corpora: sejm

text:
Jadwiga Żukowska/Klub RP, Photo European Parliament, Conseil de l´Europe

MARSZAŁEK SEJMU W PRADZE KONFERENCJA – EMERYTURY

W 67 ROKU ŻYCIA?

ROZMOWY Z DELEGACJĄ UKRAIŃSKĄ

NA TEMAT EURO 2012

WIZYTA W SEJMIE

PRZEWODNICZĄCEGO BUNDESTAGU

KRONIKA SEJMOWA 1

Spis treści

8 POSIEDZENIE SEJMU W DNIACH 15-17 LUTEGO 2012 R.

s. 31

s. 40

s. 28

s. 24

s. 22

W PIERWSZYM CZYTANIU

Propozycja zmian w systemie „janosikowego” s. 2

Obywatelski projekt nowelizacji ustawy o podatku dochodowym s. 3

Obywatelski i poselski projekty ustaw dotyczące edukacji sześciolatków s. 7

Nowelizacja ustawy o podatku rolnym s. 9

SEJM ODRZUCIŁ W PIERWSZYM CZYTANIU

Projekt dotyczący zwrotu podatku VAT osobom wychowującym dzieci s. 12

RZĄD INFORMUJE

O stanie przygotowań do objęcia obowiązkiem szkolnym sześciolatków s. 13

SEJM PRZYJĄŁ

Informacje Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych s. 15

RZĄD NA BIEŻĄCO INFORMUJE SEJM

W sprawie wzrostu liczby likwidowanych szkół s. 16

SEJM PODJĄŁ UCHWAŁY

Z PRAC KOMISJI

Pakt fiskalny UE s. 19

O przygotowaniach do EURO 2012 i kontraktach menedżerskich s. 20

WIZYTY

Marszałek Sejmu w Pradze s. 22

GOŚCIE ZE ŚWIATA

Wizyta przewodniczącego Bundestagu s. 24

Spotkanie z ukraińskimi parlamentarzystami s. 25

WYDARZENIA

Delegacje związków zawodowych w Sejmie s. 26

Pokaz filmu W ciemności s. 27

Wizyta kapitana Tadeusza Wrony s. 28

Konsultacje na temat podniesienia wieku emerytalnego s. 28

KONFERENCJE

„Europa Karpat” s. 31

Z DZIAŁALNOŚCI RADY OCHRONY PRACY

Przestrzeganie przepisów prawa z zakresu ubezpieczeń społecznych s. 32

Z PRAC KLUBÓW s. 34

Z PRAC ZESPOŁÓW PARLAMENTARNYCH

Powołanie Parlamentarnego Zespołu ds. Wolnego Rynku s. 39

W KANCELARII SEJMU

Licealiści – laureaci konkursu u marszałek Sejmu s. 40

W PARLAMENCIE EUROPEJSKIM I W RADZIE EUROPY s. 41

W PARLAMENTACH EUROPY s. 48

8 POSIEDZENIE SEJMU

2 KRONIKA SEJMOWA

trzech szczeblach sa-

morządu terytorialne-

go, co ma uczynić tę

daninę bardziej spra-

wiedliwą i znacznie

lepiej uwzględniającą

interesy przedmio-

towych społeczności

lokalnych oraz regionalnych.

Podobne znaczenie ma

propozycja urealnienia liczby mieszkańców wielkich

miast, która jest jednym z parametrów wpływających

na wymiar podatku.

Chodzi o to, że obecnie podsta-

wą jest posiadanie stałego meldunku na terenie da-

nej metropolii, co nie uwzględnia osób mieszkających

czasowo, także korzystających z infrastruktury utrzy-

mywanej przez miasto.

Dlatego w projekcie zakłada

się, że liczbę stałych mieszkańców stolicy mnożyłoby

się przez 1,5, dzięki czemu wyliczenia byłyby bardziej

zbliżone do rzeczywistości.

W pozostałych metropo-

liach, liczących powyżej 350 tys. mieszkańców (sie-

dem miast), stosowano by współczynnik 1,1.

Podobne

rozwiązania istnieją w kilku innych państwach UE, np.

w Niemczech.

W przedłożeniu przewidziano także zmianę mecha-

nizmu przydzielania środków w ramach tzw. części

równoważącej.

Uległby on znaczącej modyfikacji, co

oznacza, że pieniądze nie trafiałyby w formie subwen-

cji automatycznie do uprawnionych jednostek, lecz

na podstawie postępowania konkursowego.

Gminy

ubiegające się o wsparcie musiałyby wykazać nie tyl-

ko niskie dochody podatkowe, ale także przedstawić

konkurencyjny sposób i cel wykorzystania dotacji.

W intencji autorów inicjatywy rozwiązanie to, wzo-

rowane na metodzie rozdzielania pieniędzy unijnych,

zapobiegać ma ich marnotrawieniu na bieżące wydatki

i sprzyjać realizacji potrzebnych wspólnotom inwesty-

cji.

Proponowane w tym zakresie przepisy preferowa-

łyby jednostki dotknięte klęskami żywiołowymi.

W debacie zgłoszono wiele krytycznych uwag

o proponowanych w projekcie rozwiązaniach.

Zwraca-

no uwagę, że w sytuacji ogromnego zróżnicowania do-

chodów gmin utrzymanie systemu wsparcia biedniej-

szych samorządów jest konieczne.

Padły też zarzuty,

że postulowane zmiany godzą w zasadę solidarności

społecznej oraz nie są zgodne z ideą zrównoważonego

rozwoju.

Przedstawiciel Ministerstwa Finansów powiedział,

iż rząd pozytywnie odnosi się do obywatelskiej inicja-

tywy, choć dostrzega liczne wady projektu.

Obywatelski projekt nowelizacji ustawy o docho-

rowany do komisji: Samorządu Terytorialnego i Polity-

Jedną z najbardziej kontrowersyjnych danin publicz-

nych jest tzw. janosikowe, czyli opłata wnoszona do

budżetu państwa przez bogatsze gminy i dwa pozosta-

łe szczeble samorządu terytorialnego, tworząca środki

służące do zasilania biedniejszych jednostek.

Celem

tego mechanizmu fiskalnego jest wyrównanie szans

rozwojowych województw, powiatów i gmin.

Obciąże-

nie to jest jednak często krytykowane jako negatywnie

wpływające na warunki życia w niektórych regionach,

zwłaszcza związanych z wielkimi aglomeracjami, m.in.

warszawską i trójmiejską.

Przeciwnicy tego rozwiąza-

nia wskazują jednocześnie na formalnoprawne niedo-

skonałości przepisów regulujących tę instytucję oraz

na towarzyszącą jej niezgodność z konstytucyjną zasa-

dą sprawiedliwości społecznej.

Te właśnie względy legły u podstaw sformułowania

projektu nowelizacji ustawy o dochodach jednostek

telskiej.

Zebrano pod nim 157 tys. podpisów, o czym

poinformował przedstawiciel Komitetu Inicjatywy

Ustawodawczej Rafał Szczepański, prezentując Sej-

mowi uzasadnienie przedłożenia.

Zaakcentował, że

jego celem nie jest likwidacja „janosikowego”, lecz

zbudowanie go na bardziej sprawiedliwych zasadach,

lepiej służących podmiotom

zobowiązanym do świadczeń.

Jednocześnie zwrócił uwagę

na inne wady ustawy, powo-

dujące m.in., że nie wszystkie

względnie zasobne samorządy

płacą tę daninę oraz że nie za-

wsze trafia ona do jednostek

rzeczywiście potrzebujących

wsparcia.

Podatek ten w obec-

nym kształcie to jawny absurd

– stwierdził mówca, wskazując

na przykłady potwierdzające tę

tezę i wymieniając samorządy,

które mają poważne problemy

finansowe w związku z ko-

niecznością jego zapłacenia.

Stwierdził również, że obowią-

zujące regulacje nie przeciw-

działają „przejadaniu” przez

beneficjentów otrzymywanych

środków, które powinny prze-

cież wspomagać inwestycje,

a nie bieżącą konsumpcję.

Założone cele autorzy ini-

cjatywy chcą osiągnąć m.in.

poprzez zmniejszenie „janosi-

kowego” o 20% na wszystkich

PROPOZYCJA ZMIAN

W SYSTEMIE „JANOSIKOWEGO”

druk nr 19

Przedstawiciel Komitetu Inicjatywy Ustawodawczej

Rafał Szczepański

W PIERWSZYM CZYTANIU

8 POSIEDZENIE SEJMU

KRONIKA SEJMOWA 3

OBYWATELSKI PROJEKT NOWELIZACJI USTAWY

O PODATKU DOCHODOWYM

W PIERWSZYM CZYTANIU

Pełnomocnik Komitetu Obywatelskiej Inicjatywy

Ustawodawczej „Razem” Adam Sankowski przedsta-

wił Izbie, poparty ponad 130 tys. podpisów, obywatel-

osób fizycznych.

Zasadniczym celem przedłożenia jest

nego oszczędzania na emerytury w III filarze.

Projekt

był już rozpatrywany w ubiegłej kadencji Sejmu, jednak

proces legislacyjny nie został ukończony.

Obecną jego

wersję wzbogacono o zgłaszane wówczas niektóre po-

prawki.

Autorzy główną zachętę do odkładania pieniędzy na

starość upatrują w przyznaniu wszystkim oszczędzają-

cym ulgi podatkowej, która byłaby ustalana kwotowo.

W szczególności postulują następujące rozwiązania.

Po

pierwsze – możliwość odliczenia corocznie od dochodu

kwoty do 4 tys. zł, o ile przeznaczona ona zostanie na do-

browolne zabezpieczenie emerytalne podatnika.

Po dru-

gie – uwarunkowanie ulgi odkładaniem oszczędności do

67. roku życia, zarówno przez mężczyzn, jak i kobiety.

Po

trzecie – zwolnienie z opodatkowania wypłat w formie

dożywotniego świadczenia oraz objęcie 18-procentową

stawką jednorazowych wypłat środków z III filaru.

Zdaniem A. Sankowskiego, obecny, procentowy

sposób odliczania od podatku kwot na zabezpieczenie

emerytalne preferuje osoby osiągające najwyższe do-

chody, czyli jedynie około 3% wszystkich podatników.

Mówca podkreślił, że ideą projektu jest natomiast „po-

wszechność oszczędzania na przyszłą emeryturę sko-

relowana z powszechnością ulgi podatkowej dla więk-

szości, a nie tylko dla nielicznych”.

Wskazał jednocze-

śnie, że okres pobierania emerytur się wydłuża.

Jak

podał, przewidywana długość życia po 65. roku życia

(uśredniona dla kobiet i mężczyzn) według GUS wynosi

208 miesięcy – czyli ponad 17 lat.

„Trzeba wiedzieć,

że średnio na emeryturze będziemy żyli 200 miesię-

cy.

Konieczne jest zatem uświadomienie wszystkim –

druk nr 25

przekonywał – że świadczenie

to jest pochodną zgromadzo-

nego kapitału i czasu, w jakim

będzie wypłacane.

Im dłużej

odkładamy na emeryturę, tym

będzie ona wyższa.

Dla kobiet

wydłużenie okresu budowania

kapitału o 7 lat, a tym samym

skrócenie wypłaty o 7 lat może

zaowocować ponaddwukrotnie

wyższymi emeryturami.

Propo-

nowane rozwiązanie jest trafną

bieżące i przyszłe, związane

z otrzymywaniem świadczenia

sokości.

Jest przyjazne dla ludzi

pragnących oszczędzać, wycho-

dzące naprzeciw ich potrzebom

i zostawia wolność wyboru”.

Beneficjentami proponowane-

go rozwiązania byłyby głównie

osoby o średnich i niższych

dochodach; ulga polegałaby na

odpisie w PIT, a nie na zwolnie-

niu z tzw. podatku Belki.

Odpowiadając na pytania

posłów dotyczące tego, co sta-

nie się z pieniędzmi w przypad-

ku, gdy osoba odkładająca pieniądze w III filarze nie

dożyje emerytury, A. Sankowski wyjaśnił, że środki te

odziedziczą spadkobiercy.

Podczas debaty głos zabrał także podsekretarz

stanu w Ministerstwie Finansów Maciej Grabowski,

który oświadczył, że rząd ocenia projekt negatywnie,

ponieważ obecnie inicjatywa taka – w świetle regulacji

dopiero co dokonanych oraz aktualnie podejmowanych

– jest przedwczesna.

Zwrócił uwagę, że przy zmianie

regulacji dotyczącej OFE przyjęto przepis obligujący

rząd do przeglądu funkcjonowania systemu emerytal-

nego i przedłożenia Sejmowi do 31 grudnia 2013 r. sto-

sownej informacji.

„Trzeba zobaczyć, jak zmiany funk-

cjonują i ewentualnie wówczas przyjąć nowe wnioski

i rozwiązania” – powiedział.

Wszystkie kluby opowiedziały się za przekazaniem

sprawie argumentowano głównie tym, że inicjatywie

obywatelskiej 130 tysięcy Polaków w tak ważnej spo-

łecznie sprawie, jak sytuacja przyszłych emerytów,

należy nadać bieg legislacyjny.

Przedstawiono także

liczne uwagi, które – zdaniem posłów – powinny do-

prowadzić do udoskonalenia przedłożenia.

Sejm skierował projekt do Komisji Finansów Pu-

blicznych oraz Komisji Polityki Społecznej i Rodziny.

Przedstawiciel Komitetu Inicjatywy Ustawodawczej

Adam Sankowski

8 POSIEDZENIE SEJMU

4 KRONIKA SEJMOWA

Poziom minimalnego wynagrodzenia za pracę jest

w Polsce od kilkunastu lat przedmiotem kontrowersji

wśród zainteresowanych środowisk.

Związki zawodo-

we domagają się jego znacznego podwyższenia w celu

ograniczenia ubóstwa, natomiast pracodawcy – powo-

łując się na prawidłowości ekonomiczne i wyniki badań

– przestrzegają przed podejmowaniem takiej decyzji

ze względu na możliwość wzrostu stopy bezrobocia

i zasięgu szarej strefy.

Również politycy nie prezentują

jednolitego poglądu w tej kwestii.

Dążenie związków zawodowych do zmiany pozio-

mu płacy minimalnej w Polsce zostało sformalizowa-

ne poprzez przygotowanie obywatelskiego projektu

ustawy przez NSZZ „Solidarność”.

Był on rozpatry-

wany na ostatnim posiedzeniu Sejmu VI kadencji, we

wrześniu 2011 r.

W VII kadencji stał się przedmiotem

obrad łącznie z projektem opracowanym przez posłów

SLD we współpracy z Ogólnopolskim Porozumieniem

Związków Zawodowych.

Założenia projektów

za pracę uzasadniał przedstawiciel Komitetu Inicja-

tywy Ustawodawczej Piotr Duda – przewodniczący

DWIE KONCEPCJE ZMIANY USTAWY

O MINIMALNYM WYNAGRODZENIU ZA PRACĘ

W PIERWSZYM CZYTANIU

NSZZ „Solidarność”.

Poinformował, że poparło go swy-

mi podpisami prawie 350 tys. Polaków.

Mówca wyraził przekonanie, że poziom minimalne-

go wynagrodzenia w Polsce – wynoszący w 2012 r.

1500 zł brutto – jest zbyt niski, a kwota 1112 zł netto

nie pozwala na zaspokojenie podstawowych potrzeb

życiowych, co przekłada się na wysoki stopień ubó-

stwa i wykluczenia społecznego.

Według badań GUS

wyniósł w 2010 r. 12%.

Powołując się m.in. na wła-

sne doświadczenia, P. Duda stwierdził, że „nie ma nic

gorszego, bardziej poniżającego pracownika niż nie-

możność utrzymania siebie i rodziny pomimo ciężkiej,

W swym wystąpieniu przewodniczący wiele miej-

sca poświęcił omówieniu zasad ustalania w ostatnich

latach w Polsce wysokości minimalnego wynagrodze-

nia.

Zgodnie ze znowelizowanymi w 2005 r. przepisami

lana na dany rok w drodze negocjacji na forum Trój-

i ogłaszana w „Monitorze Polskim”.

Ustawa wyznacza

minimalne gwarancje wzrostu tego wynagrodzenia

powiększony o 2/3 wskaźnika prognozowanego

realnego przyrostu PKB, co powinno poprawiać

relację między minimalnym a przeciętnym wy-

nagrodzeniem, aż do osiągnięcia 50%.

Pomimo

stosowania powyższej reguły i znacznego wzro-

stu PKB w 2006 i 2007 r. relacja ta uległa jednak

w 2007 r. pogorszeniu i wyniosła 34,8%.

W związku

z tym w sierpniu 2007 r. został podpisany komuni-

kat wspólny rządu i NSZZ „Solidarność”, w którym

zawarto deklarację systematycznego podnoszenia

wynagrodzenia minimalnego, tak aby w 2010 r.

mogło ono stanowić 50% prognozowanego prze-

ciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodo-

wej.

Chociaż później nastąpił wzrost tej relacji, to

nadal była ona daleka od zakładanego wskaźnika

50%.

Z tego powodu 13 marca 2009 r. na forum

Komisji Trójstronnej przyjęto zapis o wypraco-

waniu mechanizmów jego osiągania.

Dziś pra-

codawcy krytykują ten zapis, tzn. – jak stwierdził

P. Duda – krytykują sami siebie.

Zarzucił premierowi

Donaldowi Tuskowi, że dotychczas nie wywiązał się

z deklaracji o określeniu harmonogramu wzrostu

minimalnego wynagrodzenia do 50% wysokości

przeciętnego wynagrodzenia do końca roku 2009,

a rządowi złamanie porozumienia w sprawie wyso-

kości minimalnego wynagrodzenia w 2011 r.

W związku z tym – kontynuował przewodniczą-

cy NSZZ „Solidarność” – niezbędne jest ustawowe

druki nr 28, 119

Projekt obywatelski omówił przedstawiciel Komitetu

Inicjatywy Ustawodawczej, przewodniczący

8 POSIEDZENIE SEJMU

KRONIKA SEJMOWA 5

określenie mechanizmu, który pozwoli na większą dyna-

mikę wzrostu minimalnego wynagrodzenia, także w sy-

tuacji, gdy nie dojdzie do porozumienia w ramach Ko-

misji Trójstronnej.

Proponowany system nie ogranicza

swobody negocjowania na jej forum minimalnego wy-

nagrodzenia oraz zawierania korzystniejszych rozwią-

zań w zbiorowych układach pracy.

W projekcie przyjęto, że wysokość minimalnego wy-

nagrodzenia będzie się zmieniała wraz ze zmianą tem-

pa wzrostu gospodarczego w trzech przedziałach:

1) gdy realny prognozowany wzrost PKB będzie niż-

szy od 3%, stosowany byłby dotychczasowy mechanizm

ustalania wysokości minimalnego wynagrodzenia;

2) gdy realny prognozowany wzrost PKB będzie się

zawierał w przedziale między 3% i 4%, wysokość mini-

malnego wynagrodzenia ustalana byłaby jako wartość

procentowa prognozowanego wynagrodzenia średnie-

go w roku przyszłym, stanowiąca wynik powiększenia

procentowej relacji bieżącego wynagrodzenia mini-

malnego do prognozowanego średniego wynagrodze-

nia w roku bieżącym o prognozowany realny przyrost

PKB ponad 3%;

3) gdy prognozowany przyrost PKB będzie równy lub

wyższy niż 4%, wysokość minimalnego wynagrodzenia

ustalana byłaby jako wartość procentowa prognozo-

wanego wynagrodzenia średniego w roku przyszłym,

będąca wynikiem powiększenia procentowej relacji

bieżącego wynagrodzenia minimalnego do prognozo-

wanego średniego wynagrodzenia w roku bieżącym

o 2/3 prognozowanego realnego przyrostu PKB.

W swym wystąpieniu Piotr Duda przedstawił też

szczegółowo przewidywane skutki wzrostu wynagro-

dzenia minimalnego dla budżetu i dla rynku pracy.

Z obliczeń wynika, że jego podwyższenie o 10 zł zwięk-

szyłoby dochody budżetu państwa o co najmniej 14,5

mln zł, pomijając wzrost dochodów z VAT i korzyści

wynikające ze wzrostu popytu.

Jednocześnie łączny

koszt tej podwyżki dla przedsiębiorców stanowiłby

tylko ok. 2,5% zysków netto ulokowanych w systemie

bankowym.

Przewodniczący podkreślił, że wielu działaczy spo-

łecznych, ekonomistów i wiele autorytetów naukowych

z innych dziedzin w swych wypowiedziach popiera pod-

wyższenie płacy minimalnej do poziomu gwarantują-

cego możliwość choćby najskromniejszego przeżycia.

Stwierdził, że z analiz można wysnuć nawet wniosek,

że wielkość bezrobocia i nierejestrowanego zatrudnie-

nia maleje, gdy wzrasta minimalne wynagrodzenie za

pracę.

Projekt ustawy o zmianie ustawy o minimalnym wy-

nagrodzeniu za pracę w imieniu grupy posłów SLD uza-

sadniał poseł Ryszard Zbrzyzny.

Stwierdził, że projekt

ten – trzeci w ostatnich latach zgłaszany przez jego

Klub wspólnie z Ogólnopolskim Porozumieniem Związ-

ków Zawodowych – powstał z powodu nierealizowa-

nia przez rząd Donalda Tuska postanowień Komisji

Trójstronnej z 2009 r.

Ustosunkował się krytycznie do

decyzji, na podstawie których ustala się dla wybranych

nagrody w wysokości równoważnej sumie kilkudzie-

sięciu lat pracy osób z minimalnym wynagrodzeniem,

a jednocześnie nie podnosi się tego wynagrodzenia ani

nie waloryzuje niskich progów dochodowych warunku-

jących uzyskanie pomocy społecznej.

Poseł stwierdził, że po-

mimo ustawowego obo-

wiązku ustalania wysokości

minimalnego wynagrodze-

nia na dany rok w drodze

rząd jednostronnie decydo-

wał w tej sprawie.

Wyso-

kość tego wynagrodzenia

w 2012 r. nie zostanie w tej

sytuacji podniesiona, lecz

ustabilizowana na poziomie

40% wynagrodzenia prze-

ciętnego, co nie gwarantuje

pracownikom godnego po-

ziomu życia.

W tej sytuacji

niezbędne jest podjęcie

prac nad nowelizacją usta-

wy o minimalnym wynagro-

dzeniu.

Celem proponowanych

przez SLD rozwiązań jest

ochrona funkcji socjalnej

ustawowe zagwarantowa-

nie jej wysokości na pozio-

mie nie niższym od połowy wysokości przeciętnego

cowników i pracodawców, w projekcie ustawy zakłada

się osiągnięcie tego poziomu stopniowo, a nie jedno-

razowo.

Zdaniem posła, skutki dla dochodów państwa pod-

niesienia minimalnego wynagrodzenia do poziomu 45%,

a następnie 50% przeciętnego wynagrodzenia będą nie-

wielkie, ponieważ część wydatków wróci do budżetu

w postaci podatków, a ponadto pewnemu zmniejsze-

niu będą mogły ulec wydatki państwa na pomoc spo-

łeczną i świadczenia rodzinne.

Stopniowe zwiększanie

płacy minimalnej wpłynie też korzystnie na sytuację na

rynku pracy, gdyż stymulować będzie popyt wewnętrz-

ny, podwyższy poziom konsumpcji i zatrudnienia oraz

zahamuje emigrację zarobkową, szczególnie wśród lu-

dzi młodych.

R. Zbrzyzny, powołując się na opinie Ogól-

nopolskiego Porozumienia Związków Zawodowych,

wyraził pogląd, że nie ma żadnego związku pomiędzy

wzrostem minimalnego wynagrodzenia a wzrostem

stopy bezrobocia.

Debata nad przedłożeniami

W trakcie debaty generalna idea obu projektów

ustaw uzyskała poparcie przedstawicieli wszystkich

klubów poselskich, które opowiedziały się za prze-

słaniem ich do dalszych prac w komisjach.

Natomiast

zróżnicowana była skala poparcia oraz argumentacja

dotycząca stopnia podniesienia minimalnego wyna-

grodzenia.

Posłanka Izabela Katarzyna Mrzygłocka (PO)

stwierdziła, że problem minimalnego wynagrodze-

nia jest złożony, ponieważ wiąże się z jakością życia

wielu polskich rodzin, jednak samo zwiększenie naj-

niższej płacy, bez analizy sytuacji gospodarczej i kon-

Projekt poselski przedstawił Ryszard Zbrzyzny (SLD)

8 POSIEDZENIE SEJMU

6 KRONIKA SEJMOWA

dycji przedsiębiorstw, nie przyniesie poprawy sytuacji

najgorzej zarabiających.

Może wręcz doprowadzić do

tego, że zamiast podwyżki wynagrodzenia stracą oni

pracę.

Pensja otrzymywana przez pracownika jest

bowiem kosztem ponoszonym przez pracodawcę.

Je-

śli ten koszt okaże się nadmierny, firma upadnie lub

zacznie działać w szarej strefie.

Posłanka przyznała,

że odgórne ustalanie minimalnego wynagrodzenia jest

istotne z punktu widzenia osób pracujących.

Ma ono

zapobiegać negatywnemu zjawisku, jakim jest zaniża-

nie płac przez niektórych pracodawców, oraz chronić

zatrudnionych przed wypłacaniem wynagrodzeń poni-

żej minimum egzystencji.

Przestrzegała jednak przed

negatywnymi skutkami radykalnego zwiększenia naj-

niższych uposażeń.

Powołując się na dane Eurostatu,

wskazała, że dynamika wzrostu relacji wynagrodzenia

minimalnego do przeciętnego w latach 2005-2009 była

w Polsce najwyższa w całej Unii Europejskiej.

Poseł Stanisław Szwed (PiS) odniósł się krytycznie

do faktu, że dotąd nie zostały zrealizowane ustalenia

wynikające z nowelizacji ustawy o minimalnym wyna-

grodzeniu z 2005 r., zakładające, że płaca minimalna

w Polsce będzie docelowo wynosiła 50% przeciętnego

wypowiadał się o obywatelskim projekcie ustawy,

który zakłada, że wysokość minimalnego wynagrodze-

nia będzie zależna od tempa wzrostu gospodarczego.

Jego zdaniem, przedstawione w nim propozycje są

do zaakceptowania zarówno przez pracodawców, jak

i stronę rządową.

Poseł Tomasz Makowski (RP) poinformował, że or-

ganizacja Pracodawcy Rzeczypospolitej Polskiej uzna-

ła, iż w poselskim projekcie zaproponowano arbitralne

podwyższenie płacy minimalnej, nie biorąc pod uwagę

czynników obiektywnych, takich jak np. wskaźnik infla-

cji.

Zdaniem pracodawców, obecny system uwzględnia

to, dzięki czemu gwarantuje zachowanie siły nabyw-

czej i pozwala na stopniowy, dostosowany do tempa

wzrostu gospodarczego wzrost płacy minimalnej.

