corpora: sejm

text:
Sejm

Rzeczypospolitej Polskiej

Podsekretarz stanu w Kancelarii Prezesa

Podsekretarz stanu

Podsekretarz stanu

Podsekretarz stanu

Podsekretarz stanu w Kancelarii Prezesa

Podsekretarz stanu w Kancelarii Prezesa

Prezes Instytutu Pamięci Narodowej

Podsekretarz stanu

Sekretarz stanu w Kancelarii Prezesa

str. str.

TREŚĆ

część 2

str. str.

Podsekretarz stanu

Podsekretarz stanu

Podsekretarz stanu

Podsekretarz stanu

Podsekretarz stanu

Podsekretarz stanu

Podsekretarz stanu

Podsekretarz stanu Małgorzata Olszewska .

.

.1012

Podsekretarz stanu

Podsekretarz stanu Maciej Jakubowski .

.

.1018

Podsekretarz stanu Stanisław Rakoczy .

.

.1030

Podsekretarz stanu

Podsekretarz stanu Małgorzata Olszewska .

.

.1034

Podsekretarz stanu Grażyna Bernatowicz.

.

.

.1036

Podsekretarz stanu Aleksander Sopliński .

.

.1037

Sekretarz stanu Tomasz Tomczykiewicz.

.

.

.1041

Podsekretarz stanu

Podsekretarz stanu

str. str.

Sekretarz stanu Włodzimierz Karpiński.

.

.

.1052

Sekretarz stanu Włodzimierz Karpiński.

.

.

.1057

Podsekretarz stanu

Podsekretarz stanu

Podsekretarz stanu Radosław Mleczko.

.

.

.1073

Sekretarz stanu Tomasz Tomczykiewicz.

.

.

.1074

Podsekretarz stanu Radosław Mleczko.

.

.

.1075

Sekretarz stanu Tadeusz Jarmuziewicz .

.

.1077

Podsekretarz stanu Maciej Jakubowski .

.

.1088

Sekretarz stanu Tadeusz Jarmuziewicz .

.

.1088

Sekretarz stanu Tomasz Tomczykiewicz.

.

.

.1095

Podsekretarz stanu Aleksander Sopliński .

.

.1097

Sekretarz stanu Tadeusz Jarmuziewicz .

.

.1101

Podsekretarz stanu

Podsekretarz stanu Aleksander Sopliński .

.

.1121

Podsekretarz stanu Aleksander Sopliński .

.

.1124

Sekretarz stanu Mieczysław Kasprzak.

.

.

.1124

Podsekretarz stanu

Podsekretarz stanu Bogdan Dombrowski .

.

.1127

Podsekretarz stanu Czesława Ostrowska .

.

.1131

Podsekretarz stanu Maciej Jakubowski .

.

.1134

Sekretarz stanu Włodzimierz Karpiński .

.

.1138

Sekretarz stanu Tadeusz Jarmuziewicz .

.

.1138

Podsekretarz stanu

Sekretarz stanu Tomasz Tomczykiewicz.

.

.

.1148

Podsekretarz stanu Małgorzata Olszewska .

.

.1149

Sekretarz stanu Włodzimierz Karpiński.

.

.

.1158

Podsekretarz stanu Andrzej Ręgowski.

.

.

.1159

Sekretarz stanu Włodzimierz Karpiński.

.

.

.1166

Podsekretarz stanu Radosław Mleczko.

.

.

.1168

Podsekretarz stanu Michał Królikowski .

.

.1175

Podsekretarz stanu Mirosław Sielatycki .

.

.1184

Podsekretarz stanu

str. str.

Podsekretarz stanu

Podsekretarz stanu Michał Królikowski.

.

.

.1193

Podsekretarz stanu Bogdan Dombrowski .

.

.1194

Podsekretarz stanu Andrzej Ręgowski.

.

.

.1197

Podsekretarz stanu Małgorzata Olszewska .

.

.1199

Podsekretarz stanu Andrzej Ręgowski.

.

.

1200

Podsekretarz stanu Aleksander Sopliński .

.

.1201

Podsekretarz stanu Radosław Mleczko.

.

.

.1216

Podsekretarz stanu Radosław Mleczko.

.

.

.1217

Podsekretarz stanu

Podsekretarz stanu Grażyna Henclewska.

.

.

1236

Podsekretarz stanu Małgorzata Olszewska .

.

1246

Sekretarz stanu Tomasz Tomczykiewicz.

.

.

1250

Sekretarz stanu Tadeusz Jarmuziewicz .

.

1253

Podsekretarz stanu

Sekretarz stanu Włodzimierz Karpiński .

.

.1273

Podsekretarz stanu Andrzej Paraﬁanowicz .

.

1286

Sekretarz stanu Tomasz Tomczykiewicz.

.

.

1287

Sekretarz stanu Mieczysław Kasprzak.

.

.

1290

Podsekretarz stanu

Podsekretarz stanu Grażyna Bernatowicz.

.

.

1297

Zastępca szefa Służby Cywilnej

Podsekretarz stanu Grażyna Bernatowicz.

.

.

.1301

Sekretarz stanu Włodzimierz Karpiński.

.

.

1302

Podsekretarz stanu w Kancelarii Prezesa

Podsekretarz stanu Maciej Jakubowski.

.

.

1305

Podsekretarz stanu Grażyna Bernatowicz.

.

.

.1310

Sekretarz stanu Tadeusz Jarmuziewicz .

.

.1317

Sekretarz stanu Tadeusz Jarmuziewicz .

.

.1321

Sekretarz stanu Tomasz Tomczykiewicz.

.

.

.1322

Podsekretarz stanu

Podsekretarz stanu Małgorzata Olszewska .

.

.1325

Podsekretarz stanu Andrzej Butra .

.

.

.

.

.

1338

Podsekretarz stanu

str. str.

Sekretarz stanu Mieczysław Kasprzak.

.

.

1353

Podsekretarz stanu Tadeusz Nalewajk.

.

.

1358

Podsekretarz stanu Grażyna Bernatowicz.

.

.

.1367

Podsekretarz stanu Michał Królikowski.

.

.

.1370

Podsekretarz stanu Michał Królikowski.

.

.

1380

str. str.

Odpowiedź

ministra spraw wewnętrznych

w sprawie sprawowania przez prezesa

Rady Ministrów ustawowego nadzoru

nad ABW, AW, SKW, SWW oraz CBA (19)

Czynności służbowe w sprawie działania witryny

internetowej www.antykomor.pl podjęte zostały w opar-

ciu o zgłoszenie obywatelskie, które wpłynęło bezpo-

średnio do Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego

w listopadzie 2010 r.

Na tej podstawie podjęte zosta-

ły podstawowe czynności weryﬁkująceokoliczności

zawarte w zgłoszeniu, a następnie dokonano analizy

prawnej przekazanych materiałów i informacji za-

mieszczonych na wspomnianej stronie.

Analiza praw-

na wskazała na istnienie podejrzenia popełnienia

przestępstwa znieważenia prezydenta RP, tj. o czyn

z art. 135 § 2 K.k., oraz ewentualnego nawoływania

K.k. w zw. z art. 134 K.k. W sporządzonej do Proku-

ratury Okręgowej w Łodzi notatce urzędowej, która

w oparciu o wnioski zawarte w analizie prawnej sta-

nowiła zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia

przestępstwa, wskazano, iż przedmiotowa sprawa

leży zgodnie z art. 5 ustawy o Agencji Bezpieczeń-

petencji rzeczowej ABW.

Zgodnie z art. 5.1. ustawy o ABW i AW do zadań

agencji należy:

1) rozpoznawanie, zapobieganie i zwalczanie za-

gólności w suwerenność i międzynarodową pozycję,

2) rozpoznawanie, zapobieganie i wykrywanie

przestępstw:

niania lub wykorzystania informacji niejawnych i in-

nych przestępstw godzących w bezpieczeństwo pań-

stwa (…).

W przesłanej do Prokuratury Okręgowej w Łodzi

notatce wskazano, że analiza umieszczonych na wi-

trynie internetowej www.antykomor.pl materiałów

może prowadzić do wniosku, iż mogą one wypełnić

m.in. znamiona przestępstwa z art. 255 § 2 K.k.

w zw. z art. 134 K.k., tj. publicznego nawoływania do

popełnienia przestępstwa zamachu na życie prezy-

denta RP.

Przy dokonywaniu analizy i oceny zagro-

żenia nie bez znaczenia pozostały zdarzenia, które

miały miejsce w biurze poselskim Prawa i Sprawie-

dliwości w Łodzi w październiku 2010 r.

Zgodnie

z polskim Kodeksem karnym zamach na życie pre-

zydenta RP jest przestępstwem skatalogowanym

w rozdziale XVII K.k. zatytułowanym „Przestępstwa

przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej”.

Wszelka inter-

pretacja wagi przedmiotowego przestępstwa jest ana-

logiczna jak w przypadku przestępstwa z art. 135

K.k., gdyż umieszczone one zostały w tym samym

rozdziale K.k.

Analizując powyższe, stwierdzić należy, że prze-

z racji wagi, jakiej nadał im ustawodawca, umiesz-

czając je w rozdziale XVII K.k. są przestępstwami

mieszczącymi się w zakresie wskazanym w art. 5

ustawy o ABW oraz AW.

Przestępstwo z art. 135 § 2

K.k. swoim modus operandi wypełnia cechy czynu

godzącego w porządek konstytucyjny (art. 5 ust. 1

ustawy o ABW i AW), a przestępstwo z art. 255 § 2

stwa godzącego w bezpieczeństwo państwa (art. 5

ust. 2 lit. a ustawy o ABW i AW).

Podkreślenia wymaga fakt, że w art. 5 ustawy

o ABW i AW, po katalogu czynów leżących we wła-

ściwości rzeczowej ABW, tj. ust. 1 i 2, ustawodawca

użył zwrotu „oraz ściganie ich sprawców”, co jedno-

znacznie wskazuje, iż jeżeli jakiś czyn swoim charak-

terem spełnia kryteria wymienione w ust. 1 i 2 art. 5

możliwość podjęcia wszelkich czynności związanych

ze ściganiem sprawców, którzy mogli je popełnić.

Po otrzymaniu notatki urzędowej ABW Prokura-

tura Okręgowa w Tomaszowie Mazowieckim w dniu

18 lutego 2011 r. wszczęła śledztwo w sprawie publicz-

nego znieważenia prezydenta RP i jednocześnie uzna-

ła ABW za organ właściwy do jego prowadzenia.

Prezes Rady Ministrów nie powołał koordynatora

ds. służb specjalnych, ponieważ uznał, że jest to

zbędne, a on sam będzie ponosił odpowiedzialność za

koordynowanie służb.

Decyzja ta nie była w żaden

sposób konsultowana z szefami służb specjalnych,

którzy w związku z tym nie mieli na nią żadnego

wpływu.

Sekretarz Kolegium ds. Służb Specjalnych wyko-

nuje swoje zadania na podstawie rozporządzenia

sad funkcjonowania Kolegium ds. Służb Specjalnych

i nie potrzebuje żadnych dodatkowych upoważnień

w tym zakresie.

W 2007 r. (po rozpoczęciu nowej kadencji) odbyły

się 2 posiedzenia Kolegium ds. Służb Specjalnych,

w 2008 r.

– 9, w 2009 r.

– 5, w 2010 r.

– 4, w 2011 r.

– 3,

w 2012 r.

– 1.

Prezes Rady Ministrów przewodniczył

ODPOWIEDZI NA INTERPELACJE

722

wszystkim posiedzeniom Kolegium ds. Służb Specjal-

nych w omawianym okresie.

Formułowanie ocen lub wyrażanie opinii w spra-

wach wykonywania przez służby powierzonych im

służb jest, zgodnie z art. 12 ustawy o Agencji Bezpie-

daniem Kolegium ds. Służb Specjalnych, a nie preze-

sa Rady Ministrów, jak to stwierdzono w interpelacji.

Kolegium corocznie dokonuje takiej oceny.

Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego przeka-

zała prezydentowi RP 3 informacje w okresie listo-

pad–grudzień 2007 r., 25 w 2008 r., 60 w 2009 r.,

38 w 2010 r., 34 w 2011 r.

ABW nie prowadzi odręb-

nych statystyk odnośnie do informacji przekazanych

Agencja Wywiadu nie dysponuje gotowymi dany-

mi statystycznymi umożliwiającymi udzielenie odpo-

wiedzi na pytanie nr 7 zawarte w interpelacji.

Udo-

stępnienie danych niemających charakteru staty-

stycznego wiązałoby się z koniecznością udostępnie-

nia informacji niejawnych i nie jest możliwe w trybie

jawnym.

Służba Kontrwywiadu Wojskowego w 2008 r.

przekazała bezpośrednio prezydentowi RP lub za po-

średnictwem szefa Biura Bezpieczeństwa Narodowe-

o SKW i SWW, 34 w 2009 r., 7 w 2010 r. i 12 w 2011 r.,

na podstawie zaś art. 19 ust. 2 ustawy o SKW i SWW

jedną w 2011 r.

Służba Wywiadu Wojskowego opatrzyła zestawie-

nie przedmiotowych danych klauzulą tajności „Za-

strzeżone”, dlatego nie może w trybie jawnym odpo-

wiedzieć na pytanie nr 7 interpelacji.

W dniu 11 czerwca 2011 r. weszła w życie ustawa

na i przedłożona Sejmowi jako projekt rządowy, speł-

niała oczekiwania opinii publicznej dotyczące zwięk-

szenia kontroli nad stosowaniem przez służby poli-

cyjne i specjalne kontroli operacyjnej.

Ustawa ta

spełniła również część postulatów zawartych w przy-

wołanym w interpelacji piśmie rzecznika praw oby-

watelskich śp. dr Janusza Kochanowskiego z 2009 r.,

w szczególności dotyczących podawania do publicznej

wiadomości zbiorczych danych o ilości zarządzanych

kontroli operacyjnych oraz procedury niszczenia ma-

teriałów wytworzonych w toku stosowania kontroli

operacyjnej.

W odniesieniu do publikowania danych

statystycznych ustawa przewiduje, że prokurator ge-

neralny przedstawia Sejmowi i Senatowi jawną rocz-

2) sąd odmówił zarządzenia kontroli i utrwalania

3) wniosek o kontrolę operacyjną nie uzyskał zgo-

dy prokuratora,

z wyszczególnieniem liczby osób w wymienionych

wnioskował organ Policji.

Informacja ta powinna być

przedstawiona Sejmowi i Senatowi do dnia 30 czerw-

ca roku następnego po roku nią objętym.

Ustawa nie

przewiduje natomiast przekazywania do publicznej

wiadomości odrębnych statystyk kontroli operacyjnej

prowadzonej przez służby inne niż Policja.

cował Zespół doraźny do spraw pozyskiwania danych

telekomunikacyjnych.

W jego skład wchodzili przed-

stawiciele 6 resortów, Biura Bezpieczeństwa Narodo-

wego, Prokuratury Generalnej, Urzędu Komunikacji

Elektronicznej, Kancelarii Prezesa Rady Ministrów,

pięciu służb specjalnych oraz Policji, Straży Granicz-

nej i Żandarmerii Wojskowej.

Z pracy zespołu zosta-

ło przygotowane sprawozdanie zawierające szczegó-

łowe propozycje zmian w 15 ustawach.

Propozycje te

były następnie podstawą do opracowania projektu

„Założeń projektu ustawy o zmianie niektórych

niem danych telekomunikacyjnych”, w dniu 28 maja

2012 r. przekazanego do konsultacji społecznych

i uzgodnień międzyresortowych.

Pozostałe kwestie zgłoszone w interpelacji doty-

czą informacji niejawnych, które nie mogą być udo-

stępnione w trybie jawnym.

Minister

Jacek Cichocki

i Tomasza Piotra Nowaka

w sprawie środków ﬁnansowych na

pelację złożoną przez pana posła Rafała Grupińskiego

i Tomasza Piotra Nowaka, przesłaną przy piśmie

wie środków ﬁnansowychnawytwarzanieidalsze

badania nad szczepionką przeciw czerniakowi złośliwe-

mu proszę o przyjęcie następujących informacji.

go może być osoba ﬁzyczna,osobaprawnaalbojed-

723

nostka organizacyjna nieposiadająca osobowości

i ﬁnansowaniebadaniaklinicznego,któramasiedzi-

bę na terytorium jednego z państw członkowskich

czym.

W myśl przytoczonego powyżej przepisu minister

zdrowia, jako centralny organ administracji publicznej,

nie może być sponsorem badania klinicznego.

Prawo farmaceutyczne w przypadkach klęski żywio-

ściwy do spraw zdrowia może dopuścić do obrotu na

zwolenia.

Przepis ten umożliwia zapewnienie dostę-

pu do produktów leczniczych niezbędnych do ratowa-

nia życia w przypadku przejściowego, nagłego zda-

rzenia losowego, stwarzającego wyjątkowe okoliczno-

ści, zagrażającego zdrowiu bądź życiu ludzi.

Tym

samym nie można zastosować ww. przepisu celem

dopuszczenia do obrotu szczepionki na czerniaka roz-

sianego, gdyż sytuację tę charakteryzuje niewielka

populacja chorych oraz zarejestrowanie oraz ﬁnan-

sowanie ze środków publicznych alternatywnych

technologii lekowych.

Dodatkowo uprzejmie informuję, iż procedowany

projekt ustawy o badaniach klinicznych produktów

nych przewiduje możliwość zastosowania produktów,

które nie uzyskały pozwolenia na dopuszczenie do

obrotu, po zakończeniu badania klinicznego wyłącz-

nie wśród pacjentów, którzy uczestniczyli i pozytyw-

nie odpowiedzieli na terapie w ramach badania kli-

nicznego.

Koszty takiego leczenia pokrywa wyłącznie

sponsor prywatny.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Jakub Szulc

Warszawa, dnia 17 lipca 2012 r.

niebezpiecznych (3322)

Szanowna Pani Marszałek!

Nawiązując do pisma

z dnia 23 kwietnia 2012 r., nr TD-5ph-0701-9/12-5

– odpowiedzi na pismo z dnia 30 marca 2012 r.,

nr SPS-023-3322/12, przekazujące interpelację posła

rów niebezpiecznych, zgodnie z informacją przedsta-

wioną w ww. piśmie z dnia 23 kwietnia 2012 r., zwró-

ciłem się do wojewodów o przedstawienie aktualnych

danych w odniesieniu do pytań:

I.

W ilu województwach zostały wyznaczone par-

II.

Czy organy zarządzające ruchem na drogach

Na podstawie uzyskanych danych (ostatnie pismo

w przedmiotowej sprawie wpłynęło do Ministerstwa

w dniu 8 sierpnia 2012 r.) przedstawiam poniżej na-

stępujące informacje:

1.

Województwo dolnośląskie

Ad I.

Na terenie województwa znajdują się 3 par-

kingi spełniające wymagania określone w ww. roz-

porządzeniu.

Ad II.

Stanowisko wojewody dolnośląskiego: „Od-

nośnie działań podejmowanych przez organy zarzą-

dzające ruchem na drogach informuję, że na niektó-

rych drogach krajowych województwa dolnośląskiego

usytuowane są znaki z oznaczeniem TŚP oraz tabli-

ce informacyjne z zalecanym objazdem dla pojazdów

z TŚP (m.in. dla m.

Wrocławia).

Ponadto prezydent

Legnicy planuje wprowadzenie korytarza dla pojaz-

dów przewożących towary niebezpieczne poprzez

ustawienie znaków B-13/B-14.

Na pozostałych dro-

gach działania organów zarządzających ruchem

ograniczają się do wprowadzania zakazów dla pojaz-

dów ciężarowych bez rozróżnienia rodzaju przewozu

(zakazy tonażowe).

Jedynie starosta bolesławiecki

opracował »Wykaz tras drogowych, po których prze-

wożone są materiały niebezpieczne na terenie Powia-

tu Bolesławieckiego«”.

2.

Województwo kujawsko-pomorskie

Ad I. Brak parkingów spełniających wymagania

określone w ww. rozporządzeniu.

Ad II.

Nie przedstawiono informacji.

3.

Województwo lubelskie

Ad II.

Stanowisko Lubelskiego Urzędu Wojewódz-

kiego w Lublinie: „Działania organów zarządzają-

cych ruchem na drogach publicznych w wojewódz-

twie lubelskim, mające na celu ograniczenie często-

tliwości przejazdów pojazdów przewożących towary

724

niebezpieczne przez obszary najgęściej zaludnione

polegają na:

a) budowaniu obwodnic wokół większych miast

Lubelszczyzny, w miarę posiadanych środków ﬁnan-

sowych;

b) w przypadku istnienia dróg tranzytowych omi-

jających obszary najgęściej zaludnione wprowadzanie

zakazów wjazdu pojazdów przewożących materiały

niebezpieczne”.

4.

Województwo lubuskie

Ad I. Brak parkingów spełniających wymagania

5.

Województwo łódzkie

Ad I. Brak parkingów spełniających wymagania

Wyznaczone są 2 miejsca parkingowe wyposażone

w instalacje zabezpieczające przed skażeniem środo-

wiska, które mogą być wykorzystywane do sprowa-

dzenia np. uszkodzonych pojazdów przewożących

towary niebezpieczne.

Miejsca te są obsługiwane

przez Policję, straż pożarną i Inspekcję Transportu

Drogowego.

Ad II.

Stanowisko wojewody łódzkiego: „w celu

ograniczenia przejazdu pojazdów przewożących ma-

teriały niebezpieczne przez obszary najgęściej zalud-

nione, w ramach prac Wojewódzkiej Rady Bezpie-

czeństwa Ruchu Drogowego w Łodzi powołany został

w dniu 21 kwietnia 2011 r. zespół ds. przewozu ma-

teriałów niebezpiecznych.

W skład zespołu weszli

przedstawiciele Komendy Wojewódzkiej Policji, Pań-

stwowej Straży Pożarnej, Generalnej Dyrekcji Dróg

nych zadań zespołu zapisano m.in. utworzenie par-

kingów ADR, oraz opracowanie koncepcji wytyczenia

tras dla pojazdów przewożących materiały niebez-

pieczne.

Opracowanie przebiegu takich tras wymaga

szerokich konsultacji ze wszystkimi zarządcami dróg

na terenie województwa.

Jednocześnie zespół sygna-

lizuje, że utworzenie i utrzymanie parkingów strzeżo-

nych dla pojazdów przewożących towary niebezpiecz-

ne, z uwagi na duże koszty ekonomiczno-organizacyj-

ne wynikające z konieczności spełnienia określonych

warunków technicznych oraz zbyt niskich stawek

wanie powodują, że do chwili obecnej takich parkin-

gów nie wybudowano w województwie łódzkim”.

6.

Województwo małopolskie

Ad I. Brak parkingów spełniających wymagania

Ad II.

Stanowisko wojewody małopolskiego:

„Działania organów zarządzających ruchem, mające

na celu ograniczenie częstotliwości przejazdów pojaz-

dów przewożących towary niebezpieczne przez obsza-

ry gęsto zaludnione, sprowadzają się jedynie do usta-

wiania odpowiednich znaków zakazu wjazdu”.

7.

Województwo mazowieckie

Ad I.

Na terenie województwa znajduje się 14 par-

kingów przeznaczonych dla pojazdów przewożących

towary niebezpieczne.

Ad II.

Stanowisko wojewody mazowieckiego: „Na

27 odcinkach dróg powiatowych i wojewódzkich prze-

biegających przez obszary gęstego zaludnienia oraz

skrzyżowania ulic, zarządcy ruchu umieścili znaki

zakazu B13a, B13, B14.

Wojewoda mazowiecki od

2010 r. pięciokrotnie wprowadził zakaz przewozu to-

warów niebezpiecznych na terenie m.st. Warszawy”.

8.

Województwo opolskie

kingów spełniających wymagania określone w ww.

rozporządzeniu.

Ad II.

Stanowisko Opolskiego Urzędu Wojewódz-

kiego: „Organy zarządzające ruchem na drogach nie

mają istotnego wpływu na ograniczenie częstotliwo-

ści przejazdów pojazdów przewożących towary nie-

bezpieczne przez obszary najgęściej zaludnione.

Spo-

wodowane to jest tym, że punkty ekspedycyjne towa-

rów niebezpiecznych zlokalizowane są w dużych aglo-

meracjach miejskich takich jak Kędzierzyn-Koźle,

Opole, Brzeg”.

9.

Województwo podkarpackie

Ad II.

Nie przedstawiono informacji.

10.

Województwo podlaskie

Ad I. Brak parkingów spełniających wymagania

Ad II.

Stanowisko Podlaskiego Urzędu Wojewódz-

kiego w Białymstoku: „Jak wynika z informacji prze-

kazywanych do Podlaskiego Urzędu Wojewódzkiego

w Białymstoku na terenie województwa podlaskiego

transport drogowy towarów niebezpiecznych odbywa

się głównie drogami krajowymi i wojewódzkimi.

Transport drogowy towarów niebezpiecznych na dro-

gach powiatowych i gminnych ma charakter spora-

dyczny i jest związany z transportem do lub z – przed-

siębiorstw korzystających w ramach prowadzonej

działalności gospodarczej z towarów niebezpiecznych

lub jest prowadzony na krótkich odcinkach tych dróg.

W celu zmniejszenia ryzyka związanego z przejaz-

dem pojazdów przewożących towary niebezpieczne

odpowiednie władze lokalne przedsięwzięły stosowne

działania dotyczące m.in.:

— zmian organizacji ruchu – poprzez wprowadza -

nie odpowiedniego oznakowania – mając na celu skie-

rowanie pojazdów przewożących towary niebezpiecz-

ne poza obszary o dużej wrażliwości na ewentualne

wypadki (osiedla mieszkaniowe, szkoły, ujęcia wody

itp.);

— kontroli stanu oznakowania tras pojazdów

przewożących towary niebezpieczne;

— utrzymania oznakowania tras przejazdu pojaz -

dów przewożących towary niebezpieczne w należy-

tym stanie technicznym”.

11.

Województwo pomorskie

Ad I. Brak parkingów spełniających wymagania

niesieniu do działań podejmowanych przez organy

725

zarządzające ruchem na drogach publicznych, a tak-

że wojewodę pomorskiego, który sprawuje nadzór

nad tym zarządzaniem na drogach wojewódzkich,

powiatowych i gminnych informuję, iż w przypad-

kach kiedy wymaga tego bezpieczeństwo zgromadzo-

nych osób (np. podczas prezydencji Polski w Unii Eu-

ropejskiej w 2011 r., wizyt głów państw lub dużych

zgromadzeń osób – podczas Euro 2012) są wprowa-

dzane czasowe zakazy przewozu drogowego towarów

niebezpiecznych.

Zakazy te są wprowadzane na pod-

stawie zarządzeń wojewody pomorskiego”.

12.

Województwo śląskie

king spełniający wymagania określone w ww. rozpo-

rządzeniu.

Z przedstawionej informacji wynika, iż

ogłoszono kilka postępowań mających na celu wyło-

nienie jednostek prowadzących takie parkingi.

Ad II.

Stanowisko wojewody śląskiego: „Specyﬁ-

ka rozkładu przestrzennego ludności w wojewódz-

twie śląskim wykazuje duże zróżnicowanie pod wzglę-

dem gęstości zaludnienia.

Występujący np. w Konur-

bacji Górnośląskiej rozkład przestrzenny funkcji

terenów mieszkaniowych, przemysłowych oraz cią-

gów komunikacyjnych w praktyce uniemożliwia sto-

sowanie gęstości zaludnienia jako jedynego kryte-

rium poprowadzenia tras przewozu materiałów nie-

bezpiecznych, z uwagi na nieustanne przeplatanie się

tych funkcji.

Z posiadanych informacji w przedmio-

towej materii wynika ponadto, że dobór tras odbywa

się poprzez analizę ryzyka.

W wyniku takiej analizy

możliwe jest poprowadzenie tras przewozu towarów

niebezpiecznych trasami o najniższym ryzyku co jed-

nak nie musi być tożsame z poprowadzeniem tras

przez tereny najsłabiej zaludnione”.

13.

Województwo świętokrzyskie

Ad I. Brak parkingów spełniających wymagania

„informuję, że istniejący w Polsce system bezpieczeń-

stwa w transporcie towarów niebezpiecznych nie

opiera się na wyznaczaniu i koordynowaniu tras

przewozu, lecz na konsekwentnym egzekwowaniu

stosowania standardów zawartych w umowie ADR,

które tworzone są przy założeniu, że pojazd z towa-

rem niebezpiecznym uczestniczy w normalnym ru-

chu drogowym – wjeżdża na obszary zabudowane,

tankuje na stacjach benzynowych i korzysta z ogól-

nodostępnych parkingów, a w przypadku gdy nie

można zapewnić wymaganego poziomu bezpieczeń-

stwa – przewóz jest zabroniony”.

14.

Województwo warmińsko-mazurskie

15.

Województwo wielkopolskie

Ad I. Brak parkingów spełniających wymagania

Parkingi częściowo spełniające te wymagania:

4 (dane z 2010 r.).

Ad II.

Stanowisko wojewody wielkopolskiego:

„Analizy zgłoszeń transportów wykonane w Woje-

wódzkim Centrum Zarządzania Kryzysowego pro-

wadzą do wniosku, że większość drogowych przewo-

zów towarów niebezpiecznych po drogach wojewódz-

twa to przejazdy tranzytowe, odbywające się po dro-

gach krajowych.

Najbardziej obciążone trasy to A2

oraz droga krajowa nr 8.

Z inicjatywy wojewody odbywały się spotkania

w sprawie wypracowania zmian w organizacji ruchu

na drogach województwa.

Jedna z propozycji Wydzia-

łu Bezpieczeństwa i Zarządzania Kryzysowego Wiel-

kopolskiego Urzędu Wojewódzkiego polegała na usta-

wowym wprowadzeniu obowiązku instalowania

w pojazdach wykonujących przewozy towarów nie-

bezpiecznych urządzeń (GPS + telefonia komórkowa)

umożliwiających śledzenie pojazdu w czasie rzeczy-

wistym i rejestrowanie trasy jego przejazdu.

W ów-

czesnych latach (2002–2005) było to jednak rozwią-

zanie niemożliwe do wprowadzenia zarówno ze

względu na niedoskonałe rozwiązania techniczne jak

i ówczesne uwarunkowania prawne i finansowe.

W związku z uruchomieniem systemu poboru opłat

viaTOLL na głównych drogach kraju zasadne wyda-

je się rozważenie wykorzystania jego możliwości do

monitorowania w czasie rzeczywistym pojazdów

przewożących towary niebezpieczne”.

16.

Województwo zachodniopomorskie

rządzeniu.

Ponadto na terenie województwa znajdu-

je się kilka parkingów, które częściowo spełniają te

wymagania.

Ad II.

Stanowisko wojewody zachodniopomorskie-

go: „W przypadku wzmożonego ruchu pojazdów prze-

wożących towary niebezpieczne, organy zarządzające

ruchem podejmują działania ograniczające przejazd

ww. pojazdów przez tereny najgęściej zaludnione.

Starostwo Powiatowe w Kołobrzegu ma opracowany

od 2003 r. plan przejazdu pojazdów przewożących to-

wary niebezpieczne, który ogranicza częstotliwość

przejazdu tych pojazdów przez obszary najgęściej za-

ludnione na terenie powiatu.

Obecnie plan ten jest

w fazie aktualizacji.

W lewobrzeżnej części miasta

Świnoujście (najgęściej zaludnionej) ruch pojazdów

przewożących towary niebezpieczne jest ograniczony

poprzez konieczność korzystania z przeprawy promo-

wej, na której obowiązuje regulamin, według którego

przewóz benzyn i gazów palnych odbywa się jedynie

w nocy w godzinach 23.00–5.00 i tylko w określone

dni tygodnia, tj. z poniedziałku na wtorek, ze środy

wyższym organ zarządzający ruchem nie otrzymuje

zgłoszeń dotyczących konieczności ograniczenia

przejazdu pojazdów transportowych na byłej drodze

krajowej nr 3 w związku z wprowadzeniem systemu

płatności za przejazd takich pojazdów po drodze S3,

726

cyzje.

Ruch pojazdów przewożących towary niebezpiecz-

ne odbywa się głównie drogami krajowymi i woje-

wódzkimi.

Ograniczenie częstotliwości przejazdu

pojazdów przewożących towary niebezpieczne przez

obszary najgęściej zaludnione, realizowane jest głów-

nie poprzez budowę obwodnic miejscowości i miast

położonych w ciągach tych dróg.

W ramach sprawowanego przez wojewodę, na pod-

stawie art. 10 ust. 2 ustawy Prawo o ruchu drogo-

wym, nadzoru nad zarządzaniem ruchem na dro-

gach, przeprowadzane są kontrole organów zarządza-

jących ruchem według programów kontroli, zawiera-

jących m.in. zagadnienia z zakresu organizacji ruchu

dotyczącej drogowego przewozu towarów niebez-

piecznych.

Kontrole te potwierdzają problemy staro-

stów w wyznaczaniu parkingów zgodnych z wyma-

ganiami ww. rozporządzenia.

Trudności dotyczą

spełnienia warunków lokalizacyjnych oraz wynikają

z braku środków ﬁnansowychnabudowęiutrzyma-

nie parkingów, spełniających dodatkowe warunki

techniczne dla pojazdów przewożących towary nie-

bezpieczne, usuniętych z drogi w trybie art. 102

ust. 1 pkt 2 ustawy o przewozie towarów niebezpiecz-

nych”.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tadeusz Jarmuziewicz

w sprawie ustawy o utrzymaniu czystości

przekazujące zapytanie posła Jerzego Borowczaka

w gminach uprzejmie informuję.

rządku przez wyposażenie nieruchomości w pojem-

wą usługę za dodatkową opłatą, na zasadach okre-

kie dodatkowe świadczenie należy się dodatkowe wy-

nagrodzenie.

Natomiast w przypadku podjęcia decy-

zji o wykorzystywaniu worków do selektywnego zbie-

rania odpadów w gospodarstwach domowych gmina

Na podstawie art. 6h ww. ustawy właściciel nie-

ruchomości ma obowiązek ponoszenia opłaty za go-

spodarowanie odpadami komunalnymi na rzecz gmi-

ny.

Opłata ta jest ustalana na poziomie gminy ze

względu na umożliwienie samorządom decydowania

o systemie gospodarki odpadami na ich terenie, zgod-

nie z możliwościami organizacyjnymi, technicznymi

i ekonomicznymi danej gminy.

zostały metody ustalania opłaty za gospodarowanie

kańców zamieszkujących daną nieruchomość, ilości

kalu mieszkalnego lub od gospodarstwa domowego

i do rady gminy należy obowiązek wyboru jednej

z ww. metod.

Rada gminy wybiera taką metodę, któ-

ra zapewni jej właściwe określenie stawki opłaty

i możliwość jej weryﬁkacji.

Należyprzytympamię-

tać, że opłata jest sumą faktycznych kosztów ponie-

sionych za gospodarowanie odpadami i obsługi admi-

nistracyjnej systemu.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 2 sierpnia 2012 r.

podsekretarza stanu

Szanowna Pani Marszałek!

W nawiązaniu do

Jerzego Borkowskiego: z dnia 20 kwietnia 2012 r.

(znak: SPS-023-3836/12) w sprawie likwidacji Poste-

runku Policji w Porębie w woj. Śląskim, z dnia 30 kwiet-

nia 2012 r. (znak: SPS-023-4274/12) w sprawie likwi-

727

(znak: SPS-023-6010/12) oraz w sprawie likwidacji

mieszyce w woj. śląskim (znak: SPS-023-6011/12)

uprzejmie przedstawiam następujące informacje.

towych woj. mazowieckiego i innych jednostek Policji

racjach miejskich (Poznań, Kraków, Warszawa),

728

sariatów i innych jednostek organizacyjnych Policji

wojewódzkich (Stołecznej).

Reprezentanci wszyst-

kich garnizonów przedstawili aktualny stan struk-

tury organizacyjnej Policji w ich województwach,

*

)

729

cji w najbliższym czasie.

Zgodnie ze złożonymi dekla-

racjami każdorazowo plany dotyczące reorganizacji

były poprzedzone pogłębionymi analizami, które

dobczycach, Miasteczku Śląskim, Świerklańcu, Po-

z nieprawidłowościami w zawieraniu

W związku z interpelacją posła Ryszarda Terlec-

kiego (SPS-023/3980/12) w sprawie nowelizacji prze-

ku z nieprawidłowościami w zawieraniu niekorzyst-

nych dla budżetu państwa kontraktów z ﬁrmami

informatycznymi, z upoważnienia prezesa Rady Mi-

nistrów przedstawiam poniższe wyjaśnienia.

Rada Ministrów w dniu 8 maja 2012 r. przyjęła

W dniu 4 czerwca 2012 r. projekt, wraz z projek-

tami aktów wykonawczych, traﬁłdoSejmu.

Następ-

siedzeniu Komisji Gospodarki.

Komisja wyłoniła ze

swego grona podkomisję nadzwyczajną, która po

szczegółowym rozpatrzeniu projektu na posiedzeniu

dzenie komisji poświęcone rozpatrzeniu powyższego

sprawozdania zostało zaplanowane na dzień 28 sierp-

nia 2012 r.

Po uchwaleniu ustawy właściwi ministrowie po-

dejmą prace mające na celu wydanie rozporządzeń,

zgodnie z ustawą.

W kwestii działań podejmowanych przez rząd

w celu zapewnienia przejrzystości wykorzystywania

ﬁnansówpublicznychwsektorzeadministracjipu-

blicznej uprzejmie informuję, co następuje.

wprowadziła do polskiego systemu ﬁnansówpublicz-

nych dwie najważniejsze zasady gospodarowania

środkami publicznymi, są to zasada jawności i przej-

rzystości ﬁnansówpublicznych,mającegwarantować

publiczną odpowiedzialność za politykę ﬁnansową

realizowaną w państwie.

Są zatem ogólnymi zasada-

mi, które służyć mają wzmocnieniu kontroli i popra-

wie wykonania zarówno dochodów, jak i wydatków

publicznych realizowanych między innymi w sekto-

rze administracji publicznej.

W tym miejscu należy zauważyć, że ustawy szcze-

730

gólne, które zależne są przede wszystkim od zakresu

uregulowań zawartych w tych ustawach.

Obecnie obowiązujące przepisy ustawy o ﬁnan-

sach publicznych zapewniają przejrzystość wykorzy-

stania środków publicznych uruchamianych z budże-

tu państwa.

Szczegółowość klasyﬁkacjibudżetowej

oraz regularnie aktualizowany układ podziałek po-

zwalają na uzyskanie informacji o wielkości docho-

dów i wydatków w poszczególnych dziedzinach dzia-

łalności państwa.

Ponadto przepisy dotyczące wielo-

letniego planowania ﬁnansowegoiwdrażaniabudże-

towania zadaniowego poprawiają przejrzystość wy-

korzystywania środków oraz poprawę jakości zarzą-

dzania.

Warto także zauważyć, że zgodnie z zapisami usta-

wy o ﬁnansachpublicznychposzczególniministrowie

są zobowiązani do zapewnienia funkcjonowania ade-

kwatnej, skutecznej i efektywnej kontroli zarządczej

w kierowanych przez siebie działach administracji rzą-

dowej, w tym w jednostkach podległych lub nadzoro-

1)

.

Celem kontroli zarządczej

jest m.in. zapewnienie zgodności działalności z prze-

pisami prawa i ochrony posiadanych zasobów.

Podsta-

wowe wymagania odnoszące się do kontroli zarządczej

w sektorze ﬁnansówpublicznychokreślająstandardy

kontroli zarządczej

2)

wskazujące najistotniejsze wa-

runki dobrego zarządzania.

Kontrola zarządcza rozumiana jako dobre zarzą-

dzanie ma być pierwszym, podstawowym poziomem

przeciwdziałania nieprawidłowościom w zarządzaniu,

w tym także łamaniu i omijaniu przepisów prawa.

Dopełnieniem tego rozwiązania jest dokonywana

corocznie przez każdego z ministrów ocena funkcjo-

nowania kontroli zarządczej w postaci oświadczenia

kresie kierowanych przez niego działów administra-

cji rządowej

3)

.

Jednym ze źródeł informacji dla mini-

stra o stanie zarządzania w jednostkach podległych

lub nadzorowanych mogą być złożone oświadczenia

o stanie kontroli zarządczej w minionym roku, o ile

minister zobowiąże kierowników tych jednostek do

ich złożenia

4)

.

Oświadczenia te są publikowane na

stronach Biuletynu Informacji Publicznej poszczegól-

nych ministerstw i jednostek.

Wśród materiałów źró-

dłowych do oceny kontroli zarządczej dla ministra

i kierowników jednostek powinny być m.in. wyniki

kontroli wewnętrznych i zewnętrznych, zalecenia au-

dytorów.

W przypadku stwierdzenia nieprawidłowo-

ści w zarządzaniu minister lub kierownik jednostki

powinien złożyć oświadczenia zawierające zastrzeże-

nia dotyczące określanego obszaru i opisać je.

Złoże-

nie zastrzeżeń skutkuje koniecznością wskazania

w oświadczeniu działań naprawczych, które zostaną

podjęte w roku bieżącym.

W kolejnym złożonym

oświadczeniu powinien znaleźć się opis rezultatów

podjętych działań naprawczych.

Dokonanie samooce-

ny przez ministrów i kierowników jednostek oraz jej

upublicznienie ma być elementem przejrzystości pra-

cy administracji rządowej i wydatkowania środków

publicznych.

Publiczny charakter oświadczenia po-

zwala jednocześnie na społeczną weryﬁkacjęzarzą-

dzania w administracji, w tym zarządzania środkami

publicznymi.

Podstawowym instrumentem dostarczającym in-

formacje o problemach w zarządzaniu powinien być

audyt wewnętrzny prowadzony w jednostce/minister-

stwie.

Audyt wewnętrzny powinien dawać pierwsze

sygnały kierownikowi jednostki o możliwości po-

wstawania lub zaistniałych nieprawidłowościach.

Od

jakości pracy audytorów i zainteresowania wynikami

ich pracy wyrażanego przez kierownika jednostki

zależy szybkie i skuteczne zidentyﬁkowanieniepra-

widłowości wewnątrz jednostki oraz podjęcie nie-

zbędnych działań naprawczych.

Ministrowie posiadają dodatkowe narzędzie

wspierające ich w sprawach zarządzania podległymi

im instytucjami w postaci komitetów audytu

5)

.

W skład komitetu audytu wchodzą również co naj-

mniej dwie osoby niebędące pracownikami mini-

sterstwa lub jednostek w dziale, co ma służyć za-

pewnieniu niezależności ich opinii.

W myśl przepi-

sów prawa komitety audytu powinny w szczególno-

ści sygnalizować istotne słabości kontroli zarząd-

czej, proponować usprawnienia, dokonywać przeglą-

du istotnych ustaleń audytu wewnętrznego i moni-

torować efektywność jego pracy.

Efektem pracy

komitetu audytu powinna być informacja o funkcjo-

nowaniu działów administracji rządowej podległych

ministrowi, w szczególności zagrożeń związanych

z prawidłowym wydatkowaniem środków publicz-

nych.

Coroczne sprawozdania z działalności komi-

tetów audytów są publikowane na stronach Biule-

tynu Informacji Publicznej ministerstw

6)

.

Prawidłowe wykorzystanie opisanych powyżej

rozwiązań i instytucji – dobre zarządzanie – powinno

stanowić „pierwszą linię ochrony” przed nieprawi-

dłowościami ﬁnansowymiizapewniaćprzejrzystość

wydatkowania środków publicznych.

Jakość tej

ochrony związana jest nierozerwalnie z zaangażowa-

niem oraz umiejętnościami osób zarządzających.

Podsekretarz stanu

1)

2)

Komunikat w sprawie standardów kontroli zarządczej dla

sektora ﬁnansówpublicznychukazałsięwDziennikuUrzędo-

wym Ministra Finansów nr 15, pozycja nr 84 z 30 grudnia 2009 r.

3)

Art. 70 ust. 3 ustawy o ﬁnansachpublicznych.

4)

Art. 70 ust. 4 ustawy o ﬁnansachpublicznych.

5)

Art. 288 ustawy o ﬁnansachpublicznych.

6)

Art. 289 ust. 2 ustawy o ﬁnansachpublicznych.

731

Odpowiedź

podsekretarza stanu

tolda Klepacza w sprawie pomysłu likwidacji poste-

runków Policji w woj. śląskim uprzejmie przedsta-

wiam następujące informacje.

732

Należy wyjaśnić, że właściwe zorganizowanie jed-

bie jak największej liczby zmechanizowanych patroli.

*

)

733

renie gmin woj. śląskiego w Imielinie, Sośnicowicach,

Gierałtowicach, Pilchowicach, Rudzińcu, Toszku, Wie-

lowsi, Miedźnie, Herbach, Koszęcinie, Pawonkowie, Po-

raju, Żarkach, Miedźnej, Rudach, Rudniku, Krzanowi-

cach, Pietrowicach Wielkich, Rybniku-Niedobczycach,

Miasteczku Śląskim, Świerklańcu, Porębie, Kroczycach,

Milówce i Dąbrowie Górniczej-Strzemieszycach.

w sprawie planu deregulacji zawodu

majątkowego (4237)

przy piśmie SPS-023-4237/12, skierowaną przez Pana

Marszałka w dniu 30 kwietnia 2012 r. zgodnie z wła-

ściwością do ministra transportu, budownictwa i go-

spodarki morskiej a w dniu 20 czerwca 2012 r. prze-

słaną do ministra sprawiedliwości z prośbą o udziele-

nie odpowiedzi uprzejmie przedstawiam, co następuje.

Projekt ustawy deregulacyjnej stanowi realizację

sé pana premiera Donalda Tuska w dniu 18 listopada

jęcia działań rządowych w celu zmniejszenia liczby

gulacji zawodu zarządcy nieruchomości oraz pośred-

nika w obrocie nieruchomościami jest przedmiotem

prac prowadzonych przez Ministerstwo Sprawiedli-

wości i jest konsultowane z Ministerstwem Trans-

portu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej.

jąca uproszczenie systemu uzyskiwania uprawnień

ściami oraz zarządcy nieruchomości, natomiast za-

kłada się likwidację licencji pośrednika w obrocie

zniesienie wymogów wykształcenia, studiów pody-

plomowych i praktyki zawodowej, jako warunków

średników w obrocie nieruchomościami oraz zarząd-

ców nieruchomości.

Zgodnie z treścią projektu wy-

mogami niezbędnymi wpisu do centralnego rejestru

będą pełna zdolność do czynności prawnych i nieka-

przestępstwa przeciwko działalności instytucji pań-

stwowych oraz samorządu terytorialnego, wymiaro-

wi sprawiedliwości, za przestępstwa przeciwko wia-

rygodności dokumentów, za przestępstwa przeciwko

mieniu, obrotowi gospodarczemu, za przestępstwa

ściowymi lub za przestępstwa skarbowe.

W tym kon-

tekście wymóg niekaralności jest konieczny dla

ranych za ww. przestępstwa.

Zapewnienie jakości świadczonych usług nie po-

winno być przesłanką ograniczenia wolności wyko-

734

nywania zawodu.

Ciężar zapewnienia odpowiedniej

jakości, zarówno z punktu widzenia prawnego, jak

i ekonomicznego, powinien wynikać z wolnej konku-

rencji, którą zapewniają mechanizmy rynkowe.

Au-

torzy reformy stoją na stanowisku, że ocenę ryzyka

działalności gospodarczej w zakresie pośrednictwa

należy pozostawić osobie podejmującej je, podobnie

jak ma to miejsce w każdym innym obszarze usług.

Wynika to z zasady wolności gospodarczej, wyrażonej

w art. 20 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Pragnę wyrazić przekonanie, że skutkiem wpro-

wadzenia proponowanych zmian będzie otwarcie ryn-

ku usług pośrednictwa w obrocie nieruchomościami

dla osób nieposiadających licencji (w znacznej mierze

dla osób zatrudnionych obecnie w agencjach pośred-

nictwa nieruchomości, a więc ludzi działających w bran-

ży i dysponujących doświadczeniem).

Tym samym,

poprzez zwiększenie ilości podmiotów świadczących

usługi, zwiększy się konkurencja, której naturalną

konsekwencją jest spadek cen i wzrost jakości usługi.

Otwarcie zawodu pośrednika umożliwi świadczenie

tych usług młodym ludziom, nie podważając doświad-

czenia i marki licencjonowanych pośredników.

W odniesieniu do pytań dotyczących procesu kon-

sultacji społecznych informuję, że spotkanie z przed-

stawicielami organizacji zrzeszających pośredników

w obrocie odbyło się w dniu 14 maja br. W spotkaniu

będącym okazją do przedstawienia swoich racji oraz

wysłuchania argumentów organizacji zawodowych

udział wziął minister sprawiedliwości pan Jarosław

Gowin.

Ponadto projekt ustawy deregulacyjnej za-

mieszczony został 6 marca br., to jest w dniu skiero-

wania go do konsultacji społecznych, zakończonych

formalnie 9 kwietnia br., na stronie internetowej Mi-

nisterstwa Sprawiedliwości.

Znajdują się tam też ma-

teriały wyjaśniające zmiany wprowadzane w po-

szczególnych zawodach.

Informacja o projekcie roze-

sorty podmiotów – uczestników konsultacji społecz-

nych.

Jednocześnie do Ministerstwa Sprawiedliwości

napływały wnioski i opinie od innych organizacji

oraz osób prywatnych, które również były szczegóło-

wo analizowane.

Pragnę też zaznaczyć, że wśród

podmiotów konsultacji społecznych znajdowała się

też Polska Federacja Rynku Nieruchomości.

Uprzejmie informuję, że Ministerstwo Sprawiedliwo-

ści nie przeprowadziło analiz w zakresie wpływu dere-

gulacji na bezpieczeństwo obrotu nieruchomościami

w związku ze zniesieniem dla pośredników i zarządców

wymogu wykształcenia, jednakże należy podkreślić, że

proponowane zmiany będą przyjęte z odpowiednim

okresem dostosowawczym, w trakcie którego ukształto-

nia nieruchomościami i pośrednictwa w obrocie nieru-

chomościami będą wystarczająco bezpieczne dla szeroko

Z wyrazami poważania

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 19 lipca 2012 r.

w sprawie bezpieczeństwa w obrocie

(4248)

W odpowiedzi na interpelacje pana posła Michała

Tomasza Pacholskiego przesłane przy pismach:

— SPS-023-4248/12, w sprawie bezpieczeństwa

cji dostępu do zawodu pośrednika w obrocie nieru-

chomościami i zarządcy nieruchomości,

— SPS-023-4252/12, w sprawie deregulacji dostę -

pu do zawodu pośrednika w obrocie nieruchomościa-

mi i zarządcy nieruchomości oraz przyszłości przed-

stawicieli tych zawodów prowadzących działalność

gospodarczą,

— SPS-023-4253/12, w sprawie skutków deregu -

lacji dostępu do niektórych zawodów na rynku nie-

ruchomości,

— SPS-023-4254/12, w sprawie deregulacji dostę -

pu do niektórych zawodów na rynku nieruchomości,

— SPS-023-4255/12, w sprawie ochrony konsu -

mentów po deregulacji dostępu do niektórych zawo-

dów,

— SPS-023-4256/12, w sprawie deregulacji dostę -

— SPS-023-4257/12, w sprawie deregulacji dostępu

— SPS-023-4258/12, w sprawie prognozy zwięk -

szenia liczby miejsc pracy w zawodzie pośrednika w ob-

skierowane przez Pana Marszałka w dniu 30 kwiet-

nia 2012 r., zgodnie z właściwością, do ministra

sprawiedliwości z prośbą o udzielnie odpowiedzi

uprzejmie przedstawiam, co następuje.

735

wykonywania zawodu pośrednika w obrocie nieru-

plomowych i praktyki zawodowej jako warunków ko-

niecznych do wpisu do centralnych rejestrów pośred-

ników w obrocie nieruchomościami oraz zarządców

niezbędnymi wpisu do centralnego rejestru będą peł-

stwa przeciwko działalności instytucji państwowych

rotowi gospodarczemu, za przestępstwa przeciwko

za przestępstwa skarbowe.

W tym kontekście wymóg

stępstwa.

go do konsultacji społecznych, zakończonych formal-

nie 9 kwietnia br., na stronie internetowej Minister-

stwa Sprawiedliwości.

Znajdują się tam też materia-

ły wyjaśniające zmiany wprowadzane w poszczegól-

nych zawodach.

Informacja o projekcie rozesłana

została do wskazanych przez poszczególne resorty

podmiotów – uczestników konsultacji społecznych.

Jednocześnie do Ministerstwa Sprawiedliwości na-

lizowane.

Pragnę też poinformować, że minister spra-

wiedliwości w trosce o właściwy przebieg tych konsul-

tacji odbył szereg spotkań, podczas których zbierał

opinie i tłumaczył sens proponowanych zmian.

Zapewnienie jakości świadczonych usług nie po-

nywania zawodu.

Ciężar zapewnienia odpowiedniej

rynku usług pośrednictwa w obrocie nieruchomo-

ściami dla osób nieposiadających licencji (w znacznej

pośrednictwa nieruchomości, a więc ludzi działają-

cych w branży i dysponujących doświadczeniem).

wi świadczenie tych usług młodym ludziom, nie pod-

ważając doświadczenia i marki licencjonowanych

pośredników.

W odniesieniu do zagadnienia rzekomego oddania

rynku nieruchomości osobom niedoświadczonym na-

leży zauważyć, że już dziś faktyczne czynności na

rzecz licencjonowanych pośredników pełnią osoby

zatrudnione w biurach agentów, ale nieposiadające

młode, niejednokrotnie dochodzi do zjawiska wyzy-

sku, co zostało zauważone przez Parlament Europej-

m.in. dostęp młodzieży do rynku pracy (Dz. Urz.

UE

z dnia 2 grudnia 2011 r.

C 351 E/29).

Kontrolę nad spełnieniem wymogów dostępu do

przedmiotowych zawodów sprawuje Państwowa Ko-

misja Kwaliﬁkacyjnawpostępowaniukwaliﬁkacyj-

nym.

Zmiana systemu uzyskiwania prawa do wyko-

nywania zawodu pośrednika w obrocie nieruchomo-

dację postępowań prowadzonych przez Państwową

Komisję Kwaliﬁkacyjną,aweryﬁkacjiwymogównie-

zbędnych do wpisów do centralnych rejestrów będą

dokonywali pracownicy ministerstwa.

Uprzejmie informuję, że Ministerstwo Sprawie-

dliwości nie przeprowadziło analiz w zakresie wpły-

wu deregulacji na bezpieczeństwo obrotu nierucho-

mościami w związku ze zniesieniem dla pośredników

którego ukształtowane stosunki cywilnoprawne oraz

standardy zarządzania nieruchomościami i pośred-

nictwa w obrocie nieruchomościami będą wystarcza-

jąco bezpieczne dla szeroko rozumianego rynku nie-

ruchomości.

Pragnę zaznaczyć, że obecnie przedsiębiorca może

prowadzić działalność gospodarczą w zakresie po-

średnictwa w obrocie nieruchomościami (zarządza-

nia nieruchomościami) tylko wówczas, gdy czynności

pośrednictwa (zarządzania) będą wykonywane przez

pośrednika w obrocie nieruchomościami (zarządcę

nieruchomości).

Zgodnie z ustawą o gospodarce nie-

ruchomościami pośrednik (zarządca nieruchomości)

wykonuje czynności pośrednictwa (zarządzania nie-

ruchomościami) osobiście lub przy pomocy innych

736

Ministerstwo Transportu, Budownictwa i Gospo-

struktury ﬁrmzajmującychsiępośrednictwemwob-

rocie nieruchomościami oraz aktualnej liczby osób

wykonujących czynności pomocnicze oraz miejsc pra-

cy i prognoz ewentualnego ich zwiększenia dla zawo-

du pośrednika w obrocie nieruchomościami i zarząd-

cy nieruchomości.

Równocześnie uprzejmie informu-

ję, że zgodnie z otrzymanymi danymi do dnia 19 czerw-

ca 2012 r. w zakresie pośrednictwa w obrocie nieru-

chomościami zostało wydanych 18 525 licencji zawo-

dowych, natomiast w zakresie zarządzania nierucho-

mościami – 23 336 licencji zawodowych.

litej Polskiej: „ograniczenia w zakresie korzystania

wolności i praw innych osób”.

Jak stanowi art. 65 ust. 1

Konstytucji RP, każdemu zapewnia się wolność wy-

ści wykonywania zawodu powinny mieć miejsce wy-

łącznie wówczas, gdy ryzyko naruszenia któregoś

z powyższych konstytucyjnie chronionych dóbr jest

znaczne.

Wobec powyższego należy podnieść, że za-

pewnienie jakości świadczonych usług nie powinno

być przesłanką ograniczenia wolności wykonywania

zawodu.

Zawód pośrednika w obrocie nieruchomościami

nie jest regulowany w następujących europejskich

krajach: Bułgarii, Czechach – jako wymogi konieczne

do prowadzenia działalności gospodarczej określono:

wiek powyżej 18 lat, niekaralność, zdolność do czyn-

ności prawych; Estonii, Hiszpanii, Malcie, Rumunii,

Wielkiej Brytanii – Urząd ds. Uczciwego Handlu (Of-

ﬁce of Fair Trading) może zabronić prowadzenia

działalności pośrednika osobom, które zostaną uzna-

ne przez urząd za nieodpowiednie do prowadzenia

tego typu działalności.

Natomiast państwa, w któ-

rych działalność ta jest regulowana, to:

— Austria – wymagany jest dyplom szkoły police -

alnej.

Określono maksymalne ceny za usługi pośred-

ników.

Prowadzenie działalności gospodarczej w zakre-

sie handlu nieruchomościami należy notyﬁkować;

alnej (3–4 lata kształcenia);

— Dania – wymagany jest certyﬁkatpotwierdza -

jący ukończenie kursu na poziomie szkoły średniej.

Do czasowego świadczenia usług konieczne jest do-

datkowe zezwolenie;

— Finlandia – wymagana jest rejestracja pośred -

ników i zezwolenie.

Pośrednicy muszą być ubezpie-

czeni;

— Francja – konieczność uzyskania karty zawo -

dowej.

Karta jest wydawana w przypadku skończenia

przynajmniej 3-letnich studiów prawniczych, ekono-

micznych lub handlowych oraz posiadania trzech lat

doświadczenia zawodowego w zakresie zarządzania

i handlu nieruchomościami.

Osoba nieposiadająca

studiów powinna udokumentować posiadanie 10-let-

niego doświadczenia zawodowego (lub czterech lat

pracy na stanowisku kierowniczym);

— Grecja – pośrednicy muszą się rejestrować

w izbie handlowej.

Rejestracja wymaga wielu doku-

mentów, ale są akceptowane dokumenty z innych

państw członkowskich;

— Portugalia – zawód jest regulowany.

Dodatko -

wo wymagana jest nieposzlakowana opinia i dobra

kondycja ﬁnansowapośrednika.

Pośrednikmusibyć

ubezpieczony od odpowiedzialności cywilnej.

W przy-

padku spółek świadczących usługi pośrednictwa

przynamniej jeden z członków zarządu musi mieć

wykształcenie średnie i przejść odpowiednie kursy

i szkolenia w zakresie pośrednictwa.

Cena za usługi

nie może przekraczać 10% wartości nieruchomości;

— Słowacja – wymagana jest licencja I typu (do

działalności, nie zawodu).

Licencja najbardziej ogól-

na, niewymagająca specjalnego wykształcenia czy

umiejętności (wiek powyżej 18 lat, niekaralność,

zdolność do czynności prawnych).

Zawód nie jest re-

gulowany;

— Słowenia – wymagany jest dyplom na poziomie

szkoły średniej;

— Szwecja – wymagana jest rejestracja pośredni -

ków i zezwolenie.

Pośrednicy muszą być ubezpiecze-

ni oraz legitymować się dyplomem na poziomie szko-

ły średniej;

— Węgry – wymagane są określone kwaliﬁkacje

i notyﬁkowanie prowadzonej działalności.

W przy-

padku osób prawnych członek zarządu albo pracow-

nik musi mieć uprawnienia do działania jako pośred-

nik nieruchomości, nawet brak wymogu posiadania

polisy ubezpieczeniowej.

Obecnie brak jest możliwości przeprowadzenia

w polskich warunkach miarodajnych badań dotyczą-

cych potencjalnych miejsc pracy, istnieją natomiast

zagraniczne badania, które jednoznacznie wskazują

na niższy poziom zatrudnienia w sektorach objętych

regulacją (np. F. Adams, J.D. Jackson, R.B. Ekelund,

Occupational Licensing in a “Competitive” Labor

Market: The Case of Cosmetology, Journal of Labor

Research 2002, nr 2, s. 261–278; J. Jacob, D. Murray,

Supply-side effects of the 150-hour educational re-

quirement to CPA licensure, Journal of Regulatory

Economics 2006, nr 2, s. 159–178; R. Jackson, Post-

Graduate Educational Requirements and Entry into

the CPA Profession, Journal of Labor Research 2006,

nr 1, s. 101–114).

737

Według danych Głównego Urzędu Statystycznego

z marca 2012 r. stopa rejestrowanego bezrobocia wy-

niosła 13,3%.

Najliczniejszą grupę wśród bezrobot-

nych stanowiły osoby młode, w tym 21% ogółu zare-

szonych w styczniu 2012 r. stopa bezrobocia młodych

poniżej 25. roku życia wynosiła w Polsce aż 27,7%.

Oczekuje się, że deregulacja dostępu do określonych

zawodów doprowadzi do rozszerzenia możliwości za-

wodowych obywateli i prawdopodobnego spadku bez-

robocia.

W następstwie proponowanej deregulacji

wzrośnie zainteresowanie samodzielnym wykonywa-

niem usług pośrednictwa nieruchomości, np. przez

osoby dotychczas współpracujące z pośrednikami

nieruchomości w ramach umów cywilnoprawnych.

Rozpoczynanie przez te osoby samodzielnej działal-

ności gospodarczej może się także przełożyć na po-

wstanie nowych miejsc pracy.

Podsekretarz stanu

Michał Królikowski

w sprawie deregulacji dostępu do zawodu

Patrz odpowiedź na interpelację nr 4248, str. 734.

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w Ministerstwie Sprawiedliwości

w sprawie skutków deregulacji dostępu do

(4253)

w sprawie ochrony konsumentów

(4255)

738

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w Ministerstwie Sprawiedliwości

w sprawie prognozy zwiększenia liczby miejsc

(4258)

w sprawie przepisów regulujących kwestie

Szanowna Pani Marszałek!

W nawiązaniu do

udzielonej w dniu 17 maja br. odpowiedzi na interpe-

lację pani poseł Ewy Kołodziej, nr SPS-023-4259/12,

chomościami stanowiącymi przedmiot współwłasno-

ści właścicieli domów jednorodzinnych, uprzejmie

informuję, iż otrzymałem w przedmiotowej kwestii

w dniu 11 lipca br. odpowiedź od ministra sprawie-

dliwości (kopia w załączeniu), w której stwierdził on,

iż „szczególny rodzaj zarządu mógłby być wprowa-

dzony jedynie w odrębnym akcie prawnym”.

Minister

sprawiedliwości uznał ponadto, iż „niezwykle trudno

byłoby uregulować w sposób jednolity kwestię zarzą-

dzania nieruchomościami stanowiącymi przedmiot

współwłasności właścicieli domów jednorodzinnych

(domów szeregowych), albowiem wiele zależy od ro-

dzaju i położenia tych nieruchomości.

Poruszony pro-

blem dotyczy nie tylko wspólnych dróg, lecz również

innych nieruchomości, na których znajdują się wspól-

ne urządzenia infrastruktury, jak: oczyszczalnia

ścieków, kotłownia, a także innych nieruchomości,

jak place zabaw, ogrody itp.”.

Jednocześnie informuję, iż odrębnym pismem

zwróciłem się do Komisji KodyﬁkacyjnejPrawaCy-

wilnego działającej przy ministrze sprawiedliwości

o rozpatrzenie możliwości uregulowania kwestii za-

rządzania nieruchomościami stanowiącymi przed-

miot współwłasności właścicieli domów jednorodzin-

nych w odrębnym akcie prawnym.

Załącznik

w sprawie potrzeby ewentualnej zmiany przepisów

Kodeksu cywilnego, regulujących sposób zarządu

rzeczą wspólną w kontekście problemów poruszonych

w interpelacji pani poseł Ewy Kołodziej, uprzejmie

przedstawiam następujące stanowisko.

W interpelacji z dnia 24 kwietnia 2012 r. pani po-

seł wskazuje na trudności w zarządzaniu nierucho-

mościami stanowiącymi przedmiot współwłasności

właścicieli domów jednorodzinnych (szeregowych)

zlokalizowanych na osiedlach oraz w partycypowa-

niu poszczególnych współwłaścicieli w kosztach

utrzymania tych nieruchomości.

Zdaniem interpelu-

jącej obowiązujące regulacje, w tym Kodeks cywilny,

nie rozwiązują wszystkich problemów wynikających

ze współwłasności.

zwanej dalej K.c., zarząd rzeczą wspólną regulują

przepisy art. 199 i następne.

Przepisom tym nada-

no dyspozytywny charakter.

Oznacza to, iż znajdu-

ją one zastosowanie dopiero w braku porozumienia

współwłaścicieli co do zarządu rzeczą wspólną.

Za-

warta w K.c. regulacja ma charakter ogólny i do-

tyczy różnego rodzaju rzeczy (ruchomych i nieru-

chomych).

Zasadą jest, iż do rozporządzania rzeczą wspól-

ną oraz do innych czynności, które przekraczają

wszystkich współwłaścicieli, a w razie jej braku

współwłaściciele, których udziały wynoszące naj-

mniej połowę, mogą żądać rozstrzygnięcia przez

rzonej czynności oraz interesy wszystkich współ-

właścicieli (art. 199 K.c.).

Do czynności zwykłego zarządu rzeczą wspólną

a w przypadku jej braku ustawa przyznaje każdemu

ze współwłaścicieli prawo żądania upoważnienia są-

dowego do dokonania czynności (art. 201 K.c.).

O rozstrzygnięcie do sądu może zwrócić się także

każdy ze współwłaścicieli, jeżeli pozostała większość

postanawia dokonać czynności rażąco sprzecznej

(art. 202 K.c.).

Każdy ze współwłaścicieli może rów-

nież wystąpić do sądu o wyznaczenie zarządcy, jeże-

wach dotyczących zwykłego zarządu albo jeżeli więk-

szość współwłaścicieli narusza zasady prawidłowego

Analizując powyższe przepisy, przyznać należy,

iż nie zawsze mogą one stanowić podstawę rozwią-

zania sygnalizowanych w interpelacji problemów

związanych z zarządem nieruchomościami stano-

wiącymi przedmiot współwłasności poszczególnych

członków osiedli domów jednorodzinnych lub szere-

gowych.

Należałoby zatem rozważyć możliwość ure-

739

gulowania tych kwestii.

Odpowiednie regulacje nie

mogłyby jednak znaleźć się w przepisach K.c. o współ-

własności – z uwagi na ich ogólny charakter.

Szcze-

gólny rodzaj zarządu mógłby zostać wprowadzony

jedynie w odrębnym akcie prawnym, tak jak to uczy-

zm.), regulującej stosunki między właścicielami wy-

odrębnionych lokali na tle ich udziałów w prawie

własności wspólnej nieruchomości jako prawie zwią-

zanym z własnością lokali.

Podzielam jednakże pogląd wyrażony w odpowie-

dzi Pana Ministra z dnia 17 maja 2012 r. skierowanej

do pani marszałek Sejmu, iż niezwykle trudno było-

by uregulować w sposób jednolity kwestię zarządza-

nia nieruchomościami stanowiącymi przedmiot

place zabaw, ogrody itp.

Zauważam nadto, iż w przypadku podjęcia prac

legislacyjnych zmierzających do uregulowania kwe-

stii poruszonych w interpelacji warto byłoby jedno-

cześnie wprowadzić przepis, który wiązałby wła-

sność domu jednorodzinnego (szeregowego) z udzia-

łem we współwłasności wyżej wskazanych nierucho-

mości.

Obecnie kwestia ta nie jest bowiem uregulo-

wana w żadnym akcie prawnym i może się zdarzyć

tak, że zbywca domu jednorodzinnego (szeregowego)

nadal pozostanie współwłaścicielem drogi lub

oczyszczalni ścieków, jeżeli strony nie przeniosą

udziału w nieruchomości wspólnej wraz z własno-

ścią nieruchomości zabudowanej.

Wskazane przy

tym byłoby, aby taki udział co do zasady przechodził

wraz z własnością domu jednorodzinnego (szerego-

w nieruchomości wspólnej w razie zbycia własności

lokalu.

Problem ten dotyczy zresztą także własności

lokali, których właściciele są jednocześnie współ-

właścicielami innych nieruchomości niż nierucho-

mość wspólna, na których znajduje się np. droga

dojazdowa, oczyszczalnia ścieków.

Z poważaniem, z upoważnienia ministra sprawie-

dliwości Grzegorz Wołejko, podsekretarz stanu.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Piotr Styczeń

Warszawa, dnia 24 lipca 2012 r.

w sprawie planowanej likwidacji posterunków

Policji w woj. śląskim (4269)

sma z dnia 30 kwietnia 2012 r. (sygn.

SPS-023-4269/12)

Kaźmierczaka w sprawie planowanej likwidacji po-

sterunków Policji w woj. śląskim, uprzejmie przed-

740

szając liczebność OPP w Białymstoku, Olsztynie

741

pełniących codziennie służbę, co bezpośrednio wpły-

*

)

742

Odpowiedź

podsekretarza stanu

Patrz odpowiedź na interpelację nr 3836, str. 726.

Odpowiedź

sekretarza stanu w Ministerstwie

w sprawie naliczania opłat przez

Stowarzyszenie Autorów ZAIKS (4348)

skiego w sprawie naliczania opłat przez Stowarzysze-

nie Autorów ZAiKS (znak: SPS-023-4348/12) uprzej-

mie przedstawiam swoje stanowisko w sprawie.

W powyższej interpelacji poseł na Sejm RP pan

Maciej Wydrzyński, po przedstawieniu stanu fak-

tycznego, zwrócił się do ministra kultury i dziedzic-

twa narodowego o udzielenie odpowiedzi na następu-

1.

Jakimi kryteriami stowarzyszenie twórców kie-

ruje się przy ustaleniach wysokości poszczególnych

tabel opłat?

2.

Czy są to matematyczne obliczenia określane

wymiernymi wskaźnikami?

3.

Jak rozliczne są przychody ZAiKS z tytułu po-

bieranych opłat?

W celu precyzyjnego udzielenia odpowiedzi na po-

wyższe pytania minister kultury i dziedzictwa naro-

dowego zwrócił się dwukrotnie do Stowarzyszenia

Autów ZAiKS z prośbą o złożenie wyjaśnień w po-

wyższym zakresie.

Udzielając odpowiedzi na pierwsze z postawio-

nych pytań, na wstępie należy wskazać, iż w dniu

wych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 152, poz. 1016).

Na mocy wyżej wymienionej nowelizacji ustawy

zm.) doszło do zreformowania systemu zatwierdzania

przedmiotów praw pokrewnych.

W obecnym stanie

prawnym organem powołanym do zatwierdzania wy-

żej wymienionych tabel jest Komisja Prawa Autor-

skiego*

)

.

Projekty tabel wynagrodzeń, przed złoże-

niem ich do zatwierdzenia przez Komisję Prawa Au-

torskiego, opracowywane są przez organizacje zbio-

wami pokrewnymi, zwane dalej „OZZ”.

OZZ przy

opracowywaniu projektów tabel wynagrodzeń po-

winny kierować się kryteriami określonymi w art. 110

zgodnie z którym wysokość wynagrodzeń dochodzo-

nych w zakresie zbiorowego zarządzania przez orga-

nizacje zbiorowego zarządzania powinna uwzględ-

niać wysokość wpływów osiąganych z korzystania

miotów praw pokrewnych, jak również art. 110

12

rowego zarządzania we wnioskach o zatwierdzenie

dzące działalność kulturalną oraz instytucje oświa-

towe korzystające z utworów i przedmiotów praw

12

ust. 2

Komisji Prawa Autorskiego do zatwierdzenia tabel

wynagrodzeń na określonych polach eksploatacji,

w tym m.in. na polu: publiczne odtwarzanie.

Zgodnie

natomiast z art. 110

16

stawki określone w zatwierdzo-

nych tabelach wynagrodzeń stosuje się w umowach,

nia, a postanowienia umowne określające wynagro-

dzenie mniej korzystne dla twórców oraz uprawnio-

tych tabel.

W tym miejscu należy zauważyć, iż do-

tychczas nie doszło jeszcze do zatwierdzenia przez

nowo powołaną Komisję Prawa Autorskiego (lub sąd

powszechny) tabel wynagrodzeń za korzystanie z utwo-

rów oraz przedmiotów praw pokrewnych na polu eks-

ploatacji: publiczne odtwarzanie, w tym również dla

Stowarzyszenia Autorów ZAiKS.

Jednakże Stowarzyszenie Autorów ZAiKS posia-

da zatwierdzoną przez ministra kultury i dziedzictwa

narodowego tabelę wynagrodzeń na omawianym

polu eksploatacji, która została zatwierdzona na pod-

nych obowiązującej przed uchwaleniem nowelizacji

z dnia 8 lipca 2010 r.

Zgodnie z art. 3 ust. 6 zdanie

2 tej nowelizacji „(…) skutki prawomocnego zatwier -

dzenia tabel wynagrodzeń w rozumieniu ustawy, do-

konanego na podstawie przepisów dotychczasowych,

cia w sprawie zatwierdzenia nowych tabel wynagro-

*

)

wach pokrewnych uczestnik niezadowolony z orzeczenia komisji

743

dzeń”.

Pomimo posiadania przez Stowarzyszenie Au-

torów ZAiKS tabeli wynagrodzeń zatwierdzonej

przez ministra kultury i dziedzictwa narodowego,

o której mowa powyżej, stowarzyszenie to stosuje na

polu eksploatacji: publiczne odtwarzanie tabele wy-

nagrodzeń zatwierdzone przez swój zarząd.

Jeżeli

stawki określone w tabelach wynagrodzeń zatwier-

dzonych przez Zarząd Stowarzyszenia Autorów ZA-

iKS są wyższe niż stawki określone w tabeli wyna-

grodzeń zatwierdzonej przez ministra kultury i dzie-

dzictwa narodowego, stawki te należy traktować

wyłącznie jako ofertę oraz mogą być one negocjowa-

ne w dół pomiędzy użytkownikami a Stowarzysze-

niem Autorów ZAiKS do wysokości stawek wynika-

jących z zatwierdzonej przez ministra kultury i dzie-

dzictwa narodowego tabeli wynagrodzeń.

Odnosząc się bezpośrednio do pytania pierwsze-

go, tj. jakimi kryteriami stowarzyszenie twórców

kieruje się przy ustaleniach wysokości poszczegól-

nych tabel opłat, należy przytoczyć stanowisko Sto-

warzyszenia Autorów ZAiKS w powyższym zakresie.

W piśmie z dnia 28 maja 2012 r.

Stowarzyszenie Au-

torów ZAiKS wskazało: „(…)

Podstawą do opracowa -

nia tabeli stawek wynagrodzeń autorskich stały się

kryteria konstrukcji stawek zawarte w tabelach wy-

nagrodzeń autorskich za publiczne odtworzenia

utworów, zatwierdzonych decyzją ministra kultury

i dziedzictwa narodowego 5 maja 2000 r.

DP.

WPA.

042/KOM/9/98/99.

Podstawowymi kryteriami usta-

lenia stawek i ich wysokości są:

1.

Funkcja muzyki.

Przyjęto zróżnicowaną kla-

syﬁkację funkcji, jakie pełnią odtwarzane utwory,

określane dla uproszczenia jako muzyka pierwszo-

planowa, muzyka towarzysząca i muzyka w tle.

Dla

muzyki pierwszoplanowej zastosowano stawkę wyższą

i wyznaczaną dla każdej imprezy indywidualnie.

Dla

muzyki towarzyszącej i muzyki w tle zastosowano

stawki niższe, obliczane w formie zryczałtowanych

kwot za zamknięty okres korzystania z utworów.

2.

Odpłatność.

Jako podstawę różnicowania przy-

jęto wpływy osiągane przez użytkownika w związku

z eksploatacją utworów, tam gdzie pobierane są opła-

ty za wstęp, co stanowi również o zakresie i charak-

terze korzystania z utworów.

3.

Rodzaj obiektu, w którym odtwarzane są utwo-

ry.

Rozróżnienie użytkowników i podział na rodzaje

obiektów (handlowe, gastronomiczne, usługowe, spor-

towo-rekreacyjne) pozwala na różnicowanie stawki

w zależności od zakresu i charakteru korzystania.

4.

Miejsce (lokalizacja obiektu), jego kategoria,

powierzchnia oraz liczba miejsc w danym obiekcie,

w którym wykorzystywane są utwory, liczba mieszkań-

ców miejscowości, w której znajduje się dany obiekt.

Rozróżnienie to pozwala w sposób precyzyjny od-

nieść stosowaną stawkę do zakresu korzystania.

Z długoletniej praktyki ZAiKS wynika, że przyjęte

kryteria pozwalają na zróżnicowanie stawki wyna-

grodzeń autorskich dla większości obiektów.

Z uwagi

jednak na sytuacje szczególne, nietypowe, wprowa-

dzono system podwyżek, upustów i obniżek, który

daje możliwość różnicowania stawki, uwzględniając

szczególny zakres i charakter korzystania z utworów

i zindywidualizowanie stawki wynagrodzeń autor-

skich.

W toku prac nad konstrukcją tabeli i poszcze-

gólnymi stawkami opierano się na wzorcach stoso-

wanych przez organizacje działające na rynku euro-

pejskim, w szczególności rozwiązaniach co do stopnia

ich szczegółowości i zróżnicowania przyjętych przez

SACEM, PRS i GEMA.

Podwyższenie stawki, o któ-

rej mowa, dotyczy tylko Pucharu Świata, a nie

wszystkich konkursów skoków w Zakopanem.

Pu-

char Świata w skokach narciarskich to impreza ze

znacznie większą oprawą muzyczną i innymi elemen-

tami działań artystycznych aniżeli zwykły konkurs

skoków.

Stąd, uwzględniając te elementy, zapis dotyczą-

cy podwyższenia i zróżnicowania stawki do 500%.

Także znacznie wyższe są ceny biletów wstępu na

zawody Pucharu Świata, w roku 2012 wynosiły:

60 zł – sektory dolne, 70 zł – sektory górne, sektor T

– 300 zł (cena za oba konkursy).

Ceny biletów za zwy-

kły konkurs skoków – 10 zł i 7 zł.

Bilety na mecze

piłkarskie na stadionie Legii: trybuna najdroższa

– pierwsza kategoria: 130 zł, druga kategoria: 100 zł,

trybuna najtańsza – pierwsza kategoria: 27 zł, druga

kategoria: 22 zł.

Bilety na mecze Euro 2012: mecz

otwarcia – pierwsza kategoria: 1000 zł, druga kate-

goria: 560 zł, trzecia kategoria: 180 zł.

Stawka pod-

stawowa określona w tabeli zatwierdzonej przez za-

rząd stowarzyszenia mająca zastosowanie do ww.

zawodów sportowych dla 10 tys. widzów wynosi

490 zł, co stanowi obciążenie 1 widza kwotą 0,049 zł.

Przy podwyższeniu stawki podstawowej maksymal-

nie do 500% stawka wyniesie 2450 zł, co stanowi ob-

ciążenie 1 widza kwotą 0,245 zł”.

Z kolei w piśmie z dnia 27 czerwca 2012 r., stano-

wiącym odpowiedź na drugie wezwanie ministra kul-

tury i dziedzictwa narodowego do złożenia wyjaśnień,

Stowarzyszenie Autorów ZAiKS wskazało: „(…)

ZA -

iKS stosuje stawki zatwierdzone decyzją ministra kul-

W odniesieniu do stawek za publiczne odtwarzanie

utworów zawarte w tabelach ryczałtowe stawki wy-

nagrodzeń, nie naruszając zasady stawek procento-

wych, zostały opracowane na podstawie działu III

tabeli stawek wynagrodzeń autorskich, stanowiących

załącznik do ww. decyzji MKiDN.

Uczyniono tak mię-

dzy innymi dlatego, że zawarte w zatwierdzonej tabeli

kryteria nie przystawały do realiów rynkowych, jeśli

chodzi o zakres, charakter i sposób korzystania z mu-

zyki, a nade wszystko w związku z nieprzystawalnością

kwot wynagrodzeń po uwzględnieniu postanowień ta-

bel odnoszących się do waloryzacji stawek w okresach

półrocznych.

Wskaźnik wzrostu płac w sektorze przed-

siębiorstw bez wypłat z zysku, stanowiący podstawę

nia 2011 r. wyniósł sumarycznie 66,82%.

Tytułem przykładu stawki w dziale III.2.3: Im-

prezy sportowe, turnieje tańca (gimnastyka arty-

styczna, jazda ﬁgurowanalodzie),tabelizatwierdzo-

nej wynoszące 64–520 zł za imprezę, waloryzowane

półrocznie, na koniec 2011 r. wyniosłyby 122,30–

–993,75 zł za imprezę.

Biorąc pod uwagę, że prawa

744

autorskie stanowią jedynie część opłat, jakie użyt-

kownik musi wnieść za odtwarzanie utworów na

rzecz organizacji zbiorowego zarządzania prawami

autorskimi i pokrewnymi, ogólne obciążenie za im-

prezę, biorąc pod uwagę stawki organizacji praw po-

krewnych (STOART, SAWP, ZPAV) wyniosłyby w przy-

bliżeniu od 350 zł do blisko 3 tys. zł.

W dziale III.2.8 zatwierdzonej tabeli za odtwarza-

nie utworów z magnetofonów, gramofonów i odbior-

ników radiowych wynagrodzenia obliczane są z uwzględ-

nieniem liczby urządzeń odtwarzających i liczby gło-

śników.

Jest to sposób obliczania wynagrodzeń sto-

sowany w latach 50. i 60. minionego wieku, obecnie

niestosowany przez żadną europejską organizację.

Postęp techniczny, jeśli chodzi o sposób nagłaśniania

powierzchni, nowe źródła korzystania z muzyki,

w tym Internet, wymusił dostosowanie tabel ZAiKS

do współczesnych realiów”.

Udzielając odpowiedzi na drugie z postawionych

pytań, tj. czy są to matematyczne obliczenia określa-

ne wymiernymi wskaźnikami, należy wskazać, iż

Stowarzyszenie Autorów ZAiKS w swoich odpowie-

dziach z dnia 28 maja 2012 r. oraz 27 czerwca 2012 r.

na wezwania ministra kultury i dziedzictwa narodo-

wego nie udzieliło jednoznacznej odpowiedzi w po-

wyższym zakresie, ograniczając się jedynie do zacy-

towanych powyżej wyjaśnień.

W tym miejscu należy

pokrewnych poza kryteriami określonymi w art. 110

oraz w art. 11012 ust. 5 tej ustawy nie reguluje kwe-

stii, jakimi kryteriami powinny kierować się OZZ

przy projektowaniu tabel wynagrodzeń.

Udzielając odpowiedzi na trzecie z postawionych

pytań, tj. jak rozliczne są przychody ZAiKS z tytułu

pobieranych opłat, należy wskazać, iż z zainkasowa-

nych od użytkowników wynagrodzeń z tytułu publicz-

nego odtwarzania przez nich utworów Stowarzyszenie

Autów ZAiKS potrąca określoną kwotę na pokrycie

poniesionych kosztów inkasa oraz – w przypadku swo-

ich członków – dodatkowo kwotę na tzw. fundusz spo-

łeczny.

Pozostałe wynagrodzenie Stowarzyszenie Au-

torów ZAiKS wypłaca podmiotom uprawnionym, przy

czym wypłata wynagrodzenia należnego osobom ﬁ-

zycznym następuje po potrąceniu zaliczek na podatek

dochodowy od osób ﬁzycznych,którenastępnieodpro-

wadzone są przez Stowarzyszenie Autorów ZAiKS do

urzędów skarbowych.

Niezależnie od powyższego na-

leży wskazać, iż w swoich odpowiedziach Stowarzy-

szenie Autorów ZAiKS wskazało, iż „wynagrodzenia

autorskie, inkasowane przez ZAiKS z tytułu wykorzy-

stania utworów, są przekazywane uprawnionym zgod-

nie z zasadami repartycji zawartymi w regulaminie

repartycji, dostępnym na portalu ZAiKS”.

podsekretarza stanu

w sprawie wyposażenia placówek

wek edukacyjnych w sprzęt komputerowy uprzejmie

przedstawiam następujące informacje.

rozwoju społeczeństwa informacyjnego w Polsce,

przeprowadzane na potrzeby konstruowania doku-

mentów strategicznych, od wielu lat wskazują na ni-

ski poziom wykorzystania technologii cyfrowych

w obszarze edukacji.

Znajduje to swoje odzwiercie-

dlenie w strukturze przyjętych celów rozwojowych.

W „Długookresowej strategii rozwoju kraju.

Trzecia

fala nowoczesności” (DSRK) wśród pięciu najważ-

niejszych projektów na rzecz osiągnięcia impetu cy-

frowego przewidziano m.in. reformę procesu eduka-

cji, uwzględniającą konieczność upowszechniania na-

rzędzi i kompetencji cyfrowych.

Jednym z zasadni-

czych zadań współczesnej szkoły powinno być bowiem

przygotowanie uczniów do świadomego i aktywnego

uczestnictwa w społeczeństwie informacyjnym.

Jednocześnie należy podkreślić, iż we wszystkich

dokumentach strategicznych (zarówno w DSRK, jak

i dokumentach niższego rzędu: „Średniookresowej

strategii rozwoju kraju”, „Strategii rozwoju kapitału

ludzkiego” czy „Strategii rozwoju społeczeństwa in-

formacyjnego w Polsce do roku 2013”) wskazuje się

na konieczność podjęcia działań kompleksowych,

obejmujących zarówno wyposażenie szkół w sprzęt

rozwoju cyfrowych zasobów edukacyjnych oraz pod-

noszenie kompetencji nauczycieli z zakresu techno-

logii informacyjnych i komunikacyjnych.

Realizacją zapisów ww. celów strategicznych jest

koordynowany przez Ministerstwo Edukacji Narodo-

wej rządowy program rozwijania kompetencji uczniów

macyjnych i komunikacyjnych „Cyfrowa szkoła”

(przyjęty uchwałą Rady Ministrów 3 kwietnia

2012 r.).

W diagnozie stanu wyposażenia szkół w no-

woczesne pomoce dydaktyczne, zawartej w załączni-

ku do uchwały w sprawie realizacji programu „Cy-

frowa szkoła”, podkreślono, iż wprawdzie 88% szkół

podstawowych w Polsce posiada obecnie pracownię

komputerową, jednakże pod względem liczby uczniów

przypadających na jeden komputer Polska odstaje od

większości państw członkowskich UE.

Wcześniejsze

działania rządu związane z wspieraniem wyposaże-

nia szkół w technologie informacyjne i komunikacyj-

ne koncentrowały się bowiem na tworzeniu pracowni

745

komputerowych, które w większości służą prowadze-

niu lekcji informatyki.

Informacje na temat wyposa-

żenia szkół w sprzęt komputerowy zbierane są przez

Ministerstwo Edukacji Narodowej w ramach bazy

danych systemu informacji oświatowej.

Wspomniany powyżej program „Cyfrowa szkoła”

2013 r. w ok. 380 szkołach podstawowych z całego

kraju i ma charakter programu pilotażowego.

Inter-

wencja zakłada doposażenie szkół podstawowych

w nowoczesne pomoce dydaktyczne i inny sprzęt nie-

zbędny do realizacji programów nauczania z wyko-

rzystaniem technologii informacyjnych i komunika-

cyjnych (przenośne komputery, tablice interaktywne,

projektory, drukarki, skanery itd.).

Działania te zo-

staną dodatkowo wsparte projektami systemowymi

dotyczącymi rozwoju cyfrowych zasobów edukacyj-

nych oraz kompetencji cyfrowych nauczycieli, współ-

ﬁnansowanymiześrodkówEuropejskiegoFunduszu

Społecznego w ramach Programu Operacyjnego „Ka-

pitał ludzki” 2007–2013.

Wnioski z realizacji progra-

mu pilotażowego będą wykorzystane do podjęcia de-

cyzji dotyczących programu wieloletniego.

Elementem programu pilotażowego jest również

komponent badawczy realizowany przez Minister-

stwo Administracji i Cyfryzacji, dotyczący ekspery-

mentalnego wdrożenia w wybranych szkołach pod-

stawowych innowacyjnych interwencji metodyczno-

-sprzętowych (obejmujących wdrożenie metodyk na-

uczania oraz niezbędne wyposażenie sal lekcyjnych

w sprzęt komputerowy i pomoce dydaktyczne).

Wdro-

żeniu towarzyszy badanie jakościowe, które pozwoli

m.in. na weryﬁkacjęwpraktyceszkolnejużyteczno-

ści różnych konfiguracji sprzętu komputerowego

i pomocy dydaktycznych, identyﬁkacjędobrychprak-

tyk w zakresie zastosowania technologii informacyj-

nych i komunikacyjnych w nauczaniu poszczególnych

przedmiotów oraz identyﬁkacjębarierzwiązanych

z zastosowaniem technologii informacyjnych i komu-

nikacyjnych w obecnym systemie edukacji.

Wnioski

z badania jakościowego zostaną również zweryﬁko-

wane w badaniu ilościowym realizowanym w szko-

łach w całym kraju.

Na potrzeby komponentu badaw-

czego Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji prze-

każe szkołom biorącym udział w przedsięwzięciu

nieużywany sprzęt komputerowy (komputery prze-

nośne, laptopy, tablice interaktywne, projektory, pro-

jektory graﬁczne,aparatycyfrowe,skanery,rutery).

Jednocześnie uprzejmie informuję, że odnosząc

się do kwestii przekazywania starego sprzętu kom-

puterowego do placówek oświatowych i edukacyj-

nych, zauważyć należy, iż Ministerstwo Administra-

Wobec powyższego wskazać należy, iż większość

sprzętu komputerowego, jakim dysponuje Minister-

stwo Administracji i Cyfryzacji, została przekazana

– wraz z pracownikami przejętych działów admini-

stracji rządowej – na rzecz Ministerstwa Administra-

cji i Cyfryzacji przez Ministerstwo Spraw Wewnętrz-

nych i Ministerstwo Transportu, Budownictwa i Go-

Zauważyć również należy, iż w związku z trudną

sytuacją ﬁnansowąbudżetupaństwaMinisterstwo

Administracji i Cyfryzacji pozyskuje na własny uży-

tek sprzęt komputerowy od innych podmiotów admi-

nistracji publicznej.

Przedmiotowy sprzęt na rzecz

Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji nieodpłatnie

przekazało m.in. Ministerstwo Finansów.

sterstwo Administracji i Cyfryzacji nie posiada sprzę-

tu komputerowego, który mogłoby przekazać na

rzecz placówek oświatowych i edukacyjnych.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Igor Ostrowski

Szanowna Pani Marszałek!

W nawiązaniu do

(sygn.

SPS-023-4358/12) oraz w sprawie likwidacji

śniewskiej, uprzejmie przedstawiam następujące in-

formacje.

746

rowników sekcji).

Uwolnione etaty zostały przekaza-

747

musi dostosowywać swoją strukturę organizacyjną

– Strzemieszycach.

*

)

748

Podsumowując, należy stwierdzić, iż zaplanowane

w sprawie planowanych likwidacji

nych Policji w gminach uprzejmie przedstawiam na-

stępujące informacje.

749

*

)

750

z punktów debaty poświęcony był reorganizacji

misariatów Policji, utworzono 6, tj. w: Sławkowie,

politycznych (4445)

skiego w sprawie kosztów zatrudnienia w gabinetach

politycznych (znak: SPS-023-4445/12) − z upoważ-

nienia prezesa Rady Ministrów − w porozumieniu

uprzejmie przedstawiam następujące informacje.

trudnionych w gabinetach politycznych należy dora-

dzanie ministrom w zakresie kierowania powierzo-

nym działem administracji rządowej oraz wsparcie

w zakresie realizowanych zadań.

Podkreślenia wy-

maga fakt, iż zgodnie z art. 39a ust. 2 ww. ustawy

informacje o pracownikach gabinetu politycznego

blicznej.

751

W odniesieniu do kwestii dotyczącej osób zatrud-

nionych na stanowiskach doradców i asystentów

w jednostkach samorządu terytorialnego oraz kosz-

tów ich utrzymania podkreślić należy, iż Konstytucja

RP, zapewniając decentralizację władzy publicznej

powierzonych zadań, który podlega ochronie sądo-

tucji RP samorząd terytorialny uczestniczy w spra-

ży niewątpliwie cała infrastruktura organizacyjna

cy samorządowemu (oczywiście w granicach prawa)

swobodę decyzyjną w wielu aspektach dotyczących

zatrudnienia i organizacji pracy pracowników samo-

rządowych.

Kształtowanie polityki kadrowej w struk-

turach administracji samorządowej stanowi zatem

niewątpliwie jeden z atrybutów wspomnianej powy-

żej samodzielności jednostek samorządu terytorial-

nego i pozostaje − co do zasady − wyłącznie domeną

kierowników struktur samorządowych realizujących

nostki, o których mowa w art. 2 ww. ustawy (czyli de

facto pracodawców samorządowych) względem za-

trudnionych w nich pracowników.

Z powyższym koreluje dyspozycja art. 17 ust. 1

ww. ustawy o pracownikach samorządowych, na

gruncie której ustawodawca umożliwia wójtowi (bur-

mistrzowi, prezydentowi miasta), staroście i mar-

szałkowi województwa zatrudnianie osób na stano-

wiskach doradców i asystentów odpowiednio w urzę-

dzie gminy, starostwie powiatowym i urzędzie mar-

szałkowskim, jednocześnie ograniczając ich liczbę

poprzez wskazanie, że nie może ona przekroczyć:

1) w gminach do 20 000 mieszkańców – 3 osoby;

2) w gminach do 100 000 mieszkańców oraz po-

wiatach – 5 osób;

3) w pozostałych gminach oraz województwach

– 7 osób (vide art. 17 ust. 4 ww. ustawy).

W konsekwencji ustawodawca nie nakłada obo-

wiązku tworzenia stanowisk doradców i asystentów

w strukturach jednostek samorządu terytorialnego,

pozostawiając wójtom (burmistrzom, prezydentom

miast), starostom i marszałkom województw swobo-

dę decyzyjną w tym przedmiocie.

W gestii kierowni-

ka urzędu należy zatem zdeﬁniowanie,czypotrzeby

urzędu oraz możliwości ﬁnansowejednostkisamo-

rządu terytorialnego uzasadniają zatrudnienie do-

radcy lub asystenta.

Powyższe pozostaje szczególnie

zane z zatrudnieniem na stanowiskach doradców

i asystentów w strukturach urzędów jednostek sa-

morządu terytorialnego pochodzą z budżetów tych

jednostek, a nie zaś z budżetu państwa.

Mając zatem na uwadze powyższe, istotnym po-

zostaje wskazanie, iż minister administracji i cyfry-

ﬁkacjidziałańpodejmowanychprzezorganyjedno-

stek samorządu terytorialnego (pracodawców samo-

rządowych) w zakresie zatrudniania pracowników

cyjna zasada państwa prawnego przesądza bowiem,

że jakakolwiek możliwość podjęcia działań władczych

Jednocześnie uprzejmie informuję, iż kwaliﬁkacje

wymagane od pracowników zatrudnionych w gabi-

netach politycznych resortów określa tabela stano-

wisk, kwot wynagrodzenia zasadniczego i dodatku

funkcyjnego oraz kwaliﬁkacji pracowników stano-

wiąca załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów

zm.).

Ponadto, zgodnie z art. 39a ww. ustawy o Radzie

Ministrów, minister podaje prezesowi Rady Mini-

strów następujące dane dotyczące pracowników za-

trudnionych w gabinecie politycznym ministra:

1) imię (imiona) i nazwisko;

3) miejsce zatrudnienia w trzyletnim okresie po-

przedzającym dzień, w którym osoba została zatrud-

niona w gabinecie politycznym ministra;

4) źródła dochodów w trzyletnim okresie poprze-

dzającym dzień, w którym osoba została zatrudniona

w gabinecie politycznym ministra;

5) informację o wykonywanej działalności gospo-

darczej w trzyletnim okresie poprzedzającym dzień,

litycznym ministra.

Dane, o których mowa wyżej, podlegają udostęp-

nieniu w Biuletynie Informacji Publicznej.

Dzięki tym rozwiązaniom funkcjonującym od wie-

lu lat obywatele mają dostęp do wiedzy o pracowni-

kach zatrudnionych w gabinetach politycznych oraz

mają pewność, że kwaliﬁkacjezatrudnianychosób

podlegają weryﬁkacji.

Jednocześnie uprzejmie informuję, iż obecnie

w gabinetach politycznych resortów oraz w jednost-

752

kach samorządu terytorialnego na stanowiskach do-

radcy i asystenta zatrudnionych jest ogółem 746 osób,

w tym:

— w gabinetach politycznych resortów – 76 osób;

— w jednostek samorządu terytorialnego – 670

osób.

Koszty utrzymania gabinetów politycznych resor-

tów oraz osób zatrudnionych na stanowiskach dorad-

cy i asystenta w jednostkach samorządu terytorial-

nego za okres 12 miesięcy wynoszą w przybliżeniu

44,54 mln zł, w tym:

— w resortach – 7,04 mln zł;

— w jednostkach samorządu terytorialnego

– 37,50 mln zł.

Obecnie Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji

nie przewiduje podjęcia prac w zakresie likwidacji

gabinetów politycznych.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Magdalena Młochowska

Warszawa, dnia 8 sierpnia 2012 r.

dotyczącego interpelacji posła na Sejm RP Pana Ta-

deusza Tomaszewskiego w sprawie planów likwidacji

komisariatów Policji, uprzejmie przedstawiam nastę-

pujące informacje.

753

754

szawskiego, Wojskowej Akademii Technicznej, Uni-

Menedżerskiej, Wyższej Szkoły Nauk Społecznych

Podsumowując należy stwierdzić, iż zaplanowane

w sprawie restrukturyzacji rejonów

restrukturyzacji rejonów i posterunków energetycz-

tania.

przeprowadzone konsultacje z osobami najbardziej

zainteresowanymi?

Czy też wprowadzanie zmian na-

stąpi odgórnie, bez poszanowania pracowników?

Programem „Konsolidacji rejonów energetycz-

–2013” (realizowanym w roku 2012) w PGE Dystry-

bucja SA Oddział Zamość objętych jest 818 pracow-

ników.

Do dnia 30 lipca 2012 r. nie uzgodniono jesz-

cze nowych warunków pracy i płacy z tylko 11 pra-

cownikami.

Wszelkie propozycje zmian stanowisk

pracy, które mają na celu uwzględnić zarówno interes

osób objętych programem, jaki i potrzeby spółki, były

i są konsultowane z zainteresowanymi pracownikami.

2.

W odpowiedzi na poprzednią interpelację stwier-

dza pan, że „realokacja nieznacznej grupy pracowni-

ków ograniczona zostanie do niezbędnego minimum”.

Jaka według pana jest „nieznaczna grupa” oraz co

dokładnie kryje pojęcie „niezbędne minimum” i na

Realokacja polega na zmianie miejsca świadcze-

nia pracy.

W oddziale Zamość realokacja dotyczy

161 pracowników rejonów i posterunków energetycz-

nych, którym zmienia się miejsca świadczenia pracy.

755

Zgodnie z postanowieniami programu konsolidacji

wynika to z konieczności zmniejszenia liczby rejonów

energetycznych z 10 do ostatecznej liczby 4 oraz po-

sterunków energetycznych z 38 do docelowo 16 oraz

z związanymi zmianami organizacyjnymi.

3.

Czy zobowiązania pracodawców do ochrony

W oddziale Zamość obowiązuje umowa społeczna

dająca pracownikom gwarancje zatrudnienia do 2016 r.

Realizacja postanowień umowy społecznej jest na

bieżąco monitorowana przez stronę społeczną.

Po-

nadto pracodawca przestrzega i będzie przestrzegał

postanowień wewnątrzzakładowego prawa pracy

– ponadzakładowego układu zbiorowego pracy, za-

kładowego układu zbiorowego pracy, jak i przepisów

Kodeksu pracy.

Realizacja programu konsolidacji ma na celu

zmniejszenie kosztów funkcjonowania spółki i bez-

pośrednio przyczyni się do wzrostu jej efektywności,

a w konsekwencji spowoduje ograniczenie wzrostu

cen usług dystrybucyjnych.

Powyższe efekty uzyska

się poprzez:

— zbycie nieruchomości uwolnionych w wyniku

konsolidacji rejonów i posterunków i tym samym

brak kosztów ich utrzymania (remonty, ogrzewanie,

sprzęt informatyczny i licencje, usługi telekomuni-

kacyjne, ochrona, sprzątanie, wywóz nieczystości,

podatki, ubezpieczenie obiektów itp.);

— optymalizację zatrudnienia – m.in. zmniejsze -

nie liczby wysoko płatnych kierowniczych stano-

wisk;

— zmniejszenie kosztów logistyki – efektywniej -

sze wykorzystanie środków transportu i sprzętu spe-

cjalistycznego;

— zwiększenie efektywności zarządzania więk -

szym zespołem ludzi – optymalne wykorzystanie za-

sobów pracowników i ich kwaliﬁkacji.

5.

Czy zdaniem pana ministra pan W. (magister

Wymogi kwaliﬁkacyjne określone w programie

konsolidacji nie dotyczą dyrektorów generalnych od-

działów PGE Dystrybucja SA, w tym pana W. – dy-

rektora generalnego oddziału Zamość.

Pan P. C. został dyrektorem rejonu energetyczne-

go Tomaszów Lubelski w listopadzie 2011 r., tj. przed

rozpoczęciem programu konsolidacji RE i PE.

Aktu-

alnie spełnia wymogi kwalifikacyjne wynikające

z prawa pracy, w tym wewnątrzzakładowego obowią-

zującego w PGE Dystrybucja SA Oddział Zamość.

Cytowane w piśmie pana posła wymagania obowią-

zują dla dyrektorów już skonsolidowanych rejonów

energetycznych.

Zgodnie z harmonogramem konso-

lidacja RE Tomaszów Lubelski powinna nastąpić

w październiku 2012 r.

Dyrektor generalny oddziału

Zamość (pracodawca) podejmie decyzje odnośnie do

powierzenia funkcji dyrektora skonsolidowanego RE

Tomaszów Lubelski.

6.

Dlaczego stanowiska kierownicze spółki obsa-

W programie konsolidacji rejonów i posterunków

energetycznych zostały określone wymagania w sto-

sunku do kadry kierowniczej rejonów energetycz-

nych.

Poleceniem służbowym nr 01/2012 prezesa Za-

rządu PGE Dystrybucja SA z dnia 17.01.2012 r.

w sprawie realizacji programu „Konsolidacji rejonów

i posterunków energetycznych w latach 2011–2013”

został powołany zespół w celu przeprowadzenia tego

programu i monitorowania jego przebiegu.

Za realiza-

cję konsolidacji rejonów i posterunków energetycznych

w oddziale odpowiedzialni są: dyrektor programu, dy-

rektor generalny oddziału i kierownik projektu.

czy zamierza pan minister podjąć kroki w celu zmia-

PGE Polska Grupa Energetyczna SA jako jednost-

ka zarządzająca i sprawująca nadzór nad liniami biz-

nesowymi wchodzącymi w skład Grupy Kapitałowej

PGE ze względu na szczególną wrażliwość społeczną

programu monitoruje na bieżąco postępy w jego re-

alizacji.

Dotychczas skonsolidowano 27 posterunków

energetycznych, 6 rejonów energetycznych i żaden

z tych procesów nie wpłynął negatywnie na poziom

bezpieczeństwa energetycznego na obszarach obsłu-

giwanych przez skonsolidowane jednostki terenowe

oraz nie wywołał ostrych sporów ze stroną społeczną

i pracownikami.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Paweł Tamborski

Warszawa, dnia 6 sierpnia 2012 r.

756

Odpowiedź

ministra spraw wewnętrznych

w sprawie działań podejmowanych przez

organy państwa dotyczących rozpoznawania

i zwalczania zagrożeń dla bezpieczeństwa

ekonomicznego państwa w związku

z procederem wyłudzania przez spółki

reaktywowane na podstawie akcji

kolekcjonersko-historycznych i ich

pełnomocników od spółek notowanych na

publicznym rynku kapitałowym należności

ﬁnansowych z tytułu utraty rzekomo

posiadanych przed II wojną światową

nieruchomości (4529)

sma, znak: SPS-023-4529/12, dotyczącego interpela-

cji posła Andrzeja Jaworskiego uprzejmie wyjaśniam,

że z jej treści oraz artykułu prasowego, na który po-

wołuje się pan poseł, nie wynika, jakiego rodzaju wąt-

pliwości ﬁskalno-podatkowebudziopisanystanfak-

tyczny.

Biorąc pod uwagę, iż spółka Towarzystwo

Fabryki Maszyn Gerlach i Pulst nie została wpisana

do Krajowego Rejestru Sądowego oraz brak jest wie-

dzy na temat roszczenia i transakcji, nie jest możliwe

określenie skutków podatkowych związanych z płat-

nościami przekazanymi przez J.W. Construction SA.

W tej sytuacji nie jest również możliwe udzielenie

odpowiedzi na pytanie, jakie imiennie osoby lub ich

pełnomocnicy podejmowali działania celem dokona-

nia reaktywacji przedwojennej spółki Towarzystwo

Fabryki Maszyn Gerlach i Pulst i wpisania jej do

Krajowego Rejestru Sądowego.

Ponadto z ewidencji

ministra gospodarki i ministra skarbu państwa nie

wynika, ażeby wymieniona spółka występowała

o ocenę legalności decyzji nacjonalizacyjnych doty-

czących jej przedsiębiorstwa.

Informuję również, że nie ma dowodów na okolicz-

ność przechowywania w Archiwum Zakładowym Mi-

nisterstwa Finansów akcji spółki Towarzystwo Fa-

bryki Maszyn Gerlach i Pulst, a tym bardziej ich

kradzieży.

le, na który powołuje się pan poseł, zawarty został

szereg nieprawdziwych informacji.

Z rozpoznania

ABW wynika, że podmiotem, który otrzymał rekom-

pensatę za wszelkie prawa i roszczenia była spółka

Towarzystwo Przemysłowe Zakładów Mechanicz-

nych Lilpop, Rau i Loewenstein SA z siedzibą w War-

szawie.

Wypłata rekompensaty w wysokości 1,5 mln

zł miała miejsce z inicjatywy J.W. Construction SA

w celu zabezpieczenia realizacji przyszłej inwestycji.

Ponadto przedstawiciele spółki Towarzystwo Prze-

mysłowe Zakładów Mechanicznych Lilpop, Rau i Lo-

ewenstein SA zobowiązali się, że nie będą składać

żadnych wniosków o charakterze reprywatyzacyj-

nym lub innych, których przedmiotem byłoby w szcze-

gólności wzruszenie własności bądź użytkowania

wieczystego nieruchomości należących do J.W. Con-

struction SA.

Dodam przy tym, ze problem reaktywacji przed-

wojennych podmiotów gospodarczych na podstawie

akcji o wartości kolekcjonerskiej znajduje się w sferze

zainteresowania właściwych służb.

W ich opinii świa-

dome posługiwanie się historycznymi papierami war-

tościowymi w sposób bezpodstawny, sugerujący dys-

ponowanie prawami korporacyjnymi wynikającymi

z ich posiadania wypełnia kodeksową deﬁnicjęoszu-

stwa.

Jednocześnie realne zagrożenie ekonomicznych

interesów Skarbu Państwa związane jest z ewentu-

alną realizacją kolejnego etapu działań przestęp-

czych, gdy osoby reprezentujące odtworzony podmiot

podejmą aktywność zmierzającą do uzyskania zwro-

tu majątku lub odszkodowania za utracone mienie.

Dlatego też właściwe służby konsekwentnie podej-

mują działania zmierzające do identyﬁkacjiprocede-

ru nieuprawnionej reaktywacji, a w dalszej kolejności

do waloryzacji procesowej informacji potwierdzają-

cych nieprawidłowości.

Mogę również dodać, że 30 grudnia 2009 r. odby-

ło się spotkanie kierownictw resortów spraw we-

wnętrznych i administracji, skarbu państwa, gospo-

darki, rolnictwa i rozwoju wsi oraz Prokuratorii Ge-

neralnej Skarbu Państwa, Agencji Bezpieczeństwa

Wewnętrznego, Centralnego Biura Antykorupcyjne-

go, Komisji Nadzoru Finansowego i Komendy Głów-

nej Policji, które dotyczyło kwestii procederu nie-

uprawnionej reaktywacji przedwojennych spółek oraz

podziałowi zadań w tym zakresie pomiędzy wymie-

nione instytucje.

Minister

Jacek Cichocki

podsekretarza stanu

posła Krzysztofa Gadowskiego

odcinka autostrady A1 Świerklany – Gorzyczki

(4551)

-023-4551p/12, w sprawie opóźnień w oddaniu do

757

ki, przekazuję informacje uzupełniające stanowisko

przedstawione przy piśmie z dnia 4 czerwca 2012 r.,

znak: TA5eb-0701-2368/12.

art. 20 powołanej ustawy wskazuje, iż do zarządcy

drogi należy m.in. pełnienie funkcji inwestora.

towicach, wykonanie następujących robót:

— „naprawić zarysowane 2 zastrzały żelbetowe

— „naprawić uszkodzoną płytę dolną w segmen -

— „wprowadzić elementy wzmacniające płytę dol -

niż 35 cm (...)”,

— „wprowadzić dolne kable uciągające przęsła

B–C i C–D poprowadzone poniżej dolnej powierzchni

anektować istniejące w płycie dolnej niewykorzysta-

ne kanały kablowe zaczynem (insektem) cemento-

wym (...)”.

Śląski wojewódzki inspektor nadzoru budowlane-

zji.

W związku z powyższym wykonawca otrzymał od

inżyniera kontraktu następujące polecenia w trybie

subklauzuli 7.6 (c) warunków kontraktu:

— polecenie naprawy zarysowanych zastrzałów,

co zostało wykonane,

— polecenie naprawy uszkodzonej płyty dolnej

w segmencie K7.11, co jest w trakcie wykonywania,

— polecenie opracowania dokumentacji projekto -

wej niezbędnej do wykonania nakazów zawartych

w decyzji ŚWINB.

W związku z niewywiązaniem się przez wykonaw-

cę z wydanego przez inżyniera ostatniego polecenia,

zamawiający na podstawie subklauzuli 7.6 warun-

ków kontraktu uprawniony jest do opracowania

przedmiotowej dokumentacji projektowej w zakresie

określonym w decyzji ŚWINB (pkt 3 i 4) i obciążenia

wykonawcy wszelkimi wynikającymi z tego tytułu

kosztami.

Niezwłocznie po jej wykonaniu GDDKiA przeka-

że wykonawcy ww. dokumentację projektową.

Wszyst-

kie poniesione w związku z tym koszty zostaną na-

stępnie potrącone przez GDDKiA z wystawionych

przez wykonawcę faktur VAT.

Jednocześnie informuję, iż zamawiający nie prze-

widuje częściowego otwarcia przedmiotowego odcin-

ka autostrady A1.

Ukończenie budowy obiektu MA-

532 zlokalizowanego na węźle Mszana determinuje

Planowane oddanie do użytkowania autostrady A1

nicy państwa z Republiką Czeską planowane jest

Pozostaję z szacunkiem

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 31 lipca 2012 r.

podsekretarza stanu

758

tach.

Dodatkowo, niezbędna infrastruktura związa-

na m.in. z zapewnieniem łączności teleinformatycz-

nej, w tym przy wykorzystaniu technologii światło-

wodowej, pochłania znaczne środki ﬁnansowe,które

nie są rekompensowane skutecznością działania po-

sterunków.

Powstające z tego tytułu nadmierne

759

nia z dyżurującym policjantem oraz niezwłoczne

*

)

760

nych planowane jest utworzenie komisariatów Poli-

cji: Oleszyce, Tuszów Narodowy, Radomyśl Wielki,

nie posterunków Wiśniowa i Frysztak, Niebylec

w sprawie likwidacji posterunków Policji

w dwóch gminach pow. zawierciańskiego:

w Kroczycach i w Porębie (4636)

dotyczącego interpelacji Posła na Sejm RP pani Anny

cach i w Porębie uprzejmie przedstawiam następują-

ce informacje.

761

zapewniania bezpieczeństwa nie są więc posterunki,

liczące 5–6 funkcjonariuszy.

Jednostki wzmacniane

762

powiatów stanowi cel działań podejmowanych obec-

w sprawie likwidacji Posterunku Policji

licji w Miedźnej z siedzibą w Woli uprzejmie przed-

stawiam następujące informacje.

*

)

Przebiegający nieprzerwanie w ostatnich latach pro-

764

matycznie analizują stan bezpieczeństwa i porządku

*

)

765

Jednocześnie informuję, że planuje się przekształ-

posła Andrzeja Bętkowskiego

Szanowna Pani Marszałek!

W nawiązaniu do po-

nownej interpelacji poselskiej pana posła Andrzeja

-023-4729p/12, w sprawie dodatkowych wyjaśnień

dotyczących planu prywatyzacji spółki Uzdrowisko

Busko-Zdrój SA poniżej przedstawiam odpowiedzi na

zawarte ww. interpelacji pytania.

zaniami alternatywnymi w stosunku do prywatyza-

cji, w szczególności nad przekazaniem mienia spółki

w procesie komunalizacji na rzecz gminy Busko-

-Zdrój albo też częściowe uwłaszczenie gminy pole-

gające na przekazaniu źródeł wód leczniczych oraz

oczyszczalni ścieków pokąpielowych wraz z infra-

strukturą towarzyszącą?

Stosownie do postanowień w art. 64 ustawy z dnia

z późń. zm) (dalej: ustawa uzdrowiskowa) minister

wia określa w drodze rozporządzenia wykaz zakła-

dów lecznictwa uzdrowiskowego prowadzonych w for-

mie jednoosobowych spółek Skarbu Państwa, które

alnie obowiązującego rozporządzenia z dnia 8 paź-

poz. 1186) (dalej: rozporządzenie), wyłączonych z pry-

watyzacji jest 7 spółek uzdrowiskowych, w tym

Uzdrowisko Busko-Zdrój SA z siedzibą w Busku-

-Zdroju.

Fakt ten determinuje funkcjonowanie spół-

ki w formie jednoosobowej spółki Skarbu Państwa,

co wyklucza ewentualne nieodpłatne przekazanie jej

akcji na rzecz samorządu.

Ministerstwo Skarbu Państwa przygotowało pro-

jekt rozporządzenia, który zakłada wpisanie do wy-

kazu zakładów lecznictwa uzdrowiskowego prowa-

ki Uzdrowisko Krynica-Żegiestów SA z siedzibą

w Krynicy-Zdroju.

W związku z powyższym do czasu zakończenia

czynności związanych ze zmianą ww. rozporządzenia

nie jest możliwe przedstawienie stanowiska w spra-

wie możliwości nieodpłatnego przekazania akcji spół-

ki Uzdrowisko Busko-Zdrój SA na rzecz jednostki

samorządu terytorialnego.

Jednocześnie podtrzymuję swoje stanowisko z dnia

terpelację pana posła: wobec przyjęcia przez Radę

kach uzdrowiskowych, aktualnie wyłączonych z pry-

watyzacji, pod warunkiem zmian przepisów prawa,

uprawnienia, będę zobowiązany do podjęcia wobec

ne działania nie wykluczają przeprowadzenia analizy

możliwości komunalizacji jako alternatywy dla pry-

watyzacji spółki.

Podsumowując, zmiana rozporządzenia daje moż-

spółek uzdrowiskowych i pozwala na rozważenie róż-

nych rozwiązań, o co pan poseł apeluje.

766

2.

Czy naprawdę Rada Ministrów nie dostrzega żad-

nych społecznych przesłanek przeciw prywatyzacji pla-

cówki, bacząc jedynie na kalkulację ekonomiczną?

nych.

Ministerstwo Skarbu Państwa uważnie śledzi

ich przebieg, jest otwarte na dialog i wymianę argu-

mentów, przedstawiciele ministerstwa biorą udział

w spotkaniach z udziałem zainteresowanych stron,

dokonania oceny czy przedmiotowy projekt realizuje

wiskowej.

Zmiana rozporządzenia pozwoli na prze-

analizowanie przesłanek i weryﬁkację wniosków

w sprawie możliwości nieodpłatnego przekazania ak-

cji spółki Uzdrowisko Busko-Zdrój SA na rzecz jed-

nostki samorządu terytorialnego.

Z poważaniem

Minister

Mikołaj Budzanowski

Warszawa, dnia 25 lipca 2012 r.

w sprawie planów likwidacji

posterunków Policji (4803)

rzeny Okła-Drewnowicz i pana Lucjana Marka Pie-

trzczyka w sprawie planów likwidacji posterunków

767

Funkcjonowanie jednostek Policji o najniższym

768

i przedstawicieli środowiska naukowego (w skład

w sprawie restrukturyzacji etatowej

Szanowna pani Marszałek!

W odpowiedzi na in-

nr SPS-023-4830p/12, z dnia 17 lipca br.) w sprawie

mie informuję.

W konsulatach generalnych RP:

— dokonano likwidacji 8 etatów kierowanych

z Polski (w Lille, Los Angeles, Montrealu, Mumbaju,

Nowym Jorku, Sankt Petersburgu);

— dokonano likwidacji bądź zmniejszenia wymia -

ru czasu pracy – 9,25 etatów krajowych, zatrudnio-

nych w placówkach na podstawie prawa polskiego

(w Irkucku, Lille, Malmoe, Mediolanie, Montrealu,

Mumbaju, Stambule, Nowym Jorku i Sydney), w tym

3,25 to wakaty;

ru czasu pracy – 7,66 etatów miejscowych (w Brze-

ściu, Charkowie, Irkucku, Kaliningradzie, Łucku,

Mediolanie, Mumbaju, Odessie, Vancouver), w tym

3,16 to wakaty.

W związku z trwającym procesem modernizacji

i racjonalizacji w resorcie spraw zagranicznych opra-

cowywane są projekty mające wpływać m.in. na ob-

niżenie kosztów funkcjonowania placówek zagra-

nicznych oraz maksymalne wykorzystywanie zaso-

bów osobowych.

Powyższe może skutkować obniże-

niem stanu zatrudnienia w placówkach zagranicz-

nych.

W najbliższym czasie nie przewiduje się likwi-

dacji urzędów konsularnych.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

769

Odpowiedź

szefa Służby Cywilnej

na ponowną interpelację

posłów Mariusza Błaszczaka i Tadeusza Dziuby

w sprawie obsady stanowisk dyrektorów

generalnych w urzędach administracji

rządowej oraz działań podejmowanych w tym

zakresie przez szefa służby cywilnej (4837)

smo z dnia 25 lipca 2012 r. (sygn.: SPS-023-4837p/12)

przekazujące ponowne wystąpienie posłów Mariusza

nowisk dyrektorów generalnych urzędów oraz dzia-

łań podejmowanych w tym zakresie przez szefa służ-

by cywilnej, na podstawie § 193 ust. 3 regulaminu

Sejmu, z upoważnienia prezesa Rady Ministrów,

w załączeniu przekazuję na ręce Pani Marszałek do-

datkowe wyjaśnienia w sprawie.

Załącznik

Dodatkowe wyjaśnienia dotyczące interpelacji po-

słów Mariusza Błaszczaka i Tadeusza Dziuby z dnia

torów generalnych urzędów oraz działań podejmowa-

W uzupełnieniu informacji przedstawionych w od-

powiedzi na interpelację z dnia 5 czerwca 2012 r. po-

niżej przedstawiam dodatkowe wyjaśnienia w spra-

wie obsadzania stanowisk dyrektorów generalnych

urzędów.

Na wstępie pragnę wyjaśnić, że w myśl ustawy

wadzającego nabór na wyższe stanowisko w służbie

cywilnej jest ustalenie, czy osoby biorące udział

w naborze spełniają wymagania na dane stanowisko

oraz ewentualne wskazanie spośród tych osób nie

więcej niż dwóch najlepszych kandydatów.

Zespół nie

został więc wyposażony przez ustawodawcę w kom-

petencję do składania w imieniu pracodawcy oświad-

czeń woli z propozycją zatrudnienia na danym sta-

nowisku.

Natomiast podstawę prawną działania kierowni-

ka urzędu w zakresie odmowy akceptacji kandydata

wyłonionego w wyniku przeprowadzenia naboru na

stanowisko dyrektora generalnego urzędu i niewy-

stępowania do szefa służby cywilnej z wnioskiem

o obsadzenie tego stanowiska należy wywieść z prze-

pisów Kodeksu pracy, który na mocy art. 9 ust. 1

ustawy o służbie cywilnej stosowany jest subsydiar-

nie w sprawach dotyczących stosunku pracy w służ-

bie cywilnej.

Przepis art. 11 Kodeksu pracy stanowi,

że nawiązanie stosunku pracy oraz ustalenie warun-

pracodawcy i pracownika.

W ten sposób kodeks usta-

nawia jedną z naczelnych zasad prawa pracy – zasa-

dę swobody nawiązania stosunku pracy.

Działając

w myśl tej zasady, kierownik urzędu – jako reprezen-

tujący pracodawcę – posiada kompetencję do odmowy

akceptacji kandydata wyłonionego w drodze naboru

na stanowisko dyrektora generalnego urzędu.

Stano-

wi to więc wyraz prawa pracodawcy do niezawierania

stosunku pracy z osobą zainteresowaną zatrudnie-

niem.

Konsekwencją uznaniowego charakteru działania

kierownika urzędu w tym zakresie jest brak obo-

wiązku wystąpienia do szefa służby cywilnej z wnio-

skiem o przeniesienie wybranego w wyniku naboru

członka korpusu służby cywilnej lub o zawarcie umo-

wy o pracę z kandydatem niebędącym członkiem kor-

pusu służby cywilnej, z zastrzeżeniem art. 35 ust. 7

(przepis art. 59 ust. 1 ustawy o służbie cywilnej re-

guluje kompetencje szefa służby cywilnej, a nie kie-

rownika urzędu).

Pomimo braku ustawowych regulacji za uzasad-

nione uznać należy działanie kierownika urzędu po-

legające na poinformowaniu szefa służby cywilnej

o decyzji co do akceptacji albo braku akceptacji wy-

łonionego kandydata – informacja ta przekazywana

jest w formie powszechnie przyjętego w administra-

cji publicznej pisma informacyjnego.

Podobnie wnio-

sek kierownika urzędu skierowany do szefa służby

cywilnej w sprawie ponownego wszczęcia naboru na

stanowisko dyrektora generalnego urzędu nie został

przewidziany w ustawie o służbie cywilnej, gdyż słu-

ży realizacji kompetencji kierownika urzędu niewy-

rażonej wprost w przepisach tej ustawy, ale która jest

naturalną konsekwencją braku akceptacji kandyda-

ta wyłonionego w toku naboru na stanowisko dyrek-

tora generalnego urzędu.

Należy jednak pamiętać,

że brak wniosku kierownika urzędu o wszczęcie po-

nownego naboru nie uniemożliwia przeprowadzenia

tego naboru, gdyż nabór może w takim przypadku

zostać wszczęty z inicjatywy szefa służby cywilnej.

Choć powyższa kwestia nie została expressis verbis

uregulowana w ustawie o służbie cywilnej, można to

wywieść z przepisu art. 54 ust. 1 zdanie drugie usta-

stanowiska.

Przepis ten bez znaczenia czyni więc

fakt, z czyjej inicjatywy zostanie przeprowadzony na-

bór, aby tylko został on przeprowadzony niezwłocznie

po zaistnieniu okoliczności uzasadniających obsadze-

nie stanowiska, a taką okolicznością jest m.in. brak

akceptacji przez kierownika urzędu kandydata wy-

łonionego w naborze na stanowisko dyrektora gene-

ralnego urzędu.

Jednocześnie należy zauważyć, że nabór na sta-

nowiska dyrektorów generalnych urzędów nie jest

postępowaniem administracyjnym, a zapadłe w jego

trakcie rozstrzygnięcia nie mają charakteru decyzji

administracyjnych.

Dotyczy to także wyrażenia woli

przez kierownika urzędu o braku akceptacji wyłonio-

nego kandydata.

W konsekwencji, wobec faktu, że

przepisy ustawy o służbie cywilnej nie nakazują kie-

rownikowi urzędu przedstawienia uzasadnienia de-

770

cyzji o braku akceptacji kandydata wyłonionego

w toku naboru na przedmiotowe stanowiska, uznać

należy, że tego rodzaju obowiązek nie istnieje.

Odnosząc się do zapytania panów posłów dotyczą-

cych zamierzeń rządu co do rezygnacji z prowadzenia

naborów na stanowiska dyrektorów generalnych

urzędów, pragnę podkreślić, że tego rodzaju plany

nie są obecnie brane pod uwagę.

Zmiana modelu ob-

sadzania przedmiotowych stanowisk na koncepcję

zasobu kadrowego podobnego do państwowego zaso-

bu kadrowego, który funkcjonował na mocy ustawy

się w obecny system obsadzania stanowisk w służbie

cywilnej zakładający – jako zasadę – obsadzanie sta-

nowisk urzędniczych w służbie cywilnej w drodze

także zaprzeczenie idei, która przyświecała twórcom

obecnie obowiązującej ustawy, dążącym do ujednoli-

cenia sposobu obsadzania wszystkich stanowisk

w służbie cywilnej w kierunku modelu opartego na

konkurencyjności i otwartości procedury zmierzają-

cej do wyłonienia najlepszego kandydata do zatrud-

nienia w strukturach administracji rządowej.

Jedno-

cześnie w obecnym systemie służby cywilnej nabór

przeprowadzany jest na konkretne stanowisko, a nie

do służby cywilnej jako formacji urzędniczej.

Wyma-

ga to m.in. posiadania przez kandydatów ubiegają-

cych się o dane stanowisko kompetencji specyﬁcz-

nych dla konkretnego stanowiska, wynikających

z opisu tego stanowiska pracy, czego zasadniczo nie

gwarantowała koncepcja obsadzania stanowisk

urzędniczych oparta na systemie zasobu kadrowego,

do którego wchodziły osoby po złożeniu z wynikiem

pozytywnym ogólnopolskiego egzaminu.

Reasumując, w obecnie przyjętej formule naboru

na stanowiska dyrektorów generalnych urzędów nie

dostrzega się zasadniczych problemów uzasadniają-

cych systemową interwencję ustawodawczą.

Także

informacja Najwyższej Izby Kontroli

1)

na temat wy-

ników kontroli funkcjonowania służby cywilnej

w ramach obowiązujących regulacji prawnych nie

sygnalizuje potrzeby zmiany obecnej koncepcji obsa-

dzania tych stanowisk w trybie otwartego i konku-

rencyjnego naboru, gdyż pozytywnie ocenia realiza-

cję zadań szefa służby cywilnej w tym zakresie.

wania na stanowiska dyrektorów generalnych urzę-

dów spośród urzędników służby cywilnej, wskazać

należy, że postępowanie kwaliﬁkacyjnewsłużbiecy-

wilnej było i jest zaprojektowane jako procedura słu-

żąca innym celom niż nabór w służbie cywilnej, tj.

uzyskaniu mianowania w służbie cywilnej.

Rozdzie-

lenie możliwości objęcia stanowiska dyrektora gene-

ralnego urzędu od statusu urzędnika służby cywilnej

znajduje wyraz w zakresie tematycznym sprawdzia-

nów przeprowadzanych w ramach postępowań kwa-

liﬁkacyjnychwsłużbiecywilnej.

Wobecnejformule

i zakresie merytorycznym obowiązującym od roku

2010

2)

sprawdziany te nie są nakierowane na weryﬁ-

kację kompetencji szczególnie pożądanych na stano-

wiskach dyrektorów generalnych urzędów, tj. kom-

petencji kierowniczych.

Ponadto obecna regulacja

zakłada, że pula kandydatów na wyższe stanowiska

generalnych urzędów, obejmuje ogół osób posiadają-

cych staż w jednostkach sektora ﬁnansówpublicz-

nych, które w procesie naboru wykazały się kompe-

tencjami odpowiednimi do zajmowania wyższego

Odnosząc się do informacji dotyczącej średniego

kosztu przeprowadzenia naboru na stanowisko dy-

rektora generalnego urzędu, uprzejmie informuję, że

obejmuje on wydatki związane z zapewnieniem ma-

teriałów biurowych oraz arkuszy testów psycholo-

gicznych, koszty przesyłek pocztowych do kandyda-

tów oraz wydatki związane z wynagrodzeniem pra-

cowników Departamentu Służby Cywilnej KPRM

zajmujących stanowiska niebędące wyższymi stano-

wiskami w służbie cywilnej – w odniesieniu do osób

zapewniających ocenę kompetencji kierowniczych

(psychologa) oraz obsługę biurową prac zespołu

(w przeliczeniu na jeden dzień pracy).

Uwzględniając

powyższe składniki, koszt ten wynosi w przybliżeniu

2140 zł.

Ze względu na pracę wyłącznie jednego wy-

działu Departamentu Służby Cywilnej KPRM zaj-

mującego się obsługą prowadzonych naborów na sta-

nowiska dyrektorów generalnych urzędów powyższy

koszt uznać można za podstawowy i bezpośredni sku-

tek ﬁnansowyprzeprowadzanianaborównatesta-

Dla wskazania pozostałych wydatków w tym za-

kresie należałoby pozyskać (zanonimizowaną) wyso-

kość wynagrodzenia przysługującego za konkretne

dni uczestnictwa w pracach zespołu.

Z uwagi na

znaczną liczbę członków zespołów i zachodzące zmia-

ny w wysokości ich wynagrodzenia w stosunku do

wynagrodzenia, które otrzymywali w okresie, w któ-

rym byli członkami tych zespołów, dokładna wyso-

kość wydatków związanych z wynagrodzeniem człon-

ków zespołów przeprowadzających nabory na stano-

wiska dyrektorów generalnych urzędów jest trudna

do ustalenia.

Jednocześnie pragnę podkreślić, co zostało wska-

zane w odpowiedzi na interpelację z dnia 5 czerwca

br., że uczestnictwo osób zaangażowanych w prace

związane z przeprowadzeniem naboru na stanowisko

1)

Informacja Najwyższej Izby Kontroli na temat wyników

kontroli funkcjonowania służby cywilnej w ramach obowiązują-

cych regulacji prawnych (nr ewid.

14/2012/P/11/004/KAP KAP-

-4101-05/2011).

2)

Wynikającym z rozporządzenia prezesa Rady Ministrów

Nr 218, poz. 1695).

771

wych wydatków po stronie ﬁnansów publicznych,

gdyż jest uwzględnione w wynagrodzeniu za pracę

świadczoną na stanowisku, na którym osoby te są

zatrudnione (wykonywanie zadań związanych z udzia-

łem w pracach zespołu przeprowadzającego nabór

traktowane jest na równi z wykonywaniem obowiąz-

ków służbowych – art. 56 ust. 9 ustawy o służbie

cywilnej).

Dzieje się tak dlatego, że żadna z ww. osób

nie jest zatrudniona wyłącznie w celu udziału w pro-

cesie naboru na stanowisko dyrektora generalnego

urzędu, a incydentalny udział tych osób w naborach

nie ma żadnego istotnego wpływu na poziom zatrud-

nienia i wynagrodzenia w korpusie służby cywilnej

lub danym urzędzie.

Z poważaniem

Szef Służby Cywilnej

Warszawa, dnia 20 sierpnia 2012 r.

w sprawie likwidacji posterunków Policji

sma z dnia 17 maja 2012 r. (sygn.

SPS-023-4866/12)

głoszonego na 17. posiedzeniu Sejmu w dniu 27 czerw-

ca 2012 r. w sprawie negatywnych skutków decyzji

komendanta wojewódzkiego w Katowicach o likwi-

dacji posterunków policji w gminach: Rudnik, Krza-

nowice, Pietrowice Wielkie oraz w miejscowości Rudy

w gminie Kuźnia Raciborska uprzejmie przedsta-

wiam następujące informacje.

772

Funkcjonowanie jednostek Policji o najniższym

773

w sprawie likwidacji Posterunku Policji

w Tychowie (4896)

nisława Gawłowskiego w sprawie likwidacji Poste-

runku Policji w Tychowie uprzejmie przedstawiam

następujące informacje.

*

)

774

775

W trakcie analizy planowanych zmian organiza-

*

)

776

sekretarza stanu

w sprawie kosztów usunięcia pojazdów z drogi

(4908)

Grzegorza Napieralskiego w sprawie kosztów usunię-

cia pojazdów z drogi uprzejmie przedstawiam nastę-

pujące informacje.

wano przypadki obligatoryjnego usuwania pojazdów

z drogi na koszt właścicieli, natomiast art. 130a ust. 2

sposób.

W następstwie wyroku Trybunału Konstytucyj-

tucyjne (tj. art. 130a ust. 10 i 11 pkt 3 Prawa o ruchu

drogowym) utraciły moc obowiązującą po upływie

Ustaw (tj. z dniem 12 czerwca 2009 r.), uchwalona

a weszła w życie 4 września 2010 r.

Będący jednym ze wskazanych przepisów przej-

ściowych art. 11 ust. 1 ustawy nowelizującej stanowi,

że w przypadkach, w których bieg terminu 6 miesię-

cy od dnia usunięcia pojazdu z drogi (przewidziany

w poprzednim brzmieniu art. 130a ust. 10 Prawa

o ruchu drogowym) rozpoczął się i nie zakończył

przepadek pojazdów orzekany jest na rzecz powiatu.

We wskazanych sytuacjach jednostka prowadząca

parking strzeżony po upływie 6 miesięcy od dnia usu-

nięcia pojazdu obowiązana jest powiadomić o jego

nieodebraniu właściwego starostę oraz podmiot, któ-

ry wydał dyspozycję usunięcia pojazdu (art. 11 ust. 2

ustawy nowelizującej).

Do wskazanych przepisów przejściowych należą

także przepisy art. 12 ustawy nowelizującej regulu-

kończył przed dniem wejścia w życie ustawy noweli-

nowelizującej prowadzone dotychczas postępowania

sności pojazdów nieodebranych przez uprawnione

du z drogi, a niezakończone przed dniem wejścia

777

w życie ustawy nowelizującej, podlegają umorzeniu,

powiatu (art. 12 ust. 1 zdanie 2 w związku z art. 11

ustawy nowelizującej).

Podobna sytuacja ma miejsce

ścia w życie ustawy nowelizującej i nie zostało wsz-

częte postępowanie w sprawie przejęcia własności

pojazdu na rzecz Skarbu Państwa.

W myśl art. 12

padek pojazdu orzekany jest wówczas także na rzecz

powiatu.

Przepisy art. 12 ustawy nowelizującej regulują

zatem zasady postępowania w przypadkach pojaz-

śnia 2010 r.).

Art. 12 ust. 1 ustawy nowelizującej do-

tyczy pojazdów należących do powyższej kategorii,

w stosunku do których zostały wszczęte, ale nie zo-

stały zakończone postępowania w sprawie przejęcia

ust. 2 ustawy nowelizującej również dotyczy pojaz-

dów, w stosunku o których termin 6 miesięcy od dnia

w przypadku których postępowania w sprawie prze-

jęcia własności pojazdu na rzecz Skarbu Państwa

wszczęte nie zostały.

Przepisy art. 12 ust. 2 w związ-

ku z art. 11 ustawy nowelizującej dotyczą zatem

wszystkich pojazdów, w stosunku do których termin

(bez względu na to, czy termin ten upłynął przed czy

też po wejściu w życie powołanego wyżej wyroku Try-

bunału Konstytucyjnego z dnia 3 czerwca 2008 r.),

a zarazem nie zostało wszczęte postępowanie w spra-

Wobec tego zauważyć wymaga, że starosta jest

właściwy do prowadzenia postępowań w sprawach

związanych z usuwaniem pojazdów z drogi na pod-

stawie przepisów art. 130a Prawa o ruchu drogowym

w odniesieniu do wszystkich pojazdów, w stosunku

ustawy nowelizującej.

Powyższe dotyczy także wyda-

du (lub osobę dysponującą pojazdem na podstawie

łych od momentu wydania dyspozycji jego usunięcia

nowi, że koszty związane z usuwaniem, przechowy-

waniem, oszacowaniem, sprzedażą lub zniszczeniem

dania dyspozycji usunięcia pojazdu (lub – w myśl

art. 130a ust. 10h w związku z art. 130a ust. 10h

Prawa o ruchu drogowym – osoba dysponująca pojaz-

nego, zwana osobą dysponującą pojazdem), przy czym

decyzję o zapłacie powyższych kosztów wydaje staro-

sta.

Sformułowanie „od momentu wydania dyspozy-

cji jego usunięcia do zakończenia postępowania” od-

nosi się zatem do zakresu kosztów związanych z usu-

waniem, przechowywaniem, oszacowaniem, sprzeda-

żą lub zniszczeniem pojazdu, jakie obowiązany jest

ponieść właściciel pojazdu (ewentualnie osoba dyspo-

nująca pojazdem), nie zaś okresu, w jakim może być

wydana decyzja o zapłacie wymienionych kosztów.

z przepisów przejściowych ustawy nowelizującej,

w tym zwłaszcza art. 12, wynika, że właściwy do

sów art. 130a Prawa o ruchu drogowym (oraz co do

zasady rozliczaniem kosztów z tego tytułu) w odnie-

sieniu o pojazdów, w stosunku do których termin

jest starosta.

W świetle zaś art. 130a ust. 10h Prawa

o ruchu drogowym starosta wydaje decyzję o zapłacie

przez właściciela pojazdu (lub osobę dysponującą po-

jazdem) kosztów związanych z usuwaniem, przecho-

niem pojazdu powstałych od momentu wydania dys-

przy czym zastosowanie w tym zakresie (także w od-

niesieniu do pojazdów, w stosunku do których termin

mają obecnie obowiązujące przepisy Prawa o ruchu

drogowym, w szczególności art. 130a ust. 10h tej

ustawy.

W odpowiedzi na pytanie pierwsze i drugie zawar-

te w przedmiotowym wystąpieniu należy wskazać,

wym właściciel pojazdu ponosi wszelkie koszty zwią-

zane z usuwaniem, przechowywaniem, oszacowa-

zakończenia postępowania, starosta wydaje zaś decy-

zję o zapłacie tych kosztów.

Decyzja starosty obejmuje

zatem, co do zasady, wszelkie koszty związane z pro-

cedurą usunięcia pojazdu od momentu wydania dys-

Zasadnym pozostaje przy tym uwzględnienie, że

kwestię kosztów przechowywania pojazdów powsta-

łych pomiędzy datą upływu terminu 6 miesięcy od

ustawy nowelizującej, w przypadku pojazdów, któ-

rych 6-miesięczny termin od dnia ich usunięcia

778

także w przepisach przejściowych tej ustawy.

Jest to

zatem regulacja szczególna.

Przy tym zauważyć na-

leży, iż w myśl przepisu przejściowego art. 13 ustawy

nowelizującej Skarb Państwa ponosi koszty przecho-

wywania pojazdów, które powstały po upływie ter-

jazdów, których 6-miesięczny termin od dnia ich usu-

W przypadku wskazanych pojazdów przepis

więc, jak się wydaje, stosować z tą modyﬁkacją,że

nie obejmuje on kosztów przechowywania pojazdów

ponoszonych przez Skarb Państwa.

Trudno bowiem

przyjmować, aby starosta realizujący w zakresie

usuwania pojazdów zadania powiatu jako jednostki

samorządu terytorialnego wykonywał zadania zwią-

zane z egzekwowaniem od właściciela pojazdu kosz-

tów, do których ponoszenia obowiązany jest Skarb

Państwa.

Zasadnym zatem wydaje się przyjęcie, że w przy-

padku pojazdów, których 6-miesięczny termin od

jącej decyzja starosty o zapłacie przez właściciela

kosztów związanych z usuwaniem, przechowywa-

niem, oszacowaniem, sprzedażą lub zniszczeniem

pojazdu obejmuje wszystkie powyższe koszty powsta-

zakończenia postępowania, z wyłączeniem jednak

ponoszonych przez Skarb Państwa kosztów powsta-

ustawy nowelizującej.

Wobec powyższych rozważań, co do odpowiedzi

na trzecie pytanie, należy uznać je za bezprzedmio-

towe, gdyż za termin początkowy dla określenia wy-

sokości kosztów związanych z usuwaniem, przecho-

niem pojazdu nie można przyjąć daty podjęcia przez

radę powiatu uchwały w oparciu o art. 130a ust. 6

Prawa o ruchu drogowym.

Jednocześnie należy podkreślić, że powyższe sta-

nowisko nie ma w żadnym razie charakteru wiążą-

cego, a organami właściwymi do orzekania w przed-

miocie wysokości kosztów związanych m.in. z usu-

waniem i przechowywaniem pojazdów pozostają sta-

rostowie.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Piotr Stachańczyk

Warszawa, dnia 20 lipca 2012 r.

w sprawie nieruchomości opuszczonych

oraz o nieuregulowanym stanie prawnym,

w tym także obejmujących mienie pożydowskie

(4913)

nia 2012 r., w sprawie nieruchomości opuszczonych

przy piśmie wicemarszałka Sejmu Rzeczypospolitej

2012 r., znak: SPS-023-4913/12, uprzejmie przedsta-

Uporządkowaniu stanów prawnych nieruchomo-

ści tzw. opuszczonych w obowiązującym porządku

prawnym służy instytucja zasiedzenia nieruchomo-

ści.

Zgodnie bowiem z treścią przepisu art. 172 usta-

wy Kodeks cywilny posiadacz nieruchomości niebę-

dący jej właścicielem nabywa własność, jeżeli posiada

w złej wierze (zasiedzenie).

Natomiast po upływie lat

sność, choćby uzyskał posiadanie w złej wierze.

W ocenie Sądu Najwyższego okoliczność, że wła-

ściciel nieruchomości, który od czasu II wojny świa-

towej przebywa za granicą i uzyskał obce obywatel-

stwo, a wskutek istniejących w Polsce warunków nie

wykonywał władztwa nad tą nieruchomością, nie ma

wpływu na bieg jej zasiedzenia przez Skarb Państwa

(postanowienie z dnia 8 grudnia 1999 r., sygn. akt

II CKN 614/98).

W innym orzeczeniu Sąd Najwyższy

wprost podniósł, że właściciele, którzy po wojnie nie

interesowali się swoimi domami, stracili ich własność

na rzecz państwa.

Skarb Państwa mógł je nabyć przez

zasiedzenie, także gdy w posiadanie kamienic wszedł

szło potem do zmiany charakteru jego władania (po-

Zatem kwestie poruszone w interpelacji mogą

zostać uregulowane na podstawie przepisów

rozdziału II działu III ustawy z dnia 23 kwietnia

z późn. zm.).

Stwierdzenia zasiedzenia nieruchomo-

ści może dokonać sąd w trybie przepisów art. 609–

postępowania cywilnego (Dz. U z 2000 r.

Nr 98,

Mając powyższe na uwadze, wydaje się uprawnio-

ne twierdzenie, iż jednostki samorządu terytorialne-

779

z zakresu gospodarki nieruchomościami mogą uzyskać

prawo własności nieruchomości, jeżeli są w stanie wy-

kazać, że „nieruchomości o nieuregulowanym stanie

prawnym, w tym stanowiące własność osób pochodze-

nia żydowskiego”, znajdują się w ich posiadaniu.

Równocześnie należy podkreślić, że ewentualna

inicjatywa ustawodawcza zmierzająca do wprowadze-

nia innej niż zasiedzenie instytucji pozyskania praw

do nieruchomości „opuszczonych” powinna spełniać

kryteria konstytucyjne.

Zgodnie bowiem z brzmie-

stytucja Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 78,

sada ta stanowi fundamentalną normę ochrony pra-

wa własności zawartą w rozdziale I „Rzeczpospolita”

ustawy zasadniczej.

Ponadto w przepisach regulujących sprawy z za-

kresu wolności, prawa i obowiązki człowieka i oby-

watela, w art. 64 konstytucji, wskazano, iż prawo do

własności, inne prawa majątkowe oraz prawo dzie-

dziczenia podlegają równej dla wszystkich ochronie

prawnej.

Jednocześnie własność może być ograniczo-

Z powyższego wynika, że własność jest prawem

chronionym konstytucyjnie.

Ingerencja ustawodawcy

w prawo własności może nastąpić wyłącznie z uwzględ-

nieniem wyżej przywołanych zasad konstytucyjnych.

Uwzględniając obowiązujące przepisy prawa,

przywołane w odpowiedzi na interpelację, stwierdzić

należy, iż istniejący stan prawny pozwala w pełni

uregulować problemy samorządów lokalnych doty-

czące nieruchomości o nieuregulowanym stanie

prawnym.

W tym celu gminie jako posiadaczowi nie

jest niezbędne wprowadzenie przez ustawodawcę do-

datkowych regulacji.

Obowiązujące przepisy wypeł-

niają konstytucyjną zasadę ochrony prawa własności,

gwarantując poszanowanie istoty tego prawa.

Z uwa-

gi, iż na ich podstawie możliwa jest realizacja celów

wskazanych w interpelacji, resort nie przewiduje

wprowadzenia przepisów szczególnych dotyczących

przejmowania przez państwo mienia prywatnego.

Przekazując Pani Marszałek powyższe stanowi-

sko, wyrażam nadzieję, że przedstawione w nim in-

formacje pozwolą samorządom na uregulowanie ce-

lów wskazanych w interpelacji, jak również wyjaśnią,

dlaczego w mojej ocenie nie zachodzi potrzeba pro-

wadzenia działań legislacyjnych w ww. zakresie.

Z poważaniem

Wielce Szanowna Pani Marszałek!

W odpowiedzi

przekazaną przy piśmie wicemarszałka Sejmu pana

w sprawie deﬁcytulekówonkologicznych,uprzejmie

przesyłam informacje w tej sprawie.

Początkowa informacja, jaka miała miejsce w paź-

dzierniku 2011 r. mówiła o możliwych przejściowych

kłopotach z dostępnością leków onkologicznych ﬁrmy

EBEWE (część grupy Sandoz) na terytorium Polski,

które to ograniczenia początkowo miały trwać do

końca pierwszego kwartału 2012 r.

Następnie pod

koniec tego terminu ﬁrmapoinformowałaministra

zdrowia, iż nie jest możliwe utrzymanie wskazanego

wcześniej terminu i problemy z dostępnością do pro-

duktów leczniczych onkologicznych wprowadzanych

do obrotu przez ﬁrmęEBEWE/Sandozbędądotyczy-

ły dalszej części roku.

Bezpośrednią przyczyną tego

stanu są kłopoty z produkcją, które wystąpiły w ﬁr-

mie Ebewe.

Z uwagi na fakt, że problem nie dotyczy jedynie

naszego kraju, ale ma on znacznie szerszy charakter,

dnia 19 kwietnia br. sprawą zainteresowała się Ko-

misja Europejska, która poprosiła państwa człon-

kowskie o informację o sytuacji na rynkach w po-

szczególnych krajach.

Informacja o sytuacji w Polsce

została przekazana niezwłocznie, tj. następnego dnia

(20 kwietnia).

Z informacji zebranych z 21 państw

członkowskich wynika, że w 15 państwach (Austrii,

Belgii, Czechach, Niemczech, Hiszpanii, Francji, Wę-

grzech, Irlandii, Włoszech, Holandii, Polsce, Portu-

galii, Rumunii, Słowenii i Słowacji) występują pro-

blemy z ciągłością dostaw cytostatyków spowodowa-

ny bardzo ograniczonymi dostawami leków przez

ﬁrmęSandoz/Ebewe.

Problemmacharakterjeszcze

szerszy, gdyż kłopoty z dostępnością leków onkolo-

gicznych występują także w USA i Kanadzie.

24 kwietnia br. odbyła się audiokonferencja Ko-

misji Europejskiej z przedstawicielami 18 państw

członkowskich, na której omówiono problem niewy-

starczających dostaw leków onkologicznych na rynek

europejski.

Konkluzje są takie, że KE ma ograniczo-

ne możliwości wpłynięcia czy na to na ﬁrmęSandoz

(z którą jest w kontakcie), czy też na innych produ-

centów leków w celu zwiększenia produkcji.

Pań-

stwom członkowskim wskazana została możliwość,

wykorzystywana już przez Polskę, zastosowania pro-

cedury importu docelowego leków.

Strona polska

zgłosiła potrzebę współpracy na poziomie europej-

skim w zakresie przekazywania informacji o ewen-

tualnym występowaniu nadwyżek leków onkologicz-

780

nych na wybranych rynkach oraz rozważenia budo-

wy systemu wczesnego ostrzegania.

Minister zdrowia, jak i inne zainteresowane pod-

mioty, w szczególności placówki medyczne, został

poinformowany o kłopotach z dostępnością niektó-

rych leków stosowanych w chemioterapii.

W trybie

pilnym podjęto działania mające na celu zapewnienie

dostępności produktów leczniczych.

1.

Minister zdrowia wystąpił do prezesa Urzędu

Rejestracji Produktów Leczniczych z prośbą o pilną

analizę i przekazanie informacji na temat wielkości

obrotu i ewentualnych odpowiedników niedostęp-

nych produktów leczniczych.

2.

Minister Zdrowia wydaje zgody na sprowadze-

nie z zagranicy odpowiedników niedostępnych po-

twierdzając wnioski przesyłane przez szpitale w try-

bie tzw. importu docelowego.

3.

Podjęte zostały decyzje o sprowadzeniu z zagra-

nicy hurtowych ilości odpowiedników niedostępnych

produktów leczniczych zainteresowanym podmio-

tom, w szczególności hurtowniom farmaceutycznym,

które dzięki temu będą mogły sprzedawać ww. pro-

dukty lecznicze do szpitali.

Ogranicza to znacznie

czas realizacji potrzebny na przygotowanie i wydanie

pojedynczych zgód placówkom medycznym.

Na stro-

nie internetowej Ministerstwa Zdrowia ukazały się

komunikaty informujące o wydaniu zgód.

4.

Przeprowadzono rozmowy z podmiotami odpo-

wiedzialnymi, które posiadają w swoim portfolio od-

powiedniki niedostępnych produktów leczniczych.

Ma to na celu powzięcie informacji czy obecne na

rynku polskim podmioty są w stanie zwiększyć podaż

swoich leków, a tym samym zapewnić dostępność

produktów leczniczych w zaistniałej sytuacji.

Procedura tzw. importu docelowego pozwala na

sprowadzanie z zagranicy produktów leczniczych

rotu na terenie RP.

Rozporządzenia ministra zdrowia

niczych nieposiadających pozwolenia na dopuszcze-

zdrowia pacjenta.

Procedura ta dotyczy szpitali i pa-

cjentów indywidualnych.

W przypadku wniosków pilnych sprawy załatwia-

ne są w ciągu kilku godzin drogą elektroniczną.

Podsekretarz stanu

Igor Radziewicz-Winnicki

(4940)

ka Łapińskiego w sprawie działań administracji rzą-

dowej zmierzających do wydania przez wojewodę dol-

nośląskiego zezwolenia na realizację inwestycji dro-

Legnica – Lubawka uprzejmie informuję, iż kwestie

będące przedmiotem wystąpienia wykraczają poza

właściwość ministra administracji i cyfryzacji.

Jednocześnie informuję, iż zagadnienia przedsta-

wione w interpelacji poselskiej stanowią przedmiot

administracji rządowej budownictwo, gospodarka

przestrzenna i mieszkaniowa.

Problematyka ta po-

zostaje również w ścisłym związku z zagadnieniami

infrastruktury transportu, objętymi działem admi-

nistracji rządowej transport.

Wobec powyższego uznać należy, iż członkiem

Rady Ministrów właściwym do udzielenia odpowiedzi

Warszawa, dnia 19 czerwca 2012 r.

w sprawie planowanej likwidacji

781

fana Strzałkowskiego w sprawie planowanej likwida-

cji Posterunku Policji w Tychowie uprzejmie przed-

stawiam następujące informacje.

782

zadań, skutecznością wykonywania nadzoru nad ich

*

)

783

będą prowadzone rozmowy z przedstawicielami

cji w woj. zachodniopomorskim wskazuje, że w latach

2012–2016 zasadnym będzie restrukturyzacja i alo-

kacja około 30 posterunków Policji oraz zespołów

runków Policji: Będzino, Krzęcin, Pełczyce, Recz,

Wierzchowo, Stepnica, Przybiernów, Banie, Stare

bra, Ińsko, Morzyczyn, Suchań, Chociwel, Biały Bór,

chowie.

Podsumowując, należy stwierdzić, iż zaplanowane

likwidacji kilkuset posterunków Policji (5087)

mendę Główną Policji likwidacji kilkuset posterun-

784

poza siedzibą macierzystej jednostki.

Wszelkie zmia-

wianych wymagań przy uwzględnieniu możliwości

korzystania z pojawiających się ułatwień technicz-

nych.

Zmiany powinny być przeprowadzane tak, by

a jednocześnie działać sprawnie i skutecznie.

785

Piechoty i Stanisława Huskowskiego

w sprawie możliwości i sposobu weryﬁkowania

osób nieuprawnionych do korzystania

z karty parkingowej przeznaczonej

dla osoby niepełnosprawnej (5091)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

terpelację panów posłów Sławomira Piechoty i Sta-

1)

786

nisława Huskowskiego otrzymaną przy piśmie,

wie możliwości i sposobu weryﬁkowania osób nie-

uprawnionych do korzystania z karty parkingowej

wiam następujące wyjaśnienia.

W dotychczasowej działalności resort odnotował

jedynie jednostkowe przypadki potwierdzające wy-

stępowanie problemów podnoszonych w interpelacji

przez panów posłów Sławomira Piechotę i Stanisława

Huskowskiego.

W celu uzyskania odpowiedzi na py-

o podanie liczby wydanych kart parkingowych oraz

komendanta głównego Policji i 13 prezydentów miast

na prawach powiatu o przekazanie informacji o wy-

nikach dotychczas przeprowadzonych kontroli doty-

czących osób korzystających z uprawnień karty par-

kingowej, jak i innych uwag z tym związanych.

W otrzymanych przez resort odpowiedziach za-

równo prezydenci miast, jak i starostowie wskazują,

iż najczęściej występującym problemem w czasie kon-

troli jest nieobecność kierującego pojazdem, a z in-

formacji umieszczonych na karcie parkingowej za

szybą pojazdu nie można stwierdzić, czy osoba korzy-

stająca z karty parkingowej jest do tego uprawniona

(spełnia wymagania wynikające z przepisów ustawy

lejną kwestią zgłaszaną w opiniach jest problem bra-

ku technicznych zabezpieczeń karty parkingowej dla

osób niepełnosprawnych.

Sprzyja to podrabianiu

karty, a przy braku zabezpieczeń stwierdzenie w cza-

sie kontroli przez uprawnione organy, czy karta

(umieszczona za szybą pojazdu) jest podrobiona, nie

jest możliwe.

Odpowiadając na pierwsze z pytań postawionych

Huskowskiego, uprzejmie informuję, iż na podstawie

danych uzyskanych dotychczas z 270 starostw łączna

liczba wydanych dotychczas kart parkingowych na

obszarze całego kraju wynosi 458 495 sztuk.

Liczba

wydanych kart parkingowych do dnia 31 maja br.

w poszczególnych województwach przedstawia się

następująco:

— woj. dolnośląskie – 44 314 szt.,

— woj. kujawsko-pomorskie – 34 265 szt.,

— woj. lubelskie – 14 865 szt.,

— woj. lubuskie – 16 162 szt.,

— woj. łódzkie – 15 824 szt.,

— woj. małopolskie – 31 258 szt.,

— woj. mazowieckie – 26 390 szt.,

— woj. opolskie – 8 726 szt.,

— woj. podkarpackie – 23 554 szt.,

— woj. podlaskie – 5 880 szt.,

— woj. pomorskie – 31 067 szt.,

— woj. śląskie – 79 477 szt.,

— woj. świętokrzyskie – 17 523 szt.,

— woj. warmińsko-mazurskie – 17 460 szt.,

— woj. wielkopolskie – 66 001 szt.,

— woj. zachodniopomorskie – 25 729 szt.

Wobec faktu, iż wpłynęły dane tylko z 270 sta-

rostw (co stanowi 71% wszystkich starostw), uwzględ-

niając, że ustalona powyżej liczba 458 495 szt. wyda-

nych kart parkingowych jest reprezentatywna, to

szacowana liczba wydanych w kraju kart parkin-

gowych dla osób niepełnosprawnych (za wszystkie

379 starostw) wynosi 643 591 szt.

Natomiast liczba wydanych przez starostów

w ciągu roku kart parkingowych w latach 2009,

2012 r. wynosi ogółem 239 767 sztuk, a w tym:

— 2009 r.

– 68 689 szt.,

— 2010 r.

– 65 450 szt.,

— 2011 r.

– 73 234 szt.,

— 2012 r.

– 32 394 szt. (do dnia 31 maja 2012 r.).

pelacji, istotne są informacje przekazane przez ko-

mendanta głównego Policji, który wskazuje, iż z da-

nych zgromadzonych przez jednostki terenowe Policji

wynika, że ujawniono:

— 24 przypadki posługiwania się kartami podro -

bionymi,

— 37 przypadków posługiwania się kartami par -

kingowymi nieważnymi (m.in. z powodu utraty waż-

ności, śmierci osoby uprawnionej itp.),

— 9 przypadków posługiwania się kartami par -

kingowymi przez osoby nieuprawnione.

Nieprawidłowości w posługiwaniu się kartami

parkingowymi dotychczas zidentyﬁkowali również

prezydent miasta Bydgoszczy oraz prezydent miasta

Lublina.

Prezydent miasta Bydgoszczy podkreślił, iż pro-

kart parkingowych wykazała 3 przypadki posługi-

wania się kartami podrobionymi, 61 przypadków po-

sługiwania się kartami parkingowymi nieważnymi

oraz 2 przypadki posługiwania się kartami parkin-

gowymi przez osoby nieuprawnione.

Natomiast prezydent miasta Lublina stwierdza,

że podczas kontroli prowadzonej w roku bieżącym

ujawniono 2 przypadki korzystania z kart podrobio-

nych, 1 przypadek posługiwania się kartą parkingo-

wą nieważną oraz 3 przypadki posługiwania się kar-

tami parkingowymi przez osoby nieuprawnione.

Nawiązując do pytania trzeciego, uprzejmie infor-

muję, iż działania mające na celu zweryﬁkowanie,na

ile karty parkingowe są używane prawidłowo prowa-

dzone są na bieżąco przez organy kontroli ruchu dro-

gowego.

Obecny stan prawny pozwala na prowadze-

nie kontroli ruchu drogowego pojazdów, których kie-

rujący posługują się kartą parkingową, Policji i stra-

ży gminnej (miejskiej).

Organy te podczas kontroli

mogą dokonać, przy współpracy z organem wydają-

cym karty parkingowe, weryﬁkacji tych kart pod

względem ważności i autentyczności oraz sprawdze-

nia, czy karty parkingowe wykorzystywane są przez

osoby uprawnione.

W związku z powyższym, w mojej ocenie, prowa-

dzone działania w zakresie weryﬁkowaniaprawidło-

wości wykorzystywania kart parkingowych dla osób

787

niepełnosprawnych są wystarczające i niedyskrymi-

nujące.

W odniesieniu do kwestii wprowadzenia central-

nego rejestru kart parkingowych uprzejmie informu-

ję, iż w podkomisji stałej do spraw osób niepełnospraw-

nych Sejmu Rzeczypospolitej RP trwają prace nad

na celu wprowadzenie centralnej ewidencji kart par-

kingowych.

Resort w pełni popiera kierunek prac pro-

wadzonych w tym zakresie, a w posiedzeniach podko-

misji uczestniczy przedstawiciel resortu.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tadeusz Jarmuziewicz

Warszawa, dnia 20 lipca 2012 r.

w sprawie opłat za odtwarzanie muzyki (5159)

skiego w sprawie opłat za odtwarzanie muzyki (sygn.

SPS-023-5159/12) uprzejmie przedstawiam stosowne

wyjaśnienia.

W powyższej interpelacji pan poseł Zbigniew Ba-

balski, po przedstawieniu stanu faktycznego, zwrócił

o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

1.

Czy właściciel zakładu fryzjerskiego ma obo-

wiązek uiszczania opłat za odtwarzanie muzyki?

2.

Jakie opłaty właściciel ma obowiązek ponosić

z tytułu odtwarzania muzyki w zakładzie fryzjer-

skim?

W odpowiedzi na pierwsze z nich należy zauwa-

żyć, iż w przypadku publicznego odtwarzania utwo-

rów oraz przedmiotów praw pokrewnych, zarówno

za pomocą urządzeń służących do odbioru programu

radiowego, jak i telewizyjnego, dochodzi do wykorzy-

stania przejawu działalności jednocześnie kilku ka-

tegorii uprawnionych, tj. twórców, którym przysłu-

guje prawo autorskie, artystów wykonawców, którym

przysługuje prawo pokrewne do artystycznych wyko-

nań utworów, oraz producentów fonogramów oraz

wideogramów, którym przysługuje prawo pokrewne

do fonogramów i wideogramów.

pr. aut., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, twórcy

ru.

Pr.

aut.

przyznaje prawa wyłączne w przypadku

publicznego odtwarzania także artystom wykonaw-

com, a jeżeli publiczne odtworzenie następuje za po-

aut.

przyznaje artystom wykonawcom prawo do sto-

oraz ust. 3 pr. aut.).

Prawo do stosownego wynagro-

dzenia z tytułu publicznego odtwarzania przysługu-

je także producentom fonogramów i wideogramów

wprowadzonych do obrotu (art. 94 ust. 5 pr. aut.).

Ponadto, zgodnie z art. 70 ust. 2

1

pr. aut., współtwór-

com utworu audiowizualnego oraz artystom wyko-

nawcom przysługuje prawo do stosownego wynagro-

dzenia, m.in. z tytułu publicznego odtwarzania utwo-

rów audiowizualnych oraz z tytułu nadawania ich

w telewizji.

Wszystkim tym podmiotom z tytułu eksploatacji

ich praw przysługuje niezależne wynagrodzenie, któ-

re co do zasady pobierane jest przez organizacje zbio-

nymi.

Kwestia ponoszenia opłat przez właścicieli lokali

usługowych (np. fryzjerskich, gastronomicznych, ko-

smetycznych) na rzecz twórców oraz podmiotów

jest z faktem uzyskiwania przez właścicieli lokali ko-

rzyści majątkowych z tytułu odtwarzania muzyki

podczas świadczenia przez nich usług.

Nie ulega wąt-

pliwości, iż w większości przypadków odtwarzanie

muzyki w lokalach usługowych ma na celu umilenie

czasu klientom.

Tym samym odtwarzanie muzyki

z jednej strony zwiększa standard świadczonych

usług, z drugiej strony może przekładać się na przy-

chody właścicieli lokali usługowych, np. poprzez

zwiększenie liczby klientów, liczby przeprowadzo-

nych zabiegów czy sprzedanych posiłków.

gdy z odtwarzaniem muzyki nie łączy się osiąganie

korzyści majątkowych, właściciele lokali usługowych

nie są zobowiązani do ponoszenia opłat z tytułu od-

twarzania muzyki.

Powyższą kwestię reguluje art. 24

ust. 2 pr. aut., zgodnie z którym „posiadacze urządzeń

wizyjnego mogą za ich pomocą odbierać nadawane

utwory, choćby urządzenia były umieszczone w miej-

ganie korzyści majątkowych”.

Zgodnie z powyższym

przepisem, jeżeli właściciel lokalu usługowego wyka-

że, że z odtwarzaniem przez niego muzyki nie łączy

się odnoszenie korzyści majątkowych, wówczas nie

będzie zobowiązany do uiszczania opłat na rzecz

praw pokrewnych.

Na tę okoliczność zwrócił uwagę

sygnatura akt: V CK 243/04, stwierdzając w uzasad-

nieniu, że „nieosiąganie korzyści majątkowych z od-

bioru utworów nadawanych w programie radiowym

lub telewizyjnym, odbieranym za pomocą służących

788

nie dostępnym (...), jest faktem prawno niweczącym,

co do którego ciężar dowodu spoczywa na posiadaczu

tych urządzeń”.

Obowiązek udowodnienia, że z fak-

tem odtwarzania muzyki nie wiążą się korzyści ma-

jątkowe, spoczywa więc na właścicielu lokalu usługo-

wego, a nie na twórcy lub organizacji zbiorowego

zarządzania.

Należy jednak podkreślić, iż w każdym

przypadku ustalenie tej okoliczności winno być oce-

niane indywidualnie.

W jednych lokalach usługo-

wych intencją przyświecającą odtwarzaniu muzyki

jest umilanie czasu personelu, w innych odtwarzana

muzyka ma podnieść standard oferowanych usług.

W odpowiedzi na pytanie drugie, należy wskazać,

iż warunkiem legalnego korzystania z przedmiotów

praw autorskich i praw pokrewnych jest uzyskanie

zgody wszystkich uprawnionych podmiotów oraz

przekazanie im wynagrodzenia, o ile ustawa nie sta-

nowi inaczej.

Stosowne umowy mogą być zawarte

bezpośrednio z podmiotami uprawnionymi (twórca-

mi, artystami wykonawcami, producentami fonogra-

mów, wideogramów oraz producentami utworów au-

diowizualnych) z pominięciem organizacji zbiorowe-

go zarządzania.

Jednakże w dobie masowego korzy-

stania z utworów i przedmiotów praw pokrewnych

ustalenie wszystkich uprawnionych byłoby dla indy-

widualnego korzystającego w praktyce bardzo trudne

do zrealizowania.

W konsekwencji zawarcie umów

z organizacjami zbiorowego zarządzania jest najbar-

dziej dogodną oraz najprostszą drogą legalnego od-

twarzania publicznego muzyki lub programu telewi-

zyjnego, gdyż przenosi obowiązek poszukiwania

uprawnionych z użytkowników praw na właściwą

organizację.

Uprawnienie do zbiorowego zarządzania prawami

blicznego odtwarzania programów telewizyjnych

oraz przedmiotów praw pokrewnych przy pomocy

nego lub radiowego posiadają organizacje zbiorowego

zarządzania, którym minister kultury i dziedzictwa

narodowego w drodze decyzji udzielił zezwolenia na

podjęcie działalności organizacji zbiorowego zarzą-

mi.

Wykaz wyżej wymienionych organizacji zawiera

obwieszczenie ministra kultury i dziedzictwa naro-

łalności organizacji zbiorowego zarządzania prawami

Nr 21, poz. 270).

Jest ono również zamieszczone na

stronie internetowej ministerstwa pod adresem:

http://www.mkidn.gov.pl/media/docs/obwieszczenie_

26032009_prawoautor.pdf.

Wysokość wynagrodzenia z tytułu publicznego

odtwarzania powinna być ustalona w umowie z or-

ganizacją zbiorowego zarządzania.

Art. 110 pr. aut.

wprowadza w tym zakresie dyrektywę interpretacyj-

ną, zgodnie z którą wysokość wynagrodzeń docho-

dzonych w zakresie zbiorowego zarządzania przez

niać wysokość wpływów osiągniętych z korzystania

się w zależności od charakteru i zakresu korzystania

z utworów i wykonań artystycznych.

Część organi-

zacji posiada zatwierdzone przez Komisję Prawa Au-

torskiego tabele wynagrodzeń z tytułu korzystania

określone w ww. tabelach mają charakter minimalny,

co oznacza, że postanowienia umowne mniej korzyst-

ne dla twórców niż wynikające z treści tabel są nie-

ważne, a ich miejsce zajmują odpowiednie postano-

wienia tabel (Art. 110

16

pr. aut.).

Stawki ﬁgurujące

w zatwierdzonych tabelach podlegają waloryzacji

w danym roku, dlatego z prośbą o aktualne informa-

cje w tym zakresie należy zwracać się bezpośrednio

do organizacji zbiorowego zarządzania.

ministra transportu, budownictwa

-5163/12) posłów Macieja Małeckiego i Dawida Jac-

kiewicza przekazaną przez Kancelarię Prezesa Rady

DSPA-4810-5083-(1)/12) w sprawie publicznego po-

dania przez ministra transportu, budownictwa i go-

spodarki morskiej fałszywych informacji na temat

stanu ﬁnansowegospółkiDSS,wykonawcyodcinka

A2, przekazuję poniżej informacje w przedmiotowej

kwestii.

Zgodnie z prawem polskim w przypadku budowy

dróg w imieniu strony publicznej – Skarbu Państwa

działa generalny dyrektor dróg krajowych i autostrad

(GDDKiA).

Firma Dolnośląskie Surowce Skalne SA

789

Państwa reprezentowanym przez generalnego dyrek-

odcinka C autostrady A2.

Podkreślenia wymaga fakt,

którego wchodziły: Dolnośląskie Surowce Skalne SA,

z tym przepisem na wykonawcach spoczywa obowią-

umową konsorcjum.

Należy bowiem pamiętać, że

w przypadku wybrania ich oferty zamawiający może

zażądać przedstawienia takiej umowy (ust. 4).

Zasto-

sowanie tego rozwiązania pozwala na zjednoczenie

wych członków konsorcjum, tak aby sprostać wyma-

ganiom przedstawionym przez zamawiającego.

Jeśli

nym certyﬁkatemprzezwykonawcę,towystarczy,że

przynajmniej jeden z członków konsorcjum będzie

GDDKiA jako zamawiający na bieżąco monitoro-

wała stan zaległości konsorcjum z DSS jako liderem

w stosunku do podwykonawców i usługodawców.

In-

formacje o roszczeniach podwykonawców i usługo-

dawców w stosunku do wykonawcy wpływały do Ge-

końca 2011 r.

Według stanu na dzień 9 marca 2012 r.

zaległości wykonawcy były stwierdzone w stosunku

do 60 podmiotów, z czego 39 podmiotów z grupy nie-

objętej tzw. solidarną odpowiedzialnością określoną

w art. 647

1

Kodeksu cywilnego.

Od stycznia 2012 r.

organizowane były przez oddział GDDKiA w Warsza-

wie spotkania z Zarządem DSS w celu pozyskania

bieżących informacji w zakresie obecnie posiadanych

przez lidera środków ﬁnansowychprzeznaczonychna

dalszą realizację inwestycji.

Na spotkaniach porusza-

ne były również kwestie związane z uzyskiwanymi

od podwykonawców informacjami, iż DSS nie regu-

luje płatności za wykonane prace, usługi, dostawy

wykonywane na potrzebę realizacji odcinka C.

W związku z napiętą sytuacją pomiędzy usługo-

dawcami a ﬁrmą DSS z inicjatywy GDDKiA oraz

Ministerstwa Transportu, Budownictwa i Gospodar-

ki Morskiej w dniu 22 marca 2012 r. zorganizowano

spotkanie z podmiotami współpracującymi z DSS,

wobec których nie zostały uregulowane należności

ﬁnansowe.

Spotkanie,podczasktóregoprzedstawio-

no usługodawcom m.in. prawne procedury dochodze-

nia zobowiązań ﬁnansowych,odbyłosięwsiedzibie

inżyniera kontraktu.

W spotkaniu wzięli udział m.in.

przedstawiciele Zarządu DSS, GDDKiA oraz inżynie-

ra kontraktu.

Przedstawiciele ﬁrmyDSS,któraod

13 marca 2012 r. nie była już liderem konsorcjum

budującym odcinek C autostrady A2, potwierdzili

obecność na kontrakcie wszystkich usługodawców

przybyłych na spotkanie i zadeklarowali spłatę za-

twierdzonych należności.

Na przedmiotowym spo-

tkaniu przedstawiciele wykonawcy – ﬁrmyDSSzo-

bowiązali się do przedstawienia w ciągu 7 dni robo-

czych stanowisk wobec zasadności i terminu spłat

zaległych płatności wobec danej ﬁrmy.

Każdataka

rozmowa została udokumentowana poprzez spisanie

protokołu i podpisanie go przez DSS, inżyniera kon-

traktu, GDDKiA oraz przez przedstawicieli danej

ﬁrmy.

Dlatego nieuzasadnione jest twierdzenie, iż

zostały zlekceważone sygnały podwykonawców w związ-

ku z brakiem płatności ze strony generalnego wyko-

nawcy.

Wszyscy zatwierdzeni podwykonawcy, zgodnie

z subklauzulą 4.4 warunków szczególnych kontraktu

(WSK), zgłaszający się do inżyniera kontraktu bądź

zamawiającego informowani byli/są, jakie dokumen-

ty muszą dostarczyć w celu uzyskania zapłaty od za-

mawiającego za zrealizowane na rzecz DSS roboty

budowlane.

Podwykonawcom tym wskazywana była

również procedura uzyskiwania zapłaty od inwesto-

ra w ramach solidarnej odpowiedzialności.

Od kwiet-

nia 2012 r. zgodnie z art. 647

1

zulą 4.4 WSK dokonywane są przez GDDKiA płatno-

ści w ramach solidarnej odpowiedzialności zamawia-

jącego wobec podwykonawców zatwierdzonych.

Przesłanki solidarnej odpowiedzialności zama-

wiającego za zobowiązania wykonawców były ogólnie

dostępne w biurach budowy.

Dla łatwiejszego dostępu

każdego zainteresowanego zostały opublikowane

także na stronie internetowej GDDKiA (w dniu 16 mar-

ca 2012 r.).

informuję, iż w związku z odstąpieniem w dniu

wie od umowy z poprzednim wykonawcą (konsor-

cjum ﬁrmChinaOverseaseEngineeringGroupCo.,

Shanghai Construction General Co., China Railway

cjum COVEC) zamawiający zobligowany był do wy-

łonienia wykonawcy, który kontynuowałby prace na

kontrakcie.

790

obrotowe (na podstawie: Rachunku zysków i strat,

pozycja: Przychód netto ze sprzedaży produktów, to-

warów i materiałów, lub: Przychód netto ze sprzeda-

ży i zrównane z nimi) – w wysokości nie mniejszej niż

Wszyscy członkowie konsorcjum (tj. DSS, Bogl

obrotowe, tj. za lata 2008–2010.

z postępowania zamawiający, zgodnie z przepisami

ustawy P.z.p., wymagał złożenia następujących

oświadczeń i dokumentów:

— oświadczenie o braku podstaw do wykluczenia

— aktualne zaświadczenia właściwego naczelni -

ka urzędu skarbowego potwierdzające, że wykonaw-

ca nie zalega z opłacaniem podatków,

— aktualne zaświadczenie właściwego oddziału

czego Ubezpieczenia Społecznego potwierdzające, że

pieczenie zdrowotne i społeczne.

Wszyscy członkowie konsorcjum (tj. DSS, Bogl

dokumenty wymienione powyżej, przy czym Bogl

a Krysl k.s. złożył dokumenty odpowiadające wymie-

nionym powyżej, wystawiane odpowiednio w kraju,

w którym wykonawca ma siedzibę.

Ponadto podczas negocjacji wykonawca został zo-

bligowany przez zamawiającego także do przedsta-

wienia dokumentów potwierdzających, że dysponuje

potencjałem niezbędnym do zrealizowania przedmio-

towego zamówienia, tj. umowy z podwykonawcami,

listy intencyjne, deklaracje współpracy.

Wykonawca

przed zawarciem umowy przedłożył wymagane do-

kumenty.

Przed zawarciem umowy wykonawca złożył także

zabezpieczenie należytego wykonania umowy w wyso-

kości stanowiącej 10% wartości umowy brutto.

Ponad-

to wykonawca przedstawił pismo z banku o przyznaniu

linii factoringowej z przeznaczeniem na dyskonto fak-

tur wystawianych na GDDKiA, linii gwarancyjnej oraz

zwiększonego ﬁnansowaniaobrotowego.

Zgodnie z przepisami prawa GDDKiA na etapie

wyboru wykonawcy zweryﬁkowałasytuacjęﬁnanso-

wą jednego ze współzałożycieli konsorcjum – ﬁrmy

DSS, uzyskując potwierdzenie linii kredytowej wska-

zującej na zabezpieczenie przez DSS środków wystar-

czających na sﬁnansowaniebudowy.

Jednocześnie w kwestii badania wiarygodności

ﬁrmyDSSSAinformuję,iżprzedpodpisaniemkon-

stwem Transportu, Budownictwa i Gospodarki

góły korespondencji zostały przedstawione panom

posłom w piśmie z dnia 28 czerwca 2012 r. (sygn. akt

TA5EBK-0701-2692/12).

Pozyskane z MSP informa-

cje nie dawały GDDKiA podstaw do wykluczenia ﬁr-

my DSS z postępowania.

W kwestii podejmowanych działań informuję, iż

GDDKiA reguluje należności podmiotów współpra-

bowiązana przez przepisy prawa i postanowienia

umowne.

W odniesieniu do podwykonawców zatwier-

dzonych przez GDDKiA od kwietnia 2012 r. dokony-

wane są płatności na podstawie art. 647

1

lanych).

Oprócz podwykonawców i usługodawców do

GDDKiA zwrócili się również pracownicy ﬁrmyDSS,

którzy nie otrzymali wynagrodzenia za pracę.

Mając

na względzie ogłoszenie upadłości likwidacyjnej DSS,

zachodzi przypadek niewypłacalności pracodawcy

środków FGŚP do uregulowania roszczeń pracowni-

czych.

Dlatego GDDKiA poinformowała pracowni-

ków ﬁrmyDSS,żeichroszczeniapodlegajązaspoko-

jeniu ze środków Funduszu Gwarantowanych Świad-

czeń Pracowniczych.

Ponadto informuję, iż w MTBiGM została opra-

cowana propozycja ustawy w sprawie spłaty nieza-

spokojonych należności przedsiębiorców za niektóre

wień publicznych.

6 lipca br. Senat przyjął ww. usta-

wę.

Ustawa zakłada możliwość zwracania się przez

mikro-, małe i średnie ﬁrmy,którepracowałyprzy

budowie dróg krajowych, a nie otrzymały zapłaty za

zrealizowane i odebrane prace, do generalnego dy-

rektor będzie mógł wypłacić ﬁrmompieniądzezKra-

jowego Funduszu Drogowego, a później będzie je

Ustawa znajdzie zastosowanie zarówno do nieza-

twierdzonych przedsiębiorców realizujących roboty

budowlane, jak i dostarczycieli towarów czy usługo-

dawców.

Ustawa aktualnie oczekuje na podpis pre-

zydenta RP.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

791

Odpowiedź

w sprawie nielegalnego obrotu

niebezpieczną sibutraminą (5176)

Wielce Szanowna Pani Marszałek!

W związku

z interpelacją pana Józefa Lassoty, posła na Sejm

31 maja 2012 r.

(SPS-023-5176/12), w sprawie niele-

galnego obrotu niebezpieczną sibutraminą, uprzej-

ustawą.

Obrót produktami leczniczymi może być prowa-

maceutyczne obrót detaliczny produktami leczniczy-

mi jest prowadzony w aptekach ogólnodostępnych.

Poza aptekami obrót detaliczny produktami leczni-

czymi mogą prowadzić punkty apteczne.

Obrót deta-

liczny produktami leczniczymi wydawanymi bez re-

cepty lekarskiej mogą prowadzić placówki obrotu

pozaaptecznego wymienione w art. 71 ustawy.

Do-

apteczne sprzedaży wysyłkowej produktów leczni-

czych dostępnych bez recepty lekarskiej.

rotem produktami leczniczymi oraz wyrobami me-

dycznymi w celu zabezpieczenia interesu społecznego

w zakresie bezpieczeństwa, zdrowia i życia obywate-

li przy stosowaniu produktów leczniczych i wyrobów

ceutycznych, aptekach oraz placówkach obrotu poza-

aptecznego sprawuje na podstawie art. 108 ustawy

Państwowa Inspekcja Farmaceutyczna.

Inspekcją

farmaceutyczną kieruje główny inspektor farmaceu-

tyczny, który został powołany, zgodnie z art. 111 ust. 1

ustawy, przez prezesa Rady Ministrów na wniosek

Zadania inspekcji farmaceutycznej określone

w art. 109 ustawy wykonują organy: główny inspek-

tor farmaceutyczny jako centralny organ administra-

cji rządowej przy pomocy Głównego Inspektoratu

jewódzkiego inspektora farmaceutycznego jako kie-

rownika wojewódzkiej inspekcji farmaceutycznej

wódzkiej.

Odnosząc się do pytań, uprzejmie informuję.

1.

Leki zawierające sibutraminę dopuszczone do

samym mogły być wydawane na podstawie recepty

lekarskiej.

Badania przeprowadzone w 2009 r. na zle-

zały zwiększone ryzyko występowania incydentów

sercowo-naczyniowych u osób przyjmujących sibu-

traminę i z tego względu komitet zlecił niezwłoczne

butraminy we wszystkich krajach Wspólnoty Euro-

pejskiej.

Dnia 5 marca 2010 r. główny inspektor farmaceu-

tyczny na wniosek prezesa Urzędu Rejestracji Pro-

duktów Biobójczych wydał decyzję (z rygorem na-

leczniczych stosowanych u ludzi zawierających sub-

stancję czynną sibutraminę.

Główny inspektor far-

u ludzi zawierających substancję czynną sibutrami-

nę.

Zgodnie z dyrektywą państwa członkowskie za-

wieszają obrót ww. produktami leczniczymi na pod-

stawie wniosków z badań naukowych.

W chwili obec-

nej w aptekach ogólnodostępnych nie ma żadnych

produktów leczniczych zawierających substancję

czynną sibutraminę.

Opisane wyżej działania dotyczące produktów

leczniczych zawierających substancję czynną sibutra-

minę podejmowano w celu zabezpieczenia interesu

Organy Państwowej Inspekcji Farmaceutycznej

rat Farmaceutyczny przekazuje na bieżąco główne-

mu inspektorowi sanitarnemu informacje napływa-

jące z państw członkowskich Unii Europejskiej doty-

czące pojawienia się na unijnym rynku preparatów

ziołowych/suplementów diety wspomagających od-

chudzanie, w których stwierdzono zawartość sub-

stancji czynnej – sibutraminy.

Informacje te główny

inspektor sanitarny przekazuje państwowym woje-

792

wódzkim inspektorom sanitarnym do wykorzystania

2.

Podjęte zostały działania mające na celu zwięk-

szenie świadomości społecznej o zagrożeniach, jakie

niesie ze sobą stosowanie produktów leczniczych nie-

wiadomego pochodzenia.

Prowadzone są edukacyjne

kampanie społeczne związane z nabywaniem oraz

stosowaniem produktów leczniczych pochodzących

wanie ostrzeżeń dla pacjentów w postaci dokumentu

zawierającego odpowiedzi na najczęściej zadawane

pytania oraz plakatu „Sfałszowane leki zabijają”.

In-

formacje zostały umieszczone na stronach interneto-

wych Głównego Inspektoratu Farmaceutycznego,

rodowego Instytutu Leków i Ministerstwa Finansów.

stronach internetowych okręgowych izb aptekar-

skich, izb celnych, komend wojewódzkich Policji, wo-

jewódzkich inspektoratów farmaceutycznych oraz

niektórych portalach internetowych o tematyce far-

maceutycznej/medycznej.

W ramach prowadzonych

działań edukacyjnych pomiędzy placówki opieki

kontaktu, zostały rozdystrybuowane wielkoformato-

we plakaty „Sfałszowane leki zabijają”.

3.

Przeciwdziałaniu nielegalnemu obrotowi leka-

— przystąpienie Polski do Konwencji o fałszowa -

blicznego („Medicrime Convention”), której ogólnym

i niedozwolonej sprzedaży produktów medycznych

związane z przygotowaniem instrukcji negocjacyjnej

w sprawie przystąpienia Polski do konwencji.

Po

przystąpieniu Polski do powyższej konwencji organy

Państwowej Inspekcji Farmaceutycznej zyskają na-

rzędzia prawne pozwalające wzmocnić skuteczność

działań podejmowanych celem zwalczania nielegal-

nego obrotu lekami, sfałszowanymi produktami lecz-

niczymi oraz innymi produktami spełniającymi kry-

teria produktu leczniczego;

— prace legislacyjne związane z implementacją

tywę 2001/83/WE w sprawie wspólnotowego kodeksu

nych u ludzi – w zakresie zapobiegania wprowadza-

niu produktów leczniczych sfałszowanych do legal-

nego łańcucha dystrybucji.

Przedmiotem prac legi-

slacyjnych, o których mowa wyżej, jest projekt usta-

wy o zmianie ustawy Prawo farmaceutyczne.

Projekt

regulujących obrót hurtowy produktami leczniczymi,

których celem jest uszczelnienie łańcucha legalnej

dystrybucji.

Łączę wyrazy szacunku

Podsekretarz stanu

Policji w pow. tarnobrzeskim (5191)

Szanowna Pani Marszałek!

W nawiązaniu do

sygn.

SPS-023-5192/12, sygn.

SPS-023-5193/12,

sygn.

SPS-023-5194/12, sygn.

SPS-023-5195/12,

sygn.

SPS-023-5196/12, sygn.

SPS-023-5197/12)

przekazujących wystąpienia posła na Sejm RP pana

1) planowanej likwidacji posterunków Policji

w pow. tarnobrzeskim,

2) planowanej likwidacji posterunków Policji

w pow. strzyżowskim,

3) planowanej likwidacji posterunków Policji

w pow. stalowowolskim,

4) planowanej likwidacji posterunków Policji

w pow. niżańskim,

5) planowanej likwidacji posterunków Policji

w pow. mieleckim,

6) planowanej likwidacji posterunków Policji

w pow. leżajskim,

7) planowanej likwidacji posterunków Policji

w pow. kolbuszowskim

uprzejmie przedstawiam następujące informa-

cje.

Pragnę podkreślić, że ani Ministerstwo Spraw

Wewnętrznych ani Komenda Główna Policji nie pla-

793

794

obywateli najważniejsze są możliwość szybkiego po-

łączenia z dyżurującym policjantem oraz niezwłocz-

ne przybycie wzywanego patrolu na miejsce zdarze-

nia.

Ewoluujące potrzeby społeczeństwa wobec służb

porządku publicznego przy jednoczesnym postępują-

*

)

795

Rakszawa, Białobrzegi, Padew Narodowa, Tuszów

wa – Frysztak, Niebylec – Czudec, Grębów.

Nato-

miast w miejsce przekształcanych komórek organi-

zacyjnych planowane jest utworzenie komisariatów

Policji: Oleszyce, Tuszów Narodowy, Radomyśl Wielki,

sterunków Wiśniowa – Frysztak, Niebylec – Czudec.

Patrz odpowiedź na interpelację nr 5191, str. 792.

Odpowiedź

podsekretarza stanu

796

Odpowiedź

podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

30 maja 2012 r.

(SPS-023-5221/12), w sprawie fatal-

nej kondycji polskiej służby zdrowia, uprzejmie pro-

szę o przyjęcie odpowiedzi na pytania zawarte w przed-

miotowym oświadczeniu.

Punktem wyjścia do pytań zadanych przez panią

poseł jest europejski ranking pn. „Europejski konsu-

mencki indeks zdrowia”, sporządzany przez ﬁrmę

Health Consumer Powerhouse.

Z analizy wartości wskaźników wykorzystanych

w „Euro Health Consumer Index” 2012 wynika, że

polski system opieki zdrowotnej jest oceniany na niż-

szym niż dotychczas poziomie (tabela 4.1. str. 16),

jednak oceny te w ostatnich latach wyraźnie popra-

wiają się, zgodnie z wykresami dotyczącymi lat 2006–

–2012 (str. 25) i nie różnią się od oceny Węgier.

Rze-

czywiście, zgodnie z najnowszymi dostępnymi dany-

mi Polska wydaje mniej środków na ochronę zdrowia,

nie tylko w porównaniu z zamożnymi krajami Unii

Europejskiej, ale także w porównaniu z pozostałymi

krajami Grupy Wyszehradzkiej: Czechami, Słowacją

i Węgrami, jednak mniejsze wydatki na zdrowie

w Polsce wynikają z uwarunkowań makroekono-

wia.

Z najnowszych danych wynika, że w 2011 r. po-

ziom zamożności w Polsce wynosił 65% średniej unij-

nej.

Niższy poziom zamożności odnotowano w przy-

padku Litwy (62%), Łotwy (58%), Rumunii (48%)

i Bułgarii (45%).

W przypadku pozostałych krajów

)

(tabela 1 i 2).

Tabela 1.

Łączne wydatki na ochronę zdrowia

w 2009 r.

L

p

.

K

r

a

j

Ł

ą

c

z

n

e

w

y

d

a

t

Ł

ą

c

z

n

e

e

r c

a

p

i

t

a

R

ó

ż

n

i

c

e w

w

y

d

a

t

k

a

c

h

p

e

r c

a

p

U

d

z

i

a

ł

y

d

a

t

k

u

b

w ł

ą

c

z

n

y

c

h

% PKB USD w PKB PPP % %

1.

Polska 7,4 1394 100 72,2

2.

Czechy 8,2 2108 151 84

3.

Słowacja 9,1 2084 149 65,7

4.

Węgry 7,4 1511 108 69,7

Źródło: Baza danych OECD z 2011 r. – kraje Grupy Wyszehradzkiej

nie przekazały OECD danych za rok 2010

Mimo niższych wydatków na ochronę zdrowia na-

leży jednak odnotować stały ich wzrost (tabela 3):

*

)

Anna Cieślak-Wróblewska, Wciąż wśród najuboższych,

„Rzeczpospolita” z 21 czerwca 2012 r. s B4.

Tabela 3.

Przychody NFZ (mld zł) – wartości nominalne

Przychody 22,5 25,0 27,9 29,2 29,2 31,7 34,3 37,6 44,0 52,8 57,0 57,7 60,4 64,5*

)

Wzrost (%) 100 111 124 130 139 141 152 167 196 250 253 256 268 287

*

)

Przewidywane przychody; Źródło: Ministerstwo Finansów.

CZ

FI

FR

DE

EL

HU

797

Należy także wskazać, iż niskie wydatki na świad-

czenia opieki szpitalnej nie zawsze oznaczają, że licz-

ba wykonywanych świadczeń jest mała w porówna-

niu z innymi krajami: w przedstawionym poniżej

przykładowym konkretnym przypadku liczba

wykonanych procedur medycznych na 100 000 osób

w Polsce jest także znacznie większa niż np. w: Wiel-

kiej Brytanii (138), Szwajcarii (175), Kanadzie (187)

czy Finlandii (201).

Tabela 4.

Zabiegi rewaskularyzacji angioplastyki

przezskórnej na 100 000 mieszkańców w krajach

Grupy Wyszehradzkiej, 2008 r.

Lp. Kraj

Liczba

procedur

medycznych

Różnice w liczbie

wykonanych

procedur

(%)

1 2 3 4

1.

Polska 252 100

2.

Czechy 310 123

3.

Słowacja Brak danych –

4.

Węgry 205 81

Źródło: Value for Money in Health Care: Analysing Varia-

tions in Medical Practices (maj 2011), (DELSAHEA (2011) 10.

Uznając zawarte w przywołanym raporcie infor-

macje i dane za relatywnie wiarygodnie, należy tak-

że wskazać, iż treść i wyniki raportu mogą być ściśle

związane z trwającymi zmianami organizacyjnymi

w ochronie zdrowia.

Na sytuację w systemie ochrony zdrowia wpływa

szereg różnych czynników o charakterze zewnętrz-

nym, jak i wewnętrznym, należy więc wskazać

zwłaszcza te elementy, które związane są ze zmiana-

mi organizacyjnymi i funkcjonowaniem podmiotów

ochrony zdrowia wykonujących działalność leczni-

czą.

Na wynik działania systemu wpływają również

takie jego elementy jak: sposób ﬁnansowaniaopieki

i polityka kontraktowania świadczeń opieki zdrowot-

nej, polityka lekowa i refundacja leków, działania na

rzecz promocji zdrowia, edukacji zdrowotnej i proﬁ-

laktyki.

Niezaprzeczalnym jest fakt, iż konieczne jest po-

prawienie sposobu i poziomu ﬁnansowania świad-

czeń zdrowotnych, dostosowanie zmian w tym zakre-

sie do prognoz demograﬁcznychzwiązanychzesta-

rzeniem się społeczeństwa oraz oczekiwanymi zmia-

nami społeczno-ekonomicznymi.

Jednakże poprawa

wskaźników epidemiologicznych i demograﬁcznych

w Polsce, głównie w zakresie spadku umieralności

okołoporodowej oraz spadku umieralności z powodu

cowała włączeniem Polski do grupy krajów wysoko-

rozwiniętych.

W tym zakresie minister zdrowia po-

cji opieki zdrowotnej, w tym dostosowanie infra-

struktury ochrony zdrowia do zmieniających się

potrzeb zdrowotnych i realiów ekonomicznych.

Pod-

stawowe cele tych działań to upowszechnienie i po-

prawa dostępności opieki zdrowotnej rozumiane jako:

nych prawach dla wszystkich; lepsza koordynacja

opieki; kompleksowość opieki poprzez całościowe roz-

cyﬁcznychpotrzebzdrowotnych;lepszajakośćopieki

poprzez zastosowanie standardów fachowej wiedzy;

właściwe ﬁnansowanieopiekipoprzezpodjęciedłu-

gofalowych działań poprawiających ﬁnansowanie

opieki zdrowotnej, zwłaszcza poprawienie ﬁnansowa-

nia niezbędnych procedur i form opieki, adekwatne

do potrzeb ﬁnansowanie świadczeń zdrowotnych

oraz lepsze ﬁnansowanieistniejącejiproponowanej

do wdrożenia infrastruktury opieki zdrowotnej,

w tym właściwe zarządzanie polityką lekową.

Wśród

priorytetów szczegółowych znajdują się zwłaszcza

zadania związane ze stałym poprawianiem opieki

zdrowotnej nad matką i dzieckiem, pacjentami onko-

logicznymi oraz pacjentami geriatrycznymi.

W ocenie ministra zdrowia główne problemy sys-

temu ochrony zdrowia dotyczą takich kwestii jak:

nieefektywna forma prawna funkcjonowania zakła-

dów leczniczych, ciągle niewystarczające kwaliﬁkacje

kadr zarządzających publicznymi jednostkami opieki

podmiotów tworzących za zobowiązania samodziel-

nych publicznych zakładów opieki zdrowotnej.

Suk-

cesywnie prowadzone są więc działania zmierzające

do poprawy funkcjonowania jednostek opieki zdro-

wotnej – zwłaszcza szpitali.

Początkowe działania

ministra zdrowia miały na celu pomoc w oddłużeniu

zakładów opieki zdrowotnej i – w wybranych przy-

padkach – przekształcenie ich w bardziej elastyczne

formy funkcjonowania, tj. formy prawne przewidzia-

ne przez Kodeks spółek handlowych, a także wspar-

cie w realizacji planów inwestycyjnych w tych jed-

nostkach.

Na te cele zabezpieczane były systematycz-

nie środki ﬁnansowewbudżeciepaństwa.

Wsparcie

ﬁnansowezakładówopiekizdrowotnejrealizowano

kładów opieki zdrowotnej (łącznie 2,4 mld zł), pro-

gram wieloletni „Wzmocnienie bezpieczeństwa zdro-

wotnego obywateli” (150 mln zł), w latach 2009–2011

tzw. Plan B (na ten cel były zaplanowane środki ﬁ-

nansowe w wysokości 1381 mln zł – z tego wykorzy-

stano 754,95 mln zł).

Ponieważ wszystkie przywołane propozycje wspar-

cia ﬁnansowegozakładówopiekizdrowotnejijedno-

stek samorządu terytorialnego nie przyniosły ocze-

kiwanych rezultatów, zdecydowano się na zmiany

prawne w zakresie zasad organizacji i funkcjonowa-

nia jednostek opieki zdrowotnej.

Zmiany te wprowa-

Przedmiotowa ustawa wprowadziła zmiany zasad

organizacji systemu ochrony zdrowia i funkcjonowa-

nia podmiotów prowadzących działalność leczniczą.

Celem regulacji było uporządkowanie i ujednolicenie

798

zdrowotne oraz kompleksowe unormowanie zasad

nową ustawą forma spółki, bez likwidacji samodziel-

nego publicznego zakładu opieki zdrowotnej, sprzyjać

powinna efektywniejszemu zarządzaniu, otwierając

jednocześnie nowe możliwości uzyskiwania przycho-

dów, oraz racjonalizuje gospodarowanie środkami

ﬁnansowymi.

Powołaniespółkidajewielekorzyści,

w szczególności przejrzysty nadzór właścicielski,

nansową, przejrzystą gospodarkę ﬁnansowązarówno

funkcjonowania w otoczeniu.

Ponieważ samo prze-

kształcenie samodzielnego publicznego zakładu opie-

ki zdrowotnej w spółkę kapitałową nie zapewnia po-

lepszenia sytuacji ﬁnansowej,wwieluprzypadkach

konieczna jest konsekwentna restrukturyzacja pod-

miotu.

Ustawa zakłada więc fakultatywność prze-

kształceń samodzielnych publicznych zakładów opie-

gany tworzące podmioty wykonujące działalność

leczniczą.

Zbyt krótki czas obowiązywania ustawy

nanie pełnej oceny skuteczności jej funkcjonowania

na tym etapie.

Dodatkowo, Ministerstwo Zdrowia stale podejmu-

je prace mające na celu zwiększenie środków ﬁnan-

sowych przeznaczonych na zdrowie, m.in. poprzez

propozycję wprowadzenia dodatkowych ubezpieczeń

zdrowotnych.

Projektowane przepisy mają na celu

uregulowanie funkcjonowania prywatnych ubezpie-

czycieli oraz stworzenie warunków ich rozwoju.

Po-

zostałymi celami projektu ustawy jest:

— zwiększenie poziomu ﬁnansowaniaświadczeń,

— wprowadzenie mechanizmów ekonomicznych mo -

tywujących świadczeniodawców do podnoszenia pozio-

mu i jakości realizacji świadczeń opieki zdrowotnej.

Wszystkie opisane powyżej działania i inicjatywy

realizowane są przez właściwe komórki resortu oraz

instytucje podległe i nadzorowane przez ministra

zdrowia, jak również rady i zespoły opiniodawczo-

-doradcze przy ministrze zdrowia oraz krajowych

konsultantów i ekspertów w poszczególnych dziedzi-

nach medycyny.

W toku dalszych prac mających na

celu poprawę funkcjonowania systemu ochrony zdro-

wia w Polsce, a także w przypadku konieczności za-

sięgnięcia dodatkowych opinii i informacji minister

zdrowia nie wyklucza dodatkowych inicjatyw mają-

cych na celu uzupełnienie przedstawionej diagnozy

i poszukiwanie dodatkowych rozwiązań.

Łączę wyrazy szacunku

Podsekretarz stanu

w sprawie nieuregulowanych przez NFZ

płatności za usługi szpitalne (5227)

szpitalne, przesłaną przy piśmie Marszałka Sejmu

znak: SPS-023-5227/12, uprzejmie proszę o przyjęcie

następujących wyjaśnień.

sko-Pomorskiego OW NFZ w odniesieniu do nieopła-

conych świadczeń stanowiących nadwykonania wy-

nika, że łączna wartość nadwykonań w zakresie le-

czenia szpitalnego za rok 2011 wynosi ok. 124 mln zł,

w tym świadczenia ratujące życie i nielimitowane to

ponad 46 mln zł.

Ponadto dyrektor Kujawsko-Pomorskiego OW NFZ

poinformował, że z uwagi na znaczne nadwykonania

powstałe w trakcie 2011 r. w związku z realizacją

umów w rodzaju leczenie szpitalne i jednocześnie

ograniczone środki w planie ﬁnansowymoddziałuna

799

2011 r. zawarcie ugód pozasądowych w celu sﬁnan-

sowania części świadczeń zdrowotnych zrealizowa-

nych w 2011 r. ponad wartości określone w umowach

leczenia szpitalnego, w zakresach nielimitowanych:

— położnictwo i ginekologia – hospitalizacja N01,

N20,

— transplantologia kliniczna – hospitalizacja G30,

L94, L97,

— onkologia i hematologia dziecięca – hospitali -

zacja S21, S22, S23,

— okulistyka – hospitalizacja B04, B05, B06,

było możliwe jedynie w wysokości 4,7 mln zł i na-

stąpiło w II kwartale 2012 r. po uprzednim dokona-

niu przesunięć w bieżącym planie ﬁnansowym.

Jednocześnie dyrektor Kujawsko-Pomorskiego

OW NFZ zapewnił, że podejmuje wszystkie możliwe

działania, które pozwoliłyby na sﬁnansowanienad-

wykonań powstałych w 2011 r.

Odnosząc się do kwestii dotyczącej nadwykonań,

nych podstawą udzielania świadczeń opieki zdrowot-

liczeń pomiędzy Narodowym Funduszem Zdrowia

rodowego Funduszu Zdrowia wobec świadczeniodaw-

ﬁnansowaneprzezNarodowyFunduszZdrowiado

wysokości limitów określonych umową.

Natomiast

limitowanych (m.in. porody, leczenie inwazyjne

nych, świadczeniodawca zobowiązany jest do prowa-

ustalonego planu umowy realizację zarówno świad-

sieniu do konkretnego zakładu opieki zdrowotnej

SPS-023-5229/12) w sprawie przeprowadzania nad-

zoru, wymierzania sankcji oraz przyznawania na-

Ad 1.

W kwestii poruszonej w pytaniu pierwszym,

tj. usprawnienia nadzoru ministra właściwego do

spraw kultury ﬁzycznej nad zarządami polskich

związków sportowych oraz podjętych działań, uprzej-

mie informuję, że od momentu obowiązywania usta-

oraz spełnia wszelkie wymagania zawarte w ustawie.

Ad 2.

Ministerstwo Sportu i Turystyki w celu za-

pewnienia efektywnego nadzoru sądów polskich nad

przestrzeganiem prawa przez zarządy polskich związ-

ków sportowych wyraża pogląd, że z uwagi na krótki

800

okres obowiązywania ustawy o sporcie oraz widoczny

brak doświadczeń wypracowanych w tej kwestii

wręcz narzuca, że pojawiające się wnioski co do zmia-

ny aktualnie obowiązujących rozwiązań wydają się

przedwczesne.

Ad 3.

W chwili obecnej Ministerstwo Sportu i Tu-

rystyki nie planuje rozszerzenia zakresu procedur po-

zbawiania członka kadry narodowej stypendium spor-

towego.

Zasady przyznawania i pozbawiania członka

kadry narodowej stypendium sportowego, które za-

warte są w ustawie o sporcie w art. 32 oraz w § 8 roz-

porządzenia ministra sportu z dnia 20 września 2006 r.

narodowej (Dz. U. Nr 169, poz. 1213, z późn. zm.), są

klarowne, przejrzyste i spełniają swoje funkcje.

Ad 4.

O stypendia sportowe dla zawodników, któ-

rzy nabyli swoich praw, występują polskie związki

sportowe na podstawie wniosku do ministra sportu

i turystyki.

Minister właściwy do spraw kultury ﬁ-

zycznej może przyznać członkowi kadry narodowej

okresowe stypendium sportowe za osiągnięte wyniki

sportowe we współzawodnictwie międzynarodowym.

Związek składa dokumentację, na którą składają się:

wniosek PZS, poświadczony protokół zawodów, zobo-

wiązanie zawodnika dotyczące realizacji przygoto-

wań do igrzysk olimpijskich, mistrzostw świata i Eu-

ropy.

Przedstawioną dokumentację opiniuje Komisja

do spraw opiniowania wniosków o przyznanie na-

gród, wyróżnień i stypendiów sportowych, po której

następuje przygotowanie decyzji na podpis ministra

sportu i turystyki, na podstawie której PZS wypłaca

zawodnikowi stypendium sportowe.

Ad 5.

Świadczenie olimpijskie przyznawane jest

medalistom olimpijskim na mocy art. 36 ustawy o spo-

rcie.

Przysługuje osobie, która zdobyła podczas igrzysk

olimpijskich co najmniej jeden medal olimpijski, ukoń-

czyła 40. rok życia, nie uczestniczy we współzawod-

nictwie sportowym organizowanym przez polski zwią-

zek sportowy, posiada obywatelstwo polskie, ma stałe

Polskiej, innego państwa członkowskiego Unii Euro-

pejskiej, państwa członkowskiego, nie była skazana

skarbowe.

Bieżącą kontrolę i weryﬁkacjęświadczeń

prowadzi Departament Ekonomiczno-Finansowy Mi-

nisterstwa Sportu i Turystyki.

Ad 6.

Ministerstwo Sportu i Turystyki nie prowa-

dzi kontroli dotyczących prawomocnych wyroków za

umyślne przestępstwo lub umyśle przestępstwo skar-

bowe.

Bezpośrednią kontrolę w tym zakresie prowa-

dzą polskie związki sportowe.

Z wyrazami szacunku

Minister

Joanna Mucha

Warszawa, dnia 16 lipca 2012 r.

Fotygi w sprawie planowanych likwidacji posterun-

ków Policji, uprzejmie przedstawiam następujące in-

formacje.

wnętrznych i Komenda Główna Policji nie planują

801

cjach miejskich (Poznań, Kraków, Warszawa), zmniej-

rządzenia nr 1041 Komendanta Głównego Policji

802

w komisariat policji.

W zdecydowanej większości

Ponadto w odniesieniu do województwa pomor-

skiego informuję, że istotny jest aspekt rezygnacji

z utrzymywania nieruchomości służbowych będą-

cych w trwałym zarządzie jednostek Policji.

Powyż-

sza kwestia może dotyczyć nieruchomości zajmowa-

nych przez posterunki Policji w Damnicy, Potęgowie

i Dębnicy Kaszubskiej, Subkowych, Krynicy Mor-

skiej, Sztutowie, Lichnowych, Sadlinkach, Nowej Wsi

Lęborskiej, Koczale i Rzeczenicy.

Należy jednak pod-

Podsumowując, należy stwierdzić, iż zaplanowane

803

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w sprawie nieuzasadnionych i szkodliwych

decyzji komendantów wojewódzkich Policji

w gminach (5245)

Szanowna Pani Marszałek!

W nawiązaniu do

w sprawie nieuzasadnionych i szkodliwych decyzji

nostek funkcjonujących w gminach;

w sprawie planowanej likwidacji posterunku Po-

licji w gm. Koszęcin;

w sprawie planowanej likwidacji posterunku Po-

w sprawie planowanej likwidacji posterunku Po-

w sprawie planowanej likwidacji posterunku Po-

w sprawie planowanej likwidacji posterunku Po-

w sprawie planowanej likwidacji posterunku Po-

w sprawie planowanej likwidacji posterunku Po-

w sprawie planowanej likwidacji posterunku Po-

w sprawie planowanej likwidacji posterunku Po-

w sprawie planowanej likwidacji posterunku Po-

w sprawie planowanej likwidacji posterunku Po-

w sprawie planowanej likwidacji posterunku Po-

w sprawie planowanej likwidacji posterunku Po-

w sprawie planowanej likwidacji posterunku Po-

w sprawie planowanej likwidacji posterunku Po-

w sprawie planowanej likwidacji posterunku Po-

w sprawie planowanej likwidacji posterunku Po-

w sprawie planowanej likwidacji posterunku Po-

w sprawie planowanej likwidacji posterunku Po-

w sprawie planowanej likwidacji Posterunku Po-

licji w Imielinie;

w sprawie planowanej likwidacji Posterunku Po-

licji w Miasteczku Śląskim;

w sprawie planowanej likwidacji Posterunku Po-

w sprawie planowanej likwidacji Posterunku Po-

licji w Rudach w gm. Kuźnia Raciborska;

w sprawie planowanej likwidacji Posterunku Po-

licji w Dąbrowie Górniczej-Strzemieszycach;

w sprawie planowanej likwidacji posterunku Po-

cje.

Pragnę podkreślić, że Ministerstwo Spraw We-

804

wencyjnej np. poprzez zwiększenie liczby funkcjona-

niem łączności teleinformatycznej, w tym przy wykorzy-

staniu technologii światłowodowej, pochłania znaczne

środki ﬁnansowe,któreniesąrekompensowanesku-

tecznością działania posterunków.

Powstające z tego

cji bezpieczeństwa nie stanowi sam budynek oznaczo-

805

Każda z planowanych zmian dotyczących poste-

*

)

806

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na wy-

stąpienie z dnia 5 lipca 2012 r., dotyczące ponownej

interpelacji poseł Beaty Mazurek w sprawie ograni-

czenia dostępu do zasiłku rodzinnego poprzez nieko-

rzystną zmianę sposobu obliczania dochodu rodziny,

uprzejmie informuję.

Na podstawie nowych, tj. obowiązujących od 1 stycz-

tów (Dz. U. Nr 205, poz. 1212), przepisów regulują-

cych sposób ustalania dochodu rodziny, na podstawie

nikomu nie zabrano zasiłku rodzinnego, gdyż znowe-

lizowane przepisy mają zastosowanie jedynie do osób

ubiegających się o zasiłek rodzinny po 31 grudnia

2011 r., a nie do osób, które miały już przyznane

świadczenia w momencie wejścia w życie zmian.

Zmienione zasady ustalania dochodu rodziny

będą miały w praktyce powszechne zastosowanie

nika 2013 r., okres zasiłkowy.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że Minister-

na temat liczby osób, które, ubiegając się o zasiłek

nie uzyskać prawa do zasiłku rodzinnego w związku

dochodu rodzin dla celów związanych ze świadcze-

niami rodzinnymi.

Natomiast dane na temat liczby

osób otrzymujących zasiłek rodzinny w kolejnym,

rozpoczynającym się 1 listopada 2012 r., okresie za-

siłkowym będą znane w 2013 r.

Ponadto uprzejmie informuję, że postępujący

w ostatnich latach spadek liczby świadczeniobiorców

zasiłku rodzinnego jest przede wszystkim wynikiem

utrzymania wysokości kryterium dochodowego

uprawniającego do świadczeń rodzinnych na pozio-

mie określonym w 2004 r., spadku demograﬁcznego

oraz relatywnej poprawy sytuacji materialnej pol-

skich rodzin.

Dane z ostatnich 3–4 lat pokazują po-

prawę sytuacji materialnej rodzin, która jest konse-

kwencją przede wszystkim poprawy sytuacji gospo-

darczej kraju, tzn. wzrostu PKB w latach 2007–2010

o 20,3% i wzrostu PKB per capita o 20,1%, z czym

wiąże się wzrost wynagrodzeń.

Spadek liczby świadcze-

niobiorców zasiłku rodzinnego wiąże się także ze spad-

wieku dzieci).

Dane sprawozdawcze z zakresu świad-

czeń rodzinnych pokazują, że w 2011 r. przeciętnie mie-

sięcznie wypłacono 2767,7 tys. zasiłków rodzinnych, tj.

o 7,8% mniej niż w 2010 r.

(3003,3 tys.).

Przytoczona

w poprzedniej odpowiedzi na interpelację pani poseł

Beaty Mazurek liczba 2512 tys. jako przeciętna mie-

sięczna liczba świadczeniobiorców zasiłku rodzinne-

go w okresie styczeń–październik 2012 r. (tj. w okre-

sie przed ustawową weryﬁkacją)jestliczbąoszaco-

waną przez Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej.

Ze wstępnych danych sprawozdawczych w tym za-

dzinnego przeciętnie miesięcznie korzystało w tym

okresie 2578,9 tys. osób.

Należy także zauważyć, że od

początku obecnego okresu zasiłkowego (tj. od listopa-

da 2011 r.) następuje wzrost liczby świadczeniobiorców

zasiłku rodzinnego.

W okresie listopad–grudzień 2011 r.

zasiłek rodzinny pobierało przeciętnie miesięcznie

2480,3 tys. osób, w styczniu 2012 r. było ich 2551,2 tys.

osób, zaś w czerwcu 2012 r.

– 2603,3 tys. osób.

Trudno więc zgodzić się z zawartą w treści inter-

pelacji tezą pani poseł Beaty Mazurek, iż budżet pań-

stwa poczynił oszczędności dzięki wprowadzonym od

1 stycznia 2012 r. zmianom sposobu ustalania docho-

Łączę wyrazy szacunku

Sekretarz stanu

w sprawie likwidacji Posterunku Policji

807

rosławy Nykiel w sprawie likwidacji Posterunku Po-

808

realizacją, uwzględniając przy tym ich specjalizację

misariat policji.

W zdecydowanej większości prze-

*

)

809

komend wojewódzkich zadeklarowali, że przeprowa-

(sygn.

SPS-023-5397/12) w sprawie statusu klubów

wie ustawy o sporcie, uprzejmie informuję, co nastę-

puje.

Pytanie 1.

Czy zamierza Pani podjąć działania

zmierzające do sprecyzowania statusu prawnego klu-

bów sportowych działających w formie spółek?

Pytanie to zostało sformułowane w kontekście

postawionej tezy, że „w obecnym stanie prawnym sta-

tus klubów sportowych działających w formie spółek

akcyjnych jest niedoprecyzowany” i stan ten wyma-

ga „jak najszybszego usunięcia nieścisłości”.

Dzięku-

jąc za wyrażony pogląd, należy stwierdzić, że Mini-

sterstwu Sportu i Turystyki nie są zgłaszane potrze-

by w zakresie zmian przepisów dotyczących klubów

sportowych działających w formie „spółek akcyj-

nych”.

Nie stwierdza się zatem potrzeby nawiązywania

w rozwiązaniach legislacyjnych do konstrukcji „spor-

towych spółek akcyjnych”, od której to koncepcji prze-

pisy prawa odeszły.

Rozwiązania prawne w tym przed-

miocie stanowią świadomą decyzję ustawodawcy.

Należy przypomnieć, że zgodnie z art. 29 nieobo-

1675, z późn. zm., dalej również: „u.k.f.”) oprócz pol-

skich związków sportowych działalność w zakresie

sportu profesjonalnego mogły prowadzić także „spor-

towe spółki akcyjne”.

Tylko takie spółki mogły wcho-

dzić w skład ligi zawodowej (art. 36 ust. 2 u.k.f.).

Należy jednak również przypomnieć, że już w po-

przednim stanie prawnym, tj. na mocy ustaw nowe-

lizujących u.k.f., ustawodawca pozbawił „sportowe

spółki akcyjne” korzyści wynikających z przysługu-

jącego im zwolnienia od podatku dochodowego od

osób ﬁzycznych(np.zmianynapodstawieart.5usta-

Nr 137, poz. 639).

Postanowienia zaś ustawy z dnia

z późn. zm.) – ale także regulacje poprzedniej ustawy

cjalnych unormowań dotyczących „sportowych spół-

z podmiotami typu spółka akcyjna, funkcjonująca na

podstawie przepisów Kodeksu spółek handlowych,

bez jakichkolwiek odrębności wynikających z regu-

lacji dotyczących sportu.

Jak poinformowano powyżej, do Ministerstwa

Sportu i Turystyki nie są zgłaszane zastrzeżenia do-

tyczące obecnych regulacji klubów sportowych dzia-

łających w formie spółki akcyjnej, tj. potrzeby powro-

tu „sportowych spółek akcyjnych”.

Tym samym brak

jest podstaw do uznania, że status klubów sporto-

wych działających w formie spółki akcyjnej jest nie-

doprecyzowany.

Natomiast przepisy prawa obecnie

obowiązujące sprawdzają się w praktyce i zapropono-

810

wane w nich rozwiązania należy ocenić jak najbar-

dziej pozytywnie.

Pytanie 2.

Czy ministerstwo zamierza nadać oma-

wianym podmiotom szczególny status w celu umoż-

liwienia uzyskiwania dotacji z budżetów jednostek

samorządu terytorialnego?

Ministerstwo nie zamierza dokonywać zmian

w przepisach dotyczących uzyskiwania dotacji z bu-

dżetów jednostek samorządu terytorialnego.

Obecnie obowiązujące przepisy prawa zawierają

podstawy umożliwiające uzyskiwanie przez kluby

sportowe dotacji z budżetów jednostek samorządu

rcie: „Klub sportowy, działający na obszarze danej

celową z budżetu tej jednostki, z zastosowaniem prze-

w zakresie udzielania dotacji celowych dla podmio-

tów niezaliczanych do sektora ﬁnansówpublicznych

i niedziałających w celu osiągnięcia zysku”.

Klubami sportowymi, które mogą otrzymać

wsparcie, będą kluby działające nie tylko jako stowa-

rzyszenia lub fundacje (te bowiem funkcjonują z za-

łożenia w celach niezarobkowych), ale również kluby

sportowe w postaci spółek z ograniczoną odpowie-

dzialnością oraz spółek akcyjnych.

Obydwie postaci

spółek bowiem mogą być powoływane zarówno w ce-

lach zarobkowych, w celach gospodarczych niemają-

cych charakteru zarobkowego, jak i w celu niegospo-

darczym.

Z treści bowiem art. 151 § 1 K.s.h. wynika,

Cele te mogą być zatem zarobkowe i niezarobkowe.

Analogiczny wniosek, choć trzeba przyznać, że nie

wynika on wprost z przepisów K.s.h., przyjmuje się

w odniesieniu do kategorii spółki akcyjnej, twierdząc,

że i ona może być tworzona w każdym celu dopusz-

czalnym przez prawo, zatem również w celu niego-

spodarczym.

W opinii ministra sportu i turystyki słuszne jest

założenie, że dostępność środków publicznych powin-

na być ograniczana dla klubów działających w celu

osiągnięcia dla siebie korzyści ﬁnansowych,adostęp-

ność taka powinna być natomiast umożliwiona pod-

miotom realizującym cele publiczne.

Forma spółki

akcyjnej klubu sportowego sama z siebie nie przekre-

śla jednak szansy uzyskania dotacji pod warunkiem,

że klub taki nie działa w celu osiągnięcia zysku.

Pytanie 3.

Czy ministerstwo rozważa możliwość

zwolnienia omawianych podmiotów z podatku docho-

dowego przy spełnieniu ww. przesłanek?

Problematyka zwolnień z podatku dochodowego,

jako przynależna do materii ustaw podatkowych, po-

zostaje w gestii ministra ﬁnansów, jako odpowie-

dzialnego m.in. za realizację dochodów z podatków

Ze swojej strony, jako minister sportu i turystyki,

mogę zapewnić, że wszelkie inicjatywy mające na

celu podjęcie pomocy dla klubów sportowych w ich

funkcjonowaniu, również w kontekście ewentualnych

ulg podatkowych, będą oczywiście wspierane przez

resort sportu.

Pytanie 4.

Czy zamierza Pani rozszerzyć skład

ligi zawodowej?

Pytanie to odnosi się do sytuacji, zgodnie z którą

w omawianym stanie prawnym – czyli na gruncie

– w skład ligi zawodowej wchodzić mogą jedynie klu-

by sportowe działające jako spółki akcyjne.

Biorąc

jednak pod uwagę np. bezpieczeństwo i pewność ob-

rotu w sporcie profesjonalnym, którego to sportu do-

tyczą właśnie rozgrywki w formie ligi zawodowej,

wyłączność obecności w takiej lidze spółek akcyjnych

należy ocenić jak najbardziej pozytywnie.

Spółka akcyjna jest bowiem spółką posiadającą

kapitał zakładowy wynoszący co najmniej 100 000 zł

(art. 308 § 1 Kodeksu spółek handlowych), co czyni

z takiego klubu sportowego podmiot jak najbardziej

– przynajmniej w teorii – wiarygodny kapitałowo.

Celem ustawodawcy, ograniczającego członkostwo

w lidze zawodowej do klubów – spółek akcyjnych, było

zatem zagwarantowanie pewności obrotu w sporcie

profesjonalnym poprzez udział w rozgrywkach podmio-

tów o stabilnych ﬁnansowoparametrach,którymnie

będzie groziło wycofanie się z rozgrywek w trakcie ich

trwania i spowodowanie narażenia innych podmiotów

biorących udział – w różnych rolach – w tych rozgryw-

kach, np. innych klubów sportowych, reklamodawców

czy zawodników, na możliwe straty ﬁnansowe.

Z wyrazami szacunku

Minister

Joanna Mucha

(sygn.

SPS-023-5398/12) w sprawie zasad ﬁnanso-

wania sportu na podstawie ustawy o sporcie uprzej-

mie informuję, co następuje.

Pragnę podkreślić, iż przepisy rozdziału szóstego

811

w celu określenia ogólnych zasad wspierania sportu

przez organy władzy publicznej, w szczególności

w poprzednim stanie prawnym.

Dotyczy to przede

terytorialnego.

W czasie obowiązywania ustawy z dnia

administracyjne wielokrotnie podkreślały, że ówcze-

nie może być samodzielną podstawą przyznania do-

Ponadto należy zwrócić uwagę, iż, zgodnie z art. 4

dań z zakresu sportu, nie stanowi zaś podstawy do

odstąpienia od trybu konkursowego przewidzianego

ustawą o pożytku publicznym i o wolontariacie.

Dodanie przepisów art. 27 i 28 ustawy o sporcie

miało zatem na celu stworzenie wyraźnych podstaw

prawnych do dotowania sportu, nie zaś całej kultury

ﬁzycznej.

Przepisy te dodano zapewne na skutek

złych doświadczeń nabytych we wcześniejszym sta-

nie prawnym, w którym pojęcia: kultura ﬁzyczna

i sport były pojęciami na tym samym poziomie se-

mantycznym, istniejącymi w sposób odrębny i roz-

łączny.

Na skutek tego organy nadzorcze nad samo-

rządem terytorialnym kwestionowały zasadność wy-

datków na sport (tzw. kwaliﬁkowany),wskazując,iż

rolą samorządu jest wspieranie jedynie kultury ﬁ-

zycznej, nieobejmującej sportu kwaliﬁkowanego,tak

np. w wyroku WSA w Rzeszowie z dnia 19 czerwca

2006 r. w sprawie I SA/Rz 400/2006: „Art. 2 ust. 2

(...) ustawy (z 29 lipca 2005 r.) o sporcie kwaliﬁkowa-

nym (Dz. U. Nr 155, poz. 1298, ze zm.) nie stanowi

samodzielnej podstawy do ponoszenia wydatków z bu-

dżetu gminy na zadania z zakresu sportu kwaliﬁko-

wanego”.

Ponadto, odpowiadając na szczegółowe pytania

pani poseł, postawione w interpelacji, pragnę zauwa-

żyć, iż:

1.

Kwestia wydania rozporządzenia regulującego

materię uchwał organów stanowiących jednostek sa-

morządu terytorialnego dotyczących warunków oraz

trybu wspierania sportu nie była przeze Minister-

stwo Sportu i Turystyki dotychczas rozważana.

Moż-

liwość wydania rozporządzenia uzależniona jest od

istnienia szczegółowego upoważnienia ustawowego,

określającego m.in. zakres spraw przekazanych do

uregulowania w rozporządzeniu.

W obecnym stanie

prawnym upoważnienia takiego brakuje.

2.

Problem uściślenia warunków uzyskiwania do-

tacji celowych z budżetu jednostek samorządu tery-

torialnego nie był do tej pory w Ministerstwie Sportu

i Turystyki rozpatrywany w kategoriach ewentual-

nych zmian legislacyjnych.

Wydaje się, że przepisy

ustawy o sporcie są w tym zakresie wystarczająco

precyzyjne.

Problem może rodzić natomiast ich błęd-

na interpretacja.

3.

Katalog przeznaczenia dotacji celowej z budże-

tu jednostki samorządu terytorialnego, określony

w art. 28 ust. 2, ma charakter otwarty (przykłado-

jego zmiany lub uzupełnienia.

812

4.

Podstawę do ubiegania się przez kluby sporto-

we, niedziałające w celu osiągnięcia zysku, o dotację

celową z budżetu jednostki samorządu terytorialne-

go, stanowi w obowiązującym stanie prawnym

art. 28 ustawy o sporcie.

Z wyrazami szacunku

Minister

w sprawie dotychczasowych rezultatów

wdrażania projektu „Empatia”

– Platforma Komunikacyjna Obszaru

Zabezpieczenia Społecznego (5400)

terpelację posła pana Andrzeja Halickiego w sprawie

„Emp@tia” – Platforma Komunikacyjna Obszaru

Zabezpieczenia Społecznego, zawierającą prośbę o wy-

jaśnienie następujących kwestii:

— jakie są główne obszary i kierunki działania

projektu „Emp@tia” – Platforma Komunikacyjna

— jakie efekty społeczne i ekonomiczne przynosi

dziś, a jakie ten projekt przyniesie w przyszłości,

— kiedy projekt zostanie ukończony i czy będzie

rozwijany i w jaki sposób,

przekazuję poniżej odpowiedzi na powyższe pyta-

nia.

Projekt „Emp@tia” – Platforma Komunikacyjna

Obszaru Zabezpieczenia Społecznego obejmuje swo-

im zakresem sumę następujących obszarów:

— pomocy społecznej regulowanego przez ustawę

żywiania” oraz ustawę z dnia 26 października 1982 r.

holizmowi,

— polityki rodzinnej regulowanego przez ustawę

systemie pieczy zastępczej, ustawę z dnia 29 lipca 2005

— funduszu alimentacyjnego regulowanego przez

— wspierania osób niepełnosprawnych regulowa -

Zakłada się, że po zrealizowaniu projektu „Em-

p@tia” zostaną osiągnięte następujące cele:

— zostanie ułatwiony świadczeniobiorcom dostęp

do świadczeń oferowanych przez państwo w wyżej

wymienionych obszarach poprzez umożliwienie wy-

korzystywania nowego kanału komunikacyjnego,

jakim jest Internet,

— zostanie ułatwiona i usprawniona praca służb

publicznych wyżej wymienionych obszarów poprzez

wdrożenie rozwiązań oferowanych przez ICT, w tym

m.in. możliwość korzystania z zasobów informacyj-

nych państwa niebędących w gestii MPiPS, wykorzy-

stywanie przenośnych terminali przez pracowników

socjalnych podczas pracy w terenie,

— zostanie usprawniony proces podejmowania

decyzji i proces kształtowania polityki w wyżej wy-

mienionych obszarach poprzez zintegrowanie wiedzy

i informacji specyﬁcznejdlakażdegoztychobszarów

oraz udostępnienie zaawansowanych narzędzi ana-

lityczno-raportowych, dotychczas każdy z tych obsza-

rów dysponował zamkniętą wiedzą obszarową,

— zostanie rozbudowana i rozwinięta infrastruk -

tura teleinformatyczna będąca bazą techniczną pro-

jektu,

— zmniejszony zostanie poziom nadużyć i nie -

uprawnionego korzystania ze świadczeń.

Planowany termin zakończenia projektu to ko-

niec 2013 r.

Przewiduje się, że produkty projektu

będą rozwijane i przystosowywane do przyszłych

trendów w polityce społecznej państwa oraz zmian

legislacyjnych.

Podsekretarz stanu

Radosław Mleczko

Warszawa, dnia 23 lipca 2012 r.

w sprawie różnic w kosztach leczenia

raka piersi (5409)

(znak: SPS-023-5409/12), uprzejmie proszę o przyję-

813

Odnosząc się do przywoływanej przez pana posła

analizy danych NFZ z lat 2004–2010 dotyczących

chorych na raka piersi prezes Narodowego Funduszu

Zdrowia poinformował, że NFZ nie przedstawiał żad-

nej analizy danych dotyczących leczenia raka piersi

w latach 2004–2010, a także że z wiedzy posiadanej

przez NFZ wynika, że publikacja o takiej tematyce

nie ukazywała się do tej pory w żadnej publikacji

naukowej.

Prezes NFZ poinformował również, że dane doty-

czące raka piersi i raka jelita grubego udostępniono

Ośrodkowi Analiz Uniwersyteckich, który opubliko-

wał je na stronie internetowej.

Ze względu na sfor-

mułowanie autora analizy dr A. Kozierkiewicza, że:

„różnice w kosztach leczenia raka piersi wymagają

dalszych analiz”, obecnie nie jest możliwa odpowiedź

na pytanie pana posła, z czego wynikają różnice

w kosztach leczenia raka piersi w poszczególnych wo-

jewództwach, gdyż w tym przypadku mogą wchodzić

w grę czynniki demograﬁczne, chorobowościowe,

ekonomiczne, prawne i inne.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Jakub Szulc

w sprawie zamiaru likwidacji posterunków

Policji w Tychowie (pow. białogardzki),

Grzmiącej (pow. szczecinecki) i innych

powiatach woj. zachodniopomorskiego (5420)

runków Policji w Tychowie (pow. białogardzki),

woj. zachodniopomorskiego uprzejmie przedstawiam

następujące informacje.

814

815

ryzacja i alokacja ok. 30 posterunków Policji oraz

Stare Czarnowo, Trzcińsko–Zdrój, Golczewo, Dziw-

ministra spraw wewnętrznych

w sprawie działań zapobiegających aktom

wandalizmu w woj. podlaskim (5427)

sma, znak: SPS-023-5427/12, dotyczącego interpela-

cji posła Adama Rybakowicza uprzejmie informuję,

*

)

816

Bezpieczeństwa Wewnętrznego w Białymstoku a pod-

laską Komendą Wojewódzką Policji w Białymstoku

dem Centralnego Biura Śledczego Komendy Głównej

Policji.

Efektem podjętych działań było zatrzymanie

10 osób (w tym 4 nieletnich), przedstawienie 6 oso-

bom zarzutów dopuszczenia się propagowania ustro-

ju faszystowskiego w miejscowości Krynki poprzez

nanoszenie na elewacjach budynków napisów i sym-

mendant miejski Policji w Białymstoku skierował do

35 osób zakłócających zgromadzenie pod nazwą

„Marsz jedności”.

przygotowanie dwóch sprawozdań, które zostały

przekazane do Prokuratury Okręgowej w Suwał-

kach, Prokuratury Okręgowej w Łomży, Prokuratu-

ry Apelacyjnej w Białymstoku, Komendy Wojewódz-

kiej Policji w Białymstoku oraz Delegatury ABW

w Białymstoku.

Ponadto ABW:

— Prowadziła rozmowy o charakterze ostrzegaw -

— Sporządziła listę miejsc związanych z kulturą

gijnych zlokalizowanych w woj. podlaskim, narażo-

nych na próby dewastacji i wandalizmu.

Na podstawie

tego dokumentu Podlaski Oddział Straży Granicznej

oraz komenda wojewódzka Policji planowały rozdyspo-

nowanie sił i środków do ochrony tych obiektów.

— Sporządziła analizę kryminalną zdarzeń zaist -

terenie woj. podlaskiego.

Dokument został przesłany

do: Prokuratury Apelacyjnej w Białymstoku, Proku-

ratury Okręgowej w Suwałkach, Prokuratury Okrę-

gowej w Łomży, zarządu w Białymstoku CBŚ KGP,

podlaskiej Komendy Wojewódzkiej Policji w Białym-

stoku.

— Prowadziła czynności operacyjno-rozpoznaw -

— Prowadziła monitoring stron i forów interneto -

powiązani ze sprawcami aktów wandalizmu.

— W październiku 2011 r. rozpoczęła współpracę

Podlaskim.

— Funkcjonariusze Komendy Powiatowej Policji

rodowych.

— Koordynator działań z ramienia Komendy Po -

Borze.

— Opracowała kartę zadania doraźnego, która

obliguje służby do kontroli miejsc związanych z kul-

turą żydowską znajdujących się na terenie działania

— Komenda Wojewódzka Policji w Białymstoku

którego zorganizowano szereg przedsięwzięć mają-

— Zorganizowała systematyczne szkolenia dla

funkcjonariuszy z woj. podlaskiego na temat „Prze-

ciwdziałania i zwalczania przestępstw z nienawiści”.

W odniesieniu do działań podejmowanych przez

cie realizacji zadań służbowych są zobowiązani do

zwracania szczególnej uwagi na obiekty wytypowane

817

dalizmu o podłożu rasistowskim i ksenofobicznym

oraz w miarę możliwości do podejmowania czynności

nej w kierunku rozpoznania ewentualnych sprawców

współdziałających.

W trakcie ww. czynności utrzy-

mywany był stały kontakt roboczy pomiędzy Strażą

w sprawie podwyższania wartości kontraktów

dla szpitali pełniących tzw. stały ostry dyżur

(5438)

podwyższenia wartości kontraktów dla szpitali peł-

niących tzw. stały ostry dyżur, która została przesła-

na przy piśmie marszałka Sejmu Rzeczypospolitej

-5438/12), uprzejmie proszę o przyjęcie następują-

wartości kontraktów dla szpitali pełniących tzw. sta-

ły ostry dyżur, prezes Narodowego Funduszu Zdro-

wia poinformował, że pojęcie ostrego dyżuru nie wy-

stępuje w nomenklaturze obowiązujących przepisów

prawa.

Zgodnie z rozporządzeniem ministra zdrowia

nr 72/2011/DSOZ prezesa Narodowego Funduszu

w rodzaju leczenie szpitalne (z późn. zm.), świadcze-

nia mogą być realizowane w ramach hospitalizacji,

hospitalizacji planowej albo w ramach leczenia jed-

nego dnia.

Dla każdego typu świadczeń określone

zostały odrębne warunki realizacji oraz wartości

punktowe grup w systemie jednorodnych grup pa-

cjentów (zróżnicowane w zależności od typu umowy),

który jest obowiązującym w rodzaju leczenie szpital-

ne systemem ﬁnansowaniaświadczeńprzezfundusz.

A zatem podpisanie przez świadczeniodawcę umowy

typu hospitalizacja oznacza zobowiązanie do udzie-

lania świadczeń opieki zdrowotnej w ciągu całej doby

zanie do przyjęcia w trybie nagłym świadczeniobior-

ców przekazywanych przez zespoły ratownictwa me-

dycznego lub zgłaszających się bezpośrednio do

świadczeniodawcy.

Natomiast rozliczenie świadczeń opieki zdro-

wotnej udzielonych w izbie przyjęć albo szpitalnym

oddziale ratunkowym odbywa się w oparciu o staw-

każdego świadczeniodawcy, na okres obowiązywa-

nia umowy.

Stawka ryczałtu obliczana jest zgodnie

ne.

Wysokość stawki, w przypadku każdego świad-

czeniodawcy, zależna jest od liczby pacjentów i czyn-

ności wykonanych na rzecz pacjentów zaopatrzo-

tym dla wszystkich świadczeniodawców okresie

sprawozdawczym.

Jakub Szulc

818

Odpowiedź

sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

w sprawie chorych wentylowanych

mechanicznie w warunkach domowych (5445)

terpelację pana posła Bolesława Piechy przekazaną

znak: SPS-023-5445/12, w sprawie chorych wentylo-

wanych mechanicznie w warunkach domowych,

uprzejmie proszę o przyjęcie poniższych informacji.

czych do tej ustawy, w tym w rozporządzeniu mini-

gółowe zasady udzielania i rozliczania tych świad-

czeń w br. określa zarządzenie nr 83/2011/DSOZ

W odniesieniu do przedmiotowej kwestii zabezpie-

czenia i ﬁnansowaniaświadczeńopiekizdrowotnej

dla chorych wentylowanych mechanicznie w warun-

kach domowych uprzejmie informuję, że przeprowa-

kompetencji Narodowego Funduszu Zdrowia, zgod-

nie z przepisem art. 97 ust. 3 ww. ustawy.

Podstawą

udzielania świadczeń opieki zdrowotnej jest umowa,

czeń opieki zdrowotnej oraz kwotę zobowiązania

NFZ wobec świadczeniodawcy.

W przeważającej

większości świadczenia opieki zdrowotnej są ﬁnan-

środków publicznych dotyczących gospodarki ﬁnan-

sowej NFZ, zgodnie z którymi plan ﬁnansowyNaro-

dowego Funduszu Zdrowia jest zrównoważony w za-

kresie przychodów i kosztów.

Jednocześnie, zgodnie

wotnej ﬁnansowanychześrodkówpublicznych,łącz-

na suma zobowiązań funduszu wynikających z za-

określenie zapotrzebowania na dane świadczenia od-

bywa się w szczególności na podstawie analizy pozio-

mu realizacji tych świadczeń, przy czym plany ﬁnan-

sowe oddziałów funduszu tworzone są w czerwcu – lip-

cu danego roku kalendarzowego na rok następny.

W odpowiedzi na pytania 1 i 2 dotyczące nielimi-

towania świadczeń zespołu długoterminowej opieki

uprzejmie informuję, że obecnie nie są prowadzone

prace nad wprowadzeniem tych świadczeń na listę

świadczeń nielimitowanych ratujących życie.

W oce-

nie prezesa NFZ przy obecnie funkcjonującym syste-

mie zabezpieczenia świadczeń są one zabezpieczone

na wystarczającym poziomie w ramach opieki długo-

terminowej, leczenia szpitalnego, świadczeń zdrowot-

nych kontraktowanych odrębnie (tlenoterapia w wa-

runkach domowych) oraz zaopatrzenia w wyroby

– aparat do leczenia obturacyjnego bezdechu senne-

go).

W związku z powyższym zdaniem funduszu brak

jest podstaw do uznania ww. świadczeń za nielimito-

wane ratujące życie, zwłaszcza że przyjęcie takiego

sposobu kontraktowania miałoby zdecydowanie ne-

gatywny wpływ na efektywne i bezpieczne gospoda-

rowanie środkami publicznymi i równoważenie kosz-

tów świadczeń z przychodami.

Odnosząc się do pytania o rachunek kosztów

i oszczędności dla ﬁnansówNFZwynikającezesto-

sowania wentylacji mechanicznej w warunkach do-

mowych, uprzejmie informuję, że analiza kosztów

łania funduszu.

Cena za udzielane świadczenia opie-

ki zdrowotnej (wartość osobodnia) jest ustalana

re odbywają się w oddziale wojewódzkim funduszu.

Obecnie średnia cena za osobodzień opieki nad pa-

cjentem wentylowanym mechanicznie w warunkach

domowych wynosi 165 zł.

Natomiast w leczeniu szpi-

talnym świadczenia obejmujące przewlekłą mecha-

niczną wentylację na rzecz świadczeniobiorców,

u których jest to jedyna przyczyna hospitalizacji,

mogą być rozliczane w następujących zakresach: chi-

rurgia plastyczna, choroby płuc, choroby wewnętrz-

ne, geriatria, neurochirurgia, neurologia, pediatria.

Osobodzień prowadzenia przewlekłej wentylacji me-

chanicznej w oddziale szpitalnym wyceniono na 4 punk-

ty, czyli jego wartość kwotowa wynosi w 2012 r. 208 zł.

Należy dodać, że z informacji przekazanych przez

fundusz wynika, iż w oddziałach szpitalnych oczeku-

ją najczęściej chorzy, którzy mają być umieszczeni

w stacjonarnym zakładzie opieki długoterminowej,

ponieważ nie mają odpowiednich warunków domo-

szkolenia rodziny (opiekunów prawnych) w zakresie

pielęgnacji pacjenta i obsługi aparatury medycznej

819

oraz udzielania pierwszej pomocy, tak aby podczas

stwo świadczeniobiorcy.

Stan kliniczny ww. świad-

czeniobiorców zazwyczaj nie wymaga leczenia w od-

działach anestezjologii i intensywnej terapii.

Nieza-

sadne pobyty w OAiIT pacjentów, którzy wymagają

jedynie przewlekłej mechanicznej wentylacji, zmniej-

szają dostępność do świadczeń w tych oddziałach pa-

cjentom w stanie zagrożenia życia.

Jednocześnie uprzejmie przekazuję w załączeniu

otrzymaną z Centrali NFZ tabelę dotyczącą hospita-

lizowanych świadczeniobiorców wymagających prze-

wlekłej mechanicznej wentylacji, zawierającą dane za

okres 2010–2012.*

)

Odpowiadając na pytanie nr 4, co z nadwykona-

niami zrealizowanych świadczeń zdrowotnych w za-

kresie wentylacji mechanicznej w warunkach domo-

wych powstałymi w roku 2011, uprzejmie informuję,

że zawierane z funduszem umowy na realizację

świadczeń zespołu długoterminowej opieki domowej

rantują ﬁnansowaniabezlimitowego.

Wsytuacjiwy-

czerpania środków określonych w umowie objęcie

opieką dodatkowych pacjentów wiąże się z ryzykiem

nieuzyskania zapłaty za zrealizowane świadczenia.

Możliwość sﬁnansowania dodatkowych świadczeń,

zrealizowanych ponad limit określony umową, może

tuacji gdy NFZ dysponuje wolnymi środkami, istnie-

je możliwość zawierania aneksów rozliczających

„nadwykonania” po I półroczu danego roku, a w przy-

padku świadczeniodawców posiadających więcej niż

jedną umowę w danym rodzaju przesunięć środków

między zakresami można dokonywać po upływie

kwartału kalendarzowego.

Świadczeniodawcy mają

też możliwość wnioskowania do oddziału wojewódz-

kiego funduszu o zwiększenie wartości umowy w trak-

cie jej obowiązywania celem objęcia świadczeniami

opieki zdrowotnej większej liczby świadczeniobior-

ców, gdyż zgodnie z brzmieniem przepisu § 43 ust. 1

poz. 484) każda ze stron umowy może w uzasadnio-

nych przypadkach wnioskować na piśmie o zmianę

warunków umowy.

Zgodnie z danymi otrzymanymi z oddziałów wo-

jewódzkich funduszu w maju br. świadczenia zreali-

zowane przez zespoły długoterminowej opieki domo-

wej dla pacjentów dorosłych i dzieci wentylowanych

mechanicznie w 2011 r. zostały sﬁnansowanewca-

łości przez następujące oddziały NFZ: lubuski, ma-

zowiecki, opolski, podlaski, pomorski, śląski.

Zachod-

niopomorski sﬁnansowałww.świadczenia,zrealizo-

wane i wykazane do rozliczenia, z wyjątkiem świad-

czeń zespołu długoterminowej opieki domowej dla

dzieci wentylowanych mechanicznie o wartości

2727 zł, dla których raporty rozliczeniowe wpłynęły

po podpisaniu protokołu renegocjacji.

Małopolski OW

NFZ w ramach aneksów rozliczeniowych za 2011 r.,

sﬁnansował35%wartości„nadwykonań”zaprzed-

miotowe świadczenia dla pacjentów dorosłych wen-

tylowanych mechanicznie i 100% dla dzieci wentylo-

wanych mechanicznie.

Podkarpacki OW NFZ poin-

formował o trwającym postępowaniu ugodowym ce-

lem sﬁnansowanianiezapłaconychświadczeń,nato-

miast Łódzki OW NFZ poinformował, że zarezerwo-

wał środki ﬁnansowenapokrycieświadczeńwyko-

nanych ponad limit w 2011 r., których wartość wy-

nosi 507 315,25 zł.

Pozostałe OW NFZ wykazały

niezapłacone „nadwykonania” za 2011 r. o wartości:

1 140 385 zł (dolnośląski), 471 605 zł (kujawsko-po-

morski), 920 115 zł (lubelski), 911 200 zł (małopolski),

613 168,92 zł (świętokrzyski), 177 931,25 zł (warmiń-

sko-mazurski), 1 316 504,97 zł (wielkopolski).

Należy zaznaczyć, iż oddziały wojewódzkie fun-

duszu sukcesywnie, w miarę rosnących potrzeb oraz

własnych możliwości ﬁnansowych,zwiększająnakła-

dy na świadczenia zespołu długoterminowej opieki

domowej dla pacjentów dorosłych i dzieci wentylowa-

nych mechanicznie, z zachowaniem zasady równowa-

żenia kosztów z przychodami.

Zgodnie z danymi

otrzymanymi od prezesa NFZ w 2009 r. wartość zre-

alizowanych świadczeń wynosiła 50 043 431 zł,

w 2010 r. wartość zrealizowanych świadczeń wyno-

siła 60 183 063 zł, w 2011 r. wartość zrealizowanych

świadczeń wynosiła 78 759 101 zł, a kontrakty na

2012 r. zostały zawarte na kwotę 84 946 200 zł (we-

dług stanu na dzień 6 lipca 2012 r.).

Natomiast liczba

zrealizowanych świadczeń wynosiła 201 548 w 2009 r.,

359 926 w 2010 r., 480 341 w 2011 r., a liczba zaku-

pionych świadczeń na 2012 r. wynosi 515 712.

W odpowiedzi na pytanie nr 5 dotyczące planów

Ministerstwa Zdrowia na rzecz wdrożenia rozwiązań

umożliwiających realizację niektórych świadczeń

opieki zdrowotnej w warunkach domowych uprzej-

rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie mini-

zm.), który wprowadza domową antybiotykoterapię

dożylną w leczeniu zaostrzeń choroby oskrzelowo-

-płucnej u pacjentów z mukowiscydozą.

W maju br.

ww. projekt był poddany konsultacjom społecznym,

a w najbliższym czasie zostanie skierowany do Rzą-

dowego Centrum Legislacji.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Jakub Szulc

)

820

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w sprawie okoliczności i zasadności przyjęcia

katastrofy smoleńskiej (5467)

SPS-023-5467/12, z upoważnienia prezesa Rady Mi-

nia załącznika nr 13 do konwencji chicagowskiej

omówiona została w piśmie sygn.

DRM-4810-1(3)/12

z dn. 15 maja 2012 r., złożonym na ręce marszałka

Sejmu przez sekretarza Rady Ministrów pana Macie-

ja Berka, stanowiącym odpowiedź na wcześniejszą

interpelację posła Bartosza Kownackiego w tej samej

sprawie.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 13 lipca 2012 r.

w sprawie łamania Konstytucji RP

przez prezesa NFZ (5480)

13 czerwca 2012 r., przekazaną przy piśmie pana

wie łamania konstytucji przez szefa Narodowego

nansowego Narodowego Funduszu Zdrowia.

nistra zdrowia, iż plan ﬁnansowyna2012r.prze-

widuje przychody z tytułu składek na ubezpieczenie

zdrowotne na poziomie 62 244 719 tys. zł, z czego

1 971 826 tys. zł zaplanowano na realizację świad-

nicza.

Narodowy Fundusz Zdrowia wskazał na sys-

tematyczny wzrost nakładów na realizację przedmio-

towych świadczeń w latach 2004–2012 w wysokości

1100 mln zł.

Wszystkie oddziały wojewódzkie NFZ

zaplanowały wzrost ﬁnansowaniaprzedmiotowych

niego.

Poszczególne oddziały wojewódzkie NFZ

zwiększyły ﬁnansowanieświadczeń:

— dolnośląski – z 140 069 tys. zł do 151 333 tys. zł,

— kujawsko-pomorski – z 77 191 tys. zł do

82 068 tys. zł,

— lubelski – z 91 184 tys. zł do 102 535 tys. zł,

— lubuski – z 44 304 tys. zł do 49 354 tys. zł,

— łódzki – z 109 018 tys. zł do 122 222 tys. zł,

— mazowiecki – z 375 265 tys. zł do 381 592 tys. zł,

— opolski – z 48 257 tys. zł do 52 365 tys. zł,

— podkarpacki – z 112 921 tys. zł do 130 821 tys. zł,

— podlaski – z 41 650 tys. zł do 48 466 tys. zł,

— pomorski – z 90 025 tys. zł do 104 000 tys. zł,

— śląski – z 212 165 tys. zł do 227 533 tys. zł,

— świętokrzyski – z 59 778 tys. zł do 68 599 tys. zł,

— warmińsko-mazurski – z 57 842 tys. zł do

66 703 tys. zł,

— wielkopolski – z 138 168 tys. zł do 146 912 tys. zł,

— zachodniopomorski – z 68 793 tys. zł do

70 805 tys. zł.

Małopolski Oddział Wojewódzki NFZ, będący przed-

miotem szczególnej uwagi interpelacji pani poseł, rów-

nież zaplanował wzrost nakładów z 146 518 tys. zł do

166 518 tys. zł.

Aktualnie świadczenia w rodzaju re-

habilitacja lecznicza dla mieszkańców Małopolski

realizuje 441 świadczeniodawców.

Na ﬁnansowanie

poszczególnych zakresów świadczeń rehabilitacji

821

leczniczej Małopolski Oddział Wojewódzki NFZ prze-

znaczył środki w wysokości:

— 8299 tys. zł (5,06% budżetu) na lekarską am -

bulatoryjną opiekę rehabilitacyjną,

— 65 907 tys. zł (40,15% budżetu) na ﬁzjoterapię

ambulatoryjną,

— 14 414 tys. zł (8,78% budżetu) na rehabilitację

ogólnoustrojową w ośrodku/oddziale dziennym,

— 1053 tys. zł (0,64% budżetu) na rehabilitację

kardiologiczną w ośrodku/oddziale dziennym,

— 2274 tys. zł (1,39% budżetu) na rehabilitację

pulmonologiczną z wykorzystaniem metod subterra-

neoterapii w ośrodku/oddziale dziennym,

— 4644 tys. zł (2,83% budżetu) na rehabilitację

dzieci z zaburzeniami wieku rozwojowego,

— 23 200 tys. zł (14,13% budżetu) na rehabilitację

neurologiczną,

— 35 980 tys. zł (21,92% budżetu) na rehabilitację

ogólnousprawniającą w warunkach stacjonarnych,

— 5371 tys. zł (3,27% budżetu) na rehabilitację

kardiologiczną w warunkach stacjonarnych,

— 2998 tys. zł (1,83% budżetu) na rehabilitację

pulmonologiczną w warunkach stacjonarnych.

W opinii Narodowego Funduszu Zdrowia zapla-

nowane środki ﬁnansowenaprzedmiotoweświadcze-

nia uwzględniają przeprowadzone przez oddziały

wojewódzkie funduszu analizy potrzeb zdrowotnych,

a także konieczność zabezpieczenia świadczeniobior-

com dostępu do świadczeń na danym obszarze oraz

ustawowy obowiązek przygotowania zrównoważone-

go w zakresie przychodów i kosztów planu ﬁnanso-

wego funduszu.

Narodowy Fundusz Zdrowia wskazuje, iż pomimo

dużych potrzeb świadczeniobiorców w poszczegól-

nych zakresach świadczeń rehabilitacyjnych nie jest

możliwe ich pełne zaspokojenie z przyczyn niezależ-

nych od niego.

Taka sytuacja wystąpiła w wojewódz-

twie małopolskim, m.in. w przypadku stacjonarnej

rehabilitacji kardiologicznej, w której pomimo zwięk-

szenia wyceny osobodnia o 27% w latach 2010–2012

wyczerpano możliwości zwiększenia dostępności

świadczeń.

Od 2010 r. świadczenia opieki zdrowotnej

w omawianym zakresie zabezpiecza dwóch świadcze-

niodawców i w chwili obecnej brak jest innych ofe-

rentów spełniających wymagania określone w odręb-

nych przepisach.

W związku z powyższym Małopol-

ski Oddział Wojewódzki NFZ prowadzi rozmowy

nym – Szpitalem Specjalistycznym im. Jana Pawła

tala w tym zakresie.

W planie zakupu świadczeń na

rok 2013 płatnik świadczeń planuje 30-procentowy

wzrost nakładów ﬁnansowychwprzedmiotowymza-

kresie.

Odnosząc się do zagadnienia dostępu do przed-

miotowych świadczeń na terenie całego kraju, uprzej-

ki zdrowotnej w szpitalach i świadczenia specjali-

styczne w ambulatoryjnej opiece specjalistycznej

udzielane są według kolejności zgłoszenia w dniach

zdrowotnej.

Jeżeli świadczenie nie może być udzielo-

ne pacjentowi w dniu zgłoszenia, świadczeniodawca

ma obowiązek wskazać inny termin realizacji świad-

czenia i umieścić pacjenta na liście oczekujących

zgodnie z zasadami określonymi w rozporządzeniu

na realizację świadczeń u poszczególnych świadcze-

niodawców nie jest uzależniony wyłącznie od wyso-

kości publicznych środków ﬁnansowychprzeznaczo-

nych na ﬁnansowanie rehabilitacji leczniczej, ale

również, jak wskazano powyżej, od potencjału wyko-

nawczego świadczeniodawców na danym obszarze

czy też renomy poszczególnych świadczeniodawców.

Ponadto należy zwrócić uwagę, że umowa pomiędzy

cą zawarta na okres oznaczony nakłada na świadcze-

Jednocześnie należy stwierdzić, iż pomimo znacz-

nego wzrostu ﬁnansowaniaświadczeńzdrowotnych

w rodzaju rehabilitacja lecznicza, konkurencyjnego

trybu wyboru świadczeniodawców, który umożliwia

efektywne wykorzystanie środków publicznych prze-

znaczonych na ich ﬁnansowanie, nie jest możliwe

pełne zaspokojenie potrzeb świadczeniobiorców.

Ewentualne przesunięcie środków na realizację

świadczeń w rodzaju rehabilitacja lecznicza w ra-

mach planów ﬁnansowychbudżetówoddziałówwo-

jewódzkich NFZ powinno uwzględnić spadającą dy-

namikę realizacji przychodów z tytułu składek na

ubezpieczenie zdrowotne, która przełożyła się na

zmniejszenie wpływów do budżetu Narodowego Fun-

duszu Zdrowia.

W okresie styczeń–maj 2012 r. przy-

chody brutto ze składek zostały zrealizowane w wy-

sokości 25 mld zł, co przy porównaniu ww. kwoty do

prognozowanej kwoty przychodów za okres 5 miesię-

cy 2012 r. wyliczonej na podstawie sezonowego roz-

kładu przychodów ze składek, obserwowanego w po-

przednich latach, pokazuje niedobór 432,6 mln zł.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

822

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w woj. świętokrzyskim (5481)

Szanowna Pani Marszałek!

W nawiązaniu do

pism z dnia 13 czerwca 2012 r., przekazujących in-

terpelacje posła na Sejm RP pani Beaty Kempy

tokrzyskim (sygn.

SPS-023-5481/12), w sprawie li-

(sygn.

SPS-023-5482/12), w sprawie likwidacji poste-

runków Policji na Dolnym Śląsku (sygn.

SPS-023-

-5483/12) oraz w sprawie likwidacji posterunków

Policji (sygn.

SPS-023-5484/12), z upoważnienia pre-

stępujące informacje.

823

przy wykorzystaniu technologii światłowodowej, po-

*

)

824

Pragnę wskazać, że wstępna analiza i ocena

społów dzielnicowych.

Reorganizacja może dotyczyć

posterunków Policji: Będzino, Krzęcin, Pełczyce,

W województwie lubelskim planowana jest reor-

ganizacja Posterunku Policji w Goraju.

Należy pod-

kreślić, że wszystkie stanowiska policyjne należące

do Posterunku Policji w Goraju zostaną włączone do

pobliskiego posterunku Policji we Frampolu, którego

stan etatowy wzrośnie z 6 do 15 stanowisk, a struk-

tury zespołu patrolowo-interwencyjnego zostaną

wzmocnione 2 etatami wykonawczymi przekształco-

nymi z etatów kierownika posterunku Policji oraz

asystenta ze służb kryminalnych.

Ponadto planowa-

na jest reorganizacja Posterunku Policji w Michowie.

Dalsze ewentualne zmiany struktur komórek i jed-

nostek organizacyjnych Policji przewidziane są na

rok 2013, jednakże żadne decyzje w tej sprawie jesz-

cze nie zapadły.

Należy zaznaczyć, że w województwie świętokrzy-

skim zmiany organizacyjne mogą dotyczyć alokacji

lub przekształcenia 38 posterunków Policji.

Ze wzglę-

du na zainteresowanie społeczne modyﬁkacjami

struktur Policji komendant wojewódzki Policji we

wrześniu 2012 r. planuje przeprowadzenie publicznej

debaty na temat zagadnień bezpieczeństwa na tere-

nie województwa świętokrzyskiego w kontekście re-

organizacji sieci posterunków Policji.

Do czasu prze-

prowadzenia ww. debaty nie nastąpią żadne zmiany

w organizacji świętokrzyskiej Policji, bezpośrednio

związane z likwidacją posterunków Policji.

Ponadto w odniesieniu do reorganizacji w woje-

wództwie dolnośląskim uprzejmie informuję, że ko-

mendant miejski Policji w Wałbrzychu planuje utwo-

rzenie jednego komisariatu o stanie etatowym powy-

żej 60 etatów, który będzie połączeniem komisaria-

tów nr II (stan etatowy 21), nr III (stan etatowy 15)

oraz nr IV (stan etatowy 28) i obejmie swoim zasię-

giem teren, który obejmują wymienione komisariaty

Policji.

Realizacja przedmiotowej reorganizacji uza-

leżniona jest m.in. od przygotowania (remontu) bu-

dynku.

Podsumowując, należy stwierdzić, iż zaplanowane

825

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w pow. staszowskim (5482)

Patrz odpowiedź na interpelację nr 5481, str. 822.

Odpowiedź

podsekretarza stanu

na Dolnym Śląsku (5483)

w sprawie środków ﬁnansowych

na realizację przedsięwzięć określonych

w ustawie o ustanowieniu „Programu

na realizację przedsięwzięć w ustawie z dnia 12 stycz-

nia 2007 r. o ustanowieniu „Programu modernizacji

nej, Biura Ochrony Rządu i Ochotniczej Straży Po-

żarnej w latach 2007–2009”, uprzejmie przedstawiam

następujące informacje.

12 stycznia 2007 r., na podstawie której ustanowiony

został program modernizacji formacji bezpieczeń-

stwa i porządku publicznego w latach 2007–2009,

została uchwalona przez Sejm Rzeczypospolitej Pol-

skiej V kadencji.

cji dokonał nowelizacji ustawy polegającej na prze-

dłużeniu okresu realizacji programu na lata 2010–

–2011.

Przyjęto, że wydłużenie okresu obowiązywa-

nia programu do końca 2011 r. zapewni pełną reali-

zację zadań związanych z wymianą wyposażenia

i sprzętu oraz modernizację infrastruktury teleinfor-

matycznej i budowlanej formacji bezpieczeństwa i po-

rządku publicznego.

Należy podkreślić, że kwota

pierwotnie ustanowiona na realizację programu nie

uległa zmianie.

Zgodnie z art. 6 znowelizowanej ustawy z dnia

dernizacji (...) w latach 2007–2011” (Dz. U. z 2007 r.

Nr 35, poz. 213, z późn. zm.) minister właściwy do

spraw wewnętrznych zobowiązany był do przedsta-

wiania Sejmowi RP, w terminie do dnia 30 kwietnia

danego roku, informacji o realizacji programu za rok

poprzedni.

Realizując ustawowy obowiązek, w latach 2008–

–2011 ówczesny minister spraw wewnętrznych i ad-

ministracji składał corocznie marszałkowi Sejmu RP

informacje o realizacji programu za rok ubiegły, które

były kolejno rozpatrywane przez Komisję Administra-

cji i Spraw Wewnętrznych w następujący sposób:

— w sprawozdaniu z dnia 29 maja 2008 r. komisja

wniosła o przyjęcie przez Sejm RP informacji za

2007 r., które to przyjęcie nastąpiło w dniu 20 listo-

pada 2009 r.;

— w sprawozdaniu z dnia 25 czerwca 2009 r. ko -

misja wniosła o odrzucenie informacji dotyczącej re-

alizacji programu w 2008 r.; w dniu 3 grudnia 2009 r.

Sejm RP odrzucił jednak wniosek komisji, a tym sa-

mym informację przyjął;

— w sprawozdaniu z dnia 4 sierpnia 2010 r. komi -

sja wniosła o odrzucenie informacji za 2009 r.; w dniu

i przyjął ww. informację;

— w sprawozdaniu z dnia 26 maja 2011 r. komisja

śnie do realizacji programu za 2010 r.; z uwagi jed-

nakże na upływ VI kadencji Sejmu RP wniosek ko-

misji nie został rozpatrzony.

Mając powyższe na względzie, należy wskazać, że

wszelkie dane dotyczące wykonywania programu

modernizacji były przedstawiane Sejmowi RP na bie-

żąco, a także były przedmiotem dyskusji na forum

posiedzeń plenarnych Sejmu.

Jednocześnie pragnę nadmienić, że na jednym

826

nych w dniu 12 lipca 2012 r., którego przedmiotem

było m.in. rozpatrzenie informacji ministra spraw

wewnętrznych o realizacji programu modernizacji

w 2011 r., w sposób wyczerpujący zostało omówione

zagadnienie dotyczące wykorzystania środków ﬁnan-

sowych przeznaczonych na program modernizacji

formacji bezpieczeństwa i porządku publicznego.

Odnosząc się zaś do kwestii wakatów, informuję,

że Policji nie zostały odebrane środki ﬁnansowena

uzupełnienie wakatów.

W dniu 17 lipca 2012 r. do

służby w Policji zostało przyjętych 1993 policjantów,

co przyczyniło się do wzrostu zatrudnienia na pozio-

mie 96 989 policjantów, stan wakatów wyniósł nato-

miast 5320 etatów.

Do końca 2012 r. planowane jest

Z kolei z danych przekazanych przez Komendę

dzień 31 maja 2012 r. w jednostkach organizacyjnych

PSP było 736 wakatów.

Występujące wakaty wyni-

kają wprost z ﬂuktuacjikadriprocedurzwiązanych

z naborem do służby.

Ponadto formacja zabezpiecza

wolne etaty dla absolwentów szkół PSP kształconych

w systemie codziennym, którzy kończą naukę w maju

i czerwcu każdego roku – w 2012 r. będzie to 369

absolwentów.

Warto wskazać także, iż PSP w ramach programu

modernizacji otrzymała w latach 2007–2009 kwotę

428 715 tys. zł na realizację przedsięwzięcia pn.

„Wzmocnienie motywacyjnego systemu uposażeń

funkcjonariuszy dla Państwowej Straży Pożarnej”,

co pozwoliło na wzrost wskaźnika wielokrotności

kwoty bazowej z 1,86 w 2006 r. do 2,59 w 2009 r.

Średnie uposażenie wraz z nagrodą roczną funkcjo-

nariuszy PSP wzrosło z kwoty 2715 zł w 2006 r. do

3945 zł w 2009 r.

W 2009 r. w wyniku nowelizacji ustawy budżeto-

wej zmniejszono Straży Granicznej o 500 etatów li-

mit zatrudnienia funkcjonariuszy, tym samym plan

wydatków Straży Granicznej w zakresie uposażeń

i pozostałych należności osobowych funkcjonariuszy

został również zmniejszony o 26 000 tys. zł.

Wskaza-

ne zmniejszenie nie dotyczyło realizacji w 2009 r.

przedsięwzięcia wzmocnienie motywacyjnego syste-

mu uposażeń funkcjonariuszy.

Straż Graniczna posiada średniorocznie 16 594 limi-

ty zatrudnienia funkcjonariuszy, na które otrzymała

środki ﬁnansowe.

Stanzatrudnieniafunkcjonariu-

szy na dzień 31 maja 2012 r. wyniósł 14 736 osób.

Jednocześnie należy nadmienić, iż do końca 2012 r.

zakłada się przyjęcie 400 nowych kandydatów do

służby, tym samym szacowana liczba wakatów na

koniec roku powinna wynieść ok. 1458.

W odpowiedzi na pytanie dotyczące zakupu

przez Policję 600 sztuk samochodów wskazanych

w wystąpieniu pragnę poinformować, że zakup ten

był realizowany w ramach przygotowań do Euro

2012.

W 2011 r. odebrano 265 pojazdów na kwotę

47 121 417,55 zł.

Pozostałe pojazdy w liczbie 335

(o wartości 59 568 583 zł) zostały odebrane zgodnie

z umową do dnia 25 kwietnia 2012 r.

Środki ﬁnanso-

we na zakup samochodów pochodziły z budżetu Po-

licji oraz z Funduszu Modernizacji Bezpieczeństwa

Publicznego.

Płatności za dokonane zakupy zrealizo-

wano w terminie.

Warto przy tym nadmienić, że

w związku z koniecznością dokonania przesunięcia

środków budżetowych część faktur na łączną kwotę

ok. 6045 tys. zł miała wydłużony do dwóch tygodni

termin płatności, na co uzyskano pisemną zgodę kon-

trahenta.

Jednocześnie pragnę zapewnić, że środki ﬁnan-

sowe przeznaczone na zakup ochron osobistych dla

oddziałów prewencji Policji zostały wydane zgodnie

z obowiązującymi zasadami gospodarki ﬁnansowej.

W dniu 15 czerwca 2011 r. z wybranym w ramach

postępowania w trybie przetargu nieograniczonego

konsorcjum podpisano umowę na wykonanie 5,5 tys.

kompletów zestawów przeciwuderzeniowych według

przyjętych rozwiązań konstrukcyjnych.

Należy pod-

kreślić, że w zaprojektowanym zestawie przeciwude-

rzeniowym zastosowano surowce najnowszej genera-

cji oraz wykorzystano światowe trendy w dziedzinie

konstrukcji takich wyrobów.

Zestaw uzyskał certy-

ﬁkatzgodnościwzakresieobronnościibezpieczeń-

stwa (OiB), a jego produkcja podlegała kontroli w ra-

mach działań wykonywanych przez Instytut Tech-

nologii Bezpieczeństwa „Moratex”, realizowanych na

temie oceny zgodności wyrobów przeznaczonych na

Nr 235, poz. 1700, z późn. zm.).

Podczas eksploatacji usterki elementów zastawów

przeciwuderzeniowych stwierdzono w 7 komendach

wojewódzkich Policji: KWP Szczecin, KWP Biały-

stok, KWP Katowice, KWP Kraków, KWP Wrocław,

KWP Bydgoszcz oraz KWP Poznań.

Producent na

wniosek Policji dokonał napraw gwarancyjnych, po-

legających m.in. na częściowej wymianie ochraniaczy

nóg, przedramion i rękawic, naprawie linek stalo-

wych w ochraniaczach nóg oraz założeniu nowych

pasów z taśmą samoprzyczepną.

Według opinii ITB

„Moratex”, potwierdzającego jakość zestawu, uszko-

dzenia reklamowanych ochraniaczy prawdopodobnie

nastąpiły w wyniku ich niewłaściwego użytkowania.

Ponadto z badań laboratoryjnych przeprowadzo-

nych przez ITB „Moratex” wynikało, że 6 badanych

elementów zestawu przeciwuderzeniowego, pomimo

stwierdzonych pęknięć kształtek ABS, nie posiadało

uszkodzeń części wewnętrznych.

Powstałe pęknięcia

nie spowodowały obniżenia poziomu ochrony obsza-

rów nieuszkodzonych, tym samym zachowany został

deklarowany drugi poziom ochrony.

Przedstawiając powyższe, pragnę podkreślić, że

Biuro Logistyki Policji KGP monitoruje każdy przy-

padek zgłoszenia usterek zestawów przeciwuderze-

niowych nowego wzoru, występując do wykonawcy

o niezwłoczne przeprowadzanie napraw gwarancyj-

nych.

Najczęściej przedmiotowe naprawy są realizo-

wane bezpośrednio w jednostce Policji zgłaszającej

wady zestawów i na bieżąco usuwane.

Należy dodać,

827

że zestawy przeciwuderzeniowe objęte są 24-mie-

sięczną gwarancją wykonawcy.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że zestawy

przeciwuderzeniowe zostały zakupione ze środków

określonych w planie ﬁnansowym Policji na lata

2011 i 2012 w rozdziale 75403: Jednostki terenowe

Policji; § 4210: Zakup drobnego sprzętu; poz. budż.

4

– 421013: Euro.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Michał Deskur

posła Roberta Biedronia

w sprawie praktyk urzędów stanu cywilnego,

dotyczące ponownego wystąpienia posła na Sejm RP

pana Roberta Biedronia w sprawie praktyk urzędów

zaświadczenia o stanie cywilnym, uprzejmie infor-

śmie z dnia 4 lipca 2012 r. (sygn.

BMP -0713-1-94/

2012/AD).

Jednocześnie pragnę podkreślić, że organy pu-

bliczne realizujące czynności z zakresu rejestracji

stanu cywilnego są zobligowane do działania w gra-

nicach i na podstawie obowiązujących przepisów pra-

wa.

Mając powyższe na uwadze, kierownik urzędu

stanu cywilnego może wydawać wyłącznie takie do-

kumenty z ksiąg stanu cywilnego, jakie zostały prze-

Stosownie do art. 71 ww. ustawy osobom dekla-

rującym chęć zawarcia małżeństwa za granicą wy-

dawane są zaświadczenia stwierdzające zdolność

prawną do zawarcia małżeństwa, zgodnie ze wzorem

stanowiącym załącznik nr 11 do rozporządzenia mi-

sad sporządzania aktów stanu cywilnego, sposobu

widuje wskazanie w zaświadczeniu danych dotyczą-

cych przyszłego współmałżonka wnioskodawcy.

Niezależnie od powyższego warto dodać, że na po-

twierdzenie stanu cywilnego może zostać wydany

odpis zupełny aktu urodzenia, w którym nie będzie

przypisku o zawarciu związku małżeńskiego, lub za-

świadczenie o braku pod aktem urodzenia takiego

przypisku.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Roman Dmowski

Warszawa, dnia 6 sierpnia 2012 r.

w sprawie badań sprzętu informatycznego

prowadzonych przez służby specjalne RP (5507)

dotyczącego interpelacji posła Marka Opioły uprzej-

Ad 1.

Komputery służące do przetwarzania infor-

macji niejawnych pracują wyłącznie w wydzielonych

systemach, odseparowanych ﬁzycznie od sieci jaw-

nych.

Powyższe powoduje, że nie ma ﬁzycznejmożli-

wości dostępu z zewnątrz do systemów teleinforma-

tycznych przetwarzających informacje niejawne.

Sprzęt informatyczny służący do przetwarzania in-

formacji niejawnych podlega badaniom związanym

z ochroną elektromagnetyczną.

W laboratorium

ochrony elektromagnetycznej badane są zgodnie z wy-

maganiami NATO losowo wybrane egzemplarze.

Ce-

lem badania jest określenie poziomu emisji elektro-

magnetycznej.

Przy wspomnianych badaniach wyko-

rzystywane są niejawne normy serii SDIP wydane

przez NATO.

Obowiązują one we wszystkich krajach

należących do Sojuszu Północnoatlantyckiego.

Ad 2. i 3.

Komputery przeznaczone do pracy w sie-

ci Internet nie podlegają specjalnym badaniom, nato-

miast są one badane w uzasadnionych przypadkach.

Z wyrazami szacunku

Minister

Jacek Cichocki

828

Odpowiedź

ministra spraw wewnętrznych

dotyczącymi zakupu przez szefa ABW

samochodu od Polskiej Telefonii Cyfrowej

po zaniżonej cenie (5509)

sma, znak: SPS-023-5509/12, dotyczącego interpela-

cji posła Marka Opioły uprzejmie informuję, że odpo-

wiedzi na identyczne pytanie udzielono w piśmie

KSS-4811-57(5)/11 będącego odpowiedzią na pismo,

znak: SPS-023-11/11, z dnia 16 listopada 2011 r.

Minister

Jacek Cichocki

w sprawie wizyty szefa Kancelarii Prezesa

Rady Ministrów w Moskwie w marcu 2010 r.

(5515)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając z upo-

znak: SPS-023-5515/12, uprzejmie proszę o przyjęcie

następujących wyjaśnień.

Wizyta szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

pana Tomasza Arabskiego w Moskwie w marcu 2010 r.

miała charakter roboczy i odbyła się na zaproszenie

strony rosyjskiej – zastępcy szefa Administracji Pre-

miera Federacji Rosyjskiej pana Jurija Uszakowa.

Plan wizyty i zakres tematyczny przewidzianych roz-

mów były przygotowane w Ministerstwie Spraw Za-

granicznych i zaakceptowane przez Kancelarię Pre-

zesa Rady Ministrów.

W MSZ za przygotowanie me-

rytoryczne wizyty odpowiadał pan Andrzej Kremer,

ówczesny podsekretarz stanu w tym resorcie.

Celem wizyty było omówienie dwustronnego spo-

tkania prezesa Rady Ministrów RP z premierem Fe-

leńsku oraz ich wspólnego hołdu oﬁarom zbrodni

katyńskiej.

Podczas pobytu w Moskwie szef KPRM

odbył spotkanie z zastępcą szefa Administracji Pre-

miera FR panem Jurijem Uszakowem oraz z wicepre-

mierem FR panem Igorem Sieczynem.

W nawiązaniu

do pytania nr 6 interpelacji pana posła, informuję, że

nie było wizyty szefa KPRM w Moskwie w styczniu

2010 r.

W związku z zawartymi w interpelacji pytaniami

nr 8–12, uprzejmie informuję, że służby specjalne nie

udzielają informacji w zakresie swoich zainteresowań

bie Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służbie Wywia-

du Wojskowego, ustawy o Agencji Bezpieczeństwa

wy o ochronie informacji niejawnych.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 20 sierpnia 2012 r.

wych z dnia 25 maja 2012 r., przekazaną przy piśmie

-023-5527/12, uprzejmie proszę o przyjęcie poniż-

w zakresie leczenia cukrzycy z zastosowaniem pom-

py insulinowej u dzieci oraz leczenia cukrzycy z za-

stosowaniem pompy insulinowej u dorosłych, odbywa

Fundusz Zdrowia na podstawie zarządzenia nr 68/

2009/DSOZ prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia

świadczenia kontraktowane odrębnie, zawiera umo-

kresie m.in. leczenia cukrzycy z zastosowaniem pom-

829

Wskazane zarządzenie określa postępowanie

kontraktowane odrębnie, a także warunki wymaga-

wie jej zawarcia.

Odnosząc się do przedstawionych przez posła

Krzysztofa Brejzę uwag odnośnie do niepodpisania

we wszystkich województwach kontraktów na reali-

zację świadczeń w zakresie leczenia cukrzycy z za-

nia cukrzycy z zastosowaniem pompy insulinowej

u dorosłych, uprzejmie wyjaśniam, iż Ministerstwo

Zdrowia wystąpiło do Narodowego Funduszu Zdro-

wia z pismem zawierającym prośbę o przekazanie

informacji, które pozwolą na udzielenie odpowiedzi

panu posłowi.

świadczeń w zakresie leczenia cukrzycy z zastosowa-

niem pompy insulinowej u dzieci oraz leczenia cu-

krzycy z zastosowaniem pompy insulinowej u doro-

słych zawarte zostały we wszystkich województwach.

W większości województw zostały one zawarte z wię-

cej niż jednym świadczeniodawcą.

Jednocześnie dodać należy, że informacje dla

świadczeniobiorców o świadczeniodawcach udziela-

jących świadczeń w przedmiotowym zakresie dostęp-

ne są we wszystkich oddziałach wojewódzkich Naro-

dowego Funduszu Zdrowia, a także na stronie inter-

netowej Centrali Narodowego Funduszu Zdrowia,

pod adresem www.nfz.gov.pl, z zakładce „Informator

o zawartych umowach”.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Jakub Szulc

w sprawie niebezpieczeństwa zakażeń

Wielce Szanowna Pani Marszałek!

W odpowiedzi

na interpelację pana posła Kazimierza Moskala w spra-

wie niebezpieczeństwa zakażeń szpitalnych w wyni-

ku stosowania bawełnianych obłożeń podczas wyko-

nywania zabiegów operacyjnych (przesłaną pismem

uprzejmie przekazuję poniższe wyjaśnienia.

Zakażenia miejsca operowanego należą do najczę-

ściej rozpoznawanych zakażeń związanych z wyko-

nywaniem świadczeń zdrowotnych (zakażeń szpital-

nych).

Czynniki sprzyjające ich występowaniu zwią-

zane są nie tylko ze stanem klinicznym pacjenta, lecz

także z rodzajem i czasem trwania zabiegu operacyj-

nego, stopniem zwilżenia pola operacyjnego, sposo-

bem przygotowania pacjenta do zabiegu operacyjne-

go (m.in. kąpiel z użyciem preparatów na bazie chlor-

heksydyny w przeddzień i w dniu zabiegu operacyj-

nego, ograniczanie usuwania owłosienia wyłącznie

do przypadków uzasadnionych, stosowanie proﬁlak-

tyki okołooperacyjnej) oraz przygotowaniem do za-

biegu personelu i sali operacyjnej (m.in. chirurgiczna

dezynfekcja rąk, stosowanie właściwych fartuchów

i obłożeń chirurgicznych).

Stosowane podczas zabie-

gu operacyjnego przykrywające pacjenta obłożenia

chirurgiczne lub niezbędne podczas zabiegu wyposa-

żenie mają na celu zapobieganie przenoszeniu biolo-

gicznych czynników chorobotwórczych.

Kwestię ro-

dzaju stosowanych w Polsce obłożeń chirurgicznych

od roku 2006 regulują normy zharmonizowane serii

PN-EN 13795 pod ogólnym tytułem „Obłożenia chi-

rurgiczne i odzież dla bloków operacyjnych, stosowa-

ne jako wyroby medyczne dla pacjentów, personelu

Powyższa norma nie podaje w sposób bezpośredni

rodzajów materiałów, z jakich powinny zostać wyko-

nane obłożenia operacyjne jedno- i wielorazowego

użytku, ale określa szczegółowe wymagania użytko-

we dla obłożeń chirurgicznych, takie jak: odporność

na przenikanie drobnoustrojów (na sucho i na mo-

kro), czystość (mikrobiologiczna i pod względem czą-

stek stałych), pylenie, odporność na przenikanie cie-

czy, wytrzymałość na wypychanie (na sucho i na

mokro), wytrzymałość na rozciąganie (na sucho i na

mokro) oraz adhezja substancji klejących w celu za-

mocowania i w celu odizolowania rany.

Ponadto nor-

ma określa dwa poziomy barierowości (wymagane

odpowiednio podczas zabiegów o standardowym i wy-

sokim poziomie ryzyka) oraz rodzaj informacji, jakie

wytwórca zobowiązany jest dostarczyć użytkowniko-

wi w zakresie procesów umożliwiających ponowne

użycie obłożeń chirurgicznych wielokrotnego użytku.

Spełnienie wymagań zawartych w normie gwaran-

tuje bezpieczeństwo epidemiologiczne pacjenta.

Reasumując, to nie rodzaj materiału (tkaniny na-

turalne i syntetyczne, włókniny, włókniny lamino-

wane, folie), z jakiego wykonane zostały obłożenia

chirurgiczne, decyduje o poziomie bezpieczeństwa

epidemiologicznego pacjenta, ale fakt, czy obłożenie

spełnia warunki barierowości określone w normie

PN-EN 13795: 2006.

Program „Stop zakażeniom szpitalnym.

Program

promocji higieny szpitalnej” jest inicjatywą nakiero-

waną na edukację środowiska medycznego oraz opi-

nii publicznej.

Zadaniem programu jest wskazanie,

że zapewnienie higienicznych warunków panujących

830

sonelu medycznego, jak i dla pacjenta, oraz szerzenie

wiedzy na temat właściwych sposobów zachowania

W dniach 24–25 maja 2012 r. odbyło się ogólno-

polskie sympozjum „Blok operacyjny – organizacja

i funkcjonowanie”, w trakcie którego zostały przed-

stawione pierwsze doniesienia dotyczące badania ba-

rierowości obłożeń bawełnianych pola operacyjnego.

Ogłoszenie przytaczanych w interpelacji pana po-

sła Kazimierza Moskala doniesień odbyło się również

podczas konferencji prasowej zorganizowanej w dniu

29 maja 2012 r. w Centrum Prasowym Foksal w War-

szawie, w trakcie której przedstawiono wstępne in-

formacje dotyczące wyników „Badania barierowości

bawełnianych obłożeń pola operacyjnego na przeni-

kanie bakterii na mokro”.

Badania te zostały wyko-

nane w Narodowym Instytucie Leków na zlecenie

ﬁrmyHand-Prodsp.zo.o.,którajestdystrybutorem

obłożeń chirurgicznych wykonanych z tkanin barie-

rowych.

Wyniki przedmiotowych badań nie zostały oﬁcjal-

ne udostępnione ani głównemu inspektorowi sanitar-

nemu, ani Ministerstwu Zdrowia, dlatego w tej spra-

wie resort zdrowia nie zajmował stanowiska.

Jednocześnie pragnę poinformować, że informa-

cje zawarte w interpelacji pana posła zostały prze-

kazane do Urzędu Rejestracji Produktów Leczni-

czych, który dokładnie zapozna się z wynikami tych

badań i w przypadku gdy wskazywać one będą, że

badane obłożenia chirurgiczne nie spełniają wyma-

gań, podejmie stosowne działania wobec podmiotów,

które wprowadzają je do obrotu lub sprowadzają na

terytorium RP.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

w sprawie nieprecyzyjnych przepisów

bezpośredniego (5549)

Wielce Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając

na pismo przekazujące interpelację pana posła Kazi-

-023-5549/12, w sprawie przepisów dotyczących sto-

sowania przymusu bezpośredniego, uprzejmie prze-

kazuję następujące informacje i wyjaśnienia.

Kwestia stosowania wobec osób z zaburzeniami

uregulowana została przepisami ustawy z dnia 19 sierp-

nia 1994 r. w sprawie ochrony zdrowia psychicznego

wania zastosowania przymusu bezpośredniego oraz

z 2012 r. poz. 740).

wia psychicznego jednoznacznie wskazuje, kto może

podjąć decyzję o zastosowaniu wobec osoby chorej

psychicznie przymusu bezpośredniego (jak również

o rodzaju środka, jaki ma zostać wobec niej zastoso-

wany).

Osobami tymi są: lekarz, pielęgniarka lub

kierujący akcją prowadzenia medycznych czynności

ratunkowych.

Przepisy tejże ustawy regulują także kwestię

udziału innych osób w wykonywaniu przymusu bez-

pośredniego.

Zgodnie z art. 18 ust. 9 ww. ustawy jed-

nostki systemu Państwowego Ratownictwa Medycz-

nego, Policja oraz Państwowa Straż Pożarna są co do

zasady zobowiązane do udzielenia lekarzowi, pielę-

gniarce lub kierującemu akcją prowadzenia medycz-

nych czynności ratunkowych pomocy na ich żądanie.

Pomoc ta sprowadza się zatem do zapewnienia efek-

tywnego wdrożenia decyzji o zastosowaniu przymusu

bezpośredniego, tj. jego ﬁzycznego wykonania, nie

uprawnia natomiast do podjęcia takiej decyzji.

Z kolei udział Policji w wykonywaniu postanowień

sądowych o przyjęciu do szpitala psychiatrycznego

oraz domu pomocy społecznej został określony w art.

wia psychicznego.

W świetle powyższego, a także

art. 18 ust. 2 i 5 ww. ustawy, o zastosowaniu przy-

musu bezpośredniego wobec osoby, w stosunku do

której realizowane są przez Policję czynności zwią-

zane z wykonaniem postanowienia sądowego o przy-

jęciu do domu pomocy społecznej albo szpitala psy-

chiatrycznego (polegające na zatrzymaniu i przymu-

sowym doprowadzeniu), decyduje również lekarz,

pielęgniarka lub kierujący akcją prowadzenia me-

dycznych czynności ratunkowych.

Udział Policji

w realizacji tych czynności sprowadza się w takich

okolicznościach do zapewnienia skuteczności wyko-

nania decyzji jednej z ww. osób, w szczególności po-

przez jej ﬁzycznewprowadzeniewżycie.

W celu zapewnienia, że decyzja o zastosowaniu

przymusu bezpośredniego przewidzianego w ustawie

chicznego, również w sytuacji zatrzymania i przy-

musowego doprowadzenia przez Policję do szpitala

psychiatrycznego lub domu pomocy społecznej, bę-

dzie podejmowana jedynie przez lekarza, pielęgniar-

kę lub kierownika zespołu ratownictwa medyczne-

go, w art. 46a ust. 3 ustawy określono, że wykony-

wanie tych czynności przez Policję będzie następo-

wało w obecności ww. osób.

Dopiero po bezcelowym

831

zastosowaniu tego rodzaju przymusu bezpośredniego

lub stwierdzeniu bezcelowości jego stosowania Poli-

cja będzie mogła stosować środki przymusu bezpo-

średniego przewidziane innymi przepisami zgodnie

ze swoimi uprawnieniami.

Nie w każdej jednak sytuacji w zastosowaniu

przymusu bezpośredniego będą uczestniczyć jednost-

ki systemu Państwowego Ratownictwa Medycznego,

Policja czy też Państwowa Straż Pożarna, zwłaszcza,

jeśli konieczność jego zastosowania zaistnieje w szpi-

talu psychiatrycznym.

Należy przy tym pamiętać, że

każde zastosowanie przymusu bezpośredniego wią-

zać się będzie z zaangażowaniem więcej niż jednej

osoby, tj. tej uprawnionej do podjęcia decyzji w tym

zakresie.

Efektywne i bezpieczne zastosowanie przy-

musu bezpośredniego, tj. samo jego wykonanie wobec

silnej i sprawnej ﬁzycznieosobymożebowiemwyma-

gać udziału nawet 5 osób.

Stąd też konieczność zapewnienia, aby osoby

uczestniczące w wykonywaniu przymusu bezpośred-

niego posiadały w tej materii stosowną wiedzę i umie-

jętności.

Wprawdzie każdorazowo, co zaprezentowa-

no powyżej, decyzję o zastosowaniu przymusu bez-

pośredniego podejmował będzie i co istotne osobiście

nadzorował lekarz, pielęgniarka lub kierujący akcją

aczkolwiek ważnym jest również, aby osoby podejmu-

jące czynności mające na celu wdrożenie tej decyzji

działały w sposób możliwie najbardziej bezpieczny

i zapewniający maksymalną ochronę praw i godności

osób cierpiących na zaburzenia psychiczne.

Bezpo-

średni nadzór wskazanych powyżej osób uprawnio-

nych do zastosowania przymusu bezpośredniego po-

zwala co prawda na bieżący instruktaż i weryﬁkację

działań osób zaangażowanych w wykonanie przymu-

su bezpośredniego, ale posiadanie przez te ostatnie

elementarnej wiedzy i umiejętności w tym zakresie

zdecydowanie usprawni całość czynności i uczyni je

możliwie najmniej uciążliwymi dla osoby, wobec któ-

rej przymus jest stosowany.

W związku z powyższym w § 6 rozporządzenia

zgodnie z którym przymus bezpośredni w szpitalu

psychiatrycznym, w jednostce organizacyjnej pomocy

społecznej oraz w przypadkach, o których mowa

w art. 18 ust. 5, art. 21 ust. 3 oraz art. 46a ust. 3

ustawy, może być wykonywany wyłącznie przez od-

powiednio poinstruowane w tym zakresie osoby.

Odpowiedzialność za przekazanie instrukcji w za-

kresie sposobu stosowania przymusu bezpośredniego

powierzono:

1) kierownikowi podmiotu leczniczego – dla osób

zatrudnionych w kierowanym przez niego podmiocie

leczniczym lub osób wykonujących w tym podmiocie

działalność na podstawie zawartej umowy lub poro-

zumienia;

2) kierownikowi jednostki organizacyjnej pomocy

społecznej – dla osób zatrudnionych w kierowanej

przez niego jednostce lub osób wykonujących w tej

jednostce działalność na podstawie zawartej umowy

lub porozumienia;

3) dysponentowi zespołów ratownictwa medycz-

nego – dla osób wchodzących w skład zespołów ra-

townictwa medycznego.

Należy przy tym zaznaczyć, że szersze uregulo-

wanie przedmiotowej kwestii w chwili wydawania

przytoczonego powyżej rozporządzenia nie było na

jego gruncie możliwe, stanowiłoby bowiem wykrocze-

nie poza zakres upoważnienia ustawowego.

Ponadto

przepisy określające kwaliﬁkacjeosóbuprawnionych

do stosowania przymusu bezpośredniego oraz nakła-

dające obowiązek prowadzenia szkoleń z tego zakre-

su przez kierowników podmiotów leczniczych lub

jednostek organizacyjnych pomocy społecznej stano-

wią materię ustawową.

kazem prac rządu na 2012 r. w chwili obecnej prowa-

chicznego oraz niektórych innych ustaw, w którym

będą mogły zostać uwzględnione propozycje zmian

w rozważanym zakresie.

prezesa Instytutu Pamięci Narodowej

- z upoważnienia ministra -

Szanowna Pani Marszałek!

W nawiązaniu do

skierowanego do Pani Marszałek i przesłanego rów-

nież do mojej wiadomości pisma ministra kultury

DDK/1622/229/2012/JL), dotyczącego wystosowanej

do niego interpelacji posła Jana Warzechy z dnia

12 czerwca, pragnę uprzejmie wyjaśnić, co następuje.

Interpelacja pana posła Jana Warzechy, dotycząca

rzekomego zakazu stosowania określenia „sowiecki”

w redakcji miesięcznika „Pamięć.pl - Biuletyn IPN”

oparta jest na błędnych przesłankach faktycznych.

Zakazu takiego nigdy nie było, co więcej redaktor na-

czelny pisma IPN nie ma kompetencji do wydawania

podobnych dyrektyw.

Opis sytuacji podany przez nie-

które media (m.in. dziennik „Rzeczpospolita”), który

prawdopodobnie wprowadził pana posła w błąd, zna-

cząco odbiegał od rzeczywistego przebiegu zdarzeń.

832

Faktem jest, że na zebraniu redakcji dyskutowa-

no m.in. nad kwestią ujednolicenia zapisów nazw

własnych.

Ponieważ czasopismo ma charakter popu-

larnonaukowy, a duża część nakładu kierowana jest

do szkół, zdaniem części redakcji zasadne byłoby sto-

sowanie jednolitego zapisu - w tym wypadku ZSRS

lub ZSRR (KPZS lub KPZR itd.).

Zgodne byłoby to

także z zasadami sztuki redaktorskiej.

Jak w każdej

dyskusji, padały argumenty za i przeciw, zarówno za

nak rezultat końcowy.

Biorąc pod uwagę rozliczne

względy (m.in. rozbieżność zdań w redakcji, przyzwy-

czajenia autorów i in.) ustalono wspólnie – co warto

podkreślić, bo nie była to autorytarna, narzucona

decyzja redaktora naczelnego czy kogokolwiek inne-

go – że w kwestii wyboru określenia sowiecki/ra-

dziecki redakcja każdorazowo zostawi swobodę auto-

rowi danego artykułu.

I tę zasadę stosuje, począwszy

od pierwszego numeru „Pamięci.pl”.

Widać to w za-

wartości numeru, w którym autorzy używają obu

określeń, np. prof. Antoni Dudek i prof. Marcin Kula

stosują zapis ZSRR, a dr Tomasz Łabuszewski i dr

Daniel Koreś – ZSRS.

Warto również dodać, że oskar-

żany przez dziennikarzy o próbę cenzurowania re-

daktor naczelny w swoim tekście zatytułowanym

„Opowieść o ludziach powojennych” (nr 1/2012, s. 13)

używa słowa „Sowieci”.

W ostatnich dniach miałem zaszczyt przekazać

wszystkim posłom na Sejm pierwsze trzy numery

miesięcznika „Pamięć.pl - Biuletyn IPN”.

Wierzę, że

członkowie Wysokiej Izby zechcą zapoznać się z no-

wym pismem Instytutu Pamięci Narodowej i wyrobią

sobie opinię o jego wartości merytorycznej.

Korzysta-

jąc z okazji, pragnę zaprosić Panią Marszałek i wszyst-

kich posłów do lektury miesięcznika „Pamięć.pl – Biu-

letyn IPN”.

Z wyrazami szacunku

Prezes Instytutu Pamięci Narodowej

Łukasz Kamiński

Warszawa, dnia 26 lipca 2012 r.

w sprawie zapewnienia konstytucyjnego prawa

w sprawie zapewnienia konstytucyjnego prawa do

com północno-wschodniej części Polski w zakresie

proszę o przyjęcie poniższych informacji.

gółowe zasady kontraktowania, realizacji i rozliczania

sła problemem rozwiązania przez Podlaski OW NFZ

umowy z Niepublicznym Zakładem Opieki Zdrowot-

nej P. Zimnicki A. Tynecki Spec-Med.

spółka jawna

chania prowadzenia przez Samodzielny Publiczny

Szpital Wojewódzki w Suwałkach, w ramach swojej

statutowej działalności, świadczenia specjalistycznej

opieki ambulatoryjnej w zakresie ortopedii i trauma-

tologii narządów ruchu uprzejmie informuję, że Mi-

uzyskania stanowiska.

Zgodnie ze wyjaśnieniami płatnika świadczeń,

umowa ze świadczeniodawcą NZOZ Spec-Med sp.

jawna udzielającego świadczeń w rodzaju ambulato-

i traumatologia narządu ruchu została rozwiązana

na skutek podania przez świadczeniodawcę w ofercie

nieprawdziwych informacji.

Zespół kontrolujący Pod-

laskiego Oddziału Wojewódzkiego NFZ w dniu 22 mar-

ca 2012 r. przeprowadził kontrolę prawidłowości re-

alizacji umowy o udzielanie świadczeń opieki zdro-

wotnej w rodzaju ambulatoryjna opieka specjalistycz-

na w zakresie ortopedia i traumatologia narządu

ruchu, ze szczególnym uwzględnieniem spełniania

833

warunków realizacji świadczeń określonych w roz-

poz. 653, ze zm.) oraz zarządzeniu nr 81/2011/DSOZ

zm.) oraz weryﬁkacjiwiarygodnościdanychioświad-

czeń podanych przez świadczeniodawcę w formula-

rzu ofertowym złożonym na postępowanie konkur-

sowe poprzedzające zawarcie umowy o udzielanie

świadczeń, w świetle obowiązujących regulacji praw-

nych.

Kontrola została przeprowadzona w zgłoszo-

nym przez świadczeniodawcę do realizacji umowy

miejscu udzielania świadczeń w Suwałkach przy ul.

Szpitalnej 60.

Przeprowadzone oględziny pomiesz-

czeń świadczeniodawcy wykazały, iż podmiot nie za-

pewnia densytometru w lokalizacji, co zadeklarował

w ofercie złożonej na postępowanie konkursowe.

nowiących załącznik do rozporządzenia ministra

wotnej, dyrektor oddziału wojewódzkiego funduszu

lub informacji, mających istotny wpływ na zawarcie

Odnosząc się do zarzutu pana posła Jarosława

Zielińskiego dotyczącego niesprawdzenia przed za-

warciem umowy zgodności danych zawartych przez

oferenta w formularzu ofertowym ze stanem faktycz-

nym, uprzejmie informuję, iż Podlaski Oddział Wo-

jewódzki NFZ odstąpił podczas postępowania kon-

kursowego, za zgodą dyrektora oddziału, od kontroli

oferentów, którzy dotychczas nie mieli zawartej umo-

duszem, w zakresach, na które oferty zostały złożo-

ne.

Powodem odstąpienia od kontroli był termin opu-

blikowania stosownych przepisów prawnych niezbęd-

nych do przeprowadzenia postępowań konkursowych

na rok 2012 i lata następne, a tym samym ograniczo-

ny czas pracy komisji konkursowej i związane z tym

zagrożenie niedotrzymaniem terminów zawarcia

rok 2012.

Uprzejmie informuję, że procedura konkur-

su ofert lub rokowań prowadzonych na podstawie

wość odstąpienia od jej stosowania, stanowiąc, iż

w szczególnych przypadkach skutkujących zagroże-

niem niedotrzymaniem terminów przy zawarciu

umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej dy-

rektor oddziału może wyrazić zgodę na odstępstwo

od stosowania procedury przez komisję konkursową

w toku postępowania.

Z uwagi na powyższe Podlaski

OW NFZ przeprowadza w 2012 r. kontrole podmio-

tów leczniczych, z którymi zawarł umowy na reali-

zację świadczeń opieki zdrowotnej, m.in. w zakresie

wiarygodności danych i oświadczeń podanych przez

świadczeniodawców w formularzach ofertowych,

a które to podmioty z powyższych względów nie były

kontrolowane podczas postępowania konkursowego.

W wyniku przeprowadzonej kontroli rozwiązano

umowę ze świadczeniodawcą NZOZ P. Zimnicki,

A. Tynecki Spec-Med spółka jawna.

Mając na uwadze zapewnienie pacjentom dostępu

do przedmiotowych świadczeń na terenie powiatu

suwalskiego, uprzejmie informuje, iż Szpital Woje-

wódzki im. dr. Ludwika Rydygiera w Suwałkach,

z którym POW NFZ posiada umowę na realizację

świadczeń opieki zdrowotnej, m.in. w zakresie chi-

rurgii ogólnej, zobowiązał się do udzielania świad-

czeń pacjentom wymagającym procedur ortopedycz-

nych w ramach Poradni Chirurgii Ogólnej Szpitala

Wojewódzkiego w Suwałkach.

Ponadto Podlaski OW

NFZ posiada umowy na realizację świadczeń w za-

kresie ortopedii i traumatologii narządu ruchu za-

warte ze świadczeniodawcami w sąsiednich powia-

tach, tj. miastach Augustów oraz Sejny.

