corpora: sejm

text:
Sejm

Rzeczypospolitej Polskiej

w dniu 22 marca 2013 r.

(trzeci dzień obrad)

Warszawa

Zmiana porządku dziennego

Punkt 2. porządku dziennego: Sprawo-

(cd.)

Sekretarz Stanu w Ministerstwie Rolnictwa

Głosowanie

Punkt 5. porządku dziennego: Pierwsze

Głosowanie

Punkt 6. porządku dziennego: Pierwsze

Punkt 7. porządku dziennego: Sprawozda-

Minister Sprawiedliwości Jarosław Gowin .

.234

Głosowanie

Punkt 10. porządku dziennego: Sprawo-

Punkt 11. porządku dziennego: Pierwsze

Głosowanie

Punkt 12. porządku dziennego: Pierwsze

tynuacja

Głosowanie

Punkt 1. porządku dziennego: Informacja

Głosowanie

Punkt 13. porządku dziennego: Zmiany

Punkt 14. porządku dziennego: Wybór

nowego składu osobowego Komisji

Głosowanie

sytuacji w PLL LOT SA

Minister Skarbu Państwa

str. str.

TREŚĆ

36. posiedzenia Sejmu

(Obrady w dniu 22 marca 2013 r.)

str. str.

Minister Skarbu Państwa

Oświadczenia

Zamknięcie posiedzenia

Porządek dzienny

str. str.

i Eugeniusz Tomasz Grzeszczak)

Proszę posłów o zajęcie miejsc.

Protokół i listę mówców prowadzić będzie poseł

Jarosław Górczyński.

— Infrastruktury – 30 minut po zakończeniu gło -

sowań,

— Spraw Wewnętrznych – bezpośrednio po za -

kończeniu głosowań.

— Parlamentarnego Zespołu na rzecz Ochrony

— Parlamentarnego Zespołu Ratownictwa Me -

Marszałek:

Dziękuję bardzo.

Prezydium Sejmu, na podstawie art. 148a ust. 10

regulaminu Sejmu, przedłożyło wniosek w sprawie

Unii Europejskiej.

Informuję Wysoką Izbę, że do rozpatrzenia punk-

tu 1. przystąpimy za chwilę.

Powracamy do rozpatrzenia punktu 2. po-

Sejm wysłuchał sprawozdania komisji przedsta-

Przechodzimy do głosowania.

Odrzucenie tego wniosku będzie oznaczało, że

w celu ponownego rozpatrzenia.

Krzysztofa Ardanowskiego.

Czas na wystąpienie – 1 minuta.

Poseł Jan Krzysztof Ardanowski:

dowego stosowanego w rolnictwie stają się jednym

z najważniejszych elementów decydujących o konku-

rencyjności rolnictwa.

Od 2006 r., kiedy Prawo i Spra-

wiedliwość wprowadziło zwrot akcyzy zawartej w cenie

oleju napędowego dla rolników, zaszły istotne zmiany

w zużyciu oleju napędowego.

Przede wszystkim, jak

wskazuje instytut ekonomiki rolnictwa, istotnie

wzrosło średnie zużycie oleju napędowego w Polsce.

Bardzo różnicuje się to zużycie w zależności od typu

232

Punkty 2. i 5. porządku dziennego – głosowanie

produkcji rolniczej w gospodarstwach, w szczególności

tych, które prowadzą chów bydła mięsnego.

Wzrosła

w tym czasie akcyza i, na co zwracali uwagę również

posłowie Platformy Obywatelskiej, corocznie przyzna-

wana kwota nie jest wykorzystywana.

Przynajmniej

tak było w ubiegłym roku.

Dlatego pytanie zasadnicze do rządu: Dlaczego

rząd nie pracuje nad tym ważnym elementem popra-

wiającym konkurencyjność polskiego rolnictwa ani

nie przedłożył żadnych rozwiązań, które pozwoliłyby

urealnić zużycie oleju i związane z tym koszty i zwięk-

szyć konkurencyjność naszego rolnictwa?

Dziękuję

bardzo.

(Oklaski)

Marszałek:

Dziękuję bardzo.

zimierza Plocke.

Sekretarz Stanu w Ministerstwie

Pani Marszałek!

Panie Premierze!

Wysoka Izbo!

Otóż pan poseł Ardanowski minął się z prawdą.

Jest

rządowy projekt ustawy o zwrocie akcyzy i jest on

procedowany w parlamencie.

Za dwa tygodnie będzie

ostateczna decyzja w Senacie.

To po pierwsze.

Po drugie, chcę zwrócić uwagę, że niektóre zapisy

przyjęte w poselskim projekcie będą dobrą podstawą

do konstruowania nowego programu na nową per-

spektywę.

I po trzecie, instytut ekonomiki rolnictwa i roz-

woju wsi przygotował też dane dotyczące zużycia

oleju napędowego na 1 ha.

Wynosi ono 88 l, przy rzą-

dowych założeniach 86 l, więc te dane są zbliżone.

Tyle uwag.

Dziękuję, pani marszałek.

(Oklaski)

Marszałek:

Dziękuję bardzo.

nego do produkcji rolnej, zawartego w druku nr 264,

przeciwnego zdania było 201 posłów, 2 posłów wstrzy-

jął.

Powracamy do rozpatrzenia punktu 5. po-

Sejm wysłuchał uzasadnienia projektu ustawy

oraz przeprowadził dyskusję.

W pierwszej kolejności poddam pod głosowanie

żbietę Witek.

Poseł Elżbieta Witek:

rządu, a także do pana premiera jako szefa Platformy

Obywatelskiej.

Jakie jest stanowisko rządu wobec

obu projektów ustaw, zwłaszcza w świetle stanowi-

ska, jakie przedstawił prokurator generalny?

Właś-

ciwie powołał się na szereg orzeczeń Trybunału Kon-

stytucyjnego, które wskazują, że oba projekty są

niezgodne z konstytucją.

Chciałabym wiedzieć, czy

pan premier będzie polemizował z orzeczeniami Try-

bunału Konstytucyjnego, czy uzna je za obowiązują-

ce prawo, a tym samym przekona posłów Platformy,

a także Ruchu Palikota do wycofania się z obu pro-

jektów.

(Oklaski)

Marszałek:

Dziękuję bardzo.

Odpowiedzi w imieniu rządu udzieli pełnomocnik

Agnieszka Kozłowska-Rajewicz.

Sekretarz Stanu

Agnieszka Kozłowska-Rajewicz:

Pani Marszałek!

Panie Premierze!

Wysoka Izbo!

W 2010 r. przegłosowaliśmy ustawę, która wprowa-

dzała kwoty na listach wyborczych – wprowadziliśmy

równościowe kwoty 35% dla kobiet i mężczyzn.

Wte-

dy było także bardzo dużo dyskusji na temat konsty-

Poseł Jan Krzysztof Ardanowski

233

tucyjności albo niekonstytucyjności takich rozwią-

zań.

Dylematy te zostały rozstrzygnięte i ustawy,

które teraz wpływają, mają charakter analogiczny

do tamtych.

Po to są komisje sejmowe, żeby ewentu-

alne wątpliwości prawne rozstrzygać.

Tak że bardzo gorąco rekomenduję Wysokiej Izbie

przesłanie tego projektu do komisji.

Dziękuję bardzo.

(Poseł Elżbieta Witek: W trybie sprostowania,

mogę?)

Marszałek:

Poseł Elżbieta Witek:

Pani poseł, pani chyba nie zrozumiała – pytałam

o to, czy państwo zamierzacie respektować obowią-

zujące prawo, bo obowiązującym prawem są orzecze-

nia Trybunału Konstytucyjnego, a nie decyzje komi-

sji sejmowych.

Chciałam usłyszeć także opinię pana

premiera jako szefa partii.

(Oklaski)

Marszałek:

Dziękuję bardzo.

z dnia 5 stycznia 2011 r., zawartego w druku nr 1146,

zechce podnieść rękę i nacisnąć przycisk.

170 posłów, przeciwnego zdania było 259 (Oklaski)

Proponuję, aby Sejm skierował poselski projekt

5 stycznia 2011 r., zawarty w druku nr 1146, do Ko-

patrzenia, a wniosek o dodatkowe skierowanie pod-

dam pod głosowanie.

Pod głosowanie poddam zatem wniosek o skiero-

wanie projektu ustawy dodatkowo do Komisji Samo-

Przystępujemy do głosowania.

sku o skierowanie poselskiego projektu ustawy o zmia-

419 posłów, przeciwnego zdania było 14 posłów, przy

2 głosach wstrzymujących się.

ską oraz przeprowadził dyskusję.

Przystępujemy do głosowania.

zawartego w druku nr 1151, zechce podnieść rękę

i nacisnąć przycisk.

4 głosach wstrzymujących się.

w druku nr 1151, do Komisji Sprawiedliwości i Praw

Człowieka w celu rozpatrzenia, a wniosek o dodatko-

we skierowanie poddam pod głosowanie.

Sekretarz Stanu w Kancelarii Prezesa

234

Pod głosowanie poddam wniosek o skierowanie

w druku nr 1151, dodatkowo do Komisji Samorządu

417 posłów, przeciwnego zdania było 15 posłów, przy

2 głosach wstrzymujących się.

Poseł Beata Kempa:

Dziękuję.

Po dość dobrej wczorajszej dyskusji, ale też dyskusji

dzisiaj na posiedzeniu klubu parlamentarnego, Soli-

darna Polska uzależnia poparcie tej ustawy od odpo-

wiedzi, panie ministrze, na następujące pytanie: Czy

jesteście skłonni na etapie prac senackich poprzeć

poprawkę bądź sami jako rząd wnieść poprawkę, aby

obowiązek podania numeru PESEL dłużnika nastą-

pił dopiero na etapie postępowania egzekucyjnego, a nie

na wstępnym, w pierwszym piśmie procesowym, czy-

li w pozwie?

Dlaczego o tym mówię?

Dlatego że jed-

nak jest to bardzo duża trudność, jeśli idzie o drogę

do sądu, o dostęp do sądu.

To jest dodatkowy koszt,

to utrudni postępowanie i dochodzenie swoich rosz-

czeń od dłużników.

Gdyby przyjąć, i słusznie, bo nu-

mer PESEL powinien być podany, żeby nie dochodzi-

ło do pomyłek, ale jednak żeby było to już na etapie

postępowania egzekucyjnego, po przeprocedowaniu

w Sejmie, co nie będzie stanowiło takiego wąskiego

gardła, wtedy tę ustawę poprzemy.

Dziękuję.

Marszałek:

Dziękuję bardzo, pani poseł.

Bardzo proszę.

Minister Sprawiedliwości

Jarosław Gowin:

Pani Marszałek!

Panie Premierze!

Wysoka Izbo!

Rząd popiera stanowisko większości posłów, polegające

na tym, aby numer PESEL podawany był już we wnio-

sku, a nie na etapie postępowania egzekucyjnego.

Natomiast chcę poinformować panią poseł, że Mi-

nisterstwo Sprawiedliwości rozpoczęło rozmowy z Mi-

nisterstwem Spraw Wewnętrznych w sprawie obni-

żenia opłaty z obecnych 31 zł do 7 zł, przez co likwi-

dujemy tę barierę finansową praktycznie do kwoty

zupełnie nieznaczącej.

Dziękuję bardzo.

Marszałek:

postępowania cywilnego, w brzmieniu proponowa-

nym przez Komisję Nadzwyczajną, zechce podnieść

przy 1 głosie przeciwnym i 143 głosach wstrzymują-

cych się.

go oraz przeprowadził dyskusję.

Przechodzimy do głosowania.

Głosować będziemy nad wnioskiem o odrzucenie

W jedynej poprawce do art. 306 ustawy Kodeks

postępowania karnego Senat proponuje zmianę re-

gulacji dotyczącej możliwości złożenia zażalenia na

postanowienie o umorzeniu śledztwa.

Marszałek

235

Punkty 10. i 11. porządku dziennego – głosowanie

Konsekwencją przyjęcia tej poprawki będzie

zmiana art. 330 ust. 2.

414 posłów, przy 18 głosach wstrzymujących się.

Przystępujemy do rozpatrzenia punktu 11.

deks karny oraz niektórych innych ustaw (druk

nr 1117) – kontynuacja.

Na 35. posiedzeniu Sejm wysłuchał uzasadnienia

Andrzeja Dudę oraz przeprowadził dyskusję.

drzeja Dudę.

Poseł Andrzej Duda:

w obecnym Kodeksie karnym przestępstwo pobicia

ze skutkiem śmiertelnym, nawet w sposób najbar-

dziej brutalny dokonane, jest karane pozbawieniem

wolności, czyli karą więzienia, od roku.

W efekcie

zapadają w polskich sądach takie kary jak: brutalne

pobicie studenta w Radomiu przez dwóch piłkarzy,

zawodników ligowego klubu piłki ręcznej, potężnych

mężczyzn, brutalne pobicie połączone z kopaniem,

biciem po głowie, po twarzy – kary 2 lata, 3,5 roku

pozbawienia wolności; morderstwo w Chrzanowie,

dwóch mężczyzn napada bezdomnego, biją go, wiążą

mu nogi, wrzucają go do rzeki – 2 lata pozbawienia

wolności, 4 lata pozbawienia wolności.

Proszę państwa, za spowodowanie śmierci w spo-

sób brutalny, za okrutne de facto morderstwa, bo

każdy człowiek w ten sposób to widzi, kara powinna

być odzwierciedleniem zła, jakie zostało (Dzwonek)

dokonane.

Nie może być tak, że za śmierć kara jest

tylko i wyłącznie jakimś incydentem w życiu spraw-

cy.

Za chwilę będą państwo…

Marszałek:

Dziękuję bardzo, panie pośle.

Poseł Andrzej Duda:

…głosowali nad projektem Prawa i Sprawiedliwo -

ści, który proponuje podwyższenie, znaczne podwyż-

szenie kar za pobicie ze skutkiem śmiertelnym,

zwłaszcza za czyny brutalne i okrutne.

Proszę...

Marszałek:

Dziękuję bardzo, panie pośle.

…się nad tym zastanowić.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Marszałek:

Dziękuję bardzo.

nr 1117, zechce podnieść rękę i nacisnąć przycisk.

przeciwnego zdania było 374 posłów, przy 1 głosie

wstrzymującym się.

rządku dziennego: Pierwsze czytanie poselskiego

(druk nr 1108) – kontynuacja.

Andrzeja Romanka oraz przeprowadził dyskusję.

Poseł Andrzej Romanek:

Otóż Solidarna Polska zgłosiła projekt zmiany art. 148,

ażeby wprowadzić nowy typ przestępstwa, typ kwa-

lifikowany dzieciobójstwa i podwyższyć odpowie-

Marszałek

236

dzialność za przestępstwa kwalifikowane – chodzi

o karę 25 lat i karę dożywotniego pozbawienia wol-

ności.

Podam tylko przykłady.

W Wielkiej Brytanii,

w Anglii i Walii w 85% przypadków za zabójstwo są

kary dożywotniego pozbawienia wolności, w Polsce

to 1,4%.

Pytam wszystkich obecnych ze względu na

wniosek Platformy i SLD o odrzucenie tego projektu:

Ile jeszcze trumien i trumienek musi zalegnąć w pol-

skiej ziemi, żeby skruszyć wasze serca i wasze sumie-

nia?

Ile?

Mam podać przykłady?

Szymon – 2 lata,

znaleziony w Cieszynie, Madzia – 6 miesięcy.

Kolejny

przykład: Gabryś z Mrągowa – 4-letni, zamordowany,

i przykład ze Szczecina: 1,5-roczne dziecko.

I ostatni

przykład: 3 osoby zamordowane, w tym 1,5-roczne

dziecko.

Co jeszcze może was przekonać do tego, żeby

zmienić ten liberalny Kodeks karny?

(Dzwonek) My

chcemy takich zmian.

Solidarna Polska chce, żeby za

przestępstwa były solidne, surowe kary.

Panie ministrze, co jeszcze trzeba...

Panie premie-

rze...

Marszałek:

Dziękuję, panie pośle, czas minął.

...czy te przykłady są w stanie skruszyć pana

twarde serce?

(Oklaski)

Marszałek:

Dziękuję bardzo.

bacińskiego.

Nie ma pana posła?

Jest pan poseł.

Bardzo proszę.

Poseł Michał Kabaciński:

To jest kolejny projekt populistyczny, populistyczny

dlatego, że tchórzliwy.

To nie jest rozwiązanie prob-

lemu – zaostrzanie kar to nie jest rozwiązanie prob-

lemu.

Przede wszystkim powinniśmy się zająć reso-

cjalizacją, której dzisiaj nie ma.

Natomiast jeżeli

chodzi o ten projekt pana posła Romanka, proszę mi

odpowiedzieć: Czy rzeczywiście zaostrzenie kary bę-

dzie przeciwdziałało takim problemom w przyszłości?

Czy przypadkiem edukacja seksualna, powszechny

dostęp do antykoncepcji i zmiana polityki społecznej

to nie jest rozwiązanie?

Kto popiera ten projekt jest

tchórzem, bo zamyka oczy na problem.

Powinniśmy

popierać dostęp do antykoncepcji, powszechną edu-

kację seksualną i politykę społeczną, a nie wsadzanie

ludzi do więzienia.

Jesteście tchórzami i nie chcecie

się zmierzyć z prawdziwym problemem.

Dziękuję

bardzo.

(Oklaski)

Marszałek:

Bardzo proszę o udzielenie odpowiedzi...

Pan poseł w jakim trybie?

(Poseł Andrzej Romanek: W trybie sprostowania.)

Nie słyszałam wymienionego nazwiska pana po-

sła.

Wypowiedział je pan poseł?

Bardzo proszę.

Poseł Andrzej Romanek:

Pani Marszałek!

Wysoki Sejmie!

Otóż, panie po-

śle, ja się zastanawiam, czy te osoby, które dokonały

tak brutalnych zabójstw dzieci, rzeczywiście były,

sądząc wedle pana opinii, źle wyedukowane seksual-

nie, bo gdyby były, to pewnie by tych zabójstw nie

dokonały.

Pan tu wygłasza takie hipokryzje, że to jest

coś nieprawdopodobnego.

To są rzeczy, które nie

mieszczą się w głowie normalnego, racjonalnie my-

ślącego posła.

Pan nie chce ratować potencjalnych

ofiar przed zabójstwem, a to jest podstawowa war-

tość, pan mówi tylko o jednej rzeczy, o edukacji sek-

sualnej.

Ja rozumiem, że pan jest tak świetnie wy-

edukowany, że obawa co do pana jest niewielka, ale

są ludzie, proszę pana, którzy potrzebują wsparcia.

Pan mówi tylko o seksualnej edukacji, to jest wasz

program, to jest wasze motto, to jest mantra, którą

non stop powtarzacie.

Uważacie, że edukacja seksu-

alna uchroni nas przed przestępczością, tak?

Niech

pan stanie tu i odpowie polskiemu społeczeństwu,

i pana lider, panie pośle – proszę, niech pan powie,

że edukacja seksualna jest antidotum na polskie

przestępstwa.

Zlikwidujmy więc Kodeks karny i wpro-

wadźmy edukację seksualną, takie rozwiązanie bę-

dzie najlepsze, zamiast Kodeksu karnego.

(Oklaski)

Innego rozwiązania wedle Ruchu Palikota nie widzę.

Dziękuję bardzo.

Marszałek:

Panie pośle, to miało być sprostowanie.

Oczywi-

ście pan poseł będzie teraz prostował słowa pana

posła.

Ostatni raz dopuszczam do sprostowania w tej

sprawie.

Otóż, panie pośle, właśnie wprowadzenie edukacji

Poseł Andrzej Romanek

237

Punkty 12. i 1. porządku dziennego – głosowanie

seksualnej doprowadzi do przeciwdziałania takim

sytuacjom w przyszłości.

(Poruszenie na sali) Bo te

dzieci...

(Wesołość na sali)

Proszę Państwa!

Wysoka Izbo!

To jest polski pry-

mitywizm, to jest polskie tchórzostwo.

(Oklaski)

Edukacja seksualna – proszę sobie przypomnieć,

dlaczego te dzieci zginęły.

Zginęły, bo w wielu przy-

padkach pochodziły z niechcianej ciąży, nieplano-

wanej ciąży.

Właśnie edukacja seksualna i dostęp

do antykoncepcji doprowadzi do tego, że nie będzie

takich przestępstw.

Jesteście tchórzami.

Dziękuję

bardzo.

(Oklaski)

Marszałek:

zawartego w druku nr 1108, zechce podnieść rękę

i nacisnąć przycisk.

261 posłów, przeciwnego zdania było 171 posłów, przy

4 głosach wstrzymujących się.

Sejm wysłuchał informacji przedstawionej przez

korskiego oraz przeprowadził dyskusję.

da Waszczykowskiego.

Poseł Witold Waszczykowski:

Pani Marszałek!

Wysoki Sejmie!

Nie będę pytał

pana ministra Sikorskiego o tarczę, o Katyń, o Smo-

leńsk, o rzekome pojednanie z Rosją, Możejki, tym

bardziej że go nie ma na sali.

Chciałbym tylko zapy-

tać panią marszałek, czy mogę zaapelować w takim

razie do pana ministra, do pana premiera, do pana

prezydenta o niepodpisywanie panu Arabskiemu

mianowania na ambasadora do Madrytu.

Marszałek:

na apele – więc nie.

Proszę nie apelować, tylko zadać pytanie.

Poseł Witold Waszczykowski:

Ale czy mogę zaapelować o to…

(Głos z sali: Oświadczenie to na koniec.)

…by nie podpisywał ze względu na brak kompe -

matorem dla śledztwa, które w tej chwili jest prowa-

dzone w sprawie smoleńskiej?

(Oklaski)

Marszałek:

Dziękuję bardzo, panie pośle.

To jest nadużycie

regulaminu.

ja zadam to pytanie.

Panie premierze, czy nie będzie panu wstyd…

(Głos z sali: Nie.)

…gdy za rok prokuratura uzna, że pan Arabski

jest odpowiedzialny za zaniedbania przy organizacji

lotu do Smoleńska?

Czy nie będzie panu wstyd, jak

prokurator postawi zarzut panu Arabskiemu z art. 231?

Czy nie będzie panu wstyd, gdy będzie pan musiał

odwoływać pana Arabskiego z funkcji ambasadora?

Przystępujemy do głosowania.

nicznej w 2013 r., zechce podnieść rękę i nacisnąć

przycisk?

przeciwnego zdania było 228 posłów, przy 63 głosach

wstrzymujących się.

porządku dziennego: Zmiany w składach osobo-

Poseł Michał Kabaciński

238

Punkty 13. i 14. porządku dziennego – głosowanie.

Seniorów przedłożyło wniosek w sprawie zmian w skła-

dach osobowych komisji sejmowych.

nr 1198, zechce podnieść rękę i nacisnąć przycisk?

przy braku głosów przeciwnych i 9 głosach wstrzy-

mujących się.

Przystępujemy do rozpatrzenia punktu 14. po-

rządku dziennego: Wybór nowego składu osobo-

wego Komisji do Spraw Unii Europejskiej (druk

nr 1199).

Prezydium Sejmu, po zasięgnięciu opinii Konwen-

tu Seniorów, na podstawie art. 148a ust. 10 regula-

minu Sejmu, przedłożyło wniosek w sprawie wyboru

skiej.

Przypominam, że Sejm wybiera skład osobowy

w sprawie przedstawionej propozycji?

Nikt się nie zgłasza.

sku Prezydium Sejmu w sprawie wyboru nowego

skiej, w brzmieniu proponowanym w druku nr 1199,

zechce podnieść rękę i nacisnąć przycisk?

Ogłaszam 10 minut przerwy.

(Przerwa w posiedzeniu od godz. 9 min 38

do godz. 9 min 50)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Wznawiam obrady.

Proszę o zabranie głosu ministra Skarbu Państwa

pana Mikołaja Budzanowskiego w celu przedstawie-

nia informacji.

Minister Skarbu Państwa

Mikołaj Budzanowski:

Chciałbym dzisiaj przedstawić informację o aktual-

nym stanie Polskich Linii Lotniczych LOT.

W sposób

bardzo rzetelny chciałbym powiedzieć o tym, co wy-

darzyło się przez kilka ostatnich lat w tej spółce,

przedstawić bardzo precyzyjnie pewną sekwencję

zdarzeń, które doprowadziły do sytuacji, jaka miała

miejsce pod koniec 2012 r., obiektywnie – bardzo

trudnej sytuacji finansowej dla tej spółki, wtedy kie-

dy ta spółka faktycznie znalazła się na skraju ban-

kructwa.

Chciałbym powiedzieć, że informacja, którą dzi-

siaj państwu i Wysokiej Izbie przedstawię, będzie

informacją bolesną dla wszystkich, którzy zarządza-

li tą spółką, nadzorowali ją przez ostatnich 10 lat,

w tym również dla mojej osoby, tego, który również

nadzorował tę spółkę przez ostatnie 12 miesięcy.

To

będzie chwila bolesnej prawdy i pewnej współodpo-

wiedzialności za ostatnie 10 lat funkcjonowania tej

spółki pod nadzorem Ministerstwa Skarbu Państwa.

W kolejnej części swojego wystąpienia chciałbym

również powiedzieć o tym, jakie konkretne kroki

podjęliśmy w ostatnich miesiącach i jaką przyjęli-

śmy strategię dla tej spółki na najbliższe 3 lata.

Opinia publiczna powinna dowiedzieć się, co się wy-

darzyło, ma prawo to wiedzieć, ponieważ zostały

zaangażowane środki publiczne ze specjalnego fun-

duszu dedykowanego restrukturyzacji spółek Skar-

bu Państwa.

Szanowni państwo, mam pełną świadomość, jaką

ma wartość spółka LOT.

Bez wątpienia jest ona bar-

dzo ważną spółką, ma wysoką wartość ekonomiczną

i społeczną.

To bardzo poważny rynek usług, ale rów-

nież bardzo poważny rynek pracy.

Bezpośrednio i po-

średnio z LOT związanych jest ponad 15 tys. miejsc

pracy.

Bezpośrednio z LOT związanych jest kilkana-

ście spółek funkcjonujących w polskiej przestrzeni

gospodarczej, 12 portów regionalnych, gdzie udział

LOT jest bardzo wysoki.

LOT również jest najważ-

niejszym przewoźnikiem na największym lotnisku

w Polsce, w Warszawie, na lotnisku Chopina, a więc

centralnym porcie całego kraju.

Chciałbym także państwu powiedzieć, że mając

na uwadze tę wartość rynkową spółki, wartość rów-

nież dla rynku pracy, w grudniu stanąłem w obliczu

bardzo trudnej decyzji – czy pozwolić na doprowadze-

nie do jej upadłości i negatywnych konsekwencji dla

całej polskiej gospodarki, czy też wykorzystać te na-

rzędzia, które są dzisiaj do dyspozycji, zgodnie z obo-

wiązującym prawem, przepisami, aby podjąć próbę

ratowania tej spółki.

Marszałek

239

Faktycznie tę decyzję podjąłem, biorąc pod uwagę

negatywne konsekwencje upadłości tej spółki, i wy-

dałem zgodę na udzielenie pożyczki na jej ratowanie

w ramach ścieżki obowiązującej w Unii Europejskiej

w wysokości 400 mln zł.

Zdecydowałem się na to, ale

pod jednym warunkiem – pod warunkiem przepro-

wadzenia skutecznego planu naprawczego, planu

restrukturyzacji.

Jednocześnie chciałbym bardzo wyraźnie powie-

dzieć, że ta walka przez najbliższych kilka miesięcy

nie będzie polegać tylko na dokładaniu pieniędzy

bez gwarancji trwałego odzyskania rentowności

przez tę spółkę.

LOT nie może być workiem bez dna.

Chciałbym powiedzieć, że to nie będzie leczenie pa-

liatywne, czyli uśmierzanie bólu, miało to kiedyś

miejsce.

Dzisiaj naszym celem jest rzeczywiste uzdro-

wienie tej spółki.

Z taką intencją podjąłem w grud-

niu decyzję o udzieleniu wsparcia w ramach obowią-

zujących narzędzi w wysokości 400 mln zł.

Wiele

takich procesów było przeprowadzanych w ostat-

nich latach na terenie Unii Europejskiej, ale także

i poza Unią, bo faktycznie ten rynek znalazł się

również w Ameryce oraz w Azji.

Mamy przykłady

wielu sukcesów, jak w przypadku japońskich i wielu

innych linii lotniczych latających po Europie, ale też

przykłady bankructw, takich było ponad 11 w ciągu

ostatnich kilku lat.

Trzeba sobie odpowiedzieć dzisiaj na fundamen-

talne pytanie: Dlaczego doszło do tej sytuacji?

Co się

wydarzyło, że faktycznie pod koniec 2012 r. stanęli-

śmy w obliczu bankructwa tej spółki?

Powodów, sza-

nowni państwo, jest bardzo wiele, ale chciałbym je

ograniczyć do dwóch kategorii.

Pierwsza kategoria,

kategoria makroekonomiczna, to okoliczności obiek-

tywne, bo faktycznie miały one miejsce na przestrze-

ni ostatnich siedmiu lat i dotyczyły wszystkich linii

lotniczych, przewoźników na terenie Unii Europej-

skiej.

Po pierwsze, chodzi o znaczący, właściwie

ogromny wzrost cen paliwa lotniczego dla wszystkich

operatorów na terenie Unii Europejskiej.

Jeszcze

w 2005 r. za jedną tonę płaciliśmy ponad 500 dolarów.

Dzisiaj ta cena wynosi średnio 1050 dolarów, a więc

mamy dwukrotny wzrost ceny paliwa, co jest naj-

większym kosztem ponoszonym przez każdego prze-

woźnika na terenie Unii Europejskiej.

To jest bardzo

poważny problem dla każdej linii lotniczej.

Bardzo

istotnym elementem jest też osłabienie kursu złotego

wobec dolara, co miało miejsce w 2008 i 2009 r.,

a przecież usługi, które dzisiaj świadczy LOT, paliwo,

leasingi samolotów, to wszystko musi być opłacane

w dolarach.

Czy to oznacza, że można tym uspra-

wiedliwić to, co się działo w tej spółce przez ostatnich

kilka lat?

Nie, tak nie jest.

Tu chciałbym przejść do tej drugiej grupy czyn-

ników.

LOT niewątpliwie, to trzeba obiektywnie po-

wiedzieć, nie potrafił w sposób właściwy reagować

na zmieniającą się sytuację.

Kolejne zarządy nie po-

trafiły znaleźć odpowiedzi na zmieniającą się sytua-

cję na rynku, niewątpliwie bardzo trudną.

Brakowa-

ło sensownej strategii działania, elastycznego planu

działań w stosunku do zmieniającej się sytuacji na

rynku.

Najlepszym tego typu przykładem są kwestie

dotyczące zabezpieczeń na tzw. opcjach paliwowych

czy na cenie paliwa.

To jest bardzo istotne i zostało

rozpoczęte w lipcu 2007 r.

Efektem tej polityki zabez-

pieczeń cen paliw było coś, co miało miejsce w 2007

i w 2008 r., czyli strata spółki LOT przekraczająca

w 2008 r. 150 mln dolarów, czyli 450 mln zł, i co po-

wstało nagle w wyniku złych decyzji, które faktycz-

nie zostały wówczas podjęte.

Przypomnę, że rozpo-

częło się to w lipcu 2007 r.

Te 450 mln zł to jest pierwszy, bardzo poważny

efekt kryzysu, który miał miejsce na przełomie 2007 r.

i 2008 r.

Ktoś musiał znaleźć pieniądze, aby uregu-

lować ten zaległy rachunek – 450 mln zł.

Drugi, bardzo istotny element stanowią decyzje

dotyczące floty, a więc zamówień 21 samolotów – embra-

erów, decyzje, które zostały podjęte w 2003 r. i w 2007 r.

