corpora: sejm

text:
Sejm

Rzeczypospolitej Polskiej

w dniu 14 maja 2013 r.

Warszawa

2013

stwa (druk nr 1172).

5.

Pytania w sprawach bieżących.

40. posiedzenia Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej

i Marek Kuchciński)

Marszałek:

Jarosława Górczyńskiego oraz Marcina Mastalerka.

Protokół 39. posiedzenia Sejmu uważam za przy-

nariusze Milicji Obywatelskiej zatrzymali na Starym

Mieście w Warszawie maturzystę Grzegorza Przemyka.

towany przez milicjantów i zomowców.

Po dwóch

dniach zmarł w szpitalu.

Uczcijmy pamięć Grzegorza Przemyka, ofiarę sta-

nu wojennego, chwilą ciszy.

(Zebrani wstają, chwila ciszy)

Prezydium Sejmu proponuje, aby Sejm wysłuchał

dyskusji w pierwszych czytaniach: rządowego projektu

siedzeniu Sejmu.

Punkty porządku dziennego posiedzenia będą

rozpatrywane zgodnie z kolejnością zaopiniowaną

macja w tej sprawie jest dostępna w Systemie Infor-

macyjnym Sejmu.

— Infrastruktury – godz. 10.30,

— Parlamentarnego Zespołu do spraw Białorusi

– godz. 12.

Marszałek:

Dziękuję bardzo.

40. posiedzenie Sejmu w dniu 14 maja 2013 r.

4.

Pierwsze czytanie rządowego projektu usta-

w celu przedstawienia uzasadnienia projektu ustawy

Poseł Beata Szydło:

przedstawić uzasadnienie projektu ustawy o zmianie

i macierzyństwa, druk nr 1172 z 18 stycznia 2013 r.

Projektowana ustawa ma umożliwić obojgu rodzi-

com skorzystanie z płatnego urlopu przez okres 1

przez okres dłuższy niż 1 rok w związku z jednoczes-

nym urodzeniem się większej liczby dzieci.

Ponadto

projektowana ustawa ma w większym niż dotychczas

stopniu umożliwić rodzicom dziecka dzielenie się

ku z opieką nad małym dzieckiem.

W obecnym stanie prawnym uprawnienia pracow-

nicze związane z pełnieniem funkcji rodzicielskich są

regulowane przepisami działu ósmego Kodeksu pracy:

Uprawnienia pracowników związane z rodziciel-

stwem.

Obejmują one prawo do urlopu macierzyńskie-

go lub urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego,

warunkach dodatkowego urlopu macierzyńskiego,

urlopu ojcowskiego oraz urlopu wychowawczego.

W pierwszym okresie życia dziecka pracownicy

mogą korzystać z urlopu macierzyńskiego, dodatko-

wego urlopu macierzyńskiego i urlopu ojcowskiego,

w czasie których przysługuje im zasiłek macierzyń-

ski w wysokości 100%.

W okresie do ukończenia

przez dziecko 4. roku życia można korzystać także

z bezpłatnego urlopu wychowawczego.

(Gwar na sali)

nie rozmów.

Przedstawiany jest w tej chwili projekt

ustawy.

Bardzo proszę o ciszę.

Bardzo proszę kontynuować.

Poseł Beata Szydło:

Prawo i Sprawiedliwość proponuje wprowadzenie

następujących zmian: przewiduje się wprowadzenie

wadzenie nowej instytucji urlopu rodzicielskiego.

W projekcie proponuje się nie wprowadzać zmian

w obecnie obowiązujących rozwiązaniach prawnych

zawartych w Kodeksie pracy dotyczących urlopu ma-

cierzyńskiego, urlopu na prawach urlopu macierzyń-

skiego, urlopu ojcowskiego oraz urlopu wychowaw-

czego.

Pracownicy, także po dniu wejścia w życie pro-

jektowanej ustawy, mogliby zatem korzystać z powyż-

szych urlopów na obecnie obowiązujących zasadach.

Projektowane zmiany mają umożliwić sprawowa-

nie opieki nad małym dzieckiem w okresie pierwsze-

go roku jego życia poprzez umożliwienie matce i ojcu

dziecka korzystania, tak jak dotychczas, z urlopu

skiego oraz z nowej instytucji urlopu rodzicielskiego.

szej liczby dzieci przy jednym porodzie.

Proponuje się przyjęcie takich rozwiązań praw-

nych, które w większym niż dotychczas stopniu

umożliwią rodzicom dziecka dzielenie się uprawnie-

niem do dodatkowego urlopu macierzyńskiego, a tak-

że dzielenie się nowym uprawnieniem, to jest urlo-

pem rodzicielskim.

Taka regulacja powinna sprzy-

jać częstszemu podejmowaniu obowiązków związa-

nych z opieką nad małym dzieckiem przez ojca

dziecka, zgodnie z decyzją obojga rodziców.

Wydłu-

żenie okresu płatnych urlopów związanych z opieką

nad małym dzieckiem nie służy zatem wydłużeniu

okresu nieobecności w pracy matki dziecka, ale

przede wszystkim ma umożliwić rozłożenie w dłuż-

szym okresie obowiązków rodzicielskich na oboje

rodziców dziecka.

W projekcie proponuje się także przyznanie pra-

cownicy prawa do zadeklarowania jeszcze przed prze-

widywaną datą porodu, że zamierza ona skorzystać

bezpośrednio po urlopie macierzyńskim z dodatko-

wego urlopu macierzyńskiego w pełnym wymiarze,

skiego także w pełnym wymiarze.

W przypadku ta-

kiej deklaracji na podstawie jednego wniosku byłby

udzielany urlop na łączny okres obejmujący urlop

rodzicielski.

Jeśli chodzi o proponowane zmiany w zakresie

dodatkowego urlopu macierzyńskiego, proponujemy

podwyższyć od dnia wejścia w życie projektowanej

ustawy, to znaczy od 10 czerwca 2013 r., wymiar do-

datkowego urlopu macierzyńskiego i określić go na

poziomie, który miałby obowiązywać zgodnie z obec-

nym stanem prawnym dopiero od 1 stycznia 2014 r.

Proponujemy przyznać prawo do skorzystania z do-

datkowego urlopu macierzyńskiego obojgu rodzicom

na równych prawach.

Proponujemy, aby dodatkowy

Marszałek

miarze tygodnia lub jego wielokrotności przypadają-

cych bezpośrednio jedna po drugiej.

Zapewni to moż-

liwość sprawowania nieprzerwanej opieki nad małym

urlop macierzyński w wymiarach podstawowym

i dodatkowym, a w przypadku porodów mnogich –

mujący urlop macierzyński w wymiarach podstawo-

wym i dodatkowym.

Uelastycznieniu korzystania z dodatkowego urlo-

pu macierzyńskiego służy natomiast projektowane

rozwiązanie, zgodnie z którym dodatkowy urlop ma-

cierzyński mógłby być wykorzystany w dwóch częś-

ciach, a także propozycja pełnej dostępności korzy-

stania z tego urlopu zarówno przez matkę, jak i ojca

Podobne zmiany proponujemy wprowadzić w za-

kresie dodatkowego urlopu na warunkach urlopu

macierzyńskiego.

Proponujemy podwyższyć od dnia

kowego urlopu na warunkach urlopu macierzyńskie-

go.

W tym celu proponuje się, aby wymiar dodatko-

wego urlopu wynosił do 6 tygodni w przypadku przy-

w przypadku przyjęcia na wychowanie jednocześnie

więcej niż jednego dziecka i do 3 tygodni w przypad-

ku przyjęcia na wychowanie dziecka starszego.

Pro-

ponujemy, aby nadal obowiązywała zasada, że korzy-

macierzyńskiego odbywa się na takich samych zasa-

dach jak korzystanie z dodatkowego urlopu macie-

rzyńskiego.

Jeśli chodzi o urlop rodzicielski, proponuje się

określić jeden wymiar takiego urlopu – do 26 tygodni

porodzie.

Proponuje się przyjęcie zasady, że korzysta-

nie z urlopu rodzicielskiego byłoby możliwe wyłącz-

nie bezpośrednio po wykorzystaniu pełnego wymia-

ru dodatkowego urlopu macierzyńskiego lub dodat-

go.

Na równych prawach mogliby korzystać z tej formy

zarówno matka, jak i ojciec dziecka.

Projekt zakłada

możliwość korzystania z urlopu rodzicielskiego jed-

dni, przypadających jedna po drugiej.

Proponujemy również wprowadzić zmiany w prze-

pisach o zasiłkach z ubezpieczenia społecznego w razie

projekt zakłada, że zasiłek macierzyński będzie przy-

sługiwał również w przypadku korzystania przez

ubezpieczonego z zasiłku macierzyńskiego przez

urlopu rodzicielskiego.

Miesięczny zasiłek macie-

rzyński za okres ustalony przepisami Kodeksu pracy

podstawy wymiaru zasiłku macierzyńskiego w okre-

sie odpowiadającym okresowi urlopu macierzyńskie-

go i urlopu dodatkowego na 100% podstawy wymiaru

i 80% podstawy wymiaru zasiłku w przypadku osoby,

która przed przewidywaną datą porodu we wniosku

wystąpi o udzielenie bezpośrednio po zasiłku macie-

rzyńskim dodatkowo zasiłku macierzyńskiego w peł-

zasiłku macierzyńskiego za okres urlopu rodziciel-

skiego w pełnym wymiarze.

Zasiłek macierzyński za

okres odpowiadający okresowi urlopu macierzyńskie-

go oraz dodatkowego urlopu macierzyńskiego we

wcześniej opisanym przypadku będzie wynosił 80%

podstawy wymiaru.

W przypadku gdy ubezpieczona,

która we wniosku złożonym przed przewidywaną

datą porodu wystąpiła o udzielenie jej bezpośrednio

po zasiłku macierzyńskim dodatkowego zasiłku ma-

cierzyńskiego za okres dodatkowego urlopu macie-

takim zasiłku – zasiłku za okres urlopu rodzicielskie-

go w pełnym wymiarze, zrezygnuje z zasiłku za okres

dodatkowego urlopu macierzyńskiego i urlopu rodzi-

cielskiego w pełnym wymiarze lub zasiłku za okres

urlopu rodzicielskiego w pełnym wymiarze i nie sko-

rzysta z prawa do tych zasiłków ubezpieczony, ojciec

dziecka, wówczas proponuje się wyrównanie wypła-

conej kwoty zasiłków macierzyńskich w wysokości

80% podstawy wymiaru do procenta podstawy wy-

miaru za wykorzystany okres pobierania zasiłków

w formie wypłaty.

To rozwiązanie chroniłoby poziom

wypłacanych zasiłków macierzyńskich w przypadku

zmiany sytuacji życiowej kobiety, która przed poro-

dem zdecydowała się na skorzystanie z prawa do

przysługujących zasiłków.

wiedliwość złożył ten projekt ustawy już na początku

tego roku.

Druk ma datę 18 stycznia 2013 r.

Gdyby

wówczas zechciano przyjąć ten projekt, gdyby wów-

czas został on skierowany do prac parlamentarnych,

dzisiaj rodziny byłyby już spokojne i niepotrzebne

byłyby te miesiące, które dla wielu rodziców były

trudnym czasem, ponieważ nie było wiadomo, w jaki

dzone, gdyż bardzo długo pozostawało to tylko i wy-

łącznie obietnicą rządu.

Polacy nauczyli się już, że jeżeli jest ważna spra-

wa, to trzeba po prostu zjednoczyć się, zebrać, per-

zupełnie niepotrzebnie.

Natomiast trzeba też zazna-

czyć jeszcze jedną rzecz.

Rozwiązanie, które dotyczy

wydłużenia urlopów macierzyńskich, wprowadzenia

urlopu rodzicielskiego, jest ważnym rozwiązaniem,

które oczywiście tutaj zgłaszamy.

Popieramy to, aże-

by te wszystkie projekty, które znajdą się, mamy na-

dzieję, w komisji, były procedowane i zostały wpro-

wadzone w życie.

Ale może być to zaledwie jeden

z elementów polityki, która powinna być w naszym

kraju w tej chwili najważniejszym celem, priorytetem

– polityki ukierunkowanej na pomoc polskiej rodzinie

i ochronę polskiej rodziny.

Chodzi o program, który

powinien być rzeczywiście taki jak w innych krajach

europejskich.

Chodzi o to, co zrobiła chociażby Esto-

Poseł Beata Szydło

nia czy co zrobiły Węgry.

To kraje, w których mimo

kryzysu, mimo że Węgry również przeżywają proble-

my gospodarcze, polityka prorodzinna została utrzy-

mana nadal na bardzo wysokim poziomie.

Na Wę-

grzech przeznaczane jest na to co roku ponad 3% PKB

rocznie.

Tylko wówczas możemy liczyć na to, że fak-

tycznie przygotowywanie i wdrażanie takich projek-

tów nie stanie się tylko i wyłącznie pobożnym życze-

niem, tylko będzie to skuteczne, przyniesie efekty.

Prawo i Sprawiedliwość przygotowało program

„Teraz rodzina”.

Część projektów ustaw złożona jest

w parlamencie, część niestety została już przez Plat-

formę i PSL odrzucona w pierwszym czytaniu.

Nato-

miast mogę powiedzieć jedno – że ten program na

pewno będzie przez nas realizowany.

Składa się z trzech

części: części, która dotyczy kwestii finansowych,

począwszy od kwestii podatkowych poprzez wprowa-

dzenie bonu rodzinnego na pomoc rodzinie w utrzy-

maniu dzieci w przedszkolach i żłobkach, części,

która dotyczy kwestii mieszkaniowych, i tego, co jest

w tej chwili najważniejsze w Polsce, czyli pracy.

Możemy uchwalać i przyjmować najwspanialsze

projekty i programy, ale jeżeli nie będzie możliwości

znalezienia pracy w Polsce, młodzi Polacy będą wy-

jeżdżali z kraju i będą zakładali swoje rodziny za

granicą.

Nasz kraj potrzebuje całościowego systemu

wspierania dzietności.

Demografia jest dzisiaj naj-

większym wyzwaniem i największym problemem, któ-

ry może okazać się dla przyszłości i rozwoju naszego

kraju kwestią, która jeżeli nie zostanie dostrzeżona

i zrozumiana przez rządzących obecnie naszym kra-

jem, może okazać się dla nas bardzo bolesna w skut-

kach.

Ta polityka musi wspierać system podatkowy,

system zatrudnienia.

Musi promować również – co

jest bardzo istotne, co Prawo i Sprawiedliwość mocno

podkreśla i o czym też bardzo wyraźnie mówimy

w naszym programie – prorodzinne wzorce społeczne

przez ochronę polskiej rodziny, przez ukazywanie

tradycyjnej rodziny jako tej wartości, która powinna

być szczególnie przez państwo dostrzegana (Oklaski),

wspierana przy pomocy wszystkich dostępnych środ-

ków – począwszy od podręczników szkolnych, poprzez

programy oświatowe i media publiczne.

Wybór, że rodzic chce wychowywać dzieci, nie może

być równoznaczny z rezygnacją z jego udziału w ryn-

ku pracy.

Zwiększenie elastyczności pracy i przyja-

zności względem pracowników planujących mieć dzie-

ci lub posiadających dzieci jest warunkiem koniecz-

nym, by myśleć o prawdziwej walce z depopulacją

Polski, która na obszarach wiejskich i w małych

miastach stała się już w tej chwili faktem.

Jeżeli Platforma Obywatelska sądzi, że rozwój

Polski może się odbywać bez polskiej silnej rodziny,

rodziny opartej na tradycyjnych wartościach, to jest

w błędzie.

Ten błąd zrozumiało już wiele krajów eu-

ropejskich.

Nadszedł czas, ażeby również w Polsce

rodzina stała się tą najważniejszą wartością.

Dzięku-

ję bardzo.

(Oklaski)

Poseł Andrzej Romanek:

Wysoka Izbo!

W opinii Solidarnej Polski polityka pro-

rodzinna dzisiaj, w XXI w., jest elementem kluczo-

wym dla przyszłości naszego kraju.

Wynika to z oczy-

wistych względów.

Oczywiście to demografia będzie

decydowała o tym, jak będzie wyglądać przyszłość

nie tylko Polski, ale też Europy i świata.

To jest klu-

czowe rozwiązanie.

W opinii Solidarnej Polski rodzi-

na powinna znaleźć się pod szczególną opieką.

Dla-

tego też, proszę państwa, Solidarna Polska opraco-

wała kompleksowy projekt pt. „Pomóżmy rodzinie”.

Z jednej strony szkoda, że pan premier Donald Tusk

tak późno zreflektował się w tym zakresie, ale z dru-

giej strony cieszę się, że pan premier chce skorzystać

z propozycji Solidarnej Polski, choć chce to zrobić

niekoniecznie w pełni.

Zachęcamy pana premiera

Donalda Tuska do tego, żeby dogłębnie zapoznał się

z propozycjami Solidarnej Polski, które zostały już

przełożone na projekt ustawy.

Ten projekt jest dobry

dla Polski, dla polskiej rodziny.

Proszę państwa, wspomnę tylko, że jedno z kluczo-

wych rozwiązań, o których mówimy, stanowi po-

wszechny system ubezpieczeń czy świadczeń rodzin-

nych.

Nie chodzi tu jednak, jak proponuje Platforma

Obywatelska, o wzrost o 8 zł w przypadku świadczeń,

zasiłków rodzinnych z pierwszej grupy wiekowej.

Pro-

ponujemy rozsądne rozwiązania w granicach do 300 zł,

jeżeli chodzi właśnie o zasiłek rodzinny, realne wspar-

cie rodziny.

Oczywiście istotne są tu też bezpłatne

żłobki i przedszkola, bo, jak państwo wiecie, stanowi

to klucz do tego, aby można było zarówno realizować

się zawodowo, jak i rodzić, wychowywać dzieci.

Odno-

si się to również, o czym mówimy, do wydłużenia ur-

lopów macierzyńskich i zabezpieczenia miejsc pracy

dla Polek, matek, ale też i dla ojców.

Proszę państwa, takie są niektóre z kluczowych

założeń naszego programu, którego emanacją – pod-

kreślam, że chodzi o tytuł „Pomóżmy rodzinie” – jest

właśnie projekt zawarty w druku nr 1175.

O tym, dlaczego demografia jest tak kluczowa

i istotna, powiem za chwilę.

Otóż wszyscy mamy

świadomość, że poziom przyrostu demograficznego

w Polsce jest naprawdę bardzo niski.

Wśród 222 kra-

jów jesteśmy na 209. miejscu.

To jest katastrofa.

Po-

ziom przyrostu naturalnego w Polsce wynosi 1,31.

Jednocześnie Polki w Wielkiej Brytanii rodzą, przy-

rost demograficzny wynosi tam 2,3–2,5% na kobietę.

Czyżby Polki w Wielkiej Brytanii były bardziej atrak-

cyjne niż Polki w Polsce?

Nie.

Tam kwestia polityki

prorodzinnej stała się kluczowym elementem polity-

Poseł Beata Szydło

ki państwa.

Dlatego Polki w Wielkiej Brytanii rodzą

więcej dzieci niż Pakistanki, które do tej pory były

tam kobietami najbardziej płodnymi.

Podam państwu przykłady tego, jakie może po-

wodować to skutki dla Polski.

Otóż wedle ustaleń

zaprezentowanych na kongresie demograficznym,

który odbył się w ubiegłym roku 22 i 23 listopada, do

2014 r. z 38 mln pozostanie nas w Polsce 32 mln.

Ubędzie 9 mln osób w wieku produkcyjnym.

Te dane,

proszę państwa, jeżeli chodzi o założenia polityki lud-

nościowej, pochodzą z roku 2012.

Te informacje są

katastrofalne zarówno dla nas jako Polaków, jak i dla

polskiej gospodarki, ekonomii.

Żeby państwu to uświa-

domić i pokazać, w czym jest rzecz, odwołam się do

danych dotyczących i Europy, i świata.

Otóż, proszę

państwa, Société Générale stwierdził, że w Japonii,

kraju o gigantycznym rozwoju gospodarczym, ubytek

populacji w wieku produkcyjnym spowoduje spadek

produkcji na jedną osobę o 21% PKB do roku 2050.

PKB na głowę Japończyka spadnie o prawie 1/5.

Bę-

dzie to stanowiło załamanie gospodarki japońskiej.

Podam jeszcze dobry przykład, który pokazuje, jak

polityka ludnościowa może wpływać na kwestie roz-

woju gospodarczego, wzrostu gospodarczego.

Korea

Południowa, proszę państwa, w 1960 r. miała 25 mln

ludności.

Przez ten okres bardzo szybko się rozwija-

ła.

Dzisiaj Korea Południowa ma 51 mln ludności.

Dlatego jako Solidarna Polska chcielibyśmy zwró-

cić uwagę na to, że polityka demograficzna dla roz-

woju kraju, stabilnego wzrostu gospodarczego i przy-

szłości Polski jest kluczowym elementem.

Nie ulega

to najmniejszej wątpliwości.

Nie chodzi tu o budowę

dróg i mostów, które są ważne, ale nie najważniejsze.

Najistotniejsza jest tu demografia.

Mosty i drogi też

muszą być, ale chodzi o to, żeby miał nimi kto jeździć,

różować.

Chciałbym zwrócić uwagę na wypowiedź

pani prof. Ireny Kotowskiej, demografa z SGH, która

mówi w ten sposób: Kiedy wydajemy na drogi i mosty,

to mówimy, że chodzi o inwestycje, a kiedy inwestu-

jemy w politykę rodzinną, to mówimy, że chodzi o wy-

datki.

To nieprawda.

Właśnie wydatki na polskie

rodziny stanowią najlepsze, perspektywiczne inwe-

stycje, odnoszące się do przyszłości.

Dają Polsce szan-

se na rozwój w najbliższych latach.

Proszę państwa, przechodząc do kwestii projektu,

który zaproponowała Solidarna Polska, chciałbym

powiedzieć, iż uważamy, że okres urlopu macierzyń-

skiego w dzisiaj obowiązującym stanie prawnym jest

zbyt krótki.

Cieszę się, że wiele formacji politycznych

to zrozumiało.

Cieszę się szczególnie, że zrozumiała

to Platforma Obywatelska i że pojął to pan premier

Donald Tusk.

Byliśmy pierwszą formacją polityczną,

która zajęła się tą kwestią, bo ten projekt złożyliśmy

już w listopadzie 2012 r., zauważając istotę, clou prob-

lemu.

Cóż proponujemy, proszę państwa?

Urlop ma-

cierzyński w tym podstawowym wymiarze ma wy-

nosić 52 tygodnie.

W przypadku porodów mnogich,

jeżeli chodzi o urodzenie dwójki dzieci – 63 tygodnie,

trojga dzieci – 65 tygodni, czworga dzieci – 67 tygo-

dni, a jeżeli urodzi się pięcioro i więcej dzieci – 69 ty-

godni.

Podobna, analogiczna sytuacja będzie w przy-

padku przyjęcia i wystąpienia z wnioskiem do sądu

o adopcję dziecka.

Analogiczne rozwiązania będą od

52 tygodni do 69 tygodni, w zależności od tego, ile

będzie wniosków, ile dzieci zostanie przyjętych na

wychowanie przez daną osobę.

Co istotne, proszę państwa, i na co szczególnie zwra-

camy uwagę: otóż uważamy, wbrew temu, co propo-

nuje Platforma Obywatelska...

Mam tu zastrzeżenia

do pana premiera, że niezbyt dokładnie przeczytał

projekt czy propozycję Solidarnej Polski, aby w całym

okresie zasiłku macierzyńskiego wysokość tego za-

siłku wynosiła 100% podstawy wymiaru.

Dlaczego?

Z prostego powodu, proszę państwa.

To, o czym mó-

wiłem: demografia i warunki ekonomiczne.

Dlacze-

go?

Otóż podam państwu odpowiedź.

Wedle badań

Homo Homini...

(Głos z sali: Niewiarygodne.)

...proszę państwa, 68% respondentów uważa, że

zdecydowałoby się na kolejne dziecko, gdyby nie wa-

runki ekonomiczne, czyli kluczem jest niestety sytu-

acja materialna.

Warunki ekonomiczne polskich ro-

dzin powodują, że rodziny nie decydują się na dzieci.

Dlatego uważamy, że 100% podstawy wymiaru jest

ze wszech miar uzasadnione.

Co więcej, proszę państwa, bo wszyscy mówią

o kosztach, podkreślam, to nie są koszty, to jest do-

skonała inwestycja.

Co więcej, proszę państwa, dla-

czego taki aspekt wedle naszej opinii jest istotny

i dlaczego uważamy, że 100% podstawy wymiaru jest

ze wszech miar uzasadnione?

Odpowiedź jest bardzo

prosta.

Proszę państwa, według danych Instytutu

Pracy i Spraw Socjalnych wychowanie dziecka do 20.

roku życia kosztuje 200 tys. zł.

Proszę państwa, czy-

li te pieniądze, które daje państwo, to jest kropla w mo-

rzu potrzeb.

Mówimy o zasiłku macierzyńskim.

Ale

te pieniądze przecież wielokrotnie wracają do budże-

tu w postaci chociażby podatków.

Notabene podatek

na ubranka dziecięce pan premier Donald Tusk pod-

wyższył w ubiegłym roku do 23%.

Takie są niestety

fakty.

W innych krajach, chociażby w Wielkiej Bry-

tanii, nie ma tego problemu, dlatego dzietność w Wiel-

kiej Brytanii jest m.in. tak wysoka.

Jeżeli patrzymy więc na relacje ponoszonych dzi-

siaj rzekomych kosztów i wydatków rodziny, to wi-

dzimy, że te relacje są niestety niekorzystne dla ro-

dziny.

Dlatego uważamy, że wysokość zasiłku macie-

rzyńskiego musi być w tej wartości.

Nie możemy go

obniżać.

To nie jest łaska państwa.

To jest dobrze

rozumiana i lokowana inwestycja, inwestycja w pol-

ską rodzinę.

Nawołujemy Platformę Obywatelską

i pana premiera: panie premierze, proszę o refleksję

i dokładne przeczytanie tego programu – programu

Solidarnej Polski dla rodziny.

Wtedy przekona się

pan, dlaczego proponujemy takie rozwiązania, właś-

nie 100% podstawy wymiaru, jeżeli chodzi o zasiłek

rodzinny.

Poseł Andrzej Romanek

Ale, proszę państwa, to nie jest jedyny problem,

który się pojawia.

Chcemy też rozwiązań dalej idą-

cych.

Otóż wiele polskich rodzin, wiele polskich ma-

tek podkreśla, że boją się, że jeżeli urodzą dziecko,

pójdą na zasiłek macierzyński, potem wychowawczy,

to niestety mogą stracić pracę.

I tak też, prawdę mó-

wiąc, w wielu przypadkach niestety jest.

Znowu powołam się na dane.

Proszę państwa, in-

stytut Homo Homini podkreśla, że 57% osób zdecy-

dowałoby się na kolejne dziecko, gdyby nie obawa

o utratę pracy.

To są niezwykle wymowne dane i na

stości.

Dlatego też Solidarna Polska w tym kontek-

ście, również w nawiązaniu do naszego programu

„Pomóżmy rodzinie” proponuje, aby w okresie 6 mie-

sięcy – oczywiście w okresie urlopu macierzyńskiego

i wychowawczego jest to rzeczą oczywistą, bo dzisiaj

są takie regulacje – po powrocie z urlopu macierzyń-

skiego czy urlopu wychowawczego pracodawca nie

mógł rozwiązać lub wypowiedzieć umowy o pracę

pracownikowi, z wyjątkiem przypadków szczegól-

nych, oczywiście likwidacji lub upadłości czy z winy

pracownika.

Ten okres 6 miesięcy jest ważnym okresem, dla-

tego że pracodawca zatrudnia w tym czasie na za-

stępstwo innego pracownika.

On musi się przekonać.

Ale dajmy też szansę...

On musi się przekonać o przy-

datności swojego pracownika, który powraca po ur-

lopie wychowawczym czy macierzyńskim.

Ale, co istot-

ne, dajmy też szansę matce lub ojcu, aby mogli w tym

zakładzie dobrze zafunkcjonować.

Gdyby się okazało,

że nie może, to żeby miała czas i szansę na znalezie-

nie sobie lepszej, innej pracy, a nie, żeby były sytua-

cje, w których dzień lub dwa dni po powrocie z urlopu

wychowawczego do pracy pracodawca rozwiązuje

z pracownikiem umowę o pracę.

Prawdziwą przyczyną, proszę państwa, rozwiąza-

nia umowy o pracę nie jest to, że pracownik jest nie-

wydajny, ale fakt posiadania dziecka.

Przecież proszę

zapytać polskie matki.

Pierwsze pytanie, jakie pada

u pracodawcy, to pytanie do matki czy ojca, czy macie

małe dzieci.

Wówczas jest to jednym z kluczowych

kryteriów doboru pracownika do pracy.

Chcemy i wie-

rzymy więc, że to rozwiązanie znajdzie też uznanie

w opinii pana premiera Donalda Tuska, Platformy

Obywatelskiej, PSL, innych formacji politycznych,

Prawa i Sprawiedliwości, Ruchu Palikota, żeby ten

okres 6 miesięcy był okresem szczególnie chronio-

nym dla osoby powracającej z zasiłku macierzyńskie-

go lub wychowawczego.

Tu, w tym zakresie, proszę państwa, zmiany Ko-

deksu pracy proponujemy rozwiązania kompleksowe,

ale, co więcej, proszę państwa, mamy świadomość, że

dla pracodawcy może to być pewien wydatek.

Mając

na uwadze interes matki, mając na uwadze interes

ojca, mając na uwadze interes państwa, nie negujemy

interesu czy zauważamy interes pracodawcy.

I pro-

ponujemy jakieś, proszę państwa, rozwiązania.

Otóż

oprócz zmian w Kodeksie pracy proponujemy zmianę

w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych.

Na

czym miałaby polegać ta zmiana?

Otóż proponujemy,

że jeżeli pracownik, ojciec czy matka, wróciłby do

pracodawcy po okresie urlopu macierzyńskiego czy

wychowawczego przez okres 12 miesięcy, proszę pań-

stwa, tę część składki na ubezpieczenie emerytalne,

rentowe, które ponosi pracodawca, ponosiłby Skarb

Państwa za pośrednictwem Zakładu Ubezpieczeń

Społecznych.

To nie są, proszę państwa, wielkie wy-

datki.

Jest to też wyciągnięta pomocna dłoń – pod-

kreślam, pomocna dłoń – do pracodawców, którzy

oprócz zauważania opieki i troski państwa o matkę,

ojca, rodzinę zauważą też troskę państwa o praco-

dawcę.

Panie ministrze, to naprawdę nie są wielkie wy-

datki, a ta troska będzie dobrze odebrana przez pra-

codawców.

Pracodawcy, widząc, że państwo też trosz-

czy się o ich sytuację materialną, widząc tę wyciąg-

niętą dłoń, z całą pewnością nie będą chcieli zwalniać

matek, ojców po okresie powrotu.

Zyskamy na tym,

szanowni państwo, wszyscy.

Wszyscy, bo pracownicy

będą zatrudnieni, swoją część składek będą odprowa-

dzać, pracodawca będzie usatysfakcjonowany, a my,

Polacy i Polska, będziemy mieli nadzieję na to, że ta

katastrofa demograficzna, ten trend bardzo negatyw-

ny po prostu się odwróci.

Co więcej, że Polki i Polacy

nie będą drżeć, wracając do pracy, że pracodawca ich

zwolni, bo przecież on będzie miał interes w tym, aby

takiego pracownika zatrudnić.

Dlatego, patrząc na propozycje, które składa So-

lidarna Polska, propozycje ustawowe, które są ema-

nacją – kilka projektów, 10 projektów w tej materii

zostało już złożonych – naszego programu „Pomóżmy

rodzinie”, uważamy, że dla dobra naszego kraju, dla

dobra polskiej rodziny przyjęcie zaproponowanych

przez Solidarną Polskę rozwiązań jest ze wszech

konieczne.

Dlaczego jest konieczne?

Otóż były czasy,

że w Polsce rodziło się nawet 800 tys. dzieci – były

takie czasy – potem, w okresie lat 80., rodziło się ok.

700 tys. dzieci, dzisiaj rodzi się nie więcej niż ok. 400

tys. dzieci.

To jest dla nas, dla Polski w perspektywie

kilkunastoletniej niestety bardzo złe – są bardzo złe

notowania, bardzo złe dane, jeżeli chodzi o kwestie

dotyczące rozwoju kraju i naszego rozwoju społecz-

nego.

W związku z powyższym, jeżeli popatrzymy na

ten niezwykle istotny aspekt, to dojdziemy do wnio-

sku, że, tak jak podkreślamy, te pieniążki wydatko-

wane z budżetu państwa, niewielkie pieniądze w re-

lacji do całego budżetu, będą świetnie ulokowaną

inwestycją.

I zwracam się do pana premiera, do Plat-

formy Obywatelskiej, o chwilę refleksji.

Dobre propo-

zycje Solidarnej Polski, mam nadzieję – powiem wię-

cej, wierzę w to głęboko – znajdą uznanie w koalicji

rządzącej, w Platformie Obywatelskiej i w Polskim

Stronnictwie Ludowym.

I zwracam się też do pana

ministra, dlatego że zawsze z taką troską wypowia-

dał się pan o kwestiach dotyczących polskiej rodziny,

Poseł Andrzej Romanek

polskiej matki: wierzę, panie ministrze, że te propo-

zycje poddane zostaną poważnej debacie, że to ziar-

no, które zasiałem w pana umyśle, wyda plon stu-

krotny i te efekty, które chcemy osiągnąć – nie my

jako Solidarna Polska, tylko nasz naród – osiągniemy

we wspólnej, rozsądnej, racjonalnej debacie, debacie,

podkreślam, na argumenty, panie ministrze.

I na to

liczę.

To jest dłoń Solidarnej Polski i polskiego rządu,

polskiego parlamentu wyciągnięta do polskich ma-

tek.

Myślę, panie ministrze, że tej dłoni nie odtrąci-

cie.

Mam taką nadzieję.

Dlatego bardzo proszę, aby ten projekt został skie-

rowany do komisji celem prowadzenia dalszych prac

i dalszej debaty.

My jako Solidarna Polska w tej de-

bacie nad wszystkimi projektami z całą pewnością

będziemy intensywnie uczestniczyć.

Dlaczego?

Bo

chcemy najlepszych rozwiązań dla polskiej rodziny

i najlepszych rozwiązań dla Polski.

I takie jest sta-

nowisko w tej materii Solidarnej Polski.

Dziękuję

uprzejmie.

(Oklaski)

Poseł Ryszard Zbrzyzny:

Dziękuję.

Demokratycznej nie ma żadnej wątpliwości, że ure-

gulowania wymaga kwestia matek I kwartału roku

2013.

To nie może być, że nowe prawa, nowe „przy-

wileje” dla matek rodzących w roku 2013 dotyczyć

mają tylko i wyłącznie matek, które urodziły dzieci

po dniu 17 marca br. – data z księżyca, nie wiadomo,

z jakiej przyczyny ustalona na ten dzień.

I taką pro-

pozycję, propozycję rozwiązania tego problemu wstyd-

liwego dla nas wszystkich, dla elity rządzącej, dla

rządu Rzeczypospolitej, proponuje Klub Poselski

Sojusz Lewicy Demokratycznej w druku nr 1311, któ-

ry został złożony do laski marszałkowskiej w marcu

br., a więc dwa miesiące temu.

Nie jest to jedyny problem, który wymaga rozwią-

zania, innego uregulowania.

W tymże projekcie

mamy propozycje dotyczące jeszcze innych zagad-

nień, które wpisują się w kwestie rodzicielstwa, wpi-

sują się w dział ósmy Kodeksu pracy regulujący spra-

wy związane z rodzicielstwem, macierzyństwem

i wszystkie inne z tego obszaru.

W naszym projekcie

ustawy proponujemy dokonanie zmian w sześciu obo-

wiązujących aktualnie ustawach, które regulują te

kwestie, począwszy oczywiście od Kodeksu pracy,

który jest tutaj tym fundamentem, jeśli chodzi o re-

gulację praw matek i rodziców, poprzez regulacje

dotyczące zabezpieczeń społecznych do regulacji do-

tyczących kwestii technicznych związanych z reali-

zacją tychże praw.

Klub Poselski Sojusz Lewicy Demokratycznej nie

uważa za stosowne dokonywania jakichkolwiek

zmian w uprawnieniach dotyczących urlopu macie-

rzyńskiego.

Jesteśmy za tym, żeby utrzymać dotych-

czasowe zasady polegające na tym, że jest to 20-ty-

godniowy wymiar urlopu macierzyńskiego, że w tym

okresie uprawnieni, a więc matka bądź ojciec, bądź

rodzice przysposobieni, pobierają zasiłek macierzyń-

ski w wysokości 100% podstawy wymiaru.

Nie widzi-

my także potrzeby dokonywania zmian w uprawnie-

niach dotyczących określenia początku korzystania

z tego prawa, z prawa do urlopu macierzyńskiego,

także przed terminem urodzenia dziecka.

Przypo-

mnę, że dzisiaj to uprawnienie polega na tym, że

mogą to być co najmniej 2 tygodnie, bez określania

czasu, do jakiego ten urlop przed urodzeniem dziecka

może być wykorzystywany.

Na dobrą sprawę może on

być wykorzystywany w pełnym wymiarze 20 tygodni.

To po pierwsze.

Po drugie, uważamy, że należy przy-

spieszyć termin wejścia w życie tego wyższego wy-

miaru, jeśli chodzi o dodatkowy urlop macierzyń-

ski.

Przypomnę, że ustawą z 2008 r. stopniowo

wydłużany jest dodatkowy urlop macierzyński.

W bie-

żącym roku mamy 4 tygodnie i 6 tygodni w przy-

padku urodzenia więcej niż jednego dziecka.

Od

1 stycznia 2014 r. wymiar ten byłby powiększony do

6 i 8 tygodni.

Proponujemy, żeby to uprawnienie, to

prawo, weszło w życie już w bieżącym roku.

Oczywi-

ście jest to dodatkowy urlop macierzyński, a więc

wprowadza także nowe zasady, jeżeli chodzi o możli-

wość korzystania z niego.

Tak więc ten dodatkowy

urlop macierzyński mógłby być wykorzystany przez

osoby uprawnione na ich wniosek, czyli na wniosek

pracownika, który jest uprawniony do dodatkowego

urlopu macierzyńskiego.

Wniosek byłby składany do

chciałbym przypomnieć, że dzisiaj ten termin jest

7-dniowy – przed okresem skorzystania z tego urlo-

pu, a pracodawca, co jest istotne, byłby zobowiązany

udzielić tego urlopu, czyli uwzględnić wniosek pra-

cownika.

Jeśli chodzi o prawo do tego dodatkowego

urlopu macierzyńskiego, mógłby on być dzielony

między oboje uprawnionych pracowników, z tym że

trwać wielokrotność tygodnia, oczywiście aż do wy-

czerpania pełnej puli 6 bądź 8 tygodni.

Proponujemy

zmianę wymiaru, a nie wysokości zasiłku macierzyń-

skiego z tytułu korzystania z tego dodatkowego ur-

lopu macierzyńskiego.

Proponujemy utrzymać do-

tychczasową zasadę wypłacania zasiłku w wysokości

100% podstawy wymiaru, który jest stosowany przy

tego typu wyliczeniach.

Dodatkowy urlop macierzyń-

ski będzie można – jeżeli nasza propozycja oczywiście

przejdzie – łączyć z wykonywaniem pracy u praco-

dawcy udzielającego urlopu w wymiarze nie wyższym

Poseł Andrzej Romanek

zmiana i ten zapis nie powodują wydłużenia okresu

dodatkowego urlopu macierzyńskiego, on nadal po-

zostaje w wymiarze 6 bądź 8 tygodni zgodnie z naszą

propozycją.

Przypomnę, że dzisiaj mamy 4 tygodnie i 6

tygodni.

Podobne regulacje dotyczą oczywiście korzy-

stania z dodatkowego urlopu macierzyńskiego, kiedy

to pracodawca nie ma możliwości odmówienia udzie-

lenia pracownikowi tegoż urlopu.

W naszym projekcie wprowadzamy do Kodeksu

pracy art. 182

2

, który by traktował o urlopie rodzi-

cielskim.

Tak więc urlop rodzicielski miałby wymiar

26 tygodni niezależnie od liczby urodzonych przy jed-

nym porodzie dzieci.

Zatem byłby to stały, obowiązu-

jący wszystkie przypadki wymiar 26 tygodni.

Z urlo-

pu rodzicielskiego można by skorzystać bezpośrednio

po wykorzystaniu dodatkowego urlopu macierzyń-

skiego, prawo do tego urlopu rodzicielskiego mieliby

oboje rodzice, pod warunkiem że każdy z nich sko-

rzystałby z niego – i to jest nasza propozycja – w wy-

miarze co najmniej 4 tygodni z tych 26 tygodni urlo-

pu rodzicielskiego.

Urlop rodzicielski mógłby być

podzielony na nie więcej niż 3 części.

Oczywiście

najmniejsza z możliwych części to 4 tygodnie, o któ-

rych wcześniej powiedziałem.

Jeśli chodzi o wykorzy-

stanie urlopu, oczywiście nie można w nieskończo-

ność dzielić tego urlopu rodzicielskiego na te 3 części,

tu jest zapisana klauzula czasowa mówiąca o tym, że

urlop rodzicielski można wykorzystać w okresie do

ukończenia przez dziecko 3. roku życia, a więc jest to

ta klauzula czasowa, w której wyczerpuje się prawo

do urlopu rodzicielskiego.

Z urlopu rodzicielskiego – to jest także nasza pro-

pozycja – mogą jednocześnie korzystać oboje pracow-

nicy, oboje rodzice, co – podkreślam to po raz kolejny

– nie wydłuża prawa do urlopu rodzicielskiego poza

wymiar 26 tygodni, oczywiście łącznie, jeżeli oboje

rodzice zechcą równolegle ten urlop rodzicielski wy-

korzystać dla wychowania dziecka.

Urlopu rodziciel-

skiego w sposób obligatoryjny musi udzielić praco-

dawca na wniosek pracowników złożony w terminie

stania z tego urlopu.

Jest to długi okres – 2 tygodnie

– pracodawca ma czas na to, żeby na tę ewentualność

należycie się przygotować.

Oczywiście przez analogię

do dodatkowego urlopu macierzyńskiego przewidu-

jemy też możliwość korzystania z urlopu rodziciel-

skiego przez łączenie tego urlopu z wykonywaną

wymiaru czasu pracy, co też nie wydłuża pełnego

wymiaru urlopu rodzicielskiego liczonego w 26 ty-

godniach.

Przez analogię również – i tutaj akurat

nie będę omawiał tego szczegółowo, bo to są podob-

ne regulacje, ale dotyczące innego przypadku – pra-

cownik ma prawo do dodatkowego urlopu na warun-

kach urlopu macierzyńskiego, którego wymiary są

go urlopu macierzyńskiego, o którym wcześniej mó-

wiłem.