Jednocześnie uprzejmie informuję, iż w dniu

22 czerwca 2012 r. rozstrzygnięto uzupełniający kon-

kurs ofert na udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej

na obszarze powiatu suwalskiego i miasta Suwałk,

z terminem obowiązywania umowy od 1 lipca 2012 r.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

w sprawie realizacji w 2012 r. rządowego

Szanowna Pani Marszałek!

W odpowiedzi – z upo-

spraw zagranicznych – na interpelację pana posła

Jarosława Zielińskiego (pismo nr SPS-023-5596/12

„Rządowego programu współpracy z Polonią i Pola-

kami za granicą” poniżej przedstawiam informację,

która jednocześnie aktualizuje przekazaną panu po-

słowi w lutym br. obszerną odpowiedź, dotyczącą wy-

konania programu przez właściwe resorty i instytu-

834

cje centralne.

Informuję jednocześnie, że niemożliwe

jest zrealizowanie oczekiwania pana posła dotyczą-

cego przekazania danych w układzie, którego nie

przewiduje klasyﬁkacjabudżetowaanirodzajewy-

datków poszczególnych części budżetu państwa.

Doświadczenia zebrane podczas współpracy z roda-

kami wykazały, że konstrukcja dotychczasowego „Rzą-

granicą” okazała się niemożliwa do realizacji, a jego

założenia nie odpowiadały zobowiązaniom wobec na-

szych rodaków poza granicami Polski.

Z tego względu

nowy program zakłada daleko idące zmiany.

Odpowiadając na najnowszą interpelację pana po-

sła, aktualizujemy przekazane wcześniej dane oraz

odnosimy się do planowanych założeń ﬁnalizowanego

nowego programu.

Jego zasadniczym celem jest

zwiększenie efektywności współpracy, zarówno z punk-

tu widzenia korzyści dla państwa polskiego, jak i dla

Polonii i Polaków za granicą.

Prace nad programem

są obecnie w fazie ﬁnalizacji.

Tymsamymcelom,ale

na poziomie wykonawczym, będzie służyć nowy

w 2013 r.”, który będzie określał zadania i priorytety,

a następnie stanowił podstawę ocen wniosków pro-

jektowych składanych w kolejnym konkursie dla pod-

miotów pozarządowych.

W odniesieniu do zapytania dotyczącego środków

ﬁnansowychzaplanowanychwbudżetachresortów

i instytucji centralnych odpowiednio przekazujemy

następujące informacje.

Ministerstwo Edukacji Narodowej:

Plany wydatków oraz ich realizacja przez Mini-

sterstwo Edukacji Narodowej w latach 2008–2011

w rozbiciu na poszczególne lata oraz sfery działalno-

ści przedstawiają szczegółowo poniższe tabele.

Plany wydatków Ministerstwa Edukacji Narodowej w latach 2008–2011 na realizację zadań związanych ze sprawami polonijnymi.

Lata

2008 2009 2010 2011

Razem

2008–2011

(kwoty w tys. PLN)

1.

Finansowanie PCN

(od 2011 r. w strukturze ORPEG)

1276 1292 1624

0

(środki na zadanie

w pkt. 3.2)

4192

2.

Finansowanie ORPEG (szkoły przy ambasadach

i konsulatach) (do 2011 r.

ZS)

24 194 24 960 38 108 39 374

126 636

3.

Finansowanie CODN (delegowanie nauczycieli na

Wschód, zakup podręczników)

(zadanie realizowane od 2010 r. przez zespół szkół –

od 2011 r.

ORPEG)

6166 6166

0

(środki na zadanie

0

(środki na zadanie

12 332

4.

Wypoczynek letni dzieci i młodzieży 2149 1000 300 600 4049

5.

Inne doraźne zadania (zakup lektur, podręczników,

prenumerata czasopism, szkoły europejskie)

30 0 0 300 330

6.

Projekty adresowane do uczniów polskich za

granicą współﬁnansowaneześrodkówUE

0 0 2068 10 303 12 371

Razem 33 815 33 418 42 100 50 577 159 910

1387 1492 1624

0

(środki na zadanie

pkt. 4.2)

4503

2.

Finansowanie ORPEG (szkoły przy ambasadach

24 305 32 277 38 108 39 374 134 064

3.

Finansowanie CODN (delegowanie nauczycieli na

6666 7266

0

(środki na zadanie

w pkt. 4.2)

0

(środki na zadanie w

13 932

409 112 0 300 821

6.

Razem 34 916 42 147 42 100 50 577 169 740

835

Ministerstwo Gospodarki:

W latach 1989–2011 oraz w 2012 r.

Ministerstwo

Gospodarki nie dysponowało i nadal nie dysponuje

środkami ﬁnansowymi, wyodrębnionymi w planie

budżetu resortu, przeznaczonymi wyłącznie na dzia-

łania związane z realizacją „Rządowego programu

Niemniej jednak, w działaniach ministra gospo-

darki i jego placówek zagranicznych (wydziały pro-

mocji, handlu i inwestycji, funkcjonujące w struktu-

rach Ambasad RP i niektórych konsulatów general-

nych), współpraca gospodarcza z Polonią i Polakami

mieszkającymi za granicą odgrywa duże znaczenie.

Polonia i biznes polonijny angażuje się w rozwój pol-

skiego eksportu oraz przyciąganie inwestycji zagra-

nicznych do Polski.

Znaczna część polskiego ekspor-

tu w takich branżach, jak artykuły rolno-spożywcze,

napoje (bezalkoholowe i alkoholowe), meble, artyku-

ły gospodarstwa domowego czy wyposażenia miesz-

kań, jest przeznaczana na polonijny rynek etniczny

w wielu krajach.

Znaczący udział w globalnej warto-

ści inwestycji zagranicznych w Polsce mają inwesty-

cje obywateli i właścicieli ﬁrmzagranicznychpolskie-

go pochodzenia.

Ministerstwo Gospodarki dostrzega wagę i zna-

czenie podejmowania działań na rzecz Polonii i Po-

laków mieszkających poza granicami ojczyzny.

Dzia-

łalność ta jest uznawana za ważną i większość przed-

sięwzięć oraz projektów promocyjnych związanych

ze współpracą z Polonią WPHI realizują w ramach

środków ﬁnansowychotrzymywanychnaﬁnansowa-

nie zatwierdzonego przez resort planu promocji na

dany rok kalendarzowy.

Na działalność promocyjną prowadzoną przez

WPHI na rzecz biznesu polonijnego nie ma odrębnie

wydzielonych kwot, środki ﬁnansowenapromocjęsą

przede wszystkim skierowane do biznesu zagranicz-

nego, w tym również polonijnego.

Według szacunków resortu około 6–8% global-

nych kwot środków promocyjnych zostało wydatko-

wane przez WPHI na współpracę z Polonią w latach

2008–2012, m.in. na konferencje i spotkania infor-

macyjne organizowane we współpracy z lokalnymi

środowiskami biznesu polonijnego.

Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego:

Minister kultury i dziedzictwa narodowego w spo-

sób bezpośredni nie ﬁnansuje projektów kultural-

nych związanych z aktywnością środowisk polskich

i polonijnych za granicą.

Zadanie to w głównym stop-

niu spoczywało na Senacie RP.

Ochrona spuścizny

kulturowej znajdującej się poza granicami Polski na-

leży bez wątpienia do najistotniejszych zadań mini-

stra kultury i dziedzictwa narodowego.

Finansowa-

nie i doﬁnansowywanie inicjatyw w tym zakresie

realizowane jest poprzez program MKiDN „Dziedzic-

two kulturowe” (priorytet: Ochrona dziedzictwa kul-

turowego za granicą, obsługiwany przez Departa-

ment Dziedzictwa Kulturowego).

Budżet Departamentu Dziedzictwa Kulturowego

na ochronę polskiego dziedzictwa kulturowego za

granicą w latach 1996–2005 wyniósł 13 107 870 PLN,

a w kolejnym okresie 2006–2012 osiągnął poziom

43 353 872 PLN.

Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego:

Traktując niniejszą odpowiedź na interpelację

pana posła J. Zielińskiego jako aktualizację szerokiej

informacji przekazanej w odpowiedzi na poprzednią

interpelację w lutym br., Ministerstwo Nauki i Szkol-

nictwa Wyższego pragnie podkreślić, że priorytetowe

działania tego resortu na rzecz Polonii i Polaków za-

mieszkałych za granicą w ramach realizacji „Rządo-

granicą” koncentrują się głównie w dwóch obsza-

rach:

a) realizacji programu stypendialnego dla studen-

tów i doktorantów polskiego pochodzenia podejmu-

jących i odbywających kształcenie w polskich uczel-

niach;

b) prowadzenia działań na rzecz upowszechniania

języka polskiego i kultury polskiej oraz wspierania

udziału przedstawicieli środowisk polonijnych w in-

nych formach kształcenia w polskich uczelniach.

Należy jednak zaznaczyć, że dotychczas prowa-

dzona przez MNiSW działalność obejmowała szeroko

rozumianą aktywność na rzecz umożliwienia cudzo-

ziemcom podejmowania i odbywania studiów i szko-

leń oraz ich uczestniczenia w badaniach naukowych

i pracach rozwojowych w Polsce i w naturalny sposób

obejmowała przede wszystkim osoby pochodzenia

polskiego.

Nie była jednak wyodrębniona w systemie

kształcenia cudzoziemców w Polsce, poza pewnymi

programami dedykowanymi w formie osobnych sta-

tystyk oraz wyliczenia kosztów ponoszonych z tego

tytułu przez budżet państwa.

Wznowienie prac nad

przyjęciem „Rządowego programu współpracy z Po-

lonią i Polakami za granicą”, w tym także obowiązki

sprawozdawcze związane z jego realizacją, wskazują

na konieczność uzupełnienia systemu gromadzenia

i przetwarzania danych w powyższym zakresie.

Jak już było sugerowane w materiale MNiSW sta-

nowiącym wkład do odpowiedzi na poprzednią inter-

pelację w tej samej sprawie, ocena zadań wykonywa-

nych na rzecz Polonii na podstawie wielkości nakła-

dów ﬁnansowychnieodzwierciedlajednakwpełni

stanu faktycznego, gdyż na przestrzeni lat zmieniły

się koszty kształcenia, wysokość stypendiów czy siła

nabywcza pieniądza itp.

Oprócz kosztów związanych z ufundowaniem sty-

pendiów dla cudzoziemców – studentów, doktorantów

oraz nauczycieli akademickich, w tym także dla osób

pochodzenia polskiego – należy uwzględnić koszty

kształcenia ponoszone przez MNiSW, przekazywane

uczelniom w ramach dotacji na tzw. działalność dy-

daktyczną, wynoszące ok. 7000 PLN rocznie na jed-

nego studenta.

Poniżej przedstawiono wydatki poniesione w la-

tach 2008–2011 oraz wydatki planowane do ponie-

sienia w 2012 r. na poszczególne działania.

836

W roku 2008 wydatkowane zostały środki:

a) na ﬁnansowaniestypendiówdlacudzoziemców

– studentów, doktorantów oraz nauczycieli akademic-

kich, w tym także dla osób pochodzenia polskiego,

podejmujących i odbywających studia lub staże na-

ukowe w uczelniach polskich, w łącznej wysokości

25 715 tys. PLN (stypendia dla uczestników letnich

szkół języka i kultury polskiej – 1235 tys. PLN oraz

pozostałe stypendia – 24 480 PLN);

b) na wypłatę stypendiów dla cudzoziemców pol-

skiego pochodzenia studiujących w kraju zamieszka-

nia w kwocie 100 tys. PLN;

c) na wspieranie nauczania języka polskiego w za-

granicznych ośrodkach akademickich w wysokości

3900 tys. PLN (w tym na ryczałty i inne świadczenia

dla nauczycieli akademickich – specjalistów w dzie-

dzinie nauczania języka polskiego jako obcego, kie-

rowanych do pracy w zagranicznych ośrodkach aka-

demickich w kwocie 2663 tys. PLN).

W roku 2009 wydatkowane zostały środki:

a) na ﬁnansowaniestypendiówdlacudzoziemców

26 115 tys. PLN (stypendia dla uczestników letnich

skiego pochodzenia, studiujących w kraju zamiesz-

kania w kwocie 348 tys. PLN;

demickich w kwocie 3558 tys. PLN)

W roku 2010 wydatkowane zostały środki:

a) na ﬁnansowaniestypendiówdlacudzoziemców

25 846 tys. PLN (stypendia dla uczestników letnich

kania w kwocie 559 tys. PLN;

demickich w kwocie 3390 tys. PLN).

W roku 2011 wydatkowane zostały środki:

a) na ﬁnansowaniestypendiówdlacudzoziemców

25 954 tys. PLN (stypendia dla uczestników letnich

kania w kwocie 561 tys. PLN;

wanych do pracy w zagranicznych ośrodkach akade-

mickich w kwocie 3727 tys. PLN).

W roku 2012 zaplanowano wydatki na poziomie:

a) na ﬁnansowaniestypendiówdlacudzoziemców

ukowe w uczelniach polskich w łącznej wysokości

26 977 tys. PLN (stypendia dla uczestników letnich

pozostałe stypendia – 25 434 tys. PLN);

nia w kwocie 431 tys. PLN;

mickich w kwocie 3600 tys. PLN).

Ministerstwo Sportu i Turystyki:

Ministerstwo Sportu i Turystyki w ramach pro-

gramu upowszechniania aktywności ﬁzycznej róż-

nych grup społecznych realizuje zadania z zakresu

Współpracy z Polonią i Polakami za granicą, ﬁnan-

sowane ze środków pochodzących z dotacji z budżetu

państwa, wprowadzone jako zadanie MSIT, na pod-

stawie podpisanego 2 października 2007 r.

„Rządo-

Plan budżetowy na lata 2008–2011.

2008

(PLN)

2009

(PLN)

2010

(PLN)

2011

(PLN)

Plan

budżetowy

(PLN)

1 000 000 630 000 500 000 600 000

Środki ﬁnansoweMSiTwydatkowanenazadania

programu Współpracy z Polonią i Polakami za gra-

nicą w latach 2008–2011 r.

2008

(PLN)

2009

(PLN)

2010

(PLN)

Kwota

doﬁnansowań

(PLN)

515 820 530 000 602 000 684 650

837

Zadania oraz kwoty przekazane w latach 2008–2011.

Wykaz zadań doﬁnansowanychwramachprogramuWspółpracyzPoloniąiPolakamizagranicąw2008r.

LP Nazwa organizacji Nazwa zadania

kwota doﬁnansowania

2008 (PLN)

1 Stowarzyszenie „Wspólnota Polska”

Przygotowanie i przeprowadzenie Światowych Zimowych

Igrzysk Polonijnych Śląsk-Beskidy 2008.

150 000

2 Stowarzyszenie „Wspólnota Polska” Szkolne Igrzyska Polonijne Łomża 2008.

180 000

3 AZS Środowisko Warszawa

Akademickie Europokolenie.

Polsko-Ukraiński Turniej Piłki

Nożnej – wzmacnianie więzi z Polonią.

100 000

4 klub ekologiczny Współpraca z Polonią – polonijny spływ kajakowy rzeką Bug.

15 000

6

Odrodzone Towarzystwo Gimnastyczne

„Sokół”

Międzynarodowy motocyklowo-biegowy rajd przyjaźni

polsko-ukraińskiej.

Obóz dla młodzieży polskiej ze Lwowa.

10 000

7

Paraﬁalno-SzkolnyKlubSportowy

„Beskidy”

Pobyt grupy młodych Polaków z Litwy w ramach wymiany

sportowych grup młodzieżowych.

7940

8 Stowarzyszenie Paraﬁada

Organizacja festynów sport-rekreacyjnych z udziałem

Polonii i Polaków zza granicy.

20 000

9 Polskie Towarzystwo Warcabowe Międzynarodowy turniej drużyn polonijnych.

5000

10

Stowarzyszenie Współpracy Polska

– Wschód Lubuski Oddział Wojewódzki

Sportowe wakacji dzieci i młodzieży z rodzin polonijnych

z Białorusi, Mołdawii i Ukrainy.

23 850

515 920 PLN

Wykaz zadań doﬁnansowanychwramachprogramuWspółpracyzPoloniąiPolakamizagranicąw2009r.

LP Nazwa organizacji Nazwa zadania

2009 (PLN)

1

Stowarzyszenie „Wspólnota Polska”

– Warszawa

Przygotowanie i realizacja XIV Światowych Letnich Igrzysk

polonijnych – Toruń 2009.

220 000

2

Stowarzyszenie „Wspólnota Polska”

– Warszawa

Przygotowanie, realizacja i rozliczenie IX Polonijnych

150 000

3 Polski Komitet Olimpijski – Warszawa XX Światowy Polonijny Sejmik Olimpijski.

50 000

4

Stowarzyszenie Europejskie Biegi

Młodych Olimpijczyków – Sochaczew

XVII Europejskie Biegi Młodych Olimpijczyków.

10 000

5 Stowarzyszenie Paraﬁada–Warszawa

„Solidarna sąsiedzka współpraca” – organizacja imprez

sportowo-rekreacyjnych z udziałem Polonii i Polaków za

granicą.

15 000

6 UKS Korona Wschowa Dni litewskich Soleczników w ziemi wschowskiej.

10 000

7 TKKF Zamość

Przygotowanie na światowe igrzyska polonijne

wydawnictwa pt. „Panorama zamojskiego sportu”.

30 000

8

Odrodzone Towarzystwo Gimnastyczne

„Sokół” – Mielec

Obóz przygotowujący do XXVII Międzynarodowego

Memoriału im. Gen. W. E. Sikorskiego w ramach II

Karpackiego Rajdu Przyjaźni.

15 000

9

Paraﬁalno-SzkolnyKS„Beskidy”

– Bielsko-Biała

Pobyt w Polsce młodych Polaków z Ukrainy w ramach

wymiany sportowych grup młodzieżowych.

10 000

10

Miejski Klub Pływacki „Wodnik”

– Bielsk Podlaski

Promocja sportu powszechnego.

Międzynarodowe zawody

pływackie drużyn dziecięcych z Litwy, Łotwy, Ukrainy,

Białorusi i Polski.

10 000

11 Klub Ekologiczny – Wyszków Współpraca z Polonią i Polakami za granicą.

10 000

530 000 PLN

838

Wykaz zadań doﬁnansowanychwramachprogramuWspółpracyzPoloniąiPolakamizagranicąw2010r.

LP Nazwa organizacji Nazwa zadania

kwota

1.

Stowarzyszenie „Wspólnota Polska” VIII Światowe Zimowe Igrzyska Polonijne Zakopane 2010.

180 000

2.

Stowarzyszenie Paraﬁada

im. św. Józefa Kalasancjusza

Solidarna sąsiedzka współpraca – organizacja imprez

3.

Stowarzyszenie „Wspólnota Polska” X Polonijne Igrzyska Młodzieży Szkolnej im. Jana Stypuły.

190 000

4.

Stowarzyszenie „Wspólnota Polska”

Obóz sportowy dla koszykarzy KS „Sokół” Grodno przy Związku

Polaków na Białorusi.

45 000

5.

Polski Komitet Olimpijski

Przygotowanie wystawy poświęconej sportowi polonijnemu

30 000

6.

Klub Ekologiczny – Wyszków

Polonijny promocyjny spływ kajakowy rzeką Bug pod nazwą

„Łączy nas Bug.”

10 000

7.

Polski Komitet Olimpijski

Wydanie książki pt. „Światowe sejmiki działaczy polonijnych

PKOl w latach 1989–2009”.

20 000

8.

Zjednoczenie Łemków Zarząd Główny

– Gorlice

XVI Łemkowska Spartakiada.

7000

9.

Zamojskie Towarzystwo Krzewienia

Kultury Fizycznej w Zamościu

I Kresowy Festiwal Polonijny Młodzieży Szkolnej.

30 000

10.

Stowarzyszenie Współpracy Polska

– Zielona Góra

Sportowe wakacje dzieci i młodzieży rodzin polonijnych

z Białorusi, Mołdawii, Rumunii i Ukrainy.

35 000

11.

Wschowski Uczniowski Klub Sportowy

Korona

Dni litewskich Soleczników w ziemi wschowskiej – II edycja.

12 000

12.

Namysłowski Klub Biegacza KB Zryw

V Sztafeta Przyjaźni Namysłów – Lwów

(Kamieniec Podolski 2010).

8000

13.

Odrodzone Towarzystwo Gimnastyczne

„Sokół” – Mielec

Obóz przygotowujący i przeprowadzenie XXVIII

20 000

602 000 PLN

Wykaz zadań doﬁnansowanychwramachprogramuWspółpracyzPoloniąiPolakamizagranicąw2011r.

LP Nazwa organizacji Nazwa zadania

kwota

2011 (PLN)

1.

Namysłowski Klub Biegacza KB „Zryw”

– Namysłów

Sztafeta Przyjaźni Namysłów – Lwów.

9 000

2 Stowarzyszenie Paraﬁada–Warszawa

sportowo-rekreacyjnych z udziałem polonii i Polaków za granicą.

10 000

3

Stowarzyszenie „Wspólnota Polska”

– Warszawa

2011.

200 000

4

Stowarzyszenie „Wspólnota Polska”

– Warszawa

„Polbasket 2011 – Polacy razem” – turniej koszykarski dla

młodzieży polonijnej i z Polski.

33 000

5 Polski Komitet Olimpijski XXI Światowy Sejmik Polonijny PKOl.

38 000

6

Stowarzyszenie „Wspólnota Polska”

– Warszawa

Przygotowanie i realizacja XV Światowych Igrzysk Polonijnych –

Dolny Śląsk 2011.

200 000

7 Fundacja Młodej Polonii

Międzynarodowy Otwarty Olimpijski Konkurs Plastyczny dla

Dzieci i Młodzieży pt. „Sport w wyobraźni – Londyn 2012.”

38 000

8

Stowarzyszenie „Wspólnota Polska” –

Warszawa

Young Polonia Cup – turniej halowej piłki nożnej.

31 650

9

Stowarzyszenie Współpracy Polska –

Wschód Lubuski Oddz.

Wojewódzki –

Zielona Góra

30 000

10 Polski Związek Żeglarski

Organizacja i prowadzenie rejsu żeglarsko-motorowodnego

pamięci Gen. M. Zaruskiego Warszawa – Chersoń.

80 000

11

Zamojskie Towarzystwo Krzewienia

II Kresowy Festiwal Polonijny Młodzieży Szkolnej.

15 000

684 650 PLN

839

Ministerstwo Spraw Wewnętrznych:

W ramach kompetencji ministra właściwego do

spraw wewnętrznych nie leży planowanie działań

ku z tym MSW nie wydatkuje w tym zakresie środ-

ków ﬁnansowych.

Natomiastnapodstawie§2ust.1

stwa: Pomoc dla repatriantów, udzielania dotacji po-

wiatowi i gminie, przekazywania staroście środków

nister właściwy do spraw wewnętrznych występuje

w drugim kwartale każdego roku budżetowego na

podstawie zapotrzebowania zgłoszonego przez mini-

stra właściwego do spraw zagranicznych do ministra

właściwego do spraw ﬁnansówpublicznychzwnio-

skiem o uruchomienie środków ﬁnansowychnaza-

dania ustawowe, określone w art. 17 ust. 9 oraz 18

dotyczące udzielania przez polskie placówki konsu-

larne pomocy osobom polskiego pochodzenia, jak

i członkom ich najbliższej rodziny, zamieszkałym za

granicą i ubiegającym się o repatriację do Polski.

W latach 2008–2012 powyższe środki były zapo-

trzebowane w następujących wysokościach:

2008 r.

– 200 000 PLN

2009 r.

– 200 000 PLN

2010 r.

– 150 000 PLN

2011 r.

– 200 000 PLN

2012 r.

– 100 000 PLN

Ponieważ MSW nie jest dysponentem powyż-

szych środków ﬁnansowych,ajedyniewnioskodaw-

nia informacji na temat rozliczenia wnioskowanych

kwot.

Urząd do Spraw Kombatantów i Osób Represjo-

nowanych:

W zakresie wydatków poniesionych przez urząd

w związku z uroczystościami rocznicowymi na prze-

strzeni lat 2008–2012, koszty te kształtowały się w od-

niesieniu do poszczególnych lat następująco:

Rok 2008:

Centralne uroczystości rocznicowe:

a) uroczystości związane z walkami 2.

Korpusu

Polskiego/Republika Włoska – ok. 250 000 PLN,

b) uroczystości z okazji 90. rocznicy odzyskania

przez Polskę niepodległości – Litwa, Łotwa, Estonia

– ok. 100 000 PLN,

c) uroczystości związane z walkami 1.

Dywizji

piechoty im. Tadeusza Kościuszki/Republika Biało-

ruś – ok. 150 000 PLN,

Uroczystości rocznicowe o zasięgu lokalnym:

1) Spotkania ze środowiskami kombatanckimi:

— uroczyste spotkanie z kombatantami na Ukra -

inie i w Mołdawii – ok. 4000 PLN,

— uroczyste spotkanie z kombatantami/Republi -

ka Białorusi – ok. 2000 PLN,

— spotkanie kombatanckie/Ukraina – ok. 15 000

PLN,

2) 23.

Kongres Międzynarodowej Federacji Wojsk

Górskich – ok. 55 000 PLN.

Rok 2009:

Centralne uroczystości rocznicowe:

1) uroczystości związane z walkami 2.

Korpusu

2) światowy zjazd kombatantów/Warszawa – ok.

2 600 000 PLN,

3) kongres opozycji demokratycznej/Warszawa

– ok. 500 000 PLN,

1) spotkania ze środowiskami kombatanckimi:

— na Ukrainie, Rumunii i Węgrzech – ok. 75 000

PLN,

2) uroczystości związane z walkami 1.

Dywizji

Pancernej gen. S. Maczka /Holandia – ok. 55 000 PLN

Rok 2010:

Centralne uroczystości rocznicowe:

polskiego/Republika Włoska – ok. 270 000 PLN,

b) uroczystości związane z 70. rocznicą bitwy

o Anglię/Wielka Brytania – ok. 180 000 PLN,

1) uroczystości 65. rocznicy wyzwolenia obozu

Oberlangen przez Polską Dywizję Pancerną gen.

S. Maczka/Niemcy – ok. 60 000 PLN,

2) projekt dydaktyczny „Dla pamięci – ku prze-

strodze”/Federacja Rosyjska – ok. 40 000 PLN

3) uroczystości związane z walkami 1.

Samodziel-

nej Brygady Strzelców Podhalańskich/Norwegia – ok.

40 000 PLN,

4) koncert/gala dla Polonii/Kanada – ok. 30 000

PLN.

Rok 2011:

Centralne uroczystości rocznicowe:

2) podróż historyczna pt. „Śladami gąsienic 1.

Dy-

wizji Pancernej”/Holandia – ok. 120 000 PLN,

3) uroczystości związane z utworzeniem polskich

sił zbrojnych na Wschodzie/Federacja Rosyjska – ok.

250 000 PLN.

Uroczystości rocznicowe o zasięgu lokalnym:

1) spotkanie wielkanocne z kombatantami ze

Lwowa – ok. 4000 PLN,

3) wystawa poświęcona polskim uchodźcom i emi-

gracji polskiej w Portugalii podczas II WŚ/Portugalia

– ok. 35 000 PLN,

4) uroczystości związane z walkami 1.

Dywizji

ruś – ok. 70 000 PLN.

Rok 2012:

Centralne uroczystości rocznicowe:

zbrojnych z ZSRR/Uzbekistan – ok. 450 000 PLN,

840

b) uroczystości związane z walkami 2.

Korpusu

c) zjazd borowiczan/Trójmiasto – ok. 160 000 PLN.

Lwowie – ok. 4000 PLN,

2) światowy zjazd karpatczyków – ok. 40 000 PLN,

3) uroczystości wyzwolenia obozu Oberlangen/

Warszawa – ok. 14 000 PLN.

Ochrona wynikająca z prawa i umów międzyna-

rodowych, utrzymania polskości za granicą, ułatwie-

nia powrotu do kraju Polakom, utworzenia propol-

skiego lobby:

Rząd zamierza kontynuować swój wkład w ochro-

nę polskich mniejszości narodowych poprzez moni-

toring ich sytuacji w ramach dostępnych procedur

międzynarodowych funkcjonujących w ONZ, Radzie

Europy i OBWE.

Mechanizmy te pozwalają rządowi

podnosić kwestie ewentualnych naruszeń praw

mniejszości polskiej, żądać wyjaśnień i proponować

określone środki zaradcze (np. w procedurze tzw. Po-

wszechnego Przeglądu Okresowego RP podniosła

listę zarzutów przeciwko polityce Litwy wobec pol-

skiej mniejszości oraz w toku uchwalania rezolucji

przez Komitet Ministrów Rady Europy na zakończe-

nie cyklu sprawozdawczego na gruncie Konwencji

ramowej o ochronie mniejszości narodowych).

Kwoty

z budżetu państwa, planowane na realizację tego

typu zadań nie dają się wyodrębnić, gdyż stanowią

część regularnego budżetu resortu spraw zagranicz-

nych oraz polskich przedstawicielstw przy organiza-

cjach międzynarodowych.

Zgodnie z zapisem art. 52 ust. 5 Konstytucji RP

osoby legitymujące się polskim pochodzeniem mają

prawo osiedlić się na terytorium Polski.

Na tej podsta-

wie w latach 2008–2012 (stan na dzień 30.06.2012 r.)

w Polsce osiedliło się 5449 cudzoziemców polskiego

pochodzenia.

Natomiast w ramach repatriacji przy-

jechały do Polski w latach 2008–2012 932 osoby (stan

na dzień 30.06.2012 r.), w tym 160 osób będących

członkami najbliższej rodziny repatrianta, które uzy-

skały zezwolenie na osiedlenie się zgodnie z art. 15

ustawy o repatriacji.

Dodatkowo informuję, że na

podstawie art. 16 ustawy o repatriacji za repatrianta

zostało uznanych w latach 2008–2011 40 osób, które

są absolwentami polskich uczelni wyższych (stypen-

dyści strony polskiej – zgodnie z przepisami o podej-

mowaniu i odbywaniu studiów przez osoby niebędą-

ce obywatelami polskimi).

Ochrona praw osób polskiego pochodzenia oraz

opieka nad nową emigracją:

Z obserwacji urzędów konsularnych wynika, że

środowisko polskiej migracji stabilizuje się.

Duża

część obywateli RP zakorzeniła się w społeczności

krajów docelowej emigracji, odnajdując się w miejsco-

wych realiach.

Wobec dużej liczby osób decydujących

sytuacji, w której część z nich pada oﬁarąnieuczci-

wych pracodawców, złego traktowania w miejscu pra-

cy, bądź popada w konﬂiktzprawem.

Jednąznaj-

ważniejszych przyczyn, implikujących problemy pol-

skich emigrantów zarobkowych, jest nieznajomość

aliów społecznych i prawnych.

Obywatele polscy czę-

sto wyjeżdżają za granicę bez wcześniejszego przygo-

towania i rozeznania co do możliwości podjęcia odpo-

wiedniej dla nich pracy.

Dlatego też jednym z najbardziej efektywnych

działań mających na celu zapewnienie migracji za-

robkowej niezbędnej pomocy oraz szerokiego dostępu

do informacji o charakterze wielowymiarowym są

działania informacyjno-prewencyjne adresowane do

osób, które zamierzają wyjechać oraz do tych, które

już przebywają za granicą.

W roku bieżącym urzędy konsularne, realizując

ten cel, kontynuują szeroką działalność informacyjną

na temat miejscowych warunków życia i pracy, wy-

korzystując do ich upowszechniania głównie narzę-

dzia informatyczne.

Jednym z istotnych zadań MSZ jest podejmowa-

nie działań służących budowaniu i zachowywaniu

przez Polonię i Polaków za granicą różnorakich wię-

zi z Polską.

Na ten cel w 2012 r.

MSZ przeznacza

następujące środki ujęte w funduszach polonijnych:

— kultura i sztuka oraz pozostała działalność

– 9 929 000 PLN,

ju – 1 914 000 PLN,

— szkolnictwo polskie za granicą 12 935 000 PLN,

cą 2 000 000 PLN.

MSZ ﬁnansujeprojekty,którychrealizacjaprowa-

dzi do pogłębienia i urozmaicenia kontaktów Polonii

z Polską.

Odbywa się to m.in. przy okazji takich wy-

darzeń jak np. tegoroczna olimpiada w Londynie,

gdzie na okres igrzysk powstaje Polonijne Centrum

Olimpijskie, stwarzające miejsce spotkań i imprez

kulturalnych z udziałem Polonii z różnych krajów

świata i gości z Polski.

Do Polskiego Ośrodka Spo-

łeczno-Kulturalnego w Londynie zakupiono sprzęt

nagłaśniający oraz niezbędne wyposażenie.

MSZ do-

ﬁnansujetakżepolonijnyfestiwalintegracyjnywWiel-

kiej Brytanii oraz lipcowy Festiwal Siedmiu Kultur

w Londynie.

W znacznym stopniu MSZ uczestniczy w kosztach

programu „Artyści dla Polaków na ziemi lwowskiej”,

w zorganizowaniu konkursu recytatorskiego „Kre-

sy”, czy też w akcji „Światełko pamięci dla Cmenta-

rza Łyczakowskiego”.

Imprezy te, podobnie jak Let-

nia Szkoła Języka Polskiego i Kultury Polskiej

w Grodnie, wakacje w Polsce dla dzieci z Ukrainy,

stanowią okazję do spotkań, nawiązywania i umac-

niania kontaktów, rozbudzania zainteresowań kul-

turą i historią Polski i jej współczesnym życiem.

Karta Polaka ułatwia jej posiadaczom wyjazdy do

Polski, nawiązywanie kontaktów i uczestniczenie

w życiu kulturalnym (np. wolny wstęp do muzeów

państwowych).

Wspierane przez placówki partnerstwa miast za-

wsze umożliwiają naszym rodakom żyjącym za gra-

841

nicą zaangażowanie się i współuczestniczenie w utrwa-

laniu kontaktów kulturalnych i gospodarczych mię-

dzy instytucjami i zwykłymi obywatelami w Polsce

i w kraju osiedlenia.

Wymienić też trzeba inicjatywy i podejmowane

działania, prowadzące do tworzenia nowych i pielę-

gnowania już istniejących więzi Polonii z krajem po-

chodzenia.

Resort spraw zagranicznych bierze w nich

aktywny udział merytoryczny.

Należą do nich: Świa-

towa Konferencja Gospodarcza Polonii, Forum Me-

diów Polonijnych w Tarnowie, Polonijne Lato w Ko-

szalinie, Festiwal Kultury Kresowej w Mrągowie,

dzoziemców w Lublinie.

W latach 1991–2011 w pro-

wadzonych przez Centrum Języka i Kultury Pol-

skiej dla Polonii i Cudzoziemców UMCS różnych

formach kształcenia udział wzięło 8287 cudzoziem-

ców z 75 państw na 5 kontynentach.

W urzędach konsularnych w państwach Unii Eu-

ropejskiej opracowano poradniki dla osób przyjeżdża-

jących do pracy do tych państw.

Są one zbiorem szcze-

gółowych informacji na temat warunków pracy oraz

pobytu, zawierają adresy przydatnych stron interne-

towych kompetentnych instytucji miejscowych.

Treść

poradników, aktualizowana na bieżąco, została

umieszczona na stronach internetowych urzędów

konsularnych i MSZ oraz jest upowszechniania przez

głównego inspektora pracy oraz urzędy pracy.

Obok kampanii informacyjnych, prowadzonych

w kraju i poza jego granicami, zwiększone zaangażo-

wanie polskich placówek konsularnych w udzielanie

pomocy polskim migrantom zarobkowym przebywa-

jącym w państwach Europy przejawia się w ścisłej

współpracy polskich i zagranicznych instytucji wy-

specjalizowanych.

Konsulowie współpracują ze związ-

kami zawodowymi, władzami lokalnymi, w tym

gólności polskich grup zawodowych (np. lekarzy,

prawników itd.) niosących pomoc pozostałym imi-

grantom, reagują na negatywne zjawiska dotykające

emigrantów.

Wzorem lat ubiegłych konsulowie kontynuują re-

alizowaną z powodzeniem współpracę z polskimi in-

stytucjami, tj. Państwową Inspekcją Pracy, ZUS czy

NFZ.

Jest ona szczególnie przydatna, gdyż kwestią

migracji pracowniczej zajmuje się obok resortu spraw

zagranicznych również resort pracy i spraw we-

wnętrznych.

W Hadze, Paryżu, Brukseli oraz Braty-

sławie otwarte zostały biura łącznikowe Głównego

Inspektoratu Pracy.

Resort spraw zagranicznych

kresie nawiązania za pośrednictwem urzędów kon-

sularnych bezpośredniej kooperacji z lokalnymi in-

stytucjami państw członkowskich UE/EOG, zajmu-

jącymi się prawem pracy, jego przestrzeganiem oraz

nadzorem nad jego realizacją.

Podobna działalność

prowadzona jest z Zakładem Ubezpieczeń Społecz-

nych.

W wielu państwach UE organizowane są spo-

tkania pracowników ZUS z polską emigracją zarob-

kową.

W ramach zewnętrznych form wspierania działań

w sferze opieki konsularnej uruchamiane są punkty

doradztwa prawnego i informacji, w których usługi

świadczone są bezpłatnie (np. Rzym, Londyn).

Te

bezpośrednie kontakty umożliwiają monitorowanie

problematyki i ułatwiają podejmowanie interwencji

w przypadkach naruszania praw pracowniczych oby-

wateli polskich.

Konsulowie kontynuują współpracę

z miejscowymi organizacjami społecznymi i charyta-

tywnymi w zakresie udzielania pomocy bezdomnym

obywatelom polskim.

Ramy współpracy w tej dziedzi-

nie zostały ukierunkowane głównie na projekty pro-

wadzące do powrotów bezdomnych Polaków do kraju

(np. Dublin, Londyn, Edynburg, Paryż, Rzym).

Służba konsularna została przekształcona w no-

woczesny aparat administracyjny, zdolny do spraw-

nej realizacji zadań o charakterze konsularnym oraz

w coraz większym stopniu wspierający realizację za-

dań w innych obszarach polityki zagranicznej pań-

stwa.

Wprowadzono nowe, kompleksowo obsługujące

urzędy systemy informatyczne – PS2O, Wiza-Konsul,

e-Konsulat, Karta Polaka oraz e-Voucher i wyposa-

żono konsulów w terminale BlackBerry.

W celu sta-

łego podnoszenia efektywności pracy konsularnej,

jak i jakości obsługi interesantów wprowadzone zo-

stały kolejne innowacyjne rozwiązania, w tym tzw.

mobilne stanowiska konsularne i outsourcing wizo-

wy.

Wyposażenie konsulów w mobilne stanowiska

konsularne umożliwia rozszerzenie zakresu udziela-

nej pomocy obywatelom polskim w trakcie dyżurów

konsularnych odbywających się poza siedzibą urzę-

dów konsularnych.

Dyżury prowadzone są we współ-

pracy z konsulatami honorowymi oraz miejscowymi

organizacjami polonijnymi.

W sposób ciągły modyﬁ-

kowane i udoskonalane są systemy informatyczne,

powiększana jest liczba urzędów, dysponujących mo-

bilnymi stanowiskami konsularnymi.

Służba konsu-

larna dąży do rozszerzenia współpracy w ramach UE

(wspólne urzędy, reprezentacje wizowe).

W każdym zgłoszonym w polskich urzędach kon-

sularnych przypadku naruszania praw obywateli

polskich konsulowie podejmują, w ramach posiada-

nych kompetencji, interwencje w odpowiednich in-

stytucjach miejscowych.

Informują poszkodowanych

o procedurze dochodzenia roszczeń, udzielają pomo-

cy w nawiązaniu kontaktów z miejscowymi adwoka-

tami.

Istotne znaczenie, z punktu widzenia wspoma-

gania działalności konsulów zawodowych, ma profe-

sjonalizacja funkcji konsulów honorowych, którzy

w przypadkach naruszania praw służą obywatelom

polskim pomocą.

Na realizację zadań związanych

z zapewnieniem opieki konsularnej obywatelom polskim

w 2012 r. zaplanowana została kwota 3 042 000 PLN.

Wspieranie oświaty, szkolnictwa wyższego i sportu:

Planując działania na rzecz najnowszej emigracji,

Ministerstwo Edukacji Narodowej stara się zapewnić

jak najszerszej grupie polskich dzieci dostęp do nauki

842

składają się zarówno rezultaty uzyskiwane w projek-

tach współﬁnansowanychzEuropejskiegoFunduszu

Społecznego (m.in. podstawa programowa dla

we programy nauczania, podręcznik internetowy

umożliwiający tworzenie własnych zestawów eduka-

cyjnych), jak i organizowanie kursów metodycznych

dla nauczycieli oraz przekazywanie materiałów dy-

daktycznych i podręczników do szkół polonijnych.

Zgodnie z § 4 pkt. 4 rozporządzenia ministra edu-

sowo przebywających za granicą, Ośrodek Rozwoju

Polskiej Edukacji za Granicą (jednostka podległa Mi-

nisterstwu Edukacji Narodowej) prowadzi nauczanie

dla dzieci obywateli polskich czasowo przebywają-

cych za granicą w systemie kształcenia na odległość,

obejmującym zarówno ramowy, jak i uzupełniający

plan nauczania.

W roku szkolnym 2010/2011 do ma-

tury przystąpiło 38 uczniów, zaś w roku szkolnym

2011/2012 – 35 uczniów.

Należy zauważyć, że MEN na bieżąco współpra-

cuje z partnerami zagranicznymi w celu wprowadze-

nia języka polskiego do systemu oświaty innych

państw.

Podejmuje również wysiłki w celu utrzyma-

nia lub wprowadzenia zapisów mówiących o naucza-

niu języka polskiego jako języka ojczystego w umo-

wach, programach wykonawczych do tych umów oraz

w porozumieniach o współpracy w dziedzinie eduka-

cji zawieranych pomiędzy Ministerstwem Edukacji

Narodowej i jego odpowiednikami w innych pań-

stwach.

Obecnie trwają prace nad umowami i poro-

zumieniami z Białorusią, Czechami, Kazachstanem,

Ukrainą.

Ministerstwo Edukacji Narodowej, mając na

względzie stworzenie elastycznego i powszechnego

systemu wsparcia polskich uczniów za granicą, pla-

nuje zwiększenie wysiłków na rzecz pomocy szkołom

społecznym prowadzonym przez organizacje i zrze-

szenia nauczycieli i rodziców, zapewniając corocznie

(od 2008 r.) wzrost nakładów budżetowych na reali-

zację zadań polonijnych.

MEN nie planuje jednak powoływania kolejnych

szkolnych punktów konsultacyjnych z uwagi na wy-

czerpanie się dotychczasowej formuły ich działalno-

ści.

Forma kształcenia uzupełniającego prowadzona

w szkołach społecznych zdecydowanie ułatwia dostęp

do nauczania w języku polskim wszystkim chętnym

uczniom za granicą oraz dużo lepiej odpowiada na

lokalne potrzeby w tym zakresie.

Ministerstwo Edukacji Narodowej za pomocą

Ośrodka Rozwoju Polskiej Edukacji za Granicą pro-

wadzi merytoryczne i metodyczne wspomaganie na-

uczycieli uczących języka polskiego i innych przed-

miotów w języku polskim poza granicami Rzeczypo-

spolitej Polskiej.

W kontekście niniejszej interpelacji pana posła

Ministerstwo Edukacji Narodowej nawiązuje do wy-

jaśnień zawartych w odpowiedzi na poprzednią, w od-

niesieniu do działań w zakresie:

— „Programu rozwoju oświaty polskiej za grani -

cą i oświaty polonijnej na lata 2009–2011”,

— nowelizacji ustawy o systemie oświaty,

— powołania Rady Oświaty Polonijnej przy mini -

strze edukacji narodowej,

— projektu współﬁnansowanegozEuropejskiego

Funduszu Społecznego „Otwarta szkoła – system

— projektu współﬁnansowanegoześrodkówEu -

ropejskiego Funduszu Społecznego „Opracowanie

i pilotażowe wdrożenie innowacyjnych programów

wą kształcenia ogólnego – przeznaczonych dla uczniów

– dzieci obywateli polskich za granicą”,

— planów ﬁnansowychiwydatkównazadania

polonijne w latach 2008–2012.

Polskie placówki konsularne na bieżąco monito-

rują możliwości wprowadzenia i utrzymania na-

uczania języka polskiego jako ojczystego w syste-

mach szkolnych w krajach zamieszkałych przez Po-

lonię i Polaków.

Działania te są wspierane przez

organizacje polonijne.

Przykładowo w Niemczech

w następstwie postanowień polsko-niemieckiego

okrągłego stołu, podczas obrad którego dokonano

przeglądu spraw w relacjach dwustronnych, przygo-

towywana jest strategia nauczania języka polskiego

jako ojczystego.

W nawiązaniu do zawartych w niniejszej odpowie-

dzi informacji przedstawionych przez Ministerstwo

Edukacji Narodowej należy podkreślić współdziała-

nie z MSZ w pracach nad uspołecznieniem polskiej

oświaty za granicą.

Temu celowi służyła m.in. kon-

ferencja nauczycieli polonijnych i działaczy oświato-

wych z różnych części świata, zorganizowana przez

MSZ w maju br. w Warszawie.

Dała ona okazję do

przedstawienia najważniejszych aktualnie proble-

mów występujących w nauczaniu zagranicznym,

a także planów resortu edukacji w zakresie unowo-

cześniania systemu nauczania poza krajem i wzmac-

niania roli szkól społecznych (szkoły sobotnie).

W zakresie wspierania rozwoju sportu i turystyki,

w tym także polonijnej, właściwym resortem jest Mi-

nisterstwo Sportu i Turystyki, które realizuje dzia-

łania w tej dziedzinie, w oparciu o „Rządowy pro-

Departament Rozwoju i Promocji Sportu MSiT,

realizuje: zadanie 8.1.: Promowanie i wspieranie roz-

woju sportu dla wszystkich, podzadanie 8.1.1.: Upo-

wszechnianie sportu w społeczeństwie, działanie

8.1.1.2.: Wspieranie przedsięwzięć w zakresie upo-

wszechniania sportu różnych grup społecznych i śro-

dowiskowych, czynność 8.1.1.2.7.: Wspieranie orga-

nizowanych w Polsce sportowych przedsięwzięć re-

alizowanych w ramach programu Współpracy z Po-

Zgodnie z tym zapisem oraz zgodnie z treścią

ogłaszanego konkursu ofert na realizację zadań z tego

zakresu dostępne ﬁnansoweśrodkipubliczneprze-

znaczane są wyłącznie na przedsięwzięcia sportowe

843

organizowane na terenie Polski, realizowane przez

organizacje spoza sektora ﬁnansówpublicznych,po-

wołane dla prowadzenia działalności w zakresie upo-

wszechniania kultury ﬁzycznej(zapiswstatucie),

a w szczególności stowarzyszenia o zasięgu ogólno-

polskim.

Ministerstwo Sportu i Turystyki nie ma możliwo-

ści przyznawania dotacji dla organizacji polonijnych

zarejestrowanych na terenie krajów innych niż Polska

w celu ﬁnansowaniarozwojupolonijnychklubówspor-

towych i sportu polonijnego poza granicami kraju.

Dodatkowo informuję, że Ministerstwo Sportu

i Turystyki (Departament Turystyki) w listopadzie

2010 r. zorganizowało międzynarodową konferencję

naukową o nazwie „Turystyka polonijna – stan i po-

trzeby” – (kwota 35 000 PLN).

Druga edycja tej kon-

ferencji zaplanowana jest w roku 2013 (listopad).

W 2012 r., w ramach realizacji programu polonij-

nego podczas igrzysk XXX olimpiady i igrzysk para-

olimpijskich w Londynie MSiT zaplanował kwotę

łączną – 45 447 PLN na:

1) wsparcie merytoryczne oraz sﬁnansowanieza-

projektowania i wykonania strony internetowej dedy-

kowanej programowi polonijnemu.

Strona funkcjonu-

je w dwóch wersjach językowych: polskiej pod adresem

www.polonialondyn2012.pl oraz angielskiej – www.

polonialondon2012.co.uk. (kwota 23 247 PLN),

2) sﬁnansowaniedostarczenia,dystrybucjiiroz-

powszechniania materiałów promocyjnych o Polsce

w Polonijnym Centrum Olimpijskim w Londynie

(kwota 15 000 PLN),

3) zapewnienie wsparcia obsługi stoiska Polskiego

Ośrodka Informacji Turystycznej w Londynie w Po-

lonijnym Centrum Olimpijskim (kwota 7200 PLN),

4) oraz przygotowanie, we współpracy meryto-

rycznej z Polską Organizacją Turystyczną, plakatu

promującego działania na rzecz Polonijnego Centrum

Olimpijskiego; koszt druku 2500 egz. plakatu pokry-

to ze środków POT (kwota 2600 PLN).

Będące w gestii Ministerstwa Nauki i Szkolnic-

twa Wyższego wspieranie nauczania języka polskiego

w zagranicznych ośrodkach akademickich, jako jeden

z istotnych elementów upowszechniania języka pol-

skiego za granicą w kolejnych latach, będzie konty-

nuowane.

Formy współpracy z zagranicznymi ośrod-

kami akademickimi, obejmujące kierowanie fachowej

kadry pracowników dydaktycznych – specjalistów

w dziedzinie nauczania języka polskiego jako obcego,

pomoc w wyposażaniu zagranicznych ośrodków aka-

demickich w materiały dydaktyczno-metodyczne

oraz pomoc zagranicznym studentom lektoratów ję-

zyka polskiego na rzecz doskonalenia znajomości ję-

zyka polskiego poprzez oferowanie miejsc i stypen-

diów na wakacyjnych kursach języka i kultury pol-

skiej w kraju, będą rozwijane i kierowane do nowych

ośrodków akademickich.

Po raz kolejny, we współ-

pracy z wybraną uczelnią publiczną, zorganizowany

zostanie kurs doskonalący dla zagranicznych lekto-

rów języka polskiego.

Dotychczasowe działania MNiSW przyczyniły się

bowiem do wzrostu zainteresowania za granicą języ-

kiem polskim i zwiększenia zapotrzebowania na pra-

cowników dydaktycznych o specjalizacji nauczania

języka polskiego jako obcego.

W roku 2012 na

wspieranie nauczania języka polskiego w zagra-

nicznych ośrodkach akademickich zaplanowano

kwotę 4778 tys. PLN, a także 1543 tys. PLN na ﬁ-

nansowanie letnich kursów języka polskiego organi-

zowanych w kraju.

Wspomniane cele w 2013 r. będą

wspierane w ramach wydatków zaplanowanych na

poziomie odpowiednio 4945 tys. PLN oraz 1597 tys.

PLN, a w 2014 r. na poziomie 5118 tys. PLN oraz

1653 tys. PLN.

Zakres stypendiów przyznawanych przez MNiSW

cudzoziemcom obejmuje pomoc stypendialną dla mło-

dzieży polonijnej, podejmującej i odbywającej studia

w uczelniach polskich, a także stypendia dla cudzo-

ziemców polskiego pochodzenia, studiujących w kra-

ju swojego zamieszkania (dla studentów kształcących

się w wileńskiej ﬁliiUniwersytetuwBiałymstoku).

Intencją MNiSW jest co najmniej utrzymanie do-

tychczasowych nakładów na stypendia wypłacane

studentom polskiego pochodzenia (głównie ze Wscho-

du) studiującym w Polsce.

Oznacza to objęcie syste-

mem stypendialnym większego niż dotychczas odset-

ka starających się o podjęcie studiów w Polsce lub już

je odbywających ze względu na mniej liczne roczniki

maturzystów w krajach, z których pochodzi więk-

szość stypendystów.

Aktualnie stypendia otrzymuje

40% cudzoziemców polskiego pochodzenia studiują-

cych w uczelniach podległych MNiSW, ok. 50% stu-

diuje, nie ponosząc kosztów kształcenia (tzn. koszty

ponosi budżet państwa w ramach dotacji dla uczelni

na działalność dydaktyczną), jedynie ok. 10% studiu-

je na warunkach odpłatności – są to głównie osoby

z krajów wysoko rozwiniętych.

Łączny koszt reali-

zacji stypendiów dla cudzoziemców, w tym dla osób

pochodzenia polskiego, w roku 2012 zaplanowano

na kwotę 26 482 tys. PLN, w roku 2013 r. – na po-

ziomie 27 403 tys. PLN, a w 2014 r. – w kwocie

28 357 tys. PLN.

Resort spraw zagranicznych również przykłada

dużą wagę do wspierania nauczania języka polskiego

jako obcego za granicą, wychodząc z założenia, że jest

wania kraju, kultury i gospodarki.

MSZ konsekwent-

nie zachęca polskie placówki dyplomatyczne do

wspierania kierunków polonistycznych i lektoratów

do inicjowania powstawania nowych lektoratów, a tak-

że do sondowania możliwości przekształcania stu-

diów polonistycznych w polonoznawcze lub tworzenia

tzw. Polish studies, które otwierają absolwentom

szersze możliwości na rynkach pracy.

Przypomina

o konieczności popularyzowania idei oraz zachęcania

do przystąpienia do egzaminów certyfikatowych

stwową Komisją Poświadczania Znajomości Języka

Polskiego jako Obcego.

Kilka wybranych przykła-

844

dów: Ambasada RP w Berlinie podejmowała stara-

nia, wspierane mocno przez MSZ, o stworzenie kate-

dry/centrum wiedzy o Polsce na jednej z prestiżo-

wych niemieckich uczelni.

W marcu br. nastąpiło

rozstrzygnięcie procedury konkursowej, ogłoszonej

przez Fundację Współpracy Polsko-Niemieckiej

(FWPN).

Komisja konkursowa zdecydowała o przy-

znaniu środków na zorganizowanie Centrum Stu-

diów Polonoznawczych Uniwersytetowi Marcina Lu-

tra w Halle-Wittenberdze i Uniwersytetowi Frydery-

ka Schillera w Jenie.

Fundatorzy (obok FWPN Pol-

sko-Niemiecka Fundacja na rzecz Nauki oraz Nie-

miecka Centrala Wymiany Akademickiej (DAAD)

uzasadnili swoją decyzję tym, że oba uniwersytety

przedstawiły interdyscyplinarny projekt nowocze-

śnie rozumianych area studies.

MSZ jest inicjatorem dyskusji dotyczącej polskiej

polityki językowej, ze szczególnym uwzględnieniem

promocji języka polskiego za granicą.

W maju br. ze

środków MSZ wydano kolejną już publikację związa-

ną z tą tematyką pod tytułem „Wyzwania polskiej

polityki językowej za granicą: kontekst, cele, środki

i grupy odbiorcze”.

Obie publikacje zostały przekaza-

ne także komisjom sejmowym (wg kompetencji).

Wspieranie kultury, dziedzictwa narodowego i po-

lityki historycznej:

W powyższym zakresie działania na rzecz Polo-

nii i Polaków za granicą zasadniczą rolę odgrywa

Jak wspomniano wyżej, minister kultury i dziedzic-

twa narodowego w sposób bezpośredni nie ﬁnansu-

je projektów kulturalnych związanych z aktywno-

ścią środowisk polskich i polonijnych za granicą.

Dotychczas zadanie to w głównym stopniu spoczy-

wało na Senacie RP.

W istocie rzeczy do najistotniejszych zadań leżą-

cych w kompetencji MKiDN związanych z Polonią

należy ochrona spuścizny kulturowej, znajdującej się

poza granicami kraju.

Finansowanie i doﬁnansowa-

nie inicjatyw z tej problematyki prowadzone jest

w ramach programu ministra „Dziedzictwo kulturo-

we” (priorytet: Ochrona dziedzictwa kulturowego za

granicą), obsługiwany przez Departament Dziedzic-

twa Kulturowego.

W latach 2006–2011 dzięki fundu-

szom pochodzącym z programu oraz z budżetu de-

partamentu udało się zrealizować szereg projektów

związanych przede wszystkim z pracami dokumen-

tacyjnymi, inwentaryzacyjnymi i konserwatorskimi.

Budżet programu „Dziedzictwo kulturowe”, priory-

tet 4: Ochrona dziedzictwa kulturowego za granicą

oraz Departamentu Dziedzictwa Kulturowego tylko

w części zapewniają ﬁnansowanieprojektówzgłasza-

nych przez wnioskodawców.

W 2011 r. budżet priory-

tetu wyniósł ostatecznie 3 278 395 PLN.

W 2012 r.

budżet programu „Dziedzictwo kulturowe”, priorytet

4: Ochrona dziedzictwa kulturowego za granicą osią-

gnie poziom 3 000 000 PLN.

Aktywność Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa

Narodowego na rzecz środowisk polonijnych, prowa-

dzona przez poszczególne departamenty i instytucje

podległe ministrowi, realizuje cele zagranicznej po-

lityki kulturalnej rządu polskiego, jakimi są: budo-

wanie pozytywnego wizerunku Polski i polskiej kul-

tury w świecie, wspieranie środowisk polskich i po-

lonijnych, tworzenie dobrego klimatu dla umacniania

ich więzi z kulturą ojczystą oraz ochrona polskiego

dziedzictwa za granicą1.

Do działań edukacyjnych, służących m.in. budo-

waniu związków z polskością i podnoszeniu kwaliﬁ-

kacji, których beneﬁcjentamisąprzedstawicielemło-

dej generacji Polonii, należy istniejący od 2002 r.

program stypendialny „Gaude Polonia”, prowadzony

przez Narodowe Centrum Kultury, instytucję podle-

głą MKiDN.

Program ten jest skierowany do środo-

wisk twórczych: plastyków, literatów, tłumaczy z ję-

zyka polskiego, muzyków, ﬁlmowców,krytykówsztu-

ki i literatury, specjalistów zajmujących się ochroną

zabytków, muzealników z krajów Europy środkowo-

-wschodniej, głównie z Białorusi i Ukrainy, w tym

także w dużej mierze do osób o polskim pochodzeniu.

Półroczne stypendium umożliwia poznanie współcze-

snej kultury polskiej oraz doskonalenie warsztatu

twórczego pod opieką uznanych twórców oraz insty-

tucji w największych i najważniejszych ośrodkach

kultury polskiej.

Stypendium przyznawane jest

w drodze otwartego konkursu.

Liczba stypendystów

przyjmowanych rocznie jest stała i obejmuje 40 osób,

kwota zaś nakładów na jednego stypendystę wynosi

maksymalnie 30,2 tys. PLN.

Budżet programu:

2008 r.

– 1 300 000 PLN,

2009 r.

– 1 735 000 PLN,

2010 r.

– 1 875 000 PLN,

2011 r.

– 1 491 000 PLN.

Realizacja projektów MKiDN, dotyczących ochro-

ny polskiego dziedzictwa kulturowego poza krajem

spoczywa w znacznej mierze na Departamencie Dzie-

dzictwa Kulturowego (do września 2008 r.

Departa-

ment ds. Polskiego Dziedzictwa Kulturowego za Gra-

nicą), ściśle współpracującym m.in. z Ministerstwem

Spraw Zagranicznych, Biurem Polonijnym Senatu

RP, instytucjami kultury, uczelniami, kościołami

i związkami wyznaniowymi oraz organizacjami po-

zarządowymi.

Szczególne znaczenie ma współpraca

w tym zakresie z Biblioteką Narodową i Naczelną

Do głównych zadań Departamentu Dziedzictwa

Kulturowego MKiDN w zakresie ochrony polskiego

ży m.in.:

— organizowanie i udzielanie pomocy w celu za -

bezpieczenia i konserwacji dóbr kultury oraz upa-

miętnienia wybitnych osób lub zdarzeń historycz-

nych związanych z polskim dziedzictwem kultural-

nym za granicą;

— promowanie badań naukowych nad polskim

dziedzictwem kulturalnym za granicą;

— informacja i propagowanie wiedzy o polskim

cje, wystawy i środki masowego przekazu;

845

— współdziałanie z naczelnym dyrektorem Archi -

wów Państwowych w zakresie ochrony i restytucji

polskich zasobów archiwalnych za granicą;

— opieka i pomoc organizacjom i instytucjom po -

lonijnym i emigracyjnym prowadzącym działalność

w zakresie nauki, kultury i ochrony polskiego dzie-

dzictwa kulturowego za granicą, wspieranie muzeów,

bibliotek i archiwów (zwłaszcza członkom Stałej Kon-

ferencji Muzeów, Archiwów i Bibliotek Polskich na

Zachodzie).

W latach 2006–2011 dzięki funduszom pochodzą-

cym z programu MKiDN „Dziedzictwo kulturowe”

oraz z budżetu departamentu udało się zrealizować

cami dokumentacyjnymi, inwentaryzacyjnymi i kon-

serwatorskimi.

Departament Dziedzictwa Kulturo-

wego prowadzi kompleksową rejestrację i dokumen-

tację zabytków kultury polskiej i z Polską związa-

nych (w tym cmentarzy i zabytków sepulkralnych),

znajdujących się za wschodnią granicą (odtworzenie

przechowywania bądź stanu zachowania oraz prace

dokumentacyjne obejmujące obszar historycznej Rze-

czypospolitej w jej granicach z 1772 r.).

Doﬁnansowy-

wane są konkretne projekty prac inwentaryzacyjnych

zabytków sztuki sakralnej, sepulkralnej i świeckiej

na terytorium m.in. Białorusi, Gruzji, Litwy, Łotwy,

Mołdawii, Ukrainy.

Badania terenowe uzupełniane

Od 2006 r. departament koordynuje prace inwenta-

ryzacyjno-dokumentacyjne poloników w muzeach

poza krajem.

Materiały pozyskane w trakcie kwerend

badawczych, realizowanych wspólnie z pracownika-

mi muzeów zagranicznych, są sukcesywnie publiko-

wane (w formie dwujęzycznych katalogów) w serii

wydawniczej DDK „Poza Krajem”.

W ostatnich latach, ze środków MKiDN doﬁnan-

sowane lub sﬁnansowane w całości zostały prace

konserwatorskie i remontowe zabytkowych obiektów

na Wschodzie, m.in. na terenie:

— Białorusi (w Grodnie – katedra i kościół pobry -

gidkowski, w Holszanach, Iwieńcu, Nieświeżu i Strub-

nicy);

— Ukrainy (w Berdyczowie, Bołszowcach, Brze -

żanach, Brzozdowcach, Czerniowcach, Dobromilu,

Drohobyczu, Hołobach, Kałuszu, Kamieńcu Podol-

skim – katedra łacińska i kościół podominikański,

w Kołomyi, we Lwowie – katedra łacińska, katedra

ormiańska, kościół franciszkański, pałac arcybisku-

pów łacińskich, w Łopatynie, Ołyce, Rohatynie i Żół-

kwi); w 2008 r. rozpoczęty został wieloletni projekt

wspólnych polsko-ukraińskich prac konserwator-

skich oraz inwentaryzacyjnych na Cmentarzu Łycza-

kowskim; ze środków MKiDN wsparte zostały prace

remontowe w pałacu Baworowskich we Lwowie (obec-

nie oddział Lwowskiej Biblioteki Naukowej) oraz na

zamku w Żółkwi.

Odrestaurowano pomnik kompo-

zytora Karola Lipińskiego na cmentarzu we wsi

Urłów (Wirliw);

— Litwy (we współpracy ze stroną litewską podę -

to badania nad stanem zachowania założenia pała-

cowo-parkowego Tyszkiewiczów w Zatroczu);

— Łotwy (na Łotwie zrealizowano prace konser -

watorskie w kościołach w Auleji, Krasławiu i Kiesiu

(Cesis) oraz w dawnym karcerze Politechniki Ryskiej

– obecnie Uniwersytet Łotewski w Rydze – a także

w kwaterze grobowej historyka Gustawa Manteufﬂa

i jego rodziny na cmentarzu w Drycanach);

— Federacji Rosyjskiej (na terytorium Federacji

Rosyjskiej MKiDN było zaangażowane ﬁnansowow

remont kościoła pw. św. Katarzyny Aleksandryjskiej

w Sankt Petersburgu; w całości ze środków MKiDN

sﬁnansowanezostałypracekonserwatorskieirekon-

strukcja epitaﬁówks.

BogusławaRadziwiłłaijego

żony Marii Anny w historycznej katedrze królewiec-

kiej w Kaliningradzie);

— Gruzji (w 2008 r. wykonana została konserwa -

cja obrazu „Portret Heleny Petrakowskiej” (aut.

Z. Waliszewskiego) ze zbiorów Muzeum Narodowego

w Tbilisi);

— Mołdawii (opieką konserwatorską otoczone zo -

stały najstarsze polskie nagrobki na cmentarzu w Ki-

szyniowie).

Intencją MKiDN jest obecnie utworzenie, we

współpracy ze stroną ukraińską, Muzeum Josepha

Conrada-Korzeniowskiego w Berdyczowie (Ukraina).

W 2012 r. przypada również 10. rocznica otwarcia

Muzeum Juliusz Słowackiego w Krzemieńcu (Ukra-

ina).

Przy tej okazji przeprowadzone zostaną drobne

prace renowacyjne budynku (ﬁnansowanie: strona

ukraińska) oraz odnowione będą wnętrza i ekspozy-

cja (ﬁnansowanie:DepartamentDziedzictwaKultu-

rowego MKiDN)

W ramach ochrony polskiego dziedzictwa kultu-

rowego za granicą MKiDN kontynuuje współpracę

z instytucjami stowarzyszonymi w Stałej Konferencji

oraz z innymi organizacjami polonijnymi i emigra-

cyjnymi prowadzącymi działalność w tym zakresie,

wspierając je merytorycznie i ﬁnansowo.

W pań-

stwach Europy Zachodniej, Ameryki i Azji udało się

zrealizować wiele projektów związanych przede

wszystkim z pracami dokumentacyjnymi, inwenta-

ryzacyjnymi i konserwatorskimi m.in. w:

— Szwajcarii (Muzeum Polskie w Rapperswilu,

Muzeum Tadeusza Kościuszki w Solothurn),

— Wielkiej Brytanii (Biblioteka Polska w Londy -

nie, instytut Sikorskiego, Studium Polski Podziem-

nej),

— na Węgrzech (Muzeum i Archiwum Węgier -

skiej Polonii w Budapeszcie),

— we Włoszech (Ośrodek Dokumentacji i Stu -

dium PontyﬁkatuJanaPawłaII,PapieskiInstytut

Studiów Kościelnych, Stacja Naukowa PAN w Rzy-

mie),

— we Francji (Towarzystwo Historyczno-Literac -

kie i Biblioteka Polska w Paryżu, Instytut Literacki

„Kultura” w Maisons-Lafﬁtte,MaisondelaPolonia

de France – Kongres Polonii Francuskiej w Hénin-

846

-Beaumont; zamek Montrésor, Stowarzyszenie Apo-

stolstwa Katolickiego – księża pallotyni w Paryżu,

kościół św. Stanisława w Dourges);

— Stanach Zjednoczonych (Muzeum Polskie

w Ameryce w Chicago, Instytut Józefa Piłsudskiego

w Nowym Jorku, archiwum Polonii amerykańskiej

w Orchard Lake, Polski Instytut Naukowy w Ame-

ryce PIASA),

— Kanadzie (Biblioteka Polska im. Wandy Sta -

chiewicz w Montrealu),

— Argentynie (archiwum oo. Franciszkanów

OFM w Martin Coronado),

— Indiach (dzieła Stefana Norblina w Jodhpur).

W 2008 r. został ufundowany witraż (wg projektu

E. Kędzielewskiej) do kaplicy pustelni w Somosierze

(Hiszpania), z przedstawieniem Matki Boskiej Czę-

stochowskiej, żołnierza hiszpańskiego i polskiego,

upamiętniającego przypadającą 200. rocznicę bitwy

pod Somosierrą.

Na terenie Niemiec wykonano renowację grobu

Romana Kochanowskiego (1857–1945), artysty mala-

rza, przedstawiciela szkoły monachijskiej, na cmenta-

rzu Waldfriedhof w Monachium oraz konserwację ze-

społu sztandarów Związku Polaków „Zgoda” w Repu-

blice Federalnej Niemiec z Domu Polskiego w Reclin-

ghausen (przekazanych do Muzeum Historii Polski).

We współpracy z MSZ i Ambasadą RP w New Del-

hi na terenie Indii od 2006 r. realizowane były prace

konserwatorskie malowideł Stefana Norblina, wyko-

nane w pałacu Umaid Bhawan w Jodhpur w latach

40. XX w.

W 2008 r. przeprowadzono w Archiwum Państwo-

wym w Olsztynie konserwację projektów graﬁcznych

wnętrz pałacu Umaid Bhawan, autorstwa S. Norblina.

Minister kultury i dziedzictwa narodowego wspie-

ra działalność na rzecz prezentacji kultury i dokonań

polskich twórców za granicą poprzez wcześniej wy-

mienione główne kierunki współpracy oraz system

programów własnych.

Dlatego też nakłady ﬁnansowe

odpowiadają stosowanym instrumentom.

Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego

kontynuuje stosowane obecnie instrumenty współ-

je nowych jej form, zgodnych z celami i zadaniami

działalności statutowej MKiDN.

Przyznawanie, po-

cząwszy od 2006 r., znaczących środków ﬁnansowych

przeznaczonych na projekty związane z ochroną pol-

skiego dziedzictwa kulturowego poza granicami kra-

ju pozwala żywić uzasadnioną nadzieję, że rozpoczę-

te prace będą kontynuowane.

Planowane są również

dalsze prace inwentaryzacyjne i konserwatorskie

w zbiorach instytucji zrzeszonych w Stałej Konferen-

cji Muzeów, Archiwów i Bibliotek Polskich na Zacho-

dzie oraz w obiektach sakralnych związanych z pol-

ską emigracją w Europie Zachodniej.

Propagowaniu wiedzy na temat polskiego dzie-

dzictwa kulturowego za granicą służą, ﬁnansowane

ze środków ministerialnych, kolejne publikacje wy-

ników prac dokumentacyjnych oraz konferencje na-

ukowe (m.in. II Międzynarodowy Kongres Naukowy:

Stan badań nad wielokulturowym dziedzictwem

dawnej Rzeczypospolitej, listopad 2012 r., Warszawa).

Należy podkreślić, że wsparcie ﬁnansowe MKiDN

ułatwiło organizację szeregu wystaw, międzynarodo-

wych sesji i konferencji naukowych, stanowiących

jedno z głównych źródeł wymiany informacji na te-

mat stanu badań, jak również formę integracji śro-

dowisk badawczych Europy środkowej i wschodniej.

Utrzymanie ﬁnansowaniaconajmniejnadotychcza-

sowym poziomie pozwala na kontynuowanie projek-

tów.

Należy jednak brać pod uwagę, że potrzeby

w zakresie ochrony polskiego dziedzictwa kulturo-

wego poza granicami kraju są znacznie wyższe.

Bu-

dżet programu MKiDN „Dziedzictwo kulturowe”,

go tylko w części zapewniają ﬁnansowanieprojektów

zgłaszanych przez wnioskodawców.

W 2011 r. budżet

2012 budżet programu MKiDN „Dziedzictwo kultu-

rowe”, priorytet 4: Ochrona dziedzictwa kulturowego

za granicą to 3 000 000 PLN.

Skala potrzeb, możli-

wych do realizacji w ramach rozliczeń rocznych, to

według szacunków, około 10 mln zł.

Działania w zakresie budzenia i podtrzymywania

poczucia tożsamości narodowej, w szczególności roz-

wijania aktywności młodego pokolenia mają z natury

rzeczy bardzo przekrojowy charakter.

Z tego też

względu są bardzo trudne do dokładnego wyodręb-

nienia spośród pozostałych działań, a zatem także

skwantyﬁkowania.

Wynikatostąd,żezjednejstrony

są to działania ujęte formalnie w aktualnym „Rzą-

dowym programie współpracy z Polonią i Polakami

za granicą”, skąd w punkcie 4.3. podpunkt 2. zostały

zacytowane przez pana posła i realizowane w planie

pracy MSZ i innych zainteresowanych resortów i in-

stytucji centralnych.

Z drugiej strony tego typu dzia-

łania są podejmowane w mniejszej skali na bieżąco

przez polskie placówki dyplomatyczne i konsularne

na miejscu, w odpowiedzi na pojawiające się specy-

ﬁcznelokalnepotrzeby,możliwościiokoliczności.

Do pierwszego typu działań na wysokim, między-

rządowym szczeblu zaliczymy proces negocjowania

międzyrządowych porozumień, mających na celu za-

gwarantowanie polskiej mniejszości narodowej nie-

zbywalnego prawa do podtrzymania swej tożsamości

poprzez nauczania języka polskiego, geograﬁi,historii

czy kultury w języku polskim.

Umowy takie negocjo-

wane są aktualnie z Kazachstanem i Białorusią.

Inny, długoterminowy i wcześniej planowany pro-

jekt w omawianym zakresie, realizowany jest przez

ry prowadzi projekt „Otwarta szkoła – system wspar-

cia uczniów migrujących”.

Projekt zakłada m.in. ak-

tywizację uczniów – dzieci obywateli polskich migru-

jących do czynnego udziału w budowaniu tożsamości

narodowej.

Aktualny budżet tego projektu na lata

2010–2013 wynosi 19 411 558 PLN.

W sferze oświaty działania służby konsularnej

obejmowały m.in. pomoc w zakładaniu punktów na-

847

uczania języka polskiego, fundowanie nagród dla naj-

lepszych uczniów i nauczycieli, współdziałanie przy

przedsięwzięciach oświatowych inicjowanych przez

podmioty krajowe, takich jak np. udział w rekrutacji

studentów polskiego pochodzenia, organizowanie

ju, eliminacje do konkursów i olimpiad języka pol-

skiego.

Jako przykład może posłużyć udział służby

konsularnej w staraniach o wybudowanie szkoły pol-

skiej w Szaróweczce–Maćkowcach na Ukrainie.

Działania w szeroko rozumianym zakresie budze-

nia i podtrzymywania poczucia tożsamości narodo-

wej, w tym rozwijania aktywności młodego pokolenia

inicjowane są i prowadzone na bieżąco przez polskie

placówki dyplomatyczno-konsularne lokalnie w kra-

ju urzędowania w ścisłej współpracy ze środowiskami

polskimi i polonijnymi.

Tego typu działania polegały

m.in. na organizowaniu z udziałem młodzieży imprez

promocyjnych i rocznicowo-patriotycznych oraz po-

zaszkolnych zajęć edukacyjnych w postaci wizyt

w muzeach, na wystawach i okolicznościowych przed-

stawieniach.

Ciekawą, lokalną i relatywnie mało

kosztowną, choć bardzo bezpośrednią i skuteczną,

imprezą, podtrzymującą polską tożsamość narodo-

wą, był zorganizowany w październiku 2011 r. we

Lwowie mecz piłkarski o Puchar Konsula General-

nego we Lwowie, rozegrany przez zespoły polonijne

– Junak z Drohobycza i Szansę ze Strzelczysk.

Ważnym kontekstem w zakresie budzenia i pod-

trzymywania poczucia tożsamości narodowej jest

wprowadzanie w życie ustawy o Karcie Polaka.

Ogó-

łem, w 2011 r. wydano 20 472 Karty Polaka.

Główny

ciężar wdrażania ustawy przypadał na polskie urzę-

dy konsularne na Białorusi i Ukrainie, które reali-

zowały ok. 88% wszystkich wniosków.

Urzędem o naj-

większym obciążeniu był KG RP we Lwowie, który

przyjął ok. 34% ogólnej liczby wniosków.

Na Litwie

złożono do końca 2011 r. ok. 4 tys. wniosków,

a w Rosji – nieco ponad 2 tys. W polskich urzędach

konsularnych na Ukrainie odnotowano wyraźny

wzrost zainteresowania uzyskaniem Karty Polaka.

Zdecydowana większość zainteresowanych to studen-

ci, ludzie młodzi i posiadający udokumentowane ko-

rzenie polskie.

Będąc drugim lub trzecim pokoleniem

polskiego pochodzenia, ale nie władając językiem pol-

skim, osoby te aktywnie przystąpiły do jego nauki

i zaczęły się nim posługiwać.

Jednocześnie jesteśmy przekonani, że zagadnie-

nie budzenia i podtrzymywania poczucia tożsamości

młodego pokolenia znajdzie swój wyraz przy wyko-

rzystywaniu części środków ﬁnansowychprzekaza-

nych do MSZ przez Senat RP, przeznaczonych na ﬁ-

nansowanie odpowiednio przedstawionych projektów

programowych.

Problematyka ta z pewnością będzie

także jednym z tematów, nad którymi pochylą się

tzw. „rady polonijne”, które zostaną utworzone przy

polskich placówkach dyplomatyczno-konsularnych.

Promocja polskiej kultury (dyplomacja kultural-

na) za granicą realizowana jest za pośrednictwem

polskich placówek dyplomatycznych, w tym instytu-

tów polskich.

Działalność placówek w zakresie dyplo-

macji kulturalnej jest co do zasady skierowana przede

wszystkim do społeczności krajów akredytacji pol-

skich przedstawicielstw dyplomatycznych i konsular-

nych.

Niemniej imprezy z dziedziny promocji polskiej

kultury są również otwarte dla Polonii.

Istnieją przy-

kłady szerokiej współpracy instytutów polskich z or-

ganizacjami zrzeszającymi Polonię i Polaków za gra-

nicą.

Działalność polskich placówek dyplomatycz-

nych ma charakter subsydiarny wobec działań

MKiDN, MEN oraz MNiSW.

Wspieranie aktywności kulturalnej i inicjatyw spo-

łecznych samej Polonii i Polaków za granicą odbywa

się zarówno poprzez polskie placówki dyplomatyczno-

-konsularne, jak i krajowe instytucje pozarządowe,

wyłonione w drodze konkursu na realizację zadania

ków rezerwy celowej w wysokości 52 205 000 PLN.

Konkurs określał 4 działy tematyczne, działania

na rzecz kultury mieściły się w obszarze: Komuniko-

wanie, kultura, promocja, mobilizacja.

Zostały wyło-

nione 4 programy i 16 projektów, którym przyznano

dotację na realizację zadań w zakresie ww. obszarów,

w łącznej kwocie 19 998 684 PLN.

Wnioski objęły

m.in.: wspieranie inicjatyw kulturalnych Polonii, ak-

tywizację młodzieżowych środowisk polonijnych,

w tym poprzez sport i kulturę ﬁzyczną,działaniana

rzecz zachowania polskiego dziedzictwa w świecie,

inwentaryzację śladów materialnych i duchowych

związanych z zesłańcami polskimi w Rosji z lat 1840–

–55, dokumentowanie żyjących żołnierzy AK na Kre-

sach Wschodnich oraz polskie dziedzictwo archiwal-

ne w Argentynie, polskie ślady w Macedonii, narzę-

dzie monitoringu stanu polskich zabytków w świecie

i budowy bazy wiedzy o nich.

Ponadto, w ramach zarządzania środkami budże-

towymi, Departament Współpracy z Polonią zaplano-

wał w 2012 r. 25 000 000 PLN na współpracę z Polonią

i ochrona dziedzictwa narodowego i pozostała działal-

ność: 9 929 000 PLN z przeznaczeniem na:

— wsparcie polonijnych ośrodków i instytucji kul -

turalnych: archiwów, muzeów, bibliotek, teatrów, ga-

lerii sztuki etc.;

— zapewnianie dostępu do dóbr polskiej kultury

narodowej poprzez pokazy ﬁlmowe,koncerty,wysta-

wy, spektakle teatralne;

— wspieranie działalności kulturalnej i sportowej

polskich i polonijnych organizacji i stowarzyszeń śro-

dowiskowych oraz polonijnych zespołów artystycz-

nych;

— popularyzację wiedzy o Polsce i jej historii po -

przez organizowanie uroczystości rocznicowych,

konkursów wiedzy z nagrodami, udział w przedsię-

wzięciach polonijnych;

— zapewnianie Polonii i Polakom za granicą in -

formacji o Polsce poprzez publikacje, prelekcje, semi-

naria, media polonijne, w tym elektroniczne.

848

W I półroczu 2012 r.

Departament Współpracy

z Polonią MSZ, poprzez placówki dyplomatyczno-

-konsularne RP, wydatkował z ww. działu budżetu

5 452 087 PLN na doﬁnansowaniedziałalnościkul-

turalnej, sportowej i w dziedzinie mediów środowisk

polonijnych i polskich.

W zakresie opieki nad miejscami pamięci narodo-

wej za granicą i realizacji zadań w roku 2012 najważ-

niejsze inwestycje Rady Ochrony Pamięci Walk i Mę-

czeństwa w ramach rządowego programu współpra-

cy z Polonią obejmują:

Obiekt Koszt szacunkowy w pln

Ukraina: Bykownia – budowa

czwartego cmentarza katyńskiego.

7,5 mln

Ukraina: Kowel – remont

cmentarza legionowego „na górce”

Ze względów

proceduralnych nie

możemy podawać

przewidywanej kwoty

przed zakończeniem

przetargu.

Ukraina: Kowel – budowa pomnika

oﬁarwięzieniaNKWD.

do 50 tys.

Ukraina: Barysz – budowa

pomnika oﬁarUPA.

do 50 tys.

Białoruś: Brody – prace porządkowe

na cmentarzu z 1920 r.

30 tys.

Ukraina: Lasy Janowskie

– poszukiwanie mogił żołnierzy

poległych w walkach pod Lwowem

w 1939 r.

W zależności od ilości

odnalezionych mogił

(poszukiwanie

i ekshumacja).

Białoruś: Brześć – remont kwatery

WP z 1920 r. na cmentarzu

miejskim w Brześciu.

Ze względów

proceduralnych nie

możemy podawać

Iran: Bandar, Teheran (Dulab)

– renowacje nekropoli.

Projekt i wykonanie upamiętnienia

w Bandar-e Anzali.

do 50 tys.

do potwierdzenia.

Włochy: San Vittore del Lazio

–budowa upamiętnienia

(pierwotny cmentarz bitewny

k. Monte Cassino).

Ze względów

proceduralnych nie

możemy podawać

Niemcy: Murnau – tablica

upamiętniająca jeńców oﬂaguVIIA.

22 tys.

Węgry: Szeged – pomnik ku

pamięci polskiej załogi Halifaxa.

ok. 2 tys. euro

Uganda: Kojo – remont polskiego

cmentarza, byłych zesłańców do

ZSRR.

25 tys.

Ukraina: cmentarze ormiańskie

w Kutach, Horodence i Śniatyniu

– renowacje i prace porządkowe.

40 tys.

Ukraina: Palikrowy – budowa

pomnika oﬁarUPA.

Ukraina: Cmentarz Łyczakowski

– I etap remontu generalnego

kwater powstańców z 1863 r.

Ze względów

proceduralnych nie

możemy podawać

Litwa: Rossa – remont polskiej

kwatery wojennej.

440 tys.

Szwajcaria: Leysin – II etap

remontu polskiego cmentarza

wojennego.

do 50 tys.

Ponadto w bieżącym roku miały miejsce wyjazdy

inwentaryzacyjne na teren Ukrainy, Litwy, mające na

celu zebranie informacji o stanie technicznym polskich

cmentarzy wojennych z 1920 i 1939 r., a także aktuali-

zację centralnej ewidencji polskich miejsc pamięci na-

rodowej Rady OPWiM, która zawiera kilkadziesiąt ty-

sięcy haseł dotyczących tak miejsc pamięci narodowej,

jak osób poległych, zmarłych lub zaginionych.

W kilku miejscach, gdzie nasze nekropolie są za-

grożone dewastacją, zostały podpisane osobne umo-

wy na sprawowanie opieki nad polskimi cmentarza-

mi przez wynajętych opiekunów – Iran (3 cmentarze),

Liban (1 cmentarz), Uzbekistan (11 cmentarzy) oraz

Kazachstan (3 cmentarze).

Rada OPWiM pozostaje

w ciągłym kontakcie z placówkami dyplomatycznymi

na całym świecie, które informują naszą instytucję

o stanie technicznym nekropolii, a także ewentual-

nych dewastacjach cmentarzy.

W roku bieżącym, w ra-

mach inwentaryzacji polskich miejsc pamięci naro-

dowej za granicami, realizując projekt „Polskie ślady

na północy Rosji” planowana jest ekspedycja inwen-

taryzacyjna z udziałem pracownika Rady OPWiM

w obwodzie archangielskim i autonomicznej Republi-

ce Komi (głównie specposiołki i cmentarze łagrowe).

Rada OPWiM prowadzi obecnie kwerendę archiwal-

ną, polegająca na badaniu zawartości lwowskiego archi-

wum państwowego oraz państwowego archiwum

w Stanisławowie pod kątem przydatności materiałów

do opracowywanej przez naszą instytucję księgi cmen-

tarnej Bykowni.

Rada prowadzi także działalność wy-

dawniczą, podtrzymującą pamięć o miejscach walk

i męczeństwa.

Duża część nakładów tych publikacji jest

przeznaczana dla przedstawicieli społeczności polskiej

poza granicami Polski, zwłaszcza na Wschodzie.

Kwestia bazy lokalowej dla organizacji polonij-

nych, w tym domów polskich, jest dość złożona.

Na-

leży zaznaczyć, że tworzenie tej bazy odbywało się

dotychczas niezależnie od MSZ, niejednokrotnie z po-

minięciem opinii służb konsularnych pracujących na

danym terenie.

Niektóre nieruchomości wybudowane

ze środków budżetowych z RP zostały obecnie utra-

cone, wiele jest wykorzystywanych niezgodnie z prze-

znaczeniem.

Intencją MSZ jest zahamowanie tej nie-

korzystnej tendencji, na tyle, na ile to możliwe.

MSZ

zamierza dokonać weryﬁkacjiliczby,statusupraw-

nego i stanu technicznego lokali polonijnych oraz

sposobu ich wykorzystywania, a następnie rozpa-

trzyć możliwości poprawienia stanu rzeczy.

Zasadni-

czym założeniem jest aktywizowanie i motywowanie

do działania polonijnych gospodarzy istniejących

obiektów, jako działanie o bardziej perspektywicz-

nych skutkach niż dalsza eskalacja nakładów inwe-

stycyjnych.

Baza lokalowa organizacji polskich po-

winna przede wszystkim służyć zakładanym celom.

MSZ wspiera też, zarówno organizacyjnie jak

i ﬁnansowo,działalnośćośrodkówspotkańmłodych

Polaków mieszkających za granicą.

Na przykład na

Ukrainie działają ośrodki w Bołszowcach i w Unio-

wie.

W Uniowie z inicjatywy Konsulatu Generalnego

RP we Lwowie od 2006 r. są organizowane spotkania

mieszkających na Ukrainie młodych Polaków z ich

849

rówieśnikami narodowości ukraińskiej, żydowskiej.

W trakcie kilkudniowych zajęć, warsztatów, pokazów

ﬁlmowychorazspotkańmłodziludziepoznająswoje

kultury narodowe oraz dyskutują na trudne, z histo-

rycznego punktu widzenia, tematy.

Ośrodek w Boł-

szowcach prowadzi seminaria, szkolenia, warsztaty

języka polskiego.

Uhonorowanie kombatantów i oﬁarrepresjiza-

mieszkałych poza granicami kraju pozostaje w gestii

Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych.

W 1991 r. ustawodawca, pamiętając o licznej polskiej

diasporze, umożliwił przyznawanie uprawnień więk-

szości polskich weteranów i oﬁarrepresjizamieszka-

łym za granicą.

Art. 21 ust. 1 ustawy z 24 stycznia

wiem, że uprawnienia te przysługują osobom, które

posiadają polskie obywatelstwo lub posiadały je

podlegania represjom.

Stosowne decyzje wydawane

sjonowanych miały jednak charakter niemal wyłącz-

nie symboliczny, albowiem osoby z zagranicy mogły

korzystać tylko z ulgowych biletów PKP i PKS na

terenie naszego kraju oraz zapomóg wypłacanych

w trakcie pobytu w Polsce.

Działania Urzędu od początku były ukierunko-

wane na umożliwienie jak najszerszej grupie osób

z zagranicy korzystania z pomocy materialnej.

Po-

szukiwano przy tym korzystnych dla zainteresowa-

nych rozwiązań w istniejących przepisach prawnych.

I tak ustawa z 20 stycznia 1920 r. o obywatelstwie

Państwa Polskiego w art. 4 pkt 5 stanowi, że na okres

służby w Wojsku Polskim pełniący tę służbę nabywa

polskie obywatelstwo

1)

.

Zastosowanie tego przepisu

umożliwiło przyznanie uprawnień kombatanckich

osobom, które w 1939 r. nie miały polskiego obywa-

telstwa i w czasie wojny walczyły w szeregach Pol-

skich Sił Zbrojnych na Zachodzie i polskich Sił Zbroj-

nych w Kraju (ZWZ-AK)

2)

.

Skorzystali na tym mię-

dzy innymi Polacy z Łotwy, a także ochotnicy wywo-

dzący się ze starej polskiej emigracji.

Znacznie większe znaczenie miało ustalenie, w opar-

ciu o ekspertyzy Ministerstwa Spraw Zagranicznych,

że wszyscy mieszkańcy Kresów Wschodnich II RP

mieli polskie obywatelstwo do maja 1959 r

3)

.

Dzięki

temu urząd mógł przyznać uprawnienia żołnierzom

powojennego antyradzieckiego podziemia, oﬁarom

powojennych represji i dzieciom urodzonym w ła-

grach lub na zesłaniu.

W 1995 r., z uwagi na trudną sytuację materialną

kombatantów ze Wschodu, prezes Rady Ministrów

ustanowił możliwość przyznania tzw. świadczeń spe-

cjalnych osobom, które w 1939 r. posiadały polskie

obywatelstwo i podczas II wojny światowej walczyły

w szeregach polskich lub sojuszniczych formacji woj-

skowych bądź prowadziły tajne profesjonalne na-

uczanie.

Wysokość świadczenia ustalono wówczas na

poziomie zbliżonym do dodatku kombatanckiego,

a rozpatrywanie wniosków o jego przyznanie zlecono

UdsKiOR.

Od 2000 r. dzięki zabiegom urzędu świad-

czenia specjalne zaczęły otrzymywać osoby pocho-

dzenia polskiego, które w trakcie wojny walczyły

w polskich formacjach wojskowych i w 1939 r. nie

posiadały polskiego obywatelstwa.

Od 1995 r. z tej

formy stałej pomocy ﬁnansowejskorzystałoponad

10 000 polskich kombatantów ze Wschodu.

Przeło-

mowe znaczenie miała zmiana interpretacji obowią-

zujących przepisów prawnych, umożliwiająca od 2005 r.

wypłacanie świadczeń kombatanckich wszystkim

osobom legitymującym się polskimi uprawnieniami

kombatanckimi.

Wejście Polski do Unii Europejskiej

stworzyło zaś możliwość przyznania świadczeń wdo-

wom i wdowcom pozostałym po uprawnionych, miesz-

kającym w krajach unijnych.

Do niedawna prośby o stałą pomoc ﬁnansowąpły-

nęły głównie ze Wschodu, natomiast uprawnienia kom-

batanckie przyznawane przedstawicielom środowisk

kombatanckich z Zachodu przeważnie nosiły charakter

symboliczny.

Ostatnio jednak do urzędu dochodzą sy-

gnały świadczące o zubożeniu części przedstawicieli

tych ostatnich środowisk – ubóstwo najczęściej dotyka

kombatantów z krajów Ameryki Południowej.

Obowią-

zujące regulacje prawne ograniczają jednak bądź unie-

możliwiają osobom z zagranicy korzystanie z należ-

nych im polskich przywilejów.

Istotnym problemem

jest zniesienie barier i utrudnień związanych z prze-

kazywaniem świadczeń przyznawanych kombatantom

i oﬁaromrepresjizzagranicy.

Obecniewiążesięto

z ograniczeniami zawartymi w przepisach art. 132

Kombatantom i oﬁaromrepresjizamieszkałymza

granicą w krajach Unii Europejskiej transferuje się

renty lub emerytury na podstawie rozporządzenia

Akt ten nie może być jednak podstawą dla transferu

różnego typu dodatkowych świadczeń pieniężnych

związanych z posiadaniem statusu kombatanta, in-

walidy wojennego czy oﬁaryrepresji.

Zatemosobyte,

jeśli chcą otrzymywać owe specjalne świadczenia,

muszą – stosownie do regulacji art. 132 ustawy o eme-

mieszkającą w Polsce do odbioru w ich imieniu tych

świadczeń, albo założyć konto bankowe w kraju, na

które organy rentowe przekazują środki.

Niewątpli-

wie rozwiązanie takie jest zupełnie niezrozumiałe

dla zamieszkałego za granicą kombatanta.

Część

świadczeń z tego samego organu rentowego dostaje

bezpośrednio do kraju zamieszkania (emeryturę lub

rentę), zaś by otrzymać pozostałe, musi założyć kon-

to w Polsce lub działać przez pełnomocnika.

Skut-

kiem tego jest częstokroć faktyczne uniemożliwienie

1)

Dz. U. z 1920 r.

Nr 7, poz. 44.

2)

Przywołany przepis można było zastosować w przypadku

formacji zbrojnych podlegających legalnemu rządowi polskiemu.

Nie ulega wątpliwości, że takim statusem dysponował rząd re-

zydujący w Londynie.

3)

Na Zachodzie kombatanci i oﬁaryrepresjiwwiększości

zachowali polskie obywatelstwo.

850

takiej osobie pobierania należnych jej świadczeń

kombatanckich.

Z kolei osoby zamieszkałe za granicą w krajach

innych niż UE otrzymują emerytury i renty w krajach

zamieszkania tylko wówczas, gdy przewiduje to łączą-

ca nas z tym krajem umowa międzynarodowa.

Umo-

wy takie zawarliśmy z Macedonią, USA, Kanadą,

Koreą Płd. i Australią, ale nie przewidują one możli-

wości transferu świadczeń dla kombatantów i oﬁar

represji.

Zatem i tu kombatant jest zmuszany do ko-

rzystania z uciążliwej procedury wskazanej w art. 132

barierą de facto uniemożliwiającą pobieranie takich

świadczeń.

Transfer świadczeń z tytułu kombatanc-

twa jest obecnie możliwy jedynie do krajów dawnej

Jugosławii, na mocy wciąż obowiązującej umowy mię-

dzynarodowej, a także kilku innych krajów, z którymi

umowy o transferze środków co prawda już wygasły,

ale świadczenia te przekazuje się uprawnionym oso-

bom na zasadzie ochrony praw nabytych.

Jednym z elementów założeń nowelizacji ustawy

jest zmiana dotychczasowych przepisów w tym za-

kresie.

Skutki ﬁnansoweprojektowanychzmiansą

trudne do oszacowania, gdyż nie jest możliwym usta-

lenie, ilu kombatantów zamieszkałych za granicą,

którzy dotychczas nie pobierali świadczeń ze względu

na znoszone niniejszym projektem utrudnienia, zde-

cyduje się wystąpić o ich wypłacanie.

Obecnie żyje za

granicami Polski ok. 8,5 tys. kombatantów i oﬁar

represji, z czego ok. 1 tys. już pobiera świadczenia

z organów rentowych.

Jeżeli wszyscy pozostali po-

tencjalnie uprawnieni zdecydowaliby się wystąpić

o należne im świadczenia, wiązałoby się to z koniecz-

nością wydatkowania ok. 32,4 mln PLN z tytułu do-

datków przewidzianych w ustawie kombatanckiej.

Jednak sytuacja taka jest wysoce nieprawdopodobna.

Należy przewidywać, że tylko część beneﬁcjentów

polskiego prawa kombatanckiego zamieszkałych za

granicą skorzystałaby z nowych przepisów, m.in. ze

względu na: wysokie opłaty bankowe w niektórych

krajach, decyzje o niepobieraniu świadczeń z Polski

czy też nieutrzymywanie kontaktów z polskimi or-

ganizacjami kombatanckimi lub też placówkami dy-

plomatycznymi i konsularnymi.

Niezależnie od przyznawanych w naszym kraju

stałych świadczeń kombatanckich i tzw. specjalnych

istnieje możliwość doraźnego wsparcia kombatantów

i oﬁarrepresjiznajdującychsięwtrudnejsytuacji

ﬁnansowej.

Wubiegłymrokukierownikurzęduwy-

dał 172 decyzje o przyznaniu doraźnej pomocy pie-

niężnej kombatantom i wdowom/wdowcom pozosta-

łym po osobach uprawnionych mieszkającym poza

granicami Polski (Argentyna, Białoruś, Czechy, Li-

twa, Łotwa, USA, Francja, Wielka Brytania) na łącz-

ną kwotę 144 050 PLN.

Natomiast na doﬁnansowa-

nie pobytu polskich kombatantów z zagranicy w sa-

natorium w Konstancinie-Jeziornie (4 turnusy) prze-

znaczono 235 200 PLN (63 osoby z Litwy i 29 osób

z Białorusi).

Wydatki z budżetu państwa na rzecz kombatan-

tów i oﬁar represji z zagranicy w skali rocznej za

2011 r.

Rodzaj świadczeń

Liczba

korzystających

z uprawnień

Wydatki z budżetu

PLN

Świadczenia

kombatanckie

1217 5 240 475

Świadczenia specjalne 729 2 056 670

Pomoc pieniężna

UdsKiOR

197 379 250

Razem 7 676 395

Dane ZUS i UdsKiOR

Jedną z form honorowania kombatantów i oﬁar

represji z zagranicy są zaproszenia na uroczystości

kombatanckie i spotkania organizowane w kraju i za

granicą.

Z reguły programy wspomnianych przedsię-

wzięć uwzględniają spotkania z Polonią i lokalnymi

władzami, uczestniczą w nich także delegacje kom-

batanckie z kraju.

Kwoty wydatkowane bezpośrednio

na honorowanie kombatantów i oﬁarrepresjizza-

granicy wchodzą zatem w skład kosztów realizacji

większych przedsięwzięć, w związku z powyższym

trudno jest oszacować ich wielkość.

nowanych corocznie organizuje lub współorganizuje

kilka centralnych przedsięwzięć (3–4) z udziałem we-

teranów z zagranicy, które związane są głównie

z obchodami rocznic wydarzeń z II wojny światowej.

Do kalendarium uroczystości kombatanckich na sta-

łe weszły rocznicowe obchody walk stoczonych przez

2.

Polski Korpus (Monte Cassino, Bolonia, Ankona)

i 1.

Dywizję Pancerną (Breda).

Z udziałem komba-

tantów i oﬁarrepresjizzagranicyorganizowanebyły

także uroczystości poświęcone oﬁaromzbrodnika-

tyńskiej (Katyń, Miednoje, Charków), rocznicowe

obchody w Tobruku, Narwiku i szeregu innych miej-

scowości.

Koszty realizacji centralnych uroczystości

rocznicowych wahają się w przedziale od 100 000 do

500 000 PLN.

Szczególną formą honorowania weteranów z za-

granicy były organizowane w ostatnich latach w War-

szawie zjazdy: III Światowy Zjazd Polskich Komba-

tantów (2009 r.), Światowy Zjazd Tobrukczyków

(2011 r.) i zjazd karpatczyków (2012 r.).

Upływowi czasu towarzyszy malejąca, z przyczyn

naturalnych, aktywność kombatantów i oﬁarrepre-

nich latach wyjątkową wagę urząd przywiązuje do

odwiedzin kombatantów i oﬁarrepresjiwkrajachich

zamieszkania.

Spotkania takie i towarzyszące im

inne przedsięwzięcia miały miejsce m.in. w Stanach

W sumie w latach 2008–2012 urząd zrealizował

31 przedsięwzięć, których honorowymi uczestnikami

i gośćmi byli polscy kombatanci i ofiary represji

z zagranicy.

W 2012 r., z udziałem wspomnianych

osób, planowane są:

851

uroczystości:

— odsłonięcia pomnika Bomber Command Me -

morial ku czci załóg samolotów bombowych poległych

w czasie II wojny światowej (Wlk.

Brytania);

— 68. rocznicy wyzwolenia Ankony przez 2.

Kor -

pus Polski (Włochy);

— 68. rocznicy wyzwolenia Bredy przez Dywizję

Pancerną (Holandia);

— 70. rocznicy bitwy pod El Alamein (Libia);

spotkania:

— w Winnicy, Czerniowcach, Stanisławowie, Tar -

nopolu, Czortkowie i Kamieńcu Podolskim (Ukra-

ina).

Wizyty zagraniczne kierownictwa urzędu, a tak-

że inne spotkania z kombatantami i oﬁaramirepresji

z zagranicy były okazją do uroczystego wręczenia im

honorowych wyróżnień – decyzji o mianowaniach na

wyższe stopnie wojskowe, odznaczeń oraz patentów

i odznak weterana walk o niepodległość.

Represjonowanych w latach 2008–2012 uhonorował

medalami okolicznościowymi Pro Memoria i Pro Pa-

tria (od listopada 2011 r.) ponad 1000 osób (w znacz-

nej większości weteranów walk o niepodległość Pol-

ski, członków organizacji kombatanckich i polonij-

nych, zrzeszających Polaków przebywających na

emigracji).

W ww. okresie na wniosek stowarzyszeń

kombatanckich oraz przedstawicieli polskich placó-

wek dyplomatycznych uhonorowano ponadto kilka-

naście instytucji aktywnie działających poza grani-

cami Polski na rzecz utrwalania pamięci o czynie

niepodległościowym żołnierza polskiego.

W poszczególnych latach medalem Pro Memoria

uhonorowano:

— w 2008 r.

– 266 osób,

— w 2009 r.

– 383 osoby,

— w 2010 r.

– 276 osób,

— w 2011 r.

– 64 osoby.

Ponadto od 1 listopada 2011 r. wyróżniono nowym

medalem kierownika urzędu Pro Patria 67 osób

mieszkających za granicą.

Szacunkowy ogólny koszt

wykonania wspomnianych medali wyniósł 45 000 PLN.

Należy podkreślić, że w przypadku osób mieszkają-

cych na Białorusi odznaczenia te, z przyczyn formal-

nych (trwającej od 2005 r. blokady w zakresie udzie-

lania zgody przez administrację prezydenta Aleksan-

dra Łukaszenki na przyjęcie nadawanych przez wła-

dze polskie odznaczeń państwowych), są często poza

zapomogami ﬁnansowymiidaramirzeczowymije-

dynymi wymiernymi symbolami pamięci społeczeń-

stwa polskiego o mieszkających tam weteranach

walk o niepodległość Polski.

Wspieranie mediów polonijnych:

Ministerstwo Spraw Zagranicznych, poprzez dzia-

łalność programową departamentu współpracy z Po-

przez działalność placówek dyplomatyczno-konsular-

nych, które na co dzień współpracują z mediami po-

lonijnymi, monitoruje kondycję tych mediów.

Wsku-

tek przemian w komunikowaniu globalnym sytuacja

mediów etnicznych w wielu częściach świata nie jest

najlepsza.

Nie inaczej jest z mediami polonijnymi,

które przegrywając walkę o czytelnika, słuchacza,

czy telewidza z mediami komercyjnymi bądź inter-

netowymi, muszą walczyć o przetrwanie ekonomicz-

ne bądź przenieść się do Internetu i tam redagować

już tylko medium wirtualne.

Dostrzegając ten problem, MSZ wspierał i wspie-

ra najwartościowsze inicjatywy medialne wśród Po-

lonii.

Otrzymują je gazety, czasopisma, biuletyny czy

programy radiowe poprzez realizację wspólnych pro-

jektów i przedsięwzięć z placówkami zagranicznymi

MSZ.

W ramach zarządzania środkami budżetowymi

Departament Współpracy z Polonią w 2012 r. zapla-

nował w dziale 921: Kultura i ochrona dziedzictwa

narodowego i pozostała działalność 9 929 000 PLN

z przeznaczeniem m.in. na rozwój mediów polonij-

nych, w tym elektronicznych poza granicami kraju.

W I półroczu 2012 r. wydatkowano ponad 12 000 EUR

na doﬁnansowaniedziałalnościwdziedziniemediów

polonijnych i polskich za granicą.

Doﬁnansowanie

otrzymały środowiska polonijne we Francji, w RFN,

Rumunii, Szwecji, na Węgrzech i we Włoszech.

Rów-

nież konkurs na realizację zadania publicznego

Współpraca z Polonią i Polakami za granicą, roz-

strzygnięty 18 maja 2012 r., wyłonił podmioty, które

otrzymały od resortu spraw zagranicznych dotację

na wspieranie publikacji prasowych i mediów elek-

tronicznych Polonii i Polaków za granicą oraz na

przygotowanie zawodowe przyszłych kadr dzienni-

karskich.

Dotację otrzymały m.in. programy i pro-

jekty skierowane na działalność, rozwój i profesjona-

lizację mediów polonijnych, na wspieranie niezależ-

nych mediów dla Polaków na Białorusi i Ukrainie

oraz w innych krajach zamieszkiwania Polonii, na

wsparcie merytoryczne dziennikarzy polonijnych na

Ukrainie, na warsztaty i staże dziennikarskie dla

Polaków z różnych rejonów Mołdawii.

Środki objęły

łączną kwotę ok. 1 000 000 PLN.

W ﬁnalnąfazęwchodząpracenadwydaniemfun-

damentalnej publikacji pt. „Atlas polskiej obecności

w świecie”.

Na jej bazie powstanie rozległy wieloję-

zyczny i interaktywny portal internetowy, którego

podstawową funkcją będzie informowanie o tym, co

dzieje się w środowiskach polonijnych i polskich na

wszystkich kontynentach, z możliwością aktywnego

udziału internautów we współredagowaniu portalu.

W niedługim czasie MSZ ogłosi przetarg konkurso-

wy, który wyłoni profesjonalnego partnera resortu

do przygotowania takiego portalu.

Do działań MSZ

na rzecz integracji środowisk należy także wspiera-

nie portali wiedzy o Polonii, stron internetowych etc.

lonią doﬁnansowałm.in.portalinternetowyiFrancja

w wysokości 1000 EUR.

Resort spraw zagranicznych podejmuje wszelkie

możliwe działania, aby zapewnić rzetelną wiedzę

o Polsce nie tylko Polonii i Polakom za granicą, ale

również szerokiemu spektrum odbiorców nieposia-

dających polskich korzeni.

Większość placówek za-

852

granicznych MSZ publikuje codzienny strumień in-

formacji o Polsce, wydaje własne biuletyny, newslet-

tery i inne publikacje, bądź to w postaci elektronicz-

nej, bądź tradycyjnie na papierze, w efekcie czego ich

pozyskanie nie nastręcza trudności.

Minister spraw zagranicznych realizuje obowią-

diofonii i telewizji w zakresie pokrywania kosztów

tworzenia programów jednostek publicznej radiofonii

i w innych językach.

Stosowne porozumienie, zawar-

te przez ministra spraw zagranicznych z Telewizją

Polską SA, w sprawie tworzenia programu telewizyj-

nego dla odbiorców za granicą pod nazwą Program

Satelitarny TV Polonia jest realizowane w oparciu

o podpisywany corocznie protokół uzgodnień do po-

rozumienia.

Zawiera on harmonogram spotkań i roz-

liczeń stron porozumienia oraz bloki tematyczne au-

dycji w danym roku kalendarzowym.

W latach 2010–

–2012 Minister SZ zagwarantował w budżecie resor-

tu środki na tworzenie audycji TV Polonia w wyso-

kości 11 319 000 PLN na każdy rok współpracy.

Z tej

puli resort spraw zagranicznych współﬁnansował

audycje TV Polonia zrealizowane w I kwartale 2012 r.

do wysokości 3 031 018 PLN.

Zapewnienie jak najszerszego dostępu do TV Po-

lonia jest przedmiotem ww. porozumienia z dnia

31 grudnia 2010 r.

Stanowią o tym postanowienia o:

— zapewnieniu przez telewizję tworzenia i rozpo -

polskim oraz wiążącymi Polskę umowami międzyna-

rodowymi oraz informowania ministra spraw zagra-

nicznych o zmianach zasięgu terytorialnego oraz licz-

by i kręgu odbiorców programu TV Polonia;

— prowadzeniu przez telewizję działań na rzecz

nienia odbioru programu w systemie nadawania przez

W trybie bieżącej współpracy minister oczekuje

od Zarządu Spółki TVP SA realizacji zapowiedzia-

nadajniki naziemne i Internet oraz informacji o zmia-

nach zasięgu terytorialnego oraz liczby i kręgu od-

biorców programu TV Polonia na wszystkich konty-

nentach zamieszkałych przez Polonię i Polaków.

Współpracę ministra spraw zagranicznych z Polskim

Radiem SA reguluje porozumienie w sprawie tworze-

nia audycji Polskiego Radia dla zagranicy, zawarte

przez ministra SZ i Polskie Radio SA w dniu 30 grud-

nia 2010 r.

Corocznie podpisywana jest umowa wy-

konawcza do porozumienia.

W latach 2010–2011

resort spraw zagranicznych na tworzenie audycji

Polskiego Radia dla zagranicy wydatkował kwotę

10 496 000 PLN rocznie, którą zagwarantowano

w budżecie MSZ również w roku 2012.

Wspieranie organizacji diaspory:

Tworzenie propolskiego lobby, a także dążenie do

gospodarczym, naukowym i kulturalnym państw za-

mieszkania będzie teraz możliwe, a przede wszyst-

kim znacznie skuteczniejsze, dzięki przejściu z sys-

temu nadopiekuńczości w stosunku do Polonii do

układu partnerskiego.

Często opiekę nad Polonią re-

alizowano bez udziału MSZ.

Teraz, w układzie part-

nerskim, Polonia będzie mogła kierować się rzeczy-

wistymi priorytetami i łączyć je z polityką państwa

polskiego.

Żywimy przekonanie, że nowy system roz-

dzielania środków ﬁnansowych i gospodarowania

nimi, funkcjonujący system projektów z określeniem

priorytetów w obszarach merytorycznych i geogra-

ﬁcznych,wytworzywśrodowiskachpolonijnychprze-

konanie o ich własnym potencjale i o możliwości po-

dejmowania i realizowania interesujących i pożytecz-

nych inicjatyw.

Pomoc Polakom na Wschodzie, repatriacja i mi-

gracja:

Działania na rzecz wspierania rozwoju aktywno-

ści gospodarczej Polonii w krajach zamieszkania oraz

przez wydziały promocji handlu i inwestycji polskich

ambasad i konsulatów (WPHI).

Wydziały te nie dys-

ponują jednakże wydzielonymi kwotami na tego typu

działalność.

W szeregu krajów wschodnich wspiera-

nie aktywności gospodarczej Polonii sprowadza się

m.in. do zapraszania jej przedstawicieli na spotkania

z przedstawicielami biznesu polskiego.

WPHI w Mo-

skwie czterokrotnie spotykał się z przedstawicielami

Polonii w Nowokuźniecku, Kazaniu, Władywostoku

(gdzie wręczono medal Komisji Edukacji Narodowej

za wkład w krzewienie kultury języka polskiego)

i Czelabińsku.

W efekcie spotkań i rozmów niektórzy

przedstawiciele polonijnego biznesu nawiązują nowe

kontakty i rozszerzają zakres prowadzonej działal-

ności gospodarczej.

Działania takie będą kontynu-

owane.

W poszczególnych, uzasadnionych możliwościami

przypadkach, podejmowane są próby współdziałania

z przedstawicielami Polonii w zakresie współpracy

gospodarczej polskich przedsiębiorców na rynkach

krajów wschodnich.

Dotyczy to np. obwodu czelabiń-

skiego i obwodu kaliningradzkiego Federacji Rosyj-

skiej, gdzie prowadzone są rozmowy z udziałem

przedstawicieli Polonii w odniesieniu do dostaw ko-

smetyków czy lekarstw w pierwszym przypadku

i sprzętu rolniczego z Polski oraz dzierżawy/zakupu

ziemi rolniczej na rzecz polskich farmerów – w dru-

gim przypadku.

W Rosji nie ma typowo polonijnej

izby gospodarczej.

WPHI pozostaje w stałej współ-

pracy z Polsko-Rosyjską Izbą Handlowo-Przemysło-

wą, nie ma ona jednak charakteru organizacji polo-

nijnej.

Niewiele jest także przykładów elity polonijnej,

funkcjonującej w ramach uznanych powszechnie elit

krajów wschodnich.

Organizacje polonijne w Federa-

853

cji Rosyjskiej to przede wszystkim rozproszone, nie-

wielkie, liczące kilkunastu członków stowarzyszenia,

skupiające głównie osoby starsze i dzieci, najczęściej

wokół paraﬁikatolickiej,czygreckokatolickiej(np.

w Nowokuźniecku).

Ich cele ograniczają się w dużej

mierze do zachowania polskiej kultury, zwyczajów,

języka (np. w Kazaniu, Jekaterinburgu, Nowosybir-

sku, Jarosławiu, Omsku).

Nie są one aktywne gospo-

darczo i nie mogą wspierać promocji polskiej gospo-

darki.

Trudno w oparciu o taką bazę planować reali-

zację konkretnych działań.

Istnieje natomiast wiele organizacji gospodar-

czych bezpośrednio współpracujących na odcinku

polsko-rosyjskiej wymiany towarowej, takich jak:

Polsko-Rosyjska Izba Handlowo-Przemysłowa, pol-

sko-rosyjska rada biznesu, Moskiewska Izba Handlo-

wo-Przemysłowa, Izba Handlowo-Przemysłowa Fe-

deracji Rosyjskiej czy Klub Wschodni, które zapew-

niają bazę organizacyjną dla współpracy między

polskimi i rosyjskimi przedsiębiorcami.

WPHI pozo-

staje w stałym kontakcie z tymi instytucjami i mimo

że ich aktywność pozostawia wiele do życzenia, nie

widzimy konieczności powoływania do życia kolej-

nych organizacji gospodarczych.

Regularnie WPHI otrzymują różne oferty inwe-

stycyjne z Polski, przesyłane głównie przez centra

obsługi inwestorów i eksporterów (COIE).

Informa-

cje te publikowane są na stronach internetowych wy-

działów, w biuletynach przez nie opracowywanych,

na stoiskach informacyjnych podczas targów i wy-

staw, w indywidualnych rozmowach i w ramach

udziału w licznych konferencjach oraz podczas udzie-

lanych wywiadów w środkach masowego przekazu

na terenie Rosji.

Jednakże bardzo trudno znaleźć

osoby o polskich korzeniach skłonne inwestować

w Polsce.

W celu realizacji powyższych zadań wszel-

kie działania, jakie powinny zostać zaplanowane,

wymagają intensywnych, systemowych strategii zor-

ganizowanych w oparciu o specjalnie wydzielone na

te cele środki, którymi niestety resort gospodarki nie

dysponuje.

Istnieje obawa, iż sytuacja ta nie ulegnie

poprawie, zwłaszcza w świetle tendencji do zmniej-

szania środków na promocję gospodarczą pochodzą-

cą ze źródeł unijnych.

W zakresie problematyki dotyczącej działalności

polskich ośrodków informacji turystycznej w latach

2008–2011 wydatki na powyższe działania, realizo-

wane przez polskie ośrodki informacji turystycznej,

wyniosły:

Rok Kwota w PLN

2008 44 400

2009 59 800

2010 55 000

2011 50 000

Razem 209 200

W 2012 r. na rynkach działania POIT planowane

są do następujące zadania oraz kwoty na nie prze-

znaczone:

Lp. Wykonawca Nazwa zadania

Kwota

w PLN

2012 rok

1

P

O

I

T

w B

u

d

a

p

e

z

c

i

e

Imprezy promocyjne

i prezentacje organizowane we

współpracy z organizacjami

polonijnymi.

3400

2

P

O

I

T

w

N

o

w

y

J

o

r

k

u

Reklama w prasie adresowana do

środowisk polonijnych.

9800

Prezentacje dla polonijnych biur

podróży podczas dorocznej

konwencji SPATA – Society of

Polish American Travel Agents.

8300

3

P

O

I

T

w A

m

s

t

e

r

i

e

Organizacja stoisk

informacyjnych podczas imprez

organizowanych przez

organizacje polonijne, ok. 40

imprez.

4200

Współpraca z instytucjami

polonijnymi przy organizacji

imprez promocyjnych, między

innymi: Gala „Polak Roku”,

premiera ﬁlmu„Bitwa

Warszawska”.

20 000

Reklama w magazynach

polonijnych.

1600

4

P

O

I

T w W

i

e

d

n

i

u

Imprezy promocyjne (np. Dzień

Sportu w Wiedniu, polonijny bal

wiosny w Wiedniu, Dzień Polski

w Zurychu, Dni Kultury Polskiej

w Hagen) organizowane we

współpracy z Ambasadą RP

w Wiedniu oraz organizacjami

polonijnymi.

8400

5

P

O

I

T w L

o

n

d

y

Prezentacje dla mediów

polonijnych poświęcone

atrakcjom turystycznym Polski.

5200

Organizacja stoisk

informacyjnych podczas imprez

organizowanych między innymi

dla środowisk polonijnych

(miedzy innymi: Tydzień

Kultury Polskiej w Belfaście,

Polish Arts Festival, festiwal

multikulturowy w Walii, w

POSK podczas igrzysk XXX

olimpiady oraz igrzysk

paraolimpijskich w Londynie)

15 500

Klub Ambasadorów Turystyki

Polskiej oraz Młodzieżowy Klub

Ambasadorów Turystyki Polskiej

– w ramach działania między

innymi: wysyłka biuletynów

informacyjnych o Polsce,

dystrybucja materiałów

promocyjnych.

4000

6

P

O

I

T B

r

u

k

s

e

Bal Polski w Brukseli – elitarne

wydarzenie kulturalne,

organizowane rokrocznie pod

patronatem pierwszej damy RP.

Jest to doskonała okazja do

promocji polskiej kultury,

kuchni, walorów turystycznych

Polski, upowszechnianie marki

turystycznej Polska oraz

kreowania pozytywnego

wizerunku kraju wśród

elitarnych kręgów europejskich.

26 000

Razem 106 400

854

O stałym zaangażowaniu rządu, MSZ oraz pozo-

stałych resortów i instytucji centralnych w proces

unowocześniania i uaktualniania relacji pomiędzy

polską diasporą i ojczyzną świadczyć mogą także zmie-

rzające ku końcowi międzyresortowe prace, mające na

celu przygotowanie i zatwierdzenie przez Radę Mini-

strów nowego „Rządowego programu współpracy

będzie już na nowym podejściu do spraw Polonii i Po-

laków za granicą, jakim jest upodmiotowienie polskiej

diaspory.

Rząd dokłada wszelkich starań, żeby sﬁna-

lizować ten program w bieżącym roku.

Mając na względzie przekazane powyżej wyjaśnie-

nia i doprecyzowania w stosunku do szczegółowej od-

powiedzi przekazanej panu posłowi na jego wcześniej-

szą interpelację w tej samej sprawie, pozwalam sobie

wyrazić przekonanie, że materiał ten, traktowany

łącznie, przedstawia całościowy obraz polityki pań-

stwa oraz daje wszechstronny przegląd wcześniejszego

i aktualnego stanu współpracy państwa polskiego

rozwoju tej współpracy w najbliższej przyszłości.

Jak widać z przedstawionych powyżej wyjaśnień,

problematyka relacji państwa z Polonią i Polakami

za granicą nabiera nowego wymiaru upodmiotowio-

nej współpracy.

Nie porzucając koncepcji pomocy dla

najbardziej potrzebującej Polonii i Polaków za grani-

cą, obecnie chcielibyśmy skupić się na wzajemnym

współdziałaniu, w którym nasi rodacy zamieszkują-

cy za granicą, dzięki dobrej integracji ze społeczeń-

stwami państw, w których mieszkają, oraz często

dzięki osiągniętym sukcesom i wysokiej pozycji,

mogą bardzo skutecznie uzupełniać działania podej-

mowane w kraju, a dotyczące promowania polskiej

kultury, gospodarki, budowania dobrego wizerunku

Polski.

Do tego celu zmierzamy.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

posła Macieja Małeckiego

Szanowna Pani Marszałek!

W nawiązaniu do

przekazanej przy piśmie, SPS-023-5599p/12, z dnia

24 lipca 2012 r. interpelacji posła Macieja Małeckiego

zadane podczas posiedzenia Komisji Skarbu Państwa

w związku z odmową przyjęcia mojej odpowiedzi

oraz wnioskiem pana posła o jej uzupełnienie uprzej-

mie informuję, co następuje.

4 czerwca 2012 r., przekazaną w moim piśmie z dnia

łem, że projekt rozporządzenia Rady Ministrów

spraw wydobycia węglowodorów, zwanego dalej: pro-

jektem rozporządzenia, przekazany do uzgodnień

międzyresortowych przez ministra środowiska przy

piśmie z dnia 20 stycznia 2012 r., znak: DP-0230-

-3364/12JB, wpłynął do Ministerstwa Skarbu Pań-

stwa w dniu 26 stycznia 2012 r.

Stanowisko Ministerstwa Skarbu Państwa do

projektu rozporządzenia zostało przedstawione w moim

12/SK, w związku z projektem rozporządzenia przed-

łożonym przez sekretarza komitetu stałego Rady

Ministrów (KRM) w dniu 12 marca 2012 r., przezna-

czonym do rozpatrzenia na posiedzeniu KRM w dniu

15 marca 2012 r.

W tym piśmie informowałem m.in.,

że w ocenie Ministerstwa Skarbu Państwa przedło-

żony projekt rozporządzenia budzi liczne wątpliwości

związane z nakładaniem się proponowanych upraw-

nień pełnomocnika z szeregiem kompetencji przysłu-

gujących obecnie poszczególnym ministerstwom.

W toku dalszych uzgodnień projektu rozporządze-

nia, w piśmie do sekretarza komitetu stałego Rady

DSK/956/12, proponowałem utworzenie międzyre-

sortowego zespołu, któremu powierzone byłyby za-

dania związane z rozwojem i funkcjonowaniem sek-

tora węglowodorów w Polsce, co powinno w sposób

poszczególnych zaangażowanych podmiotów bez jed-

noczesnego ryzyka wystąpienia sporów kompetencyj-

nych oraz konieczności tworzenia dodatkowych

855

W dniu 31 maja 2012 r. komitet Rady Ministrów

wienia pełnomocnika rządu do spraw wydobycia wę-

glowodorów (KRM-110-35-12 (nowy tekst III), przyj-

mując następujące ustalenia:

— minister skarbu państwa odstąpił od zgłoszo -

nych uwag,

— uwagi ministra gospodarki zostaną uwzględ -

nione.

Komitet zaaprobował propozycję ministra spraw

zagranicznych dot. powołania międzyresortowego

zespołu pod przewodnictwem pełnomocnika rządu

do spraw rozwoju wydobywania węglowodorów (pro-

jekt aktu przygotuje Rządowe Centrum Legislacji).

Minister skarbu państwa nie zgłaszał uwag do

projektu rozporządzenia z dnia 4 czerwca 2012 r.,

przygotowanego przez Rządowe Centrum Legislacji

i przekazanego do akceptacji przez sekretarza Komi-

tetu Stałego Rady Ministrów w dniu 5 czerwca 2012 r.

W dniu 19 czerwca 2012 r. projekt rozporządzenia

z dnia 15 czerwca 2012 r. został przedstawiony człon-

kom Rady Ministrów do rozpatrzenia w trybie obie-

gowym.

Do projektu rozporządzenia minister skarbu

państwa uwag nie zgłosił.

Przedstawione powyżej stanowisko Ministerstwa

wyrażone w powołanej korespondencji w trakcie

przeprowadzonego procesu uzgodnień treści doku-

mentu, przeznaczonego do rozpatrzenia na posiedze-

niu komitetu Rady Ministrów.

W dniu 31 maja 2012 r.

dzie Ministrów projekt rozporządzenia Rady Mini-

strów w sprawie ustanowienia pełnomocnika rządu

(nowy tekst III), przyjmując m.in. ustalenie, że mi-

nister skarbu państwa odstąpił od zgłoszonych uwag.

Do kolejnej wersji projektu rozporządzenia z dnia

Centrum Legislacji, oraz projektu rozporządzenia

z dnia 15 czerwca 2012 r., przedstawionego członkom

Rady Ministrów do rozparzenia w trybie obiegowym,

minister skarbu państwa uwag nie zgłaszał.

W odpowiedzi na pytanie pana posła – Dlaczego

żadna z osób reprezentujących Ministerstwo Skarbu

mimo dwukrotnego ich przypominania? – wyjaśni-

łem, że zasadniczym powodem nieudzielenia przez

przedstawicieli Ministerstwa Skarbu Państwa odpo-

wiedzi na pytania pana posła w trakcie posiedzenia

sterstwie Środowiska, jako właściwego do udzielenia

odpowiedzi.

W toku dalszej dyskusji, po wypowiedzi

Powyższe wyjaśnienie w całości znajduje potwier-

dzenie w treści dokumentu „Pełny zapis przebiegu

Posiedzenia Komisji Skarbu Państwa (NR 20) z dnia

10 maja 2012 r.”

Kancelarii Sejmu, Biura Komisji

Sejmowych.

Zawarty na stronach 26–29 ww. doku-

mentu zapis przebiegu posiedzenia Komisji Skarbu

Państwa potwierdza, że do udzielenia odpowiedzi na

pytania pana posła został upoważniony przez prze-

wodniczącego komisji pan Piotr Woźniak, podsekre-

tarz stanu w Ministerstwie Środowiska.

Następnie,

po wyjaśnieniu przez przewodniczącego komisji

spraw proceduralnych oraz potwierdzeniu przez pana

posła stanowiska, że oczekuje udzielenia odpowiedzi

na postawione pytania przez ministra skarbu pań-

stwa na piśmie, pan poseł potwierdził, że przygotuje

interpelację w tej sprawie.

Z poważaniem

Minister

Mikołaj Budzanowski

lacją pana Grzegorza Matusiaka, posła na Sejm Rze-

wie bardzo niskiego kontraktu dla Wojewódzkiego

duszu Zdrowia.

Ww.

zadania w imieniu funduszu re-

alizują dyrektorzy oddziałów wojewódzkich funduszu

zdrowotnej), gdyż właśnie oni posiadają najpełniejszą

856

noczesnej odpowiedzialności za efektywne i bezpiecz-

ne gospodarowanie środkami ﬁnansowymikierowa-

nych przez siebie oddziałów.

Jednocześnie należy zwrócić uwagę, że planowa-

cją pana posła, Ministerstwo Zdrowia wystąpiło do

Śląskiego OW NFZ o przedstawienie stanowiska

w przedmiotowej sprawie.

nia świadczeń w zakresie rehabilitacji neurologicznej,

dyrektor Śląskiego OW NFZ poinformował, że w za-

kresie rehabilitacji neurologicznej, w wyniku przepro-

wadzonych w 2010 r. postępowań konkursowych zo-

stały podpisane umowy wieloletnie, obowiązujące

w latach 2011–2013.

Wojewódzki Szpital Specjalistycz-

ny nr 2 w Jastrzębiu- Zdroju nie przystąpił do postę-

powania konkursowego w zakresie tych świadczeń.

W wyniku postępowania konkursowego umowa w ro-

dzaju rehabilitacja lecznicza ze świadczeniodawcą zo-

stała zawarta na zakresy świadczeń: ﬁzjoterapiaam-

bulatoryjna, rehabilitacja ogólnoustrojowa w warun-

kach stacjonarnych.

W chwili obecnej Śląski OW NFZ

nie rozważa przeprowadzenia postępowania konkur-

sowego mającego na celu zawarcie umów na rok 2012

w omawianym zakresie świadczeń.

Odnosząc się do kwestii dotyczącej wysokości kon-

traktów dla Wojewódzkiego Szpitala Specjalistyczne-

go nr 2 w Jastrzębiu-Zdroju, dyrektor Śląskiego OW

NFZ poinformował, że wartość umów dla szpitala

w roku 2010 wzrosła o 12,77%, w roku 2011 o 12,11%,

w roku 2012 o 5,12% (szczegółowe zestawienie w za-

łączeniu*

)

).

Jednocześnie dyrektor poinformował, odnosząc

się do wartości kontraktów zawartych z wojewódzki-

mi szpitalami specjalistycznymi, że szpitale te posia-

dają różną strukturę organizacyjną i funkcjonalną,

w szczególności warunki lokalowe, w tym bazę łóż-

kową oraz potencjał wykonawczy, na który składa się

wyposażenie w sprzęt i aparaturę medyczną oraz

personel medyczny udzielający świadczeń opieki

zdrowotnej w danym zakładzie.

Nie można zatem do-

konywać wprost porównań wartości zawartych umów

przez poszczególne szpitale, mające status wojewódz-

kich, z uwagi na dużą różnorodność w zakresie wyżej

wskazanych elementów.

Jednocześnie dyrektor pod-

kreślił, że zawierane przez Śląski OW NFZ umowy

są efektem postępowań prowadzonych w trybie kon-

kursu ofert lub rokowań, które przeprowadzane są

prawa, na jednakowych zasadach dla wszystkich

podmiotów biorących w nich udział.

Istotne jest, że

przedmiotowe postępowania ogłaszane są i prowa-

dzone w odniesieniu do poszczególnych zakresów

w ramach danego rodzaju świadczeń i biorą udział

w nich wszystkie zainteresowane podmioty niezależ-

nie od formy prawnej.

Dyrektor poinformował również, odnosząc się do

sprawy nadwykonań, że oddział nie ma możliwości sﬁ-

nansowania świadczeń wykonanych pond limit określo-

ny w umowie za rok 2011 w rodzaju leczenie szpitalne,

w kwocie wskazanej w ww. interpelacji.

W dniu 12 kwiet-

nia 2012 r. została podpisana ugoda sądowa, w której

świadczeniodawca zrzekł się dalszych roszczeń związa-

nych z realizacją świadczeń opieki zdrowotnej.

Ponadto odnosząc się do kwestii dotyczącej tzw.

nadwykonań, pragnę poinformować, że zgodnie

środków publicznych, podstawą udzielania świadczeń

dzaj i zakres udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej,

czeń zrealizowanych ponad limit określony umową

2010 2011 2012

umowa na

1.01.2010

umowa

ostateczna

dynamika

umowa na

1.01.2011

umowa ostateczna, w tym:

dynamika

umowa na

1.01.2012

umowa na

9.07.2012

dynamika

ugoda sądowa

67 899 307,70 76 570 412,84 112,77% 65 340 345,10 73 249 906,70 3 172 557,00 112,11% 66 989 289,80 70 418 973,30 105,12%

*

)

nych, łączna suma zobowiązań Narodowego Fundu-

szu Zdrowia, wynikających z zawartych ze świadcze-

niodawcami umów, nie może przekroczyć wysokości

ostrych zespołów wieńcowych), powinny być, z istoty

swojej, udzielane przez świadczeniodawców nie-

zwłocznie oraz bezwzględnie ﬁnansowaneprzezNa-

rodowy Fundusz Zdrowia.

W przypadku zaś świad-

czeń niebędących uzasadnionymi stanami nagłymi

limitów wynikających z podpisanych umów.

W takich

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Jakub Szulc

i usług konsumpcyjnych (5606)

Szanowna Pani Marszałek!

Nawiązując do wystą-

skierowanego do prezesa Rady Ministrów pana Do-

nalda Tuska, przekazującego interpelację posła na

pismem z dnia 25 czerwca br. (sygn.

DSPA-4810-

-5361-910/12) przez podsekretarza stanu w Kancela-

rii Prezesa Rady Ministrów pana Adama Jassera,

w porozumieniu z ministrem ﬁnansów,zupoważnie-

nia prezesa Rady Ministrów, uprzejmie przedsta-

wiam następujące informacje.

W 2011 r. średnioroczny wskaźnik cen towarów

niu do roku poprzedniego.

W największym stopniu

wzrosły ceny w grupie wydatków związanych z trans-

portem (107,7% w porównaniu do 2010 r.), mieszka-

niem (105,5%), żywnością i napojami bezalkoholowy-

mi (105,4%).

Spadły koszty odzieży i obuwia (98,5%).

W 2012 r., wg ustawy budżetowej, przewidywany

wzrost wskaźnika cen i usług konsumpcyjnych ma

wynieść 102,8%, a przeciętne wynagrodzenie brutto

3 526 zł (w 2011 r.

– 3399,52 zł, wzrost o 103,7%).

Realny wzrost wynagrodzenia brutto wyniesie 0,9%,

a ceny w poszczególnych grupach towarów i usług nie

będą rosły w tak znacznym tempie jak w 2011 r.

Tabela 1.

Średnioroczny wskaźnik cen towarów

Ogółem

102,1 101,0 102,5 104,2 103,5 102,6 104,3

transport 104,9 100,6 102,1 103,1 97,6 106,2 107,7

mieszkanie 103,3 103,8 103,5 107,5 107,2 103,3 105,5

żywność i napoje

bezalkoholowe

102,1 100,6 104,9 106,1 104,1 102,7 105,4

zdrowie 102,6 101,3 102,1 103,4 103,2 102,9 104,5

napoje alkoholowe

i wyroby tytoniowe

102,7 101,7 103,3 106,4 109,4 105,3 103,7

edukacja 103,2 101,5 101,6 103,5 103,5 102,7 103,4

rekreacja i kultura 100,6 99,3 100,2 99,7 102,1 99,7 100,5

odzież i obuwie 94,6 93,0 92,6 93,1 92,6 96,2 98,5

Źródło: Bank Danych Lokalnych, GUS

858

Wykres 1.

Wskaźniki CPI i inﬂacjibazowejwlatach2005–2012(miesiącpoprzedni=100)

Źródło: Narodowy Bank Polski

Źródło: „Sytuacja gospodarstw domowych w 2011 r. w świetle wyników badania budżetów gospodarstw domowych”, GUS 2012

Wykres 3.

Struktura aktywów ﬁnansowychgospodarstwdomowychwlatach2003–2010

Źródło: „Rozwój systemu ﬁnansowegowPolscew2010r.”,NBP2012

859

Z danych zamieszczonych na stronie Narodowego

Banku Polskiego dotyczących Inﬂacji(CPI)oraztzw.

inﬂacjibazowejwynika,żetrudnojestmówićostałej

tendencji kształtowania się ruchu cen, w tym tenden-

cji wzrostowej (wykres 1, str. 858).

Ministerstwo Finansów w komentarzu do inter-

pelacji poselskiej zwraca uwagę na wzrost przecięt-

nego wynagrodzenia w gospodarce narodowej.

Zgodnie z danymi GUS (publikacja „Zatrudnienie

i wynagrodzenia w gospodarce narodowej w I kwar-

tale 2012 r.”) przeciętne miesięczne wynagrodzenia

brutto w gospodarce narodowej ukształtowało się

w I kwartale br. na poziomie 3646, 09 zł, tj. o 5,2%

wyższym niż w analogicznym okresie ub.r.

Siła na-

bywcza przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia

brutto w gospodarce była o 1,2% większa niż przed

rokiem i wzrost ten był wyższy niż odpowiednio

przed rokiem (tj. 0,8%).

Z publikacji GUS „Sytuacja gospodarstw domo-

gospodarstw domowych” wynika, że w 2011 r. po raz

pierwszy odnotowano realny spadek dochodów gospo-

darstw domowych – 1,4% w porównaniu z 2010 r.

Warto jednak podkreślić, że w ciągu 6 wcześniejszych

lat odnotowywano wzrost realnych dochodów.

Ozna-

cza to, że wzrost dochodów skumulowanych ze

wszystkich źródeł był zawsze wyższy niż inﬂacja.

Wg

GUS w 2011 r. nastąpił wzrost miesięcznych wydat-

ków gospodarstw domowych, jednak był on realnie

niższy niż w 2010 r. o 1,8%, w tym na towary i usłu-

gi konsumpcyjne o 1,5%.

Uwzględniając spadek war-

tości pieniądza, Polacy wydawali mniej niż w roku

poprzednim.

Warto również podkreślić, że realny

spadek wydatków został odnotowany po pięciu kolej-

nych latach realnego wzrostu.

Udział wydatków w dochodzie rozporządzalnym

w 2011 r. wyniósł 82,7% i był niższy o 0,4 pkt proc.

niż w roku wcześniejszym.

Od 2003 r. obserwowany

jest systematyczny spadek udziału wydatków w do-

chodzie rozporządzalnym.

Polacy mają coraz więcej

pieniędzy, które mogą oszczędzać (wykres 2, str. 858).

Potwierdzają to dane Narodowego Banku Polskie-

go, który w publikacji „Rozwój systemu ﬁnansowego

w Polsce w 2010 r.” szczegółowo przedstawia wzrost

oszczędności od 2003 r.

W 2010 r. Polacy zgromadzi-

li ponad 900 mld oszczędności.

Szczegółową struktu-

rę przedstawia wykres 3, str. 858.

W sprawie działań osłonowych na rzecz najuboż-

szych polskich rodzin Ministerstwo Finansów zwra-

ca uwagę na wysokość stawek podatku VAT.

Zgodnie

nie obowiązują podwyższone stawki VAT: 23%, 8%,

i 5%.

Mając na względzie mniej zamożną część spo-

łeczeństwa, dla której wydatki na żywność stanowią

istotny element budżetu domowego – 5-procentową

stawką VAT zostały objęte podstawowe produkty

żywnościowe.

MF podkreśla również, że stawki VAT

od 2014 r. mogą być obniżone o 1 punkt procentowy

i powrócić do pierwotnego poziomu 22% i 7% jeżeli

zostaną spełnione warunki relacji poziomu państwo-

wego długu publicznego do PKB.

W dziedzinie ubezpieczeń społecznych przygoto-

Podsekretarz stanu

Czesława Ostrowska

Warszawa, dnia 18 lipca 2012 r.

w sprawie likwidacji kilkuset posterunków Policji

oraz pisma z dnia 29 czerwca 2012 r. (sygn.

SPS-023-

-6049/12) w sprawie planowanych likwidacji poste-

runków Policji w woj. podkarpackim, dotyczących

uprzejmie przedstawiam następujące informacje.

860

systemowej likwidacji wszystkich posterunków Poli-

861

o zdarzeniu oraz ponoszonych kosztów funkcjonowa-

*

)

862

posterunków Wiśniowa-Frysztak, Niebylec-Czudec.

Podsumowując, należy stwierdzić, iż zaplanowane

Warszawa, dnia 23 lipca 2012 r.

w sprawie likwidacji małych posterunków, na

W nawiązaniu do pism z dnia 15 czerwca 2012 r.

na przykładzie Posterunku Policji w Goraju (znak:

SPS-023-5621/12) oraz w sprawie likwidacji poste-

-5634/12) uprzejmie przedstawiam następujące in-

formacje.

863

864

W odniesieniu do woj. lubelskiego informuję, że

planowana jest reorganizacja Posterunku Policji

w Goraju.

Należy podkreślić, że wszystkie stanowi-

ska policyjne należące do Posterunku Policji w Go-

raju zostaną włączone do pobliskiego Posterunku

-interwencyjnego zostaną wzmocnione 2 etatami wy-

konawczymi przekształconymi z etatów kierownika

nych.

Ponadto planowana jest reorganizacja Poste-

runku Policji w Michowie.

Dalsze ewentualne zmia-

ny struktur komórek i jednostek organizacyjnych

Michał Deskur

w woj. lubelskim (5634)

na przykładzie posterunku Policji w Goraju (znak:

*

)

865

-5634/12) uprzejmie przedstawiam następujące in-

formacje.

866

i możliwości ﬁnansowe.

Przekształceniesieciposte-

867

komend wojewódzkich zadeklarowali, że przeprowa-

868

869

w sprawie nieprawidłowości w podejmowaniu

(5651)

znak: SPS-023-5651/12, w sprawie nieprawidłowości

Związku Rugby, uprzejmie informuję, co następuje.

*

)

870

Minister sportu i turystyki wykonuje nadzór nad

polskimi związkami sportowymi zgodnie z przepisa-

nych w powyższych przepisach – w celu wstępnego

zbadania sygnalizowanych nieprawidłowości w dzia-

łaniu zarządu związku – niezwłocznie zostały wsz-

częte czynności wyjaśniające przez Biuro Kontroli

i Audytu Wewnętrznego MSiT.

Zależnie od ich wyni-

ku zostanie rozważona potrzeba przeprowadzenia

postępowania kontrolnego oraz ewentualnego zasto-

sowania środków nadzoru należących do kompeten-

cji ministra.

Należy zaznaczyć, że rodzaj stosowane-

go przez ministra środka nadzoru, w tym jego dotkli-

wość, uzależniony jest, stosownie do art. 22 ustawy

o sporcie, od stopnia stwierdzonych nieprawidłowo-

ści.

Pragnę przy tym wyjaśnić, że w świetle tych

unormowań o zawieszeniu władz polskiego związku

sportowego decyduje sąd, nie minister.

O dokonanych ustaleniach zostanie pani poseł

poinformowana po zakończeniu podjętych w niniej-

szej sprawie czynności.

Z wyrazami szacunku

Minister

Joanna Mucha

sma, znak: SPS-023-5658/12, dotyczącego interpela-

cji posła Jacka Czerniaka uprzejmie informuję, że

lubelska Policja podjęła szereg działań mających na

celu zapobieżenie występowania zdarzeń inicjowa-

nych przez skrajnie prawicowe środowiska faszy-

stowsko-nacjonalistyczne.

Na podstawie decyzji lu-

belskiego komendanta wojewódzkiego Policji została

powołana specjalna grupa policjantów zajmująca się

wyłącznie problematyką przestępstw o charakterze

faszystowsko-nacjonalistycznym.

Wszelkie manifestacje, demonstracje oraz wiece

organizowane w Lublinie, podczas których może

dojść do zagrożenia lub zakłócenia bezpieczeństwa i po-

rządku publicznego, obejmowane są przez Policję na-

leżytą ochroną polegającą przede wszystkim na za-

bezpieczeniu prewencyjnym wspomnianych wyda-

rzeń oraz na wsparciu ze strony służby kryminalnej.

Ponadto w ramach działań prewencyjnych monitoro-

wane są miejsca zagrożone występowaniem prze-

stępstw popełnianych na tle ideologicznym.

Lubelska Policja współpracuje na szeroką skalę

z organizacjami pozarządowymi oraz innymi pod-

miotami z terenu województwa lubelskiego zajmują-

cymi się omawianą problematyką.

W 2011 r. lubelska Policja prowadziła czynności

w 19 sprawach (dane gromadzone w statystykach

policyjnych odnoszą się do typów czynów zabronio-

nych określonych w Kodeksie karnym oraz przepi-

sach karnych innych ustaw) związanych z działal-

nością środowisk o ideologii faszystowsko-nacjona-

listycznej, które to sprawy dotyczyły przestępstw

polegających na:

— stosowaniu przemocy lub groźby bezprawnej

litycznej, wyznaniowej lub z powodu jej bezwyzna-

niowości (art. 119 K.k.)

– 2 sprawy;

— publicznym propagowaniu faszystowskiego

woływaniu do nienawiści na tle różnic narodowo-

ściowych, etnicznych, rasowych, wyznaniowych

– 11 spraw;

— publicznym znieważeniu grupy ludności albo

rodowej, etnicznej, rasowej, politycznej, wyznaniowej

albo jej bezwyznaniowości lub naruszenia nietykal-

ności cielesnej innej osoby z takich powodów (art. 257

K.k.)

– 6 spraw.

Wyjaśniam, że w statystykach policyjnych nie są

gromadzone informacje o wyrokach, jakie zapadły

w sprawach karnych.

Informuję ponadto, że również Agencja Bezpie-

czeństwa Wewnętrznego na bieżąco monitoruje po-

tencjalne zagrożenia wynikające z działalności skraj-

nie prawicowych środowisk faszystowsko-nacjonali-

stycznych i prowadzi działania prewencyjne (m.in.

zabezpieczenie miejsc szczególnie narażonych na

akty wandalizmu na tle rasistowskim, zwłaszcza

w okresie poprzedzającym rocznice ważnych wyda-

rzeń czy świąt narodowych).

W ramach działań prowadzonych w związku z lu-

belskimi zdarzeniami nawiązana została bezpośred-

nia współpraca między Policją i ABW.

Dotyczy to

typowania osób utożsamianych z prawicowymi śro-

dowiskami ekstremistycznymi, które mogą mieć bez-

pośredni związek z zaistniałymi w Lublinie wyda-

rzeniami i incydentami.

Z wyrazami szacunku

Minister

Jacek Cichocki

871

Odpowiedź

go, przesłaną przy piśmie wicemarszałka Sejmu Rze-

czypospolitej Polskiej pana Marka Kuchcińskiego

w sprawie godzin otwarcia publicznych placówek

zdrowia, uprzejmie proszę o przyjęcie następujących

ustawą, podstawą udzielania świadczeń opieki zdro-

wotnej ﬁnansowanychześrodkówpublicznychprzez

rektorem oddziału wojewódzkiego Narodowego Fun-

duszu Zdrowia a świadczeniodawcą, który został wy-

brany do udzielania świadczeń opieki zdrowotnej na

zasadach określonych w tej ustawie.

Podstawowe za-

sady postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzie-

w art. 147 i 148 ustawy.

Szczególną uwagę należy

zwrócić na treść art. 148 ustawy, wprowadzającego

zasadę, iż porównanie ofert w toku postępowania

Wskazać w tym miejscu należy, iż kryteria oceny

ofert oraz algorytmy zawierające zasady punktacji

zawiera obowiązujące zarządzenie prezesa Narodo-

wego Funduszu Zdrowia w sprawie określenia kry-

w danym zakresie.

Istotne jest również w tym miej-

scu dodanie, iż prezes Narodowego Funduszu Zdro-

wia każdorazowo określa w drodze zarządzenia tak-

że sposób postępowania w sprawie zawierania i re-

alizacji umów w danym rodzaju, a także warunki

wymagane od świadczeniodawców zainteresowanych

zawarciem umowy w tym rodzaju oraz warunki do-

datkowo oceniane w trakcie postępowania prowadzo-

nego w sprawie jej zawarcia.

suma punktów uzyskanych przez oferenta w toku

postępowania konkursowego odzwierciedla jego po-

tencjał do udzielania świadczeń opieki zdrowotnej

zgodnie z ustanowionymi wymaganymi warunkami

ich realizacji.

W odniesieniu do postawionego w interpelacji pro-

blemu udzielania świadczeń wyłącznie do godziny 15,

a także racjonalizacji godzin, w których udzielane są

świadczenia opieki zdrowotnej (pytania 1, 2 i 3), na-

leży wskazać, iż przeprowadzenie postępowań o za-

na 2012 r., zostało dokonane w oparciu o treść zarzą-

dzenia nr 81/2011/DSOZ prezesa Narodowego Fun-

zwanego dalej zarządzeniem nr 81/2011/DSOZ.

Pod-

kreślić trzeba, iż powyższe zarządzenie wprowadziło

w § 11 ust. 5 zasadę, iż harmonogram poradni spe-

cjalistycznych powinien spełniać następujące warun-

ki: poradnia specjalistyczna powinna być czynna nie

między godz. 7.30 a 14.00, oraz co najmniej raz

że z brzmieniem powyższego przepisu zarządzenia

nr 81/2011/DSOZ, warunek czasu pracy poradni (mi-

nimalny warunek) obowiązuje wszystkich świadcze-

niodawców w 2012 r.

Dla porównania, uprzednio obo-

wiązujące w omawianym zakresie zarządzenie

ju ambulatoryjna opieka specjalistyczna, w § 11 ust. 5

przewidywało możliwość przyjęcia przez strony w po-

gramu, odpowiadającego ustalonej liczbie świadczeń.

Podkreślić należy, iż eliminacja dotychczasowej

możliwości określania odmiennego harmonogramu

pracy poradni specjalistycznych znajduje uzasadnie-

nie z uwagi na konieczność zagwarantowania świad-

czeniobiorcom minimalnego (12-godzinnego) dostępu

do poradni specjalistycznych, w tym także możliwo-

ści uzyskania świadczenia opieki zdrowotnej w go-

dzinach popołudniowych, niezależnie od regionu kra-

ju przez nich zamieszkanego, czy rodzaju wykonywa-

logicznie jak w poprzednich latach, w prowadzonych

postępowaniach konkursowych, premiowane są po-

radnie oferujące dłuższy niż minimalny czas pracy

poradni.

Mając na uwadze powyższe, wskazać w tym miej-

scu trzeba, iż nieprawidłowe jest postępowanie

świadczeniodawcy udzielającego świadczeń opieki

zdrowotnej na podstawie zawartej umowy z NFZ,

który nie realizuje jej w sposób określony w powyżej

872

DSOZ, a więc bez spełnienia warunku udzielania

godz. 14.00 a 20.00.

Nie jest on bowiem uprawniony

do wprowadzenia odmiennych zasad w odniesieniu

do godzin przyjmowania pacjentów, w tym ustalenia

zasady udzielania świadczeń opieki zdrowotnej wy-

łącznie do godziny 15.

W odniesieniu do kwestii poruszonych w treści

pytań 4, 5 i 6 wskazać w tym miejscu należy, iż pod-

miotowe prawo do ochrony zdrowia wywodzone jest

wyższego artykułu, obywatelom, niezależnie od ich

Zgodnie ze stanowiskiem Trybunału Konstytu-

K 14/03, przez normę art. 68 ust. 1 Konstytucji RP

należy rozumieć możliwość korzystania z systemu

ochrony zdrowia, funkcjonalnie ukierunkowanego

na zwalczanie i zapobieganie chorobom, urazom i nie-

pełnosprawności.

Natomiast w odniesieniu do treści

art. 68 ust. 2 Konstytucji RP Trybunał Konstytucyj-

ny w tym samym wyroku uznaje, iż przepis ten „na-

kłada na władze publiczne, a w szczególności na usta-

wodawcę, obowiązek określenia zasad realizowania pra-

wa do ochrony zdrowia.

Nakazuje więc stworzenie nor-

matywnego układu odniesienia (systemu prawnego),

który pozwoli dookreślić treść prawa do ochrony zdro-

wia, a to łączy się z koniecznością określenia warunków

i zakresu udzielania świadczeń zdrowotnych”.

Dodatkowo przyjąć należy, zgodnie z wyrokiem

320/04, że treścią prawa do ochrony zdrowia jest re-

alna możliwość korzystania z systemu ochrony zdrowia,

funkcjonalne ukierunkowanie na zapobieganie choro-

bom, urazom i niepełnosprawności.

Oznacza to, że:

— system opieki zdrowotnej powinien działać

— świadczenia ﬁnansowaneześrodkówpublicz -

nych mają być dostępne dla obywateli,

— dostęp do świadczeń zdrowotnych ﬁnansowa -

nie oznacza powszechnej dostępności do wszystkich

znanych świadczeń opieki.

dostępności do wszelkiego typu świadczeń opieki

zdrowotnej, a postulat równości dostępu do nich.

Na-

ust. 2 zasada prawa do ochrony zdrowia ulega istot-

nym ograniczeniom, bowiem warunki, ale i zakres

świadczeń ﬁnansowanych ze środków publicznych

określać ma ustawa.

Powyższy zapis uprawnia więc

ochrony zdrowia, a w nim określania warunków

i zakresu udzielania świadczeń zdrowotnych, przy

oraz zasady solidaryzmu społecznego (por. także:

Krzysztof Baka, Grzegorz Machulak, Agnieszka Pie-

traszewska-Macheta, Andrzej Sidorko, Ustawa o świad-

czeniach opieki zdrowotnej ﬁnansowanychześrod-

ków publicznych, Komentarz LEX, 2010).

W tym miejscu także dodać należy, jak przyjmuje

doktryna prawa konstytucyjnego, iż przez zasadę so-

lidarności społecznej należy rozumieć wprowadzenie

działań na rzecz dobra wspólnego, które będą stano-

wić cel i skutek istnienia solidarnej wspólnoty.

W związku z tym z treści powyższej zasady może

wynikać konieczność zapewnienia lojalności w sto-

sunku do innych członków wspólnoty (obywateli pań-

stwa), poprzez podejmowanie działań ograniczają-

cych prawdopodobieństwo wystąpienia czynnika ry-

zyka, zapewnienia minimalizacji jego skutki, a także

konieczność kooperacji i uwzględniania interesów

innych członków wspólnoty (Lach D.E., Zasada rów-

nego dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej, Lex).

Dlatego też przyjąć trzeba, iż zasada równego do-

stępu do świadczeń opieki zdrowotnej, o której mowa

w art. 68 Konstytucji RP, jest swoistym postulatem

określającym cel, który powinien zostać zrealizowa-

ny przez władzę publiczną w możliwie najwyższym

stopniu.

Jak wskazuje jednakże doktryna prawa kon-

stytucyjnego w oparciu o m.in. zasadę solidaryzmu

społecznego „dopuszcza on jednak istnienie (w zało-

żeniu przejściowych) nierówności w odniesieniu do

dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej” (Lach D.E.,

Zasada równego dostępu do świadczeń opieki zdro-

wotnej, Lex).

W związku z powyższym, można przyjąć, iż w przy-

padku ograniczonych środków ﬁnansowychpozosta-

jących w dyspozycji państwa, uzasadnione będzie

wprowadzenie mechanizmów limitujących dostęp do

świadczeń opieki zdrowotnej, ponieważ interes

wszystkich świadczeniobiorców (dostępu przez nich

do świadczeń opieki zdrowotnej), przeważa nad inte-

resem konkretnego świadczeniobiorcy – pacjenta

(por. także: Lach D.E., Zasada równego dostępu do

świadczeń opieki zdrowotnej, Lex).

W tym miejscu wskazać należy, iż warunki udzie-

lania i zakres świadczeń opieki zdrowotnej ﬁnanso-

przez ustawodawcę w omawianej powyżej ustawie.

Zgodnie z treścią art. 15 ust. 1 i 2 ustawy, świadcze-

niobiorcy otrzymali, na zasadach określonych w usta-

wie, prawo do tzw. gwarantowanych świadczeń opie-

ki zdrowotnej, których celem jest zachowanie zdro-

wia, zapobieganie chorobom i urazom, wczesne wy-

ganie niepełnosprawności i jej ograniczanie.

Jak

stanowi art. 31b ust. 1 ustawy, co do zasady, kwaliﬁ-

kacji świadczenia opieki zdrowotnej jako świadczenia

gwarantowanego, dokonuje minister właściwy do

873

uwagę kryteria określone w art. 31a ust. 1 ustawy,

do których należą m.in. skutki następstw choroby

lub stanu zdrowia, znaczenie dla zdrowia obywateli,

skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo czy też skut-

ki ﬁnansowedlasystemuochronyzdrowia,wtym

dla podmiotów zobowiązanych do ﬁnansowania

Omawiana rekomendacja dla danego świadczenia

przez prezesa Agencji Oceny Technologii Medycz-

nych na zlecenie ministra właściwego do spraw zdro-

wia, wraz z określeniem poziomu ﬁnansowaniawspo-

sób kwotowy albo procentowy lub sposobu jego ﬁnan-

sowania.

Nadmienić należy, iż ustawa przewiduje

obowiązek uprzedniego uzyskania przez prezesa

Agencji Oceny Technologii Medycznych opinii kon-

sultantów krajowych z danej dziedziny medycyny

oraz prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia, a tak-

że opinii rady przejrzystości działającej przy prezesie

rekomendacja stanowi podstawą dla ministra właści-

porządzenia, wykazu świadczeń gwarantowanych,

wraz z poziomem lub sposobem ich ﬁnansowanialub

warunkami ich realizacji.

Następnie należy wskazać, jak wynika z treści

art. 97 ust. 1 w zw. z art. 116 ust. 1 pkt 1 ustawy, iż

podmiotem zarządzającym przyznanymi mu środka-

mi ﬁnansowymi,doktórychzaliczasięprzedewszyst-

kim należne składki na ubezpieczenie zdrowotne,

jest Narodowy Fundusz Zdrowia.

Podkreślić w tym

miejscu trzeba, iż do zakresu działania tego podmio-

tu należy nie tylko przeprowadzanie konkursów

zacji i rozliczanie, ale także określanie jakości i do-

stępności oraz analiza kosztów świadczeń opieki

jednym z podstawowych zadań Narodowego Fundu-

szu Zdrowia jest zabezpieczenie potrzeb zdrowotnych

społeczeństwa, dokonywane w oparciu o treść umów

o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, zawiera-

nych pomiędzy świadczeniodawcą, który został wy-

brany do ich udzielania na zasadach określonych

w ustawie a dyrektorem danego, właściwego oddzia-

łu wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia.

Ponieważ środki ﬁnansoweprzeznaczonenarealiza-

cję świadczeń opieki zdrowotnej są ściśle określone

(pochodzą ze składek na ubezpieczenie zdrowotne),

(art. 136 ustawy), a suma wszystkich kwot zobowią-

zań wobec realizatorów danego rodzaju świadczeń,

przekroczyć wysokości środków ﬁnansowychprze-

znaczonych na ten cel w planie ﬁnansowymNarodo-

wego Funduszu Zdrowia.

Limitowana liczba środków

ﬁnansowychskutkujeograniczonąliczbąkontrakto-

wanych świadczeń, a to z kolei skutkuje tworzeniem

się list kolejkowych.

Należy jednakże w tym miejscu

dodać, iż zakontraktowaną liczbę świadczeń świad-

czeniodawca powinien odpowiednio podzielić na po-

szczególne miesiące, zobowiązany jest on bowiem

zawartej przez niego umowy o udzielanie świadczeń

opieki zdrowotnej.

Ponadto w tym miejscu pragnę także poinformo-

wać, iż problem niepełnego wykorzystania sprzętu

w przychodniach specjalistycznych może wynikać nie

tylko z powodu zbyt krótkiego czasu dostępności do

podmiotów wykonujących działalność leczniczą.

Do

innych przyczyn takiej sytuacji można także zaliczyć

m.in. nieefektywny sposób zarządzania danym pod-

miotem oraz niedostateczną ilość środków ﬁnanso-

wych w systemie opieki zdrowotnej.

Należy bowiem

w tym miejscu wskazać, iż Narodowy Fundusz Zdro-

wia, ﬁnansującudzielanieświadczeńopiekizdrowot-

nej, musi brać pod uwagę wysokość wskazanych

środków, a kwota jaką przeznacza na sﬁnansowanie

świadczeń zdrowotnych nie może przekroczyć wyso-

kości środków ﬁnansowychprzeznaczonychnaten

cel w planie ﬁnansowym Narodowego Funduszu

Zdrowia, który musi być zbilansowany pod względem

przychodów (składek) i wydatków.

Wskazać w tym miejscu także należy, iż dokona-

nie właściwego zabezpieczenia potrzeb zdrowotnych

przez Narodowy Fundusz Zdrowia powinno zostać

poprzedzone oceną tego podmiotu co do odpowiedniej

realizacji tego zadania w oparciu o posiadane środki

ﬁnansowe.

Dokonanietejocenystanowipodstawędo

ustanowienia warunków i sposobu wykonywania da-

nego rodzaju świadczeń zdrowotnych, a więc co do

personelu medycznego, jak i sprzętu specjalistyczne-

go.

Należy wskazać, iż dostępność do świadczeń opie-

ki zdrowotnej wynika z kompilacji różnych czynni-

ków, do których zalicza się przede wszystkim odpo-

wiednią ilość środków ﬁnansowychwsystemieopie-

ki zdrowotnej, wysokość kosztów ponoszonych przez

świadczeniobiorców w związku z udzielaniem świad-

czeń opieki zdrowotnej czy także sytuację zdrowotną

danej grupy społecznej.

Niewątpliwie ponowić należy,

iż niedobór środków ﬁnansowychwsystemieopieki

zdrowotnej przekłada się na możliwość zawarcia

mniejszej ilości umów o udzielanie świadczeń opieki

zdrowotnej ze świadczeniodawcami lub mniejszą ich

wartość, a co za tym idzie, wprowadzenie limitu do-

stępu do świadczeń.

Mając na uwadze treść postulatów zawartych

w interpelacji, uprzejmie informuję, iż kwestie w nich

poruszone są przedmiotem analiz.

Ponadto pragnę

podkreślić, iż Ministerstwo Zdrowia jest świadome

istniejących niedogodności w funkcjonującym syste-

mie ochrony zdrowia, w tym występujących utrud-

nień w dostępie do świadczeń opieki zdrowotnej.

W celu zapewnienia wyboru właściwego rozwiązania

874

zasadne jest jednakże dokonanie właściwej analizy

obecnie funkcjonującego systemu opieki zdrowotnej,

a także wypracowanie odpowiednich rozwiązań, któ-

re wymagają przeprowadzenia szeregu konsultacji

z zapewnieniem udziału czynnika społecznego.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Cezary Rzemek

w sprawie ujednolicenia regulacji prawnych

(5678)

wie ujednolicenia regulacji prawnych dotyczących

indywidualnego rozliczania ciepła w budynkach wie-

lolokalowych przekazaną przez ministra transportu,

mie przedstawiam, co następuje.

kładce Biuletyn Informacji Publicznej, udostępniony

wierający m.in. propozycje rozwiązań prawnych w za-

kresie rozliczania kosztów ciepła.

Propozycje te zo-

stały m.in. rekomendowane przez powołany przy

zanych z regulacją rozliczania kosztów ogrzewania

w budynkach wielolokalowych, w skład którego obok

przedstawicieli Ministerstwa Gospodarki, Minister-

skiej wchodzili również eksperci i przedstawiciele

m.in. Instytutu Techniki Budowlanej, Politechniki

Warszawskiej, Politechniki Poznańskiej oraz ﬁrmiin-

stytucji zajmujących się rozliczaniem ciepła.

Obecnie,

po przeprowadzonych uzgodnieniach międzyresorto-

wych oraz konsultacjach społecznych, jest przegoto-

wywana nowa wersja projektu ustawy, uwzględnia-

jąca szeroką paletę wniesionych uwag i poprawek.

W zakresie wdrożenia postanowień dyrektywy

Rady nr 93/76/EWG z dnia 13 września 1993 r., ma-

jącej na celu ograniczenie emisji dwutlenku węgla przez

podniesienie skuteczności energetycznej uchylonej

w dniu 25 kwietnia 2006 r. dyrektywą 2006/32/WE

stania energii i usług energetycznych oraz uchylają-

cą dyrektywę Rady 93/76/EWG, pragnę przekazać

stanowisko, iż w mojej ocenie ww. dyrektywa została

w pełni implementowana do krajowego porządku

prawnego.

W kwestii ujednolicenia regulacji prawnych doty-

czących indywidualnego rozliczania kosztów ciepła

w budynkach wielolokalowych uprzejmie wyjaśniam,

że sprawy te zostały uregulowane w art. 45a ustawy

przepisów cały ciężar odpowiedzialności za prawidło-

wość rozliczania i gospodarowania ciepłem w budyn-

kach wielolokalowych został nałożony na właścicieli

lub zarządców tych budynków jako ich gospodarzy,

będących jednocześnie odbiorcami ciepła, zgodnie

z umowami zawartymi z odpowiednim przedsiębior-

stwem energetycznym jako jego dostawcą.

Wysokość

opłat pobieranych od osób zamieszkujących lub użyt-

kujących lokale w tych budynkach powinna zapew-

niać wyłącznie pokrycie ponoszonych przez odbiorcę

Do głównych obowiązków właściciela lub zarząd-

cy budynku wielolokalowego należą m.in.: zamawia-

nie w przedsiębiorstwie energetycznym właściwej

mocy cieplnej, odbieranie w ramach zawartej umowy

zamówionego ciepła, racjonalne nim gospodarowanie

oraz kontrolowanie na wejściu do budynku jego pa-

rametrów.

Rozliczenie z przedsiębiorstwem odbywa

się na podstawie układu pomiarowo-rozliczeniowego.

Podkreślenia wymaga także fakt, że wprowadzona

przez właściciela lub zarządcę metoda rozliczania

kosztów zakupu ciepła nie może prowadzić w sposób

pośredni do technicznej degradacji budynku, m.in.

w wyniku obniżania w nim temperatury pomiesz-

czeń poniżej granicy, którą przyjmuje się w myśl

przepisów prawa budowlanego na poziomie 16°C,

oraz braku zapewnienia odpowiedniej wentylacji.

W przypadku zakupu przez właściciela lub zarządcę

budynku wielolokalowego ciepła dostarczanego do

budynku w ustawie wskazano metody rozliczeń kosz-

tów tego zakupu oraz podstawowe kryteria, jakie

wybrana metoda rozliczeń powinna spełniać.

Kryte-

riami tymi są w szczególności: zachowanie prawidło-

wych warunków eksploatacji budynku, stymulowa-

nie energooszczędnych zachowań oraz zapewnienie

ustalania opłat w sposób odpowiadający zużyciu cie-

pła na ogrzewanie i przygotowanie ciepłej wody użyt-

kowej.

Wyżej wymienione przepisy zezwalają na roz-

liczanie kosztów zakupu ciepła w części dotyczącej

ogrzewania, stosując metody wykorzystujące:

— wskazania ciepłomierzy,

— wskazania urządzeń wskaźnikowych niebędą -

pisów metrologicznych, wprowadzonych do obrotu na

temie oceny zgodności,

— powierzchnię lub kubaturę tych lokali.

875

Podsumowując, pragnę podkreślić, że intencją

ustawodawcy ze względu na zróżnicowanie konstruk-

cyjne budynków wielolokalowych oraz instalacji

grzewczych było, ażeby zarządca bądź właściciel,

jako wyłączny odbiorca ciepła w tych budynkach, do-

konał wyboru najodpowiedniejszej, optymalnej dla

danych zasobów budowlanych metody rozliczeń kosz-

tów jego zakupu, w celu zapewnienia prawidłowego

rozliczania na poszczególne lokale tych kosztów.

Przedstawiając powyższe informacje, wyrażam

na interpelację pana posła Jarosława Rusieckiego.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tomasz Tomczykiewicz

terpelację panów posłów: Arkadego Radosława Fie-

dlera, Krzysztofa Gadowskiego i Tomasza Piotra No-

wie udzielenia ﬁnansowegowsparciadlaopracowa-

nostka organizacyjna nieposiadająca osobowości

nansowanie badania klinicznego, która ma siedzibę

W związku z powyższym w myśl przytoczonego

przepisu minister zdrowia, jako centralny organ ad-

ministracji publicznej, nie może być sponsorem ba-

dania klinicznego.

Należy również zauważyć, że nie ma możliwości

ﬁnansowaniaprzedmiotowejszczepionkiześrodków

„Narodowego programu zwalczania chorób nowo-

tworowych”, realizowanego na podstawie ustawy

zm.), ponieważ ﬁnansowanieprocesuterapeutyczne-

go nie wpisuje się w zakres przedmiotowy działań

określonych w ww. ustawie.

Ponadto uprzejmie informuję, że w 2010 r. weszły

w życie przepisy określające zasady ﬁnansowaniana-

uki ze środków ﬁnansowychustalanychnatencel

w budżecie państwa ujmowanych w wyodrębnionej

części budżetu państwa: Nauka, zwanych środkami

ﬁnansowyminanaukę,którymidysponujeminister

właściwy do spraw nauki.

Dzięki temu stworzone zo-

stały nowe możliwości uzyskiwania środków ﬁnan-

sowych na badania naukowe.

Publiczne środki na

badania są dystrybuowane w drodze procedur kon-

kursowych przez dwie niezależne agencje: Narodowe

poz. 615) z wnioskami o przyznanie środków ﬁnan-

sowych mogą występować m.in. jednostki naukowe,

konsorcja naukowe, sieci naukowe i jednostki orga-

nizacyjne uczelni niebędące podstawowymi jednost-

kami organizacyjnymi, centra naukowo-przemysło-

we.

Wybór wykonawców ofert realizacji zadań ba-

dawczych następuje w drodze konkursu i jest to naj-

bardziej racjonalna droga, jaką można pozyskać

środki ﬁnansowenaprowadzeniebadań.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że wyjaśnienia

dotyczące możliwości pozyskania środków ﬁnanso-

wych na szczepionkę genetyczną dla chorych na czer-

niaka zostały przekazane prof. A. Mackiewiczowi

w czerwcu br.

Łączę wyrazy szacunku

Podsekretarz stanu

w sprawie podjęcia działań na rzecz

całkowicie niewidomych (5705)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na

876

lację pana posła Marka Wojtkowskiego w sprawie

twie ds. ustalenia inwalidztwa kategorii niepełno-

sprawności pod nazwą „osoba całkowicie niewidoma”

cie niewidomych, uprzejmie informuję.

Na wstępie należy zauważyć, iż pojęcie inwalidz-

twa (obecnie niezdolności do pracy) nie jest tożsame

z pojęciem niepełnosprawności.

W latach 90. XX wie-

ku przeprowadzono reformę funkcjonującego syste-

mu ubezpieczeń społecznych.

Jednym z elementów

wego od orzecznictwa dla celów innych niż rentowe.

pełnosprawności (od dnia 1 stycznia 2002 r.) dla ce-

lów korzystania z ulg i uprawnień.

Orzecznictwo o niepełnosprawności i stopniu nie-

skaniem prawa do świadczenia z ubezpieczeń spo-

łecznych, dlatego też określane jest mianem systemu

pozarentowego.

Różnice w funkcjonowaniu orzecznictwa o nie-

zdolności do pracy i o niepełnosprawności wynikają

z celów, do jakich systemy zostały powołane.

Najważ-

niejszą z różnic jest to, że niepełnosprawność nie

nak, że orzecznictwo o niepełnosprawności realizo-

wane przez zespoły do spraw orzekania o niepełno-

sprawności jest sprzeczne z orzecznictwem o niezdol-

ności do pracy.

System rentowy w postępowaniu orzeczniczym

kieruje się kryteriami pozwalającymi ustalić niezdol-

świadczenia rentowego jako rekompensaty za utra-

coną zdolność do zarobkowania jedynie w stosunku

czeniu społecznym.

Stopień naruszenia sprawności

organizmu będący podstawą diagnozy orzeczniczej

w systemie rentowym służy do określenia rozmiaru

niu aktywności zawodowej, możliwości zarobkowania

i uzyskania samodzielności ekonomicznej.

Natomiast naruszenie sprawności organizmu słu-

dzinnych, dodatków mieszkaniowych), wspierających

osoby niepełnosprawne w życiu osobistym lub spo-

łecznym.

Rozdzielenie orzecznictwa na rentowe i po-

zarentowe było więc uzasadnione z uwagi na odręb-

ność celów orzekania.

Jednocześnie pomimo tych różnic ustawa z dnia

traktuje, co do zasady, osoby posiadające orzeczenia

kładu Ubezpieczeń Społecznych o:

pełnosprawności,

2) niezdolności do samodzielnej egzystencji trak-

niu niepełnosprawności,

3) całkowitej niezdolności do pracy traktowane

niu niepełnosprawności,

4) częściowej niezdolności do pracy traktowane

sprawności,

niepełnosprawności,

dniu 1 stycznia 1998 r.

Odnosząc się do zgłoszonego przez pana posła po-

stulatu, należy wskazać, że w aktualnym stanie

oraz rozporządzenia ministra gospodarki, pracy i po-

877

nych, jeżeli mają naruszoną sprawność ﬁzycznąlub

psychiczną o przewidywanym okresie trwania powy-

żej 12 miesięcy, z powodu wady wrodzonej, długo-

trwałej choroby lub uszkodzenia organizmu, powo-

dującą konieczność zapewnienia im całkowitej opieki

się trzy stopnie niepełnosprawności: znaczny, umiar-

kowany, lekki.

Przesłanki kwaliﬁkowaniadookre-

ślonego stopnia niepełnosprawności zawarte są w ich

deﬁnicjach(art.4ww.ustawy)orazwrozporządze-

niu ministra gospodarki, pracy i polityki społecznej

Ponadto zgodnie z § 32 ust. 1 pkt 4 rozporządze-

nia w sprawie orzekania o niepełnosprawności i stop-

niu niepełnosprawności przy kwaliﬁkowaniu do

znacznego, umiarkowanego i lekkiego stopnia niepeł-

nosprawności bierze się pod uwagę zakres narusze-

nia sprawności organizmu spowodowany przez cho-

naniu wady wzroku szkłami korekcyjnymi lub ogra-

niczenie pola widzenia do przestrzeni zawartej w gra-

nicach 30 stopni.

W przypadku zaś osób, które nie

rozporządzenia w sprawie kryteriów oceny niepełno-

nów chorobowych, które uzasadniają konieczność

ne ograniczenie jego sprawności, prowadzące do ob-

niżenia ostrości wzroku w oku lepszym do 5/25 lub

0,2 według Snellena po wyrównaniu wady wzroku

nia do przestrzeni zawartej w granicach 30 stopni.

Standardy postępowania dla lekarzy orzeczni-

ków, członków składów orzekających, określające

związek przyczynowy pomiędzy jednostką chorobo-

wą a zakresem ograniczeń funkcjonalnych osoby

orzekanej (opracowane przez zespół specjalistów

z poszczególnych dziedzin medycyny i przeznaczone

do użytku wewnętrznego) za całkowicie niewidomą

uznają osobę, która nic nie widzi i nie ma poczucia

światła.

Dla celów społeczno-prawnych rozróżnia się

różne stopnie utraty wzroku:

— osoba bez poczucia światła – całkowicie niewi -

doma,

— osoba, której ostrość wzroku oka lepszego po ko -

rekcji szkłami nie przekracza 2,5/50 lub 3/60 (0,05),

— osoba z ograniczonym polem widzenia poniżej

20 stopni, niezależnie od zachowanej ostrości wzroku

– prawie niewidoma.

W celu orzeczenia stopnia niepełnosprawności

w schorzeniach wzroku ocenia się przede wszystkim

stopień obniżenia ostrości wzroku i zwężenia pola

widzenia.

I tak:

a) do lekkiego stopnia niepełnosprawności powin-

no zaliczać się osoby, u których ostrość wzroku w oku

b) do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności

powinno zaliczać się osoby z obniżoną ostrością wzro-

–0,1 lub/i zwężeniem pola widzenia do ok. 30 stopni,

c) do znacznego stopnia niepełnosprawności po-

winno zaliczać się osoby, które:

— utraciły wzrok,

szym równą lub poniżej 0,05,

Zgodnie z powyższym z punktu widzenia orzeka-

nia o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawno-

ści za osoby niewidome można uznać osoby legitymu-

jące się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełno-

sprawności z symbolem przyczyny niepełnosprawno-

ści 04-O, natomiast osoby będące w posiadaniu orze-

czenia ustalającego inny stopień niepełnosprawności

ności od stopnia upośledzenia wzroku.

nosprawności jest rozpatrywany według tych samych

padku uszkodzenia narządu wzroku przy ustaleniu

stopnia niepełnosprawności brane są pod uwagę te

funkcje wzrokowe, w których obniżone wartości w spo-

sób istotny ograniczają sprawność lub aktywność ży-

ciową, są to przede wszystkim ostrość wzroku i pole

widzenia.

Powyższe wartości upośledzenia ostrości

wzroku po korekcji oraz wartości ograniczenia pola

widzenia będące kryterium medycznym orzekania

o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności

pozostają w pełni akceptowane przez krajowego kon-

sultanta w dziedzinie okulistyki.

Jednocześnie należy zauważyć, iż ocena stanu

i społeczne aspekty funkcjonowania człowieka.

Przy-

878

ność lub stopień niepełnosprawności, jeżeli w następ-

stwie jego występowania nie dochodzi do istotnych

asumując, orzekanie o niepełnosprawności lub stop-

niu niepełnosprawności nie jest oceną stanu zdrowia

wym, będących następstwem naruszenia sprawności

organizmu.

Ponadto pragnę zauważyć, iż obowiązujące obec-

sytuację osoby niewidomej, ponieważ przepisy prawa

powszechnego określające ulgi i uprawnienia skiero-

wane do osób niepełnosprawnych w żadnym przypad-

ku nie ustalają jako wyłącznego warunku skorzysta-

nia z nich określenia stopnia dysfunkcji narządu

wzroku.

Ponadto w aktualnym systemie orzecznic-

twa o niepełnosprawności istnieją kwantyﬁkatory

upośledzenia narządu wzroku, ich odzwierciedleniem

są: 1) indywidualnie ustalone stopnie niepełnospraw-

ności oraz 2) ustalone indywidualnie zalecenia doty-

czące wskazań zgodnie z art. 6b ust. 3 pkt 1 ustawy

w szczególności wskazania pkt 7, tj. konieczności sta-

modzielnej egzystencji.

W przypadku ubiegania się przez osoby niepełno-

sprawne o doﬁnansowanieześrodkówPaństwowego

Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych za-

dań realizowanych na rzecz tych osób przez powiaty

przepisy rozporządzenia ministra pracy i polityki

ślenia rodzajów zadań powiatu, które mogą być ﬁ-

nansowane ze środków Państwowego Funduszu Re-

runek uzyskania doﬁnansowaniaposiadaniestatusu

osoby niepełnosprawnej.

Przyczyna niepełnospraw-

skania wsparcia ﬁnansowegozdwóchzasadniczych

powodów.

Po pierwsze, o doﬁnansowaniemogąubie-

gać się wszystkie osoby niepełnosprawne, a więc rów-

nież osoby posiadające orzeczenia organów rento-

wych, traktowane na równi z orzeczeniami o niepeł-

nosprawności (orzeczenia Zakładu Ubezpieczeń Spo-

łecznych oraz orzeczenia Kasy Rolniczego Ubezpie-

czenia Społecznego, Ministerstwa Obrony Narodowej

– w przypadku tych trzech ostatnich wydane do dnia

1 stycznia 1998 r.).

Przedmiotowe orzeczenia nigdy

nie zawierały i nie zawierają symbolu przyczyny nie-

pełnosprawności, bardzo często nie zawierają rów-

nież samej przyczyny niepełnosprawności.

Uzależnie-

nie doﬁnansowaniaodsymboluprzyczynyniepełno-

sprawności byłoby zatem dyskryminujące w stosun-

ku do osób posiadających orzeczenia organów rento-

wych, ponieważ pozbawiałoby te osoby możliwości

uzyskania wsparcia.

Po drugie, przepisy przedmio-

towego rozporządzenia określają przedmiot wsparcia

(np. doﬁnansowanielikwidacjibarierwkomuniko-

waniu się), ale nie określają rodzaju wsparcia.

Rodzaj

bowiem wsparcia uzależniony jest od indywidualnych

potrzeb wnioskodawcy i każdorazowo podlega ocenie

przez organ je realizujący – powiatowe centrum po-

mocy rodzinie, w zakresie, jaki ułatwi osobie niepeł-

nosprawnej codzienne funkcjonowanie.

Mając na uwadze powyższe, pragnę poinformo-

nowego symbolu przyczyny niepełnosprawności od-

powiadającego pojęciu „osoba całkowicie niewidoma”,

a tym samym rozszerzenia i uszczegółowienia kata-

logu dotyczącego orzekania w przypadku schorzeń

narządu wzroku.

Klasyﬁkacjadotyczącachoróbiproblemówzdro-

wia powodujących naruszenie sprawności organizmu

kwaliﬁkujących do zaliczenia do stopnia niepełno-

sprawności zawarta została w § 32 ust. 1 rozporzą-

pełnosprawności i stopniu niepełnosprawności.

Główne kategorie zaburzeń powodujące niepełno-

sprawność pogrupowane zostały według pokrewień-

stwa ich zasadniczej tematyki.

System klasyﬁkacyj-

ny spełnia dzięki powyższej zasadzie warunek rze-

telności, a wyodrębnione klasy zaburzeń są we-

wnętrznie spójne.

W celu oznaczenia w wydanym orzeczeniu kate-

gorii diagnostycznej odzwierciedlającej rozpoznanie

stanu chorobowego powodującego niepełnosprawność

w § 32 ust. 2 rozporządzenia w sprawie orzekania

wprowadzony został alfanumeryczny system ozna-

czania klasy zaburzeń powodujących niepełnospraw-

ność.

Każdy symbol przyczyny niepełnosprawności

jest oznaczony dwiema cyframi oraz dużą literą alfa-

betu.

Symbol przyczyny niepełnosprawności 04-O ozna-

cza choroby narządu wzroku.

Wprowadzenie zmian proponowanych przez pana

posła pozostawałoby również w oczywistej sprzecz-

ności z przyjętymi zasadami stanowiącymi podstawę

powyższej klasyﬁkacji.

Sekretarz stanu

Jarosław Duda

879

Odpowiedź

sekretarza stanu

dokumentów pomiarowych operatu ewidencji

Szanowna Pani Marszałek!

W odpowiedzi na

przesłaną przez pana Tadeusza Jarmuziewicza, se-

kretarza stanu w Ministerstwie Transportu, Budow-

nictwa i Gospodarki Morskiej, przy piśmie z dnia

24 czerwca 2012 r. (sygn.

BM-1ej-0701-1263/2012)

(sygn.

SPS-023-5709/12) uprzejmie przedstawiam

następujące informacje.

1287, z późn. zm.) nie regulują spraw dotyczących

trybu postępowania w przypadku ujawnienia błędów

i pomyłek w operacie ewidencji gruntów i budynków,

powstałych podczas sporządzania dokumentów po-

miarowych.

Przepisy te nie odnoszą się również do

sposobu ich usuwania.

W przypadku wykrycia oczywistych błędów/omy-

łek, które mogą być usunięte bez sporządzania do-

datkowych dokumentów, będących np. rezultatem

wykonanej pracy geodezyjnej i kartograﬁcznej,sta-

rosta jako organ prowadzący ewidencję gruntów i bu-

dynków dokonuje ich sprostowania w trybie czynno-

ści materialno-technicznych.

W pozostałych przypadkach usuwanie błędów

oraz uzupełnianie brakujących danych lub ich mody-

ﬁkacjanastępujewwynikudziałańmodernizacyj-

nych podejmowanych przez starostę.

Jak stanowi

§ 56 rozporządzenia ministra rozwoju regionalnego

poz. 454), działania modernizacyjne wykonuje się

ratu ewidencyjnego, na zasadach i w trybie określo-

nych w przepisach § 45–49, oraz kompleksowo, na

łu 2 ww. rozporządzenia.

Należy zaznaczyć, że zgod-

nie z § 82 ust. 1 ww. rozporządzenia przy wykonywa-

niu kompleksowej modernizacji ewidencji, założonej

dzenia numerycznego opisu granic działek ewiden-

cyjnych wykorzystuje się istniejące materiały i dane

go, nawet jeżeli nie spełniają one wymagań obowią-

zujących standardów technicznych.

Zgodnie z § 36 ww. rozporządzenia przebieg gra-

nic działek ewidencyjnych wykazuje się w ewidencji

go, sporządzonej:

1) w postępowaniu rozgraniczeniowym,

3) w postępowaniu scaleniowym i wymiany grun-

tów,

Aktualizacja bieżąca natomiast ma na celu utrzy-

manie operatu ewidencyjnego w stanie aktualności,

i materiałami źródłowymi.

Może być ona wykonywa-

na z urzędu lub na wniosek właścicieli gruntów/wła-

dających gruntami.

Należy jednak zauważyć, że

zgodnie z § 47 ust. 3 przytoczonego rozporządzenia,

w przypadku gdy aktualizacja operatu ewidencyjne-

go wymaga wyjaśnień zainteresowanych lub uzyska-

nia dodatkowych dowodów, starosta przeprowadza

cyjne lub stosuje art. 22 ust. 3 ww. ustawy Prawo

geodezyjne i kartograﬁczne, z których wynika, że

osoby zgłaszające zmiany na żądanie starosty są obo-

wiązane dostarczyć dokumenty geodezyjne, karto-

graﬁczneiinneniezbędnedowprowadzeniazmian

w ewidencji gruntów i budynków.

Jak wynika z powyższego, koszty przygotowania

dokumentacji stanowiącej podstawę do dokonania

ponoszą wnioskujący, z wyjątkiem dokumentacji spo-

rządzanej w ramach kompleksowych modernizacji,

czy też prac związanych ze scalaniem i wymianą

gruntów, a także dokumentacji wykonywanej w ra-

mach bieżącej aktualizacji prowadzonej z urzędu.

W przypadku słusznych, uzasadnionych roszczeń

z tytułu poniesionych strat w związku z istniejącymi

błędami w ewidencji gruntów i budynków, zaintere-

sowany może dochodzić odszkodowania od Skarbu

Państwa na drodze sądowej.

Należy jednak pamiętać,

że najczęstszą przyczyną tych szkód są błędne dane

ewidencyjne dotyczące punktów granicznych, okre-

ślających przebieg granic nieruchomości (działek

ewidencyjnych).

Jakość tych danych zależy jednak

nie tylko od organu prowadzącego rejestr ewidencji

gruntów i budynków, ale także od samych zaintere-

cych obowiązani są do współdziałania przy rozgrani-

czaniu gruntów oraz przy utrzymywaniu stałych

znaków granicznych.

Z powyższego wynika, że decy-

880

dujące znaczenie dla otrzymania prawidłowych da-

nych ewidencyjnych, dotyczących położenia punktów

granicznych, ma m.in. prawidłowa identyﬁkacjatych

punktów podczas ich pomiaru, co stanowi o złożono-

ści problemu i wskazuje, że podmiotami odpowie-

dzialnymi za jakość tych danych są nie tylko właści-

we organy Służby Geodezyjnej i Kartograﬁcznej,ale

również sami zainteresowani, w których posiadaniu

znajdują się grunty.

Jednocześnie uprzejmie informuję, iż powyższa

interpretacja nie stanowi wykładni przepisów prawa

dla organów orzekających w sprawie.

Należy potrak-

tować ją jako stanowisko w sprawie.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Włodzimierz Karpiński

Warszawa, dnia 26 lipca 2012 r.

w sprawie długich terminów oczekiwania

znak: SPS-023-5710/12, w sprawie długich terminów

Świadczeniobiorcę zakwaliﬁkowanegodokategorii

medycznej: przypadek pilny umieszcza się na liście

wanymi do kategorii medycznej: przypadek stabilny.

Świadczeniobiorców, którzy wymagają okresowe-

W przypadku zmiany stanu zdrowia świadczeniobior-

cy, wskazującej na potrzebę wcześniejszego niż w usta-

lonym terminie udzielenia świadczenia, świadczenio-

biorca informuje o tym świadczeniodawcę, który, jeże-

li wynika to z kryteriów medycznych, koryguje odpo-

wiednio termin udzielenia świadczenia i informuje

Osoby zakwaliﬁkowane jako przypadek pilny

881

trudności w uzyskaniu wizyty u specjalisty oraz dłu-

gi czas oczekiwania na wizytę u specjalisty, należy

zauważyć, że sięgający do kilku miesięcy czas oczeki-

wania na wizytę u niektórych specjalistów spowodo-

wany jest m.in. małą liczbą lekarzy niektórych spe-

cjalizacji, np. endokrynologów.

Ponadto do wydłuże-

nia kolejek oczekujących do specjalistów przyczyniają

się prawdopodobnie obawy lekarzy podstawowej opie-

ki zdrowotnej do kontynuowania leczenia i przepisy-

wania leków refundowanych w chorobach przewle-

kłych bez udokumentowanego rozpoznania schorze-

nia przez specjalistę.

Zgodnie z § 12 ust. 6 rozporzą-

wie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń

stawowej opieki zdrowotnej może kontynuować lecze-

nie farmakologiczne pacjenta zastosowane przez le-

karza w poradni specjalistycznej, jeżeli posiada infor-

mację od lekarza z poradni specjalistycznej o rozpo-

znaniu, sposobie leczenia, rokowaniach, ordynowa-

nych lekach, ich stosowaniu, dawkowaniu.

Pomimo

iż przepis ten obowiązuje już od kilku lat, to wydaje

lekarze rodzinni z obawy przed karaniem za nieza-

sadną ordynację leków zaczęli kierować do specjali-

stów większą liczbę pacjentów przewlekle chorych.

Przyczyną kolejek do specjalistów może być także

fakt kierowania do poradni specjalistycznych osób

ki.

Dla przykładu, w wyniku przeprowadzonej przez

Centralę NFZ analizy rozpoznań, z którymi w 2011 r.

traﬁli pacjenci do poradni gastroenterologicznych,

stwierdzono, że wśród grupy 496 355 pacjentów tych

poradni 88 320 osób (tj. 18%) stanowiły osoby z roz-

poznaniem zapalenia żołądka i dwunastnicy, a kolej-

ne 7% (33 877 osób) to pacjenci z rozpoznaniem dys-

pepsji.

Kolejna grupa 4137 osób to pacjenci z rozpo-

znaniami ogólnymi, takimi jak: obserwacja medycz-

na i ocena przypadków podejrzanych o chorobę, ob-

serwacja w kierunku nieokreślonych chorób, niezna-

ne i niedokładnie określone przyczyny chorobowości,

badania lekarskie bez dolegliwości i rozpoznania cho-

roby.

Tak więc 25% pacjentów to osoby ze schorze-

niami występującymi powszechnie, bliżej nieokreślo-

nymi, niestanowiącymi zagrożenia i niewymagają-

cymi specjalistycznej opieki lekarza gastroenterolo-

ga.

Osoby te mogły być leczone także przez lekarzy

podstawowej opieki zdrowotnej.

Podkreślić należy, że w przypadku zdecydowanej

li kraju poradnie, które przyjmują pacjentów na bie-

się do pracowników Centrali i OW NFZ.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

sekretarza stanu

w sprawie skandalicznego potraktowania

towania polskich kombatantów przez polskich celni-

ków na przejściu granicznym w Kuźnicy Białostoc-

kiej, uprzejmie informuję, że Straż Graniczna podję-

ła niezwłoczne działania w celu wyjaśnienia wszel-

kich okoliczności kontroli granicznej, która miała

miejsce w placówce Straży Granicznej w Kuźnicy.

Zarówno na poziomie Podlaskiego Oddziału Stra-

ży Granicznej, jak i Komendy Głównej Straży Gra-

nicznej dokonano gruntownej analizy pod kątem

adekwatności podjętych działań.

Z przeprowadzonej

kontroli w kolejowym przejściu granicznym w Kuź-

nicy zabezpieczono zapis z monitoringu z dnia zda-

rzenia oraz sporządzono niezbędną dokumentację

służbową.

W wyniku przeprowadzonych czynności ustalono,

Policji w Szczecinie otrzymał anonimową informację

o zamiarze przyjazdu do Polski grupy kombatantów,

Żołnierzy Armii Krajowej.

Z anonimu wynikało, że

grupa ta może przewozić w bagażach narkotyki, któ-

re mogły znaleźć się tam bez ich wiedzy.

Z anonimu

nie wynikało, jak liczna będzie to grupa ani w jakim

miejscu będzie przekraczać granicę do Polski.

O po-

wyższym Policja powiadomiła Nadodrzański, Nadwi-

ślański oraz Nadbużański Oddział Straży Granicznej

(OSG).

Do placówki Straży Granicznej w Kuźnicy

ww. informację przekazano bezpośrednio z Wydziału

Operacyjno-Śledczego Podlaskiego Oddziału Straży

Granicznej w Białymstoku.

Z treścią informacji za-

poznano wszystkich funkcjonariuszy wyznaczonych

do prowadzenia odprawy granicznej.

W dniu 24 maja 2012 r. kierownik ekipy kontro-

lerskiej stacji granicznej w Kuźnicy został poinfor-

mowany przez prezesa Koła Żołnierzy AK na Biało-

rusi, że pociągiem osobowym relacji Grodno – Biały-

stok podróżuje grupa kombatantów AK, którzy uda-

ją się na Zjazd Łagierników do Warszawy.

Ze względu

na podeszły wiek ww. osób zwrócono się z prośbą

o przeprowadzenie odprawy poza kolejnością.

Kie-

rownik ekipy kontrolerskiej wyraził zgodę na taką

kontrolę oraz powiadomił funkcjonariuszy Urzędu

Celnego Rzeczypospolitej Polskiej (UC RP) o potrze-

bie dokonania odprawy zorganizowanej grupy poza

kolejnością (grupa liczyła 16 osób: 3 obywateli RP

882

i 13 obywateli Republiki Białorusi).

W związku

z wcześniejszą informacją dotyczącą możliwości prze-

wożenia przez ww. osoby substancji narkotycznych,

kierownik zmiany skierował do kolejowego przejścia

granicznego przewodnika z psem służbowym o spe-

cjalności wykrywanie narkotyków.

Z uwagi na pode-

szły wiek podróżujących osób, tłok oraz wysoką tem-

peraturę panującą w pociągu, po kontroli paszporto-

wej zezwolono uczestnikom grupy na wyjście z pocią-

gu na peron, gdzie funkcjonariusze UC RP przepro-

wadzali czynności.

Po zakończeniu kontroli celnej na miejsce przybył

przewodnik z psem służbowym.

Przeprowadzone

przez niego czynności dotyczące wyłącznie bagaży

podróżnych trwały ok. 5–7 minut.

W trakcie kontro-

li pies wskazał jeden bagaż, jako ten w którym mogą

być przewożone narkotyki.

Właściciela bagażu popro-

szono o pokazanie jego zawartości.

Należy wskazać,

że nie dokonywano dalszego ﬁzycznegoprzeszukania

bagażu, gdyż z pobieżnych oględzin wynikało, że są

tam tylko lekarstwa i produkty spożywcze, które

prawdopodobnie spowodowały reakcję psa.

Z uwagi na brak odpowiednio przystosowanych

pomieszczeń w przejściu granicznym, kontroli baga-

żu dokonano poza pociągiem, na peronie.

Należy

również zaznaczyć, że jest to standardowa praktyka

stosowana podczas upałów.

Bardzo wysoka tempera-

tura panująca w pociągu, duża liczba pasażerów oraz

mieszanie się zapachów, mogą bowiem utrudniać pra-

cę psa służbowego.

Wspomniana grupa osób, w trakcie kontroli celnej

oraz kontroli z użyciem psa o specjalności do wykry-

wania narkotyków, przebywała na peronie, pod spe-

cjalną zadaszoną wiatą z miejscami do siedzenia.

Wszystkie czynności, od chwili wjazdu pociągu na

stację graniczną do zakończenia kontroli uczestni-

ków zjazdu, trwały ok. 30 minut.

Należy zaznaczyć, iż w trakcie kontroli, jak i po

jej zakończeniu zarówno prezes Koła Żołnierzy AK

na Białorusi oraz członkowie grupy nie zgłaszali

uwag i zastrzeżeń co do podjętych czynności służbo-

wych oraz ich przebiegu.

Niezależnie od powyższego, po uzyskaniu infor-

macji o negatywnej reakcji kombatantów na przebieg

wydarzeń, w dniu 25 maja 2012 r. zastępca komen-

danta Straży Granicznej skontaktował się z opieku-

nem grupy kombatantów oraz prezesem Koła Żołnie-

rzy AK na Białorusi, w celu wyjaśnienia okoliczności

szono za dyskomfort, jakiego doznali weterani.

du z Polski grupa kombatantów została zaproszona

do placówki Straży Granicznej w Kuźnicy, gdzie za-

stępca komendanta oddziału i komendant placówki

szczegółowo wyjaśnili zaistniałe zdarzenie przedsta-

wiając jego okoliczności oraz wyrazili ubolewanie

z powodu zaistniałego zdarzenia.

Uczestnicy zjazdu

wyrazili zrozumienie dla zaistniałej sytuacji.

Mając powyższe na uwadze, pragnę zapewnić, że

Straż Graniczna podjęła działania zgodne z obowią-

zującym prawem oraz standardową w takich sytu-

acjach procedurą.

Zabrakło natomiast wyjaśnienia

zainteresowanym przyczyn dokonywanej kontroli,

niewątpliwie pozwoliłoby to uniknąć wątpliwości i zde-

nerwowania kombatantów.

Dlatego, po opisywanym zdarzeniu komendant

podlaskiego OSG wystosował pismo do komendan-

tów placówki Straży Granicznej zawierające szczegó-

łowe wytyczne, co do właściwego postępowania w po-

dobnych przypadkach.

Ponadto komendant główny

Straży Granicznej wystosował polecenie do funkcjo-

nariuszy Straży Granicznej o bezwzględne stosowa-

nie w czasie kontroli zasad etyki funkcjonariusza

oraz kreowanie pozytywnego wizerunku formacji.

Dodatkowo pragnę poinformować, że szczegółowe

wyjaśnienia w opisywanej sprawie zostały przedsta-

mowej Komisji Łączności z Polakami za Granicą.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Piotr Stachańczyk

Warszawa, dnia 13 lipca 2012 r.

w sprawie nieprawdziwych sugestii

(sygn.

SPS-023-5712/12) w sprawie nieprawdziwych

ych uprzejmie informuję, co następuje.

Biorąc pod uwagę fakt, iż do celów organizacji tur-

nieju UEFA EURO 2012™ w Polsce, na zlecenie

UEFA, została powołana przez PZPN spółka Euro

2012 Polska, będąca przedstawicielem organizatora

turnieju, to odpowiedzialność za treści umieszczone

w przywołanym przez pana posła przewodniku spo-

czywa po stronie właściciela serwisu.

Należy podkreślić, że spółka celowa PL.2012, po-

wołana przez ministra sportu i turystyki do koordy-

nacji i kontroli przedsięwzięć Euro 2012, na bieżąco

dostarczała wszelkie niezbędne z punktu widzenia

UEFA materiały informacyjne dotyczące procesu

przygotowań Polski do turnieju.

883

Nawiązując z kolei do przytoczonych przez pana

posła treści zamieszczonych na stronie www.uefa.

com dotyczących Lwowa, pragnę poinformować, iż po

interwencji Ministerstwa Sportu i Turystyki UEFA

dokonała stosownych zmian, polegających na usunię-

ciu ze strony internetowej błędnych informacji.

Z wyrazami szacunku

Minister

Joanna Mucha

Warszawa, dnia 20 lipca 2012 r.

terpelację pana Marcina Witki, posła na Sejm Rze-

czypospolitej Polskiej, z dnia 14 czerwca 2012 r.,

dziów komisarzy w postępowaniach upadłościowych

przedsiębiorstw z udziałem kapitału Skarbu Pań-

stwa, uprzejmie przedstawiam, co następuje.

1.

Nie jest możliwe udzielenie pełnej odpowiedzi na

pytanie dotyczące nieprawidłowości w postępowa-

niach upadłościowych przedsiębiorstw z udziałem ka-

pitału Skarbu Państwa, stwierdzonych w wyniku nad-

zoru sprawowanego przez ministra sprawiedliwości

w okresie ostatnich 10 lat.

Struktura właścicielska

upadłego dłużnika nie podlegała bowiem ocenie w trak-

cie rozpoznawania skarg dotyczących postępowań

upadłościowych.

Z tego względu nie jest możliwe usta-

lenie, ile skarg w latach 2002–2011 dotyczyło postępo-

wań upadłościowych przedsiębiorstw z udziałem ka-

pitału Skarbu Państwa, a tym samym, w ilu z tych

postępowań stwierdzone zostały nieprawidłowości

przez służbę nadzoru ministra sprawiedliwości.

Możliwe jest natomiast przedstawienie ogólnych in-

formacji, bez różnicowania na strukturę własnościową

upadłego dłużnika, przy czym akta spraw skargowych

z roku 2006 i lat wcześniejszych są już niedostępne,

albowiem upłynęły terminy ich przechowywania.

W latach 2007–2011 do Ministerstwa Sprawiedli-

wości wpłynęło 551 spraw, których przedmiotem były

działania syndyków masy upadłości lub czynności

sędziów komisarzy.

368 skarg załatwionych zostało

we własnym zakresie, a 183 przekazano do załatwienia

prezesom właściwych sądów.

Spośród 368 skarg zała-

twionych przez Ministerstwo Sprawiedliwości we wła-

snym zakresie za zasadne uznane zostało 6 skarg.

Należy zaznaczyć, że w toku rozpoznawania skarg

mogły być kontrolowane tylko czynności nieobjęte

sferą niezawisłości sędziowskiej.

2.

Z informacji uzyskanych od zastępców rzeczni-

ków dyscyplinarnych wynika, że w związku z zarzu-

tami dotyczącymi nadzoru nad czynnościami syndy-

ków w postępowaniach upadłościowych przedsię-

biorstw państwowych lub spółek z udziałem Skarbu

Państwa wobec sędziów komisarzy toczyły się postę-

powania dyscyplinarne w następujących latach:

— w 2002 r.

– 2 postępowania,

— w 2005 r.

– 1 postępowanie,

— w 2007 r.

– 2 postępowania,

— w 2009 r.

– 1 postępowanie.

Wszystkie powyższe postępowania zakończyły się

prawomocnymi postanowieniami w przedmiocie od-

mowy wszczęcia postępowania dyscyplinarnego lub

– o ile czynności wyjaśniające toczyły się z inicjatywy

zastępców rzecznika – stanowiskami w przedmiocie

braku podstaw do podjęcia czynności dyscyplinar-

nych.

W żadnej sprawie nie doszło do złożenia wnio-

sku o rozpoznanie sprawy dyscyplinarnej.

W zakresie pytania o postępowania dyscyplinar-

ne syndyków wyjaśniam, że przepisy ustawy z dnia

poz. 850, ze zm. (podobnie jak poprzednio obowiązu-

jące rozporządzenie ministra sprawiedliwości z dnia

kacji oraz warunków wymaganych od kandydatów

na syndyków upadłości, Dz. U. Nr 55, poz. 359), nie

przewidują postępowania dyscyplinarnego syndyków.

Natomiast w przypadku nienależytego pełnienia obo-

wiązków syndyk może zostać upomniany przez sę-

dziego komisarza, ukarany grzywną lub odwołany

przez sąd upadłościowy (art. 169a–170 ustawy z dnia

Z kolei ustawa o licencji syndyka przewiduje sy-

tuacje, w których minister sprawiedliwości może cof-

nąć licencję syndyka lub zawiesić prawa wynikające

z licencji.

Do cofnięcia licencji obligatoryjnie dochodzi

w przypadku utraty przez syndyka obywatelstwa

nej zdolności do czynności prawnych, wpisania do

rejestru dłużników niewypłacalnych Krajowego Re-

jestru Sądowego, dwukrotnego odwołania prawomoc-

nym postanowieniem z powodu nienależytego pełnie-

nia obowiązków, dopuszczenia się rażącego narusze-

nia obowiązków syndyka, nadzorcy sądowego lub

zarządcy, gdy zostało to ujawnione po zakończeniu

skazania prawomocnym wyrokiem za umyślne prze-

że gdy osoba posiadająca licencję sama wystąpiła

z takim wnioskiem.

Ponadto minister sprawiedliwo-

ści może cofnąć licencję syndyka, w przypadku gdy

osoba posiadająca licencję syndyka została skazana

prawomocnym wyrokiem za nieumyślne przestęp-

stwo lub nieumyślne przestępstwo skarbowe (art. 18

praw wynikających z licencji następuje, gdy prowa-

884

dzone jest postępowanie o częściowe lub całkowite

ubezwłasnowolnienie osoby posiadającej licencję syn-

dyka i ustanowiono dla niej doradcę tymczasowego

oraz gdy przeciwko osobie posiadającej licencję pro-

wadzone jest postępowanie o umyślne przestępstwo

stępstwo skarbowe.

Fakultatywnie zawieszenie praw

wynikających z licencji może mieć miejsce w przy-

padku, gdy przeciwko osobie posiadającej licencję

prowadzone jest postępowanie o nieumyślne prze-

stępstwo ścigane z oskarżenia publicznego lub nie-

umyślne przestępstwo skarbowe (art. 20 ust. 1 i 2

toczyły się następujące postępowania w przedmiocie

cofnięcia licencji syndyka (bez względu na osobę upa-

dłego dłużnika, gdyż przesłanki cofnięcia licencji są

niezależne od struktury właścicielskiej upadłego

dłużnika):

czenie się rażącego naruszenia obowiązków syndyka,

nadzorcy sądowego lub zarządcy, a zostało to ujawnio-

postępowaniu) toczyło się jedno postępowanie, które

zostało zakończone prawomocnym wyrokiem Woje-

wódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie od-

dalającym skargę na postanowienie ministra sprawie-

dliwości odmawiające wszczęcia postępowania admini-

stracyjnego w przedmiocie cofnięcia licencji syndyka;

ponadto toczy się jedno postępowanie przed Wojewódz-

kim Sądem Administracyjnym w Warszawie ze skargi

wniesionej na postanowienie ministra sprawiedliwości

odmawiające wszczęcia postępowania administracyjne-

go w przedmiocie cofnięcia licencji syndyka;

zanie prawomocnym wyrokiem za umyślne przestęp-

postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Admini-

stracyjnym w Warszawie ze skargi wniesionej na po-

stanowienie ministra sprawiedliwości odmawiające

wszczęcia postępowania administracyjnego w przed-

miocie cofnięcia licencji syndyka.

Natomiast w przedmiocie zawieszenia praw wy-

ustawy (prowadzenie przeciwko syndykowi postępo-

wania o umyślne przestępstwo ścigane z oskarżenia

czą się dwa postępowania administracyjne.

Niezależnie od powyższych wyjaśnień uznaję za

niezbędne odniesienie się do prezentowanej w inter-

pelacji przez pana posła Marcina Witkę oceny dzia-

łań syndyków upadłości oraz nadzoru sprawowanego

nad nimi przez sędziów komisarzy.

Od dnia 10 paź-

dziernika 2007 r. obowiązuje ustawa o licencji syn-

dyka, która stawia wysokie wymagania wobec kan-

dydatów na funkcję syndyka.

Osoby zamierzające

pełnić funkcję syndyka w postępowaniu upadłościo-

wym zobowiązane są do zdania egzaminu przed ko-

misją powoływaną przez ministra sprawiedliwości,

a także wykazać się doświadczeniem w zarządzaniu

majątkiem upadłego, przedsiębiorstwa lub jego zor-

ganizowanej części.

Ponadto niezbędnymi warunka-

mi uzyskania licencji jest nieposzlakowana opinia,

niekaralność za przestępstwo lub przestępstwo skar-

bowe oraz nieﬁgurowaniewrejestrzedłużnikównie-

wypłacalnych Krajowego Rejestru Sądowego.

Nie

można zgodzić się z ogólnymi stwierdzeniami zawar-

tymi w interpelacji, że syndycy prowadzą postępowa-

nia jedynie w celu osiągnięcia własnych korzyści, ze

szkodą dla upadłych przedsiębiorstw.

Oczywiste jest,

że syndycy za wykonaną pracę oczekują wynagrodze-

nia, do którego prawo daje im przepis art. 162 ustawy

Prawo upadłościowe i naprawcze.

Zaznaczam, że wy-

nagrodzenie to jest przyznawane postanowieniem

sądu, a nie sędziego komisarza, na które przysługu-

je zażalenie, a jego wysokość uzależniona jest, poza

wysokością funduszy masy upadłości, od stopnia za-

spokojenia wierzycieli, nakładu pracy, kosztów za-

trudnienia innych osób w związku z czynnościami

syndyka oraz czasu trwania postępowania (art. 165

ust. 2 Prawa upadłościowego i naprawczego).

Nie jest również uprawnione twierdzenie, że sę-

dziowie komisarze akceptują prawie każdą czynność

syndyków, niekiedy nie czytając przedstawionych do-

kumentów.

Podczas wykonywania czynności nadzor-

czych w sprawach indywidualnych przez służbę nad-

zoru ministra sprawiedliwości (do dnia 27 marca

2012 r.) wielokrotnie uzyskiwano informacje o inge-

rowaniu przez sędziów komisarzy w działalność syn-

dyków masy upadłości, co przejawiało się m.in. w na-

kazywaniu uzyskiwania zgody sędziego na wykony-

wanie określonych czynności, prostowaniu sprawoz-

dań rachunkowych, oddalaniu wniosków syndyka

o wyrażenie zgody na dokonanie określonych czyn-

ności, udzielaniu upomnień syndykom lub nakłada-

niu na nich grzywien.

Stwierdzano również przypad-

ki odwoływania syndyków w sytuacjach nienależyte-

go wykonywania przez nich obowiązków.

W zakresie zawartej natomiast w interpelacji

prośby o objęcie nadzorem przez ministra sprawie-

dliwości postępowania upadłościowego zakładów Ma-

zovia w Tomaszowie Mazowieckim wyjaśniam, że od

dnia 28 marca 2012 r. zakres nadzoru ministra spra-

wiedliwości nad sądami został znacznie ograniczony

toku postępowania w poszczególnych sprawach na-

leży do uprawnień prezesa sądu, a nie ministra spra-

wiedliwości (art. 37b § 1 pkt 1 i 41b § 1 Prawa o ustro-

ju sądów powszechnych w brzmieniu nadanym wyżej

wymienioną ustawą).

Wobec powyższego nie jest

możliwe spełnienie powyższej prośby.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Grzegorz Wałejko

885

Odpowiedź

ministra rozwoju regionalnego

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pi-

dotyczące interpelacji pana posła Tadeusza Arkita

mocowych przeznaczonych na zrównoważenie rozwo-

ju polskiej wsi w kolejnej perspektywie ﬁnansowej,

przedstawiam następujące informacje.

dzenie ogólne ustanawiające wspólne przepisy dla

Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego

(EFS), Funduszu Spójności (FS) oraz Europejskiego

skich (EFRROW) i Europejskiego Funduszu Mor-

skiego i Rybackiego (EFMR), które są objęte zakre-

sem Wspólnych Ram Strategicznych (WRS).

Komisja

Europejska w zapisach rozporządzeń promuje zasadę

zintegrowanego podejścia polegającą na koordynacji,

przez Wspólne Ramy Strategiczne, nie tylko Europej-

skiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europej-

skiego Funduszu Społecznego i Funduszu Spójności,

lecz także Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz

żącego roku, następnie rozpoczęte zostaną negocjacje

pomiędzy Komisją Europejską, Radą UE oraz Parla-

mentem Europejskim, co umożliwi przyjęcie rozpo-

rządzenia dla funduszy WRS w połowie 2013 r.

W wyniku negocjacji rozporządzeń prawdopodobnie

konieczne będą dostosowania zapisów dokumentów

programowych na perspektywę ﬁnansową UE na

lata 2014–2020, nad którymi trwają już prace.

Aby zapewnić jak najszybsze wdrożenie nowej

przystąpiło równolegle do przygotowania procesu

Harmonogram prac nad przygotowaniem doku-

mentów strategicznych na nową perspektywę ﬁnan-

sową UE zakłada, iż Ministerstwo Rozwoju Regio-

nalnego do września br. przygotuje założenia umowy

partnerstwa.

Dokument ten będzie dotyczył między

innymi liczby i zakresu programów operacyjnych,

ram instytucjonalnych systemu wdrażania, kluczo-

wych kierunków interwencji, koncentracji tematycz-

nej, warunkowości ex ante, podziału interwencji po-

między kraj i region oraz stopnia uzupełniania się

interwencji ﬁnansowanych z polityki spójności,

dzeniu przez Radę Ministrów założeń umowy part-

nerstwa MRR przystąpi do opracowania projektu

towywania projektu umowy partnerstwa opracowane

zostaną projekty programów operacyjnych.

Przedło-

żenie do akceptacji umowy partnerstwa wraz z pro-

gramami operacyjnymi Komisji Europejskiej, po

uprzednim ich zaakceptowaniu przez Radę Mini-

strów, planowane jest na czerwiec 2013 r.

Dotychczas w ramach dyskusji MRR z przedstawi-

cielami resortów i regionów nad przygotowaniem zało-

żeń umowy partnerstwa odbyły się spotkania robocze

dotyczące dotychczasowych doświadczeń i rekomenda-

cji w zakresie wsparcia obszarów wiejskich w ramach

polityki spójności oraz wspólnej polityki rolnej, w tym

także linii demarkacyjnej pomiędzy interwencją reali-

zowaną przez politykę spójności i EFRROW.

Komisja Europejska w nowej perspektywie pro-

muje, obok zasady zintegrowanego podejścia, zacho-

wanie komplementarności, harmonizację wsparcia

i zapobieganie nakładaniu się interwencji, a także

zwiększenie koordynacji terytorialnej interwencji na

obszarach funkcjonalnych miast oraz obszarach wiej-

skich.

W umowie partnerstwa wskazane zostaną ob-

szary strategicznej interwencji w ujęciu geograﬁcz-

nym, do których będą adresowane poszczególne in-

terwencje ze środków UE, w tym zakres wsparcia

oraz sposób uwzględniania poszczególnych obszarów

w programach operacyjnych.

Ze względu na szczegól-

ne znaczenie taką interwencją będą objęte obszary

wiejskie o najniższym dostępie do dóbr i usług.

Za-

kłada się także, że w nowej perspektywie ﬁnansowej

UE na lata 2014–2020 nadal część interwencji reali-

zowana będzie w ramach regionalnych programów

operacyjnych ﬁnansowanychzpolitykispójności,któ-

re mają znaczenie dla rozwoju obszarów wiejskich.

Dodatkowo w nowej perspektywie możliwe będzie

wykorzystanie instrumentów terytorialnych, takich

jak lokalne grupy działania (CLLD), które umożli-

wiają zastosowanie zasady zintegrowanego podejścia

oraz zasady wielofunduszowości ze względu na moż-

liwe łączenie interwencji w ramach PS, WPR oraz

886

WPRyb.

Z prowadzonych dyskusji przez MRR wyni-

ka również, iż Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju

i wypracowane systemy instytucjonalne i organiza-

cyjne, przewiduje kontynuację dotychczasowych roz-

wiązań przyjętych w PROW 2007–2013, w tym jeden

Program Rozwoju Obszarów Wiejskich dla całego

kraju.

Szczegółowe uzgodnienia w tej sprawie prowa-

dzi Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi.

Przedstawiając powyższe, należy stwierdzić, iż

prace nad przygotowaniem perspektywy ﬁnansowej

UE na lata 2014–2020 trwają, a konkretne rozwią-

zania dotyczące wsparcia obszarów wiejskich zostaną

zaprezentowane w umowie partnerstwa i będą one

przedmiotem konsultacji i uzgodnień pod koniec

2012 r.

Z poważaniem

Minister

Elżbieta Bieńkowska

Warszawa, dnia 13 lipca 2012 r.

u lekarzy specjalistów (5727)

-5727/12, w sprawie niepokojących informacji na te-

mat wydłużenia się czasu oczekiwania na wizyty

u lekarzy specjalistów, uprzejmie proszę o przyjęcie

poniższych informacji.

Na wstępie należy zwrócić uwagę, iż przytoczone

Józefa Lassoty informacje pochodzące ze strony in-

ternetowej fundacji Watch Health Care, zwanej dalej

fundacją, nie są wynikiem przeprowadzonych badań,

ale jednostkowych zgłoszeń dokonanych przez pa-

cjentów lub świadczeniodawców.

Zgodnie z zamiesz-

czoną na stronie fundacji deklaracją, są one weryﬁ-

kowane, mimo iż pochodzą z anonimowych zgłoszeń.

Dodatkowo, na stronie są udostępniane m.in. dane

dotyczące liczby zweryﬁkowanychświadczeniodaw-

ców kontraktujących z Narodowym Funduszem

Zdrowia oraz listy certyﬁkowanychświadczeniodaw-

ców, które budzą zastrzeżenia, gdyż informacje doty-

czące świadczeniodawców posiadających umowy

z Narodowym Funduszem Zdrowia nie są wyczerpu-

jące; a lista certyﬁkowanych świadczeniodawców

ogranicza się do świadczeniodawców, którzy wdroży-

li system zarządzania jakością, zweryﬁkowanyprzez

ﬁrmęTÜVNORDPolskasp.z.o.o.(cozamieszczono

w nocie prawnej).

Należy podkreślić, iż minister

zdrowia nie jest uprawniony ani nie posiada odpo-

wiedniego potencjału do weryﬁkacjirzetelnościpu-

blikowanych w Internecie danych.

Powinny być one

interpretowane z dużą ostrożnością.

Uprzejmie informuję, że warunki udzielania

świadczeń opieki zdrowotnej ﬁnansowanychześrod-

ków publicznych zostały uregulowane w ustawie

ustawy należą do kompetencji Narodowego Fundu-

Uprzejmie informuję, że w związku z ww. inter-

pelacją Ministerstwo Zdrowia zwróciło się do fundu-

szu o wyjaśnienia w sprawie dostępności do lekarzy

specjalistów oraz wydłużającego się oczekiwania na

wizytę w poradni specjalistycznej.

W odpowiedzi na wystąpienie Ministerstwa Zdro-

wia NFZ przesłał wyniki analizy średniego rzeczy-

wistego czasu oczekiwania (mediana) w wybranych

zakresach ambulatoryjnej opieki specjalistycznej, tj.:

diabetologii, endokrynologii, hematologii, neurochi-

rurgii dla dzieci, kardiochirurgii, chirurgii onkolo-

gicznej, leczenia chorób naczyń i neurologii.

Dane

zostały oparte na dwóch okresach sprawozdawczych:

maj 2011 r. i maj 2012 r.

Szczegółowe informacje na

temat średniego rzeczywistego czasu oczekiwania do

wybranych poradni specjalistycznych za okresy spra-

w załączniku nr 1*

)

.

Z prezentowanego zestawienia wynika, że w przy-

padkach pilnych mediana średniego czasu oczekiwa-

nia w obydwu okresach sprawozdawczych wynosiła

0 dni.

W przypadkach stabilnych mediana średniego

czasu oczekiwania wzrosła: o 13 dni w zakresie dia-

betologii, 11 dni w zakresie kardiochirurgii, 3 w za-

kresie neurologii, o 2 w zakresie chirurgii onkologicz-

nej.

Natomiast uległa obniżeniu: w zakresie endokry-

nologii o 2 dni, w zakresie hematologii o 13 dni,

w zakresie neurochirurgii dla dzieci o 1 dzień, w za-

kresie chirurgii naczyniowej o 9 dni.

Według stanu

*

)

887

na maj 2012 r. w analizowanych zakresach najwyższy

średni rzeczywisty czas oczekiwania (mediana) w przy-

padkach stabilnych notowano w zakresie endokryno-

logii (57 dni) i neurochirurgii dla dzieci (45 dni), na-

tomiast najniższy w zakresie: chirurgii onkologicznej

(9 dni) i kardiochirurgii (11 dni).

Odnosząc się do pytania dotyczącego przyczyn co-

raz dłuższego oczekiwania na konsultację u lekarzy

specjalistów należy zauważyć, że sięgający kilku mie-

sięcy czas oczekiwania na wizytę do niektórych spe-

cjalistów spowodowany jest m.in. małą liczbą lekarzy

niektórych specjalizacji, np. endokrynologów.

Ponad-

to do wydłużenia kolejek oczekujących do specjali-

stów przyczyniają się prawdopodobnie obawy lekarzy

podstawowej opieki zdrowotnej do kontynuowania

leczenia i przepisywania leków refundowanych w cho-

robach przewlekłych bez udokumentowanego rozpo-

znania schorzenia przez specjalistę.

Zgodnie z § 12

poz. 484) lekarz podstawowej opieki zdrowotnej może

stosowane przez lekarza w poradni specjalistycznej,

jeżeli posiada informację od lekarza z poradni specja-

listycznej o rozpoznaniu, sposobie leczenia, rokowa-

niach, ordynowanych lekach, ich stosowaniu, dawko-

karaniem za niezasadną ordynację leków zaczęli kie-

rować do specjalistów większą liczbę pacjentów prze-

wlekle chorych.

ki.

Dla przykładu w wyniku przeprowadzonej przez

poznaniem: zapalenie żołądka i dwunastnicy, a ko-

poznaniami ogólnymi np.: obserwacja medyczna i oce-

na przypadków podejrzanych o chorobę, obserwacja

w kierunku nieokreślonych chorób, nieznane i nie-

dokładnie określone przyczyny chorobowości, bada-

nia lekarskie bez dolegliwości i rozpoznania choroby.

występującymi powszechnie, bliżej nie określonymi,

niestanowiącymi zagrożenia i niewymagającymi spe-

cjalistycznej opieki lekarza gastroenterologa.

Osoby

wej opieki zdrowotnej.

się do pracowników centrali funduszu i oddziałów

wojewódzkich NFZ.

Odnosząc się do pytania, jakie działania podejmu-

je resort zdrowia w związku z niepokojącymi infor-

macjami o ciągłym wydłużeniu się czasu oczekiwa-

nia na wizyty lekarskie, uprzejmie informuję, że jed-

nym z kierunków działań podejmowanych przez mi-

nistra zdrowia jest wzmacnianie nadzoru nad prawi-

dłowością prowadzenia list oczekujących.

Rozporzą-

dzenie ministra zdrowia z dnia 13 września 2011 r.

zbędnych informacji gromadzonych przez świadcze-

niodawców, szczegółowego sposobu rejestrowania

wybranych ze względu na najdłuższy czas oczekiwa-

nia, tj. uwzględniono w nim poradnie i oddziały szpi-

talne oraz wybrane procedury zabiegowe i terapeu-

tyczne programy zdrowotne charakteryzujące się

łowym monitoringiem.

Uprzejmie informuję, że aktualnie Ministerstwo

Zdrowia podejmuje prace mające na celu zwiększenie

środków ﬁnansowych przeznaczonych na zdrowie,

m.in. dzięki wprowadzeniu dodatkowych ubezpie-

czeń zdrowotnych.

Projektowane przepisy mają na

pieczycieli oraz stworzenie warunków ich rozwoju.

Pozostałymi celami projektu ustawy jest zwiększenie

poziomu ﬁnansowaniaświadczeńorazwprowadzenie

mechanizmów ekonomicznych motywujących świad-

czeniodawców do podnoszenia poziomu i jakości re-

alizacji świadczeń opieki zdrowotnej.

Pragnę również

dodać, że w ramach ambulatoryjnej opieki specjali-

stycznej podjęte zostały rozwiązania organizacyjne

mające na celu ograniczenie kolejek:

nia w ambulatoryjnej opiece specjalistycznej jedno-

rodnych grup procedur w celu rozszerzenia pakietu

ambulatoryjnym, a tym samym odciążenie szpitali

nym tylko z uwagi na efekt ﬁnansowy.

Podstawą

wprowadzanej zarządzeniem prezesa NFZ zmiany

zasad ﬁnansowaniaświadczeńambulatoryjnejopieki

specjalistycznej było przyjęcie do stosowania w roz-

liczeniach z funduszem grup świadczeń specjalistycz-

nych jako nowej kategorii specjalistycznych świad-

czeń o charakterze zabiegowym lub zachowawczym.

Grupy te zostały utworzone i wycenione z uwzględ-

nieniem kryterium spójności postępowania medycz-

nego, warunków ich wykonania oraz porównywalne-

go zużycia zasobów i czasu wykonania.

Zmieniony

system pozwala lekarzowi specjaliście na wykonywa-

888

nie i rozliczenie niezbędnych badań z uwzględnie-

niem poniesionych kosztów i ich wykonania;

— lekarz w poradni specjalistycznej zobowiązany

jest do pisemnego (nie rzadziej niż co 12-miesięcy)

informowania lekarza POZ o rozpoznaniu, sposobie

POZ może kontynuować zastosowane przez lekarza

w poradni specjalistycznej leczenie farmakologiczne

— udzielanie wybranych świadczeń specjalistycz -

nych kosztochłonnych (gastroskopia, kolonoskopia)

nie wymaga skierowania z poradni specjalistycznej.

Może je wystawiać lekarz POZ;

— ułatwiony został kontakt pacjenta z jednostką,

w której prowadzone było leczenie szpitalne poprzez

wprowadzenie do rozliczenia świadczenia pohospita-

lizacyjnego.

Porada pohospitalizacyjna jest traktowa-

na jako kolejny etap udzielania świadczenia gwaran-

towanego, tak więc nie ma konieczności wpisywania

takiego pacjenta na listy oczekujących.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Jakub Szulc

w sprawie nielegalnej sprzedaży

(5729)

pospolitej Polskiej, oraz pana Józefa Lassoty, posła

gicznych uprzejmie informuję, co następuje.

jąca w styczności z żywnością powinna uzyskać okre-

ślone przepisami o chorobach zakaźnych i zakaże-

niach orzeczenie lekarskie dla celów sanitarno-epi-

demiologicznych o braku przeciwwskazań do wyko-

nywania prac, przy wykonywaniu których istnieje

to prace na stanowiskach związanych m.in. z wytwa-

rzaniem, pakowaniem, dystrybucją lub przechowy-

waniem nieopakowanej żywności, przygotowaniem

i wydawaniem posiłków, myciem naczyń i pojemni-

ków przeznaczonych na żywność, stwarzające zagro-

żenie przeniesienia drogą pokarmową zakażenia na

inne osoby, niezależnie od rodzaju wykonywanych

czynności zawodowych, wykonywane przez osoby za-

trudnione m.in. w zakładach żywienia zbiorowego,

zakładach hurtowych i detalicznych obrotu nieopa-

kowaną żywnością, zakładach produkcyjnych lub

wprowadzających żywność do obrotu.

zakażeń i chorób zakaźnych (Dz. U. Nr 234, poz. 1570,

z późn. zm.) osoby podejmujące lub wykonujące pra-

ce, przy wykonywaniu których istnieje możliwość

inne osoby, a także uczniowie oraz studenci kształ-

cący się do wykonywania tych prac podlegają obo-

wiązkowym badaniom sanitarno-epidemiologicznym.

Na badania kieruje pracodawca albo zlecający prace,

zaś w przypadku uczniów i studentów – kierujący

i chorób zakaźnych wynika, że dopuszczonym sposo-

bem dokumentowania zdolności lub przeciwwskazań

zdrowotnych do wykonywania prac, przy wykonywa-

niu których istnieje możliwość przeniesienia zakaże-

nia lub choroby zakaźnej na inne osoby, jest stosow-

ne orzeczenie lekarskie o zdolności do wykonywania

takich prac albo o czasowych lub trwałych przeciw-

wskazaniach do ich wykonywania wydane pracodaw-

cy kierującemu pracownika na badanie sanitarno-

-epidemiologiczne, a także pracownikowi.

W związku z powyższym, dokumentem potwier-

dzającym spełnienie wymogów sanitarno-epidemio-

logicznych przez osoby zatrudnione przy kontakcie

z żywnością jest orzeczenie dla celów sanitarno-epi-

demiologicznych, poświadczające brak przeciwwska-

zań zdrowotnych do wykonywania prac, przy wyko-

nywaniu których istnieje możliwość przeniesienia

porządzenie regulujące przedmiotowe kwestie jest

obecnie przygotowywane i zostanie wydane nie-

welizacji ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu za-

każeń i chorób zakaźnych oraz o Państwowej Inspek-

cji Sanitarnej, która znajduje się obecnie na końco-

wym etapie prac parlamentarnych, a reguluje w nowy

sposób kwestie ﬁnansowaniabadańdlacelówsani-

tarno-epidemiologicznych.

Odnosząc się do postawionych w interpelacji py-

tań, uprzejmie informuję, że podjęcie czynności wy-

jaśniających celem ustalenia, czy doszło do popełnie-

nia przestępstwa w związku z wprowadzaniem do

obrotu sfałszowanych książeczek sanitarno-epide-

miologicznych zawierających informacje o zdolności

do wykonywania określonej pracy, nie należy do wła-

ściwości organów władzy publicznej.

Organy takie

889

dokonują aktu denuncjacji (zawiadomienia o popeł-

nieniu przestępstwa) wyłącznie, jeżeli w związku

z wykonywaną działalnością dowiedziały się o popeł-

nieniu przestępstwa (art. 304 Kodeksu postępowania

karnego).

Ocena wypełnienia znamion przestępstwa

należy do organów ścigania (prokuratury, Policji).

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Jakub Szulc

przekazujące interpelację posła Jarosława Górczyń-

skiego oraz Piotra Zgorzelskiego w sprawie opraco-

wywania nowego systemu gospodarki odpadami

uprzejmie informuję.

Ad 1.

Ministerstwo Środowiska praktycznie od

dnia wejścia w życie ustawy podejmuje działania ma-

jące na celu wsparcie samorządów.

Na stronie mini-

sterstwa została uruchomiona podstrona: Utrzyma-

mieszczane są interpretacje przepisów znowelizowa-

nej ustawy, a także odpowiedzi na zadawane pytania.

Zlecone również zostało wykonanie podręcznika dla

gmin, który zawiera przydatne informacje, dotyczące

m.in. przeprowadzania przetargów, podejmowania

nież na stronie internetowej Ministerstwa Środowi-

ska, a odrębnie został przekazany drogą elektronicz-

ną do gmin i urzędów marszałkowskich.

Do dyspo-

zycji gmin oddane zostały również ulotka i plakat,

które zawierają najistotniejsze, z punktu widzenia

nisterstwa Środowiska.

Planujemy również wspiera-

nie gmin w edukowaniu i informowaniu mieszkań-

ców o wprowadzanych zmianach a także o sposobach

prawidłowego postępowania z odpadami, już od sierp-

nia br. rozpocznie się kampania edukacyjna w me-

diach dotycząca nowej ustawy.

Powołany został ze-

spół ekspertów, którzy udzielają wyjaśnień dotyczą-

cych organizacji nowego systemu, w tym dotyczących

opłat, aspektów technicznych instalacji i aspektów

prawnych.

Do urzędów marszałkowskich i gmin zo-

stał przekazany adres poczty elektronicznej: eksper-

ekspertów.

Ponadto pracownicy Ministerstwa Środo-

wiska biorą udział w licznych spotkaniach z samo-

rządami, podczas których szczegółowo omawiane są

przepisy nowej ustawy i możliwości ich skutecznego

wdrożenia.

poz. 391) reguluje przepisy dotyczące postępowania

z odpadami komunalnymi.

Ustawa odnosi się do od-

padów komunalnych, a więc zgodnie z deﬁnicjąod-

padów powstających w gospodarstwach domowych

a także pochodzących od innych wytwórców odpa-

domowych.

Natomiast zagadnienia dotyczące świad-

czenia usług w zakresie budowy, rozbiórki, remontu

Nr 182, poz. 1243, z późn. zm.).

Gminy w stosownych

opłaty będą świadczone mieszkańcom, w związku

padów wytwarzanych nieregularnie i w dużych ilo-

ściach nie będą objęte standardową usługą.

Nato-

miast gmina może określić pakiet usług, np. odbie-

ranie odpadów po remontach, ale ustalając dodatko-

ﬁnansowanezopłatyustalanejprzezgminę,gdzie

mieszkańcy będą mogli przynieść różne odpady po-

wstałe w gospodarstwach domowych, takie jak np.

baterie i akumulatory, zużyty sprzęt elektryczny

Ad 3.

Ustawa ta nie dokonała zmian w przepisach

dotyczących usuwania azbestu, w związku z czym

nie ma potrzeby wstrzymania realizacji programów

usuwania azbestu.

Podmiot usuwający azbest jest

obowiązany do posiadania stosownych decyzji admi-

nistracyjnych i postępowania zgodnego z przepisami

prawa regulującymi kwestie likwidacji azbestu.

ki niezbędne do ich utrzymania.

Jednym z elementów

zapewnienia czystości i porządku jest zorganizowa-

nie przez gminy systemu odbierania odpadów komu-

nalnych od właścicieli nieruchomości.

Zgodnie z art. 6k

ust. 2 ww. ustawy rada gminy określa stawki opłaty

za gospodarowanie odpadami komunalnymi, biorąc

pod uwagę m.in. ilość wytwarzanych na terenie gmi-

ny odpadów komunalnych.

Oznacza to, że gmina po

określeniu stawki opłaty na podstawie wytwarza-

nych na terenie gminy odpadów powinna zapewnić

odbiór wszystkich odpadów wytworzonych na danej

890

nieruchomości.

Zgodnie z art. 6r ust. 3 rada gminy

określa, w drodze uchwały, szczegółowy sposób i za-

kres świadczenia usług w zakresie odbierania odpa-

w szczególności ilość odbieranych odpadów komunal-

nych.

W przypadku większej ilości odpadów wytwa-

rzanych na danej nieruchomości niż wynikająca

z zadeklarowanej liczby osób zamieszkałych wójt,

burmistrz lub prezydent miasta ma możliwość sko-

rzystania z zapisów art. 6o ww. ustawy i określenia,

w drodze decyzji, nowej wysokości opłaty za gospo-

darowanie odpadami komunalnymi, biorąc pod uwa-

gę uzasadnione szacunki, w tym średnią ilość odpa-

dów komunalnych powstających na nieruchomo-

jąc stawki opłat po raz pierwszy, należy się liczyć

z faktem, że na początku wzrośnie ilość wytworzo-

nych odpadów.

Ad 5.

Zgodnie z art. 6o ww. ustawy weryﬁkacji

danych określonych w deklaracji składanej przez

właściciela nieruchomości można dokonać w razie

uzasadnionych wątpliwości co do danych zawartych

w deklaracji.

Uzasadnionymi wątpliwościami może

być opisana wcześniej sytuacja zbyt dużej liczby od-

padów odbieranych od właściciela nieruchomości

w stosunku do danych zawartych w deklaracji.

W przy-

padku skorzystania przez radę gminy z art. 6n ww.

ustawy i określenia wykazu dokumentów potwier-

dzających dane zawarte w deklaracji dokumenty te

mogą być podstawą do sprawdzenia prawidłowości

danych, które mogą stanowić podstawę do wydania

decyzji na podstawie art. 6o ww. ustawy.

Ad 6.

Art. 6q ww. ustawy stanowi, iż w sprawach

burmistrzowi lub prezydentowi miasta.

Oznacza to,

że udokumentowanie zidentyﬁkowanego problemu

niedopełniania obowiązku selektywnego zbierania

odpadów powinno odbywać się zgodnie z działem IV

rozdziałem 11 ustawy Ordynacja podatkowa odno-

szącym się do dowodów.

Ponadto wójt, burmistrz lub

prezydent miasta może, zgodnie z art. 6d ust. 4

w gminach, określić w specyﬁkacjiistotnychwarun-

ków zamówienia, jakiego rodzaju dowody dokumen-

tujące niewłaściwie prowadzone selektywne zbiera-

nie odpadów może gromadzić przedsiębiorca odbiera-

jący odpady komunalne, ponieważ to przedsiębiorca

zawiadamia gminę o niesegregowaniu odpadów na

terenie danej nieruchomości wbrew wcześniejszym

deklaracjom właściciela nieruchomości

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Janusz Zaleski

w sprawie pacjentów korzystających

2012 r. (znak: SPS-023-5731/12), w sprawie pacjen-

tów korzystających z rehabilitacji leczniczej uprzej-

Ad 1.

W związku z przedstawionymi w interpela-

cji informacjami dotyczącymi nieprawidłowości w Świę-

tokrzyskim Oddziale Wojewódzkim NFZ, mającymi

związek z zawieraniem umów o udzielanie świadczeń

Ministerstwo Zdrowia zwróciło się do Świętokrzy-

skiego Oddziału Wojewódzkiego NFZ z prośbą o przed-

Zgodnie z wyjaśnieniami Świętokrzyski OW NFZ

w IV kwartale 2011 r. przeprowadził konkurs ofert

w rodzaju rehabilitacja lecznicza w celu zawarcia

umów na lata 2012–2014.

Postępowania konkursowe zostały ogłoszone

zgodnie z planem zakupu świadczeń na rok 2012,

który został oparty o wyniki szeregu analiz oraz

czynniki wymienione w dalszej części niniejszej in-

terpelacji odnoszącej się do pytania nr 3.

Zgodnie z dalszymi wyjaśnieniami na relatywnie

wysoką łączną wartość kontraktów w rodzaju reha-

bilitacja lecznicza dla Kielc wpływa m.in. liczebność

populacji oraz zjawisko migracji z ościennych powia-

tów, a nawet bardziej odległych terenów.

Wiąże się to

z obecnością ośrodków, które zapewniają leczenie

kompleksowe.

Ad 2.

W odniesieniu do pytania zawartego w tym

punkci Świętokrzyski OW NFZ wyjaśnia, iż w 2011 r.

na terenie miasta Kielce umowy na omawiane świad-

czenia zawarte były z 22 podmiotami.

W 2012 r. licz-

ba świadczeniodawców zmniejszyła się do 13.

W celu

poprawy dostępności do świadczeń Oddział ogłosił

dodatkowy konkurs ofert, by zminimalizować rażący

spadek liczby placówek udzielających świadczeń w za-

kresie ﬁzjoterapiiambulatoryjnej.

W innych powiatach, gdzie ogłaszano dodatkowe

postępowania konkursowe, brak było zabezpieczenia

ww. świadczeń w stosunku do planu zakupu, a do

oddziału wpłynęły pisma od podmiotów gotowych do

realizacji świadczeń rehabilitacyjnych na wskaza-

nych obszarach.

891

W przypadku pozostałych powiatów nie odnoto-

wano tak znacznego spadku liczby podmiotów udzie-

lających tych świadczeń.

Ad 3.

Oddział kontraktuje świadczenia w wyniku

rozstrzygnięcia postępowań przeprowadzanych w try-

bie konkursu ofert.

Podkreślić należy, że suma łącz-

nych zobowiązań funduszu wynikających z zawar-

kraczać wysokości kosztów przewidzianych na ten

Zdrowia, zatwierdzonym przez ministra zdrowia.

W toku planowania zakupu świadczeń oddział po-

sługuje się między innymi wynikami analizy porów-

nawczej wskaźników zabezpieczenia na 10 tys. miesz-

kańców dla powiatów województwa świętokrzyskiego,

analogicznych wskaźników dla całego województwa

oraz dla Polski w poszczególnych zakresach świadczeń.

Jednak nie jest to jedyny czynnik określający wysokość

kwot przeznaczonych na ﬁnansowanieświadczeńzdro-

wotnych.

W procesie tworzenia planu ﬁnansowania

świadczeń istotną rolę odgrywają również:

— czynniki demograﬁczneigeograﬁczne,

— dane dotyczące migracji wewnętrznej i ze -

wnętrznej pacjentów zamieszkałych na terenie woje-

wództwa świętokrzyskiego,

— priorytety centralne, określone w rozporządze -

— priorytety ogólnopolskie, przyjmowane zgodnie

— priorytety regionalne, mające na celu poprawę

wódzki NFZ,

— wyniki analiz realizacji świadczeń w ramach do -

tychczas zawartych umów ze świadczeniodawcami.

Ad 4.

Obowiązujące w roku ubiegłym umowy

rehabilitacja lecznicza były umowami na lata 2009–

–2011, których okres obowiązywania upłynął 31 grud-

nia 2011 r.

Zgodnie z wyjaśnieniami Świętokrzyskiego OW

NFZ oddział nie stosuje praktyk ponownego zawie-

rania umów ze świadczeniodawcami, z którymi umo-

wy zostały rozwiązane przez oddział w określonym

rodzaju lub zakresie z przyczyn leżących po stronie

świadczeniodawcy.

Działania takie byłyby narusze-

niem art. 149 ust 1 pkt. 8 ustawy o świadczeniach

opieki zdrowotnej ﬁnansowanychześrodkówpublicz-

nych z dnia 27 sierpnia 2004 r.(z późn. zm.).

Zgodnie z procedurą konkursu ofert lub rokowań

przeprowadzonych na podstawie ustawy o świadcze-

publicznych, komisja dokonuje wyboru oferentów

rozliczeniowych (punktów) zawierającej się w warto-

ści zamówienia określonej w ogłoszeniu.

Oferty usze-

regowane są malejąco według łącznej liczby punktów

oceny z uwzględnieniem wyników negocjacji.

Należy

dodać, że oferty oceniane są przez dedykowany pro-

gram informatyczny, według kryteriów określonych

w zarządzeniu 54/2011/DSOZ prezesa NFZ z dnia

30 września 2011 r., takich jak jakość, komplekso-

wość, dostępność, ciągłość oraz cena zaproponowana

ustawy Narodowy Fundusz Zdrowia jest zobowiąza-

ny do zapewnienia równego traktowania wszystkich

świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umo-

Według informacji oddziału NFZ, Świętokrzyski

OW NFZ na bieżąco dokonuje analiz poziomu zabez-

pieczenia i realizacji świadczeń we wszystkich rodza-

jach.

Wyniki tych analiz oraz możliwości ﬁnansowe

oddziału stanowią wytyczne do przeprowadzania re-

negocjacji istniejących kontraktów lub ogłaszania

dodatkowych postępowań konkursowych.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Jakub Szulc

Warszawa, dnia 26 lipca 2012 r.

w sprawie wynagrodzenia członków komisji

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pi-

przekazujące interpelację posła Grzegorza Raniewi-

cza w sprawie wynagrodzenia członków komisji eg-

zaminacyjnej należnego za prowadzenie egzaminów

dla uczestników kursu ADR, przedstawiam poniżej

następujące stanowisko.

„ustawą”, wyróżnia się dwa kursy ADR: początkowy

(dot. kierowców, którzy po raz pierwszy ubiegają się

o wydanie zaświadczenia ADR) i doskonalący (dot.

kierowców, którzy ubiegają się o przedłużenie waż-

ności zaświadczenia ADR).

W ramach każdego z tych

892

kursów z zakresu przewozu towarów niebezpiecz-

nych (Dz. U. poz. 619), mogą odbywać się szkolenia:

1) podstawowe w zakresie przewozu drogowego

2) specjalistyczne w zakresie przewozu drogowego

3) specjalistyczne w zakresie przewozu drogowego

4) specjalistyczne w zakresie przewozu drogowego

Każdy kurs ADR, zarówno początkowy, jak i do-

skonalący, kończy się egzaminem, którego zakres jest

uzależniony od szkolenia lub szkoleń (w ramach jed-

nego kursu może odbywać się więcej niż jedno szko-

lenie – tzw. kurs zintegrowany) przeprowadzonych

w ramach danego kursu.

Opisany powyżej zakres

kursu ADR determinuje również liczbę pytań oraz

czas trwania egzaminu, które zostały uregulowane

odpowiednio w § 5 ust. 3 oraz § 6 rozporządzenia

(Dz. U. poz. 191).

Zakres egzaminu oraz liczba osób,

które przystępują do egzaminu, wpływają bezpośred-

nio na czas trwania samego egzaminu – czas, jaki

poświęcić muszą członkowie komisji egzaminacyjnej

dla zapewnienia jego prawidłowego przebiegu – oraz

na ilość pracy, jaką muszą wykonać członkowie ko-

misji egzaminacyjnej (m.in. sprawdzić większą liczbę

testów).

Dlatego też przepisy § 13 ust. 2 i 3 rozporzą-

bezpieczne przewidują zwiększenie wynagrodzenia

podstawowego, określonego w § 13 ust. 1 tego rozpo-

rządzenia.

Wynagrodzenie to ulega zwiększeniu o:

osób egzaminowanych przekracza 10, oraz

w przypadku gdy czas trwania egzaminu przekracza

90 min.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tadeusz Jarmuziewicz

w sprawie wydatkowania pieniędzy przez ZUS

(5736)

smo Pani Marszałek, znak: SPS-023-5736/12, z dnia

21 czerwca br., przy którym przesłana została inter-

pelacja pana posła Piotra Chmielowskiego oraz gru-

ZUS na nowe wyposażenie, samochody oraz sprzęt

komputerowy, uprzejmie informuję, co następuje.

Źródła przychodów Zakładu Ubezpieczeń Spo-

łecznych (ZUS) jako państwowej jednostki organiza-

cyjnej posiadającej osobowość prawną i ich przezna-

czenie określają przepisy ustawy z dnia 13 paździer-

Zgodnie z wolą ustawodawcy ZUS gospodaruje

swoim mieniem oraz prowadzi samodzielną gospo-

darkę ﬁnansowąwramachposiadanychśrodków.

Przepisy ustawy systemowej stanowią, iż przy-

chodem zakładu jest m.in. odpis z Funduszu Ubez-

pieczeń Społecznych (FUS).

Z określonych przez

ustawodawcę przychodów zakład pokrywa wydatki

m.in. na: wynagrodzenia, składki naliczane od wy-

nagrodzeń, zakup towarów i usług oraz wydatki na

inwestycje.

Plan ﬁnansowy zakładu podlega ocenie przez

radę nadzorczą zakładu, której ustawowym zada-

niem i obowiązkiem jest zatwierdzanie projektu rocz-

nego planu ﬁnansowegozakładuisprawozdaniazjego

wykonania, a także rocznego sprawozdania z dzia-

łalności zakładu.

Wymaga także zauważenia, że zgodnie z ustawą

nadzorczej, w tym przewodniczący rady nadzorczej,

powoływanych jest na wniosek ministra właściwego

sów publicznych.

Zgodnie z przepisami określającymi szczegółowe

zasady, tryb i terminy opracowywania materiałów do

kładu Ubezpieczeń Społecznych opracowuje materia-

ły do projektu ustawy budżetowej dotyczące części

budżetowej, którą dysponuje, w tym projekt planu

ﬁnansowegoZUS(osobyprawnej).

Przedkładane przez ZUS materiały, w tym plan

przychodów i kosztów ZUS, podlegają analizie w Mi-

nisterstwie Finansów, w wyniku której ustala się kwo-

tę odpisu z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych dla

zakładu w celu zapewnienia środków na dany rok na

funkcjonowanie jednostki jako osoby prawnej.

Wstęp-

nie zaakceptowane kwoty przez ministra ﬁnansów

podlegają zatwierdzeniu przez Radę Ministrów.

Plan ﬁnansowyFunduszuUbezpieczeńSpołecz-

nych, jak również plan przychodów i kosztów Zakła-

du Ubezpieczeń Społecznych na dany rok jest załącz-

nikiem do ustawy budżetowej.

A zatem plany te,

w tym wysokość odpisu z FUS przeznaczona na po-

krycie kosztów funkcjonowania zakładu, są corocz-

nie również przedmiotem analiz w czasie prac w par-

lamencie nad projektem ustawy budżetowej, który

decyduje o ostatecznym kształcie ustawy budżetowej

na dany rok i planów ﬁnansowychposzczególnych

jednostek sektora ﬁnansówpublicznych.

893

Wykonanie budżetu w części 73: ZUS, w tym wy-

konanie planu ﬁnansowegozakładupodlegakontro-

li, którą przeprowadza corocznie Najwyższa Izba

Kontroli.

Informację o wynikach kontroli otrzymują

m.in. właściwe komisje sejmowe, a także minister

ﬁnansów.

Z informacji o wynikach kontroli wykonania

pieczeń Społecznych oraz wykonania planów ﬁnan-

sowych: Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, Fun-

duszu Emerytur Pomostowych, Funduszu Rezerwy

DemograﬁcznejorazZakładuUbezpieczeńSpołecz-

nych wynika, że w przypadku planu ZUS (osoby

prawnej) Najwyższa Izba Kontroli ocenia pozytywnie

z zastrzeżeniami realizację przez zakład planu ﬁnan-

sowego w 2011 r.

Z analizy dokumentu wynika, że

nieprawidłowości w kosztach nie stwierdzono, a na

obniżenie oceny ogólnej NIK wpływ ma negatywna

ocena planowania zadań inwestycyjnych.

Sformuło-

wane przez NIK wnioski i zalecenia pokontrolne sta-

nowią przesłankę do podjęcia przez kierownictwo

jednostki kontrolowanej działań w celu wyelimino-

wania nieprawidłowości.

Podsumowując, należy stwierdzić, że na poszcze-

gólnych etapach prac nad projektem ustawy budże-

towej (Ministerstwo Finansów, Rada Ministrów, par-

lament) plan ﬁnansowyprzychodówikosztówZakła-

du Ubezpieczeń Społecznych jako osoby prawnej

podlega szczegółowym analizom.

Również sprawoz-

danie z wykonania tego planu podlega ocenie przez

Najwyższą Izbę Kontroli.

Informacje o wynikach

kontroli w poszczególnych kontrolowanych jednost-

kach są omawiane w czasie prac w parlamencie nad

dany rok.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 19 lipca 2012 r.

Dębskiego, z dnia 14 czerwca 2012 r., skierowaną do

znak: SPS-023-5739/12, w sprawie ochrony polskich

ne, których część zasobów znajduje się w ziemi,

uprzejmie proszę o przyjęcie następujących wyja-

Problematyka poruszana przez interpelanta do-

tyczy przebiegu prac legislacyjnych nad aktem wy-

znaczeniu wojskowym lub policyjnym, tj. rozporzą-

nych.

Projektowana regulacja wywołuje zaniepoko-

jenie pana posła, jako że zawiera rozwiązania, które

w jego ocenie wymierzone są w zabytki z grupy amu-

nicji i środków wybuchowych.

Wobec powyższego

zdaniem pana posła minister kultury i dziedzictwa

narodowego powinien na etapie uzgodnień między-

resortowych projektu podjąć działania na rzecz

ochrony dawnej amunicji i środków wybuchowych

i dopominać się o wprowadzenie do procedury uniesz-

kodliwiania tych środków unormowań, które zapew-

nią w niej udział specjalistów w zakresie oceny zna-

lezisk z punktu widzenia potrzeb ochrony zabytków

oraz zapewnią wydzielenie niektórych egzemplarzy

z przeznaczeniem do zachowania po pozbawieniu ich

cech bojowych.

Nie budzi wątpliwości, że wśród masowo odnajdy-

wanych na obszarze Polski egzemplarzy amunicji

strzeleckiej i artyleryjskiej oraz środków wybucho-

wych – pozostałości działań wojennych, zdarzają się

niekiedy okazy cenne pod względem zabytkowym,

a wśród nich także unikatowe.

Oczywiste jest jed-

nak, że każdy przedmiot wypełniony materiałem wy-

buchowym stanowi śmiercionośne zagrożenie, szcze-

gólnie gdy pod wpływem wystawienia na działanie

czynników atmosferycznych jest skorodowany i na-

ruszony.

Zagrożenie stanowią nie tylko pociski wiel-

kokalibrowe, ale także stanowi je amunicja strzelec-

ka, jeśli jest wypełniona fosforem albo innym środ-

kiem zapalającym.

Procedury określające sposób

postępowania z wybuchowymi pozostałościami wo-

jennymi mają na względzie ochronę zdrowia i życia

ludzkiego jako wartości nadrzędnej.

Członkowie for-

macji powołanych do unieszkodliwiania niewybu-

chów powinni działać w sposób, który zapewni im

samym oraz osobom postronnym maksymalne bez-

pieczeństwo.

Faktem powszechnie znanym jest, że

ręczne rozbrajanie niewybuchów jest o wiele bardziej

niebezpieczne niż ich unieszkodliwienie poprzez kon-

trolowaną detonację na poligonie.

Ze statystyk wyni-

ka, że patrole saperskie interweniują kilka tysięcy

razy w roku.

Saperzy odpowiadają na zgłoszenie

w ciągu 72, a w przypadkach pilnych w ciągu 24 go-

dzin.

Zapewnienie w tych patrolach udziału osób

przygotowanych do oceny znalezisk pod względem

potrzeb ochrony zabytków (np. przedstawicieli urzę-

894

dów konserwatorskich czy pracowników instytucji

muzealnych) jest w praktyce niemożliwe.

Żadna mo-

dyﬁkacjasposobupostępowaniazamunicjąpozosta-

łą po działaniach wojennych, która potęgowałby stop-

nień zagrożenia dla ludzi, nie może być brana pod

uwagę.

Ochrona życia ludzkiego jest nakazem kate-

gorycznym, który nie może doznawać ograniczeń ze

względu na dążenie do zachowania przedmiotów

o potencjalnej wartości zabytkowej.

Z powyższych

względów minister kultury i dziedzictwa narodowego

w ramach uzgodnień projektu rozporządzenia z człon-

kami Rady Ministrów ostatecznie nie wnosił uwag

do przedmiotowego dokumentu.

uprzejmie informuję, że zabytkowe militaria chronio-

ne są przez organy administracji konserwatorskiej,

w tym generalnego konserwatora zabytków, na zasa-

dach ogólnych za pomocą wszystkich dostępnych im

instrumentów prawnych.

Sekretarz stanu

Piotr Żuchowski

w sprawie działań pełnomocnika rządu

ds. równego traktowania, w związku

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając z upo-

mocnika rządu do spraw równego traktowania, w związ-

ku z „Krajowym programem działań na rzecz rów-

nego traktowania”, wychodzących poza ramy ustawy

pisów Unii Europejskiej w zakresie równego trakto-

wania, uprzejmie informuję.

Od grudnia 2010 r.

Biuro Pełnomocnika Rządu do

Uniwersytetem Jagiellońskim i Szkołą Główną Han-

dlową, realizuje projekt współﬁnansowanyześrod-

ków Unii Europejskiej pt. „Równe traktowanie stan-

dardem dobrego rządzenia”.

To wysoko cenione

przedsięwzięcie zainicjowała pani minister Elżbieta

Radziszewska, pełnomocnik Rządu do spraw równe-

go traktowania w VI kadencji Sejmu RP.

Rezultatem

projektu mają być szkolenia antydyskryminacyjne

dla administracji rządowej oraz raporty z badań i re-

komendacje do polityki rządu w zakresie równego

traktowania.

Opracowanie przez Uniwersytet Jagielloński

wspomnianych „Strategicznych rekomendacji na

rzecz równego traktowania” jest realizowane w opar-

ciu o przeprowadzoną w roku 2011 analizę danych

zastanych oraz wyniki badań wykonanych w ramach

projektu.

„Strategiczne rekomendacje na rzecz rów-

nego traktowania” stanowią, zgodnie z założeniami

projektu, bazę do opracowania przez Biuro Pełno-

„Krajowego programu działań na rzecz równego

traktowania”.

Opracowanie oraz coroczne sprawoz-

dawanie tego programu należą do ustawowych obo-

wiązków pełnomocnika rządu do spraw równego

traktowania wprowadzonych ustawą z dnia 3 grud-

W maju br., po zakończeniu wielomiesięcznych

badań, odbył się cykl spotkań eksperckich organizo-

wanych przez Uniwersytet Jagielloński, poświęco-

nych omówieniu projektu ww. rekomendacji.

Spotka-

nia eksperckie miały charakter wstępnych konsulta-

cji społecznych i uczestniczyli w nich przedstawiciele

administracji publicznej, organizacji pozarządowych,

organizacji międzynarodowych oraz ośrodków aka-

demickich.

W związku z tym, że proces konsultacji

społecznych zakłada swobodne prezentowanie stano-

wisk oraz rekomendowanie rozwiązań z punktu wi-

dzenia poszczególnych podmiotów, w trakcie spotkań

przedstawiane były różne opinie formułowane przez

uczestników konsultacji.

Efektem cyklu spotkań eks-

perckich będą opracowane przez Uniwersytet Jagiel-

loński rekomendacje, które posłużą do przygotowa-

nia projektu „Krajowego programu działań na rzecz

Obecnie trudno jest przewidzieć, jaki ostatecznie

kształt przyjmą rekomendacje.

Dopiero po ich osta-

tecznym zredagowaniu, z uwzględnieniem konsul-

tacji w takim zakresie, w jakim zespół UJ uzna za

stosowne, rekomendacje traﬁą do pełnomocnika.

Zakres wykorzystania rekomendacji do budowy

„Krajowego programu działań na rzecz równego

traktowania” zależy w całości od pełnomocnika.

Jako dokument rządowy program będzie podlegał

międzyresortowym i zewnętrznym konsultacjom

społecznym oraz zatwierdzeniu przez komitet stały

oraz Radę Ministrów.

Innymi słowy seminaria eksperckie, do których

pan poseł Abramowicz nawiązuje, to konsultacje Uni-

wersytetu Jagiellońskiego w sprawie interpretacji

i wniosków z wyników badań prowadzonych w ra-

mach projektu, a nie rządowy dokument przedsta-

wiający politykę w zakresie równego traktowania – ten

bowiem dopiero powstanie.

Głos pana posła przyjmu-

ję jako kolejną wypowiedź w dyskusji nad projektem

895

rekomendacji przygotowanych przez zespół naukow-

ców Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Warszawa, dnia 13 lipca 2012 r.

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

znak: SPS-023-5752/12, w sprawie różnic w wysoko-

ści dotacji przekazywanych przez wojewodów w po-

szczególnych województwach na rzecz jednostek sa-

morządu terytorialnego na ﬁnansowaniedomówpo-

mocy społecznej oraz środowiskowych domów samo-

pomocy dla osób z zaburzeniami psychicznymi,

udzielam następującej odpowiedzi.

dotację przekazuje wojewoda, w terminach miesięcz-

mienionych mieszkańców domów i miesięcznych

skanych za miesiąc poprzedzający miesiąc, na który

czynowi liczby wymienionych mieszkańców domów

w powiecie i średniego miesięcznego kosztu utrzyma-

nia w domu pomniejszonemu o dochody uzyskiwane

ności, wysokość dotacji w każdym województwie

w przeliczeniu na jednego mieszkańca jest inna.

Nie-

mniej jednak we wszystkich województwach obowią-

zują te same zasady i sposób ustalania dotacji.

Sposób ﬁnansowaniaśrodowiskowychdomówsa-

mopomocy określa art. 51c ustawy z dnia 12 marca

nego przepisu jednostka samorządu terytorialnego

nieniem możliwości ich sﬁnansowania ze środków

budżetu państwa.

Miesięczną kwotę dotacji z budże-

tu państwa na pokrycie bieżących kosztów prowadze-

nia ośrodków wsparcia dla osób z zaburzeniami psy-

chicznymi ustala wojewoda jako iloczyn aktualnej

twa.

Wojewoda corocznie ustala średnią miesięczną

rębnie dla środowiskowych domów samopomocy, klu-

bów samopomocy dla osób z zaburzeniami psychicz-

nymi, nie wyższą jednak niż średnia miesięczna kwo-

ta dotacji wyliczona dla województwa.

Kwota dotacji

kości i rodzaju świadczonych usług.

Jak wynika z powyższego, średnia wojewódzka

kwota dotacji na jednego uczestnika środowiskowego

domu samopomocy ustalana jest przez wojewodów.

Wojewodowie decydują samodzielnie o wysokości do-

tacji, stąd wynikają różnice w wysokości dotacji

w poszczególnych województwach.

Obecny sposób

ﬁnansowaniauczestnikówśrodowiskowegodomusa-

mopomocy jest prawidłowy, pozwala wojewodom jako

gospodarzom na swoim terenie na samodzielne usta-

lanie średniej miesięcznej wojewódzkiej kwoty dotacji

na jednego uczestnika ŚDS.

na budżety wojewodów.

Wojewodowie sami kształtują

swój budżet w porozumieniu z Ministerstwem Finan-

sów i ustalają poziom ﬁnansowaniaposzczególnych

zadań, w zależności od przyjętych priorytetów.

Wprowadzenie jednolitej stawki dotacji na jedne-

mieszkańca, ze środków własnych powiatu.

mieszkańca występowało od początku przejęcia do-

896

mów pomocy społecznej przez samorządy powiatowe

i występuje nadal, chociaż dwukrotnie podejmowane

kańca spadła poniżej 1000 zł; resort w toku prac nad

projektem budżetu zaproponował wyrównanie z re-

zerwy celowej tych wielkości do średniej wielkości

dysponowało średnią miesięczną kwotą dotacji powy-

żej 1200 zł, a 2 województwa przekroczyły nieznacz-

cyzja o ewentualnym uruchomieniu nowych miejsc,

społecznej w 6 województwach do wysokości 1210 zł,

łych różnic w poziomie dotowania domów pomocy

społecznej, a dodatkowo wymusiło coroczny wzrost

morządy powiatowe.

Jednak w kolejnych latach zróż-

nicowanie pogłębiało się.

Niewielkie oszczędności z rezerwy celowej budżetu

państwa w roku 2009 (nieco ponad 8 mln zł) pozwoli-

ły na niewielkie wzrosty dotacji w trzech wojewódz-

twach o najniższych dotacjach oraz wsparcie niektó-

rych jednostek w pozostałych województwach.

możliwości ujednolicenia stawek dotacji na jednego

uczestnika środowiskowego domu samopomocy.

Nie

planuje się także wprowadzenia minimalnej stawki

dotacji na jednego mieszkańca domu pomocy społecz-

nej ani na jednego uczestnika środowiskowego domu

samopomocy.

Dodatkowo należy pamiętać, że sytu-

acja budżetu państwa jest trudna.

Przyszły rok tak-

że nie pozwoli na radykalne zmiany w budżetach

wojewodów.

Minister pracy i polityki społecznej dysponuje tyl-

ko rezerwą celową na zadania dotowane lub ﬁnanso-

wane z budżetu państwa.

Rezerwa celowa nie prze-

widuje środków na doﬁnansowaniedziałalnościbie-

żącej domów pomocy społecznej.

Jak pani poseł sama

stwierdziła, niektóre województwa podwyższyły do-

tacje na jednego mieszkańca DPS, inne pozostawiły

je na niezmienionym poziomie.

Rokrocznie jednak

w trakcie trwania roku kalendarzowego jednostkowa

dotacja wzrasta z uwagi na zmieniającą się w DPS

liczbę mieszkańców, na którą dotacja jest przyzna-

wana.

Środki z rezerwy celowej przeznaczone są

m.in. na rozwój sieci ośrodków wsparcia dla osób

z zaburzeniami psychicznymi, na zadania mające na

celu tworzenie nowej lub rozwój istniejącej sieci tych

ośrodków oraz uruchamianie w nich nowych miejsc.

Nie ma jednak możliwości przekazania środków po-

chodzących z tej rezerwy na doﬁnansowaniebieżącej

działalności środowiskowych domów samopomocy.

Z szacunkiem

Sekretarz stanu

Warszawa, dnia 13 lipca 2012 r.

w sprawie niedoboru leków stosowanych

szałka Sejmu, znak: SPS-023-5754/12, w sprawie

uprzejmie przesyłam informacje w tej sprawie.

Pierwsze informacje o problemach wynikających

z brakiem dostępności leków cytostatycznych wpły-

nęły do Ministerstwa Zdrowia w październiku 2011 r.

Firma informowała w nich o kłopotach z dostępno-

ścią, które miały trwać około trzech miesięcy.

Kolej-

nymi pismami podmiot odpowiedzialny informował

ministra zdrowia o przesunięciu terminu wznowie-

nia produkcji na kwiecień 2012 r., a pod koniec mar-

ca 2012 r. na spotkaniu z przedstawicielami wytwór-

cy okazało się, że kłopoty są na tyle poważne, że za-

żegnanie problemów produkcyjnych nastąpi dopiero

pod koniec 2012 r.

Minister zdrowia w trybie pilnym podjął działa-

nia, które miały zapewnić dostępność leków cytosta-

tycznych oraz wyeliminować podobne sytuacje w przy-

szłości.

W Ministerstwie Zdrowia na bieżąco wydawane

są decyzje o sprowadzaniu z zagranicy zamienników

niedostępnych leków cytostatycznych zainteresowa-

nym podmiotom, tj. szpitalom i hurtowniom farma-

ceutycznym.

Ponadto na stronie internetowej Mini-

sterstwa Zdrowia ukazują się komunikaty informu-

jące, gdzie jest możliwe nabycie produktów leczni-

czych sprowadzonych z zagranicy.

897

Minister zdrowia w trybie pilnym wydaje zgody

lenie na import docelowy czasowo niedostępnych le-

ków cytostatycznych.

Ministerstwo Zdrowia wraz z konsultantem kra-

jowym i konsultantami wojewódzkimi monitoruje

bieżący stan zaopatrzenia szpitali w leki onkologicz-

ne.

A przy współpracy z Biurem Rzecznika Praw Pa-

cjenta monitoruje i wyjaśnia sygnały o ewentualnych

odmowach w dostępie do chemioterapii.

Ponadto Ministerstwo Zdrowia podjęło działania

zmierzające do tego, aby takie sytuacje nie powtórzy-

ły się przyszłości, m.in. zachęcanie ﬁrmdouzyski-

wania pozwoleń na dopuszczenie do obrotu w Polsce

oraz składanie wniosków refundacyjnych w celu ob-

jęcia systemem refundacji większej ilości produktów

leczniczych różnych producentów.

Również na forum europejskim Polska podjęła

działania zmierzające do usprawnienia przepływu

informacji zarówno o brakach leków na poziomie UE,

jak i o występujących nadwyżkach.

Wszystkie te działania mają na celu zabezpiecze-

nie pacjenta i umożliwienie pełnego zaopatrzenia pol-

skiego rynku w niezbędne leki.

Odnosząc się do pytań dotyczących refundacji

aparatów słuchowych, należy stwierdzić, iż zupełnie

niezrozumiałe jest krytykowanie nowego rozporzą-

dzenia ministra zdrowia dotyczącego m.in. refundo-

wanych aparatów słuchowych, określanie go mianem

absurdalnego i niosącego negatywne skutki, w sytu-

acji, w której rozporządzenie to de facto nie zostało

jeszcze wydane, a nawet nie zostało przekazane do

konsultacji społecznych.

Istotnie w Ministerstwie

Zdrowia przygotowywany jest obecnie akt wykonaw-

dzenie w sprawie wykazu wyrobów medycznych wy-

dawanych na zlecenie, regulujące m.in. dostęp do

przeprowadzono cykl spotkań z zainteresowanymi

gólnych dziedzinach, w tym m.in. z konsultantem

krajowym w dziedzinie otolaryngologii, oraz szcze-

gółowo przeanalizowano wpływające do resortu uwa-

gi w zakresie zaopatrzenia w wyroby medyczne, tak

najbardziej korzystne dla pacjentów.

publicznych i wysokości udziału własnego świadcze-

Proponowane w projekcie rozporządzenia zmiany

sokości refundacji (limitu ceny) aparatów słucho-

wych, wychodzą naprzeciw grupie osób niedosłyszą-

pieczenie ich potrzeb.

Ostateczny projekt rozporzą-

dzenia zgodnie z procedurą legislacyjną zostanie

których będzie możliwe składanie ewentualnych

uwag.

w sprawie sytuacji szpitali psychiatrycznych

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pi-

mu, SPS-023-5756/12, przy którym przesłana zosta-

pracujących w nich salowych, uprzejmie przedsta-

wiam następujące informacje.

w przeciwieństwie do wcześniej obowiązujących ure-

ników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub

z późn. zm.), określają wyłącznie rodzaje prac w szcze-

Wykaz rodzajów takich prac został opracowany

Pracy.

W swoich pracach komisja kierowała się wy-

łącznie kryteriami medycznymi oraz kryteriami

898

wchodzącymi w zakres ochrony pracy, ponieważ pra-

cownicy wykonujący taki sam zawód, lecz w różnych

zakładach pracy, mogą być obciążeni innym zakre-

sem odpowiedzialności za wykonywanie swych czyn-

ności, mogą również wykonywać prace o różnej in-

tensywności i w różnych warunkach środowiska (np.

w narażeniu na działanie czynników, których – nie-

zależnie od starań pracodawcy – nie można wyelimi-

nować).

W związku z powyższym o tym, czy dana praca,

wykonywana przez określonego pracownika, powin-

na być uznana za pracę w szczególnych warunkach

czy też o szczególnym charakterze w rozumieniu

rym praca ta jest wykonywana, lecz jej charaktery-

styka, zgodna z kryteriami zawartymi w art. 3 ust. 1

i 3 tej ustawy oraz innymi przepisami prawa niero-

zerwalnie z tymi kryteriami związanymi.

Mając na względzie wskazane powyżej okoliczno-

ustawy o emeryturach pomostowych jedynym pod-

miotem uprawnionym do kwaliﬁkowaniadanegoro-

dzaju pracy jako pracy w szczególnych warunkach

nik składek), u którego praca taka jest wykonywana.

Ocena ryzyka zawodowego na wszystkich stanowi-

skach pracy jest bowiem, zgodnie z art. 226 ustawy

wych obowiązków pracodawcy.

powinna być zatem dokonywana na szczeblu zakładu

o emeryturach pomostowych.

Przepisy te w połącze-

niu z wykazami rodzajów prac, zamieszczonymi w zał.

nr 1 i 2, umożliwiają pracodawcom wykonanie obo-

ustawy.

Zakład pracy (bez względu na jego status organi-

stosownie do art. 41 ust. 4 ustawy o emeryturach

pomostowych, prowadzić wykaz stanowisk pracy, na

trola prawidłowości zakwaliﬁkowania określonej

pracy jako wykonywanej w szczególnych warunkach

art. 41 ust. 6.

Zgodnie z tym przepisem, w przypadku

cownika w ewidencji pracowników wykonujących

gólnym charakterze pracownikowi przysługuje skar-

ga do Państwowej Inspekcji Pracy.

W przypadku

uwzględnienia tej skargi właściwe ograny Państwo-

wej Inspekcji Pracy uprawnione są do nakazania pra-

cowników wykonujących pracę w szczególnych wa-

go inspektora pracy, którego decyzja może być z kolei

skontrolowana na drodze sądowego postępowania

administracyjnego.

Mając na uwadze powyższe, należy jednoznacznie

stwierdzić, iż ocena, czy salowy realizuje swoje zada-

nia w szczególnych warunkach lub wykonywana

przez niego praca ma szczególny charakter, może być

dokonana wyłącznie na szczeblu zakładu pracy.

Odnosząc się do pytań dotyczących zawodu opie-

kuna medycznego, pragnę poinformować, iż zawód

opiekuna medycznego został wprowadzony do klasy-

ﬁkacjizawodówszkolnictwazawodowegow2007r.

rozporządzeniem ministra edukacji narodowej z dnia

z późn. zm.) jako zawód, dla którego właściwy jest

minister właściwy do spraw zdrowia.

Kształcenie w za-

wodzie opiekun medyczny aktualnie realizowane jest

na poziomie średnim, w szkołach policealnych (pu-

blicznych lub niepublicznych o uprawnieniach szkoły

publicznej) w 2-letnim cyklu kształcenia.

Rozporządzenie w sprawie kwaliﬁkacjiwymaga-

nych od pracowników na poszczególnych rodzajach

cych przedsiębiorcami uwzględnia stanowisko pracy

opiekun medyczny, zatem osoby posiadające kwaliﬁ-

kację do wykonywania tego zawodu mogą pracować

na przedmiotowym stanowisku w ww. podmiotach.

Wprowadzenie do systemu opieki zdrowotnej zawodu

opiekuna medycznego – osoby profesjonalnie przygo-

towanej do wykonywania czynności higieniczno-opie-

kuńczych – powinno przyczynić się do poprawy opie-

ki nad osobami niesamodzielnymi.

Zadaniem opie-

kuna medycznego jest pomoc osobie chorej i niesamo-

dzielnej w zaspakajaniu podstawowych potrzeb bio-

logicznych, pomoc w utrzymaniu aktywności społecz-

nej oraz pomoc w rozwiązywaniu problemów higie-

niczno-opiekuńczych pacjenta.

Opiekun medyczny

pomaga także osobie chorej i niesamodzielnej w przyj-

mowaniu leków zleconych przez lekarza, stosuje pro-

ﬁlaktykę i pielęgnację przeciwodleżynową u osoby

chorej i niesamodzielnej, podejmuje współpracę z ze-

społem opiekuńczym i terapeutycznym podczas

dycznego w wypełnianiu funkcji opiekuńczych po-

zwala także na efektywniejsze wykorzystanie czasu

pracy pielęgniarki na udzielanie przez nią świadczeń

zdrowotnych, zgodnie z uzyskanymi kwaliﬁkacjami

zawodowymi.

W tym miejscu podkreślić należy, iż

zawód opiekuna medycznego i zawód pielęgniarki są

to dwa różne zawody, których kompetencje regulo-

wane są odrębnymi aktami prawnymi.

Niemniej jed-

899

nak biorąc pod uwagę powyższe, jak również mając

przez osobę wykonującą zawód medyczny należy ro-

zumieć osobę uprawnioną na podstawie odrębnych

przepisów do udzielania świadczeń zdrowotnych

medycyny, należy jednoznacznie uznać, iż opiekun

medyczny jest zawodem medycznym.

W odniesieniu do pytania dotyczącego prac pro-

wadzonych w MZ nad przepisami umożliwiającymi

zastąpienie salowych oddziałów psychiatrycznych

opiekunami medycznymi informujemy, iż w Minister-

stwie Zdrowia nie są prowadzone prace nad regula-

cjami prawnymi wprowadzającymi takie rozwiąza-

nie.

Jednakże ich wprowadzenie będzie możliwe

w toku prac nad nowym rozporządzeniem określają-

cym warunki realizacji świadczeń z zakresu opieki

psychiatrycznej i leczenia uzależnień.

Z prośbą o przed-

stawienie opinii w przedmiotowej sprawie Minister-

stwo Zdrowia zwróciło się do właściwych konsultan-

tów krajowych.

Warto w tym miejscu dodać, iż rozporządzenie

w sprawie kwaliﬁkacjiwymaganychodpracowników

na poszczególnych rodzajach stanowisk pracy w pod-

oprócz stanowiska opiekuna medycznego wyróżnia

także m.in. stanowisko salowej.

Na stanowisku tym

kształceniem podstawowym i przeszkoleniem w miej-

scu pracy.

Ponadto osoba ta może zostać zatrudniona

na stanowisku starszej salowej, jeżeli posiada co naj-

mniej 3-letnie doświadczenie zawodowe.

Tym samym

na stanowisku opiekuna medycznego mogą pracować

osoby przygotowane do wykonywania tego zawodu

w toku kształcenia prowadzonego w systemie oświa-

ty, a na stanowisku salowej – osoby nieposiadające

wykształcenia medycznego.

Odpowiadając na pytanie dotyczące konieczności

podania przez podmiot leczniczy liczby personelu pie-

lęgniarskiego z tytułem pielęgniarki specjalisty w celu

zawarcia kontraktu z NFZ, pragnę poinformować, iż

minimalne warunki realizacji świadczeń – zarówno

w zakresie personelu, jak i wymaganej liczby etatów

– zostały szczegółowo uregulowane w aktach praw-

nych określających wykazy świadczeń gwarantowa-

nych ﬁnansowanychześrodkówpublicznych.

Każdo-

razowej oceny spełniania przez podmiot wymogów

minimalnych określonych w tych aktach dokonuje

NFZ na podstawie zarządzenia prezesa NFZ, które

w pewnych sytuacjach może premiować podmioty

lecznicze zatrudniające pracowników posiadających

wyższe kwaliﬁkacje.

Odnosząc się do wydarzeń, jakie miały miejsce

w szpitalu w Radomiu, pragnę poinformować pana

posła, iż Ministerstwo Zdrowia stale monitoruje po-

ziom przestrzegania praw pacjentów szpitali psychia-

trycznych, szczególnie poprzez analizę przekazywa-

nych do Ministerstwa Zdrowia przez sędziów wizy-

tatorów sprawozdań z wykonywanych przez nich

czynności kontrolnych.

W każdym przypadku stwier-

dzonych nieprawidłowości występuje do organu zało-

życielskiego szpitala, zwracając się o podjęcie wobec

niego działań nadzorczych.

Poprawie sytuacji osób chorych na zaburzenia

psychiczne, a w szczególności dzieci i młodzieży, będą

służyć podjęte przez konsultanta krajowego w dzie-

dzinie psychiatrii dzieci i młodzieży działania mają-

ce doprowadzić do oceny adekwatności wyceny świad-

czeń z zakresu psychiatrycznej opieki zdrowotnej do

rzeczywistych kosztów ponoszonych przez szpitale

z tytułu udzielania takich świadczeń.

Wyniki powyż-

szej oceny będą mogły stanowić podstawę do zmiany

wyceny przedmiotowych świadczeń przez Narodowy

Fundusz Zdrowia.

Z poważaniem

Aleksander Sopliński

Warszawa, dnia 25 lipca 2012 r.

znak SPS-023-5758/12, w sprawie nowelizacji art. 49

uprzejmie przedstawiam, co następuje.

Opracowany przez działającą przy ministrze spra-

welizację art. 49 § 1 K.c. (w związku z zawartym

w art. 305

1

przesyłu umożliwiającej korzystanie z tej nierucho-

mości zgodnie z przeznaczeniem urządzeń wymienio-

także urządzeń transportu linowego) w zakresie ko-

niecznym do dokonywania określonych czynności

(np. remontów, konserwacji).

Podkreślić jednak na-

leży, że – wbrew wypowiadanym niekiedy poglądom

(np. w artykule J. Kałuckiego i I. Kacprzak w „Rzecz-

pospolitej” z 18 maja 2012 r.) – art. 49 K.c. nie odno-

si się do jakichkolwiek budynków (np. hoteli), a jedy-

900

nie do budynków służących wyłącznie do korzystania

z urządzeń, w tym transportu linowego (przykładowo

budynku, w którym zainstalowane są silniki napę-

dzające kolej i urządzenia sterujące).

Zatem łączenie

możliwości ingerencji przez przedsiębiorcę w nieru-

chomość służebną, polegającej na eksploatowaniu jej

jedynie w zakresie niezbędnym do korzystania z za-

instalowanych na niej budynków i urządzeń (w tym

m.in. transportu linowego) z uprawnieniem do nie-

ruchomości innych osób niż przedsiębiorca, na rzecz

którego ustanowiona została taka służebność (np.

przez narciarzy), jest błędne.

Należy podkreślić, że

z przepisów o służebności przesyłu (obowiązujących

i projektowanych) nie wynikają dla osób innych niż

przedsiębiorca, na rzecz którego ustanowiono służeb-

ność, żadne uprawnienia.

Korzystanie z nieruchomo-

ści obciążonej służebnością przesyłu przez osoby

trzecie będzie działaniem naruszającym prawo wła-

ściciela nieruchomości, a w konsekwencji uzasadnia-

jącym ewentualnie żądanie zaprzestania takich na-

Zaproponowana w rządowym projekcie ustawy

zmiana art. 49 § 1 K.c. umożliwiłaby ustanowienie

w celu korzystania z nieruchomości zgodnie z prze-

znaczeniem urządzeń transportu linowego.

Rozwią-

zanie to nie powinno budzić wątpliwości, albowiem

chodzi o stworzenie uczestnikom obrotu gospodar-

czego prawnej możliwości uregulowania wzajemnych

relacji na zasadzie autonomii i swobody woli stron.

Kwestią budzącą niepokój środowisk społecznych,

a zwłaszcza właścicieli nieruchomości atrakcyjnych

(po ewentualnej zmianie art. 49 § 1 K.c. zgodnie

z proponowanym brzmieniem tego przepisu) przymu-

sowego ustanowienia służebności przesyłu.

Projekt nie uzależnia możliwości wystąpienia

przez przedsiębiorcę do sądu z żądaniem ustanowie-

nia służebności przesyłu od tego, czy inwestycja słu-

ży celowi publicznemu (tak jak tego wymagają prze-

pisy o wywłaszczeniu nieruchomości zawarte w usta-

blicznym.

Dotyczy to zresztą nie tylko ewentualnych

urządzeń transportu linowego (gdyby przyjęto zapro-

ponowane rozwiązania), ale także urządzeń służą-

sami o służebności przesyłu także takich przypad-

ków, jak wyżej opisany, nie wydaje się być błędem.

dliwości, wymaga natomiast ewentualne ogranicze-

nie możliwości żądania przymusowego ustanowienia

służebności przesyłu, jeżeli inwestycja nie służy ce-

lom publicznym.

Podsumowując, problem nie leży po stronie redak-

go objęcia nim m.in. urządzeń transportu linowego,

lecz dotyczy kształtu przepisów o służebności prze-

syłu.

Ewentualne modyﬁkacjeregulacjidotyczących

służebności przesyłu są możliwe w toku prac legisla-

cyjnych toczących się w Sejmie.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Grzegorz Wałejko

w sprawie proponowanych zmian w organizacji

gniewa Matuszczaka, w sprawie proponowanych

zmian w organizacji stacji sanitarno-epidemiologicz-

nych, uprzejmie informuję, co następuje.

z późn. zm.), państwowy wojewódzki inspektor sani-

Jednocześnie, w rozumieniu przepisów ustawy

901

siada uprawnienia podmiotu tworzącego w stosunku

tarno-epidemiologiczne – jako podmioty lecznicze – ﬁ-

nansowane są z części budżetu państwa, będącej

w przypadku państwowych jednostek budżetowych

na rachunku dochodów własnych, mogą zostać zwięk-

Jednocześnie z dniem 1 stycznia 2013 r. stacje sa-

nitarno-epidemiologiczne nie będą ﬁnansowanewra-

mach rezerwy celowej, która kompensowała dochody

budżetu państwa odprowadzane w ramach świadczo-

nych przez te jednostki usług w latach 2011–2012.

spektor sanitarny ustala ogólne kierunki działania

W ramach ustawowych uprawnień w grudniu

ubiegłego roku główny inspektor sanitarny, podczas

narady z państwowymi wojewódzkimi inspektorami

sanitarnymi, zwrócił się o przedstawienie zamierzeń

Państwowej Inspekcji Sanitarnej.

W związku z tym

państwowi wojewódzcy inspektorzy sanitarni w pierw-

szym kwartale 2012 r. opracowali wstępne zamierze-

nia działań na lata 2013–2016.

Z informacji będących w posiadaniu głównego in-

spektora sanitarnego wynika, że na obszarze wojewódz-

twa lubelskiego nie przewiduje się żadnych zmian.

W sprawie wprowadzenia ewentualnych zmian

tarnej, uprzejmie informuję, że ani minister zdrowia,

ani główny inspektor sanitarny nie planują reorga-

nizacji jednostek Państwowej Inspekcji Sanitarnej.

Z poważaniem

w sprawie braku na liście leków

Wielce Szanowna Pani Marszałek!

W odpowiedzi

Chmielowca, przekazaną pismem nr SPS-023-5763/12,

w sprawie leków refundowanych stosowanych

w chemioterapii i programach terapeutycznych/le-

kowych, uprzejmie proszę o przyjęcie następujących

informacji.

Bezpłatne leczenie onkologiczne w obecnym sta-

nie prawnym jest możliwe w ramach chemioterapii

i programów lekowych, które w świetle ustawy z dnia

z późn. zm.) zastąpiły programy terapeutyczne.

Ob-

wieszczenie ministra zdrowia z dnia 28 czerwca

1 lipca 2012 r. zawiera min. listę programów leko-

wych, które są kontynuacją programów terapeutycz-

nych i są realizowane od dnia 30 czerwca 2012 r.

Więk-

szość z opublikowanych programów lekowych umoż-

liwia zastosowanie najnowocześniejszych terapii on-

kologicznych z zastosowaniem najnowszych leków.

Wobec powyższego wszyscy pacjenci onkologiczni

leczeni dotychczas bezpłatnie w ramach programów

terapeutycznych kontynuują leczenie w ramach ana-

logicznych programów lekowych.

Jednocześnie pragnę nadmienić, iż w rozumieniu

ków publicznych program lekowy jest programem

zdrowotnym obejmującym technologię lekową, w któ-

rej substancja czynna nie jest składową kosztową

innych świadczeń gwarantowanych, lub środek spo-

żywczy specjalnego przeznaczenia żywieniowego,

który nie jest składową kosztową innych świadczeń

gwarantowanych w rozumieniu tej ustawy.

Powyższe oznacza, iż w celu uruchomienia odpo-

wiedniego programu lekowego zgodnie z art. 24

ust. 1 pkt 3 ww. ustawy wnioskodawca składa do

żywieniowego, wyrobu medycznego.

W przypadku

programów lekowych wniosek dotyczy leku lub środ-

ka spożywczy specjalnego przeznaczenia żywienio-

wego stosowanego w ramach programu lekowego.

ww. ustawy, zawiera m.in. projekt opisu programu

902

lekowego, w tym nazwę programu, cel programu,

opis problemu medycznego oraz opis programu obej-

mujący: kryteria włączenia do programu, dawkowa-

nie i sposób podawania, monitorowanie programu,

w tym monitorowanie leczenia i sposób przekazywa-

nia informacji sprawozdawczo-rozliczeniowych, a tak-

że kryteria wyłączenia z programu.

Uzgodnienia treści programu lekowego pomiędzy

wnioskodawcą a ministrem właściwym do spraw

zdrowia zgodnie z zapisami ww. ustawy nie mogą

trwać dłużej niż 60 dni.

W tym czasie minister zdro-

wia zasięga opinii konsultanta krajowego w danej

dziedzinie oraz konsultantów wojewódzkich.

Opinie

te stanowią podstawę do przyjęcia odpowiednich kry-

teriów dla danego programu lekowego.

minister zdrowia, wydając decyzję administracyjną

o objęciu refundacją, zawsze wśród kryteriów podję-

cia decyzji uwzględnia istotność stanu klinicznego,

zdrowotne, jak również zapewnienie obywatelom do-

stępu do świadczeń opieki zdrowotnej i uzyskanie jak

najlepszych efektów zdrowotnych w ramach dostęp-

w sprawie wypłacenia konsorcjum COVEC

ciecha Zubowskiego (znak: SPS-023-5766/12), prze-

kazaną przez podsekretarza stanu w Kancelarii Pre-

zesa Rady Ministrów pana Adama Jassera przy pi-

śmie nr DSPA-4810-5480-(1)/12, w sprawie wypłace-

przedstawiam poniżej następujące informacje w przed-

miotowej kwestii.

W porozumieniu z ministrem właściwym ds. ﬁ-

nansów informuję, iż w kwestii informacji o dokona-

nych zwrotach nadwyżki podatku naliczonego nad

należnym na rzecz China Overseas Engineering Gro-

up Co. Ltd. sp. z o.o. Oddział w Polsce należy zauwa-

żyć, że przedmiotowe informacje stanowią tajemnicę

te w deklaracji oraz innych dokumentach składanych

również inne informacje zawarte w aktach kontroli

podatkowej objęte są tajemnicą skarbową, zaś w ka-

talogu podmiotów uprawnionych do dostępu do ww.

informacji nie są wymienieni posłowie na Sejm RP.

udzielenie informacji na ww. temat nie jest możliwe.

Jednocześnie informuję, iż zgodnie z art. 86 ust. 1

kowanych, przysługuje prawo do obniżenia kwoty

nicę kwoty podatku należnego za następne okresy

ust. 1 ww. ustawy o VAT).

Należy podkreślić, iż w sytuacji gdy zasadność

zwrotu wymaga zweryﬁkowania, organ skarbowy

może dokonać sprawdzenia prawidłowości rozliczenia

podatnika w trybie czynności sprawdzających, kon-

troli podatkowej lub postępowania podatkowego na

lub postępowania kontrolnego na podstawie przepi-

zm.).

Jeżeli przeprowadzone czynności wykażą za-

sadność zwrotu, organ podatkowy zwraca podatni-

kowi należną kwotę.

Organ podatkowy może również

z urzędu zaliczyć zwrot podatku na poczet zaległych

podatkowych (art. 76b w zw. z art. 76 ust. 1 ustawy

Ordynacja podatkowa).

Przepisy podatkowe nie dają

natomiast możliwości zaliczenia zwrotu podatku na

poczet zobowiązań cywilnoprawnych podatnika.

Odpowiadając na pytanie, czy minister ﬁnansów

poinformował ministra transportu, budownictwa

czeń i skutków w postaci konieczności wypłaty kwo-

903

VAT, informuję, iż resort transportu nie uzyskał ta-

kiej informacji.

W kwestii złożenia przez Generalną Dyrekcję

Dróg Krajowych i Autostrad wniosku do sądu o za-

bezpieczenie roszczeń informuję, iż zgodnie z przepi-

sami ustawy Kodeks postępowania cywilnego można

żądać udzielenia przez sąd zabezpieczenia w spra-

wach cywilnych zarówno przed wszczęciem postępo-

wania sądowego, jak i w jego toku.

Warunkiem uzy-

skania zabezpieczenia jest uprawdopodobnienie rosz-

czenia oraz interesu prawnego w udzieleniu zabez-

pieczenia.

GDDKiA nie ponosi kosztu złożenia takie-

go wniosku, gdyż Skarb Państwa jest zwolniony

z opłat sądowych.

Należy jednak zwrócić uwagę, że

wniosek o udzielenie zabezpieczenia musi zawierać

wskazanie sposobu zabezpieczenia, a w szczególności

majątku, na którym ma być dokonane zabezpiecze-

są wystarczająco precyzyjne, postanowienie sądu

może okazać się niemożliwe do wykonania.

GDDKiA rozważała złożenie wniosku o udzielenie

zabezpieczenia, jednak wniosek ten do czerwca 2012 r.

nie został złożony z uwagi na brak informacji o ma-

jątku COVEC w Polsce, na którym mogłoby zostać

dokonane zabezpieczenie.

W związku z informacją

o rozstrzygnięciu przetargu na budowę bloku ener-

getycznego w Elektrowni Kozienice SA, w którym

COVEC uczestniczył jako członek konsorcjum, któ-

rego oferta nie została wybrana w przedmiotowym

przetargu, w dniu 5 czerwca 2012 r.

GDDKiA złoży-

ła wniosek o zabezpieczenie.

W związku z niewygra-

niem przetargu konsorcjum przysługiwało bowiem

roszczenie o zwrot wniesionego wadium.

Celem wnio-

sku GDDKiA było uzyskanie zabezpieczenia na rosz-

czeniu COVEC o zwrot przedmiotowego wadium.

W dniu 3 lipca 2012 r. sąd okręgowy wydał postano-

wienie o udzieleniu zabezpieczenia zgodnie z żąda-

niem GDDKiA.

Odnosząc się do kwot gwarancji, kar umownych

oraz odszkodowań za poniesione straty, o jakie ubie-

kontrakt COVEC, informuję, iż obecnie GDDKiA do-

chodzi od China Overseas Engineering Group Co.

kwoty 128 913 670,98 zł tytułem kar umownych

przysługujących GDDKiA w związku z odstąpieniem

od kontraktów na odcinki A i C autostrady A2 z przy-

czyn leżących po stronie wykonawcy.

Postępowanie

sądowe w tej sprawie zostało wszczęte na skutek po-

zwu wniesionego przez GDDKiA w dniu 30 września

2011 r. (sygn. akt XXV C 1339/11).

Ponadto GDDKiA wystąpiła z żądaniami zapłaty

gwarancji bankowych zabezpieczających należyte wy-

konanie umów przez konsorcjum COVEC.

Uzyskała

dotychczas kwotę 12 891 367,10 zł od Deutsche Bank

Polska SA, natomiast banki: Export-Import Bank of

China (gwarancje na kwotę 60 107 940,58 zł) oraz

Bank of China (gwarancje na kwotę 55 914 363,32 zł)

nie wywiązały się ze swoich zobowiązań.

Wstrzyma-

ły one realizację przedmiotowych gwarancji w rezul-

tacie działań podjętych przez konsorcjum COVEC

przed chińskimi sądami.

GDDKiA dąży do uchylenia

zakazów wypłaty gwarancji z uwagi na ich bezzasad-

ność oraz brak jurysdykcji sądów chińskich w przed-

miotowej sprawie.

Powyżej wskazane kwoty kar

umownych oraz zabezpieczeń należytego wykonania

umów nie wyczerpują roszczeń GDDKiA.

Z uwagi na

fakt, że wartość szkód poniesionych przez Skarb

Państwa na skutek niezrealizowania kontraktów

przez konsorcjum COVEC jest znacznie wyższa (sza-

cowana na ponad 700 mln zł), GDDKiA będzie do-

chodziła na drodze sądowej także odszkodowania

uzupełniającego.

W kwestii zawartych kontraktów informuję, że

zarówno umowy z konsorcjum COVEC na projekt

i budowę autostrady A2 Stryków – Konotopa w za-

kresie odcinków A i C, jak i gwarancje bankowe za-

bezpieczające należyte wykonanie tych umów regu-

lują prawa i obowiązki Skarbu Państwa działającego

przez właściwą jednostkę organizacyjną, w tym przy-

padku GDDKiA.

Żadna z tych umów nie przyznaje

uprawnień osobom fizycznym, w tym L. W., general-

Wszelkie oświadczenia woli Lecha Witeckiego oraz

innych przedstawicieli GDDKiA w tym zakresie

Skarbu Państwa.

Jednocześnie informuję, iż w związku z niepraw-

dziwymi informacjami dotyczącymi wystawienia

gwarancji na pana L. W., zamieszczonymi na portalu

Onet.pl, GDDKiA na swojej stronie internetowej

(www.gddkia.gov.pl) przedstawiła sprostowanie do-

tyczące powyższych informacji (dostępne pod lin-

kiem: http://www.gddkia.gov.pl/pl/a/11032/Sprawa-

-odszkodowan-od-Covecu-w-toku).

sprawie, informuję, iż prowadzone przez GDDKiA

postępowanie zabezpieczające ma na celu zapobieże-

nie ukrywaniu lub pozbywaniu się przez COVEC

składników majątkowych, z których mógłby zaspo-

koić się Skarb Państwa po wygraniu procesu.

Z wy-

powiedzi prasowych przedstawicieli COVEC wynika,

że spółka zamierza realizować inwestycje w Polsce,

co mogłoby umożliwić skuteczne zabezpieczenie rosz-

czeń Skarbu Państwa.

Resort transportu dysponuje

jednak w tym zakresie wyłącznie informacjami po-

wszechnie dostępnymi.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tadeusz Jarmuziewicz

904

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w systemie ﬁnansów publicznych(5770)

z dnia 21 czerwca br., znak: SPS-023-5770/12, przy

którym została przekazana interpelacja posła Macie-

ja Orzechowskiego w sprawie zmian w systemie ﬁ-

nansów publicznych, uprzejmie informuję.

cji RP, samorząd terytorialny uczestniczy w sprawo-

jednostkom samorządu terytorialnego zapewnia się

przypadających im zadań i kompetencji.

Zgodnie

stytucji RP, dochodami jednostek samorządu teryto-

Dochody własne powiatów, określone przede

czym.

Źródłami tymi są udziały we wpływach z po-

również innymi źródłami dochodów, w tym między

innymi dotacjami celowymi oraz subwencją ogólną

z budżetu państwa.

Zaznaczyć należy, że stosownie

reformy samorządowej w roku 1998 przekazano jed-

nostkom samorządu terytorialnego zadania publicz-

ne wraz ze środkami ﬁnansowyminaichrealizację.

Samorządy nie przejęły jednak kosztów obsługi dłu-

gu publicznego, który wynikał z ﬁnansowaniatych

pozostał w budżecie państwa.

Odnosząc się do pytania pana posła, dotyczącego

postulowanego przez Związek Powiatów Polskich

stworzenia nowego systemu dochodów jednostek sa-

morządu terytorialnego, uprzejmie informuję, że

stek samorządu terytorialnego, bowiem katalog do-

chodów jednostek samorządu terytorialnego, okre-

ny do gmin, powiatów i samorządów województw jest

alizowanych obecnie przez te jednostki.

Ponadto pragnę podkreślić, że wszelkie zmiany

w systemie ﬁnansowaniajednosteksamorządutery-

torialnego mogą być przeprowadzone jedynie w wa-

runkach ich odpowiedniego wkomponowania w cały

system ﬁnansowypaństwa.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Hanna Majszczyk

w sprawie nowelizacji art. 243

zm.), wskaźnik limitujący spłatę zadłużenia jest wy-

nikiem postulatów zgłaszanych wielokrotnie przez

Przedstawiciele strony samorządowej, w stanowi-

sku Zespołu ds. Systemu Finansów Publicznych Ko-

z dnia 19 lutego 2008 r., wnosili o zmianę formuły

określania limitów, o których stanowią przepisy

Strona samorządowa (w skład której wchodzą

również przedstawiciele Związku Powiatów Pol-

skich), w stanowisku Zespołu ds. Systemu Finansów

blicznych oraz projektu ustawy Przepisy wprowadza-

jące ustawę o ﬁnansachpublicznych,wyraziłazado-

wolenie, iż projekt nowej ustawy o ﬁnansachpublicz-

nych w wielu proponowanych rozwiązaniach wycho-

dzi naprzeciw postulatom samorządów.

spłaty zadłużenia ma za zadanie m.in. zabezpieczyć

905

ny jest od indywidualnej sytuacji ekonomicznej.

Po-

nadto limity kosztów obsługi zadłużenia mają za

Zgodnie z ustawą wprowadzającą ustawę o ﬁnan-

sach publicznych, nowe regulacje art. 243 mają obo-

wiązywać od 2014 r., co oznacza, że efektywnie vaca-

tio legis wynosi cztery lata.

Jednostki samorządu

wadzenie działań konsolidujących, pozwalających na

ści bieżącej budżetu, i dostosowanie struktury zadłu-

żenia w celu zapewnienia spełnienia wymogów, wy-

nikających z regulacji, które zaczną obowiązywać od

2014 r.

Jednocześnie należy podkreślić, że przyjęta kon-

strukcja wskaźnika limitującego spłatę zadłużenia

jednostki samorządu terytorialnego, o którym mowa

cji środków europejskich przeznaczonych na realiza-

cję projektów objętych doﬁnansowaniemztychśrod-

publicznych zawiera bowiem wyłączenia w zakresie

spłaty długu jednostki samorządu terytorialnego za-

ciągniętego w związku z umową zawartą na realiza-

cję programu, projektu lub zadania ﬁnansowanego

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Hanna Majszczyk

w sprawie koncesji na wydobycie węgla

lacją poseł Danuty Pietraszewskiej w sprawie konce-

sji na wydobycie węgla kamiennego ze złoża Pokój

mie wyjaśniam, co następuje.

Kompania Węglowa SA na mocy decyzji ministra

środowiska z dnia 14 marca 2003 r. przejęła prawa

i obowiązki likwidowanej Rudzkiej Spółki Węglowej

SA wynikające z koncesji i projektu zagospodarowa-

nia złoża dla kopalni Pokój w Rudzie Śląskiej.