Samoloty te, jak się nagle okazało w ostatnich 4 la-

tach, były nieefektywne ekonomicznie, ponieważ

przewożą za mało ludzi, a cena paliwa poszła w górę.

Rozumiem, że trudno to było przewidzieć w 2003 r.

i w 2007 r., ale opowiadam o tym, jakie były konse-

kwencje decyzji, które zostały wówczas podjęte i któ-

re do dnia dzisiejszego kosztują LOT bardzo wiele

pieniędzy, bo LOT nie może tak łatwo pozbyć się

leasingu.

Może się ich pozbyć, może je wcześniej

zwrócić do leasingodawcy, ale musi za to zapłacić ko-

lejne 120 mln zł.

Pytanie, skąd wziąć na to pieniądze.

Trzeci w końcu element dotyczy bardzo sławnych

już dreamlinerów, czyli samolotów B787.

Umowa zo-

stała podpisana, i zobowiązanie dotyczące tej spółki,

w lipcu 2005 r.

Samoloty miały być dostarczone

w 2008 r., ostatecznie dostarczono je 5 lat później,

pod koniec 2012 r.

Czy te samoloty trafiły do LOT za

darmo?

Nie.

W 2012 r., a więc w kryzysowym okresie

dla wszystkich linii lotniczych na terenie Unii Euro-

pejskiej, trzeba było wydać na tę decyzję podjętą

w 2008 r. 200 mln zł.

To jest konkretny rachunek.

Śmiem dzisiaj twierdzić, że gdyby nie ten rachunek,

to spółka w 2012 r. zakończyłaby rok z zyskiem, ale

musiała ponieść ten koszt.

Wszystkie te elementy, które miały miejsce na

przestrzeni ostatnich lat, uzasadniają również fakt,

że przez 5 lat, między 2008 r. a 2012 r., spółka w celu

opłaty wszystkich zaległych zobowiązań musiała

przeprowadzać proces restrukturyzacji i pozbywać

się majątku, który wtedy jeszcze posiadała.

Faktycz-

nie doszło do 11 transakcji, zgadzam się z tym,

w wielu interpelacjach na to pytanie posłów opozycji

odpowiadałem.

Tak jest, sprzedano 11 podmiotów,

również nieruchomości, za cenę 900 mln zł.

Ale to

Pieniądze te były przeznaczone na opłatę zobowią-

zań, które ciążyły na spółce.

To jest prosty rachunek

Minister Skarbu Państwa

Mikołaj Budzanowski

240

te 450 mln zł.

Kolejne 200 mln zł zapłacono za zakup

5 dreamlinerów i kolejne za zakup embraerów.

Nie usprawiedliwiam zarządów, które podejmo-

wały te decyzje przez ostatnich 5 lat, ale opisuję pe-

wien kontekst, w którym cała spółka, zarząd i cały

nadzór znalazły się w tej sytuacji, jaka miała miejsce

w ostatnich 4 latach, wskazuję na zobowiązania,

których nie dało się zapłacić, bo nie było takiej moż-

liwości w tej trudnej sytuacji na rynku lotniczym,

jaka miała miejsce od 2008 r., kiedy większość firm

lotniczych działających w Unii Europejskiej – a są 32

– przynosiła straty, i do dnia dzisiejszego przynosi

straty.

A więc niewątpliwie wiele błędów było popeł-

nionych w zakresie zarządzania, wiele, za wolno były

prowadzone pewne procesy restrukturyzacyjne, nie-

mniej jednak chcę powiedzieć, że wiele tych restruk-

turyzacji miało miejsce, miała również miejsce re-

dukcja zatrudnienia, i to dość poważna, w ciągu

ostatnich 5 lat, bolesna dla osób, które tam pracowa-

ły.

To było 1600 osób, które odeszły z tej spółki.

Tak

więc znacząco zredukowano tam zatrudnienie w prze-

ciwieństwie do lat 2005–2007, kiedy faktycznie spół-

ki lotnicze w Unii Europejskiej rozwijały się dobrze,

kiedy nastąpił znaczący przyrost zatrudnienia – o po-

nad 300 osób.

To jest realny problem, który później

musiał być rozwiązany w trudnej sytuacji kryzysowej

na przełomie 2007 i 2008 r.

Do czego jednak dążymy i co chcemy zrobić w cią-

gu najbliższych kilku miesięcy?

Przede wszystkim,

szanowni państwo, Wysoka Izbo, chcielibyśmy, aby

ta spółka była rentowna, aby była trwale konkuren-

cyjna.

Nie będzie w ciągu najbliższych miesięcy kom-

promisu z kimkolwiek, kto chciałby spowalniać pro-

ces restrukturyzacji.

Jeżeli jakiekolwiek procesy

zostaną spowolnione w wyniku różnych działań we-

wnętrznych czy zewnętrznych, ta spółka nie będzie

funkcjonować, nie będzie istnieć.

Albo ten proces

zostanie skutecznie wdrożony w ciągu najbliższych

miesięcy, albo ta spółka przestanie funkcjonować.

Chcielibyśmy, aby spółka przyjęła docelowy model,

który będzie funkcjonować jeszcze w tym roku.

Ma

on łączyć tradycyjną linię lotniczą, przede wszystkim

na tych połączeniach dalekosiężnych, wykorzystując

przepływ ludzi między Polską a Stanami Zjednoczo-

nymi oraz Kanadą, a więc ten tzw. przepływ etnicz-

ny, z ofertą taniej linii lotniczej, jeśli chodzi o połą-

czenia do państw Unii Europejskiej.

Nasz cel i nasz

program zakłada, że w 2014 r. ta spółka odzyska

rentowność.

Opracowaliśmy inicjatywy oszczędnościowe – 131

bardzo konkretnych inicjatyw, punktów, które już

zostały uruchomione zgodnie z harmonogramem.

Mają przynieść oszczędności powyżej 150 mln zł jesz-

cze w tym roku, jeszcze w 2013 r.

To będzie bolesne

dla tej spółki, to będzie bolesne również dla wszyst-

kich jej kooperantów, ale nie ma innego wyjścia.

Je-

żeli chcemy, żeby samoloty B787, słynne dreamlinery,

latały, musimy przeprowadzić tę restrukturyzację

i będzie ona bolesna dla wszystkich.

To wszystko sku-

mulowane oznacza taki efekt, że w 2014 r. będzie

szansa na to, aby ta spółka była rentowna i mogła

normalnie funkcjonować w Polsce i świadczyć swoje

usługi dla polskich pasażerów.

Rynek jest.

To nie jest

taki przypadek, kiedy mówimy o rynku, który nie

funkcjonuje bądź też nie istnieje.

Rynek pasażerski

rozwija się i będzie wzrastał.

To jest szansa dla tej

spółki.

Te 5 mln pasażerów w 2012 r. może oznaczać

kilka milionów więcej w ciągu najbliższych lat.

Ry-

nek pasażerski w Polsce rozwija się.

Do 2015 r. prze-

kroczy on 27 mln pasażerów i z roku na rok będzie

cyklicznie przyrastał.

Jest szansa dla tej spółki, ale

tylko pod jednym warunkiem – bardzo skutecznej

i dogłębnej restrukturyzacji, bezkompromisowej re-

strukturyzacji.

Jednym z elementów tego, i nie można się tego

wstydzić, jest to, aby pozyskać inwestora finansowe-

go i branżowego dla tej spółki.

Rozumiem, że to jest

nasz przewoźnik narodowy.

Podobna sytuacja ma

miejsce w wielu innych spółkach funkcjonujących na

terenie Unii Europejskiej.

Warto sobie dzisiaj zadać

pytanie: Czy Lufthansa należy do rządu niemieckie-

go, czy Alitalia należy do rządu włoskiego, czy Air

France należy do rządu francuskiego, czy Austrian

Airlines albo Swissair, również narodowi przewoźni-

cy, należą do państwa?

Nie, nie należą.

Należą do

prywatnych właścicieli, funduszy inwestycyjnych,

instytucji finansowych.

I te spółki mogą normalnie

się rozwijać.

Nie bójmy się więc tego, że w przyszłości

wejdzie do tej spółki, do struktury własnościowej,

inny właściciel, prywatny, ale oczywiście z zachowa-

niem podstawowych warunków, czyli tożsamości

spółki, siedziby spółki w Polsce, w Warszawie, i cen-

trum obsługi w Warszawie, na lotnisku Chopina.

To

jest szansa.

Tak to odbywało się we wszystkich in-

nych przypadkach przez ostatnich 10 lat na terenie

Unii Europejskiej.

Powiem szczerze, że te linie, które

przeszły procedurę restrukturyzacji, ale również za-

angażowania prywatnego inwestora, dzisiaj dalej

funkcjonują, a największe problemy mają te, które

nie przeszły tych procesów.

Na zakończenie chciałbym raz jeszcze podkreślić,

szanowni państwo, że w moim przekonaniu LOT nie

jest pępkiem świata.

Ale prawdziwą wartością LOT

jest rynek pracy i rynek usług, bo on jest bardzo duży,

to LOT.

LOT musi jednak dostosować się do rynku,

a nie rynek do LOT.

Z takim założeniem przeprowa-

dzamy dzisiaj głęboką restrukturyzację tej spółki.

Osobiście jestem przekonany, że po efektywnym za-

kończeniu tego procesu, ale i pozyskaniu inwestora,

ta spółka może funkcjonować w przyszłości przez

wiele, wiele lat i skutecznie konkurować z innymi

przewoźnikami w Polsce i w Unii Europejskiej.

Dzię-

kuję bardzo za uwagę.

(Oklaski)

Minister Skarbu Państwa

Mikołaj Budzanowski

241

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję panu ministrowi.

czeń w imieniu klubów.

Jako pierwszego poproszę o wygłoszenie oświad-

czenia pana posła Tadeusza Aziewicza z klubu Plat-

forma Obywatelska.

Poseł Tadeusz Aziewicz:

W imieniu klubu Platforma Obywatelska mam za-

skich Liniach Lotniczych LOT SA.

Wysoka Izbo!

Dyskusja na temat sytuacji i przy-

szłości naszego narodowego przewoźnika Polskich

Linii Lotniczych LOT SA toczy się de facto od począt-

ku transformacji polskiej gospodarki.

Padło wiele

słów, często zmieniali się prezesi i rady nadzorcze tej

firmy, mamy za sobą nieudaną, niestety, próbę sprze-

daży mniejszościowego pakietu jej akcji branżowemu

inwestorowi.

Warto też zauważyć, że ciągle obowią-

zuje ustawa uniemożliwiająca jej pełną prywatyzację.

Najnowsza historia spółki LOT to niestety powra-

cające konflikty, odwoływanie i powoływanie preze-

sów, napięcia pomiędzy kolejnymi zarządami a związ-

kami zawodowymi, a w tle rozgrywki polityków żon-

glujących wielkimi słowami.

Zapamiętałem frazę

„srebra rodowe”, często używaną przez jednego z li-

derów dzisiejsze opozycji.

Wielu z tu obecnych pewnie

jeszcze pamięta chyba najbardziej drastyczne wyda-

rzenie w tym cyklu, które miało miejsce w 2007 r.

– mam tu na myśli konflikt pomiędzy PiS-owskim

wiceministrem Ireneuszem Dąbrowskim a ówczesną

Radą Nadzorczą LOT SA, która ośmieliła się wybrać

na prezesa spółki innego niż popierany przez wice-

ministra kandydata.

(Poseł Anna Fotyga: A obecna sytuacja…)

Walka o władzę nad spółką przeniosła się wów-

czas, pani poseł, na forum parlamentu.

Pani poseł

wtedy sprawowała pewnie funkcję w rządzie, więc

może nie pamiętać.

Narzędziem, które miało dopro-

wadzić do wyboru właściwego kandydata, była próba

zmiany ustawy.

Z oczywistych względów konflikty te

nie służyły przedsiębiorstwu.

Wraz ze zmianą wła-

dzy zmieniali się ludzie, zmieniały się też koncepcje.

Każdy kolejny prezes, a w historii spółki LOT było

ich naprawdę wielu, musiał w dużym stopniu zaczy-

nać odnowa – nawiązywał kontakty, zlecał kosztow-

ne analizy, układał się ze związkami zawodowymi,

po czym tracił pracę, brał należną odprawę, a prob-

lemy pozostawały.

Z czasem otoczenie zewnętrzne

zmieniło się na niekorzyść.

Skutki zamachu na World

Trade Center, silna konkurencja i ekspansja ta-

nich linii, wysokie ceny paliw, trudności gospodarcze

w strefie euro spowodowały kryzys w branży lotni-

czej, szczególnie dotkliwy w segmencie rynku, w któ-

rym funkcjonuje LOT.

W trudnej sytuacji, jaka dotknęła rynek lotniczy,

wiele podmiotów z tej branży stanęło przed wybo-

rem: głęboka restrukturyzacja albo upadłość.

Losy

wielu europejskich linii, m.in. węgierskich, hiszpań-

skich, szwedzkich, duńskich, czeskich, włoskich i ukra-

ińskich, potwierdziły realność tego dylematu.

Ci,

którzy nie potrafili szybko dostosować się do nowej

rzeczywistości, musieli ogłosić upadłość lub zawiesić

działalność.

Patrząc z tego punktu widzenia, można stwier-

dzić, że kłopoty, w jakich znalazł się nasz narodowy

przewoźnik, nie są czymś nadzwyczajnym.

Otoczenie

zewnętrzne wymuszało zmiany, a firmie państwowej

z oczywistych względów trudno było podejmować od-

ważne decyzje biznesowe i bolesne dla pracowników

działania restrukturyzacyjne.

Jednak próby napra-

wy polskich linii lotniczych LOT SA były podejmo-

wane.

Pomimo ograniczeń ustawowych poszukiwano

także odpowiedniego inwestora.

Wartą odnotowania próbą wzmocnienia spółki

i dostosowania jej potencjału do nowych wyzwań

była decyzja o pozyskaniu nowych, nowoczesnych

samolotów B-787, popularnie zwanych dreamline-

rami.

Jak wiemy, w realizacji tego przedsięwzięcia

naszemu narodowemu przewoźnikowi nie dopisało

biznesowe szczęście.

Z powodu okoliczności nieza-

winionych przez LOT pozytywne efekty transakcji

z boeingiem są ciągle przed nami, a związane z nią

problemy mocno skomplikowały i tak niełatwą sy-

tuację spółki.

Z dzisiejszej perspektywy wyraźnie widać, że z uwa-

gi na napięcia społeczne restrukturyzacja spółki

LOT była przeprowadzana zbyt płytko, a najlepszy

czas na przeprowadzenie jej pełnej prywatyzacji mi-

nął w latach, kiedy horyzont myślenia o przyszłości

LOT zamykał irracjonalny, moim zdaniem, lęk przed

sprzedażą czy też, cytując najbardziej zawziętych

przeciwników prywatyzacji, wyprzedażą wspomnia-

nych już sreber rodowych.

Szkoda, bo prywatna

własność narodowych linii lotniczych w Europie jest

już standardem.

Dotyczy to takich podmiotów jak

Lufthansa, Air France czy British Airways, które nie

straciły przez to prestiżu i reputacji, wręcz przeciw-

nie, stały się mocniejsze, lepiej przygotowane do ostrej

konkurencji.

Niestety rozwiązanie problemów, z którymi zma-

ga się spółka LOT, poprzez jej szybką prywatyzację

może nie być możliwe.

Jak już wspomniałem, w tej

i minionej kadencji minister skarbu intensywnie szu-

kał odpowiednich inwestorów, ale z różnych powo-

dów nie udało mu się znaleźć odpowiedniego dla

spółki partnera.

W tej sytuacji nie ma innej drogi, jak

intensywne odrdzewienie naszego rodowego srebra

poprzez poważną restrukturyzację.

(Poseł Anna Fotyga: Srebro nie rdzewieje.)

Niestety nie jest to już możliwe bez pomocy pań-

stwa, które na początek musiało pożyczyć spółce

400 mln zł.

242

Wspomniane zaniechania z przeszłości oraz zbieg

niekorzystnych zdarzeń gospodarczych, który miał

miejsce w końcu minionego roku, spowodowały, że

jedyną alternatywą dla udzielenia spółce LOT pomo-

cy publicznej stała się jej upadłość.

Upadłość takiej

firmy jak LOT, ze względu na jej szczególną rolę,

musi wywoływać cały szereg negatywnych efektów

zewnętrznych, zarówno społecznych, jak i gospodar-

czych, dlatego warto ratować LOT tak długo, jak

długo istnieje realna możliwość doprowadzenia tej

spółki do trwałej rentowności.

Mam pełną świado-

mość, że wydatkowanie publicznych pieniędzy na

ratowanie przedsiębiorcy to bardzo bolesne zdarze-

nie, które zawsze budzi wątpliwości, zarówno ekono-

miczne, jak i etyczne.

Dobrze, że mamy do czynienia

jedynie z pożyczką, którą powinna zwrócić spółka

wyprowadzona na prostą.

Nie mam wątpliwości, że puentą procesu, którego

twarzą jest mój przedmówca pan Mikołaj Budzanow-

ski, minister skarbu państwa, musi być pełna pry-

watyzacja Polskich Linii Lotniczych LOT.

Tylko

wówczas będziemy mieli pewność, że nie wrócą de-

mony znane z przeszłości spółki, że decyzje jej doty-

czące będą miały charakter wyłącznie ekonomiczny,

a naprawione przedsiębiorstwo będzie silnym pod-

miotem zdolnym do sprostania konkurencji nawet

w bardzo trudnych czasach.

Wymaga to oczywiście

drugiej strony, poważnego partnera, którego, jak już

wspomniałem, dotychczas nie udało się znaleźć, dla-

tego droga do tego celu może nie być krótka.

Warto

wykorzystać ten czas na głębokie działania napraw-

cze.

Przyda się to w każdej sytuacji.

Niezbędna jest też szybka zmiana ustawy bloku-

jącej prywatyzację spółki.

Cieszę się, że rząd rozpo-

czął już przygotowania do uchylenia tej niepotrzebnej

regulacji.

Wierzę, że naprawiona spółka LOT, nasze

rodowe srebro, może jeszcze zalśnić pełnym bla-

skiem.

Wymaga to jednak przejścia trudnej i bolesnej

ścieżki.

Życzmy sobie, aby doprowadziła nas ona do

oczekiwanego celu, bo wszystkim nam zależy na tym,

aby samoloty PLL LOT SA z pięknym znakiem żu-

rawia zaprojektowanego w 1928 r. przez Tadeusza

Gronowskiego latały długo i wysoko, na miarę na-

szych ambicji, niezależnie od tego, kto będzie właś-

cicielem spółki.

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Panie Ministrze!

o przyjęcie przedstawionej informacji i dziękuję za

uwagę.

(Oklaski)

stawiając stanowisko klubu Prawo i Sprawiedliwość.

Poseł Dawid Jackiewicz:

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Panie Ministrze!

Zanim zaprezentuję stanowisko Klubu Parlamentar-

nego Prawo i Sprawiedliwość na temat informacji

prezesa Rady Ministrów przedstawionej przez mini-

stra Budzanowskiego w sprawie sytuacji w LOT, po-

zwolę sobie na uwagę dotyczącą nieobecności pana

premiera Donalda Tuska podczas dzisiejszej debaty.

Ta nieobecność stanowi kwintesencję stosunku pana

premiera do sytuacji Polskich Linii Lotniczych LOT.

Jak zwykle były szumne zapowiedzi o tym, że odbę-

dzie się debata, w trakcie której premier przedstawi

swoje stanowisko, a skończyło się na wystąpieniu

pana ministra, który powtórzył to samo, co powie-

dział kilka dni temu na posiedzeniu Komisji Skarbu

Państwa, a było tego niewiele.

Najważniejsze jest jednak to, że Donald Tusk bę-

dzie mógł oświadczyć, że debata się odbyła, sprawa

została odfajkowana, a wcale bym się nie zdziwił,

gdyby za kilka dni okazało się, że w tym czasie hara-

tał w gałę.

Wracając do spraw Polskich Linii Lotniczych, za-

cznę może od przytoczenia kilku cytatów.

Panie mi-

nistrze, pierwszy z nich stanowią pańskie słowa z dnia

7 lutego, które brzmią następująco: Ja sam byłem

osobiście zaskoczony informacją o tym, że spółka LOT

znalazła się w trudnej sytuacji.

Zarząd do końca paź-

dziernika informował nas o tym, że LOT wyjdzie na

prostą.

Drugi cytat stanowi wypowiedź przewodniczą-

cego rady nadzorczej pana Wojciecha Balczuna i brzmi

tak: Rada nadzorcza od momentu mojego przyjścia,

czyli od maja ubiegłego roku, dochowała wszelkiej sta-

ranności w procedowaniu.

Dorzućmy jeszcze do tego

wypowiedź byłego prezesa LOT pana Marcina Piróga,

który w wywiadzie dla „Bloomberg Businessweek”

powiedział, że zarówno rada nadzorcza, jak i właści-

ciel, czyli Skarb Państwa, wiedzieli o pogarszających

się wynikach PLL LOT.

Jaki obraz nadzoru nad spółką LOT wyłania się

z tych wypowiedzi?

Powtórzmy: minister twierdzi,

że nie wiedział, co dzieje się w spółce, przewodniczą-

cy rady nadzorczej przekonuje, że dochował wszelkiej

staranności, jeżeli chodzi o prace rady nadzorczej,

czyli zgodnie z przepisami musiał informować mini-

stra skarbu o sytuacji w LOT przynajmniej raz na

miesiąc, natomiast były prezes LOT zapewnia, że

wszyscy, czyli i minister, i rada nadzorcza, wiedzieli

o kłopotach LOT.

Kto kłamie?

Nie jest to w tej właśnie chwili istotne, bo nieza-

leżnie od odpowiedzi na to pytanie, panie ministrze,

sytuacja ta świadczy o panowaniu niewyobrażalnego

wręcz bałaganu w sprawowaniu nadzoru właściciel-

skiego przez resort Skarbu Państwa.

Jeśli jest tak,

jak twierdzi były prezes LOT, że ministerstwo o wszyst-

kim wiedziało, to oznaczałoby, iż pan Budzanowski

ucieka od odpowiedzialności za sytuację LOT, kła-

miąc na temat swojej niewiedzy.

Czy minister okła-

mujący opinię publiczną jest kimś odpowiednim do

sprawowania tak ważnego nadzoru?

Poseł Tadeusz Aziewicz

243

Jeśli jednak przyjmiemy, że minister w istocie nie

wiedział o katastrofalnej sytuacji LOT, to czy jest on

osobą, której można śmiało powierzyć nadzór nad

naszym wspólnym narodowym majątkiem?

Czy czło-

wiek, który nie potrafi wyegzekwować porządku

i rzetelności w ramach własnego resortu, może nadal

pełnić tak ważną funkcję?

Na ile wiarygodny jest

urzędnik mówiący, iż nic nie wiedział, bo mu nic nie

powiedziano, ale jednocześnie niewyciągający konse-

kwencji w stosunku do tych, którzy wprowadzali go

w błąd?

Mamy oto sytuację, w której rada nadzorcza nie

ministra o kłopotach spółki.

Pomyślicie państwo za-

pewne, że poniosła z tego tytułu konsekwencje.

Otóż

nie, w lutym tego roku minister udzielił jej absoluto-

rium.

Czy tak zachowuje się oszukany, wprowadzony

w błąd przez tę radę nadzorczą minister?

Przecież

członkowie rady nadzorczej pobierają kilka tysięcy

złotych miesięcznie, a kilkadziesiąt tysięcy złotych

w skali roku, właśnie za to, że w interesie pana mi-

nistra, w interesie nas wszystkich mają sprawować

nadzór nad spółką i natychmiast informować odpo-

wiednie organa, gdyby zdarzyły się tam jakieś nie-

prawidłowości.

Pomyślicie państwo, że szukam dziury w całym.

Zacytuję więc kogoś, kogo pan minister Budzanowski

raczej nie powinien ignorować: Rada nadzorcza LOT

– to jest cytat – niewystarczająco szybko informowa-

ła o sytuacji spółki, oczekuję zatem od ministra Mi-

kołaja Budzanowskiego, a także szefów resortów:

gospodarki, finansów i transportu precyzyjnej reko-

mendacji, a także informacji, co takiego się stało, że

te reakcje są ewidentnie spóźnione, jeśli chodzi o radę

nadzorczą.

To słowa pana Donalda Tuska.

Rada nad-

zorcza nie została odwołana, nie została ukarana,

otrzymała absolutorium, nie stwierdzono zaniedbań

z jej strony.

Czy tak zachowałby się minister oszuka-

ny przez swoich podwładnych, przez swoich współ-

pracowników?

Kto kłamie, drogie panie i drodzy

panowie?

Pan, panie ministrze, doskonale wie, że

słowa prezesa Piróga są prawdziwe.

Byliście informo-

wani o problemach finansowych LOT-u, wiedziała

o tym rada nadzorcza, co wynika zresztą z dokumen-

tów przekazywanych przez zarząd radzie nadzorczej.

Rada dopełniła wszystkich swoich obowiązków.

Był

pan o tym informowany, więc albo pan zlekceważył

te informacje, albo uznał pan, panie ministrze, że ten

scenariusz jest z jakichś powodów korzystny.

Jest

pan osobą niedającą rękojmi należytego i starannego

nadzoru nad majątkiem wszystkich Polaków, nad

naszym majątkiem, powinien pan się podać do dymi-

sji, panie ministrze.

Ile jeszcze spółek takich jak LOT znajduje się

w podobnej sytuacji?

W ilu spółkach toleruje pan nie-

udolne zarządy, słabe rady nadzorcze?

W ilu spółkach

Skarbu Państwa, fabrykach, firmach nabrzmiewa

kryzys, a pan się tym po prostu nie przejmuje?

Kiedy

wybuchnie następny skandal i będzie już za późno,

żeby ratować majątek, miejsca pracy, powie pan: nie

wiedziałem, bo mnie nie informowano.

Nie dramaty-

zuję, panie ministrze, przypominam o tym, do czego

pan został powołany.

Pańskim obowiązkiem jest

w imieniu społeczeństwa pilnować naszego wspólne-

go majątku przed rozkradaniem, marnotrawieniem,

roztrwonieniem, przed głupim i złym zarządem.

Po-

winien się pan podać do dymisji, ale do tego trzeba

mieć poczucie godności.

(Głos z sali: Ale to kolesie zarządzają.)

Panie premierze – zwracam się zatem do nieobec-

nego pana premiera Donalda Tuska – 25 stycznia

mówił pan publicznie, że nie satysfakcjonują pana

działania ministra Budzanowskiego w sprawie LOT-u.

Mówił pan, że losy ministra Budzanowskiego w rzą-

dzie zależą od skuteczności jego działań, i to w krót-

kim terminie w odniesieniu do LOT-u.

Czy czuje się

pan zatem, panie premierze, usatysfakcjonowany?

Czy pan również tak jak minister uzna, że nic się nie

stało i nie wyciągnie konsekwencji wobec nieudacz-

ników, leni, którym zarządzanie wielomiliardowym

majątkiem pomyliło się z zarządzaniem straganem?

Brakuje argumentów, panie premierze?

Czy nie iry-

tuje pana to, że w czasie, w którym władze spółki

wiedziały już o dramatycznej sytuacji LOT-u, urzą-

dziły sobie imprezę za – bagatela – pół miliona zło-

tych pod hasłem: witamy dreamlinera?

Pół miliona

złotych wydanych na bankiet, zabawy, rarytasy w cza-

sie, w którym brakuje środków na wypłaty dla pra-

cowników.

Czy to nie przypomina państwu balu na

Titanicu?

(Oklaski)

Wystarczy spojrzeć, drodzy państwo, na wypowie-

dzi byłego prezesa Piróga zapewniającego o imponu-

jących wynikach LOT, o poprawie sprzedaży netto,

o wyższych wskaźnikach zapełnienia i niepogarsza-

jących się wynikach.

Wrzesień ubiegłego roku na

posiedzeniu Komisji Skarbu Państwa – rada nadzor-

cza już wtedy, od maja ubiegłego roku, wiedziała,

drodzy państwo, że budżet spółki znacząco rozjeżdża

się z jego wykonaniem.

Minister udaje, że tę wiedzę

posiadł dopiero w październiku, ale nawet wtedy, gdy

już ją posiadł, potrzebował jeszcze – uwaga – blisko

dwóch miesięcy, żeby podjąć decyzję o przeprowadze-

niu audytu w spółce.

Kilkadziesiąt dni dłubania pal-

cem w uchu i zastanawiania się, co robić, co robić.

A spółka w tym czasie umierała.

Takich macie fa-

chowców, takich fachowców ma Ministerstwo Skarbu

Państwa, pan premier Donald Tusk.

Tylko na przestrzeni ostatnich dwóch lat władze

LOT-u sprzedały – a właściwie w kontekście tego, co

dzisiaj się dzieje w spółce, roztrwoniły – majątek war-

tości – uwaga – 850 mln zł.

(Głos z sali: Brawo!)

Czy widzicie jakąś poprawę kondycji finansowej

LOT-u?

850 mln zł ze sprzedaży majątku plus 400 mln zł

pomocy publicznej plus zyski z działalności operacyj-

nej.

I co?

I nic.

Katastrofa finansowa.

Takich macie

fachowców.

Poseł Dawid Jackiewicz

244

Panie premierze, co dalej z LOT-em?

Chyba nie

myślicie państwo, że tych kilka zaklęć przytoczonych

dzisiaj przez pana ministra Budzanowskiego zosta-

nie przez nas uznanych za receptę na uzdrowienie

LOT-u?

Za każdym razem słyszymy zaklęcia typu:

optymalizacja siatki połączeń, stymulacja przycho-

dów, usprawnienie polityki cenowej, obniżenie kosz-

tów.

Słyszymy tego typu zaklęcia od wielu lat.

Ponad

100 dni potrzebował pan i pańscy urzędnicy, żeby

przygotować tych kilkanaście słów, które dzisiaj pan

tutaj przytoczył, próbując zrzucić całą odpowiedzial-

ność na czas rządów Prawa i Sprawiedliwości.

To ja,

panie ministrze, przytoczę panu pewien dokument,

pozwólcie państwo.

Informacja ministra skarbu państwa na posiedze-

niu Komisji Skarbu Państwa dotycząca bieżącej sy-

tuacji w spółce LOT, podpisana przez pana ministra

Aleksandra Grada, pańskiego kolegę partyjnego:

Sytuacja finansowa PLL LOT w 2007 r. charaktery-

zowała się poprawą wszystkich istotnych wskaźni-

ków efektywności.

Płynność finansowa została

wzmocniona dzięki wypracowaniu na działalności

operacyjnej dodatnich przypływów w wysokości ok.

200 mln zł.

Pozwoliło to sfinansować z własnych

środków, bez sięgania po kredyty bankowe itd.

A teraz informacja tego samego ministra Alek-

sandra Grada na temat pańskiego kolegi pana pre-

zesa Mikosza chwilę później, kiedy był prezesem:

Aktualna sytuacja PLL LOT uległa istotnemu pogor-

szeniu w porównaniu z wynikami ekonomiczno-fi-

nansowymi osiągniętymi w latach ubiegłych.

Proszę nie czarować opinii publicznej, że całe zło

to okres rządów Prawa i Sprawiedliwości.

To jedyne

dwa lata, kiedy zysk netto był dodatni w tej spółce.

Takiego efektu nie osiągnął żaden z prezesów, któ-

rego co roku wymienialiście panowie w tej spółce.

(Dzwonek)

Jeśli pan marszałek pozwoli, kilka ostatnich zdań.

Co teraz zrobicie z LOT-em?

Sprzedacie katar-

skiemu inwestorowi czy Lufthansie?

A może zrobicie

to, co zrobiliście ze stoczniami, czyli po prostu zli-

kwidujecie?

Zniknie z mapy narodowy przewoźnik.