Po-

seł uznał projekt obywatelski za bardziej logiczny, gdyż

zakłada on uniezależnienie wysokości wynagrodzenia

minimalnego od bieżących decyzji politycznych, wiążąc

go ze wzrostem PKB.

Poseł Piotr Walkowski (PSL) oznajmił, że w sprawie

podwyższenia minimalnego wynagrodzenia nie ulega

zmianie krytyczne stanowisko Klubu PSL wobec projek-

tu obywatelskiego, przedstawione we wrześniu 2011 r.

Dodał, że posłowie jego ugrupowania nie przyjmują

argumentów, które przedstawił poseł sprawozdawca,

omawiając projekt ustawy.

Wskazał, że kryzys finanso-

wy powoduje konieczność weryfikacji wcześniejszych

ustaleń w kwestii dochodzenia do odpowiedniej propor-

cji płacy minimalnej do średniej płacy krajowej.

Poseł Tadeusz Tomaszewski (SLD) negatywnie

ocenił brak reakcji rządu na bieżące problemy, co

w konsekwencji musi prowadzić do podejmowania ini-

cjatyw społecznych, takich jak rozpatrywane projekty

dotyczące minimalnego wynagrodzenia.

Istotą tych

propozycji jest doprowadzenie do sytuacji, w której

osiągnie ono poziom 50% przeciętnego wynagrodzenia

oraz zostanie powiązane ze wzrostem PKB.

Poseł Arkadiusz Mularczyk (SP) wyraził zdecydo-

wane poparcie dla projektu obywatelskiego.

Zarzucił

rządzącym prowadzenie polityki, w wyniku której naj-

niższe wynagrodzenie zapewnia utrzymanie na pozio-

mie minimum egzystencji, a Polacy zmuszeni są do

emigracji zarobkowej.

Do zarzutów opozycji i pytań posłów ustosunkował

Społecznej Radosław Mleczko.

Stwierdził, że nie ma

wanych projektów ustaw, ale z uznaniem należy oce-

nić dyskusję o poziomie minimalnego wynagrodzenia,

gdyż poszerza ona wiedzę na ten temat.

Polemizował

z opiniami dyskredytującymi prace Komisji Trójstron-

nej i stosowany mechanizm ustalania poziomu płacy

minimalnej.

Zwrócił uwagę, że pracodawca ponosi

znacznie wyższe koszty zatrudnienia pracownika niż

wynikające z poziomu wynagrodzenia minimalne-

go.

W 2012 r. zatrudnienie osoby z wynagrodzeniem

1500 zł po doliczeniu składek na ubezpieczenie spo-

łeczne kosztowało 1824 zł.

Wiceminister ocenił, że posiadanie pracy, płatnej

choćby na poziomie minimalnym, oznacza dla pracow-

nika udział w legalnym życiu gospodarczym i szansę

awansu.

Jak powiedział, jest to lepszy wybór niż za-

siłek czy pomoc społeczna.

Według niego, rozwiąza-

nia podnoszące koszty pracy i zwiększające poziom

rejestrowanego bezrobocia oraz pomocy społecznej

nie powinny być przedmiotem dalszych prac.

R. Mlecz-

ko polemizował ze stronniczym – jak uznał – i nie-

uwzględniającym całokształtu zagadnienia powoływa-

niem się przez autorów przedłożeń na wybrane dane

statystyczne i standardy europejskie oraz konwencję

Międzynarodowej Organizacji Pracy.

Podkreślił, że

w UE nie wszystkie państwa mają rozwiązania usta-

wowe dotyczące minimalnego wynagrodzenia, a żadne

państwo członkowskie ustawowo nie wiąże jego wyso-

kości z 50% przeciętnego wynagrodzenia.

Powołał się

też na zalecenia OECD, które zmierzają do powstrzy-

mania się od dalszego podnoszenia relacji płacy mini-

malnej do poziomu średniego wynagrodzenia.

Sejm skierował obywatelski projekt ustawy o zmia-

wynagrodzeniu za pracę oraz poselski projekt ustawy

pracę do Komisji Polityki Społecznej i Rodziny.

8 POSIEDZENIE SEJMU

KRONIKA SEJMOWA 7

Czy sześciolatki powinny chodzić do szkoły?

Pyta-

nie pozostało nadal aktualne, pomimo że w styczniu

tego roku Sejm zdecydował, iż dopiero za dwa lata

pierwsze klasy zapełnią się dziećmi w tym wieku.

Izba

znowelizowała wówczas – z inicjatywy rządu – ustawę

o systemie oświaty, przesuwając z 2012 r. na 2014 r.

obowiązek szkolny dla sześciolatków.

Do tego czasu

samorządy powinny przygotować placówki oświato-

we na przyjęcie do szkół najmłodszych uczniów.

Jed-

nak posłowie ponownie zajęli się propozycjami zmian

w systemie oświaty: projektem obywatelskim, przy-

wracającym m.in. szkołę od siódmego roku życia, oraz

projektem autorstwa posłów PiS, który zakłada wpro-

wadzenie obowiązku szkolnego dla sześciolatków do-

piero od 2050 roku.

„Sześciolatek, który przeżył szkolny falstart, który

zraził się do szkoły, do edukacji, który nie ma okazji,

aby odnosić sukcesy w szkole, idzie dalej szkolnym try-

bem i dalej jest, niestety, uczony w ten sposób.

(...)

Jeszcze mamy czas, jeszcze możemy wycofać się z tej

fatalnej reformy.

(...)

Zrobimy wszystko, aby ta refor-

ma nie weszła w życie” – mówiła przedstawicielka Ko-

mitetu Inicjatywy Ustawodawczej Karolina Elbanow-

ska, omawiając obywatelski projekt ustawy o zmianie

Karolina Elbanowska zwróciła uwagę, że głównym

celem projektu jest przywrócenie stanu sprzed refor-

my edukacji z 2009 roku, co oznacza zniesienie obo-

wiązku szkolnego dla sześciolatków i przedszkolnego

pięciolatków oraz powstrzymanie procesu likwidacji

szkół poprzez wprowadzenie przepisu o konieczno-

ści ustalania przez samorządy sieci publicznych

oświaty.

Autorzy projektu opowiadają się także za

objęciem wychowania przedszkolnego subwencją

oświatową.

Przedstawicielka Komitetu Inicjatywy Ustawo-

dawczej powiedziała, że częstym argumentem za

obniżeniem wieku szkolnego jest twierdzenie, iż

taki jest standard europejski.

„Zrównajmy zatem

– mówiła – standard naszych szkól ze standardem

szkół na Zachodzie – niech nasze dzieci mają bez-

płatne podręczniki, niech mają wspomagających

nauczycieli, place zabaw, niech mają w klasach

przestrzeń do edukacji przez zabawę.

(...)

Infra-

struktura polskich szkół, niestety, bardzo często

przypomina standardy Białorusi, a nie Unii Euro-

pejskiej”.

Inny argument, przedstawiany przez

Ministerstwo Edukacji Narodowej – kontynuowała

– brzmi, iż dzieci szybciej będą kończyły edukację

i przez to szybciej wchodziły na rynek pracy.

Tym-

czasem bezrobocie wśród młodzieży do 25. roku

życia sięga obecnie 30%.

Karolina Elbanowska powoływała się na przy-

gotowany przez wnioskodawców Raport o stanie

polskich szkół, zawierający relacje rodziców kry-

tykujących stan naszych placówek oświatowych

i ich przygotowanie do przyjęcia młodszych dzieci.

Chodzi zwłaszcza o sytuację w szkołach, w któ-

PROJEKTY USTAW –OBYWATELSKI I POSELSKI –

DOTYCZĄCE EDUKACJI SZEŚCIOLATKÓW

W PIERWSZYM CZYTANIU

Projekt obywatelski zaprezentowała przedstawicielka

Komitetu Inicjatywy Ustawodawczej Karolina Elbanowska

druki nr

27, 167, 167-A

8 POSIEDZENIE SEJMU

8 KRONIKA SEJMOWA

rych samorządy organizują

tzw. oddziały przygotowania

przedszkolnego.

Rodzice skar-

żą się, że pięcioletnie dzieci

spotykają się tam z przemocą

i agresją ze strony starszych,

a także bardzo często pozba-

wione są właściwej opieki.

Przekonywała, że w wielu

szkołach brakuje odpowied-

nich dla sześciolatków klas,

świetlic i stołówek.

Krytyko-

wała również przygotowanie

nauczycieli do opieki nad sze-

ściolatkami, gdyż – jak stwier-

dziła – zabrakło odpowiednich

dla nich szkoleń.

Pod obywatelskim pro-

jektem w sprawie obowiąz-

ku szkolnego sześciolatków

wiosną i latem 2011 roku

podpisało się prawie 350 tys.

osób.

Jego pierwsze czytanie

odbyło się w połowie wrze-

śnia 2011 r., w VI kadencji

Sejmu.

Izba powróciła do pro-

jektu w nowej kadencji z uwa-

projektów obywatelskich nie obowiązuje zasada dys-

kontynuacji.

Projekt autorstwa Klubu PiS zakłada przesunięcie

wprowadzenia obowiązku szkolnego sześciolatków na

2050 rok.

„Data ta jest symboliczna.

W rzeczywistości

chcemy całkowitego zniesienia obowiązku szkolnego

dla sześciolatków” – powiedział poseł tego ugrupo-

wania, Sławomir Kłosowski, dodając, że propozycja

ma uspokoić negatywne nastroje społeczne dotyczą-

ce obecności sześciolatków w nieprzygotowanych do

tego szkołach.

Poseł powiedział, że początkowo jego Klub propo-

nował przesunięcie obowiązku szkolnego sześciolat-

ków na 2020 rok oraz odroczenie obowiązku przed-

szkolnego pięciolatków, pozostawiając rodzicom swo-

bodę wyboru „ścieżki edukacyjnej ich dzieci”, tak jak

obowiązywało to do 2009 roku.

„Wpisanie do projektu

takiego przepisu uzależnialiśmy od poważnego dofi-

nansowania samorządów w celu dostosowania szkół

do potrzeb sześciolatków i wprowadzenia jednolitych

standardów edukacyjnych – mówił.

– Dzisiaj wiemy,

że rząd nie zamierza zrealizować naszych postulatów.

Z tego powodu nasza nowelizacja, łącznie z autopo-

prawką, utrzymuje jako korzystny zapis pozostawiający

rodzicom dziecka sześcioletniego decyzję o możliwości

wyboru edukacji w przedszkolu lub w klasie pierwszej

szkoły podstawowej do 2050 roku”.

„Proponowane

przepisy uspokoją – naszym zdaniem – nerwową at-

mosferę wśród rodziców zdezorientowanych noweli-

zacją” – dodał.

Debata poselska

Odnosząc się do projektu obywatelskiego, poseł

Wiesław Suchowiejko (PO) powiedział, że rozumie

troskę jego autorów o warunki edukacji najmłodszych,

ale nie podziela sformułowanych wniosków, np. do-

tyczących kwestii likwidacji szkól czy przekazywania

przez samorządy szkół publicznych innym podmiotom.

Klub PO, choć nie popiera większości tez zawartych

w projekcie obywatelskim, to jednak uważa, że war-

to dyskutować na temat wizji oświaty, dlatego będzie

Poseł Piotr Bauć (RP) podkreślił, że należy wysłu-

chiwać obywateli, szczególnie gdy przedstawiane są

ich żywotne interesy, a edukacja do nich należy.

„Dla-

tego będziemy głosować za skierowaniem projektu

obywatelskiego do dalszych prac w komisjach” – po-

wiedział.

Poseł Zbigniew Dolata (PiS) mówił, że obniżenie

wieku szkolnego krzywdzi dzieci, nie ma nic wspól-

nego z ich potrzebami, gdyż tak naprawdę potrzebują

one miłości, a mogą jej zaznać wyłącznie w domu ro-

dzinnym.

Wskazał, że 80% rodziców nie zdecydowało

się, mimo ogromnej kampanii propagandowej, posłać

sześcioletnich dzieci do pierwszej klasy.

Powiedział, że

jego Klub będzie popierał oba projekty w toku dalszych

prac legislacyjnych

Poseł Zbigniew Włodkowski (PSL) nie zgodził się

z niektórymi zarzutami formułowanymi w wystąpieniu

K. Elbanowskiej, dotyczącymi np. standardów naucza-

nia, wyposażenia szkół czy nieuzasadnionej ich likwi-

dacji.

Powiedział, że np. w województwie warmińsko-

-mazurskim samorządowcy szukają możliwości utrzy-

mania szkół przy pomocy różnych stowarzyszeń oraz

organizacji rodziców, które przejmują szkoły.

„SLD od wielu lat jest za tym, aby sześcioletnie

dziecko poszło do pierwszej klasy, uważamy, że sze-

ściolatek jest do tego przygotowany” – mówił poseł

tego ugrupowania Artur Ostrowski.

„Ale jest pytanie

– czy ta pierwsza klasa i czy każda polska szkoła jest

do tego przygotowana, czy rząd bierze za to odpowie-

dzialność” – zaznaczył.

Posłanka Marzena Wróbel (SP) zapewniła, że jej

Klub będzie popierał oba projekty, gdyż zakładają one

przesunięcie bądź całkowitą rezygnację z posyłania

sześciolatków do szkoły, a każda taka propozycja za-

sługuje na poparcie.

Klub popiera zwłaszcza te prze-

pisy projektu obywatelskiego, które przywracają klu-

czową rolę kuratora w systemie oświaty.

„Trzeba, by

kurator, wraz z radą gminy ustalał sieć prowadzonych

przez samorząd szkół, przedszkoli i oddziałów przed-

szkolnych w szkołach” – podkreśliła.

Posłowie PO, Ruchu Palikota i PSL wnioskowali

w debacie o odrzucenie projektu poselskiego w pierw-

szym czytaniu.

Sekretarz stanu w Ministerstwie Edukacji Narodo-

wej Tadeusz Sławecki przyznał, że rząd odnosi się

negatywnie do obu projektów.

Mówiąc o projekcie

obywatelskim, który – jak stwierdził – prawdopodob-

nie trafi do komisji, powiedział: „Będziemy starali się

rozmawiać – mam nadzieję – na argumenty meryto-

ryczne, bo polityczne zostały już wypowiedziane”.

Posłowie skierowali projekt obywatelski do prac

w komisjach: Edukacji, Nauki i Młodzieży oraz Samorzą-

du Terytorialnego i Polityki Regionalnej.

Odrzucili nato-

miast projekt poselski, za czym opowiedziało się 285

Projekt poselski przedstawił Sławomir Kłosowski (PiS)

8 POSIEDZENIE SEJMU

KRONIKA SEJMOWA 9

NOWELIZACJA USTAWY O PODATKU ROLNYM

W PIERWSZYM CZYTANIU

Zgodnie z obowiązującymi przepisami podatek rol-

datkowy.

Wynosi on obecnie równowartość pieniężną

2,5 kwintala żyta od hektara przeliczeniowego gruntów

nowartość pieniężną 5 kwintali żyta.

Z kolei średnią

Prezesa GUS, ogłaszanego w Dzienniku Urzędowym RP

kwartału.

Przez ostatnie pięć lat średnie ceny skupu

1 decytony żyta za okres pierwszych trzech kwartałów

danego roku wynosiły: w 2007 r.

– 58,29 zł, w 2008 r.

– 55,80 zł, w 2009 r.

– 34,10 zł, w 2010 r.

– 37,64 zł,

w 2011 r.

– 74,18 zł.

Poseł Jan Łopata (PSL) przedstawiając Izbie po-

nym, poinformował, że postuluje się w nim zastąpienie

okresu trzech kwartałów roku poprzedzającego rok

pu żyta, okresem jedenastu kwartałów, liczonych jako

datkowy oraz osiem kwartałów bezpośrednio poprze-

dzających rok poprzedzający rok podatkowy.

Zabieg

ten ma ustabilizować i urealnić cenę skupu w dłuż-

szej perspektywie i uniezależnić sposób jej obliczania

od wahań cen na rynku zbóż, a w konsekwencji „dać

lepszą możliwość planowania dochodów gmin”.

Duże

wahania cen ziarna na rynku są bowiem odczuwalne

dla których podatek rolny stanowi dochód.

Zamiarem

wnioskodawców jest wypracowanie mechanizmu, któ-

ry spowoduje, że wysokość podatku odzwierciedlać

będzie długofalowe tendencje na rynku zbóż w sposób

adekwatny do cen produktów oraz – uśrednionych

w dłuższej perspektywie czasowej – kosztów orga-

nizacji produkcji.

Przyjęcie średniej ceny skupu żyta

z jedenastu kwartałów spowodowałoby, że wysokość

rolnych w 2012 r. wyniosłaby 149,07 zł (zgodnie z do-

tychczas obowiązującym systemem – 185 zł od 1 ha).

W efekcie wprowa-

dzenie postulowanych

rozwiązań spowodo-

wałoby, że podatek od

1 ha przeliczeniowego

byłby wyższy o 58,4%

zamiast o 97%, w po-

równaniu z płaconym

w 2011 r., a więc bar-

dziej korzystny dla rol-

ników.

Przedstawiciele

klubów zgłosili w dys-

kusji wiele uwag do

inicjatywy.

Posłanka

Bożena Szydłowska (PO)

uznała, że postulowane

zmiany nie spowodują ure-

alnienia ceny żyta, ale jej

uśrednienie.

„Obecnie obo-

wiązujące przepisy pozwa-

lają radom gmin na obni-

żenie, bez żadnych limitów,

cen skupu żyta w stosunku

do cen ogłaszanych przez

prezesa GUS.

Z analizy da-

nych za lata 2008-2011 wy-

nika, że gminy wykorzystują

instrumenty swojego wła-

dztwa podatkowego w tere-

nie efektywnie i elastycznie,

a podatek rolny naliczany

według obowiązujących za-

sad jest korzystny dla po-

datników” – powiedziała.

Kontrowersje wzbudził

proponowany termin wej-

ścia w życie ustawy – 14 dni

od ogłoszenia.

Poseł Hen-

ryk Kowalczyk (PiS) po-

wiedział, iż wprowadzenie

przepisów w trakcie roku

podatkowego jest niemoż-

liwe z uwagi na sprzecz-

ność z Ordynacją podatkową, według której wysokość

zobowiązań podatkowych ustala się na okres roku

kalendarzowego, od 1 stycznia do 31 grudnia, przed

rozpoczęciem danego roku.

Teraz już trwa rok podat-

kowy i budżetowy; gminy podjęły stosowne uchwały

i zmiany mogłyby zachwiać stabilnością realizowanych

budżetów.

Ponadto, jeżeli zapowiedzi premiera Donal-

da Tuska o objęciu rolników zasadami ogólnego podat-

ku będą zrealizowane, „podatek rolny oczywiście nie

miałby sensu” – ocenił.

Zdaniem posła Zbigniewa Matuszczaka (SLD) pro-

pozycja spłaszczenia wysokości podatku jest dobra,

wychodzi naprzeciw oczekiwaniom rolników.

W ocenie

posła Jarosława Żaczka (SP) zmiana sposobu oblicza-

nia podatku nie poprawi sytuacji materialnej na wsi,

gdyż na kondycję gospodarstwa rolnego decydujący

wpływ wywiera opłacalność produkcji i korzystna cena

produktów rolnych.

Natomiast poseł Jan Łopata (PSL)

uznał projekt za korzystny pod każdym względem, za-

równo dla rolników, jak i gmin.

Wszystkie kluby poselskie opowiedziały się za skie-

rowaniem projektu do Komisji Finansów Publicznych.

Dodatkowo Klub PiS złożył wniosek o skierowanie pro-

nej, jednak Sejm go odrzucił (przeciw było 222 posłów,

215 za, 1 wstrzymał się od głosu).

druk nr 115

Uzasadnienie projektu przedstawił poseł Jan Łopata (PSL)

8 POSIEDZENIE SEJMU

10 KRONIKA SEJMOWA

Poselski projekt zaprezentowała posłanka

Beata Szydło (PiS)

Uzasadnienie projektu przedstawiła w imieniu grupy

dło.

Oświadczyła, że został on przygotowany jeszcze w

2010 r. i był złożony jako alternatywa dla planowanej

podwyżki podatku od towarów i usług, lecz nie znalazł

zrozumienia ze strony rządu.

Posłowie PiS ponownie

przedstawiają przedłożenie z nadzieją, że zostanie ono

obecnie rozważone jako dające możliwość powrotu

do stawki VAT sprzed podwyżki, czyli do 22%.

Posłan-

ka przypomniała, że podatek ten jest bezpośrednio

przerzucany na cenę towarów i usług, i szczególnie

odczuwany w przypadku niskiej elastyczności popytu

(żywność, czynsze).

Wyraziła opinię, że podwyżka tego

podatku najbardziej dotknęła gospodarstwa domowe

o średnich dochodach i poniżej średniej.

Projektodawcy zaproponowali nałożenie nowego

podatku na banki, towarzystwa ubezpieczeniowe i fun-

dusze inwestycyjne.

Objęcie podatkiem tych ostatnich

przedstawicielka wnioskodawców tłumaczyła ryzykiem

arbitrażu podatkowego, czyli zawiązywania przez bank

lub towarzystwo ubezpieczeniowe funduszu w ramach

grupy kapitałowej, by przenosić do niego aktywa i ob-

niżyć podstawę opodatkowania.

Przedmiotem opodat-

kowania ma być suma aktywów.

Projekt przewiduje

etapowy pobór podatku, oparty na zasadzie jego sa-

monaliczania przez podatników.

W pierwszej kolejno-

ści byłyby pobierane zalicz-

ki na podatek w wysokoś-

ci wynikającej z ostatnie-

go rocznego sprawozdania

finansowego, a po jego za-

twierdzeniu za rok obroto-

wy podatnicy powinni skła-

dać deklaracje podatkowe

i uiszczać różnicę pomiędzy

naliczoną ostatecznie kwo-

tą zobowiązania a wpłaco-

nymi zaliczkami.

W projek-

cie przewidziano zwolnienie

z podatku aktywów o war-

tości nieprzewyższającej

10 mln zł, których opodatko-

wanie mogłoby doprowadzić

do problemów finansowych

płatnika.

Stawka podatku zapropo-

nowana w projekcie ustawy

wynosiłaby 0,39% sumy ak-

tywów.

Według wniosko-

dawców wpływy do budżetu

z tego tytułu przekroczyłyby

rocznie 6 mld zł, czyli były-

by zbliżone do dodatkowych

wpływów z podatku VAT

POSELSKI PROJEKT USTAWY O PODATKU

OD NIEKTÓRYCH INSTYTUCJI FINANSOWYCH

SEJM ODRZUCIŁ W PIERWSZYM CZYTANIU

oraz niewiele mniejsze od wpływów do Funduszu Ubez-

pieczeń Społecznych wynikających ze wzrostu od lutego

br. stawki rentowej płaconej przez pracodawców.

Posłanka omówiła możliwe skutki wprowadzenia

proponowanego podatku.

Przyznała, że istnieje praw-

dopodobieństwo przerzucenia podatku na nabywców

usług, głównie kredytobiorców, depozytariuszy i ubez-

pieczających się.

Jednak, w jej ocenie, nie powinno to

nastąpić, ponieważ decydują o tym uwarunkowania

rynkowe.

Banki konkurują bowiem obecnie o pienią-

na obniżanie oprocentowania lokat.

Z uwagi na kon-

kurencję na rynku kredytów indywidualnych kredyto-

biorcom również nie powinna grozić podwyżka opro-

centowania.

Przedstawicielka projektodawców uzna-

ła, że zastosowanie podatku nie powinno zmniejszyć

nicznych, ponieważ zostaną nim obłożone na równych

zasadach podmioty krajowe, jak i zagraniczne.

Dodała,

że także w innych krajach europejskich są realizowa-

ne plany wprowadzenia bądź już zostały zastosowane

analogiczne daniny.

Posłanka stwierdziła m.in., że wprowadzenie po-

datku:

dla osób w gorszej sytuacji finansowej może okazać

się mniej odczuwalne niż podwyżka VAT, a dla przed-

siębiorców – niż podniesienie składki rentowej;

obciąży podmioty o wysokiej zdolności płatniczej,

ponieważ działające na rynku polskim banki w więk-

szości osiągają znaczne zyski, które wynikają z bar-

dzo wysokich opłat i prowizji, wyższych niż w innych

krajach UE;

uwzględnia zasadę, według której podmioty powin-

ny być opodatkowane stosownie do korzyści uzyski-

wanych z programów publicznych; w latach 2009

i 2010 uchwalono w Polsce przepisy o rekapitalizacji

instytucji finansowych, wprowadzające – bez opłat

z ich strony – mechanizmy zabezpieczające je w przy-

padku wystąpienia problemów;

jest elementem sprawiedliwego dzielenia się grup

społecznych i pracodawców kosztami kryzysu, co

wymaga dołączenia do nich również instytucji finan-

sowych.

Stanowiska klubów i debata poselska

Rozpoczynając prezentację stanowisk klubów po-

selskich, posłanka Izabela Leszczyna w imieniu PO

oświadczyła, że przedstawiony projekt ustawy jest złą

propozycją.

Stwierdziła, że nie jest słuszne traktowa-

nie wprowadzenia tego podatku jako alternatywy dla

podwyżki stawek VAT, ponieważ dane statystyczne

nie potwierdzają, by decyzja ta przyniosła negatywne

skutki dla wzrostu PKB i rzutowała na kondycję go-

druk nr 121

8 POSIEDZENIE SEJMU

KRONIKA SEJMOWA 11

spodarstw domowych o najniższych dochodach.

We-

dług posłanki, informacja zawarta w uzasadnieniu do

projektu ustawy, iż podwyższenie VAT spowodowało

znaczne zubożenie rodzin o najniższych dochodach, nie

wytrzymuje konfrontacji z faktem, że w latach 2010-

-2011 różnica między najbiedniejszymi i najbogatszymi

Polakami zmniejszyła się, a nie zwiększyła.

Posłanka zwróciła uwagę, że propozycje nie

uwzględniają zasady równego traktowania podmio-

tów, gdyż wyłączają z opodatkowania część instytucji

finansowych, np. powszechne towarzystwa emerytal-

ne, instytucje posiadające aktywa o wartości nieprze-

wyższającej 10 mln zł oraz SKOK-i.

Wyraziła opinię, że

w dzisiejszej sytuacji rynków finansowych, ponoszą-

cych część kosztów zadłużenia państw, dodatkowe

obciążenie instytucji finansowych podatkiem mogłoby

być groźne dla gospodarki.

W imieniu Klubu zgłosiła

Poseł Paweł Szałamacha (PiS) uznał, że sprzeciw

PO wobec podatku „bankowego” i forsowanie podatku

od wydobycia niektórych kopalin pokazuje zasadnicze

różnice w podejściu do gospodarki pomiędzy głównym

ugrupowaniem rządzącym a największą partią opozy-

cyjną.

Platforma, jego zdaniem, zwiększa obciążenia

realnej sfery gospodarki, natomiast odrzuca propozycje

PiS nałożenia podatku na instytucje finansowe.