Eksploatacja węgla kamiennego w kopalni Pokój

prowadzona jest w oparciu o dwie koncesje udzielone

decyzjami ministra ochrony środowiska zasobów na-

turalnych i leśnictwa, to jest:

1) nr 122/94 z dnia 12 sierpnia 1994 r., (znak:

BKk/MS-1241/94) na wydobywanie węgla kamien-

nego ze złoża objętego obszarem górniczym Wirek I,

zmienionej decyzją z dnia 18 lipca 1997 r. (znak GK/

wk/PK/234l /97) na wydobywanie węgla kamiennego

ze złoża Pokój objętego terenem górniczym Ruda Ślą-

ska-Wirek,

BKk/MS-1243/94) na wydobywanie węgla kamien-

nego ze złoża KWK Wawel objętego obszarem górni-

czym Ruda Śląska, zmienionej decyzją z dnia 18 lip-

ca 1997 r. (znak GK/wk/PK/2343/97) na wydobywa-

nie węgla kamiennego ze złoża KWK Pokój objętego

obszarem górniczym Ruda Śląska i terenem górni-

czym Ruda Śląska-Wirek.

W zakresie dotyczącym ochrony powierzchni

terenu koncesje wydano pod następującymi warun-

kami:

1) stosowania systemów eksploatacji ograniczają-

cych powstanie szkód górniczych, co zapisano w punk-

cie 5 lit. d koncesji nr 122/94 i nr 124/94 z dnia

2) prowadzenia eksploatacji w taki sposób, aby na

terenach zabudowanych i przeznaczonych pod zabu-

dowę miasta Ruda Śląska wpływy eksploatacji nie

przekraczały III kategorii szkód górniczych.

Wyższe

kategorie dopuszczone są tylko w wypadku stosowa-

nia odpowiedniej proﬁlaktykigórniczejlubbudowla-

nej.

Warunek ten zapisano w punkcie 5 lit. e koncesji

W powyższych koncesjach nie zawarto warunków

zabraniających stosowania systemu eksploatacji

z zawałem stropu, natomiast zobowiązano przedsię-

biorcę do ograniczania powstawania szkód górni-

czych oraz podejmowania odpowiednich działań pro-

ﬁlaktycznychwprzypadkuprzekroczeniaIIIkate-

gorii deformacji terenu.

Dla eksploatacji złoża węgla kamiennego w kopal-

ni Pokój w Rudzie Śląskiej opracowany został projekt

zagospodarowania złoża (p.z.z.), zatwierdzony w dniu

28 października 1996 r. przez ministra ochrony śro-

dowiska zasobów naturalnych i leśnictwa.

W toku

prowadzonej eksploatacji w latach 2002–2010, spo-

rządzonych zostało 6 dodatków do projektu zagospo-

darowania złoża, przyjętych bez zastrzeżeń przez

ministra środowiska.

Dodatki te każdorazowo opi-

niowane były przez dyrektora OUG w Bytomiu,

a następnie OUG w Gliwicach.

Zarówno pzz, jak i do-

906

datki do pzz przewidywały prowadzenie eksploatacji

systemem z zawałem stropu.

Roboty górnicze, w tym eksploatacja złoża węgla

kamiennego w kopalni Pokój, prowadzone są obecnie

na podstawie planu ruchu zakładu górniczego, części

szczegółowej planu ruchu na lata 2012–2014, zatwier-

dzonej decyzją dyrektora Okręgowego Urzędu Gór-

niczego w Gliwicach z dnia 15 grudnia 2011 r.

Wyda-

nie decyzji zatwierdzającej część szczegółową planu

ruchu kopalni poprzedzone zostało uzyskaniem po-

zytywnej opinii prezydenta miasta Ruda Śląska, za-

wartej w postanowieniu nr 13/2011 z dnia 14 wrze-

śnia 2011 r.

Przedmiotem opiniowania przez organ

samorządu terytorialnego był pełen zakres projekto-

wanych robót górniczych, w tym przewidywanej eks-

ploatacji systemem z zawałem stropu.

W uzasadnie-

niu postanowienia prezydent miasta Ruda Śląska

zapisał m.in., że pozytywnie opiniuje część szczegó-

łową planu ruchu kopalni Pokój na lata 2012–2014,

mając na uwadze dotychczasowe skutki eksploatacji

górniczej, przedstawiony zasięg i rozkład prognozo-

wanych wpływów eksploatacji, jak również zapisy

obowiązującego miejscowego planu zagospodarowa-

nia przestrzennego miasta Ruda Śląska.

W części

szczegółowej planu ruchu na lata 2012–2014 zapro-

jektowano eksploatację 4 pokładów jedenastoma ścia-

nami z zawałem stropu.

Sporządzone prognozy wpły-

wów projektowanej eksploatacji wykazały, że nie zo-

staną przekroczone parametry wpływów III katego-

rii deformacji powierzchni terenu.

W celu pełnej

analizy wpływów na powierzchnię oraz ustalenia za-

sad proﬁlaktykigórniczejibudowlanejopracowany

został przez przedsiębiorcę „Program eksploatacji

górniczej KW SA Oddział KWK Pokój na lata 2012–

–2014 w aspekcie ochrony zabudowy powierzchni

miasta Ruda Śląska”.

Program ten dyrektor OUG

w Gliwicach skierował do zaopiniowania przez Komisję

do spraw Ochrony Powierzchni przy Wyższym Urzę-

dzie Górniczym w Katowicach.

Uchwałą nr 5/2011

z dnia 25 listopada 2011 r. komisja uznała, że cała

projektowana eksploatacja możliwa będzie do prze-

prowadzenia pod warunkiem zrealizowania zaleceń

sformułowanych przez członków komisji i zawartych

w treści uchwały.

Zalecenia te w pełnym zakresie

uwzględnione zostały w treści części szczegółowej

planu ruchu Kompanii Węglowej SA Oddział KWK

Pokój w Rudzie Śląskiej na lata 2012–2014.

Realizując zakres robót przewidzianych w części

szczegółowej planu ruchu kopalni Pokój w Rudzie

Śląskiej na lata 2012–2014, w roku bieżącym prowa-

dzona była eksploatacja dwoma ścianami z zawałem

stropu, to jest:

— pokładu 413/2 ścianą 141 o wysokości do 2,1 m,

przy grubości pokładu do 2,6 m,

— pokładu 416 ścianą 177 o wysokości do 2,7 m,

przy grubości pokładu do 3,3 m.

Zgodnie z zapisami planu ruchu, w ramach proﬁ-

laktyki górniczej ukierunkowanej na ochronę po-

wierzchni, zmniejszone zostały wysokości ścian w sto-

sunku do grubości eksploatowanego pokładu.

Wyso-

kość ściany 141 w pokładzie 413/2 zmniejszono o oko-

ło 0,5 m w stosunku do grubości pokładu oraz ściany

177 w pokładzie 416 o około 0,6 m.

Ustalono także,

że dopuszczalny dobowy postęp tych ścian nie może

przekroczyć 4,0 m.

Parametry te sprawdzane są

przez pracowników inspekcyjno-technicznych OUG

w Gliwicach podczas przeprowadzanych kontroli.

Szczegółowy nadzór budowlany wynikający z zapi-

sów w treści części szczegółowej planu ruchu kopalni

Pokój na lata 2012–2014, jak wynika z przeprowa-

dzonych kontroli, realizowany jest w oparciu o umo-

wę z Instytutem Techniki Budowlanej (ITB).

W opar-

ciu o bieżące raporty specjalistów ITB podejmowane

są decyzje dotyczące działań zabezpieczających obiek-

ty w zasięgu wpływów prowadzonej eksploatacji.

Ko-

palnia w ramach proﬁlaktykibudowlanejprzedroz-

poczęciem eksploatacji zleciła specjalistycznej ﬁrmie

analizę pod kątem przejmowania przewidywanych

deformacji (krzywizn i odkształceń poziomych) obiek-

tów budowlanych posiadających niewystarczającą

odporność oraz zaktualizowanie oceny stanu tech-

nicznego budynków, z których każdy posiada swój

odrębny arkusz ewidencyjny.

W celu poprawy efektywności współdziałania or-

ganów samorządu terytorialnego przedsiębiorców

i organów nadzoru górniczego, z inicjatywy dyrekto-

ra OUG w Gliwicach powołane zostały zespoły poro-

zumiewawcze, m.in. dla miasta Ruda Śląska.

W dniu

10 maja 2012 r. odbyło się kolejne posiedzenie zespo-

łu porozumiewawczego dla oceny skutków eksploata-

cji, w tym kopalni Pokój, mającej wpływ na obszar

miasta Ruda Śląska.

Podczas posiedzenia przedsta-

wiciele władz miasta nie zgłaszali wystąpienia bez-

pośredniego zagrożenia dla zdrowia lub życia miesz-

kańców w wyniku prowadzonej eksploatacji pokła-

dów węgla w obszarze miasta Ruda Śląska.

Przed-

miotem dyskusji były bieżące prace związane z usu-

waniem szkód górniczych, które są nieuniknione

w procesie wydobywania węgla spod terenów silnie

zurbanizowanych.

Podsumowując, należy stwierdzić, że działalność

górnicza prowadzona przez Kompanię Węglową SA

prowadzona jest zgodnie z posiadanymi koncesjami

i planem ruchu zakładu górniczego.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

907

Odpowiedź

sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

w sprawie niewiarygodnych danych NFZ

przekazaną przy piśmie marszałka Sejmu, z dnia

wie niewiarygodnych danych NFZ dotyczących czasu

Narodowy Fundusz Zdrowia do publikowania na

stronie internetowej, aktualizowanej raz w miesiącu,

informacji o prowadzonych przez poszczególnych

Celem tej informacji jest dostarczenie świadczenio-

biorcy informacji o przeciętnym czasie oczekiwania,

co pozwala na wybór świadczeniodawcy, u którego

czas oczekiwania jest najkrótszy.

Obecne rozwiązania prawne zobowiązują świad-

czeniodawców do obliczania, zgodnie ze wzorem okre-

su określającego, ile czekały osoby, które uzyskały

świadczenie w okresie ostatnich 6 miesięcy.

Począt-

kowo przyjęto rozwiązanie odnoszące się do danych

z jednego miesiąca.

Jednakże w przypadku komórek

organizacyjnych, do których oczekiwała niewielka

liczba osób, których czas oczekiwania był bardzo dłu-

gi, zdarzały się przypadki, iż świadczenie nie było

wykonywane w danym miesiącu, przez co średni czas

oczekiwania nie był podawany.

Informacja taka

wprowadzała w błąd, gdyż była interpretowana jako

realizacja świadczeń na bieżąco.

Poza tym dzięki ob-

liczaniu średniej z okresu 6 miesięcy uzyskuje się

bardziej rzetelne informacje na temat czasu oczeki-

wania.

Wskazanie konkretnego, najbliższego terminu

udzielenia świadczenia dokonywane jest na poziomie

świadczeniodawcy.

W wielu przypadkach termin ten,

leżniony jest od spełnienia dodatkowych warunków

(np. odpowiedniego stanu zdrowia czy wyników ba-

dań diagnostycznych).

Ponadto, ze względu na ciągły

oczekujących, informacja o „pierwszym wolnym ter-

minie” wymagałaby aktualizacji on-line, gdyż stale

podlega ona zmianie.

Stąd przyjęto rozwiązanie pu-

blikowania średniego czasu oczekiwania.

Jednocze-

śnie należy podkreślić, iż zgodnie z nowelizacją usta-

niobiorcy uzyskają możliwość umawiania się na wi-

zyty drogą elektroniczną, monitorowania swojego

czenia oraz odbierania od świadczeniodawcy powia-

domień o terminie udzielenia świadczenia.

Odnosząc się do zasygnalizowanych przez panią

poseł niewiarygodnych danych sprawozdanych przez

konkretnych świadczeniodawców, uprzejmie infor-

muję, iż fundusz podjął działania wyjaśniające.

Z in-

formacji przedstawionych przez prezesa funduszu

wynika, iż Miejska Przychodnia Batory w Łodzi spra-

wozdała błędne dane, które zostały już uaktualnione;

natomiast poprawność sprawozdawczości Szpitala

Chorób Wewnętrznych „Hutniczy” w Częstochowie

jest nadal wyjaśniana przez Śląski Oddział Woje-

wódzki Narodowego Funduszu Zdrowia (OW NFZ).

Ze wstępnych ustaleń wynika jednak, że publikowa-

ne dane nie są błędne.

Objęcie przez tego świadcze-

niodawcę planowym leczeniem dużej grupy pacjen-

tów powoduje, iż osoby zgłaszające się do poradni

diabetologicznej po raz pierwszy uzyskują terminy

na przełomie 2012 i 2013 r.

Ze względu na specyﬁkę

poradni i leczone w niej schorzenia większość pacjen-

tów nie decyduje się na tak odlegle terminy udziele-

nia świadczenia, więc na liście oczekujących jest tyl-

ko 1 osoba.

Śląski OW NFZ przedstawił, potwierdzo-

ny przez pracowników oddziału w wyniku rozmów

telefonicznych przeprowadzonych na początku lipca

2012 r., wykaz poradni diabetologicznych, w których

pacjenci są przyjmowani na bieżąco (w załączeniu*

)

).

Odnosząc się pytania pani poseł, dlaczego, mimo

wciąż rosnących nakładów na służbę zdrowia, czas

oczekiwania na wizytę u specjalisty sięga nawet kil-

ku miesięcy, należy zauważyć, że sięgający do niektó-

rych specjalistów kilku miesięcy czas oczekiwania na

wizytę spowodowany jest m.in. małą liczbą lekarzy

*

)

908

listycznej o rozpoznaniu, sposobie leczenia, rokowa-

zy rozpoznań, z którymi w 2011 r. traﬁlipacjencido

poradni gastroenterologicznych, stwierdzono, że

lenie żołądka i dwunastnicy, a kolejne 7% (33 877

mi, np.: obserwacja medyczna i ocena przypadków

określonych chorób, nieznane i niedokładnie określo-

ne przyczyny chorobowości, badania lekarskie bez

powszechnie, bliżej nieokreślonymi, niestanowiący-

mi zagrożenia i niewymagającymi specjalistycznej

wotnej.

Podkreślić należy, że w przypadku zdecydowanej

w sprawie wydłużenia czasu oczekiwania

wie wydłużenia czasu oczekiwania na wizytę u spe-

cjalisty, uprzejmie proszę o przyjęcie poniższych in-

Warunki udzielania świadczeń opieki zdrowotnej

ﬁnansowanychześrodkówpublicznychzostałyure-

Zgodnie z przepisami ww. ustawy, świadczenia spe-

szem Zdrowia umowy o udzielanie świadczeń opieki

wiązek umieszczenia go na liście oczekujących.

rii medycznej: przypadek pilny, umieszcza się na li-

ście oczekujących przed świadczeniobiorcami zakwa-

liﬁkowanymidokategoriimedycznej:przypadeksta-

bilny.

Świadczeniobiorców, którzy wymagają okresowe-

niobiorcy, wskazującej na potrzebę wcześniejszego

koryguje odpowiednio termin udzielenia świadczenia

909

i informuje niezwłocznie świadczeniobiorcę o nowym

kolejnego wzrostu wydłużenia oczekiwania na wizy-

tę u specjalisty, należy zauważyć, że sięgający kilku

miesięcy czas oczekiwania na wizytę do niektórych

specjalistów spowodowany jest m.in. małą liczbą le-

karzy niektórych specjalizacji, np. endokrynologów.

Ponadto do wydłużenia kolejek oczekujących do spe-

cjalistów przyczyniają się prawdopodobnie obawy le-

karzy podstawowej opieki zdrowotnej co do kontynu-

owania leczenia i przepisywania leków refundowa-

nych w chorobach przewlekłych bez udokumentowa-

nego rozpoznania schorzenia przez specjalistę.

Zgod-

nej może kontynuować leczenie farmakologiczne pa-

cjenta zastosowane przez lekarza w poradni specja-

listycznej, jeżeli posiada informację od lekarza z po-

radni specjalistycznej o rozpoznaniu, sposobie lecze-

nia, rokowaniach, ordynowanych lekach, ich stoso-

waniu, dawkowaniu.

Pomimo iż przepis ten obowią-

ków zaczęli kierować do specjalistów większą liczbę

pacjentów przewlekle chorych.

poznaniami ogólnymi, np: obserwacja medyczna

wacja w kierunku nieokreślonych chorób, nieznane

i niedokładnie określone przyczyny chorobowości,

Odnosząc się do kwestii oceny funkcjonowania

ochrony zdrowia w Polsce, uprzejmie informuję, że

z analizy wartości wskaźników wykorzystanych

w Euro Health Consumer Index 2012

1)

wynika, że

polska ochrona zdrowia jest nadal źle oceniana (ta-

wyraźnie poprawiają się, zgodnie z wykresami doty-

czącymi lat 2006–2012 (str. 25), i nie różnią się od

Zgodnie z najnowszymi dostępnymi danymi,

wśród krajów UE Polska znajduje się w grupie krajów

o najniższych wydatkach na ochronę zdrowia, biorąc

pod uwagę zarówno wskaźnik ogólnych wydatków

kańca (w EUR PPS).

Można przypuszczać, że wyso-

kość ﬁnansowaniaopiekizdrowotnejwPolsceprze-

kłada się na możliwości zabezpieczenia usług zdro-

wotnych na odpowiednim poziomie i w konsekwencji

Mniejsze wydatki na zdrowie w Polsce wynikają

z uwarunkowań makroekonomicznych, powodują-

dostępnych danych Eurostatu wynika, że w 2011 r.

unijnej.

Niższy poziom zamożności odnotowano tylko

2)

.

Poniższy wykres, opracowany na podstawie da-

nych z roku 2007

3)

, ilustruje zależności pomiędzy

PKB a wydatkami na zdrowie (patrz str. 910).

czy poniższe zestawienie (patrz tabela 1 str. 910).

Niskie wydatki na świadczenia opieki zdrowotnej

oraz niska ocena poziomu funkcjonowania nie zawsze

oznaczają, że liczba wykonywanych świadczeń jest

mała w porównaniu z innymi krajami.

Dla przykładu

można przytoczyć dane dotyczące liczby niektórych

wykonywanych procedur medycznych, zamieszczone

w poniższej tabeli (patrz tabela 2 str. 910).

Przy czym w tym konkretnym przypadku liczba

Ponadto z posiadanych informacji wynika, że

choć w Polsce wydatki na ochronę zdrowia per capi-

1)

http://www.healthpowerhouse.com/ﬁles/Report-EHCI-2012.

2)

A. Cieślak-Wróblewska, Wciąż wśród najuboższych, Rzecz-

pospolita, 21 czerwca 2012 r., str.

B4.

3)

Social Inequalities in Health in Poland, WHO Regional

OfﬁceforEurope,wdruku.

910

przewidywane przychody; źródło: Ministerstwo Finansów

4)

Lp. Kraj Liczba procedur medycznych

Źródło: Value for Money in Health Care: Analysing Variations in Medical Practices (maj 2011 r.), DELSAHEA (2011 r.)

10.

CZ

FI

FR

DE

EL

HU

4)

Coronary revascularisation procedures per 100 000 population, 2008 r.

911

ta są mniejsze niż w innych krajach Grupy Wyszeh-

radzkiej, to jednak stan zdrowia ludności kraju, mi-

erzony standaryzowanymi współczynnikami zgonów

na 100 000 mieszkanców, jest wyraźnie lepszy niż

w przypadku Węgier i Słowacji, ale wciąż jest gorszy

niż w Czechach.

Tabela 3.

Stan zdrowia mierzony standaryzowa-

nymi współczynnikami zgonów

Nr Kraj

Wartość standaryzowanych

współczynników zgonu

na 100 000

1.

Polska 950

2.

Czechy 900

3.

Słowacja 1000

4.

Węgry 1100

Źródło: Stuckler D., Basu S., Suhrcke M., Coutts A., McKee M.,

The public health effect of economic crises and alternative poli-

cy responses in Europe: an empirical analysis, Lancet 2009, cyt.

za: Pan-European macro-drivers: work, worklessness, social

protection and health inequalities.

Main issues, themes and

futures scanning, 18 June 2012, Health Action Partnership

International.

Odpowiadając na pytanie pani poseł o działania,

jakie podjęło ministerstwo, aby pacjent mógł jak naj-

szybciej dostać się do lekarza specjalisty bądź skorzy-

stać ze specjalistycznego świadczenia, uprzejmie in-

formuję, że jednym z kierunków działań podejmowa-

nych przez ministra zdrowia jest wzmacnianie nad-

zoru nad prawidłowością prowadzenia list oczekują-

szczegółowym monitoringiem.

Pragnę dodać, że w ra-

mach ambulatoryjnej opieki specjalistycznej podjęte

— lekarz w poradni specjalistycznej zobowiązany

informowania lekarza POZ o rozpoznaniu, sposobie

— udzielanie wybranych świadczeń specjalistycz -

– może je wystawiać lekarz POZ,

wprowadzenie do rozliczenia świadczenia pohospita-

Warszawa, dnia 11 lipca 2012 r.

smo, nr SPS-023-5785/12, z dnia 21 czerwca 2012 r.,

w sprawie interpelacji poselskiej poseł Anny Elżbiety

Sobeckiej, dotyczącej bezrobocia osób z wyższym wy-

kształceniem, przekazuję odpowiedzi na zadane py-

tania.

Odpowiadając na pytanie pierwsze, jakie działa-

nia zostały podjęte podczas minionej i w czasie obec-

nej kadencji Sejmu w celu zmniejszenia bezrobocia

912

wśród osób z wyższym wykształceniem, uprzejmie

informuję, że w minionej kadencji prowadzone były

legislacyjne, mające wpływ na sytuację osób z wyż-

szym wykształceniem na rynku pracy.

Efektem prac

legislacyjnych były m.in.:

wego, niebędących zatrudnieniem lub inną pracą za-

od tych osób opłat innych, niż określone w ustawie;

zakaz pozbawiania statusu bezrobotnego, z powodu

skiem); objęto osoby pobierające stypendium w okre-

ła szereg rozwiązań z zakresu prawa pracy służących

uelastycznieniu organizacji pracy w zależności od

bieżącej sytuacji przedsiębiorcy, a także mających

sprzyjać godzeniu obowiązków zawodowych z życiem

rodzinnym pracownika.

Przewidywała ona także

przestoju ekonomicznego.

W omawianym okresie Ministerstwo Pracy i Po-

lityki Społecznej realizowało szereg programów na

również dla uprawnionych osób z wyższym wykształ-

ceniem, ﬁnansowanychbądźdoﬁnansowanychz re-

zerwy Funduszu Pracy, m.in.:

bezrobotnych, w tym absolwentów szkół wyższych do

27. roku życia.

Pula środków przeznaczona na pro-

tywizacja zawodowa osób starszych, w tym osób

z wyższym wykształceniem, których udział w grupie

bezrobotnych powyżej 50. roku życia w 2008 r. wy-

nosił ok. 10%.

Na realizację programu z rezerwy

mem objęto blisko 9 tys. osób;

w tym osoby z wykształceniem wyższym, którym nie

udało się podjąć zatrudnienia po ukończeniu studiów.

Osoby te mogły korzystać z form wsparcia przewi-

tucjach rynku pracy, np. staży zawodowych czy doﬁ-

nansowania działalności gospodarczej.

Także w trakcie obecnej kadencji Sejmu Minister-

stwo Pracy i Polityki Społecznej realizowało progra-

sowane bądź doﬁnansowane z rezerwy Funduszu

Pracy.

Były to m.in. działania mające na celu wypro-

mowanie nowego narzędzia aktywizacji zawodowej,

jakim są programy specjalne.

Programy specjalne

umożliwiają rozwijanie inicjatyw lokalnych, w sposób

nych rynków pracy.

Cechą charakterystyczną pro-

gramów specjalnych jest możliwość łączenia w ich

ramach różnych programów rynku pracy, skierowa-

nych do różnych adresatów: osób z niskimi kwaliﬁ-

kacjami, ale także osób długotrwale bezrobotnych

mających wykształcenie wyższe.

w wysokości 72,2 mln zł przeznaczone zostały na re-

Minister pracy i polityki społecznej podjął decyzję

o przeznaczeniu większości środków rezerwy Fundu-

szu Pracy na ﬁnansowanie/doﬁnansowaniew 2012r.

realizacji programów specjalnych, dedykowanych

osobom w wieku do 30 lat oraz powyżej 50. roku

życia.

Wsparcie ministra pracy i polityki społecznej na

wiatowych urzędów pracy, wsparcie zaś na realizację

Trudna sytuacja młodzieży na rynku pracy, w tym

części młodych z wyższym wykształceniem, była im-

pulsem do wdrożenia przez Ministerstwo Pracy i Po-

lityki Społecznej programu działań na rzecz zmniej-

szenia bezrobocia młodzieży.

Program „Młodzi na

rynku pracy”, zatwierdzony do realizacji 31 maja

2012 r., jest pakietem działań inicjowanych bezpo-

wspólnie z partnerami rynku pracy, w celu szeroko

zakrojonego wsparcia osób młodych, w tym absol-

wentów szkół wyższych, w wejściu na rynek pracy.

Za cel strategiczny programu przyjęto wypraco-

wanie mechanizmów wsparcia ludzi młodych, w tym

absolwentów, na rynku pracy.

W tym celu realizowa-

ne będą działania polegające m.in. na aktywizacji

akademickich biur karier i rozwijaniu ich współpra-

cy z instytucjami rynku pracy, przy podejmowaniu

913

działań wspierających aktywność zawodową studen-

tów i absolwentów szkół wyższych.

Testowane są również propozycje rozwiązań, któ-

re przewidują m.in. zachęty dla pracodawców wyra-

żających gotowość zatrudnienia osób młodych.

Ponadto, zarówno w minionej, jak i w obecnej ka-

dencji Sejmu, do osób bezrobotnych, w tym do osób

z wyższym wykształceniem, które utraciły pracę i za-

rejestrowały się w powiatowych urzędach pracy jako

Odpowiadając na pytanie drugie, jaka kwota pie-

niędzy została przeznaczona na zwiększenie aktyw-

ności młodych ludzi na rynku pracy, uprzejmie infor-

muję, że według sprawozdania MPiPS-02 o przycho-

dach i wydatkach z Funduszu Pracy w roku 2010

wydatki Funduszu Pracy dotyczące aktywizacji bez-

stanowiąc tym samym 27,7% ogółu wydatków na ak-

tywne formy przeciwdziałania bezrobociu.

W roku

2011 wydatki te wyniosły odpowiednio 822,0 mln zł

przeciwdziałania bezrobociu.

Ponadto, w okresie pię-

ciu miesięcy 2012 r. wydatki Funduszu Pracy doty-

czące aktywizacji bezrobotnych do 25. roku życia

datków na aktywne formy przeciwdziałania bezrobo-

ciu.

Przewiduje się, że w całym 2012 r. przedmiotowa

przeciwdziałania bezrobociu nie będą niższe od po-

niesionych w roku 2011.

W odniesieniu do pytania trzeciego, co jest przy-

czyną rekordowego bezrobocia wśród osób z wyższym

wykształceniem i jakie są prognozy ministerstwa do-

tyczące tego zjawiska, odpowiadam, co następuje.

Wraz ze zwiększeniem się liczby uczelni w Polsce,

licencjackich, czy magisterskich, znacznie zwiększy-

ła się liczba studentów i absolwentów.

W roku akade-

mickim 2010/2011 w 460 szkołach wyższych kształ-

sie z 12,9% do 53,8%.

W kolejnych latach, z uwagi na

prognozowane zmiany demograﬁczne,nienależyspo-

dziewać się już wzrostu liczby studentów, a raczej ten-

dencji odwrotnej.

Nie zmienia to faktu, że współczyn-

nik skolaryzacji utrzyma się na zbliżonym do obecne-

go poziomie lub będzie się nieznacznie zwiększał.

wyższych uczelni.

Obecnie, przy stosunkowo wysokim

nasyceniu rynku specjalistami z wyższym wykształ-

ceniem, ukończenie szkoły wyższej nie jest już gwa-

Z przeprowadzonego przez GUS w II kwartale

2009 r. badania modułowego „Wejście ludzi młodych

na rynek pracy” wynika, że osoby młode, które nie

znalazły pracy po ukończeniu szkoły, od pierwszej

pracy oczekiwały przede wszystkim wysokiego wy-

nagrodzenia i dobrych warunków pracy, a zaznaczyć

należy, że zdanie takie wypowiadały osoby bez do-

świadczenia zawodowego w trakcie nauki.

Być może

tak wysokie wymagania stawiane wobec pierwszej

pracy były przyczyną trudności w jej znalezieniu.

Z drugiej strony, kierunek ukończonych studiów

wania pracodawców na lokalnych rynkach pracy.

Do

pewnego stopnia sytuację tę usprawiedliwia fakt, że

zapotrzebowanie to wciąż pozostaje niedostatecznie

zbadane.

pracowników powinni włączyć się aktywnie w orga-

wentów przygotowanych do pracy.

Jako przykład działań podejmowanych dla okre-

ślenia potrzeb pracodawców wymienić należy „Fore-

sight kadr nowoczesnej gospodarki”, czyli inicjatywę

Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (PARP),

która zleciła przeprowadzenie badania zapotrzebo-

wania polskiej gospodarki na umiejętności kadr za-

rządzających oraz pracowników przedsiębiorstw.

Przy wykorzystaniu metody foresight nakreślono ob-

raz przyszłych kadr polskiej gospodarki w perspek-

cji w tym samym czasie oraz zdolności akceptowania

a więc branża informatyczna i telekomunikacyjna.

Poza wymienionymi wskazano jeszcze dziewięć in-

nych obszarów gospodarki uznanych za przyszłościo-

we na rynku pracy: biotechnologię, automatykę i ro-

botykę; budownictwo i inżynierię lądową; usługi

opiekuńcze; usługi okołobiznesowe; turystykę, rekre-

914

ację i czas wolny; technologię żywienia, przemysł spo-

żywczy; logistykę i inżynierię transportu; inżynierię

środowiska.

Wspomnieć należy również o wprowadzonym

obowiązku badania losów zawodowych absolwentów

przez szkoły wyższe.

Będzie to stanowiło dodatkowe

źródło informacji o kierunkach, które dają najlepsze

cjonalny wybór kierunków studiów i ułatwić młodym

ludziom podejmowanie pracy.

Reasumując, wprawdzie rośnie liczba osób z wyż-

szym wykształceniem, to w dalszym ciągu jest to

grupa najkrócej pozostająca w rejestrach bezrobot-

nych, o zdecydowanie mniejszej stopie bezrobocia

w porównaniu do osób o niższym poziome wykształ-

cenia.

Według BAEL w I kwartale 2012 r. wskaźnik

wyniósł 5,4%, wobec 15,3% wśród osób z wykształ-

ceniem średnim ogólnokształcącym i 20,7% wśród

osób z wykształceniem gimnazjalnym i niższym.

Prognozy dotyczące zatrudnienia osób posiadają-

cych wykształcenie wyższe w Polsce wskazują, że do

roku 2020 przewiduje się stopniowy spadek liczby

bezrobotnych legitymujących się dyplomem uczelni.

O ile w chwili obecnej w Polsce liczba osób bezrobot-

nych z wyższym wykształceniem przekracza 220 tys.,

o tyle w roku 2020 osób tych ma być ok. 150 tys.

Wykres ilustruje prognozę opartą na modelu

uwzględniającym m.in. przemiany demograﬁczne,

jak również prognozowane przez Komisję Europejską

zmiany stopy bezrobocia w potencjalnym wieku ab-

solwentów, tj. 25–34 lata*

)

.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Jacek Męcina

ważnienia prezesa Rady Ministrów, Pani Marszałek

odpowiedź na interpelację pani Anny Elżbiety Sobec-

wie nadchodzących zmian we wspólnej polityce rybo-

łówstwa Unii Europejskiej.

Przede wszystkim należy wskazać, że głównym

celem wspólnej polityki rybackiej zgodnie z rozporzą-

atacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej po-

lityki rybackiej jest zapewnienie takiej eksploatacji

żywych zasobów wodnych, która gwarantuje zrów-

noważone warunki ekonomiczne i środowiskowe.

1.

W odniesieniu do kwestii dotyczącej dyskrymi-

nującej liczby kontroli, jakim polskie statki rybackie

2011 r., należy wyjaśnić, co następuje.

W tym miejscu można wskazać wyrok Europej-

skiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 11 czerwca

cuska, w latach 1984–1987, nie zapewniła kontroli

gwarantującej przestrzeganie wspólnotowych środ-

ków technicznych ochrony zasobów połowowych,

czym naruszyła prawo wspólnotowe”.

W związku

kich kroków niezbędnych do wykonania wyroku

z dnia 11 czerwca 1991 r. i tym samym uchybiła zo-

bowiązaniom, wyrokiem z dnia 12 lipca 2005 r., Try-

bunał nakazał na rzecz Komisji zapłatę kary pienięż-

roczny, licząc od dnia ogłoszenia niniejszego wyroku.

1)

Źródło: Departament Analiz Ekonomicznych i Prognoz,

MPiPS.

915

rzecz Komisji ryczałtu w kwocie 20 000 000 EUR

oraz obciążona została kosztami postępowania.

wprowadzenie rozporządzenia Komisji nr 804/2007

ny przez Komisję plan działania polegający na:

— wzmocnieniu kontroli i inspekcji rybołówstwa;

— przygotowaniu planu restrukturyzacji ﬂoty;

dane prawie 11 tys. kontroli, wyjaśnić należy, że roz-

zmów morskich oraz szczegółowych warunków wy-

ładunku jakiejkolwiek ilości dorsza wyłącznie w obec-

ności inspektora rybołówstwa morskiego.

prowadzonych kontroli (bez wyładunku) wynika, że

ków rybackich o polskiej przynależności przeprowa-

obowiązujące obecnie wartości odniesienia dla in-

spekcji zgodne są z rozporządzeniem Rady (WE)

sów wspólnej polityki rybołówstwa, mającym równe

skich UE i ustalane każdorazowo na podstawie prze-

prowadzanej analizy ryzyka.

2.

W odniesieniu do kwestii dotyczącej przydzie-

lanych Polsce limitów połowowych należy zauważyć,

że z chwilą akcesji do UE jesteśmy zobligowani do

realizacji celów wspólnej polityki rybackiej (WPRyb)

dotyczących ochrony żywych zasobów.

W szczególno-

ści WPRyb ustala szereg zasad, którymi muszą kie-

rować się państwa członkowskie posiadające ﬂotę

rybacką, a obszar Morza Bałtyckiego nie jest tutaj

wyjątkiem.

Kwoty połowowe poszczególnych gatunków ryb

(dorsz, śledź, szprot, łosoś) są ustalane corocznie w dro-

dze rozporządzenia Rady Unii Europejskiej.

Usta-

lenie, w tym zakresie, dotyczące wielkości przyzna-

nych kwot połowowych na 2013 r. nastąpi w paź-

dzierniku br.

W maju br. ukazało się tegoroczne doradztwo na-

ukowe Międzynarodowej Rady Badań Morza (ICES)

dla istotnych z gospodarczego punktu widzenia ga-

tunków ryb poławianych w Morzu Bałtyckim.

Na

podstawie przedłożonego przez ICES doradztwa na-

ukowego oraz jego oceny dokonanej przez STECF

(Scientiﬁc,TechnicalandEconomicCommitteefor

Fisheries) przygotowany zostanie przez Komisję Eu-

ropejską projekt rozporządzenia Rady UE zawierają-

cy propozycje wysokości kwot połowowych określo-

nych gatunków ryb na Morzu Bałtyckim.

Projekt

zostanie zaprezentowany przez KE we wrześniu br.

Przedstawiciele Polski uczestniczący w negocja-

cjach, w tym w posiedzeniach grup roboczych, a na-

stępnie w posiedzeniu Rady Ministrów UE, podejmu-

ją niezbędne działania w celu uzyskania jak najbar-

dziej korzystnych rozwiązań z punktu widzenia in-

teresów polskiego rybołówstwa, nie zapominając

jednak przy tym o konieczności zachowania żywych

zasobów mórz oraz ich racjonalnej i zrównoważonej

eksploatacji na poziomie pozwalającym na odbudo-

wanie tych zasobów.

Należy podkreślić, iż począwszy

od 2008 r., na każdym posiedzeniu Rady poświęco-

916

nym zagadnieniu kwot połowowych Polska postulo-

wała zwiększenie kwoty połowowej dorsza o 25%,

mając na uwadze bardzo dobrą kondycję stada.

Nie-

stety Komisja Europejska zgodnie z przepisami planu

obudowy zasobów dorszy w Morzu Bałtyckim nie

może dokonać zwiększenia kwoty połowowej dorsza

(art. 6 rozporządzenia Rady nr 1098/2007 z dnia

połowów tych zasobów, zmieniającego rozporządze-

nie (EWG) nr 2847/93 i uchylającego rozporządzenie

(WE) nr 779/97).

Sekretarz stanu

Kazimierz Plocke

SPS-023-5796/12, interpelacją pani poseł Anny Elż-

włączenia Polski do obszarów jednolitej ochrony pa-

tentowej uprzejmie przekazuję wyjaśnienia w przed-

miotowej sprawie stanowiące odpowiedź na interpe-

lację.

Dyskusja wokół konieczności ustanowienia syste-

mu jednolitej ochrony patentowej, w tym jednolitego

systemu rozstrzygania sporów patentowych, stanowi

zagadnienie, które jest omawiane w Unii Europej-

skiej (UE) od ponad 35 lat.

Na szczeblu krajowym możliwość wprowadzenia

uzyskania obecnego patentu europejskiego.

Istniejący europejski system patentowy ma wiele

negatywnych elementów takich jak wysokie koszty

W chwili obecnej z patentu europejskiego wystę-

pującego w ramach Konwencji o udzielaniu patentów

europejskich korzystają głównie kraje wysokorozwi-

nięte.

Jak wynika z danych Europejskiego Urzędu

Patentowego (dane z 2011 r.), liderami w UE w ilości

zgłoszeń o patent europejski, jak i przyznanych pa-

tentów europejskich są m.in. Niemcy (33 181 zgło-

szeń o patent europejski i 13 583 udzielone patenty

europejskie) oraz Francja (12 107 zgłoszeń i 4799

udzielonych patentów europejskich).

Na tym tle pol-

skie podmioty w roku 2011 dokonały 404 zgłoszeń

o patent europejski i uzyskały 45 patentów europej-

skich.

Obniżenie kosztów uzyskania patentu w części

Według Komisji Europejskiej koszt uzyskania pa-

tentu europejskiego z walidacją dla 13 państw wyno-

ty tłumaczeń (dla porównania – koszt uzyskania

nych Komisji Europejskiej

1)

dotyczących kosztów

mującego wszystkie 27 państw członkowskich opłaty

Obniżenie kosztów będzie możliwe, w szczególno-

członkowskich, a co za tym idzie, brak konieczności

Ponadto dzięki wprowadzeniu jednolitego systemu

ochrony patentowej zostaną również obniżone koszty

dochodzenia praw patentowych, które obecnie wyma-

gają prowadzenia wielu postępowań przed sądami

w różnych krajach UE.

Jednolity Sąd Patentowy jest

koniecznością w celu zapewnienia jednego standardu

orzecznictwa w całej UE.

Celem jest uniknięcie obec-

nie notowanej sytuacji, że patent na ten sam wynala-

zek jest w jednym kraju uznany za ważny i nienaru-

szony, a w innym za nieważny i naruszony.

1)

917

Uruchomienie mechanizmu wzmocnionej współ-

pracy nastąpiło podczas prezydencji belgijskiej

w 2010 r., kiedy to przede wszystkim z uwagi na brak

porozumienia w kwestii reżimu językowego, tj. tłu-

maczenia dokumentacji patentowej na języki naro-

dowe (w tym polski), państwa członkowskie potwier-

dziły, że występują trudności nie do pokonania, któ-

re sprawiają, że podjęcie decyzji wymagającej jedno-

przyszłości niemożliwe.

Polska zdecydowała się do

niej przystąpić, by brać udział w dalszych pracach

i wpływać na ich przebieg.

Pozostawanie Polski poza systemem wzmocnionej

współpracy w kwestii jednolitej ochrony patentowej

w efekcie pozbawiłoby całkowicie Polskę realnego

wpływu na kształt projektowanych rozwiązań.

Należy zwrócić uwagę, że zarówno Włochy, jak

i Hiszpania nigdy nie kwestionowały potrzeby utwo-

rzenia jednolitego systemu ochrony patentowej.

W toku prac negocjacyjnych Włochy i Hiszpania wie-

lokrotnie udzielały wsparcia dla idei patentu jedno-

litego i sądu jednolitego, a zarzuty podniesione w zło-

żonej przez nich skardze do Trybunału Sprawiedli-

wości UE dotyczą wątpliwości proceduralnych zwią-

zanych z samym uruchomieniem mechanizmu

wzmocnionej współpracy.

Kwestia ta zostanie osta-

tecznie zbadana przez Trybunał Sprawiedliwości

UE.

Należy również zauważyć, że Włochy na posie-

dzeniu Rady ds. Konkurencyjności w dniu 5 grudnia

2011 r. przystąpiły do prac nad trzecim elementem

pakietu patentowego, tj. projektem umowy o Jedno-

litym Sądzie Patentowym.

Kraj ten ubiegał się rów-

nież o siedzibę oddziału centralnego Sądu Pierwszej

Instancji Jednolitego Sądu Patentowego.

Polska na forum UE prezentuje swoje stanowisko

porządzeń patentowych oraz zatwierdzoną przez pre-

Projekty regulacji patentowych podlegały konsul-

Ponadto, pomimo iż znane są wcześniejsze anali-

zy, w tym analizy KE, w oparciu o które nad paten-

tem pracuje UE, zaplanowano wykonanie analizy

kosztów i korzyści wynikających z jednolitej ochrony

patentowej uwzględniającej wyłącznie polskie małe

i średnie przedsiębiorstwa.

Przedmiotowa analiza

powinna być dostępna na początku IV kwartału 2012 r.

Zlecenie jej wykonania w 2012 r. wynika z potrzeby

odniesienia się do jak najbardziej aktualnych wersji

projektów.

Odnosząc się do pytania na temat ewentualnej

możliwości wycofania się ze wzmocnionej współpracy

po przegłosowaniu przez Parlament Europejski roz-

porządzeń patentowych, pragnę poinformować, że

pomimo że Polska przystąpiła do mechanizmu wzmoc-

nionej współpracy, to nie oznacza to, że rozwiązania,

które zostaną przyjęte przez Parlament Europejski

2)

,

będą obowiązywać automatycznie.

W tym kontekście

kluczowe znaczenie mają rozwiązania dotyczące

okresów przejściowych, dat wejścia w życie pakietu

patentowego, a także wymogów prawa polskiego do-

tyczących związania się przez Rzeczpospolitą Polską

umową międzynarodową.

Oba rozporządzenia w sprawie patentu jednolite-

w życie po jej ratyﬁkacjiprzezprzynajmniejpołowę

umawiających się państw.

Oznacza to, że patent jed-

nolity będzie obowiązywał wyłącznie w tych pań-

stwach, które ratyﬁkująprojektumowyoJednolitym

Sądzie Patentowym.

Zgodnie z postanowieniami

Konstytucji RP związanie się przez Rzeczpospolitą

Polską umową międzynarodową dotyczącą Jednoli-

tego Sądu Patentowego będzie wymagało ratyﬁkacji

za uprzednią zgodą wyrażoną w ustawie.

Zatem przy-

jęcie rozwiązań dotyczących jednolitej ochrony pa-

tentowej uzależnione jest od uchwalenia stosownej

ustawy przez parlament.

Ponadto zwrócić należy

uwagę, że przewidziano 12-letni okres przejściowy

dla patentu jednolitego, w którym to okresie zawsze

będzie dostępne ręczne tłumaczenie dokumentacji

patentowej na język angielski, oraz 7-letni okres

przejściowy przy umowie o Jednolitym Sądzie Paten-

towym, w którym postępowania o naruszenie i unie-

ważnienie patentów europejskich będą mogły być

nadal prowadzone przez krajowe organy sądowe.

Odnosząc się do kwestii zgodności projektu umo-

wy o Jednolitym Sądzie Patentowym z Konstytucją

RP, pragnę poinformować, że zagadnienie charakte-

ru prawnego JSP i jego usytuowania w strukturze

instytucjonalnej i sądowniczej innych państw człon-

kowskich UE było przedmiotem prac grupy roboczej

Rady UE.

Przyjęto założenie, że Jednolity Sąd Pa-

tentowy stanowi sąd wspólny państw członkowskich,

podobny do tych, które już występują w UE, i nie

stanowi sądu powszechnego w rozumieniu przepisów

krajowych.

Samo powierzenie Jednolitemu Sądowi

Patentowemu wyłącznej kompetencji do rozpoznawa-

nia sporów dotyczących patentów jednolitych i paten-

tów europejskich wydaje się być dopuszczalne w świe-

tle art. 90 ust. 1 konstytucji.

Niemniej jednak są pod-

noszone przez niektóre podmioty wątpliwości doty-

czące przedmiotowego zagadnienia – co wymaga

w dalszych pracach jednoznacznego wyjaśnienia.

W polskim systemie prawnym nie przewidziano

wniosku (podobnego z jakim może wystąpić Rada UE

do Trybunału Sprawiedliwości UE w przypadku pro-

jektu umowy) do Trybunału Konstytucyjnego o opi-

nię co do zgodności projektu umowy międzynarodo-

wej.

Zatem ostateczne rozstrzygnięcie tej kwestii

2)

PE przełożył na wrzesień 2012 r. debatę i głosowanie ple-

narne dotyczące pakietu patentowego zaplanowane wstępnie na

3 i 4 lipca 2012 r.

918

mogłoby nastąpić w przypadku, gdyby umowa mię-

dzynarodowa została przyjęta.

Ponadto pragnę zwrócić uwagę, że dla pełnej oce-

ny projektowanego systemu sądownictwa patentowe-

go znaczenie będą miały nie tylko przepisy umowy

o Jednolitym Sądzie Patentowym, ale także decyzje

nalnych i lokalnych) oraz postanowienia regulaminu

sądu (the rules of procedure).

Co do zasady sprawy będą rozstrzygane przed od-

działem lokalnym lub regionalnym Sądu Pierwszej

Instancji Jednolitego Sądu Patentowego, a językiem

postępowania przed takim oddziałem będzie język

skim.

Projekt umowy o JSP pod pewnymi warunka-

mi przewiduje nieliczne odstępstwa od tej zasady.

Zatem celem zapewnienia polskim przedsiębiorcom

jak najlepszych warunków dochodzenia ich praw lub

obrony w nowo tworzonym systemie sądownictwa

patentowego przewiduje się zlokalizowanie w Polsce

przynajmniej oddziału lokalnego Jednolitego Sądu

Patentowego.

Regulamin Jednolitego Sądu Patentowego okre-

będzie stosowana.

Przepisy te mają w jak najlepszym

stopniu chronić interesy stron i zapewnić wykonanie

niektórych gwarancji dla stron, przewidzianych

w umowie, np. stosowanie obniżonych opłat sądo-

wych dla osób ﬁzycznych,MŚP,jednostekbadawczo-

-rozwojowych czy też dostępu do tłumaczeń materia-

postępowania.

W momencie upublicznienia projektu regulaminu

Jednolitego Sądu Patentowego i poddania pod dyskusję

na forum unijnym projekt zostanie przekazany do kon-

sultacji ze wszystkimi zainteresowanymi stronami.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Grażyna Henclewska

smo o sygnaturze SPS-023-5799/12 zwracam się

1.

Nieprawdą jest, że w coraz większym stopniu

karzy – nie może to więc skutkować negatywnie na

stan zdrowia pacjentów.

Wprowadzane przepisy pra-

wa w żaden sposób nie uzasadniają takiego twierdze-

nia.

Decyzja o zastosowanej terapii zarówno w prze-

szłości, jak i w chwili obecnej należała do lekarza.

Podobnie jak w przeszłości, również i teraz do mini-

stra zdrowia należy podejmowanie decyzji o objęciu

kolejnych terapii ﬁnansowaniemześrodkówpublicz-

nych.

Najwyższym dobrem dla ministra zdrowia jest

dobro jego pacjentów.

Musi on stać na straży równo-

ważenia interesów wszystkich grup pacjentów.

Środ-

ki pochodzące z budżetu Narodowego Funduszu

Zdrowia przeznaczone na ﬁnansowanie świadczeń

opieki zdrowotnej są ograniczone wielkością przycho-

dów Narodowego Funduszu Zdrowia pochodzących

głównie ze składek ubezpieczonych.

Oznacza to, że

wprowadzanie ﬁnansowanianowychtechnologii(np.

lekowych) ogranicza możliwość refundacji kosztów

innych świadczeń i może skutkować m.in. zwiększe-

niem czasu oczekiwania na inne świadczenia.

Jedno-

cześnie ceny leków refundowanych nie są ustalane

w sposób dowolny przez ministra zdrowia.

Są one

skutkiem ustaleń poczynionych z producentami tych

leków, którzy przedstawiają oferty cenowe, starając

się o objęcie ich produktów refundacją.

2.

Minister zdrowia regularnie wydaje kolejne ob-

wieszczenia zawierające nowe technologie medyczne

objęte refundacją – ostatnie zostało wydane 1 lipca

br. Zakres wskazań, w których poszczególne produk-

ty są objęte refundacją, wynika z działań ich produ-

centów, którzy wnioskują o rejestrację swoich pro-

duktów i składają wnioski refundacyjne.

W celu prze-

ciwdziałania tego negatywnym konsekwencją mini-

ster zdrowia wydaje z urzędu decyzje o objęciu refun-

dacją leków w przypadkach, gdy brak jest innych

dostępnych terapii w tym wskazaniu.

Działania te są

tów krajowych oraz Rady Przejrzystości przy preze-

sie Agencji Oceny Technologii Medycznej.

Kontrakty

na kontynuację programów terapeutycznych po

30 czerwca 2012 r. zostały podpisane przez Narodo-

wy Fundusz Zdrowia – objęte nimi terapie są więc

dostępne dla pacjentów.

Jednocześnie należy wska-

zać, iż wprowadzane w obowiązujących przepisach

zmiany dotyczące refundacji leków były konsultowa-

ne ze wszystkimi środowiskami na etapie prac par-

lamentarnych, podobnie jak w przypadku innych

aktów prawnych.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

919

Odpowiedź

podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

zmian w służbie zdrowia, przesłaną przy piśmie mar-

o przyjęcie następujących wyjaśnień.

ochrony zdrowia w Polsce, należy stwierdzić, że w ba-

daniach przedstawianych w kolejnych „Euro Health

Consumer Index” ocena polskiej opieki zdrowotnej

nie wygląda najlepiej.

Podobne oceny wynikają rów-

nież z badań opinii publicznej w Polsce prezentowane

przez ośrodki badawcze.

latach były podjęte działania, w tym zmiany legisla-

cyjne, mające na celu usprawnienie funkcjonowania

systemu.

Wśród tych zmian można wymienić np.:

— przepisy regulujące tworzenie koszyka świad -

czeń gwarantowanych, co miało na celu jasne zdeﬁ-

niowanie zakresu świadczeń przysługujących ubez-

pieczonym i ﬁnansowanych ze środków publicz-

nych;

— zmiany zasad funkcjonowania podmiotów lecz -

niczych dotychczas określanych ustawowo jako za-

kłady opieki zdrowotnej, co miało na celu przede

tywności działania podmiotów publicznych;

— zmiany w zakresie refundacji leków, które mia -

ły na celu przede wszystkim usprawnienie i racjona-

lizację mechanizmów zabezpieczenia oraz ﬁnansowa-

nia leków refundowanych ze środków publicznych;

— przygotowywane obecnie elektroniczne syste -

my gromadzenia, analizy i udostępniania danych

o zdarzeniach medycznych, jak również elektronicz-

ny system identyﬁkacjiiweryﬁkacjiubezpieczonych,

co ma na celu zwiększenie efektywności całości sys-

temu poprzez usprawnienie przepływu informacji.

Dostrzegając obecną sytuację w opiece zdrowot-

nej, minister zdrowia planuje podjęcie dalszych dzia-

łań naprawczych na kilku kierunkach, w tym w szcze-

gólności w odniesieniu do funkcjonowania systemu

zabezpieczenia świadczeń opieki zdrowotnej przez

płatnika publicznego.

Planowane zmiany w tym zakresie będą dotyczy-

ły zarówno kwestii organizacji funkcjonowania płat-

nika jako instytucji, jak również efektywnych mode-

li kontraktowania i ﬁnansowania świadczeń.

Na

kompleksowość udzielanych świadczeń opieki zdro-

wotnej, koordynacja opieki nad pacjentem oraz

zwiększenie elastyczności w zakresie zarządzania

Mając na uwadze, że szczegółowe założenia ww.

kierunków zmian są obecnie dopracowywane, zostaną

one szerzej przedstawione w terminie późniejszym.

Odnośnie do kwestii proﬁlaktykipragnęzapew-

nić, że minister zdrowia przykłada dużą wagę do

kwestii związanych z zapobieganiem chorób, jak rów-

nież wspiera organizacyjnie działania w tym zakre-

sie.

W załączeniu przekazuję informację dotyczącą

realizowanych programów zdrowotnych o charakte-

rze proﬁlaktycznym.

Załącznik

Informacja dotycząca realizowanych programów

zdrowotnych o charakterze proﬁlaktycznym.

I.

„Narodowy program zwalczania chorób nowo-

tworowych”

Program realizowany jest na podstawie ustawy

zm.).

Planowane nakłady z budżetu państwa na re-

alizację działań przewidzianych w ramach programu

250 000 tys. zł., a nakłady na realizację działań z za-

programu:

1) zahamowanie wzrostu zachorowań na nowo-

twory;

2) osiągnięcie średnich europejskich wskaźników

3) osiągnięcie średnich europejskich wskaźników

4) stworzenie warunków do wykorzystania w prak-

tyce onkologicznej postępu wiedzy o przyczynach

5) utworzenie systemu ciągłego monitorowania

wieniu programu wieloletniego „Narodowy program

gramu podejmuje się działania dotyczące w szczegól-

ności:

— rozwoju proﬁlaktykipierwotnejnowotworów

— wdrożenia populacyjnych programów wczesne -

— zwiększenia dostępności metod wczesnego roz -

poznawania oraz wdrożenia procedur zapewnienia

— uzupełnienia oraz wymiany wyeksploatowa -

nych urządzeń do radioterapii i diagnostyki nowo-

tworów;

920

— rozwoju i upowszechnienia nauczania onkologii

w kształceniu przed- i podyplomowym lekarzy, leka-

rzy dentystów, pielęgniarek, położnych i przedstawi-

cieli innych zawodów medycznych;

— poprawy działania systemu zbierania danych

— upowszechniania wiedzy w społeczeństwie na

temat proﬁlaktyki,wczesnegorozpoznawaniailecze-

nia nowotworów.

Realizowane w ramach zadań proﬁlaktycznych

programy to:

1.

„Prewencja pierwotna nowotworów”

Cel – edukacja społeczeństwa w kierunku popu-

laryzacji postaw prozdrowotnych poprzez m.in. upo-

wszechnienie europejskiego Kodeksu walki z rakiem

wśród lekarzy wszystkich specjalności oraz na pol-

skich uczelniach medycznych i wśród społeczeństwa

polskiego, realizację kampanii medialnych, eduka-

cyjnych, popularyzację i upowszechnianie wiedzy na

temat proﬁlaktykinowotworów,prowadzenieregio-

nalnych programów prozdrowotnych.

Ponadto w ra-

mach programu promowany jest zdrowy styl życia,

prowadzona jest infolinia dla potrzeb poradnictwa

antynikotynowego oraz badania ankietowe oceniają-

ce poziom świadomości społecznej w zakresie zacho-

wań prozdrowotnych.

2.

Programy skryningowe: „Populacyjny program

wczesnego wykrywania raka piersi” i „Populacyjny

program proﬁlaktykiiwczesnegowykrywaniaraka

szyjki macicy”

Programy realizowane są we współpracy z NFZ

i Centralnym Ośrodkiem Koordynującym (COK)

oraz wojewódzkimi ośrodkami koordynującymi

(WOK), utworzonymi w ośrodkach onkologicznych

w każdym województwie, którym powierzona zosta-

ła koordynacja działań w wydaniu lokalnym.

W ra-

mach programu utworzono System Informatyczny

Monitorowania Proﬁlaktyki(SIMP)umożliwiający

monitorowanie i ewaluację programu oraz śledzenie

bieżącej realizacji badań skryningowych.

Ponadto

prowadzone są na szeroką skalę działania na rzecz

poprawy zgłaszalności kobiet do programów poprzez

produkcję jednolitych materiałów informacyjnych do

dystrybucji przez WOK, kampanie informacyjne

w prasie ogólnopolskiej, produkcję spotów radiowych

i emisję w rozgłośniach radiowych, kampanie promo-

cyjne w Internecie, współpracę z samorządami, do-

wożenie kobiet na badania.

Dzięki realizacji programów uzyskujemy stopnio-

wo zwiększający się udział kobiet w programach.

Po-

nadto w ramach programów populacyjnych na bieżą-

co kontrolowana jest jakość wykonywanych badań

skryningowych przez ośrodki koordynujące (przepro-

wadzane są kontrole jakości badań mammograﬁcz-

nych w ramach audytu klinicznego zdjęć oraz reali-

zacji testów specjalistycznych poszczególnych para-

metrów realizacji zdjęć u świadczeniodawców) oraz

prowadzone są szkolenia specjalistyczne dla radiolo-

gów, techników elektroradiologii oraz personelu wy-

konującego badania skryningowe.

3.

„Program badań przesiewowych dla wczesnego

Dzięki realizacji programu w Polsce, która miała

ropie, mierzone odsetkiem 5-letnich przeżyć – według

dużych, europejskich danych epidemiologicznych

opublikowanych w 2003 r.

(EUROCARE 3) odsetek

około 49% – aktualnie odsetek 5-letnich przeżyć

w raku jelita grubego w Polsce wzrósł do 46% (EU-

ROCARE).

Celem programu jest realizacja badań

kolonoskopowych w 2 systemach (system zaprasza-

nia wprowadzony od 2012 r.).

Program badań przesiewowych stopniowo zwięk-

sza liczbę ośrodków realizujących badania kolonosko-

powe.

Ośrodki usytuowane są na terenie całego kraju

po to, by zapewnić jak najlepszy dostęp pacjentom do

programu.

Od 2000 r. liczba ośrodków zaangażowa-

nych w program wzrosła z 7 w 2000 r. do 90 w 2011 r.

W kolejnych latach realizacji przeprowadzono łącznie

blisko 230 tys. proﬁlaktycznychbadańkolonoskopo-

wych.

Dzięki funkcjonowaniu programu stworzono

90 sprawnych jednostek administracyjnych umożli-

wiających dalsze rozwijanie badań proﬁlaktycznych

w raku jelita grubego.

Wprowadzono nowy, unikatowy element kontroli

jakości, jakim jest monitorowanie za pomocą reje-

strów nowotworowych występowania raków interwa-

łowych, czyli raków występujących pomiędzy kolej-

nymi badaniami przesiewowymi.

Wykazano również,

że występowanie raków interwałowych jest związane

z parametrami jakości kolonoskopii przesiewowej,

czyli częstością wykrywania zmian gruczolakowa-

tych (odsetek zbadanych osób, u których wykryto co

najmniej jedną zmianę gruczolakowatą).

Takie po-

stępowanie zostało wdrożone i ma na celu dalszą po-

prawę skuteczności programu proﬁlaktycznego.

Na-

leży podkreślić, że wykorzystanie nowoczesnej meto-

dy badań przesiewowych na poziomie ogólnokrajo-

wym czyni Polskę jednym z liderów na arenie euro-

pejskiej.

Tym samym program uzyskuje wysokie

oceny na poziomie międzynarodowym.

4.

„Program opieki nad rodzinami wysokiego,

na nowotwory złośliwe” – moduł I, II i III

Programy opieki nad rodzinami wysokiego, dzie-

dzicznie uwarunkowanego ryzyka zachorowania na

raka piersi i raka jajnika (moduł I) oraz na raka jeli-

ta grubego i błony śluzowej macicy (moduł II) wdro-

żono w ponad 20 genetycznych poradniach onkolo-

gicznych w Polsce.

Zidentyﬁkowanookoło10000ro-

dzin, w których ryzyko zachorowania jest ponad

4-krotnie wyższe niż średnie ryzyko zachorowania

w populacji.

Coroczną opieką polegającą na wczesnej

diagnostyce nowotworów, a w przypadkach najwyż-

szego ryzyka także aktywnych interwencjach proﬁ-

laktycznych, objęto około 5 000 członków tych rodzin.

Wśród ponad l% pacjentów objętych opieką wykrywa

się corocznie zachorowania na nowotwory (tj. blisko

921

10-krotnie częściej niż w odpowiednich grupach w ca-

łej populacji); corocznie u około 2% pacjentek najwyż-

wykonuje się proﬁlaktyczneadnesektomie.

W 2011 r. rozpoczęła się realizacja modułu III pro-

gramu związanego z identyﬁkacjąmożliwienajwięk-

szej liczby rodzin z predyspozycją dziedziczną do siat-

kówczaka, rozlanego raka żołądka oraz z chorobą

von Hoppel-Lindau (VHL) i objęcie ich opieką ukie-

runkowaną na możliwie najwcześniejsze rozpozna-

nie, a także na aktywną prewencję zachorowań na

nowotwory.

Zadania o charakterze inwestycyjnym

polegają na: doposażeniu zakładów radioterapii, do-

posażeniu oddziałów torakochirurgii i pulmonologii

w sprzęt niezbędny do diagnozowania i leczenia raka

płuca, zakup sprzętu dla potrzeb diagnostyki i lecze-

nia białaczek ostrych u dorosłych, zakup sprzętu dia-

gnostycznego dla potrzeb wczesnego wykrywania

nowotworów (w 2012 i 2013 r. zaplanowano zakup

rezonansów magnetycznych, tomografów kompute-

rowych i gamma kamer SPECT-CT).

W tej grupie

programów znalazły się zadania:

1) zakup aparatury diagnostycznej dla wczesnego

wykrywania nowotworów;

2) poprawa działania systemu radioterapii onko-

logicznej w Polsce.

Doposażenie i modernizacja za-

kładów radioterapii;

3) poprawa standardów leczenia operacyjnego

zacja klinik i oddziałów torakochirurgii;

4) program doskonalenia diagnostyki białaczek

ostrych u dorosłych w Polsce, z dostosowaniem do

Leukemia Net.

II.

„Narodowy program wyrównywania dostęp-

ności do proﬁlaktykiileczeniachoróbukładuserco-

wo-naczyniowego na lata 2010–2012 POLKARD”

Głównym celem programu zdrowotnego pn. „Na-

rodowy program wyrównywania dostępności do pro-

ﬁlaktykiileczeniachoróbukładusercowo-naczynio-

wego na lata 2010–2012 POLKARD” jest wsparcie

podmiotów wykonujących działalność leczniczą po-

przez działania na rzecz wyrównywania dysproporcji

cjentów do wysokospecjalistycznych świadczeń zdro-

wotnych m.in. w dziedzinie kardiologii, kardiochi-

rurgii, neurologii, rehabilitacji neurologicznej, chi-

rurgii naczyniowej.

Cel programu realizowany jest

poprzez doposażanie i wymianę wyeksploatowanego

du sercowo-naczyniowego, a także poprzez podejmo-

wanie działań edukacyjnych skierowanych do całego

społeczeństwa ukierunkowanych na zwiększenie

świadomości i wiedzy na temat czynników ryzyka

chorób układu sercowo-naczyniowego, zwłaszcza

tych czynników, którym można skutecznie przeciw-

działać, a więc czynników zależnych od prowadzone-

go stylu życia.

W 2010 r. prowadzona była ogólnopolska kampa-

nia społeczna pod hasłem „I love ♥ Kochaj swoje ser-

ce.

Dla zdrowia!”.

W ramach zadania przeprowadzo-

no działania edukacyjno-informacyjne zmierzające

do uświadomienia, wyeliminowania i ograniczenia

występowania czynników ryzyka związanych z pale-

niem tytoniu, nadmiernym spożywaniem alkoholu,

brakiem aktywności ﬁzycznej,nieprawidłowymod-

żywianiem skutkującym nadwagą i otyłością, z wy-

korzystaniem wszystkich dostępnych środków maso-

wego przekazu.

Środki w 2011 r.

– 26 350 000 zł, środki na 2012 r.

– 22 167 000 zł.

III.

Projekt „Opracowanie i wdrożenie programu

proﬁlaktycznegowzakresiewczesnegowykrywania

runkowanego na przeciwdziałanie ich dezaktywizacji

Projekt jest odpowiedzią na dane epidemiologicz-

ne (w 2006 r. na choroby nowotworowe układu mo-

czowo-płciowego zachorowało 13 529 mężczyzn.

W 2009 r. było to już 16 715 przypadków zachorowań,

z czego aż 8119 było śmiertelnych).

Celem ogólnym projektu jest zwiększenie stanu

wiedzy oraz pozytywna zmiana zachowań mężczyzn

w zakresie przyczyn i objawów chorób układu moczo-

wo-płciowego.

W związku z powyższym działania

w ramach projektu są kierowane nie tylko do głównej

grupy docelowej, tj. mężczyzn po 45. roku życia, ale

również do grup mających duży wpływ na ich zacho-

wania oraz styl życia: ich rodzin, partnerek oraz le-

karzy (podstawowej opieki zdrowotnej, medycyny

pracy i urologów).

Projekt stanowi ważną wartość dodaną – promo-

wane w nim zachowania prozdrowotne są istotną

częścią proﬁlaktykiinnychchoróbcywilizacyjnych,

w tym chorób układu sercowo-naczyniowego, cukrzy-

cy, otyłości.

Ponadto ma charakter nowatorski ze

względu na fakt, iż obejmuje mężczyzn powyżej 45.

roku życia znajdujących się w grupie podwyższonego

ryzyka.

Działania podejmowane w projekcie to:

1) szkolenia dla lekarzy podstawowej opieki zdro-

wotnej, medycyny pracy oraz urologów w zakresie

przyczyn zachorowalności, objawów, związków przy-

czynowo-skutkowych z czynnikami zawodowymi oraz

nowoczesnych metod leczenia, jak również w zakre-

sie procedur postępowania z objawami chorób nowo-

tworowych układu moczowo-płciowego,

2) spotkania informacyjne dla mężczyzn w zakła-

dach pracy, których celem jest propagowanie wśród

mężczyzn zachowań prozdrowotnych oraz zwiększe-

nie stanu wiedzy w zakresie przyczyn i objawów cho-

rób nowotworowych w obrębie układu moczowo-

-płciowego;

922

3) społeczna kampania edukacyjno-informacyjna

skierowana przede wszystkim do pracujących męż-

czyzn, ale również do ich partnerek i lekarzy, w ra-

mach której przygotowane zostały 4 rodzaje ulotek

(na temat raka nerki, pęcherza moczowego, gruczołu

krokowego oraz z zakresu psychoonkologii) oraz 3 ro-

dzaje broszur informacyjnych (na temat zdrowego

trybu życia, zapobiegania chorobom nowotworowym

nerek, pęcherza moczowego i prostaty).

Ponadto

w ramach ogólnopolskiej kampanii wyprodukowano

4 reklamy telewizyjne oraz 3 radiowe, które od lipca

2012 r. ukazują się w telewizji i radiu.

Projekt współ-

ﬁnansowanyjestześrodkówEuropejskiegoFundu-

szu Społecznego w ramach Programu Operacyjnego

tach 2010–2013 wynoszą 24 310 195,40 zł.

IV.

Program Wieloletni na lata 2011–2020 „Na-

rodowy program rozwoju medycyny transplanta-

cyjnej”

Realizacja programu daje szansę na dokonanie

posażanie polskich ośrodków transplantacyjnych

w wysokospecjalistyczny sprzęt, co pozwoli na popra-

wę jakości i bezpieczeństwa wykonywanych procedur

leczniczych.

Głównym celem programu jest zwiększenie liczby

przeszczepianych komórek, tkanek i narządów po-

branych od dawców zmarłych, rozwój przeszczepia-

nia narządów od dawców rodzinnych oraz rozwój

polskich rejestrów szpikowych.

Program zakłada roczne finansowanie zadań

Podstawowymi celami programu są m.in.:

1) zwiększenie w okresie realizacji programu do-

stępności leczenia przeszczepieniem narządu przez

wzrost liczby przeszczepień narządów od zmarłych

tych przeszczepień w 2009 r.;

2) zwiększenie w okresie realizacji programu licz-

by potencjalnych niespokrewnionych dawców szpiku

o co najmniej 300% w stosunku do roku 2009 r. oraz

rozwój publicznych i niepublicznych rejestrów niespo-

krewnionych dawców krwi pępowinowej;

3) zwiększenie w okresie realizacji programu licz-

by przeszczepień nerki od żywego dawcy o co naj-

mniej 500% w stosunku do liczby tych przeszczepień

4) budowa systemu organizacyjnego koordynato-

rów pobierania i przeszczepiania komórek, tkanek

i narządów we wszystkich zakładach opieki zdrowot-

nej spełniających warunki do pobierania narządów

od zmarłych dawców;

5) poprawa infrastruktury i unowocześnienie za-

kładów opieki zdrowotnej przeszczepiających narzą-

dy, komórki i tkanki, banków tkanek i komórek oraz

medycznych laboratoriów diagnostycznych testują-

cych komórki, tkanki lub narządy;

6) wdrażanie nowych rodzajów przeszczepiania

narządów, komórek i tkanek oraz rozwój programów

przeszczepiania w grupach biorców o podwyższonym

ryzyku.

V.

„Leczenie antyretrowirusowe osób żyjących

Celem programu jest ograniczenie skutków epi-

demii HIV/AIDS poprzez zapewnienie leczenia anty-

retrowirusowego, wraz z monitorowaniem jego sku-

teczności, u pacjentów zakażonych HIV i chorych na

AIDS, powodujące zmniejszenie zapadalności i śmier-

z HIV oraz zmniejszenie ich zakaźności dla populacji

osób zdrowych w Polsce.

Przedmiotem ﬁnansowania

przez Ministerstwo Zdrowia jest zakup leków anty-

retrowirusowych, testów i szczepionek dla dzieci uro-

dzonych z matek zakażonych wirusem HIV, podawa-

nych według indywidualnego kalendarza szczepień

nego przez Klinikę Chorób Zakaźnych Wieku Dzie-

cięcego AM w Warszawie.

Podawanie leków antyre-

trowirusowych kupowanych w ramach programu

pozwala ograniczać skutki epidemii HIV/AIDS.

Do korzyści wynikających z leczenia osób z HIV/

AIDS można zaliczyć: wydłużenie się okresu przeży-

cia pacjentów i możliwość powrotu do funkcji społecz-

nych i rodzinnych, zmniejszenie zakaźności tych osób

dla populacji osób zdrowych, zmniejszenie odsetka

zakażeń w grupie noworodków urodzonych przez

matki zakażone HIV (z 23% przed rokiem 1989 do

poniżej 1% zakażonych HIV noworodków od momen-

tu wprowadzenia proﬁlaktykiARVzakażeńwerty-

kalnych).

Zestawienie liczby pacjentów leczonych antyre-

trowirusowo w latach 2009–2012 wraz z procento-

wym wzrostem tej liczby w stosunku do roku po-

przedniego:

Lp. Rok

Liczba

leczonych

Roczny wzrost liczby leczonych

w stosunku do roku

poprzedzającego, liczony w%

1 2009 4434 16,10%

2 2010 4897 10,44%

3 2011 5606 14%

4

2012

(stan na

11.07.2012 r.)

5970

Wysokość środków w 2011 r.

– 215 000 000 zł,

VI.

„Program kompleksowej diagnostyki i terapii

2009–2013”

Celem programu jest tworzenie, wypracowywanie

nowych procedur terapii wewnątrzmacicznej dla po-

trzeb stwierdzanych patologii płodu, z możliwością

923

wykorzystania aparatury pozwalającej na prowadze-

nie zabiegów terapeutycznych w niektórych patolo-

giach.

Wdrożenie idei wewnątrzmacicznej terapii

płodu pozwala na korekcję wewnątrzmaciczną i zmniej-

szenie destrukcyjnych następstw danej wady i cho-

roby płodu, umożliwia poprawę wewnątrzmacicznego

stanu płodu, wydłużenie czasu trwania ciąży oraz

rodzenie się noworodków w lepszym stanie ogólnym.

W ramach realizacji programu realizowane są bada-

nia USG kwaliﬁkującedozabiegu,zabiegiwewnątrz-

maciczne na płodzie, badania echo płodu, a także

dokonywany jest zakup sprzętu niezbędnego do za-

biegów w chirurgii noworodkowej.

Dzięki działaniom

programu możliwe jest wczesne wykrycie wad i cho-

rób płodu oraz szybka i skuteczna interwencja w ło-

nie matki, a tym samym poprawa stanu zdrowia no-

worodków.

Środki wydatkowane w 2011 r.

– 1 429 000 zł,

VII.

„Program badań przesiewowych noworod-

Celem programu jest obniżenie umieralności no-

worodków, niemowląt i dzieci z powodu wad metabo-

lizmu oraz zapobieganie ciężkiemu i trwałemu kalec-

twu wynikającemu z tych wad, obniżenie kosztów

leczenia i opieki nad dziećmi z chorobami wrodzony-

mi.

Realizacja ww. programu umożliwia m.in. zmniej-

szenie liczby zachorowań na ciężkie i trwałe zaburze-

nia rozwoju ﬁzycznego, intelektualnego, wczesne

rozpoznanie i wczesne (w okresie noworodkowym)

wdrożenie właściwego postępowania proﬁlaktyczno-

-leczniczego.

W ramach programu wykonywane są badania

przesiewowe noworodków w kierunku hipotyreozy

(cała populacja), badania przesiewowe w kierunku

fenyloketonurii (cała populacja), badania przesiewo-

we w kierunku mukowiscydozy (cała populacja) oraz

zapoczątkowane w 2010 r. badania przesiewowe

w kierunku rzadkich wad metabolizmu, sukcesywnie

wdrażane, z założeniem objęcia całej populacji nowo-

rodków do 2014 r.

Środki w 2011 r.

– 16 039 500 zł, środki przyzna-

ne na 2012 r.

– 16 500 000 zł.

VIII.

„Narodowy program przeciwdziałania cho-

robom cywilizacyjnym”

Moduł I „Program zapobiegania nadwadze i oty-

łości oraz przewlekłym chorobom niezakaźnym po-

lata 2012–2016”

Celem programu jest poprawa stanu odżywiania,

sposobu żywienia, aktywności ﬁzycznejorazpoziomu

wiedzy społeczeństwa o żywieniu i zdrowym stylu

życia, które są podstawowymi determinantami zdro-

wia człowieka.

Decydują one także o skutkach eko-

nomicznych leczenia otyłości i jej powikłań, chorób

żywieniowozależnych (choroby układu sercowo-na-

czyniowego, cukrzyca, osteoporoza, nowotwory), jak

i o rozwoju demograﬁcznymicywilizacyjnym.

Mając

na uwadze znaczący wzrost występowania chorób

związanych z rozwojem cywilizacyjnym, a co za tym

idzie również pośrednio związanych z nadwagą i oty-

łością, takich jak cukrzyca, choroby nowotworowe,

choroby układu sercowo-naczyniowego, podejmowa-

ne będą działania o charakterze edukacyjno-infor-

macyjnym skierowane do osób dorosłych prowadzą-

cych siedzący tryb życia i ograniczoną aktywność

ﬁzyczną.

Środki w 2011 r.

– 1 200 000 zł, środki na 2012 r.

Moduł II „Narodowy program proﬁlaktykiiedu-

kacji diabetologicznej” na rok 2012

Głównym celem programu zdrowotnego pn. „Na-

rodowy program proﬁlaktyki i edukacji diabetolo-

gicznej” jest zwiększenie świadomości i wiedzy na

temat cukrzycy wśród społeczeństwa, zmniejszenie

występowania czynników ryzyka, zapobieganie wy-

stępowaniu cukrzycy typu 2, stworzenie skutecznych

czeniem cukrzycy oraz poprawa jakości życia osób

chorych na cukrzycę.

Program składa się z następujących elementów:

1. działań proﬁlaktyczno-informacyjnych:

1) badania proﬁlaktyczno-podstawowe dla osób

zagrożonych cukrzycą, w tym:

— poziom glikemii,

— pomiar ciśnienia tętniczego,

— pomiar masy ciała, wzrostu, obwodu talii,

— wyliczenie współczynnika BMI;

2) badania i konsultacje lekarskie w celu wykry-

cia powikłań cukrzycy obejmujące:

— konsultację lekarza diabetologa,

— badanie ekg,

— badanie dna oka,

— badanie mikroalbuminurii,

— badanie tętnic kończyn dolnych metodą dop -

plerowską,

— badanie neurologiczne wraz z oceną czucia wi -

bracji,

— badanie poziomu hemoglobiny glikowanej

HbA1c,

— cholesterol całkowity,

— triglicerydy,

— kreatynina w surowicy;

3) akcje informacyjno-edukacyjne:

— dystrybucja do szkół podstawowych i gimnazjów

materiałów edukacyjnych (broszura pn. „Informacje

ogólne na temat cukrzycy”, „Dziecko z cukrzycą

w szkole”, broszura dla rówieśników dzieci chorych na

cukrzycę, 3 ﬁlmyinstruktażowenapłycieCD),

— dystrybucja do poradni diabetologicznych dla

dzieci materiałów edukacyjnych dla dzieci chorych

na cukrzycę z podziałem na grupy wiekowe 5–7,

7–12, 12–16 „Informacje ogólne na temat cukrzycy”,

śników dzieci chorych na cukrzycę, 3 ﬁlmyinstruk-

tażowe na płycie CD,

— szkolenia w szkołach ponadgimnazjalnych na

temat proﬁlaktyki cukrzycy oraz zasad udzielania

pierwszej pomocy osobom chorym na cukrzycę w przy-

924

padku wystąpienia hipoglikemii z utratą przytom-

ności;

2. edukacji personelu medycznego w zakresie dia-

betologii:

1) szkolenia z zakresu edukacji diabetologicznej

cy na stanowisku edukatora diabetologicznego;

3. edukacji chorych na cukrzycę, ich rodzin oraz

wybranych grup zawodowych:

rodzin w poradniach diabetologicznych i na oddzia-

łach diabetologicznych,

2) szkolenia dla funkcjonariuszy Policji z zakresu

krzycę (szkolenia w komendach wojewódzkich Policji

oraz w szkołach policyjnych).

Środki w 2011 r.

– 2 621 000 zł, środki na 2012 r.

– 2 852 000 zł.

Moduł III „Program eliminacji niedoboru jodu

w Polsce na lata 2012–2016”

Głównym celem programu jest poprawa świadomo-

ści społeczeństwa na temat konsekwencji zdrowotnych

wynikających z niedoboru jodu, w szczególności w za-

kresie grup ryzyka, czyli kobiet w wieku rozrodczym,

ciężarnych, karmiących i dzieci w wieku szkolnym

i ich rodziców, oraz zabezpieczenia w rekomendowaną

dodatkową dzienną dawkę jodu (150 µg) kobiet w cią-

ży i kobiet karmiących i propagowanie wiedzy na te-

mat niedoboru jodu, jego skutków i sposobów zapobie-

gania wśród personelu medycznego, zwłaszcza endo-

krynologów i lekarzy ginekologów-położników spra-

wujących opiekę nad kobietą ciężarną.

Spodziewanym długofalowym efektem realizacji

przedmiotowego programu będzie m.in. zmniejszenie

umieralności okołoporodowej, zmniejszenie występo-

wania zaburzeń rozwoju psychoneurologicznego,

w tym upośledzenia umysłowego, zaburzeń funkcji

poznawczych u dzieci i dorosłych, zmniejszenie czę-

stości występowania niedoczynności tarczycy na ob-

szarach umiarkowanego i ciężkiego niedoboru jodu.

W ramach programu realizowane są następujące

zadania:

— edukacja społeczeństwa na temat optymalnego

zaopatrzenia w jod oraz konsekwencji zdrowotnych

wynikających z niedoboru jodu, zwłaszcza wśród ko-

biet w ciąży, karmiących, kobiet w wieku rozrodczym

i dzieci w wieku szkolnym.

Opracowywane są mate-

riały edukacyjne;

— prowadzona jest edukacja w szczególności

wśród ginekologów-położników, endokrynologów

w zakresie m.in. znaczenia jodu dla prawidłowego

funkcjonowania organizmu, skutków niedoboru jodu,

aktualnego stanu niedoboru jodu w Polsce, działań

proﬁlaktycznychzmierzającychdoeliminacjiniedo-

boru jodu, chorób tarczycy w ciąży, ze szczególnym

uwzględnieniem zaburzeń związanych z niedoborem

jodu, proﬁlaktykijodowejwciąży.

Środki w 2011 r.

– 500 000 zł, środki na 2012 r.

– 356 000 zł.

IX.

„Narodowy program ochrony antybiotyków

Moduł I pn. „Monitorowanie zakażeń szpitalnych

nych na lata 2009–2013”

Program ma na celu podjęcie skoordynowanych

działań zmierzających do ograniczenia zakażeń szpi-

talnych i oporności na antybiotyki, a także rozpozna-

wania etiologii, epidemiologii bakteryjnych zakażeń

inwazyjnych, zwłaszcza tych, gdzie istnieje możli-

wość proﬁlaktyki.

Najważniejszymcelemprogramu

jest wzmocnienie systemów monitorowania zakażeń

jako zintegrowanych działań dla poprawy bezpie-

czeństwa indywidualnych pacjentów, a także w aspek-

cie zdrowia publicznego.

Podejmowane działania to:

— edukacja lekarzy oraz społeczeństwa na temat

racjonalnego stosowania antybiotyków,

— monitorowanie zużycia antybiotyków,

— monitorowanie występowania wielolekoopor -

nych szczepów bakteryjnych,

— opracowanie rekomendacji postępowania w wy -

branych zakażeniach bakteryjnych ośrodkowego

układu nerwowego,

— opracowanie zaleceń dotyczących postępowania

w przypadku zachorowań sporadycznych i ognisk epi-

demicznych wywołanych przez patogeny alarmowe.

– 1 547 000 zł.

X.

„Zapewnienie samowystarczalności Rzeczypo-

spolitej Polskiej w zakresie krwi, jej składników

i produktów krwiopochodnych na lata 2009–2014”

Celem ogólnym programu jest osiągnięcie przez

Polskę samowystarczalności zaopatrzenia w bez-

norowych dawców krwi.

Realizowane zadania odno-

szą się do: propagowania honorowego krwiodawstwa,

optymalizacji wykorzystania krwi i jej składników

w lecznictwie, rozwoju systemu pobierania krwi i jej

prawy bezpieczeństwa krwi i jej składników stosowa-

nych w lecznictwie.

Środki wydatkowane w 2011 r.

– 10 741 639 zł,

środki planowane na 2012 r.

– 16 532 000 zł.

XI.

„Narodowy program leczenia chorych na he-

Realizacja „Narodowego programu leczenia he-

moﬁliinalata2005–2011”obejmujezakupczynni-

ków krzepnięcia w celu zapewnienia chorym na he-

moﬁlię i pokrewne skazy krwotoczne dostępu do

koncentratów czynników krzepnięcia w odpowiedniej

ilości, określonej na dany rok w programie.

W ra-

mach programu realizowane są zadania: zakup kon-

centratów czynnika krzepnięcia i desmopresyny,

925

przeprowadzane będą warsztaty szkoleniowo-nauko-

we głównie skierowane do kadry medycznej.

Środki wydatkowane w 2011 r.

– 210 000 000 zł,

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

do lekarzy specjalistów (5802)

wie ogromnych trudności w dostępie do lekarzy spe-

cjalistów, uprzejmie proszę o przyjęcie poniższych

informacji.

W związku z pytaniem pani poseł o lepszy dostęp

pacjentów do lekarzy specjalistów i podniesienie

standardów leczenia pragnę zwrócić uwagę, że pro-

blem dostępności do świadczeń opieki zdrowotnej jest

nej przy ograniczonych środkach ﬁnansowych,skut-

świadczeń opieki zdrowotnej.

jące się najdłuższym czasem oczekiwania.

W ten spo-

sób świadczenia najtrudniej dostępne objęte są szcze-

gółowym monitoringiem

ną poprawę kondycji polskiej służby zdrowia oraz

niską, mimo zwiększania budżetu NFZ, pozycję Pol-

ski w Europie pod względem opieki zdrowotnej”,

uprzejmie informuję, że z analizy wartości wskaźni-

ków wykorzystanych w Euro Health Consumer Index

źle oceniana (tabela 4.1, str. 16), jednak oceny te

z wykresami dotyczącymi lat 2006–2012 (str. 25) i nie

dostępnymi danymi wśród krajów UE Polska znaj-

sokość wydatków na 1 mieszkańca (w EUR PPS).

Można przypuszczać, że wysokość ﬁnansowaniaopie-

ki zdrowotnej w Polsce przekłada się na możliwości

nowania.

z uwarunkowań makroekonomicznych powodują-

1)

http://www.healthpowerhouse.com/ﬁles/Report-EHCI-2012.

2)

A. Cieślak-Wróblewska, „Wciąż wśród najuboższych”,

„Rzeczpospolita” z 21 czerwca 2012 r., str.

B4.

926

Wykres opracowany na podstawie da-

Mimo niższych wydatków na ochronę

zdrowia należy jednak odnotować stały ich

wzrost, o czym świadczy poniższe zestawie-

nie (tabela 1).

Niskie wydatki na świadczenia opieki

cjonowania nie zawsze oznaczają, że liczba

równaniu z innymi krajami.

Dla przykładu

dycznych zamieszczone w poniższej tabeli

(tabela 2).

Przy czym w tym konkretnym przypad-

ku liczba wykonanych procedur medyc-

znacznie większa niż np. w Wielkiej Brytanii (138),

erzony standaryzowanymi współczynnikami zgonów

na 100 000 mieszkanców jest wyraźnie lepszy niż

niż w Czechach (tabela 3).

CZ

FI

FR

DE

EL

HU

4)

Tabela 3.

Stan zdrowia mierzony standaryzowanymi współczynnikami zgonów

1 Polska 950

2 Czechy 900

3 Słowacja 1000

4 Węgry 1100

responses in Europe: an empirical analysis.

Lancet.

2009 za: Pan-European macro-drivers: work, worklessness, social protection and

3)

“Social Inequalities in Health in Poland”, WHO Regional

OfﬁceforEurope,wdruku.

927

Należy zauważyć, że mimo niekorzystnej sytuacji

ekonomicznej nakłady na ochronę zdrowia wzrastają.

Wzrost wydatków na ochronę zdrowia znajduje swo-

je odzwierciedlenie we wzroście kosztów świadczeń

specjalistycznej.

Załączona tabela prezentuje wyso-

kość nakładów na świadczenia ambulatoryjnej opie-

ki specjalistycznej sﬁnansowanychprzezNFZwla-

tach 2007–2012

5)

.

Uprzejmie informuję, że minister zdrowia na bie-

żąco monitoruje sytuację z zakresu zdrowia, dostrze-

ga problemy i trudności związane z funkcjonowaniem

systemu ochrony zdrowia w Polsce.

Dlatego też, w celu

optymalizacji i usprawnienia systemu, w Minister-

stwie Zdrowia na bieżąco przygotowywane są projek-

ty aktów prawnych oraz projektowane są rozwiąza-

nia zwiększające efektywność systemu w ujęciu jako-

ściowym, wydajnościowym i ekonomicznym.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Jakub Szulc

Warszawa, dnia 18 lipca 2012 r.

w sprawie zapowiadanych reform

zapowiadanych reform w służbie zdrowia, przesłanej

przy piśmie marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Pol-

uprzejmie proszę o przyjęcie następujących wyja-

w badaniach przedstawianych w kolejnych „Euro He-

alth Consumer Index” ocena polskiej opieki zdrowot-

nej nie wygląda najlepiej.

Podobne oceny wynikają

również z badań opinii publicznej w Polsce prezento-

wanych przez ośrodki badawcze.

przykład:

— przepisy regulujące tworzenie koszyka świad-

kompleksowość udzielanych świadczeń opieki zdro-

Z poważaniem

Cezary Rzemek

(5807)

5)

zaną pismem, znak: SPS-023-5807/12, w sprawie

błędów w ustawie refundacyjnej uprzejmie przekazu-

ję następujące informacje.

nych założeń obowiązujących od dnia 1 stycznia

dalej ustawą refundacyjną, było zapewnienie właści-

łeczne w zakresie dostępu do refundowanych produk-

tów leczniczych.

Cel ten jest realizowany poprzez

ciągłe prace prowadzone w resorcie zdrowia nad ko-

lejnymi wykazami refundacyjnych leków, środków

spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowe-

ryzoncie czasowym poprzez racjonalizację gospodar-

ki ﬁnansowejNarodowegoFunduszuZdrowiaiwy-

korzystanie rezerw środków ﬁnansowychstanowią-

cych wzrost całkowitego budżetu na refundację,

które m.in. mają zostać przeznaczone na ﬁnansowa-

nie produktów dotychczas nieobjętych refundacją.

Wskazany przez panią poseł raport „Do trzech

trzech pierwszych wykazów” przygotowany został

w maju 2012 r. i nie uwzględnia wielu istotnych zda-

rzeń, które miały miejsce od chwili publikacji ww.

raportu i wpływają na oceny w nim prezentowane.

W tym miejscu wskazań należy m.in. przeprowadze-

nie przez NFZ procesu kontraktowania i zawarcie

w zakresie programów lekowych oraz chemioterapii,

które od dnia 1 lipca 2012 r. zagwarantowały pacjen-

tom niezakłócony dostęp do technologii lekowych

stosowanych w lecznictwie zamkniętym.

Istotna jest

także zmiana regulacji dotyczących stosowania da-

rowizn, upustów i innych zachęt w zakresie produk-

tów objętych refundacją, które to zmiany wprowa-

że zainicjowanie prac sejmowych nad rządowym pro-

nych (druk sejmowy nr 489), które zakładają uprosz-

świadczeniodawców odpowiedzialności za potwier-

dzenie prawa do świadczeń opieki zdrowotnej oraz

poprawę jakości i wiarygodności danych gromadzo-

nych i przetwarzanych w Centralnym Wykazie Ubez-

Zdrowia m.in. poprzez poprawę w zakresie dokony-

wania zgłoszeń do ubezpieczenia zdrowotnego oraz

Odnosząc się natomiast do wskazanej przez panią

poseł problematyki dotyczącej poprawności przygo-

towania wykazu produktów refundowanych, pragnę

wskazać, że w obwieszczeniu ministra zdrowia w spra-

28 czerwca 2012 r.

– Dz. Urz.

MZ poz. 49) w porów-

naniu do poprzedniego obwieszczenia wprowadzono

następujące zmiany:

— w zakresie leków dostępnych w ramach progra -

mu lekowego objęto refundacją lek substancją czynną

toxinum botulinicum typum A;

— w zakresie leków stosowanych w ramach che -

mioterapii objęto refundacją leki zwierające 5 no-

wych, nieobecnych dotąd w obwieszczeniach substan-

cji czynnych: melphalanum, chlorambucilum, busul-

fanum, tioguaninum oraz isotretinoinum.

Objęto

refundacją także kolejne leki zwierające 2 substancje

czynne: paclitaxelum – 6 produktów handlowych i to-

potecanum – 3 produkty handlowe;

— w zakresie leków dostępnych w aptece na re -

ceptę do obwieszczenia ogółem dopisanych zostało

113 nowych produktów (nowych kodów EAN), dla

122 produktów zostały wynegocjowane obniżki urzę-

dowych cen zbytu, natomiast dla 15 produktów zo-

stały wprowadzone podwyżki urzędowych cen zbytu.

Dodano także wskazania pozarejestracyjne dla 158

produktów leczniczych.

Jednocześnie w ramach trybu konsultacji przed-

miotowego obwieszczenia ministra zdrowia łącznie

wpłynęły uwagi złożone przez 41 osób prywatnych,

reprezentantów towarzystwa i federacji, świadcze-

niodawców oraz apteki, a także reprezentantów pod-

miotów odpowiedzialnych (ﬁrmfarmaceutycznych).

Wśród zgłoszonych uwag największą część stanowiły

wnioski złożone przez reprezentantów podmiotów

odpowiedzialnych i dotyczyły głównie toczących się

jeszcze postępowań administracyjnych w zakresie

objęcia danego produktu refundacją, pytań o przyję-

tą wykładnię interpretacyjną w zakresie pierwszego

odpowiednika leku objętego refundacją oraz wskazań

pozarejestracyjnych dla leków będących odpowiedni-

kami produktów już ujętych w wykazie.

W 6 przy-

padkach zgłoszone uwagi dotyczyły informacji iden-

tyﬁkujących lek, takich jak nazwa, opis, wielkość

opakowania czy oznaczenia terminu wejścia w życie

decyzji o objęciu refundacją.

W zakresie środków przeznaczonych przez NFZ

na refundację leków, środków spożywczych specjal-

dycznych zgodnie z zapisami ustawy refundacyjnej

ﬁnansowanieświadczeńgwarantowanychwplanie

ﬁnansowymfunduszu.

ZgodniezdanymiNFZzdnia

4 lipca 2012 r. koszty refundacji poniesione w okresie

styczeń – maj 2012 r. wyniosły 3 565 070,96 tys. zł

i stanowiły 34,13% całkowitego budżetu na refunda-

cję planowanego na rok 2012 (tj. 10 445 819,00 tys. zł).

Przedstawione dane dotyczą zarówno produktów re-

fundowanych na podstawie recept realizowanych

w aptekach ogólnodostępnych (w tym sprowadzonych

w procedurze importu docelowego), jak również ﬁ-

929

nansowanych w lecznictwie zamkniętym w ramach

programów lekowych (terapeutycznych) oraz chemio-

terapii.

Jak już wskazano na wstępie, kwotę środków

ﬁnansowychstanowiącąwzrostcałkowitegobudżetu

na refundację w roku rozliczeniowym w stosunku do

całkowitego budżetu na refundację w roku poprze-

dzającym przeznacza się na:

— ﬁnansowaniedotychczasnieobjętychrefunda -

cją leków, środków spożywczych specjalnego przezna-

czenia żywieniowego, wyrobów medycznych, które

nie mają swojego odpowiednika refundowanego w da-

nym wskazaniu;

— ﬁnansowanieprzewidywanegowzrosturefun -

dacji w wybranych grupach limitowych wynikające-

go ze zmian w charakterystyce produktu leczniczego

lub ze zmian praktyki klinicznej;

— refundację w części dotyczącej ﬁnansowania

leków, środków spożywczych specjalnego przeznacze-

nych w aptece na receptę.

Zatem w przypadku powstawania po stronie NFZ

rezerw środków ﬁnansowanychwczęścidotyczącej

refundacji będą one przeznaczane na ﬁnasowanie

farmakoterapii wymagających większych nakładów

ﬁnansowanychiinnowacyjnychtechnologiilekowych

dotychczas nieobjętych gwarancjami państwa.

Okre-

ślenie stopnia wykonania całkowitego budżetu na

refundację w 2012 r. możliwe będzie po zatwierdzeniu

sprawozdania ﬁnansowegofunduszuzarok2012r.

Łączę wyrazy szacunku

Podsekretarz stanu

Policji w całym kraju, uprzejmie przedstawiam na-

stępujące informacje.

930

Posterunki nie tworzą trzonu struktury organi-

931

w sprawie nieefektywnego zarządzania

ﬁnansami służby zdrowia(5816)

nieefektywnego zarządzania ﬁnansamisłużbyzdro-

wia przesłaną przy piśmie marszałka Sejmu Rzeczy-

SPS-023-5816/12, uprzejmie proszę o przyjęcie na-

wysokość ﬁnansowaniaopiekizdrowotnejwPolsce

przekłada się na możliwości zabezpieczenia usług

1)

http://www.healthpowerhouse.com/ﬁles/Report-EHCI-2012

932

zdrowotnych na odpowiednim poziomie i w konse-

kwencji na ww. ocenę jej funkcjonowania.

szych dostępnych danych Eurostatu wynika, że

wano tylko w przypadku Litwy (62%), Łotwy

2)

.

CZ

FI

FR

DE

EL

HU

o tym zestawienie w załączeniu

3)

.

Odnosząc się do kwestii dotyczącej reform w opiece

zdrowotnej, uprzejmie informuję, że aktualnie Mini-

sterstwo Zdrowia nadal podejmuje prace mające na

nych na zdrowie, m.in. dzięki wprowadzeniu dodatko-

wych ubezpieczeń zdrowotnych.

Projektowane prze-

pisy mają na celu uregulowanie funkcjonowania pry-

watnych ubezpieczycieli oraz stworzenie warunków

zwiększenie poziomu ﬁnansowania świadczeń oraz

wprowadzenie mechanizmów ekonomicznych moty-

wujących świadczeniodawców do podnoszenia pozio-

Niskie wydatki na świadczenia opieki zdrowotnej

wykonywanych procedur medycznych zamieszczone

w poniższej tabeli.

Tabela 1.

Zabiegi rewaskularyzacji angioplastyki

py Wyszehradzkiej, 2008

4)

Lp. Kraj

Liczba procedur

medycznych

tions in Medical Practices (Maj 2011), DELSAHEA (2011) 10.

Przy czym, w tym konkretnym przypadku, licz-

ba wykonanych procedur medycznych na 100 000

Wielkiej Brytanii (138), Szwajcarii (175), Kanadzie

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Jakub Szulc

w sprawie tytułów prasowych oferowanych

-5824/12, pana Bartosza Kownackiego, posła na Sejm

sowych udostępnianych pasażerom na pokładach sa-

molotów Polskich Linii Lotniczych LOT SA, uprzej-

mie informuję, co następuje.

Kwestia ustalenia zakresu oferowanych tytułów

prasowych na pokładach samolotów PLL LOT SA

należy do sfery polityki handlowej przedsiębiorcy, za

właściwe kształtowanie której odpowiedzialność po-

nosi zarząd spółki.

Wskazana przez pana komisja

prasowa PLL LOT SA nadal funkcjonuje w struktu-

rze organów wewnętrznych spółki.

Działania tej ko-

misji mają na celu ustalenie listy tytułów prasowych

oferowanych na pokładach samolotów spółki.

2)

Social Inegualities in Health in Poland, WHO Regional

3)

4)

lation, 2008.

933

Z informacji przekazanych przez spółkę wynika,

że grupa SPES, wydawca gazety „Nasz Dziennik”,

w czerwcu 2012 r. złożyła ofertę współpracy z PLL

LOT SA.

W lipcu 2012 r. przedstawiciele ww. podmio-

tów przeprowadzili stosowne rozmowy.

Ustalono, że

SPES dokona uzupełnienia oferty, co pozwoli na jej

stosowne rozpatrzenie.

Należy podkreślić, że podstawowe znaczenie

z punktu widzenia bezpieczeństwa i komfortu pasa-

żerów spółki posiadają aktualnie realizowane proce-

sy wymiany ﬂotysamolotóworazrestrukturyzacja

PLL LOT SA.

Właściwa realizacja przedmiotowych

procesów jest warunkiem koniecznym zapewnienia

niezakłóconego funkcjonowania spółki na rynku

oraz zwiększania jej konkurencyjności.

Z poważaniem

Minister

Mikołaj Budzanowski

w sprawie systemu dochodów samorządowych

(5827)

poseł na Sejm RP pani Agnieszki Kołacz-Leszczyń-

skiej w sprawie systemu dochodów jednostek samo-

rządu terytorialnego (j.s.t.), uprzejmie wyjaśniam, co

następuje.

jektów aktów prawnych przedstawianych Radzie Mi-

nistrów, których skutkiem ﬁnansowym może być

do wielkości wynikających z obowiązujących przepi-

sów, istnieje obowiązek określenia w uzasadnieniu

wysokości tych skutków i wskazania źródeł ich sﬁnan-

sowania.

Projekt ustawy skutkującej zmianą poziomu

dochodów lub wydatków j.s.t. wymaga określenia wy-

sokości skutków tych zmian, wskazania źródeł ich

sﬁnansowania oraz zaopiniowania przez Komisję

podkreślić, że omawiany wymóg ustawowy istnieje od

lat, a każdorazowo rządowy projekt ustawy zawiera

ocenę wpływu regulacji na budżety j.s.t., zarówno

w zakresie dochodów, jak i wydatków.

Pragnę zauważyć, iż z danych ze sprawozdań

z wykonania budżetów j.s.t. wynika, że od momentu

dy tych jednostek w każdym roku wzrastały nie tylko

zł.

Realnie dochody ogółem były wyższe o 74,9%

(2011/2004).

Należy zatem stwierdzić, że system ﬁ-

nansowania, na który składają się dochody własne,

stwa, dostarczał samorządom rokrocznie wyższych

dochodów.

Odnosząc się do poszczególnych postulatów za-

wartych w wystąpieniu pani poseł, należy zauważyć,

że:

1) wprowadzenie w zakresie PIT dwustopniowej

jęte z inicjatywy poselskiej zmiany w zakresie ulgi

na dzieci wywarły wpływ nie tylko na dochody j.s.t.,

ale także na dochody budżetu państwa.

Przed rokiem

2009 wzrastały dochody samorządów z tytułu udziału

we wpływach z PIT, a zdecydowany wzrost dochodów

w latach 2005–2007 był m.in. konsekwencją likwidacji

ulg w PIT, w tym popularnych ulg mieszkaniowych,

w szczególności ulgi remontowej (od 2007 r.).

W wy-

niku utrzymania na stałym nominalnym poziomie

tek, a także pracowniczych kosztów uzyskania przy-

chodów wpływy samorządów wzrosły w samym tylko

W kolejnych latach z tego tytułu przewiduje się dal-

sze zwiększenie wpływów z podatku dochodowego,

Ponadto należy wskazać, iż obecnie trwają prace

osób ﬁzycznych,któraprzewidujeograniczeniewsto-

sowaniu 50% kosztów uzyskania przychodów, likwi-

dację ulgi na Internet oraz zmiany w zakresie stoso-

wania ulgi na dzieci, które będą miały także istotne

znaczenie dla wzrostu dochodów j.s.t.;

2) wykaz prac legislacyjnych rządu nie przewidu-

je w najbliższym czasie prac nad ustawą z dnia

mniej jednak postulat weryﬁkacjiustawowychzwol-

nień z podatku od nieruchomości znajdujących się

w ww. ustawie i ich ewentualnego zniesienia wyma-

ga szerokiej analizy, także pod względem skutków

społecznych i zostanie rozważony podczas kolejnych

prac legislacyjnych nad tą ustawą;

3) rozszerzenie źródeł dochodów j.s.t., w postaci

przyznania udziału we wpływach z podatku od towa-

934

rów i usług (VAT), może być rozważane jedynie

w przypadku przekazania do realizacji tym jednost-

kom, nowych zadań lub kompetencji.

Odnosząc się do problemu uznania kwaliﬁkowal-

ności podatku VAT od inwestycji przy realizacji pro-

jektów unijnych, należy zauważyć, iż kształt nowej

perspektywy ﬁnansowej2014–2020jeszczeniejest

obecnie ostatecznie ustalony.

W tym zakresie trwają

intensywne negocjacje, których decydująca faza ma

nastąpić jeszcze w tym roku.

Zgodnie z propozycjami

Komisji Europejskiej odnośnie do kwaliﬁkowalności

podatku VAT jako wydatku kwaliﬁkowalnegozfun-

duszy strukturalnych, zaproponowano ujednolicenie

przepisów wszystkich funduszy wzorem obecnie obo-

wiązujących przepisów w Europejskim Funduszu

porządzenie Rady 1698/2005).

Powoduje to, iż co do

zasady wydatek ten nie będzie kwaliﬁkowalnyzwy-

jątkiem podatników, którzy nie mogą odzyskać tego

podatku zgodnie z krajowymi przepisami VAT – CO-

M(2011)615.

Jednakże, jak wspomniano wyżej,

kształt przyszłych regulacji będzie znany po zakoń-

czeniu negocjacji całego pakietu dotyczącego nowej

perspektywy ﬁnansowej.

Wchwiliobecnejniemożna

przesądzić czy zaproponowany przez komisję projekt

zyska akceptację państw członkowskich.

Szczegóło-

wymi informacjami w tym zakresie dysponuje Mini-

sterstwo Spraw Zagranicznych, które prowadzi ne-

gocjacje ﬁnansowewramachnegotiatingboxnaGru-

pie Przyjaciół Prezydencji ds. WRF 2014-2020.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Hanna Majszczyk

w sprawie projektów ustaw:

SPS-023-5828/12, interpelacją posła na Sejm RP

wanych oraz o odszkodowaniach dla deportowanych

o przyjęcie następujących wyjaśnień.

Kwestie dotyczące kombatantów oraz niektórych

osób będących oﬁaramirepresjiwojennychiokresu

powojennego należą do właściwości kierownika Urzę-

du do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowa-

z późn. zm.), podlega ministrowi właściwemu do

spraw zabezpieczeń społecznych.

Zgodnie z danymi

przekazanymi przez Urząd do Spraw Kombatantów

i Osób Represjonowanych uprawnienia z tytułu re-

presji sowieckich

1)

w latach 1939–1956 przyznane na

38 463 osoby (stan na 31 grudnia 2011 r.).

W przy-

bliżeniu średni czas przebywania na deportacji lub

w obozie w ZSRR wynosi 5 lat.

W bazach danych

część tej grupy otrzymuje rentę inwalidy wojennego.

Tym samym możliwość oszacowania kosztów objęcia

całej grupy trzecim stopniem inwalidztwa wojennego

jest ograniczona.

Oszacowanie kosztów proponowanych rozwiązań

dotyczących osób represjonowanych przez władze so-

wieckie możliwe jest wyłącznie w odniesieniu do ren-

przyjęto następujące założenia (upraszczające):

1) żadna z osób represjonowanych nie otrzymuje

renty inwalidzkiej dla inwalidów wojennych, a więc

w wyniku wprowadzenia proponowanych zmian ren-

tą inwalidy wojennego (III stopień inwalidztwa) ob-

jęte zostaną 38 463 osoby

2)

,

2) osoby represjonowane w latach 1939–1956 po-

bierają emeryturę i w przypadku wejścia w życie pro-

ponowanych przepisów przyznana zostanie im połowa

wysokości renty inwalidy wojennego

3)

(tj. 838,3 zł),

3) wysokość renty inwalidzkiej określonej w usta-

1)

Dotyczy to osób przebywających z przyczyn politycznych,

religijnych i narodowościowych w więzieniach oraz poprawczych

ca 1946 r.

MWD ZSRR), a także na przymusowych zesłaniach

2)

Z tego względu oszacowany koszt stanowić będzie górny

limit kosztu rzeczywistego, który byłby mniejszy proporcjonal-

nie do liczby osób represjonowanych, które pobierają obecnie

rentę inwalidy wojennego.

3)

Założenie to może skutkować niedoszacowaniem efektu,

ponieważ część osób może pobierać emeryturę w wysokości

mniejszej niż wysokość renty inwalidy wojennego.

W związku

renty i połowy emerytury.

Koszt takiego wyboru byłby większy

niż koszt pobierania emerytury i połowy renty.

935

2012 r. wynosi 2235,48 zł; oznacza to, że wysokość

renty dla inwalidy III grupy wyniesie 1676,61 zł (75%

podstawy wymiaru).

Przyjmując powyższe założenia (i biorąc pod uwa-

gę ich upraszczający charakter), można określić rocz-

ne koszty ﬁnansoweproponowanychrozwiązańdla

inwalidy III grupy, dotyczących renty, w wysokości

ok. 0,4 mld zł (38 463 osoby*50%*75%*2235,48 zł*12

miesięcy = 386 924 703 zł).

W przypadku jednorazo-

wego odszkodowania dla deportowanych do ZSRR

w latach 1939–1956 można w przybliżeniu oszacować

wysokość skutków ﬁnansowychztytułutychrozwią-

zań na ok. 0,9 mld zł (60 miesięcy (5 lat)*400 zł*38

463 osób = 923 112 000 zł).

Przyjmując natomiast

liczbę osób deportowanych do ZSRR w latach 1939–

–1956, tzw. sybiraków, podaną w interpelacji pani

poseł Moniki Wielichowskiej, tj. 4,5 tys. osób, oraz

przyjmując, że tej grupie osób zostałoby przyznane

prawo do renty inwalidy wojennego III grupy, roczne

skutki ﬁnansowedlabudżetupaństwawyniosłyby

ok. 90,5 mln zł (4,5 tys. osób*75%*2235,48 zł*12 mie-

sięcy = 90,5 mln zł).

Należy zauważyć, że liczba osób

pobierających rentę dla inwalidów wojennych i woj-

skowych systematycznie spada, z 88,1 tys. osób

w 2009 r. do 76,1 tys. osób w 2012 r. (wg formularza

RZ-6 składanego do Ministerstwa Finansów przez

Zakład Ubezpieczeń Społecznych przy pracach nad

budżetem na rok 2013).

Zatem wydatki budżetu na

wypłaty tych rent z roku na rok maleją mimo ich

podwyżek w ramach corocznej waloryzacji od marca

każdego roku.

Przewidywane wydatki w 2012 r. na

wypłaty rent wyniosą ponad 1,7 mld zł (wyliczono na

podstawie formularza RZ-6).

Jednocześnie pragnę zauważyć, że osoby represjo-

nowane przez ZSRR mogą być beneﬁcjentamiustawy

skiego.

Na podstawie przepisów ww. ustawy odszko-

dowanie przysługuje osobom represjonowanym przez

ści lub organy pozasądowe działające na obecnym

polskiego.

Uzyskanie odszkodowania w tym wypad-

ku nie jest związane z faktem świadczenia pracy, wy-

starcza sam fakt podlegania represjom z powodu

konkretnej działalności.

Ponadto osoby represjonowane przez ZSRR mogą

starać się o świadczenia także na podstawie innych

nych Republik Radzieckich).

Projektodawca na etapie

przygotowywania projektu ustawy powinien wziąć

pod uwagę wszystkie skutki ﬁnansowewynikające

z wprowadzanych zmian i dokonać ich oceny, wska-

zując przy tym źródło ich ﬁnansowania.

Wówczas

dopiero będzie możliwe dokonanie całościowej oceny

przedkładanego projektu, w tym również przeanali-

zowanie skutków ﬁnansowychproponowanychroz-

wiązań i przedstawienie pełnego stanowiska rządu.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Hanna Majszczyk

w sprawie poprawienia bezpieczeństwa

przekazujące zapytanie poseł Moniki Wielichowskiej

nia poprzez wprowadzenie ustawowego zapisu nakła-

dającego obowiązek przewozu zwierząt w pojazdach

piecznego przewozu zwierząt, przedstawiam poniżej

następujące stanowisko.

Zasady i warunki transportu zwierząt zostały

EWG i 93/119/WE oraz rozporządzenie (WE)

Przepisy tego rozporządzenia stosowane są w sposób

jednolity na obszarze Wspólnoty w przypadku wwozu

zwierząt na obszar wspólnoty.

W rozporządzeniu

określono m.in. wymagania dotyczące wyposażenia

technicznego środków transportu, wydawania ze-

zwoleń na transport zwierząt, kwaliﬁkacjiosóbzaj-

mujących się ich transportem, maksymalnego czasu

transportu i jego warunków, przeprowadzania obo-

936

wiązkowych kontroli w miejscach rozładunku i od-

poczynku zwierząt oraz w miejscach przeznaczenia

po zakończeniu transportu.

Jednocześnie należy za-

znaczyć, że przepisów rozporządzenia Rady (WE)

1/2005 nie stosuje się w przypadku niekomercyjnego

transportu zwierząt.

W związku z powyższym w przy-

padku niekomercyjnego transportu zwierząt domo-

wych stosuje się przepis art. 6 ust. 2 ustawy o ochro-

nie zwierząt, zgodnie z którym transport zwierząt,

przenoszenie lub przepędzanie zwierząt w sposób po-

wodujący ich zbędne cierpienie i stres są przestęp-

stwem (znęcanie się nad zwierzętami), za które zgod-

nie z art. 35 ust. 1a tej ustawy grozi kara grzywny,

Bez wątpienia jednak bezpieczny przewóz zwie-

rząt domowych jest istotnym zagadnieniem.

Na ryn-

ku dostępnych jest wiele rodzajów pasów bezpie-

czeństwa, szelek, z mocowaniem pasującym do

wszystkich dostępnych punktów mocowania w po-

jeździe, np: klamry pasów bezpieczeństwa, inne

punkty kotwiczenia.

Rynek oferuje również klatki

i kojce samochodowe umożliwiające przewóz zwie-

rząt w sposób niezagrażający im samym oraz lu-

dziom w sytuacji nagłego hamowania lub innego

zdarzenia drogowego.

Tym samym przy przewozie

zwierząt w pojazdach samochodowych możliwe jest

zastosowanie każdego z tych zabezpieczeń, dlatego

też zapis ustawowy nakazujący przewóz zwierząt

przy użyciu konkretnego zabezpieczenia ogranicza-

łaby rozwój rynku tych zabezpieczeń.

Należy także

zaznaczyć, iż dostosowanie wyposażenia wszystkich

samochodów osobowych, którymi sporadycznie

przewozi się zwierzęta domowe, generowałoby do-

datkowe koszty dla właścicieli pojazdów.

W przypad-

ku uregulowania w przepisach prawa warunków

dopuszczania stosowania każdego z tych urządzeń

zabezpieczających przepisy takie musiałyby precy-

zyjnie określać szczegółowe wymagania techniczne

każdego z tych urządzeń, przeprowadzenia stosow-

nych badań w odniesieniu do każdego urządzenia

oraz każdorazowo zasięgania opinii lekarzy wetery-

narii.

Biorąc pod uwagę powyższe, przy mnogości

rozwiązań już dostępnych na rynku, zmiana ta był-

by bardzo trudna do realizacji.

Niezależnie od powyższego należy zauważyć, że

realizacja bezpiecznego przewozu zwierząt jest reali-

zowana zgodnie z wyżej przytoczonym zapisem art. 6

przepis dotyczący obowiązku zapewnienia bezpiecz-

nych warunków przewozu zwierząt bez wskazanego

konkretnego rozwiązania technicznego.

Minister rolnictwa i rozwoju wsi, z którym było

konsultowane zagadnienie poruszane w przedmioto-

wej interpelacji, stwierdził, iż bezpieczny transport

zwierząt domowych samochodami osobowymi może

być prowadzony bez potrzeby zmiany przepisów usta-

wowych.

Reasumując, informuję, iż aktualnie obowiązują-

ce regulacje prawne zapewniają bezpieczny transport

zwierząt i nie jest rozważane wprowadzenie zmian

w przepisach ustawowych w tym zakresie.

Z poważaniem

w sprawie zapewnienia odbioru naziemnej

terpelację posłów Józefa Lassoty i Lidii Gądek (sygn.

SPS-023-5832/12) w sprawie zapewnienia odbioru

naziemnej telewizji cyfrowej na terenie całej Mało-

polski uprzejmie przekazuję stosowne informacje.

Pytania zawarte w interpelacji państwa posłów

dotyczą głównie spraw technicznych leżących w ge-

stii Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji, które

sprawuje nadzór nad Urzędem Komunikacji Elektro-

nicznej oraz Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji,

niezależnego od rządu organu regulacyjnego.

Jednakże kwestie dostępności naziemnej telewizji

cyfrowej na terenie całego obszaru RP są mi bliskie,

dlatego pismami z dnia 28 czerwca br. zwróciłem się

z prośbą o wyjaśnienia do pana Jana Dworaka, prze-

wodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji,

oraz pani Magdaleny Gaj, prezesa Urzędu Komuni-

kacji Elektronicznej.

Obydwie odpowiedzi – w któ-

rych pan przewodniczący i pani prezes odnieśli się

do pytań zadanych przez państwa posłów – uprzejmie

załączam*

)

.

Warszawa, dnia 27 lipca 2012 r.

*

)

937

Odpowiedź

podsekretarza stanu w Ministerstwie Finansów

którym została przekazana interpelacja posła Janu-

publicznych, uprzejmie informuję.

z dnia 19 lutego 2008 r. wnosili o zmianę formuły

Strona samorządowa, w skład której wchodzą

w stanowisku Zespołu ds. Systemu Finansów Pu-

blicznych Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Te-

tio legis wynosi 4 lata.

Jednostki samorządu teryto-

rialnego mają więc odpowiedni czas na wprowadze-

nie działań konsolidujących, pozwalających na wyge-

nerowanie w okresie 2011-2013 nadwyżek w części

nia w celu zapewnienia spełnienia wymogów, wyni-

kających z regulacji, które zaczną obowiązywać od

Ministerstwo Finansów nie przewiduje noweliza-

cji przepisu art. 243, w zakresie, o którym mowa

w interpelacji pana posła.

w sprawie opodatkowania podatkiem VAT

-023-5839/12, przy którym przesłana została inter-

pelacja pani poseł Urszuli Augustyn z dnia 15 czerw-

ca 2012 r. w sprawie opodatkowania podatkiem VAT

zania umowy najmu z winy najemcy, uprzejmie in-

formuję.

Na wstępie pragnę zaznaczyć, że będące przed-

miotem interpelacji zagadnienia opodatkowania po-

datkiem VAT odszkodowań wypłacanych przez na-

jemcę na rzecz wynajmującego z tytułu przedtermi-

nowego rozwiązania umowy najmu z winy najemcy

938

dotyczą co do istoty tych samych kwestii, które były

podniesione już w interpelacji pani poseł z dnia

15 kwietnia 2011 r.

Uprzejmie zatem informuję, że

stanowisko przedstawione w piśmie z dnia 23 maja

2011 r., znak: PT3/0602/18/203/CZE/11/BMI9 6206,

pozostaje nadal aktualne.

Ponownie należy wskazać, że kwestie odszkodo-

wań i kar umownych z tytułu niewywiązania się

z warunków umowy regulują przepisy ustawy z dnia

Zgodnie z art. 361 K.c., co do zasady, naprawienie

szkody nie wyrządzono.

Istotą odszkodowań nie jest

zatem płatność za świadczenie, lecz rekompensata za

z transakcją ekwiwalentną – świadczenie w zamian

za wynagrodzenie, co oznacza, że otrzymane odszko-

dowanie nie wiąże się z żadnym świadczeniem ze

strony podatnika.

Podobnie kary umowne, stosowane na podstawie

art. 483 § 1 K.c., nie stanowią zapłaty za usługę, lecz

pełnią funkcję odszkodowawczą (sankcyjną).

Zgod-

należytego wykonania zobowiązania niepieniężnego

na).

Kara ta ma charakter czynności jednostronnej

i nie wiąże się z otrzymaniem jakiegokolwiek świad-

czenia.

Zapłata tej kary nie jest też związana z zobo-

wiązaniem się otrzymującego daną kwotę do wykona-

nia czynności, powstrzymania się od dokonania czyn-

ności lub do tolerowania czynności lub sytuacji.

Mając na uwadze powyższe, w przypadku gdy

płatności o charakterze odszkodowawczym nie będą

zobowiązanego, wówczas kwota otrzymanych od-

szkodowań nie będzie mieściła się w katalogu czyn-

będzie podlegała opodatkowaniu tym podatkiem.

Dodatkowo należy zaznaczyć, że każdy stan

faktyczny wymaga indywidualnego rozpatrzenia,

z uwzględnieniem postanowień zawieranych przez

podatników umów.

W każdym przypadku należy

ustalić, czy wypłacane świadczenie ma rzeczywiście

charakter odszkodowania (kary umownej) i czy nie

wiąże się z obowiązkiem spełnienia świadczenia wza-

jemnego (ekwiwalentnego) po stronie otrzymującego

takie świadczenie.

Przy ocenie stanu faktycznego or-

gany podatkowe powinny również zwracać uwagę,

czy otrzymywane przez wynajmującego wynagrodze-

nie, w związku z przedterminowym rozwiązaniem

umowy najmu z winy najemcy, nie ma na celu obejścia

przepisów prawa podatkowego i nie stanowi elementu

wynagrodzenia za świadczoną usługę najmu.

Jak istotna jest prawidłowa ocena stanu faktycz-

nego, wskazuje również prezentacja przez panią poseł

przedmiotowego zagadnienia, w której wyraźnie pani

zaznacza, że w zawieranych „porozumieniach rozwią-

zujących” wynajmujący potwierdza zazwyczaj, że nie

towej umowy (najmu) w przyszłości, w tym czynszu

zuje, że możliwe są stany faktyczne, w których w umo-

wie, oprócz kwoty określonej w porozumieniu, może

zastrzec dochodzenie roszczeń na zasadach ogólnych,

co może stanowić istotną przesłankę do określenia

charakteru kwoty wynikającej z porozumienia.

Ponadto należy wyjaśnić, że powołany w końcowej

części odpowiedzi z dnia 23 maja 2011 r. wyrok Try-

bunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (sprawa

C-63/92) dotyczy jednej z możliwości rozwiązania

umowy najmu i został powołany celem zasygnalizo-

wania sposobu interpretacji podobnego zagadnienia

dokonanej przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Eu-

ropejskiej.

Podkreślić w tym miejscu należy, iż w pi-

śmie znak: PT3/0602/18/203/CZE/11/BMI9 6206

wyraźnie wskazano, że rozstrzygnięcie Trybunału

dobnej sprawy (a więc nie identycznej), a zwolnienie

od podatku znajdowało zastosowanie w konkretnym

przypadku (w danym stanie faktycznym i prawnym)

rozpatrywanym przez Trybunał Sprawiedliwości

Unii Europejskiej.

Również powołane przez panią poseł wyroki są-

dów administracyjnych nie dotyczą bezpośrednio po-

ruszanego problemu.

Reasumując, jeżeli otrzymanie przez wynajmują-

cego rekompensaty w związku z przedterminowym

stanowi faktycznie elementu wynagrodzenia za świad-

czoną usługę najmu, brak jest podstaw do uznania, że

jest to wynagrodzenie za świadczoną usługę.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Maciej Grabowski

w sprawie likwidacji posterunków Policji (5841)

939

ka Krząkały w sprawie likwidacji posterunków Policji,

940

realizacją, uwzględniając przy tym ich specjalizację

licji odbyło się spotkanie Rady Konsultacyjnej Komen-

danta Głównego Policji złożonej ze specjalistów

go, Wojskowej Akademii Technicznej, Uniwersytetu

skiej, Wyższej Szkoły Nauk Społecznych Pedagogium

znaniu).

Jeden z punktów debaty poświęcony był re-

organizacji struktury posterunków Policji.

Uczestnicy

zmian, które zapewnią zwiększenie mobilności Policji

941

prowadzana reorganizacja nie będzie skutkować

terpelację pana posła Marka Krząkały, posła na Sejm

dawania obywateli RP szczepieniom ochronnym,

przekazaną przy piśmie marszałka Sejmu Rzeczypo-

spolitej Polskiej, znak: SPS-023-5842/12, z dnia

Szczepienia stanowią jedną z najskuteczniejszych,

a czasami jedyną formę zapobiegania chorobom za-

kaźnym, zwłaszcza w stosunku do tych chorób, prze-

ciw którym współczesna medycyna nadal nie dyspo-

nuje żadnym leczeniem o charakterze przyczyno-

kie osoby mogą, wskutek istnienia przeciwwskazań

medycznych, uzyskać ochronę swojego życia i zdro-

wia poprzez poddanie się szczepieniu.

Dotyczy to

rzenia przebiegające z obniżeniem odporności.

Po-

nadto niektóre osoby pomimo poddania się szczepie-

niu nie wytwarzają odporności poszczepiennej.

W tej

programu szczepień zapewnia również ochronę oso-

bom nieszczepionym poprzez powstanie tzw. odpor-

ności zbiorowiskowej.

Poziom zaszczepienia populacji

sięgający 95–98% (w zależności od zakaźności choro-

by) sprawia, że również osoby nieuodpornione, które

ny, jaką daje istnienie powszechnych programów obo-

gramy szczepień ochronnych zapewniają również

ochronę dzieci w okresie bezpośrednio po urodzeniu

dzięki otrzymaniu przez nie w czasie trwania ciąży

przez łożysko przeciwciał ochronnych od zaszczepio-

nej w dzieciństwie matki.

Pozwala to uniknąć sytu-

acji, w której szczepieniu miałaby być poddawana

kobieta już w trakcie trwania ciąży.

Należy podkre-

ślić, że zapewnienie szczególnej opieki zdrowotnej

m.in. dzieciom i kobietom w ciąży jest obowiązkiem

władz publicznych określonym w art. 68 ust. 3 Kon-

stytucji RP.

Szczepienia przeciw chorobom wirusowym (polio-

myelitis, odra, wirusowe zapalenie wątroby typu B,

różyczka, świnka) dają u większości zaszczepionych

osób odporność utrzymującą się przez całe życie.

Ich

cykl szczepień (podawane w określonych odstępach

czasu dawki podstawowe) kończy się już w okresie

pierwszych 2 lat życia oraz w okresie wczesnoszkol-

nym.

Do 19. roku życia prowadzone jest już tylko

doszczepianie osób, które z różnych przyczyn nie

otrzymały szczepienia w przewidzianym terminie.

Natomiast osiągnięcie i utrzymanie odporności wo-

bec chorób bakteryjnych wymaga najczęściej pona-

wiania szczepienia w okresach kilkuletnich – poda-

wania tzw. dawek przypominających.

Zgodnie z roz-

porządzeniem Program szczepień ochronnych na rok

2012 ostatnie szczepienia obowiązkowe (np. błonica)

przypadają na 19. rok życia.

Odpowiada to okresowi

zakończenia powszechnej edukacji szkolnej, która

z jednej strony ze względu na intensywność kontak-

tów społecznych zwiększa ryzyko przenoszenia się

chorób zakaźnych, z drugiej ułatwia przeprowadze-

nie i kontrolę szczepień.

942

Jak wynika z powyższego, objęcie obowiązkiem

jest wystarczające do wytworzenie odporności zbio-

rowiskowej, która jest fundamentalną zasadą progra-

mów szczepień ochronnych na świecie.

Natomiast

rozszerzenie obowiązku szczepień również na osoby

dorosłe jest możliwe w przypadku wystąpienia zagro-

żenia epidemicznego lub epidemii.

Należy podkreślić, że ustawowy obowiązek pod-

dawania się szczepieniom ochronnym nie oznacza

niedopełnienie tego obowiązku skutkuje konsekwen-

cjami prawnymi wynikającymi z ustawy z dnia

łożeniu grzywny w celu przymuszenia do wykonania

przedzone, na 7 dni wcześniej, upomnieniem przez

wierzyciela (tj. przez państwowego powiatowego in-

spektora sanitarnego) zawierającym wezwanie do

wykonania obowiązku i odbyć się na podstawie pra-

widłowo sporządzonego przez wierzyciela (tj. pań-

stwowego powiatowego inspektora sanitarnego bę-

dącego jednocześnie organem egzekucyjnym) tytułu

wykonawczego.

W ustawie o postępowaniu egzeku-

cyjnym w administracji został m.in. określony tryb

Odnosząc się do kwestii występowania niepożą-

danych odczynów poszczepiennych – większość z nich

jających objawów miejscowych, głównie w postaci

ka.

Ze względu na różnice osobnicze we wrażliwości

na składniki preparatów mogą również wstępować

pojedyncze przypadki odczynów o charakterze cięż-

kim.

Każdy przypadek wystąpienia NOP podlega

obowiązkowi rejestracji i następnie jest szczegółowo

analizowany w zakresie okoliczności (m.in. seria

które mogły mieć wpływ na jego wystąpienie.

Odpo-

wiedzialność w przypadku wystąpienia niepożąda-

nych odczynów poszczepiennych, których następ-

stwem jest kalectwo i śmierć dziecka, jest uzależnio-

na od tych okoliczności.

Kwestia ta rozpatrywana jest

zawsze indywidualnie w danym przypadku.

kaźnych u ludzi koszty świadczeń zdrowotnych udzie-

lanych w związku z leczeniem niepożądanych odczy-

nów poszczepiennych ubezpieczonych są ﬁnansowane

ze środków publicznych zarówno dla osób ubezpie-

czonych (ze środków NFZ), jak również nieposiada-

jących uprawnień z tytułu ubezpieczenia zdrowotne-

go (ze środków ministra zdrowia).

W odpowiedzi na pytanie dotyczące deﬁnicjicho-

roby zakaźnej i epidemii uprzejmie informuję, że pro-

ponowana w nowelizacji ustawy z dnia 5 grudnia

zakaźnej – jako każdej choroby wywoływanej biolo-

gicznym czynnikiem chorobotwórczym, a nie tylko

Zmiana ta poddana została konsultacjom z eksper-

tami i konsultantami krajowymi.

Zawężenie ustawo-

wej deﬁnicjichorobyzakaźnejwstosunkudodeﬁni-

cji medycznej zostało wprowadzone ustawą z 1963 r.

o zapobieganiu chorobom zakaźnym.

Ustawa ta nie

zawierała deﬁnicjilegalnejchorobyzakaźnejiposłu-

więc elementem ograniczenia dowolności władzy wy-

konawczej w regulowania praw i obowiązków obywa-

grożenia dla zdrowia publicznego, dokonano tego

ﬁnicjimedycznej.

Kolejne ustawy regulujące obszar chorób zakaź-

nowiącego załącznik do ustawy, jako integralną jej

część.

Nie towarzyszyło temu niestety przywrócenie

prawidłowej deﬁnicjichorobyzakaźnej.

w kompetencji Sejmu RP jako władzy ustawodawczej

i sztuczne w stosunku do deﬁnicjimedycznejzawę-

943

żenie deﬁnicjilegalnejchorobyzakaźnejnieznajduje

już dłużej uzasadnienia prawnego i merytorycznego.

nych skupia się na chorobach, które mają potencjał

żenie dla zdrowia publicznego.

wiązującej ustawy, który mówi, że przepisy ustawy

wy.

Dlatego też powyższa zmiana nie tworzy w żad-

nej mierze pola do nadużyć przy wprowadzaniu stanu

epidemii.

Szczepionki przeznaczone do realizacji szczepień

obowiązkowych w ramach programu szczepień

ochronnych są kupowane ze środków budżetu pań-

stwa pozostających w dyspozycji ministra właściwe-

go do spraw zdrowia.

Ich zakup ma charakter za-

mówienia publicznego i podobnie jak każdy zakup,

w którym wydatkowane są środki publiczne, podle-

wo zamówień publicznych.

Dane o wydatkowanych

na ten cel środkach są jawne i dostępne dla opinii

publicznej.

Uprzejmie informuję, że przepisy ustawy noweli-

zującej nie ograniczają dostępu do danych o zachoro-

waniach na choroby zakaźne oraz o niepożądanych

odczynach poszczepiennych i nie przewidują możli-

wości odmowy udzielenia dostępu do tych danych

przez Główny Inspektorat Sanitarny.

Dane te są od

lat publikowane na podstawie art. 30 ustawy, w tym

również umieszczane w Internecie na stronach Na-

wego Zakładu Higieny, a dostęp do nich jest całkowi-

cie bezpłatny, przy czym nie są przewidziane żadne

zmiany w tym zakresie.

ży podkreślić, że jest to nadzór epidemiologiczny,

który może być wprowadzony nie zamiast, lecz jako

dodatek do obligatoryjnego nadzoru rutynowego.

Ponieważ jest on związany w porównaniu z nadzo-

rem rutynowym z dość znacznym nakładem pracy,

udział w nim praktyk lekarskich/przychodni jest

dobrowolny i dla podmiotów w nim uczestniczących

przewiduje się pokrycie kosztów ponoszonych przez

jego uczestników w związku realizowanymi w ra-

mach tego nadzoru działaniami.

Dane liczbowe po-

chodzące z tego nadzoru są, podobnie jak dane z nad-

zoru rutynowego, jawne.

Tak więc jedyna płatność

polega tu na dodatkowym ﬁnansowaniuprzezmi-

nistra zdrowia pracy (lekarzy i laboratoriów) wyko-

nywanej w ramach tego nadzoru, nie zaś na wpro-

wadzeniu odpłatności w dostępie do danych dla opi-

nii publicznej.

Komunikat na temat zasad udzielania świadczeń

zdrowotnych dotyczących szczepień ochronnych zo-

stał przesłany do Narodowego Funduszu Zdrowia

z prośbą o przesłanie go do wszystkich świadczenio-

dawców.

Został również wysłany do Naczelnej Izby

Pielęgniarek i Położnych.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Jakub Szulc

zatrudniających strażaków ochotników (5843)

smo z 21 czerwca br., znak: SPS-023-5843/12, przy

którym przesłano interpelację pana posła Marka

niających strażaków ochotników, uprzejmie przeka-

zuję następującą odpowiedź.

Kwestie związane z funkcjonowaniem ochotni-

czych straży pożarnych są regulowane przepisami

z późn. zm.) oraz rozporządzenia ministra pracy

sobu usprawiedliwiania nieobecności w pracy oraz

Wskazane akty prawne nie należą do kompetencji

ministra gospodarki, niemniej jednak, w mojej oce-

nie, tworzą spójny system gwarantujący członkom

ochotniczych straży pożarnych możliwość wykony-

wania ich zadań.

Jednocześnie uprzejmie informuję,

iż do Ministerstwa Gospodarki nie wpływały postu-

laty zmiany obowiązujących przepisów.

Zgodnie z przepisami o ochronie przeciwpożarowej

członek ochotniczej straży pożarnej, który uczestni-

czył w działaniu ratowniczym lub szkoleniu pożarni-

czym organizowanym przez Państwową Straż Pożar-

ną lub gminę, otrzymuje ekwiwalent pieniężny wypła-

cany z budżetu gminy.

Ekwiwalent nie przysługuje za

grodzenie.

Członkowie ochotniczych straży pożarnych,

z pracą (np. urlop wypoczynkowy).

Natomiast członek

ochotniczej straży pożarnej biorący bezpośredni udział

Dalsze przywileje pracownicze członkom ochotni-

czych straży pożarnych przyznają przepisy wskaza-

944

nego rozporządzenia z 1996 r.

Zgodnie z nimi praco-

dawca jest obowiązany zwolnić od pracy pracownika

towniczych i do wypoczynku koniecznego po ich za-

kończeniu, a także – w wymiarze nieprzekraczającym

szkolenie pożarnicze.

Zwolnienie to następuje w trybie

przyjętym przez służbę ratowniczą, zaś w celu uczest-

niczenia w szkoleniu pożarniczym na podstawie wnio-

sku właściwej terytorialnie jednostki organizacyjnej

poczynku pracownika po zakończeniu akcji ratowni-

czej ustala osoba, która kierowała taką akcją.

W najbliższym czasie nie jest planowana zmiana

opisanych zasad.

Właściwy rzeczowo minister pracy

ny jest pod adresem: www.legislacja.rcl.gov.pl. Pro-

blematyka zwolnienia od pracy członków ochotniczej

straży pożarnej opisana jest na stronach 23–25 i 30–

–31 tego dokumentu.

Projekt zakłada, iż obecne, opi-

sane powyżej, zasady zostaną utrzymane.

Należy podkreślić, że Ministerstwo Gospodarki pro-

wadzi politykę wspierania przedsiębiorczości i likwido-

wania barier prawnych w wykonywaniu działalności

gospodarczej.

W związku z tym zajmuje się w tym za-

kresie regulacjami o charakterze horyzontalnym, do-

tyczącymi ogółu przedsiębiorców i pracowników.

Misją

Ministerstwa Gospodarki jest stworzenie najlepszych

w Europie warunków wykonywania działalności gospo-

darczej.

Likwidowanie zbędnych obciążeń administra-

cyjnych, zmniejszanie reglamentacji, zwiększanie swo-

body działalności gospodarczej oraz poprawa przejrzy-

stości i precyzji przepisów mają przyczynić się do stwo-

rzenia otoczenia regulacyjnego przyjaznego obywate-

lom, przedsiębiorcom i administracji.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 13 lipca 2012 r.

w sprawie współpracy małych i średnich

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na

pierwsze z zadanych przez pana posła Marka Krzą-

kałę pytań (interpelacja przekazana przy piśmie

nr SPS 023-5844/12), dotyczące działań podejmowa-

nych przez Ministerstwo Gospodarki celem poprawy

rządami i administracją publiczną, pragnę na wstę-

pie poinformować, że jednym z priorytetów MG jest

prowadzenie przyjaznej, partnerskiej polityki wobec

sektora przedsiębiorstw, w szczególności mikro-, ma-

łych i średnich.

Polityka ta ma w zamyśle prowadzić

do stworzenia sprawnego i efektywnie działającego

otoczenia prawno-instytucjonalnego przedsiębiorstw

oraz do horyzontalnego wsparcia ﬁrm,któreprzeło-

żą się na wzrost ich konkurencyjności, innowacyjno-

ści oraz produktywności.

Polityka ta jest realizowana

w duchu zasady: MŚP przede wszystkim.

Ministerstwo Gospodarki, realizując misję stwo-

rzenia najlepszych warunków do prowadzenia dzia-

łalności gospodarczej w Europie, podejmuje szereg

działań, które w zamierzeniu mają szansę doprowa-

dzić do dalszej poprawy relacji na linii przedsiębiorcy

– administracja publiczna.

Już na wstępie pragnę zasygnalizować, że jedną

z kluczowych zasad realizacji „Strategii innowacyj-

ności i efektywności gospodarki” do roku 2020 (pra-

ce nad projektem strategii są na etapie KRM) jest

partnerska współpraca.

W dokumencie tym podkre-

ślono, że odpowiedni poziom kapitału społecznego

jest niezbędny dla rozwoju nowoczesnej gospodarki.

bie nawzajem, ale również wszystkich uczestników

życia gospodarczego (w tym również administracji

publicznej).

Bardzo istotną sprawą w realizacji zasa-

dy partnerskiej współpracy jest dialog społeczny.

Podstawę dla pełnego zastosowania powyższej zasa-

dy stanowi realizacja „Strategii rozwoju kapitału

społecznego”, która odnosić się będzie m.in. do takich

obszarów, jak: zaufanie do instytucji publicznych,

promocja postaw obywatelskich, zwiększenie zakresu

konsultacji społecznych.

W kontekście powyższych

procesów należy wspomnieć o realizowanym w MG

projekcie konsultacji on-line, który ma za zadanie

zwiększyć jego transparentność oraz wzmocnić rolę

partnerów społecznych w procesie stanowienia pra-

wa.

Rezultatem projektu ma być stworzenie możli-

wości aktywnego opiniowania aktów prawnych dla

poprzez:

1) stworzenie systemu elektronicznego efektywnie

wspierającego procedury związane z opiniowaniem

aktów prawnych,

2) stworzenie systemu wpierającego powstawanie

Ministerstwo Gospodarki, odpowiadając za więk-

Small First – MŚP przede wszystkim, podkreślając

zasadnicze znaczenie sektora MŚP dla rozwoju go-

945

spodarki.

Ministerstwo Gospodarki wdraża program

— lepsze regulacje,

— dostęp do kapitału,

— dostęp do rynków.

Jednym z podstawowych warunków skutecznej

implementacji założeń SBA jest systematyczne mo-

nitorowanie prowadzonych działań według określo-

nej metodologii gromadzenia informacji.

Ciekawą

propozycją zawartą w przeglądzie SBA, a mającą uła-

twić to zadanie, jest instytucja tzw. pełnomocnika ds.

MŚP (SME Envoy).

Na poziomie europejskim pełno-

mocnik ma być łącznikiem struktur wspólnotowych

z przedstawicielami poszczególnych państw człon-

kowskich.

Na poziomie krajowym jego głównym za-

daniem jest zapewnienie efektywnego dialogu pomię-

dzy administracją a sektorem MŚP, przede wszyst-

kim poprzez monitorowanie polityk i działań mają-

cych wpływ na przedsiębiorców, a także przyczynia-

nie się do redukcji nadmiernych obciążeń admini-

stracyjnych.

Ponadto zadania pełnomocnika obejmu-

ją m.in. regularne informowanie przedstawicieli MŚP

o nowych, istotnych inicjatywach legislacyjnych, pro-

ponowanie nowych rozwiązań w zakresie polityki

przedsiębiorczości oraz uproszczenie dostępu MŚP do

informacji nt. różnych programów i inicjatyw wspie-

rających przedsiębiorczość.

Polski pełnomocnik ds.

MŚP funkcjonuje się w strukturze Ministerstwa Go-

spodarki w randze podsekretarza stanu.

W dalszej kolejności pragnę nadmienić rolę regio-

nalnych programów operacyjnych (RPO) w kształto-

waniu relacji pomiędzy sektorem MŚP i administracją

lokalną.

Samorządy lokalne, które zarządzają progra-

mami, są odpowiedzialne za prawidłowe wykonanie

instrumentów dostępnych w ramach RPO.

Regionalne

programy operacyjne, wdrażane samodzielnie przez

każde z 16 województw RP, przyczyniają się do popra-

wy współpracy przedsiębiorców z administracją.

To

właśnie przyjazna polityka samorządów (właściwa po-

lityka informacyjna, traktowanie przedsiębiorcy jak

klienta, nie – petenta) przyczynia się do tak dużej ilo-

ści umów zawartych w ramach RPO*

)

.

25 marca 2011 r. instytucja kontrolna (IK) RPO

zwróciła się do instytucji zarządzającej (IZ) RPO

z prośbą o przekazanie informacji dotyczących zasto-

sowania ww. ustawy w zakresie modyﬁkacjiwymo-

gów wobec beneﬁcjentów,przedewszystkimpoprzez

wprowadzenie możliwości składania oświadczeń be-

neﬁcjentawmiejscedotychczasobowiązkowychza-

świadczeń urzędowych.

Zasady stosowania zaświadczeń i oświadczeń re-

gulują Kodeks postępowania administracyjnego oraz

ustawy szczegółowe.

Wymienione przepisy nie są bez-

pośrednim źródłem obowiązków dla beneﬁcjentów

funduszy europejskich, choć część z nich może mieć

zastosowanie przez analogię lub pośrednio dotyczyć

niektórych rodzajów przedsięwzięć realizowanych

z udziałem środków UE.

Przekazane przez IZ RPO informacje przedsta-

wiają zakres wprowadzonych lub planowanych do

wprowadzenia uproszczeń w ramach poszczególnych

działań/konkursów (w szczególności tych skierowa-

nych do przedsiębiorców) dla poszczególnych RPO.

Istotne było także wskazanie, jakie dokumenty po-

tencjalny beneﬁcjentbyłzobowiązanydostarczyć

w ramach poszczególnych działań/konkursów na ko-

lejnych etapach procesu wyboru i zatwierdzenia pro-

jektów w okresie przed wejściem w życie przepisów

przedmiotowej ustawy oraz których dokumentów do-

tyczy złagodzenie wymogów poprzez np. rezygnację

ze składania danego rodzaju dokumentu bądź zamia-

nę urzędowego zaświadczenia na oświadczenie bene-

ﬁcjenta.

Poszczególne IZ RPO wskazały m.in. następujące

uproszczenia:

— wprowadzenie możliwości przedkładania oświad -

czeń w miejsce dotychczas składanych zaświadczeń

(np. o niezaleganiu z należnościami wobec Skarbu

Państwa, dotyczących wpisu do ewidencji działalno-

ści gospodarczej, o uzyskanej pomocy de minimis),

— uproszczenia dotyczące przyjmowanych zabez -

pieczeń,

— wprowadzenie uproszczeń polegających na re -

zygnacji z wymogu dołączania wypisu z ewidencji

działalności gospodarczej na etapie składania wnio-

sku o doﬁnansowanieprojektu,

— na etapie składania wniosku o doﬁnansowanie

zastąpiono obowiązek przedkładania kosztorysu in-

westorskiego sporządzonego przez uprawnione pod-

mioty kalkulacją kosztów robót budowanych,

— rezygnacja z konieczności przedkładania pro -

mesy kredytowej w momencie składania wniosku

oraz przy podpisywaniu umowy o doﬁnansowanie;

w miejsce promesy przedstawiane jest oświadczenie,

w którym beneﬁcjentzobowiązujesięzabezpieczyć

środki na realizację projektu.

Jednocześnie pragnę podkreślić, że minister roz-

woju regionalnego, wypełniając funkcję instytucji

koordynującej RPO w perspektywie ﬁnansowej2007–

–2013, w ramach posiadanych kompetencji dokłada

wszelkich starań w celu uproszczenia procedur zwią-

zanych z realizacją inwestycji ﬁnansowanychześrod-

ków UE.

Biorąc pod uwagę specyﬁkęsystemuwdra-

żania RPO, MRR współpracowało z jednostkami

samorządu terytorialnego odpowiedzialnymi za wdra-

żanie RPO w zakresie wprowadzenia uproszczeń ma-

jących na celu usprawnienie systemu organizowania

konkursów, w tym: uproszczenie dokumentacji apli-

*

)

Zgodnie z informacją uzyskaną w MRR na dzień 31 maja

2012 r. w ramach 16 RPO zawarto 14 918 umów na łączną war-

tość 12,297 mld zł na działania związane z poprawą konkuren-

cyjności i innowacyjności przedsiębiorstw (w przypadku RPO

głównie tych z sektora mikro-, małych i średnich).

946

kacyjnej, skrócenie do minimum listy załączników,

przesunięcie obowiązku składania części z nich na

etap podpisywania umowy o doﬁnansowanie,stoso-

wanie jasnych, wynikających wprost z przepisów pra-

wa oraz postanowień programu operacyjnego zasad

oceny projektów, właściwego informowania wniosko-

dawców w zakresie stawianych im wymagań.

Jed-

nakże należy wskazać, że wdrożenie powyższych po-

stulatów zależy od decyzji właściwej IZ RPO, która

jest odpowiedzialna za prawidłowe zarządzanie pro-

gramem.

Odpowiadając na drugie z postawionych przez

pana posła pytań, które dotyczyło rekomendacji I Eu-

ropejskiego Kongresu MŚP, pragnę poinformować, iż

Ministerstwo Gospodarki aktywnie uczestniczyło

w pracach kongresu.

W przedsięwzięciu udział wzię-

li pan premier Waldemar Pawlak oraz podsekretarz

stanu w MG.

Ponadto w obradach grup panelowych

udział wzięło wielu ekspertów resortu gospodarki.

Przechodząc do szczegółowych zapisów rekomen-

dacji z kongresu, pragnę poinformować o zbieżności

wielu postulatów zawartych w treści rekomendacji

z programami realizowanymi przez Ministerstwo

Gospodarki.

W kontekście rekomendacji dotyczącej współpracy

sektora nauki, MŚP i samorządu terytorialnego na

rzecz innowacji pragnę poinformować, iż większość

postulowanych rozwiązań została ujęta w projektach

„Strategii innowacyjności i efektywności gospodar-

ki” oraz programu rozwoju przedsiębiorstw.

Doku-

menty wskazują w tym zakresie na:

— istotną rolę działań promujących postawy pro -

innowacyjne w polskich przedsiębiorstwach,

— konieczność ułatwienia dostępu do informacji

dla mniejszych przedsiębiorstw,

— wsparcie instytucji otoczenia biznesu o charak -

terze proinnowacyjnym,

— zmianę sposobu ﬁnansowaniaabsorpcjitech -

nologii (zwiększenie roli instrumentów zwrotnych).

W zakresie realizacji rekomendacji dotyczącej po-

lityki klastrowej w Polsce polityka realizowana przez

MG jest również zbieżna z rekomendacjami I kongre-

su.

Podejście ministra gospodarki do przyszłej poli-

tyki klastrowej zasadza się na czterech podstawo-

wych założeniach.

Po pierwsze, stawiamy na model

hybrydowy rozwoju klastrów w Polsce, czyli połącze-

nie najbardziej skutecznego sposobu powstawania

nowych klastrów poprzez samoistne działanie bizne-

su, tj. podejście oddolne, z wyborem klastrów o naj-

większym potencjale rozwoju, na których koncentro-

wać winny się działania państwa prowadzone na

poziomie centralnym, zgodnie z podejściem top-down.

Wybór najlepszych klastrów powinien być dokonywa-

ny w sposób rzetelny i transparentny.

Ważne będzie

zatem przeanalizowanie możliwości, tak by system

ten nie generował dużych kosztów obsługi, ale zara-

zem gwarantował trwałość w perspektywie roku

2020.

Po drugie, klastry kluczowe winny korzystać

z koncentracji interwencji państwa.

Ta interwencja

winna tak jak dotychczas odbywać się na zasadach

konkursowych z dodatkowymi punktami w ocenie

wniosku za współpracę podmiotów w ramach klastra

czy wysoki potencjał do internacjonalizacji produk-

tów wytwarzanych w klastrze.

Po trzecie, trzeba

wspierać powstawanie nowych klastrów, także tych

w sektorach tradycyjnych, dla zwiększenia zdolności

konkurencyjnej sektora MŚP.

Ważne jest także sty-

mulowanie rozwoju innowacji na styku sektorów pro-

wadzących do powstawania nowych specjalizacji,

których nie sposób dziś przewidzieć.

Po czwarte, ist-

nieje potrzeba wspierania procesów umiędzynarodo-

wienia gospodarki.

Klastry mogą i winny stać się

ważnym elementem tego procesu.

Klastry wchodzą-

ce w interakcje z partnerami zagranicznymi mają

większą zdolność odnajdowania potencjalnych moż-

liwości ekspansji międzynarodowej, co powinno pro-

wadzić do osiągania dodatkowych korzyści, takich

jak większe możliwości wzajemnego uczenia się i udzia-

łu w projektach międzynarodowych, zwiększenie po-

tencjału eksportowego czy poprawa wizerunku kraju.

Kolejna rekomendacja Europejskiego Kongresu

MŚP, dotycząca otoczenia wpływającego na działal-

ność MŚP.

Pragnę poinformować, iż jednym z prio-

rytetów ministra gospodarki jest tworzenie przyja-

znego otoczenia prawnego dla działalności gospodar-

czej.

Na wniosek ministra gospodarki został powoła-

ny pełnomocnik rządu ds. deregulacji gospodarczych,

do którego zadań należy m.in. monitorowanie prac

podejmowanych przez administrację rządową w celu

poprawy warunków prowadzenia działalności gospo-

darczej, inicjowanie działań administracji w tym za-

kresie oraz inicjowanie i opiniowanie działań promu-

jących dobre praktyki administracyjne w tym obsza-

rze.

Organem wspomagającym pełnomocnika w re-

alizacji jego zadań jest zespół do spraw doskonalenia

regulacji gospodarczych, w którego skład wchodzą

przedstawiciele samorządu przedsiębiorców.

Ich obec-

ność na tym etapie stanowienia prawa świadczy

o tym, że wszelkie opinie, uwagi i problemy przedsię-

biorców są starannie analizowane, a podejmowane

działania wychodzą naprzeciw oczekiwaniom i aktu-

alnym potrzebom przedsiębiorców.

W roku 2011 Ministerstwo Gospodarki podjęło

konkretne działania o charakterze legislacyjnym ma-

jące na celu poprawę funkcjonowania przedsiębiorstw

i ograniczanie barier administracyjnych.

Do najważ-

niejszych z nich należą:

— ustawy deregulacyjne, wprowadzające m.in.

kulturę oświadczeń – ustawa z dnia 23 marca 2011 r.

I ustawa deregulacyjna, weszła w życie dnia 1 lipca

cyjna, obowiązuje od dnia 1 stycznia 2012 r.; obecnie

trwają pracę nad III ustawą deregulacyjną;

— ustawa antyspreadowa;

— standaryzacja wzorów pism w procedurach ad -

ministracyjnych.

947

Ponadto Ministerstwo Gospodarki pracuje nad bu-

dową systemu wspierania przedsiębiorców znajdują-

cych się w trudnej sytuacji ﬁnansowej.

Założeniado

budowy tego systemu zapisane zostały w projekcie do-

kumentu pt.: Kierunki przeciwdziałania upadłości

przedsiębiorstw oraz polityka drugiej szansy.

Doku-

ment odnosi się w sposób kompleksowy do problema-

tyki zarządzania przedsiębiorstwem w sytuacji kryzy-

sowej oraz zagadnień związanych z upadłością przed-

siębiorstw.

Jednocześnie po raz pierwszy pojawia się

w nim polityka drugiej szansy jako niezbędny element

polityki przedsiębiorczości prowadzonej przez pań-

stwo, uwzględniającej potrzeby wsparcia wartościo-

wych przedsiębiorstw pozostających w niestabilnej

sytuacji ﬁnansowo-ekonomicznej.

Głównymcelemjest

zwiększenie przeżywalności przedsiębiorstw.

Przechodząc do trzeciego z zadanych przez pana

posła pytań, które dotyczyło przyczyn braku dosta-

tecznej współpracy sektora MŚP z samorządami i ad-

ministracją, pragnę raz jeszcze poruszyć rolę prawi-

dłowo funkcjonującego dialogu społecznego.

Dialog

państwa zarówno z ogółem obywateli, jak i z poszcze-

gólnymi grupami społecznymi, np. przedsiębiorcami,

wpływa na przebieg procesów gospodarczych.

Po

pierwsze, dzięki niemu wzmacniane są instytucje spo-

łeczeństwa obywatelskiego niezbędne dla sprawnego

funkcjonowania demokracji.

Po drugie, angażując spo-

łeczeństwo w formułowanie celów polityki gospodar-

czej, zapewnia się szersze poparcie dla podejmowanych

decyzji.

Proces ten stwarza obywatelom szansę na

kształtowanie prawa i przyjmowanie rozwiązań zgod-

nych z oczekiwaniami i potrzebami społecznymi.

Jednakże najlepiej słyszalny jest głos obywateli

grupujących się w celu realizacji wspólnego interesu.

W Polsce niewątpliwie zaobserwować można problem

samoorganizowania się przedsiębiorców, w szczegól-

ności tych z sektora MŚP, w organizacje samorządu

gospodarczego.

W Polsce, w odróżnieniu od np. Nie-

miec, Niderlandów czy Hiszpanii, nie istnieje system

powszechnego samorządu gospodarczego.

Ocenia się,

że jedynie 8% ﬁrmdziałającychwPolscejestzrzeszo-

ne.

O skutecznej reprezentacji przedsiębiorców moż-

na mówić jedynie na szczeblu centralnym, gdzie or-

ganizacje, tj. PKPP Lewiatan, Business Centre Club,

Pracodawcy RP, zrzeszają i reprezentują interesy naj-

częściej dużych i średnich ﬁrm.

Ichstanowiskojest

częstokroć odmienne od mikroﬁrm,któredominują

ilościowo w polskim sektorze przedsiębiorstw.

Dotychczasowe próby ustawowego uregulowania

koncepcji samorządu gospodarczego w postaci pod-

miotu publiczno-prawnego podejmowane na prze-

strzeni ostatnich dwudziestu lat nie zaowocowały

sukcesem, budząc jednocześnie wiele kontrowersji

dotyczących roli i charakteru samorządu gospodar-

czego, szczególnie w zakresie sposobu jego powsta-

wania, reprezentacji i ﬁnansowania.

Ponadtoosią-

gnięcie pełnego porozumienia w przedmiotowej kwe-

stii utrudniał fakt, iż propozycja ustawy o samorzą-

dzie gospodarczym była inicjatywą odgórną, nie-

odzwierciedlającą w pełni woli lokalnych środowisk

gospodarczych.

Również Ministerstwo Gospodarki na początku

obecnej dekady podjęło inicjatywę legislacyjną w za-

kresie uregulowania kwestii samorządu gospodar-

czego, jednakże przeprowadzone wówczas konsulta-

cje z partnerami społeczno-gospodarczymi wykazały,

iż obowiązujące przepisy prawne umożliwiają orga-

nizacjom przedsiębiorców wykonywanie zadań przy-

pisywanych samorządowi gospodarczemu.

Nie wska-

zano przy tym dodatkowych zadań, które powinny

być realizowane, a nie są, z powodu braku odpowied-

nich uregulowań.

Tym samym podjęcie działań zmie-

niających dotychczasowy sposób funkcjonowania re-

prezentacji przedsiębiorców wobec państwa odłożono

do momentu zaistnienia bardziej sprzyjających wa-

runków w tej kwestii oraz ujednolicenia poglądów i pro-

pozycji środowiska przedsiębiorców.

Art. 15 Konstytucji RP zapewnia decentralizację

władzy publicznej.

Postanowienia konstytucji oraz

innych aktów prawnych implikują kompetencje, któ-

re choć de iure należą do sfery administracji rządo-

wej, to de facto zależne są od polityki danej gminy

czy powiatu.

Gminy odpowiedzialne są m.in. za

uchwalanie planów miejscowych i opracowywanie

strategii rozwoju lokalnego.

Ponadto organy gminne

wyposażone są w szereg kompetencji z zakresu zago-

spodarowania przestrzennego, podatków lokalnych,

ewidencji rejestrów czy wydawania licencji.

Dodatko-

wo po stronie gmin leży prowadzenie lokalnej polity-

ki wsparcia przedsiębiorczości.

Powyższe istotnie

wpływa na funkcjonowanie działalności gospodar-

czej.

W Polsce istnieje 2479 gmin, których organy

wybierane są w wyborach bezpośrednich.

Od pracy

organów gminnych zależy poziom usług świadczo-

nych dla lokalnych przedsiębiorców.

Na zakończenie pragnę odnieść się do podniesio-

nej w przedmiotowej interpelacji kwestii braku stra-

tegii rozwoju przedsiębiorczości.

Pragnę poinformo-

wać, iż obecnie MG prowadzi prace nad nowym rzą-

dowym programem wsparcia przedsiębiorczości

w Polsce.

Program rozwoju przedsiębiorstw (PRP)

stanowić będzie projekt wykonawczy do wspomnianej

„Strategii innowacyjności i efektywności gospodar-

ki”.

Celem PRP jest wskazanie szczegółowej koncep-

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Grażyna Henclewska

948

Odpowiedź

sekretarza stanu w Ministerstwie

o sygn.

SPS-023-5847/12, w sprawie utrzymania ar-

chiwum Fundacji „Polsko-Niemieckie Pojednanie”

uprzejmie informuję, że Fundacja „Polsko-Niemiec-

w pojęciu państwowej jednostki organizacyjnej

i w zakresie postępowania z dokumentacją podlega

była tzw. nadzorem archiwalnym przez Archiwum

Archiwów Państwowych – właściwy merytorycznie

organ podległy ministrowi kultury i dziedzictwa na-

rodowego – wynika, że władze fundacji mają świado-

mość tych obowiązków.

Ze względu na specyﬁkęswojejdziałalnościfunda-

cja w toku swego funkcjonowania zgromadziła doku-

związaną z wypłatą świadczeń z tytułu doznanych

świadczające dokonane wypłaty, ale także dokumenty

w dwóch odrębnych archiwach: archiwum zakłado-

wym oraz tzw. archiwum historycznym.

Przedmio-

tem interpelacji jest zasób drugiego archiwum,

w którym zgromadzono dokumentację związaną

ślić, że zasób zgromadzony w archiwum historycz-

nym stanowi unikatową całość mającą ogromne zna-

ny światowej.

dokumentacji, z czego prawie 400 m.b. wymagało

ły zweryﬁkowaneprzezfundację27czerwca2012r.,

przechowywania, w celu zakończenia spraw z zakre-

su bieżącej obsługi osób zainteresowanych dokumen-

tami, znajdującymi się w archiwum historycznym

dyrektor Archiwów Państwowych nie ma podstaw

tencji i w zakresie kompetencji podległych mu archi-

wów państwowych wsparcie to może przybierać jedy-

nie charakter metodyczny.

949

madzonego przez fundację, podjęte zostaną następu-

jące działania:

w trybie określonym przepisami ww. rozporządzenia

legowanie do prac archiwalnych trzech osób, zatrud-

nianych dotychczas przez fundację w archiwum hi-

storycznym fundacji.

Piotr Żuchowski

Warszawa, dnia 1 sierpnia 2012 r.

(5853)

terpelację z dnia 15 czerwca 2012 r. panów posłów

Tomasza Makowskiego i Wojciecha Penkalskiego,

w sprawie związanej z funkcjonowaniem Oddziału

Celnego w Ełku, przesłaną do Ministerstwa Finan-

sów za pismem, nr SPS-023-5853/12, z dnia 21 czerw-

Przedstawiona w interpelacji sprawa dotyczy kon-

troli celnej przeprowadzonej w dniu 28 kwietnia 2011 r.

przez funkcjonariuszy celnych Oddziału Celnego

w Ełku, której przedmiotem były towary umieszczo-

ne w kontenerze przybyłym z USA, zgłoszone do pro-

cedury dopuszczenia do swobodnego obrotu na ob-

szarze celnym Wspólnoty Europejskiej jako mienie

przesiedlenia.

W ramach kontroli funkcjonariusze

celni przeprowadzili rewizję celną, w wyniku której

wykryli towary niezgłoszone organowi celnemu w po-

staci: 232 butelek wyrobów alkoholowych różnych

marek (łącznie ponad 300 l wyrobów alkoholowych),

100 sztuk amunicji myśliwskiej oraz ponad 250 sztuk

niezidentyﬁkowanejsubstancjizapachowejwróżnych

opakowaniach.

W konsekwencji wyroby alkoholowe

oraz substancję zapachową zatrzymano do postępo-

wania karnego skarbowego, natomiast amunicję prze-

kazano do Komendy Powiatowej Policji w Ełku.

Odnosząc się zatem do zawartych w interpelacji

pytań, pragnę poinformować Panią Marszałek, co

następuje.

traktowania repatriantów przez funkcjonariuszy cel-

nych podczas kontroli celnej

formacją utworzoną w celu zapewnienia ochrony i bez-

obszar oraz ich wywozu z tego obszaru.

Do zadań Służby Celnej określonych w art. 2 ww.

ustawy należy realizacja polityki celnej w części do-

tyczącej przywozu i wywozu towarów oraz wykony-

wanie innych zadań wynikających z przepisów od-

rębnych, w szczególności:

— wykonywanie czynności związanych z nadawa -

niem towarom przeznaczenia celnego;

— wykonywanie kontroli przestrzegania przez

pejskiej a państwami trzecimi, w szczególności prze-

pisów dotyczących towarów objętych ograniczeniami

lub zakazami;

— rozpoznawanie, wykrywanie, zapobieganie i zwal -

czanie przestępstw skarbowych i wykroczeń skarbo-

wych oraz ściganie ich sprawców, w zakresie określo-

z późn. zm.), co obejmuje m.in. przestępstwa i wykro-

czenia skarbowe przeciwko obowiązkom podatko-

wym w zakresie podatku akcyzowego, jak również

przeciwko obowiązkom celnym oraz zasadom obrotu

Należy podkreślić, że urzędy celne jako ﬁnansowe

organy postępowania przygotowawczego są uprawnio-

ne do prowadzenia postępowań przygotowawczych

skarbowe oraz do sporządzania i wnoszenia w tych

sprawach aktów oskarżenia do sądów powszechnych.

o Służbie Celnej nakłada na kontrolowany podmiot

obowiązki polegające na zapewnieniu warunków

i środków do sprawnego przeprowadzenia kontroli,

obejmujące m.in. udostępnienie towarów, urządzeń

950

oraz środków transportu, zapewnienie dostępu do

pomieszczeń oraz innych miejsc będących przedmio-

tem kontroli, a także udzielanie wszelkich wyjaśnień

podstawie art. 33 ust. 4 ww. ustawy osoba posiada-

jąca towary podlegające kontroli jest obowiązana na

przeprowadzenie kontroli, w szczególności do rozła-

dowania, okazania oraz załadowania towaru po za-

kończeniu czynności kontrolnych.

W przypadku mienia osób ﬁzycznychprzenoszą-

cych swoje miejsce zamieszkania z państwa trzeciego

cić uwagę na rozporządzenie Rady (WE) nr 1186/2009

ustanawiające wspólnotowy system zwolnień celnych

(Dz. Urz.

UE L 324 z 10.12.2009 r., str. 23 i nast.).

Na warunkach określonych w tym rozporządzeniu

zwolnione są bowiem z należności celnych przywozo-

wych towary stanowiące mienie osobiste przywożone

przez ww. osoby, zgłaszane do procedury dopuszcze-

nia do swobodnego obrotu na obszarze celnym Wspól-

noty Europejskiej.

Zwolnienia tego nie stosuje się

jednak do wyrobów alkoholowych (art. 6 lit. a rozpo-

rządzenia).

Odrębnym warunkom podlega przywóz przez

obywateli polskich amunicji z państw niebędących

państwami członkowskimi Unii Europejskiej.

Sto-

wymagane w tym zakresie jest posiadanie uprzednio

wydanego zaświadczenia przez właściwego konsula

Rzeczypospolitej Polskiej oraz pisemne zgłoszenie

właściwemu organowi celnemu przywozu amunicji

przy przekraczaniu zewnętrznej granicy Unii Euro-

pejskiej.

Informacje zawarte w tym zgłoszeniu organ

celny niezwłocznie przekazuje właściwemu organowi

Policji.

Niedopełnienie przez przywożącego amunicję ww.

obowiązków jest zagrożone karą aresztu albo grzyw-

ny, o czym stanowi art. 51 ust. 2 pkt 5 ustawy o bro-

ni i amunicji.

konywanie przez funkcjonariuszy celnych zadań

w zakresie zapewnienia ochrony i bezpieczeństwa

obszaru celnego Wspólnoty Europejskiej nie może być

postrzegane jako traktowanie kontrolowanych pod-

miotów jako „przemytników i przestępców”.

Przepi-

sy prawa obligują bowiem funkcjonariuszy celnych

do podjęcia określonych działań (np. zatrzymania to-

waru, wszczęcia postępowania karnego skarbowego)

w przypadku stwierdzenia naruszenia przez podmiot

tych przepisów.

nia towarów oraz niewłaściwego zachowania się

funkcjonariuszy celnych podczas kontroli

Kwestia prawidłowości przeprowadzonej w dniu

28 kwietnia 2011 r. kontroli celnej była badana przez

dyrektora Izby Celnej w Olsztynie w trakcie dwóch

niezależnych postępowań, tj. postępowania wszczę-

tego w następstwie skargi na działania funkcjona-

riuszy celnych Oddziału Celnego w Ełku podczas ww.

kontroli oraz postępowania wszczętego w ramach

kontroli wewnętrznej przez dyrektora Izby Celnej

w Olsztynie.

W żadnym z tych postępowań nie zna-

lazł potwierdzenia zarzut dotyczący zniszczenia to-

warów w toku kontroli przez funkcjonariuszy celnych

ani zarzut dotyczący niestosownego zachowania się

funkcjonariuszy celnych wobec kontrolowanego pod-

miotu.

Należy również podkreślić, że Komenda Powiato-

wa Policji w Ełku, po rozpatrzeniu zawiadomienia

w sprawie podejrzenia zniszczenia mienia podczas

kontroli celnej w dniu 28 kwietnia 2011 r., odmówiła

wszczęcia śledztwa z powodu braku danych uzasad-

niających podejrzenie popełnienia przestępstwa przez

funkcjonariuszy celnych.

Jednocześnie pragnę poinformować Panią Mar-

szałek, że Służba Celna kładzie szczególny nacisk na

kwestie związane z etyką i kulturą zawodową funk-

cjonariuszy celnych w zakresie relacji z osobami kon-

trolowanymi.

W jednostkach organizacyjnych Służby

Celnej wdrożono Kodeks etyki funkcjonariusza cel-

nego, ponadto wypracowano szereg mechanizmów,

głównie w ramach szkoleń funkcjonariuszy celnych,

mających na celu podnoszenie świadomości etyki

i kultury zawodowej.

Przeprowadzane są m.in. szko-

lenia interpersonalne dotyczące sposobu zachowania

się i rozwiązywania różnych sytuacji mogących za-

istnieć w związku z wykonywanymi kontrolami.

przedstawienia zgłaszającemu do podpisu protokołu

kontroli oraz spisu zatrzymanych przedmiotów od

razu po zakończeniu kontroli celnej

z przeprowadzonych czynności funkcjonariusz celny

sporządza protokoły, w szczególności z kontroli do-

kumentów i ewidencji, zabezpieczenia dowodów, re-

wizji, przesłuchania świadków, pobiegania próbek

zasady został określony w ust. 4 cyt. przepisu, zgod-

nie z którym protokoły z czynności kontrolnych wy-

konywanych m.in. w urzędzie celnym są sporządzane

sób określony w przepisach odrębnych.

Z wyjaśnień przekazanych przez dyrektora Izby

Celnej w Olsztynie wynika, że zgłaszający otrzymał

sporządzone w dniu 28 kwietnia 2011 r. pokwitowa-

nie przyjęcia zatrzymanych towarów do depozytu

urzędu celnego i protokół przeszukania, a także spo-

rządzony w dniu 29 kwietnia 2011 r. protokół zatrzy-

mania przedmiotów.

W dokumentach tych wykazano

m.in. rodzaj oraz ilość towarów zatrzymanych w wy-

niku rewizji.

Ponadto z ww. wyjaśnień wynika, że przesunięcie

części czynności związanych z kontrolą celną na ter-

min przypadający po dniu 28 kwietnia 2011 r. nastą-

piło na prośbę zgłaszającego.

951

IV.

Odnośnie do pytania nr 4 dotyczącego złożenia

skargi na dyrektora Izby Celnej w Olsztynie oraz

unikania przez tego dyrektora spotkania z poszko-

dowanymi

ściwość tę ustala się w oparciu o art. 229 Kodeksu

postępowania administracyjnego, według którego

jeżeli przepisy szczególne nie określają innych orga-

nów właściwych do rozpatrywania skarg, organem

lub działalności innego organu administracji rządo-

wej jest organ wyższego stopnia lub organ sprawują-

cy bezpośredni nadzór.

W związku z powyższym w przypadku skargi doty-

czącej dyrektora Izby Celnej w Olsztynie organem wła-

ściwym do jej rozpatrzenia jest minister ﬁnansów.

Jednocześnie uprzejmie informuję Panią Marsza-

łek, że dyrektor Izby Celnej w Olsztynie w dniu

13 maja 2011 r. przyjął skarżącego w siedzibie izby,

a następnie skierował go do Wydziału Kontroli We-

wnętrznej Izby Celnej w Olsztynie celem przyjęcia

skargi do protokołu.

Wobec tego nie można zgodzić

rektor Izby Celnej w Olsztynie „nie chce zająć się

V. Odnośnie pytania nr 5, dotyczącego możliwości

odzyskania zajętych wyrobów alkoholowych

W wyroku z dnia 12 kwietnia 2012 r.

Sąd Rejono-

wy w Ełku uznał obwinioną (osoba zgłaszająca to-

war) winną popełnienia czynu z art. 54 § 1 i 3 Kodek-

su karnego skarbowego (K.k.s.), w zbiegu z art. 63

§ 2 i 7 K.k.s., w zbiegu z art. 86 § 1 i 4 K.k.s.

w zbiegu z art. 7 § 1 K.k.s. i orzekł przepadek dowo-

dów rzeczowych w postaci objętych zarzutem wyro-

bów alkoholowych bez polskich znaków akcyzy, za-

rządzając jednocześnie ich zniszczenie.

Ponadto sąd

orzekł zwrot na rzecz obwinionej zajętych dowodów

rzeczowych w postaci wyrobów alkoholowych z pol-

skimi znakami akcyzy, a także pojemników z niezna-

ną substancją zapachową.

Wyrok nie jest prawomocny w związku z apelacją

złożoną zarówno przez obwinioną, jak i przez Urząd

Celny w Olsztynie.

Należy zauważyć, że zarzutem w postępowaniu

karnym skarbowym, prowadzonym przez ﬁnansowy

organ postępowania przygotowawczego, a następnie

w postępowaniu przed sądem, były objęte tylko te

wyroby alkoholowe, które nie posiadały polskich zna-

ków akcyzy.

Z tej przyczyny wynikają rozbieżności

dotyczące ilości wyrobów alkoholowych wykazanych

w dokumentach wystawianych przez organ Służby

Celnej, np. w pokwitowaniu przyjęcia zatrzymanych

niu o przedstawieniu zarzutów.

W związku z powyższym nie można uznać za za-

sadne podniesionego w interpelacji domniemania, że

„celnicy część skonﬁskowanego mienia podzielili

między sobą”.

Mam nadzieję, że powyższe wyjaśnienia stanowią

wyczerpującą odpowiedź na złożoną interpelację i spo-

tkają się z uprzejmą akceptacją Pani Marszałek.

zefa Lassoty oraz grupy posłów w sprawie uporząd-

kowania spraw własnościowych Poczty Polskiej SA

uprzejmie przedstawiam następujące informacje.

Polska SA prowadzony jest w ramach programu stra-

tegicznego „Efektywne zarządzanie aktywami rze-

czowymi” projekt „Przegląd i regulacja stanów praw-

nych nieruchomości Poczty Polskiej SA, w tym prace

zespołu ds. normalizacji stanów prawnych nierucho-

mości wykorzystywanych wspólnie przez PP SA oraz

TP SA i PKP SA”.

Projekt w istotnej mierze dotyczy

regulacji stanów prawnych nieruchomości, które były

własnością Polskiej Poczty, Telegraf i Telefon, a któ-

re w 1992 r. zostały przekazane podmiotom powsta-

łym w wyniku podziału Polskiej Poczty, Telegraf

i Telefon, tj. Telekomunikacji Polskiej SA oraz pań-

stwowemu przedsiębiorstwu użyteczności publicznej

Poczta Polska – na mocy aktów przekazania, o któ-

rych mowa w przedmiotowej interpelacji.

W wyniku podziału majątku w trybie administra-

cyjnym nieskutecznie (bez zachowania wymaganej

formy aktu notarialnego):

— część nieruchomości została przyznana na wła -

sność p.p.u.p. Poczta Polska lub Telekomunikacji Pol-

skiej SA,

— na części nieruchomości zostało ustanowione

ograniczone prawo rzeczowe dla jednego z podmio-

tów,

— część nieruchomości została przekazana we

współwłasność przedmiotowych spółek.

Prowadzony w Poczcie Polskiej SA projekt doty-

czący regulacji stanów prawnych realizuje swoje za-

dania poprzez właściwe:

952

— ustanawianie ograniczonych praw rzeczowych

na rzecz jednej ze stron w oparciu o zakres wyzna-

czony w aktach przekazania,

— podział ﬁzycznynieruchomościpozostających

we wspólnym władaniu przez strony,

— ustanawianie odrębnych własności lokali,

— zwrot nakładów poczynionych przez Pocztę

Polską SA na nieruchomości będące we władaniu Te-

lekomunikacji Polskiej SA.

Zadania te prowadzone są przez zespół projekto-

wy działający w Centrum Infrastruktury Poczty Pol-

skiej SA.

W ramach projektu Poczta Polska SA na obecnym

etapie prac zidentyﬁkowała782nieruchomościwyma-

gające regulacji stanu prawnego, w tym 624 nierucho-

mości do regulacji z Telekomunikacją Polską SA

(81 nieruchomości pozostających we współwłasności

obu spółek, 420 nieruchomości będących we władaniu

Poczty Polskiej SA, na których należy ustanowić ogra-

niczone prawo rzeczowe na rzecz Telekomunikacji Pol-

skiej SA, 99 nieruchomości będących we władaniu

Telekomunikacji Polskiej SA, na których należy usta-

nowić ograniczone prawo rzeczowe na rzecz Poczty

Polskiej SA, 24 nieruchomości wymagające podjęcia

innych czynności niż wyżej opisane).

Obecnie dokonywana jest analiza przydatności

danych nieruchomości dla celów statutowych Poczty

Polskiej SA oraz zakresu faktycznego korzystania ze

współwładanych nieruchomości.

W oparciu o wyniki analizy dokonywane będą od-

powiednie czynności prawne zmierzające do formal-

nego ustanowienia ograniczonego prawa rzeczowego

na rzecz Poczty Polskiej SA, ﬁzycznegopodziałunie-

ruchomości oraz zamiany prawami własności (użyt-

kowania wieczystego) w zakresie wybranych nieru-

chomości poprzez notarialne dokonanie zamiany

pomiędzy spółkami praw własności, tak aby interesy

obu spółek były w pełni zaspokojone przy zachowaniu

równości stron.

W wyniku tych działań Poczta Polska SA nie bę-

dzie uzależniona od Telekomunikacji Polskiej SA

w zakresie zarządzania i dysponowania nieruchomo-

ściami.

W pozostałym zakresie projekt realizuje regulację

stanów prawnych nieruchomości Poczty Polskiej

z jednostkami samorządu terytorialnego, PKP, oso-

bami trzecimi, jak również jest stroną postępowań

administracyjnych dotyczących uwłaszczenia po-

szczególnych nieruchomości posiadanych przez Pocz-

tę Polską SA.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że w roku bie-

żącym Poczta Polska SA przygotuje własne propozy-

cje regulacji i przedstawi je Telekomunikacji Polskiej

SA, następnie rozpocznie proces regulacji.

Zakończe-

nie tych prac pozwoli na opracowanie komplekso-

wych rozwiązań sankcjonujących interes Poczty Pol-

skiej SA.

Regulacja stanów prawnych poszczególnych nieru-

chomości w odniesieniu do terminu ich zakończenia

zależy od ich charakteru i możliwości wypracowania

rozwiązania akceptowalnego przez obie strony np.:

— w przypadku rozwiązania obecnego stanu

w trybie porozumienia stron konieczne będzie pod-

jęcie szeregu decyzji właścicielskich przez obie spółki,

przy czym należy zaznaczyć, iż Poczta Polska SA nie ma

wpływu na sposób i termin uzyskiwania decyzji właści-

cielskiej po stronie Telekomunikacji Polskiej SA,

— w przypadku braku woli stron do rozwiązania

konieczność wszczęcia postępowań administracyj-

nych lub sądowych, w wyniku których zapadną wią-

żące decyzje lub rozstrzygnięcia, których terminu

w chwili obecnej nie można przewidzieć.

W założeniach realizacji projektu przyjęto, iż

w pierwszej kolejności będą podejmowane wszelkie

czynności nakierowane na ugodowe rozwiązanie nie-

uregulowanych kwestii i dopiero w przypadku braku

woli ze strony Telekomunikacji Polskiej SA lub nie-

uzasadnionego opóźniania procesu decyzyjnego spra-

wy będą kierowane na drogę administracyjną lub

sądową.

Niezwłocznie po zakończeniu postępowań regu-

lacyjnych dla poszczególnych nieruchomości zostaną

podjęte działania ukierunkowane na prawidłowe i ra-

cjonalne gospodarowanie przedmiotowymi nierucho-

mościami.

Ze swojej strony Poczta Polska SA dekla-

ruje podejmowanie wszelkich czynności pozostają-

cych w jej gestii niezwłocznie, gdy będą one możliwe

w zakresie zarówno prawnym, jak i faktycznym.

Minister administracji i cyfryzacji w ramach

sprawowanego nadzoru właścicielskiego będzie na

bieżąco monitorował realizację programu w zakresie

zaangażowania aktywami rzeczowymi w Poczcie Pol-

skiej SA.

Wyrażam nadzieję, że przedstawione wyjaśnienia

okażą się satysfakcjonujące dla pań posłanek oraz

pana posła.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 18 lipca 2012 r.

Wielce Szanowna Pani Marszałek!

W odpowiedzi

953

13 czerwca 2012 r. przysłaną przy piśmie (znak: SPS-

-023-5862/12) poniżej przedstawiam następujące sta-

nowisko.

W odniesieniu do działania prezesa Narodowego

Funduszu Zdrowia wbrew polityce ministra zdrowia

poprzez wprowadzenie w umowach upoważniających

o karach umownych usuniętych z ustawy z dnia

poz. 696), uprzejmie wyjaśniam, iż kwestionowany

zapis dotyczący kar umownych został wprowadzony

w zarządzeniu, nr 25/2012/DGL, prezesa Narodowe-

wiania recept na leki, środki spożywcze specjalnego

świadczeniodawcom, podpisanym przez ówczesnego

prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia.

Niemniej

na mocy zarządzenia, nr 38/2012/DGL, prezesa Na-

świadczeniodawcom, podpisanego przez obecnego

prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia, od dnia

by medyczne refundowane ze środków publicznych

przysługujące świadczeniobiorcom.

Z uwagi na dobro

pacjentów oraz postulaty środowiska lekarskiego

nowe umowy, w stosunku do umów obowiązujących

przed dniem 1 lipca 2012 r., uwzględniają następują-

ce zmiany:

pacjenta,

na,

6) lekarz zyskał możliwość rozstrzygania spor-

Odpowiadając na pytanie dotyczące rozważenia

zmiany zapisów ustawy o powszechnym ubezpiecze-

gwarantować ustawowo obowiązek ustalania przez

oraz wystąpienia ministra zdrowia z inicjatywą usta-

wodawczą w powyższym zakresie, uprzejmie infor-

muję, iż w opinii Ministerstwa Zdrowia konieczne

jest usunięcie w obowiązujących przepisach praw-

nych dotyczących systemu opieki zdrowotnej w Pol-

z późn. zm.), sprzeczności systemowych polegających

prezesa NFZ w zakresie dotyczącym regulacji i nad-

zoru w systemie powszechnego ubezpieczenia zdro-

wotnego, oddzielenie funkcji płatnika od regulacji

i nadzoru, stworzenie systemu taryﬁkacjiświadczeń

zdrowotnych (opartej o standard rachunku kosztów)

wraz z oddzieleniem jej od instytucji płatnika.

W związku z powyższym zostały podjęte wstępne

Łączę wyrazy szacunku

podsekretarza stanu

w sprawie uregulowań prawnych dotyczących

cych w użytkowaniu jednostek ochotniczej straży po-

żarnej uprzejmie przedstawiam poniższe informacje.

Przepisy rozporządzenia ministra spraw we-

wnętrznych i administracji, ministra ﬁnansóworaz

ministra obrony narodowej z dnia 11 lipca 2011 r.

nych Rzeczypospolitej Polskiej, Policji i innych pojaz-

dów użytkowanych w sposób szczególny (Dz. U.

Nr 153, poz. 910) stosuje się do badań technicznych

licji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji

korupcyjnego, Biura Ochrony Rządu, Straży Gra-

nicznej, Służby Celnej oraz Państwowej Straży Po-

żarnej, co wynika wprost z upoważnienia zawartego

954

poz. 908, z późn. zm.).

Oznacza to, że ochotnicze stra-

że pożarne nie mogą korzystać z uprawnień zagwa-

rantowanych ww. przepisami.

proponowanym w wystąpieniu prowadziłoby do po-

wstania w budżecie Państwowej Straży Pożarnej do-

datkowych kosztów.

Biorąc zatem pod uwagę powyż-

sze, jak również obecną sytuację ﬁnansówpublicz-

nych, wszelkiego rodzaju zmiany generujące obcią-

żenia dla budżetu należy wprowadzać ze szczególną

rozwagą.

Na marginesie jedynie należy zauważyć, iż

proponowane zmiany wiązałyby się niewątpliwie

z analogicznymi wnioskami innych podmiotów (or-

ganizacji) współpracujących z MSW.

Podsumowując, wyrażając zrozumienie dla chęci

ułatwienia jednostkom OSP ich działalności statuto-

wej, jak również doceniając ich pracę, pragnę jedno-

cześnie zaznaczyć, że przedstawione w wystąpieniu

propozycje w pierwszym przypadku wykraczają poza

delegację ustawową zawartą w ustawie Prawo o ru-

chu drogowym, natomiast w drugim oznaczałyby

wzrost wydatków budżetowych.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

podsekretarza stanu

w sprawie wdrażania programów cyfryzacji

cyfryzacji w Polsce uprzejmie przedstawiam nastę-

pujące informacje.

ministracji i Cyfryzacji zgodnie ze swoją właściwo-

ścią pełni funkcję instytucji pośredniczącej dla 7. osi

priorytetowej Programu Operacyjnego „Innowacyj-

na gospodarka” (PO IG): Społeczeństwo Informacyj-

ne – budowa elektronicznej administracji i 8. osi prio-

rytetowej Programu Operacyjnego „Innowacyjna

gospodarka”: Społeczeństwo Informacyjne – zwięk-

szanie innowacyjności gospodarki.

Uprzejmie informuję, że od początku realiza-

cji 7. osi priorytetowej PO IG do udzielenia doﬁ-

nansowania zatwierdzono 30 wniosków na kwotę

3 722 740 402 zł.

Do chwili obecnej w ramach przed-

miotowej osi podpisanych zostało 27 umów o doﬁnan-

sowanie na kwotę 3 518 479 710 zł.

Natomiast

w ramach 8. osi priorytetowej PO IG od początku

realizacji programu do udzielenia doﬁnansowania

zatwierdzono łącznie 3886 wniosków na kwotę

3 026 109 366 zł oraz podpisano 3371 umów o doﬁ-

nansowanie na kwotę 2 411 454 970 zł.

Należy za-

znaczyć, że w związku z terminem przyjęcia PO IG

i uruchomienia wsparcia pierwsze efekty ﬁnansowe

zanotowano dopiero w 2008 r.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że Komisja

Europejska (KE) w połowie kwietnia br. podjęła de-

cyzję o wstrzymaniu płatności w projektach realizo-

wanych w ramach 7. osi priorytetowej Programu

z wykryciem nieprawidłowości w kilku projektach.

Należy jednak podkreślić, że przeprowadzone kon-

trole i wyniki monitoringu wskazują, że większość

projektów w ramach przedmiotowej osi realizowana

jest prawidłowo.

Przedstawiciele Ministerstwa Administracji i Cy-

zaprezentowali komisarzowi KE ds. polityki regio-

nalnej panu Johannesowi Hahn nowo powstały ra-

port „Państwo 2.0.

Nowy start dla e-administracji”.

W raporcie tym dokonany został przegląd realizowa-

nych w Polsce przedsięwzięć informatycznych.

Okre-

ślony został także kierunek zmian, jakie muszą zo-

stać wprowadzone w celu poprawy efektywności re-

alizacji tych przedsięwzięć, oraz nowe podejście do

cyfryzacji państwa.

W efekcie ww. spotkania opracowany został szcze-

gółowy plan naprawczy.

Od jego pełnej realizacji uza-

leżnione jest podjęcie przez KE decyzji o odblokowa-

niu płatności.

Plan ten został sporządzony przez Mi-

nisterstwo Rozwoju Regionalnego, Ministerstwo

Administracji i Cyfryzacji oraz Władzę Wdrażającą

Programy Europejskie i został przekazany do KE

w dniu 31 maja 2012 r.

Głównym celem programu

naprawczego jest wzmocnienie systemu nadzoru nad

wdrażaniem 7. osi priorytetowej PO IG, tak aby za-

pewnić dalszą efektywną realizację inwestycji infor-

matycznych.

W dniach 11–13 czerwca br. odbył się cykl

spotkań roboczych z Komisją Europejską, podczas

których wspólnie dokonano przeglądu projektów re-

Instytucje zaangażowane we wdrażanie 7. osi

priorytetowej PO IG podjęły szereg działań i środ-

ków, które pozwolą na wyeliminowanie zidentyﬁko-

wanych uchybień i dalszą poprawną realizację pro-

jektów.

Należą do nich: wzmocniony monitoring re-

alizacji projektów, wdrożone zmiany instytucjonalne,

organizacyjne i personalne, opracowanie komplekso-

wych, pogłębionych analiz stanu realizacji projektów.

955

Od wyników tych działań zależy podjęcie przez KE

decyzji o odblokowaniu środków na realizację projek-

tów informatycznych administracji.

Należy podkre-

ślić, iż po wykazaniu przez Polskę wprowadzenia żą-

danych środków naprawczych proces odblokowywania

środków może potrwać jeszcze nawet pół roku z uwa-

gi na wewnętrzne procedury obowiązujące w KE.

Instytucja pośrednicząca prowadzi intensywne

prace mające na celu pełną realizację zakładanych

działań naprawczych, tak aby możliwe było dalsze

wykorzystanie środków europejskich na tworzenie

usług e-administracji.

Obecnie prace prowadzone są

ze środków budżetu państwa.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Małgorzata Olszewska

Warszawa, dnia 13 lipca 2012 r.

i Macieja Małeckiego

w sprawie regulacji prawnych określających

lacją panów Wojciecha Zubowskiego i Macieja Małec-

kiego, posłów na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej,

dysława Kosiniaka- Kamysza, ministra pracy i poli-

tyki społecznej, pismem marszałka Sejmu Rzeczypo-

-023-5872/12), przesłaną zgodnie z kompetencją

ślających zasady opłacania odrębnie z każdego tytu-

łu składki na ubezpieczenie zdrowotne, uprzejmie

proszę o przyjęcie następujących wyjaśnień.

Zasady opłacania składki na ubezpieczenie zdro-

padku gdy ubezpieczony uzyskuje przychody z więcej

tuły.

Obowiązek odprowadzania składki na ubezpie-

czenie zdrowotne obciąża zatem np. zarówno pracow-

ników wykonujących pozarolniczą działalność gospo-

darczą (zbieg różnych tytułów), jak i przedsiębiorców,

którzy prowadzą kilka działalności gospodarczych

do sfinansowania świadczeń opieki zdrowotnej,

w przypadku zajścia ryzyka ubezpieczeniowego.

Me-

chanizm ﬁnansowaniaświadczeńopiekizdrowotnej

oparty na metodzie ubezpieczeniowej funkcjonuje

również w odniesieniu do ubezpieczenia społecznego,

z którego ﬁnansowanesąnp.świadczeniaemerytal-

ne, rentowe, chorobowe i wypadkowe.

Mechanizm

ﬁnansowaniaświadczeńwpowszechnymubezpiecze-

niu zdrowotnym nie opiera się ani na kalkulacji ry-

laniem świadczeń opieki zdrowotnej.

Taki mecha-

nizm, oparty na zasadzie solidarności społecznej

ubezpieczeń społecznych i zdrowotnych, opartych na

956

pieczenia zdrowotnego z chwilą powstania tytułu

rakter składki jako obciążenia publicznoprawnego.

powszechnym i bezzwrotnym oraz celowym, przezna-

czonym na ﬁnansowanieświadczeńopiekizdrowot-

żenia składką każdego tytułu, który rodzi powstanie

obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego.

W istocie

tułu) nie implikuje zwiększenia zakresu uprawnień

Obecnie w Ministerstwie Zdrowia nie trwają

nę przepisów regulujących opłacanie składki na

tułów do obowiązkowego ubezpieczenia zdrowot-

nego.

Należy wskazać, iż wszelkie zwolnienia w za-

kresie opłacania składki zdrowotnej implikowały-

by zmniejszenie środków zarządzanych przez pu-

blicznego płatnika (NFZ), a przez to również

leży, iż obecnie obowiązują szczególne wymogi wo-

bec przyjmowanych przez Radę Ministrów projek-

tów ustaw, których skutkiem ﬁnansowym może

dów jednostek sektora ﬁnansówpublicznychwsto-

sunku do wielkości wynikających z obowiązujących

Warszawa, dnia 16 lipca 2012 r.

w sprawie traktowania wydatków na prace

(5873)

Szanowny Panie Marszałku!

Odpowiadając na

interpelację pana posła Pawła Szałamachy w sprawie

rozliczenia wydatków na prace badawczo-rozwojowe

w prawie podatkowym, uprzejmie wyjaśniam, co na-

stępuje.

Na gruncie obowiązujących przepisów ustaw o po-

datku dochodowym (art. 15 ust 4a ustawy o podatku

1) w miesiącu, w którym zostały poniesione, albo

2) jednorazowo w roku podatkowym, w którym

3) poprzez odpisy amortyzacyjne dokonywane

pkt 3.

Przepisy te w obecnym brzmieniu obowiązują od

22 maja 2009 r. i mają zastosowanie do osiągniętych

2009 r.

Zmiana brzmienia ww. przepisu stanowiła

jeden z elementów tzw. „Planu stabilności i rozwoju

– wzmocnienie gospodarki Polski wobec światowego

kryzysu ﬁnansowego”,któryzawierałinstrumenty

mające na celu zwiększenie skłonności do inwesto-

wania, w szczególności dla małych ﬁrmorazpodmio-

tów rozpoczynających działalność.

Istotą zmiany

w omawianym zakresie było umożliwienie podatni-

kom zaliczania do kosztów uzyskania przychodów

kosztów prac rozwojowych w trakcie ich realizacji (na

bieżąco).

O ile zatem problem opisany przez pana po-

sła był aktualny przed zmianą ww. przepisów, o tyle

obecnie w ustawach podatkowych możliwość zalicza-

957

nia kosztów prac rozwojowych do kosztów podatko-

wych w inny sposób niż poprzez amortyzację wytwo-

rzonej wartości niematerialnej i prawnej została do-

puszczona expressis verbis.

Ocena istniejących rozwiązań podatkowych doty-

czących sfery B+R musi zatem uwzględniać m.in.

omówioną zmianę w zakresie sposobu zaliczania do

kosztów podatkowych kosztów prac rozwojowych.

Niemniej z przepisów tych wynika znaczna swoboda

wyboru przez podatników optymalnego dla nich spo-

sobu podatkowego ujęcia tych kosztów w kosztach

uzyskania przychodu.

W tym miejscu chciałbym ponadto zaznaczyć, iż

oprócz ww. zmiany przepisów art. 15 ust 4a ustawy

ust. 7b ustawy o podatku dochodowym od osób ﬁ-

zycznych w roku 2010 wydłużono z roku do dwóch

lat okres, po upływie którego niewykorzystane środ-

ki zgromadzone na funduszu innowacyjności są za-

liczane do przychodów podatkowych.

Powyższe czyni

niezasadnym, podniesiony w interpelacji, zarzut bra-

ku zmian w ustawach podatkowych w zakresie oma-

wianej problematyki.

Odnosząc się do pytania o zasady współpracy po-

między resortem ﬁnansówapozostałymiresortami

w zakresie tworzenia systemu podatkowego wspoma-

gającego badania, pragnę wyjaśnić, iż współpraca ta

odbywa się najczęściej poprzez opiniowanie konkret-

nych propozycji legislacyjnych przedstawianych przez

wskazane przez pana posła resorty.

Nie wyklucza to

współpracy na etapie wcześniejszym, czego przykła-

dem jest chociażby aktualna propozycja minister na-

uki i szkolnictwa wyższego w zakresie wprowadzenia

w ustawie o podatku dochodowym 1-procentowego

odpisu podatku na rzecz jednostek naukowych.

Pra-

gnę zapewnić pana posła, iż wszystkie takie propo-

zycje są przez ministra ﬁnansówanalizowanezna-

leżytą uwagą.

W zakresie pozycji rozciągnięcia zasad stosowa-

nych przez CBR-y na wszystkich podatników pragnę

poinformować, iż nie uważam jej za zasadną.

Należy

podkreślić, iż możliwość skorzystania z ulgi przez

CBR-y uzasadniona jest specyﬁcznymiwarunkami,

jakie muszą one spełnić na gruncie ustawy regulują-

cej zasady ich funkcjonowania.

Przyznania analo-

gicznego ulgi wszystkim podatnikom byłoby równo-

znaczne z przyznaniem im prawa do, niczym nieuza-

sadnionego, pomniejszenia kosztów uzyskania przy-

chodów o wielkość dokonanego odpisu.

Odnosząc się zaś do koncepcji double tax dip, czy-

li możliwości zastosowania premii podatkowej na

wydatki w sferze B+R w postaci podwójnego odpisu

z tego samego tytułu wydatków, należy wyjaśnić, iż

takie rozwiązanie już istnieje.

Odliczenie wydatków

na nabycie nowej technologii ma bowiem charakter

dodatkowej preferencji podatkowej do wykorzystania

przez podatników w rozliczeniu rocznym.

Przy uldze

z tytułu nowych technologii z przepisów podatko-

wych wynika, iż pomimo skorzystania z odliczenia

wydatków na nabycie nowej technologii podatnik ma

prawo do pełnej amortyzacji nabytej wartości niema-

terialnej i prawnej w związku z nabyciem nowych

technologii (art. 18b ust. 11 ustawy o podatku docho-

dowym od osób prawnych).

Do tych odliczeń na inno-

wacje nie mają bowiem zastosowania przepisy art. 16

prawnych, stosownie do których nie mogą być uzna-

ne za koszty podatkowe odpisy amortyzacyjne od tej

części wartości niematerialnej i prawnej, która jest

związana z odliczeniem od podstawy opodatkowania

podatkiem dochodowym.

Część wydatków na nabycie

nowych technologii może być przez podatników odli-

czona od podstawy opodatkowania, co nie powoduje

ograniczeń przy kwaliﬁkacji do kosztów podatko-

wych odpisów amortyzacyjnych od nabytych warto-

ści niematerialnych i prawnych.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

w sprawie podatku dochodowego od osób

Szanowny Panie Marszałku!

Odpowiadając na

interpelację pana posła Dariusza Piontkowskiego do-

tyczącą podatku dochodowego od osób prawnych

miotów, uprzejmie wyjaśniam, co następuje.

Z przedstawionego w interpelacji zdarzenia okre-

ślającego problem podatkowy wynika, że podatnik,

któremu inwestor przebudował środek trwały, uzy-

skuje z tego tytułu nieodpłatne świadczenie, które

wpływa na dochód podlegający opodatkowaniu CIT.

Interpretację taką potwierdził Naczelny Sąd Ad-

ministracyjny, oddalając skargę kasacyjną spółki

energetycznej (sygn. akt II FSK 2167/10).

W wyroku

z dnia 29 maja 2012 r.

NSA podzielił pogląd dyrekto-

ra izby skarbowej, że w przypadku usunięcia przez

inwestora kolizji prowadzonej przez niego inwestycji

z istniejącą siecią elektroenergetyczną po stronie

przedsiębiorstwa energetycznego będącego właścicie-

lem tej sieci powstanie przychód z tytułu otrzymania

nieodpłatnego świadczenia.

Stan faktyczny, jaki oce-

niał sąd, dotyczył sytuacji, w której przebieg sieci

elektroenergetycznej należącej do spółki kolidował

z projektowaną inwestycją lub też w inny sposób

958

uniemożliwiał wykorzystanie gruntu.

Inwestor za

zgodą spółki dokonał zmiany i przesunął linię ener-

getyczną, usuwając kolizję.

Zdaniem Izby Skarbowej w Rzeszowie oraz sądu,

mimo iż inicjatorem i ekonomicznym beneﬁcjentem

przebudowy był inwestor, który w przeciwnym przy-

padku nie mógłby zrealizować planowanej inwestycji,

spółka energetyczna uzyskała przychód w postaci

poniesionych przez inwestora wartości nakładów na

sieć energetyczną.

W rezultacie takiego rozwiązania

przedsiębiorstwo energetyczne przy ustalaniu pod-

stawy opodatkowania podatkiem dochodowym obo-

wiązane jest do uwzględnienia jako przychodu podat-

kowego otrzymanego nieodpłatnego świadczenia.

W rzeczywistości środek trwały (rzecz), który jest

własnością spółki, został przebudowany.

Zdaniem

spółki w tym przypadku zmianie ulegnie jedynie jego

lokalizacja i z tego tytułu nie otrzyma żadnych świad-

czeń, które miałyby zwiększać wartość środka trwa-

łego.

NSA nie zgodził się z tą argumentacją.

Odnosząc się do przedstawionego problemu i za-

wartych w interpelacji pana posła pytań w tym za-

kresie, uprzejmie wyjaśniam.

Ad 1.

W związku z ukształtowaną linią orzecznic-

twa w sprawie ustalania przychodów z tytułu otrzy-

mania nieodpłatnych świadczeń Ministerstwo Finan-

sów nie znajduje uzasadnienia do wprowadzenia do-

datkowych rozwiązań zmierzających do określania

przychodów w stosunku do podatników korzystają-

cych ze zrealizowanych przez inny podmiot (np. na-

jemców) inwestycji ulepszeniowych.

Podstawową cechą nieodpłatnego świadczenia

jest brak jakiegokolwiek zobowiązana do świadczenia

wzajemnego.

Z orzeczenia sądowego zawartego w wy-

roku NSA z dnia 28 stycznia 2000 r., sygn. akt I SA/

Gd 2285/98, wynika, iż przez nieodpłatne świadcze-

nie należy rozumieć te wszystkie zdarzenia prawne

i gospodarcze w działalności osób prawnych, których

skutkiem jest nieodpłatne, czyli niezwiązane z kosz-

tami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie ma-

jątku tej osoby, mające konkretny wymiar ﬁnansowy.

Na gruncie obowiązującego prawa podatkowego za

przychody podatkowe należy uznać wszystkie te zda-

rzenia, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. nie-

związane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu,

przysporzenie majątku mające konkretny wymiar

ﬁnansowy.

Ocena,czykorzyścimająkonkretnywy-

miar ﬁnansowy,wymagauwzględnieniaogółudóbr

i interesów oraz pozytywnych następstw, a także ob-

ciążeń wynikających z zawartej umowy, co jest moż-

liwe na gruncie konkretnego stanu faktycznego.

Ad 2.

Przy budowie uzbrojenia, w tym linii ener-

getycznych i sieci komunalnych, ze względu na ewen-

tualny sprzeciw właścicieli przy ocenie skutków po-

datkowych uzasadnione jest uwzględnienie stosowa-

nych reguł rynkowych.

Jeżeli uzyskane korzyści nie

wynikają ze stosowanych zasad rynkowych, wówczas

dopiero powstają przesłanki do określania przychodu

podatkowego.

Ad 3.

Przepisy nie określają konkretnego terminu

powstania obowiązku podatkowego u właściciela

w związku z uzyskaniem przez niego nieodpłatnego

świadczenia w przypadku, gdy najemca poniósł na-

kłady na jego środek trwały.

Co do zasady będzie to

moment uzyskania takiego przysporzenia, tj. otrzy-

mania nieodpłatnego świadczenia.

Ad 4.

Uprzejmie informuję, że Ministerstwo Fi-

nansów nie dokonywało analizy skutków prawnych

i ﬁnansowychwydaniaprzezNSAww.wyroku.

Do-

konywanie takiej analizy nie wydaje się zasadne.

Na-

leży bowiem pamiętać, iż prezentowane w poszcze-

gólnych sprawach stany faktyczne nie są identyczne.

Dlatego też każdą sytuację i każde tego rodzaju zda-

rzenie gospodarcze z tym związane powodujące okre-

ślone skutki podatkowe należy rozpatrywać i oceniać

indywidualnie jako konkretny przypadek, z uwzględ-

nieniem okoliczności faktycznych badanej sprawy.

W przypadku inwestorów (właścicieli) tzw. zagra-

nicznych galerii handlowych, którzy, budując obiekty

galerii, pozostawiają punkty oraz ciągi handlowe

w stanie surowym, do zabudowy przez najemców,

skutki podatkowe związane z wykorzystaniem ta-

kich obiektów są analogiczne jak w przypadku in-

nych środków trwałych.

Ustawy podatkowe nie wpro-

wadzają w tym zakresie rozróżnienia.

Ministerstwo

Finansów informuje, iż nie dysponuje szczegółowymi

danymi, o które prosi pan poseł.

Ad 5.

Uprzejmie informuję, iż tylko w wyniku

kontroli podatkowej urząd skarbowy może uzyskać

wiedzę o tym, czy z tytułu prac wykonanych na koszt

inwestora podatnik osiągnął przychód podatkowy.

Nie ma również podstaw do oceny, iż system podat-

kowy w zakresie nieodpłatnych świadczeń jest nie-

szczelny, pomimo że nie istnieje obowiązek powiada-

miania urzędu skarbowego o umowie przewidującej

poniesienie nakładów na cudzej nieruchomości.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

(katastralnego) (5885)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na

strów pismem z dnia 26 czerwca 2012 r. (znak: DSPA-

-4810-5481-(1)/12) interpelację pani poseł Jadwigi

959

Wiśniewskiej w sprawie planowanego wprowadzenia

podatku katastralnego, od wartości nieruchomości,

przekazuję poniższe wyjaśnienia.

gionalnego „Założenia krajowej polityki miejskiej”

(dalej: założenia) formułują podstawowe zasady i tezy

Przygotowanie założeń stanowi pierwszy krok do

opracowania dokumentu docelowego – „Krajowej po-

lityki miejskiej”, która dopiero po przyjęciu przez

nia polityki miejskiej, a tym samym formułowania

ﬁnansowych.

Po przyjęciu projektu założeń przez

Radę Ministrów ministerstwo przystąpi do pracy nad

przygotowaniem „Krajowej polityki miejskiej”.

Pro-

jekt tego docelowego dokumentu poddany zostanie

szerokim konsultacjom społecznym oraz międzyre-

sortowym.

W związku z pytaniami 1–3 uprzejmie informuję,

że rząd nie planuje wprowadzenia rozwiązania po-

datkowego, o którym pani poseł pisze.

Zarówno

woju Regionalnego nie są zatem prowadzone prace

Z poważaniem

Minister

tyczącego interpelacji posła na Sejm RP pana Zbi-

nadgranicznej, uprzejmie przedstawiam następujące

informacje.

Problematyka dotycząca przebywania w streﬁe

nadgranicznej została uregulowana przede wszyst-

ustawowej z art. 13 ww. ustawy zostało wydane roz-

ków uprawiania turystyki, sportu, polowań i połowu

Podkreślenia wymaga jednak, że przepisów wspo-

mnianego rozporządzenia nie stosuje się na granicy

państwowej z Republiką Federalną Niemiec, Repu-

bliką Czeską, Republiką Słowacką i Republiką Li-

tewską.

połowu ryb w streﬁenadgranicznejnawodachgra-

do granicy państwowej przez całą dobę, o ile umowy

stosownie do § 3 ust. 2 rozporządzenia uprawianie

połowu ryb z wykorzystaniem sprzętu pływającego

w streﬁenadgranicznejnawodachgranicznychmoże

W tym miejscu należy wskazać, że ratyﬁkowany-

mi umowami międzynarodowymi regulującymi

przedmiotową problematykę są: umowa między Rzą-

dem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem

o stosunkach prawnych na polsko-radzieckiej grani-

cy państwowej oraz współpracy i wzajemnej pomocy

w sprawach granicznych, podpisana w Moskwie dnia

lej „umową z 1961 r.”, oraz umowa między Rzecząpo-

spolitą Polską a Ukrainą o stosunkach prawnych na

polsko-ukraińskiej granicy państwowej oraz współ-

pracy i wzajemnej pomocy w sprawach granicznych,

sporządzona w Kijowie dnia 12 stycznia 1993 r.

(Dz. U.

z 1993 r.”.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 umowy z 1961 r. obiektom

pływającym bez napędu własnego i nieholowanym

oraz mniejszym obiektom (łódkom) pływającym za-

równo z napędem własnym, jak i bez napędu własne-

go zabrania się pływać po wodach granicznych w po-

rze nocnej, zaczynającej się pół godziny przed zacho-

dem słońca, a kończącej się pół godziny po jego

wschodzie.

Ponadto stosownie do art. 31 ust. 1 ww.

umowy zabrania się połowu ryb w wodach granicz-

nych w porze nocnej.

Należy wskazać, że obecnie ww.

przepisy prawa dotyczą wód granicznych biegnących

wzdłuż granicy państwowej z Federacją Rosyjską i Re-

publiką Białorusi.

Analogiczne zakazy zostały przewidziane także

w umowie z 1993 r., której regulacje odnoszą się do

przebywania na wodach biegnących w streﬁenad-

granicznej przyległej do granicy z Ukrainą.

W świetle

art. 19 ust. 1 ww. umowy zabrania się pływania po

wodach granicznych w porze nocnej, zaczynającej się

960

pół godziny przed zachodem słońca, a kończącej się

z art. 26 ust. 1 umowy zabrania się z połowu ryb

w wodach granicznych w porze nocnej.

uprawianie rybołówstwa na wodach granicznych

w porze nocnej nad rzeką Bug jest niezgodne z obo-

Warszawa, dnia 12 lipca 2012 r.

w sprawie likwidacji wojewódzkich

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pi-

przesyłające interpelację posła Artura Ostrowskiego

transportu drogowego, uprzejmie przedstawiam na-

stępujące stanowisko.

Ad 1.

Należy wskazać, iż zespolenie Inspekcji

Transportu Drogowego dokonane ostatecznie w roku

2008 zostało wprowadzone na mocy ustawy z dnia

sadnienie tego projektu jako przesłankę zespolenia

wskazywało jedynie potrzebę wzmocnienia pozycji

wojewody, natomiast nie zawierało szczegółowego

uzasadnienia merytorycznego proponowanych

zmian.

Pragnę przy tym przypomnieć, iż główny inspek-

tor transportu drogowego opiniował negatywnie pro-

jekt powyższej ustawy oraz przewidywał, że zmiany

te spowodują niekorzystne skutki i koszty dla funk-

cjonowania formacji, które są widoczne obecnie, tj.:

1) brak możliwości działania inspektorów poza

terenem macierzystego województwa,

2) brak kompatybilności pomiędzy poszczególny-

mi wojewódzkimi inspektoratami transportu drogo-

wego (WITD), a co za tym idzie, pogłębiające się róż-

nice w wyposażeniu jednostek i inspektorów,

3) pauperyzację jednostek – niektóre z WITD rok-

rocznie otrzymują coraz niższe budżety na swoje

funkcjonowanie, co skutkuje m.in. brakiem inwesty-

cji w zakresie wymiany przestarzałego specjalistycz-

nego sprzętu kontrolnego, a tym samym pogarszają-

cą się efektywność realizacji zadań,

4) zróżnicowaną politykę kadrową i ﬁnansowąpro-

wadzoną przez poszczególne urzędy wojewódzkie,

5) podwójne zwierzchnictwo – nadzór głównego

inspektora transportu drogowego w kwestiach me-

rytorycznych oraz nadzór wojewodów w kwestiach

ﬁnansów i polityki kadrowej, skutkuje powstawa-

niem różnic w funkcjonowaniu i zarządzaniu oraz

brakiem możliwości wyegzekwowania realizacji wy-

tycznych, ale także powstawaniem odmiennych za-

sad wynagradzania i awansu inspektorów pogłębia-

jących już istniejące różnice,

6) rozrost struktur administracyjnych kosztem

etatów inspektorskich,

7) brak możliwości szybkiego reagowania na lo-

kalnie powstające zjawiska związane z ruchem sa-

mochodów ciężarowych oraz prowadzenia działań

kontrolnych na szerszą skalę z wykorzystaniem in-

spektorów z innych województw.

Dalsze pozostawanie wojewódzkich inspektoratów

transportu drogowego w strukturach rządowej admi-

nistracji zespolonej może jedynie pogłębiać te proble-

my oraz zahamować rozwój inspekcji.

W projekcie no-

welizacji ustawy o transporcie drogowym wskazano

szereg argumentów merytorycznych uzasadniających

potrzebę wdrożenia zmian w strukturze terenowej in-

spekcji, a także porównano efektywność funkcjonowa-

nia formacji w poszczególnych wariantach.

Ponadto

w projekcie wyraźnie wskazano, że poza poprawą dzia-

łania inspekcji o charakterze systemowym wdrożenie

tej regulacji przyniesie oszczędności dla budżetu pań-

stwa.

W projekcie w sposób kompleksowy uzasadniono

nieracjonalność oraz koszty równoległego funkcjono-

wania dwóch struktur terenowych Inspekcji Trans-

portu Drogowego.

Ad 2.

Odnosząc się do drugiego pytania, należy

przede wszystkim podkreślić, że zarówno główny in-

spektor transportu drogowego, jak i minister trans-

nio minister infrastruktury) wielokrotnie negatyw-

nie opiniowali tzw. konsolidację jednostek admini-

stracji zespolonej.

W opinii resortu transportu, bu-

downictwa i gospodarki morskiej dalsze utrzymywa-

nie obecnego stanu rzeczy zakłóci, a w dłuższej per-

spektywie: uniemożliwi, działanie Inspekcji Trans-

portu Drogowego.

Ad 3.

Główny Inspektorat Transportu Drogowego

w 2011 r. rozpoczął realizację następujących zadań

przekazanych do jego kompetencji w drodze ustawo-

wej, które wiązały się z koniecznością zwiększenia

zatrudnienia:

1) przejęcie od dnia 1 stycznia 2011 r. zadań likwi-

dowanego gospodarstwa pomocniczego ówczesnego

Ministerstwa Infrastruktury – Biura Obsługi Trans-

portu Międzynarodowego, w związku z czym zatrud-

nienie w Głównym Inspektoracie Transportu Drogo-

wego zwiększyło się o 62 osoby;

961

2) utworzenie centrum automatycznego nadzoru

nad ruchem drogowym – zgodnie z uzasadnieniem

tzw. ustawy fotoradarowej, za której przyjęciem gło-

sował m.in. pan poseł Artur Ostrowski, zadanie to

wymaga zatrudnienia 300 osób (o ok. 200 osób mniej

niż liczba osób, które zajmowały się tymi zagadnie-

niami w ramach Policji);

3) wdrożenie systemu elektronicznych opłat dro-

gowych – zapewnienie szczelności systemu opłat

przez Inspekcję Transportu Drogowego jako forma-

cję kontrolną faktycznie wykonującą czynności z tym

związane wymaga zatrudnienia wyłącznie do tego

zadania 300–500 inspektorów.

W związku z powyższymi potrzebami należy

wskazać, iż do dnia 30 czerwca 2012 r.

Główny In-

spektorat Transportu Drogowego dokonał jedynie

niezbędnych działań w zakresie stanu kadrowego

wymaganego do realizacji powyższych projektów.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

w sprawie wpływów osiągniętych w 2011 r.

-023-5892/12, w sprawie wpływów osiągniętych

dzenia poboru opłat na odcinkach autostrad A2 i A4

jowych i Autostrad, uprzejmie przekazuję następują-

ce stanowisko.

Ad 1.

Wpływy uzyskane w 2011 r. z tytułu poboru

opłat na odcinku autostrady A2 wyniosły:

— wpływy z poboru manualnego od pojazdów

o dopuszczalnej masie całkowitej (dmc) poniżej 3,5 t

– ok. 33,7 mln zł,

— wpływy z tytułu elektronicznego poboru opłat

Ad 2.

Przewidywane w 2012 r. wpływy z tytułu

opłat pobieranych manualnie na odcinku autostrady:

— A2 – wyniosą ok. 25,5 mln zł,

— A4 – wyniosą ok. 78, 4 mln zł.

elektronicznego systemu poboru opłat na odcinku

autostrady:

Ad 4.

Prognoza wydatków związanych z eksplo-

atacją i utrzymaniem odcinków autostrad w 2012 r.

wynosi:

— A2 – 25 mln zł,

— A4 – 33,4 mln zł.

Powyższe kwoty uwzględniają również zimowe

utrzymanie autostrad, na które wydatki są ściśle

uzależnione od występujących w sezonie zimowym

warunków atmosferycznych.

Ad 5.

W 2012 r. nie przewiduje się dodatkowych

wydatków związanych z dostosowaniem, remontami

oraz innymi dodatkowymi pracami na płatnych od-

cinkach autostrad zarządzanych przez generalnego

A2 Konin – Stryków od 1 lipca 2012 r. i A4 Bielany

Wrocławskie – Sośnica od 1 czerwca 2012 r.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

tyczącą utajnienia danych osobowych świadka uprzej-

mie przedstawiam, co następuje.

Bardzo ważnym instrumentem ochrony świad-

ków w procesie karnym jest instytucja tzw. świadka

anonimowego (art. 184 K.p.k.).

Pozwala ona na utaj-

nienie w procesie każdej okoliczności umożliwiającej

ujawnienie tożsamości świadka, gdy okoliczność ta

nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia w sprawie.

Co

istotne zakres anonimizacji wykracza poza dane oso-

bowe świadka.

Oprócz tych danych (imię, nazwisko,

data i miejsce urodzenia, miejsce zamieszkania, miej-

sce pracy, zawód i inne tego rodzaju informacje, któ-

962

re wprost pozwalają ustalić osobę świadka) utajnie-

niu podlegają także inne okoliczności umożliwiające

ujawnienie tożsamości świadka.

Płynie z tego wnio-

sek, że może to być każda okoliczność, która pozwoli

zorientować się, kto jest świadkiem, a więc także np.:

charakterystyczny sposób wypowiadania się, wyjąt-

kowość budowy ﬁzycznej,sposóbubieraniasięiin.

(por. bliżej P. Hofmański, E. Sadzik, K. Zgryzek, Ko-

deks postępowania karnego.

Komentarz, Tom I, War-

szawa 2007, s. 856–857).

Utajnienie tych wszystkich

okoliczności ma sprzyjać uzyskaniu od świadka bez-

stronnych i wyczerpujących zeznań, pozbawionych

ewentualnego piętna obaw przed poważnym niebez-

pieczeństwem.

Przesłanki anonimizacji statuuje

art. 184 § 1 K.p.k., który stanowi, że może ona na-

stąpić, jeżeli zachodzi uzasadniona obawa niebezpie-

czeństwa dla życia, zdrowia, wolności albo mienia

najbliższej.

W razie wydania stosownego postanowie-

nia przez sąd, a w postępowaniu przygotowawczym

przez prokuratora, utajnione okoliczności pozostają

zachodzi konieczność również funkcjonariusza Poli-

cji prowadzącego postępowanie.

Protokół przesłucha-

nia świadka wolno udostępniać oskarżonemu lub

tych okoliczności (art. 184 § 2 K.p.k.).

Co szczególnie

warte podkreślenia ustawa nie uzależnia stosowania

tej instytucji od rodzaju lub wagi przestępstwa, jak

też od trybu lub stadium postępowania.

Świadkowi

może być nadany taki status w dochodzeniu lub

śledztwie prowadzonym in rem lub in personam,

a także dopiero w stadium postępowania jurysdyk-

cyjnego.

Sposób i warunki składania wniosku o wydanie

postanowienia o zachowaniu w tajemnicy okoliczno-

ści umożliwiających ujawnienie tożsamości świadka

określa w drodze rozporządzenia minister sprawie-

dliwości, mając na uwadze zapewnienie właściwej

nym ujawnieniem.

Aktualnie obowiązujące rozporzą-

wania o zachowanie w tajemnicy okoliczności umoż-

liwiających ujawnienie tożsamości świadka oraz spo-

sobu postępowania z protokołami z zeznań tego

świadka (Dz. U. Nr 108, poz. 1024) w § 2 ust. 1 i 2

precyzuje, że wniosek taki może zostać złożony

w pisemnym zawiadomieniu o przestępstwie, do pro-

tokołu przyjęcia ustnego zawiadomienia o przestęp-

stwie, do protokołu przesłuchania świadka, a także

ustnie lub na piśmie odpowiednio sądowi, a w postę-

powaniu przygotowawczym prokuratorowi lub inne-

mu organowi prowadzącemu postępowanie.

Jeżeli

wniosek nie został złożony na piśmie albo ustnie do

protokołu przyjęcia ustnego zawiadomienia o prze-

stępstwie lub przesłuchania świadka, z jego przyjęcia

sporządza się protokół.

Istotne wskazanie zawierają

przy tym § 3 ust. 1 i 3 tego rozporządzenia, które

stanowią, że wniosek ten oraz protokoły zawierające

okoliczności umożliwiające ujawnienie tożsamości

świadka, w tym jego danych osobowych, wyłącza się

z akt sprawy.

Wyłączonym protokołom i wnioskowi

nadaje się klauzulę ściśle tajne, zgodnie z art. 5 ust. 1

W tym stanie rzeczy, jeżeli określona osoba mają-

ca występować w danym postępowaniu w charakte-

rze świadka złoży wniosek o wydanie postanowienia

cych ujawnienie jego tożsamości, wówczas, przynajm-

niej do czasu jego rozpoznania, wniosek ten oraz

wszystkie materiały z nim związane zostają wyłączo-

oskarżonego.

To jedynie od woli samego świadka za-

leży, czy złoży wniosek o udzielenie mu ochrony

w trybie art. 184 K.p.k., czy też nie.

Trudno się w tym

kontekście zgodzić z zapatrywaniem, wedle którego

oskarżony ma nieskrępowany dostęp do wszystkich

danych dotyczących osób pragnących uzyskać status

świadka anonimowego, z tego względu, że przesłu-

chujący nie ma obowiązku poinformowania świadka

o jego prawach, lecz tylko obowiązkach.

Jest w rze-

czywistości wręcz przeciwnie, gdyż art. 16 § 2 K.p.k.

nakazuje wszystkim organom procesowym w miarę

potrzeby udzielać uczestnikom postępowania (a więc

i świadkom) informacji o ciążących obowiązkach

padkach gdy ustawa wyraźnie takiego obowiązku nie

stanowi.

Brak takiego pouczenia lub mylne pouczenie

wych dla uczestnika postępowania lub innej osoby,

której to dotyczy.

Zwrot ustawowy: „w miarę potrze-

by” nie może być utożsamiany w żadnym razie ze

swobodnym uznaniem organu procesowego, lecz

oznacza wystąpienie uzasadnionego obiektywnie

przypuszczenia, że dana osoba nie wykazuje znajo-

mości swych uprawnień i obowiązków (postanowie-

nie Sądu Najwyższego z 17 marca 1993 r., II KRN

36/93, OSNKW 1993, z.

5–6, poz. 32).

W każdej za-

tem sytuacji, gdy przesłuchujący poweźmie (np. na

podstawie treści złożonych zeznań, zachowania

świadka towarzyszącemu ich składaniu) przypusz-

czenie, że zachodzi uzasadniona obawa niebezpie-

najbliższej, jest obowiązany na podstawie art. 16 § 2

K.p.k. pouczyć go o możliwości wystąpienia o anoni-

mizację i o istocie tej instytucji procesowej.

Należy

także wspomnieć, że dla stosowania tej instytucji nie

jest wymagany wniosek osoby zainteresowanej.

De-

cyzję może podjąć uprawniony organ z urzędu, jeżeli

z okoliczności sprawy wynika możliwość zagrożenia

osoby świadka.

W stadium jurysdykcyjnym procesu oskarżony

ma prawo do wglądu do akt sprawy oraz do sporzą-

dzania odpisów znajdujących się tam dokumentów

(art. 156 § 1 K.p.k.).

Z kolei art. 156 § 5 K.p.k. przy-

znaje m.in. podejrzanemu prawo dostępu do akt po-

stępowania przygotowawczego, możliwość sporzą-

963

dzania odpisów i kserokopii oraz odpłatnego uzyska-

nia uwierzytelnionych odpisów lub kserokopii.

Zasad-

nicza różnica polega na tym, że na tym etapie postę-

powania nie jest to prawo bezwzględne, gdyż skorzy-

stanie z niego zostało uzależnione, z zastrzeżeniem

przewidzianych ustawą wyjątków, od zgody prowa-

dzącego postępowanie przygotowawcze.

Jako przy-

kłady okoliczności uzasadniających odmowę wskazu-

je się ryzyko przedwczesnego ujawnienia dowodów,

ich zniekształcenia, utraty, zwłaszcza zastraszania

świadków, współpodejrzanych, niszczenia dowodów

rzeczowych, a także naganną postawę wobec ciążą-

cych na podejrzanym obowiązków, np. ukrywanie się

(por. P. Wiliński, Odmowa dostępu do akt sprawy

w postępowaniu przygotowawczym [w:] Prokuratura

i Prawo 2006, nr 11, s. 81).

Należy przy tym podkre-

ślić, że dostęp stron i ich przedstawicieli procesowych

do akt sprawy ma istotne znaczenie z punktu widze-

nia standardu rzetelnego procesu i prawa oskarżo-

nego do obrony.

Możliwość zaznajomienia się z akta-

mi sprawy stanowi niezbędny warunek realizacji

prawa do obrony, z tego też względu zagadnienie to

jest objęte zakresem przepisu art. 6 ust. 3 lit. b) Kon-

wolności, w myśl którego każdy, komu zarzuca się

popełnienie czynu zagrożonego karą, ma prawo do

przygotowania obrony.

W tym stanie rzeczy nie spo-

sób ograniczać tego prawa oskarżonego (podejrzane-

go) jedynie ze względu na możliwość popełnienia błę-

du przez przesłuchujący organ w postaci niepoucze-

nia świadka o uprawnieniu do wystąpienia z wnio-

skiem o anonimizację pomimo wystąpienia przesła-

nek z art. 16 § 2 K.p.k. Natomiast prawidłowe stoso-

wanie tego przepisu przez organ procesowy wykluczy

ewentualność zapoznania się przez podejrzanego

z danymi umożliwiającymi ujawnienie tożsamości

świadka, przynajmniej do czasu rozpoznania wnio-

sku.

Niezależnie od tego, jak wyżej zaznaczono, ry-

zyko przedwczesnego ujawnienia dowodów, zwłasz-

cza zastraszania świadków, może być podstawą od-

mowy udostępnienia akt wydanej przez prowadzące-

go postępowanie przygotowawcze.

Ze względu na rolę

i zakres konstytucyjnie oraz konwencyjnie określo-

nego prawa do obrony oskarżonego nie jest zaś moż-

liwe generalne utajnienie danych osobowych świad-

ków na wszystkich etapach postępowania karnego.

Przesłanki zastosowania art. 184 K.p.k. (uzasad-

niona obawa niebezpieczeństwa dla życia, zdrowia,

ka lub osoby dla niego najbliższej) mają z natury rze-

czy charakter ogólny, gdyż nie jest możliwe kazu-

istyczne wyszczególnienie wszystkich sytuacji, które

mogą mieć miejsce w praktyce i które uzasadniałyby

zastosowanie instytucji świadka incognito.

Decyzję

w każdej indywidualnej sprawie podejmuje, w zależ-

ności od stadium postępowania, sąd lub prokurator,

który musi dokonać wnikliwej analizy wszystkich

występujących w niej okoliczności.

W uzasadnieniu

tej decyzji procesowej należy wskazać fakty uzasad-

niające istnienie obawy niebezpieczeństwa dla świad-

ka, z czyjej strony ono grozi oraz jakich dóbr dotyczy.

Na postanowienie przysługuje zażalenie świadkowi

prokuratorowi.

Zażalenie na postanowienie prokura-

tora rozpoznaje sąd właściwy do rozpoznania sprawy.

Biorąc pod uwagę powyższe, nie ma możliwości wpro-

wadzenia do ustawy jakiegoś innego, uniwersalnego

mechanizmu pozwalającego na weryﬁkacjęrealności

istnienia uzasadnionej obawy niebezpieczeństwa gro-

żącego świadkowi.

Reasumując, należy uznać, że aktualnie obowią-

zujące unormowania zawierają dostatecznie szerokie

instrumentarium prawne dla dokonania skutecznej

anonimizacji świadków, w odniesieniu do których lub

ich osób najbliższych zachodzi uzasadniona obawa

mienia w znacznych rozmiarach.

Niezależnie od tego

istotne znaczenie w tym względzie ma również wła-

ściwa metodyka prowadzenia postępowań przygoto-

wawczych przez prokuraturę, Policję i inne organy,

w szczególności co do prawidłowego stosowania unor-

mowania art. 16 K.p.k., przewidującego obowiązki

tych organów w zakresie pouczania uczestników pro-

cesu o przysługujących im uprawnieniach.

Z wyrazami poważania

Podsekretarz stanu

słów przesłaną pismem, znak: SPS-023-5900/12,

w sprawie refundacji leczenia dysplazji kręgosłupo-

wo-przynasadowej uprzejmie informuję.

wej ceny zbytu leku dla produktu we wnioskowanym

wskazaniu w ramach programu lekowego.

Natomiast

zgodnie z art. 2 pkt 27 przedmiotowej ustawy wnio-

skodawcą jest: podmiot odpowiedzialny, przedsta-

wiciele podmiotu odpowiedzialnego, podmiot upraw-

964

wytwórca wyrobów medycznych, jego autoryzowa-

ny przedstawiciel, dystrybutor albo importer, w ro-

oznacza, że minister zdrowia inicjuje procedurę

o objęcie refundacją w określonym zakresie na wnio-

sek wnioskodawcy.

Należy nadmienić, iż do zakończenia określonego

w ustawie refundacyjnej procesu objęcia refundacją

przedmiotowego wskazania pacjent może skorzystać

z pomocy organizacji pozarządowej, tj. fundacji.

Ist-

nieje też możliwość założenia własnej, której kapitał

będzie przeznaczony na ww. cel.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Igor Radziewicz-Winnicki

notariatu (5902)

tariatu przy piśmie, SPS-023-5902/12, z dnia 21 czerw-

ca 2012 r. uprzejmie przedstawiam, co następuje.

wprowadza liczne zmiany.

Pierwszą z nich jest znie-

sienie zasady obywatelstwa polskiego jako warunku

powołania na notariusza wobec obywateli Unii Eu-

ropejskiej, państw członkowskich Europejskiego Po-

Konfederacji Szwajcarskiej.

Zmiana ta ma na celu

ropejskiej.

Projekt wprowadza obowiązek objęcia patrona-

tem aplikanta notarialnego przez notariusza oraz

wprowadzenie zastępczego wykonania obowiązku

rady o wyznaczeniu patrona przez właściwego preze-

sa sądu apelacyjnego w przypadku bezczynności rady

i wprowadzenie przepisu pozwalającego na pocią-

gnięcie do odpowiedzialności dyscyplinarnej notariu-

sza uchylającego się od nałożonego na niego obowiąz-

ku objęcia określonego aplikanta patronatem, co ma

na celu zabezpieczenie realizacji uprawnienia do

szkolenia osobie, która z pozytywnym wynikiem zda-

ła egzamin wstępny i została wpisana na listę apli-

kantów notarialnych.

Proponuje się likwidację części testowej egzaminu

notarialnego – pozostaną trzy części egzaminu o cha-

rakterze praktycznym, co pozwoli na skuteczniejszą

weryﬁkacjęprzydatnościdozawodunotariusza.

Skutkiem przyjęcia projektu ustawy deregulacyj-

nej będzie również przyspieszenie możliwości przy-

stąpienia do egzaminu notarialnego oraz poszerzenie

kategorii uprawnionych podmiotów poprzez:

— skrócenie do trzech lat w okresie sześciu lat

okresów stosowania prawa wymaganych do dopusz-

czenia do egzaminu notarialnego bez odbywania apli-

kacji notarialnej;

— przyznanie uprawnienia do przystąpienia do

egzaminu notarialnego osobom, które po ukończeniu

aplikacji legislacyjnej przez okres co najmniej trzech

niem wniosku o dopuszczenie do egzaminu były za-

trudnione w urzędach organów władzy publicznej lub

państwowych jednostkach organizacyjnych i wyko-

nywały wymagające wiedzy prawniczej czynności

ustaw i rozporządzeń;

— przyznanie uprawnienia do przystąpienia do

nywały w Sądzie Najwyższym, Trybunale Konstytu-

cyjnym lub w międzynarodowym organie sądowym,

wieka, zadania odpowiadające czynnościom asysten-

ta sędziego;

— przyznanie uprawnienia do przystąpienia do

komorniczy.

Powyższe zmiany pozwolą na przyspieszenie moż-

liwości powołania na notariusza osób spełniających

wymogi ustawowe, zwiększenie elastyczności prze-

pływu pomiędzy poszczególnymi zawodami prawni-

czymi i zwiększenie liczby osób wykonujących zawód

notariusza i konkurencji między nimi.

Wprowadzenie – obok asesury w dotychczasowej

formie – możliwości powołania na stanowisko nota-

riusza na czas określony, trzy lata, bezpośrednio po

zdaniu egzaminu notarialnego zagwarantuje możli-

wość wykonywania zawodu notariusza osobom po

zdanym egzaminie notarialnym niezatrudnionym

by osób wykonujących zawód notariusza i konkuren-

cji między nimi.

wprowadzenie licznych zmian do art. 5 projektu usta-

wy o uchyleniu lub zmianie ustaw regulujących wy-

konywanie niektórych zawodów odnoszącego się do

ustawy Prawo o notariacie, w stosunku do treści pro-

965

jektu ustawy w wersji z dnia 6 marca 2012 r., projekt

ustawy został ponownie skierowany do konsultacji

z zainteresowanymi środowiskami.

Z wyrazami poważania

Podsekretarz stanu

(5903)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pi-

Tomczyka w sprawie zmian nowelizacji ustawy o kie-

rujących pojazdami w zakresie prawa jazdy kategorii

B1, znak: SPS-023-5903/12, przedstawiam następu-

jące informacje.

poz. 151, z późn. zm.) kategoria B1 od dnia 19 stycz-

nia 2013 r. będzie uprawniać do kierowania cztero-

kołowcami oraz motorowerami.

Jednocześnie art. 125

pkt 3 lit. d ww. ustawy wprowadza do ustawy z dnia

rokołowca, zgodnie z którą będzie to pojazd przezna-

rego masa własna nie przekracza:

a) w przypadku przewozu rzeczy – 550 kg,

b) w przypadku przewozu osób – 400 kg.

W związku z powyższym, po wejściu w życie ww.

ustawy, czyli od 19 stycznia 2013 r. osoby posiadają-

ce prawo jazdy kategorii B1 będą mogły kierować

wyłącznie pojazdami określonymi zgodnie z ww. de-

ﬁnicją,doktórychzaliczasiętzw.quadyorazinne

pojazdy rejestrowane zgodnie z kategorią homologa-

cji L6e i L7e.

Jednocześnie należy wskazać, że przy-

jęte w ww. ustawie warunki określające zakres

uprawnień do kierowania pojazdami kategorii B1 wy-

nikają z przepisów unijnych, określonych w dyrekty-

wie 2006/126/WE Parlamentu Europejskiego i Rady

Odnosząc się do kwestii uzyskiwania prawa jazdy

kategorii B, nie przewiduje się w tym względzie ana-

logicznego rozwiązania, jak w przypadku kategorii

A. Przepisy ustawy o kierujących pojazdami, odno-

szące się do zasad uzyskiwania uprawnień do kiero-

wania pojazdem kategorii B, stanowią bezpośrednią

implementację przepisów ww. dyrektywy, która nie

przewiduje takich samych rozwiązań przy uzyskiwa-

niu prawa jazdy kategorii A i B. Należy także wska-

zać, że zgodnie z informacjami posiadanymi przez

resort transportu, tego typu rozwiązanie nie jest sto-

sowane w żadnym z krajów członkowskich UE.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tadeusz Jarmuziewicz

w sprawie budowy stopnia wodnego

znak: SPS-023-5904/12, przekazujące interpelację

-pomorskim przekazuję następujące informacje.

1.

Czy jest prawdą, że realizacja stopnia wodnego

Przedsięwzięciem warunkującym bezpieczeństwo

stopnia jest budowa kolejnego piętrzenia zlokalizo-

wanego poniżej Włocławka.

Podpisanie w sierpniu

dowej i samorządowej listu intencyjnego o partner-

skiej współpracy z ENERGA SA w zakresie zabezpie-

czenia stopnia wodnego Włocławek przy jednocze-

snym uwzględnieniu rozwoju energetyki wodnej i za-

chowaniu wszelkich zasad ochrony środowiska było

wyrazem poparcia dla racjonalnego i skutecznego

rozwiązania tego nabrzmiałego od lat problemu.

riantów podstawowych oraz 6 wariantów uzupełnia-

jących (tzw. kanałowych), dla których przeprowadzo-

no wielokryterialna analizę wraz ze szczegółowymi

cję przyrodniczą obszarów Natura 2000, w obrębie

966

Po wnikliwej analizie dokumentacji technicznej

i ochrony środowiska do dalszych prac projektowych

budowy drugiego stopnia na Wiśle ENERGA SA wy-

4.

Jakie władze państwa podejmą przedsięwzięcia,

W celu trwałego zabezpieczenia stopnia wodnego

we Włocławku, umożliwiającego stworzenie lepszych

warunków zabezpieczenia doliny Wisły, Regionalny

Zarząd Gospodarki Wodnej w Warszawie jest inwe-

storem projektu „Ekologiczne bezpieczeństwo stop-

nia wodnego Włocławek: modernizacja stopnia wod-

nego we Włocławku i poprawa bezpieczeństwa powo-

dziowego zbiornika włocławskiego”.

Orientacyjny

koszt całkowity projektu wynosi 161 mln zł, z czego

doﬁnansowanie z Programu Operacyjnego „Infra-

struktura i środowisko” to 90 mln zł.

Realizacja przedsięwzięcia wpłynie na poprawę

bezpieczeństwa ludzi i majątku należącego do pod-

miotów zamieszkujących tereny zagrożone przez po-

wódź, pozwoli również uniknąć kosztów związanych

ze stratami powodziowymi powstałymi w lokalnej

infrastrukturze.

Poprzez modernizację obiektów zlo-

kalizowanych w przekroju piętrzenia stopnia wodne-

go Włocławek zwiększy się bezpośrednio bezpieczeń-

stwo 11 350 ludzi zamieszkujących te tereny na sta-

łe oraz ok. 2300 turystów przebywających w czasie

powodzi w Ciechocinku, w sumie 13 650 osób.

Ponad-

to zwiększy się ochrona 5535 ha terenów położonych

poniżej stopnia.

Dzięki przebudowie zapory bocznej

zwiększy się ochrona 1580 ha terenów zagrożonych

przez powodzie oraz bezpieczeństwo 1300 mieszkań-

ców tych obszarów.

W sumie realizacja projektu po-

prawia bezpośrednio bezpieczeństwo 14 950 osób

oraz zwiększa ochronę 5260 ha terenów.

Wyrażam przekonanie, iż przedstawione wyja-

derlicha.

Podsekretarz stanu

Beata Jaczewska

Warszawa, dnia 8 sierpnia 2012 r.

w sprawie poniesionych w 2011 r.

koncesyjnych (5906)

niem przez posła Jerzego Polaczka odpowiedzi na

interpelację w sprawie informacji o poniesionych

cesyjnych za niezadowalającą, przedstawiam poniżej

dodatkowe wyjaśnienia.

Zobowiązanie stron umowy o budowę i eksploata-

cję autostrady płatnej jest rozwiązaniem przyjętym

między stronami w trakcie negocjacji tychże umów

i ma zastosowanie do dotychczas zawartych umów

o budowę i eksploatację autostrady płatnej w trybie

ﬁnansowych związanych z realizacją autostrady

płatnej, podlegają ochronie na podstawie przepisów

o ochronie tajemnicy państwowej i handlowej, zwal-

czaniu nieuczciwej konkurencji i dostępie do infor-

macji publicznej i nie będą wykorzystywane przez

967

nienie informacji określonych przez strony jako po-

ufne do celów innych niż wykonanie takiej umowy

tajemnicę przedsiębiorstwa podlegającą ochronie

blicznej informacje techniczne, technologiczne, orga-

działań w celu zachowania jej poufności.

Należy za-

znaczyć, że tajemnica przedsiębiorstwa jest chronio-

na ze względu na wartość gospodarczą jaką przed-

stawia.

Takie twierdzenie jest zasadne, w szczegól-

ności w świetle brzmienia art. 55

1

pkt 8 ustawy z dnia

poz. 93, ze zm.), według którego tajemnica przedsię-

biorstwa stanowi jeden z jego integralnych składni-

ków, a tym samym jest dobrem prawem chronionym.

Dla spółek celowych, jakimi są spółki budujące

i eksploatujące autostrady na podstawie ustawy o au-

Drogowym, kondycja ﬁnansowajestszczególnieistot-

na.

Powyższe spółki w celu sﬁnansowaniainwestycji

zaciągnęły długoterminowe zobowiązania, a ich bie-

żąca sytuacja ekonomiczna jest na bieżąco monitoro-

wana przez banki ﬁnansującerealizacjęautostrady.

Naruszenie dobra posiadającego dla spółki wartość

ujawnienia jednej z umów była przedmiotem postę-

ochronę tajemnicy przedsiębiorstwa umowy takie nie

podlegają upublicznieniu (wyrok Sądu Okręgowego

Ca 1960/11).

spółek tzw. koncesyjnych, które oświadczyły Mini-

sterstwu Transportu, Budownictwa i Gospodarki

Morskiej, iż są przeciwne ujawnieniu ich przepływów

ﬁnansowychKrajowegoFunduszuDrogowegozwią-

zanych z zawartymi umowami o budowę i eksploata-

cję autostrady płatnej.

Odnosząc się natomiast do pytania, czy utajnienie

wydatków z Krajowego Funduszu Drogowego w związ-

ku z zawartymi umowami o budowę i eksploatację

autostrad płatnych nastąpiło za uprzednią zgodą

Rady Ministrów, czy też w przedmiotowej kwestii mi-

nister ﬁnansówwydałopinię,należywskazać,iżsto-

sowane gwarancje wypłat środków z Krajowego Fun-

duszu Drogowego zostały udzielone na podstawie art.

wym na wniosek ministra właściwego do spraw ﬁ-

nansów publicznych, uzgodniony z ministrem wła-

ściwym do spraw transportu.

Kwestia utajnienia, czy

też jawności wypłat na rzecz spółek tzw. koncesyj-

nych pozostaje poza zakresem przedmiotowym wnio-

sku kierowanego do Rady Ministrów.

Ponadto w ra-

mach prowadzonych uzgodnień w trybie art. 61 ust. 2

powyższej ustawy przedkładana jest ministrowi ﬁ-

nansów treść umów o budowę i eksploatacją auto-

strady.

W dotychczasowej praktyce postanowienia

o zachowaniu poufności umów nie zostały przez mi-

nistra ﬁnansówzakwestionowane.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Maciej Jankowski

Szanowna Pani Marszałek!

W nawiązaniu do

wie likwidacji struktury organizacyjnej Policji w pow.

wice, Toszek, Rudziniec i Wielowieś, tj. w sześciu

skierowanego do prezesa Rady Ministrów oraz z dnia

wie udzielenia kompleksowej informacji dotyczącej

zacyjnej Policji, przekazujących wystąpienia posła na

wiam następujące informacje.

968

wencyjnej (np. poprzez zwiększenie liczby funkcjona-

riuszy liniowych).

Ponadto modyﬁkacja struktur szkół Policji po-

drogowego, kryminalna), mimo tego, że usytuowany

niem liczby jednostek Policji ani wyeliminowaniem

ty ponosi Policja.

969

prac podejmowane są decyzje o przeprowadzeniu

(w skład

970

cach, Gierałtowicach, Pilchowicach, Rudzińcu, Tosz-

w sprawie likwidacji struktury organizacyjnej

Patrz odpowiedź na interpelację nr 5907, str. 968.

Odpowiedź

podsekretarza stanu

ministra spraw wewnętrznych

-5909/12, dotyczącego interpelacji posła na Sejm RP

stra spraw wewnętrznych wobec likwidacji zakłado-

wych służb ratowniczych w spółce Operator Logi-

styczny Paliw Płynnych, uprzejmie przedstawiam

następujące informacje.

Od 2008 roku do ówczesnego Ministerstwa Spraw

Wewnętrznych i Administracji wpłynęły cztery wnio-

ski Operatora Logistycznego Paliw Płynnych Sp.

z o.o. dotyczące likwidacji zakładowych służb ratow-

niczych i utworzenia w ich miejsce zakładowych grup

ratowniczych w bazach paliw należących do ww. spół-

ki.

Przedmiotowe wnioski dotyczyły baz paliw umiej-

scowionych w Małaszewiczach, Emilianowie, Kolusz-

kach i Nowej Wsi Wielkiej.

W dniu 21 kwietnia 2009 r. ówczesny minister

likwidację zakładowej służby ratowniczej w bazie pa-

liw nr 22 w Małaszewiczach.

Podstawą wydania tej

zgody było stanowisko lubelskiego komendanta wo-

jewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej, z którego

wynikało, że likwidacja ww. służby i powołanie w jej

miejsce zakładowej grupy ratowniczej nie spowoduje

pogorszenia wymaganego przepisami poziomu bez-

pieczeństwa przeciwpożarowego bazy.

W odniesieniu do wniosków o likwidację pozosta-

łych trzech baz należy podkreślić, że właściwi miej-

scowo komendanci wojewódzcy Państwowej Straży

Pożarnej uzależnili wydanie pozytywnej opinii o ich

likwidacji od uwzględnienia przez OLPP Sp. z o.o.

proponowanych zmian w „Raporcie o bezpieczeń-

stwie zakładu o dużym ryzyku powstania poważnej

awarii przemysłowej”.

W związku z uwzględnieniem

przedmiotowych zmian w ww. raporcie, komendanci

wojewódzcy PSP wydali opinie potwierdzające moż-

liwość zachowania właściwego poziomu bezpieczeń-

stwa i ochrony przeciwpożarowej zakładów, wyma-

ganych przepisami prawa.

Po zapoznaniu się z opiniami komendantów wo-

jewódzkich PSP, w 2010 i 2011 r. minister spraw we-

wnętrznych i administracji wydał zgodę na likwida-

cję zakładowych służb ratowniczych w Emilianowie,

971

Koluszkach i Nowej Wsi Wielkiej oraz utworzenie

w ich miejsce zakładowych grup ratowniczych.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

lacją pana Łukasza Gibały, posła na Sejm Rzeczypo-

2012 r. (nr SPS-023-5912/12), w sprawie umów upo-

ważniających do wystawiania recept refundowanych

zawieranych przez lekarzy z Narodowym Funduszem

Realizacja świadczeń gwarantowanych z zakresu

leków, środków spożywczych specjalnego przeznacze-

nych w aptece przysługuje świadczeniobiorcy na pod-

stawie recepty wystawionej przez osobę uprawnioną

ze zm., art. 48 ust. 1).

Zgodnie z ust. 3 tego artykułu

umowa upoważniająca lekarza, lekarza dentystę, fel-

czera, starszego felczera do wystawiania recept re-

fundowanych określa w szczególności:

2) wskazanie miejsc udzielania świadczeń zdro-

wotnych na terenie właściwego oddziału wojewódz-

kiego,

Stosownie do ust. 4 wskazanego artykułu umowę

zawiera dyrektor oddziału wojewódzkiego funduszu

właściwego ze względu na miejsce udzielenia świad-

czeń zdrowotnych przez lekarza, lekarza dentystę,

felczera albo starszego felczera.

W przypadku gdy

właściwym do zawarcia umowy jest więcej niż jeden

dyrektor oddziału wojewódzkiego funduszu, umowa

jest zawierana z każdym z tych dyrektorów.

Stosow-

ustalenie jednolitych sposobów realizacji ustawowych

funduszu.

Odnosząc się do pytań, uprzejmie informuję.

1.

W dniu 30 kwietnia br. prezes NFZ wydał za-

rządzenie nr 25/2012/DGL w sprawie wzoru umowy

W ramach sprawowanego nadzoru ministra zdrowia

nad Narodowym Funduszem Zdrowia na podstawie

wanych ze środków publicznych w dniu 9 maja br.

zostało wszczęte badanie ww. zarządzenia.

Zgodnie

bowiem z art. 163 ust. 2 tej ustawy minister zdrowia

bada uchwały przyjmowane przez radę funduszu

i stwierdza nieważność uchwały lub decyzji w całości

1) narusza ona prawo,

2) prowadzi do niewłaściwego zabezpieczenia

W ramach nadzoru prezes funduszu, zgodnie

z art. 163 ust. 4 ww. ustawy, zobowiązany jest do

przekazywania ministrowi zdrowia uchwał rady fun-

roboczych od dnia ich podjęcia.

Podczas badania wy-

mienionego zarządzenia nr 25/2012/DGL nie stwier-

dzono naruszenia przywołanych powyżej trzech pod-

staw stwierdzenia nieważności, w szczególności nie

stwierdzono, by zarządzenie naruszyło przepisy pra-

wa powszechnie obowiązującego.

Przedmiotowe za-

rządzenie stoi natomiast w sprzeczności z duchem

nowelizacji, która uchyliła ustawowe przepisy przy-

znające NFZ możliwość nakładania kar na lekarzy

w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w wy-

pisywaniu recept, jako takie przepisów ustaw jednak

nie narusza.

2.

Przedmiotowe zarządzenie nr 25/2012/DGL

świadczeniobiorcom, stanowiące załącznik nr 1 do

zarządzenia, zawierało regulacje przyznające NFZ

cept.

Regulacje te dodano, mając na względzie art. 48

ust. 3 pkt 3 ustawy refundacyjnej, zgodnie z którym

umowa określa w szczególności kary umowne.

Umo-

wa upoważniająca do wystawiania recept zawarta

pomiędzy lekarzem a funduszem kreuje stosunek

umowny (zobowiązaniowy), cywilnoprawny.

Taki

stosunek oprócz szczególnych regulacji (zawartych

w ustawie o refundacji) poddany jest regulacjom Ko-

deksu cywilnego.

Zgodnie z art. 483 § 1 K.c. można

972

wiązania niepieniężnego nastąpi przez zapłatę okre-

ślonej sumy (kary umownej).

Zobowiązania lekarza

realizującego umowę na wystawianie recept mają

charakter niepieniężny, ich naruszenie może więc

implikować naliczenie kary umownej.

Powyższe zarządzenie zostało uchylone zarządze-

świadczeniobiorcom.

Zarządzenie to, stosownie do

wskazanego powyżej art. 163 ust. 4 ustawy o świad-

ków publicznych, zostało przesłane przez prezesa

Narodowego Funduszu Zdrowia ministrowi właści-

wemu do spraw zdrowia i jest obecnie badane w ra-

mach sprawowanego nadzoru nad Narodowym Fun-

duszem Zdrowia.

Łączę wyrazy szacunku

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 27 lipca 2012 r.

i Jerzego Szmita

w sprawie wycofania się z pomysłu

katastralnym (5919)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na

SPS-023-5919/12, interpelację panów posłów An-

drzeja Adamczyka i Jerzego Szmita w sprawie wyco-

fania się z pomysłu wprowadzenia podatku od war-

tości nieruchomości, zwanego potocznie katastral-

nym, przekazuję poniższe wyjaśnienia.

gionalnego Założenia Krajowej Polityki Miejskiej (da-

nansowych.

Po przyjęciu projektu założeń przez Radę

gotowaniem „Krajowej polityki miejskiej”.

Projekt

W związku z pytaniami 1 i 4, uprzejmie informu-

ję, że rząd nie planuje wprowadzenia rozwiązania

podatkowego, o którym panowie posłowie piszą.

Za-

równo w Ministerstwie Finansów, jak i Ministerstwie

ce w tym zakresie.

Odnosząc się do pytania o wyniki prac Zespołu

ds. Rządowego Programu Rozwoju Zintegrowanego

informuję, że koordynacja prac ww. zespołu nie na-

leży do kompetencji ministra rozwoju regionalnego,

a pełnomocnikiem rządu do spraw Rządowego Pro-

gramu Rozwoju Zintegrowanego Systemu Informacji

o Nieruchomościach ustanowiony został minister

w randze sekretarza stanu lub podsekretarza stanu

w ministerstwie właściwym ds. administracji.

Nawiązując do poruszanej przez panów posłów

kwestii terminu wyznaczonego na przeprowadzenie

konsultacji, uprzejmie wyjaśniam, że na obecnym

etapie przygotowywania projektu założeń, Minister-

stwo Rozwoju Regionalnego zwróciło się jedynie o za-

opiniowanie, zgłoszenie uwag i sugestii do jego treści,

celem uzyskania informacji zwrotnej, czy i w jakim

stopniu przygotowywany dokument spełnia oczeki-

wania resortów, jednostek samorządu terytorialnego,

związków ponadregionalnych, organizacji pozarządo-

wych, świata nauki oraz pozostałych podmiotów za-

interesowanych problematyką rozwoju miast.

Ze względu na pojawiające się prośby o przedłu-

żenie terminu nadsyłania uwag zdecydowaliśmy się

uwzględnić wszystkie uwagi, które wpłynęły do Mi-

nisterstwa Rozwoju Regionalnego do końca czerwca

br. W sumie otrzymaliśmy uwagi od ponad 70 pomio-

tów, w tym m.in. 12 resortów, 2 urzędów centralnych,

parlamentarzystów, 14 urzędów marszałkowskich,

5 związków ponadregionalnych, 21 miast oraz orga-

nizacji pozarządowych, przedstawicieli świata nauki

oraz obywateli.

Kolejna wersja projektu założeń, uwzględniająca

otrzymane uwagi, zostanie skierowana pod obrady

Rady Ministrów.

Jej przyjęcie przez Radę Ministrów

umożliwi rozpoczęcie prac nad dokumentem docelo-

wym pn. „Krajowa polityka miejska”, którego projekt,

jak już wcześniej podkreślono, zostanie poddany szero-

kim konsultacjom społecznym i międzyresortowym.

Ministerstwo Rozwoju Regionalnego dołoży

wszelkich starań, aby projekt „Krajowej polityki

miejskiej”, jako dokumentu docelowego, został pod-

dany rzetelnej debacie i dotarł do szerokiego grona

973

adresatów zainteresowanych poruszaną problematy-

ką, tak aby te podmioty mogły wypowiedzieć się

w interesujących je kwestiach.

Z poważaniem

Minister

Elżbieta Bieńkowska

w sprawie zagospodarowania południowego

(5920)

maną interpelacją pana posła Jerzego Szmita w spra-

wie zagospodarowania południowego brzegu Zalewu

SPS-023-5920/12, przekazuję stosowną odpowiedź.

Urząd Morski w Gdyni na bieżąco wykonuje mo-

nitoring brzegu morskiego.

W projekcie planów prac

na lata 2013–2014 zostanie umieszczona pozycja do-

tycząca wyznaczenia aktualnej linii brzegowej dla

Zalewu Wiślanego z uwzględnieniem priorytetów

uzasadnionych potrzebami lub wnioskami przez za-

interesowane podmioty.

Ustanawianie przystani morskiej opiera się w szcze-

gólności o ustalenia wynikające z miejscowych pla-

nów zagospodarowania lub studiów kierunków zago-

spodarowania przestrzennego gmin.

Dyrektor wła-

ściwego urzędu morskiego jest organem właściwym

do ustanawiania granic przystani morskich w drodze

zarządzenia.

W opinii ministerstwa możliwe jest

ustanowienie przystani morskich w wybranych loka-

lizacjach na uzasadniony wniosek oraz powinno mieć

uzasadnienie w strategiach rozwoju regionalnego

i lokalnego.

Rozpoczęcie procedury ustanawiania

przystani uzależnione jest do złożenia formalnego

wniosku przez zainteresowany podmiot (gminę) dys-

ponujący gruntami, które miałyby być przeznaczone

na przystań.

Do chwili obecnej nie złożono takich

wniosków.

Na podstawie obowiązujących przepisów wyłącze-

nie obszaru z pasa technicznego może nastąpić wy-

łącznie poprzez ustanowienie portu lub przystani.

Obowiązujące prawo narzuca określone rygory dla

obszaru pasa technicznego, które wynikają z jego

podstawowej funkcji, tj. utrzymania brzegu w stanie

dowiska, która jest nadrzędną nad wszystkimi inny-

mi.

Zasadą jest, że wykorzystanie pasa technicznego

w inny sposób jest niedopuszczalne.

Dlatego nie ma

podstaw dla łagodzenia tych rygorów, zwłaszcza

w świetle obserwowanego wzrostu zagrożeń spowo-

dowanego skutkami zmiany klimatu, min. zwiększe-

nia częstotliwości występowania sztormów o dużej

sile.

Zagrożone zalaniem przez spiętrzenia sztormowe

i wzrost poziomu morza są szczególnie nisko położone

obszary nadzalewowe.

Wytyczenie pasa technicznego

oraz wykonywanie zadań z zakresu ochrony brzegu

morskiego chroni te obszary przed zalaniem.

prognozy oddziaływania na środowisko dla progra-

mu wieloletniego pn. „Budowa drogi wodnej łączącej

Zalew Wiślany z Zatoka Gdańską”.

Wyniki tej pro-

gnozy będą stanowiły podstawą do weryﬁkacjipro-

gramu, w tym harmonogramu.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 13 lipca 2012 r.

w sprawie bezczynności rządu wobec

zagrożenia upadłości Telewizji Polskiej SA

(5921)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

-5921/12, pani Barbary Bubuli, poseł na Sejm RP,

w sprawie bezczynności rządu wobec zagrożenia upa-

stawiam, co następuje.

1.

Czy prawdą jest, że rząd zmierza do likwidacji

komercyjne?

Zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa,

974

spółki z branży media publiczne.

Minister skarbu

państwa wykonuje prawa korporacyjne z posiada-

nych akcji, tj.: zatwierdza sprawozdania zamykające

wiązków przez członków organów w roku obroto-

wym, może powołać tylko jednego członka rad nad-

zorczych spółek (w przypadku rozgłośni regionalnych

wyłącznie w porozumieniu z ministrem kultury i dzie-

dzictwa narodowego) i nie ma wpływu na składy oso-

bowe zarządów spółek medialnych.

Jednocześnie pragnę podkreślić, że zgodnie z tre-

z branży media nie można ogłosić upadłości, niemniej

jednak ich trudna sytuacja ekonomiczno-ﬁnansowa

budzi niepokój ministra skarbu państwa.

Pragnę przy tym zaznaczyć, że art. 375

1

Kodeksu

spółek handlowych zakazuje wydawania wiążących

zaleceń zarządowi spółki prawa handlowego, jaką

stanowi, iż zarząd spółki nie jest związany polecenia-

mi i zakazami ustanowionymi przez walne zgroma-

dzenie, jeżeli dotyczą one treści programu.

Mając po-

wyższe na uwadze, stwierdzam, że minister skarbu

lub sprzedaży jednego z programów Telewizji Polskiej

SA, ponadto informuję, że taka propozycja nie została

przedstawiona ministrowi skarbu państwa.

2.

Kiedy zostanie przedłożony Sejmowi projekt

Minister skarbu państwa – w ramach swoich

kompetencji – posiada bardzo ograniczone możliwo-

ści wsparcia ﬁnansowegopodmiotówgospodarczych,

Zgodnie z obecnie obowiązującym prawem MSP może

Skarb Państwa w konkretnej formie.

W Ministerstwie Skarbu Państwa odbył się cykl

Polskiej SA uzyskali wszelkie informacje dotyczące

publiczną.

Telewizja Polska SA – po przeprowadzeniu

analizy przesłanek udzielania wsparcia ﬁnansowego

przez ministra skarbu państwa – może złożyć wnio-

sek w przedmiotowej sprawie.

Kiedy wniosek zosta-

nie złożony w Ministerstwie Skarbu Państwa i jaki

będzie jego przedmiot, uzależnione jest od decyzji Te-

lewizji Polskiej SA.

Ponadto pragnę zaznaczyć, że minister skarbu

państwa – w obecnym ustroju prawnym – nie ma

opłat abonamentowych, także nie jest właściwy do

i nie dysponuje środkami pozyskiwanymi z opłat abo-

namentowych oraz nie jest egzekutorem opłat abo-

namentowych i kar z tytułu używania niezarejestro-

wanych odbiorników w trybie egzekucji administra-

cyjnej.

Minister skarbu państwa wykonuje funkcje

właścicielskie, tj. przede wszystkim realizuje kompe-

tencje wynikające z Kodeksu spółek handlowych

nomiczno-ﬁnansowej,wktórejznajdująsięspółki

z branży media, jednakże należy podkreślić, iż nie

Jednocześnie pragnę poinformować, że prezes

Rady Ministrów upoważnił mnie do udzielenia odpo-

wiedzi na przedmiotową interpelację w porozumieniu

nisterstwo Skarbu Państwa wystąpiło do ministra

stawienie stanowiska wobec tez postawionych w przed-

miotowej interpelacji.

Z wyjaśnień przedstawionych w dniu 30 lipca

2012 r. wynika, że Ministerstwo Kultury i Dziedzic-

twa Narodowego stale wspiera produkcję programową

nadawców publicznych.

W roku 2012 ministerstwo

skim Instytutem Sztuki Filmowej udzieliło Telewizji

realizację najważniejszych działań nadawcy publicz-

nego w zakresie realizacji misji publicznej.

Kwoty te

przekazywane były na produkcje spektakli Teatru

Telewizji, organizację festiwali (np. Festiwal Polskich

Kresowej) oraz innych audycji o tematyce kulturalnej

(np. „Wszystko o kulturze”, „Cykl wywiadów z twór-

cami”, „Tu kultura”).

Powyższe działania Minister-

nadawców publicznych.

W wyżej wymienionym pi-

śmie Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowe-

go podkreśliło, iż planowane jest dalsze doﬁnanso-

wanie działalności spółek publicznej radiofonii i te-

lewizji w podobnym zakresie również w przyszłym

roku.

975

Ponadto z przedstawionych informacji wynika, że

oraz Ministerstwie Finansów trwają prace analitycz-

ne związane z koniecznością zwiększenia ﬁnansowa-

nia publicznego dla nadawców publicznych.

Rozwa-

żane jest m.in. udzielenie rekompensaty z tytułu

Przyjęcie takiego rozwiązania mogłoby zapewnić sta-

bilność ﬁnansowąnadawcówpublicznychdoczasu

wypracowania ostatecznych propozycji w zakresie

ﬁnansowaniatychnadawców.

Prowadzonesątakże

analizy możliwych działań w perspektywie długofa-

lowej.

Podczas prac prowadzonych przez Minister-

sterstwo Finansów rozważane jest m.in. wprowadze-

nie specjalnej opłaty, którą mieliby ponosić nadawcy

komercyjni, a z której przychodów miałoby być ﬁnan-

sowane wypełnianie misji publicznej.

Analizowana

publicznej.

Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Na-

rodowego podkreśliło, iż rozwiązania te wymagają

i prawnych, w szczególności w kontekście europej-

skiego prawa konkurencji oraz orzecznictwa ETS.

Ponadto zmiana systemu ﬁnansowaniamediówpu-

blicznych może wiązać się z koniecznością notyﬁkacji

nowych rozwiązań Komisji Europejskiej.

Standing ekonomiczno-ﬁnansowyspółekzbranży

mediów publicznych budzi obawy i niepokój ministra

skarbu państwa jako jedynego ich akcjonariusza.

Pragnę przy tym zaznaczyć, iż zdaję sobie sprawę

z faktu, że trudna sytuacja ekonomiczna spółek czę-

ściowo jest wynikiem zmniejszenia ilości środków

przekazywanych z rachunku Krajowej Rady Radio-

fonii i Telewizji, ale także spowodowana jest zanie-

dbaniami poczynionymi w pewnych obszarach dzia-

łalności spółek przez poprzednich członków ich orga-

nów.

Ponadto pragnę zaznaczyć, iż minister skarbu

państwa podejmuje działania – w ramach przepisa-

nych mu prawem kompetencji – mające na celu za-

pewnienie funkcjonowania spółek mediów publicz-

nych w jak najlepszej kondycji ekonomiczno-ﬁnanso-

wej, a tym samym realizację zadań misyjnych wska-

zanych ustawą o radiofonii i telewizji.

Z poważaniem

Minister

Mikołaj Budzanowski

warszawskich (5922)

-023-5922/12) w sprawie pilnego uregulowania praw-

nego problematyki reprywatyzacyjnej, ze szczegól-

nym uwzględnieniem tzw. gruntów warszawskich,

w porozumieniu z ministrem transportu, budownic-

twa i gospodarki morskiej, wojewodą mazowieckim

oraz prezydentem m.st. Warszawy, pragnę wyjaśnić,

co następuje.

nalizacji.

Przedmiotowy projekt przewidywał przy-

znanie świadczeń pieniężnych osobom, których doty-

czyły procesy nacjonalizacji przeprowadzone na pod-

stawie wydanych w latach 1944–1962 dekretów

PKWN i ustaw uchwalonych przez Sejm PRL.

Pro-

jekt nie obejmował swoim zakresem kwestii gruntów

warszawskich.

Specyﬁkadekretuzdnia26paździer-

obszarze m.st. Warszawy, który nadal obowiązuje,

rozwiązania w nim zawarte oraz fakt, iż m.st. War-

szawa w głównej mierze dysponuje mieniem przeję-

tym na mocy dekretu, przesądziły o tym, że kwestia

gruntów warszawskich winna być uregulowana

w odrębny sposób.

Projekt ustawy podlegał uzgodnieniom między-

resortowym oraz był przedmiotem prac komitetu

stałego Rady Ministrów.

Jednakże z uwagi na trudną sytuację ﬁnansów

publicznych państwa oraz związaną z globalnym kry-

zysem gospodarczym konieczność ograniczania nad-

miernego deﬁcytu budżetowego, jak też mając na

względzie duże obciążenie finansowe wynikające

z ustawy sięgające według wyliczeń ministra ﬁnan-

sów ok. 1,1% PKB, w marcu 2011 r. podjęta została

Ewentualna kontynuacja prac w tym zakresie

winna być uzależniona od wskaźników ekonomicz-

kraju oraz możliwości wyasygnowania na realizację

ustawy zakładanych projektem kwot przy jednocze-

snym zapewnieniu bezpieczeństwa ﬁnansówpublicz-

nych państwa.

976

stii wysokości świadczeń przewidzianych w ramach

ww. projektu ustawy, wyjaśniam, iż projekt ten zakła-

dał przyznanie osobom dotkniętym skutkami nacjo-

nalizacyjnymi świadczeń pieniężnych (ex-gratia)

o charakterze symbolicznym, nie zaś odszkodowaw-

czym.

Niemniej jednak zgodnie z analizą ministra ﬁ-

nansów nawet przyjęcie regulacji ustawowej w zakre-

sie symbolicznej kompensacji pieniężnej wiązałoby się

oraz groźbą przekroczenia przez Polskę określonych

przez organy UE ograniczeń w zakresie stosunku za-

dłużenia publicznego do PKB, tj. progu 55%.

W obecnym stanie prawnym w ramach prowadzo-

nych postępowań administracyjnych i sądowych, na

podstawie prawomocnych wyroków sądowych oraz

ostatecznych decyzji administracyjnych dokonuje się

zwrotów w naturze lub wypłaca się odszkodowania

za przejęte bezprawnie mienie.

W tym zakresie mi-

nister skarbu państwa jako dysponent państwowego

funduszu celowego pn. Fundusz Reprywatyzacji re-

alizuje wnioski właściwych organów reprezentują-

cych Skarb Państwa w odpowiednich postępowa-

niach poprzez wypłatę zasądzonych odszkodowań.

Należy mieć na uwadze, iż nawet w przypadku

ewentualnego uchwalenia ustawy regulującej kwe-

stię znacjonalizowanego mienia w sposób komplek-

sowy, nadal konieczne byłoby zabezpieczenie środ-

ków na wypłaty odszkodowań na rzecz osób podno-

szących roszczenia reprywatyzacyjne, które nie sko-

rzystałyby z drogi ustawowej, a posiadających nieza-

leżnie od tego konstytucyjne prawo dochodzenia tych

roszczeń przed sądami powszechnymi.

Z tego punktu

widzenia czynnik dotyczący stanu ﬁnansówpublicz-

nych państwa staje się tym bardziej istotny przy po-

dejmowaniu decyzji o ustawowych regulacjach doty-

czących ewentualnego zadośćuczynienia za przejmo-

wane mienie bezpośrednio po II wojnie światowej.

W zakresie przedawnienia roszczeń reprywatyza-

cyjnych z tytułu bezprawnego przejęcia mienia wska-

zać należy, iż do dnia 31 sierpnia 2004 r. obowiązywał

art. 160 Kodeksu postępowania administracyjnego,

zgodnie z którym roszczenie o odszkodowanie

nieważność decyzji wydanej z naruszeniem przepisu

art. 156 § 1 K.p.a. (odpowiednio: decyzji nacjonaliza-

cyjnej).

Z dniem 1 września 2004 r. weszła w życie

ustaw, na mocy której uchylony został art. 160 K.p.a.,

niemniej jednak w art. 5 tej ustawy został zawarty

zapis, który stanowi, że do zdarzeń i stanów powsta-

m.in. przepis art. 160 § 6 K.p.a. w zakresie trzylet-

niego okresu przedawnienia roszczeń.

Odnośnie do wyroku Trybunału Konstytucyjnego

z dnia 13 czerwca 2011 r., sygn. akt SK 41/09, zgodnie

z którym art. 215 ust. 2 ustawy o gospodarce nieru-

chomościami w zakresie, w jakim przyznaje odszko-

dowanie wyłącznie byłym właścicielom domów jed-

norodzinnych i działek przeznaczonych pod zabudo-

wę jednorodzinną, jest niezgodny z konstytucją,

wskazać należy, iż wyrok ten nie skutkuje utratą

mocy obowiązującej art. 215 ust. 2, nie wywołuje

również skutków prawotwórczych, polegających na

ustanowieniu nowej normy prawnej.

Zobowiązuje on

wyłącznie szeroko rozumianego ustawodawcę do

ustanowienia regulacji prawnych niezbędnych do re-

alizacji norm konstytucyjnych, co może skutkować

przygotowaniem kompleksowej regulacji prawnej

w tym zakresie lub zmianą art. 215 ust. 2 ustawy

o gospodarce nieruchomościami, bez wskazania, w ja-

kim czasie ma to nastąpić.

Trybunał Konstytucyjny w treści orzeczenia nie

wskazał bezpośrednio organu, który miałby przejąć

inicjatywę ustawodawczą w przedmiotowej sprawie.

Zobowiązał jedynie „ustawodawcę” do ustanowienia

regulacji prawnych niezbędnych dla realizacji norm

konstytucyjnych.

Jednakże podczas rozprawy zarów-

no sędziowie trybunału, jak i poseł sprawozdawca

uznawali zgodnie, iż powinna to być inicjatywa par-

lamentarna.

W opinii wojewody mazowieckiego wyrażonej

w stanowisku dotyczącym interpelacji pani poseł,

uregulowanie problemu reprywatyzacji w Warszawie

mogłoby być wzorowane w części na rozwiązaniach

ustawa w sposób kompleksowy i skuteczny pozwala

rozwiązać problemy rekompensat w wysokości 20%

wartości nieruchomości pozostawionych poza obec-

nymi granicami RP.

Jednakże rozwiązania takie, z uwagi na kryzys

ﬁnansówpublicznych,musząprzewidywaćalterna-

tywne źródła ﬁnansowania,zuwzględnieniemogra-

niczonego zakresu podmiotowego i przedmiotowego

ewentualnych rozwiązań.

Wojewoda mazowiecki wyraża jednak obawy co

do skali roszczeń podnoszonych na gruncie obecnie

obowiązujących przepisów i to zarówno poprzez wy-

płaty odszkodowań, jak i zwrot mienia w naturze,

dlatego sugeruje zamknięcie drogi sądowej dla do-

chodzenia tego typu roszczeń wraz z uchwaleniem

ustawy reprywatyzacyjnej.

W tym miejscu minister skarbu państwa pragnie

zauważyć, iż kwestia zamknięcia sądowej drogi do-

chodzenia roszczeń reprywatyzacyjnych była już

przedmiotem opinii Rady Legislacyjnej w związku

z pracami legislacyjnymi nad projektem ustawy

cji, która to rada jednoznacznie wskazała, iż przyję-

cie takiej konstrukcji prawnej stanowiłoby narusze-

nie jednego z najbardziej fundamentalnych praw

obywateli gwarantowanych Konstytucją RP, tj. pra-

wa do sądu.

Stosownie do zapisu art. 45 ust. 1 kon-

stytucji: „Każdy ma prawo do sprawiedliwego i jaw-

977

sły sąd”.

Zasadę tę uzupełnia art. 77 ust. 2 konstytu-

cji, zgodnie z którym „ustawa nie może nikomu za-

mykać drogi sądowej dochodzenia naruszonych wol-

ności lub praw”.

Podsumowując, wskazać należy, iż w obecnym

mi powszechnymi.

Z poważaniem

Minister

Mikołaj Budzanowski

Warszawa, dnia 26 lipca 2012 r.

w sprawie likwidacji posterunków Policji

ków Policji na Dolnym Śląsku uprzejmie przedsta-

wiam następujące informacje.

978

Funkcjonariusze pełniący służbę w tych jednost-

*

)

979

tów debaty poświęcony był reorganizacji struktury

Ponadto, w odniesieniu do reorganizacji w woje-

wództwie dolnośląskim, uprzejmie informuję, że

w strukturze organizacyjnej Komendy Miejskiej Po-

licji w Wałbrzychu, jak i podległych komisariatów nie

ma posterunków Policji i nie przewiduje się w najbliż-

szym czasie ich utworzenia.

Jednocześnie należy

wspomnieć, że komendant miejski Policji w Wałbrzy-

chu planuje utworzenie jednego komisariatu o stanie

etatowym powyżej 60 etatów, który będzie połącze-

mie swoim zasięgiem teren, który obejmują wymie-

nione komisariaty Policji.

Realizacja przedmiotowej

reorganizacji uzależniona jest m.in. od przygotowa-

nia (remontu) budynku.

Podsumowując, należy stwierdzić, iż zaplanowane

w sprawie planowanej przez KWB Bełchatów

(SM-I-700-296/12), dotyczące interpelacji posła Ce-

wie planowanej przez KWB Bełchatów nowej kopalni

nego na terenach Milejowa, części Kozuba, Janowa,

wieluńskim i wieruszowskim, po uzyskaniu wyja-

śnień przekazanych przez PGE Górnictwo i Energe-

tyka Konwencjonalna SA Oddział Kopalnia Węgla

Brunatnego Bełchatów, przedkładam poniższą infor-

mację.

PGE Górnictwo i Energetyka Konwencjonalna SA

w trakcie realizacji koncesji upoważniającej do roz-

poznania złoża węgla brunatnego Złoczew oraz przy-

ległych terenów pod lokalizacje zwałowiska zewnętrz-

nego.

Na obecnym etapie rozpoznania złoża nie moż-

na jednoznacznie określić wielkości, kształtu ani

granic terenów zarówno pod wyrobisko, jak również

pod zwałowisko.

Przyczyną jest fakt, iż jedynym do-

kumentem w owej tematyce jest projekt wstępny

z roku 1979.

980

Po wykonaniu w ramach aktualnej koncesji

272 otworów rozpoznawczych oraz badań laborato-

ryjnych zostanie przygotowany projekt techniczny:

„Projekt zagospodarowania złoża”.

Zostaną w nim

określone kształt oraz wielkość i usytuowanie zwa-

łowiska.

Zarząd ww. spółki zobowiązał się do uwzględnie-

nia oczekiwań mieszkańców w największym możli-

wym zakresie.

Jednocześnie sygnalizuje, iż proces

informowania mieszkańców o planach budowy ko-

palni węgla brunatnego sięga roku 2008.

W 2012 r.

odbyło się pięć spotkań z mieszkańcami gminy Ostró-

wek, mających na celu przedstawienie koncepcji lo-

kalizacji wyrobiska i zwałowiska oraz harmonogra-

mu prac projektowych, z jednoczesnym podkreśle-

niem faktu, iż koncepcja ta nie jest ostateczna,

a szczegółowa lokalizacja obiektów górniczych będzie

możliwa po zakończeniu prac badawczych i projekto-

wych.

Od września 2011 r. istnieje punkt informacyj-

ny dla mieszkańców, gdzie można uzyskać informację

dotyczącą postępu prac badawczych, wszelkich zmian

planów dotyczących złoża Złoczew, procedur wykupu

nieruchomości, możliwościach zatrudnienia przy bu-

dowie i funkcjonowaniu kopalni, jak również zgła-

szać indywidualne uwagi i wnioski dotyczące przy-

szłej inwestycji.

W analizach ekonomicznych dotyczących ww. in-

westycji brane są pod uwagę wszelkie koszty związa-

ne z budową kopalni i późniejszej eksploatacji węgla

brunatnego, w tym również koszty pozyskania nie-

ruchomości od indywidualnych właścicieli, ﬁrm,sa-

morządów terytorialnych i Skarbu Państwa.

W momencie przystąpienia do realizacji inwesty-

cji w budżecie Kopalni Węgla Brunatnego Bełchatów

Oddział PGE Górnictwo i Energetyka Konwencjonal-

na, zostaną zabezpieczone niezbędne środki ﬁnanso-

we na pokrycie wszelakich kosztów związanych z wy-

kupem nieruchomości koniecznych do realizacji

przedmiotowej inwestycji oraz na pokrycie wszyst-

kich ewentualnych strat jakie mogą ponieść rolnicy

i hodowcy z tych terenów w związku z prowadzoną

inwestycją.

Podsumowując, proces realizacji przyszłej inwe-

stycji rozpoczęty według aktualniej koncepcji (pro-

jekt wstępny z 1979 r.), będącej w fazie planów, nie

jest wersją ostateczną i ulegnie zmianom.

Opracowa-

nie ostatecznej dokumentacji to proces czasochłonny,

natomiast w jego trakcie będzie czas na prowadzenie

rozmów, konsultacji i uzgodnień uwzględniających

poglądy i sugestie mieszkańców, a ewentualne nega-

tywne skutki oddziaływania na życie lokalnej spo-

łeczności zostaną zminimalizowane.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tomasz Tomczykiewicz

Warszawa, dnia 25 lipca 2012 r.

w sprawie ujednolicenia systemu

(5934)

pelacji poselskiej (SPS-023-0-5934/12) złożonej przez

pana posła Jarosława Gowina w sprawie ujednolicenia

przede wszystkim chciałbym uprzejmie podziękować

panu posłowi za zainteresowanie funkcjonowaniem

i kierunkami rozwoju szkolnictwa muzycznego.

Odnosząc się do zakresu merytorycznego złożonej

interpelacji, pragnę poinformować, że aktualnie obo-

wiązujące przepisy prawa pozwalają na zakładanie

i prowadzenie szkół muzycznych zarówno przez mi-

dzictwa narodowego, jak też przez jednostki samo-

rządu terytorialnego.

Wprost przewiduje to art. 5

Wspomniane zakładanie tego typu szkół wiąże się

z uzyskaniem aprobaty ministra właściwego do spraw

zawarcie stosownego porozumienia w tym zakresie

z zainteresowaną jednostką samorządu terytorialne-

go.

Należy zaznaczyć, że w takim przypadku jednost-

ka samorządu terytorialnego występuje wyłącznie

jako organ założycielski i następnie prowadzący szko-

łę, co wiąże się ze stałym pokrywaniem kosztów jej

funkcjonowania.

Jednakże to minister właściwy do

zostaje nadal wyłącznym organem nadzorującym dzia-

łalność pedagogiczną takiej szkoły w myśl art. 32a

ust. 1 wspomnianej ustawy o systemie oświaty.

Jest to

wyłączne uprawnienie ministra, które nie może zostać

przekazane jednostce samorządu terytorialnego.

Odnośnie do ﬁnansowaniaszkółmuzycznychza-

kładanych i prowadzonych przez jednostki samorzą-

du terytorialnego, należy zaznaczyć, że odbywa się

to z wykorzystaniem tzw. wag, w których szacowanie

odbywa się w przeliczeniu na jednego ucznia.

Kwotę,

która stanowi iloczyn wagi i liczby uczniów danej

szkoły, organ prowadzący otrzymuje w celu zapew-

nienia prawidłowego funkcjonowania szkoły, a te

środki ﬁnansowepochodzązbudżetupaństwa.

Odrębną kwestię stanowią w istocie aspekty inwe-

stycyjne, a także środki ﬁnansoweprzekazywaneszko-

łom muzycznym na środki trwałe (instrumenty, wypo-

sażenie, pomoce dydaktyczne), które uzależnione są

wyłącznie od stanu ﬁnansówidecyzjiorganustanowią-

cego danej jednostki samorządu terytorialnego.

Niemniej jednak, odnosząc się do kwestii zasygna-

lizowanej przez pana posła, czyli wsparcia działalności

szkół muzycznych prowadzonych przez jednostki sa-

morządu terytorialnego, należy nadmienić, że szkoły

981

te ubiegają się o dodatkowe środki ﬁnansowewtrybie

programów operacyjnych ministra właściwego do

a także aplikują o uzyskanie doﬁnansowaniazszere-

gu programów operacyjnych Unii Europejskiej.

Odnosząc się do dalszych propozycji pana posła,

należy wspomnieć, iż w aktualnym stanie prawnym

możliwe jest przekazywanie prowadzenia szkół arty-

stycznych pomiędzy ministrem właściwym do spraw

kami samorządu terytorialnego, w oparciu o art. 5

ust. 5c ustawy o systemie oświaty.

Warto zaznaczyć,

że przekazywanie prowadzenia może nastąpić pomię-

dzy wspomnianymi jednostkami zarówno w przypad-

ku przekazywania z jednostki samorządu do mini-

stra, jak też od ministra do jednostki samorządu.

Jednocześnie odnosząc się do propozycji pana posła

w kwestii wsparcia działalności szkół muzycznych,

wydaje się, że dobrym docelowym rozwiązaniem by-

łoby dalsze zwiększanie liczby godzin zajęć z przed-

miotów muzyki i plastyki w szkołach kształcenia po-

wszechnego, nadzorowanych przez ministra właści-

snym podniesieniu kwaliﬁkacjiwymaganychodna-

uczycieli prowadzących te zajęcia do poziomu wyma-

ganego od nauczycieli przedmiotów artystycznych

(ukończenie wyższej szkoły muzycznej lub plastycz-

nej), z uwagi na niewątpliwy dydaktyczno-artystyczny

walor tych przedmiotów, natomiast w gestii ministra

narodowego pozostawić aktualnie funkcjonujące szko-

ły artystyczne (w tym muzyczne), z przeznaczeniem

dla dzieci i młodzieży szczególnie uzdolnionych.

Powyższe umożliwi pełne spojrzenie i określenie

niezbędnych działań w celu wprowadzenia propono-

wanego przez pana posła jednorodnego systemu nad-

zoru i prowadzenia szkół artystycznych.

Z poważaniem

Minister

Bogdan Zdrojewski

w sprawie przywrócenia funduszu

przedsiębiorstw (5936)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość, przeka-

SPS-023-5936/12, w sprawie przywrócenia funduszu

biorstw, uprzejmie informuję.

Brak zdeﬁniowania w przepisach podatkowych

pojęcia reprezentacji i związane z tym trudności

z interpretacją tego pojęcia nie uprawniają do dowol-

nego określania jego zakresu znaczeniowego.

Inter-

pretacji tego pojęcia należy dokonać w oparciu o wy-

kładnię językową, która przy rozwiązywaniu proble-

mów podatkowych jest metodą podstawową.

W przypadku wątpliwości co do wykładni lub po-

prawności zastosowania przepisów podatkowych

w indywidualnej sprawie, podatnicy mogą wystąpić

do organów podatkowych z wnioskiem o wydanie in-

dywidualnej interpretacji prawa podatkowego, w try-

bie przewidzianym w rozdziale 1a w dziale II ustawy

Podkreślić również należy, że organy podatkowe

działają w indywidualnych sprawach, w konkretnym

stanie faktycznym i prawnym.

Nie zawsze zatem po-

jawiające się rozbieżne stanowiska organów podatko-

wych są wynikiem innej interpretacji tych samych

przepisów prawa podatkowego.

Niemniej jednak, po-

datnicy – w przypadku wskazania niejednolitego sto-

cjach indywidualnych, wydanych przez organy po-

dnia 1 stycznia 2012 r. mogą złożyć do ministra ﬁ-

nansów wniosek o wydanie interpretacji ogólnej

przepisów prawa podatkowego, w trybie wskazanym

w Ordynacji podatkowej.

Jak z powyższego wynika, podatnicy, w przypad-

ku trudności związanych z interpretacją pojęć wy-

stępujących w ustawach podatkowych, posiadają

prawne środki uzyskania od ministra ﬁnansówin-

terpretacji przepisów prawa podatkowego.

Wprowadzenie do przepisów ustaw o podatkach

dochodowych pojęcia funduszu reprezentacyjnego,

określanego w proporcji do przychodów ﬁrmy,wmo-

jej ocenie nie znajduje obecnie uzasadnienia, z uwagi

na znaczące konsekwencje dla ﬁnansówpublicznych.

Zniesienie bowiem w przepisach o podatkach docho-

dowych ograniczenia w zakresie kosztów związanych

z reprezentacją wpłynęłoby negatywnie na skutki

budżetowe w tych podatkach.

Szacowane skutki

zmniejszenia dochodów sektora ﬁnansów publicz-

nych z tytułu zaliczenia wydatków na reprezentację

do kosztów uzyskania przychodów, przyjmując, że

limit tych wydatków stanowiłby 0,1% przychodu, wy-

niosłyby ok. 1,1 mld zł – z tego:

— z podatku dochodowego od osób prawnych:

0,9 mld zł,

— z podatku dochodowego od osób ﬁzycznych:

0,2 mld zł.

982

Z uwagi na przedstawione skutki budżetowe,

szczególnie w sytuacji pogorszenia koniunktury go-

spodarczej, przywrócenie ulg, zwolnień i preferencji

nie znajduje uzasadnienia.

Uwzględniając powyższe, biorąc pod uwagę

do Rzeczypospolitej Polskiej zaleceń, o których mowa

obecnie prowadzone prace związane ze zmianami

przepisów ustaw o podatkach dochodowych w zakre-

sie kosztów reprezentacji.

Należy jednocześnie mieć na uwadze, że system

zane są do przestrzegania zgodności krajowych prze-

pisów w zakresie podatku VAT z regulacjami wyni-

kającymi z prawa unijnego.

Zatem wszelkie zmiany dokonywane w przepisach

czalne w świetle unijnych przepisów prawa dotyczą-

cych podatku od wartości dodanej, w szczególności

z dyrektywą Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada

Ponadto nie jest możliwe ujednolicenie podatków

dochodowych z podatkiem od towarów i usług, bowiem

w podatkach tych różny jest przedmiot opodatkowa-

nia.

Nie ma zatem możliwości przenoszenia pewnych

rozwiązań prawnych zawartych w ustawie o VAT do

ustaw o podatkach dochodowych i odwrotnie.

Podkreślić jednocześnie należy, że ustawa z dnia

poz 397, z późn. zm.) zawierają tożsame regulacje

w zakresie wyłączenia z kosztów uzyskania przycho-

dów kosztów reprezentacji.

Stosownie do przepisów

zentacji, w szczególności poniesionych na usługi gas-

tronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym

Natomiast w przepisach ustawy o VAT brak jest

szczególnych uregulowań dotyczących funduszu re-

prezentacyjnego.

Znajdą tutaj zatem zastosowanie

zasady ogólne.

Dodatkowo należy wskazać, że regu-

lacje w zakresie funduszu reprezentacyjnego doty-

czące podatku od towarów i usług mogą zawierać się

również w przepisach dotyczących próbek, prezentów

o małej wartości, przekazywania drukowanych ma-

teriałów reklamowych i informacyjnych.

W myśl art.

i gastronomicznych.

Jedyny wyjątek od ww. ograni-

czenia prawa do odliczenia odnosi się do nabycia go-

towych posiłków przeznaczonych dla pasażerów

osób (art. 88 ust. 1 pkt 4 lit. b cyt. ustawy).

Odnosząc się natomiast do kwestii poruszonej

uzyskania przychodów w podatkach dochodowych

wydatków ponoszonych przez pracodawcę na napoje

przeznaczone dla pracowników, uprzejmie informuję,

iż tego rodzaju wydatki należy rozpatrywać w kate-

gorii kosztów, które nie są kosztami reprezentacji.

Podlegają one ocenie i ewentualnej kwaliﬁkacjido

kosztów podatkowych w oparciu o art. 22 ustawy

nieniem postanowień art. 23 tej ustawy (odpowiednio

osób prawnych).

Wskazane przepisy stanowią, iż

tów wymienionych w art. 23 (w przypadku ustawy

Każdorazowa ocena wydatków poniesionych przez

podatnika na nabycie m.in. napojów dla pracowni-

ków, na co wskazuje w interpelacji pan poseł, wyma-

ga zatem dokonania indywidualnej analizy.

Podkre-

ślić jednakże należy, że wymienione przykładowo

koszty związane z usługami gastronomicznymi, za-

kupem żywności oraz napojów, nie stanowią kosztów

podatkowych w sytuacji, w której realizują cel, jakim

jest reprezentacja.

Nie budzi natomiast wątpliwości zakwaliﬁkowa-

nie do kosztów uzyskania przychodów tych wydat-

ków na posiłki, artykuły spożywcze, napoje bezalko-

holowe dla pracowników, których dostarczenie jest

obowiązkiem pracodawcy wynikającym z przepisów

Prezentując powyższe, mam nadzieję, że przed-

stawione wyjaśnienia przyjmie pan poseł do aprobu-

jącej wiadomości.

983

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w Ministerstwie Środowiska

przekazujące interpelację poseł Anny Fotygi w spra-

wie składowania niebezpiecznych substancji, uprzej-

mie przedkładam, co następuje.

Ministerstwo Środowiska?

Działania w sprawie zagrożeń związanych z ma-

gazynowaniem odpadów w postaci ziemi zanieczysz-

czonej ok. 1,6% heksachlorobenzenu (HCB) na tere-

nie Port Service sp. z o.o. w Gdańsku zostały podjęte

przez głównego inspektora ochrony środowiska oraz

pomorskiego wojewódzkiego inspektora ochrony śro-

dowiska.

Działalność ﬁrmyPortServicesp.zo.o.znajduje

się pod nadzorem pomorskiego wojewódzkiego in-

spektora ochrony środowiska.

Badania WIOŚ w Gdań-

sku wykazały zawartość ok. 1,6% HCB w badanych

próbach.

Nie jest to więc czysta substancja chemicz-

na, a ziemia zanieczyszczona HCB stosowanym

w przeszłości jako środek ochrony roślin i zgroma-

dzonym w mogilnikach na terenie Ukrainy.

Kontrole prowadzone przez Pomorskiego WIOŚ

w dniach 23 stycznia – 2 lutego 2012 r. oraz w dniach

4 kwietnia – 2 maja 2012 r. nie wykazały naruszenia

warunków decyzji GIOŚ na przywóz z Ukrainy do

o kodzie 070407 w postaci ziemi zanieczyszczonej ok.

1,6% HCB.

Kontrole Pomorskiego WIOŚ wykazały

natomiast naruszenie warunków pozwolenia zinte-

growanego (decyzja wojewody pomorskiego z dnia

15 lipca 2005 r. z późniejszymi zmianami) – maga-

zynowanie odpadów w miejscach na ten cel nieprze-

znaczonych.

Na terenie instalacji zgromadzono nad-

mierną ilość odpadów, w tym odpadów ziemi zanie-

czyszczonej ok. 1,6% HCB, przeznaczonych do uniesz-

kodliwienia w instalacji spalania w odniesieniu do

mocy przerobowej instalacji.

Część opakowań (big-

-bag) była uszkodzona (rozerwana) co również sta-

nowiło nieprawidłowość.

W związku z powyższym

Pomorski WIOŚ w ramach działań pokontrolnych

polecił przepakowanie odpadów w szczelne worki – po-

lecenie wykonano.

Ponadto Pomorski WIOŚ wydał

dwie decyzje (z dnia 4 maja 2012 r. i 13 czerwca 2012 r.)

wymierzające spółce biegnącą karę pieniężną za ma-

gazynowanie odpadów z naruszeniem pozwolenia

zintegrowanego.

Główny inspektor ochrony środowi-

ska w wyniku postępowania odwoławczego decyzją

ślenia miejsc magazynowania odpadów niezgodnie

z pozwoleniem zintegrowanym i w związku z tym

ustalił nowy wymiar kary biegnącej.

Decyzja jest

ostateczna.

Kara powyższa będzie naliczana do dnia

2 lutego 2012 r., ponieważ w dniu 3 lutego 2012 r.

marszałek województwa pomorskiego wydał decyzję

zmieniającą pozwolenie zintegrowane dla Port Servi-

ce sp. z o.o. w zakresie określenia miejsc i sposobu

magazynowania odpadów.

W dniu 10 lipca 2012 r. do

GIOŚ wpłynęło odwołanie od decyzji Pomorskiego

WIOŚ z dnia 13 czerwca 2012 r.

Odwołanie jest w toku

rozpatrywania.

W dniu 11 lipca br. zakończona została kolejna

kontrola, którą WIOŚ w Gdańsku rozpoczął w dniu

20 maja 2012 r., ze szczególnym uwzględnieniem pro-

wadzenia eksploatacji spalarni odpadów oraz oddzia-

ływania zakładu na stan środowiska i realizacji za-

rządzeń pokontrolnych.

W kontroli uczestniczył

przedstawiciel Głównego Inspektoratu Ochrony Śro-

dowiska.

W oparciu o ustalenia kontroli Pomorski

WIOŚ wydał zarządzenie pokontrolne z dnia 19 lipca

2012 r. zobowiązujące prezesa Zarządu Port Service

sp. z o.o. m.in. do: przestrzegania warunków pozwo-

lenia zintegrowanego, dokonywania systematycz-

nych kontroli szczelności worków big-bag i podejmo-

wania niezwłocznie działań w celu przepakowania

lub natychmiastowego spalania w instalacji.

Pomorski wojewódzki inspektor ochrony środowi-

ska będzie monitorował pracę instalacji Port Service

sp. z o.o. do czasu całkowitego zakończenia uniesz-

kodliwiania przywiezionych z Ukrainy odpadów o ko-

dzie 070407.

Ponadto główny inspektor ochrony środowiska

podjął następujące działania.

W dniu 3 lipca 2012 r.

główny inspektor ochrony środowiska i wojewoda po-

morski oraz pomorski wojewódzki inspektor ochrony

środowiska z udziałem Greenpeace przeprowadzili

inspekcję na terenie Port Service sp. z o.o. w Gdań-

sku.

Przeprowadzone oględziny terenu zakładu, w tym

miejsc magazynowania odpadów ziemi zanieczysz-

czonej ok. 1,6% HCB, wykazały, że worki z ziemią

zanieczyszczoną HCB były ułożone w sposób upo-

rządkowany, a od strony wód Bałtyku były zabezpie-

czone przed wpływem czynników atmosferycznych.

Nie stwierdzono na miejscu, aby worki były porozry-

wane, a ich zawartość wydostawała się na zewnątrz.

Na zlecenie głównego inspektora ochrony środo-

wiska w lipcu 2012 r. wykonana została ekspertyza

dotycząca funkcjonowania spalarni odpadów niebez-

piecznych Port Service sp. z o.o. Z ustaleń ekspertyzy

wynika, że konieczne jest przeprowadzenie przeglądu

ekologicznego dla całej instalacji Port Service sp.

z o.o. W związku z wystąpieniem Pomorskiego WIOŚ,

marszałek województwa pomorskiego, na podstawie

z późn. zm.) zobowiązał Port Service sp. z o.o. do

wykonania przeglądu ekologicznego i przedłożenia

984

Główny inspektor ochrony środowiska pismem

z dnia 29 maja 2012 r. zawiadomił o wszczęciu z urzę-

du postępowania administracyjnego w sprawie cof-

nięcia zezwolenia dla ﬁrmySIBUDSYSTEMLLS,

z siedzibą pod adresem: Chervonozoryany ave 57 Kiev,

na przywóz 6000 Mg odpadów o kodzie 070407

z Ukrainy do Polski do ﬁrmyPortServicesp.zo.o.

w Gdańsku.

W dniu 25 lipca 2012 r. główny inspektor cofnął

ww. decyzję na podstawie art. 9 pkt 8 lit. c rozporzą-

dzenia WE Nr 1013/2006 z dnia 14 czerwca 2006 r.

nięcia decyzji były stwierdzone naruszenia dot. ma-

gazynowania odpadów oraz reżimu pracy spalarni

odpadów.

W celu sprawdzenia prawidłowości realizacji de-

cyzji GIOŚ o przywozie odpadów niebezpiecznych

z Ukrainy do Polski główny inspektor ochrony śro-

dowiska w czerwcu br. podjął decyzję o przeprowa-

dzeniu przez WIOŚ kontroli wszystkich aktualnie

obowiązujących decyzji na przywóz odpadów niebez-

piecznych z Ukrainy do unieszkodliwienia w Polsce

oraz skontrolowaniu wszystkich instalacji, do któ-

rych przemieszczane są te odpady.

Kontrole te zakoń-

czyły się w połowie lipca br.

Kontrole przeprowadzono w dwóch instalacjach

prowadzących unieszkodliwianie odpadów niebez-

piecznych z Ukrainy.

Kontrola przeprowadzona

w spółce Port Service w Gdańsku wykazała, że od-

pady przywiezione z Ukrainy zostały przeniesione na

utwardzony teren oraz w większości przykryte plan-

deką.

Kontrola wykazała, że dostawy odpadów z Ukra-

iny były prowadzone w okresie obowiązywania otrzy-

manych zezwoleń i nie stwierdzono przekroczeń co

do ilości i rodzaju przyjętych odpadów.

Spółka wypeł-

niała obowiązki wynikające z posiadanych notyﬁka-

cji oraz przepisów w zakresie międzynarodowego

obrotu odpadami w zakresie prowadzonej dokumen-

tacji potwierdzającej przemieszczanie odpadów.

Kontrola przeprowadzona w instalacji ﬁrmySar-

pi Dąbrowa Górnicza Sp. z o.o. wykazała, że instala-

cja do dnia kontroli nie przyjmowała z Ukrainy od-

padów o kodzie 070407, w tym odpadów zawierają-

cych HCB.

Ustalono, że SARPI Dąbrowa Górnicza

sp. z o.o. w kontrolowanym okresie przyjmowała inne

odpady na podstawie zezwoleń na międzynarodowe

przemieszczanie odpadów z Ukrainy.

SARPI Dąbrowa Górnicza Sp. z o.o. nie przekro-

czyła warunków określonych w decyzjach GIOŚ na

przywóz odpadów, obejmujących rodzaje i ilości od-

padów dopuszczonych do przywozu w ramach mię-

dzynarodowego przemieszczania odpadów.

Na postawie przedstawionych dokumentów oraz

ustaleń kontroli WIOŚ w Katowicach stwierdził, że

działalność SARPI Dąbrowa Górnicza sp. z o.o. – od-

biorcy odpadów przyjmowanych z zagranicy, w tym

z Ukrainy, nie budzi zastrzeżeń z punktu widzenia

przepisów ochrony środowiska.