Po co mamy robić konkurencję francuskim i niemie-

ckim stoczniom, francuskim i niemieckim przewoź-

nikom, firmom lotniczym?

Zlikwidujmy to, nie będzie

problemu.

Nowy prezes pan Mikosz już zapowiedział, że nie

będzie się czekać na plan naprawczy i jeszcze w tym

roku dojdzie do sprzedaży LOT-u.

A pan nas czaruje,

że 2013 r. i 2014 r. to czas ciężkiej restrukturyzacji

spółki, spółki, która będzie już sprzedana, która za

chwilę pójdzie pod młotek.

Co pan chce restrukturyzować, panie ministrze,

jeśli za chwilę nie będzie pan miał tej spółki w swoim

nadzorze?

Proszę nas nie bałamucić tutaj.

Panie premierze – mówię do pana premiera, nie

do pana ministra – to jest ostatnia szansa, żeby zro-

bić porządek zarówno w spółce LOT, jak i w Mini-

sterstwie Skarbu Państwa, to chyba nawet jest waż-

niejsze.

Nie udało się to panu premierowi Donaldowi

Tuskowi poprzednim razem mimo twardych zapo-

wiedzi, wszyscy państwo pamiętacie, że głowa mini-

stra Grada spadnie, jeśli nie znajdą się katarscy in-

westorzy.

Wtedy nie znalazł pan premier odwagi,

żeby dotrzymać słowa danego opinii publicznej, żeby

to zrealizować.

Jak będzie tym razem?

Lojalność par-

tyjna czy interes społeczny – co zwycięży?

Ma pan

jeszcze szansę odwołać skompromitowanych urzęd-

ników, zanim rozniosą ten majątek w pył.

W przeciw-

nym wypadku upadek LOT-u stanie się symbolem

nieudolności rządu Platformy Obywatelskiej, tak

samo jak stała się tym symbolem likwidacja polskich

stoczni.

(Poseł Ryszard Zbrzyzny: Ja wiem, że boli.)

Panie premierze, minister skarbu państwa powi-

nien podać się do dymisji.

Skoro sam nie potrafi tego

uczynić, może powinien pan mu pomóc.

Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość

Ministrów na temat LOT-u.

Stosowny dokument

przekazuję panu marszałkowi.

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Ruch Palikota.

Poseł Bartłomiej Bodio:

Czym jest LOT?

Kolosem na glinianych nogach, jest

źle zarządzany, bez majątku, bez strategii, a dzisiaj

nawet bez samolotów.

To ostatnie to akurat nie jest

wina ani LOT-u, ani rządu, tylko jednego z najlepiej

zarządzanych, najbardziej efektownych przedsię-

biorstw z najlepszą strategią na świecie.

Tak się sta-

ło, że dreamlinery nie doleciały.

Złe zarządzanie przez kilkanaście lat, wyprzedaż

majątku, pomoc publiczna – to wszystko charaktery-

zuje dzisiaj LOT.

100 mln euro udzielonej pożyczki.

Ale trzeba pamiętać, że LOT nie jest sam i nie jest

jedynym przykładem, wyjątkiem na europejskim i świa-

towym rynku.

Nie szukajmy daleko: SAS – 550 mln

euro, Austrian – wniosek o 500 mln euro, Air Malta

– 130 mln.

Przypominam: LOT – 100 mln.

Na świe-

cie: Brazylia – 500 mln, USA – 22 mld dolarów, Chi-

ny – 1 mld dolarów, Japonia – 11 mld dolarów, Thai

Airways – 550 mln euro, Malaysia Airlines – 600 mln

euro.

To wszystko są dopłaty państw do narodowych

przewoźników.

Dlaczego te państwa dopłacają do

tych przewoźników?

Otóż dlatego że transport lotni-

czy jest narzędziem rozwoju kraju w warunkach go-

spodarki globalnej, jednym z najważniejszych.

Dla-

tego te wszystkie państwa decydują się na dopłacanie

tych kwot.

Poseł Dawid Jackiewicz

245

Czym jest LOT?

To, co powiedział pan minister:

LOT to 2200 miejsc pracy, pozostałe kilkanaście ty-

sięcy miejsc pracy – nawet są szacunki, że 37 tys.

miejsc pracy – w sektorach okołolotniczych, w tym

w hotelarstwie, w turystyce.

Czym jest LOT, czym

jest narodowy przewoźnik?

LOT to 684 mln danin

na rzecz Skarbu Państwa w postaci PIT, CIT i VAT.

Przypominam: pomoc publiczna 400 mln, 60% rocz-

nych wpłat z tytułu danin od narodowego przewoź-

nika.

Czym jest LOT?

LOT to opłaty pasażerskie,

opłaty za lądowanie, opłaty za obsługę terminala,

opłaty za handling, za paliwo.

To kolejne dochody dla

kolejnych firm państwowych, chodzi o samą różnicę

i przeszacowanie nadwyżki, które są nieuprawnione,

szacuje się, że wynoszą tyle, ile LOT rocznie traci.

Tyle inne przedsiębiorstwa, głównie państwowe, za-

rabiają w wyniku tego niedoszacowania rynkowego.

Widzimy bardzo wiele nieprawidłowości, bardzo

wiele niejasności, bardzo wiele trudności, ale musimy

pamiętać, że transport lotniczy to jest główne narzę-

dzie rozwoju kraju w warunkach gospodarki global-

nej.

Trzeba zrobić wszystko, aby tego przewoźnika,

przewoźnika narodowego, utrzymać w Warszawie,

utrzymać na lotnisku Chopina.

Aby prowadzić biznes lotniczy, trzeba mieć stra-

tegię.

Trzeba mieć strategię na lata.

W historii LOT-u

bardzo rzadko się zdarzało, żeby LOT miał strategię

na lato, najbliższe lato.

Nie było tego.

To jest wielka

wina wszystkich rządów, wszystkich ostatnich kilku-

nastu prezesów, którzy tej strategii nie mieli.

Kolejne

firmy doradcze inkasowały miliony złotych za przy-

gotowanie znakomitych, wspaniałych perspektyw,

a te wszystkie ekspertyzy skupiały się tylko na tym,

aby udowodnić, że poprzedni ekspert się mylił i był

do niczego.

Kolejny nowy prezes, kolejny nowy reset,

kolejna nowa strategia, kolejna nowa droga – jednym

słowem, cofnięcie się i zaczynanie wszystkiego od

nowa.

Czas już z tym skończyć i obrać jedną drogę,

lepszą, gorszą, dłuższą, krótszą, nieważne.

Ważne,

żebyśmy poszli tą drogą i już z tej drogi nie zawraca-

li, bo prędzej czy później do jakiegoś celu dotrzemy.

Koszty…

(Poseł Marek Suski: Do jakiego celu?)

Do wyznaczonego celu, panie pośle.

Do wyzna-

czonego celu dotrzemy drogą, z której nie będziemy

zawracać.

Niech ona będzie, tak jak powiedziałem,

krótsza, dłuższa, lepsza, gorsza, ale trzymajmy się

raz obranego kierunku, niech nie będzie tak, że tra-

cimy kolejny rok, tracimy kolejne miliony i cofamy

się do punktu wyjścia.

Nie ma zgody na takie dzia-

łanie.

Trzeba wreszcie zacząć realizować jedną stra-

tegię, jeden plan i trzymać się raz obranego celu.

mówi w parlamencie, zacytuję: trudno było przewi-

dzieć, że samoloty będą nieefektywne, bo ceny pali-

wa wzrosną.

Panie ministrze, te samoloty nie zaczę-

ły nagle więcej palić w porównaniu do innych.

W mo-

mencie podejmowania decyzji o zakupie już wiedzie-

liśmy, że one zużywają więcej paliwa na pasażera,

więcej kosztują operacje z ich użyciem, mają mniej-

sze capacity od innych statków powietrznych.

To

wszystko to elementy strategii, które należało

uwzględnić przy podejmowaniu decyzji o zakupie

maszyn, i nie można dzisiaj podnosić takich argu-

mentów, bo jest to wstyd.

W środę Komisja Infrastruktury odbyła wyjazdowe

posiedzenie w Przedsiębiorstwie Państwowym „Porty

Lotnicze”.

Został nam przedstawiony projekt Chopin

City, w Warszawie hub, port przesiadkowy, a muszę

przypomnieć, że LOT to 2 mln pasażerów w ruchu

transferowym, 25 tys. ton cargo i poczty.

Piękna inicja-

tywa, ale bez przewoźnika narodowego nie będzie

w Polsce hubu.

Nieważne, czy to będzie LOT pod za-

rządem ministra skarbu, nieważne, czy to będzie Ka-

tar, czy to będzie ktoś inny, ważne, żeby przewoźnik

koncentrował się na prowadzeniu hubu w Warszawie,

bo hub w Warszawie to 90 minut bliżej z Warszawy

do świata, a transport lotniczy to podstawowe narzę-

dzie rozwoju w warunkach gospodarki globalnej.

I dzi-

siaj mamy przykład Budapesztu, przykład Malevu

– upadek narodowego przewoźnika spowodował re-

zygnację z ruchu transferowego, wejście tanich linii

niskokosztowych i to, że transport lotniczy z ruchu

transferowego przeszedł w ruch point-to-point.

Nie

ślali port lotniczy Berlin Brandenburg, Frankfurt

Monachium, Helsinki i Wiedeń.

Nie może tak być, bo

to wszystko oznacza, że polska gospodarka jest 90

minut dalej od świata, bo 90 minut trwa transfer

właśnie przez te wszystkie huby, które wymieniłem,

do polskiej gospodarki.

Dzisiaj kapitał, biznes jest

globalny, menedżerowie latają po całym świecie, po-

dejmują decyzje bardzo precyzyjnie, na podstawie

tabelek, gdzie zainwestować.

Zasoby są ograniczone,

więc jeżeli mogę zainwestować na tych samych zasa-

dach w miejscu, do którego 90 minut szybciej mogę

dolecieć, to się decyduję na takie miejsce.

Panie ministrze, trzeba zrobić wszystko, aby utrzy-

mać hub w Warszawie, obojętnie, czy pod pana za-

rządem, czy pod zarządem spółek prywatnych.

To

musi być priorytet, bo transport lotniczy to jest naj-

ważniejsze narzędzie rozwoju w warunkach gospo-

darki globalnej.

Powiem szczerze, że nie usłyszałem wiele o pro-

jekcie restrukturyzacji, o tym, jakie będzie uzasad-

nienie pomocy publicznej przedstawiane Komisji

Europejskiej, obniżenie co do oferowania, zmniejsze-

nie capacity w statkach powietrznych.

Dotyczy to też

sprawy rezygnacji z pewnych kierunków, tego, jakie

kierunki zostaną wyeliminowane, kiedy przedsiębior-

stwo zostanie przedstawione do sprzedaży, czy będzie-

my oczekiwali pozostawienia 25,1% akcji w rękach

Skarbu Państwa – tzw. złota akcja, która pozostawi

jakiś wpływ na zarządzanie przedsiębiorstwem.

Tego

wszystkiego mi zabrakło.

Puste hasła niewiele mówią-

ce, a bardzo (Dzwonek) wielu Polakom, bardzo wielu

posłom zależy na tym, żeby utrzymać narodowego

przewoźnika, uratować narodowego przewoźnika.

Poseł Bartłomiej Bodio

Powinniśmy zrobić wszystko, żeby w tym zakresie

współpracować.

Jako przewodniczący podkomisji do

spraw transportu lotniczego taką pomoc deklaruję.

Jest wielka wola w Sejmie co do tego, aby transport

lotniczy wspierać.

Myślę, że każde zaproponowane

przez pana rozwiązanie, które będzie wskazywało

jakiś cel, do którego będziemy wspólnie dążyć, zosta-

nie w tej Izbie przyjęte, bo wszyscy mamy świado-

mość, że transport lotniczy to jest główne narzędzie

rozwoju gospodarki i globalnego rynku.

Dziękuję

bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Poseł Jan Bury:

Dobrze, że pan minister Budzanowski dzisiaj swoje

wystąpienie zaczął od słów pokory, od uderzenia się

strów skarbu, za wielu prezesów zarządu LOT i za

rady nadzorcze, które w LOT były.

Pan minister dobrze wie o tym, że LOT, polski

przewoźnik, polska linia lotnicza, jest bardzo waż-

nym przedsiębiorstwem, bardzo ważną spółką dla

Polski, dla Polaków.

LOT bowiem to nie tylko zwykła

spółka prawa handlowego, to jest taka wysunięta na

wszystkie rynki świata polska placówka, bo tam,

gdzie dociera LOT, tam dociera polska flaga, tam do-

ciera logo polskiej linii lotniczej, która ma już kilku-

dziesięcioletnią tradycję.

Dla Polonii rozrzuconej po

całym świecie, po Europie, po Stanach, także w Ka-

nadzie, to jest bardzo ważna linia, bardzo ważny

przewoźnik i bardzo ważna firma.

Panie ministrze, nie będę powtarzał słów, które

padły przed moim wystąpieniem, czy to pana posła

Aziewicza, czy to panów posłów z klubów opozycyj-

nych, bo każdy, mówiąc z większą czy mniejszą tro-

ską, bardziej czy mniej uderzając w ministra skarbu,

w tę linię, w sytuację, która tam była, w złe zarzą-

dzanie, każdy tak naprawdę ma jeden cel – każdy

chce, żeby ta linia, ta firma była ratowana.

Pytanie

tylko, czy pomysły, które od 10 lat mieli różni mini-

strowie i różni prezesi, które miały różne zarządy, są

jedyne i słuszne.

Od 10 lat chodzimy po europejskim

i światowym, od Niemców, poprzez Brytyjczyków,

Francuzów, Turków, Arabów, rynku różnego rodzaju

przewoźników, oferując nasze srebra rodowe, lecz

okazuje się, że od 10 lat tak naprawdę nie ma popytu

na spółkę LOT.

Dlaczego nie ma popytu?

Ponieważ nie jest to już

tak piękna spółka, jaką była 10, 15 lat temu, kiedy

rzeczywiście była inna wartość LOT-u.

Jednak także

ci potencjalni nabywcy, chociażby tacy jak Lufthan-

sa, którzy może jeszcze parę lat temu chcieli rozma-

wiać o zakupie, dzisiaj już nie muszą.

Lufthansa

bowiem zrobiła wszystko, żeby z polskiego rynku

wywieźć pasażerów swoimi liniami Lufthansa Regio-

nal czy Lufthansa do swoich hubów w Berlinie, w Mo-

nachium, we Frankfurcie, a potem z tamtych hubów

wywieźć ich w świat, łącznie z tym, że z wszystkich

portów lokalnych, nie tylko z Warszawy, naszego por-

tu krajowego, od Gdańska i Poznania po Rzeszów

włącznie, Lufthansa ma już jeden, dwa, trzy albo i na-

wet więcej lotów dziennie do portów we Frankfurcie,

Monachium, Berlinie.

Niemcy dobrze wiedzą i Luf-

thansa dobrze wie, że w ten sposób budują własne

huby i siłę portów lotniczych we własnym kraju.

A co w tym czasie robią polskie linie lotnicze Eu-

rolot czy LOT?

Ano zapominają nawet czasem wy-

startować w przetargach na lokalną obsługę róż-

nych linii krajowych albo linii z Gdańska, Rzeszo-

wa, Poznania, Katowic, Wrocławia do stolic euro-

pejskich.

Przykład?

Proszę bardzo, w Rzeszowie

port lotniczy Jasionka też ma oczywiście Lufthansę,

Ryanaira, bo jakżeby nie.

Samorządy województw

albo miasta prezydenckie prawie w każdym mieście

prezydenckim, gdzie jest port, i w każdym woje-

wództwie, gdzie najczęściej samorząd obok portów

lotniczych jest udziałowcem spółki „Porty Lotni-

cze”, dopłacają obcym liniom typu Ryanair czy Luf-

thansa dziesiątki milionów złotych w ramach pro-

mocji, po to żeby była obsługa w tym porcie, żeby

były loty, żeby przewożono pasażerów do różnych

portów polskich czy europejskich.

Moim zdaniem wokół LOT-u trzeba zbudować nie

tylko dobre wsparcie ze strony państwa, ministra

skarbu państwa, ale trzeba zbudować, skonsolidować

wokół tego narodowego przewoźnika interesy i zain-

teresowanie nie tylko polityków, ale także samorzą-

dów, bowiem LOT, ta linia i ta spółka, to dzisiaj jest

problem nie tylko ministra skarbu, ale także mini-

stra infrastruktury, bo porty lotnicze bez mocnego

LOT-u, bez tej dobrej spółki niestety też sobie nie

poradzą i za chwileczkę także będą bankrutować.

Powiem więcej, trzeba zainteresować samorządy wo-

jewódzkie tym, żeby stworzyły lepszy klimat do

współpracy i do pracy LOT-u czy Eurolotu jako ope-

ratora w regionalnych portach lotniczych.

Tego dzi-

siaj również mi brakuje.

Panie ministrze, uważam też, że patrzenie na to,

że zrobimy restrukturyzację w tej firmie, a trzeba

zrobić, bolesną, głęboką restrukturyzację, wiąże się

z tym, że bronimy też w tej firmie miejsc pracy, bo to

nie tylko miejsca pracy w LOT, jak mówił poseł Bo-

dio, to są miejsca pracy w całej infrastrukturze – ob-

sługa LOT, porty lotnicze, różnego rodzaju firmy

remontowe, techniczne.

To jest może kilka, może

kilkanaście tysięcy miejsc pracy, które generuje pra-

ca na rzecz LOT i wokół LOT jako linii lotniczej.

Ale moim zdaniem, panie ministrze, popatrzmy

na to trochę szerzej, jeśli nam się uda, a trzymam za

Poseł Bartłomiej Bodio

rządowi, choć pan prezes Mikosz w ciągu tych lat 10

miał już swoje 5 minut i niestety, panie ministrze,

nie wykazał się wtedy zbyt wielką i mądrą polityką

i decyzjami zarządczymi.

Być może paroletnia poko-

ra zmieniła trochę jego myślenie i teraz będzie inna

sytuacja.

Uważam osobiście, że czekanie na to, że za

rok czy 1,5 roku, kiedy się uda tę firmę urentownić,

przyjdzie tajemniczy nabywca, to nie jest właściwa

droga.

Myślę, że będzie go bardzo trudno znaleźć.

Upadłość wielu linii wokół, i w Europie, i na świecie,

pokazuje, że na tym rynku nie jest wcale łatwo.

Mam

wrażenie, że tak naprawdę LOT powinien, i jednak

musi, liczyć na państwo polskie.

Ta pomoc jest po-

trzebna.

Czy ostatecznie tylko tyle wystarczy?

Boję

się, że nie.

Być może będzie trzeba udzielić jeszcze

większej pomocy.

A może trzeba szukać inwestora

finansowego dla LOT pośród wielkich polskich firm

finansowych.

Przecież mamy PKO BP, dużą publicz-

ną firmę, mamy PZU, dużą publiczną firmę.

Jeśli stać

Polskę np. było na Inwestycje Polskie – proszę bardzo

– jeśli stać było Polskę na to, żeby kilka lat temu duża

giełdowa spółka KGHM w czasie kryzysu za 10 mld

zakupiła w Kanadzie...

(Poseł Ryszard Zbrzyzny: Tak jest.)

...jakieś wielkie złoża, jeśli stać dzisiaj nas na to,

żeby PKO i PZU zakupywały aktywa na różnych ryn-

kach, poza Polską też, to stać nas również na to, żeby

zainteresować dobrym programem naprawczym, do-

brą strategią rozwoju tej spółki dla przyszłości pol-

skie podmioty finansowe i, być może, udziałem w ak-

cjonariacie takiej spółki jak LOT.

Wierzę w to, że wtedy nie będziemy tym proszą-

cym i tankującym znów na świecie, od arabskich

krajów, do Europy, kto nas kupi za jeden rok czy dwa,

tylko możemy stać się linią, która dla LOT i dla hubu

w Warszawie stworzy nie tylko warszawski czy polski

rynek, ale za 2–3 lata wybierze się sama na zakupy

i akwizycję.

Dlaczego ma być tylko 40-milionowy ry-

nek?

Może pomarzmy trochę i stwórzmy z tego LOT

w ciągu lat najbliższych 5, 10 według strategii dale-

kosiężnej dużą środkowoeuropejską linię lotniczą

z hubem dużym i dobrym w Warszawie.

To jest moż-

liwe, ale trzeba w to uwierzyć.

Trzeba w to uwierzyć.

Jeśli na rynku lotniczym dzisiaj są upadłości, to wie-

le małych linii lotniczych będzie można za nieduże

pieniądze kupić, nabyć, a wtedy może być tak, że stwo-

rzymy środkowoeuropejską dużą linię lotniczą i bę-

dziemy się na tym rynku jako poważni gracze liczyć.

Mam takie marzenia i chciałbym, żeby takie marzenia

miał też minister skarbu, bo LOT na to zasługuje.

Nasz klub PSL, panie ministrze, będzie za przy-

jęciem informacji, bo uważamy, że LOT potrzebuje

wsparcia.

Polski nie stać na upadłość takiej firmy jak

LOT.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Szczególnie Panie Ministrze!

Nie wiem, czy pan wie,

że niebawem, w roku 2014, LOT będzie obchodził

jubileusz 85-lecia.

Myślę, że...

(Poseł Zbigniew Kuźmiuk: Nie wiadomo, może nie

doczekać.)

...wszystkim nam winno zależeć na tym, żeby te

obchody wiązały się z odzyskaniem czy uzyskaniem

przez naszego narodowego przewoźnika takiej kon-

dycji i takiej pozycji na rynku, cobyśmy w Wysokiej

Izbie nie musieli prowadzić tego typu dyskusji, jaką

dzisiaj prowadzimy, dyskusji, jak ratować, a po wy-

powiedzi pana ministra mogę powiedzieć: jak nie

ratować tego naszego polskiego największego prze-

woźnika.

Chodzi bowiem o zapowiedzi.

Zacytuję tutaj

fragment, bo sobie skwapliwie to zanotowałem.

Jak

rozumieć wypowiedzi czy deklaracje pana ministra,

że „w LOT będzie przeprowadzona głęboka restruk-

turyzacja”.

Proszę rozszyfrować, co oznacza restruk-

turyzacja, a jeszcze bardziej co oznacza głęboka re-

strukturyzacja, bowiem to jest słowo klucz.

To słowo

padało przy każdej debacie na temat sytuacji gospo-

darczej różnych podmiotów państwowych oraz tych,

w których zaangażowany jest bądź był Skarb Pań-

stwa.

To słowo pracownikom i obywatelom Rzeczypo-

spolitej Polskiej źle się kojarzy.

Po prostu za tym

słowem idzie utrata wielu tysięcy miejsc pracy, a je-

żeli nie utrata, to pogorszenie pozycji pracowników

w tychże spółkach.

Oczywiście LOT nadążał za zmianami w polskiej

gospodarce.

W roku 2000 stał się spółką prawa han-

dlowego, powiem, po nieudolnej prywatyzacji z udzia-

łem Swissair, którą przeprowadził znany nam pry-

watyzator Emil Wąsacz, a więc prywatyzacji, która

nie wniosła tego, na co oczekiwaliśmy: ani kapitału,

ani nowych połączeń lotniczych, a wręcz odwrotnie

– zadołowała tę spółkę.

Ta prywatyzacja skończyła

się fiaskiem polegającym na tym, że w roku 2009,

a więc po dziewięciu latach zmagań z tym inwesto-

rem, Skarb Państwa przy udziale Towarzystwa Fi-

nansowego Silesia, państwowego towarzystwa finan-

sowego, odzyskał LOT.

Dzisiaj łącznie dysponuje

tutaj kapitałem ponad 93-procentowym.

W tych

ostatnich trzynastu latach było straconych dziewięć

lat przeznaczonych na to, by LOT mógł się przysto-

sować do otoczenia, przystosować się do nowych wy-

zwań związanych ze zmianą pozycji Polski na mapie

Europy, ze zmianą gospodarki z ręcznie sterowanej

na rynkową.

To były stracone lata.

Oczywiście w tym okresie, a szczególnie w okresie

ostatnich pięciu czy sześciu lat, odnotowujemy naj-

Poseł Jan Bury

większy negatywny skutek nieodpowiedzialnego za-

rządzania w tejże spółce.

Ostatni raz spółka wykre-

owała zysk na poziomie około 100 mln zł w roku

2007/2008, a więc to jest ostatni pozytywny wynik,

jaki uzyskała, a później była strata.

Rekordowo ne-

gatywnym skutkiem zarządzania jest strata za rok

2008, gdzie zaopcjowano czy zabezpieczono kursy

walut i ceny paliw w tak nieudolny sposób, że kosz-

towało to spółkę, śmiem twierdzić, nie 450, ale oko-

ło 600 mln zł.

Żeby mieć poziom odniesienia, jaka

to jest kwota, powiem, że roczne koszty pracownicze

w tejże spółce, a więc wynagrodzenia i pochodne dla

całej ponad 2-tysięcznej załogi LOT, to jest około

320 mln zł.

Wtopiono wówczas 2-letnie płace całej

załogi poprzez nieudolne zarządzanie finansami,

poprzez nieudolne zabezpieczanie opcji walutowych

i cen paliw.

W tym okresie, począwszy od roku 2000 do dnia

dzisiejszego, spółka straciła na wartości.

Oczywiście

liczę to wyłącznie poprzez wartość akcji.

W roku

2000 jedna akcja kosztowała 673 zł, dzisiaj wartość

tej akcji to około 15 zł, a więc spółka straciła na war-

tości 75 razy.

To jest skala konsekwencji tego nie-

udacznego zarządzania przez zbyt wielu prezesów

i zbyt wielu członków rad nadzorczych, bowiem w tym

okresie w spółce zarządzało kilkunastu prezesów.

Średnia statystyczna to jest krócej niż jeden rok.

Czy

w ten sposób można skutecznie, w sposób konse-

kwentny i zgodnie z pewną strategią prowadzić spół-

kę?

Otóż nie da się, to jest ewidentny przykład po-

twierdzający tę tezę.

Jak ta spółka jest zarządzana,

skoro w tym okresie średnioroczny wzrost przewo-

zów wyniósł 5%, a w roku 2012 r. nawet 7%,

Rosną przychody – przynajmniej w postępie 5%

w skali każdego roku statystycznego ostatniego

13-lecia – a równocześnie rosną w podobnym po-

stępie, a może i większym, koszty działalności tegoż

przedsiębiorstwa.

Rośnie wskaźnik wykorzystania

miejsc w samolocie, który dzisiaj wynosi ok. 78%.

Oczywiście optymalnym wskaźnikiem byłby wskaź-

nik 90% i wówczas pewnie rachunek ekonomiczny

byłby bardziej korzystny dla tej firmy.

No i wracam

– co jest istotne – do słowa „restrukturyzacja”, bo być

może za tym słowem kryje się ograniczenie zatrud-

nienia w tejże spółce.

W ostatnim czasie, w ostatnim

roku, obniżyło się o 10% zatrudnienie, tj. o ponad 200

osób.

A więc to jest postęp niesamowity.

Jednocześ-

nie zmalały koszty pracy, a strata się pogłębiła.

A więc do którego momentu będzie redukowana za-

łoga, żeby poprawić wynik ekonomiczny w tej spółce?

Trzeba też wiedzieć, że koszty pracy w tej spółce sta-

nowią poniżej 10%.

A zatem, panie ministrze, chociaż

zwolnilibyście całą załogę, to właściwie niczego nie

załatwilibyście w tej firmie, bo koszty całej załogi,

koszty pracy wynoszą 320 mln zł.

A więc to nie jest

kierunek, chyba że zmierzacie w kierunku zatrud-

nienia całej załogi na tzw. umowy śmieciowe, a wte-

dy nie będziecie mieli ani jednego pracownika, lecz

zatrudnicie jednoosobowe firmy i pilot będzie latał

jako przedsiębiorca, i stewardessa będzie zatrudnio-

na jako jednoosobowy przedsiębiorca.

A być może

zmierzacie – czego jeszcze w świecie nie było, będzie

to nowatorstwo – w kierunku bezzałogowych samo-

lotów...

(Głos z sali: Samoobsługi.)

...albo samoobsługi, jak mi tutaj kolega poseł pod-

powiada.

Oczywiście to są żarty, ale przyszedłem nie

po to, by żartować z tej mównicy, ale po to, aby mówić

o problemie, który jest przed nami, a szczególnie

przed ministrem skarbu, bowiem te deklaracje, sło-

wa, które tu padały z ust pana ministra, w żaden

sposób nas nie uspokajają.

Są to bowiem deklaracje,

słowa, za którymi nic nie stoi, zapowiedzi głębokiej

restrukturyzacji niczego nie wyjaśniają i do niczego

nie doprowadzą.

Chciałbym także powiedzieć, że ten nasz najwięk-

szy przewoźnik dysponuje 46 samolotami, a jest właś-

cicielem, co jest istotne, tylko trzech z nich.

I to są

najmniejsze koszty, jakie firma ponosi przy eksploa-

tacji.

To są 3 embraery, które mają być sprzedane w tym

roku.

A więc, jeżeli będą sprzedane – a może już zo-

stały sprzedane – to ta flota LOT w całości, w 100%,

nie będzie własnością LOT, bowiem wszystkie samo-

loty będą leasingowane operacyjnie bądź finansowo.

ty jednego miejsca w samolocie trzeba podnieść o war-

tość obciążeń związanych z ratami leasingowymi.

I to są koszty zdecydowanie wyższe niż koszty, które

należy rozliczyć, będąc właścicielem tejże floty.

A więc

to nie jest kierunek, który może dać szanse istotnego

odbicia się od dna, które LOT już osiągnął.

Na koniec powiem, że pan Sebastian Mikosz, pre-

zes spółki, który wykreował w latach 2009–2010

w tej spółce, kiedy zarządzał, stratę w wysokości ok.

pół miliarda złotych, ten sam pan prezes ma dzisiaj

przekonać załogi pracownicze tej spółki, przekonać

wszystkich uczestników tego rynku do tego (Dzwo-

nek), że przeprowadzi skutecznie LOT poprzez tzw.

proces restrukturyzacji.

Jednocześnie nie potrafił

nawiązać dialogu społecznego, co jest kluczem do

sukcesu, z reprezentacjami związkowymi, doprowa-

dzając do tego, że zwolnił z pracy przewodniczących

organizacji zakładowych dyscyplinarnie, nie mając

ku temu żadnego prawa, co zostało stwierdzone pra-

womocnym wyrokiem.

Ci pracownicy, szefowie związ-

ków zawodowych, zostali przywróceni do pracy.

Kosz-

ty poniosła firma, pan prezes nie poniósł odpowie-

dzialności i po dwóch latach wraca do tej firmy i bę-

dzie znowu na styku z tymi samymi, których dyscy-

plinarnie zwolnił z pracy.

Czy to jest gwarancją po-

wodzenia tego procesu?

Otóż nie.

Panie Ministrze!

W żaden sposób nie przekonał

nas pan w swoim wystąpieniu do tego, że zmierzacie

w dobrym kierunku.

Jest szansa na restrukturyza-

cję, na odbudowę pozycji LOT, w związku z czym po-

przemy wniosek o odrzucenie tejże informacji.

Dziękuję.

Poseł Ryszard Zbrzyzny

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję panu posłowi.

mentarny Solidarna Polska.

Poseł Jarosław Żaczek:

formacji prezesa Rady Ministrów na temat sytu-

acji w PLL LOT SA.

Spółka, jak pan minister wielokrotnie podkreślał,

ma dla polskiej gospodarki ogromne znaczenie.

Skarb Państwa ma w niej, w tej spółce, ok. 70% akcji.

Informacja przedstawiona przez pana ministra po-

twierdza, że sytuacja LOT jest bardzo zła.

Uwidacz-

niają to konkretne liczby.