Koniecznie trzeba dokonać zmian, by pracowni-

kom dać szansę wykorzystania w pełni uprawnień,

które przyniesie ta ustawa bądź które przyniosą inne

projekty ustaw zbliżone pod względem treści do na-

szej propozycji.

Konieczne jest dokonanie zmian

w art. 186 Kodeksu pracy – pracownik zatrudniony

cji prawnej jest warunek mówiący, że jednak nie dłu-

Gdybyśmy zrobili zwykły rachunek, ja na potrze-

by uzasadnienia tego wniosku taki rachunek zrobi-

łem, to w sposób jednoznaczny wynikałoby z tego, że

przy mnogiej ciąży i urodzeniu więcej niż jednego

dziecka, zakładam najwyższy wymiar urlopu macie-

rzyńskiego, byłoby to 37 tygodni przy pięciorgu i więk-

szej liczbie dzieci plus – proszę robić rachunek razem

ze mną – 8 tygodni dodatkowego urlopu macierzyń-

skiego, to jest 45, plus urlop rodzicielski w wymiarze

26 tygodni, to jest grubo więcej niż 1 rok, i plus 36

miesięcy, a więc 3 lata urlopu wychowawczego.

Zatem

zakładając, że będzie taki przypadek, to ta osoba czy

te osoby nie będą w stanie wykorzystać prawa do

chowanie dziecka.

Jest to, przypomnę, urlop bezpłat-

ny i w związku z tym naszym zdaniem w art. 186

Kodeksu pracy winniśmy dokonać zmian polegają-

cych na zastąpieniu wyrazów: ukończenie przez dzie-

cko 4. roku życia, wyrazami: ukończenie przez dzie-

cko 5. roku życia.

To także znakomicie komponuje

się z okresem pójścia do zerówki czy później do szko-

ły podstawowej dziecka, które po 5 latach oczywiście

takie uprawnienia otrzymuje.

Oczywiście urlopu wychowawczego udziela się na

wniosek pracownika, nie jest to urlop obowiązkowy

do wykorzystania przez każdego uprawnionego.

Pro-

ponujemy, żeby był to urlop wykorzystany najwyżej

w czterech częściach i, przypomnę, do chwili, kiedy

dziecko skończy 5 lat – dzisiaj mamy 4 lata.

Idąc w kierunku wspomagania rodzin, które wy-

chowują więcej niż jedno dziecko, proponujemy także

dokonanie zmiany w art. 188 Kodeksu pracy, w któ-

rym to artykule, przypomnę, pracownikowi wycho-

wującemu dzieci, taki dzisiaj jest zapis, do lat 14 przy-

sługuje w ciągu roku kalendarzowego zwolnienie od

miarze 2 dni.

Bez względu na liczbę dzieci są to 2 dni

płatne jak za urlop wypoczynkowy.

Proponujemy

rozszerzyć zapisy art. 188, dając prawo do 3 dni zwol-

nienia od pracy, jeżeli rodzice wychowują więcej niż

jedno dziecko, a więc dwoje dzieci, i 4 dni, jeżeli ro-

dzice posiadają troje i więcej dzieci do lat 14, chciał-

bym podkreślić: do lat 14.

Chcę powiedzieć, że to jest

uprawnienie, które dotyczy jednego z rodziców.

To

nie jest tak, że każdy pracujący rodzic zgodnie z tym

przepisem miałby dodatkowy dzień wolny czy dodat-

wynagrodzenia, bowiem ta regulacja traciłaby sens

i, myślę, byłaby podwójnie kosztotwórcza.

Poseł Ryszard Zbrzyzny

Kolejna zmiana dotyczy innej ustawy, a więc usta-

wy o systemie ubezpieczeń społecznych.

Proponuje-

my nadać nowe brzmienie art. 9 ust. 6b, w którym

pracownik łączący dodatkowy urlop macierzyński,

skiego albo urlop rodzicielski z wykonywaniem pracy

obowiązkowo ubezpieczeniu emerytalnemu i rento-

wemu z obu tytułów.

A więc to jest dodatkowa istot-

na sprawa w tego typu przypadkach, bowiem zacho-

wana jest ciągłość związana z ubezpieczeniami i to

jest obowiązek pracodawcy realizować te zobowiąza-

nia w stosunku do pracowników, którzy w niepełnym

wymiarze czasu, łącząc te urlopy, wykonują zatrud-

nienie u tychże pracodawców.

Kolejna istotna sprawa, o której już mówiłem, ale

powtórzę, dotyczy zmiany w ustawie o świadczeniach

roby i macierzyństwa.

Miesięczny zasiłek macierzyń-

ski za okres ustalony przepisami Kodeksu pracy, o czym

powiedziałem wcześniej, ustalony jako urlop macie-

rzyński, dodatkowy urlop macierzyński, okres urlopu

go oraz okres urlopu ojcowskiego, i na tym kończymy,

wynosi 100% podstawy wymiaru.

A więc de facto jest

to utrzymanie obowiązującego dzisiaj stanu, przy

rozszerzeniu o urlop ojcowski, to jest 100% podstawy

wymiaru.

Z kolei urlop rodzicielski, który chcemy

wprowadzić jako dodatkowe prawo dla uprawnionych

osób, dla rodziców, byłby zabezpieczony zasiłkiem

macierzyńskim w wysokości 60% podstawy wymiaru

tegoż zasiłku.

Myślę, że w tym momencie należałoby uzasadnić,

dlaczego tak chcemy zróżnicować te uprawnienia do

zasiłku macierzyńskiego.

Otóż nie chcemy dokony-

wać jakichkolwiek zmian w wymiarze zasiłku macie-

rzyńskiego, który dzisiaj obowiązuje w wysokości

100% podstawy wymiaru w każdym przypadku, tak-

że przy uprawnieniu do wyższego urlopu macierzyń-

skiego z tytułu urodzenia więcej niż jednego dziecka,

i to jest większy wymiar niż 20 tygodni.

Jest to wy-

miar wynoszący od 20 do 37 tygodni w zależności od

okresie cały czas jest to procent świadczenia.

I pro-

ponujemy tę zasadę zachować.

Gdybym się chciał odnieść do innych projektów,

także rządowych, gdzie proponuje się m.in. ujednoli-

cenie wysokości zasiłku macierzyńskiego, począwszy

od urlopu macierzyńskiego, poprzez te wszystkie

inne tytuły, aż do urlopu rodzicielskiego włącznie,

tak by przez 52 tygodnie było to 80%, to powiedział-

bym, że to jest rozwiązanie mniej korzystne dla

uprawnionych, szczególnie tych, którzy mają prawo

do większego wymiaru urlopu macierzyńskiego niż

20 tygodni.

Zliczyliśmy to.

W maksymalnym wymia-

rze jest to każdego miesiąca różnica w granicach 5%–

5% to już są istotne kwoty – i o tym trzeba byłoby

pamiętać.

Dlatego taka, a nie inna jest propozycja

z naszej strony.

Także proponujemy dokonać istotnej zmiany

rynku pracy, a mianowicie chcemy w sposób jedno-

znaczny ustanowić ochronę statusu bezrobotnego dla

osób korzystających z tych wszystkich urlopów, o któ-

rych mówię w tej chwili, ale także dla kobiet w ciąży

z powodu ich niezdolności do pracy związanej z ciążą

i porodem trwającej w sposób nieprzerwany przez 90

dni.

Chodzi o to, żeby automatycznie w tych przypad-

kach matek nie wykreślać z listy objętych tym upraw-

nieniem – podobnie oczywiście jeśli chodzi o możli-

wość skorzystania z tych wszystkich uprawnień

w okresie po urodzeniu dziecka – a także, co jest

istotne dla pracodawcy i zachęcające, żeby utrwalać

stosunek pracy.

Jeżeli chodzi o rodzica, który wraca

po urlopie macierzyńskim do pracy, proponujemy do-

konać zmiany w tejże ustawie polegającej na tym, że

w okresie 36 miesięcy, począwszy od 1 miesiąca po

powrocie z urlopu macierzyńskiego i itd., pracodaw-

ca byłby zwolniony z płacenia za niego składki na

Fundusz Pracy, a więc miałby z tego tytułu mniejsze

koszty pracy.

Jest to zachęta dla pracodawcy.

Podob-

nie jeśli chodzi o ustawę o ochronie roszczeń pracow-

nujemy, by pracodawca w przypadku osoby wracają-

cej po urlopie macierzyńskim miał niższe koszty

pracy z tytułu składki na Fundusz Gwarantowanych

Świadczeń Pracowniczych.

To są dwa może nieistot-

ne, ale obciążenia pracodawców, które generalnie

rzutują na koszty pracy w ich firmach.

Kończąc, chciałbym powiedzieć, że w art. 7 przed-

łożonego przez nas projektu ustawy proponujemy

w sposób jednoznaczny, niebudzący żadnych wątpli-

wości zapisać, że przepisy tej ustawy w pełnej rozcią-

głości, we wszystkich kategoriach, które są w niej

ujęte, będą dotyczyć wszystkich przypadków, które

zaistniały po 31 grudnia roku 2012.

I na koniec refleksja.

By w pełni mogły być zrea-

lizowane prawa matek I kwartału wynikające z no-

wych regulacji Kodeksu pracy i innych towarzyszą-

cych ustaw, niezbędne jest, by ta ustawa weszła w życie

przed dniem 10 czerwca, a więc przed upływem obo-

wiązywania praw, które dzisiaj są realizowane, a są

zdecydowanie mniej korzystne niż te prawa, które

chcemy wprowadzić dla rodziców tymiż regulacjami,

o których przed chwilą powiedziałem.

Tak więc je-

steśmy skłonni poświęcić każdą ilość czasu, jaka jest

niezbędna, żeby zdążyć przed tym terminem i żeby

w sposób jednoznaczny zlikwidować problem, który

stworzył w sposób, powiem, nonszalancki, przy bra-

ku jakiejkolwiek odpowiedzialności i, myślę, refleksji

rząd Platformy Obywatelskiej i Polskiego Stronni-

Poprzemy wszystkie projekty i proponujemy pochy-

lić się nad nimi jak najszybciej.

Dziękuję za uwagę.

Poseł Ryszard Zbrzyzny

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję panu posłowi.

Minister Pracy i Polityki Społecznej

naliśmy w ministerstwie pracę nad pakietem rozwią-

zań prorodzinnych, nie przypuszczałem, że tak szyb-

ko będę mógł przedstawić państwu jeden z kluczo-

wych elementów naszego programu – dłuższe urlopy

dla rodziców.

Pamiętam jedną z pierwszych narad w tej spra-

wie.

To było tuż przed wakacjami ubiegłego roku,

byliśmy już po serii spotkań z ekspertami od polityki

rodzinnej i po przeglądzie rozwiązań prorodzinnych

w innych krajach.

Zostało nam zebranie wszystkich

pomysłów i przygotowanie agendy na najbliższe mie-

siące.

Omawialiśmy po kolei różne propozycje zmian,

oceniając ich zasadność i szansę na realizację.

Gdy

doszliśmy do wydłużenia urlopów macierzyńskich,

usłyszałem – już nie pamiętam, kto wypowiedział te

słowa: To świetny pomysł, ale musimy mierzyć za-

miary na siły.

Zostawmy ten projekt na czas, kiedy

gospodarka znów będzie pędzić w 6-procentowym

tempie.

Pomyślałem wtedy: Nie możemy dłużej cze-

kać.

Wystarczy spojrzeć na liczby.

Wskaźnik dzietno-

ści już teraz mamy jeden z najniższych w Europie.

Prognozy demografów są dla nas nieubłagane.

Sta-

rzejemy się jako społeczeństwo i z czasem będzie nas

coraz mniej.

Chyba że coś zrobimy.

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Mam dzisiaj za-

szczyt przedstawić państwu rządowy projekt ustawy

wydłużającej płatne urlopy dla rodziców, czyli projekt

rych innych ustaw zawarty w druku nr 1310.

Zakłada on wydłużenie urlopu dla rodziców z obec-

nych 24 tygodni aż do 52 tygodni, czyli całego roku,

maksymalną elastyczność w dzieleniu się urlopem

między rodzicami, możliwość skorzystania z dłuż-

szych urlopów nie tylko dla rodziców zatrudnionych

na etatach, ale dla wszystkich, którzy opłacają ubez-

pieczenie chorobowe, czyli także dla pracujących na

umowach zlecenia i dla samozatrudnionych.

Nie przesadzę, jeśli powiem, że proponowane

przez nas zmiany są rewolucyjne.

Wystarczy przypo-

mnieć, że obecnie po urodzeniu dziecka rodzice mają

prawo do płatnego urlopu macierzyńskiego i dodat-

kowego urlopu macierzyńskiego dla rodziców biolo-

gicznych dzieci, płatnego urlopu na warunkach urlo-

pu macierzyńskiego i dodatkowego urlopu na warun-

kach urlopu macierzyńskiego dla rodziców adopcyj-

nych, płatnego urlopu ojcowskiego przysługującego

tylko ojcom wychowującym dziecko, bezpłatnego

urlopu wychowawczego.

Długość urlopu macierzyńskiego zależy od liczby

urodzonych dzieci i waha się od 20 tygodni w przy-

padku urodzenia jednego dziecka aż do 37 tygodni

w przypadku urodzenia pięcioraczków lub większej

liczby dzieci.

Rodzic może też skorzystać z dodatko-

wego urlopu macierzyńskiego, który wynosi do 4 ty-

godni w przypadku urodzenia jednego dziecka przy

jednym porodzie i do 6 w przypadku urodzenia bliź-

niaków lub większej liczby dzieci.

Tak samo jest w przypadku rodziców adopcyjnych

lub zastępczych.

Zatem obecnie po urodzeniu dziecka możemy sko-

rzystać z urlopu trwającego od 24 tygodni przy uro-

dzeniu jednego dziecka do maksymalnie 43 tygodni

przy urodzeniu pięciorga lub większej liczby dzieci.

W trakcie całego urlopu przysługuje nam zasiłek

w wysokości 100% wynagrodzenia.

Z kolei bezpłatny urlop wychowawczy można

wziąć na nie dłużej niż 3 lata, z możliwością przedłu-

żenia o kolejne 3 lata, jeżeli zajmujemy się niepełno-

sprawnym dzieckiem wymagającym osobistej opieki.

Tak jest obecnie.

Trudno byłoby kiedykolwiek

i kogokolwiek przekonać, że te rozwiązania są wy-

starczające w obecnej sytuacji demograficznej.

Dla-

tego czas na daleko idące zmiany.

Pozwolę sobie teraz

przedstawić najważniejsze rozwiązania nowej polity-

ki rodzinnej.

Panie Marszałku!

Wysoki Sejmie!

Projekt przed-

kładany do rozpatrzenia Wysokiej Izbie umożliwia

rodzicom skorzystanie z płatnego urlopu po urodze-

niu dziecka przez pełny rok, a przy jednoczesnym

urodzeniu większej liczby dzieci nawet przez okres

dłuższy niż rok.

Będzie to możliwe dzięki dotychcza-

sowemu urlopowi macierzyńskiemu, dodatkowemu

urlopowi macierzyńskiemu i nowemu – urlopowi ro-

dzicielskiemu.

I tak: długość urlopu macierzyńskiego pozostaje

bez zmian.

Dodatkowy urlop macierzyński wydłuża-

my o 2 tygodnie do 6 tygodni w przypadku urodzenia

nia więcej niż jednego dziecka.

Chcę podkreślić, że

zgodnie z jeszcze dzisiaj obowiązującymi przepisami

pracownicy mieliby możliwość skorzystania z dłuż-

szego dodatkowego urlopu macierzyńskiego dopiero

od 2014 r.

Do tego dochodzi jeszcze urlop rodzicielski

trwający do 26 tygodni.

Dzięki zmianom wprowadzonym niniejszym pro-

jektem rodzice będą mogli w sumie skorzystać aż

z 52 tygodni urlopu w przypadku urodzenia jednego

dziecka (obecnie to 24).

Natomiast gdy urodzi się wię-

cej jedno, urlop wyniesie od 65 do 71 tygodni, w za-

leżności od liczby dzieci.

Gdy przyjrzeć się długości urlopów dla rodziców

w innych krajach, okaże się, że ta rewolucyjna zmia-

na stawia Polskę w awangardzie i w czołówce euro-

pejskiej.

Szczególnie warto spojrzeć na kraje skandy-

nawskie, które uchodzą za te o najbardziej rozwinię-

tej polityce prorodzinnej, i w tym kierunku zmierza-

my.

Oczywiście Szwecja pozostaje jeszcze przed nami,

ale wymieniana Wielka Brytania, Dania czy Finlan-

dia to będą kraje, z którymi będziemy mogli się po-

równywać w tym wymiarze.

W naszym projekcie nie ograniczamy się jedynie

do wydłużenia dodatkowych urlopów macierzyń-

skich.

Proponujemy także szereg ważnych dla rodzin

ułatwień.

Jednym z nich jest przyznanie obojgu rodzicom

takich samych praw do korzystania z dodatkowego

urlopu.

Znika przepis mówiący o tym, w jakich przy-

padkach to ojciec dziecka może z niego skorzystać.

Jednocześnie przyjmujemy zasadę, że przy redak-

cji wszystkich przepisów dotyczących urlopu dodat-

kowego używamy tylko określenia „pracownik”.

To

bardzo ważna zmiana.

Dzięki niej przepisy ustawy

adresowane będą zarówno do matki, jak i do ojca

dziecka, dając im (Oklaski) takie same prawa i przy-

wileje wynikające z dłuższego urlopu na opiekę nad

dzieckiem.

Co jeszcze zmieniamy?

Proponujemy między in-

nymi, aby dodatkowy urlop macierzyński mógł być

wykorzystany nie tylko jednorazowo, ale także w częś-

ciach, przy czym każda z nich nie może być krótsza

niż tydzień.

Nadal jednak skorzystać z niego będzie

można bezpośrednio po urlopie macierzyńskim.

Dodatkowy urlop można będzie nadal łączyć z pra-

cą na część etatu u dotychczasowego pracodawcy.

Nie

chcielibyśmy jednak komplikować sytuacji firmy,

w której rodzic jest zatrudniony.

Dlatego wniosek

o dodatkowy urlop macierzyński nadal będzie udzie-

lany na pisemny wniosek pracownika, wiążący pra-

codawcę, ale składany w terminie nie krótszym niż

Pragnę zwrócić uwagę, że do tej pory termin ten był

krótszy i wynosił 7 dni.

Taki kompromis, uwzględ-

niający interes obu stron, udało nam się wypracować

w trakcie konsultacji społecznych projektu ustawy.

Panie Marszałku!

Panie i Panowie Posłowie!

Nie-

wątpliwie kluczowe w naszym projekcie jest wprowa-

dzenie nowego, maksymalnie 26-tygodniowego urlo-

pu rodzicielskiego.

Rodzice sami zdecydują, w jakim

stopniu chcą z niego skorzystać.

Jego długość nie

będzie zależała od liczby urodzonych dzieci.

Takie

zróżnicowanie pozostaje jednak w przypadku urlopu

macierzyńskiego i dodatkowego urlopu macierzyń-

skiego.

Zachowujemy konsekwencję: urlop rodzicielski

będzie możliwy po wykorzystaniu urlopu macie-

rzyńskiego i dodatkowego urlopu macierzyńskiego.

Jednak biorąc pod uwagę stosunkowo długi okres

urlopu rodzicielskiego, w projekcie zapisaliśmy moż-

liwość skorzystania z niego jednorazowo lub w częś-

jedna po drugiej.

Proponujemy także, aby z urlopu

rodzicielskiego mogli korzystać jednocześnie oboje

rodzice dziecka.

W sumie nie może to być jednak

więcej niż 26 tygodni łącznie.

To rozwiązanie gwa-

rantuje jak największą elastyczność urlopu, umoż-

liwia bowiem podejmowanie doraźnych decyzji o ko-

rzystaniu z kolejnych tygodni urlopu.

Z kolei ogra-

niczenie liczby części, w których urlop rodzicielski

mógłby być wykorzystywany, a także określenie

minimalnej długości każdej z nich jest korzystne dla

pracodawców.

Da im możliwość lepszej organizacji

pracy w firmie pod nieobecność pracowników spo-

wodowaną urlopem.

Urlop rodzicielski będzie udzielany na pisemny

wniosek pracownika składany u pracodawcy z co naj-

mniej 14-dniowym wyprzedzeniem.

Pracodawca nie

będzie mógł odmówić udzielenia urlopu.

Jednocześ-

nie projekt zapewnia pracownikom korzystającym

z rodzicielskiego gwarancje porównywalne z tymi,

jakimi są objęci pracownicy na macierzyńskim.

Nie

będą między innymi mogli być w tym czasie zwolnie-

ni.

Rodzice będą mogli skorzystać z wymienionych

urlopów na dwa sposoby.

Tradycyjny, czyli składając

kolejne wnioski u pracodawcy.

Zatem jeszcze w trak-

cie urlopu macierzyńskiego składaliby wniosek o do-

datkowy urlop macierzyński, w jego trakcie o udzie-

lenie urlopu rodzicielskiego.

Za każdym razem nastę-

powałoby to z 14-dniowym wyprzedzeniem.

Stworzy-

liśmy również uproszczoną ścieżkę.

Rodzic już na

początku będzie mógł zadeklarować, że skorzysta

z pełnego rocznego urlopu, czyli po kolei z macierzyń-

skiego, dodatkowego macierzyńskiego i rodzicielskie-

go.

Musiałby taką deklarację złożyć nie później niż

14 dni po urodzeniu dziecka.

Równie dobrze mogłoby

to być jeszcze przed porodem.

W takim przypadku

wystarczyłby jedynie jeden wniosek do pracodawcy

zamiast trzech różnych.

Wybór jednego z wariantów pozostawiamy do de-

cyzji rodziców.

Pragnę podkreślić, że wybór drugiej

opcji nie przekreśla możliwości podziału urlopu mię-

dzy oboje rodziców.

Z urlopu zawsze będzie można

zrezygnować w części lub w całości.

Wówczas niewy-

korzystana część urlopu mogłaby być wykorzystana

przez drugiego rodzica.

Zarówno rezygnacja z urlo-

pu, jak i jego przejęcie wymagałyby złożenia pisem-

nego wniosku u pracodawcy, z zachowaniem 14-dnio-

wego wyprzedzenia.

Pracodawca nie mógłby go od-

rzucić.

Takie same zasady będą obowiązywały także

wobec rodziców adopcyjnych i zastępczych.

Celem naszego projektu jest również ułatwienie

rodzicom łączenia opieki nad dzieckiem z pracą.

Je-

steśmy w pełni świadomi wątpliwości, jakie nowe

uprawnienia pracowników mogą budzić, i zapewne

budzą, wśród pracodawców.

W licznych rozmowach

z nimi i przedstawicielami ich organizacji starałem

się rozwiewać te wątpliwości.

Dziś po raz kolejny za-

pewniam: pracując nad projektem ustawy, szczegó-

łowo ważyliśmy interesy i oczekiwania wszystkich

zainteresowanych.

Kompromisem niech będzie nasza

propozycja, by rodzic mógł pracować w trakcie urlopu

na nie więcej niż pół etatu, przy czym chodzi o poło-

wę pełnego wymiaru czasu pracy, a nie wyłącznie

Minister Pracy i Polityki Społecznej

połowę dobowego wymiaru czasu pracy jak obecnie.

Dzięki temu rodzic nie będzie zmuszony do pracy po

4 godziny każdego dnia.

W poniedziałek będzie mógł

przyjść do firmy na 3 godziny, a we wtorek na 5 go-

dzin albo jednego dnia w ogóle nie pojawi się w firmie,

bo zatrzymają go obowiązki w domu, a potem odpra-

cuje ten czas, zostając w pracy o godzinę dłużej

w kolejnych dniach.

Uelastycznienie przepisów z jed-

nej strony pozwoli rodzicom łatwiej godzić opiekę nad

dzieckiem z pracą, a z drugiej ułatwi pracodawcom

planowanie zadań dla pracownika-rodzica.

Jestem

przekonany, że dzięki tej zmianie w przepisach rów-

nież pracodawcy bardziej niż dotychczas otworzą się

na pracowników-rodziców.

Aby powrót pracownika po dłuższej nieobecności

spowodowanej urlopem nie komplikował działalności

firmy, zdecydowaliśmy się wydłużyć czas, w którym

rodzic może złożyć wniosek o podjęcie pracy w trak-

cie urlopu.

Proponujemy, by pracownik informował

na piśmie pracodawcę o chęci powrotu do pracy z co

najmniej 14-dniowym wyprzedzeniem, a nie jak obec-

nie z zaledwie 7-dniowym.

Pozwoli to pracodawcom

lepiej przygotować się do zmian.

Oczywiście zdajemy

sobie sprawę, że nie każdą pracę i nie na każdym

stanowisku można wykonywać w niepełnym wymia-

rze czasu.

Jednak w takim przypadku pracodawca

będzie miał obowiązek poinformować pracownika na

piśmie o przyczynie odmowy.

Jestem jednak przeko-

nany, że będą to sytuacje tylko i wyłącznie wyjątko-

we.

Samym pracodawcom powinno przecież zależeć

na tym, aby ich pracownicy mogli łatwo łączyć życie

rodzinne z pracą.

Czasami taką możliwość, zwłasz-

cza w przypadku rodziców mających małe dzieci, daje

jedynie praca na część etatu.

Do tej pory polscy pra-

codawcy na tle swoich europejskich kolegów słabo

wykorzystywali tę możliwość.

W Polsce jedynie 12%

kobiet pracuje na niepełny etat, podczas gdy na przy-

kład w Niemczech czy w Austrii, czyli krajach, które

dzisiaj mają najniższe bezrobocie, jest to 44–45%.

Wierzę, że zaproponowane przez nas zmiany ułatwią

godzenie życia zawodowego z życiem rodzinnym.

Panie Marszałku!

Wysoki Sejmie!

Możliwość spę-

dzenia roku z dzieckiem po jego narodzinach to roz-

ne w polskiej polityce rodzinnej po 1989 r.

Nie ogra-

niczamy się jednak do wydłużenia samego czasu,

który rodzina może spędzić razem.

Za tym idą także

środki finansowe powalające zapewnić rodzinom ten

wyjątkowy czas.

Obecnie w okresie płatnego urlopu

związanego z urodzeniem dziecka pracownikom

przysługuje zasiłek macierzyński w wysokości 100%

ich wynagrodzenia.

W trakcie urlopu rodzicielskiego zasiłek uległby

zmniejszeniu do 60% pensji, a w przypadku gdy rodzic

od razu zdecyduje się skorzystać z dodatkowych ur-

lopów macierzyńskiego i rodzicielskiego, wysokość

zasiłku wynosiłaby 80% wynagrodzenia w czasie

wszystkich tych urlopów.

Proponujemy, aby zmiany zawarte w druku nr 1310

rzecz wynikająca z konsultacji społecznych.

W pre-

zentowanych wcześniej projektach poszczególnych

klubów parlamentarnych była też mowa o tym, w któ-

rym momencie zostały one zgłoszone do laski mar-

szałkowskiej, była mowa o różnych miesiącach.

Prag-

nę przypomnieć jedną rzecz: pierwsza propozycja

wydłużenia urlopów rodzicielskich, pierwsza propo-

zycja stworzenia rewolucyjnej w III RP zmiany w po-

dejściu do polityki prorodzinnej padła na tej sali

w październiku, podczas tzw. drugiego exposé pana

premiera, a nasz projekt trafił do konsultacji społecz-

nych 8 listopada.

Dobrze, że trwały one długo, bo po

konsultacjach społecznych projekt ustawy wydłuża-

jącej urlopy macierzyńskie i rodzicielskie jest lepszy,

obejmując wszystkie dzieci urodzone w 2013 r.

Pragnę podkreślić, że z dłuższych urlopów będą

mogli skorzystać nie tylko pracownicy zatrudnieni

na etat, ale wszyscy, którzy dobrowolnie opłacają ubez-

pieczenie chorobowe.

Taką możliwość mają osoby

zatrudnione na umowach zlecenie, jak również sa-

mozatrudnione.

Nowe regulacje obejmą również funk-

cjonariuszy służb mundurowych: Straży Granicznej,

Służby Więziennej, a także policjantów, strażaków

i żołnierzy zawodowych.

Panie Marszałku!

Panie Posłanki!

Panowie Po-

słowie!

Wydłużenie urlopów to jedna z propozycji

szerszego rządowego programu działań na rzecz pol-

skich rodzin.

Jego częścią jest także opłacanie skła-

dek na ubezpieczenie społeczne i stworzenie rozwią-

zań analogicznych do urlopu wychowawczego dla sa-

mozatrudnionych, dla rolników, dla osób jeszcze

nieubezpieczonych.

Kolejny punkt to zwiększenie puli środków na

tworzenie i utrzymanie żłobków, klubów dziecięcych.

Dziękuję za przyjęcie podczas ostatniego posiedzenia

Sejmu tych rozwiązań, które ułatwiają opiekę nad

najmłodszymi dziećmi, zakładanie żłobków i klubów

dziecięcych, powstawanie instytucji dziennego opie-

kuna, umożliwiają rolnikom zatrudnianie niań oraz

ujednolicają procedury związane z rejestracją.

Dzię-

kuję Wysokiej Izbie za przyjęcie tych rozwiązań, bo

to kolejny punkt naszej polityki prorodzinnej w roku

polskiej rodziny.

Nie mogę nie wspomnieć także o podniesieniu

zasiłków pielęgnacyjnych dla rodziców opiekujących

się niepełnosprawnymi dziećmi.

W tym momencie

ten proces trwa.

Pragnę przypomnieć, że podnieśli-

śmy również wysokość zasiłków i świadczeń z pomo-

cy społecznej.

Wymieniam jedynie projekty kierowa-

nego przeze mnie resortu, a przecież wkrótce będzie-

my mieli także tańsze przedszkola czy przyjmowany

dzisiaj, podczas trwających w tym momencie obrad

Minister Pracy i Polityki Społecznej

Rady Ministrów, program „Mieszkanie dla młodych”.

Wróćmy jednak do samych urlopów dla rodziców.

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Są takie projekty,

które zamiast dzielić, łączą wokół wspólnego celu.

Dłuższe urlopy dla rodziców są właśnie jednym z nich.

Chciałbym, i myślę, że mówię teraz nie tylko w swo-

im imieniu, ale także obecnych i przyszłych rodziców,

aby dla tych rozwiązań powstała jak najszersza po-

nadpartyjna koalicja.

szych prac w komisjach sejmowych.

Dziękuję bardzo.

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Przed chwilą wydawało się, że dzieci pierwszego

kwartału, które przysłuchiwały się pana wystąpieniu

na galerii, wyraziły aprobatę.

(Oklaski)

tami wysłucha 10-minutowych oświadczeń w imieniu

klubów.

deksu pracy zawarta jest w drukach nr 1172, 1175,

1311 i 1310.

Wysoka Izbo!

Często na tej sali mówimy o tym, że

Polska potrzebuje zmian na rzecz dzietności i bezpie-

czeństwa rodziców decydujących się na potomstwo.

W kilku zasadniczych kwestiach rok 2013 staje się

przełomowy dla polskich rodzin.

Obserwując realizo-

wane projekty oraz planowane rozwiązania w polity-

ce prorodzinnej, należy przyznać, że rok 2013 to rok

pod hasłem rodziny.

Co równie ważne, wciąż trwają

prace nad zmianami, które mają za zadanie wspierać

rodziny i umożliwić im łatwiejsze godzenie obowiąz-

ków zawodowych i rodzinnych.

Przedmiotowe pro-

jekty wprowadzają przede wszystkim zmiany do dzia-

łu ósmego Kodeksu pracy: Uprawnienia pracowni-

ków związane z rodzicielstwem.

Uprawnienia te obej-

mują m.in. prawo do urlopu macierzyńskiego, dodat-

a także urlopu wychowawczego.

Dzisiaj w pierwszych

miesiącach życia dziecka rodzice mogą korzystać

w urlopu macierzyńskiego, dodatkowego urlopu ma-

cierzyńskiego i urlopu ojcowskiego, oczywiście w wy-

miarze ustalonym na podstawie znowelizowanych

Obecnie w przypadku urodzenia jednego dziecka

przy jednym porodzie przysługuje urlop macierzyń-

ski w wymiarze 20 tygodni.

Warto przypomnieć, że

instytucję dodatkowego urlopu macierzyńskiego wpro-

wadziła nowelizacja Kodeksu pracy z dnia 6 grudnia

2008 r.

Uprawnienie to przysługuje od 1 stycznia

2010 r. i jest stopniowo podwyższane.

Dodatkowy ur-

lop macierzyński jest udzielany na wniosek pracow-

nicy jednorazowo w wymiarze tygodnia lub jego wie-

lokrotności bezpośrednio po wykorzystaniu urlopu

macierzyńskiego.

Natomiast o urlop na warunkach

urlopu macierzyńskiego może się ubiegać osoba,

stępowania w sprawie przysposobienia dziecka lub

Przepisy Kodeksu pracy przewidują również dla

pracownika – ojca wychowującego dziecko urlop oj-

cowski w wymiarze 2 tygodni.

Urlop ojcowski może

zostać wykorzystany tylko do ukończenia przez dzie-

cko 12 miesięcy życia.

Urlop wychowawczy w wymia-

rze do 3 lat przysługuje natomiast pracownikowi

zatrudnionemu co najmniej 6 miesięcy.

Urlop prze-

znaczony jest na sprawowanie osobistej opieki nad

nie 4. roku życia.

Urlop może być wykorzystywany

jednorazowo albo nie więcej niż w 4 częściach.

Wszystkie omawiane dziś projekty są zbieżne.

Proponują m.in. nowelizację przepisów dotyczących

dodatkowego urlopu macierzyńskiego i dodatkowego

Wszystkie także konsekwentnie bronią praw pracow-

nika w trakcie urlopu, to jest gwarantują okres

ochronny przed zwolnieniem.

Przewidują również

wprowadzenie nowej instytucji, to jest urlopu rodzi-

cielskiego.

Projekt rządowy zakłada również dokona-

nie jednej zmiany dotyczącej urlopu macierzyńskie-

go.

Dotyczy ona wymiaru tego urlopu, jaki można

wykorzystać przed przewidywaną datą porodu.

Obec-

nie co najmniej 2 tygodnie urlopu macierzyńskiego

Wnioskodawcy proponują, żeby zmienić zapis na „nie

więcej niż 6 tygodni”.

Takie rozwiązanie zdecydowa-

nie lepiej odpowiada potrzebom praktyki oraz zagwa-

rantuje odpowiedni wymiar urlopu po porodzie.

Projektowane rozwiązania mają ułatwić sprawo-

wanie opieki nad małym dzieckiem w okresie 1. roku

jego życia.

Wnioskodawcy chcą to osiągnąć poprzez

umożliwienie pracownicy – matce dziecka, a także

pracownikowi – ojcu dziecka korzystania z urlopu

skiego oraz z nowej instytucji, czyli urlopu rodziciel-

skiego.

Propozycja nowelizacji przepisów jest swego

rodzaju odpowiedzią na zasygnalizowane problemy

Minister Pracy i Polityki Społecznej

związane z pogodzeniem obowiązków pracowniczych

i rodzicielstwa.

Łączny wymiar tych urlopów ma wy-

nieść 52 tygodnie w przypadku urodzenia jednego

ku porodów mnogich wymiar ten wyniesie od 65 do

Z punktu widzenia pracodawców bardzo ważne

jest zaproponowane w punktach złożenie deklaracji

pracownicy o zamiarze wykorzystania bezpośrednio

po urlopie macierzyńskim dodatkowego urlopu ma-

cierzyńskiego w pełnym wymiarze.

Deklaracja po-

winna zostać złożona nie później niż 14 dni po poro-

dzie w miejsce obecnych 7 dni.

Pozwoli to między

innymi na zaplanowanie właściwej organizacji pracy

w razie nieobecności pracownika.

Projektowane

zmiany w zakresie dodatkowego urlopu macierzyń-

skiego obejmą podwyższenie od dnia wejście w życie

projektowanej ustawy, to jest od 17 czerwca 2013 r.,

taka jest data według projektu rządowego, wymiaru

dodatkowego urlopu macierzyńskiego.

Zaproponowa-

no, żeby wymiar dodatkowego urlopu macierzyńskie-

go wynosił do 6 tygodni w przypadku urodzenia jed-

wiązaniem jest przyznanie obojgu rodzicom prawa

do skorzystania z tego urlopu.

Aby zapewnić możli-

wość sprawowania nieprzerwanej opieki nad małym

dzieckiem, proponuje się, żeby dodatkowy urlop ma-

cierzyński wykorzystywany był jednorazowo lub

dnia lub wielokrotności tygodnia, przypadających

Podsumowując, chciałabym powiedzieć, że projek-

towane rozwiązania pozwolą elastyczniej korzystać

z dodatkowego urlopu macierzyńskiego.

Obowiązu-

jące przepisy nie dają szansy wykorzystywania tego

urlopu w dwóch częściach.

Warte podkreślenia jest

również to, że projekt umożliwia korzystanie z tego

jak i pracownika – ojca dziecka.

Zachowana zostanie

jednak zasada, zgodnie z którą oboje rodzice lub opie-

kunowie dziecka, jeżeli są zatrudnieni w tym samym

czasie, mogą korzystać z uprawnienia do dodatkowe-

go urlopu macierzyńskiego tylko dla jednego z nich.

Wnioskodawcy wysunęli także propozycję uelastycz-

nienia dotychczasowych zasad łączenia korzystania

z dodatkowego urlopu macierzyńskiego z wykonywa-

Nowym uprawnieniem związanym z pełnieniem

funkcji rodzicielskich jest instytucja urlopu rodzi-

cielskiego.

Projekty przewidują przyznanie prawa

do urlopu rodzicielskiego pracownikowi, który wy-

korzystał pełny wymiar dodatkowego urlopu na

warunkach urlopu macierzyńskiego.

Taki pracow-

nik mógłby korzystać z urlopu rodzicielskiego bez-

pośrednio po dodatkowym urlopie na warunkach

urlopu macierzyńskiego.

Wnioskodawcy proponują,

że wymiar takiego urlopu powinien wynosić do 26

tygodni, przy czym długość urlopu nie byłaby zróż-

nicowana w zależności od liczby dzieci urodzonych

przy jednym porodzie, jak to ma miejsce w przypad-

ku podstawowego i dodatkowego urlopu macierzyń-

skiego.

By uelastycznić korzystanie z tego uprawnienia

dla rodziców, ustalono, że z urlopu można korzystać

jednorazowo lub w częściach.

Projekty zakładają po-

dział urlopu nie więcej niż na 3 części, z których każ-

wielokrotności tygodnia.

Ten konkretny podział zo-

stał wprowadzony z myślą o pracodawcach, w celu

zapewnienia odpowiednich warunków do organizacji

procesu pracy.

Co istotne, z urlopu rodzicielskiego

oczywiście w łącznym wymiarze do 26 tygodni.

Pro-

jekty określają również formalne wymagania wobec

wniosku o udzielenie urlopu rodzicielskiego.

Analogiczne uprawnienia gwarantuje się pra-

cownikom, którzy przyjęli dziecko na wychowanie

cie postępowania w sprawie przysposobienia dzie-

cka lub którzy przyjęli dziecko na wychowanie jako

Projekty ustaw wprowadzają również zmiany do

przepisów o zasiłkach z ubezpieczenia społecznego

da, że zasiłek macierzyński będzie przysługiwał rów-

nież przez okres określony przepisami…

( Dzwonek)

Panie marszałku…

Dziękuję.

…

Kodeksu pracy jako okres urlopu rodzicielskie -

go.

W sytuacji gdy kobieta wykorzystała urlop macie-

rzyński w aktualnie obowiązującym wymiarze, w okre-

sie którego będzie otrzymywać 100% podstawy wy-

miaru zasiłku macierzyńskiego, ma prawo otrzymy-

wać w trakcie urlopu rodzicielskiego 60% podstawy

wymiaru tego zasiłku przez następne tygodnie, do

26 tygodni łącznie.

Natomiast w sytuacji gdy kobieta

zdecyduje się wykorzystać bezpośrednio po urlopie

macierzyńskim dodatkowy urlop macierzyński oraz

urlop rodzicielski i złoży stosowny wniosek, jednak

stawy wymiaru zasiłku.

Nowelizacja przepisów w Kodeksie pracy oraz

w ustawie o świadczeniach pieniężnych z ubezpiecze-

będzie wymagała dokonania zmian w innych usta-

wach, w tym regulujących sytuację funkcjonariuszy

służb mundurowych i żołnierzy zawodowych.

Zmiany

w ustawach dotyczących funkcjonariuszy służb mun-

durowych i żołnierzy zawodowych zmierzają do okre-

ślenia sytuacji prawnej tych osób w zakresie upraw-

nień związanych z pełnieniem funkcji rodzicielskich

oraz wysokością należności otrzymywanych w czasie

urlopu.

Część zmian w powyższych ustawach ma cha-

rakter porządkująco-uzupełniający.

Poseł Izabela Katarzyna Mrzygłocka

Rządowy projekt proponuje zmianę przepisów

pełnosprawnych.

Zmiana umożliwi wyłączenie osób

niebędących osobami niepełnosprawnymi przebywa-

jących na urlopach rodzicielskich ze stanu zatrudnie-

nia, od osiągnięcia którego zależy podleganie obo-

wiązkowi wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilita-

cji Osób Niepełnosprawnych i wysokość tych wpłat.

Natomiast zmiany w ustawie z dnia 20 kwietnia

pracy mają na celu zapewnienie statusu bezrobotne-

go po urodzeniu dziecka, także w okresie urlopu na

warunkach urlopu macierzyńskiego, dodatkowego

urlopu rodzicielskiego.

Ta gwarancja umożliwi m.in.

pobieranie wydłużonego zasiłku dla bezrobotnych.

Regulacja ma charakter lex specialis.

Bez jej wpro-

wadzenia kobieta po urodzeniu dziecka bądź kobieta

czy mężczyzna po wzięciu dziecka na wychowanie

z uwagi na sprawowanie opieki nad dzieckiem i tym

samym pozostawanie w stanie braku gotowości do

podjęcia pracy, także w trakcie urlopu rodzicielskie-

go, zostaliby pozbawieni statusu osób bezrobotnych.

Projekty zawierają również propozycję przepisów

przejściowych skierowanych do pracowników, którzy

dodatkowym urlopie macierzyńskim bądź na dodat-

kowym urlopie na warunkach urlopu macierzyńskie-

go.

Te osoby miałyby prawo do zwracania się z wnio-

skiem o udzielenie części takiego urlopu w wymiarze

odpowiadającym różnicy między wymiarem urlopu

wprowadzonym projektowaną ustawą a wymiarem

udzielonego urlopu.

Wprowadzenie nowej kategorii urlopu rodziciel-

skiego w wymiarze – już kończę – do 26 tygodni zwią-

zane jest ze wzrostem wydatków z Funduszu Ubez-

pieczeń Społecznych, który jest istotnym elementem

sektora finansów publicznych.

Dlatego ważne jest,

żeby projekt ustawy zawierał również mechanizmy

korygujące, mające zastosowanie w przypadku prze-

Należy podkreślić, że dodatkowe koszty związane

z wypłatą zasiłków macierzyńskich i składek na ubez-

pieczenia społeczne z związku z wydłużeniem urlopu

z tytułu sprawowania osobistej opieki nad małym

dzieckiem będą finansowane z budżetu państwa.

