencji oświatowej w 2012 r. w porów-

naniu do kwoty subwencji w roku 2000 (19 367 363

tys. zł) zwiększyła się o 19 343 732 tys. zł, tj. o 99,9%,

przy jednoczesnym spadku liczby uczniów (z 7477 tys.

– stan na 30 września 1999 r. do 5391,9 tys. – stan

na 30 września 2011 r.) o 2085,1 tys., tj. o 27,9%.

Finansowy standard A (kwota subwencji oświatowej

pomniejszona o rezerwę subwencji przypadająca na

ucznia przeliczeniowego) zwiększył się w porównaniu

do roku 2000 (1932,97 zł) o 3009,45 zł, tj. o 155,7%.

Natomiast w porównaniu do roku 2007 kwota sub-

wencji oświatowej w 2012 r. zwiększyła się (28 204 949

tys. zł w 2007 r.) o 10 506 146 tys. zł, tj. o 37,2%, przy

jednoczesnym spadku liczby uczniów (6264 tys. –

stan na 30 września 2006 r.) o 872,1 tys., tj. o 13,9%.

Finansowy standard A uległ zwiększeniu (3198,53 zł

w 2007 r.) o 1743,89 zł, tj. o 54,5%.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Maciej Jakubowski

Warszawa, dnia 27 sierpnia 2012 r.

Rok szkolny

Szkoły dla dzieci i młodzieży

Razem

szkoły dla

młodzieży

policealne

podstawowe gimnazja

ponad

-gimnazjalne

przysposabiające

do pracy

zasadnicze

zawodowe

licea

ogólnokształcące

i uzupełniające

technika,

technika

uzupełniające

i licea

proﬁlowane

2008/2009 2 294,4 1 381,4 8,8 239,1 688,0 640,8 5 253 344,1

2009/2010 2 235,0 1 322,1 9,5 235,7 658,1 616,2 5 077 285,0

2010/2011 2 191,7 1 261,4 9,8 224,9 634,5 595,8 4 918 298,9

2011/2012*

)

2 187,0 1 210,0 10,3 210,9 608,4 558,6 4 785 317,4

*

)

na podstawie danych z systemu informacji oświatowej

520

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w Ministerstwie Środowiska

Szanowna Pani Marszałek!

Przekazuję odpo-

wiedź na zapytanie posła Mieczysława Marcina Łu-

czaka w sprawie realizacji inwestycji kopalni od-

Aktualnie PGE Górnictwo i Energetyka Kon-

wencjonalna SA – Oddział Kopalnia Węgla Brunat-

nego Bełchatów jest w trakcie realizacji koncesji

udzielonej przez ministra środowiska w celu poszu-

kiwania i rozpoznania złoża węgla brunatnego Zło-

czew oraz przyległych terenów pod lokalizację zwa-

łowiska zewnętrznego.

Po zrealizowaniu zakresu koncesji dotyczącego

wykonania 272 otworów rozpoznawczych i wykona-

niu badań laboratoryjnych zostanie opracowany pro-

jekt techniczny tzw. projekt zagospodarowania złoża,

w którym zostaną określone kształt, wielkość i pro-

ponowane usytuowanie zwałowiska.

Na obecnym

etapie rozpoznania złoża, kiedy nieznana jest jeszcze

ilość i jakość mas przeznaczonych do zdeponowania

na zwałowisku zewnętrznym, nie można jednoznacz-

nie określić granic zwałowiska zewnętrznego.

W ak-

tualnie posiadanej koncepcji lokalizacji zwałowiska

zewnętrznego jest kilka większych gospodarstw spe-

cjalizujących się w produkcji mleka, pozostała część

to mniejsze gospodarstwa rolne o różnym proﬁlupro-

dukcji rolnej.

Od roku 2008, w którym PGE rozpo-

częło proces informowania mieszkańców o planach

budowy kopalni węgla brunatnego, zorganizowanych

zostało wiele spotkań z mieszkańcami w celu nie tyl-

ko przedstawienia planów PGE, ale również pozna-

nia stanowiska mieszkańców dotyczącego propozycji

lokalizacji zwałowiska zewnętrznego.

Aktualnie

przedstawiana koncepcja lokalizacji zwałowiska ze-

wnętrznego nie jest ostateczna.

Na określenie dokład-

niejszej lokalizacji obiektów górniczych trzeba pocze-

kać do zakończenia prac badawczych i projektowych,

w których PGE postara się w maksymalnym zakresie

uwzględnić oczekiwania mieszkańców.

Z informacji uzyskanych od PGE wynika, że

zmiana gruntów przeznaczonych pod planowaną ko-

palnię odkrywkową na grunty Skarbu Państwa nie

jest możliwa.

W procesie wykupu nieruchomości prze-

znaczonych pod planowane obiekty zakładu górni-

czego istnieje możliwość zamiany gruntów wyłącznie

na grunty będące w posiadaniu kopalni.

Z dotychcza-

sowego doświadczenia i praktyki wykupu nierucho-

mości pod obiekty kopalni, tj. zwałowisko zewnętrzne

i odkrywkę pola Bełchatów oraz zwałowisko ze-

wnętrzne i odkrywkę pola Szczerców, chęć zamiany

gruntów na inne występuje sporadycznie, ale w przy-

padku takiej propozycji PGE jest otwarte na tego

typu rozwiązania.

W związku z powyższym PGE nie

przewiduje wcześniejszego wykupu innych gruntów,

w tym gruntów Skarbu Państwa, w celu proponowa-

nia wymiany właścicielom gruntów będących w za-

interesowaniu kopalni.

W przypadku propozycji wła-

ściciela nieruchomości i wskazaniu przez niego in-

nych gruntów, którymi jest zainteresowany, możliwy

jest wykup wskazanych gruntów przez kopalnię,

z uwzględnieniem ich w ostatecznym rozliczeniu.