Koszty z działalności pod-

stawowej za ub.r. wyniosły 3490 mln zł, natomiast

Polskie Linie Lotnicze odnotowały za ub.r. stratę

w wysokości 157 mln zł.

Strata na działalności pod-

stawowej wyniosła ok. 115 mln i ta sytuacja trwa już

od kilku lat.

Z przedstawionej informacji wynika, że

ta zła kondycja ekonomiczno-finansowa PLL LOT

jest wypadkową sytuacji w branży europejskich prze-

woźników lotniczych, wysokich kosztów paliwa i ne-

gatywnych zdarzeń gospodarczych.

Łatwo podważyć

tezę, że problemy LOT wynikają z kryzysu na świa-

towym rynku transportu lotniczego i mają charakter

powszechny, ponieważ linie lotnicze na świecie za-

kończyły 2012 r. zyskiem w wysokości ponad 9 mld

dolarów, a więc są firmy, które zarabiają, i takie,

które tracą.

Traci niestety LOT, bo był kompletnie

nieprzygotowany na te trudności.

Tymczasem takie

linie lotnicze jak Lufthansa już dawno podjęły dzia-

łania, zaczęły oszczędzać, cięły, ograniczały również

nierentowne połączenia.

Kolejne problemy dotyczą kosztów, jakie ponosił

LOT z powodu uziemienia dwóch Boeingów 787.

Te

koszty sięgają już wielu milionów złotych.

Bez kosz-

tów reklamacji pasażerskich oraz utraconych korzy-

ści strata dzienna za jeden dzień przestoju to ok. 50 tys.

dolarów.

Samolot ten ze względu na parametry tech-

niczne i eksploatacyjne miał w znacznym stopniu wpły-

nąć na uzyskanie przewagi konkurencyjnej.

Samolo-

ty te docierają jednak do Polski ze znacznym opóź-

nieniem.

Kiedy pojawił się pierwszy samolot, to oka-

zało się, że LOT nie ma środków na jego zakup.

Czy

nie został również popełniony podstawowy błąd, że

przez 4,5 roku całej tej operacji zarząd czekał z zało-

żonymi rękami, aż samoloty przybędą, wyprzedając

samoloty dalekiego zasięgu.

Kolejna kwestia.

Czy w tej sytuacji ma uzasadnie-

nie utrzymywanie połączeń wykonywanych z małą

częstotliwością do odległych portów, np. do Tel Awi-

wu?

Jaką strategię powinna obrać spółka w sytuacji,

kiedy połączenia z Ukrainą, Bałkanami zapewniają

linie austriackie, połączenia ze Skandynawią, pań-

stwami bałtyckimi zapewnia SAS, połączenia prak-

tycznie z całym światem zapewnia Lufthansa?

Jaka

w tej sytuacji powinna być rola LOT?

Kolejny problem dotyczy właśnie konkurencji

z Lufthansą, sojusznikiem przecież.

Linia ta otwo-

rzyła połączenia ze wszystkich polskich portów re-

gionalnych, skutecznie odbierając pasażerów LOT.

Niestety praktycznie bez walki o ten rynek.

Trudno działać, skoro LOT nie ma już praktycz-

nie majątku.

Wszystko, co dotychczas miało realną

wartość – nieruchomości, udziały w innych spółkach

– zostało w ostatnim czasie wyprzedane za bezcen,

w sumie za kilkaset milionów złotych.

Paradoksalnie

działalność firmy OLT Express ujawniła duży poten-

cjał tkwiący w rynku lotniczym.

Niskie ceny biletów

spowodowały, że z transportu lotniczego zaczęli ko-

rzystać ludzie mniej majętni.

Dlaczego ten potencjał

nie jest w pełni wykorzystywany?

Według wcześniej-

szych zapowiedzi prezesa Piróga spółka na koniec

2012 r. miała wypracować zysk w wysokości 50 mln.

Ale już w grudniu ub.r. po swoim odwołaniu prezes

mówił: Wychodząc z LOT, szacowaliśmy stratę na ok.

220 mln, a więc jest ona większa od tego, co było w

zeszłym roku.

Zdaniem polityków PO winę za kłopoty LOT po-

noszą prezes, rada nadzorcza spółki, a nie minister

skarbu, bo nie miał pełnej wiedzy o sytuacji LOT i opie-

rał swoją wiedzę na raportach zarządu, a ten wpro-

wadzał w błąd zarówno jego, jak i radę nadzorczą.

Procesy restrukturyzacyjne w LOT były bardzo płyt-

kie, zabrakło wyobraźni po stronie menadżerów, któ-

rzy kierowali firmą – to znowu opinia koalicjanta,

pana premiera Janusza Piechocińskiego.

Kto zatem

odpowiada za problemy Polskich Linii Lotniczych

LOT?

Zdaniem wielu sytuację LOT-u powinny wy-

jaśnić NIK i prokuratura.

Rada Nadzorcza LOT-u

odwołała z funkcji prezesa Marcina Piróga.

Jego

miejsce tymczasowo zajął członek zarządu.

Nowy

prezes ma doprowadzić do tego, by linia lotnicza była

rentowna.

Zdaniem ekspertów ratowanie LOT-u

może kosztować podatników nawet 1,5 mld zł.

Pierw-

sza transza pomocy to 400 mln zł.

Wypłacając w grudniu pomoc dla LOT-u, Polska

nie dopełniła obowiązku wynikającego z prawa Unii

Europejskiej.

Komisja Europejska bada sprawę i nie

jest związana terminem rozpatrywania wniosku o za-

twierdzenie pomocy.

Jeśli Komisja Europejska uzna

pomoc publiczną za niezgodną z zasadami, musi być

ona odzyskana od firmy przez władze krajowe.

W połowie grudnia łączne zadłużenie LOT-u wy-

nosiło 318 mln zł.

Na szczęście dla przewoźnika głów-

ni wierzyciele to państwowe spółki z branży lotniczej.

Gdyby wierzycielami były firmy prywatne, zostałyby

już złożone do sądu wnioski o upadłość.

Wnioski te

byłyby skuteczne, bo upadłość zostaje ogłoszona, gdy

dług firmy przekracza jej majątek, a LOT majątku

przecież nie ma.

Samoloty to maszyny w leasingu.

Nieruchomości, w tym siedziba firmy, zostały sprze-

dane, firmy córki LOT-u również.

Czy pomoc dla LOT-u ma sens?

Jaki skutek przy-

niesie?

Czy pieniądze zostaną znowu zmarnowane

i za dwa lata firma znajdzie się w podobnej lub w takiej

samej sytuacji?

Zdaniem ekspertów przez wiele lat

firma ponosiła straty na działalności operacyjnej,

łatając stratę sprzedażą majątku.

Kiedy zabrakło

majątku, państwo pomagało dalej, odkupując akcje

Eurolotu i innych spółek.

Każdy kolejny rok miał

kończyć się zyskiem.

Łącznie w ciągu ostatnich kil-

kunastu lat wsparcie finansowe dla LOT-u wyniosło

ok. 1800 mln zł.

Nie ma żadnej gwarancji, że nowa

pomoc finansowa zostanie spożytkowana z lepszym

skutkiem.

Teraz poza pierwszą transzą będą pewnie,

zgodnie z zapowiedzią, kolejne.

Większość z tego zo-

stanie wydana na bieżącą działalność, a tylko 282 mln

zł resort skarbu chce wydać na zasadniczą restruk-

turyzację firmy.

Według opinii wyrażanych przez przedstawicieli

rządu restrukturyzowanie LOT-u powinno odbywać

się poprzez wyniesienie wszystkiego, co wartościowe,

i wniesienie do innej spółki Skarbu Państwa.

Opera-

cja ta mogłaby znacznie obniżyć, według tych opinii,

koszty funkcjonowania firmy.

W przeciwnym razie

ryzyko bankructwa polskich linii drastycznie wzroś-

nie.

Komisja Europejska nie wyrazi zgody na kolejną

pomoc publiczną, a zwrot tych 400 mln zł jest prze-

cież nierealny.

Warto przeanalizować też wypowiedzi przedsta-

wicieli załogi, którzy twierdzą, że firma jest aż tak

zadłużona, bo LOT ma dużo atutów, z których nie

korzysta.

Na przykład koszty pracy w LOT są trzy-

krotnie niższe niż w zachodnich liniach lotniczych.

Przy tak niskich kosztach pracy w Polsce ceny biletów

lotniczych mamy na poziomie europejskim, a mogły-

by być one znacznie niższe.

Trzeba renegocjować

dotychczas zawarte przez LOT umowy, uporządko-

wać strukturę spółki, istotnie wzmocnić pion handlo-

wy.

Konieczne jest wypracowanie optymalnego mo-

delu biznesowego, który musi uwzględniać konse-

kwencje podpisania umowy pożyczki na 400 mln zł.

Kto jednak to zrobi, skoro w ciągu ostatnich kilku

lat było 12 prezesów?

Który z nich miał doświadcze-

nie w branży lotniczej?

Czy obecne promocje wystar-

czą do zachęcenia Polaków do częstszego latania,

w sytuacji gdy wielu konsumentów ogranicza wydatki

nawet na żywność, na leki?

Szukając pracy w innych

krajach, Polacy korzystają przecież z tanich linii.

Zapowiadana restrukturyzacja to przede wszyst-

kim restrukturyzacja zatrudnienia, do tego restruk-

turyzacja floty oraz siatki połączeń.

LOT ma skon-

centrować się na dalekich trasach, natomiast Euro-

lot, który należy do państwa, będzie obsługiwał po-

łączenia po kraju i Europie.

LOT nie jest jednak w sta-

nie, jeśli chodzi o ceny, konkurować z tanimi liniami,

które korzystają z tańszych lotnisk i mają ograniczo-

ny do minimum serwis pokładowy.

Przegrywa też ze

znacznie większymi europejskimi potęgami, które

wywożą naszych pasażerów do portów przesiadko-

wych we Frankfurcie, Berlinie, Paryżu, Amsterda-

mie i Londynie.

Wątpliwości jest wiele.

Na przykład: Czy niewiel-

kie embraery 175 nie będą za drogie w eksploatacji

w przeliczeniu na pasażera, jeśli LOT na krótkich

trasach ma konkurować z tanimi przewoźnikami?

Czy do restrukturyzacji firmy powinny zabierać się

osoby, które rządziły już w PLL LOT w ostatnich

latach i miesiącach?

To pytania, na które żądamy

odpowiedzi, i plany, które trzeba wdrożyć w życie.

W opinii ekspertów w LOT żadnej sensownej re-

strukturyzacji do tej pory nie było, nie doszło do żad-

nych zmian w działalności operacyjnej, która gene-

ruje straty finansowe.

Jeszcze kilka lat temu LOT

przynosił zyski.

W 2005 r. resort skarbu przygotować wejście na

giełdę, które otwierało drogę do prawdziwej prywa-

tyzacji.

Teraz mamy sytuację krytyczną, ktoś do tej

sytuacji doprowadził.

Nie ma wątpliwości, że winny

obecnej katastrofalnej sytuacji LOT-u jest minister

skarbu państwa Mikołaj Budzanowski z racji swoich

funkcji nadzorczych.

Chcę jednak zapytać pana mi-

nistra, jak długo na stanowisku wiceministra (Dzwo-

nek) będzie zasiadał pan Rafał Baniak, bezpośrednio

odpowiedzialny za LOT i za sytuację w spółce, a rów-

nież za sytuację w zbrojeniówce.

To pytanie kieruję

również do pana premiera Piechocińskiego, minister

Baniak jest przecież z nadania PSL.

Pomyłki perso-

nalne oczywiście się zdarzają, ale czas chyba na szyb-

ką korektę.

Biorąc pod uwagę wszystkie te argumen-

ty, skalę zaniedbań, obecny stan spółki i odpowie-

dzialność za ten stan, który wynika z braku nadzoru,

klub Solidarna Polska składa wniosek o odrzucenie

tej informacji.

Dziękuję bardzo.

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

To już jest drugi wniosek złożony na piśmie.

Dziękuję panu posłowi.

Wyczerpaliśmy listę mówców zabierających głos

Ponad czterdziestu, 41 państwa posłów zapisało

się do zadania pytania.

Pierwsza głos zabierze pani poseł Anna Paluch.

Może pani poseł zmieści się w 1,5 minuty?

Poseł Anna Paluch:

Postaram się, panie marszałku.

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

To może 1,5 minuty.

Poseł Jarosław Żaczek

Poseł Anna Paluch:

Dane liczbowe, które tutaj padły, określające skalę

upadku naszego narodowego lotniczego przewoźni-

ka, są porażające: 318 mln zadłużenia w grudniu

ubiegłego roku, wyprzedaż majątku na sumę 850 mln

zł, czyli ok. 1 mld zł polskich padło w przepaść, licząc

bardzo delikatnie.

Nasuwa się więc pierwsze pytanie: Za co członko-

wie rady nadzorczej, za co członkowie zarządu pobie-

rali tak sowite apanaże?

Co państwo, jako kierowni-

ctwo polityczne Ministerstwa Skarbu Państwa, robi-

liście przez ten czas?

Trzeba przypomnieć jedną

kwestię, że takiej karuzeli kadrowej, jak w Locie, to

nawet za waszych rządów w wielu przedsiębiorstwach

mimo wszystko nie było.

A przecież światowe linie

lotnicze mają zupełnie inne tradycje.

Charaktery-

styczne jest, że to jest awans wewnątrz firmy, to jest

dogłębna znajomość firmy i tą naturalną drogą wielu

prezesów firm lotniczych w świecie zyskało swoje

stanowiska, a nie z politycznej nominacji.

Można po-

wiedzieć sarkastycznie, panie ministrze, że to była

chyba najdroższa działalność edukacyjna, skoro tych

sześciu prezesów wykształciliście na tyle, żeby mieli

jakie takie pojęcie o swojej firmie, żeby ją poznali po

kilku czy kilkunastu miesiącach pełnienia swojej mi-

sji.

(Dzwonek)

A skąd te nietrafione decyzje gospodarcze?

Jako

poseł z Podhala byłam kilka lat temu zbulwersowana

likwidacją z dnia na dzień połączeń Kraków – Chica-

go, połączeń LOT-owskich.

Całe Podhale przeciwko

temu gorąco protestowało.

Kto normalny taką decyzję

podejmuje?

I życie zweryfikowało, bo te połączenia są

przywracane.

Skala zaniechań, skala nieudolności,

skala kumoterstwa, skala politycznych, głupich, nie-

popartych doświadczeniem i właściwym rozeznaniem

decyzji po prostu poraża.

Pan się powinien podać do

dymisji, panie ministrze.

Dziękuję bardzo.

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Widzę, że jednak 2 minuty państwo będą potrze-

bowali.

(Poseł Anna Paluch: Starałam się, panie marszał-

ku, jak mogłam.)

Proszę jednak starać się nie przekraczać tych 2

minut...

(Poseł Anna Paluch: Materia nie jest łatwa.)

...chociaż zdaję sobie sprawę, że problem jest ważny.

Proszę bardzo, pan poseł Maciej Małecki, Prawo

Na 2 minuty proszę.

Poseł Maciej Małecki:

Podkreśla pan szczególnie, że restrukturyzacja LOT-u

będzie bolesna dla wszystkich.

W związku z tym py-

tam, czy pan prezes LOT-u Marcin Piróg i wiceprezes

odpowiedzialny za sprawy finansowe pan Zbigniew

Mazur otrzymali odprawy z tytułu odejścia z firmy

i czy nadal wypłacacie im jakieś pieniądze, np. z ty-

tułu umowy o zakazie konkurencji?

Czy planuje pan

pociągnięcie tych osób do odpowiedzialności karnej

lub do odpowiedzialności cywilnej z tytułu strat, ja-

kie zrobili w spółce LOT?

Panie ministrze, proszę także o informację: Czy

prawdą jest, że szef Rady Nadzorczej PLL LOT pan

Wojciech Balczun jest przymierzany przez pański

resort do stanowiska szefa KGHM International,

czyli odpowiadałby za największą polską inwestycję

zagraniczną, kopalnię w Chile?

Wystarczy mi, jeżeli

jest to nieprawda, zwykłe zdementowanie, że nie

przymierzacie go.

Proszę również o informację: Czy prawdą jest, że

żona wiceprezesa LOT-u pana Tomasza Balcerzaka

posiadała udziały w konkurencyjnej dla LOT-u spół-

ce?

Chodzi o spółkę Bingo Airways i o czas, w którym

pan Tomasz Balcerzak pełnił już obowiązki, był już

wiceprezesem LOT-u.

Czy w tym samym czasie jego

żona była udziałowcem konkurencyjnej spółki?

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję.

Lista pytań związanych z sytuacją w spółce LOT jest

bardzo długa.

Przypomnę tylko, że samo zadawanie

pytań, na które zresztą nie uzyskaliśmy odpowiedzi

na posiedzeniu Komisji Skarbu Państwa, trwało po-

nad dwie godziny.

Pozwolę sobie dziś zapytać o aspekt związany ze

świadomością rady nadzorczej spółki o jej trudnej

sytuacji na przestrzeni ostatnich lat.

Otóż biegli re-

widenci w swoich kolejnych opiniach za lata 2008–

2011 informowali radę nadzorczą o tym, że zobowią-

zania krótkoterminowe spółki przewyższają aktywa

krótkoterminowe, co powoduje zagrożenie dla jej

dalszego funkcjonowania.

Proszę o odpowiedź na py-

tanie: Jakie podjęto działania naprawcze w odpowie-

dzi na te opinie, oprócz ratowania finansów spółki

poprzez wyprzedaż kolejnych spółek z grupy kapita-

łowej LOT-u?

Przy okazji proszę też pana ministra

o zdementowanie informacji dotyczącej jednej z pierw-

szych decyzji inwestycyjnych nowego prezesa pana

Mikosza – mam tutaj na myśli decyzję o zakupie auta

służbowego za blisko 300 tys. zł.

Panie ministrze, proszę odpowiedzieć na piśmie,

ponieważ na dotychczas zadawane pytania na posie-

dzeniach komisji, jak również w interpelacjach za-

równo ja, jak i inni parlamentarzyści do dziś nie

uzyskaliśmy satysfakcjonujących odpowiedzi.

Dzię-

kuję bardzo.

(Oklaski)

Poseł Adam Kwiatkowski:

cząć od gratulacji dla pana ministra, bo kilka dni

temu, o ironio losu, otrzymał pan nagrodę tygodnika

„Gazeta Finansowa”, został pan laureatem tej nagro-

dy za skuteczny nadzór nad majątkiem państwowym.

Gratuluję, panie ministrze.

Ciekaw jestem, jaką

otrzyma pan nagrodę, gdy już całą branżę lotniczą

doprowadzi pan do ruiny.

Ma pan tutaj dosyć duży

problem, bo nie zgadzamy się na to i zrobimy wszyst-

ko, żeby po prostu panu się to nie udało.

Chciałbym zapytać: Dlaczego dopuszcza pan do

konkurencji spółek znajdujących się w rękach Skarbu

Państwa, które właściwie prowadzą branże w tym

samym sektorze?

Myślę tutaj o LOT i Eurolocie.

Dla-

czego te firmy ze sobą konkurują?

Wszystko wskazu-

je na to, że umowa między LOT-em a Eurolotem,

której nie chcecie państwo pokazać, jest kolejną nie-

korzystną umową zawieraną między tym przewoźni-

kiem a innymi firmami, które do niedawna były od

niego zależne.

Dlaczego we wrześniu pan minister, a właściwie

pana urzędnicy, ale pod pana pieczątką, mówili na

posiedzeniu Komisji Skarbu Państwa, że LOT musi

zrezygnować z samolotów średniego zasięgu typu

737, a dzisiaj w swoim wystąpieniu stwierdził pan, że

decyzje o zakupie samolotu typu Embraer były nie-

korzystne i chybione?

Panie ministrze, czy wtedy pan

mówił nieprawdę, czy dzisiaj pan mówi nieprawdę?

Bo jest to istotna kwestia.

Nie można w zależności

od tego, jak jest wygodniej, mówić, pokazywać faktów

z tej perspektywy.

Dlaczego straszy pan dzisiaj pra-

cowników i ich szantażuje, nie prowadzi z nimi nor-

malnego dialogu?

Czy na tym polega wasza obywa-

telskość, czy na tym polega dbałość o firmę?

Chciałbym zapytać, panie ministrze: Kto odpo-

prawdę szuka pan tej odpowiedzialności w latach

2003–2007?

Kto odpowiada za siatki połączeń, za

likwidacje połączeń i wprowadzanie nowych połą-

czeń nierentownych, jak choćby to do Hanoi?

Kto

odpowiada za wyprzedaż majątku, którego nie mo-

żemy dzisiaj znaleźć w aktywach firmy?

(Dzwonek)

Kto odpowiada za brak przepisów zabezpieczających

w spółkach, które do niedawna były w rękach LOT-u,

a dzisiaj zwiększają już LOT-owi kwoty za swoje usłu-

gi?

Moim zdaniem, panie ministrze, powinien pan

zacząć szukać winnych od siebie, bo to pan jest temu

wszystkiemu winny.

Państwo mówicie o transparen-

tności, a robicie dokładnie odwrotnie.

I to przecież

pan, panie ministrze, co najważniejsze, narzucił to

tej spółce w absolutnie nietransparentny sposób

wbrew wszystkim: radzie nadzorczej, pracownikom,

prezesowi tej spółki.

Powinien pan zacząć szukać

winnych tej sytuacji od siebie.

Dziękuję bardzo, panie

marszałku.

(Oklaski)

przez kilkanaście minut zabierał pan głos z tej mów-

nicy, ale mówiąc szczerze, uważam, że nie wyjaśnił

pan podstawowych wątpliwości, jakie zgłaszali tutaj

posłowie.

Otóż nie wyjaśnił pan rzeczywiście zakre-

su swojej odpowiedzialności za słaby nadzór właści-

cielski albo wręcz za brak takiego nadzoru nad tą

firmą.

Moim zdaniem, jeżeli przypomnimy sobie prze-

bieg wypadków w 2012 r., to pogarszanie sytuacji

finansowej LOT-u było pomyślane jako bardzo kon-

trolowane.

Ta sytuacja się pogarszała, władze spółki

o tym doskonale wiedziały – zdaje się, że takie infor-

macje i pan musiał posiadać – natomiast specjalnie

nikomu to nie przeszkadzało, ponieważ – jak wtedy

donosiła prasa – był przygotowywany taki inwestor,

który niestety latem sam się przewrócił.

Otóż mam

tutaj na myśli słynną spółkę OLT Express.

To ona

błyskawicznie rosła jak na drożdżach, ba, miała

przed nazwą „Express” literki: OLT, te same, które

są w nazwie LOT, co znamienne.

Zdaje się, że to miał

być inwestor dla LOT, ba, i ten inwestor był przygo-

towywany w taki sposób, żeby ten LOT przejąć za

darmo i na raty, bo firma z dużymi kłopotami finan-

sowymi zostałaby pewnie oddana temu inwestorami

właśnie w taki sposób.

Niestety ten plan zawiódł, bo

inwestor, a w zasadzie jego spółka matka, nagle z nie-

jasnych do tej pory powodów się przewrócił.

Być może

to był taki projekt i dlatego nie można znaleźć win-

nego, odpowiedzialnego (Dzwonek) za tolerowanie

pogarszającej się sytuacji w polskim LOT.

I druga kwestia, panie marszałku, jeżeli pan jesz-

cze pozwoli, to sprawa ratowania teraz LOT-u.

Jeże-

li informacja mówiąca o tym, że koszty zatrudnienia

w spółce LOT wynoszą zaledwie 10% całości kosztów

tej firmy, jest prawdziwa, a taka informacja padła na

Poseł Wojciech Zubowski

tej sali, to nawet bardzo głęboka restrukturyzacja

zatrudnienia chyba nie jest dobrym pomysłem na

ratowanie tej firmy.

Za pomocą nawet bardzo głębo-

kiej redukcji zatrudnienia nie uzyska się jakiegoś

pola do manewru finansowego.

Panie ministrze, pan

nam tutaj powiedział o 400 mln zł pomocy publicznej,

jakby chciał nas pan uspokoić, że to w zasadzie roz-

wiązuje sytuację.

Ale mam poważną obawę, że pro-

gram restrukturyzacji, który ma wyprowadzić LOT

na szerokie loty…

(Poseł Piotr Chmielowski: Panie marszałku…)

Już kończę.

...stoi pod znakiem zapytania, skoro jest oparty

przede wszystkim na redukcji zatrudnienia.

Dzięku-

ję bardzo.

(Oklaski)

(Poseł Renata Zaremba: Jaki czas?

Prosimy o taki

sam, jaki miał poseł Kuźmiuk.)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję panu posłowi.

Parlamentarny Platforma Obywatelska.

Poseł Renata Zaremba:

Dziękuję.

Światowe linie lotnicze, jak i ci bliżsi naszemu po-

dwórku europejscy przewoźnicy przeżywają kryzys.

Wynika on zarówno z wysokich cen paliwa lotnicze-

go, jak i załamania gospodarczego w strefie euro.

Paradoksalnie – na co pan minister już zwracał uwa-

gę – rośnie liczba pasażerów, ale zyski linii lotniczych

wciąż maleją.

Wśród powodów takiego stanu wymie-

nia się między innymi wysokie koszty zewnętrzne,

różne obciążenia regulacyjne.

To wszystko nadal

będzie obniżać rentowność linii lotniczych.

Panie Ministrze!

Co miało wpływ na pojawienie

się zapaści, jeżeli chodzi o naszego przewoźnika na-

rodowego, jakie czynniki zewnętrzne i wewnętrzne

do tego doprowadziły?

Jakie działania podejmowało

Ministerstwo Skarbu Państwa w sprawie prywaty-

zacji LOT, kiedy panowała dobra koniunktura go-

spodarcza, w latach 2005–2007?

Czy były prowadzo-

ne w tej sprawie rozmowy?

Jeżeli tak, to kiedy i z kim

je prowadzono?

Kto i kiedy, panie ministrze, podjął

decyzję i podpisał pierwszą umowę dotyczącą opcji

paliwowych, których zastosowanie spowodowało

w kolejnych latach największe straty finansowe

spółki?

(Głos z sali: Niech zgadnę.

PiS?)

(Głos z sali: Minister Jasiński.)

Kiedy nastąpił ten krytyczny moment, od którego

spółka zaczęła mieć kłopoty?

Prosiłabym, aby pan

minister pokusił się o ocenę i wskazał co najmniej

trzy grzechy główne, z pewnością jest ich więcej, po-

pełnione przez kolejne zarządy PLL LOT, wymienił,

które rządy doprowadziły do tak trudnej sytuacji fi-

nansowej i w zasadzie zapaści spółki.

Dziękuję bar-

dzo.

(Oklaski)

Dziękuję.

Państwo mówiliście o karuzeli stanowisk w odniesie-

niu do spółki LOT.

Wydawałoby się, że mówią o tym

świętoszki.

Przypomnę posiedzenie Komisji Skarbu

Państwa z lutego 2007 r.

Ówczesny wiceminister

skarbu państwa powiedział wtedy, że nie akceptuje

nowego prezesa LOT, a tu obecny poseł Suski zagro-

ził, że jeżeli prezes LOT nie ustąpi, to PiS zmieni

ustawę tak, żeby to walne zgromadzenie akcjonariu-

szy mogło zmienić prezesa, a nie rada nadzorcza, któ-

ra, jak widać, nie zachowała się zgodnie z tym, czego

oczekiwał minister.

Działo się to w lutym 2007 r., a ten

prezes LOT był już piąty.

Tak więc skoro mówicie o ka-

ruzeli stanowisk, to przyjrzyjcie się bliżej temu, co

sami robiliście.

W ciągu 2006 r. udział LOT w prze-

wozach pasażerskich spadł o 10%.

Jeśli mówimy już

o przyczynach problemów, o problemach LOT, to

warto też odnieść się do tego pod względem histo-

rycznym.

Pytanie, które chcę zadać, ma trochę retoryczny

charakter, panie ministrze.

W czasie trwania której

koalicji najczęściej zmieniali się właśnie prezesi LOT,

ilu ich było, kto był wówczas premierem?

Czy Mini-

sterstwo Skarbu Państwa dysponuje szacunkami

dotyczącymi wpływu upadłości LOT na poziom

PKB?

Jakie koszty musiałby wtedy ponieść budżet

państwa?

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

watelska.

Poseł Mariusz Grad:

Panie Marszałku!

Panie Ministrze!

Wysoka Izbo!

Europejską w kwestii wsparcia przez państwo linii

LOT kwotą 400 mln zł.

Kiedy możemy spodziewać

się decyzji Komisji Europejskiej?

Jak przebiegają ne-

gocjacje w tej materii?

Kiedy Komisja Europejska

Poseł Zbigniew Kuźmiuk

otrzyma plan restrukturyzacji LOT?

Wiem, że ter-

min mija 20 czerwca.

Czy ministerstwo zamierza

wcześniej przekazać takie materiały?

Chciałbym

również dopytać o wariant alternatywny.

Mam na

myśli to, że Komisja może nie wydać zgody na wspar-

cie spółki LOT.

Co ministerstwo uczyni w takim wy-

padku?

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Głos ma pan poseł Roman Kaczor, Platforma Oby-

watelska.

Nie ma pana posła.

Pan poseł Jerzy Borowczak, Platforma Obywatelska.

Dziękuję.

Panie Marszałku!

Panie Ministrze!

Wiele słyszy-

my o sprzedaży majątku, który posiada LOT.

Chciał-

bym zapytać, kto i kiedy sprzedał dużą działkę pod

budowę hotelu Marriott i na co LOT przeznaczył te

pieniądze.

Chciałbym też zapytać, czy, odwołując pre-

zesa LOT, dokonał pan zmiany w radzie nadzorczej.

Czy ten pomysł na ratowanie LOT jest realny?

Mó-

wimy, że LOT jest naszym narodowym przewoźni-

kiem.

Wszyscy, z którymi rozmawia się na temat

lotnictwa, mówią, iż LOT jest nie narodowym prze-

woźnikiem, tylko podwoźnikiem.

Podwozi klientów

do Frankfurtu, Londynu, Paryża, a dopiero stamtąd

loty biznesowe są opłacalne.

Myślę, że jeśli ten po-

mysł ratowania LOT-u byłby bardzo realny, to warto

byłoby do tego dołożyć pieniędzy podatkowych.

Ale chcę też państwu i panu ministrowi powie-

dzieć, że był taki przewoźnik jak Pan American.

Firma została założona w 1927 r., a upadła w 1991 r.

Amerykanie zawsze liczą pieniądze.

Podatnicy ame-

rykańscy przesiedli się do innych linii i do tego nie

dopłacają.

Dlatego uważam, że pomysł ratowania

LOT-u musi być naprawdę bardzo dobrze przygo-

towany, żebyśmy tego nie zniszczyli, nie zmarnowa-

li dodatkowych pieniędzy podatników.

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Obywatelska.

Poseł Marek Rząsa:

Dziękuję.

Szczerze mówiąc, trochę dziwią mnie wypowiedzi

posłów, szczególnie opozycji, ponieważ status quo

państwu nie odpowiada, a jednocześnie z góry prze-

kreślacie, negujecie propozycje zmian, jakie przed-

stawia pan minister.

A więc jeśli chcecie być wiary-

godni i również odpowiedzialni za tę sytuację, bo

opozycja winna być też odpowiedzialna za pewne

rzeczy, które się dzieją, to musicie się na coś zdecy-

dować.

Trzy pytania, panie ministrze, jeśli można.

Jak

w świetle proponowanych zmian i restrukturyzacji

spółki, w tym redukcji zatrudnienia, będzie wyglą-

dała przyszła siatka lotów i czy nie grożą nam ogra-

niczenia liczby lotów?

Jak Ministerstwo Skarbu Pań-

stwa ocenia przeszłą, obecną i przyszłą współpracę

ze związkami zawodowymi w sprawie sytuacji w spół-

ce LOT?

