text:
Sejm

Rzeczypospolitej Polskiej

Posłowie Adam Lipiński i Wojciech Zubowski.

.

.81

Posłowie Patryk Jaki i Beata Kempa .

.

.

.

.

129

Posłowie Marcin Kierwiński

Posłowie Wojciech Zubowski

str. str.

TREŚĆ

część 1

str. str.

Posłowie Jarosław Górczyński

Posłowie Maks Kraczkowski

Posłowie Maks Kraczkowski

Posłowie Marek Stolarski

Posłowie Włodzimierz Bernacki

Posłowie Piotr Naimski

Poseł Jakub Rutnicki oraz grupa posłów .

.

.

296

Poseł Maciej Orzechowski

Posłowie Dariusz Cezar Dziadzio

Posłowie Jacek Kwiatkowski

Posłowie Robert Biedroń i Paweł Sajak .

.

.

308

Poseł Michał Wojtkiewicz oraz grupa posłów.

.

.316

Posłowie Zbigniew Girzyński

str. str.

Posłowie Maks Kraczkowski

Posłowie Tomasz Latos

Posłowie Tomasz Latos

Posłowie Jadwiga Wiśniewska

Poseł Małgorzata Sekuła-Szmajdzińska .

.

.

398

Zapytania

Posłowie Arkadiusz Mularczyk

Poseł Piotr Chmielowski

Posłanki Iwona Kozłowska

str. str.

Poseł Tadeusz Tomaszewski

Posłowie Ewa Malik i Wojciech Szarama .

.

.

.474

Posłowie Henryk Siedlaczek

Odpowiedzi na zapytania

Podsekretarz stanu

Przewodniczący Komisji Nadzoru Finansowego

Podsekretarz stanu w Kancelarii Prezesa

Minister Władysław Kosiniak-Kamysz.

.

.

.

548

Podsekretarz stanu

str. str.

Podsekretarz stanu w Kancelarii Prezesa

Minister Władysław Kosiniak-Kamysz.

.

.

.

603

Zastępca szefa Służby Cywilnej

str. str.

Druk 781

INTERPELACJE

Informuję, że wpłynęły następujące interpelacje:

1) posła Cezarego Olejniczaka w sprawie plano-

kowej, oraz lokalizacji zwałowiska zewnętrznego na

na (5929),

2) posła Jacka Czerniaka w sprawie domniemania

kierowania się zasadą nepotyzmu przy powoływaniu

na funkcję sędziego, na przykładzie apelacji lubelskiej

– do ministra sprawiedliwości – ponowna (8012),

3) posła Maksa Kraczkowskiego w sprawie przy-

dynie – do prezesa Rady Ministrów (7937),

4) posła Maksa Kraczkowskiego w sprawie pienię-

dzy osób zmarłych zdeponowanych w instytucjach

ﬁnansowych–doprezesaRadyMinistrów(7938),

5) posła Maksa Kraczkowskiego w sprawie dzia-

– do prezesa Rady Ministrów (7939),

6) posła Maksa Kraczkowskiego w sprawie ban-

ków współpracujących z Amber Gold – do prezesa

Rady Ministrów (7940),

7) posła Maksa Kraczkowskiego w sprawie moż-

liwych strat/kosztów Skarbu Państwa związanych

(7941),

8) posła Maksa Kraczkowskiego w sprawie stan-

dardów obliczania długu publicznego – do ministra

ﬁnansów(7942),

9) posła Artura Dunina w sprawie ograniczenia

wymi – do ministra ﬁnansów(9394),

10) posła Artura Dunina w sprawie uznania nie-

przetworzonych liści tytoniu za wyrób tytoniowy – do

ministra ﬁnansów(9395),

11) poseł Marzeny Machałek w sprawie braku

12) poseł Marzeny Machałek w sprawie planowa-

nego zakończenia programu „Rodzina na swoim”

morskiej (9397),

13) poseł Marzeny Machałek w sprawie warun-

ków wycinania drzew przez właścicieli gruntów – do

ministra środowiska (9398),

14) poseł Marzeny Machałek w sprawie projekto-

wanych zmian w ustawie o działalności pożytku pu-

blicznego i o wolontariacie – do ministra pracy i po-

15) posła Marka Rząsy w sprawie prywatyzacji

państwa (9400),

16) posła Janusza Cichonia w sprawie podstawy

programowej obowiązującej na kierunku technik we-

terynarii – do ministra edukacji narodowej (9401),

17) posła Andrzeja Guta-Mostowego w sprawie

połączenia funkcjonalnego Krajowego Rejestru Są-

dowego z Krajowym Rejestrem Skazanych – do mi-

nistra sprawiedliwości (9402),

18) posła Andrzeja Guta-Mostowego w sprawie

wych i Autostrad – do ministra transportu, budow-

19) posła Jarosława Katulskiego w sprawie moż-

dziecka, tzw. becikowego – do ministra pracy i poli-

20) posła Grzegorza Sztolcmana w sprawie han-

dlu nieprzetworzonymi liśćmi tytoniu, których sprze-

daż nie jest objęta podatkiem akcyzowym – do mini-

stra ﬁnansów(9405),

21) poseł Krystyny Łybackiej w sprawie trudnej

sytuacji ﬁnansowejInstytutu„Pomnik–Centrum

Zdrowia Dziecka” w Warszawie, klinik i innych

ośrodków medycznych – do prezesa Rady Ministrów

(9406),

22) posła Stanisława Wziątka w sprawie propozy-

ministra spraw wewnętrznych (9407),

23) posła Stanisława Wziątka w sprawie limitu

punktów przydzielonych przez Zachodniopomorski

Powiatowemu w Białogardzie – do ministra zdrowia

(9408),

2

24) poseł Joanny Fabisiak w sprawie konieczności

przygotowania ustawy regulującej zasady funkcjono-

wania szkolnictwa polonijnego – do ministra eduka-

cji narodowej (9409),

25) posła Armanda Kamila Ryﬁńskiegowsprawie

nakładania kar unijnych na Polskę – do prezesa Rady

Ministrów (9410),

26) posła Ryszarda Kalisza w sprawie budowy

Ministrów (9411),

27) posła Ryszarda Kalisza w sprawie opóźnień

lejowej Rail Baltica – do ministra transportu, budow-

28) posłów Adama Lipińskiego i Wojciecha Zu-

bowskiego w sprawie odszkodowań za bezprawne

sportu i turystyki (9413),

29) poseł Małgorzaty Kidawy-Błońskiej w sprawie

Ignacego Jana Paderewskiego w Warszawie – do mi-

30) posła Wiesława Stanisława Janczyka w spra-

wie refundacji środków ﬁnansowychprzeznaczonych

na opiekę stomatologiczną – do ministra zdrowia

(9415),

31) posła Andrzeja Kani w sprawie ewentualnego

uzupełnienia katalogu dziedzin specjalizacji w zakre-

sie ochrony zdrowia – do ministra zdrowia (9416),

32) posła Pawła Szałamachy w sprawie ustaw re-

gulujących wspieranie instytucji ﬁnansowychprzez

Skarb Państwa – do ministra ﬁnansów(9417),

33) posła Henryka Siedlaczka w sprawie zakresu

i klubów – do ministra ﬁnansów(9418),

34) poseł Beaty Mazurek w sprawie wzrostu prze-

(9419),

35) poseł Beaty Mazurek w sprawie wsparcia ﬁ-

nansowego rodziców w zakupie podręczników szkol-

36) poseł Beaty Mazurek w sprawie problemów

– do ministra edukacji narodowej (9421),

37) poseł Beaty Mazurek w sprawie braku trans-

misji z igrzysk paraolimpijskich w Londynie – do mi-

38) posła Artura Dębskiego oraz grupy posłów

sowego – do ministra ﬁnansów(9423),

39) posła Józefa Lassoty w sprawie pracy więź-

niów – do ministra sprawiedliwości (9424),

40) poseł Anny Bańkowskiej w sprawie rosnącego

zadłużenia szpitali podległych Ministerstwu Zdrowia

– do ministra zdrowia (9425),

dowym zasobie bibliotecznym wprowadzonych roz-

porządzeniem ministra kultury i dziedzictwa naro-

42) posła Wojciecha Saługi w sprawie ustawy

43) posła Wojciecha Saługi w sprawie projektu

ska (9428),

44) posła Wojciecha Saługi w sprawie powoływa-

nia gminnych instytucji sportu na zasadach zbliżo-

nych do zasad powoływania obecnie funkcjonujących

instytucji kultury – do ministra sportu i turystyki

(9429),

45) posła Piotra Pyzika w sprawie ﬁrmznajdują-

cych się na liście ostrzeżeń publicznych KNF – do

ministra ﬁnansów(9430),

46) posła Henryka Siedlaczka w sprawie wyłącze-

nia opłaty eksploatacyjnej z podstawy obliczania do-

chodów gmin do celów tzw. podatku janosikowego

– do prezesa Rady Ministrów (9431),

47) posła Henryka Siedlaczka w sprawie braku

stra środowiska (9432),

48) poseł Małgorzaty Niemczyk w sprawie uchy-

lenia rozporządzenia ministra zdrowia z dnia 2 lute-

go 2011 r. w sprawie wymagań, jakim powinny odpo-

wiadać pod względem fachowym i sanitarnym po-

– do ministra zdrowia (9433),

49) poseł Małgorzaty Niemczyk w sprawie „Rzą-

dowego programu wspierania w latach 2009–2014

50) poseł Małgorzaty Niemczyk w sprawie właści-

wości miejscowej sądu rejonowego w sprawie rozwo-

dowej obywateli polskich przebywających nieprze-

rwanie ponad pół roku poza granicami kraju – do

ministra sprawiedliwości (9435),

51) posła Marka Kuchcińskiego w sprawie błędów

nistra sprawiedliwości (9436),

lotnicze – art. 197 ust. 9 – do ministra transportu,

lotnicze – art. 145a ust. 2 – do ministra transportu,

3

lotnicze – art. 140e ust. 3 – do ministra transportu,

lotnicze – art. 140d ust. 2 – do ministra transportu,

lotnicze – art. 128b ust. 4 – do ministra transportu,

lotnicze – art. 127 ust. 8 – do ministra transportu,

lotnicze – art. 116 ust. 8 – do ministra transportu,

lotnicze – art. 104 ust. 9 – do ministra transportu,

lotnicze – art. 104 ust. 1a – do ministra transportu,

lotnicze – art. 99 ust. 6 pkt 3 – do ministra transpor-

lotnicze art. 95a ust. 4 – do ministra transportu, bu-

lotnicze – art. 87a ust. 4 – do ministra transportu,

lotnicze – art. 83a – do ministra transportu, budow-

lotnicze – art. 83 ust. 1 – do ministra transportu,

lotnicze – art. 65a ust. 2 – do ministra transportu,

lotnicze – art. 64b ust. 13 – do ministra transportu,

lotnicze art. 59a ust. 5 – do ministra transportu, bu-

lotnicze – art. 59a ust. 6 – do ministra transportu,

lotnicze art. 59a ust. 7 – do ministra transportu, bu-

lotnicze – art. 54 ust. 8 – do ministra transportu,

lotnicze – art. 22c – do ministra transportu, budow-

wego – art. 15b ust. 3 – do ministra transportu, bu-

wego – art. 15b ust. 2 – do ministra transportu, bu-

76) poseł Haliny Szymiec-Raczyńskiej w sprawie

zamku w Szczytnej przekazanego z naruszeniem pra-

wa Kościołowi katolickiemu – do ministra admini-

77) poseł Haliny Szymiec-Raczyńskiej w sprawie

bezpłatnego dostępu do immunoglobuliny anty-D

– do ministra zdrowia (9462),

78) poseł Haliny Szymiec-Raczyńskiej w sprawie

średniczących i ich pracowników – do ministra roz-

woju regionalnego (9463),

79) posła Adama Kwiatkowskiego w sprawie bra-

ku doﬁnansowaniapismapolonijnego„Rodacy”wy-

dawanego na Syberii – do ministra spraw zagranicz-

nych (9464),

80) posła Jerzego Wenderlicha w sprawie likwida-

wnętrznych (9465),

81) posła Piotra Zgorzelskiego w sprawie podwy-

żek opłat za przedszkola – do ministra edukacji na-

rodowej (9466),

82) posła Mariana Cyconia w sprawie wspierania

małopolskich gospodarstw ekologicznych – do mini-

83) posła Mariana Cyconia w sprawie wspierania

84) posła Mariana Cyconia w sprawie niekorzyst-

nych dla Nowego Sącza zapisów w projekcie „Założeń

4

krajowej polityki miejskiej do roku 2020” – do mini-

stra rozwoju regionalnego (9469),

85) poseł Elżbiety Rafalskiej w sprawie stosowa-

nia warunkowego umorzenia postępowania karnego

wobec osób kierujących pojazdami w stanie nie-

trzeźwości w latach 2006–2011 – do ministra spra-

wiedliwości (9470),

86) poseł Elżbiety Rafalskiej w sprawie środków

lacji sygnalizacji świetlnej – do ministra transportu,

87) posła Jerzego Polaczka w sprawie wyjaśnienia

zesa Rady Ministrów (9472),

i rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 13 lipca

– do ministra środowiska (9473),

89) poseł Barbary Bubuli w sprawie waloryzacji

cy społecznej oraz świadczeń rodzinnych – do mini-

90) poseł Jadwigi Wiśniewskiej w sprawie niskie-

go poziomu wiedzy ekonomicznej młodzieży – do mi-

nistra edukacji narodowej (9475),

91) poseł Jadwigi Wiśniewskiej w sprawie na-

gminnego zawierania umów o pracę na czas określo-

92) poseł Jadwigi Wiśniewskiej w sprawie funk-

cjonowania elektronicznego sądu w Polsce – do mini-

stra sprawiedliwości (9477),

93) poseł Jadwigi Wiśniewskiej w sprawie stoso-

wania zabezpieczeń wekslowych w stosunkach pracy

94) poseł Małgorzaty Sadurskiej w sprawie kon-

solidacji polskiej chemii – do ministra skarbu pań-

stwa (9479),

95) poseł Małgorzaty Sadurskiej w sprawie likwi-

dacji części stacji paliw na skutek ich niedostosowa-

nia do norm ekologicznych – do ministra gospodarki

(9480),

96) posła Łukasza Gibały w sprawie konieczności

ną walkę z bezrobociem – do ministra ﬁnansów

(9481),

97) posła Sławomira Kopycińskiego w sprawie

gminy – do ministra edukacji narodowej (9482),

98) posła Dariusza Piontkowskiego w sprawie in-

wigilacji elektronicznej obywateli przez służby pań-

stwowe – do ministra spraw wewnętrznych (9483),

99) posła Dariusza Piontkowskiego w sprawie

sprzedaży skażonego alkoholu w Polsce – do ministra

zdrowia (9484),

100) posła Andrzeja Piątaka w sprawie opóźnie-

nia przy wdrażaniu dyrektywy budynkowej 2010/31/

101) posła Piotra Zgorzelskiego w sprawie prywa-

tyzacji uzdrowisk – do ministra zdrowia (9486),

102) poseł Teresy Piotrowskiej w sprawie świad-

czeń dla osób niepełnosprawnych i ich opiekunów

103) posła Jarosława Żaczka w sprawie drama-

tycznej sytuacji ﬁnansowejCentrumZdrowiaDziec-

ka – do ministra zdrowia (9488),

104) posła Jarosława Żaczka w sprawie podatku od

gazu łupkowego – do ministra gospodarki (9489),

(9490),

106) posła Armanda Kamila Ryﬁńskiegowspra-

wie planu ﬁnansowegoNFZna2013r.–doministra

zdrowia (9491),

107) posła Andrzeja Jaworskiego w sprawie zacho-

wania Żandarmerii Wojskowej oraz Policji w związku

z zabezpieczeniem cmentarzy w Gdańsku w dniu

17 września 2012 r. i w Warszawie w dniu 18 wrze-

śnia 2012 r. w czasie ekshumacji oﬁar katastrofy

108) poseł Haliny Rozpondek w sprawie doprecy-

zowania zapisów ustawy Prawo wodne w zakresie

– do ministra środowiska (9493),

109) posła Marka Łatasa w sprawie planów likwi-

dacji Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Roślin

i Nasiennictwa Oddział Wadowice – do ministra rol-

110) posła Krzysztofa Jurgiela w sprawie obrony

kach organizacyjnych podległych ministrowi ﬁnan-

sów – do prezesa Rady Ministrów (9495),

111) poseł Teresy Piotrowskiej w sprawie zakresu

sprawiedliwości (9496),

112) posła Cezarego Olejniczaka w sprawie zła-

mania przez projektantów drogi ekspresowej S8

morskiej (9497),

113) posła Jacka Żalka w sprawie proﬁlaktyki

zdrowia (9498),

114) poseł Izabeli Kloc w sprawie zabezpieczenia

emerytur strażników miejskich i gminnych – do mi-

nistra spraw wewnętrznych (9499),

115) poseł Izabeli Kloc w sprawie narzucenia

morskiej (9500),

116) posła Stanisława Szweda w sprawie zniesie-

nia zróżnicowania praw emerytalnych żołnierzy – do

117) posła Stanisława Szweda w sprawie prawa

5

nistra transportu, budownictwa i gospodarki mor-

skiej (9502),

118) posła Stanisława Szweda w sprawie prawa

do urlopu wychowawczego niezależnie od formy za-

(9503),

119) posła Maksa Kraczkowskiego w sprawie obo-

wiązku umieszczania godła RP na stronach interne-

towych instytucji publicznych – do ministra kultury

120) posła Maksa Kraczkowskiego w sprawie pla-

spraw wewnętrznych (9505),

121) posła Maksa Kraczkowskiego w sprawie wy-

dawania paszportów poza miejscem zameldowania

– do ministra spraw wewnętrznych (9506),

122) posła Jacka Kwiatkowskiego w sprawie bra-

ku kontraktu z NFZ dotyczącego chirurgii szczęko-

wej w Koninie – do ministra zdrowia (9507),

123) posła Ryszarda Zbrzyznego w sprawie sytu-

stwa (9508),

124) posła Ryszarda Zbrzyznego w sprawie skład-

ki członkowskiej wynikającej z przynależności ﬁrm

do organizacji pracodawców – do prezesa Rady Mini-

strów (9509),

125) posła Leszka Aleksandrzaka w sprawie od-

ległych terminów rozpatrywania spraw przez powia-

towe zespoły ds. orzekania o niepełnosprawności

wych na ich funkcjonowanie – do ministra pracy

126) posłów Patryka Jakiego i Beaty Kempy

lacji na zbiornikach paliwowych dodatkowych płasz-

czów ochronnych – do ministra gospodarki (9511),

127) posłów Patryka Jakiego i Beaty Kempy

128) posłów Patryka Jakiego i Beaty Kempy

twa uzdrowiskowego – do ministra zdrowia (9513),

129) poseł Krystyny Łybackiej w sprawie zbyt ma-

łej liczby rezydentur dla lekarzy stażystów – do mi-

nistra zdrowia (9514),

130) poseł Krystyny Łybackiej w sprawie warun-

ków pracy i wynagrodzenia pielęgniarek wykonują-

cych swoją pracę w środowisku nauczania i wycho-

wania – do ministra zdrowia (9515),

131) poseł Krystyny Łybackiej w sprawie kursów

kwaliﬁkacyjnychikształceniapodyplomowegopielę-

gniarek i położnych – do ministra zdrowia (9516),

132) poseł Krystyny Łybackiej w sprawie planów

133) poseł Krystyny Łybackiej w sprawie proble-

mów z realizacją zadań związkowych przez członków

NSZZ Policjantów – do prezesa Rady Ministrów

(9518),

134) posła Marka Łapińskiego w sprawie włącze-

nia połączenia kolejowego relacji Drezno – Wrocław

(9519),

135) posła Marka Łapińskiego w sprawie moder-

nizacji mostu kolejowego w Brzegu Dolnym – do mi-

skiej (9520),

136) posła Wiesława Suchowiejki w sprawie dota-

cji dla szkół niepublicznych prowadzących kwaliﬁka-

cyjne kursy zawodowe – do ministra edukacji naro-

dowej (9521),

137) posła Marcina Kierwińskiego w sprawie re-

alizacji ustawy o systemie informacji w ochronie

138) posłów Marcina Kierwińskiego i Ligii Kra-

jewskiej w sprawie kwoty rezerwy drogowej przeka-

zanej dla m.st. Warszawy i woj. mazowieckiego – do

skiej (9523),

139) posła Marcina Kierwińskiego w sprawie do-

chodów publicznych przekazywanych Warszawie za

teru miasta – do ministra ﬁnansów(9524),

140) posła Stefana Strzałkowskiego w sprawie do-

tacji i subwencji dla placówek oświatowych prowa-

dzonych przez inne organy niż samorządy terytorial-

ne – do ministra edukacji narodowej (9525),

141) posła Stefana Strzałkowskiego w sprawie wy-

sokości dotacji dla szkół niepublicznych – do ministra

edukacji narodowej (9526),

142) posła Stefana Strzałkowskiego w sprawie no-

143) posła Artura Dębskiego w sprawie zasad

funkcjonowania niepublicznych szkół wyższych

(9528),

ności energetycznej – art. 33 ust. 7 – do ministra go-

spodarki (9529),

ności energetycznej – art. 19 ust. 4 – do ministra go-

spodarki (9530),

ności energetycznej – art. 15 ust. 1 – do ministra go-

spodarki (9531),

dzie działalności gospodarczej – art. 39 ust. 7 – do

ministra gospodarki (9532),

6

dach – art. 38a ust. 3 – do ministra gospodarki

(9533),

sach publicznych – art. 22 ust. 4 – do ministra gospo-

darki (9534),

ponentach i biopaliwach ciekłych – art. 37a ust. 3 – do

ministra gospodarki (9535),

ministra gospodarki (9536),

technicznym – art. 5 ust. 4 – do ministra gospodarki

(9537),

elektronicznym – art. 35 ust. 7 – do ministra gospo-

darki (9538),

oceny zgodności – art. 43a ust. 9 – do ministra ﬁnan-

sów (9539),

nym transporcie zbiorowym – art. 52 ust. 4 – do mi-

nistra ﬁnansów(9540),

bach medycznych – art. 68 ust. 6 – do ministra ﬁnan-

sów (9541),

Celnej – art. 90 – do ministra ﬁnansów(9542),

osób i mienia – art. 22a ust. 2 – do ministra ﬁnansów

(9543),

– art. 14b – do ministra ﬁnansów(9544),

bezpieczeństwie produktów – art. 33 ust. 4 – do mi-

nistra ﬁnansów(9545),

nistra administracji i cyfryzacji (9546),

ministra administracji i cyfryzacji (9547),

ministra administracji i cyfryzacji (9548),

fryzacji (9550),

o szkolnictwie wyższym – art. 95 ust. 1 – do ministra

waniu działalności gospodarczej w zakresie wytwa-

rzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią,

niu wojskowym lub policyjnym – art. 30 ust. 5 – do

ministra gospodarki (9553),

ministra gospodarki (9554),

stra gospodarki (9555),

ministra obrony narodowej (9556),

darowaniu niektórymi składnikami mienia Skarbu

narodowej (9558),

7

morski – art. 249 § 2 – do ministra obrony narodowej

(9559),

nistra obrony narodowej (9560),

nistra obrony narodowej (9561),

zie towarów niebezpiecznych – art. 18 ust. 2 – do

(9564),

lotnicze – art. 140 ust. 7 – do ministra obrony naro-

dowej (9565),

(9566),

nej (9567),

nej (9568),

dach ﬁnansowanianauki–art.19ust.8–domini-

stra nauki i szkolnictwa wyższego (9569),

rodowego (9570),

186) poseł Anny Elżbiety Sobeckiej w sprawie

sprawiedliwości (9571),

187) poseł Anny Elżbiety Sobeckiej w sprawie

śmierci dzieci w rodzinie zastępczej w Pucku – do

sprawiedliwości (9572),

188) posła Jerzego Polaczka w sprawie udzielenia

Ministrów (9573),

189) posłów Wojciecha Zubowskiego i Dawida Jac-

kiewicza w sprawie wykonywania nadzoru właściciel-

skiego nad spółką z udziałem Skarbu Państwa Bu-

wie sposobu naliczania ekwiwalentu za deputat wę-

glowy dla byłych górników kopalń – do ministra go-

spodarki (9575),

191) posła Jana Warzechy w sprawie wzrastają-

rodowej (9576),

192) posła Jana Warzechy w sprawie polskich

winnic – do ministra ﬁnansów(9577),

narodowej (9578),

194) posła Jana Warzechy w sprawie braku wy-

kwaliﬁkowanejkadrydopracyzdziećmiautystycz-

nymi – do ministra edukacji narodowej (9579),

195) posła Jana Warzechy w sprawie nielegalnego

handlu stalą – do ministra ﬁnansów(9580),

196) posła Jana Warzechy w sprawie zwiększają-

cej się liczby otyłych dzieci – do ministra edukacji

narodowej (9581),

197) posła Jana Warzechy w sprawie rosnącego

społecznej (9582),

198) posła Jana Warzechy w sprawie inwestycji

Świlcza – Barwinek – do ministra transportu, budow-

199) posła Jana Warzechy w sprawie wypłaty wy-

nagrodzeń dla nauczycieli – do ministra edukacji na-

rodowej (9584),

200) posła Jana Warzechy w sprawie zbiorników

retencyjnych – do ministra środowiska (9585),

201) poseł Teresy Hoppe w sprawie kontrakto-

wych żołnierzy zawodowych, którym odmówiono po-

wołania do służby stałej, na przykładzie starszego

kaprala K. F. – do ministra obrony narodowej (9586),

202) posła Tadeusza Woźniaka w sprawie założeń

203) posła Tadeusza Woźniaka w sprawie prawi-

dłowej interpretacji aktualnych przepisów ustawy

o ochronie zwierząt w aspekcie uboju rytualnego – do

204) posła Przemysława Wiplera w sprawie usta-

ﬁzycznych–doministraﬁnansów(9589),

8

205) posła Macieja Łopińskiego w sprawie sprze-

daży zamku w Baranowie Sandomierskim przez

Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości SA – do prezesa

Rady Ministrów (9590),

obrony narodowej (9591),

207) posła Stanisława Ożoga w sprawie obowiąz-

ku monitorowania szczelności zbiorników na stacjach

paliw – do ministra gospodarki (9592),

208) posła Andrzeja Jaworskiego w sprawie nomi-

nacji Michała Marcinkiewicza na konsula w amba-

sadzie RP w Helsinkach – do ministra spraw zagra-

nicznych (9593),

209) posła Piotra Pyzika w sprawie planowanych

stra ﬁnansów(9594),

210) posła Henryka Siedlaczka w sprawie projek-

tułu niezapłaconych składek na ubezpieczenia spo-

łeczne osób prowadzących pozarolniczą działalność

(9595),

211) posła Henryka Siedlaczka w sprawie wątpli-

wości dotyczących odpowiedzi podsekretarza stanu

Piotra Kluza z dnia 9 lutego 2011 r. na zapytanie

nr 8454 w sprawie podwójnego wymiaru kary za to

samo przestępstwo – do ministra sprawiedliwości

(9597),

212) posła Andrzeja Halickiego w sprawie drogi

jącej obwodnicy Radzymina – do ministra transpor-

213) posła Łukasza Borowiaka w sprawie zasad

skiej (9599),

214) posła Łukasza Borowiaka w sprawie projek-

cywilnego – do ministra transportu, budownictwa

215) posła Łukasza Borowiaka w sprawie poszu-

kiwania gazu z łupków w miejscowości Frankowo,

gm. Osieczna w pow. leszczyńskim – do ministra śro-

dowiska (9601),

abonament radiowo-telewizyjny – do ministra kultu-

217) posła Łukasza Borowiaka w sprawie budowy

morskiej (9603),

218) posła Marka Biernackiego w sprawie zalicze-

nia przez ZUS okresów świadczenia pracy maryna-

rzy i rybaków zatrudnionych pod obcymi banderami,

jeśli opłacali w Polsce składki na fundusz emerytal-

ny, a także uznania przez ZUS szczególnych warun-

ków pracy dla uzyskania przez nich wcześniejszej

emerytury, wynikających z ustawy o wcześniejszych

emeryturach, i ograniczenia prawa do wcześniejszej

emerytury na podstawie rozporządzenia Rady Mini-

strów z dnia 7 lutego 1983 r. – do ministra pracy

219) posła Kazimierza Moskala w sprawie niere-

alnych wymogów stawianych powiatowym urzędom

pracy w zakresie walki z bezrobociem – do ministra

220) posła Kazimierza Moskala w sprawie kosz-

townego ściągania danin publicznych – do ministra

ﬁnansów(9606),

221) posła Kazimierza Moskala w sprawie nie-

sa Rady Ministrów (9607),

222) posła Kazimierza Moskala w sprawie fatal-

nej sytuacji ﬁnansowejinstytutówmedycznych–do

ministra zdrowia (9608),

223) posła Kazimierza Moskala w sprawie wzra-

stającej liczby dzikich wysypisk śmieci – do ministra

środowiska (9609),

224) posła Kazimierza Moskala w sprawie plano-

wanych zmian dotyczących momentu powstania obo-

wiązku podatkowego w zakresie podatku VAT – do

ministra ﬁnansów(9610),

225) posła Kazimierza Moskala w sprawie bezsen-

nej – do prezesa Rady Ministrów (9611),

226) posła Kazimierza Moskala w sprawie legali-

zacji uboju rytualnego w Polsce – do ministra rolnic-

227) posła Kazimierza Moskala w sprawie ko-

nieczności usuwania symboli okupacji Polski – do

228) posła Kazimierza Moskala w sprawie pogar-

zdrowia (9614),

229) posła Kazimierza Moskala w sprawie wzro-

stu cen w najbiedniejszych województwach – do pre-

zesa Rady Ministrów (9615),

230) posła Kazimierza Moskala w sprawie zagro-

żenia wolności słowa – do prezesa Rady Ministrów

(9616),

231) posła Kazimierza Moskala w sprawie efektów

rowych” – do ministra zdrowia (9617),

232) posła Kazimierza Moskala w sprawie niewy-

starczającej liczby lekarzy geriatrów – do ministra

zdrowia (9618),

233) posła Kazimierza Moskala w sprawie zagro-

żenia paraliżem służby zdrowia – do ministra zdro-

wia (9619),

234) posła Jarosława Rusieckiego w sprawie oby-

watelskiego projektu ustawy o zmianie ustawy o do-

ministra ﬁnansów(9620),

235) posła Jarosława Rusieckiego w sprawie od-

rezerwy subwencji ogólnej tzw. drogowej – do mini-

stra ﬁnansów(9621),

9

236) posła Jarosława Rusieckiego w sprawie prze-

dłużenia obowiązywania przepisu art. 9 ust. 2a

usta-

237) posła Adama Kwiatkowskiego w sprawie roz-

strzygnięcia przez Ministerstwo Spraw Zagranicz-

granicą” – do ministra spraw zagranicznych (9623),

238) posła Adama Kwiatkowskiego w sprawie

uznania ważności ślubów udzielonych w Konsulacie

(9624),

spraw wewnętrznych (9625),

z Federacyjną Republiką Brazylii – do ministra ﬁ-

nansów (9626),

nych (9627),

z Ludową Republiką Bangladeszu – do ministra ﬁ-

nansów (9628),

nicznych (9629),

Australijskim – do ministra spraw zagranicznych

(9630),

Związkiem Australijskim – do ministra ﬁnansów

(9631),

(9632),

słów w sprawie przebudowy rynku w Katowicach – do

ministra administracji i cyfryzacji (9633),

słów w sprawie stawiania słupów trakcyjnych w Ka-

słów w sprawie rzekomej likwidacji połączeń autobu-

sowych w aglomeracji śląskiej – do ministra trans-

słów w sprawie rozmnażania w naturze gatunku in-

wazyjnego pstrąga tęczowego (oncorhynchus mykiss)

słów w sprawie hodowli ryb na skalę przemysłową

w przypadku tilapii – do ministra rolnictwa i rozwoju

wsi (9637),

skach Górnych – do ministra gospodarki (9638),

słów w sprawie bramek montowanych w dzielnicach

i osiedlach miast, uniemożliwiających dojazd pojaz-

dom uprzywilejowanym do miejsca wezwania – do

skiej (9640),

255) posła Piotra Chmielowskiego w sprawie swo-

wewnętrznych (9641),

ministra sportu i turystyki (9642),

257) posła Artura Dębskiego oraz grupy posłów

szego (9643),

258) posła Artura Dębskiego oraz grupy posłów

w sprawie funduszy hipotecznych oraz związanych

z ich działalnością tzw. odwróconych hipotek – do

prezesa Rady Ministrów (9644),

259) posła Michała Tomasza Pacholskiego w spra-

wie szykanowania działaczy związkowych w urzę-

dach i instytucjach podległych ministrowi ﬁnansów

– do ministra ﬁnansów(9645),

260) posła Michała Tomasza Pacholskiego w spra-

wie naruszania prawa własności gruntów przez za-

kłady energetyczne – do ministra skarbu państwa

(9646),

261) posła Michała Tomasza Pacholskiego w spra-

wie planów budowy elektrowni atomowej w Polsce

– do ministra gospodarki (9647),

262) posła Michała Tomasza Pacholskiego w spra-

wie projektu planu ﬁnansowegoŁódzkiegoOddziału

Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia na

263) posła Johna Abrahama Godsona w sprawie

skiej (9649),

264) posła Johna Abrahama Godsona w sprawie

systemu wyborczego – do ministra administracji

i cyfryzacji (9650),

265) posła Johna Abrahama Godsona w sprawie

systemu oznakowania dróg – do ministra transportu,

266) posła Johna Abrahama Godsona w sprawie

własności warstwowej – do ministra transportu, bu-

10

267) posła Johna Abrahama Godsona w sprawie

niepokojącej sytuacji szkół podstawowych – do mini-

268) posła Johna Abrahama Godsona w sprawie

opodatkowania emerytur – do ministra ﬁnansów

(9654),

269) posła Johna Abrahama Godsona w sprawie

nów polskiej armii – do ministra obrony narodowej

(9655),

problemu z dostępnością mieszkań dla ludzi młodych

morskiej (9656),

skiej (9657),

wydatkowania wsparcia ﬁnansowegozośrodkówpo-

mocy społecznej niezgodnie z jego przeznaczeniem

skomplikowanej procedury administracyjnej związa-

nej z uzyskaniem pozwolenia na budowę – do mini-

(9659),

wysokich cen paliw – do ministra ﬁnansów(9660),

zadłużenia polskich instytutów medycznych – do mi-

nistra zdrowia (9661),

zapewnienia bezpieczeństwa wolontariuszom pełnią-

cym misje zagraniczne w miejscach o niestabilnej

sytuacji politycznej – do ministra spraw zagranicz-

nych (9662),

przejść dla zwierząt i innych zabezpieczeń infra-

struktury komunikacyjnej przed kolizjami z udzia-

łem zwierząt – do ministra środowiska (9663),

ochrony ptaków i nietoperzy w budynkach – do mi-

nistra środowiska (9664),

prawidłowego zabezpieczenia przezroczystych ekra-

nów akustycznych w celu zmniejszenia śmiertelności

ptaków – do ministra środowiska (9665),

nistra sprawiedliwości (9666),

282) posła Cezarego Olejniczaka w sprawie przy-

spieszenia prac nad ustawą regulującą model sprze-

dażowy tzw. odwróconej hipoteki – do ministra go-

spodarki (9668),

283) posła Marka Polaka oraz grupy posłów

w sprawie nieprzesyłania zdjęć z fotoradarów przez

Inspekcję Transportu Drogowego do właścicieli po-

jazdów, którymi popełniono wykroczenia w ruchu

284) posła Zbigniewa Chmielowca w sprawie

nieinwestowania w oczyszczanie wody oraz budowę

zbiorników wodnych – do ministra środowiska

(9670),

285) posła Zbigniewa Chmielowca w sprawie sprze-

dowego oraz ministra skarbu państwa (9671),

286) posła Zbigniewa Chmielowca w sprawie nie-

korzystnej interpretacji przepisów regulujących sys-

tem gospodarowania odpadami przez polskie samo-

rządy – do ministra środowiska (9672),

287) posła Grzegorza Matusiaka w sprawie praw

bezrobotnych do bezpłatnych świadczeń służby zdro-

288) posła Grzegorza Matusiaka w sprawie zwięk-

szenia dywidendy pobieranej od Jastrzębskiej Spółki

289) poseł Barbary Bartuś w sprawie braku do-

statecznych zabezpieczeń placów zabaw przed zanie-

czyszczeniami – do ministra administracji i cyfryzacji

(9675),

290) posła Bogdana Rzońcy w sprawie podwyżki

291) posła Bogdana Rzońcy w sprawie przyszłości

e-administracji – do ministra administracji i cyfry-

zacji (9677),

292) posła Bogdana Rzońcy w sprawie fatalnej

kondycji ﬁnansowej Grupy Bumar – do ministra

skarbu państwa (9678),

293) posła Bogdana Rzońcy w sprawie rosnących

wskaźników bezrobocia wśród ludzi młodych – do

nad dokumentacją budowy odcinka drogi S19 Kiela-

295) posła Bogdana Rzońcy w sprawie przedłuże-

nia możliwości funkcjonowania stacji paliw pozba-

wionych systemu monitoringu wycieku i innych

urządzeń z tym związanych – do ministra gospodar-

ki (9681),

296) posła Bogdana Rzońcy w sprawie nielegal-

nych rozlewni alkoholu w Polsce – do ministra ﬁnan-

sów (9682),

297) posła Bogdana Rzońcy w sprawie podwyżki

– do ministra ﬁnansów(9683),

298) posła Bogdana Rzońcy w sprawie braku kon-

troli ﬁnansowejnaddziałalnościąparabanków–do

ministra ﬁnansów(9684),

299) posła Bogdana Rzońcy w sprawie wprowa-

dzenia subwencji ekologicznej – do ministra ﬁnansów

(9685),

300) posła Bogdana Rzońcy w sprawie zwiększe-

11

sportowe w szkołach podstawowych, gimnazjalnych

i ponadgimnazjalnych zatrudniających wykwaliﬁko-

wanych trenerów – do ministra edukacji narodowej

(9686),

301) posła Bogdana Rzońcy w sprawie zwiększa-

jącej się liczby etatów w administracji publicznej

sa Rady Ministrów (9687),

302) posła Bogdana Rzońcy w sprawie konieczno-

ści zwiększenia zasiłku pogrzebowego – do ministra

303) posła Bogdana Rzońcy w sprawie stawek do-

stępu do infrastruktury kolejowej na 2012 i 2013 r.

morskiej (9689),

304) posła Bogdana Rzońcy w sprawie wprowa-

dzenia do realizacji inwestycji budowy drogi ekspre-

305) posła Bogdana Rzońcy w sprawie możliwości

budowy miniboisk sportowych przy przedszkolach

– do ministra sportu i turystyki (9691),

306) posła Bogdana Rzońcy w sprawie nieuczciwej

konkurencji w handlu stalą w Polsce – do ministra

ﬁnansów(9692),

307) posła Bogdana Rzońcy w sprawie emerytur

funkcjonariuszy Policji – do ministra spraw wewnętrz-

nych (9693),

308) posła Bogdana Rzońcy w sprawie spółek ko-

munalnych – do ministra ﬁnansów(9694),

309) posła Artura Górskiego w sprawie proble-

mów z nostryﬁkacjąnaLitwiedyplomówuzyskanych

(9695),

310) posła Johna Abrahama Godsona w sprawie

refundacji programu leczenia astmy preparatem

omalizumab (Xolair) – do ministra zdrowia (9696),

311) posła Stanisława Lamczyka w sprawie poru-

szania się po drogach publicznych pojazdów nienor-

312) posła Stanisława Lamczyka w sprawie prze-

ciwdziałania zatorom płatniczym – do ministra ﬁ-

nansów (9699),

313) posła Romana Kaczora w sprawie ﬁnanso-

wania kosztów kształcenia zawodowego uczniów za-

sadniczych szkół zawodowych – do ministra edukacji

narodowej (9700),

314) posła Romana Kaczora w sprawie podjęcia

działań zmierzających do eliminacji używania w me-

diach oraz publikacjach określenia „polskie obozy kon-

centracyjne” – do ministra spraw zagranicznych

(9701),

315) posła Romana Kaczora w sprawie działań

prowadzonych wobec Muzeum Odry FOMT przez

Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej we Wrocła-

(9702),

316) posłów Jarosława Górczyńskiego i Piotra

temat wkładu mieszkaniowego – do ministra trans-

317) posłów Jarosława Górczyńskiego i Piotra

318) posłów Piotra Zgorzelskiego i Jarosława Gór-

czyńskiego w sprawie zmian w ustawie o prokuratu-

rze – do ministra sprawiedliwości (9705),

319) posłów Piotra Zgorzelskiego i Jarosława Gór-

czyńskiego w sprawie ustawy o ochronie lokatorów

mieszkań komunalnych – do ministra transportu,

320) posła Wojciecha Szaramy w sprawie ewentu-

alnych zmian w przepisach dotyczących otrzymywa-

nia i zbywania talonów na węgiel przysługujących

emerytom i rencistom górniczym – do ministra go-

spodarki (9707),

321) posła Michała Jarosa w sprawie kosztów po-

noszonych przez Skarb Państwa z tytułu ﬁnansowa-

nia przejazdów funkcjonariuszy sprawujących nad-

zór nad przestrzeganiem ładu i porządku w środkach

publicznego transportu zbiorowego – do ministra ﬁ-

nansów (9708),

skiej (9709),

323) posła Piotra Szeligi w sprawie zatrudnienia

w Ministerstwie Finansów – do ministra ﬁnansów

(9710),

324) posła Piotra Szeligi w sprawie zatrudnienia

w Ministerstwie Gospodarki – do ministra gospodar-

ki (9711),

325) posła Piotra Szeligi w sprawie zatrudnienia

(9712),

326) posła Piotra Szeligi w sprawie zatrudnienia

327) posła Piotra Szeligi w sprawie zatrudnienia

w Ministerstwie Obrony Narodowej – do ministra

328) posła Piotra Szeligi w sprawie zatrudnienia

329) posła Piotra Szeligi w sprawie zatrudnienia

330) posła Piotra Szeligi w sprawie zatrudnienia

331) posła Piotra Szeligi w sprawie zatrudnienia

12

332) posła Piotra Szeligi w sprawie zatrudnienia

w Ministerstwie Skarbu Państwa – do ministra skar-

bu państwa (9719),

333) posła Piotra Szeligi w sprawie zatrudnienia

334) posła Piotra Szeligi w sprawie zatrudnienia

w Ministerstwie Środowiska – do ministra środowi-

ska (9721),

335) posła Piotra Szeligi w sprawie zatrudnienia

336) posła Piotra Szeligi w sprawie zatrudnie-

(9723),

337) posła Piotra Szeligi w sprawie zatrudnienia

338) posła Piotra Szeligi w sprawie zatrudnienia

w Ministerstwie Sprawiedliwości – do ministra spra-

wiedliwości (9725),

339) posła Piotra Szeligi w sprawie zatrudnienia

w Ministerstwie Edukacji Narodowej – do ministra

340) posła Piotra Szeligi w sprawie zatrudnienia

w Ministerstwie Administracji i Cyfryzacji – do mi-

341) posłów Maksa Kraczkowskiego i Tomasza

Latosa w sprawie zapewnienia dostępu do oświaty

przedszkolnej lub szkolnej dzieciom osób pełniących

służbę zagraniczną – do ministra spraw zagranicz-

nych (9728),

342) posła Adama Rybakowicza w sprawie zale-

gania przez pracodawców z wypłatą wynagrodzeń

nej (9729),

343) posła Adama Rybakowicza w sprawie zrze-

czenia się obywatelstwa polskiego – do prezesa Rady

Ministrów (9730),

344) posła Adama Rybakowicza w sprawie sytu-

acji w podlaskim transporcie publicznym – do mini-

(9731),

345) posła Adama Rybakowicza w sprawie sprze-

daży udziałów Skarbu Państwa w koncernie górni-

czym JSW SA – do ministra gospodarki (9732),

346) posła Adama Rybakowicza w sprawie zacią-

gnięcia kredytu w Europejskim Banku Inwestycyj-

nym na wsparcie komunalnych inwestycji – do mini-

stra ﬁnansów(9733),

347) poseł Wandy Nowickiej w sprawie komplek-

sowej pomocy osobom wykluczonym, tj. m.in. upośle-

dzonym społecznie, w szczególności uzależnionym od

alkoholu, bezdomnym, mającym problemy psychicz-

ne – do prezesa Rady Ministrów (9734),

348) posła Adama Kwiatkowskiego w sprawie infor-

macji o okresie programowania na lata 2014–2020 – do

ministra rozwoju regionalnego (9735),

349) posła Adama Kwiatkowskiego w sprawie po-

dwójnego opodatkowania emerytur obywateli pol-

skich w USA – do ministra ﬁnansów(9736),

350) posła Szymona Giżyńskiego w sprawie sﬁ-

nansowania dalszych ekshumacji na warszawskim

cmentarzu na Powązkach w kwaterze „Ł” – do mini-

stra sprawiedliwości (9737),

351) posła Szymona Giżyńskiego w sprawie roz-

powszechnienia i refundacji leczenia niepłodności

metodą naprotechnologii – do ministra zdrowia (9738),

352) posła Szymona Giżyńskiego w sprawie bez-

robocia rosnącego wskutek upadłości wielu ﬁrm–do

ministra pracy i polityki społecznej (9739),

353) posła Szymona Giżyńskiego w sprawie skan-

dalicznej sprzedaży Zespołu Zamkowo-Parkowego

354) posła Szymona Giżyńskiego w sprawie wy-

powiedzi prezes NFZ na temat odpłatności za korzy-

stanie z usług medycznych świadczonych przez pla-

cówki państwowej służby zdrowia – do ministra zdro-

wia (9741),

355) posła Szymona Giżyńskiego w sprawie ra-

portu NIK dotyczącego zadłużenia podległych mini-

strowi zdrowia szpitali – instytutów badawczych – do

ministra zdrowia (9742),

356) posła Szymona Giżyńskiego w sprawie pro-

jektu nowelizacji ustawy o nasiennictwie – do mini-

stra środowiska (9743),

357) posła Szymona Giżyńskiego w sprawie po-

stulatów polskich uczonych, stanowiących odpowiedź

na m.in. skutki tegorocznej suszy – do ministra śro-

dowiska (9744),

358) posła Szymona Giżyńskiego w sprawie skan-

dalicznych zaniedbań w czynnościach prokurator-

skich prowadzonych po katastroﬁenadSmoleńskiem,

których skutkiem jest konieczność przeprowadzenia

rodzin na ponowne przeżywanie dramatu utraty bli-

skich – do prezesa Rady Ministrów (9745),

359) posła Grzegorza Matusiaka w sprawie pry-

watyzacji Jastrzębskiej Spółki Węglowej SA oraz po-

działu pakietu akcji tej spółki – do ministra gospo-

darki (9746),

360) posłów Maksa Kraczkowskiego i Tomasza

Latosa w sprawie bazy laboratoryjnej Urzędu Ochro-

Ministrów (9747),

361) posłów Maksa Kraczkowskiego i Tomasza

Latosa w sprawie zadłużania się szpitali w instytu-

cjach ﬁnansowych–doministrazdrowia(9748),

362) posłów Maksa Kraczkowskiego i Tomasza

Latosa w sprawie regulacji dotyczących możliwości

zwolnienia pracowników wraz z ukończeniem 65. roku

życia – do prezesa Rady Ministrów (9749),

363) posłów Maksa Kraczkowskiego i Tomasza

Latosa w sprawie potencjalnego wpływu kryzysu ﬁ-

nansowego w Hiszpanii na kondycję sektora banko-

13

364) posła Marka Łapińskiego w sprawie ministe-

przez placówki medyczne – do ministra rozwoju re-

gionalnego (9751),

365) posła Marka Łapińskiego w sprawie zmiany

ci autystycznych – do ministra edukacji narodowej

(9752),

366) posła Marka Łapińskiego w sprawie noweli-

zacji przepisów o podatku rolnym zmierzającej do

jego likwidacji – do ministra ﬁnansów(9753),

367) posła Marka Łapińskiego w sprawie zmiany

zasad ﬁnansowaniapodwyżekdlanauczycieli–do

ministra edukacji narodowej (9754),

368) posła Marka Łapińskiego w sprawie noweli-

zacji art. 4 ust. 2 oraz art. 18 ustawy o ochronie praw

369) posła Marka Łapińskiego w sprawie noweli-

zacji przepisów w zakresie postępowania egzekucyj-

nego wobec dłużników alimentacyjnych – do ministra

370) posła Marka Łapińskiego w sprawie noweli-

zacji przepisów o rencie planistycznej – do ministra

371) posła Marka Łapińskiego w sprawie zwięk-

szającej się stopy bezrobocia – do ministra pracy

372) posła Marka Łapińskiego w sprawie zmiany

dotychczasowej polityki społecznej, z uwzględnieniem

rosnącej liczby emigrujących obywateli – do ministra

373) posła Marka Łapińskiego w sprawie proble-

mów związanych z własnością praw autorskich do

projektu boiska typu „Orlik 2012” – do ministra spor-

374) posła Marka Łapińskiego w sprawie zmian

w zasadach ubezpieczeń w KRUS – do ministra rol-

375) posła Marka Łapińskiego w sprawie projektu

376) poseł Iwony Kozłowskiej w sprawie prac nad

377) poseł Iwony Kozłowskiej w sprawie dalszych

losów tzw. specustawy drogowej – do ministra trans-

378) posła Jerzego Rębka w sprawie interpretacji

379) posła Artura Górskiego w sprawie drama-

tycznej sytuacji Muzeum Techniki w Warszawie – do

– do ministra zdrowia (9767),

talu w Opatowie – do ministra zdrowia (9770),

384) posła Artura Dunina w sprawie zmian

w przepisach dotyczących wydawania przez ZUS

orzeczeń o niepełnosprawności – do prezesa Rady Mi-

nistrów (9771),

385) posłów Marka Stolarskiego i Artura Gór-

czyńskiego w sprawie działań śląskiej Policji wobec

kibiców piłkarskich Piasta Gliwice – do ministra

spraw wewnętrznych (9772),

386) posła Jerzego Borkowskiego w sprawie wpro-

387) posła Jerzego Borkowskiego w sprawie braku

mych – do ministra edukacji narodowej (9774),

388) posła Jerzego Borkowskiego w sprawie bada-

nia schorzeń narządu wzroku u dzieci w wieku przed-

szkolnym – do ministra zdrowia (9775),

389) posła Jerzego Borkowskiego w sprawie wpro-

wadzanych zmian organizacyjnych w Pierwszym Ślą-

skim Urzędzie Skarbowym w Sosnowcu – do ministra

ﬁnansów(9776),

390) posła Jerzego Borkowskiego w sprawie prze-

kazanych dodatkowych środków ﬁnansowychnaak-

tywizację osób bezrobotnych – do ministra pracy

391) posła Jerzego Borkowskiego w sprawie uru-

chomienia środków z Funduszu Pracy na walkę

392) posła Kazimierza Ziobry w sprawie sytuacji

(9779),

393) posła Kazimierza Ziobry w sprawie odpowie-

dzialności samorządów za zapewnienie bezpieczeń-

stwa osób przebywających na obszarach wodnych

– do ministra spraw wewnętrznych (9780),

394) posła Kazimierza Ziobry w sprawie społecz-

nego zaniepokojenia działaniem Ministerstwa Spraw

Zagranicznych wobec Polonii – do ministra spraw

zagranicznych (9781),

395) posła Jerzego Szmita w sprawie obowiązku

zgłaszania osób niepełnoletnich do ubezpieczenia

zdrowotnego – do ministra zdrowia (9782),

396) poseł Bożenny Bukiewicz w sprawie realiza-

cji przez powiaty zadań w zakresie wspierania osób

łecznej (9783),

397) poseł Bożenny Bukiewicz w sprawie ustawy

14

398) poseł Bożenny Bukiewicz w sprawie plano-

wanych zmian w dotychczasowych zasadach funkcjo-

nowania Państwowej Inspekcji Sanitarnej w woj. lu-

buskim oraz zasad ﬁnansowaniainspekcjisanitarnej

(9785),

399) poseł Agnieszki Hanajczyk w sprawie pełnie-

nia dyżurów domowych przez strażaków Państwowej

Staży Pożarnej – do ministra spraw wewnętrznych

(9786),

400) poseł Agnieszki Hanajczyk w sprawie środ-

ków przewidzianych na podniesienie dobowych sta-

nów etatowych Państwowej Straży Pożarnej w woj.

401) poseł Agnieszki Hanajczyk w sprawie ustawy

o zatrudnieniu socjalnym – do ministra pracy i poli-

402) poseł Elżbiety Gapińskiej w sprawie wpro-

wadzenia ochrony prawnej dłużnika oraz przeciw-

działania wykluczeniu społecznemu i ﬁnansowemu

obywateli – do ministra ﬁnansów(9789),

403) posła Macieja Orzechowskiego w sprawie

systemu ﬁnansowanianiepublicznychszkół–domi-

nistra edukacji narodowej (9790),

404) posła Macieja Orzechowskiego w sprawie ﬁ-

nansowania kształcenia kadr wymiaru sprawiedli-

wości – do ministra sprawiedliwości (9791),

405) posła Macieja Orzechowskiego w sprawie wy-

kreślenia z Kodeksu cywilnego formy ustnej testa-

mentu – do ministra sprawiedliwości (9792),

406) posła Macieja Orzechowskiego w sprawie li-

kwidacji stołówek szkolnych – do ministra edukacji

narodowej (9793),

407) posła Macieja Orzechowskiego w sprawie

408) posła Macieja Orzechowskiego w sprawie

kacyjnymi – do ministra edukacji narodowej (9795),

409) posła Macieja Orzechowskiego w sprawie usta-

lania zasad przeprowadzania rekrutacji m.in. do przed-

szkoli – do ministra edukacji narodowej (9796),

410) poseł Anny Grodzkiej w sprawie siedziby Mu-

zeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie – do ministra

411) posła Zbigniewa Chmielowca w sprawie prze-

dłużenia terminu funkcjonowania i wyposażenia stacji

paliw w urządzenia do monitorowania wycieków i za-

bezpieczenia zbiorników paliwowych, o którym mowa

pada 2005 r. – do ministra gospodarki (9798),

412) posła Zbigniewa Chmielowca w sprawie bra-

dotacji z budżetu państwa – do ministra edukacji na-

rodowej (9799),

413) posłów Włodzimierza Bernackiego i Ryszar-

414) posłów Piotra Naimskiego i Pawła Szałama-

chy w sprawie harmonogramu budowy terminalu

(9801),

415) poseł Barbary Bartuś w sprawie dzikich wy-

sypisk śmieci – do ministra środowiska (9802),

416) poseł Barbary Bartuś w sprawie likwidacji

weksli dla pracowników stosowanych w celu zabez-

pieczenia roszczeń pracodawcy – do ministra pracy

417) posła Jarosława Zielińskiego w sprawie osta-

tecznego i realnego harmonogramu budowy obwod-

nicy Augustowa – do prezesa Rady Ministrów

(9804),

418) posła Jarosława Tomasza Jagiełły w sprawie

proﬁlaktykiiwykrywaniarakaprostatyumężczyzn

– do ministra zdrowia (9805),

419) posła Jarosława Tomasza Jagiełły w sprawie

wia (9806),

420) posła Jarosława Tomasza Jagiełły w sprawie

421) posła Jarosława Tomasza Jagiełły w sprawie

planów powstania punktu magazynowania niebez-

piecznych odpadów w gm. Sulejów – do ministra śro-

dowiska (9808),

422) posła Jarosława Tomasza Jagiełły w sprawie

potrzeby zapewnienia opieki psychologa na oddzia-

łach ginekologicznych i położniczych w Polsce – do

ministra zdrowia (9809),

423) posła Jarosława Tomasza Jagiełły w sprawie

utraty miejsc pracy i emerytury dla przedstawicieli

grup niektórych zawodów – do ministra pracy i poli-

424) posła Jarosława Tomasza Jagiełły w sprawie

ochrony przeciwpowodziowej na terenie Polski – do

ministra administracji i cyfryzacji (9811),

425) posła Jarosława Tomasza Jagiełły w sprawie

skutkami upadłości biur podróży – do ministra spor-

426) posła Jarosława Tomasza Jagiełły w sprawie

stytucjami parabankowymi – do ministra ﬁnansów

(9813),

427) posła Jarosława Tomasza Jagiełły w sprawie

braku miejsc w polskich domach pomocy społecznej

wie problemów z obsługą bankowości internetowej

zgłaszanych przez osoby starsze – do ministra ﬁnan-

sów (9815),

wie rzadkiego powoływania przez organy podatkowe

biegłych w skomplikowanych sprawach wymagają-

cych szczegółowej wiedzy merytorycznej – do mini-

stra ﬁnansów(9816),

15

wie braku oczekiwanych rezultatów odnośnie do ka-

rania byłych partnerów utrudniających bezpodstaw-

nie kontakty z dzieckiem drugiego z rodziców – do

ministra sprawiedliwości (9817),

wie niejasnego statusu osób, które pobrały zaświad-

czenie o zakończeniu aplikacji adwokackiej i radcow-

skiej – do ministra sprawiedliwości (9818),

wie niedostatecznego karania osób oskarżonych

o stalking – do ministra sprawiedliwości (9819),

433) poseł Anny Nemś w sprawie wzrastającej

liczby skarg na opieszałość postępowań sądowych

oraz wypłaconych z tego tytułu odszkodowań – do

ministra sprawiedliwości (9820),

434) poseł Anny Nemś w sprawie obligu ekolo-

gicznej sprawozdawczości utrudniającej przedsię-

biorcom prowadzenie małych ﬁrm – do ministra

środowiska (9821),

435) poseł Anny Nemś w sprawie niepokojących

sygnałów dotyczących działalności ﬁrmwyłudzają-

cych bezprawnie pieniądze od przedsiębiorców za

stra gospodarki (9822),

436) poseł Anny Nemś w sprawie niepokojących

informacji na temat pozyskiwania danych osobowych

kobiet przebywających na oddziałach położniczych

– do ministra zdrowia (9823),

(9824),

438) poseł Anny Nemś w sprawie konieczności

wprowadzenia regulacji prawnych w zakresie dzia-

łalności coraz popularniejszych kantorów interneto-

wych – do ministra ﬁnansów(9825),

439) poseł Anny Nemś w sprawie ułatwienia po-

datnikom bardzo uciążliwej obecnie procedury udo-

wadniania nieujawnionych źródeł przychodów, ich

opodatkowania lub też zwolnienia z opodatkowania

– do ministra ﬁnansów(9826),

440) poseł Anny Nemś w sprawie dyskusyjnej

działalności banków wykorzystującej obowiązek lo-

jalności pracownika wobec pracodawcy – do ministra

441) poseł Anny Nemś w sprawie skontrolowania

nia władzy rodzicielskiej – do ministra sprawiedliwo-

ści (9828),

442) poseł Anny Nemś w sprawie obowiązujących

zasad refundacji antybiotyków – do ministra zdrowia

(9829),

443) poseł Anny Nemś w sprawie coraz mniejsze-

go zainteresowania pracodawców składaniem ofert

zatrudnienia w urzędach pracy – do ministra pracy

444) poseł Anny Nemś w sprawie możliwości wy-

dłużenia kadencji sędziów i rzeczników dyscyplinar-

nych – do ministra sprawiedliwości (9831),

445) poseł Anny Nemś w sprawie coraz dłuższych

okresów oczekiwania na wyznaczenie terminów roz-

praw w sądach rejonowych – do ministra sprawiedli-

wości (9832),

do sprawowania funkcji ławników – do ministra spra-

wiedliwości (9833),

447) poseł Anny Nemś w sprawie coraz gorszych

warunków pracy kuratorów sądowych – do ministra

sprawiedliwości (9834),

448) poseł Anny Nemś w sprawie możliwości

znacznego usprawnienia postępowań w sprawach go-

spodarczych – do ministra sprawiedliwości (9835),

449) poseł Anny Nemś w sprawie wyjaśnienia

wątpliwości dotyczących możliwości pozyskiwania

przez studentów z urzędów skarbowych zaświadczeń

rozbudowanych o dane dotyczące składek odprowa-

dzonych do ZUS – do ministra ﬁnansów(9836),

450) poseł Anny Nemś w sprawie dostępności

(9837),

451) poseł Anny Nemś w sprawie refundacji wizyt

w poradniach laktacyjnych – do ministra zdrowia

(9838),

452) poseł Anny Nemś w sprawie możliwości re-

fundacji szczepionki przeciwko wywołującemu raka

szyjki macicy wirusowi brodawczaka HPV – do mi-

nistra zdrowia (9839),

453) poseł Anny Nemś w sprawie skuteczności

karania tzw. spamerów – do ministra sprawiedliwo-

ści (9840),

454) poseł Anny Nemś w sprawie konieczności

zmiany systemu wynagradzania obrońców z urzędu

– do ministra sprawiedliwości (9841),

455) poseł Anny Nemś w sprawie konieczności

szybkiego zweryﬁkowaniazasadprowadzeniapostę-

powań przez lubelski e-sąd – do ministra sprawiedli-

wości (9842),

456) poseł Anny Nemś w sprawie konieczności

przeprowadzenia akcji promocyjnej dotyczącej moż-

liwości dysponowania wkładem własnym na wypa-

dek śmierci – do ministra ﬁnansów(9843),

457) poseł Anny Nemś w sprawie konieczności

propagowania wśród pracodawców zalet telepracy

458) poseł Anny Nemś w sprawie doprecyzowania

procedury delegowania sędziów – do ministra spra-

wiedliwości (9845),

459) poseł Anny Nemś w sprawie konieczności

zmiany procedury zgłaszania wniosku do sądu oraz

skrócenia czasu trwania postępowań o ukaranie byłego

partnera bezpodstawnie utrudniającego kontakty z dziec-

kiem – do ministra sprawiedliwości (9846),

460) poseł Anny Nemś w sprawie zwiększenia do-

stępności obrońców z urzędu – do ministra sprawie-

dliwości (9847),

16

461) poseł Anny Nemś w sprawie możliwości

zwiększenia kompetencji referendarzy sądowych jako

sposobu na usprawnienie pracy polskich sądów – do

ministra sprawiedliwości (9848),

462) poseł Anny Nemś w sprawie szerszego stoso-

wania mediacji w sądach jako sposobu na odciążenie

krajowego systemu sprawiedliwości – do ministra

sprawiedliwości (9849),

troli NIK w zakresie wykonywania kary ogranicze-

– do ministra sprawiedliwości (9850),

464) poseł Anny Nemś w sprawie konieczności

codawcom zmuszania pracowników do podpisywania

łecznej (9851),

465) poseł Anny Nemś w sprawie planów likwida-

cji znaków opłaty sądowej – do ministra sprawiedli-

wości (9852),

466) poseł Anny Nemś w sprawie uregulowania

prawnego wszelkich niejasności w kwestii możliwości

odliczania od podatku dochodowego kosztów aplika-

cji prawniczych przez aplikantów – do ministra ﬁ-

nansów (9853),

467) poseł Anny Nemś w sprawie skali problemu

wpisywania do Krajowego Rejestru Długów zadłużo-

nych dzierżawców nieruchomości – do ministra go-

spodarki (9854),

468) poseł Magdaleny Gąsior-Marek w sprawie

podatku VAT od darmowych porad prawnych – do

ministra sprawiedliwości (9855),

469) poseł Magdaleny Gąsior-Marek w sprawie

egzekucji świadczeń alimentacyjnych – do ministra

sprawiedliwości (9856),

470) poseł Magdaleny Gąsior-Marek w sprawie

regulacji prawnych dotyczących kontaktu dziecka

z krewnymi wstępnymi drugiego stopnia w linii pro-

stej oraz krewnymi drugiego stopnia w linii bocznej

– do ministra sprawiedliwości (9857),

471) poseł Magdaleny Gąsior-Marek w sprawie

zwiększenia dostępności informacji i porady prawnej

w postępowaniach sądowych, których przedmiotem

są sprawy rodzinne – do ministra pracy i polityki

społecznej (9858),

472) posła Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie za-

łożeń do nowelizacji ustawy Prawo o stowarzyszeniach

– do ministra administracji i cyfryzacji (9859),

473) posła Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie

potrzeby zmian prawnych w ustawie o świadczeniach

(9860),

474) poseł Elżbiety Rafalskiej w sprawie rozbicia

w dniu 2 sierpnia 2012 r. przez funkcjonariuszy Po-

licji legalnego zgromadzenia publicznego na XVIII Przy-

stanku Woodstock – do ministra spraw wewnętrz-

nych (9861),

475) posła Mirosława Pluty w sprawie niekorzyst-

nych dla polskich samorządów gminnych interpreta-

cji ustawy o odpadach regulującej system gospodaro-

wania odpadami – do ministra środowiska (9862),

476) posła Mariana Cyconia w sprawie zaniecha-

nia wydania decyzji przez prezesa Krajowego Zarzą-

du Gospodarki Wodnej dotyczącej pozwolenia wod-

noprawnego na wniosek burmistrza Starego Sącza

– do ministra środowiska (9863),

477) posła Mariana Cyconia w sprawie populary-

zacji idei cmentarzy wojennych Galicji Zachodniej

w kontekście przygotowania do obchodów 100. rocz-

nicy wybuchu I wojny światowej – do ministra kultu-

478) posła Mariana Cyconia w sprawie trudnej

sytuacji związanej z podejmowaniem zatrudnienia

przez niektóre osoby niepełnosprawne – do ministra

479) posła Mariana Cyconia w sprawie planowa-

nego przeniesienia dyspozytorni medycznej z Nowego

Sącza do Tarnowa – do ministra zdrowia (9866),

480) posła Wiesława Stanisława Janczyka w spra-

tów rolnych z dopłat z budżetu państwa do składek

(9867),

481) posła Janusza Dzięcioła w sprawie bezpraw-

nego obsiewania przez osoby trzecie gruntów, któ-

rych właścicielami są inni rolnicy – do ministra rol-

482) posła Janusza Dzięcioła w sprawie planowa-

nej likwidacji niektórych posterunków Policji – do

483) posła Jakuba Rutnickiego oraz grupy posłów

w sprawie kontynuacji „Narodowego programu prze-

budowy dróg lokalnych na lata 2008–2011” – do mi-

484) posła Jakuba Rutnickiego oraz grupy posłów

posiadają – do ministra sportu i turystyki (9871),

485) posła Jakuba Rutnickiego oraz grupy posłów

(9872),

486) posła Macieja Orzechowskiego oraz grupy

posłów w sprawie nieprawidłowości na etykietach

oznaczających produkty spożywcze – do ministra rol-

487) posła Macieja Orzechowskiego oraz grupy

leń i certyﬁkatówdlazawoduaudytorabezpieczeń-

stwa ruchu drogowego – do ministra transportu, bu-

488) posła Macieja Orzechowskiego oraz grupy

posłów w sprawie udostępniania przez samorządy

darmowego Internetu mieszkańcom – do ministra

administracji i cyfryzacji (9875),

489) posła Józefa Lassoty w sprawie terenów

strzelnicy sportowej na Pasterniku w Krakowie

– do ministra obrony narodowej (9876),

17

490) posła Józefa Lassoty w sprawie ograniczenia

nadawania hejnału mariackiego w Polskim Radiu – do

491) posła Józefa Lassoty oraz grupy posłów

492) posła Józefa Lassoty oraz grupy posłów

w sprawie interpretacji art. 138 ustawy o gospodarce

493) posła Józefa Lassoty oraz grupy posłów

w sprawie interpretacji art. 137 ustawy o gospodarce

494) posła Józefa Lassoty oraz grupy posłów

wszechnymi – do ministra sprawiedliwości (9881),

495) posła Józefa Lassoty oraz grupy posłów

496) posła Jarosława Rusieckiego w sprawie

sprzedaży Zespołu Zamkowo-Parkowego w Barano-

wie Sandomierskim – do ministra kultury i dziedzic-

497) posła Artura Górskiego w sprawie proble-

mów Polskiego Radia Lwów w związku z zaniedba-

niami rządowej Fundacji Pomoc Polakom na Wscho-

dzie – do ministra spraw zagranicznych (9884),

498) posłów Dariusza Cezara Dziadzia i Andrzeja

Rozenka w sprawie umieszczenia spółdzielni mieszka-

niowych na liście beneﬁcjentówprogramówUniiEuro-

pejskiej – do ministra rozwoju regionalnego (9885),

499) poseł Krystyny Pawłowicz w sprawie wpisa-

500) poseł Krystyny Pawłowicz w sprawie legal-

ności organizowania studiów prawniczych w innym

501) posła Mieczysława Golby w sprawie likwida-

cji Zakładu Gazowniczego w Jarosławiu – do mini-

stra skarbu państwa (9888),

502) posłów Jacka Kwiatkowskiego i Andrzeja Le-

wandowskiego w sprawie łączenia godzin lekcji reli-

gii – do ministra edukacji narodowej (9889),

503) posłów Roberta Biedronia i Pawła Sajaka

w sprawie dyrektywy 2008/120/WE ustanawiającej

minimalne normy ochrony świń – do ministra rolnic-

504) posłów Roberta Biedronia i Pawła Sajaka

w zakresie tzw. uboju rytualnego – do ministra rol-

505) posła Andrzeja Kani w sprawie występowa-

nia przypadków śmiertelnego zatrucia alkoholem

metylowym w Czechach i w Polsce – do ministra

zdrowia (9892),

506) posła Marka Poznańskiego w sprawie obo-

wiązkowych szczepień ochronnych dzieci – do mini-

stra zdrowia (9893),

słów w sprawie połączenia kolejowego z lotniskiem

Katowice – Pyrzowice – do ministra transportu, bu-

508) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

słów w sprawie rentowności linii Szybkiej Kolei Miej-

skiej dojeżdżającej do Lotniska im. Chopina w War-

510) posła Dariusza Jońskiego w sprawie przebu-

511) posła Jana Ziobry w sprawie sposobu prze-

prowadzania remontów na najważniejszych polskich

512) posła Piotra Pyzika w sprawie bezrobocia

wśród absolwentów wyższych uczelni – do ministra

513) posła Piotra Pyzika w sprawie bezrobocia

wśród osób młodych i absolwentów wyższych uczelni

ministra sportu i turystyki (9901),

515) posła Piotra Pyzika w sprawie planowanej

(9902),

516) posła Piotra Pyzika w sprawie planowanych

517) posła Piotra Pyzika w sprawie produktów

ministra gospodarki (9904),

518) posła Piotra Pyzika w sprawie bezrobocia

i jego skutków dla młodych Polaków – do ministra

gospodarki (9905),

519) posła Michała Wojtkiewicza oraz grupy po-

słów w sprawie ekspertyz dotyczących budowy elek-

trowni jądrowej w Polsce – do ministra gospodarki

(9906),

520) posła Michała Wojtkiewicza oraz grupy po-

słów w sprawie utrudnień w hodowli owiec – do mi-

521) posłów Zbigniewa Girzyńskiego i Dawida

Jackiewicza w sprawie zgodności niektórych przepi-

sów projektu nowej ustawy Prawo pocztowe z pra-

wem Unii Europejskiej – do ministra administracji

i cyfryzacji (9908),

18

522) posła Przemysława Wiplera oraz grupy po-

słów w sprawie zmian w strukturze organizacyjnej

państwa (9909),

523) posła Piotra Babinetza w sprawie utrzyma-

nia lecznictwa sanatoryjnego dzieci i młodzieży oraz

nia dzieci w uzdrowiskach – do ministra zdrowia

(9911),

524) posła Piotra Babinetza w sprawie zamiarów

Podkarpacia – do ministra spraw wewnętrznych

(9912),

525) posła Macieja Małeckiego w sprawie bezpie-

czeństwa na liniach kolejowych na terenie woj. ma-

zowieckiego – do ministra transportu, budownictwa

526) posła Macieja Małeckiego w sprawie budowy

ekranów akustycznych przy drogach krajowych i au-

tostradach na terenie Mazowsza – do ministra trans-

527) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie wy-

boru trybu prowadzenia śledztwa dotyczącego kata-

strofy smoleńskiej – do prezesa Rady Ministrów oraz

528) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie or-

ganizacji spotkania premierów Rzeczypospolitej Pol-

529) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie bu-

dowy Muzeum II Wojny Światowej – do prezesa Rady

Ministrów (9917),

530) posła Dariusza Piontkowskiego w sprawie

debaty na temat dalszego funkcjonowania gimna-

zjów – do ministra edukacji narodowej (9918),

531) posła Grzegorza Matusiaka w sprawie dzia-

łalności przedsiębiorstwa Zielony Śląsk sp. z o.o.

z siedzibą w Rydułtowach – do ministra środowiska

(9919),

532) posła Grzegorza Matusiaka w sprawie sprze-

daży pakietu większościowego akcji JSW SA przez

Skarb Państwa – do ministra skarbu państwa

(9920),

533) posła Edwarda Czesaka w sprawie planowa-

nej wysokości środków przeznaczonych na zasilenie

Funduszu Termomodernizacji i Remontów w 2013 r.

– do ministra ﬁnansów(9921),

534) posła Adama Kwiatkowskiego w sprawie ﬁ-

nansowania mediów polonijnych we Lwowie – do mi-

nistra spraw zagranicznych (9922),

535) poseł Krystyny Łybackiej w sprawie zakazu

wstępu do lasów na terenach przygranicznych i bra-

ku dostępu do znajdujących się na ich obszarze miejsc

pamięci – do ministra środowiska (9923),

536) poseł Krystyny Łybackiej w sprawie podmio-

mach ratownictwa wodnego – do ministra spraw we-

wnętrznych (9924),

do ministra spraw wewnętrznych (9925),

538) poseł Anny Fotygi w sprawie działań podję-

tych w związku z wojną domową i kryzysem huma-

(9926),

539) poseł Anny Fotygi w sprawie czynności eks-

humacyjnych w Gdańsku i w Warszawie – do prezesa

540) poseł Haliny Szymiec-Raczyńskiej w sprawie

trudnionych w trybie nagłym – do ministra zdrowia

(9928),

541) poseł Haliny Szymiec-Raczyńskiej w sprawie

niepełnosprawnych – do ministra sprawiedliwości

(9929),

542) poseł Haliny Szymiec-Raczyńskiej w sprawie

wysokiego standardu leczenia niepłodności – do mi-

nistra zdrowia (9930),

543) poseł Haliny Szymiec-Raczyńskiej w sprawie

zbiorowego rozwiązania umów przez Dolnośląski Od-

dział Wojewódzki NFZ – do ministra zdrowia

(9931),

544) poseł Haliny Szymiec-Raczyńskiej w sprawie

nicą – do ministra spraw wewnętrznych (9932),

łecznej (9933),

wy o spółdzielniach mieszkaniowych – do ministra

(9934),

547) poseł Ewy Wolak w sprawie pobierania przez

urzędy opłat za udostępnianie informacji publicznej

548) posła Marka Opioły w sprawie ochrony śro-

dowiska na północnym Mazowszu – do ministra śro-

dowiska (9936),

549) posła Krzysztofa Brejzy w sprawie nauczy-

cielskich świadczeń kompensacyjnych dla nauczycie-

li centrów kształcenia praktycznego – do ministra

edukacji narodowej (9937),

550) posła Krzysztofa Brejzy w sprawie projektu

551) posła Mariusza Oriona Jędryska w sprawie

ręczników szkolnych – do ministra edukacji narodo-

wej (9939),

19

552) posła Janusza Dzięcioła w sprawie funkcjo-

nowania systemu ochrony zdrowia w woj. kujaw-

sko-pomorskim – do ministra zdrowia (9940),

553) posła Marka Rząsy w sprawie uregulowania

prawnego dotyczącego przebiegu linii energetycznych

lub usytuowania urządzeń elektroenergetycznych na

nistra gospodarki (9941),

554) posła Mirosława Maliszewskiego w sprawie

zmian wysokości stawek celnych na owoce eksporto-

wane do Federacji Rosyjskiej w kontekście jej przy-

stąpienia do Światowej Organizacji Handlu – do mi-

nistra ﬁnansów(9942),

555) posła Krzysztofa Kwiatkowskiego w sprawie

556) posła Mieczysława Marcina Łuczaka w spra-

wie wysokości kar za nielegalną wycinkę drzew – do

ministra środowiska (9944),

557) posła Mieczysława Marcina Łuczaka w spra-

wie leczenia raka jelita grubego – do ministra zdro-

wia (9945),

558) posła Mieczysława Marcina Łuczaka w spra-

wie postępującego procesu upadania ﬁrmwPolsce

– do ministra gospodarki (9946),

559) posła Mieczysława Marcina Łuczaka w spra-

wie wprowadzenia uregulowań prawnych w zakresie

monitoringu pracowników oraz miejsc publicznych

– do prezesa Rady Ministrów (9947),

560) posła Krzysztofa Kwiatkowskiego w sprawie

nowych informacji dotyczących internetowych skle-

pów z tzw. dopalaczami – do ministra spraw we-

wnętrznych (9948),

561) posła Krzysztofa Kwiatkowskiego w sprawie

tzw. szarej strefy wyrobów tytoniowych – do ministra

ﬁnansów(9949),

562) poseł Barbary Bartuś w sprawie planowane-

go przeniesienia dyspozytorni karetek pogotowia

z Gorlic do Tarnowa – do ministra zdrowia (9950),

563) posła Piotra Pyzika w sprawie funkcjonowa-

nia e-sądów – do ministra sprawiedliwości (9951),

564) posła Piotra Pyzika w sprawie rodzin za-

(9952),

565) posła Marka Polaka w sprawie praktyk ZUS

wobec przedsiębiorców jednocześnie wykonujących

umowę o pracę nakładczą – do ministra pracy i poli-

566) posła Włodzimierza Bernackiego w sprawie

liczby rozpoczętych, a także przeprowadzonych pro-

cedur o nadanie stopnia doktora habilitowanego

oraz tytułu profesora – do prezesa Rady Ministrów

(9954),

567) posła Włodzimierza Bernackiego w spra-

wie ﬁnansowania mediów polonijnych – do mini-

stra spraw zagranicznych (9955),

568) posła Roberta Kropiwnickiego w sprawie

funkcjonowania spółki Skarbnica Narodowa – do pre-

zesa Rady Ministrów (9956),

569) posła Marka Krząkały w sprawie funkcjono-

wania ochotniczych straży pożarnych – do ministra

570) posła Marka Krząkały w sprawie trudnej sy-

tuacji ﬁnansowej szpitali – do ministra zdrowia

(9958),

571) posła Marka Krząkały w sprawie obowiązku

utworzenia przez gminy zasobu pomieszczeń tymcza-

572) poseł Małgorzaty Adamczak w sprawie usta-

573) poseł Bożeny Szydłowskiej w sprawie nowe-

(9961),

574) posła Krzysztofa Gadowskiego w sprawie wy-

boru odpowiedniej formy kształcenia i wychowania

575) posła Tomasza Smolarza w sprawie braku

jednolitych przepisów dotyczących rejestracji w po-

wiatowych urzędach pracy członków zarządu spół-

dzielni socjalnych pozostających bez pracy, gotowych

do podjęcia zatrudnienia jako osoby bezrobotne – do

576) posła Tomasza Smolarza w sprawie kompo-

stowania bioodpadów domowych – do ministra śro-

dowiska (9964),

577) posła Józefa Lassoty w sprawie stosowania

edukacji narodowej (9965),

578) posła Józefa Lassoty w sprawie regulacji wy-

sokości udziałów w nieruchomości wspólnej – do mi-

skiej (9966),

579) posła Józefa Lassoty w sprawie uregulowa-

nia przejęcia kompetencji Rady Ministrów określo-

nych w ustawie o komercjalizacji i prywatyzacji – do

prezesa Rady Ministrów (9967),

580) posła Jakuba Rutnickiego w sprawie nowe-

lizacji rozporządzenia dotyczącego ośrodków dosko-

nalenia techniki jazdy – do ministra transportu, bu-

581) posłów Maksa Kraczkowskiego i Tomasza

zesa Rady Ministrów (9969),

582) posłów Maksa Kraczkowskiego i Tomasza

Latosa w sprawie działań rządu dotyczących przed-

siębiorców rozpoczynających działalność gospodar-

czą – do prezesa Rady Ministrów (9970),

583) posłów Tomasza Latosa i Maksa Kraczkow-

wykonawców autostrady A4 – do ministra transpor-

584) posłów Maksa Kraczkowskiego i Tomasza

Latosa w sprawie dodatkowego ubezpieczenia zdro-

wotnego – do prezesa Rady Ministrów (9972),

20

585) posłów Maksa Kraczkowskiego i Tomasza

– do prezesa Rady Ministrów (9973),

586) posła Tomasza Latosa w sprawie odwróco-

nego kredytu hipotecznego – do ministra ﬁnansów

587) posłów Tomasza Latosa i Maksa Kraczkow-

skiego w sprawie podręczników szkolnych – do mini-

588) posłów Tomasza Latosa i Maksa Kraczkow-

skiego w sprawie refundacji operacji metodą HIPEC

– do ministra zdrowia (9976),

589) posłów Tomasza Latosa i Maksa Kraczkow-

skiego w sprawie wyprawek szkolnych dla najuboż-

szych – do ministra edukacji narodowej (9977),

590) posła Waldemara Andzela w sprawie niespra-

wiedliwego traktowania polskich przedsiębiorców

z branży energochłonnej i oszustw związanych z po-

datkiem od towarów i usług – do prezesa Rady Mini-

strów (9978),

591) posła Marka Matuszewskiego w sprawie pod-

– do ministra ﬁnansów(9979),

592) posła Marka Matuszewskiego w sprawie li-

kwidacji szkół w Polsce w obliczu prognozowanej

zwiększonej liczby uczniów – do ministra edukacji

narodowej (9980),

593) posła Marka Matuszewskiego w sprawie kry-

terium progów dochodowych przy przyznawaniu za-

siłków alimentacyjnych z funduszu alimentacyjnego

594) poseł Jadwigi Wiśniewskiej w sprawie sta-

nowczego sprzeciwu wobec wprowadzenia GMO na

(9982),

595) poseł Jadwigi Wiśniewskiej w sprawie ko-

596) posłów Jadwigi Wiśniewskiej i Marka Polaka

wych związanych z obsługą urządzeń elektroenerge-

tycznych – do ministra gospodarki (9984),

597) posłów Jadwigi Wiśniewskiej i Marka Polaka

598) posłów Jadwigi Wiśniewskiej i Marka Polaka

599) posła Marka Poznańskiego w sprawie zmia-

ny regulacji dotyczących procedur powoływania i no-

minacji sędziów sądów powszechnych – do ministra

sprawiedliwości (9987),

600) poseł Marii Nowak w sprawie liczby przyzna-

601) poseł Marii Nowak w sprawie zabezpieczeń

602) poseł Marii Nowak w sprawie zmian wa-

runków pracy osób pracujących, objętych przed-

emerytalnym okresem ochronnym – do ministra

603) posła Grzegorza Napieralskiego w sprawie sys-

temu Child Alert stosowanego w przypadku zaginięć

dzieci – do ministra spraw wewnętrznych (9991),

wie zmiany zasad kontroli ﬁtosanitarnejziemniaków

obecność bakteriozy pierścieniowej – do ministra rol-

605) posła Jarosława Zielińskiego w sprawie likwi-

dacji posterunków Policji w woj. podlaskim, na przy-

kładzie posterunków w Supraślu i Czarnej Białostoc-

kiej – do ministra spraw wewnętrznych (9993),

606) posła Jarosława Zielińskiego w sprawie re-

alizacji zadań przez Departament Współpracy z Po-

lonią Ministerstwa Spraw Zagranicznych – do preze-

sa Rady Ministrów (9994),

607) posła Łukasza Gibały w sprawie konieczno-

ści zainstalowania liczników czasu na skrzyżowa-

608) poseł Teresy Piotrowskiej w sprawie proce-

dury zatrzymania oraz czasu oczekiwania na facho-

– do ministra sprawiedliwości (9996),

609) poseł Teresy Piotrowskiej w sprawie umiesz-

czenia informacji o grupie krwi w dokumencie tożsa-

mości – do ministra spraw wewnętrznych (9997),

610) posła Dariusza Seligi w sprawie tragicznej

mi NFZ – do ministra zdrowia (9998),

611) posła Dariusza Seligi w sprawie stosowania

cji – do ministra spraw wewnętrznych (9999),

612) posła Artura Górskiego w sprawie sygnali-

zowanych nieprawidłowości w działaniu Konsulatu

RP w Hamburgu – do ministra spraw zagranicznych

(10000),

613) posła Przemysława Wiplera w sprawie rewi-

rów komorniczych i liczby nowo utworzonych stano-

wisk komorników sądowych – do ministra sprawie-

dliwości (10001),

614) poseł Joanny Fabisiak w sprawie działań

wego (10002),

615) poseł Joanny Fabisiak w sprawie postępów

dzające ustawy regulujące system nauki, zobowiązu-

ruchomości niezbędnego do realizacji zadań i prze-

znaczonych na utworzenie rezerwy – do ministra

21

616) poseł Małgorzaty Niemczyk w sprawie komi-

sji lekarskich orzekających o kwaliﬁkacjiwojskowej

– do prezesa Rady Ministrów (10004),

617) poseł Małgorzaty Niemczyk w sprawie stanu

618) poseł Małgorzaty Niemczyk w sprawie prze-

pisów uniemożliwiających produkcję wina w Polsce

– do ministra ﬁnansów(10006),

619) posła Artura Dębskiego w sprawie systemu

620) posła Henryka Kmiecika w sprawie porażki

polskiej nauki przy przydzielaniu grantów Unii Eu-

ropejskiej dla młodych naukowców – do ministra na-

621) posła Michała Jacha w sprawie funkcjonowa-

nia Ośrodka Szkolenia Żeglarskiego Marynarki Wo-

jennej – do ministra obrony narodowej (10009),

622) posła Piotra Zgorzelskiego w sprawie uprosz-

czenia zasad rachunkowości dla małych stowarzy-

szeń – do ministra ﬁnansów(10010),

623) posła Piotra Zgorzelskiego w sprawie trudnej

kiego – do ministra środowiska (10011),

624) posła Ryszarda Kalisza w sprawie trudnej

sytuacji ﬁnansowej Polskiego Związku Hokeja na

625) posła Andrzeja Guta-Mostowego w sprawie

626) posła Andrzeja Guta-Mostowego w sprawie

627) posła Artura Dębskiego w sprawie kryteriów

628) posła Marcina Kierwińskiego w sprawie wspar-

lotniczego Warszawa-Modlin – do ministra transportu,

629) posła Piotra Zgorzelskiego w sprawie syste-

mu stypendialnego – do ministra nauki i szkolnictwa

wyższego (10017),

630) posła Piotra Zgorzelskiego w sprawie naru-

szania przepisów dotyczących norm czasu pracy le-

karzy oraz wypłaty wynagrodzeń za pracę w godzi-

nach nadliczbowych – do ministra zdrowia (10018),

631) posła Marka Wójcika w sprawie uproszczenia

– do ministra administracji i cyfryzacji (10019),

632) posła Dariusza Jońskiego w sprawie sytuacji

stra zdrowia (10020),

633) posła Ryszarda Kalisza w sprawie orzekania

ministra ﬁnansów(10022),

634) posła Zbigniewa Rynasiewicza w sprawie

635) posła Zbigniewa Rynasiewicza w sprawie bu-

dowy obwodnicy Przeworska – do ministra transpor-

636) posła Piotra Zgorzelskiego w sprawie projek-

tu rozporządzenia o kontroli skarbowej dotyczącego

nansów (10025),

637) posła Piotra Zgorzelskiego w sprawie uła-

twień w prowadzeniu działalności gospodarczej na

łecznej (10026),

638) posła Leszka Millera w sprawie realizacji po-

stanowień ustawy o emeryturach pomostowych

639) posła Tomasza Głogowskiego w sprawie in-

terpretowania przepisów ustawy o podatku akcyzo-

wym przez organy kontroli podatkowej – do ministra

ﬁnansów(10028),

640) posła Wojciecha Szaramy w sprawie zmiany

(10029),

641) poseł Anny Fotygi w sprawie zastosowanych

środków ostrożności podczas ekshumacji śp. Anny

Walentynowicz w Gdańsku – do prezesa Rady Mini-

strów (10030),

642) poseł Anny Zalewskiej w sprawie zapobiegania

ponownemu popełnianiu przestępstw przez zwalnia-

seksualnym – do ministra sprawiedliwości (10031),

643) posła Wiesława Stanisława Janczyka w spra-

wie realizacji procedury dotyczącej instrumentu akty-

wizacji, jakim jest przygotowanie zawodowe dorosłych

644) posła Mariusza Kamińskiego w sprawie try-

bu zawarcia umów z radnym m.st. Warszawy, prowa-

dzącym działalność w ramach ﬁrmyAluglassReali-

zacja zaangażowanej przy budowie Stadionu Naro-

ki (10033),

645) poseł Małgorzaty Sekuły-Szmajdzińskiej

nego rozporządzenia Rady WE/1099/2009 z dnia 24 wrze-

uśmiercania – do prezesa Rady Ministrów (10034),

646) posła Piotra Zgorzelskiego w sprawie planu

ﬁnansowegodlaMazowieckiegoOddziałuWojewódz-

kiego NFZ – do ministra zdrowia (10035),

22

647) posła Mariusza Błaszczaka w sprawie polity-

ki państwa dotyczącej rozwoju infrastruktury drogo-

wej w obrębie aglomeracji warszawskiej – do ministra

(10036).

Ministrów Wojciecha Nowickiego – z upoważnienia

ka Opioły w sprawie raportu Komisji Badania Wy-

2) podsekretarza stanu w Ministerstwie Admini-

ną interpelację posła Józefa Lassoty oraz grupy po-

wania w sektorze publicznym (4010),

3) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

kiego w sprawie bezpieczeństwa oraz statusu lotni-

ska Warszawa-Babice (4587),

4) podsekretarza stanu w Ministerstwie Admini-

popularyzacji stosowania e-faktur (4671),

5) ministra skarbu państwa Mikołaja Budzanow-

bu państwa nieprawidłowości w przedsiębiorstwie

ENEA SA i zasad postępowania resortu w sytuacji

ponowną interpelację poseł Małgorzaty Niemczyk

w sprawie przeprowadzania nadzoru, wymierzania

7) ministra skarbu państwa Mikołaja Budzanow-

ENEA SA (5422),

8) ministra skarbu państwa Mikołaja Budzanow-

środków pieniężnych przez prezesa ENEA SA na cele

marketingowe (5423),

9) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

(6005),

10) ministra spraw wewnętrznych Jacka Cichoc-

ośrodków szkoleniowych i szkoleń w Służbie Kontr-

wywiadu Wojskowego (6213),

11) sekretarza stanu w Ministerstwie Administra-

ponowną interpelację posłów Artura Górczyńskiego

i Marka Stolarskiego w sprawie nieprawidłowości

korzystania Stadionu Narodowego w Warszawie na

14) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

rowym, nieprzetworzonym tytoniem (6535),

cedury nominacji dla członków kadry Rzeczypospo-

litej Polskiej na igrzyska olimpijskie w Londynie

w 2012 r.

(6560),

16) sekretarza stanu w Ministerstwie Transportu,

wania usług transportu drogowego (6567),

wie systemu szkolenia piłkarzy (6616),

18) ministra spraw wewnętrznych Jacka Cichoc-

ABW po awarii serwerów Ministerstwa Spraw Za-

granicznych w kwietniu 2010 r.

(6775),

19) sekretarza stanu w Kancelarii Prezesa Rady

gi w sprawie rozbudowanego Gabinetu Politycznego

20) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

skiego w sprawie zachorowalności na nietrzymanie

moczu oraz idących za tym konsekwencji społecznych

i ekonomicznych (6879),

21) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admini-

23

posła Zbyszka Zaborowskiego w sprawie żądania

przez wojewodę śląskiego zwrotu 20% kwoty dotacji

udzielonej gminom w 2010 r. na doﬁnansowanie

świadczeń pomocy materialnej o charakterze socjal-

nym dla uczniów (6883),

22) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

23) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

powypadkowych (6981),

24) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

wystawiania zaświadczeń lekarskich o zdolności do

pełnienia funkcji rodziny zastępczej osobie ubiegają-

cej się o pełnienie tej funkcji (7102),

25) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodarki

wydobycia w Polsce gazu łupkowego (7130),

26) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

w sprawie nieprawidłowości w procesie przygotowy-

wania inwestycji polegającej na budowie dwutorowej

– granica państwa, zwanej mostem energetycznym

Polska – Litwa, na trasie gmin i powiatów woj. pod-

laskiego i woj. warmińsko-mazurskiego oraz spowo-

27) sekretarza stanu w Ministerstwie Obrony Na-

Górskiego w sprawie niewypłaconych odpraw żołnie-

rzom Armii Polskiej pod dowództwem gen. Andersa

(7342),

28) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

garszającej się sytuacji ﬁnansowejmediówpublicz-

nych w woj. lubelskim (7355),

29) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

rządów (7381),

30) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admini-

nia naziemnej telewizji cyfrowej (7397),

31) ministra spraw wewnętrznych Jacka Cichoc-

w sprawie możliwości faworyzowania członków ro-

dziny przy obsadzaniu stanowisk w Służbie Kontr-

wywiadu Wojskowego (7436),

32) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

w sprawie planowanej likwidacji posterunków Policji

w mniejszych miastach (7451),

33) ministra gospodarki Waldemara Pawlaka na

34) ministra spraw wewnętrznych Jacka Cichoc-

interpelację posła Przemysława Wiplera oraz grupy

posłów w sprawie wiedzy Agencji Bezpieczeństwa

Wewnętrznego na temat zagrożeń wydobycia gazu

łupkowego (7473),

35) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

udostępniania informacji o spółkach także w innych

36) sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa

cowania strat w gospodarstwach rolnych (7504),

37) sekretarza stanu w Ministerstwie Administra-

nych kredytów dla osób poszkodowanych podczas

powodzi (7560),

38) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

interpelację poseł Anny Fotygi w sprawie domniema-

nych nieprawidłowości w funkcjonowaniu Spółdziel-

ni Mieszkaniowej „Chełm” w Gdańsku (7572),

39) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

padami w myśl znowelizowanej ustawy o utrzymaniu

40) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

ka w sprawie zmian organizacyjnych w Policji w po-

staci redukcji posterunków (7630),

41) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

cych dochodów jednostek samorządu terytorialnego

(7648),

42) podsekretarz stanu w Ministerstwie Środowi-

matycznego dla Polski (7650),

43) podsekretarz stanu w Ministerstwie Środowi-

24

niowania wniosków o pozwolenie na wznoszenie i wy-

korzystywanie sztucznych wysp, konstrukcji i urzą-

dzeń na polskich obszarach morskich dla morskich

44) minister nauki i szkolnictwa wyższego Bar-

kowicza w sprawie kształcenia studentów w publicz-

nych szkołach wyższych na kierunku wychowanie

ﬁzyczneospecjalnościnauczycielskiej(7669),

45) sekretarza stanu w Ministerstwie Sprawiedli-

nia aktom wandalizmu, na przykładzie zamalowania

tablic i pomnika w Puńsku (7672),

masowych bankructw polskich biur podróży (7689),

funkcjonowania Ministerstwa Sportu i Turystyki

(7694),

48) sekretarza stanu w Ministerstwie Środowiska

nego Racibórz Dolny (7710),

49) sekretarza stanu w Ministerstwie Środowiska

nego Racibórz Dolny i jego oddziaływania na środo-

wisko (7711),

50) sekretarza stanu w Ministerstwie Środowiska

z elektrownią (7714),

51) sekretarza stanu w Ministerstwie Środowiska

wodnego Odra – Dunaj (7716),

52) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

dziowych na rzece Kłodnicy (7717),

53) sekretarza stanu w Ministerstwie Środowiska

54) sekretarza stanu w Ministerstwie Środowiska

55) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

Kraczkowskiego w sprawie zmniejszenia opłaty in-

terchange (7738),

56) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

Skarbu Państwa (7742),

57) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodarki

nictwa Urzędu Dozoru Technicznego (7759),

58) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

ników konkursu przeprowadzonego przez Dolnoślą-

ski Oddział Wojewódzki Narodowego Funduszu

Zdrowia w lipcu 2012 r. na ambulatoryjną opiekę spe-

cjalistyczną na Dolnym Śląsku (7775),

59) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

braku egzekucji przepisów ustawy o dochodach jed-

z poboru opłaty skarbowej (7811),

60) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

czerniaka (7826),

61) ministra kultury i dziedzictwa narodowego

cha Szaramy w sprawie konkursu na scenariusz wy-

stawy Muzeum Śląskiego dotyczącej historii Górnego

Śląska (7857),

62) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

wie zagospodarowania urobku ziemi wydobywanej

63) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

Mińska Mazowieckiego (7868),

64) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

65) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

ku ogrodzenia autostrady A4 na odcinku od Krzywej

do Wrocławia (7875),

66) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

25

lińskiego w sprawie planowanej restrukturyzacji

Straży Granicznej prowadzącej do likwidacji placó-

wek tej formacji, zwłaszcza na wschodnich granicach

Polski (7876),

67) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

68) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

handlu tytoniem nieprzetworzonym (7878),

69) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

wie publikacji w Internecie orzeczeń Sądu Najwyż-

szego (7879),

70) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

czenia od następstw wypadku w górach (7896),

71) sekretarza stanu w Ministerstwie Środowiska

wie zagrożenia powodziowego na terenie pow. płoc-

kiego (7903),

72) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rolnic-

dotyczących hodowania maku (7906),

73) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

prawidłowości w Konsulacie RP w Łucku na Ukra-

inie (7916),

74) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

wie przeszukań prowadzonych przez Służbę Celną

(7918),

75) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

Iwińskiego w sprawie funkcjonowania Komitetu Sta-

bilności Finansowej (7920),

76) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

wie nieprecyzyjnych przepisów i luk prawnych w usta-

77) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

zoru nad stacjami kontroli pojazdów (7923),

problemu niewypłacalności przedsiębiorców wykonu-

jących działalność gospodarczą w zakresie organizo-

wania imprez turystycznych oraz pośredniczenia na

79) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

działalność gospodarczą w zakresie organizowania

turystycznych (7925),

80) sekretarza stanu w Ministerstwie Kultury

diów publicznych przez regionalne rozgłośnie radio-

we (7926),

81) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

wyjaśnienia, dlaczego Lotnicze Pogotowie Ratunko-

we odmówiło transportu rannego 5-latka (7928),

doszkalania reprezentantów Polski oraz postępowa-

nia dyscyplinarnego dotyczącego jednego z polskich

sztangistów (7929),

83) ministra kultury i dziedzictwa narodowego

ła Kabacińskiego w sprawie prac nad ustawą o radio-

fonii i telewizji (7930),

84) podsekretarza stanu w Ministerstwie Admi-

nii i telewizji (7931),

85) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

przeniesienia wojewódzkiej przychodni dermatolo-

gicznej do szpitala wojewódzkiego w Lublinie

(7932),

86) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

Kmiecika w sprawie konieczności dokonania analizy

korzyści i strat wynikających z uczestnictwa Polski

w wystawie światowej Expo 2010 w Szanghaju

(7934),

87) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admini-

frastruktury Internetu szerokopasmowego (7935),

26

88) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

zawodów i likwidacji licencji pośrednika w obrocie

89) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

w sprawie instytucji niebędących bankami, a prowa-

dzących działalność depozytową lub kredytową (7943),

90) podsekretarz stanu w Ministerstwie Edukacji

wie obowiązku ﬁnansowaniaprzejazdówuczniówdo

szkół w innej gminie (7944),

91) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

lację posła Roberta Kropiwnickiego w sprawie prze-

92) podsekretarza stanu w Ministerstwie Fi-

nickiego w sprawie zbadania zasadności i możliwo-

ści zmiany przepisów ustawy o podatku od towa-

rów i usług w zakresie sprzedaży przez autoryzo-

wane salony samochodów osobowych pozostawio-

93) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

zmian niektórych rozwiązań prawnych dotyczących

ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i re-

ustawy o gospodarce nieruchomościami (7947),

94) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

wie konieczności zapewnienia stabilności podatkowej

(7948),

95) sekretarza stanu w Ministerstwie Transportu,

miasta Gorlice na region Sądecczyzny (7951),

96) sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa

wowych do wydawania rozporządzeń (7953),

97) sekretarza stanu w Ministerstwie Obrony

w sprawie planu wniesienia wojskowych przedsię-

biorstw remontowo-produkcyjnych do Bumaru sp.

z o.o. (7956),

98) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

braku konkretnych regulacji prawnych umożliwiają-

cych organom samorządowym likwidację stanowisk

barszczu Sosnowskiego w Polsce (7957),

99) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

gminnego łamania praw związkowych w Służbie Cel-

nej (7958),

100) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

w sprawie regulacji dotyczących wywieszania ﬂag

obcego państwa na terytorium Polski (7960),

101) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rolnic-

Elewarr (7962),

102) podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospo-

w sprawie kolejnych upadłości ﬁrm(7963),

103) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

wiedliwego traktowania klientów linii lotniczych

(7964),

104) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

wie ubezwłasnowolnienia samorządów w kontekście

rynku śmieciowego (7966),

105) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

la w sprawie ulg prorodzinnych dla zamożnych rodzi-

ców (7967),

106) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

107) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

la w sprawie rozbieżnego nazewnictwa oraz różnej

wysokości zasiłku pielęgnacyjnego (7969),

108) podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospo-

w sprawie wzrostu dysproporcji płac między najbogat-

szymi a najbiedniejszymi województwami (7970),

109) sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw We-

w sprawie wykorzystywania dzieci do żebrania (7971),

110) ministra rozwoju regionalnego Elżbiety Bień-

w sprawie zaniedbań w realizacji projektu „Sieć sze-

rokopasmowa Polski Wschodniej” (7972),

27

polskich rodzin przez rząd (7973),

112) podsekretarz stanu w Ministerstwie Eduka-

w sprawie pieniędzy na edukację dla samorządów

(7974),

113) ministra kultury i dziedzictwa narodowego

dotyczącej funkcjonowania Polskiej Biblioteki Inter-

netowej (7975),

114) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

wie ograniczania możliwości pozyskiwania środków

przez samorządowe zakłady budżetowe (7977),

115) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

la w sprawie znikomej pomocy wynikającej ze stoso-

wania przepisów ustawy o kompensacie dla poszko-

dowanych w wyniku przestępstw (7978),

116) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admi-

ny NIK dotyczącej organów administracji publicznej

w zakresie zapewnienia dostępu do sieci i usług tele-

komunikacyjnych (7979),

117) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

la w sprawie sprzedaży leków poza apteką (7980),

118) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

tykami (7982),

119) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admi-

nień w budowie infrastruktury szerokopasmowego

dostępu do Internetu (7983),

120) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

procedury przyznawania premii kompensacyjnej

właścicielom nieruchomości (7984),

121) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

wi świadectwa pracy za okresy terminowe w czasie

trwania stosunku pracy (7986),

122) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

wiązku utrzymania przez gminy coraz większej licz-

by dróg (7989),

123) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

żenia unijnej dyrektywy o leczeniu transgranicznym

(7990),

124) podsekretarz stanu w Ministerstwie Trans-

opracowania i wdrożenia w życie procedur sprawdza-

nia biletów oraz innych czynności przeprowadzanych

przez konduktorów w pociągach wszystkich kategorii

(7991),

125) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

sprawie poddania kontroli działalności parabanków

w Polsce (7993),

126) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

wie naliczania podatku VAT od dotacji otrzymywa-

nych w ramach programów pomocowych Unii Euro-

pejskiej po wejściu w życie projektowanych przez

Ministerstwo Finansów zmian w ustawie o podatku

kontroli rynku turystycznego w Polsce (7996),

128) sekretarza stanu w Kancelarii Prezesa Rady

stalerka w sprawie linii lotniczych OLT oraz ﬁrmy

Amber Gold sp. z o.o. (7997),

129) podsekretarz stanu w Ministerstwie Eduka-

go w sprawie różnicy stanowisk Ministerstwa Edu-

kacji Narodowej (7999),

130) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

w sprawie nieuczciwych przedsiębiorców (8002),

131) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

podrzutowych (8003),

132) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

ewentualnej zmiany struktury podatku akcyzowego

na wyroby tytoniowe (8004),

28

133) sekretarza stanu w Ministerstwie Rozwoju

budowlanej podczas budowy II linii metra w Warsza-

wie (8005),

134) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

kowskiego w sprawie informacji na temat ograniczo-

nych środków na organizacje i media polonijne na

Łotwie (8006),

135) minister sportu i turystyki Joanny Muchy

wie problemów polskich niepełnosprawnych sportow-

ców (8007),

136) sekretarz stanu w Kancelarii Prezesa Rady

ka ONZ wynikających z Powszechnego Przeglądu

137) wiceprezesa Rządowego Centrum Legislacji

w sprawie (nie)wydawania przez członków rządu roz-

porządzeń do ustaw (8009),

138) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

pelację posła Wojciecha Penkalskiego w sprawie bu-

dowy miejsca obsługi podróżnych na trasie S22 El-

bląg – Braniewo (8010),

139) podsekretarz stanu w Ministerstwie Trans-

budowy kanału łączącego Mierzeję Wiślaną z Zatoką

Gdańską (8011),

140) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

by trzeciej na gruncie ustawy o spółdzielniach miesz-

kaniowych (8013),

141) podsekretarza stanu w Ministerstwie Gospo-

wie barier w rozwoju małych i średnich przedsię-

biorstw (8017),

142) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

w sprawie modernizacji stacji benzynowych (8019),

143) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

ki paliatywnej (8021),

144) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

cyjnych odnośnie do rekompensaty za szkody ponie-

sione przez obywateli polskich z tytułu wypłacania

rent i świadczeń z instytucji zagranicznych w walucie

polskiej w okresie od 5 czerwca 1952 r. do 1 stycznia

1995 r.

(8022),

145) sekretarza stanu w Ministerstwie Obrony

wie umowy na korzystanie z lotniska w Szymanach

k. Szczytna w woj. warmińsko-mazurskim (8023),

146) podsekretarz stanu w Ministerstwie Trans-

likwidacji przez Przewozy Regionalne sp. z o.o. regu-

larnych kursów na trasie Rzeszów – Lublin (8025),

147) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

w sprawie zaniechań i opóźnień w modernizacji linii

go (8026),

backiej w sprawie wysokości środków przeznaczo-

nych na wynagrodzenia pracowników Narodowego

149) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

150) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

Mrzygłockiej w sprawie przyszłości spółki akcyjnej

151) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

dryska w sprawie emigracji zarobkowej i związanych

152) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

lację posła Mariusza Oriona Jędryska w sprawie sta-

nu technicznego dworca kolejowego w Oleśnicy i ogól-

nego stanu kolei polskiej (8032),

153) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

medyczny (8034),

154) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

29

155) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

nowskiego oraz ministra skarbu państwa Mikołaja

Budzanowskiego na interpelację posłów Jadwigi Wi-

śniewskiej i Andrzeja Jaworskiego w sprawie sprze-

daży siedziby centrali IPN (8041),

156) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

157) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

wicza w sprawie doﬁnansowania zadań z zakresu

158) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

w sprawie organizowania przez gminy przetargów na

chomości (8045),

159) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

sła Krzysztofa Lipca w sprawie zwiększenia subwen-

cji oświatowej (8046),

160) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

161) sekretarza stanu w Ministerstwie Admini-

162) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

cjentom chorym na wrodzone pęcherzowe oddziela-

nie się naskórka (EB) (8049),

163) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

rów i usług zmieniającej deﬁnicję opodatkowania

(8050),

164) podsekretarza stanu w Ministerstwie Admi-

165) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

wie nieuczciwych praktyk, jakich dopuszcza się ry-

nek parabanków oraz ﬁrmpożyczkowych(8052),

166) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

Kaczmarka w sprawie sprzedaży głównej siedziby

Instytutu Pamięci Narodowej mieszczącej się w War-

167) podsekretarza stanu w Kancelarii Prezesa

cina Mastalerka w sprawie braku jakichkolwiek po-

stępów Rady Ministrów w badaniu przyczyn kata-

strofy samolotu TU-154M w Smoleńsku, mającej

szących prezydentowi (8054),

168) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

ści matematycznych określanymi mianem dyskalku-

lii (8055),

169) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

la w sprawie coraz większej liczby bezrobotnych ko-

biet, które nie podjęły zatrudnienia po urodzeniu

dziecka (8056),

170) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

zimierza Moskala w sprawie wzrostu ubóstwa w Pol-

sce (8057),

171) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

wie planów zabetonowania plaż Bałtyku (8058),

172) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

la w sprawie planowanych zmian w przyznawaniu

dotacji ﬁnansowejdlabezrobotnych(8059),

173) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

la w sprawie mianowania byłego ministra skarbu

(8061),

175) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

czenia polskich obywateli za granicą (8062),

176) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admini-

30

177) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

skala w sprawie nadgodzin wypracowanych w Pań-

stwowej Straży Pożarnej (8066),

178) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

skala w sprawie trudnej sytuacji ﬁnansowej Pań-

stwowej Straży Pożarnej (8067),

179) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

180) sekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji

la w sprawie niezdrowych posiłków serwowanych

181) podsekretarza stanu w Ministerstwie Gospo-

rokratycznego małych i średnich przedsiębiorstw

(8071),

182) podsekretarz stanu w Ministerstwie Kultury

dacji Książąt Czartoryskich za zgodę na wystawienie

183) podsekretarza stanu w Ministerstwie Śro-

w sprawie nieprzystającej do współczesnych wymo-

naruszającej ratyﬁkowanąprzezPolskęKonwencję

o ochronie różnorodności biologicznej deﬁnicjilinii

brzegowej wód oraz gruntów klasyﬁkowanychjako

nieużytki (8074),

184) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

szewskiego w sprawie nierównego traktowania od-

biorców pomocy stypendialnej oferowanej przez or-

ganizacje pozarządowe (8076),

wie przypadków upadłości biur podróży (8077),

186) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

szewskiego w sprawie przekazywania gruntów i nie-

ruchomości będących w zasobach państwowych

(8078),

187) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

go w sprawie podwyższenia kwoty stypendium wolnej

188) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

189) sekretarza stanu w Ministerstwie Sprawie-

szewskiego w sprawie wykonywania kar w formie

190) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admi-

wie przekształceń placówek pocztowych (8083),

191) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admi-

wie działań organów administracji publicznej podej-

mowanych w celu zapewnienia dostępu do sieci

192) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

193) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

szanych przez Związki Zawodowe Celnicy PL niepra-

widłowości w funkcjonowaniu Służby Celnej (8087),

194) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

możliwości przekazywania części dochodów z ceł na

(8088),

195) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

wadzenia zmian w przepisach ustawy o drogach pu-

blicznych i ustawy Prawo budowlane w związku

nym wykorzystaniu (8089),

196) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

197) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

31

nień ustawowych do wydania rozporządzeń przez

198) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

by niewykonanych upoważnień ustawowych do wyda-

nia rozporządzeń przez ministra zdrowia (8092),

199) sekretarza stanu w Ministerstwie Admini-

dania rozporządzeń przez ministra administracji i cy-

fryzacji (8093),

200) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

wowych do wydania rozporządzeń przez ministra

ﬁnansów(8094),

201) podsekretarza stanu w Ministerstwie Gospo-

(8095),

202) ministra kultury i dziedzictwa narodowego

ważnień ustawowych do wydania rozporządzeń przez

203) sekretarza stanu w Ministerstwie Obrony

204) minister nauki i szkolnictwa wyższego Bar-

nień ustawowych do wydania rozporządzeń przez

205) ministra pracy i polityki społecznej Wła-

dysława Kosiniaka-Kamysza na interpelację posła

nych upoważnień ustawowych do wydania rozpo-

rządzeń przez ministra pracy i polityki społecznej

(8099),

206) sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw We-

207) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

giela w sprawie liczby niewykonanych upoważnień

stra sprawiedliwości (8102),

208) sekretarza stanu w Ministerstwie Środowi-

środowiska (8103),

209) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

ciela kierownictwa Ministerstwa Spraw Zagranicz-

cy w dniach 24–26 sierpnia 2012 r.

(8104),

210) sekretarza stanu w Ministerstwie Obrony

wa Zielińskiego w sprawie zmian w „Programie roz-

stawienia jednostki wojskowej w Suwałkach (8105),

211) sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw We-

wie znalezienia na Bugu tratwy, na której przemyca-

212) ministra spraw wewnętrznych Jacka Cichoc-

by Kontrwywiadu Wojskowego po katastroﬁeochra-

nianego przez tę służbę lotu delegacji prezydenckiej

213) ministra spraw wewnętrznych Jacka Cichoc-

Polski (8110),

214) sekretarza stanu w Ministerstwie Obrony

w siedzibie Służby Kontrwywiadu Wojskowego (8112),

215) sekretarza stanu w Ministerstwie Obrony

wie problemu stresu bojowego wśród oﬁcerówSłużby

Kontrwywiadu Wojskowego oraz nieprawidłowości

216) sekretarza stanu w Ministerstwie Obrony

wie działań podjętych przez Ministerstwo Obrony

wy Afganistan rosyjskiego satelity do przesyłania

217) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Za-

Opioły w sprawie wizyt przedstawicieli polskiego

32

(8115),

218) sekretarza stanu w Ministerstwie Obrony

wie wykradzenia z siedziby Mazowieckiego Oddziału

219) podsekretarza stanu w Ministerstwie Admi-

stra administracji i cyfryzacji nad infrastrukturą

(8117),

220) ministra spraw wewnętrznych Jacka Cichoc-

nienia w służbach specjalnych osób, które pracowały

221) ministra spraw wewnętrznych Jacka Cichoc-

dzenia szkody wielkich rozmiarów w funduszu ope-

racyjnym podległej prezesowi Rady Ministrów Agen-

cji Wywiadu oraz zatajenia tej informacji przed sej-

mową Komisją do spraw Służb Specjalnych (8120),

222) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

223) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

(8123),

224) podsekretarz stanu w Ministerstwie Rolnic-

producentów rolnych (8124),

225) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

Krajeńskim (8125),

226) podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospo-

wie pogłębiającego się kryzysu w małej przedsiębior-

czości i jego skutków dla rynku pracy (8126),

227) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

wej (8127),

228) sekretarza stanu w Ministerstwie Środowi-

nych (8128),

229) podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospo-

wie pesymistycznej prognozy dla polskiej gospodarki

(8129),

230) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

w sprawie dramatycznej prognozy deﬁcytuFunduszu

Ubezpieczeń Społecznych w 2014 r.

(8130),

231) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

wie projektu nowelizacji ustawy Ordynacja podatko-

wa (8131),

232) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

233) sekretarza stanu w Ministerstwie Obrony

kietowej (8135),

234) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

Rzońcy w sprawie cen podręczników dla uczniów

235) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

czych przez ministra sprawiedliwości (8138),

236) sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw We-

czych przez ministra spraw wewnętrznych (8139),

237) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

zdrowia (8140),

238) ministra rozwoju regionalnego Elżbiety

czych przez ministra rozwoju regionalnego (8141),

łecznej (8142),

240) ministra kultury i dziedzictwa narodowego

wykonawczych przez ministra kultury i dziedzictwa

narodowego (8143),

33

241) podsekretarza stanu w Ministerstwie Eduka-

przez ministra edukacji narodowej (8144),

242) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

w sprawie nieruchomości Instytutu Pamięci Narodo-

wej (8145),

243) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

Państwa (8147),

244) minister sportu i turystyki Joanny Muchy

kryminacji polskich paraolimpijczyków podczas

245) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

246) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

zacji organizacyjnej (8150),

247) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

248) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

249) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

cji upadłości OLT Express dla portów lotniczych

(8153),

250) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

powych zwolnień (8154),

251) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

w sprawie drastycznych podwyżek podatków i opłat

uboższych obywateli (8156),

w sprawie usamodzielnienia Funduszu Pracy (8157),

253) podsekretarz stanu w Ministerstwie Eduka-

254) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

seł Beaty Mazurek w sprawie nadzoru nad specjali-

stycznymi placówkami tworzonymi przez Minister-

stwo Edukacji Narodowej (8159),

255) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

sów dotyczących organizowania charytatywnych lo-

terii fantowych (8160),

256) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

ruchomości przejęte przez jednostki samorządu tery-

torialnego (8161),

257) podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospo-

streﬁe(8162),

258) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

w sprawie praktyk wyłudzania zasiłków macierzyń-

skich (8163),

259) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

nej siedziby Instytutu Pamięci Narodowej (8164),

260) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

nicze Pogotowie Ratunkowe (8165),

261) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

262) podsekretarz stanu w Ministerstwie Eduka-

wie standardów sanitarnych w placówkach oświato-

wych (8167),

263) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

pokolenia (8168),

264) sekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji

265) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

34

dowskiego w sprawie działalności parabanków (8170),

266) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

cia samorządów w zakresie zadań dotyczących za-

pewnienia lokali socjalnych i zamiennych swoim

mieszkańcom (8171),

267) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

niaka w sprawie funkcjonowania instytucji paraban-

kowych w Polsce (8172),

268) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

Biedronia w sprawie udzielenia wsparcia organiza-

nerstwa Wschodniego (8173),

269) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

w sprawie nagminnego powoływania się aptekarzy

ków antykoncepcyjnych (8175),

270) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

271) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

śniewskiej w sprawie likwidacji osuwisk na terenach

będących własnością prywatną (8177),

272) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

273) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

lację posła Henryka Kmiecika w sprawie konieczno-

ści wyposażenia Dworca Głównego PKP we Wrocła-

niu niż dotychczas, umożliwienie korzystania z niego

274) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

275) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

przedstawienia stanowiska ministra ﬁnansówwkwe-

stii długu PSL wynikającego z niewłaściwego rozlicze-

nia kampanii wyborczej w 2001 r.

(8182),

276) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

w sprawie zmiany przepisów ustawy o emeryturach

277) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

278) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

struktury kolejowej na Podkarpaciu (8185),

279) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

rzyńskiego w sprawie gwarancji na usługi stomato-

sprzedawcy (8246),

280) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

rzyńskiego w sprawie nowej polityki Azerbejdżanu

281) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

282) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

rzyńskiego w sprawie przemian politycznych w Ru-

munii i ich wpływu na stosunki dyplomatyczne

283) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

w sprawie sytuacji ﬁnansowej Republiki Włoskiej

(8250),

284) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

ny Antoniszyn-Klik – z upoważnienia ministra – na

obniżenia ratingu Słowenii przez agencje Moody’s

285) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

35

w sprawie działalności agencji podatkowej Equitalia

286) podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospo-

w sprawie polsko-włoskich stosunków gospodarczych

(8253),

287) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

w sprawie dyrektyw Komisji Europejskiej wprowa-

dzających skonsolidowany nadzór nad bankami oraz

288) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

rzyńskiego w sprawie zagrożeń wynikających ze

(8255),

289) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

ważnienia ministra oraz ministra kultury i dziedzic-

twa narodowego Bogdana Zdrojewskiego na interpe-

lację posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie opóź-

nień w przyznawaniu ﬁnansowania organizacjom

290) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

rzyńskiego w sprawie sytuacji w Republice Kirgiskiej

291) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Za-

Girzyńskiego w sprawie polityki wobec nowych władz

Serbii (8258),

292) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

293) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

– na interpelację posłów Adama Hofmana i Przemy-

294) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

aty Szydło i Przemysława Wiplera w sprawie wyko-

rzystania w 2012 r. środków Funduszu Rezerwy De-

mograﬁcznej(8261),

295) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

kowskiego i Tomasza Latosa w sprawie nowych do-

wodów osobistych i zniesienia obowiązku meldunko-

wego (8264),

296) podsekretarz stanu w Ministerstwie Trans-

(8265),

297) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

jewódzkiego NFZ w Katowicach (8266),

298) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

Pacholskiego w sprawie planów likwidacji posterun-

ku energetycznego w Zduńskiej Woli (8267),

299) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

szukania obywatela polskiego na terytorium naszego

kraju (8269),

300) podsekretarza stanu w Ministerstwie Sprawie-

ministracyjnego na podstawie art. 37g ustawy Prawo

301) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

nego w zakresie dotyczącym wysokości wpłat tzw.

302) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

303) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

nych przez Szwedów w XVII w.

(8276),

304) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

go w sprawie zmiany przepisów dotyczących osób po-

bierających zasiłek dla bezrobotnych (8277),

305) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

36

węgla kamiennego występujących na terenie woj. lu-

belskiego (8278),

306) sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw We-

w sprawie bezpieczeństwa i pracy służb przy granicy

z Republiką Białoruś (8279),

307) podsekretarz stanu w Ministerstwie Trans-

strukcji umocnień brzegu morskiego oraz ochrony

(8280),

308) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

309) ministra kultury i dziedzictwa narodowego

tofa Brejzy w sprawie umieszczania reklam na bar-

wach narodowych (8282),

310) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

wie zasady memoriałowej (8283),

311) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

gnacyjne (8284),

312) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

procedury przeprowadzenia przez Dolnośląski Od-

dział Wojewódzki NFZ konkursu ofert na świadcze-

kolejne (8285),

313) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

(8287),

314) sekretarza stanu w Ministerstwie Sprawie-

nywania kary ograniczenia wolności w formie nieod-

płatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne

(8288),

315) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rolnic-

lonego mechanicznie do produkcji wędlin (8289),

316) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

317) sekretarza stanu w Ministerstwie Obrony

sona w sprawie możliwości legalnego wykorzystania

paramilitarne (8291),

318) podsekretarza stanu w Ministerstwie Admi-

319) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

(8293),

320) podsekretarza stanu w Ministerstwie Admi-

(8294),

321) sekretarza stanu w Ministerstwie Sprawie-

nego (8295),

322) minister sportu i turystyki Joanny Muchy

wie upadłości polskich biur podróży (8296),

323) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

324) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

na w sprawie odnawialnych źródeł energii (8298),

325) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

326) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

327) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

ﬁnansowoofertamizatrudnienia(8303),

328) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

sygnalistów (8304),

37

329) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

wie efektywności egzekucji długów alimentacyjnych

(8305),

330) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

zasad opodatkowywania transakcji sprzedaży więk-

szej liczby nieruchomości gruntowych przez osoby

ﬁzyczne(8306),

331) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

w sprawie problemów matek z powrotem na rynek

332) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

nia należności za tzw. nadwykonania zrealizowane

333) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

334) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

nistra – na interpelację posłów Anny Nemś i Józefa

Lassoty w sprawie szacowania wartości nieruchomo-

ści przez organy podatkowe (8310),

335) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

umieszczania reklam wielkoformatowych na wielo-

rodzinnych budynkach mieszkalnych (8313),

336) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

337) podsekretarza stanu w Ministerstwie Śro-

nu (8315),

338) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

solwentów uczelni medycznych (8316),

339) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

biotyków (8317),

340) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

341) podsekretarza stanu w Ministerstwie Sprawie-

342) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rol-

szości KRUS nad ZUS (8320),

343) ministra kultury i dziedzictwa narodowego

tek publicznych (8321),

344) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

wia Jamy Ustnej (8324),

345) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

trum w Bytomiu (8325),

346) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

347) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

348) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

349) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

350) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

38

351) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

352) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

353) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

354) minister sportu i turystyki Joanny Muchy

na interpelację posła Piotra Chmielowskiego oraz

355) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

lejowych w regionie (8335),

356) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

357) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

(8338),

358) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

śnych pomiędzy Rudą Kozielską, Rudzieńcem, Starą

359) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

360) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

stwa (8342),

361) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

362) podsekretarz stanu w Ministerstwie Trans-

interpelację posłów Piotra Chmielowskiego oraz gru-

363) podsekretarz stanu w Ministerstwie Trans-

364) podsekretarz stanu w Ministerstwie Trans-

365) podsekretarz stanu w Ministerstwie Trans-

366) podsekretarz stanu w Ministerstwie Transpor-

367) podsekretarz stanu w Ministerstwie Trans-

368) podsekretarz stanu w Ministerstwie Trans-

369) podsekretarz stanu w Ministerstwie Trans-

39

interpelację posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy

370) podsekretarz stanu w Ministerstwie Trans-

(8352),

371) podsekretarz stanu w Ministerstwie Trans-

372) podsekretarz stanu w Ministerstwie Trans-

373) podsekretarz stanu w Ministerstwie Trans-

374) podsekretarz stanu w Ministerstwie Trans-

ny brzegów morskich” w okolicach Ustronia Mor-

skiego (8356),

375) podsekretarz stanu w Ministerstwie Trans-

(8357),

376) sekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji

skich do szkół w miastach (8359),

377) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

derów (8361),

378) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

lęgnacyjnego dla osób opiekujących się współmałżon-

wujących niepełnosprawne dziecko (8362),

379) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

da Zawadzkiego w sprawie potrzeby zmian przepisów

nicznych (8363),

380) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

nia przepisów regulujących kwestię skutecznego

skiego (8364),

381) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

382) sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa

go w sprawie ponownych informacji o rozprzestrze-

383) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

ku rodzinnego zorganizowanego przez Ministerstwo

(8371),

384) ministra kultury i dziedzictwa narodowego

Polskiej SA i Polskiego Radia SA (8372),

385) ministra rozwoju regionalnego Elżbiety

386) sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa

ważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych

turyzacji ﬂoty rybackiej i rozwoju obszarów zależ-

nych od rybactwa (8374),

387) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

skiego w sprawie osądzenia winnych zbrodni popeł-

nionych na bohaterach narodowych (8375),

388) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

skiego w sprawie konieczności nowelizacji ustawy

40

389) minister nauki i szkolnictwa wyższego Bar-

skiego w sprawie kryteriów przyznania statusu

skiego w sprawie działań na rzecz wspierania mło-

dych naukowców (8378),

go teleskopu w Las Campanas w Chile (8379),

392) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

plomatycznych dotyczących wydawania Polakom wiz

nikarzy na Ukrainie (8380),

393) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

budowlanych (8381),

394) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rol-

wej polskiego rolnictwa (8382),

395) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

396) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

sady na Białorusi w budynku ﬁrmyobjętejsankcjami

Unii Europejskiej (8384),

397) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

(8385),

398) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

beckiej w sprawie pogarszającej się sytuacji demogra-

ﬁcznejnatereniePolski(8386),

399) sekretarza stanu w Ministerstwie Obrony

kiej w sprawie planowanej reorganizacji struktury

(8387),

400) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

kiej w sprawie kar stosowanych wobec oszustów ﬁ-

nansowych (8388),

401) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

402) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

beckiej w sprawie ponownego rozwoju zorganizowa-

nych grup przestępczych (8392),

403) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

kraju (8393),

404) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

405) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

406) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

elektrowni Łęczna (8397),

407) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

nadlimitowe (8398),

408) sekretarza stanu w Ministerstwie Obrony

kiej w sprawie zakupu wielozadaniowych samolotów

409) sekretarza stanu w Ministerstwie Obrony

towej przez polski przemysł zbrojeniowy (8400),

410) sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa

sionych przez rolników w wyniku gradobicia (8401),

411) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

41

beckiej w sprawie zmniejszenia liczby ofert pracy

412) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rol-

413) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

414) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

415) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

416) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

(8408),

417) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

ty Sobeckiej w sprawie trudności z realizacją projek-

tu e-szkoły (8410),

418) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

mytu (8411),

419) podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospo-

ki oraz wzrostu liczby bankrutujących ﬁrm(8412),

420) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

421) sekretarza stanu w Ministerstwie Sprawie-

waniu luk prawnych (8414),

422) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

Państwa (8415),

423) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

granicznych gości na doroczną naradę polskich am-

basadorów (8416),

424) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

gockiego w sprawie zasad ﬁnansowania realizacji

rządzie powiatowym, tj. wspierania osób niepełno-

sprawnych (8419),

425) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

nowskiego oraz podsekretarza stanu w Ministerstwie

426) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

wie wyników kontroli w Lotniczym Pogotowiu Ra-

tunkowym (8422),

427) ministra rolnictwa i rozwoju wsi Stanisława

428) sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw We-

tury organizacyjnej Straży Granicznej na południo-

429) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

serwacyjnych za obiekty małej architektury wyłączo-

ne z wydania pozwolenia na budowę (8426),

430) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

431) sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa

ducentów rolnych powiatu nowosądeckiego z dopłat

432) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

lację posłów Tadeusza Dziuby i Pawła Szałamachy

433) minister nauki i szkolnictwa wyższego Bar-

42

tkanie z Jarosławem Kaczyńskim (8432),

434) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

wadzane egzaminy maturalne (8433),

435) ministra rozwoju regionalnego Elżbiety Bień-

skiego w sprawie włączenia podregionu siedlecko-ostro-

436) minister sportu i turystyki Joanny Muchy

nych (8435),

437) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

demara Andzela w sprawie problemu emigracji pol-

438) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

439) podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospo-

(8441),

440) ministra kultury i dziedzictwa narodowego

ﬁlmowych(8442),

441) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

kwaliﬁkowaniasamochodówtypupick-updonomen-

442) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

443) ministra kultury i dziedzictwa narodowego

towych (8446),

444) sekretarza stanu w Ministerstwie Sprawie-

przestępców (8449),

445) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

pelację posłów Krystyny Sibińskiej i Witolda Pahla

446) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

(8451),

447) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

cyjnego dotyczącego uprawnienia do dodatkowego

dżetowej w związku z uwzględnieniem okresu urlopu

macierzyńskiego (8452),

448) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

egzaminacyjnych (8453),

449) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

(8454),

450) sekretarza stanu w Ministerstwie Środowi-

(8455),

451) sekretarza stanu w Ministerstwie Admini-

liwości wsparcia samorządów w odbudowie i remon-

tach dróg lokalnych w trakcie nowej perspektywy

ﬁnansowej2014–2020(8456),

452) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

kowego wychowania przedszkolnego dzieci 5- i 6- let-

nich (8457),

453) sekretarza stanu w Ministerstwie Środowi-

wie dostępu do danych meteorologicznych, klimato-

logicznych oraz hydrologicznych Instytutu Meteoro-

logii i Gospodarki Wodnej (8458),

43

454) sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw We-

455) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

wiślaka w sprawie zaliczania dodatku mieszkanio-

wego do kryterium dochodowego osób, którym przy-

znano zasiłek społeczny (8463),

456) podsekretarza stanu w Ministerstwie Admi-

457) ministra kultury i dziedzictwa narodowego

da Terleckiego w sprawie przyszłych losów budynku

skiego przy ul. Jazdów 1A w Warszawie (8465),

458) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

ków ﬁnansowych pomiędzy oddziały wojewódzkie

459) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środowi-

460) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

nansowych gromadzonych na rzecz wsparcia osób

niepełnosprawnych (8469),

461) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

462) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

463) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

wie wprowadzenia kas ﬁskalnychdoprzedsiębiorstw,

464) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

wie działań Policji w Kostrzynie podczas tegoroczne-

go Przystanku Woodstock (8474),

465) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

lację posła Piotra Polaka w sprawie zapobieżenia

lejowego Łódź – Warszawa (8475),

466) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

wie szkód powodowanych przez łosie (8476),

467) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

nych, na przykładzie Zalewu Solińskiego (8477),

468) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rol-

cji rolniczej (8478),

469) sekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

sza Zbonikowskiego w sprawie nieefektywności

skazane (8479),

470) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

471) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

należności (8482),

472) sekretarza stanu w Ministerstwie Obrony

RP (8483),

473) ministra rozwoju regionalnego Elżbiety

kowskiego w sprawie raportu NIK dotyczącego roz-

budowy infrastruktury koniecznej do rozwoju Inter-

netu szerokopasmowego (8484),

474) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

475) podsekretarza stanu w Ministerstwie Admi-

476) przewodniczącego Rządowej Rady Ludno-

ściowej Zbigniewa Strzeleckiego – z upoważnienia

mona Giżyńskiego w sprawie walki z kryzysem de-

mograﬁcznym w związku z projektem „Założenia

44

477) podsekretarz stanu w Ministerstwie Rolnic-

go w sprawie przyśpieszonej wypłaty pierwszej tran-

szy dopłat bezpośrednich dla polskich rolników

(8489),

478) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

skiego w sprawie zatrudniania w Ministerstwie

ników służb specjalnych PRL (8490),

479) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Za-

inie z przestępcami trudniącymi się sutenerstwem

gen (8491),

480) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

481) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

nego postępowania z odpadami z procesów oczysz-

czania spalin w instalacjach termicznego przekształ-

cania odpadów komunalnych i konieczności wprowa-

dzenia uregulowań prawnych dotyczących procedur

482) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

skiego w sprawie świadectw charakterystyki energe-

tycznej budynków (8495),

483) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

rosława Górczyńskiego w sprawie prywatyzacji szpi-

tali (8496),

484) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

485) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

486) sekretarza stanu w Ministerstwie Kultury

czania reklam wielkopowierzchniowych w przestrze-

ni publicznej (8502),

487) ministra kultury i dziedzictwa narodowego

zacyjnego poznańskich obchodów 1050-lecia chrze-

ścijaństwa w Polsce (8503),

488) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

489) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

490) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

życia (8507),

491) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

zanych z wywłaszczeniem właścicieli nieruchomości

szonym do szybkiego opuszczenia swoich domostw

492) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

wie sprawności i efektywności działań agencji za-

trudnienia na rynku pracy (8510),

493) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

ności poprzez usprawnienie procedury doręczeń w po-

stępowaniu cywilnym i egzekucyjnym (8513),

494) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

wie projektu zmian ustawy o prokuraturze (8515),

495) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

ności tzw. ustawy hazardowej z prawem Unii Euro-

pejskiej (8516),

496) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

polityki prowadzonej przez PGNiG (8517),

497) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

45

stania dochodów z handlu uprawnieniami do emisji

498) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

naruszenia ustawy budżetowej przez Ministerstwo

Gospodarki (8519),

499) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

pelację poseł Zoﬁi Popiołek w sprawie obowiązku

zimowym (8520),

500) sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw We-

wie nieprawidłowości w Nadwiślańskim Oddziale

Straży Granicznej (8521),

501) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

wynajmu apartamentu dla byłej wiceminister zdro-

wia (8522),

502) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

kładach pracy chronionej, oraz konieczności zmiany

wałkach (8524),

503) podsekretarz stanu w Ministerstwie Rolnic-

504) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

li w sprawie braku możliwości dopuszczenia adwo-

(8526),

505) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

skiej w sprawie narastającego bezrobocia w Często-

chowie oraz w powiatach: częstochowskim, myszkow-

skim, lublinieckim oraz kłobuckim (8527),

506) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

achima Brudzińskiego w sprawie włączenia gm. Do-

lice do obszaru właściwości wydziałów Sądu Rejono-

wego w Stargardzie Szczecińskim w zakresie wszyst-

kich spraw rozpoznawanych aktualnie w Pyrzycach

(8530),

507) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

nicus” (8531),

508) ministra rozwoju regionalnego Elżbiety

509) sekretarza stanu w Ministerstwie Obrony Na-

lotów bezzałogowych i utworzenia z nich oddzielnej

jednostki militarnej (8534) – zastrzeżona,

510) sekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji

(8536),

511) podsekretarz stanu w Ministerstwie Edu-

skiego w sprawie wzrostu stawek godzinowych

cówek (8538),

512) ministra rozwoju regionalnego Elżbiety

chowskiego w sprawie rosnących dysproporcji w po-

ziomie wynagrodzeń i rozwoju między regionami

(8539),

513) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

514) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

karz uzyskuje prawo wykonywania zawodu (8541),

515) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

ka Osucha w sprawie możliwości wystąpienia w Pol-

sce zapaści demograﬁcznej w związku z brakiem

516) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

wie wprowadzenia reguły wydatkowej (8547),

(8548),

46

518) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

nictwa Ministerstwa Spraw Zagranicznych na zjeź-

519) sekretarza stanu w Ministerstwie Obrony

tylerii Przeciwpancernej w Suwałkach w 2016 r.

(8553),

520) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

521) podsekretarz stanu w Ministerstwie Eduka-

522) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

kowicza w sprawie kosztów związanych z naucza-

niem religii i etyki (8558),

523) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

kowicza w sprawie wysokich kosztów wyprawki do

524) podsekretarza stanu w Ministerstwie Fi-

ministra – na interpelację posła Adama Rybakowi-

cza w sprawie omijania prawa i wykorzystywania

bowych (8560),

525) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

526) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

nień na czarno (8563),

527) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

528) sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa

(8565),

529) sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa

(8566),

530) sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa

kraju (8568),

531) ministra rozwoju regionalnego Elżbiety

wicza w sprawie połączenia Wielkich Jezior Mazur-

skich z Kanałem Augustowskim, tzw. wodnego szla-

ku mazursko-augustowskiego (8569),

532) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

533) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

534) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

535) sekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

usza Jarmuziewicza na interpelację posła Adama

rok (8579),

536) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

537) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

bakowicza w sprawie rosnącej liczby nauczycieli

wych urzędach pracy na terenie woj. podlaskiego

(8587),

538) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

pie wiekowej 55+ (8588),

539) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

47

w sprawie niepokojącej sytuacji ﬁnansowejNauko-

wego Centrum Badań Jądrowych (8591),

540) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

nistra oraz podsekretarza stanu w Ministerstwie

Sprawiedliwości Wojciecha Hajduka – z upoważnie-

snera w sprawie procederu werbowania przez zorga-

nizowane grupy przestępcze drogą internetową tzw.

pieniędzy (8592),

541) minister nauki i szkolnictwa wyższego Bar-

skiego (8593),

542) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

karalności (8594),

543) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

jęcia powszechnym ubezpieczeniem zdrowotnym

wszystkich obywateli RP (8595),

544) podsekretarza stanu w Ministerstwie Gospo-

sła Tomasza Górskiego w sprawie sytuacji oﬁarprze-

mocy w rodzinie (8600),

547) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

skiego w sprawie konsekwencji pomówień w Interne-

cie (8601),

548) sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa

rówek (8602),

549) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

cji Utrzymania Taboru Trakcyjnego w Lublinie do

550) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rol-

ści (8605),

551) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

wie konsekwencji wynikających z nierozpoczęcia

nej wpisanej na listę inwestycji objętych zwolnienia-

ści tej inwestycji (8607),

552) sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa

rosława Żaczka w sprawie nepotyzmu, kupczenia sta-

nowiskami, korupcji, defraudacji środków i przezna-

czania ich na cele prywatne, nadużyć ﬁnansowych

553) podsekretarz stanu w Ministerstwie Eduka-

wie skutków braku przepisów prawnych regulujących

(8609),

554) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

uczycieli (8610),

555) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

556) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

kowych zabezpieczeń kredytu hipotecznego (8615),

557) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

pełnosprawnych (8617),

558) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

sowania Górskiego Ochotniczego Pogotowia Ratun-

kowego (8618),

559) sekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji

48

560) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

Jarmuziewicza na interpelację poseł Magdaleny Gą-

sior-Marek w sprawie uchwał samorządów terytorial-

nych dotyczących określenia przystanków komuni-

kacyjnych (8621),

561) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

nowskiego na interpelację posła Czesława Hoca w spra-

wie uporczywej i tajemniczej próby prywatyzacji Pol-

(8622),

562) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

czenia opłaty eksploatacyjnej z podstawy obliczania

(8623),

563) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

atacyjnej (8624),

564) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

565) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

rzystywanych do działalności gospodarczej dla celów

566) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

stępcami w polskich konsulatach na Ukrainie i praw-

dopodobnie na Białorusi (8627),

568) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

(8629),

569) sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa

570) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

daży aktualnej siedziby Instytutu Pamięci Narodo-

warowej 28 (8632),

571) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

572) sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa

573) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

ce nieruchomościami (8641),

574) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

575) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

planu ﬁnansowegodlamazowieckiegoNFZw2013r.

(8643),

576) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

(8646),

577) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

skiego w sprawie rozbicia legalnego zgromadzenia

stanku Woodstock (8647),

578) sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw Za-

579) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

(8650),

580) sekretarza stanu w Kancelarii Prezesa Rady

581) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

49

lację posła Marcina Kierwińskiego w sprawie in-

(8653),

582) podsekretarz stanu w Ministerstwie Eduka-

szkoli (8710),

583) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

jasnych i wadliwych przepisów zawartych w ustawie

584) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

585) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

wym wynagrodzeniu rocznym dla pracowników jed-

nostek sfery budżetowej, tzw. trzynastce (8722),

586) podsekretarza stanu w Ministerstwie Fi-

(8725),

587) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

ﬁnansówwdniu6września2012r.(8743),

588) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

589) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

mania nieracjonalnych i zagrażających bezpieczeń-

stwu pasażerów działań reorganizacyjnych na kolei

(8747),

590) ministra kultury i dziedzictwa narodowego

591) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

592) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

lizacyjnych, rozjazdowych i przejazdowych w sekto-

rze kolejowym (8750),

593) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

pracy (8755),

594) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

czenia społecznego w Polsce (8758),

595) ministra kultury i dziedzictwa narodowego

ły w sprawie planów likwidacji Filmoteki Narodowej

(8759),

596) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

czenia struktur zajmujących się zarządzaniem dro-

gami (8766),

597) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

598) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

czych (8778),

599) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

600) sekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji

skich szkołach (8786),

601) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

602) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

py posłów w sprawie ujednolicenia praktyk banko-

wych w zakresie wpływu śmierci konsumenta na

sumenckiego (8793),

603) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

50

udostępniania pomieszczeń w państwowych uzdro-

wiskach i sanatoriach ﬁrmomoferującymkuracju-

szom artykuły parazdrowotne po zawyżonych cenach

(8794),

604) podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospo-

ekonomicznych (8795),

605) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

606) sekretarza stanu w Ministerstwie Sprawie-

skiego w sprawie osadzonych w zakładach karnych

rialnego (8797),

607) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

lację posłów Tomasza Makowskiego i Wojciecha Pen-

kalskiego w sprawie połączenia kolejowego na trasie

608) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

pelację posła Marcina Mastalerka w sprawie Portu

tów lotniczych, w których udziałowcem jest Przed-

siębiorstwo Państwowe „Porty Lotnicze” (8801),

609) sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa

skiej i poza nią (8803),

610) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

611) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

612) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

613) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

614) podsekretarza stanu w Ministerstwie Fi-

(8808),

615) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

skala w sprawie braku regulacji dotyczących przy-

stosowania formy egzaminów do potrzeb osób niepeł-

nosprawnych (8810),

616) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

skala w sprawie aktywnego poparcia postulatów

617) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

skala w sprawie wzrostu przestępczości w Polsce

(8812),

618) podsekretarz stanu w Ministerstwie Go-

skala w sprawie pogorszenia się sytuacji przedsię-

biorców (8813),

619) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

(8816),

620) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

skala w sprawie oszustw gospodarczych (8818),

621) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

la w sprawie nieprawidłowości w przyznawaniu sty-

pendiów socjalnych (8820),

622) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

ekonomicznych (8821),

623) sekretarza stanu w Ministerstwie Obrony

624) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

rowiaka w sprawie zmian w ustawie Karta Nauczy-

ciela (8826),

625) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

51

626) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

S5 (8830),

627) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

628) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

wiaka w sprawie wsparcia w ustaleniu okoliczności

629) sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa

Sosnowskiego (8843),

630) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

nych przesyłek sądowych (8844),

631) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

żającego się terminu zakończenia prac na linii kole-

jowej Łódź – Warszawa (8849),

632) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

(8853),

633) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

społu Elektrowni Wodnych Niedzica SA (8855),

634) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

Policji w Werbkowicach (8857),

635) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

(8861),

636) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

szenia kwoty zasiłku pielęgnacyjnego (8865),

637) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

śniewskiej w sprawie pozornej pomocy socjalnej dla

uczniów (8868),

638) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

dla uczniów klas I–IV szkoły podstawowej (8872),

639) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

li do procesu cyfryzacji (8878),

640) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

641) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

lację poseł Zoﬁi Czernow w sprawie rewitalizacji

(8881),

642) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

(8882),

643) sekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji

cji zawodowej (8884),

644) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

wie wpisania jelenia sika (jeleń wschodni, Cervus

rodniczego mogą zagrozić gatunkom rodzimym lub

645) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

646) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

cjonowania NFZ (8893),

647) sekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji

52

w sprawie zmian w systemie szkolnictwa zawodowe-

go (8894),

648) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

wie długu publicznego (8897),

649) sekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji

(8898),

650) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

środowiska (8900),

651) podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospo-

wie określenia przyszłości specjalnych stref ekono-

micznych (8901),

652) ministra rozwoju regionalnego Elżbiety

smowa Polski Wschodniej” w woj. podkarpackim

(8904),

653) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

dowy drugiej jezdni wzdłuż drogi krajowej nr 15 na

654) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

skiego w sprawie likwidacji małych posterunków Po-

licji (8906),

655) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

wie braku przepisów wykonawczych do ustawy

656) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

o ochronie przyrody (8909),

657) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

lację posłów Henryka Smolarza i Zbigniewa Włod-

kowskiego w sprawie przejazdu kolejowego w ciągu

658) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

jazdów kolejowych (9075),

659) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

jowym określającego wykaz specyﬁkacjitechnicznych

i dokumentów normalizacyjnych (9076),

660) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

661) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

ochrony środowiska (9083),

662) podsekretarz stanu w Ministerstwie Trans-

datku tonażowym (9086),

663) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

gu pojazdów wycofanych z eksploatacji (9087),

664) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

(9091),

665) sekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji

beckiej w sprawie wzrostu liczby przestępstw popeł-

nianych w szkołach (9094),

666) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

kowskiego w sprawie pomocy Polakom zatrudnionym

667) sekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji

668) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

kiego w sprawie zmian w przepisach dotyczących

53

669) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

pelację poseł Małgorzaty Adamczak w sprawie budo-

wy obwodnicy Jarocina (9104),

670) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

szkolnym (9108),

671) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

przetworzonego (9112),

672) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

stowości szlaków kolejowych na Pomorzu (9115),

673) sekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji

nansowania zakupu przez samorządy sprzętu multi-

medialnego dla uczniów np. typu tablet (9118),

674) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

chowskiej w sprawie nowelizacji ustawy o działalno-

675) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

676) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

wie budowy elektrowni wiatrowych w gminie Borova

677) sekretarza stanu w Ministerstwie Środowi-

wiska oraz w jednostkach podległych (9146),

678) minister nauki i szkolnictwa wyższego Bar-

podległych (9156),

679) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

680) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

torantów (9173),

681) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

dzenia urzędowej zgody na świadczenia lekarskie na

682) sekretarza stanu w Ministerstwie Sprawie-

Miasta i Gminy Glinojeck (9179),

683) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

684) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

685) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

686) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

kratyczną (9188),

687) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

688) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

skiego w sprawie kontroli działalności punktów przyj-

689) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

pielęgnacyjnego (9231),

690) podsekretarza stanu w Ministerstwie Fi-

54

elektrycznej dla przedsiębiorstw energochłonnych

(9232),

691) sekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji

go w sprawie wzrostu przemocy w szkołach (9234),

692) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

tecznego (9238),

693) ministra rolnictwa i rozwoju wsi Stanisława

skiego w sprawie wysokości nagród wypłaconych pra-

cownikom Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi

694) minister nauki i szkolnictwa wyższego Bar-

maszewskiego w sprawie wysokości nagród wypłaco-

nych pracownikom Ministerstwa Nauki i Szkolnic-

twa Wyższego w pierwszej połowie 2012 r.

(9246),

695) ministra kultury i dziedzictwa narodowego

(9247),

696) sekretarza stanu w Ministerstwie Środowi-

697) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

dżetowej, przebywających na urlopach macierzyń-

skich (9265),

698) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

go i Wojciecha Zubowskiego w sprawie zapowiedzi

(9302),

699) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

łowych będących w zarządzie Skarbu Państwa

(9303),

700) sekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji

wie wdrażania nowej podstawy programowej na

obcych (9313),

701) sekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji

sie konieczności utworzenia trzyletnich techników

kacji zawodów szkolnictwa zawodowego (9316),

702) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

lację poseł Doroty Arciszewskiej-Mielewczyk w spra-

wie trudnej sytuacji portu Gdynia spowodowanej

703) sekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji

gicznej w szkołach (9352),

704) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

znawania zasiłku pielęgnacyjnego (9362).

pelacje:

1) posła Michała Kabacińskiego w sprawie podzia-

łu ﬁnansównadyscyplinysportowe–odministra

sportu i turystyki (7331) – 44 dni,

2) posła Marka Opioły w sprawie niedopełnienia

ści Agencji Rezerw Materiałowych – od prezesa Rady

Ministrów (7933) – 21 dni,

4) poseł Jadwigi Wiśniewskiej w sprawie braku

5) posła Jarosława Zielińskiego w sprawie stan-

skim – od prezesa Rady Ministrów (8036) – 20 dni,

6) posła Mirosława Koźlakiewicza w sprawie

pojazdy – od ministra spraw wewnętrznych (8042)

– 20 dni,

7) posła Kazimierza Moskala w sprawie działal-

Rady Ministrów (8064) – 14 dni,

8) posła Krzysztofa Jurgiela w sprawie liczby nie-

wykonanych upoważnień ustawowych do wydawania

ministra sportu i turystyki (8100) – 14 dni,

9) posła Tadeusza Arkita w sprawie braku insuliny

w aptekach – od ministra zdrowia (8299) – 9 dni,

10) posła Artura Górskiego w sprawie promowa-

polskiej książki pt. Inferno of Choices – Poles and the

55

Holocaust – od ministra spraw zagranicznych (8358)

– 9 dni,

11) posła Bogdana Rzońcy w sprawie promocji

ki dyplomatyczne – od ministra spraw zagranicznych

(8136) – 8 dni,

12) posłów Dawida Jackiewicza i Przemysława

zarządu PGE Polska Grupa Energetyczna SA – od

prezesa Rady Ministrów (8262) – 8 dni,

i cyfryzacji (8286) – 8 dni,

tywnymi tzw. dopalaczami – od ministra zdrowia

(8312) – 8 dni,

15) posła Szymona Giżyńskiego w sprawie książ-

stra spraw zagranicznych (8367) – 8 dni,

16) poseł Anny Elżbiety Sobeckiej w sprawie

stracji publicznej – od prezesa Rady Ministrów (8389)

– 8 dni,

17) poseł Anny Elżbiety Sobeckiej w sprawie

członkowstwa w spółkach Skarbu Państwa pracow-

ników różnych resortów – od prezesa Rady Ministrów

(8396) – 8 dni,

spraw zagranicznych (8407) – 8 dni,

19) posła Łukasza Zbonikowskiego w sprawie

20) posła Michała Jarosa w sprawie doprecyzowa-

nia założeń proponowanych zmian w kwestii demo-

nopolizacji polskich związków sportowych – od mini-

stra sportu i turystyki (8506) – 8 dni,

– 8 dni,

22) posła Adama Rybakowicza w sprawie obo-

wiązku jazdy z włączonymi światłami mijania przez

cały rok na terenie kraju – od ministra spraw we-

wnętrznych (8579) – 7 dni,

23) posła Macieja Orzechowskiego w sprawie spo-

sobu dostarczania informacji o wydanym zakazie

klubowym – od ministra spraw wewnętrznych (8537)

– 6 dni,

24) posłów Jacka Kwiatkowskiego i Andrzeja Le-

25) posła Adama Rybakowicza w sprawie połą-

gustowskim tzw. wodnego szlaku mazursko-augu-

stowskiego – od ministra sportu i turystyki (8569)

– 6 dni,

26) posła Adama Rybakowicza w sprawie monito-

rowania obrotu tzw. dopalaczami w Polsce – od mi-

nistra zdrowia (8585) – 6 dni,

27) posła Wincentego Elsnera w sprawie informa-

cji o wynikach kontroli NIK pt. Przestrzeganie praw

pacjenta w lecznictwie psychiatrycznym – od mini-

stra zdrowia (8590) – 6 dni,

28) posła Piotra Tomańskiego w sprawie wyga-

budownictwa i gospodarki morskiej (8634) – 6 dni,

29) posła Piotra Tomańskiego w sprawie wprowa-

dzenia podstaw prawnych dających możliwość wypła-

ty zaliczki za wywłaszczoną nieruchomość na pod-

budownictwa i gospodarki morskiej (8635) – 6 dni,

30) posła Piotra Tomańskiego w sprawie zmiany

blicznych – od ministra transportu, budownictwa

i gospodarki morskiej (8636) – 6 dni,

31) poseł Anny Grodzkiej w sprawie wykorzysta-

skiej – od ministra administracji i cyfryzacji (8075)

– 5 dni,

32) posła Marka Poznańskiego w sprawie polskich

rodowego (8796) – 5 dni,

33) posła Marka Poznańskiego w sprawie zagro-

żenia bezpieczeństwa uczestników ruchu drogowego

przez przydrożne drzewa – od ministra transportu,

budownictwa i gospodarki morskiej (8798) – 5 dni,

niewystarczająco dotkliwych kar dla kierowców po-

jazdów mechanicznych bez uprawnień – od ministra

35) posła Marka Domarackiego w sprawie osób

(8916) – 5 dni,

36) posła Marka Domarackiego w sprawie ujęcia

leku xolair na liście leków refundowanych – od mini-

stra zdrowia (8917) – 5 dni.

ZAPYTANIA

wej (2095),

56

nych (2096),

(2097),

Finansów – do ministra ﬁnansów(2098),

morskiej (2099),

(2100),

(2101),

nalnego (2102),

10) posła Dawida Jackiewicza w sprawie stanu

11) posła Dawida Jackiewicza w sprawie stanu

12) posła Dawida Jackiewicza w sprawie stanu

wnętrznych (2105),

13) posła Dawida Jackiewicza w sprawie stanu

14) posła Dawida Jackiewicza w sprawie stanu

(2107),

15) posła Dawida Jackiewicza w sprawie stanu

16) posła Dawida Jackiewicza w sprawie stanu

17) posła Dawida Jackiewicza w sprawie stanu

18) posła Dawida Jackiewicza w sprawie stanu

19) posła Dawida Jackiewicza w sprawie stanu

strów (2112),

20) posła Dawida Jackiewicza w sprawie stanu

21) posła Dawida Jackiewicza w sprawie stanu

(2114),

22) posła Dawida Jackiewicza w sprawie stanu

morskiej (2115),

23) posła Dawida Jackiewicza w sprawie stanu

Finansów – do ministra ﬁnansów(2116),

24) posła Dawida Jackiewicza w sprawie stanu

25) posła Dawida Jackiewicza w sprawie stanu

26) posła Dawida Jackiewicza w sprawie stanu

27) posła Dawida Jackiewicza w sprawie stanu

28) posła Dawida Jackiewicza w sprawie stanu

nalnego (2121),

29) posła Dawida Jackiewicza w sprawie stanu

30) posła Dawida Jackiewicza w sprawie stanu

(2123),

31) posła Dawida Jackiewicza w sprawie stanu

nych (2124),

32) posła Dawida Jackiewicza w sprawie stanu

nych (2125),

33) posła Dawida Jackiewicza w sprawie stanu

57

34) posła Dawida Jackiewicza w sprawie stanu

(2127),

35) posła Dawida Jackiewicza w sprawie stanu

wej (2128),

36) posła Dawida Jackiewicza w sprawie stanu

strów (2129),

37) posła Dawida Jackiewicza w sprawie stanu

Sprawiedliwości – do ministra sprawiedliwości

(2130),

38) posła Dawida Jackiewicza w sprawie stanu

39) poseł Beaty Małeckiej-Libery w sprawie pod-

wyższenia wartości kontraktów na procedury z za-

kresu świadczeń wysokospecjalistycznych ﬁnanso-

wanych przez Ministerstwo Zdrowia – do ministra

zdrowia (2132),

40) poseł Krystyny Łybackiej w sprawie zmiany

sposobu dokonywania kwaliﬁkacji wojskowej – do

ministra obrony narodowej (2133),

41) posła Marka Łatasa w sprawie obniżenia staw-

ministra ﬁnansów(2134),

42) posła Jarosława Katulskiego w sprawie moż-

liwości uratowania Zakładów Chemicznych Zachem

zdolności rozwoju – do ministra skarbu państwa

(2135),

43) poseł Anny Zalewskiej w sprawie prywatyza-

cji na terenie Wałbrzycha mienia stanowiącego wła-

sność państwowych osób prawnych – do ministra

(2136),

44) poseł Małgorzaty Kidawy-Błońskiej w sprawie

– do ministra administracji i cyfryzacji (2137),

45) posła Wiesława Stanisława Janczyka w spra-

gólnym uwzględnieniem prac zaplanowanych do wy-

konania w najbliższym czasie – do ministra transpor-

46) posła Wiesława Stanisława Janczyka w spra-

ną, Limanową, Nowy Sącz do Gorlic, ze szczególnym

w najbliższym czasie – do ministra transportu, bu-

47) posła Wiesława Stanisława Janczyka w spra-

torni przy szpitalach rejonowych w Nowym Sączu,

Limanowej i Gorlicach oraz przeniesieniu ich do

Tarnowa – do ministra administracji i cyfryzacji

(2140),

48) posła Wiesława Stanisława Janczyka w spra-

tala Dziecięcego w Krakowie-Prokocimiu (woj. ma-

łopolskie) – do ministra zdrowia (2141),

49) posła Jana Burego w sprawie wyłudzeń podat-

ku VAT w ostatnich latach – do ministra ﬁnansów

(2142),

50) posłów Arkadiusza Mularczyka i Andrzeja Ro-

manka w sprawie likwidacji Oddziału Laboratoryj-

nego Laboratorium Analiz Instrumentalnych Powia-

towej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w Nowym

51) posła Roberta Biedronia w sprawie procedury

postępowania dyscyplinarnego dotyczącego funkcjo-

nariuszy Policji – do ministra spraw wewnętrznych

(2144),

52) posła Sławomira Kłosowskiego w sprawie pro-

blemów przedsiębiorcy z Opola – do prezesa Rady

Ministrów (2145),

53) posła Jacka Czerniaka w sprawie informowa-

nia najemców o zobowiązaniach towarzystwa budow-

nictwa społecznego wobec Krajowego Funduszu

Mieszkaniowego – do ministra transportu, budow-

54) poseł Anny Bańkowskiej w sprawie opóźnień

55) posła Arkadiusza Mularczyka w sprawie sta-

nu realizacji pakietu bezpieczeństwa na kolei, ogło-

szonego na posiedzeniu Zespołu do Spraw Bezpie-

nej w zakresie poprawy bezpieczeństwa na szlakach

powiedzi likwidacji całodobowych placówek poczto-

wych w Toruniu i Włocławku – do ministra admini-

57) poseł Małgorzaty Sadurskiej w sprawie sﬁ-

nansowania budowy nowego budynku Szkoły Pod-

stawowej w Kazimierzu Dolnym – do ministra ﬁnan-

sów (2150),

58) posła Arkadiusza Mularczyka w sprawie go-

spodarowania wodami w woj. małopolskim, w szcze-

i gorlickiego – do ministra środowiska (2151),

59) posła Arkadiusza Litwińskiego w sprawie pa-

raolimpijczyków – do ministra sportu i turystyki

(2152),

60) posła Andrzeja Piątaka w sprawie powołania

(2153),

58

61) posła Sławomira Kopycińskiego w sprawie re-

alizacji świadczeń gwarantowanych z zakresu opieki

(2154),

62) poseł Jadwigi Zakrzewskiej w sprawie działań

by podległe MSW w związku z funkcjonowaniem

Warszawa-Modlin – do ministra spraw wewnętrz-

nych (2155),

63) poseł Krystyny Łybackiej w sprawie Szkolne-

go Punktu Konsultacyjnego im. 7.

Eskadry Kościusz-

kowskiej przy Konsulacie Generalnym RP w Chicago

64) posła Piotra Tomańskiego w sprawie zamiaru

połączenia Oddziałów Zakładów Gazowniczych w Ja-

rosławiu i Rzeszowie – do ministra skarbu państwa

(2157),

65) poseł Ewy Kołodziej w sprawie zasad funkcjo-

nowania świetlic, w tym znajdujących się przy mło-

dzieżowych domach kultury – do ministra edukacji

narodowej (2158),

66) poseł Ewy Kołodziej w sprawie zrównania wy-

sokości rent specjalnych dla wdów górniczych do wy-

sokości rent rodzinnych oraz przyznania dożywot-

nich rent specjalnych wdowom po górnikach, które

zostały pominięte w przyznaniu tego świadczenia

– do ministra ﬁnansów(2159),

67) posła Ryszarda Zbrzyznego w sprawie sytuacji

w grupie kapitałowej Stoczni Remontowej Nauta SA

68) posła Ryszarda Zbrzyznego w sprawie pomocy

w ﬁnansowaniukosztówusuwaniaskutkówpowodzi

w pow. lwóweckim – do ministra ﬁnansów(2161),

69) posła Józefa Lassoty w sprawie tendencyjnego

telnym – do ministra spraw wewnętrznych (2162),

70) posła Maksa Kraczkowskiego w sprawie likwi-

dacji Oddziału Banku Gospodarstwa Krajowego

w Pile – do ministra skarbu państwa (2163),

71) posła Stanisława Szweda w sprawie połącze-

nia Szpitala Chirurgii Urazowej w Piekarach Ślą-

skich ze Śląskim Szpitalem Reumatologiczno-Reha-

bilitacyjnego im. gen. Jerzego Ziętka w Ustroniu – do

ministra zdrowia (2164),

72) posła Stanisława Szweda w sprawie niezapła-

cenia faktur ﬁrmieMostmarSA,podwykonawcybu-

dowy drogi S69 na odcinku Bielsko-Biała – Żywiec

morskiej (2165),

73) posła Stanisława Szweda w sprawie restruk-

74) posła Grzegorza Matusiaka w sprawie przepi-

sów ustawy o grach hazardowych dotyczących loterii

fantowych, których celem nie jest osiągnięcie zysku

– do ministra ﬁnansów(2167),

75) posła Marka Polaka w sprawie utrzymania

w Wadowicach oddziału Wojewódzkiego Inspektora-

tu Ochrony Roślin i Nasiennictwa w Krakowie – do

76) posła Jerzego Polaczka w sprawie ewentual-

nych zmian w regulacjach prawnych odnoszących się

do lokalizacji i rozbudowy cmentarzy – do ministra

administracji i cyfryzacji (2169),

77) posła Jacka Czerniaka w sprawie zasadności

wydatkowania środków publicznych na kosztowne

materiały budowlane i wystrój wnętrza rektoratu

Uniwersytetu Medycznego w Lublinie – do prezesa

Rady Ministrów (2170),

78) poseł Beaty Mazurek w sprawie zatrudnienia

neurologa przez szefa Służby Kontrwywiadu Wojsko-

wego – do ministra obrony narodowej (2171),

79) posła Wiesława Suchowiejki w sprawie podję-

komunikacyjnego w mieście Bobolice w pow. kosza-

80) poseł Małgorzaty Pępek w sprawie katastro-

falnej sytuacji związanej z brakiem wody pitnej na

południu Polski – do ministra administracji i cyfry-

zacji (2173),

81) posła Tadeusza Woźniaka w sprawie podejrze-

nia stosowania praktyk niezgodnych z zasadami rów-

nej konkurencji w ramach serwisu aukcyjnego Alle-

gro – do prezesa Rady Ministrów (2174),

82) posła Marka Wójcika w sprawie systemowych

rozwiązań w zakresie ﬁnansowaniadworcówkolejo-

wych i zarządzania nimi – do ministra transportu,

83) posła Piotra Polaka w sprawie udzielenia po-

mocy oraz pozytywnego rozpatrzenia wniosku doty-

czącego uzyskania zaliczki na przedsięwzięcie: Bu-

dowa przetwórni jaj – do ministra rolnictwa i rozwo-

84) posła Andrzeja Lewandowskiego w sprawie

zapobieżenia dalszemu zanieczyszczeniu wód dorze-

cza Wieprzy i Parsęty w kanale portowym miasta

Darłowa – do ministra środowiska (2177),

85) posła Johna Abrahama Godsona w sprawie

riatów Policji – do ministra spraw wewnętrznych

(2178),

86) posła Jacka Czerniaka w sprawie możliwości

pozyskiwania przez spółdzielnie mieszkaniowe środ-

ków na digitalizację z funduszy Ministerstwa Admi-

w Czarnem – do ministra obrony narodowej (2180),

w Chojnicach – do ministra obrony narodowej

(2181),

89) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

59

nie w Choszcznie – do ministra obrony narodowej

(2182),

90) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

w Chełmnie – do ministra obrony narodowej (2183),

91) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

Darłowie – do ministra obrony narodowej (2184),

92) posła Mirosława Maliszewskiego w sprawie

możliwości wykorzystania przeciwległych pasów ruchu

do rozładowania zatoru drogowego – do ministra trans-

93) posła Andrzeja Sztorca w sprawie możliwości

ministra obrony narodowej (2186),

94) posła Michała Jarosa w sprawie rewitalizacji

95) posła Michała Jarosa w sprawie zamknięcia

96) posła Michała Jarosa w sprawie wątpliwości

powstałych wokół działań niemieckiego urzędu ds.

– do ministra spraw zagranicznych (2189),

97) posła Jarosława Tomasza Jagiełły w sprawie

ministra zdrowia (2190),

98) posła Jarosława Tomasza Jagiełły w sprawie

nauczycieli, którzy po redukcji etatów pozostaną bez

99) posła Jarosława Tomasza Jagiełły w sprawie

100) posła Jarosława Tomasza Jagiełły w sprawie

kształcenia zawodowego – do ministra edukacji na-

rodowej (2193),

101) posła Jarosława Tomasza Jagiełły w sprawie

nistra edukacji narodowej (2194),

102) posła Jarosława Tomasza Jagiełły w sprawie

chicznie – do ministra zdrowia (2195),

103) posłanek Iwony Kozłowskiej i Domiceli Ko-

paczewskiej w sprawie badania skuteczności działań

Policji – do ministra spraw wewnętrznych (2196),

104) posła Macieja Orzechowskiego w sprawie

wymogów wobec gospodarstw rolnych, niezbędnej

dokumentacji oraz instytucji odpowiedzialnych za

(2197),

105) posła Jacka Czerniaka w sprawie analizy

106) posła Marka Łapińskiego w sprawie toczące-

go się przed sądem postępowania dotyczącego wyko-

rzystania projektu boiska typu „Orlik” przez samo-

rządy – do ministra sportu i turystyki (2199),

107) posła Arkadiusza Mularczyka w sprawie prze-

strzegania procedur bezpieczeństwa dotyczących kon-

troli dostępu do stref zastrzeżonych lotniska, w tym

konieczności posiadania identyﬁkatorówzałogistat-

ków powietrznych przez pracowników linii OLT

108) posła Zbigniewa Matuszczaka w sprawie mo-

dernizacji dworca kolejowego Chełm Miasto – do mi-

skiej (2201),

109) posła Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie

uregulowania gospodarki ściekowej na terenie wsi

Płaczkowo w gm. Trzemeszno – do ministra rolnic-

110) posła Tadeusza Tomaszewskiego oraz grupy

111) posła Tadeusza Tomaszewskiego oraz grupy

112) posła Tadeusza Tomaszewskiego oraz grupy

dacjach – do ministra sportu i turystyki (2205),

113) posła Tadeusza Tomaszewskiego oraz grupy

114) posła Tadeusza Tomaszewskiego oraz grupy

115) posła Tadeusza Tomaszewskiego oraz grupy

(2208),

116) posła Tadeusza Tomaszewskiego oraz grupy

nistra właściwego wynikających z ustawy o funda-

117) posła Tadeusza Tomaszewskiego oraz grupy

(2210),

118) posła Tadeusza Tomaszewskiego oraz grupy

wego (2211),

119) posła Tadeusza Tomaszewskiego oraz grupy

60

120) posła Tadeusza Tomaszewskiego oraz grupy

121) posła Tadeusza Tomaszewskiego oraz grupy

122) posła Tadeusza Tomaszewskiego oraz grupy

123) posła Tadeusza Tomaszewskiego oraz grupy

124) posła Tadeusza Tomaszewskiego oraz grupy

125) posła Tadeusza Tomaszewskiego oraz grupy

126) posła Tadeusza Tomaszewskiego oraz grupy

127) posła Mirosława Maliszewskiego w sprawie

(2220),

128) posła Tadeusza Aziewicza w sprawie sytuacji

Stoczni Remontowej Nauta SA i jej relacji z podmio-

tami powiązanymi z nią kapitałowo – do ministra

skarbu państwa (2221),

129) posła Wiesława Stanisława Janczyka w spra-

wie możliwości doﬁnansowanialeczeniadwuletniego

chłopca chorego na nowotwór złośliwy wieku dziecię-

cego – nerwiak zarodkowy współczulny – do ministra

zdrowia (2222),

130) posła Mirosława Pluty w sprawie zmniejsze-

nia ilości potrzebnych załączników w projektach re-

gionalnego programu operacyjnego i zmian trybu

składania wniosków – do ministra rozwoju regional-

nego (2223),

131) posła Mirosława Pluty w sprawie możliwości

lokalizacji farm wiatrowych na terenie pow. tarno-

brzeskiego – do ministra środowiska (2224),

132) posła Mirosława Pluty w sprawie interpreta-

cji przepisów ustawy o drogach publicznych, dotyczą-

cych w szczególności pojęcia opłat z tytułu zajęcia

pasa drogowego – do ministra transportu, budownic-

133) posłów Ewy Malik i Wojciecha Szaramy

w sprawie konﬂiktupomiędzykierownictwemUrzę-

du Skarbowego w Sosnowcu a członkami KZ NSZZ

„Solidarność” przy tym urzędzie w świetle zaistnia-

łych podejrzeń dotyczących przekroczenia uprawnień

przez funkcjonariusza publicznego oraz podejmowa-

nia działań mających na celu uniknięcie odpowie-

dzialności karnej – do ministra ﬁnansów(2226),

134) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie wli-

ministra spraw wewnętrznych (2227),

135) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

nistra sprawiedliwości (2228),

136) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie pro-

dukcji energii elektrycznej w Polsce i zapotrzebowania

na jej zużycie – do ministra gospodarki (2229),

137) posła Grzegorza Matusiaka w sprawie leków

wia (2230),

138) posła Jana Ziobry w sprawie stanu drogi wo-

jewódzkiej nr 964 – do ministra transportu, budow-

139) posła Mieczysława Marcina Łuczaka w spra-

przekazanie mieszkania – do ministra gospodarki

(2232),

140) posła Piotra Tomańskiego w sprawie zmiany

ustawy likwidującej rezerwę drogową na rzecz sub-

wencji ogólnej i jej części równoważącej – do ministra

ﬁnansów(2233),

141) posła Jerzego Budnika w sprawie przekazania

miejscowemu samorządowi 115.