Ta-

kie przypadki w dotychczasowej praktyce kopalni

Bełchatów były już stosowane, ale zdarzały się spo-

radycznie.

Ewentualna wymiana gruntów będzie dokonywa-

na na podstawie jednakowych zasad wycen nierucho-

mości nabywanych przez kopalnię i przekazywanych

właścicielowi w ramach rozliczenia.

W przypadku

różnicy wartości przedmiotowych gruntów pozosta-

ła część zostanie uregulowana w formie pieniężnej.

Podstawą ustalenia ceny nabycia nieruchomości

stanowiących własność osób ﬁzycznych(dlapotrzeb

prowadzenia działalności górniczej Oddziału KWB

Bełchatów) jest każdorazowo ich wartość rynkowa

oszacowana przez rzeczoznawcę majątkowego.

Zasa-

dy wyceny nieruchomości normowane są przepisami

z późn. zm.).

Sprawy wyceny nieruchomości normują

przepisy działu IV: Wycena nieruchomości, rozdziału

1: Określanie wartości nieruchomości, natomiast spra-

wy wykonywania zawodu rzeczoznawcy – przepisy

działu V: Działalność zawodowa w dziedzinie gospo-

darowania nieruchomościami, rozdziału 1: Rzeczo-

znawstwo majątkowe.

Sprawy wyceny normowane są również przepisa-

mi wykonawczymi do tej ustawy, w szczególności roz-

porządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września

nia operatu szacunkowego (Dz. U. z dnia 22 września

2004 r.).

Aktualnie kopalnia nie posiada opracowania do-

tyczącego wpływu leja depresji w rejonie złoża Zło-

czew.

Jak już zostało wspomniane, aktualnie reali-

zowana jest koncesja, nr 32/2010/p, z dnia 30 czerw-

ca 2010 r. na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża

Złoczew.

Po zakończeniu prac związanych z realiza-

cją koncesji zostaną opracowane i wcześniej skonsul-

towane wszystkie dokumentacje wymagane prawem

w związku z planowanym ubieganiem się o koncesję

na wydobycie węgla ze złoża Złoczew.

Jednym z po-

stępowań wymaganych przed ubieganiem się o kon-

cesję na wydobycie węgla jest postępowanie w spra-

wie oceny oddziaływania na środowisko w zakresie

całego obszaru oddziaływania oraz uzyskanie decyzji

środowiskowej.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Piotr Woźniak

Warszawa, dnia 3 września 2012 r.

521

Odpowiedź

podsekretarza stanu

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na za-

pytanie pana posła Mieczysława Marcina Łuczaka

(nr SPS-024-1849/12) w sprawie liczby godzin na-

uczania z języka angielskiego w szkołach wiejskich,

uprzejmie wyjaśniam.

Analiza wyników egzaminu gimnazjalnego z ję-

zyka angielskiego na przestrzeni lat 2008–2011, czy-

li od poszerzenia egzaminu gimnazjalnego o część

językową, wykazuje, że istotnie istnieją różnice w wy-

nikach uzyskiwanych przez uczniów z terenów wiej-

skich oraz miejskich, w szczególności jeżeli chodzi

o język angielski.

W przypadku innych języków, np.

języka niemieckiego, są one mniejsze, a w przypadku

języka rosyjskiego uczniowie szkół wiejskich osiąga-

ją wyższe średnie wyniki niż uczniowie szkół miej-

skich.

Przyczyny takiej sytuacji mogą być różnorodne:

1.

Wśród uczniów przystępujących do testu z ję-

zyka angielskiego jest większy odsetek osób, które

wybierają ten język niejako z przymusu – z dwóch

języków nauczanych jako przedmioty obowiązkowe

angielski znają lepiej.

2.

Poziom znajomości języka niemieckiego jest

bardziej jednorodny – ogólnie rzecz ujmując, gimna-

zjaliści znają ten język na podobnym poziomie;

w przypadku języka angielskiego jest spora grupa

uczniów, którzy znają go bardzo słabo, i spora grupa

języka niemieckiego – większość zna go przeciętnie.

3.

Można również przypuszczać, że pewien wpływ

na wyniki mają uwarunkowania geograﬁczno-histo-

ryczne.

W przypadku języka niemieckiego połowa

zdających go uczniów pochodziła z sześciu woje-

wództw leżących głównie na zachodzie Polski, tj. dol-

nośląskiego, opolskiego, lubuskiego, wielkopolskiego,

zachodniopomorskiego, warmińsko-mazurskiego.

W przypadku języka rosyjskiego – większość zdają-

cych go uczniów pochodziła z zaledwie czterech wo-

jewództw, tj. lubelskiego, mazowieckiego, podlaskie-

go i świętokrzyskiego; wszystkie one leżą na ścianie

wschodniej.

Można przypuszczać, że brak różnic po-

między wynikami uczniów mieszkających na wsi

i w miastach w przypadku języka niemieckiego lub

rosyjskiego wynika z faktu, że uczniowie częściej

używają języka obcego w kontekstach pozaszkolnych

– rodzinnych, towarzyskich.

Możliwe jest również to,

że uczniowie z terenów przygranicznych mają częst-

szy kontakt z obcokrajowcami odwiedzającymi Pol-

skę mówiącymi danym językiem.

Należy również zwrócić uwagę, że uczniowie, któ-

rzy zdawali egzamin gimnazjalny w latach poprzed-

nich, nie byli jeszcze objęci zmianami programowymi

i zmianami w organizacji nauczania języków obcych,

jakie wprowadzane są sukcesywnie począwszy od

roku szkolnego 2009/2010.