Trzecie pytanie: Czy LOT i Eurolot planują

w przyszłości otwieranie nowych połączeń zagra-

nicznych z innych lotnisk niż warszawskie lotnisko

Okęcie?

Mam tu na myśli lotniska regionalne, w szcze-

gólności chodzi mi o to, czy planowane są nowe loty

z lotniska Jasionka Rzeszów na przykład do Paryża,

do Rzymu, bo to są te kierunki, które często wybiera-

ją mieszkańcy Podkarpacia.

Dziękuję uprzejmie.

(Oklaski)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Kto jest odpowiedzialny za wyzbywanie się przez

LOT na przestrzeni ostatnich lat wykwalifikowanych

pracowników i jakie są motywy tych decyzji?

Z pew-

nością nie były one umotywowane sytuacją ekono-

miczną, skoro firma na skutek tych decyzji traciła

klientów, bowiem nie mogła realizować zleceń z po-

wodu braku pracowników.

Czy zatem słuszne jest

formułowane przez związkowców twierdzenie, że

jedynym celem zwolnień była świadoma realizacja

przyjętego planu redukcji etatów?

Jaki jest sens po-

lityki kadrowej polegającej na zwalnianiu wysoko

wykwalifikowanego personelu lotniczego, którego

bardzo kosztowne, wieloletnie szkolenia finansował

właśnie PLL LOT?

Czy nie jest to ułatwianie funk-

cjonowania konkurencji LOT-u, która natychmiast

przejmie tych pracowników, oszczędzając na szkole-

niach?

Kto zatem ponosi odpowiedzialność za tak

krótkowzroczną, stricte szkodliwą politykę kadrową?

I drugie pytanie.

Panie ministrze, czy prezes Pi-

róg po tym, jak został odwołany, otrzymał odprawę?

zakaz konkurencji i czy w związku z tą okolicznością

przez ten okres jest na utrzymaniu spółki LOT?

Dziękuję.

(Oklaski)

Poseł Mariusz Grad

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję.

Tak naprawdę to były dwie grupy pytań, można

tak powiedzieć.

Dziękuję panu posłowi.

nie Ministrze!

W swoim wystąpieniu w sposób zde-

cydowany kilkakrotnie podkreślił pan, że celem

obecnego działania jest to, żeby spółka była rentow-

na, żeby była trwale konkurencyjna.

Mówił pan o mo-

delu docelowym.

Raz powiedział pan w sposób zde-

cydowany, że w 2014 r. spółka odzyska rentowność,

z kolei kilka zdań później – że jest szansa na odzy-

skanie rentowności.

W związku z tym pierwsze pytanie jest od kogoś,

kto korzysta z usług LOT-u.

Przyszedł do mnie do

biura poselskiego w Gnieźnie jeden z pasażerów, któ-

ry w listopadzie korzystał z tej linii, jak pan nazwał

ładnie: etnicznej, lecąc do Kanady.

Na naszym lotni-

sku międzynarodowym podszedł do automatu do

odprawiania się, ale ten automat niestety nie zawie-

rał instrukcji w języku polskim.

I wtedy kiedy usły-

szał informację o tym, że polski podatnik musi

zainwestować w ratowanie tej firmy, był bardzo

zbulwersowany, że na polskim lotnisku nie ma in-

strukcji w języku polskim, jeśli chodzi o automaty do

odprawy pasażerów.

nego prezesa: Na jakiej podstawie prawnej został

zawarty stosunek pracy?

Czy na podstawie ustawy

kominowej, czy to jest kontrakt menedżerski?

Jeśli

tak, czy kontrakt menedżerski przewiduje również

premię za wynik?

Czy to będzie premia za zarządza-

nie deficytem i kryzysem, czy za określone działania?

Po trzecie, chciałbym zapytać również: Czy kiedy

obecny prezes odchodził z firmy ponad dwa lata

temu, uzyskał, jeśli tak, to jakie, odszkodowanie lub

premię?

I na koniec pytanie dotyczące właśnie tej restruk-

turyzacji, tych oszczędności: Czy te oszczędności nie

odbiją się na bezpieczeństwie pasażerów, bezpieczeń-

stwie lotu i bezpieczeństwie (Dzwonek) pasażerów?

Bo to jest bardzo istotne, to decyduje również o wy-

borze linii lotniczej.

Żeby to przesłanie dotyczące

oszczędności za wszelką cenę nie odbiło się również

na jakości usług linii.

Dziękuję.

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję.

Poseł Dawid Jackiewicz:

O tym, że Polskie Linie Lotnicze stoją na krawędzi

bankructwa, wiemy, mówimy o tym dzisiaj od począt-

ku tej debaty, dyskutujemy o tym od początku tej de-

baty.

Od kilku lat spółka odnotowuje straty.

W 2008 r.

strata na majątku to ok. 733 mln zł, w 2009 r. strata

na majątku to ok. 265 mln, rok później – kolejne 223

mln, w 2011 r.

– 239 mln zł straty ma majątku, a w roku

ubiegłym – 299.

Jak widać, problemy finansowe towarzyszą spółce

od kilku lat.

W tym czasie przewinęło się kilku pre-

zesów.

Żaden z nich, ani prezes, ani zarząd spółki nie

znalazł odpowiedzi, nie wpadł na pomysł, jak pora-

dzić sobie z tym problemem, jak unormować sytuację

finansową LOT-u.

W jednej rzeczy natomiast wszy-

scy ci prezesi i wszystkie te zarządy byli zgodni i jed-

ną rzecz potrafili robić w sposób wyśmienity, a mia-

nowicie zlecać usługi na zewnątrz, usługi niemate-

rialne, doradztwo, konsulting, usługi prawnicze.

I tak

oto w roku 2008 były prezes LOT śp. pan Nowak

wydał na doradztwo i konsulting 9 mln zł.

W latach

2009–2010 ówczesny prezes Mikosz wynagrodził fir-

my doradcze kwotą 30 mln zł.

W okresie rządów pana

prezesa Piróga usługi doradcze kosztowały spółkę

17 mln zł.

Powstaje pytanie: Jaka była wartość i ja-

kość usług świadczonych przez wspomniane firmy

doradcze, skoro nie tylko nie poprawiła się sytuacja

spółki LOT, ale wręcz odwrotnie, z roku na rok się

pogarszała?

Czy wydatkowanie od kilku do kilku-

dziesięciu milionów złotych rocznie na usługi, któ-

rych efektywność jest co najmniej wątpliwa, nie

wzbudziło jak dotąd zainteresowania rady nadzor-

czej, właściciela?

A może wyrzucanie takich wielkich

pieniędzy w błoto jest po prostu normą w spółkach

zarządzanych przez tzw. fachowców z pańskiego śro-

dowiska politycznego?

Proszę odpowiedzieć na pytanie: Czy sytuacja,

którą opisuję, była kiedykolwiek przedmiotem zain-

teresowania ze strony rady nadzorczej?

Czy rada

nadzorcza oceniała kiedykolwiek zasadność i efek-

tywność zamawiania tak kosztownych usług dorad-

czych na zewnątrz?

Czy władze spółki potrafią wy-

kazać korzyści płynące z takiego zewnętrznego do-

radztwa?

(Dzwonek) Ile dokładnie i łącznie spółka

LOT wydała na obsługę firm doradczych, konsultin-

gowych, prawnych i jakie to były firmy doradcze,

kancelarie prawne, firmy konsultingowe?

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję.

liwość.

Poseł Ewa Malik:

nistrze!

Od kilkunastu lat PLL LOT ma ceny biletów

wyższe niż w zachodnich liniach lotniczych.

Dla przy-

kładu: w porównaniu z Lufthansą ceny LOT były

wyższe o ok. 15%.

W LOT wyższe były też współczyn-

niki zapełnienia miejsc, a więc wpływy PLL LOT

z każdego rejsu powinny być wyższe niż w zachod-

nich liniach lotniczych.

Wszystkie koszty, a zwłasz-

cza koszty pracownicze w LOT, są niższe niż w za-

chodnich liniach lotniczych, a więc Polskie Linie

Lotnicze LOT powinny mieć zyski wyższe niż kon-

kurencja.

Koszty pracy w spółce LOT stanowią 13%

ogólnych kosztów, podczas gdy na innych liniach

lotniczych wynoszą nawet do 30%.

Dlaczego zatem

przy tak niskich kosztach pracowniczych, tak wyso-

kim zapełnieniu miejsc, przy tak dynamicznie rozwi-

jającym się polskim rynku przewozów lotniczych i tak

wysokich dochodach ze sprzedaży biletów PLL LOT

odnotowuje straty na działalności podstawowej i jest

bliski bankructwa?

Czy jest w PLL LOT jakikolwiek

koszt rzeczywisty, niezawyżony na fakturach, wyż-

szy niż w zachodnich liniach lotniczych?

Proszę o od-

powiedź pisemną, gdyż rozumiem, że dziś tak „z gło-

wy” pan minister nie będzie miał gotowej odpowie-

dzi, a temat wart jest rzetelnej analizy.

Rozumiem, że te argumenty za prywatyzacją PLL

LOT, które podał pan minister w formie niecierpiącej

sprzeciwu, muszą nam dzisiaj wystarczyć.

Ale nie:

bardzo proszę o rzetelny raport w tej sprawie, i to na

piśmie.

Po tym, jak „położyliście” w latach swoich

rządów kilka dobrych, rentownych spółek, m.in.

ostatnio Kieleckie Kopalnie Surowców Mineralnych,

nie mamy w ogóle w stosunku do państwa ekipy naj-

mniejszych złudzeń.

Prawdopodobnie już nawet wie-

cie, komu sprzedacie PLL LOT.

Czy tego dreamline-

ra, który przyłożył się do bankructwa firmy, też za-

kupiliście już z myślą o nowym właścicielu?

Dzięku-

ję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję.

wiedliwość.

(Wesołość na sali, oklaski)

Poseł Marek Suski:

aplauz na sali.

Chciałbym, panie ministrze, zadać

pytanie...

(Poseł Krystyna Skowrońska: Nie wszystkich –

beze mnie.)

...poprosić o podanie kosztów obsługi prawnej re-

alizowanej przez kancelarię prawniczą Zakrzewski

– Palinka w procesach przeciwko związkom zawodo-

wym.

Czy jest prawdą, że te koszty wyniosły ok. 3

mln zł?

Jeżeli nie, to proszę podać, jaka to była kwo-

ta.

Czy prawdą jest też to, że przeciwko byłemu pre-

zesowi LOT-u panu Pirogowi toczy się postępowanie

przed sądem karnym o rażące naruszenie przepisów

prawa pracy, w którym Państwowa Inspekcja Pracy

jest oskarżycielem?

Czy w tej sprawie były prezes

LOT-u również jest obsługiwany przez drogą kance-

larię prawną, a koszty są pokrywane przez polskiego

przewoźnika?

Czy nie uważa pan, że taka wojna ze

związkami jest zbyt kosztowna, zwłaszcza że związ-

ki tak naprawdę zwracały uwagę na nieprawidłowo-

ści i były lekceważone, tak zresztą jak i opozycja?

Szanowny panie ministrze, pan minister mówił

o naprawach, których macie dokonywać, czyli o le-

czeniu paliatywnym.

Rozumiem, że będzie boleć, ale

obawiam się, po doświadczeniach z waszymi prywa-

tyzacjami, że jedynym zabiegiem, jaki potraficie wy-

konać na spółkach Skarbu Państwa, jest sekcja

zwłok.

Dlatego niestety obawiam się, że tych patolo-

gów, których wyznaczyliście na prezesów spółek, nie

Ale, panie ministrze, jest jeszcze druga, pozytyw-

na rzecz.

Po moim zapytaniu do byłego ministra pana

Burego, czy zwróci koszty kolacji opłaconej przez

Kozienice w Kazimierzu nad Wisłą, pan były mini-

ster dał 20 zł, powiedział, że tyle kosztowała Skarb

Państwa ta kolacja.

Ja, panie ministrze, przekazuję

panu te 20 zł jako zadatek na zwrot...

(Poseł Marek Poznański: Płatna protekcja.)

...kosztów rozrzutnej gospodarki przez ministrów,

którzy nadzorowali, a urządzali sobie popijawy za

publiczne pieniądze.

(Głos z sali: Co na to agent Tomek?)

Bardzo proszę, pan minister ma zadatek na zwrot

za tę kolację.

(Poseł Krystyna Skowrońska: Pan powinien wie-

dzieć, że to się przelewem daje.)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję panu posłowi.

To mieści się w kategorii nieopodatkowanych da-

rowizn.

(Wesołość na sali)

Proszę bardzo, pani poseł Krystyna Skowrońska,

Najpierw chciałabym się oburzyć na wystąpienie

pana posła Suskiego.

Panie pośle, takie rzeczy nie

uchodzą.

Jeżeli panu brakło talentu na wymyślenie

czegoś lepszego, to nie trzeba było żadnym się popi-

sywać.

Te 20 zł to będzie suma, na ile można na dzi-

siejszym posiedzeniu wycenić pana inteligencję.

(We-

sołość na sali, oklaski)

(Poseł Marek Rząsa: A nawet jeszcze niżej.)

I chciałabym poprosić o rzeczy konkretne.

Dla

ski, bo mówił o istotnych rzeczach z przeszłości i przy-

łączyłabym się do tego głosu.

Jednak dla mnie waż-

na jest także sytuacja dzisiejsza i w przyszłości.

Dla mnie ważne jest to, w jakim zakresie zosta-

ła przygotowana restrukturyzacja, jak i kiedy zo-

stała przyjęta przez radę nadzorczą i przedłożona

właścicielowi i jaka jest opinia pana ministra w tej

sprawie.

Interesuje mnie, jak przebiega notyfikacja

wsparcia, którą otrzymała spółka.

Te 400 mln zł

powinno być notyfikowane, a więc w związku z tym

chciałabym, jeżeli dzisiaj pan minister ma taką in-

formację, poprosić o nią.

Chodzi też o kierunki re-

strukturyzacji, planu naprawczego, o wskazanie kie-

runków funkcjonowania firmy w przyszłości, firmy,

która ma znak rozpoznawalny na całym świecie,

której znak jest dużą wartością i która dla nas, Po-

laków, na pewno jest nie tylko firmą, która ma dzi-

siaj trudności, ale która również ma wartość senty-

mentalną.

Chciałabym poprosić pana ministra o po-

kazanie tego.

Wszyscy państwo dostali informację o tym, jak

było w minionych latach, jakie kłopoty posiadały li-

nie lotnicze na świecie i w Europie, i wszystko trzeba

rozważyć w tym kontekście.

(Dzwonek) Pewnie, że

interesuje nas każdy kolejny rok, każda kolejna de-

cyzja, jakie były zrobione plany.

Dzisiaj dla załogi, dla

kraju, dla resortu skarbu najważniejsza jest przy-

szłość i o nią pytam.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

W trybie sprostowania pan poseł Marek Suski.

Poseł Marek Suski:

stować wypowiedź pani poseł, która mnie nie zrozu-

miała.

(Gwar na sali) Otóż te 20 zł dał pan poseł

Bury za kolację, za którą płaciła spółka państwowa,

a kolacja kosztowała kilkanaście tysięcy złotych.

W tej sprawie odbyła się rozprawa w sądzie i ją wy-

grałem.

Nie jestem jednak adresatem w przypadku

pieniędzy, bo to były pieniądze Skarbu Państwa, więc

pan Bury pomylił adresata.

Ja po prostu przekaza-

łem te pieniądze właściwemu ministrowi.

Dziękuję

bardzo.

(Poseł Andrzej Orzechowski: Ale nie te same pie-

niądze.)

Te same, on mi je wręczył przed chwilą na sali,

więc jeżeli pani ocenia czyjąś inteligencję, to była to

ocena inteligencji pana posła Burego, nie mojej.

(Oklaski)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję.

Pani poseł Skowrońska, także w trybie sprosto-

wania.

Poseł Krystyna Skowrońska:

Panie marszałku, pan poseł mnie nie zrozumiał.

(Wesołość na sali) Pan poseł po prostu powinien wie-

dzieć, że pieniądze spółce Skarbu Państwa czy mini-

strowi skarbu zwraca się przelewem bankowym.

A pan nie dopełnił takiej formalności.

(Poseł Marek Suski: Niech pani zwróci się do po-

sła Burego.)

Nie ma żadnej innej formuły, jeżeli pan chce być

w zgodzie z przepisami podatkowymi i z przepisami

dotyczącymi przekazywania darowizn.

Pan złamał

przepisy.

Dziękuję.

(Oklaski)

(Poseł Marek Suski: Niech pani zgłosi się do posła

Burego.

Swoich posłów niech pani rozliczy.)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję bardzo.

I tym samym być może będziemy mieli kolejny

kłopot.

Ale dziękuję, sprawa została wyjaśniona.

Głos zabierał będzie pan poseł Michał Wojtkie-

wicz, Prawo i Sprawiedliwość.

Poseł Michał Wojtkiewicz:

Sytuacja ekonomiczna spółki LOT to niestety od-

zwierciedlenie działalności ministra skarbu pań-

stwa, bo jeżeli jest zły nadzór, to takie są efekty.

Był

przywoływany 2007 r. i 2013 r.

A więc to jest efekt

waszego działania.

(Gwar na sali)

Panie marszałku, troszkę przeszkadzają.

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Kto panu przeszkadza?

Poseł Michał Wojtkiewicz:

Tamci, z tej strony.

(Wesołość na sali)

(Głos z sali: To już tak z przyzwyczajenia.)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Panowie posłowie, nie przeszkadzajcie panu po-

słowi.

Proszę bardzo, panie pośle.

Poseł Krystyna Skowrońska

Poseł Michał Wojtkiewicz:

Bardzo bym prosił.

(Głos z sali: Bombonierkę później przyniosę.)

Bombonierkę niech pan wręczy pani Annie

Grodzkiej, ja dziękuję.

tania.

Jedno pytanie: Jak wpłynęła na to spółka OLT

Express, która była zarejestrowana przez ULC, nie-

sprawdzona?

Wydaje mi się, że jednak miało to wpływ

również na działalność całego LOT-u.

I druga sprawa: Jak na działalność tej spółki wpły-

nął brak dreamlinerów, jakie są obecnie związane

z tym koszty?

Dziękuję bardzo.

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję.

Panie Marszałku!

Chciałbym doprecyzować swo-

ją wypowiedź pierwszą, w imieniu klubu.

Otóż Klub

Poselski Sojusz Lewicy Demokratycznej też składa

wniosek o odrzucenie tejże informacji i oczywiście

wesprze wszystkie inne wnioski, które idą w tym kie-

runku.

To po pierwsze.

że od roku 2009 w Ministerstwie Gospodarki funk-

cjonuje program – i to będzie jego tytuł – „Wsparcie

rządu terytorialnego”.

Jest to program, którego ce-

lem nadrzędnym jest wspieranie i propagowanie idei

współwłasności pracowniczej.

Idąc tym tokiem my-

ślowym, chciałbym także poinformować Wysoką

Izbę, że w LOT w roku 2011 została powołana przez

organizacje związkowe tam działające i przy udziale

pracowników LOT Spółka Pracownicza LOT AIR.

Konsekwencją powołania tej spółki było to, że pan

prezes, tym razem już akurat nie Mikosz, tylko Pi-

róg, uznał, że liderzy związków zawodowych utwo-

rzyli spółkę konkurencyjną dla LOT i zwolnił prze-

wodniczących związków zawodowych dyscyplinarnie

z pracy za prowadzenie działalności konkurencyjnej.

A ideą tej spółki oczywiście było uczestnictwo w pro-

cesie ewentualnej przyszłej prywatyzacji LOT.

Trwa-

ją procesy sądowe.

Już jeden z tych procesów się za-

kończył sukcesem dla jednego z liderów związko-

wych, pozostałe pewnie w podobny sposób się będą

kończyć.

Cały czas nawiązuję do słów, które pan

wypowiedział, powołując pana Mikosza na prezesa,

że głównym jego zadaniem będzie także poprawienie

relacji zarządu ze związkami zawodowymi, żeby sku-

tecznie przeprowadzić proces restrukturyzacji.

A więc

czy to jest odpowiedni klimat do tego, żeby te stosun-

ki wzajemne były poprawne?

(Dzwonek)

I na koniec chciałbym zapytać o oszczędności

w wysokości około 150 mln zł, o których pan powie-

dział, które jeszcze w tym roku mają być dokonane.

Na czym ma nowy pan prezes 150 mln zł zaoszczędzić?

Czy w tym rachunku z kwotą 150 mln jest uwzględ-

nionych 400 mln z dotacji?

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję.

Nieobecny.

W takim razie pan poseł Krzysztof Gadowski,

Platforma Obywatelska.

Poseł Krzysztof Gadowski:

Dziękuję.

Trzeba z tej trybuny sejmowej podziękować ministro-

wi za przedstawienie rzetelnej, fachowej, konkretnej

informacji na temat sytuacji w LOT.

Oczywiście, mo-

żemy wszyscy mieć uwagi co do tego, jakie były pro-

cedury, jak to funkcjonowało, ale informacja była na

tyle rzetelna, że mieliśmy zgodnie ze swoim prawem

możliwość dowiedzieć się z niej, jak działalność tej

spółki wyglądała.

Mamy też możliwość dopytać o to

z trybuny.

Panie ministrze, chciałbym pana zapytać, bo tu

wielokrotnie padały głosy o kontynuacji, o zmianach

prezesów: Ile razy od roku 2005 do roku 2013 przy-

gotowywane były plany strategiczne spółki, a być

może plany naprawcze i jak one były wprowadzane

w życie, jak one były realizowane?

Czy poszczególni

prezesi kontynuowali te działania czy wprowadzali

swoje strategie?

Ważne w tym punkcie również jest

spojrzenie na to, i tu prosiłbym pana o informację,

jak wyglądała generalnie sytuacja na rynku przewoź-

ników lotniczych w Unii Europejskiej i na świecie

w latach 2005–2007 i 2007–2013.

Następne pytanie: Jak została wykorzystana ko-

niunktura, bo tutaj padały głosy, że spółka przyno-

siła zyski, że w latach 2006, 2007 one były osiągane?

Jak w planach strategicznych miała być wykorzysta-

na ta dobra koniunktura i ten wynik finansowy, któ-

ry w LOT w tym okresie był notowany?

I kolejne pytanie.

Mówimy o tym, że Komisja Eu-

ropejska musi sprawdzić tę pomoc publiczną.

Chciał-

bym pana zapytać: Ile rządów europejskich udzieliło

pomocy swoim liniom lotniczym, zanim uzyskało

zgodę Komisji Europejskiej?

Czy w ogóle były takie,

które środki na to przeznaczyły, nie otrzymując zgo-

dy?

(Dzwonek)

Ostatnie pytanie dotyczy Polaków, pasażerów,

którzy korzystają z linii lotniczych LOT.

Czy ta re-

strukturyzacja, czy te plany, które są w tej chwili

ułożone, przedstawione i przeanalizowane, będą rów-

nież powodowały drastyczne ograniczenie połączeń

lotniczych?

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Proszę bardzo.

Poseł Bartłomiej Bodio:

O ile dobrze zrozumiałem, docelowo Polskie Linie

Lotnicze są przewidziane do sprywatyzowania.

Chciałbym zapytać, jaki jest plan Ministerstwa Skar-

bu Państwa związany z drugą linią lotniczą będącą

w posiadaniu ministra skarbu, a więc z Eurolotem.

Czy pakiet mniejszościowy akcji Eurolotu, który jest

dziś własnością Polskich Linii Lotniczych LOT, bę-

dzie w jakiś sposób odkupiony przez Skarb Państwa,

czy ewentualnie państwo planujecie odsprzedać Pol-

skie Linie Lotnicze wraz z tymi udziałami w Euro-

locie?

Jak planujecie państwo w najbliższych latach

współpracę i wzajemne zależności między tymi dwie-

ma liniami lotniczymi w Polsce?

Czy to będzie zależ-

ność fidera i przewoźnika, czy to będzie jakaś zależ-

ność dwóch linii wspólnie ze sobą konkurujących?

Jak to będzie rozwiązane?

Bardzo bym prosił o na-

kreślenie, bo nie ukrywam, że jest to niedoprecyzo-

wane, a sprawa jest bardzo ważna.

O ile z jednej stro-

ny istnienie dwóch przewoźników na jednym rynku

daje jakieś określone szanse, głównie związane ze

wzrostem niepewności na tym rynku, o tyle z drugiej

strony te niejasne powiązania, niejasne umowy, nie

do końca doprecyzowane zależności rodzą wiele py-

tań.

Bardzo dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek

wiedliwość.

Proszę.

Poseł Anna Fotyga:

Wielu spośród państwa posłów poruszało dzisiaj kwe-

stię pięknego logo, sylwety żurawia, do którego się

przyzwyczailiśmy nie tylko my, ale i poprzednie po-

kolenia Polaków.

Otóż to, co się dzieje z tym logo od

mniej więcej roku, może budzić zdziwienie.

A to po-

jawia się na innym tle, a to zarys sylwety żurawia

wygląda zupełnie inaczej.

(Głos z sali: Jakie to ma znaczenie?)

Zaraz powiem, proszę poczekać cierpliwie.

Nawet studentowi marketingu, podstawowego

kursu ekonomii, panie ministrze, wiadomo, że takie

działania, a są one dość kosztowne, podejmuje się, je-

żeli chce się odejść od utrwalonego znaku firmowego.

Teraz pytanie: Czy firma państwowa w tej chwili

finansuje wymagania przyszłych inwestorów?

Czy

takim wymogiem jest odejście od znaku narodowego

przewoźnika?

Kiedy zadałam podobne pytanie wy-

stępującemu podczas posiedzenia Komisji do Spraw

Unii Europejskiej wiceministrowi transportu, bu-

downictwa i gospodarki morskiej panu Tadeuszowi

Jarmuziewiczowi, usłyszałam odpowiedź, cytuję:

LOT to tylko incydent w historii polskiego lotnictwa.

Proszę o odpowiedź na piśmie na pytanie: Czy Rada

Ministrów i prezes Rady Ministrów podzielają opinię

państwa kolegi?

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek

Eugeniusz Tomasz Grzeszczak:

strze!

Debatujemy dzisiaj nad trudną sytuacją pol-

skiego przewoźnika LOT.

Moje pytania będą doty-

czyły współpracy LOT ze spółkami zależnymi, które

w większości zostały już sprzedane.

Po pierwsze, czy przy sprzedaży udziałów w spół-

kach zależnych LOT zabezpieczył się przed wzrostem

cen usług świadczonych przez te podmioty?

Chodzi

mi m.in. o Petrolot, LOT Catering, Airport Services

itd.

Jakie umowy o świadczenie usług przez sprzeda-

wane spółki zależne podpisano w czasie prowadzo-

nych procesów sprzedaży w zakresie ustalenia cen

usług oraz wyłączności na ich świadczenie?

Czy

w tych zakresach zawarte umowy są negocjowalne

oraz czy można je wypowiedzieć?

Następnie, czy zda-

rzały się dotychczas jakiekolwiek próby podwyższa-

nia cen za świadczone usługi lub dostarczone towary

przez sprzedane już przez LOT podmioty?

Jeśli tak,

to w jakiej wysokości oraz w jakiej wysokości osta-

tecznie podwyżki te zostały wynegocjowane przez

LOT?

Czy wszystkie rozpoczęte procesy sprzedaży

LOT-owskich spółek zależnych już się zakończyły

i czy LOT otrzymał za te spółki kwoty wynegocjowa-

ne przed sprzedażą?

Kto był odpowiedzialny za sprze-

Poseł Krzysztof Gadowski

daż spółek LOT-owskich, w tym za podpisane w cza-

sie ich sprzedaży kontrakty?

Czy zgodnie z planem

Ministerstwa Skarbu Państwa wszystkie sprzedane

przez LOT spółki mogą być dalej odsprzedawane po-

tencjalnemu inwestorowi wraz z posiadanymi przez

Skarb Państwa akcjami LOT?

Czy państwowe agen-

cje i fundusze, które zakupiły udziały w zbywanych

przez LOT podmiotach, nadal je posiadają?

I na ko-

niec dosyć bulwersująca sprawa i pytanie do pana

ministra: Czy LOT będzie stosował outsourcing wo-

bec pilotów i personelu pokładowego i czy do tego celu

ma służyć spółka Silesia Air?

Dziękuję bardzo, panie

marszałku.

Wicemarszałek

Bardzo proszę.

Poseł Marcin Mastalerek:

Panie Marszałku!

Wysoki Sejmie!

W listopadzie

2010 r. zarząd spółki LOT podjął uchwałę o powoła-

niu dwóch prokurentów.

Prezes Zarządu PLL LOT

powierzył prokurentom zarządzanie następującymi

obszarami organizacyjnymi spółki: pionem sprzeda-

ży, pionem zarządzania siatką połączeń i aliansów,

ty, biurem marketingu i programów lojalnościowych,

biurem produktu i standardów obsługi klienta, dzia-

łem sprzedaży telefonicznych, działem sprzedaży.

Zarząd spółki zapewniał wtedy, że zadania realizo-

wane przez prokurentów nie kolidują z kompetencja-

mi pozostałych członków zarządu.

A więc pytanie

nasuwa się samo: Czym zajmowali się pozostali

członkowie zarządu, sowicie opłacani przez spółkę

LOT?

Czy oddanie tak wielu kompetencji prokuren-

tom nie świadczy o słabości zarządu spółki?

Czy nie

świadczy to o nieumiejętności członków zarządu pro-

wadzenia tak istotnych spraw spółki?

Jaki zatem był

sens utrzymywania członków zarządu, którzy nie

potrafili zarządzać tak istotnymi obszarami organi-

zacyjnymi spółki, że trzeba było powoływać dwóch

prokurentów i na nich przenieść odpowiedzialność

za tak ważne obszary?

A może chodziło o to właśnie,

żeby tych prokurentów powołać?

Może to był cel sam

w sobie?

Zadaję zatem pytanie: W jakiej wysokości

uposażenia otrzymywali prokurenci i czy po zrezyg-

nowaniu z ich usług otrzymali odprawy, a jeżeli tak,

to jakie?

Aby ułatwić panu ministrowi sprawę, zadam

pytanie wprost: Czy prawdą jest, że każdy z proku-

rentów otrzymywał 60 tys. zł netto miesięcznie?

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek

Eugeniusz Tomasz Grzeszczak:

forma Obywatelska.

Poseł Sławomir Kowalski:

Dziękuję bardzo.

Pan minister przedstawił w swojej informacji stan

finansowy spółki, jak również stan floty.

Chciałbym

zapytać, kiedy i kto podjął decyzję o zakupie dream-

linerów i uzależnieniu rozwoju spółki od wprowadze-

nia tej maszyny do floty?

W jaki sposób umowa za-

kupu dreamlinerów zabezpiecza interesy spółki?

Kiedy ewentualnie ten problem zostanie rozwiązany?

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek

do pana ministra.

Pierwsze pytanie: Czy LOT rezyg-

nuje ze strategii, którą przedstawił prezes Piróg: łączy-

my Zachód ze Wschodem?

Drugie pytanie: Jakie są

przewidywane koszty usług firmy Seabury wyznaczo-

nej do pracy nad siatką połączeń?

Kiedy firma ta roz-

poczęła pracę dla LOT?

Jakie jest miesięczne wynagro-

dzenie tej firmy?

Czy ww. firma w latach ubiegłych

pracowała dla LOT?

To jest trzecie pytanie.

Jeśli tak,

to jakie efekty przyniosła ta współpraca i jak obecnie

oceniana jest przez ministra skarbu?

Kolejne pytanie.

Czy wobec wyboru tej firmy plan

redukcji siatki połączeń przedstawionej przez Ernst

& Young jest nieaktualny?

Następne pytanie.

Jak i kiedy zmieni się siatka

połączeń?

Kolejne pytanie.