Szpitala Wojskowego

w Helu – do ministra obrony narodowej (2234),

142) posła Marka Łatasa w sprawie planów uru-

chomienia wyłącznie dwóch skoncentrowanych dys-

pozytorni medycznych obsługujących obszar całego

woj. małopolskiego – do ministra zdrowia (2235),

143) posła Łukasza Gibały w sprawie zagrożenia

pozbawieniem statusu drogi krajowej odcinka drogi

144) posła Artura Dunina w sprawie zamieszcza-

nia informacji o posiadanej grupie krwi w prawie

jazdy oraz dowodzie osobistym – do ministra zdrowia

(2237),

145) posła Artura Dunina w sprawie braku moż-

liwości zamieszczenia informacji o posiadanej grupie

krwi w prawie jazdy – do ministra transportu, bu-

146) posła Piotra Polaka w sprawie wątpliwości

147) posłów Henryka Siedlaczka i Rajmunda Mil-

lera w sprawie możliwości ponownego zatrudnienia

byłego policjanta zamieszkałego w Nysie – do mini-

stra spraw wewnętrznych (2240),

61

148) posła Krzysztofa Gadowskiego w sprawie wy-

dobycia gazu łupkowego – do ministra środowiska

(2241),

149) poseł Magdaleny Kochan w sprawie odwo-

łania członka Rady Nadzorczej Zarządu Morskich

Portów Szczecin i Świnoujście – do ministra skarbu

państwa (2242),

150) poseł Magdaleny Kochan w sprawie możli-

wości wykorzystania osadów pościekowych do celów

rolniczych w gospodarstwie rolnym – do ministra

środowiska (2244),

151) posła Waldemara Andzela w sprawie trudnej

sytuacji hydrologicznej w Polsce – do ministra środo-

wiska (2245),

152) posła Marka Matuszewskiego w sprawie re-

alizacji inwestycji drogowej S14 od Lublinka do Sło-

153) posła Marka Poznańskiego w sprawie zobo-

wiązań ﬁnansowychGeneralnejDyrekcjiDrógKra-

jowych i Autostrad wobec chińskiego konsorcjum

154) posła Maksa Kraczkowskiego w sprawie

zmian organizacyjnych w Ministerstwie Finansów

wprowadzonych zarządzeniem nr 62 prezesa Rady

stra ﬁnansów(2248),

155) posła Maksa Kraczkowskiego w sprawie

zmian kadrowych w Ministerstwie Finansów wpro-

wadzonych zarządzeniem nr 62 prezesa Rady Mini-

sów (2249),

156) posła Maksa Kraczkowskiego w sprawie skut-

ków ﬁnansowo-ekonomicznychpowstałychwwyniku

zmian organizacyjnych w Ministerstwie Finansów

stra ﬁnansów(2250),

157) posła Jacka Kwiatkowskiego w sprawie luki

w prawie odnośnie do spadkobrania nieruchomości

przez współmałżonka – do ministra ﬁnansów(2251),

158) posła Jacka Kwiatkowskiego w sprawie mo-

dernizacji dworca PKP w Koninie – do ministra trans-

159) posła Artura Górskiego w sprawie umowy

międzynarodowej, która chroni pomnik Braterstwa

Broni w Warszawie – do ministra spraw zagranicz-

nych (2253),

160) posła Pawła Szałamachy w sprawie refunda-

161) poseł Mirosławy Nykiel w sprawie zmiany

obowiązujących przepisów prawnych, które umożli-

wiałyby nałożenie na właścicieli nieruchomości obo-

wiązku usuwania barszczu Sosnowskiego oraz doko-

grożenia – do ministra środowiska (2255),

162) posła Zbigniewa Rynasiewicza w sprawie od-

rolnienia gruntów rolnych na terenie gmin wiejskich

163) posła Artura Dębskiego w sprawie przepro-

wadzenia otwartego konkursu ofert przez Fundusz

Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpeniten-

cjarnej – do ministra sprawiedliwości (2257),

164) posła Mariusza Błaszczaka w sprawie za-

trudnienia przez Kancelarię Prezesa Rady Ministrów

zewnętrznej kancelarii prawniczej do rozwiązania

sporu z rodzinami smoleńskimi – do prezesa Rady

Ministrów (2258),

165) posła Romualda Ajchlera w sprawie ulg

w podatku rolnym – do ministra rolnictwa i rozwo-

166) posła Artura Dębskiego w sprawie funkcjo-

nowania państwowego Funduszu Pomocy Pokrzyw-

dzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej oraz pozo-

stałych fundacji powiązanych z Ministerstwem Spra-

wiedliwości – do ministra sprawiedliwości (2260),

167) poseł Marii Nowak w sprawie przedłużają-

cych się prac przy modernizacji drogi krajowej nr 1

w Tychach – do ministra transportu, budownictwa

lenia przez rząd pomocy mieszkańcom Bisztynka na

dowym dnia 4 lipca 2012 r.

(1470),

2) ministra sprawiedliwości Jarosława Gowina

ści (1471),

wie zwolnienia z zawodowej służby wojskowej puł-

kownika dyplomowanego rezerwy (1518),

4) podsekretarz stanu w Ministerstwie Kultury

Jerzego Rębka w sprawie możliwości przejęcia archi-

wum zakładowego Warszawskich Zakładów Mecha-

nicznych Delta w Branicy Suchowolskiej w pow. ra-

dzyńskim (1685),

62

5) sekretarza stanu w Ministerstwie Administra-

tanie posła Marka Suskiego w sprawie zbiórek pu-

blicznych (1717),

7) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

w sprawie ustawy o pomocy osobom uprawnionym do

stwowej używać do realizacji zadań ustawowych pro-

gramów posiadających homologację (1773),

8) ministra skarbu państwa Mikołaja Budzanow-

9) ministra skarbu państwa Mikołaja Budzanow-

tycznego działającego w Zduńskiej Woli (1843),

10) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admini-

pytanie posła Marka Łapińskiego w sprawie zmian

wysp (1845),

11) podsekretarza stanu w Ministerstwie Gospo-

w sprawie wspierania przedsiębiorczości (1855),

12) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admini-

pytanie posła Andrzeja Bętkowskiego w sprawie pro-

cedury odwołania starosty skarżyskiego przez Radę

13) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

wy bezobsługowej stacji telefonii komórkowej w miej-

scowości Pilzno (1869),

14) ministra kultury i dziedzictwa narodowego

Iwińskiego w sprawie wsparcia Ośrodka Kultury

zurach, dotkniętego kataklizmem pogodowym w lip-

cu 2012 r.

(1870),

15) sekretarza stanu w Ministerstwie Obrony Na-

prawidłowości związanych ze stosunkiem do służby

wojskowej (1872),

16) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rolnic-

ka w sprawie zarzutów wobec Kasy Rolniczego Ubez-

pieczenia Społecznego (1873),

17) podsekretarza stanu w Ministerstwie Admi-

tanie posła Arkadiusza Litwińskiego w sprawie za-

bezpieczeń państwowych systemów informatycznych

(1874),

18) sekretarza stanu w Ministerstwie Obrony Na-

wie wyjaśnienia sytuacji wykwaliﬁkowanegożołnie-

niony (1875),

19) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

w sprawie przestrzegania procedur dotyczących bez-

pieczeństwa pasażerów linii lotniczych OLT Express

(1876),

ników domów pomocy społecznej na podstawie roz-

morządowych (1877),

21) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

zapytanie posła Leszka Aleksandrzaka w sprawie

22) podsekretarz stanu w Ministerstwie Rolnic-

w sprawie odmowy przyznania dopłat bezpośrednich

(1881),

23) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

czyńskiej w sprawie procesu prywatyzacyjnego Ze-

społu Elektrowni Wodnych Niedzica SA (1882),

24) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

skiego w sprawie wsparcia przez budżet państwa or-

ganizacji polonijnych działających na rzecz Polonii

tach 2006–2011 (1884),

25) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

(1885),

26) ministra rolnictwa i rozwoju wsi Stanisława

skiego w sprawie dopłat do powierzchni upraw owo-

63

27) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

w sprawie zatrudniania obywateli Ukrainy oraz Ro-

sji w rolnictwie na podstawie umowy o dzieło lub

dochodowego (1888),

28) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

kiewicza w sprawie odszkodowania dla członków ro-

dzin oﬁarkatastrofylotniczej(1889),

29) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

wie podjęcia możliwych rozwiązań w celu uchronie-

nia Skarbu Państwa przed nieuczciwymi ﬁrmami

30) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

nego inspektora nadzoru budowlanego wobec serii

Kosowskiej (1891),

31) przewodniczącego Komisji Nadzoru Finanso-

chała Ujazdowskiego w sprawie wyjaśnienia przez

łoby obejście przepisów ustawy o działalności ubez-

pieczeniowej i pośrednictwie ubezpieczeniowym

(1892),

32) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

tanie posła Krzysztofa Borkowskiego w sprawie bez-

– Siedlce (1893),

33) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

uboższych obywateli, uwzględniających drastyczne

34) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

wie ulg i zwolnień od podatku rolnego (1895),

35) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

(1898),

36) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

37) sekretarza stanu w Ministerstwie Sprawiedli-

sterstwie Sprawiedliwości (1900),

38) ministra kultury i dziedzictwa narodowego

wa Girzyńskiego w sprawie premii i nagród pracow-

niczych w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Na-

rodowego (1901),

39) minister edukacji narodowej Krystyny Szu-

sterstwie Edukacji Narodowej (1902),

40) podsekretarza stanu w Kancelarii Prezesa

pracowniczych w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

(1903),

41) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

sterstwie Obrony Narodowej (1905),

43) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

sterstwie Finansów (1906),

44) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

sterstwie Gospodarki (1907),

45) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

tanie posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie pre-

46) minister nauki i szkolnictwa wyższego Bar-

rzyńskiego w sprawie premii i nagród pracowniczych

(1909),

47) ministra środowiska Marcina Korolca na za-

wiska (1910),

64

niczych w Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej

(1911),

49) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rolnic-

50) ministra rozwoju regionalnego Elżbiety Bień-

sterstwie Rozwoju Regionalnego (1913),

51) ministra skarbu państwa Mikołaja Budzanow-

sterstwie Skarbu Państwa (1915),

52) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

Zdrowia (1916),

rozporządzenia ministra polityki społecznej z dnia

społecznej (1918),

54) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

wie planowanej likwidacji Posterunku Policji w Wer-

bkowicach (1919),

55) sekretarza stanu w Ministerstwie Kultury

56) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

wie sytuacji w Zakładach Chemicznych Organika-Sa-

rzyna SA w Nowej Sarzynie (1921),

czyków (1922),

(1925),

(1926),

60) sekretarza stanu w Ministerstwie Środowiska

61) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

62) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

(1931),

63) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

(1932),

64) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

(1933),

65) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

tanie posła Jana Ziobry w sprawie budowy obwodni-

cy Dąbrowy Tarnowskiej (1935),

66) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

67) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

68) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

69) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

70) sekretarza stanu w Ministerstwie Obrony Na-

65

73) sekretarza stanu w Ministerstwie Obrony Na-

74) sekretarza stanu w Ministerstwie Obrony Na-

75) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

Gadowskiego w sprawie niekorzystnych prognoz de-

mograﬁcznych(1947),

76) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

pek w sprawie tzw. umów śmieciowych (1948),

77) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

wie zadośćuczynienia roszczeniom posiadaczy przed-

wojennych obligacji Skarbu Państwa (1949),

78) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

ku tworzenia aptek szpitalnych lub działu farmacji

czego (1952),

79) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

skiego w sprawie Zbiorów Specjalnych Głównej Bi-

blioteki Lekarskiej (1954),

80) podsekretarza stanu w Ministerstwie Fi-

berta Kołakowskiego w sprawie planów likwidacji

działów zamiejscowych w Ciechanowie, Płocku

i Siedlcach (1955),

81) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

82) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

górskiego oddziału Taboru Szynowego Opole SA

(1959),

83) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

dziby Instytutu Pamięci Narodowej (1960),

84) podsekretarz stanu w Ministerstwie Rolnic-

wie przyspieszenia terminu wypłacenia dopłat bez-

pośrednich za 2012 r.

(1961),

85) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

tałowej Lotos SA (1962),

86) podsekretarza stanu w Ministerstwie Gospo-

wie wydania zakazu prowadzenia działalności gospo-

darczej (1963),

87) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

88) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

89) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

ﬂiktutrwającegopomiędzyzałogąZwiązkuZawodo-

wego Naziemnego Personelu Lotniczego oraz Komi-

sją Zakładową nr 205 NSZZ „Solidarność” a zarzą-

90) podsekretarza stanu w Kancelarii Prezesa

sła Adama Rybakowicza w sprawie kosztów utrzy-

mania pracowników Kancelarii Prezesa Rady Mi-

nistrów (1968),

91) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodarki

(1969),

92) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

93) ministra rozwoju regionalnego Elżbiety Bień-

ju Regionalnego (1971),

66

94) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admini-

bakowicza w sprawie kosztów utrzymania Minister-

stwa Administracji i Cyfryzacji (1972),

95) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

Państwa (1973),

96) sekretarza stanu w Ministerstwie Sprawiedli-

wiedliwości (1975),

97) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środowi-

98) ministra pracy i polityki społecznej Władysła-

sterstwa Pracy i Polityki Społecznej (1977),

99) minister nauki i szkolnictwa wyższego Bar-

wicza w sprawie kosztów utrzymania Ministerstwa

100) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

sterstwa Finansów (1981),

101) sekretarza stanu w Ministerstwie Obrony

Narodowej (1982),

102) ministra rolnictwa i rozwoju wsi Stanisława

twa i Rozwoju Wsi (1985),

103) minister edukacji narodowej Krystyny Szu-

cji Narodowej (1986),

104) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

listyki (1987),

105) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

jowej nr 12 (1988),

106) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

Mrzygłockiej w sprawie udzielania dotacji ze środków

PFRON (1989),

107) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

ka w sprawie przekazania nieruchomości Instytuto-

wi Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni

108) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

w sprawie zmiany przepisów prawnych dotyczących

109) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

getyczną do zdjęcia licznika energii elektrycznej

(1993),

110) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

szewskiego w sprawie niedotrzymania zobowiązań

zawartych w akcie notarialnym sporządzonym pod-

czas dokonywania darowizny gospodarstwa rolnego

(1995),

111) sekretarza stanu w Ministerstwie Admini-

podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia Ceza-

pozytorni Centrum Powiadamiania Ratunkowego

w Nowym Sączu (1999),

112) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

seł Izabeli Katarzyny Mrzygłockiej w sprawie sto-

sowania przepisów rozporządzenia ministra pracy

znawania środków na podjęcie działalności gospo-

darczej (2002),

113) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

Mrzygłockiej w sprawie tworzenia stanowiska pracy

refundowanego ze środków Państwowego Funduszu

114) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

kolejowych w przyszłym roku (2012),

115) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

szego utrzymania systemu ratownictwa medycznego

w strukturach podmiotów publicznych w pow. świd-

nickim (2019),

116) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

67

tanie poseł Anny Elżbiety Sobeckiej w sprawie budo-

wy nowego pasa drogi krajowej nr 15 z Gniezna do

Torunia (2021),

117) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

wie braku ustawy o odwróconej hipotece (2023),

118) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

tanie poseł Bożenny Bukiewicz w sprawie przekaza-

nia odcinka drogi krajowej nr 3 gminie Lubiszyn

(2033),

119) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

niezrozumiałego prowadzenia śledztwa dotyczącego

wypadku drogowego ze skutkiem śmiertelnym

w Rzeszowie (2079),

120) zastępcy szefa Służby Cywilnej Dagmira

Długosza – z upoważnienia prezesa Rady Ministrów

sujących informacji o nagrodach wypłaconych w I pół-

roczu 2012 r. w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

i w poszczególnych ministerstwach (2086).

1) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie pre-

Wewnętrznych – od ministra spraw wewnętrznych

(1917) – 14 dni,

2) posła Adama Rybakowicza w sprawie kosztów

ministra spraw wewnętrznych (1974) – 6 dni,

ministra sportu i turystyki (1979) – 6 dni,

4) posła Adama Rybakowicza w sprawie kosztów

dowego (1984) – 6 dni,

5) poseł Krystyny Łybackiej w sprawie zwiększe-

(nr 5929)

do ministra gospodarki

– ponowna

Szanowny Panie Ministrze!

Mieszkańcy Milejo-

wa, części Kozuba, Janowa, Woli Rudnickiej, Ostrów-

w ponownie skierowanym do mnie piśmie wyrażają

swoje głębokie niezadowolenie w związku z planowa-

nym powstaniem na tych terenach kopalni odkryw-

kowej oraz zwałowiska zewnętrznego.

Przytoczone

w piśmie P/1094/2012 z dnia 10 sierpnia 2012 r. ar-

gumenty świadczą o ignorowaniu negatywnego sta-

nowiska zainteresowanych tematem mieszkańców

tych terenów.

W mojej ocenie planowanie na tym te-

renie lokalizacji zwałowiska zewnętrznego oraz ko-

palni odkrywkowej to dramat dla 86% mieszkańców

miejscowości, którzy są zagrożeni wykupieniem ich

gospodarstw, którzy będą musieli od początku odtwo-

rzyć nie tylko swoje gospodarstwa zapewniające im

i ich rodzinom środki do życia, ale także i cały inwen-

tarz mieszkaniowy.

Jest bezsprzeczne, iż decyzje

o lokalizacji planowanego przez KWB Bełchatów

zwałowiska zewnętrznego oraz kopalni odkrywkowej

na ww. terenach powinny być dokładnie przemyśla-

ne, a także poprzedzone dogłębną analizą sytuacji

społecznej i ekonomicznej.

Przed podejmowaniem

strategicznych decyzji w sprawie przyszłości oczeku-

je się partnerskiego dialogu z tymi, których mogą

sięgnąć negatywne skutki nietrafnych decyzji.

W związku z uzasadnionymi obawami mieszkań-

ców powtórnie zwracam się w kierowanej do Pana

Ministra interpelacji o udzielenie odpowiedzi na na-

1.

Czy były w tej sprawie prowadzone właściwe co

do skali problemu konsultacje społeczne?

2.

Jak to

możliwe, aby negatywna opinia społeczności lokalnej

przy tak znaczącej ingerencji w środowisko wiejskie

(specyﬁkaprodukcjinaobszarze)niebyłabranapod

uwagę?

3.

Jakie działania zamierza podjąć minister go-

spodarki w związku z wystąpieniem sprzeciwu 86%

mieszkańców miejscowości, którzy są zagrożeni wy-

kupieniem ich gospodarstw?

4.

Czy studnie odwadniające teren zwałowiska są

tylko elementem udokumentowania złoża czy przy-

gotowaniem pod planowaną inwestycję?

5.

Czy znane jest Panu Ministrowi stanowisko

leniu się do wniosku mieszkańców Milejowa, części

lewa o zmianę lokalizacji zwałowiska zewnętrzne-

go oraz stanowisko PGE Bełchatów w sprawie wska-

zania nowej lokalizacji zwałowiska zewnętrznego,

które zminimalizuje skutki wysiedleń mieszkańców

z zainteresowanych terenów?

zmiany lokalizacji zwałowiska zewnętrznego?

7.

Jaki wpływ na podjęcie decyzji o zmianie loka-

lizacji zwałowiska zewnętrznego mają mieszkańcy

z zainteresowanych terenów?

Z poważaniem

Poseł Cezary Olejniczak

Łowicz, dnia 26 września 2012 r.

Interpelacja

(nr 8012)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie domniemania kierowania się

na funkcję sędziego na przykładzie

apelacji lubelskiej – ponowna

terpelację w sprawie domniemania kierowania się

69

zasadą nepotyzmu przy powoływaniu kandydatów na

stanowisko sędziego na przykładzie apelacji lubel-

skiej (pismo do Marszałka Sejmu z dn. 12.09.2012 r.,

DSO-IV-071-18/12, GI-071-819/12/3) uprzejmie infor-

muję, że nie odpowiedział Pan na wszystkie pytania

przedmiotu objętego moim wystąpieniem.

Ponownie zatem uprzejmie proszę, aby Pan Mini-

ster zechciał odpowiedzieć na następujące pytania:

1.

Czy w innych apelacjach na terenie kraju

członkowie rodzin sędziowskich biorą udział w oce-

nie i powoływaniu na funkcję swoich krewnych

i powinowatych?

2.

Czy zwrócił się Pan Minister do prezesów są-

dów z wystąpieniem potępiającym opisane przeze

mnie praktyki?

3.

W jaki sposób Pan Minister (jako członek Kra-

jowej Rady Sądownictwa) zamierza zapewnić kandy-

datom do zawodu sędziego, nieposiadającym krew-

nych i powinowatych w organach wymiaru sprawie-

dliwości, prawo do bezstronnego i merytorycznego

procesu powoływania na stanowisko?

4.

Jaka była reakcja Pana Ministra po nagłośnie-

niu przez media i opisanego przeze mnie przypadku

w apelacji lubelskiej?

Z poważaniem

Poseł Jacek Czerniak

Lublin, dnia 1 października 2012 r.

Interpelacja

(nr 7937)

do prezesa Rady Ministrów

polskich sportowców do olimpiady

Szanowny Panie Premierze!

Wziąwszy pod uwagę

ożywioną debatę publiczną w obszarze kondycji pol-

skiego sportu, relacji generalnych kosztów ponoszo-

nych na utrzymanie kadry olimpijskiej do realnych

nakładów pozostających do dyspozycji sportowców,

nakładów ponoszonych na rozwój poszczególnych

dyscyplin olimpijskich i szkolenie kadr, a także ﬁnal-

ny rezultat olimpiady w Londynie, tj. liczbę zdoby-

tych medali, uprzejmie proszę Pana Premiera o od-

Jak ocenia Pan przygotowania polskich sportow-

ców do olimpiady w Londynie w kontekście tego, że

tak wielu zdobyło tak mało?

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Maks Kraczkowski

Warszawa, dnia 17 sierpnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 7938)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie pieniędzy osób zmarłych

Szanowny Panie Premierze!

Ważny wątek debaty

publicznej dotyczącej kwestii pewności obrotu ﬁnan-

sowego dotyczy nie tylko bezpieczeństwa środków

zgromadzonych na rynku usług kapitałowych, lecz

odnosi się również do standardu przyjętych rozwią-

zań systemowych w jego ramach, na wypadek potrze-

by rozdysponowania środków osób zmarłych zgroma-

dzonych w instytucjach ﬁnansowych.

Biorąc pod uwagę potrzebę analizy problemu,

niższe pytanie:

Co się dzieje z pieniędzmi klientów banków, ﬁrm

ubezpieczeniowych i funduszy inwestycyjnych, które

zmarły i nie miały spadkobierców, w aspekcie działań

systemowych po stronie instytucji publicznych?

Jaka była skala zjawiska w ujęciu kwotowym

w roku 2011?

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Maks Kraczkowski

(nr 7939)

do prezesa Rady Ministrów

Szanowny Panie Premierze!

W związku z toczą-

cą się w parlamencie dyskusją na temat zarzucanej

przez znaczną część jej uczestników zdecydowanie

zbyt małej aktywności Agencji Bezpieczeństwa We-

wnętrznego w procesie monitorowania rynku usług

parabankowych w porównaniu z potencjalną skalą

niebezpieczeństwa dla ważnej części rynku ﬁnan-

sowego oraz wystąpieniem Pana Premiera podczas

20. posiedzenia Sejmu RP poruszającym ww. kwe-

stię uprzejmie proszę o udzielenie odpowiedzi na

Czy, a jeśli tak, to jakie skoordynowane działania

analityczne i operacyjne podejmowała ABW w spra-

wie Amber Gold lub OLT Express na przestrzeni

roku 2010, 2011 i 2012?

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Maks Kraczkowski

70

Interpelacja

(nr 7940)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie banków współpracujących

Szanowny Panie Premierze!

W związku z nadzo-

rem Komisji Nadzoru Finansowego nad rynkiem ka-

pitałowym w Polsce oraz potrzebą wspierania polity-

ki bezpieczeństwa obrotu na rynku usług ﬁnanso-

wych, pozostających w związku z funkcjonowaniem

instytucji parabankowych niepodlegających nadzo-

rowi wyżej wymienionego urzędu (w związku z nie-

dostosowaniem na czas przez ustawodawcę do re-

aliów rynkowych instrumentarium prawnego pozo-

stającego do dyspozycji KNF), uprzejmie proszę Pana

Ile banków (mimo zamieszczenia Amber Gold na

liście ostrzeżeń publicznych przez KNF w 2009 r.)

nadal współpracowało z Amber Gold, tym samym

potencjalnie narażając na szwank swoją reputację

oraz nieposzlakowaną opinię ważnego obszaru sek-

tora ﬁnansowego?

Proszę o podanie w ramach udzielenia odpowiedzi

jedynie wartości liczbowej.

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Maks Kraczkowski

(nr 7941)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie możliwych strat/kosztów

nimi wydarzeniami w obszarze funkcjonowania in-

stytucji parabankowych wiążącymi się ze znacznymi

stratami po stronie osób, które zdecydowały się na

korzystanie z oferty ww., warto zastanowić się także

nad realnymi kosztami, na jakie narażeni zostali po-

datnicy w związku z funkcjonowaniem w praktyce

poza faktyczną kontrolą państwa, resortu ﬁnansów

– zarówno aparatu informacji ﬁnansowej,poborupo-

datkowego i skarbowego, jaki i KNF (działającego

właściwie w wąskich ramach posiadanych uprawnień

w rozważanym aspekcie) niewyposażonego przez

ustawodawcę na czas w stosowne instrumenty praw-

ne umożliwiające sprawowanie pełnego nadzoru nad

ww., uprzejmie proszę Pana Premiera o odpowiedź

na niżej wymienione pytanie:

Na jaką kwotę szacuje Pan Premier możliwe stra-

ty/koszty po stronie Skarbu Państwa związane z afe-

rą Amber Gold?

Mam na myśli wstępne szacunkowe koszty w uję-

ciu kwotowym.

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Maks Kraczkowski

(nr 7942)

do ministra ﬁnansów

w sprawie standardów obliczania

długu publicznego

Szanowny Panie Ministrze!

Biorąc pod uwagę

ostatnio ujawnione bardzo niebezpieczne w skutkach

dla stabilności ﬁnansowejigospodarczejUEprakty-

ki związane z nieujawnianiem faktycznej sytuacji

gospodarczej i ﬁnansowejprzezczęścirządówkrajów

Unii Europejskiej (np. Grecja), uprzejmie proszę

1.

O jakie pozycje sprawozdawcze różni się dług

publiczny wykazywany przez Ministerstwo Finan-

sów w Polsce względem standardów przyjętych przez

Eurostat?

2.

Ile wyniosła każda z tych pozycji (w milionach

złotych) na koniec roku 2000, 2005, 2010, 2011 i obec-

nie (w ostatnim znanym okresie sprawozdawczym)?

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Maks Kraczkowski

(nr 9394)

do ministra ﬁnansów

w sprawie ograniczenia przemytu i handlu

Szanowny Panie Ministrze!

W ostatnim okresie

z zaniepokojeniem obserwuję doniesienia prasowe

o dość poważnej eskalacji procederu przemytu i han-

dlu nielegalnymi wyrobami tytoniowymi.

skala ta zwiększa się systematycznie rok do roku.

W 2006 r. było to niespełna 3,8 mld sztuk, ale już

w 2011 r. było to około 6,68 mld sztuk nielegalnych

papierosów sprzedanych na polskim rynku.

Obecnie

wielkość nielegalnego rynku w tym segmencie sza-

71

cowana jest na aż 14,5%.

Według ﬁrmtytoniowych

sprzedaż legalnych wyrobów tytoniowych w pierw-

szym półroczu tego roku spadła o prawie 8%, co może

sugerować, że wielkość szarej strefy w tym obszarze

jeszcze się zwiększy.

Obawiam się, że jest to następstwem przeniesie-

nia się dużej części konsumentów do szarej strefy, co

spowodowane jest przede wszystkim wzrostem cen

wynikającym z następstw podnoszenia podatku ak-

cyzowego.

W mojej ocenie może to znacząco wpłynąć

na obniżenie dochodów budżetu państwa.

Wzrost

szarej strefy może także istotnie obniżyć wpływy kil-

kudziesięciu tysięcy detalistów sprzedających wyro-

by tytoniowe.

goletnią strategię podwyżek akcyzy?

2.

Czy Ministerstwo Finansów sprawdzało, jaka

występuje zależność między podwyżkami akcyzy

a wzrostem udziału szarej strefy w rynku wyrobów

tytoniowych?

3.

Czy Ministerstwo Finansów przygotowuje od-

powiednią strategię poprawy efektywności Służb

Celnych w walce z przemytem i nielegalnym handlem

wyrobami tytoniowymi?

Z poważaniem

Poseł Artur Dunin

Zgierz, dnia 17 września 2012 r.

Interpelacja

(nr 9395)

do ministra ﬁnansów

w sprawie uznania nieprzetworzonych liści

Szanowny Panie Ministrze!

Podczas moich spo-

tkań w terenie coraz częściej jest poruszany temat

nielegalnego handlu wyrobami tytoniowymi.

Oprócz

handlu nielegalnym, pochodzącym z przemytu ty-

toniem pojawia się nowe zjawisko stwarzające po-

ważne zagrożenie w postaci obrotu nieprzetworzo-

nymi liśćmi tytoniu.

Niniejszy produkt można za-

kupić w sklepach detalicznych, poprzez różnego

rodzaju portale aukcyjne (np. Allegro.pl) lub też na

bazarach, gdzie oferowany jest jako produkt kolek-

cjonerski, nieprzeznaczony do użycia (podobnie były

oferowane dopalacze).

Zgodnie z wydawanymi przez Ministra Finansów

interpretacjami indywidualnymi tytoń nieprzetwo-

rzony nie jest uznawany za wyrób tytoniowy, w związ-

ku z czym obrót nim nie podlega opodatkowaniu po-

datkiem akcyzowym.

Z takim stanowiskiem nie spo-

sób się zgodzić, albowiem powszechną praktyką jest,

że nabywca po zakupieniu takiego tytoniu poddaje

go obróbce (tnie go), następnie dokupuje same gilzy

i w ten sposób otrzymuje gotową używkę, po o wiele

niższej cenie.

Handel nieprzetworzonymi liśćmi tytoniu ofero-

wanymi jako produkt kolekcjonerski stanowi jawne

obejście przepisów prawa, gdyż jak wiadomo, każdy

tytoń może być przeznaczony do palenia.

nich przepisach, tak by tego typu produkt został

uznany za wyrób tytoniowy i w konsekwencji obrót

nim został opodatkowany podatkiem akcyzowym, na

takich samych zasadach jak tytoń do palenia?

Z poważaniem

Poseł Artur Dunin

(nr 9396)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

W obliczu ostatnich wy-

darzeń, jakie miały miejsce na rynku turystycznym,

należy stwierdzić, że prawo polskie nie chroni w spo-

sób dostateczny osób korzystających z usług biur po-

dróży.

Działalność tych biur niejednokrotnie naraża pol-

skich obywateli, wyjeżdżających na zagraniczne wy-

cieczki, na wiele przykrości i kosztów.

Obarcza też

w znaczny sposób wydatkami państwo i urzędy mar-

szałkowskie, które po tym, jak organizator wycieczki

ogłasza upadłość, muszą zapewnić pieniądze na po-

wroty Polaków do kraju.

Jedynym zabezpieczeniem klientów biur podróży

jest ubezpieczenie, które wykupują wraz z wyciecz-

ką.

Jednakże, jak pokazuje rzeczywistość, procedu-

ra związana z ewentualną wypłatą roszczenia jest

rozciągnięta w czasie i nie zabezpiecza interesów

podróżnych.

o usługach turystycznych nie jest ujęty przepis, któ-

ry stanowi, że organizator wycieczki jest zobowiąza-

ny do zapłaty z góry całości należnej kwoty za pobyt

klienta.

Obie kwestie powodują, że klient przebywający za

granicą w momencie ogłoszenia upadłości biura jest

zdany na wyrozumiałość hotelarzy i pomoc z kraju.

Z ostatnich doniesień medialnych wynika, że mi-

nisterstwo planuje wprowadzenie dodatkowej ochro-

ny klientów w postaci Turystycznego Funduszu

Gwarancyjnego.

Tylko dlaczego tak późno?

W tak

72

krótkim czasie, jakim są wakacje, swoją działalność

zakończyło 10 biur podróży, a tysiące klientów zosta-

ło poszkodowanych.

Można było tego uniknąć!

o odpowiedzi na następujące pytania:

Z poważaniem

Poseł Marzena Machałek

Warszawa, dnia 17 września 2012 r.

Interpelacja

(nr 9397)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Do mojego biura zgła-

sza się coraz więcej młodych osób z pytaniem, dlacze-

go polski rząd znów chce uderzyć w rodziny i odebrać

im jedyną pomoc, jaką mogły uzyskać od państwa

przy kupnie mieszkania.

Obecnie ceny nieruchomości są bardzo wysokie.

Młodzi niemajętni ludzie nie mogą pozwolić sobie na

zakup własnego mieszkania.

Dlatego dużym wspar-

cie dla nich był program „Rodzina na swoim”.

Pań-

stwo deklarowało pokrycie 50% odsetek od zacią-

gniętego kredytu w pierwszych 8 latach po zakupie

nieruchomości.

Rząd chce go jednak zlikwidować, mimo iż cieszył

się dużym zainteresowaniem i stanowił faktyczną po-

moc dla rodzin.

Wbrew obietnicom premiera, że

wszystkim będzie się żyło coraz lepiej, rząd likwi-

duje ulgi podatkowe dla rodzin i zaprzestaje realiza-

cji programu „Rodzina na swoim”.

1.

Jaką inną pomoc może zaoferować ministerstwo

rodzinom ubiegającym się o własne mieszkanie?

2.

Czy ministerstwo planuje powrócić do tego pro-

gramu w przyszłości lub pozyskać na jego cele inne

fundusze?

Z poważaniem

Poseł Marzena Machałek

(nr 9398)

do ministra środowiska

w sprawie warunków wycinania drzew

Szanowny Panie Ministrze!

19 lipca 2012 r.

Na-

czelny Sąd Administracyjny wydał orzeczenie, w któ-

rym wskazał, że niezbędnym warunkiem wycięcia

drzewa przez właściciela gruntu jest uzyskanie ze-

zwolenia organu administracji.

W sprawie, jakiej dotyczyło orzeczenie sądu, nało-

żona została kara na właścicielkę gruntu, która bez

zezwolenia wycięła drzewo zagrażające zdrowiu i ży-

ciu mieszkańców.

Sądy administracyjne obu instancji

podtrzymały karę.

Nie był to przypadek jednostkowy

w skali kraju.

Biorąc pod uwagę ekonomiczne warun-

ki życia Polaków, nakładane kary są bardzo wysokie

i w powszechnym odczuciu są niesprawiedliwe.

Nasz kraj nawiedzają coraz częściej, o każdej po-

rze roku, groźne zjawiska atmosferyczne.

Wiele strat,

zniszczeń i tragicznych wypadków z udziałem ludzi

powstaje w wyniku połamania i upadku drzew.

Urzę-

dy administracyjne niechętnie wydają decyzje zezwa-

lające właścicielom posesji na wycięcie drzew.

Ten

nierozwiązany prawnie problem, praktycznie niewie-

le mający wspólnego z ochroną przyrody, w konse-

kwencji stwarza realne zagrożenia dla zdrowia i ży-

cia ludzi, a także ich mienia.

jęcie się tym problemem, który boleśnie doskwiera

Polakom.

Jednocześnie proszę o odpowiedź na nastę-

Kiedy Ministerstwo Środowiska rozpocznie prace

stanowiących potencjalne zagrożenie dla zdrowia i ży-

cia mieszkańców?

Czy w pracach legislacyjnych ministerstwo weźmie

pod uwagę stanowisko ogromnej rzeszy właścicieli

Z poważaniem

Poseł Marzena Machałek

73

Interpelacja

(nr 9399)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie projektowanych zmian w ustawie

Szanowny Panie Ministrze!

W związku z plano-

wanymi przez Ministerstwo Pracy i Polityki Społecz-

nej zmianami w ustawie o działalności pożytku pu-

blicznego i o wolontariacie, skutkiem których będzie

ograniczenie możliwości działania wolontariuszy,

pragnę wyrazić swoje zaniepokojenie.

Z informacji prasowych wynika, że w związku

z projektowanymi zmianami wolontariusze będą

zasadach niekomercyjnych.

Znaczna część szpitali

przekształconych w spółki prawa handlowego nie bę-

dzie mogła korzystać z pomocy wolontariuszy.

Takie

działania mogą pozbawić oddziały szpitalne istotne-

go wsparcia, jakim są wolontariusze.

Moim zdaniem

zmiany prawa winny promować tę formę pomocy,

a nie ją ograniczać.

Mając na uwadze doniosłość problemu, zwracam

W jakim celu ministerstwo pracy przeprowadza

zmiany w ustawie?

Czy i z kim ministerstwo konsultowało skutki

projektowanych zmian?

Czy ministerstwo zdaje sobie sprawę, w jakim za-

kresie, w wyniku przeprowadzonych zmian, nastąpi

ograniczenie możliwości pracy wolontariuszy?

W jaki sposób ministerstwo pracy planuje zastą-

pić pracę wolontariuszy w miejscach, w których

z uwagi na projektowane zapisy tej pomocy nie będą

mogli świadczyć?

Z poważaniem

Poseł Marzena Machałek

(nr 9400)

do ministra skarbu państwa

Szanowny Panie Ministrze!

Trwająca od sierpnia

2011 r. procedura prywatyzacji Uzdrowiska Horyniec

wywołuje wśród władz, mieszkańców oraz pracowni-

ków kurortu narastający niepokój o przyszłość spół-

ki.

Zainteresowanym nie jest obojętne, który z inwe-

storów przejmie 14 144 udziały stanowiące 89,26%

kapitału zakładowego spółki Uzdrowisko Horyniec

sp. z o.o. Jak wspominałem w interpelacji nr 4584

z dnia 30 kwietnia 2012 r., Uzdrowisko Horyniec dys-

ponuje niezwykle cennymi wodami mineralnymi

oraz największym w Polsce złożem borowiny, dlatego

wybór inwestora, który zapewni dotychczasowy sta-

tus leczniczy, wysoki poziom usług leczniczych oraz

swobodę ich dostępności, jest tak ogromnie ważny.

Podjęta 31 maja 2012 r. przez Ministerstwo Skarbu

Państwa decyzja o zakończeniu prowadzonego w try-

bie negocjacji procesu prywatyzacji spółki bez roz-

strzygnięcia wywołała wzmożone dyskusje na temat

przyszłości uzdrowiska.

Wybranie najbardziej opty-

malnych warunków dla prywatyzowanego podmiotu

leży w gestii wszystkich zainteresowanych.

Mając powyższe na uwadze, uprzejmie proszę

4.

Czy w przypadku nierozstrzygnięta procesu

prywatyzacji spółki przewidywana jest komunaliza-

Z poważaniem

Poseł Marek Rząsa

Przemyśl, dnia 17 września 2012 r.

Interpelacja

(nr 9401)

do ministra edukacji narodowej

technik weterynarii

Szanowna Pani Minister!

Zgodnie z załącznikiem

do rozporządzenia Ministerstwa Edukacji Narodowej

mowa kształcenia w zawodach, przepisy określają,

iż: „Umiejętności stanowiące podbudowę do kształ-

cenia w zawodach: ogrodnik, technik ogrodnik,

pszczelarz, technik pszczelarz, rolnik, technik rol-

nik, technik architektury krajobrazu, technik ho-

dowca koni, operator maszyn leśnych, technik leśnik,

rybak śródlądowy, technik rybactwa śródlądowego,

technik weterynarii.

74

Uczeń:

1) wykonuje czynności kontrolno-obsługowe cią-

gników rolniczych;

2) stosuje przepisy prawa dotyczące ruchu drogo-

wego;

3) przestrzega zasad kierowania ciągnikiem rol-

niczym;

4) wykonuje czynności związane z prowadzeniem

i obsługą ciągnika rolniczego w zakresie niezbędnym

do uzyskania prawa jazdy kategorii T”.

W związku z powyższym zapisem zwróciło się do

mnie środowisko techników weterynarii oraz szkoły

prowadzące ten kierunek z pytaniem o zasadność ta-

kiego zapisu odnośnie do technika weterynarii.

Pani Minister, jaka jest podstawa do wymagania

od osób kończących kierunek technik weterynarii

posiadania prawa jazdy kategorii T?

Z poważaniem

Poseł Janusz Cichoń

Warszawa, dnia 17 września 2012 r.

(nr 9402)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie połączenia funkcjonalnego

Krajowego Rejestru Sądowego

z Krajowym Rejestrem Karnym

Szanowny Panie Ministrze!

Sprawa Amber Gold

zwróciła uwagę społeczną na funkcjonowanie KRS.

Podczas gdy prasa rozpisuje się o słabych stronach

obecnie funkcjonujących zapisów, z ciekawym pro-

blemem zwrócił się do mnie radny powiatu tatrzań-

skiego.

Krajowy Rejestr Sądowy jest tym rejestrem, z któ-

rym przeciętny obywatel ma do czynienia najczęściej.

Prowadzony jest przez wydziały gospodarcze znajdu-

jące się w sądach rejonowych.

W obecnym kształcie

siedzibą wojewody bądź sejmiku województwa i obej-

mujących swoją właściwością obszar całego wojewódz-

twa.

Dlatego często, by sprawdzić zapis KRS bądź też

uzyskać z niego wypis, obywatel zmuszony jest odbyć

daleką wyprawę do stolicy województwa, tracąc nieraz

cały dzień dla załatwienia błahej sprawy.

Krajowy Rejestr Karny ma znacznie gęstszą siec

swoich punktów informacyjnych.

W chwili obecnej

znajdują się one niemal w 60 sądach w całej Polsce.

Wg deklaracji osób korzystających z ich usług, nie są

one zbytnio obciążone pracą.

Sugerowane jest takie

rozwiązanie, by pracownicy punktów informacyj-

nych KRK byli w stanie także udzielać informacji

odnośnie do wpisów w KRS czy nawet wydawali

z niego wypisy.

W sposób znaczący ułatwiłoby to

życie nie tylko mieszkańcom, ale nawet usprawniło

pracę sadów, które na bieżąco i bez przeszkód miały-

by dostęp do KRS.

wi następujące pytania:

Czy trwają prace nad połączeniem KRS i KRK?

Jeśli tak, to jak będzie wyglądało uzyskanie wypisu

i jaka będzie planowana sieć punktów, gdzie taki wy-

pis można by było uzyskać?

Czy jeśli nie planuje się połączenie KRS z KRK,

to można by tak zmienić funkcjonowanie punktów

informacyjnych KRK, by miały dostęp do zasobów

KRS i można w nich było uzyskać wypis z tego re-

jestru?

Z wyrazami szacunku

Poseł Andrzej Gut-Mostowy

Interpelacja

(nr 9403)

do ministra transportu,

w sprawie podwykonawców inwestycji

wraz z przedstawicielami podwykonawców pracują-

cych przy budowie autostrady A4 zwrócili się do mnie

pracy.

Z regionu sądecko-limanowsko-gorlickiego jako

podwykonawcy lub usługodawcy w budowie auto-

strad uczestniczyli przedstawiciele około trzystu

ﬁrm.

Odubiegłegorokuczekałyonenazapłatę.

Wie-

le z nich było zagrożonych bankructwem, co w kon-

sekwencji oznaczałoby utratę wielu miejsc pracy

w najbardziej dotkniętej bezrobociem części Małopol-

ski.

Byłaby to katastrofa dla gospodarki i setek rodzin

naszego regionu.

Szybka interwencja resortu i uchwalenie przez

sejm ustawy, która umożliwia wypłacanie pieniędzy

podwykonawcom przez GDDKiA, na pewno poprawi-

ła sytuację i uspokoiła opinię publiczną, jednak w tej

formule nie może służyć jako rozwiązanie docelowe

i ostateczne.

Sytuacja, z jaką resort i GDDKiA były

zmuszone się mierzyć, spowodowana było zbytnim

optymizmem, niedoszacowaniem lub nawet dumpin-

giem ze strony wykonawców, którzy, by wygrać za

wszelką cenę przetarg na budowę odcinka drogi, de-

klarowali cenę za jego realizację na tak niskim po-

ziomie, że, jak pokazał czas, były one niemożliwe do

75

wykonania.

Spowodowało to bankructwo kilku wyko-

nawców, niestety także dużych krajowych podmiotów

gospodarczych, oraz kłopoty podwykonawców.

Mimo że Euro 2012 już minęło, to czekają nas

nadal inwestycje budowlane mające na celu powsta-

nie kolejnych fragmentów dróg krajowych i auto-

strad.

Dlatego tym ważniejsze jest niedopuszczenie

do podobnych sytuacji w przyszłości.

Nasz kraj potrze-

buje zarówno dobrych dróg, jak i sprawnych krajo-

wych ﬁrmbudowlanych.

wień publicznych stanowi ostateczne rozwiązanie

problemu i czy ministerstwo planuje dalsze prace

i uregulowanie tej kwestii kompleksowo w nowym

akcie prawnym?

Czy podjęto prace nad uregulowaniami, które

w przyszłości uniemożliwiłyby powstanie podobnych

sytuacji?

Czy wnioskowano np. o zmianę Prawa za-

mówień publicznych, tak by cena nie była nadal głów-

nym czynnikiem wyboru oferenta?

Czy resort dysponuje informacjami, jak wygląda

zaspokajanie roszczeń podwykonawców z regionu są-

decko-limanowsko-gorlickiego (ile roszczeń zrealizowa-

no, ile wciąż oczekuje)?

Z wyrazami szacunku

Poseł Andrzej Gut-Mostowy

(nr 9404)

do ministra pracy i polityki społecznej

Ostatnia nowelizacja ustawy o świadczeniach ro-

dzinnych w art. 15b ust. 5 ponownie uzależniła

otrzymanie jednorazowej zapomogi z tytułu urodze-

nia dziecka (tzw. becikowego) od pozostawania pod

opieką lekarską od co najmniej 10. tygodnia ciąży

do porodu.

W swojej praktyce lekarskiej, a także pracy posła

często spotykam się z krytyką powyższego przepisu.

Zdaję sobie sprawę, iż intencją takiego rozwiązania

prawnego jest próba przekonania kobiet ciężarnych

do pozostawania pod opieką lekarską.

Jako lekarz

wiem, jak istotna jest ta kwestia dla prawidłowego

rozwoju ciąży.

Jednakże nierzadko zdarza się, iż ko-

bieta, nie zawsze z przyczyn zależnych od siebie, zgła-

sza się do lekarza później niż w 10. tygodniu ciąży

i nie zawsze świadczy to o jej braku troski wobec

nienarodzonego dziecka.

Są sytuacje np., kiedy ko-

bieta po prostu później dowiaduje się o swoim od-

miennym stanie.

Z uwagi na powyższe uważam, iż ten przepis nie

spełnia swojej roli, a przeciwnie jest niesprawiedliwy

wobec niektórych rodziców.

Co istotne, w skrajnych

przypadkach taki zapis przepisu może – w poczuciu

niesprawiedliwości – zniechęcić część kobiet, którym

nie udało się odbyć pierwszej wizyty przed 10. tygo-

dniem ciąży, do starań o jej prawidłowy przebieg.

Ta-

kie uregulowania prawne uderzają zwłaszcza w naj-

uboższych, dla których „becikowe” stanowi duże

wsparcie.

W pełni zgadzam się ze stanowiskiem posłów

z sejmowej komisji polityki społecznej i rodziny, któ-

rzy poparli rządowy projekt nowelizacji ustawy o świad-

czeniach rodzinnych przewidujący ograniczenie be-

cikowego i przyznanie go rodzinom osiągającym naj-

niższe dochody, ale uważam, iż potrzebne są także

zmiany w opisanym przeze mnie zakresie.

przewidywana jest zmiana stosownych przepisów

w zakresie poruszonej przeze mnie materii?

Z poważaniem

Poseł Jarosław Katulski

Warszawa, dnia 17 września 2012 r.

(nr 9405)

do ministra ﬁnansów

w sprawie handlu nieprzetworzonymi liśćmi

tytoniu, których sprzedaż nie jest objęta

podatkiem akcyzowym

Szanowny Panie Ministrze!

Z prośbą o wystoso-

wanie interpelacji poselskiej zwróciło się do mnie

Polskie Stowarzyszenie Przemysłu Tytoniowego,

prosząc o interwencję w sprawie handlu nieprzetwo-

rzonymi liśćmi tytoniu, których sprzedaż nie jest ob-

jęta podatkiem akcyzowym.

Sprzedaż prowadzona

w rozlicznych punktach oraz za pośrednictwem In-

ternetu, wspierana akcjami informacyjnymi przy

użyciu ulotek, Internetu oraz telegazety, przyczynia

się do znacznego wzrostu sprzedaży tytoniu nieobję-

tego podatkiem akcyzowym.

Nie jest tajemnicą, iż

liście takie w bardzo łatwy sposób nawet w domo-

wych warunkach można przerobić na tytoń nadający

się do palenia.

Choć działania takie nie są zgodne

z prawem, to niemożliwością jest skontrolowanie

przez służby tego, do jakich rzeczywiście celów został

wykorzystany każdy zakupiony przez obywateli liść

tytoniu.

Proceder ten działa na coraz większą skalę,

76

narażając tym samym Skarb Państwa na ogromne

straty.

Z danych przekazanych mi przez Polskie Sto-

warzyszenie Przemysłu Tytoniowego wynika, iż bran-

ża tytoniowa daje ponad 9% łącznych rocznych wpły-

wów budżetowych Polski, a roczna strata budżetu

państwa z obrotu nieobjętego podatkiem akcyzowym

kształtuje się na poziomie 1,650 mld zł, natomiast

w opinii stowarzyszenia Pracodawców RP w 2012 r.

wyniesie aż 2 mld zł.

Nr 10, poz. 55) zabrania się sprzedaży wyrobów ty-

toniowych osobom do lat 18.

W związku z tym, że

nieprzetworzone liście tytoniu nie podlegają temu

zakazowi, istnieje możliwość dokonania ich zakupu

przez osoby poniżej 18. roku życia.

Sytuacja taka

stwarza zagrożenie, iż osoby niepełnoletnie dokony-

wać będą zakupu produktu, który w tak prosty spo-

sób będą mogły przerobić na stwarzającą dla ich mło-

dych organizmów ogromne zagrożenie używkę.

Do-

zamieszczania na opakowaniach wyrobów tytonio-

wych informacji o tym, jakie zagrożenie stwarza pa-

lenie tych produktów.

Obowiązek ten w przypadku

nieprzetworzonych liści tytoniu nie występuje.

Taki

stan rzeczy może doprowadzić do złudnego poczucia,

iż te nieprzetworzone liście nie stanowią zagrożenia

Szanowny Panie Ministrze, ilość sprzedawanych

liści tytoniu, które teoretycznie nie nadają się do pa-

lenia rośnie, a punktów, gdzie można je kupić przy-

bywa jak grzybów po deszczu.

Nie możemy dawać

wiary, iż obywatele na tak masową skalę zaopatrują

się w nie w celach innych aniżeli konsumpcja.

W związ-

planuje dokonać takich zmian w ustawie, które pozwo-

liłyby na to, aby sprzedaż nieprzetworzonych liści ty-

toniu prowadzona była według takich samych zasad

jak obecnie sprzedaż wyrobów tytoniowych?

Czy mi-

nisterstwo posiada informacje na temat tego, ile rze-

czywiście budżet państwa traci na sprzedaży nieprze-

tworzonych liści tytoniu bez podatku akcyzowego?

Z poważaniem

Poseł Grzegorz Sztolcman

Częstochowa, dnia 17 września 2012 r.

Interpelacja

(nr 9406)

do prezesa Rady Ministrów

„Pomnik – Centrum Zdrowia Dziecka”

Szanowny Panie Premierze!

Docierające w ostat-

nich dniach do opinii publicznej niepokojące informa-

cje o trudnej sytuacji ﬁnansowejCentrumZdrowia

Dziecka, a także innych wysokospecjalistycznych

ośrodków medycznych, nasilają liczne już obawy do-

tyczące faktycznej kondycji polskiej służby zdrowia.

Przeprowadzona przez Najwyższą Izbę Kontroli

ocena sposobu zarządzania i nadzoru nad najwięk-

szymi w Polsce instytutami zajmującymi się działal-

nością leczniczą i badawczą wskazała na występowa-

nie wielu niepokojących zjawisk, które w efekcie do-

prowadziły do poważnego zadłużenia kontrolowa-

nych placówek.

NIK wskazuje również na zaniedba-

nia ze strony Ministerstwa Zdrowia, które poprzez

nieostrożną politykę nadzoru przyczyniły się do za-

istniałej sytuacji.

Szczególnie zastanawiające są wnio-

ski dotyczące działalności naukowej instytutów, któ-

ra pomimo stosunkowo dużych dotacji nie przynosi

efektów w postaci oczekiwanych i użytecznych wyni-

ków badań.

Centrum Zdrowia Dziecka, kliniki, jak i inne in-

stytuty medyczne są najwyżej wyspecjalizowanymi

ośrodkami leczniczymi w naszym kraju.

Ich funkcjo-

nowanie ma kluczowe znaczenie dla zagwarantowa-

nia właściwej opieki wysokospecjalistycznej dla ty-

sięcy pacjentów oraz rozwoju polskiej myśli naukowej

w dziedzinie medycyny.

Zadłużenie, powstałe w efek-

cie błędów popełnianych zarówno w zarządzaniu pla-

cówkami, jak i w nadzorowaniu ich działalności oraz

ﬁnansowaniu, powinno zostać właściwie ocenione

i przeanalizowane.

powstrzymania dalszego zadłużania się Centrum

Zdrowia Dziecka oraz funkcjonowania klinik i in-

nych instytutów medycznych?

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Krystyna Łybacka

Poznań, dnia 17 września 2012 r.

77

Interpelacja

(nr 9407)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

Zarządy główne

Związku Emerytów i Rencistów Pożarnictwa RP

oraz Związku Emerytów i Rencistów Straży Granicz-

nej negatywnie ustosunkowują się do propozycji ob-

rytów i rencistów z dotychczasowego 0,5% do 0,25%

funduszu socjalnego emerytom i rencistom mundu-

rowym – utrzymywanego na poziomie 0,5% przez

wiele lat – jest niemoralne i niedopuszczalne.

Fundusz socjalny emerytów i rencistów pozosta-

jący w dyspozycji właściwych kierowników jednostek

organizacyjnych Państwowej Straży Pożarnej i Stra-

ży Granicznej to w wielu przypadkach jedyna forma

w znacznym stopniu spowoduje obniżenie poziomu

Członkowie Związku Emerytów i Rencistów Po-

żarnictwa RP wnieśli znaczący wkład w rozwój i stan

dzisiejszego pożarnictwa, pomimo braków kadrowych

i niskiego wynagrodzenia.

Wielu emerytów i renci-

stów poświęciło ochronie przeciwpożarowej całe swo-

je życie.

Decyzja o pozbawieniu ich ww. świadczenia

jest decyzją niezrozumiałą, tym bardziej że emeryci

są coraz biedniejsi – brak stosownej waloryzacji, znacz-

nie zaniżana waloryzacja cenowa, niewielka możli-

wość dorobienia, zwiększające się koszty eksploata-

cyjne mieszkania, większe wydatki na leczenie, mniej-

sza sprawność wymuszają wynajmowanie ludzi do

wykonywania niektórych robót naprawczych itd.

Nie-

stety bardzo często emerytura jest jedynym docho-

dem w rodzinie, dlatego każde świadczenie ﬁnansowe

jest olbrzymią pomocą dla emerytów i rencistów oraz

dla ich najbliższych.

Czym spowodowana jest decyzja zmniejszenia

wskaźnika funduszu socjalnego o 50% dla emerytów

i rencistów grup mundurowych?

Czy Pan Minister ponownie rozważy tę decyzję,

uwzględniając postulaty emerytów i rencistów grup

Poseł Stanisław Wziątek

Połczyn-Zdrój, dnia 17 września 2012 r.

Interpelacja

(nr 9408)

do ministra zdrowia

w sprawie limitu punktów przydzielonych

Szanowny Panie Ministrze!

Zachodniopomorski

Oddział Wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia

(ZOW NFZ) przydzielił na 2012 r. dla Szpitala Powia-

towego w Białogardzie niewystarczający limit punk-

tów, co jest bezpośrednią przyczyną braku możliwo-

ści zabezpieczenia przyjęć na oddziałach szpitala

pacjentów w stanie bezpośredniego zagrożenia życia.

Najpoważniejsze problemy w tej kwestii, obecnie do-

tyczą leczenia szpitalnego w zakresie: chirurgia ogól-

na (limit 20 237 pkt, wykonano 33 381,45 pkt), gine-

kologia (limit 4850 pkt, wykonano 7247 pkt), reuma-

tologia (limit 4850 pkt, wykonano 7247 pkt), OAiIT

(limit 2649 pkt, wykonano 11 615 pkt), rehabilitacja

lecznicza w zakresie: rehabilitacja neurologiczna (li-

mit 1 085 436 pkt, wykonano 1 138 660 pkt), opieka

psychiatryczna w zakresie świadczenia psychiatrycz-

ne dla chorych somatycznie (limit 39 139 pkt, wyko-

nano 46 330,5 pkt).

Limit przyznanych punktów na 2012 r. został

przyznany na takim poziomie, że zaledwie wystar-

pozwala na realizację przyjęć planowych.

Ponadto

analizując dane statystyczne, nie ma możliwości

precyzyjnego określenia ilości przyjęć pacjentów

wymagających natychmiastowej pomocy, ponieważ

są one uwarunkowane zbyt dużą ilością zmiennych.

Dyrekcja Szpitala Powiatowego w Białogardzie sys-

tematycznie informuje ZOW NFZ o dramatycznej

sytuacji ﬁnansowejszpitalawynikającejzkoniecz-

ności wykonywania nadlimitowych świadczeń ratu-

jących życie.

Ponieważ zagwarantowanie dobra i bezpieczeń-

stwa pacjentów jest naczelną intencją szpitala, dla-

tego nie może pozostać obojętnym na potrzeby spo-

łeczne ratowania życia i zdrowia ludzkiego.

Aby jed-

nak zagwarantować obowiązujące standardy udzie-

lania świadczeń, konieczna jest pomoc funduszu

ją w kolejce.

Ministra z pytaniem: Jakie jest stanowisko Pana Mi-

nistra w sprawie limitu przyznanych punktów dla

Szpitala Powiatowego w Białogardzie oraz usług me-

dycznych, które zostały wykonane poza limitem dla

potrzeb ratowania życia?

Z poważaniem

Poseł Stanisław Wziątek

78

Interpelacja

(nr 9409)

do ministra edukacji narodowej

szkolnictwa polonijnego

Szanowna Pani Minister!

Docierają do mnie głosy

nauczycieli polonijnych, że MEN planuje likwidację

szkolnych punktów konsultacyjnych.

Z podobnych

planów resort wycofał się trzy lata temu.

Likwidacje,

określane mianem uspołecznienia, mają stanowić re-

medium na nierozwiązany od lat problem ﬁnansowa-

nia polonijnej oświaty niepublicznej.

Z pewnością

reforma jest konieczna, ale przeprowadzona wedle

zasady – po pierwsze, nie niszczyć tego, co dobrze

funkcjonuje.

Z informacji na stronie internetowej Ośrodka

Rozwoju Polskiej Edukacji za Granicą wynika, że

w szkolnych punktach konsultacyjnych uczy się obec-

nie około 15 tys. dzieci i pracuje ponad 600 nauczy-

cieli.

Szkoły te działają w bardzo różnych środowi-

skach.

Są wśród nich małe szkoły w krajach odle-

głych (jak np. Egipt, Maroko, Tunezja, RPA, Meksyk,

Chiny, Izrael, Kuwejt, Zjednoczone Emiraty Arab-

skie), gdzie – jak się wydaje – zarówno ze względu na

małą liczebność Polonii, jak i jej sytuację społeczną

nie jest możliwe zastąpienie szkolnego punktu szko-

łą społeczną.

Wiele szkół to duże ośrodki działające

w krajach europejskich.

Dysponują wykwaliﬁkowaną

kadrą nauczycielską, zobowiązane są do realizacji

programów nauczania określonych w polskim prawie

oświatowym, Ministerstwo Edukacji Narodowej

sprawuje nad nimi nadzór, a więc ma wpływ na ja-

kość i standardy nauczania.

Szkoły te, oprócz pod-

stawowych funkcji, przeważnie stają się centrami

kultury.

Warto postulować zwiększenie ich roli me-

todycznej, a w przyszłości certyﬁkacyjnej,bosądo

tego przygotowane.

W dużych ośrodkach można za-

proponować dodatkowo odpłatne zajęcia z języka pol-

skiego dla dorosłych, także cudzoziemców.

W poprzedniej kadencji podjęto pracę nad ustawą

dotyczącą szkolnictwa polonijnego i wiele jej zapisów

w sposób systemowy regulowało zarówno sprawy

szkół, uczniów, jak i nauczycieli.

Niewyartykułowa-

nie przez resort założeń polityki polonijnej i jedno-

cześnie, jak się wydaje, nieprowadzenie prac nad pro-

jektem ustawy regulującej sprawę funkcjonowania

szkół zarówno przy ambasadach, jak i społecznych,

z uwzględnieniem statusu nauczycieli, powoduje nie-

pokoje środowiska.

1.

Czy MEN pracuje nad ustawą, która będzie

w sposób systemowy regulowała zasady funkcjono-

wania szkolnictwa polonijnego?

2.

Czy planowana jest likwidacja szkolnych punk-

tów konsultacyjnych poprzez ich uspołecznienie lub

w inny sposób?

3.

Jeśli taka reforma jest planowana, to czy kon-

sultowana ona była ze środowiskiem nauczycieli

i rodziców tych szkół co do możliwości przeprowadze-

nia procesu uspołecznienia (prywatyzacji)?

Z jakim

efektem?

4.

W jakim czasie ma się dokonać ten proces

i jakie kryteria będą stosowane przy ustalaniu kolej-

ności przekształcania szkół?

5.

Jaki jest koszt utrzymania szkolnych punktów

konsultacyjnych?

Czy będą one redystrybuowane do

szkół społecznych przedmiotów ojczystych?

6.

W jaki sposób będą wyłaniane podmioty, któ-

rym w przypadku likwidacji szkolnego punktu kon-

sultacyjnego zostanie przekazany majątek szkoły,

w tym np. księgozbiory biblioteczne, pomoce dydak-

tyczne, sprzęty?

7.

Jak chronione będą prawa nauczycieli obecnie

zatrudnionych w tych szkołach?

Z poważaniem

Poseł Joanna Fabisiak

Warszawa, dnia 18 września 2012 r.

Interpelacja

(nr 9410)

do prezesa Rady Ministrów

Szanowny Panie Premierze!

Przedmiotem inter-

pelacji jest kwestia nakładania kar unijnych na Pol-

skę.

Faktem jest, że niektóre z unijnych przepisów są

bardzo złożone i szczegółowe, jednak skoro jesteśmy

członkami Unii Europejskiej, to powinniśmy ich

przestrzegać.

A tak niestety nie jest.

W pierwszej kolejności mam na myśli karę nało-

żoną na Małopolską Grupę Geodezyjno-Projektową

powiązaną z panem A. G. oraz jego żoną.

Unia Eu-

ropejska nałożyła na Polskę karę za źle wykonane

mapki do wniosków o dopłaty rolne.

Karę w wyso-

kości 400 000 000 zł.

Większość nieprawidłowości

występowało tam, gdzie zlecenie wykonywała Ma-

łopolska Grupa Geodezyjno-Projektowa, która za-

robiła na tym 11 mln zł.

W czasie gdy pan A. G.

został posłem IV kadencji, a następnie członkiem

komisji rolnictwa, jego ﬁrma zaczęła wygrywać

wszelkie przetargi, a gdy został ministrem skarbu,

Małopolska Grupa Geodezyjno-Projektowa podpisa-

ła kontrakt z GDDKiA o łącznej wartości 60 mln zł.

Zbieg okoliczności?

26 kwietnia br. Komisja Europejska wystąpiła do

Trybunału Sprawiedliwości UE o nałożenie kary ﬁ-

79

nansowej w związku z niedotrzymaniem terminu

wdrożenia unijnych przepisów dotyczących gospoda-

rowania odpadami.

Kara dosyć dotkliwa, gdyż jest to

ponad 60 tys. euro dziennie.

Na wniosek komisarza

ds. środowiska Janeza Potočnika nałożenie kary ma

dotyczyć 4 państw, w tym Polski.

Kolejny przykład.

Komisja Europejska zażądała

prawie 170 000 euro dziennie za niewdrożenie dwóch

unijnych dyrektyw.

Chodzi o przepisy dotyczące au-

diowizualnych usług medialnych i dochodzeń w spra-

wie wypadków morskich.

Mimo kilkukrotnych upo-

mnień ze strony Komisji UE Warszawa nie nadrobi-

ła zaległości.

Źle wygląda również kwestia niezastosowania

przez Polskę europejskich przepisów telekomunika-

cyjnych.

Polsce nałożono karę w wysokości 112 tys.

euro za każdy dzień zwłoki.

Artur Koziołek, rzecznik

że jeszcze przed wakacjami ustawa w trybie pilnym

powinna traﬁćdoSejmu,takbyzdążyćprzeddecyzją

Trybunału.

1.

Jakie działania podejmuje rząd, aby dopilno-

wać kwestii wdrożenia przepisów unijnych w czasie

ustalonym przez UE?

Dyrektywę audiowiuzalną Pol-

ska powinna była wdrożyć do końca 2009 r.

2.

Jak wiele kar na przestrzeni ostatnich 5 lat

UE nałożyła na Polskę?

Proszę wyszczególnić, ile

i jakich kar oraz w jakich wysokościach Polska mu-

siała zapłacić za każde opóźnienie wprowadzenia

w życie przepisów UE.

3.

W przypadku Małopolskiej Grupy Geodezyjno-

-Projektowej, czy może być tak, że za błąd prywatnej

spółki UE nakłada karę ﬁnansowąnaPolskę?

Jeśli

tak, to dlaczego rząd dopuszcza do takich sytuacji

i czy w jakimkolwiek stopniu kontroluje przebieg re-

alizacji tak odpowiedzialnych zleceń?

Czy rząd prze-

widuje roszczenie regresowe?

4.

Dlaczego rząd w sposób należyty nie przestrze-

ga unijnych przepisów?

Czy w dobie kryzysu rzeczy-

wiście stać nas na płacenie tych horrendalnych sum?

Jakie konsekwencje wyciągnięto wobec odpowie-

dzialnych za to ludzi?

5.

Czy ustawa mająca na celu wdrożenie europej-

skich przepisów telekomunikacyjnych traﬁładoSej-

mu przed decyzją Trybunału UE?

Z poważaniem

Poseł Armand Kamil Ryﬁński

Radom, dnia 18 września 2012 r.

Interpelacja

(nr 9411)

do prezesa Rady Ministrów

teleinformatycznej na potrzeby obsługi

Szanowny Panie Premierze!

Dnia 22 sierpnia

2012 r. w Dzienniku Ustaw RP z 2012 r. poz. 951

ogłoszono ustawę z dnia 13 lipca 2012 r. o zmianie

których innych ustaw.

Zakończono tym samym pro-

ces związany m.in. ze zmianą struktury ministerstw

i przekazaniem zadań do ich kompetencji.

Jedną z generalnych zmian był podział MSWiA

i utworzenie Ministerstwa Spraw Wewnętrznych

oraz Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji, któ-

remu podporządkowano Centrum Projektów Infor-

matycznych.

Jednym z dużych projektów teleinformatycznych

realizowanych przez CPI jest budowa ogólnopolskiej

Jest to projekt, który jest elementem komplekso-

wych działań realizowanych przez CPI, mających na

celu poprawę bezpieczeństwa obywateli poprzez bu-

dowę zintegrowanego systemu powiadamiania ra-

tunkowego.

Projekt OST 112 zakłada uruchomienie

platformy komunikacyjnej służącej do obsługi wywo-

oraz komunikacji pomiędzy służbami odpowiedzial-

nymi za ratownictwo i bezpieczeństwo publiczne.

OST 112 ma stanowić bazę w postaci infrastruktury

teleinformatycznej m.in. dla systemu informatyczne-

go powiadamiania ratunkowego (SI PR) realizujące-

go przyjmowanie i obsługę wywołań alarmowych

kierowanych do służb ratownictwa oraz porządku

publicznego.

na przez Centrum Projektów Informatycznych kon-

ferencja „OST – nowoczesna sieć dla administracji”.

Celem konferencji było znalezienie odpowiedzi na kil-

ka problemów i pytań: Jak i komu ma służyć ogólno-

polska sieć teleinformatyczna 112?

Jaką rolę w bu-

dowie sieci OST miała Policja?

Jakie były założenia

projektu OST 112 oraz co udało się osiągnąć?

„Realizacja projektu OST 112 to sukces” – powie-

dział dr Zbigniew Olejniczak, dyrektor Centrum Pro-

jektów Informatycznych.

„Tak trzeba nazwać duże,

złożone infrastrukturalne zadanie, które w sposób

planowy i spokojny zmierza do końca” – podkreślał.

Za nami przeprowadzenie dużego przedsięwzięcia

organizacyjnego w zakresie imprezy masowej, jakim

było Euro 2102.

Według doniesień medialnych oraz

komunikatów MSW i MAiC nie udało się osiągnąć

na ten okres pełnej funkcjonalności z zakresie obsłu-

gi europejskiego numeru alarmowego 112.

80

związanych z tą problematyką:

1.

W kompetencji którego ministerstwa jest ad-

ministrowanie i zarządzanie siecią OST 112 i jaki

faktycznie podmiot te zadania wykonuje?

2.

Kto zapewnia ﬁnansowaniewzakresiebieżą-

cych kosztów utrzymania i rozwoju sieci.

3.

Jaki jest stopień wykorzystania wybudowa-

nych zasobów?

4.

Kto (podmioty, instytucje) i w jakim zakresie

faktycznie korzysta z wybudowanej infrastruktury

sieciowej.

5.

Jaka jest dotychczasowa wysokość poniesio-

nych kosztów (z podziałem na środki z budżetu pań-

stwa oraz środki pomocy unijnej) w zakresie przed-

sięwzięć inwestycyjnych oraz kosztów utrzymania?

Z poważaniem

Poseł Ryszard Kalisz

Warszawa, dnia 18 września 2012 r.

(nr 9412)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Międzynarodowy pro-

jekt linii kolejowej Rail Balitca ma za zadanie połą-

czyć metropolie Europy Wschodniej i Północnej (Pe-

tersburg, Tallin, Helsinki) m.in. ze stolicą Polski

i dalej południem Europy.

Warszawa, zgodnie z no-

wymi wytycznymi UE (dokument „Connecting Eu-

rope”), powinna również posiadać połączenie kolei

dużych prędkości m.in. ze stolicą Niemiec Berlinem.

Zarówno trasa kolejowa Rail Baltica, jak i trasa

z Warszawy przez Berlin do portów w Amsterdamie

i Rotterdamie wpisana została w grupę najwyższych

priorytetów polityki transportowej UE – tzw. kory-

tarzy sieci bazowej.

W całej Unii Europejskiej wyzna-

czono dziesięć kluczowych korytarzy przebiegających

przez wszystkie państwa, z czego przez Polskę prze-

biegają dwa wyżej wspomniane korytarze (pierwszy

przez Berlin –Warszawę do granicy wschodniej Pol-

ski, drugi łączący Adriatyk z Helsinkami).

Na Polsce

spoczywa obowiązek modernizacji linii kolejowej

przebiegającej przez Polskę, która jest włączona

w omawiany projekt.

Dotyczy to w szczególności tra-

sy kolejowej od granicy Niemiec do Warszawy i dalej

przez Białystok do granicy polsko-litewskiej.

Niestety na skutek opieszałości ze strony polskiej

całemu projektowi grozi opóźnienie.

Wszystkie kraje

zaangażowane w budowę Rail Balitca traktują ten

projekt priorytetowo, tymczasem po polskiej stronie

prace remontowo-modernizacyjne linii kolejowej pol-

skiego odcinka Rail Baltica planuje się rozłożyć na

etapy.

Odcinek z Białegostoku przez Ełk do Suwałk

ma być modernizowany w perspektywie lat 2021–

–2030, czyli szanse na skorzystanie ze zmodernizo-

wanej trasy będzie miało prawdopodobnie dopiero

kolejne pokolenie Polaków.

Dla przykładu prace przy-

gotowawcze trasy Rail Baltica na odcinku litewskim

rozpoczęły się już w 2007 r., modernizacja ze środków

funduszu TEN-T trwa od roku 2010, a jej ukończenie

planowane jest na 2015 r.

Kolejnym utrudnieniem w sprawnym przebiegu

inwestycji jest brak zainteresowania Podlasia pozy-

skaniem środków na rozwój linii kolejowych z regio-

nalnych projektów operacyjnych.

Brak odpowiednich

prac na odcinku Białystok – Bielsk Podlaski – Cze-

remcha może wpłynąć na czas realizacji inwestycji

Rail Baltica.

Ministra o udzielenie mi następujących wyjaśnień:

1.

Czy Ministerstwo Transportu, Budownictwa

cję polskiego odcinka Rail Baltica do priorytetów

swojego działania?

2.

Czy do 2015 r. modernizacja tejże linii znajdzie

się w budżecie resortowym ministerstwa i czy będzie

jego istotną częścią?

3.

Czy ministerstwo podejmie środki w celu ko-

ordynacji działań poszczególnych spółek Polskich

Kolei Państwowych mające na celu sprawne działa-

nia na rzecz modernizacji omawianych odcinków linii

kolejowej?

4.

Jak wiadomo, zaledwie 2% środków przezna-

czonych na infrastrukturę kolejową w perspektywie

ﬁnansowej 2007–2013 jest wykorzystane.

Czy Pan

zamierza wykorzystać pilnie część z tych środków na

Rail Baltica?

Jeżeli nie zamierza Pan, to proszę

o uzasadnienie.

Z poważaniem

Poseł Ryszard Kalisz

81

Interpelacja

(nr 9413)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Od wielu miesięcy

jakie otrzymują samorządy z tytułu bezprawnego wy-

korzystania projektu boiska wielofunkcyjnego o wy-

majątkowych do tego projektu.

Samorządy wstępu-

jące na drogę sądową z domagającą się odszkodowa-

nia ﬁrmąArchiPlus(dawniejArchisport)otrzymują

zapewnienie o pomocy z ministerstwa, które w po-

stępowaniach sądowych występować ma w roli inter-

wenienta ubocznego.

Zdaniem ministerstwa zarzuty

podnoszone przez ﬁrmęArchiPlussąbezzasadne,

choć poglądu tego nie podziela Najwyższa Izba Kon-

troli, która w raporcie za rok 2011 stwierdziła: „Po-

nadto stwierdzono, że ministerstwo rozporządzało

projektem boiska wielofunkcyjnego o wymiarach

przez jednostki samorządu terytorialnego we wszyst-

kich trzech edycjach programu, pomimo że nie naby-

ło autorskich praw majątkowych do tego projektu.

Autorskie prawa majątkowe do ww. projektu posia-

dała ﬁrmaArchisportsp.zo.o.weWrocławiu”.

1.

Czy ministerstwo przy konstruowaniu budżetu

na rok 2013 zamierza zabiegać o zabezpieczenie środ-

ków na wypłatę ewentualnych odszkodowań dla sa-

morządów, które mogą przegrać sprawy sadowe o wy-

korzystanie projektu do budowy „Orlików”?

2.

Jakiego rodzaju procedurę wypłacania od-

szkodowań przewiduje się w przypadku zwrócenia

się do ministerstwa o ich refundację przez samo-

rządy, które przegrają sprawy sądowe w związku

z bezprawnym wykorzystaniem projektu do budo-

wy „Orlików”?

3.

Czy zdaniem Ministerstwa Sportu i Turystyki

zasadne będzie wypłacenie odszkodowań samorzą-

dom, które przegrają sprawy sądowe w związku

„Orlików’?

Z poważaniem

Posłowie Adam Lipiński

i Wojciech Zubowski

Warszawa, dnia 18 września 2012 r.

(nr 9414)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

Muzeum Wychodźstwa Polskiego

W Łazienkach Królewskich w Warszawie w gma-

chu Podchorążówki od 1988 r. mieści się Muzeum

Wychodźstwa Polskiego im. Ignacego Jana Paderew-

skiego.

Jest to jedyne w Warszawie miejsce poświę-

cone temu wybitnemu Polakowi.

Niestety od pewnego czasu muzeum jest margina-

lizowane, a ekspozycja poświęcona jego patronowi sys-

tematycznie zmniejszana, zajmuje teraz już tylko jed-

ną salę.

Od kwietnia 2012 r. ze ściany gmachu Pod-

chorążówki zniknęła tablica informująca o muzeum,

a w planie edukacyjnym placówki na lata 2012–2013

całkowicie pominięto postać Ignacego Jana Paderew-

skiego.

Wszystko to dzieje się, mimo że w ostatnich

dwóch latach obchodziliśmy 150. rocznicę urodzin

oraz 70. rocznicę śmierci Ignacego Paderewskiego, co

dla dyrekcji Łazienek Królewskich powinno być raczej

pretekstem do rozwijania muzeum i ekspozycji mu

poświęconej niż do ich marginalizacji.

Nie sposób oprzeć się wrażeniu, że wszystkie te

działania zmierzają do likwidacji muzeum w jego

obecnym kształcie, co byłoby posunięciem całkowicie

niezrozumiałym i ze wszech miar szkodliwym.

Dla-

umniejszających rangę postaci Ignacego Jana Pade-

rewskiego?

2.

Czy zamiarem dyrekcji Łazienek Królew-

skich jest likwidacja Muzeum Wychodźstwa Pol-

skiego im. Ignacego Jana Paderewskiego w obec-

nym kształcie?

sprawie?

4.

Czy Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Na-

rodowego planuje utworzenie osobnej placówki po-

święconej Ignacemu Janowi Paderewskiemu?

Z poważaniem

Poseł Małgorzata Kidawa-Błońska

Warszawa, dnia 18 września 2012 r.

82

Interpelacja

(nr 9415)

do ministra zdrowia

w sprawie refundacji środków ﬁnansowych

przeznaczonych na opiekę stomatologiczną

Od kilkunastu lat w Polsce spada ranga proble-

matyki stomatologicznej, co skutkuje drastyczną re-

dukcją środków przeznaczonych na ten cel.

Średnia

kwota w opiece stomatologicznej przeznaczona rocz-

nie na osobę pokrywa zaledwie 1/4 kosztów wypeł-

nienia jednego ubytku.

Ponadto dzieci i młodzież nie są traktowane

jako grupa szczególnej troski, nie ma refundacji

kosztów leczenia dziecka w sektorze prywatnym,

a w sektorze publicznym brakuje wydzielonych dni

lub godzin przyjęć.

Nie ma też normy maksymal-

nego czasu oczekiwania dziecka na pierwszą wizy-

tę.

Brakuje również wieloletnich, ogólnokrajowych

programów proﬁlaktycznych,mającychcharakter

obligatoryjny z określonym budżetem.

wych na stomatologię, uwzględniając fakt, iż proﬁlak-

tyka opieki stomatologicznej w Polsce ciągle spada?

2.

Czy Ministerstwo Zdrowia podejmie działania

mające na celu zwiększenie nacisku na proﬁlaktykę

stomatologiczną?

blicznym brakuje wydzielonych dni lub godzin przy-

jęć.

Czy w związku z tym istnieje szansa, aby dzie-

ciom i młodzieży do 18. roku życia przysługiwał pełen

zakres świadczeń stomatologicznych?

Z poważaniem

Poseł Wiesław Stanisław Janczyk

Limanowa, dnia 19 września 2012 r.

Interpelacja

(nr 9416)

do ministra zdrowia

w sprawie ewentualnego uzupełnienia

w zakresie ochrony zdrowia

nienia katalogu specjalizacji zawodowych w zakresie

ochrony zdrowia oraz interpretację przytoczonych

poniżej rozporządzeń.

Pielęgniarki w dużej mierze podnoszą swoje kwa-

liﬁkacjenaróżnychformachkształcenia:specjaliza-

cje, studia magisterskie itp.

Poza studiami pielę-

gniarskimi kończą także studia na innych kierun-

kach medycznych, takich jak: promocja zdrowia,

zdrowie publiczne, zdrowie środowiskowe, ekonomi-

ka i organizacja ochrony zdrowia itp.

Jeżeli chodzi o specjalizacje, to wszystkie rodzaje

specjalizacji (między innymi specjalizacja w dziedzi-

nie organizacji i zarządzania w ochronie zdrowia) są

ujęte i uznane w rozporządzeniu ministra zdrowia

(rozporządzenie ministra zdrowia z dnia 30 września

2002 r. oraz rozporządzenie z dnia 14 listopada 2008 r.

wanie w ochronie zdrowia), natomiast studia magi-

sterskie na kierunku ekonomika i organizacja ochro-

ny zdrowia nie są ujęte, a poza tym ten kierunek nie

jest nawet ujęty w wykazie dziedzin pielęgniarstwa

cja i kursy kwaliﬁkacyjne.

Dzisiaj, w dobie problemów, z jakimi boryka się

także służba zdrowia w Polsce, a także odrębnie jej

poszczególne zakłady, właściwa ekonomika i organi-

zacja służby zdrowia mogą być jednym z „leków” na

występujące „dolegliwości”.

Tym bardziej niezrozumiałym jest, dlaczego tak

ważną dziedzinę jak ekonomika i organizacja służby

zdrowia pomija się obok niepomijanej organizacji

i zarządzania w ochronie zdrowia w skatalogowa-

nych specjalizacjach zawodowych.

Dlaczego tego typu studia nie są ujęte w tym wy-

kazie, chociaż wedle logiki powinny tam się znaleźć?

Czy nie należałoby rozważyć uzupełnienia i dopisa-

nie tego kierunku studiów do ww. rozporządzenia?

Zgodnie z rozporządzeniem ministra zdrowia

ganych od pracowników na poszczególnych rodzajach

cych przedsiębiorcami, proszę o odpowiedź na poniż-

Czy stanowisko starszy asystent, lp.

103, może

być równorzędne ze stanowiskiem starszy asystent

w dziedzinie pielęgniarstwa, lp.

29, dla pielęgniarki,

która pracuje bezpośrednio przy pacjencie, a ukoń-

czyła inne studia medyczne niż pielęgniarstwo?

Czy stanowisko asystent, lp.

104, może być rów-

norzędne ze stanowiskiem asystent w dziedzinie pie-

lęgniarstwa, lp.

30, dla pielęgniarki, która pracuje

medyczne niż pielęgniarstwo?

Czy stanowisko młodszy asystent, lp.

105, może

być równorzędne ze stanowiskiem młodszy asystent

w dziedzinie pielęgniarstwa, lp.

31, dla pielęgniarki,

83

Z poważaniem

Poseł Andrzej Kania

Warszawa, dnia 19 września 2012 r.

Interpelacja

(nr 9417)

do ministra ﬁnansów

w sprawie ustaw regulujących wspieranie

Szanowny Panie Ministrze!

W obecnym systemie

prawnym obowiązuje ustawa o udzielaniu przez Skarb

12 lutego 2009 r. oraz ustawa o rekapitalizacji niektó-

rych instytucji ﬁnansowychz12lutego2010r.

Ustawy te dotyczą bardzo podobnych stanów fak-

tycznych.

Formalnie pierwsza z nich dotyczy pod-

trzymania płynności w związku z rozwojem akcji

kredytowej, a druga reguluje odbudowę/zwiększenie

funduszy własnych banków oraz ich przejęcie.

Nie-

mniej w wymiarze ekonomicznym dotyczą tego sa-

mego: przekazywania środków publicznych na rzecz

podmiotów sektora ﬁnansowego.

Powstajewięcba-

łagan prawny i możliwość arbitrażu prawnego przez

zainteresowane podmioty, modyﬁkowaniaswojejsy-

tuacji, aby skorzystać z bardziej przychylnych roz-

wiązań.

Zasadne jest ponadto pytanie, czy jeden pod-

miot może korzystać z form wsparcia przewidzianych

przez dwa akty, najpierw w celu rozwoju akcji kredy-

towej, a następnie zwiększenia funduszy.

rii regulowanej obecnie dwoma?

Jakie jest uzasadnienie uchylenia większości kwa-

cej przymusowego wykupu?

Czy zdaje Pan sobie spra-

wę z faktu, że obecny stan prawny dopuszcza sytu-

nie zostaje „wyciśnięty” z akcjonariatu przez domi-

nującego akcjonariusza?

Z poważaniem

Poseł Paweł Szałamacha

Warszawa, dnia 19 września 2012 r.

(nr 9418)

do ministra ﬁnansów

w sprawie zakresu stosowania ustawy

Szanowny Panie Ministrze!

Ustawa o rachunko-

wości określa sposób księgowania kosztów i wydat-

ków oraz określa obowiązki rachunkowe w ﬁrmach.

Sprawy, które poruszę niżej, dotyczą ok. 8 tysięcy

klubów sportowych i kolejnych 100 tysięcy osób czyn-

nie uprawiających amatorski sport w rozgrywkach

klubowych najniższej ligi.

Kluby piłkarskie, zapaśnicze, siatkarskie, lekko-

atletyczne, pływackie itp. mają zazwyczaj charakter

stowarzyszenia, nieprowadzącego zarobkowej dzia-

łalności gospodarczej i utrzymującego się z dotacji

gminy lub miasta, oﬁarnościnielicznychsponsorów

oraz innych inicjatyw tychże klubów, z których do-

chód w całości przeznaczany jest na bieżącą działal-

ność jednostki.

Problem pojawia się wówczas, gdy kluby te muszą

rozliczyć się z gospodarki ﬁnansowej z gminą lub

miastem, z pieniędzy które od nich otrzymują.

Spra-

wa wydaje się prosta, klub musi wykazać że pienią-

dze, które otrzymał wydatkowane zostały na działal-

ność statutową.

Wydaje się zatem, że środki te wyda-

wać może np. na sprzęt sportowy, dojazdy na zawody,

opłaty za media itp.

A więc pieniądze z dotacji może

przeznaczyć na wyżej wymienione cele oraz prowa-

dzić taką politykę ﬁnansową,abyspełnićdziałalność

statutową.

Fachową gospodarkę ﬁnansową,zapewnićmoże

takim klubom obsługa księgowa.

Kluby te zwracają

się zatem do zawodowych księgowych o prowadzenie

księgowości i wydatków budżetowych.

Tego rodzaju

usługa pochłania 5%–10% dotacji.

I tak np. klub, któ-

ry działa i dostaje 10 000 zł dotacji, musi średnio

1000 zł przeznaczyć na obsługę księgową.

84

Tak wysokie koszty skłaniają władze takich sto-

warzyszeń do poszukiwania osób, które zrobią to jak

najtaniej, co nie zawsze oznacza dobrze.

Chętnych do

darmowej obsługi ﬁnansówtychżeklubów,zoczywi-

stych powodów, także brakuje.

Sytuacja ta sprawia,

że coraz mniej klubów chce dalej kontynuować swoją

działalność, z uwagi na zbyt wysokie koszty jego ob-

sługi i utrzymania.

Szanowny Panie Ministrze!

Ponieważ tego rodza-

ju głosów władz małych klubów i stowarzyszeń jest

coraz więcej, kieruje do pana następujące pytania:

1.

Czy w przyszłości pan minister rozważy możli-

wość odstąpienia od skomplikowanej formy rozlicza-

nia klubów sportowych na podstawie przepisów usta-

wy o rachunkowości?

2.

Czy w przyszłości resort rozważy możliwość

wprowadzenia tzw. odliczeń od podatku dla osób, któ-

re działają w takich klubach społecznie?

Z poważaniem

Poseł Henryk Siedlaczek

Warszawa, dnia 19 września 2012 r.

(nr 9419)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie wzrostu przemocy w szkołach

Jak ostatnio pisały media, w polskich szkołach

przybywa lawinowo aktów przemocy.

Podobno z da-

nych zebranych przez Policję wynika, że tylko w I pół-

roczu tego roku popełniono tam więcej przestępstw

niż w całym 2007 czy 2008 r.

Okazuje się, że rok 2007

był jedynym w ciągu ostatnich dziesięciu lat, w któ-

rym odnotowano spadek liczby przestępstw w szko-

łach.

Aktualnie padają zatrważające ostrzeżenia, że

szkoła zaraz po ulicy jest najmniej bezpieczną prze-

strzenią publiczną, gdzie wzrasta liczba wymuszeń

rozbójniczych, kradzieży, pobić i napaści na nauczy-

cieli.

Dziennikarze przytaczają wprost słowa rzeczni-

ka KGP, że obserwowany jest przez Policję wzrost

agresji wśród uczniów, szczególnie gimnazjów.

Jedno-

cześnie MEN ogłasza rok szkolny 2012/2013 rokiem

bezpiecznej szkoły w ramach realizowanego przez re-

sort programu „Bezpieczna i przyjazna szkoła”.

1.

W jakiej kwocie MEN wesprze w obecnym roku

szkolnym polskie szkoły w zakresie instalacji moni-

toringu?

2.

Czy i kiedy powstaną zapowiadane ośrodki wspar-

cia wychowawczego, w których mieliby być umieszcza-

ni agresywni uczniowie?

3.

Czy prawdą jest, że z 6 mln zł, które w roku

bieżącym zostały zarezerwowane na realizację pro-

gramu „Bezpieczna i przyjazna szkoła”, 4,5 mln zł

przeznaczono na kampanię informacyjną o obniże-

niu wieku szkolnego, 1,25 mln zł na promowanie

zdrowej żywności, a jedynie 250 tys. zł przeznaczo-

no na proﬁlaktykę przeciwdziałania narkomanii?

Jeżeli przytoczone powyżej dane miałyby się okazać

nieprawdziwe, proszę o dokładne wyszczególnienie

sposobu wydatkowania przez MEN 6 mln zł prze-

znaczonych na poprawę bezpieczeństwa w polskich

szkołach.

4.

Jakie działania i ewentualnie kiedy planuje pod-

jąć MEN w celu podniesienia bezpieczeństwa w szko-

łach?

Proszę o przedstawienie kalendarium takich

przedsięwzięć wraz ze źródłami ich ﬁnansowania.

Z poważaniem

Poseł Beata Mazurek

Chełm, dnia 19 września 2012 r.

Interpelacja

(nr 9420)

do ministra edukacji narodowej

Coraz mniej rodzin stać na zakup podręczników

szkolnych, w szczególności teraz, gdy po reformie

wchodzą do szkół zmienione podręczniki, kupno uży-

wanych nie wchodzi w rachubę.

Z roku na rok pod-

ręczniki są coraz droższe.

Dodatkowo sytuację pogar-

sza konieczność zakupu tylko nowych podręczników,

wynikająca z wejścia w życie nowej podstawy progra-

mowej.

Dla wielu jest to wydatek znacznie obciążają-

cy domowy budżet.

Przez działania MEN w tym roku szkolnym naj-

bardziej wzrost cen podręczników odczują rodzice

uczniów klas pierwszych liceów, techników i szkół

zawodowych.

Razem z podręcznikami do nauki języ-

ka obcego, w zależności od wydawnictwa, muszą li-

czyć się z wydatkiem nawet ok. 600 zł.

W tym roku

również wchodzi w życie nowa podstawa programowa

dla klas czwartych szkół podstawowych.

Średni koszt

zestawu podręczników dla nich to od 300 do ponad

500 zł.

Sam podręcznik do nauki języka angielskiego

może kosztować nawet ok. 100 zł.

Rząd kolejny rok ogranicza wsparcie rodziców

w zakupie podręczników do programu „Wyprawka

szkolna”, w ramach którego na wsparcie mogą liczyć

rodziny najbiedniejsze, żyjące w skrajnym ubóstwie,

mianowicie z dochodem na osobę do 351 zł (poza ro-

dzinami uczniów klas I szkół podstawowych, gdzie

próg dochodowy jest minimalnie wyższy, wynosi

504 zł).

Program „Wyprawka szkolna” działa od 2002 r.,

inicjatywa w zakresie projektów uchwały i rozporzą-

dzenia, jak również proponowanie konkretnych roz-

85

wiązań w kwestii ustalania kryteriów uprawniają-

cych do otrzymania środków w ramach ww. progra-

mu należy do kompetencji ministra edukacji narodo-

wej, który jest odpowiedzialny za kreowanie i reali-

zację polityki oświatowej.

W jego gestii pozostaje

wego programu stypendialnego”, w tym wyprawki

szkolnej.

Kontynuacja realizowanego od wielu lat

rządowego programu pomocy uczniom „Wyprawka

szkolna” przy obecnych zasadach w bardzo nieznacz-

nym stopniu pomaga wyrównywać dysproporcje do-

tyczące dostępu uczniów do podręczników.

Przy skrajnie ograniczonych środkach wsparcia

ﬁnansowegorodzicówwzakupiepodręcznikówszkol-

nych MEN równocześnie ﬁnansujedziałaniawąt-

pliwe, których celowości trudno się dopatrzeć, jak

np. OBUT – w tym roku to koszt 1,5 mln zł, bez-

owocna kampania informacyjna o obniżeniu wieku

szkolnego – koszt 4,5 mln zł czy wreszcie realizowa-

ny w kontrowersyjny sposób projekt e-podręczników

za 45 mln zł.

powiedzi na pytanie: Czy i w jaki ewentualnie sposób

rząd stara się pomóc rodzinom, których nie stać na

zakup wyprawki szkolnej, a przekraczają próg docho-

dowy określony w rządowym programie wsparcia?

Nietrudno wyobrazić sobie sytuację, gdy dochód

w rodzinie wynosi więcej niż 351 zł na osobę, a rodzi-

ny nie stać na wydatek ok. 600 zł na komplet nowych

podręczników.

Z poważaniem

Poseł Beata Mazurek

(nr 9421)

do ministra edukacji narodowej

stawowe w Polsce będą miały problemy ze zorgani-

zowaniem nauki w klasach pierwszych w związku ze

zbyt dużą liczbą uczniów.

Jak wskazują dane szacun-

kowe, do placówek edukacyjnych może wtedy traﬁć

nawet powyżej 700 tys. dzieci, czyli dwukrotnie wię-

cej niż obecnie, ponieważ zgodnie z obowiązującymi

przepisami za dwa lata do 7-latków dołączą obowiąz-

kowo 6-latki.

Na domiar złego najprawdopodobniej

kumulacji ulegną roczniki z większą niż dzisiaj licz-

bą dzieci.

Do tej pory do szkół traﬁałygrupyliczące

ok. 350 tys., a w 2014 r. teoretycznie będzie ok.

400 tys. 6-latków i podobna liczba 7-latków.

Resort edukacji planował, że w tym roku do szkół

traﬁnawet40%najmłodszychuczniów,abywłaśnie

nie dopuścić do takiej sytuacji.

Jednak jak wynika

z dostępnych danych, w tym roku 6-latków nie będzie

więcej niż rok wcześniej.

Pomimo zakrojonej na sze-

roką skalę kampanii informacyjnej MEN do szkoły

poszedł mniej więcej co piąty 6-latek.

Jednocześnie

obserwujemy ogólnopolski trend likwidacji oraz wy-

gaszania szkół ze względu na mniejszą liczbę uczniów

w roku bieżącym oraz z powodu trudnej sytuacji eko-

nomicznej większości samorządów.

Organy odpowie-

dzialne za organizację placówek oświatowych zupeł-

nie nie przejmują się trudnościami, z jakimi przyjdzie

Wiceprzewodniczący Związku Gmin Wiejskich RP

ostrzega już dzisiaj, że szkoły nie będą w stanie przy-

jąć tak dużej liczby pierwszoklasistów, w związku

z czym klasy będą przeludnione, a wielu uczniów

– łącznie z tymi najmłodszymi 6-latkami – będzie

skazanych na chodzenie na zajęcia lekcyjne na drugą

zmianę.

1.

Ilu sześcioletnich uczniów faktycznie rozpoczę-

ło naukę w tym roku szkolnym?

MEN winien mieć

już te dane z systemu informacji oświatowej.

2.

Czy i jakie działania podejmuje MEN, by unik-

nąć sytuacji przeciążenia klas pierwszych szkół pod-

stawowych w 2014 r.?

3.

W jaki sposób ma zostać zapewniona odpowied-

nia liczba miejsc w klasach pierwszych szkół podsta-

wowych w 2014 r.?

4.

Proszę o podanie danych liczbowych odnośnie

do liczby dzieci sześcio- i siedmioletnich na 2014 r.

Z poważaniem

Poseł Beata Mazurek

(nr 9422)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

z igrzysk paraolimpijskich w Londynie

Niedawno zakończyły się XIV igrzyska paraolim-

pijskie w Londynie.

W dniu ich otwarcia na stadionie

ców ze 164 krajów, w tym 101 Polaków.

Witała ich

sportowców.

Polska ekipa wróciła do kraju z 36 me-

dalami (14 złotych, 13 srebrnych i 9 brązowych).

Ten

86

jów, których reprezentanci stawali na podium.

Same zmagania na olimpiadzie cieszyły się ogrom-

ną popularnością, wszystkie bilety zostały wyprze-

dane.

Obserwatorzy paraolimpiady w Londynie pod-

sumowali, iż zmaganiami paraolimpijskimi interesu-

je się coraz więcej kibiców – m.in. dzięki świetnej

organizacji i kampanii medialnej gospodarzy – były

to rekordowe igrzyska z prawie 3-milionową widow-

nią.

Ponadto igrzyska były transmitowane do ponad

100 krajów.

Ceremonię otwarcia np. w brytyjskim

Channel 4 oglądało w sumie ponad 11 mln widzów

(średnia 7,7).

To absolutnie najlepsza oglądalność dla

stacji od 10 lat.

Powyższe dane nie dotyczą Polski.

Jeszcze osiem

lat temu w Atenach Polacy również mogli podziwiać

paraolimpiadę w telewizji publicznej, niestety już

cztery lata temu w Pekinie oraz teraz w Londynie

zmagania na paraolimpiadzie zupełnie pominięto.

Poza lakonicznymi informacjami w programach in-

formacyjnych o liczbie medali oraz samych medali-

stach nie mogliśmy obejrzeć żadnych zawodów.

Pró-

bowały nadrobić to media komercyjne już po za-

mknięciu igrzysk, co jednak nie tłumaczy TV pu-

blicznej, wyłącznego właściciela praw do transmisji.

Oczywiście jako powód braku relacji z paraolim-

piady podawane są względy ekonomiczne – TV pu-

bliczna nie miała pieniędzy, by transmitować na

żywo paraolimpiadę, wystarczyło jedynie pieniędzy

na transmisję z Euro 212 oraz z olimpiady pełno-

sprawnych zawodników.

Trudno zgodzić się z powyż-

szą argumentacją, ponieważ TV publiczna, ﬁnanso-

wana ze środków publicznych, winna przede wszyst-

kim realizować misję publiczną, a na pewno w jej

ramach mieści się popularyzowanie wzorców w za-

kresie szeroko rozumianej kultury, edukacji, w tym

również równego traktowania osób niepełnospraw-

nych oraz sportowców niepełnosprawnych.

1.

Czy w kontekście poruszonego przeze mnie

problemu nie należy ocenić działań KRRiT jako ła-

miących podstawowy obowiązek TV publicznej, tj. re-

alizacji misji publicznej?

Jeżeli tak, to czy i jakie

ewentualnie zostaną wyciągnięte konsekwencje w sto-

sunku do osób, których decyzje zaważyły o takim

podziale środków ﬁnansowych,iżdwiewielkieim-

prezy osób pełnosprawnych były transmitowane w wy-

miarze maksymalnie możliwym, z zupełnym pomi-

nięciem paraolimpiady?

2.

Jakie działania zostaną podjęte, by w przyszło-

ści pod pretekstem trudnej sytuacji ekonomicznej

osoby niepełnosprawne nie były dyskryminowane

przez TV publiczną?

Z poważaniem

Poseł Beata Mazurek

(nr 9423)

do ministra ﬁnansów

w sprawie spółki Socket Resources GmbH

ministra w sprawie spółki Socket Resources GmbH

ru Finansowego.

realizuje transakcje handlowe w zakresie kruszców

metali szlachetnych, m.in. złota.

Spółka deklaruje

posiadanie 45% udziałów w afrykańskiej West Afri-

ca Gold SARL, swoją ofertę kieruje do potencjalnych

inwestorów, którzy dzięki odpowiednim wkładom

pieniężnym mogą stać się udziałowcami w procesie

pozyskiwania złota na terenie Gwinei.

Przedstawia-

ne przez spółkę zyski z przedsięwzięcia mają osiągać

w skali roku aż 26,5% dla każdego inwestora.

Jak

wynika z ustaleń „Dziennika Gazety Prawnej”, ko-

palnie, w które mają inwestować potencjalni klien-

ci, w ogóle nie istnieją, a informacje o posiadanych

udziałach spółki również nie są prawdziwe.

Ponad-

to szwajcarska siedziba ﬁrmy, centralna główna,

zlokalizowana jest w prywatnym mieszkaniu.

Zarówno obietnica bardzo wysokich zysków, jak

i trudne do zweryfikowania informacje dot. samego

przedsięwzięcia spowodowały, że Komisja Nadzo-

ru Finansowego już kilka miesięcy temu wpisała

spółkę Socket Resources GmbH na listę ostrzeżeń

publicznych.

W świetle ostatnich wydarzeń, doty-

czących spółki Amber Gold, sprawa Socket Reso-

urces GmbH wydaje się niezwykle istotna z uwagi

na możliwość poniesienia ogromnych strat ﬁnanso-

wych przez kolejne osoby w naszym kraju.

1.

Czy odpowiednie instytucje państwowe zamie-

rzają podjąć działania w celu dalszej weryﬁkacjiwia-

rygodności spółki Socket Resources GmbH?

2.

Czy przewiduje się wprowadzenie dodatkowych

wymagań lub ograniczeń dla potencjalnych pod-

miotów chcących wykonywać czynności bankowe,

by w ten sposób zapobiec ewentualnym stratom pie-

niężnym po stronie inwestorów?

Z poważaniem

Poseł Artur Dębski

Warszawa, dnia 19 września 2012 r.

87

Interpelacja

(nr 9424)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie pracy więźniów

jej wcześniejszej interpelacji (nr 5826) dotyczącej nie-

odpłatnej pracy więźniów, w nawiązaniu do udzielo-

nej odpowiedzi, zwracam się o rozważenie możliwości

wystosowania do wszystkich jednostek penitencjar-

nych stosownej wykładni omawianych norm praw-

nych ujętych w przepisie art. 123 i następnych Ko-

deksu karnego wykonawczego.

Wyjaśniam, iż przedstawiona w interpelacji pro-

pozycja powodowana była sposobem realizacji tej in-

stytucji przez jednostki penitencjarne w praktyce.

Stosownie bowiem do interpretacji omawianych prze-

pisów, zakłady karne w województwie małopolskim

ośrodki pomocy społecznej, realizujące przecież za-

dania jednostek samorządu terytorialnego w zakre-

sie pomocy społecznej, o udzielenie pomocy poprzez

pracę więźniów na rzecz osób, które znalazły się

Wyjaśniam, iż otrzymałem informację o koniecz-

ności udzielenia pomocy rodzinie, która nie ze swej

winy znalazła się w takiej właśnie sytuacji, a nad-

mieniam, iż jest to rodzina w dziećmi, i pragnąc jej

pomóc, co było konieczne zwłaszcza przy odbudo-

wie domu, ośrodek pomocy społecznej wystąpił

z prośbą o skierowanie więźniów do pomocy przy

tejże odbudowie.

Ośrodek pomocy społecznej otrzymał odpowiedź

odmowną, którą uzasadniono właśnie brakiem takiej

możliwości w obowiązujących przepisach.

Wskazano,

iż możliwość taka istnieje, ale tylko w przypadku pra-

cy wykonywanej na rzecz jednostek samorządu tery-

torialnego, nie zaś osób ﬁzycznych.

Wydaje się, iż

taka wykładnia tego przepisu jest stosowana we

wszystkich zakładach karnych w województwie ma-

łopolskim.

Dlatego też wnoszę o rozważenie wystosowania

stosownych wytycznych do jednostek penitencjar-

nych, tak aby zasady wykonywania prac przez więź-

niów były w Polsce jednolite i spójne.

Stąd pytanie do Pana Ministra: Czy zamierza Pan

Minister spowodować, by interpretacja przepisów

o nieodpłatnej pracy więźniów stosowana była zgod-

nie z wykładnią ministerstwa?

Z poważaniem

Poseł Józef Lassota

Warszawa, dnia 19 września 2012 r.

(nr 9425)

do ministra zdrowia

w sprawie rosnącego zadłużenia szpitali

niepokojąco rośnie zadłużenie szpitali, którymi za-

rządza Ministerstwo Zdrowia.

Kierownicy tych jed-

nostek podejmują różnego rodzaju działania napraw-

cze, ale i tak problem narasta.

Wynika on głównie

z faktu, że w tych placówkach wykonywane są najtrud-

niejsze zabiegi specjalistyczne, które wymagają wyjąt-

kowo wysokich nakładów.

Tymczasem Narodowy Fun-

dusz Zdrowia w sposób niedostateczny uwzględnia

specyﬁkędrogichusługmedycznychwszpitalachkli-

nicznych i zbyt nisko wycenia te procedury.

Ta sytuacja stwarzać może zagrożenie utraty

zdolności do wypełniania zadań, które placówki za-

rządzane przez ministerstwo zdrowia realizują w za-

kresie leczenia ludności.

ce od lat zadłużanie się instytucji podległych Mini-

sterstwu Zdrowia i spowodować poprawę ich obecnej

sytuacji ﬁnansowej?

Z wyrazami szacunku

Poseł Anna Bańkowska

Bydgoszcz, dnia 20 września 2012 r.

Interpelacja

(nr 9426)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

rozporządzeniem ministra kultury

i dziedzictwa narodowego

z dnia 4 lipca 2012 r.

Szanowny Panie Ministrze!

Na mocy Pana rozpo-

rządzenia w sprawie narodowego zasobu bibliotecz-

nego z dnia 4 lipca 2012 r. zmieniono warunki wpi-

sywania bibliotek na listę placówek, których zbiory

zaliczane są do narodowego zasobu bibliotecznego.

Wykreślenie placówki z grona bibliotek posiadają-

cych narodowy zasób biblioteczny zmienia sposób jej

ﬁnansowania.

WzwiązkuzpowyższymproszęPana

Ministra o odpowiedź na następujące pytania:

1.

Ile – po wprowadzeniu przedmiotowego rozpo-

rządzenia – bibliotek zostało wykreślonych z listy

88

zasobu bibliotecznego?

2.

Których dokładnie warunków nałożonych przez

rozporządzenie nie spełniała, po jego wprowadzeniu

w życie, każda z wykreślonych placówek?

Proszę

o listę.

dowego zapewniło ﬁnansowaniedalszejdziałalności

każdej z wykreślonych z listy placówek?

dowego monitoruje sytuację ﬁnansowąkażdejzwy-

kreślonych z listy placówek?

Jeśli tak, to jak się ona

przedstawia?

5.

Ilu z wykreślonych placówek grozi zamknięcie

z powodu problemów ﬁnansowych?

6.

Jaki dokładnie był powód wprowadzenia przez

Pana Ministra rozporządzenia z dnia 4 lipca w spra-

wie narodowego zasobu bibliotecznego?

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Marek Opioła

Płońsk, dnia 20 września 2012 r.

Interpelacja

(nr 9427)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

jącymi przepisami art. 5b ustawy o ochronie gruntów

rolnych i leśnych „przepisów ustawy nie stosuje się

żonych w granicach administracyjnych miast”.

W ak-

tualnym stanie prawnym przepis art. 5b stosuje się

tylko do użytków rolnych, czyli gruntów rolnych wy-

mienionych w art. 2 ust.1 pkt 1.

Panie Ministrze, czy nie byłoby zasadnym ujed-

nolicenie art. 5b w stosunku do pozostałych gruntów

wymienionych w art. 5b ust. 1 pkt 1–10?

Z poważaniem

Poseł Wojciech Saługa

Warszawa, dnia 20 września 2012 r.

Interpelacja

(nr 9428)

do ministra środowiska

w sprawie projektu ustawy

w art. 101a-101n projektu ustawy z 13 lutego 2012 r.

niektórych innych ustaw są korzystne z uwagi na

usunięcie z dotychczasowych zapisów bezwzględne-

go utrzymywania i doprowadzania do stanu wyma-

ganego standardami jakości gleby i ziemi, na rzecz

łagodniejszej remediacji.

Natomiast nie zmieniają

sytuacji podmiotów takich jak niewielka spółka pra-

cownicza Zakłady Chemiczne Organika-Azot SA

w Jaworznie, uznawana w świetle obowiązujących

przepisów za ten sam podmiot, który spowodował

zanieczyszczenie gleby i ziemi, podczas gdy zanie-

czyszczenie spowodowały wielkie państwowe zakła-

dy chemiczne zatrudniające ponad 1000 osób i pro-

dukujące na zlecenie ministerstwa najbardziej od-

padotwórcze (gamatox) i szkodliwe środki ochrony

roślin.

Spółka pracownicza przejęła w dobrej wierze

zakłady państwowe w okresie, kiedy nie było mowy

o szkodach w środowisku i ich kosztach, bądź o obo-

wiązku doprowadzenia gleby i ziemi do obowiązują-

cych standardów.

Panie ministrze, czy ministerstwo mogłoby wziąć

pod rozwagę wprowadzenie zapisu umożliwiającego

wzruszenie decyzji o odrzuceniu zgłoszenia, wydanej

w trybie art. 12 ust. 4 ustawy z 27 lipca 2001 r. wpro-

wadzającej Prawo ochrony środowiska i umożliwienie

staroście wpisanie na listę, o której mowa w projekcie

zmiany Prawa ochrony środowiska, art. 101c, tere-

nów zakładów chemicznych w Jaworznie wraz z te-

renem składowiska odpadów Rudna Góra jako tere-

nów, za których remediację odpowiada RDOŚ, gdyż

szkoda powstała w wyniku działania przedsiębior-

stwa państwowego, a nie małej spółki pracowniczej

i to państwo winno odpowiadać za jej ograniczenie

bądź wyeliminowanie?

Ten sam cel można byłoby osiągnąć modyﬁkując

art. 101h pkt 3 lub art. 101 I projektu zmiany Prawa

ochrony środowiska.

Drugą możliwością jest być

może zwolnienie specjalną ustawą pewnych zakła-

dów (Zakłady Chemiczne Organika-Azot SA w Ja-

worznie i innych w podobnej sytuacji) z odpowiedzial-

ności za zanieczyszczenia spowodowane przez zakła-

dy państwowe, których funkcjonowanie pozostawało

całkowicie w gestii ministrów.

Z poważaniem

Poseł Wojciech Saługa

89

Interpelacja

(nr 9429)

do ministra sportu i turystyki

w sprawie powoływania gminnych instytucji

sportu na zasadach zbliżonych

do zasad powoływania obecnie

Szanowna Pani Minister!

Możliwość powoływa-

nych do obecnie funkcjonujących instytucji kultury

została już zawarta w postulacie formułowanym pod-

czas ogólnopolskich konferencji dyrektorów jedno-

stek zajmujących się w gminach sportem i rekreacją

(MOSiR, OSiR itp.).

Osobowość prawna i brak limi-

tów w otrzymywaniu dotacji podmiotowej spowoduje

lepsze zarządzanie majątkiem gminy oraz umożliwi

sprawniejsze działania merytoryczne w ustawowym

obowiązku gminy w zakresie sportu i rekreacji.

Pani Minister, czy ministerstwo rozważa zmiany

legislacyjne zmierzające do nadania osobowości praw-

nej gminnym instytucjom sportu?

Z poważaniem

Poseł Wojciech Saługa

(nr 9430)

do ministra ﬁnansów

Szanowny Panie Ministrze!

Na oczach całej Polski

rozgrywa się sprawa ﬁrmyAmberGoldijejwłaścicie-

la M. P. Do końca sierpnia wpłynęło około 2100 zawia-

domień klientów tej ﬁrmydoprokuratury.

Roszczenia

opiewają na kwotę około 132 mln zł.

Powiedział Pan,

że działania parabanków muszą być uporządkowane,

a prawo w należyty sposób egzekwowane.

Na konfe-

rencji prasowej zorganizowanej po spotkaniu Komite-

tu Stabilności Finansowej szef Komisji Nadzoru Fi-

nansowego powiedział, że coraz wyraźniej widać, że

Amber Gold była typową piramidą ﬁnansowąorazże

pozostałe ﬁrmyznajdującesięnaliścieostrzeżeńpu-

blicznych KNF to również piramidy (lista ostrzeżeń

publicznych: http://bip.knf.gov.pl/?1=/Urzad_Komi-

sii/042_Ostrzezenia_publiczne/000_index.html).

1.

Czy została już przeprowadzona stosowna kon-

trola w ﬁrmachznajdującychsięnatejliście?

Jeśli

tak, to na czym polegała i ile ﬁrmzostałoskontrolo-

wanych?

2.

Jeśli taka kontrola nie została do tej pory prze-

prowadzona, to czy takie działania są w ogóle plano-

wane?

3.

Czy lista ostrzeżeń publicznych KNF zostanie

w jakiś sposób upubliczniona, a jeśli tak, to w jaki?

Z poważaniem

Poseł Piotr Pyzik

Gliwice, dnia 20 września 2012 r.

Interpelacja

(nr 9431)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie wyłączenia opłaty eksploatacyjnej

Szanowny Panie Premierze!

W ostatnim czasie

wielu śląskich posłów poruszało sprawę ewentualne-

go wyłączenia opłaty eksploatacyjnej z podstawy ob-

liczania dochodów gmin górniczych węgla kamien-

nego dla celów podatku janosikowego.

poz. 526, ze zm.) zawiera wyliczenie dochodów, które

stanowią tzw. dochody podatkowe, których wysokość,

w przeliczeniu na jednego mieszkańca danej gminy,

ma bezpośredni wpływ na wysokość subwencji ogól-

nej dla gmin.

Jednym z tego rodzaju „dochodów” są

m.in. wpływy z opłaty eksploatacyjnej, którą wnosi

przedsiębiorca, który uzyskał koncesję na wydoby-

wanie kopaliny.

Wydobycie kopaliny ze złoża powoduje katastro-

falne skutki uboczne dla środowiska w postaci nie-

odwracalnej degradacji środowiska naturalnego na

terenach eksploatacyjnych (tzw. szkody górnicze).

Gminy górnicze, na których terenie występują owe

„skutki uboczne” związane z wydobywaniem wę-

gla, nie pozyskują środków, które nawet w mini-

malnym stopniu rekompensowałyby lub też umoż-

liwiały naprawę zdegradowanych terenów i szkód

pogórniczych.

W tej sytuacji traktowanie opłaty eksploatacyjnej

jako „dochodu” zdegradowanych gmin górniczych, od

którego wysokości zależy wysokość podatku janosi-

kowego, jest swoistym kuriozum.

Tym większym, że

proponowany mechanizm z powodzeniem funkcjono-

wał przed laty, tj. w czasie obowiązywania ustawy

niach i zadaniach gmin górniczych (ostatnia zmiana:

90

ustawy zwalniał z wpłat przeznaczonych na zwięk-

szenie subwencji ogólnej budżetu państwa.

Zwalniał

gminę górniczą z wpłat przeznaczonych na zwiększe-

nie subwencji ogólnej budżetu państwa od przypada-

jącej jej części opłaty eksploatacyjnej.

Choć proces restrukturyzacji górnictwa może wy-

dawać się zakończony, to po stronie gmin górniczych

negatywne efekty eksploatacji będą występowały lata

po zakończeniu eksploatacji i likwidacji zakładu gór-

niczego.

Ponadto skutki te uniemożliwiają skuteczne

szukanie alternatywnych źródeł dochodów dla gminy

na zdegradowanych terenach.

Szanowny Panie Premierze, rozumiejąc uzasad-

nione obawy o utracone dochody gmin górniczych,

proszę o odpowiedź na poniżej zawarte pytania:

1.

Czy decyzja o niewyłączeniu przez Minister-

stwo Finansów opłaty eksploatacyjnej z podstawy

ostateczną?

2.

Czy i w jaki sposób resort ﬁnansówzamierza

zrekompensować gminom straty za utracone dochody

i degradację środowiska spowodowaną wpływami

tzw. szkód górniczych?

3.

Co konkretnie stoi na przeszkodzie, aby przy-

wrócić mechanizm, który z powodzeniem funkcjono-

wał w okresie obowiązywania przepisów ustawy z dnia

darki rynkowej oraz szczególnych uprawnieniach i za-

daniach gmin górniczych?

Z poważaniem

Poseł Henryk Siedlaczek

Warszawa, dnia 20 września 2012 r.

(nr 9432)

do ministra środowiska

w sprawie braku waloryzacji stawek

Szanowny Panie Ministrze!

Na podstawie art. 134

poz. 981, ze zm.) przedsiębiorca, który uzyskał kon-

cesję na wydobywanie kopaliny ze złoża, wnosi opła-

tę eksploatacyjną ustalaną jako iloczyn jej stawki

oto podstawie za wydobytą kopalinę przysługuje tzw.

opłata eksploatacyjna gminie górniczej w wys.

60%

oraz Narodowemu Funduszowi Ochrony Środowiska

i Gospodarki Wodnej (NFOSiGW) w wys.

40%.

Stawki opłat eksploatacyjnych dla poszczególnych

rocznie, zgodnie z art. 136 ustawy PGiG, stawki opła-

ty eksploatacyjnej winny zmieniać się i być walory-

zowane – zgodnie z podanym wskaźnikiem cen i usług.

Stawki opłat podlegają corocznej zmianie stosownie

dżetowej na dany rok kalendarzowy.

Na podstawie

wskaźnika, o którym mowa wyżej, minister właściwy

do spraw środowiska ogłasza w drodze obwieszczenia

„Monitor Polski” stawki opłat obowiązujące na na-

Taki brzmi prawo w tym względzie, szanowny Pa-

nie Ministrze.

Przykro jest jednakże stwierdzić, że

praktyka w tym względzie jest zupełnie inna.

Bo-

wiem w związku z tym, że, począwszy od 2011 r.,

prace nad nowelizacją ustawy PGiG przeciągały się,

ostatecznie ustawa weszła w życie dopiero od 1 stycz-

nia 2012.

Przy okazji ustawodawca najwyraźniej za-

pomniał o dokonaniu aktualizacji wysokości opłaty

eksploatacyjnej dla wszystkich kopalin.

W roku 2011

– zgodnie z powyższymi zapisami – rząd i minister

środowiska mieli zaktualizować istniejące w przepi-

sach szczególnych do ustawy tzw. widełki dla opłaty

eksploatacyjnej, w ramach których miała być przyję-

ta nowa, podwyższona wartość na rok 2012.

Opłata eksploatacyjna na 2011 r. naliczona zosta-

ła na podstawie obwieszczenia ministra środowiska

które na podstawie art. 84 ust. 7 ustawy z dnia

rok 2011.

Stawki te określone są w załączniku do

obwieszczenia i wynosiły 2,13 PLN za 1 t.

Kolejną

podstawą prawną było rozporządzenie Rady Mini-

strów w sprawie stawek opłat eksploatacyjnych z dnia

którego tekst obowiązuje od 1 stycznia 2011 r., pod-

lizowane przepisy ustawy Prawo geologiczne i górni-

cze, do których nie dokonano do chwili obecnej walo-

ryzacji stawek opłaty.

Jak nietrudno zauważyć, od

początku roku 2012 gminom naliczana jest opłata

eksploatacyjna wg starej, de facto zaniżonej, stawki

opłaty eksploatacyjnej.

no gminy, jak i NFOŚiGW tracą dochody na skutek

formalnego niedbalstwa i istotnego niedopatrzenia

polegającego na braku waloryzacji stawek opłaty eks-

ploatacyjnej.

Szanowny Panie Ministrze, ponieważ w istocie

doszło też do ewidentnego i rażącego naruszenia

art. 167 Konstytucji RP, pozbawiając gminy górnicze

dochodów, mając na uwadze powyższe, kieruję do

Pana następujące pytania:

1.

Czy i od kiedy konkretnie stawki opłaty eksplo-

atacyjnej zostaną zwaloryzowane?

91

2.

Czy obaj beneﬁcjenci,tj.gminyiNFOŚiGW,

będą mogły wystąpić o rekompensatę utraconych

z tytułu formalnego niedopatrzenia dochodów?

3.

Jak to możliwe, aby ustawodawca sam dopuścił

się tak rażącego niedbalstwa i de facto nie wykonał

przepisów ustawy i kto konkretnie ponosi za to nie-

dopatrzenie odpowiedzialność?

Z poważaniem

Poseł Henryk Siedlaczek

(nr 9433)

do ministra zdrowia

w sprawie uchylenia rozporządzenia

Nr 31, poz. 158), stanowił, iż: „Zakład opieki zdro-

wotnej, który po dniu wejścia w życie niniejszego roz-

porządzenia będzie prowadził działalność w pomiesz-

grupowej praktyki lekarskiej, indywidualnej prakty-

ki pielęgniarek, położnych, indywidualnej specjali-

stycznej praktyki pielęgniarek, położnych lub grupo-

wej praktyki pielęgniarek, położnych niespełniający

wymagań określonych w niniejszym rozporządzeniu,

dostosuje pomieszczenia i urządzenia do tych wyma-

gań do dnia 31 grudnia 2016 r.”.

Wyżej wymienione brzmienie cytowanego przepi-

su pozwalało na utworzenie nowego podmiotu lecz-

niczego, który w momencie powstania nie musiał

spełniać określonych w tym akcie wymagań co do

pomieszczeń i wyposażenia, bowiem miał czas na do-

stosowanie do dnia 31 grudnia 2016 r.

Jednakże w dniu 26 czerwca 2012 r. minister

Nr 149, poz. 887, Nr 174, poz. 1039, Nr 185, poz. 1092,

z 2012 r. poz. 742) wydał nowe rozporządzenie w spra-

W przedmiotowym rozporządzeniu brak jest cytowa-

nego wyżej paragrafu oraz nie ma jakiejkolwiek

wzmianki co do zakresu jego stosowania.

Wobec powyższego kwestia dostosowania pomiesz-

czeń i urządzeń do rozporządzenia jest regulowana

w art. 207 ust. 1 ustawy o działalności leczniczej,

który stanowi, że: „Podmiot wykonujący działalność

stosuje pomieszczenia i urządzenia do tych wymagań

Treść nowego rozporządzenia w połączeniu z za-

jednoznacznie przesądza, iż każdy nowo utworzony

podmiot leczniczy musi spełniać wszystkie wymaga-

nia co do pomieszczeń i urządzeń już w momencie

wpisu do rejestru podmiotów wykonujących działal-

ność leczniczą.

Dotyczy to również podmiotów lecz-

niczych powstałych w wyniku przekształcenia samo-

w spółki prawa handlowego, bowiem zgodnie z art. 79

ust. 2 ustawy o działalności leczniczej: „Niezwłocznie

po sporządzeniu aktu przekształcenia zarząd spółki

jestru przedsiębiorców, a po uzyskaniu wpisu do re-

jestru przedsiębiorców – wniosek o zmianę wpisu

w rejestrze podmiotów wykonujących działalność

leczniczą, o którym mowa w art. 100”.

Konsekwencją wprowadzonych przez ministra

zdrowia zmian jest konieczność opracowania nowych

programów funkcjonowania jednostek podległych

oraz wycofywanie się lub zmiana podjętych już przez

jednostki samorządu terytorialnego decyzji, co znacz-

nie utrudnia skuteczne zarządzanie w sektorze

ochrony zdrowia.

1.

Czemu w nowym rozporządzeniu w sprawie

szczegółowych wymagań, jakim powinny odpowia-

dać pomieszczenia i urządzenia podmiotu wykonu-

jącego działalność leczniczą, nie znalazł się zapis

taki jak w § 40 ust. 1 pkt 2 starego rozporządzenia

w tejże sprawie?

2.

Taka nagła zmiana może spowodować pojawie-

nie się kosztów po stronie jednostek samorządu tery-

torialnego.

Czy Ministerstwo Zdrowia ma zamiar

zwrócić wydane pieniądze?

3.

Dlaczego nie konsultowano brzmienia projektu

nowego rozporządzenia z jednostkami samorządu

terytorialnego?

4.

Czy planuje się dodanie do obowiązującego roz-

porządzenia w sprawie szczegółowych wymagań, ja-

92

su, jaki funkcjonował w poprzednim rozporządzeniu

(§ 40 ust. 1 pkt 2)?

Jeżeli nie, jaki jest tego powód?

Interpelacja

(nr 9434)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie „Rządowego programu wspierania

Szanowna Pani Minister!

Rada Ministrów uchwa-

łą nr 112/2009 z dnia 7 lipca 2009 r. zdecydowała

o realizacji „Rządowego programu wspierania w la-

W ramach programu „Radosna szkoła” organy prowa-

dzące szkoły podstawowe otrzymają wsparcie ﬁnan-

le oraz na urządzenie szkolnego placu zabaw.

Zgodnie z informacjami zawartymi na stronie in-

ternetowej www.radosnaszkola.men.gov.pl koszt ca-

łego programu wynosi 2438 mln zł, z czego 1278 mln zł

stanowić będzie ﬁnansowy wkład własny organów

prowadzących.

mą prośbą do pani minister o odniesienie się do na-

1.

Czy informacje zawarte na stronie internetowej

www.radosnaszkola.men.gov.pl są aktualne?

2.

Jakie środki wydatkowano do tej pory w ra-

mach rządowego programu „Radosna szkoła”?

Jaki

procent tych środków stanowiły wydatki na urządze-

nie szkolnych placów zabaw?

3.

Ile szkół skorzystało do tej pory z rządowego

programu „Radosna szkoła”?

Ile z tych szkół skorzy-

stało tylko ze wsparcia ﬁnansowegonapomocedy-

daktyczne do miejsc zabaw w szkole, a nie na urzą-

dzenie szkolnego placu zabaw?

4.

Ile organów prowadzących (gmin) do tej pory

nie skorzystało z rządowego programu „Radosna

szkoła”?

Proszę o przesłanie wykazu tych gmin.

5.

Czy ustanowiono minimalne wymagania tech-

niczne w zakresie urządzania szkolnego placu zabaw

Jeżeli tak, proszę o przesłanie o ich zakresie.

(nr 9435)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie właściwości miejscowej sądu

selskiego wpłynęła informacja, że w świetle polskich

przepisów trudno ustalić właściwość miejscową sądu

granicami kraju.

Co więcej, gdy osoby chcące się roz-

wieść przebywają w kraju nienależącym do Unii Eu-

ropejskiej, z którym Polska nie podpisała umów dwu-

stronnych o uznawaniu rozwodów i separacji, mogą

uczynić to tylko w Polsce.

stępującej kwestii: proszę o przedstawienie, w jaki

sposób, zgodnie z przepisami, ustala się właściwość

(nr 9436)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie błędów w funkcjonowaniu

W związku z dużą ilością skarg obywateli składa-

nych w poszczególnych biurach poselskich, jak rów-

nież w sejmowej Komisji Sprawiedliwości i Praw

93

Praworządności i Petycji, a także skarg napływają-

cych do rzecznika praw obywatelskich zwracam się

1.

Ile orzeczeń sądowych zapadło na przestrzeni

lat 2000–2012 (z podziałem na poszczególne lata),

mocą których zasądzono od Skarbu Państwa tytu-

łem odszkodowania i zadośćuczynienia za doznaną

krzywdę w związku z niesłusznym skazaniem, tym-

czasowym aresztowaniem lub zatrzymaniem i na

jaką kwotę?

Wyroków z jakich lat dotyczyły te od-

szkodowania?

2.

Czy toczyły się postępowania regresowe wobec

osób, które swoim bezprawnym działaniem spowodo-

wały niesłuszne skazanie, zastosowanie środka za-

pobiegającego, niewątpliwie niesłuszne tymczasowe

aresztowanie lub zatrzymanie i jaki jest skutek tych

postępowań?

3.

W ilu sprawach i na jaką kwotę zasądził odszko-

dowania w latach 2000–2012 (z podziałem na po-

szczególne lata) Europejski Trybunał Praw Człowie-

ka w Strasburgu od Polski w związku z wadliwym

funkcjonowaniem wymiaru sprawiedliwości?

Jakie

były powody zasądzonego odszkodowania?

Uprzejmie proszę o możliwość zawarcia powyż-

szych danych w formie tabelarycznej, uwzględniają-

cej: rok wydania niesłusznego orzeczenia, rok zasą-

dzenia odszkodowania, kwotę zasądzonego odszko-

dowania.

Poseł Marek Kuchciński

Warszawa, dnia 20 września 2012 r.

(nr 9437)

do ministra transportu,

w sprawie niezrealizowanego rozporządzenia

Szanowny Panie Ministrze!

Zgodnie z informa-

cjami zawartymi w wykazie niezrealizowanych upo-

ważnień ustawowych przygotowanym przez Rządowe

Centrum Legislacji nie zrealizował Pan Minister roz-

lotnicze – art. 197 ust. 9.

W tym rozporządzeniu miał zostać określony spo-

sób obliczania kosztów wykonywania obowiązku

użyteczności publicznej.

Brak tego rozporządzenia

uderza w obywateli i spowalnia realizowanie poten-

cjalnych inwestycji.

To naruszenie konstytucji.

Mamy

tu do czynienia z prawem wirtualnym, które istnieje

tylko na poziomie ogólnych deklaracji, a nie na po-

ziomie konkretów.

Takie zaniedbanie jest lekceważe-

niem parlamentu i obywateli.

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

Toruń, dnia 21 września 2012 r.

Interpelacja

(nr 9438)

do ministra transportu,

lotnicze – art.145a ust. 2.

W tym rozporządzeniu miały zostać określone:

1) sposób postępowania przy wydawaniu tymcza-

sowego zezwolenia na lot i termin jego ważności;

2) wzór tymczasowego zezwolenia na lot i wzór

wniosku o jego wydanie.

Brak tego rozporządzenia uderza w obywateli

mie ogólnych deklaracji, a nie na poziomie konkre-

tów.

Takie zaniedbanie jest lekceważeniem parla-

mentu i obywateli.

94

Interpelacja

(nr 9439)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Zgodnie z informa-

lotnicze – art.140e ust. 3.

W tym rozporządzeniu miały zostać określone

warunki i sposób zgłaszania pokładowych i osobi-

stych nadajników sygnału niebezpieczeństwa do ewi-

dencji oraz warunki i sposób ich wykreślania z ewi-

dencji, a także sposób i warunki prowadzenia tej

ewidencji.

Brak tego rozporządzenia uderza w obywateli

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 9440)

do ministra transportu,

lotnicze – art. 140d ust. 2.

W tym rozporządzeniu

1) szczegółowy sposób zorganizowania i funkcjo-

nowania służby ASAR,

2) zakres planu ASAR i sposób jego opracowy-

wania,

3) szczegółowe zadania cywilno-wojskowego ośrodka

koordynacji poszukiwania i ratownictwa lotniczego,

4) szczegółowy sposób prowadzenia działań po-

szukiwawczo-ratowniczych,

5) sposób współdziałania z innymi podmiotami

i jednostkami.

Brak tego rozporządzenia uderza w obywateli

(nr 9441)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Zgodnie z informa-

lotnicze – art. 128b ust. 4.

W tym rozporządzeniu miały zostać określone:

szczegółowe warunki i tryb przekazywania informa-

dzania procedur, o których mowa w art. 8 rozporzą-

dzenia nr 1315/2007/WE, oraz warunki i tryb za-

twierdzania zmian i zatwierdzania wprowadzenia

rządzenia nr 1315/2007/WE.

Brak tego rozporządzenia uderza w obywateli

95

(nr 9442)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Zgodnie z informa-

lotnicze – art. 127 ust. 8.

W tym rozporządzeniu miały zostać określone:

tryb i sposób opracowywania, konsultowania i za-

twierdzania planów skuteczności działania oraz wy-

konywania nadzoru nad ich realizacją, a także sys-

tem zachęt dla instytucji zapewniających służby że-

glugi powietrznej.

Brak tego rozporządzenia uderza w obywateli

(nr 9443)

do ministra transportu,

lotnicze – art. 116 ust. 8.

szczegółowe warunki wnoszenia broni palnej, broni

statku powietrznego.

Brak tego rozporządzenia uderza w obywateli.

To

wem wirtualnym, które istnieje tylko na poziomie

Takie zaniedbanie jest lekceważeniem parlamentu

i obywateli.

(nr 9444)

do ministra transportu,

lotnicze – art. 104 ust. 9.

W tym rozporządzeniu miały zostać określone

szczegółowe warunki uznawania kwaliﬁkacjiiupraw-

nień, o których mowa w ust. 4.

Brak tego rozporządzenia uderza w obywateli

96

(nr 9445)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Zgodnie z informa-

W tym rozporządzeniu miały zostać określone:

1) wzory licencji i świadectw kwaliﬁkacji;

2) uprawnienia przyznawane i wpisywane do li-

cencji i świadectw kwaliﬁkacji;

3) szczegółowe wymagania dla poszczególnych

rodzajów licencji i świadectw kwaliﬁkacji,dotyczące

kwaliﬁkacjilotniczychwzakresiewiedzy,umiejętno-

ści i praktyki;

4) szczegółowe warunki i sposób:

a) wydawania, przedłużania, wznawiania, wy-

miany, cofania, ograniczania, zawieszania i przywra-

cania licencji i świadectw kwaliﬁkacjiorazwynika-

jących z nich uprawnień,

b) uznawania, zawieszania uznania, cofania uzna-

nia i przywracania uznania obcych licencji i świa-

dectw kwaliﬁkacyjnych oraz wynikających z nich

uprawnień, wydanych przez właściwy organ obcego

państwa,

c) uzyskiwania i sprawdzania kwaliﬁkacjilotni-

czych,

d) prowadzenia rejestru personelu lotniczego,

e) prowadzenia szkolenia lotniczego;

5) szczegółowe warunki wykonywania uprawnień

wynikających z licencji i świadectw kwaliﬁkacji.

Brak tego rozporządzenia uderza w obywateli

(nr 9446)

do ministra transportu,

szczegółowe zasady wynagradzania członków komisji

egzaminacyjnej z uwzględnieniem przepisów między-

narodowych.

Brak tego rozporządzenia uderza w obywateli

97

Interpelacja

(nr 9447)

do ministra transportu,

lotnicze – art. 95a ust. 4.

— szczegółowe wymagania niezbędne dla pro -

wadzenia działalności szkoleniowej, o której mowa

w ust. 1,

— wzór wniosku o wpis do rejestru podmiotów

szkolących,

— szczegółowe warunki i sposób prowadzenia re -

jestru podmiotów szkolących, tryb składania wnio-

sków o wpis do rejestru podmiotów szkolących oraz

zgłaszania zmiany danych rejestrowych.

Brak tego rozporządzenia uderza w obywateli

(nr 9448)

do ministra transportu,

lotnicze – art. 87a ust. 4.

strefy przestrzeni powietrznej wykorzystywanej do

żeglugi powietrznej, o której mowa w ust. 1; szczegó-

łowe warunki użycia lasera lub światła z innych źró-

deł w tych strefach; tryb wydawania zgody na użycie

Brak tego rozporządzenia uderza w obywateli

(nr 9449)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Zgodnie z informa-

W tym rozporządzeniu miały zostać określone

podstawowe przepisy porządkowe związane z zapew-

nieniem bezpieczeństwa i ochrony lotów oraz porząd-

ku na lotnisku, obowiązujące w stosunku do wszyst-

kich osób znajdujących się na terenie lotniska.

Brak tego rozporządzenia uderza w obywateli

98

(nr 9450)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Zgodnie z informa-

lotnicze – art. 83 ust. 1.

W tym rozporządzeniu miały zostać określone

warunki eksploatacji lotnisk.

Brak tego rozporządze-

nia uderza w obywateli i spowalnia realizowanie po-

tencjalnych inwestycji.

To naruszenie konstytucji.

ceważeniem parlamentu i obywateli.

(nr 9451)

do ministra transportu,

lotnicze – art. 65a ust. 2.

W tym rozporządzeniu miało zostać określone

szczegółowe przeznaczenie, warunki i tryb udziela-

nia wsparcia ﬁnansowego,októrymmowawust.1

pkt 2, ze wskazaniem zadań inwestycyjnych podmio-

tów objętych wsparciem.

Brak tego rozporządzenia uderza w obywateli

(nr 9452)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Zgodnie z informa-

lotnicze – art. 64b ust. 13.

W tym rozporządzeniu miał zostać określony wy-

Brak tego rozporządzenia uderza w obywateli

99

Interpelacja

(nr 9453)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Zgodnie z informa-

lotnicze – art. 59a ust. 5.

W tym rozporządzeniu miały zostać określone

wymagania techniczne i eksploatacyjne dla lotnisk,

Brak tego rozporządzenia uderza w obywateli

(nr 9454)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Zgodnie z informa-

W tym rozporządzeniu miały zostać określone

(nr 9455)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Zgodnie z informa-

W tym rozporządzeniu miały zostać określone

i tryb przeprowadzania kontroli sprawdzającej.

Brak tego rozporządzenia uderza w obywateli

100

Interpelacja

(nr 9456)

do ministra transportu,

lotnicze – art. 54 ust. 8.

warunki i procedury wykonywania lotów, o których

Brak tego rozporządzenia uderza w obywateli

(nr 9457)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Zgodnie z informa-

W tym rozporządzeniu miały zostać określone

szczegółowe warunki i tryb oraz kryteria rozdziału

środków budżetowych przeznaczonych na doﬁnan-

sowanie obowiązku użyteczności publicznej, o któ-

rym mowa w art. 183 i 197.

W tym rozporządzeniu

miały zostać również określone szczegółowe warun-

ki dotyczące:

— dokumentów, które należy dołączyć do wniosku

o doﬁnansowanie,

— terminów składania i rozpatrywania wniosków

o doﬁnansowanie,

— wzór wniosku o doﬁnansowanie,

— szczegółowe warunki i tryb przekazywania

i rozliczania doﬁnansowania.

Brak tego rozporządzenia uderza w obywateli

(nr 9458)

do ministra transportu,

szczegółowe warunki techniczne wykonania obo-

padku gdy właściwy organ wnosi sprzeciw, jeżeli

zgłoszenie dotyczy budowy lub wykonywania robót

zwolenia na budowę.

Właściwy organ wnosi sprzeciw

również wtedy, gdy budowa lub wykonywanie robót

nia miejscowego planu zagospodarowania przestrzen-

nego lub inne przepisy.

Zgłoszenie dotyczy budowy

Brak tego rozporządzenia uderza w obywateli

101

(nr 9459)

do ministra transportu,

do ustawy o niektórych formach popierania

kaniowego – art. 15b ust. 3.

budowywane lub adaptowane.

Brak tego rozporządzenia uderza w obywateli

(nr 9460)

do ministra transportu,

Nowe rozporządzenie ma określić: wysokość opro-

centowania kredytów udzielanych w ramach realiza-

cji programów rządowych popierania budownictwa

mieszkaniowego, rodzaje dokumentów składanych

oceny wniosków, warunki i tryb udzielania kredytów

Brak rozporządzenia uderza w obywateli i spo-

walnia realizowanie potencjalnych inwestycji.

To

(nr 9461)

do ministra administracji i cyfryzacji

w sprawie zamku w Szczytnej

Kościołowi katolickiemu

Szanowny Panie Ministrze!

W 2006 r. na mocy

decyzji Komisji Majątkowej zamek w Szczytnej został

odebrany kłodzkiemu starostwu powiatowemu, a na-

stępnie przekazany Domowi Zakonnemu Misjonarzy

Świętej Rodziny jako spadkobiercy wschodnionie-

mieckiej prowincji zakonu.

102

Wywłaszczenie nastąpiło z naruszeniem wieczy-

stej ugody z 1995 r. zawartej pomiędzy Skarbem Pań-

stwa i Kościołem katolickim, na mocy której zgroma-

dzenie zakonne otrzymało wieżę zamku z prawem

dojazdu.

Niejasne pozostają również okoliczności przeka-

zania prawa własności zamku polskiej prowincji za-

konu.

Miało to nastąpić w 1944 r. podczas spotkania

przedstawicieli niemieckiej i polskiej prowincji.

Szcze-

gólne wątpliwości budzi fakt dokonania czynności

prawnej związanej z uprawnieniem do rozporządza-

nia własnością zamku, bowiem w świetle niemiec-

kich dokumentów archiwalnych zamek został jedynie

użyczony zakonowi przez poprzednią właścicielkę,

a więc zgromadzeniu nie przysługiwało uprawnienie

do przekazania prawa własności zamku.

W związku z tym decyzja Komisji Majątkowej

o przekazaniu zamku, wydana na podstawie proto-

kołu w sprawie sukcesji niemieckich dóbr kościelnych

na podstawie ustaleń komisji wspólnej rządu i Kon-

ferencji Episkopatu, traci podstawę prawną.

Pozew o wypłatę odszkodowania, skierowany prze-

ciwko ministrowi spraw wewnętrznych i administra-

cji, został złożony przez starostę kłodzkiego w listo-

padzie 2010 r.

Jednak sprawa nie została jeszcze roz-

strzygnięta przez Sąd Okręgowy w Warszawie.

Pro-

kuratoria Generalna reprezentująca Skarb Państwa

wniosła nawet o oddalenie pozwu.

Za koniecznością pilnego załatwienia sprawy prze-

mawia fakt, że umowa najmu zawarta między staro-

stwem kłodzkim a Domem Zakonnym Misjonarzy

Świętej Rodziny wygaśnie wraz z końcem bieżącego

roku.

W konsekwencji starostwo powiatu kłodzkiego

pozostanie bez możliwości korzystania z miejsca, któ-

re w świetle prawa powinno nadal stanowić własność

powiatu.

Od kilkudziesięciu lat w zamku prowadzony

jest dom pomocy społecznej dla osób z ciężkim upo-

śledzeniem umysłowym.

Kłodzkie starostwo powiatowe dochodzi przed

sądem odszkodowania, które pokryłoby koszty wy-

budowania nowego domu opieki społecznej, aby pen-

sjonariusze ośrodka nie zostali pozbawieni miejsca

opieki.

ministerstwo zamierza uznać roszczenie starostwa

powiatu kłodzkiego?

Z wyrazami szacunku

Poseł Halina Szymiec-Raczyńska

Wałbrzych, dnia 21 września 2012 r.

Interpelacja

(nr 9462)

do ministra zdrowia

w sprawie bezpłatnego dostępu

Szanowny Panie Ministrze!

Na mocy obecnie obo-

wiązujących przepisów ubezpieczona pacjentka z Rh (-)

w przypadku samoistnego poronienia musi na własny

koszt zakupić immunoglobulinę anty-D (wydatek po-

nad 300 zł), mimo iż zgodnie z polskim prawem przy-

sługuje jej ona za darmo.

Jednakże procedura wyma-

ga, aby ginekolog miał podpisaną umowę z NFZ i w celu

wydania immunoglobuliny anty-D dołączył do zlece-

nia kierowanego do centrum krwiodawstwa kseroko-

pię umowy z NFZ.

W praktyce, aby uzyskać za darmo lek, pacjentki

muszą poddać się leczeniu w publicznym szpitalu

(szpitale pozyskują darmowo immunoglobulinę an-

ty-D z centrum krwiodawstwa).

Podczas kilkudnio-

wego pobytu w szpitalu pacjentki niejednokrotnie

nakłaniane są do poddania się zabiegowi łyżeczko-

wania, a nawet informowane o możliwości wycięcia

macicy.

Problem dotyka wiele roniących samoistnie pa-

cjentek z Rh(-) i stanowi istotne utrudnienie w pro-

cesie leczenia.

czego ubezpieczonym pacjentkom z Rh(-) leczonym

w prywatnym szpitalu lub gabinecie prywatnym nie

przysługuje bezpłatna immunoglobulina anty-D?

Z wyrazami szacunku

Poseł Halina Szymiec-Raczyńska

Warszawa, dnia 21 września 2012 r.

Interpelacja

(nr 9463)

do ministra rozwoju regionalnego

Szanowna Pani Minister!

Na podstawie informa-

cji napływających do mojego biura poselskiego daje

się zaobserwować niepokojącą tendencję w działa-

niach instytucji pośredniczących (dalej: IP) w zakre-

sie przyznawania i rozliczania środków w ramach

funduszy i programów ﬁnansowanychlubwspółﬁ-

nansowanych ze źródeł Unii Europejskiej.

Można

zauważyć, że dokonując czynności z zakresu kontro-

li – zarówno w trakcie realizacji projektów, jak też

103

kontroli następczej – weryﬁkacjiirozliczeniawydat-

ków oraz kontroli zasadności podejmowanych w ra-

mach realizowanych projektów czynności, pracowni-

cy instytucji pośredniczących różnego szczebla podej-

mują całkowicie arbitralne działania.

Wspomniana

arbitralność wyraża się między innymi poprzez kwe-

stionowanie wydatków i żądanie zwrotu środków,

które uprzednio zostały przyznane, rozliczone i któ-

rych wydatkowanie zostało zatwierdzone przez IP.

Podobnie IP kwestionują podczas realizacji, jak też

po zamknięciu projektów, działania, które uprzednio

zostały przewidziane w zatwierdzonych wnioskach

o doﬁnansowanie.

Szczególnyniepokójbudządziała-

nia tak zwanych opiekunów projektu, czyli pracow-

ników IP, którym powierzana jest bezpośrednia pie-

cza nad kontrolą przebiegu realizacji projektów i wy-

datkowania przyznanych środków.

Osoby te niejed-

nokrotnie kwestionują zarówno działania, jak też

ponoszone na przeprowadzenie projektów wydatki,

które zostały ujęte w zatwierdzonych wnioskach o do-

ﬁnansowanieizawartychnaichpodstawieumowach

o doﬁnansowanie.

Innąbardzoniepokojącąpraktyką

tak zwanych opiekunów projektów jest żądanie zwro-

tu środków na wydatki, które uprzednio zostały

uznane za kwaliﬁkowalneirozliczonewzatwierdzo-

nych wnioskach o płatność.

Nie można również po-

minąć sytuacji, gdy IP działają na podstawie przepi-

sów naruszających ogólną zasadę lex retro non agit.

Dla przykładu – wprowadzane zmiany w zasadach

kwaliﬁkowania wydatków mają być stosowane ze

skutkiem wstecznym, co powoduje, że wydatki ponie-

sione zgodnie z zatwierdzonymi wnioskami o doﬁ-

nansowanie i zawartymi na ich podstawie umowami

o doﬁnansowanie,anastępnierozliczonezatwierdzo-

nymi wnioskami o płatność okazują się niekwaliﬁko-

walne w świetle nowych zasad, co z kolei rodzi ze

strony IP żądanie zwrotu środków.

Otrzymane przez beneﬁcjentaśrodkizostałyjuż

wydatkowane i rozliczone, realizacja projektu niejed-

nokrotnie została zakończona, a końcowy wniosek

o płatność został zatwierdzony.

Wszystko to odbywa-

ło się zgodnie z obowiązującymi wówczas przepisami,

tymczasem obecnie beneﬁcjentstajewobecżądania

zwrotu tychże środków.

Z oczywistych względów sta-

wia to liczne podmioty, które realizują lub realizowa-

ły projekty ﬁnansowaneiwspółﬁnansowaneześrod-

ków Unii Europejskiej, w bardzo trudnej sytuacji.

Kolejną kwestią jest działanie IP oraz ich pracow-

ników na podstawie różnego rodzaju instrukcji, wy-

tycznych oraz innych dokumentów o podobnym cha-

rakterze, które zawierają zapisy sprzeczne z przepi-

sami prawa powszechnie obowiązującego, w szczegól-

ności ustaw, w tym ustawy o podatku od towarów

i usług, a także ustawy o rachunkowości.

Nie można

również pominąć faktu, że zarówno wspomniane

akty (instrukcje, wytyczne itp.), jak też sposób ich

interpretowania oraz metody działania IP i ich pra-

cowników są sprzeczne z podstawowymi zasadami

poprawnej legislacji, zasadami prawa konstytucyjne-

go, administracyjnego, podatkowego i bilansowego

oraz zasadami wnioskowania prawniczego, a niejed-

nokrotnie nawet logiki formalnej.

Zwracam się do Pani Minister z następującymi

nować działania i wydatki ujęte w zatwierdzonych

wnioskach o doﬁnansowanieizawartychnatejpod-

stawie umowach o doﬁnansowanie?

Czy„opiekuno-

wie projektów” mają prawo żądać zwrotu środków

liﬁkowalne?

Wprzypadkuodpowiedzitwierdzącejna

powyższe pytanie: Co stanowi podstawę prawną ta-

kich działań?

Jak takie działania mają się do zasady

ochrony praw nabytych, pewności prawa i ogólnego

zakazu retroakcji?

3.

Czy wydanie aktu prawnego regulującego

odpowiedzi twierdzącej na powyższe pytanie: Jak ta-

kie regulacje mają się do zasady ochrony prawa na-

bytych, pewności prawa i zakazu działania prawa

wstecz?

4.

Czy zdaniem ministerstwa instytucje pośred-

powszechnie obowiązującego, nie naruszając w szcze-

Z wyrazami szacunku

Poseł Halina Szymiec-Raczyńska

104

Interpelacja

(nr 9464)

do ministra spraw zagranicznych

Szanowny Panie Ministrze!

Otrzymałem niepoko-

jące informacje o braku doﬁnansowaniaodMSZdla

pisma polonijnego „Rodacy” – oﬁcjalnegoorganuFe-

deralnej Polskiej Narodowo-Kulturalnej Autonomii

„Kongres Polaków w Rosji”.

Z wnioskiem o środki

ﬁnansowe na wydawanie pisma „Rodacy” jak co

roku wystąpiła Fundacja Pomoc Polakom na Wscho-

dzie.

Kwartalnik „Rodacy” skierowany jest do Pola-

ków, osób polskiego pochodzenia oraz przedstawicie-

li innych narodowości zainteresowanych kulturą

Polski i Polonii w Federacji Rosyjskiej, szczególnie

na Syberii.

Materiały kwartalnika to koresponden-

cja z różnych ośrodków polonijnych z całej Rosji,

oﬁcjalne dokumenty i uchwały FPNKA„Kongres

Polaków w Rosji”, wspomnienia i relacje z życia Sy-

biraków, relacje z działalności organizacji polonijnych

w innych krajach, ciekawe wydarzenia w Polsce, wy-

wiady z Polakami.

Pismo „Rodacy” w listopadzie br.

obchodzi 15 lat swojego istnienia i jest jedynym pi-

smem polskojęzycznym oﬁcjalnie zarejestrowanym

w Rosji (świadectwo nr X00160 24.12.1999 r. m.

Aba-

kan, Regionalny Organ Rejestracji i Kontroli Zacho-

wania Prawodawstwa o Środkach Masowego Przeka-

zu w Chakasji).

Kwartalnik „Rodacy” nie otrzymał

od MSZ żadnego doﬁnansowaniawtymroku.

Zgodnie

z prawem rejestracyjnym, jeśli do końca 2012 r. nie

ukaże się żaden numer kwartalnika „Rodacy”, utraci

ono prawo do wydawania.

1.

Dlaczego pismo polonijne „Rodacy” wydawane

na Syberii, które od 1999 r. przez Fundację Pomoc

Polakom na Wschodzie otrzymywało środki ﬁnanso-

we od Senatu, nie otrzymało w bieżącym roku żad-

nego doﬁnansowania?

2.

Jakie jest uzasadnienie decyzji odmownej i dla-

czego do chwili obecnej nie zostało przekazane zain-

teresowanym czyli FPNKA „Kongres Polaków w Ro-

sji”, Kulturalno-Narodowej Organizacji Społecznej

„Polonia” Republiki Chakasji?

3.

Prezes Polonii w Chakasji zwrócił się bezpo-

średnio do Konsulatu RP w Irkucku z prośbą o doﬁ-

nansowanie dla kwartalnika „Rodacy”.

Uzyskał od-

powiedź, że prośbę skierowano do realizację w 2013 r.

Czy konsulat w Irkucku zmieni swoją decyzję od-

mowną i przekaże środki na wydanie przynajmniej

jednego, jubileuszowego numeru kwartalnika „Ro-

dacy” w 2012 r.?

4.

Jaka kwota ze środków ﬁnansowychnarzecz

Polonii i Polaków za granicą przeznaczona na media

polonijne została przekazana bezpośrednio do kon-

sulatu w Irkucku?

5.

Czy MSZ i konsulat w Irkucku mają świado-

mość, że brak doﬁnansowania i w związku z tym

brak możliwości wydania przynajmniej jednego nu-

meru w 2012 r. praktycznie zakończy wieloletnią

działalność pisma polonijnego „Rodacy”?

Z poważaniem

Poseł Adam Kwiatkowski

Warszawa, dnia 21 września 2012 r.

(nr 9465)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

Mieszkańcy oraz wła-

dze samorządowe gminy i miasta Izbica Kujawska są

głęboko zaniepokojeni planami likwidacji Posterun-

ku Policji w Izbicy.

Nie ulega najmniejszej wątpliwo-

ści, że wdrożenie tego zamiaru oznaczać będzie dra-

styczne obniżenie stanu bezpieczeństwa publicznego

w gminie i poczucia bezpieczeństwa jej mieszkańców.

Trzeba nadmienić, iż władze samorządowe wspierają

swój posterunek własnymi środkami budżetowymi

poprzez zakup pojazdów, paliwa, wyposażenia i re-

mont budynku.

Nie jest to przy tym odosobniony przypadek.

Rów-

nież władze gminy Topólka alarmowały przed kilko-

ma miesiącami o zamiarze likwidacji posterunku

w ich gminie.

Kroki tego typu są ze społecznego punktu widze-

nia całkowicie niezrozumiałe i budzą uzasadniony

sprzeciw, także w kontekście ostatnich głośnych wy-

darzeń ukazujących problemy polskiego wymiaru

sprawiedliwości.

1.

Jakie są źródła tego typu decyzji?

puścić do likwidacji posterunku w Izbicy Kujawskiej

i do obniżenia poziomu bezpieczeństwa publicznego?

Z poważaniem

Poseł Jerzy Wenderlich

Warszawa, dnia 21 września 2012 r.

105

Interpelacja

(nr 9466)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie podwyżek opłat za przedszkola

Szanowna Pani Minister!

Pierwsze lata życia

wrodzonych predyspozycji rozwija się intensywnie

noszą najlepsze rezultaty właśnie w okresie przed-

szkolnym.

Jest to także najlepszy okres na zapobie-

ganie ewentualnym trudnościom w nauce – niwelo-

wanie dysharmonii rozwojowych, terapię zaburzeń,

ności, które małe dzieci wynoszą z przedszkola, pro-

rosłym życiu lepszym funkcjonowaniem społecznym

i zawodowym.

ci do edukacji to najskuteczniejszy sposób na wyrów-

nywanie szans edukacyjnych.

Dlatego tak ważne jest

Jednak nie wszystkich stać na to, by dziecko

uczęszczało do przedszkola.

Gminy mają obowiązek

zapewnienia wychowania przedszkolnego dzieciom

od 3 do 6 lat.

Jest to ich zadanie własne, a na jego

realizację nie otrzymują, inaczej niż w przypadku

szkół, subwencji z budżetu państwa.

Od lat samorzą-

dowcy bezskutecznie apelowali do kolejnych rządów

o objęcie opieki przedszkolnej subwencją.

Gdy to się

nie udało, wymusili inną zmianę w prawie – ustawa

o systemie oświaty daje prawo do pobierania dodat-

kowych opłat za pobyt dziecka w przedszkolu powy-

żej pięciu godzin.

Każde dziecko ma prawo do 5-godzinnej bezpłat-

nej opieki przedszkolnej.

Za każdą następna godzinę

muszą płacić rodzice.

W ostatnich miesiącach dra-

stycznie wzrastają ceny za każdą dodatkową godzinę

w przedszkolu.

I to jeszcze nie koniec, wiele gmin

deklaruje, że opłaty nadal będą szybować w górę.

Część gmin już podwyższyła ceny, a część zrobi to od

nowego roku.

W niektórych samorządach podwyżka

wynosi nawet 100%

Coraz więcej miast, gmin (tak jest w Poznaniu,

Warszawie, Łodzi, Łowiczu, Czersku, Lubinie, Płoc-

ku czy w Bydgoszczy) uzależnia opłatę od minimal-

nej pensji, co oznacza coroczną automatyczną pod-

wyżkę.

Do budżetu gmin wpływa coraz mniej pieniędzy

z czesnego, bo skoro opłata jest naliczana za każdą

rozpoczętą godzinę, rodzice wcześniej zabierają dzie-

ci z placówki, chcąc uniknąć dodatkowych kosztów.

To błędne koło.

Utrzymanie przedszkoli jest coraz

droższe, opłaty dla rodziców coraz wyższe, a wpływy

z czesnego coraz mniejsze.

Powoduje to nie tylko drenowanie kieszeni rodzi-

ców, ale jest też działaniem antyrodzinnym.

Podsta-

wowym czynnikiem, który motywuje ludzi do po-

większenia rodziny jest poczucie bezpieczeństwa.

aby zapewnić dzieciom (szczególnie tym, których ro-

dziców nie stać na dodatkowe opłaty związane z prze-

bywaniem w przedszkolu) lepszy i dłuższy dostęp do

edukacji przedszkolnej?

2.

Czy i jakie zmiany planuje wprowadzić mini-

sterstwo w ustawie o systemie oświaty w kwestii

przedszkoli?

3.

Czy Ministerstwo Edukacji Narodowej wpro-

wadzi zmiany w ustawie, tak by opieka przedszkolna

była wreszcie ﬁnansowana lub współﬁnansowana

z budżetu państwa?

Z poważaniem

Poseł Piotr Zgorzelski

Warszawa, dnia 21 września 2012 r.

(nr 9467)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

gospodarstw ekologicznych

Szanowny Panie Ministrze!

Małopolska jest ob-

szarem szczególnym, atrakcyjnym pod względem tu-

rystycznym i wypoczynkowym.

Jest to region o ogrom-

nym potencjale agroturystycznym, gdzie każdego

roku na skutek zwiększającej się świadomości spo-

łecznej przybywa gospodarstw ekologicznych, przy-

ciągających przyjezdnych z terenu całej Polski.

Ma-

łopolskę charakteryzuje także to, że tutejsza wieś jest

podzielona na wiele średnich, małych i bardzo ma-

łych gospodarstw, bardzo często zlokalizowanych

w niezwykle malowniczych krajobrazowo terenach.

W roku bieżącym po raz XXII odbyła się Międzyna-

rodowa Wystawa Rolnicza „Agropromocja” w Nawo-

jowej koło Nowego Sącza.

Po raz piąty z kolei nagra-

dzano gospodarstwa rolnicze produkujące żywność

w sposób ekologiczny, bez użycia chemicznych nawo-

zów, oprysków czy też pasz.

Z każdym rokiem widać,

że zainteresowanie tego typu gospodarstwami ro-

stwo zaczyna szukać na szeroką skalę nie tylko zdro-

wej żywności, produkowanej w sposób tradycyjny, ale

106

także coraz częściej ludzie poszukują gospodarstw

– takich, gdzie będą mogli każdego roku przyjechać

na zdrowy wypoczynek, z którymi będą mieli kon-

takt przez cały rok, skąd będą mogli sprowadzać pro-

dukty rolne, zdrowe, wyprodukowane w sposób eko-

logiczny.

Wzrastającemu zainteresowaniu gospodar-

stwami ekologicznymi w Małopolsce towarzyszą rów-

nież obawy o to, czy – biorąc pod uwagę planowanie

wieloletnie – ten sposób prowadzenia gospodarstwa

się opłaci.

Czy za kilka lat masowi producenci żyw-

ności nie wyprą całkowicie z rynku drobnych, ekolo-

gicznie gospodarujących rolników?

Czy narastający

w Europie kryzys nie sprawi, że statystyczny Polak,

szukający oszczędności, nie zrezygnuje z poszukiwań

ekologicznej żywności i ekologicznych gospodarstw,

ponieważ będzie zmuszony do zakupu najtańszych

produktów?

Dziś spotykamy się często z takimi opiniami, że

program Natura 2000 ma w założeniu chronić zagro-

żone gatunki i siedliska, a prowadzone na terenach

objętych programem gospodarstwa ekologiczne są

nastawione głównie na realizację tych założeń.

Rol-

nicy często pytają: Co z ludźmi i z naszym gatun-

kiem?

Czy poprzez prowadzenie niezdrowego trybu

życia i niezdrowe odżywienie się nie jesteśmy nara-

żeni na różne przykre konsekwencje?

Tym głosom

towarzyszą często przemyślenia, że wielu rolników

chętnie podjęłoby trud ekologicznego gospodarowa-

nia, wymagającego zwielokrotnionej troski i pracy

w porównaniu z prowadzeniem gospodarstw przemy-

słowych, tylko czy na przestrzeni kilku lat taka dzia-

łalność przyniesie oczekiwane rezultaty?

Dlatego, Panie Ministrze, chcę zapytać, czy jest

możliwość stworzenia na lata 2014–2020 programu

wsparcia dla małych i średnich gospodarstw, których

właściciele zdecydują się na prowadzenie nie tylko

sezonowej agroturystyki, ale także na ekologiczną

hodowlę zwierząt i ekologiczne uprawy roślin?

Mam

tutaj na myśli program wieloletni, wspierający pro-

ducentów zdrowej żywności, promujących jednocze-

śnie zdrowy tryb życia, podobny do realizowanego

w latach 2007–2013 programu „Różnicowanie w dzia-

łalności nierolniczej”.

Taki program, wspierający opi-

sany kierunek działań, przyczyniłby się znacząco do

rozwoju regionalnego Sądecczyzny, ziemi limanow-

skiej i ziemi gorlickiej, gdzie potencjał agroturystycz-

ny jest ogromny.

Południowa Małopolska stałaby się

jeszcze bardziej atrakcyjna i jeszcze zdrowsza.

Po-

wstanie wieloletniego programu wsparcia, uzupeł-

niającego system jednorazowych i celowych dotacji

dla właścicieli omawianych gospodarstw, może leżeć

w obszarze zainteresowań trzech resortów – Mini-

sterstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi, Ministerstwa Śro-

dowiska oraz Ministerstwa Rozwoju Regionalnego.

Czy jest możliwe i ewentualnie w jakim czasie prze-

prowadzenie międzyresortowych konsultacji na te-

mat stworzenia takiego programu wsparcia na nowy

okres programowania?

Czy jest możliwe przeprowa-

dzenie prognozy obejmującej najbliższe lata pod ką-

tem zabezpieczenia w budżecie państwa środków na

tego typu inicjatywę, służącą rozwojowi kraju i reali-

zacji unijnych wytycznych z obszaru ekologii?

Z poważaniem

Poseł Marian Cycoń

Warszawa, dnia 21 września 2012 r.

(nr 9468)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

Szanowny Panie Ministrze!

Cała Polska zna do-

brą markę łąckich owoców, śliw i jabłek, a także owo-

ców pracy sadowników z okolic Łososiny Dolnej.

Przed kilkunastoma dniami Polska Agencja Prasowa

podała, że w bieżącym roku w Małopolsce zostanie

zebranych mniej jabłek wysokiej jakości, chociaż

ogólna wielkość zbiorów tych owoców powinna być

porównywalna z uzyskaną w 2011 r.

Bardzo dobrze

w tym obszarze sadownictwa radzi sobie Łącko.

Za-

rząd Sądeckiej Grupy Producentów Owoców i Wa-

rzyw „Owoc Łącki” zauważa, że tegoroczne dobre

wyniki są związane m.in. z tym, że w okolicach Łąc-

ka nie było w roku bieżącym gradobicia.

Sadownicy

i naukowcy reprezentujący rolnicze uczelnie zauwa-

żają, że łąckie gospodarstwa sadownicze rozwijają się

prężnie, m.in. dzięki dotacjom unijnym.

W krajach

Europy Zachodniej znana jest wysoka jakość owoców

z Łącka, dlatego jabłka łąckie zostały w 2011 r. zare-

jestrowane przez Komisję Europejską jako chronione

oznaczenie geograﬁczne.

MieszkańcypaństwEuropy

Zachodniej coraz mocniej interesują się polskimi owo-

cami, których nie trzeba specjalnie mocno promować

podczas licznych targów rolniczych, odbywających się

na terenie Unii Europejskiej.

stra: Czy jest możliwe wsparcie planów łąckich sa-

downików, zmierzających do realizacji eksportu na

szeroką skalę jabłek na rynki krajów Europy Zachod-

niej?

Wśród zapewne wielu producentów owoców,

znanych na rynkach unijnych, nasz łącki produkt

może być postrzegany jako bardzo atrakcyjny, nie

tylko ze względu na wysoką jakość, ale także ze

względu na cenę.

Czy Ministerstwo Rolnictwa i Roz-

woju Wsi planuje podjąć dalsze działania związane

z jeszcze szerszą promocją łąckich jabłek w pań-

stwach Unii Europejskiej?

Czy istnieje opracowana

koncepcja działań promocyjnych zachęcających do

zwiększenia sprzedaży polskich owoców na rynkach

europejskich?

Z poważaniem

Poseł Marian Cycoń

107

Interpelacja

(nr 9469)

do ministra rozwoju regionalnego

w sprawie niekorzystnych dla Nowego Sącza

polityki miejskiej do roku 2020”

Szanowna Pani Minister!

Zapoznałem się z tre-

ścią „Założeń krajowej polityki miejskiej do roku

2020” i z niepokojem przysłuchuję się dyskusji eks-

pertów, a także samorządowców, wymianie opinii

pełnych obaw.