Tym-

czasem instytucje te płacą w proporcji do uzyskanych

przychodów podatki znacznie mniejsze niż pozostałe

przedsiębiorstwa.

Ponieważ interes gospodarki rynko-

wej polega na tym, ażeby obciążenia podatkowe były

w miarę równomiernie rozłożone na różne sfery działal-

ności, poseł zaproponował rozważenie obniżenia poda-

tek od wydobycia niektórych kopalin oraz wprowadzenie

podatku od instytucji finansowych na poziomie niższym

niż stawka zaproponowana w projekcie ustawy.

Poseł Wincenty Elsner (RP) oświadczył, że jego

ugrupowanie nie poprze rozwiązań zaproponowanych

w projekcie.

Takie stanowisko uzasadniał opiniami Ko-

misji Europejskiej oraz Narodowego Banku Polskiego

(NBP).

Wynika z nich, że zasadniczą przesłanką wpro-

wadzenia dodatkowych podatków od instytucji finanso-

wych powinno być wzmocnienie stabilności krajowego

systemu finansowego.

Tymczasem omawiany projekt

proponuje zupełnie nowe rozwiązanie w polskim sys-

temie i nie zawiera żadnej szerszej analizy skutków

jego wprowadzenia w życie.

Drugie zastrzeżenie do-

tyczy braku uzasadnienia wysokości proponowanego

opodatkowania, które stanowiłoby istotne obciążenie

dla sektora bankowego.

W szczególnie trudnej sytu-

acji znalazłyby się banki spółdzielcze, a zwolnienie

z podatku aktywów o wartości nieprzekraczającej

10 mln zł byłoby iluzoryczne, bowiem dotyczyłoby,

według danych NBP, jedynie pięciu małych oddziałów

banków zagranicznych.

Poseł zapowiedział, że Ruch

Palikota będzie opowiadał się przeciwko wprowadze-

niu podatku bankowego, ale za zastosowaniem podat-

ku od transakcji finansowych, proponowanego w pro-

jekcie dyrektywy unijnej.

Posłanka Genowefa Tokarska w imieniu Klubu PSL

stwierdziła, że proponowana ustawa pomija niektóre

rodzaje instytucji finansowych, naruszając tym samym

zasady równości opodatkowania i rynkowej konkuren-

cyjności.

Oceniła, że zawarta w projekcie wysokość

opodatkowania stanowiłaby znaczące obciążenie dla

systemu bankowego w Polsce, zwłaszcza dla małych

banków spółdzielczych.

Ponadto projekt ustawy nie

daje gwarancji, że faktycznego ciężaru tego podatku

nie poniosą klienci instytucji finansowych, np. poprzez

zwiększenie marży, zmniejszenie dostępności kredy-

tów czy obniżenie świadczeń ubezpieczeniowych.

Po-

słanka poinformowała, że biorąc pod uwagę powyższe

zastrzeżenia, Klub PSL nie może poprzeć omawianego

projektu.

Poseł Andrzej Romanek (SP) negatywnie ocenił

politykę rządu w sprawie poszukiwania źródeł do-

chodów publicznych, określając ją jako „sięganie do

płytkich zamiast głębokich kieszeni podatników”.

Za

niewłaściwe uznał forsowanie przez rząd wprowa-

dzenia podatku od kopalin, który faktycznie dotyczy

tylko KGHM, a odrzucanie możliwości opodatkowania

instytucji finansowych.

Według niego, opodatkowanie

tych instytucji na kwotę ok. 6 mld zł pozwoliłoby na

zmniejszenie deficytu budżetowego i sfinansowanie

niezbędnych wydatków, np. w obszarze oświaty.

Poseł

oświadczył, że Klub SP opowiada się za wprowadze-

niem nowego podatku, choć w projekcie ustawy należy

uwzględnić pewne korekty.

Sekretarz stanu w Ministerstwie Finansów Maria

Elżbieta Orłowska poinformowała, że stanowisko

wane, natomiast Ministerstwo Finansów negatywne

odnosi się do inicjatywy PiS.

Zwróciła uwagę, że nie

ma gwarancji, iż dodatkowe koszty nałożone na insty-

tucje finansowe nie przełożą się na tych konsumen-

tów, którzy najczęściej muszą korzystać z usług ban-

kowych.

Dodała, że nie ma wiarygodnej analizy, która

pozwoliłaby ocenić stabilność rynków finansowych po

wprowadzeniu dodatkowego podatku.

Poinformowała,

że na bardzo zaawansowanym etapie jest przygotowa-

nie projektu ustawy o Bankowym Funduszu Gwaran-

cyjnym, rozszerzającej nałożone już na banki opłaty

o dodatkową, której celem jest zapewnienie stabiliza-

cji finansowej.

W debacie głos zabrał także minister finansów Jan

Vincent-Rostowski.

W reakcji na wystąpienie przed-

stawiciela PiS w emocjonalnym tonie oskarżył wnio-

skodawców projektu o działanie na rzecz lobby inwe-

storów zagranicznych i niebronienie interesów narodu

polskiego.

Sejm przyjął wniosek o odrzucenie projektu usta-

263 posłów, przeciwnego zdania było 176, żaden nie

wstrzymał się od głosu.

8 POSIEDZENIE SEJMU

12 KRONIKA SEJMOWA

w danym roku rozliczeniowym poniosły wydatki na

obuwie i odzież dla dzieci w wieku do lat trzynastu,

otrzymywały z budżetu rekompensatę związaną z za-

płaconym podatkiem VAT.

Jednocześnie założono, że

łączna suma kosztów nabycia tych towarów nie może

jedno dziecko.

Zwrotowi miałaby podlegać tylko część

uiszczonej daniny publicznej, wynosząca 69,57% wnie-

sionego podatku pośredniego (wskaźnik ten wynika

z różnicy między wysokością VAT płaconego według

nowej i poprzedniej stawki).

Wypłaty następowałyby

po złożeniu wniosku, wraz z załączonymi kopiami fak-

tur, do właściwego urzędu skarbowego, który musiał-

by podjąć przedmiotową decyzję najpóźniej po dwóch

miesiącach od wpłynięcia pisma.

Autorzy oszacowali,

że realizacja nowych przepisów kosztowałaby budżet

ok. 20 mln zł rocznie.

W dyskusji przedłożenie było krytykowane m.in. za

brak precyzji w sformułowaniu zakresu przedmiotowe-

go i podmiotowego inicjatywy oraz niespójność części

przepisów.

PO i PSL złożyły wniosek o jego odrzu-

cenie.

Także przedstawiciel resortu finansów, podsekre-

tarz stanu Maciej Grabowski był przeciwny posel-

skiej inicjatywie.

Nie zgodził się z zarzutami, że rząd

nie popiera polityki prorodzinnej.

Jako przykład podał

podwyższenie o 40% zasiłków rodzinnych, które pozo-

stawały od lat na niezmienionym poziomie.

Dodał, że

omawiana propozycja zwrotu podatku byłaby kosztow-

na dla państwa i mogłyby z niej skorzystać rodziny le-

piej zarabiające, a nie najbiedniejsze.

Poselski projekt ustawy o zwrocie osobom fizycz-

obuwia dziecięcego został odrzucony w pierwszym

czytaniu większością 222 głosów, przy 213 przeciw-

nych i 4 wstrzymujących się.

SEJM ODRZUCIŁ W PIERWSZYM CZYTANIU

PROJEKT DOTYCZĄCY ZWROTU PODATKU VAT

OSOBOM WYCHOWUJĄCYM DZIECI

druki nr 123, 123-A

W październiku 2010 r.

Trybunał Sprawiedliwości

UE orzekł, że stosowanie

przez Polskę niższej od

podstawowej stawki VAT

na ubranka dziecięce jest

niezgodne z obowiązującą

dyrektywą unijną.

Po pol-

skiej stronie powstał zatem

obowiązek jej podwyższenia

z 7 do 23%, gdyż tyle u nas

wynosił zasadniczy wymiar

tego podatku.

Zobowiąza-

nie to zostało wykonane

w wyniku nowelizacji ustawy

zawierającej regulacje doty-

czące tej pośredniej daniny

publicznej.

Zmiana obowią-

zuje od 1 stycznia br.

Biorąc to pod uwagę,

grupa parlamentarzystów

Prawa i Sprawiedliwości wy-

szła z inicjatywą uchwalenia

przepisów, które rekompen-

sowałyby wspomnianą pod-

wyżkę osobom wychowu-

jącym dzieci.

Uzasadnienie

projektu przedstawiła Sej-

mowi posłanka Anna Sobecka (PiS).

Wyjaśniła, że

autorzy przedłożenia kierowali się głównie konieczno-

ścią stworzenia w Polsce większej liczby instrumen-

tów wspomagania polityki prorodzinnej, co powinno

stymulować przyrost naturalny, tak potrzebny w dobie

pogłębiającego się kryzysu demograficznego.

Jedno-

cześnie zaznaczyła, iż tego rodzaju rozwiązanie jest

tym bardziej potrzebne, że nie stoi w sprzeczności

z prawem unijnym (jest bowiem świadczeniem socjal-

nym, nie zaś podatkiem).

Dodała,

że w kilku krajach UE obowiązują

zdecydowanie niższe stawki (3-pro-

centowe), natomiast w Wielkiej

Brytanii i Irlandii nawet zerowe.

Niestety, Polska nie potrafiła sobie

tego zapewnić w trakcie negocjo-

wania warunków przystąpienia do

Unii – stwierdziła posłanka, oma-

wiając także treść autopoprawki,

zawierającej zmiany o charakterze

redakcyjnym i legislacyjnym.

Dążąc do realizacji założonego

celu, autorzy projektu zapropono-

wali, aby osoby fizyczne (rodzice

lub opiekunowie prawni), które

Projekt przedstawiła posłanka Anna Sobecka (PiS)

8 POSIEDZENIE SEJMU

Obowiązek szkolny dla dzieci sześcioletnich od

1 września 2012 r. został wprowadzony do polskiego

systemu edukacji w 2009 roku ustawą o zmianie usta-

ustaw (w styczniu br. w wyniku kolejnej zmiany usta-

wy termin ten został przesunięty o dwa lata).

Zgodnie

z jej przepisami Minister Edukacji Narodowej corocznie

przedstawia Sejmowi informację o stanie przygotowań

organów prowadzących do realizacji tego obowiązku.

Sprawozdanie dotyczące roku szkolnego 2010/2011

zaprezentował Izbie sekretarz stanu w Ministerstwie

Wiceminister wskazał, że obniżenie wieku szkolne-

go musi być poprzedzone upowszechnieniem wycho-

wania przedszkolnego.

Zwrócił uwagę, że przełamana

z wychowania przedszkolnego.

Objętych jest już nim

53% trzylatków, 68% czterolatków i 96,3% pięciolatków.

Jednym z działań ułatwiających zagwarantowanie

większej grupie dzieci dostępu do wychowania przed-

szkolnego było wprowadzenie do systemu prawnego

innych form wychowania przedszkolnego.

Z danych

Systemu Informacji Oświatowej z 30 września 2011 r.

wynika, że liczba publicznych i niepublicznych

przedszkolnego wzrosła do 1422 (w tym na wsi

liczba publicznych i niepublicznych przedszkoli.

Rozwój i tworzenie nowych miejsc wychowa-

nia przedszkolnego nadal są wspierane z Eu-

ropejskiego Funduszu Społecznego w ramach

Ludzki.

Na lata 2007-2013 na ten cel zaplano-

wano kwotę ponad 243 mln euro.

Dodatkowo

w celu umożliwienia dalszego rozwoju edukacji

przedszkolnej zwiększono wartość tego wspar-

cia o 126 mln euro, z czego 62 mln euro zostały

przekazane z Priorytetu III.

Według danych na

i zakontraktowano środki w wysokości 901 766

tys. zł.

Ponadto Minister Rolnictwa i Rozwoju

Wsi, w ramach Działania 3.2: Tworzenie mikro-

przedsiębiorstw Programu Rozwoju Obszarów

na tworzenie nowych placówek przedszkolnych

wraz z odpowiednim zapleczem na obszarach

wiejskich.

Wszystkim dzieciom sześcioletnim, które nie

skorzystały z możliwości wcześniejszego rozpo-

częcia nauki w szkole, gmina zapewnia roczne

przygotowanie przedszkolne.

Finansowane jest

ono z jej dochodów własnych.

Natomiast na edukację

sześciolatka w szkole otrzymuje ona subwencję oświa-

tową z budżetu państwa.

T. Sławecki poinformował,

że w latach 2009-2011 z rezerwy części oświatowej

subwencji ogólnej (w roku 2011 wynosiła ona 0,6%

subwencji) przekazano samorządom 218 mln zł na

474 sal gimnastycznych.

Wiceminister prosił o przy-

spieszenie prac nad komisyjnym projektem ustawy

dotyczącej wysokości rezerwy części oświatowej sub-

Organy prowadzące otrzymują też wsparcie finanso-

we w ramach programu rządowego „Radosna szkoła”

na tworzenie i wyposażenie miejsc aktywności rucho-

wej dla najmłodszych uczniów.

Realizacja programu

W latach 2009-2010 wydano 155 mln zł.

Na rok 2012

zarezerwowano kwotę 200 mln zł.

W latach 2010-2013 realizowany jest program „In-

dywidualizacja procesu nauczania w klasach I-III”,

z którego finansowane mogą być zajęcia dodatkowe

(np. zajęcia dla dzieci ze specyficznymi trudnościami

RZĄD INFORMUJE

O STANIE PRZYGOTOWAŃ DO OBJĘCIA

OBOWIĄZKIEM SZKOLNYM SZEŚCIOLATKÓW

druki nr 57, 155

Informację przedstawił sekretarz stanu w Ministerstwie

14 KRONIKA SEJMOWA

8 POSIEDZENIE SEJMU

w czytaniu i pisaniu) oraz doposażenie bazy dydaktycz-

nej szkoły w odpowiednie materiały lub specjalistyczny

sprzęt.

Z kolei program „Podniesienie efektywności kształ-

mi” służy m.in. zapewnieniu wsparcia psychologiczno-

-pedagogicznego na terenie szkoły.

Na ten cel prze-

znaczono 7420 tys. zł.

Posłanka Ewa Żmuda-Trzebiatowska (PO), w imie-

wała Izbie przyjęcie informacji.

Ponadto przekazała

aktualne dane, dotyczące roku szkolnego 2011/2012.

szło 19,43% sześciolatków, a w edukacji przedszkolnej

uczestniczą wszystkie pięciolatki.

Dzieci sześcioletnie

są już w prawie 90% szkół podstawowych (w oddzia-

łach przedszkolnych lub w klasach I).

W części gmin

naukę w szkołach podstawowych podjęło 100% sze-

ściolatków, natomiast w 92 gminach w szkołach nie

ma jeszcze dzieci w tym wieku.

Posłanka przypomniała, że wspieranie finansowe

samorządów w przygotowaniu szkół na przyjęcie młod-

szych dzieci następuje w różnych zakresach.

Z progra-

mu rządowego „Radosna szkoła” ponad 80% szkół zosta-

ło wyposażonych w wewnętrzne sale zabaw, powstało

również prawie 2 tys. szkolnych placów zabaw.

W re-

zerwie celowej w roku 2012 na jego realizację zaplano-

W ramach programu „Indywidualizacja procesu

stawowych” na wniosek Ministra Edukacji ze środków

finansowych przeznaczonych na projekty systemowe,

które miały być realizowane przez MEN, została prze-

sunięta kwota 150 mln euro (ok. 666 mln zł) na projek-

ty realizowane przez regiony.

Z tych pieniędzy ponad

300 mln zł trafiło już do szkół.

W roku 2011 w ramach części oświatowej sub-

wencji ogólnej na edukację sześcioletnich uczniów

jednostki samorządu terytorialnego otrzymały 261

mln zł, z czego 89,3 mln otrzymały gminy wiejskie.

Drugim źródłem finansowania w ramach

rezerwa, która w ubiegłym roku wynosiła

0,6% subwencji.

W roku 2011 w szkołach

podstawowych oddano do użytku 1478

nowych pomieszczeń do nauki oraz 229

nowych sal gimnastycznych.

W związku

z tym do gmin, w których znajdują się nowo

oddane sale lekcyjne i sale gimnastyczne,

przekazano z tej puli 21,9 mln zł na doposa-

żenie tych pomieszczeń.

Najwięcej (ok. 10,5

mln zł) środków otrzymały gminy wiejskie.

Od momentu podjęcia decyzji o obniżeniu

wieku szkolnego do jednostek samorządu

terytorialnego przekazano środki w wyso-

kości 1227 mln zł.

W debacie kluby: PO, Ruch Palikota i PSL

podzieliły stanowisko Komisji.

Poseł PSL po-

wiedział, że komisje: Edukacji, Nauki i Mło-

dzieży oraz Samorządu Regionalnego i Po-

lityki Regionalnej będą wnosiły o ustalenie

wskaźnika rezerwy części oświatowej sub-

wencji ogólnej na ten rok na poziomie 0,4%.

Kluby: PiS, SLD i Solidarna Polska ne-

gatywnie oceniły stan przygotowań szkół

na przyjęcie młodszych dzieci, prezentując

odmienne stanowiska wobec samej kwestii

objęcia obowiązkiem szkolnym sześciolat-

ków.

Przedstawicielka PiS złożyła wniosek

o odrzucenie informacji MEN.

Sejm w głosowaniu nie zaakceptował

tej propozycji (175 głosów za, 260 przeciw,

3 posłów wstrzymało się od głosu), tym sa-

KRONIKA SEJMOWA 15

GIODO jest organem, który,

zgodnie z konstytucją, czuwa

nad zapewnieniem obywate-

lom prawa do ochrony ich pry-

watności i danych osobowych.

Działa na podstawie ustawy,

która zobowiązuje go także

m.in. do kontroli zgodności przetwarzania tych danych

z regulującymi ten obszar przepisami oraz rozpatrywa-

nia związanych z tym skarg i odpowiedzi na przedmio-

towe pytania obywateli.

Raz w roku Generalny Inspektor zobligowany jest

do składania Sejmowi informacji ze swej działalności,

która zawierać powinna również wnioski dotyczące

stanu realizacji unormowań regulujących zakres jego

działania.

W ubiegłym roku Izba nie zdążyła się jednak

z nią zapoznać.

Na bieżącym posiedzeniu sprawujący

ten urząd Wojciech Rafał Wiewiórowski zaprezen-

tował zatem Izbie informacje za lata 2009 i 2010, za-

znaczając m.in., że obowiązki swe pełni dopiero od kil-

kunastu miesięcy, a więc część uwag dotyczyła będzie

pracy jego poprzednika.

Inspektor podkreślił, że w okresie objętym spra-

wozdaniami wyraźnie rosła liczba kierowanych do

niego skarg (w 2009 r. było ich 1049, a rok później

już o ponad 60 więcej).

Zwiększała się również liczba

pytań (ponadtrzykrotnie od 2007 r.).

Najwięcej skarg

dotyczyło przetwarzania danych w celach marketin-

gowych bez zgody zainteresowanej osoby.

Liczne były

także skargi na wspólnoty i spółdzielnie mieszkaniowe

udostępniające na klatkach schodowych lub w uchwa-

łach władz informacje o najemcach lokali.

Generalny

inspektor często spotykał się również z zastrzeżeniami

związanymi z kopiowaniem dokumentów tożsamości

przez firmy ubezpieczeniowe.

Inne skargi dotyczyły

publikowania oświadczeń majątkowych funkcjonariu-

szy publicznych wraz z danymi obejmującymi współ-

małżonków, adres zamieszkania lub miejsce położenia

nieruchomości.

Zdarzało się również ogłaszanie tych

dokumentów za lata ubiegłe, mimo że ktoś przestał już

pełnić funkcję.

W kontekście tych skarg warto zauwa-

żyć, że organy administracji nierzadko mają trudności

z precyzyjnym zakwalifikowaniem konkretnej informa-

cji jako publicznej i zapewnieniem dostępu do niej na

podstawie regulującej tę kwestię ustawy.

Zbyt często

nie chcą jej udostępnić, zasłaniając się przepisami

o ochronie danych osobowych, co dotyczy szczególnie

władz samorządowych.

Wskazując, że skargi dotyczyły

także niewłaściwego zabezpieczenia danych, mówca

podkreślił, że w ciągu lat objętych sprawozdaniami da

się zauważyć wyraźny spadek liczby zastrzeżeń doty-

czących podmiotów działających na rynkach marketin-

gu bezpośredniego oraz finansowego.

Z drugiej strony

widoczny jest wzrost skarg

związanych z działalnością

podmiotów przetwarzających

informacje w internecie.

Jed-

nocześnie zaakcentował, że

rośnie profesjonalizm pism

składanych w tym trybie,

gdyż coraz więcej z nich nie

ma wad formalnych.

Omawiając przeprowa-

dzone kontrole, generalny

inspektor poinformował, że

w 2010 roku było ich 196,

a rok wcześniej o 4 więcej.

Jego zdaniem, było ich zbyt

mało, co wynika z sytuacji

finansowej urzędu, która nie

daje możliwości intensyfiko-

wania działań.

Szczególnie

dotyczy to instytucji znajdu-

jących się poza stolicą, gdyż

ich kontrola wiąże się ze zbyt

dużymi kosztami.

Najwięcej

było tzw. kontroli sektoro-

wych, dotyczących konkret-

nych rynków.

Objęły one

głównie portale internetowe,

biura obrotu nieruchomości

i komornicze, urzędy pracy, podmioty zajmujące się

transportem miejskim (wydające tzw. karty sperso-

nalizowane), szkoły wyższe oraz dostawców usług te-

lekomunikacyjnych i urzędy skarbowe.

Część kontroli

wiązała się z zadaniami wynikającymi ze współpracy

z odpowiednikami GIODO działającymi w krajach UE,

a niektóre miały charakter doraźny, stanowiąc ele-

ment innych prowadzonych postępowań.

GIODO uczestniczył także w konsultowaniu projek-

tów aktów prawnych związanych z jego kompetencja-

mi (w 2009 r. było ich 624, a rok później o 10 mniej).

Stwierdzone w nich nieprawidłowości najczęściej

dotyczyły braku dostatecznie sprecyzowanego zakre-

su przetwarzania danych, regulowania kwestii ich

ochrony w przepisach o randze niższej niż ustawa oraz

dopuszczania do zbyt głębokiej ingerencji w ochronę

informacji w imię zwiększenia skuteczności działania

określonej instytucji, gdy tymczasem Konstytucja RP

przewiduje, że może to nastąpić tylko w razie wyraźnie

wskazanych konieczności podyktowanych interesami

państwa prawa.

Część projektów ustaw obejmowała

tzw. megazbiory (np. System Informacji Medycznej).

Przy okazji GIODO ocenił, że budowanie tak wielkich

baz jest wątpliwe z punktu widzenia ochrony danych,

gdyż dostęp do nich, z założenia, otrzymuje zbyt wiele

SEJM PRZYJĄŁ

INFORMACJE GENERALNEGO INSPEKTORA

OCHRONY DANYCH OSOBOWYCH

druki nr

63, 64, 128, 129

Sprawozdania przedstawił generalny inspektor danych

osobowych Wojciech Rafał Wiewiórowski

8 POSIEDZENIE SEJMU

16 KRONIKA SEJMOWA

W imieniu Klubu Poselskiego SLD posłanka Krystyna

Łybacka zwróciła się do Prezesa Rady Ministrów

nowego wzrostu likwidowanych szkół.

Odpowiadając, podsekretarz stanu w Ministerstwie

„nie ma mowy o masowej likwidacji szkół”.

Poinformo-

wała, że w roku bieżącym, do 15 lutego podjęto 566

uchwał o likwidacji szkół dla dzieci i młodzieży, z czego

219 dotyczyło placówek z zerową liczbą uczniów i na-

uczycieli, 35 wprowadzało zmiany w funkcjonowaniu

8 POSIEDZENIE SEJMU

podmiotów, co jest bardzo groźne dla ochrony prywat-

ności obywateli.

Generalny inspektor przedstawił także kwestie zwią-

zane z działalnością edukacyjną urzędu oraz barierami

utrudniającymi jego funkcjonowanie.

Zaliczył do nich

m.in. zbyt małe płace, powodujące odpływ wysoko wy-

kwalifikowanych kadr do instytucji, które oferują lepsze

warunki finansowe.

Mówił także na temat zawiadomień

o przestępstwach popełnionych w związku z narusze-

W SPRAWIE WZROSTU LICZBY

LIKWIDOWANYCH SZKÓŁ

RZĄD NA BIEŻĄCO INFORMUJE SEJM

Przedstawicielka wnioskodawców,

posłanka Krystyna Łybacka (SLD)

Odpowiedzi udzieliła podsekretarz stanu

szkolnictwa zawodowego, a 19 przekształca szkoły

w filie.

Intencja likwidacji szkół dotyczy tylko 270 pla-

cówek, w których odbywa się edukacja dzieci i mło-

dzieży.

„Decyzja o reorganizacji sieci szkół jest trud-

na dla rodziców, uczniów i samorządowców, dlatego

proces ten jest opisany w ustawie o systemie oświaty

i zabezpiecza interesy wszystkich jego uczestników”

– powiedziała J. Berdzik.

Przepisy szczegółowo opisu-

ją procedurę zamykania szkół: jednostka samorządu

terytorialnego musi podjąć dwie uchwały: pierwszą in-

tencyjną (dającą początek ewentualnym negocjacjom)

niem przepisów chroniących dane osobowe (w 2009 r.

– 27, rok później 23).

Komisja Sprawiedliwości i Praw Człowieka, której

stanowisko przedstawił poseł Borys Budka (PO), zare-

komendowała przyjęcie przedstawionych informacji.

Po dyskusji, w której posłowie dobrze ocenili dzia-

łalność Generalnego Inspektora w okresie objętym

sprawozdaniami, Sejm, przy braku sprzeciwu, przyjął

obie informacje.

KRONIKA SEJMOWA 17

8 POSIEDZENIE SEJMU

oraz drugą – właściwą.

Mówczyni dodała, iż w roku

ubiegłym wykonano jedynie 72% uchwał intencyjnych.

Zapewniła, że MEN wnikliwie monitoruje proces likwi-

dacji szkół, zarówno na etapie przyjmowania pierw-

szego, jak i drugiego rodzaju uchwał, a także współ-

pracuje z wojewodami w tym zakresie.

Na mocy art. 59 wspomnianej ustawy szkoła pu-

nego pod warunkiem zapewnienia uczniom możliwości

samego typu.

Przepisy ustawy obligują samorządy do

podejmowania uchwały intencyjnej na pół roku przed

planowaną reorganizacją sieci szkolnej oraz do sku-

tecznego zawiadomienia o zamiarze zamknięcia szkoły

(tak aby adresat na pewno powziął wiadomość, np.

podczas szkolnego zebrania) – rodziców, organ wyko-

dla prowadzenia szkół danego typu, związki zawodo-

we oraz właściwego kuratora oświaty, który w ciągu

14 dni musi wydać opinię.

Ta nie jest jednak wiążąca,

gdyż w przypadku negatywnej samorząd może, choć

nie musi, zrezygnować z planów likwidacyjnych.