Ad 2.

Czy obowiązujące w Polsce przepisy zezwa-

Odpady przywiezione do Polski do instalacji Port

Service sp. z o.o. na podstawie zgłoszeń UA000304,

UA000313 to zgodnie z deklaracją wysyłającego zie-

mia zanieczyszczona HCB.

Wg badań Pomorskiego

WIOŚ zawartość HCB w badanych próbkach wyno-

siła 1,6%, a wg badań Centrum Analitycznego Mini-

sterstwa Ekologii i Zasobów Naturalnych Ukrainy

– 1,5%.

Nie jest to więc czysta substancja chemiczna,

a ziemia w niewielkim stopniu zanieczyszczona tą

substancją.

Odpady ziemi zanieczyszczone ok. 1,6% HCB prze-

transportowane zostały w workach foliowych zapako-

wanych w big-bagach.

Sposób opakowania transpor-

towanych odpadów był zgodny z wymogami ADR

(transport drogowy) lub IMDG (transport morski) od-

noszącymi się do przewozu heksachlorobenzenu.

Obo-

wiązujący stan prawny nie normuje szczegółowych

warunków magazynowania oraz postępowania z od-

padami niebezpiecznymi zawierającymi chlor w związ-

kach organicznych (w tym pestycydy).

Warunki ma-

gazynowania ww. odpadów ustalone zostały w pozwo-

leniu zintegrowanym (decyzja wojewody pomorskiego

Odpady zgromadzone na terenie Port Service sp.

z o.o. są magazynowane, a nie składowane, w celu ter-

micznego unieszkodliwienia.

W myśl art. 3 ust. 3

pkt 3 przez magazynowanie rozumie się czasowe prze-

trzymywanie lub gromadzenie odpadów przed ich

W obowiązującym stanie prawnym nie ma zakazu

magazynowania odpadów niebezpiecznych, w tym

również zawierających HCB.

Przepisy określają jedy-

nie dopuszczalny okres magazynowania odpadów,

inny dla dwóch różnych przypadków:

— gdy odpady pochodzą od dostawców z Polski

– wtedy magazynowanie nie może trwać dłużej niż

trzy lata, przy czym okres ten obejmuje magazynowa-

nie u wszystkich posiadaczy odpadów (art. 63 ust. 3

cy – wtedy muszą one zostać poddane unieszkodli-

wieniu w terminie nie dłuższym niż rok kalendarzo-

wy od daty otrzymania odpadów (rozporządzenie

Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) Nr 1013/

czania odpadów).

Przepisy krajowe ani unijne nie określają szcze-

gółowych wymagań odnoszących się do magazyno-

wania większości odpadów.

Należy jednakże zazna-

czyć, że magazynowanie odpadów, jako jeden z pro-

cesów gospodarowania odpadami, podlega ogólnym

zasadom, w tym art. 7 ustawy o odpadach, który sta-

nowi, że „posiadacz odpadów jest obowiązany do po-

985

Miejsce i sposób magazynowania odpadów, zgod-

nie z art. 63 ust. 6 ustawy o odpadach, określa wła-

ściwy organ ochrony środowiska (marszałek woje-

wództwa lub starosta) w:

— pozwoleniu zintegrowanym, wydawanych w try -

bie określonym w ustawie Prawo ochrony środowiska,

— pozwoleniu na wytwarzanie odpadów, wydawa -

nych w trybie ustawy Prawo ochrony środowiska, ale

z uwzględnieniem wymogów szczegółowych wynika-

jących także z ustawy o odpadach,

— decyzji zatwierdzającej program gospodarki

odpadami niebezpiecznymi, wydawanej w trybie

ustawy o odpadach,

— informacji o wytwarzanych odpadach oraz

mi, przedkładanej przez wytwórcę odpadów zgodnie

z wymaganiami określonymi w ustawie o odpadach,

— zezwoleniach na gospodarowanie odpadami

wydawanych na podstawie ustawy o odpadach,

— zgłoszeniu do rejestru, dokonywanego zgodnie

Ad 3.

Czy składowane w gdańskiej spalarni odpa-

dów worki heksachlorobenzenu (HCB) nie zagrażają

Odpady magazynowane na terenie spalarni Port

Service sp. z o.o. to nie jest czysty heksachloroben-

zen, a ziemia zanieczyszczona 1,6% HCB.

Odpady te

nego unieszkodliwienia.

Pomorski WIOŚ poza działaniami kontrolnymi

prowadzi monitoring lokalny (wokół zakładu) grun-

tów, wód powierzchniowych i powietrza na obecność

HCB.

Uzyskane do tej pory wyniki nie wskazują na

zanieczyszczenie terenu.

Nie zachodzi także szkodli-

we oddziaływanie na wody powierzchniowe i mor-

skie, wody podziemne oraz na stan czystości powie-

trza.

Nie stwierdzono zanieczyszczenia środowiska,

a nadmierna ilość przyjętych odpadów nie wydostaje

się do środowiska poza teren zakładu.

Jednocześnie informuję, że z pisma pomorskie-

go państwowego wojewódzkiego inspektora sani-

-30.9022.4723.45.2012.AK, wynika, że przeprowa-

dzone przez państwowego granicznego inspektora

sanitarnego w Gdyni badania nie wykazały negatyw-

nego wpływu działalności prowadzonej przez Port

Service sp. z o.o. na jakość ujmowanej wody z ujęcia

głębinowego wody pitnej zlokalizowanego w odległo-

ści ok. 0,5 km od tej spółki.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając z upo-

ce interpelacji pana posła Eugeniusza Czykwina

w sprawie zmiany w „Koncepcji przestrzennego za-

gospodarowania kraju 2030”, przedstawiam nastę-

pujące wyjaśnienia.

Przyjęta w „Koncepcji przestrzennego zagospo-

darowania kraju 2030” (zwanej dalej KPZK 2030 lub

koncepcją) hierarchia systemu osadniczego, wynika-

jąca z wymogów ustawy o planowaniu i zagospoda-

rowaniu przestrzennym z 2003 r., stanowi wypraco-

wany kompromis pomiędzy aspiracjami poszczegól-

nych ośrodków miejskich, a ogólnie przyjętą, euro-

pejską klasyﬁkacją ośrodków metropolitalnych,

zgodnie z którą jedyną metropolią w Polsce jest War-

szawa.

Pragnę podkreślić, że w związku z powyż-

szym wyznaczenie ośrodków metropolitalnych było

dużym wyzwaniem.

Według tej hierarchii Białystok

uznano w koncepcji za ośrodek wojewódzki o znacze-

niu krajowym, w którym będzie następować syste-

matyczna koncentracja funkcji metropolitalnych o zna-

czeniu międzynarodowym i krajowym.

Białystok jest miastem dynamicznie rozwijającym

się, a pełniąc funkcję miasta wojewódzkiego, korzy-

sta i nadal będzie korzystać z różnych źródeł ﬁnan-

sowych w ramach polityki spójności.

Należy zazna-

czyć, że wymiar miejski polityki spójności jest bardzo

istotny zarówno dla całej Unii Europejskiej, jak rów-

nież dla Polski.

Ministerstwo Rozwoju Regionalnego

dokłada wszelkich starań, by miasta otrzymały od-

powiednie formy wsparcia, które pozwolą im pełnić

rolę ośrodków wzrostu i przyspieszyć rozwój gospo-

darczy regionu.

KPZK 2030 zakłada ponadto, że

szczególna uwaga zostanie poświęcona tworzeniu

i intensyﬁkacjipowiązańmiędzyośrodkamimetro-

politalnymi a regionalnymi (np. w zakresie współpra-

cy ośrodków naukowych, badawczych, wspierania

współpracy sektora wiedzy i biznesu, rozwoju współ-

pracy instytucji kultury), które w przyszłości mają

uzupełnić policentryczną sieć metropolii.

W odniesieniu do możliwości dokonywania

zmian w treści koncepcji uchwała Rady Ministrów

w sprawie przyjęcia KPZK 2030 w § 2 stanowi, że

dokument może zostać zaktualizowany w całości lub

łeczno-gospodarczych i rozwoju przestrzennego kra-

ju.

O ewentualnych zmianach dokumentu decyduje

każdorazowo Rada Ministrów.

Jednakże wyrażam

przekonanie, że na skutek działań podejmowanych

zarówno z poziomu krajowego, jak i regionalnego

oraz wynikających z aktywności podmiotów gospo-

986

darczych, naukowych i samych mieszkańców Biały-

stok będzie rozwijał funkcje metropolitalne, także te

o znaczeniu międzynarodowym i w niedługim czasie

spełni kryteria przyjęte w KPZK dla ośrodków me-

tropolitalnych.

Mam nadzieję, że powyższe informacje wyjaśnia-

geniusza Czykwina.

Z poważaniem

Minister

Elżbieta Bieńkowska

w sprawie przekształcenia zadłużonych szpitali

terpelację pana Marka Łatasa – posła na Sejm RP,

przekazaną przy piśmie SPS-023-5942/12, w sprawie

informacji.

Ad 1., 3. i 4.

Polski system ochrony zdrowia od lat

przeżywa trudności, a przyczynami tego stanu były:

ułomna, nieefektywna forma prawna, w jakiej funk-

cjonują zakłady opieki zdrowotnej, niewystarczające

kwaliﬁkacje kadr zarządzających publicznymi jed-

nostkami opieki zdrowotnej, a także ograniczona od-

powiedzialność podmiotów tworzących za zobowią-

zania samodzielnych publicznych zakładów opieki

zdrowotnej.

Ministerstwo Zdrowia sukcesywnie prowadzi

umorzenia zobowiązań publicznoprawnych, otrzy-

mania pożyczki z Banku Gospodarstwa Krajowego,

znaczone środki z budżetu państwa w wysokości

cel przeznaczono środki w wysokości 200 mln zł).

nowiony program wieloletni „Wzmocnienie bezpie-

czeństwa zdrowotnego obywateli”, w ramach którego

szpitale samorządowe uzyskały dotacje w wysokości

150 mln zł.

torialnego, które „przekształciły” samodzielne pu-

bliczne zakłady opieki zdrowotne w spółki kapitałowe

wia” wykazywały powiaty, tj. 77% z ogólnej liczby

Dotychczasowa pomoc skierowana ze strony pań-

stwa do samodzielnych publicznych zakładów opieki

zdrowotnej i jednostek samorządu terytorialnego, jak

pokazuje powyższe, nie przyniosła oczekiwanych re-

zultatów

Kolejnym przedsięwzięciem jest ustawa z dnia

wia, jak i funkcjonowania podmiotów prowadzących

kowanie i ujednolicenie form prawnych, w jakich

sowe unormowanie zasad prowadzenia działalności

bez likwidacji samodzielnego publicznego zakładu

opieki zdrowotnej, sprzyja efektywniejszemu zarzą-

dzaniu, otwiera nowe możliwości uzyskiwania przy-

chodów, racjonalizuje gospodarowanie.

Ustawa za-

kłada fakultatywność przekształceń samodzielnych

możliwia dokonanie pełnej oceny skuteczności jej

funkcjonowania.

Mimo że powszechnie znane są mankamenty sa-

modzielnych publicznych zakładów opieki zdrowot-

nej, to nie dąży się do ich obligatoryjnego przekształ-

cenia.

Powołanie spółki daje wiele korzyści, w szcze-

gólności przejrzysty nadzór właścicielski, efektywny

987

zmy wsparcia procesu przekształceń, dzięki którym

działania, bez obciążenia długami samodzielnego pu-

blicznego zakładu opieki zdrowotnej.

Elementem

nych przejętych po samodzielnych publicznych zakła-

dach opieki zdrowotnej przez podmioty tworzące oraz

przekazanie dotacji celowej z budżetu państwa pod-

miotom tworzącym, które przekształciły samodziel-

pitałową na zasadach określonych w art. 69–82 usta-

wy o działalności leczniczej.

Na ww. cel w projekcie

ki w kwocie 400 mln zł.

Ad 2.

Podstawowa opieka zdrowotna to pierwszy

i podstawowy z trzech klasycznie wyróżnianych po-

ziomów opieki zdrowotnej (obok ambulatoryjnej spe-

cjalistyki oraz szpitalnictwa).

Jej wiodąca rola jest

jednoznacznie podkreślana przez Komisję Europej-

ską, WHO czy Bank Światowy.

Prawidłowo funkcjo-

nująca POZ charakteryzuje się ciągłością opieki, do-

stępnością, koncentracją na osobie pacjenta, a nie

tylko na jego chorobie, koordynacją i wszechstronno-

ścią opieki.

Dobra dostępność ma istotny wpływ na

stan zdrowia populacji.

Jak pokazują wyniki licznych

badań oraz doświadczeń międzynarodowych, szeroki

dostęp do świadczeń POZ oraz wszechstronność opie-

ki lekarza rodzinnego mają wpływ na zmniejszenie

umieralności ogólnej, w tym również z przyczyn ser-

cowo-naczyniowych i nowotworowych.

Koordynacja

opieki, czyli funkcja regulacji dostępu, koordynacja

prac zespołu praktyki lekarza rodzinnego i innych

świadczeniodawców POZ wpływa pozytywnie na

efektywność całego systemu.

Znaczenie POZ w systemie opieki zdrowotnej od-

zwierciedla zakres realizowanych zadań i powiązany

z nim poziom ﬁnansowania.

NFZ na świadczenia

POZ przeznacza jedynie 13% środków, jednocześnie

na leczenie szpitalne przeznaczanych jest aż 44%,

ambulatoryjna opieka zdrowotna konsumuje 8%.

W Polsce opieka zdrowotna zasadniczo realizowana

jest w szpitalach, czyli na najwyższym a zarazem naj-

droższym poziomie.

W rozwiniętych systemach opie-

ki zdrowotnej te proporcje kształtują się w nieco od-

mienny sposób.

Poprawa efektywności wydatkowa-

nia środków publicznych wymaga racjonalizowania

dostępu do najdroższych świadczeń, jakimi są świad-

czenia szpitalne, przy poszerzaniu kompetencji i ﬁ-

nansowania opieki realizowanej w warunkach am-

bulatoryjnych.

W krajach rozwiniętych leczenie szpi-

talne ﬁnansowanejestnapoziomie25%–35%całko-

witych kosztów przeznaczanych na zdrowie, nato-

miast znacznie więcej środków, bo aż 30%, przezna-

czanych jest na POZ.

Minister zdrowia podejmuje działania mające na

zdrowotnej.

Powołany został zespół do opracowania

zmian systemu organizacji podstawowej opieki zdro-

położną podstawowej opieki zdrowotnej, oraz szcze-

wej opieki zdrowotnej, który zakończył swą działal-

ność z dniem 31 października 2011 r.

W związku z podnoszonym przez świadczenio-

dawców problemem kwestionowania przez NFZ de-

klaracji wyboru jako podstawy rozliczeń ze świad-

czeniodawcą, w przypadku zaprzestania przez leka-

rza podstawowej opieki zdrowotnej udzielania

świadczeń u tego świadczeniodawcy, opracowany

Przedmiotowy projekt został ujęty w wykazie

cowania projektu założeń do zmiany ww. ustawy.

W związku z zastrzeżeniami do maksymalnej liczby

świadczeniobiorców objętych opieką przez jednego

lekarza (2750 osób) wystąpiono do Polskiego Towa-

rzystwa Medycyny Rodzinnej i Kolegium Lekarzy

Rodzinnych w Polsce o przygotowanie ekspertyzy

wskazującej realną liczbę osób, jaka powinna przy-

padać na jednego lekarza POZ, tak aby zapewnić od-

powiednią dostępność oraz jakość przedmiotowych

świadczeń opieki zdrowotnej.

Obecnie trwają prace powołanego przez ministra

zdrowia zespołu do spraw przepisów dotyczących wy-

konywania zawodów pielęgniarki i położnej, uwzględ-

niające również analizę przepisów dotyczących zasad

i warunków realizacji świadczeń gwarantowanych

Sekretarz stanu

Jakub Szulc

(5946)

-5946/12, uprzejmie informuję, że stosownie do po-

988

poz. 1263, z późn. zm.) główny inspektor sanitarny

w stosunku do wojewódzkich oraz powiatowych sta-

cji sanitarno-epidemiologicznych sprawuje nadzór

merytoryczny.

W zakresie ﬁnansowymorazorgani-

zacyjnym nadzór nad ww. jednostkami organizacyj-

nymi sprawują wojewodowie, posiadający w stosunku

do nich uprawnienia podmiotu tworzącego.

Wojewódzkie stacje sanitarno-epidemiologiczne

zwracały się do Głównego Inspektoratu Sanitarnego

możliwości analitycznych poszczególnych instytutów

badawczych, a GIS udzielał zainteresowanym pod-

miotom informacji w tym zakresie, nie ingerując

w wynikające z postanowień ustawy z dnia 29 stycz-

– uprawnienia tych jednostek.

Z powyższego wynika, że stacje sanitarno-epide-

miologiczne w województwie lubelskim miały możli-

wość zlecania badań różnym jednostkom badawczym,

jak np. Narodowemu Instytutowi Leków w Warsza-

wie, Instytutowi Włókien Naturalnych i Roślin Zie-

larskich w Poznaniu, Instytutowi Ekspertyz Sądo-

wych w Krakowie.

Jednakże zdecydowały się na ich

realizację w Instytucie Medycyny Wsi w Lublinie, co

nie musiało wcale wynikać z tzw. lokalnego patrioty-

zmu, lecz z faktu, że Instytut Medycyny Wsi jest wio-

dącą placówką badawczą w Polsce, posiadającą

ugruntowaną pozycję w świecie nauki w zakresie

toksykologii klinicznej (według klasyﬁkacjiMinister-

stwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego Instytut Medy-

cyny Wsi w Lublinie należy do kategorii A instytutów

badawczych w Polsce i zgodnie z przyjętą punktacją

w kategorii N7a: jednostki naukowe i kliniczne pod

względem wskaźnika efektywności naukowej znajdu-

je się na drugim miejscu – 88,68 pkt).

Kadra nauko-

wa zatrudniona w instytucie posiada bogaty dorobek

naukowy w tej dziedzinie (liczne publikacje w najczę-

ściej cytowanych na świecie czasopismach naukowych,

specjalizacje medyczne z zakresu toksykologii).

Informuję, że samodzielna bądź prowadzona we

współpracy z Katolickim Uniwersytetem Lubelskim

realizacja badań nie miała wpływu na cenę jednost-

kową badania próbki, ponieważ była ona taka sama

dla wszystkich instytutów badawczych w Polsce.

Odnosząc się do pytań szczegółowych sformuło-

wanych przez panią poseł, uprzejmie informuję.

Ad 1.

Główny inspektor sanitarny nie wydawał

wiążących zaleceń, co byłoby naruszeniem postano-

wień u.p.z.p., a jedynym sugerowanym kryterium, ze

względu na przyjęty tryb postępowania w oparciu

o postanowienia u.p.z.p., był państwowy charakter

instytutów mogących przeprowadzić badania.

Stwier-

dzić należy, że niezastosowanie się przez którąkol-

wiek ze stacji do przedstawionych sugestii nie rodzi-

łoby jakichkolwiek implikacji prawnych, ponieważ

odpowiedzialność za decyzje w tym zakresie ponosi

dyrektor powiatowej stacji sanitarno-epidemiologicz-

nej.

Pozytywnie należy zatem ocenić decyzje dyrek-

torów stacji sanitarno-epidemiologicznych.

Ad 2.

Z uzyskanych informacji wynika, że wszystkie

podmioty, z którymi stacje sanitarno-epidemiologiczne

zawarły umowy, wywiązały się z postanowień umow-

nych łączących te strony, co w sposób oczywisty świad-

czy o tym, że wszystkie podmioty, tak po stronie zama-

wiających, jak i po stronie wykonawców, posiadały zdol-

ność do wypełnienia wzajemnych zobowiązań.

Ad 3.

Z informacji udzielonych przez Instytut Me-

dycyny Wsi w Lublinie wynika, że instytut ten w spo-

sób ciągły współpracuje z Katedrą Chemii Wydziału

Matematyczno-Przyrodniczego Katolickiego Uniwer-

sytetu Lubelskiego na mocy zawartego porozumienia

o współpracy naukowej.

Współpraca ta jest korzystna

w zakresie prawidłowego wykorzystania i interpre-

tacji wykonywanych badań oraz możliwości publika-

cji ich wyników w recenzowanych czasopismach no-

towanych na tzw. liście ﬁladelﬁjskiej.

Jesttopodyk-

towane chociażby wymogiem przedstawiania tzw.

drugiej opinii (second opinion) celem spełnienia stan-

dardów nauki na polu międzynarodowym.

Osiągnię-

cia naukowców Instytutu Medycyny Wsi w zakresie

toksykologii, jak i naukowców Katolickiego Uniwer-

sytetu Lubelskiego w zakresie chemii chromatogra-

ﬁcznejsąpowszechnieznanewświecienauki.

Co istotne, techniczne wykonanie badań było jedy-

nie częścią zadań wynikających z umowy.

Istotniejsze

i wymagające dużej wiedzy i doświadczenia były ana-

lizy przeprowadzonych badań i określenie ryzyka dla

zdrowia zarówno indywidualnego, jak i populacyjnego

zbadanych substancji, co Instytut zrealizował.

Instytut Medycyny Wsi w Lublinie rozpowszech-

niał wiedzę będącą rezultatem badań.

Efektem wyko-

nanych badań było również przygotowanie materia-

łów z analizy tych badań, ich naukowe upublicznienie

oraz przedstawienie stosownych rekomendacji.

Instytut wywiązał się z tych zadań, przygotowując:

1) raporty z analizy chromatograﬁcznejwykona-

nych próbek;

2) raport całościowy pn. „Substancje psychoaktyw-

ne, ze szczególnym uwzględnieniem dopalaczy, jako

aktualne zagrożenie zdrowia i życia młodzieży”;

3) raport pn. „Dopalacze jako aktualny problem

zdrowia publicznego” na podstawie zleconych badań

chromatograﬁcznychipopulacyjnychbadańzacho-

wań młodzieży w zakresie używania substancji psy-

choaktywnych przeprowadzonych w 2011 r. na ran-

domizowanej próbie ponad 20 tys. młodzieży szkół

gimnazjalnych, licealnych i studentów.

Raport został

przesłany do Głównego Inspektoratu Sanitarnego

celem stosownego wykorzystania;

4) raport pn. „Zachowania zdrowotne młodzieży”

przygotowany na podstawie przeprowadzonych ba-

dań laboratoryjnych substancji psychoaktywnych i ba-

dań populacyjnych zachowań zdrowotnych młodzie-

ży.

Raport ten zawiera analizy wszystkich ryzykow-

nych zachowań zdrowotnych młodzieży: sposobu

żywienia, braku aktywności ﬁzycznej, spożywania

alkoholu, tytoniu i innych substancji psychoaktyw-

nych czy znajomości zasad higieny osobistej.

Raport

został przesłany do głównego inspektora sanitarnego

celem wykorzystania;

989

5) publikacje naukowe wykorzystujące wyniki zle-

conych badań, które ukazały się w czasopismach re-

cenzowanych znajdujących się na tzw. liście ﬁladel-

ﬁjskiej;

6) wystąpienia na konferencjach naukowych wy-

korzystujące wyniki badań substancji psychoaktyw-

nych wykonanych w Polsce w 2010 r.

IMW w ramach współpracy z Katedrą Chemii Wy-

działu Matematyczno-Przyrodniczego Katolickiego

Uniwersytetu Lubelskiego pełnił wiodącą i kluczową

rolę w realizacji zadań, a powierzenie części technicz-

nych czynności nie wpływa na zasadności tej oceny.

Ad 4.

Należy podkreślić, iż stosownie do art. 36

ust. 5 u.p.z.p. wykonawca może powierzyć wykonanie

ku, gdy ze względu na specyﬁkęprzedmiotuzamó-

wienia zamawiający zastrzeże w specyﬁkacjiistot-

nych warunków zamówienia, że część lub całość za-

mówienia nie może być powierzona podwykonawcom.

Z powyższego przepisu wynika zatem – co do zasady

– możliwość powierzenia przez wykonawcę realizacji

zamówienia podwykonawcom, chyba że zamawiający

taką możliwość wprost (explicite) wyłączy.

W niniej-

szej sprawie zamawiający nie wykluczali możliwości

powierzenia realizacji części (czy całości) zamówienia

podwykonawcom, w związku z czym odbyło się to

zgodnie z obowiązującymi procedurami.

podmiotowi zamawiającemu nie przysługuje prawo do

ingerencji w stosunki prawne łączące wykonawcę z pod-

wykonawcami, w szczególności w ich strukturę organi-

zacyjną, terminowość rozliczeń czy sposób zatrudniania

pracowników.

Żądanie udzielania informacji w tym

zakresie byłoby działaniem nieuprawnionym.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Jakub Szulc

z dnia 25 czerwca 2012 r. (sygn.

DSPA-4810-5476-

-(1)/12) interpelację posła na Sejm RP pana Maksa

nach administracji państwowej (sygn.

SPS-023-5949/12)

uprzejmie przekazuję w załączeniu listę centralnych

podmiotów publicznych administracji państwowej

w podziale na ministerstwa, urzędy i instytucje cen-

tralne oraz urzędy wojewódzkie, ze wskazaniem tych

podmiotów, które posiadają elektroniczną skrzynkę

podawczą na Elektronicznej Platformie Usług Admi-

nistracji Publicznej (ePUAP).

Jednocześnie pragnę zauważyć, iż mając na uwa-

odbiorcom usług certyﬁkacyjnychwnoszeniepodań

nicznej w przypadkach, gdy przepisy prawa wyma-

określonego wzoru, przyjąć należy, iż wszystkie pod-

mioty publiczne powinny posiadać elektroniczne

skrzynki podawcze.

Załącznik

Lista centralnych podmiotów publicznych admi-

nistracji państwowej posiadających elektroniczną

skrzynkę podawczą na Elektronicznej Platformie

Usług Administracji Publicznej

Ministerstwa:

Lp. Nazwa podmiotu publicznego

ESP

w ePUAP

1 Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji T

2 Ministerstwo Edukacji Narodowej T

3 Ministerstwo Finansów T

4 Ministerstwo Gospodarki T

5

Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa

Narodowego

T

6 Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego T

7 Ministerstwo Obrony Narodowej N

8 Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej T

9 Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi T

10 Ministerstwo Rozwoju Regionalnego T

11 Ministerstwo Skarbu Państwa T

12 Ministerstwo Sportu i Turystyki T

13 Ministerstwo Spraw Wewnętrznych T

14 Ministerstwo Spraw Zagranicznych T

15 Ministerstwo Sprawiedliwości T

16 Ministerstwo Środowiska T

18

Ministerstwo Transportu, Budownictwa i

Gospodarki Morskiej

T

19 Ministerstwo Zdrowia T

Legenda: T – podmiot publiczny posiada ESP na ePUAP; N – pod-

miot publiczny nie posiada ESP na ePUAP.

990

Urzędy i instytucje centralne:

Lp. Nazwa podmiotu publicznego

ESP

w

1 Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego N

2 Agencja Nieruchomości Rolnych T

3

Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji

Rolnictwa

N

4 Agencja Rezerw Materiałowych N

5 Agencja Rynku Rolnego T

6 Agencja Wywiadu N

7 Archiwa Państwowe T

8 Biuro Bezpieczeństwa Narodowego N

9 Biuro Ochrony Rządu N

10 Centralne Biuro Antykorupcyjne N

11 Centrum Informacji Europejskiej N

12

Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i

Autostrad

T

13

Generalny Inspektor Ochrony Danych

Osobowych

T

14 Główny Inspektorat Farmaceutyczny T

15 Główny Inspektorat Ochrony Środowiska T

16 Główny Inspektorat Sanitarny T

17 Główny Inspektorat Transportu Drogowego N

18 Główny Inspektorat Weterynarii T

19 Główny Urząd Geodezji i Kartograﬁi T

20 Główny Urząd Miar T

21 Główny Urząd Nadzoru Budowlanego N

22 Główny Urząd Statystyczny T

23

Inspekcja Jakości Handlowej Artykułów

Rolno-Spożywczych

T

24 Instytut Energii Atomowej N

25 Instytut Pamięci Narodowej N

25 Kancelaria Prezesa Rady Ministrów T

27 Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego T

28 Komenda Główna Państwowej Straży Pożarnej N

29 Komenda Główna Policji T

30 Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji N

31 Krajowa Szkoła Administracji Publicznej N

32 Naczelny Sąd Administracyjny T

33 Narodowy Bank Polski T

34

Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i

T

35 Narodowy Fundusz Zdrowia T

36 Najwyższa Izba Kontroli T

37 Państwowa Agencja Atomistyki T

38 Państwowa Inspekcja Pracy T

Lp. Nazwa podmiotu publicznego

ESP

w

39

Państwowa Inspekcja Ochrony Roślin i

Nasiennictwa

T

40

Państwowa Komisja Wyborcza – Krajowe Biuro

Wyborcze

T

41

Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy

Państwowe

N

42

Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób

Niepełnosprawnych

T

43

Polska Agencja Informacji i Inwestycji

Zagranicznych

N

44 Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości T

45 Polska Akademia Nauk N

46 Polska Organizacja Turystyczna N

47 Polski Instytut Spraw Międzynarodowych N

48 Polski Komitet Normalizacyjny T

49 Polskie Centrum Akredytacji T

50 Polskie Centrum Badań i Certyﬁkacji N

51 Prezydent RP T

52 Rada do Spraw Uchodźców N

53 Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa N

54 Rządowe Centrum Legislacji T

55 Rzecznik Praw Dziecka N

56 Rzecznik Praw Obywatelskich T

57 Sąd Najwyższy RP T

58 Senat RP N

59 Służba Więzienna N

60 Straż Graniczna RP T

61 Trybunał Konstytucyjny RP T

62

Urząd do Spraw Kombatantów i Osób

N

63 Urząd do Spraw Cudzoziemców T

64 Urząd Dozoru Technicznego T

65 Urząd Komunikacji Elektronicznej T

66 Urząd Lotnictwa Cywilnego T

67 Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów T

68 Urząd Patentowy T

69 Urząd Regulacji Energetyki N

70 Urząd Transportu Kolejowego T

71 Urząd Zamówień Publicznych T

72 Wojskowa Agencja Mieszkaniowa N

73 Wyższy Urząd Górniczy T

74 Zakład Ubezpieczeń Społecznych T

N – podmiot publiczny nie posiada ESP na ePUAP.

991

Urzędy wojewódzkie:

Lp. Nazwa podmiotu publicznego

ESP

w

1 Dolnośląski Urząd Wojewódzki T

2 Kujawsko-Pomorski Urząd Wojewódzki T

3 Lubelski Urząd Wojewódzki T

4 Lubuski Urząd Wojewódzki T

5 Łódzki Urząd Wojewódzki T

6 Małopolski Urząd Wojewódzki T

7 Mazowiecki Urząd Wojewódzki T

8 Opolski Urząd Wojewódzki T

9 Podkarpacki Urząd Wojewódzki T

10 Podlaski Urząd Wojewódzki T

11 Pomorski Urząd Wojewódzki T

12 Śląski Urząd Wojewódzki T

13 Świętokrzyski Urząd Wojewódzki T

14 Warmińsko-Mazurski Urząd Wojewódzki T

15 Wielkopolski Urząd Wojewódzki T

16 Zachodniopomorski Urząd Wojewódzki T

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 17 lipca 2012 r.

europejskim (5951)

sma, SPS-023-5951/12, z dnia 22, czerwca br. skie-

rowanego na ręce prezesa Rady Ministrów pana Do-

nalda Tuska pragnę ustosunkować się do kwestii

podniesionych w interpelacji pana posła Maksa

Kraczkowskiego dotyczącej pomocy ﬁnansowej dla

banków europejskich.

1.

Jakie jest oﬁcjalnestanowiskorząduwzakresie

Kluczowe znaczenie sprawnie działającego syste-

mu bankowego dla funkcjonowania gospodarki jest

rzeczą bezdyskusyjną.

Kryzys ﬁnansowy,zapocząt-

kowany załamaniem się amerykańskiego rynku kre-

dytów hipotecznych w 2008 r., znalazł błyskawicznie

przełożenie na gospodarkę USA i w szybkim tempie

nabrał wymiaru globalnego.

Nastąpiło znaczne osła-

bienie koniunktury światowej.

Kryzys ujawnił słabo-

ści zarówno krajowych systemów ﬁnansowych,jak

i światowej architektury ﬁnansowej.

Naforummię-

dzynarodowym oraz w poszczególnych krajach pod-

jęto różnorodne działania mające na celu zapewnie-

nie stabilności systemów bankowych m.in. poprzez

usprawnienie funkcjonowania istniejących i powoła-

nie nowych instytucji nadzoru, zmianę zasad gwa-

rantowania depozytów, zapewnienie bankom nie-

zbędnej płynności ﬁnansowej,restrukturyzacjęban-

ków w kierunku eliminacji „toksycznych” aktywów.

Działania te okazały się jednak względnie niewystar-

czające w obliczu kolejnej fazy kryzysu wywołanej

wysokim poziomem zadłużenia niektórych państw

strefy euro.

Pojawiły się trudności z zapewnieniem

odpowiedniego poziomu płynności, a aktywa wielu

banków zaczęły tracić na wartości.

Szereg państw

(Grecja, Irlandia, Portugalia, a w okresie później-

szym Hiszpania i Włochy) stanęło w obliczu trudno-

ści w pozyskiwaniu środków ﬁnansowychnamiędzy-

narodowych rynkach ﬁnansowych.

Państwa Unii

Europejskiej, a w szczególności strefy euro, podjęły

kroki mające na celu przeciwdziałanie pogłębianiu

się negatywnych tendencji w krajach dotkniętych zja-

wiskami kryzysowymi i ustabilizowanie ich syste-

mów ﬁnansowych.

Działania te obejmowały m.in.

powołanie do życia w 2010 r.

Europejskiego Mecha-

nizmu Stabilizacji Finansowej (EFSM) oraz Europej-

skiego Instrumentu Stabilizacji Finansowej (EFSF),

których zadaniem jest ﬁnansowewspieraniedziałań

antykryzysowych podejmowanych przez poszczegól-

ne kraje.

Na działania w ramach EFSM w latach 2010–2013

przeznaczona została kwota 60 mld EUR.

Dotych-

czas pomoc EFSM została udzielona na rzecz Irlandii

i Portugalii na łączną kwotę 48,5 mld EUR (z tego

22,5 mld EUR dla Irlandii i 26 mld EUR Portugalii).

Środki z EFSM dostępne są dla wszystkich krajów

członkowskich UE.

EFSF, który został utworzony wyłącznie przez

państwa członkowskie strefy euro, rozpoczął działal-

ność w sierpniu 2010 r. w formie spółki z ograniczoną

odpowiedzialnością zarejestrowanej w Luksembur-

gu.

Spółka ta zapewnia ﬁnansowaniewformiepoży-

nansowej państw, których walutą jest euro.

Może

także skupować papiery wartościowe emitowane

przez państwa strefy euro oraz rekapitalizować ban-

ki.

W celu pozyskania środków ﬁnansowychEFSF

emituje obligacje na rynku kapitałowym, gwaranto-

wane przez państwa udziałowców do kwoty 780 mld

EUR.

EFSF przeznaczył na wsparcie dla Grecji 179,6 mld

EUR (w ramach pierwszego i drugiego pakietu po-

992

mocowego dla tego kraju), dla Irlandii kwotę 17,7 mld

EUR oraz dla Portugalii 26,6 mld EUR.

Zgodnie z decyzją Rady z dnia 25 marca 2011 r.

obydwa wyżej wymienione instrumenty zostaną za-

stąpione stałym mechanizmem pomocy ﬁnansowej

dla państw strefy euro – Europejskim Mechanizmem

Stabilności (European Stability Mechanism, ESM).

Jego celem będzie ochrona stabilności ﬁnansowej

strefy euro poprzez zapewnianie wsparcia ﬁnanso-

wego – w oparciu o rygorystyczne warunki – pań-

stwom członkowskim strefy euro mającym trudności

z uzyskaniem ﬁnansowania.ESMzostałustanowio-

ny jako organizacja międzyrządowa państw strefy

euro i zacznie funkcjonować z chwilą ratyﬁkacjipo-

rozumienia o jego utworzeniu przez akcjonariuszy

reprezentujących 90% kapitału.

Całkowity kapitał

subskrybowany ESM wyniesie 700 mld EUR.

Środki przekazywane z wyżej wymienionych fun-

duszy mają głównie charakter pożyczek służących

realizacji uzgodnionych przez poszczególne kraje

z Komisją Europejską, we współpracy z Europejskim

szem Walutowym, programów dostosowawczych ma-

jących na celu stabilizację gospodarczą i tworzenie

warunków dla ożywienia gospodarczego.

Jedynie

część tych środków przeznaczona jest na bezpośred-

nie wsparcie banków.

W przypadku Irlandii kwota ta

wynosiła 35 mld EUR, Portugalii 12 mld EUR, Gre-

cji l0 mld EUR.

Główną przyczyną destabilizacji hiszpańskiego

sektora ﬁnansowegobyłyczynnikiwewnętrzne,tj.

nadmierne zaangażowanie sektora bankowego na

rynku nieruchomości w powiązaniu ze słabością re-

gulacji i nadzoru tego sektora oraz uzależnieniem

banków od ﬁnansowania na rynku międzybanko-

wym.

W efekcie konieczna stała się restrukturyzacja

całego sektora, w szczególności kas oszczędnościo-

wych.

Ustanowiono odrębną instytucję ﬁnansowądla

rekapitalizacji banków (Fund for the Orderly Re-

structuring of the Banking Sector – FROB).

Władze

hiszpańskie przez długi czas odrzucały możliwość

zwrócenia się o wsparcie ﬁnansowedoUEzobawy

przed uznaniem takiej prośby za oznakę słabości ca-

łej gospodarki Hiszpanii.

Ostatecznie Hiszpania po-

stanowiła zwrócić się o wsparcie ﬁnansowedopaństw

strefy euro.

Na posiedzeniu eurogrupy w dniu 9 lipca

br. podjęto decyzję o udzieleniu Hiszpanii wsparcia

rzędu 100 mld EUR.

Środki te nie zostaną przekaza-

ne bezpośrednio rządowi hiszpańskiemu, ale insty-

tucji odpowiedzialnej za restrukturyzację sektora, tj.

FROB.

Nie będzie zatem konieczne formułowanie

pełnego programu dostosowawczego (z warunkami

w zakresie polityki ﬁskalnejczyreformstruktural-

nych) dla Hiszpanii, takiego jaki został przyjęty

przez Irlandię, Grecję czy Portugalię.

Należy jednocześnie pamiętać, iż główną instytu-

cją aktywnie działającą na rzecz zapewnienia odpo-

wiedniego poziomu płynności instytucji ﬁnansowych

w streﬁeeurojestEBC.

Wgrudniu2011r.orazlutym

2012 r.

EBC udzielił ponad 800 bankom nisko opro-

centowanych pożyczek na łączną sumę przekracza-

jącą 1 bln EUR.

Powyższe wyraźnie wskazuje na determinację

krajów europejskich, w tym zwłaszcza należących do

strefy euro, w działaniach na rzecz zapewnienia sta-

bilności sektora bankowego, którego prawidłowe

funkcjonowanie jest warunkiem niezbędnym dla za-

pewnienia rozwoju gospodarczego.

Wielkość zaanga-

żowanych dotychczas środków w tym obszarze dobit-

nie świadczy o wadze tego problemu.

Jedynie ogra-

niczone zasoby ﬁnansowewyżejwymienionychfun-

duszy oraz określona zasobność budżetów państw

europejskich, głównie należących do strefy euro,

może stanowić przeszkodę w intensyﬁkacjiwysiłków

podejmowanych na rzecz stabilizacji europejskiego

sektora ﬁnansowego.

Pojawiającesięwostatnimcza-

sie na forum instytucji europejskich nowe propozycje

dotyczące np. rozszerzenia prerogatyw EBC czy

utworzenia unii bankowej jednoznacznie wskazują,

iż stabilizacja systemu bankowego uznawana jest za

kwestię priorytetową.

Większość pomocy przekazywanej krajom euro-

pejskim dotkniętym zjawiskami kryzysowymi (Gre-

cja, Portugalia, Irlandia, Hiszpania) pochodzi z EFSF,

którego akcjonariuszami są wyłącznie państwa stre-

fy euro.

W trudnej do określenia przyszłości, zapew-

ne z chwilą przystąpienia do strefy euro, Polska może

się stać udziałowcem ESM i dopiero wówczas byłaby

zobowiązana do partycypowania w kosztach udziela-

nej innym państwom w ramach tego instrumentu.

Skala wsparcia ﬁnansowego udzielanego przez

EFSM jest znacznie niższa niż EFSF.

Środki ﬁnan-

sowe przeznaczone na pomoc dla danego kraju Ko-

misja Europejska, która zarządza EFSM, pozyskuje

na międzynarodowych rynkach ﬁnansowych.

Środki

te są objęte gwarancją państw członkowskich UE.

W czysto hipotetycznej sytuacji, w której państwo

członkowskie korzystające z pomocy ﬁnansowejnie

wywiązuje się z obowiązku spłat udzielonej mu po-

życzki, Komisja Europejska może (na podstawie spe-

cjalnego uprawnienia Komisji Europejskiej z art. 12

rozporządzenia Rady nr 1150/2000 z dnia 22 maja

2000 r.) wezwać państwa członkowskie do dokonania

stosownych wpłat.

W przypadku konieczności uru-

chomienia gwarancji dla EFSM zaangażowanie ﬁ-

nansowe poszczególnych państw członkowskich by-

łoby równoważne ze stopniem ﬁnansowaniabudżetu

UE przez te państwa (w przypadku Polski ok. 3,2%).

W takim przypadku budżet UE w kolejnych latach

występowałby do państw biorców pomocy o zwrot

poniesionych w ten sposób wydatków.

Jedynym państwem europejskim dotkniętym zja-

wiskami kryzysowymi, któremu Polska udzieliła bez-

pośredniego wsparcia ﬁnansowego,byław2009r.

Islandia.

Pożyczka w wysokości 630 mln PLN służy

993

realizacji programu dostosowawczego uzgodnionego

przez rząd islandzki z Międzynarodowym Fundu-

szem Walutowym.

Do chwili obecnej władze Islandii

wykorzystały ok. 30% ww. kwoty.

Spłata pożyczki

nastąpi w latach 2015–2022.

Również w 2009 r.

Pol-

ska zaoferowała pomoc ﬁnansowądlaŁotwywwy-

sokości 100 mln EUR w ramach pakietu pomocowe-

go UE, MFW i Banku Światowego opiewającego łącz-

nie na kwotę 7,5 mld EUR.

Ze względu na szybką

poprawę sytuacji gospodarczej strona łotewska nie

skorzystała z tej oferty.

Udzielony w 2010 r.

Mołdowie

kredyt w wysokości 15 mln USD miał charakter czy-

sto ﬁnansowyizostałspłaconyrokpóźniej.

Należy podkreślić, iż biorcami pomocy są państwa

członkowskie, a nie zagrożone banki.

Rządy poszcze-

gólnych państw, w porozumieniu z pożyczkodawca-

mi, decydują o konkretnym przeznaczeniu uzyska-

nego wsparcia ﬁnansowegoorazwefekciekońcowym

odpowiadają za spłatę otrzymanych pożyczek.

Nie

można więc w żadnym wypadku mówić, iż pomoc ta

ma charakter bezzwrotny.

Reasumując, Polska dotychczas bezpośrednio nie

udzielała wsparcia ﬁnansowegobankomeuropejskim

i nie zamierza tego czynić.

Jako kraj członkowski UE

Polska uczestniczy pośrednio (jako gwarant 3,2%

wartości pożyczki) w operacjach przeprowadzanych

przez EFSM.

Należy ponownie podkreślić, iż wspar-

cie udzielane przez EFSM przeznaczone jest na re-

alizację programu dostosowawczego, obejmującego

nie tylko dostosowania ﬁskalne,lecztakżeszerokie

spektrum reform strukturalnych.

Część tych reform

może dotyczyć sektora bankowego i w takim przy-

padku może być wspierana środkami pochodzącymi

z pożyczki.

Każdorazowo jest to przedmiotem uzgod-

nień pomiędzy rządem danego kraju, Komisją Euro-

pejską, EBC oraz MFW.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

Jacek Dominik

Warszawa, dnia 13 lipca 2012 r.

w sprawie braku odpowiedzi

skierowaną do prezesa Rady Ministrów zgodnie z upo-

ważnieniem do udzielenia odpowiedzi na pytanie

drugie, dotyczące interpelacji nr 4084 w sprawie

ujawnienia listy ﬁrmużywającychsoliwypadowej,

uprzejmie informuję, co następuje.

Ostateczna ocena ryzyka przygotowana na pod-

stawie wnikliwej analizy pełnej dokumentacji, w tym

wyników badań przeprowadzonych przez biegłych

ekspertów wyznaczonych przez Prokuraturę Okrę-

gową w Poznaniu prowadzącą śledztwo w tej sprawie,

potwierdziła brak bezpośredniego zagrożenia dla

zdrowia ludzi związanego z ewentualnym spożyciem

środków spożywczych wyprodukowanych z użyciem

soli wypadowej.

Potwierdzona tym samym została

wstępna ocena ryzyka przygotowana przez Państwo-

wy Instytut Weterynaryjny oraz Narodowy Instytut

oraz opinia krajowego konsultanta w dziedzinie tok-

sykologii klinicznej.

Od pierwszej informacji medialnej nagłośnionej

przez stację TVN w programie „Uwaga” w sprawie

żywczego soli o przeznaczeniu technicznym główny

inspektor sanitarny zaangażował w postępowanie

Z uwagi na niejasność sytuacji na początku jej

wystąpienia oraz respektując priorytet, którym dla

głównego inspektora sanitarnego jest ochrona zdro-

wia i życia konsumentów, Państwowa Inspekcja Sa-

nitarna została w pełni zmobilizowana do podjęcia

wszelkich czynności w celu identyﬁkacji żywności

wprowadzonej do obrotu, do produkcji której użyto

zafałszowanej soli, w aspekcie zagrożenia życia lub

zdrowia ludzi.

Organy Państwowej Inspekcji Sani-

tarnej w oczekiwaniu na ostateczną ocenę ryzyka

wydawały liczne nakazy zabezpieczenia partii towa-

ru – soli, jak również ww. produktów – oraz wydawa-

ły decyzje administracyjne zobowiązujące przedsię-

biorców do wycofania tej żywności z rynku.

W związku z licznymi wystąpieniami dotyczący-

mi ujawnienia list przedsiębiorców, którzy stosowali

sól wypadową do produkcji i przetwarzania żywności,

główny inspektor sanitarny wystąpił do prowadzącej

śledztwo Prokuratury Okręgowej w Poznaniu z za-

pytaniem w przedmiotowej sprawie.

Stanowisko pro-

kuratury okręgowej było jednoznacznie negatywne,

przygotowawczego.

Decyzja uwzględniała również przepisy art. 29a

cji Sanitarnej.

Zgodnie z tym artykułem uzyskane

cie kontroli informacje, dokumenty i inne dane za-

wierające tajemnicę prawnie chronioną kontrolowa-

994

Jednocześnie uprzejmie informuję, że pomimo iż

nie wystąpiło zagrożenie życia i zdrowia konsumen-

tów, to ponad wszelką wątpliwość zostały naruszone

przepisy prawne poprzez wyprodukowanie zafałszo-

wanego produktu.

Z oceny sytuacji należy wniosko-

wać, że naruszono przepisy dotyczące jakości handlo-

wej artykułów rolno-spożywczych.

Ze względu na fakt, że Państwowa Inspekcja Sa-

nitarna nie posiada kompetencji do nadzoru jakości

handlowej żywności i wobec ostatecznej opinii eks-

pertów, główny inspektor sanitarny polecił organom

Państwowej Inspekcji Sanitarnej przekazanie spra-

wy Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-

-Spożywczych według jej kompetencji do dalszego

prowadzenia.

Nawiązując do poprzedniej odpowiedzi, jaka zo-

stała udzielona panu posłowi, pragnę przedstawić

uaktualnione dane dotyczące działań organów Pań-

stwowej Inspekcji Sanitarnej.

Do dnia 18 czerwca 2012 r. organy Państwowej

Inspekcji Sanitarnej przeprowadziły 26 475 kontro-

li w związku z wprowadzeniem soli technicznej jako

soli spożywczej.

Do dnia 18 czerwca 2012 r. zabez-

pieczono 447 183,63 kg soli (peklującej, kamiennej,

warzonej, spożywczej) oraz 251 807,85 kg produk-

tów spożywczych (m.in. kapusta kiszona, ogórki

konserwowe, przyprawy, pieczywo, paprykarz we-

getariański).

Wycofano z obrotu 114 305,47 kg soli

oraz 4200,71 kg produktów spożywczych.

Do badań

pobrano 700 próbek.

Organy Państwowej Inspekcji

powania wyjaśniającego dopuściły ponownie do ob-

rotu handlowego 113 176,13 kg soli i produktów spo-

żywczych.

netowej Głównego Inspektoratu Sanitarnego – www.

gis.gov.pl – w katalogu: sól wypadowa zamieszczane

są, aktualizowane na bieżąco, informacje dotyczące

procederu wprowadzania do obrotu jako środka spo-

macje w sprawie przekazywane były również w me-

diach przez rzecznika prasowego Głównego Inspek-

toratu Sanitarngo.

W ramach koordynacji bezpieczeństwa żywności

główny inspektor sanitarny wystąpił do głównego

inspektora jakości handlowej artykułów rolno-spo-

żywczych z prośbą o przedłożenie bieżących informa-

cji o działaniach tej inspekcji w sprawie środków spo-

żywczych zafałszowanych solą techniczną.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Jakub Szulc

w zakresie zawartego w niej pytania trzeciego doty-

czącego przekazywanych przez rząd zadań własnych

śniam, co następuje.

Jak został pan poseł poinformowany w odpowie-

dzi na interpelację z dnia 17 maja br., nr ST1/0602/

26/MLI/2012/6223, w resorcie ﬁnansówniejestpro-

wadzony rejestr zadań przekazywanych do realizacji

jednostkom samorządu terytorialnego oraz skutków

tych zadań.

Nie oznacza to jednak, że resort nie mo-

nitoruje potencjalnych skutków ﬁnansowychrządo-

wych projektów aktów prawnych dla samorządów.

Obowiązek sporządzenia oceny skutków regulacji

oraz oszacowania skutków ﬁnansowychprzedstawia-

nego Radzie Ministrów projektu aktu prawnego po-

zwala na analizę każdego projektu w aspekcie wpły-

wu na budżety jednostek samorządu terytorialnego,

do czego resort ﬁnansówprzykładaszczególnąwagę.

Obowiązek oszacowania skutków ﬁnansowychiwska-

zania źródeł ich ﬁnansowaniaspoczywanaprojekto-

dawcy inicjującym opracowanie danego projektu

aktu prawnego, którym nie jest – w odniesieniu do

zadań publicznych – minister ﬁnansów.

Projektyak-

tów prawnych podlegają zaopiniowaniu przez Komi-

ki czemu strona samorządowa ma możliwość mery-

torycznego wypowiadania się w przedmiocie zapro-

ponowanych rozwiązań.

wymogi dotyczące projektów aktów prawnych w za-

kresie skutków ﬁnansowych,jakiewywołują.

W ramach wykonywanych zadań, które obejmują

sprawy ﬁnansowaniasamorządów,resortﬁnansów

na bieżąco monitoruje sytuację ﬁnansowąjednostek

samorządu terytorialnego, na którą wywierają wpływ

m.in. rozwiązania dotyczące zadań własnych zawar-

te w powszechnie obowiązującym prawie.

Podstawą

995

bieżąco udostępniane na stronie internetowej resor-

tu ﬁnansów.

Ponadto zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 182

ust. 2 pkt 2 ustawy o ﬁnansachpublicznychrokrocz-

nie sporządzana jest zbiorcza informacja o wykona-

niu budżetów jednostek samorządu terytorialnego,

która wchodzi w skład sprawozdania z wykonania

budżetu państwa, przedkładanego Sejmowi i Najwyż-

szej Izbie Kontroli.

Zbiorcza informacja o wykonaniu

budżetów jednostek samorządu terytorialnego obej-

muje m.in. omówienie ważniejszych zmian w przepi-

sach prawa, które w danym roku budżetowym miały

wpływ na gospodarkę ﬁnansowąjednosteksamorzą-

du terytorialnego, zarówno w obszarze zasad gospo-

darki ﬁnansowej,jakiustawszczególnychregulują-

cych zadania jednostek samorządu.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Hanna Majszczyk

skiego przekazaną pismem z dnia 22 czerwca 2012 r.

(sygn.

SPS-023-5954/12) w sprawie braku odpowie-

dzi na interpelacje poselskie, z upoważnienia prezesa

Ponieważ pytania pierwsze z interpelacji nr 2603

i nr 4446 dotyczą tych samych kwestii, przedstawio-

na poniżej odpowiedź dotyczy w takim samym zakre-

sie odpowiedzi na te pytania.

Ad 1.

Odpowiadając na pytanie dotyczące zesta-

wienia kosztów związanych z instalacją murawy, tak

jak w odpowiedzi na poprzednie interpelacje, uprzej-

mie informuję, iż zestawienie kosztów związanych

z instalacją murawy obejmuje koszty wykonania kon-

strukcji płyty żelbetowej boiska wraz z niezbędnymi

instalacjami, koszty prac związanych z warstwą od-

są przedmiotem uzgodnień pomiędzy generalnym

wykonawcą a spółką Narodowe Centrum Sportu sp.

z o.o., która pełni funkcję inwestora zastępczego.

Skala realizowanego projektu i związany z tym za-

kres wszystkich prac powoduje, że uzgodnienia te nie

zostały jeszcze zakończone.

W związku z tym odpo-

wiedź na pytanie zawierająca informację o wartości

prac wykonanych w celu przygotowania murawy bę-

dzie mogła zostać przekazana po zakończeniu proce-

su uzgodnień, o których mowa wyżej.

Ad 2. i 3.

Mając na uwadze pytanie nr 2 i 3 z in-

terpelacji nr 4446, w pierwszej kolejności należy pod-

kreślić, że z uwagi na unikalny charakter przedsię-

wzięcia, jakim jest Stadion Narodowy oraz związany

z tym duży poziom niepewności co do okoliczności

wpływających na wysokość kosztów utrzymania

i funkcjonowania Stadionu Narodowego, w zakresie

kosztów funkcjonowania tego obiektu, w tym kosz-

tów utrzymania murawy, spółka Narodowe Centrum

Sportu sp. z o.o. dysponuje prognozami tych kosztów.

Ponadto trwają prace nad przygotowaniem biznes

planu, który pozwoli uściślić posiadane dane.

Nie-

mniej jednak należy pamiętać, że dokładne szacunki

dot. kosztów utrzymania i funkcjonowania Stadionu

Narodowego na kolejne lata będą mogły zostać stwo-

rzone po zakończeniu pełnego roku funkcjonowania

Stadionu Narodowego, gdyż wtedy znane będą kosz-

ty funkcjonowania obiektu w jednym roku oraz zna-

ny będzie popyt na usługi oferowane przez Stadion

Narodowy, co umożliwi prognozowanie wysokości

przedmiotowych kosztów.

Uzupełniając powyższe

wyjaśnienia, należy przywołać odpowiedź na inter-

pelację nr 4446 i jeszcze raz podkreślić, że koszty

rocznego utrzymania murawy uzależnione będą od

imprez uzależniona jest z kolei od stopnia wykorzy-

stania oferty Stadionu Narodowego.

Część kosztów

związanych z utrzymaniem murawy będzie bowiem

prez, które wymagają użycia murawy.

W związku

z tym, co należy jeszcze raz podkreślić, realne sza-

cunki będą znane po zakończeniu pełnego roku funk-

cjonowania Stadionu Narodowego na zasadach ko-

mercyjnych.

Taka sama sytuacja zachodzi w przypadku kosz-

tów utrzymania Stadionu, przeciętne koszty w tym

zakresie również uzależnione są od stopnia jego eks-

ploatacji.

Po raz kolejny należy podkreślić, że realne

szacunki kosztów będą znane po zakończeniu pełne-

go roku funkcjonowania Stadionu Narodowego.

Koszty funkcjonowania Stadionu Narodowego

podczas turnieju mistrzostw Europy w Piłce Nożnej

UEFA EURO 2012™ są obecnie podliczane przez

Narodowy został bowiem na czas turnieju przekaza-

ny we władanie UEFA.

Koszty funkcjonowania sta-

dionu w trakcie turnieju będą znane po zakończeniu

rozliczeń pomiędzy UEFA a spółką Narodowe Cen-

Z wyrazami szacunku

Minister

Joanna Mucha

Warszawa, dnia 26 lipca 2012 r.

996

Odpowiedź

ministra skarbu państwa

terpelacji posła Marka Rząsy z dnia 14 czerwca 2012 r.,

znak: SPS-023-5957/12, w sprawie planu prywatyza-

cji uzdrowisk, zagrażającej funkcjonowaniu dziecię-

cych szpitali uzdrowiskowych, uprzejmie informuję,

co następuje.

tyzacji na lata 2012–2013, który zakłada m.in. zmiany

wyłączonych z prywatyzacji, pod warunkiem zmian

stwa zobowiązany będzie do podjęcia wobec tych pod-

miotów działań prywatyzacyjnych.

Jednocześnie pragnę podkreślić, że zbycie akcji/

udziałów spółek uzdrowiskowych nie stanowi rozpo-

rządzenia mieniem, jest to forma wykonania praw

z udziałów spółki powstałej z przekształcenia przed-

siębiorstwa państwowego na podstawie ustawy z dnia

Co do kwestii ewentualnego zagrożenia funkcjo-

nowania dziecięcych szpitali uzdrowiskowych, to

pragnę poinformować, iż z informacji posiadanych

przestrzeni ostatnich lat liczba skierowań na leczenie

systematycznie maleje zapotrzebowanie na ten ro-

własnościowych spółek, a z coraz mniejszym zainte-

resowaniem NFZ formą leczenia uzdrowiskowego

dzieci.

Przykładem jest jednoosobowa spółka Skarbu

Państwa – Uzdrowisko Rymanów SA.

W roku 2001

uzdrowisko posiadało w rejestrze 705 łóżek w szpita-

lu dla dzieci.

Aktualnie w szpitalu uzdrowiskowym

posiada 180 łóżek, przy czym średnie obłożenie od

początku tego roku wynosi niespełna 62%.

Zwracam również panów uwagę na stanowisko

z którym fakt objęcia procesem prywatyzacji spółek

uzdrowiskowych nie będzie ograniczał możliwości

świadczenia opieki medycznej, kierują się jakością

snościową świadczeniodawcy.

W kontekście wszczęcia procesów prywatyzacyj-

nych uzdrowisk, wyszczególnionych w rozporządze-

zakładów lecznictwa uzdrowiskowego, prowadzonych

Nr 192, poz. 1186; dalej: rozporządzenie) – aktualnie

wyłączonych z prywatyzacji, przeprowadzono w Mi-

nisterstwie Skarbu Państwa analizę sytuacji ekono-

miczno-ﬁnansowej spółek uzdrowiskowych.

Spółki

uzdrowiskowe, odczuwają niedobór środków ﬁnanso-

wych na realizację planów rozwojowych dotyczących

również obiektów gdzie prowadzone jest uzdrowisko-

we leczenie szpitalne i sanatoryjne dzieci.

Bez znacz-

mogą mieć nie tylko trudności w konkurencji z pod-

miotami ﬁnansowanymi przez prywatnych właści-

cieli, ale również problem ze sprostaniem wymogom

nego dostosowania obiektów dla potrzeb osób niepeł-

nosprawnych.

Ministerstwo Skarbu Państwa przygotowało pro-

ki Uzdrowisko Krynica – Żegiestów SA z siedzibą

w Krynicy Zdroju.

Ministerstwo otrzymało wstępną

pozytywną opinię ministra zdrowia odnośnie do do-

konania weryﬁkacjiaktualnieobowiązującegoww.

wykazu zakładów lecznictwa uzdrowiskowego.

Dotychczas, w kontekście prowadzonych proce-

sów prywatyzacji uzdrowiskowych spółek Skarbu

Państwa oraz planowanych zmian rozporządzenia,

Ministerstwo Zdrowia nie podniosło wątku związa-

nego z zagrożeniem funkcjonowania dziecięcych szpi-

tali uzdrowiskowych.

Projekt zmieniający rozporządzenie został prze-

słany do uzgodnień międzyresortowych i konsultacji

społecznych.

Przeprowadzenie pełnych uzgodnień

umożliwi dokonanie oceny czy przedmiotowy projekt

1399, z późn. zm).

Zgodnie z art. 17 ww. ustawy

wadzonego w zakładach lecznictwa uzdrowiskowego,

utworzonych przez ministra obrony narodowej i mi-

nego lekarza uzdrowiska.

W związku z powyższym

997

każdy właściciel spółki uzdrowiskowej będzie podle-

gać nadzorowi, o którym mowa powyżej.

ralne surowce, o potwierdzonych właściwościach

leczniczych i klimatycznych, monitoruje zachowanie

warunków leczniczych i środowiskowych warunku-

Z poważaniem

Minister

skiego z dnia 26 czerwca 2012 r., nr SPS-023-5958/12,

dotyczące interpelacji pana posła Michała Jarosa

w sprawie zgodności z prawodawstwem unijnym

ustawy o podatku akcyzowym w zakresie opodatko-

wania olejów smarowych uprzejmie wyjaśniam, co

następuje.

kodu CN 2710 (m.in. oleje smarowe) zaliczane są do

wyrobów energetycznych.

Jednocześnie stosownie do art. 2 ust. 4 lit. b ni-

niejsza dyrektywa nie ma zastosowania do produk-

tów energetycznych wykorzystywanych do celów in-

nych niż napędowe lub opałowe.

Produkty energe-

tyczne, które nie są objęte ujednoliconym podatkiem

akcyzowym, stanowią produkty inne niż te, o któ-

rych mowa w art. 3 ust. 1 oraz ust. 2 dyrektywy Rady

wu oraz kontrolowania (obecnie w art. 1 ust. 1 dy-

zowego, uchylającej dyrektywę 92/12/EWG).

Oznacza

i art. 1 ust. 3 dyrektywy 2008/118/WE państwa

członkowskie zachowują prawo do opodatkowania

tych wyrobów pod warunkiem, że podatki te nie spo-

wodują zwiększenia formalności związanych z prze-

kraczaniem granic w handlu między państwami

członkowskimi.

Możliwość opodatkowania olejów smarowych po-

twierdził Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

w wyroku sygnatura C 145/06 i C 146/06, stwierdza-

jąc, iż dyrektywę Rady 2003/96/WE należy interpre-

rowych w przypadku, gdy są one przeznaczone, ofero-

wane do sprzedaży lub wykorzystywane do innych

celów niż jako paliwo silnikowe lub grzewcze.

Jednocześnie należy wyjaśnić, iż art. 20 ust. 1

dyrektywy Rady 2003/96/WE zawiera katalog wyro-

bów energetycznych, które podlegają przepisom do-

tyczącym kontroli i przemieszczania wyrobów akcy-

zowych zgodnie z dyrektywą 92/12/EWG.

Jak zatem

wynika z literalnego brzmienia przepisu, nie dotyczy

on kwestii opodatkowywania wyrobów energetycz-

nych.

Niepoddanie wyrobu energetycznego rygorom

dyrektywy 92/12/EWG, a obecnie dyrektywy 2008/

118/WE, nie uzasadnia zatem twierdzenia, iż wyroby

te przez sam fakt niepodlegania przepisom dotyczą-

cym kontroli i przemieszczania nie powinny podlegać

opodatkowaniu akcyzą.

Stąd też postanowienia wskazanego w interpela-

wykluczają możliwości opodatkowania akcyzą olejów

smarowych, które nie zostały ujęte w katalogu wy-

robów podlegających przepisom dotyczącym kontroli

i przemieszczania wyrobów akcyzowych.

Mając na uwadze powyższe, Polska utrzymała

opodatkowanie podatkiem akcyzowym olejów sma-

rowych, w tym także olejów smarowych wykorzysty-

paliwa do ogrzewania, niebędących (w świetle wyro-

ku ETS z dnia 5 lipca 2007 r.

C 146/06) wyrobami,

tywy 92/12/EWG.

W związku z powyższymi wyjaśnieniami, odno-

sząc się do zawartego w interpelacji stwierdzenia, że

polskie przepisy akcyzowe nie są dostosowane do re-

gulacji wspólnotowych, należy wskazać, że biorąc

pod uwagę art. 1 ust. 3 dyrektywy 2008/118/WE oraz

998

rządzenia w sprawie zwolnień od podatku akcyzowe-

go (Dz. U. Nr 159, poz. 1070, z późn. zm.), nie podzie-

lam zarzutu w tym zakresie.

posła, wyjaśniam, co następuje.

nansów przewiduje podjęcie właściwych działań

w celu zharmonizowania krajowych i unijnych prze-

pisów podatkowych dotyczących akcyzy od olejów

smarowych, należy podnieść, iż właściwe działania

pisów w powyższym zakresie zostały podjęte z chwi-

lą przystąpienia Polski do Unii Europejskiej.

Działania te spowodowały, iż polskie przepisy ak-

cyzowe w zakresie opodatkowania olejów smarowych

są zgodne z postanowieniami dyrektywy Rady 2003/

96/WE.

O powyższym stanowią nie tylko wyroki kra-

jowych sądów administracyjnych korzystne dla orga-

nów podatkowych, ale również wskazane powyżej

wyroki Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości.

wydane postanowienie Naczelnego Sądu Administra-

cyjnego, sygn. akt I GSK 1017/10, z dnia 19 kwietnia

2012 r., który stwierdził, iż orzeczenia Europejskiego

Trybunału Sprawiedliwości w połączonych sprawach

C 145/06 i C 146/06 stanowią jednoznaczną wypo-

wiedź Trybunału w przedmiocie wykładni prawa

wspólnotowego, którą należy mieć na uwadze przy

rozpatrywaniu spraw dotyczących opodatkowania

olejów smarowych.

Jak wynika z powyższego, przepisy unijne w za-

kresie opodatkowania olejów smarowych zostały pra-

widłowo zaimplementowane do krajowego porządku

prawnego.

Ad 2.

W zakresie pytania, czy ministerstwo prze-

widuje zlikwidowanie podatku akcyzowego w zakre-

nych na cele opałowe lub napędowe albo jako dodat-

ki lub domieszki do produkcji paliw silnikowych lub

olejów opałowych, należy wyjaśnić, iż Ministerstwo

Finansów nie przewiduje obecnie podjęcia działań

zmierzających do odstąpienia od opodatkowania

w Polsce ww. olejów smarowych.

Jednocześnie nale-

ży podkreślić, że Polska nie jest zobligowana do pod-

jęcia takich działań.

Przepisy krajowe w zakresie

opodatkowania olejów smarowych podatkiem akcy-

zowym są bowiem zgodne z przepisami prawa unij-

nego, które zezwalają na takie opodatkowanie pod

warunkiem, że nie zwiększy ono formalności w prze-

pływie towarów przez granicę.

Polska, implementując do krajowego porządku

prawnego postanowienie art. 3 ust. 3 dyrektywy

Rady 92/12/EWG (obecnie art. 1 ust. 3 dyrektywy

Rady 2008/118/WE), dochowała warunku, aby opo-

datkowanie olejów smarowych nie spowodowało

zwiększenia formalności związanych z przekrocze-

niem granicy w handlu między państwami członkow-

skimi.

A ten warunek stanowi jedyne ograniczenie

(art. 1 ust. 3 dyrektywy 2008/118/WE) dla wprowa-

dzenia podatku konsumpcyjnego na oleje smarowe.

W tym miejscu należy wskazać, iż dodatkowe for-

malności stanowią jedynie faktyczne utrudnienia na

granicy państw członkowskich, nie zaś czynności, do

których wykonania zobowiązane są podmioty już po

dokonaniu przywozu do państwa docelowego.

Takie

stanowisko zajął Europejski Trybunał Sprawiedliwo-

ści w wyroku ETS w sprawie C 313/05.

Opodatkowanie podatkiem akcyzowym olejów

smarowych na terytorium kraju nie zwiększyło for-

malności związanych z przekraczaniem granicy

pisy krajowe, w których ustanowiono odrębne proce-

dury, obowiązujące tylko na terytorium kraju, jakie

należy stosować w przypadku ww. wyrobów, nie

wprowadziły ograniczeń obrotu tymi wyrobami i nie

nałożyły na podatników ani na inne państwa człon-

kowskie obowiązków, które byłyby niezgodne z prze-

pisami prawa wspólnotowego.

W szczególności na-

bywcy i dostawcy wewnątrzwspólnotowi olejów sma-

rowych nie zostali obciążeni dodatkowymi formalno-

ściami polegającymi na konieczności otwierania

składów podatkowych, stosowania procedury zawie-

szenia poboru akcyzy czy potwierdzania odbioru wy-

robów w systemie EMCS.

Ponadto należy zauważyć,

że podmioty krajowe nie zostały zobowiązane do

wprowadzania do składu podatkowego w procedurze

wspólnotowo olejów smarowych.

Ad 3.

W zakresie pytania, kiedy można się spo-

dziewać przedmiotowych zmian, należy wyjaśnić, iż

mając na uwadze powyższe, Ministerstwo Finansów,

co do zasady, nie zamierza wprowadzić zmian w za-

kresie opodatkowania olejów smarowych.

Przy czym

należy wskazać, iż obecnie w Komisji Europejskiej

prowadzone są prace w odwrotnym kierunku, które

mają na celu ewentualne objęcie olejów smarowych

przepisami dotyczącymi kontroli i przemieszczania

dyrektywy Rady 2008/118/WE.

Wyżej wymienione prace są wynikiem działań za-

początkowanych m.in. przez Polskę w roku 2008.

Wówczas Polska wystąpiła z wnioskiem o włączenie

wyrobów energetycznych o kodzie CN 2710 19 99 do

trycznej.

Z uwagi jednak na poparcie przedmiotowe-

go wniosku przez nieliczne państwa członkowskie

został on odrzucony przez Komisję Europejską.

Pol-

ska jednak, mając na uwadze występujące oszustwa

podatkowe oraz nadużycia występujące w obrocie

tymi wyrobami, nie zaprzestała swoich działań w dą-

Kwestia występujących nieprawidłowości podnoszo-

na była przez przedstawicieli Polski na grupach ro-

999

boczych i komitetach akcyzowych.

W wyniku tych

działań stopniowo państwa członkowskie zaczęły do-

strzegać rangę problemu.

I gdy strona litewska wy-

stąpiła z formalnym wnioskiem stanowiącym o oszu-

stwach podatkowych oraz nadużyciach dotyczących

Komisja Europejska powołała w ramach programu

Fiscalis grupę projektową, której celem było zbada-

nie możliwości i skutków włączenia olejów smaro-

wych objętych kodem CN 2710 1991 i kodem CN 2710

celem objęcia ww. wyrobów przepisami o kontroli

i przemieszczeniu tych wyrobów.

W pracach przed-

miotowej grupy czynnie uczestniczyli przedstawicie-

le Polski.

Grupa projektowa opracowała raport koń-

cowy przedstawiający skalę oraz zjawisko nieprawi-

dłowości, związanych ze zużywaniem olejów smaro-

wych do celów napędowych, jak również propozycje

zapobiegania ww. nieprawidłowościom.

Obecnie prace w powyższym zakresie toczą się na

poziomie komitetu akcyzowego.

Równocześnie toczą się prace nad zmianą dyrek-

tywy 2003/96/WE.

W toku tych prac Polska aktyw-

nie wspiera uzupełnienie ust. 1 art. 20 obecnej dy-

rektywy o kody obejmujące oleje smarowe.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Jacek Kapica

Warszawa, dnia 18 lipca 2012 r.

ków cen na rynku mleka, uprzejmie informuję Panią

Marszałek, co następuje.

nej sytuacji na rynku mleka, pragnę poinformować,

zaniepokojenie zmianami zachodzącymi na tym ryn-

ku od początku 2012 r.

W ostatnich miesiącach na-

stąpiło znaczne zwiększenie produkcji surowca

mlecznego w skali globalnej.

Najnowsze dane wska-

zują, że w sezonie 2011/2012, m.in. z uwagi na ko-

rzystne warunki pogodowe, produkcja mleka na pół-

kuli południowej zwiększyła się w porównaniu z ro-

kiem poprzednim o 4,3% w Australii oraz aż o 9,7%

w Nowej Zelandii.

Na rynku USA w okresie od stycz-

nia do kwietnia 2012 r., w porównaniu do analogicz-

nego okresu 2011 r., zaobserwowano wzrost dostaw

mleka o 4,7%.

Nadprodukcja mleka na rynkach świa-

towych powoduje spadek cen zbytu oraz wzrost zapa-

sów przetworów mlecznych, co w konsekwencji prowa-

dzi do spadkowego trendu w cenach skupu mleka.

Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi zareago-

wało na tę sytuację już na początku drugiego kwar-

tału 2012 r., podejmując szereg działań celem uru-

chomienia przez Komisję Europejską dodatkowych

mechanizmów interwencyjnych zapobiegających dal-

szemu pogarszaniu sytuacji na rynku mleka.

Podczas

340. posiedzenia Komitetu Zarządzającego ds. Wspól-

nej Organizacji Rynków Rolnych (KZdsWORR)

przedstawiciel Polski zwrócił uwagę na systematycz-

skiej, co doprowadziło do presji na zmniejszenie kra-

jowych cen mleka w skupie.

Delegat poinformował,

nia na forum KZdsWORR dyskusji na temat stałych,

dacji wywozowych).

W drugiej połowie kwietnia br. Ministerstwo Rol-

nictwa i Rozwoju Wsi przygotowało oraz przekazało

do Brukseli wniosek Polski dotyczący omówienia na

nych działań.

W ww. dokumencie Polska wnioskowa-

ła o podjęcie jak najszybszych działań zmierzających

wych, zredukowanych do poziomu 0 EUR/100 kg w li-

stopadzie 2009 r.

Polska wskazała, że przywrócenie

refundacji wywozowych pozwoliłoby unijnym, w tym

trudnej sytuacji rynkowej, zwiększenie konkurencyj-

ności produktów unijnych, a w konsekwencji na ogra-

niczenie zagrożenia związanego z koniecznością re-

dukcji cen skupu mleka.

W dłuższej perspektywie

ferencyjnych i interwencyjnych dla masła oraz od-

tłuszczonego mleka w proszku (OMP), tak by odpo-

wiadały one rosnącym kosztom produkcji i gwaran-

towały właściwe działanie mechanizmów interwen-

cyjnych w sytuacji niestabilności rynkowej.

mlecznych powodujący systematyczne pogarszanie

koniunktury w branży mleczarskiej, na rosnące za-

1000

prywatnego przechowywania masła.

Odnosząc się do powyższych wystąpień, Komisja

Europejska stwierdziła, że w jej opinii bieżąca sytu-

acja rynkowa nie daje podstaw do niepokoju.

Zda-

niem Komisji Europejskiej obserwowane do maja

na rynku światowym.

Komisja Europejska podkre-

śliła, iż dwaj najwięksi producenci mleka w UE, tj.

mają już za sobą.

Zgodnie z wieloletnią prawidłowo-

ścią oznacza to, że sytuacja na rynku mleka w naj-

bliższych tygodniach powinna zacząć się stabilizo-

wać, zwłaszcza że producenci mleka z państw leżą-

cych na półkuli południowej rozpoczynają właśnie

sezon zimowy.

Komisja Europejska zapewniła, że systematycz-

gółowo analizuje wykorzystanie uruchomionych i do-

stępnych dla unijnych przedsiębiorców mechanizmów

interwencyjnych.

Należą do nich: publiczne zakupy

interwencyjne masła i OMP, dopłaty do prywatnego

przechowywania masła oraz możliwość składania

siąc przetargów.

Komisja Europejska podkreśliła, że

ność na rynku światowym.

W rezultacie unijni przed-

siębiorcy, w tym również podmioty z krajów sygnali-

zujących trudną sytuację rynkową, nie składały ofert

Należy mieć na uwadze, że dla Komisji Europej-

skiej refundacje wywozowe nie stanowią stałego ele-

mentu wspólnej polityki rolnej.

Wsparcie eksportu to

wyłącznie element siatki bezpieczeństwa, który może

mieć zastosowanie jedynie w przypadkach, gdy za-

chodzi konieczność kompensacji unijnym handlow-

com nadmiernej różnicy pomiędzy wysokimi cenami

wewnętrznymi a niskimi cenami na rynku świato-

wym.

Zdaniem Komisji Europejskiej refundacji eks-

portowych nie należy używać jako elementu regula-

cji zaburzeń na rynku wewnętrznym, np. celem usu-

nięcia nadmiernych zapasów w sezonach nadwyżko-

wych.

Istotne jest, że wśród państw członkowskich

znajduje się szereg krajów prezentujących podejście

zdecydowanie niechętne dalszemu stosowaniu dopłat

do wywozu.

Tłumaczą one swoje stanowisko zarówno

potrzebą racjonalizacji wydatków w budżecie UE, jak

również kierunkiem rozmów w ramach Światowej

Organizacji Handlu (WTO), w tym potrzebą zapew-

nienia przez UE prawidłowych warunków konkuren-

cji biedniejszym krajom utrzymującym się z eksportu

artykułów rolnych.

Wzmacnia to pozycję Komisji Euro-

wywozowych tym trudniejszym zadaniem.

Nie ozna-

Na posiedzeniu Rady Ministrów ds. Rolnictwa

i Rybołówstwa w dniu 18 czerwca 2012 r. przedsta-

wiony został ponowny wniosek Polski dotyczący omó-

w nim ocena została podzielona przez Litwę, która

przygotowała odrębny wniosek wspierający postula-

ty Polski.

W trakcie dyskusji sześć państw członkow-

skich poinformowało Komisję Europejską, że popiera

wystąpienia Polski i Litwy, zarówno w zakresie cza-

sowego przywrócenia dopłat do eksportu, jak również

propozycję zmiany cen referencyjnych i interwencyj-

nych, uwzględniającą wzrost kosztów produkcji.

Od-

nosząc się do wystąpień ww. państw członkowskich,

Komisja Europejska poinformowała, iż po latach

2010–2011, kiedy to na rynku utrzymywały się wy-

sokie ceny przetworów mlecznych, nastąpiła spodzie-

wana ich korekta.

Zdaniem Komisji Europejskiej

przyczyniła się ona do poprawy konkurencyjności

unijnego eksportu produktów mleczarskich.

Komisja

Europejska zwróciła uwagę, iż od początku czerwca

pierwsze wzrosty cen, co wydaje się świadczyć o za-

kończeniu sezonowego spadku cen.

Niemniej jednak

Komisja Europejska zobowiązała się, że będzie uważ-

nie monitorować i analizować sytuację na rynku mle-

niu Rady Ministrów ds. Rolnictwa i Rybołówstwa

w dniu 16 lipca 2012 r.

we posiedzenie Rady Ministrów raporcie o sytuacji

na rynku mleka Komisja Europejska stwierdziła

m.in., co następuje:

— w wielu krajach obserwuje się znaczący wzrost

skupu mleka w pierwszych miesiącach 2012 r.

(Unia

Europejska +3%, Nowa Zelandia +9,9%, Australia

+5,5%, USA +4,2%, Argentyna +12%) – oczekiwany

w 2012 r. wzrost skupu mleka w skali globalnej może

wynieść 3%,

w maju br. 31,6 EUR/100 kg, tj. 5% poniżej ceny z maja

2011 r.,

— w pierwszych miesiącach 2012 r. ceny zbytu

unijnych przetworów mlecznych obniżały się, by osią-

gnąć w końcu maja br. wartość najniższą, niemniej

jednak wciąż na poziomie ok. 120% wirtualnej ceny

interwencyjnej,

— w trakcie 2011 r. rosnące koszty produkcji były

rekompensowane przez rosnące ceny skupu mleka;

marże zmniejszyły się w I kwartale 2012 r. na skutek

spadku cen skupu mleka, jednakże wciąż są one nie-

znacznie wyższe od notowanych w I kwartale 2011 r.

Ocena sytuacji na rynku mleka i przetworów

mlecznych prezentowana przez Polskę na posiedze-

niach Rady Ministrów ds. Rolnictwa i Rybołówstwa

1001

w kwietniu i w czerwcu br. nie uległa zmianie.

W dniu 11 lipca 2012 r.

Ministerstwo Rolnictwa

nego Rady w Brukseli kolejny wniosek, wsparty bez-

pośrednio przez Litwę, w którym poinformowało Ko-

misję Europejską, iż oczekuje, że utrzymująca się zła

sytuacja branży mleczarskiej zostanie potraktowana

z należytym zrozumieniem.

Nasycenie rynku świa-

towego, spadek cen oraz wzrost wewnętrznych zapa-

sów przetworów mlecznych w poszczególnych pań-

stwach członkowskich doprowadziły do pogorszenia

sytuacji ﬁnansowejzakładówprzetwarzającychmle-

ko.

Do dnia 1 lipca 2012 r. wycofano czasowo z unij-

nego rynku w ramach dopłat do prywatnego przecho-

wywania 104,5 tys. t masła, tj. o 35% więcej niż przed

rokiem.

Nie spowodowało to jednak wyraźnej popra-

wy sytuacji rynkowej.

Nadal utrzymuje się wyraźna

presja na zmniejszenie cen mleka w skupie.

W Polsce

cena ta spadła z poziomu 126,31 zł/100 kg w styczniu

czasie na rynku unijnym, gdzie średnia cena skupu

mleka spadła z poziomu 35,1 EUR/100 kg w listopa-

dzie 2011 r. do poziomu 31,6 EUR/100 kg w maju 2012

r.

(–10,0%).

Ceny skupu w niektórych państwach człon-

kowskich osiągnęły na tyle niski poziom, że doprowa-

dziło to do zorganizowania protestów unijnych produ-

centów mleka w Brukseli w dniu 10 lipca 2012 r.

Z dotychczas prezentowanej przez państwa człon-

kowskie oceny sytuacji na rynku mleka i przetworów

mlecznych wynika, że podzieliły się one na dwie gru-

py.

Pierwsza grupa krajów uważa, że zmiany cen ob-

serwowane w I połowie 2012 r. to w dużej mierze

standardowe, sezonowe zjawisko.

Państwa z tej gru-

py zwracają np. uwagę, że ceny zbytu przetworów

mlecznych notowane w czerwcu br. zaczynają wyka-

zywać wzrosty.

W ich opinii z żadnym poważnym

kryzysem nie mamy do czynienia, a uruchamianie

dodatkowych mechanizmów interwencyjnych wyda-

je się im zbyteczne.

Niemniej jednak kraje te oczeku-

ją, że Komisja Europejska nadal będzie szczegółowo

i systematycznie monitorowała sytuację rynkową.

Druga grupa krajów (Polska, Litwa, Belgia, Hiszpa-

nia, Węgry, Łotwa, Portugalia, Bułgaria) uważa, że

ocena dokonana dotychczas przez Komisję Europej-

ską jest zbyt optymistyczna.

Grupa ta zwraca uwagę,

że wśród przedstawicieli branży mleczarskiej poja-

wiają się opinie, że mamy ponownie do czynienia

z kryzysem na miarę 2009 r.

W jej opinii należałoby

podjąć środki interwencyjne adekwatne do zaistnia-

łej sytuacji, w tym zmniejszyć zapasy przetworów

mlecznych poprzez wprowadzenie czasowych refun-

dacji wywozowych.

W dłuższej perspektywie należy

uaktualnić poziomy unijnych cen referencyjnych,

a w konsekwencji interwencyjnych, tak aby uwzględ-

niały one wzrost kosztów produkcji (paliwo, nawozy,

pasze) i gwarantowały właściwe działanie siatki bez-

pieczeństwa.

Komisja Europejska nie wyraża wyraźnego sprze-

ciwu wobec tych żądań.

Zapewnia ona o gotowości do

wdrożenia niezbędnych dodatkowych środków inter-

wencyjnych.

Będzie to jednakże w dużej mierze za-

leżne od dalszego rozwoju sytuacji rynkowej, który

Komisja Europejska widzi optymistycznie, oraz od

zachowania unijnych producentów mleka, którzy nie-

jednokrotnie pokazali, że swymi bezpośrednimi dzia-

łaniami mogą wspierać działania strony rządowej

i sygnalizować Komisji Europejskiej potrzebę inter-

wencji.

Pragnę zapewnić Panią Marszałek, że w tym za-

kresie Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi pozo-

ży mleczarskiej.

Zostali oni pisemnie poinformowani

o istniejących już obecnie możliwościach udziału pol-

skich przedsiębiorców w działaniach interwencyj-

nych realizowanych przez UE na rynku mleka.

W organizowanych co miesiąc przetargach można

znaczonych na wywóz do niektórych państw trzecich

w ramach stałego przetargu przewidzianego w roz-

z 28.06.2008, str. 20).

Polscy przedsiębiorcy mogą

także zwiększyć swoje zainteresowanie mechani-

z 24.02.2012, str. 3), gdyż dotychczasowy udział pol-

w UE27 wynosi w tym sezonie zaledwie 0,7%.

Ponadto, mając na względzie doświadczenia wy-

nikające ze specyﬁkipracinstytucjiunijnych,Mini-

przedstawicieli sektora mleczarskiego o zintensyﬁ-

kowanie działań, które mogłyby być prowadzone

w Brukseli bezpośrednio lub poprzez reprezentujące

dowe, np. Europejskie Stowarzyszenie Mleczarskie

(EDA), m.in. celem przywrócenia stałych, ustalanych

tworów mlecznych.

W odpowiedzi przedstawiciel Mi-

ny do wzięcia udziału w spotkaniu konsultacyjnym

przedstawicieli producentów mleka w dniu 5 lipca

2012 r. celem przedyskutowania bieżącej sytuacji na

rynku mleka i uzgodnienia stanowisk przed bruksel-

skim posiedzeniem grupy roboczej „Mleko i produkty

mleczne” COPA-COGECA, organizacji zrzeszającej rol-

nicze związki zawodowe i organizacje spółdzielcze.

Ponadto na forach UE toczy się obecnie debata

–2020.

Pragnę zapewnić Panią Marszałek, że Mini-

owało starania zmierzające do zachowania przez Ko-

misję Europejską możliwie jak najszerszego i zróżni-

cowanego spektrum mechanizmów interwencyjnych.

1002

tów i przetwórców mleka, konsekwentnie opowiada-

mlecznych po 2015 r.

Przyjęte przez Unię Europejską

w marcu tego roku rozwiązania określane jako pa-

uznawania organizacji producentów i negocjowania

dostosowane do specyﬁki polskiego mleczarstwa,

gdzie przeważa system spółdzielczy.

Z punktu widze-

nia Polski podstawowym warunkiem gwarantującym

właściwe funkcjonowanie poszczególnych mechani-

zmów interwencyjnych oraz zapewnienie minimalnej

nianych od wielu lat, cen referencyjnych i interwen-

stym mechanizmem siatki bezpieczeństwa, odzwier-

ciedlając rosnące koszty produkcji.

Ministerstwo

Komisji Europejskiej dotyczące mechanizmów uru-

chamianych w sytuacjach kryzowych, gdyż dają one

możliwość szybkiej i skutecznej reakcji w odpowiedzi

na wystąpienie zakłóceń rynkowych.

Nie mogą one

być jednakże ﬁnansowanekosztemdotychczasowych

mechanizmów interwencyjnych.

Dlatego równie in-

tensywnie jak dotychczas będą kontynuowane dzia-

łania ministerstwa celem przywrócenia dopłat do

tualnymi listami koncesyjnymi WTO mogą być

wyższych działaniach Polska szuka poparcia nie tylko

krajowych producentów i przetwórców mleka, ale tak-

że wśród pozostałych państw członkowskich UE, tak

by uczynić nasz głos wyraźniejszym i silniejszym.

Specyﬁkaunijnegoprocesudecyzyjnegopolegana

tym, że każdy pomysł, czy to skoncentrowany na po-

prawie bieżącej sytuacji na rynku mleka i przetwo-

rów mlecznych, czy nakierowany na wypracowanie

długofalowych skutecznych mechanizmów interwen-

cyjnych w ramach reformy wspólnej polityki rolnej,

musi uzyskać zrozumienie większej grupy państw

członkowskich.

Wyrażam głębokie przekonanie, że

wspólne wysiłki Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju

Wsi oraz branży mleczarskiej przybliżają nas do re-

alizacji celu, jakim jest budowanie w ramach UE

efektywnego poparcia dla zgłaszanych przez Polskę

postulatów.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Bogdan Dombrowski

Warszawa, dnia 17 lipca 2012 r.

wie podpisywania kontraktów ze szpitalami przez

proszę o przyjęcie poniższego wyjaśnienia.

cji chorych w prywatnych szpitalach zostało przed-

stawione przez autorów opracowania „Analiza wy-

branych wykonywanych świadczeń zdrowotnych”

kreślili, iż postawione tezy wymagają weryﬁkacji,

gdyż „zarówno analizowany okres, jak i obszar geo-

graﬁcznyanalizyniepozwalanawysunięcieosta-

tecznych wniosków mogących w sposób jednoznacz-

ny potwierdzić występowanie (…) zjawiska selekcji

pacjentów”.

złożony z pracowników naukowych Gdańskiego Uni-

wersytetu Medycznego (autorów opracowania) oraz

Funduszu Zdrowia.

Zespół ten ma za zadanie prze-

prowadzenie, na podstawie danych dotyczących ca-

łego kraju, pogłębionej analizy wspomnianych tu

nanie odpowiedniego porównania rodzaju i zakresu

udzielanych świadczeń w zależności od statusu praw-

selekcji pacjentów występuje i jakich ewentualnych

działań zaradczych wymaga.

Odnosząc się do pytania dotyczącego terminu po-

wołania Agencji Taryﬁkacji,uprzejmieinformuję,że

obecnie w Ministerstwie Zdrowia prowadzone są pra-

ce analityczne dotyczące organizacji i funkcjonowa-

nia tej agencji, niezbędne do przygotowania odpo-

wiednich regulacji prawnych.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Jakub Szulc

1003

Odpowiedź

sekretarza stanu

w sprawie wysokości kryterium

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pi-

SPS-023-5961/12, dotyczące interpelacji pana posła

dochodowego uprawniającego do otrzymania zasiłku,

uprzejmie wyjaśniam.

rodzinnych procedura weryﬁkacjiokreśla,iżpropo-

zycje kwot dotyczących kryteriów dochodowych oraz

wysokości świadczeń rodzinnych Rada Ministrów

przedstawia do uzgodnień w Komisji Trójstronnej do

Spraw Społeczno-Gospodarczych.

Zgodnie z propo-

zycją rządową kwota kryterium dochodowego upraw-

niającego do świadczeń rodzinnych zostanie podwyż-

zaś wysokość zasiłku rodzinnego – do poziomu 40%

koszyka żywnościowego ustalonego w badaniach In-

stytutu Pracy i Spraw Socjalnych dotyczących wspar-

cia dochodowego rodzin.

W odpowiedzi na propozycję Rady Ministrów stro-

na związkowa, w trakcie prac nad weryﬁkacjąwKo-

misji Trójstronnej, zgłosiła propozycję podwyższenia

od 1 listopada 2012 r.:

— kryterium dochodowego do kwoty 734 zł lub

872 zł dla rodzin z dzieckiem niepełnosprawnym,

— zasiłku rodzinnego do 109 zł na dziecko w wie -

ku 0–5 lat (obecnie 68 zł), 150 zł na dziecko w wieku

6–18 lat (obecnie 91 zł), 163 zł na dziecko w wieku

(obecnie 400 zł), dodatku z tytułu samotnego wycho-

wywania dziecka do 210 zł lub 308 zł w przypadku

dziecka niepełnosprawnego (obecnie 170 zł/250 zł),

wielodzietnej do 100 zł (obecnie 80 zł), dodatku z ty-

sprawnego na dziecko do 5. r.ż. do 76 zł (obecnie 60 zł)

a na dziecko w wieku powyżej 5. r.ż. do ukończenia

24. r.ż. – do 102 zł (obecnie 80 zł), dodatku z tytułu

rozpoczęcia roku szkolnego do 127 zł (obecnie 100 zł),

miejscem zamieszkania na zamieszkanie do 63 zł

(obecnie 50 zł) i na dojazd do 113 zł (obecnie 90 zł),

— zasiłku pielęgnacyjnego do 184 zł (obecnie

153 zł),

— świadczenia pielęgnacyjnego do 625 zł (obecnie

520 zł).

Powyższa propozycja oznaczałaby wzrost wydat-

ków budżetu państwa w 2012 r. o ok. 1379 mln zł,

natomiast w 2013 r. – aż o ok. 8214 mln zł.

Tymcza-

sem środki ujęte w ustawie budżetowej na 2012 r.

w rezerwie celowej, część 83, pozycja 34: Środki na

czeń rodzinnych (w tym na wypłatę świadczenia pie-

lęgnacyjnego) i świadczenia z funduszu alimentacyj-

nego oraz na opłacenie składki na ubezpieczenie

rodzinne – z przeznaczeniem zarówno na uzupełnie-

nie wydatków realizowanych według obecnych kwot

kryterium dochodowego i wysokości świadczeń, jak

i na weryﬁkację tych kwot od 1 listopada 2012 r.,

wynoszą ogółem 730 mln zł.

Ostateczne kwoty kryteriów dochodowych uprawnia-

2012 r., będą ogłoszone do dnia 15 sierpnia 2012 r.

Jednocześnie informuję, że kolejna weryﬁkacja

świadczeń rodzinnych (w tym dodatków do zasiłku

rodzinnego) oraz kwot kryteriów dochodowych upraw-

niających do nich będzie miała miejsce w 2015 r.

Łączę wyrazy szacunku

Sekretarz stanu

Warszawa, dnia 13 lipca 2012 r.

w sprawie protestu lekarzy przeciwko

w sprawie protestu lekarzy przeciwko podpisywaniu

umów, uprzejmie proszę o przyjęcie poniższych wy-

Do podjęcia działań koniecznych do zawarcia

umów upoważniających do wystawiania recept re-

fundowanych ustawodawca zobowiązał, w art. 80

refundacyjną, Narodowy Fundusz Zdrowia.

Realizu-

1004

zadaniem prezesa NFZ jest ustalanie jednolitych spo-

sobów realizacji ustawowych zadań realizowanych

przez oddziały wojewódzkie funduszu, prezes NFZ

przygotował projekt stosownej umowy i przedstawił

go do uzgodnień z zainteresowanymi podmiotami.

Następnie wydał w dniu 30 kwietnia br. zarządzenie

nr 25/DGL/2012 w sprawie wzoru umowy upoważ-

nych przysługujące świadczeniobiorcom.

Jednolity

wzór umowy zawieranej pomiędzy lekarzem a dyrek-

torem oddziału wojewódzkiego NFZ ma w szczegól-

ności na celu zapewnienie równego traktowania

wszystkich lekarzy zawierających umowy upoważ-

niające do wydawania recept na leki refundowane

oraz również przyspieszenie zawierania tych umów.

Zgodnie bowiem z art. 80 ust. 2 ustawy refundacyjnej

strony umowy upoważniającej do wystawiania recept

refundowanych, tj. Narodowy Fundusz Zdrowia oraz

lekarze niebędący lekarzami ubezpieczenia zdrowot-

nego, zostały zobligowane do dostosowania obecnie

obowiązujących umów do przepisów ustawy refunda-

cyjnej do dnia 30 czerwca 2012 r.

Nawiązując do pytania odnośnie do środków pod-

jętych przez Ministerstwo Zdrowia w celu zapewnie-

nia pacjentom możliwości otrzymywania recept na

leki zgodnie z ich uprawnieniami, uprzejmie infor-

muję, że minister zdrowia w ramach konsultacji dwu-

krotnie zgłosił do projektu ww. zarządzenia krytycz-

ne uwagi.

Nie zostały one jednak uwzględnione.

Przekazując w dniu 11 kwietnia 2012 r. uwagi do

projektu zarządzenia prezesa NFZ, minister infor-

mował, że projekt w kształcie przedstawionym do

konsultacji wymaga doprecyzowania części postano-

wień umownych.

Minister zdrowia zwrócił się rów-

nież do prezesa NFZ o przeprowadzenie przed publi-

kacją ostatecznego brzmienia zarządzenia dodatko-

wych konsultacji z resortem dotyczących treści umów

na wystawianie recept.

Podczas spotkania z delegacją

Naczelnej Rady Lekarskiej i Naczelnej Rady Aptekar-

skiej w dniu 20 czerwca br. minister zdrowia podtrzy-

mał swoje uwagi do zarządzeń prezesa NFZ.

Zda-

niem ministra zdrowia konieczna była zmiana zapi-

sów w treściach umów upoważniających lekarzy pry-

watnie praktykujących do wypisywania leków refun-

dowanych w zakresie doprecyzowania zasad odpo-

wiedzialności.

Jednocześnie minister zdrowia pod-

kreślił, że regulacje wprowadzane przez fundusz

dopuszczają zbyt szeroki margines uznaniowości

w zakresie stwierdzania nieprawidłowości w przepi-

sywaniu leków.

Natomiast odnosząc się do pytania dotyczącego

kontroli i zaskarżania decyzji NFZ, należy wskazać

art. 163 ust. 2 ustawy o świadczeniach opieki zdro-

wotnej ﬁnansowanychześrodkówpublicznych,zgod-

nie z którym minister zdrowia w ramach sprawowa-

nego nadzoru bada uchwały przyjmowane przez radę

funduszu.

Decyzje NFZ są badane z punktu widzenia

kryterium legalności, rzetelności i celowości.

Mini-

ster właściwy do spraw zdrowia może stwierdzić nie-

1) naruszają one prawo,

2) prowadzą do niewłaściwego zabezpieczenia

3) prowadzą do niezrównoważenia przychodów

ny jest do przekazywania ministrowi zdrowia uchwał

Stosownie do powyższych przepisów w dniu 9 maja

nr 25/DGL/2012 prezesa NFZ.

Podczas badania zarządzenia nie stwierdzono na-

ruszenia przywołanych powyżej trzech podstaw

stwierdzenia nieważności, w szczególności nie stwier-

dzono, by zarządzenie naruszało przepisy prawa po-

wszechnie obowiązującego.

Przedmiotowe zarządzenie stoi natomiast w sprzecz-

ności z duchem nowelizacji, która uchyliła ustawowe

przepisy przyznające NFZ możliwość nakładania kar

wości w wypisywaniu recept, jako takie przepisów

Wzór umowy upoważniającej do wystawiania re-

cept na leki, środki spożywcze specjalnego przezna-

dowane ze środków publicznych przysługujące świad-

czeniobiorcom, stanowiący załącznik nr 1 do zarzą-

dzenia, zawierał regulacje przyznające NFZ możli-

wość nakładania kar na lekarzy w przypadku stwier-

dzenia nieprawidłowości w wypisywaniu recept.

oznacza, że zastrzeżenie kary umownej jest elemen-

tem przedmiotowo istotnym umowy.

Umowa upo-

ważniająca do wystawiania recept zawarta pomiędzy

bowiązaniowy), cywilnoprawny.

Taki stosunek oprócz

dacji) poddany jest regulacjom Kodeksu cywilnego.

nego nastąpi przez zapłatę określonej sumy (kary

umownej).

Zobowiązania lekarza realizującego umo-

wę na wystawianie recept mają charakter niepienięż-

ny, ich naruszenie może więc implikować naliczenie

Jednocześnie informuję, że powyższe zarządzenie

zostało uchylone zarządzeniem nr 38/2012/DGL

1005

ki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowe-

słane przez prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia

ministrowi właściwemu do spraw zdrowia i jest obec-

nie badane w ramach sprawowanego nadzoru nad

Narodowym Funduszem Zdrowia.

W odniesieniu do pytania, czy osoby posiadające

ubezpieczenie zdrowotne, które będą zmuszone za-

dację, będą mogły uzyskać zwrot nadpłaconych przez

siebie pieniędzy, uprzejmie wyjaśniam, że przepisy

ustawowe nie przewidują możliwości zwrotu pacjen-

towi poniesionych przez niego kosztów leków wyku-

pionych za 100-procentową odpłatnością pomimo

przysługującej refundacji.

Jednakże obowiązkiem Narodowego Funduszu

Zdrowia jest należyte zabezpieczenie świadczeń

świadczeniobiorcom.

W przypadku otrzymania infor-

macji o niezagwarantowaniu pacjentom należytego

dostępu do świadczeń powinny zostać podjęte pra-

wem przewidziane działania zmierzające do ochrony

interesu świadczeniobiorców.

W związku z powyższym prezes Narodowego Fun-

bowiązał dyrektorów oddziałów wojewódzkich NFZ

do podjęcia natychmiastowych działań zmierzają-

cych do zabezpieczenia opieki lekarskiej dla osób,

którym zostaną wystawione w ramach protestu re-

cepty uniemożliwiające realizację prawa pacjentów

do przysługujących im refundowanych leków, środ-

posiadający umowy o udzielanie świadczeń opieki

zdrowotnej z zakresu: szpitalne oddziały ratunkowe,

izba przyjęć, nocna i świąteczna pomoc lekarska

mogą zawrzeć kontrakt o dodatkowe świadczenia

w postaci udzielonych porad lekarskich.

Warunkiem

wypłaty zwiększonej kwoty kontraktu jest udzielenie

porady lekarskiej zakończonej, w razie potrzeby, po-

prawnym wystawianiem recepty na produkty refun-

dowane oraz przekazanie nieprawidłowo wystawionej

recepty, z którą zgłosił się pacjent, do oddziału NFZ.

Jednocześnie należy podkreślić, że sytuacja zwią-

zana z niepodpisywaniem przez lekarzy aneksów do

umów z NFZ w kwestii wystawiania recept na leki

refundowane dotyczy wyłącznie lekarzy prowadzą-

cych prywatne praktyki lekarskie i wyłącznie recept

wystawianych przez tych lekarzy dla siebie i dla

członków rodziny.

Znaczna część lekarzy z tej grupy

takie aneksy podpisała przed dniem 30 czerwca br.

Zdecydowana większość recept na leki refundowane

wypisywana jest przez lekarzy pracujących w szpita-

lach i przychodniach, czyli tych placówkach, które

mają podpisane kontrakty z NFZ, a w związku z tym

są oni zobowiązani do wystawiania pacjentom recept

refundowanych.

Każdy pacjent, który korzysta ze

świadczeń zdrowotnych w ramach ubezpieczenia

zdrowotnego w publicznych placówkach medycznych,

ma prawo domagać się otrzymania recepty z przysłu-

gującą zniżką, a lekarz ma obowiązek taką receptę

wystawić.

Odpowiadając na pytanie odnośnie do wprowa-

dzenia elektronicznej karty ubezpieczenia zdrowot-

nego, uprzejmie wyjaśniam, że wraz z utworzeniem

w 2003 r.

Narodowego Funduszu Zdrowia urucho-

miono szereg działań zmierzających do uruchomienia

projektu informatyzacji w zakresie wydawania elek-

tronicznych kart ubezpieczenia zdrowotnego (rejestr

usług medycznych – RUM).

Na przełomie lat 2006/

2007 system ujęto w „Strategii informatycznej NFZ

na lata 2007–2012” jako jeden z głównych projektów

mający objąć swoim zasięgiem cały kraj.

NFZ konse-

kwentnie prowadził prace koncepcyjne i przygoto-

wawcze zmierzające do wydania karty ubezpieczenia

zdrowotnego, jednak na skutek ciągle zmieniających

się decyzji organów administracyjnych lub braku ich

aprobaty nie mógł uruchomić formalnie projektu.

Ostatecznie decyzją komitetu Rady Ministrów z dnia

tego czasu znajduje w gestii ministra właściwego do

spraw administracji.

Zarówno Ministerstwo Zdro-

wia, jak i NFZ brały czynny udział w pracach prowa-

dzonych przez Ministerstwo Spraw Wewnętrznych

i Administracji nad połączonym projektem karty

ubezpieczenia zdrowotnego oraz nowego dowodu oso-

bistego pl.ID.

Instytucją wiodącą dla prowadzonych

projektów było MSWiA, które było również odpowie-

dzialne za dostarczenie gotowych produktów, jak

nowe dowody osobiste pl.ID.

mitetu Rady Ministrów do Spraw Cyfryzacji podjęto

Narodowy Fundusz Zdrowia, ze względu na wyma-

gany krótki czas wdrożenia (3 lata) i niższy koszt

rozwiązania.

Niezależnie od tego nowy dowód osobi-

sty powinien zawierać przestrzeń na umieszczenie

w przyszłości komponentu obsługującego funkcjonal-

ność karty ubezpieczenia zdrowotnego.

Obecnie

trwają analizy rozwiązań niezbędnych do zrealizo-

wania ww. decyzji o realizacji karty ubezpieczenia

dawanej przez Narodowy Fundusz Zdrowia.

2012 roku Rada Ministrów przyjęła rządowy projekt

zm.) mający na celu uproszczenie sposobu potwier-

dzania prawa do świadczeń opieki zdrowotnej.

Pro-

jekt ten wpłynął do Sejmu w dniu 5 czerwca 2012 r.

(druk nr 489).

Projekt ustawy jako podstawowy spo-

ubezpieczenie zdrowotne.

System udostępniania in-

1006

formacji na podstawie danych zawartych w Central-

nym Wykazie Ubezpieczonych będzie zapewniał ze-

staw funkcji monitorujących i blokujących próby

z weryﬁkacjąuprawnień.

Wprzypadkugdyelektro-

jące pełnej zdolności do czynności prawnych oświad-

czenie składa przedstawiciel ustawowy bądź opiekun

kumentu, na podstawie którego świadczeniodawca

czeniu dane identyﬁkującedokument,napodstawie

którego potwierdzono tożsamość.

Jest to istotne,

z wymienionych powyżej sposobów potwierdzenia

je, iż świadczeniobiorca otrzyma świadczenie, a świad-

czeniodawca gwarancję uzyskania zapłaty za udzie-

lone świadczenie.

W stanach nagłych oraz w przy-

padku, gdy świadczeniobiorca ze względu na stan

przedstawienia dokumentu.

Na obecnym etapie prac

termin wejścia w życie ww. zmiany ustawy zaplano-

wano na 1 października 2012 r.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

w sprawie bezskuteczności postępowania

(5963)

Szanowny Panie Marszałku!

Odpowiadając na in-

ca 2012 r. w sprawie bezskuteczności postępowania

ca 2012 r., uprzejmie przedstawiam, co następuje.

W swej interpelacji pani poseł nawiązuje do otrzy-

manej z Ministerstwa Sprawiedliwości odpowiedzi

z dnia 12 kwietnia 2012 r., twierdząc, że mimo za-

wartych w tej odpowiedzi zapewnień o czynnościach

prowadzonych w trybie nadzoru administracyjnego

w sprawie egzekucyjnej będącej w jej zainteresowa-

niu nie zaszły żadne zmiany, bowiem egzekucja jest

nadal bezskuteczna.

W związku z powyższym podnieść należy, że w od-

poseł z dnia 12 kwietnia 2012 r. znalazła się zapo-

wiedź zbadania przedmiotowego postępowania egze-

kucyjnego w trybie nadzoru administracyjnego nad

działalnością komorników sądowych sprawowanego

przez ministra sprawiedliwości w oparciu o przepisy

mornikach sądowych i egzekucji.

Zapowiedź ta została w pełni zrealizowana.

Pi-

smem z dnia 15 maja 2012 r. zastępca dyrektora De-

partamentu Sądów, Organizacji i Analiz Wymiaru

Sprawiedliwości zwrócił się do prezesa Sądu Okręgo-

wego w Nowym Sączu o dokonanie analizy przedmio-

towego postępowania egzekucyjnego w kontekście

podniesionych w interpelacji zarzutów dotyczących

skuteczności egzekucji.

Nadmienić należy, że w myśl

zekucji nadzór nad działalnością komorników sądo-

wych minister sprawiedliwości sprawuje m.in. przez

prezesów sądów okręgowych.

Wyniki wyżej wymienionej analizy prezes Sądu

Okręgowego w Nowym Sączu przedstawił w piśmie

mornik sądowy przy Sądzie Rejonowym w Gorlicach

dopełnił w przedmiotowej sprawie egzekucyjnej

wszelkich wymaganych prawem czynności, w szcze-

gólności dokonał czynności sprawdzających, zmierza-

jących do ustalenia stanu majątkowego dłużnika,

zwracając się do instytucji prowadzących bazy da-

nych o nadesłanie stosownych informacji.

Z poczy-

nionych przez prezesa Sądu Okręgowego w Nowym

Sączu ustaleń wynika m.in. że dłużnik nie ﬁguruje

w ewidencji Starostwa Powiatowego w Gorlicach jako

właściciel nieruchomości i nie prowadzi działalności

gospodarczej pod adresami wskazanymi przez wie-

rzyciela.

Mieszkanie zaś stanowi własność osoby

trzeciej.

Dłużnik ﬁgurujewprawdziewsystemiein-

formatycznym ZUS jako osoba ubezpieczona prowa-

dząca pozarolniczą działalność gospodarczą, lecz nie

wykazuje dochodu.

Ewentualne przychody z tego ty-

tułu w pierwszej kolejności będą przekazywane na

poczet należności podatkowych korzystających z usta-

wowego pierwszeństwa zaspokojenia.

Dłużnik nie

1007

ﬁgurujewewidencjiCEPiKjakowłaścicielsamocho-

dów ﬁatseicento1.1kat.rp.2000orazFiat126P650.

Samochód ﬁatseicentozostałjednakzajętyprzezna-

czelnika Urzędu Skarbowego w Gorlicach.

Zgodnie

z ustaleniami prezesa sądu komornik wezwał wie-

rzyciela, o którym mowa w interpelacji pani poseł, do

złożenia oświadczenia co do dalszych czynności lub

złożenia innych wniosków w sprawie.

Pismem z dnia

3 kwietnia 2012 r. wierzyciel zwrócił się do komorni-

ka z wnioskiem o zajęcie i sprzedaż domen interne-

towych będących własnością dłużnika.

Czynnościa-

mi z 12 kwietnia 2012 r. 14 maja 2012 r. komornik

zajął wierzytelności z domen internetowych, a ponad-

to wskutek wniosku wierzyciela z dnia 26 kwietnia

2012 r. dokonał zajęcia trzech wierzytelności przy-

sługujących dłużnikowi.

Z pisma prezesa Sądu Okrę-

gowego w Nowym Sączu wynika ponadto, że prze-

ciwko dłużnikowi toczą się obecnie 24 sprawy egze-

kucyjne celem ściągnięcia należności w łącznej kwo-

cie ponad 440 000 zł.

Z wyżej przytoczonych ustaleń wynika więc, że

dotychczasowa nieskuteczność egzekucji nie pozosta-

je w związku z działalnością komornika.

Wprawdzie brak jest podstaw do twierdzenia, że

dłużnik w przedmiotowej sprawie usuwa majątek

spod egzekucji, niemniej zauważyć należy, iż w pol-

skim systemie prawnym istnieją środki przeciwdzia-

łania takim praktykom.

z poźn. zm.), gdy wskutek czynności prawnej dłużni-

ka dokonanej z pokrzywdzeniem wierzycieli osoba

cieli może w drodze powództwa żądać uznania tej

Ponadto zgodnie z art. 300 § 2 ustawy z dnia

nia wykonania orzeczenia sądu lub innego organu pań-

stwowego udaremnia lub uszczupla zaspokojenie swo-

grożone zajęciem bądź usuwa znaki zajęcia, podlega

Wreszcie wspomnieć należy o instytucjach zlece-

nia komornikowi poszukiwania majątku oraz wyja-

wienia majątku przewidzianych w przepisach ustawy

zwanej dalej K.p.c.

W myśl art. 797

1

K.p.c. wierzyciel

może zlecić komornikowi poszukiwanie za wynagro-

dzeniem majątku dłużnika.

Zgodnie zaś z przepisami

art. 913 K.p.c. wierzyciel może żądać zobowiązania

niem rzeczy i miejsca, gdzie się znajdują, przypada-

jących mu wierzytelności i innych praw majątkowych

jątku jest prawdziwy i zupełny.

Odnosząc się do pytania pani poseł z końcowej

części interpelacji, czy ministerstwo w trybie nadzo-

ru zarządzi szczegółową kontrolę zewnętrzną w spra-

wie, stwierdzić należy, że bieg przedmiotowego po-

stępowania egzekucyjnego został już zbadany.

Wyni-

ki tego badania wskazują na to, że dotychczasowa

nieskuteczność egzekucji nie pozostaje w związku

z działalnością komornika, lecz jest następstwem

Na zakończenie wskazać należy na charakter

prawny nadzoru nad działalnością komorników są-

dowych sprawowanego przez ministra sprawiedliwo-

ści.

W myśl przepisu art. 64 ust. 1 ustawy o komor-

ści sprawuje nadzór zwierzchni nad działalnością

komorników.

Nadzór ten nie może jednak wkraczać

w działania podlegające w myśl obowiązujących prze-

pisów prawa nadzorowi sądu.

Z przytoczonego przepisu art. 64 ust. 1 oraz z prze-

pisu art. 3 ust. 2 ustawy o komornikach sądowych

i egzekucji wynika, że minister sprawiedliwości i pre-

zesi sądów sprawują nad działalnością komorników

sądowych nadzór określany mianem nadzoru admi-

nistracyjnego, który sprowadza się do badania szyb-

kości i sprawności postępowania egzekucyjnego oraz

kultury urzędowania i etycznych aspektów działal-

ności komornika, a w szczególności do badania, czy

nie zachodzi nieuzasadniona przewlekłość w podej-

mowaniu czynności.

W ramach nadzoru administracyjnego minister

sprawiedliwości i prezesi sądów nie są więc upraw-

nieni do uchylenia, zmiany lub nakazania komorni-

kowi podjęcia czynności egzekucyjnych określonych

w przepisach K.p.c.

Tego rodzaju działania wobec ko-

mornika może podjąć wyłącznie niezawisły sąd w dro-

dze nadzoru judykacyjnego uregulowanego w prze-

pisach K.p.c., m.in. poprzez rozpatrywanie skarg na

W niektórych przypadkach na postanowienie sądu

Grzegorz Wałejko

1008

Odpowiedź

podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

Wielce Szanowna Pani Marszałek!

W odpowiedzi

na interpelację posłanki na Sejm RP pani Barbary

Bartuś, przekazaną pismem nr SPS-023-5964/12,

w sprawie zastąpienia programów terapeutycznych

programami lekowymi, uprzejmie proszę o przyjęcie

następujących informacji.

zostały zastąpione programami lekowymi.

Obwiesz-

zawiera m.in. listę programów lekowych, które są

kontynuacją programów terapeutycznych i są reali-

zowane od dnia 30 czerwca 2012 r.

Większość z opu-

blikowanych programów lekowych umożliwia zasto-

sowanie najnowocześniejszych terapii onkologicznych

z zastosowaniem najnowszych leków.

ka spożywczego specjalnego przeznaczenia żywienio-

wego, wyrobu medycznego.

W przypadku programów

specjalnego przeznaczenia żywieniowego stosowane-

go w ramach programu lekowego.

mujący kryteria włączenia do programu, dawkowa-

Łączę wyrazy szacunku

w sprawie zapewnienia odbioru naziemnej

bary Bartuś w sprawie zapewnienia odbioru naziem-

nej telewizji cyfrowej mieszkańcom Małopolski,

uprzejmie przedstawiam następujące informacje.

Na wstępie chciałbym poinformować, iż Urząd

Komunikacji Elektronicznej przeprowadził już w opar-

ciu o bazę działających i planowanych do uruchomie-

nia stacji nadawczych analizę potencjalnych proble-

miejsca krytyczne, w których dostępność sygnału

multipleksu powinna zostać zweryﬁkowanapomia-

rowo.

Rozpoczęcie akcji pomiarowej planowane jest

w najbliższym czasie.

Analiza otrzymanych w ten

nych obecnie funkcjonującej sieci nadawczej i ew. sta-

1009

nowić będzie punkt wyjścia do podjęcia działań zmie-

rzających do zapewnienia obywatelom dostępu do

zji naziemnej jest szczególnie utrudniony.

Odnośnie do dostępu do multipleksu trzeciego

(MUX-3) jego obecne pokrycie ludnościowe wynosi

ok. 58% i możliwość rozbudowy jego zasięgu zaistnie-

je dopiero po zwolnieniu zasobów częstotliwości obec-

nie wykorzystywanych na cele nadawania progra-

mów w technice analogowej.

Naziemna telewizja

analogowa wyłączana będzie stopniowo.

Proces ten

rozpocznie się 7 listopada br. i potrwa do 23 lipca

2013 r. zgodnie z harmonogramem wyłączania na-

ziemnej telewizji analogowej ogłoszonym w stosow-

nych decyzjach rezerwacyjnych prezesa Urzędu Ko-

munikacji Elektronicznej.

Należy zauważyć, iż zasięg

telewizji publicznej znacząco uzupełnia multipleks

pierwszy (MUX-1), w którego skład weszły podsta-

wowe programy Telewizji Polskiej SA, tj. TVP1,

TVP2, TVP Info.

1 czerwca br. zakończył się drugi

etap wdrażania tego multipleksu i obecnie jego zasięg

szacowany jest na ok. 96% pokrycia ludnościowego.

Trzeci etap wdrażania MUX-1 planowany jest na

1 października br. Zasoby częstotliwości dedykowane

dla MUX-1 zostały oddane do dyspozycji Telewizji

już wcześniej wspomniano, możliwość uruchamiania

emisji DVB-T w ramach MUX-3 zaistnieje dopiero po

zwolnieniu zasobów częstotliwości obecnie wykorzy-

stywanych na cele nadawania programów w technice

analogowej.

W interesie społecznym jest, aby proces

z powyższym prezes Urzędu Komunikacji Elektro-

nicznej, jako organ odpowiedzialny za efektywną go-

spodarkę widmem częstotliwości, przeznaczył na po-

trzeby procesu migracji Telewizji Polskiej SA z MUX-1

do MUX-3 stosowny zapas czasu, niezbędny do tego,

gramów telewizyjnych nadawcy publicznego w trak-

cie migracji MUX-1 do MUX-3.

Proces „przenosze-

nia” emisji programów nadawcy publicznego z MUX-1

do MUX-3 jest dużym wyzwaniem techniczno-inży-

nierskim, dlatego odpowiedni margines czasowy, jaki

rezerwacji na MUX-1, z pewnością będzie mieć wpływ

Pragnę wyrazić nadzieję, że powyższe wyjaśnie-

Igor Ostrowski

smo (znak: SPS-023-5966/12) z dnia 26 czerwca 2012 r.,

przy którym przekazano interpelację pani poseł Bar-

bary Bartuś w sprawie proponowanych zmian w za-

sadach ﬁnansowaniaorazfunkcjonowaniaPaństwo-

2013, uprzejmie informuję, co następuje.

Stacja sanitarno-epidemiologiczna zgodnie z art. 15

stwa, a wojewódzkie i powiatowe stacje sanitarno-

będącej w dyspozycji wojewody.

rządowej w województwie wojewoda jest zwierzchni-

Podkreślić należy, że w związku z przepisami o ﬁ-

nansach publicznych, które wejdą w życie z dniem

nia 2009 r. przepisy wprowadzające ustawę o ﬁnan-

z późn. zm.), miała kompensować likwidację rachun-

ku dochodów własnych jednostek budżetowych, w okre-

sie przejściowym 2011–2012.

Z informacji uzyskanych od wojewody małopol-

skiego wynika, że zwrócił się on do ministra ﬁnan-

odpowiedniej wysokości wydatków w tytułu zadań

realizowanych przez uprawnione jednostki organiza-

cyjne, w tym jednostki Państwowej Inspekcji Sani-

tarnej, ﬁnansowanychdoroku2010ześrodkówgro-

1010

madzonych na rachunku dochodów własnych, a w la-

tach 2011–2012 z rezerwy celowej budżetu państwa,

umożliwiających niezakłócone funkcjonowanie tych

jednostek.

W kwietniu 2012 r. wojewoda małopolski przed-

stawił projekt funkcjonowania jednostek Państwowej

Inspekcji Sanitarnej w woj. małopolskim po ewentu-

alnym wprowadzeniu zaproponowanych zmian.

Pro-

jekt zmian zakłada włączenie małych jednostek

w struktury większych poprzez utworzenie oddzia-

łów oraz przeprowadzenie konsolidacji badań labora-

toryjnych.

W związku z powyższym główny inspektor sani-

tarny zwrócił się do wojewody małopolskiego o moż-

liwość odbycia spotkania w przedmiotowej sprawie.

Jednocześnie uprzejmie informuję panią poseł, że

ny nie podejmują działań zmierzających do reorgani-

zacji czy też likwidacji powiatowych stacji sanitarno-

-epidemiologicznych.

Wprowadzenie ewentualnych

zmian do rozporządzenia ministra zdrowia z dnia

zgody ministra zdrowia.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

w sprawie dokończenia budowy

Centrum Kliniczno-Dydaktycznego

Szanowna Pani Marszałek!

Nawiązując do pisma

przekazującego interpelację pana Dariusza Jońskie-

budowy Centrum Kliniczno-Dydaktycznego Uniwer-

sytetu Medycznego w Łodzi, na którą według wyli-

czeń Uniwersytetu Medycznego w Łodzi potrzeba

jeszcze ok. 130 mln zł, uprzejmie przedstawiam sta-

nowisko w przedmiotowej sprawie oraz przekazuję

informację o działaniach Ministerstwa Zdrowia

zmierzających do zakończenia realizacji przedmioto-

wej inwestycji.

Na obecnym etapie brak jest podstaw do zwięk-

szania wartości kosztorysowej programu wieloletnie-

tetu Medycznego w Łodzi”.

Zgodnie z § 5 rozporzą-

cji określona przy rozpoczęciu jej realizacji, obejmu-

jąca koszty przygotowania do realizacji, koszty robót

ku z tym wartość kosztorysowa programu wielolet-

niego pn. „Centrum Kliniczno-Dydaktyczne Uniwer-

na poziomie 484 178 tys. zł zgodnie z decyzją ministra

zdrowia z dnia 22 stycznia 2010 r.

Ponadto obowiązujące są zapisy ustawy budżeto-

wej na rok 2012, które zakładają zakończenie reali-

zacji zadania w 2012 r.

Jedynie konieczna była korek-

ta dotycząca zapisanej wysokości dotacji na 2012 r.

w kwocie 42 558 tys. zł.

Kwota wyczerpująca wartość

kosztorysową zadania w zakresie zakładanego udzia-

łu środków budżetu państwa części 46: Zdrowie wy-

br. została przyjęta przez Radę Ministrów uchwała

w sprawie zmiany programu wieloletniego pn. „Cen-

trum Kliniczno-Dydaktyczne Uniwersytetu Medycz-

nego w Łodzi”, która skorygowała wysokość ﬁnanso-

wania w roku 2012.

O powyższym władze Uniwersytetu Medycznego

w Łodzi były niejednokrotnie informowane.

W kon-

sekwencji inwestor w celu osiągnięcia planowanego

efektu rzeczowego w 2012 r., tj. przekazania do użyt-

kowania w 2012 r. szpitala o powierzchni użytkowej

164 324 m

2

, kubaturze 777 652 m

3

oraz liczbie łóżek

551 m.in., ograniczył zakres realizowanych kondy-

gnacji do poziomu sprzed 2010 r., w budynku A-1 do

poziomów 03-8, ponieważ rezygnowano z zagospoda-

rowania poziomu 10 planowanego wcześniej na Kli-

nikę Patologii Ciąży, Perinatologii, Oddział Neona-

tologii z Blokiem Porodowym.

Wprowadzone zmiany

w programie medycznym na wniosek Uniwersytetu

Medycznego w Łodzi minister zdrowia zatwierdził

decyzją z dnia 31 maja 2012 r. (decyzja zatwierdzają-

ca program inwestycji w zakresie programu medycz-

nego zadania pn. „Centrum Kliniczno-Dydaktyczne

Uniwersytetu Medycznego w Łodzi”).

Jednocześnie w celu rozwiązania problemu z ge-

neralnym wykonawcą robót budowlano-montażo-

wych, Grupą 3J SA, który od około roku zmaga się

z problemami organizacyjno-ﬁnansowymiinieregu-

luje zobowiązań wobec podwykonawców z tytułu re-

alizacji różnicy w stanie zaawansowania i płatności

w dniu 20 kwietnia br. uczelnia podpisała trójstronne

porozumienie do umowy głównej w sprawie deklara-

cji gotowości przystąpienia do dalszych prac na obiek-

cie szpitala CKD.

Stronami porozumienia są Uniwer-

sytet Medyczny w Łodzi, Grupa 3J SA w upadłości

układowej oraz dziesięciu głównych podwykonaw-

ców, którzy zadeklarowali gotowość przystąpienia do

1011

dalszych prac wyłącznie pod warunkiem zagwaran-

towania płatności za wykonanie robót.

Na mocy tego

porozumienia zrealizowane prace w ramach umowy

głównej zostaną odebrane przez odpowiednie służby

do dnia 31 lipca br. Ostateczny termin uzyskania po-

zwolenia na użytkowanie określono na dzień 31 sierp-

nia br.

Ponadto uczelnia została zobowiązana do ponow-

nego przeanalizowania struktury kosztów wartości

kosztorysowej inwestycji celem uzyskania oszczęd-

ności i przeznaczenia ich na dodatkowe pierwsze wy-

posażenie w ramach realizowanego programu wielo-

letniego.

Aktualnie uniwersytet przekazał skorygo-

wane opracowanie wartości kosztorysowej inwestycji,

które jest w analizie Ministerstwa Zdrowia.

Reasumując, pragnę podkreślić, że Ministerstwo

Zdrowia ma na uwadze ważkość realizowanego pro-

gramu wieloletniego.

Całość działań ministerstwa

jest skierowana na współpracę z Uniwersytetem Me-

dycznym w Łodzi w celu sprawnego zakończenia re-

alizacji zadania w br. i przekazania obiektu szpitala

do użytkowania.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Jakub Szulc

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

-5970/12, pana Tadeusza Tomaszewskiego, posła na

skiej SA, przedstawiam, co następuje.

1.

Jakie działania zamierza podjąć minister skarbu

państwa w celu wyeliminowania zgłoszonych uwag?

Uwagi i wnioski zgłoszone przez Najwyższą Izbę

rowanie mieniem oraz realizacja zadań nadawcy pu-

blicznego przez Telewizję Polską SA (dokument za-

były adresowane przede wszystkim do spółki i to na

niej, a nie na ministrze skarbu państwa spoczywa

obowiązek ich realizacji.

Niemniej jednak, mając na

uwadze poziom istotności przedmiotowych uwag,

w dniu 8 czerwca 2012 r.

Ministerstwo Skarbu Pań-

stwa wystąpiło do spółki o przedstawienie informacji

w następujących zakresach:

— realizacja przez spółkę uwag i wniosków wyni -

kających z przedstawionej przez NIK informacji o wy-

nikach…,

— ocena wpływu zdarzeń opisanych przez NIK

w wyżej wymienionym dokumencie na wyniki ﬁnanso-

we i sprawozdania ﬁnansoweTelewizjiPolskiejSA,

— wskazanie działań, które zamierza podjąć za -

rząd Telewizji Polskiej SA wobec osób odpowiedzial-

nych za stwierdzone przez NIK nieprawidłowości.

Telewizja Polska SA udzieliła odpowiedzi na po-

wyższe wystąpienie pismami z dnia 26 i 29 czerwca

2012 r.

Ministerstwo Skarbu Państwa nadal będzie

monitorować wykonanie przez spółkę zaleceń pokon-

trolnych.

Zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa,

z późń. zm.) minister skarbu państwa został wypo-

spółkę Telewizja Polska SA.

Minister skarbu pań-

stwa wykonuje prawa korporacyjne z posiadanych

akcji, tj. zatwierdza sprawozdania zamykające rok

zarządu Telewizji Polskiej SA.

Mając na uwadze po-

wyższe, jak również wyniki kontroli Najwyższej Izby

zgromadzenie nie powzięło uchwały w sprawie udzie-

lenia absolutorium trzem członkom zarządu spółki

wym 2011.

Z informacji przedstawionych przez Telewizję Pol-

ską SA wynika, że w sytuacji ewentualnej utraty

płynności ﬁnansowej przez spółkę istnieje ryzyko

utraty ciągłości funkcjonowania Telewizji Polskiej

SA, realizacji jej zadań statutowych oraz obowiązków

wynikających z przepisów prawa.

Pragnę przy tym zaznaczyć, że zgodnie z treścią

poz. 1361, z późń. zm.) w stosunku do Telewizji Pol-

skiej SA nie można ogłosić upadłości.

Minister skarbu państwa w ramach swoich kom-

petencji posiada bardzo ograniczone możliwości

wsparcia ﬁnansowegopodmiotówgospodarczych,

1012

— rozporządzenia ministra skarbu państwa

cie których przedstawiciele Telewizji Polskiej SA uzy-

skali wszelkie informacje dotyczące możliwości

w przedmiotowej sprawie.

Jednocześnie pragnę poinformować, że prezes

administracji i cyfryzacji (brak odpowiedzi) oraz mi-

o przedstawienie stanowiska wobec kwestii wsparcia

ﬁnansowegoTelewizjiPolskiejSAwrealizacjimisji

publicznej.

Telewizji”, organizację festiwali (np. Festiwalu Pol-

skich Filmów Fabularnych w Gdyni, Festiwal Kultu-

ry Kresowej) oraz innych audycji o tematyce kultu-

ralnej (np. „Wszystko o kulturze”, cykl wywiadów

z twórcami, „Tu kultura”).

Powyższe działania

nianie misji przez nadawców publicznych.

W wyżej

wymienionym piśmie Ministerstwo Kultury i Dzie-

dzictwa Narodowego podkreśliło, iż planowane jest

dalsze doﬁnansowaniedziałalnościspółekpublicznej

radiofonii i telewizji w podobnym zakresie również

Ponadto z przedstawionych informacji wynika, że

Podsekretarz stanu

Paweł Tamborski

Warszawa, dnia 3 sierpnia 2012 r.

w sprawie wykluczenia części terenów górskich

(5972)

neusza Rasia w sprawie wykluczenia części terenów

mie przedstawiam następujące informacje.

Na wstępie chciałabym poinformować, że mini-

sterstwo na bieżąco monitoruje proces wdrażania

DVB-T w Polsce, aby umożliwić wszystkim miesz-

kańcom dostęp do naziemnej telewizji cyfrowej.

W tym

Komunikacji Elektronicznej oraz Krajową Radą Ra-

diofonii i Telewizji.

Obecne utrudnienia w odbiorze sygnału naziem-

nej telewizji cyfrowej w okresie przejściowym, tj. ta-

kim, w którym emisje cyfrowe naziemnej telewizji

1013

z budową nowej skomplikowanej i rozległej sieci

ściowego może nie zapewniać wystarczającego pokry-

cia w niektórych rejonach kraju, zwłaszcza o nieko-

rzystnym ukształtowaniu terenu, dla propagacji fal

radiowych.

Jednakże sytuacja poprawi się zdecydo-

wanie po uruchomieniu stacji nadawczych z parame-

trami docelowymi.

Jednocześnie pragnę poinformować, że zgodnie

zostałych obszarach, w tym w Małopolsce, zostanie

rozpoczęta w najbliższym czasie.

Wyniki przeprowadzonych pomiarów stanowić

będą podstawę do podjęcia działań mających na celu

umożliwienie obywatelom dostępu do telewizji pu-

blicznej w miejscach, gdzie odbiór telewizji naziemnej

jest szczególnie utrudniony.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Małgorzata Olszewska

Warszawa, dnia 31 lipca 2012 r.

Wielce Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając

jektu zmian dyrektywy 2001/37/WE Parlamentu Eu-

nistracyjnych państw członkowskich dotyczących

wych przekazaną przy piśmie Pani Marszałek, SPS-

-023-5973/12, z 26 czerwca br., przedstawiam nastę-

pujące wyjaśnienia.

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady

ma na celu: 1) uporządkowanie i ułatwienie funkcjo-

nowania unijnego rynku wyrobów tytoniowych oraz

2) zapewnienie przy tym wysokiego poziomu ochrony

zdrowia.

W związku z inicjatywami Parlamentu Eu-

ropejskiego zmierzającymi do zmniejszenia strat

zdrowotnych i populacyjnych powodowanych epide-

mią tytoniową, zwłaszcza zwiększenia ochrony mło-

dego pokolenia przed uzależnieniem od tytoniu, Ko-

misja Europejska przygotowuje założenia zmian

w dyrektywie 2001/37.

Raport z 2007 r. o implemen-

tacji i funkcjonowaniu przepisów dyrektywy w kra-

jach członkowskich roku wskazuje m.in. potencjalne

obszary wprowadzenia takich zmian, przedstawiając

główne problemy:

— ostrzeżenia stosowane w poszczególnych kra -

jach członkowskich różnią się stosowaniem formy

ilustrowanej,

— sposób raportowania o dodatkach stosowanych

przez producentów wyrobów tytoniowych jest różny,

co utrudnia prace analityczne i porównawcze na po-

ziomie wspólnotowym,

— niektóre kraje stosują listy dozwolonych lub

zabronionych dodatków do wyrobów tytoniowych,

— informacje o zawartości smoły, nikotyny i tlen -

ku węgla w dymie papierosowym na opakowaniach

papierosów mogą implikować mylne przekonania

konsumentów (np. że jedne papierosy są mniej szko-

dliwe od innych),

— produkty sprzedawane przez Internet często

nie mają wymaganych ostrzeżeń na opakowaniach,

— dyrektywa nie uwzględnia nowych wyrobów

tytoniowych lub nikotynowych (elektroniczne papie-

rosy, napoje z nikotyną, guma do żucia, pasta do zę-

bów zawierająca nikotynę).

W IV kwartale 2010 r.

Komisja Europejska prze-

prowadziła szerokie konsultacje społeczne w krajach

członkowskich UE na temat zakresu i kierunków po-

trzebnych zmian w dyrektywie.

Były to otwarte kon-

sultacje, w których swoje uwagi przekazywały różne

instytucje, organizacje i osoby ﬁzyczne.

Wpłynęłopo-

nad 80 tys. opinii, które zostały scharakteryzowane

w raporcie Komisji Europejskiej opublikowanym w lip-

cu 2011 r.

W marcu br. na posiedzeniu komitetu regulacyj-

nego wspomagającego Komisję w monitorowaniu

i uaktualnianiu postanowień dyrektywy (art. 10) Ko-

misja poinformowała przedstawicieli państw człon-

kowskich o toczących się pracach nad nowelizacją

dyrektywy:

— rozważane są wszystkie możliwe opcje sygna -

lizowane w toku konsultacji społecznych i argumen-

ty uzasadniające możliwe rozwiązania (od pozosta-

wienia bez zmian do daleko idącej regulacji);

— analiza materiału z konsultacji nie ma charak -

teru statystycznego – wśród 85 tys. opinii powtarza-

1014

jące się argumenty traktowane są jako jeden argu-

ment;

— obecnie, na etapie analiz eksperckich i konsul -

tacji wewnątrzkomisyjnych, żadne rozwiązania nie

są preferowane;

— rezultatem prac analitycznych i konsultacji ma

być koncepcja zmian w dyrektywie, która zostanie

przedstawiona do opinii krajom członkowskim

(przedłożenie Radzie);

— termin zakończenia prac nad koncepcją zmian

i przedstawienia propozycji nie został dotąd określony.

W sytuacji, gdy nie jest znany projektowany zakres

i kierunki nowelizacji dyrektywy, formułowanie ja-

kichkolwiek opinii o spodziewanych zmianach i moż-

liwych skutkach nowelizacji dyrektywy jest przed-

wczesne.

Dyskusja nad trafnością proponowanych przez

Komisję regulacji, zarówno z punktu widzenia funk-

cjonowania rynku wspólnotowego, jak i (przede

wszystkim) skuteczności ochrony zdrowia przed epi-

demią tytoniową, będzie podjęta po przedstawieniu

przez Komisję koncepcji nowelizacji dyrektywy.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

sanitarno-epidemiologicznych (5974)

smo, znak: SPS-023-5974/12, z dnia 26 czerwca 2012 r.,

resy Piotrowskiej w sprawie funkcjonowania powia-

towych stacji sanitarno-epidemiologicznych, uprzej-

z późn. zm.) stacja sanitarno-epidemiologiczna jest

ﬁnansowanymzbudżetupaństwa.

Państwowywo-

jewódzki inspektor sanitarny jest organem rządowej

wy powiatowy inspektor sanitarny jest organem rzą-

dowej administracji zespolonej w powiecie.

Jednocze-

skutecznego jej działania.

Ponadto w myśl art. 10

uprawnienia podmiotu tworzącego w rozumieniu

Istniejące regulacje prawne sprawiają, że kwestie

ﬁnansowo-strukturalnedotyczącewojewódzkichipo-

wiatowych stacji sanitarno-epidemiologicznych zo-

stały wyłączone z kompetencji ministra zdrowia i głów-

nego inspektora sanitarnego.

Wojewódzkie i powia-

towe stacje sanitarno-epidemiologiczne ﬁnansowane

jewodów.

Rozwiązania prawne przyjęte ustawą z dnia

twie stanowią krok w procesie decentralizacji zadań

publicznych oraz zakończenia reformy administracji

publicznej.

W uzasadnieniu do ustawy o zmianie nie-

wództwie wskazywano na konieczność przywrócenia

władzom regionalnym i lokalnym rangi ważnego

partnera rządów centralnych w osiąganiu ważnych

celów społecznych.

W ubiegłym roku główny inspektor sanitarny

zwrócił się do państwowych wojewódzkich inspekto-

rów sanitarnych o dokonanie oceny funkcjonowania

organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej w warun-

kach zespolenia.

Przeprowadzona analiza wskazała

na zasadność rozważenia kolejnych zmian w funk-

cjonowaniu Państwowej Inspekcji Sanitarnej w celu

ciągłego doskonalenia realizowanych zadań.

Ewentualne planowanie zmian w funkcjonowaniu

Państwowej Inspekcji Sanitarnej musi być każdora-

zowo dokonywane z uwzględnieniem zapewnienia

odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa zdrowotnego

ludności.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Jakub Szulc

1015

Odpowiedź

podsekretarza stanu

znak: SPS-023-5976/12, dotyczące interpelacji poseł

proszę o przyjęcie poniższych wyjaśnień.

Sposób ustalania wysokości emerytur i rent okre-

systemu emerytalnego wprowadzona z dniem 1 stycz-

nia 1999 r. spowodowała, że wcześniej obowiązujące

przepisy określające warunki przyznawania i obli-

czania emerytur mogą być stosowane wyłącznie do

ne po dniu 31 grudnia 1948 r. od dnia 1 stycznia 2009 r.

mają obliczaną emeryturę według nowych zasad, co

oznacza, że wysokość emerytury ustalana jest w wy-

niku podzielenia kwoty składek na ubezpieczenie

czonego w ZUS z uwzględnieniem ich waloryzacji

oraz zwaloryzowanego kapitału początkowego przez

się przejść na emeryturę.

Tym samym wysokość eme-

rytury nie zależy już od ustalanej corocznie kwoty

bazowej, a od wysokości zgromadzonego na koncie

kapitału i wieku, w jakim ubezpieczony zakończył

pracę.

Powszechnie przyjmuje się, że wysokość emery-

tury ustalonej według starych zasad (art. 53 ustawy

ubezpieczonego w tworzeniu dochodów Funduszu

Ubezpieczeń Społecznych, uzależnioną od liczby udo-

kumentowanych okresów składkowych i nieskładko-

wych oraz od wysokości osiąganego wynagrodzenia

przyjmowanego do obliczenia podstawy wymiaru

świadczenia.

Im bardziej ubezpieczony przyczynił się

do tworzenia dochodów funduszu, tym w większym

szej emerytury lub renty.

Kwota bazowa służąca do

obliczenia wysokości takiego świadczenia stanowi

100% przeciętnego wynagrodzenia pomniejszonego

czenia społeczne w poprzednim roku kalendarzowym

i obowiązuje od dnia 1 marca każdego roku kalenda-

rzowego do końca lutego następnego roku kalenda-

kwota bazowa zmienia się corocznie w tempie wzro-

stu wynagrodzeń, zaś wysokość świadczeń przyzna-

nych wcześniej zmienia się w wyniku waloryzacji.

Od roku 2008 emerytury i renty waloryzowane są

corocznie.

Waloryzacja polega na pomnożeniu kwoty

nik waloryzacji.

Metoda ustalania wskaźnika walo-

ryzacji powoduje, że świadczenia nie tylko nie tracą

w poprzednim roku kalendarzowym, ale wzrastają

powyżej wskaźnika inﬂacjiominimum20%realnego

wzrostu przeciętnego wynagrodzenia w poprzednim

Pragnę nadmienić, że oceny zgodności sposobu

ustalania świadczeń emerytalno-rentowych i ich wa-

loryzacji niejednokrotnie dokonywał Trybunał Kon-

stytucyjny, który nie stwierdził niezgodności tych

przepisów z Konstytucją RP.

Trybunał Konstytucyj-

ny uznał również, że celem uchwalenia ustawy o eme-

systemu emerytalno-rentowego w warunkach nieko-

rzystnych trendów demograﬁcznych.

Stwierdziłtak-

że, że wprowadzone tą ustawą jednolite regulacje

prawne w stosunku do wszystkich uprawnionych

oraz jednakowe mechanizmy traktowania wszyst-

kich świadczeniobiorców bez względu na czas po-

wstania ich prawa do świadczeń nie naruszają kon-

stytucji.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Marek Bucior

Warszawa, dnia 5 lipca 2012 r.

S5, uprzejmie informuję, iż obecnie realizowany

zysu gospodarczego musiał zostać dostosowany do

aktualnych możliwości ﬁnansowych.

Limitprzyzna-

1016

gę były przede wszystkim: stan zaawansowania prac

sowanych z funduszy UE oraz zawarte już zobowią-

zania.

Interesujące panią poseł zadanie: Budowa drogi

łącznika w chwili tworzenia programu zapewnienie

ﬁnansowaniaichrealizacjibyłoniemożliwe.

Stwo-

rzono dla nich jednak możliwość kontynuacji prac

womocniła się decyzja o środowiskowych uwarunko-

wych w celu uzyskania kolejnych decyzji niezbędnych

nych centralnym organem administracji rządowej

Dlatego też wyboru systemu realizacji przedmio-

towej inwestycji dokona Generalna Dyrekcja Dróg

rycznej analizy, w wyniku której zdecyduje o najbar-

dziej efektywnym ekonomicznie i racjonalnym rze-

czowo modelu realizacji.

Ponadto chciałbym zapewnić, iż resort transpor-

tu zdaje sobie sprawę z potrzeb komunikacyjnych

regionu.

Umieszczenie przedmiotowego zadania

w programie dowodzi, iż rząd nadaje realizacji całej

drogi ekspresowej S5 łączącej w przyszłości autostra-

tywy ﬁnansowej.

Zgodniebowiemzzałożeniamipro-

gramu jego aktualizacja nastąpi w momencie, kiedy

nich ram ﬁnansowych Unii Europejskiej na lata

Pozostaję z szacunkiem

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 19 lipca 2012 r.

w sprawie planowanej przez Radę Ministrów

Odpowiadając na interpelację pana posła Mariu-

SPS-023-5978/12, dotyczącą planowanej prywatyza-

cji Polskiej Agencji Prasowej SA z siedzibą w Warsza-

wie (dalej PAP SA), uprzejmie informuję, co następuje.

umieszczenie Polskiej Agencji Prasowej SA w „Planie

prywatyzacji na lata 2012–2013”, który 27 marca

Zgodnie z informacją przekazaną przez pana po-

sła w maju 2011 r. zainicjowano działania prywaty-

zacyjne wobec PAP SA poprzez wybór doradcy, któ-

rego zadaniem jest świadczenie doradztwa prywaty-

zacyjnego dla ministra skarbu państwa w procesie

zbywania akcji spółki.

Oczekiwania ministra skarbu

państwa w stosunku do wybranego doradcy prywa-

tyzacyjnego, którym jest konsorcjum wykonawców:

PKF Grupa Konsultingowa sp. z o.o. z siedzibą

w Warszawie, prof. Marek Wierzbowski i Partnerzy

– Adwokaci i Radcowie Prawni, ograniczyły się do-

tychczas do zlecenia przygotowania dzieła pn. anali-

za stanu i perspektyw rozwoju spółki oraz koncepcji

prywatyzacji spółki z uwzględnieniem obowiązujące-

go stanu prawnego, w szczególności ustawy z dnia

Nr 107, poz. 687, z późn. zm.).

Przedłożona przez do-

radcę koncepcja, która jest obecnie przedmiotem

analizy i bieżących uzupełnień, przedstawia m.in.

analizę rynku pokrewnych PAP SA podmiotów dzia-

łających w Europie i na świecie oraz wszelkich uwa-

runkowań merytorycznych jak i formalnoprawnych,

mających wpływ na ich funkcjonowanie.

Złożona

i wciąż weryﬁkowanakoncepcjapozwolinagruntow-

ne przeanalizowanie skutków ewentualnych zmian

właścicielskich w PAP SA, a tym samym pozwoli na

opracowanie optymalnej, z punktu widzenia spółki,

jej właściciela, odbiorców i kontrahentów, potencjal-

nej ścieżki prywatyzacji.

Pragnę zapewnić pana posła, iż wszelkie wątpli-

wości artykułowane w wystąpieniu, w tym również

odnoszące się do przypadków już przeprowadzonych

procesów prywatyzacyjnych innych agencji praso-

wych – światowych i europejskich – zostaną przeana-

lizowane przed podjęciem działań stricte prywatyza-

cyjnych.

Ponadto wszelkie działania i decyzje mini-

stra skarbu państwa w procesie będą podejmowane

1017

w zgodzie z obowiązującym stanem prawnym, przy

zachowaniu najlepiej pojętego interesu spółki i Skar-

bu Państwa.

Przekazując powyższe informacje, poniżej przed-

stawiam stanowisko Urzędu Ochrony Konkurencji

i Konsumentów, który decyzją prezesa Rady Mini-

strów został zobowiązany do udzielenia w porozumie-

niu z ministrem skarbu państwa odpowiedzi na

przedmiotową interpelację.

„Do Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumen-

tów (UOKiK) wpłynęło w dniu 2 lipca br. do wiado-

mości pismo pana Adama Jassera, wykonującego za-

dania sekretarza do spraw parlamentarnych w Kan-

znak: DSP-4810-5747-(1)/12, skierowane do ministra

skarbu państwa.

W piśmie tym poinformowano, że

prezes Rady Ministrów upoważnił ministra skarbu

państwa do udzielenia, w porozumieniu z prezesem

UOKiK, odpowiedzi na interpelację posła Mariusza

nistrów prywatyzacji Polskiej Agencji Prasowej.

Odnosząc się do tej interpelacji, mając na uwadze

kompetencje prezesa UOKiK uregulowane w ustawie

wyjaśnić, co następuje.

W swej interpelacji pan poseł Mariusz Kamiński

wskazuje na wstępie, że Rada Ministrów zaakcepto-

wała plan prywatyzacji przewidujący, że wśród spół-

ek Skarbu Państwa przeznaczonych do prywatyzacji

znajduje się również Polska Agencja Prasowa (PAP)

SA.

Pan poseł wskazuje, że będzie to działanie nie-

korzystne, bowiem – jak pokazuje doświadczenie in-

nych państw – narodowe agencje informacyjne są

w warunkach konkurencyjnych nieefektywne i stają

się praktycznie monopolistami, a dodatkowo korzy-

stają z jawnych lub ukrytych dotacji państwowych.

Pan poseł podkreśla, że niewłaściwy wybór inwesto-

ra, który miałby przejąć kontrolę nad Polską Agencją

Prasową mógłby zaburzyć dotychczasowy ład medial-

ny, a w konsekwencji mieć skutki także polityczne.

W konkluzji swego pisma pan poseł zapytuje, po

pierwsze, czy Rada Ministrów bierze pod uwagę

przeciwdziałać, po drugie zaś, dlaczego Ministerstwo

Skarbu Państwa rozpoczęło postępowanie prywaty-

zacyjne PAP SA wbrew zakazowi zbywania 49% ak-

skiej Agencji Prasowej.

Analiza pytań postawionych przez pana posła po-

zwala stwierdzić, że nie dotyczą one bezpośrednio

kompetencji prezesa UOKiK.

Prezes UOKiK, działa-

jąc na podstawie ww. ustawy o ochronie konkurencji

i konsumentów, prowadzi postępowania i wydaje de-

cyzje m.in. w sprawach nadużywania pozycji domi-

nującej i koncentracji przedsiębiorców.

Przepis art. 9

tej ustawy stanowi, że zakazane jest nadużywanie

nego lub kilku przedsiębiorców, przy czym praktyka

ta polegać może m.in. na bezpośrednim lub pośred-

nim narzucaniu nieuczciwych cen, w tym cen nad-

miernie wygórowanych albo rażąco niskich, ograni-

czeniu produkcji, zbytu lub postępu technicznego,

przeciwdziałaniu ukształtowaniu się warunków nie-

zbędnych do powstania bądź rozwoju konkurencji czy

podziale rynku według kryteriów terytorialnych,

Z kolei art. 13 ust. 1 tej ustawy o ochronie konku-

rencji i konsumentów ustanawia obowiązek zgłasza-

nia prezesowi UOKiK zamiaru koncentracji przed-

siębiorców, przy spełnieniu określonych przesłanek

dotyczących przede wszystkim progów obrotu, osią-

ganego przez uczestników koncentracji.

Ustawa o ochro-

śnie, że za koncentrację uznaje się połączenie dwóch

lub więcej samodzielnych przedsiębiorców, przejęcie

bezpośredniej kontroli nad jednym lub więcej przed-

siębiorcami, utworzenie wspólnego przedsiębiorcy,

jak również – w określonych przypadkach – nabycie

części mienia przedsiębiorcy.

Prezes UOKiK, w dro-

dze decyzji, wydaje zgodę na dokonanie koncentracji,

nie lub umocnienie pozycji dominującej na rynku.

W przeciwnym wypadku prezes UOKiK zakazuje

koncentracji, a pod określonymi warunkami może

wydać zgodę warunkową.

Należy stwierdzić, że na obecnym etapie prywa-

tyzacji PAP SA prezes UOKiK nie jest kompetentny

do jej oceny z punktu widzenia ochrony konkurencji.

Ocena wpływu danej transakcji na konkurencję na

rynku będzie możliwa dopiero w momencie poznania

podmiotu, który chciałby nabyć większościowy pa-

kiet akcji spółki, i zgłoszeniu przez niego zamiaru

koncentracji w trybie ustawy o ochronie konkurencji

i konsumentów.

Dopiero zgłoszenie przez uprawniony

podmiot zamiaru koncentracji spowoduje wszczęcie

postępowania antymonopolowego, w toku którego

zbadany będzie wpływ danej transakcji na stan kon-

kurencji na rynku właściwym, w szczególności zaś

kwestia, czy w wyniku transakcji powstanie lub zo-

stanie wzmocniona pozycja dominująca danego

przedsiębiorcy.

Z interpelacji pana posła nie wynika

także, czy planowana transakcja w ogóle przyjmie

formę koncentracji wskazanej w ustawie o ochronie

konkurencji i konsumentów, a jeśli tak – czy spełnio-

ne zostaną progi obrotu uczestników koncentracji,

z którymi wiąże się obowiązek jej zgłoszenia preze-

sowi UOKiK.

Prezes UOKiK nie jest także w stanie dokonać

analizy, pod kątem ochrony konkurencji, zachowania

się w przyszłości podmiotu, który powstanie w wyni-

ku prywatyzacji PAP SA.

Chodzi tu przede wszyst-

kim o zgodność działań takiego podmiotu z omówio-

nym wyżej zakazem nadużywania pozycji dominują-

cej.

Jednakże analiza działań przedsiębiorców w świe-

tle tych regulacji nie może mieć charakteru prewen-

cyjnego i hipotetycznego, bowiem postępowanie an-

tymonopolowe w takich sprawach prowadzone jest

przez prezesa UOKiK ex post, czyli dopiero po zaist-

nieniu działań kwaliﬁkujących się jako praktyka

ograniczająca konkurencję.

1018

Pan poseł w swej interpelacji porusza także pro-

blem dotacji, jakie otrzymują krajowe agencje infor-

macyjne, które to dotacje mogą stanowić pomoc pu-

bliczną.

Pragnę w tym kontekście wskazać na upraw-

nienia prezesa UOKiK w dziedzinie pomocy publicz-

również przedstawić wyjaśnienia dotyczące niektó-

rych aspektów pomocy publicznej dla agencji infor-

macyjnych, w tym pomocy publicznej, z której korzy-

stała PAP.

W odniesieniu do prawa unijnego pragnę zwrócić

uwagę, że z rejestru decyzji Komisji Europejskiej wy-

nika, że pomoc publiczna dla agencji prasowych nie

była dotychczas przedmiotem badania przez komisję.

Jednym z pierwszych postępowań dotyczących agen-

cji informacyjnych jest sprawa domniemanej pomocy

publicznej udzielanej na rzecz Agence France-Presse

(sprawa nr SA.30481).

W związku z tym postępowa-

niem w dniu 23 sierpnia 2011 r. komisja wystąpiła do

państw członkowskich z prośbą o przedstawienie in-

formacji na temat działających na ich terenie agencji

informacyjnych, w tym:

— ceny i zakresu usług świadczonych przez agen -

cje informacyjne na rzecz władz publicznych, z uwzględ-

nieniem czynników zastosowanych przy określaniu

ceny,

— otrzymywania regularnych płatności, np. z ty -

tułu rekompensaty za dostarczanie usług świadczo-

nych w ogólnym interesie gospodarczym,

— statusu prawnego agencji, ich struktury wła -

ścicielskiej, wielkości oraz języków, w których świad-

czą usługi informacyjne.

Treść otrzymanego z komisji pisma wskazuje

jednoznacznie, że jest to jedno z pierwszych postę-

powań komisji w odniesieniu do agencji informacyj-

nych i w ten sposób pragnie ona wyrobić sobie opinię

na temat charakteru ich działalności.

Odnosząc się do zasadniczego w prawie polskim

aktu prawnego dotyczącego PAP, tj. wspominanej

zgodnie z jej art. 4 ust. 3, PAP może uzyskiwać dota-

cje podmiotowe z budżetu państwa na doﬁnansowa-

nie działalności bieżącej.

Pragnę jednak zauważyć,

że ww. dotacje przez projektodawcę ustawy, jak rów-

nież podmiot je udzielający (minister do spraw Skar-

bu Państwa) nie były traktowane jako pomoc publicz-

na.

W tym zakresie do UOKiK nie wpłynął nigdy

wniosek o wydanie opinii o zgodności przedmiotowej

ustawy z unijnym prawem pomocy publicznej, wspar-

cie udzielane na jej podstawie nie było również wy-

kazywane w przekazywanych do UOKiK sprawozda-

niach z udzielanej pomocy publicznej.

Na marginesie

należy zauważyć, że to na podmiocie udzielającym

pomocy spoczywa obowiązek zapewnienia zgodności

wsparcia z obowiązującymi przepisami oraz przed-

kładania odpowiednich sprawozdań organowi moni-

torującemu.

Z informacji zawartych w prowadzonej przez pre-

zesa UOKiK bazie danych, przekazywanych przez

podmioty udzielające pomocy za pośrednictwem apli-

kacji SHRIMP (System Harmonogramowania, Reje-

stracji i Monitorowania Pomocy Publicznej) wynika

jedynie, że PAP otrzymała:

— w 2011 r. – pomoc de minimis na podstawie

rozporządzenia ministra rozwoju regionalnego z dnia

pomocy ﬁnansowejPOIG2007-2013(Dz.U.

Nr68,

poz. 414, ze zm.),

porządzenia ministra kultury z dnia 28 stycznia 2005 r.

ﬁnansowaniarealizacjizadańzzakresukultury,try-

bu składania wniosków oraz przekazywania środków

z FPK (Dz. U. Nr 24, poz. 200, ze zm.),

— w latach 2005–2006 – pomoc na szkolenia na

podstawie rozporządzenia ministra gospodarki i pra-

mocy ﬁnansowejwramachSektorowegoProgramu

Operacyjnego „Rozwój zasobów ludzkich” 2004–2006

(Dz. U. Nr 207, poz. 2115).

Pomoc w ramach powyższych przeznaczeń i in-

strumentów pomocowych nie była jednak czymś szcze-

gólnym czy charakterystycznym dla samych agencji

informacyjnych, lecz ubiegać się o nią mogły przedsię-

biorstwa działające w różnych sektorach i spełniające

określone w ww. aktach prawnych kryteria”.

Z poważaniem

Minister

Mikołaj Budzanowski

Warszawa, dnia 27 lipca 2012 r.

(5980)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

skiego (SPS-023-5980/12) w sprawie działań resortu

1019

edukacji związanych z niżem demograﬁcznym,ko-

niecznością zmiany sieci szkół i placówek, ogranicze-

niem skutków zwolnień nauczycieli oraz wykorzysta-

nia atutów, jakimi dziś dysponuje oświata, na rzecz

wania, uprzejmie wyjaśniam, co następuje.

Analiza zmian demograﬁcznychiichwpływna

oświaty.

dzie zależy wyłącznie od jednostki samorządu tery-

torialnego, która prowadzi samodzielną politykę

Niezależnie od powyższego należy podkreślić, że

sadniczego oraz innych świadczeń pracowniczych,

nionemu na podstawie mianowania, z którym roz-

wiązano stosunek pracy w wyżej wskazanym trybie

przysługuje wysoka odprawa w wysokości sześcio-

miesięcznego wynagrodzenia zasadniczego.

Nauczy-

cielowi zatrudnionemu na podstawie umowy o pracę

przysługuje zaś odprawa określona w art. 8 ust. 1

Należy ponadto podkreślić, że odprawa ta nie jest

uzależniona od liczby nauczycieli zatrudnionych

w szkole ani też liczby zwalnianych nauczycieli, jak

korzystających z przepisów ustawy o szczególnych

Przepisy ustawy Karta Nauczyciela pozwalają

kwaliﬁkacjamiwpełnymwymiarzeczasupracy.

Itak:

3) w sytuacjach gdy nie ma możliwości zatrudnie-

nia nauczyciela w pełnym wymiarze oraz przeniesie-

nia nauczyciela do innej szkoły, można nauczycielowi

ograniczyć wymiar zatrudnienia.

Jednocześnie należy zauważyć, że obecnie duża

równaniu z pozostałymi grupami zawodowymi – są

ta Nauczyciela nie stanowi natomiast przeszkody do

1020

cielskiego świadczenia kompensacyjnego jest taka

Europejskiego Funduszu Społecznego, zrealizowano

uczycieli,

1021

Niezależnie od powyższego w projekcie „Strategii

Odnosząc się do kwestii stałego podnoszenia ja-

kości kształcenia i wychowania, uprzejmie informuję,

że przeprowadzone badania PISA wskazują na sys-

tematyczny wzrost kompetencji polskich uczniów.

PISA to program międzynarodowej oceny w zakresie

którzy ukończyli 15 lat.

W roku 2000, w którym zba-

dano uczniów uczęszczających do szkół starego typu,

nach badań PISA odnotowano wyniki wyraźnie niż-

sze od średniej OECD.

Polsce udało się obniżyć w ciągu ostatnich 9 lat

liczbę uczniów osiągających najsłabsze wyniki w czy-

taniu.

Podobnie zmniejszył się odsetek uczniów osią-

gających najsłabsze wyniki w naukach przyrodni-

jących najsłabsze wyniki w czytaniu i naukach przy-

rodniczych należy do najniższych w Europie i wyno-

przyrodniczych.

Natomiast nadal wyzwaniem pozo-

staje zmniejszenie tego odsetka w przypadku mate-

matyki.

Mimo że wyniki w zakresie kompetencji

w matematyce pozostają na niezmienionym od 2006 r.

dobrym poziomie, to 20% polskich uczniów osiąga

słabe wyniki.

W przypadku Polski sukcesem jest też

Wyniki badań PISA uznawane są za jedne z najważ-

niejszych wskaźników rozwoju edukacji na świecie.

Odpowiadając na pytanie dotyczące sposobu ure-

gulowania statusu zawodowego nauczyciela, uprzej-

mie informuję, że w chwili obecnej nie są prowadzone

prace nad zmianą ustawy Karta Nauczyciela.

Jedno-

cześnie możliwy jest powrót do wspólnych rozmów

na temat Karty Nauczyciela z samorządowcami,

związkami zawodowymi i ekspertami.

W przypadku

podjęcia prac dotyczących tej ustawy wszelkie zmia-

ny będą dokonywane we współpracy z zainteresowa-

nymi środowiskami.

Odnosząc się do pytania dotyczącego wprowadze-

nia zabezpieczenia prawnego mającego na celu ogra-

niczenie nieprawnych działań samorządów teryto-

rialnych w stosunku do oświaty, wyjaśniam, że za-

dania oświatowe to zadania własne jednostek samo-

rządu terytorialnego, czyli realizowane w imieniu

wie własnego budżetu.

Minister edukacji narodowej

ani też żaden inny organ, poza organami wskazany-

mi konstytucyjnie do sprawowania nadzoru nad roz-

strzygnięciami podejmowanymi przez samorząd te-

rytorialny, nie mają prawa ingerować w działalność

samorządu.

Konsekwencje niepodejmowania przez

jednostkę samorządu terytorialnego decyzji w zakre-

sie oświaty lub podejmowania decyzji niezgodnych

z prawem podlegają określonej przepisami prawa we-

ryﬁkacjiitylkowtakisposóbdopuszczalnajestin-

gerencja organów zewnętrznych w działalność samo-

zorowi z punktu widzenia legalności.

Organami nad-

rialnego są prezes Rady Ministrów i wojewodowie,

rachunkowe.

W zakresie pytania dotyczącego zwiększenia sub-

wencji oświatowej dla jednostek samorządu terytorial-

nego na rok 2013 uprzejmie informuję, że w chwili obec-

formacji dotyczących projektu budżetu państwa w za-

Odnosząc się do pytania o rządowy plan zwiększe-

nia wydatków na oświatę do średniego poziomu tych

wydatków w krajach OECD, uprzejmie wyjaśniam, że

z danych zawartych w raporcie „Education at a Glan-

ce 2011 OECD Indicators” wynika, że w 2008 r. udział

wydatków na edukację w Polsce w stosunku do PKB

przewyższał średnią wartość tego wskaźnika dla kra-

jów OECD.

W latach 2000–2008 nastąpiło w Polsce

zwiększenie wydatków na oświatę w przeliczeniu na

jednego ucznia o 69%.

W tym okresie analogiczny

wskaźnik dla krajów OECD wzrósł o 34%.

Należy zauważyć, że obecny podobny udział wy-

datków na edukację w PKB w Polsce i w krajach

OECD odnosi się jednak do innych warunków eko-

nomicznych, w których znajdują się porównywane

państwa.

W związku z powyższym nominalne wydat-

ki na edukację w Polsce nie osiągają wysokości wy-

datków w krajach wysokorozwiniętych OECD.

Moż-

liwość osiągnięcia w przyszłości co najmniej średnie-

go poziomu tych wydatków notowanego w krajach

OECD uzależniona będzie od szeregu czynników,

w szczególności od tempa rozwoju gospodarczego Pol-

ski.

W trudnej sytuacji budżetu państwa – zarówno

– nie przewiduje się opracowania rządowego planu

w zakresie działań zmierzających do zwiększenia na-

kładów na oświatę, których skala przewyższałaby

istotnie dotychczasowe wzrosty.

Przedstawiając powyższe wyjaśnienia, uprzejmie

Warszawa, dnia 9 lipca 2012 r.

1022

Odpowiedź

-023-5981/12, interpelacją posła Tomasza Garbow-

du terytorialnego proszę Panią Marszałek o przyjęcie

Podstawę działań zmierzających do zaplanowania

W świetle powyższego kwotę przeznaczoną na część

stek samorządu terytorialnego ustala się w wysoko-

ści łącznej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej,

towych.

W odniesieniu do roku 2012 do zaplanowania

kwoty części oświatowej subwencji ogólnej dla jedno-

b) jako zmianę zakresu realizowanych zadań

oświatowych:

— środki przeznaczone na sﬁnansowanieskut -

ków przechodzących na rok 2012 podwyżki wynagro-

kości 1 788 304 tys. zł,

również podkreślić, iż prognozowana na rok 2012

nia zwiększoną (w ujęciu średniorocznym) liczbę

uczniów szkół podstawowych (oraz ogólnokształcą-

cych szkół muzycznych I stopnia) w związku z zakła-

danym na etapie kształtowania części oświatowej

niono, gdyż nie wiadomo było, jaka liczba dzieci

uczniów szkół i placówek oświatowych ma wpływ na

nych nauczycieli (pełno- i niepełnozatrudnionych

turze awansu zawodowego nauczycieli zatrudnionych

nych środków na wzrost wynagrodzeń nauczycieli

W odniesieniu do pytania dotyczącego wysokości

Nr 157, poz.1240, z późn. zm.)

Rada Ministrów

nieniem przedkłada go Sejmowi w terminie do dnia

Aktualnie trwają prace nad przygotowaniem mate-

1023

zgodnie z trybem określonym w rozporządzeniu mi-

nistra ﬁnansówzdnia31maja2012r.(Dz.U.z2012r.

poz. 628) w sprawie szczegółowego sposobu, trybu

nowana zgodnie z obowiązującymi przepisami art. 28

Niezależnie od powyższego należy podkreślić, iż

2572, z późn. zm.) środki niezbędne na realizację za-

dań oświatowych przez jednostki samorządu teryto-

rialnego, w tym na wynagrodzenia nauczycieli oraz

subwencji ogólnej.

Dochodami jednostek samorządu

ną z form uzupełniania dochodów jednostek samo-

rządu terytorialnego.

Natomiast poziom faktycznych wydatków pono-

wynagradzania nauczycieli obowiązujących na tere-

nie danej jednostki.

Pragnę poinformować Panią Marszałek, iż ewen-

tualne propozycje zmiany dotyczące systemu ﬁnan-

sowania oświaty, m.in. w celu osiągnięcia poziomu

nakładów ﬁnansowychnaoświatęporównywalnego

z krajami OECD, pozostają w gestii ministra eduka-

cji narodowej, zgodnie z zakresem kompetencji okre-

w sprawie kosztów organizacji Mistrzostw

(sygn.

SPS-023-5982/12) w sprawie kosztów orga-

Euro 2012 z upoważnienia prezesa Rady Ministrów

Ad 1.

Koszty budowy lub modernizacji stadionów,

na których były rozgrywane mecze podczas turnieju

(dalej: turnieju), przedstawiają się następująco:

ny i ostateczny 862 300 000 zł brutto,

wany 901 254 025 zł brutto,

– koszt planowany 1 914 631 000 zł brutto.

prowadzone są jeszcze drobne prace wykończeniowe,

dotyczące przede wszystkim powierzchni komercyj-

ostatecznego kosztu tych inwestycji nie są jeszcze do-

stępne.

Ad 2.

Całkowity planowany koszt budowy auto-

strad i dróg ekspresowych w ramach przygotowań

Polski do turnieju wynosi 84 751 991 530 zł brutto.

Szczegółowe informacje dotyczące poszczególnych

inwestycji przedstawiono w tabeli na str. 1024 .

W przypadku części inwestycji drogowych wciąż

realizowane są prace.

Jednakże wspomniane wyżej

prace nie miały wpływu na sprawną organizację ﬁ-

Dodatkowo ze względu na bardzo krótki okres po

zakończeniu turnieju ostateczne koszty nie są jeszcze

precyzyjnie znane, a ich ﬁnalnewartościbędąmożli-

we do uzyskania po zakończeniu okresów rozliczenio-

wych i zamknięciu procesów księgowania kosztów.

Ad 3.

Łączny budżet modernizacji linii kolejowych

w ramach przygotowań do turnieju w Polsce wynosi

8 734 660 000 zł.

Szczegółowe informacje dotyczące

realizacji poszczególnych inwestycji kolejowych przed-

stawiono na str. 1024 .

1024

CA�KOWITY

KOSZT

PLANOWANY

PROJEKTU [z�]

CA�KOWITY

KOSZT

ZREALIZOWANY

PROJEKTU [z�]

3 145 000 000 dane przed aktualizacj�

6 222 384 700 dane przed aktualizacj�

3 791 502 130 dane przed aktualizacj�

7 500 000 000 dane przed aktualizacj�

5 715 352 600 dane przed aktualizacj�

6 500 000 000 dane przed aktualizacj�

4 828 534 000 dane przed aktualizacj�

4 754 825 500 dane przed aktualizacj�

5 244 235 900 dane przed aktualizacj�

1 302 898 300 dane przed aktualizacj�

1 392 088 200 dane przed aktualizacj�

4 110 400 000 dane przed aktualizacj�

3 016 224 000 dane przed aktualizacj�

2 841 476 200 dane przed aktualizacj�

4 298 315 000 dane przed aktualizacj�

475 379 000 dane przed aktualizacj�

15 828 095 000 dane przed aktualizacj�

1 054 687 000 dane przed aktualizacj�

Droga ekspresowa S2, Konotopa – Pu�awska wraz z odcinkiem Lotnisko – Marynarska – 20 km

Droga ekspresowa S8/S7 Opacz-Paszków – zapewnienie przejezdno�ci dla Etapu I, w�ze� Salomea

Droga ekspresowa S7, Gda�sk – Koszwa�y (po�udniowa obwodnica Gda�ska) – 18 km

Zachodnia obwodnica Poznania wzd�u� drogi ekspresowej S11, odcinek Z�otkowo – A2 (w�ze� G�uchowo) – 27 km

Autostrada A2 Stryków – Konotopa – 91 km

Autostrada A4 – Rzeszów – Korczowa – 88,2 km

Autostrada A4 Tarnów – Rzeszów, Krzy� – Rzeszów Wsch.

– 78,4 km******

Autostrada A4 Wielicka – Szarów wraz z drog� ekspresow� S7 Bie�anów – Christo Botewa – 22,6 km

Autostrada A4 Zgorzelec-Krzy�owa - 51,4 km

Autostrada A8 obwodnica Wroc�awia – 35,5 km

Autostrada A4 Kraków – Tarnów, Szarów – Krzy� – 56,8 km

Droga ekspresowa S8, Konotopa – Pow�zkowska – 10,4 km

Autostrada A2 �wiecko - Nowy Tomy�l – 105,9 km

INWESTYCJA

Autostrada A1 Nowe Marzy – Toru� – 62,4 km

Autostrada A1 Pyrzowice – Maciejów – So�nica – 44,4 km

Autostrada A1 So�nica – Gorzyczki – 47,9 km

Autostrada A1 Stryków - Cz�stochowa (w�ze� Rz�sawa) - 123 km

Autostrada A1 Toru� – Stryków – 144,1 km

CA�KOWITY

KOSZT

PLANOWANY

PROJEKTU [z�]

CA�KOWITY

891 900 000 dane przed aktualizacj�

4 260 320 000 dane przed aktualizacj�

524 830 000 dane przed aktualizacj�

140 600 000 dane przed aktualizacj�

805 210 000 dane przed aktualizacj�

2 111 800 000 dane przed aktualizacj�

Linia E65 Warszawa – Gdynia, odcinki: LCS Ciechanów, LCS Dzia�dowo, LCS Nasielsk, LCS Tczew

Linia nr 8: Warszawa Zachodnia – Warszawa Ok�cie i budowa ��cznicy Warszawa S�u�ewiec – lotnisko Ok�cie

Budowa linii kolejowej na odcinku Wroc�aw �erniki - Nowy Port Lotniczy

Linia E30 Zgorzelec – Medyka: Linia Malczyce-Szczedrzykowice, Linia Szczedrzykowice – Legnica, Linia �roda �l�ska

– Ma�czyce

Linia E20 - Kunowice- Terespol, odcinki: Bia�a Podlaska - granica pa�stwa- 25,9 km, Mi�dzyrzecz Podlaski-Bia�a

Podlaska - 20,8 km, �uków-Mi�dzyrzecz Podlaski - 24,2 km oraz Stacja Pozna� G�ówny - cz��� wschodnia i

zachodnia, modernizacja Pozna�skiego W�z�a Kolejowego

Linia E59 Wroc�aw – Pozna�, odc.

Wroc�aw – granica woj. Dolno�l�skiego, odcinki: Skokowa - �migród, Wroc�aw -

Skokowa oraz �migród - granica woj. Dolno�l�skiego

INWESTYCJE

1025

Ad 4.

Łączny budżet inwestycji realizowanych na

lotniskach w miastach gospodarzach w ramach przy-

gotowań Polski do Euro 2012 wynosił 1 119 631 227 zł

brutto.

Budżety dla poszczególnych inwestycji na lotni-

skach przedstawiają się następująco:

1) lotnisko w Gdańsku – 313 189 227 zł brutto,

2) lotnisko w Poznaniu – 208 892 000 zł brutto,

3) lotnisko we Wrocławiu – 448 350 000 zł brutto,

4) lotnisko w Warszawie – 149 200 000 zł brutto.

Wszystkie inwestycje zostały zakończone przed

rozpoczęciem turnieju w Polsce i pozwoliły na bardzo

znaczący wzrost ich przepustowości.

Na lotniskach

realizowane były prace inwestycyjne polegające na

modernizacji i rozbudowie istniejącej infrastruktury.

Prace były realizowane w tzw. części lotniskowej por-

tów lotniczych i obejmowały m.in. budowę i moder-

nizację pasów startowych, dróg szybkiego zejścia czy

płyt postojowych oraz w części pasażerskiej lotnisk,

gdzie obejmowały rozbudowę istniejących terminali

lub budowę zupełnie nowych obiektów tego typu.

Średni wzrost przepustowości dla wszystkich

czterech portów lotniczych w miastach gospodarzach

Euro 2012 wynosi: przyloty 79%, odloty 122%.

Ostateczne koszty realizacji inwestycji ze względu

będą możliwe do uzyskania po zakończeniu okresów

rozliczeniowych i zamknięciu procesów księgowania

kosztów.

Ad 5.

Na inwestycje stadionowe z budżetu pań-

stwa przeznaczono 2 278 631 000 zł, a z budżetów

miast gospodarzy – 2 075 114 000 zł.

Na inwestycje drogowe krajowe (autostrady i dro-

gi ekspresowe) z budżetu państwa przeznaczono

8 501 736 437 zł (nie angażowano środków z budżetu

miast gospodarzy).

Reszta środków na realizację in-

westycji z tej grupy pochodzi m.in. z Unii Europej-

skiej lub Krajowego Funduszu Drogowego.

Na inwestycje kolejowe z budżetu państwa prze-

znaczono 2 765 390 642 zł (nie angażowano środków

dzi m.in. z Unii Europejskiej.

Inwestycje lotniskowe w ramach przygotowań do

Euro 2012 nie były realizowane ze środków pocho-

dzących z budżetu państwa ani z miast gospodarzy

mistrzostw.

Na realizację inwestycji drogowych, kolejowych, sta-

dionów i lotnisk z budżetu państwa przeznaczono łącz-

nie 13 545 758 079 zł, a z budżetów samorządów miast

gospodarzy łącznie przeznaczono 2 075 114 000 zł.

Ad 6.

Informacje uzyskane ze spółki PL.2012

sp. z o.o., dotyczące kosztów planowanych do ponie-

sienia przez miasta gospodarzy w obszarze organiza-

cji turnieju, zebrane w procesie corocznej aktualiza-

cji wieloletniego programu przygotowań (WPP) w roku

2011 (planowane budżety ze stanem na grudzień

2010 r.), przedstawia tabela zamieszczona poniżej.

W tym miejscu należy zauważyć, że przewidziana

na rok 2012 aktualizacja WPP będzie zrealizowana

w lipcu 2012 r.

Ponadto ze względu na krótki okres

ne w zakresie projektów organizacyjnych nie są jesz-

cze precyzyjnie znane, a ich ﬁnalnewartościbędą

możliwe do uzyskania po zakończeniu okresów roz-

liczeniowych i zamknięciu procesów księgowania

kosztów (patrz tabela poniżej).

Ad 7.

Koszt II etapu robót związanych z budową

Stadionu Narodowego określonych w dokumentacji

projektowej – zgodnie z umową zawartą z general-

nym wykonawcą w dniu 4 maja 2009 r. – został okre-

KWOTA

421 913 946

147 692 339

75 306 681

167 219 943

45 772 569

MIASTO GOSPODARZ GDA�SK

MIASTO GOSPODARZ WARSZAWA

BRAK INFORMACJI O KOSZTACH PONIESIONYCH PRZEZ POZOSTA�E MIASTA GOSZCZ�CE REPREZENTACJE

PI�KARSKIE

MIASTO GOSPODARZ WROC�AW

MIASTO GOSPODARZ POZNA�

KOSZT ORGANIZACJI EURO 2012

KOSZT PRZEDSI�WZI�� ORGANIZACYJNYCH EURO 2012 W POLSCE WG DANYCH ZAWARTYCH W

WIELOLETNIM PROGRAMIE PRZYGOTOWA�

1026

ślony na poziomie 1 528 361 110,54 zł.

Zakres robót

przewidywał wykończenie stadionu w zakresie nada-

jącym się do przeprowadzenia rozgrywek turnieju,

a w zakresie pozostałych powierzchni osiągnięcie

tzw. stanu deweloperskiego.

W związku z tym w celu wykończenia oraz wypo-

sażenia stałego lóż zawarto dodatkowe umowy.

Na podstawie odrębnej umowy wykonano i wypo-

sażono powierzchnie gastronomiczne na Stadionie

Narodowym w Warszawie.

Ad 8.

W celu organizacji turnieju minister sportu

i turystyki powołał dwie spółki celowe – Narodowe

Centrum Sportu sp. z o.o. oraz PL.2012 sp. z o.o.

Budżet spółek przedstawia się następująco:

1) PL.2012 sp. z o.o.:

a) 2008 r.

– 10 999 326 zł,

b) 2009 r.

– 23 859 791 zł,

c) 2010 r.

– 17 996 386 zł,

d) 2011 r.

– 15 680 308 zł,

2) Narodowe Centrum Sportu sp. z o.o.:

a) 2007 r.

– 900 000 zł,

b) 2008 r.

– 7 700 000 zł,

c) 2009 r.

– 9 120 239 zł,

d) 2010 r.

– 13 556 405 zł,

e) 2011 r.

– 15 051 211 zł.

Informacje na temat innych spółek: Euro Poznań

2012 sp. z o.o., Wrocław 2012 sp. z o.o., Biuro Inwe-

stycji Euro Gdańsk 2012 sp. z o.o. posiadają podmio-

ty realizujące funkcje właścicielskie w stosunku do

tych spółek, czyli urzędy miast.

Ad 9.

Zgodnie z raportem Impact, dotyczącym

wpływu przygotowań i organizacji Euro 2012 na go-

spodarkę Polski, łączny skumulowany wzrost PKB

osiągnięty dzięki Euro 2012 w latach 2013–2020 wy-

niesie ok. 20 mld zł.

Raport Impact został przygoto-

wany przez naukowców ekonomistów z Uniwersyte-

tu Jagiellońskiego, Uniwersytetu Łódzkiego oraz

Przygotowania do turnieju były silnym zewnętrz-

nym impulsem stymulującym rozwój infrastruktury,

turystyki, inwestycji zagranicznych, co w konse-

kwencji przekłada się na przyśpieszenie rozwoju go-

spodarczego kraju.

Na skumulowany wzrost PKB

składają się takie czynniki, jak: rozwój infrastruktu-

ry transportowej, bezpośrednie inwestycje zagranicz-

ne, rozwój turystyki czy inwestycje w stadiony i cen-

tra pobytowe.

W ciągu trzech tygodni Euro 2012 bardzo pozy-

tywnie zmienił się też wizerunek naszego kraju, za-

równo w oczach zagranicznych kibiców i turystów, jak

i samych Polaków.

Zgodnie z badaniami przeprowa-

dzonymi w trakcie turnieju przez PBS blisko 90% na-

szych rodaków jest dumnych z tego, jak Polska przy-

gotowała i zorganizowała Euro 2012, a aż 93% osób

uznało, że organizacja mistrzostw przyczyniła się do

wzmocnienia wizerunku Polski za granicą.

Oceny

przygotowań, przebiegu oraz organizacji turnieju

wśród kibiców i turystów zagranicznych, którzy

w trakcie mistrzostw odwiedzili kraj, są zbieżne

z ocenami Polaków.

92% obcokrajowców pozytywnie

oceniło atmosferę panującą w trakcie turnieju, a 85%

bardzo dobrze wypowiedziało się o organizacji mi-

strzostw w Polsce.

Oceny obcokrajowców dla Euro

Co najważniejsze z punktu widzenia wpływu

Euro 2012 na gospodarkę Polski w przyszłości i wy-

mierne zyski ﬁnansowe kraju z tytułu organizacji

turnieju niemal wszyscy, bo aż 92% zagranicznych

gości, zadeklarowali, że po powrocie do swojej ojczy-

zny polecą Polskę znajomym jako kraj atrakcyjny

turystycznie i wart odwiedzenia.

Blisko 80% bada-

nych stwierdziło, że odwiedzi ponownie nasz kraj.

Zgodnie z raportem Impact w wyniku poprawy wize-

runku Polski na arenie międzynarodowej, osiągnię-

tej dzięki organizacji Euro 2012, po turnieju Polskę

będzie odwiedzać rocznie 0,5 mln turystów więcej,

a przychody z turystyki zagranicznej wzrosną w la-

tach 2013–2020 o 4,2 mld zł.

Przygotowania i organizacja Euro 2012 to wy-

mierne korzyści nie tylko dla miast gospodarzy i są-

siadujących z nimi regionów, ale dla całej Polski.

We-

dług raportu Impact w latach 2013–2020 np. w wo-

jewództwie zachodniopomorskim przychody z tury-

styki wzrosną o 845 mln zł, w pomorskim o 260 mln zł,

warmińsko-mazurskim o 159 mln zł, lubuskim

o 118 mln zł, wielkopolskim o 218 mln zł, mazowiec-

kim o 622 mln zł, dolnośląskim o 466 mln zł, a ma-

łopolskim o 820 mln zł.

Z wyrazami szacunku

Minister

w sprawie wyceny świadczeń stacjonarnej

lacją pana Andrzeja Romanka, posła na Sejm Rze-

wie wyceny świadczeń stacjonarnej rehabilitacji kar-

diologicznej w województwie małopolskim, która

SPS-023-5983/12), uprzejmie proszę o przyjęcie na-

1027

świadczeń opieki zdrowotnej w zakresie niezbędnym

dyrektora Małopolskiego OW NFZ z prośbą o przed-

cjonarnej rehabilitacji kardiologicznej w wojewódz-

twie małopolskim, dyrektor Małopolskiego Oddziału

informowała, że w województwie małopolskim świad-

czenia opieki zdrowotnej w zakresie stacjonarnej re-

habilitacji kardiologicznej od 2010 r. zabezpiecza

jest innych oferentów spełniających wymagania

3,43% z kwoty 156 958 tys. zł zaplanowanej w pier-

wotnym planie ﬁnansowymoddziałunarehabilitację

leczniczą w 2012 r., tj. kwotę 5 371 757 zł, która po-

zwoliła na zakontraktowanie 95% potencjału wyko-

nawczego świadczeniodawców.

Z danych zamieszczo-

nych w informatorze o umowach wynika, że najwię-

cej z innych oddziałów NFZ zakontraktowały Opolski

OW NFZ – 94% i Wielkopolski OW NFZ – 88%, na-

tomiast poniżej 50% – Dolnośląski OW NFZ i Kujaw-

sko-Pomorski OW NFZ.

Dyrektor Małopolskiego OW NFZ poinformowała

również, że kontraktując świadczenia zdrowotne

zgodnie z obowiązującymi przepisami, płatnik pu-

bliczny uwzględnia w pierwszej kolejności zapotrze-

bowanie na usługi zdrowotne po stronie świadczenio-

biorców i w ich interesie sporządzany jest plan zabez-

pieczenia świadczeń.

Wycena punktu w zakresie

stacjonarnej rehabilitacji kardiologicznej na poziomie

1,00 zł pozwoliła na zakontraktowanie optymalnej

liczby świadczeń.

W tym kontekście należy wspo-

mnieć, że od 2010 r. wycena osobodnia rehabilitacji

pacjenta osobodzień jest wyceniany od 90 do 160

punktów.

Odnosząc się do kwestii dotyczącej zwiększenia

wysokości stawki w zakresie świadczeń stacjonarnej

rehabilitacji kardiologicznej oraz dostosowania liczby

biorców województwa małopolskiego, dyrektor MOZ

NFZ poinformowała, że w województwie małopol-

skim, przy konieczności spełniania określonych wy-

magań formalnoprawnych w przedmiotowym zakre-

sie, wyczerpano możliwości zwiększenia dostępności

do świadczeń, pomimo dużych potrzeb w tej dziedzi-

nie usług medycznych.

Z uwagi na powyższe, Mało-

polski OW NFZ prowadzi rozmowy z największym

w regionie ośrodkiem kardiologicznym – Szpitalem

szenia potencjału łóżkowego szpitala w tym zakresie.

Obecnie trwają prace nad planem zakupu świadczeń

na rok 2013 i oddział zaplanował wzrost o ok. 30%

zarówno dostępności, jak i nakładów ﬁnansowych

w przedmiotowym zakresie.

Planowany wzrost środ-

ków pieniężnych nie pozwoli jednak na wzrost ceny

punktu w 2013 r.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

(5985)

Odpowiadając z upoważnienia prezesa Rady Mi-

nistrów w porozumieniu z: ministrem ﬁnansów,mi-

nistrem zdrowia, ministrem edukacji narodowej oraz

ministrem transportu, budownictwa i gospodarki

br., znak: SPS-023-5985/12, dotyczące interpelacji

prorodzinnej państwa, uprzejmie wyjaśniam.

1028

lityki społecznej,

— odpowiednie regulacje dotyczące uprawnień

kresie: ochrony kobiet w ciąży, urlopów macierzyń-

— rozwój edukacji przedszkolnej,

— rozwiązania w obszarze polityki ﬁskalnej,

sprzyjające pozostawieniu jak największej ilości środ-

— pomoc obywatelom w zaspokajaniu ich potrzeb

mieszkaniowych,

— świadczenie opieki zdrowotnej nad kobietą

— objęcie dzieci opieką zdrowotną niezależnie od

sytuacji materialnej i społecznej rodziców,

— leczenie niepłodności.

Znaczącym instrumentem wsparcia materialnego

nych, ogłoszone będą do 15 sierpnia 2012 r.

wiązującym jest – przyjęty przez Radę Ministrów

żłobków, klubów dziecięcych czy innych instytucji

kach i klubach dziecięcych.

W bieżącym roku, w ra-

dowego i rodzinnego ogłoszony został również kon-

kurs na doﬁnansowaniewydatków(do85%wartości

projektu) na funkcjonowanie miejsc opieki nad dziec-

kiem w żłobkach i klubach dziecięcych.

Natomiast na

rok.

W bieżącym roku planuje się również wsparcie

jednostek samorządu terytorialnego środkami z bu-

dżetu państwa poprzez doﬁnansowanie bieżącego

1029

funkcjonowania istniejących miejsc w instytucjach

nowała podwyższenie od 1 października 2012 r. m.in.

kwot niektórych świadczeń z pomocy społecznej oraz

Od 1 stycznia 2012 r. do 2 tygodni wzrósł wymiar

urlopu ojcowskiego, a także do 4 tygodni (w przypad-

ku urodzenia jednego dziecka przy jednym porodzie)

lub do 6 tygodni (w przypadku urodzenia dwojga

kowego urlopu macierzyńskiego.

Od 2014 wymiar

dodatkowego urlopu macierzyńskiego wzrośnie od-

powiednio do 6 lub do 8 tygodni.

datnika samotnie wychowującego dziecko i uzysku-

jącego dochody przekraczające kwotę 112 000 zł

Nowelizacja nie przewiduje żadnych zmian w przy-

padku podatników posiadających dwoje dzieci, a za-

tem ulga będzie przysługiwała bez względu na wyso-

kość uzyskanego w roku podatkowym dochodu.

Na-

tomiast w odniesieniu do podatników posiadających

troje i więcej dzieci, projektowana ustawa proponuje

zwiększenie kwoty ulgi na:

nie obowiązującej, co oznacza, że wysokość odliczenia

lodzietnych.

Jednym z głównych zamierzeń rządu, realizowa-

nych konsekwentnie od 2007 r., jest upowszechnienie

w tym zapewnienie wszystkim dzieciom 5-letnim

kacji przedszkolnej.

Bardzo ważne jest przy tym bu-

tworzenia innych form wychowania przedszkolnego

wowych.

Od 1 września 2011 r. 5-letnie dzieci mają

obowiązek odbycia rocznego przygotowania przed-

szkolnego w przedszkolu, oddziale przedszkolnym

mie wychowania przedszkolnego, zaś od 1 września

2014 r. wszystkie dzieci 6-letnie zostaną objęte obo-

wiązkiem szkolnym.

Ministerstwo Edukacji Narodowej podjęło prace

jąc się jednak wyłączenie do prostego doﬁnansowa-

nie dalej idące.

Ważne jest, by wsparcie to było udzie-

lane w sposób zapewniający także zmniejszenie ob-

ciążeń dla budżetów rodzinnych z tytułu korzystania

tuje się, że ewentualne zmiany w powyższym zakre-

Zadania dotyczące edukacji przedszkolnej są obec-

W 2011 r. znowelizowano ustawę o ﬁnansowym

na mocy której realizowany jest „Rodzina na swoim”.

Zgodnie z jej przepisami osoby zainteresowane sko-

rzystaniem z ﬁnansowego wsparcia mogą składać

wnioski o kredyt preferencyjny do końca 2012 r..

Po-

nadto beneﬁcjenciprogramumogąkorzystaćzdopłat

do odsetek od kredytów preferencyjnych jeszcze przez

okres 8 lat po zakończeniu programu.

Nowelizacja

położyła silniejszy akcent na realizację w ramach

programu „Rodzina na swoim” polityki demograﬁcz-

nej.

Wiązało się to z ukierunkowaniem środków do

grupy beneﬁcjentówojednoosobowegospodarstwa

domowe.

Ułatwienia w nabyciu mieszkania przez te

grupy redukowały zjawisko tzw. gniazdownictwa i po-

zwalały na podjęcie decyzji o założeniu rodziny i po-

siadaniu dzieci.

Konieczność kontynuowania dopłat do oprocento-

wania kredytów preferencyjnych w okresie dalszych

8 lat po wygaszeniu programu „Rodzina na swoim”

1030

oraz konieczność regulowania zobowiązań sięgają-

cych korzeniami poprzedniego ustroju politycznego

(refundacja premii gwarancyjnych, pomoc w spłacie

alne ograniczenie budżetowe dla nowych programów

wspierających obywateli w nabywaniu własnego

mieszkania.

Niemniej jednak rząd nie zaprzestaje

działań na rzecz wspierania tej części gospodarstw

zobowiązania do przedłożenia Sejmowi i Senatowi,

mieszkaniowych, jakie nałożyła na Radę Ministrów

W „Wykazie prac legislacyjnych i pozalegislacyjnych

szego, własnego mieszkania.

Program mający wspie-

leży jednak podkreślić, że niezwykle istotnym aspek-

tem powodzenia we wprowadzaniu w życie nowych

nansowej, w tym przede wszystkim źródeł ﬁnanso-

wania wydatków, jakie generowałyby proponowane

zestawione z niepewną sytuacją gospodarczą kraju

Być może propozycja nowego programu wsparcia

wsparcia w innym segmencie powiązanym pośrednio

kaniowego.

Powyższe kwestie są obecnie przedmio-

tem analiz prowadzonych w Ministerstwie Transpor-

nym, a następnie skierowany do uzgodnień między-

resortowych.

Należy zauważyć, że rząd w ramach prowadzonej

polityki mieszkaniowej nie pomija jednocześnie ro-

dzin uboższych.

Pomoc państwa w tym zakresie re-

alizowana jest na podstawie ustawy o ﬁnansowym

widuje ona możliwość ubiegania się o ﬁnansowe

wsparcie z budżetu państwa przez podmioty, do któ-

Działania o charakterze prorodzinnym prowadzo-

ne przez w resort zdrowia dotyczą przede wszystkim

du i połogu.

W celu zapewnienia wszystkim ciężar-

nym niezbędnego dla zdrowia kobiety i dziecka mi-

nimum badań proﬁlaktycznychorazprocedurme-

dycznych powołany przez ministra zdrowia zespół

ekspertów opracował standard opieki okołoporodo-

wej, określony rozporządzeniem ministra zdrowia

w sprawie standardów postępowania oraz procedur

porodu, połogu oraz opieki nad noworodkiem.

Został

on opracowany z uwzględnieniem wytycznych Świa-

towej Organizacji Zdrowia (WHO), medycyny opartej

na dowodach naukowych oraz doświadczeń polskich

Ministerstwa Zdrowia o charakterze prorodzinnym

dotyczą również objęcia dzieci opieką zdrowotną nie-

zależnie od sytuacji materialnej i społecznej rodzi-

ców, także poprzez program szczepień ochronnych.

W ramach opieki zdrowotnej przeprowadzane jest

również leczenie niepłodności.

się prace nad opracowaniem kierunkowego, długolet-

niego programu polityki rodzinnej.

Program zostanie

opracowany przy udziale przedstawicieli środowisk

naukowych oraz zainteresowanych resortów.

Sekretarz stanu

Jacek Męcina

(5986)

nej w Polsce uprzejmie informuję, że w związku

z przedstawioną przez Najwyższą Izbę Kontroli in-

formacją o wynikach kontroli przygotowania struk-

wojny i pokoju minister spraw wewnętrznych, dzia-

1031

łając w porozumieniu z szefem Obrony Cywilnej Kra-

ju, ustalił, iż niezbędne jest wdrożenie przez Mini-

sterstwo Spraw Wewnętrznych następujących me-

chanizmów naprawczych:

wanych przez szefa Obrony Cywilnej Kraju;

— uczestnictwo w cyklicznych odprawach organi -

miany informacji między Ministerstwem Spraw We-

wnętrznych i realizującym zadania w imieniu szefa

Obrony Cywilnej Kraju Biurem ds. Ochrony Ludno-

ści i Obrony Cywilnej KG PSP (okresowe raportowa-

nie i informowanie przez szefa Obrony Cywilnej Kra-

ju o kluczowych działaniach i problemach z zakresu

obrony cywilnej i ochrony ludności);

— ustalenie zasad współpracy między ministrem

W odniesieniu do kwestii opracowania nowych

przepisów prawa regulujących problematykę ochrony

ludności i obrony cywilnej uprzejmie informuję, że

nych zostały wznowione prace nad stworzeniem kom-

pleksowej regulacji zawierającej rozwiązania syste-

mowe odnoszące się do problematyki ochrony ludno-

zespół ekspercki składający się z przedstawicieli: Mi-

nisterstwa Spraw Wewnętrznych, szefa Obrony Cy-

wilnej Kraju, Ministerstwa Obrony Narodowej, Rzą-

dowego Centrum Bezpieczeństwa i Szkoły Głównej

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 17 lipca 2012 r.

w sprawie reaktywacji woj. częstochowskiego

(5988)

Szanowna Pani Marszałek!

W odpowiedzi na

stochowskiego (sygn.

SPS-023-5988/12) uprzejmie

przedstawiam następujące informacje.

jący podział administracyjny na poziomie wojewódz-

kim został wprowadzony z dniem 1 stycznia 1999 r.

Przepis art. 2 ust. 1 wymienionej ustawy zawiera

enumeratywne wyliczenie 16 województw, co ozna-

cza, iż dokonanie zmiany w tym zakresie wymagało-

by nowelizacji wspomnianego aktu.

Jednocześnie z informacji otrzymanych z Mini-

sterstwa Rozwoju Regionalnego wynika, że niezależ-

nie od podziału administracyjnego kraju miasta za-

równo wojewódzkie, jak i regionalne wraz z ich ob-

szarami funkcjonalnymi są motorami rozwoju kraju

i poszczególnych regionów.

Stanowią węzły współcze-

snych procesów społeczno-gospodarczych potraﬁą-

cych tworzyć i przyciągać najlepsze zasoby ludzkie,

inwestycje w sektorach zapewniających największą

produktywność, kreować innowacje i włączać się

w sieci współpracy z innymi podobnymi sobie ośrod-

kami w układach międzynarodowych i krajowych dla

zwiększenia komplementarności i specjalizacji.

W związ-

ku z tym regiony tworzą swoją pozycję konkurencyj-

ną w układach międzynarodowych i krajowych głów-

nie przez pozycję, jaką osiągają ich ośrodki miejskie.

Dlatego strategiczne dokumenty rządowe silnie akcen-

tują znaczenie miast dla rozwoju społeczno-gospodar-

czego kraju i przewidują szereg działań gospodarczych

i instytucjonalnych mających na celu z jednej strony

niwelowanie barier rozwojowych w miastach, jak rów-

nież stymulowanie rozwoju poprzez wykorzystanie

wewnętrznych potencjałów tych ośrodków.

„Krajowa strategia rozwoju regionalnego 2010–

–2020” (KSRR)

W tym kontekście „Krajowa strategia rozwoju re-

gionalnego 2010–2020: Regiony, miasta, obszary

wiejskie” (KSRR) przyjęta przez Radę Ministrów

13 lipca 2010 r. zakłada silnie skoordynowane i skon-

centrowane wzmacnianie sieci miast (wraz z ich oto-

czeniem) zarówno wojewódzkich, subregionalnych,

jak i małych miast.

Dotyczy to inwestycji w nowocze-

1032

sne ośrodki akademickie, ośrodki badawcze, nowe

dziedziny gospodarki, w rozwój funkcji symbolicz-

nych, przyciąganie tzw. klasy kreatywnej oraz roz-

wijanie wszelkiego rodzaju połączeń: komunikacyj-

nych, biznesowych, naukowych, kulturalnych, admi-

nistracyjnych i innych.

Działania te nie są wyłącz-

nym celem KSRR, gdyż strategia mocno podkreśla

konieczność przeciwdziałania rosnącym dyspropor-

cjom między regionami i wewnątrz regionów, wska-

zując zestaw tzw. działań dyfuzyjnych, które w efek-

cie przyczynią się do rozprzestrzeniania rozwoju (go-

spodarczego, społecznego, przestrzennego) z centrów

regionów na ich peryferia.

Chodzi o wzmacnianie po-

wiązań tych obszarów z silniejszymi ośrodkami, jak

ich aglomeracje stołeczne i inne rozwijające się mia-

sta oferujące szerokie rynki wymiany wiedzy, kapi-

tału, zbytu i pracy.

Temu zagadnieniu KSRR poświę-

ca zestaw kierunków działań, które przyczynią się

do włączenia w procesy rozwojowe terenów mniej za-

możnych i słabszych gospodarczo oraz większego

czerpania przez te ośrodki z korzyści oferowanych

przez większe miasta.

Zgodnie z przyjętym modelem

strategia zakłada inwestowanie w potencjały rozwo-

jowe we wszystkich regionach, w tym we wspieranie

innych obszarów, jak np. mniejsze miasta czy rozwi-

jające się obszary wiejskie, które ze względu na swo-

ją specjalizację bądź inne atuty, m.in. lokalizację,

niszową produkcję czy walory turystyczne stanowią

siłę napędową dla regionu.

„Koncepcja przestrzennego zagospodarowania

kraju 2030” (KPZK)

„Koncepcja przestrzennego zagospodarowania

kraju 2030” (KPZK) przyjęta przez Radę Ministrów

dokumentem strategicznym dotyczącym zagospoda-

rowania przestrzennego kraju.

KPZK wyznacza sześć

celów, które odpowiadają najważniejszym wyzwa-

niom rozwojowym polskiej przestrzeni.

Celem odno-

szącym się bezpośrednio do rozwoju miast jest przede

wszystkim cel pierwszy dokumentu: Podwyższenie

konkurencyjności głównych ośrodków miejskich Pol-

ski w przestrzeni europejskiej poprzez ich integrację

Główne ośrodki miejskie to ośrodki metropolitalne

i wszystkie wojewódzkie, w tym pary miast pełniące

funkcje wojewódzkie (Gorzów Wielkopolski i Zielona

Góra, Bydgoszcz i Toruń) oraz następujące ośrodki

miejskie: Bielsko-Biała, Częstochowa, Elbląg, Gru-

dziądz, Kalisz z Ostrowem Wielkopolskim, Koszalin,

Legnica, Radom, Rybnik, Słupsk, Tarnów, Wał-

brzych, Włocławek i Płock.

KPZK podkreśla, że

w celu podniesienia konkurencyjności gospodarki

Polski należy wspierać właśnie największe ośrodki

miejskie, a więc również Częstochowę, ponieważ to

właśnie one są miejscami, gdzie w największym stop-

niu koncentrują się procesy gospodarcze, zmiany spo-

łeczne i kulturowe.

Działania polityki przestrzennej

dla wspomagania konkurencyjności głównych miast

Polski obejmą m.in.:

— wspieranie rozwoju funkcjonalnego metropoli -

talnych głównych ośrodków miejskich, w tym rów-

nież Częstochowy,

— intensyﬁkację powiązań funkcjonalnych po -

między głównymi węzłami sieci osadniczej w ukła-

dzie krajowym i międzynarodowym, w tym również

Częstochowy,

— integrację obszarów funkcjonalnych głównych

ośrodków miejskich, w tym także Częstochowy.

„Krajowa polityka miejska” (KPM)

Wspomniane powyżej dokumenty rządowe okre-

ślają różne aspekty działań polityki rozwoju wobec

obszarów miejskich, brak jednak kompleksowej wy-

kładni tej polityki.

W związku z tym Ministerstwo

Rozwoju Regionalnego w maju br. przedstawiło pro-

jekt założeń „Krajowej polityki miejskiej”, które for-

polityki miejskiej, identyﬁkująstojąceprzedobsza-

rami miejskimi wyzwania, formułują propozycje

projektu założeń stanowi pierwszy krok do opraco-

wania dokumentu docelowego „Krajowej polityki

miejskiej” mającego na celu zwiększenie skuteczności

nie.

Docelowo „Krajowa polityka miejska” będzie

m.in.: uszczegóławiać zapisy KPZK 2030, a także

KSRR 2010–2020 w kontekście rozwoju miast, wy-

znaczać wymierne, ogólnokrajowe cele dotyczące roz-

woju miast (będą to cele dużo bardziej szczegółowe

niż te wyznaczone w KSRR czy KPZK).

Reasumując, należy podkreślić, że rząd dostrze-

gając znaczenie miast, w tym Częstochowy, dla roz-

woju społeczno-gospodarczego kraju, przewidział

szereg działań mających na celu wykorzystanie ich

potencjałów.

Działania te obejmują zarówno specjal-

ne priorytety i działania skierowane bezpośrednio do

miast, jak i działania instytucjonalno-administracyj-

ne zmierzające m.in. do właściwej delimitacji miej-

skich obszarów funkcjonalnych.

Ministerstwo Roz-

woju Regionalnego dołoży wszelkich starań, aby ob-

szary miejskie otrzymały odpowiednie formy wspar-

cia, które pozwolą im pełnić rolę ośrodków wzrostu,

przyspieszyć rozwój gospodarczy, sprostać wyzwa-

niom demograﬁcznym,stagnacjigospodarczejoraz

innym istotnym trudnościom.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że Minister-

dyskusję nad kształtem podziału terytorialnego pań-

stwa, wnikliwie analizując wszystkie głosy w tej

sprawie.

Podejmując jednak reﬂeksjęnadewentualną

korektą istniejącego podziału, należy wziąć pod uwa-

gę szereg czynników, zwłaszcza decydujących o po-

tencjale i szansach rozwojowych jednostek, które

miałyby powstać w wyniku zmian.

Istotne znaczenie

powinna mieć również ocena skutków ﬁnansowych

ewentualnych zmian dla budżetu państwa.

Dodać

również należy, że w Ministerstwie Administracji

1033

i Cyfryzacji nie toczą się obecnie prace nad zmianami

w podziale terytorialnym stopnia wojewódzkiego.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Magdalena Młochowska

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na

strów pismem z dnia 2 lipca 2012 r. (znak: DSPA-

-4810-5751-(1)/12) interpelację pana posła Dariusza

przekazuję poniższe wyjaśnienia.

lityki miejskiej, a tym samym – formułowania propo-

zycji zmian prawnych, organizacyjnych oraz ﬁnanso-

strów ministerstwo przystąpi do pracy nad przygoto-

waniem „Krajowej polityki miejskiej”.

Projekt tego

konsultacjom społecznym i międzyresortowym.

W związku z pytaniami 1–4 uprzejmie informuję,

datkowego, o którym pan poseł pisze.

Zarówno w Mi-

nisterstwie Finansów, jak i Ministerstwie Rozwoju

W nawiązaniu do pytania o unijne dyrektywy co

oraz czy kwestia ta jest omawiana z Komisją Euro-

pejską lub innymi agendami Unii Europejskiej, zgod-

nie z informacjami przekazanym przez ministra ﬁ-

nansów, informuję, że podatek od nieruchomości nie

Państwa członkowskie zachowują więc swobodę po-

lityki ﬁskalnejisposobuustalaniastawektegopo-

datku.

Zobowiązania Polski związane z akcesją do

Unii Europejskiej dotyczą m.in. wdrożenia dyrektyw

unijnych.

Przedmiotem regulacji dyrektywy 207/2/WE

strzennej we Wspólnocie Europejskiej (INSPIRE) jest

stworzenie możliwości uzyskania jakości, organiza-

cji, dostępności i wspólnego korzystania z informacji

ływania na środowisko.

Zakłada ona tworzenie i har-

monizację zbiorów danych, które dotyczą m.in. dzia-

łek katastralnych (obszary określone na podstawie

natomiast kwestie podatkowe.

z informacją otrzymaną od ministra ﬁnansówinfor-

muję, że planowane prace powołanego przez prezesa

Rady Ministrów Zespołu ds. Rządowego Programu

ruchomościach (ZSIN) mają na celu w szczególności

chomościach gromadzonych w powołanych rejestrach

publicznych, a także poprawę dostępności do tych in-

formacji.

Zgodnie z decyzją przewodniczącego Zespo-

łu ds. Rządowego Programu Rozwoju Zintegrowane-

podzespoły:

aspektów ZSIN,

2) do spraw rozwoju infrastruktury technicznej,

3) do rozpatrzenia organizacyjnych i ﬁnansowych

aspektów ZSIN,

4) do spraw opodatkowania nieruchomości.

2) przygotowanie propozycji zmian przepisów,

3) analiza systemu rejestracji cen transakcyjnych.

propozycje zmian,

tości nieruchomości w aplikacjach: czynności mająt-

przedstawi propozycje zmian,

3) przedstawi analizę dostępu organów podatko-

i przedstawi wnioski w tym zakresie.

1034

Jednocześnie uprzejmie informuję, że koordyna-

cja prac ww. zespołu nie należy do kompetencji mi-

nistra rozwoju regionalnego, a pełnomocnikiem rzą-

du do spraw Rządowego Programu Rozwoju Zinte-

ściwym do spraw administracji.

Z poważaniem

Minister

Elżbieta Bieńkowska

Warszawa, dnia 23 lipca 2012 r.

w sprawie groźby wstrzymania stypendiów

w związku z systemem POL-on (5991)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

(SPS-023-5991/12) w sprawie groźby wstrzymania

złożyć następujące wyjaśnienia.

dotychczasowy system „Uczelnia”, rozpoczął swoje

funkcjonowanie od dnia 1 października 2011 r.

Jak

dotąd nie odnotowano poważniejszych problemów

z jego wdrożeniem i funkcjonowaniem, a wszelkie

problemy techniczne są rozwiązywane na bieżąco.

Szkolenia dla uczelni prezentujące zasady działania

i sposoby wykorzystywania systemu rozpoczęto przed

jego wprowadzeniem i trwają one nadal.

Uczelnie od dnia 1 października 2011 r. są zobo-

wiązane do przekazywania informacji w formie elek-

tronicznej do systemu POL-on na początku każdego

semestru (do 15 listopada, a następnie do 15 marca).

W toku systematycznej analizy napływających da-

nych odnotowaliśmy niepełne wywiązywanie się

z obowiązków sprawozdawczych przez niektóre uczel-

nie, o czym były one systematycznie informowane.

Ministerstwo kilkakrotnie przesyłało (w grudniu

2011 r. oraz w lutym, marcu, kwietniu i maju br.)

monity do spóźnionych uczelni, przypominając, że

nieprzesłanie danych budzi poważne wątpliwości co

do spełniania niezbędnych warunków do prowadze-

nia studiów.

W korespondencji do uczelni podkreślo-

no także, że dane będą wykorzystywane przy usta-

laniu dla uczelni kwot planu dotacji podmiotowych

w obszarze działalności dydaktycznej oraz pomocy

materialnej dla studentów i doktorantów.

Oceniamy,

że w skali kraju opóźnienia w przesyłaniu danych

dotyczyły, wg stanu na dzień 1 czerwca br., około 20%

uczelni.

O tych ewidentnych zaniedbaniach MNiSW

postanowiło poinformować opinię publiczną w tych

ośrodkach akademickich, w których one wystąpiły.

Chodziło zatem przede wszystkim o pobudzenie zain-

teresowania problemem władz uczelni i studentów.

Ta kampania i dodatkowe szkolenia sprawiły, iż

w ostatnim czasie obserwujemy znaczący napływ bra-

kujących danych.

Liczymy więc, że dzięki działaniom

monitującym i informacyjnym wszelkie braki zostaną

uzupełnione, a w konsekwencji dotychczasowy brak

terminowości w wypełnianiu obowiązków przez nie-

które uczelnie nie wpłynie negatywnie na decyzje

w zakresie pomocy materialnej dla studentów.

Z uwagi na rolę, jaką ma pełnić system informa-

tyczny, jego związanie z danymi statystycznymi pań-

stwa i zamiar wykorzystania POL-onu dla ustalania

kwot planu dotacji podmiotowych w obszarze dzia-

łalności dydaktycznej oraz pomocy materialnej dla

studentów i doktorantów, rzetelność, kompletność

i terminowość nadsyłania informacji przez uczelnie

ma kluczowe znaczenie.

Pragnę także wyjaśnić, że nie wszystkie dane gro-

madzone w systemie informacji o szkolnictwie wyż-

szym POL-on będą publicznie dostępne.

Obecnie po-

wszechnie dostępnymi danymi w systemie POL-on

są: rejestr uczelni niepublicznych i związków uczelni

niepublicznych, rejestr kierunków studiów, rejestr

instytucji szkolnictwa wyższego, rejestr jednostek

naukowych, uprawnienia jednostek do nadawania

stopni naukowych, zestawienie osób ze stopniami

i tytułami naukowymi oraz generator ankiety apli-

kacyjnej czasopisma naukowego.

Z poważaniem

Minister

Barbara Kudrycka

Warszawa, dnia 20 lipca 2012 r.

w sprawie bezprawnego działania

terpelację, nr SPS-023-5992/12, z dnia 28 czerwca

1035

br. pana posła Dariusza Piontkowskiego w sprawie

tronicznej w stosunku do Fundacji Lux Veritatis

uprzejmie przedstawiam poniższe wyjaśnienia.

stwo Administracji i Cyfryzacji zwróciło się do pre-

zesa UKE o przekazanie niezbędnych informacji

w przedmiocie pytań zawartych w interpelacji, w związ-

ku z czym niniejsza odpowiedź uwzględnia stanowi-

sko prezesa UKE w tym zakresie.

Odnosząc się do pierwszego z pytań pana posła,

należy wskazać, że do wydania przez prezesa UKE

decyzji, nr DZC-WTV-5157-17/11(20), z dnia 19 grud-

nia 2011 r. (zwanej dalej decyzją z dnia 19 grudnia

2011 r. lub rezerwacją), mocą której dokonano na

rzecz spółek: Eska TV SA, Stavka sp. z o.o., Lemon

Records sp. z o.o., ATM Grupa SA rezerwacji często-

tliwości wykorzystywanych w służbie radiodyfuzyj-

nej na zasadzie współkorzystania wraz z Telewizją

Polską SA w celu rozpowszechniania programów te-

lewizyjnych w sposób cyfrowy, zgodnie z decyzją

przewodniczącego KRRiT z dnia 29 lipca 2011 r.,

nr DK-137/2011, doszło po uzgodnieniu z przewodni-

czącym KRRiT warunków rezerwacji częstotliwości

(postanowienie przewodniczącego KRRiT z dnia

16 grudnia 2011 r., nr 26/2011).

Prezes UKE już po

wydaniu rezerwacji powziął wiadomość, iż w momen-

cie jej wydania decyzja przewodniczącego KRRiT

koncesji nie była jeszcze ostateczna w rozumieniu

poz. 1071, z późn. zm., dalej: K.p.a.).

Należy zauwa-

żyć, że decyzja przewodniczącego KRRiT z dnia 29 lip-

ca 2011 r., nr DK-137/2011, przyznająca określonym

podmiotom koncesję, wiąże organ wydający decyzję

o rezerwacji częstotliwości, tj. prezesa UKE, w świe-

tle normy art. 37 ust. 3a ustawy z dnia 29 grudnia

poz. 226, z późn. zm., dalej: ustawa o radiofonii i te-

lewizji).

Zgodnie bowiem z powołanym przepisem

ustawy o radiofonii i telewizji, jeżeli do rozpowszech-

niania programu radiofonicznego lub telewizyjnego

jest wymagana rezerwacja częstotliwości, prezes

UKE dokonuje jej niezwłocznie na rzecz nadawcy,

który uzyskał koncesję, chyba że program ten będzie

rozpowszechniany przez operatora multipleksu w spo-

sób cyfrowy drogą rozsiewczą naziemną.

Do dokony-

wania, wprowadzania zmian lub cofania rezerwacji

nie stosuje się przepisów art. 116 P.t.

Oznacza to ob-

ligatoryjne, niezwłoczne dokonanie przez prezesa

UKE rezerwacji częstotliwości na rzecz podmiotów

uzyskujących koncesję KRRiT na zasadach wynika-

jących z P.t.

Jednocześnie należy zwrócić uwagę na

fakt, że charakter uzgodnienia decyzji w omawianym

wypadku wymaga stwierdzenia, czy uzgadniana de-

cyzja, ze względu na zadania publicznoprawne pozo-

stające we właściwości organu uzgadniającego, może

wejść do obrotu prawnego.

Należy zatem przyjąć, że

organ uzgadniający (przewodniczący KRRiT) podej-

muje cząstkowe rozstrzygnięcie sprawy w ramach

przyznanych mu kompetencji, a organ wydający de-

cyzję (prezes UKE) jest związany stanowiskiem wy-

rażonym w postanowieniu uzgadniającym.

W świetle

powyższego należy więc uznać, iż z uwagi na uzgod-

nienie przez przewodniczącego KRRiT, tj. organ, któ-

2011, i miał wiedzę na temat waloru jej ostateczności,

prezes UKE związany był tym postanowieniem

uzgodnieniowym i, mając na uwadze ustawowy obo-

wiązek niezwłocznego przyznania rezerwacji często-

tliwości, zobligowany był wydać decyzję z dnia 19 grud-

nia 2011 r.

Natomiast obecnie, po rozpatrzeniu wnio-

sku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej

daniu na jego skutek przez przewodniczącego KRRiT

decyzji z dnia 17 stycznia 2012 r., nr DR-018/2012,

utrzymującej w mocy decyzję z dnia 29 lipca 2012 r.,

decyzja z dnia 29 lipca 2012 r. ma charakter decyzji

ostatecznej.

leży wskazać ponownie, że zgodnie z art. 37 ust. 3a

to, że uczestnikiem postępowania w sprawie rezer-

wacji częstotliwości jest nadawca lub nadawcy, którzy

uzyskali koncesję.

W omawianej sprawie decyzją

czący KRRiT dokonał zmiany i rozszerzenia koncesji:

nr 411/2009-T, nr 465/2001-T, nr 466/2011-T, nr 468/

2011-T wydanych spółkom: Eska TV SA, Stavka sp.

znając tym podmiotom prawo do rozpowszechniania

tipleksie nr 1 następujących programów telewizyj-

nych: Eska TV, U-TV, Polo TV, ATM Rozrywka TV.

Jednocześnie przewodniczący KRRiT odmówił zmia-

ny i rozszerzenia koncesji Telestar SA, TVN SA, 4fun

Media SA, Mediasat SA, Astro SA, Fundacji Lux Ve-

ritatis, Superstacji SA, Polskiemu Radiu SA, Cable

nikacji Polskiej SA, TV Point Group SA.

Tym samym

prezes UKE, działając na podstawie art. 37 ust. 3a

przepisów P.t. i dokonując rezerwacji częstotliwości

decyzją z dnia 19 grudnia 2011 r., zarezerwował je

1036

jedynie dla podmiotów, które uzyskały uprawnienie

(koncesję) na mocy decyzji z dnia 29 lipca 2011 r.

Do

grupy ww. podmiotów nie należała Fundacja Lux Ve-

ritatis.

Należy zatem wyraźnie wskazać, że fakt bycia

stroną w postępowaniu o udzielenie koncesji, zakoń-

czonym decyzją o udzieleniu koncesji, nie zawsze

przekłada się na możliwość wzięcia udziału w postę-

powaniu rezerwacyjnym jako jego strona.

Należy po-

nadto nadmienić, że od decyzji z dnia 19 grudnia

2011 r. nie został złożony wniosek o ponowne rozpa-

trzenie sprawy, natomiast w dniu 15 lutego 2012 r.

do prezesa UKE wpłynął wniosek Fundacji Lux Ve-

ritatis z dnia 13 lutego 2012 r. o stwierdzenie nieważ-

w ocenie prezesa UKE nie zaszły podstawy do wsz-

częcia, na wniosek Fundacji Lux Veritatis, postępo-

wania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji

z dnia 19 grudnia 2011 r., gdyż Fundacja Lux Veri-

tatis nie posiadała interesu prawnego w przedmiocie

stwierdzenia nieważności decyzji prezesa UKE

z dnia 19 grudnia 2011 r., nie była zatem legitymo-

wana do złożenia wniosku o stwierdzenie nieważno-

ści.

Powyższe oznacza, iż wniosek Fundacji Lux Ve-

ritatis nie mógł skutkować wszczęciem postępowania

administracyjnego, a zatem nie mógł zostać oceniony

merytorycznie.

Kwestie merytoryczne można rozwa-

żać dopiero po zbadaniu, czy wniosek pochodzi od

osoby, która brała udział w charakterze strony w po-

stępowaniu, w którym została wydana kwestionowa-

na decyzja, bądź też jeżeli podmiot ten nie był uzna-

ny za stronę w postępowaniu zwykłym, to czy nie

powinien mieć takiego statusu w postępowaniu nad-

zwyczajnym, z uwagi na to, że skutki stwierdzenia

nieważności będą miały wpływ na sferę jego interesu

prawnego.

W związku z tym postanowieniem z dnia

zes UKE odmówił wszczęcia postępowania w sprawie

2011 r.

Podkreślić jednocześnie należy, że mimo upły-

wu ustawowego siedmiodniowego terminu Fundacja

Lux Veritatis nie złożyła wniosku o ponowne rozpa-

trzenie sprawy, zakończonej ww. postanowieniem

z dnia 31 maja 2012 r.

wiadając na trzecie pytanie zawarte w interpelacji,

należy stwierdzić, iż nie zachodzą przesłanki uzasad-

niające przeprowadzenie kontroli postępowania w za-

kresie rezerwacji częstotliwości prowadzonego przez

prezesa UKE.

Wyrażam nadzieję, że przedstawione wyjaśnienia

(pismo, nr SPS-023-5993/12, z dnia 28 czerwca br.)

w sprawie zniszczenia grobu Józefa Piłsudskiego

w Wilnie uprzejmie informuję.

Ministerstwo Spraw Zagranicznych z ogromnym

szacunkiem odnosi się do wyrażonej przez pana posła

opinii o wielkości i zasługach marszałka Józefa Pił-

sudskiego.

Tym bardziej bolesne są dla Polaków

wszelkie akty wandalizmu, które dotykają miejsca

pochówku jego doczesnych szczątków i naruszają po-

wagę należną zmarłym.

Po otrzymaniu wiadomości o wydarzeniu przed-

stawiciele polskiej ambasady niezwłocznie udali się

na cmentarz na Rossie, dokąd przybyła również li-

tewska policja.

Przyjmując z oburzeniem ten godny

pożałowania incydent, uważamy jednak, że właściwe

instytucje i służby litewskie zareagowały w tym wy-

padku zdecydowanie i skutecznie.

Akt wandalizmu

potępili najwyższej rangi politycy litewscy: premier,

przewodnicząca Sejmu RL oraz minister spraw za-

granicznych.

Mamy nadzieję, że ta jednoznaczna re-

akcja zapobiegnie wywoływaniu i eskalacji złych na-

strojów, które nie służą wzajemnym relacjom.

Dla

zapobieżenia podobnym przypadkom w przyszłości

nie wystarczy apelować o wzmocnienie ochrony

obiektów sakralnych (ostatnio Słupy Giedymina po-

jawiły się na kościele w Lazdijai/Łoździeje i na murze

wileńskiego kościoła św. Jana Bosko), ale przede

wszystkim stale dążyć do usuwania nieprzyjaznych

emocji.

Żywimy nadzieję, że pogląd ten podzielają

również władze i obywatele Litwy.

Trzeba także stale pamiętać o ogromnej wrażli-

wości, z jaką liczna społeczność polska na Litwie re-

aguje na wszelkie działania, które godzą w jej poczu-

cie tożsamości.

Dlatego też Ministerstwo Spraw Za-

granicznych z wielką uwagą obserwuje poczynania

gania praw przysługujących mniejszości polskiej.

Na-

sze zaniepokojenie i krytyczną ocenę sytuacji przed-

stawiamy zarówno na miejscu, podczas rozmów pol-

skich przedstawicieli dyplomatycznych i konsular-

nych z odpowiednimi partnerami litewskimi, jak

bel kontaktów politycznych.

Istotną rolę w prowadzo-

nych działaniach odgrywa Ambasada RP w Wilnie,

1037

opiniotwórczych do zagadnień związanych z istnie-

na uzyskać trwałą zmianę postrzegania roli mniejszo-

ści narodowej we współczesnych warunkach.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

publicznych (5995)

terpelację pani poseł Katarzyny Matusik-Lipiec z dnia

18 czerwca 2012 r., przekazaną przy piśmie (sygn.

SPS-023-5995/12) z dnia 28 czerwca 2012 r., w spra-

wie rozważenia możliwości pełnej refundacji leków

dla określonej kategorii osób poddanych pomiędzy

1949 a 1989 r. pracy przymusowej w ramach wojsko-

wej służby zastępczej, niniejszym informuję, co na-

stępuje.

W przedmiotowej sprawie Senat RP podjął inicja-

tywę legislacyjną mającą na celu nowelizację ustawy

przez objęcie dyspozycją art. 46 zmienianej ustawy

(określającego kategorie osób, którym przysługuje

uprawnienie szczególne – kod uprawnienia dodatko-

wego IB) osób, które przymusowo były wcielane przez

władze Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej do pracy,

w ramach zastępczej służby wojskowej, w kopalniach,

kamieniołomach, zakładach pozyskiwania rud ura-

nu, batalionach budowlanych etc. (dalej zwanych żoł-

nierzami górnikami).

W kontekście ww. inicjatywy ustawodawczej na-

leży podnieść, iż przepisy prawa krajowego ustana-

wiają szereg kategorii uprawnień szczególnych do

bezpłatnego zaopatrzenia świadczeniobiorców w pro-

dukty lecznicze lub wyroby medyczne, w tym 8 ukon-

stytuowanych w samej tylko ustawie z dnia 27 sierp-

sowanych ze środków.

Należy mieć na uwadze, iż

niezależnie od treści art. 19 Konstytucji Rzeczypo-

spolitej Polskiej, zgodnie z którym: „Rzeczpospolita

każde z tych uprawnień podmiotowych stanowi wy-

łom w generalnej zasadzie ustanowionej w art. 68 usta-

wy zasadniczej, tj. zasady równego dostępu wszyst-

kich obywateli do świadczeń opieki zdrowotnej ﬁnan-

sowanych ze środków publicznych, a zatem musi być

uzasadnione także aspektem medycznym.

W ocenie

ministra zdrowia rozszerzenie kręgu uprawnionych

do bezpłatnego zaopatrzenia w przedmiot preskryp-

cji nie może mieć charakteru uznaniowego, a musi

mieć oparcie w wyodrębnieniu tej grupy z ogółu

świadczeniobiorców ze względu na ich sytuację zdro-

wotną.

Bezsprzecznie tę przesłankę spełniają grupy

pacjentów takie jak kobiety w ciąży, osoby posiada-

jące tytuł „zasłużonych dawców przeszczepu”, osoby,

które były zatrudniane w zakładach stosujących

azbest czy inwalidzi wojenni.

W interpelacji pani poseł Matusik-Lipiec w sposób

nieprzekonujący odniesiono się natomiast do aspek-

tów zdrowotnych, jakie miałyby przesądzać o ko-

nieczności objęcia żołnierzy górników omawianą no-

welizacją, a zatem należałoby uznać inicjatywę re-

kompensowania omawianym kategoriom krzywd

doznanych ze strony PRL, za nieadekwatną do przed-

miotu i celu normowania w ustawie z dnia 27 stycz-

górnikom zatrudnianym przymusowo w ramach woj-

skowej służby zastępczej w zakładach pozyskiwania

rud uranu przyznano jednorazowe odszkodowanie

w wysokości od 9150 zł do 22 200 zł w zależności od

orzeczonego naówczas stopnia inwalidztwa.

Z kolei osobom zatrudnianym w ww. zakładach

pozyskiwania/wzbogacania uranu, jak również w ko-

palniach, kamieniołomach, batalionach budowlanych

przyznano zryczałtowane świadczenie pieniężne za

W przypadku zbiegu uprawnień z uprawnieniem do

dodatku kombatanckiego albo dodatku za tajne na-

uczanie osoba uprawniona jest do pobierania świad-

czeń z jednego z ww. tytułów (wyższego albo wybra-

nego przez siebie).

z przywołaną powyżej ustawą osobom, które zostały

lidztwa pozostającego w związku z zatrudnieniem

1038

w ww. miejscach pracy przymusowej, przysługują

świadczenia przewidziane w przepisach o zaopatrze-

niu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich ro-

dzin.

Innymi słowy, jeżeli zgodnie z tym, co napisano

w interpelacji pani poseł Matusik-Lipiec, rzeczone

osoby faktycznie posiadają status inwalidy wojenne-

go, wówczas przysługują im świadczenia takie jak

chociażby renta inwalidy, dodatek pielęgnacyjny,

zniżki komunikacyjne czy zwolnienia z opłat abona-

mentowych.

Liczba wypłat świadczeń w I kwartale 2012 r.

związanych z ww. rodzajami represji dokonanych

przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych oraz wojsko-

we biura emerytalne oscylowała w granicach 25 tys.

wypłat.

Jednocześnie należy mieć na uwadze, że

suma wydatków Narodowego Funduszu Zdrowia

związanych z ﬁnansowaniemlekówosobomkorzy-

stającym z uprawnienia szczególnego IB osiągnęła

280 mln zł w skali roku.

W ocenie ministra zdrowia ustanawianie kolej-

nych uprawnień szczególnych dla żołnierzy górni-

kwoty, jest nieuzasadnione chociażby ze względu na

fakt, że jak wskazano wcześniej, żołnierzom górni-

kom przysługują już świadczenia pieniężne z innych

tytułów, a zatem osoby te nie są pozbawione pomocy

ﬁnansowejzestronypaństwa.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Aleksander Sopliński

w sprawie przepisów dotyczących podatku

od nieruchomości zawartych w ustawie

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

ruchomości nadesłaną przy piśmie marszałka Sejmu

uprzejmie informuję.

najwyższą stawkę podatku od nieruchomości stosuje

le będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego

wodami.

Stawka podatku może być niższa, jeśli wymienio-

darczej ze względów technicznych.

Pojęcie względów technicznych nie zostało zdeﬁ-

niowane w ustawie.

W założeniu wyłączenie stoso-

wania najwyższej stawki podatku od nieruchomości

i brak uszczegółowienia za pomocą ustawowej deﬁni-

cji pozwalają objąć wyłączeniem ze stosowania naj-

wyższej stawki różne, często trudne do przewidzenia

przypadki, takie jak np.: budynek grożący zawale-

niem, skażony grunt, nieruchomości zniszczone przez

prowadzenia działalności gospodarczej lub często ja-

kiejkolwiek działalności, które podmiot gospodarczy

wiązać z określeniem kryteriów ograniczających wy-

łączenia, co byłyby sprzeczne z funkcją przepisu.

Po-

nadto ustanowiłoby kolejne wyjątki od wyjątków,

zawarte w jednej deﬁnicji(przedmiotówopodatkowa-

nia związanych z działalnością gospodarczą), co jest

nieprawidłowe z punktu widzenia zasad techniki le-

gislacyjnej.

Pojęcie: względy techniczne było wielokrotnie

przedmiotem orzecznictwa sądów administracyjnych,

które aczkolwiek różnią się w ocenie niektórych aspek-

pracowały w miarę jednolitą linię orzecznictwa.

Pojęcie względów technicznych należy interpreto-

niesieniu do obiektów budowlanych, pomocniczo

sygn. akt I SA/Lu 834/10).

1039

Okoliczności, które uniemożliwiają prowadzenie

obiektywny, a więc niezależny od woli przedsiębiorcy,

nieodwracalną, przeszkodę w prowadzeniu działal-

ności gospodarczej (m.in. wyrok WSA we Wrocławiu

z dnia 19 stycznia 2011 r., sygn. akt I SA/Wr 1662/11,

2011 r., sygn. akt I SA/Sz 53/11).

sowe, jako nie mające charakteru technicznego, jak

901/10).

Biorąc powyższe pod uwagę, ocena zaistnienia

względów technicznych jako okoliczności warun-

kującej zastosowanie odpowiedniej stawki podatku

powaniu, przy uwzględnieniu wszystkich możli-

wych dowodów i uwzględnieniu dominującej linii

orzecznictwa.

prac legislacyjnych dotyczących ustawy zasadność

jego zmiany zostanie szczegółowo przeanalizowana.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

w sprawie likwidacji Sądów Rejonowych

terpelację pana posła Jacka Świata w sprawie znie-

sienia Sądów Rejonowych w Miliczu, Strzelinie i Wo-

nr SPS-023-5998/12, uprzejmie przedstawiam, co

następuje.

1040

alokacji środków budżetowych ponoszonych na sądy

rzenie na bazie wydziałów dotychczas istniejących

miejscowych (cywilnego, karnego, rodzinnego i nie-

działów zamiejscowych pomieszczenia kasy czy biura

Ministerstwo Sprawiedliwości spodziewa się, że

Uprzejmie informuję pana posła, że przygotowany

micie etatów do 9 sędziów włącznie.

Jednocześnie

1041

tym trzeba, iż 6 największych sądów rejonowych dys-

ponuje łącznym limitem 619 sędziów.

Wskazany powyżej projekt rozporządzenia

uwzględnia zniesienie Sądów Rejonowych w Miliczu

(7 sędziów), Strzelinie (8 sędziów) oraz Wołowie (8 sę-

dziów) i objęcie obszarów wskazanych sądów właści-

wością miejscową Sądów Rejonowych odpowiednio

w Trzebnicy, Oławie i Środzie Śląskiej.

Zgodnie z przy-

jętymi założeniami w Miliczu, Strzelinie i Wołowie

powołane zostaną zamiejscowe wydziały: cywilny,

Funkcjonowanie wydziałów zamiejscowych,

szczególnie w odniesieniu do jednostek o etatyzacji

wynoszącej obecnie 4–8 sędziów, będzie przedmiotem

wnikliwego monitorowania, w kontekście zasadności

ich dalszego istnienia.

Przedmiotem szczególnego

zainteresowania Ministerstwa Sprawiedliwości bę-

dzie liczba wpływających spraw w poszczególnych

pionach orzeczniczych.

W kwestii zniesienia Prokuratur Rejonowych

w Miliczu, Strzelinie i Wołowie informuję, że zgodnie

zm.): „Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opi-

nii Prokuratora Generalnego, w drodze rozporządze-

nia, tworzy i znosi prokuratury apelacyjne, okręgowe

wości, mając na względzie zapewnienie właściwego

Jakkolwiek powszechne jednostki organizacyjne

prokuratury tworzone są i znoszone na podstawie

przepisów rozporządzenia ministra sprawiedliwości,

to jednak inicjatywa w tym zakresie należy do pro-

kuratora generalnego.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Grzegorz Wałejko

elektrycznej, przesłaną przy piśmie z dnia 26 czerw-

ca 2012 r., znak: SPS-023-6001/12, uprzejmie przed-

stawiam następujące wyjaśnienia.

W obecnych przepisach brakuje kompleksowego

Ustawą konstytuującą system ochrony odbiorcy

wrażliwego energii elektrycznej jest nowa ustawa

Prawo energetyczne.

Projekt nowej ustawy został

22 grudnia 2011 r. przekazany do konsultacji społecz-

nych oraz uzgodnień międzyresortowych.

W ramach

konsultacji zrealizowano szereg spotkań uzgadniają-

cych, zarówno z przedstawicielami strony społecznej,

jak i z przedstawicielami resortów (15 całodziennych

posiedzeń międzyresortowej konferencji uzgodnie-

niowej oraz 2 całodniowe spotkania ze stroną spo-

łeczną).

Obecnie na projekt nanoszone są wyniki

tych uzgodnień.

Przewiduje się, że po przyjęciu przez Komitet do

Komisję Prawniczą oraz Radę Ministrów, projekt zo-

stanie przekazany w ostatnim kwartale bieżącego

roku do dalszych prac parlamentarnych.

Wyrażam przekonanie, że powyższe wyjaśnienia

te w interpelacji pana posła Włodzimierza Karpiń-

skiego.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tomasz Tomczykiewicz

Warszawa, dnia 17 lipca 2012 r.

w sprawie doprecyzowania przez

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

-023-6002/12) w sprawie doprecyzowania przez Mini-

sterstwo Edukacji Narodowej przepisów związanych

szkołach, uprzejmie wyjaśniam, co następuje.

Obowiązujące od 9 listopada 2009 r. rozporządze-

nie ministra edukacji narodowej z dnia 7 październi-

1042

Nr 168, poz. 1324) w sposób istotny zmieniło dotych-

czasowy sposób sprawowania nadzoru pedagogiczne-

go.

Z założenia przyjęte w nim rozwiązania legisla-

cyjne kształtują nadzór pedagogiczny w taki sposób,

dowego nauczycieli.

Wprowadzenie, na mocy przywołanego rozporzą-

dzenia, ewaluacji zewnętrznej jako jednej z form

sprawowania nadzoru pedagogicznego było związane

z określeniem wymagań stawianych szkołom i pla-

cówkom przez państwo.

Wymagania te zawarto

w załączniku do ww. rozporządzenia, odrębnie dla

różnych typów szkół/placówek w czterech obszarach,

tj. w zakresie efektów, procesów, relacji ze środowi-

skiem oraz zarządzania, określając pożądany stan

w danym obszarze.

Zadaniem szkół i placówek jest

realizacja wskazanych przez państwo wymagań.

Przy ustalaniu oceny pracy szkoły/placówki ewalu-

atorzy wykorzystują różne metody badawcze z zakre-

su nauk społecznych.

Są to zarówno metody ilościowe

(np. badania ankietowe), jak i jakościowe (np. wywia-

dy indywidualne, obserwacje, wywiady grupowe,

analiza treści dokumentów).

Kontrolerzy posługują

się arkuszami kontroli zawierającymi zestaw pytań

dotyczących prawa oświatowego.

Posługiwanie się

przez wizytatorów takimi samymi narzędziami dia-

gnostycznymi oraz arkuszami kontroli przyczynia się

do zobiektywizowania oceny pracy szkół/placówek.

Służy temu również cykliczne szkolenie ewaluatorów

w ramach projektu systemowego „Program wzmoc-

nerstwie z Uniwersytetem Jagiellońskim, współﬁ-

nansowanego z Europejskiego Funduszu Społeczne-

go w ramach III priorytetu Programu Operacyjnego

„Kapitał ludzki”, działanie 3.1, bowiem w ramach

projektu prowadzone są szkolenia w zakresie ewalu-

acji, w trakcie których pracownicy nadzoru pedago-

gicznego uzyskują niezbędną wiedzę oraz doskonalą

umiejętności opracowywania końcowej oceny pracy

szkoły/placówki w sposób syntetyczny, rzetelny i obiek-

tywny.

Wpływ na wyeliminowanie czynnika subiektyw-

nego przy dokonywaniu oceny pracy szkoły ma rów-

nież wykorzystywanie przez ewaluatorów nowocze-

snych rozwiązań informatycznych.

W tym celu wy-

korzystywany jest rozbudowany system informatycz-

ny dostępny za pośrednictwem sieci WWW.

Na plat-

formie informatycznej, którą posługuje się ewaluator

i kontroler, umieszczone są narzędzia, metody i ar-

kusze niezbędne do przeprowadzenia badania lub

kontroli.

Rozwiązania informatyczne szczególnie

w badaniu ewaluacyjnym usprawniają realizację za-

dań wizytatora, umożliwiając mu np. przeprowadza-

nie ankiet z uczniami, nauczycielami i rodzicami on-

-line w szkole, dostęp do informacji o szkole/placówce

zgromadzonych za pośrednictwem systemu informa-

cji oświatowej, analizę zgromadzonych danych, opra-

cowanie wyników badań, generowanie końcowego

raportu z badań.

Przy przeprowadzaniu ewaluacji

narzędzia, arkusze oraz procedury muszą być dosto-

sowane do specyﬁkipracydanegotypuszkoły/pla-

cówki.

Przy ocenie pracy szkoły/placówki wykorzy-

stywane są opinie szerokiej grupy osób zaintereso-

wanych poziomem pracy szkoły/placówki.

Uzyskiwa-

nie opinii nie tylko od dyrektora szkoły/placówki,

nauczycieli i uczniów, ale także od rodziców, pracow-

ników niepedagogicznych, przedstawicieli organów

prowadzących szkoły/placówki, pracowników insty-

tucji współpracujących (np. poradni psychologiczno-

-pedagogicznej, ośrodka kultury, paraﬁi,organizacji

pozarządowych itp.) powoduje, że końcowa ocena pra-

cy szkoły jest wypadkową danych pochodzących od

osób prezentujących różne punkty widzenia.

Po wejściu w życie rozporządzenia w sprawie nad-

zoru pedagogicznego na bieżąco były analizowane

propozycje zmian w przepisach zgłaszane przez róż-

ne środowiska.

Dnia 13 lipca 2012 r. do uzgodnień

i konsultacji społecznych skierowano m.in. projekt

rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie mini-

Celem zmian jest wdrożenie w systemie nadzoru

pedagogicznego rozwiązań przygotowanych na pod-

stawie dotychczasowej praktyki, które posłużą uspraw-

nieniu działań prowadzonych w ramach nadzoru.

Zmiany polegają na modyﬁkacjiopisówwymagańdo-

tyczących działalności szkoły, służących przeprowa-

dzaniu ewaluacji, doprecyzowaniu terminów i proce-

dur działań podejmowanych przez wizytatorów w ra-

mach ewaluacji zewnętrznej i kontroli oraz określe-

niu zakresu wspomagania realizowanego przez ku-

ratorów oświaty.

W projekcie rozporządzenia określono, że raport

z ewaluacji całościowej należy sporządzić w terminie

nieprzekraczającym 25 dni roboczych, natomiast

z ewaluacji problemowej w terminie nieprzekracza-

jącym 20 dni roboczych, od dnia rozpoczęcia w szko-

le lub placówce czynności ewaluacji zewnętrznej.

W świetle projektowanych przepisów organ sprawu-

jący nadzór pedagogiczny będzie zobowiązany prze-

kazać raport z ewaluacji dyrektorowi szkoły lub pla-

cówki, organowi prowadzącemu szkołę lub placówkę

W projekcie rozporządzenia nie przewidziano

zmiany w zakresie dotyczącym § 9 ust. 4 rozporzą-

dzenia w sprawie nadzoru pedagogicznego.

Określo-

ny w ww. przepisie 7 dniowy termin na wniesienie

przez dyrektora szkoły lub placówki pisemnych umo-

tywowanych zastrzeżeń dotyczących raportu z ewa-

luacji (zawierającego m.in. wnioski z ewaluacji), ko-

reluje z treścią przepisu art. 33 ust. 5 ustawy o sys-

temie oświaty, w świetle którego dyrektor szkoły lub

i wniosków wynikających z przeprowadzonych w ra-

1043

mach nadzoru pedagogicznego czynności może zgło-

sić wobec nich zastrzeżenia do organu sprawującego

nadzór pedagogiczny.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tadeusz Sławecki

w sprawie ewentualnych zamierzeń rządu

terytorialnego (6004)

Szanowna Pani Marszałek!

W odpowiedzi na

-5750-(1)/12) interpelację posła na Sejm RP pani

rzeń rządu dotyczących reformy strukturalnej i funk-

cjonalnej jednostek samorządu terytorialnego (sygn.

SPS-023-6004/12), uprzejmie przedstawiam nastę-

pujące informacje.

bliczna w państwie prawnym pojmowana jest jako

ustrojowa funkcja państwa polegająca na wykonywa-

niu zadań publicznych związanych z zapewnieniem

obywatelom bezpieczeństwa zewnętrznego, wewnętrz-

nego i socjalnego.

Administracja publiczna wykonuje

zadania w sposób ciągły, nieprzerwany i powszechny.

Jednym z podstawowych segmentów władzy publicz-

nej w Polsce, który realizuje wiele różnorodnych za-

dań administracji publicznej – stanowiąc przy tym

– pozostaje samorząd terytorialny.

Dlatego też kwe-

stia funkcjonowania samorządu terytorialnego sta-

rytorialny państwa, wprowadzony z dniem 1 stycznia

1999 r., był jednym z fundamentalnych elementów

reformy administracji publicznej, w ramach którego

szenia skuteczności i efektywności działania urzędów

nych oraz zarządzania ﬁnansamipublicznymi.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że obecnie

w Ministerstwie Administracji i Cyfryzacji nie są

prowadzone prace, których celem miałoby być wypra-

Wprowadzane zmiany w istniejącym układzie tery-

torialnym mają charakter jedynie incydentalny i wią-

żą się jedynie z powstawaniem, podziałem konkret-

nych jednostek, czy też zmianą ich granic (co do za-

sady dokonywane na wniosek danej społeczności lo-

kalnej).

Nie negują one jednak zasady trójpodziału

terytorialnego państwa zakładającego istnienie gmi-

ny, powiatu i samorządu województwa.

z zakresu administracji rządowej, w szczególności

w odniesieniu do powiatu, dotyczy m.in. zadań służb,

inspekcji i straży.

Zasada zespolenia na szczeblu po-

rym powiatową administrację zespoloną stanowią:

starostwo powiatowe, powiatowy urząd pracy (będą-

cy jednostką organizacyjną powiatu) oraz jednostki

organizacyjne stanowiące aparat pomocniczy kierow-

ników powiatowych służb, inspekcji i straży.

Zespo-

lenie obejmujące służby, inspekcje i straże jest wyra-

zem zwierzchnictwa starosty nad nimi i obejmuje

kompetencje określone w ustawie o samorządzie po-

wiatowym (vide art. 35 ust. 3 ww. ustawy) oraz ma-

terii szczególnej.

Opiera się to na założeniu, że zasad-

niczym warunkiem stworzenia prawidłowych struk-

tur administracji publicznej odpowiedzialnych za

bezpieczeństwo i porządek jest układ terytorialny,

w którym – przy zachowaniu niezbędnego i zasadne-

go zakresu niezależności działania organów inspek-

cyjno-kontrolnych – za efekty działania odpowie-

dzialność ponosi jeden organ.

Należy także pamiętać

o funkcjonowaniu, niezależnie od podziału admini-

stracyjnego państwa, podziałów specjalnych podmio-

tów i instytucji realizujących zadania państwa, jak

np. jednostki wymiaru sprawiedliwości, których pod-

mioty mają siedziby w wybranych miastach powiato-

wych.

Faktem pozostaje, iż w resortach odpowie-

dzialnych merytorycznie za działalności danych in-

spekcji, czy też innych podmiotów realizujących za-

dania państwa, trwają prace nad korektą struktury

tych służb.

W odniesieniu do formułowanego przez

panią poseł pytania potwierdzić można, że prace ta-

kie są prowadzone w Ministerstwie Transportu, Bu-

inspekcji nadzoru budowlanego) czy też Minister-

stwie Sprawiedliwości (przeprowadzającym reorga-

nizację sądów), natomiast nie są prowadzone w za-

kresie inspekcji sanitarnej (właściwym tu jest Mini-

sterstwo Zdrowia).

Na posiedzeniu Komisji Wspólnej Rządu i Samo-

rządu Terytorialnego w dniu 28 marca 2012 r. przed-

stawiciele trzech urzędów właściwych w zakresie

poruszanych przez panią poseł materii przedstawia-

li informacje na temat ewentualnych planów reorga-

1044

nizacji struktur.

Przedstawiciel głównego inspektora

nadzoru budowlanego (organu podległego ministrowi

transportu, budownictwa i gospodarki morskiej) po-

twierdził prowadzenie prac mających na celu opty-

malizację liczby inspektoratów poprzez zachęty do

łączenia inspektoratów powiatowych z funkcjonują-

cymi w miastach na prawach powiatu czy też poprzez

utworzenie inspektoratów okręgowych w miejsce in-

spektoratów powiatowych.

Ta ostatnia propozycja

(tzn. utworzenie inspektoratów okręgowych) znala-

zła się w przygotowanym w Ministerstwie Transpor-

założeń do projektu ustawy Prawo budowlane, o zmia-

nie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu prze-

jest na etapie uzgodnień międzyresortowych i trudno

jednoznacznie przesądzić, jakie stanowisko ostatecz-

nie podejmie Rada Ministrów.

Zarówno minister zdrowia, jak i główny inspektor

cyjnych Państwowej Inspekcji Sanitarnej.

Ministerstwo Sprawiedliwości potwierdziło nato-

miast prowadzenie prac nad optymalną strukturą

sądów, która ma zostać ukształtowana rozporządze-

niem ministra sprawiedliwości.

Dokonywane czy też

zakładane zmiany stanowią przedmiot analizy, tak-

że pod kątem skutków społecznych.

W odniesieniu do podnoszonej kwestii ﬁnansów

jednostek samorządu terytorialnego należy zwrócić

uwagę, że przyjęte założenie samodzielności samo-

snych, jak też i mechanizmów gwarantujących ade-

kwatność kosztów realizacji zadań rządowych.

Zasa-

dę tę potwierdzają samorządowe przepisy ustrojowe

Problematyka dochodów jednostek samorządu te-

rytorialnego stanowi w chwili obecnej przedmiot

prac parlamentarnych, w zakresie których uczestni-

czą także przedstawiciele rządu, w szczególności Mi-

nisterstwa Finansów.

Aktualnie przedmiotem prac

parlamentarnych są rozpatrywane łącznie dwa pro-

jekty ustaw, w których proponowane są zmiany zasad

naliczania wpłat do budżetu państwa, określone

rialnego:

— obywatelski projekt ustawy o zmianie ustawy

— komisyjny projekt ustawy o zmianie ustawy

Rozwiązania zaproponowane w obu projektach

ustaw zmierzają do modyﬁkacji zasad ustalania

wpłat jednostek samorządu terytorialnego do budże-

tu państwa oraz podziału części równoważącej (gmi-

ny, powiaty) i regionalnej (samorządy województw)

subwencji ogólnej.

Poza tym obecnie nie są prowadzo-

ne inne prace dotyczące zmiany zasad ﬁnansowania

jednostek samorządu terytorialnego.

Z poważaniem

Magdalena Młochowska

Warszawa, dnia 7 sierpnia 2012 r.

szczepionki na czerniaka uprzejmie informuję, co na-

stępuje.

Przedstawiony przez panią poseł problem nie do-

tyczy ﬁnansowaniaprodukcjiszczepionkinaczernia-

ka, lecz kwestii sﬁnansowania i przeprowadzenia

badania klinicznego mającego dopiero na celu wyka-

zanie skuteczności ww. szczepionki, co pozwoliłoby

na jej zarejestrowanie.

Pan prof. Andrzej Mackiewicz prowadzi obecnie

badanie kliniczne sponsorowane przez ﬁrmęGlaxo-

SmithKline Biologicals pod tytułem: „Badanie otwar-

te fazy I/II ze zwiększeniem dawek mające na celu

ocenę bezpieczeństwa, immunogenności i aktywności

klinicznej antygenowo swoistego immunoterapeuty-

ku przeciwnowotworowego recPRAMR+AS15 jako

leku pierwszego rzutu u pacjentów z PRAME-dodat-

nim czerniakiem złośliwym z przerzutami”.

Badany

immunoterapeutyk został zgłoszony przez sponsora

badania jako szczepionka.

Jak wynika z powyższego, prof. Andrzej Mackie-

wicz posiada źródło ﬁnansowania badań nad ww.

szczepionką.

Ponadto pragnę zauważyć, iż przedmio-

towa szczepionka jest produktem leczniczym w fazie

badań klinicznych, a jej skuteczność nie została jesz-

cze potwierdzona.

Podawanie przedmiotowej szcze-

pionki ma charakter eksperymentu medycznego,

a nie – terapii leczniczej.

1045

W trosce o bezpieczeństwo pacjentów minister

zdrowia nie może podjąć decyzji o ﬁnansowaniute-

rapii, której skuteczność nie została jeszcze w odpo-

wiedni sposób potwierdzona.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

wie wspólnej polityki rybołówstwa Unii Europejskiej,

w odniesieniu do przedłożonego pytania: Jak Pan

Minister zamierza spowodować, aby wspólna polity-

ka rybołówstwa skoncentrowała się na zagwaranto-

waniu, że eksploatacja zasobów morskich pozostawi

które stanowią maksymalny zrównoważony połów?

– przedstawiam poniżej następujące wyjaśnienia.

Zreformowana wspólna polityka rybacka (WPRyb)

będzie w jeszcze większym stopniu niż dotychczas

skoncentrowana na realizacji zobowiązań płynących

m.in. osiągnięcie zrównoważonego rybołówstwa na

poziomie MSY (maximum sustainable yield – mak-

symalny podtrzymywalny połów).

Oznacza to prowa-

dzenie połowów na maksymalnie wysokim poziomie,

gwarantującym odpowiednie warunki prowadzenia

działalności gospodarczej rybakom, przy zachowaniu

samoodnawialności zasobów, tj. bez zaburzenia rów-

nowagi między człowiekiem a przyrodą.

Zreformo-

wana WPRyb ma opierać się na podejściu ostrożno-

ściowym i ekosystemowym w odniesieniu do zarzą-

dzania rybołówstwem, a głównymi instrumentami

oddziaływania na ogólną presję połowową będą dłu-

goterminowe plany zarządzania.

W związku z powyższym zasoby ryb powinny być

zarządzane na podstawie wieloletnich planów zarzą-

dzania, które powinny wskazywać cele i środki po-

zwalające na osiągnięcie MSY dla tych zasobów.

Pro-

blemami nieuwzględnionymi dotychczas w kontek-

ście reformy nadal pozostają: zdeﬁniowanie MSY,

biorąc pod uwagę interakcje między gatunkami ryb

w danym obszarze, a także zdeﬁniowanieceluMSY

w odniesieniu do rybołówstwa mieszanego (kilka ga-

tunków poławianych jednocześnie – w jednym zacią-

gu – w tym samym obszarze).

Zgodnie z wynegocjowanymi w Radzie UE zapi-

sami w ramach WPRyb państwa członkowskie mają

osiągnąć MSY dla zasobów, którymi zarządzają, do

2015 r., gdzie to możliwe, a do pozostałych zasobów

najpóźniej do 2020 r.

Polski rząd popiera takie dąże-

nie, jak również szereg zapisów w ramach WPRyb,

które prowadzą do ograniczenia niechcianych poło-

wów czy stopniowej eliminacji odrzutów, co również

będzie miało wpływ na tempo osiągnięcia MSY.

Jednocześnie narzędziem wpływania na wielkość

połowów, a tym samym wpływania na możliwość

uzyskania MSY, jest zarządzanie zasobami w oparciu

o kwoty połowowe (TAC).

W związku z powyższym

wpływ Polski na działania takie jak osiągnięcie MSY

jest ograniczony i powiązany ze stanowiskiem innych

państw bałtyckich, z którymi dzielimy stada ryb po-

ławianych komercyjnie.

Ponadto w procesie osiągnięcia MSY istotną rolę

spełniać będzie również regionalizacja, dzięki której

możliwe będzie decydowanie przez fora regionalne

o działaniach ochronnych podejmowanych w odnie-

sieniu do określonych łowisk z uwzględnieniem spe-

cyﬁkiłowiskaiwykonywanegonanimrodzajurybo-

łówstwa oraz dostępnych na nim zasobów i ich stanu.

Polski rząd stoi na stanowisku, że państwa członkow-

skie powinny współpracować, wykorzystując w spo-

sób maksymalny istniejące fora regionalne, a także

włączać do współpracy regionalne rady doradcze ds.

rybołówstwa.

Efektem współpracy w ramach regio-

nalizacji powinna być rekomendacja regionalna ﬁ-

nalnie przygotowana i przegłosowana przez pań-

stwa członkowskie w danym regionie, która powin-

na być uwzględniana podczas tworzenia i przyjmo-

wania prawa unijnego, co pozwoli m.in. na kontrolę

rybołówstwa w regionie według jednolitego prawo-

dawstwa.

W związku z powyższym polski rząd popiera pro-

pozycję regionalizacji w zakresie środków ochron-

nych w odniesieniu do zasobów organizmów mor-

skich, gdyż warunki panujące w Morzu Bałtyckim

zdecydowanie różnią się od warunków panujących

w innych morzach europejskich, co wymaga podej-

mowania specyﬁcznychdziałań.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Kazimierz Plocke

Warszawa, dnia 16 lipca 2012 r.

1046

Odpowiedź

sekretarza stanu

w sprawie kontroli polskich statków rybackich

(6008)

powiedź na interpelację pana Andrzeja Jaworskiego,

wie kontroli polskich statków rybackich.

W odniesieniu do kwestii dotyczącej znamion dys-

kryminacji i prześladowania polskich właścicieli jed-

nia 2011 r. należy wyjaśnić, co następuje.

Pragnę podkreślić, iż rząd nigdy nie dyskrymino-

wał i nie zamierza dyskryminować polskich właści-

cieli jednostek rybackich.

Efektem ustaleń służb inspekcyjnych KE było

kwoty połowowej dorszy.

System ten był związany

1)

.

Zgodnie z danymi otrzymanymi od krajowych

służb kontrolnych liczba wszystkich kontroli (kutrów

i łodzi polskich oraz obcych, magazynów i środków

transportu, połowów sportowych, obwodów ochron-

nych w morzu jak i w portach) kształtowała się

w latach 2007–2011 w następujący sposób:

Rok

1 2 3 4 5

L

i

c

z

b

(

w

r

a

z z w

y

ł

a

d

u

n

k

em

d

o

r

s

z

y

)

L

i

c

z

b

ł

a

d

u

d

o

r

s

z

y w ob

e

c

n

o

ś

c

i

s

p

e

k

L

i

c

z

b

i b

e

z

w

y

ł

a

d

L

i

c

z

l

s

k

t

a

t

k

ó

w n

M

o

r

z

u B

a

ł

t

y

c

m

L

i

c

z

b

ob

c

y

c

h s

t

a

t

2007 4961

Nie

dotyczy

4961 913 19

2008 5702

Nie

dotyczy

5702 871 25

2009 12 298 7005 5293 594 33

2010 12 679 8285 4394 998 42

2011 10 888 6417 4471 754 114

Należy podkreślić, że jesienią 2011 r. w związku ze

zbliżającym się końcem systemu trójpolówki minister

dorszy w obecności inspektora rybołówstwa morskie-

go.

Aktualnie kontrole statków rybackich (polskich

i obcych) przeprowadzane są zgodnie z przepisami

kontrolnymi Unii Europejskiej

2)

w oparciu o wartości

odniesienia, które mają zastosowanie we wszystkich

1)

miarów i okresów ochronnych organizmów morskich oraz szcze-

bołówstwa morskiego, który poświadczał masę wyładowanych

dorszy podpisem oraz odciskiem imiennej pieczęci na deklaracji

wyładunkowo-przeładunkowej.

2)

pada 2009 r. ustanawiające wspólnotowy system kontroli w celu

zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybo-

łówstwa.

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 404/2011

z dnia 8 kwietnia 2011 r. ustanawiające szczegółowe przepisy

wykonawcze do rozporządzenia rady (WE) nr 1224/2009 usta-

nawiającego wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia

1047

państwach członkowskich UE i są ustalane na podsta-

wie przeprowadzanej analizy ryzyka.

nastąpiło zmniejszenie liczby kontroli polskich stat-

ków na Morzu Bałtyckim wraz ze zwiększeniem kon-

troli statków obcych bander.

Mając powyższe na uwadze oraz uwzględniając

fakt podejmowanych przez ministra rolnictwa i roz-

woju wsi działań dotyczących zapewnienia z Progra-

mu Operacyjnego „Ryby” 2007–2013 środków ﬁnan-

sowych wspierających polskich rybaków (kwota prze-

znaczona na rekompensaty ﬁnansowe wypłacone

w ramach systemu trójpolówki wyniosła ponad

300 mln zł), nie jest zasadne mówienie o dyskrymi-

nacji polskich rybaków, tym bardziej iż w ramach

całego PO „Ryby” 2007–2013 Polska otrzymała ok.

1 miliarda euro, co jest drugą alokacją środków ﬁ-

nansowych w UE.

Jednocześnie pragnę poinformować, iż obecnie pro-

wadzone są analizy mające na celu przygotowanie

działań dotyczących zmian ustawowych w odniesieniu

do służb inspekcyjnych w Polsce, tj. inspektorów ry-

bołówstwa morskiego i państwowej straży rybackiej.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Kazimierz Plocke

w sprawie Kieleckich Kopalni Surowców

nosząc się do poruszonych w ww. wystąpieniu kwe-

stii, uprzejmie informuję, co następuje.

Ad 1.

Skarb Państwa dysponuje obecnie pakietem

akcji KKSM SA stanowiącym 15% w jej kapitale za-

kładowym.

Wszystkie akcje, którymi obecnie dyspo-

nuje Skarb Państwa, przeznaczone są zgodnie z usta-

wą o komercjalizacji i prywatyzacji do nieodpłatnego

i z chwilą udostępnienia wszystkich akcji Skarb Pań-

stwa przestanie być akcjonariuszem spółki.

W odpowiedzi udzielonej panu posłowi pozwoliłem

sobie na krótki opis zasad funkcjonowania rady nad-

zorczej w spółce akcyjnej, albowiem powołanie się na

artykuły Kodeksu spółek handlowych nie stanowiło-

by, w moim przekonaniu, dostatecznego tła do przed-

stawienia faktycznych możliwości działania wskaza-

nego przez Skarb Państwa członka Rady Nadzorczej

KKSM SA.

Tym samym nie mógłbym w pełni od-

nieść się do jednej z poruszonych przez pana posła

kwestii.

Przytoczony w interpelacji załącznik nr 2 do za-

wejścia w życie zmian wprowadzonych zarządzeniem

nr 13 ministra skarbu państwa z dnia 13 lutego 2012 r.

– załącznik nr 3) zatytułowany „Wskazówki Mini-

sterstwa Skarbu Państwa dla członków Rad Nadzor-

czych – reprezentantów Skarbu Państwa w radach

Skarbu Państwa”, zgodnie z brzmieniem preambuły

stanowią materiał pomocniczy dla członków rad nad-

zorczych spółek z mniejszościowym udziałem Skarbu

Państwa.

Nie stanowią zatem, tak jak to wskazałem

w uprzednio udzielonych odpowiedziach na interpe-

lacje pana posła, źródła powszechnie obowiązującego

prawa.

Katalog powszechnie obowiązujących źródeł

prawa zawiera art. 87 Konstytucji Rzeczypospolitej

Polskiej, zgodnie z którego brzmieniem:

„1.

Źródłami powszechnie obowiązującego prawa

ratyﬁkowaneumowymiędzynarodoweorazrozpo-

rządzenia.

2.

Źródłami powszechnie obowiązującego prawa

ganów, które je ustanowiły, akty prawa miejscowego”.

Jednocześnie art. 93 konstytucji stanowi, że:

„1.

Uchwały Rady Ministrów oraz zarządzenia

cyjnie podległe organowi wydającemu te akty.

2.

Zarządzenia są wydawane tylko na podstawie

bec obywateli, osób prawnych oraz innych podmio-

tów”.

Konstytucja Rzeczypospolitej wyraźnie oddziela

powszechnie obowiązujące akty prawne od aktów

prawa wewnętrznego, którym w świetle art. 93 kon-

stytucji jest zarządzenie ministra.

Mając na uwadze

powyższe fakty, należy stwierdzić, iż wskazówki za-

warte w załączniku przywoływanym przez pana po-

sła stanowią jedynie materiał pomocniczy dla przed-

stawicieli Skarbu Państwa w spółkach z mniejszo-

ściowym udziałem Skarbu Państwa.

Odnosi się to

w szczególności do zdania odrębnego wskazanego

jako instrument pozwalający uwolnić się od odpowie-

dzialności za wspólnie podjęta uchwałę, która jest

sprzeczna z prawem, postanowieniami statutu (umo-

wy) spółki lub szkodliwa dla spółki.

Odnosząc się do pytania dotyczącego wniesienia

przez wskazanego przez Skarb Państwa członka rady

nadzorczej zdania odrębnego, informuję, że nie zo-

stało ono zgłoszone.

Jednocześnie informuję, że spo-

1048

sób głosowania członka rady wskazanego przez Skarb

Państwa nad uchwałami dotyczącym obciążenia ma-

jątku KKSM SA na rzecz zobowiązań spółki DSS SA

został w wyraźny sposób określony jako jego głoso-

wanie przeciw, a wskazany sposób głosowania prze-

ciw został jednoznacznie udokumentowany w treści

podejmowanych przez radę uchwał.

Istotne jest, że

w przypadku gdy uchwały podejmowane przez radę

nie stoją w niezgodzie z ogólnie obowiązującymi prze-

pisami prawa, to nie podlegają zaskarżeniu czy też

podważeniu, przy czym jednocześnie za szkodę wy-

rządzoną wspólnie członkowie rady nadzorczej odpo-

wiadają solidarnie.

Przedstawiana przez zarząd podczas posiedzeń

rady w roku 2011 sytuacja ﬁnansowa spółki nie

wskazywała na zaistnienie zagrożeń dla jej funkcjo-

nowania.

Z udostępnianych danych ﬁnansowych

KKSM SA nie wynikało, by sytuacja ﬁnansowaspół-

ki była zła (na koniec każdego kwartału spółka wy-

kazywała zysk), co potwierdzały dane zawarte w prze-

kazywanych do MSP informacjach kwartalnych o spół-

ce oraz F-01.

Niemniej jednak z uwagi na nieprzed-

stawianie przez zarząd danych pozwalających na

uzyskanie informacji o sytuacji płynnościowej, człon-

kowie rady nadzorczej, w tym członek wskazany

przez Skarb Państwa, oraz członkowie wybrani przez

pracowników wnosili o udostępnienie im materiałów

pozwalających dokonać pełnej oceny ﬁnansowej.

Na

posiedzeniach zarząd ustnie informował radę o przej-

ściowych problemach z płynnością spowodowaną za-

angażowaniem spółki, jako członka grupy kapitało-

wej, w budowę A2.

Powyższe było potwierdzane przez

zarząd w wystąpieniach skierowanych do MSP z lu-

tego i marca 2012 r.

Chciałbym zaznaczyć, że jeszcze

w marcowym piśmie zarząd informował, że spółka

rok bilansowy 2011 zakończyła pozytywnym wyni-

kiem oraz że z informacji uzyskanej od dominującego

podmiotu grupy kapitałowej DSS wynika, że prowa-

dzone są rozmowy z inwestorami zmierzające do po-

zyskania dodatkowych środków mających w sposób

znaczący poprawić płynność spółek.

Jednocześnie

zarząd informował, że oczekuje na rozliczenie dostaw

kruszyw, co będzie miało wpływ na sytuację ﬁnan-

sową KKSM SA.

Odpowiadając na kolejne pytanie odnoszące się do

zgłoszenia organom ścigania zawiadomienia o podej-

rzeniu popełnienia działań na szkodę spółki, infor-

muję, że składając tego typu zawiadomienie, należy

wykazać powstanie szkody oraz związek przyczyno-

wy pomiędzy winą a szkodą rozumianą jako uszczer-

bek majątkowy.

Chciałbym zwrócić uwagę, że samo

powzięcie zobowiązania przez spółkę w postaci usta-

nowienia zabezpieczeń nie przesądzało o zaistnieniu

szkody rozumianej jako uszczerbek majątkowy.

Nie

można bowiem było zakładać a priori, że rezultat go-

spodarczy dla całej grupy kapitałowej DSS (w skład

której wchodziły KKSM SA) związany z realizacją

odcinka A2 będzie pejoratywny i zakończy się w kon-

sekwencji upadłością układową obu spółek.

Ad 2.

Uprzejmie informuję, że zgodnie z moją

wcześniejszą odpowiedzią z maja 2012 r. na interpe-

lację pana posła Jana Cedzyńskiego wystąpienie

z września 2011 r. dotyczyło w głównej mierze braku

realizacji zobowiązań pracowniczych wynikających

z zawartego przez Surowce Skalne Wschód sp. z o.o.,

Aroga Holdings sp. z o.o. oraz zakładowe organizacje

związkowe pakietu socjalnego.

Skarb Państwa, nie

będąc stroną zawartego pakietu oraz z uwagi na fakt,

że nie stanowił on jednocześnie integralnej części

umowy prywatyzacyjnej, nie monitorował jego reali-

zacji i nie sprawował nadzoru nad wykonaniem przez

strony zobowiązań w nim zawartych.

Drugą kwestią

poruszaną w ww. piśmie była pogarszająca się płyn-

ność ﬁnansowaspółki.

W kwestii zobowiązań pracowniczych MSP uzy-

skało informację od członka rady wskazanego przez

Skarb Państwa, że w dniu 4 listopada 2011 r. zawar-

te zostało przez zarząd z przedstawicielami związ-

ków zawodowych reprezentujących pracowników

spółki porozumienie rozwiązujące kwestie sporne

pracowników.

Jednocześnie z treści zawartego poro-

zumienia wynikało, że płynność ﬁnansowa grupy

kapitałowej DSS powinna ulec poprawie do końca

2011 r. w związku z oddaniem kolejnych etapów robót

na budowie autostrady A2 i otrzymaniem za nie wy-

nagrodzenia.

Odnośnie do płynności spółki członek rady nad-

zorczej wskazany przez Skarb Państwa, wraz z człon-

kami rady wybranymi przez pracowników, podejmo-

wał w tym czasie starania mające na celu uzyskanie

rzetelnych informacji odnoszących się do rzeczywi-

stego stanu ﬁnansówspółki.

Zuwaginabrakmożli-

wości uzyskania ww. danych przez członka rady nad-

zorczej MSP w styczniu 2012 r. skierowało do Zarzą-

du KKSM SA oﬁcjalnepismoodnoszącesięm.in.ido

tej kwestii.

Ad 3.

Pragnę poinformować pana posła, że podej-

mując jakiekolwiek działania jako mniejszościowy

akcjonariusz KKSM SA, zawsze działałem i działam

w granicach przyznanych mi przez prawodawców

Rzeczypospolitej Polskiej uprawnień.

W spółkach, w których Skarb Państwa posiada

mniejszościowy pakiet, minister skarbu państwa nie

wykonuje nadzoru właścicielskiego nad majątkiem.

W szczególności nie sprawuje nadzoru nad ﬁnansami

spółek.

Zgodnie z wolą prawodawców wyrażoną

w obowiązujących powszechnie aktach prawnych

Skarbowi Państwa jako mniejszościowemu akcjona-

riuszowi nie nadano w spółkach kapitałowych jakich-

kolwiek szczególnych uprawnień, w szczególności

uprawnień związanych z nadzorowaniem majątku

czy ﬁnansówspółek.

Cowięcej,ichewentualneza-

warcie w warunkach umów prywatyzacyjnych naru-

szałoby art. 20 oraz art. 428 Kodeksu spółek handlo-

wych.

Ponadto czuję się w obowiązku zwrócić uwagę,

że Skarb Państwa jako mniejszościowy akcjonariusz

posiadający mniej niż 25% udziału w kapitale zakła-

dowym nie sprawuje kontroli nad działalnością spół-

ki, tylko wykonuje prawa i obowiązki wynikające

1049

z uczestnictwa w spółce prawa handlowego, w szcze-

gólności poprzez wykonywanie przysługujących praw

głosu na walnych zgromadzeniach.

Kolejny raz nad-

mieniam, że w spółkach akcyjnych stały nadzór we

wszystkich dziedzinach działalności spółki sprawuje

rada nadzorcza, w związku z czym osobista kontrola

akcjonariuszy jest wyłączona z mocy prawa.

W chwili obecnej priorytetową kwestią dla spółki,

riusza, jest zawarcie przez KKSM SA układu z wie-

rzycielami.

Zawarcie i konsekwentne realizowanie

przez zarząd układu zapewni spółce możliwość kon-

tynuowania działalności gospodarczej, przynoszenia

przychodów i spłaty zobowiązań na rzecz wierzycieli,

a tym samym zapewni pracę zatrudnionym tam pra-

cownikom.

Na zakończenie chciałbym poinformować pana

posła, że Prokuratura Okręgowa w Kielcach prowa-

w sprawie upadłości Kieleckich Kopalni Surowców

Mineralnych SA.

Mając powyższe na uwadze, pozo-

staję w przekonaniu, że dokumentacja i informacje

zebrane w toku prowadzonego śledztwa pozwolą pro-

kuraturze na rozstrzygnięcie wszystkich wątków

prowadzonej sprawy.

Z poważaniem

Minister

Mikołaj Budzanowski

Warszawa, dnia 20 lipca 2012 r.

podsekretarza stanu

(6013)

funkcjonowania sądów gospodarczych oraz systemu

orzecznictwa w sprawach gospodarczych uprzejmie

przedstawiam, co następuje.

Obowiązujące ramy prawne stwarzają mechani-

zmy pozwalające na weryﬁkacjęprocesupodnoszenia

kwaliﬁkacjizawodowychprzezsędziów,wtymorze-

kających w sprawach gospodarczych, pod kątem wła-

ściwego stosowania wiedzy prawniczej w praktyce

oraz sprawnego prowadzenia postępowania w tego

typu sprawach.

W szczególności należy zwrócić uwa-

gę na wprowadzone ustawą z dnia z dnia 18 sierpnia

Nr 203, poz. 1192) instytucje okresowej oceny pracy

sędziego oraz indywidualnego planu rozwoju.

poz. 1070, ze zm.) efektywność pracy oraz kompeten-

cje zawodowe sędziego w zakresie metodyki pracy

i kultury urzędowania, jak również specjalizacji

w rozpoznawaniu poszczególnych rodzajów spraw

podlegają ocenie (ocena pracy sędziego).

Oceny pracy

sędziego dokonuje się m.in. z punktu widzenia spraw-

ności i efektywności podejmowanych czynności i or-

ganizowania pracy przy rozpoznawaniu spraw,

uwzględnia się również proces doskonalenia zawodo-

wego.

Stosownie do treści art. 106c Prawa o ustroju

sądów powszechnych na podstawie oceny pracy sę-

dziego opracowuje się indywidualny plan rozwoju

sędziego.

Nadto trzeba podkreślić, że zgodnie z treścią

art. 82a tej ustawy sędzia jest obowiązany stale pod-

nosić kwaliﬁkacjezawodowe.

Jestobowiązanyuczest-

niczyć, w miarę możliwości corocznie, w szkoleniu i do-

skonaleniu zawodowym organizowanym przez Kra-

jową Szkołę Sądownictwa i Prokuratury lub innych

nia specjalistycznej wiedzy i umiejętności zawodo-

wych.

Prezes sądu apelacyjnego każdego roku prze-

kazuje dyrektorowi Krajowej Szkoły Sądownictwa

i Prokuratury informację o potrzebach szkolenio-

wych sędziów działających na obszarze apelacji.

Problematyka dotycząca zmian w przepisach re-

gulujących obrót gospodarczy jest uwzględniana

1050

w harmonogramie szkoleń organizowanych przez

Krajową Szkołę Sądownictwa i Prokuratury dla sę-

dziów sądów powszechnych.

Nowe regulacje i unor-

mowania, które wywołują rozbieżności w orzecznic-

twie oraz których stosowanie w praktyce orzeczniczej

powoduje trudności, są przedstawiane dyrektorowi

Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury do

uwzględnienia w tematyce szkoleń.

W odniesieniu do drugiej z poruszonych w interpe-

lacji kwestii trzeba stwierdzić, że od podmiotów zrze-

szających przedsiębiorców, jak też bezpośrednio od

samych podmiotów prowadzących działalność gospo-

darczą, przekazywane są uwagi i opinie o obowiązu-

jących przepisach regulujących obrót gospodarczy,

często również z postulatami oraz propozycjami no-

wych rozwiązań zmierzających do uproszczenia postę-

powań w sprawach gospodarczych.

Są one pomocne

przy opracowaniu projektów rozwiązań prawnych.

Jako przykład takiej inicjatywy przedsiębiorców

można wymienić pismo Polskiej Konfederacji Praco-

dawców Prywatnych Lewiatan z dnia 15 marca 2012 r.,

zwane „Czarną listą barier”, w którym wskazano

najważniejsze bariery utrudniające rozwój przedsię-

biorczości w Polsce.

Zidentyﬁkowanewtympiśmie

bariery oraz zaproponowane rekomendacje, także

odnoszące się do usprawnienia postępowań sądo-

wych, zmniejszenia kosztów sądowych lub zwiększe-

nia skuteczności wykonywania orzeczeń, zostały

przeanalizowane i w udzielonej odpowiedzi zajęto wo-

bec nich stanowisko, wskazując, które propozycje

i w jakim zakresie są przedmiotem już prowadzonych

prac legislacyjnych, które zasługują na rozważenie oraz

takie, które nie wydają się być obecnie uzasadnione.

Odpowiadając na pytanie o zmiany obowiązują-

cego prawa w zakresie ich uproszczenia, warto przede

wszystkim zwrócić uwagę, że znacznemu uproszcze-

niu uległy przepisy regulujące tryb dochodzenia

przez przedsiębiorców praw przed sądem w związku

Kodeksu postępowania cywilnego, wprowadzonej

nych ustaw (Dz. U. Nr 233, poz. 1381).

Ustawa ta

uchyliła między innymi przepisy o postępowaniu od-

rębnym w sprawach gospodarczych i obecnie takie

postępowania są prowadzone według zasad ogólnych.

Zauważyć należy, że likwidacja postępowania odręb-

nego w sprawach gospodarczych jest reakcją na po-

stępujące w ciągu wielu lat sformalizowanie postę-

powania z udziałem przedsiębiorców.

Sformalizowa-

nie to w wielu wypadkach prowadziło do zakończenia

procesów z przyczyn formalnych, bez merytoryczne-

go rozstrzygnięcia sporów między stronami.

nych ustaw (Dz. U. Nr 92, poz. 531), która weszła

uproszczoną rejestrację spółki z ograniczoną odpowie-

dzialnością w oparciu o standardowy formularz umo-

wy udostępniany w systemie teleinformatycznym.

Ustawa wprowadza istotne ułatwienia przy zakła-

daniu spółek z ograniczoną odpowiedzialnością (nie-

zależnie od wysokości kapitału zakładowego), pole-

gające na rezygnacji z dotychczas obligatoryjnej dla

umowy spółki formy aktu notarialnego, co oznacza

obniżenie kosztów rozpoczynania działalności gospo-

darczej.

Ustawa umożliwia zarówno zawarcie umowy

spółki, jak i wysłanie wniosku o jej rejestrację do

sądu, w drodze elektronicznej w systemie teleinfor-

matycznym, przy czym do czynności tych wystarczy

zwykły podpis elektroniczny.

nia 2012 r., poszerzono elektroniczny dostęp do da-

nych zawartych w Krajowym Rejestrze Sądowym

i zrównano moc prawną dokumentów wydawanych

drogą elektroniczną z dokumentami papierowymi.

Ustawa wprowadza rozwiązanie polegające na bez-

płatnym udostępnianiu w ogólnopolskich sieciach

teleinformatycznych pełnych aktualnych informacji

dowego.

Wdrożenie nowej usługi elektronicznej na-

stąpiło w dniu 28 czerwca br.

Przechodząc do pytania o monitoring i analizę

orzecznictwa w sprawach gospodarczych oraz podej-

mowane działania, należy wyjaśnić, że zgodnie z brzmie-

wszechnych minister sprawiedliwości w ramach ze-

wnętrznego nadzoru administracyjnego analizuje

sowne zarządzenia.

Dotyczy to m.in. sprawności po-

stępowań sądowych.

W przypadku stwierdzenia

minister sprawiedliwości może zarządzić przeprowa-

dzenie lustracji sądu lub wydziału sądu albo przepro-

sądu.

Nadzór administracyjny nie obejmuje natomiast

czynności judykacyjnych, które podlegają kontroli

instancyjnej.

Zgodnie z przepisem art. 1 ustawy

jest organem władzy sądowniczej powołanym do

mi przez zapewnienie w ramach nadzoru zgodności

wszechnych i wojskowych przez rozpoznawanie ka-

sacji oraz innych środków odwoławczych oraz przez

podejmowanie uchwał rozstrzygających zagadnienia

prawne.

Stwierdzone przez ministra sprawiedliwości

występujące w orzecznictwie sądów, w tym sądów

gospodarczych, zagadnienia prawne, które wywołują

wątpliwości lub rozbieżności interpretacyjne, mogą

1051

stanowić ewentualną podstawę do podjęcia prac legi-

slacyjnych lub, jak wyżej wskazano, mogą zostać

przedstawione dyrektorowi Krajowej Szkoły Sądow-

nictwa i Prokuratury w celu ujęcia ich w harmono-

gramie działalności szkoleniowej.

Do powyższego pytania pana posła Wiesława Jan-

czyka można odnieść się również w szerszym aspek-

cie, z uwzględnieniem podejmowanych przez Mini-

sterstwo Sprawiedliwości działań legislacyjnych,

mających na celu uproszczenie i przyspieszenie po-

stępowań sądowych, w tym w sprawach gospodar-

czych, które to kwestie pozostają w obszarze priory-

tetowych zadań ministra sprawiedliwości.

W tym

aspekcie tylko tytułem przykładu można wskazać, że

ministerstwo prowadzi prace nad nowelizacją proce-

dury cywilnej.

W przygotowanym projekcie założeń

projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks postępo-

rego podstawowym celem jest poprawa sytuacji praw-

nej przedsiębiorców będących wierzycielami, propo-

nuje się między innymi wprowadzenie instytucji po-

zwalających na uproszczenie przebiegu postępowania

klauzulowego (uproszczony tryb nadania klauzuli

wykonalności oraz postępowanie elektroniczne w przed-

miocie nadania klauzuli wykonalności elektronicz-

nemu bankowemu tytułowi egzekucyjnemu) oraz

postępowania egzekucyjnego (np. elektroniczne zaję-

cie rachunku bankowego, elektroniczna licytacja ru-

chomości).

Projekt przewiduje również liberalizację

przepisów o formie czynności prawnych oraz proponu-

je nową, oczekiwaną przez uczestników obrotu gospo-

darczego formę dokumentową.

Jej podstawową cechą

ma być niższy stopień sformalizowania niż w przypad-

ku formy pisemnej, co będzie przejawiać się w braku

konieczności złożenia własnoręcznego podpisu.

Podejmowane są także działania zmierzające do

usprawnienia i uproszczenia rejestracji podmiotów

w Krajowym Rejestrze Sądowym.

Opracowany pro-

ustaw zakłada ograniczenie zakresu obowiązków

identyﬁkacyjnych(zgłoszeniowych)podmiotówwpi-

sywanych do Krajowego Rejestru Sądowego (w szcze-

gólności przedsiębiorców) na rzecz samodzielnego

działania organów państwa poprzez automatyczne

przekazywanie przez sądy rejestrowe do właściwych

urzędów skarbowych i oddziałów Głównego Urzędu

Statystycznego w momencie dokonania wpisu pod-

miotu do Krajowego Rejestru Sądowego (KRS) pa-

kietu danych o tym podmiocie wpisanych do KRS,

skutkiem czego podmiot automatycznie uzyska iden-

tyﬁkatory:NIPiREGON,którezostaną(również

automatycznie) zwrotnie przekazane i zamieszczone

w KRS.

Wraz z odpisem postanowienia o dokonaniu

wpisu podmiotu do KRS podmiot otrzyma także za-

świadczenie zawierające dane o uzyskanych nume-

rach NIP i REGON.

Podsumowując, podkreślam, że problematyka

uproszczenia prawa gospodarczego, usprawnienia

procesów sądowych, a także podnoszenia kwaliﬁkacji

zawodowych sędziów pozostaje przedmiotem stałego

zainteresowania Ministerstwa Sprawiedliwości, o czym

świadczą wymienione powyżej działania, które oczy-

wiście nie wyczerpują wszystkich inicjatyw ministra

sprawiedliwości.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Grzegorz Wałejko

Warszawa, dnia 24 lipca 2012 r.

w sprawie procedury powstawania wspólnot

mieszkaniowych na terenie spółdzielni

wspólnej (6014)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na

nr SPS-023-6014/12, w sprawie procedury powsta-

wania wspólnot mieszkaniowych na terenie spół-

dzielni mieszkaniowych oraz zasad ich funkcjono-

wania, a także wzajemnych rozliczeń wynikających

że wyjaśnienia na podnoszone sprawy zostały

udzielone w odpowiedzi z dnia 1 grudnia 2011 r.,

nr spr.

BS-WPLk-0701-357/11/3282, na interpelację

pani poseł z dnia 7 listopada 2011 r., nr SPS-023-

24428/11.

Ponadto informuję, że obecnie w Sejmie znajduje

niowych (druk sejmowy nr 517), który oczekuje na

pierwsze czytanie.

nowieniu odrębnej własności pierwszego lokalu w okre-

ślonej nieruchomości stosuje się przepisy ustawy z dnia

pozostawania przez właścicieli lokali członkami spół-

dzielni.

Natomiast do rozliczeń między spółdzielnią

a wspólnotą mieszkaniową będzie stosować się odpo-

wiednio art. 82 projektowanej ustawy o spółdziel-

niach (druk sejmowy nr 515), dotyczący podziału

spółdzielni.

Mając powyższe na uwadze wyrażam pogląd, że

rozważenie propozycji pani poseł dotyczącej wprowa-

dzenia przepisów, mocą których na spółdzielnię na-

łożony zostanie obowiązek informowania dostawców

mediów o konieczności podpisywania umów z nowo

1052

powstałym zarządem wspólnoty mieszkaniowej oraz

sankcji za nieprzestrzeganie tego przepisu, jak rów-

nież przyznania właścicielom mieszkań niebędących

członkom, będzie możliwe przy podjęciu dalszych

prac nad projektem ustawy o spółdzielniach miesz-

kaniowych.

Wyrażam pogląd, że nie byłoby obecnie uzasad-

nione podejmowanie przez Ministerstwo Transportu,

łań legislacyjnych w celu zmiany przepisów regulu-

jących działalność spółdzielni mieszkaniowych.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 26 lipca 2012 r.

w sprawie proponowanych zmian w przepisach

mie przedstawiam następujące informacje.

nych.

Liberalizacja systemu zbiórek publicznych po-

winna dać z jednej strony większe możliwości społe-

czeństwu obywatelskiemu, chcącemu uczestniczyć

w takim sposobie decydowania o tej sferze aktywno-

ści publicznej, z drugiej strony powinna gwaranto-

wać poczucie praworządności i bezpieczeństwa oso-

bom uczestniczącym w zbiórkach.

Wychodząc od tych

założeń Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji za-

czyna, po wycofaniu poprawki do ustawy, prace nad

Do roboczej współpracy przy tym zaproszono przed-

stawicieli organizacji społecznych i ekspertów.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że Minister-

wane zmiany doprowadziły do wzrostu działalności

dobroczynnej.

Natomiast ﬁnansowanie społecznościowe, czyli

crowdfunding: sytuacja, gdy ktoś zbiera pieniądze na

cel biznesowy czy twórczość jest sprawą odrębną od

przeprowadzania zbiórek publicznych.

Ministerstwo

Administracji i Cyfryzacji zamierza zadecydować

mi.

Odnosząc się do kwestii odstąpienia od propono-

wanych zmian w przepisach o zbiórkach publicznych,

należy wskazać, że na prośbę Ministerstwa Admini-

stracji i Cyfryzacji zaproponowana poprawka została

odrzucona przez Sejmową Komisję Administracji

Z poważaniem

Włodzimierz Karpiński

Szanowna Pani Marszałek!

W nawiązaniu do

pism z dnia 29 czerwca 2012 r. (sygn.: SPS-023-6016/12,

SPS-023-6021/12, SPS-023-6024/12), dotyczących

skala w sprawie: braku należytego wyposażenia for-

macji obrony cywilnej, braku przejrzystego systemu

negatywnej oceny Najwyższej Izby Kontroli dotyczą-

cej obowiązków szefa Obrony Cywilnej Kraju, uprzej-

Najwyższą Izbę Kontroli „Informacją o wynikach

kontroli przygotowania struktur obrony cywilnej do

fem Obrony Cywilnej Kraju, ustalił, iż niezbędne jest

wdrożenie przez Ministerstwo Spraw Wewnętrznych

następujących mechanizmów naprawczych:

1053

wnętrznych i – realizującym zadania w imieniu szefa

Obrony Cywilnej Kraju – Biurem ds. Ochrony Lud-

ności i Obrony Cywilnej KG PSP (okresowe raporto-

wanie i informowanie przez szefa Obrony Cywilnej

Kraju o kluczowych działaniach i problemach z za-

kresu obrony cywilnej i ochrony ludności);

Niezależnie od powyższego uprzejmie informuję,

wnętrznych zostały wznowione prace nad stworze-

niem kompleksowej regulacji zawierającej rozwiąza-

nia systemowe odnoszące się do problematyki ochro-

ny ludności i obrony cywilnej.

Prace te są prowadzo-

ne przez zespół ekspercki składający się z przedsta-

wicieli Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, szefa

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Roman Dmowski

Warszawa, dnia 24 lipca 2012 r.

w sprawie likwidacji stołówek szkolnych (6017)

w sprawie likwidacji stołówek szkolnych (SPS-023-

-6017/12) uprzejmie informuję.

Decentralizacja państwa i przypisanie poszczegól-

jednostek samorządu terytorialnego jest samodziel-

ność ﬁnansowa,tzn.prawosamodzielnegoprowadze-

nia gospodarki ﬁnansowej – pobierania dochodów

(władztwo wydatkowe).

Indywidualne rozstrzygnię-

cia podejmowane przez organy samorządowe w trak-

cie wykonywania zadań publicznych muszą uwzględ-

niać ich skutki ﬁnansoweiposiadanieźródełpokry-

cia tych skutków.

Jednostki samorządu terytorialne-

nostkach organizacyjnych.

Możliwość prowadzenia stołówki szkolnej*

)

jako

sowane przez jednostki samorządu terytorialnego,

W ciągu ostatnich lat część oświatowa subwencji

ogólnej przekazywana organom prowadzącym szkoły

matycznemu zwiększeniu:

Niemniej Ministerstwo Edukacji Narodowej ana-

lizuje podnoszony przez pana posła problem, tak aby

znaleźć możliwie najlepsze rozwiązanie wspomaga-

jące realizację zdrowego żywienia w szkołach i pla-

cówkach.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że minister

edukacji narodowej, kierując się chęcią upowszech-

niania w szkołach wiedzy na temat zdrowego żywie-

nia oraz zwiększania świadomości zarówno uczniów,

jak i ich rodziców, zainicjował opracowanie stanowi-

ska ministra edukacji narodowej, ministra zdrowia

żywienia, które zostało zamieszczone na stronie in-

nerze: bezpieczeństwo – proﬁlaktyka–higiena.

*

)

1054

W stanowisku podkreślono, że szkoła ma do speł-

nienia szczególnie istotną rolę w zaspokajaniu po-

trzeb żywieniowych dzieci i młodzieży oraz kształto-

waniu właściwych zachowań w tym zakresie, wska-

zując m.in. na tworzenie warunków umożliwiających

spożywanie śniadań szkolnych w klasach przez

wszystkich uczniów, wspólnie z nauczycielem, dobór

asortymentu produktów w sklepikach szkolnych

zgodny z zasadami prawidłowego żywienia, zapewnie-

nie uczniom dostępu do wody pitnej, uczestnictwo

w programach ustanowionych przez Komisję Europej-

ską, realizowanych przez Agencję Rynku Rolnego:

„Owoce w szkole” i „Dopłaty do spożycia mleka i prze-

tworów mlecznych w placówkach oświatowych”.

Należy także pamiętać o przygotowanym przez

wanym w gminach programie wieloletnim pn. „Po-

moc państwa w zakresie dożywiania”, który zakłada

m.in. zapewnienie posiłku osobom jego pozbawio-

nym, w tym uczniom, ze szczególnym uwzględnie-

niem osób z terenów objętych wysokim poziomem

Dzieci i młodzież realizująca obowiązek szkolny

mie posiłku, spożywają posiłek w szkole, jeżeli szko-

ła posiada warunki pozwalające na przygotowywanie

mocy społecznej we współpracy z dyrektorem szkoły

Z wyrazami szacunku

Sekretarz stanu

Warszawa, dnia 16 lipca 2012 r.

w sprawie skutków wprowadzenia nowych standar-

dów postępowania medycznego w dziedzinie aneste-

zjologii i intensywnej terapii dla podmiotów leczni-

czych, uprzejmie wyjaśniam.

chowuje moc do dnia wejścia w życie aktu wykonaw-

czego wydanego na podstawie art. 22 ust. 5, nie dłu-

miotowego projektu jest zwiększenie bezpieczeństwa

nie do obecnie obowiązujących przepisów prawa, jak

również rozwoju medycyny i postępu w diagnostyce

medycznej.

Jednocześnie uprzejmie informuję, iż zweryﬁko-

wany projekt rozporządzenia ministra zdrowia w spra-

miotów leczniczych wykonujących działalność lecz-

niczą, o uwagi zgłoszone w ramach konsultacji spo-

łecznych, został zamieszczony na stronie Minister-

stwa Zdrowia z prośbą o zgłaszanie ewentualnych

uwag w trybie roboczym w terminie do dnia 23 lipca

2012 r.

Po zakończeniu ponownych uzgodnień uwagi do

projektu rozporządzenia zostaną poddane szczegółowej

analizie w celu ewentualnej weryﬁkacjizapisów.

Jednocześnie uprzejmie informuję, iż w zmodyﬁ-

kowanym projekcie rozporządzenia, uwzględniając

uwagi, jakie wpłynęły w ramach konsultacji społecz-

nych, umożliwiano znieczulanie chorych poniżej 3.

karza, który posiada specjalizację I stopnia w dzie-

dzinie anestezjologii i intensywnej terapii), ale pod

1055

ści wykonywania niektórych czynności z zakresu

medycznym prowadzone w oddziałach neonatologicz-

nych pozostają poza zakresem regulacji niniejszego

projektu rozporządzenia, a co za tym idzie bez wpły-

wu na wykonywanie tych czynności przez neonato-

logów.

Odnosząc się do wymagań personalnych, należy

przelicznika 1 lekarz na 1 stanowisko intensywnej

czeniodawców.

W stosunku do podmiotów leczniczych

prowadzących szpitale, które nie spełniają przedmio-

towych wymagań, wprowadzono okres dostosowaw-

czy do dnia 31 grudnia 2016 r.

Natomiast wskazanie w przedmiotowym standar-

dzie wymagań z zakresu wyposażenia w aparaturę

i sprzęt medyczny z uwzględnieniem poziomów refe-

rencyjnych, nie wpłynie znacząco na wzrost nakła-

dów ﬁnansowych.

Powyższewynikazfaktu,iżpod-

mioty lecznicze prowadzące szpitale w znacznej czę-

ści spełniają przedmiotowe wymagania.

Dla porów-

nania należy wskazać, iż w przypadku warunku

posiadania przez oddział anestezjologii i intensywnej

nym co najmniej 4 stanowisk intensywnej terapii

obecnie z 453 oddziałów anestezjologii i intensywnej

gane na I poziomie referencyjnym 4 stanowiska in-

tensywnej terapii.

Natomiast porównując powyższe

ze standardami europejskimi, pozwolę sobie wyja-

śnić, iż na pierwszym poziomie referencyjnym wyma-

terapii.

Ponadto wyjaśniam, iż przedmiotowe rozpo-

rządzenie w części dotyczącej warunków szczegóło-

wych dla poziomów referencyjnych dla oddziałów

anestezjologii i intensywnej terapii oraz oddziałów

miast do wymagań przestrzennych wprowadzono dla

podmiotów leczniczych prowadzących szpitale okres

dostosowawczy do dnia 31 grudnia 2018 r.

Jakub Szulc

Warszawa, dnia 24 lipca 2012 r.

cywilnej (6021)

Patrz odpowiedź na interpelację nr 6016, str. 1052.

Odpowiedź

sekretarza stanu

w Ministerstwie Transportu,

prace przy budowie autostrady A4 (6023)

grodzeń za prace przy budowie autostrady A4, uprzej-

mie przekazuję następujące informacje.

Mając na uwadze trudną sytuację ﬁnansową

przedsiębiorców, którzy zawierali umowy z wyko-

przedstawiony przez ministra transportu, budownic-

1056

konawcę (dużą ﬁrmę)płatnościnarzeczpodwyko-

W świetle projektu ustawy, podwykonawcy to nie tyl-

Jednocześnie uprzejmie informuję, że projekt

ca br. Sejm uchwalił ustawę o spłacie niektórych nie-

Z poważaniem

Sekretarz stanu

dotyczącej obowiązków

(6025)

wie selekcji pacjentów przez szpitale prywatne pod

o przyjęcie poniższego wyjaśnienia.

gdyż „zarówno analizowany okres jak i obszar geo-

graﬁcznyanalizyniepozwalanawysunięcieosta-

tecznych wniosków, mogących w sposób jednoznacz-

skiego Uniwersytetu Medycznego (autorów opraco-

wania) oraz pracowników Ministerstwa Zdrowia

niem zespołu będzie przeprowadzenie, na podsta-

wie danych dotyczących całego kraju, pogłębionej

porównania rodzaju i zakresu udzielanych świad-

czeń w zależności od statusu prawnego szpitala,

cjentów występuje i jakich ewentualnych działań

Z poważaniem

Sekretarz stanu

1057

Odpowiedź

sekretarza stanu

Szanowna Pani Marszałek!

W odpowiedzi na

przesłaną przez pana Jacka Dominika, podsekreta-

rza stanu w Ministerstwie Finansów, przy piśmie

BMI9-9284), interpelację posła na Sejm RP pana

blicznych (nr SPS-023-6026/12) uprzejmie przedsta-

wiam następujące informacje.

tem ustawy o zbiórkach publicznych.

Celem projektu

jest liberalizacja systemu zbiórek publicznych.

MAiC

chce stworzyć model, który umożliwiałby łatwe pro-

wadzenie zbiórek i przejrzystość dla obywateli, żeby

opracowywane zmiany doprowadziły do wzrostu

działalności dobroczynnej.

Do roboczej współpracy nad nowym projektem

ustawy o zbiórkach publicznych Ministerstwo Admi-

nistracji i Cyfryzacji zaprosiło przedstawicieli orga-

nizacji społecznych i ekspertów.

Podczas pierwszego

nieformalnego spotkania poświęconego zbiórkom

z przedstawicielami organizacji społecznych Mini-

sterstwo Administracji i Cyfryzacji podkreśliło, że

ki pieniędzy na cele publiczne.

MAiC chce doprowa-

dzić do przesunięcia roli państwa tak, by tworzyło

alnej przestrzeni – dbało o bezpieczeństwo.

do rejestru, automatycznym i udostępnianym do

wglądu na stronie internetowej jak na tablicy ogło-

szeniowej.

MAiC myśli o tworzeniu warunków

umożliwiających rozliczenie zbiórek, zakładając, że

nie ma potrzeby, by rolę podstawowego kontrolera

cześnie zgłoszenia mają być proste i jednakowe

we dla zbiórek.