Obawy te wynikają z braku widocz-

nych perspektyw na dalszy dynamiczny rozwój dla

Nowego Sącza, a obecne zapisy zawarte w ZKPM

2020 prawdopodobnie nie dają szans miastu na roz-

wój w takim stopniu jak innym miastom o charakte-

rze regionalnym.

W opinii prezydenta miasta Nowego Sącza na te-

mat „Założeń krajowej polityki miejskiej do roku

2020” znalazło się sformułowanie mówiące, że bez

odpowiedzi pozostaje podstawowe pytanie: Dlaczego

trzeci co do ważności w Małopolsce ośrodek miejski

o znaczącym potencjale gospodarczym, intelektual-

nym, kulturowym i rozwojowym, jakim jest Nowy

Sącz, nie znalazł się w II grupie miast, tj. ośrodków

regionalnych, chociaż – jak zauważył prezydent mia-

sta – Nowy Sącz jako ośrodek subregionalny wypeł-

nia faktycznie rolę bezalternatywnego ośrodka re-

gionalnego w Małopolsce Południowej?

Taki stan

rzeczy potwierdzają wojewódzkie dokumenty strate-

giczne, co podniesione zostało w opinii do KPZK 2030

przekazanej do Ministerstwa Rozwoju Regionalnego

w maju 2011 r.

Miasto Nowy Sącz nie kwestionuje

zasadności wspierania rozwoju metropolii i obszarów

metropolitalnych, jednak trzeba przyznać, że zasięg

korzystnego oddziaływania dużych ośrodków miej-

skich, w tym Krakowa, nie przekracza 20–30 km.

W sytuacji słabych połączeń komunikacyjnych

Nowego Sącza z Krakowem nowa droga ekspresowa

łącząca obydwa miasta i nowa linia kolejowa, być może

lotnisko, są dopiero w planach – odległość 100 km,

która dzieli miasta, sprawia, że nie ma szans na to,

aby Nowy Sącz był adresatem transferu rozwoju

z metropolii krakowskiej.

Ponadto z analizy celów strategicznych „Założeń

Nowy Sącz, jako ośrodek subregionalny nie będzie

faktycznym adresatem zdecydowanej większości ce-

lów strategicznych wskazanych w przedmiotowym

dokumencie, co pozostaje w całkowitej dysproporcji

do jego rzeczywistej roli, jako znaczącego ośrodka

miejskiego w Małopolsce.

Miasto Nowy Sącz wchodzi

w skład policentrycznej sieci złożonej z trzech miast:

Krakowa, Tarnowa i Nowego Sącza.

Wokół tych

miast wytworzyły się największe powierzchniowo

i ludnościowo obszary funkcjonalne, co opisują woje-

wódzkie dokumenty strategiczne.

Analizując również cele szczegółowe „Założeń

krajowej polityki miejskiej do roku 2020”, można

dojść do wniosku, że cztery z pięciu zidentyﬁkowa-

nych celów odnoszą się głównie do obszarów metro-

politalnych, a tylko jeden – Wspomaganie rozwoju

obszarów problemowych (w tym niektórych obszarów

wiejskich) polityki regionalnej poprzez wzmacnianie

funkcji miast małych i średnich oraz przeciwdziała-

nie upadkowi ekonomicznemu miast – odnosi się

wprost do takich obszarów jak Nowy Sącz.

Szanowna Pani Minister, w dniu 6 września od-

było się spotkanie Pani Minister z parlamentarzy-

stami i samorządowcami wywodzącymi się z Nowego

Sącza.

Sądeczanie poprzez argumenty wykazywali,

że Nowy Sącz, oddziałując najsilniej na okoliczne te-

reny w promieniu do 40 km, potrzebuje dynamiczne-

go rozwoju, którego nie zapewniają miastu zapisy

znajdujące się w obecnych „Założeniach krajowej po-

lityki miejskiej do roku 2020”.

Wiem, że Pani Mini-

ster bardzo przychylnie i rzeczowo odniosła się do

argumentów przedstawionych przez posłów ziemi są-

deckiej, pełnomocnika prezydenta miasta Nowego

Sącza.

Myślę, że warto także zapoznać się z apelem,

jaki do Pani Minister wystosowali byli prezydenci

Nowego Sącza wraz z członkami Stowarzyszenia No-

wosądecka Wspólnota.

Można w tym apelu odnaleźć

co najmniej kilka historycznych aspektów wskazują-

cych na regionalny charakter miasta Nowego Sącza.

Jako poseł ziemi sądeckiej zwracam się z prośbą do

Pani Minister o wysłuchanie wszystkich argumen-

tów płynących z Nowego Sącza.

Po zapoznaniu się

z tymi wszystkimi argumentami i głosami proszę

o odpowiedź na pytania: Czy miasto Nowy Sącz ma,

według Pani Minister, jakiekolwiek szanse na zakwa-

liﬁkowaniesiędoIIgrupymiastocharakterzere-

gionalnym, być może nawet na drodze nowelizacji

KPZK 2030, oraz jakie realne szanse na rozwój płyną

dla miasta Nowego Sącza z „Założeń krajowej polity-

ki miejskiej do roku 2020”, omawianej w obecnym

kształcie?

Z wyrazami szacunku

(nr 9470)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie stosowania warunkowego

nietrzeźwości w latach 2006–2011

Kierowanie pojazdami mechanicznymi w stanie

po użyciu alkoholu i stanie nietrzeźwości od wielu lat

stanowi bardzo poważny problem społeczny.

Pijani

108

kierowcy są sprawcami tragicznych wypadków i ka-

tastrof.

Surowość wymiaru sprawiedliwości powinna

stanowić jeden z wielu czynników wpływu na świa-

domość o grożących konsekwencjach potencjalnym

sprawcom tych negatywnych zachowań.

Niestety w ostatnim czasie daje się zaobserwować

pobłażliwe traktowanie oskarżonych za kierowanie

pojazdami w stanie nietrzeźwości – stosowanie insty-

tucji warunkowego umorzenia postępowania karne-

go.

Uzasadnianie przez sędziów takich wyroków

przeczy rozsądnemu postrzeganiu rzeczywistości

– że kierowanie po pijanemu jest znikomo szkodliwe

społecznie.

Poniżej przywołuję tylko kilka przykładów opisy-

wanych w mediach, szczególnie bulwersujących pu-

bliczność, bo dotyczących osób publicznych i funkcjo-

nariuszy państwowych.

Sąd Rejonowy w Strzelcach Krajeńskich skazał

starostę wprawdzie na grzywnę i zakaz prowadzenia

pojazdów, ale już Sąd Okręgowy w Gorzowie uchylił

wyrok i na dwa lata umorzył warunkowo postępowa-

nie wobec kierującego w stanie nietrzeźwości z za-

wartością alkoholu we krwi 1,5‰.

Sąd Okręgowy

stwierdził, że pijaństwo za kierownicą jest znikomo

szkodliwe społecznie.

Policjantka z Opola miała 2,6‰, ale już na etapie

postępowania przygotowawczego prokuratura wno-

siła do sądu o umorzenie.

Wobec dyrektora sanepidu

z Parczewa na Podlasiu (1,4) podobnie sąd zastoso-

wał warunkowe umorzenia postępowania.

Wyrok (nieprawomocny) z 13.09.2012 r.

Sądu Re-

jonowego w Zielonej Górze wobec pijanego miejskiego

radnego (0,7) za kierowanie samochodem –warunko-

wo umorzone postępowanie.

Powyższe przykłady potwierdzają szkodliwą prak-

tykę stosowania możliwości prawnych w złej sprawie.

nie mi informacji o stosowaniu warunkowego umo-

rzenia postępowania karnego wobec oskarżonych za

kierowanie w stanie nietrzeźwości w latach 2006 do

2011 na tle wszystkich wyroków za popełnienie tego

przestępstwa.

Czy zjawisko to jest analizowane przez

Pana Ministra i z jakim skutkiem?

Z poważaniem

Poseł Elżbieta Rafalska

Warszawa, dnia 21 września 2012 r.

(nr 9471)

do ministra transportu,

w sprawie środków na poprawę jakości

Glisno to niewielka wieś między Lubniewicami

a Wędrzynem w województwie lubuskim.

Na dwie

części przecina je droga wojewódzka nr 136, którą

przejeżdżają rozpędzone samochody, powodując wie-

le niebezpieczeństw dla mieszkańców tej miejscowo-

ści.

Za każdym razem, aby dostać się na drugą stronę

ulicy, trzeba wykazać się nie lada reﬂeksem,żebynie

zostać potrąconym.

Doszło już do wielu wypadków.

W zeszłym roku szkolnym w 25 wypadkach rannych

zostało 29 dzieci w wieku do 14 lat, w tym przedzia-

le wiekowym nie zginęło żadne na miejscu.

Niestety

z powodu braku poprawienia bezpieczeństwa w ze-

szłym roku na tej drodze potrącony został ośmioletni

harcerz, który po trzech dniach zmarł w szpitalu.

Zarząd dróg wojewódzkich obiecał poprawić bez-

pieczeństwo w tym miejscu.

Mimo wielu apeli i pro-

testów ze strony mieszkańców żadne działania nie

zostały podjęte.

Najprostszym i najbezpieczniejszym

rozwiązaniem problemu byłoby zainstalowanie sy-

gnalizacji świetlnej, o którą to od ponad roku walczą

wszyscy mieszkańcy wsi.

Glisno to niejedyne miejsce, które nie stwarza

odpowiednich warunków dla pieszych.

W wojewódz-

twie lubuskim jest wiele miejsc, gdzie ginie ogrom-

na ilość ludzi.

Zatrważające jest to, że są jeszcze

takie miejsca, przy których znajdują się szkoły

uczęszczane przez dużą ilość uczniów, którzy nie

mają odpowiednich warunków, aby w bezpieczny

sposób dotrzeć do szkoły.

Czy w budżecie państwa przewidziane są środki

się przy miejscach o dużym natężeniu ruchu oraz na

instalację sygnalizacji świetlnej?

Jakie i kiedy zostaną podjęte działania mające na

celu poprawienie bezpieczeństwa mieszkańców wsi

Glisno?

Z poważaniem

Poseł Elżbieta Rafalska

109

Interpelacja

(nr 9472)

do prezesa Rady Ministrów

W bieżącym miesiącu szereg mediów informowa-

ło o niezmiernie trudnej kondycji ﬁnansowejGrupy

Bumar, która według „Gazety Polskiej Codziennie”

może doprowadzić do upadłości grupy.

Według po-

wyższej gazety, skumulowana strata na koniec 2011 r.

własnych sięga 25%.

„Gazeta Polska Codziennie” informowała rów-

nież, iż Grupa Bumar zleciła opracowanie strategii

rozwoju niemieckiej ﬁrmieRolandBerger,wycenione

na około 4,5 mln zł.

Przygotowanie takiej strategii

wymaga dogłębnej analizy organizacyjnej oraz ﬁnan-

sowej ﬁrmy,cowiążesięzprzekazaniemniezbęd-

nych informacji ﬁrmieRolandBerger.

Z drugiej strony otrzymaliśmy informację od

rzecznika prasowego Grupy Bumar że „ Wyelimino-

wane zostały błędy księgowe i zawiązano rezerwy.

Firma potwierdza, że w roku 2011 odnotowała stratę

w wysokości 110 mln zł, ale jest ona również księgo-

wa, a nie kasowa.

Zaraportowane wyniki nie zagra-

żają funkcjonowaniu spółki dominującej ani grupy

kapitałowej”.

1.

Czy Grupie Bumar grozi upadłość?

2.

Jaki jest ostatecznie wynik ﬁnansowyGrupy

Bumar za 2011 r.?

5.

Czy ﬁrmaRolandBerger(którejGrupaBumar

Z poważaniem

Poseł Jerzy Polaczek

Warszawa, dnia 21 września 2012 r.

(nr 9473)

do ministra środowiska

w sprawie zajęcia stanowiska

i rozporządzenia ministra środowiska

W odpowiedzi na interwencje mieszkańców władze

samorządowe gminy Zbrosławice wystąpiły do moje-

go biura z wystąpieniem zawierającym potrzebę

(Dz. U. 2010 Nr l85, poz. 1243, ze zm.), jak i rozpo-

sprawie, przedstawiając poniżej argumentację władz

samorządowych wynikającą z dotychczasowej prak-

tyki stosowania ww. przepisów i pojawiających się

systemowych problemów związanych ze składowa-

niem komunalnych osadów ściekowych.

Rokrocznie zwiększa się ilość osadów komunal-

nych pochodzących z rosnącej liczby oczyszczalni, co

skutkuje tym, iż wytwórcy osadów ściekowych nie

mają możliwości pełnego ich zagospodarowania po-

przez składowanie lub spalanie.

W konsekwencji

zwiększa się ilość osadów wykorzystywanych „na cele

rolnicze”.

Takie wykorzystanie osadów stało się pro-

blemem, szczególnie na terenach gmin o charakterze

rolniczym, a zwłaszcza na terenach rolniczych gra-

niczących ze zwartą zabudową mieszkalną.

Unoszący się fetor uniemożliwia mieszkańcom

tych terenów swobodne korzystanie z nieruchomości

stanowiących ich własność – brak możliwości wie-

trzenia mieszkań, odpoczynku na przydomowych

ogródkach, spacerów prowadzenia jakiejkolwiek ak-

tywności poza zamkniętymi przestrzeniami własnych

domów i mieszkań.

Uciążliwości wymienione wyżej są wynikiem nie-

prawidłowego stosowania osadów ściekowych na cele

rolnicze przez władających gruntami rolnymi.

Składowanie osadów odbywa się najczęściej

w formie pryzm, przy jednoczesnym bardzo częstym

naruszaniu przepisów odnośnie do odległości od za-

budowy, cieków wodnych, ujęć wodnych, nachylenia

terenu.

Taki sposób postępowania powoduje nie tyl-

ko uciążliwości zapachowe, ale także stwarza zagro-

żenie skażeniem powierzchni ziemi i wód powierzch-

niowych.

ściciel, dzierżawca lub inna osoba władająca nieru-

chomością, na której mają zostać zastosowane odpa-

dy, jest zwolniona z obowiązku uzyskania zezwolenia

na prowadzenie działalności odzysku lub obowiązku

rejestracji oraz prowadzenia ewidencji składowa-

110

nych odpadów w sytuacji wykorzystania w rolnic-

twie, do uprawy wszystkich płodów rolnych wpro-

wadzanych do obrotu handlowego, włączając w to

roślin przeznaczonych do produkcji kompostu,

Skutkiem takiej regulacji w przypadku zastoso-

wania na gruntach osadów w dawce powodującej

przekroczenie obowiązujących standardów jakości

gleby jest niemożność uznania takiego stanu za szko-

dę w środowisku i realizacji związanego z nią wymo-

gu naprawy wyrządzonej szkody zgodnie z ustawą

Jednocześnie brak obowiązku prowadzenia ewi-

dencji stosowanych osadów przez podmiot władający

nieruchomością może prowadzić do niemożności usta-

lenia faktycznej ilości zastosowanych osadów i źródła

ich pochodzenia.

Przedstawienie w trakcie kontroli

wyników badań osadów przeprowadzonych przez wy-

twórcę osadów z danej oczyszczalni ścieków nie daje

pewności, że dotyczą one osadów składowanych na

konkretnej nieruchomości.

Często sytuacja faktyczna wygląda w następujący

sposób: właściciel dzierżawi grunt, dzierżawca od-

daje dzierżawioną nieruchomość w użyczenie fir-

mie zajmującej się działalnością gospodarczą po-

legającą na transporcie odpadów i ich rozprowa-

dzaniu i mieszaniu z gruntem, a ﬁrma,którawłada

gruntem na czas oznaczony, zwozi osady, magazy-

nuje (nierzadko przez okres kilku miesięcy), zrzuca

na niejednokrotnie gotowe do zbioru uprawy i do-

piero na skutek wszczętego przez wójta postępowa-

nia miesza je gruntem.

Czas uzyskania koniecznych

dla przeprowadzenia postępowania dokumentów

jest na tyle długi, iż wydanie decyzji w sprawie usu-

nięcia odpadów jako nielegalnie magazynowanych

lub składowanych staje się bezprzedmiotowe.

Nie

można także ustalić wówczas ewentualnego prze-

kroczenia ilości osadów na l ha – prawdopodobień-

stwo skażenia gleby wzrasta.

Zgodnie z obowiązującymi przepisami wojewódz-

ki inspektor ochrony środowiska bada osady jedynie

pod względem obecności w nich metali ciężkich.

Nie

prowadzi badań na obecność jaj pasożytów jelitowych

czy pałeczek salmonelli.

1.

W związku z tym, iż w celu wypełnienia zapisu

art. 43 ust. 3 ustawy o odpadach wytwórcy komunal-

nych osadów ściekowych zlecają w praktyce przepro-

wadzenie koniecznych badań osadów przedsiębior-

com zajmującym się zagospodarowaniem osadów

ściekowych, którzy zawierają z kolei umowy z wła-

ścicielami gruntów przeznaczonych na ich składowa-

nie, proszę o odpowiedź, czy minister środowiska

podziela zaniepokojenie władz samorządowych takim

praktycznym stosowaniem przepisu art. 43 ust. 3,

który może rodzić nadużycia skutkujące skażeniem

gleby, wód gruntowych.

2.

Czy jest obecnie rozważana zmiana opisanej

wyżej procedury pozyskiwania dokumentów od wła-

ściciela gruntu, która może być przez niego wydłu-

żana w celu uniknięcia konsekwencji prawnych

ustawy, może zostać zmieniona w celu skutecznego

przeciwdziałania naruszeniom prawa?

3.

Czy istnieje możliwość, zgodnie z sugestiami

samorządu rozszerzenia zakresu badań osadów ko-

munalnych prowadzonych przez wojewódzkiego in-

spektora sanitarnego o badania na obecność jaj paso-

żytów jelitowych, pałeczek salmonelli bądź innych

równie groźnych dla zdrowia ludzi i zwierząt mikro-

organizmów?

mi informacjami przepis dotyczący sprawdzenia po-

ziomu wód gruntowych nie jest realizowany, a ich

wysoki poziom w obrębie gruntów, na których skła-

siąkaniem do nich zanieczyszczeń zawartych w osa-

dach. przewiduje się jego zmianę?

Z poważaniem

Poseł Jerzy Polaczek

Bytom, dnia 21 września 2012 r.

Interpelacja

(nr 9474)

do ministra pracy i polityki społecznej

W roku 2012 na mocy nowelizacji ustawy o eme-

łecznych z 13 stycznia 2012 r. została przeprowadzo-

na kwotowa waloryzacja rent i emerytur, podnoszą-

ca świadczenia o 71 zł brutto.

Zasadą było ujednoli-

cenie kwoty waloryzowanych świadczeń niezależnie

od ich wysokości.

Zasada ta została jednak w usta-

wie naruszona.

Nie wszystkim rencistom i emery-

tom przyznano bowiem kwoty w ustalonej, jednako-

wej wysokości.

Wobec tego proszę o udzielenie informacji: Jakie

były powody, że w ustawie tej zastosowano wyjątek,

waloryzując najniższe renty z tytułu częściowej nie-

zdolności do pracy kwotą zaledwie 53 zł?

Dlaczego

pełnej kwoty 71 zł nie wypłacono osobom nieposia-

dającym odpowiedniego stażu emerytalnego i przez

to nieotrzymującym kwoty najniższej emerytury?

Niektóre osoby otrzymały waloryzację w wysokości

111

jętą zasadą waloryzacji kwotowej, traktowanej jako

wyrównanie świadczeń najuboższym emerytom

i rencistom?

W związku z zaskarżeniem kwotowej waloryzacji

rent i emerytur do Trybunału Konstytucyjnego przez

ustawy do TK przez prezydenta RP, w roku 2013 naj-

prawdopodobniej nastąpi powrót do waloryzacji pro-

centowej tych świadczeń.

Podzielając argumenty

RPO podniesione w skardze do Trybunału Konsty-

tucyjnego w przedmiotowej sprawie, należy zwrócić

uwagę, że oprócz działań polegających na rekompen-

sacie utraty wartości wypracowanych emerytur

wskutek inﬂacji, państwo powinno troszczyć się

o wymiar socjalny najniższych świadczeń rentowych

i emerytalnych, przewidując ich wzrost stosownie do

poziomu minimum socjalnego, ze względu na rosną-

ce koszty utrzymania, w tym ceny energii, leków,

żywności, czynszów.

2013 rząd planuje równoległe podniesienie o określo-

ną kwotę świadczeń wypłacanych w najniższej wyso-

kości niezależnie od przewidzianej ustawowo walo-

ryzacji?

Jeśli tak, to w jakiej wysokości?

W bieżącym roku nastąpiło długo oczekiwane

podniesienie kryteriów dochodowych uprawniają-

cych do udzielania świadczeń z pomocy społecznej,

zamrożonych od roku 2006, oraz kryteriów i wyso-

kości świadczeń rodzinnych, zamrożonych od roku

2004.

Kryteria te i świadczenia nie zostały jednak

podniesione w wysokości odpowiedniej do spadku

wartości pieniądza w okresie zamrożenia.

żadne z tych kryteriów ani żadne ze świadczeń nie

zostało zwaloryzowane w kwocie odpowiadającej po-

ziomowi inﬂacji, czyli spadku wartości pieniądza

w okresie pomiędzy rokiem 2004 i 2006 a rokiem

2012, a jedynie poziomem inﬂacji za ostatnie trzy

lata?

Ile powinny wynosić kryteria dochodowe upraw-

niające do świadczeń rodzinnych oraz wysokość tych

świadczeń, gdyby ich wartości zamrożone w roku

2004 i 2006 zostały zwaloryzowane według wskaź-

ników inﬂacjizacałyokreszamrożenia,ailewyno-

szą wskutek decyzji rządu?

Poseł Barbara Bubula

Warszawa, dnia 21 września 2012 r.

(nr 9475)

do ministra edukacji narodowej

wiedzy ekonomicznej młodzieży.

Ponad 30% uczniów

szkół ponadgimnazjalnych źle ocenia swoją wiedzę

ekonomiczną.

Jednocześnie 70% licealistów wskazu-

je, że chciałoby mieć większą wiedzę na temat ﬁnan-

sów i gospodarki i że w ich wieku jest ona potrzebna.

Większość młodych ludzi informacje na ten temat

czerpie z mediów, w drugiej kolejności od rodziców.

Szkoła uplasowała się dopiero na piątym miejscu.

Eksperci podnoszą, że mała wiedza ﬁnansowamło-

dych Polaków może powodować podejmowanie nie-

przemyślanych inwestycji w przyszłości.

przedstawiony problem i, jeśli tak, to jakie widzi dla

niego rozwiązanie?

Z poważaniem

Poseł Jadwiga Wiśniewska

Warszawa, dnia 21 września 2012 r.

(nr 9476)

do ministra pracy i polityki społecznej

26,7% wszystkich pracujących zatrudnionych jest na

podstawie umowy na czas określony.

To o 2,8% wię-

cej niż w ubiegłym roku.

90% pracodawców przyzna-

je, że unika podpisywania umów bezterminowych.

Kontrakty na czas określony są dla nich tańsze

i mniej skomplikowane.

Wypowiedzenie trwa 2 tygo-

dnie, zwalniani pracownicy nie otrzymują odprawy,

a zwolnień nie trzeba uzasadniać, co jest konieczne

w przypadku umów na czas nieokreślony.

Pracowni-

cy kontrakty czasowe postrzegają jako mało rozwo-

jową formę zatrudnienia, niestabilną i źle płatną.

Zwracam również uwagę Pana Ministra na niepoko-

jący fakt, iż Polska stała się niechlubnym liderem

w Unii Europejskiej w zawieraniu umów termino-

wych (średnia unijna wynosi 14,1%).

1.

Czy MPiPS dostrzega potrzebę uregulowania

kwestii umów na czas określony poprzez m.in. ogra-

niczenie liczby zawieranych takich umów oraz mak-

symalny czas, np. do 1 roku?

2.

Jakie dotychczas działania podjął resort pracy

w celu ograniczenia liczby zawieranych umów termi-

nowych?

Z poważaniem

Poseł Jadwiga Wiśniewska

112

Interpelacja

(nr 9477)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie funkcjonowania

elektronicznego sądu w Polsce.

Dwa lata temu został

uruchomiony e-sąd, który miał być jednym ze sposo-

bów na szybkie załatwianie spraw w polskim wymia-

rze sprawiedliwości.

Głównie miał on służyć do ścią-

gania drobnych długów.

Niestety, okazuje się, że elek-

troniczne postępowanie upominawcze daje również

możliwość popełniania przestępstw, takich jak wyłu-

dzenia i oszustwa.

Wierzyciele domagają się roszczeń

nieistniejących, tych samych po kilka razy, a nawet

tych przedawnionych.

Celowo podają nieprawdzi-

we lub nieaktualne dane adresowe dłużnika.

E-sąd

ich nie weryﬁkuje, ani też nie uwzględnia okresu

przedawnienia roszczeń.

Konsekwencją takiego dzia-

łania jest to, że dłużnik o zakończonym prawomocnie

postępowaniu dowiaduje się dopiero od komornika.

W ten sposób ściągane są roszczenia nawet sprzed

kilkunastu lat.

W 2010 r. Ministerstwo Sprawiedliwości głośno

obwieściło swój sztandarowy pomysł.

Tymczasem

obecne działanie e-sądu obniża zaufanie do wymiaru

sprawiedliwości.

Elektroniczny sąd, który miał wal-

czyć z drobnymi oszustami, teraz jest dobrze przez

nich wykorzystywany.

potrzebę szybkiej reformy e-sądu?

Jeśli tak, to kiedy

zostaną podjęte działania w celu wyeliminowania

dotychczasowych nieprawidłowości i uszczelnienia

systemu?

Z poważaniem

Poseł Jadwiga Wiśniewska

(nr 9478)

do ministra pracy i polityki społecznej

pieczeń wekslowych w stosunkach pracy.

Coraz wię-

cej pracodawców przy zawieraniu umów o pracę do-

datkowo żąda, by nowo zatrudniani podpisywali rów-

nież weksle in blanco.

Tłumaczą, że chcą mieć pew-

ność, iż odzyskają pieniądze zainwestowane m.in.

w szkolenia.

W ten sposób zabezpieczają się przed

zrywaniem przez pracowników umów o pracę oraz

przed sytuacją, w której pracownik nie rozlicza się

z powierzonego mu sprzętu czy rachunków telefonicz-

nych.

Zwracam jednak uwagę Pana Ministra, że od-

powiedzialność pracownika jest już wpisana do umów

o pracę i Kodeksu pracy, a weksle in blanco to drugie,

zbędne zabezpieczenie, tyle że w formie szantażu.

Zjawisko posługiwania się w stosunkach pracy

wekslami powraca od wielu lat z mniejszą bądź więk-

szą intensywnością.

Dla wielu pracowników otrzy-

manie umowy o pracę uzależnione jest od podpisania

weksla zobowiązującego do płacenia pracodawcy

kwot pieniężnych.

Zasadne więc zdaje się być usta-

wowe zakazanie weksli, podsuwanych pracownikom

przez pracodawców w momencie zatrudniania.

podjąć prace nad zmianą przepisów w tym zakresie?

Poseł Jadwiga Wiśniewska

(nr 9479)

do ministra skarbu państwa

w sprawie konsolidacji polskiej chemii

Szanowny Panie Ministrze!

W dniu 20.09.2012 r.

został przekazany opinii publicznej komunikat o pod-

pisanym porozumieniu pomiędzy Zakładami Azoto-

wymi Puławy SA a Zakładami Azotowymi w Tarno-

wie-Mościcach SA, określającym zasady współpracy

zmierzającej do podpisania w przyszłości umowy kon-

solidacyjnej.

Jak można przeczytać w komunikacie

prasowym, a także wywnioskować z oświadczenia

Pana Ministra dla mediów w czasie wizyty w Puła-

wach w dniu 06.09.2012 r., konsolidacja ma na celu

powstanie grupy kapitałowej, która będzie nosiła na-

zwę Grupa Azoty i która będzie notowana w ramach

wskaźnika giełdowego WIG20.

W związku z powyższym proszę o precyzyjną od-

powiedź na każde z poniższych pytań:

Azotowych Puławy oraz informacji Ministerstwa

ławy na akcje ZA w Tarnowie-Mościcach (2,5:1) pro-

szę o odpowiedź na pytanie, kto będzie właścicielem

nowie-Mościcach i akceptacji resortu dla strategii

113

Zakładów Azotowych Puławy SA będą właśnie za-

kłady w Tarnowie?

Informacja taka była przekaza-

na posłom podczas posiedzenia sejmowej komisji

rolnictwa.

2.

Jeżeli właścicielem ZA Puławy będą ZA w Tar-

nowie-Mościcach, to na jakiej podstawie opiera Pan

wach, że zmiany w polskiej chemii będą opierały się

na konsolidacji dwóch „autonomicznych i równorzęd-

nych podmiotów”?

Jak można mówić o autonomii

i równorzędności, skoro jeden podmiot będzie właści-

cielem drugiego?

na pytanie, czy planowana jest redukcja zatrudnienia

w Zakładach Azotowych Puławy?

Jaka to może być

skala?

5.

Przedstawiciele Ministerstwa Skarbu Państwa

wane w Tarnowie.

Czy dalej taka koncepcja jest for-

nymi m.in. melaminy i kaprolaktamu oraz z osobami

pracującymi przy produkcji tych chemikaliów?

nikacie z dnia 04.09.2012 r. zamieszczonym na stro-

czytamy: „Prywatyzacja spółek Skarbu Państwa bę-

dzie wykonywana zgodnie z przyjętym przez rząd

Pan o zmianę planu prywatyzacji, wyłączając z niego

polską chemię?

Kiedy to nastąpi?

cyzyjny dotyczący ich przyszłości w myśl obowiązu-

jących w naszym kraju zasad dialogu społecznego?

8.

Pismem z dnia 03.09.2012 r. parlamentarzyści

znanie Zakładom Azotowymi Puławy SA statusu li-

dera w planowanym procesie konsolidacji.

Jednocze-

śnie poprosiliśmy Pana o wyznaczeniu terminu spo-

tkania, na którym moglibyśmy przedstawić nasze

Z wyrazami szacunku

Poseł Małgorzata Sadurska

Warszawa, dnia 21 września 2012 r.

(nr 9480)

do ministra gospodarki

w sprawie likwidacji części stacji paliw

Szanowny Panie Premierze!

Rozporządzeniem mi-

nistra gospodarki z 2005 r. nałożono na właścicieli

stacji paliw obowiązek zabezpieczenia ich w taki spo-

sób, żeby uniemożliwić przenikanie produktów nafto-

wych do gruntu.

Ostateczny termin Ministerstwo Go-

spodarki określiło na dzień 31 grudnia 2012 r.

Z danych Urzędu Dozoru Technicznego wynika,

że do lipca 2012 r. określone rozporządzeniem normy

spełniało jedynie 57% stacji.

Szacuje się, że koszt przystosowania stacji paliw

do norm ekologicznych, szczególnie instalacji płasz-

czy ochronnych, wynosi ok. 150 tys. zł.

Na taki wy-

datek nie mogą sobie pozwolić właściciele małych,

niezrzeszonych stacji, które stanowią 48% rynku.

Media informują również o tym, że Ministerstwo

Gospodarki dopuściło kilka metod sprawdzania

szczelności zbiorników po remoncie, jednak Urząd

Dozoru Technicznego wydał „niezobowiązującą opi-

nię”, w której sugeruje tylko jedną metodę – metodę

podciśnieniową, do wykonywania której certyﬁkat

posiada tylko jedna ﬁrma.

Szacujesię,żezpowodu

niespełnienia norm ekologicznych od 1 stycznia 2013 r.

z mapy Polski może zniknąć nawet tysiąc stacji.

Likwidacja stacji pociągnie za sobą zwolnienia, co

w dobie kryzysu i rosnącego bezrobocia będzie sta-

nowiło poważny problem, ale także spowoduje, że

zamykanie stacji zlokalizowanych szczególnie w mniej-

szych miejscowościach będzie wymuszało koniecz-

114

ność dojazdu do stacji oddalonych od kilku do kilku-

nastu kilometrów.

na dostosowanie istniejących stacji paliw do norm

ekologicznych?

2.

Czy Ministerstwo Gospodarki posiada informa-

cje, ile stacji przeznaczonych jest do likwidacji i ile

osób straci z tego powodu pracę?

3.

Jakie działania osłonowe przewiduje Pan dla

nowej, kilkutysięcznej grupy osób bezrobotnych – by-

łych pracowników stacji – w sposób szczególny z te-

renów wiejskich, zagrożonych wysokim bezrobo-

ciem?

4.

Czy nie uważa Pan, że mniejsza konkurencja

będzie powodowała wzrost i tak wysokich cen paliw?

5.

Czy prawdziwe są przytoczone przeze mnie do-

niesienia medialne?

Jeżeli tak, proszę o odpowiedź,

jakie działania podjął Pan w celu wyeliminowania

nieprawidłowości.

Z wyrazami szacunku

Poseł Małgorzata Sadurska

(nr 9481)

do ministra ﬁnansów

w sprawie konieczności przeznaczenia

Szanowny Panie Ministrze!

Nie ulega wątpliwo-

ści, że w dobie światowego kryzysu gospodarczego

walka z bezrobociem powinna być traktowana prio-

rytetowo przez każdy rząd.

Również w Polsce dane

makroekonomiczne dotyczące poziomu bezrobocia są

niezwykle niepokojące.

Zgodnie z informacją podaną

do wiadomości publicznej przez Ministerstwo Pracy

i Polityki Społecznej w sierpniu 2012 r. liczba zareje-

strowanych osób bezrobotnych była bliska 2 mln (mi-

nisterstwo podaje liczbę 1 965 800 bezrobotnych).

Pod koniec sierpnia br. stopa bezrobocia wyniosła

12,4% i tym samym była o prawie jeden punkt pro-

centowy wyższa niż w sierpniu ubiegłego roku.

Szcze-

gólne zaniepokojenie budzą też dane z poszczegól-

nych województw.

Według Głównego Urzędu Staty-

stycznego z końcem lipca br. w województwie podkar-

packim stopa bezrobocia wyniosła 15,1%, w woje-

wództwie zachodniopomorskim – 16,4%, zaś w woje-

wództwie warmińsko-mazurskim – 19,1%.

Niewątpliwie wskazane wyżej dane dotyczące

skali problemu bezrobocia w Polsce powinny stano-

wić asumpt do wypracowania przez rząd szczegóło-

wego planu walki z bezrobociem.

Oczywiście nie da

się zaprzeczyć, że część działań mających na celu ak-

tywną walkę z bezrobociem wiązałaby się z kosztami

ﬁnansowymi ponoszonymi przez państwo.

Prawdą

jest również to, że w sytuacji, w której poziom zadłu-

żenia publicznego jest bardzo wysoki, należy zacho-

wać szczególną ostrożność przy wygospodarowywa-

niu dodatkowych środków ﬁnansowych z budżetu

państwa.

Jednak wspomnieć należy, że już obecnie

w ramach Funduszu Pracy są zgromadzone środki,

które mogłyby być skierowane na wspieranie zatrud-

nienia i przeciwdziałanie bezrobociu.

Problem tkwi

w tym, że alokacja środków z Funduszu Pracy nie

zawsze przebiega w sposób oczekiwany przez pracow-

ników oraz przez pracodawców.

Według informacji, która ukazała się 18 września

2012 r. w dzienniku „Rzeczpospolita”, obecnie ponad

6 mld zł zgromadzonych w ramach Funduszu Pracy

nie jest przeznaczane na aktywne formy zwalczania

bezrobocia.

Jest to bardzo niepokojące, gdyż niewła-

ściwa alokacja środków zgromadzonych w ramach

Funduszu Pracy godzi w istotę działania tego fundu-

szu celowego.

Należy bowiem wyraźnie zaznaczyć, że sytuacja,

w której środki zgromadzone w ramach Funduszu

Pracy nie są wydawane na aktywną walkę z bezro-

bociem, stanowi naruszenie pewnego rodzaju umowy

zawartej przez państwo z przedsiębiorcami oraz z pra-

cownikami.

Należy bowiem przypomnieć, iż zgodnie

źródłem przychodów Funduszu Pracy są obowiązko-

we składki opłacane przez pracodawców.

Zgodnie

z art. 106 ust. 2 wspomnianej ustawy wysokość

składki ustalona jest w ustawie budżetowej.

W usta-

wie budżetowej na rok 2012 wysokość tej składki

ustalono jako 2,45% podstawy wymiaru składek na

sokość składki została zapisana w projekcie ustawy

budżetowej na rok 2013.

Wspomniana składka niewątpliwie stanowi do-

datkowe obciążenie ﬁskalne dla przedsiębiorców.

Część pieniędzy, które przedsiębiorcy mogliby prze-

znaczyć na inwestycje, tworzenie nowych miejsc pra-

cy lub wyższe wynagrodzenia dla pracowników, kie-

rowana jest obecnie na tzw. Fundusz Pracy.

Ustawo-

dawca, decydując się na wprowadzenie kolejnego

obciążenia ﬁskalnegowobecprzedsiębiorców,stwo-

rzył równocześnie gwarancję, iż ze składek wpływa-

jących do Funduszu Pracy ﬁnansowanebędądziała-

nia związane z promocją zatrudnienia oraz z łago-

dzeniem społecznych skutków bezrobocia.

Niewyko-

rzystanie znacznej części środków zgromadzonych

w ramach Funduszu Pracy jest więc naruszeniem

swoistej umowy, którą państwo zawarło z wszystkimi

stronami dialogu społecznego.

Niedopuszczalna wydaje się więc sytuacja, w któ-

rej część środków wpłacanych przez pracodawców na

realizację przez państwo określonego celu nie jest

115

w ogóle wydatkowana.

Ponadto rozważenia wymaga

to, czy te środki, które są wydawane z Funduszu Pra-

cy, przeznaczane są na realizację odpowiednich za-

dań.

Należy bowiem zaznaczyć, że w opinii eksper-

tów obecnie obowiązująca ustawa o promocji zatrud-

wystarczających mechanizmów kontroli nad wyda-

waniem środków z Funduszu Pracy.

By zagwaranto-

wać, że pieniądze z Funduszu Pracy będą w efektyw-

ny sposób przeznaczane na aktywną walkę z bezro-

bociem, należy zapewnić kontrolę ze strony partne-

rów społecznych nad wydatkowaniem tych środków.

Słuszny wydaje się więc postulat, zgodnie zgłaszany

przez główne organizacje zrzeszające pracodawców

oraz przez związki zawodowe, aby większy wpływ na

sposób wydawania środków zgromadzonych w ra-

mach Funduszu Pracy miała specjalna rada złożona

z przedstawicieli głównych partnerów społecznych.

Na pewno warte rozważenia są propozycje wspólnie

zgłaszane przez przedstawicieli pracodawców oraz

przez związki zawodowe, aby pieniądze gromadzone

w ramach Funduszu Pracy były przeznaczone na

walkę z bezrobociem w taki sposób, który byłby

wspólnie ustalony przez wszystkie strony dialogu

społecznego.

1.

Jaka część środków gromadzonych w ramach

Funduszu Pracy jest obecnie przeznaczana na reali-

zację zadań, które zgodnie z postanowieniami usta-

cy powinny być ﬁnansowaneztegofunduszu?

2.

Jaka część środków zgromadzonych w ramach

Funduszu Pracy została wydana na aktywne formy

zwalczania bezrobocia?

Czy prawdziwa jest informacja

podana przez dziennik „Rzeczpospolita”, że w 2012 r.

aż 6 mld zł ze środków zgromadzonych w ramach

Funduszu Pracy nie zostało przeznaczone na aktyw-

ne formy zwalczania bezrobocia?

3.

Jeśli prawdziwa jest informacja, że zdecydo-

wano się nie przeznaczać ponad 6 mld zł z Fundu-

szu Pracy na aktywne formy zwalczania bezrobo-

cia, to jaka była podstawa prawna i uzasadnienie

tej decyzji?

4.

Czy zgadza się Pan Minister z postulatami

zgodnie formułowanymi przez ekspertów, przedsta-

wicieli organizacji przedsiębiorców oraz związków

zawodowych, by większy był udział partnerów spo-

łecznych w ustalaniu zadań, które byłyby realizowa-

ne ze środków z Funduszu Pracy?

Z wyrazami szacunku

Poseł Łukasz Gibała

Kraków, dnia 24 września 2012 r.

Interpelacja

(nr 9482)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie wzrostu kosztów utrzymania szkół

Szanowna Pani Minister!

W zeszłym roku samo-

rządy lokalne otrzymały z budżetu państwa kwotę

36,9 mld zł.

Aby w ogóle było możliwe funkcjonowa-

nie szkół, dla których samorządy są organami pro-

wadzącymi, zmuszone były one wydać dodatkowo

20,4 mld zł.

Najwięcej do kosztów funkcjonowania

sieci placówek szkolnych dokładają gminy miejskie.

Subwencja oświatowa w ich przypadku w ubiegłym

roku była w przybliżeniu równa ich własnym wydat-

kom na oświatę.

Nieco mniej dopłacają ze środków

własnych gminy wiejskie (ok. 56% wysokości sub-

wencji), co wynika z korzystniejszego algorytmu, we-

dług którego obliczana jest wysokość subwencji, ale

też z ich mniejszych możliwości ﬁnansowych,które

nie pozwalają na zaspokojenie nawet usprawiedliwio-

nych potrzeb szkół.

W bardzo wielu przypadkach

koszty utrzymania szkół powodują konieczność ogra-

niczania przez samorządy ich działalności w zakresie

pozostałych zadań własnych gmin.

Nierzadko samo-

rządy zmuszone są brać kredyty, by zapewnić bieżą-

cą wypłatę wynagrodzeń nauczycielskich.

Gminy, chcąc ratować budżety, od kilku lat likwi-

dują mniejsze placówki.

W tym roku sytuacja ulegnie

dalszemu pogorszeniu.

W związku z podniesieniem

składki rentowej wzrosły wydatki na wynagrodzenia

nauczycieli.

Rząd, który zawsze tak ochoczo dokłada

samorządom obowiązków, jakoś nie kwapi się do zre-

fundowania gminom dodatkowych wydatków.

Efek-

tem tego będzie masowa likwidacja szkół i dezorga-

nizacja sieci szkolnej.

Dzieci będą dojeżdżać do szkół

molochów po kilka, kilkanaście kilometrów.

1.

Kiedy wejdą w życie obiecywane przez pana

premiera ustawy pozwalające na przekazanie samo-

rządom 500 mln zł na funkcjonowanie przedszkoli?

2.

Z jakich przyczyn nie przekazano jeszcze samo-

rządom 450 mln zł obiecanych im w związku z pod-

wyżką składki rentowej w lutym tego roku i kiedy

można się tego spodziewać?

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Sławomir Kopyciński

Kielce, dnia 24 września 2012 r.

116

Interpelacja

(nr 9483)

do ministra spraw wewnętrznych

obywateli przez służby państwowe

Kwestia podsłuchiwania i inwigilowania obywa-

teli przez państwowe służby wewnętrzne stale po-

wraca w debacie prowadzonej na forum publicznym.

Jest to temat szczególnie wrażliwy, zważywszy na

ogromne nadużywanie tego środka w czasach minio-

nego systemu totalitarnego.

Niekwestionowany jest

fakt potrzeby prowadzenia takich działań operacyj-

nych co do zasady, jednak budzi sprzeciw każdy przy-

padek nadużywania tych środków, zwłaszcza podsłu-

chów, monitorujących zachowanie ludzi.

Chodzi

szczególnie o wszelkie formy inwigilacji elektronicz-

nej (monitorowanie rozmów telefonicznych, transferu

danych poprzez Internet, maili i in.).

O skali tych działań może świadczyć informacja,

jaką opublikował „Dziennik Gazeta Prawna”, infor-

mując, że w 2011 r. samo uzyskanie wykazów rozmów

i danych abonentów telefonicznych przez służby i in-

stytucje uprawnione do ich pozyskiwania kosztowało

74 mln zł.

Operatorzy telekomunikacyjni muszą,

zgodnie z prawem, udostępnić służbom billingi abo-

nentów, o które zwrócą się odpowiednie służby.

Jak

zwraca uwagę gazeta, choć koszt tych operacji nie

jest pokrywany z kasy państwowej, to pokrywają go

obywatele w kosztach usług, bo wykonanie tych

czynności faktycznie kosztuje.

Takich zapytań służb

było w 2011 r. prawie 1,9 mln, co dało łączną sumę

74 mln zł (jedno zapytanie od służb kosztuje opera-

torów około 40 zł).

W związku z nieopłacaniem tych

usług przez służby państwowe istnieje pokusa ich

nadużywania, na co może wskazywać tak znaczna

liczba zażądanych bilingów.

Jest to sytuacja nieprzej-

rzysta.

Trudno się zatem dziwić operatorom, ﬁrmom

telekomunikacyjnym, że chcą, aby państwo płaciło

za billingi dla państwowych służb, jak wszystkie inne

instytucje i obywatele.

Jednak poza tym wszystkim

i tak pozostaje kwestia skali inwigilowania obywate-

li i kontroli nad tymi szczególnie działaniami służb.

Mając powyższe na uwadze, uprzejmie proszę

1.

Które służby i instytucje w Polsce mają prawo

śledzenia i inwigilowania obywateli i w jakim zakre-

sie?

Proszę o wyjaśnienie, czyjej zgody potrzebuje

dana służba na założenie podsłuchu i prowadzenie

inwigilacji elektronicznej.

2.

Czy jest prowadzona statystyka zakładanych

podsłuchów u obywateli?

Jeśli tak, to proszę o podanie

liczby zakładanych podsłuchów (osób objętych podsłu-

chiwaniem) w poszczególnych latach od 1989 r.

3.

Czy koszty podane przez „Dziennik Gazetę

Prawną” o pozyskaniu danych bilingowych przez

służby wymienione powyżej są zgodne z faktycznym

stanem?

4.

Czy ministerstwo zgadza się na wprowadzenie

odpłatności państwa za usługi bilingowe?

Jakim ak-

tem prawnym ewentualnie zostałaby wprowadzona

ta zmiana i kiedy?

5.

Czy znana jest całkowita kwota inwigilacji elek-

tronicznej prowadzonej w jej różnych formach za

2011 r. w naszym kraju przez poszczególne służby?

Uprzejmie proszę o przesłanie odpowiedzi także

Białystok, dnia 24 września 2012 r.

Interpelacja

(nr 9484)

do ministra zdrowia

w sprawie sprzedaży skażonego alkoholu

Ponad dwadzieścia zmarłych osób (22 osoby zmar-

łe, 44 przebywające w szpitalach) w wyniku spożycia

skażonego alkoholu metylowego w Czechach, świad-

czy o tragedii i każe zapytać o sytuację w Polsce,

w tym o to, czy nasz kraj jest zabezpieczony przed

napływem tego zabójczego trunku.

Polskie media

wskazują, że sytuacja u naszego południowego sąsia-

da wymknęła się spod kontroli.

Taka jest także opi-

nia międzynarodowych służb medycznych spoza

Czech.

Faktycznie zatem w miarę upływu czasu sy-

tuacja może okazać jeszcze gorsza.

O ile wcześniej zawsze – zarówno w Czechach, jak

i tak samo w Polsce – dochodziło do zatruć alkoholem

metylowym, to obecnie skala tego zjawiska jest dra-

matyczna.

Wiąże się to m.in. z brakiem dostatecznej

kontroli nad branżą gastronomiczną i turystyczną

w Czechach, gdzie poważnym zjawiskiem jest niele-

galna sprzedaż alkoholu o mocy wyższej niż 20%.

Paradoksalnie wprowadzona w związku z licznymi

przypadkami śmierci częściowa prohibicja zwiększa

nielegalny obrót.

Należy przyjąć, że w Polsce (jak w innych krajach,

w tym także Czechach) przypadki zgonów po spoży-

ciu alkoholu metylowego należą do bardzo nielicz-

nych w porównaniu z licznymi, niestety, przypadka-

mi śmierci spowodowanymi alkoholem etylowym.

Zwracają jednak szczególną uwagę i budzą szczegól-

ne obawy, bo wcale nie muszą oznaczać ilościowego

nadużywania alkoholu i niekoniecznie dotyczą osób

alkoholizujących się, bo oﬁaramimogąbyćosobynaj-

zupełniej przypadkowe, zwłaszcza tam, gdzie mimo-

wolnie dokonano zakupu fałszywego markowego ga-

tunku alkoholu.

117

Mając powyższe na uwadze, uprzejmie proszę

1.

Ile osób w Polsce ulega co roku (w ostatnich

latach) zatruciu, a ile umiera z powodu spożycia al-

koholu metylowego?

2.

Czy w tym roku wyraźnie zwiększyła się w Pol-

sce liczba osób zatrutych alkoholem metylowym?

3.

Czy wiadomo, jakie są źródła pochodzenia al-

koholu metylowego w Czechach, stanowiącego przy-

czynę licznych zatruć, w tych oﬁarśmiertelnych?

Czy

alkohol ten dociera także do Polski?

W jaki sposób

Polska jest zabezpieczona przed wwozem zatrutego

alkoholu z zagranicy, zwłaszcza z Czech?

4.

Jakie są podstawowe źródła pozyskania alko-

holu metylowego w naszym kraju, będącego przyczy-

ną zatruć naszych obywateli?

5.

Czy opinia publiczna jest właściwie informowa-

na, jak uniknąć zatrucia zatrutym alkoholem mety-

lowym i jak należy się wystrzegać spożywania alko-

holu niewiadomego pochodzenia?

6.

Czy Polska dysponuje antidotum medycznym

znoszącym negatywne konsekwencje zatrutego alko-

holu?

O takim (norweskim) leku pisała prasa w związ-

ku z zatruciami w Czechach.

Uprzejmie proszę o przesłanie odpowiedzi także

(nr 9485)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

9 lipca 2012 r. minął

termin transpozycji do prawa krajowego dyrektywy

2010/31/UE.

Przepisy dyrektywy muszą zostać w peł-

ni wdrożone 9 lipca 2013 r., a dla budynków zajmo-

wanych przez sektor publiczny – do 9 stycznia 2013 r.

W Polsce dyrektywa ma być transponowana przez

zmiany w Prawie budowlanym oraz nową ustawę

o charakterystyce energetycznej budynków.

Jednak

pomimo że weszła ona w życie ponad dwa lata temu,

ministerstwo do tej pory przygotowało zaledwie pro-

jekt założeń do ustawy o charakterystyce energetycz-

ne budynków.

1.

Jakie są przyczyny opóźnienia w dostosowywa-

niu legislacji unijnej?

Jakie działania zostaną podję-

te celem niedopuszczenia do podobnej sytuacji

w przyszłości?

2.

Jaki jest terminarz prac nad ustawą o charak-

terystyce energetycznej budynków?

Czy uda się wdro-

żyć jej przepisy w założonym przez Komisję terminie,

tj. do 9 stycznia 2013 r. dla sektora publicznego i do

9 lipca 2013 r. dla wszystkich podmiotów?

3.

Jaki jest planowany standard energetyczny dla

budynku prawie zeroenergetycznego?

W oparciu

o jakie przesłanki będzie on ustalony?

Jakie narzędzia określone w ustawie mają zapew-

niać zwiększenie i upowszechnienie roli świadectwa

charakterystyki energetycznej budynku oraz prze-

ciwdziałać patologiom, które aktualnie występują

przy przygotowaniu świadectw (przygotowywanie

ich przez uczestników procesu budowlanego, naby-

wanie fałszywych świadectw przez Internet)?

Z poważaniem

Poseł Andrzej Piątak

Szczecin, dnia 24 września 2012 r.

Interpelacja

(nr 9486)

do ministra zdrowia

w sprawie prywatyzacji uzdrowisk

Szanowny Panie Ministrze!

W Polsce termin uzdro-

wiska został zdeﬁniowanyustawowojakoobszar,na

terenie którego prowadzone jest lecznictwo uzdrowi-

skowe, wydzielony w celu wykorzystania i ochrony

ców leczniczych.

Dla wielu osób uzdrowisko to miej-

sce o szczególnym klimacie, dla zwykłego kuracjusza

na uzdrowisko składa się zarówno deptak, jak i park,

wspaniała architektura i zabytkowa pijalnia wód, ła-

zienki mineralne i urządzenia zabiegowe.

Ale uzdro-

wisko to także personel ośrodków sanatoryjnych.

Do sanatorium ze skierowania NFZ może wyje-

chać każdy ubezpieczony, którego stan zdrowia wy-

maga takiego leczenia.

Skierowanie to wystawia le-

karz ubezpieczenia zdrowotnego, który ma umowę

z funduszem.

Art. 68 konstytucji jest gwarancją za-

pewnienia przez władze publiczne każdemu obywa-

telowi, niezależnie od jego sytuacji materialnej, do-

stępu do świadczeń opieki zdrowotnej ﬁnansowanej

ze środków publicznych.

W tym też do opieki sanato-

ryjnej.

W Polsce planowana jest prywatyzacja ostatnich

uzdrowisk, jakie pozostały jeszcze w rękach Skarbu

Państwa.

Za sprzedaż w prywatne ręce ostatnich sze-

ściu uzdrowisk w Ciechocinku, Lądku-Zdroju, Koło-

brzegu, Busku-Zdroju, Rymanowie i Świnoujściu

pragnie dostać 125,5 mln zł.

Czy te uzdrowiska na-

prawdę są tak mało warte?

Czy to może celowa poli-

118

tyka rządu, rozdawanie skarbów rodowych?

Uzdro-

wiska, które miałyby być prywatyzowane, są w do-

brej kondycji ﬁnansowejisamenasiebiezarabiają,

po co więc je prywatyzować?

Czy naprawdę koniecz-

ne jest pozbywanie się tak cennych uzdrowisk?

zmierzające do wyprzedaży polskich uzdrowisk?

2.

Dlaczego Skarb Państwa, jakim niewątpliwie

są sanatoria, wyznaczył tak niską cenę za uzdrowi-

ska?

Czy naprawdę są one aż tak mało warte?

3.

Czy ministerstwo wprowadzi zmiany w usta-

wie tak, aby uzdrowiska nie musiały być prywaty-

zowane?

Poseł Piotr Zgorzelski

Warszawa, dnia 24 września 2012 r.

Interpelacja

(nr 9487)

do ministra pracy i polityki społecznej

Osoby niepełnosprawne zazwyczaj wymagają ca-

łodobowej opieki.

Wiąże się to z koniecznością rezy-

gnacji z kariery zawodowej, a co za tym idzie, bra-

kiem dochodów pochodzących z pracy zarobkowej.

Pomoc ﬁnansowąotrzymująodpaństwa,jednakbar-

dzo często jest ona niewystarczająca.

Zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 153 zł przyzna-

wany jest dziecku, opiekun otrzymuje 520 zł oraz

kwotę 100 zł, która pochodzi z rządowego programu.

Bardzo często jest to jedyny dochód rodziny, zwłasz-

cza jeśli osoba niepełnosprawna wychowywana jest

przez jednego z rodziców lub opiekuna.

Należy za-

znaczyć, iż w wielu przypadkach niepełnosprawność

jest wrodzona, co uniemożliwiło rodzicom podjęcie

pracy w okresie uprawniającym do renty.

Środowisko opiekunów osób niepełnosprawnych

podczas licznych spotkań z premierem, przedstawi-

cielami rządu, a także pracownikami Ministerstwa

Pracy i Polityki Społecznej było informowane o zmia-

nach w prawie odpowiadającym za sytuację osób nie-

pełnosprawnych, jednak, jak twierdzą, warunki,

w których żyją, nie ulegają zmianie, a problemy,

z którymi zmagają się, z roku na rok są większe.

1.

Czy pracownicy resortu prowadzą na bieżąco

analizę sytuacji rodzin, w których żyją osoby niepeł-

nosprawne?

2.

Czy ministerstwo podejmuje prace nad zmia-

nami prawa regulującego sytuację osób niepełno-

sprawnych?

3.

Czy ministerstwo planuje zmiany w zakresie

wysokości świadczeń dla opiekunów osób niepełno-

sprawnych?

Poseł Teresa Piotrowska

Warszawa, dnia 24 września 2012 r.

(nr 9488)

do ministra zdrowia

Panie Ministrze!

Przez ostatnie kilka dni media

alarmują i wołają o pomoc dla szpitala „Pomnik

– Centrum Zdrowia Dziecka”.

Dyrektor instytutu

skierował list do premiera, ministra zdrowia i preze-

sa NFZ z prośbą o pomoc ﬁnansowądlainstytutu,

którego dług wynosi obecnie 200 mln zł.

Sytuacja

placówki jest od dawna dramatyczna – do tego stop-

nia, iż pracownicy swoje wynagrodzenia otrzymali

z opóźnieniem.

Władze szpitala wielokrotnie już alar-

mowały resort zdrowia, niestety nie uzyskały żadnej

satysfakcjonującej odpowiedzi.

Powodem tej tragicznej sytuacji są zbyt niskie wy-

ceny procedur, ponieważ instytut leczy przypadki

szczególne, ciężkie, co pociąga za sobą dużo wyższe

koszty niż standardowe usługi szpitalne.

Ponadto

CZD ma wiele tzw. nadwykonań, tylko w ostatnim

czasie, na kwotę 12 mln zł, za które NFZ do tej pory

nie zapłacił i poinformował, że zamierza zapłacić tyl-

ko 4 mln z wymienionej wyżej kwoty.

Kuriozalna jest również nieznajomość w Mini-

sterstwie Zdrowia planu naprawczego CZD, przed-

stawionego na konkursie przez kandydata, a obecnie

dyrektora placówki prof. Janusza Książyka.

Doku-

ment zakłada przejście pracowników placówki na

kontrakty, obniżenie kosztów zakupu leków, zwięk-

szenie przychodów, m.in. przez sprzedaż mieszkań

zakładowych i hotelu działającego przy szpitalu, oraz

zaciągnięcie długoterminowego niskooprocentowa-

nego kredytu.

Jak wymagają procedury konkursowe,

w komisji zasiadał przedstawiciel Ministerstwa Zdro-

wia; przedstawiony program naprawczy zaakcepto-

wano, co winno oznaczać zapoznanie się z nim w re-

sorcie zdrowia.

Jednak wiceminister zdrowia Sławo-

mir Neumann (PO) najwyraźniej go nie zna, bo py-

tany przez dziennikarzy o sytuację centrum, mówił,

iż: resort jest przygotowany na wariant pomocy Cen-

trum Zdrowia Dziecka pod warunkiem przedstawie-

nia planu naprawczego.

Panie Ministrze!

Rocznie w CZD hospitalizowa-

nych jest ponad 30 tys. pacjentów, udzielanych jest

blisko 170 tys. specjalistycznych porad; w tym roku

szpital obchodzi swoje 35-lecie.

119

Szpital „Pomnik – CZD” jest swoistym dobrem

narodowym, jedyną taką placówką ratującą życie

i zdrowie najmniejszych Polaków, którym inne szpi-

tale nie są w stanie pomóc i zagwarantować jakiej-

kolwiek opieki i pomocy.

Panie Ministrze!

Pytania:

1.

Dlaczego CZD nie jest traktowane priorytetowo

przez resort zdrowia i NFZ?

W końcu to jedyna taka

placówka w Polsce i jedyna świadcząca tak skompli-

kowaną pomoc medyczną.

2.

Dlaczego w sposób celowy doprowadza się do

upadłości CZD?

3.

Czym zajmuje się minister zdrowia i kierowany

przez niego resort, skoro nie zna dokumentów i sy-

tuacji tak ważnej placówki?

4.

Czy dojdzie do zmiany dyrektora szpitala, któ-

ry jest w CZD od zaledwie kilku miesięcy?

Czy głów-

ną przyczyną będzie to, że napisał list o dramatycz-

nej sytuacji swojego szpitala?

5.

Czy szpital ma upaść, bo leczy najbardziej cho-

rych?

Czy ma upaść, bo pediatria w wycenach NFZ

traktowana jest po macoszemu w porównaniu z in-

nymi dziedzinami medycyny?

6.

Jakie kroki podejmie Pan Minister w celu roz-

wiązania tego problemu, aby szpital mógł pełnić da-

lej swoją rolę?

Poseł Jarosław Żaczek

Warszawa, dnia 24 września 2012 r.

(nr 9489)

do ministra gospodarki

w sprawie podatku od gazu łupkowego

Szanowny Panie Ministrze!

Dzisiejsze doniesienia

„Dziennika Gazety Prawnej” są oburzające.

Zgodnie

z informacjami dziennika między resortami ﬁnan-

sów i środowiska rozgorzał konﬂiktopodziałprzy-

szłych wpływów z podatku od wydobycia gazu łup-

kowego.

Zarzewie konﬂiktustanowikwota,jakatra-

ﬁdosamorządówzzapowiadanego40-procentowego

podatku od wydobycia tego surowca.

Ministerstwo Środowiska, będące autorem pro-

przyznać większe kwoty samorządom, zaś resort ﬁ-

nansów – mniejsze.

Niestety, żaden z resortów nie

podał oﬁcjalnieinformacji,jakączęśćpodatkuchce

przekazać do budżetów samorządów.

Taka informacja ma ogromne znaczenie dla sa-

morządów.

Pieniądze z podatku winny być dzielone

między gminy, powiaty i regiony, które zasilą swoje

napięte budżety.

Zdaniem ekspertów z 40-procento-

wego podatku przynajmniej 15% powinno traﬁćdo

samorządów.

Zgodnie z informacjami uzyskanymi

przez dziennikarzy konﬂiktresortówtrwaodczerw-

ca i nic nie wskazuje na jego zakończenie, decyzję

w sprawie określenia wartości procentowej, jaką

otrzymają samorządy, ma podjąć premier przychyla-

jący się do propozycji resortu ﬁnansów.

Ponadto pojawiają się ostrzeżenia analityków

przed próbą zagarnięcia wpływów z podatku łupko-

wego do budżetu.

Trwający konﬂiktmiędzyresortamizablokował

prace nad kluczowym projektem ustawy o wydoby-

waniu i opodatkowaniu węglowodorów.

Dokument

miał być podany do wiadomości i skierowany do kon-

sultacji społecznych trzy miesiące temu.

Tak się jed-

nak nie stało i nie wiadomo, kiedy ten kluczowy do-

kument zostanie przygotowany.

Sytuacja ta jest nie tylko oburzająca i skandalicz-

na, ale przede wszystkim niezwykle szkodliwa dla

polskiej gospodarki.

W związku z powyższym zwra-

cam się do Pana Ministra o udzielenia odpowiedzi na

pytania:

1.

Dlaczego resorty nie potraﬁąporozumiećsię

w kluczowych sprawach, czy Ministerstwo Gospodar-

ki podejmie się roli mediatora w tym sporze?

2.

Dlaczego nie jest brany pod uwagę interes sa-

morządów, tylko prowadzi się dalszą politykę gra-

bieży?

3.

Dlaczego opóźnia się prace nad ustawą wydo-

bywaniu i opodatkowaniu węglowodorów?

Poseł Jarosław Żaczek

(nr 9490)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie tzw. afery ogórkowej

Szanowny Panie Ministrze!

Za pośrednictwem

portali internetowych docierają niepokojące informa-

cje na temat tzw. afery ogórkowej dotyczące wypłaty

odszkodowań za straty poniesione przez rolników

w 2011 r., spowodowane wybuchem epidemii E. coli.

Unia Europejska przeznaczyła wówczas 227 mln

euro na wypłaty odszkodowań, Polsce przypadło z tej

puli 46,4 mln euro, zaś 2700 świętokrzyskich rolni-

ków uprawiających ogórki i pomidory twierdzi, że nie

poinformowano ich o możliwościach ubiegania się

o rekompensaty.

Sądzili, iż odszkodowania przyzna-

ne zostaną tylko rolnikom uprawiającym warzywa

w szklarniach i tunelach foliowych.

Tuż przed ostatecz-

nym terminem składania wniosków dowiedzieli się, że

o odszkodowania mogą ubiegać się także uprawiający

warzywa gruntowe.

Odszkodowania w regionie otrzy-

mało 1300 na 5000 starających się o nie osób.

W związku z powyższym zostały złożone skargi

do kilkudziesięciu instytucji, jednak tylko NIK for-

malnie zareagowała.

120

NIK planowała przesłuchania w czwartek 30 sierp-

nia 2012 r. kilkunastu rolników z regionu święto-

krzyskiego ws. tzw. afery ogórkowej.

Rolnicy zarzu-

cili Agencji Rynku Rolnego, że nie dostali informacji

o odszkodowaniach UE za straty, jakie ponieśli w wy-

niku epidemii E. coli w 2011 r.

Zgodnie z informacjami przekazanymi w środę

PAP przez pełnomocnika poszkodowanych rolników

z woj. świętokrzyskiego, panią I. R., pierwsze prze-

słuchania mają odbyć się w czwartek w Wiślicy w woj.

świętokrzyskim, niestety kielecka delegatura NIK

odmówiła udzielenia jakichkolwiek informacji na ten

temat.

Pełnomocnik poszkodowanych rolników po-

wiedziała iż: „Chodzi o dostarczenie funkcjonariu-

szom NIK pełnego przekroju skarg, które dotyczą

działań Agencji Rynku Rolnego.

Chcemy, aby wypo-

wiedziało się kilkanaście osób z różnych powiatów

i skarżących się na różne błędy w procedurze wypła-

cania odszkodowań”.

W woj. świętokrzyskim rolnicy oczekują na roz-

strzygnięcie 2700 skarg ws.

ARR, które przyjęła Dy-

rekcja Generalna ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów

Do Prokuratury Generalnej w lipcu 2012 r. skie-

rowane zostały zawiadomienia o podejrzeniu popeł-

nienia przestępstwa.

Jak na razie nie wiadomo, jaki

bieg nadany został tej sprawie i czy w ogóle jest roz-

patrywana.

Sytuacja ta jest oburzająca, dlatego też zwracam

1.

Dlaczego rolnicy nie zostali poinformowani we

właściwym czasie i w rzetelny sposób o wypłatach

odszkodowań?

2.

Czy osoby odpowiedzialne zostaną pociągnięte

do odpowiedzialności?

3.

Dlaczego nie ma reakcji na złożone skargi?

Czy

los polskich producentów rolnych jest obojętny resor-

towi?

Czy należne odszkodowania zostaną rolnikom

wypłacone?

Poseł Jarosław Żaczek

(nr 9491)

do ministra zdrowia

w sprawie planu ﬁnansowego NFZ na 2013 r.

Szanowny Panie Ministrze!

Według planu ﬁnan-

sowego NFZ na kolejny rok mazowiecki oddział fun-

rokiem, a o 859 mln zł mniej, niż wynika z jego po-

trzeb.

Mazowsze jako jedyny region odnotuje spadek

stałych regionów przewidziano wzrost średnio o 3,24%.

Na taką sytuację wpływa niekorzystny dla Mazowsza

algorytm podziału środków NFZ, który zrównuje

wszystkie województwa pod względem kosztów świad-

czenia usług.

W teorii algorytm rozdziela środki,

uwzględniając m.in. liczbę pacjentów oraz wskaźnik

ryzyka zdrowotnego dla poszczególnych grup ubezpie-

czonych.

Niestety, w praktyce algorytm nie uwzględ-

nia wyższych kosztów świadczeń na Mazowszu.

Mówiąc o wyższych kosztach, mam na myśli

przede wszystkim większą liczbę placówek działają-

cych na Mazowszu o najwyższym poziomie referen-

cyjnym, wykonujących wysokospecjalistyczne, a co

za tym idzie, kosztowne procedury.

Wyższe koszty

utrzymania placówek wynikają z faktu, iż leczą się

tutaj nie tylko mieszkańcy regionu, ale również pa-

cjenci z całej Polski.

Powołując się na dane ZUS, kwo-

ty składek na ubezpieczenie zdrowotne wpłacanych

Obecny plan ﬁnansowydlaszpitalioznaczapo-

głębienie zapaści ﬁnansowej,acozatymidzie,zabu-

rzenie ciągłości funkcjonowania placówek.

Prowadzi

on również do zagrożenia zdrowia i życia mieszkań-

ców Mazowsza.

Spadek ﬁnansowaniawwojewódz-

twie mazowieckim jest ewenementem w skali kraju.

Tak drastyczny spadek ﬁnansowaniaoznaczaogra-

niczenie dostępu do świadczeń.

Realną groźbą jest

wydłużenie się kolejek pacjentów na Mazowszu, gdyż

mniejsze pieniądze oznaczają zmniejszenie liczby

procedur medycznych.

Ponadto dyrektorzy niektó-

rych szpitali obawiają się, że obecny plan ﬁnansowy

NFZ i zawarte w nim postanowienia odbiją się na

wysokości przyszłorocznych kontraktów.

Siłą rzeczy

szpitale zaczynają zastanawiać się, gdzie te oszczęd-

ności można znaleźć.

Zredukowanie liczby zabiegów?

Owszem, zmniejszyłoby się zużycie leków czy środ-

ków medycznych, ale przecież szpitale redukują wie-

le kosztów stałych, chociażby tych wynikających

z zatrudnienia.

Czy nie jest sytuacją horrendalną, kiedy to pol-

skie szpitale, nie dostając wsparcia od NFZ, zmusza-

ne są do szukania „oszczędności” na leczeniu pacjen-

tów?

Paranoją jest redukowanie liczby zabiegów

w chwili, kiedy ludzie tych zabiegów niezwłocznie

potrzebują.

Według prezes PPOZ, przy takim podziale nakła-

dów na POZ, jaki zaproponował NFZ, a Pan, Panie

Ministrze, zatwierdził, lekarze rodzinni nie mogą

podjąć się leczenia pacjentów.

Lekarze rodzinni z Po-

rozumienia Pracodawców Ochrony Zdrowia po raz

kolejny zamierzają wystąpić do Pana Ministra z proś-

bą o przeanalizowanie planu ﬁnansowego na rok

2013.

Potrzebne są dodatkowe środki dla zabezpie-

czenia pacjentów w świadczenia POZ.

W innym wy-

padku zabraknie środków, a umowy nie zostaną zre-

alizowane.

W 2013 r. nakłady na szpitale i przychod-

nie specjalistyczne mają wzrosnąć prawie o 5%.

Na-

tomiast na POZ tylko o 1,1%.

Wzrost kosztów utrzy-

mania przychodni, jak również 4-procentowy wzrost

inﬂacjipowodują,iżniewykonalnejestleczeniecho-

121

rych, którzy nie mogąc miesiącami dopchać się do

swojego specjalisty, prędzej czy później zapukają do

drzwi POZ.

Względnie stabilny stan szpitali na Mazowszu wy-

nika z tego, że lecznice liczą na zapłatę nadwykonań.

Byłbym pozytywnie zaskoczony, gdyby te nadwyżki

rzeczywiście traﬁłynaichkonta.

Reasumując,trud-

no jest zmuszać menedżerów placówek, żeby godzili

się na podpisywanie umów, które z góry skazują jed-

nostki na bankructwo.

Nie da się utrzymać ochrony

zdrowia na Mazowszu przy tak niskim budżecie.

Dla-

tego kieruję do Pana Ministra następujące pytania:

1.

W jakim stopniu uruchomienie przez prezesa

NFZ rezerwy na pokrycie kosztów świadczeń opieki

rozwiąże problem (nie)doﬁnansowania szpitali na

Mazowszu?

2.

Jakiej wysokości dodatkowe środki otrzymają

POZ dla zabezpieczenia pacjentów w świadczenia po

wprowadzeniu wspomnianej wyżej rezerwy?

Czy le-

karzom z POZ wystarczy środków na zrealizowanie

świadczeń w roku 2013?

3.

Czy lecznice działające na Mazowszu dostaną

zapłatę za nadwykonania z roku ubiegłego i bieżące-

go?

Jeśli tak, jakiej wysokości będą to kwoty?

4.

Ze względu na podawanie kryzysu jako argu-

mentu do wypłat niższych świadczeń proszę o infor-

mację: Ile premii i w jakiej wysokości oraz na jakiej

podstawie przyznano pracownikom NFZ w latach:

2008, 2009, 2010, 2011, 2012?

Czy w budżecie na rok

2013 uwzględniono środki na tego typu cele?

Jeśli

tak, to w jakiej wysokości?

Łączę wyrazy szacunku

Radom, dnia 24 września 2012 r.

Interpelacja

(nr 9492)

do prezesa Rady Ministrów

Żandarmerii Wojskowej oraz Policji

w czasie ekshumacji oﬁar

Szanowny Panie Premierze!

Proszę o szczegółowe

informacje na temat wyjątkowego zabezpieczenia

ekshumacji oﬁarkatastrofysmoleńskiej.

Proszę o informację, kto i na jakiej podstawie

prawnej podjął decyzję o niewpuszczaniu na ich teren

posłów na Sejm RP, dziennikarzy, znajomych oﬁar,

a także, co jest największym kuriozum pokazującym

ignorancję tej osoby, przedstawicieli sanepidu, co

opóźniło w Gdańsku ekshumację o ponad dwie i pół

godziny.

Czy normalne jest otaczanie cmentarzy uzbrojo-

nymi żandarmami wojskowymi i policjantami?

Proszę o informacje, czy osoba podejmująca te de-

cyzje planowała także użycie wozów opancerzonych

i czołgów lub czy mogłaby taką decyzję samodzielnie

podjąć.

Czy w stosunku do podejmujących te decyzje

wyciągnie Pan jakiekolwiek konsekwencje, czy wprost

przeciwnie uważa Pan, że są to standardy państwa,

w którym rządzi Platforma Obywatelska?

Z poważaniem

Poseł Andrzej Jaworski

Warszawa, dnia 24 września 2012 r.

(nr 9493)

do ministra środowiska

w sprawie doprecyzowania zapisów ustawy

Szanowny Panie Ministrze!

Samorządy wskazują

na brak jednoznacznej regulacji prawnej w zakresie

podmiotu odpowiedzialnego za bieżące utrzymanie

istniejących wałów przeciwpowodziowych, dla za-

pewnienia należytej ochrony przeciwpowodziowej

terenów zurbanizowanych.

Aktualnie utrzymaniem

rzek i wałów przeciwpowodziowych zajmują się za-

równo zarządy gospodarki wodnej należące do admi-

nistracji rządowej, jak też zarządy melioracji i urzą-

dzeń wodnych, które w imieniu samorządu marszał-

ka realizują zadania z zakresu administracji rządo-

wej.

W takiej sytuacji mamy przypadki, że ktoś inny

utrzymuje i zarządza korytem rzeki, a inny wałami

przeciwpowodziowymi.

Z punktu widzenia praktyki

i doświadczeń samorządów uzasadnione byłoby wska-

zanie jednej jednostki odpowiedzialnej zarówno za

rzekę, jak i jej obwałowanie.

Zdaniem samorządów

konieczne jest bowiem jednoznaczne doprecyzowanie

źródeł ﬁnansowaniadlawłaściwegoutrzymaniarzek

i urządzeń wodnych oraz jednoznaczne wskazanie

odpowiedzialności za będące w tej mierze bezpieczeń-

stwo przeciwpowodziowe.

Samorządy składają wnioski o doprecyzowanie

dotyczące organów odpowiedzialnych za utrzymanie

urządzeń wodnych, jakimi są istniejące wały prze-

ciwpowodziowe, oraz jasne wskazanie, czy ten, kto

odpowiada za utrzymanie koryta rzeki, w tym jego

koniecznego pogłębiania, odpowiada też za stan wa-

122

łów przeciwpowodziowych tej rzeki.

Stawiają pyta-

nie: Kto jest odpowiedzialny za uregulowanie stanu

formalnoprawnego gruntów pod wałami przeciwpo-

wodziowymi i kto powinien budować nowe wały prze-

ciwpowodziowe?

Problem był i jest kierowany do ministerstwa bar-

dzo często, szczególnie po powodzi w 2010 r.

Do tej

pory brak jest rozwiązania.

Wiele prac przeciwpowo-

dziowych nie wykonano, czy wręcz zaniechano, wła-

śnie z powyższych powodów.

Kiedy możemy się spodziewać takich zmian w prze-

pisach, które zapewnią bezpieczeństwo przeciwpowo-

dziowe w Polsce?

Z poważaniem

Poseł Halina Rozpondek

Warszawa, dnia 25 września 2012 r.

Interpelacja

(nr 9494)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

siennictwa Oddział w Wadowicach.

Rada Powiatu w Wadowicach na posiedzeniu sesji

dnia 10 września br. zwróciła się z apelem do woje-

wody małopolskiego w sprawie utrzymania w Wado-

wicach oddziału Wojewódzkiego Inspektoratu Ochro-

ny Roślin i Nasiennictwa w Krakowie (uchwała

nr XX/245/12).

Przewodniczący rady powiatu zwró-

cił się do mnie z prośbą o wsparcie, wyrażając jedno-

cześnie swoje zaniepokojenie i sprzeciw wobec plano-

wanych działań.

Każda z inspekcji jest wyspecjalizowanym orga-

nem kontroli, a w swych zadaniach wykonuje ważną

część wspólnotowego prawa.

Warto zwrócić uwagę

na fakt, że lokalizacja oddziału w Wadowicach ma

kluczowe znaczenie w realizacji działań wykonywa-

nych przez inspekcję, ponieważ powiat wadowicki

jest w znacznej części powiatem rolniczym.

Oddział

inspekcji w Wadowicach prowadzi cały szereg działań

wpływających na zdrowotność roślin, produktów ro-

ślinnych i przedmiotów.

Ponadto sprawuje kontrolę

i nadzór ﬁtosanitarnynadzajmującymisięprodukcją

roślinną i obrotem materiałem siewnym, nadzór nad

obrotem materiałem siewnym oraz nad obrotem i sto-

sowaniem środków ochrony roślin.

Inspektorat prze-

prowadza kontrole związane z wystawianiem świa-

dectw ﬁtosanitarnych,współpracujączeksporterami

prowadzącymi działalność na tym terenie.

Dzięki realizacji programu w zakresie zwalcza-

nia bakteriozy pierścieniowej ziemniaka poprzez

coroczne szkolenia rolników i pobieranie prób bulw

ziemniaka do badań laboratoryjnych z roku na rok

notuje się spadek ognisk choroby na terenie powia-

tu wadowickiego.

Pomimo iż od 2005 r. powiat po-

siada status wolnego od raka ziemniaka, to w dal-

szym ciągu istnieje realne zagrożenie porażenia pól

tą groźną chorobą ze względu na obecność pantoge-

na w powiecie suskim i żywieckim.

Trzy duże tar-

gowiska znajdujące się na terenie powiatu wadowic-

kiego są na bieżąco monitorowane przez inspekto-

rów z oddziału w Wadowicach, a przeniesienie go do

Oświęcimia spowoduje spadek skuteczności kontro-

li dystrybutorów ziemniaków i innych producentów

materiału roślinnego.

Biorąc pod uwagę powyższe, uprzejmie proszę

1.

Jakie jest stanowisko Ministerstwa Środowiska

2.

Jakie są przesłanki likwidacji Wojewódzkiego

w Wadowicach?

3.

Czy Pan Minister nie uważa, że tylko prowa-

dzenie ciągłego i efektywnego monitoringu może

utrzymać obecny stan powiatu wadowickiego posia-

dającego status wolnego od raka ziemniaka?

4.

Jak będzie przeprowadzana procedura zwolnie-

nia i ewentualnego zatrudnienia inspektorów w in-

nych oddziałach?

Ilu pracowników straci pracę?

Z wyrazami szacunku

Poseł Marek Łatas

Myślenice, dnia 25 września 2012 r.

Interpelacja

(nr 9495)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie obrony praw

Z informacji przekazanych przez związki zawodo-

we wynika, że w resorcie ﬁnansówrealizowanajest

strategia likwidacji związków zawodowych ośmiela-

jących się krytycznie odnosić do niektórych działań

ministra ﬁnansóworazurzędnikówiinstytucjimupod-

ległych.

Odbywa się to poprzez szykanowanie działa-

czy związkowych oraz zwalnianie ich z pracy wbrew

przepisom zapewniającym ochronę trwałości ich sto-

sunków pracy w celu ochrony interesów zbiorowych

pracowników, których reprezentuje związek.

Szykano-

wani są także ci działacze związkowi, którzy – korzy-

123

stając z praw konstytucyjnych – występują do orga-

nów skarbowych z wnioskami o informację publicz-

ną, a następnie przekazują te informacje do wiado-

mości publicznej.

Jak wskazują związki, działania te nie mogą być

przypadkowe i odbierane jako indywidualne kroki

oraz posunięcia niekonsultowane z przełożonymi

w Ministerstwie Finansów, gdyż wskazują na to

wspólne ich charakterystyczne cechy, a zatem można

wręcz bez obawy stwierdzić, że bezprawne działania

w resorcie ﬁnansów są sterowane i aprobowane

przez kierownictwo Ministerstwa Finansów, zaś

ostatecznym ich skutkiem ma być usuniecie z resortu

najaktywniejszych działaczy związkowych i – w konse-

kwencji – zastraszenie pozostałych związkowców oraz

pracowników.

Jako przykłady urzędów, w których występują

przypadki szykanowania związkowców, wskazuje

się na:

1) Urząd Kontroli Skarbowej w Warszawie,

2) Urząd Kontroli Skarbowej w Rzeszowie,

3) Służbę Celną/Izbę Celną w Opolu,

4) Służbę Celną/Izbę Celną w Przemyślu,

5) Służbę Celną/Izbę Celną w Łodzi,

6) Urząd Skarbowy w Koninie,

7) Urząd Skarbowy Kraków-Nowa Huta.

wyższych kwestii i udzielenie odpowiedzi na następu-

1.

Czy organy państwowe w resorcie ﬁnansówpu-

blicznych nie ingerują w działanie niezależnych

związków zawodowych; czy nie utrudnia się dzia-

łalności wolnego związku zawodowego?

2.

Czy działania tych organów nie naruszają

konwencji nr 151 Międzynarodowej Organizacji

Pracy dotyczącej ochrony praw organizowania się

w służbie publicznej, przyjętej w Genewie 27 czerw-

ca 1978 r.?

zawodowych jest naruszana przez organy państwowe

w resorcie ﬁnansówpublicznych(wtymwszczególności

art. 3, art. 4, art. 7, art. 19 ust. 4, art. 23 oraz art. 32

w zakresie właściwości tych przepisów)?

4.

Czy zarzuty przedstawiane związkowcom do-

tyczą naruszenia obowiązków służbowych wskaza-

nych w ustawach?

5.

Czy zarzuty pozostają w związku z praca/służ-

bą i wykonywanymi obowiązkami służbowymi?

6.

Czy minister ﬁnansówwsposóbwystarczający

prowadzi nadzór nad podległymi jednostkami, czy

reaguje na zgłaszane przypadki ograniczenia dzia-

łalności związkowej, czy je toleruje – a może nawet

inicjuje i akceptuje?

z uwagi na możliwość zwalniania z pracy inspektorów

kontroli skarbowej w trybie natychmiastowym bez

prowadzenia jakichkolwiek postępowań wyjaśniają-

cych czy uzyskania prawomocnych wyroków sądo-

wych albo orzeczeń komisji dyscyplinarnych?

Poseł Krzysztof Jurgiel

Białystok, dnia 25 września 2012 r.

Interpelacja

(nr 9496)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie zakresu obowiązków

Ilość spraw, które podejmuje kurator, wynosi od

100 do 120 miesięcznie.

W zależności od regionu, na

terenie którego kurator wykonuje swoje obowiązki,

liczba ta ulega niewielkiej zmianie, jednak całe śro-

dowisko zawodowe wskazuje na trudności w wyko-

nywaniu zawodu.

Jednym z istotnych problemów jest brak dostępu

do informacji z Krajowego Rejestru Karnego i wię-

ziennictwa.

Kuratorzy wskazują także na złą orga-

nizację obsługi sekretarskiej.

Poza dozorem i nadzo-

rem konieczne jest także realizowanie obowiązku

prowadzenia spraw ograniczenia wolności oraz ska-

zanych odbywających karę w systemie dozoru elek-

tronicznego, a także prowadzenie wywiadów środo-

wiskowych.

Wszystko to wiąże się nie tylko z szere-

giem pracy biurowej, ale także dojazdami do odle-

głych miejsc, co znacznie przekracza wymiar pracy

w liczbie 8 godzin.

Często ilość prowadzonych przez

jednego kuratora spraw przekracza limit ustalony

przez Ministerstwo Sprawiedliwości.

Coraz więcej obowiązków nakładanych na kura-

torów oraz warunki pracy, zdaniem środowiska ku-

ratorów, powodują mniejsze zainteresowanie aplika-

cją kuratorską, a osoby, które ją ukończyły, często

rezygnują ze służby zawodowej.

W związku z tym mama do Pana Ministra nastę-

pujące pytania:

wybierających aplikację kuratorską?

mi nie tylko w zakresie systemu kształcenia i utwo-

rzenia specjalizacji kuratorskich, ale także dotyczące

zakresu zmian organizacji służby zawodowej?

3.

Czy w resorcie poddawane są analizie statysty-

ki w zakresie liczby spraw podejmowanych przez ku-

ratorów, czy rzeczywiście przekracza ona ustanowio-

ny przez ministra sprawiedliwości limit?

Poseł Teresa Piotrowska

Warszawa, dnia 25 września 2012 r.

124

Interpelacja

(nr 9497)

do ministra transportu,

w sprawie złamania przez projektantów

Szanowny Panie Ministrze!

W związku z budową

drogi ekspresowej S8 Łódź – Wrocław pan T. G. zo-

stanie pozbawiony dojazdu do posesji, co uniemożliwi

mu nie tylko normalne funkcjonowanie, ale przede

wszystkim prowadzenie działalności gospodarczej.

Projekty budowy drogi powstały w oparciu o nieak-

tualną dokumentację kartograﬁczną,przezcoplan

budowy nie uwzględnił zmian, jakie na przestrzeni

lat na tym terenie wystąpiły.

Z korespondencji pana

G. z GDDKiA wynika, że na obecnym etapie budowy

drogi nie można wprowadzić już żadnych zmian.

Panie Ministrze, pozwalam sobie załączyć prze-

kazane mi przez pana T. G. dokumenty*

)

z prośbą

proszę o odpowiedź na następujące pytania:

1.

Czy przy pełnej akceptacji i rozumieniu priory-

tetów dla inwestycji celu publicznego za błędy po-

wstałe w trakcie ich realizacji musi płacić zwykły

obywatel?

2.

Kto zapłaci za szkody powstałe w wyniku nie-

chlujstwa, braku wyobraźni i profesjonalizmu w trak-

cie opracowywania projektów, braku wizualnego ro-

zeznania w terenie?

Z poważaniem

Poseł Cezary Olejniczak

Łowicz, dnia 25 września 2012 r.

Interpelacja

(nr 9498)

do ministra zdrowia

w sprawie proﬁlaktyki chorób wywołanych

Szanowny Panie Ministrze!

W Polsce pali blisko

10 mln obywateli.

Co roku z tego powodu umiera

nie pali papierosy.

Regularnie narażonych na bierne

krotnie większą niż liczba oﬁarginącychwwypad-

kach drogowych w Polsce.

W związku z tym pono-

szone są olbrzymie koszty zdrowotne, ekonomiczne

i społeczne.

W celu ograniczenia palenia tytoniu i skutków

z tym związanych w dniu 9 listopada 1995 r. uchwa-

lono ustawę o ochronie zdrowia przed następstwami

wy, określiła program ograniczania zdrowotnych

następstw palenia tytoniu.

Środki na realizację pro-

gramu pochodzą z części dochodów z akcyzy od wy-

robów tytoniowych.

Powinien być on ﬁnansowany

wyrobów tytoniowych.

Minister ﬁnansówszacujetę

wartość w 2011 r. na kwotę 91 mln zł.

Program zaś

w 2011 r. był ﬁnansowany w wysokości niespełna

1 mln zł, co stanowi zaledwie 1% zapisanych w ww.

ustawie środków.

Skutkuje to tym, że program nie

może przynosić spodziewanych efektów.

Wskazują na

to dane przedstawione w raporcie z realizacji za 2011 r.,

gdzie liczba osób palących się nie zmniejszyła.

Warto

nadmienić, że realizacja programu jest również na-

szym zobowiązaniem wynikającym z Ramowej kon-

wencji WHO o ograniczeniu użycia tytoniu, której

Polska jest stroną od 2006 r.

Tymczasem niepokojące

są informacje przekazywane przez Polskie Towarzy-

stwo Programów Zdrowotnych, które podaje, że pro-

jekt budżetu na rok 2013 również nie zabezpiecza

należytego ﬁnansowaniaprogramu.

Jakie czynniki wpłynęły na brak pełnego ﬁnan-

sowania programu ograniczania zdrowotnych na-

stępstw palenia tytoniu w poprzednich latach?

W jaki sposób minister zdrowia zamierza zabez-

pieczyć ﬁnansowanieprogramuwbudżecienarok

2013?

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Jacek Żalek

Białystok, dnia 25 września 2012 r.

(nr 9499)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie zabezpieczenia emerytur

Szanowny Panie Ministrze!

Zawód policjanta

i strażnika miejskiego jest porównywalny.

Oba te za-

wody są niebezpieczne i są jednymi z najbardziej stre-

sogennych zawodów na świecie.

Praca ta wiąże się

z wykonywaniem zadań w sytuacjach trudnych, nie-

bezpiecznych i wymaga sporego zaangażowania emo-

cjonalnego.

Praca funkcjonariusza obﬁtujewzdarze-*

)

125

nia wstrząsające, przykre i w związku z tym doświad-

cza on silnego stresu.

Jeśli sytuacje trudne, stresują-

ce występują zbyt często i trwają długo, mogą nawet

prowadzić do pogorszenia stanu zdrowia, chorób so-

matycznych czy nerwic.

Przy obecnym stanie prawnym (charakter pracy

i ilość uprawnień) praca strażnika miejskiego jest

bardzo zbliżona, a w wielu przypadkach tożsama z

pracą policjanta prewencji, niejednokrotnie pracują

ramię w ramię we wspólnych patrolach, głównie noc-

nych, pod dowództwem policyjnym, realizując wszel-

kie zadania policyjne.

i 25 latach służby.

Strażnicy miejscy i gminni nie

mają tej możliwości przejścia na emeryturę po 25 la-

tach pracy.

Mogą ją uzyskać dopiero w wieku 67 lat

(na ogólnych zasadach) niezależnie od lat pracy

w straży, co jest niespójne i niesprawiedliwe.

Należy zadać pytanie: Czy ktokolwiek wyobraża

sobie skuteczny pościg 60-letniego lub starszego

strażnika za sprawcą wykroczenia lub przestęp-

stwa?

zabezpieczeniem emerytur strażników miejskich i gmin-

nych, tak by mieli oni możliwość przejścia na emery-

turę po 25 latach pracy i po uzyskaniu odpowiednie-

go wieku emerytalnego – 55. rok życia?

2.

Czy ministerstwo zamierza podjąć działania,

by zniwelować tę dysproporcję i niespójność, jaka wy-

stępuje w sprawie przechodzenia na emeryturę poli-

cjantów, wobec strażników miejskich i gminnych?

Z poważaniem

Poseł Izabela Kloc

Warszawa, dnia 25 września 2012 r.

(nr 9500)

do ministra transportu,

w sprawie narzucenia przez ustawodawcę

Szanowny Panie Ministrze!

Nowy projekt ustawy

zakłada, iż po dniu 1 listopada 2012 r. będzie przy-

mus zmienienia opon z letnich na zimowe albo trzeba

będzie zapłacić 500 zł mandatu.

Nowa ustawa, która

może wejść w życie jeszcze tym roku, nakłada obo-

wiązek zakładania opon zimowych na okres od 1 li-

stopada do 31 marca, co jest pomysłem nie tylko kon-

trowersyjnym, ale irracjonalnym, patrząc na polskie

warunki pogodowe.

Zimy w Polsce są nieprzewidy-

walne.

Do produkcji opon zimowych stosuje się mieszan-

ki gumy, które w sytuacjach, gdy temperatura wzra-

sta powyżej 10 stopni Celsjusza, powodują ich zuży-

wanie, zmniejsza się komfort jazdy i jest to niebez-

pieczne.

Wprowadzenie sztywnych ram czasowych

w naszych warunkach jest nieodpowiedzialnością.

W ostatnich latach zdarzało się, że w listopadzie tem-

peratura przekraczała ponad 20 stopni Celsjusza,

zdarzało się to również często w miesiącu marcu,

a bywało nawet i w lutym.

1.

Wymiana opon na zimowe jest koniecznością,

której większość polskich kierowców przestrzega,

jednak zimy w naszym kraju są nieprzewidywalne

i narzucony przez ustawodawcę sztywny termin

może się okazać zbyt wczesny albo zbyt późny.

Czy

ministerstwo pozwoli na to, by karać mandatami

kierowców za nieprzestrzeganie tak irracjonalnego

przepisu?

2.

Obowiązek wymiany opon na zimowe jest oczy-

wiście kwestią bezdyskusyjną, ma ona ogromny

wpływ na bezpieczeństwo.

Z badań przeprowadzo-

nych przez OBOP w 2011 r. do tej konieczności zasto-

sowało się aż 79% kierowców, dlaczego więc wprowa-

dzać w Polsce przepisy, które nie dość, że ogranicza-

ją wolność obywateli, to nie wpłyną na poprawę bez-

pieczeństwa, a tylko to bezpieczeństwo pogorszą?

Czy

ministerstwo nie ma tego na uwadze?

Czy tylko dba

o wpływy do budżetu z tytułu wystawionych manda-

tów, gdyż za wprowadzeniem ustawy nie stoją żadne

merytoryczne przesłanki?

Z poważaniem

Poseł Izabela Kloc

(nr 9501)

do ministra pracy i polityki społecznej

Wielu żołnierzy pobierających emerytury z sys-

temu zaopatrzeniowego służb mundurowych, szcze-

gólnie tych, którzy przeszli na częściową emeryturę

po 15 latach służby i mają niskie świadczenia, do-

datkowo pracuje i od ich wynagrodzeń odprowadza-

na jest składka na ubezpieczenie emerytalne do

ZUS.

Jednak wielu z nich po spełnieniu warunków

do uzyskania emerytury z ZUS nie będzie miało do

niej prawa.

126

Prawo do dwóch emerytur będą jednak mieli żoł-

nierze, którzy wstępowali do wojska od 1 stycznia

1999 r. – jedno za okres służby wojskowej, a drugie

z ZUS.

Takie rozwiązanie jest niekorzystne dla ogromnej

grupy żołnierzy i jest oceniane jako naruszające za-

sadę równości.

Szanowny Panie Ministrze:

1.

Jakie jest uzasadnienie zróżnicowania praw do

świadczeń emerytalnych żołnierzy ze względu na

datę wstąpienia do wojska?

2.

Czy przewiduje się zrównanie praw do świad-

czeń żołnierzy bez względu na datę wstąpienia do

wojska?

Z poważaniem

Poseł Stanisław Szwed

Bielsko-Biała, dnia 25 września 2012 r.

Interpelacja

(nr 9502)

do ministra transportu,

dzielcze obowiązujący do czasu wejścia w życie usta-

wy z 7 lipca 1994 r. nowelizującej zapis tego artyku-

łu mówił, że: „Zarząd składa się co najmniej z trzech

członków spółdzielni.

(…)

Statut spółdzielni może

określać wymagania, którym powinien odpowiadać

członek zarządu”.

W czasie obowiązywania tego przepisu osoby, aby

pełnić funkcję w zarządzie spółdzielni, w tym preze-

sa, musiały być przyjęte w poczet członków spółdziel-

ni, mimo że nie posiadały w niej lokalu i zamieszki-

wały gdzie indziej.

Obecnie nie ma wymogu bycia członkiem spół-

dzielni, aby być prezesem czy członkiem zarządu.

Jednak zdarzają się sytuacje, gdy osoby odwołane

z funkcji nadal posiadają członkostwo spółdzielni,

biorą udział w zebraniach i głosowaniach, mimo że

nie zamieszkują w zasobach spółdzielni.

Rady nad-

zorcze, posiadające uprawnienie, aby takie osoby po-

zbawić członkostwa spółdzielni, nie czynią tego.

Dlatego kieruję do Pana Ministra pytania:

1.

Czy nie należy dokonać zmian w przepisach,

aby jednoznacznie wynikało, że osoba, która nie

mieszka w zasobach spółdzielni mieszkaniowej, nie

oczekuje na przydział mieszkania, z mocy prawa była

pozbawiona członkostwa?

2.

Czy osoby odwołane z funkcji w zarządach spół-

dzielni, posiadające członkostwo przyznane z powodu

tej funkcji nie należy pozbawić członkostwa z mocy

prawa?

Z poważaniem

Poseł Stanisław Szwed

(nr 9503)

do ministra pracy i polityki społecznej

Prawo do urlopu wychowawczego zgodnie z art. 186

§ 1 Kodeksu pracy ma „pracownik zatrudniony co naj-

wowania osobistej opieki nad dzieckiem, nie dłużej jed-

W obecnym czasie bardzo dużo osób po ustaniu

zatrudnienia traci prawo do urlopu wychowawczego,

ponieważ pracodawcy nagminnie zatrudniają mło-

dych ludzi na umowy na czas określony.

Okres wy-

chowywania dziecka dla takiej osoby nie będzie miał

wpływu na kapitał konta emerytalnego.

Uważam, że ze względu na sytuację demograﬁcz-

ną państwa należałoby zmienić przepisy prawa do

urlopu wychowawczego przez objęcie nim każdego

rodzicielstwa, niezależnie od zatrudnienia, co pozwo-

liłoby ustabilizować sytuację młodych ludzi pragną-

cych założyć rodzinę i mieć dzieci.

Szanowny Panie Ministrze, biorąc pod uwagę pro-

blemy młodych ludzi oraz obecny system ubezpieczeń

emerytalnych, zwracam się z następującymi pyta-

niami:

1.

Czy trwają prace nad zmianą prawa dotyczące-

go urlopów wychowawczych?

2.

Czy prawo do urlopu wychowawczego będzie

przyznawane bez względu na zatrudnienie?

Z poważaniem

Poseł Stanisław Szwed

127

Interpelacja

(nr 9504)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

w sprawie obowiązku umieszczania godła RP

Szanowny Panie Ministrze!

Instytucje publiczne

powinny reprezentować interes państwa oraz obywa-

teli.

Bez wątpienia jest również ich obowiązkiem uży-

wanie symboli państwowych.

które obligują instytucje państwowe do umieszczania

godła Rzeczypospolitej Polskiej na swoich stronach

internetowych lub czy Pana resort zamierza przygo-

tować regulacje w tym zakresie?

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Maks Kraczkowski

Warszawa, dnia 25 września 2012 r.

(nr 9505)

do ministra spraw wewnętrznych

posterunków Policji, w szczególności

Szanowny Panie Ministrze!

Podstawą poczucia

bezpieczeństwa obywateli jest przekonanie o możliwo-

ści szybkiej i skutecznej interwencji funkcjonariuszy

państwowych (w tym Policji) w sytuacji zagrożenia.

W związku z pojawiającymi się informacjami praso-

wymi dotyczącymi planów likwidacji posterunków

Policji na terenie kraju, w szczególności w mniejszych

bą o odpowiedzi na niżej skierowane pytania:

1.

Czy planowana jest likwidacja posterunków

Policji na terenie kraju?

Jakie jest uzasadnienie ta-

kiej decyzji?

2.

Czy likwidacja posterunków Policji nie będzie

wiązała się ze zmniejszeniem poczucia bezpieczeń-

stwa wśród obywateli?

3.

Jakie zmiany z zakresie funkcjonowania po-

sterunków Policji planowane są w powiatach: cho-

dzieskim.

czarnkowsko-trzcianeckim, grodziskim,

międzychodzkim, nowotomyskim, obornickim, pil-

skim, szamotulskim, wągrowieckim.

wolsztyńskim.

złotowskim?

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Maks Kraczkowski

(nr 9506)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

Istotą funkcjonowa-

nia administracji publicznej jest załatwianie spraw

obywateli w jak najszybszy i najdogodniejszy sposób.

pytania:

1.

Czy w chwili obecnej każdy obywatel ma moż-

liwość złożenia wniosku o wydanie paszportu poza

miejscem stałego zameldowania?

Czy wymagane są

ewentualne zgody lub dodatkowe działania w tym

zakresie?

2.

Jeżeli nie jest możliwe załatwienie wyżej wska-

zanej sprawy, to dlaczego nie zmieniono do tej pory

przepisów lub praktyki w tym zakresie?

Jakie dzia-

łania podjął lub ma zamiar podjąć Pana resort?

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Maks Kraczkowski

(nr 9507)

do ministra zdrowia

w sprawie braku kontraktu z NFZ

dotyczącego chirurgii szczękowej w Koninie

Szanowna Pani Marszałek!

Chirurgia szczękowa

zajmuje się leczeniem schorzeń jamy ustnej i twarzy,

stawów skroniowo-żuchwowych, kości twarzoczaszki

oraz szyi.

To dziedzina łącząca w sobie stomatologię,

chirurgię plastyczną i medycynę ogólną.

Pacjenci do

chirurga szczękowego najczęściej zgłaszają się z ta-

kimi przypadłościami jak leczenie zatrzymanych

kłów i zębów mądrości, usuwanie dodatkowych zę-

bów, wysunięcia lub cofnięcia żuchwy i szczęki oraz

opieka w przypadku złamań kości twarzoczaszki.

Wyżej wymienione przypadłości są na tyle po-

wszechne, że teoretycznie nie powinno być problemu

ze znalezieniem w miejscowości, jaką jest Konin, chi-

rurga szczękowego, który ma podpisany kontrakt

nak, że w Koninie ani szpital, ani przychodnia, ani

żaden gabinet lekarski specjalizujący się w chirurgii

szczękowej owego kontraktu nie posiada.

Wizyty

i leczenie, owszem, w Koninie są możliwe, ale tylko

prywatne i za odpłatnością, bowiem najbliżej od Ko-

nina kontrakty zostały podpisane w Kaliszu (50 km)

128

i Poznaniu (100 km).

Bezsensowny zatem jest dojazd

konińskiego pacjenta do jednego z tych miast, skoro

na podróż przeznaczy kwotę równoważną do wizyty

w prywatnym gabinecie w swojej miejscowości.

W związku z powyższym zadaję pytania:

1.

Dlaczego w Koninie nie został podpisany kon-

trakt z NFZ dotyczący chirurgii szczękowej?

2.

Czy w przyszłości planuje się podpisanie owego

kontraktu w Koninie?

3.

Czy Ministerstwo Zdrowia przewiduje w przy-

szłości zwrot kosztów leczenia na podstawie faktur

zebranych przez pacjentów?

Z poważaniem

Poseł Jacek Kwiatkowski

Konin, dnia 25 września 2012 r.

Interpelacja

(nr 9508)

do ministra skarbu państwa

w sprawie sytuacji w spółce PLL LOT SA

dawany jest majątek LOT-u.

Z tej sprzedaży pokry-

wane są straty na działalności operacyjnej.

Wygląda

na to, że wyprzedano wszystko i nadal nie ma zysku

z działalności podstawowej.

Dramatyczna sytuacja

ﬁnansowaLOT-upogłębiasię.LOTjestnaprostej

idącej w kierunku bankructwa.

Co na to właściciel?

Jaki plan wobec LOT-u ma

minister skarbu państwa?

Czy LOT będzie nadal

naszym narodowym przewoźnikiem, czy też rozwa-

żane jest bankructwo?

Czy nadal jedynym konse-

kwentnie realizowanym przez Zarząd LOT-u dzia-

łaniem będzie wydzielanie kolejnych obszarów swo-

jej działalności?

Czy po wydzieleniu techniki (AMS)

call center i pracowników miles and more przyjdzie

kolej na personel pokładowy i pilotów?

Czy na ko-

niec w LOT pozostanie tylko prezes i jego obsługa?

Dlaczego nadzór właścicielski nie reaguje na łama-

nie praw pracowniczych i związkowych w PLL LOT

i spółkach zależnych?

Dlaczego są zwalniani dzia-

łacze związkowi przy rażącym łamaniu prawa przez

zarząd spółki (wyroki sądowe), a Skarb Państwa to-

leruje takie praktyki?

Brak dialogu społecznego nie ułatwi spółce przejść

przez kryzysowy moment, w jakim się znalazła.

Pora

ten dialog przywrócić.

Z poważaniem

Poseł Ryszard Zbrzyzny

Warszawa, dnia 25 września 2012 r.

(nr 9509)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie składki członkowskiej

Szanowny Panie Premierze!

W dobie spowolnie-

nia gospodarczego, a tym samym malejącego tempa

wzrostu przychodów do budżetu państwa, należałoby

ograniczyć wydatki przedsiębiorców, które zaliczane

są w ciężar kosztów działalności.

Ma to bezpośredni

wpływ na obniżenie podatku dochodowego CIT.

Nie-

wątpliwie takim niezasadnym, moim zdaniem, kosz-

tem jest składka członkowska wynikająca z przyna-

leżności ﬁrm do organizacji pracodawców.

Zasady

funkcjonowania organizacji pracodawców regulują

ich statuty oraz uchwały (lub inne decyzje) w sprawie

składki członkowskiej.

Faktem jednak jest, że organi-

zacje pracodawców oprócz samych ﬁrmﬁnansujepo-

średnio państwo w postaci odpowiedniego zapisu

nie z tą ustawą pracodawcy i przedsiębiorcy należący

do organizacji pracodawców (Pracodawcy RP, PKPP

„Lewiatan”, BCC) mogą w majestacie prawa, na pod-

stawie art. 16 ust. l pkt 37, wliczać składki na rzecz

tych organizacji w koszty uzyskania przychodów swo-

ich ﬁrm.

Wysokośćtychskładekniemożeprzekra-

czać 0,15% kwoty wynagrodzeń wypłacanych wszyst-

kim pracownikom w danym roku podatkowym, sta-

nowiącym podstawę wyliczenia składek na ubezpie-

czenie społeczne.

Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie pu-

blicznie dostępnych danych statystycznych można

wyliczyć łączną kwotę, jaką mogą otrzymać w formie

składki organizacje pracodawców od swoich członków.

Oto przykładowe wyliczenie bazujące na danych

z pierwszej połowy 2012 r.

Pracodawcy będący człon-

kami organizacji pracodawców zatrudniają łącznie

5 200 000 pracowników.

Średnie wynagrodzenie pra-

cownika to 3600 zł miesięcznie: [5200000 x (3600 zł

x 12 miesięcy)] x 0,0015 – 336 960 000 zł.

Wynika

więc, że na jedną organizację pracodawców przypa-

da średnio powyżej 100 mln zł rocznie.

Kwota astro-

nomiczna!

Z tytułu tej składki do budżetu państwa

nie wpłynie 19% podatku CIT.

To stanowi kwotę

336 960 000 zł x 0,19% = 64 mln zł.

Czy budżet państwa stać na takie prezenty dla

stwo oszczędza 40 mln zł na wypłatach „becikowego”

(projekt rządowej ustawy rozpatrywany we wrześniu

przez Sejm).

Czy stać nas to, by np. PKPP „Lewiatan”

mógł promować za te pieniądze swojego kandydata na

prezydenta RP?

By zatrudniał w swoich biurach

w Warszawie i Brukseli ponad 50 wysoko płatnych

pracowników?

Czy rząd RP, projektując budżet pań-

129

stwa na 2013 r. przewiduje w tym zakresie wprowa-

dzenie jakichkolwiek zmian?

Z poważaniem

Poseł Ryszard Zbrzyzny

(nr 9510)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie odległych terminów

spowodowanych ograniczeniami środków

Szanowny Panie Ministrze!

Orzeczenie o niepeł-

nosprawności stanowi podstawę uzyskania różnych

form zabezpieczenia społecznego, tj. korzystania ze

świadczeń rodzinnych, pomocy społecznej, a także

daje możliwość łatwiejszego znalezienia zatrudnie-

nia przez osoby niepełnosprawne.

Osoby zaintere-

sowane uzyskaniem orzeczenia to ludzie, którzy

potrzebują wsparcia i pomocy ze strony instytucji

państwowych.

Orzekanie o niepełnosprawności to zadanie zle-

cone z zakresu administracji rządowej, które winno

być ﬁnansowanezbudżetupaństwa.

Niestetyprze-

kazywane przez wojewodów środki nie wystarczają

na realizację zadania zgodnie z obowiązującymi prze-

pisami, co sprawia, że przekraczane są wielokrotnie

terminy rozpatrywania tego typu wniosków.

Przypo-

mnę, że zgodnie z postanowieniami Kodeksu postę-

powania administracyjnego sprawa winna być roz-

sku.

Dla przykładu na załatwienie tego typu sprawy

w Kaliszu trzeba było czekać nawet 7 miesięcy!

W tej trudnej sytuacji z pomocą osobom niepełno-

sprawnym przychodził wielokrotnie samorząd, który

może, ale nie musi, doﬁnansowaćrealizacjętegotypu

zadań.

Tak naprawdę kolejny raz na barki samorzą-

du spada zadanie administracji rządowej.

Po przyznaniu dodatkowych środków z budżetu

miasta Kalisza okres oczekiwania zmniejszył się

do pięciu miesięcy, co i tak stanowi pięciokrotne

przekroczenie terminu na załatwienie tego typu

wniosku.

Powiatowy Zespół ds. Orzekania o Niepełno-

sprawności w Kaliszu po dokonaniu analizy budże-

tu za pierwsze półrocze 2012 r. w miesiącu sierpniu

złożył pismo do wojewody o zwiększenie środków.

Średnio do kaliskiego zespołu wpływa miesięcznie

ok. 400 wniosków.

Zatem od sierpnia do grudnia br.

wpłynie ich jeszcze 2000, a obecne zaległości z pierw-

szego półrocza to ok. 500 wniosków.

Zakładając, że

ok. 400 wniosków, które wpłyną w grudniu br., zo-

stanie rozpatrzonych już w nowym, 2013, roku,

otrzymamy informację, że do końca 2012 r. muszą

się znaleźć środki w budżecie zespołu na załatwienie

2100 wniosków osób niepełnosprawnych!

Obecny koszt wydania orzeczenia przez kaliski

zespół to 43 zł x 2100 wniosków da nam kwotę 90 300 zł.

Budżet zespołu po odjęciu zobowiązań za miesiąc li-

piec to 41 000 zł.

Z powyższego rachunku wynika, że

tylko w budżecie Powiatowego Zespołu ds. Orzekania

o Niepełnosprawności w Kaliszu do końca 2012 r.

brakuje na ten cel 49 300,00 zł.

Od wysokości uzyskanego zwiększenia uzależnio-

ne będzie skrócenie terminu oczekiwania na otrzy-

manie orzeczenia o niepełnosprawności.

Wpisując się w toczącą się w naszym kraju dysku-

sję w sprawie podejmowania inicjatyw na rzecz prze-

ciwdziałania wykluczeniu społecznemu osób niepeł-

nosprawnych, proszę o udzielenie odpowiedzi na na-

1.

Dlaczego tak długo osoby niepełnosprawne

oczekują na wydanie orzeczenia o niepełnospraw-

ności?

2.

Co należy zrobić by ten stan zmienić?

3.

Czy przekazywane na ten cel środki z budżetu

państwa są wystarczające?

Poseł Leszek Aleksandrzak

Kalisz, dnia 25 września 2012 r.

Interpelacja

(nr 9511)

do ministra gospodarki

w sprawie modernizacji stacji benzynowych

jącymi się ostatnio w mediach informacjami na temat

modernizacji, jakie mają zachodzić na stacjach ben-

zynowych, kieruję do Pana kilka pytań związanych

z ww. procesem modernizacji.

Według wytycznych, zbiorniki paliwowe muszą

zostać wyposażone w dodatkowe płaszcze ochronne.

Średnio koszt takiej modernizacji może wynieść na-

wet 150 tys. zł na jednej stacji benzynowej.

Duże kon-

cerny poradzą sobie z takimi wydatkami, jednak na

problemy natkną się drobni przedsiębiorcy, właści-

ciele małych, często lokalnych stacji benzynowych.

Doprowadzi to do sytuacji, w której właściciele nie-

będący w stanie pokryć kosztów modernizacji albo

sprzedadzą swoje stacje benzynowe, albo je zlikwidu-

ją.

Według wyliczeń prezesa Stowarzyszenia Nieza-

leżnych Operatorów Stacji Paliw w czasie tej moder-

nizacji może ulec likwidacji lub zostać przejętych

nawet 1000 stacji benzynowych.

Dodatkowo według jednego z dzienników szczel-

ność zbiorników paliwowych po remoncie ma być ba-

130

dana obowiązkowo metodą podciśnieniową.

W Polsce

certyﬁkatnatakiebadaniamanajprawdopodobniej

tylko jedna ﬁrma,czyliprzedsiębiorstwoJurexzsie-

dzibą w Piasecznie.

Jak można się domyślać, inne

metody badania będą odrzucane przez Urząd Dozoru

Technicznego.

1.

Czy ministerstwo gospodarki ma świadomość,

że modernizacja, którą stacje benzynowe muszą prze-

prowadzić do dnia 31 grudnia 2012 r., może zaowo-

cować upadkiem setek stacji benzynowych lub prze-

jęciem ich przez duże koncerny?

2.

Czy ministerstwo gospodarki tworzy plany po-

mocy mniejszym przedsiębiorcom, którzy z racji obo-

wiązkowej modernizacji będą zmuszeni ponosić wie-

lotysięczne koszty?

3.

Czy ministerstwo posiada informacje o innych

ﬁrmachniżﬁrmaJurexz Piaseczna,któremogąwy-

konać odpowiednie badania, które zostaną przyjęte

przez Urząd Dozoru Technicznego?

Jeżeli tak, to ja-

kie to ﬁrmy?

Z poważaniem

Posłowie Patryk Jaki

i Beata Kempa

Opole, dnia 25 września 2012 r.

Interpelacja

(nr 9512)

do ministra skarbu państwa

Dnia 21 sierpnia 2012 r. na stronie internetowej

Instytutu Pamięci Narodowej został zamieszczony

„Komunikat prasowy w związku ze sprzedażą bu-

dynku Centrali IPN w Warszawie”.

Z treści komuni-

katu wynika, że:

— Skarb Państwa nie wywiązał się z porozumie -

nia z dnia 5 października 2000 r. zawartego z ﬁrmą

Ruch SA (właścicielem budynku przy ul. Towarowej

28 w Warszawie), zgodnie z którym miał przekazać

ﬁrmieRuchSAnieruchomośćzamiennązanierucho-

mość przekazaną w użytkowanie instytutowi;

— nie podjęto również pozytywnej decyzji w spra -

wie przedstawionej Skarbowi Państwa przez ﬁrmę

Ruch SA oferty zakupu nieruchomości przy ul. To-

warowej 28 w Warszawie, której cena uwzględniała

nakłady poniesione przez Skarb Państwa na dosto-

sowanie budynku do potrzeb instytutu.

Powyższe skutkuje tym, że ﬁrmaRuchSAzłoży-

ła pozew o zasądzenie od Skarbu Państwa kwoty

w okresie od 31 maja 2002 r. do 31 maja 2012 r., wraz

z ustawowymi odsetkami.

Dodatkowo, wobec wypo-

wiedzenia przez ﬁrmęRuchSAumowynajmu,IPN

został pozbawiony siedziby.

Zgodnie z zapisami art. 51 i art. 60 ustawy o go-

spodarowaniu nieruchomościami minister właściwy

żyć nowo powoływaną państwową osobę prawną

1.

Jak doszło do sytuacji, że przez blisko 12 lat

Skarb Państwa nie wywiązał się z porozumienia za-

wartego z ﬁrmąRuchSA?

2.

W jaki sposób Skarb Państwa planuje zreali-

zować ustawowy obowiązek, jakim jest zapewnie-

nie nieruchomości niezbędnej do działalności in-

stytutu?

3.

Jak doszło do sytuacji, w której instytucja po-

siadająca w swych zasobach m.in. magazyn akt taj-

nych zostaje pozbawiona lokalu?

Z poważaniem

Posłowie Patryk Jaki

(nr 9513)

do ministra zdrowia

w sprawie skutków prywatyzacji zakładów

Ministerstwo Skarbu Państwa przygotowało pro-

jekt rozporządzenia w sprawie wykazu zakładów

będą podlegać prywatyzacji.

Zgodnie z projektem roz-

porządzenia tylko jedno uzdrowisko nie będzie pod-

legało prywatyzacji.

Dotychczas wykaz ten obejmo-

wał siedem zakładów lecznictwa uzdrowiskowego.

Na podstawie art. 48.1 ustawy o powszechnym

ubezpieczeniu zdrowotnym leczenie uzdrowiskowe

przysługuje ubezpieczonemu na podstawie skierowa-

nia wystawionego przez lekarza ubezpieczenia zdro-

wotnego.

Przeprowadzenie procesu prywatyzacyjnego za-

kładów lecznictwa uzdrowiskowego wiąże się z ryzy-

kiem, że nowy ich właściciel będzie mógł zmienić

dotychczasowy charakter tych placówek.

Uzdrowiska

bazują na naturalnych surowcach leczniczych stano-

wiących dobro wspólne.

Wobec planów ich prywaty-

zacji istnieje realne zagrożenie dostępu społeczeń-

stwa do leczenia uzdrowiskowego.

Dodatkowo nowy

131

właściciel uzdrowisk będzie mógł w dowolny sposób

kształtować ceny leczenia w uzdrowisku, co może

skutkować wzrostem kosztów tego typu leczenia,

a tym samym stanowić czynnik ograniczający do-

stępność tej formy leczenia dla pacjentów.

2.

Jakie działania podjęło Ministerstwo Zdrowia,

tyzowanych placówek?

3.

Czy Ministerstwo Zdrowia przeprowadziło ana-

lizę wpływu prywatyzacji sześciu uzdrowisk na zmia-

nę kosztów leczenia uzdrowiskowego?

4.

Czy Ministerstwo Zdrowia przeprowadziło

analizę wpływu prywatyzacji sześciu uzdrowisk na

Z poważaniem

Posłowie Patryk Jaki

(nr 9514)

do ministra zdrowia

dla lekarzy stażystów

sko lekarskie alarmuje o znaczącym niedoborze

miejsc dla lekarzy stażystów.

Problemu tego zdaje się

jednak nie dostrzegać Ministerstwo Zdrowia, które

nie widzi potrzeby tworzenia rezydentur na niektó-

rych specjalizacjach lekarskich.

Szczególnie mocno odczuwalny w systemie opieki

zdrowotnej w Polsce staje się brak lekarzy specjali-

stów.

Pod tym względem jesteśmy jednym z najniżej

plasujących się krajów Unii Europejskiej.

W niektó-

rych województwach izby lekarskie informują o po-

ważnym niedoborze psychiatrów i geriatrów, czyli

specjalizacji szczególnie poszukiwanych w ostatnich

latach, które z uwagi na swoją małą atrakcyjność nie

znajdują się w obszarze szczególnego zainteresowa-

nia młodych lekarzy.

Należałoby się zastanowić, czy

takie kierunki, istotne z puntu widzenia zwiększo-

nych potrzeb medycznych, nie powinny zostać objęte

odpowiednim programem wsparcia i promocji podob-

nym do stworzonego w odniesieniu do kierunków

zamawianych na wyższych uczelniach.

Zbyt mała liczba rezydentur sprawi, że w najbliż-

szych latach nowi specjaliści nie będą w stanie wy-

pełnić luki powstałej po odejściu z zawodu obecnych

lekarzy, których średni wiek już w chwili obecnej

przekracza 55 lat.

Bardzo proszę Pana Ministra o odpowiedź: Dla-

czego, pomimo powtarzającej się co roku sytuacji

związanej z brakiem miejsc na specjalizacjach le-

karskich oraz licznych sygnałów docierających od

izb lekarskich i środowiska medycznego, Minister-

stwo Zdrowia nie podejmuje skutecznych działań na

rzecz zwiększenia liczby rezydentur, szczególnie na

kierunkach najbardziej potrzebnych z punktu wi-

dzenia przyszłych potrzeb medycznych polskiego

społeczeństwa?

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Krystyna Łybacka

Poznań, dnia 25 września 2012 r.

Interpelacja

(nr 9515)

do ministra zdrowia

pielęgniarek wykonujących swoją pracę

w środowisku nauczania i wychowania

Szanowny Panie Ministrze!

Praca pielęgniarek

środowiska nauczania i wychowania ma szczególne

znaczenie dla zagwarantowania właściwej proﬁlak-

tyki zdrowotnej wśród dzieci i młodzieży.

Działające

w szkołach gabinety pielęgniarskie pozwalają m.in.

na wczesne diagnozowanie niektórych schorzeń i za-

grożeń epidemiologicznych.

Pielęgniarki wykonujące swoją pracę w środowi-

sku nauczania i wychowania wskazują na poważne

niedoszacowanie wykonywanych przez siebie proce-

dur.

Konieczne jest ich zdaniem podwyższenie obo-

wiązującej stawki kapitacyjnej, a także zwiększenie

do 10,80 zł kwoty przeznaczonej na proﬁlaktykęﬂu-

orkową.

Alarmującym i bardzo niepokojącym zjawiskiem

jest coraz częstsza praktyka polegająca na żądaniu

przez dyrektorów placówek oświatowych ponoszenia

przez pielęgniarki opłat za dzierżawę znajdujących

się na terenie szkół gabinetów.

znane są Panu Ministrowi wymienione wyżej postu-

laty i zastrzeżenia środowiska pielęgniarskiego

i jakie widzi Pan Minister możliwości ich szybkiej

realizacji?

Łączę wyrazy szacunku

Poznań, dnia 12 września 2012 r.

132

Interpelacja

(nr 9516)

do ministra zdrowia

w sprawie kursów kwaliﬁkacyjnych

i kształcenia podyplomowego

pielęgniarek i położnych

jącymi przepisami prawa pielęgniarki i położne,

chcąc wykonywać prace w określonej specjalizacji,

zobowiązane są do ukończenia właściwego kursu po-

dyplomowego.

Szkolenia te organizowane są na zlecenie Mini-

stra Zdrowia, który w drodze postepowania przetar-

gowego wyłania podmiot odpowiedzialny za ich prze-

prowadzenie.

Obowiązujące przy wyborze oferenta

kryterium cenowe powoduje, że w większości przy-

padków zwycięzcą przetargu zostaje podmiot oferu-

jący najniższą cenę, która niestety bardzo często sta-

nowi o niskiej jakości merytorycznej samego kursu

i może podważać sens jego organizacji.

Pielęgniarki i położne ubiegające się o zawarcie

z Narodowym Funduszem Zdrowia umowy o refun-

dację świadczeń udzielanych samodzielnie także zo-

bowiązane są do ukończenia określonych w rozporzą-

dzeniach Ministra Zdrowia i zarządzeniach prezesa

NFZ kursów kwaliﬁkacyjnych.

Sątoszkoleniaod-

płatne, a udział w nich stanowi dla wielu pielęgnia-

rek i położnych duży wydatek, szczególnie w odnie-

sieniu do niskich zarobków w tej grupie zawodowej.

Pana zdaniem właściwe i uzasadnione jest nakłada-

nie na pielęgniarki i położne dodatkowych obciążeń

ﬁnansowychwynikającychzkoniecznościukończe-

nia podyplomowych kursów kwaliﬁkacyjnych,które

w większości nie zwiększają ich wiedzy i umiejętności

z uwagi na niski poziom merytoryczny?

Proszę również o informację: Czy wobec obligato-

ryjności stawianych wymogów Ministerstwo Zdrowia

rozważa stworzenie możliwości nieodpłatnego pod-

niesienia kwaliﬁkacji dla wszystkich pielęgniarek

i położnych, których zarobki od lat pozostają na bar-

dzo niskim poziomie?

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Krystyna Łybacka

(nr 9517)

do prezesa Rady Ministrów

Szanowny Panie Premierze!

Emeryci i renciści

służb mundurowych to osoby, które przez lata swojej

służby oﬁarnie i z narażeniem zdrowia oraz życia

służyły naszej ojczyźnie.

Wielu z byłych funkcjona-

riuszy Policji, Państwowej Straży Pożarnej czy też

Straży Granicznej cierpi obecnie na schorzenia, któ-

rych powodem były wielokrotnie ciężkie i wyczerpu-

jące warunki pracy.

Znacząca liczba emerytów i rencistów służb mun-

durowych korzysta z funduszu socjalnego, z którego

środki pomagają w pokryciu zwiększonych kosztów

leczenia, długotrwałej rehabilitacji i zakupie leków.

Odpis na ten fundusz, choć relatywnie niski wzglę-

dem innych grup pracowniczych, jest jedynym źró-

dłem ﬁnansowaniawskazanychpowyżejformpomo-

cy socjalnej.

Planowane przez resort spraw wewnętrznych ob-

niżenie wskaźnika odpisu na fundusz socjalny eme-

do wstrzymania pomocy dla osób najbardziej jej po-

trzebujących.

Będzie to kolejna już próba pozbawia-

nia tej grupy zawodowej należnych im świadczeń.

Tym razem nie dotyczyć to będzie jednak czynnych

funkcjonariuszy, lecz emerytów i rencistów, którzy

nie są w stanie dostatecznie stanowczo sprzeciwić się

tego rodzaju praktykom.

planowana obniżka wysokości odpisu na fundusz so-

zgodna z powszechnie znanymi deklaracjami Pana

Premiera, wskazującymi na głęboką troskę o pomyśl-

ność i dobrobyt wszystkich polskich emerytów, oraz

czy jej przeprowadzenie będzie miało faktycznie tak

zbawienny wpływ na kondycję polskiego budżetu?

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Krystyna Łybacka

133

Interpelacja

(nr 9518)

do prezesa Rady Ministrów

zadań związkowych

Szanowny Panie Premierze!

W dniu 4 września

do posłów na Sejm RP skierowane zostało wystąpie-

nie przewodniczącego Forum Związków Zawodowych

o następującej treści:

„Forum Związków Zawodowych z wielkim niepo-

kojem i z obawą o dalszy byt istnienia tzw. zasady

wolności związkowej w Polsce – demokratycznym

państwie prawa – przyjął do wiadomości fakt inwigi-

lowania działalności związkowej i ich działaczy.

Kontrolę podejmowanych czynności związkowych

na polecenie komendanta głównego Policji podjęli

podlegli mu funkcjonariusze Policji.

Miało to miejsce

w biurze poselskim Pana Donalda Tuska – premiera

RP (mieszczącym się w Gdańsku przy ul. Szerokiej)

i było konsekwencją złożenia w dniu 26 czerwca br.

przez delegację Zarządu Wojewódzkiego NSZZ Poli-

cjantów woj. pomorskiego 1745 listów członków

związku (funkcjonariuszy Policji) kierowanych do

premiera RP w sprawie prac nad kolejną zmianą za-

sad naliczania emerytur w służbach mundurowych.

Prowadzenie ustaleń w wymienionym powy-

żej miejscu, a następnie przesłuchiwanie zatrud-

nionych tam osób na okoliczność wizyty delegacji

związkowej i w konsekwencji wszczęcie postępowa-

nia dyscyplinarnego wobec podkom. J. P., przewod-

niczącego Zarządu Wojewódzkiego NSZZ Poli-

cjantów woj. pomorskiego, wiceprzewodniczącego

ZG NSZZP, wiceprzewodniczącego WKDS w Gdań-

sku, członka ZG FZZ, traktujemy jako naruszenie

podstawowych praw i wolności związkowych oraz

stosowanie represji przez organy państwowe.

Związek zawodowy jest dobrowolną i samorządną

organizacją ludzi pracy z istoty rzeczy powołaną do

dowych i socjalnych.

Nadmieniam, że główną istotą

tzw. wolności związkowej wynikającej z obowiązują-

cego prawa jest to, że nikt nie może ponosić ujemnych

wodowego lub pozostawania poza nim, ale również

– jak to ma miejsce w zaistniałej sytuacji – z tytułu

wykonywania funkcji związkowej...”.

Bardzo proszę Pana Premiera o odpowiedź: Jaki

był powód podjęcia opisanych w wystąpieniu prze-

wodniczącego FZZ czynności kontrolnych, a także

czy zdaniem Pana Premiera nie stanowią one poważ-

nego naruszenia przepisów o ochronie działalności

związkowej?

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Krystyna Łybacka

(nr 9519)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Przez terytorium na-

szego kraju przebiega III Paneuropejski Korytarz

Transportowy (Berlin/Drezno – Legnica – Wrocław

Lwów), który łączy ze sobą Niemcy, Polskę oraz

Ukrainę.

W obrębie korytarza znajduje się linia E30,

która została już zmodernizowana na odcinku Zgo-

rzelec – Wrocław – Opole i przystosowana do prędko-

ści 160 km/godz., modernizacja prowadzona jest tak-

że na pozostałych odcinkach tej linii.

Warto podkreślić, że rozwój połączeń kolejowych

ma istotne znaczenie dla rozwoju ekonomicznego re-

gionów, które znajdują się w obrębie III Paneuropej-

skiego Korytarza Transportowego.

Ponadto lepsze

połączenie z zagranicą, zwłaszcza z Republiką Fede-

ralna Niemiec, przyczyni się do wzrostu liczby tury-

stów odwiedzających nasz kraj.

Możliwości poprawy

dostępności komunikacyjnej wzdłuż korytarza zosta-

ły przedstawione w ramach realizowanego projektu

Via Regia plus.

Niestety projekt „Planu zrównoważonego rozwo-

ju publicznego transportu zbiorowego – międzywoje-

wódzkie i międzynarodowe przewozy pasażerskie

w transporcie kolejowym” (tzw. planu transportowe-

go) przedstawiony przez Ministerstwo Transportu,

Budownictwa i Gospodarki Wodnej 22 maja br. nie

uwzględnia poszerzenia linii kolejowej E30 Zgorzelec

– Wrocław – Opole o połączenie z Dreznem.

W związku z opisaną sytuacją oraz konsultacjami

społecznymi prowadzonymi w sprawie projektu „Pla-

nu zrównoważonego rozwoju publicznego transportu

zbiorowego – międzywojewódzkie i międzynarodowe

pytuję o możliwość włączenia do planu międzynaro-

dowego połączenia kolejowego na trasie Drezno

– Wrocław – Opole?

Z poważaniem

Poseł Marek Łapiński

Warszawa, dnia 25 września 2012 r.

134

Interpelacja

(nr 9520)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Most kolejowy na

Odrze w Brzegu Dolnym znajduje się w tragicznym

stanie technicznym i, jak przyznaje rzecznik praso-

wy PKP, wymaga remontu.

Na trasie kolejowej

nr 273 Księginice – Brzeg Dolny 7 października

ukończona zostanie wymiana podkładów i szyn ko-

lejowych, jednak remont samego mostu nie zostanie

przeprowadzony.

Czy Ministerstwo Transportu, Budownictwa i Go-

spodarki Wodnej ma w planach modernizację mostu

kolejowego w Brzegu Dolnym?

Jeśli tak, to na kiedy

przewidziane jest rozpoczęcie prac remontowych?

Z poważaniem

Poseł Marek Łapiński

(nr 9521)

do ministra edukacji narodowej

poz. 1206) dodała do art. 90 ustawy o systemie oświa-

ty ustępy 8 i 9, mówiące o dotowaniu szkół niepu-

blicznych prowadzących kwaliﬁkacyjnekursyzawo-

dowe.

Nie zmieniono jednak przy tym art. 90 ust. 4,

który daje organowi stanowiącemu jednostki samo-

rządu terytorialnego (j.s.t.) prawo do udzielania

(brak ust. 8) oraz tryb i zakres kontroli prawidłowo-

ści ich wykorzystywania, uwzględniając w szczegól-

ności podstawę obliczania dotacji, zakres danych,

i sposób rozliczenia dotacji.

Oznacza to, że art. 90

szkół niepublicznych prowadzących kwaliﬁkacyjne

kursy zawodowe.

Art. 90 ust. 8 ustawy o systemie oświaty stanowi,

że dotacja przysługuje w wysokości nie niższej niż

kacyjnego kursu zawodowego w części oświatowej

rialnego.

W związku z tym, że art. 90 ust. 8 ustawy o sys-

temie oświaty zakreśla tylko dolną granicę wysoko-

ści dotacji, nasuwa się pytanie, który organ j.s.t.

i na jakich zasadach ma skonkretyzować wysokość

dotacji?

Nie poszerzono również zakresu art. 90 ust. 3e

jednostek samorządu terytorialnego prawo do kon-

troli prawidłowości wykorzystania dotacji przyzna-

nych szkołom i placówkom z budżetów tych jedno-

stek.

Oznacza to, że j.s.t. nie mogą kontrolować pra-

widłowości wykorzystania dotacji przyznanych na

podstawie art. 90 ust. 8 ustawy o systemie oświaty.

Nie znowelizowano także art. 90 ust. 3d, który

nie odnosi się do dotacji przyznawanych na podstawie

czy to o tym, że dotacja może być przeznaczana na

dowolne wydatki bieżące?

Z poważaniem

Poseł Wiesław Suchowiejko

Warszawa, dnia 25 września 2012 r.

(nr 9522)

do ministra zdrowia

w sprawie realizacji ustawy

w ochronie zdrowia, w którym po 31 lipca 2014 r. ma

być przechowywana i przetwarzana dokumentacja

medyczna w formie wyłącznie elektronicznej.

Aktualnie projekt P1 – „Elektroniczna platforma

gromadzenia, analizy i udostępniania zasobów cyfro-

przez Centrum Systemów Informacyjnych Ochrony

Zdrowia (CSIOZ).

W studium wykonalności projektu (wersja 1.0

z dnia 17 grudnia 2009 r. –streszczenie) w przekroju

dla instytucji krajowych określono, że uzupełnieniem

projektu jest powiązanie go z projektami regionalny-

mi poszczególnych województw, skupiających się

głównie na budowie regionalnych platform e-zdrowia

oraz informatyzacji i/lub modernizacji infrastruktu-

ry telekomunikacyjnej ZOZ-ów w danym regionie.

Regionalne platformy e-zdrowia powinny zapewnić

spójność danych i rozwiązań z elektroniczną platfor-

135

mą gromadzenia, analizy i udostępniania zasobów

1.

Jaki jest stopień zawansowania prac projektu

P1 prowadzonego przez CSIOZ?

2.

Czy określone są szacunkowe koszty, jakie musi

ponieść podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych

w związku z wdrożeniem ustawy o systemie informa-

cji w ochronie zdrowia?

3.

Ile regionalnych platform e-zdrowia powstało

lub jest w fazie realizacji w jednostkach samorządu

terytorialnego i w jaki sposób zapewniona zostanie

spójności platform regionalnych e-zdrowia z syste-

mem P1?

4.

Czy w projekcie P1 została rozwiązana sprawa

dokumentacji medycznej wytwarzana przez zespoły

ratownictwa medycznego i przekazywana na etapie

ZRM-SOR/IP?

Z poważaniem

Poseł Marcin Kierwiński

Warszawa, dnia 25 września 2012 r.

(nr 9523)

do ministra transportu,

w sprawie kwoty rezerwy drogowej

Szanowny Panie Ministrze!

Ustawa o dochodach

w art. 26 ust. 1 określa rezerwę subwencji ogólnej

z przeznaczeniem na ﬁnansowaniem.in.inwestycji

na drogach publicznych powiatowych i wojewódzkich

wych w granicach miast na prawach powiatu.

ty z rezerwy drogowej otrzymało m.st. Warszawa,

woj. mazowieckie oraz powiaty woj. mazowieckiego

w poszczególnych latach od 2009 do 2012 r.

Z poważaniem

Posłowie Marcin Kierwiński

Warszawa, dnia 25 września 2012 r.

(nr 9524)

do ministra ﬁnansów

przekazywanych Warszawie

stanowi w art. 3 ust 1, że „Miasto stołeczne Warsza-

wa, oprócz zadań przewidzianych przepisami doty-

czącymi samorządu gminnego i samorządu powiato-

wego, wykonuje zadania wynikające ze stołecznego

runki niezbędne do:

nych organów państwa, obcych przedstawicielstw

nizacji międzynarodowych,

2) przyjmowania delegacji zagranicznych,

rakterze infrastrukturalnym, mających znaczenie

dla stołecznych funkcji miasta”.

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej mówi, iż

jednostkom samorządu terytorialnego zapewnia się

morządu terytorialnego następują wraz z odpowied-

nimi zmianami w podziale dochodów publicznych.

Na podstawie ustawy o dochodach jednostek sa-

morządu terytorialnego z 13 listopada 2003 r. (t.j.

Dz. U.

z budżetu państwa dochody z tytułu:

a) udziałów w podatkach dochodowych budżetu

państwa, tj. z PIT i z CIT,

b) subwencji,

c) dotacji celowych na:

— zadania zlecone z zakresu administracji rządo -

wej oraz inne zadania zlecone ustawami,

— zadania realizowane na podstawie porozumień

— zadania własne.

Zgodnie z informacjami pochodzącymi z doku-

mentów ratusza m.st. Warszawa w ramach środków

z budżetu państwa Warszawa nie otrzymuje środków

z tytułu wykonywania zadań wynikających ze sto-

łecznego charakteru miasta, w tym zadań wymienio-

nych w art. 3 ust. 1 ustawy warszawskiej z 15 marca

2002 r.

Zadania te zaliczone zostały, w rozumieniu

ustawy warszawskiej, do grupy zadań zleconych z za-

kresu administracji rządowej i jako takie zadania te

są ﬁnansowanenazasadachogólnychwskazanych

w ustawie o dochodach jednostek samorządu teryto-

rialnego.

Katalog zadań wymienionych w art. 3 ust. 3

ustawy warszawskiej nie ma charakteru katalogu

zamkniętego, co wynika chociażby z literalnej kon-

strukcji przepisu, ustawodawca wymienia bowiem

136

zadania „w szczególności” wynikające ze stołecznego

charakteru Warszawy.

Zwiększony ze względu na stołeczność zakres za-

dań wykonywanych przez Warszawę, a co za tym

idzie, znacznie wyższe niż w innych aglomeracjach

koszty realizacji zadań publicznych nie znajdują więc

jak do tej pory żadnego odzwierciedlenia w realnych

transferach środków ﬁnansowych z budżetu pań-

stwa.

Miasto wielokrotnie w latach 2008–2011 podej-

mowało działania w celu uwzględnienia w ﬁnanso-

waniu z budżetu państwa zadań wynikających ze

stołecznego charakteru Warszawy.

1.

Czy w latach 2010–2011 m.st. Warszawa dosta-

ło dotacje z tytułu stołeczności, a jeżeli tak, to w ja-

kiej kwocie?

2.

Czy w roku 2012 są realizowane lub planowane

dotacje z tytułu stołecznego charakteru m.st. War-

szawa?

Z poważaniem

Poseł Marcin Kierwiński

(nr 9525)

do ministra edukacji narodowej

prowadzonych przez inne organy

zagadnieniem dotyczącym dotacji i subwencji dla pla-

cówek oświatowych prowadzonych przez inne organy

Obecnie dotacje i subwencje oświatowe wypłacane

są każdorazowo na każdego ucznia, niezależnie od

tego, czy zakończy on proces edukacji w danej pla-

cówce.

Prowadzi to do wielu komplikacji w procesie

wypłacania środków, a jednocześnie nie gwarantuje

to zakończenia procesu edukacji.

Wobec powyższego zwracam się do Pani z pyta-

niem, czy możliwe i planowane jest wprowadzenie

przepisów warunkujących wypłatę dotacji i subwen-

cji oświatowej po zakończeniu procesu edukacji przez

ucznia?

Z poważaniem

Poseł Stefan Strzałkowski

Białogard, dnia 25 września 2012 r.

Interpelacja

(nr 9526)

do ministra edukacji narodowej

z problemem dotyczącym wysokości dotacji oświato-

wej dla szkół niepublicznych.

mienionych w ust. 2a przysługują każdemu uczniowi

cie odpowiednio danej gminy lub powiatu wydatków

Analiza ww. przepisu prowadzi do wniosku, że

wysokość dotacji oświatowej na jednego ucznia

w szkole niepublicznej może się znacząco różnić

w skali całego kraju czy też województwa, co z kolei

budzi bardzo wiele kontrowersji.

Może to oznaczać,

że funkcjonująca ustawa dyskryminuje szkolnictwo

niepubliczne i daje zbyt dużą dowolność przy podzia-

le publicznych środków oświatowych.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, zwracam

wadzenia jednolitej kwoty dotacji oświatowej na jed-

nego ucznia w szkołach niepublicznych dla całego

kraju.

Z poważaniem

Poseł Stefan Strzałkowski

(nr 9527)

do ministra administracji i cyfryzacji

o samorządzie gminnym

Szanowny Panie Ministrze!

Zwracam się do

137

Zmiany te dotyczą między innymi rozszerzenia

katalogu sytuacji, w których kompetencje i zadania

wójta, burmistrza lub prezydenta miasta tymczasowo

przejmuje jego zastępca.

Na jednym posiedzeniu Sejmu wprowadzono bar-

dzo wiele znaczących zmian do wyżej wymienionej

ustawy, bez konsultacji jednak z najbardziej zainte-

resowanymi podmiotami.

na pytanie, czy właściwy minister przewiduje możli-

wość wprowadzenia tzw. ustawy czyszczącej?

Z poważaniem

Poseł Stefan Strzałkowski

(nr 9528)

do ministra nauki i szkolnictwa wyższego

Minister w sprawie zasad funkcjonowania niepu-

blicznych szkół wyższych w Polsce.

Stan faktyczny: Według badań GUS w roku 2009

ogólna liczba szkół wyższych w Polsce wynosiła 461,

z czego 330 stanowiły instytucje niepubliczne.

Pry-

watne szkoły wyższe mają zwykle bardzo różnorodną

ofertę kierunków, jednak niekoniecznie musi to ozna-

czać dysponowanie wykwaliﬁkowanąkadrądopro-

wadzenia zajęć z tych dziedzin.

Co więcej, zdarza się,

że takie szkoły nie posiadają nawet uprawnień na

prowadzenie danego kierunku (przykład Społecznej

Wyższej Szkoły Przedsiębiorczości i Zarządzania

w Łodzi, gdzie studenci na II roku studiów stacjonar-

nych I stopnia na kierunku ﬁzjoterapiadowiedzieli

się, że ich uczelnia nie ma uprawnień do prowadzenia

tego kierunku; obecnie te uprawnienia szkoła już po-

siada).

Właściciele niepublicznych szkół wyższych,

zachęceni możliwością szybkiego wzbogacenia się

w czasach, gdy wykształcenie wyższe chce mieć ponad

połowa wszystkich osób w wieku 19–24 (dane: GUS),

zakładają instytucje, które nierzadko reprezentują

zbyt niski poziom nauczania.

Ponadto przyczyniają

się do przyrostu liczby absolwentów po kierunkach,

których ukończenie jest niemalże gwarantem braku

miejsca pracy w swoim zawodzie.

W najbliższych latach o przyjęcie na uczelnie wyż-

sze będą ubiegać się osoby z pokolenia niżu demo-

graﬁcznego.

Uczelniebędąwięcrywalizowaćokaż-

dego potencjalnego studenta, nierzadko obniżając

wymagania do minimum, a w skali ogólnokrajowej

również samą wartość wykształcenia wyższego.

1.

Jakie akty prawne regulują tworzenie i funk-

cjonowanie wyższych szkół niepublicznych w Polsce?

Czy istnieje ograniczenie co do liczby tego typu szkół

w naszym kraju?

2.

Jakie warunki musi spełniać każda niepu-

bliczna szkoła wyższa, by móc zgodnie z prawem

funkcjonować na rynku edukacji wyższej?

3.

Czy niepubliczne szkoły wyższe podlegają re-

gularnej kontroli jakości oferowanych przez nich

usług?

Z poważaniem

Poseł Artur Dębski

Warszawa, dnia 25 września 2012 r.

(nr 9529)

do ministra gospodarki

w sprawie niezrealizowanego rozporządzenia

– art. 33 ust. 7

ważnień ustawowych, przygotowanym przez Rządo-

we Centrum Legislacji, nie zrealizował Pan Minister

1) sposób przeprowadzenia i zakres programowy

pkt 4 i 5;

2) tryb przeprowadzania sprawdzenia wymagań,

3) kryteria, jakie powinny spełniać jednostki or-

ganizacyjne, przy których powołuje się komisje kwa-

liﬁkacyjne,oraztrybichpowoływania,

4) sposób dokumentowania kwaliﬁkacjiniezbęd-

nych do powołania w skład komisji kwaliﬁkacyjnej,

w tym w szczególności wykształcenia i stażu pracy;

5) wysokość opłaty za przeprowadzanie egzaminu.

Brak tego rozporządzenia uderza w obywateli

138

Toruń, dnia 26 września 2012 r.

Interpelacja

(nr 9530)

do ministra gospodarki

– art. 19 ust. 4

liﬁkacyjne,oraztrybichpowoływania;

4) sposób dokumentowania kwaliﬁkacjiniezbęd-

minu.

Brak tego rozporządzenia uderza w obywateli

(nr 9531)

do ministra gospodarki

– art. 15 ust. 1

1) wielkość i sposób obliczania ilości energii pier-

wotnej odpowiadającej wartości świadectwa efektyw-

ności energetycznej, które są obowiązani uzyskać

i przedstawić do umorzenia: przedsiębiorstwo ener-

getyczne, odbiorca końcowy oraz towarowy dom ma-

2) sposób uwzględniania w kalkulacji cen energii

elektrycznej, ciepła lub gazu ziemnego ustalanych

w taryfach przedsiębiorstw energetycznych, o któ-

a) kosztów uzyskania i przedstawienia do umo-

rzenia świadectw efektywności energetycznej, o któ-

rych mowa w art. 21 ust. 1,

b) poniesionej opłaty zastępczej, o której mowa

3) wysokość jednostkowej opłaty zastępczej, oznaczo-

4) współczynniki sprawności procesów przetwo-

rzenia energii pierwotnej w energię ﬁnalną.

Brak tego rozporządzenia uderza w obywateli

139

Interpelacja

(nr 9532)

do ministra gospodarki

ne: sposób obliczania wysokości oraz sposób uiszcza-

nia opłat za udostępnianie danych z CEIDG podmio-

tom, o których mowa w ust. 2.

(nr 9533)

do ministra gospodarki

o odpadach – art. 38a ust. 3.

W tym rozporządzeniu

1) szczegółowe warunki przetwarzania odpadów

2) sposób i warunki przygotowania odpadów za-

wierających azbest do przetwarzania,

3) sposób i zakres prowadzenia monitoringu pro-

oraz metodyka i częstotliwość badań odpadów po-

wstałych w wyniku prowadzenia procesów przetwa-

rzania odpadów zawierających azbest,

4) warunki prowadzenia procesu odzysku dla

padów zawierających azbest w urządzeniach prze-

woźnych.

Brak tego rozporządzenia uderza w obywateli

Warszawa, dnia 17 września 2012 r.

(nr 9534)

do ministra gospodarki

o ﬁnansachpublicznych–art.22ust.4.

Wtymroz-

porządzeniu miał zostać określony sposób ustalania

nadwyżki, uwzględniający potrzebę zapewnienia cią-

głości ﬁnansowaniazadańPolskiejAgencjiRozwoju

woju Przedsiębiorczości, oraz Agencji Rezerw Mate-

140

2.

Kiedy nowe rozporządzenie zacznie obowiązy-

w wywaniu rozporządzenia?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 9535)

do ministra gospodarki

szczegółowe warunki, sposób i tryb przyznawania

doﬁnansowania,októrymmowawust.1.

Brak tego rozporządzenia uderza w obywateli

(nr 9536)

do ministra gospodarki

ciekłych – art. 30 ust. 5

ust. 5.

W tym rozporządzeniu miał zostać określony

szczegółowy zakres raportu, o którym mowa w ust. 4.

(nr 9537)

do ministra gospodarki

ster rozporządzenia do ustawy z dnia 21 grudnia

urządzeń technicznych lub urządzeń mogących

i środowiska, podlegające dozorowi technicznemu

w elektrowni jądrowej.

Brak tego rozporządzenia uderza w obywateli

141

Interpelacja

(nr 9538)

do ministra gospodarki

nagradzania za przeprowadzenie kontroli, na podsta-

wie upoważnienia ministra do kontroli.

Brak tego rozporządzenia to naruszenie konsty-

(nr 9539)

do ministra ﬁnansów

w sprawie niezrealizowanego rozporządzenia

rozporządzenia do ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r.

1) szczegółowy tryb postępowania organów cel-

nych przy zatrzymywaniu wyrobów;

2) tryb wydawania i postępowania z opinią wyda-

ną przez organ wyspecjalizowany;

3) szczegółowy sposób umieszczania przez organy

robom zatrzymanym przez organy celne lub w syste-

mie teleinformatycznym;

4) szczegółowy tryb postępowania organów cel-

nych i organów wyspecjalizowanych w przypadku

wszczęcia postępowania w sprawie zniszczenia

wyrobu.

Brak tego rozporządzenia uderza w obywateli

(nr 9540)

do ministra ﬁnansów

W tym rozporządzeniu miał zostać określony sposób

określenia wysokości rozsądnego zysku.

Brak tego rozporządzenia uderza w obywateli

142

Interpelacja

(nr 9541)

do ministra ﬁnansów

– art. 68 ust. 6

robach medycznych – art. 68 ust. 6.

2) tryb wydawania opinii przez prezesa urzędu

oraz sposób postępowania z taką opinią,

3) szczegółowy sposób umieszczania przez organy

mie teleinformatycznym,

4) szczegółowy tryb postępowania organów cel-

nych i prezesa urzędu w przypadku wszczęcia postę-

powania w sprawie zniszczenia wyrobu.

(nr 9542)

do ministra ﬁnansów

Szanowny Panie Ministrze!

Zgodnie z informa-

o Służbie Celnej – art. 90.

W tym rozporządzeniu miały zostać określone:

gowania, o którym mowa w art. 88 i art. 89;

2) tryb postępowania w przypadku zmiany wa-

runków oddelegowania;

3) warunki i tryb odwołania z oddelegowania.

Brak tego rozporządzenia uderza w obywateli

(nr 9543)

do ministra ﬁnansów

porządzeniu miały zostać określone: szczegółowy za-

kres ubezpieczenia obowiązkowego, o którym mowa

w ust. 1 pkt 13, termin powstania obowiązku ubez-

pieczenia oraz minimalna suma gwarancyjna.

Brak tego rozporządzenia uderza w obywateli

143

(nr 9544)

do ministra ﬁnansów

– art. 14b

Szanowny Panie Ministrze!

Zgodnie z informa-

ków i płatników – art. 14b.

W tym rozporządzeniu

miały zostać określone: minimalna funkcjonalność

oraz warunki organizacyjno-techniczne funkcjono-

wania CRP KEP.

Brak tego rozporządzenia uderza w obywateli

(nr 9545)

do ministra ﬁnansów

mi zawartymi w wykazie niezrealizowanych upoważ-

nień ustawowych, przygotowanym przez Rządowe

Centrum Legislacji, nie zrealizował Pan Minister roz-

3) szczegółowy sposób umieszczania przez organy

duktom zatrzymanym przez organy celne;

4) szczegółowy tryb postępowania organów cel-

w przypadku wszczęcia postępowania w sprawie

zniszczenia produktu.

Brak tego rozporządzenia uderza w obywateli

(nr 9546)

do ministra administracji i cyfryzacji

w sprawie niezrealizowanego rozporządzenia

– art. 40 ust. 8

nizacja i tryb prowadzenia państwowego zasobu geo-

dezyjnego i kartograﬁcznego.

Braktegorozporządze-

144

(nr 9547)

do ministra administracji i cyfryzacji

sób, tryb i standardy techniczne tworzenia i prowa-

dzenia zintegrowanego systemu informacji o nieru-

chomościach oraz treść, forma i sposób przekazywa-

Brak tego rozporządzenia uderza w obywateli

(nr 9548)

do ministra administracji i cyfryzacji

– art. 19 ust. 1 pkt 7

Szanowny Panie Ministrze!

Zgodnie z informacja-

W tym rozporządzeniu miały zostać określone:

zakres informacji gromadzonych w bazie danych geo-

dezyjnej ewidencji sieci uzbrojenia terenu, o której

mowa w art. 4 ust. 1a pkt 3, oraz w bazie danych

obiektów topograﬁcznych,októrejmowawart.4

ust. 1b, organizacja, tryb i standardy techniczne two-

rzenia tych baz, ich aktualizacji i udostępniania,

a także tworzenia mapy zasadniczej, o której mowa

w art. 4 ust. 1e pkt 2.

Brak tego rozporządzenia ude-

rza w obywateli i spowalnia realizowanie potencjal-

nych inwestycji.

To naruszenie konstytucji.

Mamy tu

(nr 9549)

do ministra administracji i cyfryzacji

– art. 78 ust. 7

wo telekomunikacyjne – art. 78 ust. 7.

organizacja i funkcjonowanie systemu, o którym

145

niania centrom powiadamiania ratunkowego oraz

nych do niesienia pomocy.

Brak tego rozporządzenia uderza w obywateli

(nr 9550)

do ministra administracji i cyfryzacji

– art. 9 ust. 1

graﬁcznych–art.9ust.1.

Wtymrozporządzeniu

miały zostać określone: wykaz urzędowych nazw

Brak tego rozporządzenia uderza w obywateli

(nr 9551)

do ministra nauki i szkolnictwa wyższego

w sprawie niezrealizowanego rozporządzenia

Szanowna Pani Minister!

Zgodnie z informacjami

zawartymi w wykazie niezrealizowanych upoważ-

Centrum Legislacji, nie zrealizowała Pani Minister

rozporządzeniu miały zostać określone: warunki

troli ich wykorzystania.

Brak tego rozporządzenia uderza w obywateli

(nr 9552)

do ministra gospodarki

ustawowych, przygotowanym przez Rządowe Centrum

rotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz

146

wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym

1) tryb, forma i zakres przekazywania przez

przedsiębiorców informacji o dokonanej transakcji,

dokument uprawniający do zakupu;

2) szczegółowe zasady i sposób udokumentowa-

nia odstrzelenia nabojów z broni wprowadzanej do

obrotu;

3) szczegółowe zasady sprzedaży dotyczące obrotu

materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz

4) zakres i tryb kontroli przestrzegania zasad

sprzedaży dotyczących materiałów wybuchowych,

skowym lub policyjnym;

5) szczegółowe zasady dotyczące obrotu bronią

i amunicją za pośrednictwem sieci teleinforma-

tycznej.

Brak tego rozporządzenia uderza w obywateli

(nr 9553)

do ministra gospodarki

sób ewidencjonowania oraz zakres danych, jakie po-

winna zawierać dokumentacja wytworzonych mate-

riałów wybuchowych, broni, amunicji, wyrobów o prze-

znaczeniu wojskowym lub policyjnym oraz broni ozna-

(nr 9554)

do ministra gospodarki

Szanowny Panie Ministrze!

Zgodnie z informa-

W tym rozporządzeniu miał zostać określony wzór

oznakowania broni palnej zawierający kod cyfrowy

lub alfanumeryczny.

147

(nr 9555)

do ministra gospodarki

Szanowny Panie Ministrze!

Zgodnie z informa-

i szczegółowe warunki przekazywania ewidencji.

(nr 9556)

do ministra obrony narodowej

w sprawie niezrealizowanego rozporządzenia

1) tryb potwierdzania pozbawienia cech użytko-

wych i sposób znakowania broni i wyrobów pozba-

wionych cech użytkowych oraz zakres informacji

2) jednostki uprawnione do wydawania specyﬁ-

kacji technicznej;

3) jednostki uprawnione do potwierdzania pozba-

wienia cech użytkowych i zatwierdzania specyﬁki

technicznej;

4) sposób postępowania z bronią i wyrobami prze-

kazanymi do pozbawienia cech użytkowych, opraco-

wania specyﬁkacji technicznej oraz potwierdzenia

nione do:

a) wydawania specyﬁkacjitechnicznych,

b) pozbawiania cech użytkowych,

c) potwierdzania pozbawienia cech użytkowych;

5) stawki odpłatności za wydanie specyﬁkacji

technicznej i dokonanie oceny zgodności pozbawienia

broni oraz wyrobów o przeznaczeniu wojskowym lub

policyjnym cech użytkowych z odpowiednią specyﬁ-

kacją techniczną.

Brak tego rozporządzenia uderza w obywateli

148

(nr 9557)

do ministra obrony narodowej

Agencji Mienia Wojskowego.

Brak tego rozporządzenia uderza w obywateli

(nr 9558)

do ministra obrony narodowej

porządzeniu miały zostać określone: sposób ustala-

nia nadwyżki, uwzględniający potrzebę zapewnienia

ciągłości ﬁnansowania zadań: Wojskowej Agencji

ca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczy-

pospolitej Polskiej, Agencji Mienia Wojskowego, o któ-

(nr 9559)

do ministra obrony narodowej

Kodeks morski – art. 249 § 2.

W tym rozporządzeniu

czenia wynagrodzenia za ratownictwo morskie na-

leżnego jednostkom pływającym wymienionym w § 1

Brak tego rozporządzenia uderza w obywateli

149

2.

Kiedy nowe rozporządzenie zacznie obowiązy-

(nr 9560)

do ministra obrony narodowej

– art. 10 ust. 5

rozporządzeniu miały zostać określone: szczegółowe

nych zdjęć lotniczych oraz zdjęć satelitarnych.

Brak tego rozporządzenia uderza w obywateli

(nr 9561)

do ministra obrony narodowej

1) warunki krajowego przewozu towarów niebez-

piecznych środkami transportu należącymi do sił

2) szczegółowe wymagania, jakie powinny speł-

niać pojazdy oraz urządzenia transportowe i opako-

wania mające zastosowanie w przewozie towarów

niebezpiecznych, o których mowa w ust. 1;

3) warunki i tryb wydawania wojskowego świa-

dectwa dopuszczenia do przewozu towarów niebez-

piecznych, a także wzór i sposób jego wypełniania.

Brak tego rozporządzenia uderza w obywateli

(nr 9562)

do ministra obrony narodowej

1) organy wojskowe właściwe do wydawania ze-

zwolenia wojskowego na przejazd drogowy;

2) sposób i tryb wydawania zezwolenia wojskowe-

go na przejazd drogowy;

3) wzór i sposób wypełniania zezwolenia wojsko-

wego na przejazd drogowy oraz wzory dokumentów

związanych z jego wydawaniem;

150

4) wykaz towarów niebezpiecznych, których prze-

wóz podlega obowiązkowi uzyskania zezwolenia woj-

skowego na przejazd drogowy.

Brak tego rozporządzenia uderza w obywateli

(nr 9563)

do ministra obrony narodowej

rozporządzenia do ustawy dnia 5 grudnia 1996 r.

ne: programy uzupełniające dla określonej specjali-

zacji, zawierające zakres wymaganej wiedzy teore-

tycznej i wymaganych umiejętności praktycznych,

formy i metody ich nabywania, okres trwania i spo-

sób odbywania szkolenia uzupełniającego oraz formy

i metody oceny nabytej przez lekarza wiedzy i umie-

jętności, a także sposób zaliczenia szkolenia uzupeł-

niającego.

Brak tego rozporządzenia uderza w obywateli

(nr 9564)

do ministra obrony narodowej

Rzeczypospolitej Polskiej – art. 69b ust. 4

wykaz produktów leczniczych oznaczonych symbo-

lem OTC i wyrobów, o których mowa w ust. 3, wyda-

wanych bezpłatnie, oraz sposób i tryb ﬁnansowania

ponoszonych kosztów.

Brak tego rozporządzenia uderza w obywateli

(nr 9565)

do ministra obrony narodowej

151

wo lotnicze – art. 140 ust. 7.

W tym rozporządzeniu

komisji, o których mowa w ust. 6.

Brak tego rozporządzenia uderza w obywateli

(nr 9566)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie niezrealizowanego rozporządzenia

wodzie psychologa i samorządzie zawodowym psycho-

logów – art. 8 ust. 9.

W tym rozporządzeniu miały

stażu zawodowego, tryb i czas jego odbywania.

Brak tego rozporządzenia uderza w obywateli

(nr 9567)

do ministra pracy i polityki społecznej

zaminu państwowego.

Brak tego rozporządzenia uderza w obywateli

(nr 9568)

do ministra pracy i polityki społecznej

miały zostać określone: sposób działania komisji eks-

pertów oraz zasady wynagradzania jej członków.

152

Brak tego rozporządzenia uderza w obywateli

(nr 9569)

do ministra nauki i szkolnictwa wyższego

– art. 19 ust. 8

Szanowna Pani Minister!

Zgodnie z informacjami

(nr 9570)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

w sprawie niezrealizowanego rozporządzenia

głady – art. 4 ust. 3 pkt 6.

W tym rozporządzeniu

miały zostać określone: granice Pomnika Zagłady,

logiczne – Obóz w Chełmnie nad Nerem, oraz obszar

Brak tego rozporządzenia uderza w obywateli

(nr 9571)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie wyjścia na wolność

skie więzienia opuści w najbliższych latach prawie

nich są mordercy, pedoﬁle,gwałciciele.

Opuszcząwię-

zienia w latach 2013–2017.

Istnieje ryzyko, że znów

będą zabijać.

A państwo nie jest w stanie ich po-

wstrzymać.

W 1989 r. weszła w życie amnestia obej-

mująca skazanych na śmierć, kara nie mogła być

zmieniona na dożywocie, bo polskie prawo nie prze-

widywało wówczas takiej kary.

Później zaś zmiana

153

decyzji była niemożliwa, bo prawo nie działa wstecz.

Najwyższe wyroki zmieniano na 25 lat.

Dzisiejsze

prawo przewiduje, że po wyjściu z więzienia przestęp-

cy mogą robić, co chcą.

Żadnych formalnych środków

kontroli nad nimi nie ma i nie ma też żadnej możli-

wości zmian prawnych, które objęłyby tych ludzi.

Oczywiście, więźniowie muszą przed opuszczeniem

zakładu karnego wskazać swoje miejsce zamieszka-

nia, kłopot polega jednak na tym, że w zdecydowanej

większości przypadków będą wskazywać swój ostat-

ni adres, najczęściej sprzed 25 lat.

W wielu przypad-

kach będzie on już nieaktualny.

Morderca może się

więc zaszyć gdziekolwiek, stając się powtórnie zagro-

żeniem dla społeczeństwa.

1.

Jakie zostaną podjęte działania, które sprawią,

że po wyjściu z więzienia najgroźniejsi przestępcy nie

będą stanowić zagrożenia dla społeczeństwa?

2.

Czy są przewidywane zmiany Kodeksu karne-

go, zgodnie z którymi skazanego za morderstwa

więźnia, który odsiedzi wyrok, sąd będzie mógł skie-

rować na dalsze leczenie?

3.

Jak obecnie wygląda nieformalny policyjny nad-

zór nad przestępcami, którzy wyszli na wolność?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 9572)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie śmierci dzieci

Szanowny Panie Ministrze!

Rodzice zastępczy

z Pucka przyznali się do pobicia ze skutkiem śmier-

telnym i zabójstwa 5-letniej Klaudii i jej 3-letniego

brata.

W obliczu tej tragedii jeszcze bardziej zatrwa-

żająca jest niewydolność polskiego systemu, który

w sposób znikomy pomaga rodzicom biologicznym

utrzymać i wychować dzieci.

Według biologicznej mat-

ki zamordowanych dzieci rodzina zastępcza zaopie-

kowała się jej dziećmi tylko dla pieniędzy.

Gdy ona

opiekowała się swoimi dziećmi, dostawała 1,5 tys. zł

miesięcznie i m.in. z biedy odebrano jej dzieci.

Nato-

miast rodzice zastępczy otrzymywali za ich wycho-

wanie 7,5 tys. Wygląda na to, że potrzebowali dzieci,

aby poprawić swoją sytuację ekonomiczną.

Ta dra-

matyczna sytuacja jasno pokazuje, że polskie rodziny

żyjące na skraju ubóstwa (a których w Polsce jest

coraz więcej) nie dostają od państwa wystarczającej

pomocy, by móc w przyszłości samodzielnie stanąć

na nogi.

Wszystko to pokazuje, że polskie prawo jest

nieudolne.

1.

Jakie działania zostaną podjęte, aby w przy-

szłości zapobiegać takim sytuacjom?

2.

Dlaczego pomoc materialna rodzinom w Polsce

jest tak niska?

3.

Jakie działania zostaną podjęte, aby polepszyć

sytuację ekonomiczną polskich rodzin?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie śmierci dzieci

brata.

Wcześniej twierdzili, że chłopiec spadł ze scho-

dów, a dziewczynka utopiła się w brodziku.

Pierwsze

dziecko zginęło w lipcu.

Jak to się stało, że prokura-

tura od lipca do tej pory nie ustaliła przyczyny jego

śmierci?

Dopiero, kiedy tydzień temu zginęło drugie

dziecko, w ciągu tygodnia udało się ustalić przyczynę

śmierci obojga dzieci.

Od śmierci pierwszego dziecka

upłynęły ponad dwa miesiące.

Prokuratura powinna

intensywnie prowadzić te czynności, a niestety w cią-

gu prawie trzech miesięcy nie zostały one zakończo-

ne.

I dopiero jak się zdarzyła druga tragedia, proku-

ratura przyspieszyła.

Wszystko to pokazuje, że pol-

skie prawo jest nieudolne.

prokuratura nie ustaliła przyczyny śmierci pierwsze-

go dziecka, dopiero gdy doszło do kolejnej śmierci,

obojga dzieci?

3.

Jak obecnie wygląda system nadzoru, kontroli

i wsparcia dla rodziców zastępczych w Polsce?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

154

Interpelacja

(nr 9573)

do prezesa Rady Ministrów

ﬁrmie radnego Platformy Obywatelskiej

Aluglass-Realizacja sp. z o.o.

„Dziennik Gazeta Prawna” w dniu 18 września

br. opublikował artykuł pt. „Radny Platformy pienią-

dze dostał za Stadion Narodowy.

Reszta czeka”,

w którym opisano sposób pozyskania oraz realizacji

roszczeń z tytułu wykonania kontraktów zawartych

przez ﬁrmęAluglass-Realizacjasp.zo.o.nabudowie

Stadionu Narodowego.

Z treści artykułu wynika, iż ﬁrmaradnegom.st.

Warszawy z Platformy Obywatelskiej, pana P. K.

Aluglass-Realizacja sp. z o.o. uzyskała kontrakty

bezpośrednio z Narodowego Centrum Sportu sp. z o.o.

na realizację inwestycji na Stadionie Narodowym na

łączną kwotę blisko 58 mln zł.

Z tej kwoty kontrakty

na kwotę 13,8 mln zł zrealizowała samodzielnie.

Po-

zostałe we współpracy z innymi ﬁrmami.

Jak przywołuje autor artykułu, już wiosną br.

„Puls Biznesu” informował, iż część kontraktów ﬁr-

ma Aluglass-Realizacja sp. z o.o. dostała bez przetar-

gu, w trybie negocjacji bez ogłoszenia.

W związku z tymi informacjami proszę o odpo-

wiedź:

1.

Czy Rada Nadzorcza Narodowego Centrum

Sportu sp. z o.o. (NCS) posiadała wiedzę o udzielaniu

na jakikolwiek zakres robót związanych z realizacją

Stadionu Narodowego zamówień na zasadzie: bez

przetargu, w trybie negocjacji bez ogłoszenia?

2.

Czy Rada Nadzorcza NCS, a w której swoich

reprezentantów posiadają minister ﬁnansów(U.D.),

minister sportu i turystyki (J. M., K. G.), minister

rozwoju regionalnego (W. T.), minister skarbu pań-

stwa (K. P.) podjęła jakiekolwiek działania w celu

wyjaśnienia postawionych już wiosną przez opinio-

twórczy tytuł prasowy, jakim jest „Puls Biznesu”, br.

zarzutów wobec podmiotu realizującego z wolnej ręki

z publicznych środków wielomilionowe zamówienie

na część robót przy budowie Stadionu Narodowego?

3.

Jakie są szczególne powody podpisania przez

spółkę Aluglass-Realizacja sp. z o.o. umów bezpo-

średnio z Narodowym Centrum Sportu sp. z o.o.,

a nie z głównym wykonawcą kontraktu na budowę

Stadionu Narodowego ﬁrmąHydrobudowaSA?

4.

Czy poza ﬁrmąAluglass-RealizacjaNarodowe

Centrum Sportu sp. z o.o. zawierało bezpośrednio

umowy z innymi ﬁrmamirealizującymizadaniaprzy

budowie Stadionu Narodowego w trybie bezprzetar-

gowym?