Mówczyni wyraźnie podkreśliła, że uchwała lub za-

rządzenie jednostki samorządu terytorialnego sprzecz-

ne z prawem są nieważne.

Ponadto zgodnie z art. 101

ustawy każdy, kogo interes prawny został naruszony

(np. nauczyciel, rodzic), może po bezskutecznym we-

zwaniu do usunięcia naruszenia zaskarżyć uchwałę do

sądu administracyjnego.

Wiceminister odniosła się też do sytuacji demo-

graficznej w Polsce, wskazując, że 2005 r. w szkołach

uczyło się 2600 tys. dzieci, a obecnie w szkołach pod-

stawowych jest mniej o 536 tys. uczniów; w gimna-

zjach – o 386 tys. „W sumie w systemie mamy ok. mi-

liona dzieci mniej” – powiedziała.

Prognozy też nie są

optymistyczne; zwiększy się nieco jedynie liczba dzieci

sześcioletnich, które zaczną naukę w 2014 r.

Podczas debaty posłowie sugerowali, że przyczyną

likwidacji szkół jest także brak środków na oświatę,

gdyż są one niedoszacowane o 30-40%.

Wiceminister

odnosząc się do tego wątku dyskusji, powiedziała:

„Zwiększenie w stosunku do 2011 r. planowanej na

2012 r. kwoty części oświatowej subwencji ogólnej

związane jest z przechodzącymi na rok 2012 skutka-

mi wdrożonej od 1 września podwyżki wynagrodzeń

nauczycieli o 7% oraz podwyżką planowaną do wdro-

żenia od września 2012 r.”.

Wskazała też, że wydatki

na oświatę na wsi i w małych miastach są wyższe niż

w dużych aglomeracjach.

„W 2011 r. kwota subwencji

wyniosła średnio ok. 7 tys. zł, a na ucznia szkoły pod-

stawowej w mieście powyżej 5 tys. mieszkańców –

ok. 4700 zł” – poinformowała.

SEJM PODJĄŁ UCHWAŁĘ

ZYGMUNTA KRASIŃSKIEGO

W 200. ROCZNICĘ JEGO URODZIN

Jego memoriały polityczne, kierowane do przywódców ówczesnego świata, były donośnym głosem

konieczność przywrócenia Polsce niepodległości.

druki nr 149, 187

18 KRONIKA SEJMOWA

8 POSIEDZENIE SEJMU

druk nr 198

SEJM PODJĄŁ UCHWAŁĘ

W SPRAWIE UPAMIĘTNIENIA

70. ROCZNICY POWSTANIA ARMII KRAJOWEJ

czas II wojny światowej.

Polski w latach 1914-1921.

Znali Oni cenę niepodległości.

Zanim

ponownie stanęli do obrony Ojczyzny, przez dwie dekady II Rzeczy-

pospolitej wychowali pokolenie rówieśników niepodległej Polski,

mego”.

Wielu z nich zginęło w walce, w więzieniach, w obozach niemieckiego i sowieckiego okupanta.

W społecznej pamięci pozostaną na zawsze symbolem odwagi i poświęcenia.

Dołączyli do wielu pokoleń

NA POSIEDZENIU

W DNIACH 15-17 LUTEGO 2012 R.

SEJM PONADTO:

SKIEROWAŁ PONOWNIE

DO KOMISJI rządowy projekt ustawy

KRONIKA SEJMOWA 19

Z PRAC KOMISJI

Komisje: do Spraw Unii Europejskiej oraz Finan-

zapoznały się z informacją na temat Traktatu o stabil-

i Walutowej (tzw. paktu fiskalnego Unii Europejskiej).

Sekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicz-

nych Mikołaj Dowgielewicz przypomniał, że doku-

ment został uzgodniony 30 stycznia br. przez przywód-

ców 25 państw członkowskich UE (bez Wielkiej Brytanii

i Czech), a jego podpisanie ma nastąpić przy okazji

posiedzenia Rady Europejskiej w dniach 1-2 marca

2012 r.

Dodał, że umowa ma wejść w życie 1 stycznia

kowana przez 12 z 17 państw strefy euro.

Jego zdaniem, dokument ma duże znaczenie dla

odzyskania przez euro reputacji na rynkach finanso-

wych.

„Mam nadzieję, że przyczyni się do stabilizacji

sytuacji wspólnej waluty europejskiej” – przekony-

wał.

Zapewnił, że dla Polski pakt fiskalny, z punktu

widzenia podstawowych interesów naszego kraju,

jest bardzo korzystny.

Zawiera gwarancje ścisłego

związku umowy fiskalnej z systemem prawa Unii Eu-

ropejskiej oraz zapisy o otwartej formule współpracy

– wyliczał M. Dowgielewicz.

„Każdy kraj członkowski

Unii Europejskiej, który w tej chwili nie zdecyduje się

do niego przystąpić, będzie mógł uczynić to w przy-

szłości” – mówił.

Wiceminister podkreślił, że rząd uznaje za zasad-

ne, aby Polska stała się członkiem-stroną Traktatu.

„Uważamy, że wybór jest bardzo prosty.

Czy Polska

chce być w gronie państw, w którym będziemy mo-

gli wpływać na przyszłość strefy euro?

Czy chcemy

także brać odpowiedzialność za wspólną walutę?

Czy

chcemy mieć wpływ na to, jak ewentualnie w przy-

szłości mogą się zmienić zasady obowiązujące

w strefie euro?

Czy chcemy mieć wpływ na dysku-

sję o konkurencyjności europejskiej gospodarki?

Czy

tego nie chcemy?

Czy chcemy wyłączyć się, pozostać

za drzwiami, kiedy będą dyskutowane te wszystkie

istotne sprawy?” – pytał.

Mikołaj Dowgielewicz wyraził zadowolenie z za-

pisów, które dotyczą roli parlamentów narodowych.

Podkreślił, że wszystkie parlamenty państw sygna-

tariuszy umowy, w także krajów spoza strefy euro,

będą uczestniczyły w nowej formule współpracy,

która będzie dotyczyła polityk budżetowych w Unii

Europejskiej.

Mówca zwrócił również uwagę na zapisy zawarte

w preambule, na których zależało Polsce.

Przewidu-

ją one, że szczyty strefy euro powinny odbywać się

natychmiast po posiedzeniach Rady Europejskiej lub

spotkaniu wszystkich sygnatariuszy.

Jest to gwaran-

cja, że spotkania w węższym gronie będą zwoływane

tylko wtedy, kiedy będzie to konieczne.

Podkreślił, że

przewodniczący Rady Europejskiej zobowiązał się, iż

będzie konsultował kwestie organizacji szczytów stre-

fy euro ze wszystkimi sygnatariuszami umowy.

Wiceminister odniósł się także do kwestii wpłat

zadeklarowanych przez Polskę do Międzynarodowe-

go Funduszu Walutowego.

Wyjaśnił, że nie mają one

żadnego związku z umową fiskalną.

Zwrócił uwagę,

że rząd Czech obiecał wsparcie Międzynarodowego

Funduszu Walutowego, ale nie przystąpił do paktu

fiskalnego.

Podsekretarz stanu w Ministerstwie Finansów

Jacek Dominik podkreślił, że podstawowym celem

dokumentu jest zobligowanie państw członkowskich

do wprowadzenia tzw. reguły fiskalnej i wpisanie jej do

prawa krajowego.

Dodał, że przepisy paktu określają

również dążenia, które powinny zostać osiągnięte przez

zapisanie wspomnianej reguły.

Chodzi m.in. o zacho-

wanie odpowiedniej stabilności finansów publicznych

i zabezpieczenia w sytuacji, gdyby w przyszłości miały

pojawić się jakieś problemy.

„Przede wszystkim mamy

PAKT FISKALNY UE

20 KRONIKA SEJMOWA

O PRZYGOTOWANIACH DO EURO 2012

I KONTRAKTACH MENEDŻERSKICH

piłkarskich – 12 w fazie grupowej oraz 3 fazy pucha-

rowej.

Najwięcej, bo aż 5 meczów – 3 spotkania fazy

grupowej, ćwierćfinał i półfinał – zostanie rozegra-

nych na największym zbudowanym w Polsce obiekcie

– Stadionie Narodowym w Warszawie.

Obiekt ten

będzie również pierwszą areną zmagań piłkarskich

w trakcie Mistrzostw.

8 czerwca br. odbędzie się na

nim ceremonia otwarcia oraz zostanie rozegrany

pierwszy mecz między reprezentacją Polski i Grecji.

Minister mówiła również o zapewnieniu bezpieczeń-

stwa na stadionach, a także poruszyła kwestie organi-

zacji stref kibica, bazy noclegowej oraz transportu.

Po-

informowała, że w 2011 r. koordynator przygotowań

Polski do EURO 2012 r., spółka PL.2012 przeprowadzi-

ła łącznie 10 kontroli na stadionach w miastach go-

spodarzach.

Nie wykazały one istotnych zagrożeń pod

względem przygotowania stadionów do Mistrzostw.

J. Mucha zapowiedziała, że zgodnie z ustaleniami od

9 maja br. wszystkie cztery stadiony zostaną przekaza-

ne w użytkowanie UEFA.

Minister wspomniała również o prowadzonym przez

UEFA – w ramach przygotowania obiektów do rozgry-

wek turniejowych – programie Venue Management

Working Group.

Poinformowała, że program – realizo-

wany we współpracy ze spółką PL.2012 i miastami go-

Z PRAC KOMISJI

określone, jaki powinien być cel średniookresowy dla

budżetów krajowych, jaki poziom deficytu finansów

publicznych może być uznany za bezpieczny, odporny

na sytuację nieprzewidywalną.

Określone zostało, że

dla strefy euro powinien to być deficyt strukturalny

o wysokości nieprzekraczającej 0,5%” – wyjaśniał wi-

ceminister.

Przedstawiciel resortu finansów powiedział, że

poza ograniczeniami pakt wprowadza też pewne

uelastycznienia dotyczące państw członkowskich.

„Są

również wpisane elementy – kontynuował – które do

tej pory nie były doprecyzowane w traktatach unij-

nych ani w przepisach, tzn. jak państwo członkowskie

może się zachować w sytuacjach nieprzewidywalnych

bądź w razie trudności, za które nie ponosi odpowie-

dzialności”.

Jacek Dominik wskazał również na zapisy paktu do-

tyczące zwiększenia koordynacji polityki gospodarczej.

Zwrócił uwagę, że przewidują one, iż państwa człon-

kowskie powinny ze sobą współpracować w celu osią-

gnięcia zrównoważonego wzrostu, wymieniać między

sobą najlepsze doświadczenia oraz omawiać swoje

propozycje związane ze zwiększeniem konkurencyjno-

ści i wzrostu gospodarczego Unii Europejskiej.

Wyja-

śnił, że zapisy paktu są obligatoryjne dla państw strefy

euro od momentu jego wejścia w życie.

Natomiast dla

państw, które są państwami z derogacją na wprowa-

dzenie wspólnej waluty, czyli takich jak Polska, pakt

stanie się obowiązujący dopiero w momencie przyję-

cia wspólnej waluty, nie wcześniej, chyba że dane pań-

stwo samo złoży odpowiednią deklarację.

Zdaniem J. Dominika, dzięki przystąpieniu do paktu

Polska ma możliwość udziału w rozmowach dotyczą-

cych sytuacji gospodarczej Unii i problemów strefy

euro.

Debata o przyszłości strefy euro nie może od-

być się bez udziału naszego kraju.

„Osiągnęliśmy to,

co było dla nas najważniejsze – mówił wiceminister

– uniknęliśmy podziału Unii Europejskiej na dwie gru-

py, które już ze sobą nie rozmawiają.

Nadal jest jed-

na grupa dwudziestu pięciu państw, które dyskutują

o wszystkich najważniejszych problemach gospodar-

czych UE”.

W drugiej części spotkania posłowie dyskutowali

m.in. na temat reguł fiskalnych, relacji paktu fiskal-

nego z innymi dokumentami UE, polityki budżetowej

i gospodarczej oraz stabilności strefy euro.

Zwrócili

również uwagę na różnice w tłumaczeniu między pol-

ską i angielską wersją Traktatu.

Komisja Kultury Fizycznej, Sportu i Turystyki na

gotowań stadionów i centrów pobytowych wybranych

przez drużyny narodowe w Polsce, a także zapewnie-

nia bezpieczeństwa na stadionach w aspekcie przygo-

towań do organizacji Mistrzostw Europy w Piłce Noż-

Minister Joanna Mucha podkreśliła, że podstawo-

wym warunkiem sukcesu w przeprowadzeniu EURO

2012 w Polsce jest przygotowanie stadionów speł-

niających najwyższe światowe standardy w zakresie

bezpieczeństwa oraz jakości.

Przypomniała, że w ra-

mach przygotowań do Mistrzostw wybudowano sta-

diony w miastach gospodarzach (Warszawa, Poznań,

Wrocław, Gdańsk).

Zwróciła uwagę, że realizacji tych

inwestycji już od fazy projektowania przyświecała idea

stworzenia aren wielofunkcyjnych, które będą wyko-

rzystywane komercyjnie nie tylko do organizacji różne-

go rodzaju imprez sportowych, ale także innych form

rozrywki.

Dzięki temu nowo powstałe obiekty będą

w stanie generować przychody, co pozwoli na pokry-

wanie kosztów ich utrzymania.

Podczas EURO 2012 na czterech stadionach w mia-

stach gospodarzach zostanie rozegranych 15 meczów

KRONIKA SEJMOWA 21

Z PRAC KOMISJI

spodarzami – obejmuje m.in. opracowanie koncepcji

transportowych dla ruchu wokół stadionów, powołanie

koordynatorów stadionowych na czas turnieju z ramie-

nia UEFA oraz opracowanie i wdrożenie planów zabez-

pieczenia medycznego i ratowniczego stadionów.

Szefowa resortu sportu zwróciła uwagę, że w okre-

sie pozostałym do rozpoczęcia EURO 2012 kluczowym

zadaniem będzie kompleksowe sprawdzenie obiektów

podczas imprez testowych.

Będzie to stanowić gwa-

rancję wysokiego poziomu bezpieczeństwa oraz po-

zwoli wypracować najbardziej optymalne procedury

w zakresie funkcjonowania stadionów podczas imprez

masowych.

Minister zapowiedziała, że do 29 lutego br.

będzie przygotowany zintegrowany plan operacyjny,

który w niedługim czasie przejdzie w fazę testowania

procedur według określonych scenariuszy.

Następnie J. Mucha przedstawiła informację na

temat okoliczności dymisji prezesa Narodowego Cen-

trum Sportu Rafała Kaplera oraz wypłaty mu premii

w wysokości 570 tys. zł.

Zwróciła uwagę, że do zasad

wynagradzania członków zarządu spółki Narodowe

Centrum Sportu nie stosuje się przepisów ustawy

tami prawnymi.

Dodała, że zasady zostały określone

w kontraktach menedżerskich zawartych z członkami

zarządu przez przewodniczącego Rady Nadzorczej

NCS.

Stwierdziła, że obejmując stanowisko, nie znała

ich treści.

Wyjaśniła, że § 1 ust. 4 nakłada na strony

kontaktu obowiązek zachowania bezwzględnej tajem-

nicy wszystkich warunków kontraktu menedżerskiego,

a w szczególności zasad i warunków wynagrodzenia.

Poinformowała, że zwróciła się na piśmie do preze-

sów spółek NCS i PL.2012, w tym R. Kaplera, o wy-

rażenie zgody na upublicznienie warunków ich umów.

Odczytała odtajnione fragmenty umowy z R. Kaplerem,

z której wynika, że zgodnie z postanowieniem § 9 ust. 4

kontraktów menadżerskich „w przypadku wygaśnięcia

mandatu z jakiejkolwiek przyczyny przed zakończeniem

wania funkcji, począwszy od dnia 1 stycznia 2009 r.”.

Minister poinformowała, że żadne premie nie zosta-

ły wypłacone.

Obecnie kontrakty są bardzo dokładnie

sprawdzane przez prawników.

„Zostały przeze mnie

przekazane do Prokuratorii Generalnej.

Zamierzam

przekazać je także do analizy do przynajmniej dwóch

kancelarii prawnych” – zapewniła.

W dyskusji poruszono m.in. kwestie prawne doty-

czące kontraktów menedżerskich.

Mówiono również

o przewidywanej wysokości odpraw pozostałych

członków zarządu NCS oraz spółki PL.2012.

Wyraża-

no niezadowolenie z powodu zapisów kontraktów,

zwłaszcza dotyczących wynagrodzeń.

Poseł Tadeusz

Tomaszewski w imieniu posłów Klubu SLD zgłosił pro-

jekt dezyderatu zobowiązującego Ministra Sportu i Tu-

rystyki do skierowania sprawy do prokuratury z proś-

bą o zbadanie, czy nie doszło do rażącego naruszenia

interesów państwa.

Propozycja ta nie zyskała jednak

akceptacji Komisji.

22 KRONIKA SEJMOWA

W dniach 22-23 lutego br. delegacja Sejmu z mar-

szałek Sejmu Ewą Kopacz na czele przebywała z ofi-

cjalną wizytą w Pradze.

Głównym tematem rozmów

było pogłębienie polsko-czeskich stosunków między-

parlamentarnych.

Marszałek towarzyszyli przedstawi-

ciele klubów parlamentarnych: Monika Wielichowska

(PO), Jarosław Rusiecki (PiS), Jerzy Borkowski (RP),

Marek Gos (PSL), Zbyszek Zaborowski (SLD) i Marze-

na Wróbel (SP).

Ze strony gospodarzy w rozmowach

uczestniczyli reprezentanci wszystkich ugrupowań

w Izbie Poselskiej.

Wizytę rozpoczęło spotkanie z przewodniczącą

Izby Poselskiej Czech Miroslavą Nĕmcovą.

Ewa Ko-

pacz wyraziła nadzieję na dalszy intensywny rozwój

współpracy pomiędzy obiema izbami, zwracając uwa-

kobiety.

Dodała, że pragnęłaby, aby wzajemne kon-

takty parlamentów Polski i Czech przyczyniły się do

polepszenia stosunków między na-

szymi krajami.

Istotnym tematem spotkania były

przygotowania do Konferencji Prze-

wodniczących Parlamentów UE, która

ma odbyć się w kwietniu br. w War-

szawie.

W tym kontekście omówiono

kwestie dotyczące m.in. kryzysu jedno-

ści europejskiej, relacji parlamentów

z opinią publiczną i mediami, a także

następstw przyjęcia paktu fiskalne-

go dla parlamentów narodowych UE.

Ewa Kopacz i Miroslava Nĕmcová

rozmawiały również o wypracowaniu

mechanizmu kontroli parlamentarnej

Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bez-

pieczeństwa oraz Wspólnej Polityki

Bezpieczeństwa i Obrony.

Marszałek Ewa Kopacz zapropo-

nowała zacieśnienie polsko-czeskiej

współpracy parlamentarnej w for-

mule cyklicznych spotkań prezy-

diów obu izb z udziałem przewod-

niczących komisji spraw zagra-

nicznych i do spraw Unii Europej-

skich, na wzór kontaktów na tym

szczeblu z Bundestagiem i Radą

Narodową Republiki Słowackiej.

Obie strony opowiedziały się

również za wzmacnianiem współ-

pracy między komisjami branżo-

wymi, szczególnie tymi, których

prace mają kluczowe znaczenie

z punktu widzenia bieżącej agen-

dy UE, np. gospodarki, finansów,

spraw zagranicznych oraz ds. UE.

Już teraz planowane jest spotka-

nie sejmowej Komisji Kultury Fi-

zycznej, Sportu i Turystyki z pod-

komisją ds. sportu działającą

w ramach Komisji Nauki, Eduka-

cji, Kultury, Młodzieży i Sportu

Izby Poselskiej Czech.

To wspólne posiedzenie byłoby

poświęcone m.in. zbliżającemu się turniejowi EURO

2012, organizowanemu w Polsce i na Ukrainie.

Omówiono także kwestię współpracy w ramach

Grupy Wyszehradzkiej.

Rozmówczynie zgodziły się,

że należy wykorzystać wszystkie możliwości współ-

działania na tym forum, gdyż tego rodzaju kontakty

parlamentarne są ważnym instrumentem służącym

wypracowywaniu wspólnych stanowisk przez Polskę,

Czechy, Węgry oraz Słowację – zarówno na arenie UE,

jak i w wymiarze regionalnym.

Polska delegacja odbyła również rozmowy z przed-

stawicielami Międzyparlamentarnej Grupy Czesko-

-Polskiej.

W trakcie spotkania podkreślano bardzo

dobre relacje pomiędzy obydwoma krajami w obsza-

rze współpracy transgranicznej i regionalnej.

Strony

zgodziły się, że pozytywne doświadczenia ze szczebla

lokalnego powinny zostać przeniesione na płaszczyznę

WIZYTY

MARSZAŁEK SEJMU W PRADZE

KRONIKA SEJMOWA 23

WIZYTY

centralną i współpracy par-

lamentów obydwu krajów.

Marszałek Ewa Kopacz za-

deklarowała pełne poparcie

dla propagowania tej inicja-

tywy w Sejmie.

Tematem

rozmowy były także spra-

wy mniejszości narodowych

w Polsce i Czechach oraz

możliwości wspierania ini-

cjatyw oświatowych i kul-

turalnych realizowanych na

rzecz tych społeczności.

Delegacja Sejmu RP spo-

tkała się ponadto z prezy-

dentem Czech Vaclavem

Klausem oraz wicepremie-

rem i ministrem spraw za-

granicznych Karlem Schwa-

rzenbergiem.

Rozmowy ko-

centrowały się m.in. na wzmocnieniu współpracy pol-

sko-czeskiej, rozwoju kontaktów politycznych i gospo-

darczych pomiędzy obydwoma krajami oraz wykorzy-

staniu europejskiej polityki spójności.

W trakcie pobytu w Pradze polscy parlamentarzyści złożyli kwiaty na grobie wybitnego polityka, wielkiego

przyjaciela Polski, byłego prezydenta Czech Vaclava Havla.

Fotografie: Grzegorz Rogiński

24 KRONIKA SEJMOWA

W dniu 17 lutego br. marszałek Sejmu Ewa Kopacz

spotkała się z przebywającym w Polsce z oficjalną

wizytą przewodniczącym Niemieckiego Bundestagu

Norbertem Lammertem, kóremu towarzyszyła de-

putowana Ulla Schmidt.

Głównymi tematami rozmo-

wy były polsko-niemieckie stosunki parlamentarne

oraz przygotowania do Konferencji Przewodniczących

w Warszawie.

Szefowie parlamentów Polski i Niemiec

omówili także plany organizacji wspólnego posiedze-

nia prezydiów Sejmu i Bundestagu w Berlinie jesienią

br. Ewa Kopacz zwróciła uwagę na wielowymiaro-

wość i intensywność współpracy Sejmu i Bundestagu,

podkreślając, że międzyparlamentarne spotkania od-

bywają się na różnych szczeblach, w tym przewodni-

czących izb, prezydiów oraz komisji.

Przypomniała, że

26 stycznia br., ukonstytuowała się, jako jedna z pierw-

szych, Polsko-Niemiecka Grupa Parlamentarna.

Wyra-

ziła przy tym przekonanie, iż forum to wniesie istotny

wkład w dalszy rozwój wzajemnych kontaktów.

Przewodniczący Bunde-

stagu pozytywnie ocenił stan

parlamentarnych relacji pol-

sko-niemieckich, wskazując

jednocześnie na znaczenie

wieloletniego współdziała-

nia Francji, Niemiec i Polski

skiego.

Jak zauważył, Polska

odgrywa coraz większą rolę

w Unii Europejskiej, co wpły-

wa nie tylko na relacje dwu-

stronne, ale także kształtuje

tożsamość wspólnoty euro-

pejskiej.

Wspomniał również

o roli programów stypen-

dialnych Niemieckiego Bun-

destagu i Sejmu, podkreśla-

jąc, że dzięki uczestnictwu

w tych stażach młodzi ludzie

z Polski i Niemiec mają szansę na poznanie życia poli-

tycznego i publicznego obu państw.

Omawiając przygotowania do Konferencji Szefów

Parlamentów UE, szczególną uwagę zwrócono na za-

gadnienie parlamentarnej kontroli Wspólnej Polityki

Bezpieczeństwa i Obrony.

Dotąd nie udało się zna-

leźć ostatecznego rozwiązania w zakresie składu i li-

czebności delegacji poszczególnych parlamentów

narodowych i Parlamentu Europejskiego w przyszłej

konferencji międzyparlamentarnej, która zastąpi do-

tychczasowe spotkania komisji właściwych ds. za-

granicznych i obrony (COFACC i CODACC).

Marszałek

Sejmu przedstawiła propozycje Polski, które pomogą

wypracować kompromis w kwestii formuły tych spo-

tkań oraz wysłuchała propozycji i argumentacji strony

niemieckiej.

Odnosząc się do planowanego na jesień tego roku

wspólnego posiedzenia prezydiów Sejmu i Bundestagu

w Niemczech, N. Lammert zaproponował, aby coroczne

spotkania tych gremiów odbywały się w przyszłości poza

stolicami państw.

W jego ocenie, wprowadzenie tego roz-

wiązania pozwoliłoby zacieśnić wzajemne relacje i przy-

czynić się do rozwoju współpracy, a także umożliwiłoby

parlamentarzystom lepsze poznanie obydwu krajów.

Uczestniczący w spotkaniu przewodniczący Pol-

sko-Niemieckiej Grupy Parlamentarnej, poseł Marek

Krząkała przedstawił w skrócie plan działań Grupy

w bieżącym roku.

Wśród przewidywanych tematów

dyskusji z deputowanymi Bundestagu wskazał m.in.

bezpieczeństwo energetyczne, Partnerstwo Wschod-

nie oraz pakt fiskalny.

Podczas wizyty w Sejmie szef Niemieckiego Bunde-

stagu spotkał się również z przewodniczącym Komisji

Spraw Zagranicznych, posłem Grzegorzem Schetyną.

Rozmowa dotyczyła głównie Konferencji Przewodni-

czących Parlamentów UE.

Dyskutowano również nad

możliwymi rozwiązaniami instytucjonalnymi w zakre-

sie parlamentarnej kontroli WPZiB oraz WPBiO.

WIZYTA PRZEWODNICZĄCEGO BUNDESTAGU

GOŚCIE ZE ŚWIATA

KRONIKA SEJMOWA 25

O polsko-ukraińskiej współpra-

cy w przygotowaniach do turnieju

EURO 2012 rozmawiała w dniu

29 lutego 2012 r. marszałek Sejmu

Ewa Kopacz z przedstawicielami

Komisji ds. Rodziny, Młodzieży,

Sportu i Turystyki Rady Najwyż-

szej Ukrainy.

Marszałek wyraziła

zadowolenie, że na 100 dni przed

turniejem parlamentarzyści z Ukra-

iny będą mogli wziąć udział w wiel-

kiej inauguracji rozgrywek piłkar-

skich na Stadionie Narodowym

w Warszawie i ocenić funkcjono-

wanie obiektu.