W opinii Ministerstwa Edukacji Narodowej na

efektywność nauczania języków obcych ma wpływ

wiele czynników, kluczowe są jednak:

— długość i intensywność nauczania (czas trwa -

nia kursu i liczba godzin zajęć),

— możliwość kontaktu uczniów z żywym języ -

kiem poza szkołą,

— czynniki środowiskowe, w tym także znajo -

mość języków obcych przez rodziców.

W celu podniesienia jakości nauczania języków

obcych w szkole Ministerstwo Edukacji Narodowej

wprowadziło następujące systemowe zmiany w za-

kresie kształcenia językowego:

1.

W roku szkolnym 2008/2009 wprowadzono obo-

wiązkowe nauczanie języka obcego nowożytnego od

klasy I szkoły podstawowej.

2.

Od roku szkolnego 2008/2009 język obcy nowo-

żytny został wprowadzony do egzaminu gimnazjal-

nego, jednak wynik z tej części egzaminu przez

pierwsze trzy lata nie był umieszczany na zaświad-

czeniu, zatem nie był uwzględniany w procesie rekru-

tacji do szkół ponadgimnazjalnych.

3.

Wraz z wprowadzeniem nowej podstawy pro-

gramowej kształcenia ogólnego w roku szkolnym

2009/20010 wprowadzono jednocześnie obowiązkowe

nauczanie dwóch języków obcych w gimnazjum.

4.

Od roku szkolnego 2011/2012 uczniowie, którzy

wożytnego na podbudowie wymagań dla II etapu

edukacyjnego, są obowiązani przystąpić dodatkowo

do części trzeciej egzaminu gimnazjalnego na pozio-

mie rozszerzonym.

Wynik egzaminu gimnazjalnego

rozszerzonym będzie brany pod uwagę przy rekruta-

cji do szkół ponadgimnazjalnych na rok szkolny 2018/

2019.

Nowa podstawa programowa kształcenia ogólne-

go określona w rozporządzeniu ministra edukacji

stawy programowej wychowania przedszkolnego oraz

kształcenia językowego przyjęła zdobycie przez uczniów

umiejętności skutecznego porozumiewania się w ję-

daktycznym.

Począwszy od roku szkolnego 2009/2010, w związ-

ku z nową podstawą programową kształcenia ogól-

nego zmianie ulega również organizacja nauczania

języka obcego.

Poniższa tabela przedstawia nowy

sposób organizacji nauczania języków obcych.

522

Od roku szkolnego 2009/2010 w związku z wpro-

wadzeniem obowiązkowej nauki drugiego języka ob-

cego w gimnazjum liczba godzin przeznaczona na

nauczanie języków wzrosła o 5 godzin tygodniowo

w trzyletnim okresie kształcenia (poprzednio liczba

godzin tygodniowo w trzyletnim okresie nauczania

wynosiła 9).

Ponadto zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia mi-

nistra edukacji narodowej i sportu z dnia 12 lutego

łach publicznych (Dz. U. Nr 15, poz. 142) organ pro-

wadzący szkołę na wniosek dyrektora szkoły może

py międzyklasowej) w danym roku szkolnym, na 1)

branych obowiązkowych zajęć edukacyjnych, 2) re-

alizację dodatkowych zajęć edukacyjnych rozwijają-

cych zainteresowania i uzdolnienia uczniów – zajęć

z języka obcego nowożytnego innego niż język obcy

nowożytny nauczany obowiązkowo w szkole.

Rozporządzenie ministra edukacji narodowej

cenia ogólnego w poszczególnych typach szkół formu-

łuje również zalecenia dotyczące metod nauczania

języków obcych.

Wśród nich wymienia się m.in. or-

ganizowanie dzieciom z klas I–III szkoły podstawo-

wej również pozalekcyjnych form nauki języka obce-

go nowożytnego, np. zajęć w szkolnym klubie, spo-

tkań czytelniczych w bibliotece, seansów ﬁlmowych

w świetlicy szkolnej itp.

W klasach IV–VI zalecane jest prowadzenie zajęć

z języka obcego nowożytnego w odpowiednio wypo-

sażonej sali.

Wśród niezbędnych pomocy powinny

płyt CD, komplet płyt do nauczania.

W zaleceniach

dla gimnazjum i szkołach ponadgimnazjalnych pod-

kreśla się, że warunkiem osiągnięcia wymagań okre-

ślonych w podstawie programowej jest zapewnienie

uczniom kontaktu z autentycznym językiem poprzez

stały dostęp do autentycznych materiałów (ﬁlmy,ga-

zety, czasopisma, Internet, literatura piękna, publi-

kacje popularno-naukowe itp.), regularny kontakt

z rodzimymi użytkownikami języka oraz uczestnic-

two w projektach i programach współpracy i wymia-

ny międzynarodowej.

Wśród działań podejmowanych przez Minister-

stwo Edukacji Narodowej nakierowanych na podno-

szenie kompetencji językowych uczniów i nauczycie-

li należy wymienić działania współﬁnansowanezEu-

ropejskiego Funduszu Społecznego (EFS) oraz pro-

gramy edukacyjne Unii Europejskiej („Leonardo da

Vinci”, „Comenius”, „Młodzież w działaniu”).