Jak i kiedy zmieni się w związku

z poprzednim pytaniem flota LOT?

Jakiego typu sa-

moloty mają być utrzymane we flocie, a jakie przesta-

ną latać dla LOT?

Czy LOT planuje korzystać z innych

niż obecnie eksploatowane typy samolotów?

I następne pytanie.

Jakie połączenia długody-

stansowe zamierza oferować LOT w przyszłości?

Czy

zamierza przywrócić połączenie długodystansowe z por-

tów regionalnych?

Chodzi między innymi o Rzeszów

– Nowy Jork.

Na ilu lotniskach mają lądować docelo-

wo samoloty LOT?

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Poseł Grzegorz Adam Woźniak

Wicemarszałek

Eugeniusz Tomasz Grzeszczak:

Dziękuję.

Pytania będzie zadawała pani poseł Jadwiga Wiś-

niewska, Prawo i Sprawiedliwość.

Poseł Jadwiga Wiśniewska:

Panie Ministrze!

Wysoka Izbo!

Chciałabym zapy-

tać pana ministra o to, jakie spadki sprzedaży zano-

towano w 2001 r. i w 2012 r. w LOT.

Czy spadki, które

zanotowano wówczas, były procentowo większe, je-

żeli chodzi o kierunki, gdzie zlikwidowano LOT-ow-

skie biura sprzedaży?

Chciałabym również wiedzieć,

kto jest odpowiedzialny za te likwidacje i przekazy-

wanie sprzedaży do agentów.

Kolejne pytanie dotyczące tego samego problemu.

Dlaczego podwyższono prowizję dla agenta chińskie-

go w wynegocjowanej już umowie?

To jest zupełnie

niezrozumiałe.

I kolejne pytanie.

Czy znajomość firmy, wartość

jej pracowników, procesów w niej przebiegających

oraz samej branży jest wystarczająca po 2,5 roku

pracy w LOT, aby kierować restrukturyzacją firmy?

I jakie były dokonania restrukturyzacyjne tej osoby

w innych podmiotach, jeśli w ogóle jakieś były?

Chciałabym również zapytać, czy prawdą jest, że

KGHM International?

Czy prawdą jest, że szef Rady

nie wiedział, że na jego oczach LOT stał się bankru-

tem, ma zostać szefem KGHM International i odpo-

wiadać za największą polską inwestycję zagraniczną,

którą jest kopalnia miedzi w Chile?

Dziękuję bardzo.

Wicemarszałek

Eugeniusz Tomasz Grzeszczak:

Proszę bardzo.

Mamy kilka fundamentalnych pytań, ponieważ dys-

kusja, która toczy się, zwłaszcza w trakcie ostatniego

kwartału, na temat LOT, wydaje się jednym wielkim

oszustwem.

Tak jak oszustwem było mówienie euro-

pejskiej i polskiej opinii publicznej, że idą miliony,

miliardy na ratowanie bankrutującej Grecji – te pie-

niądze szły faktycznie na ratowanie niemieckich i fran-

cuskich banków, które po prostu miały problem i chcia-

ły go rozwiązać.

Mam więc pierwsze pytanie.

Chodzi o 400 mln

w pierwszej transzy pomocy.

Czy to była pomoc dla

LOT, czy to była pomoc dla PKN Orlen, Lotosu i in-

nych podmiotów państwowych, które miały mieć

problemy powiązane z problemami LOT?

Drugie pytanie.

Skąd się brali ci prezesi, którzy

tak oszukiwali ministra i nie przekazywali mu infor-

macji dotyczących rzeczywistej sytuacji LOT?

Czy to

kosmici powoływali tych prezesów, członków zarzą-

du, czy może miała z tym jakiś związek działalność

resortu pana ministra?

Pytanie: Czy to były pańskie

decyzje personalne, że dane osoby zostają prezesami

LOT, członkami zarządu LOT, czy jacyś koledzy z rzą-

du i inni politycy koalicji wymuszali to na panu?

Pro-

szę pokazać nam tu odpowiedzialność.

Trzecie pytanie.

Mówił pan minister, że LOT ma

bardzo dużą wartość ekonomiczną.

Pytanie jest ta-

kie: Ile ona wynosi, ile wart jest teraz LOT w stosun-

ku do zobowiązań, które są do pokrycia?

Proszę po-

dać konkretną kwotę, ile wart jest teraz LOT, zesta-

wić ją ze zobowiązaniami bieżącymi, które ma, ze

stratami, które są przewidywane, i powiedzieć, skąd

weźmiemy resztę, skąd weźmiemy pieniądze, żeby

zasypać tę dziurę.

Jest pytanie o to, z czego i kiedy

LOT odda te 400 mln zł i czy to jest w ogóle realne.

Skąd weźmie te pieniądze?

Pytanie: Czy nie jesteśmy

teraz w sytuacji takiej, że LOT jest już właściwie jak

stocznie, i oszukujecie nas, jak oszukiwaliście nas

w przypadku tego inwestora z Kataru?

Wiemy, jak

skończyło się to dla stoczni.

Czy LOT nie podzieli

losu stoczni?

(Dzwonek)

Ostatnie pytanie dotyczy przekształcenia.

Wicemarszałek

Eugeniusz Tomasz Grzeszczak:

Poseł Przemysław Wipler:

Czy ta spółka będzie przekształcana, czy będzie

przenoszony majątek do innych podmiotów?

Czy w ra-

mach obecnej formy prawnej będzie prowadzona re-

strukturyzacja?

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek

To było ostatnie pytanie, panie pośle.

Dziękuję.

Głos zabierze pan poseł Marek Domaracki, Ruch

Proszę bardzo.

Poseł Marek Domaracki:

W sierpniu ubiegłego roku obsługa lotniska w Rze-

szowie wyrzuciła z samolotu pasażera z ważnym bi-

letem.

Powód: zabrakło miejsca dla marszałka woje-

wództwa podkarpackiego Mirosława Karapyty.

Panie ministrze, dlaczego według LOT-u polityk

w Polsce ma zawsze pierwszeństwo?

Jeżeli marszałek

Karapyta spieszył się na przykład na przesłuchanie

do CBA, jestem w stanie to zrozumieć.

Jeżeli nie,

uważam jego zachowanie za skandaliczne i co naj-

mniej mało taktowne.

Proszę o wyjaśnienie tej bul-

wersującej sprawy, wyciągnięcie konsekwencji wobec

winnych osób i odpowiedź na moje pytania.

Dziękuję

bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek

Nieobecny.

Pani poseł Lidia Gądek.

Bardzo proszę, pani poseł.

strze!

Większość przewoźników lotniczych na świecie

boryka się ze znacznymi problemami.

O ich przyczy-

nach wiele już powiedziano na tej sali.

Niestety i nasz

krajowy przewoźnik PLL LOT również jest w bardzo

trudnej sytuacji finansowej.

Pragnę podziękować panu ministrowi za bardzo

dokładną i obiektywną informację na temat stanu fak-

tycznego, mimo że stan ten jest bardzo poważny.

Mam

wynikające z tej informacji pytanie: Czy polski podat-

nik może liczyć na rzetelną informację, jak w przy-

szłości będą wydatkowane jego środki?

Czy jest plan

określenia efektywnego programu restrukturyzacyjne-

go?

Przy dzisiejszych cenach biletów polskich przewoź-

ników wielu naszych obywateli nie może korzystać

z oferty polskich przewoźników.

Jednocześnie wiemy,

że same koszty osobowe to tylko ok. 10%, są bardzo ni-

skie, więc restrukturyzacja w tym zakresie nie może

przynieść znaczących zmian w sytuacji finansowej.

Ja-

kie są więc główne obszary planowanych działań

oszczędnościowych, które miałyby dać znaczące efekty?

Jeszcze jedno pytanie: Czy dofinansowanie będzie

dotyczyło tylko LOT-u, czy również Eurolotu?

Dzię-

kuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek

rzewski.

Nie ma.

Pan poseł Andrzej Orzechowski.

Bardzo proszę.

Rzeczywiście temat jest poważny.

Kiedy pan mini-

ster przedstawił już receptę na uzdrowienie sytuacji

LOT-u, która zmierza do poprawienia rentowności

i uzyskania trwałej konkurencyjności na rynku, to

przedstawiciele opozycji mówią, że zrobią wszystko,

aby panu ministrowi to się nie udało, że to sekcja

zwłok.

Pytają, dlaczego w czasie przedstawiania tej

informacji nie było premiera.

Próbują dociekać, kto

kłamie.

Określają, że jest to zarządzanie straganem,

twierdząc jednocześnie, że zysk netto przez dwa lata

był dodatni, tak jakby można było powiedzieć, że

zysk netto może być ujemny.

Inni z kolei twierdzą, że

na przykład receptą są samoloty bezzałogowe.

To

SLD chyba.

Padały tutaj dzisiaj informacje i jest takie wraże-

nie, że jeśli chodzi o początki kryzysu LOT-u, to za-

częło się to już w 2007 r.

Pan minister sam mówił, że

to jest dłuższa historia, może sięgać 10 lat.

Osobiście

wydaje mi się, że ta trudna sytuacja rozpoczęła się

trochę wcześniej, może już w 1999 r., kiedy to Swis-

sair objął 38% akcji w kapitale zakładowym LOT-u,

a później upadł, czy też w 2001 r., kiedy to Skarb

Państwa objął akcje nowej emisji.

Chciałbym zapytać

pana ministra, czy ten kryzys w spółce LOT nie ma

swojego podłoża, począwszy od roku 1999.

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek

Eugeniusz Tomasz Grzeszczak:

znańskiego, Ruch Plikota.

Poseł Marek Poznański:

Ministrze!

Mam do pana trzy pytania.

Pierwsze, kie-

dy skończy się ta karuzela stanowisk w PLL LOT?

Ilu

prezesów w ciągu ostatnich pięciu lat przewinęło się

przez tę spółkę i ile wyniosły ich odprawy?

Czy nie

lepiej zmienić nazwy z PLL LOT na PRL LOT, bo tak

ta spółka funkcjonuje?

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek

Proszę bardzo.

Poseł Łukasz Krupa:

Mam pytanie: Czy są jakieś wyliczenia strony rządo-

wej, jak upadek spółki OLT Express wpłynął na kon-

dycję finansową LOT-u?

Czy prawdziwe są szacunki

analityków rynku, że gdyby nie upadek OLT Express,

ta pomoc, o którą LOT wystąpił, z 1 mld zł w grudniu

2012 r. musiałaby wzrosnąć do 2 mld zł?

Czy prawdą

jest, że na trasach, gdzie OLT stanowiło konkurencję,

po jej upadku ceny biletów oferowanych przez LOT

wzrosły o ponad 50% i jak to wpłynęło na kondycję

finansową spółki?

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek

Eugeniusz Tomasz Grzeszczak:

Pan poseł Marek Matuszewski, bardzo proszę.

Poseł Marek Matuszewski:

Panie Ministrze!

Informacja udzielana przez pana

przy okazji różnych trudnych spraw, oczywiście za-

winionych przez pana podwładnych, jak zwykle jest

formułowana: Trzeba ciąć, będzie bolało, restruktu-

ryzacja, i tak w kółko, aż, panie ministrze, do wybo-

ru nowego prezesa.

Pan minister mówi, że wysokie

koszty paliw to główna przyczyna kłopotów LOT.

Panie ministrze, powinien pan wiedzieć jako szef re-

sortu skarbu, który nadzoruje spółki Skarbu Pań-

stwa, Orlen czy Lotos, podstawową rzecz, że od 2010 r.,

w 2011 r., w 2012 r. i teraz w 2013 r. paliwa tanieją.

Taka jest prawda.

Ale cóż, pan były asystent europo-

sła Bogusława Sonika, z zawodu archeolog, może

tego nie wiedzieć.

Pan oczywiście buduje swoją dru-

żynę w spółkach Skarbu Państwa, niebywale dobrze

wynagradzanych, ale większość pana znajomych to

ludzie z podobnymi doświadczeniami w zarządzaniu.

Rezultaty ich rządów są oczywiście tragiczne, bo

przecież kto nie zna się na zarządzaniu, nie może być

dobrym menedżerem.

Chciałbym się dowiedzieć, czy wybór nowego sze-

fa PLL LOT…

Wicemarszałek

Eugeniusz Tomasz Grzeszczak:

Panie pośle, proszę…

Poseł Marek Matuszewski:

…był ustawiony, panie ministrze.

Są informacje,

że pan minister nie zaakceptował wskazanych przez

radę nadzorczą kandydatów (Dzwonek), bo już na

początku konkursu miał swój typ.

Wicemarszałek

Eugeniusz Tomasz Grzeszczak:

Poseł Marek Matuszewski:

Co pan minister ma do powiedzenia w tej sprawie?

Wicemarszałek

Eugeniusz Tomasz Grzeszczak:

Panie pośle…

Poseł Marek Matuszewski:

Sekundę, panie marszałku.

Dlaczego…

Wicemarszałek

Eugeniusz Tomasz Grzeszczak:

Gdyby pan nie wygłaszał oświadczenia, zdążyłby

pan zadać pytania.

Oświadczenia będą w kolejnym

punkcie.

(Oklaski)

(Poseł Renata Zaremba: A kto był prezesem stoczni?)

(Głos z sali: Brawo!)

Poseł Marek Matuszewski:

Ostatnie pytanie, panie ministrze.

Dlaczego pan

dopuszcza do tak gigantycznych dysproporcji w pen-

sjach prezesów i pracowników szczebla średniego,

stewardes itd.

Dziękuję bardzo.

Wicemarszałek

Eugeniusz Tomasz Grzeszczak:

Jak wiemy z raportu, LOT może poprawić swoje wy-

niki finansowe o 137 mln, tylko musimy poszukać

oszczędności.

Wszystkie opłaty lotniskowe w por-

cie w Warszawie są przeszacowane w porównaniu

z opłatami w portach na przykład w Hamburgu,

Brukseli czy choćby w Wiedniu.

I tak np. lądowanie

w Warszawie kosztuje 1761 zł, a we wspomnianych

264

portach w Hamburgu około 900 zł.

Jak pan mini-

ster ma zamiar pomóc w renegocjowaniu tych cen,

które pozwolą na uzyskanie oszczędności, bo, jak

wiemy, te ceny w Warszawie są naprawdę przeszaco-

wane?

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek

Pan poseł Piotr Chmielowski, Ruch Palikota.

Otóż prezesów LOT było wielu w ostatnich latach.

I praktycznie podczas każdej prezesury, w każdym

jej modelu funkcjonowało to w następujący sposób:

Zostaje powołana osoba o jakichś kompetencjach.

Następnie, aby sprawnie zarządzać tym zakładem,

zleca ona ekspertyzy.

Na podstawie tych ekspertyz

podejmuje decyzje albo zgodne z ekspertyzami, albo

przeciwstawne, a następnie zleca następną eksper-

tyzę, aby potwierdzić, że jej decyzja była właściwa.

przedstawił trzy informacje, a mianowicie, ile eks-

pertyz każdy z prezesów w ostatnich 10 latach, jeże-

li chodzi o LOT, zlecił, a następnie ile ekspertyz

ponownie zlecił, aby potwierdzić, że jego decyzja była

słuszna.

Ponadto prosiłbym również o podanie, jakie

odprawy prezesi LOT, a było ich wielu, dostali na

odchodnym po zerwaniu z nimi kontraktu.

Jest to

niezmiernie istotne, szczególnie z tego względu, że

przysłuchuje się nam w tej chwili dosyć duża grupa

młodzieży, a chodzi o to, żeby wybrała właściwy kie-

runek studiów i wiedziała, jak się zachowywać w mo-

mencie, kiedy będzie podejmowała swoją pracę za-

wodową.

Trzeba zostać, moi drodzy młodzi ludzie, preze-

sem, zlecić ekspertyzę, podjąć decyzję, a potem

sprawdzić dzięki kolejnej ekspertyzie, czy wasza de-

cyzja była dobra.

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek

Eugeniusz Tomasz Grzeszczak:

Najpierw zapytam o siatkę połączeń.

Jakie były spad-

ki w sprzedaży?

Chodzi mi o spadek przychodów

w latach 2011–2012.

Czy te spadki były procentowo

wyższe na okreśolonych kierunkach, tam gdzie na

lotniskach pozamykano LOT-owskie biura sprzeda-

ży?

Kto jest odpowiedzialny za likwidację tych biur

i przekazywanie sprzedaży do agentów?

W jakim celu

podwyższono prowizję m.in. dla agenta chińskiego

w wynegocjowanej już wcześniej umowie o 1%?

Kto

za tym stoi?

Na jakiej to podstawie państwo skalku-

lowali?

Czy przy sprzedaży przez LOT udziałów

w spółkach zależnych zabezpieczono się przed wzro-

stem cen usług świadczonych przez te podmioty?

Jakie umowy o świadczenie usług przez sprzedawane

spółki zależne podpisano w czasie prowadzonych pro-

cesów sprzedaży w zakresie ustalania cen usług oraz

sach zawarte umowy są dalej negocjowalne?

Czy

można je wypowiedzieć czy nie?

Wicemarszałek

Eugeniusz Tomasz Grzeszczak:

Poseł Krzysztof Tchórzewski:

umowę z EuroLOT, której treść jest niejawna.

Pyta-

nia: W jakim zakresie EuroLOT przejmie połączenia

od LOT i od kiedy?

Dlaczego ta umowa jest tak utaj-

niona?

Czy tam gdzieś w związku z tą umową jakiś

niekorzystny demon drzemie pod nią dla LOT?

Pytania następne: Czy EuroLOT będzie wykony-

wał tylko loty krajowe czy również międzynarodowe?

Z jakich lotnisk w Polsce będzie po przejęciu operacji

krajowych przez EuroLOT operował LOT?

Ile samo-

lotów LOT będzie stacjonowało poza Warszawą?

Jest

także takie pytanie, i to jest ważne bez względu na

to, czy to było wczoraj: Co zawiera umowa LOT-u

z Eurolotem?

Jakie są wzajemne relacje między spół-

kami?

Jakie są wzajemne zobowiązania wynikające

z tej umowy?

W związku z tym, że ta umowa ma

charakter niejawny, proszę o dostarczenie tej umowy

do Kancelarii Tajnej Sejmu, żebym w trybie niejaw-

nym mógł się z nią zapoznać.

Proszę też o dostarcze-

nie w trybie niejawnym do Kancelarii Sejmu odpo-

wiedzi na te pytania, abym zapoznał się z tym.

Czy

LOT i Eurolot wypracowały wspólną i spójną polity-

kę w zakresie siatki połączeń regionalnych, co zapo-

biegnie przyszłemu wzajemnemu zwalczaniu się obu

przewoźników?

Które połączenia przejmowane przez

Eurolot przynosiły dotychczas spółce LOT zyski?

Chciałbym, aby odpowiedzi, które wchodziłyby w za-

Poseł Jerzy Borkowski

265

kres informacji niejawnych, zostały dostarczone do

Kancelarii Sejmu, i abym został powiadomiony, że

muszę zapoznać się z nimi w trybie niejawnym.

Dziękuję.

Wicemarszałek

Eugeniusz Tomasz Grzeszczak:

Jako ostatni pytania zadawał będzie pan poseł

pana ministra o sprawę, można by powiedzieć, nie-

zwykle istotną dla mnie jako poznaniaka, Wielkopo-

lanina.

Oczywiście Wielkopolska jest strategicznym

regionem w Polsce, Poznań jest bardzo dużym mia-

stem, ale, jeśli chodzi o Poznań, stale są likwidowane

połączenia.

Mam pytanie o plany, jak to będzie wy-

glądało.

Jakie są państwa plany dotyczące połączeń,

jeśli chodzi o Poznań, wylotów z Poznania?

Dziękuję

bardzo.

Wicemarszałek

Eugeniusz Tomasz Grzeszczak:

pana Mikołaja Budzanowskiego.

wiedzieć, że usłyszałem tutaj bardzo wiele konstruk-

tywnych pomysłów dotyczących przyszłości LOT-u,

usłyszałem wiele konstruktywnych opinii, ale jedno-

cześnie usłyszałem bardzo wiele żenujących wręcz

komentarzy.

Tak, panie pośle Suski, do pana to kieruję.

Czło-

wieku, jak ty traktujesz 20 zł?

Jakim prawem pozwa-

lasz sobie na to, żeby rzucać w ten sposób 20 zł?

Jest

wielu ludzi w Polsce, dla których 20 zł stanowi po-

ważną wartość.

Panie pośle, pan podchodzi i rzuca

te pieniądze.

Wstyd, jest to wstyd i hańba.

Gdzie ma

pan swój honor, że robi pan coś takiego?

Powinien

pan wziąć te pieniądze i zanieść osobie, której nie

stać na to, żeby czasami wydać 20 zł na obiad, pomóc

komuś, a nie w ten sposób rzucać.

I co to ma w ogóle

wspólnego z debatą w zakresie przyszłości spółki, jaką

jest LOT?

Nie ma absolutnie nic wspólnego.

Jest to zła

wola.

Obraża pan wielu ludzi w Polsce.

(Oklaski)

Pojawiło się tutaj wiele insynuacji, przede wszyst-

kim w wystąpieniu opozycji, przede wszystkim Pra-

wa i Sprawiedliwości, pana posła Jackiewicza.

Naj-

chętniej, panie pośle, podarowałbym panu lustro,

żeby pan jeszcze raz powtórzył to, co pan powiedział,

żeby pan zadał sobie te same pytania: Co robiliście,

kiedy wy zarządzaliście tą spółką i nadzorowaliście

ją pomiędzy 2005 a 2007 r.

Na samym początku swojej wypowiedzi mówiłem

o pewnej współodpowiedzialności wszystkich, którzy

nadzorowali tę spółkę przez ostatnie 10 lat, i rządów

SLD, i rządów Prawa i Sprawiedliwości, ale również

przez ostatnie 5 lat rządów naszej koalicji, Platformy

Obywatelskiej i PSL.

Ale przypomnę panu 2005 r.

i 2007 r.

Co zrobiliście z pieniędzmi, które zostały

uzyskane po sprzedaży nieruchomości pod hotelem

Zostały gdzieś zmarnowane w złym zarządzaniu tą

spółką.

Zadaje pan pytanie: Co zrobiliście z pieniędz-

mi, które uzyskała spółka w ostatnich 5 latach ze

sprzedaży majątku, powyżej 850 mln zł?

Ja tej odpo-

wiedzi udzieliłem na samym wstępie: na konkretne

inwestycje i na zobowiązania, które też rozpoczęły

się w lipcu 2007 r.

Przypomnę: lipiec 2007 r. to nie

jest obecny rząd, to jest rząd poprzedni.

Przypomi-

nam: to jest w sumie 450 mln zł, a później zakup

samolotów dreamlinerów, chociażby w 2012 r., czyli,

raz jeszcze powtórzę, wydatek jednorazowy w wy-

sokości 200 mln zł.

Ale nie wiem, na co poszły pie-

niądze w 2006 r. ze sprzedaży największej nierucho-

mości, największego majątku, jaki LOT kiedykolwiek

posiadał, o największej wartości, czyli 450 mln zł.

Pro-

szę odpowiedzieć mi na pytanie, też bym chętnie to

usłyszał.

W dobie, faktycznie, kiedy rynek lotniczy

w Europie, w Polsce funkcjonował bardzo dobrze.

Po

co było zwiększać zatrudnienie w spółce, jeżeli spółka

generowała, jak pan twierdzi, w 2007 r. zysk?

Po co

było zwiększać zatrudnienie o ponad 300 osób?

Dla-

czego wówczas nie podjęto decyzji na przykład o wej-

ściu na giełdę, po tak dobrym wyniku, jak pan twier-

dzi, jakim był efekt zarządzania w roku 2007?

A może

niekoniecznie byliście zadowoleni z tamtejszego za-

rządu, skoro pięciokrotnie w ciągu raptem 2 lat zmie-

nialiście prezesa tejże spółki.

Ja tego nie rozumiem

i nie potrafię na to znaleźć odpowiedzi.

Potrafię na

to znaleźć odpowiedź, co się działo w ostatnich 5 la-

tach, czyli 2008–2012, i jakie wydatki musiał LOT

ponosić.

Wydatki na zobowiązania, raz jeszcze pod-

kreślę, które zostały podpisane w 2003 r., w 2005 r.

na zakup 5 samolotów B787 i kolejnych w 2007 r.,

w sumie 21 samolotów.

To są fakty, panie pośle.

Ktoś

musiał za to zapłacić.

Płaciła spółka.

Płaciła przez

to, że również pozbywała się swojego majątku, ale

musiała to uregulować.

Poseł Krzysztof Tchórzewski

266

Kolejna kwestia – kwestia spółki, która została

założona przez LOT w 2004 r., tanich linii lotniczych

Centralwings.

Szanowni państwo, to jest historia

przeszłości, ale obciążała tę spółkę w 2008 i 2009 r.

Ktoś musiał zapłacić za upadłość tej spółki założonej

w 2004 r., która obsługiwała Polskę jako tania linia

lotnicza podpięta pod LOT w 2005 i 2006 r.

Okazało

się, że był to zły pomysł inwestycyjny, spółka na tym

straciła ogromne pieniądze i w końcu doszło do jej

likwidacji, do upadku, obciążyła też budżet LOT

w 2008 i 2009 r.

To kolejny przykład nietrafionej in-

westycji.

Ale proszę nie mówić, że za to odpowiada

obecny rząd czy obecny zarząd, czy nawet zarząd

między 2008 a 2012 r., bo nie odpowiada.

Odpowia-

dają za to wcześniejsze zarządy i wcześniejszy nadzór,

że wydał zgodę na nierentowną inwestycję i zmarno-

wał ogromne pieniądze, które były w tej spółce.

Kolejna kwestia – zostawiliście spółkę z nieure-

gulowanym stanem własnościowym, przypomnę,

z syndykiem po upadku spółki Swissair w 2001 r.

W 2007 r. ciągle mieliśmy tego syndyka masy upad-

łościowej po zlikwidowanej spółce w Szwajcarii, któ-

ry przecież był współakcjonariuszem w spółce LOT,

i niestety, zgodnie z ówczesnym statutem, nie dawa-

ło to pełnej kontroli nad spółką.

Musieliśmy w 2008 r.

podjąć trud, również finansowy, żeby odkupić udzia-

ły syndyka za ponad 50 mln zł, po to, żeby odzyskać

panowanie nad tą spółką.

A więc ile trzeba było po-

rządkować przez ostatnie 4 czy 5 lat, po to tylko i wy-

łącznie, żeby spółka mogła pokryć zobowiązania

z przeszłości, między 2003 a 2007 r.

(Poseł Renata Zaremba: Skandal.)

Trzy główne grzechy, o których pani poseł Zarem-

ba mówiła, wskazywała na nie: niewątpliwie niepo-

trzebny zupełnie, nieuzasadniony ekonomicznie wzrost

zatrudnienia w spółce w okresie 2005–2007, opcje

paliwowe, nietrafione inwestycje.

To są trzy najgor-

sze grzechy zaniedbania.

Oczywiście nie znaczy to,

że chcę idealizować zarządy czy nadzór w ostatnich

latach.

Może mógł być lepszy, ale tak czy inaczej, bez

względu na to wszystko te zobowiązania, które cią-

żyły, były niesłychanie wielkie.

De facto spółki nigdy

nie było na to stać.

Odnośnie do pozostałych pytań dotyczących przy-

szłości, bo tu się pojawiło wiele bardzo sensownych

wypowiedzi.

Zanim do tego przejdę: absolutnie już

nie rozumiem sugestii pani poseł Fotygi, pana posła

Kuźmiuka.

Panie pośle, skąd pan to wziął, jak pan

to wymyślił?

(Poseł Zbigniew Kuźmiuk: Media o tym pisały.)

O, media.

Ale, panie pośle, niech pan nie wystę-

puje w imieniu mediów.

Pan tutaj występuje we włas-

nym imieniu jako odpowiedzialny człowiek.

Jeżeli

pan ma taką wiedzę, proszę pójść do prokuratury.

Czemu pan jeszcze nie poszedł?

(Poseł Zbigniew Kuźmiuk: Pan powinien pójść.)

(Poseł Renata Zaremba: Nie, poseł, który ma wie-

dzę, powinien pójść.)

Dzisiaj trzeba to złożyć.

Że pan coś takiego wy-

myślił...

Jaki diabeł w was tkwi, kto wam w ogóle coś

takiego podpowiedział, że specjalnie będziemy LOT

dołować w 2012 r., żeby go później sprzedać OLT Ex-

press?

Panie pośle, sam pan z siebie się śmieje.

(Poseł Zbigniew Kuźmiuk: Nie, z pana się śmieje-

my.)

Nie, ja z pana się śmieję, bo to jest niepoważne.

Niech pan trochę się zastanowi nad tym, co pan my-

śli.

Jakie złe demony tkwią w państwa umysłach,

pana i pani poseł Fotygi, żeby na coś takiego wpaść?

(Poseł Zbigniew Kuźmiuk: Niech pan osądzi dzien-

nikarzy.)

Gratuluję jednej rzeczy – wielkiej wyobraźni.

Wielka wyobraźnia; być może taka wyobraźnia po-

mogłaby nam w kształtowaniu nowej siatki połączeń

w Locie.

Bardzo bym się jednak o to bał.

To jest nie-

prawdopodobne.

Jeżeli chodzi o przyszłość – szanowni państwo, to

musi działać jak normalny biznes.

Nie może być tak,

że będziemy bez końca niewolnikami jakichś porozu-

mień ze związkami, porozumień co do sposobu za-

trudniania osób pracujących w tej spółce.

Podjęliśmy

decyzję – zostało to wynegocjowane, chciałbym bar-

dzo wyraźnie podkreślić, ze związkami zawodowymi,

ze stroną społeczną – o redukcji zatrudnienia w pierw-

szym etapie o 385 osób.

Nie mówmy, że zostało to

odgórnie narzucone, że minister zadecydował, prezes

zadecydował.

Nie, zostało podpisane odpowiednie

porozumienie, program dobrowolnych odejść został

uruchomiony na początku tego roku.

385 osób, prze-

de wszystkim zatrudnionych w administracji, zosta-

nie zwolnionych.

Jest to przykre, ale żeby ratować

całą spółkę, musimy to zrobić.

Taka jest zasada sen-

sownej restrukturyzacji, jeżeli mamy uratować tę

spółkę.

Na tym nie skończymy.

Powiedziałem o bar-

dzo konkretnych 131 restrukturyzacjach.

Jeżeli ktoś

twierdzi, że nie mamy pomysłu, to dzisiaj mówię: jest

131 opisanych, z dokładnym harmonogramem wej-

ścia w życie, inicjatyw oszczędnościowych, które

mają spowodować, że w 2014 r. spółka odzyska ren-

towność.

I to jest nasz cel strategiczny dla spółki

LOT.

Te oszczędności powinny przynieść co najmniej

– chodzi o zaoszczędzone, a nie o wydane pieniądze

– 150 mln zł.

Ale każdy tydzień, każdy miesiąc do

końca tego roku będzie poświęcony przez nas na bar-

dzo precyzyjny nadzór nad każdą złotówką wydawa-

ną przez tę spółkę.

Chcemy, aby ta spółka pełniła, raz jeszcze wrócę

do początku, funkcję taniej linii lotniczej, trochę na

wzór irlandzkiego AerLingusa, ale jednocześnie musi

oferować wraz z przepływem etnicznym te tzw. long-

holowe, czyli dalekie połączenia, przede wszystkim

z Kanadą i ze Stanami Zjednoczonymi.

W tym celu

musimy odzyskać boeingi 787, bo tylko one tak na-

prawdę mogą urentownić tę spółkę.

Od dłuższego

czasu spółka planowała wyjście na prostą właśnie po

wdrożeniu B 787 do całej floty, bo one są opłacalne,

Minister Skarbu Państwa

Mikołaj Budzanowski

267

one faktycznie przynoszą realną rentowność i zysk

dla tej spółki.