Pragnę nadmienić, że postulat dotyczący przy-

spieszenia terminu wejścia w życie ustawy został

uwzględniony, ponieważ wszyscy zdajemy sobie spra-

wę, że urlop macierzyński stanowi jeden z filarów

bezpieczeństwa socjalnego.

Rodzice wszystkich dzie-

pisami o urlopie rodzicielskim.

Klub parlamentarny, w którego imieniu występuję,

wnosi o skierowanie wszystkich projektów do dalszych

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

To przejęzyczenie było znaczące.

rych innych ustaw.

Trudno mojego wystąpienia nie

rozpocząć od wzmianki o tzw. matkach I kwartału,

tym bardziej że matki są wśród nas i serdecznie je

pozdrawiamy.

Panie ministrze, przeczytam tytuły artykułów,

jakie pojawiły się w dzisiejszym wydaniu prasy i w me-

diach, jak na przykład: „Sejm o urlopach matek

I kwartału”.

Przypomnę wypowiedzi sprzed kilku

miesięcy: „Kilkanaście tysięcy kobiet od kilkunastu

dni walczy z czasem, tym razem się nie spieszą”, „Ro-

dzisz?

Czekaj do poniedziałku 17 marca”, „Robią

wszystko, by opóźnić poród, błagają lekarzy, przesu-

wają terminy planowanego cesarskiego cięcia.

Ol-

brzymi stres, a wszystko po to, aby nie urodzić dzie-

cka przed 17 marca”.

Pan premier zgotował paniom niespodziankę.

Mimo że w październiku zapowiedział roczne urlopy,

okazałoby się, że byłyby to urlopy tylko dla matek trzech

kwartałów.

Z roku rodziny mielibyśmy rok trzech

kwartałów, a wszystko dlatego, że państwo przyjęli-

ście w pierwszych rozwiązaniach, że wejście w życie

ustawy nastąpi z dniem 1 września.

Panie ministrze,

zapowiadaliście, że pan premier nie ma absolutnie

innej możliwości, że to tylko data graniczna.

Chwała

paniom, które zorganizowały się, walczyły o to, żeby

ta decyzja została zmieniona.

Premier dzielnie rozwiązuje problemy, które sam

sobie wcześniej stworzył.

Całe szczęście, że na kon-

ferencji prasowej wystąpił z polskimi rodzinami,

wystąpił z rodziną irlandzką.

Przynajmniej w tym

zakresie mamy sukces.

Przypomnę, że problem do-

tyczył ok. 80 tys. dzieci.

Koszty szacuje się różnie, to

ok. 150 mln zł.

Nagle znalazły się pieniądze.

Pan

premier mówi, że nie ma powodzi, więc to dzięki tym

środkom.

Ale przeznaczacie państwo na przykład

100 mln na konferencję klimatyczną na Stadionie

Narodowym, przeznaczyliście 60 mln na program mi-

nistra Arłukowicza dotyczący recept, który nie wszedł

w życie.

Środki są, tylko nie umiecie uczciwie i go-

spodarnie nimi zarządzać.

W najważniejszej sprawie

sami sobie, że tak powiem, strzeliliście w kolano.

Poseł Izabela Katarzyna Mrzygłocka

Prawo i Sprawiedliwość wyszło wam naprzeciw

– złożyliśmy projekt w styczniu.

Wystarczyłoby nad

nim procedować.

Pan minister mówi o szybkości.

7

miesięcy, panie premierze, panie ministrze.

7 miesię-

cy, a pan mówi, że szybko.

Co dzisiaj mamy?

Nadzwy-

czajne posiedzenie Sejmu.

Po posiedzeniu Sejmu

mamy posiedzenie nadzwyczajnej komisji.

Dzisiaj

musi być przyjęte sprawozdanie, żebyśmy za dwa ty-

godnie mogli przyjąć projekt ustawy i żeby pan pre-

zydent zdążył podpisać ustawę do 17 czerwca, bo

inaczej nie obejmiemy tym matek I kwartału.

Gdzie

jest logika, gdzie sens?

Jaka merytoryczna debata

może być przeprowadzona w tym czasie?

A wątpliwo-

ści pojawiają się.

W tych czterech projektach są różne

propozycje dotyczące choćby wysokości zasiłku itd.

Można byłoby nad tym dyskutować.

Dzisiaj nie mamy

żadnych szans na jakąkolwiek merytoryczną dysku-

sję.

Oczywiście, że tutaj w tym zakresie projekt rzą-

dowy będzie projektem rządowym, stąd też będę

odnosił się do tego projektu.

Rozpocznę od pierwszej wątpliwości, którą mam.

Myślę, że pan minister ją rozwieje.

Jest to kwestia

terminu wejścia w życie ustawy dotyczącej matek

I kwartału.

Liczymy tak: dziecko urodziło się 1 stycz-

nia.

Mamy 20 tygodni urlopu, czyli urlop kończy się

21 maja.

Zgodnie z obowiązującym dzisiaj prawem

7 dni wcześniej trzeba wystąpić z wnioskiem, aby

uzyskać dodatkowy urlop macierzyński, de facto

czternastego, czyli dzisiaj.

Jeżeli kobieta nie wystąpi

dzisiaj o dodatkowy urlop, nie nabywa prawa do do-

datkowego urlopu.

Konsekwencją tego jest to, że

– z innych przepisów, które będziemy przyjmować, to

wynika – aby skorzystać z urlopu rodzicielskiego,

trzeba wykorzystać wszystkie części, czyli podstawo-

wy urlop macierzyński, dodatkowy urlop i dopiero

rodzicielski.

Co się stanie, jeśli ten wniosek nie zo-

stanie dzisiaj złożony?

Myślę, że pan minister odpo-

wie na to pytanie.

Jeżeli matka złoży wniosek dzisiaj, to ma następny

termin, kiedy musi wystąpić, bo mamy dzisiaj taką

sytuację, że w obowiązującym prawie są 4 tygodnie

dodatkowego urlopu, a po 17 czerwca będzie 6 tygodni.

Czyli znowu musi wystąpić o te dwa tygodnie, kolejny

termin.

Jak to wszystko już spełni, może wystąpić

o urlop rodzicielski płatny w wysokości 60%.

To jest

pierwsza wątpliwość, która się pojawia.

Druga wątpliwość dotyczy tego, że są trzy rodza-

je urlopów: urlop macierzyński, dodatkowy urlop

macierzyński i dodatkowy – to, co państwo wprowa-

dzacie – urlop rodzicielski.

Chciałbym podyskutować,

panie ministrze, z panem, czy na przykład obligato-

ryjnie nie powinno być tak: 26 tygodni urlopu macie-

rzyńskiego i druga część – urlop rodzicielski.

To by-

łoby jakieś rozwiązanie w kontekście tego, że prze-

suwamy 6 tygodni urlopu, chodzi o możliwość wyko-

rzystania urlopu macierzyńskiego przed porodem.

Może by to się opłacało – bo większość kobiet idzie

na zwolnienia lekarskie – żeby to był obligatoryjny

urlop trwający 26 tygodni.

Nie wiem, ale chciałbym

na ten temat podyskutować również z ekspertami,

czy nie lepiej mieć 26 tygodni urlopu obligatoryjnego.

Przypomnę, że w naszym kraju taki projekt był przy-

jęty przez Sejm, przez rząd AWS, bo sam to prowa-

dziłem, niestety prezydent wtedy to zawetował.

Było

26 tygodni urlopu macierzyńskiego.

To jest ta wąt-

pliwość.

Kolejna moja wątpliwość.

Wniosek, jaki rodzaj

urlopu się wybiera, musi być złożony przez ojca czy

matkę 14 dni po porodzie.

Mamy, jak powiedziałem,

trzy rodzaje urlopów.

Ma to zasadnicze znaczenie ze

względu na to, że przyjmujecie różne warianty pła-

cenia.

Jeżeli ktoś jest na zasiłku, na urlopie podsta-

wowym ma 100%, dodatkowy to 100%, a rodzicielski

60%.

Jeśli 14 dni po porodzie zdecyduje się na wszyst-

kie trzy warianty – trudno mi wyobrazić sobie, jak to

będzie funkcjonowało – to wtedy dostaje 80%.

Czyli

muszę wybrać.

No i teraz logiczne jest, że zastana-

wiam się, co w danym momencie jest lepsze – które

rozwiązanie, jeżeli jest taka gradacja.

W innych pro-

jektach np. jest tak, żeby to było 100%, jednakowo.

Wtedy nie mamy żadnego problemu, liczenia termi-

nów, innych rzeczy.

Ale jeżeli mamy taką gradację,

to myślę, że w większości przypadków matka jednak

będzie się zastanawiała nad takim rozwiązaniem:

najpierw wezmę sobie 100% wysokości zasiłku ma-

cierzyńskiego plus dodatkowy urlop, za pół roku zde-

cyduję, wezmę urlop rodzicielski – 60%.

Tu też moż-

na by było nad tym dyskutować.

Kolejna według mnie ważna sprawa – i tu nie zga-

dzam się z argumentacją – dotyczy dodatkowego ur-

lopu macierzyńskiego i łączenia go z pracą.

Mieliśmy

taki zapis, że na wniosek pracownika można było

skorzystać z elastycznej formy, czyli np. połowa etatu

i połowa urlopu.

Dzisiaj państwo proponujecie to

samo, ale z jednym zasadniczym warunkiem, że to

pracodawca będzie wyrażał zgodę, czy stworzyć taką

możliwość.

Jeżeli pracodawca się nie zgodzi, to łaska-

wie piszecie, że ma dać tej kobiecie odpowiedź na

piśmie, że się nie zgadza.

Jakaś konsekwencja musi

być: albo ta kobieta może się gdzieś odwołać, albo nie.

Według mnie to jest złe rozwiązanie.

Wiem, że pra-

codawcy zabiegali o to, żeby było takie rozwiązanie,

ale według mojej oceny ono nie jest dobre.

zowy dodatek wyrównawczy.

On w jakiś sposób jest

rozwiązaniem dotyczącym tej kwestii: jeżeli ktoś wy-

bierze 100% czy zdecyduje się na 80%, a później zre-

zygnuje, to mu się wypłaci.

I od razu powiem, panie

ministrze, że gdyby nie uzasadnienie i wcześniejsze

informacje, to żeby zrozumieć te przepisy, czytając

tylko projekty zmian, naprawdę trzeba być mistrzem

świata, naprawdę.

Proszę mi wierzyć, większość

osób, która to czytała bez uzasadnienia, zastanawia

się, jak to będzie funkcjonowało.

Już nie wspomnę

o tych terminach, 14 dni, kolejne 14 dni itd.

Tak że

to naprawdę jest duży problem, jeśli chodzi o ten pro-

jekt ustawy.

Kolejna sprawa – myślę, że pan marszałek pozwo-

li mi trochę dłużej mówić – oczywiście dotyczy…

Poseł Stanisław Szwed

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

To nie ulega wątpliwości.

Poseł Stanisław Szwed:

Dziękuję, panie marszałku.

Jeśli chodzi o pragmatykę służb mundurowych,

sprawa jest jak bardziej oczywista.

Fundusz Pracy,

Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych

to dobre rozwiązania, które zmierzają w tym kierunku.

Jeśli chodzi o skutki finansowe, my dzisiaj tak

naprawdę nie jesteśmy w stanie oszacować, jakie

będą skutki finansowe tych propozycji, bo nie wiemy,

jak będą się zachowywać przyszłe matki, czy będą

wybierać ten urlop w całości.

Ale trzeba przyjąć, że

średnio to będzie gdzieś na poziomie 80%.

Mniej wię-

cej, że tak powiem, tyle będzie, czyli tak naprawdę

liczymy, że 80%.

Oczywiście pytanie brzmi, ile osób

z tego skorzysta, bo te dwie części urlopu, czyli urlop

dodatkowy i urlop rodzicielski, są na wniosek.

Tutaj

na pewno będą wątpliwości.

Tak że dzisiaj bardzo

trudno jest oszacować te skutki.

(Dzwonek)

Kwestia dotycząca uwag do projektów, które były

zgłaszane.

Oczywiście strona związkowa zgłaszała,

aby wysokość zasiłków była na poziomie 100%, ale

myślę, że warto również zwrócić uwagę na jedno – to

było w opinii związku zawodowego „Solidarność”

i znalazło się w rozwiązaniu Sojuszu Lewicy Demo-

kratycznej – na kwestię wydłużenia urlopu wycho-

wawczego w przypadku urodzenia bliźniąt czy tro-

jaczków.

Nie jest tak, jak państwo piszecie, że to

rozwiązanie wychodzi poza materię projektu.

Bo je-

żeli konsekwencją przyjęcia tych rozwiązań jest to,

że gdy komuś urodzą się bliźniaki, trojaczki czy czwo-

raczki, nie będzie mógł w pełni skorzystać z urlopu

wychowawczego, to przepis jest zły.

A więc po prostu

projekt Sojuszu Lewicy, który mówi, żeby wydłużyć

urlop wychowawczy do 5 lat, jest zasadny i to znala-

zło się też w opinii „Solidarności”.

Kolejna kwestia – i tutaj też trudno się z tym nie

zgodzić – jedną z ciekawostek przedstawia też euro-

pejskie forum właścicieli firm: przepisy przyczynią

się do pogorszenia sytuacji kobiet na rynku pracy.

Prosiłbym pana ministra, aby odniósł się pan do tej

opinii, bo jeżeli europejskie forum właścicieli firm

pisze, że pogorszy, to trzeba się nad tym zastanowić.

Ja uważam, że nie, ale taka opinia tutaj była.

I ostatnia opinia, którą sobie tutaj też zapisałem.

Związek Dużych Rodzin Trzy Plus oczywiście popiera

te rozwiązania, ale mówi również o innych rozwiąza-

niach dotyczących szerokiej polityki prorodzinnej.

Pan

minister wymieniał tu niektóre z nich.

Doskonale

wiemy, i to również wynika z naszego projektu, Prawa

i Sprawiedliwości, dotyczącego programu „Teraz ro-

dzina”, że wydłużenie urlopów jest jednym z ele-

mentów polityki rodzinnej.

Kluczową sprawą są ele-

menty podatkowe i tych rozwiązań do dzisiaj nie ma.

Wręcz odwrotnie, propozycje, które przegłosowywali-

śmy, zmierzały w odwrotnym kierunku.

Mówił pan

o podniesieniu kryterium dochodowego.

Jeżeli podno-

simy kryterium dochodowe o 39 zł, to efekt jest taki,

że z zasiłków rodzinnych korzysta nie więcej niż 50,

60, 80 tys. dzieci, a w ciągu ostatnich lat ubyło prawie

3 mln dzieci ze względu na kryterium dochodowe.

Odniosę się jeszcze w dwóch zdaniach, bo już nie

mam czasu, do projektów Solidarnej Polski.

Myślę,

że warta rozważenia jest propozycja dotycząca 6-mie-

sięcznego okresu ochronnego, dodatkowego okresu

ochronnego, dla powracających po urlopie macie-

rzyńskim czy rodzinnym.

Wiemy, jaka jest sytuacja

tych osób, i myślę, że taka ochrona by nie zaszkodzi-

ła.

Jest również kwestia, już o tym powiedziałem,

poparcia wydłużenia urlopów wychowawczych, o któ-

rych mowa w projekcie SLD, do 5 lat oraz propozycji,

aby przyznawać pracownikowi możliwość skorzysta-

nia z płatnych dni wolnych na dzieci do lat 14, w za-

leżności od ich liczby.

Propozycja jest taka, aby to

były cztery dni dla trojga dzieci i więcej.

Podsumowując, panie ministrze, powiem, że nie

warto było się głupio upierać, bo dzisiaj wyszedłby

pan, mówił do wszystkich i nie musiałoby być tu dzi-

siaj pań z I kwartału.

Siedziałyby sobie w domu i spo-

kojnie oglądały program.

Trzeba się na coś zdecydo-

wać.

Jeżeli się pomaga, a myślę, że kluczową sprawą

jest dla nas dzisiaj pomoc dla polskiej rodziny, to nie

można udawać, że coś się robi, a później tego nie ro-

bić.

Później bowiem, jak już wcześniej powiedziałem,

są takie konsekwencje: próbujemy coś zrobić, a póź-

niej się wycofujemy.

Całe szczęście, że ten błąd został

naprawiony i dzisiaj możemy się wspólnie cieszyć

z tego, że ten projekt obejmuje wszystkie rodziny.

Ale

też tylko rodziny, w których rodzice pracują, którzy

mają umowę o pracę lub prowadzą działalność gospo-

darczą.

To dotyczy połowy…

(Głos z sali: Umowy zlecenia.)

…umowy zlecenia.

To jest gdzieś 160 tys. dzieci.

Więcej?

To pan minister sprostuje.

Druga połowa

rodziców dzieci nie korzysta z tej możliwości, po pro-

stu nie pracuje.

Tu chodzi o dzieci rolników, tych,

którzy mają umowy o dzieło, którzy z różnych wzglę-

dów nie mają…

To jest autentyczny problem, tj. w jaki

sposób rozwiązać również te kwestie.

Panie marszałku, dziękuję za cierpliwość.

W imie-

niu mojego klubu mówię, że jesteśmy za tym, aby

cztery projekty skierować do dalszych prac w komisji.

Ale, jak już powiedziałem, komisja zbiera się dzisiaj

i na dłuższą merytoryczną pracę nie ma czasu.

Wszy-

scy zdajemy sobie sprawę, że dzisiaj to sprawozdanie

musi być przyjęte – dzień 17 czerwca jest dniem gra-

nicznym, w którym ta ustawa musi wejść w życie.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Ale, panie pośle, czego się nie robi, aby było więcej

Polaków.

Głos ma pani posłanka Zofia Popiołek, Ruch Pa-

Poseł Zofia Popiołek:

łączne stanowisko dotyczące projektu ustawy o zmia-

ny ustawy Kodeks pracy oraz ustawy o świadcze-

wniesionego 18 stycznia 2013 r. przez posłów z klu-

bu PiS, projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks

nych, druk nr 1175, wniesionego 23 listopada 2012 r.

przez klub Solidarnej Polski, projektu zmiany usta-

wy Kodeks pracy oraz niektórych innych ustaw,

druk nr 1311, wniesionego 20 marca 2013 r. przez

klub SLD, oraz rządowego projektu ustawy o zmia-

Dlaczego wymieniłam te daty?

Bo kiedy w dniu

22 czerwca 2012 r. wnosiliśmy projekt ustawy o zmia-

lopu ojcowskiego, druk nr 666, którego główną tezą

było to, aby jak najdłużej malutkie dziecko mogło

pozostawać pod opieką wymiennie obojga rodziców,

to na 22. posiedzeniu Sejmu w dniu 26 września

2012 r. projekt ten przyjęto dość sceptycznie z uwa-

gi na koszt proponowanych rozwiązań.

Niemniej

wszystkie kluby opowiedziały się za skierowaniem

go do komisji, w której zawieszono prace nad na-

szym projektem do czasu opracowania projektu rzą-

dowego.

Wówczas nie przypuszczaliśmy, że projekt

rządowy będzie zawierał aż tak rewolucyjne roz-

wiązania, korzystne w zasadzie dla młodych rodzi-

ców, ale wprowadzone jednak w taki sposób, że

wzbudza to dość duże kontrowersje.

Nieukrywaną

satysfakcję mamy również z tego powodu, iż zain-

spirowaliśmy zarówno rząd, jak i pozostałe kluby

poselskie do szukania pomysłów dotyczących tego

ważnego problemu.

Małe dziecko wymaga nieustan-

nej opieki, dlatego bardzo ważne jest, żeby rodzice

jak najdłużej mogli sprawować bezpośrednią opiekę

nad nim, jeżeli tak będą wnioskować.

Nie należy

jednak zapominać, że wychowanie dziecka to nie

tylko pierwszy rok życia.

Inwestowanie w dzieci to

nie tylko sprawa rodziców.

Rola państwa jest rów-

nież tutaj niezbędna, gdyż inwestowanie w nowe

pokolenie, w przyszłość, dla każdego narodu jest

warunkiem jego rozwoju.

Polityka społeczna musi

być kształtowana w sposób kompleksowy, sprawny

i wielotorowy.

Klub Ruch Palikota będzie głosował za skierowa-

niem wszystkich projektów do komisji, gdzie obecnie

samotnie oczekuje nasz projekt złożony w dniu 22

czerwca 2012 r., druk nr 666.

Jednocześnie wyraża-

my nadzieję, że debata nad tymi projektami będzie

oparta na merytorycznych argumentach, a nie na de-

magogii.

Jeszcze raz klub wyraża satysfakcję, że

niemal wszystkie kluby i strona rządowa tak owoc-

nie podchwyciły temat podjęty przez nas na 22. po-

siedzeniu.

Mamy nadzieję, że wspólną pracą przy-

czynimy się do wypracowania najlepszych rozwią-

zań w tak ważnym społecznie temacie.

Dziękuję

bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Panie Ministrze!

Szanowni Państwo!

14 maja roku

Pańskiego 2013 przystąpiliśmy do debaty nad czte-

rema projektami, które, można powiedzieć jednym

zdaniem, prowadzą do polepszenia bytu polskich ro-

dzin, dają nadzieję, dają możliwości, dają zachętę –

chodzi o to, ażeby troszeczkę zastraszający proces

demograficzny, który w ostatnich kilkunastu latach

w naszym kraju zachodzi, zatrzymał się, a nawet

obrał zwrot przeciwny, czyli żebyśmy doczekali się

tego, że przyrost naturalny zacznie wzrastać, będzie

rodziło się coraz więcej dzieci, które są największym

naszym bogactwem.

Szanowni Państwo!

Cieszy mnie to, że przedsta-

wiciele klubów, którzy przedstawili swoje projekty

ustawy o zmianie Kodeksu pracy, są zgodni co do

głównych założeń, potwierdzają to również głosy po-

szczególnych przedstawicieli reprezentujących kluby

w tym parlamencie.

Myślę, że rzeczywiście taki sko-

wronek w ubiegłym roku, jeszcze przed wystąpie-

niem premiera, tzw. drugim exposé, informacje, któ-

re docierały z gabinetu ministra Kamysza, ministra

pracy i polityki społecznej, że przygotowuje mapę

drogową w zakresie poprawy sytuacji polskich ro-

dzin, były to przymiarki i dzisiaj podejmujemy próbę

osiągnięcia następnego przystanku.

Tym przystan-

kiem mają być roczne urlopy macierzyńskie, które

będą przysługiwały osobom, które rodzą dziecko po

31 grudnia 2012 r.

Myślę, że będziemy zgodni co do

tego, że kurs jest prawidłowy.

Chciałbym podziękować, bo moja koleżanka, po-

przedniczka, pani posłanka Zofia Popiołek mówiła o

kwestiach dotyczących projektu ustawy tzw. tacie-

rzyńskiej, który w ubiegłym roku na tej sali został

przez nich zgłoszony, ale omawialiśmy kwestie urlo-

pu tacierzyńskiego, bo przecież tutaj również w tej

kadencji wprowadzaliśmy poprawki do ustawy o ur-

lopie tacierzyńskim.

Tutaj, jak wspomniał pan mini-

ster, chociażby na ostatnim posiedzeniu, przyjęta

została ustawa o pomocy państwa w wychowaniu dzie-

ci do lat trzech, czyli ustawa zwana popularnie żłob-

kową.

Tutaj też, na tej sali, będziemy podejmowali

decyzje w kwestiach dotyczących pomocy państwa

w wychowaniu dzieci w wieku przedszkolnym.

A więc

są to poszczególne punkty, które zaczynają powoli tę

mapę wypełniać.

Wypełniać nie tylko zamysłami, nie

tylko projektami, ale już konkretnymi czynami.

Szanowni Państwo!

Też nie byłbym sobą, gdybym

troszeczkę uwagi…

Uwagę może nie tyle mam do

pana ministra tutaj obecnego, ponieważ dyskutowa-

liśmy wielokrotnie o chęciach rozwiązania problemu

i możliwościach finansowych.

Mimo że prace nad pro-

jektem trwały, trwały konsultacje, dość długo strona

rządowa podtrzymywała informacje, że możliwości

naszego budżetu zezwalają jedynie na wprowadzenie

ustawy i objęcie tą ustawą rodziców dzieci urodzo-

nych po 17 marca.

Dość długo to trwało, spowodowa-

ło to niepokoje, o których występujący dzisiaj posło-

wie już mówili.

To jest rzeczywiście niepotrzebne

i myślę, że powinniśmy unikać tego typu sytuacji,

ponieważ budzi to emocje, budzi to niepokój.

Poza tym

również my, jako ci, którzy decydują o kształcie nasze-

go prawa, w pewnych momentach zostajemy postawie-

ni w troszeczkę niezręcznej sytuacji.

Ponieważ docie-

rały do nas argumenty dotyczące możliwości, chcąc

bronić przedłożonego projektu czy chcąc bronić zawar-

tych w procedowanych projektach ustawy informacji,

również przyłączyliśmy się do tego, żeby przekonywać

szczególnie te matki, które rodziły w pierwszym kwar-

chęci i naszą rolę, zostaliśmy postawieni w sytuacji,

kiedy nagle okazało się, że również bez konsultacji

premier tego rządu podjął decyzję, że jednak środki

finansowe, po uzgodnieniu z ministrem finansów, są.

To jest niepotrzebne.

Jeżeli chcemy przyjmować roz-

wiązania, powinniśmy te rozwiązania przemyśleć i nie

stwarzać takich sytuacji, nie doprowadzać do takich

sytuacji, które niepokoją.

To prowokuje również dalsze

działania, bo od kilku tygodni znowu dostaję informa-

cje mailowe, tym razem od rodziców czy od członków

rodzin, do których to szczęście w postaci nowo naro-

dzonego dziecka przyszło w czwartym kwartale ubie-

głego roku.

W tym momencie można by poruszyć tę

kwestię: Dlaczego dzieci urodzone 31 grudnia nie będą

miały tego szczęścia, że rodzice nie będą z nimi przez

cały rok, tylko przez okres, który wynika z obecnie

obowiązującego prawa?

Dlatego też mam serdeczną

prośbę do obecnych tu i tych nieobecnych parlamen-

tarzystów, ażebyśmy oddziaływali i wpływali na

osoby podejmujące decyzje, aby te decyzje były odpo-

wiedzialne.

Panie ministrze, mam do pana pytanie.

Jako sze-

fowi samorządu rolniczego brakuje mi tutaj jednej

grupy rodziców, myślę o rodzicach prowadzących

działalność rolniczą, którzy objęci są ubezpieczeniem

społecznym w Kasie Rolniczego Ubezpieczenia Spo-

łecznego.

Okazuje się, że jednak w tym kraju nie dla

wszystkich prawo jest takie samo, dlatego też chciał-

bym uzyskać informację, żebym mógł odpowiadać

rolnikom, członkom mojego samorządu: Dlaczego

w tym momencie nie mogą cieszyć się swoim rodzi-

cielstwem również przez 12 miesięcy, jak to jest prze-

widziane w ustawie dla innych grup zawodowych?

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Zgodnie z deklaracjami rządu rok 2013 miał być ro-

kiem rodziny, ale rzeczywistość, z jaką się zderza-

my...

Także podczas tej debaty, bo przecież gdyby

rząd był do końca konsekwentny, to pewnie dzisiaj

tej debat na tej sali w tej sprawie by nie było.

Jednak

jest debata, bowiem rząd złożył pewnego rodzaju

daleko idące deklaracje.

Ubolewam nad tym, że za

deklaracjami nie poszły czyny, przynajmniej nie do

końca.

Otóż zmiany w systemie zabezpieczenia rodzin,

szczególnie w okresie macierzyństwa, po i przed tym

okresem, rzeczywiście zostały wprowadzone od 1 stycz-

nia 2013 r., ale tylko w ograniczonym zakresie, a więc

w takim zakresie, który uprawnionym osobom czy

rodzicom odbiera pewne uprawnienia – abstrahując

tego oceniać – mam tutaj na myśli kwestię tzw. beci-

kowego czy też ulg prorodzinnych, ulg podatkowych.

A więc jeżeli chodzi o odbieranie, to jesteście tutaj

konsekwentni, jesteście mistrzami świata i rzeczy-

wiście od 1 stycznia, czyli od początku roku budżeto-

wego 2013, odebraliście te uprawnienia, oczywiście

powodując z tego tytułu określone oszczędności w bu-

dżecie państwa.

Gdyby za tym, równolegle, z dniem 1 stycznia

wprowadzono regulacje postulowane dzisiaj przez

rząd w projekcie ustawy, już nie mówiąc o projektach

poselskich, które zmobilizowały rząd do tego, aby

taki projekt pojawił się w Wysokiej Izbie, nie miał-

bym nic przeciwko temu.

Rzeczywiście rząd jest kon-

sekwentny – to, co zapowiedział, to czyni od początku

do końca, tak po stronie porządkowania systemu, jak

i po stronie wprowadzania dodatkowych elementów,

które inspirują rodziny, rodziców do tego, żeby ze-

chcieli brać na siebie obowiązek rodzicielski w więk-

Teraz mamy debatę wymuszoną przez matki

pierwszego kwartału, przez wiele klubów parlamen-

tarnych, klubów opozycyjnych, bowiem dzisiaj deba-

tujemy nad czterema projektami ustaw, w tym trze-

ma projektami klubów opozycyjnych, które pojawiły

się w Wysokiej Izbie zdecydowanie wcześniej niż

projekt rządowy.

A więc trzeba było słuchać opozycji.

Śmiem twierdzić, że wtedy nie byłoby dzisiaj tej kosz-

townej z wielu względów debaty.

Jest to bowiem nie-

planowane, dodatkowe posiedzenie Sejmu, który

musi funkcjonować w pełnym zakresie, posłowie zjeż-

dżają z całej Polski i jeszcze zjadą za dwa tygodnie na

kolejne dodatkowe posiedzenie, bowiem ono jest nie-

odzowne, żeby zmieścić się w terminie, o którym wcześ-

Poseł Piotr Walkowski

niej powiedział pan poseł Szwed.

Ustawa bowiem

musi być ogłoszona najpóźniej do 10 czerwca br., by

po co najmniej siedmiodniowym vacatio legis mogła

wejść w życie z dniem 17 czerwca i by niejako harmo-

nogram umożliwił korzystanie z tejże ustawy, po-

Czy było to potrzebne, panie ministrze?

Myślę,

że nie.

Można było to zrobić w sposób bardziej zor-

ganizowany, mniej kosztowny i cywilizowany.

Mam

dzice mieli możliwość łatwiejszego godzenia obo-

wiązków zawodowych i rodzinnych.

W tym kierun-

ku idą wszystkie cztery projekty ustaw, których

teraz w Wysokiej Izbie odbywa się pierwsze czyta-

nie.

Zależy nam także na tym, by wspierać postawy

partnerstwa w rodzinie, a więc we wszystkich kate-

goriach, jeśli chodzi o uprawnienia związane z ro-

dzicielstwem, są zrównane prawa.

Proponujemy zrów-

nanie praw obojga rodziców, a więc jest to istotne

wspieranie postaw partnerskich w rodzinie oraz wspie-

ranie rodziców w sprawowaniu opieki nad dziećmi,

te okresy bowiem się przecież wydłużają, i to w spo-

sób znaczny.

Niewątpliwie zmiany proponowane we wszystkich

projektach ustaw są zmianami polepszającymi pozy-

cję oraz uprawnienia rodziców przed urodzeniem

dziecka i po jego urodzeniu, z małymi wyjątkami.

I o tych wyjątkach powiem, bo tego, z czym się zga-

dzamy, to, śmiem twierdzić, nie trzeba powtórnie

omawiać, ale to, w związku z czym mamy poważne

wątpliwości, to trzeba wyspecyfikować.

Otóż projekt

rządowy przewiduje, że w okresie przed urodzeniem

dziecka matka może skorzystać z urlopu macierzyń-

skiego w wymiarze do 6 tygodni, a więc jest to ogra-

niczenie praw w stosunku do tego, co dzisiaj obowią-

zuje, bo przypomnę, że matka może skorzystać wtedy

z urlopu nie krótszego niż 2 tygodnie, oczywiście

w wymiarze do 20 tygodni włącznie.

Niekorzystne

naszym zdaniem i bardzo komplikujące sposób wyli-

czenia zasiłku macierzyńskiego we wszystkich tych

kategoriach, o których mówimy, do urlopu rodziciel-

skiego włącznie, jest wprowadzenie trzech wskaźni-

ków: 100% – to 100% jest zrozumiałe – ale i 80%,

i 60%, z możliwością, jeżeli w którymś momencie

z przyczyn niezależnych od nikogo nie będzie można

zrealizować deklaracji np. o stawce 80-procentowej,

wypłacenia wyrównania do 100%.

Tak więc zaczyna

się tu wielka biurokracja, wielkie liczenie i angażo-

wanie wielu osób do tego, żeby działać zgodnie z obo-

wiązującym prawem, wyjść naprzeciw oczekiwaniom

matek czy rodzin, które posiadają małe dzieci,

uwzględnić ich prawa.

Myślę, że to skomplikowane

liczenie jest nikomu niepotrzebne.

Łatwiej jest przy-

jąć zasadę, którą proponujemy w naszym poselskim

projekcie: 100% we wszystkich kategoriach, które

dzisiaj obowiązywały, i 60% w wypadku urlopu ro-

dzicielskiego.

Powiem, że w większości zapisy wszystkich pro-

jektów na siebie zakładają się.

Tak więc mamy urlop

rodzicielski 26-tygodniowy i nikt nie ma żadnych

wątpliwości, że tak powinno być i że powinno to być

uprawnienie dla obojga rodziców i w każdym przy-

padku, obojętne, ile dzieci się urodziło, dodatkowy

urlop macierzyński już teraz, a nie od 1 stycznia roku

2014 r., w wymiarze 6 i 8 tygodni.

No i jest jeszcze

nasza propozycja, która jest powielana w jeszcze in-

nej propozycji, żeby odciążyć pracodawców od skła-

dek na Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pra-

cowniczych i na Fundusz Pracy w okresie 3 miesięcy.

To będzie inspirowało do tego, żeby pracodawca za-

trzymywał wracającego rodzica po urlopie macie-

rzyńskim czy rodzicielskim do pracy, z tego tytułu

bowiem miałby wymierne korzyści, a nie czekał przez

6 miesięcy okresu ochronnego i szukał pretekstu,

żeby z nim się rozstać i nie zatrudniać go dalej.

Po-

zytywne jest to, co proponuje rząd w swoim projekcie,

a mianowicie uregulowanie do końca kwestii szeroko

pojętych służb mundurowych, bo tu jest uwzględnio-

na sprawa finansowania i sprawa uprawnień, a więc

zrównanie z powszechnym systemem zabezpieczenia.

I to jest kierunek, który popieramy.

Kolega z Polskie-

go Stronnictwa Ludowego przedstawił wątpliwości

dotyczące finansowania KRUS i uprawnień ubezpie-

czonych w KRUS, ale myślę, że na pytanie związane

z tymi wątpliwościami odpowie pan minister, bo my

mamy podobnego typu wątpliwości.

Oczywiście wątpliwości budzi jeszcze jedna kwe-

stia – wielość rodzajów urlopów.

Tak więc dzisiaj

mamy urlop macierzyński – od 20 do 37 tygodni, do-

datkowy urlop macierzyński – od 6 do 8 tygodni, ur-

lop ojcowski – 2 tygodnie, urlop rodzicielski – 26 ty-

godni, i urlop wychowawczy, ten bezpłatny, 36-mie-

sięczny, a więc 3-letni, przed każdym z tych urlopów

w większości przypadków trzeba składać oświadcze-

nia czy wnioski o chęci skorzystania z nich, a więc

angażuje się osoby, które powinny się zajmować dzie-

ckiem, a nie pilnowaniem terminów i składaniem

oświadczeń, angażuje się służby kadrowe, służby pra-

cownicze u pracodawcy, angażuje się pracodawcę.

Pytanie: Po co?

Czy nie należałoby skumulować przy-

najmniej urlopów z niektórych tytułów w kontekście

tego, że zrównujemy prawa obojga rodziców do korzy-

stania z tychże urlopów?

Ta wielość nie do końca

musi być pozytywnym elementem w tych rozwiąza-

niach, może więc podczas kolejnych prac zastanowi-

my się nad tym, czy nie dokonać np. połączenia urlo-

pu macierzyńskiego z dodatkowym urlopem macie-

rzyńskim, bo to byłoby chyba logiczne.

To wszystko

jest jednak przed nami.

Istotnym, ważnym elementem jest rozwianie

wszelkich wątpliwości, które zasiewają także dzien-

nikarze, media.

Kto będzie uprawniony – czy pracow-

nicy także zatrudnieni na podstawie tzw. umów śmie-

ciowych, czy samozatrudnienia, czy jeszcze w innych

sytuacjach?

Otóż definicja jest jednoznaczna.

I trzeba

ją od początku do końca rozpropagować.

Wszystkie

rozwiązania odnoszące się do tych zasiłków, zasiłków

Poseł Ryszard Zbrzyzny

macierzyńskich, dotyczą zarówno pracowników, jak

pieczeniem obowiązkowym albo dobrowolnym.

Jeże-

li jednak ktoś dobrowolnie się nie ubezpieczy, to

z dobrodziejstw tejże ustawy, z tych praw korzystać,

co wynika z logicznego toku myślenia, przecież nie

będzie mógł.

I na koniec, panie marszałku, Wysoka Izbo – pan

premier to się zachowuje jak strażak, który sam wznie-

ca pożar, a później jest pierwszy na jego miejscu i poka-

zuje, jak jest skuteczny i jak dobrze zorganizowany.

(Poseł Andrzej Orzechowski: Przepraszam, wznie-

ca ogień strażak?)

Tak.

Ten, który wznieca pożar i który pierwszy

jest na miejscu.

Oczywiście to jest naganne.

To jest

naganne i wszyscy już się zorientowali, że to jest stra-

żak podpalacz, a nie strażak, który ma gasić pożary,

jakie wzniecają inni albo jakie samoistnie powstają.

(Oklaski)

(Poseł Andrzej Orzechowski: Strażak, który

wznieca ogień.)

Tak więc myślę, że wszyscy już się zorientowali,

że mamy tu do czynienia ze strażakiem podpalaczem.

I powiem, że konsekwencją takich działań jest to, że

pojawiają się już wtórne ogniska pożaru, choćby mat-

ki IV kwartału 2012 r., czy też te, które się uważają

za poszkodowane, matki całego roku 2012.

A więc, panie premierze, więcej powagi, więcej od-

powiedzialności.

A jeśli chodzi o same ustawy, chce-

my pracować nad wszystkimi projektami.

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

w imieniu Solidarnej Polski przedstawić nasze sta-

nowisko dotyczące wszystkich projektów.

Także my jesteśmy za tym, aby skierować je do

dalszych prac.

Nie chcę już tutaj się rozwodzić, bo

moi przedmówcy, także wnioskodawcy, wiele na te-

mat poszczególnych projektów powiedzieli, ale w peł-

ni podpisuję się pod wieloma wcześniej przedstawio-

nymi stanowiskami.

Na początku w pewnym sensie współczuję panu,

panie ministrze, bo pan dzisiaj zbiera na tej sali cię-

gi, choć to kierowane jest do pana premiera, a pan

premier sprytnie, jak zawsze, ograł was, bo w blasku

fleszy i kamer ogłosił swój „wielki sukces”.

Najpierw

pan premier narobił kłopotu matkom I kwartału,

a później rzekomo uratował całą sytuację.

Solidarna

Polska swój projekt ustawy złożyła już 23 listopada

2012 r.

Oczywiście pani marszałek tradycyjnie wło-

żyła ten projekt do zamrażarki, bo być może już wte-

dy wiedziała, że kiedy zaczną spadać wyniki sonda-

żowe, trzeba będzie jednak uruchomić ten wspomnia-

ny już wcześniej „sukces”.

Panie ministrze, także pański kolega klubowy

dzisiaj wystąpił z krytyką pana premiera, chociaż ta

krytyka w pewnym sensie śmieszy, bo tak naprawdę

wy nie wiecie sami, czego chcecie – bo albo jesteście

w koalicji, w której macie jakikolwiek realny wpływ

na to, co chcecie realizować, albo udajecie, gdyż pub-

licznie mówicie co innego, a później nic nie macie

rzeczywiście do powiedzenia.

Ja bym apelował do

pana, żeby pan zastanowił się w ogóle, czy jest pan

w stanie w obecnym rządzie kreować jakąkolwiek

politykę prorodzinną, czy pan będzie na takiej zasa-

dzie, jak wcześniej, się dostosowywał, pewnie nawet

nie wiedząc, co pan premier z panem ministrem fi-

nansów w danej chwili ogłoszą.

Apeluję także do wszystkich partii, abyśmy, sza-

nowni państwo, wreszcie zrozumieli, że polityka pro-

rodzinna nie powinna mieć żadnych barw klubo-

wych.

Polacy czekają na to, abyśmy, czy w czasie prac

danej komisji, czy po powołaniu podkomisji, zastano-

wili się wreszcie nad realnymi rozwiązaniami, które

być może będą obowiązywały 10, 15, 20 lat, niezależ-

nie nastąpi, wiemy wszyscy, co będzie, wiemy, w ja-

kim kierunku zmierza obecna sytuacja demograficz-

na.

Wszyscy wiemy, że dzieci kosztują, być może na

szczęście kosztują, ale mądre państwa inwestują

w dzieci, bo wiedzą, jakim są dobrem dla każdego

z państw.

Dzisiaj działamy właśnie na zasadzie działania

strażaka: jest pożar, trzeba go ugasić, a nikt się tak

naprawdę nie zastanawia, co będzie za rok, za 5, za

10 lat.

Matki I kwartału, ale także wszystkie bez

wątpienia matki pokazały, czego tak naprawdę chcą

od państwa.

Polki w Anglii także nam udowodniły,

że w sprzyjających warunkach chcą mieć dzieci, chcą

te dzieci wychowywać, a my dzisiaj debatujemy, two-

rzymy przepisy: damy 80, to znów 60%, przy takich

czy innych uwarunkowaniach, i znowu wprowadza-

my w pewnym sensie zamęt.

Powinniśmy naprawdę

zastanowić się, ile realnie i przez ile lat, jak już

wcześniej powiedziałem, możemy przeznaczać na po-

litykę, która wesprze polskie rodziny, bo inaczej na-

prawdę to się źle skończy.

Będziemy czekali, aż pan

premier przed wyborami wymyśli jakiś kolejny pro-

jekt, pan minister finansów komuś zabierze, komuś

doda, bo tak naprawdę nie ma dzisiaj dalekowzrocz-

nej polityki prorodzinnej.

Solidarna Polska w swoim projekcie wskazała

także inne moim zdaniem bardzo słuszne rozwiąza-

nia.

Często słyszy się, że rzekomo pracodawcy zwal-

niają szybko kobiety czy też ich nawet w ogóle nie

zatrudniają, bo właśnie boją się, że kobieta pójdzie

na urlop macierzyński i później wróci albo nie wróci.

Dlatego wspierajmy przedsiębiorców.