W ramach działań współﬁnansowanychzEFS

w Programie Operacyjnym „Kapitał ludzki” 2007–

–2013 (PO KL) w priorytecie III: Wysoka jakość sys-

temu oświaty, w poddziałaniu 3.3.4: Modernizacja

Organizacja nauczania języków obcych od roku szkolnego 2009/2010

Poprzednio

Obecnie, tj. począwszy od roku szkolnego 2009/2010 na I i III etapie edukacyjnym;

począwszy od roku szkolnego 2012/2013 na II i IV etapie edukacyjnym

Etap edukacyjny

Liczba

nauczanych

obowiązkowo

języków obcych

Liczba

nauczanych

obowiązkowo

języków obcych

Wymiar godzin

obowiązkowych

zajęć w cyklu

kształcenia

Wymiar godzin

obowiązkowych zajęć

w ujęciu

tygodniowym

w cyklu kształcenia

Podział na grupy Uwagi

I etap klasy I–III

szkoły

podstawowej

6 h (począwszy

od roku

szkolnego

2008/2009)

1 190 h 6 h nie obowiązuje

II etap

edukacyjny –

klasy IV–VI

szkoły

podstawowej

8 h 1 290 h 9 h

ob

o

w

i

ą

z

u

e w o

d

d

z

i

a

a

c

h l

i

c

z

ą

c

y

c

i

ę

c

e

ż 2

4 u

c

z

n

i

ó

w

;

z

a

j

ę

c

i

a m

o

g

ą b

y

ć p

r

o

w

a

d

e w g

r

u

p

i

e o

d

d

z

a

o

e

j

,

m

i

ę

d

z

o

d

d

z

i

a

j l

u

b m

i

ę

d

z

y

l

a

s

o

w

j l

i

c

z

ą

c

e

j n

i

e w

ę

p

r

z

y

p

o

d

z

i

a

e

n

a

g

r

u

y

n

a

l

e

ż

y

w

z

g

l

ę

ć

s

t

o

p

i

e

ń z

n

a

j

o

m

i j

ę

z

y

k

a

III etap

edukacyjny –

gimnazjum

9 h (jeden język

obcy)

2 450 h 14 h

godziny mogą być

dowolnie

rozdzielone

pomiędzy języki

IV etap

edukacyjny:

Liceum

ogólnokształcące

15 h 2 450 h 15 h

godziny mogą być

dowolnie

rozdzielone

Zasadnicza

szkoła zawodowa

3 h 1 130 h 4 h

523

treści i metod kształcenia, realizowanych jest 25 pro-

jektów wyłonionych w ramach dwóch edycji konkur-

su „Ponadregionalne programy rozwijania umiejęt-

ności w zakresie kompetencji kluczowych ze szcze-

gólnym uwzględnieniem nauk matematyczno-przy-

rodniczych, technologii informacyjno-komunikacyj-

nych (ICT), języków obcych, przedsiębiorczości”.

Do-

tychczas w ramach ww. projektów wsparciem w za-

kresie nauczania języków obcych objęto ponad 105 tys.

uczniów; docelowo wsparcie otrzyma ok. 150 tys. uczniów

na różnych etapach edukacji, w różnych typach szkół.

Głównie ﬁnansowanajestnaukajęzykaangielskie-

go, ale także niemieckiego, rosyjskiego i innych.

Ogólna wartość tych projektów konkursowych to

301 648 406, 81 zł.

Fundacja Rozwoju Systemu Edukacji (FRSE) jako

narodowa agencja koordynuje programy edukacyjne

Unii Europejskiej, w tym programy: „Leonardo da

Vinci” (część programu UE „Uczenie się przez całe

życie”), „Comenius”, „Młodzież w działaniu”, które

oferują różnego rodzaju staże i wymiany wiążące się

także z kształceniem i doskonaleniem językowym,

przygotowaniem językowym i kulturowym dla uczniów,

którzy korzystają w jego ramach z wyjazdów na za-

graniczne praktyki zawodowe w przedsiębiorstwach

i instytucjach szkoleniowych.

W latach 2007–2012

z tego typu wsparcia skorzystało lub skorzysta ok. 59

tys. uczniów i 32 tys. nauczycieli.

Łączna kwota tego

ﬁnansowaniawynosi110mlneuro.

FRSE oprócz koordynacji i wdrażania w Polsce

programów Unii Europejskiej aktywnie wspiera roz-

wój kształcenia językowego poprzez organizację se-

minariów dla nauczycieli języków obcych, w których

rocznie uczestniczy ok. 300 osób, organizację wizyt

studyjnych w ramach wspierania polityki edukacyj-

nej i współpracy na szczeblu europejskim oraz wyda-

je czasopismo „Języki obce w szkole”.

Ponadto w ramach priorytetu III PO KL w tym

roku planowane jest rozpoczęcie realizacji trzech pro-

jektów systemowych mających na celu aktywizację

zawodową osób młodych oraz wzmocnienie ich kom-

petencji językowych poprzez międzynarodową wy-

mianę doświadczeń.

Środki w wysokości 150 mln zł

planowane są na:

a) kursy szkoleniowe, konferencje, seminaria,

praktyki oraz inne formy podwyższania kwaliﬁkacji

dla nauczycieli, absolwentów oraz studentów przygo-

towywanych do wykonywania zawodu nauczyciela;

b) staże i praktyki zawodowe z zastosowaniem

międzynarodowej wymiany doświadczeń dla osób

nie ich zdolności do zatrudniania.

W ramach tych projektów zakładane jest objęcie

wsparciem co najmniej 10 tys. osób kształcących się

i szkolących zawodowo, które poprzez zagraniczne

staże i praktyki zawodowe podniosą swoje kwaliﬁka-

cje wzmocnią zdolności do zatrudnienia poprzez

udział w zagranicznych programach doskonalenia

zawodowego, a także wzmocnią swoje kompetencje

językowe.

Dodatkowo w ramach tych projektów planowane

jest objęcie wsparciem prawie 2 tys. nauczycieli

przede wszystkim nauczania początkowego (w tym

absolwentów oraz studentów przygotowywanych do

wykonywania zawodu nauczyciela), dla których za-

planowano udział w zagranicznych stażach pedago-

giczno-zawodowych w celu podniesienia ich kwaliﬁ-

kacji zawodowych oraz znajomości języków obcych.