Niestety okazało się, że z przyczyn

technicznych 16 stycznia tego roku wszystkie samo-

loty zostały uziemione.

Tu faktycznie LOT ponosi

bardzo realne koszty – kilkadziesiąt milionów zło-

tych – za uziemienie tych samolotów.

Jeśli chodzi o pytanie, które pojawiło się w wypo-

wiedzi jednego z posłów, czy interes Skarbu Państwa

został odpowiednio zabezpieczony w tych umowach,

czy został on dobrze zabezpieczony na wypadek ta-

kiej właśnie sytuacji, moja odpowiedź brzmi: Nie, nie

został zabezpieczony tak, jak byśmy dzisiaj tego ocze-

kiwali, bo nikt oczywiście tego nie przewidział, więc

też nie wpisał tego do umowy z lipca 2005 r.

Musimy

dochodzić uregulowania tych zobowiązań i będziemy

tego dochodzić, bo nie będziemy na siebie brali prob-

lemów Boeinga.

To nie jest nasz problem, to ma być

problem Boeinga.

I bardzo wyraźnie, kilkakrotnie to

powiedziałem w rozmowie z ambasadorem Stanów

Zjednoczonych.

Te 50 mln zł, czy więcej – w zależno-

ści od tego, kiedy będzie wznowiony ruch – musi być

spółce w przyszłości zwrócone.

Szanowni Państwo!

Najbliższe miesiące to czas

bardzo sensownej restrukturyzacji.

To jest również

problem, który pozostaje do rozwiązania, jeżeli cho-

dzi o wszystkie zewnętrzne usługi – ta kwestia zawy-

żonych opłat pojawiła się również w wypowiedziach

państwa, przedstawicieli Ruchu Palikota, i słusznie.

Mamy bowiem do czynienia z pewnym zjawiskiem,

które faktycznie występuje na wszystkich lotniskach

w Unii Europejskiej, ogromnej konkurencji między

operatorami i liniami lotniczymi, czyli przy kilku-

dziesięciu operatorach korzystających z danego lot-

niska jest jednocześnie ogromny monopol, bo jest

jedno lotnisko.

To jest oczywiście przypadek Warsza-

wy, ale także wielu innych miast europejskich.

Z jed-

nej strony – konkurencja, z drugiej strony – monopol

jednego lotniska, w związku z tym możliwość dykto-

wania opłat nie konkurencyjnych, tylko wygodnych

dla niego.

Oczywiście jest to kwestia do poważnych

negocjacji między wszystkimi usługodawcami a samą

spółką LOT, w tym również PPL, czyli lotniskiem

w Warszawie, bo faktycznie wydaje się, że jest wiele

różnych opłat np. za ten sam samolot, który ląduje

na lotnisku we Frankfurcie, Wiedniu czy innym mie-

ście, w stosunku do oferty na lotnisku w Warszawie.

I jest to bardzo poważne wyzwanie, przed którym

dzisiaj stoi spółka LOT, ale również zarząd lotniska

w Warszawie.

To jest również niewątpliwie element

tej restrukturyzacji, która ma na celu zarówno obni-

żenie kosztów wewnątrz spółki, jak i negocjacje ze

wszystkimi zewnętrznymi partnerami po to, żeby jak

najwięcej pieniędzy zaoszczędzić do grudnia 2013.

Pojawiło się wiele bardzo precyzyjnych, szczegó-

łowych pytań, jeżeli chodzi o wykorzystanie tych

400 mln zł.

Wiele z tych pieniędzy zostało powiąza-

nych z zadłużeniem, które spółka miała wobec m.in.

„Portów Lotniczych” w Warszawie, bo akurat to za-

dłużenie było największe, ale również zostało prze-

znaczonych na spłatę innych zobowiązań, m.in. jesz-

cze z tytułu tzw. umów paliwowych z przełomu 2007

i 2008 r.

Ostatnia transza z tych 450 mln zł została

również przekazana w grudniu 2012 r.

De facto to

było kilkadziesiąt pozycji zobowiązań, które były

przeterminowane, a które musiały być uregulowane

po to, żeby nie uziemić tych samolotów.

Reszta pie-

niędzy została zainwestowana w restrukturyzację

i jest to na bieżąco wdrażane.

Jeżeli chodzi o postępowanie przed Komisją Eu-

ropejską, jesteśmy praktycznie w cotygodniowym

z nią kontakcie, kilkakrotnie już odbywały się roz-

mowy w Komisji Europejskiej w Brukseli o planie

ratowania tego, planie restrukturyzacji.

Nie chcę

tutaj oczywiście mówić, jakiego efektu się spodziewa-

my, ale przedstawiamy bardzo rzetelne informacje

odnośnie do sytuacji w spółce LOT.

Komisja zdaje

cze wielu innych operatorów w Europie.

Co najmniej

trzy spółki w ostatnich latach korzystały z tej samej

formy pomocy, to dotyczy między innymi Austria-

ków, Czechów i Maltańczyków.

Ich narodowe linie

korzystają dokładnie z tej samej ścieżki, jaką my uru-

chomiliśmy w grudniu 2012 r., a więc postępujemy

dokładnie tak, jak to robili również nasi poprzednicy,

i uważamy, że mamy szansę na to, żeby taka zgoda

finalnie została udzielona.

Udało się to w tych pozo-

stałych przypadkach, więc jest ogromna szansa na

to, że również nam się to uda i otrzymamy pozytyw-

ną decyzję Komisji Europejskiej.

Komisja oczywiście

bardzo precyzyjnie będzie analizować plan restruk-

turyzacji, który zgodnie z wymogiem Komisji Euro-

pejskiej ma być przedstawiony do 20 czerwca 2013 r.,

a więc za kilka miesięcy.

Ten obecnie formalny plan

restrukturyzacji jest przez nas analizowany i będzie

odpowiednio poprawiany, tak abyśmy zagwaranto-

wali rentowność w 2014 r.

Taki jest obecnie cel po-

dejmowanych przez nas wysiłków.

Na wszystkie pozostałe pytania – było ich bardzo

wiele, wszystkim bardzo dziękuję – oczywiście udzie-

limy precyzyjnej odpowiedzi.

W wielu odpowiedziach

na interpelacje, które państwu już zostały przesłane…

(Poseł Ewa Malik: Pisemnie prosimy.)

Oczywiście będą pisemne odpowiedzi.

…chcę powiedzieć, że tam jest wiele odpowiedzi

już zawartych.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek

W trybie sprostowania zgłosił się Marek Suski,

był wymieniany.

1,5 minuty na sprostowanie wcześniej źle zrozu-

mianej pańskiej wypowiedzi.

Bardzo proszę.

Minister Skarbu Państwa

Mikołaj Budzanowski

268

Poseł Marek Suski:

Otóż zupełnie źle pan zrozumiał moją wypowiedź,

pytania dotyczące finansowania procesów.

(Poseł Marek Rząsa: Nie chodziło o odpowiedź, ale

o wrażenie.)

Jednak sprostuję źle zrozumianą moją wypo-

wiedź.

Panie ministrze, jestem oburzony tym, co zro-

bił tutaj pan Jan Bury, zwracając 20 zł za kolację,

którą finansowała spółka Skarbu Państwa, a było to

ponad 17 tys. zł.

Mam pytanie: Czy wyciągnął pan

jakieś konsekwencje w stosunku do swojego kolegi?

Razem bowiem pracowaliście w ministerstwie i to wy

nadużywacie władzy, i to obywatele są oburzeni tym,

co wy wyprawiacie.

Proszę tutaj nie mówić, że to my

obrażamy obywateli.

Te 20 zł to jest zadatek za te

17 tys. zł.

Macie to zwrócić, bo to było nieuprawnione

wykorzystywanie stanowiska.

I proszę tu nie mówić,

że ludzie są obrażeni tym, co ja robię, bo ludzie są

obrażeni tym, co wy wyprawiacie.

To, co tu się dzie-

je na tej sali, to jest po prostu skandal.

(Poseł Renata Zaremba: Nie, to my jesteśmy obu-

rzeni tym, co pan zrobił.

Jesteśmy zbulwersowani.)

Wicemarszałek

Eugeniusz Tomasz Grzeszczak:

Dziękuję.

Pan poseł Zbigniew Kuźmiuk sprostuje źle zrozu-

mianą swoją wcześniejszą wypowiedź.

Bardzo proszę,

Poseł Zbigniew Kuźmiuk:

Dokładnie tak, panie marszałku.

Otóż pan mini-

ster był uprzejmy wymienić moje nazwisko i stwier-

dzić, że mówiąc o tym, iż OLT Express uderzało

w interesy LOT, przedstawiłem jakąś spiskową teo-

rię, którą wymyśliłem.

Panie ministrze, jak pan sobie wstuka w iPada

hasło OLT Express i przejęcie LOT, to otrzyma pan

przynajmniej kilkadziesiąt artykułów z lata, z jesieni

poprzedniego roku, w których napisano o tym wprost.

Co więcej, przeczytam panu taką formułę: Agencja

Bezpieczeństwa Wewnętrznego, która bada interesy

Marcina P., bardzo poważnie bierze pod uwagę hipo-

tezę, że działalność OLT Express miała uderzyć

w Polskie Linie Lotnicze LOT i maksymalnie obni-

żyć wartość państwowej spółki przed nieuchronną

wówczas prywatyzacją.

A więc, jak rozumiem, agen-

cja państwowa prowadzi w tej sprawie postępowanie.

I pan o tym nie wie?

To bardzo dziwna sytuacja.

(Oklaski)

Wicemarszałek

Eugeniusz Tomasz Grzeszczak:

Dziękuję.

Poseł Dawid Jackiewicz:

Panie Marszałku!

Panie Ministrze!

Szanowni

wszystkie pańskie pytania skierowane między inny-

mi pod moim adresem z prośbą nawet, żebym udzie-

lił panu odpowiedzi, świadczą tylko o jednym – o pań-

skiej kompletnej indolencji, jeśli chodzi o sprawy

spółki Polskie Linie Lotnicze LOT.

Jest pan w tym

resorcie od kilku lat i nie ma pan wiedzy, co dzieje się

w spółce.

Ja przestałem pracować tam 5 lat temu

i mam większą wiedzę na ten temat niż pan.

Marriotta.

Poszły jako zaliczki na dreamlinera.

Po-

winien pan to wiedzieć jako osoba nadzorująca tę

spółkę.

Czy zwiększyło się zatrudnienie?

Będę

wdzięczny, jeśli pan spojrzy do dokumentów i zoba-

czy, że w latach 2005 i 2007 zatrudnienie zmalało.

Ale żeby wreszcie uniknąć tych pustych słów, osz-

czerstw z pańskiej strony, bardzo proszę, żeby pan

w formie pisemnej udzielił odpowiedzi na pytanie,

jaka była dynamika wzrostu zatrudnienia albo zwol-

nień na przestrzeni tych kilku lat, od 2005 r. do 2013 r.

Rzucanie tego typu oszczerstw tylko i wyłącznie po

zaniechań, grzechów zaniechania, jest stałą pańską

praktyką.

Mam nadzieję, że pan udzieli takiej odpo-

wiedzi.

Za wszelką cenę chce pan, starym zresztą

swoim zwyczajem, rozmyć odpowiedzialność.

Szuka

pan winnych pięć, dziesięć, piętnaście lat temu, a my

dzisiaj rozmawiamy o pańskich błędach, o tym, że

obudził się pan z ręką wiadomo gdzie przed kilkoma

tygodniami i zobaczył, że jak …

(Głos z sali: Ale przecież…)

Proszę o chwilę cierpliwości.

…w przypadku stoczni nie zorientowaliście się na

czas, że jest problem, tak samo tutaj nie zorientowa-

liście się, że jest problem.

(Dzwonek) Byliście okłamy-

wani i oszukiwani przez własnych, przez siebie wska-

zanych urzędników członków rad nadzorczych.

Wicemarszałek

Eugeniusz Tomasz Grzeszczak:

Poseł Dawid Jackiewicz:

Ostatnie zdanie.

Kiedy pan, panie ministrze, odpowie na pytania

i przedstawi program naprawy tej spółki, program

ratunkowy, zamiast rozmywać odpowiedzialność?

(Oklaski)

269

Oświadczenia poselskie

Wicemarszałek

Dziękuję bardzo.

Zamykam dyskusję*

)

.

W dyskusji, panie i panowie posłowie, zgłoszono

wnioski o odrzucenie informacji prezesa Rady Mini-

strów.

Do głosowania nad tym wnioskiem przystąpimy

Panie i Panowie Posłowie!

Na tym wyczerpaliśmy

porządek dzienny 36. posiedzenia Sejmu Rzeczypo-

spolitej Polskiej.

Zamykam listę.

Już mamy listę.

Jako pierwszy zabierze głos celem wygłoszenia

oświadczenia pan poseł Marian Cycoń, Platforma

Obywatelska.

Nie ma pana posła.

Pan poseł Bogdan Rzońca.

Nie ma pana posła.

Pan poseł Tadeusz Tomaszewski.

Nieobecny.

Jest pan poseł Lipiński.

Proszę bardzo, pan poseł Lipiński ma głos w celu

wygłoszenia oświadczenia.

Poseł Adam Lipiński:

dniu gościliśmy w Sejmie przedstawicieli demokra-

tycznych środowisk kubańskich, którzy informowali

parlamentarzystów o stanie przestrzegania praw

człowieka na wyspie, o nieprzestrzeganiu praw czło-

wieka – raczej należałoby powiedzieć.

W związku

22 lipca 2012 r. na Kubie zginął w zderzeniu sa-

mochodowym jeden z najbardziej znanych działaczy

demokratycznych Oswaldo Paya Sardinas.

Okolicz-

ności tragedii wskazują dość jednoznacznie, że to nie

był jedynie wypadek i że za jego śmierć odpowiada

kubański reżim starający się uciszyć jednego z naj-

bardziej znanych swoich krytyków.

Pomimo naci-

sków ze strony reżimu w jego pogrzebie uczestniczy-

ło tysiące Kubańczyków.

Chciałbym zapytać, czy

w jego pogrzebie uczestniczył ktoś w imieniu Amba-

sady RP w Hawanie.

Jednocześnie informuję, że

ostatnio na Kubie doszło do wielu niewyjaśnionych

śmierci działaczy opozycji kubańskiej.

Wymienię kil-

koro najbardziej znanych: Oswaldo Paya i Harold

Cepero – 22 lipca 2012 r., 19 stycznia 2012 r.

Wilman

Villar Mendoza, 14 października 2011 r.

Laura Pol-

lan, 8 maja 2011 r.

Juan Wilfredo Soto, Orlando Za-

pata Tamayo – 23 lutego 2010 r. itd., itd.

Jednocześ-

nie zwiększyła się znacznie liczba zatrzymań działa-

czy opozycyjnych.

W 2010 r. było takich wypadków

1200, w 2012 r. – już 6 tys. Doszło do wielu fizycznych

ataków na działaczy opozycji organizowanych przez

niezidentyfikowanych sprawców.

Doszło do prowoka-

cji, rozbijania spotkań działaczy opozycyjnych itd.

W związku z tym, że na Kubie dzieją się takie

skandaliczne rzeczy, międzynarodowa opinia pub-

liczna nic nie robi.

W Sejmie działa bilateralna Pol-

sko-Kubańska Grupa Parlamentarna, która poza

przyjmowaniem zaproszeń ambasadora Kuby kom-

pletnie nic w tej sprawie nie robi.

W związku z tym

proponuję, żeby w Sejmie powstał Parlamentarny

Zespół „Wolna Kuba”, do którego zapraszam wszyst-

kich posłów.

Mam nadzieję, że ten zespół będzie mo-

nitorował sytuację na Kubie i pomoże działaczom

opozycji kubańskiej, bo jest kompletnym skandalem,

że Polska tak mało w tej sprawie robi.

Niestety, jest

też kompletnym skandalem, że wiele krajów europej-

skich zaczyna się wycofywać z poparcia dla opozycji

kubańskiej.

Po prostu należy powiedzieć w pewnym

momencie: dość.

Mam nadzieję, że ten zespół tak zro-

bi.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek

Pani poseł Ewa Malik.

Bardzo proszę, pani poseł.

godni temu tu, w Sejmie, uczestniczyłam w debacie

dotyczącej tzw. reorganizacji Straży Granicznej.

Chciałabym powrócić dziś do tego tematu.

Kiedy zagłębiam się w dokumenty rządu, czytam

na temat kolejnych propozycji reorganizacji różnych

instytucji czy też służb państwowych, nasuwa mi się

nieodparcie jeden wniosek, że to wszystko ma być

podporządkowane jednemu celowi: degradacji, reduk-

cji tych instytucji z powodu narzuconych przez mini-

stra Rostowskiego oszczędności w budżecie państwa.

Stan finansów państwa jest katastrofalny, a ostatnio

przyjęliśmy już oficjalnie pakt fiskalny, który narzu-

ca nam niesłychaną dyscyplinę budżetową i pozbawia

nas, przynajmniej częściowo, suwerenności.

Za rządów Donalda Tuska trwa groźny w skut-

kach proces zwijania państwa, który szczególnie jest

widoczny w Polsce powiatowej: likwidacja sądów re-

jonowych, tysięcy szkół, jednostek Policji w gminach.

W woj. śląskim dokonano likwidacji 25 komisariatów,

lokalnych posterunków.

Ostatnio pan minister Boni

próbował się dobrać nawet do bibliotek w szkołach.

W skali kraju to zwijanie państwa wyraża się m.in.

redukcją Sił Zbrojnych.

Za rządów Donalda Tuska *

)

270

mamy w tej chwili ok. 70–90 tys. żołnierzy.

Nawet

nie potrafiłam ustalić dokładnie liczby, bo nikt nie

wiedział, ilu jest tych żołnierzy.

Państwo polskie sta-

je się bezbronne.

W tej sytuacji pytania o sens reorganizacji Straży

Granicznej są retoryczne, ale wciąż należy je stawiać.

Jednakże trudno przejść obojętnie wobec dramatu

ludzi, którzy narażeni są na utratę miejsc pracy.

To

już kolejna grupa osób ze służb mundurowych, która

staje się zbyteczna.

Wprawdzie pan minister na stro-

nie MSW informuje, że ministerstwo będzie chciało

zapewnić miejsca pracy dla pracowników cywilnych

z oddziałów podlegających reorganizacji, ale dla ok.

1/3 wszystkich zatrudnionych w Straży Granicznej.

W obliczu widma bezrobocia, które obejmuje cały

kraj, są to, moim zdaniem, puste obietnice.

W związ-

ku z tym jeszcze raz zapytuję: Gdzie, w jakich kon-

kretnie innych służbach podległych resortowi MSW

znajdzie zatrudnienie ta rzesza zwalnianych pracow-

ników cywilnych Straży Granicznej?

W publikacji na stronie MSW napisano o ok. 1700

etatach do obsadzenia na granicy Unii Europejskiej.

Czy chodzi o wolne, nieobsadzone dotąd etaty?

Na

południu Polski ma powstać 11 placówek Straży Gra-

nicznej w miejsce 14 istniejących.

W innym miejscu

w tymże rządowym dokumencie na stronie interne-

towej napisano, iż z 10 ostanie się 7–8 tych jednostek.

Jaka jest więc prawda, skoro w jednym rządowym

dokumencie na temat tej kwestii wypisuje się w jed-

nym miejscu jedne liczby, a w drugim – zupełnie

inne, nieprzystające do poprzednich.

Chcę zapytać,

jaka jest właściwie ta ostatnia koncepcja reorganiza-

cji Straży Granicznej.

Czy decydenci w resorcie MSW

potrafią konkretnie odpowiedzieć na to pytanie?

Wśród pracowników Straży Granicznej panuje coraz

większe przekonanie, że tu chodzi nie o reformę tzw.

służby państwowej, lecz jedynie o kolejne oszczędno-

ści, i niewątpliwie są to właściwe przewidywania.

Chcę w swoim oświadczeniu wyrazić po raz kolej-

ny wielkie rozczarowanie rządami Platformy Obywa-

telskiej.

W czasie ostatnich 5 lat tych rządów upadło

wiele polskich firm: małych, średnich i dużych.

Ban-

krutują liczne niegdyś, dobrze funkcjonujące, docho-

dowe spółki Skarbu Państwa.

Dzisiaj podczas debaty

na temat sytuacji w PLL LOT dowiedzieliśmy się, że

już nie ma dla LOT, czyli naszej strategicznej, pol-

skiej firmy, żadnego ratunku, a jedynie pozostaje

sprzedaż dużego pakietu akcji spółki w celu wyjścia

z zapaści.

(Dzwonek) Na środowym posiedzeniu Ko-

misji Skarbu Państwa analizowaliśmy kolejny przy-

padek dotyczący…

Wicemarszałek

Eugeniusz Tomasz Grzeszczak:

Poseł Ewa Malik:

Tak, kończę.

…rentownej jeszcze w 2010 r. firmy Kieleckie Ko -

palnie Surowców Mineralnych, którą resort Skarbu

Państwa poprzez brak odpowiedniego nadzoru, w spo-

sób zupełnie niefrasobliwy, kompletnie położył.

Na-

prawdę nie mam już złudzeń co do intencji tego rzą-

du.

To jest rząd, który, najogólniej mówiąc, zajmuje

się szeroko rozumianą likwidacją.

Wszystko po kolei

likwiduje.

Wicemarszałek

Eugeniusz Tomasz Grzeszczak:

Już kończę.

Nawet największy sukces państwa po 1989 r., czy-

li samorządy, które też już ledwie zipią, a kiedyś sta-

nowiły podporę, prawdziwy filar społeczeństwa oby-

watelskiego i przykład doskonałej samorządności

Polaków w wymiarze lokalnym.

Wicemarszałek

Eugeniusz Tomasz Grzeszczak:

Pan poseł Suski wygłosi oświadczenie.

(Poseł Ewa Malik: Już końcówka.)

Pani poseł, 5-minutowy regulaminowy czas pani

przekroczyła prawie o 2 minuty, w związku z tym

bardzo pani dziękuję.

(Oklaski)

(Poseł Ewa Malik: Rozumiem.

Dziękuję.)

Pan poseł Suski.

Przypominam, że czas regulaminowy na wygło-

szenie oświadczenia jest nie dłuższy niż 5 minut.

Poseł Marek Suski:

słuchałem wystąpienia pani poseł, szkoda, że nie mo-

gła dokończyć.

Szanowni Państwo!

Około dwóch lat temu w Ka-

zimierzu nad Wisłą odbyła się ciekawa kolacja, w któ-

rej uczestniczyli członkowie Zarządu Elektrowni

Kozienice, pełniący wtedy funkcję wiceministra

skarbu państwa Jan Bury i jeden z jego kolegów bi-

znesowych.

Na kolacji tej jedzono wystawne potrawy,

pito alkohole, sprowadzone specjalnie na tę kolację,

a za kolację zapłaciła elektrownia, czyli my wszyscy,

bo zostały spożytkowane publiczne pieniądze.

Rachu-

nek wynosił ponad 17 tys. zł.

Kiedy ujawniłem tę

sprawę podczas debaty budżetowej, pan Jan Bury

Poseł Ewa Malik

271

pozwał mnie do sądu.

Przegrał w sądzie, bo przed-

stawiłem na to dowody, zdjęcia.

Była również kelner-

ka, która opowiadała, jak panowie na chwiejnych

nogach wychodzili wtedy po kolacji.

Pan Jan Bury

twierdził, że to było wyjazdowe posiedzenie zarządu

elektrowni, ale żadnych obrad tam nie było.

Apelo-

wałem wtedy do pana premiera, żeby ze względu na

stan zdrowia pana ministra odwołał go z funkcji, bo

jego wątroba może tego dłużej nie wytrzymać, i na

szczęście tak się stało.

Dziś doszło jednak do sytuacji skandalicznej.

Pan

Jan Bury, niebędący już ministrem, podszedł do

mnie podczas debaty w tej sali i wciskał mi do kie-

szeni 20 zł, mówiąc: masz, to jest za tę kolację

w Kazimierzu nad Wisłą.

Otóż postanowiłem prze-

kazać te pieniądze ministrowi, który nadzoruje

Skarb Państwa, bo to spółka Skarbu Państwa płaci-

ła.

Jeżeli pan poseł Jan Bury zechciał przynajmniej

częściowo pokryć koszty tej kolacji, to powinien dać

te pieniądze ministrowi, a nie mnie.

Przekazałem te

pieniądze ministrowi, na co minister strasznie się

oburzył, że to jest lekceważenie głodnych dzieci, bo

dla niejednej rodziny 20 zł byłoby czymś ważnym, i że

trzeba byłoby je przekazać właśnie jakimś potrzebu-

jącym.

Przypominam, że to ta koalicja głodne dzieci

wysyła na szczaw i na mirabelki.

Myślę więc, że to

oburzenie nie było skierowane pod właściwy adres.

Powinien pan minister być oburzony wypowiedziami

posłów, którzy są przedstawicielami pana formacji.

To działanie, które tutaj miało miejsce, jest po prostu

pokazaniem arogancji władzy, buty.

Bo jeśli wyko-

rzystuje się publiczne pieniądze na zwykłą libację, to

przynajmniej powinno się mieć honor.

I jeżeli wyszło

to na jaw, to powinno się za to zwrócić, a nie rzucać

na sali posłowi opozycji, który to zrobił, 20 zł.

Po tym

oczywiście, kiedy pan Jan Bury przegrał sprawę

w sądzie, bo sąd oddalił to powództwo.

Prawdę mówiąc, nawet pani sędzina na sali roz-

praw uśmiechała się, kiedy pan minister opowiadał,

jak to na każdej imprezie, na której bywa, jest taka

ilość alkoholu i nie budzi to niczyjego zdziwienia.

Prawdę powiedziawszy, też wtedy wyrażałem obu-

rzenie, bo tam jedna butelka alkoholu kosztowała ok.

500 zł.

Jeżeli więc tego typu rzeczy mają miejsce i są

finansowane przez Skarb Państwa, to jest to rzeczy-

wiście nadużywanie władzy.

Pamiętam, że kiedy ujawniłem tę sprawę, to

wszystkie media w głównych wydaniach dzienników

informowały, że Jan Bury pozywa mnie do sądu, że

jest pomówiony i że spotka mnie surowa kara.

Na sali

rozpraw były wszystkie telewizje.

Dwie godziny to

nagrywano.

Później w żadnej telewizji nie puszczono

nawet informacji o rozstrzygnięciu tej sprawy, nato-

miast otrzymałem pismo od dziennikarzy, w któ-

rym była informacja o zakazie emisji programu na

ten temat.

W Polsce władza nadużywa swoich możliwości,

wykorzystuje pieniądze Skarbu Państwa do celów

prywatnych.

Jeśli nawet pojawi się gdzieś wśród

dziennikarzy chęć ujawnienia tych skandalicznych

rzeczy, to zakazuje się ujawniania takich spraw.

W Polsce po prostu ta koalicja nadużywa władzy

i wprowadza cenzurę.

Dzisiejsze zachowanie pana

Jana Burego to jest właśnie wynik tej arogancji, tego,

że w mediach Polak nie może dowiedzieć się prawdy,

że za wszystko winna jest opozycja, no, może czasem

kryzys, ale tak naprawdę za wszystko winę ponosi

Prawo i Sprawiedliwość.

Nawet gdy ujawniamy afery,

to my jesteśmy winni tych afer.

Szanowni Państwo!

Mam nadzieję, że choć skrom-

na forma oświadczenia rzuci pewne światło na to, co

stało się dziś na sali.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek

Bardzo proszę.

nowni Państwo!

Moje oświadczenie dotyczy nowych

zasad przyznawania specjalnego zasiłku opiekuńcze-

go z dniem 30 czerwca br. Obecnie na podstawie usta-

wy o świadczeniach rodzinnych ustalane jest prawo

do specjalnego zasiłku opiekuńczego.

Z dniem 30 czerw-

ustawy o świadczeniach rodzinnych zostaną wyga-

szone wszystkie przyznane przed 1 stycznia 2013 r.

świadczenia pielęgnacyjne.

Od 1 lipca 2013 r. ustalo-

ne będą ponownie uprawnienia do świadczenia z ty-

tułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarob-

nosprawnym członkiem rodziny.

Musi to być niepeł-

nosprawność w stopniu znacznym lub ze wskazaniem

konieczności stałej opieki na co dzień.

Będą to: świad-

czenie pielęgnacyjne, gdy niepełnosprawność powsta-

ła u osoby wymagającej opieki przed 18. rokiem życia

lub 25. rokiem życia, jeśli się uczyła.

Zazwyczaj oso-

bami uprawnionymi będą rodzice pobierający świad-

czenia na dzieci.

Nie ma żadnego zagrożenia w tym obszarze, jeśli

chodzi o świadczenie pielęgnacyjne, które pobierają

obecnie i według nowych rozwiązań pobierać będą

również rodzice wychowujący niepełnosprawne dzie-

ci.

Drugi zasiłek, który został wprowadzony, różny

od tego świadczenia pielęgnacyjnego, to specjalny

zasiłek opiekuńczy, gdy niepełnosprawność osoby

wymagającej opieki powstała po 25. roku życia.

Tu

muszą być spełnione łącznie dwie przesłanki.

Po

pierwsze, dochód rodziny sprawującej nad tą osobą

Poseł Marek Suski

272

opiekę nie może przekroczyć w przeliczeniu na osobę

623 zł netto, po drugie, osoba sprawująca tę opiekę

musiałaby zrezygnować z zatrudnienia.

Tutaj poja-

wia się taki podstawowy problem.

Do tej pory w wy-

padku osób pobierających zasiłek opiekuńczy, opie-

kujących się osobami niepełnosprawnymi powyżej

25. roku życia, wystarczyło, że nie podejmowały one

zatrudnienia lub rezygnowały z pracy.

Nie podejmo-

wały zatrudnienia, to znaczy były zarejestrowane

w urzędzie pracy jako osoby bezrobotne.

Wykreślenie

wyrazów „nie podejmowały zatrudnienia” i pozosta-

wienie tylko i wyłącznie, że zrezygnowały z pracy,

według naszych szacunków, Klubu Poselskiego SLD,

sprawi, że tego świadczenia może zostać pozbawio-

nych 30% osób, które na dzień dzisiejszy to świadcze-

nie pobierają.

Z tej grupy tylko kilka procent osób będzie mogło

wykazać się dokumentem potwierdzającym rezygna-

cję z pracy zawodowej, a więc świadectwem pracy,

wykreśleniem z ewidencji działalności gospodarczej.

Zdecydowana większość to osoby, które nie podejmu-

ją zatrudnienia.

Większość osób uprawnionych do-

tychczas do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu

rezygnacji z zatrudnienia straci zatem możliwość

starania się o specjalny zasiłek opiekuńczy.

Dodat-

kowo oczywiście ograniczone jest kryterium docho-

dowe.

Rozumiemy kryterium dochodowe i uważam,

że w świadczeniach wypłacanych z budżetu państwa

kryterium dochodowe powinno być, natomiast prawo

nie powinno działać wstecz.

Z przykładu gnieźnień-

skiego Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej wyni-

ka, że takie świadczenia pobiera ok. 380 osób: 220 to

rodzice pobierający świadczenia na dzieci, i tutaj nie

ma zagrożenia, 160 to rodziny spokrewnione, pobie-

rające te świadczenia na dorosłego członka rodziny.

Tutaj będzie ta weryfikacja, czy zrezygnowałeś z pra-

cy i masz świadectwo pracy lub przestałeś prowadzić

działalność gospodarczą, czy tylko byłeś, tak jak do

tej pory wystarczało, w rejestrze urzędu pracy.

Ta

druga przyczyna spowoduje...

W Gnieźnie spośród

tych 160 osób tylko kilka osób posiada zaświadczenie,

że zrezygnowało z pracy, a pozostałe to są osoby, które

były w rejestrze urzędu pracy.

