corpora: openbooks

text:
Adam Asnyk

[Czego ci trzeba dziś, posępny tłumie…]

Czego ci trzeba dziś, posępny tłumie,

By piersi twoje napełnić otuchą?

Czego ci trzeba w kamiennej zadumie,

By łzy przywołać na źrenicę suchą?

Anielskie chóry, których twoje ucho

Dosłuchiwało niegdyś w pieśni szumie,

Te dziś przebrzmiały martwo, sennie, głucho…

I serce twoje chwytać ich nie umie.

Tyś łzy zatracił, myśląc, że cię lepiej

Osłaniać będzie chłód twój i rozwaga,

Gdy świat ten z złudzeń rozbierzesz do naga

I myśl się w prochu, jak robak, zasklepi,

A oto zawsze niedola cię smaga,

Tylko cię żadna łza już nie pokrzepi!…

-----

Tekst opracowany na podstawie: Adam Asnyk, Pisma, tom III, wydanie nowe zupełne, w układzie i z objaśnieniami F. Hoesicka, nakładem Księgarni F. Hoesicka, Warszawa 1924.

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org).

Redakcję techniczną wykonała Paulina Choromańska, natomiast korektę utworu ze źródłem wikiskrybowie w ramach projektu Wikiźródła


text:
Mikołaj Sęp Szarzyński

Sonet VI

Do Pana Mikołaja Tomickiego

Tomicki, jeśli nie ganią owego,

Który ku chwale świeci lampą onej

W sobie chwalebnej, świętej, niezmierzonej

Światłości, światła skąd jasność każdego, —

Nie będę nazwan lekkiem od żadnego,

Bym sławił piękność w tobie doświadczonej

Kożdemu cnoty.

Jeno, żem uczonej

Mało pił wody, nie śmiem się jąć tego.

Chęć przyjmi wdzięcznie: na tej Bóg przestaje.

Lecz, jeśli Muzy z ubóstwem się zgodzą,

Dzielność, stateczność, rozum, obyczaje

Twoje, co zacność, choć wielką, przechodzą,

Wiersza mojego ustawną zabawą

Będą; co mówię?

będą sławą prawą!

-----