Projekty będą wdrażane przez Fundację Rozwoju

Systemu Edukacji (FRSE), której głównym zadaniem

jest wspieranie działań na rzecz rozwoju edukacji

Ministerstwo Edukacji Narodowej zamierza tak-

że uruchomić w ramach priorytetu III PO KL nowy

projekt wspierający nauczanie języków obcych zwłasz-

cza na obszarach defaworyzowanych.

Na ten cel zo-

stanie przeznaczonych 60 mln zł.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Mirosław Sielatycki

Warszawa, dnia 29 sierpnia 2012 r.

w sprawie wysokich cen paliw (1852)

sma z dnia 17 sierpnia 2012 r. (znak: SPS-024-1852/

12) przedstawiam poniżej odpowiedź na zapytanie

pana posła Mieczysława Marcina Łuczaka w sprawie

Rynek obrotu hurtowego i detalicznego paliwami

w Polsce jest rynkiem konkurencyjnym od 11 lutego

1997 r., kiedy to minister ﬁnansówpodjąłdecyzję

o uwolnieniu cen paliw (zniesiono maksymalną mar-

żę dystrybucyjną cen paliw).

Należy wskazać, iż na cenę paliw silnikowych na

stacjach mają wpływ przede wszystkim czynniki o cha-

rakterze zewnętrznym, które obejmują w pierwszej

kolejności wysokość notowań baryłki ropy naftowej

na światowych giełdach.

Rząd Rzeczypospolitej Pol-

skiej nie ma bezpośredniego wpływu na cenę surow-

ców energetycznych.

Obrót ropą naftową odbywa się

na wolnym rynku, głównie na światowych giełdach

surowcowych takich jak: NYMEX (CME) w Nowym

Jorku, ICE w Londynie oraz Dubai Mercantile Exchan-

ge w Dubaju lub w ramach kontraktów terminowych,

w których formuły cenowe zazwyczaj oparte są o no-

towania ropy naftowej.

524

Na ceny paliw płynnych przed opodatkowaniem

podatkami pośrednimi wpływa stosunek ceny barył-

ki ropy naftowej do kursu dolara amerykańskiego.

Spowodowane jest to faktem, iż dolar amerykański

stanowi walutę, w której rozliczane są transakcje na

rynku ropy naftowej.

W dniu 27 sierpnia 2012 r. no-

towania ropy naftowej gatunku Brent osiągnęły na

światowym rynku poziom 112,26 USD za baryłkę

surowca przy średnim kursie złotego w stosunku do

USD w dniu 27 sierpnia br. rzędu 3,25 zł, co oznacza,

iż cena baryłki ropy naftowej wyniosła 365 zł, o ok.

77 zł więcej niż w lipcu 2008 r., gdy notowania ropy

osiągnęły historyczny rekord (140 USD/b przy śred-

nim kursie USD = 2,06 zł).

Ponadto notowania ropy

naftowej odznaczają się wysokim poziomem niesta-

bilności.

Tytułem przykładu, w ostatnim tygodniu

czerwca 2012 r. wycena baryłki ropy naftowej gatun-

ku Brent wynosiła poniżej 90 USD, podczas gdy

w sierpniu br. wzrosła do ok. 110 USD.

Pragnę poinformować, iż zgodnie z danymi Mini-

sterstwa Gospodarki w dniu 20 sierpnia 2012 r. śred-

nia cena detaliczna benzyny bezołowiowej wyniosła

5,77 zł/l, a oleju napędowego – 5,68 zł/l.

W tym sa-

mym dniu cena litra benzyny bezołowiowej w Niem-

czech wynosiła 7,21 zł/l, w Czechach 5,99 zł/l, na

Słowacji 6,34 zł/l, a na Litwie 5,91 zł/l.

Z kolei w tym

samym dniu cena detaliczna litra oleju napędowego

wynosiła w Niemczech 6,38 zł/l, w Czechach 5,99 zł/

l, na Słowacji 5,81 zł/l, a na Litwie 5,53 zł/l.

Niższe

ceny detaliczne paliw ciekłych w państwach sąsiedz-

kich są jedynie na Białorusi, Ukrainie i w Federacji

W cenę benzyny silnikowej, której litr na stacji

paliw kosztował w dniu 20 sierpnia 2011 r. średnio

ok. 5,78 zł, wliczone są:

— koszt zakupu paliwa w hurcie (2,98 zł/l,

ok. 52% ceny),

— marża dystrybucyjna (0,07 zł/l, ok. 1% ceny),

— akcyza (1,57 zł/l, ok. 27% ceny),

— opłata paliwowa (0,10 zł/l, ok. 2% ceny) oraz

— VAT (1,06 zł/l, ok. 18% ceny).

W cenę oleju napędowego, którego litr na stacji

ok. 5,68 zł, wliczone są:

56% ceny),

— marża dystrybucyjna (0,06 zł/l, ok. 1% ceny),

— akcyza (1,19 zł/l, ok. 22% ceny),

— opłata paliwowa (0,25 zł/l, ok. 2% ceny) oraz

— VAT (1,05 zł/l, ok. 19% ceny).

Marże dystrybucyjne stanowią kategorię rynko-

wą i nie podlegają regulacji.

Zgodnie z danymi Mini-

sterstwa Gospodarki szacunkowa marża dystrybu-

cyjna w czerwcu br. dla oleju napędowego wynosiła

ok. 23 gr/l, a dla benzyny silnikowej – ok. 27 gr/l.

Branżowe organizacje sektora naftowego, takie jak

(POPiHN) i Polska Izba Paliw Płynnych (PIPP),

wskazują, iż minimalna marża handlowa dla zapew-

nienia warunków ekonomicznych prowadzenia stacji

paliw w obecnych warunkach rynkowych wynosi ok.

35 gr/l.

Jednocześnie stacje paliwowe dla podtrzyma-

nia popytu niejednokrotnie decydują się na dobrowol-

ną redukcję marży poniżej ww. poziomu.