Ta sytuacja, jak mówię,

spowoduje, iż od 1 lipca ok. 30% osób, które od kilku lat

opiekują się niepełnosprawnymi osobami, nie są obecne

na rynku pracy, zostanie pozbawionych świadczenia,

czyli prawo będzie działało wstecz.

Już wiemy, gdzie

pan premier znalazł 200 zł na podwyższenie tego

specjalnego zasiłku pielęgnacyjnego i tego świadcze-

nia pielęgnacyjnego, a zapowiedział je od kwietnia,

gdyż 30% osób zostanie pozbawionych 620 zł.

Klub Poselski Sojusz Lewicy Demokratycznej,

przyglądając się tej kwestii, wsłuchując się w opinie

osób uprawnionych, które na dyżurach poselskich

podnoszą tę sprawę, monitorując to w ośrodkach po-

mocy społecznej, przygotował nowelizację tej ustawy,

którą zamierzamy zgłosić do laski marszałkowskiej.

Dziękuję.

Wicemarszałek

Eugeniusz Tomasz Grzeszczak:

Dziękuję.

Jako ostatnia oświadczenie wygłosi pani poseł

Jadwiga Wiśniewska.

Bardzo proszę.

(Oklaski)

Poseł Jadwiga Wiśniewska:

Dziękuję bardzo.

Rozumiem te brawa jako: ostatni będą pierwszymi.

Szanowny Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Chcia-

łabym wygłosić oświadczenie w sprawie zagrożonej

demokracji w Polsce i podzielić się pewnymi obawa-

mi, jakie żywię, jeśli chodzi o budowanie społeczeń-

stwa obywatelskiego w naszym kraju.

Na posiedzeniu Komisji Europejskiej omawiany

był dokument poświęcony współpracy Unii Europej-

skiej ze społeczeństwami obywatelskimi w dziedzinie

stosunków zewnętrznych, uznający społeczeństwo

obywatelskie za jeden z najistotniejszych elementów

systemu demokratycznego.

W owym dokumencie czy-

tamy, że za rozwój i demokratyczne rządy odpowie-

dzialne są przede wszystkim państwa.

Synergia mię-

dzy państwami i organizacjami społeczeństwa oby-

watelskiego może jednak pomóc sprostać wyzwa-

niom, takim jak ubóstwo, pogłębiające się nierówno-

ści, wykluczenie społeczne i niezrównoważony roz-

wój.

Udział organizacji społeczeństwa obywatelskie-

go w procesach politycznych ma kluczowe znaczenie

dla zapewnienia skutecznej polityki sprzyjającej

włączeniu społecznemu.

Obserwując uważnie procesy demokratyczne w Pol-

sce, muszę z przykrością stwierdzić, że głos społe-

czeństwa za rządów PO–PSL jest lekceważony.

Ko-

misja Europejska wskazuje na konieczność prowa-

dzenia dialogu, który, aby był konstruktywny, musi

być przewidywalny, przejrzysty i prowadzony we

właściwym czasie.

Nie dostrzegam niestety, aby tego

rodzaju procesy były prowadzone w Polsce.

Mam tu-

taj na myśli przykład nieprzyznania miejsca na mul-

tipleksie Telewizji Trwam.

Blisko 2,5 mln obywateli

podpisało protest w tej sprawie.

Przyjechali protesto-

wać do Warszawy – ogromna demonstracja obywate-

li z całej Polski, niestety zlekceważona przez Krajową

Radę Radiofonii i Telewizji.

Takie działania Krajowej

Rady Radiofonii i Telewizji są sprzeczne z zasadami

opisanymi w dokumencie Komisji Europejskiej.

Ponadto Unia Europejska dostrzega istotną rolę

niezależnych mediów, także mediów społecznościo-

wych, uczestniczących w kształtowaniu otwartego

społeczeństwa opartego na dialogu.

Jak więc wyrzu-

cenie dziennikarzy z „Rzeczpospolitej”, z „Uważam

Rze” za pisanie prawdy ma się do przedstawionej

tezy?

Przy takim funkcjonowaniu mediów w Polsce

powyższe przesłanie Komisji Europejskiej będzie nie-

zmiernie trudne do zrealizowania, żeby nie powie-

dzieć, że w omawianym przypadku niemożliwe.

Poseł Tadeusz Tomaszewski

273

A pragnę zaznaczyć, że ten dokument Komisji Euro-

pejskiej rząd przyjął bez uwag.

W owym dokumencie możemy również przeczy-

tać, że niewłaściwe sprawowanie władzy jest hamul-

cem rozwoju.

Możliwość rozliczenia rządzących z ich

działań ma ogromne znaczenie dla poprawiania ja-

kości rządów.

Głównym obowiązkiem parlamentów

w systemach demokratycznych jest rozliczanie rzą-

dów z ich działań.

Niestety nie dostrzegam związku

pomiędzy tym zapisem a działaniami obecnie rządzą-

cych partii, pod których przewodnictwem parlament

utracił niestety funkcję kontrolną względem rządu,

ponieważ przedstawiciele rządu zazwyczaj nie odpo-

wiadają na pytania posłów opozycji w czasie np. trze-

ciego czytania.

Zauważam z dużym bólem, że w Sej-

mie obecnej kadencji nie decyduje siła argumentu,

tylko arytmetyczny argument siły.

Przy tej okazji pragnę również zwrócić uwagę na

fakt, że projekty obywatelskie wnoszone do laski

marszałkowskiej bardzo długo czekają na pierwsze

czytanie, po którym najczęściej są odrzucane lub kie-

rowane do komisji na długie leżakowanie.

W ciągu

13 lat funkcjonowania inicjatywy obywatelskiej mar-

szałek Sejmu nadał bieg 35 projektom ustaw ze zgło-

szonych 105, z czego 8 uchwalono.

Kolejne 5 odrzu-

cono, 4 w pierwszym czytaniu i 1 projekt w trzecim

czytaniu.

W VII kadencji Sejm pracuje nad 11 projek-

tami z poprzedniej kadencji.

Te dane w dobitny sposób

ukazują prawdziwy stosunek rządu do (Dzwonek)

społeczeństwa obywatelskiego.

Tak funkcjonujący

parlament nie pochyla się z należytym szacunkiem

nad inicjatywami obywatelskimi.

Korzystając z prawa do wystąpienia z mównicy

sejmowej, pragnę zwrócić także państwa uwagę na

zapis w strategicznym dokumencie Ministerstwa

Spraw Zagranicznych…

Wicemarszałek

Eugeniusz Tomasz Grzeszczak:

Poseł Jadwiga Wiśniewska:

Jeśli pan marszałek w okresie przedświątecznym

byłby tak łaskaw, żebym dokończyła cztery zdania,

będę bardzo wdzięczna.

Wicemarszałek

Eugeniusz Tomasz Grzeszczak:

Proszę, 1 minuta.

Poseł Jadwiga Wiśniewska:

…w dokumencie MSZ „Wieloletni program współ -

pracy rozwojowej na lata 2012–2015.

Solidarność,

demokracja, rozwój”, z którego możemy dowiedzieć

się, że działania realizowane przez MSZ oraz jego

partnerów zewnętrznych służą poprawie funkcjono-

wania instytucji państwa, wprowadzeniu zasad do-

brego rządzenia i poszanowania praw człowieka,

a także umacnianiu społeczeństwa obywatelskiego.

Wysoka Izbo!

Nie muszę chyba przypominać o na-

gminnie występujących nieprawidłowościach, jakie

w ostatnim czasie mają miejsce w resorcie spraw za-

granicznych, w tym o wycieku danych z MSZ doty-

czących pomocy rozwojowej, zawierających m.in.

opisy projektów z ich celami politycznymi i kwoty na

wsparcie opozycji białoruskiej.

Jak widać, rząd może

napisać wszystko, tylko faktyczne, realne działania

są w sprzeczności z tymi dokumentami.

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Kończąc moje

wystąpienie, pragnę zaapelować do rządu o należyte

pochylenie się nad kwestią budowania społeczeństwa

obywatelskiego w Polsce.

Ma to bowiem istotne zna-

czenie dla wzmacniania procesów demokratycznych,

również w państwach powszechnie uznawanych za

demokratyczne.

Prawda jest niestety taka, że rząd

mówi, iż podziela stanowisko Komisji Europejskiej

co do kluczowej roli społeczeństwa obywatelskiego,

a jednocześnie ogranicza prawa i wolności obywatel-

skie w Polsce.

Zwracam uwagę na istotny fakt, że gdy-

by moja wypowiedź mijała się z prawdą, setki tysięcy

ludzi nie wychodziłoby na ulice protestować przeciw-

ko działaniom rządu.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek

)

.

Na tym kończymy 36. posiedzenie Sejmu Rzeczy-

pospolitej Polskiej.

Porządek dzienny 37. posiedzenia Sejmu, zwoła-

nego na dni 3, 4 i 5 kwietnia 2013 r., został paniom

*

)

Poseł Jadwiga Wiśniewska

Informacja prezesa Rady Ministrów na temat

– punkt 15. porządku dziennego

Poseł Andrzej Szlachta

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Zarząd spółki

PLL LOT zapowiedział proces zwolnień grupowych,

który obejmie ok. 500 osób.

24 stycznia zakończono

pierwszą fazę dobrowolnych odejść.

130 pracowników

zadeklarowało dobrowolne odejście z firmy.

Zarząd

spółki podjął też decyzję o wypowiedzeniu „Zbioru

zasad działania pilotów” PLL LOT.

Po okresie wy-

powiedzenia, który ma trwać trzy miesiące, grupa

zawodowa pilotów będzie objęta tylko regulacjami

Kodeksu pracy.

Stąd moje pytania do pana ministra skarbu pań-

stwa: Czy w związku z takimi decyzjami nie wystąpi

sytuacja, że duża grupa pilotów nie przyjmie zatrud-

nienia na nowych warunkach?

Czy zwolnienie blisko

40% załogi PLL LOT nie spowoduje utraty rangi

polskiego przewoźnika z linii międzynarodowej do

linii o charakterze lokalnym?

Czy podjęte działania

restrukturyzacyjne nie wpłyną niekorzystnie na pla-

nowany proces prywatyzacji spółki?

Poseł Jan Warzecha

6 lat przewinęło się 12 prezesów i można powiedzieć,

że co najmniej kilku z nich nie miało doświadczenia

w branży lotniczej.

Dla przykładu, aby zostać preze-

sem w zachodnich liniach, np. w Lufthansie, trzeba

posiadać doświadczenie, np. być przez 20 lat asysten-

tem prezesa.

Dziwi sytuacja spółki, w której koszty pracy – cho-

dzi o LOT – są trzykrotnie niższe niż w zachodnich

liniach lotniczych.

Społeczeństwo chciałoby poznać

wysokość kontraktu prezesa.

Zapewne na lepszą kon-

dycję finansową LOT wpłynęłoby uzależnienie wyso-

kości kontraktu prezesa spółki od efektów działalno-

ści spółki.

Pasażerowie LOT nie mogą pogodzić się z faktem,

że ceny biletów lotniczych są na poziomie europej-

skim, kiedy mogłyby być nawet dwukrotnie niższe.

Wielu rodaków zadaje sobie pytanie, jaki wpływ na

obecną sytuację LOT miała działalność firmy OLT

Express w poprzednim roku.

W lutym 2012 r.

Urząd

Lotnictwa Cywilnego przedłużył koncesję na prze-

wóz pasażerów w ruchu przez OLT Express.

Wtedy

zarząd i minister transportu powinni posiadać wie-

dzę, że OLT Express jest firmą niewiarygodną, firmą

oszustem funkcjonującym nieskrępowanie na pol-

skim rynku.

Zabrakło wtedy odpowiedniej reakcji ze

strony ministra transportu.

Jako przykład niefrasobliwej decyzji niech posłu-

ży jeszcze sytuacja z Podkarpacia.

Do niedawna było

realizowane połączenie lotnicze Rzeszów – Nowy

Jork, które miało wysokie obłożenie, a mimo wszyst-

ko, chociaż powinno być rentowne, zostało zawieszo-

ne.

Dziękuję.

Oświadczenia poselskie

Poseł Piotr Chmielowski

Jak można dowiedzieć się z prasy, wszyscy jeste-

śmy przestępcami podatkowymi.

Jednak to jest błąd,

bo ja nim nie jestem.

Jeżeli będziemy się trzymać dosłownie litery wy-

roku Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie

podatków, który niedawno uznał, że udostępnienie

lefon, służbowy komputer, służbowy samochód) oso-

bom zatrudnionym na kontraktach menedżerskich

w celu wykonania usługi na rzecz firmy prowadziło

do wzbogacenia tych menedżerów, a więc stanowiło

dla nich przychód, z którego należy się podatek, to

właściwie jesteśmy przestępcami podatkowymi.

Argumentacja NSA oparta była na logice, którą

próbuje wytłumaczyć ekspert podatkowy z Polskiej

Konfederacji Pracowników Prywatnych Lewiatan:

korzystywał prywatny samochód, telefon i komputer,

to najpewniej wynegocjowałby wyższe wynagrodze-

nie i zapłaciłby od niego wyższy podatek.

Sąd z tego

cy samochód, telefon i komputer należące do firmy,

li przychodem podlegającym opodatkowaniu.

Teksty wystąpień niewygłoszonych

Załącznik nr 1

276

Z kolei w moim mniemaniu sąd wykazał się cał-

kowitym gospodarczym analfabetyzmem.

Na obronę

tej tezy przytoczę tylko dwa argumenty.

Po pierwsze, mamy ustawę o swobodzie gospodar-

czej i to właściciel decyduje, w jaki sposób rozporzą-

dza swoim majątkiem.

Jednak, aby móc nim dyspo-

nować, wpierw musi go nabyć w sensie podatkowym

(zakupić, zapłacić VAT, wnieść w majątek spółki).

Jako właściciel może nim dysponować w sposób do-

wolny i żaden sąd nie może mu tego zabronić, nawet

jeżeli wykorzystanie nie do końca będzie logiczne

w relacji do pojęcia „uzyskanie przychodu”.

Po drugie, z punktu widzenia dochodów państwa

przekazanie w użytkowanie jakiegokolwiek sprzętu

nie ma znaczenia, bo sprzęt ten jest odpisany jako

koszt tylko w jednej działalności.

Dla przykładu: je-

żeli menedżer będzie wykonywał pracę zleconą i otrzy-

ma zlecenie na wartość X i dodatkowo komputer do

jego wykonania, to gdyby tego komputera nie otrzy-

mał, dostałby zlecenie na wartość X + cena kompu-

tera.

Musiałby go nabyć i wrzucić w koszty.

Zmienił-

by się jedynie właściciel sprzętu, co nie miałoby żad-

nego przełożenia na zmianę dochodów państwa.

Na

przykładzie tego wyroku widać, jakie błędy mogą

popełnić sędziowie, którzy nigdy nie mieli doświad-

czeń w biznesie.

Dziękuję za uwagę.

Poseł Marian Cycoń

ry Sącz jest gminą zaradną, zarządzaną w sposób

właściwy i oszczędny, wiadomo nie od dziś.

W ostat-

nim czasie tę zaradność samorządową zauważył pre-

stiżowy portal www.obserwatorfinansowy.pl. Na

stronach portalu można przeczytać, że są takie sa-

morządy w Polsce, które mają bardzo małe czy wręcz

zerowe zadłużenie, a jednocześnie dużo inwestują.

Roztropnością i dyscypliną finansową może pochwa-

lić się samorząd miasta Stary Sącz w Małopolsce.

Pod koniec 2011 r. jego wskaźnik zadłużenia wynosił

jedynie 2,1% przy udziale inwestycji w wydatkach na

poziomie 29,5% i wysokiej nadwyżce operacyjnej sta-

nowiącej 13,8% dochodów.

W 2012 r. owe wskaźniki

wyniosły odpowiednio: 7,36% (zadłużenie), 21,5% (in-

westycje) i 11,9% (nadwyżka operacyjna).

W roku bie-

żącym Stary Sącz pójdzie jeszcze bardziej pod prąd

gospodarczej dekoniunkturze, zwiększając niemal dwu-

krotnie wydatki na inwestycje: z 13,7 do 25,8 mln zł.

Ich udział w wydatkach ogółem dojdzie dzięki temu

do 30,8%.

Miasto przypłaci to wprawdzie wzrostem

wskaźnika zadłużenia do 37,9%, ale wciąż będzie on

na bezpiecznym poziomie.

Według burmistrza Starego Sącza Jacka Lelka

dobre wskaźniki finansowe to zasługa nie tylko jego

sposobu zarządzania miastem, lecz także poprzedni-

ka na fotelu burmistrza – podaje portal www.obser-

watorfinansowy.pl. Obecny burmistrz stara się kon-

tynuować dobrą, wypracowaną w ostatnich latach

politykę finansową i inwestycyjną, czyli łączenie am-

bitnych planów inwestycyjnych z ostrożnością w bra-

niu kredytów komercyjnych, które czasem drastycz-

nie zwiększają zadłużenie wielu samorządów.

Do

każdego przysłowiowego grosika z budżetu gminne-

go dokłada się po kilka złotych ze środków zewnętrz-

nych.

Jeśli nie stać samorządu w danym momencie

na jakąś inwestycję, to nikt nie porywa się na nie-

wiadomą przyszłość, jak często robią inne samorządy,

tylko cierpliwie wypracowuje się dodatkowe fundu-

sze, a te przecież są, trzeba tylko o nie zawalczyć.

Włodarze miasta nie po raz pierwszy chwaleni są za

zaradność w gospodarowaniu budżetem i mieniem

publicznym.

Przy okazji rewitalizacji centrum Starego Sącza

ogólnopolski portal www.interia.pl w dziale: Tury-

styka zachwalał piękniejące z dnia na dzień miasto,

nazywając je średniowieczną perłą Beskidów.

Zauwa-

żono wówczas, że zaawansowane prace rewitalizacyj-

ne nie wpłynęły znacząco na zadłużenie gminnego

budżetu.

Chwalono sposób, w jaki finansowano prze-

budowę średniowiecznego rynku Starego Sącza wraz

z wykonaniem nowoczesnej sieci kanalizacyjnej.

Re-

alizacja tego zadania zyskała nawet miano najlepsze-

go przedsięwzięcia roku w Małopolsce w konkursie

urzędu marszałkowskiego.

Eksperci z uznaniem za-

uważali także, jak dzięki tzw. schetynówkom efek-

tywnie remontowano ulice zabytkowego miasta.

Dzisiaj, przed wejściem w nowy okres programo-

wania na lata 2014–2020, kiedy dla wielu samorzą-

dów sporym problemem jest duże zadłużenie lokal-

nych budżetów, warto zwrócić uwagę na publikację

zamieszczoną przez portal www.obserwatorfinanso-

wy.pl. Oprócz Starego Sącza dziennikarze portalu

wyróżnili również sposoby zarządzania budżetami

samorządowymi w Katowicach, Gliwicach, Mielcu

i gminie Bakałarzewo w województwie podlaskim.

Poseł Józef Rojek

czyli w święto państwowe – Narodowy Dzień Pamię-

ci „Żołnierzy Wyklętych” – wielu Polaków oddało

hołd pamięci bohaterskich żołnierzy antykomuni-

stycznego podziemia.

Chociaż święto to obchodzimy

dopiero od 2011 r., bardzo wyraźnie widać, jak szyb-

ko wzrasta liczba miejsc i uczestników kolejnych

obchodów.

W bieżącym roku żołnierzom drugiej

konspiracji nie tylko oddawano cześć w dużych mia-

stach, lecz także, co charakterystyczne, organizowa-

no uroczystości w bardzo małych miejscowościach.

Na przykład tegoroczne obchody zorganizowano tak-

że w podtarnowskiej wsi, gdzie przez pewien czas

pomieszkiwał sierżant Jan Jandziś – legendarny żoł-

nierz batalionu „Barbara” Armii Krajowej i dowódca

oddziału WiN.

277

Niestety stało się tak, że w tym roku także 1 mar-

ca w kilku największych miastach Polski ruszyła

kampania propagandowa „Rodzice, odważcie się mó-

wić”.

Jak można było przeczytać na stronie interne-

towej urzędu miasta Warszawy: w piątek 1 marca

rusza kampania społeczna „Rodzice, odważcie się

mówić”, której bohaterami są rodzice osób homosek-

sualnych i biseksualnych.

Liczba uczestników rocznicowych obchodów świę-

ta „żołnierzy wyklętych”, a także widoczny w naszym

społeczeństwie wręcz głód prawdy o czasach stali-

nowskiego terroru wyraźnie sugerują, że jednak wie-

lu Polaków jest zainteresowanych uhonorowaniem

w dniu 1 marca przede wszystkim żołnierzy powojen-

nej konspiracji.

Dlatego mam nieodparte wrażenie, że

organizatorom wspomnianej kampanii raczej niespe-

cjalnie chodziło o zwrócenie uwagi na problemy rodzi-

ców osób homoseksualnych, tylko o przeprowadzenie

PR-owskiego zabiegu, który, po pierwsze, zupełnie się

nie udał, a po wtóre, wcale nie służy poznawaniu prob-

lemów rodziców osób homoseksualnych.

Warto jeszcze przypomnieć, że sponsorem wspo-

mnianej kampanii jest George Soros, który jakiś czas

temu został odznaczony przez Bronisława Komorow-

skiego Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu

Zasługi.

Jest to drugie najwyższe odznaczenie przy-

znawane przez RP cudzoziemcom.

lub zamordowanych bohaterów tamtego podziemia

czeka na w pełni zasłużone najwyższe odznaczenia.

Poseł Piotr Szeliga

Polski dotyczącej pakietu ustaw kolejowych

Pani Marszałek!

Wysoka Izbo!

Solidarna Polska

z ogromnym niepokojem obserwuje działania mini-

stra Sławomira Nowaka w dziedzinie transportu ko-

lejowego.

Coraz większe niezadowolenie społeczne

wynika z fatalnej jakości taboru oraz infrastruktury.

Ciągłe opóźnienia, awarie, niskie wykorzystanie fun-

duszy unijnych, odwoływanie połączeń powodują

spadek liczby pasażerów.

Minister Sławomir Nowak

nie potrafi rozmawiać ze środowiskiem kolejarzy ani

zaproponować konstruktywnych propozycji popra-

wiających sytuację na polskich kolejach.

Jedynym

konkretnym pomysłem jest likwidacja kolejnych

2 tys. km linii kolejowych, co będzie stanowiło cios

dla wielu przedsiębiorców oraz lokalnych społeczno-

ści, bądź prywatyzacja najbardziej dochodowych spó-

łek z Grupy PKP, jak np. PKP Cargo.

Pogłębia się

zapaść regionalnych pasażerskich przewozów kolejo-

wych, do kolejnych miast i miejscowości przestają

kursować pociągi.

Solidarna Polska złożyła 22 marca br. pakiet sześ-

ciu ustaw zmierzających do optymalizacji funkcjono-

wania Grupy PKP, w tym w szczególności zmiany jej

struktury organizacyjnej, stworzenia silnego prze-

woźnika na rynku przewozów regionalnych ze spójną

strategią oraz perspektywami rozwoju, jak również

zagwarantowania pracownikom na stanowiskach

bezpośrednio odpowiadających za bezpieczeństwo

ruchu właściwych warunków pracy.

Projekty Soli-

darnej Polski wzmacniają także nadzór prezesa UTK

nad równoprawnym traktowaniem wszystkich prze-

woźników kolejowych.

Konieczne jest także ujedno-

licenie zasad bezpiecznego prowadzenia ruchu kole-

jowego w formie rozporządzenia ministra transpor-

tu, jak również lustracja majątkowa i finansowa

spółek Grupy PKP, co przewidują złożone projekty

ustaw.

Solidarna Polska konsekwentnie będzie podejmo-

wać wszelkie działania zmierzające do uzdrowienia

sytuacji polskich kolei, przedkładając kolejne dobre

projekty usprawniające funkcjonowanie transportu

kolejowego.

Poseł Andrzej Szlachta

kiej Izbie postać Jana Łopuskiego, oficera Armii Kra-

jowej, profesora zwyczajnego, cenionego naukowca,

patriotę, syna ziemi podkarpackiej, honorowego oby-

watela miasta Rzeszowa.

Jan Łopuski 3 stycznia tego roku skończył 96 lat.

Urodził się w Strzegocicach koło Pilzna na Podkar-

paciu.

W 1935 r. ukończył III Gimnazjum im. Króla

prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie.

Po wybuchu wojny brał udział w działaniach wojen-

nych od 7 do 21 września 1939 r. jako ułan ochotnik

się do niewoli niemieckiej, skąd uciekł i powrócił do

Strzegocic, gdzie zarządzał majątkiem rodzinnym.

W 1940 r. wstąpił do ZWZ-AK, a w 1943 r. ukończył

kurs podchorążych rezerwy.

Pełnił szereg funkcji

w czasie służby w Armii Krajowej.

Był oficerem Pod-

okręgu Rzeszów AK.

Po wkroczeniu Armii Czerwo-

nej był oficerem łączności konspiracyjnej inspektora-

tu AK Rzeszów.

Brał udział w akcji odbicia więźniów

Aresztowany został 17 grudnia 1944 r. przez kontr-

wywiad 1.

Frontu Ukraińskiego i przetrzymywany

w sowieckim areszcie w Rzeszowie.

Następnie prze-

wieziony został do 283. łagru NKWD w Stalinogor-

sku w ZSRR, gdzie pracował w kamieniołomach i ko-

palni węgla.

We wrześniu 1945 r. został zwolniony

z łagru i powrócił do kraju w rodzinne strony, a na-

stępnie przedostał się na Zachód.

Służył w latach

1946–1947 w II korpusie Polskich Sił Zbrojnych we

Włoszech i Wielkiej Brytanii.

Po ogłoszeniu amnestii

powrócił drogą morską 20 sierpnia 1947 r. do Gdań-

ska.

Przez kolejne lata był przesłuchiwany i szyka-

zdał kolokwium habilitacyjne.

Lata 1971–1980 spę-

dził w Toruniu jako pracownik naukowy.

W latach

278

1987–1999 sprawował funkcję przewodniczącego rzą-

dowej Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Morskiego.

Jest autorem ponad 230 publikacji naukowych.

Został odznaczony Orderem Virtuti Militari, Krzy-

żem Walecznych, Medalem Edukacji Narodowej.

Rada Miasta Rzeszowa nadała mu tytuł honorowego

obywatela Rzeszowa w 2002 r.

Od 1986 r. przebywa

na emeryturze.

Obecnie mieszka w Gdyni.

Poseł Jan Warzecha

siącach oprócz szkodliwych pomysłów związanych

z legalizacją związków jednopłciowych i chęciami

zrównania ich praw z tradycyjną rodziną próbuje się

wprowadzać do porządku prawnego ustawę bardzo

niebezpieczną dla suwerenności Polski.

Szczególnie niepokoi mnie zapis otwierający furt-

kę do ściągnięcia do Polski funkcjonariuszy sił spe-

cjalnych z państw nawet spoza Unii Europejskiej, co

zapisano w art. 2 projektu ustawy: „w związku ze

nymi wydarzeniami”.

Według tego kontrowersyjnego projektu możliwe

jest używanie przez zaproszonych z zagranicy funk-

cjonariuszy środków przymusu bezpośredniego, w tym

W uzasadnieniu do projektu zapisano: „Dotyczy

to sytuacji, w których Rzeczpospolita Polska będzie

terwencji odpowiednich służb, w przypadkach ochro-

ny porządku i bezpieczeństwa publicznego, zapobie-

gania przestępczości, w trakcie zgromadzeń, imprez

Najbardziej niezrozumiałe i niebezpieczne jest to,

że w projekcie nowej ustawy zapisano, że chodzi rów-

nież o służby z państw spoza UE.

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Mnie – osobie,

która pamięta różne zrywy niepodległościowe z cza-

sów PRL – nasuwają się skojarzenia z tzw. bratnią

pomocą z przeszłości.

Ten projekt pokazuje, do jakich absurdów może

się posunąć władza, gdy jest deficyt rzetelnych i nie-

zależnych mediów publicznych.

Poseł Jan Ziobro

Oświadczenie z okazji Światowego Dnia Inwali-

dów i Osób Niepełnosprawnych

go Dnia Inwalidów i Osób Niepełnosprawnych, który

w tym roku obchodzimy w dniu 20 marca 2013 r.

W dniu inwalidów i osób niepełnosprawnych soli-

daryzujemy się z wszystkimi osobami, które żyją

w naszym kraju i zmagają się na co dzień z różnego

rodzaju chorobami i ułomnościami.

W Polsce żyje obecnie wiele milionów inwalidów

i osób niepełnosprawnych.

Na co dzień spotykają się

oni z wieloma problemami.

Do mojego biura posel-

skiego niemal codziennie zgłaszają się osoby niepeł-

nosprawne, które bytują w bardzo ciężkich warun-

kach materialnych.

Niestety pomoc społeczna i in-

stytucje pomocowe są całkowicie nieskuteczne.

Wy-

dzielane zasiłki socjalne nie wystarczają w zasadzie

na żadne potrzeby osób niepełnosprawnych.

W dalszym ciągu przy każdej okazji należy apelo-

wać o likwidację barier architektonicznych dla osób

niepełnosprawnych w Polsce.

Problem ten również

jest podnoszony przez inwalidów i osoby niepełno-

sprawne, które odwiedzają moje biuro poselskie.

Nadal musimy naciskać wszelkimi możliwymi

sposobami, aby rządzący wreszcie zauważyli proble-

my inwalidów i osób niepełnosprawnych żyjących

w Polsce.

Dziękuję za uwagę.

Poseł Jarosław Żaczek

stwo!

Serdecznie dziękuję za zaproszenie na obchody

70. rocznicy zbrodni dokonanej przez hitlerowców na

mieszkańcach Lenda Wielkiego.

Smutne jest to nasze

dzisiejsze spotkanie, bo tragiczny jest jego powód.

Dnia 5 lutego 1943 r. wojska hitlerowskie zamordo-

wały ponad 30 mieszkańców Lenda Wielkiego i oko-

lic.

Zbrodnia ta miała być karą za współpracę miesz-

kańców z oddziałami Gwardii Ludowej im. J. Kiliń-

skiego dowodzonymi od lata 1942 r. przez Serafima

Aleksiejewa ps. Serafin.

Pod wpływem tortur schwy-

tani członkowie bandy wskazali współpracujących

z Gwardią Ludową mieszkańców oraz ich rodziny

i choć minęło wiele lat, wciąż pojawia się pytanie: Czy

zamordowani współpracowali z Gwardią Ludową?

Czy wskazano ich, bo te nazwiska przyszły do głowy

torturowanym członkom bandy Serafina?

Czy śmier-

ci nie ponieśli niewinni?

Lata wojny ich właśnie krwią spływały, jednak

mimo niezmierzonej tragedii narodu wyłania się

obraz pięknych ludzi, zdolnych do godnego stawienia

czoła śmierci.

Ponad 30 mieszkańców Lenda Wielkie-

go i okolic pokazało hitlerowcom, że można umrzeć

z godnością w czasach, które człowieka jej pozbawia-

ły.

Ale to także nauka dla nas, współczesnych, którzy

zgromadziliśmy się tu, by oddać im cześć i pielęgno-

wać pamięć o odwadze zachowanej w obliczu śmierci.

Dziś, 70 lat od tych wydarzeń, winniśmy w tym

właśnie miejscu zdobyć się na refleksję nad wartościa-

mi, które wyznajemy i reprezentujemy.

Czy zbrodnie

takie jak ta zakończyły się wraz z II wojną światową,

czy może w naszym świecie wciąż trwają, zakamuflo-

wane wzniosłymi słowami o ochronie pokoju i ludności

cywilnej?

Czy z lekcji historii wyciągnęliśmy wnioski?

3.

Pytania w sprawach bieżących.

nr 1150).

36. posiedzenia Sejmu Rzeczypospolitej Polski