Przewodniczący Pawlo Kos-

tenko zwrócił uwagę na znaczące

osiągnięcia w zakresie budowy in-

frastruktury służącej przeprowa-

dzeniu Mistrzostw Europy w Pol-

sce i na Ukrainie.

Wskazał na

ogromne postępy w tej dziedzinie,

które udało się poczynić w cią-

gu ostatnich lat.

„Dziś, na 100 dni

przed EURO 2012, możemy stwierdzić, że nasze kraje

świetnie poradziły sobie z przygotowaniami do mi-

strzostw” – zaznaczył.

Podkreślił, że przez dwa lata

parlamenty obu krajów wykonały niezbędne prace nad

rozwiązaniami prawnymi, które umożliwiły przygotowa-

nie turnieju.

P. Kostenko przyznał, że Polska pozostaje

dla Ukrainy przykładem sukcesu transformacji, której

wyrazem jest nasze członkostwo w Unii Europejskiej.

Jak podkreśliła marszałek Sejmu, EURO 2012 to

również doskonała okazja do promowania Polski

i Ukrainy oraz wykorzystania potencjału wizerunko-

wego turnieju.

„Przy okazji EURO 2012 będziemy mieli

okazję pokazać nasze piękne kraje” – zaznaczyła.

Ewa Kopacz wyraziła nadzieję, że rozmowy toczące

się przed EURO 2012 między komisjami właściwymi ds.

sportu Polski i Ukrainy będą kontynuowane po turnieju

w formie współpracy w szerszym kontekście bezpie-

czeństwa imprez sportowych.

Oceniła, że współpra-

ca między Polską a Ukrainą w ramach tak ważnego

przedsięwzięcia, jakim jest EURO 2012, przełoży się

na ogólne zacieśnienie stosunków między obydwoma

krajami i umocnienie łączących je więzów przyjaźni.

„Budujemy most relacji polsko-ukraińskich w sferze

sportowej” – zauważył z zadowoleniem przewodniczą-

ki, poseł Ireneusz Raś.

Wyraził też nadzieję, że turniej

będzie miał fundamentalne znaczenie dla wzmocnienia

spójności między państwami w wymiarze europejskim

i światowym.

W trakcie wizyty w Polsce delegacja ukraińska

uczestniczyła również w posiedzeniu sejmowej Ko-

misji Kultury Fizycznej, Sportu i Turystyki.

Parlamen-

tarzyści z Ukrainy spotkali się ponadto z członkami

Polsko-Ukraińskiej Grupy Parlamentarnej, a także

przeprowadzili rozmowy z przedstawicielami kierow-

nictwa resortów sportu i turystyki oraz spraw we-

wnętrznych.

Polska i Ukraina prowadzą wspólne przygotowania

do EURO 2012 na podstawie umowy międzyrządowej

z 28 marca 2008 r. o współpracy przy organizacji fi-

UEFA EURO 2012.

Na poziomie eksperckim działa

8 grup roboczych, zajmujących się m.in. koordynacją

bezpieczeństwa i obsługi medycznej oraz organizacją

międzynarodowych połączeń komunikacyjnych.

Ob-

szary działania grup to również współpraca w sferze

gospodarki i inwestycji, a także wizerunku, reklamy,

turystyki, wypoczynku i rekreacji.

Polscy i ukraińscy

eksperci realizują też wspólne działania dotyczące

odpowiedzialności społecznej, współpracy z kibicami

i wolontariatu.

Od 30 września 2010 r. obowiązuje Polsko-Uk-

raińska Mapa Drogowa.

Wśród aktualnych prioryte-

tów znajduje się np. organizacja transportu lotniczego

i lądowego, umożliwiającego bezpieczne i komfortowe

przemieszczanie się.

Podejmowane są także wspólne

działania w dziedzinie bezpieczeństwa, w tym zabez-

pieczenia medycznego i epidemiologicznego.

Do prio-

rytetowych zadań zaliczana jest ponadto budowa wize-

runku krajów gospodarzy EURO 2012.

SPOTKANIE Z PARLAMENTARZYSTAMI

UKRAIŃSKIMI

GOŚCIE ZE ŚWIATA

26 KRONIKA SEJMOWA

29 lutego br. marszałek Sejmu Ewa Kopacz spotka-

ła się ze związkowcami reprezentującymi m.in. OPZZ,

NSZZ „Solidarność”, Forum Związków Zawodowych

i związki górnicze.

Rozmowy dotyczyły rozpoczynają-

cych się na 9. posiedzeniu Izby prac nad obywatelskim

założenia projektu przedstawił przewodniczący OPZZ

Jan Guz.

Związkowcy przekazali też na ręce marszałek Sej-

mu petycję, w której wyrażono oczekiwanie poparcia

obywatelskiego przedłożenia.

Autorzy tego dokumen-

tu zwrócili m.in. uwagę na sytuację osób starszych,

o kilkudziesięcioletnim stażu pracy, zwalnianych

w pierwszej kolejności, przed osiągnięciem wieku eme-

rytalnego.

„Każdy poseł w czasie głosowania będzie podejmo-

wał decyzję, odwołując się do własnej wiedzy i odczuć,

po rozważeniu argumentów oraz w zgodzie z własnym

sumieniem” – podkreśliła marszałek.

Zapewniła, że

„będzie pilnować z całą stanowczością sprawności

przebiegu procesu legislacyjnego nad tą ustawą”.

DELEGACJE ZWIĄZKÓW ZAWODOWYCH

W SEJMIE

WYDARZENIA

Podczas spotkania poruszona została także spra-

wa przygotowywanej przez rząd reformy emerytalnej.

Marszałek zauważyła, że działania modyfikujące sys-

temy emerytalne są podejmowane w całej Europie

„w odpowiedzialności za tych, którzy w przyszłości

przejdą na emerytury”.

Podkreśliła, że jest szczególnie

zainteresowana tym, by w zreformowanym systemie

„także praca kobiet była doceniona odpowiednią eme-

ryturą”.

Zwróciła uwagę, że trwają obecnie konsultacje

rządowych propozycji i każdy głos w dyskusji – również

ten dzisiejszy – jest przyjmowany z wielką uwagą.

Rozmówcy zgodzili się, że istotne jest, by dialog nad

projektowanymi rozwiązaniami toczył się w atmosfe-

rze szacunku dla wyrażanych przez jego strony opinii.

Obywatelski projekt o zmianie ustawy o emerytu-

(druk nr 17) dotyczy m.in. umożliwienia wcześniej-

szego przechodzenia na emeryturę kobietom, które

najmniej 35 lat oraz mężczyznom, u których okres ten

wynosi co najmniej 40 lat.

KRONIKA SEJMOWA 27

wanego do Oskara filmu Agnieszki Holland W ciem-

ności.

W pokazie wzięli udział: marszałek Sejmu Ewa

Kopacz, minister kultury Bogdan Zdrojewski, były mi-

nister spraw zagranicznych Władysław Bartoszewski

oraz były ambasador Izraela w Polsce Szewach We-

iss, a także uczniowie warszawskich szkół ponadgim-

nazjalnych.

W ciemności to koprodukcja polsko-niemiecko-ka-

nadyjska – oparta na faktach historia Polaka Leopolda

„Spotkaliśmy się dzisiaj, żeby wspólnie z ludźmi,

którzy byli świadkami wydarzeń z okresu okupacji,

obejrzeć ten wyjątkowy film” – tymi słowami mar-

szałek Sejmu powitała zgromadzoną w Sali Kolum-

nowej młodzież.

Po zakończeniu projekcji zaprosiła

uczniów do dyskusji.

„Na tej sali są dwie osoby, które

były świadkami historii, którą oglądaliście na ekra-

nie – mówiła, wskazując na W. Bartoszewskiego oraz

S. Weissa.

– Ponieważ jeden z nich, prof. Barto-

szewski, obchodził wczoraj dziewięćdziesiąte uro-

dziny, chciałabym powiedzieć trochę nietradycyjnie:

Polsko, życzę Ci, żeby tacy ludzie jak Władysław Bar-

toszewski żyli jak najdłużej”.

Licealistów zgromadzonych w Sali Kolumnowej

interesowała m.in. działalność organizacji pomaga-

jącym Żydom w ramach Polskiego Państwa Podziem-

nego.

„Niewielką sztuką było wyprowadzić człowieka

WYDARZENIA

POKAZ FILMU „W CIEMNOŚCI”

z getta, niewielką sztuką było go przenocować, ale co

z nim robić dalej?” – odpowiedział młodzieży Wła-

dysław Bartoszewski, który za swoją pomoc Żydom

łem Sprawiedliwego wśród Narodów Świata.

„Łatwo

się mówi: ratować, a uratować – to wielka różnica.

Ten obraz tutaj pokazuje w wyostrzonej, artystycznej

formie scenerię straszną dla każdego normalnego

człowieka” – podsumował.

28 KRONIKA SEJMOWA

Kapitan Tadeusz Wrona – pilot, który w ubiegłym roku po raz

pierwszy w historii PLL LOT wylądował na lotnisku im. Fryderyka

Chopina na Okęciu samolotem boeing z zablokowanym, niewysu-

niętym podwoziem – gościł wraz z małżonką w Sejmie.

O swoich

przeżyciach związanych z tym wydarzeniem rozmawiali oni 24 lu-

tego br. z marszałek Ewą Kopacz i wicemarszałkiem Jerzym Wen-

derlichem.

Tadeusz Wrona od 30 lat jest pilotem LOT-u.

Za sterami samo-

lotów spędził ponad 15 tys. godzin.

Gospodarze przekazali bohaterskiemu kapitanowi słowa naj-

wyższego uznania.

Podkreślili, że dzięki jego profesjonalizmowi

i olbrzymiemu doświadczeniu, a także opanowaniu załogi 231

pasażerów lotu z Newark w USA do Warszawy zawdzięcza życie.

Na zakończenie wizyty goście, oprowadzani przez panią marsza-

łek i wicemarszałka, zwiedzili Sejm.

Pod patronatem marszałek Ewy Kopacz odbyła się

w Sali Kolumnowej Sejmu w dniu 23 lutego br. ogólno-

czy zagrożenie?”, zorganizowana przez Parlamentarną

Grupę Kobiet.

W debacie wzięli udział prezes Rady Mi-

nistrów Donald Tusk, minister pracy i polityki społecz-

nej Władysław Kosiniak-Kamysz, minister finansów

Jan Vincent-Rostowski, a także eksperci do spraw sys-

temów emerytalnych, demografii i medycyny pracy:

dr Agnieszka Chłoń-Domińczak, prof. Irena Kotowska

WYDARZENIA

WIZYTA KAPITANA TADEUSZA WRONY

KONSULTACJE NA TEMAT PODNIESIENIA

WIEKU EMERYTALNEGO

KRONIKA SEJMOWA 29

i prof. Stefan Zgliczyński.

W opinii otwierającej

konferencję przewodniczącej Parlamentarnej

Grupy Kobiet, posłanki Bożeny Szydłowskiej,

głównym celem spotkania było stworzenie fo-

rum, na którym kobiety z całej Polski, przedsta-

wicielki różnych zawodów, środowisk, stowarzy-

szeń i organizacji, mogły zadać pytania premie-

rowi, przedstawicielom rządu i ekspertom oraz

wyrazić obawy i wątpliwości dotyczące przygo-

towywanej reformy emerytalnej.

Premier D. Tusk powiedział na wstępie, że

podniesienie wieku emerytalnego kobiet i męż-

czyzn do 67 lat jest konieczne oraz zaznaczył, że

zdaje sobie sprawę, iż planowana reforma eme-

rytalna to jedna z najtrudniejszych w ostatnich

latach propozycji zmian systemowych.

Zadekla-

rował, że konsultacje w sprawie projektu dopro-

wadzą do optymalnego kształtu ustawy, której

celem jest dostosowanie wieku emerytalnego

do zachodzących zmian demograficznych.

Z kolei

-Kamysz tłumaczył, iż podstawą projektowanej

ustawy jest stopniowe, ewolucyjne wydłużanie wie-

Co cztery miesiące wiek emerytalny będzie stopnio-

wo podwyższany.

W ten sposób wiek emerytalny 67

lat – u mężczyzn zostanie osiągnięty w roku 2020,

a u kobiet w 2040 r.

Minister zapowiedział także pro-

gram aktywizacji zawodowej dla osób po 60. roku życia.

Konieczność wprowadzenia zmian uzasadniał też

minister finansów J. Vincent-Rostowski.

„Przecho-

dzimy z sytuacji, w której mamy ponad 4 osoby w wie-

ku produkcyjnym na jednego emeryta w 2010 roku, do

2 osób w 2040 i potem dalej ta relacja się pogarsza”

– mówił.

Dodał, że w takiej sytuacji bez reformy eme-

rytury w odniesieniu do zarobków osób pracujących

muszą maleć.

Zaznaczył, że projekt ustawy nie wynika

z bieżących potrzeb budżetu państwa, choć przyznał,

że podniesienie wieku emerytalnego przyniesie zysk

dla finansów publicznych, ponieważ Polacy będą dłużej

pracować i dłużej płacić podatki.

W czasie spotkania prof. Irena Kotowska wska-

zała, że demografowie od lat mówią o tym, iż mamy

do czynienia z jakościową zmianą procesu odtwarza-

nia pokoleń, która choć nie prowadzi do katastrofy

demograficznej, wymaga jednak znaczących dostoso-

wań, zarówno w organizacji gospodarki, jak i systemie

zabezpieczenia społecznego, a także naszych indywi-

dualnych planów i aspiracji życiowych.

Prezes Polskie-

go Towarzystwa Medycyny Prewencyjnej i Przeciw-

starzeniowej prof. Stefan Zgliczyński przekonywał

z kolei, że żyjemy dużo dłużej, chorujemy dużo dłużej,

więc również możemy pracować trochę dłużej.

„Praca

sprzyja długowieczności, zachowaniu zdrowia i jakości

życia” – podkreślił.

Po wystąpieniach gości uczestniczki konferencji,

reprezentujące różne środowiska i zawody, zadawały

pytania przedstawicielom rządu i ekspertom.

Poruszo-

no m.in. kwestie sprawiedliwości społecznej, w tym

równego traktowania kobiet w proponowanej usta-

wie.

Dyskusja dotyczyła także pracy kobiet w domu

„na drugim etacie”, sytuacji na rynku pracy kobiet po

pięćdziesiątym roku życia, programów aktywizacyj-

nych adresowanych do tej grupy oraz możliwości roz-

woju kształcenia ustawicznego.

Pojawił się też temat

bezrobocia oraz wzrostu poziomu zatrudnienia.

Jedna

z uczestniczek konferencji, radca prawny i właściciel-

ka kancelarii radcowskiej, Magdalena Pudzianowska

zaapelowała, by rząd dał pracę kobietom po 50. roku

życia, ponieważ – w jej ocenie – dotychczasowe pro-

gramy aktywizacji nie spełniają oczekiwań.

Krytyczna

wobec propozycji rządowych była radna z Głogówka

Bogusława Poręba, która pytała premiera, czy w pro-

jekcie reformy emerytalnej pomyślał o kobietach pra-

cujących na trzy zmiany, np. pielęgniarkach.

30-letnia

Emilia Stankiewicz apelowała, by reformę emerytalną

obudować zmianami systemowymi.

Polityka rodzinna,

równa płaca i gwarancja pracy to trzy podstawowe po-

stulaty kobiet – podkreśliła.

Premier odpowiadając na pytania, zauważył, że

dzisiejsze emerytury, które i tak są niewielkie, będą

się wydawały znakomite w porównaniu z tym, co by-

śmy kiedyś zgotowali ludziom, a szczególnie kobietom,

utrzymując świadczenia na obecnym poziomie.

Według

niego, wielkim zadaniem – w kontekście planowanych

zmian w systemie emerytalnym – jest zapewnienie po-

czucia bezpieczeństwa kobietom najciężej pracującym.

Premier dodał, że musimy uczyć się mierzyć z sytuacją,

w której trzeba będzie szukać „innych profili pracy

w zależności od wieku, kondycji i możliwości”.

Zazna-

czył, że rząd nie buduje systemu emerytur pomosto-

wych, ponieważ to tylko pogorszyłoby sytuację finan-

sową obywateli.

Podsumowując konferencję, marszałek E. Kopacz

zauważyła, że przed Polską na podniesienie wieku

emerytalnego zdecydowały się już inne kraje euro-

pejskie.

„A więc jeśli robi się to w Europie, do której

tak chętnie się odwołujemy, to dlaczego dziwi nas to,

że robimy to u nas w Polsce?” – pytała, przekonując

o konieczności podjęcia zmian w systemie emerytal-

nym.

Na zakończenie konferencji powiedziała: „Dzięku-

ję moim koleżankom za zorganizowanie tej konferencji

i wierzę w wielką mądrość polskich kobiet.

Wierzę

też, że to my będziemy tymi, które pozwolą te trudne,

ale konieczne reformy wprowadzić dla dobra naszych

dzieci i naszych wnuków”.

WYDARZENIA

30 KRONIKA SEJMOWA

Dzień później, 24 lutego br., z inicjatywy wicemar-

szałek Sejmu Wandy Nowickiej odbyła się dyskusja ko-

biet reprezentujących związki zawodowe z premierem,

łecznej, również poświęcona planowanemu zrówna-

niu i podwyższeniu wieku emerytalnego kobiet i męż-

czyzn do 67. roku życia.

Przedstawicielki OPZZ, PPP Sierpień 80, NSZZ „So-

lidarność”, Związku Zawodowego Pielęgniarek i po-

łożnych oraz ZNP wypowiedziały się przeciwko pracy

kobiet do tego wieku bez odpowiednich działań osło-

nowych.

„Kobiety prowadzą dom, wychowują dzieci

i pracują.

Która kobieta to wytrzyma?” – pytała Elżbie-

ta Fornalczyk, wiceprezes PPP Sierpień 80.

W jej oce-

nie, rząd powinien podnieść płacę minimalną i zadbać

o stworzenie nowych miejsc pracy.

W ocenie wice-

przewodniczącej OPZZ Wiesławy Taranowskiej, rząd

powinien również zadbać o pracę dla osób starszych,

a także dla matek wychowujących dzieci.

OPZZ postulu-

je likwidację szarej strefy oraz likwidację umów śmie-

ciowych i OFE.

Wiceprzewodnicząca Ogólnopolskiego

Związku Zawodowego Pielęgniarek i Położnych Iwona

Borchulska poruszyła z kolei problem pracy fizycznej

pielęgniarek oraz wskazała na praktykę zmuszania

tych, którym skończyła się czasowa umowa o pracę,

do zawierania kontraktów.

Danuta Wojdat, pełnomoc-

nik ds. kobiet NSZZ „Solidarność”, zaapelowała do

premiera o zlecenie badań, które pokazałyby, co jest

przyczyną bierności zawodowej ponad 700 tys. osób

i jak walczyć z tym zjawiskiem.

Premier D. Tusk przyznał, że największym proble-

mem podczas prac nad nową ustawą będzie koniecz-

ność odniesienia się do sytuacji tej części kobiet, które

nie będą mogły pracować fizycznie do 67. roku życia,

ale będą na tyle zdrowe, że nie uzyskają renty.

Premier

zapowiedział również, że w trakcie konsultacji rząd bę-

dzie szukał sposobu na pomoc dla tych kobiet, które

ponoszą większe ciężary z tytułu macierzyństwa, za-

strzegł jednak, że nie przygotuje działań osłonowych,

o które upominały się uczestniczki tego spotkania, gdyż

w chwili wprowadzania reformy nie będzie wiarygod-

nych danych dotyczących rynku pracy w przyszłości.

WYDARZENIA

KRONIKA SEJMOWA 31

W dniu 25 lutego br. w Krasiczynie k. Przemyśla od-

była się międzynarodowa konferencja z cyklu „Europa

Karpat”, zorganizowana przez wicemarszałka Sejmu

RP i przewodniczącego Parlamentarnego Zespołu Kar-

packiego Marka Kuchcińskiego oraz Prezydenta Miasta

Przemyśla, Burmistrza Jarosławia i Stowarzyszenie

Euroregion Karpacki Polska.

Wzięli w niej udział polscy

posłowie i senatorowie, parlamentarzyści rumuńscy

i węgierscy, deputowani do Parlamentu Europejskie-

go, przedstawiciele rządów i korpusu dyplomatyczne-

go Ukrainy, Węgier i Czech, słowackich władz samo-

rządowych, organizacji i fundacji działających na rzecz

Karpat, a także środowisk akademickich.

Otwierając konferencję, wicemarszałek Marek

Kuchciński, podkreślił, że jest to już czwarte spotka-

nie poświęcone tematyce rozwoju Karpat.

Pierwszy panel: „Polityka spójności i budżet Unii

Europejskiej po 2014 roku”, którego moderatorem był

poseł Krzysztof Szczerski, członek Komisji Spraw Za-

granicznych i Komisji do Spraw Unii Europejskiej, do-

tyczył m.in. możliwości wykorzystania środków UE na

rzecz Karpat oraz sfinansowania istniejących strategii

makroregionalnych.

W dyskusji wzięli udział: przewodniczący Komisji ds.

Unii Europejskiej Zgromadzenia Narodowego Węgier

Richárd Hörcsik, przewodniczący Komisji Infrastruk-

tury Sejmu RP Zbigniew Rynasiewicz, ambasador

Ukrainy w Polsce Markijan Malskyj, deputowany do

Parlamentu Europejskiego Tomasz Poręba, przedsta-

wiciel Komitetu Moderującego Business Centre Club

Jerzy Kwieciński, a także poseł Marek Rząsa i senator

Janina Sagatowska.

W drugim panelu, prowadzonym przez prezesa Eu-

roregionu Karpackiego Słowacja Północ Josefa Pola-

čko, dyskutowano o obecnym stanie programu Alpej-

sko-Karpacki Most Współpracy oraz perspektywach

wdrażania Konwencji Karpackiej.

Prelegentami byli

m.in.: podsekretarz stanu w Ministerstwie Środowi-

ska Janusz Zaleski, poseł Parlamentu Rumunii Ger-

wazy Longher, ambasadorowie: Węgier – Robert Kiss,

i Czech – Jan Sechter, wiceprezes Euroregionu Kar-

packiego Polska Dawid Lasek, koordynator Programu

WWF Ukraina Bohdan Prots, prezes Zarządu Fundacji

Karpackiej Zofia Kordela-Borczyk, senator Alicja Zając

oraz przedstawiciel Gubernatora Lwowskiej Państwo-

wej Administracji Obwodowej Lew Zakharczyszyn.

Trzeci panel, którego moderatorem był przewodni-

czący Komisji Obrony Senatu RP, senator Władysław

Ortyl, dotyczył inicjatyw instytucjonalnych i obywa-

telskich na obszarze Karpat.

Prelegenci prezentowali

przykłady wspólnych projektów i współpracy akade-

mickiej, młodzieżowej, samorządowej i gospodarczej,

a także współdziałania mediów transgranicznych.

W dyskusji uczestniczyli: posłanka Renata Butryn,

prof. Uniwersytetu w Miszkolcu (Węgry) Tusnády

Lászlo, prof. Uniwersytetu w Czerniowcach (Ukraina)

Władysław Strutyński, profesorowie Uniwersytetu

Lwowskiego: Bohdan Hud i Oleksij Suchyj, prodziekan

ds. nauki i rozwoju Wydziału Zamiejscowego Nauk

Zimny, prezes Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich

Krzysztof Skowroński, przedstawiciel Media SKOK

Paweł Grzesik, prezes Fundacji Pro Publico Bono

Waldemar Rataj oraz przed-

stawiciele Iwanofrankowskie-

go Narodowego Technicznego

Uniwersytetu Nafty i Gazu.

Uczestnicy konferencji opo-

wiedzieli się za kontynuowa-

niem spotkań.

Postanowili po-

nadto, że w najbliższym czasie

uzgodnią tekst wspólnego me-

morandum, w którym zawarte

będą konkretne wnioski doty-

czące kształtu dalszej współ-

pracy.

Wicemarszałek Sejmu Ma-

rek Kuchciński zaprosił wszyst-

kich zainteresowanych tematy-

ką Karpat do udziału w kolejnej

na początku września w Kryni-

cy, w ramach XXII Forum Eko-

nomicznego.

„EUROPA KARPAT”

KONFERENCJE

32 KRONIKA SEJMOWA

tego br. debatowała nad przestrzeganiem przepisów

prawa z zakresu ubezpieczeń społecznych.

Marcin Mucha, Bogusław Wielemborek i Igna-

cy Król z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych mówili

o obowiązkach płatników składek oraz uprawnieniach

ZUS wynikających z ustawy o systemie ubezpieczeń

społecznych.

Poinformowali, że w 2011 r.

ZUS prze-

prowadził ok. 67,5 tys. kontroli płatników składek.

Nie-

prawidłowości ujawniono w wyniku prawie 45,2 tys.

kontroli.

Polegały one m.in. na niezgłaszaniu do ubez-

pieczeń społecznych wszystkich pracowników, a także

osób wykonujących umowy o dzieło i umowy zlecenia

w warunkach umowy o pracę, niedeklarowaniu skła-

dek od przychodu pracowników osiąganych z tytułu

delegowania do pracy za granicę.

Mówcy zwrócili uwagę, że ujawnienie przez ZUS

nieprawidłowości podlega zweryfikowaniu w trakcie

postępowania wyjaśniającego, a w przypadku gdy

sprawa ma charakter sporny – rozstrzygnięcia jej

poprzez wydanie decyzji.

Poinformowali, że w 2011 r.

Zakład wydał ok. 1,8 tys. decyzji stwierdzających pod-

leganie ubezpieczeniom społecznym.

W wyniku kon-

troli zgłoszono do ubezpieczeń społecznych prawie

11,5 tys. osób.

Podkreślono, że w przypadku płatni-

ków niewywiązujących się z obowiązków ZUS korzysta

z możliwości stosowania sankcji: wystąpienie do sądu

rzenie dodatkowej opłaty oraz zawiadomienie o podej-

rzeniu popełnienia przestępstwa.

Dyrektor Departamentu Legalności Zatrudnie-

nia GIP Jarosław Leśniewski zwrócił uwagę, że do

sie ubezpieczeń społecznych powołany jest ZUS, na-

tomiast przedmiotem kontroli Państwowej Inspekcji

Pracy są jedynie niektóre zagadnienia z tego zakresu,

szczegółowo wskazane w ustawie o PIP i innych aktach

prawnych (np. w ustawie o ubezpieczeniu społecznym

czy ustawie o emeryturach pomostowych).

Uprawnie-

nia kontrolne PIP wiążą się zwłaszcza z problematyką

legalności zatrudnienia, zagrożeń wypadkowych oraz

wykonywania prac w szczególnych warunkach lub

Jarosław Leśniewski poinformował, że w 2011 r. in-

spektorzy pracy przeprowadzili 25 tys. kontroli legalno-

ści zatrudnienia, w trakcie których sprawdzali również

dokonywanie zgłoszeń do ubezpieczeń społecznych.