Z jednej strony

Poseł Ryszard Zbrzyzny

24

chcielibyśmy zagwarantować tym powracającym

matkom 6-miesięczny okres bezpieczeństwa, żeby nie

mogły być zwolnione, z drugiej strony chcielibyśmy,

aby przedsiębiorcy przez 12 miesięcy mieli właśnie

opłacane przez Skarb Państwa składki na ubezpie-

ków, właśnie tych, którzy będą wracać.

Ktoś powie,

że to będzie za dużo kosztowało, ale wreszcie zdecy-

dujmy się, czy stać nas na to, żeby w Polsce mogli

dorastać kolejni młodzi Polacy, czy nas na to nie stać.

stanówmy, z jakich krajów mamy przyjmować emi-

grantów, czy z Chin, czy z Filipin, nie oszukujmy

w końcu Polaków.

Pan wie, że niestety dzieci kosztu-

ją, wszyscy o tym wiemy, ale dzisiaj odbijamy się od

muru, bo pan minister Rostowski zaciska Polakom

pasa, szuka pieniędzy.

Jemu zależy na wskaźnikach

– być może jest w takim wieku, że myśli tylko o tym,

aby wziąć jeszcze emeryturę z Anglii, brać kilka, kil-

kadziesiąt lat, ale już nie myśli o tym, co będą miały

następne pokolenia, kto będzie pracował na kolejne

emerytury.

Dlatego też apeluję do pana ministra, by pan i pań-

skie ugrupowanie, skoro jesteście koalicjantami – do

Platformy Obywatelskiej wcześniej, tak jak do

wszystkich, apelowałem, ale do pana apeluję szcze-

gólnie – zdecydowali się, czy chcecie dalej wspierać

te szkodliwe dla Polaków rozwiązania i być w tym

rządzie, czy chcecie jednak realnie coś zrobić.

I niech

pan odpowie: Czy pan jest w ogóle w stanie przekonać

premiera, ministra finansów do tego, abyśmy pode-

szli do polityki prorodzinnej kompleksowo i, tak jak

powiedziałem, być może znaleźli takie rozwiązania,

które ponad politycznymi podziałami będą obowią-

zywały, będą realizowane przez następne kilkadzie-

siąt lat?

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

nej pan Władysław Kosiniak-Kamysz.

krótce do wypowiedzi moich przedmówców.

Szanowni Państwo!

Dzisiaj wszyscy mówią o potrze-

bie polityki prorodzinnej, potrzebie reagowania na sy-

tuację demograficzną, ale do czasu ogłoszenia tego

projektu w październiku – przygotowywanego dużo

wcześniej, zapowiadanego podczas drugiego exposé

– przedstawienia go do konsultacji w dniu 8 listopada,

żaden z klubów parlamentarnych, które zgłosiły póź-

niej projekty, projektu dotyczącego wydłużenia rocz-

nych urlopów rodzicielskich nie złożył.

Wszystkie te

projekty są z inspiracji projektu rządowego, który trafił

do konsultacji społecznych 8 listopada.

Pan poseł Szeliga powiedział, że dzisiaj współczu-

je mi, iż muszę występować w tej sprawie w Sejmie.

Otóż ogromnie cieszę się, że mogę w tej sprawie wy-

stępować, bo takiej rewolucyjnej zmiany w Polsce nie

było.

Mam nadzieję, że uzyska ona akceptację całego

parlamentu.

Jednak pierwsza propozycja wyszła

z rządu, z Rady Ministrów, i dochodzono do najlep-

szych rozwiązań w trakcie konsultacji społecznych.

Często pytają państwo, dlaczego były takie krótkie

konsultacje, dlaczego nie uwzględniamy wyniku kon-

sultacji.

W tym projekcie wynik konsultacji został

uwzględniony.

Zmieniono część przepisów, poszerzo-

no liczbę uprawnionych.

I myślę, że ten czas był tego

warty.

Wtedy trwała bardzo dobra debata publiczna,

z udziałem debaty obywatelskiej, i to było bardzo po-

trzebne w moim odczuciu.

Padło też pytanie, czy Polskie Stronnictwo Ludo-

we ma coś do powiedzenia.

Informuję, że to właśnie

z inicjatywy ministra z Polskiego Stronnictwa Ludo-

wego wyszedł projekt dotyczący wydłużenia urlopu.

Z inicjatywy Polskiego Stronnictwa Ludowego po-

wstał projekt ustawy, który jest procedowany w Sej-

mie, obejmujący kwestie odprowadzania składek za

ubezpieczonych, za nieubezpieczonych, ubezpieczo-

nych w KRUS, samozatrudnionych i stworzenie cze-

goś na wzór urlopu wychowawczego.

Mam nadzieję,

że ta ustawa niedługo zostanie przyjęta.

I to jest od-

powiedź, jeśli chodzi o temat rolniczy, bo budżet pań-

stwa będzie odprowadzał składki na ubezpieczenie

rolnicze za osoby poświęcające swój czas na wycho-

wanie dzieci.

Były w polskim Sejmie momenty, i w historii po-

lityki rodzinnej, kiedy skracano wymiar urlopu ma-

cierzyńskiego, kiedy wydłużano o 2 tygodnie.

W 2006 r.

miało miejsce wydłużenie urlopu macierzyńskiego

o 2 tygodnie.

Te rozwiązania nie objęły całego rocz-

nika, były wprowadzane w grudniu.

Dziś potrzebo-

waliśmy czasu ze względu na sytuację budżetową, bo

w momencie dokonywania tych zapowiedzi mówili-

śmy o tym, że będzie to rozwiązanie, które wejdzie

sultacjach udało się stworzyć rozwiązanie, które obej-

muje cały rocznik.

I jestem z tego ogromnie zadowo-

lony, że obejmie ono taką dużą grupę osób.

Zgadzam się z częścią opinii, że nie możemy po-

przestać tylko na rozwiązaniach dotyczących pierw-

szego roku opieki nad dziećmi.

Dlatego zapropono-

waliśmy rozwiązania dotyczące tworzenia miejsc

opieki, żłobków.

Mówiłem o tym, że zostało to przy-

jęte przez Sejm.

Szkoda, że nie cała Wysoka Izba za-

głosowała za obniżeniem obciążenia dla samorządów

z obecnych 50% do 20%.

Wprowadziliśmy też rozwią-

zania dla rolników określające, że mogą zatrudniać

nianie, a budżet państwa będzie odprowadzał skład-

ki.

I to jest drugi etap.

Kolejnym etapem są oczywi-

ście miejsca pracy i wsparcie z Funduszu Pracy dla

mam powracających po przerwie związanej z urodze-

Poseł Piotr Szeliga

25

niem i wychowaniem.

Takie programy specjalne już

uruchomiliśmy.

Chcemy to zapisać na stałe w rozwią-

zaniach proponowanych w ramach reformy urzędów

pracy.

Dziękuję za stwierdzenie wygłoszone przez panią

posłankę Popiołek, że to są rewolucyjne rozwiązania,

dobre dla rodziców.

Te wszystkie projekty bazują na

projekcie rządowym, który jako pierwszy został

opublikowany i przesłany do szerokich konsultacji

społecznych.

W wyniku tych konsultacji objęliśmy

później jeszcze rozwiązaniami służby mundurowe

i zapewniliśmy szerszy obszar działalności całej usta-

rząd nie myśli o polityce prorodzinnej, bo takich roz-

wiązań, tak daleko idących i dalekosiężnych, nie

było.

Porównajmy bowiem wydłużenie o 2 tygodnie

z wydłużeniem o 26 tygodni i przyspieszenie dotyczą-

ce wprowadzenia urlopu dodatkowego.

Mam nadzie-

ję, że pomimo emocji, które zostały wywołane w pierw-

szej części dyskusji, te rozwiązania uzyskają aproba-

tę całej Wysokiej Izby.

Jeśli chodzi o to, kto może skorzystać, dlaczego

przyjęto datę wejścia w życie 17 i czy te dzieci, które

urodzą się 1 stycznia, będą mogły skorzystać, to jak

najbardziej – art. 29.

Są tam przepisy nie tylko zmie-

niające datę, ale także dostosowujące do potrzeb,

które spowodowały, że obejmujemy rozwiązaniem

wszystkie dzieci urodzone w tym roku.

80%, 100%,

60% – takie rozwiązania funkcjonują w różnych kra-

jach europejskich.

W Norwegii też można wziąć, je-

żeli się chce, dłuższy urlop, wymiar jest trochę inny.

Zresztą pokrywa się to we wszystkich projektach,

i mnogość rozwiązań i elastyczność, czyli urlop macie-

rzyński, dodatkowy urlop macierzyński, urlop rodzi-

cielski też są uwzględnione we wszystkich projektach.

Może warto na następnych etapach, w ramach prze-

glądów tej ustawy, skumulować część, pokazać też,

jakie jest wykorzystanie poszczególnych urlopów.

W ocenie skutków regulacji zawieraliśmy różne

rozwiązania i uwzględnialiśmy różne rozważania:

50%, 80%, 90% czy 100%, ale będąc odpowiedzial-

nym, trzeba planować na 100%, choć pewnie wiel-

kość, którą pan poseł Szwed wymienił, 80%, też bę-

dzie bardzo dużym sukcesem tej ustawy, jeżeli tyle

osób skorzysta.

Co z kobietami na rynku pracy, jak je wspierać?

Oczywiście, pomoc w powrocie na rynek pracy czy

w postaci podwyższania kwalifikacji, bo ten element

był wskazywany w dyskusji z pracodawcami, jest po-

trzebna.

Dlatego warto inwestować w programy spe-

cjalne związane z Funduszem Pracy.

Szanowni Państwo!

Myślę, że jestem do dyspozy-

cji w tej turze pytań, ale chcę powiedzieć, że jest to

ustawa, która stanowi dziś niewątpliwie najbardziej

i najdalej idący fundament tworzenia polityki rodzin-

nej.

Ale niejedyny.

Są kolejne lata opieki, są żłobki,

są przedszkola, nianie, dzienni opiekunowie, też

wsparcie materialne rodzin, którym jest najtrudniej.

I tu się zgadzam: mapa drogowa jest potrzebna i ona

jest nakreślona, ale takie zmiany jak te, które dzisiaj

proponujemy, do tej pory nigdy nie były przedkłada-

ne.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

sać się do głosu, zadać pytanie?

Nie widzę zgłoszeń.

Zamykam listę.

(Poseł Piotr Szeliga: Sprostowanie.)

W trybie sprostowania, tak?

Bardzo proszę, ale nazwiska chyba nie słyszałem.

(Głos z sali: Było wymienione.)

Było?

(Głos z sali: Było, było.)

W tej sytuacji proszę bardzo.

Poseł Piotr Szeliga:

Panie ministrze, tylko tak krótko.

Moje wyrazy współczucia wynikały m.in. z tego,

że, tak jak pan powiedział, pan przygotowywał to

wszystko, a pan premier niestety nie wziął pana cho-

ciażby na tę konferencję.

I wyraziłem właśnie...

(Głos z sali: To są dobre rozwiązania…)

Z tego właśnie powodu wyraziłem moje współ-

czucie.

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Panie pośle, sprostowanie to źle zrozumiana pana

wypowiedź.

To jest polemika.

Poseł Piotr Szeliga:

Pan minister źle mnie zrozumiał.

Chodziło mi

właśnie o tę sytuację.

Tylko o to chodziło.

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję.

nuty, ale będę przestrzegał, aby ten limit nie był prze-

kraczany.

Pierwszy zada pytanie pan poseł Tadeusz Toma-

Minister Pracy i Polityki Społecznej

26

Poseł Tadeusz Tomaszewski:

Sądzę, że to ważny dzień w polskim Sejmie, kiedy od-

bywa się debata nad wszystkimi czterema projektami

ustaw dotyczących wydłużenia urlopu rodzicielskiego

i wszystkich konsekwencji.

Martwi mnie właśnie ta

zmienność poglądu, zwłaszcza pana premiera, i tak

osobiście to współczuję panu ministrowi, który naj-

pierw bronił jak niepodległości faktu, iż nie ma środ-

ków finansowych na matki I kwartału, a potem środ-

ki się znalazły.

W związku z powyższym chciałbym

pana zapytać, jak to pan wicepremier, minister finan-

sów znalazł te dodatkowe środki na słuszny postulat

szerokiego ruchu społecznego matek I kwartału.

W tym kontekście po przyjęciu tego rozwiązania

przez Radę Ministrów pojawiają się nowe oczekiwa-

nia społeczne, jak również w mailach do posłów jest

mowa np. o wcześniakach, a więc tych dzieciach, któ-

re urodziły się w grudniu, czyli w ostatnim kwartale

2012 r., a normalnie urodziłyby się w I kwartale tego

roku.

Czy w czasie debaty parlamentarnej i w czasie

prac będzie jeszcze możliwe ewentualne uwzględnie-

nie ich i będzie możliwa rozmowa o tych kwestiach?

To po pierwsze.

Po drugie, chciałbym zapytać o jedną rzecz.

Pan

minister mówił o nowych rozwiązaniach dotyczących

opieki nad dziećmi do lat 3.

Panie ministrze, my

w 247 gminach na 2,5 tys. gmin mamy żłobki.

Usta-

wa, którą przyjęliśmy 1,5 roku temu, zakładała, że

będzie 40 tys. nowych miejsc opieki, a powstały tylko

4 tys. Stąd nowelizacja, o której ostatnio rozmawia-

liśmy.

Zwiększenie możliwości dofinansowania dla

gmin do 80% to krok we właściwym kierunku, ale

wyższym znajdzie pan dodatkowe środki, aby rozsze-

rzyć w drugiej połowie roku (Dzwonek) program „Ma-

3, biorąc pod uwagę te nowe proporcje, mieli przynaj-

mniej tyle, ile zakładaliśmy.

Dziękuję uprzejmie.

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję.

graficzny to jeden z najpilniejszych problemów, jaki-

mi powinien zająć się jeszcze ten rząd.

Obecnie życie młodych ludzi to prawdziwa rulet-

ka.

Trudno się więc dziwić, że nie chcą i boją się re-

alizować się w tradycyjnej roli matki czy ojca.

Ten

rząd godzi się na umowy śmieciowe, które nie zapew-

niają pracownikom podstawowych praw i przywile-

jów niezbędnych do godnego życia.

A w takich przy-

padkach, gdy pracownicy otrzymują np. umowę

o dzieło, nie można korzystać nawet z opieki zdro-

wotnej, wziąć kredytu na mieszkania czy tym bar-

dziej urlopu wypoczynkowego.

W kontekście polityki

rodzinnej ma to jeszcze gorsze skutki.

Kobiety, o ile

pełnie z niczym.

Nie mogą skorzystać z urlopów ma-

cierzyńskich, z zasiłków macierzyńskich.

A przecież

to, że pracodawcy nie opłaciło się zatrudniać kobiety

na umowę o pracę, nie jest winą tych kobiet.

dziejstwa tej ustawy będą mogły skorzystać osoby,

które są zatrudnione nawet na umowę zlecenia, byle

jednak podlegały ubezpieczeniu chorobowemu.

A prze-

cież wszyscy wiemy, że w przypadku umowy zlecenia

to ubezpieczenie jest dobrowolne i w większości przy-

padków kobiety nawet nie będą miały szans korzy-

stać z tego, że kiedykolwiek wypisywały wniosek

o przystąpienie do ubezpieczenia społecznego, do

ubezpieczenia chorobowego i macierzyńskiego, po-

nieważ często te umowy są rwane, i nie nabędą praw

do jakichkolwiek świadczeń.

Moje podstawowe pytanie do pana ministra brzmi:

Jakie działania pomocowe dla przyszłych matek za-

trudnionych na umowy śmieciowe bez ubezpieczenia

społecznego, dla matek studiujących czy bezrobotnych

może zaproponować rząd?

Dzisiaj cieszymy się z wy-

dłużenia tego urlopu macierzyńskiego, ale on napraw-

dę przysługuje tylko pracownikom.

(Dzwonek)

Pan minister mówił, że rząd…

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Proszę kończyć.

…chce pomagać w powrocie na rynek pracy, ale

przecież wiemy, że największe bezrobocie jest wśród

młodych i wiele dwudziestokilkuletnich kobiet jesz-

cze nie miało szans po prostu nawet raz być zatrud-

nionym.

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję.

Pytanie już było, pani poseł.

Poseł Barbara Bartuś:

Dlatego jeszcze raz apeluję do rządu.

Proszę pomy-

śleć o tych młodych bezrobotnych.

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

27

Poseł Romuald Ajchler:

Otóż poseł Zbrzyzny przedstawił inicjatywę Sojuszu

Lewicy Demokratycznej i warto się z nią zapoznać.

Nie będę się do niej odnosił.

Panie ministrze, gdybyście posłuchali tak na-

prawdę nie tylko Sojuszu Lewicy Demokratycznej,

ale także innych klubów opozycyjnych, nie doszłoby

do tej sytuacji.

W tym tzw. podpalaniu pan też ma

udział, bo pamiętam pana wywiady, w których zapie-

rał się pan, że nie ma środków finansowych, że kiedyś

musi być początek funkcjonowania ustawy i jej wej-

ście w życie i trafiło to na matki I kwartału.

Nagle

znajdują się pieniądze.

Co te kobiety mogą sobie po-

myśleć?

Co myślą te panie, które powstrzymywały

się, żeby nie urodzić?

Jak pan się czuje wobec nich?

Jak premier się czuje wobec tych pań?

Warto by było uderzyć się w piersi i powiedzieć

„nasza wina”, a nie tylko wychodzić z inicjatywą.

Z re-

guły jest tak, że kluby poselskie czy opozycyjne wy-

chodzą z inicjatywą, a wy wtedy bierzecie się za ro-

botę, projekt ustawy czeka na opracowanie rządowe

i wtedy, kiedy rząd jest gotowy, marszałek dopiero

uruchamia inicjatywę także dotyczącą wszystkich

innych projektów.

To nie dotyczy tylko polityki pro-

rodzinnej, ale także innych kwestii, bo chcę wspo-

mnieć sprawę ACTA, kiedy pod naciskiem opinii

publicznej wzięliście się państwo do roboty i wycofa-

liście się z błędnie postawionej tezy.

Nie byłoby tej sytuacji, gdyby panie się nie zorga-

nizowały.

Jednak pan też ma świadomość, że orga-

nizują się kobiety, które rodziły w IV kwartale ubie-

głego roku.

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Proszę zadać pytanie.

Poseł Romuald Ajchler:

Jak pan będzie z nimi rozmawiał?

Jakich argu-

mentów pan użyje?

Czy także takich, że nie ma pie-

niędzy, czy że trzeba od czegoś rozpocząć?

Panie

ministrze, to jest puenta mojego wystąpienia: Nie

czekajcie na inicjatywę, a dobrze chociaż, że przed-

stawił pan to, co robicie w polityce prorodzinnej.

Dziękuję bardzo.

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję.

Jak wynika z tych ostatnich wypowiedzi, w żadnym

wypadku nie uda się wszystkich zadowolić, zawsze

trzeba skrytykować, nawet jeśli robi się coś dobrze.

To jest taka dygresja.

Moje pytanie zmierza do spra-

wy tych noworodków, które są urodzone przedwcześ-

nie.

Drugi raz już występuję z tą sprawą, w poprzed-

niej debacie też o tym mówiłem.

W Polsce rocznie rodzi się 314 tys. dzieci, z czego

21 tys. przedwcześnie, a więc przed 37. tygodniem

ciąży.

W Unii Europejskiej wcześniaki to 1/10 nowo-

rodków.

Wcześniaki są najliczniejszą grupą pacjen-

tów dziecięcych.

Przedwczesne urodzenie jest przy-

czyną słabszego rozwoju narządów wewnętrznych.

Konsekwencją wcześniactwa w późniejszych latach

mogą być również m.in. trudności w uczeniu się i za-

burzenia ruchowe, mózgowe porażenie dziecięce, de-

ficyt sensoryczny, problemy układu krążenia, cuk-

rzyca i alergie.

Przedwczesne urodzenie podwyższa

także ryzyko zaburzeń umysłowych, w tym także

w życiu dorosłym.

Dlatego tak ważna jest szczególna opieka nad no-

worodkiem wcześniakiem w pierwszym okresie ży-

cia.

Te noworodki rodzą się z deficytem rozwojowym

i musi to być nadrabiane już po urodzeniu.

Jest to

znacznie trudniejsze niż w przypadku dzieci urodzo-

nych terminowo.

Dlatego zasadne jest, by chociaż

w niewielkim zakresie zrekompensować te trudności

poprzez uzupełnienie długości urlopu macierzyńskie-

go o okres stanowiący różnicę między 37. tygodniem

ciąży a momentem urodzenia wcześniaka.

Panie mi-

nistrze, czy w tym zakresie można liczyć na wsparcie

pana ministra?

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję.

o rewolucyjności tego pomysłu.

Ja bym go tak nie

określał.

Określiłbym go raczej jako zdecydowany

krok w dobrym kierunku i tak też ocenił to posunię-

cie klub Prawo i Sprawiedliwość.

Panie ministrze,

tyle tylko, że przy okazji tego kroku czynione są inne

kroki dotyczące rodziny, dzietności.

Powiedziałbym,

że to kroki w bok albo w tył.

Przypomnę tylko wyco-

fanie ulg dla rodzin z jednym dzieckiem i niby skie-

rowanie zaoszczędzonych w ten sposób pieniędzy do

rodzin z trojgiem lub większą liczbą dzieci, tylko tak

naprawdę te rodziny nie będą w stanie z tych ulg

skorzystać.

Skądinąd wiemy, że minister na tej ope-

28

racji zaoszczędzi ok. 100–150 mln zł.

VAT na ubran-

ka i obuwie dziecięce wzrósł z 8 do 23%.

Wiem, że

wynika to z pewnych rozwiązań unijnych, ale przez

klub Prawo i Sprawiedliwość był przedstawiony pro-

jekt o rekompensacie, oczywiście odrzucony w pierw-

szym czytaniu przez większość parlamentarną.

Ta-

kich przykładów polityki antyrodzinnej mógłbym

jeszcze wymienić kilka, nie mam na to czasu.

Panie ministrze, mam zasadnicze pytanie: Kiedy

będzie rzeczywiście spójna polityka rodzinna rządu,

dotycząca właśnie rodziny, w tym żłobków, przed-

szkoli, sytuacji matek i ojców na rynku pracy, bo to

jest element składowy tego wsparcia, i wreszcie

wsparcie dla polityki mieszkaniowej?

Bez tych trzech

segmentów nawet tego rodzaju dobre posunięcia nie

dadzą tego rezultatu, o który Polsce chodzi, a prze-

cież co do diagnozy się zgadzamy: do prostego zastą-

pienia brakuje 200 tys. dzieci rocznie.

Nawet taki

ruch, który nazywa pan zdecydowanym, nie rozwią-

że tej sytuacji.

Musimy mieć tego świadomość.

(Dzwo-

nek) Panie ministrze, to 212. miejsce na 222 kraje na

świecie pokazuje, że jeżeli chodzi o urodzenia, sytu-

acja w Polsce jest naprawdę dramatyczna.

Potrzebna

jest zdecydowana reakcja właśnie w tych trzech ob-

szarach.

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję.

Wsparcie dla rodziny, wsparcie na rynku pracy,

wreszcie odpowiednia polityka mieszkaniowa.

Dzię-

kuję bardzo.

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Podrążę jeszcze raz temat, który nie daje mi spokoju,

dotyczący matek I kwartału czy dzieci urodzonych

w styczniu, jeżeli chodzi o terminy.

Mówi pan, że są

one objęte ustawą, tymczasem z art. 29 wynika, że

osoba, która zdecyduje się na ten dodatkowy urlop

macierzyński, ma na to 7 dni.

Jeżeli się nie zdecydu-

je, to wypada.

Teraz będzie akcja związana z kolej-

nym terminem: 7 dni od 17 czerwca to będzie 24 czerw-

ca.

Kto nie zdąży w tym terminie, ten, jak to się

mówi, wypada.

Czy moje rozumowanie jest prawid-

łowe?

Proszę mi to wyjaśnić.

Jeszcze raz wracam do

tematu, który poruszałem w wystąpieniu klubowym,

który dotyczy tego, że jeżeli ktoś jest na urlopie ma-

cierzyńskim i nie złożył wniosku o urlop dodatkowy,

to dzisiaj mija termin zgłoszenia wniosku o dodatko-

wy urlop macierzyński.

Czy to nie jest problem?

Chciałbym to rozwikłać przed posiedzeniem komisji,

bo może jest coś jeszcze do naprawienia.

Druga sprawa.

Proszę pana ministra o informa-

cję, myślę, że na piśmie, dopytywałem się już o to

w wystąpieniu klubowym, dotyczącą tego, ile rodzin,

matek czy ojców, jest objętych zasiłkiem macierzyń-

skim, jaka to jest liczba w skali kraju, bo gdzieś czy-

tałem dane ZUS, że dotyczy to 160 tys. Proszę, by

pan minister na piśmie odpowiedział, jaka jest w na-

szym kraju skala problemu, jeżeli chodzi o osoby,

które nie są objęte prawem do zasiłku macierzyńskie-

go, w kontekście tego, o czym mówił kolega z PSL-u.

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Głos ma pan Jarosław Zieliński, Prawo i Spra-

wiedliwość.

tymi rozwiązaniami to wynik złego rządzenia rządu

Donalda Tuska.

To wynik chaosu, który w tym rzą-

dzeniu wciąż jest obecny.

Były rozwiązania propono-

wane przez Prawo i Sprawiedliwość, przez innych,

był nasz projekt ustawy, ale nad nimi niestety Sejm

nie pracował.

Dzisiejsze posiedzenie zostało zwołane

w PR-owskim trybie, żeby rozwiązać problem, który

został pokazany jako bardzo nabrzmiały w wyniku

protestów matek, zwłaszcza matek I kwartału.

Ale

nawet tej szansy rząd nie wykorzystuje, bo tu powi-

nien przyjść premier rządu, mówili o tym moi przed-

mówcy, domagali się tego, i kompleksowo przedsta-

wić politykę rodzinną, którą ten rząd rzekomo pro-

wadzi.

Pan minister mówi, że jest mapa drogowa

w ramach tej polityki, że jest ta polityka, cały kom-

pleks pomysłów, projektów i rozwiązań.

Czekamy, by

nam to przedstawiono, bo jak dotąd, poza zaklęciami,

tego nie widzimy.

Dzisiejsza ustawa rządowa rozwią-

zuje problem fragmentarycznie, na skutek sytuacji,

która powstała doraźnie, którą rząd wytworzył.

Jak dla współczesnego pokolenia nie ma chyba

ważniejszego problemu do rozwiązania niż praca, tak

w długiej perspektywie nie ma ważniejszego proble-

mu do rozwiązania niż wzrost demograficzny, to jest

przyszłość państwa i narodu.

Jeśli sobie z tym prob-

lemem nie poradzimy, Polska nie ma przyszłości, co

chyba wszyscy wiemy.

Każdy z nas to wie, ale to rząd,

który ma w swoich rękach instrumenty, powinien

proponować rozwiązania, słuchając także tego, co

Poseł Zbigniew Kuźmiuk

29

w tych dziedzinach, o których była już mowa, propo-

nuje opozycja.

Należy także pamiętać o klimacie, który

trzeba stworzyć dla rodziny w celu zwiększenia liczby

urodzeń, o kwestiach ekonomicznych, podatkowych

i o tym wszystkim, o czym była już mowa, zwłaszcza

przed chwilą, w wystąpieniu pana posła Kuźmiuka,

a także innych, którzy przemawiali przede mną.

Panie ministrze, prosimy o konkrety, karty na

stół.

Czy rzeczywiście rząd ma jakiekolwiek pomysły

w ramach polityki rodzinnej?

Czy są to tylko zaklęcia

i puste słowa, a reaguje się wtedy, kiedy problem sta-

je się tak nabrzmiały, rząd tak dużo nabroił, zrobił

tak dużo błędów, że już nie można tego ominąć?

Dzię-

kuję bardzo.

(Oklaski)

złożenia gratulacji matkom I kwartału, bo to ich de-

terminacja, upór i konsekwencja doprowadziły do

tego, że ugiął się premier i dzisiaj mamy takie roz-

wiązanie.

Niestety nie jest to zasługa pana ministra

pracy, który wygrał w sporze z ministrem Rostow-

skim, tylko determinacja matek I kwartału, to im

należą się największe podziękowania.

(Oklaski) Chcę

też powiedzieć, że dzisiaj w Sejmie słyszałam najsym-

patyczniejszy, jak do tej pory, wrzask: gaworzenie,

płacz i śmiech dzieci.

Dziękujemy za obecność dzieci,

oby się zdrowo na tych naszych urlopach wychowaw-

czych chowały.

(Oklaski)

Pan premier przyznał z rozbrajającą szczerością,

że ugiął się pod serdeczną presją matek I kwartału.

Wydaje mi się, że nie jest normalne to, że racjonalne

rozwiązania, które powinny być zawarte w rządo-

wych projektach, muszą być w Polsce wprowadzane

pod naporem protestów społecznych.

Chcielibyśmy,

żeby ten upór był niepotrzebny, ale on pokazuje, że

w kraju warto protestować.

Nie jest bowiem tak, że

kondycja finansowa, jeżeli chodzi o publiczną kasę

i środki finansowe, jest tak zła, jak mówi minister

finansów, czasami tak, a czasami inaczej.

Panie mi-

nistrze, chwali się pan, mówiąc o polityce prorodzin-

nej, więc pytam wprost: Czy rzeczywiście rząd pra-

cuje nad konkretnym dokumentem w sprawie spój-

nej, przemyślanej i racjonalnej polityki na rzecz

polskiej rodziny?

Kiedy taki dokument zostanie

przedstawiony?

Czy państwo pracujecie, czy działacie

doraźnie?

Proponowałabym pewną wstrzemięźli-

wość, jeżeli chodzi o efekty dotychczasowej polityki

prorodzinnej, bo na razie przedszkolami nie ma co

się chwalić.

(Dzwonek) Jeżeli chodzi o żłobki, to w cią-

gu 3 lat planowany był przyrost o 40 tys. miejsc,

a powstało 6 czy 8 tys. Progi dochodowe zostały tak

zwiększone, że maleje liczna osób uprawnionych do

świadczeń rodzinnych.

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję, pani poseł.

Poseł Elżbieta Rafalska:

Tak więc naprawdę proponuję, żebyście państwo

racjonalnie i bardzo spokojnie oceniali swoje dotych-

czasowe działania.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Pierwsze pytanie, jakie się nasuwa, jest następujące:

Dlaczego to wszystko dzieje się tak późno?

Przypo-

mnę, że projekt Prawa i Sprawiedliwości (druk nr 1172)

został zgłoszony przez mój klub do laski marszałkow-

skiej 18 stycznia tego roku.

Kolejne projekty wniesio-

no odpowiednio później.

Dlaczego rząd tak długo

zwlekał z rozwiązaniem tego problemu?

Dlaczego

trzeba było aż takich gorących protestów matek dzie-

ci urodzonych w I kwartale, żeby skruszyć opór mi-

nistra Rostowskiego?

Gratuluję paniom samoorgani-

zacji, determinacji i pomysłowości w przedkładaniu

swoich postulatów, bo to wasze działanie skruszyło

opór ministra Rostowskiego.

A przecież to, żeby

zwiększyć elastyczność, dać możliwość skorzystania

obydwojgu rodzicom z płatnego urlopu z okazji uro-

dzenia dziecka, umożliwić im w większym niż dotąd

stopniu dzielenie się uprawnieniami wynikającymi

z urodzenia dziecka, tak aby usprawnić opiekę nad

dzieckiem, nasuwa się jako oczywiste rozwiązanie.

Jest to oczywista kwestia, którą należy podjąć, a prob-

lem trzeba rozwiązać.

Panie ministrze, pańska wesołość jest kompletnie

nie na miejscu.

Należałoby żałować, że rząd wziął się

do pracy tak późno, bo dlatego musimy w takim try-

bie, za pięć dwunasta, procedować pod presją czasu,

żeby kogoś nie pozbawić uprawnień.

Tak więc pańska

wesołość jest absolutnie nie na miejscu.

Mam do rządu konkretne pytanie i jest ono nastę-

pujące.

Czy rząd zamierza podjąć, rozważyć i zapro-

ponować jakieś rozwiązania w celu zlikwidowania

istotnej nierówności, jakiej doświadczają rodziny

wiejskie, które obecnie nie otrzymują żadnego wspar-

Poseł Jarosław Zieliński

30

cia?

Przypomnę, że ustawa, nad którą dzisiaj proce-

dujemy, dotyczy głównie rodzin osób, które mają

umowy o pracę, umowy o dzieło, umowę zlecenia,

które prowadzą własną firmę, natomiast rodziny

wiejskie, które i tak są w trudnej sytuacji, w ogóle nie

doświadczają jakiejkolwiek pomocy.

Ostatnie pytanie.

(Dzwonek) Dlaczego przed dwo-

ma laty rząd wygasił program „Rodzina na swoim”?

Przecież uderza to w młode rodziny.

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję.

Gorąco przeciwko temu protestowaliśmy na po-

siedzeniu Komisji Infrastruktury, ale byliście głusi

na te protesty.

Polskie rodziny są bez domów.

Dzię-

kuję bardzo.

(Oklaski)

pierw podziękować matkom I kwartału.

Te wspania-

łe Polki nie tylko urodziły te tak potrzebne naszemu

krajowi dzieci, ale także potrafiły protestować w taki

sposób, że nawet Donald Tusk zrozumiał swój błąd.

Rzadko mu się to zdarza.

Problem jest jednak szer-

szy.

Te działania, choć bardzo potrzebne, są spóźnio-

ne i niepełne.

W imieniu Solidarnej Polski już pod-

czas prac nad budżetem, panie ministrze, zgłaszałem

projekt poprawki przesuwającej pieniądze z obsługi

długu na działania prorodzinne, politykę społeczną.

Niestety, odrzuciliście ją.

Dziś zrozumieliście – może

lepiej późno niż wcale – że mieliśmy wtedy rację, że

tam są ukryte rezerwy.

O zadanie pytania Donaldowi Tuskowi, który jest

tu nieobecny, prosił mnie jeden z moich sąsiadów,

który przez wiele lat pełnił funkcję sołtysa.

Gdy roz-

mawialiśmy o wieku emerytalnym, problemach de-

mograficznych, o tym, że nie będzie komu pracować

na przyszłe emerytury, postawił takie pytanie: Pre-

mierze, a gdzie można pracować?

Gdzie mają praco-

wać ci młodzi z wyżu demograficznego z lat 80., któ-

rzy dziś mają, już skończyli lub niedługo kończą

30 lat?

Gdzie oni mają pracować w Polsce?

Jeśli nie

mają pracy w Polsce, to jak mają mieć dzieci?

Przez

ostatnich 5 lat za tę – nie zawaham się użyć tego

słowa – zbrodnię na przyszłości polskiego narodu od-

powiadacie wy.

Za brak perspektyw dla młodego po-

kolenia odpowiada rząd PO–PSL i Donald Tusk jako

premier.

Tego nie da się ukryć, przykryć ani kryzy-

sem światowym, ani innymi tego typu hasłami.

Płacz

dziecka który przed chwilą słyszałem, jest być może

płaczem nad Polską rządzoną przez Donalda Tuska.

Panie premierze, gdzie młodzi ludzie mają żyć, praco-

wać, mieć dzieci?

To pytanie zadaje się zarówno

w mojej małej wsi, jak i w całej Polsce.

Dziękuję.

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Każdy inaczej interpretuje ten głos z galerii.

(Poseł Anna Zalewska: Na tym polega magia

życia.)

(Poseł Elżbieta Rafalska: Z radości życia płakał.)

Rozmawiamy dzisiaj o sprawie niezwykle ważnej,

która należy do niezbywalnych obowiązków pań-

stwa, o drobnym elemencie polityki ludnościowej.

Ta

polityka jest osobną przedmiotową dziedziną polityki

społecznej.

Należy się cieszyć, bo wszystko jedno,

w jakich warunkach, że od strony PR-owskiej rząd

rozegrał to najgorzej, jak tylko mógł, ale zrobił to,

opracował projekt.

Projekt jest niedobry, fatalny, pokazuje całkowitą

niemoc i zupełny brak kwalifikacji rządu do przygo-

towania takiej ustawy, a także indolencję służb legis-

lacyjnych rządu.

(Andrzej Orzechowski: Przed chwilą go państwo

chwalili.)

Dziwię się, że Rządowe Centrum Legislacji, które

słynęło kiedyś z tego, że nie puszczało żadnych błę-

dów, opracowało i po prostu wypuściło taki rządowy

projekt ustawy.

Trudno, taki jest ten projekt.

Przy-

puszczam, że będziemy nad nim bardzo długo praco-

wali i głęboko się zastanawiali.

Jaki jest plan kompleksowy w zakresie polityki lud-

nościowej, którego wprowadzenie rzeczywiście sprzy-

jałoby wzrostowi urodzeń?

Myślę tutaj o zapewnieniu

rodzinie wychowującej dzieci dochodów i odpowied-

nich usług na odpowiednim poziomie – panie mini-

strze, dlatego głosowaliśmy przeciwko temu, bo to

obniża standard – i mieszkań.

I bardzo szczegółowe moje pytanie dotyczy mło-

dych ludzi, którymi się zajmuję w swojej pracy zawo-

dowej, mianowicie doktorantów, których jest 40 kilka

tysięcy.

Jakie tutaj są możliwości?

Jakie państwo

stwarzacie możliwości wypłaty zasiłku doktorantom?

Poseł Anna Paluch

31

I drugie pytanie bardzo krótkie: Jaki ma być za-

siłek macierzyński (Dzwonek), rodzicielski dla osoby

bezrobotnej?

W jakiej wysokości?

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję.

strze!

Polską racją stanu jest ochrona macierzyństwa

i rodziny.

Dobrze, że dzięki procedowanej dzisiaj

ustawie sumaryczny roczny urlop rodzicielski będzie

przysługiwał rodzicom wszystkich dzieci urodzonych

w 2013 r.

Wydłużenie urlopu macierzyńskiego i obję-

cie ustawą wszystkich matek to krok w dobrym kie-

runku, ale niewystarczający.

Dramatem młodych,

polskich małżeństw jest brak pracy, wysokie bezro-

bocie i brak wsparcia na rynku pracy.

Moje pytania: Jakie mechanizmy będą urucho-

mione w stosunku do rodziców, którzy nie mają pra-

cy, a doczekali się lub doczekają potomstwa w 2013 r.?

Drugie pytanie: Czy rodzice, którzy są ubezpieczeni

również mogli skorzystać w sumie z rocznego płat-

nego urlopu rodzicielskiego?

I trzecie pytanie: Czy

matki zatrudnione na podstawie umów śmieciowych

będą mogły skorzystać z procedowanej dzisiaj usta-

wy?

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Pan marszałek prowadzący dzisiejsze obrady na za-

kończenie wystąpienia klubowego przedstawiciela

Prawa i Sprawiedliwości raczył słusznie skądinąd

zauważyć, że czego się nie robi - dosłownie chyba cy-

tuję – aby nas, Polaków, było więcej.

To są sympto-

matyczne słowa pana marszałka dające nam tutaj

zebranym na obradach plenarnych wiele do myślenia

i wskazujące na to, że w szeroko rozumianej polityce

prorodzinnej jest naprawdę jeszcze bardzo dużo do

zrobienia.

W związku z tym chciałabym pana mini-

stra zapytać, powtarzając wcześniej zadawane pyta-

nie, o szeroko rozumianą politykę prorodzinną tego

rządu, a konkretnie o to, jakich jeszcze rozwiązań

oprócz wydłużonego urlopu macierzyńskiego może-

my się w najbliższym czasie spodziewać.

Pytanie o art. 29 pkt 2, panie ministrze, gdzie jest

mowa o tym, niestety, krótkim terminie 7 dni, w któ-

rym będzie mogła złożyć zainteresowana osoba sto-

sowny wniosek po wejściu w życiu tej ustawy.

Co rząd

zamierza zrobić w kwestii poinformowania wszyst-

kich tych, którzy z tego uprawnienia będą mogli po

wejściu w życie tej ustawy skorzystać, żeby żadna

z zainteresowanych osób, które, nie wiem, z różnych

względów o tym nie będą wiedziały, nie przeoczyła

dnia złożenia tego wniosku w sposób skuteczny?

I pytanie, panie ministrze, o art 31, gdzie jest

mowa o środkach i na ten rok, i na kolejne lata, zna-

czących, które są skutkiem finansowym wejścia w życie

ustawy.

Są tam określone te skutki finansowe.

Tam

jest chyba w pkt 4 informacja, że (Dzwonek) niestety

środki, które są czy będą przeznaczone na realizację

tej ustawy, będą zabrane ze środków przeznaczonych

na inne wydatki.

Chciałbym zapytać, czy w tym mo-

mencie są już jakieś ustalenia, komu te środki będą

zabrane, z których ministerstw i z jakich programów.

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Kryzys finansowy nas dotyka, kryzys demograficzny

również, zwłaszcza w najbliższym czasie niewątpli-

wie będzie to poważny problem dla nas wszystkich.

Dzisiejsze propozycje zmian ustawy idą w tym kie-

runku, żeby złagodzić kryzys demograficzny.

Na

pewno należy się cieszyć, że mamy te propozycje

ustawowe.

Natomiast mam pytanie w tej sprawie,

panie ministrze.

W tamtym roku przy uchwalaniu

budżetu były też propozycje, żeby i ten problem roz-

wiązać.

Rząd uznał, że nie ma takiej możliwości.

Na-

tomiast dzisiaj mówimy, że są.

I co takiego nadzwy-

czajnego, panie ministrze, się zdarzyło, że jednak

dzisiaj mówimy innym głosem, że polityka prorodzin-

na jest ważna dla tego rządu?

Pytanie kolejne: Ile było w 2012 r. urodzeń, a ile

rodzin skorzystało z urlopów macierzyńskich?

Jak

przewidujecie, ile będzie w 2013 r. urodzeń, a ile bę-

dzie rodzin korzystało z zasiłku macierzyńskiego czy

też rodzicielskiego?

Panie ministrze, mam takie też pytanie.

Na pew-

no dokonywaliście pewnej analizy, że jeżeli ta ustawa

dzietności będzie w jakimś stopniu lepiej rozwiązany.

Ile dzięki temu będzie więcej urodzeń w 2015 r.,

Poseł Józefa Hrynkiewicz

32

w 2020 r., w 2050 r.?

Są pewne symulacje, jak będzie

z demografią, a na pewno to rozwiązanie ma temu

pomóc i temu ma służyć.

I kolejne pytanie: Jak pan minister przewiduje,

jakie inne propozycje w najbliższym czasie się poja-

wią?

I w tym samym kontekście (Dzwonek) dzięki

temu ile więcej urodzeń będzie w 2015 r., 2020 r. czy

też 2050 r.?

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

dowego Sejm…, przepraszam.

Praca nad tą ustawą jest konsekwencją sposobu

rządzenia premiera Donalda Tuska.

Trafnie to pod-

sumował prezes Prawa i Sprawiedliwości Jarosław

Kaczyński.

Najpierw tworzy problem, a później, po

jakimś czasie, rozwiązuje go.