Odnosząc się do crowdfundingu, „ﬁnansowania

społecznościowego”, tj. w sytuacji, gdy ktoś zbiera

cyzja o tym będzie poprzedzona debatą społeczną

i konsultacjami.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Włodzimierz Karpiński

Wielce Szanowna Pani Marszałek!

W odpowiedzi

na w sprawie polepszenia sytuacji ludzi chorych na

mie informuję, co następuje.

Leki biologiczne stosowane są u chorych z ciężkim

przebiegiem choroby.

Na wniosek konsultanta krajo-

wego w dziedzinie dermatologii i wenerologii przed-

stawiony przez niego projekt terapeutycznego pro-

gramu zdrowotnego został przekazany do Agencji

Oceny Technologii Medycznych celem dokonania oce-

ny.

Prezes Agencji Oceny Technologii Medycznych

wydał pozytywną rekomendację nr 77/2011 z dnia

świadczenia gwarantowanego.

Zatem prezes agencji

Agencja, oceniając kształt programu, przewiduje

różne warianty kosztów dla nowego scenariusza, czy-

li scenariusza zgodnego z kształtem programu przed-

stawionym do oceny agencji.

Należy zwrócić uwagę

na fakt, że wartości: 73 mln, 110 mln i 128,7 mln

w kolejnych latach dotyczą nowego scenariusza w wa-

riancie minimalnym.

Minister zdrowia, rozpatrując wniosek o wdroże-

nie programu oraz rekomendację agencji, bierze pod

uwagę wszystkie wymienione tam warianty, wariant

minimalny, podstawowy i maksymalny.

Należy zwró-

nego agencja wskazała, że w pierwszym roku ﬁnan-

sowania koszt programu będzie rzędu 498 mln zł.

W każdym następnym roku populacja leczonych

w programie pacjentów obniżałaby się o pacjentów,

którzy zostali wyłączeni z programu zgodnie z kry-

teriami wyłączenia (brak odpowiedzi na leczenie,

1058

wystąpienie działań niepożądanych itp.) oraz rosła

o pacjentów nowo włączanych do programu.

Znacząca jest różnica szacowanej populacji pa-

cjentów, którzy mogliby kwaliﬁkowaćsiędoterapii

biologicznej na podstawie ustalonych w analizowa-

nym kształcie programu kryteriów włączenia.

Agen-

cja oceniła wielkość potrzeby klinicznej na poziomie

6840 pacjentów.

Konsultant krajowy w dziedzinie

dermatologii i wenerologii podkreśla, że liczba pa-

cjentów, którzy zgodnie z kryteriami zawartymi

w projekcie programu będą mogli być włączeni do

leczenia w ramach ww. programu, nie przekracza

jednego tysiąca osób.

Eksperci kliniczni wskazali, że

zapadalność na łuszczycę plackowatą kształtuje się

na poziomie 1000–1500 przypadków rocznie.

A sza-

cunkowa liczba osób wskazana przez prezesa Naro-

dowego Funduszu Zdrowia znacznie przewyższa

wszystkie wymienione powyżej liczby potencjalnych

uczestników przedmiotowego programu.

Oceniono, że wskazany w przedmiotowej reko-

mendacji prognozowany koszt programu stanowił

zbyt wysoki ciężar ﬁnansowydlapublicznegopłatni-

ka.

Gdyby nowy scenariusz w wariancie maksymal-

nym sprawdził się, to wydatki publicznego płatnika

pochłonęłyby ponad 35% wszystkich wydatków po-

noszonych na realizację programów terapeutycznych.

Roczne wydatki NFZ na realizację wszystkich 38 pro-

gramów zdrowotnych (w tym programów onkologicz-

nych) funkcjonujących w 2010 r. stanowiły koszt rzę-

du 1,4 mld zł (wg danych dostępnych na stronie in-

ternetowej Narodowego Funduszu Zdrowia).

Dlatego

celu wdrożenie przedmiotowego programu do czasu

zmodyﬁkowaniazapisówprojektuprogramu/progra-

mów w taki sposób, który ograniczy koszty dla pu-

blicznego płatnika.

W związku ze zmianą otoczenia prawnego od po-

czątku 2012 r. procedura obejmowania refundacją

leków w programach lekowych musi być zgodna z za-

Modyﬁkacjazapisówprogramupozwolinawpro-

wadzenie w życie programów dotyczących leczenia

mie programów lekowych, o których mowa w art. 2

pkt. 18 ustawy o refundacji leków.

Pierwszy wniosek złożony w trybie art. 24 ust. 1

pkt. 1 ustawy o refundacji wpłynął już do ministra

zdrowia i obecnie trwa procedura określona zapisami

tej ustawy.

Projekt programu lekowego, który doty-

czy leczenia chorych na łuszczycę plackowatą, stano-

wi załącznik do tego wniosku.

Zgodnie z art. 35 usta-

wy o refundacji kopia wniosku została przekazana

prezesowi Agencji Oceny Technologii Medycznych

w celu przygotowania niezbędnych analiz, stanowiska

Rady Przejrzystości i rekomendacji prezesa agencji.

Terminy realizacji dla poszczególnych etapów

procedowania określa art. 31 ustawy o refundacji.

rozpatrzenia wniosku, bieg tego terminu ulega za-

wieszeniu do dnia otrzymania uzupełnienia danych

Ponadto w przypadku wniosku, o którym mowa

nia kategorii dostępności refundacyjnej: lek, środek

spożywczy specjalnego przeznaczenia żywieniowego

stosowany w ramach programu lekowego, termin, o któ-

rym mowa w ust. 4 ulega zawieszeniu do czasu uzgod-

nienia treści programu lekowego pomiędzy wniosko-

dawcą a ministrem właściwym do spraw zdrowia.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że dla ﬁnan-

sowania leków biologicznych stosowanych w terapii

łuszczycy plackowatej przewidziano kategorię do-

stępności refundacyjnej: lek, środek spożywczy spe-

cjalnego przeznaczenia żywieniowego stosowany

w ramach programu lekowego.

W przypadku podję-

cia decyzji o objęciu refundacją i ustaleniu ceny urzę-

dowej leku treść programu lekowego stanowić będzie

załącznik do takiej decyzji.

Następnie minister wła-

ściwy do spraw zdrowia ogłasza w drodze obwiesz-

i wyrobów medycznych, w stosunku do których wy-

dano ostateczne decyzje administracyjne o objęciu

refundacją.

W przypadku kategorii, o której mowa

wi załącznik do obwieszczenia.

Ze względu na wysoki koszt terapii biologicznych

ich refundacja możliwa jest w ramach programów

zdrowotnych, o których mowa w przepisach ustawy

obejmujących technologię lekową, w której substan-

cja czynna nie jest składową kosztową innych świad-

czeń gwarantowanych.

Ponadto uprzejmie informuję, że obecnie istnieje

wyodrębniony mechanizm ﬁnansowaniaterapiibio-

logicznych w ciężkiej łuszczycy plackowatej w ramach

grupy J40 – ciężka łuszczyca jednorodnych grup pa-

cjentów.

Zgodnie z zarządzeniem nr 17/2011/DSOZ

nia 2011 r. (z późn. zm.) możliwe jest rozliczenie le-

czenia ciężkiej łuszczycy z zastosowaniem substancji

czynnych: adalimumab, etanercept, inﬂiksimabiuste-

kinumab.

Leczenie lekami biologicznymi łuszczycowego za-

palenia stawów, najgroźniejszego etapu leczenia łusz-

czycy, zostało już zakwaliﬁkowane do świadczeń

gwarantowanych.

W dniu 16 września 2011 r. zosta-

ło opublikowane w Dzienniku Ustaw rozporządzenie

zmieniające rozporządzanie ministra zdrowia z 30 sierp-

świadczeń gwarantowanych z zakresu terapeutycz-

nych programów zdrowotnych oraz warunków ich

1059

realizacji (Dz.U. Nr 194, poz. 1152).

Zatem program

zdrowotny „Leczenie łuszczycowego zapalenia stawów

Resort zdrowia dostrzega wagę problemu, jakim

jest łuszczyca.

Niemniej w związku z tym, że łusz-

czyca jest schorzeniem idiomatycznym, jedyne znane

metody jej zapobiegania to: zapobieganie infekcjom,

odpowiednia pielęgnacja skóry, właściwa dieta, boga-

ta w tran (z dużą ilością alkilogliceroli i kwasów

tłuszczowych), unikanie stresu.

Wszelkie wysiłki

w walce z łuszczycą skupiają się na jej leczeniu.

Choć

jej przyczyny, objawy i sposoby zapobiegania są do-

brze znane, niestety nie wynaleziono jeszcze leku ani

kuracji, która pozwala pozbyć się jej bezpowrotnie.

Chociaż wymaga długotrwałej kuracji, nie gwaran-

tuje całkowitego wyleczenia.

Wprowadzenie progra-

mu zdrowotnego dla chorych na łuszczycę plackowa-

tą będzie dużym wsparciem dla pacjentów.

Jednak

już na etapie planowania można stwierdzić, że

w obecnej sytuacji ekonomicznej kraju trudno będzie

objąć programem wszystkich pacjentów chorych na

łuszczycę, niezależnie od stopnia zaawansowania.

Łączę wyrazy szacunku

Podsekretarz stanu

(sygn.

SPS-023-6028/12) w sprawie uruchomienia

torów, uprzejmie informuję, co następuje.

Czy ministerstwo planuje kontynuację programu

Minister sportu i turystyki realizuje program

„Moje boisko – Orlik 2012”.

Założenia programu za-

kładają budowę ogrodzonego i oświetlonego kom-

pleksu dwóch boisk: boiska piłkarskiego ze sztuczną

nawierzchnią, boiska wielofunkcyjnego z nawierzch-

nią poliuretanową (dedykowanego do uprawiania

koszykówki, siatkówki, a także, po zwiększeniu, do

uprawiania piłki ręcznej) oraz zespołu szatniowo-

-sanitarnego.

Warto zaznaczyć, że w latach 2010–2011 Mini-

sterstwo Sportu i Turystki, mając na uwadze popu-

laryzację sportów zimowych, a szczególnie łyżwiar-

stwa i hokeja, zrealizowało dwie edycje pilotażowego

programu budowy składanych lodowisk sezonowych

łącznie 100 inwestycji zlokalizowanych na terenie już

istniejących kompleksów boisk lub w ich bezpośred-

nim sąsiedztwie.

Ministerstwo Sportu i Turystyki pracuje obecnie

nad założeniami nowego programu budowy infra-

struktury sportowej ﬁnansowanejześrodkówbudże-

tu państwa, który zastąpi realizowany z sukcesem

program „Moje boisko – Orlik 2012”.

W okresie 2008–

2012” doﬁnansowanobudowęłącznie2271komplek-

sów na terenie 1494 gmin, wciąż jednak po 4 edycjach

realizacji programu, „Orlika” nie posiada 985 gmin.

Z diagnozy Ministerstwa Sportu i Turystyki wynika,

że głównym ograniczeniem dla realizacji programu

du terytorialnego są ograniczenia ﬁnansowe.

Mimo

zwiększenia wysokości doﬁnansowania(do47%kosz-

tów kwaliﬁkowanychinwestycji,niewięcejjednak

niż 500 000 zł, w przypadku inwestycji zlokalizowa-

nych na terenie gmin, których wskaźnik G jest niż-

szy od 1000 zł) wiele gmin o niskich dochodach nie

zdecydowało się na wybudowanie kompleksów „Or-

lik” – głównie dotyczy to gmin tzw. ściany wschodniej

oraz gmin wiejskich.

Jednocześnie w dalszym ciągu

istnieje ogromne oczekiwanie społeczne na kontynu-

ację programów budowy boisk, ale z myślą o gminach

o mniejszych dochodach, poprzez program odpowia-

dający ich możliwościom ﬁnansowym i potrzebom

lokalnym.

Ministerstwo Sportu i Turystyki pracuje nad uru-

chomieniem od 2013 r. programu, który zapewni har-

monijny rozwój infrastruktury sportowej w całej Pol-

sce, ze szczególnym uwzględnieniem gmin najbied-

niejszych (wskaźnik G poniżej 500 zł), nieposiadają-

cych nowoczesnych i ogólnodostępnych obiektów

służących uprawianiu aktywności ﬁzycznejnaświe-

żym powietrzu, przy jednoczesnym zachowaniu no-

woczesnych standardów i jakości projektu.

Ministerstwo planuje ogłoszenie konkursu na

koncepcję architektoniczną modelowego obiektu, ma-

jącego być jednocześnie nowoczesnym elementem

przestrzeni publicznej.

Autor najlepszego opracowa-

nia stworzy projekty techniczne poszczególnych ele-

mentów, które będą bezpłatnie udostępniane gmi-

nom.

Dodatkowe moduły będą mogły być również

dobudowane do już istniejących kompleksów boisk

„Orlik”.

Proponowane rozwiązania mają zapewnić dosto-

sowanie budowanych obiektów do lokalnych potrzeb,

Wybudowanie jednego boiska i dodatkowego modułu

1060

lik”, a większa liczba opcji wyboru pomoże dopasować

charakter kompleksu do oczekiwań lokalnych, co

przyczyni się do poszerzenia kręgu osób uprawiają-

cych sport (osoby starsze, kobiety).

W opinii ministerstwa kontynuacja realizowane-

go z sukcesami programu pozwoli w pełni wykorzy-

snej infrastruktury sportowej.

Warto pamiętać, że

wciąż w Polsce 1871 gmin posiada mniej niż 2 boiska

w przeliczeniu na 10 tys. mieszkańców, z czego 1111

gmin nie posiada nawet 1 boiska w przeliczeniu na

10 tys. mieszkańców, podczas gdy np. we Francji na

10 tys. mieszkańców przypada ponad 10 boisk.

Zmiana tego niekorzystnego stanu rzeczy stanowi

Ponadto informuję pana posła, że Ministerstwo

Sportu i Turystyki doﬁnansowało w latach 2008–

–2011 na terenie województwa mazowieckiego budo-

wę 220 kompleksów „Orlik” – w 2012 r. planowana

jest realizacja kolejnych 42 inwestycji (pomimo

zmniejszonych środków ﬁnansowychsamorząduwo-

jewódzkiego).

Z wyrazami szacunku

Minister

Joanna Mucha

w sprawie zasiłku dla bezrobotnych (6029)

Odpowiadając na interpelację pana posła Johna

ję uprzejmie.

Zgodnie z deﬁnicjąbezrobotnegozawartąwart.2

ze zm.) określenie bezrobotny oznacza osobę, o której

cudzoziemca, członka rodziny obywatela polskiego,

nym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym

kresu tej szkoły, lub w szkole wyższej, gdzie studiuje

kującą zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej.

Zachowanie statusu bezrobotnego możliwe jest

pod warunkiem nieuzyskiwania miesięcznie przy-

chodu w wysokości przekraczającej połowę minimal-

nego wynagrodzenia za pracę, z wyłączeniem przy-

chodów uzyskanych z tytułu odsetek lub innych przy-

chodów od środków pieniężnych zgromadzonych na

rachunkach bankowych.

Przychodem w rozumieniu

powołanej ustawy są przychody z innego tytułu niż

spodarcza, zasiłek lub inne świadczenie wypłacane

ﬁzycznych.

Jednocześnie art. 2 ust. 2 powołanej ustawy pre-

cyzuje, iż nie stanowi przeszkody do nabycia oraz

1) wykonywanie przez wolontariuszy świadczeń

stawi właściwemu powiatowemu urzędowi pracy po-

rozumienie z korzystającym,

2) odbywanie praktyki absolwenckiej na zasadach

tykach absolwenckich (Dz. U. Nr 127, poz. 1052), jeże-

li praktykant przedstawi właściwemu powiatowemu

Ustawodawca dopuszcza zatem na podstawie po-

nia statusu bezrobotnego z odbywaniem praktyk ab-

solwenckich, jeżeli praktykant przedstawi właściwe-

mu powiatowemu urzędowi pracy umowę o praktykę

absolwencką.

Osoba taka zachowa również prawo do

zasiłku dla bezrobotnych, pod warunkiem iż świad-

czenie z tytułu wykonywania praktyk absolwenckich

nie przekracza miesięcznie połowy minimalnego wy-

nagrodzenia za pracę.

Pomijając powyższą możliwość, należy zauważyć,

iż generalnie wykonywanie przez bezrobotnego stażu

u pracodawcy (nie w ramach ww. praktyki absol-

wenckiej) nie spowoduje utraty statusu bezrobotne-

go, o ile wykonywanie stażu nie jest związane z za-

warciem umowy o pracę oraz bezrobotny nadal za-

chowuje gotowość do podjęcia zatrudnienia, oraz nie

uzyskuje z tytułu tego stażu wynagrodzenia w kwo-

cie wyższej niż połowa minimalnego wynagrodzenia

za pracę.

Generalną zasadą przyjętą przez ustawodawcę

jest natomiast fakt, iż bezrobotnym może być jedynie

osoba niezatrudniona i niewykonująca innej pracy

zarobkowej, np. w ramach umowy zlecenia, umowy

1061

o dzieło.

Nie uznaję za zasadne, aby osoby wykonują-

ce pracę na podstawie umów cywilnoprawnych mogły

zachować status bezrobotnego i tym samym prawo

do zasiłku dla bezrobotnych (które związane jest ze

statusem bezrobotnego), jeśli nie osiągają z tego ty-

tułu co najmniej minimalnego wynagrodzenia mie-

sięcznie.

Mając na uwadze niski poziom wynagro-

dzeń w Polsce, zarówno w ramach umów o pracę, jak

i umów cywilnoprawnych, przyjęcie zaproponowane-

go rozwiązania oznaczałoby radykalny (trudny na-

wet do oceny) wzrost liczby bezrobotnych, jak i środ-

ków, jakie musiałyby być wydatkowane z Funduszu

Pracy na pokrycie zasiłków dla bezrobotnych.

Bez-

robotnym mógłby bowiem zostać każdy, kto nie osią-

ga w ramach umów cywilnoprawnych minimalnego

wynagrodzenia za pracę miesięcznie.

Skutkiem ta-

kiego rozwiązania byłoby doprowadzenie do sytuacji,

w której całość środków Funduszu Pracy musiałaby

zostać przeznaczona jedynie na wypłatę zasiłków dla

bezrobotnych, i Fundusz Pracy nie dysponowałby już

środkami na aktywizację bezrobotnych.

Dodatkowo osoby zatrudnione na podstawie umo-

wy o pracę znalazłyby się w gorszej sytuacji niż oso-

by wykonujące pracę na podstawie umów cywilno-

prawnych, co jest konstytucyjnie niedopuszczalne.

Skutkiem tego trzeba byłoby jednocześnie zapewnić

możliwość rejestracji i pobierania zasiłku dla bezro-

botnych wszystkim osobom zatrudnionym w niepeł-

nym wymiarze czasu pracy, które nie otrzymują co

najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę.

Kolejnym bardzo negatywnym następstwem za-

proponowanego rozwiązania byłaby sytuacja, iż oso-

by osiągające co najmniej minimalne wynagrodzenie

osiągające takiego wynagrodzenia, z tego powodu, iż

bardziej opłacalne byłoby np. wykonywanie umowy

zlecenia i osiąganie z tego tytułu np. kwoty 1000 zł

miesięcznie oraz jednoczesne pobieranie zasiłku dla

bezrobotnych niż praca za minimalne wynagrodze-

nie za pracę.

Wszystkie wskazane okoliczności dopro-

wadziłyby do sytuacji, iż opłacalne byłoby pozosta-

wanie w statusie bezrobotnego jak najdłużej.

Dalszą negatywną konsekwencją zaproponowa-

nych rozwiązań byłaby tendencja do ﬁkcyjnegoobni-

żania wynagrodzeń z umów cywilnoprawnych, jak

i umów w niepełnym wymiarze czasu pracy, tak aby

osoby mogły jednocześnie być bezrobotnymi i pobie-

rać zasiłek dla bezrobotnych.

Dodatkowo proponowa-

ne zmiany mogłyby skutkować nieopłacalnością

umów o pracę, a tym samym pogłębiłaby się obser-

wowana tendencja do zastępowania ich umowami

zleceniami lub umowami o dzieło.

Jednocześnie skoro osoby świadczące pracę mo-

głyby być nadal bezrobotnymi, to nie posiadałyby

gotowości do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymia-

rze czasu pracy, co jest podstawowym przymiotem

osoby bezrobotnej.

W takiej sytuacji znacznie utrud-

nione (jak nie niemożliwe) byłoby prowadzenie po-

średnictwa pracy bądź kierowanie do form aktywi-

zacji (staże, szkolenia).

Reasumując, uznaję zaproponowane rozwiązanie

w postaci radykalnego wzrostu wydatków Funduszu

Pracy przy jednoczesnym braku możliwości prowa-

dzenia jakiejkolwiek racjonalnej aktywizacji bezro-

botnych oraz pojawienie się lub pogłębienie wielu

niekorzystnych tendencji na rynku pracy wskaza-

nych powyżej.

Sekretarz stanu

Jacek Męcina

metalu i prowadzenia poszukiwań (6030)

Abrahama Godsona z dnia 25 czerwca 2012 r., skie-

rowaną do ministra spraw wewnętrznych i admini-

krywaczy metali do prowadzenia poszukiwań ukry-

tych lub porzuconych zabytków, uprzejmie proszę

o przyjęcie następujących wyjaśnień.

Zdaniem interpelanta obecnie obowiązująca re-

gulacja dotycząca prowadzenia poszukiwań zabyt-

ków przy użyciu urządzeń elektronicznych i technicz-

nych oraz sprzętu do nurkowania zawarta w ustawie

nie sprzyja podejmowaniu tego rodzaju działalności

przez hobbystów.

W związku z tym zadaje pytanie,

czy minister kultury i dziedzictwa narodowego za-

mierza podjąć działania w celu wypracowania i wcie-

lenia w życie rozwiązań, które umożliwią wykorzy-

stanie potencjału merytorycznego oraz technicznego

poszukiwaczy amatorów, opracowując satysfakcjonu-

jące tak poszukiwaczy amatorów, jak i zawodowych

archeologów przepisy, zasady współpracy, tudzież

ków wiedzy historycznej.

Odnosząc się do kwestii podnoszonych w interpe-

lacji, należy podkreślić, że poszukiwanie zabytków

jest dopuszczalną z punktu widzenia obowiązującego

prawa formą rekreacji, wymagającą spełnienia jed-

nak określonych obowiązków administracyjnych.

1062

Sytuacja, gdy uprawianie działalności hobbystycznej

podlega ograniczeniom ustawowym, nie jest przypad-

kiem odosobnionym w polskim prawodawstwie.

Wie-

le form rekreacji ze względu na ważny interes pu-

bliczny podlega kontroli ze strony państwa.

Tytułem

przykładu można wymienić niektóre rodzaje sportów

lotniczych, myślistwo, amatorski połów ryb czy że-

glarstwo.

Pozwolenia na prowadzenie poszukiwań są

instrumentem prawnym pozwalającym organom

konserwatorskim chronić przede wszystkim obszary

interesujące pod względem archeologicznym, a sa-

mym poszukiwaniom nadać metodyczny kształt.

Za

utrzymaniem kontroli działalności poszukiwawczej

w jej obecnej formie przemawiają również względy

ochrony prywatnych gruntów przed bezprawnym na-

ruszeniem oraz wymogi bezpieczeństwa pirotech-

nicznego.

Przegląd prawodawstwa państw europejskich

prowadzi do wniosku, że posługiwanie się wykrywa-

czami metali do poszukiwania przedmiotów o war-

tości kulturowej na obszarze kontynentu dopuszczal-

ne jest przeważnie na zasadzie pozwolenia.

Taki mo-

del regulowania przewiduje np. prawo francuskie,

austriackie, portugalskie i szwedzkie.

W części państw,

np. we Włoszech, obowiązuje zakaz posługiwania się

detektorami metali w niektórych regionach admini-

stracyjnych.

O potrzebie licencjonowania poszukiwań

zabytków za pomocą wykrywaczy metali mówią

wprost wiążące Rzeczpospolitą międzynarodowe źró-

dła prawa – por. zalecenie 921(1981) Zgromadzenia

Parlamentarnego Rady Europy w sprawie wykrywa-

czy metali i archeologii, zalecenie UNESCO w spra-

wie międzynarodowych zasad, które należy stosować

podczas wykopalisk archeologicznych.

Warto podkreślić również, że środowiska arche-

ologów niemal jednogłośnie krytycznie oceniają moż-

liwość zniesienia obecnych ograniczeń w zakresie

prowadzenia poszukiwań.

W deklaracji z dnia 14 maja

2012 r. 36 stowarzyszeń, instytucji naukowych oraz

muzeów wypowiedziało się przeciwko postulatom

umożliwienia prowadzenia poszukiwań bez pozwole-

nia organów konserwatorskich.

Wśród sygnatariuszy

deklaracji są m.in. Komitet Nauk Pra- i Protohisto-

rycznych Polskiej Akademii Nauk, Polski Komitet

Narodowy Międzynarodowej Rady Ochrony Zabyt-

ków (ICOMOS) i Stowarzyszenie Naukowe Archeolo-

gów Polskich.

Mimo zasadniczej rozbieżności poglądów na te-

mat sposobu uregulowania kwestii poszukiwań ama-

torskich pomiędzy archeologami i detektorystami

stosunkowo często organizowane są wspólne przed-

sięwzięcia naukowe obu środowisk.

Udzielając odpowiedzi na postawione pytanie,

w zakresie będącym przedmiotem interpelacji i w naj-

bliższej przyszłości nie przewiduje się ich podjęcia.

Minister kultury i dziedzictwa narodowego ma na

względzie, aby rozwiązania legislacyjne w dziedzinie

ochrony zabytków były z jednej strony korzystne

z punktu widzenia chronionego zasobu, z drugiej zaś

nie ograniczały nadmiernie sfery swobód obywatel-

skich.

Z tego punktu widzenia obecnie obowiązująca

regulacja jest możliwa do zaakceptowania w szcze-

gólności przez osoby, które z racji swoich zaintereso-

wań powinny wykazywać zrozumienie dla spraw

ochrony zabytków.

Podsekretarz stanu

Małgorzata Omilanowska

Warszawa, dnia 30 lipca 2012 r.

psychicznego (6032)

Sejm RP, z dnia 25 czerwca 2012 r., w sprawie ogra-

niczenia dostępu do pomocy psychologicznej w PZP,

przekazaną przy piśmie pana Marka Kuchcińskiego,

znak: SPS-023-6032/12, uprzejmie proszę o przyjęcie

następujących informacji.

Zgodnie z art. 57 ustawy ambulatoryjne świad-

czenia specjalistyczne ﬁnansowaneześrodkówpu-

blicznych są udzielane na podstawie skierowania le-

karza ubezpieczenia zdrowotnego.

Jednakże ze

niektórych świadczeń opieki zdrowotnej w ust. 2 okre-

ślono przypadki braku konieczności posiadania skie-

rowania na świadczenia, nieobejmujące jednak przy-

padku korzystania ze świadczeń psychologa.

Odnosząc się do pytań skierowanych przez pana

posła, należy wskazać, iż niezależnie od istniejących

przesłanek przemawiających za zmianą powyższego

przepisu i wprowadzeniem do wskazywanego kata-

logu także psychologa, istnieją też poważne argu-

menty przemawiające za pozostawieniem omawiane-

go uregulowania w obecnym kształcie.

Istotną dla oceny przedmiotowej kwestii jest opi-

nia publicznego płatnika – Narodowego Funduszu

Zdrowia.

Należy wskazać, iż w dotychczasowej kore-

spondencji fundusz zajmował w powyższej sprawie

1063

zdecydowanie negatywne stanowisko, argumentując

to drastycznym zwiększeniem wysokości środków

ﬁnansowychzazrealizowaneprzedmiotoweświadcze-

nia ponoszone przez płatnika i swoją sytuacją ﬁnan-

sową, w sytuacji zaobserwowanego wzrostu zaintere-

sowania społeczeństwa pomocą psychologiczną.

Należy zauważyć, iż przedmiotowa nowelizacja

miałaby swoje konsekwencje we wszystkich zakre-

sach świadczeń gwarantowanych w rodzaju opieka

psychiatryczna i leczenie uzależnień, jak i w pozosta-

łych rodzajach świadczeń gwarantowanych, gdzie

istnieje wymóg zatrudnienia psychologa lub psycho-

loga klinicznego, tj. w opiece paliatywnej i hospicyj-

nej, świadczeniach pielęgnacyjnych i opiekuńczych

niczej oraz leczeniu szpitalnym.

Ponadto, biorąc pod uwagę możliwy wzrost zain-

teresowania świadczeniobiorców pomocą psycholo-

giczną, nie sposób zakładać, iż wprowadzenie postu-

lowanych zmian nie wpłynie na dostępność do przed-

miotowych świadczeń opieki zdrowotnej.

Istnieje

prawdopodobieństwo wydłużenia okresu oczekiwa-

nia na udzielanie wskazanych świadczeń, gdyż część

świadczeniobiorców niemających wskazań medycz-

nych może chcieć skorzystać z możliwości uzyskania

danego świadczenia dostępnego bez skierowania, co

może wydłużyć okres oczekiwania osobom, którym

dostęp do tych świadczeń jest niezbędny.

Tym sa-

mym postulowana zmiana może spowodować pogor-

szenie się dostępności do omawianych świadczeń

i wzrost tzw. kolejek oczekujących, w szczególności

na rzecz osób najbardziej ich potrzebujących.

Niezależnie od powyższego, uprzejmie informuję,

iż w Ministerstwie Zdrowia dalej będą prowadzone

analizy odnośnie do przedstawionych przez pana posła

zmian legislacyjnych w przedmiotowym zakresie.

Warszawa, dnia 23 lipca 2012 r.

(6033)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

wie utrzymania wyremontowanych dworców kolejo-

wych w nienagannym stanie, uprzejmie informuję,

co następuje.

W roku 2008 przeprowadzona została kontrola

Najwyższej Izby Kontroli (NIK) dotycząca stanu

technicznego i przygotowania kolejowych obiektów

dworcowych do obsługi pasażerów, która wykazała,

iż spółka PKP SA zarządzająca dworcami kolejowy-

mi nie dysponowała wystarczającymi środkami ﬁ-

nansowymi przeznaczonymi na inwestycje i utrzy-

manie obiektów dworcowych w stanie umożliwiają-

cym bezpieczne i komfortowe obsługiwanie pasaże-

rów.

Ówcześnie obowiązujące regulacje prawne nie

przewidywały możliwości ﬁnansowaniaześrodków

publicznych modernizacji dworców kolejowych, a spół-

ka PKP SA nie była w stanie wygospodarować odpo-

wiednich środków własnych.

W związku z zaistniałą sytuacją minister właści-

wy do spraw transportu podjął prace legislacyjne, w wy-

niku których Sejm RP uchwalił w dniu 24 paździer-

nika 2008 r. ustawę o zmianie ustawy o komercjali-

1289).

Wyżej wymieniona ustawa umożliwiła ﬁnan-

sowanie lub współﬁnansowanieześrodkówpublicz-

nych wydatków na budowę oraz przebudowę dworców

z obsługą podróżnych.

Powyższą ustawą wprowadzo-

na została także legalna deﬁnicjadworcakolejowego.

Niemniej jednak, z uwagi na relatywnie późny ter-

min wejścia w życie przywołanej ustawy oraz napię-

zostały zabezpieczone środki ﬁnansowenawskazane

powyżej zadania.

Możliwość sﬁnansowania zadań

przewidzianych w ww. ustawie ze środków budżetu

państwa nastąpiła dopiero od roku 2010.

Na rok bie-

żący w budżecie państwa zaplanowano wydatkowa-

nie na wskazane w powyższej ustawie cele kwoty

znowelizowanej w 2008 r. ustawy o transporcie kole-

jowym ﬁnansowanielubwspółﬁnansowanieomawia-

nej kategorii zadań inwestycyjnych pozostaje możli-

wością, a nie obligatoryjnym zobowiązaniem budże-

tu państwa, co w praktyce oznacza, że wielkość do-

stępnych środków ﬁnansowychjestuzależnionaod

bieżącej sytuacji ﬁnansowejpaństwa.

Przedmiotowe

środki są również ograniczone wyłącznie do części

bezpośrednio związanej z obsługą podróżnych, zatem

właściciel lub zarządzający dworcem zobowiązany

jest zapewnić odpowiedni wkład własny, jeśli budowa

lub przebudowa obejmuje również pozostałe części

dworca.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że w 2010 r.

procedowany był projekt „Programu działań dla roz-

woju transportu kolejowego do roku 2015”, który

przewidywał wprowadzenie tzw. opłaty dworcowej.

Byłaby ona pobierana od przewoźników kolejowych

przez zarządcę infrastruktury kolejowej jako opłata

1064

za korzystanie z powierzchni ogólnodostępnych (pu-

blicznych) na dworcach kolejowych oraz wokół dwor-

ców kolejowych funkcjonalnie związanych z obsługą

pasażerów i rozliczana między zarządcą infrastruk-

tury a podmiotem zarządzającym dworcami kolejo-

wymi lub właścicielem dworca.

Dokument nie został

jednak przyjęty ani uchwalony przez Radę Ministrów,

a prace nad nim zostały zawieszone, m.in. z uwagi na

zastrzeżenia przewoźników kolejowych, którzy oba-

wiali się wzrostu ponoszonych przez nich kosztów.

Uprzejmie informuję, że w obecnym stanie praw-

nym główny ciężar pozyskania środków na remonty,

eksploatację i utrzymanie dworców kolejowych spo-

czywa na właścicielu lub zarządzającym obiektem

dworca i pozostaje uzależniony od sprawności jego

działań, a także lokalizacji danego obiektu.

Podzie-

lając w części obawy wyrażone w interpelacji pana

posła Johna Abrahama Godsona dotyczące utrzyma-

nia dworców kolejowych w należytym stanie, uprzej-

mie informuję, że Zarząd PKP SA jest w trakcie opra-

cowywania strategii zarządzania nieruchomościami,

która swym zakresem obejmie również przedmioto-

wą kwestię.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Andrzej Massel

(6034)

-6034/12, dotyczącym interpelacji poselskiej pana

robocia w Polsce, odnosząc się do informacji przed-

stawionych przez pana posła, należy zauważyć, że

decydujący wpływ na kształtowanie się sytuacji na

spodarki oraz utrzymujące się w ostatnim okresie

podkreślić, że na bieżąco monitoruję sytuację w za-

kresie dokonanych i przewidywanych redukcji za-

trudnienia w ramach zwolnień grupowych.

Według danych przekazanych przez urzędy pracy,

w okresie styczeń – maj br. łącznie 712 zakładów pra-

cy zwolniło 11,1 tys. pracowników.

W analogicznym

mach zwolnień grupowych, w wysokości 14,3 tys.

osób, dokonało 787 zakładów pracy.

Skala dokona-

nych zwolnień grupowych w bieżącym roku jest więc

o 3,2 tys. osób (o 22,0%) niższa.

Jeżeli natomiast cho-

zgłosiło 129 zakładów pracy, przewidując zwolnienie

9,0 tys. osób.

Z prowadzonego monitoringu wynika,

od pracodawców prowadzących działalność w sek-

cjach gospodarki: handel hurtowy i detaliczny; na-

prawa pojazdów samochodowych, włączając motocy-

kle, przetwórstwo przemysłowe, budownictwo, edu-

kacja, działalność ﬁnansowaiubezpieczeniowaoraz

górnictwo i wydobywanie.

Liczba zapowiadanych redukcji jest ponad dwu-

krotnie wyższa niż w maju ubiegłego roku.

Maj jest

niesieniu do analogicznego okresu roku poprzednie-

go, tak wyraźny jest wzrost zapowiedzi zwolnień gru-

powych.

Na tej podstawie nie można jednak mówić,

że grozi nam fala zwolnień grupowych.

Zgłaszane

zwolnienia rozkładają się w czasie, część z nich, m.in.

dzięki działaniom osłonowym ze strony urzędów pra-

sami pracodawcy.

Chciałbym przy tym podkreślić, że

w okresie styczeń – maj br. pracodawcy zgłosili za-

gicznym okresie ubiegłego roku przewidywali zwol-

nić 33,4 tys. pracowników.

Podzielam stanowisko pana posła, że utrzymują-

ce się reperkusje kryzysu pogarszają koniunkturę

gospodarczą, co przekłada się m.in. na mniejszą licz-

bę oferowanych miejsc pracy.

W maju br. pracodawcy

zgłosili 74,3 tys. ofert, tj. o 2,0 tys. mniej niż w maju

ub.r.

Jednak od początku br. do urzędów pracy wpły-

nęło łącznie 345,6 tys. ofert pracy, podczas gdy w ana-

logicznym okresie ub.r. 335,2 tys. Oznacza to, że

w bieżącym roku do dyspozycji bezrobotnych pozo-

stawało o 10,4 tys. (o 3,1%) ofert więcej.

Zgodnie

dologią liczenia w maju br. na jedną ofertę pracy przy-

padało średnio 18 bezrobotnych, podczas gdy w latach

2001–2002 ponad 60 osób.

Według ostatnich danych GUS, dotyczących sytu-

mał się nieznaczny wzrost przeciętnego zatrudnienia

maja ub. r.).

Stopa bezrobocia rejestrowanego pozo-

stawała o 0,2 punktu wyższa niż przed rokiem, ale

tu w odniesieniu do kwietnia br.), kształtując się na

poziomie 12,6%.

Z danych gromadzonych na podsta-

wie meldunków przesyłanych przez urzędy pracy wy-

1065

nika, że w czerwcu br. zarejestrowanych było

1968,1 tys. osób, tj. o 45,8 tys. mniej niż w maju br.

Sezonowy spadek bezrobocia był więc niższy niż

przed rokiem i wyniósł 2,3%, wobec spadku o 4,0%

w czerwcu 2011 r.

Stopa bezrobocia w końcu czerwca

br. wyniosła 12,4% i była o 0,5 p. p. wyższa niż w czerw-

waniu obserwowanych tendencji wskaźnik bezrobocia

w końcu bieżącego roku może przekroczyć 13%.

jakie rząd zamierza podjąć, celem ograniczenia wzro-

Pracy, zapewnia realizacje zadań, wynikających

Jednocześnie, w wyniku monitoringu sytuacji na

rynku pracy, podejmowane są inicjatywy ﬁnansowa-

ne ze środków rezerwy Funduszu Pracy będących

bociu, ale także na podstawie wniosku skierowanego

do MPiPS mogą być wsparte środkami rezerwy Fun-

duszu Pracy.

lejne 6 miesięcy.

zatrudnienia młodego człowieka po stażu.

1066

dawcą umowę, w wyniku której dokonanywana bę-

dzie refundacja poniesionych przez pracodawcę kosz-

tów wynagrodzenia wraz ze składkami na ubezpie-

czenia społeczne zatrudnionego absolwenta szoły

wyższej w wysokości zasiłku, o której mowa w art. 72

Pracodawca, na podstawie umowy zawartej ze

łeczne zatrudnionego absolwenta pod warunkiem, że

Pragnę ponadto przypomnieć, iż do pracowników,

należy wspomnieć m.in. o zwolnieniu z obowiązku

ność powiatowych urzędów pracy w znajdowaniu

pracy dla osób bezrobotnych uprzejmie informuję, iż

tów działalności powiatowych urzędów pracy w za-

kresie aktywnej i skutecznej pomocy w znalezieniu

zatrudnienia, szczególnie w odniesieniu do osób dłu-

gotrwale bezrobotnych, którego efektem jest m.in.

analiza efektywności podstawowych form aktywiza-

cji zawodowej, realizowanych w ramach programów

także na własnej, gromadzonej przez właściwe ko-

mórki organizacyjne, statystyce publicznej, genero-

wanej na podstawie informacji, przekazywanych

okresowo przez urzędy pracy na specjalnych formu-

larzach sprawozdawczych.

W kontekście możliwości podjęcia przez resort

pracy działań lub wypracowania nowych regulacji

prawnych, które zwiększyłyby w przyszłości efektyw-

ność działań powiatowych urzędów pracy w zakresie

cem roku 2013 wygasa obowiązek przekazywania

samorządom powiatowym środków Funduszu Pracy

i składek na ubezpieczenia społeczne pracowników

1067

w zakresie zmiany formy oddziaływania tego instru-

mentu.

niającym – obok wskaźników bezrobocia – także efek-

ty prowadzonej polityki rynku pracy.

Warszawa, dnia 23 lipca 2012 r.

SPS-023 -6035/12) interpelację pana posła RP Johna

pem osób niepełnosprawnych do współpracy z admi-

nistracją państwową uprzejmie proszę o przyjęcie

Ad 1.

Jak wygląda adaptacja budynków admini-

stracji państwowej na potrzeby osób niepełnospraw-

nych?

Zgodnie z przepisami prawa*

)

wszystkie obiekty

użyteczności publicznej i wielorodzinnego budownic-

budowano, wyremontowano, przebudowano lub zmie-

niano sposób ich użytkowania muszą być dostępne

dla osób niepełnosprawnych, w tym poruszających

osoby niepełnosprawne, w szczególności poruszające

ści publicznej i mieszkaniowego budownictwa wielo-

rodzinnego.

Szczegółowe uregulowania dotyczące

warunków technicznych zostały określone w przepi-

sach rozporządzenia ministra infrastruktury z dnia

tuowanie.

Przepisy rozporządzenia, w tym dotyczące

osób niepełnosprawnych, stosuje się przy projekto-

waniu, budowie, przebudowie i przy zmianie sposobu

dowlanych.

Każde niespełnienie standardów budowlanych i na-

nie nieprawidłowości nie wymaga od osoby zgłasza-

jącej posiadania orzeczenia o niepełnosprawności.

Od stycznia 2008 r. pełnomocnik rządu do spraw

osób niepełnosprawnych rokrocznie zwraca się do

bą o przekazanie informacji na temat rzeczywistego

nych ogólnodostępnych części budynków zajmowa-

nych przez podległy im aparat administracyjny.

Z informacji nadesłanej za rok 2007 wynikało, że

ministerstwa i urzędy centralne nie były w większo-

ści dostosowane w pełni do potrzeb osób niepełno-

wiednich działań.

Natomiast z informacji nadesła-

nych przez ministerstwa i urzędy centralne za 2008 r.

i 2009 r. wynikał już stosunkowo szeroki i planowy

działań resortów i urzędów centralnych zostały opi-

sane w dokumencie pn. Informacja rządu Rzeczypo-

Praw Osób Niepełnosprawnych, przyjętym w br.

przez Sejm RP.

Z informacji tej wynika, że przepro-

wadzone prace remontowe zminimalizowały bariery

funkcjonalne dla osób niepełnosprawnych i tym sa-

mym umożliwiły korzystanie z usług urzędu osobom

z różnymi rodzajami niepełnosprawności na pozio-

mie zbliżonym dla pozostałych obywateli.

W ubie-

głym roku kontynuowane były w szerszym zakresie,

w ramach dostępnych środków, prace modernizacyj-

ne obiektów użyteczności publicznej stwarzające oso-

bom niepełnosprawnym pełniejszy dostęp do urzę-

dów administracji publicznej.

Wspomniane działania napawają nadzieją, że bu-

dynki i pomieszczenia, zwłaszcza ogólnodostępne,

stawały się bardziej dostępne dla osób niepełno-

sprawnych narządu ruchu, w tym poruszających się

*

)

1068

na wózkach inwalidzkich, osób niewidomych i niesły-

szących.

I chociaż jest jeszcze sporo do zrobienia

w tym zakresie, to jednak od 2008 r. w rocznych in-

formacjach nadsyłanych przez resorty i urzędy cen-

tralne przedstawiane są konkretne działania zmie-

rzające do likwidacji barier funkcjonalnych, w szcze-

gólności architektonicznych, utrudniających, a nie-

jednokrotnie i uniemożliwiających osobom niepełno-

sprawnym podejmowanie pracy w tych instytucjach

lub korzystanie z oferowanych przez nie usług.

Ad 2.

Jak wygląda kontrola współczynnika udzia-

łu osób niepełnosprawnych wśród zatrudnionych

niepełnosprawnych zostały określone obowiązki i upraw-

nienia pracodawców związane z zatrudnianiem osób

niepełnosprawnych, w tym minimalny poziom za-

trudnienia osób niepełnosprawnych w poszczegól-

nych rodzajach zakładów pracy, którego osiągnięcie

zwalnia pracodawcę od obowiązku dokonywania mie-

sięcznych wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilita-

cji Osób Niepełnosprawnych.

Do takich wpłat zobowiązane są również pań-

stwowe i samorządowe jednostki organizacyjne bę-

dące jednostkami budżetowymi, zakładami budżeto-

wymi albo gospodarstwami pomocniczymi, instytu-

cje kultury oraz jednostki organizacyjne zajmujące

mnik historii, które nie osiągnęły minimalnego usta-

wowego 6% wskaźnika zatrudnienia osób niepełno-

sprawnych w przeliczeniu na pełny wymiar czasu

Warto podkreślić, że ustawodawca nie zobowiązał

pracodawców do osiągania ustawowego wskaźnika

zatrudnienia osób niepełnosprawnych, ale do doko-

nywania wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji

Osób Niepełnosprawnych, jeżeli jest on niższy niż

wskazany w ustawie.

Od wielu lat pełnomocnik rządu do spraw osób

niepełnosprawnych podejmuje działania zmierzają-

ce do zwiększenia zatrudnienia osób niepełnospraw-

kowane na zmianę świadomości osób odpowiedzial-

nych za politykę kadrową w administracji publicznej

w zakresie podejścia do zatrudniania osób niepeł-

nosprawnych.

Organizowane w latach 2007–2008 z inicjatywy

pełnomocnika rządu do spraw osób niepełnospraw-

nych szkolenia dla przedstawicieli administracji pu-

blicznej promujące zatrudnianie osób niepełnospraw-

nych oraz podjęta współpraca z Kancelarią Prezesa

Rady Ministrów przyczyniły się do zmiany podejścia

prawie wszystkich resortów i urzędów centralnych

odnośnie do zatrudnienia osób niepełnosprawnych.

Prawie wszystkie instytucje publiczne zamieszczały,

których innych ustaw, stosowny zapis w ogłoszeniach

o wolnych stanowiskach pracy zachęcający osoby nie-

pełnosprawne do uczestnictwa w naborze do służby

ca się do ministrów i kierowników urzędów central-

nych z prośbą o nadesłanie informacji na temat stanu

zatrudnienia osób niepełnosprawnych w danym roku

w podległych resortach i urzędach.

Dane te są rok-

rocznie zamieszczane w dokumencie pn. Informacja

rządu Rzeczypospolitej Polskiej o działaniach podej-

mowanych (w danym roku) na rzecz realizacji posta-

nowień uchwały Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej

sprawnych.

ustaw szczególne działania w zakresie zatrudnienia

osób niepełnosprawnych w administracji publicznej

podjęli: Kancelaria Prezesa Rady Ministrów i szef

służby cywilnej.

Warto nadmienić, że wspomniana

ustawa stworzyła możliwości zwiększenia zatrudnie-

nia osób niepełnosprawnych w urzędach, w których

funkcjonuje korpus służby cywilnej, jednocześnie za-

chowując charakter otwartego i konkurencyjnego

naboru.

Ustawa określa m.in. warunki, których speł-

nienie umożliwia osobom niepełnosprawnym skorzy-

stanie z pierwszeństwa w zatrudnieniu.

Nowe regulacje dotyczące zasad udziału w nabo-

rach osób niepełnosprawnych były w 2011 r. tematem

Forum Dyrektorów Generalnych Urzędów, w trakcie

którego przedstawione zostały wchodzące w życie

wspominane ustawowe zmiany, przeprowadzono

również dyskusję na temat nowych rozwiązań.

Po-

nadto kwestie dotyczące nowych przepisów były

przedstawiane w trakcie ogólnokrajowych szkoleń

w ramach projektu „Strategia zarządzania zasobami

ludzkimi w służbie cywilnej” realizowanego w ra-

ﬁnansowanegozEuropejskiegoFunduszuSpołecz-

nego (w trakcie prowadzenia szkoleń nowe przepisy

jeszcze nie obowiązywały).

Szkolenia z zakresu prze-

prowadzania naborów do służby cywilnej były skie-

rowane do pracowników urzędów administracji rzą-

dowej zaangażowanych we wdrażanie przepisów

i realizację polityki kadrowej.

Ocena skuteczności funkcjonowania tych ustawo-

wych rozwiązań, których miernikiem będzie zwięk-

szenie poziomu zatrudnienia osób niepełnospraw-

nych oraz wyciągnięcie wniosków, możliwa będzie po

przeprowadzeniu przez szefa służby cywilnej analizy

realizacji zadań służby cywilnej za rok 2012.

Z szacunkiem

Sekretarz stanu

Jarosław Duda

1069

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w Ministerstwie Sprawiedliwości

przesłaną wraz z pismem wicemarszałka Sejmu Rze-

czypospolitej Polskiej z dnia 29 czerwca 2012 r.,

uprzejmie przedstawiam, co następuje.

Poruszone w piśmie kwestie związane z meryto-

ryczną oceną rodzaju i wymiaru kar orzeczonych wo-

bec sprawców przestępstw mających związek z turnie-

jem ﬁnałowymmistrzostwEuropywpiłcenożnejpo-

zostają poza zakresem przyznanych ministrowi spra-

wiedliwości kompetencji w zakresie nadzoru nad dzia-

łalnością administracyjną sądów powszechnych.

Z tych względów, w ramach przysługujących mi-

nistrowi sprawiedliwości uprawnień, nie jest możliwa

merytoryczna ocena wyroków sądów, w tym również

w zakresie wymiaru kary w sprawach wskazanych

w interpelacji pana posła.

Zarzuty merytoryczne i proceduralne co do roz-

sąd odwoławczy.

W przypadku uznania, że kary są

niewspółmiernie niskie do stopnia społecznej szko-

dliwości określonego czynu, prokurator może wnieść

apelację, formułując stosowne zarzuty.

Problematyka bezpieczeństwa w związku z im-

prezami masowymi była przed turniejem Mistrzostw

traktowana przez ministra sprawiedliwości priory-

tetowo.

Wskazać należy, że z inicjatywy m.in. ministra

sprawiedliwości uchwalono ustawę z dnia 31 sierpnia

poz. 1280), na mocy której wprowadzono szereg roz-

wiązań, których celem jest zwiększenie bezpieczeń-

stwa osób uczestniczących w imprezach masowych,

w tym meczach piłki nożnej.

W moim przekonaniu zasady odpowiedzialności

karnej są obecnie właściwie ukształtowane, czemu

zdaje się nie przeczyć pan poseł w interpelacji.

Kary,

jak i środki karne przewidziane w Kodeksie karnym,

Kodeksie wykroczeń oraz ustawie z dnia 20 marca

Nr 62, poz. 504, ze zm.), umożliwiają wszechstronną

i zindywidualizowaną reakcję wymiaru sprawiedli-

wości na określony ustawą czyn sprawcy i jego osobę.

Z tych względów sugerowane w oświadczeniu zmiany

obowiązujących przepisów nie wydają się celowe.

Podkreślić także należy, iż, co do zasady, o sku-

teczności prawa karnego decyduje nie tyle jego suro-

wość, ile przede wszystkim skuteczność ścigania,

czyli nieuchronność kary.

Nie sposób również pominąć tego, że w ramach

przeciwdziałania negatywnym zjawiskom występu-

jącym w poruszonym w interpelacji obszarze nie-

zbędne są, obok właściwej reakcji prawno-karnej,

szeroko zakrojone akcje informacyjno-edukacyjne

oraz wychowawcze, adresowane przede wszystkim do

młodzieży.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Grzegorz Wałejko

(6038)

z dnia 29 czerwca 2012 r.

(SPS-023-6038/12), przy

którym przekazano interpelację pana posła Johna

rów szpitali, uprzejmie proszę o przyjęcie poniższych

Samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej

oraz podmiot leczniczy prowadzony w formie jednost-

podmiotami leczniczymi niebędącymi przedsiębior-

cami.

Zgodnie z art. 46 ustawy kierownik podmiotu

leczniczego niebędącego przedsiębiorcą, z którym

stawie powołania lub umowy o pracę, albo zawarł

z nim umowę cywilnoprawną, ponosi odpowiedzial-

ność za zarządzanie tym podmiotem.

1070

Kwestie związane z wynagradzaniem kierownika

samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowot-

nej zostały uregulowane w ustawie z dnia 3 marca

kominowej) ma ona zastosowanie również do kierow-

ników samodzielnych publicznych zakładów opieki

zdrowotnej.

Niezależnie od podstawy nawiązania sto-

sunku pracy lub rodzaju umowy cywilnoprawnej sta-

nowiącej podstawę zatrudnienia kierownikowi samo-

dzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej

(SPZOZ) przysługuje wyłącznie wynagrodzenie mie-

sięczne.

Organem właściwym do ustalania wynagro-

dzenia miesięcznego kierownika SPZOZ jest organ

założycielski albo organ, który utworzył dany pod-

miot.

Maksymalna wysokość wynagrodzenia mie-

sięcznego nie może przekroczyć czterokrotności prze-

ciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze

GUS.

Stosownie do art. 7 ustawy kominowej kierow-

nikowi SPZOZ nie przysługuje prowizja od zysku,

sowej.

Możliwość przyznania kierownikowi SPZOZ na-

wej i zależy od osiągniętych wyników ﬁnansowych

lub stopnia realizacji innych zadań.

Nagrodę roczną

dla dyrektora SPZOZ przyznaje, na wniosek rady

kład utworzyła.

Zgodnie z art. 10 ust. 7 ustawy wy-

sokość nagrody rocznej nie może przekroczyć trzy-

krotności przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego

Z kolei warunki wynagradzania za pracę pracow-

ników podmiotów leczniczych w formie jednostki bu-

dżetowej, w tym kwoty wynagrodzenia zasadniczego

i tabele zaszeregowania pracowników, oraz warunki

ustalania i wypłacania innych składników wynagro-

dzenia określają przepisy rozporządzenia ministra

podmiotów leczniczych (Dz. U. Nr 159, poz. 954), wy-

dane na podstawie art. 88 ust. 9 ustawy o działalno-

ści leczniczej.

Kierownik podmiotu leczniczego, w za-

łączniku nr 2 do ww. rozporządzenia, został zakwa-

liﬁkowanydokategoriipracownikówadministracyj-

nych, technicznych i ekonomicznych oraz został

uprawniony do dodatku funkcyjnego w wysokości

wynikającej z załącznika nr 4 do rozporządzenia.

Za-

sady nabywania prawa oraz ustalania wysokości

kierownika podmiotu leczniczego, określa ustawa

zastosowanie do pracowników państwowych jedno-

stek sfery budżetowej, dla których środki na wyna-

grodzenia są kształtowane na podstawie odrębnej

grodzenia za pracę otrzymanego przez pracownika

to wynagrodzenie, uwzględniając wynagrodzenie i inne

liczenia ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczyn-

Podsumowując, należy wskazać, że samodzielny

publiczny zakład opieki zdrowotnej, zgodnie z art. 52

ustawy o działalności leczniczej, posiada osobowość

prawną i pokrywa z posiadanych środków i uzyskiwa-

wiązania, tzn. samodzielnie gospodaruje majątkiem.

Odpowiedzialność za zarządzanie podmiotem leczni-

czym niebędącym przedsiębiorcą (w tym samodziel-

nym publicznym zakładem opieki zdrowotnej) ponosi

kierownik jednostki.

Jednocześnie zgodnie z art. 121

ust. 1 ustawy o działalności rolą podmiotu tworzącego

jest sprawowanie nadzoru nad podmiotem leczniczym

niebędącym przedsiębiorcą.

Podmiot tworzący spra-

wuje nadzór nad zgodnością działań podmiotu leczni-

czego niebędącego przedsiębiorcą z przepisami prawa,

statutem i regulaminem organizacyjnym.

W ramach

jaśnień oraz dokumentów od organów podmiotu lecz-

niczego niebędącego przedsiębiorcą oraz dokonuje

kontroli i oceny działalności tego podmiotu.

Kontrola i ocena, o których mowa powyżej, obej-

mują w szczególności:

1) realizację zadań określonych w regulaminie

Minister zdrowia posiada uprawnienia, o których

mowa powyżej, wyłącznie w odniesieniu do tych pod-

miotów leczniczych, dla których pełni rolę podmiotu

tworzącego.

W odniesieniu do podmiotów leczniczych

utworzonych przez inne podmioty lub organy, w tym

organy jednostek samorządu terytorialnego, minister

zdrowia nie jest uprawniony do dokonywania oceny

zasadności przyznawania przez te jednostki nagród

dyrektorom szpitali i wysokości tych nagród.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Cezary Rzemek

Warszawa, dnia 24 lipca 2012 r.

1071

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w Ministerstwie Transportu,

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pi-

smo, nr SPS-023-6039/12, z dnia 29 czerwca 2012 r.

przekazujące interpelację pana posła Andrzeja Guta-

-Mostowego w sprawie zmiany organizacji i funkcjo-

nowania PKP i spółek pokrewnych, wyjaśniam, że

struktura spółek kolejowych została ukształtowana

w wyniku zmian dokonanych na podstawie przepi-

Efektem tych zmian było utworzenie Grupy PKP

SA z wyodrębnionymi spółkami: zarządzania infra-

strukturą kolejową, usług telekomunikacyjnych,

usług informatycznych, zaopatrzenia w energię elek-

tryczną i paliwa, zarządzania obiektami dworcowymi

oraz przewozu osób i przewozu ładunków.

Struktura

organizacyjna Grupy PKP SA jest zbliżona do struk-

tury Deutsche Bahn AG.

Natomiast obecna struktura kolejowych przewoź-

ników pasażerskich została ukształtowana w wyni-

ku usamorządowienia spółki PKP Przewozy Regio-

nalne sp. z o.o., dokonanego zgodnie z postanowie-

niami „Strategii dla transportu kolejowego do 2013 r.”,

oraz jej zmian, przyjętych w lutym 2008 r.

W wyniku tych zmian na rynku przewozów pasa-

żerskich usługi przewozowe świadczą wchodzące

w skład Grupy PKP spółki PKP InterCity i PKP

SKM w Trójmieście oraz będąca własnością samo-

rządów spółka Przewozy Regionalne sp. z o.o. i two-

rzone przez samorządy spółki przewozowe (Koleje

Mazowieckie, Koleje Dolnośląskie, Koleje Wielkopol-

skie i Koleje Śląskie, Szybka Kolej Miejska w Warsza-

wie), które wykonują głównie usługi na rynkach re-

gionalnych.

Resort transportu nie planuje wprowadzenia zasad-

niczych zmian w obecnym systemie funkcjonowania

rynku kolejowych przewozów pasażerskich w Polsce.

Pozycja konkurencyjna przewoźników kolejowych

systematycznie poprawia się przede wszystkim przez

unowocześnianie taboru.

Przewoźnicy kolejowi samodzielnie kreują polity-

kę dystrybucyjną świadczonych usług, która z jednej

strony ma zapewniać klientom możliwie jak najwięk-

szą dostępność do zakupu biletów, a z drugiej ma na

uwadze optymalizację kosztów prowadzonej działal-

ności.

Zgodnie ze strategią spółki PKP InterCity SA (IC

SA), sieć dystrybucji tworzą głównie kasy biletowe

zlokalizowane na dużych stacjach, na których zatrzy-

nad 630 zlokalizowanych na mniejszych stacjach kas

spółki Przewozy Regionalne sp. z o.o. (PR) oraz spół-

IC SA.

Wszystkie kasy PR i KM są zobowiązane również

do poświadczania zwróconych biletów, zwrotów za

niewykorzystane bilety, udzielania informacji o ofer-

tach IC SA.

Oprócz tradycyjnej sieci sprzedaży kasowej funk-

cjonuje kanał internetowy – e/IC.

Obecnie przez ten

bucji można kupić bilety na wszystkie krajowe pocią-

gi IC SA oraz na wybrane pociągi w komunikacji

międzynarodowej.

W maju 2012 r. udział sprzedaży

biletów przez Internet wynosił 7,8% sprzedaży ogó-

łem, co oznacza ponad 40-procentowy wzrost w sto-

sunku do maja 2011 r.

Ponadto bilety na pociągi IC SA

można nabyć też w 76 biletomatach oraz u konduk-

tora w pociągach.

Stopniowe odchodzenie od tradycyjnej sieci dys-

trybucji, jako zbyt kosztownej, na rzecz sprzedaży

i telefonia komórkowa, a także przez automaty bile-

towe jest w perspektywie najbliższych lat zrozumia-

łe i nieuniknione.

Do takich działań obliguje prze-

woźnika panująca na rynku transportowym konku-

rencja, a co za tym idzie – rachunek ekonomiczny,

jako podstawowe kryterium prowadzenia działalno-

ści w gospodarce wolnorynkowej.

Podkreślić przy tym należy, że przewoźnicy nie są

zobligowani prawem międzynarodowym ani krajo-

wym do otwierania i utrzymania kas na wszystkich

stacjach zatrzymania uruchamianych przez nią pocią-

gów.

W obecnym stanie prawnym minister właściwy

ds. transportu nie ma podstaw prawnych do ingero-

wania w przypadkach zamykania kas biletowych.

Kwestia utrzymania kas biletowych na dworcach

i stacjach kolejowych jest związana z zapewnieniem

środków na ﬁnansowaniekosztówutrzymaniatych

obiektów.

Obecny system utrzymania dworców i sta-

cji kolejowych jest mało efektywny i wymaga zmian.

Przede wszystkim potrzebne są systemowe rozwią-

zania dotyczące funkcjonowania mniejszych stacji

i przystanków oraz efektywnego systemu ﬁnansowa-

nia kosztów utrzymania tych obiektów.

Dużą rolę

w tym zakresie mogą odegrać organizatorzy usług

publicznych oraz samorządy lokalne.

Odnosząc się do kwestii likwidowania kas „na po-

łudnie od Krakowa”, na podstawie informacji uzyska-

nych z Zarządu PKP InterCity SA wyjaśniam, że na

dworcu w Zakopanem kasy IC SA nie są przewidziane

do likwidacji.

W kasie podróżny może kupić lub zwró-

cić zakupiony w niej bilet na pociąg spółki PR.

1072

Natomiast spółka Przewozy Regionalne sp. z o.o.

z powodów ekonomicznych podjęła decyzje o prze-

kazaniu swoich kas biletowych na dworcu w Zako-

panem w agencje.

Na podstawie umowy agencyjnej

prowadzący kasę zobowiąże się do stałego pośred-

niczenia przy sprzedaży biletów podróżnym na rzecz

spółki.

Oznacza to, że kasy będą istniały nadal,

zmieni się tylko podmiot, który je będzie obsługiwał,

a taka zmiana nie powinna wpłynąć na jakość ob-

sługi klientów.

Bezpieczeństwo pasażerów w transporcie kolejo-

transportu.

Jednym z obszarów tych działań są tzw.

działania twarde, do których zaliczamy moderniza-

cje i rewitalizację linii kolejowych oraz zakupy no-

wego taboru dla PKP InterCity i przewoźników re-

gionalnych.

Te działania obejmują także wymianę

rozjazdów kolejowych oraz modernizację niestrze-

żonych przejazdów kolejowych do poziomu B, tj.

z samoczynną sygnalizacją przejazdową.

Bardzo

ważnym działaniem jest wprowadzenie Europej-

skiego Systemu Sterowania Ruchem Kolejowym

(ETCS) przy współpracy z partnerami zagraniczny-

mi, aby ich doświadczenia implementować sprawnie

i szybko do Polski.

Drugim obszarem są tzw. działania miękkie, któ-

re w części są już wdrażane.

Wśród tych działań znaj-

dują się: wzmocnienie kompetencji Urzędu Transpor-

tu Kolejowego, także poprzez zasilenie jego budżetu

na wykonywanie kontroli doraźnych w całym kraju,

ujednolicenie przez UTK instrukcji i wprowadzenie

nad ustawą o transporcie kolejowym, w której okre-

ślono m.in. wymogi dla ośrodków szkolenia maszy-

nistów i wprowadzono ujednolicenie programów

szkolenia na licencję maszynisty, rozbudowa kompe-

tencji szkoleniowych PKP PLK, szkolenia dla wszyst-

kich maszynistów i dyżurnych ruchu, przygotowanie

oraz odbudowa szkolnictwa zawodowego o proﬁluko-

lejowym.

Jednocześnie chciałbym wyjaśnić, że aby odnieść

się do kwestii dodatkowego obciążania dyżurnych

ruchu obowiązkami, których nie powinni wykony-

wać, należałoby wskazać takie przypadki.

słowi Andrzejowi Gutowi-Mostowemu za zaintereso-

wanie się tą problematyką.

Z poważaniem

w sprawie wyłączenia z procedur

SPS-023-6040/12, w sprawie wyłączenia z procedur

konkursowych Narodowego Funduszu Zdrowia ze-

społów ratownictwa medycznego, uprzejmie informu-

ję, co następuje.

łów ratownictwa medycznego, z wyłączeniem lotni-

czych zespołów ratownictwa medycznego, są ﬁnan-

sowane z budżetu państwa z części, których dyspo-

nentami są poszczególni wojewodowie.

Jednocześnie

rza przeprowadzenie postępowania o zawarcie umów

dycznego, ich rozliczanie i kontrolę dyrektorowi wła-

ściwego oddziału wojewódzkiego Narodowego Fun-

duszu Zdrowia.

W tym miejscu należy zwrócić uwa-

bezpośrednio ze środków Narodowego Funduszu

były finansowane z rezerwy celowej, utworzonej

w budżecie państwa, co jednocześnie uwolniło do-

tychczas angażowane na ten cel środki w planie ﬁ-

nansowym funduszu i umożliwiło zwiększenie ﬁnan-

sowania przez NFZ innego zakresu świadczeń.

W tej

nie Narodowego Funduszu Zdrowia w tym zakresie,

zasadnym było – i jest nadal – utrzymanie od 1 stycz-

nia 2007 r. powyższego trybu, z zastrzeżeniem, iż

środki ﬁnansoweznajdująsięwbudżetachwojewo-

dów.

Podkreślenia wymaga również fakt, iż Narodo-

wy Fundusz Zdrowia, kontraktując całość świadczeń

rzędzia informatyczne.

Powierzenie wojewodom za-

wieranie umów na zadania zespołów ratownictwa

medycznego wymagałoby stworzenia nowych komó-

rek zaopatrzonych w cały system informatycznego

zbierania i analizowania danych, których zadaniem

wyższe działania wiązałyby się także z koniecznością

1073

zmiany wielu przepisów prawnych między innymi

ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym,

ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej ﬁnanso-

dzie i administracji rządowej w województwie i in-

nych, co jest procesem długotrwałym, wymagającym

przejścia przez całość procedury legislacyjnej.

Stwo-

rzenie nowego systemu kontraktowania zadań zespo-

łów ratownictwa medycznego i powierzenie tego za-

dania wojewodom w znaczny sposób mogłoby podro-

żyć koszty funkcjonowania systemu Państwowe Ra-

townictwo Medyczne i w konsekwencji również urzę-

dów wojewódzkich.

W związku z powyższym wydaje

się zasadne pozostawienie dotychczasowego modelu

ﬁnansowaniaikontraktowaniazespołówratownic-

twa medycznego oraz rozdzielenie organizatora sys-

temu od płatnika, co utrzyma przejrzyste i transpa-

rentne zasady wyboru realizatora zadań zespołów

ratownictwa medycznego.

Jednocześnie zwracam uwagę, że dla świadcze-

nych świadczeń zdrowotnych.

Ponadto informuję, iż Ministerstwo Zdrowia przy-

gotowuje zmianę przepisów dotyczących systemu

Państwowe Ratownictwo Medyczne i wskazana przez

pana posła możliwość wyłączenia z procedur konkur-

sowych NFZ zadań zespołów ratownictwa medycz-

nego z pewnością będzie jeszcze przedmiotem anali-

zy i dyskusji z udziałem ekspertów zajmujących się

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Jakub Szulc

w sprawie rozbieżnej interpretacji

29 czerwca br., znak: SPS-023-6042/12, dotyczącym

interpelacji pana posła Kazimierza Gołojucha w spra-

wie rozbieżnej interpretacji przepisów dotyczących

budżetowej, przedstawiam następujące informacje.

grodzenia rocznego, m.in. okresu urlopu macierzyń-

skiego.

Trybunał Konstytucyjny, rozpatrując w dniu 9 lip-

ca br. pytanie prawne Sądu Rejonowego w Białym-

kresie, w jakim pomija okres urlopu macierzyńskiego

nej do okresu przepracowanego, w sytuacji nieprze-

pracowania w ciągu całego roku kalendarzowego

W uzasadnieniu wyroku Trybunał Konstytucyjny

stwierdził w badanej sprawie, że niekonstytucyjność

rocznym wynika z braku ukształtowania zawartego

w tym przepisie katalogu wyjątków z uwzględnie-

niem urlopu macierzyńskiego.

Taka konstrukcja wy-

roku nie skutkuje zatem utratą mocy obowiązującej

kwestionowanego przepisu ustawy ani modyﬁkacją

jego obecnego brzmienia.

Oznacza konieczność nie-

zwłocznej interwencji ustawodawcy w celu uzupeł-

nienia wspomnianej regulacji w taki sposób, który

zapewni realizację normy konstytucyjnej wyrażonej

– w tym przypadku – w art. 71 ust. 2 konstytucji.

Rozpatrując kwestię prawa pracownika do dodat-

kowego wynagrodzenia rocznego w sytuacji, gdy pra-

cownik został zwolniony z obowiązku świadczenia

pracy, należy zauważyć, że poprzez nawiązanie sto-

sunku pracy pracownik zobowiązuje się do wykony-

wania pracy określonego rodzaju na rzecz pracodaw-

więc faktyczne dopuszczanie zatrudnionego pracow-

nika do świadczenia pracy oraz wypłacanie mu za tę

pracę określonego wynagrodzenia, a obowiązkowi

1074

pracodawcy odpowiada prawo pracownika do świad-

czenia pracy i otrzymywania za tę pracę wynagro-

dzenia.

W okresie wypowiedzenia stosunku pracy dopusz-

czalne jest jednak – mimo braku konkretnych ure-

gulowań w Kodeksie pracy – zwolnienie pracownika,

za jego zgodą, z obowiązku świadczenia pracy.

Do

skutecznego zwolnienia pracownika z obowiązku

świadczenia pracy wymagane jest uzyskanie jego

zgody, choćby dorozumianej (tj. gdy pracownik zasto-

suje się do zwolnienia i zaprzestanie stawiania się do

pracy oraz jej świadczenia).

Zwolnienie pracownika (za jego zgodą) z obowiąz-

ku świadczenia pracy – mimo iż w jego trakcie pra-

cownik nie wykonuje pracy – nie pozbawia pracow-

nika prawa do wynagrodzenia (por. np. wyrok Sądu

Najwyższego z dnia 16 czerwca 2005 r.

– I PK 260/04,

OSNP z 2006 r. nr 9–10, poz. 145).

ww. ustawy wynagrodzenie roczne ustala się w wy-

sokości 8,5% sumy wynagrodzenia za pracę otrzyma-

nego przez pracownika w ciągu roku kalendarzowe-

go, za który przysługuje to wynagrodzenie, uwzględ-

niając wynagrodzenie i inne świadczenia ze stosunku

niężnego za urlop wypoczynkowy, a także wynagro-

dzenie za urlop wypoczynkowy oraz wynagrodzenie

cownikowi, który podjął pracę w wyniku przywróce-

nia do pracy.

Zgodnie z § 6 (w związku z § 14) rozporządzenia

nagrodzenia za czas urlopu oraz ekwiwalentu pie-

ekwiwalent pieniężny za urlop wypoczynkowy usta-

la się z uwzględnieniem wynagrodzenia i innych

wynagrodzenia za czas innej usprawiedliwionej nie-

obecności w pracy.

W związku z powyższym, zdaniem ministerstwa,

przy ustalaniu wysokości wynagrodzenia rocznego

nie uwzględnia się wynagrodzenia przysługującego

za okres zwolnienia z obowiązku świadczenia pracy

w czasie trwającego wypowiedzenia umowy o pracę,

bowiem wynagrodzenie to należy traktować jako wy-

nagrodzenie za czas innej usprawiedliwionej nieobec-

ności w pracy, w rozumieniu § 6 pkt 4 ww. rozporzą-

dzenia.

Ustawa o dodatkowym wynagrodzeniu rocznym

nie zawiera przepisu nakładającego obowiązek prze-

pracowania co najmniej 6 miesięcy w sposób nieprze-

rwany, a zatem wlicza się wszystkie okresy zatrud-

nienia przepracowane u danego pracodawcy w roku

nagrodzenie roczne.

Zarówno przepisy wymienionej

ustawy, jak również Kodeksu pracy nie wskazują spo-

sobu obliczania okresów, gdy biegną one z przerwa-

mi.

W kwestii zasad obliczania stażu pracy warun-

kującego nabycie uprawnień do świadczeń pracowni-

czych wypowiedział się Sąd Najwyższy w postano-

wieniu z dnia 11 grudnia 2009 r. (sygn. akt II PK

223/09, LEX nr 585777), w którym stwierdził, że:

„zwrotowi odnoszącemu do okresu zatrudnienia na-

leży nadawać sens nawiązujący do bezpośredniego,

potocznego czy naturalnego pojmowania wyrażenia

»roku pracy« czy też jego wielokrotności.

Inaczej

rzecz ujmując, staż pracy oblicza się w latach, mie-

siącach i dniach, przy przyjęciu, że termin upływa

w przeddzień dnia odpowiadającego nazwie dnia po-

czątkowego, następnie sumuje się lata, sumuje się

miesiące i przelicza je na lata z uwzględnieniem, że

12 miesięcy pracy to jeden rok, sumuje się także dni

i przelicza na miesiące, z uwzględnieniem, że 30 dni

równa się jednemu miesiącowi”.

Przedstawiając powyższe, uprzejmie informuję, że

stosowne uściślenie przesłanek uprawniających do

tzw. trzynastych pensji dla pracowników sfery budże-

towej nastąpi przy najbliższej nowelizacji przepisów

Warszawa, dnia 26 lipca 2012 r.

w sprawie planowanego uwolnienia

mie przedstawiam następujące wyjaśnienia.

Na wstępie pragnę podkreślić, że minister gospo-

darki nie posiada kompetencji do zwolnienia przed-

siębiorstw energetycznych z obowiązku przedkłada-

nia prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki (prezes

URE) do zatwierdzenia taryf.

Zgodnie z art. 49 ust. 1

tyczne z obowiązku przedkładania taryf do zatwier-

konkurencji albo cofnąć udzielone zwolnienie w przy-

padku ustania warunków uzasadniających zwolnie-

1075

które powinien brać pod uwagę korzystając z tego

energii, jak: liczba uczestników i wielkości ich udzia-

łów w rynku, przejrzystość struktury i zasad funk-

cjonowania rynku, istnienie barier dostępu do rynku,

stęp do informacji rynkowej, skuteczność kontroli

ograniczającej konkurencję, dostępność do wysoko

wydajnych technologii.

Przytoczone kompetencje

przyznają prezesowi URE również regulacje zawarte

w projekcie nowej ustawy Prawo energetyczne.

2.

Czy pański resort planuje wprowadzić politykę

osłonową, tak aby w praktyce chronić wszystkie ubogie

W obecnych przepisach brakuje kompleksowego

wadzić opracowany został system ochrony odbiorców

wej ustawy Prawo energetyczne, odbiorcą wrażliwym

siłek okresowy albo będący członkiem rodziny, której

umowę kompleksową, zamieszkujący w miejscu do-

wym dla rodziny składającej się od dwóch do czterech

osób oraz 1500 kWh roku kalendarzowym dla rodzi-

ny składającej się z co najmniej pięciu osób.

Projekt nowej ustawy Prawo energetyczne, który

konstytuuje system ochrony odbiorców wrażliwych

jest obecnie na etapie konsultacji międzyresorto-

wych.

Po jego uzgodnieniu i przyjęciu przez Radę

nych.

mami energetycznych?

Energia elektryczna jest dobrem o charakterze

powszechnym.

W projekcie nowej ustawy Prawo

energetyczne wprowadzono instytucję, której celem

jest ochrona odbiorcy w sytuacji, gdy przedsiębior-

stwo energetyczne zajmujące się sprzedażą energii

elektrycznej zaprzestanie działalności (np. ogłosi

upadłość).

W takim przypadku, do czasu zawarcia

przez odbiorcę umowy z nowym sprzedawcą, ale nie

dłużej niż przez 90 dni, w miejsce dotychczasowego

sprzedawcy pobieraną energię rozliczać będzie sprze-

dawca awaryjny.

Celem wprowadzenia powyższej instytucji jest za-

gwarantowanie ciągłości dostaw energii elektrycznej.

W szczególności instytucja sprzedaży awaryjnej może

znaleźć zastosowanie w przypadku upadłości przed-

siębiorstwa energetycznego zajmującego się sprzeda-

żą energii elektrycznej.

W projekcie nowej ustawy Prawo energetyczne

zamieszczono również szereg zapisów o charakterze

prokonsumenckim, których celem jest udzielanie

wsparcia w przypadku wystąpienia konﬂiktunalinii

odbiorca – przedsiębiorstwo energetyczne.

Np. art. 173 projektu umożliwia powołanie przy

prezesie URE stałych sądów polubownych, których

zadaniem będzie rozpatrywanie sporów wynikłych

z umów zawartych pomiędzy odbiorcami końcowymi

a przedsiębiorstwami energetycznymi, a także spo-

rów dotyczących nieuzasadnionego wstrzymania do-

starczania energii elektrycznej lub ciepła.

Instytucja ta będzie miała na celu ułatwienie od-

biorcom dochodzenia swoich praw, gdyż zwykła pro-

cedura sądowa często jest długotrwała i kosztowna,

co zniechęca odbiorców do jej podjęcia.

Wyrażam przekonanie, że powyższe wyjaśnienia

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tomasz Tomczykiewicz

względem średniego wynagrodzenia (6045)

-023-6045/12, przekazanym ministrowi pracy i poli-

tyki społecznej przez ministra ﬁnansów,dotyczącym

wynagrodzenia, uprzejmie przedstawiam następują-

ce informacje.

1076

Obowiązujące reguły ustalania wysokości mini-

nego wynagrodzenia dodatkowo o 2/3 wskaźnika

negocjacje w ramach Trójstronnej Komisji do Spraw

Społeczno-Gospodarczych, wysokość minimalnego

wynagrodzenia jest niższa od połowy przeciętnego

tale.

W przypadku nieosiągnięcia porozumienia

w Trójstronnej Komisji decyzję o wysokości minimal-

nego wynagrodzenia podejmuje Rada Ministrów (do

dzenia.

Wysokość minimalnego wynagrodzenia za

pracę określona przez Radę Ministrów nie może być

zaproponowanej Trójstronnej Komisji do negocjacji.

Przepisy omawianej ustawy nie ograniczają moż-

liwości wynegocjowania wyższego wzrostu wysokości

uwarunkowań społeczno-gospodarczych.

W ostatnich latach relacja minimalnego wynagro-

dzenia do przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce

narodowej wynosiła ponad 40%; relacja projektowa-

na na 2012 r.

– 42,5%.

Kryteria ustalania wysokości minimalnego wy-

nagrodzenia powinny uwzględniać potrzeby pracow-

ników o najniższych dochodach, ale także czynniki

ekonomiczne, wymagania rynku pracy, poziom wy-

dajności, jak i potrzebę uzyskania oraz utrzymania

wysokości poziomu zatrudnienia.

Należy także zauważyć, że obowiązujące w pań-

stwach Unii Europejskiej sposoby ustalania mini-

malnego wynagrodzenia nie przewidują ustawowych

wymogów ściśle wiążących to wynagrodzenie z poło-

wą przeciętnego wynagrodzenia.

Tego rodzaju usta-

lenia dokonywane są zazwyczaj w drodze np. porozu-

mień między partnerami społecznymi.

Wymieniona w interpelacji kwota przeciętnego

wynagrodzenia w maju br. – 3617, 98 zł (pytanie nr 1)

odnosi się do wynagrodzenia przeciętnego w sektorze

przedsiębiorstw (zatrudniających powyżej 9 osób),

a zatem porównanie jej z minimalnym wynagrodze-

niem nie wydaje się zasadne.

Dane statystyczne

wskazują, że w tego typu przedsiębiorstwach wyna-

grodzenie przeciętne jest zdecydowanie wyższe niż

dla całej gospodarki, a co za tym idzie, wyższe niż

w małych i mikroprzedsiębiorstwach.

Tym samym

porównywanie tych dwóch wartości daje zniekształ-

cony obraz relacji wynagrodzenia minimalnego do

przeciętnego.

Ponadto trzeba pamiętać, że wynagro-

dzenia w ujęciu miesięcznym podlegają sezonowości,

co w przedmiotowym porównaniu skutkuje wysokimi

wartościami relacji na początku roku, rzędu 40–42%,

a niższymi pod koniec roku – 34–37%.

Pragnę także podkreślić, że przeciętne wynagro-

dzenie i minimalne wynagrodzenie za pracę są za-

kresowo różne.

Przeciętne wynagrodzenie w gospo-

darce narodowej uwzględnia wszystkie tytuły wyna-

grodzeń i świadczeń przysługujących pracownikowi

z tytułu stosunku pracy.

Natomiast minimalne wy-

nagrodzenie za pracę nie ujmuje wynagrodzenia za

wych, odpraw emerytalnych i rentowych, wypłat

W Sejmie trwają prace nad 3 projektami ustaw

pracę (druki nr 28, 119 i 510); zostały skierowane do

pracy Komisji Polityki Społecznej i Rodziny.

Dwa

z nich przewidują ściślejsze powiązanie wysokości

minimalnego wynagrodzenia z 50-procentową wyso-

kością przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce

narodowej.

Ze swej strony deklaruję aktywny merytoryczny

udział przedstawicieli resortu w pracach komisji sej-

mowej.

Uprzejmie informuję, że ministerstwo przewiduje

nie od dnia 1 listopada 2012 r. kwot kryteriów docho-

riów przewidziane jest od dnia 1 listopada 2014 r.

podwyższeniem jego kwoty).

W dziedzinie ubezpieczeń społecznych przygoto-

we na zasadach zbliżonych jak za pracowników ko-

rzystających z urlopu wychowawczego (np. samoza-

trudnionych czy rolników).

zycją Rady Ministrów – podwyższone zostaną m.in.

rych świadczeń z pomocy społecznej.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Radosław Mleczko

Warszawa, dnia 2 sierpnia 2012 r.

1077

Odpowiedź

sekretarza stanu

w Ministerstwie Transportu,

w sprawie podkarpackich przedsiębiorców

kich przedsiębiorców przy budowie autostrady A4,

uprzejmie przekazuję następujące informacje.

nawcami, takimi jak np. Radko sp. z o.o., realizują-

cymi zamówienia publiczne na roboty budowlane

wych i autostrad, dnia 30 maja 2012 r.

Rada Mini-

strów przyjęła przedstawiony przez ministra trans-

Informuję również, iż niektórzy przedsiębiorcy,

będący podwykonawcami pracującymi przy budowie

autostrad, w związku z nieuzyskaniem zaległych na-

leżności od wykonawców inwestycji zgłaszali ten fakt

do inwestora, tj. do Generalnej Dyrekcji Dróg Krajo-

wych i Autostrad, która w trakcie prac nad projektem

ww. ustawy przekazywała szacunkowe dane na te-

mat ilości tych podwykonawców oraz wielkości nie-

uregulowanych na ich rzecz należności za wykonane

prace.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tadeusz Jarmuziewicz

(6049)

1078

towych województwa mazowieckiego i innych jedno-

1079

*

)

1080

Podsumowując, należy stwierdzić, iż zaplanowane

w sprawie dramatycznych wskaźników

zubożenia Polaków (6050)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

uprzejmie wyjaśniam.

Sytuacja socjalna osób i rodzin jest przedmiotem

gatywnym skutkom niedostatku: Jak przedstawio-

L.p. Wyszczególnienie

Rok

6,4 4,3 5,4 5,6 6,9 8,1

5.

otrzymały świadcz.

L.p. Wyszczególnienie

Rok

1081

no, obserwacje kondycji ﬁnansowejosóbwgospo-

darstwach domowych nie potwierdzają obiegowych

opinii na temat dramatycznie pogarszających się wa-

runków bytowych osób i rodzin w Polsce.

Choć

trosk socjalnych.

Wynika to częściowo z braku aktualizacji wskaź-

ników progów dochodowych uprawniających do

nych.

Prace nad efektywnością nieskładkowego sys-

temu zabezpieczenia społecznego, do którego nale-

ce nad weryﬁkacjąprogówdochodowych.

Zdniem

czeń pieniężnych.

Dzięki tym zmianom będzie moż-

na uzyskać nie tylko wyższe świadczenia pieniężne,

Dotyczy to w szczególności zasiłków: stałego, okre-

roku następnej weryﬁkacjiwoparciuonowekryte-

ria dochodowe pomoc społeczna będzie mogła, tak jak

umożliwianiu osobom i rodzinom przezwyciężania

łeczno-Gospodarczych propozycje dotyczące:

1) weryﬁkacjikryteriówdochodowychwsystemie

pomocy społecznej:

Jednocześnie wzrosną:

na 531–l260 zł,

L.p. Wyszczególnienie

Rok

2008 2009 2010

1082

— do 664 zł na osobę w rodzinie wychowującej

dziecko niepełnosprawne (wzrost o 41 zł, tj. o 6,6%).

Jednocześnie podwyższeniu ulegną od 1 listopada

rodzin (WDR), tj. do:

Z szacunkiem

Sekretarz stanu

Jarosław Duda

Warszawa, dnia 17 lipca 2012 r.

nr SPS-023-6051/12, nr SPS-023-6058/12, nr SPS-

-023-6052/12, nr SPS-023-6053/12, nr SPS-023-

-6054/12, nr SPS-023-6055/12, nr SPS-023-6056/12,

nr SPS-023-6059/12, nr SPS-023-6062/12, nr SPS-

-023-6063/12, nr SPS-023-6060/12, nr SPS-023-

-6057/12, nr SPS-023-6061/12 oraz nr SPS-023-

-6064/12, interpelacjami posła Andrzeja Lewandow-

skiego oraz grupy posłów w sprawie zagospodarowa-

nia nieruchomości wchodzących w skład majątku

miasto Darłowo, Kalisz Pomorski, Grzmiąca, Karli-

no, Połczyn-Zdrój, Ustronie Morskie, Wierzchowo,

Czaplinek, Biały Bór, Kołobrzeg oraz w miastach Bia-

łogard, Szczecinek i Sławno przedstawiam następu-

jące informacje w rzeczonej sprawie.

daruje mieniem, w szczególności, poprzez wnoszenie

zaś zbyte zostaną jednostkom samorządu terytorial-

w pociągach czy też sprzedaży w biletomatach, usta-

1083

zachodniopomorskiego prowadzone są rozmowy

samorządowych z propozycjami zbycia majątku w try-

bach określonych przepisami prawa, w tym w szcze-

gólności ustawy o komercjalizacji (…)

PKP.

W opar -

ciu o dotychczasowe doświadczenia można stwierdzić,

są zainteresowane odpłatnymi formami nabywania

nieruchomości.

Natomiast nieodpłatne przekazywa-

nie nieruchomości nakłada obowiązek podejmowania

wskazanych w przywołanych na wstępie interpela-

cjach, PKP SA przedstawiła następujące wyjaśnie-

nia.

Darłowo.

Działka nr 218/3 o pow. 986 m

2

z obrębu Nowy

Jarosław jest zabudowana budynkiem byłego dworca

kolejowego, który zawiera również częścią mieszkal-

ną.

Koszty niezbędnych remontów w 2011 r. ww.

obiektu wyniosły 4518 zł.

Najemcy lokali mieszkal-

nych otrzymali od PKP SA propozycję ich wykupu.

Wobec braku zainteresowania ze strony najemców

nabyciem lokali mieszkalnych w najbliższym czasie

PKP SA przygotuje gminie ofertę przejęcia przedmio-

towej nieruchomości.

Powyższa oferta obejmie także

działkę nr 218/4, na której usytuowana jest infra-

struktura obsługująca budynek byłego dworca.

Działka nr 259/12 o pow. 1653 m

2

z obrębu Wie-

kowice zabudowana jest budynkiem dworca kolejo-

wego z częścią mieszkalną oraz budynkiem szaletu.

Ze względu na znajdujące się w budynku dworca

czynne urządzenia sterowania ruchem kolejowym

(nastawnia dysponująca) PKP SA, w ramach planu

zagospodarowania dworców, przewiduje wniesienie

przedmiotowego obiektu do PKP PLK SA, wraz z grun-

tem linii kolejowej.

W roku 2011 PKP SA nie poniosła kosztów w za-

kresie bezpieczeństwa i niezbędnych remontów w od-

niesieniu do ww. nieruchomości

miasto Darłowo.

Działki nr 30/2 o pow. 611 m

2

z obrębu Darłowo

11, nr 30/5 o pow. 21 m

2

i 83/3 z obrębu Darłowo 9, o łącznej powierzchni

519 m

2

, są przedmiotem uzgodnień dotyczących prze-

kazania ich na rzecz miasta Darłowo w bieżącym

roku.

Działka nr 83/2 o pow. 543 m

2

z obrębu Darłowo 9

zabudowana jest budynkiem byłego dworca kolejowe-

go.

W odniesieniu do tejże nieruchomości Zarząd

PKP SA podjął uchwałę wyrażającą zgodę na jej prze-

kazanie na rzecz miasta.

Zakłada się, iż przeniesienie

praw do nieruchomości nastąpi w III kwartale br.

Działka nr 83/5 o pow. 575 m

2

z obrębu Darłowo

9, zabudowana budynkiem magazynu, jest przygoto-

wywana do sprzedaży.

Kalisz Pomorski.

Działka nr 79/9 o pow. 1045 m

2

z obrębu Kalisz

Pomorski 10 zabudowana jest wieżą ciśnień.

Gmina

zaakceptowała ofertę nabycia nieruchomości w try-

bie art. 66 ustawy Ordynacja podatkowa w zamian

za zaległości z tytułu podatku od nieruchomości.

Obecnie trwają czynności związane z uzgodnieniem

warunków przekazania rzeczonej nieruchomości.

Działka nr 59/4 o pow. 842 m

2

z obrębu Stara

Korytnica zabudowana jest budynkiem byłego dwor-

1084

ca kolejowego z częścią mieszkalną.

Najemca przed-

miotowego lokalu nie jest zainteresowany jego wyku-

pem.

W najbliższym czasie PKP SA planuje złożyć

gminie ofertę przejęcia ww. nieruchomości.

Działki nr 449/1 o pow. 550 m

2

oraz 449/2 o pow.

430 m

2

z obrębu Biały Zdrój zabudowane są budyn-

kami wyłączonymi z zasobu mieszkaniowego.

Obie

nieruchomości planowane są do przekazania na rzecz

gminy, która potwierdziła już zainteresowanie prze-

jęciem działki nr 449/2.

Działka nr 79/11 o pow. 12 724 m

2

z obrębu Kalisz

wozowni użytkowanej przez PKP PLK SA.

Spółka

PKP SA planuje zbycie przedmiotowej nieruchomości

na rzecz gminy po wydaniu decyzji lokalizacji inwe-

stycji celu publicznego.

Do tego czasu spółka przewi-

duje możliwość wynajmu rzeczonej nieruchomości na

rzecz gminy.

Ad 4.

Nieruchomości położone na terenie gminy

Grzmiąca.

Działka nr 199/1 o pow. 32 782 m

2

z obrębu Stor-

kowo jest zabudowana infrastrukturą kolejową oraz

budynkiem dworca kolejowego.

Biorąc pod uwagę, iż

w budynku znajdują się urządzenia kolejowe, w ra-

mach planu zagospodarowania dworców PKP SA

przewiduje wniesienie przedmiotowego obiektu do

Działka nr 64/5 o pow. 592 m

2

z obrębu Grzmiąca

zabudowana jest budynkiem dworca kolejowego,

w którym znajduje się także część mieszkalna.

W naj-

bliższym czasie PKP SA przygotuje ofertę przekaza-

nia dworca na rzecz gminy.

Działka nr 430/8 o pow. 2765 m

2

z obrębu Wiela-

nowo zabudowana jest budynkiem dworca kolejowe-

go.

Biorąc pod uwagę znajdujące się w budynku urzą-

dzenia kolejowe, w ramach planu zagospodarowania

Ad 5.

Nieruchomości położone na terenie gminy

Karlino.

Działka nr 269/4 o pow. 56 100 m

2

z obrębu Da-

szewo zabudowana jest linią kolejową i budynkiem

dworca.

W związku z wydaną decyzją dotyczącą li-

kwidacji dworca urządzenia energetyczne zostaną

zdemontowane w bieżącym miesiącu.

Działka nr 31/23 o pow. 2094 m

2

z obrębu Karlino

3 zabudowana jest budynkiem dworca.

Ze względu

na fakt, iż w budynku tym znajdują się urządzenia

kolejowe, w ramach planu zagospodarowania dwor-

ców PKP SA przewiduje wniesienie przedmiotowego

jowej.

Działka nr 31/25 o pow. 23 414 m

2

z obrębu Kar-

lino 3 zabudowana jest budynkiem wagi, częściowo

w użytkowaniu PKP Cargo SA.

Część nieruchomo-

ści, która nie jest związana z przewozami kolejowy-

mi, została przez PKP SA przewidziana do oddania

w formie umowy do odpłatnego korzystania.

Następ-

nie spółka planuje przygotować nieruchomość do

sprzedaży.

Ad 6.

Nieruchomości położone na terenie gminy

Połczyn-Zdrój.

W odniesieniu do nieruchomości oznaczonych

jako:

— działka nr 6/3 o pow. 442 m

2

z obrębu Połczyn-

-Zdrój 2, stanowiąca drogę gminną (ul. Kolejowa),

— działki nr 13/3, nr 13/9 z obrębu 1 oraz nr 6/4

z obrębu 2, o łącznej pow. 72 898 m

2

,

— działki nr 13/8 z obrębu 1, nr 6/5 oraz 6/6

z obrębu 2, o łącznej pow. 2117 m

2

, stanowiące drogi,

— działka nr 13/7 o pow. 19 393 m

2

z obrębu 1,

stanowiąca plac przeładunkowo-składowy,

— działka nr 6/7 o pow. 14 949 m

2

z obrębu 2,

zabudowana wieżą ciśnień,

— działka nr 6/8 o pow. 8286 m

2

z obrębu 1, sta-

nowiąca teren byłej stacji kolejowej,

— działki nr 6/12 i nr 6/13 z obrębu 2, o łącznej

pow. 765 m

2

(niezabudowane),

— działki nr 6/14 z obrębu 2 oraz nr 5/2 z obrębu

Nowe Ludzicko, o łącznej pow. 3399 m

2

, stanowiące

drogi,

— działka nr 1/2 o pow. 49 600 m

2

z obrębu Bor-

kowo,

— działka nr 19/2 o pow. 61 600 m

2

z obrębu Dzi-

wogóra,

— działka nr 204 o pow. 101 900 m

2

z obrębu Ko-

łacz,

— działka nr 46 o pow. 71 100 m

2

z obrębu Koła-

czek,

— działka nr 5/8 o pow. 27 900 m

2

z obrębu Nowe

Ludzicko,

— działka nr 59 o pow. 71 200 m

2

z obrębu Ogar-

towo,

— działki nr 275/3 i nr 275/1 z obrębu Redło,

o łącznej pow. 87 103 m

2

,

— działka nr 14 o pow. 53 100 m

2

z obrębu War-

dyń Górny

PKP SA podjęła uzgodnienia dotyczące przekaza-

nia ich na rzecz gminy.

Działki nr 5/5 i nr 5/6 z obrębu Nowe Ludzicko,

2

zabudowane są byłym dwor-

cem z częścią mieszkalną i budynkiem mieszkalnym.

PKP SA przygotowuje ofertę przekazania przedmio-

towych nieruchomości na rzecz gminy.

W odniesieniu do nieruchomości oznaczonych

jako:

— działki nr 13/4 i nr 13/5 z obrębu 1 Połczyn -

-Zdrój, o łącznej pow. 634 m

2

,

— działka nr 6/9 o pow. 1268 m

2

z obrębu 2, za-

budowana magazynem,

— działka nr 6/10 o pow. 1247 m

2

z obrębu 2, za-

budowana budynkiem dworca,

1085

— działka nr 6/11 o pow. 658 m

2

z obrębu 2, za-

budowana budynkiem byłego szaletu,

— działki nr 5/1, nr 5/3, nr 5/4 oraz nr 5/7, z ob -

rębu Nowe Ludzicko, o łącznej pow. 2360 m

2

(nieza-

budowane)

PKP SA prowadzi czynności związane z przygo-

towaniem ich do sprzedaży.

Działka nr 19/1 o pow. 1809 m

2

z obrębu Dziwo-

góra, zabudowana budynkiem wyłączonym z zasobu

mieszkaniowego jest obecnie przedmiotem dzierża-

wy.

Nieruchomość ta jest przygotowywana przez

PKP SA do sprzedaży.

Koszty niezbędnych remontów w roku 2011 wy-

niosły łącznie 8089,00 zł.

Ad 7.

Nieruchomości położone na terenie gminy

Ustronie Morskie.

Nieruchomości oznaczone jako:

— działki nr 71/6 i nr 72 z obrębu Bagicz, o łącz -

nej pow. 112 000 m

2

,

— działki nr 249, nr 285, nr 252 z obrębu Siano -

żęty, o łącznej pow. 26 500 m

2

,

— działki nr 502/7 i nr 515/5 z obrębu Ustronie

Morskie, o łącznej pow. 48 270 m

2

,

— działka 37/1 o pow. 38 900 m

2

z obrębu Gwizd

stanowią linię kolejową w użytkowaniu PKP

PLK SA.

Działki nr 71/1, nr 71/2 oraz nr 71/3 z obrębu

Bagicz, o łącznej powierzchni 7349 m

2

, działka nr 283

o pow. 400 m

2

z obrębu Sianożęty, działki nr 502/4

i nr 502/6 z obrębu Ustronie Morskie, o łącznej po-

wierzchni 3608 m

2

są przygotowywane przez PKP SA

do sprzedaży.

Działka nr 502/2 o pow. 3091 m

2

z obrębu Ustro-

nie Morskie, stanowiąca drogę, jest planowana do

przekazania na rzecz gminy.

Działka nr 502/3 o pow. 12 089 m

2

z obrębu Ustro-

nie Morskie jest zabudowana dworcem kolejowym.

wania dworców PKP SA przewiduje wniesienie

Działka nr 502/5 o pow. 1154 m

2

z obrębu Ustro-

nie Morskie, zabudowana budynkiem mieszkalnym,

planowana jest do przekazania na rzecz gminy.

Koszty niezbędnych remontów ww. nieruchomo-

ści w roku 2011 wyniosły łącznie 14 500 zł.

Ad 8.

Nieruchomości położone na terenie gminy

Wierzchowo.

Nieruchomości oznaczone jako:

— działka nr 776/8 o pow. 33 184 m

2

z obrębu

Wierzchowo,

— działka nr 854/2 o pow. 14 178 m

2

, zabudowana

budynkami przemysłowymi,

— działka nr 854/4 o pow. 13 702 m

2

, zabudowana

budynkami przemysłowymi,

— działka nr 854/7 o pow. 47 108 m

2

, zabudowana

wagą i budynkami produkcyjnymi,

— działka nr 854/8 o pow. 20 574 m

2

, zabudowana

obiektami magazynowymi,

— działka nr 854/9 o pow. 146 565 m

2

, zabudowa-

na budynkami magazynowymi i przemysłowymi

Ad 9.

Nieruchomości położone na terenie gminy

Czaplinek.

Działka nr 1/14 o pow. 1208 m

2

z obrębu Czaplinek

8 jest zabudowana budynkiem dworca kolejowego

z częścią mieszkalną 5-lokalową.

Ze względu na fakt,

W odniesieniu do działki nr 1/3 o pow. 1771 m

2

z obrębu 8, stanowiącej ul. Pławieńską, PKP SA wystą-

piła do gminy, przedstawiając ofertę jej przekazania.

Działka nr 1/18 o pow. 64 632 m

2

z obrębu 8, sta-

nowiąca teren stacji Czaplinek, jest nieruchomością

będącą w użytkowaniu PKP PLK SA.

Działka nr 1/5 o pow. 1492 m

2

z obrębu 8 jest za-

budowana wieżą ciśnień.

W przypadku rzeczonej nie-

ruchomości PKP SA przedstawiła gminie ofertę jej

przekazania.

Ad 10.

Nieruchomości położone na terenie gminy

Biały Bór.

Działka nr 26/10 o pow. 835 m

2

z obrębu Biały Bór

8 jest zabudowana budynkiem dworca kolejowego,

w którym znajdują się 3 lokale mieszkalne.

Ze wzglę-

dworców PKP SA przewiduje wniesienie przedmio-

Działka 434/6 o pow. 556 m

2

z obrębu Drzonowo

jest zabudowana budynkiem byłego dworca kolejowe-

go, w którym znajdują się 2 lokale mieszkalne.

PKP

SA przedłożyła gminie ofertę jej przekazania.

niosły 6850 zł.

Ad 11.

Nieruchomości położone na terenie miasta

Kołobrzeg.

W odniesieniu do nieruchomości oznaczonych

jako:

— działka nr 117 o pow. 1580 m

2

z obrębu Koło-

brzeg 4 zabudowana nieczynną bocznicą do portu,

— działka nr 12 o pow. 8209 m

2

z obrębu 8 zabu-

dowana byłą bocznicą kolejową do Bagicza,

— działka nr 1/26 o pow. 2724 m

2

z obrębu 12 sta-

nowiąca drogę,

— działki nr 1/31 o pow. 4893 m

2

i nr 1/35 o pow.

7908 m

2

z obrębu 12, nr 1/32 o pow. 1712 m

2

z obrębu

12, zabudowana magazynem

PKP SA podjęła uzgodnienia dotyczące przekaza-

1086

Ad 12.

Nieruchomości położone na terenie miasta

Białogard.

Działka nr 117/1 o pow. 53 400 m

2

z obrębu Bia-

łogard 15 jest niezabudowana i stanowi grunt po linii

wąskotorowej.

Gmina wyraziła wolę przejęcia ww.

nieruchomości, a przekazanie nieruchomości na rzecz

gminy jest obecnie przedmiotem uzgodnień.

Ad 13.

Nieruchomości położone na terenie miasta

Szczecinek.

Działki nr 61/1 o pow. 50 m

2

z obrębu Szczecinek

19, nr 14/31 i nr 14/32 z obrębu Szczecinek 19, o łącz-

nej pow. 195 m

2

są planowane do sprzedaży.

Działka nr 14/36 o pow. 1215 m

2

z obrębu Szcze-

cinek 19, zabudowana obiektami warsztatowymi, jest

objęta umową najmu.

Nieruchomość ta jest planowa-

na do sprzedaży.

Działki nr 14/38, nr 14/39 i nr 14/40 z obrębu

Szczecinek 19, o łącznej pow. 2237 m

2

, są objęte umo-

wami najmu.

Nieruchomości te są planowane do

sprzedaży.

Działka nr 14/42 o pow. 48 m

2

z obrębu Szczecinek

19, zabudowana trafostacją, jest dzierżawiona na

rzecz PKP Energetyka SA.

Działka nr 14/43 o pow. 177 m

2

z obrębu Szczeci-

nek 19, zabudowana budynkiem Poczty Polskiej, ob-

jęta jest umową najmu.

Nieruchomość planowana jest

do sprzedaży.

Działka nr 14/49 o pow. 17 491 m

2

z obrębu Szcze-

cinek 19, stanowiąca punkt ładunkowy, jest w użyt-

kowaniu PKP PLK SA oraz PKP Cargo SA.

Działka nr 14/50 o pow. 319 m

2

z obrębu Szczeci-

nowana do sprzedaży ze względu na fakt, iż miasto

odmówiło przejęcia ww. nieruchomości.

Działka nr 14/51 o pow. 2471 m

2

z obrębu Szcze-

cinek 19 jest zabudowana budynkiem magazynowym.

Miasto Szczecinek nie wyraziło woli przejęcia ww.

nieruchomości.

Budynek na niej posadowiony jest

przeznaczony do likwidacji.

Działki nr 14/52, nr 14/54, nr 14/66, nr 14/67, nr

14/68, nr 14/70 oraz 14/76, z obrębu Szczecinek 19,

o łącznej pow. 21 467 m

2

, są przygotowywane do

sprzedaży.

Działka nr 14/77 o pow. 1395 m

2

z obrębu 19, za-

budowana wieżą ciśnień, ze względu na odmowę

przejęcia jej przez miasto Szczecinek jest planowana

do sprzedaży.

Działka nr 6/1 o pow. 3242 m

2

z obrębu Szczeci-

nek 19 jest objęta umową najmu.

Nieruchomość jest

planowana do sprzedaży.

Koszty niezbędnych remontów dla ww. nierucho-

mości w roku 2011 wyniosły 6742 zł.

Ad 14.

Nieruchomości położone na terenie miasta

Sławno.

Działki nr 247/3 o pow. 27 293 i nr 247/1 o pow.

7326 m

2

z obrębu Sławno 3 stanowią grunt po zlikwi-

dowanej linii kolejowej.

PKP SA złożyła ofertę prze-

kazania ww. terenów na rzecz miasta Sławno.

Działki nr 21/13 o pow. 881 m

2

i nr 21/19 o pow.

2958 m

2

z obrębu Sławno 3, zostały zaproponowane

do przekazania na rzecz miasta Sławno.

Działka nr 21/15 o pow. 652 m

2

z obrębu Sławno

3, zabudowana wieżą ciśnień, została zaproponowana

do przekazania na rzecz miasta Sławno.

Działki nr 21/10 o pow. 1815 m

2

i nr 21/12 o pow.

1091 m

2

z obrębu Sławno 3, są objęte umowami naj-

mu.

Nieruchomości te są planowane do sprzedaży.

Działka nr 21/25 o pow. 211 155 m

2

z obrębu Sław-

no 3 stanowi teren linii kolejowej w użytkowaniu

PKP PLK SA.

Usytuowany na niej budynek zakwa-

liﬁkowanyzostałdorozbiórki.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Andrzej Massel

Patrz odpowiedź na interpelację nr 6051, str. 1082.

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w Ministerstwie Transportu,

1087

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w Ministerstwie Transportu,

(6055)

(6058)

(6059)

1088

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w Ministerstwie Transportu,

(6062)

(6063)

w sprawie niskich poborów pracowników

Jarosława Górczyńskiego z dnia 29 czerwca 2012 r.,

nr SPS-023-6067/12, w sprawie wynagrodzeń na-

uczycieli zatrudnionych w kuratoriach oświaty na

stanowiskach wymagających kwaliﬁkacji pedago-

gicznych, uprzejmie przekazuję następujące wyja-

śnienia.

Analiza przepisów prawa w zakresie wynagrodze-

nia wizytatorów zatrudnionych w kuratoriach oświa-

ty została przedstawiona w piśmie z dnia 4 lipca

2012 r., nr DWST-WPZN-MJ-0401/03/12, będącym

odpowiedzią na interpelację panów posłów z dnia

Odnosząc się do zapytania w kwestii nowelizacji

Karta Nauczyciela wymagają przedyskutowania i wy-

pracowania konkretnych rozwiązań z zainteresowa-

nymi środowiskami.

prowadzone w grupach eksperckich.

Efekty pracy

szych spotkaniach przedstawicieli stron dialogu.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Maciej Jakubowski

Warszawa, dnia 17 lipca 2012 r.

w sprawie rozbudowy drogi krajowej nr 7

ku od obwodnicy Płońska do granicy woj. warmiń-

1089

sko-mazurskiego, uprzejmie przekazuję następujące

informacje.

Z uwagi na ogólnoeuropejski kryzys gospodarczy

aktualnie realizowany „Program budowy dróg kra-

ty zostać dostosowany do aktualnych możliwości ﬁ-

nansowych państwa.

W związku z powyższym interesująca pana posła

inwestycja realizowana w ramach zadania pn. „Bu-

Nidzica – Płońsk (S10 w.

Siedlin)” została ujęta w za-

łączniku 1a do programu.

W powyższym załączniku

wawczych pozwoliłby na rozpoczęcie ich realizacji do

roku 2013 pod warunkiem zapewnienia dodatkowych

środków ﬁnansowych.

Wskazane powyżej zadanie zostało podzielone na

dwa odcinki realizacyjne i aktualnie znajduje się na

etapie prac przygotowawczych:

— Nidzica – Napierki (w.

Napierki) z węzłem, w dniu

16 listopada 2010 r. uzyskano decyzję o zezwoleniu

na realizację inwestycji,

— Napierki – obwodnica Płońska, w dniu 31 sierp -

nia 2011 r. otrzymano decyzję o środowiskowych

Na ww. decyzję wpłynęła skarga Stowarzyszenia

Bezpieczna i Przyjazna 7-ka, która została przekaza-

na przez Generalną Dyrekcję Ochrony Środowiska

do wojewódzkiego sądu administracyjnego.

W dniu

6 kwietnia 2012 r. ww. decyzja została utrzymana w

mocy.

Aktualnie przygotowywana jest specyﬁkacja

do ogłoszenia przetargu na wyłonienie wykonawcy

do opracowania koncepcji programowej.

Wskazane dokumenty będą podstawą do konty-

nuacji prac projektowych w celu uzyskania kolej-

nych decyzji niezbędnych do rozpoczęcia budowy,

która nastąpi pod warunkiem spełnienia wszyst-

kich wymagań formalnoprawnych oraz zapewnienia

pełnego ﬁnansowania.

Jednocześnie informuję, iż „Program budowy dróg

drogowej dostępne dla Polski w Wieloletnich Ramach

Finansowych Unii Europejskiej na lata 2014–2020

to na precyzyjne określenie potrzeb finansowych

Muzułmańskiej Tatarów Polskich

(6070)

(sygn.

SPS-023-6070/12), w sprawie budowy Cen-

trum Edukacji i Kultury Muzułmańskiej Tatarów

jmie informuję, co następuje.

Ad 1.

Ministerstwo Sportu i Turystyki nie posia-

da środków na realizację inwestycji, które mogłyby

wesprzeć budowę ww. centrum.

Jednakże Departa-

ment Turystyki Ministerstwa Sportu i Turystyki

corocznie ogłasza konkurs na realizację zadań pu-

blicznych z zakresu turystyki dla jednostek spoza

sektora ﬁnansówpublicznych,gdzierealizacjazadań

publicznych następuje w formie ich wsparcia wraz

z udzieleniem dotacji na doﬁnansowanie realizacji

zadań.

W konkursie tym doﬁnansowywanesązada-

nia w ramach przyjętych na dany rok priorytetów,

takich jak np. kształtowanie przestrzeni turystycz-

nej, rozwój zasobów ludzkich poprzez kształcenie

kadr dla turystyki oraz szkolenie i doskonalenie kadr

zawodowych i społecznych, kreowanie oraz rozwój

produktów turystycznych.

Informacje o konkursie za-

mieszczane są na stronach ministerstwa w zakładce:

Turystyka oraz w Biuletynie Informacji Publicznej.

Konkurs na 2013 r. zostanie ogłoszony jesienią br.

Ponadto w regionalnym programie operacyjnym

prowadzonym przez marszałka województwa podla-

skiego w osi priorytetowej III: Rozwój turystyki

i kultury przewidziane są środki na infrastrukturę

turystyczną, sportową, rekreacyjną i kulturową,

o które starać się mogą m.in. jednostki samorządu

terytorialnego, przedsiębiorcy, parki narodowe czy

też kościoły, związki wyznaniowe oraz osoby prawne

Ad 2.

Działania promocyjne realizowane są przez

Polską Organizację Turystyczną – jednostkę nadzo-

rowaną przez ministra właściwego do spraw turysty-

ki.

Działania Polskiej Organizacji Turystycznej sku-

piają się m.in. na podkreślaniu różnorodności kultu-

rowej Polski:

— o Tatarach mówiono w kampanii promocyjnej

pięciu województw Polski wschodniej: warmińsko-

-mazurskiego, podlaskiego, lubelskiego, świętokrzy-

skiego i podkarpackiego, realizowanej w ramach pro-

jektu „Promocja zrównoważonego rozwoju turysty-

ki” doﬁnansowanego z Programu Operacyjnego

„Rozwój Polski Wschodniej”, działanie V.1;

1090

— kulturze tatarskiej i kruszynianom poświęcony

został jeden z 20 odcinków serialu internetowego

„Polska jakiej nie znacie” – odcinek miał swoją pre-

mierę w Internecie 28 października 2011 r. i jest do-

stępny na stronie www.pieknywschod.pl (kanał

youtube oraz wiele innych serwisów umożliwiających

publikację materiałów video); w odcinku przedsta-

wiono m.in. wieś Kruszyniany i jej specyﬁcznązabu-

dowę, historię, kulturę i osoby odpowiedzialne za

podtrzymywanie tradycji tatarskich;

— na konferencję 29 września 2011 r. zorganizo -

waną przez POT, podsumowującą pierwszy rok re-

alizacji kampanii, zaproszono panią z gospodarstwa

agroturystycznego „Tatarska Jurta”, która wygłosi-

ła prezentację „Promocja atrakcji a wiarygodność

przekazu na przykładzie »Tatarska Jurta – Kruszy-

niany«”.

Ponadto współpraca ze społecznością tatarską od-

bywa się poprzez współﬁnansowanie przez Urząd

Marszałkowski Województwa Podlaskiego w Białym-

stoku imprez realizowanych przez Regionalne Cen-

trum Kultury Tatarów Polskich Asman oraz udział

województwa podlaskiego w powyższych imprezach,

promocję szlaku tatarskiego i kultury tatarskiej

w ramach promocji turystycznej województwa (ma-

teriały promocyjne, targi turystyczne) oraz uwzględ-

nianie atrakcji tatarskiej w programach wizyt stu-

dyjnych dziennikarzy.

Z wyrazami szacunku

Minister

Joanna Mucha

w sprawie doﬁnansowania budowy

ca br. dotyczącą doﬁnansowania budowy Centrum

w Kruszynianach proszę o przyjęcie następujących

informacji.

Ad 1.

Z przykrością informuję, iż ostatni nabór

wniosków do programu Promesa MKiDN na rok

2012 został zakończony, w związku z czym obecnie

Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego nie

dysponuje środkami na wkład własny dla projektów

współﬁnansowanychześrodkóweuropejskich.

Pra-

gnę poinformować, iż najbliższy nabór wniosków do

30 listopada br. Decyzja o doﬁnansowaniuprojektów

zastanie podjęta do końca stycznia 2013 r.

Ad 2.

Aktualnie MKiDN prowadzi prace nad pro-

gramem inwestycyjnym, w ramach którego realizo-

wane będą m.in. projekty z zakresu ochrony dziedzic-

twa kulturowego o znaczeniu ponadregionalnym.

Pierwszy nabór wniosków do programu „Konserwa-

cja i rewitalizacja dziedzictwa kulturowego” w ra-

mach Mechanizmu Finansowego EOG 2009–2014

planowany jest w III/IV kwartale 2012 r.

Jednocze-

śnie uprzejmie informuję, iż środki w ramach tego

programu rozdzielane będą wyłącznie w trybie kon-

kursowym.

Poziom doﬁnansowania dla projektów

w ramach programu wynosi do 85% całkowitych

kosztów kwaliﬁkowalnych.

Minimalnawartośćgran-

tów wynosić będzie 1 mln euro.

Więcej informacji na temat zasad aplikowania bę-

dzie sukcesywnie zamieszczanych na stronie inter-

netowej programu www.eog2016.mkidn.gov.pl.

Ad 3.

Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Naro-

dowego negocjując warunki udzielania grantów z no-

wych programów Mechanizmu Finansowego Euro-

pejskiego Obszaru Gospodarczego, tj. programu

„Konserwacja i rewitalizacja dziedzictwa kulturowe-

go”, zdecydowało o przeznaczeniu 5% alokacji na wspar-

cie projektów z zakresu dokumentacji historii kultury,

w tym mniejszości etnicznych i narodowych.

Jednocześnie w ramach programu „Promowanie

doﬁnansowanyrównieżzMechanizmuFinansowego

Europejskiego Obszaru Gospodarczego, ale ukierun-

kowany na przedsięwzięcia „miękkie”) MKiDN bę-

dzie premiowało projekty ukierunkowane na działa-

nia promujące różnorodność kulturową.

Ponadto pragnę poinformować, iż w ramach po-

zostałych programów ministra KiDN doﬁnansowane

zostały następujące projekty dotyczące kultury ta-

tarskiej:

1.

Tytuł projektu: Tatarzy polscy – historia i kul-

tura Tatarów w Polsce

Beneﬁcjent:ZamekKsiążątPomorskichwSzcze-

cinie

Program: Promocja Twórczości

Doﬁnansowanie:25000zł

Rok doﬁnansowania:2008

2.

Tytuł projektu: Kruszyniany, drewniany me-

czet muzułmański: montaż urządzenia gaśniczo-

-mgłowego typu FOG

Beneﬁcjent:MuzułmańskaGminaWyznaniowa

w Kruszynianach

Program: Dziedzictwo kulturowe

Priorytet: Rewaloryzacja zabytków nieruchomych

i ruchomych

Doﬁnansowanie:270000zł

Rok doﬁnansowania:2008

3.

Tytuł projektu: Refundacja – Kruszyniany, re-

mont drewnianej konstrukcji meczetu

Beneficjent: Muzułmański Związek Religijny

1091

Program: Dziedzictwo kulturowe

Doﬁnansowanie:40000zł

Rok doﬁnansowania:2008

4.

Tytuł projektu: Warsztaty muzułmańskie te-

atralno-kulinarne

Beneﬁcjent:MuzułmańskiZwiązekReligijnywRP

– Białystok

Program: Edukacja kulturalna i diagnoza kultury

Priorytet: Edukacja kulturalna

Doﬁnansowanie:10000zł

Rok doﬁnansowania:2009

5.

Tytuł projektu: Kruszyniany, mizar – groby na

Beneﬁcjent:MuzułmańskaGminaWyznaniowa

w Kruszynianach

Program: Dziedzictwo kulturowe

Priorytet: Ochrona zabytków

Doﬁnansowanie:80000,00zł

Rok doﬁnansowania:2012

Z poważaniem

Minister

Bogdan Zdrojewski

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

wie szkód wyrządzanych przez łosie w lasach prywat-

nych kilkunastu właścicieli z woj. podlaskiego oraz

obowiązującego moratorium na odstrzał łosi, uprzej-

mie informuję.

Kwestia odpowiedzialności za szkody czynione

przez zwierzęta łowne była przedmiotem wielu orze-

czeń różnych instancji sądowych.

Zasadniczym jed-

nak aktem prawnym jest ustawa Prawo łowieckie

ograniczająca szkody łowieckie do szkód w uprawach

i płodach rolnych uczynionych przez pięć gatunków

zwierząt łownych.

Kwestię deﬁnicji uprawy rolnej

rozstrzygnął Sąd Najwyższy w składzie siedmiu sę-

wa prowadzona na gruncie rolnym.

Wypływa z tego

podlegać szacowaniu na podstawie przepisów wyni-

kających z ustawy Prawo łowieckie.

Zapis w geode-

zyjnej ewidencji gruntów w zasadzie przesądza o spra-

wie.

Nie wyklucza to jednak dochodzenia swoich

praw na podstawie innych przepisów.

W postępowa-

niach prowadzonych przed sądami powszechnymi

występują pełnomocnicy prawni ministra środowi-

ska, których zadaniem jest udowodnienie bezzasad-

ności roszczeń z uwagi na brak związku przyczyno-

wo-skutkowego, o którym mowa w art. 417 K.c., po-

między szkodą a bezprawnym działaniem lub zanie-

chaniem przy wykonywaniu władzy publicznej.

Wniosek taki skarżący wysnuli z ogłoszenia morato-

rium na odstrzał łosi, które nadal pozostają zwierzę-

tami łownymi pod całoroczną ochroną.

Prowadzone

działania przyniosły oczekiwany skutek, ponieważ

gospodarowania i ochrony populacji łosia w Polsce”

potwierdzająca ten stan jest tego dowodem.

Wykona-

na na polecenie ministra środowiska dodatkowa in-

wentaryzacja łosi w I kwartale 2012 r. miała na celu

potwierdzenie tego stanu.

Obecnie został powołany

dzenie weryﬁkacjiuzyskanychdanychwtejinwen-

taryzacji.

Od wyniku tej ekspertyzy uzależnione jest

dalsze postępowanie w zakresie gospodarowania po-

pulacją łosi w Polsce.

Według jeszcze niepełnych da-

nych uzyskanych ze Stacji Badawczej PZŁ w Czem-

piniu oraz Państwowego Gospodarstwa Leśnego

Lasy Państwowe stan populacji łosi w roku 2011/2012

w woj. podlaskim oceniany jest na 3200 sztuk.

Stan

na rok 2010/2011 został określony na 2443 sztuki.

Natomiast przeprowadzona dodatkowa inwentaryza-

cja metodą próbnych pędzeń dała wynik około 8 tys.

sztuk i przypuszczalnie jest obarczona znacznym błę-

dem spowodowanym niewłaściwym wyborem po-

wierzchni próbnych.

Weryﬁkacji dokona powyższy

zespół ekspertów.

Wspomniane w interpelacji zagrożenia wynikają-

A-18b, który ostrzega przed możliwością napotkania

rozumieniu m.in. z Lasami Państwowymi czy Pol-

skim Związkiem Łowieckim.

Do jednej z metod za-

pobiegania wypadkom należy grodzenie dróg, jednak

powoduje to przerwanie korytarzy ekologicznych,

którymi dzikie zwierzęta, także chronione, prze-

mieszczają się pomiędzy kompleksami leśnymi.

Wy-

daje się, że tylko zachowanie ostrożności i ogranicze-

nie prędkości mogą zwiększyć bezpieczeństwo na

drogach poza terenami zurbanizowanymi.

Poza tym

nocno-wschodniej części kraju.

1092

rząt przy planowaniu i budowie dróg szybkiego ru-

chu.

Problem był szczegółowo dyskutowany z udzia-

łem powyższych podmiotów z udziałem przedstawi-

cieli Ministerstwa Środowiska na spotkaniu zorga-

nizowanym przez Parlamentarny Zespół ds. Leśnic-

twa, Ochrony Środowiska i Tradycji Łowieckiej w lu-

tym tego roku.

Szkody czynione w uprawach leśnych są szczegól-

mechanicznych lub chemicznych.

Powoduje to znaczne

prywatnych.

Ogółem odszkodowania za szkody uczy-

nione przez łosie wypłacone za rok 2011 przez Lasy

Państwowe wyniosły 13,6 tys. zł. w obwodach leśnych,

natomiast Urząd Marszałkowski Województwa Pod-

laskiego wypłacił 212,2 tys. zł. za szkody uczynione

w polnych obwodach łowieckich i poza ich granicami

ze środków Skarbu Państwa zgodnie z regulacja praw-

Kończąc, chciałbym poinformować, że ewentual-

jest od wyników powyżej opisanych działań podejmo-

wanych przez resort w celu dogłębnego zbadania sta-

nu i optymalnych metod zarządzania populacją łosi

w naszym kraju.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Janusz Zaleski

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

ną przy piśmie z dnia 29 czerwca br., nr SPS-023-

-6074/12, w sprawie nowelizacji ustawy o spółdziel-

niach mieszkaniowych, uprzejmie informuję, co na-

stępuje.

Odnosząc się do zapytania pana posła, jakie jest

wych, wyjaśniam, że w dniu 2 lipca 2012 r. w piśmie,

nr DSPA-140-09/12, pan minister Adam Jasser, se-

kretarz ds. parlamentarnych w Kancelarii Prezesa

Rady Ministrów, zwrócił się do ministra transportu,

gotowanie i przedłożenie uzgodnionej z ministrem

sprawiedliwości propozycji stanowiska rządu do ww.

poselskiego projektu (druk nr 517).

Wobec powyższe-

go uprzejmie informuję Panią Marszałek, że obecnie

jest przygotowywany przedmiotowy projekt stanowi-

ska rządu do ww. projektu ustawy.

Poruszając natomiast kwestię, czy znane są opinie

środowiska spółdzielców w sprawie planowanych

zmian przepisów, chciałbym wyjaśnić, że do Mini-

Morskiej wpływają zróżnicowane opinie dotyczące

propozycji zawartych w projekcie ustawy o spółdziel-

niach mieszkaniowych (druk nr 517).

podjęcia kroków przez ministra transportu, budow-

stytucją RP, uprzejmie informuję, że Komisja Usta-

wodawcza Sejmu RP na posiedzeniu w dniu 13 czerw-

ca 2012 r. rozpatrzyła skierowany przez marszałka

Sejmu RP projekt ustawy o spółdzielniach mieszka-

niowych celem wyrażenia opinii w sprawie jego zgod-

ności z ustawą zasadniczą.

Po wysłuchaniu eksper-

tów komisja uznała przedmiotowy projekt za dopusz-

czalny (opinia nr 68 Komisji Ustawodawczej).

Wobec powyższego na obecnym etapie prac nie-

uzasadnione jest podejmowanie kolejnych działań

w tym kierunku.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Piotr Styczeń

Warszawa, dnia 19 lipca 2012 r.

posła Michała Tomasza Pacholskiego

terpelacji posła Michała Tomasza Pacholskiego w spra-

wie ratyﬁkacjiprzezPolskęKartyPrawPodstawo-

wych Unii Europejskiej (sygn.

SPS-023-6075/12),

1093

z upoważnienia prezesa Rady Ministrów oraz w po-

rozumieniu z panią Agnieszką Kozłowską-Rajewicz,

sekretarzem stanu, pełnomocnikiem rządu ds. rów-

nego traktowania w Kancelarii Prezesa Rady Mini-

strów, przekazuję odpowiedzi na zadane pytania.

Ad 1.

Jakie jest stanowisko rządu polskiego w

sprawie ratyﬁkacjieuropejskiejKartyPrawPodsta-

wowych?

Traktat z Lizbony zmienił status Karty Praw

Podstawowych (KPP), która z politycznej deklaracji

stała się prawnie wiążącym aktem prawa pierwotne-

go Unii Europejskiej.

Obecnie, zgodnie z art. 6 Trak-

tatu o Unii Europejskiej, Karta Praw Podstawowych

Unii Europejskiej ma taką samą moc prawną jak

traktaty.

Oznacza to, że od dnia wejścia w życie trak-

tatu z Lizbony (1 grudnia 2009 r.)

Polska jest w peł-

ni związana postanowieniami karty.

Protokół brytyjsko-polski w sprawie KPP nie wy-

łącza zastosowania karty, lecz doprecyzowuje zasady

stosowania niektórych postanowień karty i może

mieć znaczenie przy jej interpretacji.

Trybunał Spra-

wiedliwości UE regularnie orzeka, powołując się na

postanowienia KPP.

Polskie sądy i organy admini-

stracji są zobowiązane do uwzględniania tego orzecz-

nictwa, niezależnie od treści protokołu brytyjsko-pol-

skiego.

Taką interpretację protokołu potwierdza rów-

nież pierwsze orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości

UE odnoszące się do znaczenia prawnego protoko-

łu.

W wyroku w sprawach połączonych C-411/10

i C-493/10 z 21 grudnia 2011 r.

Trybunał orzekł, że

„(…) protokół (nr 30) nie podważa zastosowania kar -

ty wobec Zjednoczonego Królestwa czy wobec Polski,

co znajduje potwierdzenie w motywach tego protoko-

łu”.

W ocenie Trybunału art. 1 ust. 1 protokołu po-

twierdza zakres stosowania karty określony w jej

art. 51 i jako taki nie ma na celu zwolnienia Rzeczy-

pospolitej Polskiej ani Zjednoczonego Królestwa z obo-

wiązku przestrzegania postanowień karty ani też nie

uniemożliwia kontroli sądowej w tym zakresie.

Także przeważająca część doktryny prawa euro-

pejskiego uważa, że protokół brytyjsko-polski jest

pozbawiony jakiegokolwiek znaczenia prawnego, a de-

cyzja o przystąpieniu Polski do niego (podobnie jak

wcześniejsza decyzja Zjednoczonego Królestwa) mia-

ła znaczenie symboliczne, związane z istnieniem

określonych obaw społecznych.

Rząd RP wyraża pełne poparcie dla postanowień

Karty Praw Podstawowych oraz respektuje potwier-

dzone w nich prawa i zasady.

Przystępując do proto-

kołu brytyjskiego, Polska złożyła jednostronną de-

klarację o charakterze pozytywnym, podkreślającą

poszanowanie przez nią, ze względu na tradycję ru-

chu społecznego „Solidarność”, praw społecznych

i pracowniczych ustanowionych prawem Unii Euro-

pejskiej, oraz jednostronną deklarację potwierdzają-

nej i moralnej integralności człowieka.

Jednocześnie odstąpienie przez Polskę od proto-

kołu polsko-brytyjskiego w drodze jednostronnej de-

cyzji rządu nie jest możliwe.

Protokół ten, podobnie

jak pozostałe protokoły i załączniki załączone do

traktatów, stanowi integralną część traktatów.

Od-

stąpienie od protokołu przez Polskę oznaczałyby więc

konieczność uruchomienia pełniej procedury zmiany

samego traktatu.

Zmieniony protokół musiałby być

następnie zatwierdzony przez wszystkie państwa

mi konstytucyjnymi.

Ad 2.

Czy w Polsce istnieje problem nietolerancji

Zjawiska nietolerancji i dyskryminacji pojawiają

się w wielu obszarach życia społecznego.

W ostatnich

latach rząd podjął szereg działań, których celem jest

zdiagnozowanie i wyeliminowanie tych niekorzyst-

nych zjawisk.

Wzmocnione zostały przepisy prawa gwarantują-

ce praktyczną realizację zasady równego traktowa-

nia, a także podjęto działania, które problematykę

równego traktowania włączają do głównego nurtu

nowiąca uzupełnienie istniejących wcześniej regula-

cji w zakresie zasady równego traktowania.

Porząd-

kuje ona sytuację prawną i w pełni implementuje

przepisy obowiązujących dyrektyw antydyskrymina-

cyjnych Unii Europejskiej, a jednocześnie określa

środki prawne ochrony zasady równego traktowania

oraz organy odpowiedzialne za realizację zasady rów-

nego traktowania.

nia podjął szereg działań, które mają na celu zdia-

gnozowanie zjawiska dyskryminacji, a także opraco-

wanie i wdrożenie instrumentów prawnych i politycz-

nych, które prowadzić będą do pełnej realizacji zasa-

dy równego traktowania.

Najważniejsze z nich przed-

stawione zostały w odpowiedzi na pytanie trzecie.

Ad 3.

Jakie są możliwości upowszechnienia idei

Pełnomocnik rządu do spraw równego traktowa-

nia, zgodnie z kompetencjami określonymi w ustawie

wania, odpowiedzialny jest za realizowanie polityki

ciwdziałania dyskryminacji, w szczególności ze wzglę-

sprawność oraz orientację seksualną.

Warto podkre-

ślić, że pełnomocnik rządu do spraw równego trak-

towania zajmuje się problematyką tolerancji w zakre-

sie związanym z realizacją zasady równego trakto-

wania, w tym przeciwdziałania dyskryminacji.

Po-

nieważ jednak nietolerancja i związane z nią stereo-

typy i uprzedzenia stanowią jedną z istotnych barier

dla realizacji zasady równego traktowania, szereg

1094

działań prowadzonych przez pełnomocnik ma na celu

nie tylko kształtowanie postaw tolerancji traktowa-

nej jako imperatyw moralny, lecz też zrozumienie dla

korzyści – kulturowych, ekonomicznych i społecz-

nych – wynikających z różnorodności i akceptacji dla

tej różnorodności.

Strategicznym dokumentem, przygotowywanym

na mocy art. 22 ustawy o wdrożeniu niektórych prze-

wania, jest „Krajowy program działań na rzecz rów-

nego traktowania”.

Pełnomocnik rządu do spraw

równego traktowania opracowuje, w porozumieniu

ze wszystkimi ministerstwami i wybranymi urzęda-

mi centralnymi, program na lata 2012–2017.

Pro-

gram stanowić będzie horyzontalną, rządową strate-

gię na rzecz równego traktowania we wszystkich

obszarach życia społecznego.

Określa on cele i prio-

wstępna faza przygotowania programu, zrealizowa-

na w ramach opisanego poniżej projektu systemowe-

go „Równe traktowanie standardem dobrego rządze-

nia”.

W ramach projektu zespół socjologów Uniwer-

sytetu Jagiellońskiego pod kierunkiem prof. Jarosła-

wa Górniaka przeprowadził badania, na podstawie

których opracował strategiczne rekomendacje dla

rządowego programu na rzecz równego traktowania.

Rekomendacje te poddane były w maju 2012 r. kon-

sultacjom, w których uczestniczyli przedstawiciele

administracji rządowej, instytucji publicznych i or-

ganizacji pozarządowych oraz niezależni eksperci.

Tak zweryﬁkowanezaleceniaposłużądoopracowa-

nia pierwszej wersji „Krajowego programu działań

na rzecz równego traktowania”, która zostanie prze-

kazana do uzgodnień międzyresortowych i konsulta-

cji społecznych jesienią 2012 r.

Prowadzone są też prace zmierzające do utworze-

nia Rady do spraw Równego Traktowania – organu

pomocniczego Rady Ministrów powołanego na mocy

zarządzenia prezesa Rady Ministrów.

Zadaniem rady

będzie opiniowanie działań rządu na rzecz równego

traktowania oraz doradzanie w tym zakresie.

Projekt

zarządzenia w sprawie rady poddany został uzgod-

nieniom międzyresortowym i jest w końcowej fazie

opracowywania.

Działania obejmujące problematykę równego

traktowania realizowane są przez pełnomocnika rzą-

du do spraw równego traktowania w ramach dwóch

projektów, traktowanych jako priorytetowe:

— projektu „Równe traktowanie standardem do -

brego rządzenia”, realizowanego w ramach prioryte-

tu V Programu Operacyjnego „Kapitał ludzki”,

— projektu „Media równych szans”, współﬁnan -

sowanego z programu UE na rzecz zatrudnienia

i solidarności społecznej Progress.

W latach 2011–2012 Biuro Pełnomocnika Rządu

Szkołą Główną Handlową i Uniwersytetem Jagiel-

lońskim realizuje projekt „Równe traktowanie stan-

dardem dobrego rządzenia”, ﬁnansowanywramach

Programu Operacyjnego „Kapitał ludzki”.

Celem

projektu jest przygotowanie administracji rządowej

wania prawa oraz opracowywania i wdrażania poli-

tyki uwzględniającej zasadę równego traktowania.

Celami szczegółowymi projektu są:

— utworzenie ogólnopolskiej sieci 51 koordynato -

rów do spraw równego traktowania we wszystkich

ministerstwach, Kancelarii Prezesa Rady Ministrów,

urzędach wojewódzkich i wybranych instytucjach

publicznych,

— opracowanie strategicznych rekomendacji na

rzecz równego traktowania, stanowiących podstawę

do opracowania „Krajowego programu działań na

— podniesienie kompetencji kadr administracji

publicznej (a w szczególności rządowej) poprzez prze-

prowadzenie szkoleń z zakresu realizacji zasady rów-

nego traktowania i przeciwdziałania wszelkim for-

mom dyskryminacji dla ok. 460 pracowników urzę-

dów i instytucji publicznych,

— upowszechnienie idei równości i przeciwdziała -

nia wszelkim formom dyskryminacji przez realizację

społecznej kampanii informacyjnej na temat równego

traktowania i przeciwdziałania dyskryminacji.

W ramach projektu od grudnia 2011 r. do stycznia

2012 r.

Szkoła Główna Handlowa przeprowadziła

w wybranych instytucjach administracji rządowej

badanie wskaźnikiem Gender Index poszerzone o ele-

menty Diversity Index (badane cechy: płeć, wiek,

niepełnosprawność).

Instytut Socjologii Uniwersyte-

tu Jagiellońskiego przeprowadził badania aktualnej

sytuacji grup dyskryminowanych – między innymi

ze względu na rasę, narodowość, pochodzenie etnicz-

ne, religię i wyznanie – ze szczególnym uwzględnie-

niem tych aspektów, które odnoszą się do działań

podejmowanych przez administrację publiczną.

Ra-

port z tego badania stanowi podstawę strategicznych

rekomendacji na rzecz równego traktowania.

W III i IV kwartale 2012 r. przeprowadzone zo-

staną szkolenia pracowników administracji publicz-

nej w zakresie równego traktowania, poprzedzone

analizą potrzeb szkoleniowych.

W ramach projektu realizowana jest też kampa-

nia „Widzisz?

Reaguj!”, której celem jest zwrócenie

kanały komunikacyjne kampanii to spot reklamowy,

portal Sieć Równości (www.siecrownosci.gov.pl),

a także pierwsza mobilna społeczna kampania anty-

dyskryminacyjna w Polsce, przeprowadzona nieod-

płatnie przez operatorów telefonii komórkowej.

Spot

(odtwarzany w 2011 r. w TVP1 oraz warszawskim

metrze) informuje, jakie działania dyskryminują

i zachęca do reagowania.

Kampania zakończy się

wraz z zamknięciem projektu w grudniu 2012 r.

Celem projektu „Media równych szans”, realizo-

wanego od grudnia 2011 r. do końca 2012 r. (z moż-

1095

liwością przedłużenia na 2013 r.), jest wprowadzenie

perspektywy równego traktowania do dyskursu pu-

blicznego poprzez działania edukacyjno-promocyjne

skierowane do środowisk mających wpływ na jego

kształt, w szczególności mediów.

Część edukacyjna projektu to cykl 10 szkoleń dla

ok. 200 przedstawicieli mediów ogólnokrajowych, re-

gionalnych i lokalnych.

Szkolenia obejmą szeroko

rozumianą problematykę równego traktowania, rów-

ności szans, przeciwdziałania dyskryminacji i pro-

mowania różnorodności.

Przeprowadzone zostaną na

przełomie lat 2012 i 2013.

Ponadto w ramach projektu przeprowadzone zo-

staną dwa konkursy: na materiały i raporty z zakre-

su polityki równych szans i przeciwdziałania dyskry-

minacji w środkach masowego przekazu oraz na in-

nowacyjne i kreatywne narzędzia promocji i upo-

wszechniania tematyki równego traktowania oraz

przeciwdziałania dyskryminacji poprzez media.

W ra-

mach projektu zorganizowane zostaną też dwie kon-

ferencje – inaugurująca oraz zamykająca i podsumo-

wująca projekt.

Ze względu na kluczowe znaczenie edukacji dla

kształtowania postaw otwartości oraz przeciwdzia-

łanie stereotypom i uprzedzeniom kontynuowane są

działania na rzecz zwalczania dyskryminacji i nieto-

lerancji poprzez system edukacji.

W związku z wprowadzeniem nowej podstawy

programowej, określonej w rozporządzeniu ministra

nowych podręczników pełnomocnik rządu do spraw

równego traktowania zwrócił się z prośbą do mini-

stra edukacji narodowej o przekazanie zespołowi eks-

pertów oceniających nowe podręczniki przed ich

wprowadzeniem do użytku szkolnego zalecenia ana-

lizy tych podręczników pod kątem równego trakto-

wania oraz przeciwdziałania dyskryminacji ze wzglę-

tację seksualną, stan cywilny i rodzinny.

W odpowie-

dzi minister edukacji narodowej wystąpił do wszyst-

kich rzeczoznawców, podkreślając konieczność ana-

lizy treści znajdujących się w podręcznikach pod

dyskryminacji.

W 2012 r. pełnomocnik zainicjowała

działania na rzecz włączenia do zespołu rzeczoznaw-

ców eksperta oceniającego podręczniki pod kątem

praw człowieka i zasady równego traktowania.

nia kontynuuje także problematykę zwalczania rasi-

zmu i ksenofobii w sporcie.

Pełnomocnik wspierała

kampanię „Szanuj różnorodność – futbol Jednoczy”,

prowadzoną przez Stowarzyszenie „Nigdy Więcej”

i Sieć FARE – Football Against Racism in Europe

w ramach Programu Odpowiedzialności Społecznej

w czasie UEFA Euro 2012.

Biuro Pełnomocnika Rzą-

ło jedną ze „Stref różnorodności” – miejsc w prze-

strzeni publicznej oznaczonych jako przyjazne dla

wszystkich bez względu na rasę, narodowość, pocho-

dzenie etniczne, niepełnosprawność czy też inne ce-

chy prowadzące do dyskryminacji.

Pragnę ponadto dodać, że działania, których ce-

lem jest podnoszenie poziomu tolerancji oraz prze-

ciwdziałanie dyskryminacji, prowadzone są też w mi-

nisterstwach, wykonujących zadania zgodnie z ustawą

Warszawa, dnia 23 lipca 2012 r.

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

zaną przy piśmie, znak: SPS-023-6076/12, z dnia

29 czerwca 2012 r., w sprawie planów likwidacji po-

sterunku energetycznego w Zduńskiej Woli, uprzej-

mie przedstawiam poniższe wyjaśnienia.

Na wstępie chciałbym zwrócić uwagę pana posła,

że spółka PGE Dystrybucja SA należy do Grupy Ka-

pitałowej PGE.

Przy czym bezpośredni nadzór nad

Polską Grupą Energetyczną PGE SA z tytułu wyko-

nywania praw z akcji sprawuje minister skarbu pań-

stwa, którego udział w kapitale zakładowym spółki

wynosi 61,89%.

Przepisy prawne szczegółowo określające zadania

operatorów systemów dystrybucyjnych (OSD) i ozna-

czające koncentrację ich aktywności na działalności

dystrybucyjnej, jak również zasady tworzenia taryfy

dystrybucyjnej wymuszają dostosowanie modelu biz-

nesowego PGE Dystrybucja SA do zmian, jakie zacho-

dzą w jej otoczeniu zewnętrznym.

Wytyczne konstruowania taryf przygotowane

przez Urząd Regulacji Energetyki w zakresie kształ-

nej na lata 2012–2015 obligują OSD, w tym również

PGE Dystrybucja SA, do ograniczania kosztów ope-

racyjnych z jednoczesnym podnoszeniem efektywności

1096

operacyjnych oraz efektywnością inwestycji.

Niezbęd-

ki) dostosowanej zarówno do obecnych, jak i przy-

szłych wymogów rynku, regulatora i otoczenia, efek-

tywnie zarządzanej i zdolnej do inwestowania.

Pierwszym krokiem w realizacji tego podejścia

było połączenie prawne ośmiu operatorów dystrybu-

cyjnych wchodzących w skład Grupy Kapitałowej

nie.

Zrealizowano tym samym kolejny etap integracji

pozwoliła zarządowi koncernu na przygotowanie

wdrożenia najpierw jednolitej struktury organizacyj-

do przygotowania optymalizacji organizacyjnej i ilo-

ściowej terenowych jednostek spółki – rejonów ener-

getycznych i posterunków energetycznych.

Mając na uwadze powyższe, Zarząd PGE Dystry-

bucja SA zlecił analizę porównawczą OSD funkcjo-

nujących w Polsce.

Z analizy wynika, że struktury

rozbudowane niż w przypadku pozostałych spółek

dzona analiza wykazała, iż stosunkowo większy niż

w przypadku konkurencji potencjał zasobów tereno-

wych (posterunki energetyczne) spółki nie przekła-

elektroenergetycznej.

W przypadku połowy oddzia-

łów PGE Dystrybucja poziom wskaźników jakościo-

wych jest jednym z gorszych w sektorze (wg danych

z 2010 r.).

Wyniki powyższej analizy wyznaczyły za-

tem kierunki zmian.

Z przeprowadzonych przez PGE Dystrybucja SA

tyczne działają bardziej efektywnie.

Realizacja pro-

jektu nie oznacza jednak likwidacji rejonów energe-

tycznych, a jedynie w niektórych przypadkach zmia-

odpowiedniego okresu dostosowawczego w celu neu-

dzanie siecią i w kolejnych latach ograniczy koszty

wpływ na zmniejszenie kosztów dystrybucji energii

elektrycznej dla odbiorców, a tym samym ponoszo-

nych przez nich opłat.

Obserwowane w ostatnich latach nasycenie sieci

dystrybucyjnych nowymi technologiami, bardziej

niezawodnymi rozwiązaniami, automatyzacja jej pra-

usprzętowienia załóg eksploatujących, a także co-

rocznie ponoszone nakłady inwestycyjne warunkują

potrzebę jakościowej weryﬁkacjikosztownychwutrzy-

mywaniu zagęszczonych struktur terenowych.

Prowadzona w PGE Dystrybucja SA reorganiza-

cja obejmuje przede wszystkim konsolidację, a zatem

nych, natomiast nie przewiduje likwidacji jednostek.

Wdrażany projekt prowadził będzie również do inten-

syﬁkacjiikoncentracjiinwestycji,cobędziepowodo-

wało unowocześnienie całej infrastruktury sieciowej,

a tym samym poprawę jej jakości i niezawodności

funkcjonowania.

Podsumowując, zmiany rynku energii w Polsce

i Europie zapoczątkowane po 1 lipca 2007 r., wpro-

do przeprowadzenia zmian w sferze zewnętrznej (nie-

pogorszona obsługa odbiorców, poprawa wskaźników

efektywności, zapewnienie niezawodności i pewności

dostaw energii elektrycznej, rozwój potencjału dys-

trybucyjnego), jak i wewnętrznej (utrzymanie miejsc

dobrowolne i stopniowe, oparte na naturalnych odej-

ściach pracowników dochodzenie do optymalnego

zatrudnienia) w PGE Dystrybucja SA przyjęto rozło-

żenie programu konsolidacji w czasie na lata 2012–

–2013.

W swoich założeniach program ten przewidu-

je poszanowanie dla nabytych praw pracowniczych

i nie przewiduje konieczności wypowiadania umów

o pracę, nie przewiduje on także likwidacji rejonów

Na zakończenie pragnę zauważyć, że prowadzona

reorganizacja struktur spółki PGE Dystrybucja SA

wynika bezpośrednio z uwarunkowań rynkowych

i ekonomicznych funkcjonowania sektora elektroener-

getycznego, w szczególności uwarunkowań funkcjono-

wania podsektora dystrybucji energii elektrycznej.

Wyrażam przekonanie, że powyższe wyjaśnienia

Tomasza Pacholskiego.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tomasz Tomczykiewicz

w sprawie konferencji prasowej spółki ENEA SA

1097

śnienia.

Zgodnie z informacjami uzyskanymi od spółki

ła konferencji prasowej.

Przywołane przez pana posła

Jana Cedzyńskiego w ww. interpelacji spotkanie było

uroczystym podpisaniem umowy programowej po-

między ENEA SA a pięcioma bankami, przedmiotem

której jest program emisji obligacji związany z ﬁnan-

sowaniem inwestycji spółki i grupy.

Mając na uwadze

wyjątkowy i unikatowy charakter umowy programo-

wej, jak i też duże zainteresowanie mediów tym pro-

jektem biznesowym, strony zdecydowały się zaprosić

na to spotkanie również kilkoro dziennikarzy.

Obec-

ność dziennikarzy miała charakter uzupełniający.

Podczas spotkania prezes Zarządu ENEA SA po-

dziękował imiennie wszystkim osobom za ich wkład

i pracę przy przedmiotowym projekcie.

Pomieszczenia, w których była podpisywana umo-

wa programowa, spółka otrzymała nieodpłatnie w ra-

mach mecenatu Łazienek Królewskich w Warszawie.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że nie ma

prawnych możliwości merytorycznego odniesienia się

do poruszonych w interpelacji kwestii odnoszących

się do aspektów prywatnego życia osób trzecich, gdyż

na podstawie obowiązujących w Polsce przepisów

prawnych życie prywatne podlega ochronie prawnej

Z poważaniem

Minister

Mikołaj Budzanowski

-6078/12) w sprawie powstania w Polsce banków mle-

ka kobiecego proszę Panią Marszałek o przyjęcie na-

stępujących informacji.

Najważniejszym i podstawowym priorytetem

zdrowotnym jest bezpieczeństwo żywienia niemowląt

i małych dzieci.

W świetle aktualnej wiedzy nie ma

wątpliwości, że noworodki i niemowlęta powinny być

karmione swoistym dla nich pokarmem kobiecym.

Z wyjątkiem nielicznych przeciwwskazań do karmie-

nia piersią świeże mleko matki (z piersi lub odciąga-

ne) jest dla dziecka najbezpieczniejsze.

Jednak orga-

nizacja banków mleka kobiecego jest przedsięwzię-

ciem logistycznie trudnym, kosztownym, przynoszą-

cym pożytek nielicznym dzieciom.

Obecnie ze wzglę-

du na możliwość przenoszenia zakażeń wirusowych

drogą mleka kobiecego idea tworzenia banków mleka

i gromadzenie mleka od matek o różnym statusie

zdrowotnym jest kontrowersyjne i może powodować

zagrożenia.

Nie istnieją natomiast przeciwwskazania

do przechowywania na oddziałach szpitalnych mleka

matki przeznaczonego dla jej własnego dziecka.

Mat-

ki noworodków – w tym przedwcześnie urodzonych

i chorych – powinny przede wszystkim otrzymać

kompetentną pomoc personelu opiekującego się dziec-

kiem i matką w rozpoczęciu i utrzymaniu laktacji

dostosowanej do potrzeb dziecka.

Ministerstwo Zdrowia opublikowało na stronie

internetowej w zakładce: Matka i dziecko zalecenia

w zakresie postępowania na oddziałach szpitalnych,

na których przebywają dzieci karmione pokarmem

odciąganym przez matkę i dostarczanym do szpitala.

Wytyczne dotyczącą higieny procesu odciągania mle-

ka matki oraz postępowania z odciągniętym pokar-

mem w zakresie odbioru mleka od matki, warunków

przechowywania oraz przygotowania przed poda-

niem tak, by jego stosowanie było bezpieczne dla

dziecka.

Przestrzeganie instrukcji pozwala również

na uniknięcie strat mleka ze względu na zły sposób

przechowywania.

Niestety warunkiem koniecznym

tego rozwiązania jest obecność u matki odpowiednie-

go do potrzeb dziecka poziomu laktacji.

Ministerstwo Zdrowia nie widzi obecnie możliwo-

ści powoływania, ﬁnansowaniaiwspieraniaﬁnanso-

wo banków mleka.

Ponadto Ministerstwo Zdrowia sukcesywnie po-

bieta posiadająca obywatelstwo polskie oraz miejsce

zamieszkania na terenie Polski ma prawo do świad-

czeń opieki zdrowotnej w okresie ciąży, porodu i po-

łogu.

Ze względu na niską i późną zgłaszalność kobiet

pod opiekę medyczną w okresie ciąży zostało wpro-

wadzone rozporządzenie ministra zdrowia z dnia

nej nad kobietą w ciąży uprawniającej do dodatku

kuje się, że wprowadzona regulacja prawna, uzależ-

niająca uzyskanie dodatku z tytułu urodzenia dziec-

ka od jak najwcześniej podjętej proﬁlaktyki(niepóź-

niej niż od 10 tygodnia ciąży), przyczyni się do zwięk-

szenia odsetka kobiet w ciąży objętych opieką me-

dyczną, pozwoli na prawidłowy monitoring ciąży i na

szybkie podjęcie działań proﬁlaktycznychbądźlecz-

niczych w przypadkach występowania powikłań lub

zagrożeń we wczesnej ciąży.

Oczekuje się, że spowo-

duje to ograniczenie, zmniejszenie odsetka wcze-

śniactwa oraz noworodków urodzonych z niską masą

urodzeniową.

1098

W odniesieniu do zapytania o promocję karmienia

piersią uprzejmie wyjaśniam, że działania muszą być

w tym zakresie prowadzone co najmniej dwutorowo.

Przede wszystkim Ministerstwo Zdrowia, a także

pracownicy ochrony zdrowia w swych zadaniach kon-

kurują z agresywnym marketingiem ﬁrmwytwarza-

jących produkty mlekozastępcze, który należałoby

ograniczyć.

Działania związane z promocją karmienia piersią

oraz edukacją w tym zakresie leżą przede wszystkim

w kompetencjach położnej podstawowej opieki zdro-

poz. 1039) nakłada na położną obowiązek prowadze-

nia działalności edukacyjno-zdrowotnej w zakresie

przygotowywania do rodzicielstwa oraz pełnego przy-

gotowania do urodzenia dziecka, łącznie z poradnic-

twem na temat higieny i żywienia.

Ponadto rozpo-

rządzenie ministra zdrowia z dnia 20 października

Nr 214, poz. 1816) wskazuje jako zadanie położnej

prowadzenie zadań z zakresu poradnictwa laktacyj-

nego i promowania karmienia piersią.

Zagadnienia związane z karmieniem piersią zna-

lazły również odzwierciedlenie w rozporządzeniu mi-

kresu opieki okołoporodowej sprawowanej nad kobie-

tą w okresie ﬁzjologicznejciąży,ﬁzjologicznegoporo-

Nr 187, poz. 1259), które weszło w życie z dniem

8 kwietnia 2011 r.

Opracowany dokument jest pol-

skim standardem opieki okołoporodowej sprawowa-

nej w czasie ciąży, podczas porodu ﬁzjologicznego

wej Organizacji Zdrowia i dostosowany do systemu

Polskiej i prawodawstwa polskiego, ze szczególnym

dardu wychodzą naprzeciw oczekiwaniom kobiet, ich

stosowanie wpłynie na ograniczenia nadmiernej me-

dykalizacji porodu ﬁzjologicznego, przestrzeganie

praw pacjenta, stosowanie zasad trójstopniowej opie-

ki perinatalnej, zwiększanie satysfakcji pacjentek

z opieki oraz optymalizację kosztów opieki i adekwat-

ną do potrzeb dystrybucję środków ﬁnansowych.

Standard opieki okołoporodowej podkreśla zna-

czenie odpowiedniego wsparcia matki w celu zapew-

nienia prawidłowego przebiegu laktacji.

Procedura

przewiduje umożliwienie dziecku nieprzerwany kon-

takt z matką „skóra do skóry”, który będzie trwał co

najmniej dwie godziny po porodzie, w trakcie którego

należy zachęcać matkę do rozpoznania momentu,

wać prawidłowe przystawienie, a w razie potrzeby

zaoferować pomoc.

Kontakt ten może być przerwany

matki lub noworodka, odnotowanego w dokumenta-

cji medycznej.

Personel medyczny jest zobowiązany

do dostarczenia matce wyczerpujących informacji

w zakresie prawidłowego karmienia piersią, instruk-

tażu i obserwacji przebiegu karmienia, niepodawania

noworodkowi smoczków w okresie stabilizacji lakta-

cji, niepodawania dziecku wody, roztworu glukozy,

niedokarmiania sztucznym mlekiem początkowym,

jeśli nie wynika to ze wskazań medycznych.

Wpro-

wadzenie standardu opieki okołoporodowej jest istot-

nym krokiem w tworzeniu przyjaznej dziecku opieki

zdrowotnej oraz wspierania karmienia piersią od

chwili narodzin dziecka.

Opieka zdrowotna nad noworodkiem do szóstego

tygodnia życia sprawowana jest przez położną pod-

stawowej opieki zdrowotnej.

W ciągu pierwszych czte-

rech dni życia noworodka i nie później niż 48 godzin

po opuszczeniu szpitala przez matkę i dziecko położ-

na przeprowadza wizytę patronażową.

W trakcie wi-

zyty położna podejmuje działania umożliwiające pra-

widłowy przebieg karmienia piersią.

Następnie po-

między pierwszym a szóstym tygodniem życia dziec-

ka położna przeprowadza co najmniej cztery wizyty

patronażowe, w trakcie których prowadzi edukację

zdrowotną i porady w zakresie karmienia piersią.

Szczegółowy zakres świadczeń gwarantowanych po-

łożnej podstawowej opieki zdrowotnej oraz warunki

nia ministra zdrowia z dnia 22 października 2010 r.

wotnej (Dz. U. z 2010 r.

Nr 208, poz. 1376).

Opieka zdrowotna nad dzieckiem, które ukończy-

ło szósty tydzień życia, jest sprawowana przez pielę-

gniarkę podstawowej opieki zdrowotnej.

Pomiędzy

3 a 4 miesiącem życia dziecka pielęgniarka w trakcie

wizyty patronażowej przeprowadza instruktaż w za-

kresie pielęgnacji niemowlęcia, w tym karmienia

piersią i pielęgnacji jamy ustnej.

Szczegółowy zakres

świadczeń gwarantowanych pielęgniarki podstawo-

wej opieki zdrowotnej oraz warunki ich realizacji de-

ﬁniuje załącznik nr 2 do rozporządzenia ministra

go rozporządzenie w sprawie świadczeń gwaranto-

W celu propagowania wśród kobiet karmienia

piersią w 1992 r. przy współudziale Ministerstwa

Zdrowia, Polskiego Komitetu UNICEF i Instytutu

Matki i Dziecka powstał Komitet Upowszechniania

Karmienia Piersią (KUKP).

Komitet skupia autory-

tety polskiej medycyny – obecnie liczy 214 członków.

Promuje karmienie piersią jako element zdrowego

łych dzieci poprzez: wdrażanie oraz monitorowanie

w polskich placówkach położniczo-noworodkowych

promowanego przez WHO i UNICEF programu

„Szpital przyjazny dziecku”.

Każda placówka, która

zdobędzie tytuł, jest porównywalna z odznaczonymi

1099

nia służy w pełni dobru dziecka i matki, umożliwiając

marketingu produktów zastępujących mleko kobie-

mieniu dziecka opartej na współczesnej wiedzy me-

dycznej, a nie na reklamie.

Obecnie na terenie Polski

istnieją 84 placówki oznaczone tytułem „Szpitala

przyjaznego dziecku”.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Aleksander Sopliński

Warszawa, dnia 18 lipca 2012 r.

w sprawie systemu rozdzielania środków

wie systemu rozdzielania środków Funduszu Pracy

pracy, przekazaną przez marszałka Sejmu RP do pre-

sygn.

SPS-023-6079/12, uprzejmie informuję zgodnie

z poniższym.

Przede wszystkim pragnę wskazać, że na podsta-

wie algorytmu, który został określony w rozporzą-

środków Funduszu Pracy na województwa.

Nato-

miast podział ww. środków Funduszu Pracy na po-

wiaty dokonywany jest, zgodnie z przepisem art. 109

województwa na podstawie kryteriów określonych

przez sejmik województwa.

Zatem do Sejmiku Woje-

wództwa Dolnośląskiego powinien zwrócić się Powia-

towy Urząd Pracy w Kłodzku w sprawie niewłaści-

wego i niesprawiedliwego podziału puli środków

Funduszu Pracy przyznanych dla województwa dol-

nośląskiego.

Odnosząc się do kwestii dysponowania środkami

Funduszu Pracy stanowiącymi tzw. rezerwę mini-

stra pracy i polityki społecznej, pragnę wskazać, że

środki te są kierowane do priorytetowych beneﬁcjen-

tów z punktu widzenia realizowanej przez resort po-

lityki rynku pracy.

Środki rezerwy, o której mowa

wyżej, stanowią narzędzie kształtowania przez mi-

rząd RP, polityki zatrudnienia i są źródłem szybkie-

pracy w trakcie roku budżetowego.

Zatem nie jest

zasadne, aby jedyne kryterium przyznawania środ-

ków stanowiących rezerwę ministra pracy i polityki

społecznej stanowiła stopa bezrobocia wyższa aniże-

li 20%.

W 2012 r. została podjęta decyzja o przeznaczeniu

środków ww. rezerwy ministra pracy i polityki spo-

1) programów aktywizacji zawodowej bezrobot-

nych zwolnionych z przyczyn niedotyczących pracow-

nitorowanymi (w tym współﬁnansowanezwkładu

ﬁnansowegoEuropejskiegoFunduszuDostosowania

do Globalizacji – EFG),

2) programów związanych z aktywizacją bezro-

3) programów specjalnych,

4) programów pilotażowych.

Programy te stanowią wyodrębnione działania

zmierzające do aktywizacji określonych beneﬁcjentów.

Natomiast odpowiadając na pytanie dotyczące

możliwości odstąpienia od odprowadzania składki

zdrowotnej za osoby bezrobotne nieposiadające pra-

wa do zasiłku, przede wszystkim pragnę wskazać, że

wszystkie kwestie związane z ubezpieczeniem zdro-

wotnym leżą w gestii Ministerstwa Zdrowia.

Problem

poruszany przez panią poseł był już wielokrotnie roz-

patrywany i był przedmiotem analizy przez pracują-

cy w latach 2010–2011 przy ministrze zdrowia Mię-

dzyresortowy Zespół do przygotowania zmiany zasad

opłacania ﬁnansowanychprzezbudżetpaństwaskła-

dek na ubezpieczenie zdrowotne ewidencjonowanych

nansowania świadczeń opieki zdrowotnej dla świad-

czeniobiorców innych niż ubezpieczeni.

Zespół doko-

nał oceny zasadności zmian w przedmiotowym za-

kresie oraz przygotował wstępne propozycje kierun-

ków zmian, stwierdzając jednocześnie, że na obecnym

i propozycji ostatecznych.

Minister pracy i polityki społecznej w dniu 15 lu-

nowne przeanalizowanie możliwości rozwiązania

tego problemu.

W odpowiedzi minister zdrowia zade-

klarował kontynuowanie rozpoczętych prac nad pro-

pozycjami zmiany obowiązujących zasad podlegania

Na zakończenie pragnę wskazać, że zwiększenie

zaplanowanych w ustawie budżetowej wydatków

państwowego funduszu celowego, jakim jest Fundusz

1100

Pracy, możliwe jest w sytuacji pozyskania w ciągu

roku przez ten fundusz nieplanowanych przychodów.

Działając na podstawie przepisu art. 29 ust. 12

pił do ministra ﬁnansówzwnioskiemowyrażenie

zgody na zmianę planu ﬁnansowegoFunduszuPracy

na 2012 r., skutkującą zwiększeniem wydatków na

ﬁnansowaniezadańnarzeczpromocjizatrudnienia,

łagodzenia skutków bezrobocia i aktywizacji zawo-

dowej o kwotę 500 000 tys. zł w oparciu o uzyskane

ponadplanowe przychody.

Liczymy na pozytywne

rozpatrzenie wniosku przez ministra ﬁnansóworaz

pozytywną opinię sejmowej Komisji Finansów Pu-

blicznych, co pozwoli uruchomić dodatkową pulę

środków na ﬁnansowanieaktywnychformprzeciw-

działania bezrobociu w regionach o najbardziej nie-

korzystnej sytuacji na rynku pracy.

Łączę wyrazy szacunku

skiego z dnia 26 czerwca 2012 r. przesłaną przy pi-

śmie z dnia 29 czerwca 2012 r., dotyczącą nowelizacji

czenia, uprzejmie przedstawiam, co następuje.

W postępowaniu mandatowym sprawca wykro-

czenia może odmówić przyjęcia mandatu karnego

bez podania przyczyny (art. 97 § 2 K.p.s.w.).

W takiej

sytuacji, w myśl art. 99 K.p.s.w., organ, którego funk-

cjonariusz nałożył grzywnę, występuje do sądu z wnio-

skiem o ukaranie.

Sąd w pierwszej kolejności jest

obowiązany do rozważenia, czy zachodzą przesłanki

do rozpoznania sprawy w postępowaniu nakazowym,

dopiero w razie stwierdzenia ku temu procesowych

przeszkód orzekanie następuje w postępowaniu zwy-

czajnym (art. 2 § 1a K.p.s.w.).

Jedną z dodatnich przesłanek orzekania w postę-

powaniu nakazowym jest brak wątpliwości co do oko-

liczności czynu i winy obwinionego (art. 93 § 2

K.p.s.w.).

Jej kształt normatywny nadała z dniem

kroczenia (Dz. U. Nr 109, poz. 1031), harmonizując

ją z analogicznym warunkiem wydania wyroku na-

kazowego w postępowaniu karnym, wskazanym

w art. 500 § 3 K.p.k. Z systemowego i funkcjonalne-

go punktu widzenia nie ma bowiem dostatecznych

powodów do takiego różnicowania prawnych warun-

ków wydania wyroku nakazowego w postępowaniu

nia.

Brak wątpliwości co do okoliczności czynu i winy

oskarżonego (obwinionego) zachodzi zwłaszcza wów-

czas, gdy sprawca przyznał się w sposób nienasuwa-

jący zastrzeżeń do zarzucanego mu czynu.

Jednakże

wspomniane wymaganie ustawy jest spełnione rów-

nież wtedy, gdy sprawca co prawda do winy się nie

przyznał, lecz został np. ujęty na gorącym uczynku

albo gdy istnieją inne oczywiste dowody stwierdzają-

ce popełnienie czynu (por. pkt 11.3 uchwały połączo-

nych Izb Karnej i Wojskowej Sądu Najwyższego

z 29 stycznia 1971 r., VI KZP 26/69, OSNKW 1971,

z.

3, poz. 33).

Zatem przyznanie się oskarżonego (ob-

winionego) do winy nie ma charakteru warunku sine

qua non wydania wobec niego wyroku nakazowego.

W odniesieniu do braku wątpliwości co do okoliczno-

ści czynu i winy oskarżonego (obwinionego) nie jest

najważniejsze to, czy sprawca przyznaje się do zarzu-

canego mu czynu, lecz to, czy w świetle ustalonych

okoliczności sprawy jego popełnienie nie budzi wąt-

pliwości.

Nie idzie tu więc o określony stosunek

sprawcy do popełnionego czynu, lecz o sam fakt po-

pełnienia przestępstwa czy wykroczenia (por. wyrok

Sądu Najwyższego z 11 lipca 1985 r., RNw 17/85,

OSNKW 1986, z.

3–4, poz. 18).

W świetle powyższe-

go nie może budzić żadnych wątpliwości, że przepis

art. 93 § 2 K.p.s.w. odnosi się do oceny okoliczności

czynu i winy obwinionego dokonanej przez sąd, który

orzeka w postępowaniu nakazowym.

Uregulowania ustawy procesowej nie dają pod-

staw do przyjęcia, że wskutek rozpoznania sprawy

w postępowaniu nakazowym naruszone zostaje pra-

wo do obrony obwinionego.

Podkreślić należy, że wy-

rok nakazowy jest skierowaną do obwinionego pro-

pozycją sądu ustalenia rozmiarów odpowiedzialności

prawnokarnej za zarzucany czyn.

Od zgody obwinio-

nego na tego rodzaju sposób ustalania jego winy

i konsekwencji prawnych zależy byt wyroku nakazo-

wego, a więc postępowania nakazowego jako trybu

szczególnego.

Sprzeciw jako środek zaskarżenia jest

instrumentem obrony obwinionego przed negatyw-

nymi konsekwencjami, które na skutek uproszczeń

specyﬁcznychdlapostępowanianakazowegomogą

występować przy dokonywaniu ustaleń faktycznych,

a także jako wyraz kwestionowania rodzaju i wyso-

kości zastosowanych kar i środków karnych (por.

J. Grajewski, „Przebieg procesu karnego”, Warszawa

2008, s. 417–418).

Ponadto możliwość wydania roz-

strzygnięcia w postępowaniu nakazowym w niczym

nie ogranicza uprawnień procesowych, które przysłu-

gują osobie podejrzanej o popełnienie wykroczenia

w toku czynności wyjaśniających (dział VII K.p.s.w.).

1101

Jest przy tym oczywiste, że ocena sądu w odnie-

sieniu do braku wątpliwości co do okoliczności czynu

i winy obwinionego musi się opierać na wszechstron-

nej analizie dołączonego do wniosku o ukaranie ma-

teriału dowodowego, w tym także notatek z czynno-

K.p.s.w.

Jeżeli materiał ten nie jest wystarczający do

tego celu, jak też gdy w toku jego analizy zaistnieją

jakiekolwiek wątpliwości co do spełnienia tej prze-

słanki, wydanie wyroku nakazowego nie jest dopusz-

czalne, a sprawę należy skierować do rozpoznania na

rozprawie w postępowaniu zwyczajnym.

Nie wydaje się słuszne rozpatrywanie na tej samej

płaszczyźnie odmowy przyjęcia mandatu karnego

przez sprawcę oraz późniejszego złożenia przez niego

sprzeciwu od wyroku nakazowego.

Odmowa przyję-

cia mandatu może być bowiem w praktyce uwarun-

kowana różnymi przyczynami, z których przykłado-

wo można wymienić: brak zgody na określoną przez

funkcjonariusza kwaliﬁkacjęprawnąwykroczenia,

kwestionowanie wysokości nałożonej grzywny czy

wymierzenia sankcji zamiast poprzestania na zasto-

sowaniu środków oddziaływania wychowawczego

(art. 41 K.w.).

Nie sposób też wykluczyć sytuacji,

w której z upływem czasu sprawca dokona odmiennej

oceny swego zachowania i przestanie negować swą

winę.

Dlatego nie jest zasadne wysunięcie tezy, że

odmowa przyjęcia mandatu karnego przez sprawcę

implikuje wniesienie przez niego sprzeciwu od wyda-

nego przez sąd wyroku nakazowego.

Każda sytuacja

wymaga indywidualnego ustosunkowania się do niej

przez sąd, zależnie od jej okoliczności.

Zauważyć trze-

ba, że zgodnie z art. 99 zd. drugie K.p.s.w. we wnio-

sku o ukaranie należy zaznaczyć, że obwiniony od-

mówił przyjęcia mandatu, a w miarę możności podać

także przyczyny odmowy.

Okoliczności z tym zwią-

zane powinny być również wzięte pod uwagę przez

sąd przy ocenie istnienia przesłanek wydania wyro-

ku nakazowego w stosunku do obwinionego.

Podobne wnioski płyną z analizy danych staty-

stycznych, dotyczących prawomocnych rozstrzygnięć

sądów w sprawach o wykroczenia.

Podkreślić wypa-

da, że do sądów kierowane są przez uprawnione do

nakładania grzywien w postępowaniu mandatowym

organy wnioski o ukaranie w sytuacjach, w których

sprawcy odmawiają przyjęcia mandatu, oraz gdy

w ocenie funkcjonariusza brak jest podstaw do za-

stosowania postępowania mandatowego, w szczegól-

ności ze względu na sankcję, jaką należałoby wymie-

rzyć sprawcy.

Nie ma zatem powodów, by twierdzić,

że obwinieni w tych sprawach co do zasady nie kwe-

stionują swego sprawstwa czy wymiaru nałożonej

mandatem karnym kary.

Pomimo tego, spośród wy-

danych przez sądy w 2011 r. 492 113 prawomocnych

rozstrzygnięć w sprawach o wykroczenia, aż 351 980

z nich uprawomocniło się w postępowaniu nakazo-

wym (a dodać do tej liczby należałoby sprawy, w któ-

rych sprzeciw wniósł wyłącznie oskarżyciel).

Ozna-

cza to, że zdecydowana większość spraw o wykrocze-

nia załatwiana jest w sądach w postępowaniu naka-

zowym.

Wolno z tego wnosić, że znaczna część obwi-

nionych, którzy odmówili przyjęcia mandatu karne-

go, nie składała sprzeciwu w stosunku do wydanego

następnie wobec nich wyroku nakazowego.

Skierowanie sprawy do postępowania nakazowe-

go nie powoduje również w praktyce znaczącego wy-

dłużenia czasu procedowania, w szczególności samo

zastosowanie tego postępowania nie prowadzi zazwy-

czaj do upływu okresu przedawnienia karalności czy-

nu.

Najczęściej przyczyną upływu okresu przedaw-

nienia jest długotrwałe prowadzenie postępowania

przed skierowaniem sprawy do sądu (czynności wy-

jaśniających lub postępowania przygotowawczego)

lub postępowania zwyczajnego przed sądem.

Wyda-

nie wyroku nakazowego następuje na posiedzeniu

bez udziału stron i łącznie z zapoznaniem się z ma-

teriałami sprawy nie może być uznane za czynność

pracochłonną i wymagającą dłuższego czasu.

Z dru-

giej zaś strony skorzystanie w uzasadnionych wypad-

kach przez sąd z tego trybu pozwala na znaczące

skrócenie postępowania i ograniczenie jego kosztów

ﬁnansowychispołecznych.

Z powyższych względów wyrażam pogląd, że obec-

na regulacja omawianej przesłanki postępowania

nakazowego w postępowaniu w sprawach o wykro-

czenia nie budzi zastrzeżeń z punktu widzenia celo-

wości i jest systemowo koherentna z rozwiązaniami

przyjętymi w postępowaniu karnym.

Ministerstwo

Sprawiedliwości nie rozważa zatem podjęcia prac ma-

jących na celu zainicjowanie zmian ustawowych w tym

zakresie.

Z poważaniem

-023-6082/12, w sprawie utrudnień dotyczcych wjaz-

du pojazdów uprzywilejowanych na autostradę A4

Wrocław – Gliwice, uprzejmie przekazuję następują-

ce stanowisko.

1102

licji.

Urządzenie viaAUTO otrzymali wszyscy użyt-

czątkowym okresie funkcjonowania elektronicznego

poboru opłat dla pojazdów osobowych na przedmio-

towym odcinku autostrady A4 mają na celu maksy-

malne ułatwienie służbom ratowniczym wykonywa-

nia ich ustawowych zadań.

Z poważaniem

w sprawie działań zmierzających do objęcia

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pi-

przekazujące interpelację pana posła Stanisława

1103

cyjnych obowiązkiem homologacji, przedstawiam na-

stępujące wyjaśnienia, które stanowią jednocześnie

46/WE został przygotowany przez rząd z zachowa-

z branży motoryzacyjnej i pogorszenie stanu tech-

nicznego pojazdów.

Należy wyraźnie podkreślić, iż

logacji wyłącznie przedmioty wyposażenia lub części

Mając na uwadze powyższe, pragnę zapewnić, iż

w wyniku wejścia w życie ustawy nie rozszerzy się

zakres przedmiotów wyposażenia lub części podlega-

jących procedurze homologacji, w stosunku do obec-

nego stanu prawnego w tym obszarze.

Przedmiotowy

projekt nie wprowadza bowiem żadnych nowych re-

gulacji, w szczególności obowiązków, poza te, które

wynikają z przepisów ramowych dyrektyw homolo-

gacyjnych.

Przewidziane w projekcie nowe zharmonizowane

procedury w zakresie homologacji typu pojazdu po-

winny sprzyjać wzrostowi obrotu gospodarczego oraz

wpływać na wzrost konkurencyjności na rynku po-

jazdów oraz przedmiotów wyposażenia i części w ra-

mach UE, w tym w Polsce.

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

2012 r., znak: SPS-023-6084/12, w sprawie zwiększe-

nia środków ﬁnansowychprzekazywanychzbudżetu

państwa dla Małopolskiego Zarządu Melioracji i Urzą-

dzeń Wodnych w Krakowie na usuwanie szkód powo-

dziowych, przekazuję stosowne wyjaśnienia.

Minister środowiska jako minister właściwy ds.

Marszałkowie województw otrzymują natomiast

środki na realizację zadań w zakresie gospodarowa-

nia wodami przez budżety właściwych wojewodów

w części 85 budżetu państwa.

Środki ﬁnansowena

ten cel planują wojewodowie w swoich budżetach, kie-

rując się ustaloną przez siebie hierarchią potrzeb

gólnych województw określanymi corocznie przez

ministra ﬁnansów.

Budżetywojewodówsąwięcpod-

utrzymania urządzeń melioracji wodnych podstawo-

wych oraz utrzymania wód istotnych dla regulacji

no faktycznych, jak i prawnych przekazania środków

ﬁnansowychnazadaniarealizowaneprzezMałopol-

ski Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych.

Jednocześnie, odnosząc się do kwestii melioracji

wodnych, wyjaśniam, że przepisy ustawy z dnia 4 wrze-

tencje w zakresie melioracji na dwa działy admini-

stracji rządowej – gospodarkę wodną oraz rozwój wsi,

cji wodnych należą do właściwości ministra środowi-

ska.

Do działu administracji rządowej: Rozwój wsi

stracji rządowej), którym kieruje minister rolnictwa

jętych działem administracji rządowej: Gospodarka

wodna.

Mając na uwadze wagę problemów związa-

nych z tym zagadnieniem, minister rolnictwa i roz-

woju wsi podjął działania mające na celu opracowa-

nie projektu „Narodowego programu odbudowy me-

lioracji i rozwoju retencji”.

Program ten określi dzia-

łania w zakresie melioracji i retencji wodnej niezbęd-

ne dla przeciwdziałania zagrożeniom związanym

1104

kadr, jak również propozycje ewentualnych zmian

przepisów.

W dniu 22 marca 2012 r. minister rolnictwa i roz-

woju wsi powołał zespół do spraw opracowania powyż-

szego projektu.

W skład zespołu wchodzą przedstawi-

ciele: Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi, Mini-

sterstwa Środowiska, Ministerstwa Administracji

Dyrektorów Wojewódzkich Zarządów Melioracji i Urzą-

dzeń Wodnych oraz środowisk naukowych.

Pierwsze

posiedzenie zespołu odbyło się w dniu 24 kwietnia

2012 r.

Realizacja działań umieszczonych w programie

powinna przyczynić się do poprawy stanu i funkcjono-

wania urządzeń melioracji wodnych.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Maciej Grabowski

interpelacją pana posła Marka Polaka w sprawie

przepisów regulujących kwestie reprezentowania

li związków zawodowych, uprzejmie wyjaśniam, co

następuje.

Rzeczypospolitej Polskiej).

wolną i samorządną organizacją ludzi pracy, powoła-

zawodowych i socjalnych.

W zakresie swojej działal-

ności statutowej związek zawodowy jest niezależny

od pracodawców, administracji państwowej i samo-

rządu terytorialnego oraz od innych organizacji.

Związki zawodowe są uprawnione do podejmowa-

obrony interesów pracowniczych, zarówno indywidu-

alnych, jak i zbiorowych.

Mogą być one przedsiębrane

zarówno wobec podmiotu zatrudniającego, jak i wo-

bec władz publicznych wszystkich szczebli.

Ich zasa-

dy określają przepisy ww. ustawy o związkach zawo-

dowych.

W praktyce obrona interesów pracowniczych

często polega na przeciwstawianiu się działaniom

w stosunkach pracy, które w płaszczyźnie normatyw-

nej, ekonomiczno-socjalnej, funkcjonalnej bądź orga-

nizacyjno-technicznej pogarszają sytuację kolektywu

pracowniczego.

Szczegółowe mechanizmy reprezen-

tacji obowiązujące w tej materii określa art. 7 ustawy

o związkach zawodowych.

Jedno z podstawowych uprawnień związków za-

wodowych w zakresie obrony indywidualnych inte-

resów pracowniczych określa art. 38 Kodeksu pracy.

Zgodnie z tym przepisem pracodawca ma obowiązek

skonsultowania zamiaru wypowiedzenia umowy o pra-

cę na czas nieokreślony z zakładową organizacją woj-

skową reprezentującą pracownika, którego ten za-

miar dotyczy.

Organizacja ta ma 5 dni na przedsta-

wienie umotywowanych zastrzeżeń co do planowa-

nego zwolnienia pracownika.

zawartych w przedmiotowej interpelacji, uprzejmie

nej nie dysponuje informacjami dotyczącymi wywią-

zywania się związków zawodowych z zadań w zakre-

sie obrony zarówno indywidualnych, jak i zbiorowych

interesów pracowniczych.

Jak już wyżej zostało

wskazane, działania ministerstwa nie mogą ingero-

wać w zagwarantowaną Konstytucją RP oraz innymi

przepisami prawa sferę niezależności związków za-

wodowych.

Obecnie w ministerstwie nie są prowadzone prace

odnoszące się do spraw poruszonych w interpelacji

pana posła.

Jakiekolwiek zmiany przepisów dotyczących praw

i obowiązków związków zawodowych wymagałyby

uprzedniego przedyskutowania przez Trójstronną

Komisję do Spraw Społeczno-Gospodarczych.

Zgod-

dobra publicznego, a jej celem jest dążenie do osią-

gnięcia i zachowania pokoju społecznego.

Łączę wyrazy szacunku

Sekretarz stanu

1105

Odpowiedź

sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

w sprawie wdrażania nowych standardów

SPS-023-6087/12, w sprawie wdrażania nowych

uprzejmie wyjaśniam.

ny projekt rozporządzenia ministra zdrowia w sprawie

leczniczych wykonujących działalność leczniczą

o uwagi zgłoszone w ramach konsultacji społecznych

został zamieszczony na stronie Ministerstwa Zdrowia

kończeniu ponownych uzgodnień uwagi do projektu

W odniesieniu do pielęgniarek wykonujących w dniu

wejścia w życie projektowanego rozporządzenia czyn-

ności przewidziane w dotychczasowych przepisach

dla przeszkolonych pielęgniarek wydłużono okres,

w którym mogą wykonywać czynności przewidziane

dla pielęgniarki anestezjologicznej, do dnia 31 grud-

nia 2016 r.

Wydłużenie przedmiotowego okresu po-

zwoli na uzupełnienie niezbędnych do realizacji

przedmiotowych świadczeń kwaliﬁkacji.

Natomiast wskazany w przedmiotowej interpela-

cji wymóg posiadania przez oddział anestezjologii

mie referencyjnym co najmniej 4 stanowisk inten-

sywnej terapii nie stanowi w skali kraju problemu

dla podmiotów leczniczych prowadzących szpitale

z uwagi na fakt, iż obecnie z 453 oddziałów aneste-

zjologii i intensywnej terapii zaledwie 35 oddziałów

4 stanowiska intensywnej terapii.

Biorąc pod uwagę

pierwszym poziomie referencyjnym wymagane jest

w części dotyczącej warunków szczegółowych dla po-

ziomów referencyjnych dla oddziałów anestezjologii

Odnosząc się do wymagań personalnych, należy

przelicznika jeden lekarz na jedno stanowisko inten-

sywnej terapii.

Obecnie przyjęto za zasadę wskazanie

wyłącznie minimalnych wymagań personalnych, co

pozwoli na zabezpieczenie obsady lekarskiej i pielę-

rować znacznych kosztów dla większości świadczenio-

dawców.

W stosunku do podmiotów leczniczych prowa-

dzących szpitale, które nie spełniają przedmiotowych

wymagań, wprowadzono okres dostosowawczy.

1106

chorych poddawanych zabiegom znieczulania, jedno-

smo o sygnaturze SPS-023-6088/1 zwracam się

Józefa Lassoty.

1.

Wyłączenie możliwości ﬁnansowaniaześrod-

ków publicznych leków, dla których nie zostały wy-

dane decyzje o objęciu refundacją i które przez to nie

zostały umieszczone w obwieszczeniach ministra

zdrowia, było celowym działaniem.

Obowiązywanie

rozwiązania polegającego na refundowanie leków

nieobjętych oﬁcjalnierefundacjąniejestkorzystne

z punktu widzenia systemu opieki zdrowotnej.

Do-

zującą konstytucją minister zdrowia ma obowiązek

nej ﬁnansowanychześrodkówpublicznych,asuge-

rowane rozwiązanie temu nie służy.

Dotychczasowe rozwiązanie służyło jedynie wą-

skiej liczbie importerów równoległych oraz niektó-

rym pacjentom, którzy mogli nabyć tańszy odpowied-

nik leku.

Obecne rozwiązanie powoduje, iż jeżeli im-

porter równoległy chce wprowadzić na rynek tańszy

lek, musi uczynić go dostępnym w takiej samej cenie

dla wszystkich pacjentów, zobowiązując się jednocze-

śnie do dostarczenia określonej przez tego importera

ilości produktu na rynek.

W wyniku takiego rozwiązania rozwija się kon-

kurencja cenowa pomiędzy poszczególnymi podmio-

tami wprowadzającymi lek na rynek.

Włączenie pro-

duktu do systemu limitowego powoduje, że inni pro-

ducenci częściej obniżają ceny swoich leków, na czym

zyskują wszyscy pacjenci.

Należy mieć na uwadze, iż importerzy równolegli

nie są ograniczeni w żaden sposób w możliwości sta-

rania się o objęcie sprowadzanych przez nich leków

refundacją w stosunku do innych podmiotów.

2.

Jak wyjaśniono powyżej, przedstawiona sytu-

acja jest wynikiem celowego działania i nie jest mo-

nitorowana jako problem systemowy.

W szczególno-

ści, Ministerstwo Zdrowia nie otrzymuje związanych

z zaistniałą sytuacją sygnałów alarmowych od pa-

cjentów.

3.

Jak wyżej wskazano, ustawa z dnia 12 maja

medycznych nie powoduje ograniczenia w uzyskiwa-

niu refundacji przez importerów równoległych.

Nie

można więc uznać, że ogranicza ona dostęp pacjen-

tów do terapii.

Celem ministra zdrowia jest zapew-

nienie jak najszerszego dostępu do leczenia dla pol-

skich pacjentów (m.in. przez popieranie rozwoju kon-

kurencji generycznej na rynku), a nie zapewnienie

dostępu dla konkretnych podmiotów (lub ich grup)

działających na rynku farmaceutycznym.

4.

Mając powyższe na uwadze, minister zdrowia

nie planuje żadnych działań mających na celu zmia-

nę obecnej sytuacji.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Igor Radziewicz-Winnicki

w sprawie rozbieżnych informacji dotyczących

2012 r., znak: SPS-023-6089/12, dotyczące interpe-

lacji posła Józefa Lassoty i poseł Anny Nemś w spra-

padków przy pracy, w oparciu o stanowiska prezesa

Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i prezesa Główne-

go Urzędu Statystycznego, uprzejmie wyjaśniam, co

następuje.

W myśl art. 234 § 2 Kodeksu pracy pracodawca

jest obowiązany niezwłocznie zawiadomić właściwe-

go okręgowego inspektora pracy i prokuratora o śmier-

telnym, ciężkim lub zbiorowym wypadku przy pracy

mienione skutki, mającym związek z pracą, jeżeli

1107

z 2012 r. poz. 404) inspekcja ta jest uprawniona m.in.

do nieodpłatnego korzystania z danych zgromadzo-

nych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych na kon-

cie ubezpieczonego i koncie płatnika składek w za-

kresie danych o wypadkach przy pracy uzyskanych

Należy jednak zauważyć, że do zadań inspekcji,

Inspekcji Pracy należy badanie okoliczności i przyczyn

ków zapobiegających tym wypadkom, nie zaś opraco-

wywanie danych statystycznych dotyczących wypad-

ków przy pracy w ramach statystyki publicznej.

Zadania z zakresu statystyki publicznej, w myśl

Główny Urząd Statystyczny.

W celu realizacji tych

zadań został określony wzór statystycznej karty wy-

padku przy pracy.

Wydane na podstawie upoważnienia zawartego

w art. 237 § 3 Kodeksu pracy rozporządzenie mini-

(Dz. U. Nr 14, poz. 80, z późn. zm.) określa wzór sta-

tystycznej karty wypadku, sposób i terminy jej spo-

rządzania i przekazywania do właściwego urzędu

statystycznego.

W myśl § 3 tego rozporządzenia sta-

tystyczną kartę wypadku sporządza się na podstawie

zatwierdzonego protokołu ustalenia okoliczności

podstawie karty wypadku, w których stwierdzono, że

Protokół w myśl § 4 i 9 rozporządzenia Rady Mi-

Nr 105, poz. 870) jest sporządzany przez zespół po-

wypadkowy powoływany przez pracodawcę.

Wzór

protokołu został określony załącznikiem do rozpo-

Nr 227, poz. 2298).

Natomiast w celu ustalenia przez Zakład Ubez-

pieczeń Społecznych stopy procentowej składki na

ubezpieczenie wypadkowe składane są przez płatni-

ków składek informacje o danych do ustalenia skład-

ki na ubezpieczenie wypadkowe ZUS IWA.

Zakres danych wykazywanych przez płatników

informacji ZUS IWA określa ustawa z dnia 30 paź-

ZUS IWA (począwszy od roku 2003) płatnicy przeka-

rok kalendarzowy.

Informacja zawiera dane o:

— liczbie poszkodowanych w wypadkach przy

pracy ogółem,

— liczbie poszkodowanych w wypadkach przy

— liczbie zatrudnionych w warunkach zagrożenia

(w tym zakresie płatnicy stosują zasady obowiązują-

ce przy wypełnianiu działu 2 wiersz 1 rubryka 1 spra-

wozdania o warunkach pracy Z-10).

W liczbie poszkodowanych w wypadkach przy pra-

cy powinny być uwzględniane wszystkie osoby po-

ust. 1–5 ustawy wypadkowej.

Ponadto, gdy osoba zo-

stała poszkodowana w dwóch wypadkach, uwzględ-

nia się ją dwukrotnie w informacji ZUS IWA

Liczba poszkodowanych w wypadkach przy pracy

wykazywana w informacji ZUS IWA powinna obej-

mować:

— w odniesieniu do pracowników poszkodowa -

nych w wypadkach przy pracy, które zostały zareje-

strowane w rejestrze wypadków przy pracy nie wcze-

śniej niż 1 stycznia i nie później niż 31 grudnia roku,

— w odniesieniu do innych ubezpieczonych pod -

legających ubezpieczeniu wypadkowemu poszkodo-

wanych w wypadkach przy pracy, dla których karta

wypadku została sporządzona nie wcześniej niż 1 stycz-

dana jest informacja ZUS IWA.

Informację ZUS IWA za dany rok kalendarzowy

zobowiązani są przekazywać płatnicy składek, któ-

rzy spełniają łącznie następujące warunki:

— byli zgłoszeni nieprzerwanie w ZUS jako płat -

nicy składek na ubezpieczenie wypadkowe od dnia

stępnego roku,

nia roku, za który jest składana informacja ZUS IWA.

Zgodnie z uregulowaniami prawnymi informacji

ZUS IWA nie przekazują płatnicy składek:

pieczenie wypadkowe w trakcie roku składkowego,

— zgłaszający do ubezpieczenia wypadkowego do

9 ubezpieczonych, niepodlegający wpisowi do rejestru

REGON.

Podsumowując, dla celów różnicowania składki

na ubezpieczenie wypadkowe Zakład Ubezpieczeń

Społecznych gromadzi:

— dane wyłącznie w odniesieniu do niewielkiej

grupy płatników składek,

— dane o liczbie poszkodowanych w wypadkach,

a nie liczbie wypadków.

Dane te pochodzą z dokumentów składanych

przez płatników (informacje o danych do ustalenia

1108

składki na ubezpieczenie wypadkowe ZUS IWA) i na

ich podstawie Zakład Ubezpieczeń Społecznych opra-

cowuje analizę zatytułowaną: „Płatnicy składek na

ubezpieczenie wypadkowe, którzy za dany rok złoży-

li informację ZUS IWA”.

Dane publikowane przez

ZUS pochodzą jedynie z tego źródła.

Jak wynika z analiz Państwowej Inspekcji Pracy,

skala nieprawidłowości, związana z informowaniem

zakładu o warunkach pracy i liczbie poszkodowanych

w wypadkach przy pracy stwierdzanych w toku kon-

troli z roku na rok maleje i ustabilizowała się na bar-

dzo niskim poziomie, ok. 1%.

Odnosząc się do kwestii prowadzenia przez ZUS

całościowej statystyki wypadków przy pracy, pragnę

podkreślić, że Zakład Ubezpieczeń Społecznych swo-

je działania opiera na realizacji przepisów z zakresu

ubezpieczeń społecznych, w tym wynikających ze

wspomnianej wyżej ustawy o ubezpieczeniu społecz-

wych.

Nie istnieją podstawy prawne, które umożli-

wiałyby zbieranie informacji o poszkodowanych w wy-

padkach przy pracy nie objętych ww. ustawą.

Główny Urząd Statystyczny prowadzi badania

statystyczne statystyki publicznej również w zakre-

sie wypadków przy pracy i jako centralny organ ad-

ministracji rządowej wydaje się jak najbardziej wła-

ściwy do zbierania i gromadzenia tych informacji

Zakres przedmiotowy i podmiotowy badania wy-

padków przy pracy, realizowanego głównie na formu-

larzu Z-KW – statystyczna karta wypadku – jest co

roku ustalany w „Programie badań statystycznych

statystyki publicznej” (PBSSP) i uchwalany przez

to jest obligatoryjne dla wszystkich jednostek, poza

gospodarstwami indywidualnymi w rolnictwie oraz

jednostkami budżetowymi prowadzącymi działal-

ność w zakresie obrony narodowej i bezpieczeństwa

publicznego, w których badaniem objęci są tylko pra-

cownicy cywilni.

Ustalony w PBSSP sposób i termin sporządzania

przez sprawozdawców statystycznej karty wypadku

jest następstwem przepisów znajdujących się w roz-

Należy podkreślić, iż realizowane przez Główny

Urząd Statystyczny badanie wypadków przy pracy

jest zgodne z wymogami UE, określonymi w europej-

skiej metodologii statystyki wypadków przy pracy

ESAW.

Zgodnie z wymogami Komisji Europejskiej na

formularzu Z-KW – statystyczna karta wypadku

– pozyskiwane są bardzo szczegółowe informacje na

temat wypadków przy pracy, w tym opis zdarzeń oraz

osób poszkodowanych.

Zakres przedmiotowy statystycznej karty wypad-

ku, dostosowany do metodologii ESAW, obejmuje za-

lecone międzynarodowe klasyﬁkacje(dotyczącenp.:

wydarzeń powodujących uraz, wydarzeń będących

odchyleniem od stanu normalnego, przyczyn wypad-

ków, czynności wykonywanych przez poszkodowane-

go w chwili wypadku, czynników materialnych zwią-

zanych z wydarzeniem itd.).

Odnosząc się do interpelacji, pragnę zauważyć,

że informacje o wypadkach przy pracy zbierane są

nie tylko przez wymienione w interpelacji instytu-

cje: GUS, ZUS, PIP, ale także przez KRUS (o wy-

padkach przy pracy rolniczej).

Każda z tych insty-

tucji pozyskuje dane o wypadkach w sposób okre-

ślony przez odrębne akty prawne, dostosowane do

charakteru działalności i potrzeb tych instytucji.

Stąd wynika różnorodność zakresów, zarówno pod-

miotowych jak i przedmiotowych, danych zbiera-

nych przez ww. organy.

Statystyka publiczna posiada informacje wyłącz-

nie o wypadkach zgłoszonych do GUS przez praco-

dawców na formularzu Z-KW, co oznacza, że nie ma

pełnej wiedzy, w którym zakładzie pracy zdarzył się

wypadek, dopóki nie otrzyma sprawozdania Z-KW

o zaistniałym wypadku.

W innej sytuacji jest np.

Państwowa Inspekcja Pracy, która pozyskuje infor-

macje o wydarzeniach wypadkowych nie tylko od

pracodawców, lecz także z zawiadomień Policji, Urzę-

du Dozoru Technicznego, służb medycznych, mediów,

a przede wszystkim ze skarg pracowników.

Ponadto należy zaznaczyć, że w przeciwieństwie

do PIP czy ZUS Główny Urząd Statystyczny nie po-

siada ustawowej funkcji kontrolnej w stosunku do

sprawozdawców.

Prezes Głównego Urzędu Staty-

stycznego i podlegli mu dyrektorzy urzędów staty-

stycznych mają jedynie uprawnienia do kontaktowa-

nia się z jednostką w celu wyjaśnienia wątpliwości

w przypadku wykrycia nieprawidłowości w nadesła-

nej statystycznej karcie wypadku przy pracy.

W świetle powyższego kluczowym wydaje się

przekonywanie pracodawców, jak istotnym jest prze-

kazywanie informacji o wypadkach przy pracy, gdyż

informacje te są konieczne dla podejmowania działań

zapewniających bezpieczeństwo pracy, zwłaszcza

w jednostkach, w których występuje największe ry-

zyko wypadkowe.

Należy pamiętać, że wiedza o oko-

licznościach i przyczynach wypadków jest niezbędna,

aby eliminować zagrożenie życia i zdrowia pracow-

ników już podczas projektowania stanowiska pracy

czy produkcji maszyn i urządzeń.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Marek Bucior

Warszawa, dnia 24 lipca 2012 r.

1109

Odpowiedź

sekretarza stanu

w sprawie braku w niektórych gminach

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

posła Józefa Lassotę, w sprawie braku w niektórych

z przemocą w rodzinie, Ministerstwo Pracy i Polity-

ki Społecznej udziela następujących wyjaśnień.

szej ustawy rząd podjął inicjatywę legislacyjną, dzię-

Nr 125, poz. 842).

Zmiany dokonane w nowym akcie

nie bezpieczeństwa osób doznających przemocy.

tykę, a także działania samorządu terytorialnego,

którego służby pracują w najbliższym środowisku

i w najbardziej optymalny i skuteczny sposób poma-

gają osobom i rodzinom dotkniętym przemocą.

Należy jednak stwierdzić, że zarówno przedstawi-

ciele administracji centralnej, jak i przede wszystkim

jednostek samorządu terytorialnego z pełną determi-

nacją i odpowiedzialnością realizują zadania związane

Odnosząc się do zastrzeżeń państwa posłów doty-

czących braku w niektórych gminach zespołów inter-

dyscyplinarnych, informuję, iż zgonie z informacjami

zbieranymi w kwietniu tego roku, w 98% gmin pra-

cują takie zespoły.

Przytoczone przez państwa w in-

terpelacji dane zbierane były we wrześniu ubiegłego

roku, wtedy gdy resort opracowywał informację z re-

alizacji ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzi-

nie, do czego zobowiązany był na mocy przepisów

zmienionej ustawy o przeciwdziałaniu przemocy

w rodzinie.

Myślę, że przyczyną zbyt słabej dynamiki tworzenia

zespołów interdyscyplinarnych po uchwaleniu zmian

do ustawy były warunki związane z kalendarzem wy-

borczym, był to bowiem czas wyborów samorządowych:

„stare” rady gminy nie chciały podejmować nowego za-

dania, natomiast „nowe” zmuszone były uporać się po

pierwsze z organizacją samorządu.

Myślę również, że powodem może być zbyt słaba

kondycja ﬁnansowasamorządówlokalnych,wiedząc

o tym, Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej

wspiera samorządy lokalne w ich działaniach, w tym

także w zakresie funkcjonowania zespołów interdy-

scyplinarnych, w oparciu o program osłonowy „Wspie-

ranie jednostek samorządu terytorialnego w tworze-

niu systemu przeciwdziałania przemocy w rodzinie”,

na który każdego roku przeznaczone są środki ﬁnan-

sowe w wysokości 3 mln zł.

Z uwagi na duże zainteresowanie programem

środki te są niewystarczające i mimo wysokiej jakości

złożonych projektów przez jednostki samorządu te-

rytorialnego niektóre z nich nie mogą otrzymać ocze-

kiwanego wsparcia.

Liczę zatem, że państwo posło-

wie w trakcie głosowania nad budżetem na kolejny

rok poprzecie działania resortu w zakresie zwiększe-

nia środków ﬁnansowychnapowyższycel.

Ministerstwo na bieżąco monitoruje dynamikę two-

rzenia zespołów interdyscyplinarnych i kolejne tego

typu dane będą zamieszczone w sprawozdaniu z reali-

zacji „Krajowego programu przeciwdziałania przemocy

w rodzinie”, który zostanie przekazany do Sejmu Rze-

czypospolitej Polskiej pod koniec września br.

Na zakończenie pragnę zapewnić państwa posłów,

rakterze merytorycznym, związany z funkcjonowa-

1110

niem nowej regulacji prawnej jest odbierany przez

troską – poddawany ocenie i niezbędnej analizie.

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

terpelację, nr SPS-023-6091/12, posłów Józefa Las-

stępstw popełnianych na terenie szkół, informuję.

Policyjny system statystyk przestępczości Temida

w zakresie przestępstw popełnianych na terenie

szkół (podstawowych, gimnazjów i szkół ponadgim-

nazjalnych) przedstawia poziom bezpieczeństwa, jed-

nakże nie zawiera szczegółowych informacji dotyczą-

cych sprawców.

Ogólnodostępne statystyki policyjne

by dopuszczające się zachowań agresywnych w po-

szczególnych kategoriach są uczniami danej szkoły

czy osobami z zewnątrz.

Wydaje się, że bez szczegó-

łowych analiz tych statystyk nie można jednoznacz-

nie przyjąć, że zaprezentowane wyniki odzwiercie-

dlają faktyczną sytuację bezpieczeństwa w szkołach.

Jednocześnie można postawić tezę, że część tego

wzrostu jest wynikiem większej świadomości społecz-

nej, a co za tym idzie większej liczby zgłoszeń popeł-

nianych przestępstw, co oznacza również większe

zaufanie do skuteczności systemu interwencji.

Jednocześnie inne ogólnie dostępne statystyki do-

fery jest wynikiem solidarności, wzajemnego szacun-

ku i empatii środowiska szkolnego.

W przywołanym

badaniu 86% uczniów uważa, że w szkole jest bez-

piecznie.

Taką samą opinię podziela aż 98% nauczy-

uczniów uważa, że w szkole naprawdę rozwija się,

Wyniki badań zespołu Instytutu Socjologii UW

dzące z najnowszej edycji międzynarodowych badań

HBSC

2)

Centrum Badania Opinii Społecznej (CBOS)

rów-

nież mówią o zmniejszaniu się skali przemocy w szko-

le jako procesie ciągłym.

Wskazują na fakt, że dra-

muszanie pieniędzy, kradzieże, np. z szatni, z pleca-

ków.

Utrzymywanie się w 2010 r. wskazań „w ogóle

się to w szkole nie zdarza” na poziomie z 2008 r. do-

tyczy takich zdarzeń, jak: ﬁzyczneznęcaniesięstar-

szych uczniów nad młodszymi, odbieranie siłą rzeczy

osobistych, grożenie nauczycielom, zastraszanie ich

przez uczniów.

kradzieży w szkołach – o 28 punktów procentowych,

– o 20 punktów procentowych, wymuszania pienię-

dzy – o 25 punktów procentowych, odbierania siłą

itp. – o 8 punktów procentowych (przy 84% uczniów

deklarujących, że takie sytuacje nie mają miejsca

w ogóle), grożenia nauczycielom, zastraszania na-

uczycieli przez uczniów – o 9 punktów procentowych

(przy 80% deklarujących, że takie sytuacje nie zda-

rzają się w ogóle).

Badacze wskazują jednak na fakt,

(dręczenie) i relacyjna (wykluczanie), która w znacz-

nej mierze eskaluje, w związku z dużym dostępem

nowi obecnie poważne wyzwanie w zakresie proﬁlak-

tyki dla wielu środowisk.

Pragnę zaznaczyć, że resort edukacji prowadzi

eliminowanie zachowań problemowych dzieci i mło-

dzieży, w tym ograniczanie zjawiska agresji i prze-

mocy.

Obecne prawo oświatowe zapewnia warunki

wawczych i proﬁlaktycznychprzezszkołyiplacówki

systemu oświaty i przygotowania kadry pedagogicz-

nej do realizacji zadań z zakresu przeciwdziałania

1)

Przemoc w szkole, Raport z badań, lipiec 2011 r.

Opraco-

Opinie i Diagnozy, „Młodzież 2010”, CBOS, KBds.PN, War-

1111

agresji i przemocy.

Zgodnie z upoważnieniem usta-

mini-

szkoły, odpowiednio dostosowując je do poszczegól-

nych etapów kształcenia i typów szkół.

bywa się zgodnie z obowiązującą podstawą progra-

mową kształcenia ogólnego określoną w rozporządze-

5)

.

W myśl ww. przepisów

rozporządzenia działalność edukacyjna szkoły jest

określona m.in. przez:

wawcze cele szkoły, potrzebne są odpowiednie stra-

tegie wychowawcze i właściwe dla nich instrumenty.

oraz uczniami i nauczycielami jest statut szkoły, speł-

blicznych szkół

6)

sownych.

Zespół nauczycieli i innych specjalistów pracu-

kwentny, eliminować negatywne zjawiska oraz uczyć

nia przemocy.

Zróżnicowane warunki, w których żyją

i uczą się uczniowie, wymagają maksymalnego do-

stosowania strategii wychowawczych do cech ich śro-

dowiska szkolnego i społecznego.

Wewnątrzszkolny

chowawczej.

W każdej szkole powinny być również

grożenia bezpieczeństwa uczniów, nauczycieli i innych

ściwych w zakresie funkcjonowania społecznego.

7)

specjalne po-

logiczno-pedagogicznej, jak najbliżej środowiska jego

4)

5)

Rozporządzenie ministra edukacji narodowej z dnia

6)

7)

Dz. U. Nr 228, poz.1487.

1112

zę potrzeb ucznia zespół będzie wskazywał zakres

logiczno-pedagogiczne, które wspomagają nauczycie-

li i specjalistów zatrudnionych w szkołach w tworze-

niu indywidualnych programów edukacyjno-terapeu-

tycznych oraz udzielają wsparcia merytorycznego we

chologiczno-pedagogicznej została wprowadzona

w przedszkolach, gimnazjach i szkołach specjalnych

również przeciwdziałaniu przestępczości w szkołach.

cia ﬁnansowegopozwalającenaorganizowaniedosko-

nalenia nauczycieli umożliwiającego uzyskanie kom-

petencji w zakresie przeciwdziałania agresji i przemo-

cy.

Ośrodek Rozwoju Edukacji (zwany dalej „ORE”),

publiczna placówka doskonalenia nauczycieli o zasię-

wy jakości edukacji zgodnie z polityką oświatową

chowaniami uczniów?

Metoda konstruktywnej kon-

formacje o powyższych programach i projektach są

dostępne na stronie internetowej ORE www.ore.edu.

pl. Do dyspozycji nauczycieli pozostają zamieszczone

tam poradniki i inne materiały, np.:

1) „Rozwiązywanie konﬂiktówwszkole.

Poradnik

dla nauczycieli”,

szkół.

E-poradnik”,

3) „Procedury postępowania nauczycieli w sytu-

4) „Scenariusze zajęć z zakresu kształtowania

szkolnej”,

uczycieli”, w ramach, którego możliwe będzie sﬁnan-

8)

.

W roku 2010/

2011 w ramach „Bezpiecznej i przyjaznej szkoły”

zgodnie z harmonogramem wdrażania programu

proﬁlaktykidzieciimłodzieżypodnazwą:

1) „Wspieranie realizacji programu wychowawcze-

indywidualnemu i społecznemu” – celem konkursu

było promowanie najbardziej wartościowych progra-

8)

„Bezpieczna i przyjazna szkoła”, jednocześnie straciła moc

w sprawie przyjęcia rządowego programu poprawy stanu bezpie-

1113

w wyniku konkursu wybrano do realizacji 66 projek-

tów,

2) „Żyj z pasją.

Program wspierania uzdolnień

nych na odkrywanie i rozwijanie w uczniach talentów,

mach konkursu wpłynęło 696 ofert.

Wybrane projek-

ty realizowane były w 2011 r. 25 maja 2012 r. w ra-

mach kontynuacji realizacji zadania ogłoszono kon-

kurs upowszechniający idee wychowawcze Janusza

Korczaka pn. „Żyjmy z pasją.

Projekty wspierające

rozwijanie aktywności własnej dziecka, wychowanie

w partnerstwie, wzajemny szacunek i akceptację”.

W konkursie podjęto również tematykę promowania

zdrowego stylu życia i kształtowania zachowań ko-

rzystnych dla zdrowia.

Na konkurs przeznaczono

1 250 000 zł.

cja) – w województwach lubelskim, opolskim i pomor-

gramu PaT/E przeszkolono animatorów, wśród któ-

z zaangażowaniem młodzieżowego wolontariatu i przy

aktywnej współpracy z samorządami.

W wielu szko-

w działania programu „ProﬁlaktykaaTy”.

Program

ten jest kontynuowany w 2012 r.

jęciach rozwijających indywidualne pasje, zaintere-

sowania i umiejętności dopełniające wiedzę szkolną.

Zadanie realizowane jest wielopłaszczyznowo.

Istot-

ną rolę w tym zakresie spełniają placówki wychowa-

nia pozaszkolnego, realizując systemowo zadania

edukacyjne, wychowawcze, kulturalne, proﬁlaktycz-

ne, opiekuńcze, prozdrowotne, sportowe i rekreacyj-

9)

placówki wychowania pozasz-

kolnego są prowadzone przez samorządy terytorialne

i ﬁnansowanezdochodówjednosteksamorządute-

rytorialnego.

Zgodnie z rozporządzeniem ministra

w 2012 r.

10)

źródłem tych dochodów jest część oświa-

towa subwencji ogólnej.

W rozporządzeniu są uwzględ-

nione wagi dla placówek realizujących zadania po-

zaszkolne według rzeczywistej liczby uczniów w szko-

łach zlokalizowanych na terenie województwa i pro-

wadzonych lub dotowanych przez jednostki samorzą-

du terytorialnego.

Od chwili przekazania prowadze-

nia placówek wychowania pozaszkolnego samorzą-

dom terytorialnym ich działalność ulega stopniowym

trzebowania środowiska lokalnego.

Należy zauwa-

żyć, że wszelkie propozycje zajęć pozaszkolnych, któ-

re zagospodarowują czas wolny, są korzystne dla roz-

woju dzieci i młodzieży i zapobiegają podejmowaniu

stwo Edukacji Narodowej w zakresie problematyki

bezpieczeństwa w szkołach współpracuje z innymi

resortami, m.in. z Ministerstwem Spraw Wewnętrz-

nych w ramach rządowego programu ograniczania

9)

10)

Dz. U. Nr 288, poz. 1693.

1114

pieczniej”, Ministerstwem Zdrowia, Ministerstwem

mendą Główną Policji.

Ministerstwo Edukacji Naro-

dowej przedstawia dane na temat bezpieczeństwa w

małopolskich i śląskich szkołach podstawowych i

gimnazjach.

Informacji na temat bezpieczeństwa w szkołach

w województwie małopolskim dostarcza raport przy-

gotowany przez Kuratorium Oświaty w Krakowie,

opublikowany w grudniu 2011 r.

Informacje zostały

zebrane drogą elektroniczną poprzez ankietę, którą

wypełniali dyrektorzy szkół.

Pytania ankiety doty-

czyły przestrzegania przepisów dotyczących bezpie-

czeństwa w szkołach i placówkach, proﬁlaktyki,za-

grożeń i ich identyﬁkowania,sposobówradzeniaso-

bie z zagrożeniami przez nauczycieli.

Badaniami

objęto:

— 1288 szkół podstawowych, w tym 26 specjal -

nych,

— 604 gimnazja, w tym 31 specjalnych.

W szkołach tych w czasie badań uczyło się 290 679

uczniów w 15 529 oddziałach.

Dyrektorzy małopolskich gimnazjów ogólnodo-

stępnych wysoko ocenili poziom bezpieczeństwa

w kierowanych przez siebie szkołach.

Bez względu na

środowisko, w którym funkcjonuje szkoła (wieś, małe

miasto, duże miasto), wielkość szkoły mierzoną licz-

bą oddziałów/uczniów), czy techniczne zabezpiecze-

nia (alarmy, monitoring itp.) wszystkie szkoły uzy-

skały podobnie wysokie wyniki w zakresie poziomu

bezpieczeństwa.

Tabela 1.

Częstotliwość zagrożeń zidentyﬁkowa-

nych we wszystkich gimnazjach w województwie ma-

łopolskim w latach 2009/2010 i 2010/2011.

Liczbowe zestawienia częstotliwości zagrożeń zidentyﬁkowanych

we wszystkich gimnazjach w województwie małopolskim

w latach 2009/2010 i 2010/2011

Lp. Zagrożenia

C

z

ę

s

t

o (

r

a

z

w m

i

e

s

i

u l

u

b c

z

ę

i

)

%

R

z

a

d

z

i

e

ż r

a

z

w m

, c

z

ę

ś

c

i

j n

i

ż

z w r

o

k

u

%

N

i

g

d

y l

u

b r

z

a

k

o

(

r

a

z w r

o

u l

u

b

r

z

a

z

i

)

%

1.

Kradzież 0,01 29,67 69,83

2.

Bójka 6,81 58,29 34,9

3.

Wymuszenia 1,05 20,9 78,05

4.

Znęcanie się nad uczniem 3,49 35,08 61,43

5.

Handel narkotykami 0 0 100

6.

Niszczenie przedmiotów 16,93 63,7 19,37

7.

Uczniowie pod wpływem

alkoholu

0 15,88 84,12

8.

Uczniowie pod wpływem

narkotyków

0 0 100

9.

Uczniowie pod wpływem

dopalaczy

0 0 100

Z badań wynika, że na przestrzeni roku szkolne-

go 2009/2010 oraz roku szkolnego 2010/2011 w ma-

łopolskich gimnazjach ogólnodostępnych:

— nie spotykało się uczniów będących pod wpły -

wem narkotyków, tzw. dopalaczy, nie zaobserwowano

też zjawiska handlu narkotykami,

— bardzo rzadko pojawiali się uczniowie pod wpły -

wem alkoholu (15,9% – rzadziej niż raz w miesiącu,

częściej niż raz w roku; 84,1% – nigdy lub rzadko),

— bardzo rzadko odnotowywano lub w ogóle nie

odnotowano w gimnazjach wymuszeń, nieco częściej

występowało zjawisko znęcania nad rówieśnikami,

— największymi problemami było: niszczenie wy -

posażenia szkoły (raz w miesiącu lub częściej dotyczy

16,9% szkół) oraz bójki (6,8%),

— w 69,8% szkół kradzieże nie zdarzyły się w ogó -

le lub doszło do nich raz w roku i rzadziej,

— 20,8% dyrektorów gimnazjów stwierdziło, że do

ich szkół nie uczęszczali uczniowie z grup wysokiego

ryzyka, do których zaliczane są dzieci i młodzież wy-

wodzące się z rodzin dysfunkcyjnych, zagrożeni wy-

chowawczo, eksperymentujący ze środkami psychoak-

tywnymi, sprawiający problemy wychowawcze.

W 97,6% szkół rozpoznawane były zagrożenia

prawidłowego rozwoju uczniów, w tym zagrożenia

związane z uzależnieniami.

Polegały one na identy-

ﬁkowaniuewentualnychproblemów,zktórymitra-

ﬁajądoszkoływewrześniukażdegorokunowoprzyj-

mowani uczniowie (97% szkół).

Odbyło się to po-

przez:

— rozmowy z nowymi uczniami (88,83%),

— obserwację uczniów (90,4% wskazań),

— wywiady z rodzicami (94,6%),

— rozmowy z nauczycielami szkoły podstawowej,

z której przychodzi uczeń (61%),

— bazowanie na znajomości środowiska lokalnego

(71,9%),

— analiza dokumentacji dostarczanej przez rodzi -

ców (77,5%).

W 86,9% szkół wyznaczono osoby, których zada-

niem było koordynowanie działań związanych z roz-

poznawaniem i badaniem zagrożeń prawidłowego

rozwoju dzieci i młodzieży, które prowadziły do opra-

cowania odpowiednich do potrzeb uczniów progra-

mów i przedsięwzięć proﬁlaktycznych.90,6%dyrek-

torów deklaruje, że szkoła dostosowywała treści i for-

my realizowanej proﬁlaktykidozachowańryzykow-

nych: wagarów, eksperymentowania z alkoholem,

narkotykami, tzw. dopalaczami, nikotyną, przejawa-

mi agresji w różnych postaciach, kradzieżami itp.

Ponadto dyrektorzy szkół wprowadzali uzupełniają-

ce działania proﬁlaktycznetakie,jak:

— pogadanki i prelekcje (94,8%),

— pedagogizacja rodziców (85,9%),

— programy proﬁlaktyczne(67,9%),

— udział w ogólnopolskich kampaniach proﬁlak -

tycznych (58,1%),

1115

— spektakle teatrów proﬁlaktycznych(58,8%),

— konkursy proﬁlaktyczne(66,5%).

Realizacja tych działań wspierana była przez po-

radnie psychologiczno-pedagogiczne oraz Policję (wy-

mieniane przez blisko 98% dyrektorów szkół).

Ponad-

to dyrektorzy wskazywali na rolę pełnomocników ds.

rozwiązywania problemów alkoholowych (78%), miej-

scowych paraﬁi (82,4%) oraz różnych podmiotów

funkcjonujących w środowisku lokalnym (61%).

Bar-

dzo często (80,5%) wymieniane były sądy rodzinne

jako sprzymierzeńcy w realizacji proﬁlaktyki.

Prze-

prowadzone analizy efektywności wskazywały, że

w 32,8% szkół działania proﬁlaktycznebyłyskutecz-

ne, a w przypadku 61,8% szkół częściowo skuteczne.

W zakresie dalszej proﬁlaktykibezpieczeństwa

w szkołach dyrektorzy wymieniali propozycje przed-

stawione w tabeli 2.

Tabela 2.

Propozycje dyrektorów gimnazjów w za-

kresie poprawy bezpieczeństwa.

Propozycje poprawy bezpieczeństwa w gimnazjach

Lp.

Propozycja poprawy

bezpieczeństwa

Odsetek dyrektorów

szkół składających

tę propozycję

(%)

1.

Instalacja lub modernizacja

istniejącego monitoringu

z użyciem kamer

66,84

2.

Zatrudnienie pedagoga szkolnego

lub wydłużenie czasu jego pracy

60,73

3.

Zatrudnienie psychologa lub

wydłużenie czasu jego pracy

54,28

4.

Zmniejszenie liczby uczniów

w oddziale

26,35

5.

Poprawa efektywności dyżurów

nauczycieli w czasie przerw

międzylekcyjnych

36,13

6.

Zacieśnienie współpracy

z rodzicami

65,1

7.

Szkolenie nauczycieli w zakresie

proﬁlaktykiibezpieczeństwa

61,78

8.

Organizacja dodatkowych zajęć

pozalekcyjnych

28,8

9.

Brak propozycji z powodu tego,

że dana szkoła jest miejscem

bezpiecznym

7,5

Dyrektorzy szkół podstawowych ogólnodostęp-

nych, podobnie jak dyrektorzy gimnazjów, postrze-

gają kierowane przez siebie szkoły jako miejsca bez-

pieczne.

Na skali sześciopunktowej średnia ocen po-

ziomu bezpieczeństwa wyniosła 5,2 punktu.

Tabela 3.

Częstotliwość zagrożeń zidentyﬁkowa-

nych we wszystkich szkołach podstawowych w woje-

wództwie małopolskim w latach 2009/2010 i 2010/

2011.

Lp. Zagrożenia

C

z

ę

s

r

z

a

d

z

i

1.

Kradzież 0,24 24,17 75,59

2.

Bójka 5,23 42,4 52,37

3.

Wymuszenia 0 10,78 89,22

4.

Znęcanie się nad uczniem 2,14 18,62 79,24

5.

Handel narkotykami 0 0 100

6.

Niszczenie przedmiotów 6,81 50,08 43,11

7.

Uczniowie pod wpływem

alkoholu

0 0,71 99,29

8.

Uczniowie pod wpływem

narkotyków

W małopolskich szkołach podstawowych ogólno-

dostępnych:

— praktycznie nie spotyka się uczniów będących

pod wpływem narkotyków, tzw. dopalaczy lub alko-

holu, nie ma też zjawiska handlu narkotykami.

79,8%

ankietowanych dyrektorów szkół zdecydowanie od-

powiada, że uczniowie ich szkół nie eksperymento-

wali z substancjami psychoaktywnymi (alkohol, nar-

kotyki, tzw. dopalacze, inne substancje odurzające),

a 10,6% ankietowanych nie posiada wiedzy na ten

temat,

— bardzo rzadko lub w ogóle nie odnotowuje się

w szkołach podstawowych wymuszeń, znęcania się

nad rówieśnikami,

— największymi problemami są niszczenie wypo -

sażenia szkoły oraz bójki,

— w 75,6% szkół kradzieże nie zdarzają się w ogó -

le lub dochodzi do nich raz w roku i rzadziej.

W działaniach proﬁlaktycznych73,2%dyrekto-

rów zadeklarowało, że szkoła dostosowuje treści i for-

my realizowanej proﬁlaktykidozachowańryzykow-

nych uczniów.

Podobnie jak w gimnazjach podejmo-

wano liczne działania proﬁlaktycznewewspółpracy

ze specjalistami szkolnymi i spoza szkoły.

1116

Tabela 4.

Propozycje poprawy bezpieczeństwa

w szkołach podstawowych.

Lp. Propozycja poprawy bezpieczeństwa

Odsetek

1.

Instalacja lub modernizacja

43,74

2.

Zatrudnienie pedagoga szkolnego

42,87

3.

Zatrudnienie psychologa lub

37,32

4.

Zmniejszenie liczby uczniów

w oddziale

13,71

5.

Poprawa efektywności dyżurów

31,93

6.

Zacieśnienie współpracy

z rodzicami

56,26

7.

Szkolenie nauczycieli w zakresie

proﬁlaktykiibezpieczeństwa

57,61

8.

Organizacja dodatkowych zajęć

pozalekcyjnych

30,19

9.

13,39

Należy wskazać, że znacząca grupa dyrektorów

zwraca uwagę na konieczność zacieśnienia współpra-

cy z rodzicami oraz szkolenie nauczycieli w zakresie

proﬁlaktykiibezpieczeństwa.

Jednocześniezdecydo-

wana większość ankietowanych (95,3%) stwierdza,

że szkoła wspiera nauczycieli, delegując ich na różne

formy doskonalenia zawodowego w celu przygotowa-

nia do przeciwdziałania problemom wychowawczym.

Liczna grupa ankietowanych wskazuje potrzebę in-

stalacji bądź modernizacji istniejącego monitoringu.

W dalszej kolejności pojawia się propozycja poprawy

efektywności dyżurów nauczycieli w czasie przerw

międzylekcyjnych.

W śląskim kuratorium oświaty prowadzony jest

szczegółowy rejestr zachowań problemowych dzieci

i młodzieży, do których dochodzi na terenie szkół

podstawowych, gimnazjów, młodzieżowych ośrodków

rapii.

Poza nazwą i typem szkoły odnotowuje się każ-

dorazowo datę zdarzenia, rodzaj zdarzenia, datę po-

wiadomienia jednostki Policji, nazwę i adres powia-

domionej jednostki Policji, informację o podjętych

działaniach i nazwisko dyrektora szkoły.

Z uwagi na

ochronę danych osobowych powyższy rejestr nie jest

udostępniony do publicznej wiadomości.

W wojewódz-

twie śląskim podejmuje się liczne działania proﬁlak-

tyczne, które obejmują: szkolenia rad pedagogicz-

nych, nauczycieli, organizacje konferencji metodycz-

nych, spotkań z rodzicami.

Ponadto podjęto inne

działania, jak:

1) monitorowanie dotyczące zapewnienia bezpie-

czeństwa uczniom na zajęciach organizowanych

przez szkołę „Uwaga na dopalacze”,

2) kontynuację konferencji szkoleniowych dla za-

interesowanych dyrektorów oraz kadry administra-

cyjno-obsługowej szkół nt.

„System bezpieczeństwa

szkoły/placówki”,

3) upowszechnienie i wdrażanie projektu „Falo-

chron na rzecz województwa śląskiego”,

4) zainicjowanie i zorganizowanie przez śląskiego

kuratora oświaty kampanii społecznej pod hasłem

„Młodzież kibicuje bezpiecznie”,

5) realizacja rządowego programu ograniczania

pieczniej”,

6) przeprowadzenie kampanii „Bezpieczeństwo

w szkole” i dwóch konferencji z udziałem sędzi Anny

Marii Wesołowskiej pt. „Edukacja prawna najmłod-

szych”,

7) stworzenie poradnika „Bezpieczny wypoczynek

dzieci i młodzieży”, dystrybucja materiałów informa-

cyjnych „Bezpieczny stok, bezpieczna woda” w ra-

mach programu na rzecz bezpieczeństwa dzieci

w czasie ferii zimowych i letnich,

8) stworzenie poradnika „Odpowiedzialność praw-

na nauczycieli”,

9) usprawnienie przepływu informacji o zdarze-

niach, wybrykach chuligańskich czy innych przeja-

wach agresji i przemocy z udziałem nieletnich między

szkołami, Policją i Kuratorium Oświaty w Katowi-

cach.

We wszystkich tych działaniach uczestniczyły po-

radnie psychologiczno-pedagogiczne.

Z wyrazami szacunku

Sekretarz stanu

SPS-023-6092/12 z dnia 29 czerwca 2012 r.) skiero-

wane na ręce pana Donalda Tuska prezesa Rady Mi-

nistrów w sprawie rządowego zespołu do spraw wspo-

magania Grupy Bumar, z upoważnienia prezesa

1117

ce wyjaśnienia (przygotowane przy udziale ministra

spraw zagranicznych, ministra obrony narodowej,

ministra gospodarki oraz szefa Kancelarii Prezesa

Rady Ministrów).

Nie powołano wspomnianego przez pana posła

Ludwika Dorna rządowego zespołu do spraw wspo-

magania Grupy Bumar.

Odbywały się natomiast nie-

formalne spotkania na szczeblu podsekretarzy stanu

MSZ, MON, MG i MSP, których inicjatorem było Mi-

nisterstwo Spraw Zagranicznych.

Celem tych spo-

tkań było bieżące omawianie spraw związanych z sy-

tuacją ﬁrmsektoraobronnego(wtymBumaru)na

rynkach zagranicznych i planowanie działań mają-

cych na celu polityczne wspieranie polskiej oferty

uzbrojenia i sprzętu wojskowego.

Ponadto w ramach działań prowadzonych na

szczeblu prezesa Rady Ministrów w odniesieniu m.in.

do podmiotów przemysłu obronnego, w tym Grupy

Bumar, został powołany komitet sterujący rządowym

programem pod nazwą „Wspieranie przez Agencję

ską gospodarkę”.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Rafał Baniak

znak: SPS-023-6093/12, marszałka Sejmu Rzeczy-

pospolitej Polskiej, przy którym przesłana została

kowskich UE, uprzejmie wyjaśniam.

Z treści interpelacji pana posła wynika, iż skiero-

wał on interpelację w przedmiotowej sprawie w związ-

ku z wystąpieniem Hutniczej Izby Przemysłowo-

-Handlowej sygnalizującej problem nierejestrowane-

go przywozu prętów zbrojeniowych z państw człon-

kowskich Unii Europejskiej, a w szczególności z Ło-

twy.

Należy wskazać, że przedstawiony proceder

znany jest organom skarbowym również dzięki in-

formacjom przekazywanym przez tę izbę.

W związku

z napływającymi doniesieniami o podejrzeniu oszustw

podatkowych w handlu prętami zbrojeniowymi do-

konywana jest szczegółowa analiza dostaw wewnątrz-

wspólnotowych tego rodzaju towarów na rynek pol-

ski oraz nawiązana została współpraca z administra-

cjami podatkowymi innych państw członkowskich

Unii Europejskiej.

Wyniki analiz oraz uzyskane in-

formacje są wykorzystywane w podejmowanych dzia-

łaniach kontrolnych.

Należy podkreślić, że zwalczanie nieprawidłowo-

lowymi obejmującymi także pręty zbrojeniowe jest

już od dwóch lat przedmiotem skoordynowanych

działań realizowanych przez organy kontroli skarbo-

cją.

W ramach ww. działań przeprowadzono dotych-

czas 22 postępowania kontrolne dotyczące 19 pod-

miotów gospodarczych.

W następstwie oceny zgro-

madzonego w toku tych kontroli materiału dowodo-

wego wszczęto dalszych kilkanaście postępowań

kontrolnych na terenie całego kraju.

Przewiduje się

także wszczęcie kolejnych postępowań kontrolnych.

Ustalenia z dotychczas przeprowadzonych analiz

oraz działań kontrolnych pozwalają na stwierdzenie,

iż oszustwa podatkowe związane z obrotem wyroba-

mi stalowymi, w tym prętami zbrojeniowymi spro-

wadzanymi na rynek polski z innych państw człon-

kowskich Unii Europejskiej nie mają charakteru

incydentalnego.

Określenie jednak rzeczywistej ska-

li przedmiotowego procederu możliwe będzie dopiero

po zakończeniu wszystkich prowadzonych lub plano-

wanych postępowań kontrolnych.

Odpowiadając na pytanie zadane w interpelacji,

czy w przypadku prętów zbrojeniowych możliwym

byłoby zastosowanie przy w.d.t. (chodziło tu zapewne

o opisywane w interpelacji wewnątrzwspólnotowe

nabycie towarów na terytorium kraju) rozliczenie

podatku VAT na zasadzie odwrotnego obciążenia (re-

mem, należy wyjaśnić, iż unijny system opodatkowa-

nia transakcji wewnątrzwspólnotowych, co do zasa-

dy, opiera się na takim mechanizmie, tj. wewnątrz-

wspólnotowa dostawa towaru jest opodatkowana

stawką 0% VAT, natomiast wg właściwej stawki kra-

jowej opodatkowane jest wewnątrzwspólnotowe na-

bycie towaru.

Podatek z tytułu wewnątrzwspólnoto-

wego nabycia towarów jest zatem rozliczany w dekla-

racji podatkowej przez podatnika dokonującego ww.

czynności.

Niezależnie od powyższego należy wyja-

śnić, iż obowiązujący obecnie system odwróconego

obciążenia w zakresie obrotu złomem w transakcjach

krajowych nie mógłby znaleźć zgodnie z obowiązują-

cymi przepisami unijnymi zastosowania w przypad-

ku handlu prętami zbrojeniowymi.

Takiego rozwią-

zania w odniesieniu do tych towarów nie przewidują

bowiem regulacje unijne.

Opcja przewidziana dla

państw członkowskich Unii Europejskiej do wprowa-

1118

dzenia modelu polegającego na przesunięciu obo-

wiązku zapłaty podatku VAT ze sprzedawcy na na-

bywcę, o której mowa w art. 199 ust. 1 dyrektywy

z późn. zm.), dotyczy wyłącznie transakcji enumera-

tywnie wskazanych w tym przepisie, do których nie

można zaliczyć dostaw prętów zbrojeniowych.

Jednocześnie uprzejmie informuję, iż w związku

ze zgłaszanymi sygnałami o nieprawidłowościach

w handlu prętami zbrojeniowymi oraz w celu zapew-

nienia ochrony uczciwej konkurencji na rynku stali

podjął działania zespół składający się z organów kon-

troli skarbowej.

Głównym zadaniem tego zespołu jest

realizacja skoordynowanych czynności kontrolnych

mających na celu wykrycie sygnalizowanych oszustw

podatkowych.

Ponadto należy wskazać, iż obecnie w resorcie ﬁ-

nansów trwają prace legislacyjne nad zmianą prze-

przewidziane jest rozwiązanie, które powinno przyc-

zynić się do rzetelniejszego deklarowania przez po-

datników wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Maciej Grabowski

w sprawie limitu dochodów osiąganych przez

w sprawie limitu dochodów osiąganych przez pełno-

letnie uczące się dzieci, uprawniającego ich rodziców

do preferencyjnego opodatkowania dochodów, uprzej-

mie informuję.

W myśl postanowień art. 6 ust. 4 pkt 3 ustawy

osób ﬁzycznych(Dz.U.z2012r.

Nr361,zpóźn.zm.)

osoba samotnie wychowująca pełnoletnie dzieci może

skorzystać z preferencyjnego opodatkowania swoich

studiują (także za granicą) oraz że w roku podatko-

wym, którego dotyczy odliczenie, nie uzyskały docho-

sowaniu 19% stawki w łącznej wysokości przekracza-

jącej 3089 zł.

Natomiast fakt otrzymywania przez

dziecko renty nie ma znaczenia dla prawa do ulgi.

Opisane powyżej ograniczenie dotyczące zarob-

ków dzieci ma zastosowanie nie tylko w przypadku

preferencyjnego opodatkowania dochodów osoby sa-

motnie wychowującej dzieci, ale także w przypadku

ulgi na dzieci (art. 27f ustawy o podatku dochodo-

Poprzez system zwolnień, preferencji i ulg system

podatkowy, wspierając rodziny wychowujące dzieci,

pełni także funkcję socjalną.

Odnosząc się do postulatu pana posła dotyczącego

podwyższenia limitu uzyskanych przez dzieci zarob-

ków, które nie pozbawiałyby rodziców prawa do ulgi,

należy zauważyć, iż przyjęcie tego rozwiązania ozna-

czałoby zwiększenie liczby osób uprawnionych do

skorzystania z omawianych preferencji i w konse-

kwencji wiązałoby się z ubytkiem dochodów sektora

ﬁnansówpublicznych.

Art. 217 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej sta-

nowi, iż nakładanie podatków, innych danin publicz-

nionych od podatków następuje w drodze ustawy.

Należy podkreślić, iż ustawodawca jest uprawnio-

znaczną swobodę w kształtowaniu samego systemu

podatkowego.

Jednakże swoboda w kształtowaniu

polityki podatkowej musi opierać się przede wszyst-

kim na takim ustanowieniu systemu podatkowego,

który zapewniał będzie państwu systematyczne do-

chody umożliwiające realizację założonych wydatków

i jednocześnie miał wpływ na gospodarcze, socjalne

i społeczne zachowania podatników.

Minister ﬁnansów, kreując politykę podatkową

państwa, musi zatem pogodzić z jednej strony funk-

cje ﬁskalnepodatków,zdrugiejichaspektspołeczny.

W tej sytuacji wprowadzenie instrumentu pozwala-

jącego na zmniejszenie wpływów do budżetu – przy

zachowaniu wydatków budżetowych na niezmienio-

nym poziomie – spowodowałoby konieczność znale-

zienia alternatywnych źródeł dochodu, co w konse-

kwencji może mieć niekorzystne następstwa społecz-

ne.

Przyjęcie zatem propozycji wymagałoby także

wypracowania rozwiązań, które zrównoważyłyby

ubytek dochodów budżetowych.

Ponadto w wyniku uchwalenia ustawy z dnia

z późn. zm.) dodany został art. 112c, zgodnie z któ-

1119

rym w okresie od dnia skierowania do Rzeczypospo-

mować, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych

w art. 112d, projektów ustaw określających zwolnie-

Z taką sytuacją mamy do czynienia obecnie, w związ-

ku z decyzją Rady Ecoﬁnzdnia7lipca2009r.oist-

nieniu w Polsce nadmiernego deﬁcytuiwydaniem

zaleceń dotyczących jego redukcji.

Biorąc pod uwagę powyższe, przyjęcie postulowa-

nego rozwiązania nie jest możliwe.

Z poważaniem

Maciej Grabowski

rowanej do pana Sławomira Nowaka, ministra trans-

śmie, SPS-023-6096/12, z dnia 29 czerwca 2012 r.

w sprawie poziomu wykorzystania środków ﬁnanso-

wych na inwestycje związane z infrastrukturą kole-

jową, które zostały przyznane Polsce przez Unię Eu-

ropejską (UE) do wykorzystania w latach 2007–2013,

uprzejmie wyjaśniam, że ramach działania 7.1 PO IiŚ

Rozwój transportu kolejowego podpisano dotychczas

21 umów o doﬁnansowanieowartościprawie20mld

PLN brutto, gdzie doﬁnansowanieUEwynosiok.

9,5 mld PLN.

Zagospodarowanie alokacji UE kształ-

tuje się zatem na poziomie 45% (przy kursie EUR/

PLN wynoszącym 4,2872 PLN/EUR, który jest ak-

tualnie stosowany do wyliczania limitów kontrakta-

cji w Programie Operacyjnym „Infrastruktura i Śro-

dowisko” na lata 2007–2013 (PO IiŚ)).

W celu zwiększenia poziomu wykorzystania środ-

ków UE Ministerstwo Transportu, Budownictwa

i Gospodarki Morskiej (MTBiGM), poza projektami,

których realizacja jest już przewidziana w ramach

PO IiŚ, przygotowało i przedstawiło Komisji Euro-

pejskiej (KE) listę dodatkowych projektów kolejo-

wych obejmującą cztery kategorie inwestycji:

— projekty rewitalizacyjne,

— projekty obejmujące poprawę bezpieczeństwa

— zakup i montaż rozjazdów kolejowych oraz

— zakup dodatkowego taboru do obsługi połączeń

międzywojewódzkich.

Strona polska prowadzi także rozmowy z KE na

temat podniesienia poziomu doﬁnansowaniaUEdla

projektów kolejowych z 70% do 85%, co znacznie

zwiększyłoby udział środków UE w projektach oraz

pomogłoby w szybszym wykorzystaniu alokacji.

Monitoring stopnia zaawansowania projektów ko-

lejowych prowadzony jest zarówno na poziomie

MTBiGM, jak również przez zespół roboczy, tzw. task

sterstwa Rozwoju Regionalnego (MRR), Centrum Unij-

nych Projektów Transportowych (CUPT) oraz Mini-

sterstwa Finansów (MF).

Zgodnie z ustaleniami zespo-

W celu zapewnienia sprawniejszego wdrażania

projektów kolejowych w ostatnich miesiącach prze-

prowadzono także zmiany w zarządzie spółki PKP

PLK SA, mające na celu m.in. wzmocnienie zarzą-

dzania ﬁnansowego, jak również przeprowadzono

zmiany organizacyjne w strukturze spółki PKP PLK

SA na szczeblu centrali w obszarze koordynacji przy-

gotowania i realizacji projektów pod kątem ochrony

środowiska.

Spółka PKP PLK SA, wg stanu na dzień 30 czerw-

ca 2012 r., posiada na liście podstawowej PO IiŚ

35 projektów kolejowych o łącznej wartości 24,2 mld zł.

Spółka złożyła do CUPT 25 wniosków o doﬁnanso-

wanie projektu na łączną kwotę 19,5 mld zł.

W sto-

sunku do 16 projektów podpisano umowy o doﬁnan-

sowanie z CUPT na łączną kwotę 13,4 mld zł.

Do

CUPT złożone zostały 74 wnioski o płatność na łącz-

ną kwotę 1,9 mld zł, z czego CUPT zatwierdziło już

kwotę 1 mld zł.

Spółka PKP SA realizuje w ramach projektów in-

dywidualnych POIiŚ trzy inwestycje przebudowy

dworców kolejowych, dla których łączne współﬁnan-

sowanie z Funduszu Spójności wyniesie ponad

263 mln zł oraz zgłosiła do realizacji w ramach pro-

jektów indywidualnych PO IiŚ jeszcze cztery projek-

ty dotyczące infrastruktury kolejowej.

W ramach PO IiŚ realizowane są również projek-

ty w zakresie zakupów i modernizacji taboru kolejo-

wego.

Kwota zaplanowana na ten cel wynosi 400 mln

euro, przy czym doﬁnansowanieześrodkówUEsta-

nowi ok. 50% wartości projektu.

Zgodnie z ustalony-

mi z KE zasadami doﬁnansowaniebędzieudzielane

na inwestycje w tabor wykorzystywany do wykony-

wania przewozów pasażerskich na podstawie umów

1120

przewoźnicy zobowiązywani są do zapewnienia wy-

maganej jakości usług w przewozach na określonych

trasach, po których będzie kursował zakupiony nowy

tabor lub tabor zmodernizowany.

Głównym beneﬁ-

cjentem tych środków jest spółka PKP InterCity SA,

która realizuje obecnie 5 projektów o łącznej wartości

ok. 2,46 mld zł.

Ponadto, spółka PKP InterCity SA

planuje wykorzystać możliwe do pozyskania dodatko-

we środki na tabor z funduszy UE do realizacji kolej-

nych 2 projektów o łącznej wartości ok. 1,55 mld zł.

Wszystkie podjęte oraz aktualnie prowadzone

działania mają na celu pełne wydatkowanie przyzna-

nych środków unijnych na projekty obejmujące trans-

port przyjazny środowisku.

Odnosząc się do pytania dotyczącego niskiego

stopnia wykorzystania środków unijnych należy

temie „projektuj i buduj”, w którym wybrany wyko-

nawca jest odpowiedzialny za opracowanie dokumen-

tacji projektowej, uzyskanie niezbędnych decyzji

administracyjnych i wykonanie robót budowlanych,

a koszty realizacji pierwszej fazy kontraktu, tj. przy-

gotowania projektów budowlanych i wykonawczych

oraz uzyskania odpowiednich decyzji są dużo niższe

bót budowlanych.

Wydłużenie etapu przygotowaw-

czego projektów i późniejsze rozpoczęcie inwestycji

kolejowych niż zakładane na początku programowa-

nia było spowodowane brakami na rynku wykonaw-

ców dokumentacji projektowej – liczba specjalistów

zleceń w ostatnich latach.

Należy zaznaczyć, że obec-

nie następuje poprawa w tym zakresie, co pozwala

na przyspieszenie procesu przygotowania i realizacji

modernizacji linii kolejowych.

Znaczna część zawar-

tych przez PKP PLK SA kontraktów jest obecnie

i uzyskiwania decyzji administracyjnych, a na nie-

których odcinkach trwają już roboty budowlane.

Negatywny wpływ na poziom wykorzystania środ-

ków UE ma również bardzo długi proces wyboru wy-

konawców w przypadku dużych inwestycji, co wynika

z wnoszonych protestów, prowadzonych postępowań

odwoławczych, sądowych, długotrwałości kontroli ex-

-ante.

W opinii resortu zaawansowanie wykorzystania

poczynaniem w inwestycjach etapu robót budowlanych

w najbliższym czasie należy spodziewać się znacznego

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

ca 2012 r., znak: SPS-023-6097/12, w sprawie przy-

padków selekcji pacjentów przez prywatne podmioty

świadczące usługi medyczne, uprzejmie proszę o przy-

cych w sposób jednoznaczny potwierdzić występowa-

nie (…) zjawiska selekcji pacjentów”.

Funduszu Zdrowia.

Głównym zadaniem zespołu bę-

dzie przeprowadzenie, na podstawie danych dotyczą-

cych całego kraju, pogłębionej analizy wspomnianych

kresu udzielanych świadczeń w zależności od statusu

wisko selekcji pacjentów występuje i jakich ewentu-

alnych działań zaradczych wymaga.

Z poważaniem

1121

Odpowiedź

podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

w woj. podkarpackim (6098)

smo, znak: SPS-023-6098/12, z dnia 29 czerwca

posła Jana Warzechy z dnia 26 czerwca 2012 r.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 2; art. 8a ust. 1 pkt 1

z późn. zm.)

Państwowa Inspekcja Sanitarna podle-

ga ministrowi zdrowia, a kierujący nią główny in-

stacja sanitarno-epidemiologiczna jest jednostką

wanym z budżetu państwa, państwowy wojewódz-

ki inspektor sanitarny jest organem rządowej ad-

ministracji zespolonej w województwie, a państwo-

nej w województwie zapewnia warunki skuteczne-

nienia podmiotu tworzącego w rozumieniu przepi-

sów o działalności leczniczej w stosunku do woje-

wódzkiej i powiatowej stacji sanitarno-epidemiolo-

gicznej posiada wojewoda.

Zasady funkcjonowania Państwowej Inspekcji Sa-

tarno-epidemiologicznych zostały wyłączone z kom-

petencji ministra zdrowia i głównego inspektora sa-

nitarnego.

Minister zdrowia na podstawie art 15a ust. 2

ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej wydał roz-

kazu stacji sanitarno-epidemiologicznych wykonują-

obszaru, które określa wykaz stacji sanitarno-epide-

miologicznych wykonujących nieodpłatnie badania

laboratoryjne i pomiary.

Ewentualne zmiany propo-

nowane przez wojewodę podkarpackiego wymagają

nowelizacji tego rozporządzenia.

Z kolei wszelkie

zmiany organizacyjne jednostek Państwowej Inspek-

cji Sanitarnej funkcjonujących w ramach zespolonej

administracji rządowej nie mogą być przeprowadzone

bez udziału wojewody.

Z posiadanych informacji wynika, że państwowy

wojewódzki inspektor sanitarny będzie kontynuował

działania związane z usprawnieniem pracy służb sa-

nitarnych województwa podkarpackiego.

Będą pole-

gały one między innymi na wprowadzeniu elektro-

nicznego obiegu korespondencji, współpracującego

z platformą ePUAP czy też dalszej specjalizacji po-

szczególnych laboratoriów.

Wynikiem wspomnianych

działań ma być poprawa sytuacji jednostek z jedno-

czesnym zapewnieniem bezpieczeństwa sanitarno-

-epidemiologicznego w województwie.

Odpowiadając na przedstawione pytanie dotyczą-

ce środków ﬁnansowychprzeznaczanychnadziała-

nie wojewódzkich i powiatowych stacji sanitarno-epi-

demiologicznych, uprzejmie informuję, że minister

zdrowia ani główny inspektor sanitarny nie określa-

ją zasad ﬁnansowania tych jednostek Państwowej

Inspekcji Sanitarnej.

Natomiast w odniesieniu, jak

będą one ﬁnansowaneporoku2012,należymiećna

uwadze informację zawartą w piśmie z dnia 29 czerw-

ca br., znak FS-065/3/CWO/2012/6866, jakiej udzie-

liła podsekretarz stanu w Ministerstwie Finansów

pani Hanna Majszczyk przewodniczącej Federacji

Związków Zawodowych Pracowników Ochrony Zdro-

wia i Pomocy Społecznej pani Urszuli Michalskiej:

„W ocenie resortu ﬁnansów(…)działaniapotwier -

dzone określonymi rozwiązaniami prawnymi stano-

wią wystarczającą podstawę do zapewnienia właści-

wej realizacji zadań Państwowej Inspekcji Sanitarnej

Obecnie najistotniejszą kwestią jest zapewnienie

wystarczających środków na realizację zadań nało-

żonych ustawami na organy Państwowej Inspekcji

Sanitarnej.

Z poważaniem

Aleksander Sopliński

1122

Odpowiedź

podsekretarza stanu w Ministerstwie Finansów

cją posła Jana Warzechy w sprawie przepisów doty-

czących podatku akcyzowego od importu telebimów

w wysokości 14% wprowadzonego w życie rozporzą-

dzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 103/2012

z dnia 7 lutego 2012 r. oraz stosowania przez urzędy

celne nowej stawki podatku akcyzowego z mocą

wsteczną uprzejmie przekazuję odpowiedzi na przed-

stawione w tej interpelacji pytania.

Telebimy, czyli duże ekrany służące do wyświe-

tlania ruchomych obrazów wideo nie są obciążone

podatkiem akcyzowym.

Zgodnie z obwieszczeniem

marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia

Nr 108, poz. 626) sprzęt elektroniczny, w tym zarów-

no telebimy, jak i wyświetlacze sygnalizacyjne, nie

jest obciążony podatkiem akcyzowym (załącznik

I ustawy), lecz jedynie podatkiem VAT w wysokości

23% (obwieszczenie marszałka Sejmu z dnia 29 lipca

Ostatni podatek akcyzowy przy imporcie sprzętu

elektronicznego w wysokości 10% od obrotu wprowa-

dzony był w życie rozporządzeniem ministra ﬁnan-

i zniesiony został z dniem przystąpienia Polski do

Unii Europejskiej, tzn. 1 maja 2004 r.

Zgodnie z kryteriami zawartymi w regulacjach

unijnych dotyczącymi klasyﬁkacji,którePolskasto-

suje od chwili akcesji do Unii Europejskiej, telebimy,

czyli duże ekrany służące do wyświetlania rucho-

mych obrazów wideo są objęte pozycją 8528 taryfy

celnej ze stawką celną 14%, podobnie jak inne tego

typu urządzenia, takie jak monitory wideo przezna-

czone do wyświetlania sygnałów pochodzących z tu-

nerów telewizyjnych.

Natomiast do pozycji 8531 ze stawką celną 0%

klasyﬁkowanesąwyświetlaczeużywanedocelówsy-

gnalizacyjnych.

Pozycja obejmuje tzw. wskaźniki wi-

zualne, czyli tablice sygnalizacyjne stosowane w au-

tobusach, hotelach, biurach itp. do różnych celów (np.

do wyświetlania trasy autobusu, wskazania, czy po-

kój w hotelu jest wolny, czy też zajęty, do przywoły-

wania personelu itp.).

importu jest telebim, czy wyświetlacz sygnalizacyjny

organ administracji celnej wymierzy należności celne

w wysokości 14% lub 0% oraz w obu przypadkach

należności z tytułu podatku VAT w wysokości 23%.

W celu ujednolicenia klasyﬁkacjitegotyputowarów

na obszarze całej Unii Europejskiej Komisja Europej-

ska wprowadziła w obieg prawny regulację dotyczącą

klasyﬁkacji: Modułowych paneli ekranu tzw. ściany

LED, składającej się z poszczególnych modułów wyko-

nanych z płytek (każda płytka o wymiarach w przy-

bliżeniu 38 cm x 38 cm x 9 cm) do kodu CN 8528 59 80

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 103/

2012 z dnia 7 lutego 2012 r. dotyczącym klasyﬁkacji

niektórych towarów według Nomenklatury Scalonej

(Dz. Urz.

L 36 z dnia 9 lutego 2012 r.).

Ponieważ polska administracja celna w stosunku

do telebimów zawsze stosowała klasyﬁkacjętaryfową

do pozycji 8528, zaś w stosunku do wyświetlaczy uży-

wanych do celów sygnalizacyjnych do pozycji 8531

powyższe rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE)

tychczasowej praktyki w tym względzie.

Zgodnie z postanowieniami zawartymi w Kodek-

sie celnym Unii Europejskiej w przypadku zaistnie-

nia jakichkolwiek wątpliwości co do klasyﬁkacjita-

ryfowej dokonanej przez importera w zgłoszeniu cel-

nym organ administracji celnej ma prawo przepro-

wadzić kontrolę postimportową w siedzibie przedsię-

biorcy (w okresie 3 lat od przyjęcia zgłoszenia celne-

go) i w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości

związanych z zastosowaną klasyﬁkacjąimportowa-

nego towaru zmienić ją na podstawie prawomocnej

decyzji.

Taka zmiana klasyﬁkacjitowarumożewią-

zać się ze zmianą dotychczas naliczonych należności

celnych lub podatkowych.

Decyzje organów celnych

w stosunku do importerów telebimów są konsekwen-

cją takich kontroli postimportowych.

Należy zwrócić uwagę, że zgłoszenie celne w rozu-

mieniu Wspólnotowego kodeksu celnego (art. 4) nie

jest decyzją mającą skutki prawne, a jedynie oznacza

czynność, poprzez którą osoba wyraża w wymaganej

określoną procedurą.

Zatem za prawidłową zawartość

zgłoszenia celnego odpowiada zgłaszający.

Obecnie obowiązujące przepisy prawne przewidu-

ją, iż w przypadku gdy importer nie podziela stano-

wiska zawartego w decyzji organu celnego wydanej

po dokonanej kontroli, ma prawo na mocy ustawy

rzystać z szeregu instytucji gwarantujących prawo

tego podmiotu, z kontrolą instancyjną włącznie.

Przedstawiając powyższe wyjaśnienia, uprzejmie

informuję, że wszelkie działania kontrolne podejmo-

wane przez administrację celną mają na celu ujedno-

licenie klasyﬁkacji taryfowej, co przyczynia się do

1123

zapewnienia podmiotom gospodarczym równych wa-

runków prowadzenia działalności gospodarczej.

2.

Czy ministerstwo zamierza podjąć działania,

Od chwili akcesji do Unii Europejskiej Polska sto-

suje kryteria dotyczące klasyﬁkacjitaryfowejwszyst-

kich towarów zgodnie z regulacjami unijnymi zawar-

tymi w następujących aktach prawnych i wyjaśnie-

niach:

— rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia

— notach wyjaśniających do Zharmonizowanego

— notach wyjaśniających do Nomenklatury Sca -

lonej Wspólnot Europejskich (Dz. Urz.

UE C 137

z 6.05.2011 r.),

— opiniach klasyﬁkacyjnychKomitetuSystemu

Zharmonizowanego WCO,

— rozporządzeniach wykonawczych Komisji (UE)

dotyczących klasyﬁkacjiniektórychtowarówwedług

Nomenklatury Scalonej,

— praktyki klasyﬁkacyjnejtakichtowarówwUE

(system EBTI Komisji Europejskiej do wydawania

wiążących informacji taryfowych).

Informacje o tych regulacjach są na bieżąco utrzy-

mywane na stronie internetowej Ministerstwa Fi-

nansów pod adresem www.mf.gov.pl w części doty-

czącej Służby Celnej.

O wszelkich zmianach lub

przyjmowanych nowych środkach Ministerstwo Fi-

nansów informuje izby i urzędy celne, w miarę ich

publikacji.

Ponieważ wszystkie te akty prawne tworzą przej-

rzystą wykładnię regulującą klasyﬁkacjętelebimów,

wydanie dodatkowych, ogólnych wyjaśnień w spra-

wie sposobu klasyﬁkacjiurządzeń,któresąjużza-

warte w obowiązujących przepisach podanych wyżej,

nie rozwiązałoby problemu.

Pragę przy tym podkreślić, że podmioty gospo-

darcze zajmujące się importem każdego towaru mają

wie z wnioskiem o udzielenie wiążącej informacji ta-

ryfowej (WIT), która jest decyzją ważną 6 lat, wiążą-

cą otrzymującego i organy celne w całej Unii Euro-

pejskiej.

Decyzja ta może stanowić podstawę wymie-

rzenia należności celnych oraz podatkowych i jest

gwarancją prawną.

Podsekretarz stanu

Jacek Kapica

(6100)

sce uprzejmie informuję, że w związku z przedstawio-

nikach kontroli przygotowania struktur obrony cy-

mieniu z szefem Obrony Cywilnej Kraju, ustalił, iż

prawczych:

Wewnętrznych i – realizującym zadania w imieniu

Ludności i Obrony Cywilnej KG PSP (okresowe ra-

portowanie i informowanie przez szefa Obrony Cy-

wilnej Kraju o kluczowych działaniach i problemach

1124

niem kompleksowej regulacji zawierającej rozwiąza-

29 czerwca 2012 r.

(SPS-023-6101/12) w sprawie ﬁ-

nansowania ze środków publicznych inhibitorów

wych, dla chorych na cukrzycę typu 2 uprzejmie prze-

kazuję następujące informacje, iż w chwili obecnej

wnioski o ﬁnansowanie ze środków publicznych

przedmiotowych produktów leczniczych, na podsta-

wie art. 76 ustawy o refundacji są rozpatrywane

w świetle przepisów ustawy.

W związku z powyższym

wnioskodawcy uzupełnili braki formalne wynikające

z przepisów ustawy, po czym odbyły się posiedzenia

Komisji Ekonomicznej, których przedmiotem było

ﬁnansowanie ze środków publicznych przedmioto-

wych produktów leczniczych.

W najbliższym czasie

dacji ww. produktów leczniczych.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Aleksander Sopliński

w sprawie wpływu jednolitej ochrony

SPS-023-6102/12, interpelacją pana posła Przemy-

zuję wyjaśnienia w przedmiotowej sprawie stanowią-

ce odpowiedź na interpelację.

ochronie patentowej stałyby się udziałem polskich

przedsiębiorstw?

Jeśli tak, prosimy o przedstawienie

stadium zaawansowania i ewentualnych wyników.

Dyskusja wokół konieczności ustanowienia syste-

mentaryzacja systemu są jednymi z powodów tego,

że obecna aktywność patentowa w Polsce jest niska

Patentowego (dane z 2011 r.) liderami w UE zarówno

nych patentów europejskich są w szczególności Niem-

cy (33 181 zgłoszeń o patent europejski i 13 583 udzie-

lonych patentów europejskich) oraz Francja (12 107

Na tym tle polskie podmioty w roku 2011 dokonały

tów europejskich.

Niższą od Polski liczbę europej-

skich zgłoszeń patentowych, jak i udzielonych paten-

tów europejskich odnotowano w szczególności w Ru-

munii, Łotwie, Litwie czy Bułgarii.

Należy zazna-

czyć, że Polska ma znacznie większy potencjał do

zgłoszeń wynalazków do ochrony patentowej.

Zgod-

1125

nie z danymi za 2011 r. do Urzędu Patentowego RP

dokonano 3878 krajowych zgłoszeń wynalazków i na-

stąpił wzrost zgłoszeń o 20,1% w stosunku do 2010 r.

Powyższe dane wskazują na stosunkowo duży poten-

cjał zgłoszeń, które mogłyby stanowić zgłoszenia

o patent jednolity.

Odpowiednio sytuacja odnosi się do

udzielonych patentów, ponieważ UPRP w 2011 r. wy-

dał 3458 decyzji pozytywnych o udzieleniu patentu.

Obniżenie kosztów uzyskania patentu w części

Komisji Europejskiej*

)

dot. kosztów związanych z uzy-

Obniżenie kosztów będzie możliwe w szczególno-

skich w zakresie walidacji patentu, czy też brak opłat

dami w różnych krajach UE.

Jednolity Sąd Patento-

wy jest koniecznością w celu zapewnienia jednego

nięcie obecnie notowanej sytuacji, że patent na ten

sam wynalazek jest w jednym kraju uznany za waż-

ny i nienaruszony, a w innym – za nieważny i naru-

szony.

Na element wysokich kosztów oraz brak ujedno-

liconych zasad postępowania wskazywały także

wcześniejsze analizy sporządzone na zlecenie mini-

stra gospodarki, m.in. pt. „Analiza aspektów gospo-

darczych, społecznych i prawnych, dotycząca patentu

jednolitego i ewentualnych możliwości związanych

z wdrożeniem przepisów o patencie jednolitym” z li-

stopada 2008, która dostępna jest w Internecie od

kilku lat.

Niezależnie od ogólnie znanych analiz Komisji

je UE, Ministerstwo Gospodarki przygotowuje ana-

lizę kosztów i korzyści wynikających z jednolitej

ochrony patentowej uwzględniającą polskie małe

2012 r.

Wielokrotność zmian poprzednich wersji pro-

jektów uniemożliwiała wcześniejsze jej zlecenie.

Pla-

nowana analiza odnosić się będzie do jak najbardziej

aktualnych propozycji legislacyjnych.

W kontekście analizy konsekwencji prowadzenia

postępowań przed JSP z udziałem polskich podmio-

tów pragnę poinformować, że w przedmiotowym za-

kresie Ministerstwo Gospodarki we wrześniu 2011 r.

przeprowadziło analizę rynku w kwestii opracowania

w kraju ekspertyzy pn. „Analiza kosztów funkcjono-

wania systemu sądownictwa dla patentu jednolitego

w UE”.

Zapytanie ofertowe zostało wysłane do ośmiu

potencjalnych kontrahentów, a termin na składanie

ofert został wyznaczony na okres sześciu tygodni od

momentu otrzymania ww. zapytania.

Spośród poten-

cjalnych kontrahentów odpowiedzi zwrotnej udzieli-

ły nieliczne podmioty, które wskazywały na duży

stopień złożoności projektowanej ekspertyzy i brak

ekspertów w tej dziedzinie na rynku polskim.

Wobec

trudności w znalezieniu w Polsce wykonawcy, który

poprzez wiedzę i doświadczenie zapewniłby należyte

wykonanie przedmiotowej ekspertyzy, nie doszło do

jej wykonania.

W sprawie tej wszystkie państwa członkowskie

zgłaszały trudności z wykonaniem podobnych analiz

na poziomie krajowym.

W wyniku sygnalizowanej

przez wszystkie kraje Unii Europejskiej konieczności

oszacowania kosztów funkcjonowania Jednolitego

Sądu Patentowego w październiku 2011 r.

Komisja

Europejska rozpoczęła prace nad opracowaniem po-

szerzonego stadium dot. funkcjonowania tego sądu.

W chwili obecnej efektem prac KE jest udostępniony

7 listopada 2011 r. projekt służb Dyrekcji Generalnej

wnioski Dyrekcji Generalnej ds. Rynku Wewnętrz-

nego i Usług dotyczące liczby spraw i ﬁnansowania

Jednolitego Sądu Patentowego”.

Projekt jest dostęp-

ny m.in. na stronie internetowej KE.

3.

Czy ministerstwo dysponuje ekspertyzą stwier-

W odniesieniu do tłumaczeń dokumentacji paten-

tu jednolitego należy pamiętać, że dostępny będzie

*

)

1126

system automatycznych tłumaczeń, który będzie za-

pewniał ogólny dostęp do informacji patentowej we

wszystkich językach urzędowych UE (w tym w języ-

ku polskim).

System ten będzie dostępny on-line, bez

tycznemu doskonaleniu w celu zapewnienia jego peł-

regulacji patentowych.

Ponadto system ten będzie

podlegał w okresie przejściowym dalszemu doskona-

leniu w celu osiągnięcia wysokiej jakości tłumaczeń.

angielsko-polskiej.

Zatem, jak wynika z powyższego,

system jest w trakcie tworzenia, co oznacza, że spo-

rządzanie ekspertyzy stwierdzającej przydatność tłu-

maczeń automatycznych dla przełożenia na język

polski opisów patentowych będzie możliwe po uru-

chomieniu systemu tłumaczeń.

Z wyrazami szacunku

Sekretarz stanu

Warszawa, dnia 18 lipca 2012 r.

w sprawie łączenia funkcji radnego

nego z prowadzeniem działalności gospodarczej z wy-

korzystaniem mienia gminnego w gm. Ząbkowice

Śląskie w woj. dolnośląskim, uprzejmie przedsta-

wiam następujące informacje.

zującym prawem jednostka samorządu terytorialne-

go uczestnicząca w sprawowaniu władzy publicznej

dów i regionalnych izb obrachunkowych z punktu

wskazanym w konstytucji, a wymienionym powyżej

organom przysługuje kompetencja podejmowania

działań w ramach nadzoru.

Nie można również po-

minąć, iż zgodnie z konstytucyjną zasadą państwa

czych przez każdy organ administracji publicznej

cyjna.

Zaznaczyć również należy, iż wskazany zakres

stytucji i innych ustaw uprawnień organów admini-

stracji publicznej.

Mając na względzie powyższe, pod-

kreślić należy, iż do ministra administracji i cyfryza-

cji nie należy ocena poszczególnych działań jednostek

samorządu terytorialnego.

Ocena zgodności z pra-

wem określonych stanów faktycznych i działań orga-

nów jednostki samorządu terytorialnego mieści się

wane przez organ nadzoru w ramach przyznanych

Poruszana w interpelacji sprawa łączenia funkcji

w województwie dolnośląskim stanowiła już przed-

miot działań służb podległych ministrowi właściwe-

mu do spraw administracji publicznej.

Sprawa doty-

czy wykorzystywania dzierżawionych od gminy Ząb-

kowice gruntów w prowadzonym przez radnego

(pana A. D.) gospodarstwie rolnym i jest rozpatrywa-

na w kontekście przepisu art. 24f ustawy z dnia 8 mar-

kazie prowadzenia działalności gospodarczej z wyko-

rzystaniem mienia komunalnego.

W związku ze skie-

rowanym wystąpieniem przez jednego z radnych

Rady Miejskiej w Ząbkowicach Śląskich pismem z dnia

12 listopada 2010 r. pan minister Tomasz Siemoniak,

ówcześnie pełniący funkcję sekretarza stanu w Mi-

nisterstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji,

wystąpił do wojewody dolnośląskiego z prośbą o prze-

analizowanie sprawy i przedstawienie wyjaśnień.

Wojewoda odpowiedział, że w oparciu o zebrany w spra-

wie materiał organ nadzoru nie ustalił, aby doszło do

naruszenia zakazu prowadzenia działalności gospodar-

czej z wykorzystaniem mienia gminnego, wynikającego

z art. 24f ww. ustawy o samorządzie gminnym.

W związku z przedmiotową interpelacją, a w szcze-

gólności z uwagi na załączoną do niej dokumentację

(jak np. postanowienie o umorzeniu śledztwa Proku-

ratury Rejonowej w Dzierżoniowie, czy wyrok Sądu

Okręgowego w Świdnicy), ponownie zwrócono się do

jętych działaniach oraz opartą także o nowe doku-

menty ocenę.

W odpowiedzi wojewoda dolnośląski poinformo-

wał, że przeprowadził postępowanie wyjaśniające,

w toku którego skierował pisma zarówno do pana A. D.

(z prośbą o udzielenie wyjaśnień w przedmiocie spo-

sobu korzystania z gruntów gminnych), jak też in-

stytucji publicznych (m.in. do Placówki Terenowej

1127

Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego w Ząb-

kowicach Śląskich i do burmistrza Ząbkowic Ślą-

skich) celem sprawdzenia przedstawionego stanu

faktycznego w oparciu o dane dotyczące uiszczania

podatku oraz podlegania ubezpieczeniu społecznemu

rolników.

Wojewoda dolnośląski podkreślił, że w opar-

ciu o poczynione ustalenia nie znaleziono podstaw do

stwierdzenia wygaśnięcia mandatu radnego gminy

Ząbkowice Śląskie pana A. D. Organ nadzoru w toku

prowadzonego postępowania nie uzyskał bowiem

żadnych wiarygodnych dowodów na okoliczność pro-

wadzenia przez pana A. D. działalności gospodarczej

kowice Śląskie.

Za niewystarczające wojewoda uznał

twierdzenia zawarte w piśmie otrzymanym od miesz-

kańca gminy Ząbkowice Śląskie o posiadanych przez

niego informacjach o wykonywaniu osobiście przez

pana A. D. na gruntach dzierżawionych przez jego

syna zabiegów agrotechnicznych.

Poza ogólnikowo

sformułowanym zarzutem nie wskazano źródła tej

informacji, nie wynikało z niej również, aby czynno-

ści takie miały charakter powtarzający się, regular-

ny, a przede wszystkim że służyły działalności gospo-

darczej prowadzonej przez pana A. D. i osiągnięciu

z tego tytułu korzyści.

Sam zainteresowany, jak

wspominano wyżej, zaprzeczył, aby zdarzenie takie

miało miejsce.

Załączone natomiast do przedmioto-

wej interpelacji wyroki Sądu Rejonowego w Ząbko-

wicach Śląskich i Sądu Okręgowego w Świdnicy,

ustalające nieważność umowy z dnia 20 lutego 2007 r.,

na podstawie której dokonano zmiany dzierżawców

gruntów należących do gminy Ząbkowice Śląskie, nie

pozwalają wg wojewody w sposób jednoznaczny przy-

jąć, że w obecnej kadencji radny A. D. prowadził dzia-

łalność gospodarczą z wykorzystaniem mienia komu-

nalnego gminy Ząbkowice Śląskie, wypełniając prze-

słankę z art. 24f ust. 1 ww. ustawy o samorządzie

gminnym.

Stwierdzenie nieważności wspomnianej

wyżej umowy nie jest wystarczające do przyjęcia, że

doszło do takiego naruszenia.

Umowa dzierżawy

gruntów gminnych może co najwyżej uprawdopodob-

nić tego typu okoliczność.

Dla potrzeb analizy przedmiotowego przypadku

wojewoda dolnośląski uwzględnił stanowisko Woje-

wódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocła-

wiu, wyrażone w wyroku z dnia 9 kwietnia 2008 r.

III SA/Wr 16/08, w którym stwierdził on, że zasto-

sowanie wspomnianego przepisu wymaga uprzednie-

go ustalenia, czy spełnione zostały wszystkie okre-

ślone w nim przesłanki, tzn. jednoznacznego stwier-

dzenia, że radny prowadził na dzierżawionych grun-

tach działalność rolniczą, która jednocześnie spełnia-

ła warunki do uznania jej za działalność gospodar-

czą.

Jak zauważa dalej sąd, w art. 24f ww. ustawy

o samorządzie gminnym chodzi o ujawniony fakt rze-

czywistego (realnego) prowadzenia działalności go-

spodarczej, dający się stwierdzić na podstawie obiek-

tywnie występujących okoliczności faktycznych.

Sam

fakt posiadania ziemi, zdaniem sądu, nie może więc

jeszcze przesądzać o tym, że posiadacz taki prowadzi

działalność wytwórczą w rolnictwie, którą można do-

datkowo zakwaliﬁkowaćjakodziałalnośćgospodar-

czą w rozumieniu przepisów ustawy o swobodzie pro-

wadzenia takiej działalności.

W przywołanym wyro-

ku wskazuje się także, że wiązanie surowej sankcji

wygaśnięcia mandatu z faktem samego jedynie po-

siadania mienia gminnego, bez wykazania, że dzier-

żawione grunty służą rzeczywiście radnemu do pro-

wadzenia z ich udziałem działalności gospodarczej,

stanowi w istocie zupełnie nieuprawnioną wykładnię

art. 24f ww. ustawy o samorządzie gminnym, co na-

leżałoby bezwzględnie kwaliﬁkowaćjakoistotnena-

ruszenie prawa.

Z tych też względów wojewoda dolnośląski nie

podjął działań w kierunku wygaśnięcia mandatu

radnego.

Mając powyższe na względzie, brak jest przesła-

nek do kwestionowania dokonanych w przedmioto-

wej sprawie działań wojewody dolnośląskiego, jako

organu nadzoru nad działalnością samorządu tery-

torialnego.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Magdalena Młochowska

Warszawa, dnia 25 lipca 2012 r.

w sprawie rozporządzenia wykonawczego

lacją z dnia 22 czerwca br. złożoną przez pana posła

Janusza Dzięcioła dotyczącą zmian przepisów rozpo-

rządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 543/2011

we zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE)

wprowadzonego rozporządzeniem wykonawczym Ko-

przedstawiam następujące wyjaśnienia.

Przepisy rozporządzenia wykonawczego Komisji

(UE) nr 302/2012 wprowadziły szereg zasadniczych

1128

zmian dotyczących zasad funkcjonowania systemu

wsparcia udzielanego grupom producentów owoców

i warzyw w ramach wspólnej organizacji rynków rol-

nych.

Najistotniejszą zmianą przewidzianą w nowe-

lizacji jest wprowadzenie dodatkowych ograniczeń

stosowanych w odniesieniu do pomocy udzielanej

grupom producentów owoców i warzyw (tj. ograni-

czenie ogólnej kwoty pomocy udzielanej nowym gru-

pom producentów do 10 mln EUR rocznie w skali

całej UE, ograniczenie pomocy inwestycyjnej uzyski-

wanej przez grupy producentów owoców i warzyw

i 20% wartości produkcji sprzedanej przez te grupy).

Komisja wprowadziła powyższe ograniczenia ze

względu na bardzo dynamicznie wzrastające zapo-

trzebowanie na środki ﬁnansowewynikającezesto-

sowania wsparcia dla grup producentów owoców i wa-

rzyw, które zaobserwowano w ostatnich latach.

Na-

leży jednocześnie podkreślić, że Komisja przeprowa-

dziła proces legislacyjny w bardzo pilnym trybie – ostat-

nia wersja projektu rozporządzenia po raz pierwszy

została przedstawiona do dyskusji podczas posiedze-

nia Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organi-

zacji Rynków Rolnych w dniu 27 marca 2012 r.,

a w dniu 3 kwietnia br. na forum ww. komitetu pro-

jekt ten poddano głosowaniu.

Już w dniu 5 kwietnia

br. rozporządzenie opublikowano, nie przewidując

żadnego vacatio legis.

Z dniem 5 kwietnia br. – datą wejścia w życie roz-

porządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 302/

2012 – Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rol-

nictwa podjęła działania mające na celu implemen-

tację znowelizowanych przepisów.

Ze względu na

nieprecyzyjne sformułowanie przez Komisję niektó-

rych przepisów ww. rozporządzenia ARiMR zaleciła

dyrektorom oddziałów regionalnych wstrzymanie

wydawania decyzji na podstawie znowelizowanych

przepisów do momentu zakończenia odpowiednich

analiz prawnych mających na celu wypracowanie

spójnej interpretacji.

Z informacji, jakie MRiRW uzy-

skało z centrali ARiMR, wynika, że bezpośrednio po

zakończeniu ww. analiz oddziały regionalne ARiMR

uzyskały odpowiednie wytyczne i ponownie rozpo-

częły wydawanie decyzji o przyznawaniu pomocy

grupom producentów.

wejściem w życie rozporządzenia, kontynuację ich

obowiązującymi przed 5 kwietnia br. Oznacza to, że

chodzenia do uznania, mogą liczyć na wsparcie udzie-

lane na dotychczasowych zasadach.

Przepisy przedmiotowego rozporządzenia nie

przewidują także ograniczenia możliwości dokony-

wania zmian polegających na zmianie harmonogra-

mu realizacji inwestycji, składu członkowskiego gru-

py czy przenoszenia części kosztów inwestycji na

inną w ramach puli środków ﬁnansowych przewi-

dzianych na realizację planu dochodzenia do uznania

w danym roku kalendarzowym.

Przewidziane w no-

welizacji ograniczenie dotyczące zmian w planach

dochodzenia do uznania, które rozpoczęły się przed

jej wejściem w życie, odnosi się do skali zwiększenia

budżetu na dany rok kalendarzowy.

Wzrost budżetu

wynikający z wprowadzanych zmian nie może być

większy niż 5% budżetu na dany rok przewidzianego

w pierwotnie zatwierdzonym planie dochodzenia do

uznania, co nie oznacza, że w roku tym nie można

zmienić zakresu rzeczowego inwestycji.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Bogdan Dombrowski

nusza Dzięcioła w sprawie węzła Czerniewice w ciągu

autostrady A1 oraz poboru opłat na jej odcinku Lu-

bicz – Czerniewice, niniejszym przekazuję następu-

jące informacje.

W kontekście zniesienia opłat na odcinku Lubicz

– Czerniewice uznawanym za obwodnicę Torunia

chciałbym odnieść się do podniesionych przez pana

posła istotnych kwestii.

Jak pan słusznie zauważył

– bezpłatnym, jedynie w ruchu lokalnym, pozostaje

odcinek autostrady A2 zarządzany przez spółkę Au-

tostrada Wielkopolska, stanowiący południową ob-

wodnicę Poznania.

Należy jednak wyjaśnić, że stan

faktyczny spowodowany jest następującymi prze-

słankami:

— Odcinek ten, pomimo że stanowi fragment tzw.

odcinka koncesyjnego, w celu przyspieszenia pozy-

skania ﬁnansowania budowy sąsiadujących odcin-

ków autostrady A2 został wybudowany ze środków

strony publicznej przy znaczącym wykorzystaniu

środków unijnych.

Koncesjonariusz został tym sa-

1129

mym pozbawiony prawa do poboru na nim opłat za

przejazd.

— Funkcjonujący od lat 2002–2003 system poboru

opłat na sąsiadujących odcinkach autostrady A2 to

tzw. system otwarty, oparty o infrastrukturę zlokali-

zowaną wyłącznie w ciągu autostrady (podobny zasto-

sowano na autostradzie A4 Katowice – Kraków).

Ce-

chuje się on zarówno poborem opłaty za przejazd nie-

odzwierciedlającej wprost pokonanej odległości

(w przeciwieństwie do systemu, który funkcjonuje na

autostradzie A1), ale również występowaniem w jego

obrębie odcinków, które można pokonać bez uiszcza-

nia opłaty (np. autostradowej obwodnicy Poznania).

Wyjaśnienia wymaga również podniesiona przez

pana posła kwestia potencjalnie nieistotnej utraty

przychodów Krajowego Funduszu Drogowego.

Zobo-

wiązany jestem zwrócić uwagę, że system poboru

opłat na omawianym odcinku został zaprojektowany

przez koncesjonariusza w oparciu o prognozy ruchu

niezakładające zniesienia poboru opłat od pojazdów

poruszających się w ruchu lokalnym.

W chwili obec-

nej koncesjonariusz ponosi pełną odpowiedzialność

za sprawne funkcjonowanie poboru opłat i poziom

obsługi użytkowników.

Jakiekolwiek pogorszenie

związanych z tym parametrów skutkuje nałożeniem

na niego kar, a w dalszej konsekwencji zobowiąza-

niem do dokonania niezbędnych nakładów inwesty-

cyjnych na rozbudowę infrastruktury do poboru

opłat.

Jakakolwiek zmiana funkcjonującego w tym

zakresie stanu prawnego spowodowałaby przeniesie-

nie odpowiedzialności za przepustowość systemu po-

boru opłat w obrębie autostradowej obwodnicy Toru-

nia na ministra transportu, budownictwa i gospodar-

ki morskiej, co uznaję za nie do zaakceptowania.

W kontekście likwidacji łącznic w węźle Czernie-

wice należy stanowczo podkreślić, że z technicznego

i prawnego punktu widzenia ich parametry oraz spo-

sób włączenia do autostrady A1 nie są zgodne z obo-

wiązującymi warunkami technicznymi dla auto-

strad.

Pozostawienie przedmiotowego rozwiązania

było wielokrotnie analizowane zarówno pod kątem

bezpieczeństwa ruchu drogowego, jak i kwestii za-

pewnienia szczelności systemu poboru opłat.

Jak już

wskazywałem, w projekcie budowlanym dla tego od-

cinka autostrady A1 częściowo zaadaptowano łącz-

nice po północno-wschodniej stronie jako wjazdy

awaryjne dla służb ratowniczych.

Jednocześnie informuję, że rozwiązania technicz-

ne oraz terminy oddania do użytku omawianego

fragmentu autostrady wraz z likwidacją łącznic ogól-

nodostępnych z drogą krajową nr 1 zostały ustalone

wartej z Gdańsk Transport Company SA w 2008 r.,

która w tym zakresie nawiązuje do dokumentacji pro-

jektowej.

Pozostałe informacje w przedmiotowych kwe-

stiach oraz w zakresie aneksu do porozumienia po-

między GDDKiA a gminą miasta Toruń z dnia 9 paź-

dziernika 2007 r. w sprawie węzła Kluczyki zostały

ujęte w piśmie ministra transportu, budownictwa

z dnia 14 marca 2012 r. (ref.

TA8-075-1/12), do któ-

rego bezpośrednio odnosi się pan poseł.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tadeusz Jarmuziewicz

(6107)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

warunkach materialnych, uprzejmie wyjaśniam.

spełniania się ryzyk socjalnych.

W Polsce w roku

trwa od ok. 2007 r., co spowodowało także brak ak-

tualizacji wskaźników progów dochodowych upraw-

nej i świadczeń rodzinnych.

Można przypuszczać, że

wymienione powyżej zdarzenia były głównymi powo-

dami wzrostu odsetka ludności, która w roku 2011

żyła poniżej minimum egzystencji.

Jednakże w ramach zabezpieczenia społecznego,

nika roku 2012 nastąpi zmiana wysokości progów

pada br. w systemie świadczeń rodzinnych.

Zmiana

matyczną zmianę kwot świadczeń pieniężnych dla

osób uprawnionych do korzystania z wymienionych

powyżej instytucji zabezpieczenia społecznego.

Dzię-

ki spodziewanym zmianom będzie można uzyskać

także do większej liczby osób i rodzin.

mocy społecznej, zgodnie z rozporządzeniem Rady

1130

kowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świad-

czeń pieniężnych z pomocy społecznej, ustalono kry-

teria dochodowe: dla osoby samotnie gospodarującej

ponowane zmiany wejdą w życie, to jednocześnie

Pragnę także zauważyć, że o przyczynach zuboże-

nia osób i rodzin pani poseł Anna Elżbieta Sobecka

była już wcześniej szerzej informowana w poprzedniej

korespondencji, na przykład w odpowiedzi na interpe-

lację poselską, SPS-023-933/12, w sprawie pogorsze-

nia sytuacji polskich rodzin czy w odpowiedzi na in-

terpelację poselską, SPS-023-643/12, w sprawie za-

Jeżeli chodzi o politykę społeczną rozumianą jako

działalność państwa i organizacji pozarządowych, to

służy ona rozwiązywaniu wszelkich kwestii socjal-

nych, do rozwiązania których niezbędne jest urucho-

mienie zasobów publicznych.

Ma ona zatem na celu

wielowymiarowe kształtowanie warunków życia lud-

ności oraz stosunków międzyludzkich.

Polityka spo-

łeczna jest też obowiązkiem władz państwowych na

podstawie zapisów Konstytucji RP.

W najbardziej

nowi, że Rzeczypospolita Polska jest państwem

„urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości spo-

łecznej”.

Poszczególne przepisy ustawy zasadniczej

ki w takich dziedzinach jak ochrona zdrowia, stosun-

ki pracy, edukacja, pomoc socjalna i inne.

Polityka

społeczna nie jest więc tylko i wyłącznie domeną jed-

nego resortu, ale realizuje ją cały rząd, wszystkie

działy administracji państwowej, nie tylko pracy, za-

bezpieczenia społecznego i rodziny.

Zgodnie z podzia-

łem kompetencji w ramach administracji rządowej

dokonanym przez ustawę o działach administracji

Nr 248, poz. 1485) minister pracy i polityki społecz-

nej odpowiada tylko za pewną sferę polityki społecz-

nej: praca, zabezpieczenie społeczne, rodzina (w tym

za dialog społeczny, rynek pracy, warunki pracy, wy-

nagrodzenia w sferze budżetowej, pomoc społeczną,

rehabilitację społeczną i zawodową osób niepełno-

sprawnych, ubezpieczenia społeczne), a także za

sprawy kombatantów i osób represjonowanych oraz

współpracę międzynarodową w wymienionych dzie-

dzinach, w tym integrację europejską (obszary: swo-

boda przepływu osób oraz polityka społeczna i za-

trudnienie).

Nie można zatem spodziewać się, że je-

dynie Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej, po-

mimo nazwy własnej ministra kierującego tym dzia-

łem administracji rządowej, samodzielnie wypracuje

„spójną politykę społeczną państwa”.

Zwłaszcza że

można wyróżnić kilka dziedzin polityki społecznej

posiadających tak zróżnicowane uwarunkowania

przy ich realizacji, że potrzeba do tego współpracy

wielu resortów.

Jednocześnie należy zauważyć, iż od

roku 2007 (prawdopodobnie jest to początek „okresu

rządów PO”, o którym pisze poseł Sobecka) realizo-

wana była Strategia Rozwoju Kraju (SRK) 2007–

–2015, przyjęta 29 listopada 2006 r. przez Radę Mi-

nistrów.

Jest to pierwszy tego typu dokument przy-

jęty przez Radę Ministrów jako podstawowy doku-

ment strategiczny określający cele i priorytety poli-

tyki rozwoju w perspektywie lat oraz warunki, które

powinny ten rozwój zapewnić.

Strategia Rozwoju

Kraju jest nadrzędnym wieloletnim dokumentem

strategicznym rozwoju społeczno-gospodarczego kra-

ju, stanowiącym punkt odniesienia zarówno dla in-

nych strategii i programów rządowych, jak i opraco-

wywanych przez jednostki samorządu terytorialne-

go.

Następnym dokumentem o podobnym znaczeniu

jest opracowywana od początku roku 2010 w Mini-

sterstwie Rozwoju Regionalnego Strategia Rozwoju

Kraju 2020.

Celem głównym SRK jest wzmocnienie

gospodarczych, społecznych i instytucjonalnych po-

tencjałów zapewniających szybszy i zrównoważony

zatem zgodzić się z twierdzeniem, że w „okresie rzą-

dów PO” nie wypracowano spójnej polityki społecznej

państwa uwzględniającej politykę socjalną – podjęto

wysiłek w celu stworzenia dokumentu strategicznego

organizującego wielowymiarowy (także z uwzględ-

nieniem integracji społecznej) rozwój państwa w da-

lekookresowej perspektywie czasu.

O działaniach

strategicznych państwa dla rozwoju kapitału ludz-

kiego (w tym troski o integrację społeczną) pani po-

seł Anna Elżbieta Sobecka była informowana w ubie-

głym roku, przykładowo w odpowiedzi na interpela-

cję nr 19648 z 2010 r. dotyczącą kroków, które zamie-

rzał podjąć rząd w zakresie wspierania rozwoju spo-

łeczeństwa obywatelskiego.

Pragnę także poinformować panią poseł Sobecką,

że z uwagi na konieczność minimalizowania ryzyka

popełnienia błędu w decyzjach dotyczących zabezpie-

czenia społecznego osób i rodzin będących w wyjąt-

kowo trudnej sytuacji socjalnej praca Ministerstwa

Pracy i Polityki Społecznej opiera się nie na wielolet-

nich prognozach kondycji socjalnej wybranych grup

ludności, ale głównie na rocznych analizach wykona-

nia zobowiązań ustawowych oraz informacjach wy-

nikających z badań naukowych kondycji gospodarstw

domowych (sprawozdania własne Ministerstwa Pra-

cy i Polityki Społecznej, GUS, Instytut Pracy i Spraw

Socjalnych).

Głównie analizowane jest sprawozdanie

MPiPS-03 opisujące każdego roku pojawiające się

ryzyka socjalne.

Kwestia ta była szczegółowo przed-

stawiona pani poseł Sobeckiej w odpowiedzi na inter-

pelację nr SPS-023-643/12.

1131

W podsumowaniu pragnę ponownie zapewnić pa-

nią poseł Annę E. Sobecką, że zgodnie z obowiązują-

cymi przepisami podejmowane są (na miarę możli-

wości) wszelkie działania mające na celu ochronę

pokonać trudności życiowych, tak aby wysiłki te wpi-

sywały się w politykę społeczną nowoczesnego, euro-

pejskiego państwa, jakim jest obecnie Polska.

Z szacunkiem

Sekretarz stanu

Jarosław Duda

Warszawa, dnia 20 lipca 2012 r.

Szanowna Pani Marszałek!

Nawiązując do wystą-

oraz SPS-023-6117/12) przekazujących interpelacje

mograﬁcznąPolski,atakżefatalnejpolitykidemo-

graﬁcznej,uprzejmieprzedstawiamnastępującein-

formacje dotyczące pakietu działań, których celem

jest przeciwdziałanie niekorzystnym procesom demo-

graﬁcznym.

wić będzie przedłużenie obligatoryjnego wymiaru

Wprowadzone zostało stopniowe podniesienie

rodziców adopcyjnych z rodzicami naturalnymi

w uprawnieniach wynikających z rodzicielstwa oraz

wychowawczego podlegają ochronie przed zwolnie-

niem z pracy w okresie 12 miesięcy.

sięcy, składek na Fundusz Pracy i Fundusz Gwaran-

towanych Świadczeń Pracowniczych za osoby powra-

cające z urlopu macierzyńskiego, dodatkowego urlo-

pu macierzyńskiego lub wychowawczego.

Regulacja

śnie wprowadzone zostały nowe przepisy umożliwia-

jące ﬁnansowanieześrodkówZakładowegoFundu-

szu Socjalnego opieki nad dziećmi lub doﬁnansowa-

nia kosztów żłobków lub przedszkoli.

1132

wsparcie rodziców w planach prokreacyjnych i w pro-

cesie wychowywania dzieci, umożliwienie rodzicom

promocja równości rodzinnej i zawodowej między ko-

bietą i mężczyzną.

zakłada wzmożenie proﬁlaktykiiintensywnejpracy

z rodziną biologiczną dzieci zagrożonych umieszcze-

z 2012 r. poz. 592) może zostać utworzony i ﬁnanso-

wany żłobek przyzakładowy ze środków zakładowego

zwiększać odpisy na zakładowy fundusz świadczeń

socjalnych w celu utworzenia i funkcjonowania m.in.

utworzył zakładowy żłobek oraz przeznaczył na ten

przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego, pod wa-

runkiem przeznaczenia całości tego zwiększenia na

prowadzenie żłobka.

Za korzystanie z utworzonego i funkcjonującego

ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjal-

nych żłobka lub klubu dziecięcego pracownicy wno-

szą opłatę w wysokości różnicy pomiędzy całkowitym

kosztem funkcjonowania żłobka (wraz z wyżywie-

niem dzieci) a kosztem pokrywanym ze środków za-

kładowego funduszu świadczeń socjalnych.

Praco-

dawca ma możliwość doﬁnansowaniaześrodkówww.

funduszu kosztów ponoszonych przez pracownika na

opiekę nad dzieckiem sprawowaną m.in. w żłobku lub

klubie dziecięcym.

Świadczenie takie jest zwolnione

Podatkowa ulga na dziecko została wprowadzona

od podatku dochodowego należnego za 2007 r., kwoty

1145,08 zł na każde dziecko.

W 2008 r. kwota odliczenia

wynosiła 1173,70 zł.

Od 2009 r. kwota odliczenia spa-

dała o 61,66 zł do poziomu 1112,04 zł i w takim wymia-

rze, bez zmian obowiązywała do 2011 r.

Ulga na dzieci – wg danych Ministerstwa Finan-

sów – jest najczęściej stosowanym odliczeniem od po-

datku dochodowego od osób ﬁzycznych.

Od2007r.do

2009 r. rósł odsetek osób z niej korzystających.

Naj-

większa liczba dzieci, za które odliczona została ulga,

pojawiła się w 2008 r.

Zestawiając dane Ministerstwa

Finansów ze współczynnikiem dzietności prezentowa-

nym przez Główny Urząd Statystyczny, nie można

stwierdzić ich bezpośredniego związku.

Wprowadzona

ulga pomaga rodzinom wychowującym dzieci, jest ele-

mentem polityki prorodzinnej państwa, jednak nie jest

głównym czynnikiem wpływającym na decyzję o po-

większeniu rodziny.

Wydaje się, że to zmiany kulturo-

we oraz poczucie bezpieczeństwa ekonomicznego

wpływają najsilniej na decyzje prokreacyjne Polaków.

Szczegółowe dane prezentuje tabela 1.

łania rządu przyczynią się najlepiej do wzrostu de-

mograﬁcznego,należymiećnauwadze,żewkażdym

z krajów UE istnieją różne formy pomocy rodzinom

w podjęciu decyzji prokreacyjnych.

W zależności od

funkcjonującej w społeczeństwie tradycji, wzorców

kulturowych, wartości, działania, które okazują się

skuteczne w jednej społeczności, nie muszą sprawdzić

się w innej.

W badaniu CBOS, przeprowadzonym w kwietniu

br. dotyczącym polityki państwa wobec rodziny, po-

nad połowa respondentów wskazała, że takie formy

1133

wsparcia dla rodzin jak ułatwienia w zakładaniu

żłobków i stworzenie instytucji klubów dziecięcych

oraz dziennego opiekuna, umożliwienie ojcom korzy-

stania z urlopu na opiekę nad niemowlęciem w wy-

miarze 2 tygodni, doﬁnansowaniezatrudnieniania-

ni poprzez opłacanie jej składki na ubezpieczenie

społeczne i zdrowotne, pomagają rodzinom decydu-

jącym się na posiadanie dziecka.

Co drugi respondent

uważa, że jednorazowy zasiłek wypłacany kobietom

po urodzeniu dziecka, tzw. becikowe, oraz pomoc

w uzyskaniu mieszkania (program „Rodzina na swo-

im”) nie są czynnikami, które pomagają w podjęciu

decyzji o posiadaniu dziecka/dzieci.

Jednocześnie re-

spondenci wskazali w badaniu, jakie są główne po-

wody mniejszej liczby urodzeń.

Do najczęściej wska-

zywanych należały

1)

: obawy kobiet przed utratą pra-

cy (60% respondentów), złe warunki mieszkaniowe

(48%), poczucie braku wsparcia, pomocy ze strony

państwa, m.in. w zakresie wychowania, edukacji,

opieki medycznej (41%), obawy przed obniżeniem

materialnego poziomu życia (32%).

Wśród działań,

jakie najbardziej przyczyniłyby się do zwiększenia

liczby urodzeń, respondenci wskazywali

2)

m.in. sku-

szenie liczby żłobków i przedszkoli (33%), podniesie-

nie progu dochodowego uprawniającego do zasiłków

rodzinnych (27%), wydłużenie urlopów macierzyń-

skich (25%).

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Czesława Ostrowska

Warszawa, dnia 20 lipca 2012 r.

w sprawie bezrobotnych absolwentów

uczelni wyższych (6111)

szych uprzejmie wyjaśniam, co następuje.

zacji zawodowej bezrobotnych absolwentów podjął

rząd podczas obecnej kadencji, uprzejmie informuję,

że intensyﬁkacjadziałańnarzeczmłodzieżywyma-

ga podjęcia różnego rodzaju inicjatyw służących

nek pracy nie tylko pomiędzy poszczególnymi resor-

Tabela 1.

Ulga na dziecko w latach 2007–2011.

2007 2008 2009 2010 2011

ustawowa kwota odliczenia 1145,08 1173,70 1112,04 1112,04 1112,04

odsetek podatników, którzy skorzystali z ulgi% 16,43 17,21 17,77 17,52 bd

kwota odliczeń w tys. 5 431 984 6 043 553 5 633 012 5 684 317 bd

liczba dzieci 6 017 284 6 357 837 6 274 870 6 286 625 bd

przeciętna kwota odliczona na podatnika 1367 1437 1299 1321 bd

współczynnik dzietności*

)

1,31 1,39 1,40 1,38 1,30

Źródło: Informacja dotycząca rozliczenia podatku dochodowego od osób ﬁzycznych,MinisterstwoFinansów.

*

)

Dane z Banku Danych Lokalnych, GUS

1)

Respondenci mogli wskazać maksymalnie 3 odpowiedzi,

dlatego procenty nie sumują się do 100%.

2)

1134

cjowanych bezpośrednio przez resort pracy, a także

niem standardowych usług oferowanych bezrobot-

nym i poszukującym pracy przez urzędy pracy.

mentami wspierającymi zatrudnienie, w sytuacji kie-

Odnośnie do pytania, z jakich środków pomocy

służących aktywizacji zawodowej na rynku pracy

może skorzystać bezrobotny absolwent w przypadku,

pracy już brakuje środków ﬁnansowychnatencel,

uprzejmie informuję, iż mając na uwadze sytuację na

rynku pracy, wystąpiłem w lipcu br. do ministra ﬁ-

nansów z wnioskiem o zwiększenie planu wydatków

bezrobociu o dodatkowe 500 mln zł.

Środki te zosta-

ną przeznaczone m.in. na aktywizację osób znajdu-

49 ustawy), przede wszystkim w powiatach o najwyż-

szej stopie bezrobocia.

W ramach tej kwoty planuję

przeznaczyć 200 mln zł na realizację programów ak-

tywizacji dla osób bezrobotnych do 30. roku życia.

Dodatkowe środki będą przeznaczone na ﬁnansowa-

nie szkoleń, staży, robót publicznych, prac interwen-

cyjnych, jednorazowych środków na podjęcie działal-

ności gospodarczej oraz refundacji pracodawcom

kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska

W kolejnych latach Fundusz Pracy będzie wyko-

rzystywał posiadaną nadwyżkę środków w celu

wsparcia działań powiatowych urzędów pracy w sku-

tecznym wypełnianiu ustawowych zadań.

Biorąc powyższe pod uwagę, wyrażam przekona-

Łączę wyrazy szacunku

(6112)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

-023-6112/12) w sprawie podwyższenia progów do-

chodowych przy doﬁnansowaniudozakupupodręcz-

ników w ramach realizacji rządowego programu po-

mocy uczniom w 2012 r.

„Wyprawka szkolna”, uprzej-

mie wyjaśniam

1135

4.

Uczniom niepełnosprawnym uczęszczającym

od dnia 1 października 2012 r. będzie ono wynosiło

1136

rodzinnych zmiana nastąpi od dnia 1 listopada i zmie-

w terminie ustalonym przez tego ministra.

odpowiednio od dnia 1 października lub dnia 1 listo-

pada br.

Odrębną sprawą pozostaje natomiast konieczność

płatę świadczeń w kolejnych miesiącach 2012 r.

Natomiast podniesienie progów dochodowych

uprawniających do otrzymywania pomocy w ramach

świadczeń rodzinnych lub świadczeń z pomocy spo-

łecznej w żaden sposób nie zmniejsza liczby uczniów

uprawnionych do otrzymywania pomocy.

Zwiększone

kwoty dochodu będą powodowały, że większa grupa

rodzin będzie mogła ubiegać się o pomoc dla swoich

dzieci.

Przedstawiając powyższe wyjaśniania, mam na-

dzieję, że rozwiały one wszelkie wątpliwości co do

realizacji w 2012 r. programu „Wyprawka szkolna”.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Maciej Jakubowski

Warszawa, dnia 20 lipca 2012 r.

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

-023-6113/12) w sprawie podręcznika do historii „Ku

mie informuję.

pertów rzeczoznawców.

Warunkiem dopuszczenia do użytku szkolnego

cyjnym, oraz ocenę komunikatywności tekstu pod-

ręcznika.

W dniu 10 stycznia 2012 r. wydawnictwo Stentor

złożyło do ministra edukacji narodowej wniosek

autorstwa Andrzeja Brzozowskiego, Grzegorza Szcze-

pańskiego.

Do sporządzenia opinii merytoryczno-dydaktycz-

1137

Pan mgr Jerzy Bracisiewicz (rekomendacja Uni-

wersytetu Warszawskiego) wydał negatywną opinię

merytoryczno-dydaktyczną, pan dr hab. Wojciech Śle-

szyński (rekomendacja Uniwersytetu w Białymstoku)

wydał opinię pozytywną w tym samym zakresie.

Pan mgr Jerzy Bracisiewicz ocenił, że podręcznik

umożliwia realizację celów kształcenia określonych

w podstawie programowej, natomiast nie umożliwia

realizacji wymagań szczegółowych.

W opinii rzeczo-

znawcy, podręcznik w zakresie treści dotyczących

totalitaryzmów nie uwzględnia obecnego stanu wie-

dzy naukowej; negatywnie ocenił konstrukcję i kon-

cepcję podręcznika (niewłaściwy dobór informacji

i struktura przekazu oraz brak synchronizacji histo-

rii ojczystej z powszechną), zdecydowanie wykracza-

jące poza zakres podstawowy treści nauczania i umie-

jętności oraz zgłosił uwagi do szaty graﬁcznejipo-

prawności pod względem edytorskim.