Jeśli tak, jakie to ﬁrmy i jakiego rodzaju

zadania wykonywały?

5.

Czy NCS uzyskało stanowisko prezesa Urzędu

Zamówień Publicznych przed podpisaniem umów

z ﬁrmąAluglass-Realizacjasp.zo.o.nazastosowany

w tym przypadku tryb udzielenia zamówienia?

Z poważaniem

Poseł Jerzy Polaczek

Bytom, dnia 26 września 2012 r.

Interpelacja

(nr 9574)

do ministra skarbu państwa

w sprawie wykonywania nadzoru

właścicielskiego nad spółką z udziałem

Skarbu Państwa Bumar sp. z o.o.

Wypełniając mandat posłów na Sejm RP, otrzy-

maliśmy informacje w sprawie nieprawidłowości

w zakresie funkcjonowania Cenrex spółki z ograni-

czoną odpowiedzialnością, w której większościowym

udziałowcem w wysokości 51% udziałów jest Bumar

spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą

W Bumar spółka z ograniczoną odpowiedzialno-

ścią z siedzibą w Warszawie większościowym udzia-

łowcem jest Skarb Państwa.

Problem dotyczy nieprofesjonalnego i niegospo-

darnego zarządzania Cenrex sp. z o.o., na skutek ce-

lowych i konsekwentnych działań większościowego

udziałowca Bumar sp. z o.o.

mar sp. z o.o. od 2009 r. konsekwentnie wstrzymuje

się od głosu przy zatwierdzaniu rocznych sprawozdań

ﬁnansowychCenrexsp.zo.o.,couniemożliwiawy-

płatę dywidendy za rok 2010 dla udziałowców.

Ponadto, zgodnie z postanowieniami umowy Cen-

rex sp. z o.o., z dniem zatwierdzenia sprawozdania

ﬁnansowegozarok2009wygasakadencjaaktualne-

go prezesa Zarządu Cenrex sp. z o.o., a działanie Bu-

mar sp. z o.o. uniemożliwia zmiany w składzie oso-

bowym zarządu spółki, co z kolei utrudnia przepro-

wadzenie zmian w zakresie strategii działania i pla-

nów rozwoju Cenrex sp. z o.o. na przyszłość.

z dnia 8 sierpnia 1996 r.

(Dz. U. Nr 106, poz. 492, t.j.

z dnia 26 marca 2012 r., Dz. U. z 2012 r. poz. 392),

minister kieruje, nadzoruje i kontroluje działalność

Przepisy ustawy o zasadach wykonywania upraw-

gają do kompetencji ministra właściwego do spraw

Skarbu Państwa wykonywanie uprawnień wynika-

jących z praw majątkowych Skarbu Państwa.

155

Szczegółowe zasady nadzoru właścicielskiego nad

19.03.2010 r. (zmienione zarządzeniem nr 13 mini-

stra skarbu państwa z dnia 13.02.2012 r.).

nister skarbu państwa nie podjął działań w ramach

nadzoru właścicielskiego nad Bumar sp. z o.o., powo-

łując się na brak prawnych uregulowań dotyczących

niekonsekwencji, niezatwierdzenia rocznych spra-

wozdań ﬁnansowychspółkizograniczonąodpowie-

dzialnością.

W przedstawionej wyżej sytuacji prawnej Cenrex

sp. z o.o. w zakresie niezatwierdzenia sprawozdania

ﬁnansowegospółkiza2009r.naskutekwstrzyma-

nia się od głosu Bumar sp. z o.o. istnieje niemożność

dokonania podziału zysku lub pokrycia straty, a w kon-

sekwencji paraliż prawny i faktyczny funkcjonowa-

nia spółki (art. 53 ust. 3 ustawy o rachunkowości

z dnia 29 września 1994 r.

– Dz. U. Nr 121, poz. 591,

t.j. z dnia 2 września 2009 r., Dz. U. Nr 152,

poz. 1223).

W naszej ocenie, minister skarbu państwa powi-

nien stosować rozszerzone w stosunku do obowiązu-

jących przepisów prawa formy i procedury nadzoru

właścicielskiego celem wzrostu efektywności działa-

nia, skuteczności zarządzania i wartości spółek z udzia-

łem Skarbu Państwa.

Bezpośredni nadzór nad działalnością spółek

z udziałem Skarbu Państwa sprawują rady nadzorcze

2000 r.

Kodeks spółek handlowych – Dz. U. Nr 94,

poz. 1037).

W spółkach z udziałem Skarbu Państwa

– w ramach funkcjonujących rad nadzorczych – mogą

być też powoływane doraźne lub stałe komisje pro-

blemowe oraz zespoły robocze, np.: do spraw audytu,

zagadnień personalnych.

Powinna też być dokony-

wana – przez odpowiednie komórki nadzoru – ocena

stopnia realizacji zadań rzeczowo-ﬁnansowychoraz

wyników ekonomiczno-ﬁnansowychspółekzudzia-

łem Skarbu Państwa.

Minister skarbu państwa powinien też dokony-

wać – w ramach systemu monitorowania podmiotów

z udziałem Skarbu Państwa – prawidłowości funk-

cjonowania ww. podmiotów w zakresie ich oceny sy-

tuacji ﬁnansowej,prawnejigospodarczej.

w Cenrex sp. z o.o. możliwe jest:

a) wprowadzenie regulacji prawnych jedno-

znacznie określających skutki prawne niezatwier-

dzenia rocznego sprawozdania ﬁnansowegowspół-

kach z ograniczoną odpowiedzialnością, w których

większościowym udziałowcem są spółki z udziałem

Skarbu Państwa,

b) zwiększenie intensywności działań ministra

skarbu państwa w ramach nadzoru właścicielskiego

nad Bumar sp. z o.o. jako większościowym udziałow-

cem Cenrex sp. z o.o.?

celem rozwiązania przedstawionego przez nas pro-

blemu?

Z poważaniem

Posłowie Wojciech Zubowski

i Dawid Jackiewicz

Warszawa, dnia 26 września 2012 r.

Interpelacja

(nr 9575)

do ministra gospodarki

w sprawie sposobu naliczania ekwiwalentu

W związku z likwidacją kopalń postanowiono de-

putat węglowy w naturze zastąpić ekwiwalentem

pieniężnym.

Jest on wypłacany ze środków budżeto-

wych osobom uprawnionym na podstawie układu

2002 r.

Kwestię zasad wypłaty ekwiwalentu reguluje

Ustawa ta nie zmniejsza ilości należnego emerytom

i rencistom węgla.

Jednak zapis mówiący o wypłacie

ekwiwalentu na podstawie przeciętej średniorocznej

Orzech II jest krzywdzący dla uprawnionych, ponie-

waż pozbawia automatycznie uprawnionego około

tony węgla.

Sposób przeliczania ekwiwalentu dalece

odbiega od ceny rynkowej 2,5 t węgla.

Gwoli wyja-

śnienia – nabywca nie ma możliwości kupna węgla

po cenie zbytu, w handlu obowiązuje cena detaliczna.

I tak – jeżeli byli pracownicy kopalń mają prawo do

określonej ilości węgla, powinni otrzymać ekwiwa-

lent, który umożliwi im zakup danej ilości.

Uwzględ-

niając znaczenie słowa: ekwiwalent, powinien on za-

pewnić wymianę równowartościową.

Dla osób upraw-

nionych sposób wypłaty ekwiwalentu stanowi jawne

łamanie art. 2 konstytucji, mówiącego o zasadzie

sprawiedliwości społecznej.

Z informacji, które uzy-

skałam, wynika również, że kolejarzom korzystają-

cym z tego samego prawa do bezpłatnego deputatu

węglowego ekwiwalent wypłacany jest po cenie deta-

licznej, a byłym górnikom zaś po cenie zbytu.

Biorąc pod uwagę przedstawione powyżej okolicz-

156

2.

Czy ministerstwo zamierza ponownie przeana-

Z wyrazami szacunku

Wałbrzych, dnia 26 września 2012 r.

Interpelacja

(nr 9576)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie wzrastających opłat

za przedszkola

Szanowna Pani Minister!

Z sondy przeprowadzo-

nej w gminach przez dziennik „Rzeczpospolita” wy-

nika, że opłaty za opiekę nad dzieckiem w przedszko-

lach są coraz wyższe.

Część gmin wprowadziło pod-

wyżki nawet o 100%, pozostałe natomiast noszą się

z takim zamiarem.

Gminy podnoszą opłaty z uwagi

na rosnące koszty utrzymania placówek, ale również

uzasadniają to faktem, że nie są w stanie sprostać

nowym zadaniom, jakie nakłada na nie rząd.

Przy-

kładem są chociażby podwyżki dla przedszkolnych

nauczycieli czy obowiązek rocznego przygotowania

przedszkolnego dla pięciolatków.

Samorządy muszą

pokryć te koszty z własnych środków, gdyż w marcu

rząd obiecał przeznaczyć 500 mln subwencji dla

przedszkoli, jednak nie zostało to uwzględnione

w budżecie na 2013 r.

wiedziana subwencja dla przedszkoli nie została

uwzględniona w przyszłorocznym budżecie?

Z poważaniem

Poseł Jan Warzecha

Warszawa, dnia 26 września 2012 r.

(nr 9577)

do ministra ﬁnansów

w sprawie polskich winnic

Szanowny Panie Ministrze!

W ostatnim czasie

ciele winnic coraz częściej zawieszają produkcję wina.

Według przedstawicieli Polskiego Instytutu Winoro-

śli i Wina powodem takiego stanu rzeczy są obowią-

zujące przepisy.

Winiarze są bowiem objęci szczegól-

nym nadzorem podatkowym – kontrolą akcyzową,

przez co funkcjonariusze celni mają nieograniczone

możliwości ingerowania w działalność danego przed-

siębiorstwa.

Posiadają prawo do niezapowiedzianych

kontroli, jak również nadzorowania wszystkich ope-

racji w tego typu ﬁrmach.PIWiWszacuje,żewPol-

sce jest nawet 100 tys. ha ziemi, na której można

założyć winnice dające zatrudnienie tysiącom osób.

Według szacunków w naszym kraju funkcjonuje oko-

ło pół tysiąca winnic, z których niewiele sprzedaje

wino legalnie.

Pozostali natomiast wytwarzają wino

hobbystycznie lub zasilają szarą strefę.

sów zamierza wprowadzić stosowne zmiany w prze-

pisach, które ułatwiałyby właścicielom winnic rozwój

produkcji ich wyrobów?

Z poważaniem

Poseł Jan Warzecha

(nr 9578)

do ministra obrony narodowej

w sprawie licznych rezygnacji

ze służby wojskowej

Szanowny Panie Ministrze!

Według wyników

badań Wojskowego Biura Badań Społecznych poło-

wa szeregowych zawodowych i jedna trzecia podoﬁ-

cerów mających pięcioletni staż pracy planuje odejść

z armii.

Wśród żołnierzy posiadających minimalną

wysługę do otrzymania emerytury wojskowej, czyli

15 lat służby, dane są jeszcze bardziej niepokojące.

Już w pierwszym półroczu tego roku według infor-

macji MON z armii odeszło 2615 żołnierzy.

Głów-

nym powodem tak licznych rezygnacji ze służby

wojskowej są zbyt małe zarobki w stosunku do re-

alnego zagrożenia życia i zdrowia oraz brak możli-

wości rozwoju i lepsze perspektywy na cywilnym

rynku pracy.

Masowe odejścia z armii mogą mieć

157

negatywne skutki dla bezpieczeństwa państwa,

zwłaszcza że wojsko opuszczają doświadczeni i wy-

kwaliﬁkowaniżołnierze.

zamierza podjąć ministerstwo, aby zapobiec tak licz-

nym rezygnacjom ze służby wojskowej?

Z poważaniem

Poseł Jan Warzecha

(nr 9579)

do ministra edukacji narodowej

Szanowna Pani Minister!

W opinii rodziców

i opiekunów dzieci z autyzmem w wielu polskich

szkołach brakuje przeszkolonych nauczycieli, którzy

mogliby pracować z ich dziećmi.

Ich zdaniem nauczy-

ciele nie wiedzą, jakie metody terapeutyczne zasto-

sować i jak stworzyć odpowiednie warunki do pracy.

Efekt jest taki, że dzieci są izolowane i pozostawiane

same sobie.

Bywa i tak, że są usuwane ze szkół lub

kierowane na nauczanie indywidualne.

Autyzm jest

zaburzeniem, u podstaw którego leży nieprawidłowa

praca mózgu.

Powoduje trudności w postrzeganiu

tknięte tą chorobą nie potraﬁązapanowaćnadswo-

imi emocjami, jednocześnie są bardzo wrażliwe i in-

teligentne.

Według danych systemu informacji oświa-

towej w polskich szkołach i przedszkolach uczy się

obecnie 7815 dzieci i młodzieży z autyzmem.

strzega konieczność zwiększenia liczby wykwaliﬁ-

kowanej kadry potrzebnej do pracy z dziećmi auty-

stycznymi?

Z poważaniem

Poseł Jan Warzecha

(nr 9580)

do ministra ﬁnansów

w sprawie nielegalnego handlu stalą

Szanowny Panie Ministrze!

W ostatnich dniach

prasa informowała opinię publiczną, iż budżet pań-

stwa traci rocznie 250–400 mln zł na nielegalnym

handlu stalą.

Powoduje to proceder wykorzystywania

zerowej stawki VAT w dostawach stali w ramach UE.

Spekulanci kupują stal i deklarują jej eksport, co jest

wystarczającym powodem niepłacenia podatku VAT.

Tymczasem deklarowana na eksport stal nie opusz-

cza granic naszego państwa, natomiast za pomocą

podstawionych ﬁrmjestsprzedawananakrajowym

rynku.

Uzupełnieniem tego procederu jest także nie-

legalny import stali do Polski.

Dużo tańszej, bo rów-

nież sprzedawanej bez naliczania podatku.

stwo i podległe mu służby zamierzają podjąć stosow-

ne działania w celu zlikwidowania wspomnianego

powyżej procederu?

Z poważaniem

Poseł Jan Warzecha

(nr 9581)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie zwiększającej się liczby

Szanowna Pani Minister!

TNS Polska na zlecenie

Fundacji BOŚ przeprowadził badania na temat oty-

łości wśród dzieci.

Wynika z nich, że w ciągu ostat-

nadwagą wzrosła trzykrotnie.

Według ekspertów pol-

zdrowej żywności, co stanowi główne źródło ich pro-

blemów zdrowotnych.

Ma to związek z tym, że tylko

43% sklepików należy do szkół, a pozostałymi zarzą-

dzają osoby prywatne, którym najczęściej zależy bar-

dziej na zysku niż na zdrowiu dzieci.

Jak wynika

z przytoczonych badań, tylko w 25% sklepików sprze-

dawane są kanapki z razowego chleba lub pełnoziar-

nistego pieczywa, w 16% – sałatki, w 33% – jogurty,

a w 18% – warzywa.

Natomiast we wszystkich można

zakupić batony, słodkie bułki czy słodzone napoje.

W związku z tym, że dzieci i młodzież większość cza-

su spędzają w szkole, to właśnie w niej powinno

kształtować się dobre nawyki żywieniowe.

158

jącym pytaniem: Czy ministerstwo zamierza wpro-

wadzić skuteczny program walki z otyłością wśród

Z poważaniem

Poseł Jan Warzecha

(nr 9582)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie rosnącego ubóstwa wśród dzieci

Szanowny Panie Ministrze!

Według raportu mię-

dzynarodowej organizacji UNICEF ponad milion pol-

nych dostępu do podstawowych, niezbędnych do pra-

widłowego rozwoju dóbr.

Polskie dzieci są jedny-

mi z najbiedniejszych w Europie.

Aż 21% dzieci nie

otrzymuje regularnych posiłków, bo żyje w rodzi-

nach, gdzie dochód jest niższy niż połowa średniej

krajowej.

Eksperci alarmują, że dotknięte ubóstwem

dzieci mają trudności z nauką, są wykluczane spo-

łecznie, a wiele z nich w dorosłym życiu będzie zda-

nych na opiekę społeczną.

wzrastającego ubóstwa wśród dzieci?

2.

Jakie konkretne i skuteczne działania zamie-

rza podjąć ministerstwo w celu zmniejszenia ubóstwa

w kraju?

Z poważaniem

Poseł Jan Warzecha

(nr 9583)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Przyjęty przez Radę

Ministrów „Program budowy dróg krajowych na lata

2011–2015” odkłada w czasie budowę drogi ekspre-

sowej S 19 na terenie województwa podkarpackiego.

Według przedstawicieli Stowarzyszenia Samorządów

Terytorialnych „Aglomeracja Rzeszowska” przesu-

wanie w czasie realizacji drogi ekspresowej S19 jest

sprzeczne z interesami państwa w dziedzinie trans-

portu oraz uniemożliwia realizację działań związa-

nych z rozwojem województwa.

Powoduje marginali-

zację Rzeszowa, lokując to miasto w obszarze pery-

feryjnym, ograniczając jego znaczenie, jako ważnego

punktu tranzytowego i transgranicznego na kierun-

ku północ – południe.

Odcinek ten, wpisany od po-

czątku członkostwa Polski w Unii Europejskiej w sieć

transeuropejskich korytarzy transportowych łączy

południowo-wschodnią część kraju ze wschodnią Sło-

wacją i Węgrami, a także z powstającą na terenie

Polski siecią autostrad i dróg ekspresowych.

Reali-

zacja tej inwestycji umożliwiłaby wyprowadzenie ru-

chu tranzytowego z Rzeszowa, uwolniłaby nowe te-

reny inwestycyjne, jak również stworzyłaby dodatko-

we miejsca pracy.

stwo zamierza włączyć do zadań priorytetowych bu-

bierna oraz Świlcza – Barwinek?

Z poważaniem

Poseł Jan Warzecha

(nr 9584)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie wypłaty wynagrodzeń

dla nauczycieli

Szanowna Pani Minister!

Samorządy i związki

zawodowe ostrzegają, że w przyszłym roku może za-

braknąć pieniędzy na wynagrodzenia dla nauczycie-

li.

W 2013 r. subwencja oświatowa wyniesie 39,8 mld zł

i będzie wyższa o 2,8% od obecnej.

Jednak od wrze-

śnia tego roku wynagrodzenia dla nauczycieli wzro-

sły średnio o 3,8%, wskutek czego istnieje ryzyko, że

przyszłoroczna subwencja nie zrekompensuje kosz-

tów podwyżek.

W efekcie biedniejące gminy nie będą

wstanie wypłacić należnych pensji nauczycielom.

Dlatego proszę o odpowiedź: Czy ministerstwo

dostrzega skalę tego problemu i jak zamierza temu

zapobiec?

Z poważaniem

Poseł Jan Warzecha

159

Interpelacja

(nr 9585)

do ministra środowiska

w sprawie zbiorników retencyjnych

Szanowny Panie Ministrze!

Narastająca susza

powoduje, że zarządcy rzek i naukowcy alarmują, iż

brakuje zbiorników, które pozwoliłyby magazynować

wodę.

Twierdzą, że zasoby wody tracimy poprzez

zbyt szybki, niekontrolowany spływ wód do Bałtyku

w okresach występowania dużych przepływów, na

przykład po ulewnych deszczach.

Według przedsta-

wicieli Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej po-

winniśmy magazynować w kraju co najmniej 15%

wody odpływowej, a nie jak obecnie zaledwie 6%.

Taki stan nie pozwala bowiem na racjonalne gospo-

darowanie odpływem, w związku z czym nie jest

możliwe uzupełnianie zasobów wody w rzekach

w okresie suszy.

ilości zbiorników retencyjnych, w tym zapowiadane-

go od wielu lat zbiornika Kąty – Myscowa?

Z poważaniem

Poseł Jan Warzecha

(nr 9586)

do ministra obrony narodowej

w sprawie kontraktowych żołnierzy

zawodowych, którym odmówiono powołania

do służby stałej, na przykładzie

czącą żołnierza K. F.

zdesperowany podoﬁcer,starszykapralK.F.,który

pełnił czynną służbę wojskową w okresie od 1 lipca

1997 r. do 31 grudnia 2004 r. w jednostce wojskowej

do 31 grudnia 2010 r. pełnił zawodową służbę kon-

traktową w tej samej jednostce, co łącznie stanowi

staż w służbie wojskowej 13,5 roku.

W tym czasie

starszy kapral F. odbywał służbę w polskim kontyn-

gencie wojskowym w składzie międzynarodowych sił

stabilizacyjnych w Republice Iraku od 5 sierpnia 2003 r.

do 22 stycznia 2004 r.

W tym czasie za wzorowe wy-

konywanie zadań, duże zaangażowanie i nienaganną

postawę otrzymał wyróżnienia i odznaczenia.

Przed zakończeniem kontraktu, w sierpniu 2010 r.,

starszy kapral K. F. złożył wniosek o powołanie do

służby stałej.

Na powołanie do służby stałej nie wy-

raził zgody dowódca Wojsk Lądowych, wydając roz-

kaz personalny nr 99 z dnia 9 listopada 2010 r.

Roz-

kaz ten został zaskarżony do szefa Sztabu General-

nego Wojska Polskiego, który decyzją 78 z dnia 2 lute-

go 2011 r. uchylił rozkaz personalny pierwszej instan-

cji, wskazując m.in. na bardzo dobre oceny z opinio-

wania służbowego oraz pozytywną ocenę z wychowa-

nia ﬁzycznego.

Dowódca Wojsk Lądowych po ponownym rozpa-

trzeniu sprawy starszego kaprala K. F. decyzją z lu-

tego 2011 r. uznał postępowanie za bezprzedmiotowe

i nie zawarł kolejnego kontraktu.

Z kolei szef Sztabu

Generalnego WP utrzymał w mocy swoją decyzję.

Wobec zaistniałej sytuacji sprawa została skiero-

wana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie, który orzeczeniem z dnia 16 listopada

2011 r. postanowił umorzyć zaskarżoną decyzję szefa

Sztabu Generalnego w Warszawie odnośnie do umo-

rzenia postępowania w sprawie powołania poszkodo-

wanego do służby wojskowej.

Mimo to, że Wojewódz-

ki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił

o uchyleniu niesprawiedliwej dla starszego kaprala

K. F. decyzji szefa Sztabu Generalnego WP, poszko-

dowany podoﬁcerniemożedoczekaćsięponownego

kontraktu ani przyjęcia do stałej służby zawodowej.

W efekcie jest on już prawie dwa lata bez pracy, przez

co popadł w kłopoty ﬁnansowe.

Manautrzymaniu

dwójkę małych dzieci i żonę na zasiłku dla bezrobot-

nych.

Jego zaległości w WAM za mieszkanie służbo-

we przekraczają kwotę 10 tys. zł.

Moje pytania do Ministra są następujące:

Czy tak powinno się postępować z żołnierzami

zawodowymi, którzy tracili zdrowie i narażali swoje

życie na misjach zagranicznych?

Czy dowództwo wojskowe może działać na zwłokę,

żeby móc interpretować przepisy na swoją korzyść?

Dlaczego mimo ostatecznego wyroku sądu nie

umożliwiono poszkodowanemu żołnierzowi powrotu

do służby w WP*

)

?

Z wyrazami szacunku

Poseł Teresa Hoppe

Gdynia, dnia 26 września 2012 r.

*

)

160

Interpelacja

(nr 9587)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie założeń do projektu ustawy

Szanowny Panie Ministrze!

Wnoszony przez Pana

Ministra projekt założeń projektu ustawy o zmianie

ustawy o ochronie zwierząt ma implementować w tre-

ści nowelizacji, w zgodzie z unijnym prawem trakta-

towym, przepisy rozporządzenia Rady Unii Europej-

porządzenie to w art. 4 ust. 4 zezwala na uśmiercenie

zwierzęcia bez ogłuszenia w przypadku tzw. uboju

rytualnego: według szczególnych metod wymaga-

nych przez obrzędy religijne.

Jednocześnie art. 26

ust. 1 aktu nie zabrania państwom członkowskim

utrzymania wewnętrznych przepisów ochrony zwie-

rząt podczas uboju, a ust. 2 tegoż artykułu deklaru-

je możliwość przyjmowania wewnętrznych przepisów

krajowych dla podwyższania standardów ochrony

zwierząt również w pkt c), w odniesieniu do art. 4

pkt 4 powyższego rozporządzenia.

Przytoczone arty-

kuły rozporządzenia nie kolidują ze sobą zatem

w odniesieniu do możliwości podjęcia kroków legisla-

cyjnych w państwach członkowskich w zgodzie z etycz-

ną intencją rozważenia kwestii stosowania uboju

oszczędzającego zwierzęciu niepotrzebnego cierpie-

nia.

Z możliwości takiej skorzystały już państwa UE

m.in. Szwecja, wprowadzając na swoim terenie zakaz

stosowania uboju bez ogłuszenia i żądając od Komisji

Europejskiej ponownej rewizji kwestii poprawności

stosowania legislacji w zakresie wykorzystania me-

tody uboju rytualnego na terenie UE.

Problem uboju rytualnego bez ogłuszenia budzi

nie od dziś etyczne, religijne i prawne kontrowersje

i zaniepokojenie nie tylko w naszym kraju, ale rów-

nież wśród obywateli państw i instytucji Wspólnoty

Europejskiej.

Należy przytoczyć tu: fakty krytycz-

nych zapytań europarlamentarzystów kierowanych

do Komisji Europejskiej w tej sprawie, podkreślają-

cych negatywną opinię co do uboju rytualnego za-

wartą w raporcie projektu „Diarler”, rezolucję Par-

lamentu Europejskiego z 4 lipca tego roku w kwestii

strategii Unii Europejskiej w zakresie ochrony i do-

brostanu zwierząt na lata 2012–2015 podkreślającą

nadużycia na rynkach wewnętrznych państw człon-

kowskich związanych z takim ubojem i problemem

etykietowania tak pozyskanego mięsa oraz aktualne

petycje obywateli Unii Europejskiej do Parlamentu

Europejskiego o delegalizację uboju rytualnego.

Wydaje się być zatem co najmniej istotne, w zgo-

dzie z art. 1 ust. 3 o ochronie zwierząt, szersze skon-

sultowanie kwestii obecnej nowelizacji z naszymi

rodzimymi pozarządowymi organizacjami ochrony

praw zwierząt i pozostałymi kompetentnymi w tej

materii instytucjami odnoszącymi się aktualnie ne-

gatywnie do kwestii takiego uboju.

1.

Jaki przepis projektu wnoszonej nowelizacji ma

według Pana Ministra zawierać deklaracje zgodne

z intencją przytaczanego art. 26 rozporządzenia WE

nr 1099/2009, pozostawiające polskiemu ustawodaw-

stwu wolność co do możliwości regulowania proble-

mu uboju bez ogłuszenia w przypadku potrzeby

wprowadzeniem zdecydowanych restrykcji lub wy-

jątków dla szerszej ochrony zwierząt i ich dobrostanu

w trakcie uboju?

2.

Czy przeprowadzono już wyżej wspomniane

konsultacje z organizacjami pozarządowymi w aspek-

cie zapisów tyczących uboju rytualnego w przygoto-

wanej nowelizacji?

Jeśli tak, to z kim były przepro-

wadzane, kiedy i jakie stanowisko wypracowano?

3.

Czy podziela Pan Minister opinię, że rytualny

ubój jest zazwyczaj okrutny dla zwierzęcia i czy we-

dług Pana należy tego okrucieństwa unikać, a wręcz

je wyeliminować, nawet za cenę utraty niektórych

rynków zbytu mięsa pochodzącego z tak przeprowa-

dzonego uboju?

Z poważaniem

Poseł Tadeusz Woźniak

(nr 9588)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie prawidłowej interpretacji

aktualnych przepisów ustawy

Szanowny Panie Ministrze!

W aspekcie analizy

przepisów prawa regulujących zagadnienie tzw. ubo-

ju rytualnego w Polsce uwagę zwraca brak zgodno-

z 9 września 2004 r. dopuszczającego ubój zwierząt

bez uprzedniego ogłuszenia zgodnie z obyczajami re-

ligijnymi zarejestrowanych związków wyznaniowych

z nadrzędnymi przepisami zawartymi w art. 34

przepisy jednoznacznie nie zezwalają na przeprowa-

dzanie na terenie Polski uboju zwierząt bez uprzed-

niego ogłuszenia.

Rozporządzenie to nie jest zatem

wydane według delegacji ustawowej i winno być

uchylone, ponieważ nie może prawnie sankcjonować

uboju koszernego i uboju halal na terenie naszego

kraju, czyli metod uśmiercania zwierząt poprzez wy-

krwawienie bez wcześniejszego pozbawienia ich świa-

domości, co wiąże się z niehumanitarnym przedłu-

żeniem ich cierpienia.

Metody te stosowane są na potrzeby uzyskania

mięsa do spożycia przede wszystkim przez wyznaw-

ców judaizmu i muzułmanów w zgodzie z ich zwycza-

jami religijnymi.

161

Rozporządzenie tak funkcjonujące doprowadziło

jednak do eskalacji stosowania tej metody przez pro-

ducentów mięsa wołowego i drobiowego w Polsce po-

zyskiwanego masowo przede wszystkim na eksport

również do państw spoza Unii Europejskiej.

Traktu-

ją o tym doniesienia medialne, wypowiedzi głównego

lekarza weterynarii, członków organizacji obrońców

praw zwierząt, jak i samych producentów.

Nie wyda-

je się również, aby jakiekolwiek inne akty naszego

rodzimego ustawodawstwa i prawa unijnego, okre-

ślające stosunek państwa względem mniejszości re-

ligijnych i ich obyczajów, regulowały ściśle i skutecz-

nie ten problem.

Sporządzona przez Biuro Analiz Sejmowych w tym

roku opinia (sygn.

Bas WAL 911/12) jednoznacznie

stwierdza brak zgodności powyższego rozporządze-

nia ministerialnego z treścią ustawy o ochronie zwie-

rząt.

Prokurator generalny w czerwcu tego roku zło-

żył do Trybunału Konstytucyjnego wniosek o zbada-

nie wzajemnej zgodności przepisów obu aktów w po-

wyższej materii.

Prokuratura Rejonowa Warszawa-

-Śródmieście w maju tego roku, uznając dowody

przedstawione przez organizacje ochrony zwierząt,

wszczęła śledztwo w sprawie przekroczenia upraw-

nień służbowych ministra rolnictwa w aspekcie sto-

sowania przepisów powyższego rozporządzenia nie-

zgodnego z ustawą.

Oczywiście muszę przypomnieć,

że w zgodzie z literą obowiązującego prawa narusza-

zezwala się na wykonywanie uboju bez wcześniejsze-

go ogłuszenia, stanowi przestępstwo i zagrożone jest

pozbawienia wolności do lat 3.

1.

Na jakiej podstawie, na dzień dzisiejszy, mini-

sterstwo rolnictwa zezwala na wykonywanie uboju

bez wcześniejszego ogłuszenia, tj. tzw. uboju rytu-

alnego?

2.

Czy istnieją ścisłe statystyki i rejestry tyczące

ilości pozyskanego w drodze uboju rytualnego mięsa

wszelkich zwierząt hodowlanych na terenie Polski

w latach od początku obowiązywania powyższego

rozporządzenia ministerialnego z 2004 r. do dziś,

wraz z danymi co do produkcji mięsnej pochodzącej

z takiego uboju kierowanej z Polski na eksport w od-

niesieniu do zakładów prowadzących taką produkcję

posiadających odpowiednie certyﬁkatyiatesty?

Jaka

jest wartość pozyskanego w ten sposób mięsa?

Proszę

o przedstawienie tych danych.

3.

Czy rytualny ubój zwierząt będzie w Polsce za-

kazany, czy też nadal będzie dokonywać się uboju

w sposób barbarzyński?

4.

Jak rozwiązana jest kwestia uboju rytualnego

w poszczególnych państwach członkowskich Unii Eu-

ropejskiej?

Z poważaniem

Poseł Tadeusz Woźniak

(nr 9589)

do ministra ﬁnansów

się debatą wokół rozwiązań przyjętych w projekcie

zycznych z przykrością stwierdzam, że pytania po-

stawione przeze mnie zarówno na posiedzeniu Komi-

sji Finansów Publicznych, jak i posiedzeniu podko-

misji stałej do monitorowania systemu podatkowego

zostały pozostawione bez odpowiedzi.

Znaczenie tych

spraw, a także zasięg oddziaływania materii podatku

dochodowego od osób ﬁzycznychjestistotnydlaogó-

łu społeczeństwa.

Brak rzetelnej debaty publicznej

nad proponowanym projektem ustawy pozbawi par-

lamentarzystów szansy na podjęcie świadomej i do-

brej dla podatników decyzji.

Należy ustalić, jaki będzie wpływ tej nowelizacji

na sytuację ﬁnansowąrodzin,awkonsekwencjina

sytuację demograﬁcznąPolski.

Znoszeniekolejnych

ulg przeczy głoszonej przez premiera Donalda Tuska

zasadzie polityki ﬁnansowej,którejzałożeniembyło

stopniowe obniżanie podatków i innych danin.

Pla-

nowane zmiany ulgi rodzinnej, likwidacja ulgi inter-

netowej i niekorzystne zmiany dla twórców powinny

być poprzedzone rzetelną analizą autorów projektu

ustawy.

Trudno bowiem zauważyć inny cel noweliza-

cji ustawy niż chęć obciążenia podatników większy-

mi daninami publicznymi.

Niejasności lub brak odpowiedzi w szczególności

pojawiał się przy pytaniach o obliczenia skutków ﬁ-

nansowych wprowadzonych zmian, a także beneﬁ-

cjentów i osoby, które stracą na rozwiązaniach za-

wartych w rządowym projekcie ustawy.

W przypadku

ustaw podatkowych to właśnie te kwestie decydują

o racjonalności przyjętych zmian, pokazują bowiem,

kogo rząd chce ukarać, a kogo nagrodzić, kto zaosz-

czędzi, a kto na tym straci i poniesie koszt wcześniej-

szych nieprzemyślanych decyzji rządu w sprawie za-

dłużania państwa.

sji Finansów Publiczny, odpowiadając na moje pyta-

nie dotyczące źródeł wyliczeń Ministerstwa Finan-

sów, odpowiedział Pan:.

„(...)

W związku z tym fak-

camy do naszych informatyków, oczywiście podając

im jakby te założenia wynikające z tej zmiany, a oni

na podstawie danych z zeznań po prostu nam szacu-

ją te skutki”.

Być może Pańska odpowiedź byłaby

zabawna, gdyby nie chodziło o tak niekorzystne

zmiany dla podatników.

Proszę więc o przedstawie-

nie danych, które przekazał Pan informatykom, i wy-

kazanie, w jaki sposób owi informatycy wyliczyli

162

dane publikowane przez ministerstwo.

W związku

szych kwestiach:

1.

Proszę o przedstawienie szczegółowych kalku-

lacji, które doprowadziły do liczby 3% podatników

rozliczających się, korzystających z możliwości odli-

czenia 50% kosztów uzyskania przychodu, których

warunki rozliczeń podatkowych zmienia się po wpro-

wadzeniu projektu ustawy.

Ilu podatników w ostat-

nim roku podatkowym rozliczyło się, korzystając

z możliwości odliczenia 50% kosztów uzyskania przy-

chodu?

Jakie dochody (do których mają zastosowanie

50-procentowe koszty uzyskania przychodów) w ostat-

nim roku podatkowym osiągnęli podatnicy rozlicza-

jący się w ten sposób?

Proszę o przedstawienie zesta-

wienia liczby podatników przypisanych do poszcze-

gólnych grup dochodowych, z uwzględnieniem grupy

podatników przekraczających przychód, który zgod-

nie z projektem ustawy będzie skutkował brakiem

możliwości skorzystania z odliczenia 50% kosztów

uzyskania przychodu.

2.

Średnie odliczenie ulgi na jedno dziecko to 904 zł,

a ulga wynosi 1112,40 zł.

Ponad 200 zł to kwota, któ-

skie wychowujące dzieci odzyskać, ponieważ nie mają

czego odliczyć.

Proszę o przedstawienie kalkulacji,

wyliczeń, w jaki sposób wnioskodawca doszedł do rze-

komej neutralności tej ulgi, która dla budżetu pań-

stwa będzie miała największy skutek dochodowy

i będzie najbardziej bolesna dla rodzin wychowują-

cych dzieci.

Jakie kryteria i jaki sposób liczenia wpły-

wu zmiany ulgi rodzinnej na budżet państwa zostały

przyjęte w pracach nad wyliczeniem skutków budże-

towych?

Proszę o przedstawienie kalkulacji zawiera-

jących szczegółowe obliczenia, pozycja po pozycji,

które były podstawą do stwierdzenia, że zapropono-

wane zmiany będą skutkowały zmniejszeniem wpły-

wów do budżetu państwa o 3 mln zł.

3.

Ile konkretnie rodzin zostanie beneﬁcjentamiulgi

zaproponowanej w projekcie ustawy?

Proszę o przed-

stawienie tabeli prezentującej średnią wartość ulgi

w danych grupach dzietności, tj. dla rodzin z jednym

dzieckiem, dwojgiem, trojgiem i więcej dzieci.

4.

Proszę o wykazanie, o ile wzrośnie liczba ro-

dzin, oraz średnia kwota odliczeń, korzystających

z ulgi zaproponowanej w projekcie ustawy w grupie

rodzin wychowujących troje i więcej dzieci.

5.

Proszę o przedstawienie wyliczeń, danych

i przyjętych kryteriów pozwalających na weryﬁkację

kwoty 167 mln zł, która wg ministerstwa ma być

kwotą, o którą 159 tys. podatników posiadających

jedno dziecko i osiągających dochód ponad 112 tys. zł

uszczupla rocznie dochód Skarbu Państwa z tytułu

podatku dochodowego.

Przypomnę, że podatnikom

posiadającym jedno dziecko i wykazującym wyżej

wspomniane zarobki przysługuje ulga w wysokości

1112,40 zł.

6.

Proszę o przekazanie szczegółowej informacji

na temat powodów likwidacji ulgi internetowej.

Pro-

szę podać prognozy wpływu likwidacji ulgi interne-

towej na rozwój dostępu do szerokopasmowego Inter-

netu w Polsce i kondycję dopiero rozwijającej się

w naszym kraju e-gospodarki.

Czy decyzja o likwida-

cji ulgi internetowej była spowodowana protestami

internautów w sprawie ACTA?

Jak wnioskodawca

ustosunkuje się do zarzutów, że jest to próba ukara-

nia i osłabienia części społeczeństwa mającej odwagę

krytykować rząd Donalda Tuska?

Co zdaniem wnio-

skodawcy ma być pożądanym efektem likwidacji ulgi

internetowej?

7.

Proszę o podanie nazw i autorów publikacji, na

których opierał rząd, podejmując decyzję o likwidacji

ulgi internetowej.

W dniu 28 sierpnia 2012 r. podczas

posiedzenia podkomisji stałej do monitorowania sy-

temu podatkowego powoływał się Pan (godz. 14:24)

na opracowania Ministerstwa Administracji i Cyfry-

zacji.

Proszę o udostępnienie tych dokumentów.

8.

Proszę o odniesienie się do słów premiera Do-

nalda Tuska z 2007 r. zawartych w exposé: „Naczel-

ną zasadą polityki ﬁnansowejmojegorządubędzie

stopniowe obniżanie podatków i innych danin pu-

blicznych.

Dotyczy to i musi to dotyczyć wszystkich:

rozważny marsz, ale chcę, aby był to marsz zawsze

datków”.

Proszę przedstawić, które podatki w obec-

nej kadencji Sejmu zostały zlikwidowane lub zmniej-

szone z inicjatywy rządu lub uchwalone głosami po-

słów koalicji PO–PSL?

Z poważaniem

Poseł Przemysław Wipler

Warszawa, dnia 26 września 2012 r.

(nr 9590)

do prezesa Rady Ministrów

w Baranowie Sandomierskim

Zwracam się do Pana Premiera z wnioskiem

o wystąpienie do ministra skarbu państwa sprawu-

jącego nadzór właścicielski nad Agencją Rozwoju

Przedsiębiorczości Spółka Akcyjna o wstrzymanie

sprzedaży zamku w Baranowie Sandomierskim ze

względu na brak zabezpieczenia interesu publicznego

w planowanej transakcji oraz potencjalne narażenie

zabytku w przyszłości na zniszczenie.

Zachowanie kontroli państwa nad zamkiem w Ba-

ranowie jest konieczne i w pełni uzasadnione waż-

163

nym interesem publicznym wynikającym z wielkie-

go znaczenia zabytku nazywanego małym Wawe-

lem, wyjątkowego ze względu na wybitne wartości

historyczne, artystyczne, naukowe oraz wartość

emocjonalną.

Ponadto wobec obecnego, ﬁnansowego wysiłku

państwa związanego ze wznoszeniem nowych pu-

blicznych instytucji muzealnych, chociażby Muzeum

Drugiej Wojny Światowej (za kwotę ponad 300 mln zł),

równoczesne sprzedawanie istniejącego obiektu mu-

zealnego, mieszczącego się w murach bardzo cennej

budowli o niewymiernej wartości historycznej i ma-

terialnej, można określić jako działania na szkodę

interesu publicznego oraz niegospodarność w rozpo-

rządzaniu narodowym zasobem dziedzictwa, pozo-

stającym pod całkowitą kontrolą państwa.

Trudno

sobie przecież wyobrazić sytuację, w której w przy-

szłości kolejne władze wystawią na sprzedaż obecnie

wznoszone obiekty publiczne związane z utrwala-

niem świadomości historycznej.

Oddanie w prywatne ręce jednego z najważniej-

szych zabytków architektury w Polsce może narazić

obiekt na zniszczenie autentycznej substancji zabyt-

kowej w sytuacji kłopotów ﬁnansowychnowegowła-

ściciela, czego w przyszłości nie można wykluczyć.

W takiej sytuacji nie będzie już ratunku dla zamku,

który popadnie w ruinę, tak jak dziesiątki podobnych

obiektów pałacowych w całej Polsce, sprzedanych

prywatnym właścicielom, którzy nie wywiązali się

z obowiązku opieki nad przejętym zabytkiem, dopro-

wadzając do nieodwracalnych szkód.

Proces ten trwa

obecnie na terenie całego kraju przy bezczynności

państwowych organów ochrony zabytków, które nie

są w stanie podjąć działań przewidzianych prawem,

polegających na zmuszeniu właściciela zabytku do

przeprowadzenia niezbędnych prac konserwator-

skich.

Władztwo administracyjne państwa nad obiek-

tami wpisanymi do rejestru zabytków jest zagwaran-

towane ustawowo.

Jednak w praktyce niemal nie

funkcjonuje.

Potwierdza to informacja z dnia 15 mar-

ca 2011 r.

(DOZ/2102/12) przekazana przez general-

nego konserwatora zabytków sejmowej Komisji Kul-

tury i Środków Przekazu, z której wynika, że w całej

Polsce remont zastępczy z przymusowym hipotecz-

nym obciążeniem właściciela kosztami prac zrealizo-

wano tylko raz.

Jest to zatrważające wobec faktu, że

w Polce wpisem do rejestru zabytków chronione jest

ponad 60 000 obiektów, z których ok. 25% wymaga

natychmiastowych prac ratunkowych ze względu na

ich katastrofalny stan zachowania („Raport na temat

funkcjonowania systemu ochrony dziedzictwa kultu-

rowego w Polsce po roku 1989”, pod redakcją Jacka

Purchli, Kraków 2008, raport opracowany na zlece-

nie Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego

jako jeden z raportów o stanie kultury).

Uważam, że zamek w Baranowie Sandomierskim

ze względów przytoczonych powyżej powinien pozo-

stać pod całkowitą kontrolą państwa i zostać w cało-

ści przekazany przez ministra skarbu państwa za

pośrednictwem Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości

jednej z ogólnonarodowych instytucji muzealnych lub

narodowej instytucji kultury.

Dziania te będą w peł-

ni uzasadnione konstytucyjnym obowiązkiem ochro-

ny dziedzictwa narodowego oraz zapewnienia rów-

nego dostępu do niego społeczeństwu przez Rzeczpo-

spolitą.

Jakie jest stanowisko Pana Premiera w przedsta-

wionej powyżej sprawie?

Licząc na szybką odpowiedź Pana Premiera, po-

zostaję z wyrazami szacunku.

Z poważaniem

Poseł Maciej Łopiński

Warszawa, dnia 26 września 2012 r.

(nr 9591)

do ministra obrony narodowej

w sprawie stacji radiolokacyjnej

w Wysokiej Głogowskiej

Funkcjonująca w ramach 133.

Kompanii Radio-

technicznej stacja radiolokacyjna w Wysokiej Gło-

gowskiej powstała w 1956 r. w okresie zimnej wojny.

Zlokalizowano ją nieopodal szkoły podstawowej i wie-

lu innych zabudowań wsi.

Stacja funkcjonuje do dzi-

siaj i stwarza bezpośrednie zagrożenie dla zdrowia

i życia mieszkańców, u których występują głównie:

nowotwory i marskość wątroby u dzieci.

Od początku

funkcjonowania jednostki nikt nie przejmował się

mieszkańcami, a cztery anteny radarowe działały na

zmianę przez całą dobę.

Wojsko dbało o żołnierzy,

wysyłając ich na specjalistyczne badania i skracając

służbę.

Pierwsze próby pomocy podjął miejscowy ksiądz,

który wysłał list w tej sprawie jeszcze do prezydenta

Jaruzelskiego.

Nie otrzymał jednak odpowiedzi.

Na-

stępnie naczelnik Głogowa Małopolskiego wystąpił

do Wydziału Ochrony Środowiska Urzędu Wojewódz-

kiego w Rzeszowie z wnioskiem o ustalenie stopnia

oddziaływania radarów na okoliczny teren.

Dokona-

no pomiarów dla dwóch z czterech radarów – najsil-

niejsze oddziaływanie stwierdzono na terenie pól

uprawnych.

Następnie w orzeczeniu Przemysłowego

Instytutu Telekomunikacji stwierdzono konieczność

wyznaczenia stref ochronnych.

Na tej podstawie wo-

jewoda wprowadził strefy.

Niestety, mieszkańcy po-

mimo istniejących stref muszą uprawiać pola i korzy-

stać z instytucji znajdujących się we wsi, a te nieste-

ty pozostają pod wpływem oddziaływania stacji ra-

diolokacyjnej.

164

Stacja radiolokacyjna w Wysokiej Głogowskiej ma

za zadanie bronić strefy powietrznej Rzeczypospolitej

przy granicy południowo-wschodniej.

Nikt nie pod-

waża konieczności jej funkcjonowania i roli w obron-

ności naszej ojczyzny.

Nie może się jednak ona odby-

wać kosztem mieszkańców wsi, którzy od lat cierpią

z powodu oddziaływania wojskowych radarów.

Stacja

powstała w czasach, kiedy nikt nie liczył się z dobrem

jednostki, a Polska była zmuszona wykonywać roz-

kazy sowieckich dygnitarzy.

Dzisiaj żyjemy w niepod-

ległym państwie i musimy szanować prawo jednostki

do życia, zdrowia i wolności.

1.

Kiedy przeprowadzone zostaną szczegółowe ba-

dania ekologiczne o poziomie natężenia promienio-

wania i wyznaczone strefy ochronne wokół 133. KRT

w Wysokiej Głogowskiej?

2.

Dlaczego mieszkańcy, tak jak żołnierze stacjo-

nujący w jednostce, nie są objęci specjalistycznymi

badaniami pod kątem szkodliwego wpływu stacji?

3.

Czy wojsko wypłaca lub planuje wypłacić od-

szkodowania za uszczerbek na zdrowiu, czy niemoż-

ność uprawiania roli mieszkańcom Wysokiej Gło-

gowskiej?

4.

Czy Wojsko Polskie rozważa przeniesienie sta-

cji w obszar niezamieszkały przez ludzi?

Czy taka

operacja jest możliwa do zrealizowania?

Z poważaniem

Poseł Stanisław Ożóg

Warszawa, dnia 26 września 2012 r.

(nr 9592)

do ministra gospodarki

w sprawie obowiązku monitorowania

szczelności zbiorników na stacjach paliw

stopada 2005 r. nakłada na stacje paliw obowiązek

zakupu sprzętu do monitorowania szczelności zbior-

ników z paliwem.

Koszt dostosowania stacji wynosi

około 150 tys. zł.

Jest to kwota dla większości nieza-

leżnych właścicieli zbyt wysoka i obowiązek dostoso-

wania stacji będzie skutkowało ich zamknięciem.

W takiej sytuacji jest w Polsce około 1000 przedsię-

biorstw.

Stacje paliw regularnie przeprowadzają badania

szczelności zbiorników oraz ich grubości.

Stosowane

procedury zapewniają bezpieczeństwo przetrzymy-

wanych paliw.

Ponadto upadek tak wielu ﬁrmspo-

woduje skutki ekonomiczne zarówno dla właścicieli,

jak i klientów, ponieważ rynek zostanie całkowicie

zdominowany przez kilka potężnych koncernów.

Myślę, że warto w związku z tym przedłużyć okres

dostosowania się do przepisów wymienionego roz-

porządzenia.

sowania stacji paliw do przepisów rozporządzenia

ministra gospodarki z dnia 21 listopada 2005 r.?

2.

Czy ministerstwo dysponuje innymi narzędzia-

mi, które mogłyby złagodzić skutki zakupu tak dro-

gich urządzeń przez małe stacje paliw?

Z poważaniem

Poseł Stanisław Ożóg

(nr 9593)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie nominacji

Michała Marcinkiewicza na konsula

w Ambasadzie RP w Helsinkach

Szanowny Panie Ministrze!

Proszę o szczegółowe

informacje na temat nominacji na konsula w Amba-

sadzie RP w Helsinkach pana Michała Marcinkiewi-

cza.

Szczególnie proszę o przedstawienie procedury

wyboru działacza Platformy Obywatelskiej pana Mi-

chała Marcinkiewicza wraz z informacją, kto reko-

mendował pana Marcinkiewicza na to stanowisko.

Proszę o informację, czy przed nominacją rozma-

wiał Pan na ten temat z premierem Donaldem Tu-

skiem.

Proszę także o przedstawienie informacji na te-

mat kwaliﬁkacjipanaMarcinkiewiczanatostano-

wisko oraz jego doświadczeń w pracy w dyplomacji

i znajomości specyﬁkiirynkuFinlandii.

Z poważaniem

Poseł Andrzej Jaworski

Warszawa, dnia 26 września 2012 r.

165

Interpelacja

(nr 9594)

do ministra ﬁnansów

o ﬁnansach publicznych

Szanowny Panie Ministrze!

Ministerstwo Finan-

sów przedstawiło projekt zmian do ustawy o ﬁnan-

sach publicznych, który został skrytykowany przez

Rządowe Centrum Legislacji.

Projekt ten zakłada

m.in. zmianę sposobu przeliczania długu publicznego

na złote poprzez zastosowanie średniej arytmetycz-

nej ze średnich kursów obcych walut ogłaszanych

przez NBP za rok budżetowy, za który ogłaszana jest

ta relacja.

Poprzez zastosowanie takiej metody w okre-

ślonych przypadkach będzie można ominąć procedu-

ry ostrożnościowo-sanacyjne.

Opinia Rządowego Cen-

trum Legislacji mówi, że przedłożona propozycja

modyﬁkujewarunkistosowaniaprocedurostrożno-

ściowo-sanacyjnych w sposób mogący prowadzić do

opóźnionego uruchomienia ustawowych środków słu-

żących powstrzymaniu narastania długu publiczne-

go oraz że „zastosowanie proponowanej metody po-

nownego przeliczenia wielkości długu publicznego

może doprowadzić do sytuacji, w której środki ostroż-

nościowe w określonych warunkach zostaną dopiero

podjęte na etapie bliskim zrównania analizowanych

relacji ustawowych z progiem 60%, a w skrajnych

przypadkach procedury te mogą w ogóle nie znaleźć

zastosowania”.

w świetle opinii Rządowego Centrum Legislacji?

2.

Czy proponowany sposób przeliczania zobowią-

zań zagranicznych jest stosowany w jakimkolwiek

innym państwie?

3.

Czy planowane jest przeprowadzenie konsulta-

cji społecznych przed wprowadzeniem zmian w usta-

wie?

Jeśli tak, to w jaki sposób?

4.

Czy według Pana proponowane przez minister-

stwo zmiany będą miały pozytywny wpływ na gospo-

darkę i funkcjonowanie Rzeczypospolitej Polskiej?

Z poważaniem

Poseł Piotr Pyzik

Gliwice, dnia 26 września 2012 r.

Interpelacja

(nr 9595)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie projektu ustawy o umorzeniu

działalność gospodarczą

Szanowny Panie Ministrze!

Na początku marca

2012 r. grupa posłów Platformy Obywatelskiej złoży-

ła w Sejmie projekt ustawy o umorzeniu należności

Projekt ustawy zakłada umorzenie przez ZUS

składek przedsiębiorców na własne ubezpieczenie

Pracy, odsetek za zwłokę, a także innych kosztów

(m.in. egzekucyjnych).

W razie uchwalenia projektu

ZUS daruje długi wszystkim przedsiębiorcom podle-

gającym obowiązkowemu ubezpieczeniu emerytalne-

mu i rentowemu oraz wypadkowemu za okres od

opłacili należnych składek.

Według projektu prawo do skorzystania z abolicji

składkowej będą mieli przedsiębiorcy, którzy:

nie regulowali składek ZUS, przez co ZUS naliczył

im zaległości za ten okres,

2) złożą wniosek o abolicję w terminie 12 miesię-

cy od daty wejścia w życie nowych przepisów.

Wniosek o umorzenie składek będzie mogła złożyć

osoba, która:

1) prowadzi działalność pozarolniczą lub działal-

ność w związku z wykonywaniem wolnego zawodu;

2) jest wspólnikiem spółki osobowej (z wyłączeniem

spółki komandytowo-akcyjnej) lub spółki z o.o.;

3) jest artystą lub twórcą.

Wnioskodawca będzie ponadto musiał wykazać,

że regularnie opłacał składki po 28 lutego 2009 r.

oraz określić, jakich składek ma dotyczyć abolicja.

Konieczne będzie również uregulowanie wszystkich

pozostałych niepodlegających umorzeniu składek,

(w tym opłat i kosztów egzekucyjnych) w terminie

W założeniu ma zostać wyodrębniona grupa tych

przedsiębiorców, którzy już nie prowadzą działalno-

ści gospodarczej, i dla nich ustawa obowiązywać bę-

dzie najpierw, ponieważ nie podlegają oni pomocy

publicznej, a więc także notyﬁkacji,oraztychprzed-

siębiorców, którzy prowadzą nadal działalność gospo-

darczą i podlegać będą notyﬁkacji.

Obiegrupydzia-

łają i działały zgodnie z literą ówczesnego prawa,

166

utwierdzani przez ZUS w przekonaniu, że rozliczają

się prawidłowo.

Jak twierdzą poszkodowani przedsiębiorcy, umo-

rzenie zaległości w składakach wobec ZUS, powsta-

łych na skutek niejasnego prawa oraz różnic inter-

pretacyjnych, nie można traktować jako pomocy pu-

blicznej, a już w szczególności pomocy de minimis,

ponieważ:

— zadłużenia powstały w wyniku zmiennej i nie -

jednoznacznej interpretacji prawa przez ZUS,

— objęty umorzeniem okres nie zostanie wliczony

w okres ubezpieczenia,

— zadłużenie dotyczy de facto indywidualnych

kont ubezpieczonych,

— umorzenie to nie wpłynie w żaden sposób na

poprawę konkurencyjności podmiotów.

Ponieważ ze względu na istotę spraw określonych

w projekcie ustawy umorzeniowej środowiska zain-

teresowanych przedsiębiorców odczuwają niepokój

spowodowany przedłużającymi się pracami nad ni-

niejszą ustawą, kieruję do Pana Ministra następują-

ce pytania:

1.

Na jakim obecnie etapie prac legislacyjnych

znajduje się projekt ustawy umorzeniowej (druk sej-

mowy nr 626)?

2.

Jakie konkretnie powody opóźniają postęp

prac nad uchwaleniem i wejściem w życie tak waż-

nego zarówno dla przedsiębiorców, jak i ZUS aktu

prawnego?

3.

Czy w niniejszym projekcie pojawi się zapis

o pomocy de minimis?

4.

Dlaczego – pomimo wniosku skierowanego do

prezesa ZUS o wstrzymanie działań wobec przedsię-

biorców, z uwagi na zaawansowane prace nad wpro-

wadzeniem w życie niniejszej ustawy umorzeniowej

– działania te nie ustają?

Z poważaniem

Poseł Henryk Siedlaczek

Warszawa, dnia 26 września 2012 r.

(nr 9597)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie wątpliwości dotyczących

odpowiedzi podsekretarza stanu

Szanowny Panie Ministrze!

W grudniu 2010 r.

zwróciłem się do ówczesnego Ministra Sprawiedliwo-

ści w sprawie wątpliwości dotyczących wymiaru kary

dla jednego z mieszkańców Raciborza, przeciwko któ-

remu – w wyniku wszczętego w marcu 2007 r. przez

prokuratora rejonowego w Raciborzu postępowania

– 27 czerwca 2007 r. został skierowany akt oskarże-

nia o to, że w 2006 r., będąc zatrudnionym w charak-

terze diagnosty na jednej ze stacji kontroli pojazdów

w Raciborzu, posiadając uprawnienia do przeprowa-

dzania okresowych kontroli i dodatkowych badań

technicznych pojazdów, przyjmował korzyści mająt-

kowe w zamian za przedłużenie okresu dopuszczenia

do ruchu pojazdów.

Jednocześnie – w związku z wpłynięciem w dniu

8 maja 2007 r. do starosty raciborskiego postanowie-

nia prokuratora rejonowego w Raciborzu o zawiesze-

niu pracownika stacji kontroli pojazdów w czynno-

ściach zawodu diagnosty – zostało wszczęte w dniu

10 maja 2007 r. postępowanie administracyjne przez

tutejszego starostę w mniejszej sprawie.

W tym miej-

scu warto wspomnieć, że przeprowadzona przez sta-

rostę raciborskiego w dniu 15 marca 2007 r. kontro-

la wykonywania obowiązków pracowników nie ujaw-

niła zaistniałych podejrzeń.

Na mocy postanowienia

starosty raciborskiego z dnia 4 czerwca 2007 r. po-

stępowanie w sprawie cofnięcia uprawnień diagnosty

zostało zawieszone do czasu wydania prawomocnego

wyroku.

Za powyższe przestępstwo pracownik ten skazany

został prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego

w Raciborzu Wydział II Karny z dnia 2 lipca 2008 r.

m.in. na karę pozbawienia uprawnień diagnosty na

okres 3 lat, tj. do marca 2010 r.

Z chwilą wydania prawomocnego wyroku odwie-

szono postępowanie administracyjne i na mocy decy-

zji starosty raciborskiego z dnia 29 kwietnia 2009 r.

postanowiono z dniem 29 kwietnia 2009 r. cofnąć

ukaranemu uprawnienia na okres 5 lat, tj. do 29 kwiet-

nia 2014 r.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze

w Katowicach – po rozpatrzeniu odwołania od decy-

zji I instancji – decyzją z dnia 7 lipca 2009 r. utrzy-

mało w mocy zaskarżony akt prawny.

W ten oto sposób pracownik poniósł podwójna

karę za to samo przestępstwo, bowiem wyrokiem

sądu rejonowego orzeczono cofnięcie uprawnień dia-

gnosty na 3 lata, tj. do marca 2010 r., a na mocy de-

cyzji administracyjnej cofnięto uprawnienia na kolej-

ne 5 lat, tj. do kwietnia 2014 r.

Mając na względzie powstałe w opisanej sytuacji

wątpliwości formalne, czy zgodny z zasadami prawa

jest fakt, iż równoległe toczą się dwa niezależne po-

stępowania – sądowe i administracyjne – w wyniku

których mogą zostać wydane dwa niezależne roz-

strzygnięcia prawne, oraz czy zgodne z prawem jest

podwójne, niezależne ukaranie jednej osoby za to

samo przestępstwo, a także czy wyrok sądowy ma

jakikolwiek wpływ na decyzję administracyjną w kwe-

stii orzekania o winie i karze dla tej samej osoby, za

to samo przestępstwo, a także wskazując na naru-

szenie ogólnej zasady prawa, w myśl której nie można

167

być ukaranym dwa razy za to samo przestępstwo,

zwróciłem się ze stosownymi zapytaniami do ówcze-

snego ministra sprawiedliwości.

Odpowiedź, jaką wystosował na owo zapytanie

podsekretarz stanu Piotr Kluz, z dnia 9 lutego 2011 r.,

wzbudziła wątpliwości natury prawnej, zwłaszcza

w środowisku diagnostów.

Jak słusznie podkreślił ówczesny podsekretarz

w Ministerstwie Sprawiedliwości Piotr Kluz, zasada

„Ne bis in idem” (nie wolno karać dwukrotnie za ten

sam czyn) należy do fundamentalnych zasad prawa,

nie tylko karnego.

Zasada ta wynika z art. 2 Konsty-

tucji RP, będąc zarazem urzeczywistnieniem zasady

sprawiedliwości społecznej (wyrok TK z 8 paździer-

nika 2002 nr K 36/00, OTK-A z 2002 r., z.

5, poz. 63).

Wszelkie odstępstwa od tej zasady stanowią narusze-

nie regulacji konstytucyjnych (wyrok TK z 3 lipca

2004 r. nr K 18/03, OTK-A z 2004 r., z.10, poz. 103).

Wątpliwości nasuwa fakt, iż pan Piotr Kluz w od-

powiedzi na zapytanie kwestionuje tę starą rzymską

zasadę, w sytuacji gdy sprawa dotyczy zbiegu unor-

mowań karnych i administracyjnoprawnych.

Jeżeli przepisy prawa administracyjnego przewi-

dują w stosunku do sprawcy czynu zabronionego

przez prawo karne określone konsekwencje o charak-

terze czysto represyjnym, związanym z wymierze-

niem dolegliwości z powodu tego zachowania, wów-

czas stosowanie wobec tej osoby sankcji administra-

cyjnej i karnej wydaje się być naruszeniem zasady

„Ne bis in idem”.

Bo nie jest prawdą stwierdzenie,

które przytacza pan podsekretarz P. Kluz, że „zasad-

niczy cel reakcji administracyjnoprawnej na popeł-

nienie przez sprawcę czynu zabronionego jest od-

mienny od represyjnego”.

Jeśli bowiem odebranie

uprawnień do wykonywania zawodu na 5 lat przez

starostę powiatu – po tym, kiedy sąd odebrał owe

uprawnienia na 1,5 roku – nie jest represją, to czym-

że w takim razie jest?

Jak można je poprawnie okre-

ślić formalnie?

W dalszym kontekście tym bardziej dziwi sugestia

pana podsekretarza P. Kluza, który stwierdza, że za-

sada „Ne bis in idem” nie może obowiązywać w opi-

sanym przypadku, gdyż odebranie uprawnień dia-

gnosty przez starostę „dotyczy ochrony prawidłowo-

ści wypełniania przez osoby zaufania publicznego

swych funkcji, wiarygodności dokumentów czy za-

pewnienia bezpieczeństwa ruchu drogowego”.

Nie-

zrozumiała jest owa sugestia bądź, delikatnie mó-

wiąc, „niefachowa”, bowiem wiadomo powszechnie,

że prawo karne dostatecznie i w wystarczającym za-

kresie chroni wszystkie wyżej wymienione instytu-

cje, a także ochronę dokumentów i postępowanie

z osobami zaufania społecznego.

Z tego też względu

administracyjnoprawna represja, polegająca na cof-

nięciu po raz wtóry uprawnień diagnosty, stanowi

nadużycie prawa i wydaje się być w sprzeczności

z istotą państwa prawa i demokratycznego porządku.

Zarówno reakcja karnoprawna i administracyj-

noprawna na opisane zachowanie stanowią te same

instytucje podporządkowane tym samym celom.

Moż-

na więc – per analogiam – mówić o podwójnej repre-

sji zastosowanej względem sprawcy czynu zabronio-

nego, a tym samym o istotnym naruszeniu zasady

„Ne bis in idem”.

Szanowny Panie Ministrze!

Ponieważ zaistniała

sytuacja i rozbieżności interpretacyjne dotyczące

ukarania sprawcy za ten sam czyn z mocy przepisów

karnych i administracyjnoprawnych wciąż nastrę-

czają wiele wątpliwości, kieruje do pana następujące

pytania:

1.

Czy zdaniem Pana Ministra, jeżeli przepisy pra-

wa administracyjnego przewidują w stosunku do

ślone konsekwencje o charakterze czysto represyj-

nym, związanym z wymierzeniem dolegliwości z po-

wodu tego zachowania, to wówczas stosowanie wobec

tej osoby sankcji administracyjnej i karnej nie stano-

wi naruszenia zasady „Ne bis in idem”?

2.

Czy okresy, w których sprawca nie może zajmo-

wać stanowiska diagnosty, z uwagi na te same cele

i tryby orzekania o konsekwencjach prawnych insty-

tucji karnych i administracyjnoprawnych, nie powin-

ny sumować się i zostać ewentualnie zaliczone na

zasadzie „jeden w poczet drugiego”?

Poseł Henryk Siedlaczek

(nr 9598)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Pod koniec sierpnia

opublikowała koncepcję programową dla drogi eks-

presowej S8 na odcinku węzeł Drewnica – węzeł Ra-

dzymin.

Opracowanie to pozwoli na budowę w syste-

mie „zaprojektuj i zbuduj” odcinka drogi ekspresowej

nicy Radzymina, zwanego dalej obwodnicą Marek,

o czym informował wojewoda mazowiecki Jacek Ko-

złowski podczas spotkania z mieszkańcami powiatu

wołomińskiego 17 stycznia 2012 r. w Radzyminie.

168

Aby inwestycja ta mogła otrzymać wsparcie ﬁ-

nansowe z obecnej edycji unijnego Programu Opera-

cyjnego „Infrastruktura i środowisko”, musi zostać

zakończona w 2015 r.

Jednak budowa obwodnicy Ma-

rek znajduje się nadal w załączniku nr 2 „Programu

ście w fazę realizacji zadań z załącznika nr 2 wyma-

ga uprzednich zmian do programu na poziomie Rady

Ministrów i przeniesienia tego zadania inwestycyj-

nego do załącznika nr 1 lub nr 1a.

Projekt uchwały Rady Ministrów w sprawie zmia-

ny „Programu budowy dróg krajowych na lata 2008–

–2015”, przyjętego przez Radę Ministrów uchwałą

wpisaniu budowy obwodnicy Marek do załącznika

nr 1a, pierwotnie miał być rozpatrywany na posie-

dzeniu Rady Ministrów w dniu 6 lipca 2012 r., jednak

nie znalazł się ostatecznie w porządku obrad.

W wy-

kazie prac legislacyjnych i pozalegislacyjnych Rady

Ministrów brak jest informacji o planowanym termi-

nie przyjęcia projektu przez Radę Ministrów oraz też

podania przyczyny rezygnacji z prac nad projektem.

Aleja Marszałka Józefa Piłsudskiego w Markach, bę-

dąca obecnie częścią drogi krajowej nr 8, jest jedną

z najbardziej obciążonych tras wylotowych z Warsza-

wy.

Dziennie przejeżdża tędy prawie 60 tys. pojaz-

dów.

Droga krajowa nr 8 przebiegająca przez Marki

stanowi korytarz transportowy z Warszawy w stronę

Białegostoku i dalej na Litwę, Łotwę i Estonię.

Po

oddaniu do użytkowania autostrady A2 w zakorko-

waną aleję Piłsudskiego w Markach wpadać będą

potoki pojazdów jadących z Łodzi i Poznania, gdzie

kończyć się będzie droga ekspresowa S8.

1.

Czy obwodnica Marek ma szansę powstać do

końca 2015 r. i być współﬁnansowana ze środków

Programu Operacyjnego „Infrastruktura i środowi-

sko”?

Jak przedstawiają się szanse i zagrożenia re-

alizacji tej inwestycji w ww. terminie?

2.

Co było przyczyną nieumieszczenia rozpatrze-

nia projektu uchwały Rady Ministrów w sprawie

zmian „Programu budowy dróg krajowych na lata

2008–2015” w porządku posiedzenia Rady Ministrów

w dniu 6 lipca?

3.

Czy znany jest przybliżony termin rozpatrzenia

ww. projektu uchwały przez Radę Ministrów?

Z poważaniem

Poseł Andrzej Halicki

Warszawa, dnia 26 września 2012 r.

(nr 9599)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

W ostatnich latach

można zauważyć znaczny wzrost osób ubiegających

się o otrzymanie orzeczenia o niepełnosprawności.

Jednym z przywilejów wskazanych przez lekarza

orzecznika jest otrzymanie przez osobę niepełno-

sprawną europejskiej karty parkingowej.

Uprawnia ona do bezpłatnego postoju w wyzna-

czonych miejscach na terenie całego kraju, jak i Unii

czenia miejsc parkingowych dla osób niepełnospraw-

nych.

Ponadto gminy mają prawo ustanawiać dodat-

kowe przywileje dla kierowców niepełnosprawnych.

W niektórych miastach obowiązują przepisy, że w przy-

padku gdy miejsce parkingowe dla niepełnospraw-

nych jest zajęte możliwe jest bezpłatne parkowanie

miast trzeba wykupić dodatkową kartę aby stanąć

na miejscu nie wskazanym dla niepełnosprawnych

kierowców.

Powyższe przepisy prawa powodują, że osoby nie-

pełnosprawne, leczące się np. w innym mieście, mu-

szą dokładnie sprawdzić, jakie w danej miejscowości

obowiązuje prawo w zakresie korzystania z europej-

skiej karty parkingowej.

Nieznajomość przepisów

obowiązujących w danej gminie wiąże się często

otrzymaniem mandatu.

Ponadto podobny problem dotyczy korzystania

z ulgowych przejazdów komunikacją miejską na pod-

stawie legitymacji osoby niepełnosprawnej.

Niektóre

rady gmin zwalniają całkowicie z opłat, inne dopusz-

czają przejazd na bilet ulgowy lub na podstawie stop-

nia niepełnosprawności.

W związku z zaistniałą sytuacją, zwracam się do

ujednolicenie przepisów dotyczących korzystania

z europejskiej karty parkingowej?

2.

Czy możliwa jest wymiana obecnie obowiązu-

jących kart parkingowych, tak aby można w łatwy

sposób weryﬁkować jej posiadacza oraz utrudnić

możliwość jej podrobienia?

3.

Czy ministerstwo może zainicjować działania

zmierzające do ujednolicenia przepisów odnośnie ko-

rzystania z ulg na przejazdy komunikacją miejską na

podstawie legitymacji osoby niepełnosprawnej?

Z wyrazami szacunku

Poseł Łukasz Borowiak

Warszawa, dnia 26 września 2012 r.

169

Interpelacja

(nr 9600)

do ministra transportu,

o ochronie praw lokatorów,

W obecnym czasie w posiadaniu gmin w skali całej

Polski znajduje się blisko milion mieszkań komunal-

nych.

Czynsz w tych mieszkaniach jest dużo niższy

od ceny obowiązującej na rynku.

Natomiast na li-

stach oczekujących na przydział ﬁguruje prawie

135 tys. rodzin.

Gmina, na zasadach i w wypadkach przewidzia-

nie obowiązujące prawo chroni nadmiernie najem-

ców.

Bardzo często dochodzi do sytuacji, gdzie gmina

nie ma wpływu na to, kto z mieszkania korzysta,

gdyż raz przydzielone przechodzi na następne poko-

lenie.

Ponadto zasoby gmin kurczą się wskutek sprze-

daży mieszkań lokatorom.

Problemy gmin odnośnie do mieszkań komunal-

nych zostały zauważone pod koniec 2010 r. przez

rząd, który zdecydował o liberalizacji przepisów.

W Ministerstwie Transportu, Budownictwa i Gospo-

darki Morskiej powstały założenia do projektu nowe-

lizacji ustawy o ochronie praw lokatorów.

Niedawno

zakończone zostały właśnie konsultacje z innymi mi-

nisterstwami.

1.

Jakie zmiany planuje wprowadzić Ministerstwo

Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej

w obecnie obowiązującej ustawie o ochronie praw lo-

katorów?

2.

Czy wprowadzenie wskazanych powyżej zmian

nie utrudni najuboższym możliwości korzystania

z mieszkań komunalnych?

3.

Czy po ewentualnej nowelizacji ustawy, dzięki

wprowadzonym zmianom zaproponowanym przez

ministerstwo, termin oczekiwania na przydział miesz-

kania komunalnego zostanie skrócony?

Z wyrazami szacunku

Poseł Łukasz Borowiak

(nr 9601)

do ministra środowiska

w sprawie poszukiwania gazu z łupków

Szanowny Panie Ministrze!

W Polsce zapanował

gorączkowy okres w przedmiocie wydobycia gazu

łupkowego.

Kilkadziesiąt ﬁrmkrajowychizagranicz-

nych otrzymało koncesje na jego poszukiwania, kilka

rozpoczęło już odwierty badawcze.

Najbardziej obie-

cujące złoża są na północy kraju, na Pomorzu, i tam

poszukiwania gazu łupkowego prowadzone są najin-

tensywniej w Polsce.

W powiecie leszczyńskim rozpoczną się wkrótce

poszukiwania gazu łupkowego.

Obejmą one teren

trzech gmin: Święciechowa, Włoszakowice i Wijewo.

W ostatnim czasie otrzymałem również sygnały

o trwającym odwiercie w miejscowości Frankowo

w gminie Osieczna.

Ministerstwo Środowiska wydało koncesję na

szukanie złóż warszawskiej spółce FX Energy Poland

sp. z o.o. Od momentu rozpoczęcia prace poszuki-

wawcze gazu z łupków toczą się zgodnie z planami

uzgadnianymi przez inwestorów z Ministerstwem

Środowiska w udzielonych im koncesjach.

Prace te

są cały czas nadzorowane przez odpowiednie służby

dozoru środowiskowego i górniczego.

Szczególną rolę

w tym procesie odgrywają urzędy górnicze, które na

bieżąco nadzorują każdy pojedynczy odwiert, oraz

inspektorzy ochrony środowiska, którzy kontrolują

wydane decyzje i pozwolenia, np. w zakresie gospo-

darowania odpadami, i sprawdzają, czy przedsiębior-

cy się do nich stosują.

Zgodnie z informacjami spły-

wającymi od organów kontrolujących prace poszuki-

wawcze i stan środowiska przy dotychczas prowadzo-

nych pracach nie odnotowano żadnych większych

nieprawidłowości.

Pomimo tych rozlicznych korzyści płynących z wy-

dobycia gazu łupkowego nie brakuje głosów sceptycz-

nych, wyrażających obawy o negatywne konsekwen-

cje, jakie może przynieść ta innowacyjna metoda

pozyskiwania energii.

Nie brakuje głosów, że pozy-

skiwanie tego gazu może doprowadzić do zmian

w środowisku, że gaz przedostanie się do podziem-

nych zbiorników wód pitnych.

Docierają do mnie również sygnały, że gminom

brakuje informacji i wiedzy na temat wydobycia gazu

łupkowego.

A to od nich może zależeć bezpieczeństwo

mieszkańców i środowiska, gdy na ich terenie wyro-

sną szyby wiertnicze, ale też i sukces tego przedsię-

wzięcia.

Znajomość przepisów regulujących wydoby-

środowiska i spokój mieszkańców zamieszkujących

okolice odwiertów, te wiadomości przekładają się tak-

że na realny aspekt ekonomiczny.

Brak wiedzy wśród

samorządowców, urzędników, wójtów to jedna z przy-

170

czyn wybuchających konﬂiktówwokółposzukiwań

gazu łupkowego.

Mieszkańcy często są przekonani,

że ewentualna eksploatacja złóż gazu łupkowego spo-

woduje degradację środowiska, zanieczyszczenie pól

oraz wód gruntowych, z których czerpią wodę pitną

z własnych ujęć.

W związku z takimi zdarzeniami

wiedza na ten temat powinna być szeroko rozpo-

wszechniana wśród mieszkańców naszego regionu.

Warto się tym zainteresować.

W związku z tym, że temat wydobycia gazu ze

skał łupkowych budzi tak ogromne emocje i zainte-

resowanie w regionie leszczyńskim oraz że pojawiły

się głosy pełne obaw o konsekwencje, jakie niesie ze

sobą jego wydobycie, zwłaszcza o wpływ na środowi-

sko naturalne, chciałbym zwrócić się do Pana Mini-

1.

Czy inwestorzy przestrzegają zobowiązań w po-

szukiwaniu gazu łupkowego w miejscowości Franko-

wo, gmina Osieczna w powiecie leszczyńskim?

2.

Czy nie zanotowano żadnych uchybień w tym

zakresie?

3.

Jakie są przewidywane zasoby gazu łupkowego

w ww. regionie?

4.

Czy dotychczasowi koncesjobiorcy składają

wnioski o zwiększenie liczby odwiertów w regionie

leszczyńskim?

5.

Jakie będą przewidywane zyski ekonomiczne

z wydobycia gazu łupkowego na szczeblu lokalnym,

regionalnym oraz ogólnopolskim?

Jakie nakłady

trzeba będzie ponieść w celu ich osiągnięcia?

6.

Jakie zagrożenia niesie wydobycie gazu łupko-

wego?

7.

Czy planowane jest podjęcie działań mających

na celu stworzenie systemu szkoleń dla władz oraz

społeczności lokalnych w przedmiocie aspektów

prawnych, trybu postępowania i zagrożeń związa-

nych z wydobyciem gazu łupkowego?

8.

Jakim podmiotom, na jaki okres i przy jakich

zobowiązaniach koncesyjnych udzielono koncesji na

wydobywanie gazu łupkowego na terenie wojewódz-

twa wielkopolskiego?

9.

Kiedy zostaną opublikowane przez Państwowy

Instytut Geologiczny oﬁcjalneinformacjeowielkości

złóż gazu łupkowego w Wielkopolsce?

Jaka jest sza-

cowana wielkość złóż znajdujących się w wojewódz-

twie pomorskim i jaki jest jej stosunek do całości sza-

cowanych złóż w Polsce?

Z wyrazami szacunku

(nr 9602)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

za abonament radiowo-telewizyjny

Szanowny Panie Ministrze!

Od początku XXI w.

można zaobserwować coraz większy udział telewizji

w życiu publicznym Polaków.

Dzięki postępowi tech-

nicznemu przekaz telewizyjny zyskał zarówno na

jakości obrazu, jak i dźwięku.

Ponadto dzięki wpro-

wadzeniu multipleksów wzrosła liczba stacji ogólno-

dostępnych nadawanych z nadajników naziemnych.

ze zm.) każdy obywatel Polski posiadający odbiornik

telewizyjny zobowiązany jest do opłacania comie-

sięcznego abonamentu.

W ramach abonamentu otrzy-

muje legalny dostęp do programów emitowanych

przez Telewizję Polską.

Jednak pragnę zwrócić uwagę, iż duża liczba

mieszkańców kraju ma dodatkowo wykupiony dostęp

do kanałów emitowanych przez prywatnych dostaw-

ców telewizji cyfrowej, w skład których wchodzą ka-

nały emitowane przez Telewizję Polską.

Powoduje to

opłacanie podwójnego abonamentu za odbiór tych sa-

mych kanałów, zarówno do budżetu państwa, jak

i do prywatnego operatora.

1.

Czy ministerstwo przewiduje zmianę dotych-

czasowych przepisów odnośnie do opłat abonamen-

towych w ww. sytuacji?

2.

Czy istnieje możliwość zwolnienia z opłat abo-

namentowych mieszkańców, którzy podpisali umo-

wy z prywatnymi dostawcami telewizji cyfrowej po-

siadającymi w swoich pakietach kanały Telewizji

Polskiej?

3.

Czy istnieje możliwość zmian w prawie, tak aby

prywatni operatorzy byli zobligowani do uiszczania

opłat za emisję kanałów Telewizji Polskiej na swoich

platformach?

Z wyrazami szacunku

Poseł Łukasz Borowiak

171

Interpelacja

(nr 9603)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Układ komunikacyj-

ny gminy, poza miastem Kobylin, nie wymaga zasad-

niczych zmian.

Zarówno powiązania komunikacyjne

(zewnętrzne i wewnętrzne), jak również skala zain-

westowania terenu, jego rozwój, a także przekształ-

cenia wymagają głównie modernizacji istniejącej sie-

ci drogowej i urządzeń oraz przede wszystkim popra-

wy standardu poszczególnych tras.

Wyprowadzenie ruchu tranzytowego poza miasto

Kobylin poprzez realizację nowej południowej obwod-

nicy miasta w ciągu drogi krajowej nr 36 w opinii

zarówno mieszkańców, jak i włodarzy jest działaniem

priorytetowym.

Zapewnienie sprawności funkcjonowania układu

przy rosnącym poziomie motoryzacji oraz planowa-

nym rozwoju przestrzennym gminy poprzez: zaha-

mowanie degradacji całej istniejącej infrastruktury

drogowej, modernizację układu komunikacyjnego po-

przez doprowadzenie do stanu zgodnego z normaty-

wem technicznym dróg powiatowych i gminnych,

utworzenie funkcjonalnych ciągów „głównych” dróg

powiatowych dla obsługi planowanych obszarów go-

spodarczych oraz powiązań zewnętrznych gminy,

systematyczne podnoszenie stanu dróg gminnych.

Głównym celem rozwoju komunikacji drogowej

na terenie gminy Kobylin jest stwarzanie warunków

materialnych, prawnych i organizacyjnych dla reali-

zacji systemu transportowego gminy zapewniające-

go: efektywność i bezpieczeństwo połączeń w trans-

porcie publicznym oraz ograniczenie uciążliwości

komunikacji dla otoczenia.

związana z problemami komunikacyjnymi Kobylina

w ciągu drogi krajowej nr 36?

2.

Czy podjęto odpowiednie działania prawno-ad-

ministracyjne związane z przygotowaniem odpo-

wiedniej dokumentacji budowlanej związanej z reali-

zacją przedmiotowego zadania?

3.

Czy ww. zadanie znajduje się w planach inwe-

stycyjnych GDDKiA?

Z poważaniem

Poseł Łukasz Borowiak

(nr 9604)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie zaliczenia przez ZUS okresów

świadczenia pracy marynarzy i rybaków

emerytalny, a także uznania przez ZUS

szczególnych warunków pracy dla uzyskania

Szanowny Panie Ministrze!

Warunkiem uzyska-

nia wcześniejszej emerytury w Polsce w myśl ustawy

stanowi: Ubezpieczonym urodzonym przed dniem

l stycznia 1949 r., będącym pracownikami... zatrud-

nionymi w szczególnych warunkach lub w szczegól-

nym charakterze, przysługuje emerytura w wieku

niższym niż określony w art...

27 pkt 1 (czyli 60 lat

laniu okresu zatrudnienia w szczególnych warun-

kach lub szczególnym charakterze nie uwzględnia się

okresów pobierania „chorobowego” oraz innych okre-

sów, w których na mocy innych przepisów pracownik

został zwolniony z obowiązku wykonywania pracy

(np. okres urlopu bezpłatnego).

Jednak urlop wypo-

czynkowy jest wliczany do okresu zatrudnienia.

Liczne zmiany w Polsce na przestrzeni lat powo-

dowały zmiany miejsc pobytu, zatrudnienia czy zmia-

ny pracodawców.

W tej grupie znajdują się maryna-

rze i rybacy zatrudniani najczęściej u zagraniczne-

go armatora.

Jednakże dla pracowników zbliżają-

cych się do wieku emerytalnego istotna była uregu-

lowana sytuacja związana z ubezpieczeniem i aby

nie stracić praw do emerytury, marynarze i rybacy

samodzielnie, rzetelnie opłacali składki do ZUS na

ubezpieczenia w Polsce, bo tak zostali poinformo-

wani przez ZUS.

Ustawa stwierdza jednoznacznie, że do okresów

składkowych zalicza się okres zatrudnienia obywa-

teli polskich za granicą u pracodawców zagranicz-

nych, jeżeli w okresie tej pracy były opłacane składki

jednak opłacanie w Polsce składek na ubezpieczenie

społeczne.

Okresy zatrudnienia, za które nie były

opłacane składki, nie będą zaliczane.

Jest to jasne

i zrozumiałe.

Natomiast rozporządzenie Rady Ministrów z dnia

172

cowników zatrudnionych w szczególnych warunkach

pracy uzasadniającymi prawo do wcześniejszej eme-

momencie następuje kolizja pomiędzy ustawą a roz-

porządzeniem, ponieważ marynarze, którzy mają

wymagany staż pracy w szczególnych warunkach

i opłacony wymagany okres składkowy, nie mają na

dzień dzisiejszy uznania ZUS.

Okresy te stwierdza zakład pracy, na podstawie

posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywa-

nia prac w szczególnych warunkach, wystawionym

według określonego wzoru, lub w świadectwie pracy.

Jeżeli warunki te nie zostaną dotrzymane, to ZUS

nie uwzględni tych okresów.

Po odmowie przez ZUS zaliczenia pracy na stat-

kach obcych bander do okresów zatrudnienia w szcze-

gólnych warunkach marynarze zmuszeni są do wy-

stępowania na drogę sądową.

Jednakże sami marynarze nabywający prawo do

wcześniejszej emerytury czują się dyskryminowani

przez brak regulacji w rozporządzeniu do ustawy

o wcześniejszych emeryturach lub pominięcie nowej

rzeczywistej sytuacji marynarzy i rybaków zatrud-

nionych u zagranicznych armatorów.

Faktem, że ich odwołania rozstrzygane na drodze

sądowej są dla nich korzystne, tak jak wskazuje na

to wyrok Sądu Najwyższego z 5 marca 2003 r. (sygn.

II UKN 196/02), stwierdzając, że pracę za granicą

w warunkach szczególnych zalicza się do okresu za-

trudnienia uprawniającego pracownika do uzyskania

wcześniejszej emerytury, ale w dalszym ciągu brak

nowej regulacji uwzględniającej obecny status.

Reforma systemu emerytalno-rentowego przy-

padająca na lata dziewięćdziesiąte nie objęła zapi-

su w rozporządzeniu i obecnie ZUS nadal opiera

się na rozporządzeniu z roku 1983, powodując dra-

mat ludzi.

1.

Ustawa i wyrok Sądu Najwyższego uznaje

uprawnienia do zaliczania pracy za granicą w szcze-

przez marynarzy do okresów zatrudnienia uprawnia-

jących ich do wcześniejszego przejścia na emeryturę,

a rozporządzenie uprawnień tych pozbawia lub ogra-

nicza, powodując dramat dla tych, których nie stać

ﬁnansowonaopłatysądowe.

Czyjestprzewidziana

regulacja uwzględniająca dzisiejszą rzeczywistość

zatrudnienia?

gólnych warunkach marynarze występują do sądu,

a doświadczenia wykazują, że wszystkie odwołania

od odmownej decyzji ZUS zostają rozstrzygnięte na

korzyść marynarzy ubezpieczonych.

Czy Zakład Ubez-

pieczeń Społecznych zgłosił taką kwestię do uregu-

lowania?

Z poważaniem

Poseł Marek Biernacki

Warszawa, dnia 26 września 2012 r.

(nr 9605)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie nierealnych wymogów stawianych

powiatowym urzędom pracy

Szanowny Panie Ministrze!

Działając na podsta-

Powiatowe urzędy pracy mają problem z wyda-

niem 450 mln zł, które dodatkowo dostały w tym

roku na walkę z bezrobociem.

Powodem jest narzu-

cony przez Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej

wskaźnik efektywności, który zakłada, by 50% bez-

robotnych aktywizowanych dzięki dodatkowym pie-

niądzom znalazło zatrudnienie.

Z tego powodu wiele

urzędów pracy nie jest zainteresowanych ich uzyska-

niem. Powyższy wymóg wydaje się być niemożliwy

do zrealizowania.

Pracodawcy ze względu na trudną

sytuację gospodarczą w naszym kraju nie chcą pono-

sić dodatkowych kosztów i zobowiązań z tytułu za-

trudnienia osób bezrobotnych.

Problemem jest również fakt, że urzędy pracy za

późno otrzymały pieniądze.

Dyrektorzy urzędów pra-

wydanie dodatkowych pieniędzy.

Wobec powyższego środki na aktywizację bezro-

botnych skierowane do urzędów pracy w dużej mierze

nie zostaną wykorzystane, gdzie w innych warun-

kach mogłyby skutecznie pomóc wielu bezrobotnym

osobom.

1.

Czy nie sądzi Pan, że postawiony powiatowym

urzędom pracy warunek wskaźnika efektywności

jest oderwany od obecnej rzeczywistości gospodarczej

naszego kraju?

2.

Czy nie sądzi Pan, że obecne zasady wydania

pieniędzy na walkę z bezrobociem nie zmierzają do

realizacji celu wyznaczonego przez ministerstwo,

173

czyli powstania 40 tys. nowych miejsc pracy w tym

roku?

poprawić skuteczność procesu aktywizacji osób bez-

robotnych?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

Warszawa, dnia 26 września 2012 r.

(nr 9606)

do ministra ﬁnansów

w sprawie kosztownego ściągania

danin publicznych

funkcjonowania aparatu odpowiedzialnego za pobór

danin publicznych.

W ubiegłym roku państwowe in-

stytucje na ściąganie danin wydały ponad 6 mld zł

portem Tax Administration in OECD Countries 2010

na 100 zł dochodów podatkowych wydajemy 1,72 zł

na administrację podatkową.

Z kolei Niemcy na 100

euro dochodów na ten sam cel wydają 70 eurocentów.

Zdaniem ekspertów polski system podatkowy wyma-

ga kompleksowej przebudowy.

Ich zdaniem rozwią-

zaniem byłoby stworzenie jednej instytucji zajmującej

się ściąganiem wszystkich podatków.

Eksperci są

również zdania, że tak wysokie koszty funkcjonowa-

nia instytucji ściągających podatki wiążą się z tym,

że gros urzędników zajmuje się ściąganiem podatków

dochodowych, które dla państwa nie są proporcjonal-

nie dużym przychodem.

sterstwo, by wyeliminować powyższe nieprawidło-

wości?

Z poważaniem

(nr 9607)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie nieuczciwej polityki

Szanowny Panie Premierze!

W ostatnim czasie

paliwowej zaniepokojonych nieuczciwymi praktyka-

mi w zakresie kształtowania cen paliw, w wyniku

których w niedługim czasie niemal trzy tysiące ma-

łych prywatnych stacji benzynowych może zbankru-

tować.

Według właścicieli prywatnych stacji Orlen i Lo-

tos regularnie zamrażają ceny surowca na swoich

stacjach przy jednoczesnej podwyżce cen w hurcie.

Niedawno Orlen drastycznie obniżył ceny na swoich

stacjach, m.in. wprowadzając weekendowe promocje,

co w efekcie doprowadziło do absurdalnej sytuacji.

W hurcie ceny paliw były nawet o 15 gr na litrze

wyższe niż te na stacjach koncernu.

Taka nieuczciwa

polityka sprawia, że stacje niezwiązane z wielkimi

sieciami kupują paliwo drożej, niż koncerny sprzeda-

ją je w detalu.

Właściciele prywatnych stacji skarżą się, że tego

typu problem pojawia się co roku, ale jego obecne

rozmiary stanowią prawdziwe zagrożenie dla sporej

części rynku.

Taka sytuacja może doprowadzić do

likwidacji małych stacji, które stanowią niemal po-

łowę rynku w Polsce, tworząc ponad 25 tys. miejsc

pracy.

Ich upadek pociągnie za sobą efektem domina

mniejsze ﬁrmyusługoweidostawcze,któreznimi

współpracują.

wyeliminować powyższą nieprawidłowość?

Z poważaniem

174

Interpelacja

(nr 9608)

do ministra zdrowia

w sprawie fatalnej sytuacji ﬁnansowej

instytutów medycznych

Szanowny Panie Ministrze!

Działając na podsta-

kontroli: Funkcjonowanie wybranych instytutów ba-

dawczych nadzorowanych przez ministra zdrowia,

wskazuje na fatalną sytuację ﬁnansowątychplacó-

wek.

Kontrola wykazała, że w najbardziej zadłużo-

nych instytutach nawarstwienie zobowiązań i nie-

prawidłowości jest tak duże, że ustabilizowanie sy-

tuacji ekonomicznej jest niemożliwe bez pomocy ze

strony nadzorującego jednostki ministra zdrowia.

NIK zwraca jednocześnie uwagę, że dla uratowania

instytutów podległych ministrowi zdrowia nie wy-

starczy zastrzyk ﬁnansowy.

Placówkom, zarówno

tym najbardziej zadłużonym, jak i tym w nieco lep-

szej kondycji ﬁnansowej,potrzebnyjestkompleksowy

plan naprawy obejmujący nie tylko sferę gospodaro-

wania majątkiem poszczególnych instytutów, ale tak-

że sposób zarządzania, politykę kadrową oraz stra-

tegię rozwoju uwzględniającą większą aktywność

naukowo- badawczą.

stwo, by zapobiec dalszemu pogarszaniu się sytuacji

ﬁnansowejpodległychPanuplacówekmedycznych?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 9609)

do ministra środowiska

w sprawie wzrastającej liczby

dzikich wysypisk śmieci

Szanowny Panie Ministrze!

Media informują

o narastającym problemie dotyczącym powstawania

dzikich wysypisk śmieci, które nie pozostają bez ne-

gatywnego wpływu na środowisko naturalne, zwłasz-

cza środowisko glebowe.

Każde nowo powstające czy

istniejące już od lat dzikie wysypisko śmieci jest po-

tencjalnym źródłem wielu rozmaitych zanieczysz-

czeń.

Największe zagrożenie powodują zazwyczaj

miejsca przypadkowo wybrane, gdzie śmieci nie są

w żaden sposób zabezpieczone.

W konsekwencji dzi-

kie wysypiska śmieci stanowią zagrożenie z powodu

przedostawania się substancji toksycznych pochodzą-

cych ze zdeponowanych odpadów w głąb gleby.

Prze-

siąkanie odcieków z odpadów zanieczyszcza płytko

zalegające wody gruntowe.

Może to powodować ska-

żenie wody pitnej w miejscach nieraz bardzo oddalo-

nych od dzikiego wysypiska.

się liczby dzikich wysypisk śmieci?

sie walki z powstawaniem dzikich wysypisk śmieci?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 9610)

do ministra ﬁnansów

momentu powstania obowiązku podatkowego

w zakresie podatku VAT

Szanowny Panie Ministrze!

Z badania przeprowa-

dzonego przez ﬁrmę doradczą Deloitte wynika, że

większość przedsiębiorców jest niezadowolonych

z proponowanych zmian systemu rozliczeń.

Nowe za-

sady wiążą się bowiem z koniecznością przeszkolenia

pracowników i odpowiedniego dostosowania syste-

mów księgowo- informatycznych używanych do roz-

liczeń podatkowych.

Negatywnie oceniana jest także

propozycja nowych zasad związanych z podstawo-

wym prawem podatnika VAT, czyli odliczania podat-

ku naliczonego.

Przedsiębiorcy obawiają się, że kło-

potliwe będzie ustalenie, kiedy u kontrahentów po-

wstanie obowiązek podatkowy.

175

Interpelacja

(nr 9611)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie bezsensownej wojny rządu

z wszystkimi kibicami piłki nożnej

Szanowny Panie Premierze!

Działając na podsta-

Nadal docierają do mnie niepokojące sygnały, iż

nie widać końca absurdalnej wojny rządu z kibicami

najpopularniejszej dyscypliny sportowej w naszym

kraju.

Na rok przed rozpoczęciem Euro 2012 polski

rząd, chcąc zbudować sobie wyższe słupki poparcia

w sondażach, rozpoczął wojnę z rzekomymi chuliga-

nami.

Wojna ta nie dotyczyła zabezpieczenia przed

chuligaństwem i agresją na stadionach, ale treści wy-

wieszanych tam transparentów i wznoszonych okrzy-

ków.

Nie podjęto współpracy z licznymi stowarzysze-

niami kibiców zainteresowanymi utrzymaniem po-

rządku i bezpieczeństwa na stadionach.

Rząd po-

traktował jako pretekst incydent chuligański na me-

czu w Bydgoszczy i rozpoczął ściganie zwykłych ki-

biców przez policję, straż miejską i grupy antyterro-

rystyczne za treść okrzyków, transparentów i tzw.

opraw stadionowych, czyli artystycznego wyrazu

zbiorowych emocji.

Dodatkowo zastosowano tzw.

odpowiedzialność zbiorową, która popularna była

niestety jeszcze w minionej epoce.

W jej efekcie do-

szło do skandalicznej decyzji, w wyniku której za-

mknięto najnowocześniejsze i bezpieczne stadiony

w Warszawie i Poznaniu.

Uderzyło to jedynie w kil-

kadziesiąt tysięcy niewinnych, zwykłych kibiców,

także kobiet, dzieci i seniorów, którzy w bydgoskim

meczu swych klubów w ogóle nie uczestniczyli.

Fi-

nał Pucharu Polski w Bydgoszczy 2012 między Le-

gią Warszawa a Lechem Poznań stał się sztandaro-

wym przykładem polityki rządu.

Za działania kil-

kuset ludzi odpowiedziało kilkadziesiąt tysięcy.

Wniosek jest szokujący, gdyż wskazuje, że tylko nie-

udolne i bezsilne państwo nie jest w stanie rozliczyć

prawdziwych uczestników i inicjatorów zamieszek,

co więcej, nie jest w stanie zapobiec podobnym in-

cydentom, postanawia natomiast na przyszłość pre-

wencyjnie karać wszystkich potencjalnych chuliga-

nów przez zamykanie stadionów.

Stowarzyszenia i inne wspólnoty kibiców, które

współpracują z klubami i właścicielami stadionów na

rzecz ochrony przed chuligaństwem, to organizacje

prężne i świadome praw obywatelskich.

Uważają one

mecze w Polsce za wyjątkowo bezpieczne na tle kra-

jów zachodniej Europy, np. Wielkiej Brytanii, co po-

twierdzają statystyki.

Niestety z konﬂiktutegorząd

dalej nie wyciąga żadnych wniosków.

Polski rząd nie

tylko nie przeprosił za nieuzasadnione zamykanie

stadionów tysięcy niewinnych kibiców, lecz nadal

wspiera działania policji mające na celu dalsze zamy-

kanie nowoczesnych i bezpiecznych obiektów piłkar-

skich w naszym kraju.

Ostatnim właściwie,,serialem

komediowym” była organizacja meczu o Superpu-

char Polski 2012.

Organizacja spotkania piłkarskie-

go między Legią Warszawa i Wisłą Kraków nie po-

wiodła się, gdyż rzekomo na Stadionie Narodowym

nie było odpowiedniej łączności.

Łączność ta jednak

pojawiła się niebawem, gdy reprezentacja narodowa

zagrała tam w towarzyskim meczu z Portugalią.

Jak

zwykle, w tej absurdalnej, pełnej niejasności i logiki

sytuacji jedynymi poszkodowanymi byli kibice Legii

i Wisły, którzy w ostatniej chwili dowiedzieli się, że

mecz ich drużyn się nie odbędzie.

Do dziś sytuacja właściwie się nie zmieniła i nadal

trwa otwarta wojna kibiców z rządem.

Większość

grup kibicowskich i właścicieli klubów regularnie

jest zastraszana możliwością zamknięcia ich stadio-

nów, a przynajmniej niektórych sektorów.

Jak widać,

wciąż klasycznym działaniem rządu i policji jest za-

mykanie stadionów, co uderza jedynie w niewinnych

kibiców oraz budżety klubów.

Medialna nagonka,

a zwłaszcza niektóre wypowiedzi znanych polityków

rządu psują natomiast cały wizerunek polskich fa-

nów, którzy podczas Euro jakoś nie stanowili zagro-

żenia dla nikogo, jakim według wielu mediów i poli-

tyków mieli stać się podczas mistrzostw.

1.

Czy uważa Pan, że kibic w Polsce staje się chu-

liganem w momencie podjęcia krytyki aktualniej

grupy rządzącej?

2.

Czy sądzi Pan, że nowoczesne polskie stadiony,

z monitoringiem i systemem identyﬁkacyjnym,sąna

tyle niebezpieczne, by musiałby być regularnie zamy-

kane?

3.

Czy nie sądzi Pan, że zamykanie stadionów jest

wyrazem bezsilności i nieudolności rządu?

4.

Czy nie uważa Pan, że tysiące niewinnych pol-

skich kibiców zasługują na większy szacunek, a sto-

sowanie wobec nich odpowiedzialności zbiorowej jest

po prostu krzywdzące?

5.

Czy nie uważa Pan, że wiele wypowiedzi Pań-

skich, a także innych polityków PO wobec kibiców

było niesprawiedliwych oraz zaszkodziło wizerunko-

wi całego środowiska kibicowskiego w Polsce?

6.

Czy i jakie działania podejmie Pan w przyszło-

ści, by uderzyć faktycznie w wąską grupę chuliga-

nów, nie atakując przy tym zdecydowanej większości

normalnych ludzi?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

176

Interpelacja

(nr 9612)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie legalizacji uboju rytualnego

w Polsce

Dostaję sygnały, iż nasz kraj jest w czołówce bądź

nawet według niektórych danych wręcz lideruje w ry-

tualnym uboju bydła.

Takie dane muszą przede

wszystkim szokować w kontekście prawnym, gdyż

,,zwierzę kręgowe w ubojni może być uśmiercone tyl-

ko po uprzednim pozbawieniu świadomości”.

Różne

organizacje podają natomiast zastraszające dane,

w wyniku których w Polsce każdego roku w wyniku

nielegalnego uboju rytualnego bez wymaganego

ogłuszenia ubijanych jest kilkaset tysięcy sztuk by-

dła przeznaczonych na eksport do krajów muzułmań-

skich i Izraela.

Odpowiedzialność za taki stan rzeczy

ponoszą głównie ministerstwo rolnictwa oraz Inspek-

cja Weterynaryjna.

Organy te sprawują bowiem nad-

zór nad rzeźniami i najwyraźniej w pogoni za zy-

skiem aﬁrmująiwspierajątenbezprawnyproceder.

Aktualnie Prokuratura Rejonowa Warszawa-

-Śródmieście wszczęła śledztwo w sprawie przekro-

czenia uprawnień służbowych ministra rolnictwa

i rozwoju wsi w okresie od 9 września 2004 r. do maja

2012 r. przez wydanie i stosowanie przepisów rozpo-

rządzenia dotyczącego sposobu uboju zwierząt nie-

zgodnego z przepisami ustawy o ochronie zwierząt.

1.

Czy zauważa Pan rażące łamanie prawa przez

wie?

2.

Czy dostrzega Pan konieczność ukarania win-

nych takiego stanu rzeczy?

3.

Czy nie sądzi Pan, że takie postępowanie ze

zwierzętami jest niemoralne, niegodne człowieka

i musi zostać zabronione?

łamaniu prawa w tej sytuacji?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 9613)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

okupacji Polski

Szanowny Panie Ministrze!

Działając na podsta-

Docierają do mnie niezwykle przykre informacje,

iż władze stolicy planują powrót na warszawską Pra-

gę pomnika ku czci żołnierzy Armii Czerwonej.

Po-

mnik ten został zdemontowany na czas budowy me-

tra i według pewnych informacji jest aktualnie re-

staurowany.

Jeżeli te informacje się potwierdzą, będzie to zu-

pełnie niezrozumiała decyzja.

Warszawska Praga

bowiem w okresie okupacji komunistycznej była miej-

scem, gdzie regularnie katowano i mordowano wielu

polskich patriotów.

Czerwony terror poza narzuce-

niem naszemu państwu na pół wieku nowego sowiec-

kiego porządku przyczynił się także do straty przez

nie połowy terytorium.

Wojska sowieckie w czasie

powstania warszawskiego przyglądały się natomiast

obojętnie mordowaniu przez hitlerowców polskich

powstańców.

W świetle powyższych faktów historycz-

nych decyzja władz Warszawy, która zmierza do po-

nownego ustawienia pomnika w miejscu de facto ko-

munistycznych zbrodni na Polakach, musi wśród

wszystkich mieszkańców stolicy budzić zszokowanie,

konsternację i w końcu odrazę.

Nie znam osobiście

zbyt wielu krajów, w których gloryﬁkujesięswoich

byłych okupantów, toteż dzisiejsza niepodległa Pol-

ska nie powinna dodatkowo za pieniądze podatników

honorować symboli totalitaryzmu, przez który zgi-

nęły w męczarniach miliony jej obywateli.

Wszystkie

próby, nawet podobnych decyzji, mające na celu upa-

miętnienie najeźdźców nazwać mogę mianem jedynie

haniebnych.

licy na powrót pomnika w stare miejsce dostrzega

Pan ponury chichot historii?

2.

Czy zauważa Pan, jak bolesna i przykra dla

wielu rodzin oﬁarkomunistycznychmożebyćtaipo-

dobne decyzje?

uniemożliwienia powrotu na warszawską Pragę sym-

bolu czerwonego terroru?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

177

Interpelacja

(nr 9614)

do ministra zdrowia

polskich aptek

Szanowny Panie Ministrze!

Działając na podsta-

Media informują, że ustawa refundacyjna coraz

bardziej pogrąża apteki.

Niższe marże na leki refun-

dowane, które wymusiła nowelizacja ustawy refun-

dacyjnej, zmniejszyły wpływy aptek.

W obliczu ban-

kructwa stoją zwłaszcza apteki mieszczące się przy

szpitalach i przychodniach.

W lepszej sytuacji są ap-

teki realizujące mniejszą ilość recept, choć i one są

w nienajlepszej sytuacji.

Jednym z największych pro-

blemów jest długie oczekiwanie przez apteki na zwrot

pieniędzy z NFZ.

Farmaceuci, zakupując często dro-

gie leki, muszą za nie zapłacić na hurtowni od razu,

natomiast NFZ zwraca koszty często dopiero po mie-

siącu.

Szacuje się, że przed decyzją o zamknięciu stoi

około 20% aptek.

aptek?

tekście pomocy polskim aptekom?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 9615)

do prezesa Rady Ministrów

w najbiedniejszych województwach

Szanowny Panie Premierze!

Działając na podsta-

Media alarmują, że z danych GUS wynika, iż

w I półroczu najbardziej wzrosły ceny w wojewódz-

twach najbiedniejszych: podkarpackim, świętokrzy-

skim, warmińsko-mazurskim, lubelskim, podlaskim.

W tych regionach średnie ceny towarów i usług

w okresie od stycznia do czerwca poszybowały o 4,2–

–4,5%.

Jednocześnie to właśnie tam pensje są sporo

niższe niż średnia dla całego kraju.

Dla przykładu

– wynagrodzenia w przedsiębiorstwach przemysło-

wych w woj. podkarpackim i podlaskim były w I pół-

roczu niższe o ponad 17% niż przeciętnie w kraju.

Jeszcze gorzej wypadło woj. warmińsko-mazurskie,

gdzie zarabia się o 1/5 mniej.

1.

Czy zauważa Pan proces szybszego wzrostu cen

w biedniejszych regionach Polski i, co za tym idzie,

rosnącej dysproporcji między Polską A i Polską B?

hamowania tych trendów?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 9616)

do prezesa Rady Ministrów

Szanowny Panie Premierze!

Działając na podsta-

iż w naszym kraju wolność słowa staje się coraz mniej

pożądanym zjawiskiem.

W ostatnim czasie mamy

wiele przykładów, w których wolność słowa jest coraz

bardziej ograniczana.

Ostatnio sztandarowym przy-

kładem staje się sprawa R. F. W obronie dobrego imie-

nia prezydenta służby specjalne z Agencji Bezpie-

czeństwa Wewnętrznego na polecenie prokuratury

w Tomaszowie Mazowieckim zamknęły 20 maja 2011 r.

satyryczną stronę internetową antykomor.pl. Uzbro-

jeni funkcjonariusze ABW natomiast wcześniej wkro-

czyli do mieszkania R. F. w Tomaszowie Mazowiec-

kim o 6 rano i zabezpieczyli wszystkie dokumenty

i przedmioty związane ze sprawą.

Samo zatrzymanie

R. F., zbliżone standardami do ujęcia niebezpieczne-

go bandyty czy też terrorysty, wskazuje, że niestety

coraz bliżej nam do standardów białoruskich niż za-

chodnich.

Także niezwykle surowy wyrok skazujący

twórcę strony antykomor.pl na karę roku i trzech

konywania 40 godzin prac społecznych miesięcznie

wskazuje nam, że jednak w naszym państwie zacho-

178

dzą bardzo niepokojące zmiany w kontekście wyra-

żania swoich poglądów.

W moim przekonaniu maje-

stat prezydenta Polski bezwzględnie zasługuje na

szacunek, jednak nie ma żadnej symetrii w aktual-

nym traktowaniu obecnej głowy państwa z jego

poprzednikiem.

Dodatkowo środki użyte w ww.

przypadku są absolutnie nieadekwatne do sytuacji.

Naruszają natomiast ewidentnie wolność słowa

w Polsce.

słowa w naszym kraju?

zatrzymania R. F. przez ABW w ww. sposób były wy-

bitnie nieuzasadnione?

3.

Czy nie sądzi Pan, że wyrok w ww. sprawie jest

zbyt surowy?

ny wolności słowa?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 9617)

do ministra zdrowia

w sprawie efektów „Narodowego programu

Szanowny Panie Ministrze!

Działając na podsta-

Podstawowe zadania, jakie stawiano przed pro-

gramem zwalczania chorób nowotworowych, czyli

wzrost wykrywalności i skuteczniejsze leczenie, nie

są realizowane.

Ok. 85% pacjentów nie ma dostępu

do nowoczesnych terapii antynowotworowych, a nie-

standardowe leczenie wydaje się być luksusem.

Ku-

leje nie tylko dostęp do nowoczesnych terapii leczenia

nowotworów.

Również czas oczekiwania na standar-

dowe chemioterapie są dwa razy dłuższe niż w prze-

ciętnych państwach europejskich.

Natomiast jeśli

chodzi o wykrywalność zachorowań na nowotwory

jesteśmy na przedostatnim miejscu w Europie.

Pro-

gram po siedmiu latach funkcjonowania, mimo ogro-

mu środków ﬁnansowych,okazujesięnieprzynosić

oczekiwanych rezultatów.

Specjalistyczny sprzęt

leczniczy często stoi nieużywany.

Problemem jest

również zły podział środków, jeśli chodzi o wczesne

wykrywanie nowotworów, bo tylko to gwarantuje pa-

cjentom pełną skuteczność wyleczenia.

1.

Jakie jest pana stanowisko w powyższej

sprawie?

stwo, by poprawić skuteczność narodowego progra-

mu zwalczania chorób nowotworowych?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 9618)

do ministra zdrowia

w sprawie niewystarczającej liczby

lekarzy geriatrów

Szanowny Panie Ministrze!

Działając na podsta-

Media alarmują, że w Polsce brakuje lekarzy, któ-

rzy specjalizują się w skutecznym, ale również bar-

dziej oszczędnym leczeniu osób starszych.

Według

specjalistów na pacjentów, którzy nie byli leczeni

przez geriatrów, państwo wydaje znacznie więcej.

Wśród państw Unii Europejskiej Polska plasuje się

na jednym z końcowych miejsc w kwestii liczby ge-

riatrów.

Obecna tendencja demograﬁczna wskazuje na

fakt, że obniżenie wydatków na opiekę zdrowotną

można uzyskać tylko dzięki poprawie programów

zdrowotnych, które utrzymają starsze osoby jak naj-

dłużej w dobrym zdrowiu.

stwo, by poprawić powyższą nieprawidłowość w za-

kresie zbyt małej liczby geriatrów?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

179

Interpelacja

(nr 9619)

do ministra zdrowia

w sprawie zagrożenia paraliżem

służby zdrowia

należy do państw, w których najszybciej wzrośnie za-

potrzebowanie na ﬁnansowanie ochrony zdrowia

w ciągu najbliższych osiemnastu lat.

KE alarmuje,

że Polacy to jeden z najszybciej starzejących się na-

rodów.

W 2060 r. osób po 65. roku życia będzie ponad

11 mln.

Obecnie jest ich 5,1 mln.

Sytuacja jest o tyle dramatyczna, że obecne ﬁnan-

sowanie jest jednym z niższych w Europie.

Bu-

dżet NFZ wynosi 62 mld zł, a na zdrowie idzie nie-

wiele ponad 4% PKB.

Jeżeli odsetek ten się nie zmie-

ni, a zmieniać się będzie jedynie populacja, to wydat-

ki będą rosnąć.

NFZ bowiem najwięcej pieniędzy

wydaje właśnie na osoby w wieku od 62 do 90 lat.

Średnio na siedemdziesięciolatka przeznacza blisko

4 tys. zł rocznie, na dwudziestolatka ok. 800 zł.

Jeśli

więc osób starszych będzie tak znacząco więcej, ozna-

cza to, że wzrosną też wydatki.

tycznych danych raportu Komisji Europejskiej?

stwo, by zapobiec powyższym zagrożeniom dla pol-

skiego systemu służby zdrowia?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 9620)

do ministra ﬁnansów

w sprawie obywatelskiego projektu ustawy

ostrowieckiego w sprawie poparcia obywatelskiego

Jak wskazują zainteresowani, projekt zakłada

zwiększenie udziału samorządów w podatku docho-

dowym od osób ﬁzycznych,przywróceniezasadyre-

kompensowania ubytków w dochodach własnych jed-

nostek samorządu terytorialnego oraz wprowadzenie

nowej ekologicznej subwencji ogólnej.

Projekt ten, jak

podkreślają wnioskodawcy, wychodzi naprzeciw sy-

tuacji uszczuplania dochodów własnych jednostek

samorządu terytorialnego na przestrzeni lat 2005–

–2011, skutkiem czego powstał ubytek w dochodach

inwestycje lokalne, wykorzystanie środków unijnych

i realizacja zadań bieżących samorządów, a ponadto

spada tempo rozwoju jednostek samorządowych.

Co

z kolei przekłada się na poziom życia mieszkańców.

Z tego też względu, jak wskazują zainteresowani,

zmiany proponowane w projekcie ustawy przewidują

wzrost dochodów samorządów o 8 mld zł rocznie, co

w skali województwa przyniesie powiatowi ostro-

wieckiemu prawie 16 mln zł.

Wyrównanie ubytków

w dochodach samorządów pozwoli na szybką realiza-

cję inwestycji lokalnych, odpowiedni poziom usług

publicznych oraz wykonywanie zadań bieżących.

Z poważaniem

Poseł Jarosław Rusiecki

Interpelacja

(nr 9621)

do ministra ﬁnansów

w sprawie odstąpienia od zamiaru likwidacji

subwencji ogólnej (tzw. drogowej)

Ostrowieckiego odnoszące się do zamiaru likwidacji

rezerwy subwencji ogólnej przeznaczonej na doﬁnan-

sowanie inwestycji na drogach publicznych, powiato-

wych i wojewódzkich, oraz na drogach powiatowych,

180

Zainteresowani negatywnie oceniają zamiar li-

kwidacji ww. rezerwy subwencji, wskazując na fakt,

iż tworzona w budżecie państwa rezerwa celowa, tzw.

drogowa, umożliwia jednostkom samorządu teryto-

rialnego poprawę stanu technicznego wielu obiektów

drogowo-mostowych, których samorządy bez stosow-

nej pomocy ze strony państwa nie byłyby w stanie

odbudować.

A zatem brak dalszej pomocy ze strony

państwa dla samorządów, przy uwzględnieniu no-

wych uwarunkowań tworzenia budżetów samorzą-

dów terytorialnych, może spowodować spadek lub

całkowite powstrzymanie przygotowania i realizacji

inwestycji drogowych.

Natomiast brak inwestycji

drogowych niewątpliwie przyspieszy degradację ist-

niejących obiektów drogowych, co z kolei wpłynie

negatywnie na poziom bezpieczeństwa.

o zainteresowanie się niniejszą sprawą.

Czy istnieje możliwość odstąpienia od zamiaru

Z poważaniem

Poseł Jarosław Rusiecki

(nr 9622)

do ministra pracy i polityki społecznej

selskiego wpłynął apel Konwentu Starostów Woje-

wództwa Świętokrzyskiego w sprawie braku skutecz-

nych działań mających na celu przedłużenie obo-

wiązywania przepisu art. 9 ust. 2a

1

ze zm.) – w sprawie ﬁnansowaniakosztówwynagro-

dzenia i składek na ubezpieczenie społeczne pracow-

ników powiatowych urzędów pracy, który obowiązu-

je do 31.12.2013 r.

Jak wskazują zainteresowani, brak przedłużenia

obowiązywania powyższego przepisu prawa spowo-

duje konieczność przejęcia tego ﬁnansowaniaprzez

samorządy powiatowe, które w obecnych uwarunko-

waniach ﬁnansowychniesąiniebędąwstaniepo-

nieść tych dodatkowych kosztów.

Ponadto następ-

stwem mogą być redukcje zatrudnienia pracowników

urzędów pracy, co z kolei spowodować może pogor-

szenie poziomu i jakości obsługi klientów oraz wpły-

nie na obniżenie zdolności do pozyskiwania dodatko-

wych środków.

Zmniejszenie zatrudnienia ograniczy

działalność urzędów do wykonywania niezbędnych

czynności administracyjnych, co stoi w sprzeczności

z dążeniem do zwiększenia działań aktywizujących.

W świetle powyższych okoliczności zdaniem wnio-

skodawców stosowne byłoby przedłużenie obowiązy-

wania ww. przepisu prawa od 01.01.2014 r. do

31.12.2020 r. jako obligatoryjna forma pomocy urzę-

dom pracy ﬁnansowania kosztów wynagrodzenia

jako dodatkowej zasady doﬁnansowania urzędów

pracy za np. znaczący udział w realizacji różnych pro-

jektów ﬁnansowanychzinnychźródeł.

nia obowiązywania przepisu art. 9 ust. 2a

Z poważaniem

Poseł Jarosław Rusiecki

(nr 9623)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie rozstrzygnięcia

przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych

konkursu „Współpraca z Polonią i Polakami

Szanowny Panie Ministrze!

Nawiązując do roz-

strzygnięcia konkursu „Współpraca z Polonią i Po-

lakami za granicą” ogłoszonego na stronach inter-

netowych MSZ w dniu 18 maja 2012 r., na podstawie

związanych z przeprowadzoną przez Ministerstwo

Spraw Zagranicznych procedurą konkursową, tj. pro-

szę o udostępnienie:

181

1) kopii wniosków (w wersji zdigitalizowanej) bę-

dących przedmiotem pracy komisji konkursowej.

(Dlaczego w ogłoszeniu wyników konkursu wskaza-

no wyłącznie nazwy wnioskodawców oraz niezwykle

enigmatycznie nazwy projektów lub programów?),

2) kopii umów zawartych przez Ministerstwo Spraw

Zagranicznych wraz z załącznikami do zadań, na re-

alizację których przyznane zostały dotacje celowe z bu-

dżetu państwa (w wersji zdigitalizowanej, umożliwia-

jącej weryﬁkacjędecyzjikomisjikonkursowej),

3) pełnego składu komisji konkursowej — nazwi -

ska wraz z funkcjami, jakie poszczególni członkowie

pełnią w MSZ, organizacjach pozarządowych lub in-

nych podmiotach prowadzących działalność pożytku

publicznego,

4) kopii dokumentów z oceny formalnej wniosków,

5) kopii dokumentów z oceny merytorycznej wnio-

sków (ocena dwóch członków zespołu ds. oceny me-

rytorycznej, ocen dokonanych przez właściwe tery-

torialnie placówki przedstawione jako głos doradczy

na wniosek przewodniczącego komisji, ocen dokona-

nych przez wybrane komórki organizacyjne MSZ

w zakresie dotychczasowej współpracy z MSZ, przed-

stawione na wniosek przewodniczącego komisji, pi-

semnych pytań przewodniczącego komisji do wnio-

skodawców) wraz z wstępną listą rankingową spo-

rządzoną przez sekretarza komisji, wnioskami sekre-

tarza skierowanymi do komisji oraz końcową oceną

merytoryczną,

6) informacji o wynikach konkursu w podziale na

kraje i ostatecznych beneﬁcjentachdotacji.

Z poważaniem

Poseł Adam Kwiatkowski

Warszawa, dnia 26 września 2012 r.

(nr 9624)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie uznania ważności ślubów

Szanowny Panie Ministrze!

Zgodnie z przepisami

irlandzkiej ustawy Civil Registration Act z dnia l maja

2004 konsulowie nie są uprawnieni do udzielania ślu-

bów na terytorium Republiki Irlandii.

Pomimo wej-

ścia w życie tej ustawy Konsulat RP w Dublinie przez

kolejne lata udzielał ślubów polskim parom mieszka-

jącym w Irlandii.

Dopiero od dnia l stycznia 2010 r.

wstrzymano udzielanie ślubów konsularnych dla oby-

wateli polskich w Ambasadzie Polskiej w Dublinie.

Zgodnie z konwencją wiedeńską o stosunkach kon-

sularnych z 1963 r. konsul ma możliwość wykonywa-

nia funkcji urzędnika stanu cywilnego, o ile nie

przyjmującego.

Republika Irlandii nie uznaje pol-

skich ślubów konsularnych, ponieważ prawo irlandz-

kie dopuszcza tylko śluby kościelne lub zawierane

przed irlandzkim urzędnikiem stanu cywilnego.

Za-

tem małżeństwa zawarte w Konsulacie RP w Dubli-

nie ważne są w Polsce, ale w Irlandii nie mają legal-

nego statusu.

Osoby, które zawarły małżeństwo kon-

sularne, mają poważne kłopoty w wielu urzędach,

ponieważ według prawa irlandzkiego nadal są parą

singli, a dzieci urodzone z tych małżeństw rejestro-

wane są jako dzieci nieślubne.

1.

Ile ślubów udzielono polskim parom w Konsu-

lacie RP w Dublinie od momentu wejścia w życie

ustawy Civil Registration Act 2004 do dnia zawiesze-

nia udzielania ślubów?

2.

Dlaczego pomimo wejścia w życie ustawy regu-

lującej kwestię legalności małżeństw Civil Registra-

tion Act 2004 Konsulat RP w Dublinie przez kilka

kolejnych lat nadal udzielał ślubów polskim parom,

niezgodnie z lokalnym prawem?

3.

Jakie działania podjęła strona polska w celu

wyjaśnienia sytuacji prawnej osób, które zawarły

małżeństwo w Konsulacie RP w Dublinie?

Na jakim

etapie są polsko-irlandzkie negocjacje rozpoczęte

w 2010 r., które mają doprowadzić do rozwiązania

tego problemu?

4.

Dlaczego sprawa uznania ważności ślubów

blisko trzy lata?

5.

Czy i ewentualnie kiedy, według wiedzy Pana

Ministra, rząd Republiki Irlandii wprowadzi przepi-

sy, które pozwolą uznać ważność ślubów konsular-

nych udzielonych przez Konsulat RP w Dublinie?

uzyskania zgody Irlandii na działanie konsula pol-

skiego w charakterze urzędnika stanu cywilnego?

7.

Czy polscy konsulowie zostaną zarejestrowani

w General Register Ofﬁcewceluuzyskaniaimien-

nego pełnomocnictwa dla urzędników uprawnio-

nych do udzielania ślubów zgodnie z irlandzkim

prawem?

8.

Czy toczy się debata pomiędzy krajami Unii

Europejskiej a Republiką Irlandii w sprawie uznawa-

nia małżeństw obcokrajowców zawieranych w pla-

cówkach dyplomatycznych?

9.

Kiedy, według wiedzy Pana Ministra, zostaną

ustalone na szczeblu międzynarodowym standardy

prawne uznawania ślubów konsularnych?

182

10.

W jakich innych państwach prawo miejscowe,

w zgodzie z konwencja wiedeńską, nie dopuszcza

możliwości zawarcia małżeństwa w konsulacie RP?

Z poważaniem

Poseł Adam Kwiatkowski

(nr 9625)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

Jeżdżąc samochodem

w trakcie wykonywania funkcji poselskiej, bardzo

często zauważam policjantów na służbie w służbo-

wych samochodach rozmawiających przez telefon

wiących.

siejszy jest zainstalowanych w pojazdach policyj-

nych?

2.

Czy policjanci są szkoleni w obsłudze zestawów

głośnomówiących?

kompatybilne z zainstalowanymi w pojazdach zesta-

wami głośnomówiącymi?

Poseł Piotr Chmielowski

oraz grupa posłów

Warszawa, dnia 26 września 2012 r.

(nr 9626)

do ministra ﬁnansów

Szanowny Panie Ministrze!

Jednym z potencjal-

racyjna Republika Brazylii.

Rynek brazylijski cieszy

tów objętych kodem 9018… według systemu ISZ -

TAR/TARIC?

Poseł Piotr Chmielowski

(nr 9627)

do ministra spraw zagranicznych

cówka dyplomatyczna w tym kraju posiada attaché

handlowego posiadającego wiedzę w zakresie obrotu

wyrobami medycznymi i farmaceutykami?

Jeżeli

tak, to uprzejmie prosimy o dane kontaktowe do tej

osoby.

(nr 9628)

do ministra ﬁnansów

Szanowny Panie Ministrze!

Jednym z potencjal-

wa Republika Bangladeszu.

Rynek Bangladeszu cie-

183

wytwórców i eksporterów.

Jednakże dzięki konsul-

(nr 9629)

do ministra spraw zagranicznych

(nr 9630)

do ministra spraw zagranicznych

Szanowny Panie Ministrze!

Jednym z potencjal-

zek Australijski.

Rynek australijski cieszy się coraz

australijskiego.

(nr 9631)

do ministra ﬁnansów

(nr 9632)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Dziękuję za odpo-

wiedź na interpelację z dnia 19 kwietnia 2012 r. da-

184

towaną na dzień 29 maja 2012 r.

Nie ukrywam, że

treść odpowiedzi pobudziła moją ciekawość.

Dlatego pytam Pana Ministra:

1.

Czy wiadukt w Mszanej jest już ukończony?

2.

Kiedy trasa Świerklany – Gorzyczki do granicy

polsko-czeskiej będzie przejezdna?

Z poważaniem

Poseł Piotr Chmielowski

(nr 9633)

do ministra administracji i cyfryzacji

w sprawie przebudowy rynku w Katowicach

Szanowny Panie Ministrze!

Od wielu lat systema-

tycznie podczas obrad Rady Miasta Katowic i w me-

diach lokalnych pojawiają się informacje, że rynek

w Katowicach zostanie przebudowany.

Sięgając pa-

mięcią, sam już spotkałem się z przynajmniej cztere-

ma wersjami architektonicznymi tej przebudowy.

W miesiącu wrześniu temat ten powrócił.

Dlatego pytam Pana Ministra:

1.

Jakie kwoty, od roku 1990 do tej pory, miasto

Katowice bądź urząd marszałkowski wydały na

sporządzenie projektu przebudowy rynku w Kato-

wicach?

2.

Ile sporządzono takich projektów?

3.

Na jakim etapie są obecnie władze miasta Ka-

towice w wyborze ostatecznego projektu rynku?

4.

Jaki będzie sumaryczny koszt tej inwesty-

cji, uwzględniając potencjalną dotację Unii Euro-

pejskiej?

Poseł Piotr Chmielowski

oraz grupa posłów

(nr 9634)

do ministra transportu,

w sprawie stawiania słupów trakcyjnych

w Katowicach

Szanowny Panie Ministrze!

Rozpoczęła się prze-

budowa rynku w Katowicach.

Jednym z trwałych

pejzaży katowickiego rynku są tramwaje.

Do tej pory

wykorzystywano nierzucającą się w oczy trakcję, któ-

rą w sposób kolorystyczny starano się wkomponować

w architekturę rynku.

Z obecnie realizowanego pro-

jektu wynika, że wzdłuż ulicy św. Jana i na rynku

zostanie postawionych 56 słupów trakcyjnych o śred-

nicy 32 cm.

Ten swoisty las słupów z pewnością zdo-

minuje architekturę rynku i ulicy św. Jana.

Dlatego pytam pana ministra:

1.

Kto jest autorem projektu przebudowy linii

tramwajowych na rynku w Katowicach?

2.

Dlaczego zastosowano aż tak grube słupy

w takiej ilości?

Z poważaniem

Poseł Piotr Chmielowski

(nr 9635)

do ministra transportu,

w sprawie rzekomej likwidacji

połączeń autobusowych

w aglomeracji śląskiej

Szanowny Panie Ministrze!

Koleje Śląskie stały

się faktem.

Spółka ta przejęła wszystkie połączenia

kolejowe w makroregionie śląskim.

Jak poinformo-

wał rzecznik prasowy tej spółki, mają zostać zlikwi-

dowane połączenia autobusowe przyspieszone na tra-

sach i kierunkach, na których można wykorzystać

pociąg.

Dotyczy to na przykład linii 870, relacji Ka-

towice – Gliwice.

Dlatego pytam pana ministra:

1.

Czy prawdą jest, że Komunikacyjny Związek Ko-

munalny Górnośląskiego Okręgu Przemysłowego, ope-

rator linii autobusowych między miastami aglomeracji

śląskiej, zlikwiduje połączenia przyspieszone?

2.

Czy połączenia autobusowe Katowice – Gliwice

są rentowne?

Z poważaniem

Poseł Piotr Chmielowski

185

Interpelacja

(nr 9636)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie rozmnażania w naturze

gatunku inwazyjnego pstrąga tęczowego

(Oncorhynchus mykiss)

Szanowny Panie Ministrze!

W XIX w. z Ameryki

Północnej do Europy sprowadzono rybę, pstrąga tę-

czowego (Oncorhynchus mykiss), w celach hodowla-

nych.

Ryba ta dominuje również w polskich hodow-

lach ryb łososiowatych.

Jest to drapieżnik szybko

rosnący, dodatkowo łatwy w hodowli.

Systematycz-

nie zostaje wprowadzany do polskich rzek przez

dzierżawców i Polski Związek Wędkarski, gdzie sta-

nowi konkurencję dla rodzimego gatunku – pstrąga

potokowego (Salmo trutta m. fario).

Zarybienia

osiągnęły już taka skalę, że w regulaminie PZW

określono wymiar ochronny na 30 cm, nie podając

okresu ochronnego.

Badania wykazały, że pstrąg

tęczowy w polskich warunkach klimatycznych nie

rozmnaża się w naturze.

Z tegorocznych doniesień

prasowych, jak również z rozmów z kilkoma specja-

listami branży, wynika, że podobno pstrąg tęczowy

skutecznie się wytarł, a w rzekach na Pomorzu po-

jawił się narybek pochodzący z naturalnego tarła.

dukcją kolejnego gatunku inwazyjnego w naszych

rzekach.

Dlatego pytam pana ministra:

1.

Czy doniesienia o skutecznym tarle gatunku

pstrąg tęczowy (Oncorhynchus mykiss) są praw-

dziwe?

wprowadzić zakaz sztucznego zarybiania tym gatun-

kiem naszych rzek?

3.

Czy ministerstwo monitoruje hodowle pod

względem ilości, jak i zabezpieczeń przed przenika-

niem do rzek narybku hodowlanego tego gatunku?

Z poważaniem

Poseł Piotr Chmielowski

(nr 9637)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

Szanowny Panie Ministrze!

Z informacji, które

uzyskałem od jednego hodowcy ryb i z prasy branżo-

wej, zaczyna się w Polsce przemysłowo hodować rybę

pochodzącą z Afryki, z rodzaju tilapia.

W skali roku,

jak podają media, hodowcy zamierzają przemysłowo

produkować w wodach stojących około 1500 ton ży-

wej tilapii.

Dla naszego środowiska jest to ryba obca.

Narybek będzie sprowadzany z hodowli z Europy Za-

chodniej.

Ryba ta ma niewątpliwie duże znaczenie

konsumpcyjne, jednak pozwolę zapytać się pana mi-

nistra:

1.

Czy ryba ta, w sytuacji przeniknięcia do na-

szych wód, jest w stanie się rozmnażać?

2.

W jaki sposób potencjalnie ta ryba może kon-

kurować z naszymi rybami w zakresie zdobycia po-

żywienia?

3.

Czy resort zamierza wydawać licencję na ho-

dowlę tej ryby?

Z poważaniem

Poseł Piotr Chmielowski

Warszawa, dnia 26 sierpnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 9638)

do ministra gospodarki

Śmiały w Łaziskach Górnych

Szanowny Panie Wicepremierze!

Z oﬁcjalnychda-

palnia KWK Bolesław Śmiały w Łaziskach Gór-

nych?

186

(nr 9639)

do ministra gospodarki

Szanowny Panie Premierze!

Z oﬁcjalnychdanych

nej fali kryzysu gospodarczego.

Jedną ze strategicz-

nych gałęzi polskiej gospodarki jest przemysł wydo-

bywczy węgla kamiennego.

Na przestrzeni lat zary-

sowały się różne kierunki reform tego sektora, jed-

nak nadal kopalnie działają jako samodzielne przed-

siębiorstwa.

Dlatego pytam Pana Premiera:

(nr 9640)

do ministra transportu,

uprzywilejowanym do miejsca wezwania

Szanowny Panie Ministrze!

Dnia 8 września 2012 r.

na ulicy Mariackiej w Katowicach doszło do incyden-

tu, w którym została poszkodowana osoba.

Świadko-

wie zadzwonili natychmiast po pogotowie do nieprzy-

tomnej oﬁaryzajścia.

Jednakkaretkaniemogłado-

jechać do osoby poszkodowanej z powodu bramek

odgradzających od strony ul. Francuskiej, których

nie dało się otworzyć.

Coraz częściej spotykamy się

z sytuacjami, w których, czy to władze czy prywatni

inwestorzy odgradzają różne tereny bądź ulice bram-

kami lub innymi masywnymi przeszkodami (np. be-

tonowymi pachołkami).

Dlatego pytam pana ministra:

1.

Czy istnieją w polskim prawie uregulowania

nakazujące osobom lub podmiotom ustawiającym

w miejscach publicznych tego typu przeszkody, na-

tychmiastowe otwarcie bądź ich usunięcie dla pojaz-

dów uprzywilejowanych?

2.

Jakie konsekwencje poniosą ww. osoby lub in-

stytucje w przypadku, gdy na skutek blokady prze-

jazdu obywatele poniosą uszczerbek na zdrowiu

i życiu lub nastąpi zniszczenie mienia o znacznej

wartości materialnej?

Z poważaniem

Poseł Piotr Chmielowski

(nr 9641)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie swobody wykonywania

mandatu posła

Szanowny Panie Ministrze!

Jak pokazały media

i doniosła prasa, w dniu 17 września 2012 r. dwie

posłanki: pani Anna Fotyga i pani Dorota Arciszew-

ska-Mielewczyk, usiłowały asystować przy ekshuma-

cji zwłok na jednym z gdańskich cmentarzy.

Należy

założyć, że nie chciały brać czynnego udziału w czyn-

nościach ekshumacyjnych.

Nie zostały dopuszczone

do asysty przez ochronę cmentarza.

187

W związku z powyższym pytam pana ministra:

pisów może ograniczyć dostęp posłowi RP do miejsc

publicznych?

2.

Gdzie i w jakim trybie, w przypadku podobnej

sytuacji, jaka miała miejsce na cmentarzu w Gdań-

sku, może interweniować poseł RP podczas wykony-

wania mandatu posła?

Z poważaniem

Poseł Piotr Chmielowski

Warszawa, dnia 26 września 2012 r.

(nr 9642)

do ministra sportu i turystyki

w sprawie Stadionu Śląskiego w Chorzowie

Szanowna Pani Minister!

Od kilku lat trwa mo-

dernizacja Stadionu Śląskiego, systematycznie prze-

rywana różnymi czynnikami losowymi, takimi jak:

brak pieniędzy, katastrofy budowlane, zmiany pro-

jektowe itp.

Przypominam, że Stadion Śląski w Cho-

rzowie przez dziesięciolecia był stadionem narodo-

wym.

Jeżeli pominiemy bezsensowną awanturę o ko-

lor krzesełek, to obraz, jaki dziś przedstawia rozko-

pany Stadion Śląski, wygląda tragicznie.

Dlatego pytam Panią Ministrę:

1.

Ile pieniędzy na modernizację Stadionu Ślą-

skiego wydały wszystkie urzędy, w tym samorządo-

we, urząd marszałkowski, wojewoda i Skarb Państwa

do tej pory?

2.

Czy znany jest końcowy projekt architekto-

niczny po zmianach na tę modernizację i jaki jest

rzeczywisty budżet tego projektu?

3.

Na kiedy zaplanowany jest koniec prac moder-

nizacyjnych stadionu?

Z poważaniem

Poseł Piotr Chmielowski

(nr 9643)

do ministra nauki i szkolnictwa wyższego

Minister w sprawie sytuacji absolwentów szkół wyż-

szych na rynku pracy.

Stan faktyczny: Według danych GUS (BAEL)

w I kwartale 2012 r. stopień bezrobocia wśród absol-

wentów szkół wyższych wynosił 21,3%.

Jak można

dalej przeczytać w raporcie, „w ujęciu kwartalnym

wzrost stopy bezrobocia absolwentów wystąpił we

wszystkich grupach ludności wyodrębnionych ze

względu na poziom wykształcenia”, a więc również

w grupie absolwentów szkół wyższych.

Występująca obecnie presja społeczna, by studio-

wać i zdobyć tytuł licencjata lub magistra, popycha

młodych ludzi do tego, by ukończyć jakikolwiek kie-

runek studiów, gdyż żyją oni w przekonaniu, iż wy-

kształcenie wyższe zapewni im godne miejsce na ryn-

ku pracy.

Jednakże dopiero po kilku latach studiów

mają szansę zweryfikować, czy ich wybór był słusz-

ny.

W przypadku studentów kierunków humani-

stycznych i pedagogicznych niefortunnie często

okazuje się, że z punktu widzenia rozwoju gospodar-

czego kraju ich cały wysiłek włożony w kształcenie

jest niepotrzebny, gdyż rynek pracy specjalistów

tych dziedzin wówczas nie potrzebuje.

Sytuacji dzisiejszych absolwentów szkół wyższych

nie sprzyja również światowy kryzys ekonomiczny,

którego skutki odczuwalne są choćby w miejscach pra-

cy, gdzie młodzi ludzie pracują na tzw. umowach

śmieciowych.

pujące pytanie: Czy Ministerstwo Nauki i Szkolnic-

twa Wyższego zamierza podjąć działania związane

z udostępnianiem odpowiednio wcześniej informacji

lub prognoz dotyczących zapotrzebowania na specja-

listów danej dziedziny, tak by kandydaci na studia

mogli dokonywać wyboru kierunku w poczuciu mniej-

szej obawy o swoją przyszłość?

Z poważaniem

Poseł Artur Dębski

(nr 9644)

do prezesa Rady Ministrów

w kwestii funduszy hipotecznych oraz związanych

z ich działalnością ofert tzw. odwróconych hipotek.

Obecna sytuacja: W Polsce od 2008 r. funkcjonu-

je rozwiązanie ﬁnansowezwanepotocznieodwróco-

ną hipoteką, polegające na tym, że właściciel domu

lub mieszkania może zrzec się prawa do jego własno-

188

ści w zamian za okresową wypłatę kwoty określonej

umową.

W polskim ustawodawstwie nie istnieje re-

gulacja prawna tzw. odwróconych hipotek.

Oferta

odwróconych hipotek jest powszechnie reklamowa-

na w polskich mediach i spotyka się z dużym zain-

teresowaniem starszych osób.

Brak regulacji praw-

nych, niejasne umowy stanowią duże zagrożenie

dla potencjalnych klientów odwróconych hipotek.

Jednym z problemów mogą być przypadki upadłości

funduszy hipotecznych.

Jakie kroki są podejmowane, aby uregulować

prawnie polski rynek tzw. odwróconych hipotek oraz

działań funduszy hipotecznych?

Jak często są przeprowadzane kontrole Komisji

Nadzoru Finansowego nad działalnościami fundu-

szy hipotecznych, a w szczególności nad treściami

umów zawieranych pomiędzy konsumentami a fun-

duszami?

W jaki sposób obowiązujące uregulowania praw-

ne chronią konsumenta w razie bankructwa, likwi-

dacji bądź działania w złej wierze funduszu hipo-

tecznego?

Z poważaniem

Poseł Artur Dębski

(nr 9645)

do ministra ﬁnansów

w sprawie szykanowania działaczy

związkowych w urzędach i instytucjach

podległych ministrowi ﬁnansów

Szanowny Panie Ministrze!

W ostatnich dniach

otrzymałem do wiadomości pismo skierowane do

rzecznika praw obywatelskich przez przedstawicieli

NSZZ „Solidarność” Pracowników Skarbowych w spra-

wie realizowania w resorcie skarbowym strategii li-

kwidacji związków zawodowych ośmielających się

ﬁnansóworazurzędnikówiinstytucjimupodległych.

Odbywa się to poprzez szykanowanie działaczy

sunku pracy w celu ochrony interesów zbiorowych

rzystając z praw konstytucyjnych – występują do or-

ganów skarbowych z wnioskami o informację pu-

bliczną, a następnie przekazują tę informację do

wiadomości publicznej.

Zdaniem związkowców te działania nie mogą być

wspólne, charakterystyczne cechy, a zatem można

stwierdzić, że bezprawne działania w resorcie ﬁnan-

sów są sterowane i aprobowane przez kierownictwo

kiem ma być usunięcie z resortu najaktywniejszych

działaczy związkowych i w konsekwencji zastrasze-

nie pozostałych związkowców oraz pracowników.

Powyższe działania miały miejsce między innymi:

w Urzędzie |Kontroli Skarbowej: w Warszawie, w Rze-

szowie, Służbie Celnej i Izbie Celnej: w Opolu, w Prze-

myślu, w Łodzi, Urzędzie Skarbowym: w Koninie,

Kraków-Nowa Huta.

Przedstawione przez związkowców fakty są bar-

dzo niepokojące, w związku z tym chciałbym zadać

Panu następujące pytania:

publicznych nie ingerują w działania niezależnych

związków zawodowych, czy nie utrudnia się działal-

ności wolnego związku zawodowego?

Konwencji nr 151 Międzynarodowej Organizacji Pra-

cy dotyczącej ochrony prawa organizowania się i pro-

cedury określania warunków zatrudnienia w służbie

3.

Czy zarzuty przedstawiane związkowcom do-

4.

Czy zarzuty pozostają w związku z pracą/służ-

bą i wykonywanymi obowiązkami służbowymi?

5.

Czy minister ﬁnansówwsposóbwystarczający

Z poważaniem

Poseł Michał Tomasz Pacholski

Łęczyca, dnia 26 września 2012 r.

Interpelacja

(nr 9646)

do ministra skarbu państwa

w sprawie naruszania prawa własności

gruntów przez zakłady energetyczne

selskiego wpływają liczne zgłoszenia naruszania pra-

wa własności gruntów przez zakłady energetyczne.

Urządzenia energetyczne zbudowane na prywatnych

gruntach uniemożliwiają ich właścicielom ich właści-

we użytkowanie.

Wraz ze strefą ochronną linie wy-

189

sokiego, średniego lub niskiego napięcia często zaj-

mują całą powierzchnię gruntów, które nie mogą być

użytkowane jako działki budowlane.

Ponadto zakła-

dy energetyczne, stosując zasadę wliczania do okresu

korzystania ze służebności przesyłu czasu przed 1989 r.,

kiedy prawo własności było bardzo ograniczone,

uniemożliwiają wystąpienie z roszczeniem o zapłatę

za dzierżawę gruntu w związku z korzystaniem z niej

przez zakład energetyczny.

W efekcie zakłady energetyczne mogą bez pono-

szenia jakichkolwiek kosztów użytkować prywatne

działki, a jednocześnie ograniczać prawo własności

ich właścicieli, którzy ponoszą opłaty podatkowe.

Jakie czynności zamierza pan przedsięwziąć w celu

przestrzegania przez zakłady energetyczne konsty-

tucyjnego prawa własności?

Czy można ograniczyć okres wliczany przez za-

kłady energetyczne do okresu zasiedzenia, biorąc pod

uwagę „przymus” przeznaczania gruntów pod budo-

wę linii i innych urządzeń energetycznych przed ro-

kiem 1989?

Czy zakłady energetyczne są zobowiązane do po-

noszenia opłat z tytułu korzystania z gruntów osób

prywatnych i czy sprawy służebności tych gruntów

są dostatecznie uregulowane prawnie?

Z poważaniem

Poseł Michał Tomasz Pacholski

(nr 9647)

do ministra gospodarki

elektrowni atomowej w Polsce

selskiego wystąpiła osoba zaniepokojona planami

budowy w Polsce dwóch elektrowni atomowych wraz

z towarzyszącą im infrastrukturą oraz zamiarem

wydobywania w naszym kraju rud uranu.

Doniesienia o niekontrolowanych wyciekach sub-

stancji promieniotwórczych do środowiska natural-

nego, nierozwiązany do tej pory problem składowa-

nia odpadów radioaktywnych czy w końcu awarie

istniejących elektrowni pokazują, że energetyka ją-

drowa jest technologią niezwykle niebezpieczną, za-

grażającą zdrowiu i życiu ludzi.

Błąd człowieka, atak

terrorystyczny czy klęska żywiołowa mogą sprowa-

dzić katastrofę, której skutki będą odczuwalne przez

tysiąclecia.

Czy nie istnieją inne, bardziej bezpieczne i przy-

jazne środowisku źródła pozyskiwania energii?

Czy Polskę stać na tak drogą inwestycję, jaką jest

budowa elektrowni atomowej?

Czy nie obawia się Pan zagrożenia, jakie niesie ze

sobą dla naszego kraju ich funkcjonowanie?

Z poważaniem

Poseł Michał Tomasz Pacholski

(nr 9648)

do ministra zdrowia

w sprawie projektu planu ﬁnansowego

twa Łódzkiego oraz Konwentu Powiatów Wojewódz-

twa Łódzkiego w sprawie projektu planu ﬁnansowe-

go Łódzkiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego

Zarząd województwa apeluje o dokonanie nie-

zbędnych zmian w sposobie podziału środków ﬁnan-

sowych pomiędzy oddziały wojewódzkie funduszu,

a także pilne uruchomienie rezerw ﬁnansowych

w celu zabezpieczenia w planie ﬁnansowymna2013r.

odpowiedniej kwoty na realizację świadczeń zdrowot-

nych dla Łódzkiego Oddziału Wojewódzkiego Naro-

dowego Funduszu Zdrowia.

Przyjęty algorytm podziału środków ﬁnanso-

wych pomiędzy oddziały wojewódzkie z równocze-

snymi niskimi nakładami na świadczenia zdrowot-

ne jest nie do przyjęcia, gdyż uniemożliwia właściwe

zabezpieczenie opieki zdrowotnej mieszkańców wo-

jewództwa łódzkiego.

Łódzkie jest regionem o naj-

większej w Polsce zachorowalności na choroby no-

wotworowe i układu krążenia.

Przeważająca ilość

naszych mieszkańców to osoby w wieku poproduk-

cyjnym, które wykazują zwiększone zapotrzebowa-

nie na świadczenia zdrowotne.

Brak właściwego za-

bezpieczenia ﬁnansowegopoziomuudzielanychusług

medycznych wpłynie na jeszcze większe pogorszenie

stanu zdrowia naszych mieszkańców i spowoduje za-

grożenie działalności placówek medycznych, szcze-

gólnie szpitali.

Wyliczona zgodne z algorytmem wysokość środ-

ków na pokrycie kosztów ﬁnansowaniaświadczeń

zdrowotnych w ŁOW NFZ charakteryzuje się naj-

mniejszą dynamiką wzrostu na tle pozostałych od-

działów funduszu.

Pomimo największych w Polsce

nakładów ﬁnansowychwprzeliczeniuna1ubezpie-

czonego mieszkańca województwa należy podkre-

190

ślić, że przeznaczane środki są dalece niewystarcza-

jące m. in. ze względu na strukturę demograﬁczną

populacji.

1.

Jaka jest możliwość zmiany sposobu podziału

środków ﬁnansowychpomiędzyoddziaływojewódz-

kie funduszu?

2.

Czy prowadzona jest analiza zasadności stoso-

wania przyjętego algorytmu?

3.

Jakie czynności zamierza Pan podjąć w zakre-

sie tzw. nadwykonań, tj. świadczeń wykonywanych

ponad zawarty kontrakt, za które żadna z placówek

nie otrzymała zapłaty?

4.

Czy zna Pan problemy ﬁnansoweszpitalizwią-

zane m.in. ze wzrostem ogólnych kosztów ich utrzy-

mania, obowiązkiem opłacania wysokich składek

ubezpieczeniowych oraz koniecznością dostosowania

do coraz nowszych, bardziej restrykcyjnych wymo-

zwiększenia środków przeznaczanych na ﬁnansowa-

nie działalności szpitali?

Z poważaniem

Poseł Michał Tomasz Pacholski

(nr 9649)

do ministra transportu,

Ministra w nurtującej mnie kwestii dotyczącej nad-

chodzących zmian w Prawie o ruchu drogowym.

W związku z planowaną nowelizacją kodeksu dro-

gowego przygotowaną przez Parlamentarny Zespół

ds. Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego, którego celem

jest poprawa bezpieczeństwa zarówno cyklistów, jak

i kierowców, zwracam się z zapytaniem o zgodność

proponowanych nowych rozwiązań z Konwencją

o ruchu drogowym sporządzoną w Wiedniu dnia 8 li-

stopada 1968 r., której Polska jest sygnatariuszem.

Zmiana proponowana przez zespół parlamentarny

przewiduje, że rowerzysta wjeżdżający na przejazd

dla rowerów będzie musiał się zatrzymać (nawet przy

zielonym świetle).

W ten sposób rowerzysta będzie

musiał sprawdzić, czy nadjeżdżający kierowca się za-

trzyma.

Tymczasem konwencja wiedeńska ratyﬁko-

wana jeszcze przez Radę Państwa PRL 24 lutego

1988 r., opublikowana w Dzienniku Ustaw (Dz. U.

z 1988 r.

Nr 5, poz. 40), w tym zakresie w art. 18 prze-

widuje następujące unormowanie:

„1.

Każdy kierujący zbliżający się do skrzyżowa-

nia powinien zachować zwiększoną ostrożność dosto-

sowaną do warunków lokalnych.

Kierujący pojaz-

dem powinien w szczególności prowadzić pojazd

z taką szybkością, aby mieć możliwość zatrzymania

się w celu przepuszczenia pojazdów mających pierw-

szeństwo przejazdu.

2.

Każdy kierujący wyjeżdżający ze ścieżki lub

z drogi gruntowej na drogę inną niż ścieżka lub dro-

ga gruntowa powinien ustąpić pierwszeństwa prze-

jazdu pojazdom jadącym po tej drodze.

W celu stoso-

wania niniejszego artykułu określenia”ścieżka”i”dro-

ga gruntowa”mogą być zdeﬁniowanewustawodaw-

stwie krajowym.

3.

Każdy kierujący wyjeżdżający na drogę z przy-

drożnej posiadłości powinien ustąpić pierwszeństwa

użytkownikom poruszającym się po tej drodze.

4.

Z zastrzeżeniem postanowień ust. 7 niniejszego

artykułu:

a) w państwach o ruchu prawostronnym na skrzy-

żowaniach innych niż skrzyżowania określone

w ust. 2 niniejszego artykułu i w art. 25 ust. 2 i 4

niniejszej konwencji kierujący powinien ustąpić

pierwszeństwa przejazdu pojazdom nadjeżdżającym

z jego prawej strony;

b) w państwach, w których obowiązuje ruch lewo-

stronny, prawo pierwszeństwa na skrzyżowaniach

jest uregulowane znakami drogowymi, sygnałami

lub znakami na jezdni.

5.

Kierujący nie powinien wjeżdżać na skrzyżo-

wanie nawet wtedy, gdy sygnały świetlne ruchu upo-

ważniają go do tego, jeżeli natężenie ruchu jest takie,

że prawdopodobnie zostałby zmuszony do zatrzyma-

nia się na skrzyżowaniu, co utrudniłoby lub zakłóci-

ło ruch poprzeczny.

6.

Kierujący, który wjechał na skrzyżowanie o ru-

chu kierowanym za pomocą sygnałów świetlnych,

może opuścić to skrzyżowanie, nie czekając na otwar-

cie ruchu w kierunku, w którym zamierza jechać,

lecz pod warunkiem, że to nie spowoduje utrudnienia

ruchu innym użytkownikom drogi poruszającym się

w kierunku, w którym ruch jest otwarty.

7.

Na skrzyżowaniach kierujący pojazdami, które

nie są pojazdami szynowymi, powinni ustąpić pierw-

szeństwa przejazdu pojazdom szynowym”.

Po drugie, należy zauważyć, że w Polsce w przy-

padku kolizji przepisów ustawy Prawo o ruchu dro-

gowym i konwencji wiedeńskiej pierwszeństwo mają

przepisy zawarte w konwencji.

Niemniej jednak pra-

gnę zwrócić uwagę na fakt, że polskie Prawo o ruchu

drogowym jak dotąd nie wypełnia kilku ustaleń kon-

wencji.

Jak się podaje, dla przykładu przepisy pol-

przepisom art. 20 i 21 konwencji.

Art. 21 stwierdza:

rowany sygnałami świetlnymi ruchu lub przez funk-

cjonariusza kierującego ruchem, kierujący powinni

191

bezpieczeństwo pieszych, którzy znajdują się na

winni zatrzymać się w celu przepuszczenia pie-

szych”.

Art. 20 konwencji (postanowienia dotyczące

pieszych) zawiera przepis dotyczący przejść bez sy-

gnalizacji: „Na innych przejściach dla pieszych piesi

nie powinni wchodzić na jezdnię bez uwzględnienia

odległości i szybkości zbliżających się pojazdów”.

Pol-

skie prawo nakazuje kierowcom „szczególną ostroż-

ność” (art. 26) i ustępowanie pieszym, którzy już

nocześnie pieszym wkraczać na pasy „bezpośrednio

przed pojazdem”.

Podobnie, jeżeli chodzi o sygnalizowanie manew-

rów, art. 14 ust. 3. konwencji stanowi: „Przed skrę-

ceniem lub przed wykonaniem manewru związanego

wiednio wyraźnie i dostatecznie wcześnie zasygnali-

zować swój zamiar za pomocą kierunkowskazu lub

kierunku jazdy (art. 22 ust. 5): „Kierujący pojazdem

niu manewru”.

Czy wejście w życie proponowanych zmian nie bę-

dzie skutkować konﬂiktem prawnym z normami

przedmiotowej konwencji?

Czy resort planuje podjąć działania w celu uzy-

skania zgodności prawnej polskich przepisów z nor-

mami konwencji w tym zakresie?

Z poważaniem

Łódź, dnia 26 września 2012 r.

Interpelacja

(nr 9650)

do ministra administracji i cyfryzacji

temu wyborczego.

Jednym z praw obywateli Unii Europejskiej zwią-

zanym ze swobodnym przepływem osób jest możli-

wość brania udziału w wyborach do organów samo-

rządowych w państwie UE, w którym się mieszka.

W praktyce oznacza to, że obywatele państw człon-

ków Unii Europejskiej po spełnieniu odpowiednich

warunków mogą brać udział w wyborach do rad

gmin i powiatów w Polsce, także jako kandydaci do

rad tych jednostek.

Zasady dotyczące prawa do gło-

sowania i kandydowania w wyborach lokalnych oby-

wateli UE zamieszkałych w państwach członkow-

skich, których nie są obywatelami, reguluje dyrek-

tywa 94/80/WE.

Istotne są także zapisy Traktatu

ustanawiającego Wspólnotę Europejską (art. 17–22),

regulują one kwestie obywatelstwa europejskiego.

I tak art. 19 ust. 1 stanowi, iż każdy obywatel ma

prawo do udziału i kandydowania w wyborach lo-

kalnych w państwie członkowskim, w którym za-

mieszkuje, na tych samych warunkach jak obywa-

tele tego państwa

Zgodnie z ordynacją wyborczą prawo wybierania

radnych rad gmin, wójtów, burmistrzów i prezyden-

tów miast mają obywatele Unii Europejskiej niebę-

dący obywatelami polskimi, którzy najpóźniej w dniu

głosowania ukończą 18 lat, do tego stale zamieszku-

ją zgodnie z prawem na obszarze danej gminy oraz

nie są pozbawieni prawa wybierania w państwie, któ-

rego są obywatelami.

Osoby takie mogą także kan-

dydować do rad gminy.

Nie mogą jednak ubiegać się

o urząd wójta, burmistrza i prezydenta miasta.

Ob-

cokrajowcy nie zagłosują także ani nie będą mogli

Aby zostać wpisanym do rejestru wyborców, należy

złożyć odpowiednie podanie w urzędzie miasta.

Oby-

watel Unii Europejskiej ma prawo wybierania rad-

nych wyłącznie do rady gminy oraz prawo do wybie-

rania wójta, burmistrza lub prezydenta miasta, i to

pod warunkiem że nie jest pozbawiony praw wybor-

czych w państwie członkowskim Unii Europejskiej,

Ordynacja wyborcza uniemożliwia wybór osoby

bez polskiego obywatelstwa na wójta, burmistrza czy

prezydenta miasta.

Nadto do samorządu nie może

zostać wybrana osoba karana za przestępstwo umyśl-

ne ścigane z oskarżenia publicznego prawomocnym

wyrokiem sądu, a także nie może być wybrana osoba,

wobec której zapadł prawomocny wyrok warunkowo

nia przestępstwa umyślnego ściganego z oskarżenia

publicznego.

deks wyborczy bezpośrednio w przepisach art. 131

oraz 132 wyraża zasadę, iż kandydat pochodzący

z zagranicy (z innego państwa członkowskiego UE

niż tego, w którym odbywają się wybory) de facto nie

może przekazywać środków na ﬁnansowaniekrajo-

wych komitetów wyborczych, jak również nie może

otrzymywać środków ﬁnansowychtychkomitetów:

Art. 131.

§ 1.

Zabronione jest przekazywanie środ-

ków ﬁnansowychiwartościniepieniężnychprzezje-

den komitet wyborczy na rzecz innego komitetu wy-

borczego.

Art. 132.

§ 1.

Środki ﬁnansowekomitetuwybor-

czego partii politycznej mogą pochodzić wyłącznie

192

z funduszu wyborczego tej partii, tworzonego na podsta-

§ 2.

Środki ﬁnansowekoalicyjnegokomitetuwy-

borczego mogą pochodzić wyłącznie z funduszy wy-

borczych partii politycznych wchodzących w skład

koalicji wyborczej.

§ 3.

Środki ﬁnansowe:

1) komitetu wyborczego organizacji,

– mogą pochodzić wyłącznie z wpłat obywateli

Takie uregulowanie systemu wyborczego, w szcze-

gólności w zakresie ﬁnansowaniakandydatówspoza

kraju, w którym odbywają się wybory, w praktyce

oznacza dyskryminację takich kandydatów i silne

osłabienie ich pozycji startowej w konkurencji z kan-

dydatami krajowymi.

Czy resort planuje w najbliższym czasie taką no-

welizację przepisów Kodeksu wyborczego, aby zneu-

tralizować opisaną dysfunkcjonalność tego systemu

w Polsce?

Kiedy stosowne zmiany przepisów miałyby miej-

sce?

John Abraham Godson

Z poważaniem

Poseł John Abraham Godson

(nr 9651)

do ministra transportu,

lacją nr 242 złożoną przeze mnie 29 listopada 2011 r.

w sprawie systemu oznakowania dróg, w której zwra-

całem uwagę na problem braku nowoczesnego syste-

mu wspierającego kierowców, opartego na najnowo-

cześniejszych osiągnięciach teleinformacyjnych uwzględ-

niających np. znaki o zmiennej treści informujące

o zatorach, warunkach pogodowych, utrudnieniach

w ruchu, a także systemie oznakowania wskazujące-

go na dane istotne z punktu widzenia kierowcy, ak-

tualnie w żaden sposób niewizualizowane w ramach

oznakowania drogowego, wreszcie problem dotyczą-

cy niewystarczającej efektywności dotychczasowych

znaków płynący z nadal panującej niespójności, es-

tetycznej obojętności i co najważniejsze – nieprzejrzy-

stości istniejących znaków, oraz odpowiedzią ówcze-

snego sekretarza stanu w Ministerstwie Transportu,

Jarmuziewicza z dnia 23 grudnia 2011 r. dość zdaw-

kowo oświadczającego, że resort nie przewiduje ani

rozpisania przetargu na stworzenie i wdrożenie ta-

kiego systemu, ani tym bardziej zmiany czcionki

i doprowadzenia do lepszej przejrzystości i klarowno-

ści istniejących znaków, pragnę zwrócić uwagę na

dwie kwestie.

Po pierwsze, istnienie takiego systemu z każdym

dniem, z każdym oddanym nowym odcinkiem drogi

w Polsce wydaje się koniecznością infrastrukturalną.

Podjęcie prac nad wdrożeniem takiego systemu jest

jak najbardziej potrzebne.

sce, zgodnie z rozporządzeniem ministra infrastruk-

Nr 220 z dnia 23 grudnia 2003 r., poz. 2181), obowią-

zującą czcionką jest typ TTF 4.1, która w swoim wy-

razie jest niemal identyczna z tą stosowaną w Sta-

nach Zjednoczonych do 2007 r., kiedy to po ponad

50 latach zmieniono urzędową czcionkę dotychczas

wykorzystywaną do produkcji wszystkich znaków

drogowych.

Przez ostatnie pół wieku na amerykań-

skich znakach „pisano” czcionką Highway Gothic.

Zmieniono ją na Clearview.

Specjaliści w tym zakre-

sie: Don Meeker oraz James Montalbano z Texas

Transportation Institute oraz Pennsylvania Trans-

portation Institute, przy wsparciu Federal Highway

Administration (FHWA), spędzili 10 lat, prowadząc

badania nad czcionką idealną.

Stworzyli czcionkę

Clearview, która jest o wiele bardziej czytelna w nocy

oraz z odległości większej niż 60 m.

W dużo bardziej

funkcjonalny sposób wizualizuje informacje zawarte

na znakach drogowych.

Dotychczasowa czcionka

straciła swą funkcjonalność.

tania:

Czy resort zamierza podjąć własną inicjatywę

w sprawie opracowania i wdrożenia inteligentnego

systemu wspierania kierowców przy wykorzystaniu

różnego typu znaków dostarczających szerokiego pa-

kietu informacji niezbędnych użytkownikom dróg,

poza obowiązkami wynikającymi z konieczności bra-

nia czynnego udziału w pracach Komisji Europejskiej

w celu wdrożenia dyrektywy Parlamentu Europej-

wie ram wdrażania inteligentnych systemów trans-

portowych w obszarze transportu drogowego oraz

Czy resort nie powinien już teraz zastanowić się

nad opracowaniem bądź zapożyczeniem wzoru naj-

doskonalszej czcionki drogowej, uwzględniającej wa-

193

lory zarówno funkcjonalne, jak i estetyczne?

Z uwagi

na duże koszty całego przedsięwzięcia związanego

z wymianą znaków drogowych wdrażanie najnow-

szych rozwiązań winno obejmować jedynie nowe ta-

blice, natomiast wymiana dotychczasowych z uwzględ-

nieniem nowych standardów mogłaby się dokonywać

w ramach rutynowych prac konserwacyjnych rozło-

żonych w czasie.

Z poważaniem

Poseł John Abraham Godson

(nr 9652)

do ministra transportu,

w sprawie własności warstwowej

Szanowny Panie Ministrze!

Niniejszym pragnę

zwrócić uwagę na palący problem, znany dość po-

wszechnie, natomiast nadal nierozwiązany.

Chodzi

o kwestie wdrożenia przepisów cywilnych wprowadza-

jących prawo własności warstwowej.

Aktualnie obo-

wiązujące przepisy zawarte są przede wszystkim

mi są części powierzchni ziemskiej stanowiące odręb-

ny przedmiot własności (grunty), jak również budyn-

dynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stano-

wią odrębny od gruntu przedmiot własności.

Istotny

jest pionowy zasięg własności nieruchomości.

Wła-

powierzchnią.

Nieruchomość gruntowa przedstawia

się więc jako 3-wymiarowa bryła geometryczna.

Taka formuła prawa własności nieruchomości wy-

klucza własność warstwową, tzn. taką, która prze-

widywałaby prawo własności obiektów znajdujących

się jedne pod drugimi.

Warto zauważyć, że ten typ

własności występuje dość powszechnie w kodeksach

cywilnych większości wysoko rozwiniętych państw

europejskich.

To, co najważniejsze, to fakt, iż brak takich ure-

gulowań odbija się negatywnie na szeroko rozumia-

nej gospodarce, albowiem skutkuje brakiem możli-

wości inwestowania w tzw. trudne grunty – miejsca,

w których występują obiekty tunelowe, wiadukty

itp.

Dziś inwestowanie na tych terenach jest poważ-

nie utrudnione.

Dla przykładu Polskie Koleje Pań-

stwowe borykają się z problemami w pozyskaniu

partnerów komercyjnych do zagospodarowania tere-

nów w centrach miast.

Dla przykładu w Warszawie

spółka od wielu lat poszukuje formuły prawnej zago-

spodarowania atrakcyjnego inwestycyjnie terenu

wzdłuż Alej Jerozolimskich (od wysokości Dworca

Centralnego aż do Dworca Zachodniego).

Ten możli-

wy do zabudowy pas to jeden z najbardziej atrakcyj-

nych gruntów w Warszawie, jednak leży odłogiem.

Podobne przykłady z innych miast można mnożyć.

Zgodnie z przepisami korzystanie z nieruchomo-

ści przez osobę niebędącą jej właścicielem może przyj-

mować formę użytkowania wieczystego, ograniczo-

nych praw rzeczowych bądź praw obligacyjnych.

W przypadku terenów należących do Skarbu Pań-

stwa dla użytkowników takich, jak: kolej, zarządcy

dróg czy jednostki samorządu terytorialnego ustana-

wia się właśnie użytkowanie wieczyste.

Aktualny charakter prawa własności powoduje,

że obciążona jest cała nieruchomość, tym samym nie

jest możliwe realizowanie warstwowo kilku niezależ-

nych inwestycji.

Nie ma bowiem instrumentów, by

wydzielić prawnie fragment postrzeganej trójwymia-

rowo nieruchomości w oderwaniu od gruntu.

W ta-

kiej sytuacji potencjalny inwestor nie ma szans na

ustanowienie prawa własności czy użytkowania wie-

czystego.

Żaden inwestor prywatny nie wzniesie

obiektu bez prawa własności do ziemi.

Wprowadzenie

prawnej możliwości oddzielenia własności zabudowy

od gruntu ułatwiłoby zagospodarowanie atrakcyj-

nych inwestycyjnie miejsc.

Zabudowę torów, tuneli

czy dróg, a przez to pobudzenie inwestycji w centrach

miast zakłada ustawa o odrębnej własności obiektów

budowlanych.

jące zapytania: Jaki jest stan aktualnych prac nad

projektem nowelizacji prawa cywilnego w zakresie

ustanowienia warstwowego prawa własności, planów

w tym zakresie oraz jaki jest przewidywany termin

wejścia w życie przedmiotowych przepisów?

Z poważaniem

(nr 9653)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie niepokojącej sytuacji

szkół podstawowych

dialnymi dotyczącymi złej sytuacji w szkołach pod-

stawowych.

Jak podaje portal gazeta.pl, w wielu pla-

cówkach dyrektorzy musieli wprowadzić zmianowy

system nauki dla uczniów zerówek.

Jako powód po-

dają oni dużą liczbę dzieci, a małą liczbę sal lekcyj-

194

nych.

Pani dyrektor jednej z polskich szkół na ła-

mach portalu informuje, że uczniów jest coraz więcej,

a zwyczajnie nie ma gdzie ich pomieścić.

W związku

z powyższym utworzono system zmianowy.

Polega

on na tym, że część dzieci zaczyna lekcje rano, a część

po południu.

Grupa popołudniowa, której rodzice

pracują od 8.00, czeka w świetlicy na rozpoczęcie za-

jęć.

Maluchy wstają bardzo wcześnie, czekają kilka

godzin na lekcje, a opuszczają mury szkoły dopiero

po godz. 18.00!