Niezależnie od powyższego Ministerstwo Gospo-

darki prowadzi dialog z przedstawicielami sektora

naftowego oraz organizacjami przedsiębiorców w celu

monitorowania sytuacji na rynku paliw oraz analizy

utrudnień i barier, które ostatecznie mają wpływ na

ponoszone przez sektor koszty i tym samym – na

ostateczny poziom cen paliw.

Ministerstwo Gospo-

darki razem z innymi resortami będzie również kon-

tynuowało bieżącą analizę obciążeń administracyj-

nych sektora w celu opracowania możliwości ich ob-

niżenia.

W ramach ww. inicjatywy w dniu 12 lipca 2012 r.

Ministerstwo Gospodarki przy współpracy z POPiHN

oraz PIPP zorganizowało debatę paliwową z udzia-

sektora paliwowego.

Celami przeprowadzonych roz-

mów były wypracowanie wspólnego podejścia do

określonych zagadnień i wzmocnienie dialogu z bran-

żą paliwową.

nego).

Dodać należy, że rozważana jest również kon-

cepcja organizacji spotkań zainteresowanych resor-

tów z przedstawicielami branży paliwowej w ramach

cyklicznie organizowanych debat, w celu oceny po-

nienia dialogu prowadzonego przez właściwe organy

ciążeń administracyjnych sektora, co korzystnie

wpłynie na poziom cen paliw.

Przedstawiając powyższe wyjaśnienia, wyrażam

przez pana posła.

Z wyrazami szacunku

Sekretarz stanu

Warszawa, dnia 4 września 2012 r.

525

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w Ministerstwie Środowiska

przez dziki w uprawach rolnych (1854)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na za-

pytanie posła Mieczysława Marcina Łuczaka z dnia

26 lipca 2012 r. przekazane przy piśmie wicemarszał-

ka Sejmu Marka Kuchcińskiego z dnia 17 sierpnia

br., znak: SPS-024-1854/12, w sprawie szkód wyrzą-

dzonych przez dziki w uprawach rolnych, przekazuję

stosowne wyjaśnienia.

Zasady szacowania szkód łowieckich oraz wypła-

ty odszkodowań za szkody w uprawach rolnych oraz

podczas wykonywania polowania zostały uregulowa-

ne w rozporządzeniu ministra środowiska z dnia

8 marca 2010 r. opublikowanym w Dzienniku Ustaw

z 2010 r.

Nr 45, poz. 272.

Podpisał je także w porozu-

mieniu, zgodnie z delegacją ustawową minister rol-

nictwa i rozwoju wsi.

Rozporządzenie to wychodzi

naprzeciw oczekiwaniom wszystkich zainteresowa-

nych stron i stanowi kompromis ustaleń ekspertów

z dziedziny szkód łowieckich, w tym przedstawicieli

samorządów rolniczych biorących udział w jego przy-

gotowaniu.

Przepisy Prawa łowieckiego wskazują koło łowiec-

kie jako podmiot odpowiedzialny za szacowanie szkód

i wypłatę odszkodowania w obwodzie łowieckim.

Udział przedstawiciela właściwej izby rolniczej w pro-

cesie szacowania szkody na życzenie jednej ze stron

winien zapewnić i fachową wiedzę, i bezstronność

w ustalaniu cen produktów rolnych.

Szacowanie

szkody i ustalenie wysokości odszkodowania odbywa

się bowiem na zasadzie ugody stron, a wypłata od-

żawcy i zarządcy obwodów łowieckich są zobowiąza-

ni zapisami ustawy Prawo łowieckie do bezwzględ-

nego regulowania swoich zobowiązań wobec poszko-

dowanych bez względu na okresową sytuację ﬁnan-

sową koła łowieckiego lub zarządcy obwodu łowiec-

kiego.

Podstawą prowadzenia gospodarki łowieckiej

w kraju są roczne plany łowieckie i wieloletnie ło-

wieckie plany hodowlane.

I to właśnie od sposobu

prowadzenia gospodarki łowieckiej w obwodzie ło-

wieckim zależy stan populacji zwierzyny, w tym

przypadku dzików.

W trybie zatwierdzania rocznych

planów łowieckich biorą udział nadleśniczowie, wój-

towie, burmistrzowie lub prezydenci miast, a w nie-

których przypadkach dyrektorzy parków narodo-

wych oraz zarządzający rybackimi obrębami hodow-

lanymi.

Szczególne znaczenie ma opinia wójta (burmi-

strza lub prezydenta miasta), który w przypadkach

nadmiernej liczebności zwierząt łownych może zde-

cydowanie wnioskować o zwiększenie odstrzału nie-

których gatunków wyrządzających największe szko-

dy w uprawach i płodach rolnych.

Nadleśniczy osta-

tecznie zatwierdzający roczne plany łowieckie winien

zwrócić uwagę na poziom szkód łowieckich czynio-

nych w uprawach i płodach rolnych i właściwie zare-

agować, czyli zwiększyć plan pozyskania dzików,

o ile szkody są czynione głównie przez ten gatunek.

W przypadku istotnej zmiany liczebności zwierząt

łownych w obwodzie łowieckim lub większej niż za-

planowano w rocznym planie łowieckim powierzchni

zredukowanej upraw rolnych uszkodzonych przez

zwierzęta łowne (w tym przypadku dziki) jest do-

puszczalna zmiana obowiązującego planu.

Z wnioskiem o zmianę planu można wystąpić do

właściwego terytorialnie nadleśniczego w celu zwięk-

szenia pozyskania.

Przyjęte zasady stosowane we

właściwy sposób zapewnią optymalny stan populacji

zwierzyny i zarazem akceptowalny poziom szkód ło-

wieckich.