Pan dr hab. Wojciech Śleszyński ocenił, że pod-

ręcznik spełnia wszystkie wymagania określone w roz-

porządzeniu, tj. umożliwia realizację celów kształce-

nia określonych w podstawie programowej, umożli-

wia realizację wymagań szczegółowych określonych

w podstawie programowej, jest poprawny pod wzglę-

dem merytorycznym i dydaktycznym, w szczególno-

ści uwzględnia aktualny stan wiedzy naukowej,

poziomu kształcenia, itd.

W uzasadnieniu pozytyw-

nej opinii stwierdził: „Bardzo dobra, ciekawa koncep-

cja pracy.

Trafne połącznie treści merytorycznych

z atrakcyjną szatą graﬁczną.(…)

Wartopodkreślić

też dobry dobór treści nauczania.

Przy tak ogromnej

ilości informacji autorzy zdołali wyłonić te najważ-

niejsze i co najważniejsze zaprezentować je w cieka-

wej formie”; „Wysoko oceniam podręcznik przygoto-

wany przez Andrzeja Brzozowskiego i Grzegorza

Szczepańskiego.

W umiejętny sposób łączy on prze-

kazywanie treści merytorycznych z atrakcyjną szatą

graﬁczną”.

Ponieważ opinie merytoryczno-dydaktyczne rze-

czoznawców zakończone były różniącymi się stwier-

nia przez podręcznik poszczególnych wymagań była

w zasadniczych kwestiach odmienna (w szczególności

ocena uwzględniania w podręczniku aktualnego sta-

nu wiedzy naukowej i ocena koncepcji podręcznika

z punktu widzenia jego przydatności dydaktycznej),

dzenia dodatkowej opinii merytoryczno-dydaktycz-

nej podręcznika (rzeczoznawczyni, która opiniowała

podręcznik w zakresie językowym, pani dr Magdale-

na Trysińska wydała pozytywną opinię).

Dodatkowa opinia merytoryczno-dydaktyczna

sporządzona przez dr. Macieja Fica (rzeczoznawca

podręczników do historii wpisany na listę rzeczo-

znawców z rekomendacji Uniwersytetu Śląskiego)

była opinią pozytywną.

Pan dr Maciej Fic, zgodnie z § 15 ust. 2 rozporzą-

dzenia, otrzymał opinie sporządzone przez pana

J. Bracisiewicza i pana W. Śleszyńskiego.

Pan dr Ma-

ciej Fic oceniał poprawioną wersję podręcznika

uwzględniającą rzeczowe uwagi szczegółowe wymie-

nione w opiniach poprzedników.

Rzeczoznawca ocenił, że podręcznik spełnia wy-

magania określone w rozporządzeniu, tj. umożliwia

programowej, umożliwia realizację wymagań szcze-

gółowych określonych w podstawie programowej, jest

poprawny pod względem merytorycznym i dydak-

tycznym, w szczególności uwzględnia aktualny stan

stron podręcznika pan dr Maciej Fic zaliczył obszer-

ność treści (w zakresie ilościowym i jakościowym),

oceniając, iż w wielu miejscach wykraczają one poza

podstawę programową historii w zakresie podstawo-

wym, a tym samym korzystanie z podręcznika w kla-

sach „słabszych” może znacząco ograniczać realiza-

cję celów określonych w podstawie programowej.

W uzasadnieniu pozytywnej opinii rzeczoznawca

stwierdził: „Mimo posiadanych mankamentów pod-

ręcznik spełnia wymagania wynikające z podstawy

programowej kształcenia historycznego oraz postu-

latów dydaktycznych.

Jest on jednak zdecydowanie

bardziej przeznaczony dla uczniów klas licealnych,

zwłaszcza młodzieży zamierzającej kontynuować

edukację w klasach sproﬁlowanychhumanistycznie.

Praca z opiniowanym podręcznikiem w toku zajęć

szkolnych wymaga ponadto wyraźniej i świadomej

pomocy ze strony nauczyciela”.

W związku z zarzutami pod adresem podręcznika

„Ku współczesności.

Dzieje najnowsze 1918–2006”

pańskiego, które pojawiły się na portalu www.wpoli-

tyce.pl, organ prowadzący postępowanie, jeszcze w trak-

cie trwania postępowania w sprawie dopuszczenia do

użytku szkolnego tego podręcznika, zwrócił się do

rytoryczno-dydaktyczne o tym podręczniku.

Rzeczoznawcy podtrzymali swoje pozytywne opi-

opinii rzeczoznawców dr. hab. Wojciecha Śleszyńskie-

go, dr. Macieja Fica i dr Magdaleny Trysińskiej de-

cyzją z dnia 4 maja 2012 r. podręcznik „Ku współcze-

sności.

Dzieje najnowsze 1918–2006” autorstwa An-

drzeja Brzozowskiego, Grzegorza Szczepańskiego

został dopuszczony do użytku szkolnego.

Podsumowując, należy podkreślić, że w postępo-

waniu administracyjnym w sprawie dopuszczenia do

użytku szkolnego podręcznika ocena zawartości i po-

prawności merytorycznej podręcznika oraz jego przy-

datności dydaktycznej należy do rzeczoznawców, któ-

1138

rzy zostali wskazani przez organ prowadzący postę-

powanie do sporządzenia opinii o podręczniku.

Z wyrazami szacunku

Sekretarz stanu

Warszawa, dnia 18 lipca 2012 r.

(6114)

publicznych, uprzejmie przedstawiam następujące

informacje.

liberalizacja systemu zbiórek publicznych, który daje

z jednej strony większe możliwości społeczeństwu

obywatelskiemu chcącemu uczestniczyć w takim spo-

sobie decydowania o tej sferze aktywności publicznej,

a z drugiej strony powinna gwarantować poczucie

czącym w zbiórkach.

Propozycja, by w ustawie prze-

widziano możliwość zbiórek elektronicznych, dałaby

podstawę do zmiany rozporządzenia.

Przy dążeniu do zamierzonego celu, jakim jest li-

beralizacja przepisów dotyczących zbiórek publicz-

nych oraz ich bezpieczeństwo, uznano, że najlepszy

efekt da zmiana całej ustawy.

Minister administracji

i cyfryzacji wniósł o wycofanie zaproponowanej po-

prawki i zaczyna prace nad nowym projektem ustawy

łecznych i ekspertów.

Odnosząc się do kwestii wprowadzenie regulacji

dotyczącej transakcji bezgotówkowych, wskazać na-

leży, że w rozumieniu Ministerstwa Administracji

i Cyfryzacji poprawka do ustawy została zapropono-

wana po to, by zakorzenić w niej możliwość legalnego

wypowiedzenia się na temat transakcji bezgotówko-

wych – na taką konieczność wskazywały liczne orga-

nizacje społeczne.

Projekt poprawki wzbudził jednak

zaniepokojenie strony społecznej, która – wbrew in-

tencjom Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji

przepisów.

Wobec powyższego minister administracji

i cyfryzacji wniósł o jej wycofanie.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że obowiązu-

jące rozporządzenie ministra administracji i spraw

jedynie Trybunał Konstytucyjny posiada kompeten-

cje w zakresie orzekania o zgodności przepisów pra-

wa wydawanych przez centralne organy państwowe

z konstytucją oraz z ustawami.

Dodać należy, że zgodnie z informacją przedsta-

wioną w przedmiotowym wystąpieniu istnieje wyrok

Sądu Rejonowego w Krakowie z 6 lutego 2012 (sygn.

akt.

XI W 1497/11/P), który stwierdził, że treść roz-

porządzenia rozszerza samo pojęcie zbiórki również

na obrót bezgotówkowy, ale, jak wspominano wyżej,

o zgodności rozporządzenia z ustawą może orzekać

Trybunał Konstytucyjny.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Włodzimierz Karpiński

w sprawie zagrożenia bankructwem 300 ﬁrm

(6115)

przy którym przekazano interpelację pani poseł

kructwem trzystu ﬁrmzaangażowanychprzybudo-

wie autostrady A4 przekazuję poniższe informacje.

KiA).

Natomiast art. 20 powołanej ustawy wskazuje,

inwestora, w tym ogłaszanie przetargów na realiza-

cję inwestycji drogowych.

Zgodnie z obowiązującym prawem polskim zasady

i tryb udzielania zamówień publicznych (w tym na

budowę dróg krajowych) oraz środki ochrony prawnej

1139

w zakresie możliwości zrealizowania przez poszcze-

gólnych wykonawców prac kontraktowych jest doko-

nywana w granicach określonych ww. ustawą.

W opar-

ciu o powyższe przepisy zostały określone również

warunki udziału w interesującym panią poseł postę-

powaniu i opis sposobu dokonywania oceny ich speł-

niania.

Wyłonienie wykonawcy na realizację kontraktu

na budowę autostrady A4 Tarnów – Rzeszów na od-

502+796,97 do ok. 537+550, tj. konsorcjum ﬁrmHy-

drobudowa Polska SA, PBG SA, APRIVIA SA i SIAC

Construction Ltd. odbyło się zgodnie z ustawą, w ra-

mach przetargu ograniczonego (dwustopniowego).

Pierwszy etap polegał na weryﬁkacjiﬁrmpodwzglę-

dem posiadanego doświadczenia oraz potencjału ka-

drowego w wykonywaniu tego typu robót, jak rów-

nież możliwości ﬁnansowych i ekonomicznych na

realizację tak dużej inwestycji, na podstawie kryte-

riów określonych w ogłoszeniu o udzielenie zamówie-

nia, które ﬁrmyprzystępującedoprzetarguobliga-

toryjnie musiały spełniać.

Wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowa-

niu złożyło 16 ﬁrm.

Poweryﬁkacjidokumentówdo

drugiego etapu zaproszono 15 ﬁrm,którespełniały

wymogi postawione w specyﬁkacjiistotnychwarun-

ków zamówienia (SIWZ).

Zgodnie z wymaganiami do

oceny spełnienia przez potencjalnego wykonawcę wy-

magań brane są pod uwagę m.in. część sprawozdania

ﬁnansowego obejmująca rachunek zysków i strat

oraz średni roczny przychód za ostatnie 3 lata obro-

towe (jeżeli dotyczy).

W przedstawionych przez wy-

konawców dokumentach zawarte były również opinie

bankowe dotyczące ﬁrmwchodzącychwskładkon-

sorcjum ubiegającego się o dopuszczenie do udziału

zadania, które podlegały weryﬁkacjiprzezzamawia-

jącego tj. GDDKiA.

Szczegółowa analiza przedsta-

wionych dokumentów nie wzbudziła zastrzeżeń i nie

dawała podstaw do ich wykluczenia.

Ponadto wyko-

nawca (w tym przypadku konsorcjum), którego ofer-

ta w postępowaniu została wybrana, przed podpisa-

niem umowy wniósł zabezpieczenie należytego wy-

konania umowy w wysokości określonej w SIWZ

i ogłoszeniu.

Każde zadanie inwestycyjne i współpraca z wyko-

nawcą niesie za sobą określone ryzyka, a w szczegól-

ności ważny jest czynnik ludzki, tj. wzajemna współ-

praca stron mająca na celu wywiązywanie się z zapi-

sów zawartych umów.

Dlatego też zamawiający do-

kłada wszelkich starań, aby zminimalizować wszel-

kie ryzyka związane z realizacją inwestycji.

Kierow-

nik projektu monitoruje na bieżąco postęp robót za-

równo w aspekcie rzeczowym, jak i ﬁnansowym.

Ponadto, jeżeli w wyniku bieżącej weryﬁkacjisytu-

acji ﬁnansowejnakontrakciestwierdzonozagrożenia

dla jego realizacji, zamawiający podejmował stosow-

ne działania m.in. poprzez organizację spotkań za-

mawiającego z zarządem ﬁrmwykonawcy,mającena

celu weryﬁkacjęsytuacjiﬁnansoweji możliwościdal-

szego ﬁnansowaniakontraktuprzezwykonawcę.

W kontekście pytania nr 2 należy wskazać, iż pod-

wykonawcom robót budowlanych przysługuje ochro-

na prawna wskazana w artykule 647

1

Kodeksu cy-

wilnego (tzw. solidarna odpowiedzialność).

Z takiej

ochrony korzystają podwykonawcy robót budowla-

nych zatwierdzeni przez GDDKiA.

Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad,

działając w zgodzie z obowiązującymi przepisami

prawnymi, z chwilą pojawienia się wniosków o soli-

darną odpowiedzialność za zobowiązania kontrakto-

we generalnych wykonawców wobec zatwierdzonych

podwykonawców podejmowała stosowne działania

mające na celu systematyczne regulowanie tych na-

leżności.

Wymagane są od wykonawców oświadcze-

nia o sprawnym regulowaniu swoich należności

w stosunku do podwykonawców.

Przygotowano wy-

tyczne w celu ujednolicenia i przyspieszenia procedur

związanych z wzięciem solidarnej odpowiedzialności

wobec podwykonawców przez GDDKiA jako inwesto-

ra.

Dodatkowo wprowadzono obowiązek umieszcza-

nia w miejscach ogólnodostępnych i widocznych w biu-

rach konsultantów informacji w zakresie ww. proce-

dur, tak aby możliwe było zapoznanie się w tym za-

kresie jak największego kręgu podmiotów wykonu-

jących roboty budowlane w ramach realizowanych

przez GDDKiA inwestycji.

Z chwilą uzyskania informacji, iż wykonawca nie

reguluje swoich zobowiązań w stosunku do zatwier-

dzonych podwykonawców, GDDKiA Oddział w Rze-

szowie zorganizowała szereg spotkań z podwykonaw-

cami, na których informowano podmioty zaangażo-

wane w realizację przedmiotowego kontraktu o moż-

liwości regulowania należności przez zamawiającego

w ramach solidarnej odpowiedzialności zgodnie z tre-

ścią art. 647

1

§ 3 K.c.

Na chwilę obecną, po weryﬁka-

cji wniosków przez kierownika projektu i inżyniera

kontraktu oraz dokumentów potwierdzających po-

niesione koszty przez podwykonawców, zrealizowano

12 wniosków na łączną kwotę ok. 10 mln PLN.

Na-

leży zaznaczyć, że z tej procedury mogą skorzystać

tylko i wyłącznie podwykonawcy wykonujący roboty

budowlane, którzy zostali zatwierdzeni przez zama-

wiającego.

Pozostałe podmioty (niezatwierdzeni

usługodawcy i dostawcy materiałów) z takiej płatno-

ści zgodnie z obowiązującym stanem prawnym nie

mogą korzystać.

Sytuacja wskazana powyżej ulegnie zmianie z chwi-

kojonych należności przedsiębiorców za niektóre pra-

ce, wynikających z realizacji udzielonych zamówień

publicznych, która te kwestie będzie regulowała.

Pro-

pozycja ustawy została opracowana przez Minister-

1140

skiej.

6 lipca br. Senat przyjął ww. ustawę.

Ustawa

zakłada możliwość zwracania się przez mikro, małe

i średnie ﬁrmy,którepracowałyprzybudowiedróg

jowych i autostrad.

Generalny dyrektor będzie mógł

wypłacić ﬁrmompieniądzezKrajowegoFunduszu

nawców, którzy nie wywiązali się ze swoich zobowią-

zań wobec podwykonawców.

Ustawa znajdzie zasto-

sowanie zarówno do niezatwierdzonych przedsiębior-

ców realizujących roboty budowlane, jak i dostarczy-

cieli towarów czy usługodawców.

Ustawa aktualnie

oczekuje na podpis prezydenta RP.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

maną od ministra pracy i polityki społecznej przy

dziecko uprzejmie informuję.

rodzinnej, który poprzez system podatkowy ma za

zadecydowała, aby ta forma pomocy państwa, z uwa-

gi na utrzymującą się niekorzystną sytuację demo-

graﬁcznąkraju,promowałaprzedewszystkimrodzi-

ny wielodzietne.

Projekt nowelizacji ustawy o podatku dochodo-

wiązania w zakresie tej ulgi, które polegają na ogra-

niczeniu prawa do jej stosowania podatnikowi posia-

dającemu jedno dziecko:

ponuje zwiększenie kwoty ulgi na:

zaproponowane zmiany wspierają te rodziny.

Należy zauważyć, iż jak wynika z oceny skutków

regulacji zawartej w uzasadnieniu omawianego pro-

jektu, zmiany w uldze rodzinnej wpłyną na zmniej-

szenie dochodów sektora finansów publicznych

w 2014 r. o ok. 3 mln zł.

2012 r. przekazany przez prezesa Rady Ministrów do

Sejmu RP.

Z poważaniem

Warszawa, dnia 24 lipca 2012 r.

(6117)

Patrz odpowiedź na interpelację nr 6110, str. 1131.

1141

Odpowiedź

sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

Do podjęcia działań koniecznych do zawarcia

dowanych ustawodawca zobowiązał w art. 80 ust. 1

cyjną, Narodowy Fundusz Zdrowia.

Realizując po-

nr 25/DGL/2012, w sprawie wzoru umowy upoważ-

oraz przyspieszenie zawierania tych umów.

Zgodnie

dowanych, tj. Narodowy Fundusz Zdrowia oraz leka-

rze niebędący lekarzami ubezpieczenia zdrowotnego,

zostały zobligowane do dostosowania obecnie obo-

wiązujących umów do przepisów ustawy refundacyj-

nej do dnia 30 czerwca 2012 r.

W celu zapewnienia pacjentom możliwości otrzy-

mywania recept na leki, zgodnie z ich uprawnienia-

mi, minister zdrowia podjął w czasie procesu zawie-

rania powyższych umów przewidziane prawem dzia-

łania.

W ramach konsultacji dwukrotnie zgłosił do

projektu ww. zarządzenia krytyczne uwagi.

Nie zo-

stały one jednak uwzględnione.

Przekazując w dniu

prezesa NFZ, minister informował, że projekt w kształ-

cie przedstawionym do konsultacji wymaga doprecy-

zowania części postanowień umownych.

Minister

zdrowia zwrócił się również do prezesa NFZ o prze-

prowadzenie, przed publikacją ostatecznego brzmie-

nia zarządzenia, dodatkowych konsultacji z resortem

skiej i Naczelnej Rady Aptekarskiej w dniu 20 czerw-

ca br. minister zdrowia podtrzymał swoje uwagi do

zarządzeń prezesa NFZ.

Zdaniem ministra zdrowia

konieczna była zmiana zapisów w treściach umów

upoważniających lekarzy prywatnie praktykujących

do wypisywania leków refundowanych w zakresie

doprecyzowania zasad odpowiedzialności.

Jednocze-

śnie minister zdrowia podkreślił, że regulacje wpro-

wadzane przez fundusz dopuszczają zbyt szeroki

prawidłowości w przepisywaniu leków.

zdrowia w ramach sprawowanego nadzoru w dniu

9 maja br. podjął z urzędu badanie przedmiotowego

zarządzenia w sprawie wzoru umowy upoważniającej

do wystawiania recept na leki.

Stosownie do powyżej

wskazanego przepisu uchwały przyjmowane przez

zesa funduszu są badane z punktu widzenia kryte-

rium legalności, rzetelności i celowości.

Minister wła-

ściwy do spraw zdrowia może stwierdzić nieważność

uchwały lub decyzji, w całości lub w części, w przy-

padku gdy:

1) naruszają one prawo,

gu trzech dni roboczych od dnia ich podjęcia.

Podczas badania zarządzenia nie stwierdzono na-

dzono by zarządzenie naruszało przepisy prawa po-

1142

oprócz szczególnych regulacji (zawartych w ustawie

o refundacji), poddany jest regulacjom Kodeksu cy-

konania lub nienależytego wykonania zobowiązania

pieniężny, ich naruszenie może więc implikować na-

liczenie kary umownej.

Nowe zarządzenie zostało wydane w wyniku działań

podjętych przez powołanego w dniu 27 czerwca 2012 r.

prezesa NFZ panią Agnieszkę Pachciarz.

W dniu

29 czerwca 2012 r. zorganizowano spotkanie Narodo-

wego Funduszu Zdrowia z przedstawicielami Naczelnej

Podczas spotkania został zaprezentowany nowy

projekt umowy upoważniającej do wystawiania re-

czeniobiorcom, który zasadniczo różnił się od po-

przedniego wzoru określonego w zarządzeniu preze-

sa NFZ nr 25/2012/DGL z dnia 30 kwietnia 2012 r.

Uwzględniono w nim 8 z 10 poprawek zaproponowa-

nych przez Naczelną Izbę Lekarską, w tym większość

krytycznych uwag.

Projekt przede wszystkim nie za-

wierał zapisu dotyczącego zwrotu nienależnej refun-

dacji, który wzbudzał najwięcej kontrowersji.

Ponad-

to doprecyzowywał on przesłanki odpowiedzialności

lekarzy, gdyż w opinii NFZ muszą one być określone

w sposób jak najbardziej jasny i transparentny.

Uwzględnił również postulat zwiększenia możliwości

a NFZ przez sąd powszechne, gwarantując świadcze-

niodawcom możliwość rozpatrzenia i rozstrzygnięcia

i niezawisłymi organami.

Należy również zaznaczyć,

że w niniejszym projekcie zapisano, że do czasu wpro-

wadzenia Centralnego Wykazu Ubezpieczonych le-

karze nie będą ponosić odpowiedzialności za skutki

niezweryﬁkowaniaprawadoświadczeńopiekizdro-

wotnej, który to zapis budził wcześniej duże emocje.

W porównaniu do poprzednio obowiązującego za-

rządzenia istotnie zmniejszyła się wysokość kar

uwzględniając obawy środowiska lekarskiego, wpro-

wadził możliwość zmniejszenia wysokości kary

nionego działania.

Mając powyższe na uwadze, uprzejmie informuję,

że większość lekarzy, kierując się dobrem pacjenta,

wystawia recepty na leki refundowane, tym samym

gwarantując dostępność do leków ze zniżką.

Dodatkowo należy zaznaczyć, że zdecydowana

większość recept wypisywana jest przez lekarzy

ubezpieczenia zdrowotnego, zobowiązanych do udzie-

lania świadczeń zdrowotnych, w tym wystawiania

recept na podstawie ustawy o świadczeniach opieki

zdrowotnej ﬁnansowanychześrodkówpublicznych.

Z zestawienia recept zrealizowanych w 2011 r. wyni-

ka, iż ilość recept wystawianych na podstawie indy-

widualnych umów nie przekracza 5%.

Jednocześnie informuję, że Naczelna Rada Lekar-

ska decyzją z dnia 6 lipca 2012 r. zawiesiła akcję pro-

testacyjną polegającą na wystawianiu recept bez do-

konywania adnotacji o refundacji.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Jakub Szulc

w sprawie kolejnej możliwości utraty dostępu

-023-6119/12, przysłaną przy piśmie z dnia 22 czerw-

ca 2012 r., przedstawiam następujące stanowisko.

Odnosząc się do pytania, dlaczego umowy na wy-

pisywanie recept refundowanych przewidują kary dla

lekarzy, uprzejmie wyjaśniam, iż intencją ministra

zdrowia nie jest całkowite zwolnienie lekarzy z od-

powiedzialności, w tym również w ramach wypisy-

wania recept na leki refundowane.

Lekarze, dbając

o życie i zdrowie pacjentów, powinni zachować nale-

żytą staranność.

Kary umowne przewidziane w umo-

1143

wach upoważniających do wystawiania recept na leki

refundowane zostały wprowadzone z uwagi na dobro

pacjentów, nakładając na lekarzy obowiązek weryﬁ-

kacji prawidłowego wystawiania recept.

Nie można

dzie mógł zrealizować recepty albo będzie zobowią-

zany do zakupu leku za pełną odpłatnością z winy

lekarza, który w wyniku zaniedbania dokonał nie-

prawidłowego wystawienia recepty.

Odpowiadając na pytanie, mając na uwadze fakt

szybkiego rozpoczęcia protestu jakie rozwiązanie tej

sytuacji proponuje pan minister, aby pacjenci nie mu-

sieli gromadzić kolejnych zapasów leków, tak jak to

monitoruje dostępność leków i nie ma konieczności

nabywania przez pacjentów leków „na zapas”.

Odno-

śnie zapowiadanego przez lekarzy protestu w związ-

ku z obowiązującymi od 1 lipca 2012 r. wzorami

umów upoważniających do wystawiania recept na

com, stanowiącymi załącznik do zarządzenia nr 38/

2012/DGL prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia

uprzejmie wyjaśniam, iż na skutek negocjacji prowa-

dzonych przez prezesa Narodowego Funduszu Zdro-

wia Agnieszkę Pachciarz z lekarzami, zapowiadany

protest nie osiągnął zamierzonych wymiarów, w krót-

kim czasie od jego rozpoczęcia został zawieszony i nie

wywarł istotnych skutków dla pacjentów.

Odnośnie pytania, czy Sejm zmieni ustawę tak,

by leki z refundacją można było przepisywać jeszcze

przez kilka miesięcy bez nowej umowy, tylko na pod-

stawie starych przepisów, uprzejmie informuję, iż

z uwagi na fakt podpisania umów upoważniających

sługujące świadczeniobiorcom przez większość

uprawnionych lekarzy, minister zdrowia nie przewi-

duje wystąpienia z inicjatywą zmian w powyższym

zakresie.

Jednakże należy podkreślić, iż zarówno Mi-

nisterstwo Zdrowia, jak i Narodowy Fundusz Zdro-

wia są stale otwarte na dialog z lekarzami oraz pro-

ponowane przez nich zmiany przepisów, mając na

uwadze dobro pacjentów.

W nadziei na przyjęcie powyższych wyjaśnień

przekazuję Pani Marszałek wyrazy najwyższego sza-

cunku.

Podsekretarz stanu

Igor Radziewicz-Winnicki

w sprawie nieprzygotowywania absolwentów

(6120)

z dnia 29 czerwca 2012 r. interpelacją pani poseł

absolwentów szkół wyższych do wejścia na rynek pra-

cy pragnę złożyć następujące wyjaśnienia.

– prawie pięciokrotny wzrost w latach 1991–2011 licz-

by studentów, którzy przekraczają progi uczelni po

i metod kształcenia, oraz dopasowanie oferty progra-

przeprowadzonych w ramach badania Bilans Kapi-

tału Ludzkiego 2010–2011 największy wzrost bezro-

bocia, bo o cztery punkty procentowe, odnotowano

1144

wśród osób z wykształceniem gimnazjalnym i niż-

szym.

Najmniejszy natomiast wśród osób z wykształ-

ceniem wyższym – jedynie jeden punkt procentowy.

Tym samym posiadanie wyższego wykształcenia

udziałem otoczenia społeczno-gospodarczego charak-

terystycznego dla przyszłego potencjalnego miejsca

pracy.

Krajowych Ram KwaliﬁkacjidlaSzkolnictwaWyż-

szego, czyli opisu kwaliﬁkacjizdobywanychwpol-

skim systemie szkolnictwa wyższego przez określe-

nie efektów kształcenia, opisanych w kategorii wie-

dzy, umiejętności i kompetencji społecznych, a nie

cesu kształcenia.

Wprowadzenie Krajowych Ram

KwaliﬁkacjidlaSzkolnictwaWyższegozwiększaau-

tonomię uczelni w zakresie konstruowania progra-

mów kształcenia, w tym tworzenia zupełnie nowych

kierunków studiów, które będą dużo lepiej dopaso-

wane do potrzeb rynku pracy.

dla kierunku studiów i poziomu kształcenia powinna

ując programy kształcenia, powinny również odnieść

pewniać studentom właściwy tryb odbywania prak-

tyk przewidzianych w programie kształcenia.

go 2012/2013), w miejsce nauczyciela akademickiego

posiadającego stopień naukowy doktora, dwie osoby

kształcenia poprzez wdrożenie Krajowych Ram Kwa-

liﬁkacjidlaSzkolnictwaWyższegodotyczyzarówno

1145

w reformie szkolnictwa wyższego i po wizytacjach

Polskiej Komisji Akredytacyjnej.

Ocena realizowanej

tów gospodarczych – w wyodrębnionych formach

lowej, o której mowa w art. 86a.

szym wskazuje także, że zwiększanie ogólnej liczby

nej powyżej 2% ogólnej liczby studentów studiów sta-

cjonarnych w poprzednim roku akademickim nastę-

zorującego uczelnię.

Przy podejmowaniu decyzji bra-

na jest pod uwagę liczba studentów na poszczegól-

rytetowych dla rozwoju kraju, ocena jakości kształ-

cenia dokonana przez Polską Komisję Akredytacyjną

skich uczelniach i przyspieszy lepsze dostosowanie

i rynku pracy.

przez ministra właściwego do spraw szkolnictwa

wyższego, instytucji rzecznika praw absolwenta.

Za-

ma na celu m.in. zwiększenie liczby studentów na

1146

mianych kierunków humanistycznych i społecznych

rodniczych na korzyść kierunków zamawianych.

nich lat awans z 11 na 1 miejsce.

Wśród 20 najchęt-

praca nauki z gospodarką może zapewnić studentom

szać szanse na znalezienie odpowiedniego miejsca

sektorów, zarówno na podstawie już przyjętych prze-

pisów prawa w reformie szkolnictwa wyższego, jak

Warszawa, dnia 18 lipca 2012 r.

na interpelację poseł Anny Elżbiety Sobeckiej

Szanowna Pani Marszałek!

Z upoważnienia preze-

sa Rady Ministrów, w odpowiedzi na interpelację,

nr SPS-023-6122/12, poseł Anny Sobeckiej w sprawie

stwach, uprzejmie przedstawiam poniższe informacje.

Samochody, o które pyta pani poseł, nabywa na

własny użytek Centrum Usług Wspólnych, które po-

siada osobowość prawną i działa jako przedsiębiorca

na zasadach wolnorynkowych.

Centrum Usług

Wspólnych jako instytucja gospodarki budżetowej

posiadająca odrębną od KPRM osobowość prawną,

1147

z którego usług korzystają także ﬁrmyprywatneioso-

by ﬁzyczne,niejestﬁnansowaneanidotowanez bu-

dżetu państwa.

Zakup samochodów jest finansowa-

ny ze środków własnych, które pochodzą z zysku

wypracowanego przez CUW.

Odpowiadając natomiast na pytanie odnoszące się

do oszczędności w zakresie funkcjonowania gabine-

tów politycznych, przedstawiam informacje dotyczą-

ce Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

Stan zatrudnienia w grupie doradców i asysten-

tów politycznych w Kancelarii Prezesa Rady Mini-

strów obrazuje poniższa tabela.

Wg stanu

na dzień

Ogółem

Gabinet Polityczny

Prezesa RM

osoby etaty osoby etaty

01.11.2008 37 34,25 8 8,0

01.11.2011 36 32,60 6 4,4

16.07.2012 25 22,15 4 3,2

Dla porównania zatrudnienie w tej grupie osób

w okresie rządu Jarosława Kaczyńskiego wg stanu

na 1.11.2007 r. wynosiło 38 osób (35,5 etatu) ogółem,

w tym dla Gabinetu Politycznego PRM 13 osób (11,5

etatu).

Przedstawiam również tabelę obrazującą liczbę

członków gabinetu politycznego poszczególnych pre-

ostatniego miesiąca urzędowania).

Lp. Gabinet polityczny

Powyższe dane, jeżeli chodzi o spadek wielkości

zatrudnienia, w oczywisty sposób znajdują odzwier-

ciedlenie w zmniejszeniu wydatków na wynagrodze-

nia w tej grupie osób.

W budżecie Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

środki przeznaczone na wynagrodzenia dla osób za-

trudnionych na stanowiskach doradców i asystentów

politycznych są przeliczane na tzw. etaty kalkulacyj-

ne, co odzwierciedla przyjęty średnioroczny poziom

zatrudnienia dla zaplanowanej wysokości środków.

KPRM planuje środki na wynagrodzenia na pozio-

mie 34 etatów kalkulacyjnych.

Biorąc pod uwagę poziom wykorzystania tych środ-

ków w latach 2009–2011, widać oszczędności poczy-

nione w tym obszarze.

Średniorocznie wykorzystanie

etatów na poziomie 28–30 dało oszczędności w posta-

ci wykorzystania środków na wynagrodzenia na po-

ziomie 80–88%.

Dane za 6 miesięcy roku 2012 rów-

nież wykazują oszczędności w postaci wykorzystania

etatów na poziomie 20 oraz środków na wynagrodze-

nia na poziomie 27% w stosunku do planu rocznego.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

w sprawie podatku katastralnego (6123)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na

SPS-023-6123/12) interpelację pani poseł Anny So-

beckiej w sprawie podatku katastralnego, przekazu-

ję poniższe wyjaśnienia.

stwie Finansów, jak i Ministerstwie Rozwoju Regional-

1148

Odpowiedź

sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodarki

w sprawie wysokich cen paliw (6124)

12) przedstawiam poniżej odpowiedź na interpelację

kich cen paliw.

Zgodnie z dokumentem „Polityka energetyczna

Polski do 2030 r.” przyjętym przez Radę Ministrów

staw paliw i energii rozumie się zapewnienie stabil-

nych dostaw paliw i energii na poziomie gwarantują-

cym zaspokojenie potrzeb krajowych i po akceptowa-

nych przez gospodarkę i społeczeństwo cenach.

bucyjną cen paliw).

Należy podkreślić, iż wzrost cen

sunkowo wysokim poziomie.

W odniesieniu do zapytania dotyczącego działań

zmierzających do eliminowania efektu spekulacji no-

towaniami ropy naftowej na rynku globalnym przez

rząd Rzeczypospolitej Polskiej uprzejmie informuję,

w Londynie, oraz Dubai Mercantile Exchange w Du-

baju, w związku z czym rząd RP nie ma wpływu na

poziom notowań surowca.

Pragnę zaznaczyć, iż Mi-

nisterstwo Gospodarki wyraża zainteresowanie te-

matyką kształtowania się notowań ropy naftowej

poprzez uczestnictwo w pracach organizacji między-

narodowych podejmujących kwestie związane z nie-

stabilnością wyceny surowca – między innymi Mię-

dzynarodowej Agencji Energetycznej (warsztaty na

temat kształtowania się notowań ropy naftowej),

Międzynarodowego Forum Energetycznego (corocz-

ne warsztaty nt. współzależności rynków ﬁnanso-

wych i rynku ropy naftowej, zainicjowane przez spo-

tkania wysokiego szczebla Forum w Jeddah i Londy-

nie w 2009 r.), a także poprzez kontakty robocze

wą.

Na szczeblu międzynarodowym podejmowane są

próby ograniczenia udziału rynków ﬁnansowychna

rynku ropy naftowej, niemniej jednak nie przyniosły

one wymiernych rezultatów (uregulowanie kwestii

wypracowane w skali globalnej).

Na ceny paliw płynnych przed opodatkowaniem

wania ropy naftowej gatunku Brent osiągnęły na

światowym rynku poziom 99 USD za baryłkę surow-

w dniu 11 lipca br. rzędu ok. 3,40 zł, co oznacza, iż

nim kursie USD=2,06 zł.).

sterstwa Gospodarki w dniu 9 lipca 2012 r. średnia

5,60 zł/l, a oleju napędowego – 5,49 zł/l.

W tym sa-

czech wynosiła 6,73 zł/l, w Czechach – 5,85 zł/l, na

Słowacji – 5,78 zł/l, a na Litwie – 5,42 zł/l.

Z kolei

dowego wynosiła w Niemczech 6,98 zł/l, w Czechach

– 6,39 zł/l, na Słowacji – 5,88 zł/l, a na Litwie – 5,79 zł/l.

deracji Rosyjskiej.

Ministerstwo Gospodarki, zgodnie z właściwo-

ścią, prowadzi dialog z przedstawicielami sektora

darki wraz z innymi resortami będzie również kon-

niżenia.

Ponadto w dniu 12 lipca 2012 r.

Minister-

stwo Gospodarki, przy współpracy z Polską Organi-

zacją Przemysłu i Handlu Naftowego Polską Izbą

Paliw Płynnych, zorganizowało debatę paliwową

li sektora paliwowego, która przyczyni się do wypra-

cowania wspólnego podejścia do określonych zagad-

nień i wzmocnienia dialogu z branżą paliwową.

Pragnę poinformować, iż w 2011 r.

Komisja Eu-

ropejska przedstawiła projekt zmiany dyrektywy

Rady 2003/96/WE w sprawie restrukturyzacji wspól-

trycznej.

Podstawową zmianą proponowaną w pro-

jekcie dyrektywy jest wprowadzenie opodatkowania

oraz war-

tości energetycznej z jednoczesnym zwolnieniem z ele-

mentu CO

2

ETS.

W odniesieniu do planów KE dotyczących sta-

wek opodatkowania paliw Ministerstwo Gospodarki

poparło negatywne stanowisko Ministerstwa Finansów

ropejskiej, ze skutkiem wzrostu minimalnego opodat-

kowania m.in. oleju napędowego, LPG i CNG.

1149

Przedstawiając powyższe wyjaśnienia, wyrażam

przez panią poseł w interpelacji.

w sprawie zapłaty wynagrodzeń

wykonawcę (6125)

r. (sygn.

SPS-023-6125/12) w sprawie zapłaty wyna-

grodzeń podwykonawcom Stadionu Narodowego,

konawcę, uprzejmie informuję, co następuje.

chomiła procedurę wypłat zaległych należności dla

podwykonawców, z którymi generalny wykonawca

zawarł umowy o roboty budowlane.

wykonawcami, na którym uzgodniono wstępne wa-

runki porozumienia.

Wzór takiego porozumienia zo-

stał w dniu 8 czerwca 2012 r. rozesłany do zaintere-

sowanych ﬁrmpodwykonawczych.

Następniewdniu

18 czerwca br. została parafowana ostateczna wersja

porozumienia przez podwykonawców uczestniczą-

cych w uzgadnianiu jego treści.

Procedura wypłacania środków należnych podwyko-

nawcom zostanie uruchomiona po podpisaniu porozu-

mienia z każdym podwykonawcą.

Porozumienia takie

są podpisywane po przeprowadzeniu weryﬁkacjidoku-

mentów złożonych przez podwykonawców, której celem

jest ustalenie i sprawdzenie kwot należnych podwyko-

nawcom.

Termin otrzymania wynagrodzenia zależny

jest więc od tego, kiedy dany podwykonawca zgłosi się

podpisania stosownego porozumienia.

Zgłoszenie przez

podwykonawcę swojego roszczenia uruchamia procedu-

rę, w następstwie której dochodzi do podpisania porozu-

mienia i wypłaty należnego wynagrodzenia.

Z wyrazami szacunku

Minister

Joanna Mucha

Warszawa, dnia 9 lipca 2012 r.

(znak: SPS-023-6126/12), dotyczące interpelacji po-

wie traktowania katolickich mediów na równi z in-

nymi środkami przekazu, poniżej przedstawiam wy-

jaśnienia.

W pierwszej kolejności pragnę zauważyć, że zgod-

zm.), dalej: ustawa o RTV, podejmowanie decyzji

rozpowszechnianie programów należy do wyłącznej

(dalej: KRRiT).

koncesja na rozpowszechnianie programu w sposób

udzielana w porozumieniu z prezesem Urzędu Ko-

munikacji Elektronicznej, który zajmuje stanowisko,

mając na względzie wyłącznie spełnienie warunków

zacji przesłanek niezbędnych dla dokonania rezerwa-

cji częstotliwości, tj. weryﬁkujeposzczególnesprawy

pod względem technicznym.

Podkreślenia wymaga fakt, że KRRiT jest orga-

nem konstytucyjnym, w stosunku do którego pre-

mier, Rada Ministrów ani poszczególni ministrowie

nie posiadają kompetencji nadzorczych ani kontrol-

nych.

Wskazane powyżej podmioty nie mają również

wpływu na powołanie członków KRRiT, którzy zgod-

nie z art. 214 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Pol-

Senat i prezydenta Rzeczypospolitej.

Wynika z tego

jednoznacznie, że kwestie poruszone przez panią po-

seł w interpelacji, w tym w szczególności odnoszące

się do przyczyn wydania konkretnych rozstrzygnięć,

należą do właściwości KRRiT, a poszczególni mini-

strowie, zgodnie z obecnym stanem prawnym, nie są

władni do oceny prawidłowości ww. kwestii.

Dodatkowo można wskazać, iż zgodnie z art. 4

zm.) to Najwyższa Izba Kontroli przeprowadza kon-

trolę działalności KRRiT na zlecenie Sejmu.

zostali członkowie Rady Ministrów mają obowiązek

1150

udzielenia odpowiedzi na interpelacje i zapytania po-

selskie, oraz w celu udzielenia wyczerpującej odpo-

wiedzi na interpelację pani poseł, Ministerstwo Ad-

ministracji i Cyfryzacji zwróciło się do przewodniczą-

cego KRRiT o przekazanie niezbędnych informacji

nowisko przewodniczącego KRRiT w tym zakresie.

Odnosząc się do wysokości posiadanego przez

Fundację Lux Veritatis majątku, należy podkreślić,

że samo posiadanie wysokiej wartości kapitałów wła-

snych i aktywów nie oznacza, że podmiot posiada

wystarczające środki ﬁnansowe, w szczególności

środki, które mógłby zaangażować w nowe inwesty-

cje.

Należy zauważyć, że Fundacja Lux Veritatis

w latach 2009–2010 uzyskała przychody netto ze

sprzedaży, które pokrywały odpowiednio 27–15%

sumy ponoszonych przez fundację rocznych kosztów.

Zyski, jakie fundacja generowała na przestrzeni lat

(dzięki wpływom zanotowanym w pozostałych przy-

chodach operacyjnych), nie zostały zatrzymane

w przedsiębiorstwie w postaci środków pieniężnych, bo-

wiem na bieżąco były inwestowane w środki trwałe.

Ponad 90% aktywów fundacji stanowiły aktywa

trwałe, czyli m.in. grunty, budynki, urządzenia tech-

niczne i maszyny czy środki trwałe w budowie.

Ak-

tywa fundacji w ok. 80% były ﬁnansowanekapitałem

obcym, który stanowiła przede wszystkim długoter-

minowa pożyczka, a którą fundacja jest zobowiązana

w przyszłości spłacać.

Należy zauważyć, że spłata

długoterminowej pożyczki wiąże się nie tylko ze spła-

tą kapitału, lecz również z kosztami obsługi długu,

w tym m.in. odsetek.

Ich wysokość oraz okres zapła-

ty, który nie musi się pokrywać w czasie ze spłatą

kapitału, reguluje umowa pożyczki.

Ponieważ wa-

runki umowy pożyczki nie zostały we wniosku do-

precyzowane, KRRiT nie mogła przeanalizować

kosztu obsługi długu, zweryﬁkować,czykonieczność

spłaty wysokich odsetek nie zbiegnie się w czasie

z ﬁnansowaniempoczątkowejdziałalnościplanowa-

nego rozszerzenia koncesji, a co za tym idzie, jakie

będzie rzeczywiste zapotrzebowanie na środki ﬁnan-

sowe w tym okresie.

KRRiT wobec braku przedsta-

wienia przez fundację warunków spłaty zobowiąza-

nia długoterminowego nie mogła określić wysokości

zapotrzebowania na środki ﬁnansowepotrzebnedo

obsługi przyszłego ogólnego zadłużenia fundacji, jak

i ewentualnych wysokich kosztów rozszerzenia kon-

cesji o możliwość nadawania w systemie naziemnym

cyfrowym.

Należy tutaj zwrócić uwagę, że sam fakt posiada-

nia wysokiej wartości aktywów nie dokumentuje

możliwości spłaty wszystkich zobowiązań w przypad-

ku braku pokrycia zadłużenia kapitałem obrotowym.

W takim przypadku fundacja (przy braku wskazania

innych źródeł ﬁnansowania) miałaby pozyskiwać

środki pieniężne np. ze zbycia składników majątku

trwałego.

Taka okoliczność nie została uwzględniona

w planach fundacji i nie mogłaby być brana w ocenie

wniosku pod uwagę.

KRRiT, dokonując oceny wniosków, kierowała się

m.in. stopniem zabezpieczenia ﬁnansowegokapita-

łochłonnych projektów rozszerzenia koncesji.

KRRiT

po przeanalizowaniu złożonych w postępowaniu pro-

jekcji ﬁnansowychstwierdziła,żekażdaznichwdu-

żym stopniu lub całkowicie opiera się na założeniu

ﬁnansowaniawysokichkosztów,wydatkówinwesty-

cyjnych oraz opłaty koncesyjnej przyszłym wzrostem

przychodów.

Wyłonione w postępowaniu koncesyj-

nym podmioty dodatkowo udokumentowały zabez-

pieczenie ﬁnansowewpostaciposiadanejnadzień

złożenia wniosku własnej wysokiej nadwyżki ﬁnan-

sowej (ATM SA) bądź pożyczek od właściciela i zasi-

lenia kapitału własnego (ESKA TV SA, Lemon Re-

cords sp. z o.o.), bądź też w postaci kredytu banko-

wego (Stavka sp. z o.o.), co zdaniem KRRiT, w przy-

padku ewentualnej niemożności realizacji planów

ﬁnansowych,wwyższymstopniugwarantujeposia-

danie przez te podmioty w początkowym okresie

środków ﬁnansowychwwysokościzabezpieczającej

wysokie koszty nadawania w ramach MUX-1 niż

środki ﬁnansowe, które w przypadku Telewizji

Trwam (wobec braku udokumentowania nadwyżki

środków) mają być pozyskane z przyszłych przycho-

dów, w dużej mierze z darowizn, które nie posiadają

udokumentowanego potwierdzenia ani nie stanowią

pewnych źródeł ﬁnansowania.

Wyrażam nadzieję, że uzna pani poseł niniejsze

wyjaśnienia za wystarczające.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

w sprawie odszkodowań za wykorzystanie

projektów stadionów w ramach programu

(sygn.

SPS-023-6127/12) w sprawie odszkodowań za

niami programu „Moje boisko – Orlik 2012” uczest-

niczące w programie jednostki samorządu terytorial-

nego zobowiązane były realizować inwestycję w opar-

ciu o zaadaptowany typowy projekt autorstwa Kul-

czyński Architekt sp. z o.o. Projekt udostępniony był

1151

na stronie internetowej ministerstwa.

W skład pro-

jektu typowego wchodzi boisko piłkarskie, boisko

zaplecza.

W stosunku do przedmiotowego projektu

nie zgłoszono żadnych roszczeń, jak również nie to-

czy się żadne postępowanie w tym zakresie.

Niektóre jednostki samorządu, z racji lokalnego

zapotrzebowania, zrealizowały zamiast boiska wie-

lofunkcyjnego do koszykówki i siatkówki, o którym

mowa powyżej, boisko umożliwiające dodatkowo grę

w piłkę ręczną.

Część z tych jednostek (dotyczy to

około 4% wszystkich wybudowanych dotychczas „Or-

lików”) zrealizowała boisko do piłki ręcznej w opar-

ciu o opracowanie pn. „Typowe boisko wielofunkcyj-

nej i tenisa” wykonane przez Archisport sp. z o.o.

udostępnione na stronie ministerstwa bądź otrzyma-

ne bezpośrednio od przedstawiciela Archisport sp.

z o.o. na jednym ze spotkań organizowanych dla

uczestników programu.

Wykorzystanie opracowania

dotyczącego boiska wielofunkcyjnego do gry w piłkę

ręczną było zatem opcjonalne i dobrowolne.

Odnosząc się do kwestii roszczeń zgłoszonych

przez Archi Plus sp. z o.o. dotyczących opracowania

gnę wskazać, że ministerstwo na bieżąco monitoruje

jest przez Sądem Okręgowym w Przemyślu, na skutek

miotem tego postępowania jest roszczenie o zapłatę

stąpił do przedmiotowego postępowania po stronie gmi-

ny w charakterze interwenienta ubocznego.

stwo wynika, że zakres wykorzystania projektu może

dotyczyć ok. 4% ogółu wybudowanych w ramach pro-

gramu boisk.

Większość kompleksów zrealizowanych

dowana była na podstawie projektu autorstwa Kul-

rządu terytorialnego o swoim stanowisku w sprawie,

stwo o wysuwanych względem niego roszczeniach.

W ocenie ministerstwa prawa, którymi dyspono-

tuacji faktycznej poszczególnych jednostek samorzą-

du terytorialnego.

Nie określają one również sposobu

ustalenia wysokości odszkodowania.

Stwierdzenia

sków Skarbu Państwa w postępowaniu sądowym

gminie.

W ocenie ministerstwa dobór argumentów

przedstawionych we wniosku podyktowany jest ce-

lem spółki związanym z nakłonieniem jak najwięk-

szej liczby podmiotów do zawarcia ugody w sprawie,

co mogłoby ponadto stanowić dodatkowy argument

ności faktycznych sprawy, brak jest podstaw praw-

Minister

Joanna Mucha

Warszawa, dnia 19 lipca 2012 r.

1152

Odpowiedź

sekretarza stanu

-6128/12) przedstawiam poniżej odpowiedź na posta-

wione pytania.

Decydujący wpływ na kształtowanie się sytuacji

wania zewnętrzne.

Pracodawcy, mając na uwadze

zawarte zostało również w przytoczonym przez panią

poseł, publikowanym przez Narodowy Bank Polski,

„Kwartalnym raporcie o rynku pracy”.

Z prezento-

wanych w raporcie danych wynika, że niewielki, 0,7%

w ujęciu rocznym (tj. w porównaniu I kwartału br.

z I kwartałem ub.r.), wzrost ogólnej liczby pracują-

cych był efektem rosnącego zatrudnienia w sektorze

usług (o 1,7%), utrzymującego się na niezmienionym

poziomie zatrudnienia w sektorze przemysłowym

oraz spadku zatrudnienia w sektorze rolniczym (o 2,3%).

Autorzy raportu podkreślają, że zwiększenie zatrud-

nienia ogółem wynikało głównie ze wzrostu liczby

pracujących najemnie i prawie wyłącznie dzięki więk-

szej liczbie kontraktów na czas określony, co ich zda-

niem, i na co wskazuje również pani poseł, może od-

zwierciedlać dużą niepewność pracodawców co do

kondycji gospodarki w najbliższej przyszłości.

O po-

garszającej się koniunkturze świadczy też spadek

liczby nowych miejsc pracy niesubsydiowanej oraz

odnotowany jednocześnie wzrost przeciętnej liczby

przepracowanych godzin.

Widać więc, że pracodawcy

na zmiany koniunktury w gospodarce reagują w spo-

sób mniej lub bardziej elastyczny, a utrzymanie przez

nich optymalnego stanu zatrudnienia jest konse-

kwencją nie tylko zmian sytuacji ekonomicznej po-

szczególnych branż, ale i możliwości wprowadzenia

szybkich zmian dostosowawczych.

Stąd różnice w za-

chowaniu zatrudnienia między sektorem prywatnym

i publicznym, między podmiotami dużymi i bardziej

reagującymi na zmiany koniunkturalne małymi

i średnimi przedsiębiorstwami oraz między sektora-

mi rolniczym, przemysłowym i najbardziej proza-

trudnieniowym sektorem usługowym.

Przedstawiając powyższe, uprzejmie informuję, że

wzrost zatrudnienia w sektorze usługowym oraz

przemysłowym ma miejsce nieprzerwanie od 2004 r.

(z wyjątkiem niewielkiego spadku liczby pracujących

w sektorze przemysłowym w latach 2009 i 2010), na-

tomiast w sektorze rolniczym od tego okresu notuje

się stały spadek zatrudnienia.

Pragnę jednocześnie

podkreślić, że ministerstwo na bieżąco monitoruje

nia, a co za tym idzie, posiada informację co do liczby

jako bezrobotni, koncentrując się wobec nich odpo-

wiednio na działaniach osłonowych i aktywizujących,

wynikających z zapisów ustawy z dnia 20 kwietnia

prac nad programem ułatwiającym przedsiębior-

stwom zatrudnianie pracowników na czas nieokre-

ślony, pragnę poinformować, że na forum Zespołu

spodarczych prowadzone są prace zmierzające do

kompleksowego uregulowania problematyki czasu

nolegle z tymi pracami podjęte zostały rozmowy ma-

jące na celu uregulowanie kwestii stabilności zatrud-

nienia w kontekście stosowania umów o pracę, umów

cywilnoprawnych, samozatrudnienia i pracy tymcza-

sowej.

Rozmowy te dotyczą także prawnych aspektów

zatrudniania pracowników na czas określony i na

czas nieokreślony.

Uprzejmie informuję, że obecny

etap rozmów nie daje podstaw do formułowania pro-

pozycji konkretnych rozwiązań prawnych z zakresu

prawa pracy, które można by ocenić jako ułatwiające

pracodawcom zatrudnianie pracowników na czas nie-

określony.

Łączę wyrazy szacunku

Sekretarz stanu

większości polskich uzdrowisk (6129)

terpelacji posłanki Anny Elżbiety Sobeckiej z dnia

wie prywatyzacji większości polskich uzdrowisk, po-

niżej przedstawiam odpowiedzi na zawarte ww. in-

terpelacji pytania.

1153

W kontekście wszczęcia procesów prywatyzacyj-

uzdrowiskowe odczuwają niedobór środków ﬁnanso-

ﬁnansowanymiprzezprywatnychwłaścicieli.

Nieist-

nieją również żadne przesłanki, aby państwo zarzą-

dzało przedsiębiorstwami uzdrowiskowymi, które

nie należą do grupy przedsiębiorstw strategicznych

i nie mają wpływu na stan bezpieczeństwa państwa.

ników spółek, ale również mieszkańców.

Nie bez zna-

czenia jest również fakt, że Ministerstwo Skarbu Pań-

stwa jest zainteresowane zachowaniem funkcji leczni-

czo-uzdrowiskowych spółek i utrzymaniem przez po-

tencjalnego inwestora ich statusu uzdrowiskowego.

Ministerstwo Skarbu Państwa przygotowało pro-

nania weryﬁkacjiaktualnieobowiązującegoww.wy-

kazu zakładów lecznictwa uzdrowiskowego.

Projekt zmieniający rozporządzenie został prze-

Ministerstwo Skarbu Państwa prowadzi prywa-

— zbycie akcji/udziałów spółek nastąpi na rzecz

udziałów, a także z którym zostaną wynegocjowane

satysfakcjonujące dla ministra skarbu państwa po-

zostałe warunki umowy sprzedaży, m.in. zobowiąza-

nie inwestora do kontynuowania podstawowej dzia-

łalności spółki, zobowiązania inwestycyjne.

Z poważaniem

Minister

Mikołaj Budzanowski

przy którym przekazano interpelację pana posła

wych dróg przekazuję poniższe informacje.

1154

cy drogi należy m.in. opracowywanie projektów pla-

nów ﬁnansowania budowy, przebudowy, remontu,

dań w zakresie inżynierii ruchu.

do spraw transportu za pośrednictwem generalnego

Ministerstwo Transportu, Budownictwa i Gospo-

darki Morskiej w zakresie swojej właściwości mery-

torycznej poprzez określanie kierunków rozwoju sie-

ci drogowej oraz wydawanie przepisów techniczno-

-budowlanych i eksploatacyjnych dotyczących dróg

wiednie warunki do przygotowania i realizacji pro-

jektów infrastrukturalnych.

Uwarunkowania tech-

niczne budowy regulują przepisy techniczno-budow-

lane zawarte m.in. w rozporządzeniach:

— ministra transportu i gospodarki morskiej

— ministra infrastruktury z dnia 16 stycznia

Należy również wskazać, iż wszelkie inwestycje

Realizowany aktualnie „Program budowy dróg

stworzenie sieci sprawnych połączeń autostrado-

Resort transportu jako odpowiedzialny za reali-

zację rządowego programu na bieżąco monitoruje i nad-

zoruje prowadzone inwestycje drogowe.

Celem podej-

mowanych działań jest między innymi: zapewnienie

terminowej realizacji inwestycji, zapewnienie właści-

wego ich wykonania, minimalizowanie ryzyka opóź-

nień, rzetelna weryﬁkacjaibezzwłocznedokonywa-

nie płatności wykonawcom.

Inwestycje drogowe realizowane są w oparciu o sys-

tem generalnego wykonawstwa polegający na tym, iż

wykonawca organizuje, koordynuje i zapewnia kapi-

tał obrotowy do regulowania bieżących płatności

Warto jednak mieć na uwadze, iż realizacja inwe-

stycji infrastrukturalnych jest z natury przedsię-

wzięciem skomplikowanym pod względem zarówno

proceduralnym, jak i technicznym angażującym zna-

czące środki ﬁnansoweorazwymagającymdużych

nakładów czasowych.

Budowane drogi mają służyć

ich użytkownikom przez wiele łat.

GDDKiA, zlecając wykonawstwo w trybie przepi-

sów Prawa zamówień publicznych, w odrębnych po-

stępowaniach zleca również zadania związane z nad-

zorem nad tymi inwestycjami.

Zastosowanie takiego

kompetentnych podmiotów odpowiedzialnych za nad-

zór nad robotami budowlanymi.

W konsekwencji za-

pewnia to utrzymanie odpowiednich standardów

niać podmioty, które będą sprawować nadzór nad

cji istotnych warunków zamówienia.

SIWZ w sposób

bardzo dokładny precyzuje wymagania, jakie podmio-

ty sprawujące nadzory inwestorskie powinny spełniać,

Podstawowym zadaniem inżyniera kontraktu

prawidłowości stosowania procedur unijnych oraz

dopełnienie w tym zakresie wszelkich formalności,

sowane z funduszy UE.

Wymagania dotyczące zakre-

o doﬁnansowanieprojektu.

Inżynierkontraktuwraz

z wchodzącymi w jego skład inspektorami nadzoru

inwestorskiego to pierwsza instancja kontrolna w za-

kresie dysponowania środkami unijnymi.

GDDKiA, jako inwestor zadań realizowanych na

nych zadaniach.

Podstawowym narzędziem nadzoru

terminowości i prawidłowości prowadzonych prac są

rady budowy organizowane cyklicznie z udziałem

1155

zarządzanie projektami drogowymi wiąże się m.in.

z koniecznością podjęcia działań związanych z zarzą-

dzaniem ryzykiem, tak aby kontrakty zostały zakoń-

czone w terminach określonych w umowach, nato-

miast mogące wystąpić ewentualne opóźnienia zo-

stały skutecznie zminimalizowane.

Ponadto GDDKiA systematyczne monitoruje ja-

Przedstawiając powyższe informacje, chciałbym

zapewnić, iż wszelkie inwestycje i projekty realizo-

wane przez GDDKiA, prowadzone były i są w oparciu

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

liwości obronnych Polski (SPS-023-6131/12), uprzej-

W myśl przepisów Konstytucji Rzeczypospolitej

Polskiej Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej są od-

powiedzialne za ochronę niepodległości państwa i nie-

podzielności jego terytorium oraz zapewnienie bez-

pieczeństwa i nienaruszalności jego granic, jednak

obowiązkiem każdego polskiego obywatela jest obro-

na ojczyzny i ponoszenie ciężarów oraz świadczeń

publicznych, w tym na rzecz obrony.

Treść regulacji

konstytucyjnych dotyczących obronności jednoznacz-

nie wskazuje na powszechny charakter obowiązku

w tym zakresie – obejmujący ogół obywateli oraz in-

stytucje publiczne i prywatne.

Zatem zachowanie

zdolności państwa do obrony nie jest tylko sprawą

armii, ale należy do wszystkich struktur państwa.

Z tego tytułu jest utrzymywany w Polsce narodowy

system mobilizacyjno-uzupełnieniowy, obejmujący

również kwestie gromadzenia wyszkolonych rezerw

osobowych, zapewniający armii wsparcie i możliwość

ciągłości wykonywania zadań.

obrony cywilnej kraju, pragnę nadmienić, że zgodnie

ze zm.) wskazano, iż centralnym organem admini-

wilnej jest szef Obrony Cywilnej Kraju, powoływany

nistrowi bezpośrednio podlega.

Natomiast tereno-

wymi organami obrony cywilnej są wojewodowie,

ci miast).

Jednocześnie informuję, że w Ministerstwie

na celu przygotowanie kompleksowej regulacji zawie-

rającej rozwiązania systemowe i legislacyjne odno-

szące się do problematyki ochrony ludności i obrony

cywilnej.

W toku tych prac wymieniony resort przy-

gotował projekt założeń do ustawy o ochronie ludno-

ści, której zakres przedmiotowy ma ścisły związek

z funkcjonowaniem obrony cywilnej.

Wkład Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej

w usprawnienie stanu obrony cywilnej kraju może

polegać na zacieśnieniu współpracy szefów obrony

wojskowymi przez selektywne umożliwienie wyko-

rzystania obiektów szkoleniowych jednostek wojsko-

wych na potrzeby obrony cywilnej, organizację wspól-

nych szkoleń (udział instruktorów obrony cywilnej

w szkoleniu programowym jednostek wojskowych,

np. w szkoleniu medycznym, łączności itp.), a także

organizację wspólnych ćwiczeń (włączenie epizodów

obrony cywilnej do ćwiczeń realizowanych przez jed-

nostki wojskowe), jak i wykorzystanie doświadczeń

żołnierzy zawodowych w ramach szeroko pojętej edu-

kacji dla bezpieczeństwa.

Przedstawiając powyższe wyjaśnienia, pozostaję

1156

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w Ministerstwie Sprawiedliwości

w sprawie statusu aplikanta (6132)

tusu aplikanta, przesłaną w piśmie, SPS-023-6132/12,

z dnia 5 lipca 2012 r., uprzejmie przedstawiam, co

następuje.

Sytuacja osób, które ukończyły aplikację radcow-

ską i nie przystąpiły do egzaminu zawodowego, była

przedmiotem wystąpień samorządu zawodowego rad-

ców prawnych, który wskazywał na problem braku

odpowiednich regulacji ustawowych w tym zakresie.

Obecnie obowiązujące przepisy ustawy z dnia

radcowska rozpoczyna się 1 stycznia każdego roku

i trwa 3 lata.

Zgodnie zaś z art. 32 ust. 4 ustawy o rad-

cach prawnych, aplikantowi, który odbył aplikację

kacji radcowskiej.

Natomiast zgodnie z art. 36

1

ust. 1

ww. ustawy osoba, która odbyła aplikację radcowską

stąpić do egzaminu radcowskiego.

W świetle tych regulacji uzasadnione wydaje się

stanowisko, że status aplikanta radcowskiego traci

ta nie może zastępować radcy prawnego na podstawie

art. 35

ust. 4 ustawy o radcach prawnych, jak rów-

nież sporządzać i podpisywać pism procesowych

w oparciu o przepis art. 35

1

ust. 4 ustawy.

W obowiązujących przepisach brak jest regulacji

w zakresie korzystania z uprawnień przysługujących

aplikantom (m.in. pozostawanie pod nadzorem pa-

trona, wykonywanie czynności zastępstwa proceso-

wego, a także podleganie samorządowemu sądownic-

twu dyscyplinarnemu) przez osoby, które ukończyły

aplikację radcowską i otrzymały zaświadczenie o od-

byciu aplikacji radcowskiej, a nie przystąpiły jeszcze

do egzaminu radcowskiego.

W celu rozwiązania powyższej kwestii w projekcie

niektórych zawodów zaproponowano – w części doty-

czącej zmiany ustawy o radcach prawnych – rozwią-

zania mające na celu wyznaczenie ram czasowych dla

pozostawania aplikantem radcowskim przez osobę,

która odbyła aplikację radcowską.

Zaproponowane

zmiany jednoznacznie wskazują, do którego momen-

tu aplikant może zastępować przed sądem swojego

patrona, jak również w jakim przypadku rada może

skreślić aplikanta z listy.

Zmiany te określono po-

przez wskazanie momentu, do którego aplikant może

zastępować przed sądem swojego patrona (6 miesięcy

mał on negatywny wynik z egzaminu radcowskiego

albo nie przystąpił do tego egzaminu).

Należy wska-

zać, że celowo wprowadzono takie ograniczenie cza-

sowe, aby zapobiec sytuacjom nadmiernego wykorzy-

stywania uprawnień przysługujących aplikantom

przez osoby, które ukończyły aplikację radcowską,

Z tych samych względów poszerzono również prze-

słanki uprawniające radę okręgowej izby radców praw-

nych do skreślenia aplikanta z listy aplikantów radcow-

skich w sytuacji: wpisu na listę radców prawnych,

otrzymania negatywnego wyniku z egzaminu radcow-

skiego oraz upływu 6 miesięcy od dnia otrzymania za-

świadczenia o odbyciu aplikacji radcowskiej.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Grzegorz Wałejko

w sprawie możliwości wprowadzania

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na

5 lipca 2011 r. interpelację posła Pawła Szałamachy

dworce kolejowe, uprzejmie informuję, że można do-

konać wykreślenia w § 2 pkt 8 rozporządzenia mini-

wie przepisów porządkowych obowiązujących na ob-

szarze kolejowym, w pociągach i innych pojazdach

kolejowych (Dz. U. Nr 264, poz. 2637), zakazu wpro-

wadzania na perony, do holów, poczekalni, tunelów,

przeznaczonych do przewozu koleją rowerów, pozo-

stawiając ten zakaz dla motorowerów, motocykli lub

i dziecięcych.

Jednak uwzględniając zmieniającą się

rzeczywistość gospodarczą, społeczną, kulturową

oraz kwestię konkurencyjności oferty handlowej dla

podróżnych stosowaną przez przewoźników kolejo-

wych, dopuszczającą przewóz rowerów dla zwiększe-

nia rentowności przewozów pasażerskich, istnienie

1157

takiego zapisu będzie rzeczywiście trudne do zasto-

sowania w praktyce.

Według informacji PKP Polskich Linii Kolejo-

wych SA ze względu na stosunkowo dużą popular-

ność przewozu rowerów pociągami, aktualnie funk-

cjonariusze straży ochrony kolei podchodzą do tej

kwestii w sposób pragmatyczny, stosując indywidu-

alne podejście do każdego przypadku.

Korzystają ze swego uprawnienia tylko w sytu-

acjach, gdy rower blokuje lub znacznie utrudnia po-

ruszanie się innym osobom przebywającym na ob-

szarze kolejowym.

Dla zobrazowania powyższego

można przedstawić liczbę mandatów nałożonych

przez funkcjonariuszy Straży Ochrony Kolei za to

wykroczenie: rok 2008 – 38 przypadków, rok 2009

– 47 przypadków, rok 2010 – 10 przypadków, rok

2011 – 16 przypadków, pierwsze półrocze roku 2012

– 7 przypadków.

Surowiej traktowane są wykroczenia określone

w § 2 pkt 9 ww. rozporządzenia, tj. jazda rowerami,

motorowerami, motocyklami lub innymi pojazdami

nach, w holach, poczekalniach dworcowych, w tune-

lach, w przejściach między peronami oraz w pobliżu

szyny, których w analogicznym okresie zarejestrowa-

no w roku 2008 – 1018 przypadków, w roku 2009

– 1077 przypadków, w roku 2010 – 915 przypadków,

w roku 2011 – 650 przypadków, a pierwszym półro-

czu roku 2012 – 328 przypadków.

Obecnie trudno przewidzieć, jaka liczba osób do-

celowo może skorzystać ze zmiany przedstawionej na

wstępie pisma i jak wpłynie ona na komfort wszyst-

kich klientów korzystających z usług kolei.

Pamiętać

należy, iż główny problem stanowi zajmowanie więk-

szej powierzchni przez osoby lub grupy osób chcące

wprowadzić rower np. do: holów, poczekalni, tunelów

i przejść między peronami, przede wszystkim w okre-

sach tzw. szczytów przewozowych.

Generalnie należy pamiętać o bezpieczeństwie po-

dróżnych i innych klientów w wielu aspektach.

Szcze-

gólnej uwagi wymagają obiekty dworcowe o dużym

natężeniu podróżnych.

W takich miejscach podróżny

z rowerem może utrudniać akcje ratownicze w sytu-

acjach ewentualnych zagrożeń oraz ograniczać spraw-

ność przeprowadzenia ewakuacji osób.

Ponadto nie

wolno zapominać o różnych zagrożeniach, w których

rower lub rower z bagażem bądź inny pojazd może

posłużyć do celów terrorystycznych.

Mając powyższe na uwadze, przy najbliższej zmia-

nie ww. rozporządzenia zaproponujemy przepis za-

braniający wprowadzania do obiektów kolejowych

objętych zakazem: rowerów, motorowerów, motocykli

kich i dziecięcych oraz przepis zabraniający w miej-

scach niewyznaczonych pozostawiania bez opieki lub

mocowania blokadami do elementów konstrukcyj-

nych: rowerów, motorowerów, motocykli lub innych

pojazdów.

Myślę, że proponowane przez nas rozwiązanie

przyczyni się do zapewnienia bezpieczeństwa na ob-

szarach kolejowych, w pociągach i innych pojazdach

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

przy którym przekazano interpelację posła Lecha Ko-

łakowskiego dotyczącą przebudowy drogi krajowej

nr 61 w miejscowości Górki-Sypniewo, uprzejmie prze-

tora dróg krajowych i autostrad) należy m.in.: utrzy-

manie nawierzchni drogi, chodników, drogowych

wanie robót interwencyjnych oraz robót utrzymanio-

wych i zabezpieczających.

1158

Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad

2011–2013” oraz „Program redukcji liczby oﬁar

śmiertelnych na lata 2011–2013”.

Zadanie dotyczące przebudowy drogi krajowej

nr 61 w miejscowości Górki, w ramach którego prze-

widywane są m.in. budowa lewoskrętów na skrzyżo-

waniu, zabezpieczenie przejścia dla pieszych, reali-

zacja wysp i oświetlenia, zostało ujęte w przedmioto-

wym zestawieniu.

Realizacja nastąpi jednak pod

warunkiem zapewnienia pełnego ﬁnansowania.

Odnosząc się do kwestii konieczności powtórzenia

procedury uzyskania pozwolenia na budowę i nara-

żenia budżetu państwa na dodatkowe koszty, należy

ta stała się ostateczna, lub budowa została przerwa-

na na czas dłuższy niż 3 lata.

Pozwolenie na przebu-

dowę przedmiotowego odcinka drogi krajowej nr 61

zostało wydane dnia 30 września 2010 r., a stało się

ostateczne dnia 4 listopada 2010 r.

W związku z po-

wyższym należy podkreślić, że w chwili obecnej brak

tychczas wykonanych prac, ponieważ decyzja o po-

zwoleniu na budowę zachowuje swą ważność do dnia

4 listopada 2013 r.

Analiza kosztów planowanych do realizacji zadań

gólnym uwzględnieniem bezpieczeństwa użytkowni-

ków dróg w celu efektywnego wykorzystania ograni-

czonych środków ﬁnansowych oraz umożliwienia

cinkach stwarzających największe zagrożenia bez-

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tadeusz Jarmuziewicz

ustawy o zbiórkach publicznych, uprzejmie przedsta-

wiam następujące informacje.

ministracji i Cyfryzacji planuje przeprowadzić deba-

tę społeczną i konsultacje w sprawie ﬁnansowania

społecznościowego (crowdfunding).

Poprzedzą one

regulować tę kwestię.

Wskazać należy również, że w związku z zaniepo-

kojeniem strony społecznej zaproponowana przez Mi-

nisterstwo Administracji i Cyfryzacji poprawka zo-

stała na jego prośbę odrzucona przez sejmową Komi-

sję Administracji i Spraw Wewnętrznych.

MAiC pra-

cuje nad nowym projektem ustawy o zbiórkach pu-

blicznych, tak aby stworzyć model, który umożliwiał-

by łatwe prowadzenie zbiórek i przejrzystość dla

Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji zaprosiło

przedstawicieli organizacji społecznych i ekspertów.

niędzy na cele publiczne.

MAiC chce doprowadzić do

ganizacyjne dla zbiórek publicznych, a w realnej

przestrzeni dbało o bezpieczeństwo.

liwiających rozliczenie zbiórek, zakładając, że nie ma

1159

Podsumowując, należy stwierdzić, że kierunki

zmian proponowane przez Ministerstwo Administra-

cji i Cyfryzacji są zgodne z zaproponowanymi przez

pana posła.

Z poważaniem

w sprawie przystąpienia Polski

(6136)

Szanowna Pani Marszałek!

W odpowiedzi na

-6062-(1)/12), interpelację posła na Sejm RP pana

-023-6136/12) uprzejmie przedstawiam następujące

informacje.

br. komitet stały Rady Ministrów rekomendował rzą-

dowi RP przystąpienie do partnerstwa.

Należy rów-

nież zauważyć, że obecnie trwają prace końcowe nad

strategią Sprawne Państwo 2020, której cele pozo-

stają zbieżne z zasadami partnerstwa.

W strategii

wprowadzono nowy rozdział – 7.

Otwarty rząd, któ-

rego główne kierunki interwencji wprowadzają dzia-

łania analogiczne do założeń ww. inicjatywy.

W za-

kresie:

1.

Zwiększenia dostępu do informacji na temat

działań rządowych.

W nowelizacji ustawy o dostępie do informacji pu-

blicznej, która weszła w życie 29 grudnia 2011 r., rząd

RP opowiedział się za kontynuacją procesu otwiera-

nia publicznych zasobów informacyjnych.

Poza im-

plementacją dyrektywy 2003/98/WE Rady i Parla-

mentu Europejskiego w sprawie ponownego wyko-

rzystania informacji sektora publicznego nowelizacja

wprowadziła szereg rozwiązań, m.in. nowy tryb udo-

stępniania informacji publicznej i jej ponownego wy-

korzystywania – centralne repozytorium informacji

publicznej (CIRP).

W repozytorium udostępniane

będą zasoby informacyjne rozumiane jako informacje

wacyjności w państwie i rozwoju społeczeństwa in-

formacyjnego.

Ponadto warto zwrócić uwagę na

trwające obecnie prace nad założeniami do projektu

sferach: kultury, edukacji i nauki.

Projektowana usta-

wa wyznaczać będzie ogólne ramy udostępniania i po-

nownego wykorzystywania zasobów publicznych.

2.

Wsparcia uczestnictwa w życiu publicznym.

Widząc potrzebę zwiększenia efektywności oraz

rzetelności przeprowadzanego procesu konsultacyj-

nego, w ramach strategii Sprawne Państwo 2020 po-

stulowana jest realizacja działań związanych z wpro-

wadzeniem otwartych mechanizmów konsultacji jako

standardowego elementu procesu decyzyjnego.

Po-

nadto zakłada się dokonanie przeglądu obowiązują-

cych ustaw normujących zasady i tryb przeprowadza-

nia konsultacji społecznych celem opracowania zmian

w tym przedmiocie, jak również wprowadza się ko-

nieczność przestrzegania przez organy administracji

rządowej zaleceń zawartych w dokumencie pt. „Za-

sady konsultacji przeprowadzanych podczas przygo-

towywania dokumentów rządowych” z 2009 r., opra-

cowanych przez Ministerstwo Gospodarki, czy też

stworzenia zintegrowanego systemu wprowadzenia

konsultacji.

3.

Zwiększenia dostępu do nowych technologii dla

jawności oraz odpowiedzialności.

Końca dobiegają prace związane z założeniami do

nowelizacji ustawy o informatyzacji podmiotów re-

alizujących zadania publiczne.

Nowelizacja zakłada,

iż m.in. wszystkie instytucje publiczne zostaną zobo-

wiązane do obsługi elektronicznych skrzynek podaw-

czych.

Ponadto obywatele w postępowaniach przed

podmiotami publicznymi będą mogli posługiwać się

elektroniczną kopią dokumentu papierowego.

Nowe-

lizacja zmierza zatem nie tylko do automatyzacji pro-

cesów obsługi administracyjnej, ale również wprowa-

dzenia większej przejrzystości realizowanych zadań.

Ponadto, realizując zadanie polegające na planowa-

niu, inicjowaniu oraz koordynacji działań dotyczą-

cych kwaliﬁkacji kadry odpowiedzialnej za rozwój

systemów teleinformatycznych w administracji, Mi-

nisterstwo Administracji i Cyfryzacji zamierza uru-

chomić projekt „Nowoczesne kadry polskiej teleinfor-

matyki administracji publicznej – narzędzia wymia-

ny doświadczeń i podnoszenia kompetencji”, którego

najważniejszym elementem będą podyplomowe stu-

dia dla kadry zarządzającej wyższego i średniego

szczebla komórek IT centralnej administracji rządo-

wej.

Projekt ma być realizowany w latach 2012–2015,

a jego całkowity budżet wyniesie ok. 3 800 000 zł.

Podsumowując, duża część działań proponowa-

nych w inicjatywie Partnerstwo na rzecz Otwartego

Rządu jest obecnie realizowana, a w przypadku dzia-

1160

łań nowych, takich jak np. budowa centralnego repo-

zytorium, konieczne będzie wprowadzenie odpowied-

nich pozycji w budżecie państwa zarówno w wymia-

rze rocznym, jak i wieloletnim.

Stosowne propozycje

w zakresie zadań już zainicjowanych, odpowiadających

ww. działaniom, zostały zgłoszone w toku prac nad bu-

dżetem państwa.

Rząd RP zatem pokazuje i wdraża

konkretne działania, aby budować otwarty rząd.

Pragnę również poinformować, że na początku

lipca br. pan Igor Ostrowski, podsekretarz stanu

się z przedstawicielami Ambasady USA.

Jednym z te-

matów rozmowy była m.in. wymiana doświadczeń

związanych z opracowaniem planu działania reali-

zującego postanowienia deklaracji na rzecz otwarte-

go rządu.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Andrzej Ręgowski

podatku katastralnego (6137)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na

-023-6137/12) interpelację pana posła Michała Jaro-

sa w sprawie wprowadzenia podatku katastralnego,

przekazuję poniższe wyjaśnienia.

cji zmian prawnych, organizacyjnych czy ﬁnansowych.

W związku z pytaniami 1. i 2. uprzejmie informu-

podatkowego, o którym pan poseł pisze.

Zarówno

woju Regionalnego nie są prowadzone prace w tym

zakresie.

w sprawie stanowiska Konwentu

z dnia 19 czerwca 2012 r. dotyczącego projektu

rozporządzenia ministra sprawiedliwości

tanie pana posła Łukasza Borowiaka w sprawie znie-

sienia 13 sądów rejonowych w woj. wielkopolskim prze-

-6138/12, uprzejmie przedstawiam, co następuje.

nach.

Nadrzędnym celem polityki ministra sprawiedli-

1161

efektywne z uwagi na brak możliwości racjonalnego

niezrozumiałe jest twierdzenie konwentu, że przewi-

dziane zmiany spowodują liczne komplikacje w za-

kresie funkcjonowania innych organów i instytucji,

m.in. Policji i administracji samorządowej, szczegól-

nie w zakresie kontaktów z wydziałami ksiąg wie-

czystych.

Prowadząc prace koncepcyjne dotyczące struktu-

1162

projektowanych zmian organizacyjnych planowane

uwzględnia zniesienie 13 sądów rejonowych w woje-

wództwie wielkopolskim: Sądu Rejonowego w Kroto-

szynie, Sądu Rejonowego w Ostrzeszowie, Sądu Re-

jonowego w Pleszewie, Sądu Rejonowego w Słupcy,

Sądu Rejonowego w Chodzieży, Sądu Rejonowego

w Gostyniu, Sądu Rejonowego w Nowym Tomyślu,

Sądu Rejonowego w Obornikach, Sądu Rejonowego

w Rawiczu, Sądu Rejonowego w Śremie, Sądu Rejo-

nowego w Wolsztynie, Sądu Rejonowego we Wrześni

i Sądu Rejonowego w Złotowie.

Zgodnie z przyjętymi

założeniami w miejsce znoszonych sądów powołane

w sprawie perspektyw rozwoju systemu

wie perspektyw rozwoju systemu stypendialnego dla

dzieci, młodzieży i studentów, uprzejmie informuję,

co następuje.

Resort szkolnictwa wyższego realizuje, zgodnie

z właściwością, zadania mające na celu zwiększenie

dostępności wykształcenia wyższego, m.in. poprzez

rantów ﬁnansowanejześrodkówprzewidzianychna

ten cel w budżecie państwa.

Efektywność tego syste-

mu poddawana jest okresowej analizie i ocenie, rów-

nież pod kątem doskonalenia sposobu dystrybucji

środków publicznych przeznaczonych na stypendia

i zapomogi.

W sferze szczególnego zainteresowania

resortu pozostaje zapewnienie odpowiedniego wspar-

cia studentom i doktorantom będącym w trudnej sy-

tuacji materialnej.

ła prowadzone w ostatnich latach przez Ministerstwo

Nauki i Szkolnictwa Wyższego prace nad komplekso-

wą reformą szkolnictwa wyższego, w tym również

torantów.

Nowelizacja ta jest kluczowa z punktu wi-

dzenia rozwoju systemu stypendialnego dla studen-

tów i doktorantów w kierunku poprawy jego efektyw-

ności poprzez m.in. zwiększenie dostępności stypen-

diów socjalnych dla osób najuboższych.

Priorytetem

jest bowiem przeznaczanie środków publicznych na

stypendia socjalne i zapomogi dla osób, które samo-

dzielnie nie mogą ponieść pełnych kosztów studiowa-

nia, aby uzyskać wykształcenie wyższe.

Realizacją podstawowego celu reformy systemu

pomocy materialnej jest zapewnienie wydatkowania

przez uczelnie większych niż dotychczas środków bu-

dżetowych na stypendia socjalne i zapomogi (co naj-

mniej 60%) w relacji do stypendiów rektora dla naj-

z nowym brzmieniem art. 174 ust. 4 znowelizowanej

ki dotacji przeznaczone na stypendia rektora dla naj-

lepszych studentów przyznawane w liczbie nie więk-

szej niż 10% liczby studentów każdego kierunku stu-

diów prowadzonego w uczelni stanowią nie więcej niż

rektora, stypendia socjalne oraz zapomogi.

Dotych-

czas proporcja ta wynosiła 50% do 50%.

Zmianie tej towarzyszyło podniesienie o 30% kwot

ustawowych kryteriów dochodowych uprawniających

tującej studentom stypendium socjalne (w odniesie-

niu do dotychczasowych wartości oznacza to wzrost

z 351 zł do 456,3 zł netto na osobę), jak również, o tę

samą wartość procentową, maksymalnej wysokości

dochodu (z 602 zł do 782,6 zł netto na osobę), przy

której uczelnie mogą przyznawać te stypendia.

Ure-

alnienie kwot kryteriów dochodowych spowodowało

lepszy dostęp studentów i doktorantów do wsparcia

ﬁnansowego,atymsamymzwiększyłoliczbęosób

uprawnionych do stypendiów socjalnych.

Ze wstęp-

nych danych Głównego Urzędu Statystycznego wy-

nika, iż w 2011 r. liczba studentów otrzymujących

stypendium socjalne wzrosła blisko o 10% w porów-

naniu z rokiem 2010, mimo spadku w tym okresie

liczby studentów o 4,2%.

Znowelizowana ustawa Prawo o szkolnictwie wyż-

szym zawiera również szereg innych rozwiązań uła-

twiających dostęp studentów do pomocy materialnej,

w szczególności korzystniejsze zasady ustalania do-

chodu (m.in. wyłączenie z deﬁnicjidochodustypen-

diów przyznawanych w ramach funduszy struktural-

nych Unii Europejskiej, międzynarodowych progra-

mów stypendialnych, stypendiów doktoranckich,

lub doktoranta samodzielnego ﬁnansowo),wprowa-

dzenie prawa do stypendium ministra za wybitne

1163

pomocą materialną doktorantów kształcących się na

Warto wspomnieć, iż modyﬁkacjasystemupomo-

cy materialnej dla studentów i doktorantów w kie-

runku uczynienia ze stypendiów socjalnych podsta-

wowego instrumentu wyrównywania szans w dostę-

pie do szkolnictwa wyższego stanowi także realizację

zaleceń ekspertów OECD.

Badania przeprowadzone

w krajach OECD (publikacja „Tertiary Education for

the Knowledge Society”, OECD 2008 r.) pokazują, że

bezzwrotna pomoc w formie stypendium socjalnego

znacząco wpływa na udział w studiach studentów

z rodzin o niskich dochodach.

Szczególnie istotne z punktu widzenia upowszech-

niania wiedzy na temat oferty stypendialnej jest

unormowanie ze skutkiem od dnia 1 października

2012 r. prawa studentów rozpoczynających studia do

przeszkolenia w zakresie praw i obowiązków, do któ-

rych należy również uprawnienie do pomocy mate-

rialnej (art. 170 ust. 2 i 3 ww. ustawy).

Prowadzenie

ww. szkoleń będzie zadaniem Parlamentu Studentów

Rzeczypospolitej Polskiej realizowanym w porozu-

mieniu z samorządem studenckim uczelni.

Organi-

zacja szkoleń ﬁnansowanabędziewramachśrodków

przekazywanych przez ministra nauki i szkolnictwa

wyższego w formie dotacji na funkcjonowanie Parla-

mentu Studentów Rzeczypospolitej Polskiej – na pod-

stawie art. 203a ust. 4 znowelizowanej ustawy Prawo

o szkolnictwie wyższym.

Dodatkowo warto wspomnieć, iż działania upo-

wszechniające informacje o systemie stypendialnym

są prowadzone zarówno przez uczelnie, które udo-

stępniają regulaminy przyznawania pomocy mate-

rialnej dla studentów i doktorantów, jak i przez Mi-

nisterstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego poprzez

m.in. wydanie broszury na temat oferty stypendial-

nej dla studentów i doktorantów oraz akcję informa-

cyjną na stronie internetowej ministerstwa.

W mojej ocenie, ulokowanie w uczelniach kompe-

tencji do tworzenia szczegółowych regulacji w zakre-

sie pomocy materialnej, w tym ustalania wysokości

stypendiów i zapomóg, a także ich przyznawania stu-

dentom i doktorantom, uzasadnione jest możliwością

lepszej identyﬁkacjiprzezorganyuczelniikomisje

wynikających m.in. z odmiennych warunków ekono-

micznych poszczególnych regionów Polski, a także

ne formy świadczeń, również o charakterze motywa-

cyjnym, wspiera zdobywanie wyższego wykształce-

nia.

W konsekwencji obowiązujący system sprzyja

dżetowych przeznaczonych na zwiększanie dostępu

stanie administracyjnej infrastruktury uczelni do

obsługi systemu.

Należy zauważyć, iż jednostki po-

mocy społecznej realizują odmienne cele, czego wy-

razem są inne kryteria dochodowe oraz rodzaje

świadczeń przyjęte w systemie pomocy społecznej.

Wsparcie to adresowane jest bowiem głównie do ro-

dzin i służy zaspokajaniu ich podstawowych potrzeb

Natomiast zasadne jest włączenie opinii jedno-

stek w systemie opieki społecznej do procedury roz-

patrywania przez organ uczelni lub komisję stypen-

dialną wniosków o stypendia socjalne, jako dodatko-

wego środka dowodowego wykorzystywanego w przy-

nia studentowi lub doktorantowi stypendium ze

środków budżetowych.

Art. 179 ust. 8 znowelizowa-

nej ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym wprowa-

dził podstawę prawną do uwzględnienia w postępo-

waniu o przyznanie stypendium socjalnego opinii

jednostki odpowiedzialnej w systemie pomocy spo-

łecznej za ustalenie sytuacji dochodowej i majątkowej

osób i rodzin, co w sposób istotny ograniczy przypad-

ki nieuprawnionego ubiegania się o to stypendium.

Oprócz stypendium socjalnego studenci i dokto-

ranci mogą – w ramach znowelizowanego katalogu

świadczeń pomocy materialnej – otrzymywać rów-

nież stypendium specjalne dla osób niepełnospraw-

nych, stypendium rektora dla najlepszych studentów,

stypendium dla najlepszych doktorantów, stypen-

pendium ministra za wybitne osiągnięcia sportowe)

oraz zapomogę.

W celu upowszechnienia systemu po-

mocy materialnej dla doktorantów wprowadzono od

dnia 1 października 2012 r. uprawnienie dla dokto-

rantów kształcących się na studiach doktoranckich

w jednostkach naukowych do ubiegania się o świad-

czenia pomocy materialnej w tych jednostkach, ana-

logicznie do pomocy materialnej dla doktorantów

w uczelniach.

Jednocześnie zrównano uprawnienia

studentów i doktorantów kształcących się w uczel-

niach, przyznając tym doktorantom od dnia 1 paź-

dziernika 2012 r. prawo do ubiegania się o stypen-

dium ministra za wybitne osiągnięcia (dotychczas

doktoranci w uczelniach nie mieli prawa do stypen-

diów ministra).

Warto nadmienić, iż od ubiegłego roku funkcjo-

nuje, zgodnie z art. 34a ww. ustawy, System informa-

cji o szkolnictwie wyższym o nazwie POL-on.

Jego

nej tak do celów informacyjnych, jak i do kreowania

polityki w zakresie szkolnictwa wyższego.

Obowią-

zek zamieszczania przez uczelnie w tym systemie

danych na temat rodzajów przyznanych świadczeń

funkcjonowania pomocy materialnej dla studentów,

a ponadto umożliwia kontrolę przestrzegania przepi-

sów ww. ustawy określających zasady przyznawania

świadczeń.

Pragnę również poinformować, iż oferta stypen-

dialna dla studentów i doktorantów jest znacznie

szersza i dzięki jej różnorodności możliwa jest reali-

zacja także innych celów niż wspieranie kształcenia

młodzieży w trudnej sytuacji materialnej, w szcze-

gólności:

1164

1.

„Diamentowy grant”

Jednym z istotnych celów reformy systemu szkol-

nictwa wyższego jest wspieranie karier młodego po-

kolenia naukowców poprzez zapewnienie im specjal-

nego doﬁnansowania,aprzeztostworzenieimlep-

szych warunków nauki i pracy naukowej.

Z dniem

szego ustanowiła program pod nazwą „Diamentowy

woju naukowego wybitnie uzdolnionym absolwentom

czeniu trzeciego roku jednolitych studiów magister-

skich, prowadzącym badania naukowe tak, aby dać

im możliwość skrócenia ścieżki kariery naukowej.

Do

nowiące kontynuację badań naukowych prowadzo-

nych przez adresata programu pod kierunkiem opie-

kuna naukowego, promotora lub promotora pomoc-

2.

Stypendia z dotacji projakościowej

W ramach reformy szkolnictwa wyższego wpro-

łożenia systemu ﬁnansowaniaszkolnictwawyższego.

wanie zadań projakościowych, przeznaczona na:

1) doﬁnansowaniejednostekorganizacyjnychma-

tów, w uczelniach publicznych i niepublicznych

leży uznać za istotne, gdyż umożliwia ona dodatkowe

ﬁnansowanie doktorantów i studentów w zakresie

specjalnych stypendiów naukowych, o czym mowa

mach działalności dydaktycznej (nie zaś systemu po-

wy stanowi zachętę dla doktorantów do większej

aktywności, bowiem przepis ten przewiduje zwięk-

szenia stypendiów doktoranckich w uczelniach dla

30% najlepszych doktorantów, którzy wyróżniają się

3.

Stypendia na kierunkach zamawianych

Tworzenie programów stypendialnych dla stu-

dentów zakładają także projekty realizowane w ra-

mach kształcenia na kierunkach zamawianych, pro-

wadzącego do podniesienia atrakcyjności kształcenia

stwa.

Maksymalna miesięczna kwota stypendium

przyznawanego na kierunkach zamawianych wyno-

si 1000 zł na osobę.

4.

Stypendia przyznawane przez jednostki samo-

rządu terytorialnego

wprowadzono w art. 173a oraz art. 199a podstawę

prawną do przyznawania studentom i doktorantom

pomocy materialnej przez jednostki samorządu tery-

torialnego.

Pomoc ze środków samorządowych jest

formą lokalnego wsparcia i nagradzania studentów

niezależną od systemu pomocy materialnej ﬁnanso-

wanej ze środków z budżetu państwa.

Zasady, tryb

przyznawania, sposób wyłaniania studentów i dok-

torantów, którym będzie przyznana pomoc material-

na, oraz maksymalną wysokość pomocy materialnej,

w uchwale organ stanowiący jednostki samorządu

terytorialnego.

Pomoc ta, analogicznie jak pomoc

materialna ﬁnansowanazbudżetupaństwa,zwol-

niona jest z podatku dochodowego od osób ﬁzycznych

5.

Stypendia przyznawane przez osoby ﬁzyczne

i prawne ze środków pozabudżetowych

Na podstawie przepisów ustawy Prawo o szkolnic-

twie wyższym, osoby ﬁzycznelubosobyprawnenie-

będące państwowymi ani samorządowymi osobami

prawnymi (w tym również fundacje i stowarzyszenia)

mogą przyznawać stypendia za wyniki w nauce dla

studentów (art. 173b ust. 1), a także stypendia na-

ukowe dla doktorantów (art. 199b).

Zasady przyzna-

wania ww. stypendiów zatwierdza – na wniosek za-

interesowanych podmiotów – minister właściwy do

niesieniu do zasad przyznawania stypendiów studen-

tom (doktorantom) uczelni wojskowych, służb pań-

stwowych, artystycznych, medycznych oraz mor-

skich, po zasięgnięciu opinii właściwych ministrów,

wskazanych w art. 33 ust. 2 ustawy.

1165

mowa wyżej, a także inne stypendia naukowe i za

wyniki w nauce, są wolne od podatku dochodowego

– po zatwierdzeniu zasad ich przyznawania przez mi-

ww. ustawy wolne od podatku są stypendia dla stu-

dentów przyznane – do wysokości nieprzekraczającej

w roku podatkowym kwoty 3800 zł – przez organiza-

szenia, na podstawie regulaminów zatwierdzonych

nej wiadomości.

Stypendia przyznawane przez jednostki samorzą-

du terytorialnego, osoby ﬁzycznelubosobyprawne

(w tym fundacje i stowarzyszenia) są odrębnymi sty-

pendiami stanowiącymi jedynie wsparcie dla funk-

cjonującego w obszarze szkolnictwa wyższego syste-

mu pomocy materialnej dla studentów i doktorantów,

którego zakres określają przepisy ustawy Prawo o szkol-

nictwie wyższym.

Stąd też podmioty przyznające sty-

pendia nie są obowiązane do przekazywania mini-

strowi właściwemu do spraw szkolnictwa wyższego

informacji dotyczących realizacji ich programów sty-

pendialnych.

6.

Stypendia w ramach programów Erasmus

i Erasmus Mundus

Pragnę również poinformować, iż polscy studenci

korzystają ze stypendiów dostępnych w ramach pro-

gramu Erasmus, który od roku akademickiego 2007/

2008 stanowi część programu „Uczenie się przez całe

na celu podnoszenie jakości i atrakcyjności kształce-

nia oraz ułatwianie międzynarodowej współpracy

oraz promuje mobilność pracowników uczelni.

Polska uczestniczy w programie Erasmus od 1998 r.

Obecnie w programie bierze aktywny udział 260 pol-

skich uczelni (publicznych i niepublicznych).

Od po-

czątku udziału Polski w programie do roku akade-

mickiego 2009/2010 z wyjazdów Erasmusa skorzy-

stało ponad 94 tys. studentów naszych uczelni.

Polscy studenci mogą ponadto korzystać ze sty-

pendiów przyznawanych w ramach programu Era-

smus Mundus na mocy decyzji Parlamentu Europej-

skiego i Rady ustanawiającej drugą część programu

na lata 2009–2013 (decyzja nr 1298/2008/WE)

z 16 grudnia 2008.

Erasmus Mundus to program

współpracy i mobilności w zakresie szkolnictwa wyż-

szego mający na celu:

— poprawę jakości europejskiego szkolnictwa

wyższego,

— promowanie Unii Europejskiej jako centrum

doskonałości w kształceniu na całym świecie,

— wspieranie międzykulturowego zrozumienia po -

przez współpracę z krajami trzecimi, a także rozwój

krajów trzecich w zakresie szkolnictwa wyższego.

Program Erasmus Mundus realizowany jest po-

przez:

— wspólne studia magisterskie i doktoranckie

charakteryzujące się najwyższą jakością, obejmujące

system stypendiów.

Studia realizowane są przez kon-

sorcjum składające się z co najmniej trzech różnych

krajów.

Oferta adresowana jest do absolwentów stu-

diów pierwszego stopnia;

— programy partnerstwa Erasmus Mundus mię -

dzy europejskimi instytucjami szkolnictwa wyższego

i instytucjami szkolnictwa wyższego z krajów trze-

cich, stanowiące zorganizowaną podstawę współpra-

cy, wymiany oraz mobilności na wszystkich pozio-

mach szkolnictwa wyższego, obejmujące system sty-

pendiów.

Programy realizowane są przez konsorcjum

składające się co najmniej z pięciu europejskich in-

stytucji szkolnictwa wyższego, które otrzymały Kar-

tę Uczelni Erasmusa, co najmniej trzech państw

członkowskich Unii Europejskiej oraz co najmniej

trzech instytucji szkolnictwa wyższego z dwóch lub

więcej państw/terytoriów z odpowiedniego obszaru

geograﬁcznego.

Wszyscy studenci uczelni uczestniczącej w projek-

cie partnerskim, którzy spełniają kryteria rekrutacji

określone przez uczelnię, mają prawo ubiegać się

o stypendium z budżetu programu akcji 2 programu

Erasmus Mundus pozwalające na pokrycie kosztów

części programu studiów na uczelni partnerskiej

w tzw. kraju trzecim.

Pragnę również poinformować, iż wszelkie zgła-

szarze pomocy materialnej dla studentów i doktoran-

tów są poddawane analizie.

Obecnie wdrażane są

nież w omawianym zakresie.

Niektóre z nich czekają

jące podstawę prawną przyznawania świadczeń po-

mocy materialnej dla doktorantów kształcących się

Jednocześnie uprzejmie informuję, iż sprawy doty-

czące systemu stypendialnego dla dzieci i młodzieży

szkolnej wykraczają poza zakres zadań realizowanych

w kierowanym przez mnie resorcie.

Obszar ten pozo-

staje we właściwości ministra edukacji narodowej.

Łączę wyrazy szacunku

Minister

Barbara Kudrycka

Warszawa, dnia 24 lipca 2012 r.

1166

Odpowiedź

szefa Służby Cywilnej

zmian zapisów dotyczących wynagradzania człon-

ków korpusu służby cywilnej uprzejmie informuję, co

następuje.

Projekt nowelizacji ustawy o służbie cywilnej nie

został przygotowany.

Istnieje natomiast projekt za-

łożeń do projektu nowelizacji tejże ustawy – obecnie

rozpatrywany przez Zespół do Spraw Programowa-

nia Prac Rządu.

Pragnę podkreślić, że w przywołanym projekcie

założeń nie przewidziano zmian w zakresie systemu

wynagrodzeń w służbie cywilnej, w tym zmian w za-

kresie zasad wypłacania członkom korpusu służby

cywilnej dodatkowego wynagrodzenia rocznego (tzw.

trzynastki), nagród jubileuszowych czy dodatków za

wieloletnią pracę w służbie cywilnej (tzw. dodatków

stażowych).

Dodatkowo uprzejmie informuję, że ewentualne

poczną się dopiero po podjęciu decyzji przez ww. Ze-

spół do Spraw Programowania Prac Rządu.

Z poważaniem

Szef Służby Cywilnej

Warszawa, dnia 24 lipca 2012 r.

w sprawie rozpoczęcia ewentualnych prac

(6141)

czących zbiórek publicznych, uprzejmie przedsta-

nistracji i Cyfryzacji pracuje nad stworzeniem modelu,

który umożliwiałby łatwe prowadzenie zbiórek i przej-

rzystość dla obywateli.

Do roboczej współpracy nad

nisterstwo Administracji i Cyfryzacji zaprosiło przed-

stawicieli organizacji społecznych i ekspertów.

Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji podkreśla,

nej przestrzeni dbało o bezpieczeństwo.

w sprawie uzasadnionego wniosku

1167

wie uzasadnionego wniosku o długoterminowy kon-

trakt lub długoterminowe przedłużenie kontraktu

kładów opieki zdrowotnej, w związku z realizacją

zdrowia, przesłaną przy piśmie marszałka Sejmu

SPS-023-6143/12), uprzejmie proszę o przyjęcie na-

tora Śląskiego OW NFZ z prośbą o przedstawienie

przekazanych przez dyrektora Śląskiego OW NFZ

wynika, że kwestie związane z przedłużeniem obo-

wiązujących umów zawartych w wyniku postępowań

dłuższy niż trzy lata pozostają w gestii prezesa Na-

rodowego Funduszu Zdrowia, do którego należy

zwrócić się w tej sprawie, za pośrednictwem dyrek-

tora Śląskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego

Funduszu Zdrowia.

Wskazać również należy, że

zgodnie z treścią ww. ustawy o świadczeniach opieki

zawieranie przez fundusz umów o udzielanie świad-

jest ogłoszeniem stosownych postępowań konkurso-

nie z obowiązującymi w tej materii przepisami.

Sprawa cesji umowy o udzielanie świadczeń zdro-

wotnych każdorazowo jest analizowana i oceniana

pod kątem jej legalności po przedstawieniu niezbęd-

nych dokumentów obrazujących planowane przedsię-

wzięcia.

Zwyczajowo Śląski Oddział Wojewódzki NFZ

wyraża zgodę na cesję umów w przypadku likwidacji

podmiotu leczniczego dotychczas udzielającego

świadczeń zdrowotnych i wskazania przez organ za-

łożycielski podmiotu, kto będzie następcą prawnym

kontynuującym działalność likwidowanego podmiotu

i przejmującym istniejące prawa i obowiązki.

Ponadto dyrektor Śląskiego OW NFZ poinformo-

wał, że planowanie zakupu świadczeń zdrowotnych

odbywa się co najmniej z rocznym wyprzedzeniem.

Śląski Oddział Wojewódzki Narodowego Funduszu

Zdrowia zabezpiecza w ramach posiadanych środków

ﬁnansowychświadczeniazdrowotnedlamieszkań-

poprzedzającym, odpowiednio planując rozmieszcze-

nie środków ﬁnansowychprzewidzianychwplanie

rzeczowo-ﬁnansowymustalonymdlaoddziału.

Za-

bezpieczenie dodatkowych środków ﬁnansowychna

nowe rodzaje i zakresy świadczeń zawsze uwarunko-

wane jest istniejącymi rezerwami w budżecie oddzia-

łu, a decyzje o wydatkowaniu tych rezerw zapadają

po analizie potrzeb występujących na danym obsza-

rze województwa.

Istotne jest, że wartość kontraktów

zawieranych przez Śląski OW NFZ jest zależna wy-

łącznie od wielkości środków ﬁnansowych przewi-

dzianych w planie ﬁnansowymoddziału,przeznaczo-

nych na pokrycie wszystkich potrzeb zdrowotnych

osób ubezpieczonych w NFZ.

Z uwagi na powyższe

Śląski OW NFZ może prowadzić swą politykę zdro-

wotną wyłącznie w ramach wyznaczonych przez ww.

plan.

Niemożliwe jest więc złożenie zobowiązania do

nieustannego zwiększania wartości umów w zależ-

ności od wielkości wykonania umów przez świadcze-

niodawców.

Zakontraktowane świadczenia zdrowot-

ne winny być rozliczane w ramach umowy zgodnie

z „Ogólnymi warunkami umów o udzielanie świad-

czeń opieki zdrowotnej”, stanowiącymi załącznik do

(Dz. U. Nr 81, poz. 484), tj. w ramach maksymalnego

limitu ﬁnansowegookreślonegowplanierzeczowo-

-ﬁnansowymstanowiącymzałącznikdoumowy.

Ponadto dyrektor Śląskiego OW NFZ zapewnił,

że Śląski Oddział Wojewódzki Narodowego Fundu-

szu Zdrowia z zainteresowaniem przypatruje się no-

watorskim działaniom podejmowanym przez żywiec-

ki samorząd powiatowy, dyrekcję szpitala w Żywcu

oraz inwestora zagranicznego.

Oddział jest gotowy

udzielić wsparcia w rozwiązywaniu problemów zwią-

zanych z realizacją tego przedsięwzięcia, niezmien-

nie jednak stojąc w tym zakresie na gruncie obowią-

zującego prawa i procedur określających jednolite dla

wszystkich podmiotów warunki kontraktowania

i udzielania świadczeń zdrowotnych.

Odnosząc się do pytania nr 1, informuję, że zgod-

zm.) jedynie podmiot wykonujący działalność leczni-

niem m.in. na realizację zadań w zakresie progra-

1168

kup aparatury i sprzętu medycznego oraz sﬁnanso-

wanie innych inwestycji koniecznych do realizacji

czą może otrzymywać środki publiczne na zadania

określone w art. 114 ust. 2 pkt 1–3 ww. ustawy w za-

kresie, w jakim realizacja tych zadań służy udziela-

niu świadczeń opieki zdrowotnej ﬁnansowanychze

środków publicznych w rozumieniu ustawy z dnia

Minister zdrowia może udzielić dotacji:

zentujące co najmniej 51% kapitału zakładowego,

— spółce kapitałowej wykonującej działalność

ły lub akcje reprezentujące co najmniej 51% kapitału

zakładowego,

— samodzielnemu publicznemu zakładowi opieki

medyczna,

o czym stanowi art. 115 ust. 4 ustawy o działal-

ności leczniczej.

Biorąc powyższe pod uwagę, uprzejmie informuję,

zwalających na podjęcie działań w zakresie zapew-

nienia ﬁnansowaniadlainwestycji,októrejmowa

w przedmiotowej interpelacji.

powiat żywiecki podpisał umowę w formule partner-

stwa publiczno-prywatnego z partnerem prywatnym

na zaprojektowanie, budowę, wyposażenie oraz za-

rządzanie nowym szpitalem w Żywcu, tym samym

został objęty opieką przez Ministerstwo Rozwoju Re-

gionalnego.

Oznacza to udzielanie przez Minister-

stwo Rozwoju Regionalnego pomocy w obszarach

stwarzających trudności dla realizatora projektu.

Z informacji uzyskanych z Departamentu Przygoto-

wania Projektów Indywidualnych Ministerstwa Roz-

woju Regionalnego wynika, że dla powiatu żywiec-

kiego był wyznaczony ekspert ekonomiczny do oceny

ofert złożonych przez ﬁrmy–naetapiedialogukon-

kurencyjnego.

Wynikiem postępowania został wy-

brany partner prywatny, tj. kanadyjska ﬁrmaInter-

Health, która do września br. musi pozyskać kredyt

w polskim banku celem realizacji projektu.

Jednak

przeszkodą w otrzymaniu kredytu jest krótki okres

przyznawania kontraktów przez NFZ, tj. trzy lata.

Wobec powyższego zarówno Ministerstwo Rozwo-

ju Regionalnego, jak i Ministerstwo Zdrowia wysto-

sowały do starosty żywieckiego listy intencyjne wy-

rażające poparcie realizacji projektu przez partnera

prywatnego.

ję, że Ministerstwo Zdrowia popiera realizację w po-

wiecie żywieckim pilotażowego projektu realizowa-

nego w ramach partnerstwa publiczno-prywatnego

dotyczącego budowy szpitala w Żywcu.

Potwierdze-

niem jest wspomniany wcześniej list intencyjny, wy-

stosowany w dniu 1 marca 2012 r. przez Minister-

stwo Zdrowia do starosty żywieckiego, popierający

wagę omawianego problemu.

Informacje dotyczące realizacji projektu w powie-

cie żywieckim również są dostępne na internetowej

Platformie Partnerstwa Publiczno-Prywatnego pod

adresem http://www.ppp.gov.pl.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Jakub Szulc

w sprawie konieczności ograniczenia liczby

Szanowny Panie Marszałku!

Nawiązując do prze-

6 lipca 2012 r. interpelacji pana posła Waldy Dzikowskie-

go w sprawie konieczności ograniczenia liczby wypad-

ków przy pracy, uprzejmie wyjaśniam, co następuje.

Bezpieczeństwo i higiena pracy stanowią obecnie

jeden z najważniejszych aspektów polityki Unii Eu-

ropejskiej dotyczącej zatrudnienia i spraw społecz-

nych.

Wyrazem tego jest komunikat Komisji dla Par-

lamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komi-

tetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów

„Podniesienie wydajności i jakości w pracy: wspólno-

towa strategia na rzecz bezpieczeństwa i higieny pra-

cy na lata 2007–2012”.

Nadrzędnym celem tej stra-

tegii jest stałe zmniejszanie liczby wypadków przy

Informacje o wypadkach przy pracy zbierane są

w Polsce przez Główny Urząd Statystyczny, Zakład

Ubezpieczeń Społecznych czy Państwową Inspekcję

Pracy.

Każda z tych instytucji pozyskuje dane o wy-

padkach dostosowane do charakteru działalności

i potrzeb tych instytucji oraz w sposób określony przez

odrębne akty prawne.

Pragnę jednak zauważyć, iż ba-

dania statystyczne statystyki publicznej prowadzi pre-

zes Głównego Urzędu Statystycznego, zgodnie z usta-

charakter oﬁcjalnychdanychstatystycznych.

Należy także dodać, że zakres przedmiotowy i pod-

miotowy badania dotyczącego wypadków przy pracy,

realizowanego głównie na formularzu Z-KW: Staty-

styczna karta wypadku, jest co roku ustalany przez

Radę Ministrów w „Programie badań statystycznych

1169

Na podkreślenie zasługuje fakt, że realizowane

przez GUS badanie statystyczne wypadków przy pra-

cy jest zgodne z wymaganiami Unii Europejskiej

określonymi w Europejskiej Metodologii Statystyki

Wypadków przy Pracy (ESAW).

Jak już wspomniałem, badanie to jest realizowa-

ne poprzez statystyczną kartę wypadku o symbolu

Z-KW.

Wzór karty określa rozporządzenie ministra

z dnia 7 stycznia 2009 r.

zm.).

Statystyczną kartę wypadku, w myśl § 3 ww.

rozporządzenia, sporządza pracodawca na podstawie

czyn wypadku przy pracy albo na podstawie karty

tystyczną kartę wypadku przekazuje się, zgodnie

z § 5 ust. 3 rozporządzenia, w formie elektronicznej

stycznego.

Wyjątkowo pracodawca zatrudniający nie

statystycznej karty sporządzony w formie papierowej

do Urzędu Statystycznego w Gdańsku, po przesłaniu

uzasadnionej informacji o wyborze tej formy.

Wpro-

wadzone w 2010 r. przesyłanie wersji elektronicznej

statystycznej karty wypadku stanowi ułatwienie

w przekazywaniu niezbędnych informacji dla potrzeb

statystyki.

Należy także dodać, że powyższe przepisy

oraz przepis art. 234 § 3 Kodeksu pracy dotyczący pro-

wadzenia rejestru wypadków przy pracy przez praco-

dawcę stanowią wdrożenie do prawa polskiego posta-

nowień art. 9 ust. 1 lit. c i d dyrektywy 89/391/EWG

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

w sprawie zapewnienia poprawy płynności

ﬁnansowej przedsiębiorców(6145)

2012 r., znak: SPS-023-6145/12), przy którym prze-

kazano interpelację pana posła Waldy Dzikowskiego

biorców, przekazuję następujące stanowisko.

rej celem jest dalsze ograniczanie obciążeń admini-

stracyjnych, a także zmniejszanie kosztów wykony-

wania działalności gospodarczej.

Jednym z obszarów,

któremu służyć mają proponowane zmiany, jest po-

prawa płynności ﬁnansowej przedsiębiorców w za-

kresie wykonywanej przez nich działalności gospo-

darczej.

Propozycje Ministerstwa Gospodarki mają

na celu poprawę płynności ﬁnansowej wszystkich

podmiotów wykonujących działalność gospodarczą

(a nie tylko ﬁrmstarającychsięokredyt).

Celem złagodzenia skutków dla ﬁrm, wynikają-

cych z opóźnionych płatności od kontrahentów, zapro-

ponowano rozszerzenie katalogu przedsiębiorców

nia podatku VAT (obowiązek podatkowy z tytułu VAT

liwienie stosowania metody kasowej przedsiębiorcom

snym zniesieniu obecnego ograniczenia czasowego

Brak obowiązku zapłaty podatku po stronie sprzeda-

jącego usługę lub towar powinien być skorelowany

Tym samym wystawiona faktura, która nie została

wić podstawy do odliczenia podatku naliczonego.

nie z decyzją Eurostatu.

Propozycja wyraźnego ujęcia

Eurostatu pozwoli na usunięcie wątpliwości wynika-

jących z niejasnych obecnie przesłanek determinują-

tułu partnerstwa publiczno-prywatnego do deﬁcytu

sektora ﬁnansówpublicznychidługupublicznego.

1170

żeń przewiduje podniesienie maksymalnej wartości

Projekt zawiera także propozycję ograniczenia

w Ordynacji podatkowej, które obecnie poprzez ko-

nieczność wpłacania zaliczek na podatek w wysokości

możliwości inwestycyjne przedsiębiorców.

Zgodnie

sokości zaliczek na podatek wystarczające będzie

czone według zasad określonych w ustawach podatko-

wych byłyby niewspółmiernie wysokie w stosunku do

uznaniowość administracyjna.

Propozycja zawarta

w projekcie założeń umożliwi dostosowanie, w więk-

szym stopniu niż dotychczas, poziomu płaconych zali-

czek w ciągu roku podatkowego do wysokości płacone-

go podatku, np. przez przedsiębiorców zamierzających

opodatkować swoje dochody wspólnie z małżonkiem.

Powyżej zaprezentowano niektóre propozycje z pro-

jektu założeń projektu ustawy o redukcji niektórych

nego przez Ministerstwo Gospodarki.

Rozdział doty-

czący poprawy płynności ﬁnansowejprzedsiębiorców

oraz wsparcia inwestycji zawiera 32 propozycje.

Wszyst-

kie propozycje zawarte w przedmiotowym projekcie,

jego treść oraz informacje na temat przebiegu konsul-

tacji międzyresortowych dostępne są na stronie inter-

netowej http://legislacja.rcl.gov.pl/lista/1/projekt/48511.

W czerwcu 2012 r. projekt został przekazany do uzgod-

nień międzyresortowych oraz konsultacji społecznych

2012 r.

Obecnie trwa analiza otrzymanych uwag.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 30 lipca 2012 r.

-023-6146/12, interpelację posła Tomasza Kuleszy

W myśl art. 88 ustawy Karta Nauczyciela nauczy-

dniem 1 stycznia 1969 r., mogą – po rozwiązaniu na

nym charakterze, zaś nauczyciele szkół, placówek,

o ile spełnili podane wyżej warunki wymagane do

przyznania tej emerytury w ciągu dziesięciu lat od

W związku z powyższym do końca 2008 r. powin-

ny były być jedynie spełnione wymogi dotyczące

okresu zatrudnienia oraz okresu pracy w charakte-

rze szczególnym.

Prawo do tej emerytury przysługuje nauczycie-

lom, jeżeli nie przystąpili do otwartego funduszu

nych, na dochody budżetu państwa.

Biorąc powyższe pod uwagę, przy założeniu, że

nauczyciel posiada wymagany przepisami staż pracy

na dzień 31 grudnia 2008 r. jego świadczenie zostanie

obliczone według starych zasad, tj. zgodnie z art. 53

pieczeń Społecznych, zgodnie z którym emerytura

wynosi:

— 24% kwoty bazowej oraz

1171

Należy zaznaczyć, że obliczenie wysokości emerytury

na powyższych zasadach będzie obowiązywało do chwi-

li osiągnięcia powszechnego wieku emerytalnego.

Po ukończeniu 60 lat w przypadku kobiet nauczy-

cieli oraz 65 lat w przypadku mężczyzn nauczycieli

świadczenie zostanie obliczone na zasadach ogólnych.

Emerytura zostanie obliczona tzw. metodą mie-

szaną, jeśli wiek emerytalny został lub zostanie osią-

gnięty w latach 2009–2013.

Emerytura przyznana na wniosek osoby ubezpie-

czonej, która osiągnęła wiek emerytalny w:

— 2009 r. wynosi 80% emerytury obliczonej na

podstawie art. 53 ustawy emerytalnej oraz 20% eme-

rytury obliczonej na podstawie art. 26 ustawy eme-

rytalnej,

— 2010 r. wynosi 70% emerytury obliczonej na

— 2011 r. wynosi 55% emerytury obliczonej na

— 2012 r. wynosi 35% emerytury obliczonej na

— 2013 r. albo 2014 r. będzie wynosić 20% emery-

tury obliczonej na podstawie art. 53 ustawy emery-

talnej oraz 80% emerytury obliczonej na podstawie

Od 1 stycznia 2015 r. emerytura dla osoby, która

osiągnie wiek emerytalny, będzie obliczana w całości

według nowych zasad.

Zgodnie z art. 26 ustawy emerytalnej emerytura

stanowi równowartość kwoty będącej wynikiem po-

dzielenia podstawy (kwoty wpłaconych składek na

ubezpieczenie emerytalne z uwzględnieniem walory-

zacji składek zewidencjonowanych na koncie ubez-

pieczonego do końca miesiąca poprzedzającego mie-

siąc, od którego przysługuje wypłata emerytury, oraz

zwaloryzowanego kapitału początkowego) przez

Jednocześnie uprzejmie informuję, że z dniem

szająca wiek emerytalny.

Przepisy powołanej ustawy

Ponadto pragnę dodać, że organami uprawniony-

mi do ustalania prawa do świadczenia, badania i oce-

niania przedłożonych dokumentów są wyłącznie or-

gany Zakładu Ubezpieczeń Społecznych właściwe ze

względu na miejsce zamieszkania zainteresowanej

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Marek Bucior

Warszawskiej Opery Kameralnej (6147)

terpelację poselską (SPS-023-6147/12) pani Anny

Grodzkiej, poseł na Sejm RP, uprzejmie proszę o przy-

jęcie odpowiedzi,

nia dwie formy jednostek prowadzących działalność

kulturalną: państwowe instytucje kultury, dla któ-

rych organizatorem jest minister kultury i dziedzic-

twa narodowego, oraz samorządowe instytucje kul-

tury, dla których organizatorem jest samorząd tery-

torialny.

Powyższa ustawa reguluje zasady gospodarki ﬁ-

nansowej instytucji kultury i zgodnie z nią to orga-

nizator przekazuje instytucji kultury środki ﬁnanso-

we w formie dotacji podmiotowej na doﬁnansowanie

działalności bieżącej w zakresie realizowanych zadań

tów, oraz celowej na ﬁnansowanielubdoﬁnansowa-

nie kosztów realizacji inwestycji oraz realizację

wskazanych zadań i programów.

Nr 249, poz. 2104) państwowe i samorządowe insty-

tucje kultury są zaliczane do jednostek sektora ﬁnan-

sów publicznych.

Z poważaniem

Minister

Bogdan Zdrojewski

Warszawa, dnia 16 lipca 2012 r.

1172

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w Ministerstwie Transportu,

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na

6 lipca 2012 r. interpelację posła Piotra Pyzika

nę rozstawu kół w taborze kolejowym, uprzejmie in-

formuję, co następuje.

ka, że spółka bardzo wnikliwie przeprowadziła ana-

lizę w zakresie praktycznego i ekonomicznego zasto-

sowania SUW 2000 w transporcie towarów pomiędzy

kolejami o różnym prześwicie torów.

Wykorzystanie

systemu SUW 2000 w przewozach towarowych było

jednym z głównych badań podczas realizacji eksplo-

atacji próbnej wagonów towarowych z tym systemem.

Bezpośredni udział w pracach nad rozwojem systemu

pozwolił spółce na przeprowadzenie głębokiej analizy

jego wykorzystania w działalności biznesowej.

Ewentualne zastosowanie w międzynarodowych

przewozach towarowych wagonów wyposażonych

w system automatycznego rozstawu zestawów koło-

wych SUW 2000 wymaga spełnienia szeregu warun-

ków, z których najważniejsze to:

I. Warunki natury formalnoprawnej i technicz-

nej polegające na:

1) pozyskaniu odpowiednich dopuszczeń do eks-

ploatacji dla tego typu taboru na sieciach kolei zagra-

nicznych;

2) wynegocjowaniu, uzgodnieniu i zawarciu odpo-

wiednich umów bilateralnych pomiędzy zagranicz-

nymi zarządcami infrastruktury i konkretnymi

przewoźnikami kolei: Litwy, Ukrainy i Białorusi,

które określałyby szczegółowe regulacje organizacyj-

ne, eksploatacyjne i technologiczne w zakresie eks-

ploatowania wagonów wyposażonych w SUW 2000

w komunikacji międzynarodowej.

II.

Warunki natury ekonomicznej i komercyjnej,

polegające na:

1) pozyskaniu takiej ilości wagonów wyposażo-

nych w SUW 2000, która pozwalałaby na realizowa-

nie przewozów w składach zwartych, w ściśle okre-

ślonych, międzynarodowych relacjach przewozowych,

zapewniających odpowiednio dużą częstotliwość ope-

racji przestawczych na granicy; (zgodnie z wykonaną

analizą, przy aktualnych kosztach przebudowy wa-

gonu oraz stopnia niezawodności systemu, efektyw-

ność jego zastosowania ograniczona jest długością

relacji transportowej do 1460 km, zaś sama jego efek-

tywność w stosunku do pozostałych systemów wzra-

sta w momencie częstszego przekraczania granicy

przez wagony w ten system wyposażone; taki efekt

można uzyskać przy krótkich, transgranicznych re-

lacjach kursowania składów całopociągowych);

2) zapewnieniu stabilnych co do rozmiaru i okre-

sów realizacji międzynarodowych potoków towaro-

wych, gwarantujących wysoką częstotliwość operacji

przestawczych taboru na granicznym stanowisku

przestawczym (w ramach przygotowań do prób sys-

temu SUW 2000 na terenie Ukrainy, nie udało się

pozyskać kontrahenta zainteresowanego przewozami

całopociągowymi, w stosunkowo niewielkich odległo-

ściach od granicy; ponadto ze względu na charakter

zmian gospodarczych oraz specyﬁkiwymianytowa-

rowej w relacji wschód-zachód klienci PKP Cargo SA

nie są w stanie określić swoich potrzeb przewozo-

wych w dłuższym okresie czasu).

Nie mniej ważnym w stosunku do wyżej wymie-

nionych aspektów ewentualnego zastosowania wago-

nów towarowych z SUW 2000 w przewozach między-

narodowych są zewnętrzne uwarunkowania bizne-

sowe i ekonomiczne, takie jak m.in.:

1) specyﬁkapotokutowarowegowkomunikacji

na styku kolei 1520/1435 mm, charakteryzująca się

zdecydowaną przewagą towarów masowych i nisko

przetworzonych (węgiel, ruda żelaza, drewno, mate-

riały budowlane, stal, ropa naftowa), dla których

technologia przeładunkowa i przestawcza (przesta-

wianie wagonów 1520 mm na wózki kolei 1435 mm)

jest tańsza i nie powoduje zagrożenia dla jakości

przeładowywanych towarów,

2) wątpliwa przewaga w zakresie przyspieszenia

terminu dostawy, z uwagi na fakt, iż dla komunika-

cji wschód–zachód operacje przeładunkowe/prze-

stawcze na granicy realizowane są równolegle z cel-

no-granicznymi operacjami obróbki dokumentów,

3) w przypadku towarów wrażliwych na przeła-

dunek, rosnące zastosowanie „szybkiej przeładunko-

wo” technologii przewozu intermodalnego (kontene-

ry, naczepy),

4) niechęć zarządów kolei i operatorów/właścicie-

li taboru 1520 mm do stosowania wagonów towaro-

wych z SUW 2000, z uwagi na konkurencyjność roz-

wiązania w stosunku do ich własnych wagonów przy-

stosowanych do komunikacji przestawczej,

5) ograniczenia eksploatacyjne ewentualnego re-

alizowania przewozów w wagonach z SUW 2000, na

sieciach kolei 1520 mm, wynikające z odmienności

systemów: hamulcowych (Knorr, Oerlikon/Matro-

sow); urządzeń cięgłowo-zderznych (zderzaki tarczo-

we, sprzęg śrubowy/sprzęg automatyczny), jak rów-

nież parametrów wytrzymałościowo-dynamicznych

dla taboru i pociągów standardów 1435 i 1520 mm,

praktycznie eliminujące przewozy takim taborem

w wagonach pojedynczych i grupach wagonów, wy-

muszające organizowanie przewozów wyłącznie w skła-

dach zwartych w ściśle określonych relacjach,

6) brak jakiegokolwiek zainteresowania ze strony

operatorów właścicieli wagonów 1435 i 1520 mm za-

kupem wagonów towarowych wyposażonych w wóz-

ki z SUW 2000.

1173

Posiadane przez PKP Cargo SA cztery wagony

z systemem SUW 2000 zaraz po zakończeniu prowa-

dzonej eksploatacji próbnej w 2005 r. przewidywane

były do ewentualnego wznowienia przewozów prowa-

dzonych za zasadach komercyjnych pomiędzy Polską

a Litwą z wykorzystaniem stanowiska przestawczego

usytuowanego na stacji granicznej LG – Mockawa.

Rozpatrywane również było ewentualne wykorzysta-

nie tych wagonów w relacji Polska – Ukraina z wy-

korzystaniem stanowiska przestawczego usytuowa-

nego na st. Mostiska (UZ).

Analiza komercyjnej opłacalności uruchomienia

przewozów z wykorzystaniem posiadanego taboru,

wyposażonego w SUW 2000, musiała uwzględnić ko-

nieczność wykonania naprawy głównej posiadanych

wagonów, jak również dokonanie modernizacji dal-

szych wagonów.

Koszt takiej operacji dla jednego wa-

gonu towarowego wyposażanego w system SUW

2000 oraz odpowiednie urządzenia cięgłowo-zderzne

i hamulcowe, szacowany był (wg cen z 2006 r.) na ok.

600,0 tys. zł.

Dla porównania sam koszt zakupu no-

wego wagonu towarowego 1435 mm (przed ewentu-

alną modernizacją pod kątem zastosowania systemu

SUW 2000), wynosi ok. 250,0 tys. zł dla węglarki

uniwersalnej typu „Ea” i ok. 400,0 tys. zł dla wagonu

krytego, typu „H”.

Z uwagi na konieczność realizacji

ewentualnych przewozów w składach zwartych, tak

znaczne wydatki musiałyby być odpowiednio zwielo-

krotnione.

Dodatkową trudnością w realizacji wykonania

potrzebnych prac uzdatniających wagony do komu-

nikacji z wykorzystaniem systemu SUW 2000 jest

trudna sytuacja jedynego jak dotychczas producenta

zestawów kołowych z systemem SUW 2000, poznań-

skiego ZNTK.

Nie pozwala ona na oszacowanie ceny

nowych zestawów kołowych z systemem SUW 2000,

co ma wpływ na koszt konieczny do poniesienia przez

PKP Cargo SA.

Wobec powyższych okoliczności oraz

z uwagi na fakt, iż brak było przesłanek opłacalności

zastosowania w komercyjnych przewozach ww. tabo-

ru spółka wycofała się z utrzymywania w gotowości

eksploatacyjnej dla komunikacji międzynarodowej

czterech dotychczas posiadanych wagonów.

Wszystkie przedstawione wyżej aspekty oceny ewen-

tualnego zastosowania systemu SUW 2000 w mię-

dzynarodowych przewozach towarowych prowadzą do

stwierdzenia, że biznesowe oraz techniczne możliwości

zastosowania systemu nie są tak optymistyczne.

Zaprezentowane stanowisko dotyczy jedynie uwa-

runkowań w zakresie kolejowych przewozów towa-

rowych.

Spółka PKP InterCity SA, realizująca prze-

wozy z wykorzystaniem systemu SUW 2000, też za-

jęła stanowisko odnośnie

PKP Intercity SA jest zainteresowana realizacją

projektu SUW 2000, czego dowodem jest m.in. stałe

połączenie na trasie Wrocław – Lwów – Wrocław.

Zdaniem tej spółki polskie rozwiązanie wyróżnia

się w stosunku do innych systemów produkowanych

w Europie (niemieckiego – RAFIL V DB i hiszpań-

skiego Talgo) dużą uniwersalnością, wynikającą

z możliwości zastosowania go do wagonów osobo-

wych oraz przystosowaniu do zmiany trzech różnych

kombinacji 1435/1520/1668 mm szerokości torów wy-

stępujących w Europie.

Oznacza to w praktyce, iż

SUW 2000 daje możliwości rozwiązania problemów

transportowych w całej Europie, stanowiąc ważny

element w zapewnieniu interoperacyjności różnych

systemów kolejowych, zgodnie z dyrektywami UE.

Pierwszym przejściem granicznym, które zostało

przystosowane do możliwości wykorzystania wago-

nów wyposażonych w system SUW 2000, było przej-

ście zlokalizowane na terenie Litwy – Mockawa.

Te-

stom poddano wagony towarowe i pasażerskie, które

potwierdziły prawidłowość przyjętych rozwiązań

konstrukcyjnych, co umożliwiło uruchomienie przez

PKP Intercity SA stałego połączenia na trasie War-

szawa – Wilno – Warszawa, pozwalając na skrócenie

czasu przejazdu o 100 min.

Jednak pomimo obiecu-

jących perspektyw strona litewska z nieznanych

przyczyn wycofała się z projektu.

Kolejne plany wdrożenia systemu SUW 2000

związane były z realizacją uzgodnionego przez eks-

pertów Kolei Ukraińskich (UZ) i spółek Grupy PKP

porozumienia między UZ i PKP SA w sprawie uru-

chomienia eksploatacji nadzorowanej wagonów pasa-

żerskich i towarowych w komunikacji między Polską

i Ukrainą przez przejście Przemyśl/Medyka – Mosti-

ska.

W celu realizacji projektu w system wyposażono

cztery wagony pasażerskie PKP InterCity SA, cztery

wagony towarowe PKP Cargo SA oraz pięć wagonów

pasażerskich stanowiących własność kolei UZ.

Po

zakończeniu I etapu eksploatacji nadzorowanej stro-

na Polska i Ukraińska biorąca udział w porozumie-

niu wykazały inicjatywę rozszerzenia współpracy

i nadaniu jej charakteru komercyjnego.

Natomiast

PKP Cargo SA po zakończeniu testów wycofało się

z projektu i zaprzestało dalszego jego wdrażania.

W tym samym czasie strona PKP SA prowadziła

prace nad wykorzystaniem polskiego rozwiązania

w przewozach w innych korytarzach transportowych.

System SUW 2000 był tematem wielu spotkań mię-

dzynarodowych.

Jednym z miejsc sprzyjającym do

upowszechniania wiedzy i korzyści wynikających z prak-

tycznego i powszechnego zastosowania na forum mię-

dzynarodowym było seminarium w styczniu 2003 r.

w Moskwie zorganizowane przez PKP SA.

Polskie

rozwiązanie spotkało się z dużym zainteresowaniem

ze strony rosyjskiej, która podjęła decyzję o urucho-

mieniu procedury dopuszczającej SUW 2000 do cer-

tyﬁkacji dla konstrukcji kolejowych na sieci kolei

rosyjskich.

W efekcie miało to doprowadzić do uru-

chomienia przewozów pasażerskich i towarowych

z wykorzystaniem systemu SUW 2000 w II korytarzu

transportowym, tj. Berlin – Warszawa – Moskwa.

Następnym etapem wdrożenia systemu SUW

2000 było podpisanie w czerwcu 2003 r. porozumie-

nia kolei polskich i ukraińskich w zakresie wdrożenia

przewozu pasażerów w relacji Kraków – Kijów – Kra-

ków oraz przewozu ładunków w III paneuropejskim

korytarzu transportowym.

1174

Trzecim miejscem, w którym wówczas nieodległa

wydawała się perspektywa uruchomienia podobnych

projektów w przewozach pasażerskich, była budowa

torowego stanowiska przestawczego w Brześciu mię-

dzy stolicami Polski, Białorusi i Rosji.

Podstawą do

podjęcia prac nad tym przedsięwzięciem stał się list

intencyjny podpisany 1 sierpnia 2003 r. przez przed-

stawicieli kolei polskich, białoruskich i rosyjskich.

Jako priorytet wspólnie uznano implementację syste-

mu SUW 2000 w relacji Warszawa – Mińsk – Moskwa

– Mińsk – Warszawa (pociąg Polonez).

Jednakże kolej

białoruska, mimo wstępnych deklaracji, nie wyraziła

dalszego zainteresowania uruchomieniem połączeń

wykorzystujących wagony z systemem SUW 2000.

Uruchomienie przez koleje rosyjskie możliwości

przewozów pasażerskich z wykorzystaniem ww. sys-

temu wymagało uzyskania certyﬁkacji systemu od

jednostki certyﬁkującej–RejestruCertyﬁkacjiFede-

ralnego Transportu Kolejowego Federacji Rosji, po

przeprowadzeniu uzupełniających badań przez rosyj-

ski Wszechrosyjski Instytut Naukowo-Badawczy

Transportu Kolejowego.

Uruchomienie pierwszego po-

ciągu wyposażonego w system SUW 2000 zostało za-

planowane na lata 2005/2006 r., jednak do chwili obec-

nej, z uwagi na brak dalszego zainteresowania strony

rosyjskiej, projekt nie został zrealizowany, pomimo

podejmowanych przez stronę polską wielu działań.

Kolejnym etapem wdrażania systemu SUW 2000

była realizacja projektu badawczego Intergauge

o pełnym tytule „Interoperacyjność, bezpieczeństwo

i pewność przewozów towarów kolejami o szerokości

toru 1435 mm i 1520/1524 mm.

Nowa technologia

transportu ładunków łącznie z ładunkami niebez-

piecznymi”, który został opracowany na Wydziale

Politechniki Warszawskiej w ramach VI Programu

Ramowego Komisji Europejskiej.

Projekt miał na

celu opracowanie nowej technologii przewozu, ogra-

niczającej czas wymagany dla przejścia pociągu w sto-

sunku do istniejącego rozwiązania systemu SUW

2000 II.

Realizacja nowej technologii umożliwia za-

stosowanie trzech podsystemów opracowanych w ra-

mach projektu:

a) optymalnych układów torowych i zastosowanie

procedury na stacjach, na których następuje zmiana

szerokości toru,

b) prototypu wagonów cystern z wózkami mają-

cymi rozsuwane zestawy kołowe SUW 2000 II więk-

szej pojemności, współczynniku gotowości eksploata-

cyjnej, nacisku 225 kN/oś (obecnie 200 kN/oś), pręd-

kości 120 km/h (obecnie 100 km/h) i mniejszym

współczynniku tary,

c) prototypu automatycznego torowego stanowi-

ska przestawczego o zwiększonej o 30–50% trwałości

eksploatacyjnej, zapewniającego obiektywną kontro-

lę i rejestrację parametrów procesu przestawiania

kół wagonów.

Realizacja projektu w 40% została pokryta w ra-

mach ﬁnansowaniaprzezKomisjęEuropejską.

Wobec-

nej chwili projekt został zakończony, w efekcie czego

zostało zbudowane torowe stanowisko przestawcze

w Dorohusku przygotowane do testowania wagonów

z systemem SUW 2000 II.

Jednocześnie PKP InterCity SA informuje, że jest

zainteresowane dalszym wykorzystywaniem syste-

mu SUW 2000, o czym świadczy utrzymanie stałego

połączenia na trasie Wrocław – Lwów – Wrocław ob-

sługiwanego przez 4 wagony będące własnością spół-

ki wyposażone w system SUW w kursującym co dru-

gi dzień pociągu nr 35/36.

Kolej Ukraińska, pomimo kłopotów z dostawcą czę-

ści zamiennych, czyni starania, aby dokonać naprawy

swojego taboru i włączyć go do eksploatacji, by zgodnie

z umową zapewnić codzienne kursowanie pociągu.

Po-

wodem licznych problemów z dostawą części do wagonów

wyposażonych w system SUW 2000, ukraińskich i pol-

skich, jak już wspomniano, jest trudna sytuacja ekono-

miczna Zakładu Napraw Taboru Kolejowego w Pozna-

niu, który będąc właścicielem pakietu większościowych

udziałów projektu SUW 2000, nie przejawia woli jego

przekazania lub odsprzedania innemu wykonawcy.

Biorąc pod uwagę fakt, że PKP InterCity SA wy-

kazuje zainteresowanie wykorzystaniem systemu

SUW 2000, to jego szersze zastosowanie jest zależne

od woli innych zagranicznych kolei.

Kolej litewska pomimo wcześniejszych działań nie

uruchomiła odpowiednio zmodernizowanego składu

pociągu, co spowodowało konieczność zawieszenia

komunikacji z Wilnem.

Natomiast kolej rosyjska wstrzymała dalsze pra-

ce do czasu zakończenia certyﬁkacjisystemuwjed-

nostce badawczej Rejestr Federalnego Transportu

Kolejowego Federacji Rosji, co na obecną chwilę nie

zostało zrealizowane.

Ponadto informujemy, że w 2011 r. została powo-

łana Wspólna Grupa Robocza UIC/OSŻD skupiająca

przedstawicieli kolei europejskich, m.in. PKP SA

oraz PKP InterCity SA, której celem jest zebranie

zmiany przestawienia taboru kolejowego z toru o jed-

nym prześwicie na tor o drugim prześwicie”, wystę-

pujących w Europie.

Na spotkaniu roboczym, w dniu

28 lutego 2012 r., została podjęta decyzja o ogłoszeniu

przetargu na ocenę wykorzystywania automatycz-

nych systemów przestawiania taboru kolejowego

w Europie, co pozwoli na ich porównanie.

Zdaniem PKP InterCity SA zalety systemu SUW

2000 zdobędą wysoką ocenę, co przełoży się na uzna-

nie polskiego projektu na arenie międzynarodowej

i zwiększenie zainteresowania wdrożeniem projektu

przez innych przewoźników kolejowych.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

1175

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w Ministerstwie Sprawiedliwości

(6150)

sienia tzw. tajemnicy bankowej, przekazaną przy pi-

-023-6150/12, uprzejmie przedstawiam, co następuje.

jest przez art. art. 171 ust. 5 ustawy z dnia 29 sierp-

kto, będąc obowiązany do zachowania tajemnicy ban-

kowej, ujawnia lub wykorzystuje informacje stano-

wiące tajemnicę bankową, niezgodnie z upoważnie-

niem określonym w ustawie, podlega grzywnie do

Projekt założeń projektu ustawy o ograniczeniu

uchylenie powyższego przepisu.

Nie oznacza to jed-

nak zniesienia tajemnicy bankowej.

W tym zakresie

projektowane rozwiązania zmierzały bowiem nie do

depenalizacji, lecz do ograniczenia pozakodeksowych

przepisów karnych penalizujących co do istoty prze-

stępstwa analogiczne jak te, które ujęto w ramach

Kodeksu karnego.

Oznacza to, że w razie uchylenia

przepisów penalizujących ujawnienie tajemnicy

przedsiębiorstwa lub tajemnicy bankowej czyny takie

byłyby w dalszym ciągu ścigane i karane, tyle tylko,

że na podstawie art. 266 § 1 Kodeksu karnego.

Prze-

pis ten stanowi, że kto wbrew przepisom ustawy lub

przyjętemu na siebie zobowiązaniu ujawnia lub wy-

korzystuje informację, z którą zapoznał się w związ-

ku z pełnioną funkcją, wykonywaną pracą, działal-

nością publiczną, społeczną, gospodarczą lub nauko-

wą, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności

Oznacza to, że projekt założeń projektu ustawy

czym przewiduje ochronę prawną obywateli RP oraz

ﬁrm działających na terenie Rzeczypospolitej Pol-

skiej przed nieuprawnionym ujawnieniem tajemnicy

bankowej.

W razie uchylenia art. 171 ust. 5 Prawa

bankowego ochrona prawnokarna byłaby jedynie re-

alizowana przy użyciu innego instrumentu prawne-

go, a mianowicie ustawy Kodeks karny.

Z wyrazami poważania

Podsekretarz stanu

w sprawie doprecyzowania przepisów

(6151)

-6151/12, przy którym przesłana została interpelacja

Piotra Pyzika w sprawie doprecyzowania przepisów

i usług w kontekście zjawiska tzw. ﬁrmanctwa,

uprzejmie informuję.

1.

Problem oszustw podatkowych polegających na

uchylaniu się od opodatkowania podatkiem od towa-

rów i usług przy wykorzystaniu procederu ﬁrmanc-

twa jest przedmiotem szczególnego i priorytetowego

traktowania przez państwowe służby podatkowe.

jego zwalczanie jest obecnie jednym z głównych celów

W odniesieniu do branży reprezentowanej przez

Izbę Gospodarczą Metali Nieżelaznych i Recyklingu,

której przedstawicielami są podmioty zajmujące się

obrotem i przetwarzaniem złomu, należy wskazać, iż

w związku ze szczególną podatnością tej branży na

nadużycia (m.in. przy wykorzystaniu ww. procederu

ﬁrmanctwa)doustawyzdnia11marca2004r.opo-

poz. 1054), dalej jako ustawa o VAT, został wprowa-

dzony mechanizm tzw. odwrotnego obciążenia w za-

kresie obrotu złomem.

Celem powyższej zmiany jest

wyeliminowanie nieprawidłowości w rozliczaniu po-

datku w tym sektorze.

Podstawę prawną fakultatywnego wprowadzenia

chanizmu odwrotnego obciążenia podatkiem VAT

stanowi dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 li-

kowskie mogą postanowić, że osobą zobowiązaną do

dyrektywy 2006/112/WE, od dnia 1 kwietnia 2011 r.

ców, w przypadku gdy są oni podatnikami, o których

1176

towarów objętych mechanizmem odwrotnego obcią-

Celem tej zmiany było rozszerzenie stosowania tego

mechanizmu na obrót towarami, których odzysk

i przetwarzanie stwarzało sygnalizowane przez or-

ganizacje przedstawicielskie przedsiębiorców działa-

jących w szeroko deﬁniowanejbranżyzłomuryzyko

tzw. ﬁrmanctwaizwiązanychztymskutkówpodat-

kowych dla podmiotów uczestniczących w transak-

cjach z nieuczciwymi kontrahentami, należy wska-

zać, że prawo podatników do odliczenia od podatku

VAT, który są zobowiązani zapłacić, podatku VAT

należnego lub zapłaconego z tytułu towarów i usług

otrzymanych przez nich stanowi podstawową zasadę

wspólnego systemu podatku VAT ustanowionego

przez prawodawcę unijnego.

Zgodnie z utrwalonym

orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Eu-

ropejskiej prawo do odliczenia przewidziane w art.

167 i następnych dyrektywy 2006/112/WE stanowi

integralną część mechanizmu podatku VAT i co do

zasady nie podlega ono ograniczeniu (np. wyrok

TSUE w sprawach połączonych C-80/11 i C-142/11).

Należy jednak również wskazać na ugruntowane

stanowisko Trybunału Sprawiedliwości, że zwalcza-

nie przestępczości podatkowej, uchylania się od opo-

datkowania oraz ewentualnych nadużyć jest celem

WE (por. pkt 41 powoływanego przez pana posła

wyroku TSUE w sprawach połączonych C-80/11

i C-142/11, w którym Trybunał odwołuje się do wcze-

śniejszego orzecznictwa, w tym m.in. do wyroku

w sprawie C-255/02).

W tej kwestii Trybunał orzekł

już, że podmioty prawa nie mogą powoływać się na

przepisy prawa Unii Europejskiej w celu popełnienia

przestępstwa lub nadużycia swoich uprawnień.

W związku z tym krajowe organy administracyjne

żeli zostanie udowodnione na podstawie obiektyw-

nych przesłanek, że skorzystanie z tego prawa wią-

załoby się z przestępstwem lub nadużyciem (por.

pkt 42 wyroku w sprawach połączonych C-80/11

i C-142/11).

Ponadto dyrektywa 2006/112/WE (art. 273, aka-

pit pierwszy) zezwala państwom członkowskim na

ustanowienie innych obowiązków niż określone

w dyrektywie, jeżeli uznają je za niezbędne do wła-

ściwego poboru podatku VAT i zapobiegania prze-

stępczości.

Mając za podstawę umocowanie w prawie unij-

towarów i usług w art. 86 ust. 1 stanowi, że w zakre-

ustawy o VAT).

Prawo do obniżenia kwoty podatku

strzeżeniem pkt 2–5 oraz ust. 11, 12, 16 i 18 (art. 86

Art. 88 ustawy o VAT zawiera natomiast przypad-

ki wyłączające prawo podatników do odliczenia po-

nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należ-

nego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podat-

ku naliczonego faktury i dokumenty celne w przy-

padku, gdy sprzedaż została udokumentowana fak-

turami lub fakturami korygującymi wystawionymi

przez podmiot nieistniejący.

Z kolei stosownie do

art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a nie stanowią takiej podsta-

wy również faktury i dokumenty celne w przypadku,

konane, w części dotyczącej tych czynności.

Powyższe przepisy powinny być interpretowane

przy uwzględnieniu celu, w jakim zostały przez usta-

wodawcę ustanowione, czyli przeciwdziałaniu nad-

użyciom prawa.

Należy wskazać, że w przypadku gdy

kwota wskazana jako podatek wynika jedynie z fak-

tury, która nie dokumentuje faktycznego zdarzenia

tura taka nie daje uprawnienia do odliczenia wyka-

zanej w niej kwoty.

Dysponowanie w tym przypadku

przez nabywcę fakturą wystawioną przez zbywcę sta-

nowi jedynie formalny warunek skorzystania z tego

uprawnienia, który nie stanowi uprawnienia do od-

liczenia podatku, jeżeli nie towarzyszy mu spełnienie

warunku w postaci wykonania rzeczywistej czynno-

ści rodzącej u wystawcy faktury obowiązek podatko-

wy z tytułu jej realizacji na rzecz nabywcy.

Jeżeli

brak jest takiej faktycznej czynności u wystawcy fak-

tury, nie może z jej tytułu powstać obowiązek podat-

kowy w VAT (choć zgodnie z dyrektywą i ustawą po-

wstaje obowiązek zapłaty podatku wykazanego na

fakturze jako VAT), a tym samym brak jest prawa do

odliczenia przez nabywcę podatku wykazanego na

fakturze.

Względy obiektywne powodują bowiem, że

nie można odliczyć podatku, który nie powstał w ogó-

le na uprzednim etapie obrotu.

Umożliwienie w takiej

1177

sytuacji skorzystania z prawa do odliczenia podatku

dynie odliczenie podatku zawartego w cenie faktycz-

nie dostarczanych towarów.

Należy podkreślić, że organy podatkowe w celu

ustawy o VAT i w związku z tym pozbawienia podat-

nika prawa do odliczenia podatku wykazanego w wy-

stawionej fakturze już obecnie oprócz ustalenia, że

faktura pochodzi od podmiotu nieistniejącego lub do-

kumentuje czynności niezgodne z rzeczywistością, co

do zasady badają również ogół obiektywnych okolicz-

ności konkretnej sprawy, czy nie zachodzi przypadek,

że podatnik nabywając towar lub usługę, wiedział lub

przynajmniej mógł przewidywać, że wystawca faktu-

ry dopuszcza się nieprawidłowości lub nadużycia.

Jest to zgodne ze stanowiskiem wyrażanym w orzecz-

nictwie Trybunału Sprawiedliwości UE.

3.

Przechodząc do analizy wyroku Trybunału

Sprawiedliwości UE z dnia 21 czerwca 2012 r. wyda-

nego w połączonych sprawach C-80/11 (Mahagében)

i C-142/11 (Dávid), istotnym jest, że wbrew wydźwię-

kowi, jaki jest nadawany ww. wyrokowi, nie stanowi

on przełomu w dotychczasowej linii orzeczniczej Try-

bunału Sprawiedliwości UE.

Wręcz przeciwnie, od-

powiada on dotychczasowemu dorobkowi Trybunału

w powyższym zakresie, w tym prezentowanemu sta-

nowisku w zakresie podejścia do zwalczania nadużyć

oraz uchylania się od opodatkowania (por. wyrok

Trybunał Sprawiedliwości UE w rzeczonym wy-

roku w sprawach C-80/11 i C-142/11 orzekł, że:

1) organ podatkowy nie może odmówić podatni-

kowi prawa do odliczenia od kwoty należnego podat-

ku od wartości dodanej kwoty tego podatku należne-

go lub zapłaconego z tytułu świadczonych mu usług

z tego powodu, iż wystawca faktur dotyczących

owych usług lub jeden z jego usługodawców dopuścił

się nieprawidłowości bez udowodnienia przez organ

podatkowy na podstawie obiektywnych przesłanek,

iż podatnik wiedział lub powinien był wiedzieć, że

transakcja mająca stanowić podstawę prawa do odli-

czenia wiązała się z przestępstwem popełnionym

przez wystawcę faktury lub inny podmiot działający

2) organ podatkowy nie może odmówić prawa do

odliczenia z tego powodu, iż podatnik nie upewnił się,

że wystawca faktury za towary, których prawo do

odliczenia ma dotyczyć, jest podatnikiem, że dyspo-

nował on tymi towarami i był w stanie je dostarczyć

oraz że wywiązał się z obowiązku złożenia deklaracji

i zapłaty podatku od wartości dodanej albo z tego

powodu, że podatnik nie posiada, poza fakturą, in-

nych dokumentów potwierdzających spełnienie po-

wyższych warunków, mimo że spełnione były warun-

ki materialne i formalne powstania prawa do odlicze-

nia określone w dyrektywie 2006/112, a podatnik nie

miał przesłanek podejrzewać, że wystawca faktury

dopuścił się nieprawidłowości lub przestępstwa.

Szczególnego podkreślenia wymaga wyrażane już

w dotychczasowym orzecznictwie zastrzeżenie Try-

bunału Sprawiedliwości, zgodnie z którym: „(…) kra -

jowe organy administracyjne i sądowe powinny od-

mówić prawa do odliczenia, jeżeli zostanie udowod-

skorzystanie z tego prawa wiązałoby się z przestęp-

stwem lub nadużyciem” (por. pkt 42 wyroku i podob-

nie w wyroku w sprawie C-439/04 i 440/04 Axel Kit-

tel i Recolta Recycling, pkt 55).

Trybunał wskazał

zatem, że podatnikowi może być odmówione prawo

do odliczenia w przypadku udowodnienia: „(…) na

podstawie obiektywnych przesłanek, że podatnik bę-

dący odbiorcą usług lub dostaw stanowiących pod-

popełnionym przez dostawcę lub inny podmiot dzia-

łający na wcześniejszym etapie obrotu” (por. pkt 45

wyroku).

„Podatnika, który wiedział lub powinien

wiedzieć, że nabywając towar lub usługę, uczestniczy

w dziedzinie podatku VAT, należy bowiem z punktu

przez siebie transakcji” (por. pkt 46 wyroku).

Trybunał Sprawiedliwości UE uznał ponadto, że:

„nie jest sprzeczne z prawem Unii Europejskiej wy-

maganie, by podmiot przedsięwziął wszystkie dzia-

łania, jakich można od niego racjonalnie oczekiwać,

w celu upewnienia się, że dokonywana przez niego

siębiorca powinien, zależnie od okoliczności konkret-

nego przypadku, zasięgnąć informacji na temat pod-

(pkt 54 i 60 wyroku, por. pkt 51 wyroku w sprawie

Powyższe cytaty prezentują stanowisko Trybuna-

łu Sprawiedliwości zazwyczaj pomijane w doniesie-

niach medialnych, zgodnie z którym bezpodstawne

jest domaganie się przez podatnika możliwości sko-

rzystania z prawa do odliczenia, jeżeli z obiektyw-

nych i udowodnionych przez organ podatkowy oko-

liczności sprawy wynika, że podatnik powinien po-

dejrzewać, że wystawca faktury dopuścił się niepra-

widłowości lub przestępstwa, lecz mimo tego zanie-

chał on weryﬁkacjiswojegokontrahenta.

W związku z powyższym, uwzględniając wykład-

nię prowspólnotową wynikającą z orzecznictwa Try-

bunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (w tym

wyroku w sprawach połączonych C-80/11 i C-142/11),

powołane przepisy ustawy ograniczające prawo do

odliczenia VAT w mojej ocenie nie wymagają zmian

polegających na ich doprecyzowaniu w zakresie do-

1178

chowania należytej staranności podczas rozliczania

transakcji pomiędzy przedsiębiorcami.

Należy jednocześnie zauważyć, iż należyta sta-

ranność, której wymaga się od podatnika przy wery-

ﬁkacjiswojegokontrahenta,możeobejmowaćwiele

różnych czynności ściśle uzależnionych od okoliczno-

ści sprawy.

Nie jest zatem możliwe i celowe określenie

uniwersalnego zbioru czynności, których realizacja

przez podatnika pozwoli stwierdzić w każdej kon-

kretnej sprawie, że należyta staranność została do-

chowana.

Powyższa teza znajduje potwierdzenie

w cytowanym wyżej wyroku w sprawach C-80/11

(Mahagében) i C-142/11 (Dávid): „(…) określenie

stępstwa przez podmiot działający na wcześniejszym

rozpatrywanego przypadku.” (pkt 59 wyroku).

Ponadto należy zauważyć, że z uwagi na koniecz-

ność badania każdego przypadku odrębnie sformu-

łowanie w ustawie o VAT ogólnej klauzuli należytej

staranności, z zasady będącej normą niedookreśloną,

jest zabiegiem nieuzasadnionym, dodatkowo potęgo-

wanym przez konieczność uwzględnienia charakte-

rystyki poszczególnych branż.

Przykładowo na pod-

stawie liczby nadużyć i przestępstw stwierdzonych

w branży handlu złomem należy przyjąć, iż w branży

tej powinna istnieć podwyższona świadomość ryzyka

oszustw podatkowych.

Zatem od nabywców działają-

cych w tej branży należy oczekiwać szczególnej

ostrożności oraz bardziej wnikliwego sprawdzania

potencjalnych kontrahentów.

Powyższa opinia znaj-

duje potwierdzenie w orzecznictwie (por. wyrok NSA

z dnia 10 maja 2011 r., sygn.

I FSK 777/10).

Odnosząc się natomiast do wspomnianych przez

pana posła przypadków, w których polscy przedsię-

biorcy czują się pokrzywdzeni w związku ze stwier-

dzeniem nieuczciwych działań u ich kontrahentów,

należy uznać, że ocena każdej z takich indywidual-

nych spraw należy do kompetencji sądów administra-

cyjnych (por. pkt 51, 55, 59 i 61 ww. wyroku w sprawie

Każda ze spraw, w której krajowe organy podatko-

we odmówiły podatnikowi prawa do odliczenia podat-

ku naliczonego w związku ze stwierdzeniem nieuczci-

wych działań u jego kontrahenta, może być przedmio-

tem jedynie odrębnych ocen sformułowanych każdo-

razowo w oparciu o konkretny stan faktyczny.

Do

dokonania oceny prawnej ostatecznych rozstrzygnięć

wydanych w indywidualnych sprawach przez organy

podatkowe zostały powołane sądy administracyjne.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Maciej Grabowski

Warszawa, dnia 30 lipca 2012 r.

w sprawie bezpieczeństwa na kolei (6152)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na

muję, co następuje.

1.

Po poważnym wypadku w dniu 3 marca 2012 r.

pod Szczekocinami Urząd Transportu Kolejowego

w dniach 6–16 maca br. przeprowadził nadzwyczajną

kontrolę w zakresie przestrzegania zasad i procedur

związanych z bezpieczeństwem prowadzenia ruchu

na liniach kolejowych w wybranych zakładach PKP

PLK SA, wszystkich zakładach PKP InterCity SA

oraz wybranych zakładach Przewozów Regionalnych

sp. z o.o.

Jak wynika z raportu przedstawionego przez wi-

ceprezesa Urzędu Transportu Kolejowego Krzyszto-

fa Banaszka na XII posiedzeniu Zespołu do Spraw

waka, kontrola przebiegała następująco.

I. Zagadnienia objęte kontrolą.

W kontrolę zaangażowane zostały centrale oraz

wszystkie oddziały terenowe.

Zakres kontroli przed-

stawiał się następująco:

1) zarządca infrastruktury – PKP Polskie Lnie

Kolejowe SA (7 Zakładów Linii Kolejowych: w Kra-

kowie, Częstochowie, Bydgoszczy, Poznaniu, Łodzi,

Skarżysko-Kamiennej, we Wrocławiu):

— aktualność i prawidłowość opracowania oraz

stosowania regulaminów technicznych stacji;

— zgodność obsad posterunków z zapisami w re -

gulaminach technicznych stacji;

— przestrzeganie zasad prawidłowego prowadze -

nia ruchu kolejowego na posterunkach nastawczych;

— wprowadzanie i stosowanie obostrzeń w pro -

wadzeniu ruchu pociągów wynikających z nieprawi-

dłowego działania urządzeń sterowania ruchem ko-

lejowym;

— ocena systemu nadzoru i kontroli wewnętrz -

nych zarządcy infrastruktury kolejowej nad działal-

nością pracowników zatrudnionych na posterunkach

ruchu;

— realizacji wdrożenia rekomendacji bezpieczeń -

stwa przewodniczącego Państwowej Komisji Badania

Wypadków Kolejowych;

— przeprowadzanie szkoleń okresowych pracow -

ników związanych z prowadzeniem ruchu kolejowego

(dyżurny ruchu, nastawniczy, zwrotniczy, itd.).

1179

2.

Przewoźnicy kolejowi – PKP InterCity SA

(4 zakłady: w Warszawie, Krakowie, Gdyni, Pozna-

niu) oraz Przewozy Regionalne sp. o.o. (4 zakłady:

w Łodzi, Lublinie, Katowicach, we Wrocławiu):

— obsługa i eksploatacja urządzeń czujności, tj.

urządeń:

a) samoczynnego hamowania pociągu (SHP),

b) czuwaka aktywnego/półaktywnego (CA),

c) zatrzymania pociągu drogą radiową (RS),

d) radiołączności pociągowej,

oraz wyposażenia drużyn trakcyjnych w aktualny

i czytelny służbowy rozkład jazdy pociągów oraz wy-

kaz ostrzeżeń stałych (WOS);

— czas pracy pracowników drużyn trakcyjnych

w przyjętym okresie rozliczeniowym w aspekcie prze-

strzegania, w tym w zakresie opracowanych harmo-

nogramów pracy oraz systemu równoważnego norm

czasu pracy, zgodnie z postanowieniami Kodeksu

pracy, regulaminów pracy i innych regulacji praw-

nych w tym zakresie;

— przeprowadzanie szkoleń okresowych pracow -

ników drużyn trakcyjnych w roku 2011 oraz plan

szkoleń okresowych na 2012 r.;

— realizacja wdrożenia rekomendacji bezpieczeń -

stwa PKBWK.

II.

Wyniki kontroli.

Po zakończeniu kontroli poszczególne odziały te-

renowe UTK sporządziły protokoły kontroli oraz wy-

stąpienia pokontrolne, z wyszczególnieniem niepra-

widłowości wraz ze wskazaniem terminu ich usunię-

cia, i przedłożyli kierownikom kontrolowanych jed-

nostek organizacyjnych.

W oparciu o wyniki kontroli przeprowadzone

przez poszczególne oddziały terenowe UTK zostały

wystosowane wystąpienia do prezesów kontrolowa-

nych spółek informujące o wynikach przeprowadzo-

nej kontroli.

Stan bezpieczeństwa prowadzenia ruchu

kolejowego przez PKP PLK SA oraz PKP InterCity

SA oceniono na poziomie dostatecznym z konieczno-

ścią poprawy, zaś stan bezpieczeństwa ruchu kolejo-

wego w Przewozach Regionalnych sp. z o.o. oceniono

jako pozytywny z koniecznością poprawy.

W celu podniesienia poziomu bezpieczeństwa na

poziom wyższy oraz wyeliminowania nieprawidłowo-

ści stwierdzonych podczas kontroli wydano następu-

jące zalecenia:

— dokonać weryﬁkacji planów bezpieczeństwa

sporządzonych na rok 2012, o których mowa w 17a

późn. zm.), oraz wzmocnienie/usprawnienie funkcjo-

nowania systemu kontroli wewnętrznej spółek;

— w wyznaczonym czasie usunąć stwierdzone

podczas kontroli nieprawidłowości ujęte w protoko-

łach i wystąpieniach pokontrolnych przekazanych

kierownikom jednostek kontrolowanych.

Główne nieprawidłowości stwierdzone podczas

kontroli:

Lp.

Główne nieprawidłowości

stwierdzone podczas

nadzwyczajnych kontroli

bezpieczeństwa ruchu

kolejowego

Podjęte działania

1. PKP Polskie Linie Kolejowe SA

1)

Nieaktualne regulaminy

techniczne stacji

zrealizowano:

— dokonano aktualizacji regulaminów technicznych na stacji Drzewica, Szydłowiec, Radom

Wschodni – zakład w Skarżysko-Kamiennej;

Wrocław-Osobowice, Smardzów, posterunek odgałęźny Lamowice – zakład we Wrocławiu;

posterunek odgałęźny Poznań-Jeżyce – zakład w Poznaniu

2)

Niezgodna z regulaminami

technicznymi stacji obsada

posterunków ruchu

nie zrealizowano:

— nie zwiększono obsady posterunku ruchu na stacji Szydłowiec – zakład

w Skarżysko-Kamiennej

3)

Nieusunięte usterki w

urządzeniach sterowania

ruchem kolejowym

zrealizowano:

— wymieniono linki sieci powrotnej na stacji Baby i Rokiciny – zakład w Łodzi;

— wymieniono kabel pomiędzy szafami SK, dokonano wymiany starych akumulatorów

zasadowych na nowe bezobsługowe w urządzeniach zasilających, opracowano regulamin

grupy serwisowej urządzeń s.r.k. mający na celu usprawnienie procesu usuwania usterek

w stacji Szydłowiec – zakład w Skarżysko-Kamiennej;

— odbudowano sieć powrotną – zakład w Poznaniu;

— wymieniono kabel sygnalizacyjny na stacji Kraków-Płaszów – zakład w Krakowie;

nie zrealizowano:

— nie odbudowano kabla blokadowego na stacji Dąbrowa Górnicza Towarowa – zakład

w Częstochowie – z powodu braku środków ﬁnansowych

4)

Niedostateczny system kontroli

i nadzoru wewnętrznego nad

działalnością personelu

posterunków ruchu

zrealizowano:

— przeprowadzono szkolenie dla kadry kierowniczej sekcji eksploatacji – zakład we

Wrocławiu

1180

5)

Nieusunięte usterki

w rozjazdach

zrealizowano:

— wyregulowano zamknięcia nastawcze, podpito pojedyncze podrozjezdnice, dokręcono śruby

w rozjazdach na stacji Wrocław-Popowice, Wrocław-Osobowice.

nie zrealizowano:

— nie wykonano prac związanych z wymianą części rozjazdowych i podrozjezdnic na stacji

Wrocław-Popowice, Wrocław-Osobowice, Szewce w związku z planowaną modernizacją linii

271 (E59);

Brzeg Dolny w związku z planowanym wykorzystaniem materiałów staroużytecznych

z modernizowanej linii 271

6)

Nieprawidłowo prowadzona

dokumentacja

techniczno-ruchowa

zrealizowano:

— personel obsługi technicznej został pouczony w zakresie dokonywania prawidłowych

odpisów w dokumentacji techniczno-ruchowej – zakład w Krakowie, Skarżysko-Kamiennej,

Bydgoszczy i Poznaniu

7)

Nieprawidłowości stwarzające

bezpośrednie zagrożenie

bezpieczeństwa prowadzenia

ruchu kolejowego stwierdzone

na stacji Trzebinia (brak

kontroli zajętości torów

i rozjazdów, duże braki sieci

powrotnej w torach i rozjazdach,

na pulpicie nastawczym brak

plomb od rozjazdów i izolacji

torowej).

zrealizowano:

— odbudowano sieć powrotną, dokonano oplombowania pulpitu nastawczego, usunięto

usterki w torach i rozjazdach zagrażające bezpieczeństwu ruchu kolejowego, wymieniono

kable sygnalizacyjne oraz izolowanych obwodów na torach na stacji Trzebina – zakład

w Krakowie;

w trakcie realizacji:

— wymiana podkładów i podrozjezdnic na stacji Trzebina –zakład w Krakowie

8)

Stacja Szewce – w dniu 2 marca

2012 r. ok. godz. 7.55 nastąpił

proces cofania pociągu, który

wyjechał ze stacji Szewce

w kierunku stacji

Wrocław-Osobowice na

nieprawidłowy tor – dochodzenie

w toku.

zrealizowano:

— zakładowa komisja ustaliła, że dyżurny ruchu wyprawił pociąg na nieprzygotowaną drogę

przebiegu; wydarzenie zakwaliﬁkowanojakoincydentC-41

2. PKP InterCity SA

1)

Nieprawidłowa obsługa

i eksploatacja urządzeń

czujności: samoczynne

hamowanie pociągu, czuwak

automatyczny, radiołączność

pociągowa, zatrzymanie pociągu

drogą radiową.

zrealizowano:

— wdrożono ramowy program działań w PKP InterCity SA na rzecz poprawy bezpieczeństwa

ruchu kolejowego w 2012 r. – zakłady spółki

2)

Nieprzestrzeganie czasu pracy

wynikającego z regulaminów

pracy i przepisów Kodeksu

pracy.

zrealizowano:

— podjęto działania regulujące w zakresie bieżącego nadzorowania pracy drużyn trakcyjnych

– zakład centralny;

— zwiększono zatrudnienie w zespole drużyn trakcyjnych – zakład południowy;

— wdrożono kontrole wewnętrzne – zakłady spółki

3)

Nie wdrożono rekomendacji

PKBWK dotyczących instalacji

urządzeń rejestrujących w

pojazdach kolejowych – kamer

cyfrowych lub video

rejestratorów.

w trakcie realizacji:

— wdrożenie rekomendacji PKBWK w toku

4)

Brak uregulowań wewnętrznych

dotyczących wykonywania

kontroli urządzeń „Radio stop”

i SHP podczas przyjęcia pojazdu

przez maszynistę w jednostce

macierzystej.

zrealizowano:

— wydano zarządzenie w sprawie sprawdzania urządzeń radiołączności oraz „Radio stop”

w pojazdach trakcyjnych z napędem – zakład centralny, północny

5)

Świadectwa sprawności

technicznej lokomotyw bez

podanego terminu ważności.

zrealizowano:

— wyposażono lokomotywy elektryczne we właściwe świadectwa sprawności technicznej,

wystawione przez PKP InterCity SA – zakład centralny

3 Przewozy Regionalne sp. z o.o.

1)

Nieprawidłowa obsługa

i eksploatacja urządzeń

— przeprowadzono przedmiotowe szkolenia dla pracowników bezpośrednio związanych z

prowadzeniem ruchu kolejowego – zakład w Łodzi

2)

Nieaktualne i nieczytelne

wewnętrzne rozkłady jazdy

pociągów i wykazy ostrzeżeń

stałych.

zrealizowano:

— przeprowadzono postępowania wyjaśniające, obniżono wysokość premii regulaminowej

– zakład lubelski

3)

Nieprzestrzeganie czasu pracy

wynikającego z regulaminów

– zakład lubelski, łódzki;

— wdrożono kontrole wewnętrzne – zakłady lubelski, łódzki

1181

Z analizy ww. zestawienia wynika, że zdecydowa-

na większość stwierdzonych nieprawidłowości zosta-

ła usunięta.

III.

Podsumowanie.

1.

Zarządca infrastruktury kolejowej PKP PLK SA.

Kontrolą objęto po jednym Zakładzie Linii Kole-

jowych na terenie działania każdego oddziału tere-

nowego UTK.

Łącznie skontrolowano 33 stacje i po-

sterunki odgałęźne:

— w zakresie aktualności i prawidłowości opra -

cowania regulaminów technicznych stacji kontrola

ujawniła znaczną ilość usterek – na ogólną liczbę

33 skontrolowanych stacji i posterunków odgałęź-

nych w 9 przypadkach ujawniono nieaktualne regu-

laminy techniczne; powyższe świadczy o braku do-

statecznego nadzoru nad aktualnością podstawowej

dokumentacji regulującej zasady prowadzenia ruchu

kolejowego na stacjach i przyległych szlakach zarów-

no z poziomu zakładów, jak i z poziomu centrali;

— w zakresie zgodności obsad posterunków z za -

pisami w regulaminach technicznych stacji stwierdzo-

no tylko 1 przypadek braku zgodności – stacja Szydło-

wiec; ogólnie ocenia się, że w ww. zakresie zarządca

infrastruktury prawidłowo realizuje swoje zadania;

— w zakresie przestrzegania zasad prawidłowego

prowadzenia ruchu kolejowego na posterunkach na-

stawczych stwierdzono, że na 5 stacjach i posterun-

kach odgałęźnych wystąpiły nieprawidłowości w tym

zakresie; w przypadku rażących nieprawidłowości

dotyczących stacji Trzebinia prezes UTK wydał de-

cyzję ograniczającą prędkość ruchu pociągów w jej

obrębie; Urząd Transportu Kolejowego ogólnie oce-

nia nadzór zarządcy infrastruktury kolejowej nad

przestrzeganiem zasad prawidłowego prowadzenia

ruchu kolejowego na poziomie dostatecznym;

— w zakresie wprowadzania i stosowania obostrzeń

w prowadzeniu ruchu pociągów wynikających z niepra-

widłowego działania urządzeń sterowania ruchem ko-

lejowym stwierdzono usterki urządzeń sterowania ru-

chem kolejowym na 20 stacjach z 33 objętych kontrolą

w okresie od 1 stycznia do 13 marca 2012 r., co stanowi

60% stacji i posterunków odgałęźnych objętych kontro-

lą; powyższe świadczy o zaledwie dostatecznym stanie

urządzeń sterowania ruchem kolejowym na kontrolo-

wanych posterunkach; w trakcie kontroli nie ujawniono

nieprawidłowości w procedurach wprowadzania i stoso-

wania obostrzeń w czasie trwania usterek urządzeń

sterowania ruchem kolejowym;

— w zakresie systemu nadzoru i kontroli we -

wnętrznych zarządcy infrastruktury kolejowej nad

działalnością pracowników zatrudnionych na poste-

runkach ruchu na 7 stacjach i posterunkach odgałęź-

nych z liczby 33 poddanych kontroli stwierdzono nie-

prawidłowości polegające na zbyt małej liczbie kontro-

li i niezadowalającym poziomie merytorycznym kon-

troli, stanowi to 21% ogólnej liczby posterunków pod-

danych kontroli; ogólna ocena kontrolowanego obsza-

ru przez UTK to poziom zaledwie dostateczny;

— w zakresie realizacji wdrożenia rekomendacji

bezpieczeństwa przewodniczącego Państwowej Ko-

misji Badania Wypadków Kolejowych nie stwierdzo-

no nieprawidłowości w kontrolowanym obszarze – oce-

na pozytywna;

— w zakresie realizacji przeprowadzania szkoleń

okresowych pracowników związanych z prowadze-

niem ruchu kolejowego (dyżurny ruchu, nastawniczy,

zwrotniczy itd.) nie stwierdzono nieprawidłowości

w kontrolowanym obszarze – ocena pozytywna.

W PKP PLK SA w zakładach linii kolejowych

kontrolowano 7 obszarów działalności związanych

z bezpieczeństwem prowadzenia ruchu kolejowego.

Z tej liczby działalność oceniono pozytywnie w trzech

obszarach, natomiast w pozostałych czterech obsza-

rach oceniono działalność na poziomie dostatecznym.

Ogólna ocena działalności objętej kontrolą – poziom

dostateczny z koniecznością poprawy.

2. PKP InterCity SA.

Kontrolą objęto 4 (wszystkie) zakłady spółki:

— w zakresie obsługi i eksploatacji urządzeń ra -

diołączności pociągowej i samoczynnego hamowania

pociągów w dwóch zakładach stwierdzono usterki

i nieprawidłowości w kontrolowanym obszarze; nad-

zór nad prowadzoną działalnością spółki Urząd

Transportu Kolejowego w tym obszarze ocenia na

poziomie dostatecznym;

— w zakresie przestrzegania czasu pracy pracow -

ników drużyn trakcyjnych w przyjętych okresach

rozliczeniowych w dwóch zakładach stwierdzono

rze; nadzór nad prowadzoną działalnością spółki

— w zakresie przeprowadzania szkoleń okreso -

wych pracowników drużyn trakcyjnych w roku 2011

oraz planu na rok 2012 w żadnym z kontrolowanych

czterech zakładów nie stwierdzono nieprawidłowo-

ści; ogólna ocena nadzoru nad kontrolowanym obsza-

rem jest pozytywna;

— w zakresie realizacji wdrożenia rekomendacji

sji Badania Wypadków Kolejowych nieprawidłowości

stwierdzono w jednym zczterech kontrolowanych za-

kładów; zakład południowy nie wdrożył zaleceń

PKBWK z uwagi na brak pisemnego powiadomienia

z centrali spółki; nadzór nad prowadzoną działalno-

ścią spółki Urząd Transportu Kolejowego w tym ob-

szarze ocenia pozytywnie z koniecznością poprawy.

W PKP InterCity SA kontrolowano czterech ob-

szary działalności związanej bezpośrednio z bezpie-

czeństwem ruchu kolejowego.

W dwóch obszarach

nadzór spółki oceniono na poziomie dostatecznym,

w jednym obszarze pozytywnie, w jednym obszarze

pozytywnie z koniecznością poprawy.

Ogólna ocena

3.

Przewozy Regionalne sp. z o.o.

Kontrolą objęto cztery zakłady spółki, w dwóch

zakładach w kontrolowanym obszarze nieprawidło-

wości nie stwierdzono:

1182

i nieprawidłowości w kontrolowanym obszarze; nad-

szarze Urząd Transportu Kolejowego ocenia na po-

ziomie dostatecznym;

w tym obszarze Urząd Transportu Kolejowego ocenia

na poziomie dostatecznym;

zakładów nie stwierdzono nieprawidłowości; ogólna oce-

na nadzoru nad kontrolowanym obszarem pozytywna;

nieprawidłowości; ogólna ocena nadzoru nad kontro-

lowanym obszarem pozytywna.

W Przewozach Regionalnych sp. z o.o. kontrolo-

wano cztery obszary działalności związanej bezpo-

średnio z bezpieczeństwem ruchu kolejowego.

W dwóch

miast w dwóch na poziomie dostatecznym.

Ogólna

tywny z koniecznością poprawy.

IV.

Wnioski końcowe.

1.

Infrastruktura kolejowa.

Na podstawie analizy materiału pokontrolnego oce-

nia się stan infrastruktury kolejowej w Polsce na dosta-

teczny.

Urząd Transportu Kolejowego szacuje, że 36%

stanu nawierzchni torowej to stan dobry – linie z utrzy-

manym poziomem parametrów konstrukcyjnych wyma-

gające jedynie robót konserwacyjnych; ok. 34% na-

wierzchni torowej to stan dostateczny – linie o zmniej-

szonych parametrach konstrukcyjnych wymagające in-

tensywnych napraw bieżących; ok. 30% to stan niezado-

walający – wprowadzone znaczne ograniczenia parame-

trów konstrukcyjnych, liczne ograniczenia prędkości

i wymagana kompleksowa wymiana nawierzchni.

2.

Urządzenia sterowania ruchem kolejowym.

Stan urządzeń s.r.k. określa się jako stan dosta-

teczny w rozbiciu na poniższe kategorie:

— urządzenia stacyjne: stan dobry – 8%; stan do -

stateczny – 85%; stan niezadowalający – 7%;

— urządzenia samoczynnej blokady liniowej: stan

dobry – 31%; stan dostateczny – 68%; stan niezado-

walający – 1%;

— urządzenia na przejazdach: stan dobry – 33%;

stan dostateczny – 63%; stan niezadowalający – 4%.

3.

Stan techniczny pojazdów kolejowych.

Stan techniczny pojazdów kolejowych w kontro-

lowanych spółkach ocenia się na poziomie dostatecz-

nym:

— średni wiek wagonów eksploatowanych przez

spółki to 27 lat;

— średni wiek lokomotyw i elektrycznych pojaz -

dów trakcyjnych to 31 lat;

— sprawność techniczna dla pojazdów trakcyj -

nych szacuje się na poziome 56%, natomiast dla ta-

boru wagonowego 50%.

Reasumując, UTK stwierdza, że generalna popra-

wa bezpieczeństwa powadzenia ruchu kolejowego

w Polsce uzależniona jest od dwóch czynników:

— wzmocnienie kontroli wewnętrznej w spółkach

(działania bezinwestycyjne),

— inwestycje w infrastrukturę kolejową i tabor

kolejowy (działania inwestycyjne wymagające zaan-

gażowania znacznych nakładów ﬁnansowych).

Urząd Transport Kolejowego w ramach zaplano-

wanych kontroli szczególnym nadzorem obejmie

funkcjonowanie systemów zarządzania bezpieczeń-

stwem w poszczególnych podmiotach kontrolowa-

nych, ze szczególnym uwzględnieniem funkcjonowa-

nia kontroli wewnętrznej w spółkach oraz planowa-

nych działań inwestycyjnych w kontekście analizy

ryzyka prowadzonej działalności w spółkach.

Z informacji uzyskanej z PKP SA wynika, że ak-

tualnie trwają wstępne rozmowy z Bankiem Świato-

wym na temat ewentualnego wykorzystania eksper-

tów Banku Światowego w poprawie systemu bezpie-

czeństwa kolei w Polsce.

Na chwilę obecną nie podję-

to jeszcze w tej sprawie żadnych wiążących ustaleń.

Odnosząc się do harmonogramu działań mających

mie informuję, że:

a) ministerstwo wspólnie z prezesem Urzędu Trans-

portu Kolejowego wystąpiło o środki z dwóch rezerw –

jednej będącej w gestii Rady Ministrów, drugiej będącej

w gestii resortu ﬁnansów–nasﬁnansowaniedodatko-

wych zadań UTK.

Łączna kwota to 1,5 mln zł w roku

bieżącym, która będzie przeznaczona na szkolenia,

sprzęt i nowe etaty.

Ponieważ trwają prace nad przyszło-

rocznym budżetem, równocześnie wnosimy o zwiększe-

nie budżetu UTK o 50% w stosunku do tegorocznego;

b) według informacji UTK liczbę przeprowadzo-

nych kontroli i wydanych zaleceń pokontrolnych

przedstawiają poniższe tabele:

Liczba wykonanych kontroli w zakresie bezpie-

czeństwa ruchu kolejowego.

Lp.

Kontrolowane

podmioty

Liczba kontroli w okresie

2011 r.

I

kwartał

2012 r.

II

kwartał

2012 r.

Od

początku

roku do

końca

czerwca

2012 r.

1

Zarządcy

infrastruktury

kolejowej

163 53 69 122

2

Przewoźnicy

kolejowi

132 40 114 154

OGÓŁEM 295 93 183 276

1183

2.

Zestawienie wydanych zaleceń pokontrolnych

z uwzględnieniem ich rodzaju.

Lp. Nazwa podmiotu

Liczba kontroli w okresie

I kwartał

2012 r.

II kwartał

120 230 350

2

Przewoźnicy

kolejowi

86 109 195

OGÓŁEM 206 339 545

przedstawiona tabela nr 1, z kontroli w roku 2011

oraz za pierwsze półrocze 2012 r., pokazuje zwiększe-

nie ilości kontroli służących poprawie bezpieczeń-

stwa ruchu kolejowego;

efekty kontroli przedstawia tabela nr 2, w której

pokazano wyniki przeprowadzonych kontroli (liczbę

wydanych zaleceń pokontrolnych);

c) szkolenia dla grup zawodowych dyżurnych ru-

chu i maszynistów kolejowych są ujęte w systemach

zarządzania bezpieczeństwem (SMS) zarządców in-

frastruktury i przewoźników kolejowych, gdzie m.in.

określono zakres merytoryczny szkoleń, wymiar i spo-

sób ich przeprowadzania; w związku z eskalacją zda-

rzeń kolejowych (w tym poważnych wypadków) pole-

cono w pismach z dnia 28 grudnia 2011 r. (zgodnie

z rekomendacją PKBWK) oraz z dnia 30 maja 2012 r.

(z inicjatywy własnej prezesa UTK) zorganizowanie

i przeprowadzenie dodatkowych, pozaplanowych

szkoleń w ww. grupach zawodowych; tematyka szko-

leń dotyczy podniesienia standardów bezpieczeństwa

ruchu kolejowego i obowiązków służbowych wskaza-

nych grup zawodowych pracowników; przekazane

przy piśmie UTK z dnia 30 maja 2012 r. polecenie

przeprowadzenia dodatkowych szkoleń w zespołach

d) w celu ujednolicenia standardów dotyczących

bezpieczeństwa na kolei podjęto następujące działa-

nia:

— w dniu 21 czerwca br. odbyło się spotkanie

w sprawie ujednolicenia systemu przepisów i instruk-

cji obowiązujących w podmiotach rynku kolejowego;

spotkanie stanowiło ciąg dalszych działań będących

pochodną XII posiedzenia Zespołu do Spraw Bezpie-

czeństwa w Transporcie Kolejowym; celem spotkania

było przedstawienie problemów i niespójności wystę-

pujących w instrukcjach i regulacjach wewnętrznych

opracowywanych przez zarządców infrastruktury

kolejowej i przewoźników kolejowych wraz z potrzebą

wprowadzenia jednolitych standardów bezpieczeń-

stwa ruchu w podmiotach rynku kolejowego oraz wy-

bór instrukcji, które w pierwszej kolejności będą wy-

magały ujednolicenia;

— w pierwszej kolejności nastąpi uniﬁkacjadwóch

instrukcji na podstawie dokumentów narodowego za-

rządcy infrastruktury kolejowej PKP PLK SA, tj. in-

strukcji Ir-9 o technice pracy manewrowej i instrukcji

Ir-5 o użytkowaniu urządzeń radiołączności pociągowej

oraz powołanie podzespołu ds. przepisów i instrukcji

przy prezesie UTK; w pracach podzespołu uczestniczyć

będą przedstawiciele zarządców infrastruktury, prze-

woźników kolejowych oraz organizacji zawodowych

i zrzeszeń pracodawców kolejowych – bezpośrednio zaj-

mujące się poszczególnymi instrukcjami;

— po ogłoszeniu niezbędnych zmian do ustawy

o transporcie kolejowym oraz rozporządzeń, w tym

do rozporządzenia o ogólnych warunkach prowadze-

nia ruchu kolejowego i sygnalizacji, Zespół do Spraw

Bezpieczeństwa w Transporcie Kolejowym wraz z pod-

zespołem przystąpi do dalszych prac związanych

z ujednoliceniem i uniﬁkacjąprzepisów,

tamencie Bezpieczeństwa Kolejowego pierwsze robo-

cze spotkanie grupy inicjatywnej (zespołu) w sprawie

nowelizacji przedmiotowych instrukcji; na spotkaniu

tym omówiono podstawowe niespójności i manka-

menty instrukcji wraz ze wstępnymi ramowymi pro-

pozycjami ich zmian;

— treść proponowanych zmian do instrukcji po

weryﬁkacji podzespołu zostanie opublikowana na

stronie internetowej UTK (celem zapoznania pod-

miotów rynku kolejowego i przeprowadzenia konsul-

tacji społecznych);

e) w ramach prac Zespołu do Spraw Bezpieczeń-

stwa w Transporcie Kolejowym zostało podjęte za-

gadnienie monitoringu wideo i audio w kabinie ma-

szynisty; ponadto UTK polecił przy pismach z dnia

jęcie prac związanych z zainstalowaniem urządzeń

rejestrujących, kamer cyfrowych lub wideo rejestra-

torów, w pojazdach kolejowych nowo budowanych

i będących w eksploatacji, zgodnie rekomendacją

przewodniczącego Państwowej Komisji Badania Wy-

padków Kolejowych z dnia 22 listopada 2011 r.;

kolejowym, w którym zostały określone warunki

szkolenia i egzaminowania maszynistów, w najbliż-

szym czasie zostanie rozpatrzona przez komitet Rady

Ministrów.

Natomiast opracowaniem nowych przepisów o wa-

przy MTBiGM, który w terminie do końca lutego

2013 r. przygotuje projekt założeń do projektu nowej

ustawy.

Jestem pewien, że podjęte przez nas wspólne dzia-

łania przyczynią się do poprawy bezpieczeństwa

1184

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w sprawie ogólnopolskiego badania

umiejętności trzecioklasistów (6153)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

-6153/12) w sprawie ogólnopolskiego badania umie-

jętności trzecioklasistów, uprzejmie wyjaśniam.

stów zostało przeprowadzone w ramach projektu ba-

dawczego współﬁnansowanegoześrodkówEuropej-

skiego Funduszu Społecznego pn. „Badania uwarun-

kowań zróżnicowania wyników egzaminów zewnętrz-

nych”, którego beneﬁcjentemsystemowymbyłaCen-

tralna Komisja Egzaminacyjna.

Projekty badawcze są prowadzone przez zespoły

niezależnych naukowców.

W przypadku OBUT za

merytoryczną stronę projektu, tj. za przygotowanie

i przeprowadzenie badania, odpowiada koordynator

merytoryczny tego zadania, którym od 2011 r. jest

pani A. P. Wykorzystane w tym badaniu zestawy za-

dań zostały przygotowane przez kierowany przez pa-

nią A. P. zespół badawczy złożony z pracowników

naukowych wyższych uczelni.

Zestawy zadań służą-

ce badaniu umiejętności uczniów z zakresu języka

polskiego opracował zespół polonistyczny kierowany

przez dr hab. M. Ż. Przygotowane przez ten zespół

zestawy zadań nie były konsultowane z Minister-

stwem Edukacji Narodowej.

Nie ulega wątpliwości, że zadanie nr 10 (Wyobraź

sobie, że twoja szkoła zostanie wkrótce zamknięta,

zydenta miasta, co o tym sądzisz), które zostało uży-

te w tegorocznym badaniu, nie jest właściwe i nie

powinno było zostać zamieszczone w zestawie zadań

służących badaniu umiejętności uczniów trzeciej kla-

sy szkoły podstawowej.

Jednocześnie informuję, że od 1 sierpnia 2012 r.

projekty badawcze umiejscowione obecnie przy Cen-

tralnej Komisji Egzaminacyjnej będą realizowane

przez Instytut Badań Edukacyjnych, wyspecjalizo-

waną placówkę badawczą prowadzącą interdyscypli-

narne badania naukowe nad funkcjonowaniem i efek-

tywnością systemu edukacji w Polsce.

W zakresie całkowitych kosztów opracowania i prze-

prowadzenia badania informuję, że koszty tegorocz-

nej edycji ogólnopolskiego badania umiejętności trze-

cioklasistów kształtują się na poziomie 1 442 454,63 zł.

W skład kosztów wchodzą:

— druk i dystrybucja testów do badania, przewod -

ników dla przeprowadzającego badanie, przewodni-

ków do programu komputerowego WPP, raportu

z badania OBUT 2012, publikacji projektowych wy-

korzystywanych w wysyłce do szkół biorących udział

w badaniu;

— wynagrodzenie zespołu badawczego przygoto -

wującego badanie od strony merytorycznej;

— niezbędne usługi informatyczne;

— usługi call center stworzonego jedynie na czas

trwania badania.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Mirosław Sielatycki

Warszawa, dnia 27 lipca 2012 r.

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

terpelację pani poseł Beaty Mazurek, z 26 czerwca

2012 r., nr SPS-023-6155/12, w sprawie problemów

z e-podręcznikami, uprzejmie informuję.

Projekt systemowy „E-podręczniki do kształcenia

nych w „Rządowym programie rozwijania kompeten-

nologii informacyjno-komunikacyjnych – Cyfrowa

szkoła”, tj. w obszar e-zasoby edukacyjne, w tym e-

-podręcznik, którego celem jest uzupełnienie oferty

publicznych elektronicznych zasobów edukacyjnych,

ręczników.

Realizacja projektu ma istotne znaczenie

dla procesu cyfryzacji szkół, który został zapocząt-

kowany tym programem rządowym.

Celem projektu

jest bowiem opracowanie i upowszechnienie interak-

tywnych i multimedialnych e-podręczników do kształ-

cenia ogólnego.

Podręczniki będą zamieszczone na

1185

Przewiduje się, że pierwsze części podręczników zo-

specyﬁkęprojektusystemowego„E-podręcznikido

kształcenia ogólnego” zaplanowano realizację projek-

tu wspólnie z czterema partnerami merytorycznymi.

Każdy z partnerów będzie odpowiedzialny za jedną

grupę spośród czterech grup podręczników, na które

składają się podręczniki do edukacji wczesnoszkol-

nej, podręczniki do przedmiotów humanistycznych,

podręczniki do przedmiotów przyrodniczych i pod-

ręczniki do matematyki/przedmiotów informatycz-

nych.

Natomiast współpraca w zakresie opracowania

rozwiązań informatycznych prowadzona będzie z part-

nerem technologicznym.

W czerwcu br. Ośrodek Rozwoju Edukacji prze-

prowadził konkurs w celu wybrania partnerów do

realizacji projektu „E-podręcznik do kształcenia

ogólnego”, w ramach którego wyłoniono partnera

technologicznego (Progress Framework sp. z o.o.)

oraz dwóch partnerów merytorycznych (Grupa Edu-

kacyjna SA i Politechnika Łódzka).

Ponieważ pozo-

stałych partnerów merytorycznych nie udało się wy-

łonić w ramach konkursu, Ośrodek Rozwoju Eduka-

cji podpisał listy intencyjne z Uniwersytetem Wro-

cławskim i Uniwersytetem Przyrodniczym we Wro-

cławiu, które będą partnerami merytorycznymi

w przygotowaniu podręczników w zakresie nauk hu-

manistycznych i przyrodniczych.

Firma Progress

Framework sp. z o.o., która ma doświadczenie w opra-

cowywaniu złożonych platform w zakresie treści edu-

kacyjnych i zarządzania procesem kształcenia, jako

partner technologiczny opracuje platformę edukacyj-

ną przeznaczoną do tworzenia i rozwijania e-podręcz-

ników.

Zadaniem partnera technologicznego będzie

również wspieranie pozostałych partnerów w zakre-

sie pomocy technicznej i merytorycznej.

Grupa Edu-

kacyjna SA wydaje podręczniki szkolne, przewodniki

metodyczne, programy nauczania dla wszystkich ty-

pów szkół.

Jako partner merytoryczny ﬁrmatazaj-

mie się opracowaniem e-podręczników do edukacji

wczesnoszkolnej.

Politechnika Łódzka to ośrodek naukowy, który

realizuje liczne projekty z zakresu nauk matematycz-

no-informatycznych, w tym ematura.com, e-pogoto-

wie matematyczne.

Zadaniem tego partnera będzie

przygotowanie podręczników z zakresu: matematy-

ki, zajęć komputerowych, informatyki.

Uniwersytet

Wrocławski, którego pracownicy naukowi są autora-

mi podręczników szkolnych i pomocy naukowych

w zakresie nauk humanistycznych, przygotuje pod-

ręczniki z zakresu: języka polskiego, historii, historii

i społeczeństwa i wiedzy o społeczeństwie.

Uniwer-

sytet Przyrodniczy we Wrocławiu będzie odpowie-

dzialny za przygotowanie podręczników szkolnych

w zakresie nauk przyrodniczych: przyrody, biologii,

geograﬁi, ﬁzyki i chemii oraz edukacji dla bezpie-

czeństwa.

Odrębną kwestią są natomiast podręczniki ko-

mercyjne dopuszczone do użytku szkolnego na pod-

stawie rozporządzenia ministra edukacji narodowej

poz. 730).

Do 12 lipca br. dopuszczonych zostało do

użytku szkolnego z różnych przedmiotów 79 tytułów

opracowanych w formie e-booka oraz 28 tytułów

w formie multimedialnej.

Z wyrazami szacunku

Sekretarz stanu

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

-6156/12) w sprawie sprawdzianu kompetencji na

zakończenie szkoły podstawowej, uprzejmie wyja-

śniam.

Od 2002 r. przeprowadzany jest powszechny spraw-

dzian dla uczniów kończących szóstą klasę szkoły pod-

stawowej.

Jego celem jest sprawdzenie opanowania

umiejętności niezbędnych na wyższym etapie kształ-

cenia (w gimnazjum) i przydatnych w życiu.

Zestawy zadań do przeprowadzania sprawdzianu

są przygotowywane przez Centralną Komisję Egza-

minacyjną we współpracy z okręgowymi komisjami

egzaminacyjnymi w oparciu o standardy wymagań

egzaminacyjnych określone w załączniku nr 1 do roz-

porządzenia ministra edukacji narodowej z 10 sierp-

nia 2001 r. w sprawie standardów wymagań będą-

cych podstawą przeprowadzania sprawdzianów i eg-

zaminów (Dz. U. Nr 92, poz. 1020, z późn. zm.).

Zastosowane na tegorocznym sprawdzianie zada-

nia nie wykraczały poza przyjęte standardy egzami-

nacyjne i były wcześniej recenzowane przez nauczy-

cieli, jak i przez pracowników naukowych oraz pod-

dane zostały standaryzacji na odpowiednio licznej

grupie uczniów.

Wstępne informacje o wynikach sprawdzianu

Egzaminacyjną wskazują, że tegoroczny zestaw za-

dań był nieco trudniejszy od ubiegłorocznego.

Ucznio-

wie najwyższe wyniki uzyskali za rozwiązanie zadań

1186

trudniejsze okazały się zadania wymagające wyko-

rzystywania posiadanej wiedzy w praktyce.

W bieżącym roku szklonym średni wynik ze

sprawdzianu wynosi 22,75 pkt.

Ze względu na występujące różnice w stopniu

trudności zastosowanych zadań oraz różne populacje

uczniów przystępujących do sprawdzianu uprawnio-

ne jest jednie porównywanie wyników uczniów w ko-

lejnych latach przy wykorzystaniu skali staninowej.

W każdym roku Centralna Komisja Egzaminacyj-

na, dysponując wynikami wszystkich uczniów w kra-

ju, ustala przedziały wyników dla dziewięciostopnio-

wej skali staninowej.

Poniższa tabela prezentuje zestawienie wyników

sprawdzianu z trzech wskazanych przez panią poseł

kolejnych lat (wg sprawozdań CKE).

rok 2011 2010 2009

wynik w punktach 25,27 24,56 22,64

numer stanina 5 5 5

nazwa stanina średni średni średni

Z powyższego zestawienia wynika, że w każdym

z analizowanych lat średnie wyniki ze sprawdzianu

lokują się w przedziale 5 skali staninowej, ustalonej

dla wyników danej populacji uczniów.

Szczegółowe sprawozdanie omawiające wyniki te-

gorocznego sprawdzianu Centralna Komisja Egzami-

nacyjna zamieści na swojej stronie internetowej

(www.cke.edu.pl) we wrześniu bieżącego roku.

Z wyrazami szacunku

Sekretarz stanu

w Narodowym Funduszu Zdrowia (6157)

przy piśmie pana Eugeniusza Grzeszczaka, wicemar-

szałka Sejmu, znak: SPS-023-6157/12, w sprawie sy-

tuacji w Narodowym Funduszu Zdrowia, uprzejmie

przesyłam informacje w tej sprawie.

dzierniku 2011 r., mówiła o możliwych przejściowych

Ebewe (część grupy Sandoz) na terytorium Polski,

terminu ﬁrmapoinformowałaministrazdrowia,iż

nie jest możliwe utrzymanie wskazanego wcześniej

leczniczych onkologicznych wprowadzanych do obrotu

przez ﬁrmęEbewe/Sandozbędądotyczyłydalszejczę-

ści roku.

Bezpośrednią przyczyną tego stanu są kło-

poty z produkcją, które wystąpiły w ﬁrmieEbewe.

dnia, 20 kwietnia.

Z informacji zebranych z 21 państw

ne bardzo ograniczonymi dostawami leków przez

ﬁrmęSandoz/Ebewe.

Problemmacharakterjeszcze

centów leków, w celu zwiększenia produkcji.

Pań-

wykorzystywana już przez Polskę zastosowania pro-

poinformowane o kłopotach z dostępnością niektó-

2.

Minister zdrowia wydaje zgodę na sprowadze-

nie z zagranicy odpowiedników niedostępnych, po-

1187

tom, w szczególności hurtowniom farmaceutycznym,

rotu na terenie RP rozporządzenia ministra zdrowia

Zgodnie z art. 48 ust. 1 oraz ust. 8 ustawy z dnia

o świadczeniach, programy zdrowotne (w tym leko-

we) mogą opracowywać, wdrażać, realizować i ﬁnan-

sować ministrowie, jednostki samorządu terytorial-

nego lub fundusz.

W przypadku programów zdrowot-

nych opracowywanych, wdrażanych, realizowanych

i ﬁnansowanychprzezfunduszdokonujeonwyboru

zawieranych ze świadczeniodawcami.

Zadaniem pre-

zesa funduszu zgodnie z zapisami art. 102 ust. 5 pkt 23

ustawy o świadczeniach jest przekazywanie oddzia-

łom wojewódzkim funduszu do realizacji programów

Zgodnie z zapisami art. 102 ust. 6–8 w przypadku

nieobecności lub czasowej niemożności sprawowania

zesa funduszu zastępuje, na podstawie jego pisemne-

go upoważnienia, jeden z zastępców prezesa fundu-

szu.

W przypadku śmierci osoby pełniącej funkcję

prezesa funduszu lub niemożności udzielenia przez

niego takiego upoważnienia – upoważnienia udziela

rada funduszu.

Prezes funduszu może udzielić za-

stępcom prezesa, głównemu księgowemu funduszu

oraz pracownikom centrali funduszu pełnomocnic-

twa do dokonywania określonych czynności praw-

nych i upoważnienia do dokonywania określonych

rych mowa w ust. 5.

Pełnomocnictwa i upoważnienia,

nr 43/2012/DGL prezesa Narodowego Funduszu

Zdrowia z dnia 13 lipca 2012 r., zmieniającym zarzą-

kresie: chemioterapia, procedury podania leku zawie-

rającego substancję czynną Daunorubicinum 100 mg

oraz Procarbazinum 100 mg znajdują się w katalogu

świadczeń dodatkowych – leczenie szpitalne chemio-

terapia, załącznik 1t.

Jest to wykaz procedur, które

należy przeprowadzić, kierując się niezbędnością

cia, związanych z podaniem leków zawierających

substancje czynne o znaczeniu podstawowym albo

wspomagającym w leczeniu rozpoznań określonych

według ICD 10 wymienionych w obwieszczeniach mi-

nistra właściwego do spraw zdrowia.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

w sprawie ubóstwa dzieci w Polsce (6158)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

terpelację poselską Beaty Mazurek w sprawie ubó-

stwa dzieci w Polsce, z dnia 26 czerwca 2012 r.,

uprzejmie wyjaśniam.

Pragnę podkreślić, że nie ma możliwości zbudo-

wania kompletnego obrazu rzeczywistości społecznej

w kraju, a zwłaszcza o toczących się w nim procesach

społecznych, w oparciu o jednoroczne opracowanie

GUS czy nawet UNICEF.

Dlatego każdego roku

dzone są analizy w oparciu o różne materiały źródło-

we.

W wyniku tych prac mogę przedstawić następu-

jące wieloletnie informacje (patrz tabela str. 1188):

Z treści interpelacji przedstawionej ministrowi

pracy i polityki społecznej, można się domyślać, że

pani poseł Beata Mazurek zapytuje o raport UNI-

CEF, którego prezentacja miała miejsce 29 maja 2012 r.

(Badanie UNICEF – Innocenti Research Centre).

Ra-

port ten (prawdopodobnie chodzi o raport nr 10) uka-

zuje dane międzynarodowe, które obrazują sytuację

dzieci w krajach rozwiniętych i dotyczą wyłącznie

roku 2009.

W publikacji przyjęto inną niż powszech-

nie obowiązującą granicę ubóstwa.

Granica ubóstwa

w badaniu to 50% mediany ekwiwalentnych docho-

1188

1

9

9

4

1

9

i

e

s

�

c

ó

w

k

r

a

j

3

5

8

0

6

0

0

3

8

6

0

9

4

0

0

3

8

6

3

9

3

0

0

3

8

6

6

0

0

0

0

3

8

6

7

0

0

0

3

8

5

3

6

0

0

3

8

4

4

2

0

0

3

8

6

2

4

5

3

3

8

2

3

0

0

8

0

3

8

1

9

0

6

0

8

3

8

1

7

4

0

0

0

3

8

1

5

7

0

0

0

3

2

5

4

7

9

3

8

0

4

4

0

0

9

3

8

1

3

5

8

7

6

3

8

1

0

0

6

5

1

3

8

1

6

7

3

2

9

3

8

5

0

1

0

0

0

2

.

L

o

s

ó

b

w

r

o

d

z

i

�

w

i

a

d

c

z

2

9

4

2

0

5

6

6

8

7

8

2

4

6

2

0

7

1

9

2

5

9

8

8

8

6

0

6

0

3

1

5

0

8

5

6

6

2

5

7

1

5

5

7

5

1

9

1

5

4

5

3

5

7

2

6

1

0

4

9

9

8

6

2

5

7

8

0

4

5

3

8

3

7

2

7

5

0

2

3

3

2

5

4

9

6

7

5

4

8

4

3

8

3

4

3

4

3

8

3

3

9

1

7

3

7

3

7

8

0

8

3

6

8

1

4

6

4

3

4

5

7

1

7

0

3

.

%

o

s

ó

b

o

s

.

p

o

n

i

�

e

j

m

i

n

i

m

e

g

z

y

s

t

4

,

3

5

,

4

o

s

.

s

o

c

j

a

6

.

%

o

s

.

k

t

ó

r

e

d

e

c

y

z

�

o

t

r

z

y

m

�

y

�

w

i

a

d

c

g

r

a

n

u

b

ó

s

t

w

1

3

,

5

1

2

-

E

U

R

O

S

T

9

.

S

u

b

i

(

l

e

j

d

e

1

0

.

U

s

t

g

r

a

n

3

1

�

d

r

ó

d

�

o

:

G

U

S

,

M

P

i

P

S

-

0

3

,

E

U

R

O

S

L

.

P

.

W

y

s

z

c

U

d

z

i

a

�

o

s

ó

b

k

t

ó

r

d

e

c

y

z

p

r

z

y

z

�

w

i

a

d

b

e

z

w

z

g

l

�

d

u

n

a

i

c

h

o

d

z

a

f

o

r

m

�

,

l

i

c

z

b

�

o

r

a

z

�

r

ó

d

�

o

f

i

n

a

n

s

o

g

ó

l

n

e

l

i

c

z

b

i

l

u

d

n

o

�

c

i

,

w

z

e

s

t

a

z

l

i

c

z

b

s

ó

b

m

i

n

i

m

i

m

i

n

i

m

w

P

o

l

1189

dów do dyspozycji gospodarstw domowych.

Jest to

miara ubóstwa względnego (relatywnego) dzieci.

Warto zauważyć, że Eurostat deﬁniujeubóstworela-

tywne jako 60% mediany ekwiwalentnych dochodów

do dyspozycji gospodarstw domowych.

Dane te są da-

nymi, których nie powinno się porównywać z infor-

macjami zbieranymi do celów monitorowania stanu

ubóstwa w Polsce, gdyż u nas stosuje się przede

wszystkim bezwzględne miary biedy, a więc oparte

o określony ilościowo koszyk konsumencki (na przy-

kład takim koszykiem jest koszyk minimum egzy-

stencji).

Przyjęty w badaniu koszyk ubóstwa relatyw-

nego dotyczy zatem bardziej dystansu między docho-

dami w społeczeństwie niż bezwzględnej wysokości

dochodów i stanowi odniesienie do ogólnej sytuacji

społeczeństwa, w którym żyje jednostka.

Innym unikalnym wskaźnikiem zastosowanym

w raporcie jest badanie stanu deprywacji dzieci, któ-

ry zdeﬁniowanojakoodsetekdzieciwwiekuod1do

16 roku życia, które nie mają dostępu do przynajm-

niej dwóch pozycji z 14-punktowej listy, ponieważ

gospodarstw domowych, w których żyją, nie stać na

ich zapewnienie.

W Polsce jak dotąd nie stosowano

w badaniach takiej skali deprywacji.

Nie ma zatem

możliwości dokonania w sposób odpowiedzialny po-

równań wyników badania stanu deprywacji dzieci

pochodzących z przedmiotowego raportu do badań

polskich.

Ponadto w roku 2009, którego dotyczy raport, sy-

tuacja socjalna osób i rodzin w Polsce w odniesieniu

do minimum egzystencji była jeszcze względnie sta-

bilna.

Dopiero w roku 2011 (zatem dwa lata później)

nych na pomoc społeczną ustawą o pomocy społecznej

Wśród działań służących zmniejszeniu ubóstwa

polskich rodzin i dzieci podjętych przez rząd należy

wyróżnić, poza przypadającą na 2012 r. weryﬁkacją

świadczeń rodzinnych, przygotowanie ustawy o opie-

godzeniu życia zawodowego i rodzinnego, a tym sa-

mym, poprzez pracę zawodową, poprawie sytuacji

mi w wieku do lat trzech, która weszła w życie

gulacji jest tworzenie warunków dla rozwoju zróżni-

cowanych form opieki nad małymi dziećmi (żłobek,

wa standardów funkcjonowania placówek opieki nad

wodowej (m.in. szybszy powrót kobiet na rynek pra-

cy), co oznacza lepszą sytuację dochodową gospo-

darstw domowych, a co za tym idzie ograniczenie

skali ubóstwa.

ków budżetu państwa, w drodze otwartego konkursu

ofert, inicjatyw dotyczących tworzenia przez gminy

na powstanie ok. czterech tysięcy nowych miejsc

nansowania w ramach programu „Maluch” zakwali-

ﬁkowanojuż67projektówgminnakwotęok.21mlnzł

dżecie państwa 40 mln zł.

Ponadto ze środków budże-

tu państwa za pośrednictwem Zakładu Ubezpieczeń

wa, wypadkowa i zdrowotna) za nianie zatrudnione

dzień 30 czerwca br. było ich 8,4 tys.).

Szacowana liczba miejsc we wszystkich formach

opieki nad małymi dziećmi wynosi ok. 65,1 tys.,

z tego 48,1 tys. w instytucjach działających na pod-

trzech (ok. 32,2 tys. na koniec 2011 r. w żłobkach

i klubach dziecięcych doﬁnansowywanychprzezgmi-

nę, ok. 4,5 tys. dzieci w instytucjach niedoﬁnansowy-

wanych przez gminę, co najmniej 8,4 tys. dzieci pod

opieką niań oraz 4,0 tys. miejsc w żłobkach i klubach

nych w programie „Maluch”) oraz ok. 16 tys. miejsc

w instytucjach utworzonych o oparciu o ustawę o swo-

bodzie działalności gospodarczej.

Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej przygo-

go, w szczególności opiekunom niepełnosprawnych

dzieci.

Obecnie realizowany jest ww. program w okre-

85,6 mln zł.

Reasumując, zestawienie bezwzględnych i względ-

nych miar ubóstwa i związanych z nimi wskaźników

1190

może dać nieczytelny obraz kondycji socjalnej

(zwłaszcza ﬁnansowej)osóbirodzin,zktóregonie

można wysnuć trafnych wniosków o efektywności

zabezpieczenia społecznego w Polsce.

W opinii Mini-

sterstwa Pracy i Polityki Społecznej w ramach zabez-

pieczenia społecznego należy zapewnić obywatelom

poczucie bezpieczeństwa socjalnego wynikającego

z gwarancji, że ustawowa granica ubóstwa zabezpie-

cza przed ryzykiem poziomu życia poniżej minimum

egzystencji na tyle skutecznie, iż dzięki polityce spo-

łecznej państwa można mówić o zabezpieczeniu oby-

watelom życia w warunkach odpowiadających god-

ności człowieka.

Sytuacja osób i rodzin w latach

2009–2011 wymagała zmian progów dochodowych

kwaliﬁkującychdoświadczeńznieskładkowegoza-

bezpieczenia społecznego.

Zmiany te nie były wcze-

śniej możliwe z uwagi na stan ﬁnansówpaństwa.

Obecnie jednak zostały wprowadzone w życie.

W systemie pomocy społecznej, zgodnie z rozporzą-

wane zmiany wejdą w życie to jednocześnie wzro-

nika 2012 r.

O działaniach w obszarze świadczeń

rodzinnych nadmieniono powyżej.

Zapewniam, że

dzin będących w najtrudniejszym położeniu socjal-

nym nie ustaje i podejmowane są, na miarę możli-

wości (pomimo ogólnoświatowego kryzysu ﬁnanso-

wego, wielu konkurencyjnych decyzji w zakresie

polityki społecznej, pomimo zmagań z narastającym

rozwarstwieniem społecznym po roku 1989 oraz po-

mimo długofalowych skutków zmian ustrojowych

związanych z przejściem do gospodarki społeczno-

-rynkowej), wszelkie wysiłki, aby ubóstwo w naszym

zwłaszcza dla dzieci i młodzieży.

Z szacunkiem

Sekretarz stanu

Jarosław Duda

Warszawa, dnia 27 lipca 2012 r.

w sprawie planowanych zmian

(6159)

przekazujące interpelację pana Stanisława Gawłow-

skiego, posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej w spra-

wie planowanych zmian w dotychczasowych zasa-

dach funkcjonowania Państwowej Inspekcji Sanitar-

nej w województwie zachodniopomorskim oraz zasad

jej ﬁnansowaniaw2013r.ilatachnastępnych,uprzej-

mie informuję, co następuje.

Biorąc pod uwagę powyższe, ﬁnansowaniedzia-

wództwie, realizowane jest ze środków budżetowych

zdrowia jako dysponent części budżetowej nr 46:

Zdrowie, jak i główny inspektor sanitarny, nie posia-

dają kompetencji w zakresie występowania o zwięk-

szenie środków budżetowych dla wojewódzkich i po-

wiatowych stacji sanitarno-epidemiologicznych.

przepisy wprowadzające ustawę o ﬁnansachpublicz-

1191

stu uzyskiwanych dochodów.

Likwidację rachunku

dochodów własnych zakładały zmiany systemowe,

W latach 2011–2012, w okresie przejściowym,

utworzona została rezerwa celowa – w proporcji od-

powiadającej przyrostowi dochodów uzyskiwanych

przez państwowe jednostki budżetowe, mająca na

celu zniwelowanie ww. zmian systemowych, zapew-

niając jednocześnie ciągłość realizacji zadań pań-

stwowych jednostek budżetowych, w tym również

wojewódzkich i powiatowych stacji sanitarno-epide-

miologicznych.

Ministerstwo Finansów, zgodnie z przekazanymi

informacjami, po uprzedniej analizie okresu przej-

ściowego, podejmie odpowiednie działania w zakresie

właściwego zaplanowania wydatków państwowych

jednostek budżetowych, w tym również jednostek

Państwowej Inspekcji Sanitarnej.

Z poważaniem

Warszawa, dnia 20 lipca 2012 r.

w sprawie uproszczenia procedur

minimalizacji w zarządzaniu dokumentacją

i postępowań prowadzonych

zacji w zarządzaniu dokumentacją procesową oraz

nych przez funkcjonariuszy Policji, uprzejmie przed-

stawiam następujące informacje.

ne w wystąpieniu zarządzenie nr 254 komendanta

zm.) obecnie nie obowiązuje.

Problematyka dotycząca funkcjonowania spra-

wozdawczości w Policji została natomiast uregulowa-

na w zarządzeniu nr 1147 komendanta głównego Po-

obejmuje:

— informacje dotyczące wykonania lub przyczyn

niewykonania przez komórki organizacyjne Komendy

Głównej Policji i przez Centralne Laboratorium Kry-

minalistyczne Policji mierników ustalonych dla prio-

rytetów komendanta głównego Policji, przekazywane

w terminie do dnia 30 stycznia za rok poprzedni;

— informacje dotyczące przyczyn niewykonania

przez komendy wojewódzkie Policji mierników usta-

lonych dla priorytetów komendanta głównego Policji,

poprzedni;

— zestawienia sprawozdawcze;

— informacje sprawozdawcze.

Wspomniane wyżej zestawienia sprawozdawcze

zawierają informacje dotyczące najważniejszych kwe-

stii funkcjonowania Policji, takich jak dane kadrowe,

efekty pracy pionów: prewencji, kryminalnego oraz

ruchu drogowego oraz kwestii logistycznych.

Funk-

cjonariusze pionu prewencji i pionu ruchu drogowego

rejestrują w systemie dane z wyników osiągniętych

w ramach codziennej służby.

W zestawieniach gro-

madzi się także informacje z realizacji projektów wy-

korzystujących środki pomocowe.

Ponadto sumarycz-

nie, za okres całego roku, do systemu wprowadza się

sprawozdanie z ochrony informacji niejawnych.

Wato wskazać w tym miejscu, że w latach 2008–

–2009 podjęto szereg działań audytowych poświęco-

nych rozbudowanej sprawozdawczości w Policji.

W wy-

niku przeprowadzonych audytów komendant główny

Policji, zmierzając do ograniczenia nadmiernej i do-

raźnej sprawozdawczości, nie znalazł uzasadnienia

dla centralnego gromadzenia danych zbieranych

wozdawczych.

Istotne jest przy tym, że w latach

2008–2010 liczba zestawień sprawozdawczych wyni-

kających z systemu planowania i sprawozdawczości,

zdeﬁniowanegowzarządzeniachkomendantagłów-

nego Policji, zmniejszyła się z 71 do 52 zestawień.

Mając na celu usprawnienie procesu gromadzenia

i przetwarzania danych, z dniem 1 października 2011 r.

wprowadzono do użytkowania System Elektronicznej

Sprawozdawczości w Policji (tzw. SESPol), w którym

znajdują się wyłącznie informacje jawne.

W zależno-

ści od zestawienia sprawozdawczego różne są termi-

ny wprowadzania danych do ww. systemu, a także

poziom jednostki organizacyjnej Policji, która tego

dokonuje.

Jednocześnie należy wyjaśnić, że sprawozdaw-

czość w Policji jest zagadnieniem odmiennym od kwe-

stii związanych z czynnościami podejmowanymi w ra-

mach procedury karnej lub administracyjnej.

Warto

1192

nadmienić także, iż dokumentacja niezbędna do

przygotowania na miejscu kolizji drogowej nie jest

tak liczna, jak wskazano w wystąpieniu.

W przypad-

ku bowiem zaistnienia typowej kolizji drogowej

z udziałem dwóch pojazdów policjant powinien spo-

rządzić: notatkę urzędową, dwa protokoły oględzin

pojazdów, uproszczony szkic miejsca zdarzenia oraz

kartę zdarzenia drogowego.

Dokumentacja ta umoż-

liwia przeprowadzenie stosownych czynności wyja-

śniających.

W przypadku natomiast nałożenia na

sprawcę kolizji mandatu karnego zachodzi jedynie

konieczność wypełnienia karty zdarzenia drogowego

oraz karty rejestracyjnej, na podstawie której kie-

rowcy zostaną przypisane punkty karne.

Możliwość zmniejszenia liczby dokumentów nie-

zbędnych do sporządzenia na miejscu zdarzenia dro-

gowego jest ograniczona, gdyż większość z nich po-

wstaje w toku czynności procesowych, które zgodnie

z przepisami Kodeksu postępowania w sprawach

o wykroczenia wymagają protokołowania bądź czyn-

ności ewidencyjnych wykonywanych w ramach obo-

wiązków służbowych.

Wydaje się natomiast, że możliwe jest uproszcze-

nie i zautomatyzowanie procesu sporządzania doku-

mentacji, a przez to skrócenie czasu ustalenia oko-

liczności zaistniałego zdarzenia przez Policję.

W 2011 r.

zostały podjęte prace zmierzające do rozbudowy apli-

kacji e-Posterunek w obszarze dotyczącym ruchu

drogowego.

Od dnia 29 kwietnia 2012 r. aplikacja

posiadająca m.in. moduł do obsługi zdarzeń drogo-

wych jest testowana w terenowych jednostkach Po-

licji.

Aplikacja ta zawiera wszystkie wzory dokumen-

tów procesowych i pozaprocesowych związanych z ob-

sługą zdarzenia drogowego, a także posiada oprogra-

mowanie do sporządzania uproszczonego szkicu sy-

tuacyjnego oraz kryminalistycznego.

Ponadto jeden

z modułów aplikacji umożliwia kierowanie zapytań

do takich baz danych jak: Centralna Ewidencja Lud-

ności, Centralna Ewidencja Pojazdów i Kierowców

oraz Krajowy System Informacji Policji.

W związku

z tym część danych niezbędnych do wypełnienia dru-

ków związanych z obsługą zdarzenia drogowego jest

pobierana z ww. baz, a także – co szczególnie istotne

– automatycznie powielana we wszystkich formula-

rzach.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że uproszcze-

nie procedur karnych i zmiana przepisów prawa obo-

wiązujących w tym zakresie należą do właściwości

ministra sprawiedliwości.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Michał Deskur

Warszawa, dnia 25 lipca 2012 r.

w sprawie realizacji „Krajowego programu

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

słaną przy piśmie pana Eugeniusza Grzeszczaka,

wicemarszałka Sejmu RP, z dnia 5 lipca 2012 r.

(SPS-

-023-6161/12), w sprawie realizacji „Krajowego pro-

gramu przeciwdziałania narkomanii”, uprzejmie pro-

Na przestrzeni ostatnich 12 miesięcy uruchomio-

no w Polsce pięć kolejnych programów substytucyj-

nych w miejscowościach:

— Opolu (woj. opolskie);

— Gdańsku (woj. pomorskie), dwa programy;

— Olsztynie (woj. warmińsko-mazurskie);

— Kostrzynie nad Odrą (woj. lubuskie).

Aktualne pozbawione dostępu do leczenia substy-

tucyjnego pozostają dwa województwa: woj. podlaskie

i podkarpackie.

Pragnę poinformować, iż w czerwcu 2012 r. przed-

stawiciele Krajowego Biura do Spraw Przeciwdziała-

nia Narkomanii spotkali się w Białymstoku z przed-

stawicielami miejscowych organizacji pozarządowych

w celu promowania leczenia substytucyjnego w woj.

podlaskim.

Ponadto planowane jest podobne spotka-

nie w woj. podkarpackim.

Jednocześnie informuję, że istnienie programu

w Opolu jest zagrożone z uwagi na nieadekwatny po-

ziom ﬁnansowaniaprzezOpolskiOddziałWojewódz-

ki NFZ, pomimo licznych interwencji podejmowa-

nych w minionych dwóch latach na rzecz uruchomie-

nia programu w Opolu przez Ministerstwo Zdrowia

oraz Krajowe Biuro do Spraw Przeciwdziałania Nar-

komanii.

Program, który został uruchomiony i leczy

obecnie 25 pacjentów w ciężkim stanie zdrowotnym

i socjalnym (w tym 11 osób zakażonych wirusem

HIV, 16 zakażonych HCV, 3 po amputacjach kończyn,

2 po wszczepieniu endoprotezy stawu biodrowego i in-

nymi), może zostać zamknięty, bo NFZ płaci jedynie

za 14 osób kwotę 164 000 zł rocznie.

Krajowe Biuro do Spraw Przeciwdziałania Nar-

komanii przy wsparciu Ministerstwa Zdrowia inter-

weniuje zarówno w Centrali NFZ, jak i poszczegól-

nych oddziałach wojewódzkich funduszu w sprawie

zabezpieczenia środków ﬁnansowych na leczenie

substytucyjne.

Pomimo tego nadal poszczególne od-

działy NFZ nie racjonalizują sposobu dystrybucji po-

siadanych środków w celu zabezpieczenia katalogu

świadczeń gwarantowanych w zakresie leczenia uza-

leżnień, w tym leczenia substytucyjnego.

W związku z powyższym minister zdrowia pro-

wadzi dalsze interwencje w NFZ w szczególności mo-

nitorujące sytuację w województwach: opolskim, po-

1193

morskim, śląskim z uwagi na ograniczony dostęp do

leczenia substytucyjnego oraz w województwach pod-

laskim i podkarpackim z uwagi na brak dostępu do

tego typu świadczeń zdrowotnych.

Z wyrazami szacunku

Warszawa, dnia 1 sierpnia 2012 r.

w sprawie procedur dotyczących

przeprowadzania pisemnych

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

-023-6162/12) w sprawie procedur dotyczących prze-

prowadzania pisemnych egzaminów maturalnych,

uprzejmie wyjaśniam.

Konieczność pełnienia dyżuru przez dyrektora

szkoły w dniu egzaminu w godzinach porannych spo-

wodowana jest troską o zapewnienie tajności mate-

riałów egzaminacyjnych.

Egzamin maturalny jest

egzaminem doniosłym, wyniki, które uzyskują absol-

wenci, warunkują otrzymanie świadectwa dojrzało-

ści oraz stanowią w znakomitej większości przypad-

ków jedyne kryterium w procesie rekrutacji na uczel-

nie wyższe.

Ujawnienie materiałów egzaminacyjnych przed

egzaminem wiązałoby się z koniecznością powtarza-

nia danego egzaminu w całym kraju, narażając zda-

jących na niepotrzebny stres oraz opóźniając proces

rekrutacji do szkół wyższych.

Nie bez znaczenia jest

również fakt, że wiele szkół nie posiada odpowiednie-

go zaplecza gwarantującego zapewnienie bezpieczeń-

stwa materiałów egzaminacyjnych przed nieupraw-

nionym ujawnieniem.

Zwłaszcza w przypadku dużych

szkół niezbędne byłoby posiadanie oddzielnego po-

mieszczenia wyposażonego w odpowiednie zabezpie-

czenia, gwarantującego zapewnienie tajności mate-

riałów egzaminacyjnych.

W tej chwili obowiązek ten

spoczywa na dyrektorze szkoły jedynie od momentu

otrzymania materiałów do momentu przekazania ich

do komisji okręgowej po egzaminie.

szkoły jest kierownikiem zakładu pracy.

Przepisy

ww. ustaw określają prawa i obowiązki dyrektora oraz

w pewnym zakresie regulują jego status zawodowy.

Ustawa Karta Nauczyciela stanowiąca pragmatykę

zawodową nauczycieli nie reguluje w sposób zupełny

zagadnienia związanego z czasem pracy dyrektora

szkoły.

Należy jednak zauważyć, że w art. 42 ust. 6

ustawy ustawodawca przewidział możliwość obniżenia

lub zwolnienia dyrektora z realizacji tygodniowego obo-

opiekuńczych i wychowawczych, aby umożliwić mu wy-

wiązanie się z nałożonych na niego obowiązków.

Na mocy art. 91c ustawy Karta Nauczyciela w za-

kresie spraw wynikających ze stosunku pracy nie-

uregulowanych przepisami ustawy mają zastosowa-

nie przepisy Kodeksu pracy.

W związku z powyższym czas pracy dyrektora szko-

ły jest tzw. nienormowanym czasem pracy.

Zgodnie

z art. 151

4

§ 1 Kodeksu pracy „pracownicy zarządzają-

Mając na uwadze ww. przepisy, należy wniosko-

wać, że dyrektor szkoły w związku z pełnioną funk-

cją zobowiązany jest, w razie konieczności, wykony-

wać swoje zadania, do których należy m.in. organi-

zacja sprawdzianu i egzaminów przeprowadzanych

w szkole, poza normalnymi godzinami pracy.

Z wyrazami szacunku

Sekretarz stanu

Michała Kabacińskiego w sprawie produkcji oraz za-

żywania tabaki uprzejmie przedstawiam następujące

stanowisko.

Na gruncie przepisów prawa krajowego, zgodnie

z późn. zm.), zabrania się produkcji i wprowadzania

1194

do obrotu wyrobów tytoniowych bezdymnych, z wy-

jątkiem tabaki.

Art. 12 pkt 2 tej ustawy stanowi m.in,

tytoniowe bezdymne, z wyjątkiem tabaki, podlega

grzywnie do 200 000 zł albo karze ograniczenia wol-

ności albo obu tym karom łącznie.

Na gruncie przepisów prawa europejskiego pro-

blematyka ta jest obecnie regulowana w dyrektywie

2001/37/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w spra-

tytoniowych z dnia 5 czerwca 2001 r.

(Dz. U. L 194

z 18.7.2001).

Akt ten reguluje maksymalne zawarto-

ści substancji smolistych, nikotyny i tlenku węgla

w wyrobach tytoniowych oraz nakłada zobowiązania

dotyczące ostrzeżeń i innych informacji, które mają

pojawiać się na jednostkowych opakowaniach wyro-

bów tytoniowych.

Wskazana dyrektywa nie przewi-

duje sankcji za naruszenie ustanowionych w dyrek-

tywie norm, a tym bardziej nie wskazuje charakteru

tychże sankcji.

Zapewnienie sankcji za naruszenie

przepisów przyjętych zgodnie z niniejszą dyrektywą

należy zatem do ustawodawcy krajowego.

W okresie od 24 września do 17 grudnia 2010 r.

Komisja Europejska przygotowała konsultacje, dają-

ce możliwość wypowiedzenia się na temat koniecz-

ności zmiany i zakresu dyrektywy 2001/37/WE.

Jak

wynika z raportu przygotowanego przez Dyrekcję

wśród proponowanych rozwiązań znalazły się rów-

nież trzy opcje dotyczące tabaki:

1) pozostawienie bez zmian obecnych regulacji;

2) złagodzenie obecnych regulacji poprzez dopusz-

czenie do obrotu innych bezdymnych wyrobów tyto-

niowych;

3) zaostrzenie obecnych regulacji poprzez wpro-

wadzenie zakazu dotyczącego wszystkich bezdym-

nych wyrobów tytoniowych łącznie z tabaką.

Powyższe konsultacje nie doprowadziły dotąd do

przedstawienia przez Komisję Europejską (która po-

siada wyłączną inicjatywę prawodawczą w omawia-

nej dziedzinie) do przedstawienia projektu zmian

w dyrektywie 2001/37/WE.

pragnę zauważyć, że organem właściwym w przed-

miocie dokonania oceny celowości i zasadności ewen-

tualnych zmian we wskazanej dyrektywie jest mini-

ster zdrowia.

Minister sprawiedliwości nie jest wła-

ściwy dla dokonania merytorycznej oceny w zakresie

wyboru którejkolwiek z opcji wskazanych podczas

konsultacji.

Uzasadnienie dla zakazu produkcji i uży-

wania wyrobów tytoniowych ma bowiem charakter

zdrowotny; w szczególności wskazuje się tu badania,

z których wynika, że bezdymne wyroby tytoniowe

mogą być jednym z czynników rozwoju raka trzustki.

Organem, który będzie uczestniczył w pracach nad

zmianą dyrektywy, jeśli prace takie zostaną podjęte,

i który będzie w tym zakresie wyrażał stanowisko

w imieniu rządu na forum międzynarodowym, jest

również minister zdrowia, nie zaś minister sprawie-

dliwości.

Z wyrazami poważania

Podsekretarz stanu

w sprawie cen malin na terenie

woj. lubelskiego (6164)

smo, znak: SPS-023-6164/12, z dnia 5 lipca 2012 r.,

województwa lubelskiego, uprzejmie przekazuję po-

niższą informację.

Według danych Instytutu Ekonomiki Rolnictwa

i Gospodarki Żywnościowej począwszy od 2010 r.

zbiory malin systematycznie wzrastają i w 2010 r.

rok IERiGŻ prognozuje zbiory w wysokości 110 tys.

ton.

Tegoroczne ceny skupu malin kierowanych do

przetworzenia są porównywalne do ubiegłorocznych

i nie przekraczają 2,5 zł za kg.

Według Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi

sytuacja, która wystąpiła w zeszłym i bieżącym roku

na rynku malin kierowanych do przetwórstwa, to

rezultat następujących czynników:

–– podaż przekraczająca popyt reprezentowany

–– rozdrobniona podaż na poziomie producentów

–– rosnące koszty siły roboczej, zwłaszcza w przy-

padku ręcznego zbioru owoców;

–– duża konkurencja ze strony innych krajów eu-

ropejskich, w szczególności z Serbii.

kowa producentów malin.

Producentom jako dostaw-

com niedużych partii towaru trudno jest zachęcić

zakłady przetwórcze, tj. odbiorców najczęściej repre-

zentujących relatywnie duży popyt, do zawierania

umów kontraktacyjnych zawierających m.in. kon-

kretne lub orientacyjne ceny dostarczanych przez

i warzyw rzadko także mają możliwość prowadzenia

skutecznych negocjacji cen przed sprzedażą.

W kon-

1195

sekwencji mamy do czynienia z dużą niestabilnością

cen na rynkach owoców i warzyw.

miotem wsparcia przysługującego grupom i organi-

zacjom producentów owoców i warzyw.

krajowego.

Przepisy regulujące wspólną organizację

rynków owoców i warzyw zawarte są w rozporządze-

ca 2011 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stoso-

wania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w od-

wdrażających przedmiotowe uregulowania przepi-

sach krajowych.

na wniosek Polski wprowadzono płatność obszarową

ści zostały uregulowane w art. 98 rozporządzenia

nika 2009 r. oraz w ustawie z dnia 26 stycznia

Jednocześnie w wyniku zakończonej w listopadzie

2008 r. dyskusji dotyczącej oceny funkcjonowania

wspólnej polityki rolnej (Health Check) na wniosek

Polski podjęto decyzję o możliwości wypłacania od

rowej (a zatem również Polska) mogły do dnia 1 sierp-

nia 2011 r. podjąć decyzję o przyznawaniu od roku

z warunkami określonymi w art. 129.

Powyższe oznacza możliwość dalszego stosowania

nością oddzieloną od produkcji, czyli historyczną

(analogicznie jak w przypadku płatności cukrowej

czy płatności do pomidorów), która jest wypłacana

wspomnianego powyżej rozporządzenia nr 73/2009

niż rok 2008 i taki też okres referencyjny został przy-

jęty w ustawie o płatnościach bezpośrednich.

2008 r.

Jednocześnie w ust. 2 art. 24aa wspomnianej

możliwe było przyznawanie przejściowej płatności do

sowanej z budżetu wspólnotowego i redukowanej

1196

Natomiast w latach 2012–2013 zgodnie z art. 129

nr 73/2009) umożliwiają również przyznanie w roku

2012 pomocy krajowej uzupełniającej oddzielną płat-

ność do owoców miękkich, co również znalazło od-

zwierciedlenie w zapisach ustawy o płatnościach w ra-

mach systemów wsparcia bezpośredniego.

Łączna kwo-

Bogdan Dombrowski

Warszawa, dnia 24 lipca 2012 r.

(6165)

wie zwolnień pracowników sądów rejonowych zno-

szonych w województwie lubelskim, przesłaną przy

uprzejmie przedstawiam, co następuje.

nostek powstaną sądy rejonowe o limicie wynoszą-

nia zniesienie w województwie lubelskim sądów re-

jonowych w: Janowie Lubelskim (7 sędziów), Kra-

snymstawie (9 sędziów), Opolu Lubelskim (9 sę-

dziów), Rykach (8 sędziów) oraz Włodawie (7 sędziów)

i objęcie obszarów wskazanych sądów właściwością

miejscową sądów rejonowych odpowiednio w: Biłgo-

raju, Zamościu, Kraśniku, Puławach i Chełmie.

Zgodnie z przyjętymi założeniami w Janowie Lubel-

skim, Krasnymstawie, Opolu Lubelskim, Rykach

i Włodawie powołane zostaną zamiejscowe wydziały:

czystych.

Generalnie zakłada się, że wszyscy sędziowie

działach zamiejscowych.

Zniesienie niewielkich są-

dów rejonowych nie powinno powodować przechodze-

nia w stan spoczynku sędziów orzekających aktual-

nie w likwidowanych jednostkach.

Każdemu z tych

sędziów zaproponowane zostanie nowe stanowisko

wniosek sędziego – w innym sądzie rejonowym (prze-

Pragnę zauważyć, że zniesienie sądu z jednocze-

snym utworzeniem wydziału zamiejscowego będzie

skutkować przejściem całego zakładu pracy w rozu-

mieniu art. 23 ustawy Kodeks pracy.

Wszyscy pra-

cownicy znoszonych sądów staną się więc z dniem

dów, które przejmą do swojej właściwości rozpozna-

wanie spraw z obszarów sądów znoszonych.

Sam fakt

zniesienia sądu nie będzie zatem stanowił podstawy

do wypowiadania umów o pracę lub warunków pracy

i płacy pracownikom zarówno sądu znoszonego, jak

i przejmującego.

który stanowi, że w przypadku zniesienia sądu w pierw-

szej kolejności na wolne etaty urzędnicze i pracowni-

cze w sądach i prokuraturach, na ich wniosek, są

zatrudniani urzędnicy i pracownicy zniesionego

sądu.

Uzasadnieniem dla wprowadzenia tego przepi-

su była likwidacja sądów wojskowych i zapewnienie

zwalnianym pracownikom pierwszeństwa przy za-

trudnianiu w sądach powszechnych i powszechnych

jednostkach organizacyjnych prokuratury – z pomi-

nięciem postępowania konkursowego.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Grzegorz Wałejko

1197

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w sprawie zaskarżenia Polski do Trybunału

Szanowny Panie Marszałku!

W odpowiedzi na

pana Michała Kabacińskiego w sprawie zaskarżenia

dotyczącego opóźnień we wdrożeniu dyrektywy 2009/

stawowe zasady regulujące dochodzenia w sprawach

wypadków w sektorze transportu morskiego i zmienia-

jącej dyrektywę Rady 1999/35/WE oraz dyrektywę Par-

lamentu Europejskiego i Rady 2002/59/WE przekazaną

przy piśmie, nr SPS-023-6166/12, z dnia 5 lipca 2012 r.

uprzejmie informuję, co następuje.

Przedmiotowa dyrektywa zostanie wdrożona do

polskiego porządku prawnego poprzez ustawę o Pań-

na uwadze, że w celu powołania nowego organu, który

będzie zajmował się niezależnym, technicznym bada-

niem wypadków morskich, tj. Państwowej Komisji

Badania Wypadków Morskich, niezbędne było prze-

prowadzenie szerokich konsultacji w przedmiotowym

zakresie, w związku z czym prace nad projektem usta-

wy uległy znacznemu przedłużeniu.

Przedmiotowy

projekt został przyjęty przez Radę Ministrów na po-

siedzeniu w dniu 2 maja br., a następnie został skie-

rowany przez prezesa Rady Ministrów do Marszałka

Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 28 maja br.

Obecnie projekt jest procedowany w parlamencie

RP.

W dniu 12 lipca br. został przyjęty przez sejmową

Komisję Infrastruktury.

miotowa ustawa zostanie wkrótce uchwalona przez

parlament, a następnie zostanie przekazana do podpisu

prezydenta RP.

W momencie jej opublikowania w Dzien-

niku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej zostanie notyﬁ-

kowana w Bazie NotyﬁkacjiKrajowychŚrodkówWy-

konawczych, która służy Komisji Europejskiej do mo-

nitorowania państw członkowskich w zakresie ewen-

tualnych zaległości we wdrażaniu dyrektyw i popraw-

nej implementacji prawa Unii Europejskiej.

Po notyﬁ-

kowaniu ustawy w bazie należy oczekiwać, że Komisja

wycofa skargę z Trybunału Sprawiedliwości UE.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Maciej Jankowski

Szanowna Pani Marszałek!

W odpowiedzi na

sekretarza stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości,

przy piśmie z dnia 16 lipca 2012 r. (sygn.

DPK-V-071-

bunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, uprzejmie

przedstawiam następujące informacje.

2007/65/WE z dnia 11 grudnia 2007 r., zmieniającej

których przepisów ustawowych, wykonawczych i ad-

rektywa o audiowizualnych usługach medialnych)

pisów dyrektywy audiowizualnej została implemen-

towana do krajowego porządku prawnego na mocy

(Dz. U. Nr 85, poz. 459).

Projekt tej ustawy, opraco-

wany przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Na-

rodowego, zawierał początkowo kompleksową regu-

lację stanowiącą pełne wdrożenie wszystkich wyma-

ganych przepisów dyrektywy i obejmował zarówno

przepisy mające zastosowanie do tradycyjnych

nadawców linearnych (telewizyjnych), jak i dostaw-

ców audiowizualnych usług medialnych na żądanie.

wością przyjętych rozwiązań w stosunku do usług na

sów w ich ówczesnym brzmieniu wyraziły środowi-

ska użytkowników Internetu, jak też organizacje

zrzeszające przedsiębiorców internetowych.

Podno-

szono zarzuty o zbyt szerokim zakresie podmioto-

wym projektowanej regulacji, nadmiernej represyj-

ności i przyjęciu regulacji znacznie wykraczającej

nej.

W związku z tymi zarzutami, po przyjęciu pro-

jektu przez Sejm, podjęta została przez Senat decyzja

o wykreśleniu przepisów dotyczących usług na żąda-

nie z projektu ustawy.

Konsekwentnie weszła ona

1198

w życie jedynie w stosunku do nadawców programów

linearnych, a kwestie związane z usługami na żąda-

nie zostały przekazane do ponownych, rozszerzonych

konsultacji z interesariuszami.

Konsultacje z organizacjami branżowymi i przed-

stawicielami organizacji społecznych prowadzone

przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodo-

wego trwały do początku października 2011 r.

Po

ukonstytuowaniu się, po wyborach w listopadzie

2011 r., nowej Rady Ministrów podjęta została decy-

zja o przekazaniu tego projektu do nowo utworzone-

go Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji, co też

nastąpiło pod koniec stycznia 2012 r.

Z powodu ko-

nieczności uzupełnienia braków kadrowych w MAiC

prace nad projektem w nowym ministerstwie zostały

wznowione w maju 2012 r.

Nowy projekt przedsta-

wiony został do konsultacji społecznych i uzgodnień

międzyresortowych 20 czerwca 2012 r.

W związku

współpracujących z MAiC w ramach procedury usta-

wodawczej proces uzgadniania projektu znacznie się

wydłużył.

Po uwzględnieniu znacznej ilości zgłoszo-

nych uwag kompromisowa wersja projektu została

fryzacji w dniu 25 lipca 2012 r., a następnie przez

2012 r., choć należy wskazać, że przyjęciu projektu

towarzyszyły za każdym razem podtrzymywane roz-

bieżności.

Długość prac nad projektem wynika przede

wszystkim z próby pogodzenia sprzecznych intere-

sów rozlicznych podmiotów zainteresowanych jego

kształtem oraz dużym zainteresowaniem, jakim cie-

szą się obecnie wszelkie regulacje związane z Inter-

netem.

Na długość prac nałożyły się także czynniki

organizacyjne, takie jak wybory parlamentarne je-

sienią 2011 r. i związana z tym reorganizacja Rady

Ministrów, powstanie nowego ministerstwa odpowie-

dzialnego za kontynuowanie prac i konieczność zor-

ganizowania jego struktur.

Wycofanie projektu w za-

kresie przepisów regulujących usługi na żądanie

spod obrad Senatu było wywołane naciskiem społecz-

nym, ale należy podkreślić, że przyczyniło się do bar-

dzo szerokiego i dogłębnego procesu konsultacyjnego

i wypracowania projektu, który wydaje się optymal-

nym kompromisem pomiędzy rozbieżnymi oczekiwa-

niami zainteresowanych podmiotów i środowisk.

Obecnie na ukończeniu są intensywne prace nad

i telewizji, wprowadzającym pozostałe przepisy dy-

rektywy audiowizualnej, w poszczególnych komite-

tach Rady Ministrów i wszystkie zaangażowane re-

sorty nadają sprawie najwyższy priorytet.

Po przyję-

ciu projektu przez komitet stały Rady Ministrów oraz

Radę Ministrów zostanie on niezwłocznie skierowa-

ny do Sejmu.

Podczas prac parlamentarnych rząd RP

będzie apelował do posłów i senatorów o pilne przy-

jęcie projektu.

Znacznie przyspieszone obecnie tempo

prac pozwala sądzić, że uda się przyjąć ustawę w nie-

odległym terminie, pozwalającym na uniknięcie gro-

żących Polsce kar ﬁnansowych.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że w skardze

złożonej do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europej-

skiej Komisja Europejska zarzuca Polsce zasadniczo

jedno uchybienie, polegające na braku wdrożenia prze-

pisów dyrektywy o audiowizualnych usługach medial-

nych w zakresie usług na żądanie.

Co do zasady nale-

ży przyznać, że zarzut ten jest słuszny i Polska w od-

powiedziach na uzasadnione opinie nie negowała nig-

dy braku pełnej implementacji.

Nie można jednak

zgodzić się z niektórymi twierdzeniami i argumenta-

mi Komisji Europejskiej, wedle której usługi na żąda-

nie w Polsce działają w „próżni prawnej” lub że brak

implementacji dyrektywy prowadzi do naruszenia za-

sad konkurencji.

Audiowizualne usługi medialne na

żądanie podlegają bowiem w Polsce rozmaitym prze-

pisom na równi z innymi środkami komunikacji,

w tym przepisom Kodeksu karnego, ustawy o zwal-

czaniu nieuczciwej konkurencji czy też ustawy o świad-

czeniu usług drogą elektroniczną, które już w chwili

obecnej zapewniają realizację większości najważniej-

szych obowiązków nałożonych na mocy przepisów dy-

rektywy.

Obecny kształt i rozmiar rynku usług na

żądanie w Polsce pozwala na stwierdzenie, że zasady

zdrowej konkurencji także nie są zagrożone, gdyż ry-

nek ten jest wciąż bardzo niewielki pod względem

przychodów i widowni, w porównaniu z tradycyjnym

rynkiem telewizyjnym, a większość nadawców świad-

czy także usługi na żądanie.

Wskazać również należy, że jedynym sposobem

zapobieżenia karze jest przyjęcie przez Polskę bez

dalszych opóźnień przepisów brakujących do pełniej

implementacji dyrektywy 2010/13/UE.

Obecne szyb-

kie postępy prac nad uchwaleniem projektowanej

ustawy pozwalają sądzić, że projekt ustawy o zmianie

czasie złożony do Sejmu.

Szybkie przyjęcie projekto-

wanej ustawy przez Sejm i Senat oznaczać będzie, że

prawdopodobnie nie dojdzie do wydania przez Try-

bunał Sprawiedliwości UE orzeczenia niekorzystne-

go dla Rzeczypospolitej Polskiej dzięki wycofaniu

skargi przez Komisję Europejską.

Należy jednocze-

śnie stwierdzić, że do dnia dzisiejszego nie zapadł

przed Trybunałem żaden wyrok w oparciu o nową

procedurę, ustaloną na mocy traktatu lizbońskiego.

Nie jest wobec tego możliwe dokładne przewidzenie

dalszego biegu toczącego się postępowania.

Rząd

Rzeczypospolitej Polskiej dołoży jednak wszelkich

starań, aby nie zapadł w nim wyrok nakładający na

Polskę kary ﬁnansowewnioskowaneprzezKomisję

Europejską.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Andrzej Ręgowski

1199

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w sprawie braku zmian

25 czerwca br., nr SPS-023-3874/12 (data wpływu do

br.), w sprawie braku zmian w przepisach telekomu-

nikacyjnych uprzejmie przedstawiam odpowiedzi na

1.

Czy ministerstwo planuje zakończenie procesu

Projekt ustawy o zmianie ustawy Prawo teleko-

munikacyjne oraz niektórych innych ustaw (dalej

również jako: projekt) implementuje dyrektywy zno-

welizowanego pakietu łączności elektronicznej:

— dyrektywę 2009/136/WE, która zmienia dyrek -

zanych z sieciami i usługami łączności elektronicznej

wie przetwarzania danych osobowych i ochrony pry-

watności w sektorze łączności elektronicznej, rozpo-

rządzenie nr 2006/2004(WE) w sprawie współpracy

— dyrektywę 2009/140/WE, która zmienia dyrek -

Projekt uwzględnia również postanowienia wyro-

ku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej

w sprawie C-522/08 dotyczącej zakazu uzależniania

Projekt nowelizacji ustawy Prawo telekomunika-

ny w dniu 23 lipca br. do parlamentu.

Oznacza to, że

pie procesu legislacyjnego.

wśród zaproponowanych przez Komisję Europejską?

UE otrzymał skargi Komisji Europejskiej przeciwko

z niewdrożeniem dyrektywy 2009/140/WE oraz dy-

rektywy 2009/136/WE (skargi zostały wniesione przez

Komisję w dniu 9 lipca br. i zarejestrowane odpowied-

nio pod numerami C-330/12 oraz C-331/12).

Kara pieniężna w stawkach dziennych, która

112 190,4 euro.

Wysokość kary dla Polski wynika

przy tym z faktu, iż jest to kara łączna za brak im-

plementacji obu dyrektyw.

Wnioskowana przez Ko-

misję kara za brak implementacji każdej z dyrektyw

wynosi 56 095,2 tys. euro dziennie.

Informacja o skierowaniu sprawy przez Komisję

Europejską do Trybunału nie oznacza jeszcze, że

misji Europejskiej jest jednym z etapów procedural-

nych, a ostateczna decyzja zostanie podjęta przez

Trybunał Sprawiedliwości.

Odnosząc się do kwestii wysokości okresowej kary

pieniężnej należy wskazać na zasady określone

w uzasadnieniu do przedmiotowych skarg oraz na

informacje zawarte w komunikatach Komisji Euro-

pejskiej – komunikacie z 2005 r.

„Stosowanie art. 228

TWE” (pkt 14–18 komunikatu), komunikacie z dnia

11 listopada 2010 r.

„Stosowanie art. 260 ust. 3

TFUE” oraz komunikacie z dnia 1 września 2011 r.

„Aktualizacja danych do obliczenia kwoty ryczałtu

i kar pieniężnych w postępowaniach w sprawie uchy-

bienia zobowiązaniom państwa członkowskiego”

1)

.

Ww.

dokumenty wskazują, iż podczas ustalania

wysokości kary brane są pod uwagę trzy kryteria:

waga uchybienia, czas trwania uchybienia, koniecz-

ność zapewnienia skutku odstraszającego, by zapo-

biec kolejnym uchybieniom.

Kwota okresowej kary pieniężnej jest obliczana

przez pomnożenie stawki bazowej (obecnie 630 euro)

najpierw przez współczynnik wagi uchybienia (waga

uchybienia modyﬁkujestawkębazowąkaryowspół-

czynnik wynoszącym od 1 do 20, w przedmiotowej

sprawie Komisja określiła ten współczynnik jako wy-

noszący 10) i współczynnik czasu trwania uchybienia

(w niniejszym przypadku wynosi 1,2), a następnie

przez współczynnik „n”, ustalony dla każdego pań-

stwa w zależności od jego zdolności płatniczej (dla

Polski obecnie n = 7,42)

2)

.

Określoną w ten sposób metodę obliczeń można

podsumować następującym wzorem: SD = (SB * WW

* WT) * n. gdzie: SD = stawka dzienna okresowej

kary pieniężnej; SB = stawka bazowa (okresowej

kary pieniężnej); WW = współczynnik wagi uchybie-

nia; WT = współczynnik czasu trwania; n = współ-

1)

http://ec.europa.eu/eu_law/infringements/infringements_

260_pl.htm

2)

Stawka bazowa oraz współczynnik „n” zostały określone

w komunikacie Komisji Europejskiej z dnia 1 września 2011 r.

1200

czynnik uwzględniający możliwości ﬁnansowedane-

go państwa członkowskiego.

W przypadku Polski dzienna stawka kary pienięż-

nej wynosi zatem: 630 * 10 * 1,2 * 7,42 = 56 095,2 euro.

Zgodnie z komunikatem prasowym Komisji Euro-

pejskiej z dnia 31 maja br. „Sankcje te muszą być od-

powiednie do czasu trwania i wagi naruszenia, a tak-

że wielkości danego państwa członkowskiego”

3)

.

Na-

leży zatem stwierdzić, iż decydującym czynnikiem róż-

nicującym wysokość kary będzie współczynnik wagi

uchybienia oraz współczynnik uwzględniający możli-

wości ﬁnansowedanegopaństwaczłonkowskiego.

Wyrażam nadzieję, iż powyższe wyjaśnienia oka-

Szanowna Pani Marszałek!

W odpowiedzi na

-6061-(1)/12), interpelację posła na Sejm RP pana

czypospolitej Polskiej do inicjatywy Open Govern-

ment Partnership (sygn.

SPS-023-6168/12) uprzej-

mie przedstawiam następujące informacje.

publicznych zasobów informacyjnych.

Poza implemen-

tacją dyrektywy 2003/98/WE Rady i Parlamentu Eu-

ropejskiego w sprawie ponownego wykorzystania in-

formacji sektora publicznego nowelizacja wprowadzi-

ła szereg rozwiązań, m.in. nowy tryb udostępniania

informacji publicznej i jej ponownego wykorzystywa-

nia – centralne repozytorium informacji publicznej

tych zasobach publicznych w trzech sferach: kultury,

dzie ogólne ramy udostępniania i ponownego wyko-

rzystywania zasobów publicznych.

3)

http://europa.eu/rapid/pressReleasesAction.do?reference-

=IP/12/524&format=HTML&aged=0&language=PL&g

uiLanguage=en

1201

rocznym, jak i wieloletnim.

Stosowne propozycje

z tematów rozmowy była m.in. wymiana doświad-

czeń związanych z opracowaniem planu działania

realizującego postanowienia deklaracji na rzecz

otwartego rządu.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

SPS-023-6169/12, w sprawie wprowadzenia regulacji

mie dziękuję za zainteresowanie ww. kwestią i prze-

kazuję poniższe informacje.

pragnę uprzejmie poinformować, iż kwaliﬁkacjedo

wykonywania zawodu ﬁzjoterapeutyuzyskujesię

w toku regulowanego kształcenia prowadzonego na

uczelniach wyższych.

Jednocześnie rozporządzenie

tach leczniczych niebędących przedsiębiorcami (Dz. U.

Nr 151, poz. 896) reguluje m.in., jakie kwaliﬁkacjesą

wymagane na stanowisku ﬁzjoterapeuty,którezo-

stały określone jako:

— ukończenie szkoły policealnej publicznej lub

skanie tytułu zawodowego technik ﬁzjoterapii lub

tytuł zawodowy magistra lub licencjata na kierunku

ﬁzjoterapialub

— rozpoczęcie przed dniem 31 grudnia 1997 r.

studiów wyższych na kierunku rehabilitacja ruchowa

i uzyskanie tytułu magistra na tym kierunku, lub

studiów wyższych na Akademii Wychowania Fizycz-

nego i uzyskanie tytułu magistra oraz ukończenie

specjalizacji I lub II stopnia w dziedzinie rehabilitacji

ruchowej, lub

studiów wyższych na kierunku wychowanie ﬁzyczne

i uzyskanie tytułu magistra na tym kierunku oraz

ukończenie w ramach studiów dwuletniej specjaliza-

cji z zakresu gimnastyki leczniczej lub rehabilitacji

ruchowej potwierdzonej legitymacją instruktora re-

habilitacji ruchowej lub gimnastyki leczniczej, lub

ukończenie 3-miesięcznego kursu specjalizacyjnego

z rehabilitacji zgodnie z obowiązującymi wtedy prze-

pisami Głównego Komitetu Kultury Fizycznej.

Natomiast osoba z ww. kwaliﬁkacjamiposiadają-

ca 3-letnie doświadczenie zawodowe w zawodzie ﬁ-

zjoterapeuty może pracować na stanowisku starszego

ﬁzjoterapeuty.

Ponadtorozporządzenietowyróżnia

m.in. następujące stanowiska pracy: młodszego asy-

stenta ﬁzjoterapii,asystentaﬁzjoterapiii starszego

asystenta ﬁzjoterapii.

Na ww. stanowiskach może

pracować osoba, która uzyskała kwaliﬁkacjedowy-

konywania zawodu ﬁzjoterapeuty w toku studiów

wyższych, przy czym na stanowisku młodszego asy-

stenta ﬁzjoterapii powinna posiadać 3-letnie do-

świadczenie w zawodzie ﬁzjoterapeuty,nastanowi-

sku asystenta ﬁzjoterapiipowinnadodatkowoukoń-

czyć specjalizację I stopnia lub posiadać tytuł specja-

listy lub posiadać 5-letnie doświadczenie w zawodzie

ﬁzjoterapeuty,anastanowiskustarszegoasystenta

ﬁzjoterapiiposiadać7-letniedoświadczeniezawodo-

we.

Jednocześnie informuję, iż wymagania te są kom-

patybilne w wymogami określonymi m.in. w: rozpo-

porządzenia określają także, jakie świadczenia mogą

być wykonywane przez ﬁzjoterapeutów.

kwaliﬁkacjedowykonywaniazawoduﬁzjoterapeuty

uzyskuje się wyłącznie w toku kształcenia na stu-

diach wyższych pierwszego i drugiego stopnia na kie-

runku ﬁzjoterapia.

W związku z transformacją

kształcenia likwidacji uległo kształcenie w zawodzie

1202

technik ﬁzjoterapii,któreprowadzonebyłowszko-

łach policealnych (publicznych lub niepublicznych

z uprawnieniami szkół publicznych) na poziomie

średnim.

Na mocy ówcześnie obowiązującego rozpo-

nictwa zawodowego (Dz. U. Nr 114, poz. 1195, z późn.

zm. – akt archiwalny) ostatnia rekrutacja kandyda-

tów do szkół prowadzących kształcenie w zawodzie

technika ﬁzjoterapii odbyła się w roku szkolnym

2004/2005 i prowadzona była do zakończenia cyklu

kształcenia.

Należy jednak zaznaczyć, iż osoby, któ-

re ukończyły policealną szkołę medyczną (publiczną

lub niepubliczną z uprawnieniami szkoły publicznej)

kształcącą w zawodzie technik ﬁzjoterapiiiuzyskały

tytuł zawodowy technika ﬁzjoterapii,niezależnieod

transformacji kształcenia w zawodach medycznych,

posiadają kwaliﬁkacjedowykonywaniazawoduﬁzjo-

terapeuty.

Jednocześnie w odniesieniu do pytania pana posła

dotyczącego ustawowego uregulowania zawodu ﬁzjo-

terapeuty pragnę zapewnić, iż kierując się troską

o zapewnienie m.in. bezpieczeństwa zdrowia i życia

pacjentów, którym udzielane są świadczenia zdro-

wotne także w zakresie ﬁzjoterapii,wMinisterstwie

Zdrowia został opracowany projekt ustawy o niektó-

rał przepisy dotyczące wykonywania wybranych za-

wodów medycznych, w tym zawodu ﬁzjoterapeuty.

W załączniku nr 2 do ww. projektu ustawy określone

zostały m.in. kwaliﬁkacje do wykonywania przed-

miotowego zawodu, które są zbieżne z kwaliﬁkacjami

ujętymi w przywołanych wyżej rozporządzeniach.

Ponadto w odniesieniu do pytania pana posła do-

tyczącego wprowadzenia standardów postępowania

oraz dokumentacji ﬁzjoterapeutycznejuprzejmiein-

formuję, iż zarządzeniem z dnia 10 sierpnia 2011 r.

ministra zdrowia w sprawie powołania zespołu do

spraw opracowania standardów postępowania w re-

habilitacji medycznej (Dz. Urz.

Min.

Zdrow.

Nr 6,

poz. 53) został powołany zespół do spraw opracowa-

nia standardów postępowania w rehabilitacji me-

dycznej, który ma realizować zadania służące doko-

naniu zmian w systemie opieki zdrowotnej w zakre-

sie rehabilitacji leczniczej.

Standardy, o których

mowa powyżej, zgodnie z ustaleniami zespołu zosta-

ną wdrożone poprzez dokonanie stosownych zmian

w warunkach udzielania świadczeń zdrowotnych w za-

kresie rehabilitacji leczniczej.

Takie zmiany zapew-

nią odpowiednią jakość udzielanych usług osobom

wymagającym rehabilitacji medycznej i będą stano-

wić uszczegółowienie zapisów znajdujących się w ak-

tach prawnych dotyczących rehabilitacji medycznej.

W związku z tym, zespół pracuje nad przygotowa-

niem nowelizacji rozporządzenia ministra zdrowia

zacji rozporządzenia wynika z przepisu art. 3 ust. 1

środków publicznych (Dz. U. Nr 165, poz. 1116).

Prze-

pis ten zachował w mocy rozporządzenie wydane na

ustawy do czasu wejścia w życie nowego aktu wyko-

Ponadto, w celu ograniczenia zagrożeń wynikają-

cych z braku regulacji dotyczących uzyskiwania kwa-

liﬁkacjiiwykonywaniazawoduﬁzjoterapeutyprojekt

ustawy o niektórych zawodach medycznych i zasa-

wprowadzał rozwiązania systemowe, w wyniku któ-

rych zapewniona miała być m.in. właściwa jakość

udzielanych świadczeń zdrowotnych.

Z uwagi bo-

wiem na fakt, iż wykonywanie ujętych w przedmio-

towym projekcie ustawy zawodów polega na udziela-

niu w sposób osobisty usług o wyjątkowym charak-

terze społecznym, wymaga to od osób je wykonują-

cych szczególnych cech psychoﬁzycznychimoralnych

oraz wysokich, stale podnoszonych kwaliﬁkacjiza-

wodowych.

W odniesieniu do zagadnienia dotyczące-

go przetwarzania danych osobowych, w tym tzw. da-

nych wrażliwych, w związku z wykonywaniem czyn-

ności zawodowych oraz prowadzenia dokumentacji

medycznej informuję, iż na osoby wykonujące zawody

medyczne projektowanymi przepisami nakłada się

również obowiązek zachowania w tajemnicy uzyska-

nych w związku z wykonywaniem zawodu informacji

związanych z pacjentem oraz obowiązek prowadze-

nia dokumentacji związanej z wykonywanym zawo-

dem medycznym.

Rozdział 3 art. 26 ww. projektu

ustawy stanowi bowiem, iż osoba wykonująca zawód

medyczny ma obowiązek prowadzić, przechowywać

nę danych zawartych w tej dokumentacji.

W odniesieniu do pytania dotyczącego odpowie-

dzialności zawodowej ﬁzjoterapeutównależypodkre-

ślić, że ww. projekt ustawy regulował nie tylko wy-

magania kwaliﬁkacyjnedowykonywaniazawodów

medycznych, ale także dawał prawo organom ewiden-

cyjnym do sprawdzenia zgodności posiadanych kwa-

liﬁkacjizwymaganiamikwaliﬁkacyjnymidladane-

go zawodu.

Przedmiotowy projekt ustawy wprowa-

dzał przepisy umożliwiające prowadzenie rejestru

nie zdrowia.

Mechanizm ten pozwoliłby na łatwą

identyﬁkację świadczeniodawcy oraz sprawdzenie,

czy dana osoba wykonuje należycie dany zawód me-

dyczny oraz czy posiada właściwe kwaliﬁkacje.

Po-

mimo iż wpisanie do rejestru miało mieć charakter

fakultatywny, należy podkreślić, iż osoby, które uzy-

skałyby taki wpis, miałyby znacznie korzystniejszą

sytuację w procesie uznawania kwaliﬁkacjiwinnych

1203

państwach członkowskich Unii Europejskiej.

Za-

świadczenie o wpisie do rejestru miało być bowiem

państwowym dokumentem potwierdzającym posia-

danie w Polsce uprawnień do wykonywania danego

zawodu medycznego.

Zatem projektowane przepisy

w sposób znaczący przyczyniłyby się do zapewnienia

realizacji jednej z fundamentalnych swobód Unii Eu-

ropejskiej, jaką jest swoboda przepływu osób.

Jedno-

cześnie przepisy, które zawarte były w ww. projekcie

ustawy, umożliwiały skuteczne pociągnięcie do od-

powiedzialności zawodowej osób wykonujących zawo-

dy medyczne w przypadku nienależytego lub nierze-

telnego przestrzegania określonych w tej ustawie

obowiązków.

Jednocześnie, w nawiązaniu do postulatu doty-

czącego wprowadzenia takich rozwiązań, które da-

łyby podstawy do rozstrzygania o odpowiedzialności

dyscyplinarnej za zawinione lub nienależyte wyko-

nywanie czynności przez ﬁzjoterapeutę,jakrównież

umożliwiałyby zawieszenie w wykonywaniu obowiąz-

ków albo dawałyby możliwość pozbawienia upraw-

nień zawodowych, informuję, iż istotną konsekwen-

cją wprowadzenia projektowanej ustawy, wywierają-

cą wpływ na bezpieczeństwo pacjenta, byłoby stwo-

rzenie także możliwości skutecznego pociągnięcia do

odpowiedzialności zawodowej osoby wykonującej za-

wód medyczny w przypadku nienależytego lub nie-

rzetelnego przestrzegania określonych w ustawie

obowiązków.

Rozdział 5 ww. projektu ustawy zawie-

rał bowiem postanowienia dotyczące odpowiedzial-

ności zawodowej osoby wykonującej zawód medyczny

strzegania określonych w ustawie obowiązków.

Z ty-

tułu odpowiedzialności zawodowej mogłaby zostać

orzeczona kara upomnienia, nagany, zawieszenia

prawa wykonywania danego zawodu medycznego

prawa wykonywania zawodu.

Postępowanie miało

być wszczynane na wniosek rzecznika odpowiedzial-

ności zawodowej.

Członkowie komisji odpowiedzial-

ności zawodowej mieli być powoływani przez mini-

stra właściwego do spraw zdrowia spośród osób re-

komendowanych przez stowarzyszenia zawodowe.

Członkowie komisji powinni być uprawnieni do wy-

konywania zawodu medycznego, a przede wszystkim

powinni mieć co najmniej 5-letnie doświadczenie za-

wodowe w wykonywaniu danego zawodu medyczne-

go.

Ponadto projekt ustawy regulował szczegółowo

nie tylko wymagania kwaliﬁkacyjnewobecrzecznika

odpowiedzialności zawodowej i członków komisji, ale

także tryb postępowania w sprawach odpowiedzial-

ności zawodowej.

dotyczącego podnoszenia kwaliﬁkacji zawodowych

ﬁzjoterapeutówuprzejmieinformuję,iżww.projekt

ustawy wprowadzał mechanizmy regulujące syste-

mowo organizację kształcenia podyplomowego.

Zgod-

nie z projektowanymi przepisami doskonalenie zawo-

dowe, poza kursami doskonalącymi, miało być reali-

zowane także w ramach kursów kwaliﬁkacyjnych,

specjalizacji, jak i samokształcenia.

Przedmiotowe

przepisy określały, iż organizatorem kształcenia

może być każdy podmiot, który spełni warunki okre-

ślone ustawą.

Projekt ustawy wprowadzał także me-

chanizmy sprawowania nadzoru nad prowadzeniem

kształcenia.

Proponowane rozwiązania miały na celu

czenia „uprawniające” do wykonywania specjali-

stycznych świadczeń zdrowotnych.

Jednocześnie pra-

gnę podkreślić, iż projektowana ustawa zawierała

regulacje dotyczące kwestii związanych z udziela-

niem osobom podejmującym doskonalenie zawodowe

urlopu szkoleniowego, jak również zwrotu kosztów

związanych z odbywaniem tego doskonalenia.

Po-

nadto ww. projekt ustawy przewidywał możliwość

doﬁnansowaniaspecjalizacjiorazkursówkwaliﬁka-

cyjnych lub doskonalących, ze środków publicznych

ści, której dysponentem jest minister zdrowia, w ra-

mach posiadanych środków i limitów miejsc szkole-

niowych dla poszczególnych rodzajów doskonalenia

zawodowego.

W odniesieniu do poruszonej w interpelacji pana

posła kwestii związanej z unormowaniami dotyczą-

cymi utworzenia samorządu zawodowego reprezen-

tującego grupę zawodową ﬁzjoterapeutów pragnę

nadmienić, iż w ochronie zdrowia funkcjonuje ponad

dwadzieścia zawodów medycznych i tylko kilka spo-

śród nich ma powołany samorząd zawodowy.

Samo-

rząd zawodowy, zgodnie z art. 17 ust. 1 Konstytucji

zadania: reprezentowanie osób wykonujących zawód

zaufania publicznego, sprawowanie pieczy nad nale-

żytym wykonywaniem tego zawodu w granicach in-

teresu publicznego i dla jego ochrony.

Pierwszy typ

zadań ma charakter typowo korporacyjny, a dla ich

realizacji nie jest konieczna formuła samorządu, bo-

wiem zadania takie jak np. ochrona interesów człon-

ków grupy zawodowej, mogą być realizowane przez

Jednocześnie pragnę poinformować, iż w odnie-

sieniu do kwestii dotyczącej obowiązku ubezpiecze-

nia ﬁzjoterapeutyododpowiedzialnościcywilnejza

szkody wyrządzone podczas wykonywania czynności

zawodowych, projekt ustawy o niektórych zawodach

w ochronie zdrowia nie regulował ww. kwestii, jed-

nakże odnosząc się do zakresu odpowiedzialności

cywilnej ﬁzjoterapeuty, pragnę zwrócić uwagę na

W przypadku zatrudnienia w ramach stosunku pra-

cy, zgodnie z art. 120 ww. ustawy, w razie wyrządze-

nia przez pracownika przy wykonywaniu przez niego

1204

pracodawca.

W przypadku ﬁzjoterapeutymożetobyć

np. podmiot leczniczy, który jako świadczeniodawca

udzielający świadczeń opieki zdrowotnej na podsta-

pieczenia odpowiedzialności cywilnej za szkody wy-

rządzone przy udzielaniu świadczeń opieki zdrowot-

nej wykonywanych na podstawie umowy o udzielanie

Jednocześnie, w odniesieniu do usług ﬁzjotera-

peutycznych świadczonych w prywatnych gabinetach

ﬁzjoterapeutycznych,należymiećnawzględzieprze-

działalności gospodarczej (Dz. U. 2010 r.

Nr 220, poz.

niem życia, zdrowia ludzkiego i moralności publicz-

nej, a także ochrony środowiska.

Szczególnie trzeba

waniu działalności gospodarczej niezgodnie z prze-

pisami ustawy, a także w razie stwierdzenia: zagro-

żenia życia lub zdrowia, niebezpieczeństwa powsta-

nia szkód majątkowych w znacznych rozmiarach lub

stracji publicznej.

Ponadto pragnę poinformować, iż

osoby nieposiadające ww. kwaliﬁkacjimogąjedynie

prowadzić działalność związaną z realizacją usług

spodarczej, w oparciu o przepisy rozporządzenia

Polskiej KlasyﬁkacjiDziałalności(PKD)(Dz.U.

Nr251,

poz. 1885, z późn. zm.) w ramach działu 86.90.

E Po-

została działalność w zakresie opieki zdrowotnej,

gdzie indziej niesklasyﬁkowana.

Należy jednakże

podkreślić, iż podklasa ta nie obejmuje działalności

ﬁzjoterapeutycznej,sklasyﬁkowanejw dziale86.90.A.

Jednocześnie informuję, iż w przypadku prowa-

dzenia działalności usługowej niebędącej udziela-

niem świadczeń opieki zdrowotnej na terenie Rzeczy-

pospolitej Polskiej, co reguluje ustawa o swobodzie

działalności gospodarczej, należy mieć na względzie,

iż w zakres działalności nie mogą wchodzić czynności

zastrzeżone dla innych zawodów.

Ponadto zgodnie

z art. 19 ww. ustawy, jeżeli przepisy szczególne na-

kładają obowiązek posiadania odpowiednich upraw-

nień zawodowych przy wykonywaniu określonego

łalności gospodarczej były wykonywane bezpośred-

nio przez osobę legitymującą się posiadaniem takich

uprawnień zawodowych.

Zatem przedsiębiorcy pro-

wadzący działalność gospodarczą ujętą w rozporzą-

dzeniu w sprawie Polskiej KlasyﬁkacjiDziałalności

(PKD) powinni sami posiadać lub zatrudniać do wy-

konywania poszczególnych czynności osoby posiada-

jące kwaliﬁkacjedowykonywaniadanegozawodu.

Warszawa, dnia 27 lipca 2012 r.

w sprawie konieczności budowy stopnia

znak: SPS-023-6170/12, przekazujące interpelację

posła Tomasza Szymańskiego w sprawie koniecz-

ności budowy stopnia wodnego Ciechocinek – Nie-

szawa w woj. kujawsko-pomorskim przekazuję na-

stępujące informacje.

Jedną z głównych przyczyn problemów związa-

nych z użytkowaniem stopnia wodnego we Włocław-

ku jest jego wieloletnia eksploatacja w warunkach

nieprzewidzianych w projekcie, tj. bez podparcia ko-

lejnym stopniem.

Wieloletnie procesy erozyjne zacho-

dzące poniżej stopnia wodnego Włocławek oraz zwią-

zane z tym znaczne obniżenie poziomu wody dolnej

spowodowały przekroczenie dopuszczalnych warun-

ków pracy obiektów piętrzących i zwiększenie wyso-

kości piętrzenia.

Obniżenie poziomu wody dolnej po-

woduje, że krzywa ﬁltracjiwodyprzezkorpuszapory

układa się poniżej poziomu krzywej projektowanej

i przebiega pod drenażem skarpy odpowietrznej.

Wy-

pływ wody ﬁltracyjnej odbywa się w dolnej części

skarpy, powodując wymywanie i rozluźnianie gruntu

w korpusie, podłożu zapory oraz na styku zapory

z podłożem.

Nadmierna ﬁltracjawystępujerównież

pod płytą denną jazu oraz pod murami oporowymi

przyczółków, powodując rozmycia gruntu i stwarza-

jąc zagrożenie nierównomiernymi przemieszczenia-

mi budowli.

Opisane zjawiska stanowią poważne za-

grożenie dla stateczności obiektów piętrzących.

Z ocen wykonanych przez Ośrodek Technicznej

Kontroli Zapór IMGW wynika, że obiekty przekroju

piętrzenia stopnia Włocławek, tj. zapora czołowa, jaz,

śluza i przepławka, znajdują się w niezadowalającym

1205

stanie technicznym.

Niezadowalający jest również stan

automatycznego systemu pomiarowo-kontrolnego.

W celu trwałego zabezpieczenia stopnia wodnego

pieczeństwa ludzi i majątku należącego do podmiotów

zamieszkujących tereny zagrożone przez powódź, po-

zwoli również uniknąć kosztów związanych ze stratami

w przekroju piętrzenia stopnia wodnego Włocławek

zwiększy się bezpośrednio bezpieczeństwo 11 350 ludzi

zamieszkujących te tereny na stałe oraz ok. 2300 tury-

stów przebywających w czasie powodzi w Ciechocinku,

stwo 1300 mieszkańców tych obszarów.

W sumie reali-

zacja projektu poprawia bezpośrednio bezpieczeństwo-

W kontekście propozycji rozebrania stopnia wod-

nego Włocławek należy zauważyć, że zarówno wyko-

nane analizy ekonomiczne, jak i ocena wpływu tego

wariantu na środowisko naturalne wskazują na wy-

soką nieopłacalność takiego rozwiązania, jak również

ogromne zagrożenie dla środowiska naturalnego.

Przedsięwzięciem warunkującym bezpieczeństwo

nego poniżej Włocławka.

Podpisanie w sierpniu 2009 r.,

stopnia wodnego Włocławek przy jednoczesnym

niu wszelkich zasad ochrony środowiska było wyra-

zem poparcia dla racjonalnego i skutecznego rozwią-

zania tego nabrzmiałego od lat problemu.

Liczne wa-

rianty tego rozwiązania były przedmiotem analiz

wowych oraz 6 wariantów uzupełniających (tzw. ka-

nałowych), dla których przeprowadzono wielokryte-

renowymi obejmującymi inwentaryzację przyrodniczą

wane są wszystkie warianty.

przed katastrofą.

Zdaniem wielu ekspertów cele te

drotechniczną, która dzięki podwyższeniu zwiercia-

dła wody w dolnym stanowisku stopnia Włocławek

się złożeniem do regionalnej dyrekcji ochrony środo-

wiska raportu oddziaływania na środowisko.

Wyrażam przekonanie, iż przedstawione wyja-

mańskiego.

Podsekretarz stanu

Beata Jaczewska

w sprawie uregulowań prawnych dotyczących

potrzeby odwołania dyrektora szkoły

wypowiedzeniem z końcem roku szkolnego

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

1206

znak: SPS-023-6171/12, dotyczącą uregulowań praw-

nych w sprawie odwołania dyrektora szkoły spowo-

dowanego likwidacją szkoły z trzymiesięcznym wy-

powiedzeniem z końcem roku szkolnego, przedsta-

wiam poniższe wyjaśnienia.

Odnosząc się do kwestii likwidacji szkoły, uprzej-

z późn. zm.) szkoła publiczna, po zasięgnięciu opinii

zezwolenia na jej założenie, może być zlikwidowana

Jednocześnie warto wskazać, że uchwała o zamia-

rze likwidacji szkoły i uchwała o likwidacji szkoły,

wie objętej opiniowaniem przez odpowiednie władze

statutowe związku zawodowego stosownie do art. 19

Ponadto likwidacja publicznych szkół i placówek

oświatowych następuje w szczególnym trybie, róż-

niącym się od trybu likwidacji innych jednostek or-

ganizacyjnych.

Za podstawową szczególną cechę li-

kwidacji szkół należy uznać dwuetapowość procedu-

ry likwidacyjnej.

Pierwszym etapem jest podjęcie

uchwały o zamiarze likwidacji określonej szkoły lub

placówki.

Uchwała stanowi podstawę do podejmowa-

nia przez organ wykonawczy dalszych ustawowo

określonych czynności poprzedzających likwidację

szkoły lub placówki (drugi etap).

Proces likwidacji szkoły jest długotrwały i każdo-

razowo następuje wraz z końcem roku szkolnego,

przy czym wymaga od organu prowadzącego także

podjęcia czynności z zakresu prawa pracy w stosun-

ku do dyrektora szkoły, tj. odwołania go ze stanowi-

ska kierowniczego i rozwiązania z nim stosunku pra-

cy.

W tym miejscu należy zauważyć, że odwołanie ze

stanowiska kierowniczego nie jest tożsame z rozwią-

zaniem z nauczycielem stosunku pracy.

Przypadek

likwidacji szkoły determinuje zastosowanie przez or-

gan prowadzący przy procedurze odwołania dyrek-

tora nauczyciela ze stanowiska kierowniczego art. 38

mowa o przypadkach szczególnie uzasadnionych,

pracy spowodowanego m.in. całkowitą likwidacją

placówki następuje z końcem roku szkolnego, po

Natomiast w przypadku dyrektora szkoły niebę-

dącego nauczycielem, a więc niepodlegającego unor-

mowaniom ustawy Karta Nauczyciela, zastosowanie

Odnosząc się do podniesionego przez pana posła

Sławomira Stanisława Kowalskiego uregulowania

przepisami prawa możliwości odwołania dyrektora

szkoły ze stanowiska w związku z likwidacją szkoły

z trzymiesięcznym wypowiedzeniem z końcem roku

szkolnego, uprzejmie informuję, że zgłoszona propo-

wę sytuacji przewidzianej w obecnie obowiązujących

regulacjach prawnych.

Mając powyższe na uwadze, uprzejmie informuję,

stawy do zmiany przepisów ustawy o systemie oświa-

ty dotyczących odwołania dyrektora szkoły w związ-

ku z likwidacją szkoły z trzymiesięcznym wypowie-

dzeniem z końcem roku szkolnego.

Przekazując Pani Marszałek powyższe wyjaśnie-

Warszawa, dnia 19 lipca 2012 r.

Odpowiadając na interpelację posłanki Anny

Nemś z dnia 26 czerwca 2012 r. przekazaną przy pi-

śmie wicemarszałka Sejmu Eugeniusza Grzeszczaka

z dnia 5 lipca br. (znak: SPS-023-6172/12) w sprawie

szacowania szkód i wypłaty odszkodowań rolnikom

z terenu gm. Włodowice w woj. śląskim za szkody

uprawnych, uprzejmie informuję, co następuje.

Zasady szacowania szkód łowieckich oraz wypła-

1207

podczas wykonywania polowania zostały uregulo-

zgodnie z delegacją ustawową minister rolnictwa

i rozwoju wsi.

Rozporządzenie to wychodzi naprze-

ciw oczekiwaniom wszystkich zainteresowanych

dziny szkód łowieckich, w tym przedstawicieli sa-

morządów rolniczych.

ﬁnansowąkołałowieckiegolubzarządcyobwoduło-

wieckiego.

W przypadku nieuzyskania porozumienia

co do wielkości odszkodowania należy tutaj przypo-

polubownego załatwienia sporu.

ponadto potrzebę współpracy właścicieli lub posiada-

czy gruntów z dzierżawcami lub zarządcami obwo-

dów w celu zabezpieczania upraw przed szkodami

w obopólnym ich interesie.

Zawsze jednak pozostaje

możliwość dochodzenia swoich roszczeń na drodze

Zapisy Prawa łowieckiego jednoznacznie wskazu-

ją koło łowieckie jako podmiot odpowiedzialny za sza-

cowanie szkód i wypłatę odszkodowania w obwodzie

niczej w procesie szacowania szkody na życzenie jed-

nej ze stron winien naszym zdaniem zapewnić i fa-

chową wiedzę, i bezstronność w ustalaniu cen pro-

duktów rolnych.

Szacowanie szkody i ustalenie wy-

sokości odszkodowania odbywa się bowiem na zasa-

dzie ugody stron, a wypłata odszkodowania w termi-

nego szacowania szkody.

Analizując dostępne dane dotyczące stanu po-

gatunków zwierząt łownych (w granicach 10–30%),

z wyjątkiem zwierzyny drobnej.

Zdecydowanie wzrósł

Podstawą prowadzenia gospodarki łowieckiej

Podobna rola przypisana została nadleśniczemu

ostatecznie zatwierdzającemu roczne plany łowiec-

kie, który winien zwrócić uwagę na poziom szkód

łowieckich czynionych w uprawach i płodach rolnych

i właściwie zareagować.

Właśnie na etapie przygoto-

wania projektów rocznych planów łowieckich w mar-

cu każdego roku winny być wyartykułowane lokalne

potrzeby związane z ochroną upraw rolnych, co bez-

pośrednio przekłada się na wysokość planowanego

odstrzału w danym roku.

Interwencja powinna być kierowana przede

wszystkim do struktur łowieckich, samorządów lo-

kalnych oraz nadleśniczych zatwierdzających plany.

Ustalenia podjęte na tym etapie w zupełności wy-

starczają, aby na podstawie istniejących przepisów

uzyskać optymalny stan populacji np. lisa, dzika czy

jelenia.

W przypadku istotnej zmiany liczebności zwierząt

szenia pozyskania.

Przyjęte zasady, naszym zda-

niem, stosowane we właściwy sposób zapewnią opty-

malny stan populacji zwierzyny i zarazem akcepto-

walny poziom szkód łowieckich.

Należy tutaj przypo-

mnieć, że myśliwi regulują zobowiązanie powstałe

w wyniku szkód łowieckich z własnych środków ﬁ-

nansowych i faktycznie winni być zainteresowani

Prawo łowieckie w kierunku partycypowania Skarbu

Państwa w wypłacie odszkodowań za szkody łowiec-

kie.

Umożliwiając myśliwym wykonywanie polowa-

pozyskanych, ustawodawca zobowiązał ich równo-

cześnie do szacowania szkód i wypłaty odszkodowań.

Jak starano się wykazać powyżej, właściwy system

planowania pozyskania zwierzyny w kolejnych latach

ma zasadniczy wpływ na poziom szkód i zapewnienie

środków ﬁnansowychnawypłatęodszkodowań.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Janusz Zaleski

1208

Odpowiedź

podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

5 lipca 2012 r.

(SPS-023-6173/12), w sprawie ﬁnan-

sowania ze środków publicznych inhibitorów DPP-4

uprzejmie informuję, iż w chwili obecnej wnioski

o ﬁnansowanieześrodkówpublicznychprzedmioto-

wych produktów leczniczych, na podstawie art. 76

ustawy o refundacji, są rozpatrywane w świetle prze-

pisów ustawy.

W związku z powyższym wnioskodaw-

cy uzupełnili braki formalne wynikające z przepisów

nomicznej, których przedmiotem było ﬁnansowanie

tów leczniczych.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 26 lipca 2012 r.

(nieobowiązkowych) (6174)

-6174/12, w sprawie stosowania szczepionek zaleco-

nych (nieobowiązkowych), uprzejmie proszę Panią

W Polsce podstawowym aktem prawnym dotyczą-

cym przeprowadzania szczepień ochronnych jest

Poza wykazem obowiązkowych szczepień ochron-

nych istnieje wykaz szczepień zalecanych określony

w zał. nr 1 do rozporządzenia ministra zdrowia z dnia

i dokumentowania zalecanych szczepień ochronnych

wotnymi (Dz. U. Nr 180, poz. 1215).

Ponadto wykaz

szczepień zalecanych wraz ze wskazaniami do szcze-

pienia ujęty został w części II programu szczepień

ochronnych będącego załącznikiem do komunikatu

nika 2010 r. w sprawie programu szczepień ochron-

nych na rok 2011 (Dz. Urz.

MZ 2010 r.

Nr 12, poz. 70).

Do szczepień zalecanych zaliczane są obecnie

szczepienia przeciwko:

1) wirusowemu zapaleniu wątroby typu A;

2) wirusowemu zapaleniu wątroby typu B;

3) nagminnemu zapaleniu przyusznic (śwince);

4) odrze;

5) różyczce;

6) ospie wietrznej;

7) grypie;

8) rotawirusom;

9) błonicy;

10) tężcowi;

11) krztuścowi;

12) Streptococcus pneumoniae;

13) Neisseria meningitidis;

14) pałeczkom Haemophilus inﬂuenzaetypub;

15) kleszczowemu (arbowirusowemu) zapaleniu

mózgu;

16) cholerze;

17) durowi brzusznemu;

18) wściekliźnie;

19) ostremu zapaleniu rogów przednich rdzenia

(chorobie Heinego-Medina);

20) żółtej gorączce (wykonywanie szczepienia

przeciw żółtej gorączce u osób wyjeżdżających za gra-

nicę regulują międzynarodowe przepisy zdrowotne

oraz przepisy sanitarne poszczególnych krajów);

21) ludzkiemu wirusowi brodawczaka;

22) gruźlicy.

kaźnych u ludzi stanowi, iż koszty przeprowadzania

zalecanych świadczeń zdrowotnych i lekarskich ba-

dań kwaliﬁkacyjnychorazkonsultacjispecjalistycz-

nych ubezpieczonych są ﬁnansowane na zasadach

zdrowotnej ﬁnansowanychześrodkówpublicznych.

W przeciwieństwie jednak do szczepień obowiązko-

wych pacjent ponosi koszt zakupu preparatu szcze-

pionkowego.

W sprawie możliwości dystrybucji szczepionek

w gabinetach lekarskich i zakładach opieki zdrowot-

nej obowiązują następujące zasady:

nych do zakupu produktów leczniczych w hurtowni

wskazuje, iż lekarze prowadzący indywidualne, in-

1209

dywidualne specjalistyczne oraz grupowe praktyki

mogą nabywać w hurtowniach tylko produkty lecz-

nicze, o których mowa w rozporządzeniu ministra

starczane w związku z udzielanym świadczeniem

zdrowotnym, oraz produktów leczniczych, które wy-

szczególnione są w wykazie produktów leczniczych

wchodzących w skład zestawów przeciwwstrząso-

poz. 94), jednakże rozporządzenie nie wymienia

wśród tych produktów szczepionek.

Na tej podstawie

lekarze prowadzący indywidualne, indywidualne

specjalistyczne oraz grupowe praktyki nie mogą na-

bywać w hurtowniach ani doraźnie dostarczać pa-

cjentom szczepionek, a tym bardziej prowadzić obro-

tu produktami szczepionkowymi.

2.

Rozporządzenie ministra zdrowia w sprawie

podmiotów uprawnionych do zakupu produktów lecz-

niczych w hurtowni farmaceutycznej zawiera w § 1

ust. 1 wykaz podmiotów (w tym m.in. podmioty lecz-

nicze i apteki ogólnodostępne) uprawnionych do za-

kupu wszelkich produktów leczniczych w hurtow-

niach farmaceutycznych, w tym szczepionek.

Należy

mieć na względzie, że podmioty wykonujące działal-

ność leczniczą, aby móc przechowywać i podawać

szczepionki, muszą spełniać surowe kryteria w za-

kresie przechowywania szczepionek oraz wymogi

dotyczące personelu je aplikującego, które są określo-

ne jednoznacznie przepisami prawa.

3.

Obecnie brak uregulowań prawnych umożli-

wiających kontrolę co do sposobu i warunków prze-

chowywania produktów leczniczych przez lekarzy

działających w ramach praktyk.

Możliwość przepro-

wadzenia takiej kontroli zależna byłaby zapewne od

wyrażenia zgody przez właściwą izbę lekarską.

poz. 271, z późn. zm) zobowiązuje hurtownie farma-

ceutyczne, by dokonywały dostaw wyłącznie na rzecz

podmiotów posiadających odpowiednie uprawnienia

do dostarczania produktów leczniczych dla ludności.

Do tych podmiotów należy także podmiot wykonujący

działalność leczniczą, który jest uprawniony do zaku-

pu szczepionek w hurtowniach farmaceutycznych.

5.

Zgodnie z art. 72 ust. 3 Prawa farmaceutycz-

nego obrotem hurtowym jest wszelkie działanie dys-

trybucyjne z wyłączeniem bezpośredniego zaopatry-

wania ludności.

W świetle tego przepisu podmiot

leczniczy jest końcowym odbiorcą leków, bo świadczy

usługi zdrowotne z użyciem leków, a nie sprzedaje

szczepionki.

Wobec tego sprzedaż usługi przez pod-

miot leczniczy nie stanowi obrotu hurtowego szcze-

pionkami.

Gdyby podmioty wykonujące działalność

leczniczą sprzedawały szczepionki – zamiast usługi

szczepienia – prowadziłyby obrót hurtowy.

ceutyczne obrót detaliczny produktami leczniczymi

tach aptecznych (art. 70 ust. 1 ustawy) oraz w tzw.

placówkach obrotu pozaaptecznego: sklepy zielarsko-

-medyczne, sklepy specjalistyczne zaopatrzenia me-

dycznego, sklepy ogólnodostępne (art. 71 ust. 1 usta-

wy).

Cyt: „Nie uznaje się za obrót detaliczny bezpo-

średnie zastosowanie u pacjenta przez lekarza, leka-

rza stomatologa lub inną osobę wykonującą zawód

wstrząsowych, których potrzeba zastosowania wyni-

ka z rodzaju udzielanego świadczenia zdrowotnego”

(art. 68 ust. 4 ustawy).

7.

Podmioty wykonujące działalność leczniczą na

zm.) udzielają świadczeń zdrowotnych bezpłatnie, za

w umowie cywilnoprawnej.

Pacjent powinien mieć

wybór, gdzie dokona zakupu, a także powinien zostać

poinformowany przez lekarza i farmaceutę o właści-

wym sposobie przenoszenia i przechowywania szcze-

pionki.

Obecnie trwa analiza co do możliwości zmian le-

gislacyjnych w tym zakresie.

Wprowadzenie zasady,

że zarówno podmioty lecznicze, jak i indywidualne

i grupowe praktyki lekarskie będą mogły nabywać

w hurtowniach preparaty szczepionkowe, oznaczało-

by jednocześnie objęcie tych podmiotów koniecznością

wypełniania warunków umożliwiających zachowanie

„zimnego łańcucha”, a jednocześnie poddanie ich nad-

zorowi w zakresie przechowywania szczepionek.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Aleksander Sopliński

w sprawie programów proﬁlaktyki zdrowotnej

Szanowna Pani Marszałek!

W odpowiedzi na

SPS-023-2165/12, interpelację pani poseł Anny Nemś

w sprawie programów proﬁlaktykizdrowotnejreali-

zowanych przez samorządy gminne uprzejmie proszę

o przyjęcie następujących wyjaśnień.

Podniesione w interpelacji pani poseł problemy

dotyczące efektywnego ﬁnansowania proﬁlaktycz-

nych programów zdrowotnych ﬁnansowanych ze

1210

środków publicznych zostały dostrzeżone przez mi-

nistra zdrowia.

prace nad projektem ustawy o zdrowiu publicznym,

której celem jest wdrożenie i ustalenie kompetencji

wszystkich podmiotów odpowiedzialnych za realiza-

cję zdrowia publicznego, w tym administracji publicz-

nej, rządowej i samorządowej oraz podległych im in-

stytucji zdrowia publicznego.

Projektowana ustawa ma objąć swoim zakresem

w szczególności: ustalenie zasad organizacji i funk-

cjonowania systemu zdrowia publicznego, założenia,

cele i strategię ﬁnansowaniadziałańwtymzakresie,

sposoby identyﬁkacjiiprzeciwdziałaniagłównymza-

grożeniom zdrowia publicznego, w tym cele i zadania

działań na rzecz proﬁlaktykichorób,promocjizdro-

wia i edukacji zdrowotnej.

W przygotowywanej ustawie zostaną zawarte tak-

że regulacje określające w sposób kompleksowy obo-

wiązki władz publicznych oraz innych podmiotów

w zakresie wykonywania zadań dotyczących proﬁlak-

tyki i edukacji zdrowotnej oraz promocji zdrowia, w tym

programów proﬁlaktycznychiinterwencyjnych.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Jakub Szulc

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pi-

dów opieki zdrowotnej przekształcanych w spółki,

uprzejmie informuję.

rakterze systemowym w tym znaczeniu, że komplek-

sowo reguluje sytuację prawną podmiotów udzielają-

cych świadczeń zdrowotnych, wprowadza nową ter-

minologię oraz systematykę podmiotów wykonują-

cych działalność leczniczą, a także przewiduje moż-

liwość tworzenia podmiotów leczniczych w formie

spółek kapitałowych (jedną z istotnych zmian jest

prawne uregulowanie przekształcenia samodzielne-

go publicznego zakładu opieki zdrowotnej – SPZOZ

– w spółkę kapitałową).

Tryb i zasady przekształcenia SPZOZ w spółkę

określono w art. 70–82 ustawy (zmiana formy orga-

nizacyjno-prawnej podmiotu następuje bez przepro-

wadzania likwidacji podmiotu dotychczas istniejące-

go).

Skutki przekształcenia następują na podstawie

czynności cywilnoprawnej, tj. przez sporządzenie

aktu przekształcenia.

Skutek wykreślenia SPZOZ

z rejestru prowadzonego przez Krajowy Rejestr Są-

dowy następuje z urzędu z momentem przekształce-

nia, którym jest dzień wpisania przekształconej spół-

ki do rejestru przedsiębiorców.

Bilans zamknięcia

SPZOZ staje się bilansem otwarcia spółki powstałej

w wyniku przekształcenia.

Ustawodawca określił skutki prawne przekształ-

cenia SPZOZ, stwierdzając w art. 80 ust. 4 przedmio-

towej ustawy, że jeśli przepisy ustawy nie stanowią

podmiotem był SPZOZ.

Powyższy przepis statuuje

zatem zasadę sukcesji generalnej, co oznacza, że po-

wstała w wyniku przekształcenia spółka staje się

następcą prawnym SPZOZ pod tytułem ogólnym.

Dodatkowo zauważa się, iż ustawa o działalności

leczniczej przewiduje także mechanizmy wsparcia

procesu przekształceń dla organów założycielskich

SPZOZ w postaci umorzeń określonych w niniejszej

ustawie zobowiązań publicznoprawnych (art. 190–

–195 ustawy) oraz w formie dotacji celowych na spła-

tę zobowiązań przejętych przez organ założycielski

od SPZOZ-u (art. 196–203).

Stosownie do art. 190

ustawy o działalności leczniczej jeżeli podmiot two-

rzący przekształcił samodzielny publiczny zakład

określonych w art. 69–82 w okresie do dnia 31 grud-

nia 2013 r., zobowiązania podmiotu tworzącego prze-

jęte od samodzielnego publicznego zakładu opieki

ust. 1, umarza się.

Zgodnie z art. 191 pkt 1 ustawy

o działalnosci leczniczej umorzeniu podlegają znane

łu podatków wobec budżetu państwa oraz należności

celnych.

Tryb umorzenia tych należności określa

art. 195 ustawy o działalności leczniczej.

Przechodząc następnie do kwestii skutków w po-

datku dochodowym związanym z przekształceniem

SPZOZ w spółki, uprzejmie wyjaśniam.

Samodzielne publiczne zakłady opieki zdrowotnej

– przeznaczając dochody na cele statutowe w zakresie

ochrony zdrowia, korzystają ze zwolnienia tych do-

chodów od podatku dochodowego – w części przezna-

czonej na te cele statutowe.

Zwolnienie ma zastoso-

1211

wanie do dochodów przeznaczonych i bez względu na

termin wydatkowanych na te cele, w tym także na

nych i prawnych służących bezpośrednio realizacji tych

kosztów podatkowych (art. 17 ust. 1b ustawy CIT).

Zwolnienie mogło dotyczyć m.in. dochodów prze-

znaczonych na fundusz zakładu stanowiący wartość

majątku, za pomocą którego możliwa była realizacja

ochrony zdrowia przez samodzielny publiczny zakład

opieki zdrowotnej.

Zwolnienie ma również zastosowa-

nie w przypadku lokowania dochodów poprzez nabycie

Skarbu Państwa (art. 17 ust. 1e pkt 1 ustawy CIT).

Z przedmiotowego zwolnienia nie mogą natomiast ko-

rzystać spółki (art. 17 ust. 1c pkt 1 ustawy CIT).

W myśl powołanego już powyżej art. 80 ust. 4

niczej, jeżeli przepisy ustaw nie stanowią inaczej,

był przekształcony samodzielny publiczny zakład

opieki zdrowotnej.

Na gruncie powołanych przepisów ustawy podatko-

wej spółka kapitałowa, która powstała w wyniku prze-

kształcenia samodzielnego publicznego zakładu opieki

zdrowotnej, w zakresie osiągniętych przez nią docho-

dów, nie ma prawa do przedmiotowego zwolnienia na

nie ma zastosowania do spółek kapitałowych.

W odniesieniu natomiast do wolnych od podatku

dochodów osiągniętych przez przekształcony w spół-

kę kapitałową samodzielny publiczny zakład opieki

zdrowotnej, przeznaczonych do realizacji celów sta-

tutowych, będą miały zastosowanie powołane prze-

pisy uwzględniające sukcesję uniwersalną, o której

mowa w art. 93a § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej.

W takim przypadku wydatkowanie po przekształce-

niu przez spółkę kapitałową dochodów przeznaczo-

nych przez samodzielny publiczny zakład opieki zdro-

wotnej na cele statutowe i inne cele dające prawo do

zwolnienia w CIT nie spowoduje konieczności uisz-

czenia przez spółkę podatku dochodowego.

Natomiast w przypadku ewentualnego wydatko-

wania przez spółkę na inne cele dochodu zadeklaro-

wanego przez samodzielny publiczny zakład opieki

zdrowotnej na cele statutowe mógłby powstać obo-

wiązek uiszczenia podatku od tego dochodu do 20.

dokonania wydatku (art. 25 ust. 4 ustawy CIT).

W tym też terminie mógłby powstać obowiązek po-

datkowy, który byłby uwzględniany do ustalenia pię-

cioletniego okresu przedawnienia zobowiązania po-

datkowego.

Zgodnie bowiem z przepisem art. 70 § 1 Ordynacji

Określony w tym przepisie pięcioletni okres przedaw-

nienia zobowiązania podatkowego może być jednak

wydłużony, w wyniku zaistnienia zdarzeń, o których

mowa w art. 70 § 2–8 i art. 70a tej ustawy powodu-

jących przerwanie lub zawieszenie biegu terminu

przedawnienia (np. zastosowanie środka egzekucyj-

nego, złożenie skargi do sądu administracyjnego na

Przedstawiając powyższe wyjaśnienia, wyrażam

Warszawa, dnia 27 lipca 2012 r.

Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej

2012 r., znak: SPS-023-6177/12, interpelacji pani po-

sem ZUS pozwolę sobie przedstawić, co następuje.

zasiłków chorobowych ﬁnansowanych z Funduszu

Ubezpieczeń Społecznych wzrosła o ok. 17 mln dni.

Wzrost ten spowodowany był m.in. wprowadzeniem

od 1 lutego 2009 r. uregulowania, zgodnie z którym

pracownikowi, który ukończył 50 lat, zasiłek choro-

bowy z FUS wypłacany jest już od 15 dnia skumulo-

wanej niezdolności do pracy w roku.

Dzięki temu

rozwiązaniu zmniejszyły się wydatki pracodawców

na pokrywanie kosztów absencji chorobowej star-

szych pracowników, co miało na celu zachęcenie ich

do zatrudniania pracowników 50+.

W dwóch następ-

nych latach liczba dni zasiłków chorobowych z FUS

spadła i utrzymuje się na zbliżonym poziomie.

2.

W 2011 r. wydatki na absencję chorobową (wy-

nagrodzenia za czas niezdolności do pracy i zasiłki

chorobowe z FUS) wyniosły 11,7 mld zł, nie zaś – jak

podaje pani poseł – 18,2 mld zł.

3.

Z funduszu chorobowego wypłacane są nie tyl-

ko zasiłki chorobowe, ale także zasiłki macierzyń-

skie, opiekuńcze, świadczenia rehabilitacyjne.