Z raportu społecznego, który przygo-

towało Stowarzyszenie Rzecznik Praw Rodziców

w ramach akcji „Ratuj maluchy”, wynika, że świetli-

ce bywają tak zatłoczone i duszne, że rodzice odbie-

rają dzieci w przemoczonych ubraniach.

Taka sytu-

acja nie powinna mieć miejsca.

Portal gazeta.pl zrobił

ankietę, w której aż 95% ankietowanych uważa, że

popołudniowe zajęcia dla zerówkowiczów nie sprzy-

jają nauce.

Argument, jakoby taka sytuacja dotyczy-

ła tylko kilku szkół podstawowych w Polsce, nie

uspokaja mnie, ponieważ absolutnie nie można po-

zwolić na jeden taki przypadek.

Jednym z priorytetów mojej polityki jest polityka

prorodzinna, która ma na celu dobro rodziny i społe-

czeństwa.

Zapewnienie dzieciom dobrych warunków

do nauki jest z mojego punktu widzenia bardzo waż-

nym elementem dobrej polityki wobec rodziny.

Dlaczego Ministerstwo Edukacji Narodowej przed

wprowadzeniem reformy dla sześciolatków nie za-

dbało, aby wystarczyło dla nich miejsc w szkołach?

Co Pani Minister zamierza zrobić, aby uzdrowić

złą sytuację dzieci w niektórych szkołach podstawo-

wych, w których nauczanie odbywa się zmianowo?

Czy aby na pewno polskie szkoły są dobrze przy-

gotowane na projekt „Sześciolatki do szkół”?

Z poważaniem

Poseł John Abraham Godson

(nr 9654)

do ministra ﬁnansów

w sprawie opodatkowania emerytur

wielokrotnego obciążania zarobionych i zgromadzo-

nych środków ﬁnansowychprzezemerytównakon-

cie ZUS podatkiem PIT.

Emeryci zgodnie twierdzą, iż fundusze im prze-

kazywane to środki nabyte, które były gromadzone

przez całe zawodowe życie na koncie Zakładu Ubez-

pieczeń Społecznych lub otwartych funduszy emery-

talnych.

Wynagrodzenia, z których potrącana była

składka ZUS, za każdym razem obciążane były po-

datkiem PIT.

Nakładanie ponownego obowiązku od-

prowadzenia podatku od zgromadzonej kwoty jest

niczym innym jak podwójnym opodatkowaniem tego

samego wynagrodzenia.

Dodatkowym aspektem opodatkowania emerytur

podatkiem PIT jest fakt, iż w tym przypadku pań-

stwo płaci podatek samo sobie.

Jak donoszą ogólno-

polskie media, ten w moim przekonaniu wadliwy

system wygląda następująco: ZUS wypłaca emeryto-

wi pieniądze, z których potrąca podatek PIT.

Kwota

w wysokości potrąconego podatku traﬁadoMinister-

stwa Finansów, gdzie dokładane są kolejne pieniądze

po to, by w formie emerytury wrócić do ZUS-u.

W następnym miesiącu państwo przekazuje je eme-

rytowi i tak na okrągło.

Transakcje ﬁnansowedoty-

czące emerytur opiewają na gigantyczne sumy i wią-

żą się z ogromnymi kosztami.

Do obsługi samej tej

operacji zatrudniona jest najprawdopodobniej rzesza

urzędników, którzy generują dodatkowe koszty ob-

sługi samego podatku PIT od emerytur.

Te pieniądze

można by przeznaczyć właśnie na podwyżkę samych

świadczeń emerytalnych.

o opodatkowaniu emerytur nie są krzywdzące dla

seniorów?

Czy Pan Minister przewiduje zniesienie opodat-

kowania wszystkich emerytur?

Jaki jest sens wypłacania emerytur brutto obcią-

żonych podatkiem PIT, skoro on cały czas pozostaje

na koncie ministerstwa?

Z poważaniem

Poseł John Abraham Godson

(nr 9655)

do ministra obrony narodowej

w sprawie opieki psychologicznej

polskiej armii

z jakim borykają się weterani polskiej armii.

Z wielu nieoﬁcjalnych źródeł zarówno medial-

nych, jak i związanych z polską armią wynika, iż

nasila się problem ze stanami psychicznymi żołnie-

rzy.

Według danych MON opieka nad żołnierzami na

służbie jest na wysokim poziomie, jednak problemem

195

jest na przykład brak monitoringu żołnierzy, którzy

skończyli swoją służbę.

Nie wiadomo, jak zagospoda-

rowują swoje umiejętności zdobyte w wojsku.

Nie

wiadomo też, jak radzą sobie psychicznie, a ludzi ta-

kich często dotyka trauma.

Szczególnym problemem,

jaki dotyka weteranów czy osoby kończące służbę

wojskową jest aspekt społeczny.

Po wyjazdach na mi-

sje ludzie zmieniają się diametralnie.

Ich stosunek do

rodziny, przyjaciół, znajomych zmienia się zupełnie.

Bardzo często nie są już tymi samymi ludźmi.

A ci

bardziej wymagają pomocy psychiatrycznej niż psy-

chologicznej.

Problemy takie były ukrywane.

Osoba,

która zmagała się z lękiem czy stresem wynikającym

ze zmagania się, ciągłego zagrożenia życia, nie mia-

ła na słabość przyzwolenia.

Osoby takie w swoim śro-

dowisku były stygmatyzowane i nie mają, do kogo

zwrócić się z takim problemem.

Należy przy tym zauważyć, iż wyżej opisane zja-

wisko nie jest problemem tylko dla samego weterana,

ale również dla osób z jego najbliższego otoczenia,

które także mogą potrzebować wsparcia i pomocy.

W jakim stopniu wsparcie psychologów dotyczy

weteranów, a w jakim żołnierzy będących aktualnie

na służbie?

Czy rodziny i osoby bliskie weteranów mogą się

ubiegać o pomoc w poradniach specjalistycznych

w ramach programu MON?

Z poważaniem

Poseł John Abraham Godson

(nr 9656)

do ministra transportu,

w sprawie problemu z dostępnością mieszkań

z jakim borykają się dziesiątki tysięcy młodych Pola-

ków, czyli problemem z możliwością rozpoczęcia no-

wego rozdziału życia we własnym lub przynajmniej

wynajmowanym mieszkaniu.

Coraz więcej rodzin, zwłaszcza młodych, nie stać

na samodzielne lokum.

Oczywiście własne lokum

nigdzie nie jest tanie w relacji do zarobków.

Z naj-

nowszego raportu ﬁrmydoradczejDeloittewynika,

że w Danii wystarczą zaledwie 2,4-roczne pensje

brutto, by kupić nowe 70-metrowe mieszkanie.

W na-

szym kraju na podobne lokum trzeba odłożyć aż 8,5-

-rocznych zarobków.

W dodatku na Zachodzie, jeśli

kogoś nie stać na własne mieszkanie albo nie chce go

mieć, może zamieszkać w mieszkaniu czynszowym.

Polski paradoks polega na tym, że rośnie grupa mło-

dych Polaków, których nie stać ani na kupno własne-

go lokum, ani nawet na najem.

Z danych Europejskie-

go Urzędu Statystycznego Eurostat wynika, że pod

względem relacji czynszu rynkowego do dochodów

sytuacja w naszym kraju jest najgorsza w całej Unii

Europejskiej.

Na najęcie mieszkania dwuosobowa

cią domowego budżetu.

W krajach, w których rynek

czech i Austrii, obciążenie rodzin może być nawet

o połowę mniejsze.

Konieczne jest podjęcie szybkich działań w celu

pobudzenia sektora gospodarki zajmującego się

mieszkalnictwem.

Wszelkie działania sektora banko-

wego dotyczące kredytów hipotecznych skutecznie

zmniejszyły ich dostępność rynkową.

Dane staty-

styczne dotyczące kredytów hipotecznych jedno-

znacznie informują, iż coraz trudniej jest je dostać.

Dla tysięcy ﬁrm żyjących z mieszkaniówki może

oznaczać to bankructwo i masowe zwolnienia pra-

cowników.

W pierwszym kwartale banki udzieliły ok.

48,7 tys. kredytów mieszkaniowych, czyli aż o blisko

Ta sytuacja najpewniej spędza sen z powiek dewelo-

perom.

Boją się, czy znajdą nabywców na budowane

obecnie mieszkania.

Deweloperzy uznali, iż w wyniku tak poważnego

kryzysu w sprzedaży mieszkań warto skoncentrować

się na budownictwie czynszowym.

Jednak znaczą-

cym problem jest prawo, które nadmiernie chroni

lokatorów.

Obecnie nikt przy zdrowych zmysłach nie

zainwestuje w czynszówkę, gdyż ci w praktyce są nie-

usuwalni.

W ramach polityki rząd powinien zachęcać prywat-

nych inwestorów do angażowania się w ﬁnansowanie

budowy czynszówek, zwłaszcza w rejonach głównych

skupisk miejsc pracy.

Poprawi to mobilność Polaków, na

czym zyska gospodarka.

Po drugie, w krajach, w których

jest duża podaż mieszkań na wynajem, ceny mieszkań

własnościowych są o wiele bardziej stabilne.

zapytania:

Jakie działania ministerstwo planuje podjąć

w celu ułatwienia dostępu młodych ludzi do nowych

mieszkań?

Czy rząd planuje podjąć działania mające na celu

umożliwienie młodym ludziom zakup lub najem

mieszkania?

Czy sprawa dotycząca dostępności mieszkań dla

młodych Polaków nie powinna stać się elementem

polityki prorodzinnej prowadzonej przez państwo?

Z poważaniem

Poseł John Abraham Godson

196

Interpelacja

(nr 9657)

do ministra transportu,

w sprawie przerwania prac przy budowie

przerwania prac przy budowie autostrady A1.

Media donoszą o fakcie niezrealizowania przez

irlandzką ﬁrmę SRB w wyznaczonym terminie

znacznej części prac w ramach budowy autostrady

Według danych z GDDKiA na blisko 30-kilome-

trowym odcinku Brzezie – Kowal wykonane zostało

zaledwie 3,5 km łącznie prac zabezpieczających na-

sypy i zapewniających odpływ wody tak, by uniemoż-

liwić ponowne erodowanie.

Z kolei na odcinku Czer-

niewice – Brzezie wykonawca miał do ułożenia na

odcinku 2,5 km warstwy podbudowy bitumicznej, co

wykonał w ok. 30%.

Na odcinku Brzezie – Kowal wy-

konawca skupił się na naprawie i zabezpieczaniu

skarp przed erozją.

Mimo deklaracji nie rozpoczął

jednak prac związanych z betonowaniem niektórych

obiektów, a także nie dopełnił formalności związa-

nych z samą budową.

Zgodnie z informacjami doty-

czącymi budowy autostrady A1 na ww. odcinku

wszelkie prace budowlane zostały wstrzymane i cze-

ka nas kolejne nie wiadomo jak długie opóźnienie

realizacji inwestycji.

Na kiedy obecnie planowane jest zakończenie prac

na tym odcinku autostrady A1?

Jakie działania ministerstwo planuje podjąć

w celu minimalizacji okresu postoju prac budowla-

nych na wspomnianym odcinku?

Z poważaniem

Poseł John Abraham Godson

(nr 9658)

do ministra pracy i polityki społecznej

ﬁnansowego z ośrodków pomocy społecznej

niezgodnie z jego przeznaczeniem

jest nasilający się problem z przeznaczaniem środków

wsparcia ﬁnansowegootrzymanegozośrodkówpo-

mocy społecznej na cele nie pierwszej potrzeby.

Osoby ubogie, spełniające warunki do przyznania

pomocy społecznej w ramach tejże pomocy otrzymu-

ją określone kwoty pieniędzy, które w mniemaniu

systemu przeznaczane winny być na opłacenie pod-

stawowych należności oraz zapewnienie podstawo-

wych produktów spożywczych.

Niestety w znacznym

odsetku osób otrzymujących pomoc fundusze te prze-

znaczane są na artykuły niemieszczące się w deﬁnicji

produktów pierwszej potrzeby.

Zamiast artykułów

żywnościowych osoby te kupują głównie napoje alko-

holowe.

Niestety pracownicy ośrodków pomocy spo-

łecznej nie mogą kontrolować, na co pieniądze przez

nich przekazywane są wydawane.

Oburzone tym faktem są szczególnie osoby uczci-

wie pracujące i płacące regularnie podatki.

Obser-

wując, na co przeznaczane są środki z ich podatków,

które w mniemaniu urzędników powinny być pod-

stawowym środkiem pomocy, są tym faktem co naj-

mniej rozgoryczone.

Według osób płacących podatki

poprzez wydawanie pieniędzy w taki sposób ﬁnansu-

jemy w głównej mierze rozwój chorób alkoholowych

wśród takich osób.

Ośrodki pomocy społecznej dokładnie znają wyżej

opisany problem, ale niestety przepisy stanowią, iż

osoby spełniające warunki minimalnego dochodu

muszą otrzymać zasiłek.

Klient może wydać przyzna-

ne pieniądze, na co chce.

W związku z coraz częściej poszukiwanymi źró-

dłami dochodu polskiego państwa, a także z przyczy-

ny szerzącego się kryzysu należy się przyjrzeć miej-

scom, gdzie pieniądze podatników są najzwyczajniej

marnotrawione, i zastosować dla tych miejsc taką

zmianę przepisów prawnych, aby ograniczyć wyżej

opisane zjawisko.

Czy ministerstwo planuje wprowadzić zmiany

prawne mające na celu weryﬁkacjęcelów,najakie

przeznaczane są środki z ośrodków pomocy spo-

łecznej?

Dlaczego dopuszczane jest opłacanie ze środków

otrzymanych np. z MOPS dokonywania zakupów

np. napojów alkoholowych?

Z poważaniem

Poseł John Abraham Godson

197

Interpelacja

(nr 9659)

do ministra transportu,

w sprawie skomplikowanej procedury

administracyjnej związanej z uzyskaniem

samowoli budowlanych i związanymi z tym proble-

mami administracyjnymi.

Według architektów coraz częściej zdarzające się

samowole budowlane w Polsce stają się plagą.

W świe-

tle aktualnie obowiązującego Prawa budowlanego

samowole powinny być karane, podlegać rozbiórkom.

Brakuje jednak skutecznych narzędzi umożliwiają-

cych egzekucję prawa.

Według prawa, każdy przypa-

dek samowoli budowlanej jest poważnym narusze-

niem przepisów.

Jest przestępstwem, którego spraw-

ca podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności

skala tego zjawiska jest bardzo duża.

Nagminnie

omija się przepis dotyczący konieczności uzyskiwania

pozwoleń na budowę czy związanego z nim szeregu

zezwoleń, zaświadczeń etc.

Według inwestorów, jest

to żmudna i długa procedura.

Inwestorzy często sto-

sują wachlarz wybiegów i kombinacji, by tej urzędo-

wej drogi uniknąć.

Urzędnicy wymagają bezwzględnego przestrzega-

nia prawa, niestety sami również popełniają szereg

błędów, które wskazuje NIK w swoim raporcie doty-

czącym pracy urzędów pod kątem legalizacji samo-

woli oraz prawidłowości prowadzenia postępowań

egzekucyjnych.

Mieszkańcy wskazują na naruszanie

przepisów Prawa budowlanego i tolerowanie samo-

woli budowlanych.

W zdecydowanej większości przypadków postępo-

wania legalizacyjne są prowadzone prawidłowo, choć

długotrwale z racji procedury, której nie można po-

minąć Duża liczba zadań i niedostateczna liczba pra-

cowników przy ograniczonych środkach sprawiają,

że służby nadzoru muszą często wybierać pomiędzy

zadaniami.

Zarówno inwestorzy, jak i urzędnicy jako pro-

blem wskazują wysoki poziom biurokratyzacji przy

prowadzeniu wszelkich typów inwestycji budowla-

nych.

Najwyższa Izba Kontroli i eksperci z zakresu

budownictwa wskazują na potrzebę nowelizacji Pra-

wa budowlanego.

Jakie działania może podjąć ministerstwo, aby

zmniejszyć ilość obowiązków administracyjnych przy

ubieganiu się o pozwolenie na budowę?

Czy istnieje możliwość skrócenia procedur zwią-

zanych z legalizacją samowoli budowlanej?

Co jest powodem tak bardzo skomplikowanej

procedury w przypadku ubiegania się o pozwolenie

na budowę czy legalizację istniejącej samowoli bu-

dowlanej?

Z poważaniem

Poseł John Abraham Godson

(nr 9660)

do ministra ﬁnansów

rosnących cen paliw, a co za tym idzie, pogorszeniem

się stanu polskiej gospodarki.

Trwały wzrost cen paliw powoduje spadek kon-

sumpcji benzyny i oleju napędowego, a w konsekwen-

cji załamanie rynku.

Pierwszymi oﬁaramidalszego,

spodziewanego wzrostu cen benzyny i oleju napędo-

wego będą spółki budowlane.

Firmy te, składając

oferty w przetargach w latach 2008–2010, nie prze-

widziały wzrostu cen paliwa o ponad 40%.

Problem wysokich cen paliw może mieć ogromny

wpływ na cały biznes.

Uderza też w konsumentów.

Rząd ma realny wpływ na obniżenie obciążeń para-

-podatkowych, które są w Polsce elementem ceny pa-

liwa na stacjach benzynowych.

Dzisiaj cena surowca

i marża raﬁneryjna stanowi ok. 48% ceny paliwa.

Reszta to akcyza, podatek VAT, opłata paliwowa,

koszty transportu i koszty pośrednie.

Czy istnieje możliwość wpłynięcia państwa na ro-

snące ceny paliw?

nimalizacji negatywnych skutków rosnących cen

paliw?

Jakie zabezpieczenia rząd planuje założyć dla

ﬁrm startujących w przetargach, które zakładają

zbyt niskie koszty produktów o budowie opartej na

ropie naftowej, której ceny w przyszłości trudno prze-

widzieć?

Z poważaniem

Poseł John Abraham Godson

198

Interpelacja

(nr 9661)

do ministra zdrowia

w sprawie zadłużenia polskich instytutów

medycznych

problemem rosnącego zadłużenia polskich instytu-

tów medycznych.

Raport NIK dotyczący stanu ﬁnansów szpitali-

-instytutów podległych Ministerstwu Zdrowia nie

pozostawia złudzeń dotyczących prawidłowości za-

rządzania i nadzoru nad tymi instytucjami.

Z pośród

sześciu skontrolowanych instytutów tylko jeden nie

przynosi strat.

Instytuty to ważne i często ogromne szpitale, któ-

re mają leczyć najtrudniejsze przypadki i zarazem

prowadzić badania naukowe, poszukiwać nowych te-

rapii, kształcić lekarzy.

Niestety wnioski płynące z raportu po kontroli

tychże jednostek nie są optymistyczne.

Wynika z nich,

że nauka w instytutach jest stosunkowo na niskim

poziomie.

Wskaźnik cytowań w światowej prasie, czy-

li tzw. impact factor (IF), wynosi od 1,17 do 2,24.

Średnia dla polskich placówek naukowych to IF na

poziomie 5,44.

Żadna z kontrolowanych placówek nie

potraﬁławskazaćwymiernychkorzyścizprowadzo-

nych badań.

Ich kierownicy tłumaczyli, że „to prace

o charakterze teoretycznym”, służące uzyskaniu ty-

tułów naukowych.

Co oznacza znikomy ich wpływ na

rozwój nauk medycznych w naszym kraju.

NIK kry-

tykuje również fakt, że nigdzie wygrodzenia nie były

powiązane z wynikami ﬁnansowymiklinikczyza-

kładów.

Ich pracownicy dostawali premie i wysokie

nagrody, choć placówki przynosiły straty.

NIK uważa

też, że w instytutach powstało zbyt wiele nowych eta-

tów: „Biorąc pod uwagę ich niską aktywność nauko-

wą i trudną sytuację ﬁnansową, było to działanie

niecelowe i niegospodarne”.

Według raportu NIK konieczne jest niezwykle

szybkie wprowadzenie programów naprawczych tych

jednostek, każde opóźnienie w podjęciu działań bę-

dzie powodować coraz wyższe zadłużenie i grozić bę-

dzie zatrzymaniem procesu leczenia.

zapytania:

Czy ministerstwo planuje zmniejszenie liczby in-

stytutów, co łączyłoby się ze wzmocnieniem poten-

cjału badawczego?

Skoro instytuty głównie zajmują się leczeniem,

czy nie zasadnym wydaje się być przekształcenie ich

w zwykłe szpitale, natomiast dotację na naukę prze-

kazać instytucjom naukowym?

Jakie są plany ministerstwa dotyczące zmniejsze-

nia długów opisanych wyżej placówek medycznych?

Z poważaniem

Poseł John Abraham Godson

(nr 9662)

do ministra spraw zagranicznych

wolontariuszom pełniącym

misje zagraniczne w miejscach o niestabilnej

pewnienia bezpieczeństwa polskim wolontariuszom

niosącym pomoc, często w niespokojnych rejonach

świata.

Wolontariusze, którzy jadą pomagać do Afryki,

Azji czy Ameryki Południowej, dzielą się swoją wie-

dzą, doświadczeniem i dają nadzieję na lepsze jutro.

Polscy wolontariusze chcą uczyć lokalną ludność sa-

modzielności.

Nie bez powodu w języku urzędowym

odchodzi się od pojęcia „pomocy” na rzecz „współpra-

cy rozwojowej”.

Praca w innej kulturze nie jest łatwa.

Wielu prze-

żywa szok kulturowy: kod zachowań, obyczaje, reli-

gijne wierzenia czy poziom edukacji bywają radykal-

nie inne od europejskich.

Zdarza się, że polski na-

uczyciel musi pracować z analfabetami.

Również

warunki geograﬁcznebywajątrudne:wysokiegóry,

pustynie, busz.

Organizm powinien być gotowy na

upały, wysokie ciśnienie, wysiłek ﬁzycznyistres.

Wolontariusz musi wpływać i reagować na kon-

kretne potrzeby społeczności lokalnej i przyczyniać

się bezpośrednio do poprawy warunków życia.

Jego

praca ma pomóc we wzmocnieniu potencjału danej

społeczności.

Celem jest takie wpływanie na jednost-

kę społeczną, aby przez działanie stymulować rozwój

całego kraju.

To nie zawsze jest łatwe.

Rezultaty wi-

dać dopiero w dłuższej perspektywie.

Wielu wolonta-

riuszy stale musi motywować się do pracy, dodawać

otuchy innym i samym sobie.

Problemem dla wielu wolontariuszy jednak stają

się niestabilne sytuacje polityczne wielu krajów.

Ist-

nieje coraz większe ryzyko zagrożeń terrorystycz-

nych zarówno ze względów etnicznych, a także reli-

gijnych.

W jakim stopniu MSZ zapewnia bezpieczeństwo

misjom zagranicznym?

199

Jakiego wsparcia mogą oczekiwać wolontariusze

od MSZ w ramach organizacji misji w niebezpiecz-

nych rejonach świata?

Z poważaniem

Poseł John Abraham Godson

(nr 9663)

do ministra środowiska

zabezpieczeń infrastruktury komunikacyjnej

przed kolizjami z udziałem zwierząt

przejść dla zwierząt mających minimalizować oddzia-

ływanie na zwierzęta infrastruktury komunikacyj-

nej.

Trwa rozwój tej infrastruktury, w związku

z czym problem przejść dla zwierząt i kolizji zwierząt

z pojazdami staje się coraz istotniejszy.

Kolizje takie

powodują wysoką śmiertelność zwierząt, a często za-

grażają także życiu i zdrowiu ludzi.

Zaburzenia szla-

ków wędrówkowych zwierząt oraz łączności pomię-

dzy populacjami prowadzą do niekorzystnych zmian

w genetyce populacji oraz wymierania.

Przejścia dla zwierząt są podstawowym sposobem

minimalizacji barierowego odziaływania dróg na

zwierzęta.

Niestety istniejące przejścia w większości

zostały wykonane z błędami w zakresie lokalizacji

i innych parametrów

1),2)

.

Problemem jest to, że jest

ich zbyt mało, a także to, że są one budowane niepra-

widłowo

3)

, a więc nie pełnią swojej funkcji, m.in. nie

chronią zwierząt przed kolizjami.

Dlaczego w decyzjach o środowiskowych uwarun-

kowaniach często nie uwzględnia się prawidłowych

rozwiązań (prezentowanych m.in. w poradnikach

GDOŚ oraz wytycznych szczegółowych opracowa-

nych dla płazów) dotyczących przejść dla zwierząt

(i innych zabezpieczeń infrastruktury komunikacyj-

nej przed kolizjami z udziałem zwierząt), kto jest za

to odpowiedzialny oraz jak ministerstwo zamierza

rozwiązać ten problem?

Dlaczego nawet jeśli prawidłowe rozwiązania

dotyczące przejść dla zwierząt (i innych zabezpie-

czeń infrastruktury komunikacyjnej przed kolizjami

z udziałem zwierząt) są uwzględnione w decyzjach

o środowiskowych uwarunkowaniach, to powsta-

jące przejścia (i inne zabezpieczenia) nie są prawi-

dłowe oraz jak ministerstwo zamierza rozwiązać

Jak Ministerstwo Środowiska zamierza rozwią-

zać problem już istniejących nieprawidłowych przejść

dla zwierząt i innych nieprawidłowych zabezpieczeń

infrastruktury komunikacyjnej przed kolizjami ze

zwierzętami?

Z poważaniem

Poseł John Abraham Godson

(nr 9664)

do ministra środowiska

w sprawie ochrony ptaków i nietoperzy

w budowlach ludzkich

Szanowny Panie Ministrze!

W terenie zabudowa-

nym większość ptaków gnieździ się w budowlach

ludzkich

1)

.

Niemal wszystkie są objęte ścisłą ochroną

gatunkową.

Populacje gatunków takich jak np. je-

rzyk, uzależnionych od miejsc gniazdowania w bu-

zmniejszają swoją liczebność

2)

.

Jako jedną z głównych

budownictwa, która sprawia, że ptaki tracą siedliska

w budynkach, a także bardzo często giną (zazwyczaj

zamurowane żywcem) w czasie remontów budynków.

W Polsce dzieje się to na skalę masową, a więc można

stwierdzić, że powszechnie nieprzestrzegane są prze-

pisy prawa unijnego i krajowego, które chronią ptaki

w budynkach

3),4),5)

.

W podobny sposób tracą swoje sie-

dliska w budynkach i giną zamurowane nietoperze.

Ptaki i nietoperze jako zwierzęta owadożerne pełnią

ważną rolę ekologiczną na terenach zamieszkanych

przez ludzi.

Właściwe dostosowanie sposobu i harmonogramu

prowadzenia prac (m.in. remontowych) do lęgów pta-

1)

Kurek R. T. 2011.

„Poradnik projektowania przejść dla zwierząt

szawa.

2)

Kurek T. R., Rybacki M., Sołtysik M.

2011.

„Poradnik ochrony

płazów.

Stowarzyszenie Pracownia na rzecz Wszystkich Istot”, Bystra.

3)

Ślusarczyk R., Szczutkowska S.

2012.

„Drogowa fuszerka obwod-

nicy Mińska Mazowieckiego”.

Dzikie Życie.

9/219.

1)

Luniak M.

2008a: „Ochrona ptaków a modernizacja budownictwa”

(w:) P. Indykiewicz, L. Jerzak, T. Barczak (red.) „Fauna miast.

Ochronić

różnorodność biotyczną w miastach”.

SAR Pomorze, Bydgoszcz: 90–95.

2)

Dulisz B., Zasitko E.

2008: „Zmiany występowania wróbla Passer

domesticus w różnych typach zabudowy w latach 1993–2007 pod wpły-

3)

Luniak M.

2005a: „Ochrona kawki Corvus monedula wobec ter-

momodernizacji budownictwa” (w:) L. Jerzak, B. Kaanagh, P. Tryjanow-

ski (red.) „Ptaki krukowate Polski”.

Bogucki Wyd.

Naukowe, Poznań:

299–312.

4)

Luniak M.

2005b: „Ptaki w budynkach”.

Wyd.

Urząd Miasta Sto-

łecznego Warszawy, Biuro Ochrony Środowiska, Warszawa.

5)

Zielińska D.

2010: „Ptaki w budynkach – zagrożenia i ochrona”.

„Oikos” nr 1(52) s. 14–15.

200

ków (i bytowania innych zwierząt, np. nietoperzy)

na/w budynkach jest wymagane przez prawo.

Jak

pokazuje nagminność łamania prawa w tej kwestii,

wykonawcy i inwestorzy remontów budynków nie są

w stanie sami ocenić, czy w budynku występują pta-

ki lub inne zwierzęta chronione, nie potraﬁątakże

dopasować do nich prac prowadzonych na budynku.

Ochronę ptaków w budynkach umożliwiają m.in.

ekspertyzy ornitologiczne wykonywane przez specja-

listę przed remontem budynku, a ochronę nietoperzy

– ekspertyzy chiropterologiczne.

Ekspertyzy takie

pozwalają zaplanować sposób wykonania i harmono-

gram prac remontowych (lub innych mających wpływ

na ptaki i nietoperze), tak aby były one dostosowane

do zwierząt (ptaków i nietoperzy) na budynku.

Eks-

pertyzy takie są niejednokrotnie wykonywane, ale

znaczna część z nich nie spełnia swojej funkcji, po-

nieważ są nierzetelne, wykonywane przez osoby nie-

posiadające odpowiedniego przygotowania albo też

zalecenia zawarte w ekspertyzach są lekceważone

przez wykonawców prac.

Czy Ministerstwo Środowiska zamierza podjąć

działania w celu wprowadzenia powszechnego wy-

mogu przeprowadzania ekspertyzy ornitologicznej

i chiropterologicznej przed remontami budynków

i innymi pracami mogącymi zagrozić ptakom i nie-

toperzom w budynkach?

Jeżeli tak, to jakie to będą

działania i kiedy zostaną podjęte?

Czy Ministerstwo Środowiska zamierza w najbliż-

szym czasie podjąć współpracę z Ministerstwem

aby wspólnie opracować/usprawnić rozwiązania mo-

gące rozwiązać problem eksterminacji zwierząt na-

leżących do gatunków chronionych ściśle w wyniku

prowadzenia prac remontowych (lub innych) na bu-

dynkach?

Czy istnieje możliwość stworzenia listy rekomen-

dowanych specjalistów i/lub organizacji pozarządo-

wych, która ułatwiałaby inwestorom i wykonawcom

uzyskanie rzetelnej ekspertyzy ornitologicznej i chi-

ropterologicznej zawierającej wytyczne potrzebne do

przeprowadzenia prac remontowych na budynku, tak

aby nie zagrażały ptakom i nietoperzom?

Z poważaniem

Poseł John Abraham Godson

(nr 9665)

do ministra środowiska

w sprawie prawidłowego zabezpieczenia

przezroczystych ekranów akustycznych

w celu zmniejszenia śmiertelności ptaków

Ministra w sprawie kolizji ptactwa z ekranami aku-

stycznymi.

Kolizje z przezroczystymi elementami

pochodzenia antropogenicznego są uznawane za dru-

gą co do wielkości powodowaną przez człowieka przy-

czynę śmiertelności ptaków na świecie.

Specjaliści

stwierdzili, że każdego roku na skutek kolizji z tego

typu obiektami giną na świecie miliardy ptaków

1)

.

Również polskie badania potwierdzają, że ginie w ten

sposób bardzo duża ich liczba

2, 3)

.

Większość oﬁartego

typu zdarzeń to ptaki objęte ścisłą ochroną gatunko-

wą oraz gatunki wymienione w załączniku I dyrek-

tywy ptasiej, co stanowi szczególnie istotną szkodę

dla przyrody polskiej i europejskiej.

Niestety, w Pol-

sce przezroczyste ekrany akustyczne powszechnie

zabezpieczane w sposób, który od dawna uznany jest

przez światowych oraz europejskich ekspertów za

nieskuteczny, tzn. poprzez naklejane na ekrany syl-

wetki ptaków drapieżnych

4)

.

Liczne badania i eksperymenty (prowadzone

w Europie Zachodniej i Stanach Zjednoczonych już

w latach 80. XX w.) potwierdziły brak skuteczności

obecnie stosowanych w Polsce rozwiązań, tzn. sylwe-

tek ptaków drapieżnych, dlaczego zatem takie roz-

wiązania wciąż są wykorzystywane, m.in. za akcep-

tacją regionalnych dyrekcji ochrony środowiska

(np. w decyzjach o.ś.) oraz innych organów mających

wpływ na realizację tego typu inwestycji?

Jakie działania zamierza podjąć Ministerstwo

Środowiska w celu modyﬁkacji już zastosowanych

ww. błędnych rozwiązań (na przezroczystych ekra-

nach akustycznych wzdłuż dróg i torów kolejowych),

które powodują, że ekrany nimi zabezpieczone są nie-

ustannie przyczyną śmierci ptaków i będą nią, dopó-

ki nie zostaną prawidłowo zabezpieczone?

1)

Klem D.

Jr.

2009.: Avian mortality at windows: the second largest

human source of bird mortality on earth.

Proceedings of the Fourth In-

ternational Partners in Flight Conference: Tundra to Tropics 244–251.

2)

Kuźmiak M., Bocheński M.: „Śmiertelności ptaków na przeźro-

czystych ekranach akustycznych w Zielonej Górze”.

Konferencja Nauko-

wa „Ptaki Miast”, 14–16 września, Zielona Góra.

3)

Zbyryt A., Suchowolec A., Siuchno R.: „Skład gatunkowy ptaków

rozbijających się o ekrany akustyczne przy ul. Świętego Pio w Białym-

stoku w latach 2010–2012”.

Konferencja Naukowa „Ptaki Miast”, 14–16 wrze-

śnia, Zielona Góra.

4)

Trybus T.

2003: Wirksamkeit von Greifvogelsilhouetten zur Ver-

hinderung von Klein Vogelanprall an Glasfronten.

Die These des Ma-

sters, der Universität Wien.

http://www.windowcollisions.info.

201

wprowadzenia prawidłowych zabezpieczeń ekranów

akustycznych przed kolizjami z ptakami w przypad-

ku realizacji nowych inwestycji?

Z poważaniem

Poseł John Abraham Godson

(nr 9666)

do ministra sprawiedliwości

Ministra w nawiązaniu do pojawiających się w ostat-

nim czasie nieprawidłowości w funkcjonowaniu Pro-

kuratury Generalnej.

Kolejne, naświetlane przez media, nie do końca

prawidłowo prowadzone sprawy przez prokuraturę

rozumianą szeroko, jako różne organy na różnym po-

ziomie właściwej miejscowo oraz hierarchicznej,

mogą prowadzić do wniosku, że kształt i charakter

systemu organizacji pracy prokuratury może nie wy-

pełniać prawidłowo zadania.

W związku z pojawiającymi się kolejnymi infor-

macjami medialnymi na temat różnych nieprawidło-

wości w działalności prokuratury oraz zapowiedzia-

mi zmiany ustawy o prokuraturze chciałbym uprzej-

mie prosić Pana Ministra o odpowiedź na następują-

ce zapytania:

Jakie są założenia zmian aktualnej ustawy bądź

stworzenia nowej ustawy o prokuraturze?

Jaki jest harmonogram działań konsultacyjnych

oraz legislacyjnych?

Na kiedy resort przewiduje wejście w życie no-

wych przepisów w tym zakresie?

Z poważaniem

(nr 9667)

do ministra administracji i cyfryzacji

pytań dotyczących tzw. centrum zapasowego.

Każdy prawidłowo zaprojektowany, wdrożony

i uruchomiony system teleinformatyczny powinien

być wyposaży w tzw. centrum zapasowe (backup) za-

pewniające wsparcie technologiczne i utrzymaniowe

na wypadek awarii systemu podstawowego.

Zgodnie

z powszechnie przyjmowanymi zaleceniami system

zapasowy winien być tak umiejscowiony, aby mógł

zapewniać bezpieczeństwo i niezakłóconą pracę sys-

temu w razie niemożliwości działania infrastruktury

podstawowej.

Przełączenie z systemu podstawowego

na zapasowy winno być zagwarantowane w czasie

rzeczywistym w razie jakiejkolwiek poważniejszej

awarii uniemożliwiającej pracę systemu podstawowe-

go (jego funkcjonalność).

Zgodnie ze sztuką projek-

towania takich systemów centrum zapasowe winno

znajdować się w dostatecznej odległości od systemu

podatkowego (np. aby jeden atak nie mógł skutecznie

unieruchomić dwóch systemów jednocześnie).

Sys-

tem taki powinien mieć udzielny system zasilania

i nie powinien się znajdować w przestrzeni terytorial-

nej o zwiększonej podatności na zagrożenia.

Wymogi centrum zapasowego wynikają z różnora-

kich norm stosowanych w różnych systemach na ca-

łym świecie.

Dobrze zaprojektowane centrum zapaso-

we powinno charakteryzować się przede wszystkim

redundantną i szerokopasmową infrastrukturą tele-

komunikacyjną, dzięki której będzie można szybko

przesyłać dane na duże odległości.

Nie bez znaczenia

są również tradycyjne profesjonalne zabezpieczenia,

które zresztą powinny znaleźć się w każdej poważnej

serwerowni (odpowiedni system zasilania awaryjnego,

instalacja przeciwpożarowa, ochrona budynku itd.).

Dla przykładu, gdy dane mają być zabezpieczane

w replikacji synchronicznej (mirroring), odległość

między centrum podstawowym i centrum zapasowym

nie powinna przekraczać 10 km.

Gdy odległość ta zo-

stanie znacznie zwiększona, konieczne będzie zasto-

sowanie replikacji asynchronicznej, w której dane są

zabezpieczane z pewnym opóźnieniem.

Centrum zapasowe nabiera szczególnego znacze-

nia w przypadku państwowych systemów teleinfor-

matycznych, w których gromadzone i przetwarzane

są dane strategiczne.

Tymczasem, jak podaje prasa,

centrum zapasowe Elektronicznej Platformy Usług

Administracji Publicznej znajduje się kilkanaście ki-

lometrów od centrum głównego, wszystko na war-

szawskim Ursynowie.

Czy mógłbym uzyskać informacje odnośnie do lo-

kalizacji i architektury zabezpieczeń poszczególnych,

najważniejszych państwowych systemów i rejestrów

teleinformatycznych, w tym m.in.: ePUAP, Powszech-

ny Elektroniczny System Ewidencji Ludności (PE-

SEL), Krajowy Rejestr Urzędowy Podmiotów Gospo-

darki Narodowej (REGON), Krajowy Rejestr Sądowy

(KRS), Krajowa Ewidencja Podatników (KEP), ewi-

dencja gruntów i budynków (EGiB), Krajowy Rejestr

Urzędowy Podziału Terytorialnego Kraju (TERYT),

Polska KlasyﬁkacjaDziałalności(PKD),PolskaKla-

syﬁkacjaWyrobówiUsług(PKWiU),PolskaScalona

Nomenklatura Towarowa Handlu Zagranicznego

(PCN), Systematyka Form Organizacyjnych (SFO),

202

oraz innych pod kątem istnienia ich centrów zapa-

sowych?

Czy istnieją centra zapasowe dla tych systemów?

Czy są zlokalizowane i wyposażone zgodnie ze

sztuką tworzenia centrów zapasowych, i czy spełnia-

ją normy w tym zakresie?

Jakie jest niebezpieczeństwo (informacje o prze-

prowadzonych analizach ryzyka) przerw w działaniu,

zniszczenia systemu oraz utraty danych?

Z poważaniem

Poseł John Abraham Godson

(nr 9668)

do ministra gospodarki

w sprawie przyspieszenia prac

nad ustawą regulującą model sprzedażowy

tzw. odwróconej hipoteki

Szanowny Panie Ministrze!

Konfederacja Przed-

siębiorstw Finansowych w Polsce, która w trakcie

tworzenia założeń do modelu sprzedażowego odwró-

conej hipoteki ustosunkowała się do propozycji Mi-

nisterstwa Gospodarki i Ministerstwa Finansów,

przedstawiając uwagi do propozycji założeń oraz pro-

pozycje legislacyjne, jest zaniepokojona zastojem prac

nad tą ustawą.

Szereg elementów wskazuje na konieczność regu-

lacji rynku w tym obszarze.

Wprowadzenie w życie

odpowiednich aktów prawnych jest konieczne zarów-

no dla zapewnienia bezpieczeństwa klientom, jak

i stworzenia właściwych warunków rozwoju ﬁrmom

prowadzącym działalność w zgodzie z najwyższymi

standardami etycznymi.

Szanowny Panie Ministrze!

Z niepokojem odbie-

ram sygnały, w tym również publikacje prasowe, za-

powiadające, iż termin przedstawienia projektu usta-

wy o odwróconej hipotece – jeszcze w tym roku – nie

zostanie dotrzymany.

Będę zobowiązany za odpo-

wiedź na następujące pytania:

projektem ustawy regulującej model sprzedażowy?

2.

Jakie kroki podejmuje Ministerstwo Gospodar-

ki (zdając sobie sprawę z wielu przykrych sytuacji,

jakie pojawiają się na obecnie nieuregulowanym do-

statecznie rynku) w sprawie zabezpieczenia prawne-

go ﬁrm oferujących rozwiązanie renty dożywotnej

i dożywocia, jak i klientów, którzy nie mają żadnych

możliwości zwiększenia swojego dochodu?

Z poważaniem

Poseł Cezary Olejniczak

(nr 9669)

do ministra transportu,

w sprawie nieprzesyłania zdjęć

popełniono wykroczenia w ruchu drogowym

W mediach coraz częściej pojawiają się sygnały,

że Inspekcja Transportu Drogowego, która obecnie

obsługuje sieć stacjonarnych fotoradarów, informując

właścicieli pojazdów o popełnionych wykroczeniach

drogowych (przekroczenie dopuszczalnej prędkości),

nie przesyła im wykonanych przez fotoradar zdjęć,

które są jedynym dowodem potwierdzającym złama-

nie przepisów, a jedynie informuje, że takie zdjęcie

jest w posiadaniu ITD.

Właściciel pojazdu uzyskuje

możliwość wglądu w materiał dowodowy dopiero na

etapie ewentualnego postępowania sądowego, wsz-

czętego na jego wniosek, w sytuacji odmowy przyję-

cia mandatu.

Taki stan rzeczy doprowadza do sytu-

acji, w której na właścicielu pojazdu ciąży koniecz-

ność udowadniania swojej niewinności przed sądem,

tymczasem to po stronie ITD powinien leżeć ciężar

udowodnienia winy ukaranemu.

Wiele osób, które

otrzymały tego typu zawiadomienia, nawet nie będąc

przekonanymi o popełnionym wykroczeniu, płaci

mandat, odstępując od drogi sądowej ze względu na

jej uciążliwość, koszty oraz fakt, że często sąd wła-

ściwy do rozpoznania sprawy znajduje się w odległo-

ści kilkuset kilometrów od miejsca zamieszkania.

Gdyby ITD z urzędu przesyłała zdjęcia z fotoradarów

(lub np. udostępniała je do wglądu w Internecie), do

sądów traﬁałybytylkorzeczywiściespornesprawy,

a także nie byłoby niedopuszczalnych w państwie

prawa sytuacji, w których obywatel płaci grzywnę,

nie będąc przekonanym o własnej winie.

Pytanie: Czy ministerstwo rozważa wprowadzenie

takiego rozwiązania, które zobowiąże ITD do przesy-

łania właścicielom samochodów dowodów popełnienia

wykroczenia w postaci zdjęć z fotoradarów?

Z poważaniem

Poseł Marek Polak

Andrychów, dnia 26 września 2012 r.

203

Interpelacja

(nr 9670)

do ministra środowiska

w sprawie nieinwestowania

w oczyszczanie wody

Szanowny Panie Ministrze!

W rzekach brakuje

wody, miejscami pozostawiając tylko wyżłobione ko-

ryto.

Studnie wysychają, dlatego niezbędne jest do-

wożenie wody pitnej w niektóre regiony w Polsce

beczkowozami, a i z tym bywają problemy.

Panie Ministrze, w Polsce coraz bardziej widoczny

i odczuwalny jest zasób wody pitnej.

Jak podają media,

poziom zasobów tych wód mamy jak w Egipcie.

Komitet Naukowy Zagrożeń w Gospodarce Wod-

nej informuje, że powodów suszy jest wiele i mają one

charakter zarówno globalny, ale i lokalny, dotyczący

naszego kraju.

Susza dotknęła już Hiszpanię i Por-

tugalię, a teraz wędruje w naszym kierunku.

Należy być zawsze na taką ewentualność przygo-

towanym.

Konieczne są zatem inwestycje w oczysz-

czanie wody oraz budowę zbiorników, w których moż-

na by ją gromadzić.

Planowane jednak od dawna

budowy zbiorników wodnych ciągle się opóźniają.

W tej dziedzinie niezbędne jest zatem przyspieszenie

działań rządu, aby odpowiednio zabezpieczyć się

przed suszami.

1.

Czy ministerstwo dostrzega wagę poruszonego

problemu?

wie inwestycji w oczyszczanie wody oraz budowę

zbiorników wodnych?

3.

Czy i ile ministerstwo posiada środków pienięż-

nych na te inwestycje?

4.

Kiedy i gdzie planowana jest budowa zbiorni-

ków wodnych?

5.

Czy planuje się wprowadzenie restrykcji w zu-

żywaniu wody w przypadku braku dalszych opadów

w kraju?

Z poważaniem

Poseł Zbigniew Chmielowiec

Warszawa, dnia 26 września 2012 r.

(nr 9671)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

Zespołu Zamkowo-Parkowego

Szanowny Panie Ministrze!

W Baranowie Sando-

mierskim znajduje się perła polskiego renesansu,

znana pod nazwą małego Wawelu – zespół zamkowo-

-parkowy z zamkiem renesansowym będącym zabyt-

kiem klasy 0.

Zespół Zamkowo-Parkowy w Baranowie Sando-

mierskim uchodzi powszechnie za jedno z najwspa-

nialszych, najcenniejszych i najlepiej zachowanych

dokonań architektury renesansowej nie tylko w Pol-

sce, ale i w Europie.

W ciągu roku jest odwiedzany

przez około 70 tys. turystów.

Obecnie znajduje się on w zarządzaniu Agencji

Rozwoju Przemysłu w Warszawie, która w ostatnim

czasie wystawiła obiekt do sprzedaży.

Tym samym

państwo może stracić kontrolę nad tym bezcennym

dobrem kultury.

Państwo, które pozbywa się swojego dziedzictwa

kulturowego, jak uczy historia, wcześniej czy później

przestaje istnieć.

Decyzja o pozbyciu się zamku wywołała katego-

ryczny sprzeciw nie tylko mieszkańców Baranowa

Sandomierskiego, ale i szerszego grona społeczeń-

stwa.

Stanowczo protestują, zbierając podpisy prze-

ciwko sprzedaży dobra kultury narodowej.

1.

Czy poprze pan działania samorządu wojewódz-

twa podkarpackiego zmierzające do przejęcia nieod-

płatnie Zespołu Zamkowo-Parkowego w Baranowie

Sandomierskim?

2.

Czy sprzedaż nie jest błędem, bowiem pozby-

wamy się na zawsze zespołu zamkowo-parkowego?

3.

Czy dopuszczalna jest sprzedaż obiektów dzie-

dzictwa narodowego, które Polacy z trudem odzyski-

wali po II wojnie światowej?

4.

Czy Polski nie stać na utrzymanie bezcennych

dóbr kultury, jakim między innymi jest „mały Wa-

wel” w Baranowie Sandomierskim?

5.

Czy skarby kultury narodowej można w ogóle

oceniać w kategoriach rentowne lub nierentowne?

Czy mają one swoją wymierną cenę?

6.

Czy uważa Pan, że naszą polską historię można

sprzedawać?

Z poważaniem

Poseł Zbigniew Chmielowiec

204

Interpelacja

(nr 9671)

do ministra skarbu państwa

Zespołu Zamkowo-Parkowego

1.

Czy są obiektywne metody pozwalające na rze-

telną wycenę dóbr kultury?

2.

Kto dokonał wyceny powyższego obiektu i na

jaką kwotę?

Czy zabytek klasy 0 może być w ogóle

przedmiotem sprzedaży?

3.

Czy skarby kultury narodowej można oceniać

w kategoriach rentowne lub nierentowne?

4.

Kto jest właścicielem Zespołu Zamkowo-Parko-

wego w Baranowie Sandomierskim i czy ARP miała

tytuł prawny do ogłoszenia przetargu?

5.

Czy wydatki dokonane w ostatnich latach przez

ARP na terenie Zespołu Zamkowo-Parkowego w Ba-

ranowie Sandomierskim (odnowienie elewacji, pole

golfowe, nowe obiekty i wstrzymanie wcześniej roz-

poczętych prac przy rozbudowie części hotelowej) nie

były działaniem celowym, przygotowującym do pry-

watyzacji?

6.

Czy nowego właściciela bądź dzierżawcę będzie

jącego odpowiednich środków?

7.

Czy rozważa pan minister przekazanie na rzecz

samorządu województwa podkarpackiego nieodpłat-

nie zamku w Baranowie Sandomierskim?

Z poważaniem

Poseł Zbigniew Chmielowiec

(nr 9672)

do ministra środowiska

w sprawie niekorzystnej interpretacji

przepisów regulujących

Szanowny Panie Ministrze!

Zinterpretowana

przez Ministerstwo Środowiska ustawa o utrzyma-

nieczności ogłaszania przetargów przez gminy jest

szczególnie dla nich niekorzystna.

Niezrozumienie budzi fakt, że gmina, która po-

siada odpowiednie zakłady budżetowe lub spółki, nie

może, według podtrzymanej interpretacji ustawy, po-

wierzyć im realizacji tego zadania, gdyż będzie zmu-

szona wyłonić ﬁrmę zbierającą odpady wyłącznie

Stanowczo uważam, że w gestii władz gminy po-

winno należeć podjęcie decyzji o realizacji tego zada-

nia, tym bardziej, iż ustawodawca zaliczył poruszoną

ustawę do kategorii zadań własnych.

Podjęcie takich

decyzji gwarantuje gminom konstytucja.

Dlatego to właśnie władze gminne – wójt, bur-

mistrz, prezydent – powinny mieć prawo do orzeczeń,

powierzyć to zadanie własnej jednostce czy zastoso-

wać procedury przetargowe.

Na myśl nasuwa się także decyzja Europejskiego

w sprawie C-337/05, w którym to stwierdza, że „zgod-

nie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału, w myśl

dyrektyw dotyczących udzielania zamówień publicz-

nych, nie ma obowiązku ogłaszania przetargu, na-

wet w przypadku, gdy zleceniobiorca jest podmio-

tem prawnie odrębnym od instytucji zamawiającej,

wowanej nad swoimi własnymi służbami, a po dru-

gie, podmiot ten musi wykonywać swoją działalność

nostki lub jednostek”.

Istnieje zatem realne zagrożenie złamania na te-

renie Polski, obowiązujących procedur unijnych

w związku z próbą wprowadzenia obowiązku prze-

205

prowadzenia przetargów w gospodarce odpadami

zadań.

Nr 152, poz. 897), wójt, burmistrz, prezydent mają

obowiązek zorganizowania przetargu na odbiór od-

w sytuacji, gdy gmina utworzyła dla celów realizacji

zadania własnego z zakresu utrzymania czystości

i porządku samorządowy zakład budżetowy?

3.

Czy nie uważa pan minister, że przyjęte prze-

4.

Czy w przypadku konieczności ogłoszenia prze-

targu przez gminę na odbiór odpadów komunalnych,

powołany przez gminę Samorządowy Zakład Budże-

towy może być podwykonawcą tego zadania?

Byłoby

to kompromisowym rozwiązaniem dla pokrzywdzo-

nych tą ustawą ww. zakładów.

Z poważaniem

Poseł Zbigniew Chmielowiec

(nr 9673)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie praw bezrobotnych

Szanowny Panie Ministrze!

Aktualnie toczy się

dyskusja na temat przyszłości publicznych służb za-

trudnienia, tak by uczynić ich prace bardziej efek-

tywną.

Jednym z najpilniejszych obszarów, który

wymagałby zmian, jest kwestia zniesienia obowiązku

zgłaszania do ubezpieczenia zdrowotnego (i opłaca-

nia z tego tytułu składek) osób bezrobotnych bez pra-

wa do zasiłku.

Urzędy pracy szacują, że ok. 30% wszystkich za-

rejestrowanych to osoby niezainteresowane usługa-

mi urzędów pracy i aktywizacją zawodową, lecz tylko

uzyskaniem prawa do bezpłatnych świadczeń służby

zdrowia.

Zadaniem i obowiązkiem urzędów pracy jest jed-

nak obsługa wszystkich zarejestrowanych bezrobot-

nych, niezależnie od tego, czy faktycznie są zaintere-

sowani podjęciem pracy czy nie.

Dzieje się więc to

kosztem tych osób, które chcą współpracować z urzę-

dem w celu uzyskania zatrudnienia.

ku zmierzają wypracowywane w ministerstwie pro-

pozycje?

W tym kontekście właściwa wydaje się propozycja

objęcia ubezpieczeniem zdrowotnym wszystkich oby-

wateli polskich i opłacanie składek bezpośrednio

z budżetu państwa – nie spowodowałaby wzrostu

kosztów w stosunku do obecnej sytuacji, gdyż obniży-

łyby się znacznie koszty ponoszone obecnie przez urzę-

dy pracy na obsługę nieaktywnych bezrobotnych.

Poseł Grzegorz Matusiak

Warszawa, dnia 26 września 2012 r.

(nr 9674)

do ministra gospodarki

w sprawie zwiększenia dywidendy pobieranej

Szanowny Panie Ministrze!

Jak podaje prasa, wi-

ceminister gospodarki Tomasz Tomczykiewicz ocenił

w piątek 21 września 2012 r., że dywidenda z Ja-

strzębskiej Spółki Węglowej SA może być wyższa niż

zakładane 30% zysku netto, jeżeli takie będą potrze-

by budżetu państwa.

Zależy to także od tego, ile osta-

tecznie wyniesie zysk spółki, na której wynik rzutu-

ją m.in. spadające ceny węgla koksowego.

Musimy pamiętać, że JSW SA to spółka, gdzie

znaczącym udziałowcem jest Skarb Państwa.

Jeżeli

budżet państwa będzie w potrzebie, to być może ta

dywidenda będzie większa, bo wiemy, że zyski spółki

będą o wiele mniejsze – powiedział T. Tomczykiewicz

w Katowicach.

Zapewne jest to odpowiedź na propo-

zycję szefa resortu skarbu państwa, by w 2013 r. dy-

widendy ze spółek giełdowych były wyższe, średnio

powyżej 60% zysku.

Zarząd JSW SA deklarował w prospekcie emisyj-

nym, że po debiucie na warszawskiej Giełdzie Papie-

rów Wartościowych jego intencją będzie rekomendo-

wanie walnemu zgromadzeniu wypłat dywidend na

poziomie co najmniej 30% skonsolidowanego zysku

netto za dany rok obrotowy, ponadto prezes spółki

mówił niedawno, że ﬁrmaniezmieniapolitykidywi-

dendy.

Tak więc należy uznać, iż deklaracja ta został

podtrzymana.

Na koniec o wysokości dywidendy decydują wła-

ściciele.

Jak będzie – zobaczymy.

Zależy to m.in. od

realizacji tegorocznego budżetu państwa, jaki osta-

tecznie kształt będzie miał budżet oraz jak głębokie

będzie spowolnienie w Europie; a w związku z tym,

206

jakie będą potrzeby jednego z właścicieli spółki, czy-

li Skarbu Państwa – stwierdził T. Tomczykiewicz

1.

Czy zwiększenie dywidendy będzie miało istot-

ny wpływ na zamierzenia inwestycyjne JSW SA sze-

roko opisywane w prasie (np.: drążenie nowego szy-

bu), które są obecnie realizowane oraz planowane

w przyszłości?

2.

Czy rząd nie powinien w inny sposób „łatać

dziur” w budżecie niż poprzez zmniejszanie inwesty-

cji w największej ﬁrmiewregionie,któramadlatego

regionu kluczowe znaczenie?

Poseł Grzegorz Matusiak

(nr 9675)

do ministra administracji i cyfryzacji

placów zabaw przed zanieczyszczeniami

wszystkie piaskownice są narażone na zanieczysz-

czanie spowodowane przez zwierzęta.

Jak wynika

z informacji podanej przez NIK, ze 114 kontrolowa-

nych piaskownic aż 93% i spośród 137 placów zabaw

aż 52% nie było zabezpieczone przed zwierzętami.

Oznacza to, że bawiące się tam dzieci są narażone na

kontakt ze znajdującymi się w nich odchodami zwie-

rzęcymi.

Jak wynika z kontroli, władze zaniedbują usuwa-

nie zanieczyszczonego piasku i jego wymianę.

Kon-

trolerzy stwierdzili, że tylko w niektórych gminach

piasek w piaskownicach wymieniano częściej niż raz

w roku.

Ograniczanie wymiany piasku do jednej

w roku uzasadniano brakiem środków ﬁnansowych,

ewentualnym dosypywaniem do nich piasku świeże-

go oraz systematycznym zbieraniem zanieczyszczeń

z piaskownic.

Z raportu NIK wynika również, że zdecydowana

większość gmin (71%) nie przeprowadzała nakazanej

przez prawo deratyzacji.

Należy zaznaczyć, iż miejsca zabaw dla dzieci są

więc siedliskiem bakterii groźnych dla życia i zdro-

wia.

Zabawa w takiej piaskownicy może mieć tragicz-

ne skutki.

Jeśli dziecko zakazi się np. psim tasiem-

cem, to może zachorować np. na toksokarozę, co

może doprowadzić do utraty wzroku czy uszkodzenia

wątroby bądź mózgu, w zależności od tego, gdzie pa-

sożyt się umiejscowi.

Jak mówi art. 31 Konwencji o prawach dziecka

z dnia 20 listopada 1989 r., każde dziecko ma prawo

do bezpiecznego wypoczynku i zabawy.

Dlatego też

władze odpowiedzialne powinny być bardziej wyczu-

lone na dobro dzieci, aby zabawa w piaskownicy nie

skończyła się pobytem w szpitalu i różnymi powikła-

niami.

W związku z przedstawionym powyżej problemem

1.

Czy ministerstwo zwiększy nadzór nad służba-

mi odpowiedzialnymi za zapewnienie bezpieczeństwa

dzieciom na placach zabaw?

2.

Czy zostaną przeznaczone środki ﬁnansowe,

które wpłyną na zabezpieczenie placów zabaw przed

zanieczyszczeniami?

Z poważaniem

Poseł Barbara Bartuś

Warszawa, dnia 26 września 2012 r.

(nr 9676)

do ministra skarbu państwa

w sprawie podwyżki abonamentu

wzrasta opłata za abonament.

Opłata za używanie

odbiornika radiowego i telewizyjnego będzie wynosi-

ła 18 zł 65 gr miesięcznie.

Od 2006 r. opłata za abo-

nament wynosiła 17 zł i długo się nie zmieniała.

Z ogólnie dostępnych informacji wynika, że 65% Po-

laków nie płaci żadnych opłat za media publiczne.

Mając na uwadze trudną sytuację ﬁnansowąmediów

publicznych, proszę Pana Ministra o odpowiedź na

wi według Pana Ministra ściąganie należności abo-

namentowych?

Z należnymi wyrazami szacunku

Jasło, dnia 26 września 2012 r.

Interpelacja

(nr 9677)

do ministra administracji i cyfryzacji

Szanowny Panie Ministrze!

W związku z debatą

medialną na temat sensu budowania e-administra-

cji oraz mając na względzie przedłużające się prace

207

nad wdrożeniem dowodu osobistego z podpisem

elektronicznym, kieruję do Pana Ministra następu-

1.

Czy ministerstwo podtrzymuje zdanie, że nale-

ży budować platformę ePUAP?

wiązać problem e-identyﬁkacji?

Z należnymi wyrazami szacunku

(nr 9678)

do ministra skarbu państwa

w sprawie fatalnej kondycji ﬁnansowej

Szanowny Panie Ministrze!

Według informacji

medialnych największa w Polsce ﬁrmazbrojeniowa

jest na skraju bankructwa.

Ze sprawozdania ﬁnan-

sowego Grupy Bumar wynika, że strata na koniec

2011 r. wyniosła 631 mln zł.

Przyczyną tych strat są

prawdopodobnie źle skalkulowane kontrakty m.in.

na dostawę czołgów do Malezji i wozów zabezpiecze-

nia do Indii.

Wielkie kontrowersje wzbudza również zlecenie

niemieckiej ﬁrmieRoland–Bergeropracowaniastra-

tegii rozwoju Grupy Bumar, która według danych,

które posiadam, ma kosztować 4,5 mln zł.

1.

Czy grupa Bumar przekazała niemieckiej ﬁr-

mie Roland – Berger informacje mogące stanowić

tajemnicę państwową?

2.

Jakimi przesłankami kierowano się przy po-

szukiwaniu ﬁrmy doradczej świadczące tego typu

usługi?

3.

Jakie są przyczyny złej kondycji ﬁnansowej

Grupy Bumar?

Z należnymi wyrazami szacunku

(nr 9679)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie rosnących wskaźników bezrobocia

Szanowny Panie Ministrze!

Problem bezrobocia

którzy ukończyli studia.

W Polsce bezrobotni w wie-

ku 18–25 lat stanowią 25% spośród wszystkich bez-

robotnych.

To oni mają obecnie największy problem

ze znalezieniem zatrudnienia z uwagi na nikłe do-

świadczenie zawodowe.

Nastroje społeczne, z uwagi na zapowiadany kry-

zys, pogarszają się.

Przed rządem i parlamentem stoi

więc bardzo odpowiedzialne zadanie przeciwdziała-

nia takiemu stanowi rzeczy.

Bezrobocie niesie za sobą szereg negatywnych

konsekwencji, takich jak brak środków do życia, po-

gorszenie warunków życia, wzrost przestępczości,

brak kwaliﬁkacji zawodowych oraz brak możności

ich zdobycia.

1.

Czy na posiedzeniu rządu lub Komitetu Ekono-

micznego Rady Ministrów Europejskich dyskutowa-

no nad problemem występowania zjawiska bezrobo-

cia w Polsce?

2.

Jakie instrumenty przeciwdziałania narastają-

cemu problemowi bezrobocia, szczególnie wśród mło-

dych ludzi, pojawią się dodatkowo na rynku pracy od

2013 r.?

3.

W jaki sposób resort pracy i polityki społecznej

zamierza zdynamizować politykę zatrudnienia, tak

aby doprowadziła do odczuwalnej poprawy?

Z należnymi wyrazami szacunku

(nr 9680)

do ministra transportu,

Kielanówka – Barwinek

Szanowny Panie Ministrze!

Załącznik nr 2 do

–2015”, przygotowany przez MTBiGM, mówi o zada-

niach przewidzianych do realizacji po 2013 r.

208

1.

Ile wariantów drogi S19 jest obecnie rozpatry-

wanych w kontekście przyszłej budowy tej drogi na

terenie województwa podkarpackiego?

2.

Kiedy zakończona zostanie praca nad doku-

mentacją budowy odcinka S19 Kielanówka – Bar-

winek?

Z należnymi wyrazami szacunku

(nr 9681)

do ministra gospodarki

w sprawie przedłużenia możliwości

funkcjonowania stacji paliw pozbawionych

systemu monitoringu wycieku

selskiego docierają liczne sygnały zaniepokojenia wy-

rażane przez członków spółdzielni kółek rolniczych.

Jako drobni operatorzy małych stacji paliw, nie dys-

ponują oni środkami koniecznymi do modernizacji

obiektów celem zaopatrzenia ich w urządzenia moni-

torujące, ale posiadają aktualne i pozytywne wyniki

badań zbiorników według dotychczasowych zasad.

Prognozowany koszt dostosowania małej stacji do

wymogów rozporządzenia ministra gospodarki z dnia

21 listopada 2005 r. to kwota rzędu 120–150 tys. zł,

która przez wiele małych stacji jest niemożliwa do

udźwignięcia i ekonomicznie nieuzasadniona, gdyż

miesięczna marża na sprzedaży waha się w grani-

cach 6–8 tys. zł.

Takich małych rodzinnych i spółdzielczych stacji

w Polsce funkcjonuje ok. 1000, a ich potencjalna li-

kwidacja na pewno odbije się niekorzystnie na funk-

cjonowaniu rynku paliw płynnych.

Dalsze funkcjo-

nowanie tych stacji ułatwi dostęp do paliw lokalnym

społecznościom, co paradoksalnie przyczyni się do

zmniejszenia emisji produktów spalania, związanego

z krótszymi trasami dojazdu do stacji.

Ponadto funkcjonowanie stacji to, w skali kraju,

utrzymanie tysięcy istniejących miejsc pracy.

Sprze-

daż paliw to także zasilenie budżetu państwa kwo-

tami z tytułu podatków i akcyzy.

Drobni operatorzy

paliw donoszą, iż przy marży wynoszącej od 3 do 5%

paliwa, zatem najlepszym monitoringiem jest według

nich ekonomia.

Należy zwrócić również uwagę, że stacje te regu-

larnie przeprowadzają badania szczelności zbiorni-

ków metodami umożliwiającymi wykrycie minimal-

nej nawet nieszczelności oraz regularne pomiary

grubości, co pozwala pewnie stwierdzić ich właści-

wy stan.

Biorąc powyższe argumenty pod uwagę, proszę

terminu przystosowywania urządzeń do wymogów

rozporządzenia ministra gospodarki z 21 listopada

2005 r.?

2.

Jakich innych działań podjęcie planuje Pan Mi-

nister celem ochrony miejsc pracy tysięcy Polaków

pracujących na małych rodzinnych i spółdzielczych

stacjach paliw w dobie zbliżającego się do Polski kry-

zysu gospodarczego?

Z należnymi wyrazami szacunku

(nr 9682)

do ministra ﬁnansów

w sprawie nielegalnych rozlewni alkoholu

w Polsce

Szanowny Panie Ministrze!

Według informacji

publicznie dostępnych w Polsce istnieją organizacje,

które oczyszczają skażony alkohol, przykładowo są

w stanie zamienić płyn do szyb w wysokoprocentowy

trunek.

Ostatnie dni w Czechach pokazują wagę tego

problemu, który występuje również u nas.

Nikt tak

do końca nie wie, ile występuje w Polsce takich nie-

legalnych rozlewni, które specjalizują się w oczysz-

czaniu przemysłowego spirytusu przy pomocy często

nieznanych składników.

zapobiec produkcji alkoholu w nielegalnych rozlew-

niach na terenie Polski?

2.

Ile takich nielegalnych rozlewni w Polsce uda-

ło się zlokalizować i zlikwidować w ciągu ostatniego

roku?

Z należnymi wyrazami szacunku

209

Interpelacja

(nr 9683)

do ministra ﬁnansów

Szanowny Panie Ministrze!

Rząd od 1 stycznia

2013 r. planuje podnieść akcyzę na wyroby tytonio-

we.

Spekulanci przewidują, że spowoduje to wzrost

o 60 gr paczki papierosów (20 sztuk).

W projekcie

ustawy określono wyraźnie, że dzięki tym zmianom

liczba osób palących papierosy zmaleje o 3%.

W związ-

ku z tymi danymi proszę Pana Ministra o odpowiedź

1.

Czym rząd motywuje swoją decyzję o podwyżce

akcyzy na wyroby tytoniowe?

2.

Jakie wpływy do budżetu zakłada ministerstwo

z wprowadzenia przedmiotowej ustawy?

3.

Jakie kroki zamierza podjąć Pański resort, aby

zahamować szarą strefę tytoniową w Polsce?

Z należnymi wyrazami szacunku

(nr 9684)

do ministra ﬁnansów

w sprawie braku kontroli ﬁnansowej

Szanowny Panie Ministrze!

Usługi i oferty funk-

cjonujących na polskim rynku bez jakiejkolwiek kon-

troli ﬁnansowej parabanków budzą coraz większe

zaniepokojenie ekonomistów i bankowców.

Niekon-

trolowane kosztowne kredyty i szybkie pożyczki ofe-

rowane przez parabanki sprawiają, że dziesiątki ty-

sięcy Polaków żyją w pułapce wiecznych strat.

W pierwszym półroczu instytucje nieobjęte nadzo-

rem ﬁnansowympożyczyły1,17mldzł,czyliojedną

czwartą więcej niż rok temu.

Zadłużenie Polaków mo-

gło wynieść nawet 1,8 mld zł.

To o 17% więcej niż

w 2011 r.

W tym samym czasie rynek bankowych kre-

dytów konsumpcyjnych skurczył się o 130 mld zł.

Problem z parabankami polega na tym, że dzia-

łają one bez prawnych regulacji, nie są ewidencjono-

wane, a oferują usługi tym, którzy stracili zdolności

kredytowe.

Jednocześnie swoimi zawrotnymi opłata-

mi oraz oprocentowaniem uniemożliwiają klientom

zaoszczędzenie czegokolwiek.

Niestety, ale w dobie pogarszającej się sytuacji go-

spodarczej w Polsce i zapowiadanego kryzysu za ty-

powego klienta parabanku będziemy mogli uznać co

drugiego Polaka.

Coraz liczniejszej bowiem grupie

i coraz częściej zaczyna brakować do pierwszego.

Za-

tem musi się on posiłkować niewielkimi kwotami,

a w banku nie ma szans na kredyt.

Same kredyty nie

muszą być duże.

Za to koszty obsługi długu są olbrzy-

mie.

Na przykład za 500 zł pożyczone na dwa tygo-

dnie trzeba zapłacić 125 zł.

Realna roczna stopa opro-

centowania takiego kredytu to 23%.

Kredyty zaciągane w parabankach są również

istotnym zagrożeniem dla banków.

Zadłużony w ta-

kiej instytucji klient, starając się o kredyt w banku,

może to zataić, a wtedy to banki będą mieć problem,

gdy klient przestanie płacić raty.

Głęboko niepokojący jest fakt, iż pożyczane poza

bankami są coraz większe kwoty, a rynek paraban-

ków rozwija się wraz z pogarszającą się kondycją go-

spodarki coraz szybciej.

Część z tych, którzy nie

otrzymają pożyczek w bankach, z pewnością pójdzie

do parabanków.

Taki model grozi wystąpieniem zja-

wiska tzw. bańki kredytowej i powrotem problemu

przekredytowania klientów.

Jednak dalszy rozwój ﬁrmparabankowychmo-

głoby skutecznie zahamować złagodzenie wymogów

nadzoru wobec banków.

nasilającego się zjawiska masowego zadłużania się

Polaków w parabankach?

2.

Czy Ministerstwo Finansów zamierza podjąć

działania mające na celu złagodzenie wymogów nad-

zoru wobec banków kosztem objęcia tym nadzorem

parabanków?

Z należnymi wyrazami szacunku

(nr 9685)

do ministra ﬁnansów

w sprawie wprowadzenia

subwencji ekologicznej

Szanowny Panie Ministrze!

Potencjał każdego ob-

szaru oceniany jest m.in. pod względem możliwości

inwestycyjnych.

Równocześnie inwestycje i prowa-

dzenie działalności gospodarczej bywają uciążliwe

dla środowiska naturalnego, które należy chronić.

Tworzenie stref ochronnych, parków krajobrazo-

wych i narodowych wychodzi naprzeciw potrzebie

zachowania środowiska naturalnego w jego natural-

nym stanie, ale zarazem utrudnia funkcjonowanie

gminom, które posiadają obszary chronione na swo-

im terenie.

210

możliwość rekompensowania utraconych korzyści

przez gminy z dużą ilością obszarów chronionych,

niem: Czy Pan Minister dostrzega konieczność wpro-

wadzenia stałego mechanizmu ﬁnansowegowposta-

ci subwencji ekologicznej, która mogłaby częściowo

rekompensować gminom uciążliwości związane z wy-

stępowaniem na ich terenie obszarów chronionych?

Z należnymi wyrazami szacunku

(nr 9686)

do ministra edukacji narodowej

wykwaliﬁkowanych trenerów

Szanowna Pani Minister!

Tuż po klęsce polskich

sportowców podczas igrzysk olimpijskich w Londynie

rozgorzała narodowa dyskusja nad poprawą kondycji

polskiego sportu.

Oczywiście wszyscy mamy wciąż

w pamięci występ reprezentacji podczas niedawnego

Euro 2012, kiedy to jako nieliczni gospodarze tej im-

prezy w historii nie zdołaliśmy wyjść nawet z rozgry-

wek grupowych.

Wobec tego wiele w obecnym czasie można usły-

szeć propozycji, uwag, sugestii i życzeń na temat edu-

kacji dzieci i młodzieży, więc potencjalnych mistrzów

Europy, świata czy też olimpijskich, w zakresie edu-

kacji na niwie kultury ﬁzycznejisportu.

Pragnępod-

nieść fakt, iż obecna liczba godzin przeznaczonych

na kółka sportowe i kluby szkolne w szkołach pod-

stawowych, gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych,

które zatrudniają wykwaliﬁkowanychtrenerów,jest

dalece niewystarczająca względem faktycznych po-

trzeb właściwej edukacji ﬁzycznejmłodzieży.

Należy

podkreślić, że tylko zapewnienie młodzieży możliwo-

ści uczęszczania na sportowe zajęcia pozalekcyjne,

prowadzone przez wykwaliﬁkowaneosoby,pozwoli

na właściwe ocenienie predyspozycji poszczególnych

uczniów oraz wyodrębnienie talentów sportowych na

miarę godnego reprezentowania naszego kraju.

Zastosowanie takiego modelu w szkołach niewąt-

pliwie korzystnie rozwijałoby zarówno potrzeby zdro-

wotne uczniów, jak i ich wszechstronny rozwój psy-

choﬁzyczny.

Nieoddziśbowiemwiadomo,żeruchto

zdrowie.

Pamiętajmy o tym, że sport kształtuje cha-

rakter, uczy pokory i hartu ducha.

Dlatego uważam,

że potencjalne korzyści, które mogą wyniknąć z ak-

tywizacji dzieci i młodzieży, są na tyle duże, że warto

rozważyć zwiększenie liczby godzin na kółka sporto-

we i kluby szkolne.

Ponadto bulwersujący jest fakt, że na wielu kie-

runkach studiów zajęcia wf. realizowane są tylko na

początkowych semestrach, a przecież sport akade-

micki w wielu krajach, np. w USA, jest przedsion-

kiem i prostą drogą do wielkiego sportu.

W związku z przedstawionymi powyżej argumen-

pytania:

stawionego problemu i jakich działań podjęcie planu-

je w przedmiotowej kwestii?

2.

Czy w Ministerstwie Edukacji Narodowej są

prowadzone jakiekolwiek prace nad tym, aby dopro-

wadzić do zwiększenia liczby godzin przeznaczonych

skich szkołach przez wykwaliﬁkowanychtrenerów?

nia zmian w tej jakże istotnej kwestii?

Z należnymi wyrazami szacunku

(nr 9687)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie zwiększającej się liczby etatów

Szanowny Panie Premierze!

W podawanych pu-

blicznie informacjach zapewnia Pan, że w podległych

Panu ministerstwach liczba etatów na administrację

publiczną prawie nie rośnie.

Z sondy i analizy DGP

wynika, że urzędników jest coraz więcej.

Z informa-

stwie rolnictwa przed pięcioma laty były 673 etaty,

podczas gdy dzisiaj jest ich 865.

W innych ministerstwach oraz urzędach woje-

wódzkich jest podobnie

Próby uszczuplenia administracji podjęte przez

Pana Premiera przyniosły odwrotny skutek, gdyż

z sondy jednoznacznie wynika, że etatów wciąż

przybywa.

mier, aby odbiurokratyzować podległe Panu mini-

sterstwa?

211

2.

Czy dostrzega Pan Premier problem przerostu

zatrudnienia w sektorze administracji publicznej?

Z należnymi wyrazami szacunku

(nr 9688)

do ministra pracy i polityki społecznej

zasiłku pogrzebowego

Szanowny Panie Ministrze!

W 2011 r. rząd zdecy-

dował się na drastyczne posunięcie polegające na ob-

niżeniu kwoty zasiłku pogrzebowego do wysokości

4 tys. zł.

Swoją decyzję uzasadniał szukaniem oszczęd-

ności w budżecie w związku z rosnącym deﬁcytem

i długiem publicznym państwa polskiego.

Niestety tak drastyczne obniżenie wysokości tego

świadczenia najmocniej uderzyło w ludzi ubogich, sa-

motnych i starszych.

W związku z rosnącymi kosz-

tami usług pogrzebowych wielu Polaków nie stać

w dobie kryzysu gospodarczego na godne pożegnanie

swoich bliskich.

Co więcej, tysiące polskich rodzin

wskutek podjętej przez rząd decyzji zostało zmuszo-

nych do podjęcia dramatycznych decyzji o zaciągnię-

ciu kredytu bądź pożyczki na pokrycie kosztów po-

chówku.

Dlatego uważam pomysł, by państwo szukało oszczęd-

ności na wsparciu obywateli w tak trudnym momen-

cie, jak utrata bliskich, za świadczący o oderwaniu

rządu od rzeczywistości.

Należy pamiętać o tym, że

zasiłek pogrzebowy jest ostatnim świadczeniem, ja-

rzecz ubezpieczonego, i powinien w całości wystar-

czyć na dokonanie godnego pochówku.

nuje podjęcie jakichkolwiek działań, które spowodują

wzrost zasiłku pogrzebowego, jakże oczekiwany w do-

bie kryzysu przez tysiące najuboższych Polaków?

2.

Czy Pański resort analizował koszty pochówku

w poszczególnych województwach?

Z należnymi wyrazami szacunku

(nr 9689)

do ministra transportu,

w sprawie stawek dostępu

Szanowny Panie Ministrze!

W pierwszym półro-

czu 2012 r. odnotowano spadek przewozu masy towa-

rowej przez przewoźników korzystających z infra-

struktury kolejowej.

W świetle tej informacji istotne staje się pytanie

o wyznaczenie przez PKP PLK stawek dostępu do

torów dla przewoźników na rok 2012/2013.

Z przedłożenia PKP PLK wynika, że nastąpi

wzrost stawek jednostkowych opłat za dostęp do to-

rów i korzystanie z infrastruktury kolejowej.

Spółka

PKP PLK jest własnością Skarbu Państwa i jej de-

cyzje w znaczący sposób mogą zaważyć na kondycji

przewoźników kolejowych, którzy w czasie kryzysu

gospodarczego mogą oczekiwać wsparcia ze strony

państwa.

na takim przyjęciu stawek dostępu do infrastruktu-

ry kolejowej określanych przez PKP PLK, które nie

uwzględnią sytuacji gospodarczej podmiotów korzy-

stających z transportu kolejowego?

2.

Jakie jest stanowisko MTBiGM w zakresie pro-

pozycji PKP PLK dotyczących ustalenia stawek dostę-

pu do infrastruktury kolejowej na rok 2012/ 2013?

Z należnymi wyrazami szacunku

(nr 9690)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Przyjęty przez Radę

2011–2015” z dnia 14 stycznia 2011 r. odsuwa na bli-

żej nieokreśloną przyszłość budowę drogi ekspreso-

wej S19 na terenie województwa podkarpackiego.

Znaczenie, jakie ta inwestycja posiada dla Polski

i innych państw regionu, potwierdza podpisanie

krajów, a następnie w 2010 r. przez kolejne trzy pań-

212

stwa, deklaracji łańcuckiej, która była zobowiązaniem

m.in. do podjęcia starań przez rządy krajów sygnata-

riuszy do włączenia S19 w system transeuropejskich

korytarzy transportowych.

Państwa Grupy Wyszeh-

oﬁcjalniezdeﬁniowanejdrogowejsieciTEN-T.

Zatem

niezrozumiała jest obecna bierność rządu w przygoto-

waniu tej inwestycji wobec wcześniejszego zaangażo-

wania i stawia pod znakiem zapytania wiarygodność

Polski wobec naszych partnerów.

Co więcej przesuwanie w czasie realizacji drogi

ekspresowej S19 na terenie województwa podkarpac-

kiego jest sprzeczne z interesami państwa w dziedzi-

nie transportu oraz uniemożliwia realizację działań

związanych z rozwojem województwa podkarpackie-

go.

Ponadto powoduje marginalizację rozwijającego się

miasta Rzeszowa, lokując je w obszarze peryferyjnym,

ograniczając zwłaszcza jego znaczenie jako ważnego

północ – południe.

Zwłaszcza południowa część woje-

wództwa podkarpackiego zostaje w ten sposób pozba-

wiona możliwości szeroko pojętego rozwoju.

W świetle powyżej sformułowanych argumentów

apeluję do rządu RP o włączenie do zadań prioryte-

towych budowy drogi ekspresowej S19 poprzez zin-

tensyﬁkowaniedziałańprowadzącychdozaliczenia

do sieci TEN-T całego jej przebiegu, przyśpieszenie

realizacji całości trasy, a w szczególności – odcinka

począwszy od węzła Świlcza w kierunku granicy pań-

stwa.

Nadmieniam, że odcinek ten, wpisany od po-

czątku bytności Polski w UE w sieć transeuropej-

skich korytarzy transportowych, łączy południowo-

-wschodnią część kraju oraz wschodnią Słowację

i Węgry z powstającą na terenie Polski siecią auto-

strad i dróg ekspresowych.

Szybka realizacja inwe-

stycji pozwoli na wyprowadzenie z Rzeszowa ruchu

tranzytowego, uwolni nowe tereny inwestycyjne, stwo-

rzy dodatkowe miejsca pracy oraz będzie niewątpli-

wie dużym impulsem dla całego regionu.

1.

Czy wobec tego, iż inwestycja budowy obejścia

dla miasta Rzeszowa i miasta Boguchwała spełnia

wszystkie przyjęte w załączniku nr 3 do programu

kryteria wyboru, Pan Minister widzi możliwość włą-

czenia tej inwestycji do programu w ramach zapowie-

dzianej na 2012 r. aktualizacji oraz do planów ﬁnan-

sowych Krajowego Funduszu Drogowego, zważywszy

na to, iż jest ona jednocześnie częścią projektowanej

państwa?

2.

Których dróg krajowych w województwie pod-

karpackim, tworzących – wobec ciągłego braku dro-

gi ekspresowej S19 – wraz z drogami wojewódzkimi

podstawową sieć drogową województwa, planowane

są modernizacje w najbliższym czasie?

Z należnymi wyrazami szacunku

(nr 9691)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

W Rzeszowie, jako

pierwszym mieście w Polsce, z inicjatywy władz miej-

skich powstaną przy przedszkolach publicznych jesz-

cze w tym roku zadaszone i ogrodzone miniboiska ze

sztuczną trawą.

Docelowo będzie na nich można nie

tylko grać w piłkę, lecz także prowadzić ogólnorozwo-

jowe zajęcia, które prowadzić będą specjalnie doszko-

leni wychowawcy przedszkolni.

1.

Czy Ministerstwo Sportu i Turystyki rozważa

stworzenie pilotażowego programu budowy minibo-

isk przy przedszkolach publicznych w całym kraju?

Jeśli tak, to od kiedy można się spodziewać jego wcie-

lenia w życie?

2.

Jaką wysokość doﬁnansowaniazMinisterstwa

Sportu i Turystyki będą mogły uzyskać samorządy

na realizację podobnych inwestycji?

Z należnymi wyrazami szacunku

(nr 9692)

do ministra ﬁnansów

w sprawie nieuczciwej konkurencji

ﬁrmy,którezajmująsięsprowadzaniemstalizhut

zagranicznych.

Firmy te deklarują, że stal jest eks-

portowana z zagranicy, co jest powodem niepłacenia

podatku VAT, gdyż wykorzystują one zerową stawkę

tego podatku w dostawach stali na terenie Unii Eu-

ropejskiej.

Tymczasem stal, która miała być ekspor-

towana, nie opuszcza granic Polski, przez co jej cena

jest atrakcyjniejsza o 23%.

Polacy rejestrują swoje

przedsiębiorstwa w krajach sąsiednich, aby skorzy-

stać z tej luki prawnej, która obecnie funkcjonuje.

1.

Jakie straty Skarb Państwa poniósł z tytułu

przedmiotowego procederu?

213

2.

Jakie działania zamierza podjąć Pański resort

celem wyeliminowania nieuczciwej konkurencji han-

dlu stalą w Polsce?

Z należnymi wyrazami szacunku

(nr 9693)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie emerytur funkcjonariuszy Policji

gnały zaniepokojenia od funkcjonariuszy Policji

w związku z kwestią emerytur.

Obecnie policjanci

odchodzący na emeryturę otrzymują sześciomiesiecz-

ną odprawę.

Ponadto mają możliwość łączenia eme-

rytury z III grupą inwalidzką, a do podstawy emery-

talnej wliczane są tzw. trzynastka, mundurówka

i wczasy pod gruszą.

Emerytura naliczana jest na

podstawie poborów z ostatnio zajmowanego stanowiska,

tj. z ostatnich trzech miesięcy.

W związku z licznymi niejasnościami w tym te-

macie proszę Pana Ministra o udzielenie odpowiedzi

zmiany w sposobie naliczania emerytur od dnia

1 stycznia 2013 r. lub w dalszej perspektywie, tj. od

1 stycznia 2014 r., dla policjantów będących obecnie

w służbie?

2.

Czy obecnie pracujący funkcjonariusze będą

mogli w dalszym ciągu przechodzić na emeryturę na

dotychczasowych zasadach?

3.

Czy rząd zamierza zlikwidować możliwość łą-

czenia emerytury z III grupą inwalidzką?

Jeśli tak,

to od kiedy?

4.

Czy rząd zmierza odebrać III grupę policjantom

posiadającym ją okresowo na trzy lub pięć lat?

5.

W jakiej wysokości wypłacane będą zwolnienia

chorobowe?

6.

Czy planowane jest zmniejszenie odprawy dla

policjantów odchodzących ze służby?

Jeśli tak, to od

kiedy?

7.

Jakie będą warunki otrzymywania nagród ju-

bileuszowych funkcjonariuszy Policji?

Z poważaniem

Poseł Bogdan Rzońca

(nr 9694)

do ministra ﬁnansów

w sprawie spółek komunalnych

Szanowny Panie Ministrze!

W debacie publicznej

częstym wątkiem dyskusyjnym jest sprawa długu

publicznego liczonego w różny sposób.

Uważam, że cała dyskusja nie wyczerpuje zagad-

nienia, ponieważ znaczącym elementem długu pu-

blicznego jest zadłużenie trzech szczebli samorządu

terytorialnego.

W związku z kryzysem gospodarczym, regulacja-

mi mającymi na celu przeciwdziałanie dalszemu za-

dłużeniu podejmowanymi przez rząd RP obserwuję

duże zmiany w zakresie reagowania samorządow-

ców: wójtów, burmistrzów, prezydentów, starostów,

marszałków województw na dyscyplinowanie wydat-

ków i możliwości realizacji zadań.

Szczególny niepo-

kój budzi rolowanie zadłużenia rad gminnych, powia-

towych i wojewódzkich na spółki komunalne, którym

powierzane są zadania realizowane dotąd przez or-

gany samorządu terytorialnego.

Spółki te, realizując

zadania, zadłużają się, tworząc piramidę zadłużenia,

której nikt nie kontroluje.

1.

Czy Minister Finansów posiada informację do-

tyczącą zadłużenia spółek komunalnych, których

właścicielem jest samorząd terytorialny?

2.

Jakie kroki podjął Minister Finansów, aby

przeciwdziałać ukrywaniu długu samorządu teryto-

rialnego generowanego przez spółki komunalne?

Z poważaniem

Poseł Bogdan Rzońca

(nr 9695)

do ministra nauki i szkolnictwa wyższego

na Litwie dyplomów uzyskanych w Polsce

wie problemów z nostryﬁkacjąnaLitwiedyplomów

uzyskanych w Polsce.

Jak czytamy na portalu www.wilnoteka.lt: „Coraz

częściej do Europejskiej Fundacji Praw Człowieka

napływają prośby osób proszących o pomoc prawną

w sprawie nostryﬁkacjidyplomówuzyskanychwUnii

Europejskiej.

Często dyplom uzyskany w państwie

214

członkowskim nie jest uznawany za równoważny

z jego litewskim odpowiednikiem z powodu przy-

czyn formalnych, nawet nie uwzględniając różnic

w programie nauczania oraz innych istotnych kry-

teriów.

Właśnie w takiej sytuacji znalazło się kilko-

ro absolwentów Akademii Podlaskiej z Polski, któ-

rzy odbyli studia na kierunku pedagogiki w zakre-

sie opiekuńczo-wychowawczym i zdobyli stopień

magistra.

Dyplom ich jednak nie został uznany

z przyczyn formalnych, nawet bez porównywania

programów wykładów”.

Nie ma wątpliwości, że osoby, które skorzystały

z gwarantowanego przez Unię Europejską swobod-

nego przepływu osób i studiowały w jednym z krajów

UE, mają prawo do uznania na Litwie dyplomu uzy-

skanego za granicą tego kraju.

Kwestie te reguluje

Konwencja o uznawaniu studiów, dyplomów wyższe-

go wykształcenia i stopni naukowych w państwach

regionu Europy, sporządzona w Paryżu dnia 21 grud-

nia 1979 r., a także inne przepisy prawa międzyna-

rodowego, których Litwa, jako członek Unii Europej-

skiej, powinna być stroną.

Prawo międzynarodowe przewiduje, że obowiąz-

kiem państwa jest zapewnienie, by posiadacze kwa-

liﬁkacjiuzyskanychwjednymzpaństwobjętychtym

prawem mieli dostateczny dostęp, na własną prośbę

skierowaną do właściwego organu, do uzyskania oce-

ny swoich kwaliﬁkacji.

Wtymprzypadkuniemoże

być żadnej dyskryminacji z powodu jakichkolwiek

okoliczności niemających związku z merytoryczną

oceną kwaliﬁkacji,ouznaniektórychobywatelsię

ubiega.

W celu zapewnienia tego prawa każde z państw

stron tego prawa podejmuje odpowiednie działania,

umożliwiające ocenę wniosku o uznanie kwaliﬁkacjiwy-

łącznie na podstawie zdobytej wiedzy i umiejętności.

Czy do Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyż-

szego wpłynęły skargi obywateli Litwy narodowości

polskiej, którym odmówiono na Litwie nostryﬁkacji

dyplomów uzyskanych w Polsce?

Wobec ilu przypad-

ków stwierdzono wyżej opisane działania litewskich

władz oświatowych?

Czy Pani Minister podjęła konkretne działania,

aby wpłynąć na litewskie władze oświatowe, by no-

stryﬁkowałydyplomyuzyskiwanewAkademiiPod-

laskiej?

Jakie jest stanowisko litewskich władz oświa-

towych w powyższej sprawie, szczególnie wobec opi-

sanych przypadków?

Czy przewidywana jest interwencja polskiego

rządu do instytucji europejskich, gdyby interwencja

na poziomie relacji bilateralnych nie przyniosła

efektu?

Poseł Artur Górski

Warszawa, dnia 26 września 2012 r.

(nr 9696)

do ministra zdrowia

w sprawie refundacji programu

jakim jest refundacja leczenia ciężkich przypadków

astmy.

Sprawa ta została już przeze mnie poruszona

w interpelacji poselskiej z dnia 27 lutego br. w spra-

wie osób chorych na ciężką astmę alergiczną.

Omó-

wiłem wówczas niezwykle istotną sprawę ﬁnansowa-

nia leczenia astmy skuteczną terapią biologiczną

anty-IgE.

Od kilku lat terapia biologiczna anty-IgE z wy-

korzystaniem omalizumab (Xolair) była kilkakrot-

nie oceniania przez Agencję Oceny Technologii Me-

dycznych.

Ostatnie posiedzenie agencji odbyło się

22 sierpnia br.

Stwierdzono wówczas, że: omalizumab jest lekiem

o potwierdzonej skuteczności w leczeniu IgE zależnej

astmy oskrzelowej opornej na leczenie, rekomendo-

wanym przez polskie i zagraniczne towarzystwa na-

ukowe.

W licznych badaniach klinicznych udokumen-

towano jego skuteczność w poprawie stanu klinicz-

nego i jakości życia w rozpatrywanej populacji pa-

cjentów.

Terapia omalizumabem jest względnie bez-

pieczna, a udokumentowane poważne działania nie-

pożądane – nieliczne.

Rada uważa, że rekomendacje

dotyczące ﬁnansowania tego preparatu w innych

krajach, a także pozytywny aspekt społeczny tego

leczenia – obniżenie częstości hospitalizacji, możli-

wość powrotu do pracy zawodowej, możliwość uro-

dzenia dziecka, możliwość zmniejszenia lub odsta-

wienia glikokortykosterydów i związane z tym unik-

nięcie działań niepożądanych przy tym leczeniu

– mogą być opłacalne dla płatnika publicznego.

W odpowiedzi na moją poprzednią interpelację

otrzymałem od sekretarza stanu w Ministerstwie

Zdrowia informacje dotyczące procedury, jaka musi

być wdrożona, żeby lek został objęty refundacją.

Obejmuje ona złożenie wniosku przez podmiot odpo-

679), a także podmiot działający na rynku spożyw-

czym.

Kolejnymi etapami są: przygotowanie analizy

weryﬁkacyjnejprzezAgencjęOcenyTechnologiiMe-

dycznych, wydanie stanowiska Rady Przejrzystości

negocjacji cenowych i rekomendacji przez komisję

215

ekonomiczną.

Dopiero biorąc pod uwagę ww. dane,

minister zdrowia może podjąć ostateczną decyzję.

Z informacji, jakie uzyskałem od fundacji działa-

jących na rzecz chorych na astmę, wynika, że proce-

dura w tej sprawie została już przeprowadzona.

Od posiedzenia ostatniej Agencji Oceny Techno-

logii Medycznych minął ponad miesiąc.

Jeżeli wszyst-

kie wymogi zostały już spełnione, to dlaczego lek nie

jest jeszcze objęty refundacją?

Kiedy program leczenia astmy omalizumabem

(Xolair) zostanie objęty refundacją Narodowego Fun-

duszu Zdrowia?

Z poważaniem

(nr 9698)

do ministra transportu,

w sprawie poruszania się

po drogach publicznych pojazdów

nienormatywnych

Szanowny Panie Ministrze!

W pojazdach specja-

listycznych, w których nacisk na jedną oś wynosi

12 t, na poruszanie się po drogach publicznych wy-

magane jest specjalne zezwolenie.

Zezwolenie tego

typu wydaje Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych

je jednorazowy przejazd, zaś jego ważność wynosi

maksymalnie siedem dni.

Ponadto w składanym

wniosku o takie zezwolenie wymaga się, by podać

dokładny termin poruszania się pojazdu, którego ze-

zwolenie dotyczy oraz wskazać wytyczoną trasę prze-

jazdu.

Obecnie czas oczekiwania na takie zezwolenie

to 30 dni, zdecydowanie za długo, zaś czas oczekiwa-

nia na przybycie sprzętu hamuje większość prac,

w których jest on niezbędny.

Taka sytuacja paraliżu-

je prowadzenie działalności gospodarczej przedsię-

biorcom dysponującym pojazdami nienormatywny-

mi.

Z pewnością warto zwrócić uwagę na doświad-

czenia w tej materii państw bardziej rozwiniętych

gospodarczo niż Polska.

W krajach Europy Zachod-

niej decyzja o wydaniu pozwolenia na przejazdy wy-

dawana jest przez samorządowe urzędy regionalne

na dłuższy okres czasu, przeważnie na 1 rok.

Czy w najbliższym czasie planowane jest podjęcie

prac nad ustawą Prawo o ruchu drogowym, których

celem będzie wprowadzenie ułatwień w uzyskiwaniu

zezwoleń na poruszanie się po drogach publicznych

pojazdów specjalistycznych (np. dźwigu)?

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Stanisław Lamczyk

Warszawa, dnia 26 września 2012 r.

(nr 9699)

do ministra ﬁnansów

w sprawie przeciwdziałania

zatorom płatniczym

Szanowny Panie Ministrze!

Sektor małych i śred-

nich przedsiębiorstw (MSP) jest dziś podstawą polskiej

gospodarki.

Niestety właśnie te ﬁrmysąnajbardziej

narażone na problemy będące wynikiem nietermino-

wego regulowania należności za usługi i towary.

Od kilku lat to największe konsorcja powodują

zatory płatnicze.

Duże ﬁrmypozwalająsobienatakie

działania, doskonale wiedząc, że dla małych i śred-

nich są jedynym potencjalnym zleceniodawcą.

Sche-

mat działania dużych ﬁrmpoleganaprzyjęciufak-

tury od małych bądź średnich przedsiębiorstw i zwle-

kaniu z zapłatą.

Otrzymując fakturę, potentat może

nawet bez regulowania należności odliczyć sobie po-

datek VAT i dochodowy.

To patologiczne działanie

prowadzi do fali bankructw w sektorze MSP, gdyż to

one jako wystawcy faktur zmuszone są do uregulo-

wania należności ﬁskalnych.

Rozwiązanie tego problemu jest banalnie proste

– tylko zapłacona faktura może być podstawą do od-

liczenia podatku VAT i dochodowego.

To rozwiąza-

nie, tak istotne dla rozwoju gospodarki, już od lat jest

postulowane przez środowiska małych i średnich

przedsiębiorstw.

rozważa podjęcie prac nad wprowadzeniem powyż-

szego rozwiązania do polskiego prawodawstwa, tak

jak zrobiły to wszystkie kraje zainteresowane rozwo-

jem sektora małych i średnich przedsiębiorstw?

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Stanisław Lamczyk

216

Interpelacja

(nr 9700)

do ministra edukacji narodowej

Szanowna Pani Minister!

W związku z tym, iż do

mojego biura wpłynęło pismo z prośbą dotyczącą pod-

jęcia działań w kwestii ﬁnansowaniakosztówkształ-

cenia zawodowego uczniów zasadniczych szkół zawo-

dowych, zwracam się do Pani z interpelacją.

Z przedstawionych mi informacji wynika, iż mimo

praktycznej nauki zawodu, którego § 9.1 pkt 2 i 3

stwarza lokalnym samorządom możliwość m.in. re-

fundowania pracodawcom wynagrodzenia instruk-

torów praktycznej nauki zawodów oraz dodatku

szkoleniowego dla instruktorów, samorządy nie ko-

rzystają z tej możliwości.

Nie ulega bowiem wątpli-

wości, iż celem ww. rozporządzenia, jak również nie-

dawnej reformy systemu szkolnictwa zawodowego

powracającej do trzyletniego okresu nauki w szko-

łach zawodowych, było podniesienie poziomu naucza-

nia, a tym samym wypuszczenie na rynek pracy wy-

kwaliﬁkowanychpracowników.

Niestety według oceny pracodawców przyjmują-

cych młodocianych pracowników na praktyczną na-

ukę zawodu proponowane zmiany niewiele wniosły,

gdyż wiele samorządów nie stać na pokrycie kosztów

związanych z zatrudnianiem instruktorów praktycz-

nej nauki zawodu.

W konsekwencji wydłużenie nauki

w szkołach zawodowych o rok tak naprawdę spowo-

duje zwiększenie ilości godzin z przedmiotów wiedzy

ogólnej, a nie technicznej, która w praktyce jest nie-

zbędna.

Brak zatrudniania przez samorządy instruk-

torów będących fachowcami w swoich dziedzinach

odbija się na wiedzy młodego człowieka, który cho-

ciażby w zawodzie fotografa, mechanika czy stolarza

po przyjętej reformie szkolnictwa będzie miał więcej

godzin lekcyjnych matematyki czy języka polskiego

aniżeli przedmiotów ściśle związanych z wybranym

przez siebie zawodem.

Pragnę w tym miejscu zaznaczyć, iż nikt nie

umniejsza istoty wiedzy z zakresu przedmiotów ogól-

nych, niemniej jednak szkoła zawodowa powinna

charakteryzować się głównie pozyskaniem wiedzy

z przedmiotów ściśle związanych z zawodem.

Nie ule-

ga bowiem wątpliwości, iż celem tworzenia szkół za-

wodowych jest wykształcenie, a następnie wypusz-

czenie na rynek pracy fachowców, na których jest

największe zapotrzebowanie.

Niepokojący wydaje się również fakt, iż w wielu

przypadkach młodzi ludzie kończący szkoły zawodo-

we nie są w pełni przygotowani do podjęcia pracy

w zawodzie, gdyż programy nauczania realizowane

przez szkoły mają niewiele wspólnego z zawodem,

w którym kształcą się uczniowie, a pracodawcy – po-

zbawieni instruktorów – przekazują im tyle wiedzy,

na ile pozwoli im czas.

Ponadto w przypadku tworze-

nia klas wielozawodowych uczeń kształcący się

w zawodzie fotografa w swoim trzyletnim okresie na-

uki nie znajdzie ani jednego przedmiotu poświęcone-

go stricte fotograﬁi.

Teoriiibranżowegosłownictwa

nauczy się jedynie podczas wyjazdowych konkursów

organizowanych przez szkołę, a praktykę zdobywać

będzie 2–3 razy w tygodniu u pracodawcy, który jak

wyżej wspomniałem, nie zawsze ma czas w pełni

przekazać kompleksową wiedzę.

Konsekwencją ta-

kich rozwiązań jest to, iż szkoły zawodowe zamiast

nauki zawodu przekazują uczniom wiedzę z ogólnych

przedmiotów.

Wobec powyższego istotne wydaje się, aby młody

człowiek uczył się zawodu nie tylko poprzez teorię,

ale w głównej mierze poprzez praktykę.

Rozwiąza-

niem przedstawionego problemu w ocenie pracodaw-

ców byłoby nałożenie na samorządy tłumaczące się

brakiem środków ﬁnansowychnazatrudnianiein-

struktorów obowiązku spełnienia zapisów przedmio-

towego rozporządzenia.

1.

Jakie działania w przedmiotowej sprawie za-

mierza podjąć resort?

2.

Czy samorządy w opisanej sprawie mogą liczyć

na wsparcie ﬁnansowezestronyministerstwa?

3.

Czy zgodzi się Pani Minister ze mną, iż zatrud-

nienie instruktorów praktycznej nauki zawodu pod-

niesie jakość wiedzy zdobywanej przez uczniów?

Z poważaniem

Poseł Roman Kaczor

Oława, dnia 26 września 2012 r.

Interpelacja

(nr 9701)

do ministra spraw zagranicznych

oraz publikacjach określenia

„polskie obozy koncentracyjne”

z interpelacją dotyczącą podjęcia działań zmierzają-

cych do eliminacji używania w zagranicznych me-

diach oraz publikacjach zwrotu „polskie obozy kon-

centracyjne”.

Jako przykład stosowania ww. zwrotów

oraz podawania nieprawdziwych informacji, wpro-

wadzających w błąd niemiecką młodzież szkolną,

a co istotniejsze, krzywdzących Polaków, może posłu-

żyć nam publikacja z 2010 r. pod tytułem „Żydowskie

życie w Niemczech” wydana nakładem ok. 800 tys.

egzemplarzy.

Autor publikacji, tj. niemiecka Federa-

217

cja Centralnego Kształcenia Politycznego, posługując

się sformułowaniem „polskie obozy koncentracyjne”

oraz stwierdzeniem, że Żydzi umierali w polskich

obozach koncentracyjnych, poważnie naruszył praw-

dę historyczną.

Nie ulega bowiem wątpliwości, iż tak

nieprawdziwe i nierzetelne przedstawianie i zakła-

mywanie historii jest wysoce naganne.

Niestety co-

raz częściej dochodzi do sytuacji, w których zagra-

niczne media historię I i II wojny światowej, losy

Polaków i Polski przekłamują.

Niepokojący jest również fakt, iż nagminnie do-

chodzi do sytuacji, w których politycy różnych

państw, będący często na najwyższych szczeblach

władzy, używają kłamliwego określenia „polskie obo-

zy koncentracyjne”.

Na uwagę zasługuje także to, iż

w przypadku publikacji podręczników dla gimnazja-

światowej, jej skutków i konsekwencji osobą je reda-

gującą, w mało rzetelny sposób, był niemiecki histo-

ryk zajmujący się m.in. relacjami niemiecko-żydow-

skimi i historią Śląska.

W tym miejscu pragnę pod-

kreślić, iż podręcznik ten zawierał jeszcze kilka in-

nych kontrowersyjnych sformułowań, które po reak-

cji ze strony resortu zostały zmienione.

Zastanawia-

jące w takiej sytuacji jest bowiem to, na ile termin

„polskie obozy koncentracyjne” używany przez nie-

mieckich historyków jest świadomy.

Nie ulega bowiem wątpliwości, iż historia Polski

jest naszym najcenniejszym dziedzictwem, wobec

czego niezwykle istotne i zasadne wydaje się podjęcie

witej eliminacji posługiwania się w mediach i publi-

kacjach kłamliwymi sformułowaniami sugerującymi,

że w Polsce znajdowały się polskie obozy koncentra-

cyjne.

Tak fałszywy sposób przedstawiania prawdy

historycznej w przyszłości może doprowadzić do jej

całkowitego zaniku.

Uważam, że brak podjęcia

w przedmiotowej sprawie restrykcyjnych działań

w stosunku do instytucji oraz publikacji nierzetelnie

przekazujących prawdę historyczną w przyszłości

może skutkować nagminnym pogorszeniem się sto-

sunków pomiędzy krajami.

Jakie działania w przedmiotowej sprawie zamie-

rza podjąć ministerstwo?

Ile razy na przestrzeni ostatnich dwóch lat resort

interweniował w sprawie używania w zagranicznych

mediach i publikacjach zwrotu „polskie obozy kon-

centracyjne”?

Z poważaniem

Poseł Roman Kaczor

(nr 9702)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

w sprawie działań prowadzonych

Szanowny Panie Ministrze!

Muzeum Odry po-

wstało w 1998 r. i osadzone jest na trzech zabytko-

wych statkach.

Na holowniku parowym Nadbor,

jedynym śródlądowym statku parowym utrzyma-

nym w Polsce w stanie bliskim pierwotnemu, na

dźwigu pływającym Wróblin, ostatnim śródlądo-

wym statku tego typu w Polsce, oraz na barce to-

warowej aktualnie w odbudowie.

Statki można zo-

baczyć przy nabrzeżu górnego awanportu śluzy

Szczytniki, przez Regionalny Zarząd Gospodarki

Wodnej we Wrocławiu przysposobionym do roli przy-

stani statków Muzeum Odry FOMT, w miejscu bez-

piecznym i optymalnym z uwagi na jego dostępność

dla ruchu turystycznego i zadań przez Muzeum

Odry realizowanych.

W ostatnim czasie Regionalny Zarząd Gospodar-

ki Wodnej we Wrocławiu chce zmienić lokacje stat-

ków na nowe.

RZGW proponuje na pozór atrakcyjne

stanowiska, lecz przy bliższym przyjrzeniu się widać,

że są one niebezpieczne i pozbawione infrastruktury

technicznej.

Zrozumiałe wydaje się, że Fundacja

Otwartego Muzeum Techniki nie chce się na to zgo-

dzić.

Warto również zwrócić uwagę, że miejsce przed

laty wyznaczył właśnie Regionalny Zarząd Gospo-

darki Wodnej we Wrocławiu i Urząd Żeglugi Śródlą-

dowej we Wrocławiu.

Kolejnym problemem, który

spotka fundację, jest brak próby nawiązania dialogu

przez RZGW i brak jakichkolwiek wyjaśnień.

Na fun-

dacji próbuje się również wywrzeć presję poprzez za-

straszanie o odcięciu energii elektrycznej.

Takie dzia-

łania zacieśniają istniejący już konﬂikt.

Zotrzyma-

nych przez moje biuro poselskie prośby o interwencje

wynika że Fundacja Otwartego Muzeum Techniki

jest otwarta na wszelakie rozmowy i negocjacje.

Oso-

biście uważam, że jest to sprawa godna zaintereso-

wania, gdyż w mieście nominowanym na stolicę kul-

tury Europy 2016 powinno się dbać i pielęgnować

takie miejsca.

Bardzo ważnym faktem jest to, że wy-

żej wymienione muzeum cieszy się dużą atrakcyjno-

ścią, jest miejscem odwiedzanym przez liczną grupę

turystów i jest ciekawym punktem na mapie kultu-

ralnej Wrocławia.

Pani Minister:

Co resort zamierza zrobić z tym problemem?

218

Jakie działania podejmie ministerstwo, aby zała-

godzić istniejący konﬂikt pomiędzy Regionalnym

Zarządem Gospodarki Wodnej we Wrocławiu a fun-

dacją otwartego muzeum we Wrocławiu?

Z poważaniem

Poseł Roman Kaczor

(nr 9703)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Skuteczność uzyska-

nia spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu

mieszkalnego uzależniona jest w szczególności od

wniesienia przez osoby uprawnione na rzecz spół-

dzielni mieszkaniowej wkładu mieszkaniowego.

Wy-

pracowane przez doktrynę prawa stanowisko okre-

śla, iż wnoszone przez członków spółdzielni mieszka-

niowych wkłady stanowią z ekonomicznego punktu

mieszkania.

O wysokości wkładu decyduje wyłącznie

koszt budowy lokalu, który stanowi część kosztów

inwestycji przypadającą na przydzielony członkowi

spółdzielni lokal.

Członkowie spółdzielni, którzy uzy-

skują odrębną własność lokalu lub też spółdzielcze

własnościowe prawo do lokalu, pokrywają całość ta-

kich kosztów budowy.

Zainteresowane osoby otrzy-

mujące mieszkanie na warunkach spółdzielczego lo-

katorskiego prawa do lokalu mieszkalnego partycy-

pują zaś tylko w części tych kosztów, reszta pochodzi

z publicznych dotacji.

Tak na przykład osoba chcąca

uzyskać spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu,

którego koszt budowy wynosi 100 000,00 zł, musi

wnieść właśnie taką wysokość wkładu budowlanego,

chcąc natomiast uzyskać do tego samego mieszkania

status spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu

mieszkalnego, musi wnieść na przykład 50% kosztów

jego budowy, reszta zaś, czyli druga połowa kosztów

budowy tego lokalu, pokrywana była ze środków

państwowych.

Na potrzeby niniejszej interpelacji po-

mijam oczywiście kwestię różnic w zakresie charak-

teru prawnego pomiędzy spółdzielczym własnościo-

wym prawem do lokalu a spółdzielczym lokatorskim

prawem do lokalu mieszkalnego.

W obowiązującym porządku prawnym na podsta-

wie art. 11 ust. 21 ustawy o spółdzielniach mieszka-

niowych w przypadku wygaśnięcia spółdzielczego

skutek wykluczenia z pocztu członków spółdzielni

osoby, której to prawo przysługiwało), wypłaca się

osobie uprawnionej wartość rynkową tego lokalu.

Wartość rynkowa lokalu ustalana jest na podsta-

wie zasad określonych w ustawie o gospodarce nie-

ruchomościami przez rzeczoznawców majątkowych.

Z uwagi na ustawową zasadę niezbywalności spół-

nego, czyli niemożność obrotu tym prawem na rynku,

określenie wartości rynkowej przy zastosowaniu po-

dejścia porównawczego jest niemożliwe, albowiem na

rynku nieruchomości nie ma transakcji, których

przedmiotem jest spółdzielcze lokatorskie prawo,

a których ceny mogłyby stanowić podstawę do usta-

lenia wartości rynkowej lokalu zajmowanego na za-

sadach spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu

mieszkalnego.

Wydaje się, że jedynym sposobem

ustalenia wartości rynkowej takiego lokalu byłoby

zastosowanie podejścia dochodowego i wykorzystanie

przez rzeczoznawcę majątkowego rynkowych stawek

czynszu najmu lokali mieszkalnych.

Pytanie jednakże zasadnicze sprowadza się do

tego, czy ustalając w związku z wygaśnięciem spół-

nego właściwe jest wypłacanie osobom uprawnionym

wartości rynkowej tego prawa, czy też osoby te po-

winny uzyskać wartość ekwiwalentu pieniężnego

z tym prawem związanego, a więc wkładu mieszka-

niowego, ale którego ustalenie powinno się odnosić

nie do wartości rynkowej, lecz do wartości odtworze-

niowej.

Te wątpliwości znajdują uzasadnienie w deﬁ-

nicji wartości rynkowej nieruchomości, którą stano-

wi najbardziej prawdopodobna jej cena możliwa do

uzyskania na rynku; wartość odtworzeniowa nieru-

chomości natomiast jest równa kosztom jej odtworze-

nia z uwzględnieniem stopnia zużycia.

Na podstawie obowiązujących przepisów osoba

chcąca uzyskać spółdzielcze lokatorskie prawo do lo-

kalu mieszkalnego pokrywa koszty zadania inwesty-

cyjnego w części przypadającej na jej lokal, a więc

partycypuje w kosztach budowy budynku, w którym

będzie ustanowione na jej rzecz spółdzielcze lokator-

skie prawo w części przypadającej na jej lokal.

W przypadku zaś wygaśnięcia takiego prawa zainte-

resowana osoba uzyska wartość rynkową tego loka-

lu, a więc środki pieniężne, których wysokość zosta-

nie ustalona w zupełnie odmienny sposób, tj. poprzez

odniesienie do wartości rynkowej lokalu, a nie war-

tości odtworzeniowej takiego samego zadania inwe-

stycyjnego w części przypadającej na ten lokal.

Wy-

daje się, że chcąc zachować pewną konsekwencję,

skoro osoba starając się o spółdzielcze lokatorskie

prawo, wnosi kwotę pieniężną uzależnioną od war-

tości odtworzeniowej zadania inwestycyjnego, to przy

wygaśnięciu tego prawa wypłacana kwota również

winna być uzależniona od aktualnej wartości odtwo-

rzeniowej takiego samego zadania inwestycyjnego,

ewentualnie odpowiednio zwaloryzowana na skutek

różnicy w czasie pomiędzy datą powstania spółdziel-

czego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego,

a jego wygaśnięciem.

219

1.

Czy powyższe wątpliwości są również zasadne

w ocenie Pana Ministra?

2.

Czy powyższe regulacje były przedmiotem opi-

nii lub analiz organizacji zrzeszających środowisko

rzeczoznawców majątkowych?

Wobec powyższego wnosimy o przedstawienie sta-

Z poważaniem

Posłowie Jarosław Górczyński

Warszawa, dnia 26 września 2012 r.

(nr 9704)

do ministra środowiska

Szanowny Panie Ministrze!

W dniu 1 stycznia 2012 r.

przebudowę w obowiązującym do tej pory systemie

gospodarowania odpadami komunalnymi.

Zorganizować i wdrożyć nowy system gospodaro-

wania odpadami komunalnymi gminy zobowiązane

są najpóźniej do 1 lipca 2013 r.

Wprowadzona zmiana

polega na obligatoryjnym przejęciu przez gminy od

właścicieli nieruchomości obowiązków w zakresie za-

gospodarowania odpadów komunalnych.

W szczegól-

ności w świetle wskazanej powyżej nowelizacji to

gmina obowiązana jest zorganizować przetarg, w ra-

mach którego wyłoniony zostanie podmiot odbiera-

jący odpady komunalne lub podmiot odbierający i za-

gospodarowujący takie odpady.

Zastosowana w usta-

wie procedura przetargowa w celu wyłonienia wła-

ściwego podmiotu zajmującego się odbiorem odpadów

komunalnych ma na celu wyłonienie najlepszej ofer-

ty spośród podmiotów uczestniczących w przetargu,

a także transparentne i równe dla wszystkich przed-

siębiorców zasady konkurencji.

Spółki z udziałem

gminy mogą dokonywać odbioru odpadów komunal-

nych w przypadku wyłonienia ich w drodze przetar-

gu; nowa ustawa nie dopuszcza, aby mogły się tym

zajmować zakłady budżetowe, które aby móc uczest-

niczyć w ogóle w przetargu na wyłonienie takiego

podmiotu, zobowiązane byłyby przekształcić się

w spółki prawa handlowego.

Część gmin uważa, że nowe rozwiązania w zakre-

sie obowiązku organizowania przez gminy przetargu

na odbiór odpadów komunalnych są nie do zaakcep-

towania z następujących powodów:

— naruszają regulacje unijne w tym zakresie, al -

bowiem przepisy wspólnotowe nie nakazują przetar-

gów na gospodarkę odpadami, a przyjęte rozwiązania

krajowe są wyrazem ich rozszerzającej interpretacji

i nie znajdują swojego uzasadnienia w porządkach

prawnych innych krajów członkowskich Wspólnoty;

— przegranie przetargu przez spółkę z udziałem

gminy powstałej z jej zakładu budżetowego grozi jej

prawną i ekonomiczną likwidacją.

Trzeba przypo-

mnieć, że gminy, realizując gospodarkę odpadami

poprzez zakłady budżetowe, ponosiły znaczne nakła-

dy ﬁnansowe, aby właściwie sprostać potrzebom

wspólnoty gminnej, jednakże do tej pory czyniły to

jako wykonanie zadania własnego, a nie komercyjne-

go świadczenia usług.

Obecne brzmienie przepisów

obliguje gminy, które realizowały powyższe zadania

za pomocą zakładów budżetowych, jeżeli chcą one

wystartować w przetargu na odbiór odpadów komu-

nalnych na swoim chociażby terenie, a więc jeżeli

chcą robić to, co do tej pory czyniły, muszą prze-

kształcić się w spółki prawa handlowego i zwycięsko

przejść procedurę przetargową.

Część gmin, które kwestionują zasadność ta-

kich obowiązujących rozwiązań, stawia pytanie,

czy konieczny jest ustawowy zapis o obowiązku or-

ganizowania przetargu przez gminę na odbiór od-

padów komunalnych.

Czy lepszym rozwiązaniem

byłoby uregulowanie tej kwestii na zasadach fakul-

tatywności?

Wydaje się, że najwłaściwszą ocenę ze sposobu

sprawowania przez organy gminy władztwa na jej

terenie (w tym też na gospodarkę odpadami) wysta-

wiają okresowo mieszkańcy wspólnoty gminnej, któ-

rzy w dniu wyborów samorządowych wystawią cen-

zurkę dotychczasowym władzom.

Tak więc jeżeli

w szczególności przetarg na wyłonienie odbiorcy od-

padów komunalnych byłby fakultatywny, a koszty

takiego odbioru realizowane przez gminę własnymi

służbami byłyby nadmierne dla jej mieszkańców, na

pewno wystawią oni osobom sprawującym władzę

w gminie odpowiednią ocenę w dniu wyborów samo-

rządowych.

1.

Czy konieczny jest ustawowy zapis o obowiązku

organizowania przetargu przez gminę na odbiór od-

padów komunalnych?

Czy nie lepszym rozwiązaniem

towej ustawie umożliwiające gminnym zakładom bu-

dżetowym realizowanie swoich obowiązków w zakre-

sie odbioru odpadów komunalnych na dotychczaso-

wych zasadach?

220

Wobec powyższego wnosimy o przedstawienie sta-

(nr 9705)

do ministra sprawiedliwości

Szanowny Panie Ministrze!

Z informacji, które

płyną z resortu Ministerstwa Sprawiedliwości, do-

wiadujemy się o przygotowywaniu nowej ustawy

o prokuraturze, która przewidywać ma m.in. likwi-

dację Krajowej Rady Prokuratury.

Według informacji ministerstwa celem nowej usta-

wy i planowanej likwidacji KRP ma być m.in. zwięk-

szenie uprawnień prokuratora generalnego.

Zdaniem

resortu wzmocnienie kompetencji prokuratora gene-

ralnego zagwarantuje sprawne zarządzanie i skutecz-

ne funkcjonowanie niezależnej prokuratury.

Jednak pojawia się pytanie, czy nie jest za wcze-

śnie, by po zaledwie niewiele ponad dwóch latach wy-

wracać do góry nogami relacje między władzą wyko-

nawczą a prokuraturą.

Proponowanej nowelizacji

przeciwstawiają się prokuratorzy oraz Helsińska

Fundacja Praw Człowieka (HFPCz).

Przedstawiony przez ministerstwo projekt ogra-

nicza, a wręcz niszczy niezawisłość prokuratorów.

Prawdziwym celem i skutkiem przedstawionego pro-

jektu – niezależnie od intencji deklarowanych w jego

uzasadnieniu – jest przywrócenie kontroli politycznej

ności prokuratorów.

Proponowane przepisy wiążą

prokuratora generalnego z polityką rządu.

Rozwiązanie takie należy ocenić zdecydowanie

negatywnie.

Proponowane przepisy nie deﬁniują,jaki

charakter prawny miałyby mieć zasadnicze kierunki

polityki karnej.

Nie będzie to bowiem ani rozporzą-

dzenie (akt powszechnie obowiązujący), ani zarzą-

dzenie (akt wewnętrzny), a raczej dokument politycz-

ny lub programowy rządu.

Sytuacja, w której działalność prokuratury miała-

by być programowana przy pomocy dokumentu poli-

tycznego, stoi w rażącej sprzeczności z generalną za-

sadą niezależności prokuratury, której główną dyrek-

tywą działania jest zasada legalizmu.

Prowadzone

w ostatnich miesiącach działania ministerstwa pro-

wadzą do likwidacji podstawowych instytucji państwa,

a co z tym idzie, do dewastacji życia zbiorowego.

1.

Dlaczego ministerstwo prowadzi prace nad

nową ustawą, która zakłada likwidację Krajowej

Rady Prokuratury oraz zwiększenie uprawnień pro-

kuratora generalnego, mimo wyraźnego sprzeciwu

środowiska prokuratorów?

Czy Pan Minister prowa-

dził konsultacje z samymi zainteresowanymi, któ-

rych ustawa dotyczy?

2.

Dlaczego ministerstwo dąży do wprowadzenia

zmian, które naruszają generalną zasadę niezależ-

ności prokuratur?

3.

Czy ministerstwo wprowadzi zmiany do przy-

gotowywanego projektu ustawy?

4.

Czy ministerstwo zrezygnuje z likwidacji Kra-

jowej Rady Prokuratorów?

5.

Czy ministerstwo wprowadzi zmiany do projek-

tu ustawy, tak by nie zwiększać uprawnień prokura-

tora generalnego?

Z poważaniem

Posłowie Piotr Zgorzelski

Warszawa, dnia 26 września 2012 r.

(nr 9706)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Ministerstwo Trans-

towuje zmiany w ustawie o ochronie lokatorów.

Zmiany, które planuje podjąć ministerstwo w ustawie

o mieszkaniach czynszowych, mogą drastycznie pod-

nieść liczbę osób bezdomnych w kraju.

Uderzą w lu-

dzi, którzy mogą się utrzymać bez pomocy państwa,

po cenie rynkowej.

Proponowane zmiany zamiast poprawić sytuację

lokatorów faktycznie ją pogarszają.

W istocie służą

interesom kamieniczników i deweloperów.

Przedsta-

wiony projekt jest typowym przykładem niewłaści-

wego rozwiązywania problemów mieszkaniowych.

Projekt ustawy zmienia całkowicie relacje pomiędzy

wynajmującym a najemcą.

Najemca będzie całkowi-

cie uzależniony od władz gminy, które będą mogły

rozwiązać umowę, jeśli lokator zacznie więcej zara-

biać i przekroczy kryterium dochodowe lub gdy zaj-

mie za duże mieszkanie.

Urzędnicy cały czas prowa-

dziliby weryﬁkacjędochodównajemców.

Wpraktyce

oznaczać to będzie, że jeśli najemca zacznie zarabiać

np. 100 zł więcej, to ta osoba z dnia na dzień znajdzie

się na bruku.

Argumentem ministerstwa może być

oczywiście, że taka osoba może wynająć sobie własne

221

mieszkanie.

Jednak realia są inne i często osób tych

nie będzie stać na wynajęcie.

Proponowana regulacja

uderza w ludzi o przeciętnych dochodach, w grani-

cach 1500–2000zł.

Dodatkowo gminy nie budują czynszówek, a pań-

stwo na budownictwo komunalne nie przekazuje

środków w postaci kredytów bądź subwencji.

A po-

winno, by mogła poprawiać się sytuacja mieszkanio-

wa Polaków.

Nowe regulacje dotkną 3 mln lokatorów

czynszówek, czyli niemal co dziesiątego Polaka.

Proponowane zmiany w ustawie o ochronie praw

rozwiązania poważnego problemu, jakim jest niski

spodarowaniu publicznym zasobem mieszkaniowym

i deﬁcytulokali.

Wyposażasięgminywnarzędzia,

które pozwolą im na racjonalne gospodarowanie po-

siadanym zasobem mieszkaniowym, efektywne za-

spokajanie potrzeb mieszkaniowych najbardziej po-

trzebujących.

Jednak jest wiele wątpliwości, czy usta-

wa rozwiąże problem, jakim jest brak mieszkań.

Zdumiewające, ale państwo nie ma zamiaru zająć się

tragiczną sytuacją mieszkaniową Polaków.

Nie ma

kontynuacji TBS, wygasa program „Rodzina na swo-

im”, nie będzie zwrotu VAT przy remontach miesz-

kań.

Jedyna oferta to zakup lokalu u deweloperów.

Tylko jak wielu ludzi na to stać?

zmierzające do poprawy sytuacji mieszkaniowej naj-

bardziej potrzebujących Polaków?

2.

Czy ministerstwo planuje przekazać gminom

środki ﬁnansowelubwprowadzićudogodnienia,tak

by znalazły się fundusze na budowę mieszkań komu-

nalnych?

3.

Dlaczego ministerstwo nie podejmuje w tej

sprawie konsultacji społecznych?

Z poważaniem

Posłowie Piotr Zgorzelski

(nr 9707)

do ministra gospodarki

w sprawie ewentualnych zmian w przepisach

Emeryci i renciści, którzy byli zatrudnieni w ko-

palniach i w związku z tym nabyli odpowiednie

uprawnienia, otrzymują bezpłatny węgiel lub ekwi-

walent wypłacany przez były zakład pracy.

Jeśli za-

kład ten został zlikwidowany, ekwiwalent wypłaca

Zakład Ubezpieczeń Społecznych wraz z comiesięcz-

nym świadczeniem, tj. emeryturą.

Do mojego biura poselskiego napływają sygnały

pochodzące od byłych górników, dotyczące następu-

jących przypadków: uprawniony otrzymuje talony na

węgiel, które jest zmuszony zbyć, ponieważ nie po-

siada już kotła węglowego, za pomocą którego ogrze-

wałby mieszkanie.

Wiele gmin zachęca bowiem do

przechodzenia na tzw. ekoogrzewanie i montowanie

kotłów z podajnikiem paliwa (przystosowanych do

spalania węgla tzw. ekogroszku).

Emeryci, którzy

zainwestowali w ogrzewanie domów bardziej przyja-

zne środowisku, czują się pokrzywdzeni, ponieważ

z jednej strony, sprzedając przysługujący im węgiel,

płacą akcyzę, a z drugiej, nie mają możliwości wy-

miany talonów na np. ekogroszek.

Oczywiste jest, że

węgiel do kotłów z podajnikiem paliwa jest droższy,

dlatego emeryci byliby gotowi dopłacić różnicę war-

tości.

Argumentują, że takie rozwiązanie byłoby

sprawiedliwe i satysfakcjonujące oraz zachęcałoby

kolejnych uprawnionych emerytów górniczych do in-

westowania w ekologiczne ogrzewanie.

Mając na uwadze propozycje tego środowiska,

wej sprawie?

2.

Czy ministerstwo widzi możliwość ewentual-

nej zmiany przepisów umożliwiającej wymianę talo-

nów na węgiel na surowiec do kotłów z podajnikiem

paliwa, z zastrzeżeniem konieczności dopłaty różnicy

wartości?

Z poważaniem

Poseł Wojciech Szarama

Bytom, dnia 27 września 2012 r.

Interpelacja

(nr 9708)

do ministra ﬁnansów

w sprawie kosztów ponoszonych

przez Skarb Państwa z tytułu ﬁnansowania

przejazdów funkcjonariuszy sprawujących

Ministra w związku z moimi staraniami w kwestii

poz. 1440) wprowadzającej regulacje uprawniające do

bezbiletowych przejazdów funkcjonariuszy sprawu-

222

jących nadzór nad przestrzeganiem ładu i porządku

woźników kolejowych na terenie kraju.

W myśl po-

stanowień ww. ustawy formacje, o których mowa,

w czasie przejazdów służbowych są uprawnione do

100-procentowej ulgi za przejazd na podstawie bile-

tów jednorazowych.

Rozwiązanie to jest kłopotliwe,

gdyż wymaga, aby funkcjonariusz przed każdym

służbowym przejazdem pobrał bilet jednorazowy.

Po-

dyktowane jest to potrzebą rozliczania biletów w związ-

ku z występowaniem przewoźników o dotację z bu-

dżetu państwa za wykonaną nieodpłatnie usługę.

W tym przypadku wystarczyłoby wpisywanie się

funkcjonariuszy wykonujących zadania ochronne do

dokumentów pokładowych pociągu czy pojazdu kole-

jowego przewoźnika.

Warto podkreślić, iż zgodnie

z postanowieniem art. 58 ust. 3 ustawy z dnia 28 mar-

ków jest zapewnienie ładu i porządku w pociągach

i innych pojazdach kolejowych.

W związku z tym dochodzi do sytuacji dopuszczo-

nej prawem, że podmiot ochraniany otrzymuje dota-

cję z budżetu państwa za wykonanie ustawowo nało-

żonego nań obowiązku.

Postulowana zmiana w znacznym stopniu ułatwi-

łaby pracę funkcjonariuszom rzeczonych formacji,

zlikwidowałaby wiele procedur administracyjnych,

a przede wszystkim nie powodowałaby wydatków bu-

dżetowych.

W związku z przedstawioną kwestią uprzejmie

postulowanych przeze mnie zmian?

2.

Jakie są roczne koszty ponoszone z budżetu

państwa w związku z dotacją udzielaną przewoźni-

kom z tytułu zapewnienia ładu i porządku w pocią-

gach i innych pojazdach kolejowych?

Z poważaniem

Poseł Michał Jaros

Warszawa, dnia 27 września 2012 r.

Interpelacja

(nr 9709)

do ministra transportu,

nicy miasta Pułtusk w ciągu drogi krajowej nr 61

Droga krajowa nr 61 łącząca Warszawę z Augu-

stowem stanowi ważny szlak komunikacyjny obsłu-

gujący natężony ruch towarowy i turystyczny w kie-

runku Mazur i północnego Podlasia.

Droga ta łączy

również Warszawę z Legionowem, Zegrzem, Seroc-

kiem, Pułtuskiem, Różanem i Ostrołęką.

i dróg ekspresowych odcinek drogi krajowej nr 61 od

Łomży do Budziska (granica z Litwą) stanie się ele-

mentem I Transeuropejskiego Szlaku Komunikacyj-

nego Via Baltica.

Inwestycja budowy obwodnicy Pułtuska została

pierwotnie zaplanowana w latach 2011–2013.

Plany

pokrzyżował projekt „Programu budowy dróg krajo-

wych na lata 2011–2015”, z którego zniknęła obwod-

nica, wyczekiwana przez lokalne społeczeństwo i po-

dróżujących przez Pułtusk, a tkwiących w korkach.

Droga krajowa nr 61 przebiega przez środek za-

bytkowego miasta.

Codziennie, a szczególnie w letnie

weekendy, przez miasto przejeżdża ponad 20 tys. po-

jazdów, w tym TIR-y i inny ciężki sprzęt.

Metr od

jadących samochodów znajduje się m.in. zabytkowy

budynek szpitala z 1876 r.

Tuż obok znajdują się tak-

że inne zabytkowe obiekty.

Droga w zasadzie dzieli

miasto na pół, co powoduje ogromne uciążliwości

w codziennym życiu mieszkańców i funkcjonowaniu

organizmu miejskiego.

Nadmienię, że projekt obwodnicy Pułtuska ze

wszelkimi uwarunkowaniami środowiskowymi jest

gotowy od kilku lat.

Dodam także, że podczas nie-

dawnego remontu droga krajowa nr 61 na odcinku

przebiegającym przez miasto została zwężona do sze-

rokości drogi lokalnej z uwagi na planowaną budowę

obwodnicy.

Wzmożony ruch pojazdów, zwężone ulice i małe ron-

da powodują tworzenie się korków, co uniemożliwia

m.in. przejazd karetek pogotowia do nowego szpitala.

Budowa obwodnicy jest kluczowa także dla popra-

wy bezpieczeństwa mieszkańców Pułtuska, którzy

w tym regionie chcą normalnie żyć i funkcjonować.

Obwodnica uwolni od ruchu tranzytowego nie tylko

tereny zabudowane w mieście Pułtusk, ale także

w pobliskich wsiach, tj. Kacice, Kleszewo i Przemia-

rowo.

Jedynym sposobem na rozwiązanie tych pro-

blemów i na udrożnienie ruchu na tej drodze jest bu-

dowa obwodnicy Pułtuska.

prośby oraz zwracam się z pytaniem: Kiedy zostanie

zbudowana tak bardzo potrzebna wszystkim obwod-

nica Pułtuska?

Z poważaniem

Poseł Andrzej Kania

Warszawa, dnia 27 września 2012 r.

223

Interpelacja

(nr 9710)

do ministra ﬁnansów

w sprawie zatrudnienia

w Ministerstwie Finansów

Podczas sejmowego exposé 23 listopada 2007 r.

premier Donald Tusk zapewniał, że tanie państwo

dzięki ekipie PO–PSL i koalicji stanie się faktem

okazało się to pustymi frazesami.

Oszczędności szu-

kano w podróżach zagranicznych najwyższych do-

stojników samolotami rejsowymi, a nie specjalnymi.

Premier szybko z tego zrezygnował, gdy okazało się

to niewygodne, czasochłonne i często droższe z po-

wodu kosztów ochrony.

Nie nastąpiły rzeczywiste oszczędności, choć rząd

podjął kilka nieudolnych prób.

Parlament w grudniu

2010 r. przyjął ustawę o redukcji liczby urzędników

o 10%, jednak prezydent Bronisław Komorowski za-

skarżył ją do Trybunału Konstytucyjnego, a ten

orzekł jej sprzeczność z konstytucją i ustawa wylądo-

wała w koszu.

1.

Ilu pracowników było zatrudnionych na koniec

pierwszego półrocza 2012 r. w ministerstwie i w po-

szczególnych instytucjach podległych?

2.

Jakie było średnie wynagrodzenie w minister-

stwie i w poszczególnych instytucjach podległych

w pierwszym półroczu 2012 r.?

Poseł Piotr Szeliga

Biłgoraj, dnia 27 września 2012 r.

Interpelacja

(nr 9711)

do ministra gospodarki

w sprawie zatrudnienia

w Ministerstwie Gospodarki

miera o udzielenie mi odpowiedzi na następujące

(nr 9712)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

w Ministerstwie Kultury

224

Interpelacja

(nr 9713)

do ministra nauki i szkolnictwa wyższego

w Ministerstwie Nauki

ster o udzielenie mi odpowiedzi na następujące py-

(nr 9714)

do ministra obrony narodowej

w sprawie zatrudnienia

(nr 9715)

do ministra pracy i polityki społecznej

225

Interpelacja

(nr 9716)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

(nr 9717)

do ministra rozwoju regionalnego

w sprawie zatrudnienia

(nr 9718)

do ministra sportu i turystyki

226

Interpelacja

(nr 9719)

do ministra skarbu państwa

w sprawie zatrudnienia

(nr 9720)

do ministra spraw wewnętrznych

(nr 9721)

do ministra środowiska

w sprawie zatrudnienia

w Ministerstwie Środowiska

227

Interpelacja

(nr 9722)

do ministra transportu,

w Ministerstwie Transportu,

(nr 9723)

do ministra zdrowia

w sprawie zatrudnienia

w Ministerstwie Zdrowia

(nr 9724)

do ministra spraw zagranicznych

228

Interpelacja

(nr 9725)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie zatrudnienia

w Ministerstwie Sprawiedliwości

(nr 9726)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie zatrudnienia

(nr 9727)

do ministra administracji i cyfryzacji

229

Interpelacja

(nr 9728)

do ministra spraw zagranicznych

Szanowny Panie Ministrze!

Konstytucja RP gwa-

rantuje każdemu prawo do nauki, formułując obowią-

zek szkolny oraz zobowiązując władze publiczne do

Prawa te mają charakter na tyle szczególny, że ich

dochodzenie może wykraczać poza minimalne stan-

dardy określone w ustawach regulujących szczegóło-

wo chociażby sposób wykonywania wspomnianego

wyżej obowiązku szkolnego oraz innych obowiązków

związanych z nauką, do których należy zaliczyć rów-

nież obowiązek przygotowania przedszkolnego (vide:

art. 81 Konstytucji RP).

Z ustawy o systemie oświaty wynika bowiem lite-

szkolnego.

Obowiązek ten może być także spełniany

przez uczęszczanie odpowiednio do przedszkola lub

szkoły za granicą.

Od niedawna również dziecko, któ-

re w danym roku kalendarzowym kończy 5 lat i wy-

kazuje odpowiednie predyspozycje psychoﬁzyczne,na

wniosek rodziców może rozpocząć naukę w szkole

podstawowej.

Zapewnienie realizacji wspomnianego obowiązku

spoczywa zarówno na rodzicach, jak i na organach

władzy publicznej, których zadaniem jest umożliwie-

nie dziecku odbycia przygotowania przedszkolnego

lub nauki w odpowiedniej szkole.

Szczególne zadanie w tym obszarze spoczywa na

ministrze spraw zagranicznych, który jako zwierzch-

nik osób pełniących służbę zagraniczną zobowiązany

jest zapewnić na powyższych zasadach dostęp do

oświaty członkom ich rodzin.

Dzieci osób przebywa-

jących służbowo za granicą nie mogą być traktowane

gorzej niż ich pozostali w kraju rówieśnicy.

Nabiera

to szczególnego znaczenia w krajach znacznie od-

miennych kulturowo i ustrojowo, gdzie brak możli-

wości zapewnienia dostępu do publicznej oświaty.

Państwo przyjmujące nie jest bowiem związane pol-

skimi przepisami regulującymi system oświaty.

W związku z powyższym pytamy szanownego

Pana Ministra:

1.

W jaki sposób kierowane przez Pana Minister-

stwo Spraw Zagranicznych zapewnia dostęp do

niących służbę zagraniczną podlegającym obowiąz-

kowi przygotowania przedszkolnego?

W szczególno-

ści w krajach przyjmujących, w których brak jest

możliwości skierowania dzieci do szkół i przedszkoli

publicznych?

2.

Jaka jest wysokość środków ﬁnansowychprze-

znaczonych na zwrot opłat za naukę dzieci podlega-

jących ustawowemu obowiązkowi przygotowania

przedszkolnego w roku szkolnym 2012/2013?

3.

Jakie Ministerstwo Spraw Zagranicznych za-

mierza podjąć w najbliższym czasie działania w celu

zapewnienia dzieciom osób pełniących służbę zagra-

niczną warunków odpowiadających minimalnym

standardom, jakie zapewnia w tym obszarze ustawa

o systemie oświaty?

Łączymy wyrazy szacunku

Posłowie Maks Kraczkowski

Warszawa, dnia 27 września 2012 r.

(nr 9729)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie zalegania przez pracodawców

z wypłatą wynagrodzeń pracownikom

Szanowny Panie Ministrze!

Według danych Pań-

stwowej Inspekcji Pracy blisko 138 mln zł wynagro-

łym kraju.

Przeszło 87 tys. osób nie wypłacono wy-

trolowanych w tym roku.

Najgorzej sytuacja przedstawia się na Górnym

płacili 32,8 mln zł wynagrodzeń.

Dalej na liście znaj-

monitoruje sytuację?

2.

Czy ministerstwo posiada informacje, czym

spowodowane jest niewypłacanie wynagrodzeń pra-

cownikom?

3.

Czy pracownicy, którzy nie otrzymują wynagro-

państwa?

4.

Jak sytuacja przedstawiała się w latach ubie-

głych?

Poseł Adam Rybakowicz

Warszawa, dnia 27 września 2012 r.

230

Interpelacja

(nr 9730)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie zrzeczenia się

obywatelstwa polskiego

Szanowny Panie Premierze!

Zgodnie z art. 46–54

rozporządzenia prezydenta RP z dnia 7 sierpnia

wniosku o zrzeczenie się obywatelstwa polskiego,

wymogów dotyczących fotograﬁidołączanejdownio-

sku oraz wzoru zawiadomienia o treści postanowie-

obywatelstwa polskiego (Dz. U. z 2012 r. poz. 928),

na podstawie których obywatel polski traci obywa-

prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej na zrzeczenie

się obywatelstwa polskiego:

— wyrażenie zgody na zrzeczenie się obywatel -

stwa polskiego następuje w formie postanowienia;

stwa polskiego przez małoletniego pozostającego pod

siadających obywatelstwa polskiego następuje na

padku braku porozumienia między przedstawicielami

gnięcie do sądu).

1.

Ilu obywateli Polski zrzekło się polskiego oby-

watelstwa w latach 2007–2011?

2.

W których regionach kraju zjawisko jest naj-

większe?

3.

Ilu cudzoziemcom nadano polskie obywatelstwo

w latach 2007–2011?

4.

Jakie są możliwości, by obywatel Polski, który

zrzekł się polskiego obywatelstwa, mógł starać się

o jego ponowne nadanie?

5.

Ile takich przypadków było w latach 2007–

–2011?

6.

Ile osób uznano za repatriantów w latach 2007–

–2011?

7.

Ile wydano zezwoleń na pobyt rezydenta długo-

terminowego Wspólnot Europejskich bądź prawa do

stałego pobytu?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 9731)

do ministra transportu,

w podlaskim transporcie publicznym

Szanowny Panie Ministrze!

Gdy w połowie ubie-

głego roku podlaski samorząd przejmował od Skarbu

Państwa pięć podlaskich spółek komunikacyjnych,

wszyscy mieli na tym tylko skorzystać, pracownicy,

województwo, w końcu sami mieszkańcy regionu, bo

dzięki skupieniu w jednych rękach autobusów i po-

ciągów komunikacja publiczna miała docierać w każ-

dy zakątek Podlaskiego.

Jednak po pierwszych siedmiu miesiącach biało-

stocka spółka PKS miała l,7 mln zł na minusie.

Do

tego paliwo na kredyt.

Pozostałe spółki, z Zambrowa,

Siemiatycz, Suwałk i Łomży wypadają trochę lepiej,

ale też raczej poniżej kreski.

Długi rosną, pomysłu

na rentowność nie ma, za wszystko ręczy budżet wo-

jewództwa.

W związku z sytuacją spółki planuje się

likwidować część obsługiwanych przez nią tras.

Na taki sam krok zapewne zdecyduje się obsługu-

jąca lokalne połączenia kolejowe spółka Przewozy

Regionalne.

By wykonać podpisany z samorządem

województwa kontrakt, którego wysokość wynika

z wygranego przez nią przetargu, ﬁrmaprzeprowa-

dza właśnie zwolnienia grupowe.

Na bruk ma traﬁć

ponad 60 pracowników, około 1/5 załogi.

Pomimo

osiągniętych w ten sposób oszczędności liczba połą-

czeń ma spaść, podobno głównie tych w kierunku Biel-

ska Podlaskiego.

czy zaistniałej sytuacji?

2.

Co zrobiło ministerstwo, by zapobiec tego typu

sytuacji?

3.

Jak przedstawia się sytuacja w innych regio-

nach, gdzie samorządy przejmowały od Skarbu Pań-

stwa spółki komunikacyjne?

4.

Jakie są możliwości, by ministerstwo zapobie-

gło dalszemu pogłębianiu się problemu?

5.

Ile osób w całym kraju straci pracę przez wpro-

wadzanie oszczędności w spółkach komunikacyjnych

prowadzonych przez samorządy wojewódzkie?

6.

Ile połączeń w całym kraju zostanie zlikwido-

wanych przez ww. oszczędności?

Poseł Adam Rybakowicz

231

Interpelacja

(nr 9732)

do ministra gospodarki

w sprawie sprzedaży udziałów

Szanowny Panie Premierze!

Według agencji Reu-

ters sprzeciwia się Pan planom sprzedaży do 22%

akcji JSW, największej spółki górniczej w Unii Eu-

ropejskiej, której wartość rynkowa kształtuje się

na poziomie 3,4 mld dolarów.

We wtorek minister

skarbu zasygnalizował, że rząd może rozważyć

taki pomysł.

można dać gwarancję, że JSW dotrzyma wszystkich

umów?

2.

Czy ministerstwo opracowało projekt zmian

w programie dla górnictwa?

3.

Czy ministerstwo planuje dopuścić do górnic-

twa inwestorów strategicznych?

4.

Czy Skarbowi Państwa wystarczyłoby 34%

w spółce JSW, aby kontrolować sytuację w akcjo-

nariacie?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 9733)

do ministra ﬁnansów

w sprawie zaciągnięcia kredytu

Szanowny Panie Ministrze!

Według mediów Eu-

ropejski Bank Inwestycyjny (EBI) poinformował, że

z Polski wpłynął wniosek o kredyt w wysokości l mld

EUR (ponad 4 mld zł).

Fundusze z kredytu zostaną

przeznaczone na inwestycje w samorządową infra-

strukturę w słabiej rozwiniętych regionach oraz na

zadania własne jednostek samorządu terytorialnego

o charakterze inwestycyjnym.

dziale pieniędzy dla samorządów?

2.

Jaki będzie koszt obsługi tego kredytu?

3.

Ile pieniędzy zostanie przeznaczonych na woje-

wództwo podlaskie?

4.

Jakie jest główne przeznaczenie kredytu

w EBI?

5.

Czy samorządy terytorialne otrzymają fundu-

sze w postaci pożyczki, czy dotacji do inwestycji?

6.

W jaki sposób samorządy będą się rozliczały

z otrzymanych funduszy?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 9734)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie kompleksowej pomocy osobom

wykluczonym, tj. m.in. upośledzonym

społecznie, w szczególności uzależnionym

mem narastającej liczby osób wykluczonych, tj. upo-

śledzonych społecznie, najczęściej uzależnionych od

alkoholu, prowadzących niehigieniczny i włóczęgow-

ski styl życia, nierzadko bezdomnych czy mających

problemy psychiczne.

Występuje on zwłaszcza

w dużych miastach.

W samej stolicy grupa ta obej-

muje około 10 000 ludzi (K. Kowalska, Czy uda się

policzyć warszawskich bezdomnych, „Gazeta Stołecz-

na” z 11 lipca 2007 r.).

Osoby te nie otrzymują wystarczającej opieki i za-

interesowania ze strony władzy publicznej i właści-

wych służb, co w praktyce prowadzi do coraz częst-

szego naruszania ładu i porządku społecznego przez

ww. osoby.

Drobnymi, acz nagminnymi, a przez to

istotnie mieszkańcom doskwierającymi problemami

są m.in.:

— natarczywe żebractwo ze strony ww. osób,

— zjawisko wymuszania drobnych opłat za nie -

proszone znalezienie miejsca parkingowego na pu-

blicznym parkingu pod niewysłowioną groźbą uszko-

dzenia pojazdu,

— libacje alkoholowe w miejscach publicznych,

— spanie w parkach miejskich i na placach,

— załatwianie potrzeb ﬁzjologicznych w prze -

strzeni publicznej,

— zajmowanie ciągów komunikacyjnych,

— spanie i spożywanie na klatkach schodowych

czy w budynkach użyteczności publicznej (np. zdro-

jach, pomieszczeniach z bankomatami),

— zasmradzanie pojazdów komunikacji miejskiej,

— zaczepianie przechodniów,

— zaśmiecanie odpadkami przestrzeni publicznej

i zanieczyszczanie fontann oraz innych publicznych

zbiorników miejskich.

Kwestie te są przedmiotem licznych publikacji pra-

sowych odpowiadających na skargi mieszkańców

(zob. np. A. Miłoszewska, Bezdomni zajęli zdroje.

232

Myją się w studni z wodą pitną, „Gazeta Stołeczna”

z 6 sierpnia 2012 r.; K. Podlecka, Jak dobrze być

bezdomnym na Starym Mieście [list czytelnika], „Ga-

zeta Stołeczna” z 24 lipca 2012 r.).

Dotychczasowe działania nie przynoszą rezultatu.

Faktem notoryjnym jest codzienne spisywanie ww.

osób przez Policję czy straże gminne, jak też niepła-

cenie przez nie nakładanych mandatów.

Środki re-

presyjne zresztą – jakkolwiek również mające swoje

znaczenie – reagują jedynie na skutki problemu, nie

leczą zaś przyczyn.

Brak również wystarczającej ak-

tywności w stosunku do wskazanych grup osób ze

strony pracowników pomocy społecznej.

Uważam, że konieczne jest opracowanie komplek-

sowej strategii i propozycji zmian prawnych, które

umożliwiłyby rozwiązanie w sposób strukturalny

omawianego problemu.

Chodzi tu o zmiany zwłasz-

w gminach, czy wreszcie w Kodeksie karnym i Ko-

deksie wykroczeń.

Konieczne jest prześledzenie roz-

wiązań stosowanych w tym zakresie w innych krajach

oraz prowadzonych w tym względzie badań nauko-

wych.

Opracowaniem strategii i zmian powinien za-

jąć się zespół fachowców składający z pracowników

ministerstw, służb mundurowych, specjalistów z za-

kresu polityki i pomocy społecznej, naukowców oraz

przedstawicieli wszystkich partii – zarówno ugrupo-

wań rządzących, jak i opozycyjnych.

Już dziś jednak istnieją podstawy prawne do

udzielenia pomocy ww. osobom.

Chodzi tu zwłaszcza

o procedurę leczenia odwykowego określoną w art. 21–

Dz. U. 2007 Nr 70, poz. 473, ze zm.) uznaną przez

Trybunał Konstytucyjny za konstytucyjną (wyrok

z 4 lipca 2006 r., sygn. akt K 43/05).

Zgodnie z art. 24

ww. ustawy osoby, które w związku z nadużywaniem

ralizację małoletnich, uchylają się od pracy albo sys-

tematycznie zakłócają spokój lub porządek publiczny,

zania rodzaju zakładu leczniczego.

Jak wynika

z treści przepisu, zobowiązanym organom nie pozo-

stawiono w tym względzie dowolności działania

(uznania).

O zastosowaniu obowiązku poddania się

sąd rejonowy właściwy wg miejsca zamieszkania lub

powaniu nieprocesowym (art. 26 ust. 2).

Sąd wsz-

czyna postępowanie na wniosek gminnej komisji

ratora (art. 26 ust. 3).

Rozwiązanie to wydaje się

o wiele korzystniejsze dla osób uzależnionych od al-

koholu od wymierzania im kar i środków karnych

– uważam bowiem, że należy tym osobom pomagać

rozwiązać ich problem, a nie tylko represjonować.

Skierowanie na terapię przez sąd powinno być także

dopuszczalnym środkiem karnym na gruncie Kodek-

su wykroczeń, jak również warto rozważyć rozsze-

rzenie kręgu podmiotów uprawnionych do wystąpie-

nia do sądu o skierowanie osoby uzależnionej na te-

rapię odwykową o najbliższą rodzinę (jak postulował

to rzecznik praw obywatelskich w sprawie przed Try-

bunałem Konstytucyjnym o sygn. akt K 43/05), or-

gany pomocy społecznej (por. decyzję Samorządowe-

go Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z 26 listo-

pada 1996 r., SKO OPS/172/96, „Orzecznictwo w spra-

wach samorządowych” 1997, nr 2, poz. 42) czy Poli-

cję.

Należy także przeanalizować skuteczność ww.

unormowań wobec osób bezdomnych, nieposiadają-

cych adresu do odbioru pism sądowych czy komisji

rozwiązywania problemów alkoholowych.

Tylko pra-

ca u podstaw, organiczna, może rozwiązać omawiany

problem w sposób strukturalny.

Nie ulega przy tym

wątpliwości, że sama terapia uzależnień powinna być

prowadzona z pełnym poszanowaniem godności le-

czonych, leczony musi być traktowany podmiotowo

– w tym względzie powinny być przestrzegane bez-

względnie najwyższe standardy.

Oczywiście przypadki łamania prawa, narusza-

nia porządku i ładu społecznego powinny być kara-

ne.

Konieczny wydaje się jednak monitoring realiza-

cji stosownych przepisów karnych.

Obserwacja życia

społecznego wskazuje, że tak nie jest.

Sytuacja, gdy

obywatele wzywają wielokrotnie służby porządkowe,

które nie podejmują interwencji lub ograniczają się

tylko do spisania osoby naruszającej ład i porządek,

działa demoralizująco społecznie.

Konieczne jest za-

tem wprowadzenie efektywnych środków przeciw-

działania naruszeniom prawa przez osoby upośledzo-

ne społecznie.

Często wymagają one – co pragnę po-

wtórzyć – nie represji, a pomocy, gdyż są spowodowa-

ne np. problemami psychicznymi.

W tym zakresie

wydaje się, że obecne przepisy w niewystarczającym

stopniu zawierają normy dla działań aktywnych.

Nie-

odzowne jest także zapewnienie im infrastruktury

w postaci łaźni, fryzjerów, opieki medycznej itd., tak

aby mieli możliwość zadbania o swoją higienę, jak

również miejsc, gdzie przechowywać mogliby swój

skromny dobytek.

Jest to szczególnie istotne także

wobec nadchodzącej zimy, aby uchronić bezdomnych

przed zamarznięciami.

W związku z powyższym – mając świadomość, że

poruszane zagadnienie znajduje się w zakresie wła-

ściwości kilku ministerstw – pragnę zwrócić się

o wyczerpującą, kompleksową odpowiedź w punktach

na następujące pytania:

problem i potrzebę powołania zespołu do jego analizy

i przygotowania strategii jego rozwiązania?

Jeśli tak,

kiedy taki zespół zostanie powołany?

2.

Ile osób skierowano na przymusową terapię le-

czenia uzależnienia od alkoholu w trybie o wychowa-

w latach 2010–2011?

Z iloma takimi wnioskami wy-

stąpili prokuratorzy?

Ile sądy wydały postanowień

w 2011 r. o skierowaniu na przedmiotową terapię?

233

3.

Ile osób leczy się obecnie w zakładach odwyko-

wych w Polsce?

Jakie jest obłożenie tych zakładów?

Jaka jest ich kondycja ﬁnansowa?

4.

Ilu obecnie jest biegłych mogących wydawać

planowane jest zwiększenie ich liczby przez przepro-

wadzenie właściwych kursów i specjalizacji?

5.

Czy rząd dostrzega potrzebę zmian trybu kie-

rowania na leczenie odwykowe, w szczególności przez

rozszerzenie podmiotów uprawnionych do wniosko-

wania do sądu o skierowanie osoby na leczenie (art. 26

ciwdziałaniu alkoholizmowi) o Policję, ośrodki pomo-

cy społecznej i najbliższą rodzinę?

6.

Jak przedstawia się kwestia nadzoru nad gmin-

nymi komisjami rozwiązywania problemów alkoho-

lowych?

Jak oceniana jest realna efektywność ich

działalności?

7.

Jak rząd ustosunkowuje się do pomysłu wpro-

wadzenia do Kodeksu wykroczeń środka karnego

w postaci skierowania na terapię leczenia uzależnień

(odwyk) na wzór art. 96 Kodeksu karnego?

Jakie

inne efektywne środki rząd dostrzega dla zwiększe-

nia skuteczności unormowań prawnokarnych w przed-

miotowym aspekcie?

8.

Które konkretnie przepisy (jednostki redakcyj-

ne konkretnych aktów) sankcjonują następujące ne-

gatywne, uciążliwe społecznie postępowania:

a) zaczepianie przechodniów,

sób utrudniający lub uniemożliwiający z nich korzy-

stanie

c) załatwianie potrzeb ﬁzjologicznychwprzestrze-

ni publicznej,

d) zajmowanie ciągów komunikacyjnych (chodni-

ków, wyjść z dworców itd.),

e) spanie i spożywanie na klatkach schodowych

f) zjawisko wymuszania drobnych opłat za niepro-

szone znalezienie miejsca parkingowego na publicz-

nym parkingu oraz jego „popilnowanie” pod niewy-

słowioną groźbą uszkodzenia pojazdu,

g) zasmradzanie pojazdów komunikacji miejskiej,

h) zaśmiecanie odpadkami przestrzeni publicznej

zbiorników miejskich?

Jeśli brak takich norm – czy i kiedy zostaną pod-

jęte prace nad ich wprowadzeniem?

Jaka jest sku-

teczność egzekwowania przedmiotowych przepisów?

Jak oceniana jest ich precyzja i jasność?

Jaki priory-

tet ma ich egzekwowanie dla Policji i pozostałych

służb porządkowych?

9.

Czy planowane jest podjecie prac nad noweliza-

cją Kodeksu wykroczeń lub zastąpienie go nowym

aktem, dostosowującym treść aktu do wyzwań współ-

czesności i problemów społeczeństwa, w większości

miejskiego, wykorzystującym wnioski wynikające

z badań naukowych i praktyki społecznej?

10.

Czy liczba miejsc w noclegowniach w mia-

stach wojewódzkich jest wystarczająca do przyjęcia

wszystkich bezdomnych, którzy chcieliby w okresie

zimowym się w nich schronić?

Jaką pomoc przed

nadchodzącą zimą zaplanowały właściwe służby?

Ja-

kie standardy obowiązują w noclegowniach?

11.

Czy rząd dostrzega konieczność zapewnienia

infrastruktury umożliwiającej bezdomnym dbałość

o higienę?

12.

Jaką pomoc oferują służby publiczne dla osób

upośledzonych społecznie z problemami psychicznymi?

13.

Czy i kiedy zostaną przeprowadzone specjalne

szkolenia funkcjonariuszy Policji z zakresu postępo-

wania z osobami upośledzonymi społecznie?

Z poważaniem

Poseł Wanda Nowicka

Warszawa, dnia 27 września 2012 r.

(nr 9735)

do ministra rozwoju regionalnego

w sprawie informacji o okresie

programowania na lata 2014–2020

Szanowna Pani Minister!

Zbliża się nowy okres

programowania na lata 2014–2020, dobiegają rów-

nież końca negocjacje w sprawie ustalenia budżetu

ogólnego wspólnoty, a nasz kraj przygotowuje i uzgad-

nia dokumenty o charakterze strategicznym będące

podstawą uzgodnień z Komisją Europejską.

1.

Czy, na jakie działania i w jakiej szacunkowej

wysokości m.st. Warszawa będzie mogła ubiegać się

o wsparcie ﬁnansowewprzyszłejperspektywieﬁnan-

sowej?

2.

W jaki sposobów władze krajowe i wojewódzkie

zamierzają zmniejszyć dysproporcje pomiędzy rozwo-

jem poszczególnych subregionów województwa ma-

zowieckiego, których PKB per capita wynosi ok. 40%

średniej EU, a dzięki m.st. Warszawie (167% PKB UE

p.c.) ich możliwości pozyskania środków UE ulegają

znacznemu zmniejszeniu?

3.

Proszę o przedstawienie szczegółowego harmo-

nogramu prac przygotowawczych, jakie Polska musi

wykonać w celu przygotowania się do absorpcji środ-

ków w następnej perspektywie ﬁnansowej.

Z poważaniem

Poseł Adam Kwiatkowski

Warszawa, dnia 27 września 2012 r.

234

Interpelacja

(nr 9736)

do ministra ﬁnansów

w sprawie podwójnego opodatkowania

terpelację nr 4831 z dnia 6 czerwca 2012 r. na temat

opodatkowania emerytur Pan Minister wyjaśnił, że

obecnie trwają prace nad sﬁnalizowaniem tekstu

oraz przygotowaniem wynegocjowanej umowy w spra-

wie unikania podwójnego opodatkowania emerytur

w Polsce i USA.

Nowa umowa ma przewidywać roz-

dzielenie praw do opodatkowania świadczeń emery-

talnych między umawiające się państwa.

W udzielonej

odpowiedzi zawarte było również to, że intencją stro-

ny Polskiej jest podpisanie umowy jeszcze w tym

1.

Czy prace nad umową są już ukończone i kie-

dy dokładnie umowa ma zostać podpisana przez

strony?

2.

Kiedy w związku z powyższym będą mogli oby-

watele Rzeczypospolitej Polskiej uiszczać wyłącznie

jeden podatek od swojej emerytury?

3.

Kto wybierze i na jakich zasadach, której stro-

nie emeryt będzie uiszczał podatek?

Czy będzie mógł

mieć wybór?

4.

Czy w przypadku wybrania polskich świadczeń

nie będą konieczne inne dotychczas nieujawnione

koszty, jakie emeryt będzie musiał uiszczać stronie

amerykańskiej?

I odwrotnie, czy w wypadku wybra-

nia opodatkowania po stronie USA obywatel będzie

musiał ponieść inne koszty na terenie Polski?

Z poważaniem

Poseł Adam Kwiatkowski

(nr 9737)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie sﬁnansowania dalszych

ekshumacji na warszawskim cmentarzu

Szanowny Panie Ministrze!

W lipcu br. rozpoczę-

to w kwaterze „Ł” (zwanej również Łączką) Cmen-

tarza Wojskowego na Powązkach ekshumacje szcząt-

ków oﬁarmordówdokonanychnapolskichpatriotach

przez stalinowskich oprawców.

Zostali zamordowani

metodą katyńską – strzałem w tył głowy.

Przypusz-

cza się, że właśnie tam zostali pochowani m.in. gene-

rał Emil Fieldorf „Nil”, podpułkownik Łukasz Cie-

pliński, major Zygmunt Szendzielarz „Łupaszka”

i rotmistrz Witold Pilecki.

Prace prowadzone były

wspólnie przez Instytut Pamięci Narodowej oraz

no, że w kwaterze „Ł” może być pochowanych nawet

400 osób.

Identyﬁkacja szczątków może się odbyć

przy pomocy badań DNA.

Prace na wojskowym cmentarzu na Powązkach

zostały przerwane po wydobyciu 111 szczątków.

We-

dług wstępnych komunikatów ekshumacje mają być

wznowione w październiku br. Coraz częściej mówi

się jednak o tym, że tak się nie stanie z powodu bra-

ku pieniędzy na ich sﬁnansowanie.

Wedługszacun-

ków specjalistów potrzebna na ten cel kwota określa-

na jest na setki tysięcy złotych.

Wobec faktu, że sprawa dotyczy zadośćuczynienia

polskim bohaterom, oﬁarom mordu politycznego,

którego dokonali zdrajcy narodu, polscy oprawcy słu-

żący sowieckiemu okupantowi, pragnę zadać Panu

Ministrowi pytanie: Czy wobec sytuacji, która może

– po przeszło pół wieku – pozwolić na odnalezienie

zwłok bestialsko zamordowanych polskich bohate-

rów i umożliwić ich godny pochówek Ministerstwo

Sprawiedliwości podejmie się sﬁnansowaniakolejne-

go etapu ekshumacji?

Z poważaniem

Poseł Szymon Giżyński

Warszawa, dnia 27 września 2012 r.

(nr 9738)

do ministra zdrowia

w sprawie rozpowszechnienia i refundacji

leczenia niepłodności

metodą naprotechnologii

Szanowny Panie Ministrze!

Przez trzy dni ob-

radował w Katowicach (19–22 września 2012 r.)

31.

Kongres Polskiego Towarzystwa Ginekologicz-

nego.

Hasłem przewodnim tegorocznego spotkania

polskich ginekologów i położników było: Kobieta

XXI wieku.

Jednym z wniosków, które są owocem debaty kon-

gresowej, jest opinia, że dzieci poczęte metodą in vi-

tro są bardziej zagrożone powikłaniami podczas cią-

ży (należą do nich m.in. niska masa urodzeniowa,

wyższy odsetek cesarskich cięć, większe ryzyko zgo-

nu okołoporodowego).

Eksperci stwierdzili również,

że każda kobieta decydująca się na rozpoczęcie pro-

cedury in vitro powinna być szczegółowo informowa-

na o zagrożeniach i powikłaniach.

Biorąc pod uwagę zdanie uczestników kongresu

oraz znane powszechnie dane o konkurencyjności

235

naprotechnologii wobec in vitro w skuteczności, kosz-

tach leczenia, powikłaniach (naprotechnologia to

metoda w pełni naturalna i ekologiczna), pragnę za-

pytać Pana Ministra: Czy ministerstwo, również wo-

bec coraz powszechniejszego sprzeciwu społecznego

wobec stosowania in vitro jako metody nieetycznej,

upowszechni metodę naprotechnologii oraz zapewni

jej całkowitą refundację z Narodowego Funduszu

Zdrowia?

Z poważaniem

Poseł Szymon Giżyński

(nr 9739)

do ministra pracy i polityki społecznej

wskutek upadłości wielu ﬁrm

Szanowny Panie Ministrze!

Według obliczeń jed-

nej z ﬁrmubezpieczeniowychliczbaupadłościprzed-

siębiorstw jest obecnie o 23% większa niż przed ro-

kiem.

Od stycznia do sierpnia bieżącego roku zban-

krutowały 623 ﬁrmy.

Wmiesiącachlipiec,sierpień

pracę straciło 10 tys. Polaków.

Według prognoz do

końca roku ma zbankrutować jeszcze 900 przedsię-

biorstw.

Największe problemy z utrzymaniem się na

rynku mają ﬁrmybudowlane,alebankructwadoty-

czą również sklepów, hurtowni żywności, producen-

tów mebli, ﬁrmtransportowych,kolejowych.

W związku z tą dramatyczną sytuacją na rynku

jest przygotowane na działania osłaniające, aby bezro-

botni (i ich rodziny) mieli zabezpieczone przynajmniej

minimum socjalne, skoro resort ﬁnansów(wedługoﬁ-

cjalnych danych) zaplanował, że w przyszłym roku wy-

datki Funduszu Pracy na zasiłki dla bezrobotnych

wzrosną o niecałe 200 mln zł., co wystarczy na świad-

czenia dla ok. 20 tys. bezrobotnych?

Z poważaniem

Poseł Szymon Giżyński

(nr 9740)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

w sprawie skandalicznej sprzedaży

Zespołu Zamkowo-Parkowego

w Baranowie Sandomierskim

kowy w Baranowie Sandomierskim od 1997 r. jest

zarządzany w imieniu Skarbu Państwa przez Agen-

cję Rozwoju Przemysłu SA.

Jest on jednym z naj-

wspanialszych przykładów architektury renesanso-

wej w świecie.

Mały Wawel – bo tak również nazywa

się ten zabytek – to nie tylko muzeum, to narodowy

skarb, narodowe dziedzictwo kultury.

Mimo zade-

klarowanej przez samorząd województwa podkar-

packiego chęci przejęcia obiektu ARP zdecydowała

o sprzedaży Zespołu Zamkowo-Parkowego w Bara-

nowie Sandomierskim za cenę 35 mln zł.

Dodatkowo

szokujące jest, poza uwłaczająco niską ceną, że

w ofercie sprzedaży nie zagwarantowano dalszego

funkcjonowania muzeum w zamku, co daje ewentu-

alnemu nabywcy zupełną dowolność decyzji o jego

przyszłym przeznaczeniu.

Ponieważ Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa

Narodowego nie wyraziło zainteresowania losem

XVI-wiecznego Zespołu Zamkowo-Parkowego w Ba-

ranowie Sandomierskim, dawnej siedziby historycz-

nych polskich rodów magnackich (zamek był siedzi-

bą: Leszczyńskich, Wiśniowieckich, Lubomirskich,

Sanguszków, Małachowskich, Potockich, Krasic-

kich...), pragnę zapytać Pana Ministra: Jaki jest po-

wód, dla którego Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa

Narodowego pozwala na skandaliczną sprzedaż

obiektu tak istotnego dla polskiej kultury i tak zwią-

zanego z polską historią?

Z poważaniem

Poseł Szymon Giżyński

(nr 9741)

do ministra zdrowia

w sprawie wypowiedzi prezes NFZ

Szanowny Panie Ministrze!

W związku z wypo-

wiedziami prezes Narodowego Funduszu Zdrowia

Agnieszki Pachciarz, które mogą sugerować przygo-

towania do radykalnych zmian w zasadach korzysta-

236

nia przez Polaków z usług medycznych świadczonych

przez państwową służbę zdrowia: „Każdy z nas od-

powiada za swoje zdrowie.

Opłaty o niskiej wartości

reﬂeksjęnadrzeczywistąpotrzebąwizytyudanego

lekarza (…)

Myślę, że jeśli Polakom wytłumaczyłoby

się sens współpłacenia, to mogliby to zaakceptować”,

pragnę zadać Panu Ministrowi pytania:

Czy Ministerstwo Zdrowia przygotowuje (bądź

zleciło przygotowanie) projekt dotyczący wprowadze-

nia powszechnej (całościowej lub częściowej) odpłat-

ności za świadczone przez państwową służbę zdrowia

usługi?