Kontrole ujawniły, że ten obowiązek nie został dopeł-

niony wobec 3,1 tys. osób.

W ponad 6,2 tys. podmiotów

ujawniono nieterminowe zgłaszanie do ubezpieczenia

społecznego, które dotyczyło 16,7 tys. osób.

Inspektorzy pracy przekazali do ZUS 926 powiado-

mień o naruszeniu przepisów w zakresie ubezpieczeń

społecznych, dotyczących zarówno niedokonania obo-

wiązkowych zgłoszeń osób podlegających tym ubezpie-

czeniom, jak i nieodprowadzania należnych składek.

Wśród efektów postępowań kontrolnych przepro-

wadzonych w latach 2009-2011 dyrektor wymienił

zgłoszenie przez kontrolowane podmioty do ubezpie-

Z DZIAŁALNOŚCI RADY OCHRONY PRACY

PRZESTRZEGANIE PRZEPISÓW PRAWA

Z ZAKRESU UBEZPIECZEŃ SPOŁECZNYCH

KRONIKA SEJMOWA 33

czenia społecznego 12,2 tys. osób oraz wpłacenie przez

płatników zaległych składek na ubezpieczenie społecz-

ne 13,7 tys. osób na łączną kwotę 14,5 mln zł.

W latach 2009-2011 inspektorzy pracy skierowali

do prokuratury łącznie 381 zawiadomień o podejrzeniu

deksu karnego.

Polega ono na niezgłoszeniu – nawet

za zgodą zainteresowanego – wymaganych danych

albo zgłoszeniu nieprawdziwych danych, mających

Jarosław Leśniewski mówił również o kontrolach

prawidłowości danych zawartych w drukach ZUS IWA.

Poinformował, że w wyniku prawie 21 tys. kontroli

przeprowadzonych w latach 2009-2011 r. inspektorzy

pracy 789 razy powiadomili terenowe jednostki ZUS

o stwierdzonych przypadkach podawania nieprawidło-

wych danych w informacjach ZUS IWA, służących do

ustalenia składki na ubezpieczenie wypadkowe.

Ponad-

to wystosowali 357 wniosków do ZUS o podwyższenie

o 100% składki wypadkowej płatnikom, u których w cza-

sie dwóch kolejnych kontroli stwierdzili rażące narusze-

nie przepisów bhp.

Dyrektor przypomniał, że od 1 stycznia 2010 r.,

zgodnie z ustawą o emeryturach pomostowych, PIP

prowadzi kontrole ewidencji pracowników wykonują-

nym charakterze.

Kontrole przeprowadzane są na pod-

stawie skarg pracowników, których pracodawca nie

wpisał do ewidencji.

W latach 2010-2011 do Inspekcji

Pracy wpłynęło 3870 takich skarg.

Do chwili obecnej

rozpatrzono 3687 spraw.

Wydano 1093 decyzje naka-

zujące wpisanie pracownika do ewidencji.

Prokurator Anna Świtelska-Kozyra z Prokuratury

Generalnej mówiła m.in. o przyczynach wydawania

decyzji o odmowie wszczęcia lub umorzenia postępo-

wań wynikających z zawiadomień ZUS i PIP.

Wymie-

niła m.in. przedwczesne kierowanie zawiadomień, bez

pogłębionej analizy zachowań pracodawców, brak

danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie po-

pełnienia przestępstwa, istnienie negatywnych prze-

słanek procesowych, uniemożliwiających prowadzenie

postępowania.

Podkreśliła wagę ścisłej współpracy PIP z proku-

raturą dla zwalczania przestępstw przeciwko prawom

pracowników.

Poinformowała, że prokuratorzy ape-

lacyjni i okręgowi zalecają prokuratorom rejonowym

wzmożenie wewnętrznego nadzoru służbowego nad

postępowaniami prowadzonymi na podstawie za-

wiadomień ZUS i PIP.

Zadeklarowała podejmowanie

wszelkich przewidzianych prawem działań zmierzają-

cych do skutecznego ścigania przestępstw przeciwko

prawom pracowników.

nym posiedzeniu.

Rada przyjęła stanowisko w sprawie analizy i oceny

kontroli związanych z problematyką prac w szczegól-

Pozytywnie zaopiniowała wniosek głównego in-

spektora pracy w sprawie odwołania Krzysztofa Fi-

klewicza ze stanowiska okręgowego inspektora pracy

w Poznaniu.

Z DZIAŁALNOŚCI RADY OCHRONY PRACY

34 KRONIKA SEJMOWA

Z PRAC KLUBÓW*

Celem nowelizacji ustawy o wykonywaniu kary po-

dozoru elektronicznego (SDE) jest zwiększenie liczby

osób odbywających karę w tym systemie.

Tego rodza-

ju dozór, poza tym że jest skuteczniejszy, jeśli chodzi

o aspekty resocjalizacyjne i humanitarne, jest także

znacznie tańszy – powiedział na konferencji prasowej

poseł Krzysztof Kwiatkowski.

System polega na wykonywaniu kary pozbawienia

kontroli zachowania skazanego.

Miesięczny koszt

SDE to 564 zł na skazanego, podczas gdy miesięcz-

ny koszt pobytu jednego skazanego w więziennej celi

kształtuje się na poziomie około 2600 zł – podkreślił

poseł Witold Pahl.

Dzisiaj system dozoru elektronicz-

nego obejmuje już swoim zasięgiem cały kraj, może

z niego skorzystać jednocześnie 7,5 tys. osób.

Usta-

wa o systemie dozoru elektronicznego sprawdziła się,

KLUB PARLAMENTARNY PO

PLATFORMA OBYWATELSKA ZA ROZSZERZENIEM SYSTEMU

DOZORU ELEKTRONICZNEGO

ale po dwóch latach jej funkcjonowania i dokonanych

analizach wskazane są jej modyfikacje – mówił poseł

Jerzy Kozdroń.

Projekt nowelizacji umożliwia składanie wniosków

o przedterminowe, warunkowe zwolnienie osobom,

wobec których zastosowano dozór – dodał poseł

W. Pahl.

Część skazanych – a są to wyłącznie spraw-

cy niegroźnych przestępstw – niechętnie korzystała

z poddania się dozorowi elektronicznemu, ponieważ

nie była uprawniona do skorzystania z możliwości

złożenia wniosku o warunkowe, przedterminowe zwol-

nienie z odbywania kary.

Nowelizacja ustawy ma to

zmienić.

Kluczowym elementem projektu jest także

znaczne poszerzenie uprawnień zawodowych kurato-

rów sądowych.

Zgodnie z proponowanymi regulacjami

kurator będzie mógł zadecydować o zmianie godzin,

w których skazany jest zobowiązany do przebywania

w domu – przypomniał poseł K. Kwiatkowski.

KRONIKA SEJMOWA 35

wydobywczym, samorządowców, związkowców, opozy-

cji parlamentarnej, chce w szybki sposób pozyskać na

łatanie dziury budżetowej, do której sam doprowadził,

ogromne kwoty z podatku miedziowego.

To z pewnością

przyczyni się do stopniowej degradacji spółki, która po-

winna być traktowana jak strategiczna.

Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość stoi

na stanowisku, że dzisiejsze działania rządu Donalda

Tuska wobec KGHM są skutkiem wcześniejszych, nie-

racjonalnych i fatalnych decyzji o dalszej prywatyzacji

tego przedsiębiorstwa.

Mówimy stanowcze „nie” dla działań rządu PO-PSL

zmierzających do pogorszenia sytuacji ekonomicznej

KGHM Polska Miedź S.A. i rezygnacji ze strategicznego

statusu przedsiębiorstwa, które odgrywa tak wielką

rolę w skali światowej, jest jednym z filarów polskiej

gospodarki i daje utrzymanie dziesiątkom tysięcy pol-

skich rodzin.

Protestujemy przeciwko decyzjom, zgodnie z któ-

rymi dla doraźnych, zależnych od koniunktury zysków

naraża się los przedsiębiorstwa, które od lat jest gwa-

rantem solidnych i stałych wpływów budżetowych.

Zdecydowanie sprzeciwiamy się planom dalszej pry-

watyzacji KGHM Polska Miedź S.A. oraz nadmiernym

obciążeniom fiskalnym wydobycia miedzi w Polsce.

KLUB PARLAMENTARNY PiS

SPRZECIW WOBEC ZAGROŻENIA DLA ROZWOJU

POLSKIEGO GÓRNICTWA MIEDZIOWEGO

Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość

wyraża zdecydowany sprzeciw wobec przygoto-

wanego przez rząd Donalda Tuska projektu ustawy

o podatku od niektórych kopalin ściśle związanemu

z polityką prywatyzacji KGHM Polska Miedź S.A.

Spółka Skarbu Państwa, jaką jest KGHM, to je-

den z największych światowych producentów miedzi

i srebra.

Wypracowując zysk rzędu kilku miliardów zł

rocznie, jest istotnym wytwórcą polskiego Produktu

Krajowego Brutto i jako podatnik podatku CIT gwaran-

tuje znaczące wpływy do budżetu państwa.

W latach

2006-2011, bez dywidendy za 2011 r., KGHM Polska

Miedź S.A. przekazał na rzecz państwa polskiego

16 mld zł.

Są to znaczące, jak na jedno przedsiębior-

stwo, kwoty z podatków, opłat i dywidendy, z których

korzystają wszyscy obywatele naszego państwa.

Nie sprzeciwiamy się opodatkowaniu miedzi i srebra,

rozumiejąc, że wszelkie surowce występujące w Polsce

są naszym wspólnym dobrem narodowym.

Sprzeci-

wiamy się natomiast wysokości tego podatku, niespo-

tykanej nigdzie na świecie, oraz trybowi, w jakim ta

ustawa jest procedowana.

Rząd PO-PSL w nadzwyczaj-

nym trybie, bez rzetelnych konsultacji i przy powszech-

nym sprzeciwie środowisk związanych z przemysłem

36 KRONIKA SEJMOWA

Upadł sens utrzymywania Funduszu Kościelnego.

W sytuacji, kiedy stan majątkowy Kościołów i związ-

ków wyznaniowych sprzed wejścia w życie ustawy

z 1950 roku uległ restytucji, nie ma uzasadnienia dla

dokonywania corocznie wielomilionowych transferów

pieniężnych na pokrycie kosztów ubezpieczenia zdro-

wotnego i społecznego duchownych.

Tego rodzaju

uprzywilejowanie duchowieństwa poprzez dotowa-

nie działalności Kościołów i związków w stosunku do

całej reszty ubezpieczonych nie tylko narusza zasadę

świeckości państwa, ale również zasadę równości

wszystkich obywateli wobec prawa.

Bez uzasadnio-

nej przyczyny stawia bowiem duchownych i zakonni-

ków w uprzywilejowanej sytuacji wobec pozostałych

ubezpieczonych.

Dlatego proponuje się zniesienie Funduszu Ko-

ścielnego oraz obciążenie duchownych lub instytucji

kościelnych i zakonnych całością składek na ubezpie-

czenie emerytalne, rentowe i zdrowotne.

INICJATYWA ZNIESIENIA FUNDUSZU KOŚCIELNEGO

Projekt ustawy o zmianie ustawy o przejęciu przez

Celem projektowanej regulacji jest zniesienie Funduszu

Kościelnego jako formy wspierania działalności Kościołów

i związków wyznaniowych, nieznajdującej uzasadnienia

w świetle zaawansowania procesu zwrotu nierucho-

mości przejętych przez państwo na mocy ustawy z dnia

w sprzeczności z zasadą świeckości państwa w odno-

śnych uregulowaniach Konstytucji RP z 1997 roku.

Zniesienie Funduszu Kościelnego nastąpi przez

uchylenie odpowiednich sformułowań przedmiotowej

ustawy, poświęconych tej zinstytucjonalizowanej for-

mie dotacji państwowych.

2 marca 2012 r.

Klub Ruch Palikota spotkał się z Philippem Lambertsem, rzecz-

nikiem Europejskiej Partii Zielonych.

Philippe Lamberts mówił o potrzebie zmniejszania różnic ekonomicznych mię-

dzy różnymi grupami społecznymi.

Wielkie znaczenie ma tu dostępność do kapita-

łu na inwestycje w nowe technologie i na tworzenie miejsc pracy w innowacyjnych

gałęziach przemysłu.

W Stanach Zjednoczonych nowe technologie powstają ze środków przeznacza-

nych na obronność lub środków prywatnych, inwestowanych jako kapitał wysokie-

go ryzyka.

W Europie wdrażanie nowych technologii jest związane z podnoszeniem

jakości życia, lepszym wykorzystaniem energii i ochroną środowiska.

Źródłem fi-

nansowania badań mogą być środki publiczne pozyskiwane z podatków i wydat-

kowane przez rządy w formie dotacji celowych.

W Europie istnieje też możliwość

wydatkowania środków publicznych na stymulowanie przemian społecznych, ta-

kich jak likwidacja dysproporcji ekonomicznych i zabezpieczenie miejsc pracy dla

wszystkich obywateli.

Z PHILIPPEM LAMBERTSEM O WYRÓWNYWANIU RÓŻNIC

EKONOMICZNYCH W SPOŁECZEŃSTWIE

brykach, a nie spójności społecznej.

Jednak w kra-

jach wysoko uprzemysłowionych inwestowanie

w spójność społeczną, w edukację, w ochronę za-

sobów naturalnych jest pojmowane jako realna

inwestycja”.

Małgorzata Prokop-Paczkowska

JANUSZ PALIKOT O CELOWOŚCI INWESTOWANIA

W SPÓJNOŚĆ SPOŁECZNĄ

„Nam się wciąż wydaje, że inwestowanie w spój-

ność społeczną nie jest inwestycją sensu stricto.

Inwestycja to droga, wylany asfalt, zbudowana

fabryka, wyprodukowane meble.

Ludzie na spotka-

niach domagają się fabryk i miejsc pracy w tych fa-

KRONIKA SEJMOWA 37

KLUB PARLAMENTARNY PSL

22 lutego 2012 r.

Klub Parlamentarny Polskiego

Stronnictwa Ludowego zorganizował w Sejmie spo-

tkanie samorządowców szczebla powiatowego.

Dys-

kutowano o najważniejszych problemach nurtujących

samorządy: finansowaniu zadań, planach likwidacji

sądów rejonowych oraz środkach Funduszu Pracy.

W spotkaniu wzięli udział: prezes PSL, wicepremier

Waldemar Pawlak, wicemarszałek Sejmu Eugeniusz

Grzeszczak, przewodniczący klubu parlamentarnego

Jan Bury, minister pracy i polityki społecznej Włady-

sław Kosiniak-Kamysz, sekretarz stanu w Minister-

stwie Edukacji Narodowej Tadeusz Sławecki, wicemi-

nister spraw wewnętrznych Stanisław Rakoczy, wi-

ceminister rolnictwa i rozwoju wsi Tadeusz Nalewajk

oraz przewodniczący sejmowej Komisji Samorządu

Terytorialnego i Rozwoju Regionalnego, poseł Piotr

Zgorzelski.

Uczestnicy spotkania pozytywnie ocenili stanowisko

Klubu Parlamentarnego PSL w sprawie zamiaru likwi-

dacji 122 sądów rejonowych, a także proponowanych

zmian w systemie emerytalnym oraz administracyjne-

go podziału kraju.

Największy niepokój wśród samo-

rządowców wywołuje zamiar likwidacji sądów – sta-

rostowie są przekonani, że jest to wstęp do likwidacji

powiatów.

Likwidacja sądów rejonowych w 122 po-

wiatach rujnuje drugi stopień reformy samorządowej,

różnicuje powiaty.

Marnotrawi także wysiłek wielu

powiatów, które przyczyniły się do utworzenia sądów

rejonowych, nieodpłatnie przekazując Ministerstwu

SPOTKANIE ZE STAROSTAMI

Sprawiedliwości wyremontowane przez siebie budynki

wraz z terenem.

Z zadowoleniem przyjęto inicjatywę Klubu Parla-

mentarnego PSL, który wniósł projekt ustawy o zmianie

widuje on możliwość przekazania sądowi rejonowemu

rozpoznawanie spraw z obszaru właściwości innych

sądów rejonowych działających w tym samym okręgu,

z wyłączeniem spraw, których rozpoznanie wymaga

stawiennictwa stron lub uczestników postępowania na

rozprawie lub posiedzeniu.

Prezes sądu okręgowego,

sędziego sądu rejonowego do pełnienia obowiązków

Starostowie zwracali też uwagę na problem finanso-

wania jednostek samorządu terytorialnego, subwencji

oświatowej i sytuacji SP ZOZ-ów.

Na nowe zadania,

które samorząd ma realizować, nie są przekazywane

dodatkowe środki, co szczególnie odbija się na inwe-

stycjach.

Odnosząc się do planowanej reformy emerytalnej,

podwyższenia i wyrównania wieku emerytalnego ko-

biet i mężczyzn do 67 lat stwierdzono, że nie można

jej wprowadzić bez umożliwienia wcześniejszego

przejścia na emeryturę przez kobiety, które urodziły

i wychowywały dzieci, a przede wszystkim bez zapew-

nienia miejsc pracy dla ludzi w wieku 50+.

38 KRONIKA SEJMOWA

Wprowadzenie podatku określonego niniejszą usta-

wą nie może stanowić podstawy zmiany warunków

wykonywanych na podstawie umów cywilnoprawnych

– w tym zakresie wprowadzono w art. 10 zapis stano-

wprowadzeniem podatku od instytucji finansowych nie

mogą one pogarszać warunków umów z klientami.

Do reprezentowania wnioskodawców upoważniamy

posła Dariusza Jońskiego.

Projekt ustawy o zmianie ustawy o samorzą-

Celem projektu jest uzupełnienie istniejących prze-

terialnym dostęp do nieodpłatnej pomocy prawnej na

nych norm dotyczących takiej pomocy w ramach za-

dań wykonywanych przez gminę na rzecz zaspokojenia

zbiorowych potrzeb wspólnoty.

Zgodnie z proponowa-

nymi przepisami nieodpłatna pomoc prawna udzielana

byłaby osobom niezamożnym (najuboższym), obejmu-

jąc swoim zakresem etap przedsądowy – w postaci

trzeby – sporządzania pism procesowych do sądu, or-

ganu administracji publicznej lub do innego podmiotu

Do reprezentowania wnioskodawców w pracach

Czerniaka.

Projekt ustawy o Radzie Fiskalnej

Zadaniem Rady Fiskalnej będzie szeroko pojęte

snącym ryzykiem kryzysów zadłużeniowych w Europie

i na świecie oraz do utrzymania stabilności fiskalnej,

szczególnie w kontekście wyzwań związanych z plano-

skiego społeczeństwa.

Kluczowym elementem podniesienia wiarygodności

Do reprezentowania wnioskodawców w pracach

Zbrzyznego.

nistrów

W projekcie proponuje się ograniczenie liczby sta-

nowisk sekretarzy stanu i podsekretarzy stanu oraz

stanowisk równorzędnych, a także definitywne ure-

gulowanie kwestii dotyczącej obsady personalnej

Gabinety polityczne w obecnym kształcie stały się

przechowalnią dla funkcjonariuszy partyjnych, którzy

nie dostali się do parlamentu bądź nie otrzymali oferty

sa Rady Ministrów, w ministerstwie bądź innym urzę-

dzie administracji rządowej.

Zatrudnienie w gabinecie politycznym nie wymaga

spełniania kryteriów kwalifikacyjnych – właściwych

Do reprezentowania wnioskodawców upoważniamy

Projekt ustawy o opodatkowaniu niektórych

Projekt reguluje opodatkowanie aktywów niektó-

rych instytucji finansowych w okresie od 1 stycznia

nich latach zwiększa się deficyt finansów publicznych,

w celu uzyskania dodatkowych przychodów budżeto-

wych wskazane jest opodatkowanie instytucji finan-

INICJATYWY LEGISLACYJNE KP SLD

Z PRAC ZESPOŁÓW PARLAMENTARNYCH

Kluczem do rozwoju cywilizacyjnego Polski jest roz-

wój gospodarczy i przedsiębiorczość – to przekona-

nie połączyło członków Parlamentarnego Zespołu ds.

Wolnego Rynku, którzy na konferencji prasowej poin-

formowali o jego formalnym zawiązaniu.

W ubiegłoty-

godniowych relacjach prasowych mowa była o sześciu

posłach PO.

Tymczasem, jak poinformowali w piątek

twórcy grupy, swój akces do ponadpartyjnego zespołu

zgłosiło już 23 posłów.

16 lutego br. Zespół spotkał się na inauguracyj-

nym posiedzeniu, na którym zatwierdzono regulamin

i powołano władze.

Przewodniczącym został poseł PO,

Michał Jaros.

Wybrano również pięciu wiceprzewod-

niczących.

Są nimi posłowie: Łukasz Borowiak, Łukasz

Gibała, Grzegorz Raniewicz, Michał Szczerba i Marek

Wojtkowski.

„Naszym celem jest kreowanie publicznej

debaty na temat rozwoju przedsiębiorczości w Polsce

i wzmacniania społeczeństwa obywatelskiego.

Zapra-

szamy do niej wszystkich zainteresowanych.

Będziemy

rozmawiać zarówno z organizacjami, ekspertami, jak

i każdym, kto będzie chciał do tej naszej debaty wnieść

coś wartościowego” – powiedział M. Jaros.

Wśród

ekspertów i organizacji, które zostaną zaproszone do

współpracy w pierwszej kolejności, posłowie wymie-

nili Jana Krzysztofa Bieleckiego, Leszka Balcerowicza,

Michała Boniego, a także Polską Konfederację Pra-

codawców Prywatnych „Lewiatan”, Pracodawców RP

oraz Business Centre Club, a także akademickie inku-

batory przedsiębiorczości.

Jak podkreślano, podsta-

wowym celem pracy Zespołu jest jednak wpływanie na

proces stanowienia prawa pod kątem realizacji warto-

ści wolnorynkowych.

„Będziemy koncentrować się na

promowaniu idei wolnorynkowych.

Poprzez spotkania

z różnymi środowiskami wypracowywać będziemy naj-

lepsze rozwiązania dla gospodarki.

Przede wszystkim

chcemy przyglądać się projektom ustaw pod kątem re-

alizacji kluczowych dla nas wartości wolnorynkowych,

wnosić do nich poprawki i zgłaszać własne inicjatywy

legislacyjne” – wskazał M. Wojtkowski.

„Kluczowymi

czynnikami rozwoju Polski, zdefiniowanymi w raporcie

Polska 2030.

Wyzwania rozwojowe, są: tworzenie wa-

runków dla szybkiego wzrostu, rozwój innowacyjności

i przedłużenie aktywności zawodowej Polaków.

Po-

dzielamy te cele, dlatego chcemy kreować niezbędne

rozwiązania” – oświadczył Michał Szczerba.

Wśród głównych programowych założeń należy

także wymienić m.in. zmniejszanie podatków i innych

obciążeń fiskalnych, deregulację zwiększającą wol-

ność gospodarczą i ograniczanie ingerencji państwa

w procesy gospodarcze i życie obywateli.

Spotkania zespołu będą otwarte dla wszystkich za-

interesowanych, a działania w pełni transparentne.

Aby to ułatwić, powstała już jego strona internetowa

– www.wolnyrynek.org, funkcjonują także konta na

portalach społecznościowych, pod adresami: facebo-

ok.com/WolnyRynek.org i twitter.com/WolnyRynek.

POWOŁANIE PARLAMENTARNEGO ZESPOŁU

DS.

WOLNEGO RYNKU

40 KRONIKA SEJMOWA

W dniu 16 lutego br. w gabinecie marszałka Sejmu

odbyła się uroczystość wręczenia nagród uczniom

– laureatom konkursu „Rola parlamentu krajowego

w Unii Europejskiej”, organizowanego przez Kance-

larię Sejmu we współpracy z Centrum Edukacji Oby-

watelskiej.

Na konkurs, który był jednym z elementów

towarzyszących parlamentarnemu wymiarowi polskiej

prezydencji w Radzie UE, nadesłano łącznie 111 prac.

Nagrodę za zajęcie 1 miejsca – laptop – otrzymali

uczniowie Mariusz Dziubek i Daniela Stupak z Sale-

zjańskiego Liceum Ogólnokształcącego im. św. Jana

Bosko w Lubinie, którzy przygotowali pracę pod opie-

ką nauczycielki Ewy Urbaniak.

Drugie miejsce i tablet

otrzymali Anna Wójcik i Michał Smolnicki z Liceum

Ogólnokształcącego nr 12 we Wrocławiu, pracujący

pod kierunkiem Anny Wąsiel-Alberskiej.

Nagrodą za

zajęcie trzeciego miejsca był cyfrowy aparat foto-

graficzny, który przypadł uczennicom Marcie Mag-

doń i Ewelinie Miąso z Liceum Ogólnokształcące im.

nem tego zespołu był Tomasz Przywara.

Marszałek Ewa Kopacz pogratulowała zwycięzcom

konkursu i wręczyła im nagrody rzeczowe oraz pamiąt-

kowe dyplomy, a opiekunom nagrodzonych licealistów

przekazała specjalne podziękowania za przygotowanie

swoich podopiecznych.

LICEALIŚCI – LAUREACI KONKURSU

U MARSZAŁEK SEJMU

W KANCELARII SEJMU

W PARLAMENCIE EUROPEJSKIM

W przyjętej rezolucji, członkowie Parlamentu Euro-

pejskiego poparli nowe zaostrzone sankcje nałożone

na Iran przez Unię Europejską, które powinny skłonić

Teheran do powrotu do negocjacyjnego stołu.

Parla-

ment chce, by Iran zarzucił swój tajny program jądro-

wy.

Zdaniem eurodeputowanych, nowe sankcje, takie

jak stopniowy zakaz importu irańskiej ropy naftowej

do Unii, mogą skłonić rząd irański do przestrzegania

rezolucji ONZ i zapobiec dalszej eskalacji konfliktu.

Chcą oni jednak mieć pewność, że sankcje skiero-

wane będą przeciwko odpowiedzialnym za wydarze-

nia kręgom władzy, a nie przeciw zwykłym ludziom,

szczególnie tym najsłabszym.

W związku z istniejący-

mi obawami dotyczącymi wpływu, jaki zakaz importu

ropy może mieć na poszczególne kraje członkowskie,

parlamentarzyści zaapelowali też o podjęcie środków

koniecznych do zrekompensowania strat wynikających

z wprowadzenia embarga.

Podkreślili, że Iran musi

jak najszybciej w pełni zaangażować się w negocja-

cje, które nie będą pozorowaną rozmową, a także

zastosować się do rezolucji ONZ i Międzynarodowej

Agencji Energii Atomowej.

Wezwali irańskie władze do

zaniechania planów blokady cieśniny Ormuz, bowiem

takie działania mogłyby, ich zdaniem, doprowadzić do

zaostrzenia sytuacji w regionie oraz wywołać zdecy-

dowaną reakcję i odwet społeczności międzynarodo-

wej.