Deﬁ-

cyt funduszu chorobowego wynika więc z kosztów

1212

ponoszonych nie tylko na zasiłki chorobowe, ale tak-

że na inne świadczenia.

4.

Na zwiększenie wydatków, oprócz uregulowa-

nia, o którym mowa w pkt1, miały wpływ także inne

zmiany w przepisach wprowadzone na przestrzeni

lat 2009–2011, zwiększające wymiar wyżej wymie-

nionych świadczeń i ich wysokość.

W wyniku zmian przepisów:

od 1 stycznia 2009 r.:

1) skrócony został okres ubezpieczenia chorobo-

wego, po upływie którego osoby podlegające ubezpie-

czeniu chorobowemu dobrowolnie nabywają prawo do

zasiłku chorobowego – ze 180 do 90 dni,

2) wydłużony został maksymalny okres korzysta-

nia z zasiłku chorobowego przez ubezpieczone, któ-

ze 182 do 270 dni,

3) wydłużony został wymiar urlopu macierzyń-

skiego z tytułu urodzenia dziecka oraz urlopu na wa-

runkach urlopu macierzyńskiego z tytułu przyjęcia

dziecka na wychowanie, tym samym wzrósł także

wymiar zasiłku macierzyńskiego, który przysługuje

za okres tych urlopów,

4) ubezpieczonemu ojcu dziecka lub innemu człon-

kowi najbliższej rodziny dziecka przyznano niezależ-

nie od podstawowego wymiaru zasiłku opiekuńczego

rodziny dodatkowy zasiłek opiekuńczy w wymiarze

do 8 tygodni, za okres pobytu w szpitalu ubezpieczo-

nej matki dziecka pobierającej zasiłek macierzyński

od 12 listopada 2009 r.:

5) znowelizowano przepisy ustawy chorobowej,

w wyniku czego zmienione zostały zasady ustalania

podstawy wymiaru zasiłków poprzez uwzględnienie

w niej większej liczby składników wynagrodzenia;

nowelizacja została dokonana na skutek wyroku Try-

bunału Konstytucyjnego z dnia 24.06.2008 r.

SK

16/06, który wszedł w życie 7 lipca 2008 r. i na pod-

stawie którego konieczne było dokonanie wyrówna-

nia wypłaty zasiłków ubezpieczonym, których pod-

stawa wymiaru została ustalona niezgodnie z zasa-

dami określonymi tym wyrokiem,

od 1 stycznia 2010 r.:

6) wprowadzono dodatkowy urlop macierzyński

skiego, za które przysługuje dodatkowy zasiłek ma-

cierzyński, obecnie wymiar świadczeń za dodatkowy

okres w zależności od liczby urodzonych lub przyję-

tych na wychowanie dzieci wynosi do 4 lub do 6 ty-

godni,

7) przyznano ubezpieczonemu – ojcu wychowują-

cemu dziecko prawo do zasiłku macierzyńskiego za

okres urlopu ojcowskiego; obecnie wymiar tego urlo-

pu i zasiłku macierzyńskiego z tego tytułu wynosi

2 tygodnie,

od 1 stycznia 2011 r.:

8) prawo do urlopu ojcowskiego i zasiłku macie-

rzyńskiego zostało przyznane także pracownikowi

– ojcu wychowującemu dziecko przysposobione, które

ukończyło 12 miesięcy.

Dotyczy to także odpowiednio

ubezpieczonych niebędących pracownikami,

9) został podwyższony z 70% do 80% podstawy wy-

miaru miesięczny zasiłek chorobowy przysługujący

pracownikowi, który ukończył 50. rok życia, za okres

jego pobytu w szpitalu przypadający od 15 do 33 dnia

5.

Należy podkreślić, że na wysokość świadczeń

z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ma także

wpływ wzrost wynagrodzeń w gospodarce narodowej

oraz wzrost minimalnego wynagrodzenia za pracę.

Wynagrodzenie za pracę uwzględniane w podsta-

wie wymiaru zasiłków kształtuje dzienną stawkę za-

siłku i w efekcie wydatki na zasiłki.

6.

Ustawowy obowiązek dokonywania kontroli ab-

sencji chorobowej realizuje Zakład Ubezpieczeń Spo-

łecznych.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych realizuje kontrole

przeprowadza kontrole prawidłowości wykorzysty-

wania przez ubezpieczonych zwolnień lekarskich od

pracy.

Wykonanie przez oddziały ZUS tego zadania jest

monitorowane centralnie.

W 2011 r. w wyniku kontroli prawidłowości orze-

kania o czasowej niezdolności do pracy pozbawiono

prawa do świadczeń na kwotę 10 754,6 tys. zł (w 2008 r.

była to kwota 4158,9 tys. zł), a w wyniku przeprowa-

dzonych w 2011 r. kontroli prawidłowości wykorzy-

stywania zwolnień lekarskich pozbawiono prawa do

kwota 3884,4 tys. zł).

Jak wynika z powyższego, obowiązujące przepisy

w dostateczny sposób regulują zasady kontroli ubez-

pieczonych, korzystających ze zwolnień lekarskich.

Należy podkreślić, że również pracodawcy mogą

w istniejącym procesie kontroli czynnie uczestniczyć,

czy to poprzez wystąpienie do ZUS o przeprowadze-

nie kontroli prawidłowości orzekania o czasowej nie-

zdolności do pracy z powodu choroby, czy poprzez

przeprowadzanie we własnym zakresie kontroli wy-

korzystywania przez pracowników zwolnień lekar-

skich od pracy.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

1213

Odpowiedź

sekretarza stanu

w sprawie sytuacji tegorocznych

acji tegorocznych absolwentów na rynku pracy

Intensyﬁkacjadziałańnarzeczmłodzieżywyma-

ga podjęcia różnego rodzaju inicjatyw, służących

tami, lecz także na poziomie samorządów terytorial-

Odnośnie do pytania, czy resort pracy monitoru-

je na bieżąco skalę podniesionego w niniejszej inter-

pelacji problemu i podejmuje jakieś działania w celu

umożliwienia wejścia na rynek pracy choć części te-

gorocznych absolwentów różnego typu szkół, uprzej-

mie informuję, że pozostaję aktywny w monitorowa-

województwach oraz reagowaniu w przypadku nie-

wego Funduszu Pracy w oparciu o realizowane do-

datkowe przychody funduszu.

Dodatkowo uprzejmie informuję, że w Minister-

1214

pracy, powiatowymi urzędami pracy, agencjami za-

Mając powyższe na uwadze, wyrażam przekona-

pujące.

Łączę wyrazy szacunku

Sekretarz stanu

pracownikach pragnę uprzejmie wyjaśnić, co nastę-

puje.

Zgodnie z art. 22

1

Pracodawca może żądać podania innych danych

osobowych niż wyżej wymienione tylko wówczas, je-

żeli obowiązek ich podania wynika z odrębnych prze-

pisów (§ 4 powołanego artykułu).

Jednocześnie zgod-

nie z § 5 ww. artykułu w zakresie nieuregulowanym

w § 1−4 do danych osobowych, o których mowa

nowisko zajął również generalny inspektor ochrony

danych osobowych.

Podkreślił on w swoich wyjaśnie-

niach, że agencje zatrudnienia mogą działać wyłącz-

nie w granicach obowiązującego prawa.

Podmioty

tego rodzaju świadczące usługi w zakresie: pośred-

nictwa pracy, poradnictwa zawodowego lub doradz-

twa personalnego (art. 18 ust. 1 pkt 1−3 ustawy

osób korzystających z ich usług, są zobligowane do

osobowych – zasady adekwatności przetwarzanych

danych w stosunku do celów ich przetwarzania i gro-

madzenia danych osobowych tylko w takim zakresie,

przez nie działań w obszarze usług rynku pracy.

Za-

kres ten powinien zostać przez agencje zatrudnienia

odpowiednio ustalony, najpóźniej w momencie zgło-

szenia zbioru danych do rejestracji generalnemu in-

spektorowi ochrony danych osobowych.

W przypadku agencji zatrudnienia świadczących

usługi z zakresu pracy tymczasowej (art. 18 ust. 1

rynku pracy) w związku z przetwarzaniem danych

osobowych osób korzystających z ich usług badanie

niezbędności gromadzenia danych osobowych nie

może się natomiast odbywać z pominięciem regulacji

zawartych w art. 22

1

zm.) dotyczących zakresu informacji, których praco-

trudnienie.

Stosownie bowiem do art. 7 ustawy z dnia

cja pracy tymczasowej zatrudnia pracowników tym-

ślonej pracy.

Powołany przepis Kodeksu pracy bez-

względnie zatem wiąże agencje zatrudnienia świad-

czące usługi pracy tymczasowej, które w tym zakre-

sie z pozyskiwanych danych osobowych mogą być roz-

liczane przez generalnego inspektora ochrony danych

osobowych w przypadku ewentualnych kontroli.

Przepis art. 22

1

§ 1 i 2 K.p. dopuszcza żądanie od

pracownika podania wyłącznie danych zaliczonych

do określonego w tym przepisie katalogu informacji.

Pozostałe informacje o pracowniku ustawodawca

uznał generalnie za niedostępne dla pracodawcy.

Wprowadził jednak jeden wyjątek (art. 22

1

§ 4 K.p.),

tj. pracodawca może żądać podania innych danych

1

1215

obowiązek ich podania wynika z odrębnych przepi-

sów prawa.

Innymi słowy, jeśli w konkretnym stanie

faktycznym związanym z określonym zawodem czy

określoną specjalnością istnieją regulacje szczególne,

nakładające wymóg legitymowania się określonymi

kwaliﬁkacjamiczyspełnieniadodatkowychwymo-

gów, to wówczas dopuszczalne jest żądanie praco-

dawcy od potencjalnego pracownika owych innych,

określonych przepisami informacji.

Normę za-

wartą w art. 22

1

§ 5 K.p. należy zaś rozumieć w ten

sposób, że przepisy o ochronie danych osobowych sto-

suje się tylko w odniesieniu do kwestii nieuregulowa-

nych w poprzedzających paragrafach tego artykułu.

Powyższy przepis Kodeksu pracy odsyła do przepisów

zm.) w takim znaczeniu, że w innych kwestiach przez

niego nieuregulowanych należy stosować przepisy tej

ustawy w odniesieniu do danych osobowych, których

zakres został wyznaczony przepisami Kodeksu pracy.

Nie można ponadto pominąć stanowiska judyka-

tury w kwestii zakresu danych, do jakiego przetwa-

rzania jest uprawniony pracodawca, oraz zgody pra-

cownika na przetwarzanie dotyczących go danych

osobowych, taka bowiem podstawa prawna bywa

przez pracodawców wykorzystywana w celu groma-

dzenia dodatkowych danych wykraczających poza

katalog określony w przepisach Kodeksu pracy.

Na-

nia 2009 r. (sygn. akt I OSK 249/09) stwierdził: (…)

wyrażona na prośbę pracodawcy pisemna zgoda pra-

cownika na pobranie i przetworzenie jego danych

rażania przez niego woli.

Za tak sformułowanym sta-

nowiskiem przemawia zależność pracownika od pra-

codawcy.

Brak równowagi w relacji pracodawca − pra-

cownik stawia pod znakiem zapytania dobrowolność

w wyrażeniu zgody na pobieranie i przetworzenie da-

nych osobowych (biometrycznych).

Z tego względu

ustawodawca ograniczył przepisem art. 22

1

Kodeksu

pracy katalog danych, których pracodawca może żą-

dać od pracownika.

Uznanie faktu wyrażenia zgody

nie od pracownika innych danych niż wskazane

w art. 22

1

Kodeksu pracy, stanowiłoby obejście tego

przepisu.

Powyższe orzeczenie dotyczy pozyskiwania

danych biometrycznych (danych wrażliwych w rozu-

bowych) w celu rejestracji czasu pracy; można jednak

przyjąć, iż jego tezy mają zastosowanie do sytuacji

gromadzenia przez pracodawców innych danych niż

określone w mających zastosowanie przepisach.

Generalny inspektor ochrony danych osobowych

analizował kwestie przetwarzania danych osobowych

przez agencje zatrudnienia w związku ze zgłoszenia-

mi do rejestracji prowadzonych przez nie zbiorów da-

nych osobowych – w przypadku zgłoszeń zbiorów

danych prowadzonych przez agencje zatrudnienia

świadczące usługi w zakresie pośrednictwa pracy,

poradnictwa zawodowego lub doradztwa personalne-

go – oraz kontrolami, którym poddał sektor agencji

pośrednictwa pracy w I kwartale 2011 r.

Zgodnie z art. 19b ustawy o promocji zatrudnienia

obowiązane do przetwarzania posiadanych danych

osobowych.

Kontrole przeprowadzone przez general-

rze tych agencji miały na celu ustalenie zgodności

nie danych osobowych, tj. ustawą o ochronie danych

osobowych i rozporządzeniem ministra spraw we-

nych osobowych oraz warunków technicznych i or-

ganizacyjnych, jakim powinny odpowiadać urządze-

nia i systemy informatyczne służące do przetwarza-

W toku kontroli stwierdzono różnego rodzaju uchy-

bienia, wśród których znalazła się także kwestia

przetwarzania danych osobowych kandydatów do

pracy w zakresie szerszym, niż jest to niezbędne do

realizacji celu, w jakim dane te są przetwarzane, czy-

li z naruszeniem zasady adekwatności (art. 26 ust. 1

pkt 3 ustawy).

Należy zatem podkreślić, iż kwestię uprawnienia

do żądania przez agencje zatrudnienia danych innych

niż wymienione w art. 22

1

K.p. należałoby analizować

odrębnie dla agencji zatrudnienia świadczących usłu-

gi w zakresie pracy tymczasowej – dla których badanie

adekwatności pozyskiwanych danych nie może odby-

wać się bez uwzględnienia statuowanego tam zakresu

i rozważenia, czy w danym przypadku nie znajdują

zastosowania przepisy odrębne, przewidujące wymóg

zbierania innych informacji niż określone w art. 22

1

§ 1 i 2 K.p. – oraz dla pozostałych agencji, o których

zbierania jedynie danych niezbędnych z punktu wi-

dzenia celów ich zgodnej z prawem działalności.

Podsumowując, należy stwierdzić, że agencje za-

trudnienia prowadzą działalność gospodarczą w za-

kresie m.in. świadczenia usług pośrednictwa pracy,

doradztwa personalnego czy poradnictwa zawodowe-

go.

Nie zatrudniają jednak pracowników, z wyjąt-

pracy).

Agencje zatrudnienia przetwarzają dane oso-

bowe zazwyczaj na podstawie zgody osoby, której

danych osobowych – lub na podstawie zawartej umo-

wy dotyczącej świadczenia usług pośrednictwa pracy,

agencje zatrudnienia prowadzą zbiory danych niedo-

tyczące osób u nich zatrudnionych, to muszą je zgło-

sić do rejestracji generalnemu inspektorowi ochrony

danych osobowych.

Wyjątkiem są tu agencje pracy

tymczasowej, które zatrudniają pracowników tym-

czasowych i w związku z tym podlegają wyłączeniu

z obowiązku rejestracji na podstawie ww. przesłanki

1216

bowych.

Jak już zaznaczono, zgodnie art. 22

1

K.p. praco-

trudnienie podania takich danych jak m.in. imię

dotychczasowego zatrudnienia.

Niezależnie od tych

danych ma prawo również żądać podania imion i na-

zwisk oraz dat urodzenia dzieci pracownika, jeżeli

zatrudnionego ze szczególnych uprawnień przewi-

dzianych w prawie pracy.

Przepis nie umożliwia na-

tomiast pozyskiwania referencji.

Zgodnie z informacjami pozyskanymi od główne-

go inspektora ochrony danych osobowych zdarza się,

że w procesie rekrutacji pozyskiwane jest więcej in-

formacji o kandydacie do pracy niż te, na które ze-

zwala Kodeks pracy, przy czym za podstawę legali-

tyczą, wyrazi na to zgodę.

Aby zgoda osoby mogła być

uznana za podstawę prawną, musi być wyrażona

w sposób dobrowolny.

Jednak w relacji zachodzącej

między pracodawcą a pracownikiem trudno jest mó-

wić o takiej dobrowolności, gdyż brak jest tu równo-

wagi podmiotowej (stosunek nadrzędności i podrzęd-

ności podmiotów), co często może sprzyjać wymusze-

niu zgody.

A zatem żądanie przez pracodawcę podania

innych danych osobowych kandydata do pracy niż wy-

mienione w art. 22

1

wienia referencji) może prowadzić do naruszenia pra-

wa, w tym ustawy o ochronie danych osobowych.

Z szacunkiem

Sekretarz stanu

Jarosław Duda

(6180)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

piśmie z dnia 5 lipca br., znak: SPS-023-6180/12,

w sprawie informacji Państwowej Inspekcji Pracy

mie wyjaśniam, co następuje.

Od dnia 1 stycznia 2011 r. obowiązują przepisy

Nr 224, poz. 1459).

Przepisy powyższej ustawy,

uchwalone z inicjatywy poselskiej, wprowadziły zmia-

nę w zasadach ustalania obowiązującego pracownika

niowym.

Zmiana polega na tym, że jeżeli zgodnie

ny § 21 w art. 130 Kodeksu pracy).

Pragnę przypomnieć, że w trakcie prac parlamen-

wyższą zmianę przedstawiciele ministra pracy i po-

lityki społecznej konsekwentnie zwracali uwagę, że

propozycja nieobniżania wymiaru czasu pracy za

święto przypadające w dniu wolnym dla pracownika

z tytułu przeciętnie pięciodniowego tygodnia pracy

może być oceniona jako niezgodna z:

a) Konstytucją RP, gwarantującą pracownikom

cy (art. 66 ust. 2 Konstytucji RP) oraz

b) poglądem wyrażanym przez Trybunał Konsty-

tucyjny i Sąd Najwyższy, zgodnie z którym pracow-

nik nie ma obowiązku odpracowywania dnia świą-

tecznego, natomiast pracodawca ma obowiązek za-

pewnić pracownikowi – poza wolną niedzielą i świę-

Niezależnie od powyższego przedstawiciele mini-

stra pracy i polityki społecznej wskazywali także na

realne niebezpieczeństwo uznania nowych zasad ob-

liczania wymiaru czasu pracy za nierówne traktowa-

nie pracowników, zwłaszcza w zakresie liczby dni

wolnych od pracy oraz wysokości wynagrodzenia.

Mimo sygnalizowanych wątpliwości parlament

ustaw i przepisy tej ustawy weszły w życie.

Wątpliwości co do zgodności rozwiązania prawne-

go zawartego w art. 130 § 2

1

Kodeksu pracy z Kon-

stytucją RP były zgłaszane także przez innych

uczestników prac parlamentarnych.

Pragnę nadmie-

nić, że Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność”, na po-

siedzeniu w dniach 25 i 26 stycznia 2011 r., podjęła

uchwałę nr 2/11 w sprawie wystąpienia do Trybuna-

łu Konstytucyjnego z wnioskiem o zbadanie zgodno-

ści z Konstytucją RP art. 130 § 2

1

Kodeksu pracy.

Przedmiotowy wniosek NSZZ „Solidarność” otrzy-

mał sygnaturę akt K 27/11.

Przedstawiając powyższe, pragnę poinformować,

że podtrzymuję merytoryczną ocenę regulacji zawar-

tej w art. 130 § 2

1

Kodeksu pracy.

Jestem jednak zda-

nia, że inicjatywa ustawodawcza dot. art. 130 Kodek-

1217

su pracy będzie możliwa po odniesieniu się Trybunału

Konstytucyjnego do wniosku NSZZ „Solidarność”.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Radosław Mleczko

Warszawa, dnia 17 lipca 2012 r.

agencji zatrudnienia z powiatowymi urzędami

pracy (6181)

dotyczącym interpelacji poselskiej pani Anny Nemś

trudnienia z powiatowymi urzędami pracy, uprzej-

z późn. zm.) jednym z głównych zadań samorządu

cy jest udzielanie pomocy pracodawcom w pozyski-

waniu odpowiednich pracowników przez prowadze-

nie pośrednictwa pracy, które zostało doprecyzowane

w art. 36 ust. 1 ww. ustawy.

W ramach tej działalno-

ści powiatowe urzędy pracy pozyskują i upowszech-

niają oferty pracy.

Pojęcie: oferta pracy zdeﬁniowane

zostało natomiast w art. 2 ust. 1 pkt 16a ww. ustawy

jako wolne od wymagań naruszających zasadę równego

Przepisy ww. ustawy, w których mowa jest o po-

średnictwie pracy, określają w jednoznaczny sposób,

że usługa ta świadczona jest na rzecz pracodawców,

tj. różnych jednostek organizacyjnych, a także osób

ﬁzycznych,jeżelizatrudniająoneconajmniejjednego

pracownika.

Należy także zwrócić uwagę, że art. 39c

ww. ustawy rozszerza zakres podmiotowy art. 36 na

przedsiębiorców.

Zgodnie z tym przepisem prawo do

korzystania z pośrednictwa pracy mają także przed-

siębiorcy w rozumieniu ustawy o swobodzie działal-

ności gospodarczej, niebędący pracodawcami w rozu-

mieniu ustawy.

W świetle powyższego powiatowy urząd pracy

może przyjąć i upowszechniać ofertę pracy od agencji

zatrudnienia, jeżeli agencja ta występuje jako praco-

dawca albo przedsiębiorca i chce zatrudnić u siebie

pracowników.

Warunek ten z założenia spełniają

agencje zatrudnienia będące agencjami pracy tym-

czasowej.

Powiatowy urząd pracy nie może natomiast

przyjąć od agencji zatrudnienia informacji, które nie

są ofertami pracy w rozumieniu ustawy.

Odpowiadając na pytanie pani poseł, czy wprowa-

dzenie nowych rozwiązań legislacyjnych umożliwia-

jących ścisłą współpracę agencji zatrudnienia z po-

wiatowymi urzędami pracy w procesie rekrutacji

osób bezrobotnych mogłoby przynieść w tym zakresie

pracy, a tym samym mogłoby mieć wpływ na zmniej-

szenie stopy bezrobocia w poszczególnych powiatach,

uprzejmie informuję, że w Ministerstwie Pracy i Po-

lityki Społecznej trwają prace nad wdrożeniem pro-

Wyrażam przekonanie, że przedstawione infor-

za wyczerpujące.

Łączę wyrazy szacunku

w sprawie sposobu przechowywania

dokumentacji pracowniczej (6182)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

1218

przechowywania dokumentacji pracowniczej, przeka-

zaną przy piśmie z dnia 6 lipca br., znak: SPS-023-

-6182/12, uprzejmie wyjaśniam, co następuje.

dowym zasobie archiwalnym i archiwach dokumenta-

cja pracownicza powinna być przechowywana przez

danego pracodawcy, a dokumentacja płacowa – także

50 lat, z tym, że licząc od daty jej wytworzenia.

Natomiast w przepisach ustawy o emeryturach

jęto zasadę, że do podstawy wymiaru tych świadczeń

przyjmuje się zarobki z 10 kolejnych (następujących

po sobie) lat wybranych z ostatniego 20-lecia, poprze-

dzającego rok zgłoszenia wniosku o emeryturę lub

rentę, czyli z okresu przypadającego po roku 1979.

Al-

ternatywne rozwiązanie, przewidziane w art. 15 ust. 6

tej ustawy, tj. możliwość przyjęcia do ustalenia pod-

stawy wymiaru zarobków z 20 lat, wybranych dowol-

nie z całego okresu podlegania ubezpieczeniu, zostało

nością udowodnienia wysokości podstawy wymiaru

bądź przeliczenie tych świadczeń powinna zatem

przedstawić dokumenty stwierdzające wysokość za-

robków, które mogą stanowić podstawę ich wymiaru.

alnie druk ZUS Rp-7), legitymacja ubezpieczeniowa

lub inny dokument zawierający stosowne wpisy o okre-

sach zatrudnienia i wysokości osiąganego w tych

okresach wynagrodzenia (pod warunkiem, że po-

szczególne jego składniki zostały w tych dokumen-

ubezpieczenie społeczne).

Dokumenty te – zgodnie

z § 27 ww. rozporządzenia – powinny być dołączone

do wniosku w oryginale.

Dlatego też w celu skuteczniejszego zabezpiecze-

nia środków dowodowych, koniecznych w postępowa-

niu o ustalenie wysokości emerytury lub renty, a więc

w interesie przyszłych świadczeniobiorców, znoweli-

zowano art. 125a ww. ustawy o emeryturach i ren-

tach z FUS.

Od dnia 1 stycznia 2003 r. obowiązek

przechowywania przez 50 lat list płac, kart wynagro-

dzeń oraz innych dokumentów stanowiących podsta-

wę obliczenia świadczenia wynika wprost z ust. 4

powołanego art. 125a.

Jeśli bowiem brakuje stosow-

nych dokumentów, potwierdzających wysokość wy-

nagrodzeń osiąganych przez wnioskodawcę w okre-

sie pozostawania w stosunku pracy wskazanym do

o przepis art. 15 ust. 2a ustawy o emeryturach i ren-

tach z FUS – kwotę obowiązującego w tym czasie

minimalnego wynagrodzenia pracowników, obliczo-

ną proporcjonalnie do okresu podlegania ubezpiecze-

niu i wymiaru czasu pracy.

wały (i nadal jeszcze wpływają) liczne skargi osób,

których dokumentacja płacowa została zniszczona na

mocy wcześniej obowiązujących przepisów o archiwi-

zacji, co tym samym uniemożliwia im obecnie złoże-

nie wniosku o ustalenie bądź przeliczenie wysokości

świadczenia od nowej, korzystniejszej podstawy wy-

miaru.

Skrócenie okresu przechowywania dokumen-

tacji pracowniczej mogłoby zatem spowodować, tak

często obecnie sygnalizowane, trudności z uzyska-

niem danych o zarobkach.

Kwestia ta może być na-

tomiast rozważona w przyszłości, gdy do wyliczenia

kwoty świadczenia wystarczą dane dotyczące stażu

ubezpieczeniowego i podstawy wymiaru składek, za-

pisywane – począwszy od wejścia w życie ustawy

z późn. zm.) – na indywidualnym koncie ubezpieczo-

nego w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych.

Niemniej jednak niewątpliwie przechowywanie

ganizacyjnych oraz wymaga znacznych nakładów

ﬁnansowych.

Zatemistniejąobiektywneokoliczności

do rozważenia wprowadzenia możliwości wytwarza-

czenia biurokracji dla pracodawców, a z drugiej stro-

ny konieczności niepogorszenia sytuacji pracowni-

ków.

Należy bowiem mieć na względzie, że przecho-

wywana przez pracodawców dokumentacja ma dla

nie w dalekiej przyszłości.

poseł kwestii umożliwienia prowadzenia dokumen-

1219

Jednakże pragnę poinformować, że w Minister-

ce mające na celu ograniczenie obowiązku przecho-

wywania dokumentacji wytworzonej w związku ze

zbędne, a także prace nad dopuszczeniem elektro-

nicznej formy wytwarzania, archiwizowania i prze-

natywnej dla papierowej, elektronicznej formy prze-

w sprawie planowanej redukcji etatów

z 6 lipca 2012 r., znak: SPS-023-6183/12, w odpowie-

pracy, uprzejmie informuję.

Urzędy pracy, jako jednostki samorządów teryto-

rialnych odpowiedniego szczebla, swoją działalność

sują ze środków pochodzących odpowiednio z:

— dochodów własnych jednostek samorządu po -

wiatowego lub wojewódzkiego,

— dochodów budżetu państwa dystrybuowanego

odpowiednio przez ministra ﬁnansów, Funduszu

Pracy,

— środków europejskich – głównie ze środków

Europejskiego Funduszu Społecznego.

Głównym źródłem ﬁnansowaniawydatkówadmi-

nistracyjnych związanych z funkcjonowaniem urzę-

dów pracy są środki budżetu państwa i budżetów

samorządowych.

Ze względu na to, że wszystkie za-

dania powiatowych urzędów pracy (PUP) i większość

zadań wojewódzkich urzędów pracy (WUP) mają

charakter zadań własnych odpowiednich samorzą-

dów terytorialnych, decyzje o poziomie ﬁnansowania

poszczególnych zadań uzależnione są od decyzji or-

ganów samorządowych.

ster właściwy ds. pracy, poza środkami na wypłatę

zasiłków i innych świadczeń należnych bezrobotnym

oraz realizację programów na rzecz przeciwdziałania

bezrobociu, przekazuje samorządom środki Fundu-

szu Pracy na realizację zadań na rzecz osób bezro-

botnych i poszukujących pracy.

Środki te stanowią

uzupełnienie budżetów samorządów, służą wzmoc-

nych i są przeznaczone na ﬁnansowaniejednoznacz-

nie określonych zapisami art. 108 ust. 1 ustawy o pro-

mocji zatrudnienia poniższych wydatków:

— kosztów związanych z organizowaniem part -

nerstwa lokalnego, obejmujących koszty organizacji

przez organy zatrudnienia spotkań i konferencji

kalnego oraz instytucji realizujących inicjatywy

— kosztów wynagrodzenia składek na ubezpie -

pracy (pkt 4a),

— refundacji dodatków do wynagrodzeń pracow -

ników urzędów pracy realizujących podstawowe

usługi rynku pracy (pkt 27),

— kosztów opracowywania, upowszechniania i wdra -

żania klasyﬁkacjizawodówispecjalności,standar-

dów kwaliﬁkacjizawodowychorazmodułowychpro-

gramów szkoleń dla bezrobotnych i poszukujących

pracy (pkt 29),

— opracowywania i rozpowszechniania informa -

cji zawodowych oraz wyposażenia dla prowadzenia

poradnictwa zawodowego przez publiczne służby za-

trudnienia i Ochotnicze Hufce Pracy (pkt 30),

1220

— kosztów tworzenia centrów aktywizacji zawo -

dowej uruchamianych w ramach powiatowych urzę-

dów pracy (pkt 30a),

— kosztów tworzenia lokalnych punktów infor -

macyjno-konsultacyjnych uruchamianych w ramach

powiatowych urzędów pracy (pkt 30b),

— opracowywania, wydawania i rozpowszechnia -

nia informacji o usługach organów zatrudnienia oraz

innych partnerów rynku pracy dla bezrobotnych i po-

szukujących pracy oraz pracodawców (pkt 31),

— kosztów wprowadzania, rozwijania i eksploata -

cji systemu teleinformatycznego i technologii cyfro-

Ochotniczych Hufcach Pracy, służących realizacji

zadań wynikających z ustawy (pkt 34),

— kosztów opracowywania i rozpowszechniania

Hufce Pracy materiałów informacyjnych i szkolenio-

wych dotyczących nabywania umiejętności poszuki-

wania i uzyskiwania zatrudnienia (pkt 36),

— kosztów wyposażenia klubów pracy oraz pro -

wadzenia w nich zajęć przez osoby niebędące pracow-

nikami urzędów pracy oraz kosztów wyposażenia

akademickich biur karier (pkt 37),

— kosztów szkolenia kadr publicznych służb

(pkt 38).

Ponadto ze środków Funduszu Pracy:

— refunduje się część poniesionych z budżetu po -

wiatu kosztów kwaliﬁkowalnych, przeznaczanych

przez urzędy pracy na realizację projektów współﬁ-

nansowanych ze środków Europejskiego Funduszu

pitał Ludzki 2007–2013 (PO KL),

— ﬁnansujesiędziałaniazwiązanezsieciąEU -

RES, w tym działania transgraniczne.

Na podstawie art. 9 ust. 2a ustawy o promocji

zatrudnienia (...) od 2007 r. z Funduszu Pracy doﬁ-

nansowywane są wynagrodzenia pracowników po-

wiatowych urzędów pracy.

W latach 2008–2011 prze-

kazano na ten cel następujące kwoty:

— 2008 r.

– 161 mln zł,

— 2009 r.

– 187 mln zł,

— 2010 r.

– 211 mln zł,

— 2011 r.

– 311 mln zł,

— 2012 r. planuje się przekazać 128 mln zł.

Uprzejmie informuję, że Ministerstwo Pracy i Po-

lityki Społecznej nie ma podstaw do bieżącego moni-

torowania skali planowanych i dokonanych zwolnień

w PUP oraz WUP.

Niemniej jednak raz w roku MPiPS

zbiera informacje dotyczące stanu i struktury zatrud-

nienia w wojewódzkich i powiatowych urzędach pracy,

które są publikowane w broszurze „Informacje o sta-

nie i strukturze zatrudnienia w wojewódzkich i powia-

towych urzędach pracy” na dany rok.

W załączeniu

przesyłam dane statystyczne z 2011 r., które pozosta-

ją w zainteresowaniu pani poseł*

)

.

Powiatowe urzędy pracy są jednostkami organi-

zacyjnymi starostw powiatów.

Pracownicy urzędów

pracy są pracownikami samorządowymi.

O zatrud-

nieniu, wysokości wynagrodzenia lub zwolnieniu

pracowników powiatowego urzędu pracy decyduje

dyrektor powiatowego urzędu pracy (w ramach bu-

dżetu ustalonego przez samorząd powiatu).

W całym 2011 r. w powiatowych urzędach pracy

zostały zwolnione 2473 osoby, czyli o 76 osób więcej

(o 3,2%) niż w 2010 r.

Nie dysponujemy informacją

dotyczącą osób zwolnionych z uwzględnieniem sta-

nowisk pracy.

Posiadamy natomiast informację o pod-

stawowych przyczynach zwolnień.

Do głównych z nich

w 2011 r. należały:

— zwolnienia na własną prośbę – 285 osób,

— przejście na emeryturę lub rentę – 123 osoby,

— restrukturyzacja zatrudnienia w urzędzie

– 112 osób,

— pozostałe przyczyny – 1953 osoby.

W 2011 r. nastąpił wzrost zatrudnienia w grupie

pracowników tzw. kluczowych (z wyjątkiem liderów

klubów pracy, gdzie nastąpił spadek z 639 osób za-

trudnionych w końcu 2010 r. do 621 osób zatrudnio-

nych w końcu 2011 r.), tj. pośredników pracy – z 3555

w 2010 r. do 3623 w 2011 r., doradców zawodowych

– odpowiednio z 1571 do 1601, specjalistów do spraw

rozwoju zawodowego – z 850 do 915, specjalistów do

spraw programów – z 669 do 673, kadry EURES

z 414 do 479 osób.

Zgodnie z art. 9 ust. 2a i 2a ustawy o promocji

zatrudnienia (...) minister właściwy ds. pracy prze-

kazuje samorządom powiatowym do 31.12.2013 r. 7%

kwoty doﬁnansowanianiewliczasięśrodkówprze-

kazanych w ramach rezerwy ministra.

Znaczące ob-

Funduszu Pracy przekazanych do PUP na programy

aktywizacji zawodowej, przełoży się na wysokość

kwoty, którą minister właściwy do spraw pracy prze-

każe w 2012 r. na doﬁnansowaniewynagrodzeńpra-

cowników PUP.

Podkreślić należy jednak, że wyżej wymienione

kwoty stanowią wyłącznie uzupełnienie środków sa-

morządowych, przekazywanych na funkcjonowanie

powiatowych urzędów pracy.

Ewentualne przedłuże-

nie okresu wspierania z Funduszu Pracy ﬁnansowa-

nia wynagrodzeń pracowników urzędów pracy po-

winno być powiązane z efektywnością podejmowa-

nych i osiąganych przez powiatowy urząd pracy wy-

ników na lokalnym rynku pracy.

Z szacunkowych danych, pozyskanych na podsta-

wie ankiety przeprowadzonej wśród powiatowych

urzędów pracy za pośrednictwem urzędów wojewódz-

kich w minionym okresie wynika, iż w roku 2006,

w skali całego kraju, średni udział środków Fundu-

szu Pracy przeznaczonych na ﬁnansowanie wyna-

grodzeń i składek na ubezpieczenia społeczne pra-*

)

1221

cowników powiatowych urzędów pracy, w stosunku

do środków budżetowych powiatów przeznaczonych

na ﬁnansowaniedziałalnościpowiatowychurzędów

pracy, kształtował się na poziomie ok. 17%.

W roku

2009 i 2010 dokonano analizy na podstawie próby

i oszacowano, iż udział środków Funduszu Pracy

przeznaczonych na ﬁnansowaniewynagrodzeńiskła-

dek na ubezpieczenia społeczne pracowników powia-

towych urzędów pracy, zgodnie z art. 9 ust. 2a usta-

wy o promocji zatrudnienia, w stosunku do środków

wanie wydatków osobowych, stanowił ponad 1/3 tych

wydatków (odpowiednio 32% w roku 2009 oraz 38%

w roku 2010 z tendencją wzrostową).

Zjawisko to

wskazuje, iż z roku na rok w ﬁnansowaniudziałań

urzędu pracy zmniejsza się udział środków budżeto-

wych samorządu terytorialnego na rzecz Funduszu

Pracy.

Powyższe szacunki mają charakter niepełny z uwa-

gi na brak informacji od wszystkich powiatowych

urzędów pracy, dlatego należy traktować te dane je-

dynie poglądowo.

Podkreślenia wymaga także fakt, że zgodnie

z konstytucyjną zasadą decentralizacji władzy pu-

blicznej (art. 15 ust. 1), kwestią przesądzoną jest, że

samorząd terytorialny nie tylko uczestniczy w spra-

wowaniu władzy publicznej, ale wykonuje w swoim

imieniu i na własny rachunek przysługującą mu w ra-

dzone w 2003 r. rozwiązania ustrojowe spowodowały,

że zadania w zakresie polityki rynku pracy, wymienio-

ne w ustawie o promocji zatrudnienia (...) należą do

kompetencji powiatu i samorządowego województwa.

Łączę wyrazy szacunku

Sekretarz stanu

Warszawa, dnia 25 lipca 2012 r.

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

12) w sprawie reklam oraz agresywnego marketingu

w szkołach, uprzejmie informuję, co następuje.

Za organizację pracy w szkole, zgodnie z art. 39

zm.), odpowiada dyrektor szkoły, który m.in. sprawu-

monijnego rozwoju psychoﬁzycznegouczniów.

Dlate-

go dyrektorzy szkół (placówek), dopuszczając do

umieszczania na terenie szkoły materiałów dotyczą-

cych akcji medialno-reklamowych, powinni zwracać

szczególną uwagę na treści publikowane w tych ma-

teriałach.

Podejmowane w tym zakresie przez dyrektora

szkoły.

Ponadto dyrektor szkoły lub placówki w wy-

konywaniu swoich zadań współpracuje z radą szkoły

lub placówki, radą pedagogiczną, rodzicami i samo-

rządem uczniowskim.

Rada szkoły lub placówki, zgodnie z art. 50 ww.

ustawy, uczestniczy w rozwiązywaniu spraw we-

stępować do organu sprawującego nadzór pedago-

danie i dokonanie oceny działalności szkoły lub pla-

cówki, jej dyrektora lub innego nauczyciela zatrud-

nionego w szkole lub placówce.

Podobnie rada rodzi-

ców, zgodnie z art. 54 ustawy, może występować do

ganu prowadzącego szkołę lub placówkę oraz organu

cówki.

Również kurator oświaty, działając na podsta-

wie art. 31 ust. 1 ww. ustawy, sprawuje nadzór peda-

gogiczny nad publicznymi i niepublicznymi szkołami,

ocenia działalność dydaktyczno-wychowawczą i opie-

kuńczą szkół oraz jej inną działalność statutową.

Zaprezentowane wyżej przepisy ustawy o syste-

trolę podejmowanych przez dyrektora szkoły działań

związanych z organizacją pracy szkoły, w tym nad

organizowanymi w szkołach akcjami reklamowymi

i marketingowymi.

Dostrzegając zagrożenia, jakie może nieść wkra-

czający do szkół i placówek rynek reklam, minister

edukacji narodowej na najbliższym spotkaniu z ku-

ratorami oświaty poruszy ten temat i zwróci się do

nich z prośbą o uwrażliwienie dyrektorów szkół i pla-

cówek na zachowanie szczególnej ostrożności w po-

dejmowaniu decyzji w tym zakresie.

W szkołach realizowana jest nowa podstawa pro-

gramowa kształcenia ogólnego, w której kładzie się

szczególny nacisk na kwestie związane z szeroko po-

jętą edukacją medialną.

Wszechobecność mediów

wymaga przygotowania młodych ludzi do krytyczne-

go odbioru przekazywanych treści.

Dlatego edukacja

medialna, rozumiana jako przygotowanie do autono-

micznego i krytycznego odbioru wszelkich przekazów

medialnych, w tym przekazów reklamowych, jest

prowadzona na wszystkich etapach edukacji szkolnej.

łeczeństwie informacyjnym poprzez stwarzanie przez

1222

nauczycieli warunków do nabywania umiejętności

świadomego wyszukiwania, porządkowania i wyko-

m.in. samokształceniu.

Z wyrazami szacunku

Sekretarz stanu

pelacji złożonej przez panią posłankę na Sejm Rzeczy-

pospolitej Polskiej Annę Ewę Nemś (SPS-023-6185/12)

w sprawie blokowania przez rodziców działalności psy-

chologów szkolnych, uprzejmie wyjaśniam.

poz. 2572, z późn. zm.), cele te w odniesieniu do dzie-

ci i młodzieży ze specjalnymi potrzebami edukacyj-

nymi realizowane są m.in. poprzez:

Szczegółowe regulacje w tym zakresie zostały

określone w przepisach rozporządzenia ministra edu-

podstawie dyrektorzy przedszkoli, szkół i placówek

obowiązani są do udzielania dzieciom i młodzieży, ich

-pedagogicznej.

W przypadku uczniów szkół są to:

1) klasy terapeutyczne;

2) zajęcia rozwijające uzdolnienia;

3) zajęcia dydaktyczno-wyrównawcze;

4) zajęcia specjalistyczne: korekcyjno-kompensa-

cyjne, logopedyczne, socjoterapeutyczne oraz inne

5) zajęcia związane z wyborem kierunku kształ-

riery zawodowej – w przypadku uczniów gimnazjum

i szkół ponadgimnazjalnych;

6) porady i konsultacje.

Pomoc udzielana rodzicom i nauczycielom prowa-

dzącym zajęcia z uczniem polega na wspieraniu ro-

dziców i nauczycieli w rozwiązywaniu problemów

dla uczniów.

W przepisach wskazanego wyżej rozporządzenia

unormowane zostały zasady udzielania i organizacji

wej oferty pomocy „jak najbliżej” ucznia, tj. w środo-

działania wpierające rodziców).

Określona została

sekwencja czynności, jakie nauczyciele i specjaliści

niej, indywidualnej formy pomocy psychologiczno-pe-

dagogicznej.

i specjalistów, służące rozpoznaniu zainteresowań,

uzdolnień, trudności w uczeniu się, czy też innego

rodzaju indywidualnych potrzeb rozwojowych i edu-

ucznia, a następnie – zaplanowaniu sposobów zaspo-

kojenia stwierdzonych potrzeb.

Krokiem, który nauczyciel i specjalista są obowią-

zani podjąć w następstwie zidentyﬁkowaniauucznia

określonej potrzeby w zakresie pomocy psychologicz-

no-pedagogicznej, jest przekazanie tej informacji dy-

rektorowi przedszkola, szkoły lub placówki, odpowie-

dzialnemu za zorganizowanie pomocy w danej jedno-

stce.

Takie rozwiązania pozwalają na szybkie i efek-

tywne zareagowanie na potrzeby ucznia, a następnie

szkolu, szkole lub placówce bądź poinformowanie ro-

dziców o konieczności specjalistycznej diagnozy w po-

radni psychologiczno-pedagogicznej.

Należy bowiem

nują specjaliści posiadający odpowiednie kwaliﬁkacje

w tym zakresie.

1223

Rodzic powinien być partnerem przedszkola,

szkoły czy placówki na każdym etapie działań z ob-

szaru pomocy psychologiczno-pedagogicznej, począw-

szy od rozpoznawania potrzeb dziecka, a kończąc na

planowaniu sposobów ich zaspokojenia i ocenie efek-

tów udzielonej pomocy.

Zaangażowanie rodzica

w podejmowane przez przedszkole, szkołę czy placów-

kę działania służące zapewnieniu pomocy dziecku,

poprzez budowanie relacji wzajemnego szacunku i za-

ufania, jest podstawą skutecznego udzielania dziecku

pomocy.

Rodzic bowiem, zgodnie z przepisami rozpo-

rządzenia, może wziąć udział w spotkaniach zespołu,

gicznej, w którego skład wchodzą nauczyciele i spe-

cjaliści prowadzący zajęcia z dzieckiem.

Dyrektor

przedszkola, szkoły lub placówki niezwłocznie infor-

muje na piśmie rodziców ucznia (albo pełnoletnich

uczniów) o przyjętych ostatecznych ustaleniach do-

będzie udzielania pomoc psychologiczno-pedagogicz-

na.

Brak sprzeciwu rodziców odnośnie do propono-

wanych przez przedszkole, szkołę lub placówkę dzia-

łań jest podstawą do objęcia dziecka pomocą psycho-

logiczno-pedagogiczną.

W konsekwencji wyżej wymienionych działań

każdy uczeń powinien mieć zapewnioną zindywidu-

alizowaną pomoc psychologiczno-pedagogiczną,

zgodnie z jego potrzebami rozwojowymi i edukacyj-

nymi oraz możliwościami psychoﬁzycznymi,rozpo-

znanymi przez nauczyciela lub specjalistę ze szkoły

lub poradni psychologiczno-pedagogicznej.

Korzystanie z pomocy psychologiczno-pedagogicz-

nej w przedszkolu, szkole i placówce jest dobrowolne

i nieodpłatne.

Dobrowolność skorzystania przez

dziecko z pomocy oferowanej przez system oświaty

jest podstawowym warunkiem, zgodnym z prawami

rodziców zagwarantowanymi przepisami art. 48

Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, jak również

wynikającym ze specyﬁkitejpomocy.

Podstawąbo-

wiem skuteczności oddziaływań terapeutycznych jest

pozytywna motywacja podmiotu tych oddziaływań,

a co najmniej zgoda na udział w planowanej formie

wsparcia.

Należy jednocześnie zauważyć, że w skali kraju

niu rodziców i uczniów korzystaniem z pomocy psy-

chologiczno-pedagogicznej.

Analiza danych groma-

dzonych w systemie informacji oświatowej (SIO)

wskazuje, że w roku szkolnym 2011/2012 z różnych

form pomocy psychologiczno-pedagogicznej organi-

zowanej w przedszkolach, szkołach i placówkach

systemu oświaty z 5 384 843 wszystkich uczniów

uczęszczających do przedszkoli i szkół z różnych

form pomocy psychologiczno-pedagogicznej skorzy-

stało 1 633 294 uczniów, co stanowi ok. 30% całej

populacji (stan na 30 września 2011 r.).

Liczbę uczniów objętych poszczególnymi formami

pomocy psychologiczno-pedagogicznej w roku szkol-

nym 2011/2012 przedstawia poniższa tabela:

Lp. Forma pomocy

Liczba uczniów

objętych daną

formą pomocy

1.

Zajęcia dydaktyczno-wyrównawcze 726 654

2.

Zajęcia korekcyjno-kompensacyjne 251 916

3.

Zajęcia logopedyczne 357 054

4.

Zajęcia psychoedukacyjne 148 156

5.

Zajęcia socjoterapeutyczne 50 075

6.

Inne zajęcia o charakterze

terapeutycznym

99 439

7.

Razem 1 633 294

Odsetek uczniów objętych pomocą psychologicz-

no-pedagogiczną na terenie przedszkoli, szkół i pla-

cówek nieznacznie się zwiększa w kolejnych latach

szkolnych, co obrazuje poniższa tabela.

Lp.

Rok

szkolny

Liczba uczniów

objętych różnymi

formami pomocy

psychologiczno-

-pedagogicznej

Odsetek uczniów

objętych pomocą

psychologiczno-

-pedagogiczną

w stosunku do liczby

uczniów ogółem

1.

2011/2012 1 633 294 30%

2.

2010/2011 1 543 864 28%

3.

2009/2010 1 388 009 25%

Należy podkreślić, że rolą nauczycieli i specjali-

stów, w tym psychologów, pedagogów, logopedów, za-

równo zatrudnionych w przedszkolach, szkołach i pla-

cówkach, jak i w poradniach psychologiczno-pedago-

gicznych, jest przekazanie rodzicowi informacji

o indywidulanych potrzebach rozwojowych i eduka-

cyjnych dziecka oraz możliwościach i proponowanych

sposobach ich zaspokojenia, budowanie klimatu

współpracy i pozyskanie akceptacji rodzica w zakre-

sie proponowanych oddziaływań.

W przypadku gdy podejmowane przez przedszko-

le, szkołę czy placówkę działania zmierzające do po-

zyskania rodziców do współpracy w zakresie zapew-

nienia odpowiedniej do potrzeb dziecka pomocy psy-

chologiczno-pedagogicznej nie przynoszą pożądanych

rezultatów, pomocy w formie mediacji mogą udzielić

np. pracownicy poradni psychologiczno-pedagogicz-

nej.

Celowe może być również rozwijanie umiejętno-

ści nauczycieli i specjalistów w zakresie współpracy

z rodzicami poprzez udział w różnych formach dosko-

nalenia zawodowego, dostępnych m.in. w ofercie

Ośrodka Rozwoju Edukacji w Warszawie czy regio-

nalnych ośrodków doskonalenia nauczycieli.

Z wyrazami szacunku

Sekretarz stanu

1224

Odpowiedź

sekretarza stanu

w sprawie wyników tegorocznego

egzaminu gimnazjalnego (6186)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

w sprawie wyników tegorocznego egzaminu gimna-

zjalnego, uprzejmie wyjaśniam.

W kwietniu bieżącego roku po raz pierwszy

uczniowie przystąpili do egzaminu gimnazjalnego

w zmienionej formule, dostosowanej do nowej podsta-

wy programowej kształcenia ogólnego.

Nowością było

nie tylko wyodrębnienie poszczególnych przedmio-

tów, z których przeprowadzony został egzamin, ale

również były jakościowo inne od dotychczas stosowa-

nych zadania egzaminacyjne oraz sposób oceniania

wypowiedzi pisemnych ucznia.

Zadania zastosowane

na tegorocznym egzaminie gimnazjalnym odzwier-

ciedlały zawarte w podstawie programowej wymaga-

nia ogólne, tj. umiejętności złożone, takie jak wnio-

skowanie, argumentowanie, krytyczne myślenie,

dań otwartych (wypowiedzi pisemne ucznia) miało

charakter bardziej holistyczny, w którym istotne jest,

jak uczniowie rozumowali i w konsekwencji doszli do

rozwiązania konkretnego zadania.

Uzyskane wyniki

egzaminacyjne są dla uczniów, ich rodziców, nauczy-

cieli i szkoły precyzyjną i wartościową informacją

zwrotną na temat wiadomości i umiejętności, które

opanowali dobrze i bardzo dobrze, jak również ta-

kich, które opanowali słabiej, i wskazane byłoby, aby

poświęcić im więcej czasu w procesie kształcenia

w gimnazjum w kolejnych latach.

Wstępne informacje o wynikach egzaminu gim-

zjaliści potwierdzili wysoką pozycję, jaką zajęli na

pretacji tekstu w międzynarodowym badaniu PISA.

minacyjnej (www.cke.edu.pl) ww. wstępna informacja

zawiera podstawowe dane statystyczne dotyczące eg-

zaminu gimnazjalnego w 2012 r. oraz przykładowe

omówieniem.

Zadania zostały wybrane tak, aby

wali słabiej.

Wprowadzona w bieżącym roku nowa

forma egzaminu dała gimnazjalistom lepszą okazję

wykazania się zdobytymi wiadomościami i umiejęt-

nościami, co pomoże im dokładniej poznać swoje

Z wyrazami szacunku

Sekretarz stanu

spowodowanych między innymi pogłębiającym

się niżem demograﬁcznym(6187)

lacją pani poseł Anny Nemś z dnia 6 lipca 2012 r.,

nr SPS-023-6187/12, w sprawie planowanych zwol-

nień nauczycieli spowodowanych między innymi po-

głębiającym się niżem demograﬁcznym uprzejmie

przekazuję następujące wyjaśnienia.

Analiza zmian demograﬁcznychiichwpływna

1225

uczyciela rozwiązanie stosunku pracy z ww. przyczyn

jeśli nauczyciel wystąpi z takim wnioskiem, praco-

dawca przenosi nauczyciela w 6-miesięczny stan nie-

sięcznego wynagrodzenia zasadniczego.

Nauczycie-

lowi zatrudnionemu na podstawie umowy o pracę

2) dwumiesięcznego wynagrodzenia, jeżeli pra-

3) trzymiesięcznego wynagrodzenia, jeżeli pra-

pisy ustawy Karta Nauczyciela pozwalają również

w skorzystaniu przez nauczyciela z przysługujących

przed 1 stycznia 2009 r. nabyli prawo do przejścia na

uczyciele, którzy spełnili wymóg posiadania 30-let-

niego okresu zatrudnienia, w tym 20 lat wykonywa-

nia pracy w szczególnym charakterze, zachowali

wolnym momencie po tej dacie.

w odniesieniu do systemu emerytur pomostowych.

ściowego rozwiązania, adresowanego do nauczycieli,

guje nauczycielom, którzy osiągnęli 30-letni staż pra-

uczycielskiego świadczenia kompensacyjnego jest

1226

2) trzymiesięcznego wynagrodzenia ostatnio po-

cesu likwidacji małych szkół oraz ochronę miejsc pra-

cy nauczycieli.

Ministerstwo Edukacji Narodowej dysponuje da-

nymi na temat potencjalnych zwolnień nauczycieli

na podstawie danych z systemu informacji oświato-

wej, odzwierciedlającymi stan wiedzy dyrektorów

szkół na 31 marca 2012 r.

Liczba nauczycieli zatrud-

nionych w tym dniu na podstawie ustawy Karta Na-

uczyciela w szkołach i placówkach prowadzonych

w województwie śląskim 67 605,71 etatu.

Dyrektorzy

szkół deklarowali konieczność wypowiedzenia umów

w łącznym wymiarze 899 etatów, co stanowi 1,3%

wszystkich zatrudnionych, z tego 788 etatów w szko-

łach i placówkach położonych w mieście i 111 etatów

na wsi.

Należy jednak zwrócić uwagę, że liczby te nie

muszą odzwierciedlać stanu, jaki faktycznie będzie

miał miejsce w dniu 1 września 2012 r.

Niektórzy

nauczyciele sami znajdą pracę w innych szkołach.

Często w miejsce likwidowanych szkół publicznych

powstają szkoły prowadzone przez lokalne stowarzy-

szenia, w których zostaną zatrudnieni na ogół ci sami

nauczyciele, którzy poprzednio byli zatrudnieni

w szkole publicznej.

Zdarza się również, że samorzą-

dy wycofują się z planowanej likwidacji szkoły.

W efek-

cie liczba nauczycieli, którzy pozostaną bez pracy,

może być znacznie mniejsza niż deklarowana przez

dyrektorów szkół liczba zwolnień.

Ministerstwo Edukacji Narodowej na bieżąco mo-

W ramach działania 2.2: Schemat c) Doskonalenie

miotów zawodowych i ogólnonarodowych dla 1400 na-

uczycieli,

re umożliwiły zatrudnienie w przedszkolach nauczy-

cieli posiadających kwaliﬁkacjedonauczaniawkla-

sach 1–3 szkół podstawowych oraz nauczycieli wy-

chowania przedszkolnego w klasach 1–3 szkół pod-

stawowych.

Ponadto umożliwiono również zatrud-

nianie nauczycieli innych specjalności niż pedagogi-

ka opiekuńczo-wychowawcza w świetlicach szkol-

nych.

Niezależnie od powyższego w projekcie „Stra-

tegii rozwoju kapitału ludzkiego” w ramach narzę-

1227

dzia 15: Zwiększenie atrakcyjności zawodu nauczy-

ciela, poprawa efektywności i jakości ich pracy oraz

lepszych nauczycieli, przewiduje się systemowe

wsparcie w przekwaliﬁkowaniunauczycieli,którzy

nie widzą możliwości dalszego rozwoju w zawodzie.

gotowane w ramach dokumentów implementacyj-

nych po przyjęciu strategii przez Radę Ministrów.

Z poważaniem

Maciej Jakubowski

w sprawie nowelizacji ustawy

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pi-

kazujące interpelację posła Rajmunda Millera w spra-

wie nowelizacji ustawy o kierujących pojazdami,

z późn. zm.) badanie psychologiczne w zakresie psy-

nionego do wykonywania tych badań psychologa,

zwanego dalej „uprawnionym psychologiem”.

Sto-

logia albo ukończyła z wynikiem pozytywnym pody-

plomowe studia w zakresie psychologii transportu.

wołane przepisy określają zamknięty katalog osób

został zaakceptowany przez partnerów społecznych

biorących udział w pracach nad projektem ustawy

prezentująca środowisko psychologów nie zgłaszała

w trakcie prac prowadzonych nad projektem ustawy

razi swoje stanowisko wobec proponowanych zmian.

w sprawie leczenia substytucyjnego (6189)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

Gądek, przesłaną przy piśmie pana Eugeniusza

ca 2012 r.

(SPS-023-6189/12), w sprawie leczenia

substytucyjnego, uprzejmie proszę o przyjęcie poniż-

wia dysponuje danymi lub badaniami porównującymi

ki publiczne i niepubliczne prowadzące leczenie sub-

stytucyjne, pragnę wyjaśnić w pierwszej kolejności,

re powinien spełniać zakład opieki zdrowotnej pro-

wadzący leczenie substytucyjne (Dz. U. Nr 205,

poz. 1493, z późn. zm.), leczenie substytucyjne pro-

wadzić może wyłącznie zakład opieki zdrowotnej (ak-

tualnie podmiot leczniczy) po uzyskaniu zezwolenia

marszałka województwa wydanego po uzyskaniu po-

zytywnej opinii dyrektora Krajowego Biura do Spraw

Przeciwdziałania Narkomanii.

Powyższe przepisy

dotyczą wszystkich podmiotów leczniczych (zarówno

publicznych, jak i niepublicznych), które zobowiąza-

ne są do zapewnienia takiego samego rodzaju i za-

kresu świadczeń.

1228

Leczenie substytucyjne prowadzi się w ramach

programu leczenia uzależnienia, przy czym co do za-

sady środek substytucyjny jest podawany pacjentowi

przez lekarza, pielęgniarkę lub wydawany przez far-

maceutę w jednorazowych dawkach dziennych i przyj-

mowany przez pacjenta w ich obecności.

Na przestrzeni ostatnich 12 miesięcy uruchomio-

no w Polsce 5 kolejnych programów substytucyjnych

w poniższych miejscowościach:

— Opolu (woj. opolskie);

— Olsztynie (woj. warmińsko-mazurskie);

— Kostrzyniu nad Odrą (woj. lubuskie).

Aktualnie bez dostępu do leczenia substytucyjne-

go pozostają 2 województwa: woj. podlaskie i woj.

podkarpackie.

W czerwcu br. przedstawiciele krajowego biura

spotkali się w Białymstoku z przedstawicielami miej-

scowych organizacji pozarządowych w celu promo-

wania leczenia substytucyjnego w woj. podlaskim.

Na II połowę 2012 r. planowane jest podobne spotka-

Ponadto uprzejmie informuję, iż kolejki pacjentów

oczekujących na leczenie systematycznie monitoruje

Narodowy Fundusz Zdrowia.

Resort zdrowia posiada

informacje przekazane przez Krajowe Biuro ds. Prze-

ciwdziałania Narkomanii, z których wynika, iż na

leczenie oczekuje aktualnie: 4 pacjentów w Zielonej

Górze, 30 pacjentów we Wrocławiu (jednocześnie

40 pacjentów w najcięższym stanie zostało przyję-

tych ponad kontrakt – NFZ nie płaci za nadwykona-

nia) oraz 5 pacjentów w Opolu.

Jednocześnie z niepokojem informuję, że istnienie

kwatny poziom ﬁnansowaniaprzezOpolskiOWNFZ,

pomimo licznych interwencji podejmowanych w mi-

nionych dwóch latach na rzecz uruchomienia progra-

mu w Opolu przez Ministerstwo Zdrowia oraz Kra-

jowe Biuro ds. Przeciwdziałania Narkomanii.

Mini-

sterstwo Zdrowia zwróciło się do Narodowego Fun-

duszu Zdrowia z prośbą o pilne rozważenie możliwo-

ści zwiększenia ﬁnansowania ww. programu oraz

wprowadzenie go w województwach, w których jesz-

cze nie funkcjonuje.

Krajowe Biuro ds. Przeciwdziałania Narkomanii

przy wsparciu Ministerstwa Zdrowia interweniuje za-

równo w Centrali NFZ, jak i poszczególnych oddzia-

łach wojewódzkich funduszu w sprawie zabezpiecze-

nia środków ﬁnansowychnaleczeniesubstytucyjne.

Po dwóch latach leczenia lub w sytuacjach szcze-

gólnych, np. w przypadku wystąpienia przeszkody

uniemożliwiającej przybycie pacjenta do zakładu pro-

wadzącego program, środek substytucyjny może być

nie substytucyjne przez okres nie dłuższy niż 14 dni.

Całkowicie zatem niezgodna z obowiązującym pra-

wem jest opisana w państwa piśmie sytuacja, w któ-

rej lekarz zapisuje pacjentowi lek na receptę w ra-

mach terapii substytucyjnej.

Niezależnie od tego pra-

gnę zwrócić uwagę na fakt, iż jeśli opisana praktyka

ma miejsce w programie – wówczas program ponosi

straty, bowiem nie otrzymuje on zapłaty za pacjenta

niezarejestrowanego w programie (Narodowy Fun-

dusz Zdrowia płaci bowiem za osobodzień, uwzględ-

niając wydanie leku).

W środowisku osób zajmujących się leczeniem

uzależnień pojawiają się informacje o tym, iż lekarz

w prywatnym gabinecie może przepisać osobie uza-

leżnionej od opioidów receptę na leki umożliwiające

prowadzenie tzw. przedłużonej detoksykacji w wa-

runkach ambulatoryjnych.

Ministerstwo Zdrowia

oraz Krajowe Biuro ds. Przeciwdziałania Narkoma-

nii nie posiadają informacji o leczeniu bólu u osób

uzależnionych Bunondolem w poradniach prowadzą-

cych programy substytucyjne.

Ponadto pragnę dodać, iż kontrolę nad rodzajem i

zakresem świadczeń udzielanych przez placówki pu-

bliczne i niepubliczne prowadzące już leczenie substy-

tucyjne może przeprowadzić płatnik, którym jest Na-

rodowy Fundusz Zdrowia oraz Ministerstwo Zdrowia.

Z informacji posiadanych przez Krajowe Biuro ds.

Przeciwdziałania Narkomanii wynika, że kontrole

NFZ są regularnie prowadzone w programach lecze-

nia substytucyjnego.

W przypadku uzyskania infor-

macji o podmiocie leczniczym, w którym prowadzone

jest leczenie niezgodnie z obowiązującymi przepisami

prawa, Ministerstwo Zdrowia niezwłocznie podejmie

działania przewidziane przepisami prawa.

Natomiast odnosząc się do drugiego państwa py-

tania, wyjaśniam, iż wszystkie sygnały o nieprawi-

dłowościach, w tym wspomniane w państwa piśmie,

są sprawdzane w ramach obowiązujących przepisów

prawa, a w odpowiednich przypadkach są zgłaszane

do wyjaśnienia przez stosowne organy państwa.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

SPS-023-6190/12) w sprawie programu kontynuacji

rozbudowy bazy sportowej uprzejmie informuję, co

następuje.

1229

wet ze środków unijnych, propagujących sport i zdro-

korzystaniem „Orlików”?

stać?

4.

Jakie doposażenie poszczególnych obiektów

rystyki nie planuje wdrażania przedsięwzięcia będą-

cego lekkoatletycznym odpowiednikiem programu

nie opracowano założeń oraz nie określono celów

wspomnianego przez pana posła programu.

Ad 2.

Ministerstwo Sportu i Turystyki dokłada

wszelkich starań, aby wybudowane kompleksy boisk

sportowych mogły jak najlepiej służyć lokalnym spo-

łecznościom.

Chcąc w pełni wykorzystać potencjał

nowo powstałych obiektów sportowych, Ministerstwo

Sportu i Turystyki uruchomiło szereg programów

wspierających ich działalność (doﬁnansowaniezaku-

pu sprzętu sportowego, wprowadzenie cyklicznego

programu „Akademia Orlika” (lata 2009–2010) oraz

wdrożenie pilotażowego programu „Animator – Moje

boisko – Orlik 2012”).

Ponadto ministerstwo realizu-

je ogólnopolskie turnieje sportowe rozgrywane na

boiskach „Orlik”.

Od 2010 r. jest to Turniej Orlika

zarówno dziewcząt jak i chłopców (w ubiegłym roku

udział wzięło ponad 145 tys. uczestników).

W 2011 r.

po raz pierwszy odbyły się również rozgrywki dla

dziewcząt i chłopców w koszykówce „Orlik Basket-

mania”, rozegrane w 5 województwach w południo-

wej części Polski z liczbą 5500 uczestników, oraz od-

bywający się w 4 województwach turniej siatkarski

„Orlik Volleymania”, w którym udział wzięło ok. 4 tys.

uczestników.

W 2012 roku ww. turnieje będą konty-

nuowane, zwiększając swój zakres terytorialny.

Tur-

niej koszykarski „Orlik Basketmania” odbędzie się

w 8 województwach, natomiast turniej siatkarski

„Orlik Volleymania” obejmie swym zasięgiem teren

całego kraju.

W bieżącym roku zorganizowano rów-

nież imprezę promującą dyscyplinę sportową, jaką

jest piłka ręczna.

„Szczypiorniak na Orlikach” przy-

ciągnął ok. 7 tys. uczestników z całej Polski.

Należy ponadto podkreślić, iż Ministerstwo Spor-

tu i Turystyki zainicjowało wykonanie badań jako-

ściowych dotyczących społecznego potencjału progra-

Badanie pn. „»Moje boisko – Orlik 2012« szansą

na rozwój aktywności społecznej” przeprowadzono

na wybranych obiektach „Orlik”, zlokalizowanych

w 10 województwach, w samorządach o zróżnicowa-

nej liczbie mieszkańców.

Celem badania była analiza

oddziaływania społecznego nowych obiektów sporto-

wych, budowanych od zaledwie 3 lat.

Określono naj-

kalizację.

W opracowaniu zawarta została lista reko-

mendacji odnoszących się do możliwości dalszego

(kilkuset respondentów) i opracowano „Raport z ba-

dania jakościowego i ilościowego, dotyczącego poten-

cjału rozwoju programów miękkich na infrastruktu-

rze sportowej powstałej w ramach programu »Moje

boisko – Orlik 2012«”.

Wyniki badań jednoznacznie

ków” na aktywność społeczności lokalnych.

Treść

Ponadto podczas wizyt monitorująco-kontrolnych

i kontroli prawidłowości realizowanych inwestycji

pracownicy Ministerstwa Sportu i Turystyki

kontrolują prawidłowość wywiązywania się przez

jednostki samorządu terytorialnego z obowiązków

wynikających z założeń programu.

na boiskach wybudowanych w ramach programu

nych zostało 7496 wizytacji i kontroli, natomiast

w roku 2011 – 9394 wizytacje i kontrole.

Liczba osób korzystających z kompleksów „Moje

boisko – Orlik 2012” zależy w głównej mierze od uwa-

runkowań lokalnych, jak choćby liczba ludności na

danym terenie.

Warto podkreślić, iż ilość osób korzy-

stających z „Orlików” rośnie z roku na rok, co jest

oczywistą konsekwencją faktu większej ilości kom-

pleksów oddawanych do użytku.

Według ostatnich

dostępnych danych (gromadzonych przez Szkolny

Związek Sportowy) łączna liczba dzieci i młodzieży

korzystających z obiektów „Orlik” w miesiącach

marzec–listopad 2011 r. to ponad 9 796 000 osób.

W analogicznym okresie czasu w różnorodnych za-

jęciach sportowych na „Orlikach” wzięło udział po-

nad 2 628 000 osób dorosłych oraz ponad 22 100 osób

niepełnosprawnych.

Ad 3.

Ministerstwo Sportu i Turystyki pracuje

obecnie nad programem, którego elastyczność w kwe-

stii zakresu rzeczowego pozwoli na wzięcie w nim

1230

udziału przede wszystkim tym jednostkom samorzą-

du terytorialnego, które dotychczas nie korzystały

z oferty wcześniejszych programów wdrażanych

przez resort.

Choć aplikować do powyższego progra-

mu będzie mogła każda jednostka samorządu tery-

torialnego, to będzie on w głównej mierze odpowie-

dzią na potrzeby najbiedniejszych samorządów, które

na swoim terenie nie posiadają nowoczesnej infra-

struktury sportowej, a wzięcie przez nie udziału we

wcześniejszych programach Ministerstwa Sportu i Tu-

rystyki ograniczone było ich możliwościami ﬁnanso-

wymi.

Ministerstwo Sportu i Turystyki planuje ogłosze-

nie konkursu na koncepcję architektoniczną mode-

lowego obiektu, mającego być jednocześnie nowocze-

snym elementem przestrzeni publicznej.

Autor naj-

lepszego opracowania stworzy projekty techniczne

poszczególnych elementów, które będą bezpłatnie

udostępniane gminom.

Dodatkowe moduły będą mo-

gły być również dobudowane do już istniejących kom-

pleksów boisk „Orlik”.

przy uwzględnieniu ograniczeń ﬁnansowychgmin.

iska w przeliczeniu na 10 000 mieszkańców, z czego

niu na 10 000 mieszkańców, podczas gdy np. we

Francji na 10 000 mieszkańców przypada ponad

10 boisk.

jeden z priorytetów Ministerstwa Sportu i Turystyki

i wymaga dalszych nakładów na kontynuowanie pro-

wadzonych dotychczas z powodzeniem działań w tym

obszarze.

Ad 4.

Zgodnie z projektowanymi założeniami no-

wego programu, możliwe będzie wzbogacanie wybu-

dowanych kompleksów boisk sportowych „Orlik”

o dodatkowe moduły, takie jak: terenowe urządzenia

ogólnorozwojowe dla dzieci i młodzieży (tzw. małpi

gaj), ścieżka zdrowia z programem ćwiczeń (siłownia

plenerowa), lekkoatletyczna bieżnia poliuretanowa,

minikompleks dwóch kortów tenisowych ze sztuczną

Powyższe w sposób zdecydowany wzbogaci ofertę

kompleksu sportowego i spowoduje wzrost jego atrak-

cyjności względem oczekiwań całych społeczności

lokalnych, nie tylko dzieci i młodzieży.

Z wyrazami szacunku

-023-6191/12, nr SPS-023-6192/12, nr SPS-023-

-6193/12, nr SPS-023-6194/12, nr SPS-023-6195/12,

nr SPS-023-6196/12, nr SPS-023-6197/12, nr SPS-

-023-6198/12, nr SPS-023-6199/12, nr SPS-023-

-6200/12, nr SPS-023-6201/12 i nr SPS-023-6202/12

interpelacjami posła Jacka Kwiatkowskiego oraz

mości wchodzących w skład majątku PKP, znajdują-

cych się na terenie miasta Konin, gminy Środa

Wielkopolska, gminy miejskiej Słupca, gminy Nowe

Miasto nad Wartą, gminy Chodów, gminy Miło-

sław, gminy Dolsk, gminy Czempiń, gminy Golina,

gminy Grzegorzew, gminy Turek oraz gminy

Wierzbinek, przedstawiam następujące informacje

w rzeczonej sprawie.

gospodaruje mieniem, w szczególności, poprzez wno-

szenie do spółek, głównie utworzonych na podstawie

przepisów tej ustawy (spółki grupy PKP), sprzedaż,

1231

kazane nieodpłatnie Skarbowi Państwa, jednostkom

znaczone do sprzedaży komercyjnej.

Zdecydowana

większość nieruchomości podlegać będzie aportowa-

ciągach czy też sprzedaży w biletomatach, ustawia-

nych poza budynkami dworców kolejowych.

Dlatego

też w przypadkach, gdy przewoźnicy rezygnują z wy-

najmu kas i odmawiają partycypowania w kosztach

go, zapewniającego przynajmniej pokrycie wydatków

czyn ekonomicznych zmuszona jest do zamykania

jewództwa wielkopolskiego prowadzone są rozmowy

bach określonych przepisami prawa w tym w szcze-

formach np. poprzez sprzedaż.

Dopiero spełnienie

nia przez jednostki samorządu terytorialnego ofero-

wanych przez PKP SA nieruchomości.

W takich oko-

licznościach jedynym rozwiązaniem dla spółki jest

ﬁzycznalikwidacjaobiektów(gdyniesąwpisanedo

ruchomości na rzecz Skarbu Państwa.

kalizacji wynika, że w przypadku nieruchomości wy-

łączonych z eksploatacji, koszty są ograniczane do

cjach PKP SA przedstawiła następujące wyjaśnie-

nia.

Położone na terenie miasta Konin nieruchomości

zabudowane stanowiące działki o numerach: 387/5,

219, 220/1, o łącznej powierzchni 21,8447 ha z obrębu

Chorzeń, o uregulowanym stanie prawnym oraz

działki o numerach: 286/1, 286/2, 288/2, 287, 291/2,

285, 250/36, o łącznej powierzchni 25,0903 ha z ob-

rębu Czarków, o uregulowanym stanie prawnym, są

w trakcie podziałów geodezyjnych i scaleń w celu

wniesienia nowo powstałych nieruchomości aportem

1232

do spółek Grupy PKP, dokonania sprzedaży komer-

cyjnej, zbycia do zasobów gminy Konin oraz sprzeda-

ży najemcom lokali mieszkalnych.

Nieruchomości zabudowane stanowiące działki

nr 219/2 oraz nr 220/2 o łącznej powierzchni 5,3528 ha,

obręb Chorzeń, o uregulowanym stanie prawnym, są

w trakcie podziałów geodezyjnych, po których wyod-

rębnione nieruchomości zostaną wniesione aportem do

spółek Grupy PKP SA oraz sprzedane komercyjnie.

Nieruchomości zabudowane stanowiące działkę

o numerze 220/3 o pow. 1,2840 ha z obrębu Chorzeń

oraz działki o numerach 250/21 i 250/37 o łącznej

powierzchni 0,4586 ha z obrębu Czarków, o uregulo-

wanym stanie prawnym, są w trakcie przygotowania

do wniesienia aportem do Spółek Grupy PKP SA.

Nieruchomości zabudowane stanowiące działki:

nr 250/35, nr 250/27, nr 250/28, nr 250/29, nr 250/32,

nr 250/33 oraz nr 250/34 o łącznej powierzchni

0,7146 ha z obrębu Czarków, o uregulowanym stanie

prawnym, są przygotowywane do sprzedaży komer-

cyjnej.

Nieruchomości zabudowane stanowiące działki

o numerach 250/30 i 250/31 o łącznej powierzchni

1,1861 ha, obręb Czarków, o uregulowanym stanie

com lokali mieszkalnych.

PKP SA poinformowała, że koszty niezbędnych

remontów i utrzymania ww. nieruchomości w 2011 r.

wyniosły 855,58 zł.

W odniesieniu do nieruchomości położonych na

terenie gminy Środa Wielkopolska uprzejmie infor-

muję, że na nieruchomości stanowiącej działkę

nr 3083/11 o pow. 4,1912 ha, obręb Środa Wielkopol-

ska, o uregulowanym stanie prawnym, posadowiony

jest budynek kotłowni, w którym znajduje się gazowy

kocioł centralnego ogrzewania.

Budynek ten stanowi

integralną całość z czynnym budynkiem dworca ko-

lejowego Środa Wlkp.

Nieruchomość ta jest objęta

programem docelowego zagospodarowania dworców.

PKP SA rozważa przekazanie przedmiotowej nieru-

chomości do zasobów gminy.

Budynek przychodni lekarskiej, budynki gospo-

darcze, budynek spedycji, oddane są w użytkowanie

jednej ze spółek Grupy PKP.

Budynek wieży ciśnień stanowi pustostan.

Ze

względu na brak możliwości wydzielenia geodezyjne-

go przedmiotowej nieruchomości założono wniesienie

przedmiotowego obiektu, jako części składowej grun-

tu linii kolejowej, aportem do PKP PLK SA.

W 2011 r. nie poniesiono kosztów na remonty

i utrzymanie omawianych obiektów.

W skład nieruchomości PKP położonych na tere-

nie gminy miejskiej Słupca wchodzi m.in. działka

nr 1238 o pow. 7,3814 ha, o nieuregulowanym stanie

prawnym, zabudowana budynkiem czynnego dworca

kolejowego, budynkiem mieszkalnym i dwoma bu-

dynkami gospodarczymi.

Ze względu na znajdujące

ruchem kolejowym oraz położenie pozostałych bu-

dynków w bezpośrednim sąsiedztwie linii kolejowej

spółka założyła wniesienie przedmiotowych obiek-

tów, jako części składowej gruntu linii kolejowej,

Nieruchomość zabudowana budynkiem stanowią-

cym nakłady miasta Słupca stanowi działkę nr 1564

o pow. 5,8833 ha, obręb Słupca, o nieuregulowanym

stanie prawnym.

Po podziale geodezyjnym działka

zabudowana budynkiem Gminy zostanie przekazana

na jej rzecz.

Nieruchomość zabudowana budynkiem warszta-

towo-mieszkalnym oraz magazynowym, stanowi

działkę nr 1237 o pow. 0,7041 ha, obręb Słupca,

o uregulowanym stanie prawnym.

Nieruchomość ta

jest przedmiotem umowy dzierżawy ze spółką Grupy

PKP SA.

manie wymienionych obiektów.

duje się nieruchomość zabudowana budynkiem czyn-

nego dworca kolejowego, stanowiąca działkę nr 110/7

o pow. 0,1454 ha, obręb Chocicza, o uregulowanym

mem docelowego zagospodarowania dworców.

PKP

ści do zasobów gminy.

Natomiast nieruchomość zabudowana budynkiem

warsztatów stanowiąca działkę nr 110/5 o pow.

0,0376 ha, obręb Chocicza, o uregulowanym stanie

prawnym, przygotowywana jest do sprzedaży komer-

cyjnej.

i utrzymanie wymienionych obiektów.

W odniesieniu do nieruchomości stanowiącej część

„Kujawskiej Kolei Wąskotorowej”, obejmującej dział-

kę nr 53 o pow. 1,7000 ha, obręb Dzierzbice PGR,

o uregulowanym stanie prawnym, położonej na tere-

nie gminy Chodów, spółka planuje złożyć propozycję

przekazania tej nieruchomości do zasobów gminy.

i utrzymanie przedmiotowej działki.

Nieruchomości stanowiące działki nr 3/16 o pow.

0,4459 ha, obręb Miłosław oraz nr 170 o pow. 0,2999 ha,

obręb Księżno, położone na terenie gminy Miłosław,

stanowią drogi publiczne.

PKP SA poinformowała,

że nie jest użytkownikiem wieczystym przedmioto-

wych nieruchomości.

Nieruchomości położone na terenie gminy Dolsk

obejmujące m.in. nieruchomość zabudowaną byłym

budynkiem mieszkalnym, placem składowym oraz

budynkiem nieczynnego dworca, stanowiącą działkę

nr 24 o pow. 8,0420 ha, obręb Wieszczyczyn, o ure-

gulowanym stanie prawnym.

Po dokonaniu podziału

geodezyjnego tej nieruchomości były budynek miesz-

kalny i plac składowy spółka przeznaczy do sprzedaży

komercyjnej, a budynek nieczynnego dworca zostanie

zaoferowany do przekazania do zasobów gminy.

Natomiast nieruchomość niezabudowana stano-

wiąca działkę nr 25 o pow. 1,1000 ha, obręb Wiesz-

czyczyn, o uregulowanym stanie prawnym, zostanie

przeznaczona do sprzedaży komercyjnej.

1233

PKP SA nadmieniła, że w 2011 r. poniesiono kosz-

ty na remonty i utrzymanie wymienionych obiektów

w wysokości 2100,00 zł.

Nieruchomość położona na terenie gminy Czem-

piń, zabudowana budynkiem mieszkalnym oraz przy-

należnymi budynkami gospodarczymi stanowiąca

działkę nr 933/10 o pow. 2,4292 ha, o nieuregulowa-

nym stanie prawnym, ze względu na bezpośrednie

sąsiedztwo czynnej linii kolejowej, zostanie wniesio-

na, jako część składowa gruntu linii kolejowej, apor-

tem do PKP PLK SA.

Na terenie gminy Golina znajduje się nieruchomość

zabudowana budynkiem mieszkalnym, stanowiąca

działkę nr 73 o pow. 5,8800 ha, obręb Kawnice, o nieure-

gulowanym stanie prawnym.

Po wydzieleniu z tej nieru-

chomości działki zabudowanej budynkiem mieszkalnym

zostanie ona przeznaczona do sprzedaży najemcom lo-

kali mieszkalnych.

Pozostała część działki stanowi czyn-

ną linię kolejową, w związku z czym PKP SA planuje

wniesienie jej aportem do spółki PKP PLK SA.

Nieruchomości stanowiące działkę nr 45 o pow.

0,6800 ha, obręb Kawnice, o nieuregulowanym stanie

prawnym oraz nr 155 o pow. 2,0600 ha, obręb Ada-

mów, o nieuregulowanym stanie prawnym, stanowią

czynną linię kolejową.

PKP SA planuje wniesienie

tych działek aportem do spółki PKP PLK SA.

Nieruchomość zabudowana budynkiem mieszkal-

nym oraz przynależnymi budynkami gospodarczymi,

stanowi działkę nr 86 o pow. 8,5100 ha, obręb Ada-

du na bezpośrednie sąsiedztwo czynnej linii kolejowej

spółka założyła wniesienie tej nieruchomości, jako

Nieruchomości stanowiące działki: nr 380, nr 421,

nr 423 oraz nr 266/1 o łącznej powierzchni 7,2112 ha,

położone na terenie gminy Grzegorzew, w obrębie

Barłogi, o uregulowanym stanie prawnym, zabudo-

wane są czynną linią kolejową.

PKP SA planuje wnie-

sienie ich aportem do PKP PLK SA.

Natomiast nieruchomość zabudowana budynkiem

mieszkalnym wraz z przynależnymi budynkami go-

spodarczymi oraz drogą, stanowi działkę nr 422

o pow. 4,0500 ha, obręb Barłogi, o nieuregulowanym

stanie prawnym.

Po wydzieleniu z tej nieruchomości

dróg zostanie złożona propozycja ich przekazania do

zasobów gminy.

W odniesieniu do pozostałej części

nieruchomości, ze względu na bezpośrednie sąsiedz-

two czynnej linii kolejowej, spółka założyła jej wnie-

sienie, jako części składowej gruntu linii kolejowej,

terenie gminy Turek uprzejmie informuję, iż nieru-

chomości stanowiące działki nr 266/2 oraz nr 699

o łącznej powierzchni 0,8565 ha, obręb Turek B,

o uregulowanym stanie prawnym, zostały zbyte na

rzecz gminy Turek z przeznaczeniem na cel publiczny.

Nieruchomości stanowiące działki nr 772 oraz

nr 831 o łącznej powierzchni 1,3054 ha, obręb Turek

bliczny.

Pozostałe nieruchomości stanowiące działki o nu-

merach: 736, 266/1, 81, 374 o łącznej powierzchni

3,3104 ha, obręb Turek B, działki nr 483/1, nr 483/2,

nr 483/3 o łącznej powierzchni 2,4162 ha, obręb Tu-

rek D, działka nr 72 o pow. 1,9900 ha, obręb Alber-

tów, działka nr 78 o pow. 0,8200 ha, obręb Obrzębin

oraz działki nr 199, nr 205, nr 198 o łącznej po-

wierzchni 2,9300 ha, obręb Słodków Kolonia, mają

uregulowany stan prawny, stanowią fragment Kali-

skiej Kolei Dojazdowej i są zabudowane budynkami,

budowlami oraz infrastrukturą związaną z kolejką

wąskotorową.

Aktualnie trwa procedura przygoto-

wania tych nieruchomości do przekazania na rzecz

Starostwa Powiatowego w Kaliszu, z przewidywa-

nym terminem przekazania w III kwartale br.

Ponadto PKP SA poinformowała, że na terenie

gminy Wierzbinek nie posiada w swojej ewidencji nie-

ruchomości wymienionych w interpelacji nr SPS-

-023-6202/12.

Na terenie przedmiotowej gminy PKP

SA włada nieruchomościami stanowiącymi fragment

byłej Kujawskiej Kolei Dojazdowej.

Spółka planuje

przekazanie przedmiotowych nieruchomości do za-

sobów gminy niezwłocznie po uregulowaniu ich sta-

nu prawnego.

W 2011 r. koszty na remonty i utrzymanie wynio-

sły 855,58 zł.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

gm. Środa Wielkopolska (6192)

Patrz odpowiedź na interpelację nr 6191, str. 1230.

1234

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w Ministerstwie Transportu,

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w Ministerstwie Transportu,

gm. Chodów (6195)

gm. Dolsk (6197)

gm. Golina (6199)

1235

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w Ministerstwie Transportu,

gm. Turek (6201)

sekretarza stanu

w sprawie kredytów preferencyjnych

dla rolników (6203)

interpelacją posła Tadeusza Woźniaka w sprawie

Panią Marszałek informuję, że, uwzględniając zgodę

ministra ﬁnansówipozytywnąopinięsejmowejKo-

misji Finansów Publicznych w sprawie wprowadze-

nia zmian w planie ﬁnansowymAgencjiRestruktu-

ryzacji i Modernizacji Rolnictwa na 2012 r., minister

lanych kredytów inwestycyjnych i tym samym na

zwiększenie w II półroczu 2012 r. akcji tych kredytów

o kwotę 1570 mln zł (tj. do wysokości 3 mld zł).

Kredyty te będą udzielane przez banki współpracu-

jące z Agencją Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnic-

twa natychmiast po wejściu w życie nowelizacji rozpo-

dzenia obecnie został skierowany na stały komitet Rady

Ministrów w celu uzyskania rekomendacji niezbędnej do

przedłożenia projektu pod obrady Rady Ministrów.

Odnośnie do zapytania w sprawie prowadzonych

prac umożliwiających terminowe uruchomienie środ-

ków dla rolnictwa pochodzących z unijnej perspekty-

wy ﬁnansowejnalata2014–2020uprzejmieinformu-

ję, że dyskusja dotycząca wieloletnich ram ﬁnanso-

wych (WRF) na lata 2014–2020 weszła w decydującą

fazę z chwilą przedstawienia przez Komisję Europej-

ską w dniu 29 czerwca 2011 r. komunikatu „Budżet

z perspektywy »Europy 2020«”, a w ślad za nim sze-

regu propozycji prawnych dotyczących różnych

aspektów ﬁnansowaniaiwydatkowaniabudżetuUE.

Wśród tych propozycji znalazł się pakiet projektów

dotyczących reformy wspólnej polityki rolnej przed-

stawiony 12 października 2011 r.

Kluczowe znaczenie dla terminowego uruchomie-

nia środków dla rolnictwa i obszarów wiejskich po-

chodzących z WRF 2014–2020 ma termin osiągnięcia

porozumienia w sprawie samych WRF, a także prze-

pisów prawnych regulujących poszczególne polityki

wydatkowe, których środki będą mogły traﬁćdorol-

nictwa i na obszary wiejskie.

Negocjacje dotyczące

przyszłych WRF nadal trwają, a kompromis w tej

sprawie pomiędzy Radą UE a Parlamentem Europej-

skim spodziewany jest najwcześniej w końcu 2012 r.

Oczekuje się, że dopiero po porozumieniu w sprawie

przyszłego wieloletniego budżetu UE podjęte zostaną

ostateczne rozstrzygnięcia dotyczące reformy WPR.

Zgodnie z założonym przez KE harmonogramem

przepisy zreformowanej WPR powinny wejść w życie

instrumentów wsparcia rozwoju obszarów wiejskich,

wymaga rozpoczęcia prac przygotowawczych równo-

legle do dyskusji nad kształtem tych instrumentów

na forum UE.

W Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi prowa-

dzone są prace polegające na analizie możliwości

wsparcia zidentyﬁkowanych priorytetów oraz po-

trzeb zrównoważonego rozwoju obszarów wiejskich

przy wykorzystaniu wszystkich funduszy WRS.

Ana-

lizy przygotowywane w ramach ww. prac są ukierun-

kowane na zapewnienie większej komplementarności

pomiędzy poszczególnymi funduszami objętymi po-

lityką spójności a priorytetami i kierunkami rozwoju

obszarów wiejskich opisanymi w „Strategii zrówno-

ważonego rozwoju wsi, rolnictwa i rybactwa”.

W szcze-

gólności analizy te dotyczą możliwości wsparcia w ra-

mach funduszy WRS infrastruktury drogowej na

obszarach wiejskich, wsparcia wykorzystania odna-

wialnych źródeł energii, małych i średnich przedsię-

biorstw oraz tworzenia perspektyw rozwoju oraz za-

trudnienia na obszarach wiejskich.

Sekretarz stanu

Kazimierz Plocke

Warszawa, dnia 6 sierpnia 2012 r.

1236

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w sprawie postępującego procesu upadania

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

terpelację pana Tadeusza Woźniaka, posła na Sejm

RP, w sprawie postępującego procesu upadania ﬁrm

w Polsce przekazaną przy piśmie, znak: SPS-023-

-6205/12, z dnia 5 lipca 2012 r., poniżej przedstawiam

1.

Odnosząc się do zjawiska upadłości, należy bar-

dzo wyraźnie podkreślić, że rola państwa powinna

polegać na minimalizowaniu złych skutków wynika-

jących z kryzysowej sytuacji w przedsiębiorstwie,

a nie na przeciwdziałaniu upadłości.

Sama upadłość

jest bowiem normalnym elementem ryzyka w prowa-

dzeniu działalności gospodarczej.

Ponadto, nie jest

ona zjawiskiem jednoznacznie negatywnym – pozwa-

la na wyeliminowanie z rynku podmiotów nieefek-

tywnych, niesprawnie zarządzanych czy też oferują-

cych produkty/usługi nieodpowiadające na potrzeby

klientów.

Nie należy zatem przeciwdziałać upadłości

za wszelką cenę, natomiast warto uczynić ją efektyw-

ną, co będzie skutkowało tym, że w miejsce przedsię-

biorstw upadłych powstaną nowe, które będą funk-

cjonowały lepiej.

W chwili obecnej resort gospodarki pracuje nad

stworzeniem kompleksowego systemu wsparcia dla

przedsiębiorców pozostających w trudnej sytuacji eko-

nomicznej w ramach tzw. polityki drugiej szansy.

Polityka drugiej szansy będzie stanowiła integral-

ny element polityki przedsiębiorczości prowadzonej

przez państwo.

Głównym celem działań podejmowa-

przeżywalności przedsiębiorstw, poprzez:

a) zastosowanie instrumentów prewencyjnych wo-

b) upowszechnienie stosowania narzędzi prawnych

służących ochronie i restrukturyzacji działalności

gospodarczej, w szczególności prawa naprawczego,

c) zapewnienie efektywnego wykorzystania prawa

upadłościowego – jako narzędzia ratowania, restruk-

kwidacji (alokacji) zasobów,

Uwzględniając powyższe założenia, Ministerstwo

Gospodarki pracuje nad projektem dokumentu pt.

„Kierunki przeciwdziałania upadłości przedsię-

biorstw oraz polityka drugiej szansy”.

Dokument pre-

zentuje działania programowe, instytucjonalne, or-

ganizacyjne oraz legislacyjne, określa harmonogram

ich realizacji oraz wskazuje instytucje odpowiedzial-

ne za wdrażanie poszczególnych działań właściwych

dla każdego z obszarów priorytetowych zawartych

w kierunkach.

Działania przewidziane w kierunkach koncentru-

ją się na następujących obszarach priorytetowych:

a) zapobieganie sytuacjom kryzysowym przedsię-

biorstw (systemy wczesnego ostrzegania),

b) przeciwdziałanie zbyt szybkiej upadłości przed-

siębiorstw (pozasądowe formy naprawy i restruktu-

ryzacji),

c) sprawne przeprowadzenie upadłości przedsię-

biorstw (sądowe formy restrukturyzacji i likwidacji),

d) druga szansa (oddłużenie, działania po ogło-

szeniu upadłości przedsiębiorstwa, ponowne podjęcie

działalności gospodarczej).

Bardzo ważnym elementem polityki drugiej szan-

sy jest przeprowadzenie możliwie jak najszerszej

kampanii informacyjnej w społeczeństwie, przybliża-

jącej obywatelom mechanizmy funkcjonowania go-

spodarki, które mogą doprowadzić przedsiębiorstwo

do problemów ﬁnansowych, skutkujących upadło-

ścią.

Nie mniej istotnym elementem jest również edu-

kacja samych przedsiębiorców w zakresie ogranicze-

nia ryzyka poniesienia porażki poprzez zwiększenie

wiedzy w zakresie dostępnych procedur sanacyjnych

dującego się w kryzysie.

2.

Polski system prawny nie przewiduje preferen-

przedsiębiorców nie może zaburzać mechanizmu

konkurencji*

)

.

Dlatego też wsparcie przedsiębiorców

*

)

Jako szczególny wyjątek od tej zasady można uznać spe-

cjalne strefy ekonomiczne.

Są to nadzorowane przez ministra

gospodarki wyodrębnione administracyjnie obszary Polski, gdzie

przedsiębiorcy realizujący nowe inwestycje mogą korzystać ze

uzyskiwanych w streﬁe.

Podstawądokorzystaniaztejpomocy

jest zezwolenie na działalność w streﬁe,wydawaneprzezspółkę

zarządzającą strefą, po przeprowadzeniu przetargu lub ro-

kowań.

1237

działających w Polsce ma charakter horyzontalny,

który eliminuje jakiekolwiek preferencje sektorowe

czy branżowe.

Wsparcie na rzecz przedsiębiorczości

w funkcjonowaniu i rozwoju przedsiębiorstw w celu

wewnętrznym UE oraz rynku globalnym.

3.

Z informacji uzyskanych w Ministerstwie Spor-

tu i Turystyki wynika, że spółka Narodowe Centrum

Sportu sp. z o.o. naliczyła kary umowne, ponieważ

w jej ocenie konsorcjum generalnego wykonawcy nie

zrealizowało wszystkich obowiązków określonych

umową o roboty budowlane z dnia 4 maja 2009 r.

Zakończenie robót budowlanych jest warunkiem nie-

zbędnym, ale nie jest to warunek konieczny i jedyny,

co oznacza, że zakończenie robót budowlanych nie

jest wystarczające do uznania umowy za wykonaną.

Zgodnie z ww. umową do całkowitego zakończenia

wykonania (CZW) konieczne jest wystąpienie łącznie

następujących warunków:

1) osiągnięcie przez konsorcjum zakończenia reali-

zacji potwierdzonego podpisaniem przez strony proto-

kołu odbioru końcowego, przez które rozumie się:

a) stan całkowitego ﬁzycznegoukończeniarobót

budowlanych w sposób zgodny z dokumentacją pro-

jektową i postanowieniami umowy pozwalający na

natychmiastowe rozpoczęcie z technicznego punktu

widzenia eksploatacji obiektu, oraz

b) uzyskanie przez konsorcjum wszystkich osta-

tecznych uzgodnień administracyjnych, a także do-

konanie innych czynności w zakresie niezbędnym do

2) wykonanie przez konsorcjum dokumentacji po-

wykonawczej,

3) usunięcie przez konsorcjum stwierdzonych wad,

4) wykonanie zobowiązań dot. licencji,

5) pokrycie kosztów dostawy mediów zużytych

podczas prowadzonych robót budowlanych.

Zgodnie ze stanowiskiem spółki nie osiągnięto CZW,

ponieważ nie zostały spełnione warunki z pkt 2 i 3.

ślone w umowie o roboty budowlane zostały przez ge-

neralnego wykonawcę zrealizowane w terminie, roz-

poczęto naliczanie kar umownych.

Żądanie zapłaty

kar umownych zostało skierowane przez spółkę Na-

inwestora zastępczego, do konsorcjum generalnego

wykonawcy w składzie: Hydrobudowa Polska SA, Al-

pine Bau Deutschland AG, Alpine Bau GmbH, Alpine

Construction Polska sp. z o.o., PBG SA.

Jednocześnie Ministerstwo Sportu i Turystyki

informuje, że żadne kary umowne nie zostały nali-

czone przez spółkę Narodowe Centrum Sportu sp.

z o.o. wobec podwykonawców pracujących przy budo-

wie Stadionu Narodowego.

4.

Ministerstwo Gospodarki dostrzega problem

zatorów płatniczych dotykający wielu polskich przed-

siębiorców.

W celu ograniczenia tego problemu MG

opracowało kilka rozwiązań, które obecnie są przed-

miotem uzgodnień z innymi resortami.

Kwestia opóźnionych płatności w transakcjach

między przedsiębiorcami uregulowana jest obecnie

poz. 133, z późn. zm.).

Jeżeli strony w umowie prze-

widziały termin zapłaty dłuższy niż 30 dni, wierzy-

ciel może żądać odsetek ustawowych za okres, po-

cząwszy od 31 dnia od momentu spełnienia swojego

świadczenia niepieniężnego i doręczeniu dłużnikowi

żej niż do dnia wymagalności świadczenia pieniężne-

go.

Jeżeli dłużnik, w terminie określonym w umowie,

wi przysługują bez odrębnego wezwania odsetki

cielem a dłużnikiem.

Odsetki przysługują z mocy

W związku z faktem, iż dotychczasowe przepisy

nie były wystarczająco skuteczne nie tylko w Polsce,

mie UE podjęto prace nad zmianą dyrektywy w spra-

wie zwalczania opóźnień w płatnościach w transak-

cjach handlowych.

W ramach tego procesu w Mini-

sterstwie Gospodarki prowadzone są obecnie prace

nad zmianą ustawy o terminach zapłaty w transak-

cjach handlowych wynikające w szczególności z obo-

wiązku wdrożenia do polskiego systemu prawnego

Projekt założeń do nowelizacji ww. ustawy został

przyjęty w dniu 10 lipca br. przez Radę Ministrów.

Obecnie Rządowe Centrum Legislacji przygotowuje

projekt ustawy.

Zgodnie z przedmiotową dyrektywą

w ww. projekcie wprowadzono rozwiązanie, zgodnie

w przypadku gdy termin zapłaty określony w umowie

przekraczać będzie 60 dni, a ustalenie takiego termi-

nu będzie rażąco nieuczciwe wobec wierzyciela, przy-

sługiwać mu będą odsetki za opóźnienie.

W umo-

wach, w których dłużnikiem jest organ publiczny,

proponuje się wprowadzenie regulacji, zgodnie z któ-

rą termin płatności za dostarczone towary lub wyko-

kalendarzowych, chyba że określenie dłuższego ter-

minu będzie uzasadnione szczególnym charakterem

kroczyć 60 dni kalendarzowych.

Wskazanie w umo-

wie terminu dłuższego traktowane będzie jako opóź-

nienie w zapłacie należności, wierzycielowi zaś przy-

sługiwać będą odsetki za opóźnienie w wysokości

1238

czenia rekompensaty możliwe będzie od momentu,

nościach, bez odrębnego wezwania.

W przypadku gdy

koszty odzyskania należności przekroczą kwotę sta-

łej rekompensaty, wierzyciel będzie miał możliwość

uzyskania zwrotu wydatków, jakie poniósł w związku

w obowiązującej ustawie o terminach zapłaty w trans-

akcjach handlowych, należy zwrócić uwagę, że od

Celem powyższej regulacji jest m.in. wzmocnienie po-

zycji wierzyciela w odzyskiwaniu jego należności oraz

stworzenie bazy umożliwiającej sprawdzenie rzetelno-

ści kontrahenta przed zawarciem z nim umowy.

Po-

nadto ustawa umożliwia udostępnianie informacji

łów prawnych, jak również przekazywanie informacji

o zobowiązaniach przez wszystkich wierzycieli, którzy

gospodarczej można przekazać informację o każdym

zaległym zobowiązaniu wynikającym ze stosunku cy-

wilnoprawnego (dotychczas było to ograniczone tylko

Biura informacji gospodarczej, zbierające infor-

macje od wierzycieli o zaległych płatnościach, stano-

wią instrument tzw. miękkiej windykacji.

Wpisanie

dłużnika w rejestr biura informacji gospodarczej

osłabia jego wiarygodność i utrudnia mu kontakty

handlowe, gdyż widnieje on w BIG-u jako nierzetelny

Obecnie funkcjonują trzy biura informacji gospo-

żeli zobowiązanie jest wymagalne od co najmniej

60 dni, a jego wysokość stanowi co najmniej 500 zł

w przypadku przedsiębiorcy lub 200 zł w przypadku

konsumenta.

Ponadto Ministerstwo Gospodarki opracowało

wierający rozwiązania, które również powinny spo-

wodować ograniczenie problemu zatorów płatniczych

w Polsce.

Powyższy projekt jest obecnie przedmiotem

uzgodnień międzyresortowych i konsultacji społecz-

nych.

Jedną z propozycji mających na celu złagodze-

nie skutków dla ﬁrm wynikających z opóźnionych

płatności od kontrahentów jest propozycja rozszerze-

nia możliwości stosowania kasowej metody rozlicza-

wano również skrócenie terminów na zwrot podat-

ków podatnikom przez organy podatkowe, np. w za-

ność ﬁnansowąprzedsiębiorstw.

Jednocześnierozwa-

żane są też zmiany w innych obszarach, które rów-

nież miałyby na celu ograniczenie problemu zatorów

płatniczych, m.in. możliwość jednorazowego rozlicze-

nia straty podatkowej.

Obecne przepisy w zakresie

podatku dochodowego zawierają ograniczenia w roz-

liczeniu straty podatkowej z lat ubiegłych, które

ki prowadzonej działalności gospodarczej.

Rozlicze-

w niektórych sytuacjach nie skłaniają do podejmo-

wania inwestycji przez przedsiębiorców.

Należy zwró-

cić uwagę także na propozycję wydłużenia terminu

rów.

Odejście od restrykcyjnego terminu płatności

zasadach ogólnych, wydłuży okres na zapłatę podat-

ku VAT i zwiększy opłacalność dokonywania przeła-

dunków w polskich portach.

Obok przedstawionych powyżej propozycji działań

legislacyjnych, prowadzonych przez ministra gospodar-

ki rząd podejmuje również prace będące reakcją na po-

jawiające się w ostatnim czasie problemy, związane

z niewystarczającą regulacją prawną kwestii dotyczą-

cych podwykonawstwa w procesie udzielania i realiza-

cji zamówień publicznych.

W ostatnim czasie prowadzo-

ne są prace nad dwoma aktami prawnymi, które mają

na celu poprawę obecnej sytuacji podwykonawców.

Pierwszy z nich to projekt ustawy w sprawie spła-

zamówień publicznych, przygotowany przez ministra

lem ww. regulacji jest zapobieganie negatywnym

skutkom ﬁnansowymniezrealizowaniaprzezgene-

ralnego wykonawcę (dużą ﬁrmę)płatnościnarzecz

podwykonawców (mikro-, małych i średnich przed-

siębiorstw).

Projekt nie zawiera katalogu umów, jakie

uczestniczącymi w procesie realizacji zamówienia

publicznego, w związku z tym uznaje się, iż regulacja

dotyczyć będzie podwykonawców, świadczących ro-

riałów, a także wszelkie usługi, które są związane

Proponowana regulacja będzie dotyczyła postępo-

wań o udzielenie zamówienia publicznego wszczętych

strad (GDDKA) oraz zamówień publicznych na robo-

ty budowlane, udzielonych przed dniem wejścia w ży-

cie przedmiotowej ustawy.

Zgodnie z projektem, w razie

1239

czenia ﬁnansowepodwykonawcówześrodkówKra-

jowego Funduszu Drogowego.

Niezależnie od powyższego, w celu skrócenia fak-

tycznego czasu przepływu środków pieniężnych między

procedurę polegającą m.in. na dokonywaniu przedpłaty

wykonawcę dokumentów będzie następować w termi-

nie późniejszym.

Powyższe rozwiązanie da możliwość

szybszego regulowania płatności przez wykonawców

ich dalszym kontrahentom.

W chwili obecnej projekt

jest przedmiotem prac parlamentarzystów.

Drugim projektem, który uwzględnia m.in. kwe-

stie płynności ﬁnansowejprzedsiębiorców,jestprzy-

gotowany przez Urząd Zamówień Publicznych pro-

jekt ustawy o zmianie ustawy Prawo zamówień pu-

blicznych.

Projekt przewiduje m.in. unormowanie

umożliwiające dokonywanie bezpośrednich płatności

przez zamawiającego na rzecz podwykonawców z kwo-

ty stanowiącej wynagrodzenie należne wykonawcy

lub z kwot czy gwarancji, stanowiących zabezpiecze-

nie należytego wykonania umowy.

Celem propono-

wanych rozwiazań jest zmniejszenie prawdopodo-

bieństwa wystąpienia w przyszłości zatorów płatnic-

zych przy uiszczaniu przez wykonawców wynagrod-

zeń należnych podwykonawcom, a co za tym idzie,

zwiększenie bezpieczeństwa prawnego podmiotów

zawierających umowy o podwykonawstwo.

Projekt

jest obecnie przedmiotem konsultacji społecznych

i uzgodnień międzyresortowych.

5.

Ministerstwo Gospodarki prowadzi szereg dzia-

łań, których wspólnym celem jest stworzenie w Pol-

sce najlepszych warunków prowadzenia działalności

gospodarczej.

Działania te obejmują przede wszyst-

kim następujące obszary:

a) wzmocnienie postaw przedsiębiorczych;

b) tworzenie regulacji zgodnych z zasadą „MSP

przede wszystkim”;

c) szeroki dostęp do ﬁnansowania szczególnie

przedsięwzięć innowacyjnych;

d) rozwój infrastruktury badawczo-rozwojowej

oraz instytucji otoczenia biznesu.

Działania w zakresie rozwoju i promowania przed-

siębiorczości prowadzone są w oparciu o założenia za-

warte w dokumentach strategicznych o zasięgu ogól-

nokrajowym.

W Ministerstwie Gospodarki przygoto-

wano projekt dokumentu strategicznego w obszarze

innowacyjności pt. „Strategia innowacyjności i efek-

tywności gospodarki” (SIEG), której głównym celem

jest stworzenie warunków dla wysoce konkurencyjnej

woju (zintegrowanych), które zgodnie z rządowym

Projekt strategii wskazuje działania rządu służą-

wszystkim w „Programie rozwoju przedsiębiorstw”

(PRP) – i politykach, zawierających zestaw działań

na rzecz realizacji celów strategii.

W PRP zostanie zawarta szczegółowa koncepcja

systemu wsparcia przedsiębiorstw w Polsce, ze szcze-

kresie kompetencji ministra gospodarki.

Projektowane

działania obejmą zarówno usuwanie barier i tworzenie

Warszawa, dnia 10 sierpnia 2012 r.

Szanowna Pani Marszałek!

Działając na podsta-

1240

lenia odpowiedzi na interpelację poselską pana posła

Jana Ziobry przekazaną przy piśmie z dnia 10 lipca

2012 r. (znak: DSPA-4810-6076-(1)/12) oraz w odpo-

wiedzi na pismo (znak: SPS-023-6206/12) z dnia 5 lip-

ca 2012 r., przy którym przekazano interpelację

uprzejmie informuję, co następuje.

Minister zdrowia ani główny inspektor sanitarny

nie są dysponentami budżetów wojewódzkich i po-

wiatowych stacji sanitarno-epidemiologicznych, nie-

mniej poprzez kreowanie polityki zdrowotnej pań-

stwa mają wpływ na wskazywanie celów i zadań do

realizacji przez stacje sanitarno-epidemiologiczne na

poziomie województw i powiatów.

ﬁnansowanymzbudżetupaństwa,państwowywoje-

wódzki inspektor sanitarny jest organem rządowej

ministracji zespolonej w województwie zapewnia wa-

runki skutecznego jej działania.

W następstwie powyższego wymienione stacje ﬁ-

nansowane są z części budżetu państwa będącej

w dyspozycji właściwego wojewody.

Wojewoda małopolski pismem z dnia 25 czerwca

2012 r. zwrócił się do podsekretarza stanu w Mini-

sterstwie Finansów z prośbą o zabezpieczenie na

2013 r. w budżecie odpowiedniej wysokości środków

na zadania realizowane przez uprawnione jednostki

umożliwiającej niezakłócone funkcjonowanie tych

jednostek.

prowadzone do budżetu, a wypracowane z usług zleco-

niczącej Federacji Związków Zawodowych Pracowni-

ków Ochrony Zdrowia i Pomocy Społecznej:

„Jednym z zasadniczych celów reformy ﬁnansów

publicznych znajdującym swoje odzwierciedlenie

ﬁnansówpublicznych,atakżezwiększeniekontroli

i racjonalizacja wydatkowania środków publicznych,

którą zapewnić miała przede wszystkim reorganizacja

sektora ﬁnansówpublicznychpolegającam.in.narezy-

gnacji z części dotychczasowych form organizacyjno-

-prawnych jednostek sektora ﬁnansówpublicznych.

likwidacji instytucji rachunku dochodów własnych,

jednostki budżetowe-państwowe i samorządowe.

nie warunki organizacyjno-prawne, jak i ﬁnansowe,

umożliwiające dokonywanie zmiany w organizacji

sektora ﬁnansówpublicznychpolegającejnalikwida-

cji rachunków dochodów własnych.

Zgodnie bowiem

w proporcji odpowiadającej przyrostowi dochodów

uzyskiwanych przez państwowe jednostki budżetowe.

prawnymi stanowią wystarczająca podstawę do za-

W Ministerstwie Zdrowia ani w Głównym Inspek-

toracie Sanitarnym nie jest przygotowywana likwi-

dacja jednostek Państwowej Inspekcji Sanitarnej.

Funkcjonujące regulacje sprawiają, że kwestie zwią-

zane z ﬁnansowo-strukturalnymsposobemdziałania

wojewódzkich i powiatowych stacji sanitarno-epide-

miologicznych są wyłączone z kompetencji głównego

inspektora sanitarnego, a zmiany w jednostkach

Państwowej Inspekcji Sanitarnej funkcjonujących

mogą zostać przeprowadzone bez udziału właściwego

wojewody.

Ograniczone możliwości budżetu państwa są po-

nym w Krakowie rozpoczął działania zmierzające do

1241

tarnej w województwie.

Projekt zmian w funkcjono-

waniu jednostek inspekcji w Małopolsce zakłada tyl-

ko łączenie zarządu małych jednostek powiatowych

bez ich likwidacji oraz konsolidację badań laborato-

ryjnych, również bez ich likwidowania.

Wojewoda małopolski pismem z dnia 30 kwietnia

2012 r. zwrócił się do głównego inspektora sanitar-

nego m.in. o pozytywną opinię w sprawie podjętych

działań zmierzających do konsolidacji badań wyko-

nywanych w ramach zintegrowanego systemu badań

laboratoryjnych i pomiarów.

Skutkiem tych działań

będzie wygaszenie części działalności laboratoryjnej

w niektórych stacjach powiatowych bez ich likwido-

wania i przejęcie tej działalności przez inne stacje,

w tym wojewódzką stację sanitarno-epidemiologicz-

ną.

Oprócz efektywniejszego wykorzystania wydat-

ków publicznych argumentem przemawiającym za

realizacją planowanych zmian jest pełniejsze wyko-

rzystanie potencjału nowoczesnych laboratoriów.

Zmiany proponowane przez wojewodę małopol-

skiego wymagają nowelizacji wydanego na podstawie

tarnej rozporządzenia ministra zdrowia z dnia 22 mar-

kaz stacji sanitarno-epidemiologicznych wykonują-

cych nieodpłatnie badania laboratoryjne i pomiary.

Wynikiem wprowadzenia wyżej wymienionych

działań ma być poprawa sytuacji ﬁnansowejjednostek

i jej pracowników z jednoczesnym pełnym zapewnie-

niem bezpieczeństwa sanitarno-epidemiologicznego

w województwie.

Wojewoda zapewnia, że wprowadze-

nie powyższych zmian wpłynie pozytywnie na jakość

wykonywanych zadań i w żadnym razie nie ograniczy

dostępu mieszkańców woj. małopolskiego do świad-

czeń Państwowej Inspekcji Sanitarnej.

Z poważaniem

porcji między czasem oczekiwania na specjalistyczną

kłych pacjentów, przekazaną przy piśmie pana Eu-

Warunki udzielania i zakres oraz zasady i tryb

ﬁnansowaniaświadczeńopiekizdrowotnejﬁnanso-

„ustawą”.

Zakres podmiotowy prawa do korzystania

wie obejmuje świadczeniobiorców, czyli osoby okre-

ślone w art. 2 ust. 1 ustawy.

Zgodnie z art. 12a przepisów ustawy nie stosuje

się wobec osób, którym świadczenia zdrowotne są

udzielane bezpłatnie, bez względu na uprawnienia

odesłanie do dwóch przepisów Kodeksu karnego wy-

konawczego, tj. art. 102 pkt 1 i art. 115 § 1 ustawy

rymi skazany ma prawo w szczególności do odpo-

wiedniego ze względu na zachowanie zdrowia wyży-

wienia, odzieży, warunków bytowych, pomieszczeń

świadczeń zdrowotnych i odpowiednich warunków

higieny (art. 102 pkt 1 in ﬁneK.k.w.)orazskazanemu

zapewnia się bezpłatne świadczenia zdrowotne, leki

sprecyzowanego przez Kodeks karny wykonawczy

zakresu podmiotowego wyłączone jest zastosowanie

przepisów ustawy o świadczeniach, z wyjątkiem tych

przepisów, które określają zasady i tryb ﬁnansowania

z budżetu państwa świadczeń opieki zdrowotnej, oraz

przepisów, które określają prawo do świadczeń opie-

Finansowanie świadczeń opieki zdrowotnej udziela-

nych na podstawie art. 12a ww. ustawy, zgodnie z § 2

ﬁnansowaniazbudżetupaństwaświadczeńopieki

zdrowotnej (Dz. U. Nr 225, poz. 1355), wydanego na

podstawie art. 13a ww. ustawy, pozostaje w dyspozy-

cji ministra sprawiedliwości ze środków budżetu pań-

stwa, którego jest dysponentem.

W każdym przypad-

ku udzielenia świadczenia zdrowotnego osobie odby-

wającej karę pozbawienia wolności koszt udzielenia

świadczenia pokrywany jest z budżetu państwa, z części,

kwestii czasu oczekiwania na świadczenia opieki

zdrowotnej przez świadczeniobiorców w porównaniu

do osadzonych, w zakresie mojej właściwości uprzej-

mie informuję, iż udzielanie świadczeń opieki zdro-

wotnej na rzecz świadczeniobiorców odbywa się na

1242

zasadach wymienionych na wstępie ustawy, w szcze-

gólności art. 20–23 ustawy.

Świadczeniobiorcy, któ-

rzy chcą skorzystać ze świadczeń opieki zdrowotnej

wskazanym w tych przepisach zasadom.

Zasady udzielania świadczeń opieki zdrowotnej

osobom pozbawionym wolności określono natomiast

na podstawie przepisów wykonawczych wydanych

zgodnie z delegacją określoną w Kodeksie karnym

wykonawczym, m.in.: w rozporządzeniu ministra

udzielania świadczeń zdrowotnych osobom pozbawio-

nym wolności przez zakłady opieki zdrowotnej dla

poz. 2), które zachowało swoją moc obowiązującą do

czych wydawanych na podstawie art. 115 § 9

K.k.w. oraz w rozporządzeniu ministra sprawiedli-

wie szczegółowych warunków, zakresu i trybu współ-

działania podmiotów leczniczych z podmiotami lecz-

niczymi dla osób pozbawionych wolności w zakładach

czeń zdrowotnych osobom pozbawionym wolności

(Dz. U. 547).

Należy wspomnieć, iż wskazywana przez pana

posła zróżnicowana sytuacja oczekiwania na udzie-

lanie świadczeń opieki zdrowotnej ﬁnansowanychze

cy a osadzeni wynika ze specyﬁkizasadudzielania

świadczeń opieki zdrowotnej dla tych osób oraz z ko-

nieczności przestrzegania przez państwo ratyﬁkowa-

pada 1950 r.

Zgodnie bowiem z art. 3 konwencji nikt nie może

jącemu traktowaniu albo karaniu.

Europejski Try-

bunał Praw Człowieka w Strasburgu (sprawa Wener-

ski p. Polsce nr 44369/02 – wyrok z dnia 20 stycznia

2009 r.) podkreślił, że państwo na gruncie tego prze-

pisu jest zobowiązane do zapewnienia, by więźniowie

byli pozbawiani wolności w warunkach poszanowa-

nia ludzkiej godności oraz by sposób i metoda stoso-

wania takiej kary nie sprawiały im jednocześnie wię-

cej bólu lub niedogodności niż te związane z przekro-

czeniem nieuniknionego poziomu cierpienia właści-

wego dla pozbawienia wolności.

Zważywszy na prak-

tyczne wymogi uwięzienia, zdrowie i dobrobyt osa-

dzonych powinny być stosownie zabezpieczone przez

m.in. dostarczenie osadzonym wymaganej opieki me-

dycznej.

W wyroku z dnia 26 października 2000 r. (sprawa

Kudła p. Polsce nr 30210/96) ETPC w pkt 3 sentencji

wskazał, iż: „Państwo musi zapewnić osobie pozba-

wionej wolności warunki respektujące jej godność

osobistą oraz upewnić się, że sposób wykonywania

zastosowanego wobec niej środka nie naraża jej na

zagrożenie bądź też trudności przewyższające nie-

unikniony stopień dolegliwości związanej z pozbawie-

niem wolności, oraz że – w istniejących praktycznych

warunkach osadzenia – zdrowie oraz właściwa kon-

dycja osoby pozbawionej wolności są odpowiednio

chronione, m.in. poprzez zapewnienie jej odpowied-

niej opieki medycznej”.

Odnosząc się do przedstawionego w treści inter-

pelacji pana posła problemu rozwiązania przez Pod-

laski OW NFZ umowy z Niepublicznym Zakładem

sp. jawna na realizację świadczeń opieki zdrowotnej

uprzejmie informuję, iż Ministerstwo Zdrowia wystą-

piło do ww. oddziału celem uzyskania stanowiska.

Zgodnie z wyjaśnieniami płatnika świadczeń

umowa ze świadczeniodawcą NZOZ Spec-Med sp.

ryjna opieka specjalistyczna, w zakresie ortopedia

na, w zakresie ortopedia i traumatologia narządu

warunków realizacji świadczeń określonych w roz-

poz. 653, z późn. zm.) oraz zarządzeniu nr 81/2011/

na (z późn. zm.) oraz weryﬁkacjiwiarygodnościda-

nych i oświadczeń podanych przez świadczeniodawcę

w formularzu ofertowym złożonym na postępowanie

konkursowe poprzedzające zawarcie umowy o udzie-

lanie świadczeń, w świetle obowiązujących regulacji

prawnych.

Kontrola została przeprowadzona w zgło-

szonym przez świadczeniodawcę do realizacji umowy

miejscu udzielania świadczeń, w Suwałkach przy

mieszczeń świadczeniodawcy wykazały, iż podmiot

nie zapewnia densytometru w lokalizacji, co zadekla-

rował w ofercie złożonej na postępowanie konkurso-

we.

Zgodnie z § 36 ust 1 pkt 8 ogólnych warunków

nowiących załącznik do rozporządzenia ministra

powiedzenia w przypadku przedstawienia przez

stępowania w sprawie zawarcia umowy.

W wyniku

1243

świadczeniodawcą NZOZ P. Zimnicki, A. Tynecki

świadczeń opieki zdrowotnej m.in. w zakresie chirur-

gii ogólnej, zobowiązał się do udzielania świadczeń

pacjentom wymagającym procedur ortopedycznych

w ramach Poradni Chirurgii Ogólnej Szpitala Woje-

wódzkiego w Suwałkach.

Ponadto Podlaski OW NFZ

posiada umowy na realizacje świadczeń w zakresie

świadczeniodawcami w sąsiednich powiatach, tj.

miastach Augustów oraz Sejny.

Jednocześnie uprzej-

gnięto uzupełniający konkurs ofert na udzielanie

na opieka specjalistyczna, w zakresie ortopedia i trau-

matologia narządu ruchu, na obszarze powiatu su-

walskiego i miasta Suwałk, z terminem obowiązywa-

nia umowy od dnia 1 lipca 2012 r.

Ponadto odnosząc się do podnoszonego w interpe-

lacji problemu kolejek oczekujących na świadczenia,

należy podkreślić, że we wszystkich systemach ochro-

ny zdrowia występuje problem stałego wzrostu popy-

tu na świadczenia opieki zdrowotnej przy ograniczo-

nych środkach ﬁnansowych.

Konsekwencjątegozja-

wiska jest istnienie list oczekujących.

Zgodnie z art. 20 ustawy świadczenia opieki zdro-

Odstępstwo od tej zasady zawiera art. 19 ust. 1 usta-

wy, który stanowi, iż w stanach nagłych świadczenia

niezwłocznie.

Dodatkowo świadczeniodawca:

1) ustala kolejność udzielenia świadczenia opieki

2) informuje pisemnie świadczeniobiorcę o termi-

nie udzielenia świadczenia oraz uzasadnia przyczyny

wyboru tego terminu, przy czym dokonanie przez

świadczeniodawcę tej czynności jest równoznaczne

z zobowiązaniem się do udzielenia danego świadcze-

nia opieki zdrowotnej.

Listę oczekujących prowadzi się w sposób zapew-

teriami medycznymi wydanymi na podstawie art. 20

ust. 11 ustawy.

Minister zdrowia wypełnił delegację

ustawową i określił te kryteria w rozporządzeniu

gorie medyczne: przypadek pilny oraz przypadek sta-

bilny).

wprowadzenia obowiązku przekazywania przez

świadczeniodawców szerszego zakresu informacji do-

tyczących list oczekujących (m.in. danych dotyczą-

cych numeru PESEL osób oczekujących) w stosunku

oczekiwania jest szczególnie utrudniony.

W znoweli-

zowanym rozporządzeniu ministra zdrowia z dnia

świadczenia, poradnie i oddziały szpitalne oraz wy-

brane procedury zabiegowe i terapeutyczne progra-

my zdrowotne charakteryzujące się najdłuższym cza-

sem oczekiwania.

W ten sposób świadczenia najtrud-

niej dostępne zostały objęte szczegółowym monito-

ringiem.

Dodatkowo wśród tych świadczeń znajdują

się świadczenia rezonansu magnetycznego – czas

oczekiwania na to świadczenie nie był dotychczas ob-

jęty sprawozdawczością.

Odnosząc się do pytania dotyczącego zapewnienia

pacjentowi informacji o czasie oczekiwania u poszcze-

gólnych świadczeniodawców, uprzejmie wyjaśniam,

iż wymieniona na wstępie ustawa o świadczeniach

zobowiązała Narodowy Fundusz Zdrowia do publi-

kowania na stronie internetowej aktualizowanej raz

w miesiącu informacji o prowadzonych przez poszcze-

gólnych świadczeniodawców listach oczekujących,

nia na udzielenie poszczególnych świadczeń opieki

świadczeniobiorcy informacji o przeciętnym czasie

cy, u którego czas oczekiwania jest najkrótszy.

Fun-

dusz udziela pacjentowi tej informacji także poprzez

bezpłatną linię telefoniczną.

Należy także podkreślić, iż zgodnie z nowelizacją

ustawy o świadczeniach od dnia 1 stycznia 2013 r.

świadczeniobiorcy uzyskają możliwość umawiania

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Jakub Szulc

1244

Odpowiedź

podsekretarza stanu

(6208)

wie modernizacji linii kolejowej E75, skierowaną przy

piśmie, znak: SPS-023-6208/12, z dnia 5 lipca 2012 r.

z udziałem środków UE w ramach Programu Ope-

Modernizację linii kolejowej E75 uwzględniono

w sektorowym dokumencie strategicznym „Master-

przyjętym uchwałą Rady Ministrów w dniu 19 grud-

nia 2008 r.

Projekty:

— „Modernizacja linii kolejowej E75 Rail Baltica

(Sadowne)” (PO IiŚ 7.1–22.1) oraz „Modernizacja li-

towawcze” (PO IiŚ 7.1–22.2)

znajdują się na obowiązującej obecnie liście pro-

tywą do roku 2015)” (WPIK).

Kontynuacja modernizacji linii E75 przewidziana

jest w kolejnej perspektywie ﬁnansowejUniiEuro-

pejskiej 2014–2020.

alizowany odcinek Warszawa Rembertów – Zielonka

Zgodnie z zapisami zaktualizowanego WPIK sza-

cuje się, że prace budowlane na odcinku Warszawa

– Tłuszcz (Sadowne) zostaną zakończone w obecnej

perspektywie ﬁnansowejUE,tj.doroku2015.

W związku z pojawiającymi się pewnymi ryzyka-

mi dotyczącymi prowadzenia inwestycji (obszar mia-

sta Zielonka) analizowana jest możliwość podziału

zadania PO IiŚ 7.1–22.1 na dwa etapy w celu zapew-

nienia bardziej efektywnego wykorzystania funduszy

UE w perspektywie 2007–2013.

Podejście takie musi

jednak uzyskać akceptację KE.

Planowane jest podzielenie zadania na dwa etapy:

Wołomin – Sadowne (etap I) i Rembertów – Wołomin

(etap II), przy czym w pierwszej kolejności przewidu-

je się rozpoczęcie realizacji robót od I etapu.

Oba eta-

py planowane są do realizacji w ramach w obecnej

perspektywie ﬁnansowej.

3.

Ile początkowo miało kosztować wykonanie

przewiduje się obecnie?

Orientacyjny koszt całkowity obu projektów (pra-

ce przygotowawcze oraz inwestycyjne) według listy

indykatywnej dla PO IiŚ (sierpień 2011 r.) wynosił

w sumie 1,83 mld PLN.

W wyniku przeprowadzonej w lipcu br. aktualiza-

cji WPIK łączny szacunkowy koszt obu projektów

wynosi obecnie 1,65 mld PLN.

Koszt modernizacji linii E75 Warszawa Rember-

tów – Białystok – granica z Litwą jest wstępnie sza-

cowany dla:

— etapu Warszawa Rembertów – Sadowne na po -

ziomie 1653,3 mln PLN, w tym środki unijne w wy-

sokości 872,3 mln PLN,

— etapu Sadowne – Białystok na poziomie

3453,9 mln PLN.

Resort transportu obecnie pracuje nad przygoto-

waniem projektów kolejowych na przyszłą perspek-

tywę ﬁnansową.

Naobecnymetapiepracniesąjesz-

cze znane wszystkie szczegółowe kwestie.

Rozpatry-

wane są różne opcje prowadzenia prac, a także za-

kresy projektów.

W związku z tym szacunkowe kosz-

ty realizacji linii E75 na odcinku Sadowne – Biały-

nie są jeszcze ostatecznie określone.

Ta sama sytu-

acja dotyczy środków UE, obecnie trwają prace na

procedurami i celami i nie jest jeszcze znana wyso-

kość budżetu na nową perspektywę 2014–2020.

prędkości 160 km/h, czy jednak są odcinki już plano-

wane jako dostosowane do 200 km/h?

Czy inwestycja

Przygotowywana modernizacja zmierza do osią-

gnięcia na tym ciągu kolejowym standardów euro-

pejskich.

Zgodnie z wybraną przez Zarząd PKP PLK

SA opcją modernizacyjną linia E75 na odcinku War-

szawa – Białystok zostanie w pierwszym etapie mo-

dernizacji dostosowana do maksymalnej prędkości

160 km/h dla klasycznego taboru pasażerskiego

i 120 km/h dla ruchu towarowego, przy czym niektó-

re elementy infrastruktury zostaną od razu dostoso-

wane do prędkości 200 km/h (układ geometryczny

torów, perony z uwzględnieniem budowy przejść pod-

ziemnych dla podróżnych, obiekty inżynieryjne, urzą-

dzenia sieci trakcyjnej i układy zasilania a także za-

bezpieczenia związane z ochroną środowiska i zapew-

1245

nienie możliwości korzystania z infrastruktury przez

osoby o ograniczonych możliwościach ruchowych).

Dostosowanie pozostałych, bardzo kosztownych,

elementów infrastruktury do prędkości 200 km/h,

w tym likwidacja przejazdów w poziomie szyn i za-

stąpienie ich skrzyżowaniami dwupoziomowymi,

wdrożenie nowoczesnego systemu sterowania ruchem

kolejowym ETCS, będzie możliwe dopiero w przyszłości,

kiedy postęp prac przy modernizacji korytarza Rail

Baltica zarówno w Polsce, jak i krajach bałtyckich do-

prowadzi do znaczącego wzrostu przewozów.

Strona polska chciałaby doprowadzić do rewitali-

zacji linii Białystok – Ełk do prędkości 120 km/h.

Od

stacji w Ełku zbudować nowy odcinek, a następnie

zmodernizować istniejącą linię do granicy.

Trwają prace nad ustaleniem ostatecznego prze-

biegu Rail Baltica na terytorium Polski pomiędzy

Białymstokiem a Suwałkami.

Dotychczas rozważane

były przede wszystkim dwa następujące warianty

przebiegu linii kolejowej E75 na odcinku Warszawa

stwa:

1) Białystok – Sokółka – Augustów – Suwałki;

2) Białystok – Ełk – Olecko – Suwałki.

Mając na uwadze kwestie ekologiczne oraz spo-

łeczno-ekonomiczne, Zarząd PKP Polskie Linie Ko-

lejowe SA na podstawie analiz technicznych i środo-

wiskowych uchwałą z dnia 28 grudnia 2009 r. zare-

komendował wariant przebiegu trasy linii E75 przez:

nica państwa.

7.

Jaki jest harmonogram wykonania Rail Baltica

Na podstawie wniosków ze spotkania pana mini-

stra Andrzeja Massela, podsekretarza stanu w MTBiGM,

z panem Arunasem Starasem, wiceministrem trans-

portu i komunikacji Republiki Litewskiej, które od-

było się w styczniu 2012 r. w Warszawie, warto wska-

zać na aktualny postęp prac po stronie litewskiej

przy wdrażaniu europejskiego systemu torów (goto-

wy odcinek od Mariampola do Kowna) oraz prowa-

dzenie dalszych postępowań przetargowych.

Strona

litewska spodziewa się wdrożyć europejskie rozstawy

torów od Szostaków do Kowna w latach 2013–2014.

Ustalenie dokładnego harmonogramu prac wykona-

nia projektu Rail Baltica po stronie litewskiej leży

w kompetencji litewskiego Ministerstwa Transportu.

Ponadto opracowano projekt nowego przebiegu

trasy Rail Baltica (Tallinn-Parnu-Riga-Panevezys-

-Kaunas).

UE zachęca Litwę, Łotwę i Estonię do re-

alizacji powyższego wariantu projektu, wskazując na

dogodne warunki ﬁnansowe(wtymwsparciedo85%,

pod warunkiem powołania przez państwa zaintere-

sowane rozwijaniem projektu jednej spółki realizują-

cej projekt) a także użycie funduszu Connecting Eu-

rope Facility (CEF).

W grudniu 2011 r. odbyło się także spotkanie mi-

nistrów ds. transportu Litwy, Łotwy i Estonii w Wil-

nie mające na celu porozumienie odnośnie przebiegu

nowej linii Rail Baltica.

Strona litewska wskazywała

na pewne problemy ze stanowiskiem Łotwy, która nie

wyraża zgody na przebieg linii przez Rygę, jak rów-

nież jest przeciwna ﬁnansowaniuprojektuRailBal-

tica z funduszu CEF.

Poza tym strona łotewska pod-

kreślała potrzebę modernizacji linii kolejowych z Ro-

sją.

Takie podejście sugeruje priorytety Łotwy – roz-

wój połączeń z Rosji do portu Ryga.

Wydaje się, że

zasadniczą intencją Łotwy jest skierowanie głównych

potoków ładunków z Rosji do tego portu, a nie na

linię Rail Baltica.

Kolejne spotkanie na szczeblu ministerialnym

w sprawie realizacji projektu Rail Baltica jest plano-

wane w Warszawie pod koniec września 2012 r.

Zgodnie z obecnie obowiązującymi dokumentami

programowymi wartość alokacji na działanie 7.1: Roz-

wój transportu kolejowego wynosi 4930,81 mln EUR.

Specjalny zespół (Task Force), w skład którego

wchodzą przedstawiciele Komisji Europejskiej, Mini-

sterstwa Rozwoju Regionalnego, Ministerstwa Trans-

Unijnych Projektów Transportowych oraz inicjatywy

JASPERS, monitoruje stopień zaawansowania pro-

jektów kolejowych.

Wszelkie opóźnienia w ich reali-

zacji są na bieżąco analizowane oraz podejmowane

są działania zaradcze.

Ponadto MTBiGM przygotowało listę dodatko-

wych projektów, które mają zwiększyć wykorzystanie

środków UE przyznanych na transport kolejowy.

Li-

sta obejmuje projekty inwestycyjne i przygotowawcze

nych dla PO IiŚ 2007–2013, jak również propozycje

nowych projektów, które umożliwią skuteczną ab-

sorpcję środków UE.

Lista dodatkowych projektów

obejmuje cztery grupy inwestycji: rewitalizacje linii

kolejowych, poprawę bezpieczeństwa i likwidację za-

grożeń eksploatacyjnych na przejazdach kolejowych,

zakup i wymianę rozjazdów kolejowych oraz zakup

dodatkowego taboru do obsługi połączeń międzywo-

jewódzkich.

Wymienione grupy projektów są mniej

skomplikowane i czasochłonne niż projekty obejmu-

jące pełną modernizację linii kolejowych, co umożliwi

wykorzystanie większej puli środków pochodzących

walności wydatków w ramach obecnej perspektywy

ﬁnansowej,tj.dokońca2015r.

Podejmowane aktualnie działania mają na celu

wykorzystanie w całości przyznanych funduszy unij-

nych na transport przyjazny środowisku.

1246

Prace nad dokumentami programowymi nowej

perspektywy ﬁnansowejUE2014–2020sąobecnie

wciąż na bardzo wstępnym etapie.

Rokowania dotyczące konkretnej wysokości środków

w budżecie europejskim na lata 2014–2020 są prowadzo-

ne na poziomie Rady Europejskiej.

W czasie ostatnie-

go posiedzenia Rady, kończącego w czerwcu prezy-

dencję duńską, nie przyjęto wiążących rozwiązań.

Należy ponadto podkreślić, że negocjacje są obec-

nie wciąż prowadzone na poziomie unijnym, a przy-

jęta w ten sposób wysokość środków przeznaczonych

na politykę spójności będzie się odnosiła do całej alo-

kacji dla danego kraju członkowskiego.

Podział po-

między poszczególne programy i kategorie działań

(w tym transport i kolej) będzie, zgodnie z zasadami

wynikającymi ze stosownych aktów prawnych, doko-

Odrębnym elementem ﬁnansowaniainfrastruktu-

ry transportowej ma być nowy instrument ﬁnansowy

UE – Connecting Europe Facility.

Obecnie projekt

aktu prawnego ustanawiającego CEF jest przedmio-

tem prac Parlamentu Europejskiego.

Nie jest równo-

cześnie znana całkowita wartość alokowanych na CEF

środków, która również będzie elementem dużego

kompromisu budżetowego w Radzie Europejskiej.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

funkcjonowania Poczty Polskiej SA (6209)

organizacyjnymi ma miejsce wymiana kadry zarzą-

dzającej w Poczcie Polskiej SA, w tym w szczególności

osób zajmujących stanowiska dyrektorów jednostek

i komórek organizacyjnych.

Przy dokonywaniu oceny

pracy menedżerów brane są pod uwagę dotychczaso-

we wyniki i zdolność do wprowadzania przedsięwzięć

umożliwiających optymalizację procesów bizneso-

wych i wspomagających.

Analizując realizację uprzed-

nio przyjętych strategii Poczty Polskiej oraz zadań

o szczególnym znaczeniu dla organizacji, zarząd zre-

zygnował z dalszej współpracy z osobami odpowie-

dzialnymi za zaniedbania i brak skutecznych działań

we wprowadzaniu inicjatyw strategicznych oraz in-

nych istotnych elementów wpływających na spraw-

ność działania struktur.

Ponadto ustanowione zosta-

ły odpowiednie kryteria rekrutacji zapewniające do-

bór kadr według najwyższych parametrów jakościo-

wych.

Ze względu na konieczność zachowania ciągło-

ści działania zmiany te mają charakter procesu,

którego skutki zaobserwować można w określonej

perspektywie czasowej.

Treść poprzednich wystąpień Najwyższej Izby

Kontroli została wnikliwie przeanalizowana oraz wy-

korzystana w przedsięwzięciach modernizacji, re-

strukturyzacji oraz optymalizacji działalności Pocz-

ty Polskiej.

Działania w zakresie organizacji

W ramach działań naprawczych Poczta Polska SA

wdrożyła m.in. probiznesową strukturę organizacyj-

ną, której założeniem jest jasny podział odpowie-

renie.

Na szczeblu centralnym powstały jednostki

mi, zarządzanie siecią placówek pocztowych oraz za-

rządzanie strategicznymi liniami produktowymi.

W wyniku uproszczenia struktury z 62 oddziałów

rejonowych pełniących jednocześnie funkcje bizneso-

we, jak i wsparcia pozostało po przekształceniach

17 regionów sieci, które mają koncentrować się na

sprzedaży usług.

Działania w zakresie jakości świadczenia usług

Jednym z najważniejszych zadań Poczty Polskiej

SA jest zapewnienie wymaganej terminowości dorę-

czeń przesyłek pocztowych.

Wymagania w tym za-

kresie określają przepisy rozporządzenia ministra

infrastruktury w sprawie warunków wykonywania

Poczta Polska SA w ostatnim okresie zainicjowa-

nienie wymaganej terminowości doręczeń przesyłek.

Spółka wdrożyła między innymi kompleksowe pro-

cesy pomiaru terminowości doręczeń obejmujących

przesyłki listowe i paczkowe z wykorzystaniem sys-

temu monitorowania diagnostycznego AMQM oraz

Zintegrowanego Systemu Teleinformatycznego Pocz-

ty Polskiej SA.

Podjęte działania spowodowały istotną poprawę

jakości usług pocztowych spółki.

Obecnie Poczta Pol-

ska SA spełnia wszystkie wymagania prawa powszech-

nie obowiązującego w zakresie terminowości doręczeń

przesyłek (z wyłączeniem doręczania w terminie

„D+3” 0,63% przesyłek listowych ekonomicznych).

Poniżej przedstawione zostały wymagane prawem

wartości wskaźników terminowości przesyłek pocz-

towych wraz z informacją o ich realizacji przez Pocz-

tę Polską w 2011 r. (patrz tabela 1, str. 1247).

1247

Tabela 1.

Wymagana terminowość usług poczto-

wych.

U

s

ł

u

g

i

l

i

s

t

o

w

e

T

e

r

m

i

n

d

o

r

ę

c

z

W

y

m

a

g

a

w

s

k

a

ź

n

t

e

r

m

i

n

ś

c

d

o

r

ę

c

z

ń

(

w % p

r

z

e

s

y

e

k

)

T

e

r

m

i

n

o

ć

u

s

ł

P

o

c

z

t

y P

o

l

s

k

i

w 2

0

1

1 r

s

t

a

t

u

s r

e

a

l

i

z

w

y

m

o

g

u

)

priorytetowe

D+1 82% Wymóg zrealizowany

D+2 90% Wymóg zrealizowany

D+3 94% Wymóg zrealizowany

ekonomiczne

D+3 85% 84,37%

D+5 97% Wymóg zrealizowany

Paczka

pocztowa

Termin

doręcze-

nia

Wymagany

wskaźnik

terminowości

doręczeń

(w % przesyłek)

Terminowość usług

Poczty Polskiej w 2011 r.

priorytetowa D+1 80% Wymóg zrealizowany

ekonomiczna D+3 80% Wymóg zrealizowany

Działania w zakresie bezpieczeństwa obrotu pocz-

towego

Efektywne i ekonomiczne oraz adekwatne do po-

ziomu ryzyka zapewnienie bezpieczeństwa obrotu

pocztowego jest jednym z celów Poczty Polskiej SA.

Między innymi ze względu na powyższe, w latach

2009–2011 wdrożono w spółce kompleksowy system

ochrony osób i mienia, na który składają się w szcze-

gólności następujące komponenty:

— polityka ochrony osób i mienia w Poczcie Pol -

skiej SA,

— monitorowanie i analizowanie ryzyka (zgodnie

z wymaganiami polityki zarządzania ryzykiem w Po-

czcie Polskiej SA),

— ﬁnansowaniesystemuochronyosóbimienia,

— projektowanie, wdrażanie, eksploatacja i roz -

wój systemu ochrony osób i mienia,

— programy uświadamiania i szkolenia w zakre -

sie ochrony osób i mienia,

— szczegółowe procedury operacyjne i standardy

techniczne w zakresie ochrony osób i mienia,

— plany ochrony obiektów,

— organizacja systemu ochrony osób i mienia,

— monitorowanie i przeglądy systemu ochrony

osób i mienia,

— działania inspekcyjne w zakresie ochrony osób

i mienia,

— działania korygujące, optymalizujące oraz za -

pobiegawcze w zakresie ochrony osób i mienia.

Wymagania systemu ochrony osób i mienia Pocz-

ty Polskiej SA opracowano oraz wdrożono, uwzględ-

niając:

— wymagania prawa powszechnie obowiązującego,

— wymagania krajowych i międzynarodowych

norm technicznych,

— wymagania Światowego Związku Pocztowego,

— wyniki analiz ryzyka,

— możliwości i ograniczenia ekonomiczne oraz

organizacyjne Poczty Polskiej SA.

Zgodnie z wymaganiami systemu ochrony osób

i mienia Poczty Polskiej SA w spółce wdrożono szereg

zabezpieczeń procesów świadczenia usług, do któ-

rych należą m.in.:

— informatyczne monitorowanie przesyłek na

wszystkich etapach procesów świadczenia usług (za-

pewniające m.in. rozliczalność działań pracowników

i rejestrację nieprawidłowości),

— system kontroli ruchu osobowego i materiało -

wego obejmujący m.in.:

— elektroniczne systemy kontroli dostępu,

— procedury ograniczonego dostępu do pomiesz -

czeń i przesyłek,

— plombowanie pojazdów, skrzyń ładunkowych

i opakowań zbiorczych przesyłek,

— przechowywanie przesyłek pocztowych w za -

mykanych/chronionych pomieszczeniach,

— różnorodne sposoby zgłaszania informacji o nie -

prawidłowościach w zakresie bezpieczeństwa (wdrożo-

no m.in. tzw. infolinię bezpieczeństwa pozwalającą na

anonimowe zgłaszanie wszelkich nieprawidłowości),

— systemy zabezpieczenia technicznego, w tym:

– nowoczesne systemy monitoringu wizyjnego

(gwarantujące m.in. 30-dniowy czas archiwizacji, co

jest zgodne z wymaganiami prawa powszechnie obo-

wiązującego),

– systemy sygnalizacji włamania i napadu.

Efektem podjętych działań i zastosowanych w Po-

czcie Polskiej SA rozwiązań jest istotna oraz pozy-

tywna zmiana wartości tzw. wskaźnika bezpieczeń-

stwa usług pocztowych.

Wartość tego wskaźnika

stanowi liczbę przypadków nienależytego wykonania

usług pocztowych (odnoszącą się do konkretnych

przesyłek pocztowych) przypadającą na każde sto ty-

sięcy przesyłek rejestrowanych nadanych w Poczcie

Polskiej.

Poziom wskaźnika bezpieczeństwa usług

w latach 2009–2011 przedstawia tabela 2.

Tabela 2.

Rok Poziom wskaźnika bezpieczeństwa usług

2009 10,75

2010 8,47

2011 7,58

Powyżej przedstawiona dynamika wartości

wskaźnika bezpieczeństwa usług pocztowych świad-

czy o istotnym podniesieniu jakości usług poczto-

wych Poczty Polskiej SA w ostatnim okresie.

Działania w zakresie dostępności usług poczto-

wych dla osób niepełnosprawnych

W celu zwiększenia poziomu przystosowania pla-

cówek pocztowych Poczta Polska SA podejmuje wy-

magane prawem działania dostosowawcze do obsługi

osób niepełnosprawnych.

Przedmiotowe działania

polegają w szczególności na:

1248

1) uwzględnianiu w planowaniu nowych/remon-

towaniu istniejących placówek pocztowych wymagań

dla osób niepełnosprawnych,

2) bieżącej kontroli sprawności dzwonków przy-

woławczych służących do obsługi osób niepełno-

sprawnych,

3) bieżącej aktualizacji prowadzonej przez służbę

doręczeń ewidencji osób niepełnosprawnych obsługi-

wanych w danym rejonie,

4) obsłudze osób niepełnosprawnych w miejscu

ich zamieszkania,

5) egzekwowaniu od pracowników Poczty Polskiej

SA wymaganych standardów w zakresie obsługi osób

niepełnosprawnych.

Działania w zakresie informatyzacji

W ramach realizacji wniosków z zakresu informa-

tyzacji Poczta Polska podjęła działania mające na

celu pełne wdrożenie Zintegrowanego Systemu Tele-

informatycznego (ZST).

W wyniku wdrożenia ZST

osiągnięto następujące korzyści:

— ograniczenie czasochłonności dla części proce -

sów technologicznych,

— usprawnienie zarządzania operacyjnego węzła -

mi WER oraz placówkami pełniącymi rolę punktów

rozdzielczo przeładunkowych (PRP),

— budowa krajowego systemu śledzenia przesyłek

rejestrowanych i opakowań zbiorczych,

— wymiana danych z Międzynarodowym Syste -

mem Śledzenia (IPS),

— pozyskanie informacji statystycznych odnośnie

do realizowanych w procesie technologicznym czyn-

ności ekspedycyjno-rozdzielczych,

— usprawnienie procesu reklamacyjnego w PP,

— umożliwienie klientom Poczty Polskiej dostępu

do informacji o przebiegu przesyłek rejestrowanych

(z wyjątkiem przesyłek listowych poleconych).

Ponadto doprowadzono do wymaganej integracji

kluczowe systemy wspierające statutową działalność

Poczty Polskiej SA w szczególności: P2000, ZST, Fin-

Post (Mrówka), e-Poczta (w części oddanej do eksplo-

atacji).

Działania w zakresie gospodarki nieruchomo-

ściami

Poczta Polska SA sukcesywnie prowadzi prace

dotyczące zapewnienia należytego stanu techniczne-

go budynków i infrastruktury stanowiącego majątek

spółki polegające na przeprowadzaniu remontów oraz

prac konserwacyjnych.

W planach inwestycyjnych

i remontowych ujmowane są wyłącznie nieruchomo-

ści o uregulowanym stanie prawnym.

Nieruchomości

zbędne dla działalność statutowej są w miarę możli-

wości sprzedawane lub wynajmowane.

W celu sprze-

daży nieruchomości ukazują się ogłoszenia o sprze-

daży w prasie i na stronie internetowej Poczty Pol-

skiej SA.

Na obiektach przeznaczonych do sprzedaży

zawieszone są billboardy informujące, że dana nieru-

chomość jest przeznaczona do sprzedaży.

W celu

usprawnienie procesu sprzedaży nieruchomości zno-

welizowano regulacji wewnętrzne spółki dotyczące

nabywania i sprzedaży nieruchomości oraz ustana-

wiania i nabywania ograniczonych praw rzeczowych

w PP SA.

Obecnie Poczta Polska SA jest w trakcie

opracowywania zasad współpracy z Telekomunikacją

Polską (Orange) w sprawie regulacji stanów praw-

nych nieruchomości.

W nawiązaniu do kwestii braku wprowadzenia

w życie dużej części wniosków wynikających z trzech

zakupionych przez Pocztę Polską koncepcji strate-

gicznego rozwoju wskazać należy, iż trzy ww. doku-

menty dotyczące koncepcji strategicznego rozwoju

ﬁrmy wiążą się z różnymi okresami działalności

spółki, a tym samym różną sytuacją rynkową Poczty

Polskiej, a także różnym statusem samych opraco-

wań.

Wdrożenie „Strategii rozwoju Poczty Polskiej

na lata 2006–2009” zostało ograniczone decyzją ów-

czesnego kierownictwa Poczty Polskiej i ministra

transportu do realizacji 21 spośród rekomendowa-

nych 33 inicjatyw strategicznych – ich wybór, wg do-

stępnych obecnie informacji, podyktowany był przede

wszystkim oceną możliwości wdrożeniowych ze stro-

ny przedsiębiorstwa.

Na ograniczony stopień wdro-

żenia przyjętych inicjatyw strategicznych wpłynęły

2 kluczowe czynniki: po pierwsze Poczta Polska nie

zastosowała skutecznych rozwiązań zarządczych dla

realizowanych projektów (w szczególności nie prowa-

dzono działań wspierających nadany wysoki priory-

tet dla tych inicjatyw – inicjatywy w praktyce były

realizowane niejako „przy okazji” bieżącej działalno-

ści; nie zastosowano również skutecznego mechani-

zmu kontrolnego dla inicjatyw strategicznych); po

drugie zaś zmiana sytuacji ﬁnansowejprzedsiębior-

stwa jako efekt zdarzenia nadzwyczajnego (strajki

pracowników Poczty Polskiej SA w 2008 r. i ich kon-

sekwencje dla sytuacji konkurencyjnej oraz istotne

zwiększenie kosztów stałych wynikające z podwyżek

dla pracowników), która wymusiła na Poczcie Pol-

skiej zmianę priorytetów i koncentrację na bieżącym,

operacyjnym przywróceniu równowagi w przedsię-

biorstwie.

W 2008 r. Poczta Polska opracowała praktycznie

w całości zrealizowany plan działań naprawczych,

który stał się podstawowym punktem odniesienia dla

ﬁrmydokońcaokresuobjętegoperspektywą„Stra-

tegii rozwoju Poczty Polskiej na lata 2006–2009”.

Drugie ze wspomnianych opracowań strategicz-

nych to „Strategia Poczty Polskiej na lata 2009–

–2015” – dokument został przygotowany w 2009 r.

w czasie ostatniego roku obowiązywania wcześniej-

szej strategii, w warunkach wcześniej wspomnianego

braku realizacji niektórych z inicjatyw strategicz-

nych, a prowadzonych w ich miejsce działań napraw-

czych.

Poczta Polska odebrała od wykonawcy tego

opracowania jedynie I etap prac (rozbudowaną część

analityczną, określającą m.in. potencjalne kierunki

działań i zasób potencjalnych inicjatyw strategicz-

nych).

II etap prac, czyli doprecyzowany scenariusz

strategiczny dla Poczty Polskiej, ze względów formal-

nych i merytorycznych nie został przez ﬁrmęprzyję-

ty do realizacji – w tym wypadku nie można zatem

mówić o braku realizacji tej strategii.

Bazując na

1249

przygotowanych analizach, Poczta Polska opracowa-

ła autorską wersję „Strategii Poczty Polskiej na lata

2010–2015” (zaktualizowaną w 2011 r. w formie

„Kierunków strategicznych Poczty Polskiej SA do

2015 r.”), obecnie z sukcesem wdrażając wynikające

z nich poszczególne inicjatywy i projekty strategiczne.

Trzecie z opracowań strategicznych to „Koncep-

cja pocztowego systemu logistycznego na lata 2007–

–2015”, która była dedykowana wybranemu obszaro-

wi zarządzania ﬁrmyiwdrażanarównolegledodzia-

łań wynikających z obowiązującego w danym czasie

podstawowego dokumentu strategicznego spółki.

Wpływ na stopień realizacji zadań wynikających z ww.

koncepcji miały te same czynniki jak w przypadku

„Strategii rozwoju Poczty Polskiej na lata 2006–

–2009”, tj. brak właściwych narzędzi zarządczych do

realizacji poszczególnych inicjatyw oraz zmiana sy-

tuacji ﬁnansowejspółkiw2008r.

Bardzoistotnym

czynnikiem wpływającym na zakres wdrożenia

„Koncepcji pocztowego systemu logistycznego na lata

2007–2015” była również zmiana sytuacji w otocze-

niu rynkowym spółki związana z pojawieniem się

negatywnego trendu spadkowego dla rynku listowe-

go, podczas gdy w założeniach przyjętej koncepcji

zakładano w perspektywie tego opracowania istotne

wzrosty wolumenów.

Zmiana sytuacji rynkowej wy-

musiła na Poczcie Polskiej weryﬁkacjęzakładanych

w ww. koncepcji działań, m.in. rezygnację z rozwoju

sieci węzłów logistycznych w pierwotnym zakresie.

Poczta Polska SA wyciągnęła wnioski z doświad-

czeń zebranych w trakcie wdrażania wcześniejszych

strategii.

Podstawowe konsekwencje dotyczą zbudo-

wania właściwego modelu wdrożeniowego strategii

– realizacji poszczególnych zadań zgodnie z najlep-

szymi światowymi standardami zarządzania w me-

todyce projektowej, realnym nadaniu projektom stra-

tegicznym priorytetu oraz stworzeniu efektywnego

zespołu wsparcia i monitorowania postępów wdraża-

nia poszczególnych projektów.

W konsekwencji spół-

ka oceniła, że nowe podejście strategiczne wynikają-

ce z obowiązujących „Kierunków strategicznych

i skutecznie wdrażane, a zmiana ma rzeczywisty

i mierzalny charakter.

Natomiast odnosząc się do kwestii systemu infor-

matycznego pozwalającego na skuteczne zarządzanie

nieruchomościami Poczty Polskiej, należy zauważyć,

iż w dniu 17 lutego 2004 r.

Poczta Polska SA zawar-

ła umowę z ﬁrmąPostdataSAnawykonanieiwdro-

żenie Informatycznego Systemu Zarządzania Nieru-

chomościami Poczty Polskiej.

Firma Postdata SA

zobowiązała się do przekazania systemu do eksplo-

atacji w jednostkach organizacyjnych Poczty Polskiej

SA poprzez uruchomienie i wdrożenie w tych jednost-

kach oprogramowania, przeszkolenie użytkowników

i administratorów w zakresie użytkowania i konﬁ-

guracji systemu, świadczenie usług serwisu i wspar-

cia telefonicznego oraz konsultacji merytorycznych.

Do przedmiotowej umowy zostały zawarte trzy anek-

sy zmieniające harmonogramy prac, zakres, cenę

oraz czas realizacji umowy.

Odbiór końcowy umowy z 17 lutego 2004 r. nastą-

pił dnia 27 kwietnia 2006 r.

Postdata SA udzieliła

Poczcie Polskiej czternastomiesięcznej gwarancji na

prawidłowe funkcjonowanie oprogramowania użyt-

kowego, która świadczona była od daty zakończenia

prac odbioru I etapu, tj. od 28 października 2004 r.,

jednak nie dłużej niż do końca trwania umowy.

Za-

pisy umowy nie gwarantowały przetestowania sys-

temu w oparciu o rzeczywiste dane, jakimi miał być

zasilony, a także modyﬁkacjisystemu,dostosowując

go do potrzeb wynikających z działań strategicz-

nych realizowanych w Poczcie Polskiej.

System zo-

stał wdrożony i uruchomiony w pełnej funkcjonal-

ności umożliwiającej rejestrację danych.

Wykonaw-

ca zobowiązał się do zaprojektowania i wdrożenia

niezbędnych zabezpieczeń systemu, w tym opraco-

wania polityki bezpieczeństwa i procedur, związa-

nych z funkcjonowaniem systemu, co warunkowało

rozpoczęciem prac nad wprowadzaniem rzeczywi-

stych danych do systemu.

Zastępca dyrektora generalnego Poczty Polskiej

w dniu 25 lipca 2006 r. zatwierdził „Harmonogram

prac niezbędnych do uruchomienia Informatyczne-

go Systemu Zarządzania Nieruchomościami (ISZN)”

w celu systematycznego wprowadzania danych

i wskazał etapy oraz terminy ich wykonania:

1.

Etap I – obsługa nieruchomości własnych,

2.

Etap II – obsługa nieruchomości najmowanych

i wynajmowanych, charakterystyki techniczne,

3.

Etap III – wprowadzenie danych kosztowych

i obsługi ﬁnansowejnieruchomościwykorzystywa-

nych w działalności Poczty Polskiej (realizacja etapu

III jest zależna od wprowadzenia w ISZN zmiany

struktury MPK z 4 do wymaganych 9 znaków).

W październiku 2006 r. dyrektor generalny Pocz-

ty Polskiej zatwierdził dokument „Polityka bezpie-

czeństwa ISZN” opracowany przez Postdata SA

i uruchomiony został proces wprowadzania rzeczy-

wistych danych do systemu.

Wprowadzanie danych

do Informatycznego Systemu Zarządzania Nierucho-

mościami Poczty Polskiej zostało przerwane po II eta-

pie, obejmującym obsługę nieruchomości najmowa-

nych i wynajmowanych oraz charakterystyki tech-

niczne (tj. wszystkie zagadnienia pozaﬁnansowe).

Uruchomienie ostatniego – III etapu (dane ekono-

miczne) nie było możliwe z powodu wprowadzenia

w Poczcie Polskiej istotnych zmian w technice reje-

strowania przychodów i kosztów, a szczególnie w ilo-

ści znaków w symbolach miejsc powstawania kosz-

tów (MPK) i miejsc powstawania przychodów (MPP).

Poczta w latach 2007–2009 podjęła negocjacje z Post-

data SA na modyﬁkacjęISZNwramachaktualnej

umowy w zakresie rozszerzenia ilości znaków MPK/

MPP oraz umowę serwisową.

Według wykonawcy

zmiany te nie wynikały z zapisów umowy, ale ze

zmian systemowych i prawnych zaistniałych w Po-

czcie Polskiej, co wiązałoby się z podpisaniem nowej

umowy na modernizację i poniesieniem dodatkowych

1250

nakładów ﬁnansowych.

Powyższe oznacza, że kie-

rownictwo projektu odpowiedzialne za wdrożenie

systemu nie podjęło stosownych działań umożliwia-

jących wprowadzanie równolegle z kolejnymi etapa-

mi wdrożenia systemu stosownych modyﬁkacji,gwa-

rantujących adekwatność systemu do nieustannie

zmieniającej się organizacyjnie i procesowo Poczty

Polskiej.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że w zakresie

zwiększenia dostępności powszechnych usług pocz-

towych obecnie trwają prace nad projektem ustawy

Prawo pocztowe.

Projekt ten wdraża dyrektywę

w odniesieniu do pełnego urzeczywistnienia rynku

rozpoczęty w 1997 r. w krajach członkowskich UE

proces stopniowej liberalizacji rynku usług poczto-

wych oraz określa zasady jego funkcjonowania w wa-

Zgodnie z dyrektywą zostaje zniesiony obszar za-

strzeżony dotychczas dla operatora publicznego, tj.

Poczty Polskiej SA, obejmujący przyjmowanie, prze-

mieszczanie i doręczenie przesyłek z korespondencją

i reklamowych do 50 g.

W związku z tym na rynku,

poza operatorem wyznaczonym, będzie działać sze-

reg innych podmiotów, które będą świadczyć usługi

pocztowe.

Umożliwi to społeczeństwu skorzystanie

z oferty konkurencyjnej w stosunku do Poczty Pol-

skiej i tym samym rozszerzy dostępność do tego ro-

dzaju usług.

W związku z wymogiem dyrektywy w zakresie

zapewnienia dostępu do elementów infrastruktury

pocztowej, operator wyznaczony został zobowiązany,

aby zapewnić dostęp do elementów infrastruktury

pocztowej zdeﬁniowanych jako skrytki pocztowe,

własne skrzynki oddawcze operatora wyznaczonego,

system kodów pocztowych identyﬁkującychobszary

przekierowania przesyłek pocztowych, które zostały

uznane przez ustawodawcę za najważniejsze z punk-

tu widzenia niezakłóconego funkcjonowania rynku

usług pocztowych.

Dostęp do wszystkich wymienio-

nych elementów infrastruktury jest zapewniany dla

operatorów świadczących usługi wchodzące w zakres

usług powszechnych.

Pozostali operatorzy pocztowi

uprawnieni są do uzyskania dostępu do systemu ko-

dów pocztowych oraz bazy informacji o zmianie ad-

resu w celu przekierowania przesyłek.

Powyższy zapis zwiększy dostęp do usług poczto-

wych konkurencyjnych operatorów.

Obecnie projekt

ww. ustawy jest rozpatrywany przez Komitet Rady

Poczta Polska SA ze swojej strony również podję-

ła działania mające na celu zwiększenie dostępności

usług pocztowych.

Od wielu lat prowadzi działania

optymalizacyjne w obszarze sieci placówek poczto-

wych poprzez dostosowywanie form organizacyjnych

i godzin pracy placówek do występującego na danym

bieżąco czynione są starania w celu uruchamiania

lub przenoszenia placówek pocztowych w miejsca

o dużym potencjale biznesowym, gdzie jest duży

przepływ klientów, np. centra handlowe, główne szla-

ki komunikacyjne, duże osiedla mieszkaniowe.

Pla-

cówki tworzone są również na obszarach podmiej-

skich, gdzie obserwuje się wzrost liczby mieszkań-

ców, spowodowany migracją z miast oraz obszarów

wiejskich.

W wielu przypadkach placówki pocztowe

w formie agencji tworzone są w siedzibach podmio-

tów handlowo-usługowych o charakterze sieciowym,

które pracują do godzin późnopopołudniowych, przez

co dostępność usług dla klientów ulega poprawie.

W ramach podejmowanych działań na rzecz po-

prawy dostępności usług pocztowych aktualnie pro-

wadzone są prace nad wprowadzeniem nowego mo-

delu sieci sprzedaży, który ma na celu uatrakcyjnie-

nie miejsc sprzedaży usług pocztowych i ﬁnanso-

wych.

Dostosowywana będzie lokalizacja i specjali-

zacja placówek pocztowych do potrzeb klientów, a tak-

że unowocześniona zostanie organizacja pracy oraz

obsługa klientów.

Zakładane jest wprowadzenie no-

wych kategorii placówek proﬁlowanychpodkątem

konkretnych grup klientów (np. punkty obsługi

klientów biznesowych) oraz nowych rozwiązań zwią-

zanych z usprawnieniem w obsłudze, m.in. planowa-

ne jest wprowadzenie całodobowych, zautomatyzo-

wanych stref obsługi klienta oraz wydzielonych stref

samoobsługowych w placówkach pocztowych.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

terpelację z dnia 27 czerwca 2012 r. pana posła Jaro-

sława Rusieckiego, przesłaną przy piśmie z dnia 6 lip-

ca 2012 r., znak: SPS-023-6211/12, w sprawie propo-

zycji szczegółowych rozwiązań systemowych reduku-

jących koszty wynikające z polityki ﬁskalnejiener-

uprzejmie przekazuję poniższe wyjaśnienia.

Pragnę podkreślić świadomość wagi zagadnienia

wysokości kosztów energii elektrycznej dla przedsię-

biorstw energochłonnych.

Ministerstwo Gospodarki

kreuje i wspiera działania mające na celu redukcję

1251

obciążeń przedsiębiorstw energochłonnych z tytułu

poziomu cen energii elektrycznej.

Dnia 8 grudnia

darki pan Waldemar Pawlak jako przewodniczący Mię-

dzyresortowego Zespołu do Spraw Realizacji Polityki

powołał do życia grupę roboczą ds. redukcji obciążeń

przedsiębiorstw energochłonnych.

Jej główne zadanie

to przygotowanie projektu systemowego rozwiązania

elektrycznej nadmiernych kosztów związanych z czyn-

Pozwalam sobie przedstawić informację nt. stanu prac

ww. grupy roboczej jako odpowiedź na pytanie pana

posła Jarosława Rusieckiego o możliwość wprowadze-

nia rozwiązania systemowego redukującego koszty wy-

nikłe z polityki ﬁskalnejienergetycznejwgrupieprzed-

siębiorstw energochłonnych.

Trzeba nadmienić, że redukcja stawki podatku ak-

cyzowego wymagałaby zgody ministra finansów

zm.).

Objęcie Polski przez Komisję Europejską tzw.

procedurą nadmiernego deﬁcytusektoraﬁnansówpu-

blicznych zwiększa prawdopodobieństwo opóźnienia

wprowadzenia w życie planowanej redukcji stawki po-

datku akcyzowego od energii elektrycznej dla przed-

siębiorstw energochłonnych do momentu wygaszenia

ww. procedury.

Prace nad właściwymi przepisami jed-

nakże trwają.

Intencją członków grupy roboczej jest

wprowadzenie ich w życie niezwłocznie po wygaszeniu

przez Komisję Europejską procedury nadmiernego

deﬁcytu wobec Polski.

Ponadto w toku prac grupy

ustalono, że niemożliwe jest wypracowanie jednolitej

deﬁnicjiprzedsiębiorstwaenergochłonnegodozasto-

sowania we wszystkich regulacjach krajowych doty-

czących tej grupy podmiotów, co wynika m.in. z różnic

między prawem wspólnotowym a krajowym.

Powyższe uwarunkowania spowodowały, że pra-

ce grupy roboczej ds. redukcji obciążeń przedsię-

biorstw energochłonnych skoncentrowały się na wy-

pracowaniu rozwiązań dot. redukcji obowiązku

stwa energochłonne świadectw pochodzenia energii

elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji oraz od-

nawialnych źródeł energii.

Wypracowano konsensus

co do kryteriów doboru podmiotów do zbioru przed-

siębiorstw energochłonnych, które zostaną objęte

redukcją obowiązków przedstawiania do umorzenia

świadectw pochodzenia.

W toku prac grupy zapro-

ponowano, aby do tego zbioru kwaliﬁkowanebyły

przedsiębiorstwa:

1) zużywające co najmniej 100 GWh energii elek-

trycznej rocznie,

2) dla których stosunek kosztu zużytej energii

elektrycznej w roku n-1 do wartości produkcji w roku

n-1 wynosi:

— podgrupa A: od 0,03 do 0,07,

— podgrupa B: od 0,07 do 0,12,

— podgrupa C: powyżej 0,12,

3) które konkurują na rynku ponadlokalnym i któ-

rych produkcja przy niesprzyjających okolicznościach

mogłaby zostać przeniesiona za granicę.

Wyłączone

z systemu będą ﬁrmy,któreznaturyswoichprocesów

produkcyjnych działają na rynku lokalnym.

Uznano za celowe zróżnicowanie wielkości wspar-

cia dla tych trzech podgrup poprzez zastosowanie

różnej wielkości obowiązku przedstawienia do umo-

rzenia danego typu świadectw wynikającej z iloczynu

obowiązku i (1-x), gdzie x odpowiednio oznacza:

— 0,8 dla podgrupy A,

— 0,6 dla podgrupy B,

— 0,2 dla podgrupy C.

Aktualnie prace grupy zmierzają do ustalenia

ostatecznego brzmienia proponowanych przepisów,

które zostaną zawarte w opracowywanych obecnie

w Ministerstwie Gospodarki projektach nowej usta-

wy Prawo energetyczne oraz ustawy o odnawialnych

źródłach energii.

Ponadto informuję, że Ministerstwo Gospodarki

zaproponowało wypracowanie rozwiązania, które po-

zwoli na pokrywanie kosztów systemu wsparcia pro-

nej kogeneracji przychodami z aukcji uprawnień do

emisji gazów cieplarnianych od 2013 r. w stopniu

możliwie najwyższym.

Odnośnie do proponowanych rozwiązań w zakre-

sie redukcji stawek opłaty jakościowej, uprzejmie in-

formuję, że obowiązujące obecnie parametry roczne-

go zużycia energii oraz udziału kosztu energii elek-

trycznej w wartości produkcji wynikają ze stabilizu-

jącego wpływu na krajowy system elektroenergetycz-

ny przedsiębiorstw spełniających te kryteria.

Wyrażam przekonanie, że powyższe wyjaśnienia

Z poważaniem

Warszawa, dnia 23 lipca 2012 r.

w sprawie niezgodnych z prawem działań

(6212)

1252

masza Kaczmarka w sprawie niezgodnych z prawem

dów) wobec policjantów obserwatorów w trakcie za-

bezpieczenia meczu Euro 2012 w Gdańsku, z upo-

stawiam następujące informacje.

Hiszpania – Włochy na stadionie w Gdańsku brało

udział 98 funkcjonariuszy Policji współdziałających

z siłami porządkowymi organizatora imprezy masowej.

Przed meczem organizator zapewnił, że na potrze-

by Policji do wykorzystania w trakcie przerw zostaną

zaadaptowane pomieszczenia komercyjne znajdujące

się na terenie stadionu, jak również, że funkcjonariu-

sze Policji zostaną zaopatrzeni w wodę mineralną.

Podczas odprawy przedmeczowej dowódcy odcinka

i jego zastępców z funkcjonariuszami Policji organiza-

tor potwierdził fakt zapewnienia wody mineralnej.

Jak wynika z informacji Komendy Głównej Poli-

cji, podczas wejścia na stadion na bramie wejściowej

E, przeznaczonej dla personelu, policjanci zostali

poddani kontroli zawartości bagażu przez służby po-

rządkowe organizatora, zgodnie z wytycznymi, jakie

obowiązywały w stosunku do personelu.

Należy

wskazać, że procedura ta nie została uzgodniona

z dowódcą odcinka ani z jego zastępcami.

Po zakończeniu meczu odbyła się odprawa, na

której omówiono uwagi dotyczące realizacji zadań

w ramach zabezpieczenia.

W trakcie odprawy zosta-

ły zgłoszone zastrzeżenia w zakresie kontroli bagażu

oraz niedostatecznego przygotowania pomieszczeń

dla funkcjonariuszy Policji.

Zgłoszone uwagi zadecydowały o zmianie zasad

zabezpieczenia kolejnych meczów turnieju UEFA

EURO 2012 rozgrywanych na stadionie PGE Arena

w Gdańsku w dniach 14, 18 i 22 czerwca 2012 r.

Zgod-

nie z przyjętymi zasadami:

– funkcjonariusze Policji wchodzący na teren obiek-

tu bramą nr 2 nie byli poddawani kontroli bagażu,

– dla policjantów współdziałających wyznaczono

pokój, gdzie zapewniono im dodatkową wodę mine-

ralną zakupioną przez Komendę Wojewódzką Policji

w Gdańsku,

– odprawy dla policjantów współdziałających prze-

niesiono do pomieszczeń Oddziału Prewencji Policji

w Gdańsku, gdzie w trakcie spotkań z policjantami

rozdawano dodatkowe butelki wody mineralnej.

Z informacji przekazanych przez Komendę Głów-

jętymi w dniu 10 czerwca 2012 r. przez ochronę sta-

dionu w Gdańsku wobec policjantów nie złożono za-

wiadomienia o popełnieniu przestępstwa.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Michał Deskur

Skarbu Państwa (6214)

sma, SPS-023-6214/12, dotyczącego interpelacji po-

w terminie wymienionym w interpelacji Służba

Kontrwywiadu Wojskowego nie gościła delegacji Re-

publiki Słowenii.

Z wyrazami szacunku

Minister

Jacek Cichocki

Warszawa, dnia 31 lipca 2012 r.

w sprawie umieszczenia na liście leków

ﬁnansowania ze środków publicznych inhibitorów

wych, uprzejmie informuję, iż w chwili obecnej wnio-

ski o ﬁnansowanieześrodkówpublicznychprzedmio-

towych produktów leczniczych, na podstawie art. 76

1253

Odpowiedź

sekretarza stanu

w Ministerstwie Transportu,

(6216)

przy którym przekazano interpelację pani poseł Ja-

dwigi Wiśniewskiej w sprawie budowy autostrady A1

na odcinku Piotrków Trybunalski – Pyrzowice, ni-

niejszym przekazuję następujące informacje.

Jak zauważyła pani poseł, dotychczasowe założe-

nia (w tym harmonogram), dotyczące projektu budo-

wy i eksploatacji odcinka Tuszyn – Rząsawa – Pyrzo-

wice autostrady A1 w formule partnerstwa publicz-

no-prywatnego oparte były o uzyskanie pozytywnej

zaliczania wydatków na ten projekt w ciężar zobo-

wiązań sektora ﬁnansówpublicznych.

NiemniejEu-

niu*

)

) uznał, iż projekt przy przekazanych przez stro-

nę polską założeniach wpływa na dług i deﬁcytsek-

tora ﬁnansówpublicznych.

2.

Jaki sposób ﬁnansowaniawybierzerząd,aby

W świetle przedmiotowej opinii Eurostatu, po

przeprowadzeniu stosownych analiz dotyczących

możliwości kontynuacji formuły partnerstwa publicz-

no-prywatnego dla niniejszego projektu, Minister-

skiej wspólnie z Generalną Dyrekcją Dróg Krajowych

i Autostrad konsultuje obecnie z Ministerstwem Fi-

nansów możliwość realizacji brakującego fragmentu

autostrady Al w systemie tradycyjnym – w oparciu

o środki Krajowego Funduszu Drogowego.

Przy tak istotnej zmianie uwarunkowań dla re-

alizacji przedmiotowego projektu nie można w chwi-

li obecnej zaktualizować harmonogramu tego przed-

sięwzięcia.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tadeusz Jarmuziewicz

w sprawie wzrostu podatków i likwidacji

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

podatkowych, pragnę uprzejmie poinformować, co

następuje.

zany jest do podejmowania działań legislacyjnych

w ramach prawnych wytyczonych zarówno przez

ustawodawstwo polskie, jak i przepisy wspólnotowe.

Prawo Unii Europejskiej determinuje poczynania

rządu w wielu obszarach aktywności, m.in. w zakre-

sie polityki podatkowej państwa.

Niewątpliwym determinantem polityki podatko-

wej w obszarze rodziny jest także sytuacja demogra-

ﬁcznakrajuorazdynamicznezmianynarykupracy

wywołane czynnikami zewnętrznymi, niezależnymi

od rządu.

Podatki dochodowe:

Pragnę zauważyć, że w zakresie podatku docho-

dowego od osób ﬁzycznychjednązpierwszychdecyzji

rządu było opowiedzenie się za utrzymaniem wpro-

wadzenia od 2009 r. dwustopniowej skali podatkowej

cą podatek w wysokości 556,02 zł.

Kolejnymi działa-

niami, które przyczyniły się do realizacji obietnicy

ci w sytuacji, gdy dziecko uczy się (studiuje) poza gra-

— dochodów małżonków w sytuacji, gdy małżon -

kowie mają miejsce zamieszkania dla celów podatko-*

)

1254

wych w innym niż Rzeczypospolita Polska państwie

członkowskim Unii Europejskiej (UE), Europejskie-

go Obszaru Gospodarczego (EOG) albo w Konfede-

racji Szwajcarskiej, a także dochodów małżonków,

kowi podatkowemu w Rzeczypospolitej Polskiej,

a drugi ma miejsce zamieszkania dla celów podatko-

członkowskim UE, EOG albo w Konfederacji Szwaj-

carskiej;

3) odstąpienie od opodatkowania (poprzez zwol-

du terytorialnego (j.s.t.) w związku z zaistniałym

zdarzeniem losowym (np. klęską żywiołową, wybu-

chem metanu w kopalni),

dżetu państwa, budżetów j.s.t., Funduszu Pracy lub

z budżetu UE,

— odszkodowania wypłaconego posiadaczom

pejskiego Obszaru Gospodarczego lub w Konfedera-

cji Szwajcarskiej;

4) rozszerzenie zakresu zwolnień dotyczących:

legające na całkowitym zwolnieniu z opodatkowania

skujących przychody ze stosunku służbowego, pracy

do UE lub EOG;

8) przywrócenie opodatkowania zryczałtowanym

czynności odpowiadające czynnościom jakie zamie-

rzają świadczyć w ramach działalności gospodarczej

1255

2008–2009 mogli dokonywać jednorazowych odpisów

Odnosząc się natomiast do zmiany przepisów

w zakresie opodatkowania odsetek od lokat banko-

źródłem przychodów są kapitały pieniężne, do któ-

rych zalicza się m.in. odsetki od wkładów oszczędno-

ściowych i środków na rachunkach bankowych lub

z wykonywaną działalnością gospodarczą.

Od wyżej wymienionych dochodów (przychodów)

wania, prowadzonych przez podmiot uprawniony na

ków pieniężnych związanych z wykonywaną działal-

nością gospodarczą, pobiera się 19% zryczałtowany

ﬁzycznych).

Powyższanormaobowiązujeod1marca

2002 r. i od tego czasu w zakresie opodatkowania

odsetek od lokat bankowych nie uległa zmianie.

Z dniem 31 marca 2012 r. nastąpiła jedynie noweli-

zacja przepisów ustawy Ordynacja podatkowa, zgod-

nie z którą podstawę opodatkowania z art. 30a ust. 1

zycznych oraz kwotę podatku od tej podstawy za-

okrągla się do pełnych groszy w górę.

Przechodząc z kolei do proponowanej likwidacji

ulgi internetowej, uprzejmie informuję, iż celem od-

liczenia z tytułu użytkowania sieci Internet było zre-

kompensowanie podatnikom wzrostu cen dostawy

usługi spowodowanej podniesieniem stawki podatku

VAT z 7% do 22%.

Obecnie proponuje się likwidację

tej ulgi, gdyż w ostatnich latach z uwagi na konku-

rencję na rynku dostawców mediów elektronicznych

ceny dostępu do sieci Internet uległy znacznej obniż-

ce.

Ponadto u podstaw przedkładanej propozycji leży

dynamiczny rozwój usług internetowych i powszech-

ność korzystania z Internetu.

O ile zatem ulga przy-

czyniła się do zniwelowania „szoku cenowego” zwią-

zanego z opodatkowaniem usług dostępu do Interne-

wysokie, o tyle dziś, kiedy ceny tych usług spadły, nie

tej usługi.

Z kolei u podstaw zmian w zakresie ulgi na dzieci

znajduje się niekorzystna sytuacja demograﬁczna

kraju.

Stąd celem przyjętego przez Radę Ministrów

jest w szczególności promowanie rodzin wielodziet-

nych.

Dlatego też w stosunku do obowiązujących roz-

wiązań projekt przewiduje wzrost o 100% kwoty ulgi

dziecko nie ulega zmianie.

Jedynie w przypadku po-

datników posiadających jedno dziecko projekt prze-

widuje brak możliwości korzystania z przedmiotowej

ulgi w sytuacji, gdy roczne:

ły kwotę 112 000 zł,

przekroczyły kwotę 112 000 zł,

przekroczyły kwotę 56 000 zł.

W świetle powyższego projekt ustawy o zmianie

znosi ulgi dla rodzin z jednym dzieckiem, a jedynie

ogranicza prawo do korzystania z tej ulgi przez osoby

uzyskujące dochody powyżej określonej kwoty.

Przyjęcie takiego rozwiązania, jak wskazano wy-

żej, pozwoliło na zwiększenie odliczenia w odniesie-

niu do rodzin wielodzietnych, przy jednoczesnym

braku negatywnych skutków dla dochodów sektora

ﬁnansówpublicznych.

Odnosząc się natomiast do zmian w zakresie 50%

kosztów uzyskania przychodów, o których mowa

stów wykonawców), projekt przewiduje wprowadze-

nie rocznego limitu kosztów.

Limit ten wynosi 1/2

działu skali podatkowej, czyli w obecnym stanie

prawnym 42 764 zł.

Jednocześnie projekt bez zmian pozostawia prze-

osób ﬁzycznych,zgodniezktórym,jeżelipodatnik

udowodni, że koszty uzyskania przychodów były

centowej określonej w art. 22 ust. 9 pkt 1–4 i pkt 6

(w tym 50% normy dla artystów), koszty uzyskania

sionych.

Powyższe oznacza, że w sytuacji, gdy poniesione

chodów:

wzoru użytkowego, wzoru przemysłowego, znaku to-

warowego lub wzoru zdobniczego,

wa stosowania wynalazku, topograﬁiukładuscalo-

nego, wzoru użytkowego, wzoru przemysłowego, zna-

ku towarowego lub wzoru zdobniczego, otrzymanej

1256

nostki, z którą zawarto umowę licencyjną,

torskich i artystów wykonawców z praw pokrewnych,

przekroczą kwotę 42 764 zł obliczoną przy zasto-

sowaniu normy procentowej określonej w art. 22 ust.

9 pkt 1–3, podatnik może zastosować koszty w wyso-

kości faktycznie poniesionej pod warunkiem ich udo-

wodnienia.

Tym samym proponowane zmiany w za-

kresie 50% kosztów uzyskania przychodów powinny

pozostać obojętne na budżety gospodarstw domo-

wych, gdyż podatnikom, którzy ponoszą wysokie

koszty w celu osiągnięcia przychodów z umów autor-

skich, nadal będzie przysługiwało prawo rozliczenia

tych kosztów w wysokości faktycznie poniesionej, tj.

nieograniczonej limitem.

przedstawione działania nie potwierdzają tezy jakoby

w obszarze podatków dochodowych rząd zdecydował

się na likwidację ulg podatkowych stanowiących rze-

czywiste wsparcie rodzin.

Podatek od towarów i usług:

Uprzejmie pragnę poinformować, że zmiany w za-

kresie czasowego podwyższenia stawek podatku od

zostały wprowadzone ustawą z dnia 26 listopada

Konieczność podwyższenia o 1 punkt procentowy

kiem globalnego kryzysu na światowych rynkach

ﬁnansowych.

Wceluzapewnieniastabilnościﬁnan-

sów publicznych rząd podjął szereg działań, w tym

również w zakresie systemu podatkowego.

Zmiany

te zostały sprecyzowane w „Wieloletnim planie ﬁnan-

sowym państwa 2010–2013” (przyjętym przez Radę

Polska nie była jedynym państwem członkowskim

UE, które zdecydowało o podwyższeniu stawek po-

kanaście państw członkowskich UE (m.in. Wielka

Brytania, Grecja, Czechy, Hiszpania, Portugalia,

konanych w innych państwach członkowskich (do-

chodzących do 4–5 punktów procentowych).

na 8%), jednocześnie podjęto starania, aby po wyga-

towy oraz podniesienie stawek tego podatku na to-

derogacji, przy jednoczesnym obniżeniu stawki po-

datku VAT na podstawowe produkty żywnościowe

(do 5%) stanowiło zatem w pewnym zakresie zabez-

pieczenie mniej zamożnej części społeczeństwa przed

skutkami ewentualnego wzrostu cen.

Odnosząc się do poruszonego przez panią poseł

zagadnienia zmiany stawki VAT na ubranka i dodat-

ki odzieżowe dla niemowląt oraz obuwie dziecięce

z preferencyjnej stawki 8% na podstawową stawkę

23%, na wstępie należy zaznaczyć, iż ww. zmiana nie

dotyczy ubranek dziecięcych en bloc, lecz – jak wska-

zano wyżej – wyłącznie ubranek i dodatków odzieżo-

wych dla niemowląt oraz obuwia dziecięcego, które

do końca 2011 r. objęte były stawką podatku VAT

w wysokości 8%.

Pozostałe kategorie artykułów dla

dzieci były opodatkowane 23% stawką VAT również

przed wejściem w życie przedmiotowej nowelizacji

(dnia 1 stycznia 2012 r.).

Powyższa zmiana podyktowana została obowiąz-

kiem wykonania przez Polskę wyroku Trybunału

Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) z dnia

Objęcie prawa krajowego w zakresie opodatkowa-

nia podatkiem od wartości dodanej obowiązkiem

harmonizacji z prawem unijnym powoduje, iż pań-

stwa członkowskie nie posiadają swobody kreowania

sekwencji polskie przepisy dotyczące podatku od to-

warów i usług muszą być zgodne z unijnymi przepi-

sami prawa dotyczącymi podatków obrotowych, w szcze-

gólności z dyrektywą Rady 2006/112/WE z dnia

Zgodnie z ww. dyrektywą dostawa towarów i świad-

1257

stosować obniżoną stawkę podatku VAT w odniesieniu

ww. dyrektywy – przy czym ubranka i obuwie dziecię-

ce nie są objęte przedmiotowym załącznikiem.

przewidywała jednak stosowanie stawki obniżonej do

dostawy, importu oraz wewnątrzwspólnotowego na-

bycia odzieży i dodatków odzieżowych dla niemowląt

oraz obuwia dziecięcego, w związku z czym Komisja

Europejska skierowała do TSUE sprawę przeciwko

Polsce o naruszenie w powyższym zakresie przepi-

sów prawa wspólnotowego.

W trakcie toczącego się

postępowania Polska prezentowała stanowisko, zgod-

nie z którym stosowanie obniżonej stawki VAT do

przedmiotowych towarów ma prorodzinny charakter

oraz wpisuje się w cele strategii lizbońskiej.

W wyro-

spolitej Polskiej, Trybunał uznał jednak, że Polska,

stosując obniżoną stawkę VAT na odzież i dodatki

ruszyła przepis art. 98 dyrektywy 2006/112/WE

Jednocześnie prawo europejskie nie przewiduje

środków, które w ramach obecnego, unijnego syste-

mu podatku od wartości dodanej umożliwiałyby pol-

skiemu rządowi obniżenie stawki podatku VAT

w odniesieniu do przedmiotowych artykułów dziecię-

cych.

Zastosowanie do tej kategorii towarów obniżo-

nych stawek podatku VAT jest możliwe jedynie

kowskich.

Wyłączna inicjatywa legislacyjna w zakre-

ww. dyrektywy 2006/112/WE) należy do Komisji Eu-

ropejskiej.

Podkreślić należy, że Polska już w 2008 r. (w związ-

ku z prowadzonymi przez Komisję Europejską pra-

cami nad propozycją legislacyjną w zakresie stawek

obniżonych VAT) wskazywała na zasadność wprowa-

dzenia możliwości stosowania przez państwa człon-

kowskie obniżonych stawek VAT na odzież i obuwie

dla dzieci.

Propozycję tę uzasadniano potrzebą wspie-

rania rodzin w państwach członkowskich UE oraz

koniecznością osłabienia niekorzystnych tendencji

demograﬁcznychispołecznychnaobszarzeUE.

Kon-

sekwentnie, podczas prac legislacyjnych nad przed-

stawionym przez Komisję Europejską projektem dy-

rektywy w sprawie obniżonych stawek VAT, przed-

stawiciele Polski na różnych szczeblach wielokrotnie

zgłaszali postulat rozszerzenia załącznika III do dy-

rektywy 2006/112/WE o przedmiotowe artykuły

dziecięce.

Niestety, w trakcie dyskusji nad ww. kwe-

stiami część państw członkowskich wyrażała daleko

idące zastrzeżenia w zakresie możliwości objęcia tych

kategorii towarów stawką obniżoną podatku, argu-

mentując to m.in. ryzykiem zakłócania zasad funk-

cjonowania wspólnego rynku.

Z uwagi na koniecz-

ność uzyskania w UE jednomyślności przy podejmo-

waniu rozstrzygnięć w kwestiach podatkowych, przy

wspomnianym powyżej negatywnym stanowisku

części państw członkowskich wobec tej inicjatywy,

nie doszło wówczas do rozszerzenia załącznika III do

dyrektywy Rady 2006/112/WE o kategorię towarów

zawierającą ubranka i obuwie dla dzieci.

Ponadto w 2010 r.

Komisja Europejska poinfor-

mowała rząd RP, że Rada Unii Europejskiej nie bę-

dzie w najbliższej przyszłości ponownie rozpatrywać

kwestii obniżonych stawek VAT, a ewentualny nowy

projekt legislacyjny w tej sprawie powinien zmierzać

w kierunku racjonalizacji i uproszczenia obecnie obo-

wiązujących przepisów, a nie po raz kolejny rozsze-

rzać ich zakres.

Wobec takiego stanowiska Komisji

Europejskiej oraz części państw członkowskich w chwi-

li obecnej jakiekolwiek kolejne polskie propozycje

zmian legislacyjnych w tym obszarze wydają się być

skazane na niepowodzenie.

Dodatkowo należy zauważyć, że podatek VAT jest

cenę danego towaru czy usługi, która jest determi-

rynkowe.

Podniesienie stawek tego podatku nie musi

zatem w sposób automatyczny przekładać się na

wzrost cen towarów i usług, gdyż podatek naliczony

sady odliczeniu od podatku należnego.

Dlatego też

stawek VAT doprowadziła do 5% inﬂacji.

Podatek akcyzowy:

Realizując zadania w zakresie podatku akcyzowe-

go, poza czynnikami wynikającymi z akcesji Polski

do Unii Europejskiej (m.in. poziomem minimalnych

stawek podatku akcyzowego określonych w przepi-

sach prawa wspólnotowego), minister ﬁnansówbie-

rze pod uwagę wpływy do budżetu z akcyzy, w tym

także od wyrobów wymienionych w interpelacji, tj.

oleju napędowego i wyrobów tytoniowych.

Przepisy wspólnotowe wynikające z dyrektywy

minimalny poziom opodatkowania dla oleju napędo-

wego 330 EUR/1000 l.

wynosi 1196,00 zł/1000 l.

Poziom wprowadzonych

paliwowej od tego wyrobu energetycznego umożliwił

wypełnienie ww. unijnego kryterium minimalnego

Warto również wskazać, iż wysokość akcyzy na

1258

zmieniana.

Natomiast należy podkreślić, iż pierw-

szoplanową przyczyną ww. zmiany stawki podatku

od obecnego.

Dodatkowo stosowany do określenia wartości po-

poprzedniego.

Biorąc zatem pod uwagę znaczną zmia-

nieczna była ww. podwyżka na olej napędowy.

Natomiast wzrost stawek podatku akcyzowego na

dostosowania krajowego poziomu stawek akcyzy do

wysokości minimalnego unijnego obciążenia podat-

kowego, określonego w dyrektywie Rady 2011/64/UE

wych.

W zakresie papierosów dyrektywa wprowadzi-

ła zapis, iż od 2014 r. kwota akcyzy ogółem na papie-

rosy winna wynosić nie mniej niż 90 euro/1000 pa-

pierosów, niezależnie od średniej ważonej detalicznej

niej ważonej cenie detalicznej papierosów powinien

osiągnąć poziom co najmniej 60%.

Jednakże Polska

uzyskała okres przejściowy, do 31 grudnia 2017 r., na

dostosowanie krajowych stawek podatku akcyzowego

do unijnego minimum podatkowego na papierosy.

Osiągnięcie unijnego minimum akcyzowego nie

wencji WHO o ograniczeniu użycia tytoniu i w usta-

zm.).

Wymienione akty prawne obligują do wdraża-

nia odpowiedniej polityki podatkowej w zakresie ak-

cyzy, ukierunkowanej na ograniczanie dostępności

wyrobów tytoniowych, tym samym ich konsumpcji,

jako sposobu realizacji celów zdrowotnych.

Nie bez znaczenia są również względy budżetowe,

ny zabezpieczać odpowiednie wpływy z akcyzy od

tych wyrobów, stanowiące dochód budżetowy.

Pod-

kreślenia także wymaga fakt, iż Ministerstwo Zdro-

środki w wysokości 0,5% wartości podatku akcyzo-

wego od wyrobów tytoniowych na ﬁnansowaniepro-

gramów zdrowotnych.

Wszystkie te uwarunkowania powodują, iż pro-

wadzona przez resort ﬁnansówpolitykapodatkowa

w zakresie podatku akcyzowego podąża w kierunku

wzrostu podatku akcyzowego wyprzedzającego stopę

inﬂacji.

Na lata następne przewidywane są coroczne pod-

wyżki akcyzy na papierosy w wysokości gwarantują-

cej osiągnięcie minimum akcyzowego najmniej od-

czuwalnym kosztem społecznym.

Przedstawiając powyższe należy zauważyć, iż mi-

nister ﬁnansów,realizującpolitykępodatkowąpo-

przez sukcesywne podwyżki stawek podatku akcyzo-

gnięcie zamierzonych wpływów budżetowych jak

również oddziałuje na politykę cenową producentów

wyrobów tytoniowych, stymulując podwyżki cen tych

wyrobów, co sprzyja wypełnianiu celów zdrowotnych

zgodnie ze wskazaniami WHO w tym zakresie.

Podatek od wydobycia niektórych kopalin:

Odnosząc się do kolejnej podniesionej w interpela-

cji kwestii dotyczącej wprowadzenia podatku od wy-

dobycia miedzi i srebra, należy wskazać, iż w swoim

zes Rady Ministrów wskazał, że daniny pobierane od

wydobycia bogactw naturalnych wymagają unowocze-

śnienia.

Efektem tej zapowiedzi było wprowadzenie,

wydobycia niektórych kopalin (Dz. U. z 2012 r.

poz. 362), podatku od wydobycia miedzi i srebra.

Nr 163, poz. 981) rudy metali objęte są własnością

górniczą, do której prawo przysługuje Skarbowi Pań-

stwa.

Powyższa zasada obowiązywała również do

końca 2011 r. pod reżimem ustawy z dnia 4 lutego

tej ustawy złoża kopalin niestanowiące części skła-

dowych nieruchomości gruntowej są własnością

Skarbu Państwa.

W świetle powyższego Skarb Pań-

stwa jest wyłącznym właścicielem wnętrza skorupy

ziemskiej obejmującej strukturę geologiczną w ra-

mach przestrzeni położonej na terytorium Rzeczypo-

spolitej Polskiej.

Osiąganie przez przedsiębiorcę korzyści z tytułu

wydobycia surowców stanowiących własność pań-

stwa stanowi uzasadnienie dla nałożenia na niego,

poza standardowym podatkiem od dochodów przed-

siębiorców, dodatkowych podatków lub opłat, które

stanowiłyby wynagrodzenie płacone na rzecz właści-

ciela surowców mineralnych w zamian za udzieloną

przedsiębiorcy zgodę na ich wydobycie, które najczę-

ściej wiąże się z wyczerpywaniem lub ubożeniem tych

dóbr.

Należy wskazać, że praktycznie wszystkie pań-

stwa dysponujące istotnymi zasobami surowców mi-

neralnych nałożyły na sektor wydobywczy specjalne

podatki lub też prowadzą prace nad wprowadzeniem

takich podatków, co uzasadnione jest prawem pań-

stwa do udziału w zyskach pochodzących z wydoby-

cia surowców mineralnych.

Brak podobnego instru-

1259

mentu fiskalnego w Polsce pogłębiałby sytuację,

w której państwo nie miałoby zapewnionego sprawie-

dliwego udziału w wydobyciu bogactw naturalnych,

jak to miało miejsce w polskim systemie prawnym

obowiązującym przed dniem 18 kwietnia 2012 r., kie-

niektórych kopalin.

Polityka prorodzinna:

Pragnę uprzejmie wyjaśnić, że wszelkie informa-

cje dotyczące wsparcia rodziny w różnych obszarach

działalności państwa zostały przekazane pani poseł

w odpowiedzi na interpelację w sprawie braku poli-

tyki prorodzinnej państwa, udzielonej w dniu 18 lip-

ca 2012 r. przez ministra pracy i polityki społecznej

w porozumieniu z ministrem ﬁnansów, ministrem

zdrowia, ministrem edukacji narodowej oraz mini-

strem transportu, budownictwa i gospodarki mor-

skiej (znak: DSR-III-0700-1-73-KG/76/12).

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Maciej Grabowski

w sprawie zagrożeń wykonania budżetu

6 lipca br. w sprawie zagrożeń wykonania budżetu

ciu miesiącach tego roku, znak: SPS-023-6219/12,

uprzejmie informuję.

Bieżąca analiza wykonania budżetu państwa nie

wskazuje na zagrożenie jego realizacji.

Wskazuje na to

stopień realizacji wszystkich dochodów budżetu pań-

stwa (nie tylko podatkowych) oraz wykonanie budżetu

za okres sześciu miesięcy.

Za okres sześciu miesięcy do-

chody budżetu państwa stanowiły 48,3% planu, wydat-

ki stanowiły 49,5% planu.

Deﬁcytbudżetupaństwaza

sześć miesięcy stanowi 59,8% tj. (jest mniejszy niż za

okres pięciu miesięcy).

Nie planuje się zatem żadnych

podwyżek stawek podatków pośrednich ani też nowe-

lizacji ustawy budżetowej na 2012 r.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że realizacja

przebiega zgodnie z rocznym harmonogramem.

Mie-

sięczny rozkład wydatków wynika z charakterystyki

obsługiwanych i wykupywanych skarbowych papie-

rów wartościowych (daty płatności odsetek, wyku-

pów) oraz bieżących operacji związanych z zarządza-

niem długiem (przetargi zamiany obligacji).

Oznacza

to, że stopień ich zaawansowania może być niepro-

porcjonalny w stosunku do upływu czasu oraz w sto-

sunku do poprzednich lat.

Wyższy stopień zaawansowania wydatków z tytułu

nika głównie ze wzrostu wartości wykupywanego

w tym okresie długu i związanych z tym płatności

dyskontowych.

W styczniu 2012 r. miał miejsce wykup

dwuletnich obligacji zerokuponowych o wartości no-

minalnej 10,9 mld zł (24,4 mld zł przed operacjami

zamiany).

Wydatki z tego tytułu wyniosły 1,3 mld zł,

co stanowi 4,0% zaplanowanej rocznej kwoty (w 2011 r.

w tym okresie nie zapadały żadne obligacje).

Tym samym nie przewiduje się nowelizacji budże-

tu państwa w 2012 r. zarówno w zakresie wydatków

z tytułu obsługi długu krajowego, jak i całości wy-

datków na obsługę długu publicznego.

Przyjęty na

ten cel limit zapewnia w bezpiecznym stopniu reali-

zację tych wydatków.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Hanna Majszczyk

w sprawie działań rządu

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

mie wyjaśniam.

w Polsce negatywne skutki niezadowalającej sytuacji

ﬁnansowejniektórychjednosteksamorząduteryto-

rialnego oraz niepokojów przed przeniesieniem się

od ok. 2007 r.

Konieczność zabezpieczenia środków

w budżecie państwa na zadania obligatoryjne spowo-

dowała, że w 2009 r. rząd podjął decyzję o niepodwyż-

szaniu progów dochodowych uprawniających do

nych.

Można przypuszczać, że wymienione powyżej

zdarzenia były głównymi powodami wzrostu odsetka

1260

ludności w niemal wszystkich grupach gospodarstw

egzystencji.

Jednakże prace nad efektywnością nie-

składkowego systemu zabezpieczenia społecznego, do

którego należą pomoc społeczna oraz świadczenia

ryﬁkacjąprogówdochodowychwobusystemach.

zm.) przyjęto model weryﬁkacjikryteriówdochodo-

wych oraz kwot świadczeń pieniężnych, w którym

przewiduje się inicjowanie z urzędu procedury ich

weryﬁkacjicotrzylata(art.9ustawyopomocyspo-

łecznej).

Pierwsza taka weryﬁkacjanastąpiław2006r.,

kolejna, przypadająca na rok 2009, zakończyła się

podjęciem decyzji o niepodwyższaniu dotychczas obo-

wiązujących kwot przede wszystkim z powodu trud-

nej sytuacji budżetu państwa, ale również koniecz-

siłków stałych i okresowych.

Zabiegano zwłaszcza

o zabezpieczenie utrzymania, przynajmniej na nie-

zmniejszonym poziomie, ﬁnansowania podstawo-

wych świadczeń z pomocy społecznej.

Kolejna usta-

wowa weryﬁkacjaprzypadanarok2012.

Wzwiązku

z tym przeprowadzono zgodnie z ustawą o pomocy

społecznej procedurę weryﬁkacji i z dniem 1 paź-

dzierniku roku 2012 nastąpi zmiana wysokości pro-

gów dochodowych w pomocy społecznej.

Zmiana wy-

sokości kwot kryteriów pociąga za sobą automatycz-

ną zmianę kwot świadczeń pieniężnych.

Dzięki tym

się, że do roku następnej weryﬁkacjiwoparciuonowe

kryteria dochodowe pomoc społeczna będzie mogła,

soby i możliwości.

W przypadku pomocy społecznej zmiana wysoko-

ści progów dochodowych nastąpi z dniem 1 paździer-

nika 2012 r.

Decyzja w tej sprawie została podjęta

przez prezesa Rady Ministrów i w dniu 17 lipca br.

ukazało się w Dzienniku Ustaw, poz. 823, rozporzą-

Przywołane rozporządzenie podwyższyło kryteria

łecznej:

Zmiany te, jak wspomniano wcześniej, wchodzą

także bezpośredni wpływ na poszerzenie kręgu od-

wiania”.

Program ten, ustanowiony na lata 2006–

–2013, jest szczególnym wsparciem dla osób znajdu-

wodów, np. ubóstwa, sieroctwa, bezdomności, bezro-

bocia, długotrwałej lub ciężkiej choroby, przemocy

stwa domowego, zwłaszcza w rodzinach niepełnych

zysowej.

Szczególnymi adresatami tego programu są

dzieci i młodzież, a także osoby i rodziny znajdujące

się w trudnej sytuacji, w szczególności osoby samot-

ne, w podeszłym wieku, chore lub niepełnosprawne.

Ściśle określone cele programu odpowiadają działa-

niom podejmowanym, aby zmniejszyć zagrożenie

ubóstwem dzieci i młodzież, jak i osoby i rodziny za-

mieszkujące tereny wiejskie, a także osoby wykonu-

jące prace niskopłatne.

Do szczególnych zadań reali-

zowanych w ramach programu należą:

— wsparcie gmin w wypełnianiu zadań własnych

środowisk wiejskich;

— długofalowe działanie w zakresie poprawy sta -

nu zdrowia dzieci i młodzieży poprzez ograniczanie

zjawiska niedożywienia;

— upowszechnianie zdrowego stylu żywienia;

Pomoc przyznawana jest w oparciu o kryteria do-

chodowe uprawniające do świadczeń z pomocy spo-

łecznej, podwyższone do 150%, co oznacza, że z dniem

datkowo 20% dzieci dożywianych w gminie może zo-

stać objęta pomocą bez konieczności ustalania sytuacji

rodziny w drodze rodzinnego wywiadu środowiskowe-

go.

W ramach programu organizowany jest również

1261

Państwo podejmuje także inne działania bezpo-

średnio skierowane do rodzin, których celem jest

wanych funkcji.

Jest ono realizowane przy pomocy

instrumentów, które opierają się na jednej z podsta-

wowych zasad konstytucyjnych – zasadzie pomocni-

wtedy gdy znajdują się w trudnej sytuacji materialnej

i społecznej (art. 71, ust. 1 Konstytucji RP).

Dlatego

się w trudnej sytuacji materialnej poprzez częściowe

siłki rodzinne oraz dodatki do zasiłku rodzinnego).

czeniach rodzinnych, została przeprowadzona wery-

ﬁkacjaświadczeńrodzinnych.

Wramachweryﬁkacji

nościowego ustalonego w badaniach Instytutu Pracy

wego rodzin przeprowadzonych w 2012 r., tj. do 77 zł

do świadczeń rodzinnych zostanie podwyższona od

a następnie, od 1 listopada 2014 r., podwyższona od-

zowany jest ww. program w okresie od lipca do grud-

zaplanowano ok. 85,6 mln zł, z czego do czerwca wy-

datkowano 59,6 mln zł.

Ponadto Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej

niach rodzinnych zakładający zmianę zasad przyzna-

wania świadczenia pielęgnacyjnego.

Projekt zakłada

pozostawienie uniezależnionego od kryterium docho-

dowego świadczenia pielęgnacyjnego w wysokości

osób, które wystąpiły o przysposobienie dziecka, a tak-

że rodzin zastępczych spokrewnionych oraz wprowa-

nosprawnym członkiem rodziny, i w przypadku gdy

Planuje się, że opisane zmiany weszłyby w życie

w 2013 r. i przyczyniłyby się do realokacji środków

na inne świadczenia rodzinne.

Podsumowując, pragnę zapewnić panią poseł Jo-

lantę Szczypińską, że zgodnie z obowiązującymi

przepisami podejmowane są (na miarę możliwości)

stwem w Polsce osób i rodzin, które pomimo podej-

mowanych wysiłków, wykorzystując własne upraw-

się w politykę społeczną nowoczesnego europejskiego

państwa, jakim jest obecnie Polska.

Warszawa, dnia 31 lipca 2012 r.

w sprawie wpływu polityki makroekonomicznej

-6221/12, interpelacją pana posła Roberta Telusa

kondycję ﬁnansówpublicznychpodsektorasamorzą-

du terytorialnego uprzejmie informuję.

1262

nia się udział w dochodach publicznych, odpowiednio

stytucji RP dochodami j.s.t. są ich dochody własne

stwa.

Dochody własne j.s.t. oparte są na źródłach

związanych z rozwojem społeczno-gospodarczym,

które określają przede wszystkim przepisy ustawy

poz. 526, z późn. zm.).

Źródłami tymi są m.in. udzia-

zycznych (PIT) oraz podatku dochodowego od osób

prawnych (CIT).

Udział j.s.t. we wpływach z podatku

łącznie 49,11%, zaś we wpływach z podatku docho-

dowego od osób prawnych – 22,86%.

J.s.t. dysponują

Katalog dochodów j.s.t., określony w ustawie z dnia

du terytorialnego, przypisany do gmin, powiatów i sa-

morządów województw jest ściśle związany z charak-

terem i zakresem realizowanych obecnie przez te

jednostki zadań.

konania budżetów j.s.t. wynika, że od momentu wej-

2004, w tym: dochody własne były wyższe o 77,7%,

tem ﬁnansowania,naktóryskładająsiędochodywła-

Pragnę nadmienić, że w wyniku utrzymania na

chodowego określonego w skali podatkowej w PIT

niczych kosztów uzyskania przychodów wpływy sa-

z tego tytułu, przewiduje się dalsze zwiększenie

W związku z powyższym brak jest uzasadnienia

do twierdzenia, że j.s.t. nie mają zapewnionego udzia-

łu w dochodach publicznych państwa w stopniu od-

powiadającym przypisanym zadaniom.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Hanna Majszczyk

w sprawie ﬁnansowania z budżetu państwa

lacją posła Marka Suskiego przesłaną przy piśmie

w sprawie ﬁnansowaniazbudżetupaństwazasiłków

stałych uprzejmie wyjaśniam.

Od 1 sierpnia 2009 r. przyznawanie i wypłacanie

czenie zdrowotne określonych w przepisach o świad-

czeniach opieki zdrowotnej ﬁnansowanychześrod-

ków publicznych – stosownie do postanowień art. 17

z późn. zm.) – jest zadaniem własnym gminy o cha-

rakterze obowiązkowym (do dnia 31 lipca 2009 r.

było to zadanie z zakresu administracji rządowej).

Powyższy przepis został zmieniony ustawą z dnia

malne doﬁnansowaniezbudżetupaństwazadańwła-

snych jednostek samorządu terytorialnego, w tym

doﬁnansowaniewypłatzasiłkówstałychorazdoﬁ-

nansowanie opłacania składek na ubezpieczenie

realizacji zadania.

Jednocześnie udzielam odpowiedzi na pytania po-

stawione w interpelacji posła Marka Suskiego

Ad 2.

Z jakich powodów wprowadzono nową, nie-

korzystną dla samorządów regulację?

1263

Brzmienie przepisu art. 128 ust. 2 ustawy o ﬁnan-

sach publicznych było wprowadzone na wniosek jed-

nostek samorządu terytorialnego w trakcie prac Ze-

– na co wskazuje minister ﬁnansówm.in.wstanowi-

WWP/12/3616.

Ad 1.

Czy ministerstwo planuje zmianę zasad ﬁ-

W związku z tym, że oczekiwania jednostek sa-

morządu terytorialnego nie były zbieżne z propozycją

zaproponowanych przez nie przepisów (o czym mowa

powyżej), rząd podjął decyzję o dokonaniu pewnych

zmian:

Z dniem 1 stycznia 2012 r. wszedł w życie przepis

wypłat zasiłków stałych oraz opłacania składki na

ubezpieczenie zdrowotne określonych w przepisach

środków publicznych wyłączył ze stosowania art. 128

kwota dotacji celowych dla jednostek samorządu te-

rytorialnego na doﬁnansowaniezadańwłasnychbie-

Zatem od 1 stycznia 2012 r. zmieniła się zasada

doﬁnansowywaniaomawianychzadańzpomocyspo-

łecznej – od tej daty możliwe jest doﬁnansowywanie

z budżetu państwa wypłat zasiłków stałych oraz

ślonych w przepisach o świadczeniach opieki zdro-

wotnej ﬁnansowanychwwysokoścido100%wartości

zadania.

Z szacunkiem

Sekretarz stanu

Warszawa, dnia 24 lipca 2012 r.

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

-6223/12, złożoną przez pana posła Marka Suskiego

w sprawie procedury „Niebieskie karty” oraz przepi-

sów ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie,

Przepisy ustawy o przeciwdziałaniu przemocy

Sejm Rzeczypospolitej Polskiej 10 czerwca 2010 r.,

wprowadziły wiele rozwiązań, których celem jest

przede wszystkim zwiększenie bezpieczeństwa osób

doznających przemocy w rodzinie.

Jedną ze znaczących regulacji w przywołanej

ustawie było tworzenie zespołów interdyscyplinar-

nych jako wspólnej formy pracy przedstawicieli róż-

nych instytucji zajmujących się przeciwdziałaniem

Współpraca służb pomocowych przyczynia się do

efektywności podejmowanych działań na rzecz oﬁar

przemocy w rodzinie oraz skutkuje kompleksowością

podejmowanych czynności pomocowych.

Przedstawi-

ciele służb „pierwszego kontaktu” dzięki wzajemne-

mu poznaniu się i ustalaniu poszczególnych zadań

nie dublują się przy wykonywaniu czynności służbo-

wych, przez co efektywność udzielanej pomocy po-

winna być na wysokim specjalistycznym poziomie.

Dzięki pracy zespołów interdyscyplinarnych po-

szerzona jest również wiedza na temat instytucji

działających na danym terenie w obszarze przeciw-

działania przemocy w rodzinie.

Konsekwencją zobligowania samorządów do pracy

w ramach zespołów interdyscyplinarnych jest rozsze-

rzenie procedury „Niebieskie karty” o nowych przed-

stawicieli.

Dotychczas procedura „Niebieskie karty” realizo-

wana była przez jednostki organizacyjne pomocy spo-

łecznej, gminne komisje rozwiązywania problemów

alkoholowych oraz Policję.

Po wprowadzonych zmia-

nach w obowiązek realizowania procedury „Niebie-

skie karty” włączeni są przedstawiciele oświaty oraz

ochrony zdrowia jako służby zaangażowane i ko-

nieczne do reagowania i niesienia pomocy w przypad-

kach przemocy w rodzinie.

Taka regulacja oznacza, iż oﬁarąprzemocywro-

dzinie zajmuje się jeden zespół czy też grupa robocza,

której członkowie wspólnie z oﬁarąopracowująindy-

widualny plan pomocy, ale też pracują ze sprawcą

przemocy w celu przywrócenia w rodzinie prawidło-

wych funkcji.

Dzięki takim mechanizmom prawnym oﬁara

przemocy w rodzinie nie musi kilka razy (przedsta-

wicielom różnych instytucji) opowiadać o swoich

traumatycznych zdarzeniach.

W chwili obecnej prawie we wszystkich gminach

działają zespoły interdyscyplinarne (w 97%), choć

należy stwierdzić, że niektóre z nich nie do końca

radzą sobie „z oporem” instytucji dotyczącym odde-

legowania swoich pracowników do prac w zespole.

Tak jest przede wszystkim z placówkami ochrony

zdrowia.

1264

W związku z tym w maju bieżącego roku wystąpi-

łem do ministra zdrowia z apelem, w którym proszę

nictwa przedstawicieli ochrony zdrowia w pracach

zespołów interdyscyplinarnych czy grup roboczych.

Trudno jednak zgodzić się z panem posłem w kwe-

stii dotyczącej trudności związanych z uczestnictwem

w pracach zespołów interdyscyplinarnych lub grup

roboczych przedstawicieli gminnych komisji rozwią-

zywania problemów alkoholowych, bowiem żadna

regulacja prawna nie narzuca terminów i godzin ich

posiedzeń.

Zależy to od możliwości organizacyjnych

zarówno członków zespołów/grup, jak i osób dotknię-

tych przemocą w rodzinie czy też osób stosujących

przemoc.

W kwestii dotyczącej sposobu funkcjonowania ze-

społów interdyscyplinarnych/grup roboczych infor-

muję, iż przepisy zmienionej ustawy z dnia 29 lipca

1 sierpnia 2010 r., w zakresie zespołów interdyscypli-

narnych określiły ogólne zasady funkcjonowania ze-

społów i ich zadania.

Następnie w rozporządzeniu

uszczegółowiony został sposób funkcjonowania ze-

społów w zakresie stosowania procedury „Niebieskie

karty”.

Niemożliwym jednak było wprowadzenie przepi-

sów, które zabezpieczałyby wszystkie specyﬁcznesy-

tuacje występujące na terenie poszczególnych gmin.

ganizacyjnie będą funkcjonować zespoły w małych

gminach, a w inny sposób w dużych miastach.

Dlatego też w wyżej przywołanej ustawie dano

możliwość wprowadzenia pewnych specyﬁcznychre-

gulacji w aktach prawa miejscowego.

Pragnę jednak zwrócić uwagę, iż czym innym jest

obsługa organizacyjno-techniczna zespołu, do której

zobowiązane zostały ośrodki pomocy społecznej,

a czym innym jest odpowiedzialność za prace zespo-

łu czy też grupy.

cym stanem prawnym, to przewodniczący zespołu

jest odpowiedzialny za skuteczność działań realizo-

wanych w ramach procedury „Niebieskie karty”.

Cieszy oczywiście fakt zaufania do pracowników

socjalnych, niemniej jednak obawiam się obciążenia

ich zbyt licznymi i bardzo odpowiedzialnymi zada-

łecznej, odpowiadając na pytania i wątpliwości ośrod-

ków pomocy społecznej w tym zakresie, prosi o wni-

kliwą analizę proponowanych rozwiązań, które z jed-

nej strony prowadzić będą do udzielania skutecznej

pomocy, a drugiej strony pozwolą na równe obciąże-

nie zadaniami każdego członka grup roboczych.

Jeśli chodzi o zarzuty pana posła dotyczące małej

liczby orzeczeń sądowych na podstawie art. 11a usta-

łej liczby orzeczeń w przedmiocie obowiązku uczest-

nictwa sprawcy przemocy w rodzinie w oddziaływa-

niach korekcyjno-edukacyjnych, uprzejmie informu-

ję, że Ministerstwo Sprawiedliwości systematycznie

gromadzi dane statystyczne o orzekanych środkach

karnych, probacyjnych oraz innych instytucjach pra-

wa stosowanych wobec sprawców przemocy w rodzi-

nie, które to dane co roku przekazuje Ministerstwu

Pracy i Polityki Społecznej do sprawozdań z realiza-

cji „Krajowego programu przeciwdziałania przemocy

w rodzinie”.

Z danych statystycznych za rok 2011 wynika, że

w tym roku do sądów rejonowych wpłynęło 197

spraw w trybie art. 11a ww. ustawy (2010 r.

– 353),

z czego załatwionych zostało 105 spraw, przy czym

w 49 (2010 r.

– 138) żądanie uwzględniono, a oddalo-

no jedynie w 10 przypadkach.

Liczba ta z całą pew-

nością nie jest zadowalająca.

Zdaniem Ministerstwa

Sprawiedliwości złożyło się na to kilka okoliczności,

a mianowicie:

— stosunkowo krótki okres obowiązywania prze -

pisu (przepis został wprowadzony ustawą z dnia

— fakt, że rok 2011 był pierwszym, gdzie dane te

gromadzone były w ogólnym formularzu statystycz-

nym, co mogło wpłynąć na zaniżenie ww. danych

(uprzednio dane te za rok 2010 gromadzone były poza

systemem sprawozdawczości statystycznej);

— rozpoznawanie w części sądów wniosków w try -

bie ww. przepisu przez wydziały rodzinne i nielet-

nich, a nie wydziały cywilne, co skutkowało brakiem

ujęcia stosownych danych w odpowiednich formula-

rzach statystycznych.

W najbliższym czasie planowa-

ne jest wystąpienie do prezesów sądów okręgowych

celem wyeliminowania rozbieżności w zakresie wła-

ściwości wydziałów.

Z powyższych przyczyn wskaźniki te należy trak-

tować z dużą ostrożnością.

Podkreślenia wymaga też,

że izolacja sprawcy przemocy w rodzinie od osoby po-

krzywdzonej możliwa jest również na innych podsta-

wach, zarówno w postępowaniu cywilnym, jak i kar-

nym.

Stąd wnioski o rozmiarach i skuteczności praw-

nie gwarantowanej osobie pokrzywdzonej przemocą

w rodzinie ochrony wyłącznie na podstawie danych

statystycznych dotyczących liczby orzeczeń wydanych

mocy w rodzinie będą obarczone błędem.

Izolacja taka jest możliwa nie tylko na podstawie

art. 11a ww. ustawy, ale również na podstawie art. 39

pkt 2e K.k. (jako środek karny), na podstawie art. 275

§ 3 K.p.k. oraz art. 275a K.p.k. (jako środki zapobie-

gawcze w postępowaniu karnym), na podstawie art. 72

§ 1 pkt 7b K.k. (jako środek probacyjny), a także po-

przez orzeczenie obowiązku opróżnienia lokalu

mieszkalnego w postępowaniu cywilnym, poprzez

1265

orzeczenie eksmisji w wyrokach rozwodowych

1)

czy

w sprawach o separację.

Na koniec należy wskazać, że w przypadku postę-

powań cywilnych wybór danego rodzaju postępowa-

nia (podstawy prawnej) należy do osoby pokrzywdzo-

nej i Ministerstwo Sprawiedliwości nie ma na niego

wpływu.

Dane statystyczne dotyczące orzeczeń, w których

kacyjnych, nie są wprawdzie imponujące (w roku

2011 liczba orzeczeń, w których zastosowano ten śro-

dek probacyjny wyniosła 296, w roku 2010 – 253),

tym niemniej zaznaczenia wymaga, że liczba orze-

czeń w tym przedmiocie w porównaniu z rokiem 2010

wzrosła.

Zauważyć również należy, że w jednostkach peni-

tencjarnych programy te odbywają nie tylko sprawcy,

wobec których obowiązek taki został orzeczony wy-

rokiem, ale również sprawcy przemocy dobrowolnie

zgłaszający się do odbycia programu, co zwiększa

ogólną liczbę osób korzystających z wymienionych

programów (w 2011 r. w jednostkach penitencjarnych

programami korekcyjno-edukacyjnymi objęto 4230

osadzonych sprawców przemocy w rodzinie, a dodat-

kowo 1429 sprawców objęto programem ART – Tre-

ning Zastępowania Agresji).

Ponadto część sprawców

korzysta z programów prowadzonych w warunkach

wolnościowych.

Podkreślić należy, że działania Ministerstwa

Sprawiedliwości w celu zmiany tego zjawiska są

ograniczone, albowiem nie mogą ingerować w sferę

orzeczniczą, która nierozerwalnie związana jest z za-

sadą niezawisłości sędziowskiej.

Wpływ Ministerstwa Sprawiedliwości na liczbę

orzekanych przez sądy wobec sprawców przemocy w

rodzinie środków karnych i probacyjnych oraz in-

nych instytucji pozwalających na odseparowanie

nej, sprowadza się więc do prowadzenia akcji infor-

macyjno-edukacyjnych oraz szkoleń dla kadry

orzeczniczej.

Zaznaczenia również wymaga, że od

31 marca 2010 r., kiedy to nastąpiło rozdzielenie

funkcji ministra sprawiedliwości i prokuratora ge-

neralnego, minister sprawiedliwości nie posiada

kompetencji nadzorczych wobec powszechnych jed-

nostek prokuratury, tym samym nie ma wpływu na

prowadzone przez prokuratorów lub pod ich nadzo-

rem postępowania przygotowawcze.

Kompetencje

nadzorcze w tym zakresie posiada prokurator gene-

ralny, który kieruje działalnością prokuratury, wy-

dając wytyczne, zarządzenia i polecenia, przy czym,

zgodnie z ustawą, akty te nie mogą dotyczyć treści

czynności procesowej.

Nie oznacza to jednak braku współpracy Mini-

sterstwa Sprawiedliwości z Prokuraturą Generalną

w zakresie działań podejmowanych na rzecz przeciw-

działania przemocy w rodzinie.

Ministerstwo Spra-

wiedliwości zintensyﬁkowałowspółpracęzProkura-

turą Generalną i Komendą Główną Policji w celu

rozpowszechnienia idei zamieszczania we wnioskach

z art. 335

2)

K.p.k. wniosku o zastosowanie wobec

oskarżonego obowiązku uczestnictwa w programach

korekcyjno-edukacyjnych.

Ministerstwo Sprawiedliwości, działając w ra-

mach kompetencji, podjęło też czynności celem przy-

bliżenia sędziom, a także prokuratorom i kuratorom

sądowym korzyści płynących ze stosowania wobec

sprawców przemocy w rodzinie obowiązku uczestni-

czenia w oddziaływaniach korekcyjno-edukacyjnych.

Na stronie internetowej www.ms.gov.pl umieściło

m.in. bazę podmiotów realizujących programy korek-

cyjno-edukacyjne, którą systematycznie aktualizuje.

W wyniku podjętych we współpracy z kuratorami

sądowymi działań zrealizowało projekt utworzenia

list placówek lub instytucji zajmujących się leczeniem

sprawców przestępstw, oddziaływaniem terapeutycz-

nym lub wykonujących programy korekcyjno-eduka-

cyjne z art. 72 § 1 pkt 6 K.k. (aktualnie art. 72 § 1

pkt 6a K.k.).

Listy te zostały opublikowane na stro-

nach internetowych wszystkich sądów okręgowych

w Polsce.

Każdego roku listy te są aktualizowane

i weryﬁkowanenabieżącoprzezkuratorówokręgo-

wych.

Listy te stanowią niezbędne narzędzie uła-

twiające częstsze korzystanie przez sądy z ww. obo-

wiązków probacyjnych.

Na stronie www.ms.gov.pl

zamieszczono linki do miejsc, w których zostały te

listy opublikowane.

Dodatkowo, przedstawiciele Ministerstwa Spra-

wiedliwości poruszają ww. problem na konferencjach

i spotkaniach poświęconych przeciwdziałaniu prze-

mocy w rodzinie, organizowanych zarówno przez re-

sort, jak i inne podmioty.

Ministerstwo przygotowa-

ło również rekomendacje dotyczące szkoleń z zakresu

1)

Sprawy o rozwód z zastosowaniem art. 58 § 2 K.r.o. bez

zdania pierwszego, który w zdaniu drugim i następnym stanowi,

orzekającym rozwód orzec również o podziale wspólnego miesz-

2)

Art. 335 § 1 K.p.k. Prokurator może umieścić w akcie

pek zagrożony karą nieprzekraczającą 10 lat pozbawienia wol-

ności bez przeprowadzenia rozprawy, jeżeli okoliczności popeł-

nienia przestępstwa nie budzą wątpliwości, a postawa oskarżo-

nego wskazuje, że cele postępowania zostaną osiągnięte.

nia podejrzanego nie budzą wątpliwości, dalszych czynności do-

wodowych w postępowaniu przygotowawczym można nie prze-

dzić na rozprawie.

1266

przeciwdziałania przemocy w rodzinie kierowane do

prezesów sądów okręgowych.

W ramach zintensyﬁ-

kowania współpracy z Krajową Szkołą Sądownictwa

i Prokuratury przedstawiciele resortu rozpoczną

szkolenia adresowane do sędziów, prokuratorów i ku-

ratorów sądowych, w ramach których poruszana bę-

dzie m.in. problematyka programów korekcyjno-edu-

kacyjnych, a w najbliższym czasie uczestniczyć będą

również w odpowiednich szkoleniach dla aplikantów

do ww. zawodów.

Ministerstwo Sprawiedliwości celem oceny pro-

cesu praktycznej realizacji ww. orzeczeń przez pod-

mioty niebędące jednostkami penitencjarnymi pod-

jęło działania zmierzające do uzyskania stosownych

danych wykorzystując w tym celu zawarte w dniu

15 września 2010 r. z Ministerstwem Pracy i Polity-

ki Społecznej porozumienie o współpracy na rzecz

przeciwdziałania przemocy w rodzinie.

Uzyskanie

powyższych danych umożliwi podjęcie dalszych sto-

sownych kroków.

Na marginesie należy też podkreślić, że w celu

upowszechnienia stosowania ww. obowiązku mini-

sterstwo zintensyﬁkowałowspółpracęzCentralnym

Zarządem Służby Więziennej.

W wyniku tej współ-

pracy dyrektorzy zakładów karnych we wnioskach

o warunkowe zwolnienie będą wnosić o orzeczenie

wobec skazanego za przestępstwo z użyciem prze-

mocy w rodzinie obowiązku uczestnictwa w oddzia-

ływaniach korekcyjno-edukacyjnych, a także uza-

leżniać wyrażenie zgody na wniosek skazanego o wa-

runkowe zwolnienie od nałożenia takiego obowiąz-

ku przez sąd.

Celem uproszczenia analizy stosowania progra-

mów korekcyjno-edukacyjnych wobec sprawców

przemocy w rodzinie wprowadzono już stosowne

zmiany w formularzach statystycznych.

Prowadzone

są prace nad uwzględnieniem w ww. formularzach

również liczby wniosków kuratorów sądowych o za-

stosowanie wobec sprawcy obowiązku uczestnictwa

w tego typu programie.

Planowane jest również opra-

cowanie wzoru stosownego wniosku kuratora sądo-

wego w ww. przedmiocie.

Wyrażam przekonanie, że wielotorowe działania

resortu pozwolą na upowszechnienie przedmiotowe-

go środka probacyjnego i umożliwią skuteczną jego

realizację.

Warszawa, dnia 26 lipca 2012 r.

Szpitalu Specjalistycznym w Radomiu

lacją pana posła Marka Suskiego przesłaną przy pi-

śmie pana wicemarszałka Eugeniusza Grzeszczaka

wie możliwości pozyskania środków z budżetu pań-

stwa na budowę Centrum Onkologii Ziemi Radom-

skiej przy Wojewódzkim Szpitalu Specjalistycznym

tusa Chałubińskiego proszę o przyjęcie poniższych

wyjaśnień.

Obecnie obowiązujące przepisy prawa nie dają mi-

nistrowi zdrowia podstawy prawnej do ﬁnansowania

z części 46: Zdrowie inwestycji realizowanych przez

poz. 654) podstawę prawną do udzielenia dotacji na

remonty i inwestycje podmiotowi leczniczemu posia-

da jednostka samorządu terytorialnego, będąca jego

organem założycielskim.

Istnieje natomiast możliwość realizacji inwestycji

z dotacji celowych budżetu państwa na podstawie

poz. 712, z późn. zm.).

Przepis ten mówi, że ﬁnanso-

waniu z dotacji celowej budżetu państwa mogą pod-

legać działania stanowiące zadania własne jednostek

jewódzkim lub regionalnym programie operacyjnym,

w przypadku gdy działania trwale przyczyniają się

do podniesienia rozwoju oraz konkurencyjności re-

gionu, lub pozostają w związku z działaniami reali-

zowanymi w ramach regionalnego programu opera-

cyjnego oraz na moment wnioskowania są w trakcie

realizacji lub ich realizacja nie rozpoczęła się.

Wszelkie wytyczne zostały określone w dokumen-

cie ministra rozwoju regionalnego – zasadach wyda-

wania w 2012 r. przez ministra rozwoju regionalnego

opinii w zakresie ﬁnansowania z dotacji celowych

budżetu państwa działań z zakresu polityki rozwoju,

terytorialnego.

skania środków z funduszy strukturalnych i progra-

mów pomocowych na realizację ww. inwestycji pro-

1267

ponowane przedsięwzięcia mogą potencjalnie uzy-

skać doﬁnansowaniewramachnowejperspektywy

Mechanizmu Finansowego Europejskiego Obszaru

sowego 2009–2014 w programie „Poprawa i lepsze

ﬁczno-epidemiologicznych”.

Zgodnie z propozycją ww. programu przedstawio-

nego do akceptacji darczyńców zakłada się trzy ro-

dzaje interwencji, których dotyczyć mogą wnioski

aplikacyjne zgłoszone do otwartego konkursu:

1) poprawa opieki okołoporodowej – świadczenia

celu zmniejszenie wskaźnika zachorowalności i śmier-

Jeżeli przedsięwzięcia wpisują się w jeden z trzech

ww. obszarów interwencji, wezmą udział w konkur-

sie, spełnią wszystkie warunki kwaliﬁkacjiiotrzy-

mają odpowiednią liczbę punktów w ocenie meryto-

rycznej, mogą uzyskać doﬁnansowanie.

Należyza-

znaczyć, że w przypadku prac budowlanych tylko

koszty rozbudowy i przebudowy są kwaliﬁkowane

(nie dotyczy nieruchomości).

Szczegółowe i wiążące informacje na temat pro-

gramu, dokumentacji konkursowej, terminu naboru

Aktualne informacje będą zamieszczane na stronie

internetowej poświęconej mechanizmom ﬁnansowym

www.zdrowie.gov.pl.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że wsparcie

inicjatywy utworzenia Centrum Onkologii Ziemi Ra-

domskiej przy Wojewódzkim Szpitalu Specjalistycz-

nym w Radomiu oraz rozwoju Oddziału Rehabilitacji

tusa Chałubińskiego w Radomiu, w ramach realizo-

wanych przez Ministerstwo Zdrowia programów

zdrowotnych, możliwe jest jedynie poprzez doﬁnan-

sowanie ze środków publicznych zakupu sprzętu

i aparatury medycznej, tj. w ramach realizowanych

programów zdrowotnych pn.: „Narodowy program

zwalczania chorób nowotworowych” i „Narodowy

program wyrównywania dostępności do proﬁlaktyki

i leczenia chorób układu sercowo-naczyniowego

POLKARD”.

Jednakże powyższe możliwe będzie po przepro-

zatorów ww. programów i spełnieniu przez oferen-

ta wymagań postawionych w ogłoszeniach konkur-

sowych.

Niniejszym pragnę poinformować, że Minister-

stwo Zdrowia nie jest w posiadaniu dokumentacji

projektowej ani kosztorysowej inwestycji Centrum

Onkologii Ziemi Radomskiej przy Wojewódzkim Szpi-

talu Specjalistycznym w Radomiu i Ponadregional-

nego Klinicznego Centrum Rehabilitacji w ramach

struktur Radomskiego Szpitala Specjalistycznego

im. dr. Tytusa Chałubińskiego.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 9 sierpnia 2012 r.

w sprawie terminarza budowy dróg

dotyczącą budowy dróg ekspresowych i obwodnic

miast w woj. podlaskim, po uzyskaniu stanowiska

resortu rozwoju regionalnego w zakresie jego właści-

wości merytorycznej, przekazuję informacje w przed-

miotowej sprawie.

sowych państwa.

Poniżej przedstawiam informacje

w zakresie zadanych przez pana posła pytań.

Zgodnie z wprowadzonym w 2009 r. mechani-

zmem ﬁnansowaniainwestycjidrogowychwszelkie

wydatki ponoszone na budowę dróg krajowych uję-

tych w załączniku nr 1 do programu ﬁnansowanesą

ze środków Krajowego Funduszu Drogowego.

Z bu-

dżetu państwa zaś ﬁnansowanesąwydatkizwiązane

m.in. z pracami przygotowawczymi, zarządzaniem

Interesująca pana posła realizacja zadania w zakre-

bierny do Rzeszowa o długości 7,4 km oraz obwodni-

cy Kocka i Woli Skromowskiej o długości 7,9 km uję-

ta została w załączniku nr 1 do programu.

Zadanie

skiej zostało zakończone i przedmiotowy odcinek dro-

1268

awansowane prace budowlane, których zakończenie

przewidywane jest na przełom lipca i sierpnia br.

Zadania związane z budową drogi ekspresowej

S19 na pozostałych odcinkach od Białegostoku przez

wych projektów.

Należy jednak wskazać, że ze wzglę-

du na aktualne możliwości ﬁnansowepaństwaresort

transportu zobowiązany jest racjonalnie wykorzysty-

wać dostępne środki ﬁnansowe.

Wzwiązkuztym

w pierwszej kolejności realizowane są zadania znaj-

Należy podkreślić, że resort transportu, dostrze-

gając znaczenie przedmiotowej drogi, przedstawił ją

propozycji modyﬁkacjiTranseuropejskiejSieciTrans-

portowej TEN-T, zgłoszonych przez stronę polską

nadbałtyckimi.

Europejskiej dotyczących Transeuropejskiej Sieci

Transportowej, w ramach którego przewidywana jest

gotowawczych i uzyskania wszystkich decyzji admi-

nistracyjnych wymaganych przepisami prawa oraz

zapewnienia pełnego ﬁnansowania.

Podanieobecnie

nawet przybliżonych terminów realizacji obarczone

W odpowiedzi na pytanie dotyczące realizacji dro-

gi ekspresowej S8 pomiędzy Wyszkowem a Białym-

stokiem informuję, że na odcinku obwodnicy Za-

mbrowa i Wiśniewa o długości 11,1 km oraz Jeżewo

– Białystok o długości 24,5 km prowadzone są prace

budowlane, a ich zakończenie, zgodnie z kontraktami

i harmonogramami prac, przewidywane jest do koń-

ca 2012 r.

Pozostałe odcinki przedmiotowej drogi zo-

stały ujęte w załączniku nr 1a do programu i w chwi-

li obecnej prowadzone są dla nich prace przygoto-

wawcze związane z uzyskaniem decyzji administra-

Odnosząc się do pytania dotyczącego obwodnic

miast w ciągu drogi krajowej nr 61, uprzejmie infor-

wanego z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regio-

nalnego (EFRR) i budżetu państwa, przewidziane są

do realizacji projekty budowy 3 obwodnic w ciągu

drogi krajowej nr 61: Szczuczyna, Stawisk i Bargłowa

Kościelnego, przy czym na realizację 2 pierwszych

projektów w dniu 13 lipca 2012 r. zawarto stosowną

umowę o doﬁnansowanie,zaśwprzypadkuobwod-

nicy Bargłowa Kościelnego podpisanie umowy prze-

widuje się na koniec III kwartału 2012 r.

Wartość

poszczególnych projektów wynosi odpowiednio:

— obwodnica Szczuczyna – 178,5 mln zł, w tym

doﬁnansowaniezEFRR35,4mlnzł,

— obwodnica Stawisk – 167,6 mln zł, w tym doﬁ -

nansowanie z EFRR 34,2 mln zł,

— obwodnica Bargłowa Kościelnego – 294,5 mln zł,

w tym doﬁnansowaniezEFRR10,55mlneuro.

W dniu 28 czerwca 2012 r. beneﬁcjentprojektu

(GDDKiA) dokonał wyboru wykonawcy inwestycji

dotyczącej budowy obwodnicy Szczuczyna, zaś w dniu

20 lipca 2012 r. podpisana została umowa z wyko-

nawcą prac – ﬁrmąBudimexSAdlaobwodnicySta-

wisk na kwotę 122,7 mln zł.

W przypadku 8-kilome-

trowej obwodnicy Szczuczyna najkorzystniejszą ofer-

tę złożyła hiszpańska ﬁrmaFCCConstruccion,któ-

ra chce ją zbudować za 124,8 mln zł.

Z uwagi na zło-

żone przez jednego z uczestników przetargu odwoła-

nie sprawa będzie rozpatrzona przez Krajową Izbę

Odwoławczą.

Obie obwodnice mają być zrealizowane

w ciągu 15 miesięcy od daty podpisania umowy, czy-

li w praktyce najpóźniej do końca I kwartału 2014 r.

W przypadku obwodnicy Bargłowa Kościelnego ogło-

szenie przetargu na budowę jest przewidywane

w III kwartale 2012 r., a zakończenie realizacji rze-

czowej inwestycji na koniec III kwartału 2014 r.

W kwestii problematyki budowy obwodnicy Au-

gustowa uprzejmie informuję, że zadanie to zostało

nej znajduje się na etapie realizacji.

W dniu 11 marca

2011 r. podpisana została umowa z wykonawcą robót

w systemie „projektuj i zbuduj” – ﬁrmąBudimexSA

na kwotę 659,2 mln zł.

Aktualnie prowadzone są

w ramach kontraktu prace projektowe.

Przewidywa-

ny termin zakończenia prac i oddania inwestycji do

ruchu to wrzesień 2014 r.

Odnośnie do kosztów poniesionych dotychczas

przez inwestora na realizację obwodnicy Augustowa

i wypowiedzenia umowy dotychczasowemu wyko-

1269

nawcy należy wskazać, że do dnia 13 stycznia 2009 r.,

czyli do dnia wypowiedzenia przez GDDKiA umowy

wykonawcy – ﬁrmieBudimexDromex,wartośćwy-

konanych prac opiewała na kwotę 92 mln zł.

W związ-

ku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyj-

nego w Warszawie z 15 grudnia 2008 r. uchylającym

decyzję o pozwoleniu na budowę dla przedmiotowej

inwestycji inwestor nie dysponował prawomocnymi

decyzjami umożliwiającymi kontynuowanie budowy.

Zawieszenie robót do czasu uzyskania nowych decy-

zji narażałoby Skarb Państwa na dodatkowe koszty.

Zważywszy na interes społeczny, GDDKiA Oddział

w Białymstoku podjęła decyzję o wypowiedzeniu

umowy.

Odstąpienie od umowy nastąpiło na podstawie

warcia umowy, zamawiający może odstąpić od umo-

okolicznościach.

Wykonawca mógł żądać wyłącznie

umowy.

W związku z powyższym w opinii GDDKiA

brak jest podstaw formalnych do roszczeń odszkodo-

wawczych lub też z tytułu kar umownych ze strony

wykonawcy.

W chwili obecnej toczy się postępowanie

sądowe w przedmiotowej sprawie.

drogi ekspresowej, należy wskazać, że zgodnie z za-

dróg szybkiego ruchu na terenie woj. podlaskiego

składa się z dróg ekspresowych S8, S19 i S61.

Pier-

wotnie droga ekspresowa S8 pokrywała się z I Pan-

-Europejskim Korytarzem Transportowym (tzw. tra-

są Via Baltica).

Strona polska została zobowiązana

przebiegu.

Wypełniając nałożone zobowiązania, stro-

na polska zleciła przygotowanie analizy pt. „Strate-

gia rozwoju I Pan-Europejskiego Korytarza Trans-

portowego.

Część I: korytarz drogowy” wraz z pro-

gnozą oddziaływania na środowisko.

W raporcie zna-

lazło się porównanie wariantów pod względem śro-

welizowanie rozporządzenia Rady Ministrów wska-

zanego powyżej poprzez określenie w nim nowego

mi strategii (droga ekspresowa S61).

W praktyce

oznaczało to wzbogacenie sieci drogowej o nową drogę

szybkiego ruchu.

Dzięki wprowadzonemu rozporzą-

dzeniem nowemu układowi dróg szybkiego ruchu Pod-

lasie zyskało ok. 100 km nowych dróg ekspresowych.

Zgodnie ze zmianami wprowadzonymi rozporzą-

dzeniem Rady Ministrów z dnia 20 października

przedstawia się następująco: Wrocław – Kępno – Sie-

radz – A1 (Łódź)...

A1 (Piotrków Trybunalski) – Rawa

mbrów – Choroszcz (S19).

Droga krajowa nr 8 na

W kwestii realizacji zadania budowy obwodnicy

zać, że przedmiotowe zadanie zostało ujęte w załącz-

niku nr 2 do programu.

W wyniku prowadzonych

prac przygotowawczych uzyskana została decyzja

o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji

przedsięwzięcia.

W dniu 25 maja br. podpisana zosta-

ła umowa na opracowanie dokumentacji projektowej

łącznie z dokumentacją przetargową.

Ponadto w po-

rozumieniu z ministrem rozwoju regionalnego infor-

muję, iż niezasadne są sformułowania pana posła,

jakoby informacje i deklaracje zawarte w odpowiedzi

ministra rozwoju regionalnego na interpelację po-

rakter ogólnikowy lub też nie odpowiadały rzeczywi-

stości.

W tym miejscu należy stanowczo stwierdzić,

że udzielona przez Ministerstwo Rozwoju Regional-

nego odpowiedź na ww. interpelację była kompletna

i wyczerpująca, a jej zakres odpowiadał zadanym py-

taniom.

dotyczącej roli Białegostoku w systemie osadniczym

Polski, uprzejmie wyjaśniam, że przyjęta w „Koncep-

cji przestrzennego zagospodarowania kraju 2030”

(zwanej dalej: KPZK 2030) hierarchia systemu osad-

niczego stanowi wypracowany kompromis pomiędzy

aspiracjami poszczególnych ośrodków miejskich

a ogólnie przyjętą światową klasyﬁkacjąośrodków

metropolitalnych, zgodnie z którą jedyną metropolią

w Polsce jest Warszawa.

Pragnę podkreślić, że wy-

znaczenie ośrodków metropolitalnych było dużym

wyzwaniem.

Aby mu sprostać, przyjęto szczegółowe

kryteria ich wyznaczania, oparte przede wszystkim

na liczbie ludności, potencjale gospodarczym i pełnio-

nych funkcjach metropolitalnych (opisanych w roz-

dziale VI w pkt 6.1.1.

Obszary funkcjonalne ośrod-

ków wojewódzkich, w tym metropolitalnych).

Stolica

województwa podlaskiego nie spełniła tych kryteriów

i dlatego nie została zaliczona do grona miast metro-

politalnych.

Koncepcja wskazuje jednak potrzebę

przygotowania strategii rozwoju zintegrowanych z pla-

nami zagospodarowania przestrzennego obszarów

1270

funkcjonalnych wszystkich miast wojewódzkich.

Te

dokumenty opracowane przez władze województw

staną się podstawą do rozwoju tych obszarów i roz-

wijania ich funkcji m.in. metropolitalnych, także

tych o znaczeniu międzynarodowym.

Ministerstwo Rozwoju Regionalnego inicjuje sze-

reg działań mających na celu zniwelowanie różnic

w rozwoju społeczno-gospodarczym regionów.

Zrów-

noważone podejście do rozwoju regionalnego przeja-

wia się również w przyjętym „Programie budowy

go zaplanowano realizację szeregu inwestycji drogo-

wych, w tym położonych na obszarze Polski wschod-

niej, również w woj. podlaskim.

W chwili obecnej

realizowany jest bądź został zrealizowany w ramach

PO IiŚ szereg inwestycji drogowych z terenu Polski

programu, w tym m.in.:

— Budowa autostrady A4, odcinek Tarnów – Rze -

szów, odcinek węzeł „Krzyż” – węzeł „Rzeszów

Wschód” wraz z odcinkiem drogi ekspresowej S19 w.

Rzeszów Zachód – w.

Świlcza (PO IiŚ 6.1-6),

— Budowa drogi ekspresowej S17, odcinek Kurów

– Lublin – Piaski (projekt PO IiŚ 6.2-3),

— Przebudowa drogi S8 Wyszków – Białystok na

odcinku Jeżewo – w.

Choroszcz – Białystok i obwod-

nica m.

Zambrów i m.

Wiśniewo (PO IiŚ 6.2-4),

— Budowa drogi ekspresowej S19 Międzyrzec

Podlaski – Lubartów, obwodnica m.

Kock i Woli Skro-

mowskiej (projekt 8.2-3),

— Budowa drogi ekspresowej S19, odcinek Sto -

bierna – Rzeszów (projekt 8.2-6),

— Budowa obwodnicy m.

Kraśnik w ciągu dróg

krajowych nr 19 Suwałki – Rzeszów i nr 74 Kielce

– Kraśnik (projekt 8.2-18 – zakończony),

— Budowa drogi krajowej łączącej obwodnicę pół -

nocną miasta Rzeszowa z drogą ekspresową S19

i autostradą A4 (projekt 8.2 - 28).

Ponadto w ramach PO IiŚ realizowane są projek-

ty drogowe z terenu Polski wschodniej, których be-

neﬁcjentamisąmiastanaprawachpowiatu(m.in.

Olsztyn, Lublin, Rzeszów).

Jednocześnie na LPI PO

IiŚ znajdują się projekty rezerwowe, które dotyczą

przebudowy kolejnych odcinków dróg krajowych

w Polsce wschodniej, w tym m.in. dróg ekspresowych

S17 i S19, tj.:

— Budowa drogi ekspresowej S17, odcinek Gar -

wolin – Kurów (projekt 6.2-2),

— Budowa drogi ekspresowej S17, odcinek Lublin

(Piaski) – Hrebenne (projekt 6.2-6),

— Budowa drogi ekspresowej S19, odcinek Rze -

szów – Barwinek (projekt 6.1-27),

— Budowa drogi ekspresowej S19, odcinek Biały -

stok – Międzyrzec Podlaski (projekt 8.2-2),

— Budowa drogi ekspresowej S19, odcinek Lubar -

tów – Kraśnik (projekt 8.2-4),

— Budowa drogi ekspresowej S19, odcinek Kra -

śnik – Stobierna (projekt 8.2-5).

Należy zauważyć, że umieszczenie projektu na li-

ście podstawowej lub rezerwowej projektów indywi-

dualnych jest jedynie wstępną deklaracją jego reali-

zacji i nie oznacza automatycznego przyznania doﬁ-

nansowania unijnego.

Objęcie projektu doﬁnansowa-

niem unijnym uzależnione jest bowiem od spełnienia

szeregu warunków, w tym również od stopnia jego

przygotowania, i powinno uwzględniać ryzyka wy-

stępujące na każdym etapie procesu inwestycyjnego.

Minister rozwoju regionalnego, podejmując decyzję

o wpisaniu projektu na listę podstawą projektów in-

dywidualnych, kieruje się nie tylko oceną jego stra-

tegicznego charakteru i znaczenia dla społeczności

lokalnej, ale również realnością zakończenia w okre-

sie kwaliﬁkowalnościwydatków,tj.dokońca2015r.

Inwestycje rezerwowe, ze względu na stopień przygo-

towania i brak zapewnionego bieżącego ﬁnansowa-

nia z budżetu krajowego (inwestycje te wymienione

krajowych na lata 2011–2015”), nie spełniły tych kry-

teriów.

Ponadto należy zauważyć, że na liście projek-

tów rezerwowych zostały umieszczone wyłącznie te

projekty, które dotyczą przebudowy dróg o stosunko-

wo niskim natężeniu ruchu drogowego.

Dotyczy to

m.in. planowanej drogi ekspresowej S19, która,

zgodnie z KPZK 2030, powinna być realizowana

dopiero w trzecim etapie rozwoju sieci dróg ekspre-

sowych, gdyż z punktu widzenia zagospodarowa-

nia przestrzennego poziomu krajowego najważniej-

sze jest połączenie wszystkich ośrodków wojewódz-

kich ze stolicą w standardzie dróg ekspresowych

lub autostrad, a w drugiej kolejności łączenie ich

pomiędzy sobą.

Reasumując, chciałbym zapewnić, że wszelkie

działania podejmowane przez resorty transportu i roz-

woju regionalnego są zgodne z przepisami prawa oraz

obowiązującymi procedurami na każdym etapie re-

alizacji inwestycji, a realizacja przedmiotowych in-

westycji nastąpi niezwłocznie po uzyskaniu wszyst-

kich wymaganych decyzji administracyjnych oraz

zapewnieniu środków ﬁnansowych.

Należyrównież

ny na nową perspektywę ﬁnansowąnalata2014–

–2020 i realizacja poszczególnych projektów inwesty-

cyjnych interesujących pana posła, a nie uwzględnio-

nych w załączniku nr 1 do programu, uzależniona

Z poważaniem

1271

Odpowiedź

sekretarza stanu

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na

jednookich do osób niepełnosprawnych, przekazaną

-ZP-Z-070-23117-5/MF/12), uprzejmie informuję.

ści dzieci zawarte są w rozporządzeniu ministra pra-

wie kryteriów oceny niepełnosprawności u osób w wie-

żej 12 miesięcy z powodu wady wrodzonej, długo-

deﬁnicjach(art.4ust.1–3ww.ustawy)orazwroz-

porządzeniu ministra gospodarki, pracy i polityki

rozporządzenia w sprawie orzekania o niepełno-

liﬁkowaniudoznacznego,umiarkowanegoilekkiego

stopnia niepełnosprawności bierze się pod uwagę za-

kres naruszenia sprawności organizmu spowodowa-

ny przez choroby narządu wzroku, w tym wrodzone

niczenie jego sprawności, prowadzące do obniżenia

lena po wyrównaniu wady wzroku szkłami korekcyj-

nymi lub ograniczenie pola widzenia do przestrzeni

życia do stanów chorobowych, które uzasadniają ko-

nieczność stałej opieki lub pomocy dziecku, należą

jące znaczne ograniczenie jego sprawności, prowa-

ku szkłami korekcyjnymi, lub ograniczenie pola widze-

Pragnę ponadto podkreślić, iż powyższe wartości

ograniczenia pola widzenia, będące kryterium medycz-

nym orzekania o niepełnosprawności i stopniu niepeł-

nosprawności, pozostają w pełni akceptowane przez

krajowego konsultanta w dziedzinie okulistyki.

Ponadto należy zauważyć, iż każdy wniosek o wy-

danie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności lub

niepełnosprawności jest rozpatrywany wg tych sa-

W przypadku uszkodzenia narządu wzroku przy

ustalaniu stopnia niepełnosprawności brane są pod

tości w sposób istotny ograniczają sprawność lub ak-

tywność życiową i funkcjonowanie, są to przede

padku osób jednoocznych, np. po urazie gałki ocznej,

okres adaptacji do widzenia jednoocznego wynosi

12 miesięcy.

Poprzez utratę wzroku jednego oka tra-

ci się zdolność obuocznego, stereoskopowego widze-

nia.

Gdy utrata wystąpi we wczesnym dzieciństwie,

zdolność kompensacji jest bardzo duża, zdolność tej

kompensacji maleje natomiast wraz z wiekiem.

Po

nagłej utracie widzenia jednego oka (np. pourazowej)

u osoby dorosłej, przy drugim sprawnym oku, okres

adaptacji do utraty widzenia obuocznego wynosi oko-

ło 12 miesięcy.

Po tym okresie osoba jednooczna może

uzyskać np. prawo jazdy.

Rozważając ograniczenia

w pełnieniu ról społecznych, do których u osób doro-

słych należy przede wszystkim aktywność zawodo-

wa, osoba jednooczna, przy dobrym widzeniu posia-

danego oka, jest w stanie wykonywać większość ist-

niejących prac zawodowych.

Jedynie przeciwskaza-

niem jest wykonywanie zawodów, w których widzenie

obuoczne jest zawodowo niezbędne.

Dotyczy to kie-

rowców zawodowych, pilotów i osób pracujących na

wysokości oraz przy obsłudze maszyn w ruchu cią-

głym.

W celu eliminacji zagrożeń dla jednego oka nie

są wskazane prace np. przy przeróbce materiału z od-

pryskującymi odpadami.

Nie ma natomiast podstawy

prawnej dającej lekarzowi prawo odsunięcia od pracy

przy komputerze takiej osoby.

Jednocześnie należy podkreślić, iż ocena stanu

1272

ści uwzględnia zarówno ﬁzyczne,psychicznejakispo-

łeczne aspekty funkcjonowania człowieka.

Przyjęte

sprawności lub stopniu niepełnosprawności ma cha-

rakter kompleksowy.

Wystąpienie tylko jednego z ele-

mentów np. naruszenia sprawności organizmu (po-

tocznie utożsamianego z chorobą) nie musi zatem

wa bezpośrednio na ustaloną niepełnosprawność lub

stopień niepełnosprawności, jeżeli w następstwie jego

kanie o niepełnosprawności lub stopniu niepełno-

Naruszenie sprawności organizmu służące dia-

znanych na podstawie odrębnych przepisów (m.in.

dodatków mieszkaniowych) wspierających osoby nie-

Mając na uwadze powyższe, pragnę poinformo-

w przypadku schorzeń dotyczących narządu wzroku,

w tym jednooczności.

Z szacunkiem

Sekretarz stanu

Jarosław Duda

w sprawie naruszenia przez gminy praw

budowie wielofunkcyjnych boisk do piłki

(6228)

-023-6228/12) w sprawie naruszenia przez gminy praw

rystyki uprzejmie informuję, co następuje.

stępowanie sądowe w sprawie naruszenia autorskich

postępowanie prowadzone jest, na skutek pozwu wnie-

sionego przez Archi Plus sp. z o.o., przeciwko jednej

jąc zasadności zgłoszonych roszczeń zarówno co do za-

sady, jak i co do wysokości, przystąpił do przedmioto-

interwenienta ubocznego.

Oprócz zasadności i wysoko-

ści dochodzonych roszczeń okolicznością sporną

w przedmiotowym postępowaniu jest również charakter

opracowania a także jego autorstwo.

obecnej ministerstwo odnotowało 114 przypadków

wezwań do próby ugodowej.

Należy zaznaczyć, że

Większość kompleksów zrealizowanych w ramach

na podstawie projektu autorstwa Kulczyński Archi-

tekt sp. z o.o., w stosunku do którego nie są zgłasza-

ne żadne roszczenia.

Ministerstwo na bieżąco informuje jednostki samo-

W ocenie ministerstwa, prawa którymi dyspono-

wało ministerstwo były wystarczające do korzystania

1273

sków Skarbu Państwa w postępowaniu sądowym

wyłącznie zawarcie ewentualnej ugody w sprawie.

Ze

stanowiska w tych postępowaniach.

niu, w szczególności w jego delegaturach, uprzejmie

przedstawiam następujące informacje.

funkcjonowania urzędu wojewódzkiego, przy pomocy

którego wojewoda wielkopolski realizuje przypisane

kresie jest zbieżny z ogólnym założeniem racjonali-

zacji zatrudnienia i usprawnienia funkcjonowania

administracji rządowej.

dzenia wojewody wielkopolskiego, a mianowicie:

1) zarządzeniem nr 138/12 wojewody wielkopol-

skiego z dnia 12 marca 2012 r. zmieniającym zarzą-

dzenie w sprawie ustalenia regulaminu organizacyj-

nego Wielkopolskiego Urzędu Wojewódzkiego w Po-

konano przeniesienia zadań z delegatur urzędu do

2) zarządzeniem nr 293/12 wojewody wielkopol-

skiego z dnia 10 maja 2012 r. zmieniającym zarządze-

nie w sprawie ustalenia regulaminu organizacyjnego

cji części stanowisk pracy w Wydziale Spraw Obywa-

telskich i Cudzoziemców w delegaturach urzędu celem

wielkopolski nie zamierza likwidować zarówno Dele-

gatury Wielkopolskiego Urzędu Wojewódzkiego w Lesz-

nie, jak i w Kaliszu, Koninie i Pile.

stosunki pracy, a 37 pracowników otrzymało wypo-

wiedzenia zmieniające warunki pracy.

Zmiany w spo-

sobie organizacji zadań w Delegaturze WUW w Lesz-

nie objęły 5 pracowników.

Wszyscy otrzymali propo-

zycje zatrudnienia w siedzibie Wielkopolskiego Urzę-

1274

du Wojewódzkiego w Poznaniu do realizacji dotych-

czasowych zadań.

Jednocześnie zaznaczyć trzeba, że zgodnie z art. 38

organizacje związkowe zostały zawiadomione o zamia-

rze wręczenia wypowiedzeń umów o pracę lub wypo-

wiedzeń warunków pracy.

Niezależnie od powyższego

w dniu 11 lipca 2012 r. na spotkaniu z przewodniczą-

cym Zarządu Regionu NSZZ „Solidarność” w Koninie,

ność” Wielkopolska Południowa, przewodniczącym Za-

rządu Regionu NSZZ „Solidarność” Wielkopolska oraz

z przewodniczącym Międzyzakładowej Komisji NSZZ

polski przedstawił informację o podjętych działaniach

tycznych skutkach dla mieszkańców Wielkopolski.

Z poważaniem

Warszawa, dnia 31 lipca 2012 r.

rowiaka w sprawie projektu ustawy o petycjach, uprzej-

mie przedstawiam następujące informacje.

ministracji i Cyfryzacji rozważało podjęcie prac nad

projektem ustawy o petycjach, jednakże z uwagi na

sygnalizowany przez pana senatora Mieczysława Au-

gustyna zamiar wystąpienia przez Senat Rzeczypo-

spolitej Polskiej z ponowną inicjatywą legislacyjną

w tym przedmiocie prace te nie zostały podjęte.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że rząd, tak jak

miało to miejsce poprzednio, będzie aktywnie uczest-

niczył w pracach nad nowym projektem ustawy o pe-

tycjach.

Projekt tej ustawy zostanie przedstawiony do

zaopiniowania również stronie samorządowej w Ko-

Włodzimierz Karpiński

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

-6231/12) w sprawie kosztów zakupu nowych pod-

ręczników, uprzejmie informuję.

Ponadto uprzejmie informuję, że podpisane w dniu

21 czerwca 2012 r. rozporządzenie ministra edukacji

nego podręczników (wejdzie w życie w dniu 18 lipca

2012 r.) wprowadza ograniczenie możliwości składa-

wadzone zostały często niewielkie, kosmetyczne

zmiany.

1275

Od wielu lat Ministerstwo Edukacji Narodowej

prowadzi również działania, których celem jest wy-

W br. odbiorcami programu są:

Uczniowie niepełnosprawni realizują podstawę

1276

— dla uczniów niepełnosprawnych

gimnazjum,

Ministerstwo Edukacji Narodowej, działając na

uczniów niewidomych, słabowidzących, niesłyszą-

cych i z upośledzeniem umysłowym.

Od 2009 r. w Ministerstwie Edukacji Narodowej

obowiązuje nowy system zapewniania uczniom nie-

widomym i słabowidzącym dostępu do podręczników

szkolnych.

żek pomocniczych, dostosowane do potrzeb uczniów

w systemie Braille’a zamieszczane są na stronie in-

umożliwiającym dyrektorom szkół i placówek bieżą-

cyjnymi uczniów.

W miarę posiadanych środków pod-

ręczniki te są również drukowane na zlecenie mini-

sterstwa i przekazywane do szkół i placówek.

Podręczniki wykonane w druku powiększonym,

i placówki otrzymują natomiast w wersji wydruko-

wanej, zgodnie ze złożonym do Ministerstwa Eduka-

cji Narodowej zapotrzebowaniem, w miarę posiada-

nych przez MEN środków.

Zadanie powyższe jest realizowane każdego roku

Ponadto Ministerstwo Edukacji Narodowej, wy-

Realizacja narodowego programu stypendialnego,

w tym wyprawka szkolna, na wydruk podręczników

zostały przekazane organom prowadzącym szkoły

podstawie porozumień zawieranych z tymi organa-

mi.

Dzięki zastosowaniu takiego rozwiązania dodat-

kowe środki z budżetu państwa zostały przekazane

na wydruk podręczników szkolnych i książek pomoc-

niczych odpowiednio do rozpoznanych indywidual-

nych potrzeb uczniów niewidomych w tym zakresie

w poszczególnych szkołach i placówkach.

Umożliwio-

no bowiem wykonanie wydruku tych podręczników

nizacyjne szkół/placówek, do których uczęszczają

wane bowiem w różnych formach: przez zakup usłu-

gi polegającej na wydruku podręczników lub przez

kowanie podręczników przez organ prowadzący szko-

łę/placówkę bądź bezpośrednio przez samą szkołę/

placówkę.

Dzięki temu szkoły/placówki mogą wydru-

kować lub zlecić wydruk nie zawsze całego podręcz-

nika, lecz także jego części bądź poszczególnych jego

elementów (np. graﬁcznych),odpowiedniodopotrzeb

ganizacyjnych danej szkoły/placówki.

W 2012 r. Mi-

nisterstwo Edukacji Narodowej również pozyskało

dodatkowe środki z ww. rezerwy celowej na zakup

i/lub wydruk podręczników dla uczniów niewido-

mych.

Dodatkowo dla uczniów niewidomych i słabo-

widzących obecnie są drukowane podręczniki ze

środków budżetowych MEN.

Ministerstwo Edukacji Narodowej doﬁnansowało

również zakup podręczników dla uczniów niesłyszą-

cych oraz uczniów z upośledzeniem umysłowym

1277

w stopniu lekkim, opracowanych przez wydawnictwa

pedagogiczne specjalnie dla tych uczniów.

Podręcz-

niki te zostały zakupione przez MEN i nieodpłatnie

przekazywane są do szkół i placówek, w których

kształcą się ci uczniowie, a następnie wypożyczane

im na dany rok szkolny.

Ponadto jak wykazano wyżej, począwszy od 2010 r.

dla uczniów słabowidzących, niesłyszących, z upośle-

ne są również środki ﬁnansowewramachrezerwy

celowej nr 26: Realizacja narodowego programu sty-

pendialnego, w tym wyprawka szkolna, w wysokości

nie zakupu wybranych, wykorzystywanych w danej

trzeby tych uczniów.

Wybór podręczników do kształ-

cenia ogólnego lub kształcenia specjalnego należy do

nauczyciela, ponieważ uczniowie ci realizują podsta-

zadania pn.: Zapewnienie uczniom niewidomym i sła-

i młodzieży, wykonanych w alfabecie Braille’a oraz

w druku powiększonym.

Są one przekazywane w for-

mie dotacji podmiotowi wybranemu zgodnie z art. 13

Również w 2012 r. został ogłoszony taki kon-

nie internetowej MEN w Biuletynie Informacji Pu-

blicznej.

Z wyrazami szacunku

Sekretarz stanu

w sprawie terminu obowiązywania ustawy

zaną w dniu 9 lipca 2012 r. interpelacją posła na Sejm

w sprawie niektórych aspektów dotyczących terminu

ustawą, uprzejmie wyjaśniam.

W pierwszej kolejności pragnę zaznaczyć, iż resort

transportu ma świadomość problemu, jaki wiąże się

z faktem, iż niektóre z przedsięwzięć Euro 2012 pla-

nowanych do wykonania w związku z organizacją

turnieju ﬁnałowegoniezostałyzrealizowaneprzed

zakończeniem tego turnieju, pozostając według stanu

na dzień dzisiejszy w różnych fazach przygotowania

lub realizacji, częstokroć na skutek przedłużających

się postępowań administracyjnych związanych z uzy-

skaniem decyzji lub pozwoleń wymaganych przepi-

sami środowiskowymi, lokalizacyjnymi, budowlany-

mi itp.

W konsekwencji powstały wątpliwości, na gruncie

wykładni celowościowej, najogólniej rzecz ujmując,

co do podstaw prawnych kontynuacji tych przedsię-

wzięć po dacie zakończenia turnieju na podstawie

dotychczasowych przepisów, sygnalizowane także do

resortu transportu przez niektórych wojewodów i mar-

szałków województw.

Za brakiem podstaw do prowadzenia procesu in-

westycyjnego w trybie ustawy przemawia treść art. 1

ust. 1 i 2 ustawy, określających zakres jej stosowania.

Skoro celem ustawy było stworzenie regulacji praw-

nych dla realizacji przedsięwzięć niezbędnych do

przeprowadzenia turnieju ﬁnałowego,budziwątpli-

wość uprawnienie do jej stosowania po zakończeniu

tego turnieju.

Jednocześnie jednak ustawa w rozdziale 7., zaty-

tułowanym „Przepisy przejściowe i przepisy końco-

we”, nie zawiera przepisu określającego termin za-

kończenia jej obowiązywania.

Stosując wykładnię

literalną ustawy, należy zauważyć, iż skoro ustawo-

dawca określił termin jej obowiązywania wyłącznie

wobec konkretnie wskazanych przepisów, to pozosta-

łe przepisy, poza wskazanymi w art. 40, nadal obo-

wiązują, mimo zakończenia turnieju.

Zgodnie z ogól-

ną zasadą techniki prawodawczej, jeżeli dany akt

normatywny ma obowiązywać tylko przez określony

1278

czas.

określa się termin wygaśnięcia mocy obowią-

zującej takiej ustawy, natomiast w przypadku, gdy

nie przewidziano takiej regulacji, dany akt formalnie

obowiązuje.

W związku z powyższym brak jest prze-

słanek aby uznać, iż ustawa ulega derogowaniu z sys-

temu prawa z dniem zakończenia turnieju.

W ocenie resortu problem ten może zostać rozwią-

zany przez dokonanie odpowiednich zmian do ustawy

zm.), przy czym możliwe do zastosowania regulacje

prawne zostały już przedstawione w piśmie Minister-

skiej skierowanym do pana posła Stanisława Lam-

czyka w piśmie z dnia 13 lipca br., znak: DP-T/058/

020/71/2012.

Mając na uwadze przedstawione wyżej, możliwe

do zastosowania kierunkowo, odmienne interpreta-

cje prawne, co do zakresu stosowania ustawy po za-

kończeniu turnieju ﬁnałowego, można jedynie po-

twierdzić potrzebę nowelizacji tej ustawy, aby wyklu-

czyć rozbieżności w stosowaniu jej przepisów przez

organy wydające decyzje administracyjne określone

w rozdziale 4 ustawy „Przygotowanie przedsięwzięć

Euro 2012”.

Pozostaję z szacunkiem

Podsekretarz stanu

w sprawie zmiany wyceny procedur

terpelację pana Stanisława Lamczyka, posła na Sejm

RP, z dnia 26 czerwca 2012 r., przesłaną przy piśmie

w sprawie zmiany wyceny procedur neurochirurgicz-

nych i ortopedycznych, uprzejmie proszę o przyjęcie

następujących informacji.

ści interpelacji, dotyczących zmiany wyceny procedur

neurochirurgicznych i ortopedycznych, uprzejmie in-

formuję, iż Ministerstwo Zdrowia zwróciło się do Na-

rodowego Funduszu Zdrowia o zajęcie stanowiska

płatnika świadczeń wprowadzenie zmian w rozlicza-

niu świadczeń opieki zdrowotnej ujętych w grupach

H51–H53 było poprzedzone analizą realizacji tych

świadczeń, z której wynikało, iż w okresie pierwsze-

go półrocza 2010 r. 83% wszystkich zabiegów w za-

kresie kręgosłupa stanowiły świadczenia ujęte w gru-

pie H51: Kompleksowe zabiegi korekcyjne kręgosłu-

pa.

Przeprowadzona przez fundusz analiza uwidocz-

niła, iż tak znaczna dysproporcja w realizacji grup

H51–H53 nie wynikała z faktu konieczności wyko-

nywania najbardziej rozległych i tym samym kosz-

townych zabiegów u tak dużej grupy pacjentów, ale

z nieprawidłowej konstrukcji tych grup świadczeń.

Wniosek ten potwierdziły również dane dotyczące

najczęstszych przyczyn realizacji zabiegów (wg ICD-

-10) w ramach grupy H51, a co za tym idzie, wykona-

nych w związku z tym procedur medycznych (wg

ICD-9).

Wobec powyższego Narodowy Fundusz Zdro-

wia zmodyﬁkowałwarunkikwaliﬁkacjizabiegówdo

grupy H51.

W tym miejscu należy podkreślić, iż wprowadzenie

ww. zmian dokonano przy akceptacji konsultanta kra-

jowego w dziedzinie neurochirurgii, w opinii którego

do czasu wprowadzenia niniejszych zmian najprostsze

operacje jednopoziomowych dysków szyjnych mogły

być rozliczane w ramach grupy H51, która miała być

dedykowana jedynie najpoważniejszym zabiegom.

Jak

wyjaśnia płatnik świadczeń, korekty charakterystyki

grupy H51 dokonano tak, by za jej pomocą mogły być

rozliczane jedynie kompleksowe, korekcyjne zabiegi,

tj. z wykazaniem procedury wskazującej na założenie

stabilizatorów wewnętrznych oraz realizację operacji

na co najmniej 3 kręgach.

W efekcie wprowadzonych zmian uległa zamianie

struktura realizowanych świadczeń.

W okresie: lipiec

2010 r. – grudzień 2011 r. realizacja grupy H51 sta-

nowiła już ok. 20% liczby zabiegów w zakresie krę-

gosłupa, natomiast realizacja grupy H52: Zabiegi na

1279

kręgosłupie z zastosowaniem implantów stanowi

obecnie 70% liczby zabiegów.

Równocześnie, mając

na uwadze poruszoną w treści interpelacji kwestię

dotyczącą spadku liczby zabiegów w zakresie kręgo-

słupa w efekcie wprowadzonych przez fundusz zmian,

uprzejmie informuję, iż płatnik świadczeń opieki

zdrowotnej nie odnotował takiego zjawiska; realiza-

cja świadczeń w 2011 r. ukazała wzrost wykonywa-

nych procedur medycznych w tym zakresie (z ok.

1400 zabiegów w okresie I półrocza 2010 r. do 1538

zabiegów w okresie lipiec 2010 r. – grudzień 2011 r.).

Dodatkowo weryﬁkacji poddano liczbę zrealizowa-

nych zabiegów w rozpoznaniach nowotworów, przy

których możliwe jest rozliczanie świadczeń za pomo-

cą grup H51-H53.

Liczba wykonywanych zabiegów

w związku z rozpoznaną chorobą nowotworową w tym

przypadku również nie uległa zmianie (ok. 55 zabie-

gów w okresie 2010 r.–2011 r.).

Mając na uwadze powyższe wyjaśnienia, uprzej-

planuje wprowadzać zmian w rozliczaniu grup zabie-

gów w zakresie kręgosłupa.

Niemniej jednak, zgodnie

z wyjaśnieniami płatnika świadczeń, fundusz umoż-

liwia świadczeniodawcom oraz środowiskom eksperc-

kim przedstawianie wniosków o dokonanie konkret-

nych zmian wraz z uzasadnieniem kosztowym.

Jeśli

ponoszone przez świadczeniodawców koszty w ra-

mach dotychczasowych grup okażą się na podstawie

przedstawionych wiarygodnych danych kosztowych

wyższe niż ich obecna wartość, fundusz rozważy po-

stulat zmiany wartości punktowej.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

mach planowanej modernizacji linii E59 na odcinku

Wrocław – Poznań, informuję, że modernizacja stacji

Leszno planowana jest w ramach kompleksowej mo-

dernizacji odcinka linii kolejowej E59 „granica woje-

wództwa dolnośląskiego – Czempiń”.

Odcinek ten

objęty będzie wspólnym obszarem sterownia (LCS

Leszno).

Potwierdzam przedstawiony w interpelacji

zakres rzeczowy modernizacji stacji Leszno.

Z uwagi

na zaawansowanie prac przygotowawczych i projek-

towych, przewiduje się modernizację linii na tym od-

cinku w kolejnej perspektywie ﬁnansowejUEwla-

tach 2014–2020.

Jednocześnie informuję, że brak jest

realnej szansy na przyspieszoną realizację prac zwią-

zanych z remontem peronów, ponieważ dokumenta-

cja techniczna modernizacji przewiduje przebudowę

peronu nr 2 (poszerzenie i wydłużenie) połączoną

z przebudową przyległego układu torowego.

Ponadto aktualny stan przygotowania moderni-

zacji odcinka linii kolejowej E59 „granica wojewódz-

twa dolnośląskiego – Czempiń” przedstawia się na-

stępująco:

— dokumentacja techniczna sporządzana przez

ﬁrmęSYSTRASA-projektybudowlanedlazadania:

modernizacja linii kolejowej E59 „Wrocław – Poznań”

na odcinku granica województwa dolnośląskiego

– Czempiń (Lot B1.

B2.

B3), w tym dotyczące moder-

nizacji stacji Leszno (ujęte w zakresie Lotu B2), za-

stały uzgodnione i odebrane przez zamawiającego,

— wojewoda wielkopolski w dniu 13 czepca 2012 r.

wydał decyzję nr 4/2012 o ustaleniu lokalizacji linii

dla Lotu EJ2, która oczekuje na rozpatrzenie odwo-

łań i uzyskanie ostateczności,

— wojewoda wielkopolski rozpatruje wniosek o usta -

lenie lokalizacji linii kolejowej o znaczeniu państwo-

wym dla Lotu E3,

— na podstawie uzyskanych decyzji lokalizacyj -

nych w Wielkopolskim Urzędzie Wojewódzkim zo-

stanie przeprowadzona procedura uzyskania pozwo-

leń na budowę wraz z ponowną oceną środowiskową

wymaganą na podstawie aktualnej decyzji o środo-

Aktualny harmonogram realizacyjny dla odcinka

kolejowego E59 „granica województwa dolnośląskie-

go – Czempiń” przewiduje uzyskanie kompletu decy-

zji administracyjnych do końca 2013 r.

Z poważaniem

1280

Odpowiedź

sekretarza stanu w Ministerstwie

w sprawie otoczenia opieką konserwatorską

świeckich obiektów zabytkowych z taką samą

odpowiedników (6235)

SPS-023-6235/12, z dnia 6 lipca 2012 r.) w sprawie

sakralnych odpowiedników, proszę o przyjęcie poniż-

szych informacji.

w zakresie sprawowania opieki nad zabytkami oso-

ba ﬁzycznalubjednostkaorganizacyjnaposiadająca

sności, użytkowania wieczystego, trwałego zarządu,

bowiązaniowego ﬁnansuje prowadzenie prac kon-

serwatorskich, restauratorskich i robót budowla-

nych przy tym zabytku.

Art. 75 ustawy wskazuje,

dziedzictwa narodowego (...) może udzielić dotacji

Minister kultury i dziedzictwa narodowego

udziela dotacji na prace konserwatorskie, restau-

ratorskie lub roboty budowlane przy zabytkach wpi-

bytków.

W 2012 r. w dwóch ogłoszonych naborach

zostało złożonych 1886 wniosków, z czego 1646 było

poprawnych formalnie i podlegało dalszej ocenie.

Ze wszystkich wniosków poprawnych formalnie

1131 aplikacji złożyły kościoły i związki wyzna-

niowe (68,71% ogółu), pozostałych 515 (31,28%) to

wnioski osób ﬁzycznych,fundacji,stowarzyszeń,jed-

nostek samorządu terytorialnego, instytucji kultury

i innych.

Ocenione jako poprawne wnioski podlegały na-

stępnie ocenie merytorycznej Zespołu Sterującego ds.

bytku, wpis zabytku na Listę Światowego Dziedzic-

twa Kulturowego i Przyrodniczego UNESCO,

uznanie zabytku za Pomnik Historii, czas powsta-

nia zabytku, wysokość deklarowanych środków

ministra.

Od 2012 r. wnioskodawcy, którzy nie otrzy-

mali rekomendacji zespołu sterującego, ale ich apli-

kacja miała powyżej 50 pkt, uzyskali możliwość zło-

żenia odwołania do ministra i otrzymania doﬁnan-

sowania.

W 2012 r. w ramach dwóch naborów przyznanych

zostało 458 dotacji na kwotę niecałych 90 mln zł,

z czego:

zabytki sakralne zabytki świeckie

Liczba dotacji

(ogółem 458)

330

72,05%

ogółu

128

27,95%

ogółu

Kwota dotacji

(ogółem ok. 90 mln)

ok.

64 mln

71%

ogółu

ok.

26 mln

29% ogółu

Analizując powyższe zestawienie w kontekście

wyżej podanych informacji o liczbie wniosków po-

prawnych formalnie, złożonych przez podmioty inne

niż kościoły i związki wyznaniowe, widać, iż liczba

udzielonych tym beneﬁcjentomdotacjijestproporcjo-

nalna do liczby składanych przez nich wniosków.

Za-

rzut, iż obiekty sakralne są doﬁnansowywanewwięk-

szym stopniu niż pozostałe, jest zatem całkowicie

nieuzasadniony.

W związku z tym, iż Ministerstwo Kultury i Dzie-

dzictwa Narodowego nie prowadzi statystyk udziela-

nia dotacji z podziałem na tereny działania po-

szczególnych urzędów wojewódzkich konserwato-

rów zabytków i ich delegatur, nie jest możliwe poda-

nie danych dotyczących nakładów przeznaczanych

przez MKiDN na obiekty znajdujące się na terenie

działania delegatury wojewódzkiego urzędu ochrony

zabytków w Jeleniej Górze.

Pragnę również poinformować, iż nie istnieje żad-

na lista, poza rejestrem zabytków, obiektów podlega-

jących szczególnemu nadzorowi.

Jednocześnie informuję, iż w latach 2011–2012

do generalnego konserwatora zabytków wpłynęła

jedna skarga na pana W. K., która została przeka-

zana, zgodnie z art. 92 ust. 4 przedmiotowej ustawy,

do rozpatrzenia przez dolnośląskiego wojewódzkie-

go konserwatora zabytków wg kompetencji.

W chwi-

li obecnej nie znajduję podstaw, by negatywnie oce-

niać pracę kierownika delegatury WUOZ w Jeleniej

Górze.

Sekretarz stanu

Piotr Żuchowski

Warszawa, dnia 24 lipca 2012 r.

1281

Odpowiedź

w sprawie wydawanych indywidualnych

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pi-

którym przekazano interpelację pana posła Henryka

terpretacji prawa podatkowego, uprzejmie informuję.

Szczegółowe zasady i tryb udzielania pisemnych

interpretacji określone zostały w ustawie z dnia

Zgodnie z brzmieniem art. 14b § 1 Ordynacji po-

datkowej minister właściwy do spraw ﬁnansówpu-

indywidualną).

Wniosek o interpretację indywidualną

rzeń przyszłych.

Osoba składająca wniosek o wydanie

interpretacji indywidualnej obowiązana jest do wy-

czerpującego przedstawienia zaistniałego stanu fak-

tycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedsta-

wienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej

Wnioskujący o wydanie interpretacji indywidual-

nej obowiązany jest ponadto do złożenia oświadcze-

nia pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszy-

we zeznania, że elementy stanu faktycznego objęte

wania podatkowego, kontroli podatkowej, postępo-

wania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz

Treścią interpretacji indywidualnej jest ocena

prawna stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnie-

niem prawnym tej oceny.

Należy jednakże zauważyć,

iż interpretacja nie jest orzeczeniem, wyraża ona je-

dynie stanowisko organu podatkowego co do sposobu

sprawie wnioskodawcy.

Rozumienie pojęcia „zainteresowany” i „indywi-

dualna sprawa” stanowi o tzw. indywidualnej jed-

nostkowej ochronie na gruncie prawa podatkowego

konkretnego podmiotu występującego z wnioskiem

o interpretację (art. 14k–n ustawy Ordynacja podat-

kowa).

Na gruncie przepisów ustaw zainteresowa-

nym jest każda osoba, która chce uzyskać interpre-

tację przepisów prawa podatkowego w celu ułożenia

swoich interesów w sferze prawa podatkowego.

Po-

między sprawą, w której wystąpiono z wnioskiem

o udzielenie pisemnej interpretacji, a wnioskodawcą

konieczne jest istnienie związku wyrażającego się

tym, że przedstawiony we wniosku problem dotyczy

sfery opodatkowania lub potencjalnego opodatkowa-

nia wnioskodawcy.

Chodzi więc o podmiot mający

szeroko rozumiany (rzeczywisty lub potencjalny w przy-

padku zdarzenia przyszłego) interes prawnopodatko-

wy w uzyskaniu interpretacji indywidualnej w da-

nym przedmiocie.

Oznacza to zatem, że osobą zain-

teresowaną w sprawie w rozumieniu art. 14b §1 Or-

dynacji podatkowej jest tylko taki podmiot, który

pyta o własną sytuację prawnopodatkową, a nie o sy-

tuację prawną innych podmiotów.

Należy ponadto zauważyć, iż instytucja indywidu-

alnych interpretacji przepisów prawa podatkowego

pełni dwie funkcje: funkcję informacyjną, ponieważ

prawnopodatkowych skutków dotyczących zastosowa-

nia konkretnego przepisu prawa podatkowego w kon-

kretnym stanie faktycznym, oraz funkcję ochronną,

ponieważ chroni podmiot, który zastosował się do tre-

ści wydanej w jego sprawie interpretacji indywidualnej

przed ewentualnymi negatywnymi skutkami wynika-

jącymi z zastosowania się do jej treści.

interpretacja indywidualna wywiera skutki prawne

jest skierowana.

przedstawione w interpelacji w zakresie zastosowa-

nia interpretacji indywidualnej wydanej dla jednego

ze współwłaścicieli gruntu do drugiego współwłaści-

ciela tego gruntu, uprzejmie informuję, iż wydana

interpretacja indywidualna ma zastosowanie wyłącz-

nie do tego współwłaściciela gruntu, do którego jest

skierowana.

Natomiast odnosząc się do poruszonej przez pana

posła kwestii dopuszczalności tzw. dualizmu praw-

nego, polegającego na odmiennym rozstrzyganiu

w interpretacjach indywidualnych dotyczących tego

samego problemu, uprzejmie informuję, iż system

wydawania interpretacji indywidualnych, co do za-

sady, wyklucza możliwość wydania w tożsamym sta-

nie faktycznym i prawnym interpretacji indywidual-

nych zawierających rozbieżne stanowiska.

Jeżeli jed-

nak taka sytuacja wystąpi, to minister finansów

w celu zapewnienia jednolitości interpretacji zmienia

z urzędu interpretację zawierającą stanowisko nie-

prawidłowe, na podstawie art. 14e ustawy Ordynacja

podatkowa.

Pragnę jednak zauważyć, iż każda interpretacja

indywidualna dotyczy konkretnego stanu faktyczne-

go lub zdarzenia przyszłego przedstawionego przez

wnioskodawcę we wniosku.

W związku tym może

wystąpić sytuacja, gdzie z uwagi na odmienny sposób

przedstawienia problemu oraz sformułowania pyta-

nia przez wnioskodawcę interpretacje indywidualne

dotyczące tego samego tematu mogą pozornie wyda-

wać się odmienne.

1282

Przedstawiając powyższe wyjaśnienia, wyrażam

uniemożliwienia organom skarbowym

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

datkowego, przesłaną przy piśmie Marszałka Sejmu

SPS-023-6237/12, uprzejmie przedstawiam, co na-

stępuje.

Odnosząc się do sformułowanego przez pana posła

zarzutu dotyczącego celowego działania naczelników

urzędów skarbowych, polegającego na przedłużaniu

zwrotu podatku w jak najpóźniejszym terminie,

mi ewentualnych opóźnień załatwienia wniosku

o stwierdzenie nadpłaty.

Stosownie do postanowień

art. 78 § 3 pkt 3 tej ustawy, jeżeli decyzja stwierdza-

jąca nadpłatę nie została wydana w terminie 2 mie-

sięcy od dnia złożenia wniosku o stwierdzenie nad-

płaty lub nadpłata nie została zwrócona w terminie

płatę, podatnikowi przysługuje od dnia złożenia

wniosku wraz ze skorygowanym zeznaniem (dekla-

racją) oprocentowanie nadpłaty.

Wysokość oprocen-

towania nadpłaty jest równa wysokości odsetek za

nosi obecnie 14,50% kwoty zaległości podatkowej

w stosunku rocznym.

poz. 535, z późn. zm.), w przypadku gdy kwota po-

ustawy) jest w okresie rozliczeniowym wyższa od

stępne okresy lub do bezpośredniego zwrotu różnicy

na rachunek bankowy.

Stosownie zaś do ust. 2 ww.

artykułu termin zwrotu podatku następuje w termi-

nika.

W przypadku gdy zasadność zwrotu wymaga

dodatkowego zweryﬁkowania, naczelnik urzędu

zakończenia weryﬁkacjirozliczeniapodatnikadoko-

nywanego w ramach czynności sprawdzających, kon-

stępowania kontrolnego na podstawie przepisów o kon-

troli skarbowej.

Jeżeli przeprowadzone przez organ

leżną kwotę wraz z odsetkami w wysokości odpowia-

dającej opłacie prolongacyjnej stosowanej w przypad-

ku odroczenia płatności podatku lub jego rozłożeniu

na raty (tj. połowy stawki odsetek za zwłokę).

Z powyższego wynika, że teza, iż organy podatko-

we miałyby być zainteresowane przedłużaniem postę-

powań w sprawie stwierdzenia (zwrotu) nadpłaty oraz

postępowań prowadzonych w celu weryﬁkacjizwrotu

podatku od towarów i usług jest absurdalna.

W przy-

padku ustalenia, że nadpłata (zwrot podatku) jest za-

sadna, organ zwraca ją wraz z oprocentowaniem.

Pragnę też zapewnić pana posła, że „opowieści

o listach apostolskich” ministra ﬁnansów,zalecają-

cych przedłużanie postępowań podatkowych, nie

mają żadnych podstaw.

Odnośnie do terminu zakończenia czynności

sprawdzających zauważam, że przepisy Ordynacji

podatkowej nie określają takiego terminu, co nie

oznacza, że organ może prowadzić je w nieskończo-

ność.

W odróżnieniu od kontroli podatkowej i postę-

powania podatkowego czynności sprawdzające są

Tego rodzaju czynności powinny być prowadzone

ta nakazuje organom podatkowym działać w sprawie

szymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia.

Regulacje zawarte w Ordynacji podatkowej dają

podatnikom szerokie możliwości ochrony ich intere-

sów zarówno w toku toczącego się postępowania po-

datkowego i kontroli podatkowej, jak i przed wszczę-

ciem tych procedur.

W szczególności są to przepisy

zawierające zasady ogólne postępowania podatkowe-

go (art. 120–129 Ordynacji podatkowej), przepisy

przewidujące terminy załatwienia spraw podatko-

wych z prawem ponaglenia organu (art. 139–142 Or-

dynacji podatkowej) oraz zasady wykonywania decy-

zji podatkowej (art. 239a–239j Ordynacji podatko-

wej).

Organy podatkowe muszą przestrzegać wszyst-

kich tych zasad we wszelkich swych działaniach,

a ich łamanie stanowi naruszenie prawa, które może

uzasadniać wniesienie przez podatnika odwołania od

decyzji organu podatkowego lub złożenie skargi do

sądu administracyjnego.

Przepisy Ordynacji podat-

kowej dotyczące zasad ogólnych postępowania podat-

kowego, w szczególności przepisów, w których zosta-

1283

ły wyrażone zasady: szybkości postępowania podat-

kowego (art. 125 Ordynacji podatkowej), prawdy

obiektywnej (art. 122), oﬁcjalnościpostępowaniado-

wodowego (art. 187), jak również procedury związa-

ne z terminami załatwiania spraw podatkowych zo-

stały szczegółowo omówione w odpowiedzi na inter-

wie konieczności sprecyzowania długości trwania

nych przez organy skarbowe, przesłaną przy piśmie

6 lipca 2012r., znak: SPS-023-6238/12.

Mając na względzie, że przepisy ustawy Ordynacja

podatkowa szczegółowo regulują kwestie związane

z prowadzeniem, w sposób prawidłowy, postępowania

podatkowego, uważam, że przepisy tej ustawy nie wy-

magają zmian legislacyjnych w powyższym zakresie.

Pragnę także wyjaśnić, że minister ﬁnansównie

może dokonać oceny zagadnień będących przedmiotem

interpelacji pana posła, gdyż „fragmenty” poruszonych

problemów związanych z rzekomo celowym przedłuża-

niem przez naczelników urzędów skarbowych postępo-

wań podatkowych odnoszą się do postępowań prowa-

dzonych w indywidualnych sprawach.

Ustosunkowanie

się do zarzutów, prawdopodobnie wyrwanych z kontek-

stu całego postępowania, nie jest zasadne.

Jeżeli pan poseł wie o konkretnych postępowa-

niach podatkowych, w których mogą mieć miejsce

nieprawidłowości, to proszę o przekazanie bardziej

szczegółowych informacji, które pozwolą ministrowi

ﬁnansównazweryﬁkowaniezarzutówwobecorga-

nów podatkowych, w trybie nadzoru.

Nadmieniam, że w odpowiedzi na interpelację

ster ﬁnansówpoinformował,żewramachsprawowa-

nego nadzoru nad izbami i urzędami skarbowymi,

rozpatruje w trybie działu VIII ustawy z dnia 14 czerw-

skargi składane na działania izb i urzędów skarbo-

wych, w indywidualnych sprawach podatników, a tak-

że ponaglenia określone w przepisie art. 141 ustawy

Ordynacja podatkowa, dotyczące uchybienia termi-

nów załatwiania spraw przez poszczególnych dyrek-

torów izb skarbowych.

W bieżącym roku do ministra

ﬁnansówwpłynęłookoło250tegotypuspraw,wtym

70 ponagleń na niezałatwienie przez dyrektorów izb

skarbowych spraw w terminie wynikającym z prze-

pisów prawa.

Z 66 rozpatrzonych ponagleń żadnego

nie uznano za uzasadnione.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Maciej Grabowski

skarbowe (6238)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

SPS-023-6238/12, uprzejmie przedstawiam, co na-

stępuje.

Kwestie dotyczące terminów załatwiania spraw

regulują przepisy art. 139–143 ustawy z dnia 29 sierp-

poz. 749).

Terminy załatwiania spraw określone

w art. 139 tej ustawy mają charakter procesowy.

Są

terminami instrukcyjnymi, wyznaczającymi określo-

ne momenty, przed których upływem powinno nastą-

pić załatwienie sprawy.

Upływ terminów, wynikają-

cych z art. 139 Ordynacji podatkowej, nie pozbawia

jednak organów podatkowych możliwości orzekania.

Nie powoduje również wadliwości decyzji wydanej

w takim postępowaniu.

Przepisy Ordynacji podatkowej różnicują terminy

załatwiania spraw w zależności od stopnia ich skom-

plikowania i zakresu postępowania dowodowego.

Przepis art. 139 Ordynacji podatkowej przewiduje

instancji w następujących terminach: niezwłocznie,

bez zbędnej zwłoki, jednak nie poźniej niż w ciągu

miesiąca, w ciągu 2 miesięcy, w ciągu 3 miesięcy,

w innym terminie przewidzianym w tej ustawie.

Niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy,

organowi prowadzącemu postępowanie (art. 139 § 2

Ordynacji podatkowej).

Załatwienie sprawy bez zbęd-

jest przeprowadzenie „nierozbudowanego” postępo-

wania dowodowego.

Tylko wyjątkowo, dla spraw

szczególnie skomplikowanych, termin ten może wy-

nosić 2 miesiące od dnia wszczęcia postępowania,

chyba że przepisy ustawy Ordynacja podatkowa sta-

wy złożone, wielowątkowe, w których wymagane jest

przeprowadzenie, w szerokim zakresie, postępowa-

nia dowodowego.

O zakwaliﬁkowaniu konkretnej

1284

sprawy jako szczególnie skomplikowanej decyduje

organ prowadzący postępowanie.

Organ ten posiada

wymagane jest przeprowadzenie w szerokim zakresie

postępowania dowodowego, a w konsekwencji czy

można ją zaliczyć do spraw szczególnie skomplikowa-

nych.

Zaznaczenia wymaga, że okoliczności, które de-

cydują o zakwaliﬁkowaniu konkretnej sprawy jako

szczególnie skomplikowanej mogą pojawić się na eta-

pie wszczęcia postępowania lub w trakcie jej rozpatry-

wania, np. w wyniku złożenia przez podatnika wnio-

sków dowodowych (wniosków: o przesłuchanie świad-

ków, o dokonanie oględzin, o powołanie biegłych).

Dyrektywę wyznaczającą końcowe terminy, w któ-

istnienia zaległości podatkowej nie nalicza się odse-

wołania organowi odwoławczemu do dnia otrzyma-

nia odwołania przez ten organ odwoławczy.

W tym

trzymaniem odwołania przez organ podatkowy

sięcy od dnia otrzymania odwołania przez organ od-

woławczy.

Jeżeli organ odwoławczy nie wyda decyzji

dynacji podatkowej, odsetek za zwłokę nie nalicza się

ręczenia decyzji organu pierwszej instancji, jeżeli de-

sięcy od dnia wszczęcia postępowania, to wówczas

czenia tej decyzji.

Wydaje się, że ochrona podatnika przed negatywny-

mi skutkami nieusprawiedliwionej zwłoki w załatwie-

niu sprawy podatkowej, wyrażająca się nienaliczaniem

wy Ordynacja podatkowa, jest wystarczająca.

Nie ulega wątpliwości, że organy podatkowe po-

winny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posłu-

gując się możliwie najprostszymi środkami prowa-

dzącymi do jej załatwienia.

Nie kwestionując znacze-

nia zasady szybkości postępowania podatkowego,

wyrażonej w art. 125 Ordynacji podatkowej, wydaje

się, że zasada ta nie może przesądzać o prawidłowym

przebiegu postępowania dowodowego czy ograniczać

praw podatnika w zakresie jego uprawnień ustawo-

wych w tym postępowaniu.

Ma to szczególne znacze-

nie w odniesieniu do spraw złożonych, wielowątko-

wych, o skomplikowanym charakterze, w których

sie, postępowania dowodowego.

Skrócenie terminów

załatwiania spraw odbiłoby się bezsprzecznie na ja-

kości decyzji wydawanych przez organy podatkowe,

w szczególności decyzji „wymiarowych“ (określają-

cych/ustalających wysokość zobowiązania podatko-

wego), co w konsekwencji zwiększyłoby ilość decyzji

uchylanych przez organy odwoławcze oraz sądy ad-

ministracyjne.

Przepis art. 122 Ordynacji podatko-

wej obliguje bowiem organy podatkowe do podejmo-

wania w toku postępowania podatkowego wszelkich

powaniu podatkowym.

Z kolei przepis art. 187 Ordy-

nacji podatkowej nakłada na organy podatkowe obo-

wiązek zebrania i w sposób wyczerpujący rozpatrze-

nia całego materiału dowodowego.

Prowadzenie

przez organy podatkowe postępowań w sprawach

skomplikowanych pod presją czasu i koncentrowanie

się przede wszystkim na zachowaniu terminu, a nie

na dokładnym wyjaśnieniu stanu faktycznego spra-

wy, poprzez podejmowanie czynności procesowych

zmierzających do zebrania kompletnego materiału

dowodowego, może prowadzić do naruszenia wyni-

kających z powołanych przepisów zasad: prawdy

obiektywnej i oﬁcjalnościpostępowaniadowodowego.

Naruszenie powyższych zasad jest wadą postępowa-

nia skutkującą wadliwością wydanych decyzji.

powania podatkowe toczące się ponad 6 miesięcy sta-

nowią niewielki procent ogólnej liczby wszystkich

postępowań podatkowych w sprawach określenia/

ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego.

Do dominujących przyczyn merytorycznych wska-

zujących na stopień skomplikowania spraw, które są

przedmiotem postępowań podatkowych toczących się

ponad 6 miesięcy, należy: przeprowadzenie postępo-

wania dowodowego w znacznej części; ustalenie, w dro-

dze oszacowania, podstawy opodatkowania; przepro-

wadzenie dowodu z opinii biegłego; współpraca z or-

ganami ścigania.

merytorycznych powodujących przedłużanie się postę-

powania podatkowego jest utrudniony kontakt ze stro-

ną postępowania, wyrażający się przykładowo w nie-

odbieraniu korespondencji, braku reakcji na wezwania

organu podatkowego, częstych zmianach pełnomocni-

ków połączonych ze zmianami miejsca zamieszkania.

W opinii ministra ﬁnansów,trudnozgodzićsię

z twierdzeniem zawartym w interpelacji, że unormo-

wania wynikające z przepisów ustawy Ordynacja po-

datkowa, dotyczące terminów załatwiania spraw „zo-

stały sporządzone z całkowitym pominięciem intere-

su podatnika”.

1285

Podkreślenia wymaga, że podatnik dysponuje

środkami prawnymi umożliwiającymi ochronę przed

ewentualną zwłoką organu podatkowego w załatwie-

niu sprawy.

Stronie, której sprawa nie została zała-

twiona w terminie ustawowym lub w terminie dodat-

kowym, wyznaczonym przez organ podatkowy na

podstawie art. 140 Ordynacji podatkowej, przysługu-

je środek prawny w postaci ponaglenia, składany do

ustawy).

Ponadto, po wyczerpaniu tego środka praw-

nego, strona może złożyć również skargę do sądu ad-

ministracyjnego.

Kolejną konsekwencją niezałatwie-

nia sprawy w terminie jest możliwość pociągnięcia

do odpowiedzialności porządkowej, dyscyplinarnej

lub innej odpowiedzialności przewidzianej przepisa-

mi prawa pracownika organu podatkowego, który

dopuścił się niezałatwienia sprawy w terminie.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że minister

ﬁnansów, w ramach sprawowanego nadzoru nad

alnych sprawach podatników, a także ponaglenia

datkowa, dotyczące uchybienia terminów załatwia-

nia spraw przez poszczególnych dyrektorów izb skar-

bowych.

W bieżącym roku do ministra ﬁnansów

wpłynęło około 250 tego typu spraw, w tym 70 pona-

gleń na niezałatwienie przez dyrektorów izb skarbo-

wych spraw w terminie wynikającym z przepisów

Przedstawiając powyższe, uważam, że uregulo-

wania przewidziane w przepisach ustawy Ordynacja

podatkowa zapewniają podatnikom dostateczne środ-

ki ochrony przed nieterminowym załatwianiem

spraw podatkowych przez organy podatkowe.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 25 lipca 2012 r.

w sprawie nadużywania przez organy skarbowe

(6239)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

terpelację posła Henryka Kmiecika z dnia 26 czerw-

2012 r., nr SPS-023-6239/12, w sprawie nadużywa-

nia przez organy skarbowe konieczności dysponowa-

nia pełnomocnictwem, uprzejmie przedstawiam, co

następuje.

nika, że pełnomocnik dołącza do akt oryginał lub

wokat, radca prawny lub doradca podatkowy może

nictwa.