Czy znane są Panu Ministrowi wypowiedzi prezes

NFZ i czy są one zbieżne ze stanowiskiem Minister-

stwa Zdrowia?

Czy uważa Pan Minister, że opinia prezes NFZ:

„Lekarze powinni mniej hojnie szafować, tak wyni-

ka z analiz, skierowaniami do specjalistów.

Druga

reﬂeksjapowinnadotyczyćsamychpacjentów,któ-

rzy jednocześnie zajmują miejsce w kilku kolejkach,

sztucznie wydłużając czas oczekiwania”, jest dia-

gnozą przyczyn długich terminów oczekiwań na wi-

zytę u lekarzy specjalistów, w pełni uzasadnioną

i właściwą?

Z poważaniem

Poseł Szymon Giżyński

(nr 9742)

do ministra zdrowia

w sprawie raportu NIK dotyczącego

Szanowny Panie Ministrze!

12 września bieżące-

go roku opublikowano wyniki kontroli przeprowa-

dzonej przez NIK w sześciu instytutach badawczych

(Centrum Onkologii – Instytut im. Marii Skłodow-

skiej-Curie; Instytut „Pomnik – Centrum Zdrowia

Dziecka” w Warszawie; Instytut Matki i Dziecka; In-

stytut Psychiatrii i Neurologii w Warszawie; Instytut

icher; Instytut Centrum Zdrowia Matki Polki w Ło-

dzi) podlegających bezpośrednio ministrowi zdrowia.

W komunikacie czytamy między innymi: „Najbar-

dziej zadłużone szpitale w Polsce to instytuty podle-

głe ministrowi zdrowia.

Kondycja ﬁnansowapięciu

z sześciu skontrolowanych przez NIK instytutów ba-

dawczych jest bardzo zła: ich łączne zadłużenie wy-

nosi 283 mln.

Może to zagrażać istnieniu i działaniu

instytutów w obecnej formie”.

Jako najbardziej zadłużone wymieniono: Cen-

trum Zdrowia Matki Polki w Łodzi (do natychmia-

stowego spłacenia – 175 mln.), Centrum Zdrowia

Dziecka oraz Instytutu Reumatologii.

W raporcie

podkreśla się również, że w roku 2008 stratę odno-

towano w dziewięciu placówkach, a w czerwcu roku

2010 już w 15 z 16 placówek.

Strat nie przynosił je-

dynie Instytut Fizjologii i Patologii Słuchu.

Szczególnie niepokojąca wobec faktu, że kontrola

dotyczy szpitali – instytutów badawczych, jest infor-

macja zawarta we fragmencie: „W trzech instytutach

w skontrolowanym okresie zatrudnienie wzrosło

o niemal 250 etatów (z czego o 191 w samym tylko

Centrum Onkologii).

Pomimo wzrostu zatrudnienia

ogółem liczba pracowników naukowych w instytu-

tach systematycznie spadała.

W żadnej skontrolowa-

nej jednostce poziom zatrudnienia pracowników na-

ukowych nie przekraczał 10% (…) (z wyjątkiem In -

stytutu Psychiatrii – 21%)”.

Ponieważ niezwykle trudna kondycja ﬁnansowa

opisywanych w pokontrolnym raporcie NIK placó-

wek, jej skutki mogą w sposób niezwykle bolesny do-

tknąć pacjentów, dla których te wysoce specjalistycz-

ne szpitale są jedyną szansą na leczenie, pragnę za-

pytać Pana Ministra:

Co jest przyczyną, że nawarstwiające się przez

ostatnich kilka lat zobowiązania i nieprawidłowości

w zagospodarowywaniu środków nie zostało przez

ministerstwo zdiagnozowane wcześniej?

Czy ministerstwo posiada, jako jednostka nadzo-

rująca dla szpitali – instytutów badawczych, program

naprawczy, który pozwoliłby na ich dalszą działal-

ność zarówno badawczą, jak i leczniczą?

Z poważaniem

Poseł Szymon Giżyński

(nr 9743)

do ministra środowiska

w sprawie projektu nowelizacji ustawy

o nasiennictwie

Szanowny Panie Ministrze!

Według przepisów za-

wartych w projekcie nowelizacji ustawy o nasiennic-

twie przygotowanej przez Ministerstwo Środowiska

rolnik, który zechce posiać genetycznie modyﬁkowa-

ne ziarna, będzie musiał to zgłosić trzy miesiące

ślin i nasiennictwa.

W stosownym wniosku zawarte

będą jego dane personalne, a także dane dotyczące

planowanej do wysiewu rośliny i numer obsiewanej

nią działki.

Uprawa tego typu bez wymaganego prze-

237

pisem pozwolenia skutkować będzie karą 5 tys. zł za

każdy hektar GMO.

W związku z tymi konkretnie przepisami, które

jednoznacznie wskazują, że jeśli wejdą w życie, polscy

tycznie zmodyﬁkowanych, proszę Pana Ministra

o precyzyjną odpowiedź na następujące pytania:

Jak ministerstwo planuje egzekwować wspomnia-

ny przepis?

Jakie instytucje będą się zajmowały kontrolą

upraw?

Kto te kontrole sﬁnansuje?

W jaki sposób kontrolerzy będą rozróżniać, czy

dana uprawa jest wynikiem świadomej działalności

konkretnego rolnika, czy – na przykład – doszło do

wysiewu roślin z sąsiedztwa czy nawet z bardzo da-

lekich odległości?

Jakie są argumenty Ministerstwa Środowiska za

nowelizacją ustawy o nasiennictwie, skoro z roku

na rok przybywa informacji o zdecydowanie szko-

dliwym wpływie GMO na organizm człowieka i co-

raz więcej państw zabrania ich uprawy na swoim

terytorium (w Europie np. Norwegia, Niemcy, Fran-

cja, Grecja, Węgry)?

Z poważaniem

Poseł Szymon Giżyński

(nr 9744)

do ministra środowiska

w sprawie postulatów polskich uczonych,

stanowiących odpowiedź

Szanowny Panie Ministrze!

Wiceprzewodniczący

Komitetu Naukowego Zagrożeń w Gospodarce Wod-

nej przy Prezydium Polskiej Akademii Nauk prof.

Marek Gromiec, wypowiadając się w jednej z codzien-

nych gazet, wskazał na natychmiastową konieczność

inwestycji w budowę zbiorników wodnych i oczysz-

czalni wód.

Profesor Gromiec uzasadniał swoją alar-

mującą wypowiedź niezwykle niskim poziomem za-

sobów wody pitnej w Polsce.

Ponieważ informacje co do modernizacji czy bu-

dowy planowanych od wielu lat inwestycji (zalew we

Włocławku, zbiornik w Raciborzu) są sprzeczne i nie-

precyzyjne, proszę Pana Ministra o odpowiedź na

pytanie: Czy inwestycje związane z zaopatrzeniem

Polski w wodę są realizowane w stopniu, który po-

zwoli uniknąć zagrożenia jej niedoborem?

Z poważaniem

Poseł Szymon Giżyński

(nr 9745)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie skandalicznych zaniedbań

Szanowny Panie Premierze!

18 września br. odbyła

się konferencja prasowa Naczelnej Prokuratury Woj-

skowej dotycząca przebiegu ekshumacji ciała z gdań-

skiego grobu Anny Walentynowicz i innej oﬁarypocho-

wanej na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.

Jednocześnie prokuratorzy wojskowi przyznali, że po-

nieważ nie wiedzą, kto leży w czterech kolejnych gro-

bach, konieczne będą następne cztery ekshumacje.

„Niestety analiza zgromadzonego materiału do-

wodowego wskazuje, że tego typu wątpliwości, czyli

dotyczące prawidłowości określenia tożsamości ciał

oﬁarkatastrofy,dotycząjeszczedwóchparciałoﬁar

katastrofy smoleńskiej.

W odniesieniu do tych osób

prokuratorzy podjęli również decyzje o wyjęciu ciał

z grobu i poddaniu ich ponownym badaniom” – po-

wiedział szef prowadzącej smoleńskie śledztwo Woj-

skowej Prokuratury Okręgowej w Warszawie.

Do

dnia dzisiejszego przeprowadzono więc pięć ekshu-

macji.

Doliczając zapowiedziane cztery, daje to liczbę

dziewięciu ekshumacji.

Ponieważ sytuacja jest niezwykle poważna, dla

rodzin oﬁarkatastrofynadSmoleńskiem–drama-

tyczna i traumatyczna, pragnę zapytać Pana Pre-

miera:

Jak jest możliwe, że dopiero po ponad dwóch la-

tach prowadzonego śledztwa trzeba aż ekshumacji,

aby mieć pewność, że właściwe ciała oﬁarspoczywa-

ją w przypisanych im grobach?

Kto personalnie odpowiada za zaniedbania, które

powstać musiały przecież jeszcze w Moskwie, w mo-

mencie przeprowadzania sekcji zwłok, kompromitu-

jące dziś Polskę w oczach całej światowej opinii?

Kto podjął decyzję o zakazie otwierania trumien

w Polsce, co z pewnością wykluczyłoby konieczność

dzisiejszych ekshumacji?

Z poważaniem

Poseł Szymon Giżyński

238

Interpelacja

(nr 9746)

do ministra gospodarki

w sprawie prywatyzacji Jastrzębskiej Spółki

Szanowny Panie Ministrze!

W 1997 r. pracowni-

cy JSW zostali poinformowani, że podstawowym

warunkiem otrzymania akcji JSW jest złożenie sto-

sownego akcesu – oświadczenia o zamiarze nabycia

w przyszłości akcji JSW.

Po 14 latach uchwałą właściciela z 12 maja 2011 r.

postanowiono emitować i wydać dla części załogi do-

datkowo akcje serii C oraz D. Akcje serii C były jed-

nak liczone korzystniej, gdyż obejmowały okres pracy

w JSW oraz w spółkach córkach.

Ponadto ww. uchwa-

łą właściciela wybrane grupy pracownicze otrzymały

możliwość rezygnacji z akcji ustawowych w celu obję-

cia korzystniejszych akcji JSW innych serii.

Niestety, tej możliwości nie stworzono dla wszyst-

kich grup pracowników, co doprowadziło do wielu

sytuacji absurdalnych.

Pracownicy, którzy w 1997 r.

nie podpisali stosownych akcesów objęcia akcji usta-

wowych, lub pracownicy znacznie młodsi, z bardzo

krótkim stażem pracy otrzymali często pełne pakie-

ty akcji pracowniczych (seria C była wydana w wy-

miarze 100% w porównaniu z akcją serii A) w sto-

sunku do pracowników, którzy zawierzyli informa-

cjom z 1997 r., a którzy to dla odmiany za identyczny

staż pracy, liczony jak dla serii C, otrzymali tylko

ułamkowe części całego pakietu, pomimo że powinni

otrzymać pełne pakiety.

Takie wprowadzenie pracowników w błąd kłóci

się z obowiązkiem rzetelnego i prawdziwego informo-

wania pracowników przez strony organizujące pry-

watyzację i podważa zaufanie społeczne do instytucji

odpowiedzialnych za ten proces.

1.

Czy istnieje możliwość przyznania jakiejkol-

wiek gratyﬁkacji pracownikom, którzy zawierzyli

informacjom z 1997 r., złożyli stosowny akces – oświad-

czenie o zamiarze nabycia w przyszłości akcji JSW

i otrzymali tylko ułamkowe części całego pakietu ak-

cji w stosunku do tych, którzy otrzymali pakiety se-

rii C?

2.

Jak realizowana jest idea sprawiedliwości spo-

łecznej i po prostu ludzkiej uczciwości w stosunku do

osób, które wiele lat pracowały w JSW SA, a otrzy-

mały jedynie część pakietu akcji – pakiety serii A,

w relacji do tych, którzy otrzymali pakiety serii C?

Poseł Grzegorz Matusiak

Jastrzębie-Zdrój, dnia 26 września 2012 r.

Interpelacja

(nr 9747)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie bazy laboratoryjnej

Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów

Ochrony Konkurencji i Konsumentów realizują obo-

UOKiK znajduje się dziewięć laboratoriów, które zaj-

mują się m.in. badaniami: żywności oraz jej zafałszo-

wań, bezpieczeństwa zabawek, wyrobów włókienni-

czych, jakości paliw i chemii gospodarczej.

Laborato-

ria wykonują przede wszystkim badania na zlecenie

prezesa UOKiK i Inspekcji Handlowej.

W latach

2000–2005 dokonano sukcesywnego zakupu sprzętu

do laboratoriów urzędu, niemniej wciąż niezbędne są

dalsze zakupy wysłużonych już urządzeń pomiaro-

przekazane na działalność UOKiK będą o 4 mln niż-

sze w stosunku do roku 2012.

Takie działanie będzie

miało znaczący wpływ na możliwości doposażenia

bądź wymiany starego sprzętu, pochodzącego jeszcze

z lat 90.

W 2011 r. prezes UOKiK oraz Inspekcja Han-

dlowa zleciły badania produktów objętych dyrek-

tywą niskonapięciową (LVD) zgodnie z rozporzą-

dzeniem ministra gospodarki z dnia 21 sierpnia

2007 r. w sprawie wymagań dla sprzętu elektrycz-

nego (Dz. U. Nr 155, poz. 1089), które zostały zakoń-

czone wydaniem raportu.

Wyniki wskazują na ko-

nieczność stałej kontroli tego obszaru rynku.

Bada-

nia laboratoryjne zostały przeprowadzone w jednost-

kach zewnętrznych, co wiązało się z dużymi wydat-

kami UOKiK oraz Inspekcji Handlowej.

Wydaje się zasadne, aby UOKiK posiadał własne

laboratorium elektryczne, co pozwoliłoby na zwięk-

szenie ilości badanych próbek, a tym samym wpły-

wało na większe bezpieczeństwo obywateli.

Koszty

utworzenia laboratorium elektrycznego prezes UOKiK

szacuje na kwotę 5,5 mln zł.

W trakcie rozpatrywania wykonania budżetu za

rok 2011 r. w pracach Komisji Gospodarki czynny

udział brała prezes UOKiK.

Członkowie komisji wy-

soko ocenili realizację zadań w tym okresie, a także

zwrócili uwagę na potrzebę dalszego rozwoju tej in-

stytucji, od sprawnego funkcjonowania której zależy

bezpieczeństwo i komfort konsumentów.

W związku z powyższym uprzejmie prosimy

pytania:

nansów zapisało w budżecie na 2013 r. mniejsze środ-

ki, w wysokości 4 mln zł, na działalność UOKiK?

239

2.

Czy rząd planuje w świetle powyższych argu-

mentów zapisać dodatkową kwotę dla UOKiK oraz

Inspekcji Handlowej na utworzenie laboratorium

elektrycznego?

Łączymy wyrazy szacunku

Posłowie Maks Kraczkowski

(nr 9748)

do ministra zdrowia

w sprawie zadłużania się szpitali

w instytucjach ﬁnansowych

Szanowny Panie Ministrze!

Zgodnie z uzyskany-

mi informacjami polskie szpitale zaciągają coraz wię-

cej kredytów w tzw. parabankach, tj. instytucjach

ﬁnansowych,któreproponujądużogorszewarunki

niż oferty banków.

Szpitale na koniec czerwca br. po-

siadały zadłużenie w wysokości ok. 10,5 mld zł,

a NFZ – 690 mln zł deﬁcytu.

Jednym z przykładów potwierdzających bardzo

wysokie koszty kredytów jest Centrum Zdrowia

Dziecka, które płaci roczne odsetki w wysokości 12%

(10 mln zł).

lenie odpowiedzi na niżej wymienione pytania:

1.

Czy Pański resort planuje wprowadzić zmiany

systemowe w przepisach dotyczących zasad korzysta-

nia z usług instytucji ﬁnansowychprzezszpitale?

2.

Czy ministerstwo prowadzi wykaz szpitali ko-

rzystających z usług instytucji ﬁnansowych?

Jeżeli

tak, to prosimy o wykaz szpitali, które zaciągnęły

kredyty w instytucjach ﬁnansowych, z podaniem

kwot zadłużenia oraz warunków spłaty, m.in. takich

jak wysokość prowizji oraz oprocentowanie.

3.

W jaki sposób zamierza Pan pokryć deﬁcytNFZ

za 2011 r.?

Czy przewiduje się przeobrażenie szpitali

w spółki handlowe?

Jeżeli tak, to prosimy o podanie

listy szpitali planowanych lub objętych tym proce-

sem, z podaniem bieżącej sytuacji ekonomicznej po-

szczególnych jednostek.

Łączymy wyrazy szacunku

Posłowie Maks Kraczkowski

(nr 9749)

do prezesa Rady Ministrów

Szanowny Panie Premierze!

Z informacji, które

pojawiły się w „Dzienniku Gazecie Prawnej” wynika,

że w ramach przepisów dotyczących wieku emerytal-

nego pominięto zmianę regulacji dotyczących możli-

wości zwalniania pracowników wraz z osiągnięciem

65. roku życia.

Według relacji prasowych kwestia do-

tyczy wykładowców, pracowników samorządów,

urzędników służby cywilnej oraz pracowników urzę-

dów państwowych.

Powyższa sytuacja może dopro-

wadzić do zwalniania pracowników przed osiągnię-

ciem podwyższonego wieku emerytalnego.

W związ-

1.

W przypadku jakich zawodów obecne przepisy

pozwalają na zwolnienie pracownika z momentem

osiągnięcia 65. roku życia?

Prosimy o przedstawienie

pełnej listy zawodów.

2.

Czy rząd podjął działania legislacyjne dotyczą-

ce zmiany przepisów dotyczących wyżej wskazanej

kwestii?

Jeżeli tak, to jaki jest dokładny harmono-

gram działań legislacyjnych w tym zakresie?

3.

Który resort odpowiedzialny jest za błędy, któ-

re doprowadziły do rażących zaniedbań legislacyj-

nych w wyżej wskazanym zakresie?

Czy zostaną wy-

ciągnięte konsekwencje wobec osób, które odpowie-

dzialne były za opracowanie przepisów?

Łączymy wyrazy szacunku

Posłowie Maks Kraczkowski

(nr 9750)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie potencjalnego wpływu

kryzysu ﬁnansowego w Hiszpanii

na kondycję sektora bankowego w Polsce

rynków prognozy hiszpańskiego rządu do niedawna

zakładały, że recesja w Hiszpanii miała osiągnąć

1,5% PKB dopiero w grudniu 2012 r.

Narastający

problem recesji gospodarczej wedle ostatnich rapor-

tów Banco de Espania wydaje się jednak zdecydowa-

nie poważniejszy.

Ostatnio prezentowane szacunki

240

mówią o znaczącym pogłębieniu się problemów go-

spodarczych i ﬁnansowychHiszpanii.

1.

Czy w kontekście problemów gospodarczych

Hiszpanii monitorowana jest przez rząd i KNF

kwestia wykupu pakietów obligacji rządowych tego

kraju przez hiszpańskie grupy kapitałowe obecne

na rynku bankowym w Polsce i innych krajach,

w aspekcie skali ﬁnansowejwykupuorazterminu

jego realizacji?

2.

Czy skala ryzyka obsługi zadłużenia mocno ob-

ciążonej ﬁnansowoHiszpaniiniestanowirealnego

zagrożenia dla podmiotów w naszym krajowym sek-

torze bankowym mających swoje siedziby macierzy-

ste w Hiszpanii?

Łączymy wyrazy szacunku

Posłowie Maks Kraczkowski

(nr 9751)

do ministra rozwoju regionalnego

w sprawie ministerialnej interpretacji

Szanowna Pani Minister!

Po 1997 r. wiele szpita-

li korzystało z dotacji unijnych m.in. na remonty pla-

cówek oraz doposażenie oddziałów w sprzęt medycz-

która zachęca samodzielne publiczne zakłady opieki

zdrowotnej do przekształcania się w spółki, oraz

przez wzgląd na ciężką sytuację publicznych placó-

wek medycznych coraz więcej SPZOZ-ów przekształ-

ca się w spółki ze stuprocentowym udziałem samo-

rządu lub nawet decyduje się na prywatyzację.

Zmiana formy własności szpitala może jednak po-

ciągać za sobą konieczność zwrotu unijnej dotacji.

Zagrożenie to istnieje w sytuacji, gdy Komisja Euro-

pejska uzna, że przerwana została trwałość projektu.

Artykuł 57 ust. 1 rozporządzenia Rady Unii Europej-

UE L.210/53) mówi, że trwałość projektu nie zostaje

zachowana, gdy ulega on znaczącej modyﬁkacji.

O znaczącej modyﬁkacji świadczą dwie przesłanki

– uzyskanie nieuzasadnionej korzyści przez podmiot

oraz zmiana formy własności placówki.

Zważywszy

na zmiany organizacyjne zachodzące w placówkach

medycznych, pojawiają się wątpliwości co do inter-

pretacji pojęcia nieuzasadnionej korzyści, jaką nowo

powstałe podmioty miałyby uzyskać.

W związku z opisaną sytuacją zapytuję: Jak Mi-

nisterstwo Rozwoju Regionalnego interpretuje po-

jęcie nieuzasadnionej korzyści?

Jakie działania od-

nośnie do sprzętu zakupionego dzięki dotacjom eu-

ropejskim mogą podejmować placówki medyczne, by

nie zostały zmuszone do zwrotu pozyskanych fun-

duszy?

Z poważaniem

Poseł Marek Łapiński

Warszawa, dnia 27 września 2012 r.

(nr 9752)

do ministra edukacji narodowej

Szanowna Pani Minister!

Wrocław otrzymał w bie-

żącym roku 6,5 mln zł z budżetu państwa na wspar-

cie edukacji 145 dzieci autystycznych.

Pieniądze te,

ok. 45 tys. zł na jedno dziecko, są im niezbędne.

Dzie-

ci autystyczne, aby mogły się rozwijać, muszą pozo-

stawać pod stałą opieką wielu specjalistów, tj. psy-

chologa, logopedy, a w szkole mieć zatrudnioną na

etacie asystentkę, która towarzyszy im w trakcie za-

jęć.

Koszty takiej opieki przekraczają możliwości

przeciętnej polskiej rodziny.

Subwencja oświatowa przeznaczona na dzieci au-

tystyczne nie traﬁa do placówek edukacyjnych,

w których uczą się dzieci, lecz do budżetu gminy, któ-

ra wydaje ją wedle uznania.

Ta sytuacja bardzo nie-

korzystnie odbija się na samych dzieciach, którym

szkoły i przedszkola nie są w stanie zapewnić koniecz-

nych dla ich prawidłowego rozwoju opieki i terapii.

Jakie przepisy regulują wysokość oraz sposób wy-

datkowania subwencji oświatowej dla dzieci z auty-

zmianę regulacji dających samorządom gminnym

tak aby pieniądze traﬁałybezpośredniodoplacówek

edukacyjnych i były „przypisane” do ucznia?

Z poważaniem

Poseł Marek Łapiński

241

Interpelacja

(nr 9753)

do ministra ﬁnansów

rolnym zmierzające do jego likwidacji

Szanowny Panie Ministrze!

W dniu 10 września

Kąty Wrocławskie w sprawie propozycji zmiany za-

pisów prawnych, które w opinii radnych z Kątów

Wrocławskich utrudniają bądź uniemożliwiają wy-

pełnianie przez samorząd zadań publicznych.

W pkt 5 pisma*

)

radni proponują zmianę regulacji,

na mocy których podatek rolny zostanie przekształ-

cony w podatek dochodowy.

O ile całość zysków

z podatku rolnego pozostaje w budżecie gminy, o tyle

wpływy z podatku dochodowego to 39,34% od osób

ﬁzycznychoraz6,71%odosóbprawnych.

Likwidacja

podatku rolnego odbije się zatem niekorzystnie na

ﬁnansachsamorządówgminnych.

Jaka jest opinia Ministerstwa Finansów w spra-

wie pkt 5 pisma burmistrza miasta i gminy Kąty

Z poważaniem

Poseł Marek Łapiński

(nr 9754)

do ministra edukacji narodowej

Szanowna Pani Minister!

W dniu 10 września

)

pisma radni proponują zmianę zasad

ﬁnansowaniapodwyżekdlanauczycieli,takbybyły

w 100% ﬁnansowaneprzezrząd.

Jaka jest opinia Ministerstwa Edukacji Narodo-

wej w sprawie pkt 4 pisma burmistrza miasta i gmi-

(nr 9755)

do ministra transportu,

w sprawie nowelizacji art. 4 ust. 2

W pkt 3 pisma*

)

radni proponują zmianę zapisów

lokatorów.

Konkretnie sugerują zmianę art. 4 ust. 2

ustawy, tak aby gmina nie miała obowiązku przyzna-

wać lokali zamiennych gospodarstwom domowym

w ciężkiej sytuacji mieszkaniowej, oraz zmianę

art. 18 w celu uwolnienia gminy od obowiązku do-

starczania na podstawie wyroku sądowego lokalu so-

cjalnego należącego do mieszkaniowego zasobu gminy

podmiotom spoza kręgu zasobów komunalnych.

Jaka jest opinia Ministerstwa Transportu, Bu-

downictwa i Gospodarki Wodnej w sprawie pkt 3 pi-

sma burmistrza miasta i gminy Kąty Wrocławskie

(nr 9756)

do ministra pracy i polityki społecznej

w zakresie postępowania egzekucyjnego

wobec dłużników alimentacyjnych

W pkt 2 pisma*

)

radni proponują zmianę przepi-

sów w zakresie postępowania egzekucyjnego wobec

osób niepłacących alimentów – wprowadzenie niead-

*

)

ministracyjnych trybów dochodzenia należności od

dłużników alimentacyjnych.

Jaka jest opinia Ministerstwa Pracy i Polityki Spo-

łecznej w sprawie pkt 2 pisma burmistrza miasta i gmi-

(nr 9757)

do ministra transportu,

W pkt 1 pisma radni proponują zlikwidowanie art. 35

ust. 1 i 4 oraz art. 37 ust. 1, 4 i 5 ustawy z dnia 27 mar-

czą renty planistycznej obowiązującej przy zbyciu

nieruchomości przez okres 5 lat, tak aby obowiązy-

wała ona również po upłynięciu okresu 5 lat.

Jaka jest opinia Ministerstwa Rozwoju Regional-

nego w sprawie pkt 1 pisma burmistrza miasta i gmi-

(nr 9758)

do ministra pracy i polityki społecznej

Szanowny Panie Ministrze!

Obecna sytuacja na

rynku pracy jest stosunkowo trudna, a stopa bezro-

bocia wynosi 12,4%, przy czym większość ekonomi-

się do 13%.

Bez pracy jest ponad 2 mln osób.

Z sondażu przeprowadzonego przez ABC Rynek

wynika, że 40% z 820 badanych jest zdania, iż po

utracie pracy miałyby problemy ze znalezieniem no-

wej pracy.

Największe obawy budzi fakt, że w następstwie

drugiej fali kryzysu więcej ﬁrmzapowiadazwolnie-

nia niż zatrudnienie (źródło: raport zatrudnienia

ManpowerGroup).

Masowe zwolnienia zapowiedzia-

ły już ﬁrmytakiejak:PolimexMostostal–731osób,

Hydrobudowa – 760 osób, zwolnienia planuje rów-

nież PZU.

Firmy, które dotychczas radziły sobie z kryzysem,

dziś poza zmianami personalnymi nie widzą innej

ścieżki prowadzenia działalności.

Urzędy pracy oferują środki pieniężne na rozpo-

częcie działalności gospodarczej jedynie poszczegól-

nym grupom, niebrane są pod uwagę osoby, które są

w wieku produkcyjnym, za sobą mają wieloletni staż

pracy, w owym czasie zostając bez pracy, są najbar-

dziej narażone na wykluczenie społeczne – popadają

w depresję, nałogi.

Kursy przebranżawiające dotyczą jedynie kilku

sektorów, najczęściej z zakresu pracy ﬁzycznej.

Chciałem zatem zapytać: Czy Ministerstwo Pracy

realizację programów przeciwdziałających pogarsza-

jącej się sytuacji na rynku pracy?

Czy zostaną podję-

te jakieś działania przeciwko wykluczeniu społeczne-

mu osób, które zostaną bez pracy, szczególnie w wie-

ku 50 plus oraz wśród młodzieży?

Czy ministerstwo

przygotowało jakiś plan zmian w programach ofero-

wanych przez urzędy pracy?

Niniejsza interpelacja podyktowana jest istotnym

problemem społecznym – zwiększającą się stopą bez-

robocia, a także zapowiadaną likwidacją kolejnych

miejsc pracy.

Z poważaniem

Poseł Marek Łapiński

(nr 9759)

do ministra pracy i polityki społecznej

Szanowny Panie Ministrze!

Obecnie w Polsce

można zaobserwować postępujący niż demograﬁczny.

W ciągu ostatnich 20 lat liczba urodzeń zmniejszyła

się o połowę, przy czym wskaźnik ten w dalszym cią-

gu maleje.

W roku 2004 w Polsce urodziło się 356 tys. dzieci,

prognoza na rok 2030 to 232 tys. narodzin (źródło:

raport GUS „Prognoza ludności do 2030 r.”), w tym

samym czasie 724 tys. dzisiejszych 23-latków będzie

zbliżać się do wieku emerytalnego.

243

Chciałbym zatem zapytać, jakie działania o charak-

terze polityki prorodzinnej i wsparcia młodzieży ma

zamiar podjąć Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej

w celu odwrócenia tego niekorzystnego trendu.

Z poważaniem

Poseł Marek Łapiński

(nr 9760)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Do wielu samorządów

w Polsce drogą pocztową traﬁływezwaniadozapłaty

za wykorzystanie projektu boiska typu „Orlik”.

We-

zwania te wystosowała wrocławska ﬁrmaArchiPlus,

która domaga się 100 tys. odszkodowania od każdej

z gmin, które bazowały na projekcie tej ﬁrmy.

Chciał-

bym zatem zapytać: Jakie w tej sprawie stanowisko

zajmuje Ministerstwo Sportu i Turystyki?

Niniejsze zapytanie podyktowane jest istotnym

problemem społecznym, gdyż boisk typu „Orlik” po-

wstało w całym kraju tysiące, większość samorządów

wykorzystała bazowy projekt ministerstwa.

Z poważaniem

Poseł Marek Łapiński

(nr 9761)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

Szanowny Panie Ministrze!

Niniejsza interpelacja

podyktowana jest istotnym problemem społecznym,

jakim jest przenoszenie się do KRUS, aby przy niż-

szych wpłatach ubezpieczenia rolniczego otrzymać

wyższą emeryturę.

Popularne stało się zjawisko wykupywania ziemi

o pow. powyżej 1 ha przez osoby, które mają niski

staż pracy, pracowały na czarno lub większość swo-

jego życia spędziły za granicą.

Oferty pośredników

w sprzedaży takich ziem, włącznie z załatwianiem

wszelkich formalności, zalewają Internet.

Szacuje

się, że budżet na 5 tys. wyłudzających osób wyda

ok. 1 mld zł.

Chciałbym zatem zapytać, czy ministerstwo pla-

nuje w jakiś sposób przeciwdziałać temu zjawisku.

Z poważaniem

Poseł Marek Łapiński

(nr 9762)

do ministra gospodarki

jest najdynamiczniej rozwijającym się sektorem od-

nawialnych źródeł energii w Polsce.

W połowie czerw-

ca 2011 r. w naszym kraju były 472 instalacje wiatro-

we (zarówno pojedyncze turbiny, jak i duże farmy)

o łącznej mocy 1389 MW (źródło: Urząd Regulacji

Energetyki).

Według rządowych planów w 2020 r. ich

moc ma wynosić 6650 MW.

Chciałbym zatem zapytać, dlaczego pozwolono

wytworzyć aż 10 GW mocy wiatrowej, jeżeli państwo

jest w stanie przyłączyć do krajowego systemu elek-

troenergetycznego jedynie 1 GW mocy wiatrowej.

Z poważaniem

Poseł Marek Łapiński

(nr 9763)

do ministra gospodarki

Szanowny Panie Ministrze!

W czasie jednego

z dyżurów poselskich dowiedziałam się, że korzysta-

nie przez zakłady energetyczne z nieruchomości nie-

stanowiących ich własności w postaci posadowienia

na nich słupów energetycznych wraz z podtrzymy-

waną przez nie trakcją lub też położenia podziem-

nych kabli jest rzadko kiedy uregulowane pod wzglę-

dem prawnym, jeśli nie rzec, że w ogóle.

Czasy, w których doszło do powstania tych insta-

lacji, sięgają nawet lat 50. i 60.

Bywało tak, że wła-

ściciele, na których nieruchomości je posadowiono,

nie mieli nic do powiedzenia.

Prace te związane były

najczęściej z tzw. elektryﬁkacjąmiastiwsi.

244

Obecnie wielu właścicieli tych nieruchomości pró-

buje dochodzić odszkodowania za zajęcie ich nieru-

chomości przez zakłady energetyczne, które są na-

stępcami Skarbu Państwa.

Zdarza się, że osoba, któ-

ra ma niewielką nieruchomość, poprzez posadowienie

na niej słupów energetycznych jest pozbawiona moż-

liwości pełnego władztwa nad jej rzeczą.

Z uwagi na

tzw. strefy ochronne nie uzyska np. pozwolenia na

budowę domu.

Zapoznałam się z zagadnieniem dotyczącym tego

typu spraw sądowych, a zwłaszcza z dorobkiem orzecz-

nictwa sądów powszechnych i Sądu Najwyższego.

Szczególne zastrzeżenia osób dochodzących odszko-

dowania za posadowienie słupów energetycznych na

ich nieruchomościach budzi możliwość doliczania

przez zakłady energetyczne czasu posiadania przed

rokiem 1989 do okresu zasiedzenia służebności prze-

syłu i tym samym zniweczenie ich roszczeń.

Nie chciałabym oczywiście ingerować w sferę wła-

dzy sądowniczej i polemizować z zapadającymi orze-

czeniami.

Dostrzegam jednak istniejący problem

i rozumiem uzasadnione roszczenia części osób, na

których nieruchomościach posadowione są naziemne

lub podziemne linie energetyczne.

tarzach przesyłowych.

Proszę zatem o wskazanie, czy

każda z osób, na której nieruchomości zostały posado-

wione linie energetyczne, będzie mogła uzyskać jakie-

kolwiek wynagrodzenie z tego tytułu, czy znaczenie

będzie miał okres w jakim nastąpiła ta budowa.

Czy

na gruncie tej ustawy dojdzie do uregulowania praw

właścicieli i przedsiębiorstw energetycznych związa-

nych z istniejącymi już budowlami?

Jak te uregulowa-

nia będą się miały do obowiązującej regulacji w zakre-

sie ustanawiania służebności przesyłu, które mogą

być ustanawiane zarówno z wniosku właściciela, jak

i przedsiębiorstwa energetycznego?

Z poważaniem

Poseł Iwona Kozłowska

Warszawa, dnia 27 września 2012 r.

(nr 9764)

do ministra transportu,

w sprawie dalszych losów

ców wynikających z realizacji udzielonych zamówień

publicznych została przyjęta przez Sejm RP 28 czerw-

ca br., ostatecznie została też podpisana przez prezy-

denta RP.

Jednocześnie prezydent RP zdecydował

o złożeniu wniosku do Trybunału Konstytucyjnego

niektórych przepisów tejże ustawy z ustawą zasad-

niczą.

Zakłada ona, że małe i średnie ﬁrmy,atakżemi-

kroprzedsiębiorstwa, które pracowały przy budowie

mogły zwrócić się o nią do generalnego dyrektora

rzy nie zapłacili.

Obecnie przedsiębiorcy nie wiedzą, ile jeszcze cza-

su minie, nim procedura przewidziana przez przed-

miotową ustawę znajdzie zastosowanie.

Część z nich

w związku z postanowieniami o ogłoszeniu upadłości

likwidacyjnej lub układowej niektórych z głównych

wykonawców autostrad, obawiając się, że i tak nie

uda im się zaspokoić z majątku upadłych albo nastą-

pi to w dalekiej przyszłości, zamierza już dziś wystą-

pić na drogę sądową przeciwko odpowiedzialnemu

solidarnie Skarbowi Państwa (statio ﬁsciGeneralna

Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad).

niu poszkodowanych podwykonawców przy budowie

dróg krajowych i autostrad: Ile jeszcze czasu muszą

czekać na wejście w życie nowo uchwalonych przepi-

sów, które miały ich uchronić przed bankructwem?

Z poważaniem

Poseł Iwona Kozłowska

(nr 9765)

do ministra sprawiedliwości

245

cze wypłacone na rachunek beneﬁcjenta,zaśkomor-

Z poważaniem

Poseł Jerzy Rębek

Warszawa, dnia 27 września 2012 r.

(nr 9766)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

w sprawie dramatycznej sytuacji

Muzeum Techniki w Warszawie

Zwracam się do Pana Ministra w tej sprawie,

a nie do innego organu władzy publicznej, gdyż to

Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego jest

właściwym ministerstwem w sprawach opieki nad

kulturą, w tym nad kulturą techniczną, która jest

jednym z kluczowych składników naszej tożsamości

narodowej we współczesnym świecie, opartym na

rozwoju technologicznym.

Skontaktowali się ze mną pracownicy Muzeum

Techniki w Warszawie, którzy poinformowali mnie

o dramatycznej sytuacji ich placówki muzealnej, za-

grożonej bankructwem i eksmisją z zajmowanych

pomieszczeń w Pałacu Kultury i Nauki, gdzie mieści

się siedziba muzeum.

Jest to bowiem pierwszy rok,

w którym Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższe-

go od 8 lat dotujące tę jednostkę muzealną odmówiło

przyznania środków na jej działalność.

Po licznych

interwencjach Minister Kultury ostatecznie przyznał

środki w wysokości znacznie mniejszej, niż są nie-

zbędne do funkcjonowania muzeum i zapowiedział,

że jest to już bezwzględnie ostatnia dotacja, a zatem

od stycznia 2013 r. nie będzie jakichkolwiek perspek-

tyw na dalsze funkcjonowanie tej placówki muzeal-

nej, jeśli nie zostaną wypracowane – przy udziale

Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego – roz-

wiązania systemowe.

Muzeum Techniki w Warszawie powstało w 1956 r.

Do tego czasu zgromadziło ponad 15 tys. eksponatów,

w tym wiele o unikalnej wartości dla kultury tech-

nicznej nie tylko naszego kraju, ale i całego świata.

Można tu obejrzeć m.in. oryginalny szybowiec z 1894 r.,

którym latał Otto Lilienthal, pionier lotnictwa, ma-

szynę szyfrującą Enigma, pierwszą ręczną kamerę

reporterską na świecie konstrukcji Kazimierza Pró-

szyńskiego, warszawski tramwaj konny z końca XIX w.,

prototypowe podwozie samochodu Lux Sport z lat

30., a także najstarsze adaptery, gramofony i szafy

grające, które w wielu przypadkach wciąż działają

dzięki trosce pracowników muzeum.

Obecnie właścicielem Muzeum Techniki w War-

szawie jest Federacja Stowarzyszeń Naukowo-Tech-

nicznych – Naczelna Organizacja Techniczna (FSNT-

-NOT), a zatem – w świetle prawa – podmiot prywat-

ny, który odpowiada za sytuację ﬁnansowąplacówki.

Problem polega na tym, że utrzymanie muzeum

znacznie przekracza możliwości ﬁnansowe FSNT-

-NOT.

Właściciel nigdy nie był w stanie wesprzeć

placówki kwotą wyższą niż 100 tys. zł, gdy tymcza-

sem deﬁcytwtegorocznymbudżecieMuzeumTech-

niki wynosi ok. 2,5 mln zł.

Dlaczego po stronie Ministra Kultury i Dziedzic-

twa Narodowego, będącego współorganizatorem kil-

kunastu muzeów, nie ma woli, aby poszerzyć tę listę

o Muzeum Techniki w Warszawie, jak wynika z od-

powiedzi resortu na wcześniejsze pisma kierowane

w tej sprawie?

Czy negatywne stanowisko minister-

stwa wynika wyłącznie z trudnej sytuacji budżetu

państwa?

Skoro Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowe-

go ma świetne doświadczenie w prowadzeniu insty-

tucji kultury z podmiotami prywatnymi (np. Mu-

zeum Marszałka Piłsudskiego w Sulejówku), czy

może Pan Minister rozważyć podjęcie rozmów w tej

sprawie z FSNT-NOT, ewentualnie także z Minister-

stwem Nauki i Szkolnictwa Wyższego, któremu tak-

że powinno zależeć na uratowaniu tej placówki?

Czy

MNiSW już określiło swoje stanowisko wobec proble-

mów Muzeum Techniki w Warszawie?

Czy z racji ustawowego obowiązku opieki nad sze-

roko rozumianą kulturą może Pan Minister podjąć

rozmowy z samorządem Warszawy lub samorządem

województwa śląskiego, który podobno wyraził zain-

teresowanie tym muzeum, aby – w pełnym porozumie-

niu z FSNT-NOT – rozważyć możliwość zaangażowa-

nia się w tę placówkę, w sensie organizacyjnym i ﬁ-

nansowym, któregoś z wymienionych samorządów?

Poseł Artur Górski

Warszawa, dnia 27 września 2012 r.

246

Interpelacja

(nr 9767)

do ministra zdrowia

w sprawie kontroli dystrybucji alkoholi

w związku z masowymi zatruciami

alkoholem metylowym

Szanowny Panie Ministrze!

W ostatnim czasie

zmarło kilka osób po spożyciu alkoholu metylowego

na terenie województwa śląskiego.

Jak ustalono, oso-

by te spożywały alkohol legalnie przywieziony z Re-

publiki Czeskiej.

Dlatego pytamy Pana Ministra:

1.

Jakie standardowe formy kontroli są prowadzo-

ne w Polsce w zakresie kontroli produkcji, jak rów-

nież dystrybucji alkoholu spożywczego?

2.

Czy w Polsce są opracowane normy związane

z zewnętrzną kontrolą wytwórni alkoholu w zakresie

pobierania i przechowywania próbek?

3.

Jakie są podstawy prawne badania poza wery-

ﬁkacjąnaklejekakcyzyzawartościopakowańalko-

holi wwożonych na teren RP?

Poseł Piotr Chmielowski

oraz grupa posłów

Warszawa, dnia 27 września 2012 r.

(nr 9768)

do ministra środowiska

ochrony siedlisk Szachownica znajdujący się na tere-

nie gminy Lipie obejmuje rezerwat przyrody i jaski-

nię, w której ze względu na panujące w niej różnorod-

ne warunki termiczne i ogromną liczbę dogodnych

kryjówek zimuje duża liczba nietoperzy będących

przedmiotami ochrony programu Natura 2000.

Ob-

szar ten jako jedno z największych zimowisk nieto-

perzy w Polsce z pewnością jest atrakcyjny turystycz-

nie dla wielu miłośników przyrody.

Dlatego pytamy Pana Ministra:

chownica jest przygotowany infrastrukturalnie (ozna-

czenia, ścieżki, kładki na przeprawach, miejsca po-

stoju i odpoczynku, sanitariaty itp.) do przyjęcia

3.

Czy gmina Lipie korzysta ﬁnansowonaobec-

ności na jej terenie ww. obszaru?

Poseł Piotr Chmielowski

oraz grupa posłów

(nr 9769)

do ministra środowiska

ochrony siedlisk Stawiska znajdujący się na terenie

gminy Lipie to niewielki kompleks leśny reprezento-

wany w głównej mierze przez grąd środkowoeuropej-

ski i grąd subkontynentalny.

W starym drzewostanie

duży udział mają pomnikowe okazy dębów szypułko-

wych, które stanowią miejsce występowania pachni-

cy dębowej.

Obszar ten z pewnością jest atrakcyjny

turystycznie dla wielu miłośników przyrody.

jest przygotowany infrastrukturalnie (oznaczenia,

(nr 9770)

do ministra zdrowia

w sprawie utylizacji odpadów medycznych

Szanowny Panie Ministrze!

Media donoszą, że

w szpitalu w Opatowie odpady medyczne są niepra-

widłowo utylizowane.

Co więcej, mówi się, że proce-

der wyrzucania odpadów medycznych do kanalizacji

mógł trwać już jakiś czas.

Dlatego pytam Pana Ministra:

1.

Czy szpital w Opatowie posiada odpowiednie

pomieszczenia i sprzęt do utylizacji odpadów me-

dycznych?

247

2.

Dlaczego obowiązek katalogowania odpadów

nie jest przestrzegany w szpitalu w Opatowie?

3.

Kto sprawuje kontrolę nad katalogowaniem

tych odpadów?

Poseł Piotr Chmielowski

oraz grupa posłów

(nr 9771)

do prezesa Rady Ministrów

selskiego zgłaszają się zarówno rodzice dzieci, jak

mózgowym w sprawie konieczności okresowego sta-

wiennictwa przed komisją lekarską.

Jak się okazuje,

mimo że jednostka chorobowa, jaką jest wspomniane

dziecięce porażenie mózgowe, nie jest terminowa, po-

nieważ nie ma możliwości, by została wyleczona, to

rodzice są wzywani wraz z dziećmi co pewien okres

czasu (różny w zależności od komisji) na badania.

Jak

się dowiedziałem, stawienie się przed komisję jest

obowiązkowe, ponieważ jego brak w konsekwencji

oznacza nieprzyznanie orzeczenia o niepełnospraw-

ności na kolejny okres czasu.

Jak zgodnie twierdzą

rodzice, jest to dość uciążliwe w bardzo wielu przy-

padkach, ze względu na poważny przebieg choroby,

ale również po prostu upokarzające, gdy kolejny raz

muszą udowadniać, że choroba nie ustąpiła i nie ma

możliwości, by uległa cofnięciu.

z pytaniem, czy rozważana jest zmiana przepisów,

która spowoduje, że orzeczenie o niepełnosprawności

w przypadku nieuleczalnych chorób będzie przyzna-

wane bezterminowo?

Z poważaniem

Poseł Artur Dunin

Zgierz, dnia 27 września 2012 r.

Interpelacja

(nr 9772)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

Od kilku lat w związ-

ku z organizacją imprezy Euro 2012, której Polska

była współorganizatorem, szczególnie nasiliły się dzia-

łania wobec stadionowych chuliganów.

Premier, jak

i media z dumą podkreślali wielki sukces organizacyj-

ny, w tym również Policji w zabezpieczeniu imprezy.

Organizacja mistrzostw Europy spowodowała duży

skok cywilizacyjny w infrastrukturze stadionowej,

jaką obecnie posiadamy w Polsce.

Wprawdzie w wo-

jewództwie śląskim nie odbył się żaden mecz wspo-

mnianej imprezy, ale również i tu mamy do czynienia

z rozbudową stadionów.

Pierwszym gotowym i w peł-

ni spełniającym wszystkie wytyczne FIFA, UEFA

oraz bardzo restrykcyjnej ustawy o bezpieczeństwie

imprez masowych jest stadion miejski w Gliwicach,

na którym mecze rozgrywa miejscowy Piast.

Kolejne

obiekty są w przygotowaniu bądź już w fazie budowy

w Zabrzu, Bielsku-Białej, Tychach, jak również naj-

większy w województwie śląskim Stadion Śląski

przechodzi gruntowną modernizację.

Niepokojącym

jest jednak w moim odczuciu fakt złej woli bądź na-

wet represji śląskiej Policji w stosunku do kibiców

piłkarskich w regionie.

Dotyczy to szczególnie nega-

tywnej opinii Policji w sprawie kibiców z Zabrza, któ-

rzy nie mogli uczestniczyć w grupie zorganizowanej

w meczu GKS Piast Gliwice – KS Górnik Zabrze na

stadionie miejskim w Gliwicach.

Podkreślam – pierw-

szym na Śląsku nowym obiekcie spełniającym wszel-

kie wymogi bezpieczeństwa.

Jeszcze bardziej niepo-

kojąca jest zapowiedź braku zgody na wpuszczanie

kibiców przyjezdnych na tzw. mecze derbowe, którą

tłumaczy się tym, że są to mecze podwyższonego ry-

zyka.

Nie można pod pretekstem walki z chuligań-

stwem stosować działań represyjnych wobec całej

grupy kibiców piłkarskich chcących zgodnie z Kon-

stytucją Rzeczypospolitej Polskiej skorzystać z prawa

do udziału w wydarzeniu sportowym, kulturalnym.

Z uzyskanych przeze mnie informacji, szczególnie zła

sytuacja panuje w Gliwicach, gdzie podczas ostatnie-

go meczu sparingowego pomiędzy Piastem Gliwice

a Borussią Dortmund aresztowano kibica, który

usiadł na innym miejscu, niż miał wskazane na za-

kupionym bilecie.

Również wcześniej członkowie

klubu kibica wskazywali na brak dobrej woli zarów-

no ze strony delegata PZPN, jak i Policji przed me-

czem pomiędzy drużynami Piasta Gliwice a Pogonią

Szczecin.

Doszło wówczas do przeszukania, mimo

braku obecności żadnego z przedstawicieli kibiców,

magazynu zajmowanego przez klub kibica pod pre-

tekstem szukania materiałów pirotechnicznych.

Wobec przykładów takich działań śląskiej Policji,

o wyraźnym charakterze represyjnym, oraz braku

248

dobrej woli w stosunku do kibiców trudno nie oprzeć

się wrażeniu, że obecnie i tak bardzo niska frekwen-

cja będzie jeszcze niższa.

Gdyż mało kto będzie miał

ochotę płacić za wejście na stadion, na którym będzie

czuł się jak w państwie totalitarnym, gdzie za każdy

nieostrożny ruch spotyka go kara w postaci aresztu,

grzywny oraz sądu.

sprawie?

2.

Czy wspomniane działania są spowodowane

ewentualną słabością śląskiego garnizonu Policji,

który nie jest przygotowany do zabezpieczenia me-

czów uznanych przez siebie jako podwyższonego ry-

zyka, czy rzeczywiście wobec wspomnianych grup

mają być stosowane formy represji zbiorowej?

3.

Czy śląska Policja oprócz wykazanych do tej

pory działań o charakterze siłowym i represyjnym

ma również w planach inne metody rozwiązywa-

nia tzw. stadionowego chuligaństwa?

Posłowie Marek Stolarski

i Artur Górczyński

Gliwice, dnia 27 września 2012 r.

Interpelacja

(nr 9773)

do ministra transportu,

w sprawie wprowadzanych zmian

dotyczących egzaminów na prawo jazdy

Szanowny Panie Ministrze!

Od nowego roku

wprowadzane są nowe zmiany dotyczące egzaminów

na prawo jazdy, w związku z tym szykują nam się

prawdziwy chaos i rewolucja, na które nikt dzisiaj nie

jest przygotowany.

W styczniu 2013 r. w życie wcho-

dzi rozporządzenie ministra transportu, budownic-

twa i gospodarki morskiej, zgodnie z którym insty-

tucje zajmujące się wydawaniem prawa jazdy powin-

ny posiadać odpowiedni system teleinformatyczny.

Problem w tym, że żaden z wojewódzkich ośrodków

ruchu drogowego nie posiada jeszcze takiego syste-

mu.

Nowy system ma służyć wymianie informacji,

m.in. o kandydatach na kierowcę.

Bez niego nie bę-

dzie możliwe zdanie egzaminu.

Wszyscy kursanci

będą mieli swoje numery w nowym systemie oraz

zostanie opracowana nowa forma egzaminu, w której

będzie więcej pytań egzaminacyjnych, które będą

wyświetlane w formie ﬁlmulubzdjęcia,czyliprzed-

stawiona będzie konkretna sytuacja na drodze.

Poza

tym zmieni się system obiegu dokumentów.

Zostanie

utworzona baza kierowców, co ma wyeliminować bie-

ganie od ośrodka szkolenia do wojewódzkiego ośrod-

ka ruchu drogowego i urzędu miasta.

Ustawa o kie-

rujących pojazdami wyszła w styczniu 2011 r., a roz-

porządzenie opublikowano na początku września.

To

zbyt mało czasu na wprowadzenie zmian.

W związku z tymi zmianami mam do Pana Mini-

stra następujące pytania:

1.

Dlaczego nie zostało rozpoczęte wcześniej po-

stępowanie przetargowe i określenie specyﬁkacji

istotnych warunków zamówienia przez wojewódzkie

ośrodki ruchu drogowego, tak aby uniknąć niepo-

trzebnych problemów organizacyjnych?

2.

Kiedy możemy się spodziewać rozstrzygnięcia

postępowania przetargowego i określenia specyﬁka-

cji istotnych warunków zamówienia?

Poseł Jerzy Borkowski

Warszawa, dnia 27 września 2012 r.

(nr 9774)

do ministra edukacji narodowej

Szanowna Pani Minister!

Początek roku szkolne-

go już za nami, a niewidome i słabowidzące dzieci nie

mają z czego się uczyć.

Z informacji, jakie można do-

czytać w prasie, wynika, że problem ten dotyczy kil-

ku tysięcy dzieci w Polsce.

Od kiedy została wprowa-

dzona reforma na poziomie nauczania szkoły pod-

stawowej i gimnazjum i zmieniła się podstawa pro-

gramowa w 2007 r., to książki nie zostały wydruko-

wane.

Dzieci posiadające złożone i nieuleczalne

wady wzroku, nadwzroczność, astygmatyzm oraz

płaskie widzenie mają ogromny z tym problem, wad

które posiadają, nie da się skorygować okularami,

więc problem braku podręczników dla tych uczniów

jest bardzo istotny.

Adaptacją tych podręczników

zajmuje się Ministerstwo Edukacji Narodowej

i twierdzenie jednego z przedstawicieli że: podręcz-

nik nie jest obowiązkowym elementem procesu na-

uczania, a tylko pomocą naukową, jest nie do zaak-

ceptowania.

W związku z tym bardzo istotnym pro-

blemem, jaki się pojawił, mam do Pani Minister

następujące pytania:

1.

Jak mają nauczyciele lub rodzice dzieci słabo-

widzących lub niewidomych uczestniczyć w procesie

edukacyjnym, jeśli nie ma do tego podstawowej po-

mocy dydaktycznej, jaką jest podręcznik?

2.

Jakie plany działania i rozwiązania tego pro-

blemu ma Ministerstwo Edukacji Narodowej?

Poseł Jerzy Borkowski

249

Interpelacja

(nr 9775)

do ministra zdrowia

w sprawie badania schorzeń narządu wzroku

Szanowny Panie Ministrze!

Blisko 50% dzieci

w przedszkolach nie zostało nigdy zbadane przez

okulistę, a blisko 40% nie miało też badanej ostrości

skich i zagłębiowskich przedszkolach.

Zdaniem spe-

cjalistów schorzenia narządu wzroku należą do naj-

częstszych zaburzeń u dzieci w wieku przedszkolnym.

poczynających naukę dzieci.

Na pierwsze badanie

okulistyczne dzieci traﬁajązbytpóźno,żebymożna

ści, że trzeba małe dzieci badać okulistycznie.

1.

Jakie jest stanowisko Ministra Zdrowia w wy-

żej opisanej sprawie?

2.

Czy ministerstwo rozważa bezwzględnie pod-

dawać dzieci badaniom bilansowym, a podczas takie-

go badania w wieku 4 lat pediatra mógłby sprawdzić

zdrowia?

3.

Czy Ministerstwo Zdrowia planuje opracować

akcję informacyjną, tak by traﬁćdoświadomościro-

dziców i pediatrów?

Plakaty i ulotki mogłyby się zna-

leźć na oddziałach noworodkowych, w przedszkolach,

Poseł Jerzy Borkowski

(nr 9776)

do ministra ﬁnansów

w sprawie wprowadzanych zmian

organizacyjnych w Pierwszym Śląskim

Urzędzie Skarbowym w Sosnowcu

powiedzi, jaką otrzymałem od Ministra Finansów,

na interpelację nr 7608 w sprawie sygnałów o naru-

szaniu przepisów prawa pracy mam do pana Ministra

pytanie uzupełniające w następującej sprawie: Czy

były w ostatnim czasie przeprowadzane zmiany or-

ganizacyjne z polecenia Ministerstwa Finansów

w zatrudnieniu podległych pracowników w Pierw-

przy ul. Braci Mieroszewskich 97 oraz ilu pracowni-

ków te zmiany bezpośrednio dotyczyły?

Poseł Jerzy Borkowski

(nr 9777)

do ministra pracy i polityki społecznej

dodatkowych środków ﬁnansowych

robocia zarówno w ujęciu rocznym, jak i miesięcz-

nym.

Mniejsza niż przed miesiącem, ale większa niż

wyrejestrowano z urzędów pracy.

Jak informuje

br. i analogicznego okresu ubiegłego roku wzrosła

od ukończenia nauki.

W końcu sierpnia 2012 r. do

przednim miesiącu br. i analogicznym okresie ubie-

głego roku.

Liczba bezrobotnych zarejestrowanych

1964,7 tys. osób (w tym 1052,5 tys. kobiet) i była wyż-

sza niż przed miesiącem o 11,5 tys. osób (tj. o 0,6%).

W ujęciu rocznym wzrosła o 109,4 tys. (w analogicz-

nym okresie 2011 r. zanotowano spadek o 7,8 tys.,

tj. o 0,4%).

Bezrobotni zarejestrowani w urzędach

wilnej ludności aktywnej zawodowo (w lipcu 2012 r.

– 12,3%, w sierpniu 2011 r.

– 11,8%).

Dziś już wiemy,

minister ﬁnansówzgodziłsięnaprzekazanie0,5mld

zł z Funduszu Pracy na ﬁnansowanieprzezurzędy

pracy zadań na rzecz aktywizacji bezrobotnych.

następujące pytanie: Jakie działania planuje Mini-

sterstwo Pracy i Polityki Społecznej w związku

z przekazanymi dodatkowymi środkami ﬁnansowy-

mi w celu zmniejszenia bezrobocia i aktywizacji osób

bezrobotnych?

Poseł Jerzy Borkowski

(nr 9778)

do ministra ﬁnansów

w sprawie uruchomienia środków

Szanowny Panie Ministrze!

W Polsce mamy zare-

jestrowanych ponad 1 mln 600 tys. przedsiębiorców,

którzy są obciążeni specjalnym podatkiem na tzw.

Fundusz Pracy w wysokości 2,45% płacy każdego

pracownika.

Obecnie na koncie jest zgromadzonych

250

już prawie 6 mld zł środków ﬁnansowychpochodzą-

cych w 90% właśnie od przedsiębiorców, i gromadzone

są w celu zwalczania bezrobocia w naszym kraju.

Z informacji, jakie można powszechnie uzyskać, wie-

my, że Ministerstwo Finansów przeznaczyło na ten cel

1.

Dlaczego te środki ﬁnansowe odprowadzane

przez przedsiębiorców w postaci podatku na tzw.

Fundusz Pracy nie są przeznaczane w całości na wal-

kę z skutkami bezrobocia i aktywizację osób bezro-

botnych?

2.

Przedsiębiorcy obciążeni taką składką nie two-

sterstwo nie uważa, że należy zmniejszyć to obciąże-

nie, co znacznie wpłynie na wzrost zatrudnienia?

3.

Czy przewidywane są dodatkowe środki na rok

2013 z Funduszu Pracy na walkę z rosnącym cały

czas bezrobociem?

Poseł Jerzy Borkowski

(nr 9779)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

terenowych Telewizji Polskiej SA

wie krytycznej sytuacji ﬁnansowejoddziałówtereno-

wych Telewizji Polskiej SA.

Artykuł 54 Konstytucji Rzeczypospolitej Pol-

skiej gwarantuje obywatelom możliwość dostępu do

informacji.

Jednym z ważniejszych środków masowe-

go przekazu, który wypełnia to konstytucyjne zada-

nie, jest telewizja.

Jako kluczowe medium informuje

odbiorców o ważnych wydarzeniach dziejących się

jest to jednak nie wszystko.

Ludzi interesuje nie tylko

to, co ma wagę globalną lub ogólnokrajową, odbior-

cy zainteresowani są przede wszystkim tym, co się

dzieje w okolicach miejsca ich zamieszkania.

Dostęp

do takich wydarzeń zapewniają oddziały terenowe

Telewizji Polskiej SA, ponieważ w stosunku do ka-

nałów głównych mogą poświęcić znacznie więcej

czasu informacjom lokalnym.

Są pod tym względem

atrakcyjniejsze dla odbiorcy zainteresowanego spra-

wami bieżącymi.

Mają możliwość szybkiego dotarcia

do centrum wydarzeń ważnych z punktu widzenia

danego regionu i poświęcenia im znacznie większej

ilości czasu w porównaniu z kanałami ogólnopolski-

mi.

Jako podmioty skupione na tym co się dzieje

w regionie, przyczyniają się do rozwoju regionalnego

poprzez ułatwienie ludziom i instytucjom zaistnie-

nia w mediach.

Samorządy zaniepokojone są sytuacją

ﬁnansowąterenowychoddziałówTelewizjiPolskiej

SA, która nie tylko nie pozwala na ich rozwój, ale

poważnie zagraża prawidłowej realizacji zadań, do

jakich została powołana telewizja publiczna, co

w konsekwencji doprowadzi do marginalizacji, a na-

wet zaprzestania działalności tych mediów.

Taki stan

rzeczy niepokoi ogół odbiorców oddziałów terenowych

TV poszczególnych regionów Polski, w tym zwłaszcza

mieszkańców Podkarpacia.

łów terenowych Telewizji Polskiej SA?

Czy była prze-

prowadzana analiza sytuacji ﬁnansowejposzczegól-

nych oddziałów?

2.

Jakie działania służące poprawie kondycji ﬁ-

nansowej oddziałów terenowych Telewizji Polskiej SA

zostały do tej pory podjęte?

3.

Dlaczego nie zapewniono stabilnego ﬁnanso-

wania oddziałom terenowym Telewizji Polskiej

SA, mimo że są one tak ważne zarówno z punktu

wypełniania misji telewizji publicznej, jak i atrakcyj-

ne dla obywatela?

4.

Jakie działania zapewniające odpowiednie ﬁ-

nansowanie oddziałom terenowym Telewizji Polskiej

SA są planowane?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Ziobro

Łańcut, dnia 27 września 2012 r.

Interpelacja

(nr 9780)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie odpowiedzialności samorządów

za zapewnienie bezpieczeństwa osób

przebywających na obszarach wodnych

Ministra Spraw Wewnętrznych z prośbą o meryto-

ryczną odpowiedź w sprawie odpowiedzialności sa-

morządów za zapewnienie bezpieczeństwa osób prze-

bywających na obszarach wodnych.

Artykuł 4 obowiązującej od l stycznia 2012 r.

odpowiedzialnymi za zapewnienie tego bezpieczeń-

stwa wójta, burmistrza lub prezydenta miasta, a wy-

konywane w tym celu zadania są zadaniami własnymi

gminy.

Niestety skuteczność wykonywania ustawo-

wych zadań jest zagrożona w wyniku bardzo złożo-

nych sytuacji prawnych.

Przykładem takiej właśnie

sytuacji jest np. gmina Solina, gdzie:

a) wody Zalewu Solińskiego wraz z linią brzegową

są własnością państwa i pozostają w użytkowaniu

251

wieczystym PGE Energia Odnawialna SA Oddział

Zespół Elektrowni Wodnych Solina-Myczkowice

w Solinie,

b) za pozwolenia wodnoprawne odpowiada mar-

szałek województwa,

c) rejestr statków prowadzi Polski Związek Żeglar-

ski oraz Polski Związek Motorowodny i Narciarstwa

d) rejestr innych jednostek pływających prowadzi

starosta,

e) rada powiatu określa, których jednostek pływa-

jących z napędem silnikowym nie dotyczy generalny

zakaz ich używania.

Na podstawie powyższego przykładu nasuwa się

następujące pytanie: Sprawą dyskusyjną jest art. 4

ust. 2 pkt 2 przedmiotowej ustawy, który mówi, że

ność w tym zakresie, odpowiada za zapewnienie bez-

pieczeństwa.

Czy w przypadku dzierżawy terenu

przyzalewowego na cele rekreacji odpowiedzial-

ność organu wykonawczego gminy za bezpieczeń-

stwo jest wyłączona?

Poseł Kazimierz Ziobro

(nr 9781)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie społecznego zaniepokojenia

działaniem Ministerstwa Spraw

Zwracam się do Pana Ministra Spraw Zagranicz-

społecznego zaniepokojenia działaniem Ministerstwa

Artykuł 6 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

mówi, że państwo polskie powinno wspierać Pola-

ków za granicą w utrzymywaniu łączności kulturo-

wej z ojczyzną.

Sejm, uchwalając budżet na 2012 r,

przeniósł fundusze, które były przeznaczone na współ-

formacji przedstawicieli Polonii wynika, że minister-

stwo nie przekazało jednak funduszy na pokrycie

kosztów podstawowych działalności związanej z wy-

dawaniem pism takich, jak „Mozaika Berdyczow-

ska”, „Dziennik Kijowski”, „Gazeta Polska” w Żyto-

mierzu oraz wydawaniem gazety, emisją stacji ra-

diowej i audycji telewizyjnej istniejących pod wspól-

nym tytułem „Polacy Donbasu”.

Działalność mu-

siało zawiesić wydawane w Mołdawii pismo „Ju-

trzenka” i audycja radiowa „Polska Fala”.

Wydawany

w stolicy Litwy „Kurier Wileński” był zmuszony do

zwolnienia 30% zespołu redakcyjnego.

Wymienione

pisma, stacje i audycje promowały polską kulturę

i język, wypełniając tym samym zadanie przewidzia-

ne tak w art. 6 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,

jak i w art. 32 ust. l pkt 4 i pkt 7 ustawy z dnia

Następną kwestią, która wymaga rozpatrzenia,

jest promowanie przez Ministerstwo Spraw Zagra-

nicznych „Inferno of Choices” – anglojęzycznej publi-

kacji przedstawiającej wizerunek Polaków w bardzo

negatywnym świetle.

Na siedem kluczowych opra-

cowań pięć mówi o polskich szabrownikach, o tym,

jak Polacy pomagali Żydom jedynie za pieniądze,

o antysemityzmie czy kolaboracji z Niemcami.

Po-

dobnie rzecz się ma z doborem dokumentów źródło-

wych.

Kontekst historyczny jest przedstawiony

w taki sposób, że czytelnik utrwala stereotyp Polaka

antysemity.

Odnośnie do współpracy Polaków z nazi-

stami nie ma odpowiedniego uszczegółowienia, jakie

kary groziły za przetrzymywanie Żydów, choćby fak-

tu, iż jedynie w Polsce okupant wprowadził karę

śmierci za pomoc i ukrywanie Żydów.

Niech przykła-

dem tego, jak drastyczne były zachowania Niemców

za czasów hitlerowskich wobec osób, które pomaga-

ły Żydom, będzie fragment historii rodziny Ulmów

z Markowej na Podkarpaciu: „Przed chałupę wy-

ken zdecydował, że je także należy rozstrzelać.

Trój-

kę lub czwórkę dzieci własnoręcznie zamordował Ko-

śnie zaczęła je rodzić”.

Ministerstwo Spraw Zagra-

nicznych deklaruje, że publikacją „Interno of Cho-

ices” chce przekazać obiektywną prawdę o Polakach.

Trudno nazwać obiektywną prawdą publikację tak

tendencyjną jak wyżej opisywana.

W związku z po-

wyższymi sprawami pytam:

1.

Dlaczego Ministerstwo Spraw Zagranicznych,

zobowiązane ustawowo do wspierania polskich insty-

tucji kulturalnych i oświatowych za granicą (art. 32

o działach administracji rządowej), nie wywiązuje się

z tego obowiązku

2.

Dlaczego Ministerstwo Spraw Zagranicznych za-

miast dbać o dobry wizerunek Polaków, promuje publi-

kacje manipulujące faktami w taki sposób, że przedsta-

wia to nas w fałszywie negatywnym świetle?

3.

Dlaczego Ministerstwo Spraw Zagranicznych,

które promocję „Inferno of Choices” uzasadnia prze-

kazywaniem obiektywnej prawdy, lekceważy inne fak-

ty, np. odznaczenie medalem Sprawiedliwy wśród Na-

rodów Świata ponad 6 tys. Polaków, co stawia nasz

naród w czołówce wśród tych, którzy narażali życie

252

własne oraz swoich rodzin, potajemnie przechowując

Żydów w obronie przed nazistami?

4.

Co Ministerstwo Spraw Zagranicznych chce

osiągnąć, ograniczając fundusze dla polonijnych i pol-

skojęzycznych pism czy audycji, zastępując je angloję-

zyczną publikacją promującą fałszywie negatywny

wizerunek Polaków?

5.

Jak Ministerstwo Spraw Zagranicznych planu-

je zrekompensować krzywdę wyrządzoną publikacją

„Inferno of Choices” rodzinom tych, którzy z najwyż-

szym poświęceniem, ryzykując życie własne oraz

rodziny, często oddając je, opiekowali się Żydami

i chronili ich przed okupantem?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Ziobro

(nr 9782)

do ministra zdrowia

w sprawie obowiązku zgłaszania

osób niepełnoletnich

Szanowny Panie Ministrze!

Możliwość korzysta-

nia z opieki zdrowotnej przez członków rodziny re-

zm.).

W przypadku dziecka świadczenie musi być za-

tem udzielone, bo gwarantuje to ustawa.

Artykuł 2 ust. 1 ustawy mówi, iż do korzystania ze

— osoby objęte powszechnym, obowiązkowym

dalej ubezpieczonymi,

dające obywatelstwo polskie i posiadające miejsce

Zgodnie z przepisami wszystkie dzieci mają zatem

prawo do bezpłatnej opieki medycznej i to niezależnie

od tego, czy ich rodzice posiadają dowód ubezpiecze-

nia.

Tymczasem praktyka okazuje się daleko odbie-

gać od tych gwarancji ustawowych, co jest powodem

wielu przykrych sytuacji i nadinterpretacji w syste-

mie opieki zdrowotnej przy korzystaniu ze świadczeń.

Otrzymuję informacje, że niejednokrotnie odmawia-

no udzielania świadczeń zdrowotnych niepełnoletnim

z powodu nieokazania dokumentu ubezpieczenia.

Rodzic, który pracuje i został objęty ubezpiecze-

niem zdrowotnym, musi zgłosić do tego ubezpiecze-

nia swoje dzieci.

Tak samo absurdalne wydaje się, że

gdy rodzic przestaje być pracownikiem i zostaje przez

zakład pracy wyrejestrowany ze wszystkich ubezpie-

czeń, musi po zmianie pracy za pośrednictwem no-

wego pracodawcy ponownie zgłaszać do ubezpieczeń

niepełnoletniego, bo może to być przeszkodą w uzy-

skaniu bezpłatnego świadczeniu usług medycznych

przez dzieci.

Chciałbym w tym miejscu wspomnieć, że obowią-

zek taki nie istnieje jednak w przypadku małoletnich

przebywających np. w placówkach opiekuńczych, o któ-

rym mówi art. 66 ust. 1.

Ponadto przy korzystaniu

ze świadczeń rejestrowanych w NFZ (np. do sprzętu

rehabilitacyjnego dla dzieci) ubezpieczeni dowiadują

się, że mimo dostępu NFZ do baz Krajowego Systemu

Informatycznego dane do systemu potraﬁąbyćwpro-

wadzane przez ZUS kilka miesięcy.

Panie Ministrze:

1.

Jakie jest uzasadnienie obowiązku zgłaszania

do ubezpieczenia zdrowotnego i wyrejestrowywania

osób niepełnoletnich, skoro mają prawo ustawowe do

bezpłatnej opieki medycznej?

2.

Dlaczego obowiązkiem tym obarcza się rodzi-

ców/opiekunów/dzieci?

3.

Dlaczego prawo do świadczeń opieki zdrowotnej

dzieci i młodzież do 18 lat, niepełnoletni mogą uzy-

skać dopiero po obowiązkowym zgłoszeniu do fundu-

szu, skoro z mocy ustawy takie prawo mają zagwa-

rantowane w myśl art. 2 cyt. ustawy?

4.

Kiedy i jakie działania zamierza Pan podjąć,

aby doprowadzić do usunięcia tej drastycznej i jakże

uciążliwej dla obywateli sprzeczności przepisów?

Poseł Jerzy Szmit

Warszawa, dnia 27 września 2012 r.

(nr 9783)

do ministra pracy i polityki społecznej

Szanowny Panie Ministrze!

Włodarze powiatów

z województwa lubuskiego zwrócili się z prośbą

blemów powiatów związanych z realizacją przez nie

– tj. wspierania osób niepełnosprawnych.

Jak wska-

zali, obecny system doﬁnansowania(przezPFRON)

zadań powiatu nie przystaje do warunków określo-

nych w art. 242 ustawy o ﬁnansach publicznych.

Kwoty (odpis 2,5%) na „obsługę” tych zadań nie po-

253

krywają ponoszonych przez powiaty kosztów na te

zadania.

Powoduje to niekorzystną relację dochody

– wydatki oraz nie oddaje rzeczywistej ilości i jako-

ści zadań powiatu mierzonych wielkością budżetu.

W związku z powyższym proponują przekazanie po-

wiatom wszystkich środków ﬁnansowychgromadzo-

nych na rzecz wsparcia osób niepełnosprawnych na

wszystkie zadania powiatowe w tym zakresie, tj.

i wskazanie, czy możliwe byłoby podjęcie zmian we

wskazanym powyżej zakresie.

Jakie są realne moż-

liwości na przekazanie powiatom tych środków?

Jak

wskazują, przekazanie wszystkich środków groma-

dzonych na rzecz wsparcia osób niepełnosprawnych

może przyczynić się do oszczędności w przedmioto-

wym obszarze, co w efekcie doprowadzi do zwięk-

szenia się środków na wsparcie osób niepełnospraw-

nych lub zmniejszy obciążenia pracodawców w tym

zakresie.

Z poważaniem

Poseł Bożenna Bukiewicz

Zielona Góra, dnia 27 września 2012 r.

Interpelacja

(nr 9784)

do ministra środowiska

Szanowny Panie Ministrze!

Przepisy ustawy

wprost możliwości nieodpłatnego przekazania nieru-

chomości przez Lasy Państwowe ani do zasobu nie-

ruchomości, którymi gospodarują starostowie, ani na

rzecz jednostki samorządu terytorialnego.

Jak wska-

zują samorządowcy, którzy przedstawili mi swoje sta-

nowisko w niniejszej sprawie, takie rozwiązania

prawne, a raczej brak pewnych rozwiązań w ustawie

utrudnia, a nawet często wstrzymuje prowadzenie

inwestycji ważnych dla rozwoju gmin i powiatów.

Ma-

jąc na uwadze powyższe, samorządowcy zwrócili

uwagę na potrzebę wprowadzenia zmian do ustawy,

które m.in.:

— będą przewidywać procedury pozwalające na

nieodpłatne przekazywanie gruntów leśnych, prze-

znaczonych w planach zagospodarowania przestrzen-

nego na inwestycje celu publicznego, na rzecz jedno-

stek samorządu terytorialnego w związku z inwesty-

cjami realizowanymi przez te jednostki, w szczegól-

ności dotyczy to gruntów przeznaczonych pod drogi

publiczne, w tym ścieżki rowerowe, a także inwesty-

cje liniowe oraz inne cele publiczne;

— umożliwią poprzez odpowiednie regulacje

prawne przekazywanie lub sprzedaż samorządom

nieruchomości leśnych przeznaczonych i zagospoda-

rowanych na cele turystyczne, dzięki czemu będzie

możliwy rozwój i należyte utrzymywanie tych tere-

nów, poprzez właściwe gospodarowanie i prowadze-

nie inwestycji;

— umożliwią sprzedaż, na wolnym rynku, nieru -

chomości niebędących lasami i nieprzeznaczonych

pod zalesienie, a pozostających w zasobach Lasów

Państwowych;

— zlikwidują opłaty, w szczególności opłaty za

wyłączenie gruntów z produkcji leśnej, przy przejmo-

waniu nieruchomości przez samorządy i przeznacze-

niu ich na cele budowy infrastruktury komunalnej

i technicznej.

Wprowadzenie powyższych zmian umożliwiłoby

szybszy rozwój gospodarczy, a także dodatkowe do-

chody dla budżetu państwa i samorządów.

w ustawie o lasach we wskazanym powyżej kierunku.

Z poważaniem

Poseł Bożenna Bukiewicz

(nr 9785)

do ministra zdrowia

w 2013 r. i latach następnych

ność” – Regionalna Sekcja Pracowników Stacji Sani-

tarno-Epidemiologicznych Regionu Zielonogórskiego

twie lubuskim oraz zasad ﬁnansowania inspekcji

stawiciele „Solidarności” obawiają się, iż przygoto-

wywane przez państwowego wojewódzkiego inspek-

tora sanitarnego w Gorzowie Wlkp. w uzgodnieniu

z wojewodą mogą doprowadzić do likwidacji akredy-

towanych laboratoriów przy powiatowych stacjach

sanitarno-epidemiologicznych i/lub zmniejszyć liczbę

powiatowych stacji sanitarno-epidemiologicznych na

terenie województwa lubuskiego.

Takie działania

254

mogłyby stanowić zagrożenie dla zdrowia mieszkań-

ców województwa.

Zainteresowani wskazują także,

iż inspekcja sanitarna od wielu lat otrzymuje budżet

na wydatki pozapłacowe niewystarczający na reali-

zację jej ustawowych zadań.

Z poważaniem

Poseł Bożenna Bukiewicz

(nr 9786)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie pełnienia dyżurów domowych

Szanowny Panie Ministrze!

Rozporządzenie mi-

sób pełnienia dyżurów domowych przez strażaków

PSP i ich wymiar.

Do mojego biura poselskiego zgło-

sili się przedstawiciele Łódzkiego Zarządu Wojewódz-

kiego ZZS „Florian”, przedstawiając swoje wątpliwo-

ści dotyczące wyżej wymienionego rozporządzenia.

1.

Czy poza ogólnymi regulacjami prawnymi zo-

stała na terenie kraju lub województwa łódzkiego

określona wewnętrzna procedura dyspozycyjności

strażaka podczas dyżuru domowego?

2.

Czy strażakowi wyznaczonemu do pełnienia

dyżuru domowego stawiane są wymagania, a jeśli

tak, to jakie?

3.

Jaka jest procedura zadysponowania strażaka

do służby z dyżuru domowego i czy są wyznaczone

okoliczności uzasadniające zadysponowanie strażaka

z wymienionego dyżuru?

4.

Jakie środki łączności powinien posiadać stra-

żak pełniący dyżur domowy i w czyjej kompetencji

jest te środki zapewnić?

5.

Czy jest określony czas na stawienie się straża-

ka po zadysponowaniu z dyżuru domowego?

Z poważaniem

Poseł Agnieszka Hanajczyk

Warszawa, dnia 27 września 2012 r.

(nr 9787)

do ministra spraw wewnętrznych

na podniesienie dobowych stanów etatowych

jewództwa łódzkiego, którzy podczas spotkania od-

nieśli się do odpowiedzi na moją interpelację, udzie-

loną przez Pana Ministra, z dnia 28 maja 2012 r.,

sygn.

BMP-0713-2-67/12/MK.

Strażacy w czasie spotkania podnieśli następują-

ce kwestie.

Z budżetu przewidzianego na podniesienie dobo-

wych stanów etatowych w skali kraju w okresie od

01.07.2010 r. do 30.06.2011 r. wynoszącego 100 mln zł

niewykorzystanych pozostało 23 mln zł, przy jedno-

czesnym bardzo zróżnicowanym procentowo wyko-

rzystaniu przydzielonych środków ﬁnansowychwpo-

szczególnych województwach, co jednocześnie pod-

waża prawidłowość przeprowadzonej analizy w Ko-

mendzie Głównej PSP.

Strażacy przypominają, że

w 2011 r. w województwie łódzkim wykorzystano na

podniesienie dobowych stanów etatowych ponad

100% przydzielonych środków ﬁnansowych.

Takduże

procentowe wykorzystanie środków odnotowano wy-

łącznie w województwie łódzkim.

Wydatkowanie z budżetu 2011 r. wymienionych

23 mln zł, które nie mogły zostać wykorzystane

w innych województwach na podniesienie dobowych

stanów etatowych (pomimo wyższych niż w woje-

wództwie łódzkim stanów minimalnych strażacy

w tych województwach nie byli w stanie wygenero-

wać takiej liczby godzin ponadnormatywnych, na ile

uzyskali środków ﬁnansowych),nainnecele–cojest

niezgodnie z pierwotnym przeznaczeniem i uzasad-

nieniem do projektu ustawy z dnia 29 października

żarnej – oraz zwiększenie rezerwy ustalonej w budże-

cie 2011 r. z 2,7 mln zł do 8 mln zł w budżecie na rok

2012 ewidentnie o tym świadczy.

Strażacy w czasie spotkania poinformowali mnie

również o docierających do nich sygnałach dotyczą-

cych sztucznego generowania godzin ponadnorma-

tywnych w innych województwach w celu jak naj-

większego wykorzystania przyznanych środków ﬁ-

nansowych, m.in. poprzez długotrwałe utrzymywa-

nie w licznych jednostkach organizacyjnych po kilka

wakatów.

Jak twierdzą, poprzez niewystarczające

środki, które zostały przyznane dla województwa

łódzkiego w rozdziale środków na podniesienie dobo-

wych stanów etatowych, wielokrotnie dochodziło

i nadal dochodzi do naruszania przepisów dotyczą-

cych bezpieczeństwa służby strażaków PSP, we-

wnętrznych procedur dysponowania sił i środków

oraz instrukcji użytkowania sprzętu w czasie akcji

255

ratowniczo-gaśniczych w jednostkach organizacyj-

nych PSP województwa łódzkiego.

Przed 2005 r. w całym kraju obowiązywało jedno-

lite minimum operacyjne wynoszące we wszystkich

jednostkach organizacyjnych PSP 75%.

Następnie

w 2007 r. w PSP zakończono proces głębokich zmian

organizacyjnych, w czasie których ilości etatów w po-

szczególnych województwach zostały dostosowane do

kryteriów opracowanych w Komendzie Głównej PSP.

Wobec tych faktów wprowadzenie rekompensaty ﬁ-

nansowej za ponadnormatywny czas służby straża-

ków w zmianie ustawy o PSP z października 2010 r.

miało doprowadzić, przy niezwiększaniu zatrudnie-

nia, do podniesienia minimalnych stanów etatowych.

Jak mówili na spotkaniu obecni strażacy, komendant

główny PSP, pomijając fakt, że stany etatowe jedno-

stek organizacyjnych w 2007 r. zostały dostosowane

do obowiązującego prawa oraz narzuconych kryte-

riów, postępując niezgodnie z zasadami określonymi

nima operacyjne w poszczególnych województwach,

a następnie niejednolity podział środków ﬁnanso-

wych przeznaczonych na podniesienie stanów osobo-

wych w jednostkach ratowniczo-gaśniczych.

Nierów-

nomierność wykorzystania przyznanych przez ko-

mendanta głównego środków ﬁnansowychwposzcze-

gólnych województwach ewidentnie świadczy o błę-

dach w przeprowadzonej analizie.

Na skutek działań obniżających poziom bezpie-

czeństwa publicznego na terenie województwa łódz-

kiego wystąpił fakt zwiększenia liczby oﬁarśmier-

telnych w pożarach – na terenie województwa łódz-

kiego o 60%, a w mieście Łódź o 100% w 2011 r.

w porównaniu do roku 2010.

Odnosząc się do argumentów wskazanych przez

Pana Ministra w ostatnim zdaniu odpowiedzi na

moją interpelację, strażacy poinformowali mnie, że

w celu właściwego naliczenia minimum operacyjne-

go, a następnie środków ﬁnansowychnapodniesienie

dobowych stanów etatowych dla województwa łódz-

kiego nie jest konieczne korygowanie (obniżanie) mi-

nimów operacyjnych w pozostałej części kraju, w tym

przesuwanie środków ﬁnansowych z innych woje-

wództw, a wystarczy zmniejszyć ustaloną w budżecie

na rok 2012 rezerwę z 8 mln zł na 2,7 mln zł lub pra-

widłowy, w tym jednolity w całym kraju, nadzór nad

uzupełnianiem powstających wakatów.

Strażacy województwa łódzkiego od lutego 2011 r.

mówią o dyskryminacji województwa łódzkiego przy

podziale środków ﬁnansowych przeznaczonych na

zwiększenie poziomu bezpieczeństwa publicznego.

Na obalenie tezy, że dyskryminujący wojewódz-

two łódzkie podział środków dokonany przez komen-

danta głównego w oparciu o przyjęte w 2011 r. zało-

żenia jest zasadny i właściwy oraz zgodny z ustawą

o PSP, strażacy zaproponowali, aby skonfrontować

go z faktami dotyczącymi wykorzystania środków na

podniesienie dobowych stanów etatowych w kraju.

i stosowną odpowiedź, z uwzględnieniem poniższych

pytań:

1.

Jaka była wysokość środków ﬁnansowychza-

oszczędzonych z wakatów w poszczególnych woje-

wództwach w 2011 r.?

2.

Jaka była wysokość przydzielonych środków ﬁ-

nansowych na podniesienie dobowych stanów etato-

wych w poszczególnych województwach w 2011 r.?

3.

Jakie było wykorzystanie kwotowe i procento-

we przydzielonych środków ﬁnansowychnapodnie-

sienie dobowych stanów etatowych w poszczególnych

województwach w 2011 r.?

4.

Jakie wydatki pokryto ze środków przeznaczo-

nych pierwotnie na podniesienie dobowych stanów

etatowych w 2011 r. – z wyszczególnieniem przezna-

czenia – asortymentu oraz zestawienie wysokości

tych środków w poszczególnych województwach?

Jaki jest plan wykorzystania wymienionych środków

za I okres rozliczeniowy 2012 r.?

5.

Ile godzin ponadnormatywnych wypracowali

strażacy w poszczególnych województwach w roku

6.

Co jest powodem zwiększenia liczby oﬁar

w zdarzeniach na terenie województwa łódzkiego?

działania tendencji wzrostu liczby oﬁarnaterenie

Łodzi i województwa łódzkiego?

8.

Jakie działania zostaną podjęte w celu zwięk-

szenia bezpieczeństwa ratowników PSP podczas wy-

konywania służby?

Z poważaniem

Poseł Agnieszka Hanajczyk

(nr 9788)

do ministra pracy i polityki społecznej

Szanowny Panie Ministrze!

Ustawa o zatrudnieniu

o zadaniach realizowanych poprzez zatrudnienie so-

cjalne, przez co należy rozumieć zapewnianie osobom,

twa w zajęciach prowadzonych przez centra integracji

Do mojego biura poselskiego napłynęły informa-

cje od pracowników Ośrodka Pomocy Społecznej

w Aleksandrowie dotyczące sytuacji, która nie zosta-

ła uregulowana wspomnianą ustawą.

Do ośrodka

256

została skierowana korespondencja nadesłana przez

dyrektora Centrum Integracji Społecznej (CIS) w Kra-

kowie, reprezentującego Galicyjską Fundację „Wspar-

cie, Integracja, Rozwój” z informacją o konieczności

zawieszenia realizacji programu CIS z uwagi na: „od-

mowę refundacji świadczeń integracji społecznej dla

uczestników CIS w Aleksandrowie Łódzkim przez Po-

wiatowy Urząd Pracy”.

Skutkiem zaistniałej sytuacji

jest zaprzestanie realizacji indywidualnych progra-

mów zatrudnienia socjalnego zawartych przez kierow-

nika CIS w Krakowie z 25 uczestnikami projektu sys-

temowego EFS POKL – poddziałanie 771, prowadzo-

nego przez OPS w Aleksandrowie Łódzkim.

Zgodnie z zapisem ustawy o zatrudnieniu socjal-

nym, art. 13 ust. 3, zawarty program na wniosek

zuje jednak, czy zmianie może ulec również termin

realizacji tego programu, a jeśli tak, to która ze stron

programu, beneﬁcjenciczykierownikCIS,winnabyć

stroną wnioskującą.

Kolejną wątpliwość budzi ust. 4 ww. artykułu,

w którym wylicza się sytuacje dotyczące niewywią-

zywania się z zobowiązań programu, ale tylko przez

uczestników CIS.

Ustawa nie precyzuje sytuacji,

w której to kierownictwo CIS nie wywiązało się

z zapisów zawartych w IPZS (tak jak ma to miejsce

w wyżej opisanej sytuacji).

Jak zatem należy interpre-

tować opisaną sytuację i czy w tym przypadku należy

Przepisy ustawy o zatrudnieniu socjalnym nie

przewidują przerwy w zajęciach, której wina leży po

stronie innej niż beneﬁcjenta.

Jakzatemnależyin-

tepretować status uczestnika w sytuacji, kiedy prze-

rwa jest spowodowana niewywiązywaniem się z zo-

bowiązania przez kierownika CIS-u?

Precedens zaistniałej sytuacji, jak i brak przepi-

sów wykonawczych do ustawy rodzi pytanie, kto

w wyżej opisanej sytuacji powinien wziąć odpowie-

dzialność za zobowiązania wobec podopiecznych,

wynikające zarówno z zawartych kontraktów socjal-

nych, jak i indywidualnych programów zatrudnienia

socjalnego?

1.

Czy wyżej opisany problem jest przedmiotem

prac w ministerstwie?

wadzenia rozwiązań regulujących poruszane kwe-

stie?

Z poważaniem

Poseł Agnieszka Hanajczyk

(nr 9789)

do ministra ﬁnansów

w sprawie wprowadzenia ochrony prawnej

dłużnika oraz przeciwdziałania wykluczeniu

społecznemu i ﬁnansowemu obywateli

ponad milion osób zadłużonych, których sytuacja

Przyczyniają się do tych realiów działania banków,

które korzystają z uprzywilejowania prawnego (BTE,

egzekucja z tzw. całego majątku: wynagrodzenia,

konta bankowego, ruchomości i nieruchomości).

Rów-

nież sposoby odzyskiwania przez banki zaciągnię-

tych długów wzbudzają wiele kontrowersji.

W tej

chwili prawo pozwala im zarabiać ogromne pieniądze

na długach, sprzedawać dane dłużników ﬁrmomwin-

dykacyjnym, wystawiać na licytacje ich domy, a wszyst-

ko to dzieje się w warunkach, w których to banki

kreowane są na pokrzywdzone instytucje.

Brak jest

uregulowań prawnych, które pozwalają zadłużonym

obywatelom na spłatę swoich zobowiązań wobec wie-

rzycieli prawnych w sposób godny, tj. na miarę ich

ﬁnansowychmożliwości.

Z powodu braku dialogu z instytucjami takimi jak

banki na partnerskich zasadach sytuacja życiowa

dużej grupy kredytobiorców jest coraz trudniejsza,

pomimo że wielu z nich chciałoby w godny sposób

renegocjować spłaty rat, tak aby dostosować warun-

ki spłaty do aktualnej sytuacji ﬁnansowejiuczciwie

spłacić swoje zobowiązania.

Przepisy o tzw. upadłości

konsumenckiej słabo w praktyce działają (na 1276

złożonych wniosków sądy zgodziły się na upadłość

konsumencką zaledwie 18 osób).

W dodatku w mojej opinii konieczne jest wprowa-

dzenie przepisów prawnych regulujących działania

ﬁrm windykacyjnych i zasad, na jakich korzystają

z nich banki.

Niedopuszczalne jest, aby ﬁrmytedzia-

łały na rynku bez uregulowań prawnych i np. sku-

powały świadomie przeterminowane długi, a potem,

posługując się w mojej ocenie bezprawnie danymi

osobowymi, latami nagabywali rzekomych dłużni-

ków o ich spłatę.

nej dla dłużnika w celu przeciwdziałania wyklucze-

niu społecznemu i ﬁnansowemuobywateli,takaby

istniała możliwość spłaty zadłużenia?

2.

Czy rząd planuje wprowadzenie przepisów re-

gulujących działanie ﬁrmwindykacyjnychzajmują-

cych się odzyskiwaniem długów?

Z poważaniem

Poseł Elżbieta Gapińska

Płock, dnia 27 września 2012 r.

257

Interpelacja

(nr 9790)

do ministra edukacji narodowej

niepublicznych szkół

Szanowna Pani Minister!

Zgodnie z art. 90 usta-

wy o systemie oświaty niepubliczne przedszkola,

stawowych specjalnych i gimnazjów specjalnych oraz

cje z budżetu gminy.

Ponadto art. 90 ust. 2a oraz

ust. 3 ww. ustawy mówią, iż dotacje dla szkół niepu-

blicznych o uprawnieniach szkół publicznych, w któ-

rych realizowany jest obowiązek szkolny lub obowią-

zek nauki, przysługują na każdego ucznia w wysoko-

towej subwencji ogólnej otrzymywanej przez jednost-

kę samorządu terytorialnego, a w przypadku braku

Tymczasem portal Rzeczpospolita donosi, iż zgod-

nie z wynikami kontroli przeprowadzonej przez Naj-

wyższą Izbę Kontroli samorządy nie przestrzegają

ustawowych zasad ﬁnansowania niepublicznych

szkół.

Większość z nich miała nie podawać podstawy

obliczania dotacji w sytuacji, gdy powiat nie prowa-

dził takich szkół.

Jako przykład NIK podaje przypa-

dek zarządu powiatu gnieźnieńskiego, który to usta-

lając wysokość dotacji dla liceum dla dorosłych, jako

podstawę obliczenia przyjął wydatki ponoszone w po-

wiecie pleszewskim – 133,07 zł, który nie sąsiaduje

z powiatem gnieźnieńskim, ale miał najniższe koszty.

Zdaniem NIK brak ustawowej deﬁnicjipojęcia„naj-

bliższy powiat” pozwalał praktycznie na dowolną

interpretację tego pojęcia przez powiaty, co skutkuje

uznaniowością i brakiem jednolitości w tym zakresie.

Dobór najbliższego powiatu, z którego pochodziły

dane porównawcze, miał bezpośredni wpływ na wy-

sokość podstawy obliczania dotacji, a tym samym na

ostateczną jej kwotę.

Ponadto, według NIK, władze lokalne nie spraw-

dzają, w jaki sposób niepubliczne szkoły wykorzystu-

ją dotacje z ich budżetu.

Portal Rzeczpospolita pod-

kreśla, iż w 2010 r. cztery z badanych samorządów

nie przeprowadziły żadnej kontroli, a dwa powiaty

w ogóle nie sprawdziły, jak wydawane są publiczne

pieniądze.

Także portal PAP Samorząd, powołując się na

dane z kontroli przeprowadzonych przez NIK, infor-

muje o ujawnionych nieprawidłowościach w zakresie

udzielanych dotacji dla prywatnych placówek.

Prasa

podaje, iż w uchwałach rad powiatów nieprawidłowo

wskazywano zasady ich udzielania i rozliczania.

De-

cyzje w zakresie sposobu obliczania dotacji podejmo-

wać miały zarządy powiatów, podczas gdy należało

to do ustawowych kompetencji rad powiatów.

Warto podkreślić, iż Izba skontrolowała 11 szkół

i 12 powiatów w latach 2010–2011, a nieprawidłowo-

ści dotyczyć mają wszystkich sprawdzonych samorzą-

dów.

Warto podkreślić, iż jednocześnie organ kontro-

lny dobrze ocenił działalność samych szkół w zakre-

sie rozliczania dotacji.

NIK postuluje, aby zmienić zasady dotowania ta-

kich szkół oraz zmienić system kontroli nad szkołami

niepublicznymi, który obecnie jest jej zdaniem nie-

wystarczający.

Zgodnie z założeniami NIK odniesie-

niem powinna być wysokość subwencji przewidziana

na jednego ucznia.

problemu?

2.

Czy i w jakim stopniu ministerstwo zamierza

przychylić się do postulatów stawianych przez Naj-

wyższą Izbę Kontroli dotyczących zasad dotowania

niepublicznych placówek oświatowych?

3.

Czy ministerstwo zamierza uściślić termin

„najbliższy powiat” w treści ustawy o systemie oświa-

ty, tak by stał się on jednolity i jednoznaczny?

Z poważaniem

Poseł Maciej Orzechowski

Warszawa, dnia 27 września 2012 r.

(nr 9791)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie ﬁnansowania kształcenia kadr

wymiaru sprawiedliwości

Szanowny Panie Ministrze!

Zgodnie z art. 82a

jest obowiązany stale podnosić swoje kwaliﬁkacjeza-

wodowe oraz w miarę możliwości uczestniczyć

w szkoleniach organizowanych przez Krajową Szko-

łę Sądownictwa i Prokuratury lub innych formach

doskonalenia zawodowego w celu uzupełnienia spe-

cjalistycznej wiedzy i umiejętności zawodowych.

Jak informuje „Dziennik Gazeta Prawna”, powo-

łując się na dyrekcję Krajowej Szkoły Sądownictwa

i Prokuratury, w 2013 r. szkoła otrzyma prawie 8 mln

zł mniej, niż potrzebuje.

Środowisko sędziowskie

uważa, iż taki poziom ﬁnansowaniaodbijesięnaja-

kości pracy wymiaru sprawiedliwości.

Jak podaje

prasa, KSSiP nie może ograniczyć sztywnych wydat-

ków związanych z przeprowadzeniem szkolenia na

aplikacjach, a jedyne, na czym będzie mogła zaosz-

258

czędzić w przyszłym roku, to szkolenie zawodowe

sędziów, prokuratorów i urzędników.

problemów ﬁnansowychzgłaszanychprzezdyrekcję

KSSiP?

Z poważaniem

Poseł Maciej Orzechowski

(nr 9792)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie wykreślenia z Kodeksu cywilnego

formy ustnej testamentu

Szanowny Panie Ministrze!

Zgodnie z art. 952

w przypadku istnienia obawy rychłej śmierci spad-

kodawcy albo gdy zachowanie zwykłej formy testa-

mentu jest niemożliwe lub bardzo utrudnione, spad-

kodawca może oświadczyć ostatnią wolę ustnie przy

obecności trzech świadków.

Jak informuje Ministerstwo Sprawiedliwości,

uchylenie ustnej formy testamentu należy do projek-

tu założeń nowego Kodeksu cywilnego, którym zaj-

muje się Komisja KodyﬁkacyjnaPrawaCywilnego.

Jak podaje „Dziennik Gazeta Prawna”, środowisko

prawnicze uważa jednak, iż wykreślenie z kodeksu

formy ustnej testamentu pozbawi możliwości sporzą-

dzenia ostatniej woli osoby znajdującej się w sytu-

acjach nadzwyczajnych, których nie sposób przewi-

dzieć (np. nagły atak choroby, wypadek, groźba

śmierci).

Twierdzą oni, iż będą one w gorszej sytuacji

niż ludzie zdrowi, zdolni spisać testament lub udać

się do notariusza.

zmian dotyczących wykreślenia z Kodeksu cywilnego

formy ustnej testamentu?

2.

Czy ministerstwo przewiduje wprowadzenie in-

nych form testamentu, które to pozwoliłyby sporzą-

dzenie ostatniej woli osobom znajdującym się w sy-

tuacjach nadzwyczajnych?

Z poważaniem

Poseł Maciej Orzechowski

(nr 9793)

do ministra edukacji narodowej

nie, mała aktywność ﬁzycznaoraznadwagaiotyłość

są powodem dramatycznych konsekwencji dla rozwo-

ju psychoﬁzycznegodzieciimłodzieżyorazpowodem

wielu chorób w wieku dorosłym.

Wywołują zaburze-

nia funkcji wielu narządów, są przyczyną wielu róż-

nych chorób oraz gorszych wyników w nauce.

Lista

konsekwencji otyłości jest długa.

Naukowcy i lekarze od dawna twierdzą, że rodzi-

ce, szkoła i samorządy muszą wziąć odpowiedzialność

za zdrowie dzieci i młodzieży poprzez edukację w za-

kresie prawidłowego stylu życia, rozwój w szkołach

żywienia zgodnego z zaleceniami żywieniowymi, za-

pewnienie odpowiedniego poziomu aktywności ﬁ-

zycznej celem zapobieżenia otyłości i chorobom prze-

wlekłym oraz zapewnienie odpowiadającego zasadom

racjonalnego żywienia asortymentu produktów spo-

żywczych i napojów sprzedawanych w szkołach.

Prasa donosi, iż do biura rzecznika praw obywa-

telskich napływają skargi od rodziców zaniepokojo-

nych planowaną likwidacją szkolnych stołówek.

Ro-

dzice twierdzą, że z doświadczeń wynika, iż przejęcie

stołówek przez ﬁrmyprywatnewiążesięnajczęściej

z podniesieniem ceny obiadów, a często także z obni-

żeniem ich jakości.

To z kolei zdaniem „Gazety Pol-

skiej Codziennej” oraz „Rzeczpospolitej” jest wyni-

kiem próby oszczędzania samorządowych pieniędzy.

Utrzymując stołówkę szkolną, jak można przeczytać

w gazecie, gminy pokrywają koszty jej funkcjonowa-

nia, a rodzice płacą jedynie za tzw. wsad do kotła,

czyli pożywienie.

Natomiast ﬁrmycateringoweczy

ajencje, dbając o swoje zyski, albo oferują dania ni-

skiej jakości, albo drastycznie podnoszą ceny, nawet

o 80%.

Bywa, że obiad dziecka w szkole kosztuje nie 4,

a 12 zł.

Zainteresowana sprawą rzecznik praw obywatel-

skich uważa, iż na podstawie art. 67a ustawy o sys-

temie oświaty, jeśli szkoły organizują stołówki, to

muszą to robić jako element „realizowania zadań

opiekuńczych”.

Zgodnie z obowiązującym prawem,

jeżeli w szkole oferowane są dzieciom posiłki, nie po-

winno to odbywać się na zasadach komercyjnych.

Stołówka, jeżeli jest prowadzona, staje się integralną

częścią szkoły.

Ponadto zdaniem rzecznik aktualne

przepisy zobowiązują organy prowadzące do nalicza-

nia cen posiłków według kosztów produktów, a nie

cen rynkowych oraz do utrzymywania odpowiedniej

jakości posiłków.

Firmy cateringowe nie spełniają

żadnego z tych warunków.

Z kolei rzecznik praw dziecka zaapelował do sa-

morządowców o rzetelne rozpoznanie potrzeb żywie-

niowych uczniów i wnikliwą analizę zmian w sposo-

bie żywienia dzieci i młodzieży w szkołach.

Argumen-

259

tował on, iż dostarczanie posiłków w odpowiedniej

rozwój psychiczny i ﬁzyczny.

Dlategotakbardzojest

istotne, jaki i kiedy będzie spożywany posiłek.

Zwró-

cił też uwagę na kwestię niezwykle istotną – fakt li-

kwidacji szkolnych placówek stwarza ryzyko zwięk-

szenia grupy dzieci niedożywionych.

Ponadto prasa podkreśla także, że samorządy, li-

kwidując szkolne stołówki, przyczyniają się bezpo-

średnio do wzrostu lokalnego bezrobocia.

Dodaje, iż

przeważnie zwalniane kucharki i intendentki są

w wieku, w którym mają nikłą szansę na znalezienie

innej pracy i zostają bezrobotne.

2.

Jak prezentuje się system kontroli nad jakością

żywności dostarczanej uczniom na terenie szkół i wa-

runków jej przygotowania?

Z poważaniem

Poseł Maciej Orzechowski

(nr 9794)

do ministra środowiska

ustawy o odpadach z dnia 5 stycznia 2012 r. za nie-

rania śmieci.

Całkowitą odpowiedzialność za odpady

wóz.

Zmiany te podyktowane są koniecznością imple-

mentacji dyrektywy 2008/98/WE regulującej zasady

gospodarowania odpadami w UE.

rządku wójt, burmistrz lub prezydent miasta jest

przy czym spółki z udziałem gminy mogą odbierać

rzeczonego przetargu.

Jak donosi portal PAP Samorząd, zdaniem władz

wielu powiatów i miast powyższe regulacje prawne

naruszają konstytucyjne zasady demokratycznego

państwa prawnego, samodzielności gmin i poszano-

wania wiążącego RP prawa międzynarodowego.

Sa-

morządowcy twierdzą, iż ww. przepisy wprowadziły

ograniczenie wynikających z ustawy o gospodarce

wy o ﬁnansachpublicznych,awszczególnościzjej

art.14, możliwych sposobów realizacji przez gminę

jej zadań własnych.

Kwestionowane przepisy doty-

czące przetargów mają ich zdaniem stać również

w sprzeczności z zasadą wynikającą z Prawa zamó-

wień publicznych.

Wskazuje ona bowiem, iż gmina,

wykonując zadania własne z zakresu gospodarki ko-

munalnej za pomocą spółki prawa handlowego utwo-

Prawo zamówień publicznych.

stwa wątpliwości przedstawicieli samorządów są za-

sadne?

Jak resort odnosi się do tych zarzutów?

Z poważaniem

Poseł Maciej Orzechowski

(nr 9795)

do ministra edukacji narodowej

Szanowna Pani Minister!

System edukacji powi-

nien być otwarty na wszystkich uczniów, zwracający

uwagę na ich indywidualne potrzeby oraz podejmu-

jący różnorodne działania w celu zapewnienia wszyst-

kim jak najlepszych warunków normalnego i pełnego

funkcjonowania w środowisku.

Nauczyciele i szkoła

mają za zadanie tak organizować pracę, żeby jak naj-

skuteczniej wychodzić naprzeciw indywidualnym po-

trzebom, trudnościom i zainteresowaniom uczniów.

Celem tych działań jest między innymi podniesienie

efektywności kształcenia uczniów ze specjalnymi po-

Związek Nauczycielstwa Polskiego przedstawił

wyniki monitoringu uchwał jednostek samorządu

terytorialnego w zakresie tygodniowego obowiązko-

wego wymiaru godzin zajęć nauczycieli psychologów,

lizy treści uchwał wynikać ma, iż dla wielu samorzą-

dów jedynym sposobem zwiększenia wsparcia dla

uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi

jest zwiększenie w ramach obecnego wynagrodzenia

tygodniowego obowiązkowego czasu pracy zatrudnio-

nych nauczycieli.

Zdaniem ZNP gminy powinny zwiększać zatrud-

nienie, aby lepiej organizować pomoc psychologiczno-

-pedagogiczną uczniów.

Działania samorządów win-

ny bowiem służyć przede wszystkim wspieraniu roz-

woju każdego dziecka w różnych sferach.

Przedsta-

260

wiciele nauczycieli są jednak zdania, iż poczynania

jednostek samorządów terytorialnych dyktowane

oszczędnościami ostatecznie mogą uderzyć w jakość

kształcenia samych uczniów.

Pani Minister z pytaniem: W jaki inny sposób zda-

niem ministerstwa jednostki samorządu terytorial-

nego powinny zwiększać wsparcie dla uczniów ze

specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, by jak naj-

sprawniej działać na korzyść uczniów?

Z poważaniem

Poseł Maciej Orzechowski

(nr 9796)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie ustalania zasad przeprowadzania

Szanowna Pani Minister!

Zgodnie z art. 22 usta-

Z kolei w rozporządzeniu ministra edukacji w spra-

wie przyjmowania uczniów do szkół publicznych oraz

stały określone możliwości przyjmowania uczniów do

szkół ogólnodostępnych prowadzonych przez gminę

lub innych należących do sieci szkół ustalonej przez

gminę.

Portal Rzeczpospolita donosi, iż zdaniem rzeczni-

ka praw obywatelskich art. 22 ustawy o systemie

przyjmowania do placówek oświatowych powinny

być określone w akcie prawnym niższego rzędu.

Rzecznik praw obywatelskich uważa, iż zasady prze-

prowadzania rekrutacji m.in. do przedszkoli nie mogą

wynikać jedynie z wewnętrznego statutu placówki,

a powinny być określone w akcie prawa powszechnie

obowiązującego, np. w ustawie.

Rzecznik dodaje, iż

w efekcie obecnie istniejących regulacji prawnych

rozporządzenie nie jest aktem wykonawczym, ale sa-

moistnym, samodzielnie regulującym zasady mające

wpływ na dostępność edukacji.

Ponadto, jak czytamy w Rzeczpospolitej, w obec-

nym brzmieniu rozporządzenie to ogranicza konsty-

tucyjne prawo powszechnej dostępności przedszkoli,

bowiem preferuje określone grupy, np. dzieci wycho-

wywane przez jedno z rodziców.

Co za tym idzie, ma-

luchy niespełniające takiego warunku mają mniejsze

szanse na dostanie się do publicznego przedszkola.

Zarzuty te odnoszą się do art. 2 rozporządzenia

w sprawie przyjmowania uczniów do szkół publicznych

Portal Rzeczpospolita dodaje, iż takie regulacje spra-

wiają, że samorządy lub przedszkola same określają

kryteria rekrutacji, co z kolei, jak przekonuje rzecznik

praw obywatelskich, ogranicza konstytucyjne prawo

powszechnej dostępności przedszkoli.

wianych przez rzecznika praw obywatelskich?

2.

Czy ministerstwo zamierza doprecyzować treść

art. 22 ustawy o systemie oświatowy, tak by zasady

rekrutacji m.in. do przedszkoli nie wynikały jedynie

z wewnętrznego statutu placówek?

3.

Czy ministerstwo podejmuje działania zmierza-

jące do zmiany brzmienia rozporządzenia, tak by nie

naruszało ono konstytucyjnego prawa powszechnej

dostępności przedszkoli?

Z poważaniem

Poseł Maciej Orzechowski

(nr 9797)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

Szanowny Panie Ministrze!

Po zerwaniu w maju

2012 r. umowy z architektem Christianem Kerezem

na projekt gmachu muzeum przez Urząd m.st. War-

szawy muzeum na cztery lata miało zostać umiesz-

czone w dawnym domu meblowym Emilia przy ulicy

Emilii Plater 51.

Szwajcarski architekt oskarżał war-

szawskich urzędników między innymi o to, że nie

mieli prawdziwej woli budowania muzeum, bowiem

nie odkupili od spadkobierców przedwojennych

właścicieli potrzebnych pod tę inwestycję działek na

pl. Deﬁlad.

Tymczasem dawny pawilon meblowy Emilia ku-

piła w czwartek, 22 września br., ﬁrmazgrupyGrif-

ﬁn Investments.

W piątek przedstawiciele spółki

w rozmowie z gazetą ujawnili swoje plany w stosunku

do zakupionego budynku: Nie zamierzamy zachować

tego pawilonu – mówi M. H. z Griffin Investment.

– W jego miejscu powinien powstać nowy budynek.

Z punktu widzenia inwestycyjnego najciekawszy był-

by wieżowiec, wybitny architektonicznie, prawdziwa

sztuka nowoczesna – zapowiada H. Zastrzega, że bu-

dowa nowego obiektu byłaby bardzo trudna, bo

trzeba rozwiązać problem zacieniania przez wieżo-

wiec mieszkań w bloku przy ul. Pańskiej, na tyłach

Emilii.

Iwona Szpala, Michał Wojtczuk, „Muzeum

261

Sztuki będzie mniejsze.

Trzeba zmienić plan?” [w:]

http://wyborcza.pJ, 22.09.20)2.

Faktem jest, że teren ten został sprzedany, a miasto

nie kupiło tego obiektu.

Muzeum ma tam zagwaranto-

waną przestrzeń dla siebie do roku 2016.

W tym czasie

minister kultury ma sﬁnansowaćkosztyadaptacjibu-

dynku na potrzeby muzeum (ok. 6–8 mln zł), zaś kon-

kurs na pomniejszony o jedną trzecią budynek (nowy

projekt) ma zostać ogłoszony na początku 2013 r.

Sytuacja ta zdaje się świadczyć o niekompetencji

władz Warszawy, które zachowują się tak jakby

w rzeczywistości nie chciały doprowadzić do powsta-

nia muzeum, marnotrawiąc po drodze publiczne pie-

niądze, miliony złotych.

Jak Pan Minister wyobraża sobie przyszłość

muzeum?

Czy planuje Pan mimo wszystko wydać

wspomniane kwoty na remont budynku, który zo-

stał sprzedany?

Z poważaniem

Poseł Anna Grodzka

Warszawa, dnia 27 września 2012 r.

(nr 9798)

do ministra gospodarki

w sprawie przedłużenia terminu

funkcjonowania i wyposażenia stacji paliw

Szanowny Panie Ministrze!

Rozporządzenie mi-

ga, by każda stacja do 31 grudnia 2012 r. posiadała

odpowiednie urządzenia do monitorowania wycieków

Niestety koszty związane z modernizacją i wy-

mianą zbiorników uderzają przede wszystkim w ma-

łe i niezależne stacje paliw.

Nakłady, jakie są potrzeb-

ne do realizacji tych inwestycji, to ponad 100 tys. zł.

Dlatego wiele z nich, ok. 1000 stacji w Polsce, nie stać

na dostosowanie się do wymogów rozporządzenia

w okresie do końca bieżącego roku przy miesięcznej

marży na sprzedaży w granicach 6–8 tys. zł.

Za-

mknięcie ich natomiast niekorzystnie odbije się na

funkcjonowaniu rynku paliw.

Ponadto funkcjonowanie małych stacji paliw dzia-

łających na lokalnym to nie tylko zasilanie budżetu

państwa kwotami z tytułu podatków i akcyzy, ale

pracy.

W skali kraju dla nawet kilku tysięcy osób.

Pod uwagę należy wziąć stacje, które regularnie

przeprowadzają badania szczelności zbiorników we-

dług zasad pozwalających pewnie stwierdzić ich wła-

ściwy stan.

Dotychczasowe metody umożliwiają wy-

krycie najmniejszej nawet nieszczelności.

1.

Czy i jaka jest szansa na funkcjonowania sta-

cji paliw, które jeszcze nie wdrożyły niezbędnych

zmian?

2.

Kiedy Pan Minister podejmie decyzje o ewen-

tualnym przedłużenie terminu na przystosowanie

stacji paliw do wymogów wymienionych w rozporzą-

dzeniu?

Jeśli tak, to do kiedy?

3.

Czy znane są Panu Ministrowi skutki zamknię-

cia tylu stacji paliw, które nie zdążą wdrożyć niezbęd-

nych zmian do końca bieżącego roku?

Z poważaniem

Poseł Zbigniew Chmielowiec

Warszawa, dnia 27 września 2012 r.

(nr 9799)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie braku pomocy dla przedszkoli

Szanowna Pani Minister!

Nie najlepsza sytuacja

oświaty w Polsce ma swoje odbicie także na przed-

szkola.

Biorąc pod uwagę, że wiele przedszkoli po-

wstaje z projektów unijnych i mogą być one w każdej

chwili zlikwidowane, to ich ilość jest stanowczo za

mała.

Nadal istnieją miejsca, gminy w Polsce, gdzie

przedszkoli nie ma.

Samorządy, w szczególności te wiejskie, już od

pewnego czasu sygnalizują, że jest za mało pieniędzy

na edukację szkolną dzieci.

Regularnie wzrastają

koszty utrzymania placówek przedszkolnych, zwią-

zane zarówno ze wzrostem utrzymania placówek, jak

i ze wzrostem płac dla nauczycieli.

Gminy natomiast

pomimo podwyżek nie otrzymują pieniędzy z sub-

wencji, przez co zmuszane są do zaciągania kredy-

tów.

Nie można pozwolić na to i należy na wszelkie

sposoby zabiegać, by takie pieniądze się znalazły.

Brak chęci i wsparcia rządu może zniszczyć polską

edukację.

Z początkiem roku premier Donald Tusk informo-

wał, że rząd chce w 2013 r. uruchomić 500 mln zł

cji z budżetu państwa, wspierając gminy w prowadze-

niu edukacji przedszkolnej dla dzieci 5-letnich.

Pro-

jekt pomocy państwa dla rodziców przedszkolaków

miał być też gotowy do końca wiosny, jednak propo-

zycji do dziś nie ma.

Jak się okazuje, rząd chce

wstrzymania sejmowych prac nad projektem ustawy,

który przewiduje dodatkowe środki na wychowanie

262

przedszkolne.

W efekcie w projekcie budżetu na 2013 r.

nie znalazły się żadne zapowiadane obietnice.

Należy pamiętać, że na terenie Polski znajduje się

wiele dzieci nieobjętych wychowaniem przedszkol-

nym, w szczególności na terenach wiejskich.

Rodzi

więc to zjawisko wykluczenia dzieci z tych obszarów

z powodu braku środków ﬁnansowychimiejscaza-

mieszkania, odbierając im tym samym możliwość

właściwej edukacji, opieki nad nimi.

Przyznanie obie-

canej subwencji na przedszkola przyczyniłoby się za-

pewne do zwiększenia dostępu tych dzieci do placó-

wek przedszkolnych.

1.

Jaki jest powód wstrzymania sejmowych prac

2.

Czy w budżecie państwa na rok 2013 r. pojawią

się obiecane środki pomocy dla przedszkoli w formie

przyznawania subwencji na przedszkola?

Jeśli tak,

to w jakiej wysokości?

Kiedy powstaną odpowiednie

przepisy prawne regulujące tę kwestię?

3.

Czy i dlaczego działania rządu wymierzone są

w samorządy o nie najlepszej kondycji ﬁnansowej?

4.

Czy i dlaczego rząd prowadzi politykę szkodliwą

dla polskich rodzin, dyskryminując mieszkańców te-

renów wiejskich?

Z poważaniem

Poseł Zbigniew Chmielowiec

(nr 9800)

do ministra nauki i szkolnictwa wyższego

Szanowna Pani Minister!

Wyżej wymieniony pro-

jekt rozporządzenia deﬁniujeskładnikkadrowywy-

łącznie w oparciu o liczbę nauczycieli akademickich

zatrudnionych w uczelni publicznej jako podstawo-

wym miejscu zatrudnienia.

Pani Minister, takie zdeﬁniowanieczynnikaka-

drowego doprowadzi w najbliższym czasie do likwi-

dacji państwowych wyższych szkół zawodowych bę-

dących dla wielu młodych Polaków jedyną szansą na

bezpłatne studia wyższe, na zdobycie dyplomu stu-

diów wyższych w bezpośredniej bliskości swego miej-

sca zamieszkania.

Przyjęcie takiego rozwiązania prawnego stoi tak-

która gwarantuje możliwość uruchomienia przez

szkołę wyższą kierunku studiów pierwszego stopnia

w oparciu o oświadczenie nauczyciela akademickiego

zatrudnionego w szkole jako drugim miejscu.

W sy-

tuacji wejścia w życie rozporządzenia większość szkół

utraci nie tylko możność (ﬁnansową) dalszego za-

trudniania osób na drugim etacie, ale przede wszyst-

kim utraci prawa do prowadzonych dotychczasowych

kierunków.

Pani Minister, czy Pani dąży do likwidacji pań-

stwowych szkół wyższych?

Czy za pomocą tegoż roz-

porządzenia chce Pani wzmocnić na „rynku lokal-

nym” pozycję płatnych szkół niepublicznych?

Posłowie Włodzimierz Bernacki

i Ryszard Terlecki

Warszawa, dnia 27 września 2012 r.

(nr 9801)

do ministra skarbu państwa

w sprawie harmonogramu budowy terminalu

Szanowny Panie Ministrze!

12 lipca 2012 r. w Sej-

mie RP przedstawił Pan informację na temat budowy

terminalu LNG w Świnoujściu w kontekście upadło-

ści wykonawcy.

Podczas debaty reprezentował Pan

umiarkowanie optymistyczne stanowisko co do per-

spektyw zakończenia budowy w czerwcu 2014 r.,

wskazując m.in. na fakt, że wobec jednego z wyko-

nawców robót budowlanych, tj. spółki Hydrobudowa

SA, została ogłoszona upadłość z możliwością zawar-

cia układu.

Niestety od tego czasu zaszła zasadnicza zmia-

na: w pierwszej połowie września, sąd w Poznaniu

zmienił tryb upadłości – upadłość układowa Hy-

drobudowy SA została zmieniona na upadłość li-

kwidacyjną.

1.

Czy w świetle powyższego faktu harmonogram

realizacji inwestycji, czyli jej zakończenie w czerwcu

2014 r., jest realny?

2.

Czy jakość robót budowlanych wykonanych

przez Hydrobudowę SA, o której była mowa podczas

debaty, spełnia wymogi kontraktu, normy techniczne

i najlepsze standardy branży?

Informacje przez nas

posiadane wskazują na konieczność dokonania sze-

regu poprawek.

3.

Czy nie należy podjąć bezzwłocznych starań

w celu renegocjacji kontraktu na dostawy gazu skro-

plonego z Katarem zawartego w 2009 r., przewidu-

jącego początek dostaw w 2014 r.?

Z poważaniem

Posłowie Piotr Naimski

i Paweł Szałamacha

Warszawa, dnia 27 września 2012 r.

263

Interpelacja

(nr 9802)

do ministra środowiska

w sprawie dzikich wysypisk śmieci

Od wielu lat dużym problemem wspólnot lokal-

nych są tzw. dzikie wysypiska śmieci, powstające czę-

sto na terenach, które są atrakcyjne ze względu na

ich walory krajobrazowe (lasy, obszary nadrzeczne

itp.), a stanowią zagrożenie dla całego ekosystemu.

Z najnowszego raportu NIK wynika, że gminy

mi.

Wyniki kontroli, które zostały przeprowadzone

w 35 losowo wybranych polskich gminach, są za-

straszające.

Na terenie większości skontrolowanych gmin

natknięto się na nielegalne składowiska odpadów,

które są dużym zagrożeniem dla środowiska.

Z usta-

nych.

W dodatku nie wszystkie gminy likwidowały

pieniężnych.

Z raportu NIK wynika także, że większość wój-

tów, burmistrzów nie jest w stanie przeprowadzić na

powyższej sytuacji jest brak wiedzy o umowach mię-

dzy właścicielami terenów oraz przedsiębiorcami zaj-

mującymi się wywozem nieczystości, a także brak

dokładnych ewidencji umów lub zrobionych zbyt póź-

no, w których są braki lub błędy uniemożliwiające

sprawdzenie, czy właściciel posiada ważną umowę.

Składowanie i wywóz odpadów wiążą się z pono-

szeniem kosztów, więc niejednokrotnie ludzie szuka-

ją innych, nielegalnych dróg oczyszczania swoich go-

spodarstw.

Również większość ﬁrm wywozi swoje

odpady na nielegalne wysypiska.

Składowiska śmie-

ci są często chemicznymi bombami zegarowymi.

Tyl-

ko część odpadów rozkłada się (odpady organiczne

stanowią około 30% wszystkich śmieci z gospodarstw

domowych).

Ponadto większość śmieci nie jest sorto-

wana i znajdują się w nich również metale.

Te roz-

maite materiały mieszają się, wywołując reakcje che-

miczne powodujące powstawanie jeszcze bardziej

trujących substancji.

Produktem ich rozkładu są nie-

jednokrotnie trujące i szkodliwe toksyny, które prze-

dostają się do gleby czy wody.

Priorytetowym zadaniem jednostek odpowie-

dzialnych za gospodarkę odpadami komunalnymi, do

którego nie trzeba nikogo przekonywać, jest dołoże-

nie wszelkich starań, aby doprowadziły do zminima-

lizowania, a w przyszłości do całkowitego zlikwido-

wania dzikich wysypisk.

Nawiązując do przedstawionego powyżej proble-

1.

Jakie kroki podejmuje Ministerstwo Środowi-

ska w tej sprawie?

2.

Jakie formy brane są pod uwagę w celu rozwią-

zania problemu dzikich wysypisk?

Z poważaniem

Poseł Barbara Bartuś

Warszawa, dnia 27 września 2012 r.

(nr 9803)

do ministra pracy i polityki społecznej

w celu zabezpieczenia roszczeń pracodawcy

Pana Ministra w sprawie likwidacji weksli dla pra-

cowników.

Alarmujące stają się doniesienia o wymuszaniu

na pracownikach podpisywania wraz z umową o pra-

cę weksli, których celem jest wymuszenie lojalności

i kontrolę pracodawcy nad pracownikiem.

Jest to

również jedna z metod, które stosują ﬁrmywcelu

zabezpieczenia ich majątku.

W przypadku gdy pra-

cownik chce zakończyć swoją współpracę z ﬁrmą,

w której pracuje, a podpisał weksel, musi go najpierw

spłacić.

Pracownicy często nie znają wysokości, na

jaką wystawiony był weksel, i nie mogą jego podpisa-

nia skonsultować z prawnikiem.

Sytuacji, w jakiej

znajdują się pracownicy, nie poprawia nawet wyrok

wydany przez Sąd Najwyższy, który uznał, że zasto-

sowanie weksla jako środka zabezpieczenia roszczeń

w mieniu pracodawcy jest niedopuszczalne.

Sytuację

tę może zmienić tylko i wyłącznie zmiana prawa.

We-

ksle to kolejny przykład wykorzystywania prawa cy-

wilnego do pogarszania sytuacji pracowników w na-

szym kraju.

Nawiązując do przedstawionego powyżej proble-

ki w celu zmiany przepisów prawnych dotyczących

zakazu stosowania weksli dla zabezpieczenia rosz-

czeń pracodawcy?

Z poważaniem

Poseł Barbara Bartuś

264

Interpelacja

(nr 9804)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie ostatecznego

obwodnicy Augustowa

Wraz z przejęciem władzy w Polsce przez koalicję

PO–PSL i Pański rząd została przerwana budowa

obwodnicy Augustowa w jej wytyczonym przebiegu

przez dolinę rzeki Rospuda.

Od 2007 r. mieszkańcy

Augustowa i wszyscy zainteresowani nabrzmiałym

problemem tranzytowego ruchu ciężarowego przez

to turystyczne i uzdrowiskowe miasto wciąż są za-

pewniani, że obwodnica Augustowa w nowym, rze-

komo niekontrowersyjnym, wariancie jej lokalizacji

zostanie już wkrótce zbudowana.

Kolejne terminy są

jednak wciąż przesuwane.

Rząd PO–PSL sprawuje

władzę w Polsce już pięć lat, a obwodnicy Augustowa

tej inwestycji, ale nawet jej początku.

Trzeba przypomnieć, że bezskuteczne zabiegi

o budowę obwodnicy Augustowa trwały kilkanaście

lat.

Dopiero rząd Prawa i Sprawiedliwości podjął kon-

kretną decyzję o budowie obwodnicy.

Inwestycja ru-

szyła, a mieszkańcy Augustowa mieli nadzieję, że

obwodnica zostanie wreszcie w niedługim czasie wy-

budowana.

Pojawiły się jednak protesty „ekologów”,

którym sprzyjała Platforma Obywatelska.

Skierowa-

na została skarga na przebieg obwodnicy przez doli-

nę Rospudy do Europejskiego Trybunału Sprawiedli-

wości.

Upowszechniano wtedy nieprawdziwą opinię,

że społeczeństwo sprzeciwia się budowie obwodnicy

przez Rospudę.

Weryﬁkacjitejfałszywejtezy,instru-

mentalnie wykorzystywanej przez przeciwników ob-

wodnicy, miało służyć zorganizowane w 2007 r. re-

gionalne referendum.

Opozycyjna wówczas Platfor-

ma Obywatelska w tym przeszkadzała.

Prace budow-

lane przy obwodnicy zostały rozpoczęte z dwóch

stron: od Suwałk i od wjazdu ze strony Białegostoku.

Budowa na spornym, środkowym, odcinku przez do-

linę Rospudy nie była prowadzona w związku z to-

czącym się procesem przed Europejskim Trybuna-

łem Sprawiedliwości.

Pański rząd wycofał się z tej

inwestycji, nie czekając na rozstrzygnięcie Europej-

skiego Trybunału i nie wykazał determinacji w wal-

ce o to, aby było ono dla Polski korzystne.

Są prze-

słanki, by sądzić, że była realna szansa, aby tę spra-

wę wygrać.

20 października 2009 r. rząd zmienił przebieg

dróg ekspresowych na terenie województwa podla-

skiego, w wyniku czego planowana obwodnica Augu-

stowa ma być częścią przyszłej drogi ekspresowej S61

przez Łomżę – Ełk, a nie, jak rozstrzygały poprzednie

plany, drogi ekspresowej S8 przez Białystok.

Jedną

z konsekwencji powyższej zmiany było zaniechanie

budowy drogi ekspresowej na odcinku Białystok

– Augustów i utrata przyznanej przez rząd Prawa

i Sprawiedliwości na ten cel kwoty 1800 mln zł.

Dro-

gi szybkiego ruchu z Białegostoku do Augustowa już

się więc nie buduje (odcinek ekspresowy skończył się

w miejscowości Katrynka – niecałe 10 km od Białe-

gostoku), a termin budowy drogi ekspresowej S61

jest bliżej nieokreślony.

Nie ma dokładnych planów,

nie ma wymaganych uzgodnień i wykupionych tere-

nów, a źródło ﬁnansowaniajestnieznane.

Wszystko

wskazuje na to, że budowa tej drogi przed 2020 r. nie

zostanie nawet rozpoczęta.

Obwodnica Augustowa według obecnie projekto-

wanego jej przebiegu, nawet gdyby została zbudowa-

na, nie spełni swojej funkcji bez obwodnicy Suwałk

i drogi S61 do Łomży i Warszawy, której ma być czę-

ścią.

Bez tego będzie prowadziła znikąd donikąd.

Czy

dlatego rząd nie śpieszy się z jej budową?

Czy przy-

czyną odsuwania inwestycji w czasie jest też brak

środków w budżecie, do czego doprowadziły nieodpo-

wiedzialne rządy obecnej koalicji?

Wciąż nie została także załatwiona kontrowersyj-

na sprawa wykupu terenów pod budowę nowej ob-

wodnicy.

Budzi ona sprzeciw społeczny mieszkańców

i nie będzie łatwa do przeprowadzenia, a budowa ob-

wodnicy według deklaracji rządu i Generalnej Dy-

się jesienią 2011 r.

Okazuje się jednak, że były to

tylko obietnice przed wyborami parlamentarnymi.

Z ostatniej odpowiedzi na moją interpelację po-

rza budowy dróg ekspresowych i obwodnic miast

w województwie podlaskim, udzielonej przez pana

Tadeusza Jarmuziewicza, sekretarza stanu w Mini-

Morskiej, wynika, że budowa obwodnicy Augustowa

zostanie zakończona do września 2014 r.

Wszystko

many.

Pamiętamy hasło Platformy Obywatelskiej z kam-

panii wyborczej 2007 r.: „Obwodnice, nie obietnice”.

Było ono skierowane do Prawa i Sprawiedliwości.

Dzisiaj, po pięciu latach Pańskich rządów, mieszkań-

cy Augustowa odpowiadają powszechnym oczekiwa-

niem: Panie Premierze – „Obwodnice, nie obietnice”.

Ich cierpliwość została już nie tylko wyczerpana, ale

wielokrotnie przekroczono jej granice.

Determinacja

mieszkańców Augustowa prowadzi do zapowiada-

nych ponownie protestów społecznych i blokady kra-

jowej drogi tranzytowej nr 8 przez to miasto.

Pozostaje też do wyjaśnienia sprawa rzeczywi-

stych kosztów i strat poniesionych przy budowie ob-

wodnicy Augustowa przez Rospudę.

Z dostępnych

danych wynika, że wynoszą one co najmniej sto kil-

kadziesiąt milionów złotych, jeśli przyjąć, że składa

się na nie m.in. kwota ogólnych kosztów w wysokości

ponad 130 mln zł, w tym ponad 96 mln zł wydanych

na prace budowlane (informacja przedstawiona

w Sejmie 21 stycznia 2009 r. przez podsekretarza sta-

nu w Ministerstwie Infrastruktury Patrycję Woliń-

ską-Bartkiewicz: „do grudnia 2008 r. te koszty ogó-

łem wynoszą 130 583,341 zł, w tym koszty budowla-

265

ne to 96 324,967 zł”), zasądzona kara dla wykonaw-

cy w wysokości 21,9 mln zł, która wraz z odsetkami

przekroczy 30 mln zł, a także inne koszty, np. roz-

biórki części wykonanej już infrastruktury czy rekul-

tywacji terenu.

Czy to są rzeczywiste i ostateczne

dane?

Pytanie to zadaję w kontekście rozbieżnych

informacji przedstawianych na ten temat przez mi-

nistrów Pańskiego rządu.

Raz podają oni kwotę

47 mln zł (podsekretarz stanu w ministerstwie in-

frastruktury Zbigniew Rapciak w odpowiedzi na

moje pytanie w Sejmie 28 lutego 2008 r.), drugi raz

– kwotę 92 mln zł (sekretarz stanu w Ministerstwie

deusz Jarmuziewicz w odpowiedzi z 2 sierpnia 2012 r.

na moją interpelację poselską w sprawie terminarza

twie podlaskim z 21 czerwca 2012 r.), a jeszcze innym

razem – kwotę ponad 130 mln zł (podsekretarz stanu

w Ministerstwie Infrastruktury Patrycja Wolińska-

22 stycznia 2009 r.).

Która z tych kwot jest prawdzi-

wa i czy którakolwiek z nich jest prawdziwa?

Trzeba też przywołać inne liczby.

Obwodnica Au-

gustowa według pierwotnego przebiegu miała kosz-

tować 480 mln zł, a według nowego projektowanego

wariantu przebiegu ma ona pochłonąć 659,2 mln zł.

Czy to jest przejaw gospodarności i troski o pieniądze

publiczne?

Jako poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej po-

dejmowałem przewidziane prawem działania, doma-

gając się przyśpieszenia budowy obwodnicy Augusto-

wa.

W ciągu ostatnich pięciu lat występowałem w tej

sprawie sam lub wspólnie z innymi parlamentarzy-

stami Prawa i Sprawiedliwości wielokrotnie, m.in. na

posiedzeniach Sejmu 23 listopada 2007 r., 19 grudnia

2007 r., 28 lutego 2008 r., 22 stycznia 2009 r. oraz

w interpelacjach: nr 240 z 8 grudnia 2007 r., nr 3452

z 28 maja 2008 r., nr 14584 z 15 lutego 2010 r.,

nr 17268 z 23 lipca 2010 r.

(VI kadencja Sejmu Rze-

czypospolitej Polskiej), nr 371 z 30 listopada 2011 r.,

nr 6225 z 21 czerwca 2012 r.

(VII kadencja Sejmu).

Lektura odpowiedzi rządu na te wystąpienia ujawnia

chaos i brak odpowiedzialnego planu rozwiązania

tego problemu.

Konsekwentnie zwracałem się do rządu o konty-

nuację rozpoczętych prac budowlanych.

Uchylane

zezwolenia i decyzje można było skorygować, dosto-

sować do obowiązujących wymagań.

Gdyby realizo-

wano zawartą umowę z wykonawcą, obwodnica w wa-

riancie przez dolinę Rospudy byłaby oddana do użyt-

ku w listopadzie 2009 r.

Dzisiaj

jeździlibyśmy już nowoczesną i bezpieczną drogą,

a tysiące tirów nie rozjeżdżałyby Augustowa.

W odpowiedzi na swoje wystąpienia kierowane do

Pana Premiera i ministrów Pańskiego rządu nigdy

nie otrzymałem konkretnego i wiążącego harmono-

gramu budowy dróg szybkiego ruchu i obwodnic

w województwie podlaskim, w tym precyzyjnej de-

klaracji w sprawie rozpoczęcia i zakończenia budowy

obwodnicy Augustowa.

Aby ta inwestycja mogła speł-

niać swoją funkcję, musi być wybudowana w jedna-

kowym czasie z obwodnicą Suwałk oraz zostać zhar-

monizowana z budową drogi ekspresowej S61 prowa-

dzącej przez Ełk i Łomżę w stronę Warszawy, w cią-

gu której obwodnice te mają być usytuowane.

związanych z budową obwodnicy Augustowa?

Kiedy

jej budowa zostanie rozpoczęta, jakie będzie miała

etapy i kiedy zostanie zakończona?

2.

Jaką funkcję komunikacyjną w kierunku przej-

ścia granicznego z Litwą w Budzisku oraz w kierun-

ku Łomży i Warszawy będzie spełniała w ruchu tran-

zytowym obwodnica Augustowa, jeżeli nie zostanie

wybudowana równolegle z obwodnicą Suwałk i drogą

ekspresową?

3.

Jakie są rzeczywiste koszty i straty poniesione

w związku z budową wariantu obwodnicy Augustowa

biegnącego przez dolinę Rospudy i jakie kwoty oraz

z jakich tytułów się na to składają?

Z wyrazami szacunku

Poseł Jarosław Zieliński

Warszawa, dnia 27 września 2012 r.

(nr 9805)

do ministra zdrowia

raka prostaty u mężczyzn

Szanowny Panie Ministrze!

Według opinii dr. Ro-

mana Sosnowskiego z kliniki nowotworów układu

moczowego Centrum Onkologii w Warszawie od lat

osiemdziesiątych dwudziestego wieku zwiększa się

zachorowalność na raka prostaty u mężczyzn.

Nowotwór prostaty zaraz po nowotworze płuc

i jelita grubego jest najbardziej zabójczym nowotwo-

rem u mężczyzn.

Specjaliści zwracają uwagę na fakt,

iż za 10 lat na raka prostaty zachoruje w Polsce

18 tys. mężczyzn, z czego ponad 40% z nich będzie

przed 65. rokiem życia.

To sytuacja wymagająca działań ze strony Mini-

sterstwa Zdrowia mających na celu poprawę proﬁlak-

tyki wykrywania tej zagrażającej życiu chorobie.

I choć nie ma jednej skutecznej metody, która pomo-

że wykryć ten nowotwór, to systematyczne badania

urologiczne oraz testy na antygen PSA (Prostate

SpeciﬁcAntygen)pozwalająnawczesnewykrycietej

choroby, co daje szanse na pełne wyleczenie.

266

wia, by poprawić wczesną wykrywalność raka pro-

staty u mężczyzn?

2.

Czy kampania edukacyjna M45+ realizowana

przez Ministerstwo Zdrowia wraz z warszawskim

Centrum Onkologii przyniosła oczekiwane efekty

i poprawiła świadomość mężczyzn co do konieczności

systematycznej kontroli u lekarzy urologów?

3.

Jakie działania podejmie Ministerstwo Zdrowia

w sprawie proﬁlaktykiwykrywaniarakaprostatyna

obszarach wiejskich, gdzie dostęp do lekarzy specja-

listów jest utrudniony?

Z wyrazami szacunku

Warszawa, dnia 27 września 2012 r.

(nr 9806)

do ministra zdrowia

Szanowny Panie Ministrze!

W lutym 2012 r. na

zlecenie Polskiej Koalicji Organizacji Pacjentów On-

kologicznych przeprowadzono badanie opinii publicz-

nej „Rak – priorytet publiczny?”.

Metodą wywiadów osobistych – na 1000 losowo

wybranych respondentów oraz 100 pacjentach onko-

logicznych i takiej samej liczbie osób z rodzin chorych

– przeprowadzono badanie.

Wyniki potwierdziły

słuszność tezy, iż leczenie onkologiczne pacjentów

w Polsce jest źle oceniane.

Tylko 20% badanych uznało skuteczność leczenia

nowotworów jako raczej dobrą lub bardzo dobrą, pod-

czas gdy aż 33% oceniło ją źle lub bardzo źle.

Podob-

ne wartości osiągnęły wyniki badań z grupy pacjen-

tów chorych onkologicznie.

Najgorzej oceniają rodzi-

ny chorych, aż 50 z nich dało najniższą ocenę sku-

teczności leczenia onkologicznego w Polsce.

Taka ocena nie świadczy dobrze o polskiej służbie

zdrowia.

Aż 43% badanych uważa, że Narodowy

Fundusz Zdrowia nie zapewnia dobrej opieki onkolo-

gicznej, a o dostępie do leczenia decyduje zasobność

portfela oraz miejsce zamieszkania.

Od lutego 2012 r. sytuacja w polskiej onkologii nie

uległa poprawie.

Pamiętamy kwiecień, kiedy to

zabrakło podstawowych cytostatyków używanych

w chemioterapii.

Choroba nowotworowa to bardzo poważny pro-

blem w Polsce, dlatego też nakłady na jej leczenie

powinny być większe, tak by zapewnić każdemu cho-

remu dostęp do odpowiedniej terapii.

nego niezadowolenia Polaków z leczenia nowotworów

w Polsce Ministerstwo Zdrowia planuje utworzyć do-

datkowy fundusz przeznaczony na ﬁnansowaniele-

czenia nowotworów i zapewnienie chorym dostępu

do nowoczesnych terapii?

Z wyrazami szacunku

(nr 9807)

do ministra zdrowia

Szanowny Panie Ministrze!

Raport Najwyższej

Izby Kontroli o szpitalach psychiatrycznych donosi,

iż placówki te nie przestrzegają procedur przyjmowa-

ków przymusu bezpośredniego.

Aż 50% skontrolowanych przez Najwyższą Izbę

Kontroli oddziałów było zaniedbane i przepełnione.

70% sal szpitalnych nie spełniało podstawowych wy-

mogów leczenia.

Również dokumentacja medyczna nie jest prowa-

dzona w rzetelny sposób.

Przez to nie wiemy, czy pod-

czas zastosowania przymusu bezpośredniego nie są

łamane prawa pacjenta.

Środki takie jak izolacja czy

unieruchomienie powinny trwać do 4 godzin, po czym

pacjent powinien być ponownie zbadany i wtedy mo-

głaby być podjęta decyzja o przedłużeniu stosowania

przymusu bezpośredniego.

Raport Najwyższej Izby

Kontroli wskazuje, iż często taka procedura stosowa-

na jest od razu na 24 godziny.

Uwagi wymaga również poprawa warunków sa-

nitarnych i przeciwpożarowych.

Aż 70% sal szpital-

nych jest przepełnione, a połowa oddziałów szpital-

nych jest brudna i zaniedbana.

Najwyższa Izba Kontroli zwraca również uwagę

na długi czas oczekiwania na planowe leczenie, i tak

na przykład w przypadku oddziału leczenia uzależ-

nień są to nawet 2 lata.

W związku z nieciekawą sytuacją pacjentów cho-

rych psychiatrycznie zwracam się do Pana Ministra

wpłynąć na kierownictwo szpitali, by egzekwowało

od swoich lekarzy pełną i dokładną dokumentację

medyczną?

2.

Czy Ministerstwo Zdrowia planuje przezna-

czyć dodatkowe fundusze na nowe etaty dla rzecz-

ników praw pacjenta szpitala psychiatrycznego,

267

tak by wszyscy potrzebujący mogli skorzystać z ich

pomocy?

3.

Jak Ministerstwo Zdrowia zamierza wpłynąć

na poprawę warunków na polskich oddziałach psy-

chiatrycznych?

Z wyrazami szacunku

(nr 9808)

do ministra środowiska

w sprawie planów powstania punktu

magazynowania niebezpiecznych odpadów

w gm. Sulejów

Szanowny Panie Ministrze!

Sulejów, gmina poło-

żona niedaleko Łodzi nad rzeką Pilicą, jest miejscem

weekendowego i wakacyjnego wypoczynku miesz-

kańców województwa łódzkiego.

Dlatego też z niepokojem przyjąłem wiadomość

o planach powstania punktu zbierania niebezpiecz-

nych odpadów właśnie na terenie tej gminy.

Nad Pilicą, w sąsiedztwie terenów rekreacyjnych

oraz w pobliżu miejsca zamieszkania wielu osób,

ma powstać magazyn zajmujący się składowa-

niem i sortowaniem ponad 1000 niebezpiecznych

substancji, m.in. zawierających azbest, rtęć czy od-

padowy siarczan żelazowy.

1.

Jaka jest opinia Ministerstwa Środowiska

w sprawie powstania magazynu niebezpiecznych od-

padów w gminie Sulejów?

2.

Czy Ministerstwo Środowiska zamierza wpły-

nąć na decyzję starostwa i wobec ogromnego sprze-

ciwu mieszkańców oraz w trosce o zdrowie ludzi oraz

dobro środowiska naturalnego w gminie Sulejów,

która stanowi ważny punkt turystyczno-rekreacyjny

dla mieszkańców województwa łódzkiego, wstrzymać

plany wykorzystania terenów po starych zakła-

dach wapienniczych na punkt składowania niebez-

piecznych odpadów?

Z wyrazami szacunku

(nr 9809)

do ministra zdrowia

w sprawie potrzeby zapewnienia opieki

psychologa na oddziałach ginekologicznych

i położniczych w Polsce

Szanowny Panie Ministrze!

Na porodówkach i od-

działach ginekologicznych brakuje psychologów.

Jakże trudna dla kobiety musi być strata dziec-

ka.

Poronienie wiąże się dla kobiety z bardzo dużą

traumą, z którą często trudno sobie poradzić same-

mu.

Oczywiście wiele kobiet może liczyć na wsparcie

bliskich, ale nie każda.

W takiej sytuacji często po-

jawiają się objawy depresji, takie jak zaburzenia

snu, duszności itp.

I wówczas opieka psychologa jest

niezbędna.

Jednak depresja może wystąpić również po na-

rodzinach zdrowego dziecka.

Kobieta musi posta-

wić się w nowej roli, co niekiedy wiąże się z dużym

stresem.

Psycholog na oddziale ginekologicznym i położni-

czym pełniłby naprawdę ważną rolę, dlatego uwa-

żam, że powinniśmy zapewnić kobietom jego opiekę

w tych jakże ważnych i często bardzo trudnych mo-

mentach życia.

szym czasie Ministerstwo Zdrowia planuje zapewnić

opiekę psychologa na oddziałach ginekologicznych

Z wyrazami szacunku

(nr 9810)

do ministra pracy i polityki społecznej

Szanowny Panie Ministrze!

Wydłużając aktyw-

ność zawodową do 67. roku życia, nie wzięto pod

uwagę zmiany dotychczasowych, istotnych przepi-

sów, skutkiem czego przedstawiciele niektórych

grup zawodowych na końcu swojej kariery mogą po-

zostać bez środków do życia.

Dotyczy to wykładow-

ców, pracowników samorządów, urzędników służby

Obecne prawo zakłada, że mogą oni zostać zwolnie-

ni z pracy, jeśli ukończą 65 lat.

W rezultacie w skraj-

nych przypadkach nawet przez dwa lata nie będą

268

otrzymywali ani wynagrodzenia, ani świadczeń

z ZUS.

Jeśli przepisy nie zostaną zmienione, po wy-

gaśnięciu stosunku pracy będą musieli długo czekać

na emeryturę.

Obecne rozwiązania dotyczące pozbawiania eta-

tów osób po 65. roku życia są sprzeczne zarówno

z założeniami wydłużania aktywności zawodowej,

jak i z zasadą równego traktowania pracowników.

Obowiązkiem rządu jest dostosowanie przepisów pra-

wa do dyrektywy Rady nr 2000/78/WE z 27 listopada

2000 r. ustalającej ogólne warunki ramowe równego

WE L 303 z 2 grudnia 2000 r.).

Dyrektywa ta zaka-

zuje dyskryminacji ze względu na wiek.

Zasada ta ma

zastosowanie do wszystkich instytucji publicznych

i prywatnych.

je zmianę przepisów umożliwiających zwalnianie lu-

dzi tylko ze względu na wiek?

Z poważaniem

Poseł Jarosław Tomasz Jagiełło

(nr 9811)

do ministra administracji i cyfryzacji

w sprawie ochrony przeciwpowodziowej

Szanowny Panie Ministrze!

Ustawowym celem

organów administracji rządowej i samorządowej

jest ochrona ludzi i mienia przed powodzią oraz ko-

ordynacja tych działań.

W szczególności należy

zwracać uwagę na spójność systemu ochrony prze-

ciwpowodziowej oraz wykorzystania przez jednostki

odpowiedzialne za ochronę przeciwpowodziową róż-

nych działań technicznych, w szczególności sprzy-

jających środowisku (np. boczne zbiorniki retencyj-

ne) oraz nietechnicznych (np. systemy ostrzegania

i monitoringu).

Zarządzanie zagrożeniem powodziowym ma na

celu zmniejszenie prawdopodobieństwa wpływu po-

wodzi.

Najbardziej skutecznym podejściem jest po-

dejmowanie działań w ramach programów zarządza-

nia zagrożeniem powodziowym, obejmujących nastę-

pujące elementy: zapobieganie powstawaniu szkód

wywołanych powodziami; ochronę – podejmowanie

środków w celu zmniejszenia prawdopodobieństwa

wystąpienia powodzi; gotowość do informowania lud-

ności o zagrożeniu; postępowanie awaryjne – opraco-

wanie planów działania w przypadku wystąpienia

powodzi; przywracanie normalnych warunków i wy-

ciąganie wniosków.

Niestety system ochrony przeciwpowodziowej

w Polsce nie funkcjonuje prawidłowo.

Są przeprowadza-

ne coroczne przeglądy elementów budowli i urządzeń

przeciwpowodziowych, ale zaniedbuje się obowiązkowe

kontrole stanu technicznego tych obiektów.

Działania w zakresie ochrony przeciwpowodzio-

wej winny być koordynowane na poziomie rządowym.

podejmuje ministerstwo, by zapewnić prawidłowe

funkcjonowanie systemu ochrony przeciwpowodzio-

wej w Polsce?

Z poważaniem

(nr 9812)

do ministra sportu i turystyki

większej ochrony

Szanowna Pani Minister!

Kłopoty na polskim

rynku turystycznym zaczęły się na początku lipca

br., kiedy to wniosek o upadłość złożyło biuro podró-

ży z Warszawy.

Poza granicami znajdowało się wów-

czas ok. 4,7 tys. klientów biura.

Gwarancja w urzę-

dzie marszałkowskim wynosiła 25 mln zł, mimo to

nie wszyscy klienci biura dostali zwrot kwoty za wy-

kupione usługi.

W ciągu ostatnich miesięcy kilka

biur podróży ogłosiło upadłość i zrezygnowało z pro-

wadzenia usług turystycznych w bardzo krótkim od-

stępie czasu.

W przypadku ogłoszenia upadłości przez biuro

podróży niewłaściwie albo słabo chroni się interes

klientów korzystających z usług tych biur.

Dodatko-

wo poszkodowani turyści narażani są na straty ﬁ-

nansowe.

Najwyższa Izba Kontroli w 2009 r. przeprowadzi-

ła kontrolę zadań wynikających z ustawy o usługach

turystycznych, która od 2006 r. sprawowana jest przez

marszałków województw.

W wynikach kontroli stwier-

dzono nieprawidłowości dotyczące w szczególności

nierzetelnego prowadzenia rejestrów organizatorów

turystki i pośredników turystycznych.

stopniu ochronę obywatelom przed skutkami upadło-

ści biur podróży?

Z poważaniem

Poseł Jarosław Tomasz Jagiełło

269

Interpelacja

(nr 9813)

do ministra ﬁnansów

w sprawie zapewnienia obywatelom

większej ochrony

Szanowny Panie Ministrze!

Amber Gold reklamo-

wała się powszechnie, umacniając swój pozytywny

wizerunek.

Tysiące Polaków swoje zaufanie do spół-

ki poparło oszczędnościami opiewającymi łącznie na

miliony złotych.

To zaufanie zostało jednak brutalnie

podeptane, a odzyskanie pieniędzy stoi dziś pod du-

żym znakiem zapytania.

Sprawa Amber Gold boleśnie dowodzi, że zaufa-

nie, które istotnie wpływa na wysokość kosztów

kuje jej rozwój, jeszcze długo nie będzie stanowić osi

w naszych relacjach biznesowych i międzyludz-

kich.

Problemy zaistniały nie z braku regulacji, lecz

z powodu słabej egzekucji.

Casus Amber Gold może nadszarpnąć wizerunek

nie tylko parabanków, lecz także stabilnych i nadzo-

rowanych instytucji ﬁnansowych.

Przeczuwającto,

niektóre banki już zaczęły podkreślać w swych re-

klamach, że oferowane przez nie lokaty są lokatami

bankowymi.

Oprócz tego niewiele jednak z ich strony

widać przejawów troski o dobre imię sektora ﬁnan-

sowego i budowę kultury oszczędzania.

podejmie ministerstwo, by w przyszłości ustrzec

klientów przed skutkami upadłości instytucji poza-

bankowych?

Z poważaniem

Poseł Jarosław Tomasz Jagiełło

(nr 9814)

do ministra pracy i polityki społecznej

Szanowny Panie Ministrze!

Choć w ciągu ostat-

nich 5 lat liczba osób po 75. roku życia wzrosła

z 1,3 mln do 1,5 mln, to liczba domów pomocy spo-

łecznej nie wzrosła od tamtego czasu.

Jest ich około

800, a powinno być o około 30% więcej.

Na przyjęcie

do DPS trzeba czekać nawet 4 lata.

Wydaje się, że

sytuacja ta szybko nie ulegnie poprawie, gdyż samo-

rządy, które mają wspierać ﬁnansowoteplacówki,

nie mają na to pieniędzy.

Utrzymanie pensjonariu-

sza w domu opieki społecznej jest o wiele droższe niż

zapewnienie mu stałej opieki w domu.

Sytuację na

pewno poprawiłoby otwieranie mniej kosztownych

rodzinnych domów pomocy lub dziennych domów

pomocy.

Społecznej zamierza wspierać samorządy, by sytuacja

seniorów potrzebujących opieki w domach pomocy

społecznej uległa polepszeniu (krótszy czas oczeki-

wania na miejsce)?

2.

Czy wobec niższych kosztów utrzymania dzien-

nych i rodzinnych domów pomocy planuje się otwo-

rzyć programy wsparcia dla osób ﬁzycznych bądź

organizacji pożytku publicznego oraz fundacji, które

zamierzają otworzyć taką placówkę?

Z wyrazami szacunku

(nr 9815)

do ministra ﬁnansów

w sprawie problemów z obsługą bankowości

Szanowny Panie Ministrze!

W dobie niezwykle

prężnego rozwoju wszelkich najnowocześniejszych

technologii coraz więcej osób w wieku powyżej

70 roku życia uskarża się na dyskryminację w insty-

tucjach ﬁnansowych.

W szczególności chodzi tutaj o bezsilność tych

osób związaną z brakiem umiejętności korzystania

z usług bankowych, coraz częściej przenoszonych do

Internetu.

Dla większości skarżących się osób jest to

problem nie do pokonania.

Tymczasem banki deklarują, iż emeryci są dla

nich bardzo ważnymi klientami, ale mimo to bardzo

często zapominają o konieczności dostosowania swo-

ich usług do potrzeb oraz umiejętności osób w pode-

szłym wieku.

Coraz więcej usług bankowych przeno-

szonych jest do sieci.

Nawet umowy coraz częściej

zawierane są drogą mailową lub telefoniczną.

Pomi-

jając bariery innego rodzaju, powoduje to, iż rzadko

informacja dotycząca najnowszych, korzystnych ofert

bankowych dociera do starszych klientów chcących

skorzystać z tych usług lub jest przez nich opacznie

rozumiana, najczęściej z powodu obcej im ﬁnansowej

terminologii oraz zbyt małej czcionki, którą spisywa-

ne są umowy i regulaminy bankowe.

Problem jest

poważny, biorąc pod uwagę fakt, iż rocznie wpływa

do rzecznika praw obywatelskich ponad 400 skarg

270

dotyczących dyskryminacji osób starszych w sytuacji

usług ﬁnansowychwogóleorazwzakresiekłopotów

z bankowością internetową.

szej przyszłości konkretne działania w celu zobligowa-

nia instytucji bankowych do szczególnego traktowania

klientów w podeszłym wieku w związku z licznymi ba-

rierami, z którymi osoby te muszą się borykać w sytu-

acji korzystania z usług ﬁnansowychwogóle?

Z poważaniem

Posłowie Anna Nemś

Warszawa, dnia 28 września 2012 r.

Interpelacja

(nr 9816)

do ministra ﬁnansów

w sprawie rzadkiego powoływania

przez organy podatkowe biegłych

szczegółowej wiedzy merytorycznej

Szanowny Panie Ministrze!

Artykuł 197 § 1 Or-

gane są wiadomości specjalne, organ podatkowy

wiadomościami, w celu wydania opinii.

Innymi słowy

ustawa dopuszcza co prawda powołanie biegłego

w sprawach wymagających wiedzy specjalistycznej,

ale decyzję tę pozostawia w gestii urzędu skarbowe-

go.

Tymczasem okazuje się, że niektóre organy po-

datkowe nawet w najbardziej skomplikowanych spra-

wach wymagających wnikliwej wiedzy unikają powo-

ływania biegłych.

Eksperci są zdania, że praktycznie

powołując biegłych, organy podatkowe kierują się

wyłącznie sobie znanymi kryteriami.

Zazwyczaj

o powoływaniu biegłych decydują możliwości ﬁnan-

sowe.

Eksperci podkreślają natomiast, że organ po-

datkowy powinien powoływać biegłego zawsze wtedy,

gdy rozstrzygnięcie danej sprawy wymaga wiedzy

specjalistycznej.

konkretne działania w celu zobligowania organów

podatkowych do powoływania przez nie biegłych

w skomplikowanych sprawach wymagających wni-

kliwej wiedzy merytorycznej?

Z poważaniem

Posłowie Anna Nemś

(nr 9817)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie braku oczekiwanych rezultatów

odnośnie do karania byłych partnerów

utrudniających bezpodstawnie kontakty

z dzieckiem drugiego z rodziców

Szanowny Panie Ministrze!

Z dniem 13 sierpnia

Nowela ta wprowadziła do polskiego prawodawstwa

nowy sposób dyscyplinowania byłych partnerów

utrudniających bezpodstawnie kontakty z dzieckiem,

które ustalone zostały np. w wyroku rozwodowym.

Nowy przepis zastąpił poprzednio obowiązujący,

trudny do wyegzekwowania zapis, zgodnie z którym

za utrudnianie kontaktów z dzieckiem przewidziana

była kara grzywny do 1 tys. zł, płatna na rzecz Skar-

bu Państwa, z możliwością jej zamiany na areszt

tymczasowy.

W myśl znowelizowanych przepisów sąd może na-

łożyć na rodzica utrudniającego drugiemu kontakty

z dzieckiem oznaczoną kwotę pieniężną za każde ta-

kie naruszenie obowiązku.

Pieniądze orzekane są

przez sąd na rzecz drugiego rodzica pozbawianego

kontaktu z dzieckiem.

Jednak zanim taka kara zostanie ustanowiona,

sąd najpierw zagraża jej nałożeniem.

Niestety kary

nakładane przez sądy na rodziców utrudniających

bezpodstawnie kontakt drugiemu rodzicowi z dziec-

kiem są bardzo niskie, przez co mało skuteczne.

W efekcie najczęściej dochodzi do sytuacji wskazują-

cych na to, że znowelizowane przepisy tak naprawdę

nie przyniosły oczekiwanych rezultatów, ponieważ

zasądzane, zwykle mało dotkliwe ﬁnansowo kary

grzywny, nie są respektowane.

271

3.

Czy Ministerstwo Sprawiedliwości podejmie

konkretne działania w celu wprowadzenia diame-

tralnych zmian, w jak widać zbyt mało dotkliwym

systemie karania rodziców bezpodstawnie utrudnia-

jących kontakt z dzieckiem?

Jeśli tak, to jakie?

4.

Czy istnieje i czy rozważana jest możliwość

dokonania w przyszłości penalizacji uporczywego

utrudniania lub uniemożliwiania kontaktów z dziec-

kiem?

Z poważaniem

Posłowie Anna Nemś

(nr 9818)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie niejasnego statusu osób,

które pobrały zaświadczenie o zakończeniu

aplikacji adwokackiej i radcowskiej

Szanowny Panie Ministrze!

Osoby, które pod ko-

niec sierpnia br. zdawały egzamin adwokacki i rad-

cowski, z powodu braku stosownego zapisu w ustawie

nych mają poważne wątpliwości, czy mogą występo-

wać przed sądem w zastępstwie swojego patrona.

Dotychczas osoby te występowały przed sądem z upo-

ważnienia patrona.

Jednak od momentu, kiedy po-

brały zaświadczenie o zakończeniu aplikacji, które

jest niezbędne do przystąpienia do egzaminu zawo-

dowego, ich status jest tak naprawdę niejasny.

Cze-

kając na wyniki egzaminu oraz ślubowanie, osoby te

znalazły się w swoistym stanie zawieszenia, ponie-

waż najczęściej sędziowie nie dopuszczają do głosu

na sali sądowej osób wykreślonych z listy aplikantów,

niewpisanych jeszcze na oﬁcjalną listę adwokatów

i radców.

konkretne prace w kwestii uregulowania statusu

osób, które ukończyły aplikacje?

Z poważaniem

Posłowie Anna Nemś

(nr 9819)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie niedostatecznego karania osób

oskarżonych o stalking

Szanowny Panie Ministrze!

W myśl art. 190a Ko-

deksu karnego odpowiedzialności karnej podlega

licznościami poczucie zagrożenia lub istotnie naru-

sza jej prywatność.

Za tego rodzaju zachowanie grozi

I półroczu bieżącego roku do Policji wpłynęło ok. 2

tys. zawiadomień w sprawie stalkingu.

Dokładnie

na 2085 tego rodzaju zgłoszonych spraw postępowa-

nia potwierdziły, że oﬁaramitegoprzestępstwapa-

dło ponad 1,1 tys. osób.

Do tej pory do sądów skie-

rowano w sumie 746 aktów oskarżenia przeciwko

717 osobom dopuszczającym się stalkingu.

Niestety

dotychczasowe dane wskazują, iż sądy w praktyce

skazują dręczycieli tylko na karę pozbawienia wol-

ności w zawieszeniu.

zbyt pobłażliwie traktują osoby oskarżone o prze-

stępstwo stalkingu?

4.

Czy Ministerstwo Sprawiedliwości zamierza

podjąć konkretne działania w celu wprowadzenia

diametralnych zmian w przedmiotowym zakresie?

Jeśli tak, to jakie?

Z poważaniem

(nr 9820)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie wzrastającej liczby skarg

Szanowny Panie Ministrze!

Każdy obywatel ma

prawo do rozpoznania swojej sprawy w sądzie bez

nieuzasadnionej niczym zwłoki.

W myśl przepisów

272

szenia prawa strony do rozpoznania sprawy bez nie-

uzasadnionej zwłoki, między innymi w postępowaniu

naruszenie tego prawa każdy obywatel może się skar-

żyć i otrzymać odszkodowanie.

Skarga taka może

odnosić się do wszystkich rodzajów postępowań są-

dowych, w tym cywilnego (nieprocesowego i proceso-

wego), z zakresu prawa pracy, ubezpieczeń społecz-

nych, w sprawach gospodarczych, jak również ro-

dzinnych.

Główne zarzuty podnoszone przez skarżą-

cych to: wyznaczanie zbyt odległych terminów pierw-

szej rozprawy, zbyt długie przerwy czasowe pomiędzy

kolejnymi terminami rozpraw oraz opóźnienia w spo-

rządzaniu uzasadnień.

Statystyki wskazują, iż w roku

2011 wpłynęło ponad 4 tys. skarg na przewlekłe dzia-

łanie sądów i 473 – prokuratury.

Częściej skarżyły

się osoby, których sprawy miały charakter cywilny

(2,9 tys. przypadków), rzadziej karny (1,6 tys.).

W przypadku orzeczenia, iż w danej sprawie doszło

rzeczywiście do nieuzasadnionej opieszałości, sąd za-

leca jak najszybsze podjęcie odpowiednich czynności,

zaś osobie skarżącej może on dodatkowo zasądzić

określoną kwotę (2–20 tys. z) jako swego rodzaju re-

kompensatę za opieszałość postępowania sądowego

w jej sprawie.

3.

Jakie sprawy obarczone są największym ryzy-

kiem nieuzasadnionej opieszałości i co jest przyczyną

takiego stanu rzeczy?

4.

Czy Pański resort dysponuje danymi dotyczą-

cymi wysokości wypłaconych z tytułu opieszałości

sądów odszkodowań w minionym oraz w bieżącym

roku?

5.

Czy Ministerstwo Sprawiedliwości podejmie

ści sądów w zakresie czasu trwania prowadzonych

przez nie postępowań?

Z poważaniem

Poseł Anna Nemś

Warszawa, dnia 28 września 2012 r.

(nr 9821)

do ministra środowiska

w sprawie obligu ekologicznej

sprawozdawczości utrudniającej

przedsiębiorcom prowadzenie małych ﬁrm

Szanowny Panie Ministrze!

W myśl obowiązują-

cych przepisów nie tylko duże ﬁrmy,alerównieżte

najmniejsze, jednoosobowe są zobligowane do skła-

dania sprawozdań potwierdzających ich dbałość

o środowisko.

Sprawozdania takie muszą być przesy-

łane do przeróżnych urzędów: do urzędów marszał-

kowskich, wojewódzkich inspektorów ochrony środo-

wiska, głównego inspektora ochrony środowiska,

Głównego Urzędu Statystycznego, Krajowego Ośrod-

ka Bilansowania i Zarządzania Emisjami, a czasem

również do organów UE.

Pierwsze ekologiczne spra-

wozdania dotyczące opłat za korzystanie ze środowi-

ska powinny być złożone już do końca stycznia dane-

go roku kalendarzowego, przy czym przedsiębiorcy

muszą sami ustalić, które spośród 34 sprawozdań

dotyczących emisji zanieczyszczeń powinny być zło-

żone przez ich ﬁrmy.

Wątpliwościdotycząceobowiąz-

ku składania wspomnianych sprawozdań nie odno-

szą się oczywiście do wielkich zakładów przemysło-

wych, takich jak: elektrownie, zakłady chemiczne czy

huty, których doroczna sprawozdawczość w zakresie

emisji zanieczyszczeń do atmosfery jest w pełni uza-

sadniona, a wręcz konieczna.

Dyskusyjna jest nato-

miast konieczność składania co roku podobnych

sprawozdań przez przedsiębiorców prowadzących

małe, czasem nawet jednoosobowe ﬁrmy,przykłado-

wo: przez właścicieli samochodów chłodni czy też

warsztatów naprawiających urządzenia chłodnicze

lub klimatyzację.

Jeszcze więcej problemów mają

drobni przedsiębiorcy z wywiązaniem się z obowiąz-

ku sprawozdawczego w zakresie odpadów.

Najczęściej

wątpliwości dotyczą poprawnej kwaliﬁkacjiodpado-

wej zużytych tonerów lub odpadów medycznych, któ-

re muszą być określone zgodnie z obowiązującym

katalogiem odpadów.

Co więcej, druki ekosprawoz-

dań należy przesyłać w wersji papierowej, a dane te

są później wprowadzane do zbiorczych sprawozdań

przez urzędników.

3.

Czy Ministerstwo Środowiska podejmie w przy-

szłości działania zmierzające ku uproszczeniu zasad

rocznej sprawozdawczości ekologicznej w małych ﬁr-

mach?

273

4.

Czy podjęte zostaną prace w kwestii umożliwie-

nia przedsiębiorcom przesyłania ekosprawozdań wy-

łącznie drogą elektoniczną?

Z poważaniem

Poseł Anna Nemś

(nr 9822)

do ministra gospodarki

w sprawie niepokojących sygnałów

dotyczących działalności ﬁrm wyłudzających

bezprawnie pieniądze od przedsiębiorców

Szanowny Panie Ministrze!

W ostatnim czasie

nej działalności ﬁrm wyłudzających pieniądze od

przedsiębiorców.

Firmy te po ściągnięciu danych

przedsiębiorców żądają od nich opłat za wpis do pro-

wadzonych przez siebie rejestrów.

Kilka miesięcy

temu głośna była sprawa Krajowego Rejestru Infor-

macji o Przedsiębiorcach, który poprzez wysłane

pocztą do przedsiębiorców w całej Polsce pisma do-

magał się od nich zapłaty 110 zł za wpis do rejestru.

Przesłane pismo łudząco przypominało dokument

urzędowy, napisany specjalistycznym językiem, z przy-

bitą pieczątką oraz wypełnionym blankietem do za-

płaty.

Zdaniem ekspertów nie był to odosobniony

przypadek, kiedy ﬁrmakomercyjnażądałaodprzed-

siębiorców wpłaty pieniędzy za wpis do prowadzone-

go przez siebie rejestru.

3.

Czy Ministerstwo Gospodarki podejmuje zde-

cydowanie działania w celu zabezpieczenia interesów

przedsiębiorców poprzez eliminowanie opisanego nie-

zgodnego z prawem procederu?

Z poważaniem

Poseł Anna Nemś

(nr 9823)

do ministra zdrowia

Szanowny Panie Ministrze!

W ostatnim czasie

czące sposobu oraz zakresu pozyskiwanych od pa-

cjentek niektórych oddziałów położniczych informa-

cji.