Niedawno słyszeliśmy

ze strony rządu o powodach, dla których nowelizacja

przepisów wprowadzających roczne urlopy rodziciel-

skie miała nie objąć matek I kwartału.

Pojawiły się

powody o charakterze zarówno prawnym, jak i finan-

sowym.

Później poczuliśmy słodki smak porażki pre-

miera Tuska, który uległ pod słusznym naciskiem

matek i usłyszeliśmy jego zaskakujące stwierdzenie:

Nigdy tak przyjemnie mi się nie ustępowało.

Polityka rządzącej koalicji na czele z premierem

niestety odbiega od tego, co wcześniej zapowiadano

w innych obszarach polityki prorodzinnej.

Rodzice

małych dzieci przede wszystkim oczekują obiecy-

wanych przez premiera nowych miejsc w żłobkach

i przedszkolach.

Dla przykładu w 100-tysięcznym

mieście, Kielcach, działają tylko cztery żłobki prowa-

dzone przez samorząd.

Cóż, pozostaje mieć nadzieję,

że Polacy w lokach wyborczych ten sposób rządze-

nia i procedowania ustaw ocenią sprawiedliwie.

Tymczasem proszę pana ministra, aby odpowie-

dział, ile kosztują budżet państwa dwa dodatkowe

posiedzenia Sejmu, zwołane po to, aby naprawić to,

co się zepsuło?

Ile dodatkowo muszą zapłacić podat-

nicy za przejazdy i przeloty posłów na dzisiejsze po-

siedzenie i w dniu 29 maja?

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Naród rozwija się wtedy, kiedy rodzą się dzieci – wszy-

scy o tym wiedzą – kiedy jest też bardzo dużo dzieci

w kuluarach.

(Poseł Andrzej Dera: Matko, gdzie one są?)

Cieszę się, że pan troszeczkę zaczął dostrzegać

ten problem, ale idzie to panu bardzo powoli.

Może

z tego powodu, że jest pan jeszcze bardzo młodym

człowiekiem.

Polki rodzą polskie dzieci w Anglii.

Wie

pan, dlaczego w Anglii?

Bo tam rząd myśli perspek-

tywicznie, a nie tylko o dniu dzisiejszym.

Tam są inne

warunki, a nie chodzi tylko o to, jak powiedział Do-

nald Tusk, żeby woda z kranów leciała.

(Głos z sali: Ciepła woda.)

Tak jest, ciepła woda, dbacie tylko o to.

Przedsiębiorcy z katolickich stowarzyszeń przed-

siębiorców szczególnie dbają o matki, które rodzą

dzieci.

Panie ministrze, czy przewiduje pan ulgi dla

do zachowań prorodzinnych?

Czy myśli pan o odpo-

wiednich, dobrych rozwiązaniach, szczególnie dla

tych przedsiębiorców, którzy zatrudniają rodziców

z rodzin wielodzietnych?

Panie ministrze, powinien

pan szczególnie pamiętać o rodzinach wielodziet-

nych.

Nie wiem, czy spotyka się pan czasami z takimi

rodzinami, które mają po czworo, pięcioro i więcej

dzieci.

Cza zdaje pan sobie sprawę, ile czasu, pieniędzy

i sił potrzeba, aby wychować tyle dzieci?

(Dzwonek)

Apeluję do pana, panie ministrze, mimo że sala

jest słabo zainteresowana problemami polskich dzie-

ci, bo poza PiS-em jest jedna osoba z Ruchu Palikota,

dwóch posłów z PSL-u, kilku z Platformy.

(Poseł Andrzej Dera: Nas jest dużo.)

Widać, że tylko PiS interesuje się tym (Poruszenie

na sali), aby w Polsce było jak najwięcej dzieci.

Dzię-

kuję bardzo.

(Oklaski)

Dodam do tego jeszcze: nie dość, że niezbyt liczne

grono posłów dzisiaj przysłuchuje się obradom, to

nawet ci, którzy zabierają głos, jak śmiem przypusz-

czać, w większości nie rozumieją tego, po co tutaj

stają, nie czytali projektu, a nawet chyba nie słucha-

li tego, o czym mówił pan minister.

Mogliby bowiem

choć chwilę swojego cennego czasu poświęcić nie tyl-

ko na dojazd.

Przy okazji poinformuję państwa, że z budżetu

państwa nie dołożono mi ani grosza, bo przyjechałem

Poseł Kazimierz Moskal

33

własnym samochodem, nie skorzystałem ani z pocią-

gu, ani z samolotu, kolega również nie.

Zatem to do-

datkowe posiedzenie być może…

(Poseł Elżbieta Rafalska: Panie pośle, do rzeczy.)

…ujęło państwu kilka godzin przyjemności dnia

codziennego.

(Poruszenie na sali)

Natomiast nam wszystkim zależy na dobru na-

szych obywateli.

Zwróćcie państwo uwagę na to, co

się działo w ostatnim czasie, czyli na ustawę żłobko-

wą, bo tutaj także padały pytania o to, co się będzie

działo, były apele, żeby dbać o najmłodszych.

Otóż

mamy rozwiązania, które dadzą pieniądze samorzą-

dom – do 80% środków finansowych na nowe miejsca

w żłobkach.

Obok trwa posiedzenie komisji edukacji,

mówimy o dodatkowych środkach na przedszkola,

o objęciu kolejnych dzieci opieką przedszkolną.

I dzi-

siaj mówimy o bardzo korzystnym rozwiązaniu.

Jak-

że pokrętnych argumentów trzeba używać, żeby

skrytykować to dobre rozwiązanie?

Dla mnie obec-

ność najmłodszych i matek I kwartału, ich zaintere-

sowanie i poparcie dla tych rozwiązań, które zapro-

ponował minister pracy, jest dowodem uznania, że to

jest dobre rozwiązanie, zasługujące na szersze i jak

wątpliwości, nie ma i nie było złej woli ani po stronie

rządu, ani koalicji sprawującej władzę.

A do tych do-

brych rozwiązań, których mamy wiele przykładów,

można zaliczyć chociażby możliwość zatrudniania

niani przez osoby ubezpieczone w KRUS.

Ja chciałbym wytłumaczyć posłom, którzy zada-

wali tutaj pytania, że dzisiaj matki i ojcowie płacący

składkę do systemu Kasy Rolniczego Ubezpieczenia

Społecznego nie mogą iść na bezpłatny urlop macie-

rzyński, bowiem w całości swoje świadczenia finan-

sują ze składek.

I to wiązałoby się z wyższym...

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję panu posłowi.

Poseł Henryk Smolarz:

Już konkluduję, panie marszałku.

Jeśli można,

dosłownie 5 sekund.

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Już nie można.

Poseł Henryk Smolarz:

Chciałbym tylko powiedzieć...

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję panu posłowi.

...poprosić pana ministra o to, aby w kolejnych

rozwiązaniach, które są przygotowywane, zadbać

także o wsparcie...

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Panie pośle...

Poseł Henryk Smolarz:

...tych rolników, którzy nie są ubezpieczeni.

Dzię-

kuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Pana nie było przy mojej zapowiedzi.

Będę konse-

kwentny.

ska.

(Gwar na sali)

(Poseł Henryk Smolarz: Państwa trudno słuchać.)

(Poseł Elżbieta Rafalska: Pan czyta, ale nie słucha.)

Poseł Piotr Szeliga:

nie słuchał wcześniej swojego kolegi, który skrytyko-

wał pana premiera Donalda Tuska.

Jakiś telefon

pewnie był i już jest, widzę, inna opcja, inne mówie-

tłumaczenia.

Dlatego mam pytanie do ministra.

Panie ministrze, czy wie pan może, dlaczego pro-

jekt Solidarnej Polski, który był złożony już w listo-

padzie zeszłego roku jako pierwszy, poddany został

procedowaniu dopiero teraz?

Jak pan zapatruje się

na nasze rozwiązania?

Szczególnie chodzi mi o okres

ochronny, pół roku, dla matek powracających po ur-

lopie i o wsparcie dla przedsiębiorców.

I kolejna sprawa.

Pan mówił o tej mapie drogowej.

Czy państwo myślą szerzej, o wspieraniu także

przedsiębiorców?

Bo musi to być kompleksowe roz-

wiązanie: i dla matek, dla rodzin, ale także dla pra-

codawców.

Czy w ministerstwie są jakieś pomysły,

żeby zachęcić ich do tego właśnie, do zatrudniania

kobiet, które w przyszłości planują urodzenie dzieci?

(Oklaski)

Poseł Henryk Smolarz

34

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Sytuacja na rynku pracy wykreowała nowe tendencje

w podejściu części kobiet w zakresie wyboru: praca

czy macierzyństwo.

Znaczna część kobiet bardziej

stawia dziś na pracę aniżeli na to, by realizować się

w macierzyństwie.

Groźne dla Polski zjawisko depo-

pulacji powinno skłonić rząd i parlament do tego, aby

tworzyć warunki sprzyjające macierzyństwu.

Stąd

liczba projektów ustaw, które dziś omawiamy.

Dlate-

go kieruję pytanie do pana ministra, który, jestem

o tym przekonany, doskonale rozumie tę bardzo

trudną sytuację demograficzną Polski – trudną obec-

nie, ale niosącą zagrożenia dla przyszłości, chociażby

w zakresie świadczeń emerytalnych.

Panie ministrze, czy w tej wyjątkowej sytuacji

demograficznej rząd nie będzie niemal z zasady prze-

ciwny projektom opozycji i poprze projekt Prawa

i Sprawiedliwości w zakresie zmian w przepisach

oraz wprowadzenia tzw. urlopu rodzicielskiego?

Dzię-

kuję bardzo.

(Oklaski)

nowna Wysoka Izbo!

Demografia jest jednym z naj-

większych problemów, przed którymi stoją nasze

państwo i nasz naród.

Są tutaj potrzebne bardzo

kompleksowo i długofalowo prowadzone działania,

aby na razie doprowadzić chociażby do równowagi

demograficznej, bo jako naród się zwijamy, i oczywi-

ście ten ruch dotyczący wydłużenia urlopów macie-

rzyńskich jest potrzebny, oczekiwany i co do tego nie

było sporów w naszej Izbie.

Natomiast, panie ministrze, mam do pana pyta-

nie, bo moim zdaniem jest potrzebny porządny, wie-

loletni plan rozwiązywania problemów demograficz-

nych, nieopierający się tylko, wycinkowo, na kwestii

dotyczącej urlopów czy opieki, ale dużo szerszy, tak

żebyśmy jednak doprowadzili do odwrócenia tego

niekorzystnego trendu.

I pytanie: Czy jest możliwe

w ogóle stworzenie razem z opozycją takiego wielo-

letniego planu, żeby w przyszłości następne rządy

mogły go realizować?

Bo jeżeli takiego planu nie

stworzymy, a każdy rząd będzie miał swoje pomysły,

to zanim wejdą one w życie, czas będzie nam uciekał,

tak jakby chociażby teraz.

Te projekty, które już

w listopadzie były gotowe, rozpatrujemy dopiero te-

raz, po wielu miesiącach.

I tu szkoda tego czasu, a tym

bardziej będzie go szkoda w perspektywie wielolet-

niej.

Czy jest możliwe takie ponadpartyjne uzgodnie-

nie, stworzenie długofalowego planu wyjścia z zapa-

ści demograficznej, skonsultowanie go porządne w sen-

sie społecznym, tak żeby w przyszłości ten plan nie

był kontestowany, tylko realizowany?

Czy państwo

jesteście w stanie taką inicjatywę zrealizować, przy-

gotować razem z opozycją?

To nie może być robione

bez opozycji, bez czynnika społecznego.

Takie krót-

kie, proste pytania.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Zabieram głos po to, żeby tu nie pozostało takie wra-

żenie, że dzietność zależy tylko i wyłącznie od instru-

mentów rządowych, budżetowych, powiedziałbym,

materialnych.

Rozmowa skupia się dzisiaj na rocz-

nych urlopach macierzyńskich, i to głównie w kon-

tekście matek I kwartału, a problem słabnącej demo-

grafii jest daleko obszerniejszy i, myślę, powinien być

dedykowany nie tylko nam, politykom, nie tylko rzą-

dzącym, ale także powinien odnosić się do wszystkich

obywateli.

Dobrze, że wydłużany jest urlop macie-

rzyński z 26 do 52 tygodni, to przy rozwijającej się

polityce żłobkowej i przedszkolnej daje rzeczywiście

rewolucyjną możliwość działania na rzecz dzietności,

ale zastanówmy się, co jeszcze powoduje niską dziet-

ność, dlaczego tak się dzieje, że co szósty Polak jest

po pięćdziesiątce, a za kilkanaście lat pewnie co trze-

ci będzie po pięćdziesiątce.

Dlaczego jest tak, że

w trudnych powojennych warunkach czy w warun-

kach niedoborów stanu wojennego rodziło się zdecy-

dowanie więcej dzieci?

Pewnie jest tak, że drugą,

może ważniejszą przyczyną, jest przyczyna kulturo-

wa.

To, że chcemy mieć więcej wolności, czasu wol-

nego, więcej indywidualizmu, wygody, mniej obo-

wiązków.

To pewnie trochę takie pytanie retoryczne.

Co zrobić, jak spowodować to, żeby przełamać te przy-

czyny kulturowe.

Myślę, że wszyscy w Polsce i w Eu-

ropie powinniśmy porzucić tę wygodę na rzecz od-

wrócenia trendów demograficznych, bo to zależy nie

tylko od instrumentów rządowych, materialnych, ale

także zależy od nas wszystkich.

Dziękuję.

(Oklaski)

35

wiamy o rozwiązaniach, które proponuje rząd pod

wpływem matek, mediów, sondaży, a nie w ramach

rzeczywistej strategii dotyczącej polityki prorodzin-

nej – to obok bezrobocia jeden z najważniejszych te-

matów dzisiaj w kraju.

Dlaczego nie wydłużycie ur-

lopu macierzyńskiego do 26 tygodni – obligatoryjne-

go urlopu – tak jak proponowało Prawo i Sprawied-

liwość?

Dlaczego wysokość zasiłków w całym okresie

zasiłkowym nie może wynosić 100%, co byłoby do-

brym rozwiązaniem?

Jedna z opinii do projektów

mówiła o tym, że obecne rozwiązania pogorszą status

kobiet na rynku pracy.

Uważam odwrotnie, ale pro-

szę o uzasadnienie i ustosunkowanie się ministra do

tego stwierdzenia.

Rozwiązania te dotyczą tylko po-

łowy dzieci.

Dlaczego dzieci rolników ubezpieczonych

w KRUS nie będą miały takich rozwiązań?

O ile wię-

cej dzieci będzie się rodziło dzięki tym rozwiązaniom,

które proponuje rząd – prosiłbym tu o symulację pi-

semną w odniesieniu do 2014, 2015 itd.

Według mnie

niewiele zwiększy to przyrost urodzeń dzieci.

Po-

trzebne są rozwiązania, aby w Polsce rodziło się

600–700 tys. dzieci rocznie, a nie ponad 300 tys. rocz-

nie, bo obecnie jesteśmy na 212. miejscu na 222 kra-

je świata.

A bez dzieci nie będzie przyszłości kraju.

Jakie inne rozwiązania prorodzinne będzie propono-

wał rząd, aby zwiększyć znacząco liczbę urodzeń?

Czy pan minister ma wizję polityki prorodzinnej, i to

na 10, 20, 30 lat?

Na razie wizji rządu PO–PSL brak.

Rządu, który rządzi – nieszczęście dla naszej ojczy-

zny – już 6 lat.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Najpierw dwa zdania do pana Henryka Smolarza,

posła PSL.

Panie pośle, pan jest w koalicji Platformy Obywa-

telskiej i PSL, która właśnie doprowadziła do tego,

że podatnicy muszą płacić za dzisiejsze posiedzenie,

bo gdyby wysłuchano nas, to kilka miesięcy temu na

jednym z posiedzeń załatwilibyśmy tę sprawę.

Nie wiem, czy państwo pamiętają wypowiedź Do-

nalda Tuska, to, co mu się wymsknęło podczas jed-

nego posiedzenia rządu, że rodzina jest droga i dzie-

ci są drogie.

Dlatego ze zdumieniem wysłuchałam

pana ministra, który mówił, jak to PSL i Platforma

Obywatelska dostrzegają problem dzietności.

Te pro-

jekty, nad którymi dzisiaj procedujemy, to rzeczywi-

ście projekty matek I kwartału.

Presja się opłaca,

spadające sondaże się opłacają.

Życzę państwu stałe-

go trendu dotyczącego spadających sondaży, bo być

może po 6 latach przewartościujecie to i rzeczywiście

zaczniemy pracować nad tym, co jest ważne dla Polski.

Pan minister również mówił o tym, że konse-

kwentnie realizuje użłobkowienie i uprzedszkolnie-

nie naszych małych obywateli.

Chciałabym państwu

powiedzieć, że to nie z inicjatywy pana ministra czy

rządu.

Jest to bezwzględny wymóg Komisji Europej-

skiej, bo w 2011 r. mieliśmy jeszcze tylko 2% dzieci

w żłobkach.

Przypominam też takie kuriozum, bo to

musiało być wymyślone w ministerstwie pana mini-

stra, że za fundusze strukturalne buduje się żłobki,

uwaga, do których oddawane są dzieci matek bezro-

botnych.

Matka znajdująca pracę musi dziecko z tego

przedszkola zabrać.

O tak horrendalnym pomyśle

nikt nie słyszał, nikt czegoś takiego nie widział, ale

my mówimy, że to jest trend i że ten trend powinni-

śmy utrzymać.

Proszę państwa, ONZ szacuje, że do końca wieku,

jeżeli dzietność utrzyma się właśnie na takim pozio-

mie, Polaków będzie 16 mln.

W związku z tym bardzo

proszę, przestańmy mówić, że dziecko jest drogie.

Bo

pan marszałek jest drogi, pan minister jest drogi, ja

jestem droga, dorosły człowiek jest drogi – żyje, kon-

sumuje, wyjeżdża, kupuje samochody.

Dzieci są war-

tością, której się nie liczy.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Panie Marszałku!

Koleżanki Posłowie…

( Weso-

łość na sali) Koleżanki Posłanki!

Koledzy Posłowie!

Szanowny Panie Ministrze!

Zapowiadało się tak do-

brze – cztery projekty, zgodność.

A tu jednak okazu-

je się, że my nawet w takim momencie możemy wpro-

wadzić atmosferę, w której są wyładowania i grzmoty.

Po co to komu, po co dyskutujemy o tych tematach?

Panie ministrze, chciałbym spytać – bo w opraco-

waniu rządowym była piękna tabelka – o kwestię

dotyczącą długości urlopu macierzyńskiego, jeżeli

chodzi o poszczególne okresy u nas w kraju.

Co praw-

da tutaj pan minister tego nie mówił, ale również

reprezentuje resort, który zajmuje się rynkiem pracy.

Bezrobocie lekko spadło – 14% – ale w tej tabelce było

też tam o średnim bezrobociu w kraju na poziomie

poniżej 9%.

Nie mówiliśmy o PKB – w tej chwili,

36

w tym roku mamy problem z utrzymaniem PKB na

poziomie 1,5%, a było już PKB w granicach 6% – jak

w tych okresach to wyglądało.

W tym momencie niż

demograficzny, który jest u nas, to ten z końca lat

80., czyli praktycznie jedno pokolenie tego pierwszego

niżu demograficznego za chwilę będzie wydawało swój

owoc w postaci następnego niżu demograficznego.

Gdyby pan minister mógł przedstawić właśnie te

statystyki.

Decyzje bowiem powinno podejmować się

w momencie, kiedy jest wzrost gospodarczy i wtedy

praktycznie inwestować środki finansowe na działa-

nia przyszłościowe, czyli rozwojowe, a wszyscy stwier-

dzamy, że rozwój naszego kraju zależy od zwiększe-

nia liczby naszych obywateli.

Dziękuję bardzo.

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Wysoka Izbo!

Panie ministrze, nie chodzi o spór

w kwestii palmy pierwszeństwa, żeby inaczej tej pal-

my nie rozumieć oczywiście, ale o istotę rzeczy.

Skon-

struowaliśmy program polityki prorodzinnej i nie-

ważne, kto z czyich pomysłów czerpie – ważne, że

czerpie.

W związku z powyższym, panie ministrze,

żeby już nie spierać się w przyszłości Solidarna Pol-

ska, ja osobiście proponuję inne jeszcze, naprawdę

niedrogie, rozwiązania – bardzo prosty projekt wpro-

wadzenia maksymalnej ceny urzędowej na podręcz-

niki szkolne.

Gdyby pan premier zrealizował obietnice wybor-

cze dotyczące laptopów w szkołach, to moglibyśmy

wprowadzić e-podręczniki w cenie 50% podręcznika

papierowego, i my to proponujemy.

Pan premier obie-

cał, że każde dziecko będzie miało laptopa, nieste-

ty, jak to zwykle bywa, pan premier dużo obiecuje,

a z realizacją jest troszkę gorzej.

Przecież, panie mi-

nistrze, to nie są kolosalne pieniądze, to można zro-

bić.

Kolejna kwestia, o której mówimy, to jest bez-

pieczna praca dla matki – sześć miesięcy po powrocie

z urlopu macierzyńskiego albo z urlopu wychowaw-

czego.

Niech matka, ojciec ma pewność, że będą mo-

gli pracować.

Jeżeli pracodawca nie będzie chciał

z nimi współpracować, te sześć miesięcy pozwoli im

na znalezienie nowej pracy.

To też nie kosztuje.

Kolejna kwestia dotyczy ponoszenia kosztów za

pracodawcę z tytułu świadczenia rentowego, wypad-

kowego czy emerytalnego.

To wbrew pozorom, panie

ministrze, nie kosztuje dużo, a zwraca się wielokrot-

nie, dlatego że przecież przez 12 miesięcy od tych

wynagrodzeń będą płacone podatki.

A więc to w kon-

ci, a jest wysoce prawdopodobne, że ten pracownik

będzie zatrudniony przez kolejne miesiące i kolejne

lata.

Jeśli chodzi o kredyty mieszkaniowe, proponuje-

my 50% odsetek do kredytów dla mieszkań i 10% na

każde dziecko, maksymalnie 90% umarzalnych kre-

dytów.

(Dzwonek) Rynek mieszkaniowy dzisiaj jest

w zapaści.

Jeżeli ludzie będą kupować mieszkania,

to nakręci to koniunkturę.

I takich propozycji, panie ministrze, Solidarna

Polska ma mnóstwo, bardzo chętnie je panu przeka-

żę.

Niech pan z tego czerpie, nie będziemy spierać się

o palmę pierwszeństwa.

Ważne, żebyśmy wszyscy

działali w interesie polskich rodzin i Polski jako ca-

łości.

Panie ministrze, składam to na pana ręce.

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję panu posłowi.

Lista postów zapisanych do głosu została wyczer-

pana.

głos został zabrany z optymizmem i za to dziękuję.

Zawsze jestem otwarty na różnego rodzaju propozy-

cje i dyskusje.

Zresztą w państwa pytaniach przewi-

jał się nie tylko temat dzisiejszej ustawy, ale pojawiło

się także szersze spojrzenie na politykę prorodzinną,

politykę rodzinną, politykę demograficzną czy, uży-

wała tego zwrotu pani profesor, politykę ludnościo-

wą, co jest jak najbardziej prawidłowe.

Przypomnę jednak jeszcze jedną rzecz.

Ten pro-

jekt nie powstał w wyniku nacisku jakiejś grupy,

w wyniku powstania matek pierwszego kwartału, bo

to wszystko nastąpiło później, te wydarzenia miały

miejsce później.

Zarys tego projektu powstał przed

wakacjami, po przeglądzie polityki prorodzinnej, po

dyskusji z ekspertami w ministerstwie pracy, pod-

czas przygotowania do drugiego exposé i 8 listopada

projekt został opublikowany, przekazany do konsul-

tacji społecznych i międzyresortowych.

Cieszę się

ogromnie, że był on też inspirujący dla klubów parla-

mentarnych, które może dzisiaj mówią, że legislacyj-

nie nie do końca jest on jasny, ale te wszystkie inne

projekty są odwzorowaniem projektu rządowego.

Zostawmy jednak prawa autorskie, naprawdę.

Je-

żeli w parlamencie i w Sejmie od prawa do lewa po-

wstaje wielka koalicja chcąca poprzeć to dobre roz-

wiązanie zaproponowane przez rząd, jestem ogrom-

nie szczęśliwy, bo uważam, że zmiana, którą propo-

nujemy, jest zmianą zasadniczą, choć nie ostatnią.

Poseł Piotr Walkowski

37

Tu się zgadzam.

To jest jeden z modułów, jakie nale-

ży zaproponować.

Idąc od początku, mamy pierwszy rok życia dzie-

cka.

Jeżeli Wysoka Izba przychyli się do tego, to zo-

stanie przyjęte rozwiązanie, które zapewnia opiekę,

daje elastyczność oraz prawo wyboru i nie narzuca,

ponieważ można wykorzystać 20 tygodni i wrócić do

pracy, można wrócić do pracy i skorzystać z połowy

etatu, można podzielić się z ojcem dziecka tymi

uprawnieniami, wymieniać się i wielokrotnie zamie-

niać.

Dlatego też liczba składanych wniosków może

być duża, ale ta liczba powoduje, że o wykorzystaniu

ustawy zdecydują rodzice – nie my, nie szanowni pań-

stwo posłowie, nie minister, nie rząd, tylko rodzice,

którzy podzielą pomiędzy sobą opiekę nad dzieckiem.

I to jest pierwszy rok.

Później są kolejne etapy i potrzebne jest kolejne

wsparcie państwa, jeśli chodzi o opiekę nad najmłod-

szymi dziećmi, dlatego trochę boleję, że nowelizacja

ustawy żłobkowej, która była procedowana w ostat-

nim tygodniu, nie uzyskała akceptacji całej Wysokiej

Izby.

Jeżeli są samorządy, które do tej pory może nie

chciały, może nie mogły skorzystać, to informuję, iż

zmieniliśmy proporcje finansowania – z 50% na 80%

dofinansowania tworzenia miejsc.

Jest program europejski w ramach Programu

Operacyjnego „Kapitał ludzki”, działanie 1.5, na

rzecz godzenia życia zawodowego z życiem rodzin-

nym i też zostały przesunięte środki na utrzymanie

miejsc opieki.

Bo z jednej strony ważne jest ich utwo-

rzenie, ale z drugiej strony też trzeba wspierać tych,

którzy później realizują te zadania i muszą mieć

wsparcie na utrzymanie.

To jest w tym momencie

realizowane.

Za chwilę będzie otwarty kolejny kon-

kurs „Maluch”, już, mam nadzieję, na nowych za-

sadach.

Rozwiązanie, które zostało wprowadzone

w 2011 r., przynosi, może nie w tempie błyskawicz-

nym, ale przynosi skutki – 10 tys. niań zarejestrowa-

nych, za które budżet państwa opłaca składki.

I tutaj

jest część rolnicza.

Zgodnie z rozwiązaniem przyję-

tym w piątek rolnicy również mogą zatrudniać nianie

i za nich też budżet państwa będzie odprowadzał

składki.

To także jest nowość.

Mam nadzieję, że to

poszerzy krąg odbiorców i spowoduje, że wyciągnie-

my z szarej czy z czarnej strefy kolejną grupę osób.

Jest tam instytucja dziennego opiekuna, w moim

poczuciu najbardziej atrakcyjna.

Ona nie wymaga

nakładów inwestycyjnych.

To jest taki miniżłobek,

miniprzedszkole, które można zorganizować we włas-

nym mieszkaniu, we własnym domu, od 2 do 5 dzieci.

To się najsłabiej rozwija.

To trzeba jeszcze wzmocnić.

Mam nadzieję, że zmiana, która została przyjęta,

czyli możliwość zatrudniania dziennych opiekunów

nie tylko przez samorządy, ale przez podmioty spo-

łeczne, podmioty prywatne, też rozszerzy krąg od-

biorców.

Później jest przedszkole.

Ale oczywiście w tym wszystkim jest rzecz nie-

zwykle ważna w polityce demograficznej i w polityce

rodzinnej, czyli rynek pracy – rynek pracy dla osób

młodych.

Dlatego konsekwentnie od listopada 2011 r.,

od kiedy zostałem ministrem, mówię o tym i nie tyl-

ko, bo zaproponowałem programy specjalne skiero-

wane do osób młodych.

I to nie – tak jak głoszą

wszystkie statystyki w Unii Europejskiej – osób mło-

dych do 25. roku życia.

Rozszerzyliśmy pojęcie osoby

młodej w Polsce i te programy kierujemy do 30-lat-

ków, do osób do 30. roku życia.

W tym roku, tak jak

w roku ubiegłym, programy są realizowane.

Najczęś-

ciej to są staże.

Zaproponowaliśmy również program

pilotażowy „Twoja kariera – twój wybór”, skierowany

do osób młodych w 23 powiatach, nowe elementy

wsparcia z Funduszu Pracy, bon migracyjny, który

jest wsparciem utrzymania się przez pierwsze mie-

siące funkcjonowania w pracy znacząco oddalonej od

stałego miejsca zamieszkania.

Bo oczywiście jest peł-

na zgoda z głosami, że rynek pracy, praca dla osób

młodych to największe wyzwanie w obszarze polityki

zatrudnienia.

Bezrobocie osoby młodej, osoby czasem

po jednym, dwóch fakultetach, później rodzi ogrom-

ną frustrację.

Są oczekiwania, jest zderzenie z trud-

ną, czasem bardzo trudną sytuacją na rynku pracy

i koszty przywrócenia na rynek pracy w przypadku

osoby młodej – przywrócenia albo rozpoczęcia – są

o wiele, wiele większe niż w przypadku osób, które

pracowały.

Mam nadzieję, że sytuacja, która w tym momen-

cie jest i w Polsce, i w całej Europie, sytuacja gospo-

darcza, bo ona kształtuje i PKB kształtuje nowe

miejsca pracy…

Ale działania finansowane z Fundu -

szu Pracy, działania państwowych służb zatrudnie-

nia, które też chcemy reformować, które też chcemy

rozliczać w głównej mierze za efektywność, to jest

fundament zmian.

Mam nadzieję, że tę ustawę też

niedługo będę mógł Wysokiej Izbie przedstawić.

To

jest działanie skierowane do młodych ludzi.

I miesz-

kania, polityka mieszkaniowa, mieszkania dla mło-

dych – sprawa tego programu dzisiaj staje na posie-

dzeniu Rady Ministrów.

O tym już wspominałem.

To jest ta wizja polityki rodzinnej, którą nie tylko

przedstawiamy, ale i realizujemy.

Pamiętam głosy po

naszych zapowiedziach wydłużenia urlopów rodzi-

cielskich, że to jest zapowiedź, ona nie zostanie zre-

alizowana.

Dzisiaj, szanowni państwo, ogromnie się

cieszę, że z zapowiedzi…

Długie konsultacje były

potrzebne, bo ustawa po nich jest lepsza, jest wzbo-

gacona, jest szersza, obejmuje cały rocznik.

Tak jak

mówię, były lata, gdy w Polsce zmniejszano wymiar

urlopu macierzyńskiego.

To też było nie tak dawno

temu.

Były lata, kiedy urlop macierzyński się wydłu-

żał o 2 tygodnie.

Teraz jest wydłużany o 26 tygodni.

Cieszę się, że wszystkie kluby postanowiły pracować

nad wszystkimi projektami.

Tak jak mówię, trzon

stanowi oczywiście projekt rządowy.

Jeśli chodzi o szczegółowe pytania powtarzane

przez pana posła Szweda, o art. 29, nie ma tutaj

obaw.

Jeżeli matka by to przerwała i w dniu 17 czerw-

Minister Pracy i Polityki Społecznej

38

ca byłaby już w pracy, bo nie skorzystałaby z dodat-

sek, uzyska dodatkowy urlop i ciągłość zarazem,

czyli będzie mogła skorzystać z urlopu rodzicielskie-

go.

A więc ten czas, który poświęciliśmy na konsul-

tacje, i ten dialog też z matkami pierwszego kwarta-

łu – sam w tym dialogu wielokrotnie uczestniczyłem,

u mnie w ministerstwie, też spotykałem się tutaj,

w Sejmie – spowodował, że nie tylko datę wejścia w

życie ustawy przesunęliśmy, ale obudowaliśmy to

poszczególnymi rozwiązaniami, przepisami, żeby

umożliwić, i to jeszcze raz powtarzam, każdemu, każ-

dej rodzinie, każdemu z rodziców skorzystanie z tych

uprawnień w odniesieniu do dzieci, które urodziły się

Kto będzie mógł skorzystać?

Padały też takie py-

tania.

Ci wszyscy, którzy odprowadzają składki na

ubezpieczenie chorobowe w wysokości 2,45%, czyli

pracujący na umowę na czas określony, na czas nie-

określony, na umowę o pracę, na umowę zlecenia,

jeżeli dobrowolnie sobie je odprowadzą, jak również

osoby samozatrudnione.

Ale jest grupa osób, które

nie są ubezpieczone.

Są też osoby ubezpieczone

w KRUS – tam są inne zasady, to jest inny charakter

zabezpieczenia, o tym mówił pan poseł Smolarz.

Są

na przykład osoby studiujące, które też nie mają

ubezpieczenia.

Są samozatrudnieni, którzy nie mają

prawa do urlopu wychowawczego, bo ci, którzy pra-

cują na umowę o pracę, oczywiście mają prawo do

urlopu wychowawczego 3-letniego lub dłuższego

w przypadku opieki nad dzieckiem niepełnosprawnym.

Ta propozycja rządowa uzupełniająca te rozwią-

zania, które przyjmujemy już dziś, będąca w łączno-

ści z nimi, jest już w Sejmie.

Mam nadzieję, że zosta-

nie szybko przyjęta.

Chodzi o odprowadzanie składek

i stworzenie czegoś na wzór urlopu wychowawczego

dla osób samozatrudnionych, dla osób ubezpieczo-

nych w KRUS, dla nieubezpieczonych – jest to grupa

osób, za którą budżet państwa odprowadzi składki.

Jeszcze więc pewnie nie jest to do końca pełna odpo-

wiedź, bo są może lepsze rozwiązania, na które też

jestem otwarty, ale – i też nie w słowach, ale w rea-

lizacji – proszę też pokornie Wysoką Izbę o pracę nad

projektem, żeby mógł wejść w życie jak najszybciej,

bo jest uzupełnieniem, jest też szczególną odpowie-

dzią dla osób ubezpieczonych w KRUS, samozatrud-

nionych i nieubezpieczonych.

Szanowni Państwo!

Dziękując za tę dyskusję i de-

batę, przyjmując również różne uwagi i bodźce do dal-

szego działania i kreowania polityki rodzinnej – za-

praszam do tej dyskusji też w ministerstwie – mam

nadzieję, że jeśli chodzi o ten harmonogram, który

przyjęliśmy, opieki od momentu urodzenia poprzez

pierwszy rok życia, poprzez okres żłobkowo-przed-

szkolny, później również zabezpieczenia społecznego,

czyli mowa o emeryturach – mówiłem tu o odprowa-

dzaniu składek – to mogą być jeszcze lepsze rozwią-

zania.

Dzisiaj Wysoka Izba zajmuje się rozwiązaniem

rewolucyjnym w opiece nad dziećmi najmłodszymi,

wsparciem dla rodziców.

Proszę o dalsze procedowa-

nie nad tymi ustawami.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

słuchują się nie tylko matki i dzieci I kwartału, lecz

także młodzież z Gimnazjum nr 34 w Szczecinie.

W tym gimnazjum jest pierwsza w Polsce klasa z wo-

lontariatem.

(Oklaski)

Wracamy do debaty.

W tej chwili mają jeszcze prawo zabrać głos wnio-

skodawcy.

Czy ktoś z państwa wnioskodawców chciałby za-

brać głos?

(Głos z sali: Nie.)

Nie ma potrzeby, w zasadzie była zgodność w więk-

szości wystąpień.

Zatem zamykam dyskusję.

rzyństwa, zawarty w druku nr 1172, poselski projekt

ku nr 1175, poselski projekt ustawy o zmianie ustawy

ty w druku nr 1311, rządowy projekt ustawy o zmia-

Zarządzam 10 minut przerwy.

do godz. 14 min 01)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Wznawiam obrady.

Minister Pracy i Polityki Społecznej

39

Pierwsze pytanie w sprawie braku nadzoru rządu

wni wiatrowych, ze względu na ich szkodliwość dla

zdrowia mieszkańców i degradowanie środowiska

naturalnego, oraz braku rozwiązań prawnych w Pol-

sce zadają posłowie Lech Kołakowski i Anna Zalew-

ska z klubu Prawo i Sprawiedliwość.

Pytanie skiero-

wane jest do prezesa Rady Ministrów.

Jako pierwszy pytanie zada pan poseł Lech Koła-

kowski.

Poseł Lech Kołakowski:

Do biur poselskich zgłaszają się mieszkańcy z prośbą

trowych oraz zawieranych umów.

Mieszkańcy zdecy-

dowanie sprzeciwiają się budowie elektrowni wiatro-

wych.

Firmy dysponujące wyspecjalizowaną kadrą

lokalizację wiatraków na 30 lat.

Polscy rolnicy, właś-

ciciele nieruchomości, nie dysponując jakąkolwiek

Solidaryzując się z mieszkańcami, jestem mocno

cej się sytuacji budżetowej gmin dodatkowymi wpły-

wami podatkowymi z tych inwestycji, często nieświa-

dome zagrożeń, godzą się na lokowanie siłowni wia-

trowych w miejscach nieakceptowanych społecznie.

zwolone.

Inwestycje te są często finansowane z udzia-

łem publicznych środków.

Powszechnie wiadomo, że

bilu, z likwidowanych na zachodzie Europy farm,

których stan techniczny jest wątpliwy i podczas ich

ponownej eksploatacji może stanowić dodatkowe za-

grożenie dla zdrowia i życia mieszkańców.

W ocenie wielu ośrodków naukowych światowych,

jak i krajowych bilans zysków i strat wynikający

z wykorzystania energii wiatrowej jest wyjątkowo

nie na środowisko, zwierzęta, mikroklimat i zdrowie.

najwyższy, wyższy o 100% niż z elektrowni jądrowej

i 50% niż z węglowej.

Chciałbym zadać pytania.

Panie ministrze, czy

resort zdrowia zna skutki oddziaływania siłowni

resort ochrony środowiska zlecił lub prowadzi własne

badania dotyczące skutków długoterminowego od-

działywania siłowni wiatrowych na środowisko na-

turalne i zdrowie ludzi?

Jaka jest polityka państwa

niczo i krajobrazowo cennych?

Czy wydzielono lub

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję.

Poseł Lech Kołakowski:

Jeszcze sekundeczkę, panie marszałku, pan po-

zwoli.

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

To już może w pytaniu dodatkowym.

Poseł Lech Kołakowski:

mowy wydania pozwolenia na siłownie wiatrowe?

Ile

wych?

Jaka jest planowana docelowa struktura po-

zyskania energii z innych źródeł?

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Panie pośle...

Poseł Lech Kołakowski:

Jeszcze dwa.

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Wyczerpie pan cały limit czasu koleżanki.

Poseł Lech Kołakowski:

Dziękuję bardzo.

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk

40

Dziękuję bardzo.

Z upoważnienia prezesa Rady Ministrów odpo-

Podsekretarz Stanu

wiatrowych jest jednym z ważniejszych problemów

środowiskowych, energetycznych, ekonomicznych i spo-

łecznych, o czym pan poseł w swoim pytaniu powie-

dział.

Jest powszechnie znane, że Polska powinna, zgod-

nie z zobowiązaniami unijnymi, osiągnąć odpowied-

nią wielkość produkcji ze źródeł odnawialnych.

Mi-

nisterstwo Gospodarki szacuje, że do roku 2020 ogól-

na moc zainstalowanych wiatraków osiągnie 6650 MW.

Odrębnym pytaniem pozostaje to, gdzie, w jaki spo-

sób i czy elektrownie, farmy wiatrowe powinny być

lokalizowane.

Pan poseł pytał o oddziaływanie na zdrowie ludz-

kie.

Otóż trzeba powiedzieć, że mimo iż elektrownie

i farmy wiatrowe istnieją już od wielu lat, mamy sto-

sunkowo niewielką ilość badań mówiących o wpływie

farm wiatrowych na organizm człowieka.

Niemniej

z wszystkich tych badań wynika, że najrozmaitsze

rodzaje emisji, najrozmaitsze rodzaje oddziaływania

farm wiatrowych rzeczywiście wpływają negatywnie

na zdrowie człowieka.

Mówi się tutaj o hałasie, o pro-

mieniowaniu, o infradźwiękach.

Istotne jest również

wydzielanie czy też powodowanie przez obracające

się wiatraki refleksji świetlnych i migotania.

Te

wszystkie oddziaływania wpływają zdecydowanie

negatywnie na organizmy ludzkie, na ludzi zamiesz-

kujących okolice.

Powstaje zatem pytanie, na jakich

obszarach, w jakich odległościach można i powinno

się lokalizować farmy wiatrowe.

Tutaj chyba nie-

zmiernie ważne jest również podkreślenie faktu, że

nie ma jednej recepty, jednego przepisu na dobre zlo-

kalizowanie farmy wiatrowej, dlatego że najrozma-

itsze emisje, czy to wspomniany przeze mnie hałas,

czy migotanie, w różny sposób są odbierane na róż-

nych terenach.

Decydują o tym chociażby takie pod-

stawowe kwestie jak ukształtowanie terenu, istnie-

jąca zabudowa, istniejące lasy, wody itd.

Nie można

dzisiaj powiedzieć, że możemy lokalizować farmę

wiatrową w takiej czy innej odległości od domostw.

Uregulowania narodowe są bardzo różne.

W nie-

których krajach ustalono odległości, zresztą bardzo

różne, od siedzib ludzkich, w innych krajach tego nie

ustalono, m.in. w Polsce.

Nie przyjęto w prawie ta-

kich odległości.

Ekspertyzy medyczne mówią nam

np. o tym, że w przypadku hałasu powinno być to

przynajmniej 500 m w określonych uwarunkowa-

niach terenowych, a w przypadku refleksów i migo-

tania powinno to być 1500 m, też w jakichś bardzo

określonych uwarunkowaniach terenowych, fizjogra-

ficznych.

W związku z tym nie ma i chyba nie powin-

no być jednej recepty.

Odpowiedzią na pytanie, gdzie

i jak to lokalizować, są wszelkie procedury związane

z oceną oddziaływania na środowisko.

Mamy tutaj

bardzo dużo szczegółowych regulacji.

Inwestorzy

skarżą się nawet, że zbyt wiele, bo wszystkie proce-

dury zmierzające do ostatecznego wydania pozwole-

nia na budowę, procedury środowiskowe, są bardzo

rygorystycznie uwarunkowane w obowiązującym

prawie.

Mamy sytuację, że dla bardzo wielu tego typu

inwestycji obligatoryjnie musimy wykonywać ocenę

oddziaływania na środowisko, wtedy kiedy przekra-

czają one 100 MW mocy zainstalowanej lub kiedy są

na obszarach morskich.