Nie wymaga to ustalenia limitów dopuszczalnych

szkód łowieckich, ponieważ dzierżawcy lub zarządcy

obwodów łowieckich kierując się wytycznymi wielo-

letnich łowieckich planów hodowlanych oraz wyni-

kami corocznych inwentaryzacji łowieckich, a także

wielkością odszkodowań, mogą sami zaplanować od-

strzał dzików na poziomie gwarantującym znośne

szkody łowieckie.

Zapis art. 47 ust. 1 Prawa łowieckiego wskazuje

na potrzebę współpracy właścicieli lub posiadaczy

gruntów z dzierżawcami lub zarządcami obwodów

w celu zabezpieczania upraw przed szkodami w obo-

pólnym ich interesie.

Jednym ze sposobów zabezpie-

czenia gruntów może być ich grodzenie.

Jednak win-

no to dotyczyć szczególnie zagrożonych upraw poło-

żonych w enklawach lub półenklawach, czyli w bez-

pośrednim sąsiedztwie lasu.

Kompleksowe stosowa-

nie środków zaradczych mających na celu zapobiega-

nie szkodom (chemicznych, akustycznych, mecha-

nicznych) na pewno je ograniczy, jeśli obie strony

zaangażują się w ten proces.

Położenie upraw rolnych

w sąsiedztwie lasów czy w korytarzach ekologicznych

z góry przesądza o poziomie szkód łowieckich nawet

przy niskich stanach populacji zwierząt łownych.

Zgodnie z przepisami rozporządzenia w sprawie

z 2005 r.

Nr 48, poz. 459, z pożn. zm.) poluje się przez

cały rok na: dziki odyńce, wycinki, przelatki oraz

warchlaki, natomiast na lochy poluje się od 15 sierp-

nia do 15 stycznia.

Myśliwi mogą być w łowisku przez

cały rok i mogą skutecznie pozyskiwać ten gatunek

i zarazem chronić uprawy przez płoszenie dzików

samą swoją obecnością.

Wymaga to tylko większej

dbałości przy rozpoznaniu celu pomiędzy 15 sierpnia

a 15 stycznia, czyli określenia płci podchodzonego

dzika przed oddaniem skutecznego strzału.

526

Mając na uwadze powyższe, nie przewiduje się

Prawo łowieckie czy w aktach wykonawczych do niej.

Problem szkód łowieckich czynionych przez dziki jest

sygnalizowany przez samorządy terytorialne roż-

nych szczebli i jest sygnalizowany strukturom ło-

wieckim i leśnym w ramach nadzoru ministra środo-

wiska nad Polskim Związkiem Łowieckim oraz Pań-

stwowym Gospodarstwem Leśnym Lasy Państwowe,

jako problem ogólnokrajowy wymagający zdecydowa-

nych działań zaradczych.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Janusz Zaleski

Warszawa, dnia 27 sierpnia 2012 r.

sekretarza stanu

nach działań poza granicami państwa i sposobów

niach uprzejmie informuję, że dane dotyczące wete-

ranów działań poza granicami państwa nie są gro-

madzone w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych w ra-

mach wyodrębnionej bazy.

Należy również wskazać,

poz. 1203) nie nakłada na ministra spraw wewnętrz-

nych obowiązku prowadzenia takiej bazy.

Jednocześnie pragnę wskazać, że na stronie inter-

netowej ministerstwa spraw wewnętrznych dostępne

są informacje dotyczące w szczególności wymogów

weterana i weterana poszkodowanego oraz uprawnień

osób, którym przyznano jeden z ww. statusów.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Piotr Stachańczyk

Warszawa, dnia 29 sierpnia 2012 r.

i młodzieży szkolnych obiektów sportowych

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na py-

tania postawione przez pana posła Stanisława Szwe-

da (interpelacja SPS-024-1859/12) w sprawie udo-

stępniania dzieciom i młodzieży szkolnych obiektów

informuję.

Ad 1.

Zasady organizacji wypoczynku ﬁnansowa-

nego bądź doﬁnansowywanegozbudżetupaństwa

określa rozporządzenie ministra edukacji narodowej

Pierwszeństwo w korzystaniu z różnych form wypo-

czynku mają dzieci:

1) będące sierotami, wychowankowie domów

wawczych, a także rodzin zastępczych,

3) z zaburzeniami somatycznymi potwierdzonymi

wisku ekologicznie zagrożonym.

Ustawa budżetowa każdego roku przewiduje środ-

dzieży.

Wypoczynek ﬁnansowanyzbudżetupaństwa

organizowany jest przez kuratoria oświaty.

W 2010 r. na wypoczynek dzieci i młodzieży woje-

wodowie zaplanowali łącznie kwotę 28 571 000 zł.

Wysokość wszystkich wydatkowanych środków na

wypoczynek dzieci i młodzieży wyniosła 27 891 212 zł,

z czego ponad 300 000 zł zostało wydatkowane na wy-

poczynek organizowany w miejscu zamieszkania.

W 2011 r. na ten cel wojewodowie w budżecie pań-

stwa zaplanowali 28 980 914 zł.

Wysokość wszystkich

dzieży wyniosła 27 400 580 zł, z czego ponad 340 000 zł

zostało wydatkowane na wypoczynek organizowany

w miejscu zamieszkania.

W 2012 r. na wypoczynek, również ten w miejscu

zamieszkania, zaplanowano kwotę 29 591 000 zł.

Nadmieniam, iż co roku Ministerstwo Edukacji

Narodowej przekazuje środki ﬁnansowe organiza-

cjom pozarządowym w trybie otwartych konkursów

ofert ogłaszanych zgodnie z ustawą z dnia 24 kwiet-

Część z doﬁnansowanychprojektówprzewidujepro-

527

wadzenie zajęć dla dzieci i młodzieży również w okre-

sie wakacyjnym.