Obowiązek złożenia pełnomocnictwa do akt spra-

wy oznacza, że osoba, która zamierza występować

w postępowaniu jako pełnomocnik strony, musi zło-

żyć do akt konkretnej sprawy pełnomocnictwo lub

jego odpis.

Dołączenie do akt oryginału lub urzędowo

poświadczonego odpisu pełnomocnictwa jest obo-

wiązkiem pełnomocnika.

W aktach zawsze musi być

bowiem dokument, z którego wynika umocowanie do

działania w konkretnej sprawie w imieniu strony.

Momentem, od którego pełnomocnictwo zostaje

skutecznie ustanowione, jest złożenie do akt sprawy

oryginału pełnomocnictwa lub urzędowo poświadczo-

nego odpisu pełnomocnictwa albo też dzień zgłosze-

nia pełnomocnictwa ustnie do protokołu.

Pełnomoc-

nictwo powinno być więc dołączone do akt postępo-

wania podatkowego wszczętego w danej sprawie.

Wszczęcie postępowania przed organem odwoław-

czym następuje w momencie wpływu odwołania do

tego organu.

Wobec tego dla skutecznego ustanowie-

nia pełnomocnika w postępowaniu odwoławczym ko-

nieczne jest złożenie oryginału lub odpisu pełnomoc-

nictwa do akt sprawy odwoławczej, bez względu na

to, czy było ono wcześniej złożone w postępowaniu

przed organem pierwszej instancji.

Jeżeli do akt po-

stępowania odwoławczego pełnomocnictwo zostało

złożone, to dla jego skuteczności ewentualna zmiana

siedziby organu odwoławczego nie miałaby żadnego

znaczenia.

2.

W orzecznictwie sądowym utrwalił się pogląd,

który odpowiada stanowisku wyrażonemu przez Na-

czelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku

z dnia 11 kwietnia 2008 r., sygn. akt II FSK 128/08.

W powołanym wyroku sąd stwierdził, że brzmienie

art. 137 § 3 zdanie 1.

Ordynacji podatkowej nie po-

zostawia wątpliwości, iż pełnomocnik, chcąc wystę-

pować w postępowaniu w takim charakterze, jest

wy dokumentu potwierdzającego umocowanie do

zakres.

Bez względu na zakres udzielonego pełno-

mocnictwa to pełnomocnik decyduje o tym, czy bę-

dzie zastępował stronę w zakresie, w jakim został

umocowany.

Tym samym złożenie dokumentu pełno-

mocnictwa do akt jednej z kilku spraw prowadzonych

przez ten sam organ podatkowy, nawet gdy będzie to

pełnomocnictwo ogólne, nie zwalnia pełnomocnika

z obowiązku załączenia oryginału lub poświadczonej

urzędowo kopii takiego dokumentu do akt kolejnej

1286

sprawy.

Podobny pogląd wyrażony został w wyro-

kach NSA z dnia 8 lipca 2009 r., sygn. akt II FSK

akt II FSK 1217/06.

3.

Idea wprowadzenia do ustawy Ordynacja po-

datkowa przepisów umożliwiających stosowanie

w sprawach podatkowych pełnomocnictw ogólnych,

bez potrzeby ich każdorazowego przedkładania do

akt konkretnej sprawy, jest kierunkowo słuszna.

Re-

prezentacja w sprawach podatkowych jest działalno-

ścią coraz bardziej wyspecjalizowaną.

Upowszechnia

się tendencja do powierzania maksymalnie szerokie-

go zakresu reprezentacji w sprawach podatkowych,

włączając w to wszystkie typy procedur podatkowych

oraz podpisywanie deklaracji podatkowych.

Brak

możliwości ustanowienia pełnomocnika ogólnego,

wyrażony obowiązkiem załączania do akt każdej

sprawy pełnomocnictwa lub urzędowo poświadczo-

nego odpisu pełnomocnictwa, stanowi pewną niedo-

godność dla strony postępowania oraz prowadzi do

sporów proceduralnych z organami podatkowymi.

Pragnę zauważyć, iż w uzasadnieniu do ustawy

dzenie pełnomocnictw ogólnych w sprawach podat-

kowych powinno być przedmiotem odrębnej, kom-

pleksowej regulacji w ustawie z dnia 29 sierpnia

poz. 60, z późn. zm.), która będzie dotyczyć nie tylko

przedsiębiorców – osób ﬁzycznych,objętychdyspozy-

cją art. 25a projektu.

Ze względu na liczną grupę pod-

miotów zainteresowanych przedmiotową materią

przyszła nowelizacja ustawy Ordynacja podatkowa

będzie wymagać szerokich konsultacji społecznych.

Wprowadzenie pełnomocnictw ogólnych w sprawach

podatkowych będzie wiązać się nie tylko z obszerny-

mi zmianami prawnymi.

Funkcjonowanie rejestracji

pełnomocnictw w administracji podatkowej jest bo-

wiem ściśle powiązane z wdrożeniem programu

e-Podatki.

Wobec powyższego zasadne jest wyłącze-

nie z regulacji zawartej w projektowanym art. 25a

ustawy s.d.g. spraw prowadzonych na podstawie

ustawy Ordynacja podatkowa i pozostawienie kwestii

pełnomocnictw ogólnych w tych sprawach odrębnej,

przyszłej regulacji w Ordynacji podatkowej”.

Aktualnie w Ministerstwie Finansów trwają prace

analityczne mające na celu przygotowanie komplekso-

wych rozwiązań w zakresie pełnomocnictw ogólnych

w sprawach podatkowych.

Skuteczne wprowadzenie

nowych rozwiązań wymaga nie tylko opracowania pro-

pozycji zmian legislacyjnych, ale również stworzenie

informatycznych fundamentów do efektywnego wdro-

żenia instytucji pełnomocnictw ogólnych w postępowa-

niach przed organami podatkowymi.

4.

Obowiązek uiszczania opłaty skarbowej do po-

szczególnych dokumentów pełnomocnictwa składa-

nych do każdej sprawy wynika wprost z przepisów

stawie art. 1 ust. 1 pkt 2 tej ustawy opłacie skarbowej

podlega złożenie dokumentu stwierdzającego udzie-

lenie pełnomocnictwa lub prokury oraz jego odpisu,

to, że należna opłata skarbowa wynika z liczby skła-

danych dokumentów, która wiąże się z liczbą spraw

(postępowań) prowadzonych przez organ.

Przedstawiając powyższe, pragnę nadmienić, że

poruszone w interpelacji kwestie związane ze stoso-

waniem przepisu art. 137 Ordynacji podatkowej były

przedmiotem licznych wyroków sądów administra-

cyjnych wydanych na przestrzeni ostatnich kilku lat.

Ukształtowana jednolita linia orzecznictwa sądowe-

go pozwoliła wyeliminować ewentualne wątpliwości

i ujednolicić praktykę organów podatkowych w tym

zakresie.

Z tego względu, w mojej ocenie, nie zachodzi

potrzeba wydawania interpretacji ogólnej.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

(6240)

wie zwalczania przestępczego procederu unikania

przekazuję następujące informacje.

rolne dotyczące 19 podmiotów gospodarczych.

W opar-

W kwietniu br. w Ministerstwie Finansów odbyło

się spotkanie przedstawicieli Hutniczej Izby Przemy-

słowo-Handlowej reprezentujących ﬁrmydziałające

w branży stalowej z generalnym inspektorem kon-

troli skarbowej, podczas którego uzyskano istotne

1287

informacje dotyczące nieprawidłowości w obrocie

prętami zbrojeniowymi.

stwach podatkowych na rynku stali administracja

skarbowa dokonała szczegółowej analizy dostaw we-

wnątrzwspólnotowych prętów zbrojeniowych na ry-

nek polski oraz nawiązała współpracę z administra-

cjami podatkowymi innych państw Unii Europej-

skiej.

Wyniki analizy oraz uzyskane informacje są

wykorzystywane w działaniach kontrolnych podej-

mowanych w skali kraju.

Jednocześnie, w związku ze zgłaszanymi przez

uczciwej konkurencji na rynku stali rozpoczął działa-

nia zespół składający się z organów kontroli skarbo-

wej.

Głównym jego zadaniem jest realizacja skoordy-

nowanych czynności kontrolnych mających na celu

Natomiast utworzenie i ustalenie zasad funkcjo-

nowania grupy zadaniowej składającej się z organów

Niezależnie od tego bieżąca współpraca organów kon-

troli skarbowej z organami ścigania realizowana jest

w ramach postępowań kontrolnych prowadzonych

przez poszczególne urzędy kontroli skarbowej.

m.in. ustawowymi ograniczeniami czasu trwania kon-

troli, obowiązującymi organy kontroli skarbowej.

Na-

leży także domniemywać, że wiele z podmiotów doko-

nujących oszustw prowadzi działalność przez krótki

obowiązek wcześniejszego zawiadamiania podatnika

o zamiarze wszczęcia kontroli umożliwia nieuczciwym

podmiotom zniszczenie dokumentacji stanowiącej do-

wód nielegalnych działań, co stanowi znaczne utrud-

Przedstawiając Panu Marszałkowi powyższą in-

Warszawa, dnia 25 lipca 2012 r.

(6241)

SPS-023-6241/12, uprzejmie przedstawiam następu-

jące wyjaśnienia.

Na wstępie pragnę podkreślić, że rozszerzenie

poz. 625, z późn. zm.) ustawą z dnia 13 listopada

projektodawcą był minister finansów, i wynikało

formy systemu ﬁnansówsamorząduterytorialnego.

W projekcie nowej ustawy – Prawo energetyczne,

przez samorządy, w projekcie nowej ustawy Prawo

energetyczne zaproponowano wyłączenie dróg krajo-

W toku uzgodnień międzyresortowych Minister-

skiej zgłosiło szereg uwag dotyczących zakresu reali-

zacji obowiązku ﬁnansowaniaprzezgminęoświetle-

nia dróg (pismo sygn.

DP3mr-0260-1327/11).

Resort

ten oświadczył, że zaproponowana zmiana odnosząca

się do zmiany sposobu ﬁnansowaniaoświetleniadróg

na terenie gminy poprzez wykluczenie z tegoż ﬁnan-

sowania dróg krajowych jest nie do przyjęcia przez

resort transportu.

W dalszej części pisma resort ten

stwierdza, że projektując tę regulację, należy mieć

na uwadze konieczność zaopatrzenia Generalnej Dy-

środki ﬁnansowe,którezostanąprzeznaczonenaﬁ-

nansowanie kosztów oświetlenia dróg krajowych (au-

tostrad, dróg ekspresowych, pozostałych – niestano-

wiących ulic – w tym obwodnic).

Należy przy tym

1288

mieć na względzie, że nie będą to koszty związane

tylko z opłatami za energię elektryczną zużywaną

przez punkty świetlne, ale również koszty budowy,

utrzymania, konserwacji infrastruktury oświetlenio-

wej (oprawa, słup, linia kablowa itp.).

Zatem w bu-

dżecie powinny zostać zarezerwowane dodatkowe

takiej zmiany w skali roku kształtowałyby się w gra-

nicach 80 mln zł.

Ponadto należy również mieć na

względzie, że ewentualna zmiana obowiązującego

obecnie w przedmiocie oświetlenia dróg stanu praw-

nego będzie sporym przedsięwzięciem „logistyczno-

-techniczym” polegającym w szczególności na „odzy-

skiwaniu” przekazanego gminom oświetlenia zlokali-

zowanego w pasach dróg krajowych, również ewentu-

alnych cesjach umów na dostawę i dystrybucję energii

elektrycznej, konieczności rozwiązywania umów i or-

ganizacji nowych postępowań przetargowych.

Według wstępnej opinii ministra ﬁnansów„rozsze-

rzając obowiązek ﬁnansowaniaprzezgminyoświetle-

wych, określone w przepisach ustawy z dnia 10 kwiet-

odpowiednie źródła ﬁnansowaniatychzadańwposta-

ci zwiększenia dochodów własnych gmin poprzez wzrost

prawnych i z podatku od osób ﬁzycznych.

Wtejsytuacji

zmniejszenie zadań gmin w projektowanym zakresie

powinno pociągnąć za sobą korektę udziału gmin we

wpływach z ww. podatków”.

Obecnie trwają uzgodnienia międzyresortowe

projektu ustawy wprowadzającego przedmiotową

zmianę.

Wyrażam przekonanie, że w wyniku tych

uzgodnień, a także w trakcie dyskusji na poziomie

rządowym propozycja systemu ﬁnansowaniaoświe-

tlenia dróg krajowych zostanie sformułowana w od-

powiednio wyważony sposób.

Wyrażam przekonanie, że powyższe wyjaśnienia

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tomasz Tomczykiewicz

w sprawie deregulacji zawodów (6242)

wie deregulacji zawodów przesłaną przy piśmie z dnia

przedstawiam, co następuje.

Projekt zmian dotyczących zawodu pośrednika

ści związany jest ściśle z pojęciem zawodu regulowa-

nego.

Zapowiadane zmiany legislacyjne mają na celu

usunięcie barier ograniczających dostęp do zawodu

nie tylko osobom młodym, absolwentom studiów kie-

runkowych, ale także osobom, które już pracują

diów podyplomowych.

Dla osób posiadających nie-

zbędną wiedzę w tym zakresie jest to dodatkowe ob-

ciążenie ﬁnansowe,podobniejakodpłatnepraktyki

zawodowe.

Należy też wspomnieć, że w przypadku

zawodów zarządcy i pośrednika przewidywane jest

utrzymanie wymogów dotyczących niekaralności za

określone kategorie przestępstw – katalog ten ulega

nawet rozszerzeniu – oraz obowiązku posiadania peł-

nej zdolność do czynności prawnych.

Na tym tle na-

leży podkreślić, że zawody pośrednika i zarządcy nie

są zawodami zaufania publicznego, nie ma zatem po-

trzeby utrzymywania obecnych obwarowań w dostę-

pie do nich.

Pojawiający się argument, że wykonywa-

nie zawodu zarządcy nieruchomościami jest związa-

ne z ochroną życia lub zdrowia ludzi, co mogłoby

stanowić o potrzebie wprowadzania ograniczeń w do-

stępie jest nietrafny, z uwagi na fakt, ze zawód za-

rządcy nabiera takiego charakteru tylko wyjątkowo.

Zgodnie z art. 185 ust 1c ustawy o gospodarce nieru-

chomościami: „w przypadku zdarzeń lub zagrożeń

dowlanego, zarządca nieruchomości podejmuje decy-

zje i dokonuje czynności wykraczające poza zakres

Ponadto za deregulacją przemawia liczba zawo-

dów regulowanych w Polsce, która jest największa

w Europie.

Ograniczony dostęp do zawodów powodu-

je blokowanie rozwoju przedsiębiorczości, a co za tym

idzie, obniża konkurencję w obrocie nieruchomościa-

mi.

Założeniem ustawy zmieniającej jest liberalizacja

rynku pracy w Polsce.

Deregulacją ma zachęcić ab-

solwentów uczelni i szkół wyższych do podejmowania

pracy po studiach i do podejmowania ryzyka prowa-

dzenia własnej działalności, a dla osób z doświadcze-

niem jest szansą na przekwaliﬁkowaniesięipodjęcie

zatrudnienia w innej branży.

Odpowiadając na postawione przez pana posła

pytanie o korzyści, jakie wiążą się z wprowadzeniem

ustawy, należy po pierwsze podkreślić, że potencjal-

ni świadczeniobiorcy zyskają większą swobodę doko-

nywania wyboru usługodawcy – ze względu na zmia-

ny na rynku pracy i wzrost ilości osób rozpoczynają-

cych działalność, mogą zdecydować się na skorzysta-

nie z tańszych usług.

Nadal ważne i pożądane będzie

zapewne doświadczenie w zawodzie, dlatego popyt

1289

szybko zweryﬁkujepodmiotyzarządzającenieefek-

tywnie, co będzie kryterium wstępnej selekcji świad-

czeniodawców.

Nie powinno dojść do obniżenia jako-

ści usług czy bezpieczeństwa ﬁnansowego,ponieważ

ze względu na specyﬁkędanejbranżyijejwymogi,

na rozpoczęcie działalności zdecydują się zapewne

głównie osoby, które ukończyły studia kierunkowe,

zajmowały się już wcześniej tą dziedziną bądź uzy-

skały dostęp do zawodu w wyniku deregulacji czy

przebranżowienia, ale nie spełniały tylko wymogu

ukończenia studiów podyplomowych.

Pojawią się

również korzyści ogólne, a mianowicie rozwój przed-

siębiorczości, ciągłe zabieganie o klienta, a tym sa-

mym różnorodność ofert, podnoszenie kwaliﬁkacji,

uzyskiwanie licencji zagranicznych i budowanie re-

nomy ﬁrmy.

Nadzór oraz kontrolę nad funkcjonowaniem ryn-

ku nieruchomości będą sprawowały sądy powszechne

w sprawach dotyczących odpowiedzialności sądowej

zarządców czy pośredników.

Odnosząc się do kontro-

li nad wprowadzeniem centralnych rejestrów, uprzej-

mie informuję, że materię tę reguluje art. 32 ustawy

o zmianie ustaw regulujących wykonywanie niektó-

rych zawodów.

Stanowi on, iż do centralnych reje-

strów wpisuje się z urzędu osoby, które uzyskały li-

cencje zawodowe na dotychczasowych zasadach, zaś

ustawy nie zakończyły postępowania kwaliﬁkacyjne-

go wynikiem pozytywnym, stosuje się przepisy o od-

powiednich rejestrach centralnych.

Projekt zmian w zakresie dostępu do wspomnia-

nych zawodów od początku w swoich założeniach pre-

zentuje postulat zniesienia licencji zawodowych.

Zniesienie licencji zawodowych jest głównym postu-

latem, z którego wynikają inne proponowane zmiany,

zatem dla przeprowadzenia deregulacji niezbędna

jest ich likwidacja.

Minister sprawiedliwości i mini-

ster transportu budownictwa i gospodarki morskiej

nie przewidują pozostawienia obecnie obowiązującej

licencji zawodowej.

Utrzymanie licencji w obliczu li-

kwidacji obowiązujących wymogów dostępu do zawo-

du jest niecelowe.

Nie oznacza to jednak, że pośred-

nicy czy zarządcy nie muszą posiadać niezbędnej

wiedzy do wykonywania danego zawodu, ponieważ

w mocy pozostają przepisy mówiące o stałym dosko-

naleniu kwaliﬁkacji zawodowych (art. 175 ust. 2,

art. 181 ust. 2, art. 186 ust. 2 ustawy o gospodarce

nieruchomościami).

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Grzegorz Wałejko

wyższego szkolnictwa wojskowego (6243)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

wie reformy wyższego szkolnictwa wojskowego (SPS-

-023-6243/12), uprzejmie proszę o przyjęcie następu-

Konsolidacja wyższego szkolnictwa wojskowego

wojskowego jest jednym z priorytetów wskazanych

przez prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w głów-

poprzez poprawę jakości procesu dydaktycznego i na-

ukowo-badawczego, z uwzględnieniem efektywności

wydatkowania środków publicznych.

Odnosząc się do pytań sformułowanych w inter-

pelacji pana posła Zbigniewa Matuszczaka pragnę

poinformować, iż z uwagi na złożoność problemu

i wagę obszaru szkolnictwa wojskowego dla bieżące-

go funkcjonowania oraz jakości kadr Sił Zbrojnych

Rzeczypospolitej Polskiej, a także przyjęty tryb prac

obejmujący konsultacje ze środowiskiem akademic-

kim i dowódcami poszczególnych rodzajów Sił Zbroj-

nych Rzeczypospolitej Polskiej, prace nad tym obsza-

rem nie zostały jeszcze zakończone.

Jakkolwiek na

obecnym etapie trudno jest przesądzić o ostatecznych

zmianach – zwłaszcza o charakterze organizacyjnym

– podkreślić należy, że dotychczasowe analizy po-

twierdziły konieczność zacieśnienia współpracy

rzecz wojska.

Rezultaty prac analitycznych pozwolą

w najbliższych miesiącach na wybór najbardziej ra-

cjonalnych rozwiązań w zakresie szeroko rozumianej

konsolidacji uczelni wojskowych.

Jednocześnie zapewniam, że w żadnym z rozpa-

trywanych aktualnie wariantów nie przewiduje się

likwidacji Wojskowej Szkoły OﬁcerskiejSiłPowietrz-

nych w Dęblinie jako miejsca kształcenia i szkolenia

rów ruchu lotniczego, nawigatorów i innych specja-

listów na potrzeby lotnictwa wojskowego.

Nie jest

także rozpatrywany wariant utworzenia Uniwersy-

tetu Obrony Narodowej.

W tym sensie wyrażona

w interpelacji obawa zaistnienia negatywnych skut-

ków działań konsolidacyjnych dla społeczności aka-

demickiej dęblińskiej „Szkoły Orląt” oraz miasta i po-

wiatu ryckiego jest nieuzasadniona.

1290

Przedstawiając powyższe wyjaśnienia, pozostaję

-023-6244/12, interpelacją pani poseł Magdaleny

nolitym skutku uprzejmie przekazuję wyjaśnienia

Pragnę poinformować, że utworzenie systemu jed-

nolitej ochrony patentowej, w tym ustanowienie jed-

nolitego systemu rozstrzygania sporów patentowych,

zostało uznane w UE za potencjalne źródło wzrostu

gospodarczego w czasach kryzysu ekonomicznego.

Do-

ssier patentowe stanowi jedno z priorytetowych dzia-

łań Unii Europejskiej w obszarze rynku wewnętrzne-

go.

Należy zauważyć, że dyskusja wokół konieczności

utworzenia jednolitego systemu patentowego w Unii

Europejskiej toczy się od ponad 35 lat, przede wszyst-

kim z uwagi na trudności w osiągnięciu porozumienia

co do języków i zasad postępowania.

Celem ustanowienia systemu patentu jednolitego

nie jest zastąpienie krajowych systemów patento-

wych, lecz koegzystencja z nimi, tak aby zgłaszający

nym lub większej liczbie państw umawiających się

skich lub też o projektowany patent jednolity.

jęcia wzmocnionej współpracy w dziedzinie tworze-

rozporządzeń ws. patentu jednolitego w dniu 25 maja

2011 r.

Pozostawanie Polski poza systemem wzmoc-

nionej współpracy w kwestii jednolitej ochrony paten-

towej w efekcie pozbawiłoby całkowicie Polskę realne-

go wpływu na kształt projektowanych rozwiązań.

W przyjętych stanowiskach podkreślono, że obec-

nie występujący system ochrony patentowej jest

kosztowny, nieefektywny i stanowi barierę dla roz-

woju innowacyjności, w szczególności małych i śred-

nich przedsiębiorców, ale również dla rynku we-

wnętrznego Unii Europejskiej.

Odnosząc się do kwestii poruszonych przez Polską

Izbę Rzeczników Patentowych w związku z projek-

towaną jednolitą ochroną patentową pragnę poinfor-

mować, że trwa ciągły proces konsultacji pomiędzy

różnymi środowiskami w szczególności przedsiębior-

ców, rzeczników patentowych, wynalazców, przed-

stawicieli nauki.

Polska Izba Rzeczników Patento-

wych zgodnie z ustawą o rzecznikach patentowych

reprezentuje interesy swoich członków, do których

należą rzecznicy patentowi oraz aplikanci.

Należy

mieć na uwadze, że wprowadzenie jednolitej ochrony

ny patentowej.

Obniżenie kosztów będzie możliwe

zane z tłumaczeniem patentu na języki urzędowe

ry związanej z dostarczeniem tłumaczenia patentu

rium), brak konieczności korzystania z przymusu

państw członkowskich w zakresie walidacji patentu

tu.

Dzięki wprowadzeniu jednolitego systemu ochro-

ny patentowej zostaną również obniżone koszty do-

chodzenia praw patentowych, które obecnie wyma-

Według Komisji Europejskiej koszt uzyskania pa-

ji Europejskiej*

)

dot. kosztów związanych z uzys-

kaniem patentu jednolitego obejmującego wszystkie

Ponadto przyjęcie nowych regulacji w zakresie

nie państwa wysoko rozwinięte będą beneﬁcjentami,

a dla polskich przedsiębiorców będą one oznaczać

wzrost ryzyka prawnego, kosztów prowadzenia dzia-

*

)

1291

łalności oraz zmniejszenie zdolności konkurowania

z podmiotami zagranicznymi.

Wskaźniki ekonomiczne w raportach Komisji Eu-

tentów europejskich są w szczególności Niemcy

nie z danymi za rok 2011 r. do Urzędu Patentowego

potencjał zgłoszeń, które mogłyby stanowić zgłosze-

nia o patent jednolity.

Odpowiednio sytuacja odnosi

wydał 3458 decyzji pozytywnych o udzieleniu pa-

tentu.

Obniżenie kosztów uzyskania patentu w części

Odnosząc się do wątpliwości wokół kwestii języ-

kowych i kosztów tłumaczeń, pragnę wskazać, że

zasadniczo projekty rozporządzeń i umowy między-

narodowej opierać się będą na zasadach językowych,

które są obecnie stosowane przez Europejski Urząd

Patentowy.

Podstawowa różnica pomiędzy patentem

europejskim a projektowanym patentem jednolitym

tentowym i wymaga, po jego uzyskaniu, zatwierdze-

nia w poszczególnych krajach członkowskich, to pa-

tent jednolity będzie obowiązywał automatycznie na

terytorium wszystkich państw uczestniczących we

wzmocnionej współpracy.

W odniesieniu do tłumaczeń dokumentacji paten-

system automatycznych tłumaczeń, który będzie za-

regulacji patentowych.

Dnia 1 marca 2012 r.

Euro-

pejski Urząd Patentowy poinformował ministra go-

spodarki o toczących się pracach nad jego uruchomie-

maczenia pary językowej angielsko–polskiej.

ściciela patentu.

Oznacza to, że w praktyce pełne

ku zawsze do dyspozycji.

Nawiązując do kwestii właściwości sądu do roz-

patrywania spraw informuję, że powszechnie przyję-

tą regułą jest, że zgodnie z art. 46 ust. 3 ustawy

dowe prawem właściwym jest prawo państwa, na te-

rytorium którego dochodzi się tego prawa.

Jednolity

szej instancji (oddziałów lokalnych, regionalnych i od-

działu centralnego) oraz z sądu apelacyjnego.

Co do

lokalnym lub regionalnym Sądu Pierwszej Instancji

JSP, a językiem postępowania przed takim oddzia-

nego JSP w sytuacji naruszenia patentu na obszarze

właściwości oddziału JSP, mającego siedzibę w Pol-

sce, postępowanie toczyłoby się w języku polskim.

Natomiast w razie gdyby polski przedsiębiorca naru-

czas podobnie jak w chwili obecnej byłby zobowiąza-

Zagadnienie charakteru prawnego JSP i jego usy-

tuowania w strukturze instytucjonalnej i sądowni-

czej innych państw członkowskich UE było omawia-

ne w ramach grupy roboczej Rady UE.

Założeniem

przyjętym w trakcie prac nad projektem przedmioto-

wej umowy było, że JSP stanowi sąd wspólny państw

ją w UE, i np. nie stanowi sądu powszechnego w ro-

zumieniu przepisów krajowych.

Samo powierzenie

JSP wyłącznej kompetencji do rozpoznawania spo-

rów dotyczących patentów jednolitych i patentów eu-

ropejskich wydaje się być dopuszczalne w świetle art.

przez niektóre podmioty wątpliwości dotyczące

przedmiotowego zagadnienia, co wymaga w dalszych

Niezależnie od powyższego informuję, że państwa

strony umowy o JSP nie uzgodniły załącznika nr II,

1292

tj. projektu regulaminu JSP (The Rules of Procedu-

re).

Projekt regulaminu JSP dotyczy bardzo istot-

nych kwestii proceduralnych z zakresu funkcjonowa-

nia JSP, m.in. kwestii związanych z pracami sądu,

procedurą postępowania przed tym sądem czy kosz-

tami sądowymi.

W momencie upublicznienia projektu regulaminu

jekt zostanie przekazany do konsultacji merytorycz-

nych ze wszystkimi zainteresowanymi stronami.

Niezależnie od ogólnie znanych analiz Komisji

ochrony patentowej, uwzględniającą polskie małe

tału 2012 r.

Z wyrazami szacunku

Warszawa, dnia 24 lipca 2012 r.

którym przekazano tekst interpelacji złożonej przez

posła Janusza Śniadka w sprawie nowelizacji Kodek-

su spółek handlowych przez przywrócenie uchylone-

go art. 585 tego kodeksu, dotyczącego ścigania z urzę-

du przestępstwa działania na szkodę spółki, uprzej-

mie przedstawiam, co następuje.

Nowelizacja Kodeksu spółek handlowych uchyla-

jąca art. 585 K.s.h. została dokonana na mocy ustawy

poz. 767).

W drodze tej samej ustawy uchylono art. 26

wprowadzał zmiany do art. 585 K.s.h polegające na

zmianie trybu ścigania przestępstwa określonego

w tym przepisie z publicznoskargowego na prywat-

noskargowy.

Powodem nowelizacji dokonanej wspo-

ba zniwelowania negatywnych skutków zmiany try-

bu ścigania, przede wszystkim z uwagi na odmiennie

ukształtowane zasady przedawnienia przestępstw

prywatnoskargowych.

Należy jednak stanowczo podkreślić, iż uchylenie

art. 585 K.s.h. nie derogowało z systemu prawa kar-

nego przestępstwa działania na szkodę spółki, lecz

po zmodyﬁkowaniuznamion,namocytejsamejno-

welizacji, włączono go do katalogu przestępstw prze-

ciwko obrotowi gospodarczemu, jako przepis art. 296

§ 1a K.k. Za tego rodzaju rozwiązaniem opowiedzia-

ła się Komisja KodyﬁkacyjnaPrawaKarnegodzia-

łająca przy ministrze sprawiedliwości, która także

zaproponowała brzmienie tego przepisu.

W przepisie art. 296 § 1a K.k. wprowadzono za-

tem typ czynu zabronionego polegającego na sprowa-

dzeniu bezpośredniego niebezpieczeństwa wyrządze-

na mocy przepisu ustawy, decyzji właściwego organu

lub umowy jest zobowiązana do zajmowania się spra-

wami majątkowymi lub działalnością gospodarczą

osoby ﬁzycznej,prawnejlubjednostkiorganizacyjnej

niemającej osobowości prawnej.

Tak określone zna-

miona dokonują kryminalizacji zachowań na przed-

polu przestępstwa nadużycia zaufania, określonego

w art. 296 K.k. Przestępstwo to jest ścigane na wnio-

sek wyłącznie wówczas, gdy pokrzywdzonym nie jest

Skarb Państwa, w pozostałym zakresie jest ścigane

z urzędu.

Należy przy tym zauważyć, że przestęp-

stwo z art. 296 § 1a K.k. jest przestępstwem wnio-

skowym jedynie w jego czystej postaci, bowiem gdy

wej (art. 296 § 2 K.k.), przestępstwo to jest ścigane

również z urzędu.

Natomiast w przypadku wyrzą-

dzenia znacznej szkody majątkowej nastąpi spełnie-

nie znamion przestępstwa skutkowego określonego

w art. 296 § 1 K.k., które także należy do przestępstw

publicznoskargowych.

Podniesione w interpelacji

przykłady działań zdają się mieścić właśnie w ra-

mach takich zachowań brzemiennych skutkiem, choć

oczywiście nie można w tym miejscu przesądzić o ich

bezprawności.

Nie należy zapominać, iż zmiana trybu ścigania

i modyﬁkacjaznamionprzestępstwazart.585K.s.h.

porządkowała stan prawny, w którym zarówno dok-

tryna, jak i orzecznictwo powszechnie krytykowały

zespół znamion przestępstwa działania na szkodę

spółki, który był odwzorowaniem przepisu z art. 300

rozporządzenia prezydenta Rzeczypospolitej z dnia

27 czerwca 1934 r.

Kodeks handlowy (Dz. U. Nr 57,

poz. 502, z późn. zm.).

Trzeba podkreślić również, iż

w okresie obowiązywania tego kodeksu regulacja

przestępstwa działania na szkodę spółki była przed-

miotem licznych kontrowersji, włącznie z postulatem

rezygnacji z niej (M. Rogala, Przepis do skreślenia,

„Rzeczpospolita”, nr 2061, 14 lipca 2000 r.).

Za takim

rozwiązaniem miałyby przemawiać przede wszyst-

kim wątpliwości co do zgodności określenia czynno-

ści sprawczej z wymogami wynikającymi z konstytu-

1293

cyjnej zasady dostatecznej określoności czynu zabro-

nionego (zasada nullum crimen sine lege), bowiem

przede wszystkim znamię czynnościowe „działa na

szkodę spółki” mieściło w sobie właściwie dowolną

i niczym nieograniczoną liczbę zachowań.

Wątpliwo-

ści w praktyce budziła również interpretacja, czy

przekroczenie uprawnień lub niedopełnienie obo-

wiązków należało do znamion przestępstwa z art. 585

K.s.h.

Przeprowadzona nowelizacja jednoznacznie to

przesądziła.

Nadto, ponieważ wystąpienie szkody nie

było konieczne z punktu widzenia odpowiedzialności

za przestępstwo z art. 585 K.s.h. (do zespołu znamion

nie należał żaden skutek), wystarczyła właściwie ne-

gatywna ocena podejmowanych przez członków

władz spółki działań, w szczególności w sytuacjach,

gdy dochodziło do zmian personalnych wśród gre-

miów zarządzających spółkami.

Mając na względzie powyższe oraz biorąc pod uwa-

gę niedawne zmiany w Kodeksie karnym, do którego

przeniesiono typ przestępstwa narażenia spółki na

bezpośrednie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacz-

nej szkody majątkowej, dokonywanie w chwili obecnej

zmian w Kodeksie spółek handlowych przez przywró-

cenie uchylonego art. 585 tego kodeksu, dotyczącego

spółki, nie wydaje się celowe.

Krótki okres, który upły-

nął od wejścia w życie omawianej nowelizacji, nie po-

zwala bowiem na stwierdzenie, czy w istocie zachodzi

potrzeba kolejnej interwencji ustawodawcy, zwłaszcza

w dziedzinie prawa karnego, w której newralgicznym

czynnikiem jest pewność i stabilność.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Grzegorz Wałejko

Warszawa, dnia 26 lipca 2012 r.

(6246)

nr SPS-023-6246/12,

nr SPS-023-6247/12 uprzejmie przedstawiam, co na-

stępuje.

Konwencji, obowiązek takiego organizowania syste-

wadliwa struktura organizacyjna sądownictwa po-

kim limicie etatów orzeczniczych, który, co do zasady,

1294

Funkcjonowanie jednostek sądowych powstałych

w wyniku wprowadzenia omawianych zmian organi-

zacyjnych, w tym wydziałów zamiejscowych, będzie

przedmiotem wnikliwego monitorowania.

Uprzejmie informuję pana posła, że przygotowany

nia m.in. zniesienie Sądów Rejonowych w Kolbuszo-

wej (7 sędziów) oraz Nisku (8 sędziów) i objęcie ob-

szarów wskazanych sądów właściwością miejscową

sądów rejonowych odpowiednio w Mielcu i Stalowej

Woli.

Zgodnie z przyjętymi założeniami w Kolbuszo-

wej i Nisku powołane zostaną zamiejscowe wydziały:

1295

pisy rozporządzenia ministra sprawiedliwości w spra-

gi wieczyste, wydanego na podstawie art. 58 ust. 1

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 19 lipca 2012 r.

Patrz odpowiedź na interpelację nr 6246, str. 1293.

Odpowiedź

podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

w sprawie podjęcia stosownych kroków

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pi-

-023-6248/12, przy którym przekazano interpelację

o przyjęcie następujących wyjaśnień.

rosnącej liczby osób chorych na cukrzycę w Polsce

Cukrzyca zaliczana jest do grupy chorób cywili-

zacyjnych ściśle związanych z rozwojem cywilizacyj-

nym, trybem życia i dietą.

Nadwaga i otyłość oraz

brak aktywności ﬁzycznej,jakrównieżzjawiskosta-

rzenia się społeczeństwa to główne przyczyny wystę-

powania cukrzycy typu 2, czyli 90% wszystkich przy-

padków cukrzycy.

Przyczyny występowania cukrzy-

cy typu 1 nie są do końca znane, jednak w ostatnich

latach zauważono również znaczący wzrost zachoro-

wań wśród dzieci zarówno na cukrzycę typu 1, jak

i typu 2 Według danych epidemiologicznych opubli-

kowanych przez Międzynarodową Federację ds. Cu-

wią chorzy nieświadomi swojej choroby.

Chorobowość

si około 6,54%.

W populacji powyższej 18. roku życia

współczynnik ten wynosi 8%, natomiast wśród dzie-

Mając na uwadze powyższe dane, Ministerstwo

Zdrowia zwiększa dostęp pacjentów do nowoczesnych

terapii przeciwcukrzycowych oraz wdraża działania

edukacyjne mające na celu poprawę stanu wiedzy

społeczeństwa na temat cukrzycy i jej powikłań.

Ad 2. i 3.

W kwestii podjętych działań mających

na celu unowocześnienie opieki diabetologicznej

w Polsce oraz przeciwdziałanie negatywnym skut-

kom społecznym występowania cukrzycy uprzejmie

informuję, iż od początku 2009 r.

Narodowy Fundusz

Zdrowia rozpoczął ﬁnansowanie w ramach świad-

czeń odrębnie kontraktowanych procedury: leczenie

cukrzycy z zastosowaniem pompy insulinowej.

W ra-

mach przedmiotowej procedury ﬁnansowanesąkosz-

ty osobistej pompy insulinowej (nie częściej niż raz

rodziny w zakresie umożliwiającym samodzielne ko-

lefonicznych w odniesieniu do sytuacji dotyczących

problemów związanych z posługiwaniem się pompą

insulinową.

Od dnia 24 stycznia 2011 r. świadcze-

niem objęte zostają osoby z cukrzycą leczoną insuliną

do ukończenia 26. roku życia, u których stwierdza

się występowanie co najmniej jednego ze stanów lub

kryteriów, tj: powtarzające się ciężkie hipoglikemie,

powtarzające się hipoglikemie o brzasku, niestabil-

ność glikemii wymagająca co najmniej 7 pomiarów

na dobę, występowanie kwasicy ketonowej, obecność

powikłań cukrzycy.

Przedłużenie refundacji zesta-

wów infuzyjnych do 26. roku życia umożliwiło mło-

nowej.

Leczenie cukrzycy przy pomocy pompy insulino-

wej jest obecnie najbardziej efektywną formą terapii

cukrzycy typu 1 pozwalającą na najlepsze wyrówna-

wikłań generujących dodatkowe nakłady środków

publicznych na ich leczenie.

1296

łania chorobom cywilizacyjnym”.

Program składał

się z kilku modułów tematycznych, każdy poświęco-

ny proﬁlaktyceokreślonejchorobyzaliczanejdogru-

py chorób cywilizacyjnych.

Moduł II stanowił pro-

gram pn. „Program prewencji leczenia cukrzycy

lami były: poprawa stanu wiedzy społeczeństwa na

temat cukrzycy poprzez stałe upowszechnianie w spo-

łeczeństwie wiedzy o cukrzycy i zdrowym stylu życia,

oraz wybranych grup zawodowych, poprawa jakości

działań podjętych w ramach realizacji ww. programu

w 2010 i 2011 r. skierowana była głównie do dzieci

„Akcje społeczne promocyjno-edukacyjne obejmujące

proﬁlaktykędiabetologicznąocharakterzeproﬁlak-

tyczno-edukacyjnym w latach 2010–2011” łącznie

przeprowadzono m.in. szkolenia edukacyjne dla po-

nad 5000 pacjentów, szkolenia edukacyjne dla 103

w szkołach.

W ramach bezpłatnych proﬁlaktycznych

w zakresie podstawowym i 1046 pacjentów w zakre-

sie badań specjalistycznych.

W roku 2011 przygotowane zostały materiały

edukacyjne adresowane do dzieci, rodziców, opieku-

nów i rówieśników dzieci chorych na cukrzycę skła-

dające się z broszury oraz 3 ﬁlmówinstruktażowych,

które dystrybuowane były do poradni diabetologicz-

nych dla dzieci oraz do 2800 szkół podstawowych na

terenie całego kraju.

towy dla uczniów i nauczycieli szkół podstawowych

na temat cukrzycy, do udziału w którym zgłosiło się

ponad 1000 placówek edukacyjnych.

Nagrane zosta-

ły również 4 (30-sekundowe) ﬁlmytelewizyjneocha-

rakterze informacyjno-edukacyjnym na temat cu-

krzycy i jej powikłań skierowane do ogółu społeczeń-

stwa, które emitowane były bezpłatnie na antenach

również rozszerzenie programu w 2011 r. o dodatko-

we zadanie związane z przeprowadzeniem szkoleń

dla pielęgniarek i położnych przygotowujących się do

pracy na stanowisku edukatora cukrzycy.

W roku 2012 r. wdrożony do realizacji został pro-

gram zdrowotny stanowiący kontynuację zadań re-

alizowanych w latach 2010–2011 pn. „Narodowy pro-

gram proﬁlaktykiiedukacjidiabetologicznej”,któ-

rego głównym celem jest zwiększenie świadomości

rzenie skutecznych strategii zapobiegania powikła-

niom związanym z leczeniem cukrzycy oraz poprawa

kację zdrowotną i badania.

W ramach ww. programu

planowana jest realizacja działań o charakterze pro-

ﬁlaktyczno-informacyjnym(badaniaproﬁlaktyczne)

oraz działań polegających na przeprowadzaniu szko-

leń z zakresu edukacji diabetologicznej dla pielęgnia-

stanowisku edukatora diabetologicznego oraz wdro-

żenie nowych zadań polegających na edukacji cho-

zawodowych (w roku 2012 policjantów) z zakresu

proﬁlaktykiileczeniacukrzycypoprzezstworzenie

jednolitych standardów edukacji diabetologicznej,

organizację szkoleń i przygotowanie materiałów in-

formacyjno-edukacyjnych.

Jednocześnie należy wskazać, iż kwestie związa-

ne z proﬁlaktykącukrzycyizapobieganiapowikła-

niom stanowią cel operacyjny nr 14 „Narodowego

krzycy, chorobami układu oddechowego oraz choro-

bami reumatycznymi, szczególnie przez działania

podstawowej opieki”.

Ponadto uprzejmie informuję, iż Ministerstwo

nia 2009 r. o ﬁnansachpublicznych(Dz.U.

Nr157,

tyki cukrzycy.

Jednym z zadań publicznych mających

na celu m.in. przeciwdziałanie cukrzycy, zlecanym

jest zadanie pn. „Program edukacyjny adresowany

sad i norm prawidłowego karmienia, odżywania się,

zdrowia ﬁzycznegoipsychicznego,wtymprzeciw-

działanie otyłości i chorobom cywilizacyjnym”.

Dodatkowo, dostrzegając pilną potrzebę pacjen-

tów chorych na cukrzycę zwiększenia dostępu do no-

woczesnych technologii lekowych, w obwieszczeniu

bów medycznych od dnia 1 lipca 2012 r. insulina de-

temir oraz insulina glargine zostały wpisane na listę

leków refundowanych we wskazaniu: cukrzyca typ

1, z odpłatnością pacjenta 30%.

Stanowi to odzwier-

ciedlenie decyzji ministra zdrowia podjętych na sku-

tek wniosków podmiotów odpowiedzialnych za przed-

miotowe produkty lecznicze.

Ad 4.

W odpowiedzi na pytanie dotyczące uzupeł-

kretyn stosowane w leczeniu cukrzycy typu 2 pragnę

poinformować, iż w chwili obecnej zgodnie z art. 76

złożonych przez podmioty odpowiedzialne o ﬁnanso-

1297

wanie ze środków publicznych inhibitorów DPP-4

Z wyrazami wysokiego szacunku

Podsekretarz stanu

w sprawie mordowania chrześcijan w Nigerii

(6249)

nr SPS-023-6249/12, z dnia 6 lipca br.) w sprawie

mordowania chrześcijan w Nigerii uprzejmie infor-

muję.

Sytuacja chrześcijan w Nigerii stale znajduje się

w kręgu zainteresowania Ministerstwa Spraw Za-

granicznych i Ambasady RP w Abudży.

Na początku

bieżącego roku ministerstwo wydało oświadczenie

stanowczo potępiające zbrodnicze działania ekstre-

mistów muzułmańskich z Boko Haram.

Jego wyda-

nie poprzedziła głęboka analiza sytuacji, ponieważ

runkowane jedynie przesłankami religijnymi, lecz

powinny być również interpretowane w szerszym

kontekście napięć społeczno-politycznych, które wy-

stępują w tym kraju od wielu lat.

MSZ od dawna uważnie monitoruje sytuację

w zakresie przestrzegania wolności religii i wyznania

za granicą, nie tylko w Nigerii.

Już w lutym 2009 r.

skierowało do wszystkich placówek dyplomatyczno-

-konsularnych RP polecenie stałego, uważnego mo-

nitorowania sytuacji chrześcijan, którzy są obiektem

ła na rzecz skoordynowania polityki wszystkich

chrześcijańskich.

Nasza polityka w tym zakresie jest

stronnej i multilateralnej, głównie na forum Rady

ków dyskryminacji religijnej wykorzystujemy mecha-

nizm powszechnego przeglądu okresowego.

To wła-

śnie MSZ RP nagłośniło, na forum międzynarodo-

wym, fakt, że chrześcijanie stanowią najbardziej

prześladowaną grupę wyznaniową w świecie.

Proble-

cjach ze Stolicą Apostolską.

Sytuacja chrześcijan w Nigerii była ważnym

punktem agendy posiedzenia Rady Ministrów SZ UE

w Brukseli w styczniu br. Minister Radosław Sikor-

pozycję skoordynowanych działań UE, które służy-

łyby przywróceniu bezpieczeństwa wszystkich wy-

znawców wszystkich religii w tym kraju.

W ciągu ostatniej dekady na terenie Nigerii do-

chodziło do gwałtownych konﬂiktówiwewnętrznych

ne, jak np. biura Organizacji Narodów Zjednoczonych

w Abudży.

Ich oﬁaramisąobywatelenigeryjscy–za-

równo chrześcijanie, jak i muzułmanie.

Podkreślić należy fakt, że władze nigeryjskie,

w których prześladowania chrześcijan wpisują się

niejednokrotnie w istniejące prawno-konstytucyjne

wystarczającej determinacji w obronie mniejszości

chrześcijańskich.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 23 lipca 2012 r.

w sprawie lekceważenia zaleceń redukcji

lacją posła Szymona Giżyńskiego w sprawie lekcewa-

żenia zaleceń redukcji etatów w ministerstwach,

1298

działając z upoważnienia prezesa Rady Ministrów,

Zgodnie z ustaleniami poczynionymi podczas po-

siedzenia Rady Ministrów w dniu 22 lutego 2011 r.,

członkowie Rady Ministrów zobowiązani zostali do

realizacji zadania pn.: Podjęcie działań w celu zmniej-

szenia, do dnia 30 września 2011 r., stanu zatrudnie-

nia w kierowanych urzędach.

Realizując powyższe

zobowiązanie, ministerstwa wraz z Kancelarią Pre-

zesa Rady Ministrów zredukowały w tym okresie

poziom zatrudnienia o 709 etatów, tj. 4,4% we wszyst-

kich statusach zatrudnienia łącznie.

Należy zauwa-

żyć, że proces redukcji zatrudnienia jest kontynu-

owany i wg najbardziej aktualnych danych (tj. na

dzień 30 czerwca 2012 r.), poziom tejże redukcji wy-

niósł 867 etatów, tj. 5,4%.

W załączeniu przekazuję

zestawienie dotyczące zmiany poziomu zatrudnienia

w poszczególnych ministerstwach i KPRM.

Dodatkowo pragnę poinformować, że w niektó-

rych przypadkach miały miejsce wzrosty zatrudnie-

nia, które wynikały z następujących zmian systemo-

wych:

— przejęcia przez Ministerstwo Pracy i Polityki

Społecznej od 1 stycznia 2012 r. pracowników Krajo-

wego Biura Funduszu Gwarantowanych Świadczeń

Pracowniczych zgodnie z art. 99 ustawy z dnia 27 sierp-

zm.);

— przejęcia przez Ministerstwo Zdrowia pracow -

ników zlikwidowanego Biura do Spraw Zagranicz-

— tworzenia się struktur Ministerstwa Admini -

stracji i Cyfryzacji.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że przytoczone

przez pana posła dane dotyczące wzrostów środków

na wynagrodzenia nie znajdują uzasadnienia.

Należy

zauważyć, że z analizy ustaw budżetowych na 2011

i 2012 r. wynika m.in., że wzrost planowanych środ-

ków na wynagrodzenia dla pracowników we wszyst-

kich statusach zatrudnienia łącznie wyniósł:

— w Ministerstwie Zdrowia – 5213 tys. zł, nie zaś

ok. 8 ml zł,

— Ministerstwie Gospodarki – 3942 tys. zł, nie

zaś 14 mln zł,

— w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi

– 762 tys. zł, nie zaś 20 mln zł,

— Ministerstwie Spraw Zagranicznych – 1023 tys. zł,

nie zaś 82 mln zł.

W załączeniu przekazuję zestawienie planowa-

nych środków na wynagrodzenia pracowników we

wszystkich statusach zatrudnienia w ustawach bu-

dżetowych na 2011 i 2012 r. w poszczególnych mini-

sterstwach i KPRM.

Tabela 1.

Poziom zatrudnienia ogółem we wszystkich statusach zatrudnienia w ministerstwach i KPRM

w okresie 31.03.2011 – 30.06.2012 (w przeliczeniu na pełnozatrudnionych)

Nazwa urzędu 31 III 2011 r. 30 VI 2012 r.

Zmiana: w 30 VI 2012 r.

w stosunku do 31 XII 2011 r.

w etatach w%

Kancelaria Prezesa Rady Ministrów 559 554 -4 99,3%

Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji*

)

x 371 n.d. n.d.

Ministerstwo Edukacji Narodowej 373 287 -86 77,0%

Ministerstwo Finansów 2369 2195 -174 92,7%

Ministerstwo Gospodarki 970 959 -11 98,9%

Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego 306 298 -8 97,5%

Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego 512 380 -132 74,2%

Ministerstwo Obrony Narodowej 1789 1 795 5 100,3%

Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej 684 738 55 108,0%

Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi 847 832 -15 98,3%

Ministerstwo Rozwoju Regionalnego 1036 976 -60 94,2%

Ministerstwo Skarbu Państwa 695 591 -104 85,0%

Ministerstwo Sportu i Turystyki 206 211 5 102,4%

Ministerstwo Spraw Wewnętrznych**

)

1138 800 -338 70,3%

Ministerstwo Spraw Zagranicznych 1641 1518 -123 92,5%

Ministerstwo Sprawiedliwości 831 760 -71 91,4%

1299

Z poważaniem

Zastępca szefa Służby Cywilnej

Warszawa, dnia 30 lipca 2012 r.

Ministerstwo Środowiska 471 434 -37 92,2%

Ministerstwo Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej***

)

999 859 -140 86,0%

Ministerstwo Zdrowia 571 570 -1 99,9%

ogółem 15 994 15 128 -867 94,6%

*

)

Wykazany wzrost zatrudnienia na dzień 30 czerwca 2012 r. w Ministerstwie Administracji i Cyfryzacji powstał w wyniku prze-

kształcenia Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Ministerstwo Spraw Wewnętrznych oraz Ministerstwa Infrastruk-

tury w Ministerstwo Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej, z których to zostały przeniesione części budżetowe: 17: Admi-

**

)

Wykazany spadek zatrudnienia na dzień 30 czerwca 2012 r. wynika z przekształcenia Ministerstwa Spraw Wewnętrznych

i Administracji w Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i przeniesienia części budżetowych (17, 27, i 43) do nowo powstałego Ministerstwa

Administracji i Cyfryzacji.

Dane dotyczące zatrudnienia wg stanu na dzień 31 III 2011 r. zostały podane dla Ministerstwa Spraw We-

wnętrznych i Administracji.

***

)

nisterstwo Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej i przeniesienia części budżetowej 26: Łączność) do nowo powstałego

Infrastruktury.

W związku z podjęciem zobowiązania dotyczącego redukcji zatrudnienia w dniu 22 lutego 2011 r. przedstawiono dane odnoszące

się do okresu następującego niedługo po jego podjęciu, a zarazem wystarczającego do rozpoczęcia prac zmierzających do realizacji

zadania – tj. wg stanu w dniu 31 marca 2011 r.

Dane te zostały ukazane w odniesieniu do najbardziej aktualnych danych, będących

w posiadaniu Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, tj. wg stanu w dniu 30 czerwca 2012 r.

i KPRM w zaplanowane w ustawach budżetowych na 2011 i 2012 r. (w tys. zł)

Ministerstwo 2011 2012

Zmiana w 2012 r.

w tys. zł w%

Kancelaria Prezesa Rady Ministrów 61 430 57 307 -4123 93,3%

Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji*

)

x 56 851 n.d. n.d.

Ministerstwo Edukacji Narodowej 29 404 25 139 -4265 85,5%

Ministerstwo Finansów 223 260 226 129 2869 101,3%

Ministerstwo Infrastruktury**

)

91 691 x n.d. n.d.

Ministerstwo Gospodarki 89 453 93 395 3942 104,4%

Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego 25 331 26 007 676 102,7%

Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego 38 844 30 604 -8240 78,8%

Ministerstwo Obrony Narodowej 163851 168 275 4424 102,7%

Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej 60 843 65 739 4896 108,0%

Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi 74 988 75 750 762 101,0%

Ministerstwo Rozwoju Regionalnego 98 608 101 538 2930 103,0%

Ministerstwo Skarbu Państwa 41 714 41 850 136 100,3%

Ministerstwo Sportu i Turystyki 17 124 17 234 110 100,6%

Ministerstwo Spraw Wewnętrznych*

)

x 92 190 n.d. n.d.

)

138 005 x n.d. n.d.

Ministerstwo Spraw Zagranicznych 142 588 143 611 1023 100,7%

Ministerstwo Sprawiedliwości 54 798 55 606 808 101,5%

Ministerstwo Środowiska 36 484 37 129 645 101,8%

Ministerstwo Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej*

)

x 87 805 n.d n.d.

Ministerstwo Zdrowia 35 709 40 922 5213 114,6%

ogółem 1 424 125 1 443 081 18 956 101,3%

*

)

Urząd powstał pod koniec 2011 r.

**

)

Urząd przestał istnieć pod koniec 2011 r.

1300

Odpowiedź

ministra środowiska

na interpelację posła Szymona Giżyńskiego

w sprawie przesunięcia terminu publikacji

znak: SPS-023-6251/12, przekazujące interpelację

posła Szymona Giżyńskiego uprzejmie informuję, co

następuje.

Przesunięcie terminu opublikowania projektu

wynika z potrzeby uzgodnienia jego kluczowych roz-

wiązań na poziomie ponadresortowym.

Obecnie Ministerstwo Środowiska jest na ostatnim

etapie przygotowywania projektu ustawy.

Zgodnie

z wykazem prac legislacyjnych i pozalegislacyjnych

Rady Ministrów projekt powinien zostać przyjęty

przez Radę Ministrów do końca trzeciego kwartału

projektem ministerstwo planuje szerokie konsultacje

aby wszystkie zainteresowane strony miały czas do

wypowiedzenia się na temat projektu.

Minister

Marcin Korolec

Warszawa, dnia 19 lipca 2012 r.

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

przez p. Eugeniusza Grzeszczaka, wicemarszałka

SPS-023-6252/12, w sprawie zapowiedzi niemieckie-

go oddziału organizacji ekologicznej World Wide

Parku Narodowego, w załączeniu przekazuję stosow-

ną odpowiedź.

Na konferencji „Progress in Marine Conservation

in Europe 2012”, która jest już trzecią konferencją,

która odbyła się w Muzeum OceanograﬁcznymwStral-

sundzie w dniach 18–22 czerwca br., przedstawiono

kilkadziesiąt prezentacji z zakresu ochrony morza

i jego zasobów, a także zagrożeń.

Konferencje te groma-

dzą ekspertów i jest to forum wymiany doświadczeń,

poglądów, informacji w dziedzinie ochrony mórz w Eu-

ropie.

W omawianej konferencji uczestniczyli także eks-

perci z innych kontynentów, np. Kanady, Australii.

Na

omawianych konferencjach nie są wypracowywane za-

lecenia, rezolucje lub inne wiążące dokumenty.

W ostatniej konferencji, do której nawiązuje poseł

S. Giżyński, uczestniczył przedstawiciel Generalnej

Dyrekcji Ochrony Środowiska (GDOŚ) prowadzący

między innymi sprawy morskich obszarów Natura

2000 oraz konwencji helsińskiej w zakresie ochrony

różnorodności biologicznej Bałtyku.

Delegowany z GDOŚ przedstawiciel uczestniczył

we wszystkich sesjach tej konferencji i nie potwier-

dził, aby było prezentowane stanowisko niemieckiego

oddziału WWF, które domagałoby się objęcia ochroną

około 30% powierzchni Bałtyku w formie parku na-

rodowego.

Dla pełnego sprawdzenia informacji wskazanej

w interpelacji dodatkowo dokonano przeglądu dostęp-

nych abstraktów prezentowanych na konferencji refe-

ratów.

Materiały te są dostępne na stronie internetowej

Federalnej Agencji Ochrony Środowiska.

W tych mate-

riałach nie znaleziono przedmiotowego wniosku.

Na zawarte w interpelacji pytania posła S. Giżyń-

skiego przedkładam następujące odpowiedzi.

1.

Podczas trwania konferencji wg przedstawicie-

la GDOŚ nie był zgłaszany oﬁcjalnyiformalnywnio-

sek WWF Niemcy w sprawie objęcia ochroną około

go.

Poza tym nie było innych tematów dających pod-

stawę delegowanemu do jakiejkolwiek interwencji.

2.

W regulacjach prawnych Unii Europejskiej nie

funkcjonuje określenie park narodowy, w związku

z tym UE nie ma podstaw do interweniowania w spra-

wie parków narodowych.

Informujemy, że na mor-

skich wodach terytorialnych Polski już zostały utwo-

rzone obszary Natura 2000, a Woliński Park Naro-

dowy i Słowiński Park Narodowy w swoich granicach

mają od wielu lat milową strefę wód morskich.

Nie

przewiduje się obecnie i w najbliższej przyszłości

wprowadzania istotnych zmian w odniesieniu do

morskich obszarów chronionych.

Utworzenie parku narodowego wymaga określo-

nej procedury wynikającej z ustawy z dnia 16 kwiet-

zwierciedlenie w dokumentach strategicznych z za-

kresu ochrony przyrody.

Przyjęta uchwałą nr 270/

2007 Rady Ministrów z dnia 26.10.2007 r.

„Krajowa

strategia ochrony i zrównoważonego użytkowania

na lata 2007–2014” nie przewidują utworzenia Mor-

skiego Parku Narodowego.

Nie ma więc podstaw do

niepokoju, aby w istotny sposób została zmniejszona

powierzchnia wód morskich dla działalności rybo-

łówstwa z powodu ochrony przyrody.

Podsekretarz stanu

Janusz Zaleski

1301

Odpowiedź

sekretarza stanu

zapowiedzi niemieckiego oddziału organizacji ekolo-

Bałtyku Morskiego Parku Narodowego.

W związku

z przedłożonymi pytaniami:

1.

Dlaczego w czasie trwania konferencji, kiedy

2.

Czy ministerstwo posiada, na wypadek zatwier-

dzenia przez Unię Europejską projektu stworzenia

Morskiego Parku Narodowego, wypracowane przez

obronę interesów polskich rybaków?

uprzejmie przedstawiam poniższe wyjaśnienia.

Ad 1.

W konferencji „Progress in Marine Conse-

rvation in Europe 2012”, która odbyła się w Stral-

sundzie w Niemczech w dniach 18–22 czerwca br.,

w ramach polskiej delegacji uczestniczyli przedsta-

wiciele: nauki (Instytut OceanograﬁiUniwersytetu

Gdańskiego), ekologicznej organizacji pozarządowej

(WWF Polska) oraz administracji z ramienia Gene-

ralnej Dyrekcji Ochrony Środowiska.

Jak wynika z informacji przedstawionych przez

przedstawiciela GDOŚ, który brał udział w całej kon-

ferencji, niemiecki oddział WWF nie przedstawił pod-

czas spotkania żądania objęcia ochroną 30% po-

wierzchni Morza Bałtyckiego, co miało rzekomo mieć

miejsce według doniesień gazety „Gazeta Polska Co-

dziennie”.

Zatem w związku z faktem, że podczas

przedmiotowej konferencji ww. temat nie był porusza-

ny, polscy delegaci nie mogli się do niego odnieść.

Ad 2.

W obowiązującym stanie prawnym wyzna-

czenie obszarów chronionych na morzu pozostaje

w wyłącznych kompetencjach poszczególnych krajów.

W odniesieniu do sieci obszarów Natura 2000 proces

ten przebiega w formie dialogu pomiędzy danym kra-

jem członkowskim a Komisją Europejską.

Ponadto

utworzenie obszarów chronionych znajdujących się

poza strefą 12 Mm wymaga konsultacji z zaintereso-

wanymi państwami członkowskimi.

Jak wynika z informacji przedstawionych przez

GDOŚ, w roku 2012 Polska planuje nieznaczne po-

większenie sieci obszarów Natura 2000, co jednocze-

śnie powinno zakończyć wyznaczanie morskich ob-

szarów Natura 2000 na polskich wodach.

Projekto-

wane granice nowo wyznaczonego obszaru zostały

przedstawione do uzgodnienia ministrowi właściwe-

mu do spraw rybołówstwa i dotychczas nie zapadły

ostateczne decyzje w tej mierze.

Resort odpowiedzial-

ny za sprawy rybołówstwa stoi na stanowisku, że ko-

lejne objęte siecią Natura 2000 obszary nie powinny

być obszarami, na których prowadzona jest wzmożo-

na działalność rybacka.

Należy bowiem mieć na uwa-

dze ochronę interesów społeczności lokalnych ryba-

ków i zapewnienie im możliwości dalszego prowadze-

nia działalności połowowej.

Natomiast wyznaczanie

parków narodowych pozostaje w kompetencji mini-

stra środowiska.

W przypadku podjęcia kroków ma-

jących na celu utworzenie parków narodowych albo

rezerwatów na polskich obszarach morskich działa-

nia te będą podlegały analizie prowadzącej do wypra-

cowania kompromisu gwarantującego polskim ryba-

kom obronę ich interesów.

Sekretarz stanu

Kazimierz Plocke

w sprawie dewastacji Mauzoleum Matki

z dnia 6 lipca br., nr SPS-023-6254/12) w sprawie

skiego na wileńskim cmentarzu Rossa uprzejmie in-

formuję.

Ministerstwo Spraw Zagranicznych boleśnie od-

biera, podobnie jak większość Polaków, wszelkie akty

wandalizmu wobec miejsc pochówku doczesnych

szczątków osób, zwłaszcza tych, które mają wielkie

zasługi dla naszej państwowości i trwale zapisały się

w jej historii.

Po otrzymaniu wiadomości o wydarze-

niu przedstawiciele polskiej ambasady niezwłocznie

nież litewska policja.

Przyjmując z oburzeniem ten

zdecydowanie i skutecznie.

Akt wandalizmu potępili

1302

nicząca Sejmu RL oraz minister spraw zagranicz-

nych.

Mamy nadzieję, że ta jednoznaczna reakcja

zapobiegnie wywoływaniu i eskalacji złych nastro-

jów, które nie służą wzajemnym relacjom.

W celu za-

pobieżenia podobnym przypadkom w przyszłości nie

skiego kościoła św. Jana Bosko), ale przede wszyst-

kim trzeba stale dążyć do usuwania nieprzyjaznych

emocji.

Żywimy przekonanie, że pogląd ten podziela-

ją również władze i obywatele Litwy, z którymi

wspólnie pragniemy tworzyć klimat szacunku dla

wartości oraz wspierać inicjatywy służące budowa-

niu dobrych kontaktów międzyludzkich.

przepisów o zbiórkach publicznych, uprzejmie przed-

stawiam następujące informacje.

na dać z jednej strony większe możliwości obywatelom

chcącym uczestniczyć w takim sposobie decydowania

winna gwarantować poczucie praworządności i bezpie-

czeństwa osobom uczestniczącym w zbiórkach.

Wychodząc z tych założeń, Ministerstwo Admini-

stracji i Cyfryzacji zaczyna, po wycofaniu poprawki

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Włodzimierz Karpiński

w sprawie prewencyjnych rozmów i zatrzymań

kibiców w trakcie trwania Mistrzostw Europy

w dniu 21 czerwca 2012 r.

(6256)

21 czerwca 2012 r., uprzejmie przedstawiam nastę-

pujące informacje.

cji należy ochrona bezpieczeństwa i porządku pu-

publicznych, a także inicjowanie i organizowanie

gennym.

Biorąc powyższe pod uwagę, we wszystkich jed-

nostkach Policji, niezależnie od zaangażowania funk-

cjonariuszy w zabezpieczenie turnieju Euro 2012,

1303

prowadzone były również niezbędne czynności pro-

cesowe dotyczące osób (w tym także kibiców), które

dopuściły się naruszenia obowiązujących przepisów

prawa.

Nie ma bowiem możliwości zawieszenia czyn-

ności procesowych w związku z trwającą imprezą

masową.

Dodać należy, że podczas turnieju Euro 2012 do-

szło do kilku incydentów z udziałem pseudokibiców,

w tym jednego poważniejszego w Warszawie.

W Komendzie Stołecznej Policji w Warszawie pro-

wadzone jest obecnie postępowanie w sprawie ww.

incydentu, do którego doszło w dniu 12 czerwca 2012 r.

w Warszawie.

Czynności podjęte w ramach współpra-

cy policjantów z różnych jednostek Policji w kraju

pozwoliły na zgromadzenie materiału dowodowego,

na podstawie którego ustalono, że uczestnikami za-

kłócenia porządku publicznego byli pseudokibice

z różnych regionów Polski, w tym pseudokibice z wo-

jewództwa śląskiego.

Wspomniane czynności wyko-

nywane były niezwłocznie, z poszanowaniem praw

i godności osób mających związek ze sprawą.

Na marginesie warto zaznaczyć, że policjanci przy

wykonywaniu wspomnianych czynności służbowych

gromadzili dane o osobach naruszających przepisy

nieprzestrzegania zakazów stadionowych.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Michał Deskur

w sprawie zaniedbań we wdrażaniu dyrektyw

Szanowna Pani Marszałek!

W odpowiedzi na

SPS-023-6257/12) interpelację posła na Sejm RP

nych kar ﬁnansowych,zgodniezinformacjamiotrzy-

manymi z Ministerstwa Spraw Zagranicznych, Mi-

skiej, przedstawiam następujące informacje.

Większość przepisów dyrektywy audiowizualnej

rych innych ustaw (Dz. U Nr 85, poz. 459).

Projekt

tej ustawy, opracowany przez Ministerstwo Kultury

i Dziedzictwa Narodowego, zawierał początkowo

kompleksową regulację stanowiącą pełne wdrożenie

ników Internetu, jak też organizacji zrzeszających

przedsiębiorców internetowych.

Podnoszono zarzuty

o zbyt szerokim zakresie podmiotowym projektowa-

nej regulacji, nadmiernej represyjności i przyjęciu

zarzutami, po przyjęciu projektu przez Sejm RP, pod-

ustawy.

Konsekwentnie weszła ona w życie jedynie

przekazane do ponownych, rozszerzonych konsultacji

Nowy projekt przedstawiony został do konsultacji

2012 r.

Po uwzględnieniu znacznej ilości zgłoszonych

uwag nowa wersja projektu została przyjęta przez Ko-

mitet Rady Ministrów do Spraw Cyfryzacji w dniu

Ministrów i zostanie skierowany do Sejmu RP.

Długość prac nad projektem wynika przede

wszystkim z występowania sprzecznych interesów

rozlicznych podmiotów zainteresowanych jego kształ-

tem oraz dużym zainteresowaniem, jakim cieszą się

obecnie wszelkie regulacje związane z Internetem.

Odnośnie do dyrektywy Parlamentu Europejskie-

go i Rady 2009/18/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r.

ustanawiającej podstawowe zasady regulujące docho-

dzenia w sprawach wypadków w sektorze transportu

morskiego i zmieniającej dyrektywę Rady 1999/35/WE

oraz dyrektywę 2002/59/WE Parlamentu Europej-

skiego i Rady uprzejmie informuję, że przedmiotowy

siedzeniu w dniu 2 maja 2012 r., a następnie został

skierowany przez prezesa Rady Ministrów do mar-

szałka Sejmu RP w dniu 28 maja 2012 r.

Obecnie

projekt jest procedowany w parlamencie RP (druk

nr 454).

W dniu 12 lipca 2012 r. został przyjęty przez

1304

sejmową Komisję Infrastruktury, w dniu 24 lipca br.

odbyło się II czytanie projektu, sprawozdanie Komi-

sji Infrastruktury zostało przyjęte, natomiast w dniu

Sejm i skierowany do Senatu RP.

Senat na posiedze-

niu w dniu 3 sierpnia 2012 r. podjął uchwałę o wpro-

wadzeniu poprawek do ustawy.

prawki do ustawy zostaną wkrótce rozpatrzone przez

Sejm, a następnie ustawa zostanie przekazana do

podpisu do prezydenta RP.

W momencie jej opubliko-

wania w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej

zostanie notyﬁkowana w Bazie Notyﬁkacji Krajo-

wych Środków Wykonawczych, która służy Komisji

Europejskiej do monitorowania państw członkow-

skich w zakresie ewentualnych zaległości we wdra-

żaniu dyrektyw i poprawnej implementacji prawa

Unii Europejskiej.

Po notyﬁkowaniuustawywbazie

należy oczekiwać, ze Komisja wycofa skargę z Try-

bunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Z poważaniem

Warszawa, dnia 22 sierpnia 2012 r.

czącego aktualnego stanu obrony cywilnej w Polsce,

kach kontroli przygotowania struktur obrony cywilnej

współpracy z pracownikami naukowymi

(6259)

1305

Uniwersytetu Medycznego i ich raportu dotyczącego

ochrony zdrowia, uprzejmie proszę o przyjęcie poniż-

szego wyjaśnienia.

W raporcie zasygnalizowano możliwość występo-

wania w polskim systemie ochrony zdrowia zjawiska

koncentrowania się przez prywatnych świadczenio-

dawców na najbardziej dochodowych procedurach lub

najbardziej opłacalnych specjalnościach, co może

skutkować przerzucaniem kosztów na świadczenio-

dawców publicznych.

Do wniosków dotyczących

wpływu tego zjawiska na dostępność do świadczeń

pacjenta należy podchodzić z dużą ostrożnością.

Au-

torzy raportu sami wskazali, iż formułują jedynie

hipotezy wymagające weryﬁkacji, gdyż „zarówno

nie pozwala na wysunięcie ostatecznych wniosków,

mogących w sposób jednoznaczny potwierdzić wystę-

powanie (…) zjawiska selekcji pacjentów”.

Jednakże

w wielu przypadkach, jak wskazują autorzy, pacjent

jest „przenoszony we wczesnym okresie do ośrodka

publicznego”, co nie wpływa na pogorszenie dostęp-

ności do świadczeń.

W związku z tym zawarte w ra-

porcie stwierdzenia wymagają dalszych, pogłębio-

nych i czasochłonnych analiz.

Ze względu na konieczność prowadzenia tych ana-

liz minister zdrowia w dniu 18 lipca 2012 r. powołał

zespół złożony z pracowników naukowych Gdańskie-

go Uniwersytetu Medycznego (autorów opracowania)

przeprowadzenie, na podstawie danych dotyczących

w sprawie systemowego zwiększenia kwoty

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

z dnia 6 lipca br. (nr SPS-023-6260/12) w sprawie

systemowego zwiększenia kwoty naliczanej subwen-

Podkarpaciu, uprzejmie wyjaśniam, co następuje.

1306

co roku.

Użyte w algorytmie pojęcie „ucznia przeli-

czeniowego” oraz „wartości wag” odpowiadają śred-

nim statystycznym, podczas gdy rzeczywiste zróżni-

cowanie jednostkowych kosztów funkcjonowania

poszczególnych szkół, nawet szkół tego samego typu

nika z bardzo wielu szczegółowych przyczyn.

Jednocześnie warto zauważyć, że algorytm jest

samorządu terytorialnego.

Jednocześnie warto zauważyć, że kwota subwen-

cji oświatowej łącznie dla wszystkich jednostek sa-

morządu terytorialnego w województwie podkarpac-

kim w 2012 r. wynosi 2 398 684 501 zł i w porównaniu

do kwoty subwencji w roku 2011 (2 302 440 845 zł)

zwiększyła się o 96 243 656 zł, tj. o 4,18%, przy jed-

noczesnym spadku liczby uczniów rzeczywistych

(z 326 320 – stan na 30 września 2010 r. – do 323 110

o 0,98%.

Natomiast kwota subwencji oświatowej na

1 ucznia rzeczywistego w 2012 r. wynosi 7423,74 zł,

(7055,78 zł) zwiększyła się o 367,96 zł, tj. o 5,22%.

Ostateczna kwota części oświatowej subwencji

teria podziału 0,25% rezerwy subwencji oświatowej

sów publicznych oraz ze stroną samorządową Zespo-

rodowej (www.men.gov.pl).

W związku z powyższym

cymi wymogi określone w kryteriach podziału rezer-

wy subwencji oświatowej – o zwiększenie części

Odnosząc się natomiast do kwestii likwidacji

szkół, uprzejmie informuję, że Ministerstwo Edukacji

Narodowej zwraca uwagę, iż w przypadku likwidacji

— zgodność działań z zapisami art. 59 ustawy

nym zwróceniem uwagi na terminy powiadomienia

o planowanych zmianach rodziców uczniów i kurato-

ra oświaty,

— uwarunkowania demograﬁczne,

dzież po likwidacji szkoły (kwaliﬁkacjekadry,liczba

towo-rekreacyjne, organizacja świetlicy, żywienia),

— organizację dowożenia dzieci do szkoły (odle -

głość pokonywana przez dzieci pieszo do przystanku,

1307

Do 29 lutego 2012 r. samorządy musiały zawiado-

mić o zamiarze likwidacji szkoły m.in.: rodziców

morządy podejmą uchwały o likwidacji po zapewnie-

niu uczniom możliwości kontynuowania nauki w in-

nej szkole publicznej tego samego typu.

Ten półrocz-

ny okres, wskazany w ustawie o systemie oświaty,

społecznością na temat podstaw podjęcia takiej decy-

zji oraz sposobów zabezpieczenia warunków dalszej

lepszych lub podobnych warunkach edukacyjnych.

demograﬁczny,gdyżprzykładowoodrokuszkolnego

2005/2006 do roku 2011/2012 liczba uczniów w pol-

skim systemie oświaty zmniejszyła się o 1,118 mln

cealnych) w tym okresie liczba uczniów zmalała

samorządy zapowiedziały zamiar likwidacji niektó-

rych szkół ewidencjonowanych w systemie informacji

oświatowej.

Duża część z uchwał o zamiarze likwidacji podję-

tych w tym roku przez samorządy województwa pod-

karpackiego dotyczy pustych szkół z zerową liczbą

uczniów – w sumie 15 szkół dla dzieci i młodzieży,

uzupełniające – w sumie 24 szkoły dla dzieci i mło-

dzieży, w tym 12 wygasających liceów proﬁlowanych.

wództwie podkarpackim.

Część z nich będzie nadal

wadzonej przez samorząd powstaną szkoły publiczne

cielami, zmieni się tylko organ prowadzący szkołę.

go podjęły uchwały o intencji likwidacji wobec zare-

jestrowanych w systemie informacji oświatowej szkół

— 1 pusta szkoła – z zerową liczbą uczniów,

— 1 szkoła likwidowana z innych powodów (głów -

nie spadek liczby uczniów).

przekształcania bądź stopniowego wygaszania z mocy

11 szkół dla dorosłych wygaszanych lub przekształ-

canych w związku ze zmianami w szkolnictwie za-

wodowym.

Natomiast aby zapobiec likwidacji małych szkół

Jednocześnie warto zauważyć, że w woj. podkar-

packim wg stanu na 31 marca 2012 r. dyrektorzy

szkół deklarowali wypowiedzenia stosunku pracy

w odniesieniu do 512 etatów nauczycieli, na ogólną

liczbę zatrudnionych 32 247 etatów, czyli 1,5%.

Oczy-

1308

wiście nie znaczy to w każdym przypadku utraty pra-

cy.

Zwolnieni nauczyciele mogli znaleźć pracę w innej

szkole, w miejsce szkoły publicznej prowadzonej przez

powołana szkoła niepubliczna prowadzona przez sto-

warzyszenie (tak było np. w gminie Borowa, gdzie

przewidywano likwidację 3 szkół, a nauczyciele znaj-

dą pracę w szkołach przejętych przez lokalne stowa-

rzyszenie).

Zgodnie z powyższym minister edukacji narodo-

wej nie posiada uprawnień do określania kryteriów

do zwalniania lub ograniczania etatów nauczycieli.

Jest to wyłączna kompetencja dyrektora szkoły.

W wyrokach oraz ich uzasadnieniach: z dnia 5 lip-

ca 2002 r. sygn. akt I PKN 301/01 i z dnia 10 stycznia

2002 r. sygn. akt I PKN 771/00 Sąd Najwyższy wska-

zał, że dokonując wyboru nauczycieli, których sytu-

acja zawodowa może ulec zmianie na skutek przy-

Nauczyciela, dyrektor powinien kierować się nastę-

pującymi kryteriami: kwalifikacjami, praktyką

w nauczaniu danego przedmiotu, ale także nieobec-

nościami nauczycieli spowodowanymi niezdolnością

do pracy oraz dobrem uczniów.

Na uwagę zasługuje także wyrok z dnia 19 maja

2004 r. sygn. akt I PK 608/03, w którym Sąd Najwyż-

dzenia stosunku pracy nauczycielowi mianowanemu.

teria nie muszą być wskazane nauczycielowi jako

składnik (element) przyczyny uzasadniającej wypo-

wiedzenie nauczycielskiego stosunku pracy, ale rów-

zwany pracodawca jest zobowiązany do ich wskaza-

nia, natomiast zwalniany nauczyciel może je kwestio-

nować jako ﬁkcyjne, dowolne lub dyskryminujące.

nienia z pracy nie są objęte ustawowymi przesłanka-

mi (przyczynami) warunkującymi wypowiedzenie

nauczycielowi stosunku pracy, ale ponieważ równo-

cześnie podlegają one kontroli sądowej w ramach ba-

dania zasadności tego wypowiedzenia (art. 45 K.p.

stępuje procesowa potrzeba ich wszechstronnej we-

ryﬁkacjiwpostępowaniusądowym.

czy Ministerstwo Edukacji Narodowej planuje w naj-

bliższym czasie ustalić progi liczebności uczniów

w klasach, uprzejmie informuję, że Ministerstwo

Edukacji Narodowej rozpoczyna prace nad standar-

dami oświatowymi.

Jednocześnie warto zauważyć,

że wprowadzenie standardów edukacyjnych nie zmie-

ni oczywiście kompetencji samorządów, rad i kierow-

ników jednostek organizacyjnych do lokalnie przyj-

mowanych koncepcji organizacyjnych oświaty, co

tami subwencji oświatowej.

Sposób ustalania sub-

budżetowej.

Niezależnie jednak od sposobu podziału

Z poważaniem

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pi-

-023-6261/12, dotyczące interpelacji pana posła Pio-

tra Babinetza w sprawie propozycji weryﬁkacjilimi-

nych, uprzejmie wyjaśniam.

Zgodnie z art. 19 ustawy o świadczeniach rodzin-

nych Rada Ministrów przedstawiła Trójstronnej Ko-

misji do Spraw Społeczno-Gospodarczych propozycję

weryﬁkacjiświadczeńrodzinnych.

Wodpowiedzina

propozycję Rady Ministrów strona związkowa, w trak-

cie prac nad weryﬁkacją w Komisji Trójstronnej,

zgłosiła swoją propozycję podwyższenia od 1 listopa-

1309

da 2012 r. kryterium dochodowego, zasiłku rodzin-

nego, dodatków do zasiłku rodzinnego oraz świad-

czeń opiekuńczych.

Propozycja ta oznaczałaby jednak

Tymczasem środki ujęte w ustawie budżetowej na

2012 r. w rezerwie celowej cz.

83 poz. 34: Środki na

– wynoszą ogółem 730 mln zł.

W związku z niezajęciem wspólnego stanowiska

przez Komisję Trójstronną, zgodnie z art. 19 ust. 4

ustawy o świadczeniach rodzinnych, kwoty kryte-

dzinnych oraz kwoty świadczeń rodzinnych ustala

Rada Ministrów w drodze rozporządzenia do dnia

15 sierpnia 2012 r.

W zakresie świadczeń z pomocy społecznej propo-

zycja strony związkowej nie została przyjęta z dwóch

powodów.

Po pierwsze zaproponowane kwoty znacz-

nie przewyższały wartości progów interwencji socjal-

nej, na podstawie których następuje weryﬁkacjakry-

teriów.

Drugi powód jest taki, że skutki takiej regu-

lacji przewyższyłyby możliwości ﬁnansowebudżetu

państwa.

Natomiast strona pracodawców nie odniosła się

do obu propozycji – rządowej i strony związkowej

– jednoznacznie podkreślając, że każda z przedsta-

wionych propozycji uzyska aprobatę organizacji pra-

codawców, o ile nie będzie powodowała dodatkowych

(w stosunku do już zaplanowanych w tym obszarze)

skutków ﬁnansowychdlabudżetupaństwa.

W wyniku niezajęcia wspólnego stanowiska przez

Trójstronną Komisję decyzja w tej sprawie została

ca br. ukazało się w Dzienniku Ustaw poz. 823 roz-

nej.

Ogłoszone rozporządzeniem kwoty kryteriów

dochodowych oraz świadczeń pieniężnych są tymi

samymi kwotami, które zostały przedstawione Trój-

stronnej Komisji przez stronę rządową, to jest:

Łączę wyrazy szacunku

Warszawa, dnia 26 lipca 2012 r.

nych zmian usytuowania Centralnego Biura Śledcze-

go uprzejmie informuję, że kwestia ewentualnych

zmian dotyczących wyłączenia Centralnego Biura

Śledczego (CBŚ) ze struktur Komendy Głównej Poli-

cji jest aktualnie przedmiotem analiz dokonywanych

przez Policję i Ministerstwo Spraw Wewnętrznych.

Należy dodać, że postulat wyodrębnienia CBŚ poja-

wiał się już w przeszłości i był także m.in. przedmio-

tem dyskusji sejmowej Komisji Administracji i Spraw

Wewnętrznych w 2010 r.

Ponadto ewentualne prze-

kształcenie CBŚ wymagałoby dokonania nowelizacji

proponowanych zmian przed rozpoczęciem procesu

legislacyjnego.

W Komendzie Głównej Policji został powołany ze-

spół, którego zadaniem jest m.in. opracowanie zało-

żeń organizacyjnych i prawnych dotyczących zmian

w strukturze Komendy Głównej Policji, w tym prze-

kształcenie CBŚ KGP w jednostkę organizacyjną Po-

licji – Centralne Biuro Śledcze Policji (CBŚP).

W ra-

mach prac zespołu przeprowadzana była m.in. ana-

liza obowiązujących aktów prawnych, przygotowy-

wane były projekty zmian aktów prawnych związa-

nych ze strukturą KGP, a także opracowywane zasa-

dy oraz procedury gospodarki ﬁnansowejCentralne-

go Biura Śledczego Policji.

Ponadto informuję, że zgodnie z przyjętym w lip-

cu bieżącego roku planem prac Sejmowej Komisji Ad-

ministracji i Spraw Wewnętrznych na drugie półro-

1310

cze 2012 r. w październiku planowane jest posiedze-

nie komisji, które poświęcone będzie kwestii ewentu-

alnych zmian w funkcjonowaniu Centralnego Biura

Śledczego.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Michał Deskur

o repatriację (6263)

słów (pismo, nr SPS-023-6263/12, z dnia 6 lipca br.)

triację, uprzejmie informuję.

Ministerstwo Spraw Zagranicznych zna sprawę

przedstawioną w interpelacji oraz w artykule „Repa-

triację blokują dyplomaci” opublikowanym na ła-

mach „Naszego Dziennika” w dniu 9 maja br. Zosta-

ły podjęte działania, zmierzające do wyjaśnienia opi-

sanej sytuacji.

W tym celu zwrócono się do Ambasa-

dy RP w Astanie oraz zebrano informacje konieczne

do właściwej oceny zdarzenia.

Udzielono także odpo-

wiedzi na pytania postawione przez dziennikarza

„Naszego Dziennika”, pana Jacka Dytkowskiego,

przed publikacją wspomnianego artykułu.

Ze wzglę-

du na nieustosunkowanie się do nich w tekście Mi-

nisterstwo Spraw Zagranicznych wysłało sprostowa-

nie do redakcji pisma.

Rozmowa konsula ze składającymi wniosek repa-

triacyjny odbyła się zgodnie z procedurą.

Pytania

dotyczące zawodu i wykształcenia są standardowy-

mi, zadawanymi aplikującym w trakcie rozmowy,

ponadto dane te należy podać w odpowiedniej rubry-

ce wniosku o repatriację (pozycje III 1 i III 2 a–b).

Konieczną przesłanką uznania aplikującego za osobę

polskiego pochodzenia jest – w świetle art. 5 ust. 1

lęgnowanie polskiej mowy.

Składając wniosek, pani

Tatiana Kozłowa i pani Ludmiła Filipienko nie wy-

kazywały znajomości języka polskiego na poziomie

chociażby podstawowym: nie umiały przedstawić się,

udzielić kilku elementarnych informacji na swój te-

mat ani zrozumieć zamieszczonego przez siebie we

wniosku tekstu, w którym motywowały wolę przy-

jazdu do Polski.

Ponadto obie aplikujące nie wykazy-

wały związku z polskością poprzez pielęgnowanie

polskich tradycji i zwyczajów, stanowiących przesłan-

kę uznania za osobę polskiego pochodzenia (art. 5

ust. 1 pkt 2 in ﬁneprzywołanejustawy).

Obiepanie

nie uczestniczą w działalności polonijnej w Kazach-

stanie.

Nie znały również historii przodków pomimo

posiadania dokumentów dotyczących ich zesłania,

a zatem zdarzenia stanowiącego główny powód, dla

którego ustawodawca wprowadził instytucję repa-

triacji, będącej rodzajem zadośćuczynienia za depor-

tacje i inne prześladowania polityczne lub narodowo-

ściowe.

W związku z powyższym obu paniom zostało

zaproponowane ponowne spotkanie, do którego będą

miały okazję lepiej się przygotować, również pod

względem językowym (w rejonie miejsca zamieszka-

nia interesantek dostępne są zajęcia z języka polskie-

go, prowadzone przez kilku lektorów).

Pragnę ponad-

to zauważyć, że polskie placówki nie praktykują

zwrotu kosztów dojazdu interesantów do urzędu kon-

sularnego, zaś decyzja o uznaniu za osobę pochodze-

nia polskiego powinna być podjęta po osobistym spo-

tkaniu konsula ze składającym wniosek, służącym

ocenie stopnia pielęgnowania polskiej mowy, tradycji

i zwyczajów.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że konsul nie

prowadzi rejestracji w bazie Rodak.

Funkcja konsula

polega na wydaniu decyzji o polskim pochodzeniu

w oparciu o ustawę o repatriacji, sprawdzeniu prawi-

dłowości sporządzenia wniosku oraz podanych w nim

danych (dlatego też zadawane są pytania o różne

dziedziny życia i działalność ubiegających się o repa-

triację) oraz dokumentów dołączanych do wniosku.

Na dalszym etapie opracowany wniosek wraz z do-

kumentacją i opinią konsula przesyłany jest do De-

partamentu Obywatelstwa i Repatriacji Minister-

stwa Spraw Wewnętrznych.

W odpowiedzi na pytanie pana posła uprzejmie

wyjaśniam, że nie było wcześniej skarg na działal-

ność konsul B. K. W tym, jak i w innych przypadkach

konsul postąpiła zgodnie z prawem, co nie zawsze

o repatriację do Polski.

Jednocześnie pragnę poinfor-

mować, że wszelkie decyzje wydawane przez konsu-

lów zawierają uzasadnienie na podstawie oceny stanu

faktycznego i prawnego.

Polscy konsulowie dokłada-

ją wszelkich starań, aby umożliwić interesantom

urzędów konsularnych korzystanie z przysługujących

im praw, jednakże w zgodzie z obowiązującymi prze-

pisami, nawet jeśli może to wywoływać u niektórych

osób przeświadczenie o rzekomym utrudnianiu po-

tomkom dawnych zesłańców powrotu do kraju.

Odnośnie do pytania dotyczącego sposobów wery-

ﬁkacjipracykonsulówwsprawachrepatriacyjnych

uprzejmie informuję, że w przypadku decyzji konsu-

2000 r. o repatriacji, w sprawie stwierdzenia polskie-

go pochodzenia przysługuje stronie odwołanie od tej

1311

decyzji do ministra właściwego do spraw wewnętrz-

nych.

W Ministerstwie Spraw Zagranicznych oraz we

wszystkich polskich placówkach dyplomatyczno-kon-

sularnych istnieją mechanizmy umożliwiające zmia-

nę decyzji konsula w trybie skargowym, poprzez sta-

nowisko do spraw skarg i wniosków w Biurze Kon-

troli i Audytu MSZ.

Prawidłowość podejmowanych

w oparciu o przepisy prawa decyzji była okresowo

ewaluowana w wyniku kontroli przeprowadzanych

przez Biuro Kontroli i Audytu MSZ (obecnie Inspek-

torat Służby Zagranicznej) i Najwyższą Izbę Kontro-

li, również w całościowym zakresie spraw konsular-

nych z obywatelskimi i repatriacyjnymi włącznie.

Działania państwa w zakresie umożliwienia po-

wrotu naszym rodakom w ramach repatriacji powin-

ny zmierzać w szczególności do przyspieszenia tego

procesu odnośnie do Polaków z Kazachstanu, jednak-

że uzależnione to jest od zapewnienia warunków

osiedlenia się w Polsce, a tym samym od możliwości

ﬁnansowych.

Ministerstwo Spraw Zagranicznych

traktuje sprawy osób starających się o repatriację

priorytetowo, z najwyższą troską i powagą, uznając

umożliwienie ich przyjazdu do Polski za powinność

państwa polskiego, stosownie do preambuły wymie-

nionej ustawy o repatriacji.

Ministerstwo Spraw Zagranicznych i Minister-

stwo Spraw Wewnętrznych uczestniczą w pracach

sejmowych nad obywatelskim projektem ustawy o po-

wrocie do kraju osób pochodzenia polskiego deporto-

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

smo z 6 dnia lipca 2012 r., znak: SPS-023-6264/12,

przekazujące interpelację posła Józefa Lassoty oraz

chęcających do stosowania gazu ziemnego jako pali-

wa do napędu samochodów uprzejmie przedkładam,

co następuje.

CNG (z ang. Compressed Natural Gas – sprężony

gaz ziemny) to paliwo uzyskiwane po odpowiednim

sprężeniu zwykłego gazu ziemnego.

Na całym świecie

korzysta z niego ponad 4 mln kierowców.

Liderem

w tej dziedzinie jest Ameryka Południowa.

W Argen-

tynie CNG zasila aż 1,5 mln pojazdów, w Brazylii

prawie milion.

Ok. 500 tys. wozów jeździ po drogach

Pakistanu.

W Europie największą liczbą samochodów

na sprężony gaz ziemny mogą pochwalić się Włosi,

którzy mają ich prawie 800 tys. Natomiast w Polsce

jeździ na nim tylko ponad 2000 samochodów.

Głównymi walorami ekologicznymi gazu ziemne-

go jest:

— ograniczenie emisji zanieczyszczeń, zwłaszcza

dwutlenku węgla, tlenku węgla oraz tlenków azotu;

— wyeliminowanie emisji substancji rakotwór -

czych;

— redukcja zadymienia i smogu;

— obniżenie poziomu hałasu (samochód zasilany

gazem ziemnym jest przy tym cichszy nawet o 4 dB,

co dla odbiorcy zewnętrznego oznacza wrażenie co

najmniej dwukrotnie bardziej cichej pracy.

Jedną z zachęt do stosowania CNG do napędu sa-

mochodów byłoby ustalenie zerowej stawki podatku

akcyzowego lub zwolnienie tego paliwa z podatku

akcyzowego.

Dyrektywa Rady 2003/96/WE z dnia 27 paździer-

w art. 15 stwarza możliwość przyznawania przez

państwa członkowskie pod kontrolą ﬁskalnącałko-

witego lub częściowego zwolnienia lub obniżki w za-

kresie opodatkowania wobec gazu ziemnego i gazu

Zgodnie z art. 18 cytowanej dyrektywy upoważnia-

jącym państwa członkowskie do dalszego stosowania

obniżek opodatkowania lub zwolnień państwa takie

jak: Belgia, Francja, Irlandia, Włochy, Portugalia,

Finlandia, Wielka Brytania skorzystały z tej możli-

wości w stosunku do gazu ziemnego jako paliwa sil-

nikowego.

Działanie takie umożliwiło w tych krajach

dynamiczny rozwój rynku sprężonego gazu ziemnego

dla pojazdów, dając jednocześnie korzyści ekologicz-

ne, jak i wzrost dochodów do budżetu państwa z ty-

tułu stosowania tego czystego paliwa.

W Polsce natomiast funkcjonuje system opłat za

korzystanie ze środowiska.

Opłata jest ponoszona za

także z sektora transportu.

System przewiduje pre-

ferencyjne niższe w porównaniu do paliw benzyno-

wych stawki opłat za spalanie w silnikach pojazdów

sprężonego gazu ziemnego CNG.

W konsekwencji

przekłada się to na niższą opłatę co przyczynia się do

promocji tego rodzaju paliwa na polskim rynku.

w celu upowszechnienia stosowania tych rozwiązań?

1312

Programy ochrony powietrza określane na mocy

art. 91 ustawy a dnia 27 kwietnia 2001 r.

Prawo

ochrony środowiska sporządzane są dla stref, dla któ-

rych w bieżącej ocenie stwierdzono przekroczenie

poziomu dopuszczalnego choćby jednej substancji po-

większonej o margines tolerancji.

Program taki za-

wiera kierunki i zakres niezbędnych działań, które

doprowadzą do przywrócenia obowiązujących norm

na wytypowanym obszarze.

Programy te przewidują m.in. modernizację tabo-

ru komunikacji zbiorowej na spełniający europejskie

normy czystości spalin, w tym również zastosowanie

autobusów zasilanych alternatywnym paliwem ga-

zowym CNG w miejsce oleju napędowego.

3.

Czy istnieje możliwość wykorzystywania (w obec-

nej i przyszłej perspektywie ﬁnansowej)środkóweu-

ropejskich na zintensyﬁkowanietakichdziałań?

W Narodowym Funduszu Ochrony Środowiska

priorytetowy „Likwidacja niskiej emisji poprzez

odnawialnych źródeł energii” i następnie zostanie

wdrożony przez wojewódzkie fundusze ochrony śro-

dowiska i gospodarki wodnej.

Celem programu jest

m.in. likwidacja przekroczeń dopuszczalnego pozio-

mu substancji w powietrzu przez sektor transportu

poprzez realizację zadań opisanych w programach

ochrony powietrza oraz planach działań krótkoter-

minowych.

Przedsięwzięcia ograniczające tzw. niską

emisję ze źródeł komunikacji miejskiej podlegające

pod program to:

— wdrażanie systemów zarządzania ruchem

w miastach,

— budowa stacji zasilania w CNG i/lub energię

elektryczną miejskich środków transportu,

— wdrożenie innych przedsięwzięć ograniczają -

cych poziomy substancji w powietrzu powodowanych

przez komunikację w centrach miast.

Podsekretarz stanu

Beata Jaczewska

Warszawa, dnia 27 lipca 2012 r.

zmiany w zakresie ułatwienia dostępu do zawodu no-

który przewiduje rozwiązania mające na celu uła-

twienie dostępu do zawodu notariusza.

Projekt ten proponuje pozostawienie instytucji

asesury notarialnej przy jednoczesnym wprowadze-

niu uprawnienia dla osób, które zdały egzamin nota-

rialny (bądź po odbyciu aplikacji notarialnej, bądź

asesury notarialnej.

Projektodawca zakłada, iż skoro egzamin nota-

tariacie), osoby które zdały egzamin notarialny po-

wania czynności notarialnych.

Stąd też projekt prze-

widuje z jednej strony zwiększenie możliwości wyko-

nywania przez asesorów czynności notarialnych na

podstawie upoważnienia udzielonego im przez nota-

riusza, z drugiej zaś możliwość ubiegania się bezpo-

średnio po egzaminie notarialnym o powołanie na

stanowisko notariusza, stanowiącą alternatywę wy-

boru drogi dostępu do zawodu.

Zgodnie z projektem asesor notarialny będzie do-

konywał czynności notarialnych na rachunek nota-

riusza i na jego odpowiedzialność, a ich ocena zosta-

nie dokonana przed powołaniem go na notariusza.

Czynności notariusza powołanego na czas określony

natomiast będą podlegały zwiększonemu nadzorowi

ze strony samorządu notarialnego i ministra spra-

wiedliwości m.in. poprzez system wizytacji i lustracji

przeprowadzanych zgodnie z harmonogramem okre-

ślonym w ustawie.

W świetle przyjętej regulacji stwierdzić należy, iż

to dbałość o poziom czynności notarialnych i bezpie-

czeństwo obrotu notarialnego przemawiała za utrzy-

maniem asesury notarialnej z jednej strony oraz

zwiększeniem nadzoru nad notariuszami powołany-

mi na czas określony z drugiej.

Winno to wpłynąć na

podniesienie poziomu dokonywanych przez te osoby

czynności notarialnych, czy to w imieniu własnym,

czy też na rachunek notariusza.

Podkreślić należy, iż projektowane zmiany, zgod-

nie z celem deregulacji, nie narzucają osobom zain-

teresowanym wyboru drogi dochodzenia do zawodu

notariusza.

Od nich samych będzie zależało, czy będą

poszukiwały zatrudnienia i ubiegały się o powołanie

na stanowisko asesora notarialnego, czy też o powo-

łanie na stanowisko notariusza.

Odpowiadając wprost na pytanie pani poseł,

stwierdzić należy, iż w obecnym kształcie ustawy de-

regulacyjnej niecelowe jest podjęcie prac legislacyj-

nych prowadzących do likwidacji asesury notarialnej.

1313

Projekt w sposób realny otwiera dostęp do zawodu

notariusza osobom, które zdały egzamin notarialny,

skoro do ich decyzji pozostawiono wybór drogi do za-

wodu notariusza.

Asesura notarialna, przy projekto-

wanym brzmieniu przepisów, nie będzie stanowiła

bariery w dostępie do zawodu, a jedynie da możliwość

zdobycia praktyki oraz ugruntowania wiedzy oso-

bom, które wybiorą taką drogę dostępu do zawodu

notariusza.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Grzegorz Wałejko

Warszawa, dnia 3 sierpnia 2012 r.

(6267)

Szanowna Pani Marszałek!

W odpowiedzi na

nr SPS-023-6267/12, interpelację pani poseł Lidii

Staroń dotyczącą nowelizacji rozporządzenia mini-

stra sprawiedliwości w sprawie maksymalnych sta-

wek taksy notarialnej w zakresie stawek za sporzą-

dzenie aktu notarialnego dokumentującego umowę

deweloperską uprzejmie przedstawiam, co następuje.

z późn. zm.) minister sprawiedliwości w porozumie-

nansowych, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady

Notarialnej, określa w drodze rozporządzenia mak-

symalne stawki taksy notarialnej za czynności nota-

notarialnych poza kancelarią notarialną, mając na

względzie wartość przedmiotu i rodzaj czynności no-

tarialnej, stopień jej zawiłości, nakład pracy notariu-

sza, czas przeznaczony na dokonanie czynności oraz

interes społeczny gwarantujący należyty dostęp do

a także uwzględniając, że maksymalna stawka za

krotności przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia

nego do celów emerytalnych w Dzienniku Urzędo-

sowanego poczynając od drugiego kwartału każdego

wadziła wymóg zawarcia umowy deweloperskiej w for-

mie aktu notarialnego.

W związku z tym konieczne

stało się określenie wynagrodzenia notariusza za

sporządzenie aktu notarialnego dokumentującego

umowę deweloperską.

Projekt nowelizacji rozporządzenia ministra spra-

Nr 148, poz. 1564, z późn. zm.) pierwotnie przewidy-

wał wprowadzenie maksymalnej stawki za sporzą-

deweloperską w kwocie 500 zł.

W ramach konsultacji

społecznych projekt skierowano do Krajowej Rady

Notarialnej, która w uchwale nr VII /21/ 2012 r.

z dnia 28 stycznia 2012 r. negatywnie zaopiniowała

proponowane zmiany.

Krajowa Rada Notarialna pod-

kreśliła, że skoro ustawodawca w art. 5 § 3 ustawy

Prawo o notariacie na pierwszym miejscu wymienił

wartość przedmiotu czynności notarialnych, to prze-

słanka ta ma podstawowe znaczenie dla ustalenia

wysokości wynagrodzenia notariusza.

Zdaniem Kra-

jowej Rady Notarialnej tylko wynagrodzenie w odpo-

wiedniej, ustalonej procentowo w stosunku do war-

tości przedmiotu czynności notarialnej, maksymal-

nej stawce jest sprawiedliwe dla notariusza i dla stron

czynności.

W uchwale zaznaczono, że umowa dewe-

loperska jest niezwykle trudna, konstrukcyjnie zło-

żona i wymaga dużego nakładu pracy.

W kolejnej wersji projektu z dnia 29 lutego 2012 r.

zostały częściowo uwzględnione uwagi Krajowej Rady

Notarialnej i za sporządzenie aktu notarialnego do-

kumentującego umowę deweloperską przewidziano

maksymalną stawkę w wysokości 1/4 stawki liczonej

od wartości przedmiotu czynności notarialnej.

W pro-

jekcie odstąpiono od budzącej największy sprzeciw

Krajowej Rady Notarialnej pierwotnej propozycji

stawki za umowę deweloperską w kwocie 500 zł.

Na podstawie danych statystycznych GUS oraz

posiłkując się bazą cen nieruchomości mieszkanio-

wych Narodowego Banku Polskiego, wyliczono śred-

nią wysokość taksy notarialnej za sporządzenie aktu

notarialnego dokumentującego umowę deweloperską

dotyczącą lokalu mieszkalnego o powierzchni 60 m

2

i o wartości 300 000 zł, przy założeniu, że maksymal-

na stawka wyniesie 1/4, na kwotę 492,50 zł.

W dniu 18 kwietnia 2012 r. została sporządzona

nowa wersja projektu rozporządzenia.

W projekcie

uwzględniono propozycję Krajowej Rady Notarialnej,

aby podstawą dla obliczenia taksy była wartość

przedmiotu czynności notarialnej, przy czym mak-

symalną stawkę ustalono na 1/2 stawki przewidzia-

nej w § 3 rozporządzenia.

W uzasadnieniu projektu

rozszerzono ocenę skutków regulacji i wyliczono

średnią wysokość taksy notarialnej na kwotę 985 zł.

1314

Rozporządzenie ministra sprawiedliwości z dnia

wie maksymalnych stawek taksy notarialnej zostało

pod poz. 542.

Z uwagi na krótki okres obowiązywania rozporzą-

dzenia w chwili obecnej nie sposób odnieść się do no-

wych regulacji dotyczących maksymalnych stawek

taksy notarialnej za sporządzenie aktu notarialnego

sterstwa Sprawiedliwości dotychczas nie wpłynęły

żadne skargi dotyczące omawianych zmian w rozpo-

rządzeniu, które mogłyby świadczyć o wątpliwościach

interpretacyjnych lub niejednolitej praktyce notariu-

szy w zakresie wysokości taksy pobieranej za sporzą-

dzenie aktu notarialnego.

Nie ma więc potrzeby do-

konania w tym zakresie zmian w rozporządzeniu.

Aktualnie w ministerstwie nie są prowadzone ani też

planowane prace nad zmianą rozporządzenia mini-

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Grzegorz Wałejko

w sprawie zapisów dotyczących

proporcjonalnego użycia

Grzegorza Sztolcmana w sprawie zapisów dotyczą-

cych proporcjonalnego użycia środków przymusu

bezpośredniego uprzejmie informuję, że w Minister-

stwie Spraw Wewnętrznych podjęto prace nad upo-

rządkowaniem i ujednoliceniem problematyki użycia

przez wszystkich uprawnionych i pismem z dnia

łożenia będzie między innymi kompleksowo regulo-

wał zagadnienia związane z użyciem środków przy-

musu bezpośredniego, w tym katalog środków przy-

musu bezpośredniego, przypadki, w których można

użyć środków przymusu bezpośredniego, oraz jedno-

litą dla wszystkich uprawnionych służb procedurę

postępowania poprzedzającego ich użycie oraz pro-

cedurę postępowania po ich użyciu (np. dokumento-

wanie, zabezpieczenie miejsca zdarzenia).

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Warszawa, dnia 25 lipca 2012 r.

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pi-

przekazujące interpelację posła Artura Dunina w spra-

wie zmian w przepisach, które spowodują usprawnie-

nie działania powiatowych urzędów pracy, uprzejmie

informuję.

W przeszłości niektóre rozporządzenia do ustawy

poz. 415, z późn. zm.) wchodziły w życie z zbyt krót-

kim vacatio legis.

Ubolewam nad tym i zapewniam,

że dołożymy starań, aby w przyszłości nie dochodzi-

ło do takich sytuacji.

Fundusz Pracy jest państwowym funduszem celo-

wym i realizując zadania określone w ww. ustawie,

podlega rygorom obowiązującym fundusze celowe.

Ustalanie przysługującego samorządom limitu

środków Funduszu Pracy na realizację programów

aktywizacji zawodowej bezrobotnych dokonywane

jest zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów

zm.).

Szczegółowe zasady gospodarki ﬁnansowej

Funduszu Pracy określa natomiast rozporządzenie

nika 2011 r. w sprawie szczegółowych zasad gospo-

darki ﬁnansowej Funduszu Pracy (Dz. U. Nr 221,

poz. 1317).

Przytoczone przepisy umożliwiają samo-

rządom powiatowym realizację ustawowych zadań

1315

w ciągu wszystkich miesięcy roku, dopuszczając moż-

liwość zaciągania zobowiązań ﬁnansowychprzecho-

dzących na kolejny rok budżetowy oraz wykorzysty-

wanie projektu planu ﬁnansowegoFunduszuPracy

przed zatwierdzeniem przez parlament RP ustawy

budżetowej na dany rok.

Z uwagi na powyższe nie są przewidywane i moż-

liwe zmiany w zakresie „wydłużenia pojęcia roku

budżetowego”.

W związku z problemem dostosowywania stanu

zatrudnienia pracowników realizujących podstawo-

we usługi rynku pracy wskazywanym przez powia-

towe urzędy pracy należy mieć na uwadze, że regu-

lacje w zakresie podstawowych usług rynku pracy,

tj. pośrednictwa pracy, poradnictwa zawodowego i in-

formacji zawodowej, organizacji szkoleń oraz pomocy

w aktywnym poszukiwaniu pracy, funkcjonują w obo-

wiązującym porządku prawnym od wielu lat.

Zagad-

nienia te, podobnie jak kwestie standardów usług

rynku pracy, uregulowane są w ustawie o promocji

uchwalenia.

Były także uregulowane we wcześniej-

piona przez wspomnianą ustawę.

W art. 35. ust. 2 ww. ustawy określone jest, że

usługi rynku pracy wykonywane przez publiczne

służby zatrudnienia są realizowane zgodnie ze stan-

dardami usług rynku pracy.

Ww.

ustawa nakłada na

gulowania w drodze rozporządzenia standardów

i szczegółowych warunków prowadzenia przez pu-

bliczne służby zatrudnienia usług pośrednictwa pra-

cy, poradnictwa zawodowego i informacji zawodowej,

organizowania szkoleń oraz pomocy w aktywnym

poszukiwaniu pracy.

Aktualne wymagania w zakresie liczby pracow-

ników realizujących podstawowe usługi rynku pracy

wynikają z rozporządzenia ministra pracy i polityki

piło dwa rozporządzenia ministra pracy i polityki

— w sprawie standardów usług rynku pracy (Dz. U.

Nr 47, poz. 314),

— w sprawie szczegółowych warunków prowadze -

nia przez publiczne służby zatrudnienia usług rynku

były wymagania dotyczące stanu zatrudnienia pra-

cowników realizujących podstawowe usługi rynku

pracy w powiatowym urzędzie pracy.

Nowe rozporządzenie w znacznej części utrzyma-

ło wcześniejsze rozwiązania dotyczące określania

wymaganych zasobów kadrowych dla potrzeb reali-

zacji poszczególnych usług rynku pracy w powiato-

wych i wojewódzkich urzędach pracy.

W zakresie

wymagań dotyczących minimalnej liczby pośredni-

ków pracy i doradców zawodowych w powiatowym

urzędzie pracy wprowadzono korektę, która umożli-

wia niezwiększanie liczby pośredników pracy powy-

żej wartości czterdzieści.

Ponadto w celu bardziej

elastycznego dostosowywania zatrudniania w urzę-

dzie pracy stosownie do zmian zachodzących na ryn-

ku pracy – z jednego do trzech lat wydłużono okres,

który jest podstawą do ustalania minimalnej liczby

pracowników realizujących usługi rynku pracy.

Zgod-

nie ze zmianą wynikającą z ustawy z dnia 19 grudnia

porządzeniu nie określono wymagań ilościowych

w zakresie zatrudniania asystentów EURES w po-

wiatowym urzędzie pracy.

Zwiększono natomiast wy-

magania w zakresie minimalnej liczby specjalistów

do spraw rozwoju zawodowego w powiatowym urzę-

dzie pracy, a równocześnie zmniejszono wymagania

dotyczące minimalnej liczby liderów klubów pracy.

W przypadku liderów klubu pracy wprowadzono tak-

że możliwość ograniczenia minimalnej liczby tych

pracowników, jeżeli ich liczba przekroczyłaby poziom

pięciu.

Część wymagań w zakresie liczby pracowników

do realizacji usług rynku pracy w powiatowych

urzędach pracy została obniżona, wobec czego nowe

przepisy nie stanowiły utrudnienia w tych powiato-

wych urzędach pracy, w których spełniane były wy-

magania określone we wcześniej obowiązujących

przepisach.

Należy bowiem pamiętać, że wcześniejsze przepi-

sy miały zabezpieczenie ﬁnansowewpostacidodat-

kowych środków na wynagrodzenia pracowników

realizujących poszczególne usługi, umożliwiające ich

wprowadzenie i sukcesywne wdrażanie w latach na-

stępnych.

Ocena stuków tych regulacji zakładała

także, że docelowo, tj. od 2013 r., samorządy powia-

tów przejmą w pełnym zakresie ﬁnansowaniewyna-

grodzeń pracowników tych urzędów.

Warto jednocześnie zwrócić uwagę, że ww. rozpo-

rządzenia były tworzone we współpracy z przedsta-

wicielami publicznych służb zatrudnienia na pozio-

mie województw i powiatów oraz kilkukrotnie przed-

stawiane w celu zgłoszenia uwag Konwentowi Dyrek-

torów Wojewódzkich Urzędów Pracy oraz Radzie

Forum Dyrektorów Powiatowych Urzędów Pracy.

Każde z ww. rozporządzeń wraz z uzasadnieniem

wpływu regulacji na budżety jednostek samorządu

terytorialnego) było poddane obowiązującej procedu-

rze legislacyjnej.

W ramach tej procedury ww. rozpo-

rządzenia były poddane uzgodnieniom międzyresor-

towym i konsultacjom społecznym, a także zostały

pozytywnie zaopiniowane przez Komisję Wspólną

Należy także pamiętać, że zgodnie z wolą ustawo-

dawcy wyrażoną w 2005 r. w pierwotnej wersji art. 9

rynku pracy możliwość ﬁnansowania z Funduszu

Pracy części kosztów wynagrodzeń pracowników po-

wiatowych została ustanowiona wyłącznie na dwu-

1316

letni okres, tj. lata 2006 i 2007, i miała przestać obo-

wiązywać z końcem 2007 r.

Przepis ten miał umoż-

liwić samorządom powiatowym wyłącznie przejścio-

we wspomaganie ﬁnansowaniapowiatowychurzę-

dów pracy w związku z ograniczeniem możliwości

organizowania w tych urzędach robót publicznych

w celu realizacji zadań ustawowych (art. 140 ww.

ustawy), a jednocześnie wskazywał na konieczność

wygospodarowania środków we własnych budżetach

na realizację tych zadań w 2008 r. i w latach następ-

nych.

Fakt, że wolą ustawodawcy okres ten został

następnie wydłużony do 2013 r., nie zmienia przej-

ściowego celu wprowadzenia tego przepisu.

oraz prywatyzacji części usług medycznych, było

przyjęcie zasady, że bezrobotni nieposiadający prawa

zdrowotnym na podstawie zgłoszenia do tego ubezpie-

czenia, dokonywanego przez powiatowy urząd pracy.

Negatywne, uboczne skutki przyjętego w tym zakresie

rozwiązania uwidoczniły się bardzo szybko.

Od wielu lat powiatowe urzędy pracy systematycz-

nie postulują rozdzielenie nabywania prawa do ubez-

pieczenia zdrowotnego od uzyskania statusu osoby

nieje duża grupa osób rejestrujących się jako osoby

ciążenie powiatowych urzędów pracy, dodatkowo

rzeczywiście poszukującym pracy.

W niektórych po-

wiatowych urzędach pracy różnica pomiędzy pozio-

mem bezrobocia rejestrowanego a wynikającego z da-

— zawyżaniem i zniekształcaniem statystyk do -

tyczących faktycznej liczby osób bezrobotnych z uwa-

nia tytułu do ubezpieczenia zdrowotnego;

dodatkowe, pracochłonne zadanie związane z obo-

niem składek do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych,

a obsługa obliczeń skarbowo-ﬁnansowychjestreali-

zowana kosztem zatrudnienia przy zadaniach pod-

stawowych;

— wydawanych jest rocznie kilkanaście milionów

różnego rodzaju zaświadczeń i ponoszone są koszty

mentów;

— pogarsza się jakość obsługi osób rzeczywiście

— wydłużony został obieg przepływu środków na

– starostowie – powiatowe urzędy pracy – ZUS – Na-

rodowy Fundusz Zdrowia).

Ponoszone z powyższych powodów koszty, zgodnie

z opinią powiatowych urzędów pracy, sięgają wielu

robocia.

ny zasad opłacania ﬁnansowanychprzezbudżetpań-

wienia ocen i propozycji ostatecznych.

Obecnie minister pracy i polityki społecznej po-

ponownego podjęcia tematu zmiany obowiązujących

jąc jednocześnie dwie propozycje alternatywnych roz-

wiązań.

Łączę wyrazy szacunku

Sekretarz stanu

(6271)

przekazujące interpelację posła na Sejm Rzeczypo-

1317

spolitej Polskiej pana Damiana Raczkowskiego w spra-

wie planowanych zmian z zakresu funkcjonowania

laskim oraz zmian zasad ﬁnansowaniainspekcjisani-

Jednocześnie w rozumieniu przepisów ustawy

utworzona została rezerwa celowa, w proporcji odpo-

wiadającej przyrostowi dochodów uzyskiwanych

W ramach swoich ustawowych uprawnień, w grud-

niu ubiegłego roku główny inspektor sanitarny pod-

czas narady z państwowymi wojewódzkimi inspek-

torami sanitarnymi, zwrócił się o przedstawienie

zamierzeń na lata 2013-2016 w zakresie organizacji

ku z tym państwowi wojewódzcy inspektorzy sani-

tarni w pierwszym kwartale 2012 r. opracowali

Odpowiadając na pytanie pana posła, uprzejmie

informuję, że podlaski państwowy wojewódzki in-

spektor sanitarny w ramach założeń, o których mowa

powyżej, nie przedstawił planów zmniejszenia liczby

stacji sanitarno-epidemiologicznych oraz laborato-

riów na terenie województwa podlaskiego.

Biorąc pod uwagę powyższe, w sprawie wprowa-

dzenia ewentualnych zmian w organizacji jednostek

Państwowej Inspekcji Sanitarnej, uprzejmie informu-

ję, że zarówno minister zdrowia, jak i również głów-

ny inspektor sanitarny nie planują likwidacji jedno-

stek Państwowej Inspekcji Sanitarnej.

Z poważaniem

w sprawie planowanych zmian w przepisach

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pi-

przekazujące interpelację pana posła Wiesława Sta-

logacji pojazdów i części motoryzacyjnych, przedsta-

1318

określi takie przedmioty wyposażania lub części.

(6273)

przy którym przekazano interpelację pana posła Mie-

chu drogowego, przekazuję poniższe informacje.

Zasady urządzania zieleni przydrożnej powinny

– rzędu dziesiątków lat.

Ich nieprawidłowe urządzenie

ne, jeżeli dadzą się przewidzieć jako niepożądane.

Zgodnie z art. 4 pkt. 22 ustawy z dnia 21 marca

z późn. zm.) zieleń przydrożna jest to roślinność

w szczególności:

Zaś w myśl art. 20 ww. ustawy do obowiązków

zarządcy drogi należy w szczególności utrzymywanie

Podstawową funkcją drogi jest możliwie sprawne

Zasady umieszczania drzew przy drodze określa

rozporządzenie ministra transportu i gospodarki

pieczeństwu uczestników ruchu, ograniczać wyma-

ganego pola widoczności, skrajni drogi oraz utrud-

1319

w rozporządzeniu.

sach drogowych jako element ich wyposażenia.

Z za-

łożenia ma zatem pełnić funkcje użytkowe względem

pasa drogowego, a uwzględniając negatywne oddzia-

ływania ruchu komunikacyjnego – także funkcje

użytkowe względem przestrzeni sąsiadującej.

Jednak

leni przydrożnej w okresach dość odległych w czasie,

jącej infrastruktury drogowej do warunków istnieją-

cego dziś ruchu komunikacyjnego, zieleń przydrożna

oraz jej sposób urządzania staje się niezmiernie waż-

nym problemem.

Związane jest to z oczywistą kolizyj-

nością jej aktualnie przeważających form z postulata-

mi wynikającymi z analiz zagrożeń dla ruchu drogo-

wego oraz statystyki wypadków komunikacyjnych.

Istnienie związku pomiędzy wypadkami drogo-

— zagrożenie bezpieczeństwu ruchu na drodze,

Reasumując, należy pamiętać, iż większość dróg

Przy kwestii usuwania drzew należy wspomnieć

o istniejących konﬂiktachmiędzyzwolennikamiza-

chowania drzew przydrożnych niebezpiecznych dla

ruchu oraz ich przeciwnikami, w podłożu których

tkwi dylemat etyczny.

W dalszym udoskonalaniu spo-

sobów kształtowania zieleni przydrożnej priorytetem

głównym powinno być jednak bezpieczeństwo ruchu

na drogach silnie nim obciążonych, w związku z czym

zarządcy dróg w całym kraju konsekwentnie realizu-

ją swoje zadania w przedmiotowym zakresie, mimo

licznych sprzeciwów organizacji ekologicznych.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tadeusz Jarmuziewicz

terpelację poselską pana Mieczysława Marcina Łu-

czaka w sprawie bezrobotnych wśród absolwentów

szkół wyższych uprzejmie wyjaśniam, co następuje.

W związku z pytaniami dotyczącymi działań, ja-

kie zostaną podjęte w celu zmniejszenia wzrostu bez-

robocia wśród ludzi młodych oraz zmniejszenia stopy

bezrobocia w Polsce, uprzejmie informuję, że inten-

syﬁkacjadziałańnarzeczmłodzieżywymagapodję-

cia różnego rodzaju inicjatyw, służących wsparciu

1320

Mając powyższe na uwadze, zaproponowałem or-

1.

Programów specjalnych skierowanych do osób

do zatrudniania osób młodych.

wzrastającego bezrobocia resort przewiduje zmniej-

szenie obciążeń płacowych dla nowo zatrudnionych

młodych osób, uprzejmie informuję, że resort pracy

nie przewiduje obecnie zmian legislacyjnych w ww.

zakresie.

Nawiązując do pytania dotyczącego podejmowa-

nych działań w celu zwiększenia środków na ﬁnan-

sowanie staży, uprzejmie informuję, iż, mając na

przeciwdziałania bezrobociu i uzyskałem zgodę na

dodatkowe 500 mln zł.

Środki te zostaną przeznaczo-

ne m.in. na aktywizację osób znajdujących się w szcze-

1321

realizację programów aktywizacji dla osób bezrobot-

znaczone na ﬁnansowanieszkoleń,staży,robótpu-

blicznych, prac interwencyjnych, jednorazowych

Na pytanie, dlaczego czas trwania okresu stażo-

wego jest taki krótki, uprzejmie wyjaśniam, że zgod-

nie z art. 53 ust. 1 ww. ustawy starosta może skiero-

wać do odbycia stażu osoby, o których mowa w art.

pracy.

Do tej kategorii zaliczają się także osoby do 25.

roku życia.

Należy podkreślić, że młodzi bezrobotni

mogą skorzystać z dłuższego stażu do 12 miesięcy,

w przeciwieństwie do pozostałych osób uprawnio-

nych, które mogą być skierowane na staż na okres do

6 miesięcy.

Jednocześnie minimalny czas odbywania

staży dla bezrobotnych wynosi 3 miesiące.

z późn. zm.) staż to nabywanie przez bezrobotnego

że okres minimum 3 miesięcy odbywania stażu jest

wystarczający do nabycia podstawowych umiejętno-

ści praktycznych do wykonywania pracy.

Należy rów-

nież zauważyć, że zgodnie z Kodeksem pracy na czas

nieprzekraczający 3 miesięcy są zawierane umowy

na poznanie przez pracownika środowiska pracy oraz

na podjęcie przez pracodawcę decyzji o ewentualnej

dalszej współpracy.

Jednocześnie należy zaznaczyć, że ze względu na

wypłacane bezrobotnemu co miesiąc stypendium w wy-

sokości 120% zasiłku dla bezrobotnych z Funduszu

Pracy, jest to kosztowana forma aktywizacji bezro-

botnych.

A zatem osoba, która nabyła już praktyczne

umiejętności zawodowe w trakcie stażu, powinna

otrzymać propozycję odpowiedniego zatrudnienia.

Nie wydaje się zasadne wydłużenie okresu odbywa-

nia stażu powyżej roku ze względu również na moż-

liwość traktowania stażu przez pracodawców jako

narzędzia stymulującego funkcjonowanie ﬁrmy/in-

stytucji.

Ponadto należy dodać, że staż w obecnej for-

mie stanowi jeden z najbardziej efektywnych instru-

mentów rynku pracy, w 2011 r. 53% bezrobotnych

podjęło zatrudnienia w takcie stażu lub w okresie do

Biorąc powyższe pod uwagę, wyrażam przekona-

Łuczaka za wyczerpujące.

Łączę wyrazy szacunku

w sprawie sygnalizacji świetlnej przy drodze

uprzejmie przekazuję następujące informacje.

2011–2013.

Kolejność realizacji działań w ramach

śle określonych kryteriów.

Tymi kryteriami są m.in.:

środki ﬁnansowe,GDDKiAbędziekontynuowaławy-

w Błaszkach.

Realizacja zadania będzie możliwa do-

piero w momencie zapewnienia jego pełnego ﬁnanso-

wania.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

1322

Odpowiedź

sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodarki

w sprawie stawek opłat przesyłowych (6276)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

w sprawie opłat przesyłowych, przekazaną przy pi-

na wstępie pragnę uprzejmie przedstawić zasady

funkcjonowania rynku energii w zakresie dostarcza-

nia energii elektrycznej odbiorcy końcowemu.

Dostarczanie energii elektrycznej odbiorcy koń-

cowemu (w tym podmiotowi realizującemu zadanie

oświetlenia miejsc publicznych) wykonywane jest

przez dwa przedsiębiorstwa energetyczne: przedsię-

biorstwo prowadzące działalność gospodarczą w za-

kresie obrotu energią elektryczną – sprzedawcę ener-

gii elektrycznej oraz przedsiębiorstwo prowadzące

działalność gospodarczą w zakresie dystrybucji ener-

gii elektrycznej (operator systemu dystrybucyjnego,

który za pomocą sieci elektroenergetycznych trans-

portuje energię elektryczną do odbiorcy końcowego).

Należność, którą odbiorca płaci za energię elektrycz-

ną składa się więc z opłaty za dostarczenie energii

elektrycznej (dystrybucję) oraz z opłaty za zużytą

przez niego energię elektryczną (towar).

W opłacie za dystrybucję energii elektrycznej

uwzględnienie są koszty przesyłania tej energii siecia-

mi elektroenergetycznymi najwyższych napięć, będą-

cymi w posiadaniu przedsiębiorstwa przesyłowego

(przesył energii).

W Polsce usługa przesyłu wykony-

wana jest przez przedsiębiorstwo energetyczne PSE

Operator SA.

Natomiast za dystrybucję energii elek-

trycznej odpowiedzialnych jest kilka przedsiębiorstw

prowadzących działalność na terenie Polski.

W przypadku przedsiębiorstw energetycznych sie-

ciowych (przesyłowego i dystrybucyjnych) zasady

kalkulacji stawek opłat zawartych w taryfach regu-

lowane są administracyjnie przez prezesa Urzędu

Regulacji Energetyki (prezes URE), co ma na celu

przede wszystkim ochronę odbiorców przed nieuza-

sadnionym poziomem tych stawek.

Zasady, na podstawie których przedsiębiorstwa

energetyczne kalkulują stawki opłat zawartych w ta-

ryﬁe,określonezostałyprzepisamiprawawustawie

szczegółowy w rozporządzeniu ministra gospodarki

stawki opłat zawarte w taryfach przedsiębiorstw pro-

wadzących działalność w zakresie dystrybucji energii

energetycznej powinny zapewniać pokrycie uzasad-

nionych kosztów działalności gospodarczej przedsię-

Stosownie do obowiązujących regulacji ceny i stawki

opłat dla poszczególnych grup odbiorców energii

elektrycznej powinny być kalkulowane na podstawie

kosztów ponoszonych przez przedsiębiorstwo energe-

tyczne za dostarczanie energii elektrycznej do tych

odbiorców.

Na wysokość tych stawek opłat nie ma

natomiast wpływu sposób wykorzystywania energii

elektrycznej przez odbiorców kwaliﬁkowanychdoda-

nej grupy taryfowej, nawet jeżeli odbiorcy wykorzy-

stują tą energię w związku z wykonywaniem zadań

użyteczności publicznej.

Przygotowane przez przedsiębiorstwa dystrybu-

cyjne taryfy przedsiębiorstw dystrybucyjnych są ana-

lizowane i kontrolowane pod względem rzetelności

oraz przepisami ww. rozporządzenia przez prezesa

URE, który weryﬁkuje także koszty przyjmowane

przez przedsiębiorstwa energetyczne, jako uzasadnio-

ne do kalkulacji stawek opłat w taryfach.

Obowiązujące regulacje wprowadzają zakaz sub-

sydiowania skrośnego, to znaczy pokrywania kosz-

tów dotyczących jednego rodzaju prowadzonej przez

przedsiębiorstwo działalności gospodarczej lub jednej

chodzącymi z innego rodzaju prowadzonej działalno-

ści gospodarczej lub od innej taryfowej grupy odbior-

ców.

Stosownie do art. 44 ust. 4 ww. ustawy Prawo

energetyczne przedsiębiorstwo energetyczne może

energii elektrycznej dla różnych grup odbiorców wy-

łącznie ze względu na koszty uzasadnione spowodo-

wane realizacją świadczenia, o ile przepisy nie stano-

wią inaczej.

Pragnę podkreślić, że przyjęty w krajowych regu-

lacjach zakaz subsydiowania skrośnego, wynika z pra-

wodawstwa wspólnotowego, w szczególności z dyrek-

tywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/72/WE

cej dyrektywę 2003/54/WE.

Wprowadzenie więc roz-

wiązań niezgodnych z przepisami ww. dyrektywy

mogłoby doprowadzić do wszczęcia postępowania

przeciwko Polsce w związku z niewypełnieniem przez

państwo członkowskie obowiązków, jakie spoczywa-

ją na nim na mocy prawa wspólnotowego.

Ponadto należy zauważyć, że stosowanie niższych

stawek opłat dla jednej z grup odbiorców, w przypad-

ku gdy nie jest to uzasadnione ekonomicznie, spowo-

dowałoby konieczność rekompensowania poniesio-

nych przez przedsiębiorstwo energetyczne strat po-

przez wyższe stawki opłat dla pozostałych.

Przedstawione powyżej zasady kalkulacji opłat za

usługę dystrybucji obowiązują wszystkich odbiorców

przyłączonych do sieci przedsiębiorstw dystrybucyj-

nych działających na terenie Polski.

Odbiorcy energii

znajdujący się poza terytorium Polski (na przykład

w Niemczech, Czechach czy na Słowacji) również pła-

1323

cą opłaty za dystrybucję energii elektrycznej.

Opłaty

te pobierane są przez działające w tych państwach

przedsiębiorstwa dystrybucyjne.

Z informacji będą-

cych w posiadaniu Ministerstwa Gospodarki wynika,

że wysokość opłat za usługę dystrybucji w innych

krajach Unii Europejskiej nie odbiega od wysokości

opłat pobieranych przez polskie przedsiębiorstwa

dystrybucyjne.

Odmiennie zasady kalkulacji mają zastosowanie

w przypadku ceny energii elektrycznej (ceny za to-

war, jakim jest energia elektryczna).

W związku z li-

beralizacją rynku energii od dnia 1 lipca 2007 r. każ-

dy odbiorca energii elektrycznej może zmienić przed-

siębiorstwo obrotu na takie, które zaoferuje niższe

ceny energii elektrycznej lub bardziej dogodne wa-

runki jej sprzedaży.

Zasada ta obowiązuje we wszyst-

kich krajach Unii Europejskiej.

Zapotrzebowanie na energię elektryczną w godzi-

nach nocnych jest zazwyczaj niższe, co może skutko-

wać obniżaniem cen przez podmioty sprzedające

energię w tej części doby.

Należy jednak podkreślić,

że podmioty działające na rynku energii elektrycznej,

w tym wytwórcy, przedsiębiorstwa obrotu czy odbior-

cy energii, są niezależni w podejmowaniu decyzji do-

tyczących wyboru kontrahenta i samodzielnie nego-

cjują warunki kupna i sprzedaży.

Organy admini-

stracji, w tym minister gospodarki, nie mogą wywie-

rać na te podmioty nacisku w celu preferowania przy

zawieraniu umów konkretnych podmiotów ze wzglę-

du na przeznaczenie zużywanej przez te podmioty

energii elektrycznej lub kraj w którym prowadzą

swoją działalność.

Wyrażam przekonanie, że przedstawione wyja-

Warszawa, dnia 26 lipca 2012 r.

uprawnień kontrolnych radnych gmin (6277)

Szanowna Pani Marszałek!

W odpowiedzi na

-6063-(1)/12) interpelację posła na Sejm RP pana

nych radnych gmin (sygn.

SPS-023-6277/12), uprzej-

mie przedstawiam następujące informacje.

samorządu terytorialnego wykonujących zadania

z zakresu administracji publicznej oraz osoby powo-

łane do pełnienia funkcji publicznych (np. radni, bę-

dący członkami komisji rewizyjnych) winny podejmo-

stanowiącym i kontrolnym jest rada gminy; do jej

zadań należy kontrola działalności wójta, gminnych

czych gminy.

Przewidziana ww. ustawą o samorzą-

dzie gminnym kompetencja kontrolna przysługuje

radzie gminy jako organowi, nie zaś radnym, człon-

kom tego organu.

Rada gminy sprawuje funkcje kon-

trolną w granicach określonych przepisami prawa

i za pomocą środków przewidzianych w tych przepi-

sach.

Dla realizacji funkcji kontrolnej rada gminy

przede wszystkim powołuje komisję rewizyjną (vide

art. 18a ww. ustawy o samorządzie gminnym).

Istot-

nym pozostaje spostrzeżenie, że komisja rewizyjna

nie jest organem kontrolnym, a jedynie aparatem po-

mocniczym rady gminy; tym samym zakres działań

komisji rewizyjnej uwarunkowany będzie zakresem

kompetencji rady gminy (a to wskazuje przywoływa-

ny art. 18a ust. 1).

W zakresie tej funkcji radzie gmi-

ny przysługują także inne instrumenty, jak np.

uprawnienie przyjmowania sprawozdań z działalno-

ści wójta gminy (vide art. 18 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy

o samorządzie gminnym), rozpatrywania sprawozda-

nia z wykonania budżetu i udzielenie bądź nieudzie-

lanie absolutorium z tego tytułu (vide art. 18 ust. 2

pkt 4 ww. ustawy o samorządzie gminnym), zatwier-

dzania przepisów porządkowych wydanych przez

wójta w przypadkach niecierpiących zwłoki (vide

nym).

W tym też miejscu należy zaznaczyć, że przy-

pisany radzie gminy zakres konkretnych uprawnień

jest uwarunkowany określoną ustrojowo funkcją

kontrolną; rada gminy nie jest organem nadzoru,

który ma prawo nakładać obowiązek określonego

działania bądź zaniechania (vide rozstrzygnięcie

nadzorcze wojewody świętokrzyskiego z dnia 12 paź-

dziernika 2009 r., znak: PNK.

I-0911/161/09).

Nie

można zapominać, iż rada gminy nie jest jedynym

organem, który może kontrolować działanie wójta

i służb mu podległych, wskazać można na regionalne

izby obrachunkowe czy Najwyższą Izbę Kontroli.

W odniesieniu do poruszanej kwestii zakresu do-

stępu radnych do dokumentów należy mieć na uwa-

dze, że działalność kontrolna komisji rewizyjnej od-

nosi się wyłącznie do podmiotów publicznych, ponie-

waż komisja nie kontroluje osób prywatnych.

W za-

kresie realizacji zadań kontrolnych komisja rewizyj-

na będzie miała dostęp do danych osobowych w za-

kresie przetwarzanym przez kontrolowane podmioty

1324

publiczne w stopniu, w jakim dopuszcza to ustawa

o ochronie danych osobowych.

Wskazać tu należy

przede wszystkim postanowienia art. 23 ust. 1 pkt 4

publicznego – uwzględniając charakter statutu jako

aktu prawa miejscowego określającego tryb działania

komisji rewizyjnej, uzasadnionym pozostaje wniosek,

iż norma ta znajdzie swoje zastosowanie w danej sy-

tuacji.

Ograniczenia w zakresie dostępu komisji re-

wizyjnej do danych indywidualnych odnosić się mogą

do spraw rozstrzyganych w drodze decyzji admini-

stracyjnych – na co zwracają uwagę m.in. komenta-

torzy ustawy o samorządzie gminnym, wskazując, że

przedmiotem kontroli nie mogą być sprawy indywi-

dualne rozstrzygane w drodze decyzji administracyj-

nych, ponieważ kontrola taka jest sprawowana w try-

bie K.p.a. przez organy wyższego stopnia (vide Cze-

sław Martysz w „Komentarzu do ustawy o samorzą-

dzie gminnym”, aut.

Augustyniak Monika, Cybulska

Renata, Dolnicki Bogdan, Glumińska-Pawlic Jadwi-

ga, Jagoda Joanna, Jochymczyk Alicja, Martysz Cze-

sław, Matan Andrzej, Moll Tomasz, Wierzbica Anna,

wyd.

ABC 2010 oraz Andrzej Szewc w „Komentarzu

do ustawy o samorządzie gminnym”, aut.

Jyż Gabriela,

Pławecki Zbigniew, Szewc Andrzej, wyd.

ABC 2010).

Ustosunkowując się do poruszanej w przedmio-

towym wystąpieniu kwestii monitorowania naru-

szeń prawa występujących w jednostkach samorzą-

du terytorialnego, Ministerstwo Administracji

i Cyfryzacji pragnie przypomnieć, że zgodnie z obo-

wiązującym prawem jednostka samorządu teryto-

Organem bieżącego nadzoru nad samorządem tery-

torialnym jest wojewoda.

W zakresie poruszanej w wystąpieniu sprawy wy-

odrębnienia w ramach administracji gminnej, nieza-

leżnej od władzy wykonawczej komórki odpowiedzial-

nej za obsługę rady gminy należy skonstatować, że

urząd gminy jest jednostką organizacyjną gminy za-

pewniającą obsługę administracyjną, organizacyjną

i techniczną wójta gminy, a także rady gminy oraz

jej organów wewnętrznych: przewodniczącego rady

i jego zastępców, komisji rady, klubów radnych oraz

samych radnych.

To do wójta, jako kierownika urzę-

du (vide art. 33 ww. ustawy o samorządzie gminnym)

należy zapewnienie obsługi rady, tym samym i stwo-

rzenie aparatu organizacyjnego zapewniającego tę

obsługę.

Zapewnienie odrębności aparatu obsługują-

cego radę gminy od struktur podległych wójtowi wy-

magałoby utworzenia odrębnego urzędu oraz przy-

znania przewodniczącemu rady kompetencji praco-

dawcy wobec osób tam zatrudnionych.

Tego rodzaju

zmiany, wiążące się także ze wzrostem wydatków

ﬁnansowych,nieznajdująaprobaty.

Uwzględniając powyższe, uprzejmie informuję, że

nie są w chwili obecnej planowane zmiany uregulo-

wań prawnych kształtujących funkcję kontrolną rady

gminy.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Magdalena Młochowska

Warszawa, dnia 31 lipca 2012 r.

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

przez pana Eugeniusza Grzeszczaka, wicemarszałka

ca 2012 r., znak: SPS-023-6278/12, w sprawie propo-

zycji wprowadzenia zmian do projektu rozporządze-

szanych odpadów komunalnych, przedstawiam na-

stępujące wyjaśnienia.

Zgodnie z § 2 ust. 2 projektu rozporządzenia mi-

nych odpadów komunalnych proces mechaniczno-bio-

logicznego przetwarzania odpadów przebiega w insta-

składowiska odpadów.

Przepis ten został wprowadzo-

ny w celu wyeliminowania dowolnego sytuowania

maszyn lub urządzeń na kwaterze przeznaczonej do

składowania odpadów, przy czym dotyczy to kwatery

Należy przy tym podkreślić, że za datę zamknię-

cia składowiska odpadów zgodnie z art. 54 ust. 7

je się datę zaprzestania przyjmowania odpadów do

zamknięta nie oznacza kwatery zrekultywowanej.

Natomiast na zrekultywowanym i ustabilizowa-

nym składowisku odpadów dopuszcza się możliwość

1325

budowy instalacji, pod warunkiem spełnienia wyma-

gań określonych w rozporządzeniu ministra środo-

wych wymagań dotyczących lokalizacji, budowy, eks-

ploatacji i zamknięcia, jakim powinny odpowiadać

Nr 61, poz. 549, z późn. zm.).

Zgodnie z treścią § 18 ww. rozporządzenia na ko-

ronie składowisk odpadów niebezpiecznych oraz

składowisk innych niż niebezpieczne i obojętne nie

mogą być wykonywane przez okres 50 lat od dnia

zamknięcia składowiska odpadów budynki, wykopy,

instalacje naziemne i podziemne, z wyłączeniem in-

stalacji związanych z funkcjonowaniem składowiska.

Okres 50 lat od dnia zamknięcia składowiska odpa-

dów może być skrócony, jeżeli z ekspertyzy geotech-

nicznej oraz ekspertyzy sanitarnej, dołączonej do

wniosku o zmianę decyzji o zgodzie na zamknięcie

składowiska odpadów, wynika, że prowadzenie na

jętne ww. prac nie spowoduje zagrożenia dla życia,

W świetle powyższych wyjaśnień wprowadzenie

proponowanych zmian do przedmiotowego projektu

rozporządzenia nie jest zasadne.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Piotr Woźniak

w sprawie umożliwienia odbioru w południowej

laskiego TVP Białystok w ramach naziemnej telewi-

zji cyfrowej (znak: SPS-023-6279/12) przedstawiam

poniższe wyjaśnienia.

Na wstępie pragnę podkreślić, że Ministerstwo

Administracji i Cyfryzacji na bieżąco monitoruje pro-

ces wdrażania DVB-T w Polsce, aby umożliwić

wszystkim obywatelom dostęp do telewizji naziem-

nej.

W tym celu prowadzona jest m.in. bieżąca współ-

praca z nadawcami, operatorem technicznym multi-

pleksów, Urzędem Komunikacji Elektronicznej oraz

Krajową Radą Radiofonii i Telewizji.

Odnośnie do problemów z dostępnością sygnału

TVP Białystok w południowej części woj. podlaskiego

pragnę poinformować, że zgodnie z udzielonymi przez

Telewizję Polską informacjami, od 1 czerwca 2012 r.

z nadajnika Siedlce-Łosice jest nadawany program

TVP Info Białystok w MUX-3 oraz program TVP

Info Warszawa w MUX-1.

Zgodnie ze stanowiskiem Telewizji Polskiej roz-

poczęcie nadawania programu regionalnego TVP

Białystok w sposób naziemny cyfrowy z nadajnika

Siedlce-Łosice zapewnia pokrycie jego sygnałem po-

łudniowej części województwa podlaskiego.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Małgorzata Olszewska

przesyłające interpelację poseł Bożeny Kamińskiej

nych, które określiłyby minimalną odległość elek-

trowni wiatrowych od siedlisk ludzkich, wyjaśniam,

dowiska prace związane z wprowadzeniem do prawo-

nerowania negatywnych oddziaływań na ludzi, zale-

ży przede wszystkim od indywidualnych parametrów

runkowań lokalnych.

Wielkość i natężenie wpływu

elektrowni wiatrowych oparte są na wielu czynni-

kach.

Rozpatrując przykładowo kwestie poziomu ha-

łasu emitowanego przez siłownie wiatrowe, pod uwa-

gę należy wziąć nie tylko parametry techniczne sa-

mej turbiny, ale także ukształtowanie i użytkowanie

terenu, prędkość i kierunek wiatru czy rozchodzenie

1326

się fal dźwiękowych w powietrzu.

Jednocześnie istot-

na jest kwestia samego modelu elektrowni, wysokości

runkowań zastosowanych przy każdym projekcie.

wią o ostatecznym kształcie, natężeniu i wielkości

dowań, w jakiej powinny być lokalizowane turbiny

chociażby przybliżonych wartości parametru odda-

ne byłoby bardzo dużą niepewnością.

Dlatego każdo-

razowo odległość od zabudowań mieszkalnych, ob-

szarów chronionych czy cennych krajobrazowo, w ja-

na środowisko, która jest regulowana przepisami

względem obszarów zabudowanych oraz cennych

przyrodniczo i krajobrazowo.

Minimalizacja generowanych przez farmy wiatro-

ne podczas oceny oddziaływania na środowisko.

Wy-

dana po jej przeprowadzeniu decyzja o środowisko-

wych uwarunkowaniach zawiera warunki realizacji

przedsięwzięcia, których spełnienie zagwarantuje, iż

inwestycja nie spowoduje jego znaczącego oddziały-

W nawiązaniu do pytania, czy istnieje wyznaczo-

na jednostka prowadząca badania nad wpływem

elektrowni wiatrowych na zdrowie i życie ludzi, in-

formuję, iż funkcjonują wyspecjalizowane organy

środowiskowe dbające o bezpieczeństwo ludności

oraz o umiejscowienie farm wiatrowych w miejscach

niekolizyjnych społecznie i środowiskowo.

Rolę tę

pełnią regionalne dyrekcje ochrony środowiska, któ-

re w procedurze oceny oddziaływania na środowisko

gwarantują spełnienie standardów jakości środowi-

ska oraz zapobiegają wystąpieniu znaczącego nega-

tywnego oddziaływania na życie i zdrowie ludzi oraz

środowisko.

Weryﬁkująonem.in.kwestie,czyplano-

wana do realizacji elektrownia wiatrowa spełniać

Dodatkowo wyjaśniam, iż Generalna Dyrekcja

Ochrony Środowiska przygotowała publikację pt.

„Wytyczne w zakresie prognozowania oddziaływań

odnoszące się m.in. do badań dotyczących wpływu

dowisko.

Przedstawia oddziaływanie energetyki wia-

trowej na środowisko akustyczne, mówi o wpływie

daniem wytycznych jest także poprawienie jakości

dokumentacji środowiskowej oraz wskazanie, jak na-

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Janusz Zaleski

w sprawie sprzeciwu dotyczącego likwidacji

w sprawie sprzeciwu dotyczącego likwidacji poste-

runków Policji w Miasteczku Śląskim i Świerklańcu

-6449/12) w sprawie sprzeciwu dotyczącego likwida-

dotyczących interpelacji posła na Sejm RP pani Iza-

1327

beli Kloc, uprzejmie przedstawiam następujące in-

formacje.

kowo niezbędna infrastruktura związana m.in. z za-

znaczne środki ﬁnansowe,któreniesąrekompensowa-

ne skutecznością działania posterunków.

Powstające

1328

*

)

1329

nie, Pawonkowie, Poraju, Żarkach, Miedźnej, Ru-

w sprawie wyliczania emerytury częściowej na

SPS-023-6282/12, dotyczącym interpelacji pani poseł

wej na bardzo niekorzystnych zasadach, pragnę

uprzejmie przedstawić, co następuje.

niku konsultacji społecznych, nowe rozwiązanie pole-

gające na możliwości przejścia na emeryturę częścio-

wą przed osiągnięciem wieku emerytalnego.

Propono-

wana zmiana podwyższenia aktywności osób star-

szych poprzez stopniowy i rozłożony w długim okresie

czasu (dwadzieścia osiem lat w przypadku kobiet

nia wieku emerytalnego do poziomu 67 lat wzbudzały

największe obawy artykułowane były w imieniu ko-

biet, które obok pracy zawodowej wspomagają rodzinę

go świadczenia emerytalnego przyznanego po osią-

gnięciu wieku emerytalnego omówione zostały szcze-

w części: „Ocena skutków regulacji”.

W uzasadnieniu

podkreślono również, że do pilnego uregulowania od-

rębną ustawą pozostaje kwestia zasad wypłaty doży-

wotnich emerytur

kapitałowych, z uwzględnieniem sytuacji osób,

projekt ustawy zostanie opracowany i przedstawiony

przez Radę Ministrów.

Społecznych, obliczonej na dzień ustalenia prawa do

go po osiągnięciu wieku emerytalnego przedstawia-

ją załączone tabele.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 13 lipca 2012 r.

1330

M

ę

ż

cz

y

z

n

a z

a

ją

c

y 1

0

0

tn

e

g

o w

y

n

st

a

ż p

r

a

c

ą

p

o

d

s

t

w w

i

e

em

e

r

y

t

w z

ł

D

a

t

5

0

%

o

s

ob

a n

i

6

5

2 5

0

9

0

1

-

s

• 0

s

t

y

-

2

2 Z

ł

0

1

-

s

t

3

1331

K

o

b

i

e

t

a

a 1

0

0

t st

a

ż

u p

r

a

; 4

0 l

a

t st

a

ż

a w

m

o

m

e

1 8

7

5

,

8

0

1

-

1 8

3

8

,

5

0

1

-

1 9

0

5

,

4

0

1

-

2 0

0

9

,

2

0

1

-

2 0

4

2

,

9

0

2 0

9

0

,

6

0

ż

-

2

7

6

2

1

1332

Odpowiedź

sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

szałka Sejmu pana Eugeniusza Grzeszczaka przy

cepty refundowane uprzejmie proszę o przyjęcie po-

mywania recept na leki zgodnie z ich uprawnieniami

minister zdrowia podjął w czasie procesu zawierania

powyższych umów przewidziane prawem działania.

wania części postanowień umownych.

Minister zdro-

dzenie przed publikacją ostatecznego brzmienia za-

rządzenia dodatkowych konsultacji z resortem doty-

czących treści umów na wystawianie recept.

Podczas

dzeń prezesa NFZ.

Zdaniem ministra zdrowia ko-

nieczna była zmiana zapisów w treściach umów upo-

ważniających lekarzy prywatnie praktykujących do

precyzowania zasad odpowiedzialności.

Jednocześnie

minister zdrowia podkreślił, że regulacje wprowa-

dzane przez fundusz dopuszczają zbyt szeroki mar-

gines uznaniowości w zakresie stwierdzania niepra-

widłowości w przepisywaniu leków.

nia w sprawie wzoru umowy upoważniającej do wy-

stawiania recept na leki.

Stosownie do powyżej wska-

zanego przepisu uchwały przyjmowane przez radę

funduszu są badane z punktu widzenia kryterium

do spraw zdrowia może stwierdzić nieważność uchwa-

1333

dowane ze środków publicznych przysługujące świad-

Narodowego Funduszu Zdrowia z przedstawicielami

karskiej.

Podczas spotkania został zaprezentowany nowy

a NFZ przez sądy powszechne, gwarantując świad-

czeniodawcom możliwość rozpatrzenia i rozstrzy-

gnięcia ewentualnych kwestii spornych przed nieza-

leżnymi i niezawisłymi organami.

Należy również

czasu wprowadzenia Centralnego Wykazu Ubezpie-

czonych lekarze nie będą ponosić odpowiedzialności

za skutki niezweryﬁkowania prawa do świadczeń

opieki zdrowotnej, który to zapis budził wcześniej

Jednocześnie należy podkreślić, że sytuacja zwią-

Odnosząc się do pytania dotyczącego systemu,

który usystematyzuje bazy danych z wykazem upraw-

nionych do korzystania z usług medycznych w ra-

mach ubezpieczenia zdrowotnego, uprzejmie infor-

celu uproszczenie sposobu potwierdzania prawa do

świadczeń opieki zdrowotnej.

Projekt ten (druk 489)

w dniu 27 lipca 2012 r. został uchwalony przez Sejm

i wkrótce będzie rozpatrywany przez Senat.

Ustawa

jako podstawowy sposób potwierdzania prawa do

ne potwierdzanie przez świadczeniodawcę uprawnień

zwolni pacjenta z obowiązku okazywania dokumentu

udostępniania informacji na podstawie danych za-

wartych w Centralnym Wykazie Ubezpieczonych bę-

dzie zapewniał zestaw funkcji monitorujących i blo-

1334

kujących próby nadużywania zapytań do celów in-

nych niż związane z weryﬁkacjąuprawnień.

Wprzy-

padku gdy elektroniczne potwierdzenie będzie nie-

dokumentu złożyć oświadczenie (za małoletnich oraz

wowy bądź opiekun faktyczny lub prawny).

Oświad-

czenie zawierać będzie imię i nazwisko, numer PE-

SEL, ze wskazaniem dokumentu, na podstawie któ-

rego świadczeniodawca potwierdził tożsamość osoby

SEL wyłącznie dane dotyczące dokumentu potwier-

dzającego tożsamość), adres zamieszkania osoby

twierdził podpisem na oświadczeniu dane identyﬁ-

kujące dokument, na podstawie którego potwierdzo-

dzie jednym z dowodów.

Każdy z wymienionych po-

wyżej sposobów potwierdzenia prawa do świadczeń

ment czy oświadczenie) powoduje, iż świadczenio-

biorca otrzyma świadczenie, a świadczeniodawca

chowano możliwość późniejszego przedstawienia do-

kumentu.

Termin wejścia w życie ustawy zaplanowa-

no na 1 stycznia 2013 r.

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

(SPS-023-6284/12) w sprawie konieczności zmiany

naliczania części oświatowej subwencji ogólnej w sto-

sunku do małych szkól wiejskich, uprzejmie wyja-

śniam, co następuje.

1335

kształcenia uczniów w szkołach położonych na tere-

nach wiejskich i w miastach do 5000 mieszkańców

– spowodowane przede wszystkim niższą liczebnością

cjalnych (wiejskiego i mieszkaniowego) dla nauczy-

cieli – w algorytmie podziału subwencji uwzględnio-

na została specyﬁkatakichszkółpoprzezzastosowa-

nie następujących parametrów: wagi P

1

Użyte w algorytmie pojęcie „ucznia przeliczeniowe-

go” oraz „wartości wag” odpowiadają średnim staty-

stycznym, podczas gdy rzeczywiste zróżnicowanie

Ostateczna kwota części oświatowej subwencji

terytorialnego.

Uchwała organu stanowiącego jed-

turyzacji szkoły, w zakresie jej legalności, podlega

kontroli wojewody.

Ministerstwo Edukacji Narodo-

możliwienie likwidacji szkoły czy zmian w sieci szkol-

nej, ponieważ nie sprawuje nadzoru nad szkołami.

ﬁzyczne.

Zgodniezart.5ust.5gww.ustawyosyste-

mie oświaty jednostka samorządu terytorialnego na

podstawie uchwały po uzyskaniu pozytywnej opinii

1336

Przekazana szkoła pozostaje ogólnodostępną,

ww. przepisu (art. 5 ust. 5g ustawy o systemie oświa-

szkół przez stowarzyszenia.

Zakładanie i prowadzenie

kompetencji organów prowadzących.

Ministerstwo nie posiada obecnie danych dotyczą-

cych liczby likwidowanych od 1 września 2012 r.

szkół.

Podanie takich danych będzie możliwe po

alne informacje do systemu informacji oświatowej.

Według danych uzyskanych przez kuratorów

wiedziały zamiar likwidacji, spośród 29 545 zareje-

strowanych w systemie informacji oświatowej, nastę-

pującej liczby szkół i placówek:

— 292 „pustych” szkół dla dzieci i młodzieży (bez

policealnych), z zerową liczbą uczniów,

— 133 szkoły dla dzieci i młodzieży, w tym 85 wy -

gasających liceów proﬁlowanych–sątoszkołyprze-

kształcane lub wygaszane zgodnie z wprowadzanymi

i technika uzupełniające.

Ta kategoria szkół będzie

morządu terytorialnego podjęły uchwały o intencji

likwidacji wobec szkół dla dorosłych (obecnie w syste-

mie informacji oświatowej jest zarejestrowanych 7710

szkół dla dorosłych), podając następujące powody:

— 141 „pustych” szkół – z zerową liczbą uczniów,

— 76 szkół likwidowanych z innych powodów

kami od tego roku realizowany jest proces wdrażania

nowych rozwiązań w kształceniu zawodowym.

Obej-

muje on przekształcanie bądź stopniowe wygaszania

szanych lub przekształcanych w związku ze zmiana-

mi w szkolnictwie zawodowym.

dalej będą się uczyć w tych samych budynkach, z tymi

Przekazuję dane dotyczące zmiany liczby szkół pod-

stawowych ogółem oraz z podziałem na wieś i miasto

za ostatnie pięć lat.

Natomiast w przypadku gimnazjów

nie odnotowano w ostatnich pięciu latach spadku liczby

tych szkół ogółem oraz w podziale na wieś i miasto.

Szkoły podstawowe ogółem oraz z podziałem na

wieś i miasto w latach szkolnych od 2006/2007 do

2011/2012

Szkoły podstawowe

Lata szkolne

Liczba szkół

podstawowych

Różnica

2006/2007 14 503

2007/2008 14 330 -173

2008/2009 14 067 -263

2009/2010 13 968 -99

2010/2011 13 922 -46

2011/2012 13 772 -150

Miasto

Lata szkolne

Liczba szkół

podstawowych

Różnica

2006/2007 4 525

2007/2008 4 560 35

2008/2009 4 535 -25

2009/2010 4 556 21

2010/2011 4 574 18

2011/2012 4 612 38

Wieś

Lata szkolne

Liczba szkół

podstawowych

Różnica

2006/2007 9 978

2007/2008 9 770 -208

2008/2009 9 532 -238

2009/2010 9 412 -120

2010/2011 9 348 -64

2011/2012 9 160 -188

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

1337

Odpowiedź

sekretarza stanu

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

tasa (SPS-023-6285/12) w sprawie przywrócenia

o zakładaniu, przekształcaniu i likwidowaniu szkół

nostek samorządu terytorialnego.

Decyzję o likwida-

cji szkoły lub placówki prowadzonej przez jednostkę

ły organ stanowiący jednostki samorządu terytorial-

jewództwa.

Za nadzór pedagogiczny nad szkołami

tomiast w kwestiach ﬁnansowychiadministracyj-

nie sprawuje nadzoru nad szkołami, tym samym nie

W ministerstwie nie są gromadzone dane dotyczące

liczby pozytywnych i negatywnych opinii wydanych

przez kuratorów oświaty w sprawie likwidacji szkół.

Ministerstwo Edukacji Narodowej zwraca uwagę,

nym głosem w dyskusji o likwidacji szkoły jest opinia

dzenie między innymi, w jaki sposób organ prowa-

dzący zapewni kontynuowanie nauki uczniom szkoły

przeznaczonej do likwidacji.

Rozważając propozycję przywrócenia wymogu

i likwidowaniu szkół i placówek publicznych pozosta-

oświaty, polegających między innymi na przekształ-

caniu szkół podstawowych z ośmioletnich w sześcio-

letnie, wprowadzeniu nowego typu szkoły – gimna-

zjum, likwidowaniu szkół ponadpodstawowych i two-

rzeniu nowych szkół ponadgimnazjalnych.

W pierw-

szych latach wprowadzania reformy ustroju szkolne-

go następowały gwałtowne zmiany w liczbie szkół

podstawowych i gimnazjów (często likwidowano

gimnazja).

Następna fala zmian wystąpiła w roku

mi z zakończeniem funkcjonowania dotychczasowych

szkół ponadpodstawowych.

1338

terenie oraz skutkowałaby obciążeniem kuratorów

między innymi umożliwienie jednostkom samorządu

Z wyrazami szacunku

Sekretarz stanu

w sprawie informacji prasowych o wyłudzaniu

unijnych dotacji na rolnictwo ekologiczne

(6286)

w sprawie interpelacji pani poseł Julii Pitery odno-

śnie do informacji prasowych na temat rolnictwa eko-

logicznego informuję, co następuje.

Płatności w ramach działania: Program rolnośro-

dowiskowy są wypłacane w oparciu o przepisy prawa

UE, m.in. rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005

ROW) (Dz. Urz.

UE L 277 z dnia 21.10.2005, str. 1,

z późn. zm.), rozporządzenie Komisji (WE) nr 1974/

L 368 z 23.12.2006, str. 15, z późn. zm.), rozporzą-

2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykona-

nia rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w od-

niesieniu do wprowadzenia procedur kontroli oraz do

UE L 25, z 28.01.2011, str. 8, z późn. zm.), oraz prze-

ﬁnansowejwramachdziałania:Programrolnośro-

dowiskowy (Dz. U. 2009 Nr 33, poz. 262, z późn. zm.),

PROW 2007–2013, zwanego dalej rozporządzeniem

rolnośrodowiskowym.

Jednym z realizowanych pakietów w programie

rolnośrodowiskowym w ramach PROW 2007–2013

jest pakiet 2: Rolnictwo ekologiczne.

Natomiast zgod-

nie z załącznikiem nr 4 do rozporządzenia rolnośro-

dowiskowego o płatność do powierzchni upraw malin

można się ubiegać w wariancie 2.9: Uprawy sadow-

nicze i jagodowe (dla których zakończono okres prze-

stawiania) oraz w wariancie 2.10: Uprawy sadowni-

cze i jagodowe (w okresie przestawiania) w ramach

pakietu 2.

Zgodnie z § 2 rozporządzenia rolnośrodowiskowe-

go płatność rolnośrodowiskową przyznaje się, jeżeli:

1) rolnikowi został nadany numer identyﬁkacyjny

dalej numerem identyﬁkacyjnym;

2) łączna powierzchnia posiadanych przez niego

nie płatności, na których jest prowadzona działalność

rolnicza w rozumieniu art. 2 lit. c rozporządzenia

nr 73/2009, wynosi co najmniej 1 ha;

3) rolnik realizuje 5-letnie zobowiązanie rolnośro-

dowiskowe, o którym mowa w art. 39 rozporządzenia

wykraczające ponad podstawowe wymagania w ra-

mach określonych pakietów i ich wariantów zgodnie

z planem działalności rolnośrodowiskowej na grun-

tach, na których rolnik zadeklarował realizację tego

zobowiązania we wniosku o przyznanie pierwszej

i kolejnych płatności rolnośrodowiskowych;

4) spełnia warunki przyznania płatności rolno-

środowiskowej w ramach określonych pakietów lub

ich wariantów określone w przepisach niniejszego

rozporządzenia.

Natomiast rolnik realizujący zobowiązanie rolno-

środowiskowe (§ 4 ust. 2 rozporządzenia rolnośrodo-

wiskowego) zobowiązany jest do:

1) zachowania występujących w gospodarstwie rol-

nym i określonych w planie działalności rolnośrodo-

wiskowej trwałych użytków zielonych w rozumieniu

oraz elementów krajobrazu rolniczego nieużytkowa-

nych rolniczo, tworzących ostoje dzikiej przyrody;

2) prowadzenia na formularzu udostępnionym

przez agencję rejestru działalności rolnośrodowisko-

wej zawierającego wykaz wypasów zwierząt oraz

działań agrotechnicznych, w tym zastosowania na-

wozów i wykonania zabiegów przy użyciu środków

1339

ochrony roślin, przy czym rejestr ten w zakresie za-

stosowania nawozów prowadzi się dla całego gospo-

darstwa rolnego;

3) przestrzegania innych wymogów określonych

dla danego pakietu lub wariantu.

Ponadto warunkiem przyznania płatności rolno-

środowiskowej w ramach pakietu 2 jest prowadzenie

produkcji rolnej zgodnie z przepisami o rolnictwie

ekologicznym – przepisami rozporządzenia Rady

wie produkcji ekologicznej i znakowania produktów

z późn. zm.) oraz przepisami wydanymi w trybie

przepisów tego rozporządzenia, w szczególności w za-

kresie uprawy roślin, tj. przepisami rozporządzenia

porządzenia Rady (WE) nr 834/2007 w sprawie pro-

dukcji ekologicznej i znakowania produktów ekolo-

gicznych w odniesieniu do produkcji ekologicznej,

Szczegółowe wymogi m.in. w ramach pakietu 2,

wariant 2.9 i 2.10, zostały określone w załączniku nr 3

do rozporządzenia rolnośrodowiskowego i obejmują

one:

1) wykonywanie na plantacji zabiegów uprawo-

wych i pielęgnacyjnych oraz przeznaczenie uzyska-

nego plonu na pasze do bezpośredniego spożycia

przez ludzi lub do przetwórstwa,

2) utrzymywanie minimalnej obsady drzew i krze-

wów określonej w przedmiotowym załączniku (mali-

ny 4600 szt/ha),

3) prowadzenie produkcji rolnej zgodnie z najlepszą

wiedzą i kulturą rolną, przy zachowaniu należytej

dbałości o stan ﬁtosanitarnyrośliniochronęgleby.

Jak wskazano powyżej wymogi dotyczące realiza-

cji poszczególnych pakietów w programie rolnośro-

ww. rozporządzenia.

W przepisach tych nie został

określony wymóg zbioru produktów rolnych ekolo-

gicznych wysokiej jakości.

Jednocześnie w przypadku gdy w danym roku nie

zostaną spełnione warunki do przyznania pomocy,

rolnik otrzymuje decyzje w sprawie odmowy przyzna-

nia płatności rolnośrodowiskowej i ewentualnie jest

zobowiązany do zwrotu przyznanej pomocy za lata

poprzednie (§ 28 rozporządzenia rolnośrodowiskowe-

go).

Natomiast w przypadku gdy zostanie stwierdzo-

ne, że nie są przestrzegane wymogi dla danego wa-

riantu, stosuje się obniżki, których wysokość okre-

ślona jest w załączniku nr 7 do rozporządzenia rol-

nośrodowiskowego (§ 27 rozporządzenia rolnośrodo-

wiskowego).

Jednocześnie, jak wskazano powyżej, zgodnie z § 7

pkt 2 rozporządzenia rolnośrodowiskowego warun-

kiem przyznania płatności w ramach pakietu 2 jest

dotyczącymi rolnictwa ekologicznego.

Natomiast oce-

na, czy produkcja rolna prowadzona jest metodami

ekologicznymi, została powierzona podmiotom upo-

ważnionym do działania w rolnictwie ekologicznym

ekologicznym (Dz. U. z 2009 Nr 116, poz. 975, z późn.

zm.) jednostka certyﬁkującadodnia31października

każdego roku przekazuje m.in. prezesowi Agencji Re-

strukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wykaz pro-

ducentów w rozumieniu przepisów o krajowym sys-

temie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw

ności, którzy spełnili określone wymagania dotyczą-

ce produkcji ekologicznej zgodnie z przepisami doty-

czącymi rolnictwa ekologicznego według stanu za ten

o rolnictwie ekologicznym dla celów postępowania

dowodowego w postępowaniu prowadzonym w spra-

wach związanych z udzielaniem pomocy ﬁnansowej

producentom ekologicznym na podstawie przepisów

duszu Orientacji i Gwarancji Rolnej oraz przepisów

Rozwoju Obszarów Wiejskich, wykaz stanowi doku-

ment urzędowy w rozumieniu przepisów Kodeksu

postępowania administracyjnego.

Wzór i zakres danych w wykazie został określony

mularza wykazu producentów, którzy spełnili wyma-

gania dotyczące produkcji w rolnictwie ekologicznym,

oraz sposobu jego przekazywania (Dz.U. Nr 178, poz.

1378, z późn. zm.).

W przedmiotowym wykazie jed-

nostka certyﬁkującapodajepowierzchnięrealizowa-

nego wariantu, która to powierzchnia stanowi pod-

stawę do przyznania płatności rolnośrodowiskowej

w ramach pakietu 2.

Odpowiadając na pytania dotyczące przyznawanej

pomocy do powierzchni upraw malin w ramach progra-

mu rolnośrodowiskowego, informuję, co następuje.

Należy stwierdzić, że ARiMR nie przyznaje płat-

ności rolnośrodowiskowych do „ﬁkcyjnych” upraw

malin.

Powierzchnia upraw malin, do której jest

przyznawana płatność rolnośrodowiskowa znajduje

potwierdzenie w wykazach przekazywanych przez

właściwą jednostkę certyﬁkującą.

Wszystkiewnioski

o przyznanie płatności rolnośrodowiskowych, rów-

nież te o przyznanie płatności do powierzchni upraw

malin, podlegają kontroli administracyjnej.

Nato-

miast kontroli na miejscu podlega co najmniej 5%

złożonych wniosków.

W 2011 r. kontrolą na miejscu

zostało objętych 7,5% wniosków.

W ramach kontroli administracyjnych sprawdza-

ne jest m.in., czy deklarowana powierzchnia nie prze-

kracza maksymalnego kwaliﬁkowanego obszaru

(PEG) wyznaczonego dla danej działki ewidencyjnej

w systemie identyﬁkacjidziałekrolnych(LPiS),kwa-

liﬁkowalnośćpowierzchnigruntówrolnych,prawi-

dłowość doboru roślin oraz inne wymogi, o których

1340

mowa w rozporządzeniu rolnośrodowiskowym.

Kon-

trole na miejscu swoim zakresem obejmują kwaliﬁ-

kowalność powierzchni gruntów rolnych, dobór ro-

ślin oraz wymogi dla poszczególnych pakietów zgod-

dowiskowego.

W przypadku stwierdzenia podczas kontroli ad-

ministracyjnej lub kontroli na miejscu, że deklaro-

wana przez rolnika we wniosku o przyznanie płatno-

ści uprawa roślin nie spełnia warunków przyznania

pomocy, płatność w tym zakresie jest odmawiana,

a na rolnika są nakładane sankcje z tytułu przede-

klarowania powierzchni zgodnie z art. 16 rozporzą-

dzenia Komisji (UE) Nr 65/2011.

Jeżeli nieprawidłowość zostanie stwierdzona

w kolejnym roku uczestnictwa w programie rolno-

środowiskowym, a rolnik w poprzednich latach otrzy-

mał płatności do takich powierzchni, wszczynane jest

postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia

kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych płatno-

ści rolnośrodowiskowych.

Dodatkowo zgodnie z § 7

rolnikowi ubiegającemu się o przyznanie płatności

w ramach pakietu 2: Rolnictwo ekologiczne jednost-

ka certyﬁkującaniepotwierdzipowierzchniupraw,

o którą wnioskuje rolnik, płatność jest przyznawana

maksymalnie do powierzchni wskazanej przez jed-

nostkę certyﬁkującą.

Dane dotyczące zrealizowanych płatności rolno-

środowiskowych w latach 2004–2011 dla gospodarstw

ekologicznych w podziale na województwa przedsta-

wiono w załączniku do niniejszego pisma (patrz ta-

bela str. 1341).

Odnosząc się do kolejnych pytań związanych z rol-

nictwem ekologicznym, informuję, co następuje.

działalność prowadziło 26 385 ekologicznych produ-

centów rolnych.

Według danych na dzień 31 grudnia

2011 r. powierzchnia ekologicznych użytków rolnych

wynosiła 605 519, 61 ha, co stanowiło 3,92% wszyst-

kich użytków rolnych w Polsce*

)

.

Zgodnie z danymi przekazanymi głównemu in-

spektorowi JHARS przez jednostki certyﬁkujące

w Polsce w 2011 r. produkcja ekologiczna na poziomie

gospodarstw ekologicznych wynosiła:

— produkcja roślinna – 1 026 931,33 t (w tym

uprawy rolnicze – 409 792,58 t, uprawy owocowe i wa-

rzywnicze – 22 427,47 t, uprawy sadownicze i jagodo-

we – 97 351,62 t, łąki i pastwiska – 497 359,66 t),

— produkcja zwierzęca 44 798,37 t (w tym 20 t

produkcji pochodzącej z akwakultury).

Nie są dostępne dane, jaka część ww. produkcji

jest sprzedawana poza Polską.

W Polsce system kontroli rolnictwa ekologicznego

oparty jest m.in. na jednostkach certyﬁkującychupo-

ważnionych przez ministra rolnictwa i rozwoju wsi.

Aby uzyskać takie upoważnienie jednostka certyﬁ-

kująca musi dysponować wiedzą fachową, sprzętem

dań jej przekazanych oraz wystarczającą liczbą od-

powiednio wykwaliﬁkowanychidoświadczonychpra-

cowników.

Kontrola produkcji ekologicznej u produ-

centów ekologicznych jest prowadzona przez jednost-

ki certyﬁkujące.

Zgodniezart.27ust.3rozporządze-

nia Rady (WE) nr 834/2207 jednostki przeprowadza-

ją kontrolę u producentów ekologicznych będących

pod ich kontrolą minimum raz w roku (z wyjątkiem

hurtowników handlujących jedynie produktami pa-

kowanymi i podmiotów gospodarczych sprzedających

produkty końcowemu konsumentowi lub użytkowni-

kowi).

Zgodnie z art. 65 rozporządzenia Komisji (WE)

nr 889/2008 jednostka certyﬁkującaprzeprowadza

ﬁzycznąkontrolęwszystkichpodmiotówgospodar-

czych przynajmniej raz w roku.

Przed pierwszą kon-

trolą producent ekologiczny sporządza oraz przecho-

wuje m.in. pełny opis jednostki lub obiektów, lub

działalności (w zależności od prowadzonej kategorii

działalności), dodatkowo w przypadku producentów

ekologicznych prowadzących produkcję roślinną każ-

dego roku w terminie wyznaczonym przez jednostkę

certyﬁkującąproducentjestzobowiązanypowiado-

mić ją o harmonogramie produkcji produktów upraw

w rozbiciu na działki.

Podczas kontroli producent

ekologiczny zobowiązany jest zapewnić jednostce cer-

tyﬁkującejdostępdowszystkichczęścijednostkipro-

dukcyjnej i wszystkich obiektów, jak również do do-

kumentacji księgowej.

W trakcie kontroli inspektor

jednostki sprawdza czy produkcja jest prowadzona

zgodnie z zasadami rolnictwa ekologicznego, w razie

stwierdzenia niezgodności są one odnotowywane

w protokole oraz uwzględniane przez jednostkę cer-

tyﬁkującą, która przeprowadza proces certyﬁkacji

m.in. na podstawie wyników kontroli producenta

ekologicznego.

Oprócz obowiązkowych corocznych kontroli, jed-

nostka certyﬁkującaprzeprowadzatakżeokreśloną

ilość niezapowiedzianych kontroli dodatkowych,

w oparciu o analizę ryzyka wystąpienia niezgodności

z zasadami produkcji ekologicznej.

W celu zapewnie-

nia prawidłowego funkcjonowania systemu rolnictwa

ekologicznego jednostki certyﬁkująceorazprodukcja

ekologiczna podlegają nadzorowi prowadzonemu

przez głównego inspektora Jakości Handlowej Arty-

kułów Rolno-Spożywczych na podstawie przepisów

gicznym (Dz.U. Nr 116, poz. 975).

W ramach nadzoru

nad jednostkami certyﬁkującymigłównyinspektor

JHARS sprawdza prawidłowość działania jednostek

certyﬁkujących w zakresie przepisów dotyczących

rolnictwa ekologicznego, natomiast w ramach nad-

zoru nad produkcją ekologiczną oprócz kontroli pro-

wadzonej przez Inspekcję JHARS na podstawie prze-

pisów o jakości handlowej artykułów rolno-spożyw-

czych może sprawdzić u producentów ekologicznych,

*

)

Obliczono na podstawie danych dotyczących powierzchni

użytków rolnych w Polsce w 2011 r.

– Studia i analizy statystycz-

ne – rolnictwo w 2011 – GUS 2012 r.

1341

Program rolnośrodowiskowy

Województwo

Rok

gospodarczy

Liczba gospodarstw

ekologicznych

otrzymujących płatność

rolnośrodowiskową

PRŚ

kwota razem

(zł)

w tym pakiet

rolnictwo ekologiczne

(zł)

dolnośląskie 2004 179 2 786 999,93 2 786 999,93

dolnośląskie 2005 373 9 092 319,67 6 039 950,72

dolnośląskie 2006 461 12 385 571,20 7 934 979,99

dolnośląskie 2007 647 19 363 288,33 12 585 734,28

dolnośląskie 2008 876 25 227 547,32 16 384 282,32

dolnośląskie 2009 1007 27 486 508,79 17 069 139,84

dolnośląskie 2010 1229 35 647 595,22 22 152 529,20

dolnośląskie 2011 1303 37 245 797,16 23 455 191,04

kujawsko-pomorskie 2004 86 1 223 962,95 1 223 962,95

kujawsko-pomorskie 2005 146 2 931 248,42 2 906 097,52

kujawsko-pomorskie 2006 169 4 750 949,86 4 607 825,69

kujawsko-pomorskie 2007 217 6 191 363,50 5 715 632,47

kujawsko-pomorskie 2008 262 7 023 791,65 6 210 129,72

kujawsko-pomorskie 2009 292 8 040 877,03 6 973 108,59

kujawsko-pomorskie 2010 349 9 446 962,80 7 808 434,36

kujawsko-pomorskie 2011 406 10 719 210,65 8 407 320,69

lubelskie 2004 379 3 575 057,10 3 575 057,10

lubelskie 2005 738 9 350 616,14 7 555 871,34

lubelskie 2006 1001 17 783 386,59 12 515 884,03

lubelskie 2007 1341 24 710 050,56 17 218 325,92

lubelskie 2008 1550 26 940 011,82 19 111 989,32

lubelskie 2009 1692 30 499 528,80 20 450 841,69

lubelskie 2010 1958 35 923 186,82 23 061 042,11

lubelskie 2011 2083 35 526 819,43 23 230 913,19

lubuskie 2004 60 871 380,21 871 380,21

lubuskie 2005 180 4 861 179,59 3 190 256,97

lubuskie 2006 257 8 520 174,71 5 387 939,86

lubuskie 2007 350 14 586 290,46 9 754 593,40

lubuskie 2008 468 18 938 788,66 12 749 746,26

lubuskie 2009 576 22 588 026,36 15 010 078,67

lubuskie 2010 834 32 214 789,89 21 353 641,27

lubuskie 2011 1069 42 937 744,78 27 679 796,42

łódzkie 2004 67 861 546,88 861 546,88

łódzkie 2005 166 2 632 928,12 2 563 030,52

łódzkie 2006 205 3 592 008,01 3 398 854,76

łódzkie 2007 265 4 728 271,20 4 379 601,40

łódzkie 2008 303 5 131 252,88 4 706 045,31

łódzkie 2009 353 5 040 548,06 4 510 242,58

łódzkie 2010 410 7 193 003,49 6 281 981,50

łódzkie 2011 478 8 658 021,27 7 687 959,43

małopolskie 2004 666 3 011 241,55 3 011 241,55

małopolskie 2005 1162 6 935 922,39 5 678 133,22

małopolskie 2006 1352 8 658 189,48 6 848 360,66

małopolskie 2007 1661 11 125 691,97 8 616 190,15

małopolskie 2008 2095 14 160 411,86 10 354 753,79

małopolskie 2009 2174 15 922 915,06 10 516 819,68

małopolskie 2010 2142 17 433 825,44 10 511 848,05

małopolskie 2011 2131 17 775 557,89 10 690 990,37

mazowieckie 2004 416 3 300 452,52 3 300 452,52

mazowieckie 2005 780 9 643 391,05 7 487 367,86

mazowieckie 2006 1009 14 639 189,42 11 148 757,90

1342

mazowieckie 2007 1279 22 583 590,71 17 469 167,64

mazowieckie 2008 1527 28 634 334,39 21 850 013,87

mazowieckie 2009 1717 33 225 099,84 25 173 203,33

mazowieckie 2010 2032 43 037 760,07 32 134 120,70

mazowieckie 2011 2293 48 973 196,19 36 988 265,52

opolskie 2004 22 186 431,48 186 431,48

opolskie 2005 35 490 927,62 424 524,42

opolskie 2006 40 638 588,09 504 235,64

opolskie 2007 49 742 329,92 675 246,92

opolskie 2008 55 864 337,76 783 578,36

opolskie 2009 59 1 156 522,58 1 030 017,93

opolskie 2010 73 1 672 487,11 1 416 985,59

opolskie 2011 79 1 907 942,10 1 649 614,16

podkarpackie 2004 407 3 400 226,94 3 400 226,94

podkarpackie 2005 800 10 591 225,27 6 781 934,27

podkarpackie 2006 1131 14 653 444,75 9 160 521,27

podkarpackie 2007 1505 19 342 655,97 11 510 929,72

podkarpackie 2008 1845 22 585 219,40 13 505 753,89

podkarpackie 2009 1988 24 936 991,04 14 258 391,56

podkarpackie 2010 2085 28 919 967,14 15 302 317,54

podkarpackie 2011 2032 30 054 807,56 15 144 234,46

podlaskie 2004 200 2 051 432,60 2 051 432,60

podlaskie 2005 471 5 056 687,63 4 505 080,22

podlaskie 2006 604 7 454 609,07 6 489 217,32

podlaskie 2007 827 11 127 644,43 9 352 787,80

podlaskie 2008 1164 15 915 535,14 13 055 169,35

podlaskie 2009 1543 23 541 498,59 17 474 402,86

podlaskie 2010 2049 37 907 650,58 24 191 098,38

podlaskie 2011 2473 45 631 668,02 29 176 807,84

pomorskie 2004 64 860 202,02 860 202,02

pomorskie 2005 169 3 253 354,18 2 684 789,74

pomorskie 2006 214 4 834 315,22 3 719 180,16

pomorskie 2007 273 7 384 049,48 5 669 025,56

pomorskie 2008 392 10 609 616,15 7 800 638,69

pomorskie 2009 489 14 186 750,11 9 865 160,01

pomorskie 2010 634 19 980 932,59 14 133 603,02

pomorskie 2011 764 24 229 705,05 17 063 361,21

śląskie 2004 42 240 617,74 240 617,74

śląskie 2005 87 1 096 990,48 903 156,48

śląskie 2006 124 2 239 640,23 1 693 977,90

śląskie 2007 151 3 435 116,99 2 718 825,71

śląskie 2008 183 3 852 589,96 3 064 536,99

śląskie 2009 191 4 476 759,35 3 309 389,48

śląskie 2010 220 5 592 525,38 3 767 355,96

śląskie 2011 237 6 643 889,96 4 458 838,05

świętokrzyskie 2004 519 2 978 225,88 2 978 225,88

świętokrzyskie 2005 758 4 969 730,53 4 438 821,93

świętokrzyskie 2006 868 6 156 139,67 5 278 289,60

świętokrzyskie 2007 993 7 426 470,68 6 530 054,21

świętokrzyskie 2008 1159 8 516 479,92 7 309 472,40

świętokrzyskie 2009 1163 9 616 746,05 7 903 169,70

świętokrzyskie 2010 1231 10 382 300,23 8 447 427,47

świętokrzyskie 2011 1299 11 202 491,37 8 729 113,61

warmińsko-mazurskie 2004 222 3 433 707,06 3 433 707,06

warmińsko-mazurskie 2005 432 8 144 532,13 7 269 571,34

warmińsko-mazurskie 2006 558 11 303 885,47 9 965 542,45

1343

czy produkcja ekologiczna jest prowadzona zgodnie

z przepisami dotyczącymi rolnictwa ekologicznego.

Jednocześnie, jak wskazano powyżej, dane prze-

kazane przez jednostkę certyﬁkującąstanowiąpod-

stawę do ustalenia powierzchni kwaliﬁkowanej do

płatności rolnośrodowsikowej w ramach pakietu 2.

wej Artykułów Rolno-Spożywczych udostępnia pod-

miotom zainteresowanym informacje o producentach

w rolnictwie ekologicznym, na zasadach określonych

w art. 28 ust. 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 834/

nie (EWG) nr 2092/91 (Dz. U. L. 189 z 20.07.2007, ze

zm.).

Przedmiotowy wykaz jest również przekazywa-

ny prezesowi Agencji Restrukturyzacji Modernizacji

Rolnictwa.

Kontrole producentów ekologicznych w ramach

systemu kontroli rolnictwa ekologicznego UE prowa-

dzone są przez jednostki certyﬁkujące od 2004 r.

Zgodnie z danymi przekazanymi głównemu inspek-

torowi JHARS przez jednostki certyﬁkującew2011r.

jednostki certyﬁkująceprzeprowadziłyłącznie26124

kontroli u producentów ekologicznych.

Jak wskazano powyżej, wszystkie wnioski o przy-

znanie płatności rolnośrodowiskowych podlegają

kontroli administracyjnej na poziomie ARiMR oraz

część wniosków dodatkowo podlega kontroli na miej-

scu, w gospodarstwie rolnika.

Przeprowadzenie kon-

troli na miejscu polega na ﬁzycznejinspekcjiipomia-

rze 100% działek rolnych zadeklarowanych do płat-

ności z tytułu realizacji programu rolnośrodowisko-

wego.

Kontrolą objęte są wszystkie działki rolne de-

klarowane do płatności rolnośrodowiskowej.

W zakresie pakietu 2: Rolnictwo ekologiczne we-

ryﬁkowanesąnastępującewymogi,októrychmowa

w rozporządzeniu rolnośrodowiskowym:

1) czy rolnik prowadzi produkcję rolną zgodnie

2) czy rolnik prowadzi wypas w okresie wegeta-

cyjnym (określonym w planie działalności rolnośro-

dowiskowej) lub rolnik wykasza w terminie do 31 lip-

ca (dotyczy wariantów 2.3 i 2.4),

3) czy rolnik usunął lub złożył w stogi ściętą bio-

masę w terminie 2 tygodni po pokosie (dotyczy wa-

riantów 2.3 i 2.4),

4) czy rolnik wykonuje na plantacji zabiegi upra-

wowe i pielęgnacyjne oraz przeznacza uzyskany plon

na pasze do bezpośredniego spożycia lub przetwór-

stwa (dotyczy wariantów 2.9, 2.10, 2.11, 2.12),

5) czy wszystkie uprawiane drzewa oraz krzewy

spełniają wymogi określone w § 9 ust. 2 pkt 3 rozpo-

nia: Program rolnośrodowiskowy objętego Progra-

tów 2.9, 2.10, 2.11, 2.12),

6) czy rolnik utrzymuje minimalną obsadę drzew

i krzewów (zgodnie z tabelą zawartą w § 1 ust 4 roz-

porządzenia rolnośrodowiskowego (dotyczy warian-

wym przypadku kontrolowana jest jakość elitarnego

i kwaliﬁkowanegomateriałuszkółkarskiegoroślin

sadowniczych zgodnie z rozporządzeniem ministra

magań dotyczących wytwarzania i jakości materiału

siewnego (Dz. U. Nr 56, poz. 347),

warmińsko-mazurskie 2007 708 14 696 150,27 12 941 096,21

warmińsko-mazurskie 2008 991 21 609 845,28 18 246 212,91

warmińsko-mazurskie 2009 1429 32 052 977,57 26 002 972,69

warmińsko-mazurskie 2010 2141 50 501 270,54 40 737 274,12

warmińsko-mazurskie 2011 2841 65 439 623,44 53 511 699,52

wielkopolskie 2004 64 1 444 958,45 1 444 958,45

wielkopolskie 2005 203 7 514 357,60 5 585 157,13

wielkopolskie 2006 261 12 044 529,62 9 220 639,81

wielkopolskie 2007 421 21 721 845,17 16 644 809,96

wielkopolskie 2008 511 25 017 418,38 19 063 294,26

wielkopolskie 2009 585 27 085 795,93 20 405 049,80

wielkopolskie 2010 747 34 327 771,79 25 109 293,31

wielkopolskie 2011 884 39 604 042,67 27 902 170,39

zachodniopomorskie 2004 162 4 771 708,09 4 771 708,09

zachodniopomorskie 2005 396 16 487 067,79 12 925 575,30

zachodniopomorskie 2006 639 28 591 339,08 23 200 158,77

zachodniopomorskie 2007 1060 52 542 316,19 42 550 782,74

zachodniopomorskie 2008 1385 65 576 102,53 53 311 334,57

zachodniopomorskie 2009 1693 72 445 565,55 58 020 571,68

zachodniopomorskie 2010 2405 96 074 460,78 76 240 303,96

zachodniopomorskie 2011 3063 113 086 071,96 88 273 897,31

1344

7) czy drzewa po upływie 6 pełnych okresów we-

getacyjnych stanowią więcej niż 60% wszystkich

drzew tego gatunku (dotyczy wyłącznie uprawy orze-

cha włoskiego),

8) czy uprawa jest prowadzona na gruntach, któ-

re nie zostały zmeliorowane przy zastosowaniu sys-

temu melioracji niedostosowanego do upraw drzew

i winorośli.

Kontrole na miejscu w zakresie programu rolno-

środowiskowego, w tym w zakresie pakietu 2: Rol-

nictwo ekologiczne, są przeprowadzane w każdym

roku.

Typowanie gospodarstw do kontroli jest prze-

prowadzane zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Minimalny poziom kontroli wynosi 5% rolników

ubiegających się o te płatności w danym roku.

Kon-

trole te są realizowane przez inspektorów tereno-

wych ARiMR.

Z każdej przeprowadzonej kontroli na

miejscu sporządzany jest raport z czynności kontro-

lnych i zawiera on szczegółowe ustalenia z kontroli.

Wsparcie w ramach działania: Uczestnictwo rol-

ników w systemach jakości żywności PROW 2007–

–2013 skierowane jest do producentów rolnych, wy-

twarzających produkty rolne w różnych systemach

jakości żywności, które przeznaczone są do spożycia

przez ludzi.

Zasady przyznawania wsparcia w ra-

mach przedmiotowego działania PROW 2007–2013

określa rozporządzenie ministra rolnictwa i rozwoju

pomocy ﬁnansowejwramachdziałania:Uczestnic-

two rolników w systemach jakości żywności objętego

2007–2013.

Wsparcie w ramach tego działania PROW

2007–2013 polega na refundacji kosztów kontroli

i certyﬁkacjiorazkosztuuczestnictwawsystemiedo

limitu kwoty, określonej dla każdego z systemów ja-

kości żywności w ww. rozporządzeniu.

Specyﬁkadziałania132:Uczestnictworolników

w systemach jakości żywności polega na tym, iż dla

każdego z producentów rolnych, którzy złożą wnio-

sek o przyznanie pomocy, określonych zostanie pięć

indywidualnych, kolejnych 12-miesięcznych okresów

pomocy, a po upłynięciu każdego z nich producent

rolny będzie miał prawo do złożenia pięciu kolejnych

wniosków o płatność do wysokości 996 zł rocznie.

Okres pomocy liczony jest od dnia wydania certyﬁ-

katu potwierdzającego zgodność produkcji w wybra-

nym systemie jakości żywności, którego kopia dołą-

czona została do wniosku o przyznanie pomocy albo

mach działania 132 wraz z oświadczeniem o przystą-

pieniu przez producenta rolnego do wybranego sys-

temu jakości żywności.

Po upłynięciu okresu pomocy

w ciągu 180 dni producent rolny ma prawo do złoże-

nia wniosku o płatność, do którego powinien dołączyć

kopie dowodów księgowych, które potwierdzą ponie-

sienie kosztów kwaliﬁkowanych.

Napodstawieprze-

pisów rozporządzenia MRiRW dla działania: Uczest-

fundowane są wyłącznie koszty faktycznie poniesio-

ne przez producenta rolnego w okresie pomocy.

Jednocześnie informuję, iż od początku urucho-

mienia wsparcia w ramach działania 132, tj. od dnia

dzenia MRiRW dla działania wymagane było wytwo-

rzenie wysokojakościowego produktu w okresie po-

mocy jako jeden z warunków przyznania wsparcia

ﬁnansowego.

Liczba producentów uczestnicząca w działaniu:

Uczestnictwo rolników w systemach jakości żywno-

ści, którym przyznano pomoc (równa liczbie wyda-

nych pozytywnych decyzji o przyznaniu pomocy)

– 16 659.

Liczba decyzji o przyznaniu płatności – 15 822.

Liczba producentów, którym przyznano płatność

– 9993.

Liczba producentów, wobec których płatność zre-

alizowano – 9731.

Kwota wypłacona łącznie – 10 311 025,66 zł.

Zgodnie z przepisami rozporządzenia Rady (WE)

nr 1437/2007 z dnia 26 listopada 2007 r. zmieniają-

cymi rozporządzenie (WE) nr 1290/2005 w sprawie

ﬁnansowaniawspólnejpolitykirolnejorazuwzględ-

niając rozporządzenie Komisji (WE) nr 259/2008

2005 w związku z wyrokiem Trybunału Sprawiedli-

– Ochrona osób ﬁzycznychwzakresieprzetwarzania

danych osobowych – Publikacja informacji na temat

beneﬁcjentów dopłat rolnych – Ważność przepisów

prawa Unii przewidujących taką publikację i jej for-

mę – Karta Praw Podstawowych – Artykuł 7 i 8 – Dy-

rektywa 95/46WE – Wykładnia art. 18 i 20 – w spra-

wach połączonych C-92/09 i C-93/09 – oraz komuni-

katem Komisji Europejskiej nr AGRI/D/801605/2010

państwa członkowskie publikują jedynie dane o przy-

znanych kwotach płatności osobom prawnym.

W związ-

ku z powyższym do publicznej wiadomości nie są po-

dawane dane o wypłaconych kwotach pomocy oso-

bom ﬁzycznym.

Wykaz beneﬁcjentówpomocy(osóbprawnych)jest

publikowany na stronie Ministerstwa Rolnictwa

Kontrola na miejscu beneﬁcjentów działania:

Uczestnictwo rolników w systemach jakości żywno-

ści obejmuje minimum 5% wypłaconej kwoty.

Kon-

trola na miejscu realizowana jest przez inspektorów

ARiMR i ma na celu potwierdzenie, że beneﬁcjenci

wytwarzają produkty w jednym z systemów jakości

żywności oraz posiadają odpowiednie dokumenty po-

twierdzające ten fakt, tj. certyﬁkatyorazdokumenty

potwierdzające poniesienie kosztów kontroli realizo-

wanej przez jednostkę certyﬁkującą.

Podczas kontroli na miejscu inspektorzy terenowi

zobowiązani są sprawdzić:

— posiadanie przez rolnika odpowiedniej doku -

mentacji (oryginały certyﬁkatówidokumentówpo-

twierdzających poniesienie kosztów kontroli, orygi-

1345

nały dokumentów potwierdzających zakup publikacji

lub pułapek lepowych/feromonowych, oryginał dowo-

du księgowego potwierdzającego wpłatę składki na

rachunek bankowy grupy producentów, wypełniony

formularz W-2A/140 – oryginał zestawienia faktur

lub równoważnych dokumentów księgowych);

— czy rolnik wytwarza produkt wymieniony we

wniosku o płatność lub w oświadczeniu, na który

przyznano odpowiedni certyﬁkat.

Inspektorzy sprawdzają, czy producent rolny wy-

twarza produkty rolnictwa ekologicznego przezna-

czone do spożycia przez ludzi bezpośrednio lub po

przetworzeniu.

Są oni zobowiązani opisać wszystkie

dowody świadczące o wytwarzaniu zadeklarowanego

produktu w systemie rolnictwo ekologiczne.

Ponadto

wykonują fotograﬁepotwierdzającewytwarzanieda-

nego produktu oraz np. fotograﬁedziałekrolnych/

zwierząt, dokumentów sprzedaży produktu lub in-

nych dokumentów związanych z produkcją.

Jeżeli kontrola na miejscu jest realizowana poza

sezonem wegetacyjnym lub na dzień kontroli beneﬁ-

cjent nie posiada w gospodarstwie produktu wskaza-

nego we wniosku o płatność i certyﬁkacie,wówczas

w ramach weryﬁkacjitegowymogunależyspraw-

dzić, czy rolnik ma możliwość wytwarzania produk-

tu.

W tym celu należy:

— sprawdzić wniosek o przyznanie płatności bez -

pośrednich, ONW i rolnośrodowiskowych;

— sprawdzić rejestr działalności rolnośrodowi -

skowej, w którym producent jest zobowiązany odno-

towywać zabiegi agrotechniczne wykonywane na

działkach rolnych zadeklarowanych do płatności;

— plan działalności rolnośrodowiskowej;

— rejestr sprzedaży produktów ekologicznych (je -

żeli beneﬁcjentprowadzisprzedażproduktów).

Ponadto kontrolowane są działki rolne, na któ-

rych mogły być wytwarzane produkty.

Działki te

sprawdzane są pod kątem:

— czy wytwarzany produkt jest zgodny z rodzajem

produktu rolnego zadeklarowanego we wniosku o płat-

ność i produktem wymienionym w certyﬁkacie;

— prowadzenia produkcji roślinnej (w przypadku

schematu produkcja ekologiczna i produkcja integro-

wana); weryﬁkacjategowymogumanacelupotwier-

dzenie, że beneﬁcjentmamożliwośćwytworzenia

w gospodarstwie ekologicznych produktów pochodze-

nia roślinnego;

— prowadzenia produkcji zwierzęcej (w przypad -

ku schematu produkcja ekologiczna); weryﬁkacja

tego wymogu ma na celu potwierdzenie, że beneﬁ-

cjent ma możliwość wytworzenia w gospodarstwie

ekologicznych produktów pochodzenia zwierzęcego;

— czy rolnik posiada zakupione publikacje lub

pułapki lepowe/feromonowe (w przypadku schematu

produkcja integrowana).

W trakcie kontroli na miejscu przedmiotowego

działania przeprowadzana jest obligatoryjnie kontro-

la dokumentacji.

Inspektorzy są zobligowani do

sprawdzenia następujących dokumentów:

1) ważności oryginału certyﬁkatuzgodnościalbo

oryginału aktualnego świadectwa jakości handlowej,

potwierdzających zgodność procesu produkcji pro-

duktu posiadającego chronioną nazwę pochodzenia,

chronione oznaczenie geograﬁcznelubgwarantowa-

ną tradycyjną specjalność ze specyﬁkacją,wydany

wniosku o przyznanie pomocy,

2) ważności oryginału certyﬁkatu, o którym

we zasady wdrażania rozporządzenia Rady (WE)

łączniku XII wydanego lub ważnego co najmniej

przez 6 miesięcy w okresie, za który jest składany

wniosek,

3) ważności oryginału certyﬁkatupoświadczają-

cego stosowanie integrowanej produkcji,

4) ważności oryginału certyﬁkatuzgodności,po-

twierdzającego, że produkty zostały wytworzone

zgodnie ze specyﬁkacjąistandardamisystemu„Ja-

kość – Tradycja”,

5) oryginały dowodów księgowych potwierdzają-

cych poniesienie kosztów kontroli, po przeprowadze-

niu której wydaje się dokumenty, o których mowa

w punktach 1–5,

6) oryginały dowodów księgowych potwierdzają-

cych poniesienie kosztów zakupu publikacji poświę-

conych prowadzeniu upraw zgodnie z zasadami inte-

growanej produkcji oraz pułapek feromonowych i le-

powych w przypadku integrowanej produkcji,

7) oryginału dowodu księgowego potwierdzające-

go wpłatę składki na rachunek bankowy grupy pro-

ducentów,

8) wypełnionego formularza W-2A/140 (udostęp-

niony przez ARiMR) – oryginał zestawienia faktur

lub równoważnych dokumentów księgowych, lub jego

upoważnionego pracownika agencji, formularz

W-2A/140 jest wymagany, jeśli wnioskodawca nie jest

zobowiązany do prowadzenia ksiąg rachunkowych,

a wniosek o przyznanie pomocy złożył nie wcześniej

niż 3 lutego 2011 r.,

9) zgodność oryginałów dokumentów przedsta-

wionych przez producenta rolnego podczas kontroli

na miejscu z kopiami dołączonymi do wniosku o przy-

znanie płatności.

Zgodnie z przepisami prawa wspólnotowego rol-

nik może otrzymywać jednocześnie wsparcie w za-

kresie: Uczestnictwo rolników w systemach jakości

żywności oraz Program rolnośrodowiskowy, pakiet

2: Rolnictwo ekologiczne.

Ponadto należy mieć na uwadze, że wsparcie

w ramach działania: Uczestnictwo rolników w sys-

temach jakości żywności nigdy nie było powiązane

ze wsparciem w ramach programu rolnośrodowisko-

wego, a koszty refundowane w ramach działania 132

nie są kosztami kwaliﬁkującymisięwjakimkolwiek

1346

stopniu do refundacji w ramach programu rolnośro-

dowiskowego.

Nie istnieje także zobowiązanie, aby

producent rolny korzystający ze wsparcia w ramach

działania 132 był uczestnikiem programu rolnośro-

dowiskowego, jak i aby producent rolny, który uczest-

niczy w programie rolnośrodowiskowym, był zobo-

wiązany do korzystania ze wsparcia w ramach dzia-

ww. dwóch działań dotyczy refundowania odmien-

nych kosztów kwaliﬁkowalnych,producentrolnyma

prawo korzystać ze wsparcia zarówno w ramach dzia-

łania 132, jak i programu rolnośrodowiskowego.

Zgodnie z przepisami wspólnotowymi rolnik może

jednocześnie otrzymywać płatności bezpośrednie,

krajowe płatności uzupełniające, płatności do obsza-

rów o niekorzystnych warunkach gospodarowania

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Andrzej Butra

Warszawa, dnia 13 lipca 2012 r.

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

w sprawie ﬁnansowanianiepublicznychszkółpolice-

alnych o uprawnieniach szkół publicznych, uprzejmie

wyjaśniam.

Dotacje dla szkół niepublicznych o uprawnieniach

szkół publicznych udzielane są przez jednostki samo-

rządu terytorialnego (dalej: j.s.t.) na podstawie art. 90

Należy zwrócić uwagę, że zgodnie z rozporządze-

niem ministra ﬁnansówzdnia2marca2010r.wspra-

wie szczegółowej klasyﬁkacjidochodów,wydatków,

działu dla szkół policealnych, nie są też odrębnie kla-

syﬁkowanedotacjedlaszkółdladzieciimłodzieży.

W tej sytuacji wydatki j.s.t. na dotacje dla niepublicz-

nych szkół policealnych o uprawnieniach szkół pu-

blicznych można przedstawić tylko łącznie dla roz-

działu 80130: Szkoły zawodowe.

Przedstawiają się

one następująco:

Wydatki z budżetów j.s.t. w latach 2008–2012 w § 254

(dotacja podmiotowa dla niepublicznej jednostki systemu oświaty)

w rozdziale 80130: Szkoły zawodowe

Rozdział

Rok

2008 2009 2010 2011 2012 – plan

w tys. zł

80130 363 560 413 816 464 531 520 293 595 720

Dane o liczbie szkół, słuchaczy i absolwentów

w latach 2008–2011 niepublicznych szkół dla doro-

słych, prowadzących kształcenie zawodowe, przed-

stawiono w zał. 1*

)

(dane o liczbie absolwentów z roku

szkolnego 2011/2012 będą dostępne w listopadzie br.).

Dane te pochodzą z systemu informacji oświatowej

i obrazują stan na 30 września każdego roku.

Dane o liczbie absolwentów, w tym przystępują-

cych do egzaminu maturalnego i potwierdzającego

kwaliﬁkacjezawodowe,przedstawionowzał.2*

)

.

Pragnę zwrócić uwagę, że j.s.t., udzielając dotacji,

korzystają z przepisów zawartych w art. 90 ust. 3d–4

W praktyce oznacza to, że mogą co miesiąc korygo-

wać liczbę słuchaczy, na których przydzielana jest

dotacja, mogą również kontrolować prawidłowość wy-

korzystania dotacji.

Niezależnie od j.s.t. działalność

niepublicznych szkół dla dorosłych była w roku bie-

żącym kontrolowana przez Najwyższą Izbę Kontroli.

Poprzednia kontrola szkół niepublicznych prowadzo-

na była przez NIK w 2009 r.

Jednocześnie minister edukacji narodowej, zdając

sobie sprawę z niskiej efektywności kształcenia w szko-

łach zawodowych dla dorosłych, w szczególności

w szkołach niepublicznych, poparł inicjatywą posel-

ską zmierzającą do zreformowania tego kształcenia.

Koncepcja zmian z kształceniu osób dorosłych, w tym

w kształceniu zawodowym, znalazła odzwierciedle-

dząca w życie 1 września 2012 r., zakłada m.in. stop-

niową likwidację zasadniczej szkoły zawodowej, tech-

nikum i technikum uzupełniającego dla dorosłych.

Natomiast kształcenie w większości zawodów, pro-

wadzonych dotychczas w szkołach policealnych, w tym

dla dorosłych, zostanie zastąpione przez kwaliﬁka-

cyjne kursy zawodowe.

W tej samej nowelizacji za-

warto regulację stanowiącą, że dotacja będzie przy-

sługiwała tylko na tych słuchaczy kwaliﬁkacyjnych

kursów zawodowych w szkołach niepublicznych, któ-

rzy zdadzą egzamin potwierdzający kwaliﬁkacjewza-

wodzie w danej kwaliﬁkacji.

W Sejmie RP trwają też prace (druk nr 589) nad

kolejną nowelizacją ustawy o systemie oświaty,

w której przewiduje się dotowanie tylko tych słucha-

czy w szkołach niepublicznych dla dorosłych o upraw-

*

)

1347

nieniach szkół publicznych, którzy w danym miesią-

cu uczestniczyć będą w co najmniej 50% obowiązko-

wych zajęć.

Przedstawiając powyższe wyjaśnienia, uprzejmie

Warszawa, dnia 18 lipca 2012 r.

sanitarno-epidemiologicznych (6288)

smo, znak: SPS-023-6288/12, z dnia 6 lipca 2012 r.,

celów sanitarno-epidemiologicznych oraz obowiązku

posiadania książeczek dla celów sanitarno-epidemio-

logicznych, uprzejmie informuję, co następuje.

Zgodnie z art. 59 ust. 4 ww. ustawy o bezpieczeństwie

żywności i żywienia, podmiot działający na rynku

spożywczym jest obowiązany przechowywać w ak-

tach osobowych m.in. ww. orzeczenia lekarskie oraz

udostępnić je na żądanie organów urzędowej kontro-

li żywności, w tym organów Państwowej Inspekcji

Sanitarnej.

konywania tych prac, podlegają obowiązkowym ba-

daniom sanitarno-epidemiologicznym.

Na badania

padku uczniów i studentów – kierujący szkołą.

Wy-

konywanie tego obowiązku podlega kontroli Pań-

stwowej Inspekcji Sanitarnej w ramach sprawowane-

go przez nią nadzoru bieżącego nad bezpieczeństwem

zdrowotnym żywności i żywienia.

dopuszczonym sposobem dokumentowania zdolności

inne osoby, jest stosowne orzeczenie lekarskie o zdol-

lub trwałych przeciwwskazaniach do ich wykonywa-

nia, wydane pracodawcy kierującemu pracownika na

badanie sanitarno-epidemiologiczne, a także pracow-

nikowi.

Książeczka badań dla celów sanitarno-epidemio-

logicznych (tzw. książeczka sanepidowska) była okre-

ślona przepisami rozporządzenia ministra zdrowia

sanitarno-epidemiologicznych, które zostało wydane

robach zakaźnych i zakażeniach.

Rozporządzenie to

było utrzymane w mocy przepisami przejściowymi

dania nowego rozporządzenia na podstawie upoważ-

Wobec powyższego kwestie stosowania książeczek

sanitarno-epidemiologicznych należy kojarzyć z obo-

wiązkiem posługiwania się takimi książeczkami na

podstawie przepisów nieobowiązującego już rozpo-

nych (Dz. U. Nr 25, poz. 191), przy wykonywaniu in-

nych prac niezwiązanych z żywnością.

Zgodnie z nie-

obowiązującym również rozporządzeniem ministra

zdrowia z dnia 10 lipca 2006 r.

(Dz. U. Nr 133,

poz. 939) były to prace na stanowiskach związanych

m.in. z ciągłym kontaktem z osobami stwarzającymi

zagrożenie przeniesienia drogą powietrzno-kropelko-

wą i powietrzno-pyłową zakażenia na inne osoby,

wodowych, wykonywanych przez osoby zatrudnione

m.in. w instytucjach i urzędach prowadzących bez-

pośrednią obsługę interesantów, zakładach opieki

zdrowotnej, zakładach fryzjerskich, gabinetach ko-

smetycznych, przedszkolach, szkołach.

Obowiązujące od dnia 1 stycznia 2009 r. przepisy

ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń

i chorób zakaźnych nie przewidują dokumentowania

w książeczkach badań dla celów sanitarno-epidemio-

logicznych braku przeciwwskazań zdrowotnych do

nieje możliwość przeniesienia zakażenia lub choroby

cych lub wykonujących takie prace.

1348

W związku z powyższym w przygotowanym obec-

nie rozporządzeniu nie jest przewidziane utrzymanie

książeczek badań dla celów sanitarno-epidemiolo-

gicznych.

Jedynym dokumentem potwierdzającym

spełnienie wymogów sanitarno-epidemiologicznych

stanie się orzeczenie dla celów sanitarno-epidemio-

logicznych poświadczające brak przeciwwskazań

wydania rozporządzenia określającego wzór orzecze-

nych, stosowany może być obowiązujący ogólny druk

orzeczenia lekarskiego.

Autentyczność takiego orze-

czenia jest gwarantowana faktem, że zostało one wy-

dane przez lekarza, do którego pracodawca skierował

pracownika na badanie, a w przypadku wątpliwości

w tym zakresie możliwa jest weryﬁkacjajegotreści

z kartą do celów sanitarno-epidemiologicznych, prze-

chowywaną przez lekarza.

Nowe rozporządzenie regulujące przedmiotowe

kwestie w opisany wyżej sposób jest obecnie przygo-

towywane i zostanie wydane niezwłocznie po wejściu

cji Sanitarnej, która została przekazana do podpisu

prezydentowi RP.

Zawarte w nowelizacji przepisy

uregulują w nowy sposób kwestie ﬁnansowaniaba-

dań do celów sanitarno-epidemiologicznych.

W celu ujednolicenia wymagań dla wszystkich

osób wykonujących prace, przy wykonywaniu któ-

rych istnieje możliwość przeniesienia zakażenia na

inne osoby, stosowne zmiany zostaną również wpro-

wadzone w nowelizacji ustawy o bezpieczeństwie

żywności i żywienia.

Proponowane nowe rozwiązania w zakresie doku-

mentowania badań do celów sanitarno-epidemiologicz-

nych przyczynią się do zwiększenia bezpieczeństwa

zdrowotnego oraz będą stanowiły rozwiązanie proble-

mów wskazanych przez panią poseł w interpelacji.

Z wyrazami szacunku

w sprawie sytuacji Stoczni Szczecińskiej (6289)

terpelacji pani poseł Beaty Kempy z dnia 6 lipca 2012 r.

(znak SPS-023-6289/12) w sprawie sytuacji Stoczni

Szczecińskiej przedstawiam poniżej następujące wy-

Odnosząc się do pierwszego pytania postawionego

przez panią poseł, wskazać należy, iż Komisja Euro-

pejska wydała w dniu 6 listopada 2008 r. decyzje do-

tyczące uznania za niezgodną ze wspólnym rynkiem

i nielegalną pomoc państwa dla Stoczni Gdynia SA

i Stoczni Szczecińskiej Nowa sp. z o.o. przyznaną

w latach 2004–2008.

W celu wykonania ww. decyzji

gólnym znaczeniu dla polskiego przemysłu stocznio-

wego (Dz. U. Nr 233, poz. 1569, z późn. zm.).

W wyniku przeprowadzonego postępowania kom-

w dniu 13 grudnia 2011 r.

Sąd Rejonowy Szczecin-Cen-

trum w Szczecinie wydał postanowienie o ogłoszeniu

upadłości spółki obejmującej likwidację majątku.

Trudno mówić o możliwości renegocjowania Trak-

tatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską pod ką-

tem możliwości pomocy wybranym spółkom.

Jedno-

cześnie pamiętać należy, iż przepisy unijne nie wy-

kluczają możliwości udzielania pomocy publicznej,

z czego Stocznia Szczecińska Nowa sp. z o.o. oraz

Stocznia Gdynia SA korzystały przez długi czas.

Jed-

nakże wysokość zaangażowanych środków okazała

się niewystarczająca do umożliwienia samodzielnego

funkcjonowania stoczni.

Odnosząc się do pozostałych pytań dotyczących

majątku Stoczni Szczecińskiej Nowa sp. z o.o. oraz

kwestii przeciwdziałania bezrobociu powstałemu w wy-

niku likwidacji stoczni, podkreślić należy, iż w przy-

padku Stoczni Szczecińskiej Nowa sp. z o.o. głównym

nabywcą majątku jest Towarzystwo Finansowe Sile-

sia sp. z o.o. (TFS).

Zarząd TFS nie podjął decyzji o przeznaczeniu

dawnego majątku stoczni na sprzedaż.

Opracowuje

natomiast ostateczny kształt koncepcji rewitalizacji

i funkcjonalnego zagospodarowania terenów postycz-

niowych.

Biorąc pod uwagę oczekiwania środowisk

gospodarczych oraz władz miasta, zarząd TFS roz-

waża obecnie gruntowną modyﬁkacjęwstępnejkon-

cepcji zawartej w projekcie wykonanym w ubiegłym

roku.

W ocenie zarządu spółki wydaje się, że należy

położyć większy nacisk na rozwój i aktywizację prze-

mysłu uzupełnionego ofertą usługową i biurową.

Firmy, które aktualnie dzierżawią bądź wynajmu-

ją teren oraz składniki majątkowe od TFS, to pod-

mioty prowadzące działalność w zakresie prefabry-

kacji oraz produkcji konstrukcji metalowych (Stal-

kon, Teleskop, Hold, JVP Steel, Greg Steel, Techpol,

Makrum, K.G. Konstrukcje, Intop).

Wśród nich są

również ﬁrmy produkujące oraz remontujące jed-

nostki pływające (PTS, Cermar, Poltramp Yard).

Oprócz wyżej wymienionych na dawnych terenach

Stoczni Szczecińskiej Nowa funkcjonują również

mniejsze ﬁrmyświadczącepraceusługowe,jaknp.

Sel (naprawy i remonty silników), Porta Serwis (usłu-

gi gastronomiczne), Elwiko (serwis urządzeń UTB

1349

oraz obsługi czynników energetycznych), Benkor, Sa-

bra (usługi antykorozyjne), Technik Control, Geo-

metr (usługi kontrolne i geodezyjne), Linde Gaz

(usługi w zakresie dostaw gazów technicznych), Dyn-

pap (usługi obróbki mechanicznej), PTC, PTK (usłu-

gi telefoniczne), Stocznia Gryﬁa(przeprawapromo-

wa), Supon (hurtownia odzieży roboczej i środków

ochrony osobistej), TRE Industry (naprawy mecha-

niczne).

Część obiektów dzierżawiona jest przez z prze-

znaczeniem ich na powierzchnię magazynową (Jakub

Meble, Stocznia Szczecińska Nowa sp. z o.o w upa-

dłości).

W ﬁrmachprowadzącychdziałalnośćnaterenach

postoczniowych znajduje aktualnie zatrudnienie po-

nad 1500 osób.

Z kolei TFS na terenie postoczniowym realizuje

obecnie usługi w następującym zakresie: obsługa trans-

portu pionowego i poziomego, świadczenie usług gięcia

i ciecia blach, wynajem szatni, sprzętu i urządzeń, usłu-

gi ważenia (waga samochodowa), usługi związane

z krótkoterminowym cumowaniem jednostek pływają-

cych armatorów krajowych i zagranicznych.

W przypadku byłego majątku Stoczni Gdynia SA

na podkreślenie zasługuje fakt, iż na terenach naby-

tych przez inwestorów realizowane są projekty z za-

kresu budowy hydrotechnicznych jednostek pływa-

jących, remontów i napraw, a także produkcji kon-

strukcji stalowych.

Inwestorzy, którzy uruchomili na

nabytych terenach produkcję, pozyskują nowe kon-

trakty, zwiększają zatrudnienie, planują dalsze inwe-

stycje, nawiązują współpracę z lokalnymi podmiota-

mi.

Także część byłych pracowników stoczni znala-

zła zatrudnienie w podmiotach działających na tym

terenie (ok. 3000 osób).

Dodatkowo informuję, iż obszar wskazany w in-

terpelacji przez panią poseł, w którego skład wchodzi

nabrzeże Odra Nowa (oznaczony w postępowaniu

kompensacyjnym jako Obszar 7), został nabyty w ra-

mach drugiej procedury przetargowej przez konsor-

cjum osób ﬁzycznych.

Zuwaginapełnąniezależność

inwestorzy mogą aktualnie swobodnie dysponować

nabytym przez siebie majątkiem.

W tym przypadku

Ministerstwo Skarbu Państwa nie posiada informa-

cji o planach inwestorów ani o transakcjach przez

nich realizowanych.

Zaznaczyć należy, iż zgodnie z warunkami posta-

wionymi przez Komisję Europejską przetargi musia-

ły mieć charakter otwarty, przejrzysty, niedyskrymi-

nujący i bezwarunkowy.

Oznacza to, iż sprzedaż mu-

siała być otwarta dla wszystkich potencjalnych kate-

gorii nabywców, bez jakiejkolwiek dyskryminacji

dotyczącej celu planowanych inwestycji, co nie mogło

być również w żaden sposób weryﬁkowane.

Natomiast kwestię produkcji statków w polskich

stoczniach analizować należy w kontekście globalnej

sytuacji w tym segmencie przemysłu.

Światowy port-

fel zamówień na produkcję statków na koniec 2011 r.

był o 25% mniejszy w porównaniu do roku 2010.

Ob-

razuje to globalną tendencję, przy czym najbardziej

odczuwalny spadek portfela zamówień dotknął sto-

czenie europejskie.

Nie jest informacją nową, iż naj-

większy udział w rynku w tym sektorze produkcji po-

siadają stoczenie azjatyckie, tj. chińskie i koreańskie

(ok. 91%), a podmiotom europejskim, w tym także pol-

skim, bardzo trudno jest konkurować z ich ofertami.

Ponadto na światowym rynku obserwuje się wzrost

wolumenu zamówień na jednostki duże oraz specjali-

styczne (np. gazowce).

Natomiast polskie stocznie re-

alizują głównie zamówienia z segmentu promowego

i mniejszych jednostek.

Starają się jednak rozszerzać

ofertę produkcyjną o statki specjalistyczne, na które

jest zapotrzebowanie.

Rozwijają także produkcję po-

zastoczniową, w szczególności w segmencie konstruk-

cji stalowych i wież wiatrowych.

Jest to bardzo istotny kierunek produkcji stocz-

niowej, co potwierdza fakt, iż stocznie państw sąsied-

nich, które stanowią dla polskich podmiotów główną

konkurencję, również rozwijają ten segment produk-

cji.

Przyjęcie strategii opartej m.in. na dywersyﬁka-

cji działalności produkcyjnej daje szanse na kontynu-

owanie i funkcjonowanie polskich stoczni na wysoce

konkurencyjnym rynku.

Z poważaniem

Minister

Mikołaj Budzanowski

i Stanisława Żmijana

(6290)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pismo

zujące interpelację posłów Magdaleny Gąsior-Marek

jazdów, przedstawiam następujące stanowisko.

Obowiązujące na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej źródła prawa w kwestii wymagań dla osób

wania badań technicznych pojazdów, zostały okre-

pelacji rozporządzeniu ministra infrastruktury z dnia

4 listopada 2004 r.

1350

Informuję, iż wskutek zapowiedzi zmian legisla-

cyjnych wskazanych w exposé premiera Donalda Tu-

w Polsce, resort sprawiedliwości podjął prace legisla-

cyjne nad projektem ustawy o zmianie ustaw regu-

lujących wykonywanie niektórych zawodów, w tym

zawodu diagnosty uprawnionego do przeprowadzania

badań technicznych pojazdów.

W projekcie, w odnie-

sieniu do zawodu diagnosty uprawnionego do prze-

prowadzania badań technicznych pojazdów, planuje

się skrócenie wymaganego dotychczas okresu udoku-

mentowanej praktyki w stacji obsługi pojazdów lub

nie takie ma na celu uporządkowanie docelowego

stanu regulacji zasad podejmowania i wykonywania

określonej grupy zawodów, w szczególności zawodów

zaufania publicznego, tak aby między regulacjami

dotyczącymi podobnych grup zawodowych nie zacho-

dziły istotne różnice.

Ponadto w projektowanych pra-

cach zakłada się redukcję ograniczeń stawianych

wać dany zawód, jednakże pozostawiając ten zawód

co do zasady w katalogu zawodów regulowanych.

Podjęte prace legislacyjne przyczynią się także do

zachowania unijnej zasady swobody przepływu pra-

cowników, a co za tym idzie, do rozwoju jednolitego

rynku wspólnotowego, i w konsekwencji zwiększania

konkurencyjności Unii Europejskiej, której niezbęd-

nym elementem jest mobilność zawodowa jej obywa-

teli.

Prowadzone działania deregulacyjne ułatwią

także proces prowadzonych czynności administracyj-

nych w zakresie uznawania kwaliﬁkacjizawodowych,

regulowanych przepisami Unii Europejskiej.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

w sprawie wyłączenia możliwości uzyskiwania

-6291/12, interpelacją posła Romualda Ajchlera

ferencyjnych kredytów na zakup ziemi uprzejmie Pa-

nią Marszałek informuję, że mając na uwadze art. 23

rym podstawą ustroju rolnego państwa jest gospo-

darstwo rodzinne oraz ograniczone środki na dopła-

ty do oprocentowania kredytów inwestycyjnych na

rozwój i modernizację sektora rolnego oraz na wzno-

wienie produkcji rolnej w związku z wystąpieniem

atmosferycznych konieczne było ograniczenie udzie-

lania preferencyjnych kredytów inwestycyjnych na

zakup użytków rolnych na utworzenie lub poprawę

struktury obszarowej gospodarstw rodzinnych.

Sekretarz stanu

Kazimierz Plocke

Warszawa, dnia 23 lipca 2012 r.

w sprawie synchronizacji przyjazdów

(6292)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pi-

kazujące interpelację posła Marka Poznańskiego

środków transportu publicznego, poniżej wyjaśniam,

co następuje.

czące przyjazdów i odjazdów środków komunikacji

publicznej, czyli kwestii związanych z ustalaniem roz-

kładów jazdy, są regulowane w szczególności przez:

oraz wydane na podstawie art. 34 ust. 2 tej ustawy

rozporządzenie ministra transportu, budownictwa

w sprawie rozkładów jazdy (Dz. U. poz. 451),

zm.) – w przypadku środków transportu publicznego

kolejowego.

W odniesieniu do zagadnienia synchronizacji

środków transportu publicznego zarówno w trans-

porcie drogowym, kolejowym, jak i komunikacji miej-

skiej należy mieć na względzie rozróżnienie przewo-

zów o charakterze użyteczności publicznej (świadczo-

nych przez przewoźnika – operatora – na podstawie

1351

zawartej z organizatorem umowy o świadczenie

na jego zlecenie) oraz przewozów komercyjnych (re-

alizowanych z inicjatywy przewoźnika).

W zakresie przewozów o charakterze użyteczno-

ści publicznej organizowanych przez właściwe jed-

nostki samorządu terytorialnego (organizatorów pu-

blicznego transportu zbiorowego) istnieje możliwość

zapewnienia synchronizacji odjazdów i przyjazdów

środków transportu publicznego w różnych rodzajach

transportu poprzez odpowiednie ustalenie i skoordy-

nowanie przez te jednostki samorządowe rozkładów

jazdy poszczególnych operatorów świadczących usłu-

gi na ich rzecz.

Organizator publicznego transportu

przez siebie usług przewozowych ma możliwość wpły-

wania na treść rozkładów jazdy w celu poprawy funk-

cjonowania przewozów o charakterze użyteczności

publicznej.

Takie działanie wydaje się celowe z uwa-

gi na aspekt ekonomiczny, a mianowicie jednostki

samorządu terytorialnego ﬁnansują organizowane

przez siebie przewozy, dlatego też zasadne jest dąże-

nie do zoptymalizowania oferty przewozowej poprzez

zapewnienie synchronizacji odjazdów i przyjazdów

różnych środków transportu publicznego.

Zatem,

w zakresie usług przewozowych świadczonych „na

zlecenie” właściwej jednostki samorządowej, to od

danego organizatora publicznego transportu zbioro-

wego powinna zależeć jakość funkcjonujących na jego

obszarze usług przewozowych, w tym w zakresie

zsynchronizowania odjazdów i przyjazdów poszcze-

gólnych środków transportowych.

Jeżeli natomiast chodzi o przewoźników komer-

cyjnych, należy podkreślić, że podmioty te co do za-

sady realizują przewozy z własnej inicjatywy i w za-

kresie, w jakim umożliwia im to osiąganie zysku.

Obecnie obowiązujące przepisy nie przewidują obo-

wiązku synchronizacji odjazdów i przyjazdów środ-

ków transportu publicznego.

Wydaje się zasadne, iż

to w interesie ekonomicznym przewoźników powinno

leżeć zapewnienie synchronizacji rozkładów jazdy

z innymi przewozami funkcjonującymi na danym ob-

szarze w celu podniesienia jakości świadczonych

usług, a tym samym zwiększenia liczby pasażerów.

W odniesieniu do przewozów pasażerskich w trans-

porcie kolejowym należy dodać, że zgodnie z treścią

porcie kolejowym przed dokonaniem przydziału tras

rządca infrastruktury kolejowej dokonuje, w miarę

potrzeby, koordynacji połączeń z udziałem zaintere-

sowanych przewoźników.

W praktyce oznacza to, że

zarządca infrastruktury kolejowej koordynuje połą-

czenia różnych przewoźników pasażerskich wyłącz-

nie w sytuacji, kiedy wystąpią o to sami zaintereso-

wani.

Nie dokonuje tego z własnej inicjatywy.

Nato-

miast kluczowe w układaniu rozkładu jazdy pocią-

gów pozostaje dla zarządcy infrastruktury kolejowej

rozwiązywanie sytuacji konﬂiktowych pomiędzy

zgłoszonymi przez przewoźników trasami.

Z kolei

w przypadku rozpatrywania wniosków o równych

gów rozwiązanie najkorzystniejsze pod względem

porcie kolejowym).

Dodatkowo warto również wskazać przepis art.

15 ust 1 pkt 3 lit. c ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r.

na organizatora publicznego transportu zbiorowego

(jakim w zakresie międzywojewódzkich i międzyna-

rodowych kolejowych przewozów pasażerskich jest

minister właściwy do spraw transportu) obowiązek

zapewnienia odpowiednich warunków funkcjonowa-

nia publicznego transportu zbiorowego, zwłaszcza

w zakresie zintegrowanych węzłów przesiadkowych.

W myśl ww. ustawy zintegrowany węzeł przesiadko-

wy to miejsce umożliwiające dogodną zmianę środka

transportu wyposażone w niezbędną dla obsługi po-

dróżnych infrastrukturę, w szczególności: miejsca

postojowe, przystanki komunikacyjne, punkty sprze-

daży biletów, systemy informacyjne umożliwiające

zapoznanie się zwłaszcza z rozkładem jazdy, linią ko-

munikacyjną lub siecią komunikacyjną.

Z tego wzglę-

du w projekcie planu zrównoważonego rozwoju pu-

kolejowym (tzw. planu transportowego), jaki opraco-

wano w resorcie transportu, uwzględnione zostały

tak pojmowane zintegrowane węzły przesiadkowe,

na których powinno następować skomunikowanie

(integracja czasowa pozwalająca na dogodną zmianę

środka transportu) pociągów międzywojewódzkich

i międzynarodowych objętych ﬁnansowaniemmini-

stra właściwego ds. transportu z pozostałymi rodza-

jami pociągów.

Zgodnie z założeniami projektu planu

transportowego działanie takie powinno zostać zreali-

zowane w perspektywie do 2016 r. przez zarządcę in-

frastruktury kolejowej z udziałem operatorów wykonu-

jących przewozy kolejowe na podstawie umów o świad-

czenie usług w zakresie publicznego transportu zbioro-

wego oraz pozostałych przewoźników kolejowych.

Aktualna wersja projektu planu transportowego

(po konsultacjach społecznych) zawiera stosowny wy-

kaz odpowiednich miejsc skomunikowań z pozosta-

łymi rodzajami pociągów, do których pozostali orga-

nizatorzy publicznego transportu zbiorowego oraz

przewoźnicy powinni również zapewnić dostęp z wy-

jów transportu, stosownie do miejscowych uwarun-

kowań i zapewniających pasażerom przybycie do

danego punktu w godzinach umożliwiających im sko-

rzystanie z międzywojewódzkich i międzynarodo-

wych połączeń kolejowych.

Niezależnie od powyższego warto nadmienić, iż

w opracowanym w resorcie transportu projekcie stra-

1352

tegii rozwoju transportu (projekt skierowany do roz-

patrzenia przez stały komitet Rady Ministrów) jako

zasadniczy cel wskazano m.in. zwiększenie dostęp-

ności transportowej poprzez tworzenie spójnego,

zrównoważonego i przyjaznego użytkownikowi sys-

temu transportowego w wymiarze krajowym, euro-

pejskim i globalnym.

Realizacja tego celu wymaga

integracji głównych gałęzi transportu rozumianych

jako zintegrowany system transportowy.

Synchroni-

zacja przyjazdów i odjazdów środków transportu pu-

blicznego wpisuje się w powyżej wskazany cel.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Andrzej Massel

w sprawie tworzenia przejść granicznych

nicznych na granicy Polski i Ukrainy, uprzejmie

przedstawiam następujące informacje.

stały ujęte działania inwestycyjne na ww. granicy.

wego w Dorohusku, a także wyposażenie przejść ko-

lejowych w skanery do prześwietlania wagonów.

Przewiduje się, że dzięki realizacji ww. programu

granica polsko-ukraińska stanie się jednym z najno-

wocześniejszych odcinków granicy zewnętrznej Unii

Europejskiej, zapewniającym sprawną obsługę po-

dróżnych i towarów, a także przyczyni się do wzrostu

dlowej.

nych Dołhobyczów – Uhrynów oraz Budomierz – Hru-

dla ruchu granicznego niezbędnym będzie zapewnie-

nie odpowiednich dróg dojazdowych ze strony ukra-

ińskiej.

– Niżankowice.

Infrastruktura przejścia ma zostać

Zgodnie z dwustronnymi polsko-ukraińskimi

ustaleniami, kolejne przejścia graniczne powinny być

zlokalizowane na terytorium Ukrainy w formule tzw.

„wspólnych przejść granicznych”.

W obecnym stanie

prawnym utworzenie nowych przejść, w tym również

przejścia Kryłów – Krecziw, nie jest jednak możliwe.

Jednocześnie należy wskazać, że utworzenie przejść

wraz z kontrolą graniczną, będzie możliwe pod wa-

runkiem zapewnienia przez stronę ukraińską wszyst-

kich procedur prawnych i organizacyjnych zgodnych

z regulacjami Unii Europejskiej, a także odpowied-

niej zmiany rozporządzenia (WE) 562/2006 Parla-

jących przepływ osób przez granice – kodeks granicz-

ny Schengen (Dz. Urz.

UE.

L.

Nr 105, s. 1 i nast.,

misję Europejską dotyczą zapewnienia odpowiedniej

możliwości pełnej realizacji dorobku prawnego

by graniczne.

Jednocześnie pragnę zapewnić, że rząd RP dokła-

da wszelkich starań, aby przezwyciężyć powyższe

ograniczenia formalne.

W ramach Unii Europejskiej

prowadzone są obecnie prace mające na celu dokona-

nie stosownych zmian przepisów prawa w omawia-

nym zakresie.

Niezależnie od powyższego warto wskazać, że jed-

ną z form przekraczania granicy zewnętrznej Unii

Europejskiej jest tzw. „mały ruch graniczny”.

Polska

wych granic zewnętrznych, była i jest zainteresowa-

na rozwojem tej formy wzajemnych kontaktów po-

między mieszkańcami Polski i Ukrainy.

W dniu

między rządem Rzeczypospolitej Polskiej a gabine-

tem ministrów Ukrainy o zasadach małego ruchu

przygranicznych, obejmujących, co do zasady, obszar

1353

50 km od granicy, na regularne przekraczanie wspól-

dów kulturalnych, społecznych, rodzinnych, a w uza-

sadnionych przypadkach, po okazaniu specjalnego

zezwolenia, lecz bez konieczności uzyskiwania wizy,

także z powodów ekonomicznych.

Należy podkreślić,

granicznego jest możliwe w każdym przejściu gra-

nicznym.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Piotr Stachańczyk

w sprawie odnawialnej energii słonecznej

(6294)

przedstawiam poniżej stanowisko dotyczące kwestii

skiego w sprawie odnawialnej energii słonecznej.

Energia promieniowania słonecznego jest jednym

są wspierane przez rząd.

Rozwój wykorzystania OZE

Polski do 2030 roku” (PEP 2030), dokumentu przy-

2009 r.

Zarówno PEP 2030, jak i „Krajowy plan dzia-

łania w zakresie energii ze źródeł odnawialnych”

(KPD), wskazują zasadność rozwoju energetyki sło-

necznej w Polsce.

KPD zakłada, że do roku 2020 łącz-

na powierzchnia zainstalowanych kolektorów sło-

necznych wyniesie 14,7 mln m

2

.

Udział OZE w sek-

torze ciepła i chłodu w latach 2010–2020 powinien

wzrosnąć prawie o 5% (z 12,3% do 17,0%).

Tak jak

dotychczas dominującą rolę będzie odgrywała biomasa

stała.

W KPD przewiduje się, że w 2020 r. jej udział

w sektorze zielonego ciepła wyniesie 78%, na drugim

miejscu będzie energia słoneczna (9%), następnie biogaz

(8%), energia geotermalna (3%) i pompy ciepła (2%).

Obecnie Ministerstwo Gospodarki kończy uzgod-

nienia pakietu projektów ustaw energetycznych: no-

wego prawa energetycznego, prawa gazowego oraz

ustawy o odnawialnych źródłach energii, które będą

stanowić fundament prawny dla realizacji polityki

energetycznej.

2.

Czy istnieją procedury ułatwiające inwestycje

Główny mechanizm wsparcia produkcji energii ze

nych certyﬁkatów,zostałokreślonywustawiezdnia

wojowi energetyki odnawialnej.

Jego istotą jest nało-

żony na przedsiębiorstwa energetyczne, zajmujące się

liczby świadectw pochodzenia energii elektrycznej

W przypadku instalacji kolektorów słonecznych

istnieją uproszczone procedury dla ich montażu.

zwolenia na budowę ani zgłoszenia nie wymaga mon-

taż wolno stojących kolektorów słonecznych.

Przepi-

sy ww. ustawy nie określają jednoznacznie, czy mon-

taż wolnostojących paneli fotowoltaicznych również

wyższym w projekcie ustawy o odnawialnych źró-

dłach energii zaproponowano zmiany ustawy Prawo

budowlane wprowadzające zwolnienie z obowiązku

dowy lub montażu urządzeń fotowoltaicznych o mocy

do 40 kW.

Ograniczenie mocy wynika z wprowadze-

nia deﬁnicji mikroinstalacji oraz szeregu innych

przepisów mających na celu ułatwienie realizacji in-

westycji w mikroinstalacje indywidualnym produ-

centom i konsumentom energii (tzw. prosumentom).

Ponadto intencją ustawodawcy jest uregulowanie

kwestii pozwolenia na budowę dużych instalacji foto-

woltaicznych, których do tej pory w Polsce było bardzo

niewiele, natomiast po wejściu w życie ustawy o odna-

wialnych źródłach energii spodziewany jest istotny

wzrost zainteresowania takimi inwestycjami.

Obecnie pozwolenie na budowę oraz zgłoszenie

nie jest również wymagane w przypadku wykonywa-

nia robót budowlanych polegających na instalowaniu

pkt 15, w związku z art. 30 ust. 1. ustawy Prawo

budowlane.

Wyjątek stanowi instalowanie na obiek-

tach budowlanych urządzeń o wysokości powyżej

miotowej ustawy wymaga zgłoszenia właściwemu

Tym samym instalowanie na obiekcie budowlanym

kolektorów słonecznych wraz z konstrukcją mocują-

cą nie wymaga dokonania zgłoszenia właściwemu

W odniesieniu do instalowania na obiekcie budowla-

1354

nym paneli fotowoltaicznych ww. przepisy również

mają zastosowanie.

Funkcjonujący obecnie system wsparcia wytwa-

rzania energii elektrycznej z wykorzystaniem ogniw

fotowoltaicznych zostanie zmodyﬁkowany w taki

sposób, aby fotowoltaika rozwijała się szybciej niż

getycznym Polski.

Nowe rozwiązania zostały przed-

stawione w projekcie ustawy o odnawialnych źró-

dłach energii, który jest aktualnie uzgadniany z pro-

jektem ustawy Prawo energetyczne oraz projektem

Najważniejsze zmiany, jakie zaproponowało Mi-

Ponadto, wielkość współczynnika będzie zależała od

energetyki słonecznej wraz ze spadkiem cen ogniw

fotowoltaicznych niezbędne wsparcie będzie stopnio-

wo malało, co pozwoli na zrównoważony rozwój tego

sektora.

Ponadto, w ww. projekcie przewidziano wprowa-

wach fotowoltaicznych powyższe propozycje są bar-

dzo istotne, gdyż umożliwiają korzystanie z tej ener-

rzystanej energii wprowadzonej do sieci elektroener-

getycznej, bez konieczności kosztownego magazyno-

wania energii.

małych i średnich przedsiębiorstw, inwestowaniem

laryzacji technologii, które są przyjazne dla środowi-

ska, np. fotowoltaiki.

4.

Czy w zakresie pozyskania i wykorzystania

energii słonecznej są planowane większe inwestycje?

Planowanie projektów inwestycyjnych w zakresie

wykorzystania energii promieniowania słonecznego

nie należy do zadań ministra gospodarki.

Jednakże

obserwując wzrastające zainteresowanie inwestorów

tym sektorem, należy spodziewać się, że w najbliż-

szych latach powstaną liczne nowe farmy fotowolta-

iczne oraz duże instalacje kolektorów słonecznych.

Rosnąca tendencja w zakresie stosowania OZE po-

winna się utrzymać w szczególności w budownictwie.

rektywy 2009/28/WE, od 2015 r. wszystkie nowe i pod-

dane generalnemu remontowi budynki będą musiały

wykorzystywać pewną część energii z OZE, kolektory

słoneczne oraz panele fotowoltaiczne będą z pewnością

coraz częściej montowane na dachach budynków.

Szczegółowe ujęcie ścieżki rozwoju OZE do 2020 r.

wyznacza KPD.

Polska z sukcesem realizuje założo-

ny w tym dokumencie wzrost udziału energii z OZE.

Według KPD Polska do 2012 r. powinna osiągnąć

udział OZE w końcowym zużyciu energii brutto na

minimalnym poziomie 8,76%.

Tymczasem według

oﬁcjalnychdanychGUSjużw2010r.osiągnęliśmy

minimalny zakładany udział wynoszący 9,5%, co

oznacza, że w zasadzie zrealizowaliśmy zakładany

w KPD cel do 2014 r. wynoszący dokładnie 9,54%.

Ponadto, zgodnie z art. 4 ust. 4 dyrektywy 2009/

28/WE, w projekcie ustawy o odnawialnych źródłach

energii określono, że w przypadku, gdy udział energii

w KPD obniży się poniżej orientacyjnego kursu, mi-

nister właściwy do spraw gospodarki opracowuje

i przekazuje Komisji Europejskiej aktualizację KPD.

Ponadto, minister gospodarki monitoruje realizację

celu w zakresie udziału energii i paliw wytworzonych

z odnawialnych źródeł energii, zużywanych w ener-

getyce oraz w transporcie, a także co dwa lata spo-

rządza i przedstawia Radzie Ministrów sprawozdanie

z wyników monitorowania oraz z postępu w promo-

waniu wykorzystania energii i paliw z odnawialnych

W związku z powyższym Ministerstwo Gospodar-

ki wyraża przekonanie, że uchwalenie ww. ustawy

Na zdecydowanej większości obszaru Polski na-

słonecznienie wynosi ponad 1000 kWh/m

2

/rok, a jego

rozkład jest dość równomierny.

Największe nasło-

necznienie dochodzące do 1150 kWh/m

2

/rok wystę-

1355

puje w południowo-wschodniej Polsce, więc różnice

między różnymi regionami są nieznaczne.

Gospodarki, oprócz rejonów ze specyﬁcznymmikro-

klimatem (zamglenia, utrzymujący się śnieg), w na-

szym kraju nie ma miejsc, w których inwestowanie

calne.

Dlatego też zgodnie z dokumentami strategicz-

nymi rząd dąży do tego, by energetyka słoneczna

rozwijała się w całej Polsce.

Przedstawiając powyższe informacje, wyrażam

Warszawa, dnia 25 lipca 2012 r.

w sprawie zamiaru likwidacji posterunków

nr SPS-023-6295/12, przy którym została przesłana

interpelacja pana posła Andrzeja Bętkowskiego skie-

ski) w woj. świętokrzyskim, uprzejmie przedstawiam

poniższe wyjaśnienia.

wywanie projektów kodyfikacji prawa cywilnego

Jednocześnie uprzejmie wskazuję, że zgodnie

sprawującym nadzór nad działalnością Policji jest

minister spraw wewnętrznych.

W związku z powyższym kopię przedmiotowej in-

terpelacji przekazano do Ministerstwa Spraw We-

wnętrznych celem stosownego rozpatrzenia.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Grzegorz Wałejko

ski), Seceminie (pow. włoszczowski), Bliżynie (pow.

1356

towych województwa mazowieckiego i innych jedno-

1357

musi dostosowywać swoją strukturę organizacyjną

*

)

1358

Wzmocnienie komend powiatowych/miejskich

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

Bąka z dnia 11 czerwca 2012 r. przesłaną pismem

-6078-(1)/12, w sprawie upraw drzew orzecha wło-

skiego i drzew jabłoni, uprzejmie wyjaśniam, co na-

stępuje.

dnia Europy, jednak na ziemiach polskich uprawiany

jest od dawna – w zapisach historycznych wzmianki

o występowaniu drzew tego gatunku na Pomorzu po-

chodzą z czasów Bolesława Krzywoustego (H. Zdyb,

2003, „Orzech włoski”, PWRiL).

W wieku XX gatu-

nadzwyczajną zdolność regeneracji uszkodzeń mro-

zowych.

Najwięcej drzew tego gatunku uprawiano

w Polsce południowo-wschodniej, południowej i na

Pomorzu, sadzone pojedynczo, po kilka lub kilkana-

ście w ogrodach przydomowych lub w małych sadach.

(„Sadownictwo dla techników ogrodniczych”, Hort-

press, 1997; „Pomologia”, PWRiL, 1976 i 1994).

Duże,

kilku- lub nawet kilkudziesięciohektarowe plantacje

założono dopiero w ostatnim dziesięcioleciu.

Orzechy włoskie na polskim rynku pochodzą

głównie z importu.

Gwałtowny wzrost powierzchni

upraw w ostatnim dziesięcioleciu był zapewne podyk-

towany rachunkiem ekonomicznym.

Przypuszczalnie

nie bez znaczenia w tej analizie były także dopłaty

uzupełniające i rolnośrodowiskowe do uprawy orze-

cha.

Orzech włoski ma bardzo głęboki system korze-

niowy, sięgający do 3 m w głąb ziemi i jego wymagania

w stosunku do gleby są stosunkowo małe, lecz podob-

nie jak inne gatunki uprawne, lepiej rośnie i plonuje

na glebach wyższej klasy.

Ze względu na głęboki sys-

tem korzeniowy nie może być jednak uprawiany na

glebach o wysokim poziomie wód gruntowych.

Produkcja orzechów włoskich w ostatnich latach

kształtowała się na poziomie ok. 11 tys. ton, a uprawy

prowadzone były na powierzchni ok. 24 tys. ha.

Plon

uzyskiwany w okresie 2008–2011 wynosił średnio

0,46 t/ha.

Według szacunków Instytutu Ekonomiki

2012 areał upraw orzechów włoskich wyniesie ok.

25 tys. ha, a produkcja ukształtuje się na poziomie

do 11 tys. ton.

Poziom krajowego spożycia orzechów, nasion i pe-

stek jadalnych w przeliczeniu na 1 osobę wynosi od

wielu lat 0,6 kg rocznie.

Główny Urząd Statystyczny

nie publikuje danych w tym zakresie dotyczących wy-

łącznie orzechów włoskich.

Wartość eksportu orze-

chów włoskich z Polski wahała się w przedziale od

0,37 mln EUR (2010 r.) do 1,85 mln EUR (2011 r.).

Najwięcej tych produktów – 372 t wyeksportowano

w roku 2011.

Tabela 1.

Dane o powierzchni upraw, produkcji

oraz plonów orzechów włoskich w Polsce w latach

2008–2012 (Źródło: dane GUS)

Lata

pow. upraw

(tys. ha)

produkcja

(tys. ton)

plon

t/ha)

2008 19,6 11,6 0,59

2009 20,1 12,4 0,62

2010 29,1 9,2 0,32

2011 26,6 10,5 0,39

2012*

)

25,0 10,0 0,40

Średnia dla lat 2008–2011 23,85 10,9 0,46

*

)

Szacunek Instytutu Ekonomiki Rolnictwa i Gospodarki

Tabela 2.

Dane o eksporcie orzechów włoskich

z Polski w latach 2008–2011 (Źródło: dane Minister-

stwa Finansów)

Lata

Eksport/wywóz

w tys. EUR

Eksport/wywóz

w tys. ton

2008 1459 276

2009 731 319

2010 375 107

2011 1847 372

1359

Odnosząc się do upraw jabłoni (Malus domestica)

na terenie Polski, należy zaznaczyć, że zaczęła się

ona rozwijać w XI w., kiedy do naszego kraju przyby-

li benedyktyni znający technikę szczepienia drzew

owocowych.

Wcześniej pozyskiwano owoce z dziko

rosnących drzew jabłoni leśnej (Malus silvestris),

która występuje naturalnie na obszarach Europy

Centralnej i Północnej.

Uprawa jabłoni, podobnie jak

i innych gatunków drzew owocowych, rozwijała się

początkowo powoli i ograniczona była do ogrodów

przyklasztornych i sadów/ogrodów zlokalizowanych

przy siedzibach magnackich.

Pierwsze większe na-

sadzenia drzew owocowych, w tym głównie jabłoni,

były zakładane przy dworach szlacheckich (tzw. ogro-

dy dworskie) począwszy od wieku XVI.

Niewielkie

sady przy zagrodach chłopskich znane były już

w XVII w., lecz ich rozwój nastąpił dopiero w wieku

XIX i XX.

W połowie XX w. zaczęły powstawać na

terenie Polski duże jabłoniowe sady towarowe.

Po-

czątkowo zakładano je na różnych jakościowo gle-

bach przy wykorzystaniu silnie rosnących podkła-

dek.

Drzewa te jednak późno wchodziły w okres owo-

cowania, co znacznie obniżało ekonomikę produkcji.

Intensyﬁkacjauprawyjabłonipoprzezwprowadzenie

słabo rosnących podkładek wymusiła zakładanie sa-

dów na lepszych jakościowo glebach lub stosowania

dodatkowych zabiegów (nawadniania, nawożenia

itp.) umożliwiających uprawę jabłoni na glebach słab-

szych.

Obecnie Polska jest czołowym producentem

jabłek w Europie.

Wymogi rynku powodują, że corocz-

nie likwidowane są stare sady i zakładane nowe, bar-

dziej produktywne i nasadzone nowymi odmianami

poszukiwanymi przez przemysł i konsumentów.

Podobnie jak w przypadku większości roślin

uprawnych, najwyższe plony owoców uzyskuje się

liwa pod warunkiem zastosowania odpowiednich

w stosunku do jakości gleby odmian i podkładek oraz

technologii uprawy.

Z ekonomicznego punktu widze-

zbędne do uzyskania satysfakcjonujących plonów,

Przepisy stanowione na szczeblu krajowym obec-

nie nie dają możliwości doﬁnansowaniaupraworze-

cha włoskiego rolnikom, którzy rozpoczynają pro-

gram rolnośrodowiskowy jako działanie współﬁnan-

sowane w ramach Programu Rozwoju Obszarów

liwość skorzystania przez rolników z dopłat do pro-

wadzonych upraw sadowniczych, m.in. jabłoni.

Prze-

pisy jednakże nie stanowią, na jakich glebach dany

gatunek powinien być uprawiany.

Warunki założenia

nia płatności rolnośrodowiskowej do upraw sadowni-

czych oraz upraw takich jak: rolnicze, trwałe użytki

zielone, rolnicze, warzywnicze, zielarskie, są obwa-

rowane szeregiem innych uwarunkowań, określo-

nych przepisami rozporządzenia ministra rolnictwa

ﬁnansowejwramachdziałania„Programrolnośro-

dowiskowy” objętego Programem Rozwoju Obszarów

z późn. zm.).

Wysokości przyznawanych płatności do

poszczególnych rodzajów upraw wynikają z kalkulacji

kosztów opartej na danych instytutów zajmujących się

ekonomiką i specyﬁką produkcji rolniczej.

Rolnicy

mają możliwość dokonania wyboru najbardziej opty-

malnego rodzaju produkcji dla swojego gospodarstwa

spośród szerokiej gamy wariantów i pakietów rolno-

środowiskowych w celu skorzystania z pomocy ﬁnan-

sowej dostępnej mocą ww. rozporządzenia.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 30 lipca 2012 r.

w sprawie pogłębiającej się różnicy

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

ciszka Andzela w sprawie pogłębiającej się różnicy

-6297/12), uprzejmie wyjaśniam.

Podzielam pogląd pana posła, że konieczne jest

podnoszenie jakości nauczania oraz wyrównywanie

szczególnie zamieszkałej na obszarach wiejskich.

W związku z powyższym Ministerstwo Edukacji

Narodowej realizuje poniższe kierunki działań polityki

regionalnej w zakresie dostępu do edukacji na obsza-

rach wiejskich przewidziane w ramach realizacji „Kra-

jowej strategii rozwoju regionalnego 2010–2020”:

— upowszechnienie wychowania przedszkolnego,

które jest warunkiem wyrównania szans edukacyj-

nych dzieci w początkowym etapie edukacji oraz

zwiększenia różnorodności form opieki nad dziećmi

w wieku przedszkolnym (z udziałem j.s.t., partnerów

społecznych);

1360

— podnoszenie jakości edukacji na poziomie pod -

stawowym, gimnazjalnym i ponadgimnazjalnym.

Polityka regionalna będzie oddziaływać na wzrost

dopasowania wykształcenia ludności do potrzeb lo-

kalnych rynków pracy.

Szczególnie dotyczy to wyso-

kiej jakości kształcenia zawodowego (także o proﬁlu

rolniczym) i wzmocnienia nauczania praktycznego.

Poprawa jakości tego wykształcenia może być osią-

gana w wyniku współpracy szkół z lokalnymi praco-

dawcami i instytucjami rynku pracy.

Prowadzone

będą niezbędne inwestycje dotyczące wyposażania

szkół, zwłaszcza w najuboższych gminach, w nowo-

czesny sprzęt i materiały dydaktyczne, np. nowocze-

sne oprogramowanie dla pracowni komputerowych,

pracowni językowych dopasowanych do poziomu wie-

kowego uczniów.

Wspierane będzie zarówno dostoso-

wywanie kierunków kształcenia do potrzeb rynku

pracy, jak i zwiększenie oferty dodatkowych zajęć

specjalistycznych, w tym w obszarach kluczowych,

np. języki obce, nauki przyrodnicze-techniczne oraz

opieka pedagogiczno-psychologiczna.

Wdrażane będą

programy stypendialne dla uczniów szczególnie

uzdolnionych.

Ponadto informuję, że w projekcie „Strategii roz-

woju kapitału ludzkiego” planowane są następujące

działania na rzecz wyrównywania szans edukacyj-

nych polskich uczniów:

1) wczesna opieka i edukacja:

— opracowanie systemu wsparcia prawnego i ﬁ -

nansowego samorządów zakładających i prowadzą-

cych placówki wychowania przedszkolnego – w tym

pokrycie edukacji przedszkolnej subwencją lub dota-

cją budżetową, przy jednoczesnej racjonalizacji jed-

nostkowego kosztu edukacji przedszkolnej,

— modyﬁkacjaprzepisówdot.innychformwycho -

wania przedszkolnego, tak by zracjonalizować sta-

wiane im wymagania (w zakresie organizacyjnym,

ale też sanitarnym i wynikającym z prawa budowla-

nego), zróżnicować je pod względem wymagań sta-

wianych oddziałom przedszkolnym,

— stworzenie pakietu narzędzi ułatwiających

wszystkim zainteresowanym podmiotom, gminom,

NGO i osobom ﬁzycznymświadczenieusługwycho-

wania przedszkolnego (pomoc techniczna);

2) edukacja szkolna:

— budowa systemu kompleksowego wspomagania

szkół w rozwoju, wprowadzenie rozwiązań organiza-

cyjnych na rzecz wsparcia pracy szkół w działaniach

mających na celu objęcie dziecka jak najwcześniej

specjalistycznym wsparciem,

— wzbogacenie oferty zajęć rozbudzających i roz -

wijających zainteresowania na poziomie lokalnym

(gmina, powiat), tak aby były one dostępne dla

wszystkich chętnych,

— budowa bazy danych o ofercie zajęć i formach

wspierania uzdolnień,

— zapewnienie dobrego przepływu informacji po -

między poszczególnymi etapami edukacyjnymi w za-

kresie specjalnych potrzeb edukacyjnych uczniów,

— rozwój wymiany informacji o dostępnych for -

mach rozwijania zainteresowań uczniów,

— tworzenie płaszczyzn dla efektywnej współpra -

cy na rzecz dziecka zdolnego pomiędzy szkołą, rodzi-

cami i specjalistami z dziedziny, w której uczeń wy-

kazuje uzdolnienia,

— doskonalenie nauczycieli w zakresie doboru

treści, metod nauczania, form organizacyjnych dy-

daktyki oraz oddziaływań wychowawczych w pracy

z uczniem, z uwzględnieniem jego indywidualnych

predyspozycji, w tym umiejętności właściwego ukie-

runkowania rozwoju dziecka,

— wypracowanie narzędzi służących rozpozna -

waniu zdolności uczniów,

— realizacja projektów związanych z wdrażaniem

rozwiązań na rzecz indywidualizacji pracy z uczniem

w klasach I–III szkoły podstawowej,

— zbudowanie oferty regionalnych (wojewódz -

kich) zajęć rozwijających zainteresowania i zdolności

m.in. w porozumieniu w wyższymi uczelniami i pla-

cówkami naukowymi.

— stypendium szkolne,

W 2012 r. odbiorcami programu są:

1361

Doﬁnansowaniezakupupodręcznikówbędziewy-

nosić:

Jednocześnie uprzejmie informuję, że Minister-

stwo Edukacji Narodowej, aby zniwelować różnicę w

działania o charakterze wspierającym i wyrównują-

cym szanse edukacyjne.

Resort edukacji przeznacza

środki ﬁnansowem.in.napomocuczniomzdolnym

cy wybitnie uzdolnionym uczniom”.

indywidualnych projektów badawczych.

Uczniowie

jących edukacyjne i społeczne potrzeby uczniów zdol-

nych, w tym tych z terenów wiejskich, stanowi dla

Ministerstwa Edukacji Narodowej istotny obszar

pogłębiona analiza obecnie istniejącego systemu,

wadzania konkursów, turniejów i olimpiad, jak i wpro-

wadzenie zmian legislacyjnych i metodycznych.

Ponadto od 2002 r. przeprowadzany jest powszech-

ny egzamin gimnazjalny dla uczniów kończących III

klasę gimnazjum.

Wyniki egzaminu gimnazjalnego

w części humanistycznej i części matematyczno-przy-

rodniczej uwzględniane są w procesie rekrutacji do

szkół ponadgimnazjalnych.

W każdym roku Centralna Komisja Egzaminacyj-

na przedstawia wyniki egzaminu gimnazjalnego

w zależności od lokalizacji szkoły.

Tabela na str. 1362 przedstawia zestawienie wy-

ników egzaminu gimnazjalnego w części humani-

stycznej i części matematyczno-przyrodniczej uzy-

skanych przez uczniów w latach 2009–2011, z uwzględ-

nieniem lokalizacji szkół (wg sprawozdań CKE).

Z przedstawionych w tabeli danych wynika, że

w kolejnych trzech analizowanych latach szkolnych

różnice w osiąganych wynikach pomiędzy wsią a du-

żymi ośrodkami miejskimi systematycznie zmniej-

szały się.

W przypadku części humanistycznej w la-

tach 2009–2011 istotnie zmniejszyła się różnica po-

między średnim wynikiem uczniów uczęszczających

do gimnazjum na wsi i w mieście od 20 tys. do 100 tys.

mieszkańców, o odpowiednio – 1,17 i 0,79.

W części matematyczno-przyrodniczej wyraźnie

zauważalny jest wzrost wyników uczniów uczęszcza-

jących do gimnazjum na wsi w porównaniu z ich ró-

wieśnikami uczącymi się w szkołach usytuowanych

w dużych miastach (powyżej 100 tys. mieszkańców).

W tym przypadku zmniejszenie różnic uzyskanych

wyników w latach 2008–2011 jest wyraźne i wynosi

odpowiednio – 3,17; 2,84 i 2,36.

1362

Od roku szkolnego 2008/2009 egzamin gimna-

zjalny jest przeprowadzany również z języka obcego

nowożytnego, nauczanego w gimnazjum jako przed-

miot obowiązkowy (część trzecia egzaminu gimna-

zjalnego).

Przez trzy kolejne lata szkolne w zaświad-

czeniu o szczegółowych wynikach egzaminu gimna-

zjalnego nie były odnotowywane wyniki z tej części

egzaminu i nie były one uwzględniane w procesie re-

krutacji uczniów do szkół ponadgimnazjalnych.

Nie-

mniej jednak każdy uczeń otrzymywał informację

o wyniku z tej części egzaminu.

Analiza wyników egzaminu gimnazjalnego z języ-

ka angielskiego na przestrzeni lat 2008–2011, czyli od

poszerzenia egzaminu gimnazjalnego o część języko-

wą, wykazuje, że istotnie istnieją różnice w wyni-

kach uzyskiwanych przez uczniów z terenów wiejskich

W celu podniesienia jakości nauczania języków

2009/2010 wprowadzono jednocześnie obowiązkowe

rozszerzonym.

Wynik egzaminu gimnazjalnego z języ-

ka obcego nowożytnego zdawanego na poziomie rozsze-

nego, zmianie ulega również organizacja nauczania

Organizacja nauczania języków obcych od roku

szkolnego 2009/2010 (patrz tabela str. 1363).

wynosiła dziewięć).

Nr 15, poz. 142) w szkołach publicznych organ pro-

wadzący szkołę, na wniosek dyrektora szkoły, może

przyznać nie więcej niż trzy godziny tygodniowo dla

branych obowiązkowych zajęć edukacyjnych; 2) re-

Egzamin

gimnazjalny

Rok szkolny

wieś

miasto do

20 tys. mieszk.

miasto od 20 tys.

miasto powyżej

100 tys. mieszk.

wynik

1)

wynik

1)

różnica

2)

wynik

1)

różnica

2)

wynik

1)

Część

humanistyczna

2008/2009 30,88 30,89 0,01 31,85 0,97 33,32 2,44

2009/2010 29,51 29,51 0 30,68 1,17 31,95 2,44

2010/2011 24,65 24,33 -0,32 25,44 0,79 26,98 2,33

Część matematyczno-przyrodnicza

2008/2009 24,96 25,02 0,06 26,38 1,42 28,13 3,17

2009/2010 22,93 23,03 0,10 24,18 1,25 25,77 2,84

2010/2011 22,92 22,76 -0,16 23,76 0,84 25,28 2,36

1)

wynik – średnia liczba uzyskanych punktów

2)

różnica w porównaniu do wyniku podanego dla wsi

1363

znaleźć się: słowniki, pomoce wizualne, odtwarzacz

Jednocześnie informuję, że od roku szkolnego

2011/2012 nastąpiła zmiana zasad przeprowadzania

egzaminu gimnazjalnego.

Po pierwsze, w nowej for-

mule egzaminu gimnazjalnego część humanistyczna

oraz cześć matematyczno-przyrodnicza zostały po-

dzielone na zakresy, odpowiednio z języka polskiego

tyki i z przedmiotów przyrodniczych.

W br. uczeń

uzyskał wynik z każdego zakresu tego egzaminu.

Również po raz pierwszy tegoroczne zaświadczenia

o wynikach egzaminu gimnazjalnego zawierały wy-

niki z języka obcego nowożytnego na poziomie pod-

stawowym i języka obcego nowożytnego na poziomie

rozszerzonym.

Po drugie, wyniki z egzaminu gimna-

zjalnego są przedstawiane w procentach (w poprzed-

nich latach wynik egzaminu przedstawiał liczbę uzy-

skanych punktów).

Z tych też względów nie jest moż-

liwe, w żadnym aspekcie, odniesienie tegorocznych

wyników egzaminu gimnazjalnego do wyników z wcze-

śniejszych lat.

W związku z pytaniem dotyczącym diagnozowa-

nia problemów poszczególnych szkół i udzielania im

pomocy w podnoszeniu jakości świadczonych usług

uprzejmie wyjaśniam, że m.in. zmodernizowany zo-

stał system nadzoru pedagogicznego.

Wprowadzone

od 2009 r. nowe formy nadzoru pedagogicznego w po-

staci ewaluacji i kontroli umożliwiają uzyskanie

szczegółowej informacji na temat nadzorowanych

szkół i placówek.

Poza zmodernizowaniem systemu nadzoru peda-

gogicznego konieczne jest zapewnienie szkołom i pla-

cówkom odpowiedniego wspomagania w osiąganiu

przez nie oczekiwanych efektów, podnoszeniu jakości

edukacji, wychowania i opieki, doskonaleniu organi-

zacji szkół.

Ministerstwo Edukacji Narodowej projektuje

obecnie rozwiązania legislacyjne, które będą służyły

Poprzednio

aIII

etap edukacyjny

– gimnazjum

9 h

1364

budowaniu systemu wspomagania szkół i placówek.

System ten umożliwi – na podstawie informacji po-

zyskanych m.in. w wyniku działań podejmowanych

przez nadzór pedagogiczny – kształtowanie oferty

wspomagania stosownie do potrzeb i oczekiwań kon-

kretnej szkoły.

Prowadząc prace w ww. zakresie, przyjęto, że sys-

tem wspomagania powinien:

a) realizować zadania polegające na wspomaganiu

wiązywania problemów, obejmujące w szczególności:

diagnozowanie problemów szkoły/placówki, planowa-

nie działań rozwojowych, organizację i realizację za-

planowanych działań oraz ocenę ich efektów,

b) pracować na potrzeby szkoły (rady pedagogicz-

nej jako całości i szkoły jako instytucji),

c) opierać się na efektach kształcenia, w szczegól-

ności na wynikach ewaluacji zewnętrznej i wewnętrz-

nej szkoły/placówki, oraz wynikach sprawdzianu i eg-

zaminów zewnętrznych,

d) na podstawie planowej współpracy ze szkołą/

placówką zapewniać jej pomoc zarówno doraźną, jak

i długofalową,

e) sprzyjać podnoszeniu poziomu osiągnięć

uczniów i wyrównywaniu szans edukacyjnych

f) traktować doskonalenie nauczycieli jako ele-

ment wspomagania służącego szkole.

Zadanie wspomagania szkół będą realizować in-

stytucje, które posiadają odpowiedni potencjał, aby

świadczyć taką pomoc na rzecz szkół, tj. placówki

doskonalenia nauczycieli, poradnie psychologiczno-

-pedagogiczne, biblioteki pedagogiczne.

Projekt zmiany rozporządzenia ministra edukacji

narodowej w sprawie placówek doskonalenia nauczy-

cieli został już skierowany do konsultacji społecz-

nych, a projekty rozporządzeń ministra edukacji na-

rodowej zmieniających rozporządzenie w sprawie

poradni psychologiczno-pedagogicznych i rozporzą-

dzenie w sprawie zasad działania publicznych biblio-

tek pedagogicznych zostaną przekazane do uzgod-

nień w najbliższym czasie.

Działania na rzecz budowy systemu wspomagania

wspierane są przez projekty realizowane z udziałem

w Warszawie.

W ramach działania 3.5: Kompleksowe

Wysoka jakość oświaty) w lipcu 2012 r.

Ośrodek Roz-

woju Edukacji ogłosił konkurs adresowany do samo-

rządów powiatów na realizację pilotażowych projek-

tów, w ramach których organizowanie będzie

wspomaganie szkół i placówek.

Ministerstwo Edukacji Narodowej – na podstawie

dowało również o konieczności wsparcia nauczania

wanych (w tym na obszarach wiejskich).

Przygoto-

wywana jest koncepcja nowego projektu w ramach

priorytetu III PO KL, na który zostanie przeznaczo-

ne około 60 mln złotych.

Środki te zostaną skierowa-

ne na działania, które będą mogły być podjęte od

2013 r., zwiększające kompetencje nauczycieli języ-

Dodatkowo uprzejmie informuję pana posła, że na

został przyjęty „Program rozwoju edukacji na obsza-

rach wiejskich na lata 2008–2013”.

Na podstawie za-

pisów zawartych w programie jego koordynatorem

jest minister właściwy do sprawy oświaty i wychowa-

nia, który raz w roku przedstawia Radzie Ministrów

sprawozdanie z realizacji „Programu rozwoju eduka-

cji na obszarach wiejskich na lata 2008–2013”.

Spra-

wozdanie to powstaje na podstawie informacji na

temat realizacji programów szczegółowych przesła-

nych przez poszczególnych ministrów.

Głównym celem programu jest eliminowanie ba-

kacyjnej, kulturalnej, informacyjnej i sportowej, co

stem a wsią oraz wpłynąć na ukształtowanie społeczeń-

stwa otwartego na nieustanny rozwój i podnoszenie

kwaliﬁkacji.

Ponadtomazapewnićlepszydostępmło-

dzieży wiejskiej do szkół ponadgimnazjalnych.

Podsumowując, Ministerstwo Edukacji Narodowej

nie równego startu i zwiększenie szans edukacyjnych

dzieci i młodzieży.

Związane są one m.in. z koniecznością

zaspokajania specyﬁcznych potrzeb występujących

w różnych środowiskach.

Jednym z takich działań jest

tworzenie warunków do zwiększania szans edukacyj-

nych dzieci pochodzących z terenów wiejskich.

Z wyrazami szacunku

Sekretarz stanu

w sprawie doprecyzowania i przyspieszenia

(6298)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

-6298/12, w sprawie doprecyzowania i przyspieszenia

1365

prac legislacyjnych nad zmianą deﬁnicji przyłącza

Ad 1. i 4.

Ministerstwo dostrzega potrzebę dopre-

cyzowania deﬁnicji przyłączy wodociągowo-kanali-

zacyjnych.

Zostały już zainicjowane działania zmie-

rzające do wprowadzenia zmian w ustawie z dnia

ﬁnicjeprzyłączy.

Prace legislacyjne poprzedzone są konsultacjami

m.in. z Izbą Gospodarczą „Wodociągi Polskie” i sa-

morządami, a także przeglądem rozwiązań przyję-

tych w innych krajach.

Ze wstępnej analizy wynika, że w krajach UE

(m.in. we Francji i w Wielkiej Brytanii) osoby przy-

łączające się do systemów wodociągowo-kanalizacyj-

nych ponoszą z reguły szereg opłat związanych nie

tylko z kosztami wykonania przyłącza, ale również

partycypacji w kosztach rozbudowy sieci.

Takie roz-

wiązanie oznacza, iż przyszły odbiorca współﬁnan-

suje bezpośrednio budowę urządzeń, którymi woda

dostarczana jest do jego nieruchomości, odmiennie

niż w Polsce, gdzie jest on zobowiązany tylko do bu-

dowy przyłącza, natomiast koszty budowy urządzeń

wod.-kan.

wchodzą w skład niezbędnych przychodów

przedsiębiorstwa będących podstawą ustalania tary-

Przyjęty w Polsce model ﬁnansowaniapowoduje,

że inwestycje wod.-kan.

realizowane są przez dotych-

czasowych odbiorców, nie zaś tych, którzy będą ko-

rzystali z tych urządzeń.

Ograniczenie zatem długości przyłącza do granic

nieruchomości odbiorcy usług oznacza pokrywanie

kosztu przyłączenia poza tą granicą przez innych

użytkowników systemów wod.-kan.

Ad 2.

Przyłącze z reguły służy jednemu odbiorcy,

jeżeli do wybudowanego przez odbiorcę przewodu pod-

łączani są kolejni odbiorcy, to staje się ono siecią.

Ad 3.

Zgodnie z aktualną deﬁnicjąprzyłączawo-

dociągowego zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy przyłącze

wodociągowe to „odcinek przewodu łączącego sieć

wodomierzem głównym”.

Biorąc zatem pod uwagę nałożony na odbiorcę

usług obowiązek budowy przyłącza (art. 15 ust. 2

ustawy), inwestor zobowiązany jest do pełnego sﬁ-

nansowania także tych odcinków przyłącza, które

przebiegają przez sąsiednie działki.

Ad 5., 6., 7. i 11.

Zgodnie z art. 305

1

Kodeksu cy-

mość można obciążyć na rzecz przedsiębiorcy, który

urządzenia wodociągowe), prawem polegającym na

znaczeniem tych urządzeń (służebność przesyłu).

Źródłem służebności przesyłu powinna być umo-

wa zawarta w formie aktu notarialnego między

przedsiębiorcą przesyłowym i właścicielem gruntu,

na którym są zainstalowane urządzenia przesyłowe.

sokość i zasady płatności wynagrodzenia.

Jeżeli przedsiębiorca przesyłowy lub właściciel

nieruchomości odmawia zawarcia umowy (art. 305

2

),

stii jej warunków, można ustanowić służebność prze-

syłu w drodze orzeczenia sądowego.

W takim przy-

padku sąd ustala również wysokość wynagrodzenia

dla właściciela nieruchomości.

Wobec uregulowania problemu służebności prze-

syłu w przepisach Kodeksu cywilnego, nie ma potrze-

by tworzenia przepisów przyznających odszkodowa-

nie za zajęcie terenu pod inwestycje wod.-kan.

w prze-

Ad 8.

Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy, o ile umowa

o zaopatrzenie w wodę nie stanowi inaczej, odbiorca

usług odpowiada za zapewnienie niezawodnego dzia-

łania posiadanych instalacji i przyłączy wodociągo-

wych.

Z powyższego wynika, że przejęcie przyłączy

przez przedsiębiorstwo wod.-kan.

od odbiorców usług,

albo wybudowanie przyłącza przez to przedsiębior-

stwo jest możliwe, chociaż może prowadzić do przy-

jęcia dodatkowych obowiązków, jednakże w ramach

swobody umów należy dopuścić taką możliwość.

Charakter przewodu wodociągowego lub kanaliza-

cyjnego określony jest funkcją, jaką pełni, nie jest więc

zależny od podmiotu, który jest jego posiadaczem.

Ad 9.

Nie ma podstaw prawnych do bezpłatnego

przejęcia przez przedsiębiorstwo wod.-kan.

przyłącza

wodociągowego i uzależnienia od tego możliwości

podpisania umowy o zaopatrzenie w wodę.

Ad 10.

Osoba ﬁzyczna,któranieposiadatytułu

prawnego do gruntu, nie może przyjmować na siebie

zobowiązań dotyczących tego gruntu.

Ad 12. i 13.

Praktyka przejmowania przyłączy

przez przedsiębiorstwo wod.-kan.

stosowana była

dość często przed wejściem w życie ustawy o zbioro-

niu ścieków (14 stycznia 2002 r.).

Obecnie odbiorcy usług wod.-kan.

mają obowiązek

eksploatować przyłącza we własnym zakresie bądź

zlecić tę usługę odpłatnie przedsiębiorstwu na podsta-

wie umowy.

Koszty z tym związane nie będą stanowi-

ły elementu taryfy zatwierdzanej przez radę gminy

Organem właściwym do udzielania wyjaśnień

w sprawie należnych podatków od przekazywanych

na rzecz przedsiębiorstwa przyłączy jest minister

ﬁnansów.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Piotr Styczeń

Warszawa, dnia 20 lipca 2012 r.

1366

Odpowiedź

ministra rozwoju regionalnego

w sprawie braku skutecznych działań

ﬁnansowych(6299)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

-6299/12) w sprawie braku skutecznych działań do-

tyczących budowy lotniska regionalnego koło Białe-

gostoku w województwie podlaskim i związanych

formuję, co następuje.

ﬁnansowej2007–2013ministerrozwojuregionalnego

(MRR) pełni funkcję instytucji koordynującej regio-

nalne programy operacyjne (IK RPO) i nie podejmu-

je decyzji w zakresie realizacji inwestycji współﬁnan-

sowanych w ramach programów regionalnych.

Jed-

nocześnie pragnę zaznaczyć, że MRR na bieżąco mo-

nitoruje stan zaawansowania i postępy prac w zakre-

sie projektów z listy indykatywnej RPO, w tym także

budowy lotniska w Białymstoku.

Realizacja lotniska w województwie podlaskim zo-

stała wpisana jako projekt kluczowy w ramach RPO

WP na lata 2007–2013.

Całkowita wartość projektu zo-

stała określona na 493 013 209,36 PLN, w tym wartość

doﬁnansowaniaześrodkówUE352435298,40PLN.

Rozpoczęcie prac związanych z inwestycją przewi-

dziano wstępnie na przełom II i III kwartału 2012,

a jej zakończenie planowane było na IV kwartał 2014 r.

Jednocześnie należy podkreślić, że projekt budo-

wy lotniska regionalnego jest projektem dużym, któ-

rego przygotowanie jest skomplikowane i czasochłon-

ne.

Ze względu na utrudnienia wynikające głównie

z wymogów określonych przepisami ochrony środo-

wiska (m.in. uchylona decyzja środowiskowa, nie-

odpowiednia jakość raportu OOŚ oraz protesty or-

ganizacji ekologicznych skutecznie opóźniające wy-

danie ostatecznych decyzji i tym samym rozpoczę-

cie prac w terenie), instytucja zarządzająca RPO

WP podjęła decyzję o rezygnacji z realizacji przed-

miotowego projektu w obecnej perspektywie ﬁnan-

sowej oraz o zmianie lokalizacji lotniska.

Kwestia

zmian w zakresie realizacji przedmiotowego projek-

tu ze względu na współﬁnansowanieśrodkamiunij-

nymi była także przedmiotem odrębnego spotkania

instytucji zarządzającej RPO z Komisją Europej-

ską, w trakcie którego propozycja przedstawiona

przez stronę polską uzyskała akceptację.

Jednocze-

śnie należy podkreślić, że w ramach pierwotnej kon-

cepcji projektu nie został złożony do zrefundowania

w ramach RPO wniosek o płatność.

W wyniku powyższych uzgodnień projekt został

poddany znacznym modyﬁkacjom.

Obecna kwota

przeznaczona na budowę lotniska wynosi 25,86 mln

PLN, w tym doﬁnansowanieześrodkówUEwwy-

sokości 23,27 mln PLN.

Pozostałe środki pierwotnie

przeznaczone na lotnisko zostały realokowane na

wej indykatywnego wykazu indywidualnych projek-

tów kluczowych), natomiast część środków będzie

wykorzystana w ramach prac studyjno-koncepcyj-

nych budowy lotniska m.in. opracowanie raportu od-

działywania na środowisko i sporządzenie dokumen-

tacji projektowej lotniska.

Jednocześnie należy zwró-

cić uwagę na fakt, że podjęte środki zaradcze w po-

staci zmiany sposobu realizacji inwestycji przez IZ

RPO WP muszą wpisywać się w zasady kwaliﬁkowal-

ności wydatków dla okresu ﬁnansowego2007–2013

oraz wypełniać założenia w zakresie uwarunkowań

środowiskowych inwestycji.

Odnośnie do obecnego stanu realizacji prac, infor-

muję, że w dniu 22.09.2011 r. zawarto umowę na

Zgodnie z warunkami umowy wykonawca zobowią-

zany jest sporządzić raport do dnia 22.12.2012 r., wy-

nikiem którego będzie wskazanie najlepszej z trzech

niżej wymienionych lokalizacji lotniska:

— w rejonie wsi Sawino – Saniki – Bagienki w gmi -

nie Tykocin,

— w rejonie wsi Topolany w gminie Michałowo,

— w rejonie wsi Nowosady – Krynickie w gminie

Zabłudów.

Zgodnie z posiadanymi przez Ministerstwo Rozwo-

ju Regionalnego (MRR) informacjami, do dnia 5 lip-

ca 2012 r. beneﬁcjentzłożyłdoIZRPOWPwniosek

o płatność na kwotę ok. 845 tys. PLN wydatków kwa-

liﬁkowanychnaopracowaniedokumentacjizwiązanej

z realizacją projektu (ok.17 dokumentów m.in.: przygo-

towanie analizy prawnej i ﬁnansowejróżnychmodeli

realizacji przedsięwzięcia, określenie procedur startu

i podejścia do lądowania dla planowanego lotniska, za-

kup usług doradczych w zakresie spraw środowisko-

wych dotyczących budowy lotniska).

W ramach kosztów

kwaliﬁkowanychznajdująsięrównieżdokumentyopra-

cowane dla pierwotnej koncepcji realizacji budowy lot-

niska, które mogą zostać wykorzystane dla rozważa-

nych lokalizacji (np. opracowanie mapy przeszkód lot-

niczych dla planowanego lotniska regionalnego).

W odniesieniu do harmonogramu realizacji inwe-

stycji informuję, że dokument ten obejmuje 21 zadań

inwestycyjnych z terminem wdrożenia do roku 2015.

Rozpoczęcie realizacji poszczególnych etapów projektu

uzależnione jest jednak od wyników raportu środowi-

skowego i wyboru na jego podstawie wariantu inwe-

storskiego, tj. najkorzystniejszej lokalizacji przyszłego

lotniska.

Dlatego też w celu racjonalnego i oszczęd-

nego wydatkowania środków oraz zminimalizowania

ryzyka, beneﬁcjentuznałzazasadneetapowaniereali-

zacji zadań wymienionych w harmonogramie, tj.:

1) wyłonienie w odrębnym postępowaniu doradcy

ds. lotniczych odpowiedzialnego za ocenę raportu

środowiskowego pod kątem zagadnień bezpieczeń-

stwa operacji lotniczych,

1367

2) z chwilą gdy wyniki raportu środowiskowego

umożliwią wskazanie wariantu środowiskowego,

wszczęcie postępowania w sprawie wyboru eksperta

ds. lotniczych odpowiedzialnego za pomoc beneﬁcjen-

towi przy wyłanianiu wykonawców pozostałych do-

kumentów wymienionych w harmonogramie,

3) zlecenie jednemu wykonawcy opracowania za-

równo programu funkcjonalno-użytkowego i planu

generalnego dla przyszłego lotniska z uwagi na fakt,

charakter uzupełniający.

Wskazana wyżej ścieżka postępowania przy reali-

zacji projektu będzie skutkowała między innymi

przedłożeniem zweryﬁkowanegoharmonogramrze-

czowo-ﬁnansowegoprojektu.

na zmianę koncepcji procedowania z projektem lotni-

ska w dużej mierze miały wpływ uwarunkowania ze-

wnętrzne – środowiskowe, niezależne od pozostałych

elementów inwestycji.

W przedstawionej sytuacji god-

ny podkreślenia jest fakt, iż w obliczu wyżej opisanych

problemów zarząd województwa przygotował plan

awaryjny i w dalszym ciągu podejmuje starania w celu

realizacji inwestycji.

Wobec powyższego trudno wska-

zać na zaniechania ze strony instytucji zaangażowa-

nych w przygotowanie i wdrażanie projektu.

W przypadku podjęcia przez Zarząd Województwa

Podlaskiego, który odpowiada za realizację ww. pro-

jektu, indywidualnych dalszych decyzji mogących

mieć wpływ na przebieg budowy lotniska pozostaję

w przekonaniu, że samorząd województwa będzie

kierował się najlepszym wyborem z punktu widzenia

zarówno wdrażania RPO, jak również uwarunkowań

ważnych w kontekście rozwoju województwa.

Z poważaniem

Minister

Elżbieta Bieńkowska

Warszawa, dnia 30 lipca 2012 r.

pilnej potrzeby podjęcia zdecydowanych kroków w celu

nabrzmiałym problemem, uprzejmie informuję.

Sprawa nieograniczonego dostępu do postradziec-

kich archiwów jest stałym tematem poruszanym w roz-

mowach z partnerami rosyjskimi, począwszy od

1994 r.

O prawie do pełnego dostępu do archiwów

dotyczących zbrodni okresu stalinowskiego wypo-

wiadali się w roku 2009 zarówno prezydent D. Mie-

dwiediew, jak i premier W. Putin.

W ostatnich latach w celu wyjaśnienia okoliczno-

ści zbrodni popełnionej na mieszkańcach Augu-

stowszczyzny i Suwalszczyzny z lipca 1945 r., zwanej

obławą augustowską, kwestię dostępu do archiwów

podnosili m.in.:

mier D. Tusk w rozmowie z premierem W. Putinem,

— w 2010 r. podczas obrad Grupy do Spraw Trud -

nych jej współprzewodniczący w rozmowach z szefem

Federalnej Służby Archiwalnej (Rosarchiw) A. Arti-

zowem,

— w marcu br. ambasador RP w FR ponownie

w rozmowach z szefem Rosarchiw A. Artizowem oraz

dyrektorem wykonawczym fundacji Centrum Rosyj-

sko-Polskiego Dialogu i Porozumienia ambasadorem

P. Stegnijem,

— w kwietniu br. prezes IPN w rozmowach z prze -

wodniczącym prezydenckiej Rady ds. Rozwoju Społe-

czeństwa Obywatelskiego i Praw Człowieka M. Fie-

dotowem oraz przewodniczącym stowarzyszenia Me-

moriał.

W wyniku prowadzonych na różnych szczeblach

rozmów i przyjętych ustaleń IPN otrzymał od strony

rosyjskiej pod koniec kwietnia br. dokumenty archi-

walne opisujące działania Armii Czerwonej i NKWD

na terenie objętym obławą augustowską, w tym szcze-

gółowe plany – jak to określali funkcjonariusze NKWD

– likwidacji bandytów, które stanowią niezbity dowód

zbrodni i wskazują jej sprawców.

Polskie Centrum Ro-

syjsko-Polskiego Dialogu i Porozumienia wraz ze swo-

im rosyjskim odpowiednikiem zainicjowało projekt

badawczy „Armia Krajowa wobec Armii Czerwonej,

1943 – sierpień 1945”, którego celem jest m.in. wyja-

śnienie, jak doszło do obławy augustowskiej.

Zabiegamy także, aby organy sprawiedliwości FR

odpowiedziały na formalne wnioski o międzynarodo-

wą pomoc prawną z dnia 17.07.2009 r., 14.06.2011 r.

i 1.12.2011 r. dotyczące obławy augustowskiej.

Prze-

łom przynieść może ostateczny wyrok Europejskiego

rodzin katyńskich biorącego pod uwagę orzeczenie

z 16.04.2012 r. krytykujące Rosję za brak dostępu

rodzin oﬁardoinformacji.

Analogiczniedotyczyono

przecież także rodzin zamordowanych w obławie au-

gustowskiej, ich prawa do informacji o losach krew-

1368

nych i miejscu pochówku oraz dostępu do dokumen-

tów archiwalnych pozwalających zbadać okoliczności

zbrodni.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pi-

dotyczące interpelacji poseł Barbary Bartuś w spra-

Świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji

jącym niepełnosprawność, przyznawane jest od 1 maja

2004 r. na podstawie obowiązującej od tego dnia usta-

Na skutek orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego

został rozszerzony katalog osób uprawnionych do

świadczenia pielęgnacyjnego o osoby zobowiązane do

rium dochodowego, od którego uzależnione było pra-

wo do świadczenia pielęgnacyjnego, zapoczątkowany

został stale postępujący przyrost liczby osób otrzy-

mujących świadczenie pielęgnacyjne.

Jak wynika

z sygnałów nadchodzących do Ministerstwa Pracy

dzinnych, wśród grupy świadczeniobiorców, którzy

2010 r., znaczną część stanowią osoby „nadużywają-

ce” pomocy ﬁnansowejzestronypaństwa,dotyczyto

zwłaszcza przypadków opieki nad innymi niż dziecko

osobami niepełnosprawnymi.

W związku z powyższym przygotowany został

projekt nowelizacji ustawy o świadczeniach rodzin-

nych w zakresie zasad przyznawania świadczenia

pielęgnacyjnego.

Aktualna wersja rządowego projek-

przez specjalnie powołany zespół pod przewodnic-

twem wiceprzewodniczącego Komitetu Rady Ministrów

z udziałem ministra pracy i polityki społecznej, prezesa

zakłada w szczególności następujące zmiany.

do świadczenia pielęgnacyjnego rodziców, opiekunów

faktycznych dziecka (osób sprawujących opiekę nad

bienie) oraz osób będącymi rodzinami zastępczymi

spokrewnionymi w rozumieniu ustawy z dnia 9 czerw-

a także, w dalszej kolejności, innych osób, na których,

sprawność osoby powstała do ukończenia 18. roku

Ponadto, do katalogu świadczeń opiekuńczych

zasiłek opiekuńczy: specjalny zasiłek opiekuńczy

nia pielęgnacyjne, niespełniająca warunków do otrzy-

mania tego świadczenia na warunkach określonych

pełnosprawnym w stopniu znacznym małżonkiem,

które w dotychczasowych przepisach nie są upraw-

nione do świadczenia pielęgnacyjnego.

czeniach rodzinnych – 1 stycznia 2013 r., tj. w dniu

wejścia w życie opisanych zmian, kryterium to wy-

pada br. ustawowej weryﬁkacjikwotświadczeńro-

dzinnych i kryteriów dochodowych w świadczeniach

wany w projekcie ustawy, wydaje się najpełniej odda-

wać rzeczywisty stan faktyczny, na podstawie które-

go miałoby być ustalane prawo do specjalnego zasił-

ku opiekuńczego.

Jednocześnie należy zauważyć, że

1369

Jak wskazane zostało w uzasadnieniu projektu

ustawy, wprowadzenie powyższych zmian jest zasad-

ne ze względu na fakt, że pierwszeństwo w obowiąz-

ku alimentacyjnym wobec osoby niepełnosprawnej

osób, o których mowa powyżej, zachowanie prawa do

roku życia) osoby wymagającej opieki z uwagi na

nomicznie ze względu kontynuację nauki i niepodej-

mowanie aktywności zawodowej.

Natomiast osoby

lub współﬁnansowanieopieki,bezkoniecznoścido-

datkowego wsparcia ze strony budżetu państwa.

Powyższy projekt nowelizacji ustawy o świadcze-

pozytywnie rozpatrzony przez Komitet Rady Mini-

w sprawie wpływu polityki makroekonomicznej

-023-6302/12, interpelacją pani poseł Barbary Bar-

tuś w sprawie wpływu polityki makroekonomicznej

rządu terytorialnego uprzejmie informuję.

Zlikwidowanie nadmiernego deﬁcytu,ogranicze-

nie zadłużenia oraz zmniejszenie, a następnie usta-

bilizowanie deﬁcytu strukturalnego na poziomie

leżą do najważniejszych zadań rządu.

Mając na uwa-

dze, że zrównoważone ﬁnanse publiczne sprzyjają

wzrostowi gospodarczemu w średnim i długim okre-

sie, głównym priorytetem rządu na najbliższe lata

stało się ograniczenie nierównowagi ﬁnansów pu-

blicznych.

Zacieśnienie ﬁskalneniemożejednakdo-

tyczyć wyłącznie budżetu państwa, ale powinno być

rozłożone na wszystkie podmioty tego sektora.

Po-

nadto decydujące znaczenie dla osiągnięcia pożąda-

nych rezultatów ma sposób przeprowadzenia konso-

lidacji ﬁskalnej.

Analizując doświadczenia innych

krajów, można zauważyć, że najkorzystniejszym sce-

nariuszem jest konsolidacja skupiona na stronie wy-

datkowej.

Zależność ta znalazła odzwierciedlenie

w danych dotyczących redukcji deﬁcytusektorain-

stytucji rządowych i samorządowych w 2011 r.

rządowych (ESA’95) w relacji do PKB spadł o ok.

2,7 pkt proc., w tym 1,8 pkt proc. PKB wynikało

z ograniczenia wydatków sektora.

Spadek deﬁcytusektorainstytucjirządowychisa-

morządowych (ESA’95) wynikał z:

— ograniczenia deﬁcytupodsektorainstytucjirzą -

dowych na szczeblu centralnym o 2,1 pkt proc. PKB,

— ograniczenia deﬁcytupodsektorainstytucjisamo -

rządowych na szczeblu lokalnym o 0,5 pkt proc. PKB,

— ograniczenia deﬁcytu podsektora funduszy

ubezpieczeń społecznych o 0,1 pkt proc. PKB.

Z powyższych danych wynika jednoznacznie, iż

skala zacieśnienia ﬁskalnego w 2011 r. wynikała

przede wszystkim z ograniczenia deﬁcytujednostek

podsektora rządowego, w tym deﬁcytubudżetupań-

stwa aż o 1,5 pkt proc. PKB, a zatem to w tych jed-

nostkach wygenerowano największe oszczędności.

Ponadto pragnę zwrócić uwagę, iż w 2011 r. wy-

datki nieskonsolidowane podsektora rządowego spa-

dły w relacji do PKB o 1,7 pkt proc. PKB, a wydatki

nieskonsolidowane podsektora samorządowego tylko

o 0,8 pkt proc. PKB, czyli dwukrotnie mniej.

Co wię-

cej, tak znaczące ograniczenie wydatków w podsek-

torze rządowym osiągnięto pomimo wzrostu inwe-

stycji podsektora rządowego ﬁnansowanychzeźródeł

krajowych o 0,4 pkt proc. PKB, podczas gdy inwesty-

cje podsektora samorządowego ﬁnansowanezeźró-

deł krajowych spadły o 0,3 pkt proc. PKB.

W związku

z powyższym szacuje się, że skala ograniczenia wy-

datków o charakterze nieinwestycyjnym w podsek-

torze rządowym była czterokrotnie większa niż w pod-

sektorze samorządowym.

Zatem przeprowadzana konsolidacja ﬁnansówpu-

blicznych główny ciężar dostosowań nakłada jednak

na jednostki podsektora rządowego znajdujące się

pod kontrolą członków Rady Ministrów.

Zarówno

ustawy okołobudżetowe, jak i działania ministra ﬁ-

nansów wynikające z uprawnień, jakie przysługują

mu na podstawie przepisów ustawy o ﬁnansachpu-

blicznych, powodują, iż konsolidacja ﬁnansów pu-

blicznych zasadniczo przeprowadzana jest na jed-

nostkach podsektora rządowego.

Odnosząc się natomiast do kwestii związanych

z zagwarantowaniem środków ﬁnansowychnareali-

1370

zację zadań powierzonych jednostkom samorządu

terytorialnego (j.s.t.), należy zauważyć, iż ustawa za-

działem wprowadzonym w ust. 2 art. 167 Konstytucji

nych z rozwojem społeczno-gospodarczym, które

osób prawnych 22,86%.

Jednostki samorządu tere-

nowego dysponują również innymi źródłami docho-

dów, w tym m.in. dotacjami celowymi oraz subwencją

dzić, że system ﬁnansowania,naktóryskładająsię

z budżetu państwa, dostarczał samorządom rokrocz-

nie wyższych dochodów.

wów z podatku dochodowego, co oznacza wzrost do-

chodów samorządów.

Warszawa, dnia 31 lipca 2012 r.

w sprawie planowanego podwyższenia kwoty,

wie planowanego podwyższenia kwoty, od której kra-

dzież będzie uznawana za przestępstwo, uprzejmie

wyjaśniam, co następuje.

jedna grupa będzie zakwaliﬁkowanajakoprzestęp-

fakt, że w ramach szerokiego spektrum zachowań

tów niewielkiej wartości, w szczególności w placów-

kach handlowych, np. gazety czy produktu spożyw-

znaczną wartość materialną, uzasadnione wydaje się

1371

przyjęcie odpowiednio elastycznych form reakcji

Ustawodawca, biorąc pod uwagę średni poziom

tego, że poziom dochodów ludności przez kilkanaście

wpływ inﬂacji.

Odnosząctetendencjechoćbydowy-

sokości najniższego wynagrodzenia miesięcznego, to

za pracę w 2012 r.

– Dz. U. Nr 192, poz. 1141).

Wyni-

ka z tego, że kwota graniczna 250 zł, w czasie gdy

grodzenia, obecnie zaś jest to jedynie 16,7%.

Dane te

ty stanowiącej górną granicę wartości rzeczy rucho-

– dystynkcję pomiędzy abstrakcyjnym stopniem spo-

łecznej szkodliwości przestępstw i wykroczeń.

nej Prawa Karnego, działającej przy ministrze spra-

wiedliwości, podjęto inicjatywę podniesienia wysoko-

ści tej kwoty.

W przyjętych przez Radę Ministrów

w dniu 9 maja 2012 r. założeniach projektu ustawy

kości najniższego wynagrodzenia miesięcznego, stwier-

dzić trzeba, że choć proponowana w projekcie założeń

kwota graniczna stanowi aktualnie 66,6% tego wy-

dzie odpowiednio wyższe wynagrodzenie minimalne,

nów przepołowionych przeciwko mieniu.

W świetle powyższego należy wskazać, że zalicze-

nie drobnych kradzieży do kategorii wykroczeń w ża-

den sposób nie uniemożliwia skutecznej walki z tym

nagminnym, uciążliwym i szkodliwym zjawiskiem,

sekwencji społecznych.

Art. 119 § 1 K.w. przewiduje

wolności, ale również kary izolacyjnej – aresztu w wy-

o wykroczenia ma zatem do dyspozycji szeroki zakres

jącej na pozbawieniu wolności, zwłaszcza wobec ob-

winionych niepoprawnych, uprzednio już karanych

za podobne przestępstwa i wykroczenia.

Poza tym

ustawa należycie zabezpiecza wykonanie przez uka-

ranego orzeczonych kar wolnościowych, gdyż przewi-

duje zamianę grzywny na pracę społecznie użytecz-

ną, a w razie uchylania się od niej lub niecelowości

jej orzekania – zastępczą karę aresztu (art. 25 K.w.).

Natomiast w wypadku uchylania się przez ukarane-

aresztu (art. 23 K.w.).

Karalne jest również usiłowa-

nie, podżeganie i pomocnictwo do tego wykroczenia

(art. 119 § 2 K.w.).

Ponadto ustawa daje możliwość

nałożenia obowiązku zapłaty równowartości ukra-

dzionego mienia, jeżeli szkoda nie została naprawio-

liﬁkowaniu jako przestępstwa ciągłego zachowań

sprawców dopuszczających się z góry zaplanowanych

kradzieży, których przedmiotem są poszczególne rze-

przywłaszczenia rzeczy przez sprawcę działającego

kwotę określoną w Kodeksie wykroczeń (por. wyrok

Proponowana zmiana nie oznacza zatem depena-

lizacji czynów zabronionych przeciwko mieniu, któ-

rych przedmiotem są rzeczy ruchome o wartości nie-

przekraczającej powyższej kwoty, a stanowi jedynie

modyﬁkacjętejpenalizacji(kontrawencjonalizacja).

to nie stwarza możliwości uwolnienia sprawcy od

szkodliwości danego czynu.

Należy bowiem zwrócić

wówczas często okoliczności przedmiotowo-podmio-

towe czynu mogłyby przesądzać o jego znikomej szko-

dliwości społecznej, a przez to – o nieprzestępności

1372

kradzieży niejednokrotnie w ogóle uniknęliby sankcji

wykroczenia, umorzenie postępowania ze względu na

puszczalne, a taki stopień społecznej szkodliwości

nu orzekającego w stosunku do obwinionego (por.

postanowienie Sądu Najwyższego z 10 czerwca 2003 r.,

W związku z powyższym wyrażam przekonanie,

że planowane urealnienie górnej granicy wartości

kroczenia przeciwko mieniu, nie spowoduje negatyw-

nych następstw w odniesieniu do ścigania czynów

zabronionych.

Wręcz przeciwnie, odpowiednie stoso-

wanie istniejących w ustawodawstwie instrumentów

prawnych, służących do zwalczania czynów zabronio-

nych jako wykroczeń, pozwoli na przyspieszenie po-

stępowań, obniżenie ich kosztów, a przy tym umoż-

liwi skuteczną walkę ze szczególnie społecznie szko-

dliwymi zachowaniami, w szczególności w warun-

kach powrotności do przestępstwa lub wykroczenia,

poprzez stosowanie surowych sankcji.

Ważne jest też,

dla zapewnienia właściwego społecznego oddziały-

wania tych regulacji, każdorazowe zawiadamianie

ją, dokonywanie należytej oceny prawnokarnej za-

chowania sprawcy w toku postępowania przygoto-

wawczego, z rozważeniem możliwości zakwaliﬁkowa-

nia poszczególnych kradzieży jako jednego przestęp-

stwa ciągłego, a także kształtowanie odpowiednio

wysokiego poziomu orzecznictwa niezawisłych sądów

Podsekretarz stanu

Michał Królikowski

sie wojny i pokoju uprzejmie informuję, że w związku

formacją o wynikach kontroli przygotowania struk-

ustalił, iż niezbędne jest wdrożenie przez Minister-

stwo Spraw Wewnętrznych następujących mechani-

zmów naprawczych:

fa obrony cywilnej kraju – Biurem ds. Ochrony Lud-

ludności i obrony cywilnej, uprzejmie informuję, że

wione prace nad stworzeniem kompleksowej regula-

cji zawierającej rozwiązania systemowe odnoszące się

dający się z przedstawicieli Ministerstwa Spraw We-

wnętrznych, szefa obrony cywilnej kraju, Minister-

stwa Obrony Narodowej, Rządowego Centrum Bez-

pieczeństwa i Szkoły Głównej Służby Pożarniczej.

Niezależnie od powyższego warto wskazać, że szef

ty regulujące problematykę planowania działań

1373

w obszarze obrony cywilnej oraz w zakresie organi-

zacji szkoleń dotyczących obrony cywilnej, w tym:

— wytyczne do działalności w dziedzinie obrony

cywilnej, kierowane rokroczn
[cell cut: 2037973 characters, first 2000000 kept]