Możemy te oceny oddziały-

wania na środowisko wykonywać również wtedy,

kiedy inwestycje są na obszarach cennych przyrod-

niczo Natura 2000.

Chciałbym powiedzieć, że rząd, Ministerstwo Śro-

dowiska rozpoczęło prace, analizy dotyczące zmiany

ustawy o ochronie przyrody, w której można by za-

wrzeć szczegółowe regulacje dotyczące lokalizowa-

nia, a raczej niemożliwości lokalizowania farm wia-

trowych na obszarach szczególnie cennych krajobra-

zowo, cennych przyrodniczo.

(Poseł Lech Kołakowski: Nikt tego nie kontroluje.)

Kto to teraz kontroluje?

Idealną sytuacją byłoby,

gdyby cały kraj pokryty został miejscowymi planami

zagospodarowania przestrzennego określającymi

kto, gdzie i co może budować.

Na tym etapie przede

wszystkim jest kontrola rządu sprawowana przez

wojewodów nad wydawaniem decyzji, uzgodnień,

ocen oddziaływania na środowisko przez wójtów,

burmistrzów, jak również podczas stanowienia miej-

scowych planów zagospodarowania przestrzennego.

Jest tam miejsce na działanie nadzorcze wojewody,

jest miejsce na odwołanie się do sądów powszechnych

przez obywateli, którzy mają prawny interes.

Jest

również miejsce, i taką rolę odgrywają regionalne

dyrekcje ochrony środowiska, na strategiczną ocenę

oddziaływania planu zagospodarowania przestrzen-

nego.

W ten sposób pełniony jest nadzór państwa nad

lokalizowaniem tych inwestycji.

Na koniec trzeba jeszcze powiedzieć o niezwykle

ważnej kwestii, mianowicie o tym, że ustawa daje,

wręcz nakłada na regionalnych dyrektorów ochrony

środowiska obowiązek konsultacji społecznych, rów-

nież na etapie strategicznej oceny oddziaływania na

środowisko.

W ten sposób realizuje się wpływ pań-

stwa na akty prawa miejscowego.

Dziękuję bardzo.

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Bardzo proszę.

41

Bardzo dziękuję.

Niestety to tylko teoria.

W Polsce od 6 lat dyskutuje-

my na ten temat i nie ma jednoznacznych przepisów,

a one powinny być po to, żeby rzeczywiście rząd miał

świadomość tego, że w jakikolwiek sposób planuje

ową strategię lokalizacji farm wiatrowych, poczyna-

jąc od tego, że brak jest udziału społeczeństwa i ak-

ceptacji stowarzyszeń, które protestują, przez bez-

względny korupcyjny lobbing, opłacanie sołtysów,

burmistrzów, radnych głosujących nad planami za-

gospodarowania przestrzennego, po nieudolność

urzędów wojewódzkich, które w ewidentny sposób,

widząc łamanie ustawy o planowaniu i zagospodaro-

waniu przestrzennym, pozwalają na podejmowanie

takich uchwał.

Nie działają CBA i ABW.

Umowy, ja-

kie zawarte są z rolnikami, orzekł to Sąd Najwyższy,

są nieważne z mocy prawa.

Rzeczywiście kilka mini-

sterstw powinno uszczegółowić przepisy, usprawnić

to oczywiście dla dobra inwestorów, ale przede

wszystkim dla dobra obywateli.

Panie ministrze, 2,5 mln Polaków protestuje w tej

chwili przeciwko brakowi rozwiązań.

Państwo też

mają dziennie setki różnego rodzaju informacji na

(Dzwonek), a Polska staje się złomowiskiem niemie-

ckich i skandynawskich elektrowni wiatrowych, któ-

re są właśnie demontowane na okoliczność wyprowa-

dzania farm wiatrowych na morze i przeprowadzania

ich w ramach mikroinstalacji.

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję, pani poseł.

Właśnie tam są prowadzone badania, nauczono

się, jak nie można żyć z elektrowniami wiatrowymi.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

wiedź.

Podsekretarz Stanu

w Ministerstwie Środowiska

cji, natrętnego czy zdecydowanego lobbingu, powinno

się reagować, powinno wkraczać państwo, powinno

działać prawo, ale to nie jest zarzut do ministrów,

ministerstw, resortów odpowiadających za stanowie-

nie prawa.

W moim przekonaniu prawo, o którym

mówiłem – bardzo pobieżnie zresztą – bardzo precy-

zyjnie reguluje możliwości inwestowania i nie można,

a nawet powiedziałbym inaczej: należałoby, o czym

też myślimy, upraszczać prawo, żeby było przyjaź-

niejsze dla inwestorów.

Oczywiście, wszyscy bardzo

byśmy się cieszyli, i należy do tego dążyć, gdyby

w Polsce były instalowane, jeżeli w ogóle, jak najnow-

sze urządzenia, a nie takie, które pochodzą, jak pani

posłanka określiła, z demobilu, natomiast to jest wie-

dza potoczna, nie mamy danych ani informacji, któ-

re wskazywałyby, ile rzeczywiście jest starych wia-

traków, ile jest sprowadzonych, a ile jest nowych.

(Poseł Anna Zalewska: To jest właśnie brak nad-

zoru państwa.)

Nadzór wojewodów jest ugruntowany w prawie

i powinni oni czynić z tego – i czynią – stosowne

narzędzie i stosowny użytek.

Dlatego myślę, że sytu-

acja prawna jest taka, że można mówić o wystarcza-

jącym zabezpieczeniu prawnym, jeżeli chodzi o inwe-

stycje, zabezpieczenie ludzkiego zdrowia i ochronę

środowiska.

Pozostaje tylko z tego prawa korzystać.

(Poseł Lech Kołakowski: Brak jest nadzoru, panie

ministrze.)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Joński i Ryszard Zbrzyzny z Sojuszu Lewicy Demo-

kratycznej.

Pytanie adresowane jest do prezesa Rady

Ministrów, a dotyczy realizacji przez rząd postulatów

budowania taniego państwa.

Bardzo proszę pana posła Zbrzyznego o zadanie

pytania.

Poseł Ryszard Zbrzyzny:

Dziękuję.

w momencie gdy pojawiły się symptomy zbliżającego

się kryzysu gospodarczego w Polsce, pan premier

Donald Tusk powiedział Wysokiej Izbie m.in., cytuję:

Trzeba wprowadzić tanie państwo.

Trzeba zamrozić

pensje, trzeba zaciągnąć pasa.

Trzeba w końcu zre-

dukować administrację.

Tak powiedział pan premier

kilka lat temu.

I jak zrealizował tę zapowiedź pan

premier?

Dzisiaj mamy ok. 450 tys. urzędników.

W ad-

ministracji publicznej pracuje o ok. 7 tys. osób więcej

niż w roku 2011.

Po tej zapowiedzi do dnia dzisiejsze-

go pan premier w swoich resortach, które mu podle-

gają, wypłacił urzędnikom prawie 0,5 mld zł nagród.

I tak: w Ministerstwie Finansów – 94 mln zł, w Mi-

nisterstwie Rozwoju Regionalnego – 68 mln zł, w Mi-

nisterstwie Spraw Zagranicznych – 36 mln zł, w kan-

42

celarii premiera – 17 mln zł.

Jednocześnie z przymru-

żeniem oka podchodzi do realizacji zapisów tzw.

ustawy kominowej, która ogranicza wynagrodzenia

kadry zarządzającej w spółkach kontrolowanych

przez Skarb Państwa.

Praktycznie już w żadnej spół-

ce kontrolowanej przez Skarb Państwa nie działa

ustawa kominowa, która ograniczała poziom wyna-

grodzeń do poziomu sześciokrotności średniej pensji

krajowej, a w zamian za te regulacje wprowadzono

kontrakty managerskie, na mocy których zarządza-

jący w spółkach Skarbu Państwa zarabiają wielokrot-

ność tej kwoty, nierzadko ponad 100 tys. zł miesięcz-

nie.

A więc czy w taki sposób pan premier Donald

Tusk wyobraża sobie tanie państwo (Dzwonek) i czy

ten trend pomnażania kosztów budżetowych i około-

budżetowych będzie preferowany przez pana premie-

ra?

Dziękuję.

(Przewodnictwo w obradach obejmuje wicemarszałek

Odpowiedzi na pytania pana posła udzieli podse-

kretarz stanu w Ministerstwie Administracji i Cy-

fryzacji pani Magdalena Młochowska.

łabym zaznaczyć, że pytania zadane przez panów

posłów dotyczą bardzo wielu aspektów funkcjonowa-

nia administracji publicznej, więc kompleksowej od-

powiedzi na to pytanie udzielę na piśmie.

Natomiast

odnosząc się do kilku zasygnalizowanych kwestii,

w szczególności jeżeli chodzi o liczbę pracowników

administracji publicznej oraz wynagrodzenia w admi-

nistracji, chciałabym zwrócić uwagę na kilka spraw.

Po pierwsze, jeżeli chodzi o zatrudnienie w pol-

skiej administracji, to jest ono niższe niż średnio

w Unii Europejskiej, tj. udział w gospodarce narodo-

wej: 6,7% w stosunku do 7% w Unii Europejskiej.

Trzeba też zaznaczyć, że większość pracowników

zatrudnionych jest w samorządach.

W tej chwili 57%

ogółu zatrudnionych w administracji publicznej sta-

nowią pracownicy samorządowi.

W korpusie służby

cywilnej odnotowano w ostatnich 2 latach spadek

zatrudnienia, jeżeli chodzi o liczbę zatrudnionych, od

2010 r. jest o 2 tys. osób mniej.

Przechodząc do zagadnienia wynagrodzeń, trzeba

powiedzieć, że w 2012 r. zanotowano, czwarty rok

z rzędu, realny spadek wynagrodzeń w korpusie

służby cywilnej.

W sumie wyniósł on w latach 2009–

2012 prawie 5%, podczas gdy w gospodarce w tym

samym czasie mieliśmy wzrost wynagrodzeń o 5%.

W latach 2008–2012 nastąpił spadek w zakresie fun-

duszu nagród w służbie cywilnej w sumie o 7,2%, zaś

wysokość nagród per capita uległa nominalnemu

spadkowi o 10,3%, realny spadek zaś nastąpił o 24,4%.

Realne wynagrodzenia osób zatrudnionych na kie-

rowniczych stanowiskach również w ostatnich latach

obniżają się ze względu na zamrożenie od 2008 r.

kwoty bazowej, która służy do obliczania, wyliczania

wynagrodzeń dla osób zajmujących kierownicze sta-

nowiska.

Kolejna kwestia, również istotna.

Jeżeli mówimy

o funduszu nagród dla osób zajmujących kierownicze

stanowiska, to uległ on w 2008 r. znacznemu obniże-

niu – o 87,6% – i od tamtej pory jest utrzymywany na

tym niskim poziomie.

To są takie podstawowe informacje, ale tak jak

mówię, na piśmie przedstawię bardziej kompleksową

odpowiedź na to pytanie, w szczególności że tanie

państwo to oczywiście nie tylko i wyłącznie wyna-

grodzenia, lecz również inne aspekty funkcjonowa-

nia administracji.

Dziękuję bardzo.

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję.

Pan poseł Ryszard Zbrzyzny zada jeszcze pytanie

uzupełniające.

Proszę.

Poseł Ryszard Zbrzyzny:

Tak, tak, oczywiście.

Można byłoby, słuchając pani minister, odnieść

w porządku.

Poza tym przerzucanie odpowiedzialno-

ści za to, że przyrasta nam liczba zatrudnionych w ad-

ministracji, w związku z dużymi przyrostami w sa-

morządach lokalnych nie jest dla mnie wystarczają-

ce.

Samorządy lokalne często są w gminach najwięk-

szymi pracodawcami, a nieraz nawet jedynymi pra-

codawcami i jeżeli to jest element walki z bezrobo-

ciem, to powiem, że jest to zły kierunek, bowiem nie

w ten sposób bezrobocie powinno być likwidowane.

Jednocześnie, ponawiając kwestię spółek kontro-

lowanych przez Skarb Państwa, chciałbym powie-

dzieć, że prezesi zarządów tych spółek, a szczególnie

spółek giełdowych kontrolowanych przez Skarb Pań-

stwa, odnotowali przyrost wynagrodzeń w roku 2012

przyrost płac w kraju wyniósł średnio 3,5%.

Czy to

jest normalne, akceptowalne i można przejść nad

Kolejna sprawa, bardzo delikatna.

Otwarte fun-

dusze emerytalne.

(Dzwonek) Średnia płaca za rok

2012 to 53 tys. zł Przecież tam są pieniądze przy-

szłych emerytów odkładane przez wiele dziesiątków

Poseł Ryszard Zbrzyzny

43

lat.

A więc jeżeli w ten sposób zagospodarowuje się

te pieniądze, to już sobie wyobrażam, jak będą wy-

glądały emerytury dla przyszłych emerytów.

A więc

Dziękuję.

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

53 tys. zł miesięcznie?

Poseł Ryszard Zbrzyzny:

Miesięcznie, oczywiście miesięcznie.

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję.

Poproszę panią minister Magdalenę

Młochowską o odpowiedź na to pytanie.

Przede wszystkim w żadnym razie nie chcę prze-

rzucać odpowiedzialności na samorządy, jesteśmy za

to odpowiedzialni, współodpowiedzialni, zarówno

rząd, jak i samorząd.

Trzeba po prostu zdawać sobie

sprawę, że po reformie z 1990 r. administracja jednak

wzrosła, zwiększyła się, również ze względu na poja-

wienie się dwóch kolejnych poziomów samorządu.

Prawda jest też taka, że zarówno na poziomie samo-

rządowym, jak i na poziomie rządowym ta admini-

stracja również po części wzrasta ze względu na re-

alizację różnego rodzaju bardzo ważnych dla nas

projektów unijnych.

Trzeba też powiedzieć, że do

2011 r. notowaliśmy wzrost zatrudnienia również po

stronie samorządowej, ale i tam od 2011 r. notuje-

my spadek zatrudnienia.

Miał on miejsce zarówno

Natomiast co do pozostałych dwóch pytań, doty-

czących spółek Skarbu Państwa, niestety nie dyspo-

nuję w tej chwili odpowiednimi danymi, tak samo gdy

mówimy o otwartych funduszach emerytalnych.

To

są informacje, które uzyskam w porozumieniu z Mi-

nisterstwem Skarbu Państwa i w sprawie których

odpowiem na piśmie, dobrze?

Dziękuję bardzo.

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję panu posłowi i pani minister.

Przechodzimy do następnego pytania, które

przedstawili panowie posłowie Arkadiusz Mularczyk,

Andrzej Romanek, Piotr Szeliga, Kazimierz Ziobro,

Jan Ziobro i Jarosław Żaczek z klubu Solidarna Pol-

ska, w sprawie bezpieczeństwa w sektorze transpor-

tu kolejowego oraz stanu realizacji inwestycji infra-

strukturalnych przez spółki Grupy PKP, ze szczegól-

nym uwzględnieniem linii kolejowej Kraków-Podłęże

Sącz – Chabówka oraz Nowy Sącz – Muszyna – gra-

nica państwa.

Pytanie skierowane jest do ministra

a zada je pan poseł Andrzej Romanek.

Proszę.

Poseł Andrzej Romanek:

Dziękuję.

Najwyższa Izba Kontroli przeprowadziła analizę do-

tyczącą ratownictwa kolejowego i ochrony przeciw-

pożarowej na kolei.

Wniosek jest jednoznaczny: kra-

jowy system ratownictwa gaśniczego nie jest odpo-

wiednio przygotowany pod względem organizacyj-

nym, wyposażenia, sprzętu do wykonywania zadań

ratowniczych i gaśniczych.

Bulwersuje sytuacja, iż co

trzeci zespół ratownictwa nie był kompletny.

33 z 24

jednostek ratownictwa technicznego w ogóle nie za-

trudniało pracowników.

Proszę państwa, kolejny raport odnosi się do kwe-

stii inwestycyjnych.

Otóż unijne środki pomocowe,

zwłaszcza wydawane w ramach programu „Infra-

struktura i środowisko”, wydawane są niestety bar-

dzo opieszale.

Większość inwestycji jest opóźniona

z powodu braków w dokumentacji przedprojektowej,

projektowej, wykonawczej, konieczności wykonania

dodatkowych robót oraz niewłaściwej koordynacji

pracy przez PKP PLK.

W efekcie 60% linii kolejo-

wych i 30% rozjazdów funkcjonuje tylko pod warun-

kiem, że przejeżdżające po nich pociągi znaczenie

zwalniają.

Skutek?

Otóż efekt jest taki, że przy tym tempie

inwestycji do 2015 r. długość odcinków torów kolejo-

wych, na których powstanie konieczność ich wyłą-

czenia z eksploatacji, wynosi 4100 km.

Prędkość

pociągu towarowego w Polsce to 25 km/h przy śred-

niej ponaddwukrotnie większej.

Przykładem kompletnego, proszę państwa, chao-

su inwestycyjnego PKP PLK jest budowa linii kole-

jowej Kraków-Podłęże – Piekiełko i modernizacja

linii kolejowych Nowy Sącz – Chabówka i Nowy Sącz

skróci czas jazdy pociągów pomiędzy Zakopanem,

Nowym Sączem i Krynicą.

Ponadto otworzy dla Pol-

ski porty Morza Czarnego.

W związku z tym pytania.

Czy wśród projektów,

które mają zostać zrealizowane w latach 2014–2020,

państwa?

Czy wskazane przez ministra kryteria

Poseł Ryszard Zbrzyzny

44

ruchu będą jedynym kryterium, na podstawie które-

go ministerstwo dokona doboru inwestycji kolejo-

wych w latach 2014–2020?

(Dzwonek) I ostatnie py-

tanie: Czy ministerstwo będzie brało pod uwagę przy

ocenie realizacji inwestycji na ten okres również fakt,

że linia Kraków-Podłęże – Piekiełko znajduje się

w transeuropejskiej sieci transportowej, TEN-T?

To

jest istotne pytanie i proszę o odpowiedź.

Dziękuję.

Na pytania pana posła odpowie pan minister Ta-

deusz Jarmuziewicz, sekretarz stanu w Minister-

Sekretarz Stanu

w Ministerstwie Transportu,

wie!

Jestem dzisiaj w zastępstwie ministra Massela,

natomiast mam przygotowany materiał do udzielenia

panom odpowiedzi i mam nadzieję, że jakoś dam radę.

Pan poseł zdążył zadać trzy pytania, jeśli dobrze

usłyszałem.

Sądząc z tempa wypowiedzi, najprawdo-

podobniej mogłoby być ich więcej, tylko że czas się

skończył.

(Poseł Piotr Szeliga: Dopytamy.)

Tak, będzie czas na dopytanie.

Czy wśród projektów, które mają zostać zrealizo-

projekty infrastrukturalne, które mogą być objęte

wsparciem finansowym ze strony Komisji Europej-

skiej, przewidziane do realizacji w latach 2014–2020,

zostały zdefiniowane w ramach dokumentu imple-

mentacyjnego do „Strategii rozwoju transportu do

realizacji ukierunkowany jest na zapewnienie utrzy-

mania ciągłości jednolitych parametrów sieci kolejo-

wej na potrzeby przewozów pasażerskich i towaro-

wych.

Efektem zrealizowanych w kolejnej perspekty-

wie Unii Europejskiej inwestycji infrastrukturalnych

będzie nadanie znaczącej części sieci kolejowej cech

nowoczesności definiowanych parametrami technicz-

nymi, większą wydajnością oraz otwartością na po-

trzeby przewoźników i pasażerów.

Realizowane będą

projekty z przygotowanej listy rankingowej aż do

wyczerpania dostępnych środków finansowych.

Wśród rozpatrywanych zamierzeń inwestycyj-

nych w przyszłej perspektywie finansowej znajduje

się m.in. zadanie „Budowa linii kolejowej Podłęże

nizacja istniejącej linii kolejowej nr 104 Chabówka

– Nowy Sącz”, o co pytał pan poseł w pierwszym py-

taniu, w ramach projektu „Budowa nowej linii kole-

jowej Podłęże – Szczyrzyc – Tymbark/Mszana Dolna

oraz modernizacja odcinka linii kolejowej Nowy Sącz

Orientacyjna wartość inwestycji to około 6 mld zł.

To jest ogromne zadanie.

Ostateczna lista projektów

współfinansowanych ze środków unijnych, w tym

harmonogramy realizacji oraz koszty projektów, zo-

stanie przedstawiona, gdy znane będą założenia fi-

nansowe dla Polski w perspektywie 2014–2020, czy-

li czekamy na decyzję Parlamentu Europejskiego,

żeby się ta kwota, że tak powiem, uprawomocniła.

Jeżeli mówimy o drogach i o kolejach, proszę zauwa-

żyć, nie przedstawiamy projektów, bo byłoby niedo-

rzecznością polityczną pokazywanie, co zrobimy, je-

żeli nie mamy jeszcze tych pieniędzy, żeby się nie

narazić na śmieszność nawet na forum europejskim.

W pytaniu drugim pyta pan, czy wskazane przez

ści sieci i natężenia ruchu będą jedynym kryterium,

na podstawie którego ministerstwo dokona doboru

inwestycji kolejowych w latach 2014–2020.

Wytypo-

wanie projektów następuje w oparciu o 5 określonych

kryteriów.

Wymienię je, opatrując delikatnym ko-

mentarzem.

Po pierwsze, chodzi o kryterium położe-

nia, w którym uwzględniono, czy odcinek moderni-

zowany albo rewitalizowany leży w sieci TEN-T lub

stanowi część kolejowego korytarza towarowego.

Tu

przywołuję rozporządzenie Parlamentu Europejskie-

go, ale nie będę państwa epatował liczbami i nume-

rami tych zezwoleń.

W tym kryterium powinno być

uwzględnione, czy projekt usprawnia połączenie z por-

tem morskim lub lotniczym i czy odcinek tworzy

część trasy najszybszego połączenia ośrodka stołecz-

nego z wojewódzkim w ruchu pasażerskim.

Drugie

kryterium to kryterium ruchowe bazujące na śred-

niodobowej liczbie pociągów pasażerskich i towaro-

wych.

Dodatkowy punkt jest tu za elektryfikację li-

nii, są także dodatkowe punkty za szczególne zwięk-

szenie przepustowości, budowę nowej linii, toru lub

przywrócenie do eksploatacji.

Trzecie kryterium z tych

pięciu to kryterium zwiększenia prędkości, o którym

pan mówił.

Rzeczywiście te dane to efekt historycz-

nych zaniedbań inwestycyjnych.

Jak pan wie, to się

przez kilkadziesiąt lat daje takie, a nie inne efekty.

To kryterium zwiększenia prędkości uwzględnia

podkryteria: obecną prędkość techniczną bez uwzględ-

nienia postojów i rezerw – te niechlubne liczby, które

pan wymieniał – i dodatkowo efektywność wydatków

w przeliczeniu na jednostkowe zwiększenie prędko-

ści.

Następne jest kryterium kontynuacji: przedłuże-

nie odcinka już zrealizowanego lub w trakcie reali-

zacji, przedłużenie odcinka linii kolejowej o dobrym

stanie technicznym.

Ostatnie z tych pięciu kryteriów

to gotowość projektu do realizacji, która uwzględnia

Poseł Andrzej Romanek

45

fakt, czy decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji jest

uzyskana, czy jest w trakcie uzyskiwania, następnie

czy decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach re-

alizacji inwestycji jest uzyskana, czy też jest w trak-

cie uzyskiwania, czy studium wykonalności jest go-

towe, czy jest w przygotowaniu lub w trakcie aktua-

lizacji, czy projekt budowlany jest gotowy, czy jest

czy projekt był już przygotowany przy udziale środ-

ków Unii Europejskiej.

To jest piąte kryterium.

W trzecim pytaniu – podobnie jak pan, bardzo się

spieszę – pyta pan, czy ministerstwo będzie brało

udział w ocenie realizacji w latach 2014–2020 inwe-

stycji dotyczącej ujęcia linii na mapach sieci TEN-T

mach prowadzonych pod kątem wyżej wymienionych

kryteriów analiz projektów możliwych do realizacji

w okresie 2014–2020 brano pod uwagę projekt aktu-

alizowanych wytycznych dla sieci TEN-T.

Minister-

skiej, biorąc aktywny udział w uzgadnianiu nowych

przepisów dla sieci TEN-T, uwzględnia w swoich

pracach ujęcie linii Podłęże – Piekiełko – Tymbark

– Mszana – granica państwa w sieci kompleksowej.

(Dzwonek) Dodatkowo należy zauważyć, że ujęcie

projektowanej linii w sieci kompleksowej TEN-T wa-

runkuje konieczność wypełnienia odpowiednich za-

pisów wytycznych do końca 2050 r.

Panie marszałku, chyba zdążyłem odpowiedzieć

na trzy pytania, które zdążył zadać pan poseł.

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję.

Szeliga.

Panie ministrze, skoncentruję się na raporcie

NIK, według którego cztery kolejowe zespoły ratow-

nicze utraciły gotowość operacyjną.

Zarządcy linii

kolejowych w ogóle nie byli zainteresowani utrzyma-

koszty.

Można powiedzieć, że co trzeci zespół ratow-

niczy był kompletny, a w trzech z dwudziestu czte-

rech jednostek ratownictwa technicznego w ogóle nie

zatrudniano pracowników.

Ponadto dodatkowe obo-

wiązkowe szkolenia z zakresu udzielania pierwszej

pomocy ukończył zaledwie co trzeci pracownik.

W 11

cownicy nie zostali wyposażeni w komplet środków

ochrony indywidualnej.

Dramatycznego obrazu tak-

że dopełnia fakt, iż od marca 2011 r.

PKP PLK za-

przestała utrzymywania pasów przeciwpożarowych

wzdłuż linii kolejowych w oparciu o błędną interpre-

tację obowiązujących przepisów.

W efekcie tej nie-

przemyślanej decyzji liczba pożarów lasów w bezpo-

średnim sąsiedztwie linii kolejowych wzrosła cztero-

krotnie.

Można ogólnie powiedzieć czy też należy

podkreślić, że w 8 zakładach nie zarządzano ćwiczeń

w formie (Dzwonek) próbnych alarmów, a w przypad-

ku blisko 60% zbadanych wyjazdów były one opóź-

nione aż o 285 minut.

I konkretnie pytanie: Jakie działania podjął pan

minister celem poprawy dramatycznej sytuacji w ra-

townictwie kolejowym?

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję.

Proszę pana ministra Jarmuziewicza o udzielenie

odpowiedzi na to pytanie.

Sekretarz Stanu

We wstępnym materiale, który dostałem od pań-

stwa posłów, było pięć pytań.

Pan poseł pytający jako

pierwszy zdążył zadać trzy, pan się skupił na pytaniu

nr 5.

Ja też odpowiem na pytanie nr 5, na niezadane

nie odpowiem.

W okresie od kwietnia do września ubiegłego roku

Najwyższa Izba Kontroli – bo to może być też podsta-

wa pańskiego pytania, protokół Najwyższej Izby Kon-

troli – przeprowadziła kontrolę w Urzędzie Transpor-

tu Kolejowego, w Państwowej Straży Pożarnej oraz

u czterech zarządców linii kolejowych, tj. w Polskich

Liniach Kolejowych SA, PKP Szybkiej Kolei Miej-

skiej w Trójmieście, Linii Hutniczej Szerokotorowej

sp. z o.o. oraz Warszawskiej Kolei Dojazdowej.

Celem

kontroli była ocena działań zarządców infrastruktu-

ry kolejowej oraz jednostek Państwowej Straży Po-

żarnej podejmowanych w celu usuwania skutków

wowania nadzoru i kontroli nad zarządcami linii

Urzędu Transportu Kolejowego.

W piśmie Najwyższej Izby Kontroli przesyłającym

informacje o wynikach kontroli funkcjonowania ra-

townictwa technicznego i ochrony przeciwpożarowej

na kolei do ministra transportu został zawarty m.in.

następujący wniosek: podjęcie inicjatywy legislacyj-

porcie kolejowym przepisów ustanawiających podsta-

wę prawną funkcjonowania kolejowego ratownictwa

technicznego.

W odniesieniu do ww. wniosku NIK

46

został poinformowany w piśmie ministra transportu,

że ogólne zasady dotyczące ratownictwa techniczne-

z 1991 r. działania ratownicze prowadzą jednostki

ratownicze.

Służby te mogą być włączone do krajo-

wego systemu ratowniczo-gaśniczego na podstawie

cym włączaną jednostkę.

Państwowymi w sprawie likwidacji zakładowych

straży pożarnych PKP SA, określenia zasad zatrud-

nienia w Państwowej Straży Pożarnej strażaków ze

SA oraz przekazywania przez Polskie Koleje Pań-

stwowe mienia z przeznaczeniem dla Państwowej

w strukturach PKP PLK nie są jednostkami ochrony

o ochronie przeciwpożarowej – nieco podobna sytua-

cja jak na lotniskach, szczególnie jeżeli chodzi o upraw-

nienia z tego wynikające.

(Dzwonek)

Zapisy ustawy o transporcie kolejowym nakładają

na zarządcę infrastruktury obowiązek utrzymania

infrastruktury kolejowej w stanie zapewniającym bez-

pieczne prowadzenie ruchu kolejowego.

W tym celu

największy zarządca infrastruktury, oczywiście PLK,

wprowadził w życie wewnętrzną instrukcję o kolejo-

ną najważniejszych linii i węzłów kolejowych.

Panie marszałku, ja mam dość dużo słowa pisa-

nego na ten temat, przekażę to panom posłom i my-

ślę, że to będzie poważne uzupełnienie mojej odpo-

wiedzi.

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dobrze, ale byłoby też dobrze, gdyby pan, po-

wiedzmy, skonkludował i jeszcze ewentualnie odpo-

wiedział na pytanie nr 4, przynajmniej skrótowo.

Sekretarz Stanu

w Ministerstwie Transportu,

Niezadane.

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Ale jest na piśmie.

Sekretarz Stanu

Już.

Poseł Piotr Szeliga:

Panie ministrze, gdyby konkretne działania pan

przedstawił...

Sekretarz Stanu

w Ministerstwie Transportu,

Panie pośle, jeżeli pan pozwoli, to dane o tych

skonkretyzowanych działaniach przekażę panu na

piśmie.

Nie jestem przygotowany, mam raczej treść

opisującą otoczenie prawne, a nie te działania, o któ-

re pan pyta.

Poseł Piotr Szeliga:

Dobrze, poczekam na odpowiedź na piśmie.

Sekretarz Stanu

Czwarte pytanie, może je odczytam...

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Można odpowiedzieć, panie ministrze, tak lub nie

ostatecznie, bo w gruncie rzeczy...

Sekretarz Stanu

w Ministerstwie Transportu,

Tak, będzie konsultowane z samorządami – oczy-

wiście, że tak.

Dziękuję.

Sekretarz Stanu w Ministerstwie Transportu,

47

Świetnie.

Dziękuję bardzo.

gotowała i zada pani poseł Lidia Staroń z klubu Plat-

forma Obywatelska, w sprawie potrzeby zmiany

przepisów Kodeksu cywilnego w celu zapobieżenia

obchodzeniu przepisów o odsetkach maksymalnych.

Pytanie skierowane jest do ministra sprawiedliwości.

Proszę bardzo.

Poseł Lidia Staroń:

Panie Marszałku!

Panie Ministrze!

Moje pytanie

dotyczy działalności tzw. parabanków, tj. instytucji

prowadzących działalność gospodarczą, w zakresie

której oferują one produkty oraz usługi podobne do

usług bankowych bez wymaganych licencji i nie pod-

legają nadzorowi państwa.

Podmioty te korzystają

z trudnej sytuacji finansowej obywateli, kierując do

nich ofertę zawarcia umów pożyczki na bardzo nie-

korzystnych warunkach.

Parabanki z łatwością ob-

chodzą obecnie obowiązujące przepisy o odsetkach

maksymalnych.

Proceder ten polega w szczególno-

ści na zastrzeganiu w umowach, poza odsetkami,

również innych świadczeń pieniężnych, często bar-

dzo wysokich.

W praktyce stanowią one surogat

odsetek.

Są to różnego rodzaju prowizje, wynagro-

dzenia, a także opłaty: dodatkowe, przygotowawcze,

za obsługę, czy też obowiązkowe ubezpieczenia,

których ciężar spłaty spoczywa na dłużniku.

Te do-

datkowe opłaty nie podlegają żadnym ustawowym

ograniczeniom.

Dlatego zdarza się, że rzeczywiste

oprocentowanie pożyczki sięga nawet kilku tysięcy

Proceder wykorzystywania braku regulacji w tym

zakresie nie powinien być akceptowany przez pań-

stwo.

W sektorze usług bankowych wskaźnikiem,

który w sposób miarodajny określa rzeczywiste skut-

ki zaciągniętej pożyczki dla konsumenta, jest tzw.

rzeczywista roczna stopa oprocentowania.

Wskaźnik

ten pozwala łatwo porównać cenę dwóch podobnych

kredytów, bo uwzględnia nie tylko oprocentowanie,

ale również inne koszty związane z umową.

Zamiesz-

czenie wyraźnej informacji o faktycznej rocznej sto-

pie oprocentowania pozwoli na zapoznanie się z rze-

czywistymi warunkami pożyczki jeszcze przed za-

warciem umowy.

Dodam tylko, że np. w parabanku, który jako je-

den z pierwszych zaczął udzielać szybkich pożyczek

w domu klienta, rzeczywista roczna stopa oprocen-

towania wynosiła od 74% do 138%, natomiast wyna-

grodzenie firmy udzielającej pożyczki sięgało w ska-

li roku 80%.

Inny tego typu podmiot udziela szybkich

krótkoterminowych pożyczek, tzw. chwilówek, czyli

do 30 dni, których rzeczywista roczna stopa oprocen-

towania wynosi 5000%, a w kolejnej firmie, niedawno

reklamowanej, oprocentowanie wynosi 23 000%.

I moje pytanie: Czy ministerstwo dostrzega skalę

tego społecznego problemu, wyzysku – wręcz wyzy-

sku – wielu konsumentów nieświadomych faktycz-

nych, bardzo niekorzystnych warunków zawieranych

umów pożyczek zaciąganych poza sektorem banko-

wym?

Jeżeli prace zmierzające do unormowania tego

problemu zostały podjęte, proszę bardzo o informa-

cję, na jakim są etapie.

Dziękuję.

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję.

nisterstwie Sprawiedliwości pan Wojciech Hajduk.

Podsekretarz Stanu

w Ministerstwie Sprawiedliwości

pytania pani poseł, chcę stwierdzić, że regulacje ko-

deksowe, Kodeksu cywilnego, które dotyczą odsetek

i ewentualnych niekorzystnych postanowień umow-

nych, są regulacjami kompleksowymi i dość wyczer-

pującymi, więc nie ma potrzeby zamieszczenia dodat-

kowych regulacji w samym Kodeksie cywilnym, bo

tego dotyczyło pytanie, które zostało zadane na piś-

mie.

Przepisy o odsetkach określają maksymalną wy-

sokość odsetek.

Mamy przepisy o nieważnych czyn-

nościach prawnych, mamy przepisy o wyzysku, mamy

przepisy o niedozwolonych zastrzeżeniach umownych.

W tym zakresie regulacje kodeksowe są regulacjami

kompleksowymi i wystarczającymi.

Inną kwestią jest kwestia skali zjawiska, kwestia

nadużyć.

Prawda jest taka, że przestrzeganie regu-

lacji prawnych weryfikowane jest dopiero na drodze

sądowej.

Tak więc jedynie w sytuacjach, kiedy spór

trafi do sądu, w trakcie procesu poszczególne zastrze-

żenia umowne mogą być weryfikowane.

A pytanie zadane na sali dotyczyło bardziej chyba

ustawy o kredycie konsumenckim i regulacji, które

tam powinny być zawarte.

Jeżeli chodzi o kwestię

Kodeksu cywilnego, to trzeba stwierdzić, że Kodeks

cywilny reguluje kompleksowo tego typu problema-

tykę i nie ma potrzeby uściślania tego z uwzględnie-

niem tego typu okoliczności.

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję bardzo.

Pani poseł chciałaby zadać pytanie uzupełnia-

jące?

(Poseł Lidia Staroń: Tak.)

Proszę bardzo.

48

Tak, chciałabym zadać pytanie.

Bardzo króciutko odniosę się najpierw do odpo-

wiedzi.

Kodeks cywilny mówi o odsetkach maksy-

malnych, a tutaj mówimy o czymś zupełnie innym,

mówimy o innych kosztach, które są wprowadzane

pod płaszczykiem innych opłat i wielokrotnie prze-

wyższają wartość tychże odsetek.

To trzeba unormo-

wać.

O tym mówię.

To jest problem, nazwać to moż-

na wręcz lichwą.

Ta sprawa w stosunkach kredyto-

wych nie została dotychczas uregulowana komplek-

sowo.

Zwrócę uwagę na jeszcze jedną rzecz.

Przepisy

jedynie ustalają maksymalną stopę odsetek umow-

nych, dlatego firmy udzielające pożyczek mogą za-

strzegać sobie także różnego rodzaju odsetki karne.

To jest drugie zagadnienie.

Do tych gigantycznych

odsetek, to jest odsetek za opóźnienie, nie stosuje się

przepisów o odsetkach maksymalnych.

W moim prze-

konaniu należy – i w tej sprawie chciałabym poznać

odpowiedź – przede wszystkim objąć regulacjami

również odsetki inne aniżeli te wynikające z czynno-

ści prawnych, co jest w Kodeksie cywilnym, a więc

w szczególności różnego rodzaju odsetki karne, a po-

nadto określić górny pułap ogólnych kosztów zwią-

zanych z pożyczką, na wzór regulacji o odsetkach

maksymalnych, poprzez wprowadzenie ustawowego

zakazu udzielania pożyczek na przykład takich, któ-

rych rzeczywista roczna stopa oprocentowania prze-

kracza krotność w ustawie ustaloną stopy procento-

wej kredytu lombardowego.

I moje ostatnie pytanie.

Czy w związku z przed-

stawioną sytuacją, która nie jest unormowana, mi-

nisterstwo planuje wprowadzenie górnego pułapu

kosztów umów kredytowych odwołującego się do

rocznej rzeczywistej stopy oprocentowania, uszczel-

nienie regulacji w zakresie odsetek maksymalnych

oraz nałożenie na firmy obowiązku, o czym mówiłam,

informowania konsumentów o rzeczywistej rocznej

stopie oprocentowania?

Ludzie dopiero się dowiedzą,

jakie skutki rodzi zawierana przez nich umowa, tak

zaciągana pożyczka, kiedy będą mieli taką informa-

cję.

A ponadto, tutaj jest chyba pewne nieporozumie-

nie, bo ja mówię o innych kosztach, też dotyczących

tej czynności prawnej – przy karnych nie ma czynno-

ści prawnej, ale są koszty dotyczące czynności praw-

nej z Kodeksu cywilnego – o tych wszystkich innych

kosztach.

Dziękuję.

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję.

Podsekretarz Stanu

Kodeks cywilny reguluje w art. 58 kwestię nie-

ważności czynności prawnych.

Stanowi on, że czyn-

ności sprzeczne z prawem, mające na celu obejście

przepisów ustawy albo sprzeczne z zasadami współ-

życia społecznego są nieważne.

Te stany faktyczne,

o których pani poseł tutaj mówiła, podlegają normie

tego przepisu.

Mamy przepis art. 385, który mówi

o tzw. klauzulach abuzywnych, czyli niedozwolonych

zastrzeżeniach umownych w stosunkach z konsu-

mentami.

Również te przepisy zabraniają stosowania

się do złych obyczajów.

I w sytuacji konfrontacji

prawnej podmiotu, który jest konsumentem i zawie-

ra tego typu umowę, sąd powinien wziąć to pod uwa-

gę i stwierdzić nieważność tego typu czynności.

Mamy również przepisy o wyzysku.

Pani poseł, rozumiem, że pani pytanie odnosi się

do kompleksowego uregulowania pewnej dziedziny

stosunków prawnych, czyli udzielania parakredytów,

jak to by można było nazwać.

Odpowiadając już kon-

kretnie, chciałbym stwierdzić, iż według mojej wiedzy

obecnie ministerstwo nie prowadzi działań w tym za-

kresie.

Jeżeli ten problem rzeczywiście występuje

w takiej skali, o jakiej pani tutaj mówi, być może

warto byłoby się nim zająć.

Aczkolwiek dzisiejsza

droga prawna pozwala na weryfikację tego typu za-

strzeżeń.

Problem stanowi to, co pani poseł sugeruje

między wierszami.

Chodzi o to, że osoby, które nie

znają prawa i nie mają doświadczenia w obrocie praw-

nym, są w troszkę trudniejszej sytuacji na etapie za-

wierania umów.

Proszę jednak też zważyć, że ogólną

zasadą Kodeksu cywilnego, prawa cywilnego jest za-

sada swobody zawierania umów.

Do podpisywania

tych umów nikt nie przymusza, co oczywiście w żad-

nym wypadku nie usprawiedliwia tego typu praktyk,

które powinny być rzeczywiście eliminowane z rynku.

Przepraszam bardzo, ale tutaj nie jestem w stanie

szczegółowo odnieść się do argumentów, które pani

poseł przedstawiła.

Gdyby rzeczywiście skala tego

zjawiska była tak duża, jak pani mówi, to jest to prob-

lem, któremu trzeba się po prostu przyjrzeć.

Aczkol-

wiek, przechodząc do meritum odpowiedzi, chciał-

bym powiedzieć, iż ta regulacja chyba nie powinna

się znaleźć w Kodeksie cywilnym.

Ta kwestia bar-

dziej odnosi się do kredytu konsumenckiego bądź

tego typu stosunków prawnych – nie do Kodeksu

cywilnego, ale do szczegółowych regulacji dotyczą-

cych konsumentów.

Tak mi się wydaje, aczkolwiek

tego nie przesądzam.

Taki jest mój pogląd, przedsta-

wiony na szybko, w bardzo pobieżny sposób.

Dzięku-

ję bardzo.

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

przez państwa posłów Ewę Malik, Grzegorza Matu-

siaka i Marka Suskiego z klubu Prawo i Sprawiedli-

wość.

Pytanie dotyczy szkodliwości projektu ustawy

dotyczącego łączenia i likwidacji bibliotek szkolnych

i jest kierowane do ministra administracji i cyfryzacji.

Proszę.

49

Państwo!

W marcu i w kwietniu bieżącego roku od-

były się spotkania konsultacyjne przedstawicieli Mi-

nisterstwa Administracji i Cyfryzacji ze środowi-

skiem związkowców, bibliotekarzy oraz samorządow-

ców, w wyniku których pan minister Michał Boni

wycofał się podobno na dwa lata z forsowania bardzo

niepopularnego, kontrowersyjnego społecznie zapisu

w założeniach do projektu ustawy o poprawie warun-

czy łączenia i likwidacji bibliotek szkolnych.

Przeciw-

ko planowanym regulacjom stanowczo opowiedzieli

się między innymi Stowarzyszenie Bibliotekarzy

Polskich, Towarzystwo Nauczycieli Bibliotekarzy

Szkół Polskich, Związek Nauczycielstwa Polskiego,

przedstawiciele central związkowych, a także bardzo

liczni nauczyciele i rodzice dzieci uczęszczających do

szkół publicznych.