Ad 2.

Przedstawiam dane statystyczne zgroma-

dzone w systemie informacji oświatowej (stan na

dzień 30 września 2011 r., dotyczy wakacji w 2011 r.,

oraz 31 marca 2012 r. – dotyczy ferii zimowych

w 2012 r.) dot. liczby uczniów szkół dla dzieci i mło-

dzieży, którzy korzystali z form wypoczynku zorga-

nizowanego i niezorganizowanego (zarówno poza, jak

i w miejscu zamieszkania).

Tab. 1.

Wypoczynek w okresie wakacji letnich

Stan na 30 września

2011 r.

Liczba

uczniów

Liczba

uczestników

wszystkich

form

wypoczynku

ogółem

Odsetek

uczestników

wszystkich

form

wypoczynku

ogółem

Typ szkoły

Szkoła podstawowa 2 186 835 1 162 288 53,15%

Gimnazjum 1 209 884 585 282 48,38%

Zasadnicza szkoła

zawodowa

210 910 38 829 18,41%

Liceum

ogólnokształcące

605 992 300 216 49,54%

Liceum proﬁlowane 26 566 9 385 35,33%

Technikum 528 832 152 943 28,92%

Liceum

uzupełniające

2 375 323 13,60%

Technikum

uzupełniające

3 230 763 23,62%

Szkoła przysposabia-

jąca do pracy

10 353 1 982 19,14%

RAZEM 4 784 977 2 252 011 47,06%

Tab. 2.

Wypoczynek w okresie ferii zimowych

Stan na 31 marca

2012 r.

Liczba

uczniów

Liczba

uczestników

wszystkich

Szkoła podstawowa 2 183 568 789 337 36,15%

Gimnazjum 1 204 897 363 604 30,18%

Zasadnicza szkoła

zawodowa

204 757 20 637 10,08%

Liceum

ogólnokształcące

599 785 172 600 28,78%

Liceum proﬁlowane 26 062 5 096 19,55%

Technikum 514 974 79 591 15,46%

Liceum

uzupełniające

2 057 228 11,08%

Technikum

uzupełniające

2 936 308 10,49%

Szkoła

przysposabiająca do

pracy

10 079 1 051 10,43%

RAZEM 4 749 115 1 432 452 30,16%

Ad 3 i 4.

Zgodnie z załącznikiem do uchwały

2009–2014 organów prowadzących w zapewnieniu

ki w klasach I–III szkół podstawowych i ogólno-

kształcących szkół muzycznych I stopnia – „Rado-

sna szkoła”:

„Wskazane jest umożliwienie dzieciom korzysta-

nia ze szkolnego placu zabaw po zakończeniu zajęć

kreując jednocześnie określony model spędzania cza-

su wolnego przez dzieci i ich rodziców”.

Należy przy tym wyjaśnić, że mimo korzystania

z doﬁnansowaniaześrodkówbudżetowychszkolne

place zabaw i obiekty sportowe pozostają własnością

organów prowadzących szkoły, tj. jednostek samorzą-

du terytorialnego, oraz osób prawnych bądź ﬁzycz-

nych.

Decyzje w sprawie udostępniania ww. obiektów

pozostają w gestii organów prowadzących szkoły.

Minister właściwy do spraw oświaty nie ma pod-

staw prawnych do nałożenia na organy prowadzące

szkoły obowiązku udostępniania swojej infrastruk-

tury.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Maciej Jakubowski

Warszawa, dnia 30 sierpnia 2012 r.

na zapytanie poseł Izabeli Kloc

pytanie pani poseł Izabeli Kloc z dnia 30 lipca 2012 r.

śmie pana Marka Kuchcińskiego, wicemarszałka Sej-

mu RP, z dnia 21 sierpnia 2012 r., znak: SPS-024-

-1861/12, uprzejmie przekazuję następujące informa-

Jak słusznie zauważyła pani poseł, na mocy wy-

roku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 9 grudnia

2008 r. (sygn. akt K 61/07) przepis art. 10 ustawy

kowych (Dz. U. Nr 169, poz. 1419, z późn. zm.) został

528

uznany za niezgodny z Konstytucją RP w zakresie

jednostek samorządu terytorialnego.

Ponadto w związ-

ku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia

11 lipca 2012 r. (sygn. akt K 8/10) omawiany przepis

utracił w całości moc obowiązującą z dniem ogłosze-

nia wyroku w Dzienniku Ustaw, tj. z dniem 20 lipca

2012 r.

Tym samym w obecnym stanie prawnym udo-

stępnienie gruntów gminy pod ogrody działkowe

może nastąpić jedynie w formie i trybie przewidzia-

Minister transportu, budownictwa i gospodarki

morskiej na podstawie art. 9a ust. 1 pkt 9a ustawy

jest upoważniony do prowadzenia spraw z zakresu

rodzinnych ogrodów działkowych.

W ramach tej kom-

petencji aktualnie w resorcie transportu, budownic-

twa i gospodarki morskiej prowadzona jest analiza

ww. wyroku z dnia 11 lipca 2012 r. oraz poprzednio

wydanego w tej sprawie orzecznictwa Trybunału

Konstytucyjnego, a także rozpoznanie zagranicznych

rozwiązań prawnych funkcjonujących w przedmioto-

wym zakresie.

Istotnych merytorycznych wskazówek

do określenia kierunku ewentualnych zmian legisla-

cyjnych dostarczy analiza uzasadnienia ww. wyroku

trybunału.

Spodziewanym efektem prowadzonych

w resorcie prac analitycznych będzie sformułowanie

tez pomocnych ustawodawcy do przygotowania regu-

lacji prawnych, które zastąpią unormowania uznane

za niezgodne z Konstytucją RP.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Piotr Styczeń

Warszawa, dnia 4 września 2012