Okazuje się, że personel medyczny żąda czasami

od pacjentek okazania aktu małżeństwa celem usta-

lenia nazwiska nowo narodzonego dziecka.

Ponadto

niektóre dane są pozyskiwane od kobiet na salach

porodowych, w obecności osób trzecich.

Zdarza się to

wtedy, kiedy rodzice dziecka mają różne nazwiska

lub wówczas, gdy nazwisko dziecka ma być inne niż

jego matki.

Wiele kontrowersji budzą sytuacje, kiedy

matki odmawiają dostarczenia do wglądu aktu mał-

żeństwa, zaś personel medyczny niejako „z automa-

tu”, oczywiście wbrew oświadczeniu rodziców, wpi-

suje do dokumentacji medycznej nazwisko matki jako

nazwisko dziecka.

3.

Czy do Ministerstwa Zdrowia wpłynęły w ostat-

nim czasie skargi w przedmiotowej sprawie?

4.

Czy ustawa o prawach pacjenta i Rzeczniku

nistra zdrowia w sprawie rodzajów i zakresu doku-

z dnia 21 grudnia 2010 r.

(Dz. U. Nr 252, poz. 1697),

dają personelowi medycznemu niektórych oddziałów

położniczych podstawy do stosowania opisanych

w niniejszej interpelacji praktyk, tzn.: do żądania

aktu małżeństwa lub też wpisywania innego nazwi-

ska dziecka niż to, które podaje jego matka?

Z poważaniem

Poseł Anna Nemś

274

Interpelacja

(nr 9824)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie wzrostu opłat za przedszkola

Szanowna Pani Minister!

Tydzień temu „Rzecz-

pospolita” poinformowała, iż w kilkudziesięciu gmi-

nach wzrosły gwałtownie opłaty za pobyt dziecka

płatnych godzin.

Niektóre gminy, takie jak Giżycko

i Tychy, podwyższyły stawki godzinowe za pobyt

dziecka w placówce przedszkolnej z 1,8 zł do 2,2 zł.

Z kolei w Brzesku stawka ta wzrosła aż o ponad

100%.

Inne gminy, takie jak chociażby Gdynia i Kra-

ków, dopiero planują podniesienie obowiązujących

kwot z 2,5 do 3,5–4 zł.

„Rzeczpospolita” poinformo-

wała, że część samorządów (np. Warszawa, Łódź

i Lublin) uzależnia wysokość opłaty za pobyt dziecka

w przedszkolu od wysokości minimalnej pensji.

Ozna-

cza to tym samym, iż opłaty te będą co roku wzra-

stać.

Większość samorządów tłumaczy konieczność

wprowadzanych przez siebie podwyżek między inny-

mi rosnącymi kosztami, którym muszą sprostać, ja-

kimi są między innymi podwyżki dla nauczycieli

przedszkolnych.

3.

Czy wzrost opłat za przedszkola jest rzeczywi-

ście uzasadniony?

4.

Czy rodzice dzieci będą w stanie sprostać wzra-

stającym kosztom pobytu ich dzieci w przedszko-

lach?

5.

Czy Ministerstwo Edukacji Narodowej podej-

mie działania w celu unormowania podniesionego

w niniejszej interpelacji problemu?

Z poważaniem

Poseł Anna Nemś

(nr 9825)

do ministra ﬁnansów

coraz popularniejszych

kantorów internetowych

Szanowny Panie Ministrze!

Zdaniem ekspertów

obowiązujące prawo dewizowe precyzuje, jak ma wy-

glądać kantor, natomiast brak jest obecnie kontroli

nad tego typu działalnością prowadzoną w sieci,

mimo że ich miesięczny poziom obrotu walutą sięga

nierzadko setek milionów złotych.

Nie ulega wątpli-

wości, że w ciągu ostatnich lat działalność kantorów

internetowych stała się bardzo popularna.

W roku

2011 było ich siedem, zaś obecnie jest ich już kilka-

dziesiąt.

Według przybliżonych szacunków w Inter-

necie kupuje walutę prawie 150 tys. osób spłacają-

cych kredyty walutowe, co stanowi około 20–25%

wszystkich zadłużonych we frankach i w euro.

Łącz-

nie takich osób jest dzisiaj około 700 tys., co wskazu-

je, że potencjał rozwojowy rynku jest duży.

Stąd też

w sieci powstaje coraz więcej kantorów, jak również

wiele działających do tej pory w sposób tradycyjny,

przenosi swą działalność do Internetu lub też buduje

internetowe platformy do wymiany walut.

Działal-

ność w ramach tradycyjnego kantoru wymiany walut

należy zgłosić w Narodowym Banku Polskim.

Nato-

miast otwarcie tego rodzaju działalności w sieci nie

wymaga uzyskania zezwolenia.

Oznacza to tym sa-

mym, że internetowe platformy walutowe nie są

obecnie przez nikogo nadzorowane.

bliższym czasie prace w zakresie opracowania sto-

sownych uregulowań prawnych dotyczących działal-

ności kantorów internetowych?

Z poważaniem

Poseł Anna Nemś

275

Interpelacja

(nr 9826)

do ministra ﬁnansów

w sprawie ułatwienia podatnikom

bardzo uciążliwej obecnie procedury

udowadniania nieujawnionych

źródeł przychodów, ich opodatkowania

Szanowny Panie Ministrze!

Zgodnie z art. 187

§ 1 Ordynacji podatkowej (Dz. U. poz. 749, z późn.

sób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodo-

wy.

Z kolei w myśl art. 191 Ordynacji podatkowej

organ podatkowy ocenia na podstawie całego zebra-

nego materiału dowodowego, czy dana okoliczność

została udowodniona.

Zaś art. 192 Ordynacji podat-

kowej stanowi, iż okoliczność faktyczna może być

wość wypowiedzenia się co do przeprowadzonych do-

wodów.

Opierając się na powyższych zapisach praw-

nych, sądy administracyjne stoją na stanowisku, że

wystarczy w zupełności, jeśli podatnicy uprawdopo-

dobnią uzyskiwane przez lata dochody.

Tymczasem

w praktyce urzędnicy skarbowi wymagają od nich

udowodnienia, a nie tylko uprawdopodobnienia przy-

chodów, ich opodatkowania lub też zwolnienia z opo-

datkowania.

Co więcej, obowiązkiem podatnika jest

również według urzędników skarbowych udowodnie-

nie, że ponoszone przez nich wydatki mieszczą się

w tych przychodach.

Zazwyczaj nie ma z tym proble-

mu w przypadku przepisów o podatku od towarów

i usług (VAT) i ustawy o podatku dochodowym od

znajduje się w szczególnie skomplikowanej, sytuacji,

jeśli jest rolnikiem lub rzemieślnikiem, który nie

może okazać się składanymi zeznaniami podatkowy-

mi czy też deklaracjami.

Podanie tylko i wyłącznie

lat prowadzenia ﬁrmyorganypodatkoweuważająza

niewystarczające, w związku z czym podatnicy ci

znajdują się w bardzo niekorzystnym dla siebie poło-

żeniu, nie mogąc praktycznie udowodnić organom

podatkowym własnych przychodów, ich opodatkowa-

nia lub też zwolnienia z opodatkowania.

3.

Czy organy podatkowe słusznie wymagają od

podatników udowadniania przychodów, ich opodat-

kowania lub też zwolnienia z opodatkowania, mimo

że orzeczenia sądów administracyjnych wskazują je-

dynie na potrzebę uprawdopodabniania informacji

w tym zakresie?

4.

Czy Ministerstwo Finansów podejmie w naj-

bardzo uciążliwej dla nich obecnie procedury udowad-

niania nieujawnionych źródeł przychodów, ich opodat-

Z poważaniem

Poseł Anna Nemś

(nr 9827)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie dyskusyjnej działalności banków

pracownika wobec pracodawcy

Szanowny Panie Ministrze!

Z art. 100 Kodeksu

pracy oraz z przepisów ustawy z dnia 16 kwietnia

wiązek lojalności pracownika względem pracodawcy.

Obowiązek ten sprowadza się do dbania o ogólnie

pojęty interes pracodawcy (to znaczy o dobro zakładu

pracy, jego wizerunek i renomę), jak również o nie-

przekazywanie informacji, których znajomość przez

osoby postronne mogłaby narazić ﬁrmę na szkodę

(chodzi tu szczególnie o obowiązek zachowania pouf-

ności danych, które są tajemnicą przedsiębiorstwa).

Pracodawca nie może jednak w żadnym razie wywie-

rać presji na pracowniku i zmuszać go w jakikolwiek

sposób do korzystania wyłącznie z jego usług.

Jeśli

zaś pracodawca chce skłonić swoich podwładnych do

korzystania ze swoich usług, powinien przygotować

dla nich specjalną, atrakcyjną ofertę.

Tymczasem

niektóre banki stosują dyskusyjną praktykę w ra-

mach obowiązku lojalności i zmuszają pracowników

do zakładania kont, często uzależniając od tego ich

późniejszy rozwój czy też awans zawodowy.

w odniesieniu do innych pracodawców?

podejmie konkretne działania w celu zakazania pra-

codawcom podobnych praktyk „lojalnościowych”?

Jeśli tak, to jakie?

Z poważaniem

276

Interpelacja

(nr 9828)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie skontrolowania sądów pod kątem

Szanowny Panie Ministrze!

W myśl ustawy o wspie-

cego roku sądy mają obowiązek przekazywania

w ciągu siedmiu dni informacji o prawomocnych

orzeczeniach o pozbawieniu władzy rodzicielskiej bio-

logicznych rodziców do ośrodków adopcyjnych.

Infor-

macja taka, dotycząca aktualnej sytuacji prawnej

dzieci, jest niezwykle ważna, ponieważ dzięki niej

możliwe jest jak najszybsze wszczęcie procedury ad-

opcyjnej oraz rozpoczęcie procesu poszukiwań kan-

dydatów na rodziców adopcyjnych.

Dzięki temu dzie-

ci zdecydowanie krócej czekają na nową rodzinę.

dzi kontrolę sądów w zakresie wywiązywania się

z przedmiotowych nowych obowiązków nałożonych

Poseł Anna Nemś

(nr 9829)

do ministra zdrowia

refundacji antybiotyków

Szanowny Panie Ministrze!

W myśl obowiązują-

cych przepisów antybiotyki mogą być refundowane

tylko wtedy, kiedy we wskazaniach producenta mają

zastosowanie do leczenia konkretnej bakterii, która

jest przyczyną infekcji u pacjenta.

Żeby to stwierdzić,

lekarz powinien zlecić choremu wykonanie dodatko-

wych badań.

Zdaniem lekarzy zrzeszonych w Poro-

zumieniu Pracodawców Ochrony Zdrowia refundacja

antybiotyków nie powinna być uzależniona od wyko-

nania wspomnianych dodatkowych badań, takich jak

posiew czy wymaz.

Wyznacznikiem zastosowania

przez lekarza antybiotykoterapii powinien być nato-

miast obraz kliniczny oraz aktualny stan zdrowia

chorego w połączeniu z wiedzą i doświadczeniem le-

karza prowadzącego.

Lekarze zwracają uwagę na

fakt, iż przepisują chorym antybiotyki, ponieważ ich

stan zdrowia wymaga jak najszybszego zastosowania

takiej właśnie formy leczenia, a nie dopiero po otrzy-

maniu wyników dodatkowych badań, to znaczy po

5–7 dniach.

Według lekarzy sytuacja ta, związana

z taką, a nie inną, formą refundacji antybiotyków,

może doprowadzić do sytuacji, kiedy lekarze rodzin-

ni, posiadając niewielką możliwość wykonywania po-

siewów i wymazów, będą nagminnie kierować pacjen-

tów do leczenia szpitalnego lub przepisywać antybio-

tyki tylko za 100-procentową odpłatnością.

Lekarze

z Porozumienia Pracodawców Ochrony Zdrowia sto-

ją na stanowisku, że wykonywanie dodatkowych ba-

dań nie może w żadnym razie opóźniać interwencji

lekarskiej, jak ma to miejsce obecnie, i narażać cho-

rych na ponoszenie kolejnych kosztów.

Ich zdaniem

niedopuszczalne jest zatem bezwzględne łączenie

tychże badań z zasadami refundacji wynikającymi

z charakterystyki produktu leczniczego, ponieważ

ucierpią na tym wyłącznie pacjenci.

z Porozumienia Pracodawców Ochrony Zdrowia

w sprawie obowiązujących obecnie zasad refundacji

antybiotyków?

3.

Czy Ministerstwo Zdrowia podejmie w przy-

szłości działania w celu zmiany istniejącego stanu

rzeczy w przedmiotowej kwestii?

Z poważaniem

Poseł Anna Nemś

(nr 9830)

do ministra pracy i polityki społecznej

pracodawców składaniem ofert zatrudnienia

Szanowny Panie Ministrze!

Roczne raporty opu-

blikowane przez wojewódzkie urzędy pracy wskazu-

ją, że bardzo spadła liczba napływających do nich

277

ofert pracy.

Największy spadek odnotowano na Pod-

lasiu (ponad 30%) i Mazowszu (ponad 27%), zaś sto-

sunkowo najmniejszy na Pomorzu i Dolnym Śląsku

– tylko kilkanaście procent.

Z danych zawartych we

wspomnianych raportach wynika, iż coraz więcej

pracodawców nie jest zainteresowanych umieszcza-

niem ofert zatrudnienia w urzędach pracy.

Obecnie

tylko 10% ﬁrmzgłaszadoPUPwakaty.

Takistan

rzeczy tłumaczą brakiem zaufania do tych instytucji.

Pracodawcy nie wierzą, że urzędnicy wyszukają dla

nich wykwaliﬁkowanych pracowników, jakich po-

trzebują.

Ich zdaniem urzędnicy najczęściej tylko

wywieszają oferty zatrudnienia i bezczynnie czekają

na zgłoszenia kandydatów nimi zainteresowanych.

Pracodawców zniechęca ponadto forma przekazy-

wania ofert zatrudnienia do urzędów pracy, tzn.

przyjmowane jest tylko i wyłącznie zgłoszenie na

papierze, zaś forma elektroniczna nie jest w ogóle

brana pod uwagę.

Poza tym pracodawcy mogą infor-

mować o wolnych miejscach zatrudnienia tylko urzę-

dy w powiecie, w których są zarejestrowane ich

przedsiębiorstwa, chociaż niekoniecznie tam potrze-

bują nowych pracowników.

podejmie jakieś działania w celu zachęcania poten-

cjalnych pracodawców do zamieszczania ofert za-

trudniania w urzędach pracy?

Z poważaniem

Poseł Anna Nemś

(nr 9831)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie możliwości wydłużenia kadencji

sędziów i rzeczników dyscyplinarnych

Szanowny Panie Ministrze!

Radcowskie okręgo-

we sądy dyscyplinarne orzekają rocznie kilkaset

spraw.

Z danych wynika, iż w roku 2011 skazały one

w sumie 122 osoby, uniewinniły 16 i umorzyły postę-

powanie w 13 sprawach.

Najczęściej, tzn. w 57 przypadkach, sądy radcow-

skie orzekały najłagodniejszą karę, jaką jest upo-

mnienie.

W 36 przypadkach została orzeczona kara

nagany z ostrzeżeniem, a w 23 wymierzono karę pie-

niężną.

Z kolei Wyższy Sąd Dyscyplinarny w 2011 r.

orzekł upomnienie 13 razy, naganę z ostrzeżeniem

– 15 razy, zaś karę pieniężną – 7 razy.

Kary pienięż-

ne były najczęściej nakładane na radców za obraźliwe

zachowania wobec sędziego.

Dziesięć razy okręgowe sądy dyscyplinarne zde-

cydowały o zawieszeniu prawa wykonywania zawo-

du, a w 2 przypadkach orzekły karę najsurowszą,

jaką jest dożywotnie pozbawienie prawa wykonywa-

nia zawodu.

Okręgowe sądy dyscyplinarne zajmują się również

rozpatrywaniem odwołań od postanowień rzeczni-

ków dyscyplinarnych.

I tak, w roku 2011 sądy te

utrzymały w mocy 220 takich postanowień, a uchy-

liły 54.

Od orzeczeń okręgowych sądów dyscyplinarnych

można się odwołać do Wyższego Sądu Dyscyplinar-

nego, który w 2011 r. uchylił 20 orzeczeń i przekazał

sprawy do ponownego rozpatrzenia, zaś 2 postępo-

wania umorzył.

Krajowa Rada Radców Prawnych podkreśla, że są-

dom dyscyplinarnym zdecydowanie brakuje w ich

działalności takich narzędzi, jakimi są warunkowe

umorzenie postępowania oraz zawieszenie wykonania

kary, które mogłyby usprawnić tok postępowań.

Ponadto sędziowie oraz rzecznicy dyscyplinarni

są wybierani na trzyletnie kadencje i nie mogą spra-

wować tej funkcji dłużej niż przez dwie kolejne ka-

dencje.

Krajowa Rada Radców Prawnych postuluje

natomiast wydłużenie kadencji sędziów i rzeczników

dyscyplinarnych do sześciu lat, co mogłoby w widocz-

ny sposób usprawnić pracę sądów dyscyplinarnych

poprzez m.in. uniknięcie niepotrzebnych przestojów

związanych z powtarzającym się obecnie często okre-

sem wyborczym.

jęcia przez Ministerstwo Sprawiedliwości prac legi-

slacyjnych w celu wydłużenia kadencji sędziów oraz

rzeczników dyscyplinarnych radcowskich okręgo-

wych sądów dyscyplinarnych?

Z poważaniem

Poseł Anna Nemś

278

Interpelacja

(nr 9832)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie coraz dłuższych okresów

rozpraw w sądach rejonowych

Szanowny Panie Ministrze!

Z ostatnich doniesień

medialnych wynika, iż obywatele coraz częściej zmu-

szeni są czekać miesiącami na wyznaczenie termi-

nów rozpraw w największych krajowych sądach rejo-

nowych.

Przykładowo w Warszawie na wyznaczenie

takiego terminu trzeba czekać nawet cztery miesią-

ce, w Poznaniu – do trzech miesięcy, a we Wrocławiu

– do ok. dwóch.

W analogicznym okresie ubiegłego

roku sytuacja na przykład w samej tylko Warszawie

wyglądała o wiele lepiej.

Obecnie na wyznaczenie ter-

minu rozprawy trzeba tutaj czekać średnio o dwa,

trzy miesiące dłużej niż w roku 2011.

Tymczasem wnoszonych do sądów spraw przy-

bywa z roku na rok.

Z danych Ministerstwa Spra-

wiedliwości wynika, że w roku 2010 wpłynęło do

wszystkich sądów powszechnych 12 mln 934 tys.

spraw.

W roku następnym było ich już więcej, bo

13 mln 584 tys., zaś tegoroczne prognozy wskazują,

iż do końca roku może być wniesionych aż 14 mln

200 tys. spraw.

3.

Jaki jest powód tak poważnych opóźnień?

4.

Czy Ministerstwo Sprawiedliwości zamierza

skrócenia czasu oczekiwania na wyznaczenie ter-

minów rozpraw w sądach rejonowych?

Jeśli tak, to

jakie?

Z poważaniem

(nr 9833)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie braku chętnych do sprawowania

liczba chętnych do sprawowania funkcji ławników.

Pięć lat temu było ich ponad 43 tys., a dwa lata temu

– tylko niewiele ponad 22 tys. W ciągu ostatnich kil-

ku lat ograniczono znacznie katalog spraw, w których

ławnicy zasiadają w składzie orzekającym.

Ich obec-

ność jest obecnie wymagana w sądach okręgowych

w procesach karnych o zbrodnie, w sprawach rodzin-

nych, z zakresu prawa pracy oraz ubezpieczeń spo-

łecznych.

Mimo tych ograniczeń w obecnej kadencji 2012–

–2015 bardzo trudno zapewnić wystarczającą ilość

ławników i jest ich zaledwie 19 tys. Najwyraźniej ta

bardzo ważna instytucja obywatelska traci na popu-

larności, skoro w większości dużych sądów przyjęto

ich mniej, niż jest to konieczne.

3.

Dlaczego zdaniem Pana Ministra funkcja ław-

nika jest w ostatnich latach tak mało popularna?

4.

Czy Ministerstwo Sprawiedliwości zamierza

wystarczającej liczby ławników w polskich sądach?

Jeśli tak, to jakie?

Z poważaniem

(nr 9834)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie coraz gorszych warunków pracy

Szanowny Panie Ministrze!

W Polsce jest ponad

35 tys. kuratorów sądowych, z czego tylko 5,2 tys.

zawodowych.

Z danych zgromadzonych na temat

służby kuratorskiej wynika, że w ubiegłym roku ku-

ratorzy mieli do załatwienia aż 444 tys. spraw.

Przed-

stawiciele tej grupy zawodowej już od wielu lat skar-

żą się na stałe zwiększanie ich obowiązków, brak

go, brak dostatecznej obsługi sekretarskiej oraz co-

raz mniejsze bezpieczeństwo pracy.

Kurator ma do

załatwienia w ciągu miesiąca średnio ok. 100–120

spraw.

Jednak są to tylko sprawowane przez nich

nadzory i dozory.

Do prowadzonych co miesiąc spraw

dochodzą jeszcze ograniczenia wolności, wywiady

środowiskowe oraz praca ze skazanymi odbywają-

cymi karę w systemie dozoru elektronicznego.

Zda-

niem środowiska kuratorskiego nie ma w zasadzie

kuratora, który nie przekraczałby wyznaczonego

279

przez resort sprawiedliwości miesięcznego limitu

120 spraw.

dodawanie obowiązków kuratorom sądowym szkodzi

zdecydowanie ich skuteczności?

4.

Czy Ministerstwo Sprawiedliwości zamierza

tualnej sytuacji oraz poprawy warunków pracy ku-

ratorów sądowych?

Jeśli tak, to jakie?

Z poważaniem

(nr 9835)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie możliwości znacznego

usprawnienia postępowań

Szanowny Panie Ministrze!

Pod względem śred-

niej długości rozpatrywania spraw gospodarczych

w pierwszej instancji polskie sądy mieszczą się

w średniej europejskiej.

Czas ten wynosi w naszym

kraju ok. 9 miesięcy, przy czym wynik ten jest oczy-

wiście różny w różnych sądach.

Przykładowo w War-

szawie średni czas rozpatrywania procesów gospo-

darczych wynosi 20,5 miesiąca, a w Zielonej Górze

– tylko 1,5 miesiąca.

Wnioski z przeprowadzonego przez kancelarię

prawniczą Deloitte Legal w 13 krajach Unii Europej-

skiej badania sprawności postępowań gospodarczych

opublikowane w raporcie pt. „Zmiany w procedurze

cywilnej, czyli jak uzdrowić Temidę?” wskazują, iż

na przyspieszenie rozpatrywania procesów gospodar-

czych wpłynęłyby przede wszystkim zwiększenie licz-

by asystentów sędziego i referendarzy, wyższe wyna-

gradzanie biegłych, specjalizacja sądów poprzez two-

rzenie odrębnych jednostek do spraw gospodarczych

oraz przekazywanie tzw. spraw upominawczych no-

tariuszom.

patrywania przez sądy procesów gospodarczych?

Je-

śli tak, to jakie?

Z poważaniem

(nr 9836)

do ministra ﬁnansów

w sprawie wyjaśnienia wątpliwości

dotyczące składek odprowadzonych do ZUS

Szanowny Panie Ministrze!

Studenci ubiegający

muszą dostarczyć do dziekanatu stosowny wniosek

dach na członka rodziny.

Wielu uczelniom jednak te

dokumenty nie wystarczają.

W tym roku okazało się

bowiem, że część uczelni wymaga dodatkowo za-

świadczenia ZUS o wysokości składki zdrowotnej

odprowadzanej przez członków rodziny.

Jednak aby

uzyskać wspomniane zaświadczenie, każdy pracują-

cy członek rodziny musi osobiście lub za pośrednic-

twem pełnomocnika złożyć wniosek o wydanie za-

świadczenia i poczekać na nie do siedmiu dni.

W związku z powyższym nie dziwi fakt, iż oddzia-

ły ZUS zostały już od sierpnia dosłownie zasypane

wnioskami studentów o wydanie wspomnianych za-

świadczeń.

W samej tylko Częstochowie ZUS otrzy-

muje codziennie ok. 100 takich wniosków.

Niektóre

uczelnie, przykładowo Uniwersytet Warszawski i Uni-

wersytet Śląski, oszczędziły studentom wizyt w od-

działach ZUS.

Inne, na przykład Uniwersytet im.

Mikołaja Kopernika w Toruniu, bezwzględnie wyma-

gają zaświadczenia o wysokości składki zdrowotnej.

3.

Czy wg opinii Pana Ministra, w celu uniknięcia

w przyszłości podobnego zamieszania, istnieje moż-

liwość pozyskiwania przez studentów z urzędów

tyczące składek odprowadzanych do ZUS?

Z poważaniem

Poseł Anna Nemś

280

Interpelacja

(nr 9837)

do ministra zdrowia

w sprawie dostępności szczepionki

przeciwko grypie

Szanowny Panie Ministrze!

Z danych Krajowego

Ośrodka do Spraw Grypy wynika, iż w ubiegłym se-

zonie zaszczepiło się przeciwko tej chorobie zaledwie

4,5% Polaków, który to wynik stawia nasz kraj na

ostatnim miejscu w Europie.

Zainteresowanie szcze-

pieniami przeciwko grypie jest znikome, chociaż za-

grożenie poważnymi powikłaniami powodowanymi

przez tę chorobę nie maleje.

Szacuje się, że co roku

na grypę zapada ok. miliona Polaków.

Co gorsza,

w minionym sezonie z powodu grypy zmarło w na-

szym kraju 187 osób.

Dotąd pacjenci mogli zakupić

szczepionkę bezpośrednio po badaniu, w przychodni.

Później aplikował ją na miejscu lekarz pierwszego

kontaktu.

Dotyczyło to oczywiście tylko tzw. szcze-

pień zalecanych, to znaczy tych, które nie znajdują

się na liście szczepień obowiązkowych, m.in. przeciw-

ko grypie.

Od tego sezonu szczepionkę przeciwko gry-

pie można kupić tylko i wyłącznie w aptekach, ponie-

waż NFZ wprowadził do umów zawartych ze szpita-

lami i przychodniami zapis, który uniemożliwia od-

sprzedawanie szczepionek pacjentom.

W przypadku

gdy placówka opieki medycznej dokona zakupu szcze-

pionek, będzie zobowiązana rozdać je pacjentom za

darmo.

Zdaniem ekspertów ograniczanie pacjentowi

dostępności szczepionki przeciwko grypie może do-

prowadzić do dalszego obniżenia i tak już niezwykle

niskiego zainteresowania szczepieniami w Polsce.

w celu zwiększenia dostępności zakupu szczepionki

przeciwko grypie, co z kolei z pewnością przełożyłoby

się w sposób wymierny na wzrost popularności tego

rodzaju szczepienia w Polsce?

Z poważaniem

(nr 9838)

do ministra zdrowia

w sprawie refundacji wizyt

Szanowny Panie Ministrze!

Dzięki akcjom infor-

macyjnym przeprowadzanym przez środowisko me-

dyczne coraz więcej kobiet przekonuje się, jak ważne

dla zdrowego rozwoju ich dzieci jest karmienie ich

piersią.

Niestety po urodzeniu dziecka i opuszczeniu

szpitala kobiety mają znacznie utrudniony dostęp do

fachowego poradnictwa w tej kwestii.

Wizyty w po-

radniach laktacyjnych nie są niestety jak dotąd re-

fundowane, natomiast prywatna konsultacja dla ko-

biet, które mają kłopoty z karmieniem piersią, to

koszt aż ok. 80 zł.

Dla wielu kobiet jest to zbyt po-

ważny wydatek, w związku z czym w ogóle rezygnu-

ją z konsultacji w tym zakresie.

Jak najszybsze

zwiększenie dostępności poradni laktacyjnych jest

oczywistą potrzebą, ponieważ zapotrzebowanie ko-

biet na oferowane w nich konsultacje jest duże.

bliższym czasie prace nad projektem zakwaliﬁko-

wania porady laktacyjnej jako świadczenia gwa-

rantowanego?

Z poważaniem

Poseł Anna Nemś

(nr 9839)

do ministra zdrowia

przeciwko wywołującemu raka szyjki macicy

Szanowny Panie Ministrze!

Statystyki są nieubła-

gane.

Na raka szyjki macicy zapada co roku 3,3 tys.

Polek i co roku umiera 1,8 tys. z nich.

Oznacza to, że

pod względem zachorowalności oraz umieralności na

tę chorobę nasz kraj zajmuje drugie miejsce w Euro-

pie.

Eksperci są jednak zdania, że pomimo tej nieko-

rzystnej statystyki młodsze pokolenie Polek ma szan-

sę uniknąć zachorowania na raka szyjki macicy.

Na

281

cemu raka szyjki macicy wirusowi brodawczaka

HPV.

Szczepieniami powinno objąć się jak najwięk-

szą grupę dziewczynek w wieku 10–12 lat, co

z pewnością przełożyłoby się w przyszłości na bar-

dzo znaczący spadek zachorowań.

Niestety szcze-

pionki te nie są refundowane, zaś na sﬁnansowanie

szczepień wspomnianej grupy wiekowej dziewczy-

nek zdecydowało się do tej pory tylko 150 samorzą-

dów w Polsce.

szym czasie prace nad projektem zakwaliﬁkowania

szczepień przeciwko wirusowi brodawczaka HPV,

wywołującemu raka szyjki macicy, jako świadczenia

gwarantowanego?

Z poważaniem

Poseł Anna Nemś

(nr 9840)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie skuteczności karania

tzw. spamerów

Szanowny Panie Ministrze!

Uciążliwy problem

spamu dotyczy właściwie każdej osoby korzystającej

z poczty elektronicznej, jednak organy ścigania pro-

wadzą w tym zakresie tylko kilka, najwyżej kilkana-

ście spraw w skali roku.

Dzieje się tak, ponieważ w myśl obowiązujących

przepisów przesyłanie niezamawianej informacji

handlowej jest tylko wykroczeniem, za które najdo-

tkliwszą karą była do tej pory grzywna.

Wydaje się, że sytuację taką może zmienić prece-

densowy wyrok Sądu Okręgowego w Sieradzu z dnia

28 sierpnia 2012 r., sygn. akt II Ka 220/12, który

potwierdził, że spamowi, za który grozi stosunkowo

łagodna kara, mogą towarzyszyć cięższe przestęp-

stwa.

Oskarżeni dwaj mężczyźni utworzyli tysiące

ﬁkcyjnychkontnajednymznajpopularniejszychpol-

skich serwisów społecznościowych, za pomocą któ-

rych rozesłali w ciągu kilku miesięcy ponad milion

komentarzy oraz wiadomości zachęcających do zaku-

pu wytwarzanych przez siebie produktów.

Sąd, bio-

rąc pod uwagę art. 269a Kodeksu karnego (Dz. U.

mowa o istotnym zakłóceniu pracy systemu kompu-

terowego lub sieci informatycznej, a także art. 269b

Kodeksu karnego sankcjonujący wytwarzanie lub też

pozyskiwanie służących do tego programów, skazał

oskarżonych mężczyzn na kary łączne dwóch lat po-

zbawienia wolności w zawieszeniu.

rok Sądu Okręgowego w Sieradzu może mieć realny

wpływ na zmianę podejścia organów sądowniczych

do spamerów?

4.

Czy Ministerstwo Sprawiedliwości rozważa

w przyszłości możliwość przeprowadzenia zmian le-

gislacyjnych celem zakwaliﬁkowania spamu jako

przestępstwa, co byłoby z pewnością niezwykle waż-

nym argumentem w skutecznej walce z tego rodzaju

zjawiskiem?

Z poważaniem

Poseł Anna Nemś

(nr 9841)

do ministra sprawiedliwości

Szanowny Panie Ministrze!

Pierwsze godziny po

zatrzymaniu są decydujące dla dalszych losów spra-

wy, w związku z czym osoba zatrzymana powinna

mieć bezwzględnie zagwarantowaną fachową pomoc

prawną.

Tymczasem eksperci zwracają uwagę na złą

konstrukcję systemu sądowniczego w Polsce, w któ-

rym adwokatom z urzędu w sprawach cywilnych

opłaca się przegrywać sprawy.

Jeśli bowiem przegra-

ją sprawę, płaci im Skarb Państwa.

W przypadku

wygranej opłatę uiszcza pełnomocnikowi z urzędu

strona przegrana.

W takim przypadkach bardzo czę-

sto okazuje się, iż osoba taka nie chce płacić lub po

prostu nie posiada środków ﬁnansowych niezbęd-

nych do pokrycia zobowiązania.

Wówczas adwokat

z urzędu musi skorzystać z pomocy komornika i do-

datkowo pokryć koszty jego działalności.

Poza tym obowiązujące stawki za pracę adwokata

z urzędu są niskie i takie same od wielu lat (np. 60 zł

za skomplikowane postępowanie o nabycie spadku

lub za sprawę z zakresu prawa pracy).

Rozporządze-

nie ministra sprawiedliwości w sprawie opłat za

czynności adwokackie, czyli tzw. taksa adwokacka,

w § 19 ustanawia tylko górną granicę wynagrodzenia

adwokata z urzędu.

Taki stan prawny powoduje, iż

282

w zakresie obowiązującego systemu wynagradzania

pełnomocników z urzędu dochodzi obecnie do swo-

istych paradoksów, przykładowo sprawy przed sąda-

mi okręgowymi są lepiej płatne niż przed sądami

rejonowymi, mimo że są one często o wiele mniej

skomplikowane.

Ponadto obowiązuje zasada, iż za

sprawy cywilne wysokość wynagrodzenia pełnomoc-

nika z urzędu jest uzależniona od wartości przedmio-

tu sporu.

Zgodnie z tą zasadą za prostą sprawę,

w której wygrana bądź przegrana jest oczywista, ad-

wokat może uzyskać honorarium w wysokości 7 tys. zł.

Natomiast w przypadku skomplikowanej sprawy do-

tyczącej przedmiotu sporu o niskiej wartości, pomimo

większego zaangażowania i nakładu pracy, pełnomoc-

nik z urzędu uzyska niskie wynagrodzenie.

taką zmianę systemu wynagradzania pełnomocni-

ków z urzędu, aby była ona sprawiedliwa dla tego

środowiska, to znaczy adekwatna do wkładanej przez

nich pracy?

Z poważaniem

Poseł Anna Nemś

(nr 9842)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie konieczności szybkiego

Szanowny Panie Ministrze!

Lubelski e-sąd pro-

wadzi postępowania dla terenu całej Polski, pozwa-

lając załatwiać od ręki przez Internet proste, niewy-

magające obszernego postępowania dowodowego spra-

wy.

Prowadzenie tego rodzaju działalności jest możli-

we w ramach elektronicznego postępowania upomi-

nawczego, powołanego do życia z myślą o tak zwanych

powodach masowych, czyli dostawcach usług teleko-

munikacyjnych, ﬁrmachwindykacyjnychorazkan-

celariach prawnych specjalizujących się w dochodze-

niu roszczeń.

Od początku istnienia, czyli od stycznia 2010 r.,

do e-sądu wpłynęły już ponad 3 mln spraw.

Niestety

z ostatnich doniesień medialnych wynika, iż e-sąd,

stanowiąc szybką metodę egzekwowania należności,

umożliwia działalność osobom, które wykorzystują

tę nowoczesną procedurę do efektywnego i, co więcej,

legalnego wyłudzania pieniędzy, zwłaszcza z tytułu

roszczeń przedawnionych.

Tego rodzaju proceder

jest możliwy, ponieważ w elektronicznym postępo-

waniu upominawczym sąd nie weryﬁkujewżaden

sposób danych podanych przez wierzyciela, jak rów-

nież nie uwzględnia okresu przedawnienia roszczeń.

O zakończonym prawomocnie postępowaniu dłuż-

nik dowiaduje się najczęściej dopiero od komornika.

Taki stan rzeczy wykorzystują nieuczciwe ﬁrmy

windykacyjne, domagając się roszczeń nieistnieją-

cych, kilkakrotnie tych samych lub nawet tych

przedawnionych.

bywa narzędziem do wyłudzania pieniędzy z tytułu

roszczeń przedawnionych?

4.

Czy Ministerstwo Sprawiedliwości podejmie

w najbliższym czasie konkretne działania w celu

opracowania nowego systemu w zakresie działalności

e-banku, który eliminowałby w przyszłości wszelkie

nadużycia?

Z poważaniem

Poseł Anna Nemś

(nr 9843)

do ministra ﬁnansów

w sprawie konieczności przeprowadzenia

dysponowania wkładem własnym

na wypadek śmierci

Szanowny Panie Ministrze!

W naszym kraju zde-

cydowanie zbyt mało znana jest instytucja dyspozycji

wkładem na wypadek śmierci, będąca przecież swego

rodzaju przywilejem dla klienta banku.

Z informacji

udostępnionych przez Związek Banków Polskich wy-

nika, że bardzo niewielu klientów banków ma świa-

domość, iż mogą w taki sposób decydować o zgroma-

dzonych na rachunku lub też lokacie bankowej

oszczędnościach.

Możliwość dyspozycji wkładem na

wypadek śmierci regulują przepisy Prawa bankowe-

go, w myśl których posiadacz rachunku bankowego,

rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowego lub ter-

minowej lokaty oszczędnościowej może pisemnie zle-

cić bankowi dokonanie po jego śmierci wypłaty swo-

ich oszczędności wskazanym przez siebie osobom

bliskim.

Przy czym kwota dyspozycji nie może prze-

283

kroczyć w sumie dwudziestokrotności przeciętnego

miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsię-

biorstw (bez wypłat nagród z zysku) obliczanego,

biorąc pod uwagę przeciętne wynagrodzenie mie-

sięczne ogłaszane przez prezesa GUS za ostatni mie-

siąc przed śmiercią posiadacza rachunku.

Prowadze-

nie akcji informacyjnej w przedmiotowym zakresie

jest o tyle ważne i warte rozpropagowania, że umoż-

liwia bliskim zmarłego, bez konieczności przeprowa-

dzania długotrwałego procesu spadkowego i przy mi-

nimum formalności, dostęp do zgromadzonych przez

niego na rachunku lub lokacie oszczędności.

bliższej przyszłości konkretne działania lub obejmie

swym patronatem akcje promocyjne prowadzone

przez instytucje bankowe celem rozpropagowania

dyspozycji wkładem własnym na wypadek śmierci?

Z poważaniem

Poseł Anna Nemś

(nr 9844)

do ministra pracy i polityki społecznej

Szanowny Panie Ministrze!

W myśl przepisów za-

wartych w dziale drugim, rozdział IIb dotyczących

zatrudniania pracowników w formie telepracy tele-

ba zatrudniona na miejscu w ﬁrmie.

Przysługujemu

zatem urlop wypoczynkowy, chorobowe, jak również

inne przywileje wynikające przykładowo z wewnętrz-

nych regulaminów ﬁrmy.

Przy wykonywaniu obowiązków pracowniczych

w formie telepracy muszą być jednak bezwzględnie

spełnione następujące warunki: wykonywana praca

musi mieć powtarzalny i stały charakter, pracownik

musi przebywać przez cały czas i wykonywać wszyst-

kie swoje obowiązki poza miejscem zatrudnienia, zaś

do kontaktu z pracodawcą wykorzystywać urządze-

nia teleinformatyczne.

Polska Konfederacja Pracodawców Prywatnych

przeprowadziła badania, z których wynika, iż tylko

ok. 10% mikro-, małych i średnich ﬁrmwkrajuko-

rzysta z możliwości zatrudniania telepracowników.

Bardzo małe zainteresowanie pracodawców stosowa-

niem telepracy wynika najczęściej z niedoskonałości

przepisów prawnych, szczególnie w zakresie zacho-

wania zasad bhp, rozliczania czasu pracy, konieczno-

ści wyposażenia stanowiska pracy oraz braku zapi-

sów określających częściową telepracę.

Nie bez zna-

czenia są również bariery mentalne, przez które za-

równo pracodawcy, jak i pracownicy boją się telepra-

cy (brak umiejętności organizowania takiej formy

zatrudnienia oraz właściwego, efektywnego zarzą-

dzania zatrudnionymi na takich zasadach osobami,

niewystarczająca samodyscyplina, konieczność bycia

odseparowanym od reszty zespołu itp.).

Tymczasem eksperci są zdania, że tak naprawdę

telepraca może przynieść ﬁrmiebardzowielekorzy-

ści w postaci przykładowo: konkretne oszczędności

ﬁnansowe, komfort psychiczny pracowników prze-

kładający się w efekcie końcowym na jakość i wydaj-

ność ich pracy itp.

podejmie jakieś konkretne działania w celu zachęca-

nia potencjalnych pracodawców do zatrudniania pra-

cowników na zasadach telepracy?

Z poważaniem

Poseł Anna Nemś

(nr 9845)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie doprecyzowania procedury

delegowania sędziów

Szanowny Panie Ministrze!

Środowisko sędziow-

skie stoi na stanowisku potrzeby doprecyzowania

procedury delegowania sędziów.

W myśl art. 75 § 1

powszechnych o przeniesieniu sędziego na inne miej-

sce służbowe na jego wniosek decyduje minister spra-

wiedliwości, przy czym brak jest zapisu prawnego,

który określałby formę takiej decyzji.

Brak jest rów-

nież jak na razie jakichkolwiek uregulowań dotyczą-

cych kryteriów branych pod uwagę przy jej podejmo-

waniu.

Ponadto w obowiązujących przepisach nie

określono terminu rozpoznania wniosku sędziego,

może być prowadzone przez dowolny czas.

Ponadto

sędziowie postulują podjęcie działań zmierzających

do takiego znowelizowania wspomnianego art. 75

284

ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych, któ-

re umożliwiłoby odwołanie się sędziego od odmow-

nej decyzji ministra sprawiedliwości do Sądu Naj-

wyższego.

ska sędziowskiego w sprawie potrzeby doprecyzowa-

nia procedury delegowania sędziów?

4.

Czy Ministerstwo Sprawiedliwości podejmie

w przyszłości prace legislacyjne w tym kierunku?

Z poważaniem

Poseł Anna Nemś

(nr 9846)

do ministra sprawiedliwości

Szanowny Panie Ministrze!

Nowelizacja Kodeksu

2011 r., wprowadziła do polskiego prawodawstwa

podstawnie utrudniających kontakty z dzieckiem,

które ustalone zostały na przykład w wyroku rozwo-

dowym.

Niestety, rodzice pozbawiani bezpodstawnie

przez byłych partnerów kontaktów z dzieckiem skar-

żą się bardzo często na krzywdzącą dla nich proce-

durę zgłaszania do sądów wniosków w sprawie.

Do

złożenia wspomnianego wniosku niezbędne jest nie

tylko uprawdopodobnienie, że do kontaktów z dziec-

kiem nie dochodziło, ale również trzeba dysponować

niezbitymi dowodami w sprawie, najlepiej w postaci

interwencji patrolu Policji.

Najczęściej jednak docho-

dzi do przypadków, kiedy policja kieruje wnioski do

sądu o ukaranie rodziców proszących o pomoc za bez-

podstawne wezwanie.

Pokrzywdzeni rodzice uskarżają się ponadto na

przewlekłość postępowań sądowych.

Wnioski o uka-

ranie, mimo że chodzi tutaj tak naprawdę o dobro

dziecka, nie są priorytetowe.

Wręcz przeciwnie, roz-

patruje się je na równi z innymi sprawami.

W wielu

sądach trzeba czekać nawet kilka miesięcy na termin

rozprawy.

Dodatkowo z powodu niestawienia się osób

wezwanych lub konieczności przeprowadzenia postę-

powania dowodowego konieczne jest wyznaczenie

kolejnego terminu sprawy, co oznacza, że po raz ko-

lejny wydłuża się czas od momentu utrudnienia kon-

taktu z dzieckiem.

Później wnoszone jest z reguły

zażalenie na wydane już postanowienie sądu, w wy-

niku czego znowu wydłuża się w czasie wydanie osta-

tecznego orzeczenia w sprawie.

Taki stan rzeczy

może w efekcie doprowadzić do zaniku więzi pomię-

dzy dzieckiem a rodzicem, którego kontakty są bez-

podstawnie ograniczane.

podjęcie działań w celu zmiany obowiązującej obec-

nie procedury zgłaszania do sądu wniosku przez

rodzica uporczywie pozbawianego kontaktu z wła-

snym dzieckiem?

4.

Czy nie byłoby wskazane, aby sprawy dotyczą-

ce bezpodstawnego utrudniania kontaktu z dziec-

kiem mogły być rozpatrywane w postępowaniu przy-

spieszonym, w którym obowiązywałby rygoryzm

terminów?

Pierwszoplanową kwestią w tego rodzaju

sprawach jest przecież wyłącznie dobro dziecka.

Z poważaniem

Poseł Anna Nemś

(nr 9847)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie zwiększenia dostępności

obrońców z urzędu

Szanowny Panie Ministrze!

Art. 42 ust. 2 Konsty-

tucji RP stanowi, iż każdy, przeciw komu prowadzo-

gólności wybrać obrońcę lub na zasadach określonych

§ 1 Kodeksu postępowania karnego oskarżony, który

i rodziny.

Ocena takiego stanu rzeczy należy do pre-

zesa sądu, ponieważ wspomniana ustawa nie wska-

zuje okoliczności, które potwierdzałyby fakt, iż osoba

oskarżona nie jest w stanie ponieść kosztów ﬁnanso-

wych obrony.

W związku z tym to właśnie prezes

285

sądu, rozpatrując każdą sprawę indywidualnie, po-

dejmuje decyzję o przyznaniu oskarżonemu pełno-

mocnika z urzędu, przy czym sam fakt, że ktoś jest

biedny, nie jest wystarczającym uzasadnieniem wnio-

sku o ustanowienie obrońcy z urzędu.

Wnioskując

o przydzielenie adwokata z urzędu, trzeba bowiem

koniecznie wykazać, że poniesione koszty obrony

będą rzeczywistym, poważnym uszczerbkiem w utrzy-

maniu dla samego oskarżonego i jego rodziny.

Zgodnie z orzeczeniem Sądu Najwyższego (sygn.

akt I KZP 37/92) na postanowienie o odmowie przy-

znania obrońcy z urzędu przez sąd pierwszej instan-

cji nie przysługuje zażalenie.

Zażalenie takie nie

przysługuje nawet w przypadku powoływania się

oskarżonego na niemożność poniesienia kosztów ﬁ-

nansowych obrony.

Zdaniem ekspertów dyskusyjna

jest sytuacja, kiedy to właśnie sąd mający rozstrzy-

gnąć daną sprawę decyduje, kto ma prawo do korzy-

stania z usług obrońcy z urzędu.

Co więcej, w przy-

padku spraw karnych pełnomocnik taki jest narzu-

cany oskarżonemu z imienia i nazwiska.

Zaznaczyć

przy tym należy, że w wielu krajach pełnomocnika

z urzędu przydziela oskarżonemu zupełnie niezależ-

ny od sądu organ.

Przykładowo w Wielkiej Brytanii

instytucja taka zawiera kontrakty z wyłonionymi

w drodze przetargu kancelariami prawnymi zajmu-

jącymi się tylko i wyłącznie obroną w sprawach

z urzędu oraz, co szczególnie ważne, monitoruje rów-

nież ich pracę.

Dzięki takiemu rozwiązaniu osoby

niezamożne mogą mieć pewność, że przydzielani im

adwokaci z urzędu są zainteresowani rzetelnym pro-

wadzeniem ich spraw.

taka reforma systemu, która w sposób widoczny

zwiększyłaby dostępność pełnomocników i obroń-

ców z urzędu?

4.

Czy Ministerstwo Sprawiedliwości planuje

w przyszłości podjęcie konkretnych działań w tej

kwestii?

Z poważaniem

Poseł Anna Nemś

(nr 9848)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie możliwości

zwiększenia kompetencji

ju sądów powszechnych, ustawy Kodeks postępowa-

nia cywilnego, ustawy o księgach wieczystych i hipo-

tece oraz ustawy o prokuraturze (Dz. U. Nr 117, poz.

752) wprowadzona została do sądów powszechnych

instytucja referendarza sądowego.

Z kolei w myśl

przed sądami administracyjnymi od 1 stycznia 2004 r.

instytucja referendarza sądowego funkcjonuje rów-

nież w sądach administracyjnych.

W sądach rejono-

wych i okręgowych referendarze są zatrudniani ce-

lem wykonywania czynności określonych w ustawach

w zakresie ochrony prawnej, szczególnie zaś w postę-

powaniach w sprawach dotyczących prowadzenia

ksiąg wieczystych, a także rejestrów sądowych.

Z ko-

lei w wojewódzkim sądzie administracyjnym referen-

darz wykonuje czynności w postępowaniu mediacyj-

nym, jak również pozostałe czynności określone

w ustawach.

Zdaniem środowiska sędziowskiego zwięk-

szenie kompetencji referendarzy sądowych mogłoby

w widoczny sposób usprawnić pracę polskich sądów.

Postulowana jest na przykład możliwość przyznania

referendarzom kompetencji do wydawania wyroków

nakazowych oraz zwiększenia ich zaangażowania

w części postępowań wykroczeniowych.

szenie kompetencji referendarzy sądowych przełoży-

łoby się w sposób widoczny na usprawnienie polskich

sądów?

4.

Czy Ministerstwo Sprawiedliwości planuje

286

Interpelacja

(nr 9849)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie szerszego stosowania mediacji

Szanowny Panie Ministrze!

Możliwość stosowa-

nia mediacji, czyli pozasądowego sposobu dochodze-

nia do porozumienia w sytuacji konﬂiktowej przy

udziale neutralnej oraz bezstronnej osoby trzeciej,

tzw. mediatora, nie jest jak dotąd wystarczająco roz-

powszechniona w polskim systemie sądowniczym.

Dane wskazują, iż w ubiegłym roku w sprawach cy-

wilnych sądy rejonowe skierowały do mediacji w su-

mie tylko 858 spraw, a sądy okręgowe – 1656 spraw.

Tymczasem środowisko sędziowskie postuluje moż-

liwość szerszego stosowania mediacji jako sposobu

na widoczne odciążenie samych sędziów, a tym sa-

mym całego wymiaru sprawiedliwości.

stosowanie mediacji w polskich sądach skutkowałoby

rzeczywiście znacznym odciążeniem krajowego wy-

miaru sprawiedliwości?

4.

Czy Ministerstwo Sprawiedliwości planuje

podjęcie w przyszłości konkretnych działań w tej

kwestii?

(nr 9850)

do ministra sprawiedliwości

wykonywania kary ograniczenia wolności

Szanowny Panie Ministrze!

Kara ograniczenia

wolności jest orzekana przez sądy wyłącznie za drob-

ne występki.

Decyzją sądu sprawca takiego drobnego

przestępstwa nie traﬁadozakładukarnego,wktó-

rym mógłby ulec dalszej demoralizacji, lecz ma obo-

wiązek wykonać prace społecznie użyteczne w wy-

miarze określonej liczby godzin.

NIK przeprowadziła kontrolę wykonywania kary

ograniczenia wolności w latach: od roku 2009 do

I połowy roku 2011.

Wnioski pokontrolne NIK są bar-

dzo krytyczne i sprowadzają się do stwierdzenia, iż

generalnie praca społeczna skazanych w ogóle nie

spełnia swojej roli, to znaczy nie resocjalizuje ich.

Skazani najczęściej bardzo niesolidnie wykonują swo-

je obowiązki, co więcej, grożą osobom nadzorującym

ich pracę.

Ponadto pracodawcy, bojąc się nieprzyjem-

nych sytuacji, niezwykle niechętnie podejmują się

zatrudniania osób z kryminalną przeszłością, zaś

samorządy w sposób niedostateczny współpracują

z kuratorami sądowymi osób wykonujących prace

społecznie użyteczne.

kich nieprawidłowości w zakresie objętym przedmio-

tową kontrolą?

Z poważaniem

Poseł Anna Nemś

(nr 9851)

do ministra pracy i polityki społecznej

pracodawcom zmuszania pracowników

Szanowny Panie Ministrze!

Zjawiskiem bardzo

powszechnym jest zmuszanie zatrudnianych pracow-

ników do jednoczesnego podpisywania umów o pracę

i weksli in blanco.

Podpisanie weksla in blanco jest

najczęściej warunkiem zatrudnienia pracownika.

Do

podpisania weksli in blanco (opiewających często na

kilkudziesięciotysięczne kwoty) wraz z umową o pra-

cę zmuszani są najczęściej pracownicy sieci salonów

fryzjerskich, handlowcy, kierowcy, kasjerzy, piekarze

i pracownicy budowlani.

Dla pracodawców takie nie-

dopuszczalne praktyki są skutecznym sposobem na

wymuszenie lojalności i kontroli nad przyszłym pra-

cownikiem jak również metodą na zabezpieczenie

majątku ﬁrmy.

Wprzypadkurezygnacjizpracypra-

cownicy zobligowani są do spłaty weksla, chociaż

287

często nie zdają sobie nawet sprawy, na jaką kwotę

został on wystawiony przez ich pracodawcę.

Zdecydowanie przeciwni procederowi podpisy-

wania weksli w momencie zatrudniania są nie tylko

pracownicy wielu branż, ale również inspektorzy

Państwowej Inspekcji Pracy, którzy w chwili obec-

nej nie mają żadnych podstaw prawnych do podjęcia

skutecznych działań w zgłoszonych w tym zakresie

skargach pracowniczych.

Niestety w Kodeksie pra-

cy brak dzisiaj zapisu prawnego, który jednoznacz-

nie zabraniałby pracodawcom zmuszania zatrud-

nianych pracowników do podpisywania umów lojal-

nościowych czy też weksli.

Sama zmiana przepisów

Kodeksu pracy w tym zakresie nie przyniesie jed-

nak oczekiwanych przez pracowników zmian, po-

nieważ zmianami tymi nie będą objęte osoby za-

trudniane na umowy cywilnoprawne, które w szcze-

gólności narażone są na podpisywanie weksli in

blanco w momencie zatrudnienia.

podejmie konkretne działania legislacyjne w celu za-

kazania pracodawcom zmuszania zatrudnianych pra-

codawców do podpisywania weksli in blanco?

Z poważaniem

Poseł Anna Nemś

(nr 9852)

do ministra sprawiedliwości

opłaty sądowej

Szanowny Panie Ministrze!

Większość środowi-

ska adwokackiego jest przeciwna planom stopniowe-

go wycofywania znaków opłaty sądowej.

Takiego

zdania są między innymi adwokaci zrzeszeni w Okrę-

gowej Radzie Adwokackiej w Katowicach.

Ich zda-

niem likwidacja znaków opłaty skarbowej utrudni w

efekcie wnoszenie opłat oraz narazi strony na ko-

nieczność ponoszenia dodatkowych kosztów.

W chwi-

li obecnej koszty sądowe (do kwoty 1,5 tys. zł) można

uiszczać poprzez zakup znaczków opłaty sądowej.

Mi-

nisterstwo Finansów chce stopniowo, ale nie dłużej

niż do końca 2012 r., wycofywać taką możliwość płat-

ności, argumentując, że jest ona ze względu na ko-

nieczność drukowania znaczków zbytnim obciąże-

niem dla budżetu państwa.

W zamian resort propo-

nuje uruchomienie tak zwanej platformy elektronicz-

nych płatności, umożliwiającej wnoszenie opłat za

pomocą internetowych przelewów.

Zdaniem Okręgowej Rady Adwokackiej w Kato-

wicach tego rodzaju rozwiązanie uniemożliwi stro-

nom oraz pełnomocnikom najprostszą dla nich formę

wnoszenia opłat sądowych, szczególnie w przypadku

drobnych, kilkuzłotowych kwot.

Ponadto oblig wno-

szenia opłaty przelewem lub przekazem, poza dodat-

kowymi kosztami w postaci prowizji, będzie się wią-

zał z koniecznością każdorazowego ustalania nume-

ru konta bankowego sądów, co z kolei w razie jakiej-

kolwiek pomyłki może być obarczone niebezpieczeń-

stwem zaistnienia negatywnych skutków proceso-

wych.

3.

Czy decyzja dotycząca likwidacji znaków opłaty

sadowej jest ostateczna,

czy też Ministerstwo Finansów planuje jeszcze

w przyszłości jej ewentualną weryﬁkację?

Z poważaniem

Poseł Anna Nemś

(nr 9853)

do ministra ﬁnansów

w sprawie uregulowania prawnego wszelkich

prawniczych przez aplikantów

Szanowny Panie Ministrze!

Nie ulega wątpliwo-

ści, że wydatki ponoszone przez prawników na kształ-

cenie są pokaźne.

Przykładowo bieżąca opłata za

aplikację radcowską wynosi 4,2 tys. zł rocznie.

Apli-

kanci zatrudnieni na podstawie umowy o pracę nie

mają możliwości odliczenia tych wydatków od podat-

ku od osób ﬁzycznych,ponieważprzysługująimkosz-

ty zryczałtowane.

Teoretycznie taką szansę mają

osoby, które podpisują umowy o dzieło lub zlecenia,

jak również zakładające własną kancelarię po zakoń-

czeniu edukacji.

Niestety w praktyce większość in-

terpretacji wydawanych przez izbę skarbową jest dla

tych osób niekorzystna (przykład: interpretacja wy-

dana przez Izbę Skarbową w Poznaniu nr ILPB1/

415-131/12-2/AMN).

Sytuacja taka jest o tyle dziwna,

że zawód radcy prawnego lub adwokata można wy-

konywać tak naprawdę dopiero po ukończeniu apli-

288

kacji.

Wymóg ten jest jednak związany z wydatkowa-

niem kwoty celem uzyskania przychodów lub zabez-

pieczenia ich źródła (art. 22 ust. 1 ustawy o PIT).

Nie

ponosząc takiego wydatku, prawnik pozbawi się moż-

liwości uzyskiwania przychodu ze świadczenia usług

prawnych.

Poniesiony wydatek może więc być podat-

kowym kosztem, tym bardziej że został uiszczony

celem przygotowania do wykonywania konkretnego

zawodu, a nie do zdobycia wiedzy ogólnej z jakiejś

dziedziny.

Ponadto żaden przepis prawny nie zabra-

nia odliczania wydatków ponoszonych przed rozpo-

częciem prowadzenia działalności gospodarczej, ani

nie wprowadza granicy czasowej, która wyłączałaby

takie wydatki z kosztów uzyskania przychodu.

wość podjęcia w przyszłości stosownych uregulowań

prawnych, które wyjaśniałyby wszystkie istniejące

obecnie niejasności prawne w tym zakresie oraz po-

zwalałyby aplikantom odliczać koszty poniesione na

aplikację od podatku od osób ﬁzycznych?

Z poważaniem

Poseł Anna Nemś

(nr 9854)

do ministra gospodarki

w sprawie skali problemu wpisywania do

dzierżawców nieruchomości

Szanowny Panie Ministrze!

Podwyżka opłat za

użytkowanie wieczyste spowodowana tak zwanymi

aktualizacjami doprowadziła do tego, iż właściciele

nieruchomości zaczęli masowo popadać w bardzo po-

ważne długi.

Z kolei gminy coraz częściej uskarżają

się na wysokie koszty egzekucji tychże opłat.

Wcześniej samorządy wpisywały na listy dłużni-

ków zazwyczaj osoby uchylające się od płacenia ali-

mentów lub zadłużonych lokatorów mieszkań komu-

nalnych.

Obecnie celem wyegzekwowania zaległości

gminy coraz częściej praktykują wpisywanie osoby

zalegające z uiszczaniem opłat za użytkowanie wie-

czyste na listy dłużników prowadzone przez biura

informacji gospodarczej.

W związku z tym coraz wię-

cej osób, w przypadku nieuregulowania zadłużenia

za użytkowanie wieczyste, może być narażonych na

bardzo dotkliwe sposoby egzekucji tych zobowiązań

w postaci zajęcia hipoteki lub egzekucji nieruchomo-

ści.

Z danych Krajowego Rejestru Długów wynika,

że wpisanych jest już do niego 72 dłużników zalega-

jących z opłatami za użytkowanie wieczyste (57 osób

ﬁzycznychoraz15przedsiębiorców).

Przyczymwpi-

sów takich może być o wiele więcej, gdyż nie zawsze

w rubryce odnoszącej się do tytułu, wpisują użytko-

wanie wieczyste.

Najwięcej wpisanych dłużników

zalegających z opłatami za użytkowanie wieczyste

pochodzi z województwa warmińsko-mazurskiego

(20 dłużników).

Dalej w rankingu tym plasują się

województwa pomorskie (12), mazowieckie (11) i za-

chodniopomorskie (9).

3.

Jak wygląda obecnie skala opisanego problemu

w województwie śląskim?

Z poważaniem

Poseł Anna Nemś

(nr 9855)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie podatku VAT

Szanowny Panie Ministrze!

Z odpowiedzi na in-

terpelację, nr 5098, z dnia 21 czerwca 2012 r.

wynika, że Ministerstwo Sprawiedliwości opra-

cowuje projekt ustawy o zmianie ustaw regulują-

z późn. zm.).

Celem projektowanej zmiany ma być

m.in. dodanie przepisów jednoznacznie stwierdza-

jących, iż nieodpłatne świadczenie pomocy prawnej

związane jest z działalnością gospodarczą przedsię-

biorstwa, w którym adwokat lub radca prawny wyko-

nuje zawód.

Podjęte przez Ministerstwo Sprawiedliwości dzia-

łania zmierzają do wprowadzenia jednoznacznych

przepisów, których celem jest wprowadzenie zasady

nieopodatkowania podatkiem od towarów i usług po-

mocy prawnej świadczonej pro publico bono jako

działalności, która wpływa na kształtowanie pozy-

tywnego wizerunku przedsiębiorcy, a tym samym

289

może przyczynić się do pozyskania przez niego no-

wych klientów.

W związku z powyższym chciałabym zapytać

o obecny stan prac nad ww. projektami ustaw.

Czy za-

kończył się etap uzgodnień międzyresortowych?

Kiedy

ww. projekty zostaną skierowane do dalszych prac?

Z poważaniem

Poseł Magdalena Gąsior-Marek

Warszawa, dnia 28 września 2012 r.

(nr 9856)

do ministra sprawiedliwości

alimentacyjnych

Szanowny Panie Ministrze!

W oparciu o przepisy

oraz przepisy wykonawcze do tej ustawy obowiązek

egzekucji świadczeń alimentacyjnych nakładają na

komorników sądowych.

W sytuacji gdy dłużnik

ukrywa swoje wynagrodzenie, np. poprzez wyko-

nywanie pracy na czarno, możliwość odzyskania

zaległości jest wysoce utrudniona.

W celu zwiększenia skuteczności egzekucji należ-

ności wynikających z obowiązku alimentacyjnego

wprowadzono możliwość podejmowania działań przez

gminy w oparciu o decyzje administracyjne, np. skie-

rowanie wniosku do starosty o zatrzymanie prawa

informacji o zobowiązaniach dłużnika do biura in-

formacji gospodarczej.

Obecnie coraz częściej słyszymy opinie mówiące,

iż dochodzi do sytuacji, gdy równolegle obok siebie

prowadzone są dwa ww. tryby postępowania egzeku-

cyjnego, co wpływa m.in. na zwiększenie kosztów

odzyskania należności.

W odpowiedzi z dn. 25 maja 2012 r. na interpela-

cję nr 4589 Ministerstwo Sprawiedliwości informuje,

że planowane jest przeprowadzenie analizy obecnego

systemu odzyskiwania zaległych świadczeń alimen-

tacyjnych i rozważenie zmian w tym zakresie.

stały podjęte działania mające na celu ocenę efektyw-

ności obecnych procedur egzekucyjnych?

Jeśli zaś

nie, to kiedy można spodziewać się rozpoczęcia i za-

kończenia ewentualnych działań w tym kierunku?

Z poważaniem

Poseł Magdalena Gąsior-Marek

(nr 9857)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie regulacji prawnych dotyczących

oraz krewnymi drugiego stopnia

Szanowny Panie Ministrze!

W sytuacji, w której

rodzice zostają pozbawieni praw rodzicielskich lub

następuje rozwód, dziecko doświadcza najtrudniej-

szych przeżyć.

Sytuacja taka wpływa również na

dziadków, dorosłe rodzeństwo czy dalszych krew-

nych, którzy tak naprawdę mogliby w tym momencie

być dla dziecka oparciem i pomóc mu poradzić sobie

ze zmianą.

Szczególnie trudna jest sytuacja, w której

dziecko traﬁadoinstytucjiopiekuńczejczyrodziny

zastępczej.

Nagły brak kontaktu z dziadkami czy in-

nymi krewnymi może być dla niego szczególnie trau-

matycznym przeżyciem.

Dlatego chciałabym zapytać

udział w postępowaniach sądowych w sprawach ro-

dzinnych i opiekuńczych krewnych dziecka drugiego

stopnia w linii prostej oraz krewnych drugiego stop-

nia w linii bocznej?

Czy ministerstwo widzi koniecz-

ność wprowadzenia zmian w tym zakresie?

Z poważaniem

Poseł Magdalena Gąsior-Marek

(nr 9858)

do ministra pracy i polityki społecznej

Szanowny Panie Ministrze!

Sądy w postępowaniu

dotyczącym spraw rodzinnych zawsze kierują się za-

sadą dobra dziecka.

Rodzina, która wskutek zanie-

dbań staje się uczestnikiem postępowania sądowego,

często nie posiada świadomości i wiedzy prawnej.

Zdarzają się sytuacje, w których niepodjęcie właści-

wych działań prawnych przez biologicznych rodziców

czy dalszą rodzinę doprowadza do sytuacji, w których

niestety najbardziej cierpi dziecko.

Brak wiedzy do-

tyczącej możliwości wystąpienia z wnioskiem o usta-

nowienie kontaktów z dzieckiem czy nawet zupełna

nieświadomość konsekwencji nieuczestniczenia w po-

stępowaniu sądowym nie mogą wpływać na sytuację

290

dziecka.

Dlatego widzę konieczność rozszerzenia bez-

płatnej pomocy prawnej dla uczestników postępowa-

nia, którego przedmiotem są sprawy opiekuńcze.

In-

stytucje pomocy społecznej w Polsce zapewniają ro-

dzinie wszechstronną pomoc i wsparcie w przezwy-

ciężaniu sytuacji trudnych.

Skutkiem podjęcia szero-

kiej debaty dotyczącej spraw opiekuńczych było wpro-

wadzenie ustawy o wspieraniu rodziny i systemie

pieczy zastępczej, której zasadniczym celem jest dą-

żenie do optymalizacji dostępnego wsparcia dla na-

turalnego środowiska dziecka, oznaczającego jego

rodzinę.

nowisko Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej

w sprawie dotyczącej dostępności informacji praw-

nej dla uczestników postępowań sądowych w spra-

wach rodzinnych.

Czy Ministerstwo Pracy i Polity-

ki Społecznej podejmuje działania zmierzające do

ułatwienia dostępu do bezpłatnej pomocy prawnej

w ww. sprawach?

Z poważaniem

Poseł Magdalena Gąsior-Marek

(nr 9859)

do ministra administracji i cyfryzacji

Szanowny Panie Ministrze!

W ramach Forum De-

baty Publicznej w Pałacu Prezydenckim 7 grudnia

2011 r. zostały zaprezentowane założenia do noweli-

zacji ustawy Prawo o stowarzyszeniach, które przy-

gotowane zostały w procesie środowiskowych konsul-

tacji sektora pozarządowego.

Założenia te precyzują

kierunki rozwiązań, które uprościłyby funkcjonowa-

nie stowarzyszeń.

Propozycje zmian proponowane

przez organizacje to m.in.:

1.

Założenia obecnie obowiązującej ustawy powin-

ny zostać zachowane w zakresie wykładni celowo-

ściowej.

Zmiany powinny zatem ułatwiać funkcjono-

wanie stowarzyszeń, zwiększać ich przejrzystość

i znosić obciążenia biurokratyczne i ﬁnansowe,nie

zmieniając przy tym w znaczący sposób celowości

obecnie funkcjonujących przepisów.

2.

Z dotychczasowych dwóch form – stowarzysze-

nie zwykłe i rejestrowe – podstawą ustawy powinno

być stowarzyszenie zwykłe (dalej zwane po prostu

stowarzyszeniem), jednak o znacznie szerszych niż

obecnie uprawnieniach.

Często postulowaną przez

zainteresowane podmioty zmianą jest zmniejszenie

minimalnej liczby osób koniecznej do utworzenia sto-

warzyszenia.

3.

Forma stowarzyszenia rejestrowego powinna

być stosowana w sytuacjach wymagających posiada-

nia osobowości prawnej.

4.

Przepisy ustawy Prawo o stowarzyszeniach po-

winny być proste, zrozumiałe i stanowić możliwie

zamkniętą całość.

5.

Rejestracja stowarzyszeń powinna opierać się

na zasadzie zgłaszania działalności do organu admi-

nistracji publicznej.

Zgłoszenia powinno się dokony-

wać na najniższym szczeblu (gmina, starostwo), jed-

nak powinien zostać stworzony centralny rejestr

stowarzyszeń.

6.

Rejestracja stowarzyszeń rejestrowych w opar-

ciu o uproszczony formularz, stwierdzenie przez sąd

zgodności zapisów statutu z prawem.

7.

Zmniejszenie minimalnej liczby osób koniecz-

nej do utworzenia stowarzyszenia rejestrowego do

liczby 9.

8.

Pozostawienie możliwości dowolnego kształto-

wania struktury stowarzyszenia (statut jako konsty-

tucja) przy jednoczesnej konieczności określenia

w statucie trzech form:

— bieżącego zarządzania – np. zarząd,

— zarządzania strategicznego (governance) – np. ra -

da programowa,

— kontroli wewnętrznej – np. komisja rewizyj -

na.

9.

Zniesienie wymogu udziału organu nadzoru

w postępowaniu rejestrowym (w art. 13 ust. 2 oraz

art. 21 obecnej ustawy).

10.

Podkreślenie, iż rolą sądu jest jedynie stwier-

dzenie, czy statut rejestrowanego stowarzyszenia jest

zgodny z prawem.

11.

Skrócenie maksymalnego dozwolonego czasu

rejestracji do 1 miesiąca (w art. 13 ust. 1 ustawy Pra-

wo o stowarzyszeniach) lub zgodnie z art. 20a ustawy

rozpatrzenie.

Wobec powyższego Proszę Pana Ministra o odpo-

wiedzi na pytania:

1.

Czy resort podziela zaprezentowane założenia

do nowelizacji ustawy Prawo o stowarzyszeniach

przygotowane przez środowiska organizacji pozarzą-

dowych?

nami prawnymi regulującymi funkcjonowanie sto-

warzyszeń?

Z poważaniem

Poseł Tadeusz Tomaszewski

Warszawa, dnia 28 września 2012 r.

291

Interpelacja

(nr 9860)

do ministra pracy i polityki społecznej

Szanowny Panie Ministrze!

Wojewódzki Sąd Ad-

ministracyjny w Poznaniu rozpatrywał skargę żony

opiekującej się chorym mężem o znacznym stopniu

niepełnosprawności, wymagającym stałej i długo-

trwałej opieki.

Skarga dotyczyła odmowy przyznania

świadczenia pielęgnacyjnego.

Sąd w wyroku z dnia 29 sierpnia 2012 r., sygn.

akt II SA/PO497/12, stwierdził, że: „(…) w aktual -

nym stanie prawnym okoliczność, że z wnioskiem

o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego wystąpiła

żona osoby wymagającej opieki, nie może stanowić

podstawy do odmowy przyznania tego świadcze-

nia, tak z uwagi na pozostawienie osoby wymaga-

jącej opieki w związku małżeńskim ze skarżącą,

jak i z uwagi na brak wymienienia współmałżonka

nionej do uzyskania świadczenia.

Wykładnia sądowa,

która została zastosowana w niniejszej sprawie, po-

winna zmierzać do rezultatu wynikającego z takiego

rozumienia prawa, które zapewnia jego spójność oraz

konstytucyjność.

Sąd jest zobowiązany wybrać taką

interpretację normy ustawowej, która umożliwia naj-

pełniejsze urzeczywistnienie norm, zasad i wartości

konstytucyjnych.

Takiej też wykładni w rozpoznawa-

nej sprawie dokonał sąd w odniesieniu do przepisów

dze wskazane zasady konstytucyjne równości wo-

bec prawa do szczególnej pomocy ze strony władzy

publicznej.

W konsekwencji przedstawiona przez

organy orzekające w sprawie interpretacja powoła-

nych przepisów prawa materialnego uznana zosta-

przez jego błędną wykładnię, co miało wpływ na

wynik sprawy”.

teresowanie się sprawą w świetle trwających prac

nad zmianą przepisów ustawy o świadczeniach ro-

dzinnych i odpowiedź na pytanie: Czy resort podzie-

la pogląd sądu w sprawie wykładni art. 17 ust. pkt 1

i 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych?

Z poważaniem

Poseł Tadeusz Tomaszewski

(nr 9861)

do ministra spraw wewnętrznych

przez funkcjonariuszy Policji legalnego

zgromadzenia publicznego

na XVIII Przystanku Woodstock

Polska Konstytucja zapewnia każdemu obywate-

lowi równe prawa, nikt nie może być dyskryminowa-

ny ze względu na poglądy polityczne czy religijne.

W naszym kraju toczy się od dłuższego czasu debata

na temat równouprawnienia, które jest podstawą

funkcjonowania demokratycznego państwa.

dochodzi do częstego łamania podstawowych praw

zapisanych w konstytucji.

Osoby o poglądach kon-

serwatywnych nie mogą publicznie manifestować

swoich poglądów, ponieważ legalne zgromadzenia

ograniczane są przez Policję.

Poniżej przywołuję

przykład jawnej dyskryminacji o charakterze świa-

topoglądowym.

2 sierpnia 2012 r. przed wejściem na teren XVIII

Przystanku Woodstock.

Fundacja Pro – Prawo do

życia zorganizowała pikietę w obronie prawa do życia

dzieci z zespołem Downa.

Pokazywano na niej m.in.

banner, na którym był obraz płodu dziecka poddane-

go aborcji.

Po interwencji Policji pikieta zakończyła

się, organizatorzy zgromadzenia zostali przewiezieni

na komisariat, zabrano także banner.

Policja po prze-

wiezieni manifestantów na komisariat zarzuciła im,

że pikieta został zorganizowana bez uprzedniej zgo-

dy urzędu miejskiego.

Po złożeniu obszernych wyja-

śnień funkcjonariusze oświadczyli, że wykroczenie,

jakie mogli popełnić demonstranci, nosiło miano: pre-

zentowanie treści nieprzyzwoitych (art. 141 Kodeksu

wykroczeń).

Fundacja Pro już od prawie roku orga-

nizuje wystawy przedstawiające plakaty o przepro-

wadzanych aborcjach i jeszcze nigdy interwencja nie

została skierowana wobec manifestujących.

Czy interwencja Policji nie była złamaniem zasad

demokratycznego państwa, podporządkowując deba-

tę publiczną pod samowolne zachowanie funkcjona-

riuszy i osób zlecających im działanie?

Dlaczego Policja zabroniła i zdelegalizowała do-

zwolone w naszym kraju prawo do zgromadzeń?

Plakaty, które były prezentowane podczas festi-

walu, przedstawiały prawdziwy obraz dokonywanych

aborcji.

Na jakiej podstawie stwierdzono, że prezen-

tują treści nieprzyzwoite?

Z poważaniem

Poseł Elżbieta Rafalska

Warszawa, dnia 28 września 2012 r.

292

Interpelacja

(nr 9862)

do ministra środowiska

w sprawie niekorzystnych dla polskich

Szanowny Panie Ministrze!

Jak informują mnie

włodarze z terenu powiatu tarnobrzeskiego, podtrzy-

manie przez Ministerstwo Środowiska interpretacji

ustawy regulującej system gospodarowania odpada-

mi oznacza w praktyce, że wójtowie, burmistrzowie

oraz prezydenci zobowiązani są wyłaniać ﬁrmęzaj-

mującą się odbieraniem odpadów.

Wyłonienie ﬁrmy

odbywać ma się wyłącznie w drodze przetargu.

Gmi-

ny, które nie posiadają żadnej jednostki organizacyj-

nej dla realizacji swojego zadania, zobowiązane są

do wyłonienia firmy zbierającej odpady wyłącznie

Gminy posiadające odpowiednie zakłady bu-

dżetowe lub spółki muszą mieć możliwość powie-

rzania im realizacji tego zadania.

Według przepisów

nowej ustawy odbiór i gospodarowanie odpadami za-

liczone są do kategorii zadań własnych.

Tymczasem do kompetencji wójta, burmistrza

i prezydenta powinna należeć – zdaniem włodarzy

– decyzja powierzania zadań dotyczących odpadów

własnym jednostkom czy też w oparciu o zastosowa-

nie procedury przetargowej.

Jak zostałem poinfor-

mowany, sytuacja jest na tyle poważna, że bardzo

wiele gmin zainwestowało kilkaset milionów złotych

w przygotowanie własnych jednostek do realizacji

zadań w zakresie gospodarki odpadami.

Jakie działania zostaną podjęte w najbliższym czasie

przez Ministerstwo Środowiska w celu ułatwienia

gminom w trybie bezprzetargowym zlecania własnym

jednostkom zadań odbioru śmieci?

Dziękuję za udzielenie odpowiedzi na powyższe

Poseł Mirosław Pluta

Tarnobrzeg, dnia 28 września 2012 r.

Interpelacja

(nr 9863)

do ministra środowiska

w sprawie zaniechania wydania decyzji

przez prezesa Krajowego Zarządu

Gospodarki Wodnej dotyczącej pozwolenia

wodnoprawnego na wniosek burmistrza

Starego Sącza

Szanowny Panie Ministrze!

Powódź, która miała

miejsce w 2010 r., w znacznym stopniu dotknęła te-

reny gminy Stary Sącz.

Jednym z jej skutków jest

utworzenie się odsypiska na lewym brzegu rzeki Po-

prad w miejscowości Barcice.

Powstałe odsypisko

spowodowało zawężenie koryta rzeki i stanowi bez-

pośrednie zagrożenie dla przeciwległego brzegu, na

którym zlokalizowane jest osiedle mieszkalne oraz

linia energetyczna.

W trosce o bezpieczeństwo miesz-

kańców w maju 2011 r. gmina Stary Sącz zleciła

opracowanie dokumentacji projektowej na usunięcie

powstałego odsypiska.

Przystępując do procedury

poprzedzającej rozpoczęcie robót budowlanych, Urząd

Miejski w Starym Sączu uzyskał pozytywną opinię

Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Krako-

wie w sprawie przedmiotowej inwestycji (pismo z dn.

23.08.2011 r., znak: ZU-5148-N-12/11), a następnie

pozwolenie wodnoprawne na szczególne korzystanie

z wód poprzez pobór kruszywa z wód rzeki Poprad

w km 9+880 ÷ 10+420, na terenie działek nr 744/2,

815, 825/1, 825/3, 1012/2, 1013/2, 1016/2 i 1028, obręb

0002 Barcice Górne, gmina Stary Sącz, powiat no-

wosądecki, w całkowitej ilości 47 117,61m

3

(pismo

z dn. 06.09.2011 r., znak: SR-IV-2.7322.1.26.2011.

MS).

Od niniejszej decyzji marszałka województwa

małopolskiego odwołał się pełnomocnik prezesa

Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej oraz Okręg

Polskiego Związku Wędkarskiego Nowy Sącz.

W pi-

śmie marszałka województwa małopolskiego z dn.

03.10.2011 r., znak: SR-IV-2.7322.1.26.2011.MS, spra-

wa została ponownie przeanalizowana pod kątem

nadesłanych zastrzeżeń i przekazana prezesowi Kra-

jowego Zarządu Gospodarki Wodnej z wnioskiem

o utrzymanie w mocy decyzji z dn. 06.09.2011r. (znak:

SR-IV-2.7322.1.26.2011.MS).

Od dnia przekazania sprawy do chwili obecnej

(w dniu 03.10.2012 r. upłynie rok) trwała wymiana

pism, ale nie została podjęta żadna decyzja.

Nieroz-

strzygnięcie sprawy w możliwie krótkim terminie

może spowodować dezaktualizację dokumentacji pro-

jektowej.

Ministra z pytaniem: Jakie, Pana zdaniem, mogą być

powody tak długiej zwłoki, skoro sprawa jest nagląca

i w ocenie marszałka nie budzi żadnych zastrzeżeń?

Brak decyzji może powodować dalsze zniszczenia

293

i straty materialne oraz wpływać na bezpieczeństwo

i zagrożenie życia.

Z poważaniem

Poseł Marian Cycoń

Warszawa, dnia 28 września 2012 r.

(nr 9864)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

w sprawie popularyzacji idei cmentarzy

wojennych Galicji Zachodniej

Szanowny Panie Ministrze!

Niedługo rozpoczną

się przygotowania do obchodów 100. rocznicy wybu-

chu I wojny światowej.

Będzie więc okazja, by przy-

pomnieć, że to właśnie u nas, na naszej ziemi pozo-

stawiła ona pamiątkę krwawych zmagań w postaci

setek cmentarzy wojennych, na których spoczęło

przeszło 1 300 000 żołnierzy, a wśród nich wielu na-

szych rodaków walczących w szeregach zaborczych

armii.

Szczególnie wiele ludzkich istnień pochłonęły

walki prowadzone na terenie Galicji Zachodniej.

Tu

właśnie, między Przemyślem a Krakowem, zbudowa-

no blisko 600 wojennych nekropolii, z których do dziś

przetrwało 400.

Jest to wyjątkowe przedsięwzięcie

w skali światowej: każdy z cmentarzy jest realizacją

wspólnej wizji artystycznej grona najlepszych archi-

tektów, rzeźbiarzy, poetów tworzących epitaﬁaispe-

cjalistów od nasadzania drzew i krzewów.

Najistot-

niejsze było jednak założenie pomysłodawców projek-

tu, żeby poprzez godny pochówek na jednym cmen-

tarzu żołnierzy wrogich armii okazać szacunek isto-

cie ludzkiej bez oglądania się na jej narodowość, rasę

czy religię.

Ta piękna idea, niosąca tak wielki ładunek uni-

wersalnych wartości, nie jest niestety znana szero-

kim kręgom społeczeństwa, choć tak bardzo na to

zasługuje.

Pojedyncze osoby, pojedyncze organizacje

pozarządowe starają się zmienić ten stan rzeczy, ale

środki, jakimi dysponują.

Wiele z tych 400 nekropolii

wymaga natychmiastowej interwencji konserwato-

rów, niestety, brak pieniędzy na ten cel w instytu-

cjach samorządowych i kłopoty w pozyskaniu pienię-

dzy z innych źródeł sprawiają, iż najbardziej koniecz-

ne prace są odkładane.

Szanowny Panie Ministrze!

Sądzę, że 100. rocz-

nica wybuchu I wojny światowej jest doskonałą oka-

zją do tego, by przeprowadzić szeroką akcję informa-

cyjną, która przybliżyłaby społeczeństwu ideę leżącą

u podstaw budowy cmentarzy zachodniogalicyjskich.

Jednocześnie wyrażam obawę, iż rocznica ta uwydat-

ni nasze wieloletnie zaniedbania w opiece nad tymi

nekropoliami.

A wtedy będzie nam wstyd!

dowego w przyszłorocznym planie przewiduje jakie-

kolwiek działania mające na celu propagowanie

cmentarzy zachodniogalicyjskich jako unikatowego

kompleksu nekropolii?

dowego przewiduje opracowanie planu ratowania

tych nekropolii, które wymagają natychmiastowej

interwencji?

3.

Czy istnieje możliwość wydzielenia pewnej kwo-

ty pieniężnej z puli ministerstwa dla tych podmiotów

– głównie organizacji pozarządowych – które już pro-

wadzą prace konserwatorskie na cmentarzach z I woj-

ny, a borykają się z dużymi problemami w zgroma-

dzeniu pieniędzy na dokończenie tych prac?

Poseł Marian Cycoń

(nr 9865)

do ministra pracy i polityki społecznej

pracy, która wydaje się nie zmieniać na przestrzeni

ostatnich lat.

Chodzi o trudności w podejmowaniu

zatrudnienia przez osoby niepełnosprawne, mające

w orzeczeniu o stopniu niepełnosprawności zawartą

informację o przebytej chorobie psychicznej bądź też

informację o niepełnosprawności intelektualnej.

Po-

mimo tego, że poziom świadomości społecznej stale

rośnie i wzrasta także poziom wiedzy w obszarach

różnych schorzeń, to jednak nadal pracodawcy kie-

rują się stereotypami w myśleniu o kandydatach na

pracowników i wciąż obawiają się przyjąć do pracy

osobę niepełnosprawną z omawianej przeze mnie

grupy.

Z informacji, które uzyskałem od organizacji

pozarządowych, zajmujących się wspieraniem osób

niepełnosprawnych i z powiatowych urzędów pracy

w Małopolsce wynika, że na terenie naszego kraju,

a zwłaszcza w średnich i małych miastach wciąż jest

zdecydowanie zbyt mało warsztatów aktywności za-

wodowej przystosowujących osoby niepełnosprawne

do aktywnego wejścia na rynek pracy, najczęściej

pracy chronionej.

Zwłaszcza dla osób niepełnospraw-

nych z omawianej przeze mnie grupy zakład aktyw-

ności zawodowej jawi się bardzo często jako jedyna

szansa na podjęcie zatrudnienia, zdobycie stosow-

nych kwaliﬁkacji,rekomendacjiidoświadczeniaza-

wodowego.

Zakłady aktywności zawodowej mają tak-

294

że w założeniu wspierać osoby niepełnosprawne, któ-

re myślą o założeniu spółdzielni socjalnej, dającej

zatrudnienie przede wszystkim właśnie osobom

z niepełnosprawnością.

Od kilku lat mówi się dużo

na temat olbrzymiego zapotrzebowania na ZAZ-y jed-

nak przeważnie na dyskusjach się kończy.

Głównym

dy boją się tego, iż nowo utworzony ZAZ, na którego

uruchomienie zostaną pozyskane środki ﬁnansowe,

w ciągu kolejnych lat w sposób znacząco będzie ob-

ciążał budżet gminny.

Dziś nie ma pewności co do

tego, że działalność ZAZ-u na terenie danej gminy

będzie wspierana w ciągu kolejnych lat działalności

przez Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej czy

też PFRON.

Zwracam się z zapytaniami: Czy Pan Minister

widziałby w nadchodzących latach możliwość moc-

niejszego wsparcia samorządów chętnych do zakła-

dania i prowadzenia zakładów aktywności zawodo-

wej?

Czy Pan Minister nie rozważyłby możliwości

przeprowadzania od początku roku 2013 cyklicznych

kampanii informacyjnych (poprzez media, stosowne

broszury, ulotki) na temat tego, że wśród osób nie-

pełnosprawnych intelektualnie bądź niepełnospraw-

nych na skutek przebytej choroby psychicznej można

znaleźć wartościowych i wydajnych pracowników?

Prowadzona od lat kampania społeczna pod hasłem

„Pełnosprawny w pracy” przynosi oczekiwane rezul-

taty.

Być może kampania informacyjna wspierająca

osoby niepełnosprawne z omawianej przeze mnie

grupy w sposób skuteczny polepszyłaby statystyki

dotyczące zatrudniania osób z niepełnosprawnością

w Polsce?

Poseł Marian Cycoń

(nr 9866)

do ministra zdrowia

dyspozytorni medycznej z Nowego Sącza

Szanowny Panie Ministrze!

Z niepokojem przy-

słuchuję się dyskusji różnych środowisk opiniotwór-

czych na Sądecczyźnie, która rozgorzała po ujawnie-

niu planów wojewody małopolskiego, związanych

z przeniesieniem dyspozytorni medycznej z Nowego

Sącza do Tarnowa.

Osobiście uważam, że tam, gdzie

kie życie bądź zdrowie, w obszarach, gdzie zapewnia

się społeczeństwu bezpieczeństwo, nie można podej-

mować decyzji, kierując się tylko wskaźnikami eko-

nomicznymi.

Zasadniczym argumentem za pozostawieniem

dyspozytorni w Nowym Sączu jest fakt, że w ostat-

nich latach przy zaangażowaniu znacznych środków

ﬁnansowychudałosięstworzyćnaSądecczyźniesys-

tem ratownictwa medycznego współdziałający z Pań-

stwową Strażą Pożarną i jednostkami ochotniczymi,

Policją, Strażą Graniczną, Górskim Ochotniczym

Pogotowiem Ratunkowym oraz Wodnym Ochotni-

czym Pogotowiem Ratunkowym.

Centrum Powiada-

miania Ratunkowego w Nowym Sączu, w ramach

którego funkcjonuje dyspozytornia pogotowia ratun-

kowego, dyspozytornia straży pożarnej i służba dy-

żurna powiatowego centrum zarządzania kryzyso-

wego wielokrotnie zapewniało bardzo sprawne

przeprowadzanie akcji ratowniczych, między innymi

w czasie klęsk żywiołowych.

Na terenie miasta istnieje ponadto możliwość zlo-

kalizowania dyspozytorni w nowo budowanej i nowo-

czesnej siedzibie Państwowej Straży Pożarnej.

Straż-

nica zostanie niebawem oddana do użytkowania

i miejsce pod dyspozytornię jest już wydzielone.

Sprawnie działający system, o którym wspomnia-

łem wyżej, wsparły ﬁnansowopowiatnowosądecki

i miasto Nowy Sącz (4 mln zł).

Sądecczyzna jest specyﬁcznym terenem, gdyż

oprócz stałych mieszkańców (ponad 440 tys.) przez

cały rok w różnych miejscowościach regionu przeby-

wa około 200 tys. turystów.

Region Sądecczyzny był

jednym z pierwszych w naszym kraju, gdzie utworzo-

no system podstacji zapewniających szybki dojazd

karetek pogotowia ratunkowego do potrzebujących.

Ponadto zespół doświadczonych pracowników obsłu-

gujący dyspozytornię karetek pogotowia w Nowym

Sączu doskonale zna topograﬁęnaszegoregionu,na-

zwy zwyczajowo przyjęte oraz przydomki i przysiółki,

co sprawia, że w trakcie wezwania bardzo szybko lo-

kalizowany jest dokładny adres wzywającego i wysy-

łana jest na miejsce specjalistyczna pomoc.

Sądeccy

dyspozytorzy mają również wiedzę na temat wystę-

powania tych samych nazw ulic w kilku sąsiadują-

cych ze sobą miejscowościach, np. w Nowym Sączu,

Starym Sączu i Chełmcu.

SpecyﬁkaSądecczyznypolegatakżenaukształ-

towaniu terenu, który na większości obszaru regionu

jest górzysty.

Konsekwencją tego jest występowanie

terenów słabo pokrytych zasięgiem telefonii komór-

kowej i sieci bezprzewodowej, co może znacznie

utrudnić kontakt dyspozytora, zbierającego dopiero

informacje z załogą karetki, która wyruszyła do we-

zwania.

Sądeccy dyspozytorzy wiedzą jak bardzo

ważne jest udzielenie pełnych informacji w chwili wy-

syłania karetki pogotowia do wzywającego pomocy.

Szanowny Panie Ministrze!

W świetle przytacza-

nych argumentów plan likwidowania dyspozytorni

medycznej w Nowym Sączu wart jest jeszcze raz do-

kładnego przeanalizowania.

W związku z przedsta-

wionymi już planami wojewody małopolskiego zwra-

cam się z zapytaniem, czy Pan Minister mógłby oso-

biście przyjrzeć się tej sprawie i jednocześnie przed

podjęciem tak ważnej dla Sądecczyzny decyzji zlecić

295

zorganizowanie konsultacji przedstawicieli Mini-

sterstwa Zdrowia, wojewody małopolskiego, przed-

stawicieli lokalnych samorządów, przedstawicieli

Sądeckiego Pogotowia Ratunkowego w Nowym Są-

czu i przedstawicieli wybranych sądeckich środo-

wisk opiniotwórczych?

Na pewno decyzja o zmia-

nach w systemie ratującym życie, na którego stwo-

rzenie i doskonalenie w ostatnich latach wydano

duże nakłady pieniędzy publicznych i który się

świetnie sprawdza w służbie społeczeństwu, musi

być podjęta ostrożnie.

Z wyrazami szacunku

Poseł Marian Cycoń

(nr 9867)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

umów ubezpieczenia od ryzyka wystąpienia zdarzeń

losowych w rolnictwie.

Wysokość dopłat na dany rok

ustala Rada Ministrów i może ona wynosić od 40 do

50% składki, jednak wypłacana ona jest tylko wtedy,

gdy stawka taryfowa nie przekracza wysokości wska-

zanej w art. 5 ust. 2 ustawy.

Dopłaty należą się także

w przypadku, gdy wskaźnik stawki taryfowej prze-

kroczy wartości wskazane wyżej, ale nie mogą prze-

kroczyć 6%.

Wtedy producent otrzymuje 50% od

składki naliczonej na podstawie stawki 3,5% albo 5%,

albo 0,5% w zależności od ubezpieczonej uprawy

i zwierzęcia gospodarskiego.

Natomiast gdy stawka

zostanie ustalona na poziomie 6% zgodnie z art. 5

ust. 2c ustawy, dopłaty do składek za ubezpieczenia,

w którym stosowano takie składki, nie przysługują.

cia umowy w 2012 r. ubezpieczenia upraw rolnych

i zwierząt od zdarzeń losowych w rolnictwie, tj.:

— Towarzystwem Ubezpieczeń Wzajemnych

„TUW”,

— HDI Asekuracja Towarzystwem Ubezpieczeń

SA,

— Concordia Polskim Towarzystwem Ubezpie -

czeń Wzajemnych,

— Powszechnym Zakładem Ubezpieczeń SA.

Przykładowo w powiecie nowosądeckim tylko jed-

na ﬁrma ubezpieczeniowa, PZU SA oferuje takie

ubezpieczenie upraw i zwierząt gospodarskich ze

stawką taryfową przekraczającą 6% sumy ubezpie-

czenia, to powoduje brak dopłat z budżetu państw do

sokość stawek taryfowych określonych w ustawie

miała chronić producentów rolnych przed wysokimi

składkami na ubezpieczenia.

Natomiast nie ma żad-

nej ustawy, która by nakładała na ubezpieczyciela

obowiązek zawarcia umowy ubezpieczenia oraz sto-

sowania stawek określonych w ustawie.

W efekcie

ubezpieczyciele stosują wyższe stawki niż 6% sumy

ubezpieczenia.

Zawarcie umowy na takich warun-

kach z ubezpieczycielem pozbawia producenta rolne-

go dopłaty z budżetu państwa, co jest nieopłacalne

dla niego, jednak rezygnacja z ubezpieczenia naraża

producenta na utratę plonów.

Dodatkowo rolnik, któ-

ry otrzymuje płatności bezpośrednie do gruntów rol-

nych, ma obowiązek ubezpieczenia co najmniej 50%

W związku z nasuwającymi się wątpliwościami

kieruję do Pana Ministra następujące pytania:

Proszę objaśnić, dlaczego utrzymywana jest taka

konstrukcja ustawowa, która eliminuje wsparcie

w opłacie składki w tych przypadkach, gdy składka

jest wysoka, a zatem i prawdopodobieństwo wystą-

pienia szkody jest duże?

Czy ministerstwo pracuje nad ustawowym roz-

wiązaniem problemu, tak aby na porównywalnych

zasadach rolnicy w całym kraju mogli korzystać ze

wsparcia publicznego i dopłat do składki ubezpiecze-

nia nawet w sytuacji, jeśli to wskutek lokalnych uwa-

runkowań i jednostkowego położenia gospodarstwa

ryzyko wystąpienia szkód (powódź, susza) jest na da-

nym terenie dużo wyższe?

Jakie rozwiązanie proponuje ministerstwo w sy-

tuacji, jeśli ubezpieczyciele odmawiają w ogóle zawar-

cia polisy ubezpieczeniowej, oceniając prawdopodo-

bieństwo wystąpienia szkody jako zbyt duże?

Dlacze-

go zatem nie ustala się stałej dla wszystkich wielko-

ści dopłat do stawki taryfowej, a resztę kwoty pokry-

wałby rolnik, mając pełną świadomość ryzyka odwzo-

rowanego wielkością opłaty za polisę?

Z poważaniem

Poseł Wiesław Stanisław Janczyk

Limanowa, dnia 28 września 2012 r.

296

Interpelacja

(nr 9868)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie bezprawnego obsiewania

przez osoby trzecie gruntów,

których właścicielami są inni rolnicy

Szanowny Panie Ministrze!

Niniejsze wystąpienie

podyktowane jest kierowanymi do mojego biura in-

terwencjami oburzonych rolników wobec istniejącego

stanu rzeczy i stosowanymi praktykami w tym za-

kresie.

Niepokoi dodatkowo fakt, że zjawisko to przyj-

muje coraz bardziej powszechny charakter.

Dotyczy

to rolników, którzy wykupili grunty od Agencji Nie-

ruchomości Rolnych.

Nie mają jednak możliwości

dokonania zasiewów z uwagi na fakt, że wcześniej

uczynił to już ktoś inny.

Dzieje się to zgodnie z przy-

słowiową zasadą: kto pierwszy, ten lepszy.

W konse-

kwencji samozwańczy właściciele mogą ubiegać się

o dopłaty, gdyż zgodnie z obowiązującym prawem be-

neﬁcjentamisąosoby,któreobrabiająpole.

Pracowi-

tym właścicielom pozostaje dochodzenie swoich praw

na drodze sądowej, co skutkuje niepotrzebnym pono-

szeniem dodatkowych kosztów.

Odrębnym problemem jest wyłudzanie opłat przez

osoby, które zgłaszają do opłat grunty przez nikogo

nieuprawiane, występujące pod postacią nieużytków

lub terenów ANR.

Dzieje to się do momentu ujawnie-

nia oszustwa.

Ten nielegalny proceder sankcjonowa-

ny jest jedynie karami ﬁnansowymi nakładanymi

przez ARiMR, a ściąganymi przy następnych wnio-

skach o dopłaty.

Jest to nieskuteczne w przypadku

niezłożenia takiego wniosku.

Nieprecyzyjnie sformu-

łowana normatywna zasada: kto pierwszy zasiał, ten

ma prawo zebrać, uniemożliwia w praktyce skutecz-

ną walkę z tymi bezprawnymi praktykami.

Mam

prawo sądzić, że jest to zjawisko o zasięgu ogólnokra-

jowym.

Dlatego też zapytuję Pana Ministra: Jakie

działania legislacyjne zamierza podjąć resort w celu

ochrony praw rzetelnych rolników, a w konsekwencji

również interesu Skarbu Państwa?

Z poważaniem

Poseł Janusz Dzięcioł

Grudziądz, dnia 28 września 2012 r.

Interpelacja

(nr 9869)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

Na adres mojego biu-

ra skierowana została uchwała Rady Gminy i Miasta

Izbica Kujawska, woj. kujawsko-pomorskie.

Samorzą-

dowcy wyrażają głębokie zaniepokojenie i jednocze-

śnie sprzeciw wobec przewidywanej likwidacji tutej-

szego posterunku Policji.

Miejscowy posterunek jest

oddalony o 40 km od Komendy Miejskiej Policji we

Włocławku.

W niektórych przypadkach odległość po-

między obrzeżnymi miejscowościami na terenie gmi-

ny to 25 km.

W związku z tym dojazd do poszczegól-

nych miejscowości w rejonie gminy w przypadku li-

kwidacji trwałby bardzo długo.

Natomiast położenie

aktualnego posterunku na skraju powiatu i woje-

wództwa przemawia jednoznacznie za pozostawie-

niem dotychczasowej lokalizacji.

Planowane urucho-

mienie dyskoteki z dużą liczbą uczestników oraz

awans do IV ligi drużyny piłki nożnej, a także usy-

tuowanie na terenie gminy terenów rekreacyjnych

wokół jezior i zwiększona z tego tytułu liczba osób

tam przebywających jest dodatkowym argumentem

przeciw likwidacji w aspekcie zapewnienia bezpie-

czeństwa obywateli.

Od samego początku, kiedy powstał posterunek,

samorząd udzielał ﬁnansowegowsparciaideklaruje

czynić to nadal.

Propozycja utworzenia posterunku w Choceniu

lub w Chodczu jest zdaniem samorządowców nie do

komunikacją publiczną, co w konsekwencji obciąży

ﬁnansowoposzkodowanych,zainteresowanychitp.

nistra, czy planowana likwidacja tej placówki podle-

gać może pozytywnej weryﬁkacji.

Z poważaniem

Poseł Janusz Dzięcioł

(nr 9870)

do ministra administracji i cyfryzacji

„Narodowego programu przebudowy dróg

lokalnych na lata 2008–2011”

Ministra w sprawie kontynuacji „Narodowego pro-

gramu przebudowy dróg lokalnych na lata 2008–

297

–2011”.

W 2008 r. Rada Ministrów przyjęła uchwałę

2008–2011”.

Projekt ten zakłada równy podział środ-

ków dotacji przeznaczonych na drogi gminne i powia-

towe.

Program tzw. schetynówek jest dodatkowym

źródłem pieniędzy na rozwój infrastruktury drogo-

wej.

Nowe lub zmodernizowane drogi gminne i po-

wiatowe przyczyniają się przede wszystkim do popra-

wy bezpieczeństwa.

Zwiększają również atrakcyjność

gospodarczą regionów.

Program ten przewiduje ﬁ-

nansowanie połączeń sieci dróg powiatowych i gmin-

nych z siecią dróg wojewódzkich i krajowych.

W latach 2009–2011 na realizację tego programu

budżet państwa przeznacza blisko 1 mld zł dotacji

celowej, a jednostki samorządu terytorialnego rów-

nież dokładają 1 mld zł środków własnych.

Od po-

czątku programu do końca 2011 r. w Polsce zmoder-

nizowanych zostało około 8 tys. dróg gminnych i po-

wiatowych.

W ramach 3 edycji tego programu rząd

przekazał na ten cel około 3 mld zł doﬁnansowania.

W latach 2009–2010 w projekcie tym udział wzięło

45% gmin, 92% powiatów i 78% miast na prawach

powiatu.

Łącznie z programu skorzystało prawie

1,5 tys. jednostek samorządu terytorialnego.

To po-

kazuje ogromne zainteresowanie samorządów lokal-

nych tym programem.

W 2011 r. zmieniono zasady udzielania dotacji ce-

lowych dla jednostek samorządu terytorialnego na

wych i gminnych.

Wysokość dotacji nie może prze-

kroczyć 30% kosztów realizacji zadania.

Przed zmia-

ną w roku 2011 wysokość dotacji nie mogła przekro-

czyć 50% kosztów realizacji zadania.

To spowodowa-

ło, że część samorządów odstępuje od tego programu

w oczekiwaniu na powrót do pierwotnych zasad ﬁ-

nansowania.

Zbyt wysoki udział środków własnych

gmin i powiatów powoduje, iż nie stać ich na realiza-

cję tego przedsięwzięcia.

Dlatego zapytuję Pana Ministra w następujących

kwestiach:

Ile środków ﬁnansowychministerstwozamierza

przeznaczyć na realizację „Narodowego programu

w 2013 r.?

Czy ministerstwo przewiduje powrót do pierwot-

nych zasad ﬁnansowaniaww.programuwwymiarze

50/50, jeśli chodzi o udział ministerstwa i jednostek

samorządu terytorialnego?

Z wyrazami szacunku

Poseł Jakub Rutnicki

Warszawa, dnia 28 września 2012 r.

(nr 9871)

do ministra sportu i turystyki

sal gimnastycznych w gminach, które takich

Minister w sprawie uruchomienia projektu doﬁnan-

sowującego budowę sal gimnastycznych w gminach,

programy, takie jak „Blisko – boisko” i ﬂagoweprzed-

sięwzięcie rządu „Moje boisko – Orlik 2012”, pokaza-

ły, jak bardzo polskie społeczeństwo potrzebuje pro-

fesjonalnych obiektów sportowych.

Obie te inicjaty-

wy osiągnęły swój zamierzony cel, znacznie wzboga-

cając infrastrukturę sportową.

Jednym z podstawo-

wych zadań państwa jest zapewnienie obywatelom

możliwości uprawiania sportu w nowoczesnych obiek-

tach.

Program „Moje boisko – Orlik 2012” potwier-

dził, iż gminy i powiaty muszą dziś posiadać kom-

pleks, który umożliwi dzieciom rozwój aktywności

ﬁzycznej.

Sportprowadzidoindywidualnegorozwoju

i samorealizacji młodzieży.

Poważną kwestią jest brak w wielu miejscowo-

ściach sali gimnastycznej.

Zwłaszcza dla szkól zloka-

lizowanych w małych gminach problem ten jest bar-

dzo istotny.

Brak sali gimnastycznej sprawia, iż dzie-

ci zwykle ćwiczą na korytarzach, gdzie nie można

przeprowadzić profesjonalnych lekcji wychowania ﬁ-

zycznego.

Dla gmin, w których wskaźnik dochodów

szy niż 1000 zł, jest to bariera nie do przekroczenia.

wy takiej inwestycji bez ponoszenia bardzo znacz-

nych nakładów ﬁnansowych.

Dużą rolę odgrywa tutaj Totalizator Sportowy,

który wspiera liczne inwestycje sportowe.

Tylko

w 2011 r. pomógł w budowie blisko 500 obiektów

sportowych.

Dla mniej zamożnych gmin jest to klu-

czowy czynnik wspierający ich działania.

Statystyki

wskazują, że na jedną salę sportową w Polsce przy-

pada około 100 tys. osób, podczas gdy w Szwecji przy-

padają 24 tys., we Włoszech przypada 28 tys. W tej

kwestii jest więc jeszcze dużo do nadrobienia.

„Sport

ma istotne znaczenie w życiu człowieka.

Bez nowo-

czesnej bazy sportowo-rekreacyjnej nie jest możliwe

upowszechnianie sportu i uzyskanie sukcesu sporto-

wego”.

Te główne tezy zawarte w „Strategii rozwoju

sportu do roku 2015” opracowanej przez Minister-

stwo Sportu i Turystki są właśnie podstawą do za-

programowania takich zadań jak m.in. budowa sali

gimnastycznej.

Dlatego zapytuję Panią Minister w następującej

kwestii: Czy Ministerstwo Sportu i Turystyki prze-

widuje w 2013 r. uruchomienie programu doﬁnanso-

298

wującego budowę sal gimnastycznych w szczególno-

ści dla mniej zamożnych gmin, nieposiadających na

swoim terenie takiego obiektu?

Z wyrazami szacunku

Poseł Jakub Rutnicki

(nr 9872)

do ministra sportu i turystyki

w sprawie kontynuacji rządowego programu

Minister w sprawie kontynuacji rządowego programu

przedstawiony przez premiera Donalda Tuska w li-

stopadzie 2007 r., zakłada budowę ogólnodostępnych

cjalnym dla dzieci i młodzieży.

Podstawowym zało-

żeniem tego programu jest udostępnienie szerokiej

infrastruktury w celu aktywnego uprawiania sportu.

Wcześniej realizowane inwestycje, takie jak „Blisko

– boisko”, osiągnęły zamierzony cel, znacznie wzbo-

gacając gminy i powiaty w bazę sportową.

Jednakże

dopiero realizacja programu „Moje boisko – Orlik

2012” pozwoliła w pełni zaspokoić potrzeby polskiego

społeczeństwa w zakresie dostępu do nowoczesnych

obiektów sportowych.

W trakcie 4 dotychczasowych

edycji programu powstało ponad 2271 kompleksów

boisk.

Zakładany cel planowanej liczby 2012 „Orli-

ków” osiągnięty został już pod koniec 2011 r.

W cią-

gu 4 lat na realizację tego projektu przeznaczono

blisko 950 mln zł.

Ważną kwestią pozostaje współ-

udział organów administracji rządowej oraz jedno-

stek samorządu terytorialnego w ﬁnansowaniutych

inwestycji.

Pozwoliło to przede wszystkim na wyrów-

nanie różnic w potencjale sportowym w różnych czę-

ściach kraju.

W celu zachęcenia i zmobilizowania mniej zamoż-

nych jednostek samorządu terytorialnego w 2011 r.

wprowadzono nowe zasady dotyczące wysokości do-

ﬁnansowania przyznawanego beneﬁcjentom przez

Ministerstwo Sportu i Turystyki.

W przypadku in-

westycji zlokalizowanych na terenie gmin, których

kańca, tzw. wskaźnik G, był niższy od 1000 zł, doﬁ-

nansowanie ze środków Ministerstwa Sportu i Tu-

rystki stanowiło do 47% kosztów kwaliﬁkowanych

inwestycji, a poszczególnych urzędów marszałkow-

skich – 33%.

Wówczas wkład własny gminy wynosił

tylko 20%.

Nowe przepisy okazały się bardzo cenną

inicjatywą.

Aż 70% „Orlików” doﬁnansowanych

w 2011 r. powstało na terenie gmin o wskaźniku G

niższym niż 1000 zł.

Program „Moje boisko – Orlik 2012” jest istotnym

punktem rozwoju strategii rządu odnośnie do infra-

struktury sportowej.

Projekt ten spotkał się z bardzo

i społeczności lokalne.

W wielu miejscowościach „Or-

lik” stał się jedynym, centralnym elementem lokal-

nego krajobrazu, wokół którego koncentruje się życie

społeczne.

Realizacja programu kończy się w 2012 r.,

ale rzeczą naturalną wydaje się to, iż projekt ten na-

leży kontynuować.

Przedsięwzięcie to jest bardzo

ważne nie tylko ze sportowego i infrastrukturalnego

punktu widzenia.

Przede wszystkim istotny jest jego

społeczny wymiar, który zrzesza zarówno uczestni-

ków, jak i organizatorów tego celu.

Dlatego zapytuję Panią Minister w następującej

widuje kontynuację programu „Moje boisko – Orlik

2012” na 2013 r. i lata następne, szczególnie

z uwzględnieniem gmin, które dotychczas na swoim

terenie nie posiadają takiego obiektu?

Z wyrazami szacunku

(nr 9873)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie nieprawidłowości na etykietach

Szanowny Panie Ministrze!

W roku 2010 Parla-

ment Europejski zaaprobował nowe przepisy dotyczą-

ce etykietowania produktów żywnościowych.

Według

tej legislacji każdy wyrób musi być obowiązkowo opa-

trzony czytelną informacją na temat jego wartości

kalorycznej oraz zawartości soli i cukru.

Etykiety

miały stać się dzięki temu obowiązkowe, ale i czytel-

ne.

W ten sposób konsument miał zyskać szansę po-

równania kaloryczności artykułów już w supermar-

kecie.

Skutkiem prowadzonych także w naszym kra-

ju kampanii informacyjnych jest to, że konsumenci

podchodzą dziś do swoich codziennych zakupów bar-

dziej świadomie.

Czytają etykiety i wybierają produk-

ty najbardziej wartościowe i zdrowe.

Tymczasem, jak twierdzi „Dziennik Gazeta Praw-

na”, właśnie czytanie etykiet może wprowadzać klien-

tów w błąd.

Informację tę miały potwierdzić wyniki

kontroli przeprowadzonej przez Inspekcję Jakości

z nimi producenci bez uzasadnienia wydłużali na ety-

kietach terminy ważności swoich produktów, a także

299

nie wykazywali realnego składu artykułów spożyw-

czych.

Zdaniem inspekcji tegoroczna kontrola np. wy-

robów wygodnych, czyli koncentratów spożywczych

oferowanych m.in. w formie gorącego kubka, wyka-

zała, iż złe oznakowanie dotyczy aż połowy tychże

produktów.

Ponadto wśród towarów nieprawidłowo

oznakowanych „Dziennik Gazeta Prawna” wymienia

mięso i przetwory mięsne, wyroby garmażeryjne,

piwo, a także przetwory mleczne.

Eksperci ekonomiki rolnictwa i gospodarki żywie-

niowej, na których opinię powołuje się gazeta, po-

twierdzają, iż nieprawidłowości pojawiające się na

rynku są znacznym problemem.

Wynikać mają

przede wszystkim z ogromnej konkurencji w branży

spożywczej.

Zdaniem specjalistów producenci, chcąc

za wszelką cenę utrzymać swoje produkty na półkach

sklepowych, używają wszelkich sposobów, oszukując

klientów.

W ich opinii obecność na dzisiejszym rynku

ma bowiem zależeć od jak najniższej ceny, a nie od

jak najwyższej jakości.

Jak więc zauważa „Dziennik

Gazeta Prawna”, zarówno etykieta, jak i świadomość

społeczna za sprawą nieuczciwych producentów dzia-

łają na szkodę konsumentów.

eliminacji nieprawidłowości na etykietach produk-

tów spożywczych?

2.

Czy ministerstwo zamierza przeprowadzić dal-

sze kontrole dotyczące etykietowania produktów

żywnościowych?

3.

Jakie kary stosowane są w przypadku udowod-

nienia producentowi wprowadzania konsumentów

w błąd za pośrednictwem mylnej informacji podanej

na etykiecie?

Z poważaniem

Poseł Maciej Orzechowski

(nr 9874)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Zgodnie z kwietniową

nowelizacją ustawy o drogach publicznych każda

nowa droga transeuropejska musi uzyskać audyt bez-

pieczeństwa ruchu drogowego.

Przepisy unijne nało-

żyły na Polskę obowiązek przeprowadzania szczegó-

łowej oceny ryzyka zagrożenia wypadkami.

Kontro-

lami objęte zostaną wszystkie odcinki należące do

tzw. transeuropejskiej sieci drogowej – 4,8 tys. dróg,

którymi administrują GDDKiA oraz 27 miast.

Zgod-

nie z nowym prawem kontrole mają być dwie: jedna

dokonywana będzie przed wydaniem pozwolenia na

budowę, a druga – tuż przed oddaniem drogi do użyt-

ku.

W myśl ustawy wyspecjalizowany audytor bez-

pieczeństwa ruchu drogowego i jego zespół mają m.in.

sprawdzać lokalizację drogi i skrzyżowań oraz wy-

chwytywać błędy widoczności, np. na zakrętach.

Jak donosi jednak „Dziennik Gazeta Prawna”,

problem w tym, że nie ma jeszcze rozporządzenia mi-

skiej w sprawie szkoleń oraz wzoru certyﬁkatudla

tychże audytorów.

Tymczasem gazeta podaje, iż

w najbliższym czasie – jeszcze we wrześniu i w paź-

dzierniku – mają zostać otwarte dwie obwodnice na

trasie S8, a także m.in. fragment autostrady A1.

Zda-

niem dziennika w obliczu obecnego stanu legislacyj-

nego Główna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad

naraża się na zarzut łamania prawa.

Jak twierdzą

prawnicy, na których zdanie powołuje się gazeta, je-

śli inwestor do wniosku składanego po 31 maja br.

nie załączy audytu bezpieczeństwa ruchu drogowego,

to organ ma obowiązek odmówić pozwolenia na użyt-

kowanie.

1.

Kiedy ministerstwo planuje wydać rozporzą-

dzenie do nowelizacji ustawy o drogach publicznych,

które uregulowałoby kwestię szkoleń i odpowiednie-

go certyﬁkatudlaaudytorówbezpieczeństwaruchu

drogowego?

2.

Czy brak odpowiednich regulacji może opóźnić

proces oddawania do użytku nowych dróg?

Z poważaniem

Poseł Maciej Orzechowski

(nr 9875)

do ministra administracji i cyfryzacji

Szanowny Panie Ministrze!

„Kraje i regiony, któ-

re jako pierwsze wejdą do społeczeństwa informacyj-

nego, odniosą największe korzyści.

To one właśnie

będą wyznaczać program działań dla wszystkich

tych, którzy będą musieli kroczyć ich śladem”.

Ten

cytat z raportu „Europa i społeczeństwo globalnej

informacji – zalecenia dla Rady Europejskiej” au-

torstw Martina Bangemanna bardzo trafnie ocenia

300

sytuację, w jakiej znalazło się nasze społeczeństwo.

Obecnie jesteśmy świadkami ogromnej zmiany cywi-

lizacyjnej, związanej z rozwojem i upowszechnianiem

się komputerów osobistych, Internetu i technologii

mobilnych.

Efektem tej transformacji ma być powsta-

nie globalnego społeczeństwa informacyjnego.

Zda-

niem autora raportu tylko dzięki połączeniu działań

centralnych z inicjatywami lokalnymi i regionalnymi

oraz otwieraniu się samorządów lokalnych na oby-

watela poprzez sieć z jednoczesnym znacznym upo-

wszechnieniem korzystania obywateli z komputerów

i Internetu możliwe będzie stworzenie społeczeństwa

informacyjnego.

Realizacja takich zadań w Polsce możliwa jest

m.in. dzięki pozyskiwanym przez samorządy środ-

kom z Programu Operacyjnego „Innowacyjna gospo-

darka”, działania 8.1: Wspieranie działalności gospo-

darczej w dziedzinie gospodarki elektronicznej oraz

działania 8.3: Przeciwdziałanie wykluczeniu cyfro-

wemu – eInclusion.

W ramach ww. działań przewi-

dziano doﬁnansowaniezUniiEuropejskiejnareali-

zację projektów mających na celu świadczenie e-usług

lub wytworzenie produktów cyfrowych niezbędnych

do ich świadczenia oraz zwiększanie możliwości do-

stępu do Internetu, w szczególności do społeczności

lokalnych.

Wymaganym rezultatem projektu kwali-

ﬁkowanegodowsparciajeststworzenieiświadczenie

przynajmniej jednej e-usługi lub pomoc osobom, któ-

lodzietnej lub osobom niepełnosprawnym.

W porównaniu do państw Europy Zachodniej czy

USA w Polsce wiele osób wciąż nie ma dostępu do

Internetu.

Z danych Instytutu Łączności Państwo-

wego Instytutu Badawczego w Warszawie wynika, iż

średni odsetek miejscowości, w których nie ma żad-

nego węzła dostępowego do sieci telekomunikacyjnej,

wynosi w kraju 65%.

Dążąc do zmiany tej sytuacji,

bezprzewodowy Internet udostępnia mieszkańcom za

darmo coraz więcej miast w całej Polsce.

Programy

dążące do rozwoju społeczeństwa informatycznego,

a realizowane przez samorządy, bez wątpienia wpi-

sują się w ogólną strategię naszego kraju.

W związku z sytuacją zwracamy się do Pana Mi-

1.

Na jakich warunkach samorządy mogą dostar-

czać swoim mieszkańcom darmowy Internet?

2.

Czy i na jakich zasadach samorządy na bazie po-

wstałej w ramach działania 8.3 infrastruktury mogą

udostępniać bezpłatny Internet mieszkańcom?

3.

Jakie normy prawne regulują zasady umożli-

wienia darmowego dostępu do Internetu na terenie

danej miejscowości?

Z poważaniem

Poseł Maciej Orzechowski

(nr 9876)

do ministra obrony narodowej

w sprawie terenów strzelnicy sportowej

Szanowny Panie Ministrze!

Tereny, na których

usytuowana jest i funkcjonuje strzelnica sportowa

w Krakowie na Pasterniku, znajdują się w dyspozycji

Agencji Mienia Wojskowego.

Agencja, zgodnie ze swo-

imi zadaniami statutowymi, poszukuje sposobów na

uzyskiwanie maksymalnego zysku z oddanej jej do

dyspozycji nieruchomości poprzez sprzedaż lub inne

zagospodarowanie zbędnych dla Ministerstwa Obro-

ny Narodowej (MON) i Ministerstwa Spraw Wewnętrz-

nych (MSW).

Obecnie tereny ze strzelnicą dzierżawi Wojskowy

Klub Sportowy „Wawel”, który prowadzi tam dzia-

łalność zgodną z jej przeznaczeniem.

WKS „Wawel”

w okresie od maja do sierpnia poniósł koszty remon-

tu i dostosowania strzelnicy wysokości 34 000 zł, co

było niezbędne do przeprowadzenia zawodów strze-

leckich – ogólnopolskiej olimpiady młodzieży, która

odbyła się w lipcu 2012 r.

Teren strzelnicy jest nie-

zbędny dla działalności WKS „Wawel”, jako klubu

miejskiego, który ma między innymi za zadanie krze-

wienie kultury ﬁzycznejwśródmieszkańców.

Brak

możliwości korzystania ze strzelnicy „Pasternik”

spowoduje konieczność rozwiązania sekcji strzelec-

kiej (śrut i kula), która wyszkoliła wielu utytułowa-

nych medalistów.

Perspektywy i plany udostępnienia tego terenu

mieszkańcom Krakowa, jego okolic, jak i wojewódz-

twa dla celów sportu strzeleckiego powinny skłonić

do reﬂeksjinadprzywróceniemtegoterenuKrako-

wowi oraz sportowcom.

Z informacji podanych na stronach agencji wy-

nika, że Agencja Mienia Wojskowego w imieniu Sił

łalności AMW przekazała samorządom w formie

Stąd pytanie do Pana Ministra: Czy przewiduje

Pan możliwość rozpatrzenia takiego rozwiązania, by

teren „Pasternika” mógł zostać przekazany miastu

Kraków z zachowaniem niezmienionej jego funkcji?

Z poważaniem

Poseł Józef Lassota

301

Interpelacja

(nr 9877)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

w sprawie ograniczenia nadawania

Szanowny Panie Ministrze!

W nowej ramówce

I Programu Polskiego Radia, która weszła w życie

22 września, zamiast tradycyjnych czterech wyko-

nań hejnału z krakowskiej wieży mariackiej trans-

mitowane jest tylko jedno.

Tak więc hejnał w PR I

został skrócony z czterech do dwóch minut.

I Program Polskiego Radia transmituje hejnał

z wieży Kościoła Mariackiego w Krakowie od 16 kwiet-

nia 1927 r. codziennie w samo południe.

Jest to tradycja

powszechnie akceptowana, będąca wizytówką nie tylko

Krakowa, ale i Polski.

W dzisiejszych realiach technicz-

nych hejnał odbierany jest na całym świecie.

Na rynku

krakowskim zatrzymują się tłumy turystów, by wysłu-

chać hejnału na żywo.

Odgrywanie hejnału jest czymś

więcej niż tradycją; jest uświęconym obrzędem, który

powinien być godnie wypełniany.

Oszczędności czasu antenowego o 2 czy 3 minuty,

które zapewne wykorzystane będą na reklamy ko-

mercyjne, jest niedopuszczalnym ograniczeniem

oczekiwań słuchaczy, którzy z opłat abonamento-

wych utrzymują publiczne Polskie Radio.

Stąd pytanie do Pana Ministra, czy podejmie Pan

stosowną interwencję w celu przywrócenia transmi-

sji w całości hejnału mariackiego?

Z poważaniem

Poseł Józef Lassota

(nr 9878)

do ministra środowiska

da na samorządy obowiązek przeprowadzenia prze-

targu na wyłonienie ﬁrmy,którazajmiesięwimieniu

gminy odbiorem śmieci od mieszkańców.

Ten obowią-

zek ustawowy napotyka na znaczący opór wielu sa-

morządów, które mają własne komunalne podmioty,

realizujące to zadanie publiczne.

Podmioty te będą

miały małe szanse na wygranie przetargów, a biorąc

pod uwagę fakt, że podmioty te są przygotowane

i dobrze wyposażone w środki do zrealizowania tego

zadania, powstanie poważny problem niewykorzysta-

nego majątku i pracowników.

Istotnym uzasadnie-

niem takiej postawy samorządów jest fakt, że to roz-

wiązanie ustawowe stanowi wyłom w systemowych

rozwiązaniach polskiej i europejskiej gospodarki ko-

munalnej.

Dodatkowym argumentem jest to, że samorządy

zdają sobie sprawę, że będą zmuszone do dopłacania

z budżetu do wykonywanej usługi, z uwagi na niety-

pową specyﬁkęwwielugminach.

Dopłacaniedowła-

snego podmiotu, dającego pracę mieszkańcom gminy,

jest dla samorządów do przyjęcia.

Dopłacanie do ob-

cego podmiotu, w sytuacji gdy własny będzie musiał

ulec likwidacji, jest dla samorządu nie do przyjęcia.

problemu w związku ze zmienioną ustawą o utrzy-

2.

Czy w związku z powyższym przewiduje Pan

Minister zaproponowanie zmian do tej ustawy?

Z poważaniem

Poseł Józef Lassota

(nr 9879)

do ministra transportu,

w sprawie interpretacji art. 138 ustawy

los prawa użytkowania, trwałego zarządu, praw ob-

ligacyjnych z umów dzierżawy itp. w wypadku, jeśli

objęta nimi nieruchomość zostaje zwrócona.

Mo-

ment wygaśnięcia tych praw obecnie uzależniony

jest od daty, w której decyzja o zwrocie stała się

ostateczna.

Wydaje się zasadnym, aby prawa te trwały w dal-

szym ciągu, jeśli sprawa o zwrot w wyniku kontynu-

owana jest w postępowaniu przed WSA i NSA.

Wydaje się, że potrzebne jest wprowadzenie zmian,

aby prawa takie jak: prawo użytkowania, trwałego

zarządu, praw obligacyjnych z umów dzierżawy itp.,

się ostateczna, trwały w dalszym ciągu, jeśli sprawa

o zwrot kontynuowana jest w postępowaniu przed

Stąd pytania do Pana Ministra:

1.

Czy podziela Pan Minister, wynikające z prak-

tyki, opisane powyżej sytuacje?

ustawodawczą zmieniającą obecny stan prawny?

Z poważaniem

Poseł Józef Lassota

302

Interpelacja

(nr 9880)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Aktualnie art. 137

ust. 1 stanowi, iż zwrotowi podlegają nieruchomości,

daty wywłaszczenia.

Literalne stosowanie tego prze-

pisu prowadzi do zwracania takich nieruchomości,

nie drugie: „Nie może być uznana za zbędną nieru-

chomość, na której cel wywłaszczenia został zreali-

zowany przed dniem złożenia wniosku, pomimo

przekroczenia terminów określonych w niniejszym

przepisie”.

Stąd pytania do Pana Ministra:

(nr 9881)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie przysięgi składanej

Szanowny Panie Ministrze!

W środowisku praw-

niczym, i nie tylko, toczy się dyskusja nad zmianą

charakteru przysięgi składanej przez świadków, bie-

głych i tłumaczy.

Dotyczy ona rozważań nad wpro-

wadzeniem przysięgi sądowej na Biblię zamiast przy-

rzeczenia.

Obecne przyrzeczenie sądowe zawarte jest w art. 188

§ 1 K.p.k., który stanowi, że „świadomy naczenia mo-

ich słów i odpowiedzialności przed prawem przyrze-

kam uroczyście, że będę mówił szczerą prawdę, ni-

szywe zeznania, jeśli takie mają miejsce, stanowią

naruszenie art. 233 § 1 K.k. i polegają na zeznaniu

nieprawdy lub zatajeniu prawdy i mogą być popełnio-

ne przez działanie lub zaniechanie.

W Polsce jako kraju katolickim ustrój społeczno-go-

spodarczy bazuje na wartościach chrześcijańskich.

Obec-

ne przyrzeczenie sądowe jest deklaracją, stanowiącą za-

pewnienie, że w postępowaniu sądowym świadek,

biegły lub tłumacz złożą prawdziwe zeznania, opinię

i tłumaczenia.

Przysięgę składałoby się na Biblię

zgodnie z zasadą odpowiedzialności wobec Boga

i prawa.

Taki system stosowany jest w wielu krajach, m.in.

w USA.

Uznaje się tam, że przysięga na Biblię trak-

towana jest znacznie poważniej i jest mniej fałszy-

wych zeznań, opinii i tłumaczeń.

Zwolennicy przy-

sięgi zamiast przyrzeczenia uznają, że byłaby wów-

czas większa gwarancja, że złożone zeznania świad-

ków, biegłych i tłumaczy są prawdziwe.

Pytanie do Pana Ministra: Czy w aktualnych pra-

cach ministerstwa rozważane są propozycje zmiany

obecnego przyrzeczenia sądowego na przysięgę na

Biblię?

Z poważaniem

Poseł Józef Lassota

(nr 9882)

do ministra administracji i cyfryzacji

Szanowny Panie Ministrze!

W wielu krajach

zwłaszcza w Europie (głównie w Holandii, Belgii, we

Włoszech, w Wielkiej Brytanii) oraz w Indiach i Ko-

rei.

W Polsce liczba aut z LPG ciągle rośnie – pod

koniec 2011 r. wyniosła ona 2,5 mln.

Przyczyną

znacznego rozwoju pojazdów samochodowych napę-

dzanych sprężonym gazem LPG był znaczny wzrost

cen benzyny i oleju napędowego.

W Polsce jest nadal

wym.

Samochody LPG są bardzo bezpieczne, gdyż

i bezpieczeństwa jak seryjne benzynowce, a w niektó-

rych obszarach użytkowania są nawet bezpieczniej-

sze od samochodów ze zbiornikami benzyny lub oleju

napędowego.

Liczba oktanowa LPG wynosi 90–120, choć do

303

wanego do napędu samochodów mieści się w grani-

cach 60–80. LPG stosowany jest głównie jako źródło

wych, jak i z jedno- i wielopunktowymi układami

wtryskowymi.

Korzystanie z LPG wymaga zainsta-

lowania specjalnej instalacji.

Samochody zaopatrzone

zyny, gdyż ze względów technicznych rozruch i roz-

grzanie silnika powinno odbywać się przy zasilaniu

benzyną.

Bardziej zaawansowane technicznie insta-

lacje do LPG automatycznie przełączają się z benzy-

wiedniej temperatury i prędkości obrotowej.

W mniej

zaawansowanych istnieje konieczność ręcznego prze-

łączania zasilania z benzyny na LPG.

Instalację LPG

kiem dwusuwowym oraz z silnikiem diesla.

Stosowanie LPG w silnikach samochodowych sto-

suje się ze względu na następujące zalety:

— głównym powodem stosowania LPG jako pali -

— instalacja LPG jest niskociśnieniowa, a więc

zbiornik jest lekki,

— sam silnik iskrowy, czterosuwowy, nie wymaga

specjalnych zabiegów, aby przystosować się do pracy

na LPG,

— w związku z tym, że transport samochodowy

w Europie jest odpowiedzialny za emisję 17% gazów

cieplarnianych, wykorzystanie LPG jako paliwa ma

znaczący wpływ na ochronę środowiska.

LPG zawie-

rają węglowodory o krótszym łańcuchu, których spa-

lanie powoduje wydzielenie się mniejszej ilości gazów

cieplarnianych niż w przypadku benzyny (24% tlen-

ku azotu i 60% mniej dwutlenku węgla).

Wymienia się też wady stosowania LPG w samo-

chodach, takie jak:

— zalecane jest (szczególnie zimą) uruchomienie

silnika na benzynie z uwagi na konieczność ogrze-

wania parownika płynem chłodniczym,

— większa ilość pary wodnej sprzyja niszczeniu

rury wydechowej,

— butla z gazem ogranicza funkcjonalność samo -

chodu,

— większe są koszty przeglądów i serwisowania,

— zbyt rzadkie korzystanie z układu zasilania

benzyną albo jej poziom poniżej rezerwy może spo-

wodować zepsucie się pompy paliwa,

— w instalacjach gazowych starszych (podciśnie -

niowych – I i II generacji) istniało ryzyko fali wstecz-

nej (eksplozji gazu) w kanale ssącym, stąd konieczny

— źle skonﬁgurowana instalacja gazowa może

powodować uszkodzenia rury wydechowej albo kata-

lizatora,

— spadek na mocy silnika po przejściu na zasila -

nie gazem (zależnie od rodzaju instalacji gazowej),

— zakaz parkowania w niektórych garażach pod -

ziemnych.

Samochody LPG dają, poza wyżej wymienionymi

miękkie spalanie sprężonego gazu obniża hałaśli-

wość silnika.

Panie Ministrze, silniki samochodów biwalent-

nych spalają zarówno benzynę, jak i LPG.

Po wyczer-

paniu LPG następuje w czasie jazdy automatyczne

i prawie niezauważalne dla kierowcy przełączenie

paliwa na benzynę.

Kierowca ma w każdej chwili

możliwość wyboru rodzaju paliwa poprzez naciśnię-

cie odpowiedniego przełącznika na tablicy rozdziel-

czej.

Dzięki temu, iż samochody biwalentne posiada-

ją dwa zbiorniki, tzn. na benzynę i osobne zbiorniki

LPG, to całkowity zasięg takiego samochodu ulega

zwiększeniu.

Nie zachodzi też obawa o zatankowanie

gazu, przy jeszcze stosunkowo w Polsce skromnej in-

frastrukturze.

Samochody LPG są z reguły nieco droższe od ben-

zynowych, gdyż posiadają dodatkową instalację i zbior-

nik LPG.

Jednak obserwuje się już przykłady polity-

ki cenowej producentów samochodów osobowych,

z których wynika, że cena z instalacją LPG jest nie-

znacznie niższa od tej samej wersji z silnikiem diesla.

Przy grupowych zakupach samochodów fabrycznie

wyposażonych w instalację LPG ceny tych samocho-

dów nie powinny być wyższe od kupowanych obecnie

bez instalacji LPG.

Jednak uzyskiwane oszczędności skłaniają do po-

ważnego potraktowania takiego rozwiązania, w szcze-

gólności w okresie szukania oszczędności, również

w administracji.

służbowych stosowane są instalacje LPG?

2.

Czy przewiduje Pan Minister podjęcie systemo-

wych rozwiązań zobowiązujących stopniowe wpro-

wadzanie obowiązku stosowania paliwa gazowego

LPG w samochodach służbowych?

Z poważaniem

Poseł Józef Lassota

(nr 9883)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

Szanowny Panie Ministrze!

Rada Powiatu Tar-

nobrzeskiego na podstawie przyjętego stanowiska

zwróciła się do mojego biura poselskiego z apelem

w sprawie zaniechania działań skutkujących zmia-

304

nami właścicielskimi zamku w Baranowie Sando-

mierskim.

Jak podkreślają zainteresowani, procedura mają-

ca na celu przejęcie przez województwo podkarpackie

kompleksu zamkowo-parkowego od Agencji Rozwoju

Przemysłu objęta jest klauzulą poufności (z niewia-

domych przyczyn), bez możliwości poznania sposobu

przyszłego wykorzystania obiektu, zachowania jego

funkcji muzealnych.

Jednocześnie należy podkre-

ślić, że do tej pory zamek w Baranowie Sandomier-

skim był ogólnie dostępny, przy czym dzięki tej do-

stępności budowana była strategia rozwoju i promo-

cji gminy Baranów Sandomierski oraz powiatu tar-

nobrzeskiego.

Obecnie w sytuacji zmian właściciel-

skich prowadzonych w ww. sposób wnioskodawcy

wyrażają obawę co do sposobów przyszłego wyko-

rzystania zespołu zamkowo-parkowego przy uwzględ-

nieniu oraz zachowaniu jego historycznej i kulturo-

wej tożsamości.

1.

Czy wiedział Pan o zamiarze sprzedaży Zespo-

łu Zamkowo-Parkowego w Baranowie Sandomier-

skim?

2.

Jakie działania podejmował Pan w związku

z zamiarem sprzedaży Zespołu Zamkowo-Parkowego

w Baranowie Sandomierskim?

Z poważaniem

Poseł Jarosław Rusiecki

Ostrowiec Świętokrzyski, dnia 28 września 2012 r.

Interpelacja

(nr 9884)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie problemów Polskiego Radia Lwów

w związku z zaniedbaniami

rządowej Fundacji Pomoc Polakom

na Wschodzie

W dniu 26.09.2012 r.

Lwowska Miejska Organi-

zacja Społeczna „Polskie Towarzystwo Radiowe” wy-

stosowała list do Pana Ministra, w którym zwróciła

się z prośbą o niezwłoczną interwencję w związku

z pozbawieniem dostępu do lokalu mieszczącego się

przy ul. Rylejewa 9/6.

Z powodu nieopłacanych od

Wschodzie rachunków za użytkowanie lokalu (czynsz,

woda, prąd, gaz) wejście do niego zostało oplombowa-

ne przez ukraińskie służby komunalne.

Tym samym

pomieszczenie redakcyjne stracił także kwartalnik

„Lwowskie Spotkania”, a swoją siedzibę Lwowskie

Stowarzyszenie Przyjaciół Sztuk Pięknych, które

także alarmują o niemożności wykonywania swojej

działalności.

Jak wynika z pisma przesłanego do MSZ, Funda-

cja Pomoc Polakom na Wschodzie jako właściciel rze-

czonego lokalu nie wywiązuje się z umowy z 5 grud-

nia 2001 r., na podstawie której został on użyczony

Lwowskiej Miejskiej Organizacji Społecznej „Polskie

Towarzystwo Radiowe”.

Zgodnie z umową, obowią-

zującą do 2017 r., fundacja powinna pokrywać koszty

związane z użytkowaniem lokalu.

W komentarzu redakcyjnym, który ukazał się na

stronie www.radiolwow.org pod przytoczonym listem,

czytamy, że według szacunkowych danych w remont

i adaptację pomieszczeń włożono 500 tys. zł.

Do tego

dochodzi sprzęt komputerowy i profesjonalny sprzęt

radiowy.

Niewymierny jest niezaprzeczalny dorobek

tego radia w umacnianiu polskości na Ukrainie.

„Na-

sza redakcja istnieje od 20 lat.

Warunkiem użytko-

wania lokalu jest nadawanie programów.

Zaprzesta-

nie emisji stawia w wątpliwość potrzebę użytkowania

lokalu.

W imię czego trzeba rujnować to, co z takim

trudem zostało zbudowane od podstaw, zebrane

z ułomków świadectw i wspomnień.

Nasz dorobek nie

powinien zostać zaprzepaszczony.

Jakie wyższe racje

się mienie polskiego podatnika?” – czytamy drama-

tyczne słowa.

Czy Pan Minister zna treść listu i podejmie pilne

działania, by przekonać Fundację Pomoc Polakom na

Wschodzie do pilnego uregulowania zaległości, a jeśli

wymaga to nowej umowy (aneksu) między fundacją

a PTR, do jej szybkiego przygotowania i podpisania

przez obie strony?

Jakie działania podejmie Pan Minister, aby ura-

tować Polskie Radio Lwów, jeśli takiej pomocy odmó-

wi – z powodu braku środków lub z innego powodu

– Fundacja Pomoc Polakom na Wschodzie?

Poseł Artur Górski

Warszawa, dnia 28 września 2012 r.

(nr 9885)

do ministra rozwoju regionalnego

w sprawie umieszczenia

spółdzielni mieszkaniowych na liście

beneﬁcjentów programów Unii Europejskiej

Szanowna Pani Ministro!

Skuteczne rozwiązanie

problemu mieszkaniowego w Polsce zależy nie tylko

od rozwoju nowych form budownictwa o zróżnicowa-

nych standardach i cenach, ale także od zapewnienia

systematycznej rewitalizacji już istniejącego.

Dotyczy

305

to również ochrony przed postępującą degradacją

techniczną i zapewnienia odpowiedniej modernizacji

budynków mieszkalnych.

Problem ten w głównej

mierze dotyczy osiedli spółdzielczych wybudowa-

nych w latach 60. i 70.

W czasie spotkania z przed-

stawicielami zarządów spółdzielni dowiedzieliśmy

się, że jako spółdzielnie mieszkaniowe pozbawione

są możliwości otrzymywania doﬁnansowańdoinwe-

stycji w nowoczesne technologie, obniżające koszty

utrzymania dla jej członków, takie jak np. ogniwa

fotowoltaiczne.

Istniejące spółdzielnie nie dysponują

często wystarczającymi środkami pozwalającymi na

skuteczną realizację takiego programu, tym bardziej

że najstarsze osiedla tego typu zamieszkują w więk-

szości ludzie w podeszłym wieku, często samotni,

starych zasobów mieszkaniowych i związanej z nimi

infrastruktury technicznej oraz dodatkowych inwe-

stycji.

Rozwiązanie tego narastającego problemu by-

łoby realne, gdyby umożliwiono spółdzielniom miesz-

kaniowym korzystanie jako beneﬁcjentomzprogra-

mów unijnych, ze środków ﬁnansowych pochodzą-

cych z UE.

Brak doﬁnansowaniarewitalizacjizasobówspół-

dzielni mieszkaniowych, jak również doﬁnansowania

inwestycji w najnowsze technologie powoduje w spo-

sób nieuchronny ich dalszą degradację techniczną

i pogarszanie się warunków życia tysięcy najuboż-

szych obywateli.

Zmniejsza także atrakcyjność

mieszkań w starych, przeważnie znakomicie zloka-

lizowanych i położonych w pobliżu centrów miast

spółdzielczych osiedlach mieszkaniowych, które mogą

i powinny stać się atrakcyjnymi miejscami zamiesz-

kania, niewymagającymi budowy nowej, kosztownej

infrastruktury technicznej i tras dojazdowych dla no-

wych, odległych osiedli mieszkaniowych.

Informując o powyższym, prosimy Panią Ministrę

o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

1.

Czy Ministerstwu Rozwoju Regionalnego zna-

ny jest sygnalizowany w niniejszej interpelacji pro-

blem i jego skala?

2.

Czy Ministerstwo Rozwoju Regionalnego prze-

widuje wprowadzenie spółdzielni mieszkaniowych na

listę beneﬁcjentówprogramówUE,takabymogły

otrzymać środki na doﬁnansowanierewitalizacjiza-

sobów mieszkaniowych oraz inwestycji, uwzględnia-

jące osiedla należące do spółdzielni mieszkaniowych?

Czy też mamy rozumieć, że obecnemu rządowi zale-

ży na całkowitym zniszczeniu spółdzielczości bez

względu na koszty społeczne, które, jak już powyżej

wspomniano, poniosą głównie ludzie starsi, często

noszenie wysokich kosztów utrzymania?!

3.

Czy i jakie kroki podejmie Ministerstwo Roz-

woju Regionalnego w celu rozwiązania sygnalizowa-

nego problemu i umożliwienia spółdzielniom miesz-

kaniowych ubiegania się o pomoc ﬁnansowąpocho-

dzącą ze środków Unii Europejskiej w ramach regio-

nalnych programów operacyjnych?

4.

Jak wygląda sprawa spółdzielni mieszkanio-

wych jako beneﬁcjentówprogramówunijnychwin-

nych krajach Unii Europejskiej?

Z wyrazami szacunku

Posłowie Dariusz Cezar Dziadzio

i Andrzej Rozenek

Warszawa, dnia 28 września 2012 r.

(nr 9886)

do ministra transportu,

w sprawie wpisania budowy obwodnicy

Szanowny Panie Ministrze!

Od 2006 r. realizowa-

ny jest projekt przebudowy drogi krajowej nr 61 re-

lacji Warszawa – Augustów.

Droga ta służy zarówno

mieszkańcom aglomeracji warszawskiej jadącym

w kierunku Warmii i Mazur, mieszkańcom powiatów

pułtuskiego, jak i makowskiego, dojeżdżających do

pracy w Warszawie, jak również obsługuje ruch tran-

zytowy w kierunku Litwy.

Rozpoczęcie budowy obwodnicy Pułtuska zapla-

nowane było na rok 2012, po zakończeniu budowy

obwodnicy Serocka.

Jeszcze w 2009 r. został przepro-

wadzony remont drogi nr 61 w granicach administra-

cyjnych Pułtuska, przy czym podczas remontu doko-

nano istotnego zwężenia ulic Kościuszki i Daszyń-

skiego, co przy braku obwodnicy sparaliżowało ruch

w mieście.

W związku z zakończeniem budowy obwodnicy Se-

rocka oraz wydaną decyzją o środowiskowych uwa-

runkowaniach dla budowy obwodnicy Pułtuska oraz

wystąpieniem władz samorządowych z dnia 27.08.2012 r.

sze budowę obwodnicy Pułtuska w ciągu drogi kra-

Z wyrazami szacunku

Poseł Krystyna Pawłowicz

Mińsk Mazowiecki, dnia 28 września 2012 r.

306

Interpelacja

(nr 9887)

do ministra nauki i szkolnictwa wyższego

w sprawie legalności organizowania

Szanowna Pani Minister!

Od jakiegoś czasu poja-

wiają się w mediach ogłoszenia uczelni wyższych za-

chęcających do podejmowania studiów prawniczych

na I i II stopniu.

W związku z zagwarantowaniem

przez rozporządzenie MNiSW z dnia 12.07.2007 r.

nych kierunków oraz poziomu kształcenia, a także

oraz makrokierunki, powstały wątpliwości co do le-

galności organizowania studiów prawniczych w in-

nym trybie niż pięcioletnie jednolite studia.

Uznanie, że powołane rozporządzenie utraciło

25 maja 2012 r. rozporządzenia MNiSW w sprawie

standardów kształcenia dla kierunków: lekarski,

lekarsko-dentystyczny, farmacja, pielęgniarstwo

i położnictwo, stwarza przesłanki do proponowania

studiów prawniczych w trybie innym niż dotych-

czasowy.

Konsekwencje ukończenia studiów prawniczych

II stopnia, które mogą trwać od 2 lat do 2,5 roku, bu-

dzą zaniepokojenie, ponieważ praktyka przyjmowania

na takie studia osób, które np. ukończyły studia I stop-

nia na kierunku weterynaria czy kosmetyka, dra-

stycznie obniży poziom studiów prawniczych, a w kon-

sekwencji usług świadczonych przez prawników.

1.

Czy tworzenie studiów na kierunku prawo

w trybie innym niż jednolite pięcioletnie studia jest

zgodne z prawem?

2.

Czy rzeczywiście możliwe jest, żeby aplikację rad-

cowską, adwokacką, prokuratorską itd. robił np. wete-

rynarz, kosmetyczna czy historyk sztuki?

Z wyrazami szacunku

Poseł Krystyna Pawłowicz

Interpelacja

(nr 9888)

do ministra skarbu państwa

go w Jarosławiu.

Z dużym niepokojem przyjąłem wiadomość o pla-

nowanej przez Zarząd Karpackiej Spółki Gazownic-

twa sp. z o. o. w Tarnowie decyzji związanej z likwi-

dacją od dnia l stycznia 2013 r.

Zakładu Gazownicze-

go w Jarosławiu.

Obszar, który dziś obejmuje zakład

w Jarosławiu, miałby zostać przekazany do Zakładu

Gazowniczego w Rzeszowie.

Zakład Gazowniczy w Jarosławiu działa na ob-

szarze całego powiatu jarosławskiego, zapewniając

bezpieczeństwo gazowe dla ponad 120 tys. mieszkań-

ców.

Posiada wykwaliﬁkowaną,profesjonalnąkadrę.

Lokalizacja zakładu pozwala na sprawne reagowanie

w sytuacjach wyjątkowych.

Działania służb zakładu

doskonale sprawdzają się w praktyce.

Mieszkańcy

powiatu jarosławskiego czują się bezpieczni, wiedząc,

wia i życia ludzi związanych z użytkowaniem gazu.

Zwiększenie obszaru działania poszczególnych jed-

nostek w regionie o słabej jakości sieci komunikacyj-

grożeniem związanym z terminowością i jakością

realizowanych zadań.

Spowoduje to zdecydowany

wzrost kosztów obsługi odbiorców.

Działania te do-

prowadzą w konsekwencji do obniżenia standardów

jakości dostaw gazu i obsługi klienta, a także dyskry-

minacji w stosunku do innych rejonów kraju.

Kolejnym zagadnieniem związanym z tymi dzia-

łaniami Zarządu KSG w Tarnowie dotyczącymi li-

kwidacji Zakładu Gazowniczego w Jarosławiu jest

aspekt społeczny proponowanej „reorganizacji”.

Jed-

noznacznie będzie skutkował drastycznym wzrostem

poziomu bezrobocia w Jarosławiu i regionie, którego

dotyczą planowane zmiany.

Rynek pracy w regionie

lawinę protestów.

Obecnie funkcjonująca struktura

zakładów gazowniczych zapewnia pewność dostar-

czania gazu i gwarantuje odbiorcom szybką, fachową

Likwidacja Zakładu Gazowniczego w Jarosławiu

to „poszukiwanie” bardzo wątpliwych oszczędności

i nie powinno być jej skutkiem zagrożenie bezpie-

czeństwa ludzkiego.

307

1.

Jakie będą konsekwencje likwidacji Zakładu

Gazowniczego w Jarosławiu dla jego pracowników

i odbiorców gazu?

2.

Na jakiej podstawie przeprowadzono wylicze-

nej likwidacji Zakładu Gazowniczego w Jarosławiu,

na czym opierają się te dane?

3.

Czy Zarząd KSG w Tarnowie bierze pod uwa-

gę negatywne skutki wynikające z likwidacji Zakła-

du Gazowniczego w Jarosławiu?

4.

Co stanie się z pracownikami Zakładu Gazow-

niczego w Jarosławiu po jego likwidacji?

5.

Czy przeanalizowano zasadność likwidacji Za-

kładu Gazowniczego w Jarosławiu z punktu widze-

nia odbiorcy usług gazowych, dla którego likwidacja

zakładu w Jarosławiu będzie prowadzić do uciążli-

wości z prowadzenia jego spraw w Rzeszowie, a przez

to zwiększenia kosztów?

6.

Czy decyzja o likwidacji zakładu gazownicze-

go była rozpatrywana w kontekście tego, że rejon

działania tego zakładu jest rejonem o dużym od-

setku gmin i miejscowości jeszcze nie w pełni zga-

zyﬁkowanych?

Z wyrazami szacunku

Poseł Mieczysław Golba

Jarosław, dnia 28 września 2012 r.

Interpelacja

(nr 9889)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie łączenia godzin lekcji religii

Szanowna Pani Minister!

Zmniejszająca się liczba

uczniów oraz niedostatek środków ﬁnansowychna

prowadzenie szkół to główne powody częstego łącze-

nia placówek szkolnych, klas bądź pojedynczych

przedmiotów.

Dyrektorzy szkół, poszukując oszczęd-

ności, mają prawo do połączenia klas w ramach jed-

nego przedmiotu, konsultując się wcześniej z nauczy-

cielami i rodzicami uczniów.

Ruchy podtrzymujące

jak najlepszą kondycję placówki nie dziwiłyby gdyby

nie fakt, że jeżeli dyrektor szkoły będzie chciał połą-

czyć np. geograﬁę, historię czy wiedzę o kulturze,

zrobi to bez problemu.

Jeżeli natomiast będzie chciał

połączyć lekcję religii, to sytuacja zaczyna się już

komplikować, bo o zgodę musi wnioskować do kurii

biskupiej, która może wyrazić zgodę, jak i może wnio-

sek odrzucić.

Po zaczerpnięciu opinii księdza biskupa

diecezjalnego, kuratorium oświaty, księży probosz-

czów wprowadzono następujące ograniczenia:

1.

Łączenie godzin nie może dotyczyć oddziałów

przedszkolnych i klas pierwszych szkoły podstawowej

2.

Organizacja zajęć z religii w grupach łączonych

może nastąpić jedynie wówczas, gdy liczba zadekla-

rowanych uczniów na naukę religii w danej klasie

jest mniejsza niż 7 (rozporządzenie MEN w sprawie

z dnia 24 kwietnia 1992 r., § 2.1).

3.

W szczególnych sytuacjach, za zgodą biskupa

diecezjalnego wymiar godzin lekcji religii może być

zmniejszony lub realizowany w grupach łączonych,

bez względu na ilość uczniów w klasie, z wyłączeniem

klas drugich szkoły podstawowej, w których realizu-

je się katechezę inicjacji w sakramenty pokuty i po-

jednania oraz Eucharystii.

Wyjątek stanowi sytuacja,

gdy w klasie pierwszej szkoły podstawowej jest mniej

niż 7 uczniów.

W takim przypadku można połączyć

zajęcia z religii w klasie pierwszej i drugiej.

4.

Jeżeli w klasie drugiej szkoły podstawowej jest

mniej niż 7 uczniów zapisanych na religię, z racji na

wspólny cykl eucharystyczny realizowany w klasach

l–2, przygotowujący uczniów do pierwszej komunii

św. można połączyć godziny lekcyjne z religii tylko

z klasą pierwszą.

5.

Propozycja zmniejszenia ilości godzin naucza-

nia religii powinna najpierw być skonsultowana

przez dyrektora szkoły z proboszczem paraﬁi,nate-

renie której znajduje się szkoła.

Dopiero wówczas dy-

rektor szkoły może skierować pismo o wyrażenie

zgody do biskupa diecezjalnego.

W związku z powyższym zadajemy pytanie:

1.

Dlaczego utrudnia się dyrektorom szkół łącze-

nie godzin lekcji religii?

2.

Czy planowane są zmiany w rozporządzeniu

Ministra Edukacji Narodowej w związku z powyż-

szym zagadnieniem, aby traktować wszystkie przed-

mioty na równi?

3.

Kto rozplanowuje budżet szkoły i kto nią zarzą-

dza – dyrektor czy kuria biskupia?

Z poważaniem

Posłowie Jacek Kwiatkowski

Konin, dnia 28 września 2012 r.

308

Interpelacja

(nr 9890)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie dyrektywy 2008/120/WE

WE ustanawiającej minimalne normy ochrony świń.

Dyrektywa 2008/120/WE, której przepisy wejdą

w życie l stycznia 2013 r., ustanawia minimalne

normy ochrony świń dotyczące m.in. trzymania po-

krytych loch w grupach we właściwych kojcach (art. 3).

Z najnowszych informacji Compassion in World Far-

ming (http://www.fwi.co.uk/Articles/21/08/2012/134642/

Welfare-group-voices-sow-stall-ban-concerns.htm)

wynika, że nie wszystkie gospodarstwa w Polsce za-

pewnią normy wymagane dyrektywą.

1.

Jakie działania zostały podjęte, aby wdrożyć

przepisy wspomnianej dyrektywy?

2.

Ile gospodarstw będzie nieprzygotowanych do

spełnienia norm wymaganych wspomnianą dyrek-

tywą?

3.

Jakie sankcje zostaną zastosowane wobec osób

prowadzących gospodarstwa niespełniające norm?

Z poważaniem

Posłowie Robert Biedroń

i Paweł Sajak

Warszawa, dnia 28 września 2012 r.

(nr 9891)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

Ministra w sprawie dotyczącej, tzw. uboju rytualnego

i zmiany ustawy o ochronie zwierząt.

Pan Andrzej Butra, podsekretarz stanu w Mini-

wystąpił z projektem założeń projektu ustawy o zmia-

nie ustawy o ochronie zwierząt, który ma na celu

prawne usankcjonowanie zakazanego w Polsce ubo-

ju zwierząt bez uprzedniego ogłuszania (tzw. ubój

rytualny).

W uzasadnieniu projektu zapisano m.in., że: „Ce-

lem projektowanej ustawy jest zapewnienie prawidło-

wego i jednolitego stosowania przepisów rozporządze-

(Dz. Urz.

UE L 1303 z 18.17.2009 r., str. 1).

Wprowa-

dzenie do krajowego porządku prawnego przepisów

wykonujących przedmiotowe rozporządzenie wymaga

dokonania zmiany przepisów ustawy z dnia 21 sierp-

Powyższe uzasadnienie jest nierzetelne i niepraw-

dziwe, bowiem przedmiotowe rozporządzenie nie na-

kazuje zezwalania na tzw. ubój rytualny.

Istotnie

w pkt 15 preambuły jest mowa o przestrzeganiu „zwy-

czajów państw członkowskich dotyczących zwłaszcza

obrzędów religijnych’, w punkcie 18 o zezwoleniu na

utrzymanie odstępstwa od ogłuszania zwierząt przed

ubojem, „pozostawiając jednak każdemu państwu

członkowskiemu pewien poziom swobody’, a w pkt 4

art. 4 zezwala się na uśmiercanie bez wcześniejszego

ogłuszenia w przypadku uboju rytualnego.

Jednocześnie jednak pkt 57 preambuły mówi, iż:

„Obywatele europejscy oczekują, że przy uboju zwie-

rząt spełniane będą minimalne przepisy dotyczące

dobrostanu.

W pewnych dziedzinach stosunek do

zwierząt zależy również od przyjętych w danym kra-

ju norm i w niektórych państwach członkowskich

istnieje potrzeba utrzymywania lub przyjęcia dalej

idących przepisów dotyczących dobrostanu zwierząt

niż przepisy uzgodnione na szczeblu wspólnotowym.

W interesie zwierząt i pod warunkiem, że nie zakłó-

ca to funkcjonowania rynku wewnętrznego, właści-

we jest przyznanie państwom członkowskim pew-

nej elastyczności pozwalającej na utrzymanie lub

– w niektórych szczególnych dziedzinach – przyjęcie

dalej idących przepisów krajowych”.

Ponadto art. 26 rozporządzenia jednoznacznie

stanowi, że:

1.

Niniejsze rozporządzenie nie uniemożliwia pań-

stwom członkowskim utrzymania przepisów krajo-

wych, które służą zapewnieniu dalej idącej ochrony

zwierząt podczas ich uśmiercania, a które obowią-

zują w momencie wprowadzania w życie niniejszego

rozporządzenia.

Przed dniem l stycznia 2013 r. pań-

stwa członkowskie powiadamiają Komisję o takich

przepisach krajowych.

Komisja poinformuje o nich

pozostałe państwa członkowskie.

2.

Państwa członkowskie mogą przyjąć przepisy

ny zwierząt podczas ich uśmiercania w porównaniu

z przepisami zawartymi w niniejszym rozporządze-

niu, w następujących dziedzinach: (...)

c) ubój i działania związane z uśmiercaniem zwie-

rząt zgodnie z art. 4 ust. 4.

(...).

Tak więc nie ma najmniejszej konieczności nowe-

lizacji ustawy o ochronie zwierząt w części dotyczą-

cej uboju, bowiem jest ona zgodna z rozporządze-

niem Rady (WE) 1099/2009.

309

Jednocześnie, szanując zwyczaje i obrzędy religij-

ne, należy zwrócić uwagę na fakt, że muzułmanie

i wyznawcy judaizmu przestrzegający zasad kuli-

narnych w tym względzie mogą swobodnie zaopa-

trywać się w żywność z tzw. uboju rytualnego, któ-

ra jest importowana do Polski.

Tak naprawdę proponowana zmiana ma na celu

jedynie usankcjonowanie niezgodnego z obecną usta-

wą o ochronie zwierząt § 8.2. rozporządzenia mini-

cania zwierząt oraz wyjście naprzeciw potężnemu

lobby ekonomicznemu podmiotów zajmujących się tzw.

ubojem rytualnym i eksportem mięsa pochodzącego

z takiego uboju.

Minister rolnictwa pismem z l sierpnia do se-

kretarza Rady Ministrów potwierdził aktualność

projektu.

1.

Jakie jest uzasadnienie projektu ustawy o zmia-

rytualnego?

2.

Dlaczego ustawa ma być zmieniona, skoro jest

ona zgodna z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1099/

Z poważaniem

Posłowie Robert Biedroń

(nr 9892)

do ministra zdrowia

w sprawie występowania przypadków

śmiertelnego zatrucia alkoholem metylowym

padkami śmiertelnego zatrucia alkoholem metylo-

wym w Czechach i w Polsce główny inspektor sani-

tarny w dniu 16.09.2012 r., na podstawie art. 27c ust.

daży wszystkich alkoholi dostępnych w punktach

stronomicznych, pochodzących z Republiki Czeskiej,

z wyjątkiem piwa i wina.

Decyzja ta ma obowiązywać

przez najbliższy miesiąc.

Obecnie organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej

nie z ustawowymi kompetencjami.

Produkty podle-

gające tej decyzji są zabezpieczane przez pracowni-

ków Państwowej Inspekcji Sanitarnej.

Próbki do ba-

dań laboratoryjnych pobierane są tylko z nielicznych

zabezpieczonych partii wyrobów alkoholowych.

Pytam Pana Ministra:

1.

Czy wszytek alkohol znajdujący się w punktach

stronomicznych na terenie Polski, a pochodzący

z Republiki Czeskiej został zabezpieczony przez or-

gany Państwowej Inspekcji Sanitarnej?

2.

Czy ze wszystkich zabezpieczonych przez orga-

ny Państwowej Inspekcji Sanitarnej partii alkoholu

przed ponownym ich wprowadzeniem do obrotu zo-

staną pobrane próbki do badań laboratoryjnych

w celu potwierdzenia, czy stwarzają one realne za-

grożenie dla zdrowia i życia ludzi?

3.

Jakie dalsze działania podejmie Pan Minister

po wygaśnięciu mocy prawnej przedmiotowej decyzji

w celu zabezpieczenia obywateli Rzeczypospolitej

Polskiej i osób przebywających na jej terytorium

przed skutkami ewentualnego spożycia alkoholi po-

chodzących z Czech?

Z poważaniem

Poseł Andrzej Kania

Warszawa, dnia 28 września 2012 r.

(nr 9893)

do ministra zdrowia

w sprawie obowiązkowych szczepień

ochronnych dzieci

zakaźnych u ludzi oraz rozporządzenie ministra

kowych szczepień ochronnych nakładają na określo-

ną grupę osób obowiązek poddania się szczepieniom

ochronnym.

Do tej grupy należą w szczególności dzie-

ci w wieku przedszkolnym, szkolnym oraz niemow-

laki, a więc obowiązek poddania ich szczepieniom

spoczywa na ich opiekunach prawnych, rodzicach.

W kalendarzu szczepień obowiązkowych dla dzie-

ci od wielu lat ﬁguruje25pozycji.

Większośćszcze-

pionek aplikowana jest dziecku od razu po urodzeniu

bądź też w okresie niemowlęctwa.

Kłucie igłami ma-

łych pacjentów naraża ich na dodatkowe cierpienia

już w pierwszych okresach życia, a ich rodziców czę-

310

sto przyprawia o ból głowy.

Dodatkowo młodzi rodzi-

ce coraz częściej słyszą opinie specjalistów na temat

powikłań poszczepiennych, a nadto są straszeni groź-

nymi chorobami, które mogą być skutkiem podania

dziecku szczepionki.

Niestety takie postulaty znajdu-

ją uzasadnienia w statystykach.

Dla przykładu,

w Stanach Zjednoczonych notuje się największą spo-

śród krajów wysoko rozwiniętych śmiertelność nie-

mowląt wskutek powikłań poszczepiennych, dotyka

ona nawet 7 niemowląt na tysiąc zdrowych urodzeń,

a w niektórych stanach oscyluje na wysokości 14 zgo-

nów na tysiąc urodzeń.

Środowiska lekarzy, specjalistów, czy też rodzi-

ców są często podzielone w swych opiniach na temat

konieczności i skuteczności szczepień.

Coraz częściej

pojawiają się głosy, iż szczepienia niemowląt lub dzie-

ci w młodym wieku powodują znaczne osłabienie od-

porności organizmu pacjenta, czy też powodują aler-

gie, a tym samym jest on narażony na wielorakie

choroby.

Aplikacja szczepionki jest często bolesną

i stresującą sytuacją, a jej efekty są niekiedy odczu-

wane długo po zabiegu.

Oczywiście nie można negować starań i dbałości

państwa o dobro i zdrowie obywateli, jednakże nale-

żałoby te i inne środki stosować z poszanowaniem

zasady dobrowolności i autonomizmu osoby ludzkiej.

Tymczasem ustawa o zapobieganiu oraz zwalczaniu

zek szczepienia ochronnego, a jej przepisy stanowią,

iż osoby określone na podstawie ust. 10 pkt 2 (w roz-

porządzeniu ministra zdrowia) są obowiązane do

pkt 1 (w rozporządzeniu).

Z kolei rozporządzenie

w swym § 3 wymienia aż trzynaście punktów okre-

ślających wiek dzieci i obowiązek ich poszczególnych

szczepień.

Wydawać by się mogło, że wymienione akty praw-

ne nakładają na obywateli obowiązki bez poszano-

wania ich poglądów czy też własnych opinii.

Idąc

jeszcze dalej, na rodziców, którzy z różnych względów

nie chcą poddawać swoich dzieci szczepieniom, na-

kładane są ogromne kary.

W pierwszych dwóch la-

tach życia dziecko szczepi się aż dziesięć razy, a nie-

dostosowanie się rodziców do tego obowiązku może

spowodować nałożenie na nich przez sanepid kary

grzywny w wysokości 1500 zł.

Można by się zastano-

wić, czy takie unormowania i działania organów pu-

blicznych nie zmierzają do ograniczenia podstawo-

wych praw i wolności obywateli naszego kraju.

Skoro

Konstytucja RP już w swoich początkowych przepi-

wprowadzanie ustawowych obowiązków naruszają-

cych autonomię wychowania nie przeczy podstawo-

wym prawom nałożonym przez ustawę zasadniczą?

Na polskich rodziców nakładane są restrykcyjne

obowiązki oraz surowe kary za ich nieprzestrzega-

nie.

Tymczasem, posługując się przykładem regu-

lacji USA, Amerykanie w sposób odmienny regulu-

ją normy o obowiązkowych szczepieniach, pozosta-

wiając rodzicom wolność wyboru najlepszej dla ich

dzieci opieki.

sprawie?

Czy nie uważa Pan, że obecnie obowiązują-

ce normy aż nadto ingerują w prawo rodziców do wy-

chowania dzieci zgodnie z ich przekonaniami?

2.

Dlaczego na rodziców odmawiających poddawa-

nia dzieci bolesnym szczepieniom nakładane są tak

wysokie kary pieniężne?

3.

Konstytucja RP jest najważniejszym aktem pra-

wodawczym naszego kraju, nadaje ona obywatelom

rozmaite prawa i wolności, a pozostałe ustawy powinny

być zgodne z jej przepisami.

Czy uważa Pan, że zmu-

szanie rodziców do poddawania dzieci szczepieniom jest

zgodne z art. 48 ust 1 ustawy zasadniczej?

4.

Dlaczego szczepionka na żółtaczkę aplikowana

jest już w pierwszej dobie życia dziecka?

Czy takie

działanie jest na pewno konieczne?

5.

Czy prawdą jest, że wszystkie dostępne na ryn-

ku refundowane szczepionki zawierają rtęć jako

składnik konserwujący?

Jeśli tak, jaka jest ilość rtę-

ci w szczepionkach?

6.

Czy występowanie w szczepionkach metalu

ciężkiego (rtęci) nie zagraża zdrowiu i życiu pacjen-

tów, którym szczepionki takie są aplikowane?

Czy

zostały w tej kwestii przeprowadzone niezbędne ba-

dania?

7.

Czy ministerstwo prowadzi badania nad sub-

stancjami przeznaczonymi na szczepionki i czy pol-

scy obywatele i rodzice mogą mieć stuprocentową

pewność, że poddanie dziecka szczepieniu jest bez-

pieczne?

8.

Powyżej przedstawiono przykład regulacji w Sta-

nach Zjednoczonych.

Jakie są unormowania państw

europejskich dotyczące obowiązkowych szczepień ochron-

nych?

Czy prawodawstwo Unii Europejskiej zajmuje się

podobnymi kwestiami?

9.

Czy podejmie Pan odpowiednie kroki w przed-

miotowej sprawie, w szczególności czy zostaną wpro-

wadzone nowelizacje obowiązujących przepisów, tak

aby szanowały one wolność wyboru oraz autonomię

w wychowaniu polskich rodziców?

Z wyrazami szacunku

Poseł Marek Poznański

Chełm, dnia 28 września 2012 r.

311

Interpelacja

(nr 9894)

do ministra transportu,

z lotniskiem Katowice-Pyrzowice

Szanowny Panie Ministrze!

W świetle interpelacji

poselskiej w sprawie Szybkiej Kolei Miejskiej na Okę-

cie pragnę powrócić do tematu podobnej w charakte-

rze inwestycji – linii obsługującej ruch między aglo-

meracją śląską a portem lotniczym w Pyrzowicach.

Dlatego pytam Pana Ministra:

1.

Czy przeprowadzono analizy i prognozy poprze-

dzające tę potencjalną inwestycję?

2.

Kto jest autorem takich opracowań?

3.

Jaka szacunkowo liczba pasażerów byłaby ob-

sługiwana przez tę linię w skali roku?

4.

Czy ta potencjalna inwestycja będzie obsługi-

wać ruch cargo i jeżeli nie, to dlaczego?

5.

Czy rozpatruje się alternatywne rozwiązania

dla ruchu pasażerskiego na tym odcinku, np. ruch

autobusowy lub PRT?