W Internecie zawiązał się obywatelski protest

„Stop likwidacji bibliotek”, gromadzący rzesze prze-

ciwników jakiejkolwiek legislacyjnej operacji mającej

na celu wyprowadzenie bibliotek szkolnych z budyn-

ków szkolnych, czyli de facto likwidację szkolnych

bibliotek.

Wszystkie te tak liczne środowiska podkre-

ślają, iż pomysł ministerstwa, aby biblioteki publiczne

mogły przejąć zadania bibliotek szkolnych, jest nie-

zwykle szkodliwy z uwagi przede wszystkim na zagro-

żenia związane z eliminacją edukacyjnych zadań bi-

bliotek szkolnych.

W wyniku społecznego protestu

minister administracji i cyfryzacji wycofał się na razie

z forsowania zmian w funkcjonowaniu bibliotek i za-

proponował uczestnikom spotkań konsultacyjnych

opracowanie modelu współpracy bibliotek szkolnych

i publicznych.

Nie spowodowało to jednak uspokojenia

sytuacji.

Przeciwnie, w licznych środowiskach poru-

szających kwestię propozycji likwidacji bibliotek szkol-

nych poprzez ich łączenie z bibliotekami publicznymi

koncepcje te kojarzy się z wybitnie szkodliwymi dzia-

łaniami w zakresie obniżania poziomu wiedzy i jakości

nauczania dzieci w szkołach, który to proces, jak

twierdzą nauczyciele i rodzice, rozpoczął się w Polsce

od czasu wprowadzania reformy oświatowej autorstwa

minister Hall i minister Szumilas.

(Dzwonek)

Mam w związku z tym pytania: Czy w Minister-

stwie Administracji i Cyfryzacji lub w MEN trwają

jeszcze prace związane ze zmianą statusu bibliotek

szkolnych i nauczycieli bibliotekarzy w związku

z przygotowywaniem projektu ustawy dotyczącego

poprawy usług jednostek samorządu terytorialnego?

Dlaczego w MEN nie ma stanowiska w jakimkolwiek

departamencie związanego z funkcjonowaniem bi-

bliotek szkolnych?

Dlaczego te tak ważne kwestie

traktuje się w MEN po macoszemu?

Rozumiem, że

odpowiadać nie będzie akurat minister edukacji na-

rodowej, więc będę jeszcze występował o pisemną

odpowiedź na te tak ważne pytania.

A na razie bar-

dzo proszę o odpowiedź na konkretne pytanie: Czy

pan minister naprawdę wycofał się z forsowania tych

szkodliwych zapisów?

Dziękuję.

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję.

Magdalena Młochowska.

tak.

Po konsultacjach środowisk między innymi bi-

bliotekarzy, bibliotekarzy nauczycieli, bibliotekarzy

bibliotek publicznych ze środowiskiem samorządow-

ców zrezygnowaliśmy w ogóle z wprowadzenia zapi-

sów dotyczących możliwości współpracy i łączenia

bibliotek szkolnych i publicznych.

Nasz projekt usta-

wy, nad którym nadal procedujemy, nie zawiera tych

zapisów.

Został on już skierowany do stałego komi-

tetu Rady Ministrów.

Dziękuję.

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję.

Suski.

Proszę.

Poseł Marek Suski:

Słyszymy, że minister rzeczywiście się wycofał,

więc pytanie uzupełniające jest takie: Czy wycofał

się całkowicie czy tylko na jakiś czas?

Być może jest

to unik i pan minister Boni za chwilę powróci do tego

tematu.

Drugie pytanie jest następujące: W jakim celu

w ogóle pan minister Boni wypowiedział się na te-

ogromne zaniepokojenie w środowisku ludzi, którym

po prostu zależy na intelektualnym rozwoju naszej

młodzieży?

Likwidacja bibliotek szkolnych w dużym

stopniu oznaczałaby ograniczenie, a w niektórych

wypadkach nawet uniemożliwienie korzystania z książ-

ki czytanej.

Internet tego nie zastąpi, tym bardziej

że w wielu miejscach w Polsce dostęp do elektronicz-

nych środków przekazu jest ciągle znacznie ograni-

czony, a – jak już powiedziałem – książka czytana

nigdy nie zostanie całkowicie zastąpiona przez elek-

tronikę, bo ma ona ogromne walory.

Dziękuję.

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję.

O odpowiedź ponownie proszę panią minister

Magdalenę Młochowską.

50

Pośle!

Zgadzam się z panem w zupełności, biblioteki

szkolne są niezbędne.

Wsparcie szkoły w postaci bi-

blioteki jest niezbędne.

Nasz projekt nie zakładał

wyprowadzenia bibliotek ze szkół.

Naszym podsta-

wowym założeniem była lepsza współpraca bibliotek

szkolnych i publicznych, co wydawało nam się szcze-

gólnie istotne dla małych środowisk wiejskich, gdzie

zarówno biblioteka szkolna, jak i biblioteka publiczna

nie dysponują bardzo dużymi zasobami.

Wychodzili-

śmy z założenia, że współpraca, ścisła współpraca

tych dwóch podmiotów pozwoli zapewnić lepszą ofer-

tę zarówno uczniom, jak i społeczności lokalnej.

Wycofaliśmy się w pełni z zapisów, tak jak już

mówiłam, natomiast rzeczywiście u nas w minister-

stwie trwają w tej chwili dyskusje ze środowiskiem

nauczycieli, bibliotekarzy i pracowników bibliotek

publicznych oraz z samorządami i organizacjami po-

zarządowymi, tak aby wypracować wspólny projekt,

który mógłby być realizowany w przyszłej perspek-

tywie.

Ma on z jednej strony zachęcać biblioteki

szkolne i publiczne do tej współpracy, będzie moty-

wował je do współpracy, a z drugiej strony doposaży

również biblioteki szkolne i publiczne, tak aby dys-

ponowały one lepszymi zasobami nie tylko książko-

wymi, ale również zasobami cyfrowymi, jeżeli mogę

tak powiedzieć, aby uczeń czy też członek społeczno-

ści lokalnej znajdujący się w danej bibliotece mógł

skorzystać również z tych zasobów cyfrowych.

Dzię-

kuję bardzo.

Poseł Marek Suski:

Tymczasem niestety ta wypowiedź ministra na-

robiła dużo szkody.

Niewykluczone, że część samo-

rządów pomyślała, że jest to sygnał, żeby likwidować

biblioteki szkolne.

Dziękuję bardzo.

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Podsekretarz Stanu w Ministerstwie

Odnosząc się do tej wypowiedzi, powiem, że zgod-

nie z obecnie obowiązującym prawem w każdej szko-

le musi być biblioteka i w każdej gminie musi być

biblioteka publiczna, więc tutaj żadnych sygnałów

w tym zakresie być nie może.

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję bardzo.

stawiły panie posłanki Dorota Niedziela i Jagna

Marczułajtis-Walczak z klubu Platforma Obywatel-

ska, w sprawie instrukcji głównego lekarza wetery-

narii, tu jest podany numer, z dnia 3 kwietnia 2013 r.

w sprawie nadzoru nad ubojem.

Pytanie skierowane

Proszę.

Poseł Dorota Niedziela:

tów wprowadzenia w życia instrukcji wydanej przez

w środowisku lekarsko-weterynaryjnym i producen-

ckim uzasadnione krytyczne uwagi co do jej meryto-

rycznej wartości.

Po analizie treści tej instrukcji zachodzi obawa

o wprowadzenie chaosu w organizacji nadzoru lekar-

sko-weterynaryjnego nad ubojem zwierząt.

Doku-

ment wydany bez żadnego uzasadnienia merytorycz-

nego oraz poprawy nadzoru będzie miał niekorzystne

oddziaływanie na przedsiębiorstwa sektora spożyw-

czego w zakresie zmian w infrastrukturze i wyposa-

żeniu zakładów.

Spowoduje również konieczność

zmiany zatwierdzonych projektów technologicznych.

Wprowadzenie w życie instrukcji spowoduje również

nadmierne, ponad potrzeby, dodatkowe zatrudnienie

i wyznaczenie lekarzy weterynarii, co może dopro-

wadzić do wzrostu kosztów Inspekcji Weterynaryjnej

oraz obciążenia przedsiębiorców.

Zwracam się również z pytaniem: Jakie koszty

strukcją i na ile, według państwa, poprawi to jakość

i efektywność nadzoru nad ubojem?

Dziękuję.

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję.

powiadając na pytanie zadane przez panie, chciał-

bym od razu na początku powiedzieć, że wprowadzo-

na instrukcja głównego lekarza weterynarii nie spo-

51

woduje powstania dodatkowych kosztów finanso-

wych dla Skarbu Państwa i dla funkcjonowania całej

struktury.

Dlaczego?

Zaraz to uzasadnię.

Po pierwsze, do dnia wydania tej instrukcji funk-

cjonowały instrukcje głównego lekarza weterynarii,

który może je wydać na podstawie art. 13 ustawy

o Inspekcji Weterynaryjnej.

Ta instrukcja upoważnia

do wydania wytycznych i nie ma wpływu na podmio-

ty zewnętrzne, czytaj: zakłady, w których badane jest

mięso.

Instrukcja została wydana głównie w trosce

o zwiększenie bezpieczeństwa zdrowotnego konsu-

menta ostatecznego.

Było to również pokłosie ostat-

nich zdarzeń, jeżeli chodzi o jakość i przedstawianie

w czarnym świetle polskich produktów żywnościo-

wych za granicą, także pewnych wpadek na terenie

naszego kraju.

Po pierwsze, dlaczego nie spowoduje.

Dlatego że

rozporządzenia, które regulują kwestię opłat za ubój,

nadzoru nad ubojem zwierząt, dotyczą liczby sztuk

ubitych w danym czasie, nie opłat za przepracowane

godziny.

Były przypadki – mówię to, nie wymieniając

oczywiście zakładów – że w zakładach na terenie na-

szego kraju, porównywalnych, jeśli chodzi o liczbę

zabitych zwierząt, w jednym było trzech lekarzy we-

terynarii, w drugim – sześciu.

Muszę powiedzieć, że

instrukcja ta powoduje w pewnym sensie zniesienie

kominów, jeśli chodzi o wysokość zarobków poszcze-

gólnych lekarzy weterynarii nadzorujących ubój.

Druga kwestia.

Jeżeli chodzi o godziny badania,

to wiadomo, że jeżeli w jednym zakładzie było trzech

lekarzy, a w tym drugim sześciu, to w tym drugim

lekarze pracowali krócej.

Czyli chodzi o kwestię zmę-

czenia fizycznego, psychicznego, o zwykłe dbanie

o bezpieczeństwo i higienę pracy w zakładach, w któ-

rych lekarz funkcjonuje.

Oczywiście mówimy cały

czas o art. 16.

Jeżeli lekarz weterynarii czy powiato-

wy lekarz weterynarii nie jest w stanie zrobić tego

sam, wyznacza, zgodnie z art. 16, tzw. lekarzy urzę-

dowych, których obecnie jest w Polsce ok. 6 tys. Tak,

zwiększyła się liczba lekarzy to badających, ale nie

zwiększyły się finanse, jeżeli chodzi o otrzymywanie

środków przez zakłady, dla których świadczą usługi

ci wyznaczeni lekarze weterynarii, i jest to również

jeden z punktów, ta rotacja, oczywiście tu trzeba po-

wiedzieć również o niej, czyli o częstotliwości zmian

w zakładach.

Myślę, że też jest to powiązane z tym,

że jeśli w jednym zakładzie funkcjonuje się ileś tam

lat, to pojawia się pewna rutyna, więc trzeba również

funkcjonować w innym, gdzie są inne warunki.

Tak

że na pewno wynika to przede wszystkim z troski

o higienę i bezpieczeństwo żywnościowe produktów

rolno-spożywczych.

Jednym z punktów, który wspól-

nie wydyskutowaliśmy, a co proponował główny le-

karz weterynarii, jest program „Zero tolerancji”,

jeżeli chodzi o ostatnie zdarzenia w naszym kraju

dotyczące nadzoru nad ubojem zwierząt.

Dziękuję.

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Pytanie uzupełniające również zadaje pani poseł

Dorota Niedziela.

Proszę.

Panie Ministrze!

Rozumiem, że pan minister tłu-

maczy mi instrukcję, natomiast nadal nie widzę za-

sadności cotrzymiesięcznej wymiany lekarzy, bo nie

przyzwyczajenia nie mają wpływu na tę jakość, po-

nieważ świadczy o niej staranność lekarza badające-

go.

I to lekarz powinien być oceniany, a nie zmienia-

ny tylko i wyłącznie dlatego, że przez te trzy miesią-

ce może się przyzwyczaić do zakładu.

To po pierwsze.

Po drugie, w instrukcji jest podana liczba lekarzy

i ewentualnie innych ludzi, pomocników, wyznaczo-

nych do pomocy w badaniu.

Nie mogę zrozumieć

tego, że jeśli do tej pory 4–5 lekarzy badało 75 sztuk,

a teraz będzie je musiało badać więcej lekarzy, to ktoś

te koszty będzie musiał ponieść.

Daję przykład, bo

w instrukcji jest to dokładnie opisane.

I nie rozu-

miem też zatorów kominowych, o których pan mini-

ster mówił, ponieważ według obecnie istniejących

rozporządzeń wyznaczeni lekarze w każdym powie-

cie mają przydzieloną pewną określoną liczbę zwie-

rząt do badania, które wykonują, i tak to normalnie

działa.

Tak że nie wiem nic o kominach, w dużych

zakładach jest po prostu więcej lekarzy.

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Pan minister Nalewajk.

Proszę.

Podsekretarz Stanu w Ministerstwie

Panie Marszałku!

Pani Poseł!

Na pewno to wyni-

ka, jak powiedziałem, z programu „Zero tolerancji”

i życie pokazało w ostatnim miesiącu, że po wdroże-

niu tej instrukcji i programu „Zero tolerancji” jest

lekka poprawa.

Powtarzam: jest lekka poprawa.

Poseł Dorota Niedziela:

Ale w czym?

Podsekretarz Stanu w Ministerstwie

Po pierwsze, trudno tu mówić o dodatkowych

środkach finansowych, jeżeli jest to jedna sztuka, ale

Podsekretarz Stanu w Ministerstwie

52

jeżeli ktoś bije w zakładzie 200 sztuk i dwóch lekarzy

to bada, a teraz bada to czterech, to ta kwota opłaty

przez zakład jest taka sama.

Poseł Dorota Niedziela:

Czyli zmniejsza się tylko wynagrodzenie?

Podsekretarz Stanu w Ministerstwie

A zakład jest cały czas obsługiwany, bo jest bitych

tyle samo sztuk.

Chodzi po prostu o dopuszczenie

również ludzi młodych, może mniej doświadczonych,

ale takich, którzy kończą wydziały weterynarii…

Poseł Dorota Niedziela:

To, panie ministrze, zaprzecza tej zasadzie, bo

mniej doświadczony lekarz nie może wykonać dobre-

go badania.

Podsekretarz Stanu w Ministerstwie

Nie, nie, może źle się wyraziłem, jeśli chodzi

o młodych.

Panowała tu pewna rutyna, mówię to

z pełną odpowiedzialnością.

Poza tym instrukcja nie

jest constans, może być zmieniona, jeżeli by przyno-

siła negatywne – odpukać w niemalowane drewno

– efekty, jeżeli chodzi o bezpieczeństwo żywnościowe.

I w ten sposób jest to traktowane.

Poseł Dorota Niedziela:

Ale wszystkie zawirowania na rynku, o których

mówimy, przeważnie wynikały rzeczywiście z poje-

dynczych niedociągnięć lekarzy, natomiast w więk-

szości nie były one związane z badaniem mięsa, tylko

albo z przewozem, albo z przetwórstwem, więc nie

widzę zasadności cotrzymiesięcznej rotacji, która we-

dług mnie sprowadza to trochę do jakiegoś paradok-

su i do rozporządzenia prostującego ogórek.

Bo win-

ni powinni zostać ukarani, natomiast rotacje i zwięk-

szenie liczby ludzi w zakładzie nie są pozytywnie

opiniowane przez nikogo: ani przez przedsiębiorców,

ani przez izby lekarskie.

Pan minister powiedział, że

to się polepszyło.

Ale pytam, co się polepszyło?

Ocena

jakości badanego mięsa zwierząt jest zawsze ta sama,

więc ona się nie może polepszyć albo pogorszyć.

Mogą

być jakieś niedopatrzenia, ale to są rzeczy raczej or-

ganizacyjne w danym zakładzie, które nie powinny

powodować wymiany lekarzy czy zwiększenia liczby

oglądaczy, bo tak, jak rozumiem, wynika z tego roz-

porządzenia.

Podsekretarz Stanu w Ministerstwie

To znaczy, pani poseł, że jeżeli chodzi o program

„Zero tolerancji” i rotację, to daję przykład, o którym

mówiłem.

Jeżeli jest 200 sztuk i bada to dwóch lekarzy,

to będzie to robić 15 godzin.

Natomiast czterech będzie

to robić krócej.

Bo tu chodzi o pewne zmęczenie mate-

riału, o pewną rutynę.

Myślę, że jest to również podyk-

towane tym, że w pewnym sensie ta rotacja, zmiana

i dopuszczenie większej liczby lekarzy do badania po-

woduje zmniejszenie kominów finansowych.

Poseł Dorota Niedziela:

Ale to zwiększenie kominów może dotyczyć tylko

bardzo dużych zakładów.

Takich dużych zakładów

jest kilka.

(Dzwonek)

Podsekretarz Stanu w Ministerstwie

Ale takie zakłady w Polsce mamy.

Poseł Dorota Niedziela:

Instrukcja obejmuje wszystkie.

Większość to nie-

wielkie zakłady i ta instrukcja w ogóle nijak ma się

do tych niewielkich zakładów.

Rozumiem jeśli to do-

tyczyłoby ogromnych zakładów, ale w zakładach ubo-

jowych, które są małe, te rotacje w danej przestrzeni

– choć wiem, że jest odstępstwo do 6 miesięcy – nie

mają większego znaczenia.

Podsekretarz Stanu w Ministerstwie

Pani Poseł!

Wysoki Sejmie!

Myślę, że warto się

zastanowić w kontekście tego, co pani poseł mówi na

Podsekretarz Stanu w Ministerstwie

53

ten temat, nad tzw. etatyzacją w Inspekcji Wetery-

naryjnej, kiedyś to było.

I tak dzisiaj na zakładzie

ciąży obowiązek opłaty za ten nadzór.

Obecnie sytu-

acja jest taka, że przez powiatowego lekarza wetery-

narii odprowadzane to jest do budżetu państwa, póź-

niej budżet państwa w ramach rezerw przekazuje

z powrotem środki finansowe z tej opłaty za usługę

lekarzowi, który to wykonuje.

I jak powiedziałem, nie

jest to constans, będziemy się temu przyglądać, jeże-

li będzie to niekorzystne, na pewno zostanie zmienio-

ne.

Dziękuję bardzo.

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję.

Przechodzimy do następnego pytania, które posta-

wili państwo posłowie Krzysztof Jurgiel, Gabriela

Masłowska i Jan Warzecha z klubu Prawo i Sprawied-

liwość, w sprawie zmniejszenia środków finansowych

na dopłaty bezpośrednie dla polskich rolników na

czenia środków w wysokości 42 mln euro poprzez

ustalenie współczynnika korygującego do płatności

bezpośrednich w odniesieniu do 2013 r.

Pytanie skie-

rowane jest do ministra rolnictwa.

Jako pierwszy pytanie zadaje pan poseł Krzysztof

Platforma Obywatelska i Polskie Stronnictwo Ludo-

we wprowadzają opinię publiczną w błąd, szczególnie

w trakcie kampanii wyborczych, także pana prezy-

denta, twierdząc, że w 2013 r. miało nastąpić wyrów-

nanie płatności obszarowych między Polską a pozo-

stałymi państwami Unii Europejskiej.

Jak wiadomo,

powinno mówić się o poziomie, co oznacza, że polskie

płatności będą około 30–50% mniejsze od płatności

części krajów Unii Europejskiej.

Mamy rok 2013,

w związku z powyższym mam trzy pytania.

Po pierwsze, jak będzie wyglądała modulacja, któ-

ra przez niedopatrzenie ministra rolnictwa w 2009 r.

została wprowadzona...

Chodzi o rozporządzenie

z 1979 r.

Objęło to też Polskę, ponieważ nie dopilno-

wano szczegółowych zapisów.

Jakie będą tego skutki,

jeśli chodzi o kwotę w 2013 r.?

Druga sprawa.

W lu-

tym przyjęliśmy ustawę o płatnościach uzupełniają-

cych, gdzie pomimo wniosku Prawa i Sprawiedliwo-

ści zapisaliśmy, że chcemy, żeby to było 500 mln euro.

Na tyle Unia Europejska nam pozwoliła, natomiast

rząd zapisał: do 500 mln euro.

Chciałbym zapytać:

Jakie w rządzie trwają rozmowy i jaka to ostatecznie

będzie kwota?

I wreszcie trzecia sprawa.

Ostatnio pojawiło się

rozporządzenie Parlamentu Europejskiego, w któ-

rym stwierdza się, że w związku ze zgłoszonymi

przez państwa członkowskie prognozami wydatków

na finansowanie płatności bezpośrednich i wydatków

związanych z interwencją rynkową w kwotach prze-

kraczających roczne limity określone w wieloletnich

ramach finansowych zmniejszy się płatności general-

nie w Unii o 1471 mln euro, w tym dla Polski prze-

widuje się 42 mln euro.

Jakież to perturbacje powsta-

ły, czy to nie będzie kosztem Polski?

Mówimy tutaj

o kwotach przekraczających roczne limity.

Czy Pol-

ska przekraczała ten roczny limit?

(Dzwonek)

A więc te trzy pytania: modulacja, redukcja i płat-

ności uzupełniające.

Czy pan minister Rostowski zapo-

wiedział już, jaka to będzie kwota?

Dziękuję bardzo.

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję.

Na te trzy pytania odpowie podsekretarz stanu

Podsekretarz Stanu w Ministerstwie

za postawione pytanie w kwestii tak bardzo ważnego

dla polskich rolników systemu wsparcia bezpośred-

niego, z którego korzysta ponad 1360 tys. rolników.

rozporządzenia 73/2009 płatności unijne za rok 2013

osiągnęły pełny poziom określony dla Polski w trak-

tacie akcesyjnym.

W związku z powyższym pułap

środków unijnych przeznaczonych na wsparcie bez-

pośrednie w Polsce za rok 2013 wyniesie 3040 mln

euro i w odniesieniu do 2012 r., kiedy w 2012 r. płat-

ności wynosiły 2800 mln, będzie to blisko 240 mln

więcej z budżetu unijnego na płatności bezpośrednie

w stosunku do roku poprzedniego.

Dzięki zabiegom

nowych państw członkowskich o wprowadzenie na

rok 2013 przejściowego wsparcia krajowego Polska

skorzystała z tej propozycji i, jak pamiętamy, formal-

nym wyrazem tej woli były ustawa z 25 stycznia 2013 r.

go i wprowadzenie krajowych płatności uzupełniają-

cych na analogicznych zasadach jak w roku 2012.

Maksymalna wysokość wsparcia krajowego przej-

ściowego za rok 2013 może wynieść około 480 mln

euro.

Kwota ta została notyfikowana Komisji Euro-

pejskiej i obecnie oczekujemy jej decyzji w tej sprawie.

W przypadku zastosowania przejściowego wspar-

cia krajowego łączna kwota płatności w ramach sy-

stemu wsparcia bezpośredniego za rok 2013 w Polsce

wyniosłaby 3530 mln euro i byłaby zbliżona do kwo-

ty płatności bezpośrednich za rok 2012.

Jednocześ-

Podsekretarz Stanu w Ministerstwie

54

nie, podobnie jak w roku 2012, zostanie zastosowany

tzw. mechanizm redukcji i będzie zastosowana tzw.

modulacja dodatkowa, a więc w przypadku gdy łącz-

na kwota wszystkich płatności unijnych i krajowych

przewyższy równowartość 300 tys. euro, płatności

te 300 tys. euro.

Kwoty uzyskane z tej redukcji

powiększają środki na rozwój obszarów wiejskich.

Z kolei płatności krajowe będą także objęte redukcją

w wysokości 10% łącznej nadwyżki płatności unij-

nych i krajowych ponad równowartość 5 tys. euro,

czyli podobnie jak w roku 2012.

ze zgłoszonymi przez państwa członkowskie nowymi

prognozami na finansowanie płatności bezpośred-

nich z wydatków z roku 2014 – roku budżetowego

unijnego, nie polskiego – Komisja Europejska planu-

je współczynnik korygujący płatności bezpośrednie

za rok 2013 na poziomie, i teraz przytoczę tutaj do-

kładnie, 4,981759%, to byłoby w setnych tysięcy pro-

centa i ten wskaźnik redukcji odnoszony byłby do

płatności przekraczających 5 tys. euro.

Jest to tzw.

mechanizm dyscypliny finansowej, który ma mieć

zastosowanie we wszystkich państwach członkow-

skich i wynika wprost z rozporządzenia Rady i Par-

lamentu Europejskiego z 2003 r., czyli to jest rozwią-

zanie prawne obowiązujące od wielu lat, ale do tej

pory nie było konieczności wdrożenia jego w prakty-

nową perspektywę finansową, taka korekta zdaniem

Komisji Europejskiej jest konieczna.

Zastosowanie

tego mechanizmu w przypadku Polski doprowadzi-

łoby do zmniejszenia płatności bezpośrednich za rok

2013 o kwotę 42 mln euro.

Warto na koniec powiedzieć, że całkowity poziom

wsparcia za rok 2013 przy zastosowaniu zwiększe-

nia płatności z budżetu unijnego i tych zmniejszeń

wynikających z korekty finansowej, poziom wspar-

cia finansowego na płatności bezpośrednie (Dzwo-

nek) dla rolników za rok 2013 będzie prawie iden-

tyczny kwotowo w stosunku do tego, co miało miej-

sce w roku 2012, a mianowicie wyniesie 3480 mln

euro.

Dziękuję.

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję.

Pytanie uzupełniające pani poseł Gabriela Ma-

słowska.

Proszę.

Poseł Gabriela Masłowska:

Pani Minister!

Czy kara w wysokości 80 mln euro

nałożona na Polskę będzie odjęta z kwoty środków

unijnych przeznaczonych na rolnictwo w roku 2013

lub 2014, czy też z jakiejś innej pozycji budżetowej,

i jakiej?

Drugie pytanie jest podobne.

Czy wpłata kwoty

300 mln składki na rzecz Unii Europejskiej przez

Polskę również odbije się w jakiś sposób na finanso-

waniu polskiego rolnictwa, ewentualnie których po-

zycji?

Dziękuję.

Poseł Krzysztof Jurgiel:

Panie marszałku, ponieważ jeszcze mamy parę

sekund, to chciałbym dopytać – chodzi o te 480 mln

euro.

Czy to już resort ma uzgodnione wstępnie

z ministrem finansów?

Myślę, że założenia budżeto-

we są już teraz na ukończeniu, i czy już tutaj można

coś powiedzieć.

Pani powiedziała, że będą równe,

jeżeli chodzi o lata 2013 i 2012, ale przy założeniu, że

dostaniemy 480 mln euro.

A ile realnie możemy do-

stać (Dzwonek) w związku z tym, że planujecie zmia-

nę budżetu?

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję.

Odpowiada pani minister Zofia Szalczyk.

Podsekretarz Stanu w Ministerstwie

Pani poseł, kwota 79 mln euro dotyczy środków

finansowych zaplanowanych dla Polski w ramach

budżetu na Program Rozwoju Obszarów Wiejskich

jako kontynuację lat 2007–2014 i stanowić będzie

umniejszenie łącznej kwoty w ramach programu.

Oczywiście dodam, że – tak jak już mówiłam na po-

siedzeniu komisji – strona polska będzie się od tej

decyzji odwoływać.

Nie znam kwot, jakie były przeznaczone na szczyt,

więc nie odpowiem na to pytanie.

Odnośnie do tego

to resort może odpowiedzieć na piśmie, jeśli to doty-

czy resortu, bo ja sprawy nie znam.

Natomiast, panie pośle, kwota 480 mln euro na

przejściowe wsparcie krajowe jest planowana przez

resort rolnictwa, jeżeli chodzi o budżet.

(Poseł Gabriela Masłowska: Ale jakie kwoty?)

Właśnie to powiedziałam, że nie znam tej kwe-

stii i odpowiedzi udzielimy na piśmie.

Nie znam jej.

Dziękuję.

(Poseł Gabriela Masłowska: Bardzo dziękuję, czekam

na odpowiedź na piśmie.

Dziękuję.)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję.

Dziękuję, pani minister.

Podsekretarz Stanu w Ministerstwie

55

Przechodzimy do kolejnego pytania – nie ma tego

pytania.

Teraz przechodzimy do kolejnego pytania przygo-

towanego przez panów posłów Jarosława Piętę i Mar-

ka Krząkałę z Klubu Parlamentarnego Platforma

Obywatelska w sprawie zmian zachodzących w Pra-

wie spółdzielczym.

Pytanie skierowane jest do mini-

Jako pierwszy pytanie zadaje pan poseł Jarosław

Pięta.

Proszę.

Poseł Jarosław Pięta:

Dziękuję, panie marszałku.

Panie ministrze, tak naprawdę moje pytanie po-

winno być skierowane do prokuratora generalnego,

ale z uwagi na brak takiej możliwości to pytanie jest

skierowane czy cała ta wypowiedź jest skierowana

do pana ministra.

W Sosnowcu działa Spółdzielnia Mieszkaniowa

Sokolnia, która sprzedała mieszkania zakładowe bę-

dące w zasobach tej spółdzielni wraz z mieszkańca-

mi.

Transakcje w większości były zawierane w tajem-

nicy.

Oczywiście różny stan prawny występował

w tych sytuacjach.

Niemniej jednak nowy właściciel

grał na zmęczenie ludzi, odcinał gaz, prąd, wodę, za-

murowywał okna.

Następnie drastycznie podnosił

czynsz, mając na celu doprowadzenie do opróżnienia

tych budynków.

Pierwsze zawiadomienie do prokuratury nastą-

piło w 2008 r., równocześnie zawiadamiany był pro-

kurator generalny, którego prosiłem o nadzór nad

śledztwem, jak również organy ścigania, CBA i CBŚ.

W moim odczuciu sprzedaż lokali mieszkalnych bę-

dących w posiadaniu spółdzielni mieszkaniowej na-

stąpiła z ewidentnym naruszeniem lokatorskiego

prawa pierwokupu określonego w art. 41 ust. 1 usta-

kaniowych.

Chciałbym w tym miejscu podkreślić

fakt, że na pisemne żądanie najemcy spółdzielczego

siębiorstwa państwowego, państwowej osoby prawnej

nia jest obowiązana zawrzeć z nim umowę przenie-

sienia własności lokalu.

pytania.

Czy w ministerstwie trwają obecnie prace

nad zmianami legislacyjnymi zmierzającymi do

zwiększenia bezpieczeństwa lokatorów względem

nie mieszkaniowe?

Czy przedmiotowe zmiany będą

obejmowały Prawo spółdzielcze?

Dziękuję.

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

dane pytanie.

Od dłuższego czasu sytuacja lokato-

rów, którzy wynajmują lokale mieszkalne w zasobach

spółdzielni mieszkaniowych, które to spółdzielnie są

właścicielami tych zasobów poprzez fakt, że przejęły

zasoby od byłych zakładów pracy, przedsiębiorstw

państwowych, państwowej osoby prawnej lub pań-

stwowej jednostki organizacyjnej...

Problemy te do-

cierają do ministerstwa, były także przedmiotem

szczególnej troski różnego typu prac poselskich

w okresie, kiedy ustawa o spółdzielniach mieszkanio-

wych – regulująca w pewnym sensie te kwestie – była

zmieniana i dostosowywana do oczekiwań najemców

takich lokali.

Chciałbym również zauważyć, że ostatecznie

przyjmowane rozwiązania spotykały się z oceną Try-

bunału Konstytucyjnego, który stwierdził, że idą one

nadmiernie w stronę ochrony – użyję tutaj skrótu

myślowego – interesów najemców, nie zauważając

przy okazji faktu, że właścicielem tych mieszkań była

spółdzielnia mieszkaniowa i nie mogła się ich pozby-

wać w sposób np. działający niekorzystnie dla spół-

dzielni, czyli tej organizacji gospodarczej, której

współwłaścicielami są członkowie spółdzielni.

Trybunał Konstytucyjny w postanowieniu sygna-

lizacyjnym z 14 lutego 2012 r. wskazał na pilną po-

trzebę uregulowania tych kwestii.

Zdajemy sobie

sprawę, że ten problem, właściwie rzecz biorąc, z dnia

na dzień w pewnym sensie ulega określonej erozji,

tzn. z jednej strony, zmniejszają się zasoby byłych

mieszkań zakładowych przedsiębiorstw państwo-

wych, które są w spółdzielniach, a z drugiej strony,

w części spółdzielni trwają lub trwały procesy ich

prywatyzacji.

To nie jest tak, że w całej Polsce był

jednolity tak negatywny obraz, jak przedstawił pan

w swoim pytaniu.

Faktem jest, że zdarzały się sytu-

acje, w których spółdzielnie pozbywały się takich

zasobów i przekazywały je poprzez zbycie określo-

nym, ustalonym podmiotom gospodarczym, które

następnie działały już na zasadach wolnorynkowych.

Sądzimy, że nie powinny one w takim działaniu

w żaden sposób uszczuplać uprawnień najemców ta-

kich lokali, np. w zakresie ochrony, która przysługu-

je im z tytułu stosowania przepisów ustawy o ochro-

nie praw lokatorów.

Wicemarszałek Marek Kuchciński

56

Aktualnie w ministerstwie nie prowadzimy prac,

które zmierzałyby do uregulowania tej kwestii.

Jest

ona szczególnie drażliwa, bardzo różna w różnych

miejscach w Polsce, w różnych spółdzielniach i wśród

różnych grup najemców.

Jednocześnie zauważamy,

że w niektórych spółdzielniach mogą występować

procesy prywatyzacyjne w oparciu o wolę właściciela,

jakim jest spółdzielnia, i są one skierowane do najem-

ców lokali, tam, gdzie występuje pewien konsensus

w zakresie kosztów zamiany prawa najmu na prawo

własności.

Chciałbym jednak poinformować Wysoką Izbę, że

w Sejmie aktualnie są prowadzone prace nad jednym

senackim i sześcioma poselskimi projektami ustaw

dotyczących problematyki spółdzielczej.

Jesteśmy

przekonani, bo znamy treść niektórych przepisów,

propozycji zawartych w tych projektach – dotykają

one sprawy mieszkań zakładowych – myślimy, że tym

razem uda się nam spowodować powstanie przepi-

sów, które nie będą budziły wątpliwości ani Trybu-

nału Konstytucyjnego, ani samych spółdzielni, ani

przede wszystkim tych, którzy oczekują na rozwią-

zanie tych kwestii, czyli najemców lokali.

Jednocześnie chcę państwa poinformować, że sto-

sowaliśmy wysoki stopień aktywności w tym zakre-

sie, który wiązał się ze współpracą z Senatem Rze-

czypospolitej Polskiej, mianowicie współuczestniczy-

liśmy w pracach odpowiednich komisji senackich

w zakresie tworzenia przepisów, które miały w sto-

sunku do zasobów byłych zakładów państwowych,

przedsiębiorstw państwowych lub państwowych jed-

nostek organizacyjnych uregulować kwestię związa-

ną z faktem, że te zasoby mieszkaniowe stały się

własnością spółdzielni mieszkaniowych.

Są one w tej

chwili w tekście projektu, druk sejmowy nr 1065.

Te

kwestie są rozwiązane.

Nie chcąc przybliżać szczegó-

łów tego rozwiązania, sądzimy, że występują tam

przede wszystkim rozwiązania, które są korzystne

dla samych najemców, takie, które spełniają lub po-

winny spełniać oczekiwania spółdzielni mieszkanio-

wych, i takie, które powinny – i to jest naszą bardzo

głęboką troską – spotkać się także z przyzwoleniem

Trybunału Konstytucyjnego, gdyby nastąpiło ich za-

skarżenie do samego trybunału.

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Temat spółdziel-

ni mieszkaniowych, relacji do zasobów, które zostały

przejęte od przedsiębiorstw państwowych, a także

sytuacji najemców zmienia się oczywiście z upływem

czasu.

Jesteśmy jednak przekonani, że należy wdro-

żyć jak najpilniej postępowania legislacyjne, które

z punktu widzenia ustawodawcy rozwiązałyby tę

kwestię.

Dziękuję bardzo.

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję panu ministrowi, również za informację,

że w Sejmie jest kilka projektów ustaw dotyczących

spraw spółdzielczych, łącznie z projektem senackim.

Teraz pytanie uzupełniające zada jeszcze pan po-

seł Marek Krząkała.

Proszę.

Poseł Marek Krząkała:

Bardzo dziękuję, panie marszałku.

Panie Ministrze!

Przedstawiona sytuacja miała

miejsce nie tylko w Sosnowcu, bo wystąpiła również

w Rybniku.

Jak wiadomo, dzieje się to też w innych

regionach naszego kraju.

Myślę, że bez względu na

skalę zjawiska musimy zgodzić się z faktem, iż nie do

przyjęcia jest to, że lokatorzy tracą swoje mieszkania

– czasami jest to dorobek całego życia – w wyniku

spółdzielni mieszkaniowych.

Dlatego chciałbym dopytać o to, jakie inne środki

prawne, pomijając Prawo spółdzielcze, zostaną zasto-

sowane celem przeciwdziałania stosowaniu niezgod-

nych z prawem praktyk przez spółdzielnie mieszka-

niowe względem swoich lokatorów.

Czy prawo pier-

niowych, nie jest w chwili obecnej jedynie martwym

prawem podmiotowym, nieznajdującym zastosowa-

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję.

Odpowiedzi udzieli pan minister Styczeń.

Proszę.

Podsekretarz Stanu

tak, że jeżeli chodzi o oczekiwania najemców tego

typu lokali spółdzielczych, bo trzeba wyraźnie wska-

zać, że jest to pokłosie okresu przejmowania tych

lokali przez spółdzielnie od byłych przedsiębiorstw

państwowych, to sytuacja jest niejednoznaczna, nie-

równa w całej Polsce.

Faktem jest, że spółdzielnie

mogą wykorzystywać w tym zakresie dominującą

pozycją, to znaczy odmawiać lokatorom ewentualne-

go przeniesienia prawa własności na ich rzecz.

Chciałbym jednak również zauważyć, że lokatorzy

nie są bezsilni w postępowaniu w tych sprawach.

Mi-

nister transportu, budownictwa i gospodarki mor-

Podsekretarz Stanu

w Ministerstwie Transportu, Budownictwa

57

skiej, jeżeli wpłynie do niego skarga na działania

spółdzielni mieszkaniowych czy konkretnej spół-

dzielni mieszkaniowej, bo to byłoby proceduralnie

jak najbardziej wskazane, wszczyna postępowania

wyjaśniające i w ramach kontroli w spółdzielni

mieszkaniowej w oparciu o art. 93a ustawy Prawo

spółdzielcze może żądać od spółdzielni wyjaśnień

w tych kwestiach.

Chociaż one wprost nie dotyczą

osób, które są członkami spółdzielni, lub nie muszą

ich dotyczyć, mogą jednak być związane z wykony-

waniem zadań i obowiązków przez spółdzielnie

w sposób, który w zarzutach może być określany jako

niezgodny z prawem.

Odnosimy się do tego typu zgło-

szeń z największą starannością i po uzyskaniu odpo-

wiedzi od samych spółdzielni lub związków rewizyj-

nych, lub Krajowej Rady Spółdzielczej uruchamiamy

procesy kontrolne w postaci uzupełnienia lustracji

w spółdzielni o sprawdzenie tego obszaru działania,

który wiąże się ze skargą.

Muszę jednak z pewnym

dystansem potraktować problem skuteczności, jaką

osiągamy w tej dziedzinie, ponieważ nie mając apa-

ratu sankcyjnego, nie mając zespołu przepisów, któ-

re by pozwalały kontynuować tego typu działania

w przypadkach, w których jest ewidentne naruszenie

prawa, minister transportu, budownictwa i gospo-

darki morskiej w żaden sposób nie wyręczy organów,

które są odpowiedzialne za pilnowanie, aby to prawo

było przestrzegane.

Stąd wydaje się, że takie sprawy,

co do których istnieje domniemanie, że naruszenie

prawa jest w wysokim stopniu prawdopodobne, po-

winny spotykać się z szerszymi działaniami, nie tyl-

ko samego ministra odpowiedzialnego za budowni-

ctwo i mieszkalnictwo, ponieważ takie działania

byłyby w obecnym stanie prawnym niewystarczają-

ce.

Dziękuję bardzo.

Poseł Jarosław Pięta:

Panie marszałku, korzystając z sytuacji, że wy-

stępujemy ostatni, chciałbym się zwrócić do pana

ministra z gorącą prośbą.

Pan minister użył sformu-

łowania „bezsilni”.

Mieszkańcy, o których mówiłem,

spółdzielni sosnowieckiej Sokolnia, są bezsilni.

Mini-

sterstwo może podejmować działania, ale one nie

będą zakończone żadną sankcją.

Realne działanie to

postępowanie prokuratorskie.

Wystąpiłem do proku-

ratora generalnego o nadzór.

Nieszczęście polega na

tym, że te pierwsze postępowania są z 2008 r.

To jest

wielkie nieszczęście dla tych ludzi.

(Dzwonek) Nikt

chciałbym prosić pana ministra, aby na mocy swoje-

go urzędu zwrócił się również do prokuratora gene-

ralnego o wyjaśnienie sytuacji, sprawy toczącego się

postępowania dotyczącego Spółdzielni Mieszkanio-

wej Sokolnia w Sosnowcu.

Dziękuję bardzo.

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję.

Zechce pan odpowiedzieć?

Proszę bardzo.

Podsekretarz Stanu

w Ministerstwie Transportu,

Dziękuję, panie marszałku, za taką możliwość.

Oczywiście prosiłbym o bardzo precyzyjny mate-

riał, z którego moglibyśmy wysnuć wnioski, że inter-

wencja na poziomie ministra transportu, budowni-

tora generalnego byłaby w wysokim stopniu uspra-

wiedliwiona, a przede wszystkim spełniłaby oczeki-

wania panów posłów co do skuteczności.

Dziękuję

bardzo.

Poseł Jarosław Pięta:

Czy 5 lat, panie ministrze, trwające postępowanie

nie jest wystarczającą przesłanką?

Podsekretarz Stanu

w Ministerstwie Transportu,

Ta informacja jest przeze mnie przyjęta jako po-

siłkowa do materiału, którego oczekuję.

Dziękuję

bardzo.

Poseł Jarosław Pięta:

Dziękuję bardzo.

Skorzystam.

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję panom posłom i panu ministrowi.

Rzeczywiście wydaje się, że tutaj wsparcie czy in-

terwencja resortu są chyba pilnie oczekiwane.