Rezolucja stwierdza, że spór z Iranem o program

jądrowy, powinien zostać zakończony pokojowo, bez

użycia militarnych rozwiązań.

W dokumencie wyra-

żono ubolewanie z powodu sprzeciwu Chin i Rosji

w Radzie Bezpieczeństwa ONZ wobec wspierania sank-

cji przeciwko Iranowi.

Wezwano Rosję do zaprzesta-

nia udzielania pomocy przeznaczonej na rozwój irań-

skiego programu jądrowego do momentu, aż Techeran

w pełni wywiąże się z zobowiązań wynikających z od-

powiednich rezolucji ONZ.

„Nasza cierpliwość w stosunku do Iranu wyczerpa-

ła się.

Jest to ostatnia szansa dla tego kraju wobec

rosnącego zagrożenia z ich strony.

Czas podjąć odpo-

wiednie kroki” – powiedział deputowany Krzysztof Li-

sek, wiceprzewodniczący podkomisji bezpieczeństwa

i obrony w Parlamencie Europejskiem.

Zdaniem depu-

towanej Leny Kolarskiej-Bobińskiej, aktualne zagro-

żenia ze strony Iranu sprawiają, że nie można dłużej

wspierać tego reżimu pieniędzmi pochodzącymi z za-

kupu ropy.

Uważa ona, że o ponownym imporcie irań-

skich surowców możemy zacząć rozmawiać dopiero

wtedy, gdy kraj ten rozwiąże obecne problemy.

SANKCJE WOBEC IRANU

Parlament Europejski przyjął raport w sprawie euro-

pejskiej polityki sportowej, którego autorem jest depu-

towany Santiago Fisas Ayxelá.

Jego zadaniem, stanowi

to sygnał, że Unia jest gotowa proponować europejskie

standardy w dziedzinie sportu i wprowadzać w życie po-

litykę sportową, przewidzianą w Traktacie z Lizbony.

W przyjętej rezolucji parlamentarzyści podkreślili

konieczność większej koordynacji działań na poziomie

całej Unii Europejskiej w walce przeciwko dopingowi,

przemocy na stadionach, ustawianiu meczów oraz

niejasnym interesom prowadzonym przez agentów

sportowych niektórych zawodników.

Unia zamierza

również skuteczniej walczyć z chuligaństwem na sta-

dionach.

Parlament zaproponował wprowadzenie zaka-

zu stadionowego, który obowiązywałby na wszystkich

europejskich obiektach sportowych i dotyczył kibiców

znanych ze swoich skłonności do przemocy lub kseno-

fobicznych zachowań.

Z kolei europejska baza danych

z nazwiskami osób, na które nałożony został wspo-

mniany zakaz, byłaby, zdaniem deputowanych, dobrym

narzędziem dla lokalnych władz pozwalającym na upew-

RAPORT W SPRAWIE EUROPEJSKIEJ

POLITYKI SPORTOWEJ

W PARLAMENCIE EUROPEJSKIM

UTYLIZACJA ELEKTROŚMIECI

W przygotowanym projekcie dyrektywy Parlament

Europejski wprowadził przepisy narzucające m.in.

obowiązek organizowania w dużych sklepach punktów

zbiórki starych urządzeń elektronicznych i elektrycz-

nych.

Po trwających 3 lata negocjacjach instytucjom

europejskim udało się dojśc do porozumienia w tej

sprawie.

Zdaniem parlamentarzystów, nie można pozwolić

sobie na dalsze marnowanie surowców wtórnych.

Parlament wysłał tym samym silny sygnał do władz,

producentów i użytkowników, aby każdy z nich w jak

największym zakresie przyczyniał się do zwiększenia

wykorzystania odpadów z urządzeń elektrycznych

i elektronicznych.

Przyjęto także rozwiązania, które

zapobiegać będą wysyłaniu szkodliwych odpadów do

krajów rozwijających się.

Europosłowie poparli ustanowienie obowiązujących

poziomów odzyskiwania i wtórnego przetwarzania

surowców.

Dyrektywa kładzie nacisk na selektywną

metodę ich zbierania.

Przez pierwsze 4 lata państwa

członkowskie będą zobowiązane zapewnić zebranie

w ciągu roku 4 kg elektrośmieci w przeliczeniu na

jednego mieszkańca.

Wymagana ilość utylizowanego

sprzętu wzrastać będzie w kolejnych latach.

Po 3 la-

tach zostanie ona zastąpiona systemem, w ramach

którego zbierane będzie 45% masy sprzętu elektrycz-

nego i elektronicznego wprowadzonego na rynek.

Zwiększeniu stopnia odzyskiwania starych urządzeń

ma służyć wprowadzenie przyjaznego dla konsumen-

tów sposobu zbiórki.

Sklepy ze sprzętem elektrycznym

i elektronicznym zostaną zobowiązane do stworzenia

punktów skupu zużytego sprzętu o małych rozmiarach.

Klienci będą mogli oddawać do nich zepsute urządze-

nia bez konieczności zakupu nowych towarów.

Zdaniem europosła Bogusława Sonika, państwa

członkowskie, aby zwiększyć ilość zbieranego sprzętu

i wywiązać się z nałożonego na nie obowiązku, powin-

ny rozpocząć kampanie uświadamiające konsumentów.

W ten sposób, dzięki ograniczeniu biurokracji – co za-

kładają nowe przepisy – możliwe będą oszczędności

rzędu 66 mln euro rocznie; sumę tę pochłaniają koszty

administracyjne.

Jak podkreślił deputowany, był to je-

den z najważniejszych celów dyrektywy, który udało się

przeforsować.

Relacje z sesji PE

w dniach 16-19 stycznia oraz 1-2 lutego 2012 r.

dla „Kroniki Sejmowej”

nienie się, czy jest on respektowany podczas wszelkich

meczów międzynarodowych rozgrywających się na

terytorium określonego państwa.

Ponadto parlamen-

tarzyści zwrócili się z apelem do krajów członkowskich

i władz organizacji sportowych o zaangażowanie się

w zwalczanie zachowań rasistowskich, na jakie naraże-

ni są sportowcy.

Mając na uwadze zdrowie sportowców,

członkowie PE zaproponowali, by handel nielegalnymi

substancjami dopingującymi traktowany był na równi

z handlem narkotykami.

Chcą także, by ustawianie me-

czów i nielegalne obstawianie zakładów uznawane były

za przestępstwa kryminalne oraz aby osoby zajmujące

się przyjmowaniem zakładów zostały objęte systemem

licencjonowania.

Zdaniem deputowanych, zawód agenta

sportowego powinien podlegać stosownym regulacjom,

konieczności otrzymania oficjalnej licencji i wpisania do

nowo utworzonego europejskiego rejestru.

Odnosząc się do wychowania młodzieży i umożli-

wienia jej uprawiania sportu, eurodeputowani pod-

kreślili, że obowiązkiem władz krajowych powinno być

zagwarantowanie młodym sportowcom, oprócz trenin-

gów, możliwości kontynuowania nauki w powszechnej

szkole oraz na studiach wyższych.

Zdaniem eurodeputowanego Piotra Borysa, członka

Komisji Kultury i Edukacji, który aktywnie uczestniczył

w opracowaniu raportu, wprowadzanie w życie euro-

pejskiej polityki sportowej stanowi także dla polskiego

sportu nadzieję na większą profesjonalizację, zwal-

czenie patologii i na to, by w przyszłości inwestycje

w infrastrukturę sportową mogły być finansowane

z Funduszu Spójności, a środki przeznaczane na kadrę

trenerów i osoby zajmujące się organizacją imprez

sportowych pozyskiwane z Europejskiego Funduszu

Społecznego.

Traktat z Lizbony, dodał, po raz pierwszy

daje Unii Europejskiej możliwość formalnego wspiera-

nia, koordynowania i uzupełniania polityki sportowej

prowadzonej w poszczególnych 27 państwach człon-

kowskich.

W RADZIE EUROPY

Zdaniem sekretarza generalnego Rady Europy

Thorbjørna Jaglanda, po wprowadzeniu pierwszej

części reformy Rada stała się bardziej elastyczna

i dynamiczna.

Może zaoferować pomoc tam, gdzie

jest ona potrzebna.

Zaznaczył, że główne sprawy, na

których skoncentrują się prace Rady, to – zagwaran-

towanie wolnych i uczciwych wyborów, wolność me-

diów oraz niezależnego, skutecznego systemu sądow-

nictwa, a także reforma Trybunału Praw

Człowieka.

Uważa on, że w wyniku podję-

tych reform rola organizacji w tworzeniu

jednolitej Europy powinna się umocnić.

Za kamień węgielny takiej konstrukcji

T. Jagland uważa przystąpienie Unii Euro-

pejskiej do Europejskiej Konwencji Praw

Człowieka.

Oznaczałoby to uznanie przez

Unię jurysdykcji Europejskiego Trybunału

Praw Człowieka oraz stworzenie jednoli-

tego organu prawnego zjednoczonej Euro-

py.

Obywatele Unii będą mogli też skarżyć

przed Trybunałem jej instytucje.

Sekretarz

generalny podkreślił, że Europa przecho-

dzi obecnie trudny okres związany z kryzy-

sem finansowym, co utrudnia integrację.

Dlatego, jak podkreślił, szczególnie ważne

jest współdziałanie instytucji europejskich

i promowanie wspólnych wartości.

Jed-

nym z pozytywnych przykładów takiego współdziała-

nia, jest współpraca w egzekwowaniu respektowania

przez Węgry demokratycznych standardów.

T. Jagland

oświadczył, iż otrzymał odpowiedź od szefa węgier-

skiej dyplomacji Jánosa Martonyiego, który jest goto-

wy do podjęcia rozmów z Radą o sprawach spornych

i kontrowersyjnych reformach.

Nawiązując do sytuacji

na Ukrainie, sekretarz wyraził przekonanie, że władze

w Kijowie będą kontynuowały reformy, przede wszyst-

kim systemu sądownictwa, oraz zadowalająco rozwią-

żą kwestię uwolnienia byłej premier Julii Tymoszenko.

Jego zdaniem, jak najszybsze załatwienie tych proble-

mów leży w interesie Ukrainy.

Mówiąc o integracji europejskiej, T. Jagland zwrócił

uwagę na liczne zagrożenia i separatystyczne tenden-

cje.

Zauważył, że coraz częściej słyszy się opinie o ko-

nieczności przywrócenia decyzji państwom członkow-

skim i „renacjolizacji” europejskiej polityki.

Przestrze-

gał, by duch nacjonalizmu ponownie nie zawitał do

Europy.

Aby zapobiec rodzącym się nacjonalistycznym

tendencjom, potrzebna jest, zdaniem sekretarza gene-

ralnego, zmiana sposobu uprawiania polityki zarówno

ża, że prawdziwym wyzwaniem dla polityków powinno

być włączenie do polityki szerokich kręgów obywateli,

szczególnie ludzi młodych, działających w internecie.

Mobilizacja tych osób do kształtowania polityki stano-

wi, jak podkreślił, potencjał dla wszystkich demokra-

cji.

Jeżeli teraz nie skorzysta się z tych możliwości,

różnice między rządzącymi a społeczeństwem nadal

będą rosły.

Thorbjørn Jagland stwierdził, że konsekwencją re-

wolucji technologicznej jest globalizacja, która oprócz

wielu nowych możliwości przyniosła też zagrożenia.

Coraz więcej osób zdaje się definiować własną tożsa-

mość na przeciwstawianiu i deprecjonowaniu innych.

Europa, jego zdaniem, musi połączyć siły w zwalczaniu

mowy nienawiści, jak również uzgodnić język informo-

wania opinii publicznej o wspólnej historii i współist-

nieniu w różnorodności.

Sekretarz generalny ostrze-

gał, by język używany przez ekstremistów, nie stawał

się powoli dominującym w Europie.

TEGOROCZNE PRIORYTETY RADY EUROPY

W RADZIE EUROPY

PRIORYTETY PRZEWODNICTWA

W KOMITECIE MINISTRÓW RADY EUROPY

Brytyjski minister do spraw europejskich David

Lidington zapowiedział, że jednym z głównych prio-

rytetów brytyjskiego, półrocznego przewodnictwa

w Komitecie Ministrów Rady Europy będzie reforma

Europejskiego Trybunału Praw Człowieka.

Występując

na forum Zgromadzenia Parlamentarnego, wyraził na-

dzieję, że uda się osiągnąć konsensus w tej sprawie.

Podkreślił, że Wielka Brytania chce ograniczyć napływ

skarg o zbliżonym charakterze, czego przykładem jest

osiem tysięcy podobnych skarg z Węgier, dotyczących

prawa emerytalnego.

Londyn wielokrotnie krytykował wtrącanie się Eu-

ropejskiego Trybunału Praw Człowieka do decyzji bry-

tyjskich sądów.

Nie zgadza się na taki dyktat i forsuje

wzmocnienie zasady subsydiarności, zwiększającej

znaczenie decyzji podejmowanych przez sądy państw

członkowskich.

Wielka Brytania zamierza też zwróć uwagę na wal-

kę z przejawami dyskryminacji, zarówno dotyczącej

płci, jak i orientacji seksualnej.

Opowiada się także za

podjęciem skutecznej walki z ograniczaniem wolności

wypowiedzi w prasie i mediach elektronicznych.

Spra-

wą ważną dla Londynu będą kwestie dotyczące wspie-

rania zarządzania internetem oraz zagwarantowanie

jego użytkownikom swobód i wolności wypowiedzi.

David Lidington zaapelował do państw członkow-

skich o podpisanie Konwencji Budapeszteńskiej, która –

w jego opinii – stanowi jedyny instrument prawny sku-

tecznie pomagający w walce z cyberprzestępczością,

ale, jak zauważył, wywołuje coraz większe obawy wśród

obywateli.

Nawiązując do sytuacji na Ukrainie, powie-

dział, że brytyjska prezydencja wesprze dialog z władza-

mi w Kijowie, dotyczący uwolnienia byłej premier Julii

Tymoszenko oraz innych więzionych polityków opozycji.

Na forum Zgromadzenia głos zabrał także premier

Wielkiej Brytanii David Cameron.

Wystąpienie było

oczekiwane ze szczególnym zainteresowaniem, bo-

wiem już wcześniej w prasie ujawnił zamiar przedsta-

wienia Radzie brytyjskiej propozycji reformy Europej-

skiego Trybunału Praw Człowieka, nie kryjąc zamia-

rów ograniczenia jego wpływów.

Poirytowanie Bry-

tyjczyków spowodowane zostało odrzuceniem przez

Trybunał zgody brytyjskiego sądu na ekstradycję do

Jordanii oskarżonego o terroryzm radykalnego mułly

Abu Qatady – określanego jako prawa ręka Osamy

bin Ladena w Europie.

Trybunał w Strasburgu uznał,

że terroryście grożą tortury i na wydanie go zezwolił.

Premier zwracając się do parlamentarzystów, stwier-

dził, że o sukcesie reformy będzie można mówić tylko

wtedy, gdy przestrzeganie Europejskiej Konwencji bę-

dzie skuteczniej gwarantowane przez państwa człon-

kowskie i narodowe wymiary sprawiedliwości.

Głównym celem proponowanej reformy jest zwięk-

szenie efektywności Trybunału, m.in. przez wywarcie

nacisku na krajowe orzecznictwa i wyegzekwowanie

większej odpowiedzialność narodowych parlamentów

za stanowione prawo i jego realizację.

Brytyjski pre-

mier uważa, że Europejski Trybunał Praw Człowieka

powinien być jedynie uzupełnieniem i pomocą dla

krajowych wymiarów sprawiedliwości.

Jego zdaniem,

zajmowanie się sprawami o mniejszej wadze i wyrę-

czanie sądów rejonowych jest obniżaniem autorytetu

tej ważnej międzynarodowej instytucji.

Indywidualne

skargi obywateli nie powinny czynić z Trybunału lokal-

nego sądu.

160 tysięcy skarg oczekujących na rozpa-

trzenie nie pozwala, jak zauważył, na prawidłowe jego

funkcjonowanie.

D. Cameron wyraził opinię, że zaist-

niała sytuacja świadczy o niedostosowaniu przepisów

krajowych państw członkowskich do wskazań Euro-

pejskiej Konwencji.

Uważa też, że Trybunał powinien

zajmować się jedynie najważniejszymi sprawami.

Bry-

tyjski premier liczy, że państwa członkowskie osiągną

porozumienie w sprawie reformy.

W RADZIE EUROPY

KRONIKA SEJMOWA 45

W sesji Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Euro-

py uczestniczyła nowa delegacja, złożona z przedsta-

wicieli polskiego Sejmu i Senatu.

Jej przewodniczący,

poseł Andrzej Halicki z Platformy Obywatelskiej został

wybrany jednym z 20 wiceprzewodniczących Zgroma-

dzenia Parlamentarnego Rady Europy.

W skład polskiej delegacji wchodzi 24 posłów i se-

natorów, reprezentujących wszystkie partie polityczne.

Przewodniczący A. Halicki zapowiedział, że nasza de-

legacja wystąpi z wieloma inicjatywami, dotyczącymi

m.in. ochrony praw człowieka oraz poszanowania za-

sad współżycia przedstawicieli różnych społeczeństw,

narodowości i religii.

Wyraził nadzieję, że delegacja

będzie reprezentowała wspólny polski punkt widzenia

wobec podstawowych zagadnień.

Jak powiedział „Kronice Sejmowej”, pierwsza ini-

cjatywa została już podjęta.

Jest to projekt pisemnej

deklaracji Zgromadzenia wzywającej do uwolnienia

białoruskiego bojownika o prawa człowieka Alesia

Bialackiego i poparcia jego kandydatury do Pokojowej

Nagrody Nobla.

Komentując niechlubną, czołową pozy-

cję Polski wśród państw niewypełniających wyroków

POSEŁ ANDRZEJ HALICKI

NOWYM PRZEWODNICZĄCYM

POLSKIEJ DELEGACJI DO ZP RE

Trybunału Praw Człowieka, Andrzej Halicki stwierdził,

że jeśli chcemy krzewić demokrację w innych krajach,

musimy sami dać przykład i wypełniać decyzje Trybu-

nału.

Zapowiedział, że sprawę tę poruszy w polskim

Sejmie.

Zgromadzenie Parlamentarne w przyjętej rezolu-

cji opowiedziało się za zaostrzeniem sankcji wobec

Białorusi i wezwało władze tego kraju do zwolnienia

więźniów politycznych i zagwarantowania obywatelom

podstawowych praw.

Wezwano też państwa członkow-

skie, by przyłączyły się do sankcji UE i utrzymywały je

do czasu, aż Mińsk zrezygnuje z polityki represjono-

wania przeciwników politycznych.

Zdaniem posłów,

stan przestrzegania praw człowieka na Białorusi, jak

również swobód obywatelskich i politycznych znacznie

się pogorszył, a władze zaostrzyły prześladowanie opo-

zycji, niezależnych mediów, działaczy społeczeństwa

obywatelskiego i obrońców praw człowieka.

W rezolucji

zostało zapisane, że ostatnie wydarzenia na Białorusi

świadczą o braku woli politycznej do przyjęcia europej-

skich wartości.

Zgromadzenie potępiło nagminne ogra-

niczanie przez władze w Mińsku wolności wypowiedzi

i zgromadzeń, aresztowania oraz metody zastraszania

dziennikarzy.

Rezolucja stwierdza też, że wielu białoru-

POSTULAT ZAOSTRZENIA SANKCJI

WOBEC BIAŁORUSI

skich więźniów politycznych informowało o zmuszaniu

ich do przyznania się do winy, biciu, poddawaniu tor-

turom i niedopuszczaniu do kontaktu z adwokatami.

ZP wezwało do natychmiastowego uwolnienia wszyst-

kich więźniów politycznych.

Zaapelowano do władz

w Mińsku również o uniezależnienie komisji wybor-

czych od wpływów instytucji państwowych i polityków.

Zwrócono się do państw członkowskich o zwiększenie

nacisku i sankcji, także wobec instytucji gospodarczych

związanych z reżimem Alaksandra Łukaszenki.

W przyjętym dokumencie zapisano, że wznowienie

dialogu będzie możliwe, jeśli Białoruś wprowadzi mo-

ratorium wykonywania kary śmierci, zwolni więźniów

politycznych i wykaże wolę stosowania europejskich

standardów.

Z inicjatywy polskiej delegacji przygoto-

wany został projekt pisemnej deklaracji Zgromadze-

nia, wzywającej do uwolnienia działacza praw człowie-

W RADZIE EUROPY

46 KRONIKA SEJMOWA

Zdaniem większości parlamentarzystów biorących

udział w debacie Zgromadzenia, rosyjska demokracja

nadal daleka jest od standardów europejskich.

De-

putowani z niemal wszystkich frakcji politycznych nie

szczędzili słów krytyki wobec rosyjskich władz.

Wśród

mówców przeważał pogląd, że sposób przeprowadze-

nia wyborów parlamentarnych nie przyczynił się umoc-

nienia demokracji i rządów prawa w Rosji.

Wyrażano

również obawy dotyczące przygotowania i uczciwości

zbliżających się wyborów prezydenckich, któ-

rych przebieg decydować może, ich zdaniem,

o przyszłości kraju.

Najczęściej wysuwane za-

rzuty dotyczyły pozorowanej demokracji oraz

wspierania przez aparat państwowy wybra-

nych ugrupowań związanych z partią rządzą-

cą.

Fiński deputowany Kimmo Sasi mówiąc

o sprawującej władzę partii Jedna Rosja pod-

kreślił, że zadaniem ugrupowań politycznych

powinna być obrona własnego programu

i wyznawanych wartości, a nie kontrolowanie

państwa.

Zaznaczył, że oddzielenie partii od

spraw państwowych jest kwestią zasadniczą

i powinno być pierwszym krokiem reform.

Szwajcar Andreas Gross zwrócił uwagę, że

Rosja nigdy dotychczas nie stała przed tak

wielkim wyzwaniem dokonania zmian.

Tego

domaga się społeczeństwo, które przez 12

lat od czasu dojścia Władimira Putina do

władzy nigdy tak masowo nie protestowało.

Obywatele nie wyrażają zgody, by bez ich woli

przywódcy zamieniali się rolami i traktowali

władzę jak prywatny folwark.

Deputowany

przypomniał, że pomimo powszechnego prze-

konania i przedstawienia wielu bezspornych

dowodów sfałszowania wyborów parlamen-

tarnych sprawa nie doczekała się wyjaśnienia

i została zbagatelizowana przez rządzących.

Marginalizowanie osób biorących udział w

demonstracjach prowadzi, jak podkreślił, do

narastania niebezpiecznej sytuacji i podziału

społeczeństwa.

Francuski deputowany Yves Pozzo di

Borgo apelował, by wyciągnąć lekcję ze sfałszowanych

wyborów parlamentarnych, nie dopuścić do tego, aby

podobnie wyglądały wybory prezydenckie.

Rosja, jak

podkreślił, znajduje się w punkcie zwrotnym.

Władze

muszą zrozumieć, że społeczeństwo pragnie uczestni-

czyć w życiu politycznym i nie chce być oszukiwane.

W obronie kremlowskich władz występowali jedynie

rosyjscy deputowani, stanowczo odpierając zarzuty.

Nie jest prawdą, że partia Jedna Rosja zdominowała

rosyjską scenę polityczną, powiedział deputowany Le-

onid Słucki.

Partia ta, jak przekonywał, utraciła ponad

sto miejsc w Dumie i nie ma już konstytucyjnej więk-

szości.

Taka była wola wyborców.

Odpierał też zarzuty

DEMOKRACJA W ROSJI DALEKA

OD EUROPEJSKICH STANDARDÓW

dotyczące fałszowania wyborów, twierdząc, że nie ma

na to wiarygodnych dowodów, oraz przypomniał, że

obserwatorzy z ramienia OBWE pozytywnie ocenili ich

przebieg.

Wystąpienia Rosjan nie zmieniły przekonania więk-

szości sali.

Kolejni mówcy poparli stanowisko nie-

mieckiej posłanki Marieluize Beck, która zwróciła się

do parlamentów państw członkowskich, by wspierały

tę część rosyjskiego społeczeństwa, która chce i opo-

wiada się za prawdziwą, a nie pozorną demokracją

i nie zgadza się na sztuczki i koleżeńskie układy przy

obejmowaniu najwyższych państwowych stanowisk.

Parlamentarzyści apelowali o zmianę prawa wybor-

czego.

Ich zdaniem, wymóg zgromadzenia dwóch

milionów podpisów, by móc kandydować w wyborach

prezydenckich, jest kpiną i jawną chęcią zablokowania

potencjalnych konkurentów.

Wielu nie kryło niezado-

wolenia, że debacie nie nadano pilnego charakteru, co

uniemożliwiło przyjęcie stosownej rezolucji.

Zgłoszono

wniosek o przygotowanie zbiorczego raportu o stanie

demokracji w Rosji i wysłanie władzom na Kremlu ja-

snego przesłania, że fundamentalne wolności w Rosji

muszą być respektowane.

W RADZIE EUROPY

KRONIKA SEJMOWA 47

ŁOTYSZ NOWYM KOMISARZEM

PRAW CZŁOWIEKA RADY EUROPY

Zgromadzenie wybrało nowego Komisarza Praw

Człowieka Rady Europy.

Został nim Łotysz Nils Mu-

ižnieks, dyrektor Instytutu Badań Politycznych i Spo-

łecznych na Uniwersytecie w Rydze.

Zastąpi na tym

stanowisku Szweda Thomasa Hammarberga, który

pełnił tę funkcję przez ostatnie sześć lat.

Nils Muižnieks otrzymał 120 głosów.

Na konkuren-

tów – Fransa Timmermansa, byłego holenderskiego

ministra do spraw europejskich, głosowało 92 po-

słów, zaś belgijskiego rzecznika praw obywatelskich

Pierre-Yvesa Monetta poparło 27 deputowanych.

N. Muižnieks w łotewskim rządzie był ministrem od-

powiedzialnym za integrację społeczną oraz mniejszo-

ści narodowe.

Pełnił także funkcję przewodniczącego

Europejskiej Komisji Przeciwko Rasizmowi i Nietole-

rancji (ECRI), specjalizującej się w zwalczaniu anty-

semityzmu, rasizmu, dyskryminacji na tle językowym,

religijnym, etnicznym oraz ksenofobii.

Nowy komisarz

zna również dobrze polskie realia, gdyż jest autorem

raportu ECRI o sytuacji w naszym kraju.

Głównym zadaniem Komisarza Praw Człowieka jest

przede wszystkim obrona praw obywateli

w regionach najbardziej zagrożonych, nadzoro-

wanie poszanowania w krajach członkowskich

podstawowych praw oraz stworzenie obywate-

lom warunków do pełnego z nich korzystania.

Komisarz przygotowuje także raporty dotyczą-

ce bieżących problemów oraz w miarę możli-

wości wskazuje sposoby ich rozwiązywania.

Ustępujący komisarz Thomas Hammarberg

przedstawił raport, w którym podsumował

rezultaty mediacji prowadzonych w ostatnim

roku.

Szczególną uwagę zwrócił na sytuację

mniejszości etnicznych i religijnych, uchodź-

ców i azylantów oraz zmiany prawne godzące

w swobody obywatelskie.

Negocjacje prowa-

dził w 18 państwach.

Raport odnotowuje tak-

że wizytę w Polsce.

Szczególnie interesowały go dzia-

łania dotyczące zapobiegania rasizmowi i ksenofobii,

jak również kwestie związane ze śledztwem w sprawie

tajnych więzień CIA na terenie naszego kraju.

Thomas Hammarberg był bardzo aktywnym komisa-

rzem i reagującym natychmiast na wszystkie napływa-

jące sygnały o zagrożeniach wolności praw obywateli.

Nowy komisarz Nils Muižnieks zapowiedział kontynu-

owanie linii przyjętej przez poprzednika.

Relacje z sesji Rady Europy

48 KRONIKA SEJMOWA

CIĘCIA BUDŻETOWE

Austriaccy deputowani rozpoczęli debatę na temat

cięć budżetowych, które posłużą do zrównoważenia

finansów kraju w roku 2016 w sytuacji rosnącego kry-

zysu finansowego.

Szefowie austriackiej koalicji: kanc-

lerz i lider socjaldemokratów (SPO) – Werner Faymann

dowej (OVP) – Michael Spindelegger porozumieli się

w tej sprawie po dziesięciu tygodniach trudnych ne-

gocjacji.

Po raz pierwszy od 50 lat deficyt państwa

zostanie obniżony do poziomu 3% Produktu Krajowego

Brutto.

W tym celu dochody państwa muszą wzrosnąć

o 26 mld euro.

będą drastyczne.

Największe w systemie emerytalnym

– ponad 7 mld euro.

Zamrożone zostaną uposażenia

urzędników państwowych i ograniczone zatrudnianie

nowych pracowników, co przyniesie kolejne 1,5 mld

euro oszczędności.

W górę pójdą podatki i czynsze, co

oznacza wpływy w wysokości 7,5 mld euro.

Na samych

opodatkowaniach nieruchomości rząd planuje zaosz-

czędzić ponad miliard euro.

Reforma administracji

Kanclerz W. Faymann uznał pakiet za „przełomowe

wydarzenie w najnowszej historii Austrii”.

Natomiast

wicekanclerz Michael Spindelegger powiedział, że „ne-

gocjacje na ten temat były najtrudniejszymi chwilami

w jego życiu”.

Z Wiednia

red. Andrzej Niewiadowski,

W PARLAMENTACH EUROPY

KRONIKA SEJMOWA 49

C Z E C H Y

ZAPOWIEDŹ VOTUM NIEUFNOŚCI

DLA RZĄDU

Socjaldemokraci chcą na nadzwyczajnym posiedze-

niu Izby przeprowadzić głosowanie nad votum nieufno-

ści dla rządu Petra Nečasa.

Ich niezadowolenie budzą

najnowsze plany gabinetu mające zapobiec zwiększa-

niu deficytu w tegorocznym budżecie.

Zdaniem szefa ČSSD Bohuslava Sobotki, rząd nie

daje sobie rady w obecnej sytuacji gospodarczej,

potrafi jedynie podnosić podatki i obcinać wydatki.

W planach ma m.in. podniesienie stawki podstawowej

VAT do 19-20%, zamrożenie wzrostu emerytur na 3 lata

i zwiększenie podatku od najwyższych dochodów.

Ponieważ opozycja (socjaldemokraci i komuniści)

nie ma wystarczającej liczby głosów, by wygrać gło-

sowanie, ČSSD liczy na pomoc koalicyjnej partii VV

(Sprawy Publiczne), będącej w ustawicznym konflikcie

z partią premiera P. Nečasa (ODS).

Socjaldemokraci już dwukrotnie próbowali odwołać

obecny rząd – jak dotąd bezskutecznie.

ZAMIESZANIE WOKÓŁ EUROPEJSKIEJ

KARTY SPOŁECZNEJ

Senat na wniosek senatorów z ČSSD wezwał pre-

zydenta Vaclava Klausa, by niezwłocznie sygnował

Protokół Dodatkowy do Europejskiej Karty Społecz-

nej.

Dokument ten obie izby przyjęły w roku 2003.

Ma

on umożliwić kierowanie do Rady Europy zbiorowych

skarg na łamanie praw socjalnych pracowników.

Vaclav Klaus ociąga się z jego podpisaniem, mimo że

w 2009 r. czeski Trybunał Konstytucyjny orzekł, iż pre-

zydent ma obowiązek ratyfikacji umów międzynarodo-

wych bez zbytniej zwłoki.

Upór prezydenta jest przedmiotem ostrej krytyki ze

strony lewicy.

Wicemarszałek Senatu z ramienia ludo-

wców, Petr Pithart mówi wręcz o naruszeniu konsty-

tucji i przysięgi prezydenckiej.

Niechęć Vaclava Klausa

wobec przyjęcia zobowiązań Karty można tłumaczyć

obawą, że wykroczą one poza ramy czeskiego prawa

o związkach zawodowych.

SENATOROWIE OSZCZĘDZAJĄ

Z opublikowanych w internecie sprawozdań finan-

sowych Senatu za ubiegły rok wynika, że tylko poło-

wa z 81 senatorów wykorzystała w całości fundusze

przeznaczone na wynajęcie biura.

Około 25% z nich za-

oszczędziło na asystentach, na zamawianych analizach

i ekspertyzach.

Trzydziestu senatorów spoza Pragi za-

oszczędziło na opłatach za przysługujące im mieszka-

nie podczas posiedzeń, wykorzystując pokoje gościn-

ne Senatu.

Tylko sześciu przeznaczyło roczny ryczałt

(84 tys. koron) na telefony i internet.

Udostępnienie opinii publicznej informacji o tym,

w jaki sposób Senat gospodaruje pieniędzmi podatni-

ków, obiecał wybrany w zeszłym roku marszałek Milan

Štěch z Czeskiej Partii Socjaldemokratycznej (ČSSD).

Według niego, instytucje publiczne powinny wobec

obywateli zachować maksymalną otwartość.

BŁĘDY W OŚWIADCZENIACH MAJĄTKOWYCH

Pozarządowa organizacja Stowarzyszenie Obywa-

telskie „Oživeni” na 500 skontrolowanych oświadczeń

majątkowych posłów, senatorów i radnych wojewódz-

kich w jednej czwartej znalazła poważne błędy.

W 122

przypadkach doszło do złamania prawa dotyczącego

konfliktu interesów, dlatego złożono

doniesienia do prokuratury o popeł-

nieniu przestępstwa.

Najczęstszym rodzajem wykroczenia

są niepełne dane o zmianach majątko-

wych, jakie nastąpiły w czasie wykony-

wania mandatu, oraz brak (zatajenie)

informacji, w radach nadzorczych ja-

kich firm deputowani zasiadają.

Prawie jedna czwarta posłów zło-

żyła oświadczenia z błędami, senato-

rowie złożyli natomiast 29 błędnych

oświadczeń.

Relacje z Pragi

dla „Kroniki Sejmowej”

50 KRONIKA SEJMOWA

ZINGERIS O SZYMBORSKIEJ

„Odejście poetki, laureatki Nagrody Nobla, Wisła-

wy Szymborskiej jest bolesne nie tylko dla Polski, ale

też dla Litwy.

(...)

Wisława Szymborska i jej twórczość

cieszyła się wielkim szacunkiem nie tylko w Polsce.

Jej odejście jest wielką stratą dla polskiej literatury

i sztuki, ale też dla literatury światowej, w tym litew-

skiej” – napisał w liście do przewodniczącego sejmo-

wej Komisji Spraw Zagranicznych Grzegorza Schetyny

szef Komitetu Spraw Zagranicznych Sejmu Litwy, Ema-

nuelis Zingeris.

Zaznaczył, że twórczość poetki prze-

tłumaczona na język litewski „zajmuje i będzie zajmo-

wała ważne miejsce w sercach i umysłach litewskich

czytelników, zobowiązując wszystkich do postrzegania

stosunków polsko-litewskich poprzez pryzmat tego, co

Dorobek poetycki Wisławy Szymborskiej na Litwie

został wydany w kilku tomikach.

Pierwszy zbiór poezji,

w języku polskim i litewskim, ukazał się w 1998 roku.

Osiem lat później, w roku 2006, opublikowano zbiór fe-

lietonów Szymborskiej Lektura nadobowiązkowa.

Wisława Szymborska odwiedziła Litwę w 2000 roku

wspólnie z Czesławem Miłoszem i Günterem Grassem.

PODPISY PRZECIWKO ACTA

W litewskim Sejmie zbierane są podpisy pod apelem

o nieratyfikowanie międzynarodowej umowy o zwal-

czaniu obrotu towarami podrabianymi (Anti-Counter-

feiting Trade Agreement).

W ocenie opozycyjnej partii

Porządek i Sprawiedliwość, która zainicjowała akcję,

dokument ten przed podpisaniem nie był dogłębnie

przeanalizowany i może być sprzeczny z konstytucją.

„W obecnej postaci umowa nie może być ratyfikowa-

na” – uważa przewodniczący sejmowej frakcji tego

ugrupowania, Valentinas Mazuronis.

Wątpliwości w sprawie ACTA wyraził też litewski

minister sprawiedliwości Remigijus Šimašius.

W jego

opinii, choć porozumienie nie wiąże się z kardynalnymi

zmianami w systemie prawnym Litwy, niektóre jego

założenia są dość surowe i mogą okazać się niebez-

pieczne po wejściu porozumienia w życie.

Również mi-

nister komunikacji Eligijus Masiulis uważa, że fakt, iż

kraje, które podpisały porozumienie, zmieniają teraz

swoje zdanie, świadczy o tym, że decyzja ta nie była

wyważona.

Jego zdaniem, Litwa prawdopodobnie zbyt

pochopnie złożyła swój podpis pod dokumentem.

Tymczasem MSZ Litwy twierdzi, że porozumienie

ACTA jest zgodne z litewskim stanowiskiem i nie naru-

sza interesu społecznego.

KOMISARZ OBWE ZANIEPOKOJONY

USTAWĄ O OŚWIACIE

Ustawa o oświacie, przyjęta przez litewski parla-

ment przed rokiem i krytykowana przez litewskich Po-

laków, wzbudza pewne wątpliwości – oświadczył gosz-

czący w Wilnie komisarz Organizacji Bezpieczeństwa

Knut Vollebæk.

Jego zdaniem, można znaleźć sposób

na pogodzenie założeń nowej ustawy z oczekiwaniami

polskiej mniejszości.

„W moim przekonaniu przedsta-

wiciele społeczności polskiej są dumni z bycia oby-

watelami Litwy.

Chcą być częścią Litwy, ich niepokój

jednak wzbudza ustawa o oświacie.

(...)

Ustawa ta nie

może być wdrażana pospiesznie, gdyż może pozbawić

dzieci możliwości uzyskania wykształcenia najlepsze-

go z możliwych” – powiedział.

Zgodnie z nową ustawą od 2013 roku w szkołach litew-

skich i szkołach mniejszości narodowych egzamin matu-

ralny z języka litewskiego zostanie ujednolicony.

Tym-

czasem program nauczania języka litewskiego w szko-

łach litewskich i nielitewskich się różni.

W tych pierw-

szych język litewski, jako ojczysty, jest wykładany

w szerszym wymiarze, natomiast w szkołach mniejszo-

ści jest wykładany jako język państwowy.

Ponadto język

litewski, jak podkreślają Polacy na Litwie, zawsze pozo-

stanie dla przedstawicieli innych narodowości językiem

wyuczonym, chcą więc, by egzamin z niego pozostał zróż-

nicowany.

Ustawa zakłada też, że od 1 września 2011 r.

w szkołach mniejszości narodowych lekcje historii i geo-

po litewsku wykładany powinien być przedmiot o nazwie

„Podstawy wychowania patriotycznego”.

Zastrzeżenia komisarza OBWE wzbudza też fakt, iż

na Litwie nie działa obecnie ustawa o mniejszościach

narodowych.

Jej przepisy, przyjęte jeszcze w 1989

roku, gdy Litwa była republiką radziecką, obowiązywa-

ły do 1 stycznia 2011 r.

W 1991 roku wprowadzono

wąską nowelizację tego aktu, polegającą głównie na

zamianie zapisu Litewska Socjalistyczna Republika Ra-

dziecka na Republika Litewska, i rozpoczęto przygoto-

wywanie nowej ustawy.

Prace nad nią nadal trwają.

W międzyczasie niektórzy litewscy politycy zaczęli

przekonywać, że ustawa o mniejszościach narodowych

nie jest już w ogóle potrzebna, gdyż kwestie te regulują

inne ustawy.

Przedstawiciele mniejszości narodowych

twierdzą jednak, że jest ona niezbędna jako „parasol

ochronny”, gdyż od czasu jej wygaśnięcia odczuwają

większe zagrożenie.

Wizyta komisarza OBWE w Wilnie była częścią prac

nad raportem o sytuacji mniejszości narodowych na

Litwie, który ma być przedstawiony za kilka miesięcy.

WYSYP NOWYCH PARTII PRZED WYBORAMI

PARLAMENTARNYMI

Zbliżające się wybory parlamentarne, które na

Litwie odbędą się jesienią br., wzmogły aktywność

polityczną w kraju.

Na początku lutego odbyły się na

Litwie zjazdy założycielskie dwóch ugrupowań: Partii

Ludzi Litwy, utworzonej przez milionera rosyjskiego

L I T W A

W PARLAMENTACH EUROPY

pochodzenia Władimira Romanowa, i Demokratycznej

Partii Pracy i Jedności, na której czele stanęła wdowa

po prezydencie Litwy Algirdasie Brazauskasie, Kristina

Brazauskienė.

Reaktywowany został Związek Narodowców posła

Gintarasa Songaily, polityka o skrajnie prawicowych

poglądach, znanego z antypolskiego nastawienia.

Przed

ostatnimi wyborami narodowcy weszli w skład współ-

rządzącej partii konserwatywnej Związek Ojczyzny

– Litewscy Chrześcijańscy Demokraci.

Latem ubiegłego

roku G. Songaila został usunięty z partii konserwatywnej

i postanowił wskrzesić działający do 2008 roku Związek

Narodowców.

Nowo powstały Związek „Taip” („Tak”)

mera Wilna Arturasa Zuokasa litewskie Ministerstwo

Sprawiedliwości zarejestrowało już w styczniu, a kolej-

ne ugrupowanie polityczne – Partia Emigrantów – za-

powiedziało, że w najbliższym czasie zwoła zjazd zało-

życielski.

Politolodzy stwierdzają, że z reguły przed wyborami

na scenie politycznej pojawia się jakieś nowe ugrupo-

wanie, ale tak duża aktywność odnotowywana jest po

raz pierwszy.

Ocenia się, że większość nowych partii nie

przekroczy 5-procentowego progu wyborczego, a do Sej-

mu wejdą jedynie należące do tych partii poszczególne

osoby, które zwyciężą w okręgach jednomandatowych.

Praktyka wskazuje też, że nowe partie nie charakteryzują

się też zbyt długim żywotem.

Partia Wskrzeszenia Naro-

dowego showmana Arūnasa Valinskasa – która została

założona na pół roku przed ostatnimi wyborami parla-

mentarnymi, zdobyła w nich trzecie miejsce i weszła

w skład koalicji rządzącej – dzisiaj już nie istnieje.

NISKIE NOTY DLA SEJMU

Tylko 0,2% mieszkańców Litwy uznaje pracę litew-

skiego parlamentu jako wzorową i ocenia ją na dzie-

sięć punktów w 10-stopniowej skali – wynika z sonda-

żu instytutu Prime Consulting, zamieszczonego przez

tygodnik „Veidas”.

Większość respondentów – 70%

– pracę Sejmu ocenia na cztery, pięć i sześć punktów.

23% respondentów wystawia ocenę negatywną – trój-

kę, dwójkę bądź jedynkę.

Z najnowszych sondaży wynika, że największą popu-

larnością obecnie w kraju cieszą się partie opozycyjne.

Sondaż instytutu Vilmorus, który zamieścił dziennik

„Lietuvos Rytas”, wskazuje, że opozycyjną Litewską

Partię Socjaldemokratyczną popiera 16,1% respon-

dentów, Partię Pracę – 13,6%, a Porządek i Sprawie-

dliwość – 7,1%.

Współrządząca partia konserwatywna, Związek Oj-

czyzny – Litewscy Chrześcijańscy Demokraci cieszy się

poparciem 9% obywateli, a dwa współrządzące ugru-

powania liberalne – Litewski Ruch Liberałów i Liberal-

ny Związek Centrum – nie przekroczyłyby 5-procento-

wego progu wyborczego, gdyby wybory odbywały się

w najbliższym czasie.

GRATULACJE DLA „BRACI ŁOTYSZÓW”

Przewodnicząca litewskiego Sejmu Irena Degutienė

w imieniu litewskiego parlamentu pogratulowała oby-

watelom Łotwy wyniku referendum w sprawie uznania

języka rosyjskiego za drugi język państwowy.

W refe-

rendum, które odbyło się 18 lutego br., ponad 70% ło-

tewskich obywateli opowiedziało się przeciwko uzna-

niu rosyjskiego za język równorzędny z łotewskim.

„Społeczeństwo łotewskie podjęło zdecydowaną

i ostateczną decyzję w sprawie języka łotewskiego jako

państwowego.

Ta decyzja jest jedyną drogą zmierzają-

cą ku zachowaniu unikatowego języka łotewskiego”

– napisała I. Degutienė w liście do przewodniczącej

łotewskiego parlamentu Solvity Āboltiņy.

W opinii litewskiego europosła Vytautasa Lands-

bergisa, wynik referendum na Łotwie, gdzie Rosjanie

stanowią 30% społeczeństwa, „zademonstrował zjed-

noczenie i lojalność obywateli wobec swego kraju”.

Natomiast w ocenie niektórych litewskich obserwato-

rów sam fakt, że na Łotwie doszło do takiego referen-

dum, świadczy o tym, iż problem Rosjan w tym kraju

istnieje, podobnie jak istnieje problem Polaków na

Litwie.

Zaznaczają oni, że tak jak Łotwa przez ponad

20 lat niepodległości nie potrafiła przezwyciężyć po-

działu między Łotyszami i Rosjanami, tak i Litwa w cią-

gu tego samego czasu nie była w stanie zlikwidować

rozłamu między Litwinami i Polakami.

PROPOZYCJA WCZEŚNIEJSZEJ EMERYTURY

DLA MATEK WIELODZIETNYCH

Matki wychowujące trójkę i więcej dzieci powinny

mieć prawo do wcześniejszej emerytury – z taką pro-

pozycją wystąpił poseł Saulius Bucevičius, rejestrując

odpowiednie poprawki do ustawy o emeryturach.

Swą

propozycję poseł uzasadnił tym, że w sytuacji, kiedy

kobietom w wieku przedemerytalnym trudno jest zna-

leźć pracę, a sytuacja demograficzna na Litwie ciągle

się pogarsza, wcześniejsze emerytury wielodzietnych

matek byłyby bardzo rozsądną decyzją.

Od 1 stycznia br. władze Litwy rozpoczęły wydłu-

żanie wieku emerytalnego.

W 2026 roku osiągnie on

cyzja ta zapadła z powodu pogarszającej się sytuacji

demograficznej w kraju.

Według Rady Europy, prawie

jedna czwarta mieszkańców Litwy to emeryci.

Dotych-

czas kobiety na Litwie nabywały prawo do emerytu-

ry po ukończeniu 60 lat, a mężczyźni – 62,5.

Zgodnie

z przyjętą reformą wiek emerytalny będzie się teraz

wydłużał dla kobiet każdego roku o cztery miesiące,

a dla mężczyzn o dwa miesiące.

DZIAŁALNOŚĆ DETEKTYWISTYCZNĄ

OKREŚLI USTAWA

Działalność detektywistyczną na Litwie wkrótce bę-

dzie określała ustawa, której projekt opracowała spe-

cjalnie w tym celu powołana grupa robocza.

„Taka ustawa jest konieczna, by zapewnić przewi-

dzianą w konstytucji zasadę nietykalności osobistej”

– mówi inicjator ustawy, przewodniczący sejmowego

Komitetu Bezpieczeństwa Narodowego i Obrony, po-

seł Arvydas Anušauskas.

Projekt, który już w marcu trafi pod obrady Sejmu,

ma określać granice działalności prywatnych detek-

tywów i ich współpracy z organami prawa.

A. Anu-

šauskas zaznacza, że obecny brak reguł w tej sferze

52 KRONIKA SEJMOWA

zezwala m.in. na bezkarny handel urządzeniami do

inwigilacji.

Każdy może nabyć tzw. pluskwę – nadajnik

zaprojektowany np. jako zwykła mysz komputerowa

czy przedłużacz elektryczny.

CO DALEJ Z SIEDZIBĄ AMBASADY LITWY

W WARSZAWIE?

Nierozstrzygnięta została kwestia sprzedaży byłej

siedziby litewskiej placówki dyplomatycznej w War-

szawie przy ul. Szucha, która była jednym z tematów

omawianych podczas posiedzenia litewskiego sejmo-

wego Komitetu Spraw Zagranicznych.

W opinii szefa

Komitetu, posła Emanuelisa Zingerisa, Litwa powin-

na zachować na własność ten budynek, ponieważ

ambasador w Polsce nie ma swojej rezydencji i byłe

pomieszczenie ambasady można wykorzystać na cele

reprezentacyjne.

W 2008 roku litewski rząd zezwolił na sprzedaż po-

mieszczeń byłej ambasady Litwy o powierzchni 682 m

2

,

ale dotychczas nie zapadła ostateczna decyzja w tej

sprawie.

Budynek i działka byłej ambasady Litwy w Warsza-

wie zostały nabyte w 1995 roku.

Z czasem budynek ten

przestał spełniać wymogi reprezentacyjne i bezpieczeń-

stwa.

Nabyto więc nowy budynek przy Alejach Ujazdow-

skich, gdzie obecnie mieści się ambasada Litwy.

Aleksandra Akińczo,

redaktor radia Znad Wilii

W PARLAMENTACH EUROPY

CZĘŚCIOWE ZNIESIENIE IMMUNITETU

Deputowani słowackiego parlamentu, na wniosek

koalicyjnej partii Wolność i Solidarność (Svoboda i So-

lidarita – SaS), znieśli częściowo immunitet chroniący

zarówno parlamentarzystów, jak i wysokich urzędni-

ków państwowych w przypadku drobnych wykroczeń

popełnianych podczas wykonywania obowiązków służ-

bowych.

Jest to przełomowe wydarzenie w słowackim

prawodawstwie – posłowie kilku kadencji toczyli na

ten temat dyskusje przez kilkanaście lat.

Za zniesieniem immunitetu głosowało jednogło-

śnie wszystkich 147 obecnych na sali deputowanych.

Wniosek poparły zarówno najsilniejsze ugrupowania

rządzącej, tymczasowej koalicji Ivety Radičovej, jak

i opozycyjny, lewicowy SMER Roberta Fico, który ma

największe szanse zwycięstwa w przedterminowych

wyborach 10 marca br.

Immunitet stracił również prezydent, generalny

prokurator, prezes Sądu Najwyższego i funkcjonariu-

sze służb bezpieczeństwa.

Wnioskodawca ustawy, Igor Matovič argumento-

wał, że „poseł i najwyższy urzędnik państwowy nie

mogą mieć większych praw niż ludzie, którzy ich wy-

bierają”.

Przed posiedzeniem parlamentu 17 posłów i posła-

nek SaS sfotografowało się nago w gmachu parlamen-

tu, trzymając jedynie na wysokości bioder długą szarfę

z napisem „Posłowie bez immunitetu”.

Wcześniej I. Matovič zaparkował swoje auto na to-

rach tramwajowych w centrum Bratysławy.

Wystawił za

przednią szybą legitymację poselską i poszedł na obiad

do pobliskiego McDonald’sa.

W ogromnym korku uwię-

zły dziesiątki samochodów i autobusów.

Policja po go-

dzinie odciągnęła samochód posła, ale on został jedynie

pouczony o tym, że nie wolno blokować ulicy.

„Chciałem

pokazać, do jakich absurdów prowadzi nadużywanie im-

munitetu poselskiego” – mówił później dziennikarzom.

Ustawę musi podpisać jeszcze prezydent Ivan Ga-

šparovič.

Jeśli tak się stanie, to wejdzie ona w życie

z dniem 1 marca br. – dziesięć dni przed wyborami

parlamentarnymi.

DEMONSTRACJE PRZECIWKO

POROZUMIENIU ACTA

Ponad 7 tysięcy Słowaków protestowało przed

Urzędem Rady Ministrów w Bratysławie przeciwko ra-

tyfikacji porozumienia ACTA.

Demonstranci twierdzili,

że porozumienie narzuci międzynarodowe standardy

doprowadzi do naruszenia wolności słowa w interne-

cie.

Żądano bezskutecznie, aby premier Iveta Radičová

spotkała się z delegacją protestujących i zajęła stano-

wisko w tej sprawie.

Demonstranci powoływali się na

polski rząd, który wstrzymał proces ratyfikacji.

To kolejny protest przeciw podpisaniu umowy.

W styczniu słowackie internetowe strony rządowe zo-

stały zaatakowane przez grupę hakerów Anonymous.

Słowacja nie śpieszy się jednak z podpisaniem po-

rozumienia.

Dwa główne ugrupowania parlamentar-

ne: współrządząca, prawicowa Unia Chrześcijańsko-

-Demokratyczna (SDKU) i opozycyjny, lewicowy SMER

uważają, że porozumienie prowadzi do „ograniczenia

podstawowych praw człowieka”.

Słowacja nie podpi-

sała umowy z 26 stycznia.

Dopiero w marcu rozpocznie

się na ten temat dyskusja w Ministerstwie Gospodarki.

Potem rząd będzie miał miesiąc na skierowanie umo-

wy do parlamentu.

Sam proces ratyfikacji zapowiada

się długo i nie zostanie zakończony przed przedtermi-

nowymi wyborami, które zaplanowano na 10 marca.

Z Bratysławy

red. Andrzej Niewiadowski

korespondent Informacyjnej Agencji Radiowej

THE SEJM ADOPTED RESOLUTIONS

honouring the memory of Zygmunt Krasiński on the 200

th

anniversary of His birthday;

commemorating the 70

th

anniversary of the formation of the Home Army (Armia Krajowa).

THE SEJM RETURNED TO THE COMMITTEE

Citizens’ bill amending the Act of 10 October 2002 on the minimal wage;

THE SEJM ACCEPTED

Information of the Minister relevant for education and upbringing on the state of preparations of schools’

governing authorities to subject six-year-old children to schooling duty;

the reports on the activities of the Inspector General for Personal Data Protection in 2009 and 2010.

Deputies’ bill on the tax from specific financial institutions;

Deputies’ bill on reimbursing natural persons for particular expenses incurred due to the purchase of infant

garments and garment accessories and children’s shoes.

8

th

sitting of the Sejm, 15–17 February 20