Wysoki Sejmie!

Wszystkie pytania włączone do

rządku dziennego*

)

.

Na tym wyczerpaliśmy porządek dziennego 40. po-

siedzenia Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej.

to proszę to uczynić.

Pierwszy oświadczenie wygłosi pan poseł Józef

*

)

w Ministerstwie Transportu, Budownictwa

58

Oświadczenia poselskie

w sprawie wychowania komunikacyjnego.

Niezależ-

staje się uczestnikiem ruchu drogowego w różnora-

kiej roli – pieszego, pasażera, rowerzysty czy kierow-

wynikającymi z rozwoju motoryzacji.

Mając na uwa-

dze bilans ostatniego, bo z początku maja, długiego

weekendu majowego – 77 osób zabitych, 950 rannych,

jest powód skłaniający do refleksji o konieczności

podstawowych właściwych postaw na drodze jako

pieszych, rowerzystów czy kierujących.

Właściwe,

wadzenie do szkół podstawowych i gimnazjalnych

go.

Edukacja taka umożliwiałaby już we wczesnym

pisów ruchu drogowego, a szczególnie kształtowanie

świadomości potrzeby przestrzegania obowiązują-

cych przepisów i odpowiedzialności za bezpieczeń-

stwo własne i innych użytkowników dróg, a także

kształtowanie gotowości do niesienia pomocy poszko-

dałyby już taką wiedzę opanowaną w dobrym stop-

niu.

Wprawdzie wychowanie komunikacyjne w pol-

komunikacyjnej nie wprowadzono żadnych zasadni-

czych zmian, a wychowanie komunikacyjne dzieci

i młodzieży w dobie dynamicznego rozwoju motory-

zacji powinno być przedmiotem szczególnej troski

powinno być wpisane do programu wychowawczego

szkoły.

Ponadto wszystkie osoby kształtujące dobre

postawy dziecka, jak nauczyciele, a także rodzice,

opiekunowie, powinny mieć czynny udział w takiej

edukacji.

Idealnym rozwiązaniem byłaby współpraca

szkoły z rodzicami, władzami samorządowymi, spo-

łecznościami lokalnymi, instytucjami i organizacja-

mi działającymi na rzecz zwiększenia bezpieczeń-

stwa ruchu drogowego.

We współczesnym świecie edukacja komunikacyj-

jak nie powodować zagrożeń w ruchu drogowym, jak

ich unikać oraz jak bezpiecznie funkcjonować w ru-

chu, respektując potrzeby i prawa innych uczestni-

ków ruchu.

Proces edukacyjny jest długotrwały, ale

jeżeli rozpoczęty jest wcześnie i prowadzony syste-

matycznie, czego dowodzą badania prowadzone w kra-

jach o wysokim poziomie bezpieczeństwa, przyczynia

się do osiągania pożądanych rezultatów i jest dobrą

inwestycją na przyszłość, zwiększającą bezpieczeń-

stwo ruchu drogowego.

Dedykuję ministerstwu edukacji to oświadczenie.

Być może ktoś zastanowi się nad tym, nad potrzebą

wprowadzenia tej właśnie formy wychowania komu-

nikacyjnego.

Dziękuję bardzo.

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

rocznica śmierci Grzegorza Przemyka, młodego

poety, syna opozycyjnej poetki Barbary Sadowskiej

i Leopolda Przemyka.

Był maturzystą liceum im.

Modrzejewskiego.

Zmarł na skutek pobicia przez

milicjantów.

Matka Grzegorza w tym samym roku, kiedy mia-

ło miejsce pobicie jej syna, została napadnięta i rów-

nież pobita przez „nieznanych sprawców”.

Jako poet-

ka bardzo przeszkadzała władzom komunistycznym,

ponieważ kwestionowała program demokracji ludo-

wej, czyli reżimu komunistycznego.

Sadowska za

działalność opozycyjną była kilkakrotnie aresztowa-

na.

Grzegorz Przemyk także angażował się w dzia-

łalność opozycyjną, drukował i kolportował ulotki

antykomunistyczne, zajmował się składem konspira-

cyjnej prasy.

Oficjalnym powodem zatrzymania Grzegorza było

jego głośne zachowanie na placu Zamkowym, gdzie

świętował zdanie egzaminu maturalnego.

Po aresz-

towaniu został przewieziony na komisariat milicji.

Podczas przesłuchania funkcjonariusze prawdopo-

dobnie zidentyfikowali syna opozycjonistki.

Otrzy-

mał 40 ciosów pałkami po barkach i plecach, a także

kilkanaście ciosów łokciami albo pięścią w brzuch.

Gdy leżał na ziemi, był kopany.

Jeden ze świadków

zeznał, że pamięta okrzyk któregoś z funkcjonariu-

szy: „Bijcie tak, żeby nie było śladów”.

Przemyk,

przetransportowany do szpitala, zmarł dwa dni póź-

niej w wyniku ciężkich urazów jamy brzusznej.

Grze-

gorza żegnało kilkanaście tysięcy ludzi, jego pogrzeb

miał miejsce 19 maja na Cmentarzu Powązkowskim.

Była to pierwsza tak duża manifestacja od czasu

wprowadzenia stanu wojennego, większość zebra-

nych manifestantów szła w całkowitej ciszy.

Przez

Polskę przetoczyła się fala oburzenia na bezkarność

milicjantów.

Prokuratura wszczęła śledztwo w sprawie Prze-

myka, podejmując jednocześnie działania mające na

celu oczyszczenie milicjantów z zarzutu odpowie-

dzialności.

Winą obarczono sanitariuszy, którzy wieź-

li Przemyka z komisariatu do szpitala.

W aktach spra-

wy zachowała się notatka ówczesnego szefa Minister-

stwa Spraw Wewnętrznych generała Kiszczaka: Ma

być tylko jedna wersja śledztwa – sanitariusze.

W 1984 r.

59

Kiszczak przyznał nagrody pieniężne funkcjonariu-

szom Ministerstwa Spraw Wewnętrznych za „ujaw-

nienie wobec opinii publicznej rzeczywistej prawdy”.

Nasuwa się pytanie: Czy zabójcy zostali rozlicze-

ni?

Dopiero w 1997 r. skazano wreszcie jednego

z winnych zbrodni, Arkadiusza Denkiewicza.

Irene-

usz Kościuk uniknął kary, jego proces umorzono

w związku z przedawnieniem się sprawy.

Do niedaw-

na pracował w Policji w Biłgoraju.

Obecnie jest na

mundurowej emeryturze.

Grzegorz Przemyk, mając 19 lat, miał całe życie

przed sobą.

Niestety on i jego matka nie zgadzali

się z reżimem komunistycznym, walczyli o prawdę

i chcieli zachować swoje wartości.

Takich jak on

było wielu, jednak takich ludzi należało usuwać,

nieważne w jaki sposób, ważne, aby było to sku-

teczne i nikt nie dowiedział się prawdy.

Tym lu-

dziom trzeba poświęcić czas i prawdę, aby tutaj,

w parlamencie, w tym miejscu, o tym mówić, o tak

wspaniałych ludziach jak Grzegorz Przemyk.

Dzię-

kuję bardzo.

(Oklaski)

dzisiejsze oświadczenie chcę zaprotestować przeciw-

ko hipokryzji rządu i rządzącej obecnie koalicji Plat-

forma Obywatelska – PSL.

Otóż w 2012 r. rząd za-

powiedział zlikwidowanie z końcem 2012 r. progra-

mu „Rodzina na swoim”, programu budownictwa

mieszkaniowego, zarówno w zakresie budownictwa

jednorodzinnego, jak i zakupu mieszkań, zarówno

Program ten spowodował, że zostało zakupionych

prawie 200 tys. mieszkań i rozwinął się rynek bu-

downictwa mieszkaniowego, rynek budowlany.

Spo-

wodował on powstanie wielu miejsc pracy, spowodo-

wał, że rodziny mniej zamożne – wskutek zwrotu

50% odsetek od kredytu w ciągu pierwszych 8 lat,

kiedy te odsetki są największe – uzyskały możliwość

zakupu mieszkań.

I rzeczywiście, zakupy mieszkań

miały miejsce w znacznej części na rynku wtórnym,

co stało się powodem do zarzutów.

Otóż zakupy na

rynku wtórnym były spowodowane tym, że rodziny

mniej zamożne szukały większych mieszkań, śred-

nich, dozwolonych w ramach programu, które byłyby

dla nich najtaniej dostępne.

Rodziny te kupowały

mieszkania na rynku wtórnym i w ten sposób ci, któ-

rzy sprzedali mieszkania na rynku wtórnym i doro-

bili się, mogli kupować droższe mieszkania na rynku

pierwotnym.

Stąd program ten nakręcał koniunktu-

rę gospodarczą w zakresie podatków, liczby miejsc

pracy, likwidacji bezrobocia, a także podatku VAT

i wszystkich innych podatków związanych z rynkiem

pracy i produkcją materiałów budowlanych, i w pew-

nym zakresie – a niektórzy specjaliści twierdzą, że

w całości – spłacał się.

Otóż program ten został wstrzymany.

Nie podano

dokładnych przyczyn, dlatego że nie zostały przepro-

wadzone wyliczenia dotyczące zysków finansowych

z tego programu, o których powiedziałem wcześniej.

Praktycznie oparto się tylko na przypuszczeniach mi-

nistra finansów, że za duże są wydatki Skarbu Pań-

stwa z tego tytułu.

Bieżące wydatki Skarbu Państwa

były, ale w znacznej części się zwracały.

Zapowiedzia-

no, że 1 stycznia tego roku będzie uruchomiony nowy

program, „Mieszkanie dla młodych”.

Minął 1 stycznia

2013 r. i nie mamy żadnego programu – po raz pierw-

szy od 1989 r. – który wspierałby budownictwo miesz-

kaniowe dla rodzin, młodych małżeństw, dla tych,

którzy chcą poprawić swój status materialny.

Obecne zapowiedzi dotyczące programu „Miesz-

kanie dla młodych” są bardzo niesprawiedliwe.

W ra-

mach tego programu ma być spłacana część kredy-

tów, a więc ma on być trudniejszy do przyjęcia.

W związ-

ku z tym państwo poświęca na to mniej środków, ale

i mniej na tym zyska, ponieważ program ten zamyka

możliwość nabywania mieszkań na rynku wtórnym

i możliwość kredytowania także budownictwa jedno-

rodzinnego.

Faktycznie nowy program zapowiedzia-

ny przez rząd wyklucza prawie 40 powiatów w kraju,

w którym w niewielkim zakresie rozwinięte jest bu-

downictwo deweloperskie, ponieważ program doty-

czy tylko rynku pierwotnego.

A więc te 40 powiatów

w kraju jest wykluczonych.

Program zakłada rów-

nież, że tylko ludzie młodzi będą mogli z niego korzy-

stać.

Ze środków z poprzedniego programu na zakup

swojego pierwszego mieszkania korzystał każdy.

Z tego

programu praktycznie nikt w około 40 powiatach

w Polsce nie będzie mógł skorzystać, bo nie ma tam

budownictwa deweloperskiego.

A więc program jest niesprawiedliwy z punktu

widzenia równomiernego rozwoju kraju i równego

dostępu Polaków do świadczeń przysługujących ze

strony państwa i wyklucza znaczną część ludności

Polski z możliwości korzystania z tego programu.

Jest kierowany tylko do mieszkańców dużych miast.

Stąd chciałbym stwierdzić, że rząd, mówiąc o tym,

że poprzez ten nowy program zrobi lepszy program

od poprzedniego, poprawiony, program, który przy-

czyni się do większego rozwoju budownictwa miesz-

kaniowego, po prostu skłamał.

Tak się nie dzieje,

nawet z założeń to nie wynika.

W związku z tym

mówienie o czymś lepszym, a robienie czegoś gorsze-

go jest oszukiwaniem Polaków.

Natomiast wyklucze-

nie części Polaków z tego programu jest krzywdzące

i niesprawiedliwe i wobec tego w swoim oświadczeniu

składam mocny protest przeciwko takiemu podejściu

do Polaków, do młodych Polaków, do polskich rodzin.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Poseł Waldemar Andzel

60

A czy pan minister może przypomnieć, ile miesz-

kań wybudowano w ramach tamtego programu, „Ro-

dzina na swoim”?

(Poseł Krzysztof Tchórzewski: 191 tys.)

Ile?

(Poseł Krzysztof Tchórzewski: 191 tys.)

191 tys. Dziękuję.

się wiele uroczystości związanych z funkcjonowa-

niem straży pożarnej.

Podczas spotkań okolicznoś-

ciowych druhny i druhowie strażacy otrzymują wy-

różnienia, składane są wyrazy uznania i gratulacje.

W towarzyszących spotkaniom rozmowach można

dostrzec i satysfakcję strażaków, i rozczarowanie,

którego nie ukrywają ochotnicy strażacy.

Podnoszą

oni to, że w gruncie rzeczy pełnią funkcje państwo-

we, realizują zadania narodowe, biorąc udział w ak-

cjach ratowniczo-gaśniczych.

Satysfakcja towarzy-

sząca drużynom strażackim, którym patronuje św.

Florian, jest coraz bardziej przykrywana niekorzyst-

nymi zjawiskami towarzyszącymi działaniom stra-

żaków ochotników, które polegają na coraz większych

kosztach dla gmin utrzymujących jednostki straża-

ckie, nierównomiernym dostępie do wysokiej jakości

sprzętu strażackiego, niskiej gratyfikacji finansowej

ochotników czy obwarowaniach prawnych, z którymi

muszą zmierzać się prezesi i komendanci OSP.

Jednym z najbardziej dyskutowanych problemów

jest obecnie kwestia wydania rozporządzenia wyko-

rujących pojazdami.

Brak rozporządzenia dotyczące-

go wydawania zezwoleń przez starostwa powiatowe,

za które zapłacić musi gmina, uniemożliwi po 19 lipca

2013 r. kierowanie pojazdami uprzywilejowanymi

przez kierowców członków OSP.

Apeluję więc do właś-

ciwego ministra o szybką interwencję i podjęcie de-

cyzji umożliwiających zgodne z prawem obsługiwanie

pojazdów uprzywilejowanych przez ochotników stra-

żaków.

Istnieje więc pilny obowiązek zamiany za-

świadczeń na zezwolenia, by nie unieruchomić kie-

rowców ochotników wozów strażackich, co prowadzi-

łoby do obniżenia stopnia bezpieczeństwa państwa.

Dziękując wszystkim ochotniczym strażom pożar-

nym za służbę państwu i ojczyźnie, wyrażam prze-

konanie, że niedogodności i utrudnienia zostaną

chociaż częściowo w najbliższym czasie zlikwidowa-

ne.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Poseł Marian Cycoń:

ców z przedsiębiorcami.

W czasie gospodarczych wyzwań warto zwrócić

wytwarzają ok. 2/3 PKB.

Ten sektor gospodarki jest

również siłą napędową wzrostu innowacji w Unii Eu-

ropejskiej.

Według wyników badań przedstawionych

pod koniec marca tego roku przez Komisję Europej-

ską mocną stroną najbardziej innowacyjnych krajów

Unii Europejskiej jest świetna współpraca innowa-

cyjnej przedsiębiorczości i szkolnictwa wyższego.

nież dobrze rozwinięty sektor szkolnictwa wyższego

oraz są ścisłe powiązania między przemysłem i na-

uką.

Szwecja, Niemcy, Dania i Finlandia to kraje

skiej.

Unijny ranking innowacyjności na drugim bie-

gunie stawia Polskę.

Ten stan rzeczy na szczęście zaczął się zmieniać.

Przedsiębiorstwa i uczelnie, widząc wzajemne korzy-

ści ze wspólnej wymiany i rozwoju wiedzy, podejmu-

ją szeroko rozumianą współpracę.

Istniejącą do nie-

dawna przepaść między nauką a gospodarką stara

się zmniejszyć konkurs ministerstwa nauki „Top 500

Innovators” skierowany do badaczy, którzy za grani-

cą uczą się, jak przekuć pomysły na biznes.

Uczest-

nicy pierwszej edycji dwa miesiące spędzili na Uni-

wersytecie Stanforda w Dolinie Krzemowej, gdzie

poznawali tajniki współpracy nauki z biznesem.

Do

2015 r. na szkolenia zagraniczne wyjedzie łącznie

500 osób.

By zbliżyć naukę do gospodarki, przy uczel-

niach w Polsce powstała sieć akademickich inkuba-

torów innowacyjności.

Niedawno otwarto Centrum Nauk Biologiczno-

-Chemicznych Uniwersytetu Warszawskiego.

Jego

budowę w większości sfinansowano z funduszy euro-

pejskich – blisko 240 mln pochodziło z programu

„Innowacyjna gospodarka”.

Całkowita wartość inwe-

stycji to ok. 291 mln zł.

Główne obszary, w których

będzie się tam prowadzić badania, to ochrona środo-

wiska, nowe źródła energii i związki biologicznie

aktywne.

Centrum, wyposażone w nowoczesną apa-

raturę, posłuży naukowcom do zaawansowanych prac

badawczo-rozwojowych na styku biologii i chemii.

ośrodków naukowych w Europie, ale, co wydaje się

najważniejsze, działalność centrum będzie ukierun-

61

kowana na współpracę z przedsiębiorcami, co ma

gospodarki.

Na zlecenie firm lub wspólnie z nimi na-

ukowcy będą realizowali projekty badawcze, których

wyniki powinny znaleźć zastosowanie w takich dzie-

dzinach, jak biotechnologia, energetyka, farmaceu-

tyka, elektronika, medycyna czy wspomniana ochro-

na środowiska.

Na terenie centrum ma powstać rów-

nież inkubator technologiczny wspierający tworzenie

przedsiębiorstw w oparciu o nowe technologie po-

wstałe w wyniku badań.

Do podobnych przedsięwzięć i projektów należy

przykładać ogromną wagę.

Szybki i skuteczny trans-

fer wiedzy do gospodarki jest dzisiaj jednym z naj-

ważniejszych atutów w utrzymaniu gospodarczego

wzrostu.

Polsce w tym momencie jest jeszcze daleko

do liderów innowacyjności w Unii Europejskiej.

Dla-

tego każda inicjatywa, każde spotkanie i każdy po-

mysł zbliżający biznes, przedsiębiorców i wyższe uczel-

nie są niezwykle cenne i będą procentowały w przy-

szłości.

Dziękuję za uwagę.

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

dzi, co tutaj robi Sojusz Lewicy Demokratycznej, ale

to, czego byliśmy świadkami dzisiaj, jest zachowa-

niem haniebnym, kompromitującym i przynoszącym

wstyd Wysokiej Izbie.

Nie robi wrażenia na panach

postkomunistach pobicie i śmierć 19-letniego liceali-

sty.

Nie robi wrażenia cierpienie matki czy krzywda

rodziny i prześladowania przyjaciół i znajomych.

Pa-

nowie postkomuniści nie uważają za stosowne oddać

hołdu niewinnej ofierze milicji i ZOMO.

Przez ten

fatalny gest, zdaje się, utożsamiają się ze zbrodniczą

tradycją PZPR, Służby Bezpieczeństwa, Milicji Oby-

watelskiej i ZOMO.

To jest bardzo przykre, że III Rzeczpospolita wy-

płaca mordercom, pomocnikom, poplecznikom tłuste

powiedzialności przez 23 lata swojego istnienia.

To

bardzo przykre, że III Rzeczpospolita odwraca się

plecami do prawdy i do sprawiedliwości.

To jest coś,

co podważa fundamentalne zaufanie do moralności,

do etosu, do sprawiedliwości, to jest coś, co zachęca

do zbrodni w przyszłości.

Ja nie wiem, dlaczego od

23 lat nie mogą być ukarani w Polsce komunistyczni

zbrodniarze, komunistyczni mordercy, kto i kiedy

gwarantował im bezpieczeństwo.

Chciałbym powiedzieć, że mnie te zobowiązania

czy obietnice bezkarności nie obowiązują.

Ja jeszcze

z tym czerwonym draństwem nie skończyłem.

Prę-

dzej czy później przyjdzie taki dzień, w którym ko-

munistyczni zbrodniarze dostaną zapłatę za swoje

zasługi i wrócą tam, gdzie jest ich miejsce, tam, skąd

przyjechali na ruskich czołgach.

Tak mi dopomóż

Bóg.

(Oklaski)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

czenia.

Na tym zakończyliśmy oświadczenia poselskie.

Na tym kończymy 40. posiedzenie Sejmu Rzeczy-

pospolitej Polskiej.

Porządek dzienny 41. posiedzenia Sejmu, zwoła-

nego na dni 22, 23 i 24 maja 2013 r., został paniom

(Marszałek trzykrotnie uderza laską marszałkow-

Dziękuję bardzo.

(Koniec posiedzenia o godz. 15 min 59)

*

)

Poseł Marian Cycoń

Pytania w sprawach bieżących

– punkt 5. porządku dziennego

Poseł Arkadiusz Mularczyk

(Klub Parlamentarny Solidarna Polska)

Pytanie dotyczy bezpieczeństwa w sektorze trans-

portu kolejowego oraz stanu realizacji inwestycji

szczególnym uwzględnieniem budowy linii kolejowej

Szanowny Panie Ministrze!

Najwyższa Izba Kon-

troli przeprowadziła analizę dotyczącą ratownictwa

kolejowego i ochrony przeciwpożarowej na kolei.

Kon-

trola objęła okres styczeń 2010 r. – czerwiec 2012 r.

SA, a także jednostki wchodzące w skład krajowego

systemu ratowniczo-gaśniczego, nie są odpowiednio

przygotowani pod względem organizacyjnym i wypo-

sażenia w sprzęt do wykonywania zadań ratowni-

czych i gaśniczych.

Według NIK cztery kolejowe ze-

społy ratownicze utraciły gotowość operacyjną.

Za-

rządcy linii kolejowych nie byli zainteresowani utrzy-

mywaniem służb ratowniczych z uwagi na związane

z tym koszty.

Zdaniem Izby przyczyną tego stanu jest

nierzetelne realizowanie zadań, nieprawidłowości

systemowe i niedostateczny nadzór Urzędu Trans-

portu Kolejowego.

Bulwersuje sytuacja, iż tylko w co

trzecim zespole ratowniczym zespoły były komplet-

ne, a w 3 z 24 jednostek ratownictwa technicznego

cownicy 11 z 13 skontrolowanych zakładów linii ko-

lejowych nie zostali wyposażeni w komplet środków

ochrony indywidualnej.

W ośmiu zakładach nie za-

rządzano ćwiczeń w formie próbnych alarmów.

W bli-

sko 60% zbadanych wyjazdów były one opóźnione aż

do 285 minut.

Ważnych świadectw sprawności nie

posiadała jedna piąta pojazdów szynowo-drogowych,

było niesprawnych.

Cztery zespoły nie posiadały zdol-

ności operacyjnej z powodu braku sprawnego sprzę-

tu, a dokumentacja ich stanu technicznego była pro-

wadzona nierzetelnie.

Dramatycznego obrazu sytu-

krotnie.

NIK stwierdził też poważne uchybienia

w pracy Urzędu Transportu Kolejowego, który nie

kontrolował wypełniania przez zarządców infra-

struktury obowiązków związanych z bezpieczeństwem

ruchu kolejowego dotyczącego prowadzenia akcji ra-

towniczych.

Skutkiem tej opieszałości było niezgło-

szenie przez PKP PLK w ciągu dwóch i pół roku aż

124 zdarzeń na sieci kolejowej, natomiast zgłoszenie

kolejnych 835 zdarzeń nastąpiło po wymaganym

ustawą terminie.

Kolejny z opublikowanych raportów Najwyższej

Izby Kontroli ocenia działania inwestycyjne prowa-

dzone w PKP PLK.

Jako przyczynę złego stanu in-

frastruktury kolejowej wskazano w nim brak dosta-

tecznej liczby sprawnie prowadzonych inwestycji.

Unijne środki pomocowe, zwłaszcza w ramach Pro-

na lata 2007–2013, dawały szansę na powstrzymanie

degradacji infrastruktury kolejowej.

Większość inwe-

stycji jest opóźniona z powodu braków w dokumen-

tacji przedprojektowej, projektowej i wykonawczej,

konieczności wykonania dodatkowych robót oraz

niewłaściwej koordynacji prac przez PKP PLK.

W efekcie 60% linii kolejowych i 30% rozjazdów

funkcjonuje tylko pod warunkiem, że przejeżdżające

po nich pociągi znacznie zwalniają.

Zamiast zapew-

nienia bezpieczeństwa na najwyższym poziomie uży-

wane są procedury awaryjne o najmniejszym stopniu

ochrony przed wypadkami, na przykład tzw. sygnał

zastępczy.

Realizacja zaleceń po kontrolach stanu

technicznego przeciąga się nawet do 1,5 roku.

Przy

założeniu utrzymania obecnego tempa inwestycji do

rych powstanie konieczność wstrzymania ruchu z uwa-

gi na stan techniczny, wyniesie ok. 4100 km.

Warto

w tym miejscu wskazać, że średnia prędkość pociągu

towarowego w Polsce wynosi 25 km/h przy średniej

w UE ponad dwa razy większej.

Przykładem kompletnego chaosu inwestycyjnego

PKP PLK jest budowa linii kolejowej Kraków-Podłę-

Teksty wystąpień niewygłoszonych

Załącznik nr 1

64

nica państwa.

Wybudowanie linii kolejowej Podłęże

dy pociągów pomiędzy Krakowem a Zakopanem oraz

portów Morza Czarnego.

Projekt przedmiotowy za-

kłada również modernizację przeznaczonej przez

PKP Polskie Linie Kolejowe SA do wyłączenia z eks-

ploatacji linii Nowy Sącz – Chabówka.

Za najkorzyst-

niejszą ofertę uznano tę złożoną przez konsorcjum

udzielonej przez pana ministra wywnioskować moż-

na, że ministerstwo traktuje projekt budowy linii

kolejowej Kraków-Podłęże – Piekiełko jako drugopla-

nowy.

Przygotowania do realizacji przedmiotowej

skie, które wynegocjowało ujęcie linii na mapach

transportowej.

W związku z opisanymi wyżej faktami proszę

1.

Czy wśród projektów, które mają zostać zre-

alizowane w latach 2014–2020 znajduje się budowa

nizacja linii kolejowych Nowy Sącz – Chabówka

2.

Czy wskazane przez pana ministra kryteria

4.

Czy wybór realizacji poszczególnych inwestycji

kolejowych w latach 2014–2020 będzie konsultowa-

ny z samorządami?

5.

Jakie działania podjął pan minister celem po-

prawy dramatycznej sytuacji w ratownictwie kolejo-

wym?

Oświadczenia poselskie

Poseł Piotr Chmielowski

Oświadczenie w sprawie V. Europejskiego Kon-

gresu Gospodarczego w Katowicach

W dniach 13–15 maja 2013 r. w stolicy Śląska od-

bywa się V. Europejski Kongres Gospodarczy.

W pierw-

szym dniu, zaraz po uroczystym otwarciu I sesję

tematyczną poświęconą przyszłości gospodarczej

Europy poprowadził premier Jerzy Buzek.

W panelu

dyskusyjnym udział wzięli: wicepremier i minister

gospodarki RP Janusz Piechociński, minister prze-

mysłu i handlu Czech Martin Kuba, minister gospo-

darki Słowacji Tomáš Malatinský, minister gospo-

darki narodowej Węgier Mihály Varga i minister

gospodarki Rumunii Varujan Vosganian.

Odniosłem wrażenie, że najbardziej komplekso-

wą, pełną i zrozumiałą ocenę przyczyn kryzysu, jak

również metod wyjścia ze stagnacji przedstawił ru-

muński minister gospodarki pan Varujan Vosganian.

II sesję dotyczącą spraw Afryki poprowadził pre-

zydent Aleksander Kwaśniewski.

Sesja „Go global!

Świat, Europa, Afryka.

Czas na nowe rozdanie” była

ciekawa, a jej kwintesencją było wystąpienie byłego

prezydenta Niemiec Horsta Köhlera.

Zrównoważony

rozwój wzajemnych stosunków pomiędzy Europą

a Afryką powinien być oparty o realną politykę do-

brosąsiedztwa.

Bo tylko poprzez poszanowanie róż-

nic wynikających z klimatu, historii, spraw społecz-

nych i etnicznych można zbudować powiązania, któ-

re dadzą efekty przynoszące obu stronom sukces.

Z kolei James L. Jones – emerytowany generał Kor-

pusu Piechoty Morskiej USA, były doradca ds. bez-

pieczeństwa narodowego Stanów Zjednoczonych – za-

głębił się w tematykę globalnego bezpieczeństwa.

Afryka musi w przyszłości stanowić solidny filar

uniemożliwiający eksport terroryzmu i innych zagro-

żeń.

Musimy jeszcze trochę poczekać na podsumowa-

nie kongresu, ale już wiemy, że wszyscy umawiają się

na następny rok.

Dziękuję za uwagę.

Poseł Józef Rojek

szość Polaków po usłyszeniu nazwy Surkonty zaraz

sięgnie po mapę albo będzie szukać informacji o tej

miejscowości w Internecie.

Nie jest to bynajmniej

nasza wina, ponieważ ta mała białoruska wieś nigdy

nie znalazła się w podręcznikach historii, chociaż,

zdaniem historyków, bitwa pod Surkontami zasłuży-

ła na choćby mały akapit.

W Surkontach, w sierpniu

1944 r., została stoczona pierwsza od 1939 r. regular-

na kilkugodzinna bitwa pomiędzy polskimi żołnie-

rzami z Armii Krajowej a Armią Czerwoną.

Jest tam

niewielki cmentarz, gdzie spoczywa 35 polskich żoł-

nierzy.

To właśnie tutaj został pochowany, wraz ze

swoimi podkomendnymi, podpułkownik Maciej Ka-

lenkiewicz, hubalczyk, cichociemny i oficer operacyj-

ny Komendy Głównej AK.

Gdybyśmy uważniej prze-

śledzili tamte wydarzenia, to bez wątpienia wielu

z nas nasunie się skojarzenie z pewną bitwą stoczoną

w starożytnej Grecji przez trzystu doborowych Spar-

tan.

Surkonty to właśnie takie małe i niestety zapo-

mniane polskie Termopile.

Obecnie trzydzieści metrów od cmentarza mają

zostać wybudowane obory.

Lokalne władze białoru-

65

skie nie widzą nic zdrożnego w budowaniu w sąsiedz-

twie cmentarza naszych bohaterów ośrodka hodowli

krów.

Oczywiście ten pomysł największe oburzenie

wywołał wśród członków organizacji zrzeszających

żołnierzy AK na Białorusi, przede wszystkim dlate-

go, że w miejscu cmentarza obecnie jest coś, co bar-

dziej niż miejsce pochówku przypomina plac budowy.

Ponadto akowcy doskonale pamiętają czasy, kiedy

przez kilkadziesiąt lat władzy radzieckiej na zdewa-

stowanym cmentarzu pasły się kołchozowe krowy.

Wówczas tylko dzięki determinacji miejscowej pol-

skiej ludności nie udało się zaorać cmentarza.

Sprawa Surkont to bez wątpienia okazja do wy-

kazania się dla naszego rządu, bo trzeba zrobić wszyst-

ko, aby do tej profanacji nie doszło.

Jednak z drugiej

strony, gdy patrzę na to, co się działo na Stadionie

Narodowym 1 sierpnia ubiegłego roku, to mam po-

ważne wątpliwości, czy jeszcze możemy liczyć na ja-

kąś szczególną aktywność rządu w sprawie Surkont.

Koncert Madonny w rocznicę wybuchu powstania

warszawskiego także był przejawem lekceważenia

naszych bohaterów i tradycji, a jednak, pomimo bar-

dzo licznych protestów, zrobiono wszystko, żeby się

w tym terminie odbył.

O tym koncercie większość

Polaków pewnie już by zapomniała, gdyby nie fakt,

że media właśnie przypomniały, iż Ministerstwo

Sportu i Turystyki dopłaciło do niego około 5 mln zł,

a co gorsza zrobiło to wbrew wcześniejszym zapowie-

ważną rocznicę organizuje się za nasze pieniądze

koncert piosenkarki znanej z zachowań, które obra-

żają rożne środowiska, a jej przeboje notabene nie

mają nic wspólnego z naszą historią czy tradycją.

Niektórzy zastanawiają się, porównując warszaw-

ski koncert Madonny z tym, co dzieje się w białoru-

skich Surkontach, czy nie powinniśmy być jednak

zadowoleni, bo w gruncie rzeczy na razie nikt jeszcze

nie każe nam przecież płacić za budowę wspomnia-

nych obór.

Poseł Piotr Szeliga

ręczników szkolnych

Pani Marszałek!

Wysoka Izbo!

9 maja na wniosek

Fundacja Europejska Inicjatywa Obywatelska

– Polska Bez Korupcji wspierana przez grupę rodzi-

ców i nauczycieli prowadzi w ramach akcji „Czysta

ców edukacyjnych prezentów szkołom, a w istocie

dyrektorom i nauczycielom – bo prezenty są przezna-

czone do indywidualnego korzystania – w zamian za

wybór wskazanego podręcznika.

Prezenty to drogi

sprzęt elektroniczny w postaci laptopów, tabletów,

rzutników itp.

Często podpisywane są kilkuletnie

umowy o współpracy z wydawnictwami przekazują-

cymi sprzęt zobowiązujące szkoły do korzystania

z podręczników, a zobowiązania te często obwarowa-

ne są swoistymi karami umownymi za niedotrzyma-

nie postanowień umowy opiewającymi na równowar-

tość przekazanego sprzętu.

Setki przedstawicieli han-

dlowych reprezentujących wydawców edukacyjnych

wizytuje polskie szkoły, aby w zamian za wybór na-

rzuconego przez nich podręcznika oferować wspo-

mniane drogie prezenty.

Opisany proceder generuje wiele patologii polskiej

1) drogie podręczniki – olbrzymie nakłady na dro-

gie prezenty muszą być rekompensowane przez wy-

dawców podnoszeniem cen podręczników;

2) obniżenie poziomu edukacji – wybór podręcz-

nika oparty o kryteria pozamerytoryczne powoduje

wiem nie podręczniki najlepsze, przeciwnie, gorsze

lub wręcz złe, byle były obudowane drogimi prezen-

tami.

Niezależnie od powyższego proceder uderza w za-

wód nauczyciela, jego prestiż, a pośrednio w dobre

imię całej polskiej edukacji.

W opinii Solidarnej Polski opisywany proceder

przez zawieranie przez dyrektorów szkół kilkulet-

Solidarna Polska oczekuje podjęcia przez minister

edukacji narodowej Krystynę Szumilas zdecydowa-

nych działań w zakresie transparentności rynku

cego roku.

Poseł Andrzej Szlachta

czeniu poselskim chciałbym odnieść się do nowego

zjawiska, które ma miejsce w wielu samorządach,

polegającego na kosztownych wyjazdach zagranicz-

66

nych marszałków, prezydentów, rzadziej burmistrzów,

w celach promocyjnych.

Można zrozumieć wyjazdy

związane z wymianą w ramach współpracy miast czy

regionów partnerskich.

Na przestrzeni ostatnich

23 lat, po restytucji samorządów w Polsce, samorzą-

dy nawiązały współpracę z partnerami samorządo-

wymi z innych państw.

W ramach tej współpracy

następuje wymiana doświadczeń samorządowych

w obszarach: kultury, edukacji, gospodarki, innowa-

cyjności, turystyki, funkcjonowania spółek komunal-

nych, sportu, wymiana osiągnięć w zakresie twór-

czości dzieci i młodzieży.

Na obszarze województwa podkarpackiego w ostat-

nich 2–3 latach miały miejsce budzące wyraźną dez-

aprobatę wyjazdy marszałka województwa do wielu

miast nie tylko europejskich na kwotę ponad 0,5 mln zł.

Prezydent miasta Rzeszowa odbył egzotyczne po-

dróże mające jednoznacznie charakter turystyczny,

a nie merytoryczny.

Do tych wyjazdów należy zali-

czyć wyjazd prezydenta i współpracowników do Gre-

cji (w okresie olimpiady w Atenach), Chin, Emiratów

Arabskich, Stanów Zjednoczonych, Szwajcarii, Bruk-

seli.

W sytuacji olbrzymiego zadłużenia miasta Rze-

szowa taki bizantyjski styl sprawowania władzy sa-

morządowej wywołuje oburzenie mieszkańców.

Z jed-

nej strony młodzi, wykształceni ludzie nie mogą

znaleźć pracy, brak jest środków na pomoc społeczną,

na edukację, żłobki czy przedszkola, a z drugiej stro-

ny władza, nie licząc się z kosztami, odbywa kosztow-

ne podróże, które poza efektem turystycznym przy-

niosły Rzeszowowi chińskie, tandetne kosze na śmie-

ci i kontrowersyjną kładkę, która oszpeciła centrum

Rzeszowa.

Chce się powiedzieć: więcej umiaru, przy-

zwoitości i szacunku dla wyborców!

Poseł Jan Warzecha

Ludowego Sejm zdecydował, że LOT będzie mógł zo-

stać sprywatyzowany.

Uchylając ustawę o przekształ-

ceniu własnościowym PLL LOT, zwolnił Skarb Pań-

stwa z obowiązku zachowania co najmniej 51% akcji

polskiego przewoźnika.

Resort Skarbu Państwa ar-

gumentował, że ustawowy nakaz zachowania co naj-

mniej 51% akcji LOT „przekładał się na mniejsze

zainteresowanie potencjalnych inwestorów”.

Obecnie Skarb Państwa ma 67,97% akcji LOT,

TFS Silesia – 25,1%, pozostałe 6,93% akcji należy do

pracowników.

Za uchyleniem ustawy głosowało 235 posłów,

212 było przeciw, nie było posłów wstrzymujących się

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Największe kon-

trowersje wzbudza jednak to, że minister skarbu

pomimo zapowiedzi nie przedstawił planu napraw-

czego dla PLL LOT.

Poseł Prawa i Sprawiedliwości stawiał pytanie,

czy logiczne jest wspieranie spółki z pieniędzy pub-

licznych, a następnie decydowanie o jej prywatyzacji.

Oskarżał rząd, że poprzez brak odpowiedniego nad-

zoru doprowadził spółkę na skraj upadku.

Kolejny

poseł naszej partii ostrzegał, że sprzedaż PLL LOT

innemu przewoźnikowi może doprowadzić do likwi-

dacji połączeń lotniczych z Warszawy, w szczególno-

ści na długich trasach, i kierowania pasażerów do

portów przesiadkowych, np. w Niemczech.

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

To smutne, bo

wszystko wskazuje na to, że poprzez decyzję podjętą

przez posłów koalicji PO–PSL już wkrótce jedna z nie-

licznych spółek, która promowała nasz kraj w świe-

cie, przestanie kojarzyć się z Polską.

Poseł Jarosław Żaczek

Pani Marszałek, Wysoka Izbo!

Kilka dni temu

miałem przyjemność uczestniczyć, niezależnie od

różnych opinii, w ważnym dla naszego powiatu i jego

mieszkańców wydarzeniu – otwarciu pływalni po-

wiatowej w Rykach.

Droga do tego była długa i trud-

na, wiele przeszkód musiało zostać pokonanych, by-

śmy dziś w tym miejscu mogli być.

Nikt z tam obecnych nie powinien mieć wątpliwo-

ści, jak ważną rolę dla przyszłości mieszkańców po-

wiatu ryckiego, gminy Ryki będzie odgrywać ten

nowoczesny obiekt – dla nas wszystkich, dla zdro-

wia i rozwoju fizycznego, w tym szczególnie dzieci

i młodzieży, który pozwoli rozwijać zainteresowa-

nie aktywnymi formami spędzania wolnego czasu,

umożliwi rehabilitację osób niepełnosprawnych oraz

wzmocni naszą pozycję w regionie.

Dzięki tej inwe-

stycji wiemy w Rykach, że inwestycje można realizo-

wać z udziałem środków Unii Europejskiej, że takie

środki są.

Wszyscy pamiętamy, jak wielką walkę trzeba było

stoczyć – mam w niej swój, myślę, istotny udział

– przy wsparciu poprzednich władz powiatu, społecz-

ności naszego powiatu oraz władz i społeczności in-

nych gmin, o dofinansowanie tego zadania, które

wskutek nieuczciwości i układu politycznego zostało

w pierwszej fazie tego finansowania pozbawione.

Pokonaliśmy wiele trudności, również na gruncie

lokalnym, nie wszyscy tej inwestycji chcieli, choć wi-

działem tam wszystkich.

Jak widać, sukces ma wielu

ojców...

Tak, uważam to za sukces, bo była to ostatnia

szansa, żebyśmy w tym okresie finansowania coś

w Rykach zrobili, bo za te pieniądze nie można było

zbudować dróg, oczyszczalni – na te cele pieniądze

były w innych działaniach – również dlatego że ta-

kich pieniędzy z Unii Europejskiej w takiej wysokości

i w takiej proporcji dofinansowania chyba już nigdy

nie będzie.

No i ostatni argument, którym często bije się we

mnie.

Tych pieniędzy nie dostałaby również szkoła

w Rososzy.

Tak więc ustalmy, czy jest to sukces, a w za-

67

sadzie dorównanie innym, bo słyszałem, że Żelechów

nawet przygotowuje się do budowy hali sportowej

i pływalni, czy też od jutra, a w zasadzie tak już się

dzieje teraz, basen będzie służył władzom do wytłu-

maczenia wszystkich byłych i przyszłych porażek, i nie

ma w znaczenia, w jakim zakresie się w tym przed-

sięwzięciu uczestniczyło.

W moim przekonaniu pod-

jęto słuszną decyzję.

Nie byłoby nas tutaj dziś, gdyby nie odwaga po-

przednich władz powiatu ryckiego i determinacja

mieszkańców, za co gorąco dziękuję śp. L. Filipkowi,

ówczesnemu staroście, całemu zarządowi i radzie i na-

szemu społeczeństwu, które razem z nami zaanga-

żowało się w walkę o basen i swoją przyszłość.

Obecnym władzom powiatu i gminy Ryki, którym

przypadł zaszczyt otwarcia basenu, gratuluję, że

udało się dokończyć naszą pracę i nie zniszczyć tego

wielkiego przedsięwzięcia.

Otwarty został basen w Ry-

kach – pomnik zwycięstwa uczciwości i jedności na-

szego społeczeństwa... które nie pozwoliło pokonać

się w politycznej rozgrywce.

To pozwala nam wie-

rzyć, że zjednoczeni i odważni w działaniach o wspól-

ne dobro wiele możemy zmienić... nie tylko na płasz-

czyźnie lokalnej...

Porządek dzienny

Otwarcie posiedzenia

Komunikaty

Punkt 2. porządku dziennego: Pierwsze

Punkt 3. porządku dziennego: Pierwsze

Punkt 4. porządku dziennego: Pierwsze

Minister Pracy i Polityki Społecznej

Minister Pracy i Polityki Społecznej

Minister Pracy i Polityki Społecznej

w sprawach bieżących

Podsekretarz Stanu

Sekretarz Stanu w Ministerstwie Transportu,

40. posiedzenia Sejmu

(Obrady w dniu 14 maja 2013 r.)

str. str.

Oświadczenia

Zamknięcie posiedzen