Z poważaniem

Poseł Piotr Chmielowski

(nr 9895)

do ministra transportu,

w sprawie rentowności linii

Szybkiej Kolei Miejskiej dojeżdżającej

do Lotniska im. Chopina w Warszawie

Szanowny Panie Ministrze!

Jak donosi prasa:

„Z miesiąca na miesiąc maleje liczba pasażerów do-

jeżdżających Szybką Koleją Miejską na Okęcie.

To

ﬁaskooddanejtużprzedEuro2012linii”.

Dlatego pytam Pana Ministra:

1.

Czy prawdą jest, że cała inwestycja wraz z wy-

posażeniem w tabor i niezbędną infrastrukturę, po-

chłonęła ponad 600 mln zł?

Proszę o wykaz kosztów

tej inwestycji.

2.

Kto przeprowadzał prognozy ekonomiczne tej

inwestycji i po jakim czasie linia ta ma z założenia

uzyskać rentowność?

3.

Czy w analizie poprzedzającej inwestycję uwzględ-

niono fakt, że na Dworcu Centralnym nie ma dosta-

tecznej ilości miejsc parkingowych dla samochodów

i innych pojazdów, np. rowerów?

4.

Dlaczego w swoim założeniu linia Okęcie

– Dworzec Centralny nie obsługuje w ogóle przewo-

zów cargo?

5.

Czy rozpatrywano alternatywne rozwiązania

(nr 9896)

do ministra administracji i cyfryzacji

w sprawie konieczności doprowadzenia

do rzetelnego zinwentaryzowania

nieruchomości Skarbu Państwa

ujawniania w rejestrach

zadań z zakresu zagospodarowania nieruchomości

stanowiących mienie tych jednostek przez minister-

stwo oraz właściwe organy województw samorządo-

wych i powiatów.

Uzasadnienie: 20 lutego br. prezes NIK podpisał

nieruchomości stanowiących mienie województw i po-

wiatów”.

Raport ten ujawnił ogromną skalę zanie-

dbań w zakresie ujawniania nieruchomości sektora

publicznego w państwowych rejestrach.

Najwyższa Izba Kontroli bardzo negatywnie oce-

niła wykonywanie przez właściwe organy objętych

kontrolą województw samorządowych i powiatów za-

dań z zakresu zagospodarowania nieruchomości sta-

nowiących mienie tych jednostek.

Stwierdzono m.in.,

że prowadzone przez zarządy objętych kontrolą wo-

jewództw (w tym województwa świętokrzyskiego,

z którego pochodzę) i powiatów ewidencje nierucho-

mości nie pozwalają na uzyskanie rzetelnych infor-

macji o wszystkich nieruchomościach tych jednostek,

w tym nawet o stanie prawnym nieruchomości, ich

liczbie i powierzchni.

Dopatrzono się również wielu

innych nieprawidłowości, które szczegółowo omówio-

ne zostały w raporcie i nie widzę potrzeby przytaczać

ich w tekście interpelacji.

Istotne jest, że zdaniem NIK konieczne stało się

podjęcie przez ministra administracji i cyfryzacji ini-

312

cjatywy ustawodawczej mającej na celu: doprowadze-

nie do rzetelnego zinwentaryzowania nieruchomości

nego; konieczne wzmocnienie nadzoru nad wykony-

waniem przez podmioty zobowiązane do realizacji

w szczególności w zakresie regulowania stanu praw-

nego nieruchomości) oraz wprowadzenie komplekso-

wych rozwiązań zapewniających porównywalność

danych o nieruchomościach oraz ich zgodność z rze-

czywistym stanem faktycznym i prawnym.

Najwyższa Izba Kontroli pozytywnie oceniła przy

tym opracowane w czerwcu 2011 r. przez ministra

spraw wewnętrznych i administracji (od 18 listopada

2011 r. kompetencje dotychczasowego ministra spraw

kontrolą przejął minister administracji i cyfryzacji)

projektu ustawy o ujawnieniu nieruchomości sektora

publicznego w państwowych rejestrach.

W raporcie

NIK znajduje się również informacja, że rozpatrzenie

ustawy o ujawnieniu zaplanowano na I kwartał 2012 r.

Faktycznie w Biuletynie Informacji Publicznej znaj-

dujemy informację, że projekt ten Rada Ministrów

przyjęła (ze zmianami) 13 marca br., a następnie pro-

jekt został skierowany do Sejmu.

Biorąc pod uwagę powyższe, uprzejmie proszę

nikami kontroli NIK w powiatach i urzędach mar-

szałkowskich w zakresie inwentaryzacji i zagospoda-

rowania nieruchomości stanowiących mienie woje-

wództw i powiatów?

W jakim stopniu Ministerstwo Administracji i Cy-

fryzacji przedmiotowy raport NIK wykorzystało do

rozszerzenia nadzoru w celu uporządkowania gospo-

darki nieruchomościami w skali ogólnopolskiej, nie

tylko w jednostkach skontrolowanych przez NIK?

Na jakim obecnie etapie przygotowań jest nowe-

lizacja ustawy o ujawnieniu?

Warszawa, dnia 28 września 2012 r.

(nr 9897)

do ministra transportu,

Łódź Fabryczna

Szanowny Panie Ministrze!

W Polsce brakuje or-

ganu, który w całości zajmowałby się koordynacją

kwestii bezpieczeństwa ruchu, posiadałby aparat

zdolny (z odpowiednią ilością inspektorów) do prze-

prowadzania monitoringu i kontroli oraz respekto-

wania obowiązujących zasad związanych z bezpie-

czeństwem.

Istotne jest również to, aby organ ten

opracowywał akty prawne (przepisy i instrukcje)

związane z kwestiami bezpieczeństwa ruchu, obo-

wiązujące wszystkich uczestników ruchu szynowego

(tramwajowego i kolejowego).

W efekcie mamy sytu-

ację, w której każdy przewoźnik sam tworzy przepisy

i instrukcje mające głęboki wpływ na bezpieczeństwo

ruchu tramwajowego i kolejowego.

1.

Kiedy w Polsce planuje się utworzenie instytu-

cji odpowiadającej za kwestie bezpieczeństwa ruchu

szynowego?

2.

Czy istnieją jednolite przepisy związane z kwe-

stiami bezpieczeństwa ruchu szynowego, do prze-

strzegania których zobowiązane są ﬁrmyświadczące

usługi przewozowe?

Z poważaniem

Poseł Dariusz Joński

Warszawa, dnia 28 września 2012 r.

(nr 9898)

do ministra transportu,

remontów na najważniejszych

polskich drogach

w sprawie sposobu i metodyki przeprowadzania re-

montów na najważniejszych polskich drogach.

W ostatnim tygodniu byłem świadkiem remontu

drogi krajowej nr 4, na odcinku pomiędzy Bochnią

i Brzeskiem.

Warto dodać, iż droga ta w chwili obec-

nej jest główną trasą łączącą zachodnią i wschodnią

część Europy.

Wyżej opisany remont polegał na poło-

żeniu nowej warstwy asfaltu.

Co zadziwiające, re-

mont odbywała się w godzinach dziennych przy ogrom-

313

nym natężeniu ruchu.

10-kilometrowy odcinek prze-

jechałem w czasie 3 godzin.

Jest rzeczą wręcz niesłychaną, iż wszelkie re-

monty w Polsce, nawet najważniejszych dróg krajo-

wych, odbywają się w godzinach najbardziej inten-

sywnego ruchu.

Takie działanie powoduje całkowi-

tą dezorganizację ruchu oraz powstawanie ogrom-

nych korków.

Rząd RP oraz resort Transportu, Budownictwa

i Gospodarki Morskiej powinien wprowadzić przepi-

sy lub zalecenia, które stanowiłyby obowiązek prze-

prowadzania remontów najważniejszych dróg krajo-

wych w godzinach nocnych, kiedy natężenie ruchu

jest najmniejsze.

W przeciwnym razie będziemy nadal

mieli do czynienia z sytuacją, gdzie remont drogi pro-

wadzony jest w tzw. godzinach szczytu.

nich zaleceń do przeprowadzania remontów dróg o du-

żym nasileniu ruchu w godzinach nocnych.

pytaniem czy Ministerstwo Transportu, Budownic-

żej opisane przepisy?

Z wyrazami szacunku

Poseł Jan Ziobro

Warszawa, dnia 28 września 2012 r.

(nr 9899)

do ministra nauki i szkolnictwa wyższego

w sprawie bezrobocia wśród absolwentów

Szanowna Pani Minister!

W urzędach pracy za-

rejestrowanych jest już ponad 216 tys. osób z wyż-

szym wykształceniem (stan na czerwiec 2012 r.).

Bez-

robocie wśród osób poniżej 25. roku życia utrzymuje

W całej Unii Europejskiej około 5,5 mln młodych osób

nie pracuje, choć zgłasza taką chęć.

Polskie uczelnie

są nazywane fabrykami bezrobotnych.

Trend ten

utrzymuje się od 2010 r., o czym wielokrotnie ostrze-

gali ekonomiści oraz media.

Średni czas poszukiwa-

nia pracy przez absolwenta wyższej uczelni wynosi

co najmniej pół roku.

Na koniec czerwca 2012 r. sto-

pa bezrobocia wśród osób z wyższym wykształceniem

wynosiła już 5,5%, a wszystko wskazuje na to, że

nadal będzie wzrastać, ponieważ osoby, które ukoń-

czyły uczelnie wyższe w roku akademickim 2011/

2012, czyli na przełomie lipca i sierpnia, rozpoczną

poszukiwanie pracy jesienią.

W związku z tak poważną sytuacją kieruję do

Pani Minister pytania:

1.

Jakie kroki podjęła Pani, aby poprawić sytuację

absolwentów wyższych uczelni na rynku pracy w Pol-

sce?

Jakie są wyniki podjętych działań?

2.

Co zrobiono, aby poprawić relacje na linii uczel-

nie wyższe – środowisko pracodawców?

Jakie są wy-

niki podjętych działań?

3.

Czy Ministerstwo Edukacji Narodowej opraco-

wało długoterminowe strategie, dzięki którym pod-

niesiony zostałby poziom nauczania na państwowych

uczelniach wyższych, co w konsekwencji prowadziło-

by do poprawy sytuacji absolwentów tychże uczelni?

Jeśli tak, to jakie są to programy oraz jakie są ich

wyniki?

4.

Co Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższe-

go zrobiło w kwestii zwiększenia poziomu nauczania

kwencji prowadziłoby do poprawy sytuacji absolwen-

tów tych szkół na rynku pracy?

5.

Co zrobiła Pani w kierunku poprawy sytuacji

szkolnictwa wyższego w aglomeracji śląskiej?

Z poważaniem

Poseł Piotr Pyzik

Gliwice, dnia 28 września 2012 r.

Interpelacja

(nr 9900)

do ministra pracy i polityki społecznej

Szanowny Panie Ministrze!

W urzędach pracy za-

skie uczelnie są nazywane fabrykami bezrobotnych.

nie ostrzegali ekonomiści oraz media.

Średni czas

poszukiwania pracy przez absolwenta wyższej uczel-

2012 r. stopa bezrobocia wśród osób z wyższym wy-

kształceniem wynosiła już 5,5%, a wszystko wskazu-

które ukończyły uczelnie wyższe w roku akademic-

kim 2011/2012, czyli na przełomie lipca i sierpnia,

Bezrobocie wśród osób poniżej 25. roku życia

Pana Ministra pytania:

1.

W tym roku resort pracy uruchomił program

„Młodzi na rynku pracy”.

Jakie są skutki tego progra-

mu?

Ile osób zostało nim objętych?

Jakie wymierne

zmiany można zauważyć dzięki temu programowi?

314

2.

Jakie inne działania, oprócz programu „Młodzi

na rynku pracy”, podjął Pan, aby poprawić sytuację

na polskim rynku pracy?

3.

Czy zamierza Pan poprawić sytuację absolwen-

tów szkół wyższych mających problem ze znalezie-

niem pracy?

Jeśli tak, to w jaki sposób?

4.

Czy zamierza Pan poprawić relacje pomiędzy

uczelniami wyższymi a środowiskiem pracodawców?

Jeśli tak, to w jaki sposób?

5.

Co zrobił Pan dla poprawy sytuacji absolwen-

tów wyższych uczelni mieszkających w aglomeracji

śląskiej?

Z poważaniem

(nr 9901)

do ministra sportu i turystyki

Stadionu Narodowego oraz jego operatora

Szanowna Pani Minister!

Koszty budowy Stadio-

nu Narodowego sięgnęły 2 mld zł, został on zaprojek-

towany jako wielofunkcyjny obiekt, który może słu-

żyć zarówno do organizowania imprez sportowych,

jak i wydarzeń biznesowych czy kulturalnych.

We-

dług wyliczeń Narodowego Centrum Sportu wydatki

stałe na utrzymanie Stadionu Narodowego mogą wy-

nieść nawet 18 mln zł rocznie, a jeśli dojdą do tego

również koszty organizacji imprez, wydatki mogą

sięgnąć 30 mln zł rocznie.

Rentowność obiektu powi-

nien zapewniać jego operator, jednakże NCS nadal

nie otrzymało z ministerstwa sportu decyzji dotyczą-

cej umowy.

Po zakończeniu Euro 2012 na Stadionie

Narodowym odbyły się jedynie dwie większe imprezy,

co nie wróży dobrze temu obiektowi.

pytania:

1.

Jakie muszą zostać spełnione warunki, aby Sta-

dion Narodowy przekroczył próg rentowności?

2.

Jaki jest koszt wymiany murawy na Stadionie

Narodowym i jak często taka wymiana jest plano-

wana?

3.

Kiedy zapadnie oﬁcjalna decyzja o tym, czy

NCS zostanie operatorem Stadionu Narodowego?

4.

Jakie środki kontroli będzie posiadało mini-

sterstwo sportu w stosunku do operatora Stadionu

Narodowego?

Z poważaniem

Poseł Piotr Pyzik

(nr 9902)

do ministra edukacji narodowej

Szanowna Pani Minister!

Z analiz przeprowa-

dzonych przez Ministerstwo Edukacji Narodowej

wynika, że w tym roku zostało zlikwidowanych już

700 szkół, ale jednocześnie zaznacza się, że nie wzię-

to pod uwagę tych zamkniętych z powodu reform

przeprowadzanych przez MEN.

Jeśli jednak rozpa-

trzy się również to kryterium, to według „Dzienni-

ka Gazety Prawnej” w tym roku zamknięto około

1,5 tys. szkół, a w ciągu sześciu lat rządów Platformy

Obywatelskiej zamkniętych zostało ponad 4,7 tys.

szkół.

Głównie zamykane są szkoły podstawowe znaj-

dujące się w niewielkich miejscowościach oraz na

wsiach.

Szkoły w tych miejscach to zawsze nie tylko

bardzo ważne miejsca edukacji, ale również placówki

spełniające szeroko pojęte funkcje socjalizacyjne

i pomagające w funkcjonowaniu wsi.

Likwidacja

szkoły w danej wsi czy miejscowości powoduje ogrom-

ne problemy dzieci.

Są one siłą przenoszone do cał-

kiem innego środowiska, bardzo różniącego się od

poprzedniego, oraz niejednokrotnie są zmuszone do

dojazdu do szkoły, który często trwa bardzo długo.

Eksperci natomiast apelują o to, aby nie podejmować

takich kroków, ponieważ może mieć to podobne skut-

ki jak likwidacja przedszkoli w latach 90. w Polsce

– dziś rodzice mają problemy ze znalezieniem przed-

szkola dla swoich dzieci.

1.

Jakie są przesłanki do likwidacji tak dużej ilo-

ści szkół?

Czy ministerstwo nie widzi innego pomysłu

na rozwiązanie tego problemu?

2.

Ile szkół planuje się zamknąć w przyszłym

roku?

3.

W związku z informacjami medialnymi o po-

chopnych decyzjach o zamykaniu szkół proszę o in-

formację, czy i kto monitoruje ten proces decyzyjny

Z poważaniem

Poseł Piotr Pyzik

315

Interpelacja

(nr 9903)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Potrzeby inwestycyj-

ne w dziedzinie transportu w Polsce zostały wyliczo-

ne na około 280 mld zł.

W związku z przygotowywa-

nym budżetem Unii Europejskiej na lata 2014–2020

Polska będzie starała się o wsparcie ﬁnansowerów-

nież w kwestii inwestycji w dziedzinie transportu.

Wstępna propozycja Komisji Europejskiej to około

300 mld zł, z których około 30% może zostać przeka-

zana na inwestycje transportowe.

Resort obecnie

pracuje nad przygotowaniem listy najpotrzebniej-

szych inwestycji.

1.

Jakie inwestycje w dziedzinie transportu brane

są pod uwagę podczas wyboru do realizacji przez mi-

nisterstwo?

2.

Jakie inwestycje transportowe są planowane

przez ministerstwo w aglomeracji śląskiej?

Z poważaniem

(nr 9904)

do ministra gospodarki

w sprawie produktów importowanych z Chin

Szanowny Panie Ministrze!

Na polskim rynku

znajduje się coraz więcej produktów importowanych

z Chin.

Chińskie produkty są zazwyczaj bardzo tanie

i dobrze się sprzedają.

Nie byłoby w tym nic złego,

gdyby nie ciągłe doniesienia na temat niebezpiecz-

nych zabawek dla dzieci, samochodów, którym odpa-

dają drzwi i tym podobnych.

Niestety, coraz częściej

są to również produkty podrabiane i sprowadzane po

cenach dumpingowych, które wykluczają konkuren-

cję ze strony polskich producentów.

W 2011 r. na ze-

wnętrznych granicach Unii Europejskiej zatrzymano

115 mln podrabianych produktów o łącznej wartości

blisko 1,3 mld euro.

Aż 73% zatrzymanych produk-

tów pochodziło z Chin.

Komisja Europejska prowadzi

śledztwo w sprawie domniemanego stosowania dum-

pingowych cen paneli słonecznych sprowadzanych do

Europy, a importowanych z Chin.

1.

Czy ministerstwo posiada informację na temat

strat poniesionych przez polskie ﬁrmywkonsekwen-

cji stosowania cen dumpingowych przez chińskich

eksporterów?

Jeśli tak, to jakie wymierne straty po-

nieśli polscy producenci?

2.

Jakie mogą być straty polskich producentów

w przyszłości?

Jaka jest skala problemu?

3.

Jakie kroki planuje Pan podjąć, aby chronić

wewnętrzny polski rynek, polskie firmy i produ-

centów?

Z poważaniem

Poseł Piotr Pyzik

(nr 9905)

do ministra gospodarki

w sprawie bezrobocia i jego skutków

Szanowny Panie Ministrze!

Bezrobocie wśród

choć zgłasza taką chęć.

Na koniec sierpnia 2012 r.

bezrobocie w Polsce wynosiło 12,4%.

Bezrobocie sta-

le rośnie, w porównaniu do lipca roku poprzedniego

wzrosło o 0,6%, co oznacza, że przybyło aż 12,6 tys.

bezrobotnych Polaków.

Liczba bezrobotnych na ko-

niec sierpnia 2012 r. wyniosła 1 965 800 osób.

W urzędach pracy zarejestrowanych jest już po-

nad 216 tys. osób z wyższym wykształceniem (stan

na czerwiec 2012 r.).

Polskie uczelnie są nazywane

„fabrykami bezrobotnych”.

Trend ten utrzymuje się

roku.

Po upływie tego czasu często zapada decyzja

o wyjeździe z kraju

Z najnowszych danych wynika, że ponad 2 mln Po-

laków przebywa czasowo za granicą.

Powodem wyjaz-

du tych osób była dramatyczna sytuacja na rynku

pracy w Polsce.

Wśród nich ogromny odsetek stanowią

osoby młode, nierzadko z wyższym wykształceniem.

Najwięcej osób wyjechało szukać pracy w Wielkiej

Brytanii oraz w Niemczech, gdzie zakładają rodziny

i gdzie rodzi się coraz więcej Polaków, podczas gdy

Polska boryka się z problemami demograﬁcznymi.

1.

Jakie kroki podjął Pan, aby poprawić sytuację

na rynku pracy w Polsce?

316

2.

Co Ministerstwo Gospodarki zrobiło, aby skło-

nić Polaków przebywających poza granicami do po-

wrotu do kraju?

3.

Czy ma Pan zamiar poprawić relacje pomiędzy śro-

dowiskiem pracodawców a uczelniami wyższymi?

4.

Co zrobił Pan dla poprawy sytuacji młodych

Polaków szukających pracy i mieszkających w aglo-

meracji śląskiej?

Z poważaniem

Poseł Piotr Pyzik

(nr 9906)

do ministra gospodarki

w sprawie ekspertyz dotyczących budowy

elektrowni jądrowej w Polsce

Szanowny Panie Wicepremierze!

W styczniu 2009 r.

Rada Ministrów przyjęła specjalną uchwałę o rozpo-

częciu prac nad „Programem polskiej energetyki ją-

drowej”.

Celem programu jest uruchomienie pierwszej

elektrowni jądrowej do 2020 r.

Głównym inwestorem

została Polska Grupa Energetyczna PGE SA.

Jednym z etapów prac nad „Programem polskiej

energetyki jądrowej” jest przeprowadzenie przez eks-

pertów specjalistycznych badań pod budowę elek-

trowni jądrowej w Polsce.

1.

Czy zostały opracowane ekspertyzy pod budowę

pierwszej elektrowni jądrowej w Polsce?

2.

Która ﬁrmabyłaodpowiedzialnazaprzeprowa-

dzenie specjalistycznych badań pod budowę elek-

trowni jądrowej?

3.

Jaki był koszt przygotowania ekspertyz pod

budowę elektrowni jądrowej?

Z poważaniem

Poseł Michał Wojtkiewicz

(nr 9907)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie utrudnień w hodowli owiec

Szanowny Panie Ministrze!

Owczarstwo w Polsce

ma długoletnią tradycję i powszechnie wiadomo o po-

zytywnych aspektach płynących z chowu owiec.

War-

to tutaj wskazać na dużą rolę tych zwierząt w ochro-

nie środowiska i pielęgnacji krajobrazu oraz na wa-

lory mleka i mięsa owczego.

Tymczasem dane statystyczne wskazują, że w Pol-

sce w ostatnich dwóch dekadach pogłowie owiec dra-

matycznie zmalało.

Hodowla owiec stała się mało opła-

calna i obwarowana takimi przepisami prawa, że sku-

tecznie odstrasza rolników.

Przychody ze sprzedaży

wełny ledwie pokrywają koszty związane ze strzyże-

niem zwierząt, a eksport jagniąt do krajów Unii Eu-

ropejskiej odbywa się za zbyt niską cenę.

Z kolei sprze-

daż bezpośrednia nie obejmuje jagnięciny.

Urzędnicza

machina regulująca pozyskiwanie surowca, jego prze-

rób i sprzedaż dobija nieliczne gospodarstwa owczar-

skie w naszym kraju.

Hodowcy skarżą się, że naszym

zagranicznym sąsiadom wolno wyprodukować i sprze-

dać mięso w gospodarstwie, a w Polsce nie.

W wielu krajach owce są świadomie wykorzysty-

wane jako narzędzie do utrzymania użytków rolnych

oraz rozwoju obszarów wiejskich.

Nasz kraj jest pod

tym względem wyjątkiem.

Sytuacja jest na tyle zła,

że pozytywnych efektów nie przynoszą już nawet lo-

kalne programy ekologiczne.

Owcom grozi wymiera-

nie, a gospodarstwom zajmującym się ich hodowlą

– upadłość.

Możliwości związane z owczarstwem cią-

gle pozostają w naszym kraju niewykorzystane.

prawo regulujące hodowlę owiec w Polsce?

zajmujących się hodowlą owiec?

3.

Czy prowadzone są działania zmierzające do

świadomego wykorzystania owiec jako narzędzi sty-

mulujących rozwój obszarów wiejskich?

Z poważaniem

Poseł Michał Wojtkiewicz

(nr 9908)

do ministra administracji i cyfryzacji

w sprawie zgodności niektórych przepisów

projektu nowej ustawy Prawo pocztowe

z prawem Unii Europejskiej

2012 r.

Rada Ministrów na Pana wniosek przyjęła

projekt nowej ustawy Prawo pocztowe (Projekt).

Art. 15 ust. 1 pkt 3 Projektu przyznaje operatoro-

wi wyznaczonemu wyłączne uprawnienie do realiza-

cji usługi przekazu pocztowego ze świadczeniami

317

z ubezpieczeń społecznych, w tym emerytalnymi

a także przekazu pocztowego na terenach wiejskich

(Usługa).

Wejście w życie projektowanego rozwiązania spo-

woduje powstanie prawnego monopolu na świadcze-

nie Usługi na rzecz tylko i wyłącznie jednego opera-

tora pocztowego, tj. operatora wyznaczonego (któ-

rym, zgodnie z art. 154 ust. 1 Projektu do końca 2015 r.

ma być Poczta Polska SA).

Konsekwencją powyższe-

go będzie więc całkowite wykluczenie innych (tzw.

niepublicznych operatorów pocztowych) z rynku usłu-

gi przekazu pocztowego ze świadczeniami z ubezpie-

czeń społecznych oraz doręczanego na terenach wiej-

skich i brak jakiejkolwiek konkurencji dla operatora

wyznaczonego na tym rynku.

Z uwagi na powyższe projektowane rozwiązanie

budzi zasadniczą wątpliwość co do konieczności jego

wprowadzenia oraz zgodności z prawem Unii Euro-

pejskiej, w szczególności ze wspólnotowym prawem

konkurencji.

W uzasadnieniu Projektu zostało wskazane, że

przyznanie operatorowi wyznaczonemu wyłączności

na świadczenie Usługi jest uzasadnione konieczno-

ścią zagwarantowania przez państwo doręczania

świadczeń pieniężnych z ubezpieczeń społecznych

wszystkim obywatelom, w szczególności osobom star-

szym i schorowanym oraz mieszkającym na terenach

wiejskich.

Należy jednak zauważyć, że cel ten zostanie już

w pełni osiągnięty poprzez wejście w życie art. 15

ust. 2 Projektu, który nakłada na operatora wyzna-

czonego obowiązek świadczenia usługi przekazu.

Dlatego też konieczności ustanowienia ww. mono-

polu na rzecz operatora wyznaczonego (o którym

uzasadniać obowiązkiem zagwarantowania przez

państwo świadczenia przedmiotowej usługi ze świad-

czeniami z ubezpieczeń społecznych oraz na terenach

wiejskich, ponieważ gwarantuje to już treść art. 15

ust. 2 Projektu.

Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE)

wszelkie prawa wyłączne lub prawa specjalne naru-

szające zasady równej konkurencji ustanowione

w Traktacie mogą być przyznane przez państwo

członkowskie danemu przedsiębiorstwu publicznemu

(którym jest Poczta Polska SA) wyłącznie w takim

wania świadczenia przez to przedsiębiorstwo powie-

rzonych mu usług powszechnych, świadczonych

w ogólnym interesie gospodarczym.

Nie kwestionując faktu, iż Usługa jest usługą

świadczoną w ogólnym interesie gospodarczym, pra-

gnę jednocześnie zauważyć, że istnieją inne sposoby

na zrekompensowanie operatorowi wyznaczonemu

ewentualnej poniesionej przez niego straty spowodo-

wanej obowiązkiem świadczenia tej Usługi.

Rozwiązaniem takim mogłoby być np. przyzna-

wanie operatorowi wyznaczonemu dodatkowych środ-

ków z budżetu państwa, z których ﬁnansowanybył-

by koszt netto ww. usługi, w przypadku gdyby jej

świadczenie przynosiłoby temu operatorowi stratę.

Należy zauważyć, że wprowadzenie takiego wła-

śnie rozwiązania rekomenduje państwom członkow-

skim tzw. III dyrektywa pocztowa, która w pkt 30

wskazuje, że jeżeli dane państwo zdecyduje się na

zagwarantowanie swoim obywatelom powszechności

pewnych usług dodatkowych lub komplementarnych

w stosunku do usług pocztowych (takich jak np. usłu-

ga doręczania rent i emerytur oraz przekazów pocz-

towych na terenach wiejskich), to wówczas może ono

przyznać środki ﬁnansoweoperatorowiświadczące-

mu te usługi.

Zgodnie z art. 17 Projektu „Potwierdzenie nada-

nia przesyłki rejestrowanej lub przekazu pocztowego

moc dokumentu urzędowego”.

Powyższy przepis w oczywisty sposób dyskrymi-

nuje innych niż operator wyznaczony operatorów

pocztowych oraz zmusi w praktyce osoby, które wy-

syłają korespondencję do sądów lub administracji

publicznej, do korzystania wyłącznie z usług jednego

tylko operatora pocztowego (tj. operatora wyznaczo-

nego).

Zgodnie bowiem z utrwalonym orzecznictwem

sądów i organów administracji tylko potwierdzenie

nadania przesyłki rejestrowanej (poleconej), które

ma moc dokumentu urzędowego, ustanawia domnie-

manie, że przesyłka ta została doręczona do danego

sądu lub urzędu.

Potwierdzenie nadania takiej samej

przesyłki, które nie ma charakteru dokumentu urzę-

dowego, nie korzysta z powyższego domniemania.

Ponadto, jak już wskazano powyżej, do końca

2015 r. operatorem wyznaczonym ma być Poczta Pol-

ska SA.

Wejście w życie ww. przepisu w proponowanym

brzmieniu spowoduje więc dalsze utrzymywanie się

monopolu tego operatora, co jest sprzeczne z podsta-

wowym celem Projektu oraz III dyrektywy poczto-

wej, którym jest całkowite uwolnienie rynku usług

pocztowych w Polsce.

1.

Czy ustanowienie prawnego monopolu na rzecz

operatora wyznaczonego w zakresie świadczenia

Usługi jest niezbędne i konieczne w celu zagwaran-

towania świadczenia tej usługi na rzecz wszystkich

obywateli?

2.

Czy do osiągnięcia powyższego celu nie jest wy-

starczające ustawowe zobowiązanie operatora wy-

znaczonego do świadczenia Usługi (zgodnie z treścią

art. 15 ust. 2 Projektu)?

3.

Czy projektowane ustanowienie wyłączności

w zakresie świadczenia Usługi na rzecz operatora

wyznaczonego jest zgodne z prawem Unii Europej-

skiej, w szczególności z zasadą proporcjonalności,

treścią art. 106 TFUE, także z celami i postanowie-

niami tzw. III dyrektywy pocztowej?

318

4.

Czy nie ma możliwości zastosowania innego

(niepowodującego ograniczenia wolnej konkurencji

i wolności prowadzenia działalności gospodarczej

przez innych operatorów pocztowych) rozwiązania

w celu zrekompensowania operatorowi wyznaczonemu

ewentualnych strat poniesionych w wyniku nałożenia

na niego obowiązku świadczenia Usługi?

W szczegól-

ności czy rozwiązaniem takim nie mogłoby być przy-

znawanie operatorowi wyznaczonemu środków z bu-

dżetu państwa w wysokości poniesionej przez niego

straty na skutek obowiązku świadczenia Usługi?

5.

Czym uzasadnione jest ograniczenie mocy doku-

mentu urzędowego wyłącznie do potwierdzeń nadania

przesyłki rejestrowanej lub przekazu pocztowego wy-

dawanych przez operatora wyznaczonego?

6.

Czy przyznanie powyższego uprawnienia wy-

łącznie operatorowi wyznaczonemu, którym do koń-

ca 2015 r. będzie Poczta Polska SA, nie spowoduje

dalszego utrzymywania się na rynku usług poczto-

wych monopolu tego operatora?

7.

Dlaczego powyższego uprawnienia nie można

rozciągnąć również na potwierdzenie nadania prze-

syłki rejestrowanej lub przekazu pocztowego wyda-

wane przez innych operatorów pocztowych?

Z wyrazami szacunku

Posłowie Zbigniew Girzyński

i Dawid Jackiewicz

Warszawa, dnia 28 września 2012 r.

(nr 9909)

do ministra skarbu państwa

w strukturze organizacyjnej

wie zmian w strukturze organizacyjnej Ministerstwa

Skarbu Państwa.

Dwa lata temu minister Aleksander Grad zapo-

wiedział przebudowę Ministerstwa Skarbu Państwa.

Zgodnie z doniesieniami „Forbesa” z 19 września

2010 r., MSP miało przygotowywać strukturę Mini-

sterstwa Skarbu Państwa w taki sposób, żeby wy-

dzielić m.in. departamenty: nadzoru właścicielskie-

go, prywatyzacji, spółek kluczowych oraz restruktu-

ryzacji.

W dalszej perspektywie w ministerstwie

miały pozostać jedynie departament spółek kluczo-

wych oraz departament mienia Skarbu Państwa.

Oprócz tego minister Grad zaznaczył, że jego następ-

ca będzie mógł ulokować pozostałe dwa departamen-

ty w innym resorcie np. gospodarki.

Co ważne, nie

wykluczył też likwidacji MSP w przyszłości.

da ministerstwo zamawiało, przed jego wypowiedzią

z 19 września 2010 lub po niej, ekspertyzy, analizy

lub fachowe opinie na temat planowanej przebudowy

struktury organizacyjnej resortu?

Jeśli tak, to jakie

konkretnie zalecenia i konkluzje one zawierały?

Kie-

dy i przez kogo zostały one sporządzone?

Ile wyniósł

koszt ich wykonania?

2.

Czy ww. analizy zostały wykorzystane przy

późniejszej przebudowie struktury resortu?

Jeśli tak,

to w jakim zakresie?

Jeśli nie, to dlaczego?

3.

Czy istnieje konkretny plan zmian w struktu-

rze ministerstwa, przygotowany przez kadrę resortu

skarbu?

Jeśli tak, to jakie są jego założenia i w jakim

Grada z 19 września 2010?

4.

Czy w latach 2010–2012 doszło do zmian w struk-

turze organizacyjnej Ministerstwa Skarbu Państwa?

Jeśli tak, to ile w tym czasie departamentów i wy-

działów zlikwidowano, a ile powołano nowych?

5.

Czy w związku ze zmianami organizacyjnymi

MSP przekazywało swoje kompetencje innym urzę-

dom administracji publicznej w ww. okresie?

Jeśli

tak, to jakie były to kompetencje, jakim urzędom zo-

stały one przekazane i na jakiej podstawie prawnej?

6.

Czy nadal aktualny jest cel ograniczenia struk-

tury MSP do dwóch departamentów?

Jeśli tak, to

kiedy zostanie on osiągnięty?

Jeśli nie, to dlaczego

zarzucono plan ministra Grada?

7.

Czy planowana jest likwidacja Ministerstwa

Skarbu Państwa?

Jeśli tak, to jakie przyczyny stoją

za taką decyzją?

W jakim terminie i który urząd ad-

ministracji publicznej przejmie jego kompetencje?

Z poważaniem

Poseł Przemysław Wipler

(nr 9911)

do ministra zdrowia

w sprawie utrzymania lecznictwa

sanatoryjnego dzieci i młodzieży

Szanowny Panie Ministrze!

Ilość kontraktów

z Narodowego Funduszu Zdrowia w uzdrowiskach

dla osób dorosłych na przestrzeni ostatnich kilku lat

na rok dramatycznie spada ilość kontraktowanych

319

dzieci w lecznictwie sanatoryjnym.

W roku 2001 licz-

ba ta wynosiła ok. 12 tys. skierowań, jednakże

w roku 2012 liczba ta zmalała już do tylko 4,5 tys.

Nakłady NFZ na lecznictwo uzdrowiskowe wynoszą

w bieżącym roku ok. 1% przychodów NZF (tj. 558 mln

zł), podczas gdy w poprzednich latach kwota ta stano-

wiła l,4% przychodów.

utrzymania jednego miejsca w sanatorium dla

dziecka jest wyższy od kosztu miejsca dla osoby do-

rosłej.

Związane jest to z koniecznością opieki peda-

gogicznej i funkcjonowaniem placówki oświatowej na

terenie sanatorium.

Ma to szczególne znaczenie w sy-

tuacji prowadzonej prywatyzacji uzdrowisk, gdyż rodzi

zagrożenie dla lecznictwa dziecięcego jako mniej

opłacalnego.

Jednocześnie NFZ więcej dopłaca do le-

czenia uzdrowiskowego dorosłych niż dzieci, co stano-

wi największy problem.

Na przykład w Uzdrowisku

Rymanów SA stawka NFZ za osobodzień leczenia sa-

średnio 65–72 zł, a leczenia szpitalnego dorosłych

– ok. 86 zł.

Stawki za leczenie osób dorosłych, w za-

leżności od specyﬁkischorzeniaiuzdrowiska,wynoszą

średnio o ok. 5–15 zł więcej za osobodzień niż w przy-

padku dzieci.

Z punktu widzenia podmiotów prywatnych przej-

mujących uzdrowiska w wyniku trwającego procesu

prywatyzacji (ale także w przypadku ewentualnej ko-

munalizacji na rzecz samorządów wojewódzkich, gdy-

by znalazły się one w trudnej sytuacji ﬁnansowej)

bardziej opłacalne jest funkcjonowanie placówek dla

dorosłych.

Najprawdopodobniej doprowadzi to do li-

kwidacji lecznictwa dziecięcego w ramach uzdrowisk.

W ten sposób uzdrowiska prowadzące obecnie lecznic-

two dziecięce, jak np. w Rymanowie-Zdroju, stopniowo

staną się ekskluzywnymi miejscami leczenia tylko do-

rosłych, i to zamożniejszych pacjentów.

Nawet w przy-

padku komunalizacji, a nie prywatyzacji wielu uzdro-

wisk, lecznictwo dziecięce, wobec niższych stawek NFZ,

jest bardzo zagrożone.

Jak przekazują osoby ze środowiska zaintereso-

wanego tym problemem, innym źródłem trudnej sy-

tuacji jest spadek zainteresowania uzdrowiskowym

leczeniem dziecięcym wywołany brakiem informa-

cji.

Bardzo często rodzice nie wiedzą o możliwości

bezpłatnego skierowania dzieci do sanatorium, o tym,

że leczenie jest refundowane przez NFZ, a szczegól-

nie – że podczas leczenia będą one objęte obowiąz-

kiem szkolnym, gdyż na terenie danego uzdrowiska

funkcjonuje szkoła.

Takie wiadomości rodzice po-

winni otrzymywać u lekarzy rodzinnych, a często

dowiadują się tylko od osób, które już korzystały

z tego leczenia.

Przyczyną braku kampanii informacyjnej za stro-

ny lekarzy rodzinnych i w efekcie niekierowania dzie-

ci do sanatoriów i uzdrowisk może być konstrukcja

formularzy skierowań do sanatoriów, które jak pod-

kreślają lekarze, są zbyt obszerne i wymagają wiele

pracy przy ich wypełnianiu.

Wiąże się to również

z wpisywaniem danych dublujących się z inną do-

kumentacją młodego pacjenta.

Przy czym lekarze

nie otrzymują za to żadnego wynagrodzenia.

Moż-

liwym rozwiązaniem tego problemu byłaby moty-

wacja ﬁnansowalekarzylubznaczneuproszczenie

koniecznej dokumentacji.

Ogromny spadek kontraktów z NFZ dla dzie-

ci i młodzieży wiąże się głównie z kwestiami ﬁ-

nansowymi i biurokratycznymi, nie można jednak

zaakceptować kierowania się w lecznictwie ekono-

mią zamiast dobrem dziecka.

Przecież dbałość o stan

zdrowotny, szczególnie młodego pokolenia, Polaków

jest obowiązkiem państwa polskiego, a ma też per-

spektywicznie ogromny wpływ na rozwój naszej oj-

czyzny.

Jednocześnie warto zauważyć, że mniej kosz-

towne jest proﬁlaktycznedziecięcelecznictwouzdro-

wiskowe niż dużo droższe leczenie przewlekłych cho-

rób w starszym wieku, które często można było wy-

eliminować poprzez opiekę nad danym człowiekiem

w jego młodości.

1.

Czy w Ministerstwie Zdrowia były prowadzone

badania dotyczące stanu uzdrowiskowego lecznictwa

dziecięcego i jego determinantów, zarówno ekono-

micznych, jak i społecznych?

wadzonego procesu prywatyzacji polskich uzdrowisk

(lub ewentualnej komunalizacji części z nich),

szczególnie w kontekście zapewnienia możliwości

sanatoryjnego leczenia dzieci?

3.

Dlaczego Narodowy Fundusz Zdrowia dopła-

ci, mimo że koszt utrzymania jednego miejsca w sa-

natorium dla dziecka jest wyższy od miejsca dla oso-

by dorosłej?

4.

Czy Pan Minister doprowadzi do zwiększenia

nakładów NFZ na lecznictwo uzdrowiskowe dziecię-

ce, co jest kluczowym do rozwiązania problemem?

5.

Czy Pan Minister podejmie sprawę kampanii

informacyjnej skierowanej do rodziców odnośnie do

6.

Czy podziela Pan Minister pogląd odnośnie do

potrzeby motywacji ﬁnansowej lekarzy związanej

z kierowaniem dzieci do lecznictwa uzdrowiskowego?

7.

Czy zostanie opracowany przejrzysty i uprosz-

czony typ formularza skierowań do sanatoriów,

który usprawniłby pracę lekarzy i ułatwił rodzicom

zapewnienie leczenia swoim dzieciom?

Z poważaniem

Poseł Piotr Babinetz

Krosno, dnia 28 września 2012 r.

320

Interpelacja

(nr 9912)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie zamiarów likwidacji niektórych

Szanowny Panie Ministrze!

Komenda Główna Po-

licji planuje reorganizację sieci posterunków Policji

na terenie całego kraju.

Według wstępnych danych

zmiany dotkną 277 posterunków, w tym 38 poste-

runków na Podkarpaciu.

W ich miejsce ma powstać

27 nowych komisariatów, w tym 7 na Podkarpaciu.

Z wiadomości publikowanych w prasie wynika, że

prace nad listą reorganizowanych posterunków Poli-

cji jeszcze trwają, jednakże plany likwidacji prawdo-

podobnie będą dotyczyć posterunków: w Korczynie

(pow. krośnieński), w Wiśniowej (pow. strzyżowski),

w Jodłowej (pow. dębicki), w Dębowcu (pow. jasiel-

ski), w Zaklikowie i Pysznicy (pow. stalowowol-

ski).

Z informacji przekazanych mi przez Konwent

Wójtów, Burmistrzów i Starosty Leżajskiego wy-

nika, że zlikwidowany ma być również posteru-

nek Policji w Kuryłówce (pow. leżajski), a najmniej-

sze terenowe placówki mają liczyć jedynie od pięciu

do sześciu funkcjonariuszy.

Tak znaczne zmniejszenie liczby funkcjonariuszy

Policji w terenie przełoży się na spadek poczucia bez-

pieczeństwa wśród społeczeństwa oraz na wzrost

przestępczości, gdyż miejscowości najdalej oddalone,

np. od centrum powiatu, nie będą na bieżąco obsłu-

giwane i monitorowane przez policjantów.

Ograni-

czenie liczby funkcjonariuszy oraz likwidacja poste-

runku znacznie wydłuży czas interwencji na danym

obszarze.

Wszelkie działania organizacyjne nie mogą być do-

konywane ze szkodą dla Polaków.

Często sama obec-

ność patrolu policyjnego, najlepiej pieszego, czy świa-

domość obecności policjanta w posterunku znajdu-

jącym się w siedzibie gminy wpływa na poprawę

bezpieczeństwa.

Planowane zmiany budzą oczywisty

i zrozumiały sprzeciw samorządów oraz mieszkańców

poszczególnych gmin.

1.

Ile i które posterunki Policji na terenie Podkar-

pacia są planowane do likwidacji?

2.

Czy były prowadzone konsultacje społeczne

z udziałem poszczególnych komend Policji i władz sa-

morządowych odnośnie do tego problemu?

3.

Dlaczego planowana restrukturyzacja poste-

runków Policji polega na ograniczaniu liczby poste-

runków i funkcjonariuszy, jakie miałoby to dać ko-

rzyści z punktu widzenia potrzeby zapewnienia bez-

pieczeństwa mieszkańcom?

4.

Czy Pan Minister podejmie działania w kierun-

ku zachowania dotychczasowej liczby posterunków

i funkcjonariuszy Policji pracujących w terenie?

Z poważaniem

Poseł Piotr Babinetz

Interpelacja

(nr 9913)

do ministra transportu,

na liniach kolejowych na terenie

woj. mazowieckiego

z interpelacją dotyczącą bezpieczeństwa na liniach

kolejowych na terenie województwa mazowieckiego.

Wielu mieszkańców Mazowsza korzysta z transportu

kolejowego, inni w drodze do pracy lub szkoły prze-

dostają się przez przejazdy kolejowe.

Z tego względu

bezpieczeństwo podróżnych na trasach i bezpieczeń-

stwo uczestników ruchu na przejazdach kolejowych

na terenie Mazowsza jest dla mnie sprawą prioryte-

tową.

Jako poseł jestem szczególnie zainteresowany

bezpieczeństwem na liniach: Łowicz – Sochaczew

– Warszawa, Skierniewice – Żyrardów – Warszawa,

Mława – Ciechanów – Warszawa oraz Sierpc – Płock

– Gostynin.

Mój głęboki niepokój budzi fakt, iż na terenie ca-

łej Polski coraz częściej na liniach kolejowych docho-

dzi do niebezpiecznych wypadków i katastrof, w któ-

rych są także zabici i ranni.

Ponadto dochodzą do mnie niepokojące informa-

cje o polityce kadrowej Polskich Linii Kolejowych,

która może skutkować nadmiernym obciążeniem

obowiązkami pracowników odpowiedzialnych za bez-

pieczeństwo ruchu na liniach kolejowych, a co za tym

idzie obniżeniem poziomu bezpieczeństwa.

Niepoko-

jące są sygnały, że w przypadku odejścia pracownika

np. na emeryturę zamiast uzupełnienia etatu nastę-

puje rozdzielenie jego obowiązków na pozostałych

pracowników odpowiadających za bezpieczeństwo

ruchu, w tym sprawne funkcjonowanie urządzeń za-

bezpieczających.

na terenie Mazowsza (semafory, urządzenia powia-

damiania, stan techniczny torowiska itp.) wraz z na-

leżącą do nich infrastrukturą, a w szczególności prze-

jazdami drogowymi (rogatkami, oznakowaniem, sy-

gnalizacją świetlną i dźwiękową itp.)?

2.

W jaki sposób i z jaką częstotliwością Minister

Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej

321

kontroluje bezpieczeństwo na liniach kolejowych Ma-

zowsza?

3.

Czy Minister Transportu, Budownictwa i Go-

spodarki Morskiej monitoruje, czy PKP PLK SA pro-

wadzi politykę kadrową zapewniającą wystarczającą

liczbę pracowników do bezpiecznej obsługi przejaz-

dów kolejowo-drogowych?

Jeśli tak, to w jaki sposób

prowadzony jest monitoring?

4.

Ilu pracowników PKP PLK odpowiadających

za bezpieczeństwo ruchu kolejowego odeszło ze spół-

ki (w tym na emeryturę) od początku 2008 r.?

W jaki

sposób przekazane zostały ich obowiązki – uzupeł-

nienie etatu czy rozdzielenie zadań na pozostałych

pracowników?

5.

Czy w PKP PLK został wdrożony system wy-

nagrodzeń uwzględniający odpowiedzialność pracow-

ników, którzy dbają o bezpieczeństwo na liniach ko-

lejowych?

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Maciej Małecki

Sochaczew, dnia 28 września 2012 r.

Interpelacja

(nr 9914)

do ministra transportu,

na terenie Mazowsza

dowy ekranów akustycznych przy drogach krajowych

dowy ekranów akustycznych wynika z rozporządze-

nia ministra środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r.

ku z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady

Europy nr 2002/49/WE z dnia 25 czerwca 2002 r.

odnoszącą się do oceny i zarządzania poziomem ha-

łasu w środowisku (Dz. Urz.

WE L 189 z 18.07.2002 r.).

Jako poseł ziemi mazowieckiej pragnę, aby całe

Mazowsze, a w nim nasze małe ojczyzny, rozwijało

się gospodarczo, społecznie i kulturalnie, wzbogaca-

jąc swe walory turystyczne, z poszanowaniem obo-

wiązujących norm w dziedzinie ochrony środowiska.

Z tego względu zrównoważona, systematyczna roz-

budowa infrastruktury drogowej na terenie woje-

wództwa mazowieckiego, przy zachowaniu należy-

tych warunków życia okolicznych mieszkańców, jest

dla mnie sprawą priorytetową.

Mój głęboki niepokój budzą skargi na niewywią-

zywanie się Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych

i Autostrad z zobowiązań wobec społeczności lokal-

nych na Mazowszu w zakresie umiejscowienia ekra-

nów akustycznych przy głównych drogach.

Sytuacja

taka ma miejsce między innymi na terenie gminy

Wiskitki w powiecie żyrardowskim przy powstającej

obwodnicy Żyrardowa, w ciągu drogi krajowej nr 50.

Na początku tej inwestycji przedstawiciele GDDKiA,

podczas oﬁcjalnegospotkaniawŻyrardowie,zapew-

niali mieszkańców gminy Wiskitki, że ich gospodar-

stwa zostaną należycie ochronione przed hałasem

drogowym.

Ufając tym zapewnieniom, a także mając na uwadze

dobro wspólne całego regionu, właściciele nieruchomo-

ści nie blokowali realizacji prac na terenie swoich miej-

scowości.

W końcowej fazie realizacji prac budowlanych

okazało się jednak, że w wielu miejscach, gdzie droga

krajowa nr 50 przebiega w bezpośrednim sąsiedztwie

gospodarstw agroturystycznych i ekologicznych (np.

w miejscowościach Sokule i Morgi w gminie Wiskitki),

nie ma ekranów wyciszających.

Należy mieć na uwadze, że wielu mieszkańców

gminy Wiskitki, tak jak i innych części Mazowsza,

rozpoczęło w ostatnich latach działalność w sektorze

agroturystyki i rolnictwa ekologicznego, częstokroć

inwestując w te przedsięwzięcia dorobek całego życia.

W chwili obecnej, na skutek nierzetelności GDDKiA,

wiele rodzin staje w obliczu groźby utraty swego pod-

stawowego źródła utrzymania.

Jednocześnie głośne są przypadki budowy bardzo

kosztownych ekranów akustycznych w miejscach,

gdzie nie ma takiej potrzeby.

Oczywistą konsekwen-

cją takich praktyk jest niepomierne zwiększenie bu-

dżetów prowadzonych inwestycji drogowych.

Osobną

kwestią jest wpływ budowy nadmiernej ilości ekra-

nów akustycznych na środowisko naturalne oraz na

walory krajobrazowe.

z jednej strony ekranów nie ma tam, gdzie ich potrze-

bują mieszkańcy, a z drugiej strony są wznoszone

w miejscach, gdzie nikomu nie służą, o wątpliwej uży-

teczności.

1.

W jaki sposób GDDKiA wywiązuje się z dekla-

racji budowy ekranów akustycznych, które składane

są mieszkańcom?

2.

Czy i kiedy zostaną zamontowane ekrany aku-

styczne chroniące mieszkańców gminy Wiskitki

w powiecie żyrardowskim?

3.

W jaki sposób GDDKiA prowadzi konsultacje

społeczne z mieszkańcami terenów, na których pla-

nowane są inwestycje drogowe?

Czy tryb ten pozwa-

la uwzględnić rzeczywiste potrzeby społeczności lo-

kalnej np. w związku z prowadzoną działalność go-

spodarczą?

Czy w związku ze wzmiankowanymi

powyżej nieprawidłowościami planowana jest rewizja

obecnego systemu konsultacji społecznych?

4.

W jaki sposób GDDKiA współpracuje z jednost-

kami samorządu terytorialnego i organizacjami spo-

łecznymi w zakresie określania potrzeb ochrony

322

przed hałasem terenów przy drogach krajowych i au-

5.

Jaki jest rzeczywisty stan zagrożenia hałasem

na terenie Mazowsza w obszarze głównych linii dro-

gowych i kolejowych, w świetle aktualnych przepisów

oraz planowanej nowelizacji regulacji ministra śro-

dowiska?

Jak liczne są miejsca, w których wybudo-

wano niepotrzebnie ekrany?

W ilu miejscach należy

jeszcze wznieść instalacje dźwiękochłonne?

(nr 9915)

do prezesa Rady Ministrów

Panie Premierze!

10 kwietnia 2010 r. doszło do

katastrofy samolotu należącego do Sił Zbrojnych RP

z prezydentem prof. Lechem Kaczyńskim i liczną de-

legacją na pokładzie.

Ponieważ do tragedii doszło na terenie Federacji

Rosyjskiej, dochodzenie w tej kwestii ze względów

oczywistych musiało być uzgodnione ze stroną rosyj-

ską.

Polska od 7 lipca 1993 r. ma podpisane porozu-

mienie z Federacją Rosyjską w sprawie ruchu samo-

lotów wojskowych i wspólnego wyjaśniania katastrof.

Nie została jednak ona zastosowana w tej sprawie,

a dochodzenie oparto o tzw. konwencję chicagowską

dotyczącą lotów cywilnych.

o szybką i rzetelną odpowiedź na poniższe pytania:

1.

Kto i kiedy w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

podjął decyzję o zastosowaniu konwencji chicagow-

skiej, a pominął umowę z 1993 r. w prowadzeniu

śledztwa w tej sprawie?

2.

Jaka była forma tej decyzji i w jaki sposób zo-

stała udokumentowana?

Z wyrazami szacunku

Poseł Zbigniew Girzyński

Toruń, dnia 28 września 2012 r.

Interpelacja

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie wyboru trybu prowadzenia

Panie Ministrze!

10 kwietnia 2010 r. doszło do

1.

Czy był Pan jako minister spraw zagranicznych

konsultantem przy podejmowaniu tej decyzji?

2.

Jaka (jeśli odpowiedź na pytanie pierwsze jest

twierdząca) była forma tych konsultacji – ustna czy

pisemna?

3.

W przypadku ustnej formy powyższych konsul-

tacji czy zostały one udokumentowane stosowną no-

tatką?

4.

Jaka była Pana opinia jako szefa resortu spraw

zagranicznych w tej sprawie?

5.

Czy Pana stanowisko było konsultowane, a jeśli

tak, to z kim i kiedy, oraz jaka była forma tych kon-

sultacji i jak została udokumentowana?

(nr 9916)

do prezesa Rady Ministrów

Rzeczypospolitej Polskiej

i Federacji Rosyjskiej w Katyniu

Panie Premierze!

7 kwietnia 2010 r. doszło do

wspólnej wizyty Pana, jako prezesa Rady Ministrów

Rzeczypospolitej Polskiej, i W. Putina, ówczesnego

premiera Federacji Rosyjskiej w Katyniu.

W związku

323

telną odpowiedź na poniższe pytania:

1.

W jaki sposób doszło do zorganizowania tego

spotkania?

2.

Kto, kiedy i w jakiej formie wystąpił z propozy-

cją takiej wizyty?

3.

Czy zasięgnął Pan Premier opinii MSZ w spra-

wie tej wizyty i jaka ona była?

4.

Czy konsultował się Pan Premier w sprawie tej

wizyty z prezydentem RP i jakie uwagi dotyczące wi-

zyty przedłożył ewentualnie pan prezydent?

5.

Kiedy zapadła decyzja co do dokładnej daty tej

wizyty?

Z wyrazami szacunku

Poseł Zbigniew Girzyński

(nr 9917)

do prezesa Rady Ministrów

Muzeum II Wojny Światowej

Panie Premierze!

1 września 2008 r. powołał Pan

jako prezes Rady Ministrów pełnomocnika do spraw

Muzeum II Wojny Światowej.

1 września 2012 r.

Pan

Premier brał udział we wmurowaniu kamienia wę-

gielnego pod fundamenty muzeum.

W związku z po-

1.

Ile wyniosły do dnia 1 września 2012 r. koszty

związane z pracami koncepcyjnymi, projektowymi

i przygotowaniami związanymi z budową Muzeum

II Wojny Światowej?

2.

Jakie są przewidywane całościowe koszty bu-

dowy Muzeum II Wojny Światowej?

3.

Kiedy przewidywane jest zakończenie prac

i otwarcie muzeum dla zwiedzających?

Z wyrazami szacunku

Poseł Zbigniew Girzyński

(nr 9918)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie debaty na temat

Obecny system oświaty w Polsce opiera się na re-

formie oświatowej z 1999 r., realizowanej od 1 wrze-

śnia 1999, wprowadzonej w ramach czterech reform

systemowych i strukturalnych.

Reforma oświaty po-

legała przede wszystkim na skróceniu czasu nauki

w szkole podstawowej o 2 lata (do 6 klas), wprowa-

dzeniu nowego typu szkoły, jakim jest gimnazjum

(czas nauki trwa trzy lata), i ograniczeniu czasu na-

uki w szkole ponadgimnazjalnej (wcześniej średniej),

przy czym szkoły ponadgimnazjalne to: trzyletnie

licea ogólnokształcące, czteroletnie technika, dwu-

letnie lub trzyletnie szkoły zawodowe (czas trwania

du) oraz, jako nowy typ szkoły, wprowadzono trzylet-

nie licea proﬁlowane.

Reforma była rozciągnięta w czasie i składała się

z wielu innych elementów, w tym m.in. wprowadzono

system zewnętrznych egzaminów przeprowadzanych

przez Centralną Komisję Egzaminacyjną.

Wydaje się

jednak, że najważniejszą, a zarazem najbardziej kon-

trowersyjną kwestią, było utworzenie gimnazjów.

W ten sposób nastąpiło odejście od obowiązującego

od 1968 r. dwustopniowego systemu szkolnictwa

i przekształcenie go w strukturę trzystopniową.

Re-

forma miała doprowadzić do korzystnych zmian

w funkcjonowaniu szkolnictwa, zwłaszcza poprzez

podniesienie poziomu edukacji społeczeństwa przez

go.

Reformę postrzegano jako wyrównanie szans

zumianego jako integralny proces wychowania

i kształcenia.

Faktycznie jednak nie wydaje się, aby

cel ten został spełniony zgodnie z zapowiedziami au-

torów reformy.

Po kilkunastu latach funkcjonowania nowego sys-

temu oświaty pojawia się potrzeba podjęcia głębokiej

debaty na temat realizacji założeń reformy i jej skut-

ków.

Głosy te od dawna podnoszone były w środowi-

sku oświatowym, ale, trzeba to przyznać, nie były

nagłaśniane, a wręcz uznane za przedwczesne, nie-

liczące się z faktem, że nowy system wciąż kształtu-

je się i stabilizuje.

Faktycznie jednak jest już najwyż-

szy czas na wielką publiczną debatę na temat syste-

mu oświaty w Polsce.

Na przykład osobiście dostrzegam, że tendencja

łączenia gimnazjów ze szkołami podstawowymi,

przez wiele lat niedopuszczana na początku reformy

(tolerowana w wyjątkowych wypadkach, głównie

z powodu braku odpowiedniej bazy), okazała się

wręcz zbawienna, bo poziom nauczania podniósł się,

a problemy wychowawcze (ci sami uczniowie i to

samo grono nauczycielskie) zmniejszyły się.

Dziś, pa-

324

radoksalnie, ideałem szkoły jest zespół szkół, łączący

szkołę podstawową i gimnazjum.

Interesującym roz-

wiązaniem jest także łączenie szkół ponadgimnazjal-

nych z klasami gimnazjalnymi.

Tu także nie ma naj-

częściej poważnych problemów wychowawczych, któ-

re tak mocno i dotkliwie dają znać o sobie w gimna-

zjach, bowiem uczą się tu osoby, które świadomie

wybierają naukę pod kątem przyszłej nauki w kla-

sach ponadgimnazjalnych, w tym samym obiekcie,

w tym samym środowisku, z tym samym gronem pe-

dagogicznym.

Do takiej dużej debaty zmusza nas także niż de-

mograﬁczny,awłaściwiepoważnykryzysdemogra-

ﬁczny.

Onsprawia,żewieledotychczasowychodręb-

nych gimnazjów, tworzonych w osobnych budynkach

(a czasem miejscowościach) na siłę, w myśl reformy,

obecnie nie ma racji bytu.

Już wiele obiektów zosta-

ło opuszczonych.

Czas więc zapytać o powodzenie

reformy, o jej pozytywy i negatywy, o możliwe i po-

trzebne kierunki zmian.

Warto ocenić straty dydak-

tyczne, wychowawcze, a także ﬁnansowe,choćbywy-

nikłe z tworzenia zbędnych placówek, które po ja-

kimś czasie ulegały likwidacji.

Mając powyższe na uwadze, uprzejmie proszę

1.

Czy została przeprowadzona przez rząd szcze-

gółowa ocena funkcjonowania reformy systemu

oświaty wprowadzonej w 1999 r.?

Jeśli tak, uprzejmie

proszę o przekazanie mi takiego dokumentu (najle-

piej w formie elektronicznej).

2.

Czy ministerstwo zamierza podjąć ogólnopol-

ską debatę na temat systemu oświaty i ewentualnej

reformy tego systemu?

3.

Jaki jest stosunek Pani Minister do trójstopnio-

wego systemu szkolnictwa, a zwłaszcza do utrzymy-

wania gimnazjów?

4.

Jakie rozwiązania systemowe i strukturalne

w oświacie zamierza ministerstwo wprowadzić

w przyszłości?

5.

Ile odrębnych placówek gimnazjalnych zostało

zlikwidowanych (znajdujących się w osobnych obiek-

tach) i następnie ewentualnie włączonych do zespo-

łów szkół?

Czy znane są koszty (straty) samorządów

w Polsce tworzenia gimnazjów tam, gdzie potem te

gimnazja z danych obiektów przenoszono do zespo-

łów szkół i innych, oraz koszty ich likwidacji?

Czy da

się określić koszty utrzymania tych placówek, osob-

nej dyrekcji, księgowości, służb administracyjno-go-

spodarczych itp.?

Uprzejmie proszę o przesłanie odpowiedzi także

Warszawa, dnia 28 września 2012 r.

(nr 9919)

do ministra środowiska

w sprawie działalności przedsiębiorstwa

Szanowny Panie Ministrze!

Z uwagi na stwierdzo-

ne nieprawidłowości przez organy różnego szczebla

związane z działalnością spółki Zielony Śląsk pole-

gającą na lokowaniu odpadów niezgodnie z uzyska-

nym pozwoleniem chciałbym skierować do Pana Mi-

nistra następujące pytania:

l.

Czy Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ka-

towicach utrzymało w mocy decyzję starosty wodzi-

sławskiego w sprawie wykonania przeglądu ekolo-

gicznego przez spółkę Zielony Śląsk, a jeśli tak, to czy

przedmiotowy przegląd doszedł do skutku?

W przy-

padku, gdyby SKO w Katowicach uchyliło decyzję

starosty wodzisławskiego, proszę o uzasadnienie po-

wodów, dla których to uchylenie nastąpiło.

Czy sta-

rosta podjął dalsze kroki w sprawie przeglądu ekolo-

gicznego?

2.

Czy Urząd Miasta w Rydułtowach wyegzekwo-

wał od spółki Zielony Śląsk usunięcie odpadów ma-

gazynowanych bez wymaganego pozwolenia?

Jeśli

nie, to proszę podać przyczyny oraz propozycję praw-

nego uskutecznienia tejże egzekucji.

3.

Czy decyzje marszałka województwa śląskiego

z dnia 30 marca 2012 r w sprawie ﬁrmyZielonyŚląsk

sp. z o.o. w Rydułtowach zostały uprawomocnione,

a jeśli nie, to czy marszałek podjął dalsze działania

w sprawie, jakie?

4.

Nawiązując do przedstawionych wyników ba-

dań przez WIOŚ w Katowicach, proszę o udzielenie

odpowiedzi: Dlaczego badania hydrogeologiczne te-

renu, na którym działał Zielony Śląsk, zostały wyko-

nane tylko na płytkich głębokościach (2,5 i 3,0 m),

skoro powszechnie wiadomo (również pracownikom

WIOŚ w Katowicach, jak również UM w Rydułto-

wach), że głębokość niecki pocegielnianej dochodziła

do ok. 16 m głębokości?

Poza tym WIOŚ w Katowi-

cach, mając wiedzę, jakie odpady nielegalnie lokowa-

ła na tym terenie spółka (m.in. ﬂuorekwapnia,od-

pady komunalne, osady z oczyszczalni ścieków etc.),

w mojej ocenie zdecydował o przeprowadzeniu badań

w sposób nieadekwatny do pierwotnego ukształtowa-

nia terenu.

Jak już wspominałem w mojej poprzedniej inter-

pelacji w tej sprawie, spółka Zielony Śląsk prowadzi-

ła zintensyﬁkowane działania zwożenia odpadów

w celu dalszego zasypywania niecki pocegielnianej

już po decyzji starosty wodzisławskiego cofającej jej

pozwolenie, tj. od września 2010 r.

Dzięki temu za-

pewne ulokowano setki ton odpadów, tworząc kolejną

warstwę wierzchnią.

Dlatego wykonywanie badań na

głębokości, jak to zrobił WIOŚ w Katowicach, mija

się z celem i nadal nie daje pożądanego rezultatu

325

w postaci odpowiedzi, jakiego typu odpady zostały

ulokowane przez spółkę Zielony Śląsk w okresie jej

początkowej działalności i jaki mają one wpływ na

środowisko naturalne.

Poseł Grzegorz Matusiak

Warszawa, dnia 28 września 2012 r.

(nr 9920)

do ministra skarbu państwa

większościowego akcji JSW SA

zacji na lata 2012–2013” umieszczono Jastrzębską

Spółkę Węglową SA.

W czerwcu 2011 r. podpisano porozumienie społecz-

ne w sprawie upublicznienia akcji spółki.

Podstawo-

wym warunkiem zgody społecznej na upublicznienie

części akcji JSW SA była gwarancja zapisana w po-

rozumieniu zawartym 10 czerwca 2011 r., w ramach

Wojewódzkiej Komisji Dialogu Społecznego w Kato-

wicach, pomiędzy stroną rządową reprezentowaną

przez ministra gospodarki, działającego na podstawie

reprezentowaną przez związki zawodowe działające

w Jastrzębskiej Spółce Węglowej.

Porozumienie zosta-

ło podpisane w obecności pełnomocnika Ministra Skar-

bu Państwa.

Paragraf 2 tego porozumienia stanowi, że: zgod-

nie z postanowieniami „Strategii działalności gór-

–2015” upublicznienie zostanie przeprowadzone

+ 1 akcja), a po upublicznieniu akcji spółki posta-

nowienia „Strategii działalności górnictwa węgla

w pełni przestrzegane.

Minister gospodarki Waldemar Pawlak w liście

do Pana Ministra Mikołaja Budzanowskiego sprzeci-

wił się zmianom umożliwiającym utratę przez Skarb

Państwa pakietu kontrolnego, czyli 50% + 1 akcji,

w Jastrzębskiej Spółce Węglowej.

Pana Ministra następujące pytanie: Czy planowana

jest sprzedaż pakietu większościowego akcji Jastrzęb-

skiej Spółki Węglowej SA, niezgodna z wypracowa-

nym kilkanaście miesięcy temu porozumieniem ze

stroną społeczną?

Poseł Grzegorz Matusiak

(nr 9921)

do ministra ﬁnansów

w sprawie planowanej wysokości środków

przeznaczonych na zasilenie

Szanowny Panie Ministrze!

Rosnące ceny energii

zdecydowanie powyżej stopy inﬂacjiorazwynagro-

dzeń dopingują coraz więcej polskich rodzin do dzia-

łań na rzecz ograniczenia wydatków w tym zakresie,

m.in. poprzez poprawę stanu swoich mieszkań, bu-

dynków czy też domów.

Jednym z nielicznych i dobrze

funkcjonujących narzędzi wspierających podjęcie

tychże decyzji jest Fundusz Termomodernizacji i Re-

montów.

W latach 1999–2000 do Banku Gospodar-

stwa Krajowego będącego redystrybutorem środków

funduszu wpływało po sto kilkadziesiąt wniosków

o premie termomodernizacyjne, zaś od kilku lat ta

liczba utrzymuje się na poziomie ok. 3,5 tys. wnio-

sków rocznie.

W budżecie na rok 2012 przeznaczono

kwotę 180 mln zł na rzecz zasilenia funduszu.

Zgod-

nie z pozyskanymi informacjami obecnie na rachun-

ku funduszu jest ok. 90 mln zł wolnych środków, któ-

re to środki przy obecnym zainteresowaniu powinny

zostać redystystrybuowane.

Według szacunków BGK

oraz banków kredytujących co roku zapotrzebowanie

na premie termomodernizacyjne szacowane jest na

poziomie 200–220 mln zł.

Zgodnie z zapisami zwar-

tymi w „Drugim krajowym planie działań dotyczą-

cych efektywności energetycznej dla Polski” – 2.3.1

Sektor mieszkalnictwa (gospodarstwa domowe) – fun-

dusz termomodernizacyjny jest jedynym obecnie na-

rzędziem z budżetu państwa realizującym cele ww.

planu w tym zakresie.

Zgodnie z treścią ww. mate-

riału zapisano kwotę roczną na poziomie ok. 200 mln

zł.

W ciągu ostatnich tygodni pojawiły się niepokoją-

ce informacje w zakresie braku środków w projekcie

budżetu na rok 2013 na rzecz funduszu termomoder-

nizacyjnego, co uważam za brak spójności z przyję-

tymi przez rząd dokumentami, m.in. wspominanym

„Drugim krajowym planem działań dotyczącym

efektywności energetycznej dla Polski”.

Wobec pojawiających się przekazów związanych

z projektem budżetu na rok 2013 przygotowanym

przez Ministerstwo Finansów oraz wielkości środ-

ków na rzecz termomodernizacji oraz remontów zwra-

cam się o przedłożenie informacji w zakresie plano-

wanej wysokości środków przeznaczonych na zasile-

nie Funduszu Termomodernizacji i Remontów w roku

2013.

Równocześnie proszę o przedstawienie uzasad-

nienia wymienionej wyżej kwoty.

Panie Ministrze, jaka jest planowana wysokość

środków przeznaczonych na zasilenie Funduszu Ter-

momodernizacji i Remontów w roku 2013 oraz jakie

326

przesłanki były podstawą ustalenia takiej wysokości

wymienionej kwoty?

Z poważaniem

Poseł Edward Czesak

Warszawa, dnia 28 września 2012 r.

(nr 9922)

do ministra spraw zagranicznych

we Lwowie

Szanowny Panie Ministrze!

Działająca od 20 lat

rozgłośnia radio Lwów posiadająca doświadczoną re-

dakcję oraz wiernych słuchaczy z powodu braku

środków na bieżące opłaty zmuszona została zawie-

sić działalność.

1.

Czy MSZ, a w szczególności służby konsularne

we Lwowie, podjęły działania, aby tej sytuacji zara-

dzić?

Jeśli tak, to jakie?

2.

Czy środki na działanie tamtejszej rozgłośni

zostały zaplanowane w budżecie konsulatu lub w po-

staci dotacji dla organizacji ﬁnansujących działal-

ność mediów polonijnych?

3.

Od kiedy kierownictwo MSZ było w posiada-

niu informacji o trudnościach ﬁnansowych radia

Lwów?

4.

Jakie podjęte zostaną działania, aby przywrócić

radio Lwów mieszkającym we Lwowie Polakom?

Z poważaniem

Poseł Adam Kwiatkowski

Warszawa, dnia 28 września 2012 r.

(nr 9923)

do ministra środowiska

w sprawie zakazu wstępu do lasów

i braku dostępu do znajdujących się

Szanowny Panie Ministrze!

Środowiska żołnier-

skie i kombatanckie związane szczególnie z 2.

Armią

Wojska Polskiego wyrażają swoje zaniepokojenie fak-

tem braku dostępu do pomnika poświęconego żołnie-

rzom 2. AWP, zlokalizowanego w pasie przygranicz-

nym granicy polsko-niemieckiej w pobliżu słupa gra-

nicznego nr 179.

Teren, na którym znajduje się przed-

miotowy obiekt, położony jest na obszarze leśnym

zarządzanym przez Lasy Państwowe.

Decyzją zarzą-

dzającego wprowadzony został zakaz wjazdu i wstę-

pu do lasów, w których znajduje się wspomniany mo-

nument.

Jego złamanie wiąże się z nałożeniem man-

datu karnego w wysokości 500 zł.

Opisana sytuacja powoduje, że osoby pragnące

oddać hołd poległym w walkach przy forsowaniu

Nysy Łużyckiej nie mają dostępu do znajdującego się

w głębi lasu miejsca pamięci.

Żyjący jeszcze weterani

2.

Armii Wojska Polskiego, a także rodziny poległych

nie mogą zaakceptować pozbawienia ich możliwości

dotarcia do tak ważnego dla nich pomnika.

tanie: Czy uważa Pan za właściwe wprowadzanie

całkowitego zakazu wstępu do lasu w sytuacji, gdy

na jego obszarze występują miejsca pamięci narodo-

wej i pomniki upamiętniające bohaterską walką pol-

skiego żołnierza?

Z poważaniem

Poseł Krystyna Łybacka

Poznań, dnia 1 października 2012 r.

Interpelacja

(nr 9924)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie podmiotów uprawnionych

do wykonywania czynności w ramach

ratownictwa wodnego

Szanowny Panie Ministrze!

W ostatnim czasie

tacji przepisów dotyczących działalności podmiotów

uprawnionych do wykonywania czynności związa-

nych z ratownictwem wodnym.

Szczególnie ważne

z punktu widzenia bezpieczeństwa osób przebywają-

cych na obszarach wodnych jest określenie, na jakich

zasadach powinno być organizowane, kierowane i ko-

ordynowane ratownictwo wodne.

1.

Jakie podmioty zgodnie z zapisami ustawy

ne do wykonywania czynności związanych z ratow-

nictwem wodnym?

2.

Czy do podmiotów uprawnionych należą rów-

nież osoby ﬁzyczne,stowarzyszeniaifundacje,które

w opisie swojej działalności mają zaznaczone ratow-

nictwo wodne, oraz czy posiadają one uprawnienia

do brania udziału w przetargach i konkursach na

organizowanie, kierowanie i koordynowanie ratow-

nictwa wodnego?

327

3.

Czy i na jakich zasadach zarządzający obsza-

rem wodnym może powierzyć czynności związane

z zapewnieniem bezpieczeństwa na tym obszarze in-

nym podmiotom lub osobom ﬁzycznym?

4.

Czy osoba ﬁzycznazuprawnieniamiratownika

wodnego może samodzielnie z wykorzystaniem pry-

watnego lub dzierżawionego sprzętu ratowniczego

organizować, kierować, koordynować ratownictwem

wodnym w odniesieniu do zabezpieczenia imprez ma-

sowych, sportowych, rekreacyjnych i kulturalnych

odbywających się nad wodą?

5.

Jakie podmioty poza uprawnionymi do wyko-

nywania ratownictwa wodnego i Policją mogą doko-

nywać audytów obiektów, wyznaczonych obszarów

wodnych pod względem ich bezpieczeństwa?

Czy ta-

kie uprawnienie przysługuje także organizacjom

i osobom ﬁzycznymwymienionymwpkt2?

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Krystyna Łybacka

(nr 9925)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

Budowa Wspólnego

Europejskiego Systemu Azylowego, który ma zapew-

nić harmonizację praw i praktyk azylowych w po-

szczególnych krajach Unii Europejskiej, wbrew sta-

nowisku rządu, który w dość automatyczny i bezre-

ﬂeksyjny sposób przyjmuje kolejne akty prawa na

poziomie unijnym, może budzić pewne wątpliwości

i obawy, szczególnie w kontekście pojawiających się

pytań o stan bezpieczeństwa wewnętrznego i ze-

wnętrznego państwa.

Nie ulega wątpliwości, że ujednolicone procedury

rozpatrywania wniosków osób ubiegających się o azyl

polityczny będą gwarantem skuteczniejszej ochrony

międzynarodowej ich praw.

W całym procesie nie należy jednakże zapominać,

że budowany system WESA jest olbrzymim wyzwa-

niem dla UE i dla poszczególnych państw członkow-

skich.

Zgodnie z ogólnym założeniem ma być on na

tyle elastyczny, aby uwzględniać uwarunkowania po-

szczególnych państw członkowskich Unii Europej-

skiej.

Obserwując polskie zaangażowanie we wspo-

mniany proces, odnoszę wrażenie, że za wszelką cenę

próbuje się zdążyć z wprowadzaniem nowych narzu-

canych przez Unię aktów prawnych, pomijając przy

tym kwestię naszego bezpieczeństwa narodowego,

które z zapisami traktatów należy do kompetencji

państw członkowskich.

Polska, co prawda, nie jest pionierem w liczbie skła-

danych wniosków o udzielenie statusu uchodźcy, ale

nie zmienia to faktu, że rosnąca z roku na rok liczba

składanych podań o azyl polityczny pewne zagrożenie

bezpieczeństwa powodować może.

Nie bez znaczenia

pozostaje tutaj zagrożenie terrorystyczne.

1.

Czy rząd koordynuje działania wdrożeniowe

Wspólnego Europejskiego Systemu Azylowego z za-

pewnieniem bezpieczeństwa wewnętrznego i ze-

wnętrznego państwa?

2.

Ile osób i z jakich krajów w latach 2010–2011

taki status otrzymało?

3.

Proszę o podanie uzasadnień, na podstawie

których przyznawany jest status uchodźcy dla po-

szczególnych krajów pochodzenia.

Poseł Anna Fotyga

Gdańsk, dnia 1 października 2012 r.

Interpelacja

(nr 9926)

do ministra spraw zagranicznych

w Syrii

Szanowny Panie Ministrze!

Trwające od dnia 15 mar-

ca 2011 r. powstanie syryjskich opozycjonistów prze-

ciwko zbrodniczemu reżimowi Baszara al-Assada po-

tęguje istniejący w tym państwie już od wieków kry-

zys praw człowieka.

W zasadzie codziennie napływają

rach.

Według danych statystycznych opozycji woja

domowa w Syrii pochłonęła już 25 tys. ludzi.

Nieszczę-

ściem nie jest jednak jedynie śmierć tak wielkiej licz-

by osób, ale samo życie w Syrii, które wobec braku

zaspokojenia podstawowych potrzeb, ciągłego stresu,

strachu i niepewności urąga samej godności człowieka.

Wobec cywilów stosowany jest ciężki sprzęt wojsko-

wy, wliczając w to artylerię, czołgi, wojskowe helikop-

tery, a nawet samoloty typu MiG-21 i MiG-23.

Ponad-

to, co gorsze, w świadomości Syryjczyków żywa jest

groźba użycia przez reżim broni chemicznej.

W streﬁeogarniętejkonﬂiktemkryzyshumani-

tarny stale się pogłębia, a społeczność międzynaro-

dowa nie znajduje odpowiedniego instrumentu, by

temu w jakkolwiek sposób zaradzić.

Z wielkim niepokojem i rozczarowaniem odnoszę

się do blokowania przez Rosję i Chiny działań Rady

Bezpieczeństwa ONZ.

Wykorzystywanie instrumen-

talne sytuacji, w której dokonywane są zbrodnie

przeciwko ludzkości, do budowania swojej pozycji

328

– w tym przypadku przede wszystkim względem USA

– wobec braku sprzeciwu innych państw może bardzo

drogo kosztować nie tylko Syryjczyków, ale także stan

całego systemu wartości, na którym opiera się życie

społeczności międzynarodowej.

Polska z pewnością nie należy do grona krajów

o decydującym głosie w zakresie działań międzyna-

rodowych, natomiast nie odbiera to nam szansy, aby

właśnie w tej sprawie nasz głos był na świecie sły-

szany.

gadnienia:

1.

Jakie działania zostały podjęte przez Radę Mi-

nistrów i MSZ w związku z konﬂiktemwSyrii?

2.

Czy poza zapewnieniem polskim obywatelom

powrotu do kraju MSZ angażuje się w pomoc huma-

nitarną dla Syryjczyków?

3.

Dlaczego przy zamykaniu polskiej ambasady

w Syrii argumenty dotyczące bezpieczeństwa i braku

możliwości wykonywania zwykłych zadań wzięły

górę nad ewentualną pozytywną rolą, jaką nasza am-

basada mogłaby pełnić w obliczu tego konﬂiktu?

Czy

personel tej placówki wykonuje w tej chwili jakieś

zadania w kraju?

Jeśli tak, to jakie?

4.

Jak wyglądają plany i zapatrywania MSZ na

przyszły rozwój sytuacji w Syrii?

5.

Odnosząc się do sytuacji chrześcijan w Syrii,

jakie odniesienie w dokumentach UE i działaniach

ONZ znalazło się w związku z polskim stanowiskiem

w tej sprawie?

Poseł Anna Fotyga

(nr 9927)

do prezesa Rady Ministrów

w Gdańsku i w Warszawie

Szanowny Panie Premierze!

Wydarzenia związa-

ne z wykonywanymi przez prokuraturę czynnościa-

mi, tj. ekshumacją ciała z grobu śp. Anny Walenty-

nowicz na cmentarzu komunalnym Srebrzysko w Gdań-

sku i ciała z grobu śp. Teresy Walewskiej-Przyjał-

kowskiej na Cmentarzu Powązkowskim w Warsza-

wie, spowodowały szereg wątpliwości, dlatego wystę-

puję do Pana Premiera z niniejszą interpelacją.

Czynności prokuratorskie w Gdańsku przeprowa-

dzone zostały z 2,5-godzinnym opóźnieniem związa-

nym z bałaganem organizacyjnym panującym na

miejscu, pomimo zaangażowania olbrzymiego grona

funkcjonariuszy różnych formacji porządkowych.

Liczba mundurowych obecnych na cmentarzu i za-

stosowane środki ostrożności zaskoczyły obecnych.

W obu przypadkach tereny cmentarzy zostały za-

mknięte, a wejścia do nich były pilnie strzeżone.

W przypadku cmentarza Srebrzysko w Gdańsku

zaangażowanie sił spowodowały dziennikarskie po-

równania z atakiem terrorystycznym.

Paradoksalnie

dziś już wiemy, że na tym drugim cmentarzu znajdo-

wało się ciało śp. Anny Walentynowicz.

W trakcie czynności w nekropoli w Gdańsku po-

mimo naszego wylegitymowania się (obecna byłam

wraz z poseł Dorotą Arciszewską-Mielewczyk) nie

zostałyśmy wpuszczone na teren cmentarza.

Miały-

śmy zamiar jedynie pełnić „wartę honorową” w alej-

ce oddalonej 200 m od grobu śp. Anny Walentyno-

wicz, nie naruszając spokoju odbywających się czyn-

ności, czego nam odmówiono.

Chociaż zrezygnowa-

łyśmy ze względu na pamięć śp. Anny Walentynowicz

z przebywania na terenie cmentarza, ogłaszając to

w mediach, skierowano do pilnowania nas prewen-

cyjny oddział Policji.

Stał on w szyku bojowym w od-

ległości 30 cm od naszych twarzy, tyłem do przejeż-

dżającego konduktu.

Podkreślić należy, że działo się

to przed bramą cmentarza.

Zastosowane środki ostrożności i działania pre-

wencyjne organów państwa budzą moje uzasadnione

podejrzenia i wątpliwości, w związku z powyższym

rza na kilka godzin i niepozwalania na przebywanie

na jego terenie nawet posłom pragnącym sprawować

„wartę honorową” (posłowie nie chcieli uczestniczyć

w czynnościach ekshumacyjnych), a także dzienni-

karzom?

2.

Dlaczego władza przyjęła tak zmasowane środ-

ki prewencji, wykonywała czynności „pod osłoną

nocy”, chociaż kilkaset metrów dalej, na wojskowych

Powązkach dokonuje się ekshumacji zamordowanych

przez UB bohaterów narodowych całkowicie jawnie,

w obecności licznie odwiedzających cmentarz miesz-

kańców?

3.

Czy w przypadku oﬁarSmoleńskasąpowody

do zachowania tajności?

Poseł Anna Fotyga

(nr 9928)

do ministra zdrowia

Szanowny Panie Ministrze!

Znaczące utrudnienie

w funkcjonowaniu służby zdrowia, które dotyka za-

równo pacjentów, jak i lekarzy, stanowi w obecnym

kształcie procedura opóźniająca wystawianie recept

przez lekarzy zatrudnionych u świadczeniodawców

329

w trybie nagłym.

Gdy z różnego rodzaju przyczyn

losowych konieczne staje się zatrudnienie przez

świadczeniodawcę lekarza na zastępstwo (najczęściej

krótkotrwałe), procedura wymaga, aby fakt został

zgłoszony dyrektorowi oddziału NFZ przez wprowa-

dzenie danych w systemie internetowym.

Konieczne

jest również wyposażenie lekarzy zatrudnionych

w trybie nagłym w recepty przypisane jednocześnie

do lekarzy i świadczeniodawców, u których realizo-

wane są świadczenia.

Obecne rozwiązania nie przewidują jednak sku-

tecznej możliwości generowania recept w trybie on-

-line niezwłocznie po zgłoszeniu danych lekarza za-

stępcy we właściwym systemie.

W części oddziałów

NFZ taka możliwość nie istnieje, zaś w tych, w któ-

rych jest to możliwe, wygenerowanie recept następu-

je ze znacznym, kilkugodzinnym albo kilkudniowym,

opóźnieniem.

ministerstwo przewiduje wprowadzenie rozwiązań,

które stworzą możliwość generowania recept bez nie-

uzasadnionych opóźnień?

Z wyrazami szacunku

Poseł Halina Szymiec-Raczyńska

Wałbrzych, dnia 1 października 2012 r.

Interpelacja

(nr 9929)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie nieratyﬁkowania Konwencji ONZ

Szanowny Panie Ministrze!

W świetle informacji

cym przeciwdziałania dyskryminacji ze względu na

niepełnosprawność, wskazano na poważny brak

w krajowym systemie prawnym, w postaci nieratyﬁ-

kowania Konwencji ONZ o prawach osób niepełno-

sprawnych przyjętej przez Zgromadzenie Ogólne Na-

rodów Zjednoczonych w dniu 13 grudnia 2006 r.

War-

to zaznaczyć, iż ratyﬁkacjidokonanojużw19krajach

Unii Europejskiej, co wynika z priorytetowej rangi

nadanej normom konwencji w kontekście „Europej-

skiej strategii w sprawie niepełnosprawności 2010–

–2020: Odnowione zobowiązanie do budowania Eu-

ropy bez barier” – komunikat Komisji Europejskiej

gionów z dnia 15 listopada 2010 r.

KOM (2010) 636.

Rzecznik wskazuje, iż w celu ograniczenia przy-

padków dyskryminacji zmiany w krajowym porząd-

ku prawnym powinny objąć przepisy dotyczące insty-

tucji ubezwłasnowolnienia.

Ponadto ustawodawca

powinien odstąpić od ograniczania możliwości za-

warcia związku małżeńskiego przez osoby dotknię-

te chorobą psychiczną lub niepełnosprawnością

umysłową, a także wyeliminować z polskiego po-

rządku prawnego przesłankę zdrowia przyszłego

potomstwa, od której uzależnia się zgodę na zawar-

cia małżeństwa.

rząd prowadzi prace nad nowelizacją Kodeksu cywil-

nego oraz Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, które

swoim zakresem obejmą zmiany wskazane w inter-

pelacji?

Z wyrazami szacunku

Poseł Halina Szymiec-Raczyńska

(nr 9930)

do ministra zdrowia

w sprawie zgodności polskiego prawa

Szanowny Panie Ministrze!

Polska, jako państwo

implementacji następujących dyrektyw: dyrektywy

trybucji tkanek i komórek ludzkich (Dz. Urz.

UE L

102 z 07.04.2004 r., str. 48 oraz L 188 z 18.07.2009 r.,

15, t.

8, str. 291), której termin implementacji minął

7 kwietnia 2006 r., dyrektywy Komisji 2006/17/WE

tywę 2004/23/WE Parlamentu Europejskiego i Rady

w odniesieniu do niektórych wymagań technicznych

str. 40), której termin implementacji minął 1 listopa-

da 2006 r., oraz dyrektywy Komisji 2006/86/WE

wę 2004/23/WE Parlamentu Europejskiego i Rady

w zakresie wymagań dotyczących możliwości śledze-

nia, powiadamiania o poważnych i niepożądanych

reakcjach i zdarzeniach oraz niektórych wymagań

technicznych dotyczących kodowania, przetwarza-

nia, konserwowania, przechowywania i dystrybucji

z 25.10.2006 r., str. 32), której termin implementacji

minął 1 września 2007 r.

330

Wymienione dyrektywy mają na celu zapewnienie

bezpieczeństwa i wysokiego standardu leczenia nie-

płodności metodami wspomaganego rozrodu (ART)

poprzez m.in. ustanowienie zasad funkcjonowania

klinik leczenia niepłodności oraz banków komórek

rozrodczych i zarodków – systemu akredytowania

oraz warunków, które muszą zostać spełnione, zasad

nadzoru i kontroli, zasad leczenia metodami wspo-

maganego rozrodu.

Mając na uwadze ustawowy obowiązek Ministra

Zdrowia polegający na przygotowaniu projektów ak-

tów prawnych wdrażających wspomniane dyrektywy

1.

Czy wymienione dyrektywy zostały wdrożone

do polskiego porządku prawnego?

Proszę o załącze-

nie tabel zgodności przepisów z dyrektywami.

2.

Które z polskich placówek przeprowadzają le-

czenie niepłodności (w tym zabiegi in vitro) oraz pro-

wadzą banki komórek i zarodków?

Proszę o załącze-

nie listy.

3.

Ile zabiegów (cykli) zapłodnienia pozaustrojo-

wego przeprowadza się w poszczególnych placów-

kach?

Proszę o załączenie listy placówek wraz z licz-

bą zabiegów, uwzględniając przy tym podział na typ

zabiegu (IVF, ICSI, w tym kriotransfery).

4.

Ile wynosi liczba zamrożonych zarodków?

5.

Jaka jest skuteczność zabiegów zapłodnienia

pozaustrojowego w Polsce (ciąże/cykl, ciąże/punkcja,

ciąże/transfer)?

6.

Jaka jest roczna wartość kontraktów NFZ na

doﬁnansowanie walki z niepłodnością (tj. diagno-

styka, stymulacja jajeczkowania w ramach leczenia

niepłodności) w poszczególnych województwach

w ostatnich pięciu latach?

Proszę o uwzględnienie

również średnich kosztów zabiegów laparoskopo-

wych, HSG, histeroskopii, inseminacji oraz tempa

ich zmian w czasie.

7.

Które z polskich placówek przeprowadzają in-

seminację?

Jaka jest skuteczność zabiegów insemi-

nacji w Polsce (ciąże/cykl)?

Proszę o załączenie oﬁ-

cjalnej listy placówek wraz ze wskazaniem ogólnej

liczby zabiegów (cykli) inseminacji przeprowadza-

nych w poszczególnych placówkach z uwzględnie-

niem typu zabiegu (nasieniem dawcy, partnera) oraz

informacji o skuteczności zabiegów inseminacji.

Z wyrazami szacunku

Poseł Halina Szymiec-Raczyńska

(nr 9931)

do ministra zdrowia

w sprawie zbiorowego rozwiązania umów

przez Dolnośląski Oddział Wojewódzki NFZ

Wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia wypo-

wiedział ponad dwa i pół tysiąca umów z rodzaju

ambulatoryjnej opieki specjalistycznej, uzasadnia-

jąc to brakami w deklarowanym przez świadczenio-

dawców sprzęcie oraz niezgodną z kontraktami or-

ganizacją czasu pracy w kilkudziesięciu kontrolo-

wanych przychodniach.

W efekcie kontroli ogłoszono

postępowanie konkursowe w rodzaju AOS na kon-

trakty obejmujące okres 1.09.2012 r.

– 30.06.2015 r.

Wszystkie placówki miały zaledwie kilkanaście dni

na przygotowanie i złożenie nowych ofert.

Zapowie-

dziano również przeprowadzenie kontroli u każdego

z oferentów.

Do działań NFZ negatywnie ustosunkowały się

takie organizacje, jak Dolnośląska Izba Lekarska,

Federacja Związków Pracodawców Ochrony Zdrowia

Porozumienie Zielonogórskie, związek pracowników

ochrony zdrowia Dolnego Śląska i OZZL, jak również

eksperci prawa pracy.

Wśród negatywnych skutków

społecznych wskazano możliwość utrudnienia pa-

cjentom dostępu do leczenia, przesunięcie terminów

wizyt, stosowanie odpowiedzialności zbiorowej na

podstawie kontroli nieodzwierciedlającej faktycznej

skali naruszeń kontraktów, naruszenie zasady pacta

sunt servanda, brak woli wprowadzenia aneksów do

umów, naruszenie organizacji budżetów inwestycyj-

nych świadczeniodawców zaplanowanych z uwzględ-

nieniem postępowania konkursowego, które miało

się odbyć 1 stycznia 2013 r.

działania podjęło ministerstwo w odpowiedzi na

praktykę zbiorowego rozwiązywania umów przez

NFZ wobec świadczeniodawców spełniających wymo-

gi umów?

Z wyrazami szacunku

Poseł Halina Szymiec-Raczyńska

331

Interpelacja

(nr 9932)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie niezgodności z Konstytucją RP

Szanowny Panie Ministrze!

W informacji o dzia-

łalności rzecznika praw obywatelskich w roku 2011

mendacji dotyczących podjęcia koniecznych działań

zapewniających realizację zasady równego traktowa-

nia podniesiono kwestię zaświadczeń dotyczących

stanu cywilnego osoby pragnącej zawrzeć związek

małżeński za granicą.

Odmawianie niektórym osobom wydania zaświad-

czenia oraz konieczność podania w formularzu rów-

nież danych przyszłego współmałżonka (m.in. imię,

nazwisko oraz informacje o obywatelstwie) mogą

w praktyce prowadzić do uniemożliwienia zawarcia

małżeństwa.

Rzecznik praw obywatelskich wskaza-

ła, iż wzór zaświadczenia pozostaje w sprzeczności

żoną w art. 2 konstytucji Rzeczypospolitej, a zatem

wymaga zmiany.

Warto zauważyć, iż obecna forma wzoru, jak rów-

nież kompetencja do odmowy jego wydania, nie znaj-

dują społecznego uzasadnienia.

Z wyrazami szacunku

Poseł Halina Szymiec-Raczyńska

(nr 9933)

do ministra pracy i polityki społecznej

z prośbą o wystosowanie interpelacji poselskiej.

Spra-

dotyczącego zmiany ustawy o systemie ubezpieczeń

wionego pisma wynika, że odpowiednie vacatio legis

w przypadku tego typu uregulowania dotyczącego

zasiłku macierzyńskiego powinno trwać minimum

10 miesięcy, a nawet 12 miesięcy od dnia ogłoszenia

ustawy.

Osoba będąca w ciąży w trakcie ogłoszenia

proponowanej zmiany nie ma możliwości cofnięcia

się w czasie o 12 miesięcy i podniesienia sobie dekla-

rowanej stawki ZUS, w przypadku gdy przed wej-

ściem tej ustawy w życie wystarczył 1 miesiąc.

Osoba

będąca w ciąży nie ma również praktycznej i uczciwej

możliwości zlikwidowania prowadzonej działalności

i znalezienia zatrudnienia na umowę o pracę.

Kobie-

ty prowadzące działalność gospodarczą, planując ma-

cierzyństwo, muszą wiedzieć, w jaki sposób utrzymać

się po urodzeniu dziecka (nawet jeśli działalność zo-

stanie zawieszona, to pozostają pewne koszty stałe,

których nie można zlikwidować; czynsz, rachunki,

składki itp.)

Prawodawca nie może zmieniać regula-

cji podatkowych w trakcie roku podatkowego.

Proszę o analizę przytoczonego poniżej orzecznic-

twa Trybunału Konstytucyjnego przez pryzmat sy-

tuacji obywatela-kobiety-przedsiębiorcy, która w cza-

sie ogłoszenia tej zmiany w Dzienniku Ustaw byłaby

w drugim trymestrze ciąży i płaciła do tego czasu

preferencyjną składkę ZUS (do której miała całkowi-

te prawo) i nie była zgłoszona do ubezpieczenia cho-

robowego, gdyż prawo dawało jej taką możliwość przy

jednoczesnej możliwości otrzymania zasiłku macie-

rzyńskiego, jeśli zgłosi się do ubezpieczenia chorobo-

wego w późniejszym okresie.

Z poważaniem

Poseł Ewa Wolak

Wrocław, dnia 1 października 2012 r.

Interpelacja

(nr 9934)

do ministra transportu,

ni mieszkaniowych zwrócili się do mnie z prośbą

o pomoc.

Sprawa dotyczy wznowienia prac nad nowe-

lizacją ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych.

Zdaniem spółdzielców przepisy projektowanej ustawy

(druk sejmowy nr 517) nie różnią się od zapisów po-

przedniego projektu, który przez większość eksper-

tów, w tym Biuro Analiz Sejmowych, został uznany

za sprzeczny z Konstytucją RP.

Projektowane prze-

pisy mogą spowodować negatywne skutki dla funk-

cjonujących obecnie spółdzielni mieszkaniowych.

Projekt ustawy uniemożliwia zaspokajanie potrzeb

mieszkaniowych w formie spółdzielczej.

Możliwe bę-

332

dzie jedynie nabycie prawa odrębnej własności loka-

lu, i to zarządzanego po wybudowaniu wyłącznie

o przepisy dot. wspólnot mieszkaniowych, a nie wg

zasad spółdzielczych.

Ustawa likwiduje jedną z pod-

stawowych zasad funkcjonowania spółdzielni, tj. za-

sadę solidaryzmu spółdzielczego; każda nierucho-

mość ma być rozliczana odrębnie i tworzy dla swojej

nieruchomości fundusz remontowy.

Wprowadzenie

tych zasad uniemożliwi ukończenie robót remonto-

wych będących w toku, zaplanowane prace nie będą

mogły być ukończone.

Skutkiem ustawy może być

skomplikowanie ewidencji ﬁnansowo-księgowejspół-

dzielni, co wynika ze zróżnicowanych praw do lokalu

występujących w budynkach spółdzielczych.

Projekt

ustawy obligatoryjnie narzuca tylko jedna formę za-

rządzania nieruchomościami spółdzielczymi, zarów-

no w sytuacji gdy w nieruchomości wyodrębnione

zostały wszystkie lokale, jak i w nieruchomości sta-

nowiącej współwłasność spółdzielni.

Tym samym

posiadacze praw do lokali nie maja prawa wyboru,

w jakiej formie ma być zarządzana ich nieruchomość.

Ustawa nie uwzględnia przepisów innych ustaw do-

tyczących np. sytuacji, gdy w budynkach spółdziel-

czych powstanie wspólnota zarządzana wg reguł

ustawy o własności lokali, w której spółdzielnia bę-

dzie członkiem wspólnoty.

Projekt dopuszcza do sy-

tuacji, w której użytkownik lokalu może bezkarnie

nie wnosić opłat przez 6 miesięcy i jednocześnie po-

zbawia spółdzielnię możliwości oddziaływania sank-

cyjnego na taka osobę.

Skutkiem tego pozostali

członkowie spółdzielni będą zmuszeni ponosić koszty

utrzymania nieruchomości, w której zamieszkują

dłużnicy.

Ustawa likwiduje w spółdzielniach miesz-

kaniowych fundusz udziałowy, który służy do pokry-

wania ewentualnych strat powstałych w działalności

spółdzielni.

Projekt ustawy tworzy wspólnoty, z mocy

prawa zarządzane wg zasad ustawy o własności lo-

kali, a nie wg zasad spółdzielczych.

Oznaczać to może

w praktyce likwidację spółdzielni mieszkaniowych.

przedstawionych uwag w pracach nad projektem

ustawy?

Z poważaniem

Poseł Ewa Wolak

(nr 9935)

do ministra administracji i cyfryzacji

Szanowny Panie Ministrze!

Zdaniem rzecznika

praw obywatelskich opłaty pobierane przez urzędy

z tytułu udostępniania informacji publicznej są nie-

zgodne z konstytucją.

Dotyczy to art. 15 ustawy

publicznej.

Z tego przepisu wynika, że jeśli w wyniku

udzielania informacji publicznej na pisemne żądanie

podmiot udostepniający ponosi dodatkowe koszty, to

może on nałożyć na wnioskodawcę opłatę, która te

nakłady pokryje.

Zatem art. 15 stanowi odstępstwo

od zasady bezpłatnego udzielania informacji.

RPO

zwraca uwagę, że określając opłatę, organ nie musi

bitralnego stosowania przepisu.

Utrudniona jest rów-

nież weryﬁkacjatakiegodziałaniaorganu,gdyżopła-

tę ustala się w formie niezaskarżalnej przed sądem

administracyjnym.

Brak szczegółowego doprecyzo-

wania przepisów stanowi problem nie tylko obywa-

teli, ale i dla urzędów, które zmuszone są określać

sposób działania w przypadku stosowania art. 15

wspomnianej ustawy.

Obecnie ta sama informacja

w identycznej formie przez jeden organ zostanie udo-

stępniona bezpłatnie, podczas gdy inny zdecyduje się

pobrać opłatę.

Czy Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji za-

mierza doprecyzować przepisy w sposób, który umoż-

liwi jednoznaczne i bezpłatne udzielanie informacji

publicznej przez urzędy?

Z poważaniem

Poseł Ewa Wolak

(nr 9936)

do ministra środowiska

na północnym Mazowszu

Szanowny Panie Ministrze!

Z korespondencji,

którą prowadziłem z mazowieckiem urzędem mar-

szałkowskim oraz z samorządami gminnymi i powia-

towymi, wynika, że w ostatnich latach zaobserwowa-

no w naszym województwie dynamiczny wzrost ilości

ferm drobiu.

Zjawisko to najsilniej zaistniało na te-

renie północnego Mazowsza.

Jak zauważyły niektóre

samorządy, „zjawisku temu towarzyszył znaczny wzrost

333

emisji do powietrza amoniaku, siarkowodoru, pyłów

i pyłu zawieszonego PM 10”.

Jednocześnie odnotowa-

no protesty mieszkańców, którzy skarżą się na uciąż-

liwości zapachowe związane z hodowlą drobiu.

Wój-

towie wskazują na trudność w rozpatrywaniu tego

typu protestów z uwagi na brak polskich norm (tzw.

ustawy odorowej), które mogłyby stanowić podstawę

prawną wydania negatywnych decyzji dotyczących

lokalizacji nowych kurników.

W związku z tym zwra-

1.

Jaka jest skala wzrostu emitowanych do środo-

wiska przez fermy zanieczyszczeń w ciągu ostatnich

6 lat?

Czy wspomniany wzrost jest duży?

W których

gminach stan powietrza pogorszył się w stopniu

znacznym?

2.

Jaka jest skala kontroli ferm prowadzonych

przez Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska

(w kontekście bardzo dużej ilości kurników) w zakre-

sie spełniania norm dotyczących jakości produkcji

i ochrony środowiska?

Czy obecna ilość pracowników,

którą dysponuje WIOŚ, jest wystarczająca, by inspek-

cje prowadzone były z odpowiednią częstotliwością?

tzw. ustawą odorową?

Kiedy projekt ustawy zostanie

skierowany do prac sejmowych?

uczestniczy w pracach nad ww. ustawą?

Jakie pre-

zentuje stanowisko w tej materii?

Z poważaniem

Poseł Marek Opioła

Płońsk, dnia 1 października 2012 r.

Interpelacja

(nr 9937)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie nauczycielskich świadczeń

Szanowna Pani Minister!

W interpelacji z 16 sierp-

nia 2011 r. (nr 24180) poruszyłem problem zmiany

czeniach kompensacyjnych, polegającej na uwzględ-

nieniu w niej centrów kształcenia praktycznego.

Brak

tego zapisu spowodował pominięcie nauczycieli cen-

trów kształcenia praktycznego jako uprawnionych do

otrzymania nauczycielskiego świadczenia kompen-

sacyjnego.

W interpelacji wyraziłem wątpliwość, czy

zakres podmiotowy ustawy, uregulowany w art. 2

świadczeniach kompensacyjnych, obejmujący nauczy-

cieli konkretnych rodzajów placówek, wypełnia stan-

dard konstytucyjnej zasady równości, określonej

w art. 32 Konstytucji RP.

W odpowiedzi p. minister Lilla Jaroń stwierdziła,

że Ministerstwo Edukacji Narodowej nie dostrzega

potrzeby nowelizacji ww. ustawy.

wy.

W odpowiedzi otrzymałem opinię datowaną na

11 czerwca 2012 r. (znak: BAS-WAL-188/12) dotyczą-

cą zgodności z art. 32 konstytucji przepisów ustawy

niach kompensacyjnych w zakresie, w jakim nie

przyznają one świadczeń nauczycielom zatrudnio-

nym w centrach kształcenia praktycznego.

W powołanej opinii sformułowano następujące

tezy:

1.

Nauczycielskie świadczenia kompensacyjne

2009 r. zbliżone są swoim charakterem i funkcją do

emerytur pomostowych.

Jak wynika z uzasadnienia

projektu ww. ustawy oraz dyskusji podczas prac legi-

slacyjnych, świadczenia mają zastępować emerytury

pomostowe (nieprzysługujące większości nauczycieli)

i łagodzić mają utratę przez nauczycieli możliwości

skorzystania z uprawnienia do wcześniejszej emery-

tury w oparciu o art. 88 KN.

2.

Cechą istotną uzasadniającą szczególne potrak-

towanie nauczycieli i przyznanie im świadczenia

kompensacyjnego stanowi fakt pozbawienia ich funk-

cjonującego w starym systemie emerytalnym upraw-

nienia do wcześniejszej emerytury z art. 88 Karty

Nauczyciela.

3.

Porównanie zakresu osób uprawnionych do na-

uczycielskich świadczeń kompensacyjnych (wskaza-

nych w art. 2 ust. l ustawy) do zakresu osób upraw-

nionych do wcześniejszej emerytury na gruncie usta-

wy Karta Nauczyciela wskazuje, iż ustawodawca

przyznał świadczenie kompensacyjne jedynie wybra-

nym grupom nauczycieli spośród wszystkich upraw-

nionych na podstawie art. 88 Karty Nauczyciela.

Zróżnicowanie to ma jednak charakter arbitralny

i brak jest racjonalnego kryterium wyodrębnienia

nauczycieli uprawnionych.

4.

W świetle regulacji przedmiotowej ustawy nie

znajduje racjonalnego usprawiedliwienia fakt przy-

znania świadczeń kompensacyjnych nauczycielom

zatrudnionym w placówkach kształcenia ustawicz-

nego i wykluczenie spośród uprawnionych nauczy-

cieli zatrudnionych w placówkach kształcenia prak-

tycznego.

5.

Dążąc do zrekompensowania nauczycielom

utraty przywileju emerytalnego w postaci prawa do

wcześniejszej emerytury, ustawodawca winien co do

zasady wprowadzone przez siebie rozwiązanie przej-

ściowe zaadresować do wszystkich osób uprawnio-

nych na gruncie art. 88 Karty Nauczyciela.

W związku z powyższym chciałbym zapytać Panią

Minister: Czy wobec tak jednoznacznego brzmienia

tez sformułowanych przez Biuro Analiz Sejmowych

334

kierowane przez Panią ministerstwo podejmie prace

legislacyjne ukierunkowane na nowelizację przed-

miotowej ustawy?

Z wyrazami szacunku

Poseł Krzysztof Brejza

Inowrocław, dnia 1 października 2012 r.

Interpelacja

(nr 9938)

do ministra transportu,

moją interpelację poselską nr 1733 w sprawie zmian

zapewnienie, iż w Ministerstwie Transportu, Budow-

ustawy o ochronie praw lokatorów.

Z informacji zawartych w odpowiedzi na interpe-

lację wynika również, iż propozycje nowych regulacji

środowisk samorządowych w dniu 30 stycznia 2012 r.

i zostały też przekazane do ponad 50 miast.

2.

Czy ww. projekt został umieszczony w wykazie

prac legislacyjnych Rady Ministrów?

Z wyrazami szacunku

Poseł Krzysztof Brejza

(nr 9939)

do ministra edukacji narodowej

Podczas dyskusji na jednym z posiedzeń Sejmu

wiosną 2012 r. zwróciłem się do Pani Minister z py-

taniem odnoszącym się do kwestii podręczników

szkolnych, a konkretnie o opiniowanie przez rzeczo-

znawców dopuszczania podręczników do użytku

szkolnego.

Nie uzyskałem na to pytanie odpowiedzi.

W dniu 13 czerwca 2012 r. odbyło się posiedzenie Sej-

mu RP, na którym przedstawiono sprawozdanie sej-

mowej Komisji Edukacji, Nauki i Młodzieży o posel-

skim projekcie uchwały w sprawie uchylenia rozpo-

rządzenia ministra edukacji narodowej z 23 grudnia

poz. 17) oraz rozporządzenia ministra edukacji na-

rodowej w sprawie ramowych planów nauczania

skim projekcie rezolucji wzywającej rząd Rzeczypo-

spolitej Polskiej do zmiany rozporządzenia ministra

sprawozdania z przebiegu prac komisji nad ww. pro-

jektami odbyła się dyskusja, w której brała udział

Pani Minister.

Swoje pytanie dotyczące nazwisk

osób opiniujących podręcznik oraz kwot, jakich do-

tyczyło wynagrodzenia za te czynności, ponowiłem

– tym razem z prośbą o pisemną odpowiedz.

Miało

to miejsce w okolicznościach udzielania odpowiedzi

na pytania posłów przez panią Joannę Berdzik, peł-

niącą funkcję podsekretarza stanu w Ministerstwie

Edukacji Narodowej, która zgodziła się na zapropo-

nowaną przeze mnie formę.

Również pan wicemar-

szałek Marek Kuchciński zwrócił uwagę Pani Mini-

ster na potrzebę pisemnych odpowiedzi na wszyst-

kie tego typu zgłoszenia.

Niestety do dzisiejszego

z Ministerstwa Edukacji Narodowej.

Ubolewam na

faktem braku reakcji z Pani strony, mam nadzieję

niewynikającym z lekceważącego stosunku do posła

na Sejm RP.

Chciałbym zwrócić uwagę, że obowiązkiem mi-

nistra jest udzielanie wyczerpujących i meryto-

rycznych odpowiedzi kierowanych do niego przez

posłów, którzy reprezentują obywateli Rzeczypo-

spolitej w Sejmie.

sterstwa ponawiam pytanie z dnia 13 czerwca 2012 r.

i zwracam się do Pani Minister w formie interpelacji

poselskiej o udzielenie wyjaśnienia:

1.

Kto podpisał umowy na wykonanie prac eks-

perckich w zakresie tworzenia programów, podstaw

itd. w przedmiocie sporządzania opinii o dopuszcze-

niu podręczników do użytku szkolnego oraz wszyst-

kich istotnych informacji dotyczących tej sprawy?

2.

Jakie kwoty zostały przeznaczone na prace eks-

perckie, opinie, recenzje i inne związane z przygoto-

waniem, wydaniem, dystrybucją etc. omawianego pod-

ręcznika?

3.

Dlaczego nie udzielono dotychczas odpowiedzi

na stawiane pytania?

Poseł Mariusz Orion Jędrysek

Wrocław, dnia 1 października 2012 r.

335

Interpelacja

(nr 9940)

do ministra zdrowia

w sprawie funkcjonowania

systemu ochrony zdrowia

w woj. kujawsko-pomorskim

ra wpłynęła opinia nr 6/2012 r.

Wojewódzkiej Komi-

sji Dialogu Społecznego w Bydgoszczy w sprawie jak

wyżej.

Przesłana została również na Pana ręce.

Po-

ruszona w opinii problematyka wykracza poza obszar

województwa i zawiera propozycje o charakterze

ogólnym.

Dotyczy to konieczności wprowadzenia roz-

wiązań prawnych wzmacniających rolę wojewodów

w systemie ochrony zdrowia poprzez wyposażenie ich

w odpowiednie instrumenty, umożliwiające kreowa-

nie polityki zdrowotnej w regionie oraz skuteczną

realizację obowiązku zapewnienia bezpieczeństwa

zdrowotnego mieszkańców województw.

Wydają się

być niezbędne zmiany legislacyjne dotyczące obo-

wiązku zawierania przez podmioty lecznicze umów

ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej, które ure-

gulują kwestię ﬁnansowaniatychubezpieczeń.

Wy-

stępują duże dysproporcje w podziale środków pie-

niężnych pomiędzy poszczególne oddziały wojewódz-

kie NFZ.

Niezbędna więc staje się zmiana zasad ﬁ-

nansowania świadczeń opieki zdrowotnej, które po-

winny opierać się na jedynym obiektywnym kryte-

rium podziału środków – liczbie ubezpieczonych

przypisanych do danego oddziału wojewódzkiego

NFZ.

Niektóre województwa traktowane są w sposób

uprzywilejowany, co skutkuje ograniczeniem dostępu

do świadczeń medycznych oraz brakiem możliwości

ich zakontraktowania na niezbędnym poziomie.

W efekcie wydłużają się kolejki do specjalistów, duży

poziom nadwykonań oraz pogorszenie kondycji ﬁnan-

sowej świadczeniodawców.

Funkcjonujące uregulo-

wania są sprzeczne z fundamentalnymi zasadami

porządku prawnego, gdzie każdy obywatel powinien

mieć równy dostęp do świadczeń z zakresu opieki

zdrowotnej ﬁnansowanychześrodkówpublicznych.

Dodatkowo w województwie kujawsko-pomorskim

zmiany niekorzystnych uregulowań dotyczących ﬁ-

nansowania tzw. migracji pacjentów.

Zapytuję Pana Ministra, jakie działania napraw-

cze w tym zakresie zamierza podjąć ministerstwo,

również w sferze legislacyjnej.

Z poważaniem

Poseł Janusz Dzięcioł

Grudziądz, dnia 1 października 2012 r.

Interpelacja

(nr 9941)

do ministra gospodarki

w sprawie uregulowania prawnego

mości, na których ustawione zostały urządzenia

przesyłowe, kierują na moje ręce apele, w których

zwracają uwagę na brak uregulowań prawnych do-

tyczących przebiegu linii energetycznych lub usytu-

owania urządzeń elektroenergetycznych na dział-

kach stanowiących własność prywatną.

Oczywiście

mam tutaj na myśli nieruchomości, w których księ-

gach wieczystych nie widnieje zgoda właścicieli na

usytuowanie jakichkolwiek urządzeń.

Wiele słupów

czy innych urządzeń masowo stawianych w tzw. okre-

sie elektryﬁkacjinaprywatnychgruntach,częstobez

zgody właścicieli, do dziś stanowi poważny i często

nieuregulowany problem.

Właściciele działek są rozgoryczeni dowolnym po-

dejściem zakładów energetycznych do interpretacji

wniosków o ustanowienie służebności przesyłu.

Zdaniem zainteresowanych przedsiębiorstwa prze-

syłowe starają się znaleźć argumenty, by w ogóle nie

płacić za korzystanie ze służebności lub by kosztowa-

ła ona jak najmniej.

Jak podnoszą właściciele nieru-

chomości, swoich roszczeń muszą dochodzić w długo-

trwałych procesach sądowych, a wyceny odszkodo-

wań drastycznie różnią się w wyliczeniach.

Właści-

ciele gruntu na własnych działkach nie mogą często

poczynić żadnych inwestycji, a działki ogromnie tra-

cą na wartości, jeśli np. w samym ich środku zloka-

lizowane są urządzenia elektroenergetyczne.

W odniesieniu do powyższego uprzejmie pytam

Pana Ministra:

1.

Czy resort prowadzi prace związane z systemo-

wym uregulowaniem dotyczącym przebiegu linii ener-

getycznych lub usytuowania urządzeń elektroener-

getycznych na działkach stanowiących własność

prywatną?

2.

Czy w ewentualnych uregulowaniach systemo-

wych przewidziane są odszkodowania lub rekompen-

saty dla właścicieli gruntów, na których znajdują się

urządzenia przesyłowe?

Z wyrazami szacunku

Poseł Marek Rząsa

Przemyśl, dnia 1 października 2012 r.

336

Interpelacja

(nr 9942)

do ministra ﬁnansów

w sprawie zmian wysokości stawek celnych

do Federacji Rosyjskiej w kontekście

jej przystąpienia

do Światowej Organizacji Handlu

Szanowny Panie Ministrze!

22 sierpnia br. Fede-

racja Rosyjska po 18-letnim okresie negocjacji stała

się członkiem Światowej Organizacji Handlu.

Ten

krok sprawi, iż w najbliższym czasie wspomniany

kraj będzie musiał dostosować swoją politykę handlo-

wą do przepisów, jakie w tej kwestii obowiązują

w WTO.

Jednym słowem tamtejszy rynek docelowo

stanie się bardziej otwarty m.in. dla krajów Unii Eu-

ropejskiej będących członkami tej organizacji, w tym

także dla Polski.

Wiąże się to nieodłącznie ze zmianą

stawek celnych na towary importowane do Rosji ze

Wspólnoty, co przyczyni się do wyrównania ich kon-

kurencyjności na tamtejszym rynku.

Kwestia zmian stawek na towary importowane

do Federacji Rosyjskiej budzi duże zainteresowanie

wśród ﬁrmiprzedsiębiorcóweksportującychdotego

kraju.

Niestety, informacje, które docierają do opinii

publicznej, dotyczące zmniejszenia stawek ceł na po-

szczególne produkty, są różne i niekiedy pozostają

w sprzeczności ze sobą.

Zwłaszcza te odnoszące się

do płodów rolnych, w szczególności jabłek oraz owo-

ców miękkich.

Jedne źródła donoszą, że stawki ceł

na ww. produkty ulegną zredukowaniu w najbliż-

szym czasie.

Natomiast inne stoją na stanowisku, że

nie nastąpi to szybko.

Niepewność informacji w tym

zakresie nie jest korzystna dla polskich eksporterów

z branży sadowniczej, którzy w dużych ilościach wy-

syłają swoje produkty (głównie jabłka) do Federacji

Rosyjskiej.

1.

Czy ministerstwo posiada wiedzę, kiedy i w ja-

kim zakresie zostaną zredukowane stawki celne na

owoce eksportowane do Federacji Rosyjskiej z krajów

Unii Europejskiej, ze szczególnym uwzględnieniem

jabłek (kod celny 0808 10 800 4 oraz 0808 10 100 0

– jabłka do produkcji cydru)?

2.

Jakie stawki celne obowiązywały do tej pory na

jabłka sprowadzane z krajów Wspólnoty?

Czy były

jednakowe dla wszystkich państw członkowskich?

3.

Czy ministerstwo posiada wiedzę, jakie stawki

celne na jabłka eksportowane do Rosji obowiązują

dla takich krajów, jak: Serbia, Mołdawia, Ukraina

i Białoruś, oraz czy ulegną zmianie w związku z ak-

cesją Federacji Rosyjskiej do Światowej Organizacji

Handlu?

4.

Czy Federacja Rosyjska wynegocjowała okresy

przejściowe lub kontyngenty importowe dla jabłek

oraz pozostałych owoców pochodzących z Polski?

Je-

żeli tak, proszę o szczegóły.

Z poważaniem

Poseł Mirosław Maliszewski

Grójec, dnia 1 października 2012 r.

Interpelacja

(nr 9943)

do ministra pracy i polityki społecznej

Szanowny Panie Ministrze!

25% wszystkich osób

zarejestrowanych w powiatowych urzędach pracy to

osoby po 50. roku życia.

Pomimo tak znaczącej ilo-

ści osób starszych poszukujących zatrudnienia, nie-

które urzędy pracy w sposób niewystarczający anga-

żują pracowników z tej grupy na rynku pracy, choć

jak pokazują badania, osoby powyżej 50. roku życia

są dobrymi, lojalnymi i doświadczonymi pracowni-

kami.

Biorąc pod uwagę wydłużenie wieku emerytal-

nego do 67. roku życia, sytuacja jest niepokojąca.

niem, czy Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej

planuje podjąć działania zmierzające do aktywizacji

zatrudnienie dzięki realizowanemu od prawie czte-

rech lat przez Ministerstwo Pracy i Polityki Społecz-

nej programowi 50+?

Z poważaniem

Poseł Krzysztof Kwiatkowski

Warszawa, dnia 1 października 2012 r.

Interpelacja

(nr 9944)

do ministra środowiska

Szanowny Panie Ministrze!

Co jakiś czas media

donoszą o przypadkach nakładania na obywateli bar-

dzo wysokich kar za nielegalną wycinkę drzew.

Sku-

teczne karanie za tego typu przestępstwa jest sprawą

podstawowej wagi dla ochrony środowiska.

Z drugiej

jednak strony bardzo wysokie kary stosunkowo czę-

sto dotykają osoby ubogie, zazwyczaj nieposiadające

przy tym zbyt dużej świadomości prawnej.

Drastycz-

337

nie wysoka kara, wielokrotnie przekraczająca możli-

wości ukaranego, staje się dla niego bardzo często

niewykonalna.

Zdarza się, że skutecznie rujnuje życie

sprawcy nielegalnej wycinki.

Ponadto urzędnicy, wy-

liczając wysokość kary, uwzględniają tylko obwód

pnia wyciętego drzewa, nie biorą pod uwagę okolicz-

ności jego wycięcia, które niejednokrotnie są bardzo

istotne dla sprawy.

1.

Jakie prewencyjne kroki zostały bądź będą pod-

jęte w celu rozwiązania przedstawionego problemu?

2.

Czy trwają prace nad dostosowaniem wysoko-

ści kar za nielegalną wycinkę drzew do wysokości

dochodu i majątku osoby karanej?

Z poważaniem

Poseł Mieczysław Marcin Łuczak

Wieluń, dnia 1 października 2012 r.

Interpelacja

(nr 9945)

do ministra zdrowia

w sprawie leczenia raka jelita grubego

Szanowny Panie Ministrze!

W Polsce chorzy z ra-

kiem jelita grubego mają ok. 28% szansy na wylecze-

nie.

W Europie Zachodniej i USA to 40, a nawet 60%.

To już nowotwór nr 1 w Europie pod względem za-

chorowania u kobiet i mężczyzn.

Rocznie zapada na

niego ponad 14 tys. Polaków, przy czym stale utrzy-

muje się tendencja wzrostowa.

Niestety ponad połowa

ty, co powoduje, iż leczenie jest skrajnie trudne.

W konsekwencji każdego roku ponad 9 tys. pacjentów

umiera z powodu tego nowotworu.

Dlatego też celowe

i uzasadnione jest przedsięwzięcie działań, które do-

prowadzą do rozpowszechniania wiedzy na temat

raka jelita grubego, jak również zachęcających do

badań proﬁlaktycznych.

zapobiegnięcia wzrostowi zachorowań na raka jelita

grubego?

sowych przeznaczonych na walkę z rakiem jelita gru-

bego?

lizowania społeczeństwa do regularnego poddawania

się badaniom proﬁlaktycznym?

Z poważaniem

Poseł Mieczysław Marcin Łuczak

(nr 9946)

do ministra gospodarki

Szanowny Panie Ministrze!

Ostatnimi czasy me-

dia donoszą o bardzo niekorzystnej sytuacji przedsię-

biorców w Polsce.

Od początku roku upadło 395 ﬁrm.

Najwięcej upadłości ogłoszono w branży budowlanej

oraz spożywczej.

Realne są dziś obawy, że bankruc-

two ﬁrmbudowlanychzmusibankidozmianypo-

lityki kredytowej.

Prawdopodobnie kredyty będą

udzielane jeszcze bardziej ostrożnie niż dotąd.

Po-

nadto będą zapewne droższe, na czym stracą liczne

zwoleń usytuowania wielkopowierzchniowych obiek-

tów handlowych (hipermarketów) z kapitałem zagra-

nicznym na terenach małomiasteczkowych, co ozna-

cza upadek drobnego handlu, a także regionalnych

producentów rolnych i wytwórców produktów spo-

żywczych.

Obecna sytuacja nie wpływa korzystnie na rozwój

gospodarczy naszego kraju, lecz powoduje jego spo-

wolnienie.

Brak ulg i specjalnych programów wspie-

rających rozwój przedsiębiorczości, a także opiesza-

łość urzędów i sądów stwarzają warunki prowadzące

do upadłości licznych przedsiębiorstw w Polsce.

powstrzymania niepokojącej fali upadających przed-

siębiorstw?

2.

Czy trwają prace nad zapewnieniem płynno-

ści ﬁnansowejﬁrmom,którymzleceniodawcynie

wypłacają środków po wykonaniu robót zgodnie

z umową?

Z poważaniem

Poseł Mieczysław Marcin Łuczak

(nr 9947)

do prezesa Rady Ministrów

uregulowań prawnych

Szanowny Panie Prezesie!

W dzisiejszych czasach

wykorzystanie monitoringu staje się coraz bardziej

338

powszechne – czy to w miejscach publicznych, miej-

scach pracy, czy też w miejscach prywatnych.

Ma to

na celu zapewnienie bezpieczeństwa zarówno właści-

cielom obiektów, użytkownikom, jak i osobom trze-

cim.

Niestety zasady wykorzystania monitoringu nie

zawsze są jasne.

Niejednokrotnie pojawiają się wąt-

pliwości, czy użycie systemu kamer w danym przy-

padku ma w dalszym ciągu na celu poprawę bezpie-

czeństwa, czy jest już ingerencją w życie prywatne

i sprawy intymne.

Ustawa o ochronie danych osobowych nie zawiera

regulacji zastosowania i wykorzystania monitoringu.

kamery są zamontowane np. w stołówkach czy po-

mieszczeniach socjalnych.

Pracodawcy nie mogą

Przepisy w krajach Unii Europejskiej określają, kie-

dy można wprowadzić kamery w miejscu pracy, gdzie

nie można ich instalować i jak wykorzystać zebrane

za ich pomocą informacje.

Monitoring w pracy pod-

lega także kontroli urzędników.

W Polsce natomiast

nie ma nawet obowiązku rejestracji zbiorów danych

osobowych tworzonych w związku z zatrudnieniem.

1.

Czy trwają prace nad ustawą regulującą kwe-

stie monitoringu, określającą, gdzie może być mon-

sany obraz?

2.

Czy zostaną uregulowane prawa do wglądu do

zbioru danych, sposób ich wykorzystywania czy dłu-

gość okresu ich przechowywania?

Z poważaniem

Poseł Mieczysław Marcin Łuczak

(nr 9948)

do ministra spraw wewnętrznych

internetowych sklepów z tzw. dopalaczami

Szanowny Panie Ministrze!

W 2010 r. rząd podjął

walkę z producentami szkodliwych dla zdrowia i ży-

cia dopalaczy, której konsekwencją było wyraźne

zmniejszenie zatruć tymi środkami.

Niestety han-

del dopalaczami przeniósł się do Internetu, gdzie

sprzedawcy oferują nieznane dotąd rodzaje środ-

ków psychoaktywnych.

Po raz pierwszy pojawiła

się informacja dotycząca umiejscowienia serwerów

takich sklepów nie – tak jak dotychczas – za granicą,

ale w Polsce.

z pytaniem i prośbą o informację, jakie działania po-

dejmują podległe Panu służby w zakresie sklepów

internetowych z tzw. dopalaczami, których serwery

znajdują się w naszym kraju?

Z poważaniem

Poseł Krzysztof Kwiatkowski

(nr 9949)

do ministra ﬁnansów

w sprawie tzw. szarej strefy

Szanowny Panie Ministrze!

W roku 2011 wpływy

z podatków od wyrobów tytoniowych do budżetu

państwa wyniosły prawie 24 mld zł.

Jest to aż 9%

wpływów budżetowych Polski, co stanowi zdecydo-

wanie wyższy wskaźnik niż średni w Unii Europej-

skiej, wynoszący 4%.

Od roku 2007 możemy zaobserwować wzrost sprze-

daży wyrobów tytoniowych w tzw. szarej streﬁe,zwięk-

szenie udziału przemycanych papierosów w rynku

czy zjawisko przetwarzania liści tytoniu do palenia

(które nie są objęte akcyzą).

Według analiz organizacji przedsiębiorców war-

tość potencjalnie utraconych przychodów z akcyzy

i VAT-u w 2011 r. wyniosła prawie 5 mld zł.

Ministra z pytaniem, jakie kroki planuje podjąć Mi-

nisterstwo Finansów w celu zmniejszenia powszech-

ności opisywanych praktyk?

Z poważaniem

Poseł Krzysztof Kwiatkowski

(nr 9950)

do ministra zdrowia

–193 regulaminu Sejmu, zwracam się do Pana Mini-

stra w sprawie planowanego przeniesienia dyspozy-

torni karetek pogotowia z Gorlic do Tarnowa.

339

Opracowany w ubiegłym roku wojewódzki plan

medycznych działań ratownictwa zakłada likwidację

rejonowych dyspozytorni pogotowia ratunkowego,

w zamian których powstanie centralny system z kil-

koma dyspozytorniami w Małopolsce.

Z niepokoją-

cych informacji wynika, że nowa koncepcja zarządza-

nia zespołami wyjazdowymi dotknie również dyspo-

zytornię w Gorlicach.

Wspomniany powyżej system został utworzony

niesieniu poziomu bezpieczeństwa, zapewnieniu po-

zagrożenia zdrowia czy życia.

Prywatyzacja czy też

wszelakiego rodzaju działania mające na celu zmia-

nę jego organizacji, które zamierza wprowadzić obec-

nie panujący rząd, nie niosą ze sobą usprawnienia

w udzielaniu pomocy potrzebującym, ale wręcz prze-

ciwnie.

Łączenie lokalnych dyspozytorni pogotowia w jed-

ną centralną pociąga za sobą wiele negatywnych

skutków.

Powiat gorlicki to teren górzysty, o rozproszonej

zabudowie, gdzie występują potoczne nazwy przy-

siółków, a także nazwy nieistniejące na mapie ad-

ministracyjnej.

Obecny zespół ratowniczy bardzo

dobrze zna teren, na którym pracuje, dzięki czemu

może stosunkowo szybko dojechać do pacjenta z za-

grożeniem życia.

W całym przedsięwzięciu istotne jest szybkie i pra-

widłowe pozycjonowanie miejsca zgłoszenia.

Do tego

niezbędna jest mapa cyfrowa całego terenu, jednak,

jak wynika z podanych informacji, powiat gorlicki

tego narzędzia nie ma.

Spowoduje to trudności we

właściwym określeniu miejsca, do którego trzeba do-

jechać z pomocą, co stwarzać będzie zagrożenie, że

karetka pojedzie gdzie indziej, niż zostało to zgłoszo-

życia.

Na dodatek tablety działają tylko tam, gdzie

jest zasięg telefonii komórkowej, i tam koordynaty,

czyli wskazówki, gdzie ma jechać karetka, nie spraw-

dzają się.

Poza tym w naszym powiecie są miejsca

zwane „czarną dziurą”.

Rodzi się więc poważna oba-

wa, że zmiany w funkcjonowaniu systemu ratownic-

twa medycznego nie wpłyną na korzyść osób z zagro-

żeniem zdrowia i życia.

Aspekty takie jak teren, zupełnie inne uwarun-

kowania i specyﬁka,jeślichodziologistykęzwiązaną

z zarządzaniem ratownictwa medycznego, wydają się

jak najbardziej zasadne, aby pozostawić dyspozytor-

nię w Gorlicach na dotychczasowych zasadach.

Mając na uwadze przedstawiony powyżej problem

dotyczący mieszkańców powiatu gorlickiego, zwra-

1.

Co, zdaniem ministerstwa, ma na celu scentra-

lizowanie systemu zgłoszeń alarmowych i przeniesie-

nie dyspozytorni do kilku większych miast, bo na

pewno nie jest to skrócenie czasu, w jakim dojedzie

do chorego karetka?

2.

Czy ministerstwo, wobec protestu mieszkań-

ców powiatu gorlickiego przeciwko przeniesieniu dys-

pozytorni karetek pogotowia z Gorlic do Tarnowa,

zamierza podjąć jakieś pozytywne działania?

Z poważaniem

Poseł Barbara Bartuś

Warszawa, dnia 1 października 2012 r.

(nr 9951)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie funkcjonowania e-sądów

Szanowny Panie Ministrze!

W związku z podno-

szonymi przez prawników, w tym przez Stowarzysze-

nie Sędziów Polskich Iustitia, zastrzeżeniami do

funkcjonowania tzw. e-sądów kieruję do Pana Mini-

stra pytania:

1.

Jakie nakłady zostały poniesione przez pań-

stwo polskie na utworzenie e-sądów?

2.

Ile postępowań zostało przeprowadzonych

przez e-sądy w okresie ich funkcjonowania do wrze-

śnia 2012 r.?

3.

Czy odnotowane zostały jakieś nieprawidło-

wości w funkcjonowaniu tych instytucji?

Jeśli tak,

to jakie?

Jakie działania podjął Pan wobec tych

faktów?

4.

Ile kosztowały systemy informatyczne obsłu-

gujące funkcjonowanie e-sądów?

Dlaczego nie obej-

mowały one dotąd właściwego ustalenia zawisłości

sporu, zdolności sądowej, weryﬁkacji miejsca za-

mieszkania uczestników postępowania w oparciu

o system PESEL?

Czy wykryto inne istotne wady

tych systemów?

5.

Ile będą kosztowały nowe systemy informatycz-

ne, które mają zostać wdrożone, by wykluczyć nad-

użycia, o których donosiły media, oraz usprawnić

elektroniczne postępowanie upominawcze?

6.

Dlaczego nie planuje Pan zmian dotyczących

uwzględniania przez e-sąd z urzędu przedawnienia

roszczenia?

Z poważaniem

Poseł Piotr Pyzik

Gliwice, dnia 1 października 2012 r.

340

Interpelacja

(nr 9952)

do ministra pracy i polityki społecznej

Polskiej prawie 52 tys. dzieci pozostaje pod pieczą

rodzin zastępczych.

Wobec ostatnich dramatycznych

wydarzeń związanych z przypadkami stosowania

przemocy również w takich rodzinach, w wyniku cze-

go doszło do śmierci dzieci, które powinny być oto-

czone szczególna opieką, kieruję do Pana Ministra

pytania:

1.

Ile przypadków stosowania przemocy, znęcania

się lub innych przestępstw w rodzinach zastępczych

odnotowano na przestrzeni lat 2007–2012?

2.

Jakie działania podjął Pan, by wykluczyć takie

zdarzenia?

3.

Jakie inne działania podjął Pan, aby poprawić

sytuację dzieci pozostających w rodzinach zastęp-

czych?

4.

Czy zamierza Pan wystąpić z propozycjami

zmian w przepisach prawa w tym zakresie?

Jeśli tak,

to jakie zmiany Pan proponuje?

5.

Czy współpracuje Pan z rzecznikiem praw

praca?

6.

Czy nadzór nad osobami tworzącymi rodziny

zastępcze jest właściwy?

Jak Pan to ocenia w świetle

wyników kontroli przeprowadzonych przez Najwyż-

szą Izbę Kontroli w powiatowych centrach pomocy

rodzinie?

7.

Jakie działania podjął Pan w związku z wyni-

kami wskazanej powyżej kontroli?

Z poważaniem

Poseł Piotr Pyzik

Interpelacja

(nr 9953)

do ministra pracy i polityki społecznej

Do dnia 28 lutego 2009 r., zgodnie z art. 9 ust. 2

czą działalność gospodarczą, która jednocześnie wy-

konywała umowę o pracę nakładczą, podlegała obo-

wiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym

ubezpieczeniami także z drugiego tytułu lub zmienić

tytuł ubezpieczeń.

Od marca 2009 r., w związku

z wprowadzeniem ust. 2b do art. 9 powołanej wyżej

ustawy, osoba wykonująca pracę nakładczą prowa-

dząca jednocześnie pozarolniczą działalność gospo-

darczą – na podstawie przepisów o działalności go-

lega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu

jeżeli z tytułu wykonywania pracy nakładczej pod-

stawa wymiaru składek na ubezpieczenia emerytal-

wadzących pozarolniczą działalność gospodarczą.

Może ona wówczas dobrowolnie, na swój wniosek, być

Z uwagi na fakt, iż do końca lutego 2009 r. prze-

pisy ubezpieczeniowe pozwalały przedsiębiorcom na

wybór tytułu ubezpieczenia, z powodzeniem więc ko-

rzystali oni z możliwości odprowadzania składek od

dochodów wielokrotnie niższych niż te, które jedno-

cześnie uzyskiwali z prowadzonej działalności gospo-

darczej.

Pierwotne stanowisko prezentowane w tej

kwestii przez ZUS akceptowało taką praktykę.

Jednak, jak wynika z informacji przekazywa-

nych mi przez przedsiębiorców, od trzech lat ZUS

domaga się od osób prowadzących pozarolniczą

działalność gospodarczą, które jednocześnie wyko-

nywały umowę o pracę nakładczą, zapłaty składek

ubezpieczeniowych od biznesu, a nie od pracy na-

kładczej.

Zakład kwestionuje składki za okres 10 lat

wstecz, więc zaległości chałupników wynoszą ponad

kilkanaście tysięcy złotych.

Przedsiębiorcy wzywa-

ni są przez zakład do złożenia korekty deklaracji

ZUS w przedmiocie należnych składek za okres obo-

wiązywania umowy o pracę nakładczą oraz wylicze-

nia zaległych odsetek.

W ocenie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych przed-

siębiorcy zawierali umowy dla pozoru, aby uniknąć

konieczności wnoszenia składek w wyższej wysokości

w związku z prowadzeniem działalności gospodar-

czej.

Wobec powyższego ZUS zakwestionował obo-

wiązywanie tych umów, a co za tym idzie, podstawę

do ubezpieczenia.

Zdaniem przedsiębiorców jest to

działanie niezgodne z prawem, albowiem zakład nie

posiada legitymacji czynnej do podważania umów

kodeksowych.

Władcze rozstrzygnięcia w zakresie

nieistnienia stosunku prawnego wydawane w opar-

ciu o przepisy prawa cywilnego sprowadzają ZUS fak-

tycznie do roli sądu cywilnego, a takie działanie nie

znajduje umocowania w przepisach.

Warto także do-

dać, że – według moich informacji – ZUS kwestionu-

je umowy o pracę nakładczą bez względu na to, czy

opiewała ona na kwotę niższą, czy też wyższą od kwo-

ty połowy minimalnego wynagrodzenia, która w oce-

nie Sądu Najwyższego jest warunkiem ważności

umowy o pracę nakładczą.

341

Niezrozumiały dla przedsiębiorców jest fakt, iż to

oni są pozywani przez ZUS.

Ich zdaniem pozywani

winni być pracodawcy organizujący pracę nakładczą,

gdyż to oni wnosili mniejsze, niż powinni, składki na

ubezpieczenia.

Pytania:

1.

Jakie jest stanowisko ministerstwa wobec opi-

sanej powyżej sytuacji?

2.

Czy ministerstwo uważa, że ZUS posiada umo-

cowanie, aby kwestionować zawierane umowy o pra-

cę nakładczą?

Z poważaniem

Poseł Marek Polak

Andrychów, dnia 1 października 2012 r.

Interpelacja

(nr 9954)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie liczby rozpoczętych, a także

przeprowadzonych procedur

o nadanie stopnia doktora habilitowanego

Szanowny Panie Premierze!

Panie Premierze, od

roku obowiązują nowe przepisy dotyczące trybu

nadawania stopni oraz tytułów naukowych.

Jedno-

cześnie jeszcze przez rok mogą być rozpoczynane

procedury wedle porządku prawnego sprzed paź-

dziernika 2011 r.

W mojej opinii jest to dobry mo-

ment, aby podjąć próbę wstępnej oceny nowych roz-

wiązań prawnych.

pującymi pytaniami:

Po pierwsze, z jaką liczbą mamy do czynienia, je-

śli chodzi o ilość rozpoczętych w roku akademickim

2011/2012 procedur w postępowaniach o nadanie

stopnia doktora habilitowanego i tytułu profesora,

z rozbiciem na dziedziny nauki?

Po drugie, Panie Premierze, ile postępowań za-

kończyło się przyznaniem stopnia/tytułu, a ile – de-

cyzją negatywną?

Panie Premierze, bardzo proszę u udzielenie od-

powiedzi na powyższe pytania z rozbiciem na stary

i nowy porządek prawny.

Z wyrazami szacunku

Poseł Włodzimierz Bernacki

Warszawa, dnia 1 października 2012 r.

(nr 9955)

do ministra spraw zagranicznych

Szanowny Panie Ministrze!

Panie Ministrze,

działania kierowanego przez Pana ministerstwa

w zakresie wspierania mediów polonijnych są daleko

niewystarczające.

Na to, jak one są oceniane, wska-

zuje opinia, jaką otrzymałem od pani dr hab. Agniesz-

ki Kastory, adiunkta w Instytucie Nauk Politycznych

giellońskiego, oraz pana prof. Krzysztofa Nowaka,

kierownika Zakładu Historii Najnowszej po 1945 r.

Uniwersytetu Śląskiego.

Pozwolę sobie przytoczyć tę

opinię in extenso, ponieważ w pełni ją podzielam.

I to ona właśnie stanie się podstawą do sformułowa-

nia interpelacji.

„W związku z narastającą w ostatnich miesiącach

bardzo żywą krytyką polskiego Ministerstwa Spraw

Zagranicznych w sprawie ﬁnansowaniamediówiprzed-

sięwzięć kulturalno-oświatowych na Wschodzie (Ukra-

ina, Białoruś, Mołdawia, Litwa) zapoznaliśmy się

z protokołami Sejmowej Komisji Łączności z Polaka-

mi za Granicą z 13 i 25 lipca 2012 r., w tym z wypo-

wiedziami podsekretarza stanu w Ministerstwie

Spraw Zagranicznych pana Janusza Ciska, a także

z licznymi ostatnio doniesieniami prasowymi na ten

temat.

Zapisy protokołów komisji sejmowej nie są oczy-

wiście wystarczającym źródłem wiadomości o ﬁnan-

sowaniu polskich mediów na Wschodzie, jednak na-

wet tak ograniczona lektura pozwala na sformułowa-

nie kilku niepokojących wniosków.

Przede wszystkim Ministerstwo Spraw Zagra-

nicznych przejęło ﬁnansowanieprzedsięwzięćpolo-

nijnych bez przygotowania.

Stąd środki dla fundacji,

które mają ﬁnansować konkretne przedsięwzięcia,

zostały przekazane przez ministerstwo dopiero w lip-

cu, a konkretnie – 25 lipca 2012 r.

Tymczasem pan

podsekretarz stanu Janusz Cisek sam przyznał, że

Senat zwykle rozdysponowywał fundusze w maju, co

i tak budziło niezadowolenie Polaków na Wschodzie

i było przedmiotem interpelacji pod adresem Mini-

sterstwa Spraw Zagranicznych.

Wprawdzie pan pod-

sekretarz stanu Janusz Cisek zapewnia, że w bieżą-

cym roku konkursy na podpisywanie umów z MSZ

będą rozstrzygane w październiku, jednak nie ura-

tuje to tych tytułów i rozgłośni, które już wstrzyma-

ły działalność z braku pieniędzy.

Takie działania

podważają zaufanie do państwa polskiego i zagraża-

ją osiągniętemu w ciągu ostatnich dwudziestu lat

– także dzięki wsparciu Polski – dorobkowi kultural-

nemu naszych rodaków na Wschodzie.

Niepokojące są niektóre stwierdzenia pana pod-

sekretarza stanu Janusza Ciska, który uważa, że

kryzys gospodarczy i tak pogrąży niektóre tytuły na

Wschodzie, podobnie jak doprowadził do upadku

342

część tytułów w samej Polsce.

Takie porównanie oraz

krytyka poziomu redakcyjnego czy niechęć do dwu-

języczności niektórych polskich pism (np. na ukraiń-

skiej Bukowinie, a więc poza granicami II Rzeczypo-

spolitej) świadczą o niezrozumieniu warunków, w ja-

kich działają pisma polskiej mniejszości.

Powstaje też

pytanie, czy podsekretarz stanu jest rzeczywiście za-

interesowany podtrzymywaniem polskiego języka

i kultury w państwach, gdzie polska mniejszość wal-

czy o utrzymanie swej tożsamości.

Pan podsekretarz

stanu Janusz Cisek nie widzi także potrzeby ﬁnan-

sowania polskiej szkoły w Łanowicach na Ukrainie,

do której zgłosiło chęć uczęszczania 40 osób (protokół

z 25 lipca, s. 8).

Czy pan Cisek uważa, że na wsi zgło-

si się np. 400 uczniów, aby zapewnić opłacalność

przedsięwzięcia?

Wypowiedź pana Janusza Ciska

oznacza, że podsekretarz stanu w MSZ nie rozumie,

jaką rolę odgrywa placówka oświatowa na wsi.

Jeśli

w Polsce wiejskie społeczności walczą o zachowanie

swoich szkół, to o ile jest to ważniejsze dla polskiej

mniejszości na Ukrainie?”

koncepcję polityki wobec polskiej mniejszości w kra-

jach Europy Środkowej i Wschodniej i jakie są jej za-

łożenia?

2.

Czy Ministerstwo Spraw Zagranicznych bierze

w ogóle pod uwagę promocję polskiej kultury, nauki,

języka nie tylko w środowiskach polonijnych, ale

w ogóle w państwach regionu?

Z wyrazami szacunku

Poseł Włodzimierz Bernacki

(nr 9956)

do prezesa Rady Ministrów

Skarbnica Narodowa

Chciałbym zwrócić uwagę na funkcjonującą spół-

kę Skarbnica Narodowa.

Oznaczenie „narodowa”

cją publiczną.

Nieprzypadkowa jest także zbieżność

nazwy ze spółkami Mennica Polska SA lub Skarbiec

Mennicy Polskiej SA.

Na stronie internetowej Skarb-

nicy Narodowej w stopce pn.: Nasze strony, obok lin-

ku do blogu skarbnicy oraz Twittera, znajdujemy

link do Narodowego Banku Polskiego (NBP), który

zamawia monety obiegowe i kolekcjonerskie w Men-

nicy Polskiej SA.

Wskazywanie jako własnej strony

NBP wprowadza w błąd potencjalnego klienta – su-

gerując, iż Skarbnica Narodowa to spółka produku-

jąca monety i medale na jej zlecenie.

Spółka ta wyku-

piła także reklamy w wyszukiwarce Google i po wpi-

saniu hasła: mennica polska (mennica państwowa)

to właśnie ta Skarbnica Narodowa pojawia się na

szczycie listy wyszukiwania jako reklama.

Pragnę

dodać, iż Skarbnica Narodowa sp. z o.o. jest ﬁrmą

należącą do europejskiej grupy Samlerhuset Group

BV z siedzibą główną w Amsterdamie.

Moje szczególne wątpliwości w świetle ww. faktów

budzi przedmiot działalności tej spółki.

Sprzedaje

ona monety kolekcjonerskie po znacznie zawyżonych

cenach oraz medale nieposiadające żadnej wartości

rynkowej.

W reklamie ﬁrmaposługujesięsocjotech-

niką, np.: „podajemy komunikat skarbnicy narodo-

wej”, „autentyczność i jakość gwarantuje skarbnica

narodowa”.

Firma w mojej opinii, sprzedając medale

o braku wartości rynkowej oraz monety po znacznie

zawyżonych cenach, próbuje dorobić się kosztem lu-

dzi chcących ulokować środki poza systemem banko-

wym, liczących na odsprzedaż w przyszłości z zy-

skiem, co w świetle przytoczonych faktów jest raczej

niemożliwe.

Jest to szczególnie groźne, ponieważ

Skarbnica Narodowa, robiąc to, podszywa się pod in-

stytucje narodowe, co podważa wiarygodność całego

państwa polskiego.

Bardzo proszę o informacje:

Czy spółka może posługiwać się w reklamach na-

zwą bez określenia formy prawnej (w reklamach uży-

wa wyłącznie „skarbnica narodowa”)?

Czy są prowadzone prace nad ustawą zakazującą

stosowania oznaczeń typu „narodowy” i czy takie

wykluczenie jest możliwe, podobnie jak w sytuacji

oznaczeń „bank”, „zakład ubezpieczeń”?

Czy w świetle istniejących przykładów Minister-

stwo Skarbu (lub NBP, Mennica Polska SA) może

wiadomieniem dotyczącym podejrzenia stosowania

praktyk naruszających zbiorowe interesy konsu-

mentów?

Czy w opinii Pana Premiera istnieją podstawy

prawne do wystąpienia do sądu przez spółkę Menni-

ca Polska SA przeciwko spółce Skarbnica Narodowa

sp. z o.o. z pozwem w związku ze złamaniem zasady

prawdziwości ﬁrmy (art. 43

3

Kodeksu cywilnego)

i czy Skarbnica Polska podjęła już takie kroki?

Z wyrazami szacunku

Poseł Robert Kropiwnicki

Legnica, dnia 1 października 2012 r.

343

Interpelacja

(nr 9957)

do ministra spraw wewnętrznych

ochotniczych straży pożarnych

Szanowny Panie Ministrze!

Ochotnicza straż po-

czo-gaśniczych.

Są to nie tylko interwencje związa-

ne z gaszeniem pożarów, coraz częściej strażacy

ochotnicy są wzywani do wypadków, awarii czy ka-

tastrof.

Dzięki wzrastającej skuteczności ochotnicze

leniem i posiadanym sprzętem często mogą wręcz

konkurować z funkcjonariuszami Państwowej Stra-

byłby niewystarczający.

ochotników.

Niestety w wielu przypadkach strażak

1.

Czy do ministerstwa napływają informacje

gólności osoby, które w czasie pracy nie mogą wyje-

chać do akcji ratowniczo-gaśniczych?

2.

W jaki sposób resort spraw wewnętrznych bę-

dzie zachęcać pracodawców do zatrudniania straża-

ków-ochotników oraz czy planuje wprowadzenie do-

datkowych zachęt dla przedsiębiorców?

3.

Czy i w jakim kierunku przewiduje się zmiany

funkcjonowania ochotniczych straży pożarnych?

Z wyrazami szacunku

Poseł Marek Krząkała

Rybnik, dnia 1 października 2012 r.

Interpelacja

(nr 9958)

do ministra zdrowia

szpitali

Szanowny Panie Ministrze!

Ogromny wpływ na

powstanie zadłużenia szpitali ma niedoszacowanie

Zdrowia, który jest jednym z głównych źródeł przy-

chodów.

Aktualnie kontrakty na świadczenia zdro-

wotne są ograniczane, wycena świadczeń nie uwzględ-

nia ich rzeczywistych kosztów, a ciężar odpowiedzial-

ności za zabezpieczenie zdrowotne obywateli i funk-

cjonowanie szpitali przenosi się samorządy.

Poważnym problemem jest brak refundacji nad-

wykonań.

Finansowanie udzielanych przez szpitale

świadczeń ze środków publicznych ograniczone jest

limitem określonym w kontrakcie z Narodowym

Funduszem Zdrowia, a potrzeby mieszkańców i licz-

ba udzielonych świadczeń są znacznie większe.

Jed-

łalności leczniczej zobowiązuje samodzielne publicz-

ne zakłady opieki zdrowotnej do udzielenia pomocy

grożone.

Fundusz nie chce pokrywać tych kosztów

w całości, bo kwestionuje zasadność ich dużej części.

344

Szpital może domagać się zwrotu pieniędzy za nad-

wykonania tylko wtedy, gdy dotyczyły one przyjęć

w tzw. stanach nagłych, ratujących życie lub zdrowie

pacjenta.

NFZ twierdzi, że większość nadwykonań

nie dotyczy tego typu sytuacji, tylko tzw. przyjęć pla-

nowych, czyli takich, które można przesunąć w cza-

sie.

Ponadto zasady udzielania kontraktów doprowa-

dziły do zadziwiających dysproporcji w wysokościach

ﬁnansowania poszczególnych zakresów świadczeń

w rodzaju leczenie szpitalne w poszczególnych regio-

nach województwa śląskiego, jak również pomiędzy

województwami.

Szczególnie dotyczy to świadczeń

limitowanych (w zakresie hospitalizacji – chorób we-

wnętrznych, chirurgii ogólnej, neurologii czy ortope-

dii).

Problem niezapłaconych nadwykonań dotyczy

większości limitowanych świadczeń, a sam fakt wy-

stępowania nadlimitów przy ograniczanym dostępie

do świadczeń obrazuje rzeczywiste potrzeby zabez-

pieczenia zdrowotnego, co niestety nie jest uwzględ-

niane przez NFZ przy udzielaniu kontraktów.

Niedostatecznie wycenione procedury w szpita-

lach wielospecjalistycznych powodują, że straty szpi-

tali zwiększają się, a placówki tracą płynność ﬁnan-

sową i w bardzo szybkim tempie zadłużają się.

Sytu-

acja ﬁnansowaszpitalipogarszasięznaczącopoprzez

narastające zobowiązania.

Wzrosły najdotkliwiej od-

czuwane przez szpitale zobowiązania wymagalne,

Publiczne zakłady opieki zdrowotnej nie mają środ-

ków ﬁnansowychnauregulowaniezobowiązań(co

progresywnie, chociażby ze względu na ustawowe

odsetki karne, pogarsza i tak ich złą sytuację ﬁnan-

sową).

Istotnym czynnikiem narastania zobowiązań

wymagalnych jest często wyczerpanie możliwości ne-

gocjacji ze stałymi kontrahentami szpitali.

Należy

tutaj zwrócić uwagę, że zmniejszenie elastyczności

kontrahentów spowodowane jest najprawdopodobniej

pogorszeniem się koniunktury we wszystkich obsza-

rach gospodarki, a więc także w sektorach funkcjo-

nowania wierzycieli szpitali.

Nowa ustawa o działal-

2011 r., w znaczący sposób ograniczyła możliwość

szpitali m.in. w zakresie zarządzania długiem.

Szpi-

tale do tej pory prowadziły własną politykę zarządza-

nia długiem, wykorzystując wiele dostępnych narzę-

dzi, i korzystały z nich dobierając odpowiednie na-

rzędzie do odpowiedniego rodzaju klienta.

Ustawa

o działalności leczniczej w zdecydowany sposób ogra-

nicza dostęp szpitali do tych narzędzi – np. brak moż-

liwości cesji zobowiązań bez uzyskania stosownej

zgody podmiotu tworzącego.

Wiele samorządów w ostatnich latach, wspierając

szpitale, poniosło ogromne koszty, w tym na inwesty-

cje związane z gruntowną modernizacją szpitali, wy-

mianą wyeksploatowanego sprzętu i aparatury me-

dycznej oraz wyposażenia, tworząc nowoczesne, do-

brze wyposażone placówki o wysokim standardzie.

Modernizacja szpitali, która często jest ﬁnansowana

ze środków gmin i powiatów, zwiększa komfort lecze-

nia i pracy, jak również zwiększa bezpieczeństwo

i jakość udzielanych świadczeń zdrowotnych, jednak

pociąga za sobą wzrost kosztów, chociażby z tytułu

opłat za media, sprzęt czy leki.

wadzając w życie przepisy ustawy o działalności lecz-

niczej, znacząco zwiększono odpowiedzialność ﬁnan-

sową jednostek samorządu terytorialnego za podległe

im jednostki ochrony zdrowia.

Teraz to podmiot two-

rzący szpital publiczny (SPZOZ), zatwierdzając spra-

wozdanie ﬁnansowe,oilewynikzadanyokresobra-

chunkowy jest ujemny, zobowiązany jest w ciągu

3 miesięcy do pokrycia straty albo też w okresie 12 mie-

sięcy zobowiązany jest do podjęcia decyzji o prze-

kształceniu SPZOZ w spółkę prawa handlowego lub

likwidacji placówki.

Warunki przekształcenia szpita-

la w spółkę nakładają na powiaty/miasta na prawach

powiatu konieczność spłacenia dużej części zobowią-

zań, które często przekraczają możliwości budżetowe

j.s.t.

Istnieje szereg ﬁnansowychzachętdlatychsa-

morządów, które zdecydują się na tworzenie szpital-

nych spółek.

Jedną z nich jest umorzenie długów

szpitala wynikających ze zobowiązań publicznopraw-

nych (m.in. zaległości wobec ZUS i urzędu skarbowe-

go), a kolejną – dotacja na pokrycie zadłużenia u pry-

watnych wierzycieli.

Resort zdrowia zarezerwował

na ten cel łącznie 1,4 mld zł.

Istnieje jednak niepew-

ność co do możliwości odzyskania części zobowiązań

publicznoprawnych, ponieważ zabezpieczonych na

ten cel środków może być zbyt mało w odniesieniu do

sumarycznej wysokości zadłużenia szpitali.

Obciążenia dla jednostek samorządu terytorial-

nego w zakresie ochrony zdrowia nie ograniczają się

tylko do problemu pokrywania strat SPZOZ, ale rów-

nież dotyczą konieczności zabezpieczenia ogromnych

środków ﬁnansowychnainwestycjewpodległeim

placówki medyczne.

W najbliższych latach większość

szpitali publicznych, a tym samym ich właścicieli,

zmierzyć się będzie musiała z obowiązkiem dostoso-

wania bazy lokalowo-sprzętowej.

Obowiązek moder-

nizacji placówek medycznych przez samorządy nie

jest jedynie konsekwencją wymogów legislacyjnych,

ale w wielu przypadkach niezbędną reakcją na dyna-

micznie rosnący udział prywatnych jednostek w ryn-

ku usług medycznych ﬁnansowanych ze środków

publicznych.

1.

Czy ministerstwo dysponuje analizami wyso-

kości niedoszacowania kontraktów ze szpitalami?

2.

Jaka jest skala dysproporcji w wysokościach

nikają?

3.

Ile szpitali zostało obecnie przekształconych

zyskania zobowiązań publicznoprawnych przez sa-

morządy?

345

4.

Jakie są koszty dostosowania szpitali do wy-

mogów sanitarno-epidemiologicznych (do roku 2016)

w ochronie zdrowia (do roku 2014)?

Z wyrazami szacunku

Poseł Marek Krząkała

(nr 9959)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Obowiązek utworze-

nia przez gminy zasobu pomieszczeń tymczasowych

przeznaczonych na wynajem dla osób, którym sąd

lokalu socjalnego lub zamiennego, wprowadziła usta-

wa z dnia 31 sierpnia 2011r.

o zmianie ustawy

Obowiązek gminy w zakresie wskazania pomiesz-

czenia tymczasowego powstaje w momencie złożenia

wniosku w tej sprawie przez komornika.

Obowiązek

gminy nie powstaje, gdy stosowne pomieszczenie

Z dotychczasowej praktyki wynika, że obowiązek do-

starczenia pomieszczeń tymczasowych (poza kilkoma

wyjątkami) spada w całości na gminę.

Skala obcią-

żeń w zakresie wskazywania pomieszczeń tymczaso-

wych na rzecz wszystkich osób uprawnionych do ich

najmu, zamieszkujących w zasobach spółdzielczych,

zakładowych oraz budynkach prywatnych pozostaje

z reguły w dysproporcji w odniesieniu do liczby po-

siadanych wolnych lokali przeznaczonych na po-

mieszczenia tymczasowe w kontekście innych obo-

wiązków gminy w dziedzinie zaspokajania potrzeb

mieszkaniowych wspólnoty samorządowej.

W efekcie

liczne gminy województwa śląskiego, a także innych

regionów Polski nie są w stanie dostarczyć wszyst-

kim eksmitowanym pomieszczeń tymczasowych, na-

Nowe przepisy określiły stawkę czynszu za wyna-

jem pomieszczenia tymczasowego w takiej wysokości,

zuje połowa wysokości najniższej stawki czynszu obo-

wiązującej w mieszkaniowym zasobie gminy.

Powyż-

sze spowoduje brak możliwości ﬁnansowaniautrzy-

mania pomieszczeń tymczasowych z wpływów

czynszowych, a w konsekwencji skutkować będzie

koniecznością dodatkowego, nieustannego dotowa-

nia tego zadania z budżetu gmin.

Biorąc pod uwagę

występujący powszechnie w gminach proces dewa-

stacji lokali socjalnych, należy spodziewać się ko-

nieczności ponoszenia znacznych nakładów również

na utrzymanie zasobu pomieszczeń tymczasowych.

Gmina ponosi wobec właściciela lokalu mieszkalnego

nia dla dłużnika mającego obowiązek opuszczenia,

z uchwałą Sądu Najwyższego w składzie 7 sędziów

nosi również odpowiedzialność za niedostarczenie

pada 2011 r.

Należy spodziewać się, że wypłata od-

szkodowań za niedostarczenie pomieszczeń tymcza-

sowych w poważnym zakresie uszczupli gminne

środki ﬁnansowe.

Gminy podejmują różne środki zaradcze w celu

ograniczenia wysokości wypłacanych odszkodowań

– np. poprzez dobrowolne zawieranie ugód przedsą-

dowych z właścicielami mieszkań z zastosowaniem

z zapłaty odsetek.

Powyższe warunki ugody propo-

nowane przez gminy coraz częściej jednak spotyka-

ją się z brakiem akceptacji ze strony właścicieli

mieszkań.

Należy nadmienić, że nowelizacja przepisów usta-

wy o ochronie praw lokatorów doprowadziła do po-

wstania kolejnego obowiązku gmin w zakresie za-

pewniania miejsc noclegowych.

W przypadku braku

uprawnienia w wyroku eksmisyjnym do lokalu so-

cjalnego lub zamiennego, a także pomieszczenia tym-

czasowego eksmitowanemu przysługuje uprawnienie

do miejsca noclegowego, które musi dostarczyć gmi-

na.

Powyższe dotyczy sytuacji, gdy z tytułu wyko-

nawczego wynika, że nakazanie opróżnienia lokalu

w rodzinie bądź z powodu rażącego lub uporczywego

dokonał zajęcia opróżnionego lokalu bez tytułu praw-

nego, gdy dłużnik został zobowiązany do opróżnienia

zgodnie z art. 19b ust.1 ustawy o ochronie praw lo-

katorów, bądź gdy dłużnik został zobowiązany do

zobowiązana jest także wskazać miejsce noclegowe

w przypadku niedostarczenia na wezwanie komorni-

ka w terminie 6 miesięcy pomieszczenia tymczaso-

wego, przy czym wskazanie miejsca noclegowego nie

zwalnia gminy z obowiązku dostarczenia pomiesz-

czenia tymczasowego.

346

1.

Jak gminy realizują ustawę w zakresie obo-

wiązku utworzenia zasobu pomieszczeń tymczaso-

wych i zapewnienia miejsc noclegowych?

2.

Czy ministerstwo przewiduje dotowanie tego

zadania samorządu przez państwo?

3.

Czy zostaną przygotowane inne mechanizmy

wsparcia dla samorządów w zakresie rozbudowy za-

sobów mieszkaniowych gmin?

Z wyrazami szacunku

Poseł Marek Krząkała

(nr 9960)

do ministra pracy i polityki społecznej

dzin Zastępczych Powiatu Gostyńskiego „Nadia”

interpretacji niektórych zapisów ustawy o wspiera-

niu rodziny i pieczy zastępczej.

Proszę o przeanali-

zowanie i odpowiedź na poniższe wątpliwości inter-

pretacyjne:

1) czy art. 180 ust. 1 ustawy określa jakiś termin

opracowania przez powiat 3-letniego powiatowego

programu dotyczącego rozwoju pieczy zastępczej

i jakie składniki powinny być w nim ujęte,

2) jak należy rozumieć zapis „oceny sytuacji dziec-

ka organizator rodzinnej pieczy zastępczej dokonuje

w konsultacji z rodziną zastępczą”, na czym ma po-

legać rola rodziny zastępczej,

3) czy ustawa określa, w jakiej formie musi być

złożona informacja o terminie czasowego niesprawo-

wania opieki nad dzieckiem w związku z wypoczyn-

kiem – czy wystarczy ustna informacja przekazana

koordynatorowi, czy zapisy art. 69 dają możliwość

nieudzielenia w oczekiwanym przez rodzinę zawodo-

wą terminie prawa do wypoczynku, jeżeli organiza-

tor rodzinnej pieczy zastępczej nie znajdzie rodziny

pomocowej, jak należy rozumieć zapis „w okresie

12 miesięcy”, czy w sytuacji, kiedy rodzina zastępcza

zawodowa pełniąca funkcję pogotowia rodzinnego

w okresie od dnia informacji do dnia rozpoczęcia pla-

nowanego wypoczynku przekaże znajdujące się u niej

dzieci do rodziny adopcyjnej i w dniu planowanego

rozpoczęcia wypoczynku nie opiekuje się żadnym

dzieckiem, istnieje możliwość nieudzielenia jej „urlo-

pu” z uzasadnieniem, że w okresie gotowości nie ma

możliwości jego uzyskania,

4) czy istnieje możliwość dowolności interpretacji

zapisanego w art. 83 ust. 3 „potwierdzenia przez or-

ganizatora rodzinnej pieczy zastępczej potrzeby przy-

znania środków” na wydatki określone w ust. 2 – czy

kryteria nie powinny być równe dla wszystkich ro-

dzin zastępczych i niezmienne w skali danego roku

kalendarzowego?

Z poważaniem

Poseł Małgorzata Adamczak

Kościan, dnia 1 października 2012 r.

Interpelacja

(nr 9961)

do ministra środowiska

stawionym przez wielkopolskiego przedsiębiorcę

problemem dotyczącym utylizacji odpadów komu-

nalnych w regionach na podstawie ustawy z dnia

w gminach proszę o udzielenie wyjaśnień w przed-

miocie stanowiska.

Z powyższej ustawy wynika jednoznacznie, iż po

wejściu w życie wszystkich jej zapisów zostaną wy-

eliminowane z rynku wszelkie instalacje do zagospo-

darowania odpadów niebędące regionalnymi insta-

lacjami przetwarzania odpadów komunalnych.

Do-

tknie to także tych instalacji, które gwarantują

znacznie skuteczniejsze i bezpieczniejsze dla środo-

wiska sposoby zagospodarowania odpadów niż ich

składowanie.

Z zapisów ustawy wynika bowiem obo-

wiązek dostarczania odpadów komunalnych zmiesza-

nych odebranych od właścicieli nieruchomości jedy-

nie do instalacji regionalnych, bez możliwości wcze-

śniejszego poddania ich odzyskowi w innych ujętych

w planie wojewódzkim instalacjach znajdujących się

na obszarze danego regionu (art. 9e pkt1 ppkt 2,

art. 9j pkt 2 ppkt4, art. 9x pkt 1 ppkt 3).

Prowadzi to do sytuacji, w której zaawansowane

technologicznie instalacje przetwarzające odpady ko-

munalne na tzw. paliwo alternatywne, unieszkodli-

wiane metodą termicznego przekształcenia w cemen-

towniach (lub np. w elektrowniach W RFN) zostaną

pozbawione surowca niezbędnego do osiągnięcia ska-

li produkcji uzasadniającej działalność w tym zakre-

sie, podczas gdy w instalacjach regionalnych dojdzie

częstokroć jedynie do biologiczno-mechanicznego

przetworzenia odpadów (często jedynie do zmiany

kodów) i późniejszego ich skierowania do składowa-

nia.

Nie da to tak znacznej redukcji ilości odpadów

347

kierowanych na składowiska, jak przygotowanie do

termicznego odzysku energii w nich zawartej.

W uzasadnieniu do ustawy opublikowanym na

stronie Ministerstwa Środowiska

(http://www.mos.gov.pl/g2/big/2010_12/

45b461f5808466623fc6fdb077ebcd43.pdf), przeczy-

tać można, iż jej celem jest m.in.:

— zmniejszenie ilości odpadów komunalnych, w tym

składowiska odpadów;

— zwiększenie liczby nowoczesnych instalacji do

nie odpadów.

Zdziwienie budzi fakt, dlaczego bez żadnego za-

stanowienia podjęto decyzję o bezwzględnej koniecz-

ności kierowania wszelkich zmieszanych odpadów

komunalnych w danym regionie jedynie do instalacji

regionalnych, bez względu na obecność innych, jak

wskazuje ustawa o odpadach, stojących

wyżej w hierarchii postępowania z odpadami in-

stalacji.

Nawet spełnienie wszelkich wymagań dla

instalacji regionalnej nie obliguje samorządu woje-

wództwa do uznania danej instalacji za kolejną re-

gionalną i nie gwarantuje, iż możliwe będzie prze-

twarzanie odpadów komunalnych w bezpośredniej

bliskości miejsc ich wytwarzania.

Zwiększenie ilości

nowoczesnych instalacji oznacza w tym przypadku

likwidację prywatnych i zastąpienie ich instalacjami

kontrolowanymi przez samorządy.

Jedynym dającym się racjonalnie wyjaśnić uza-

sadnieniem takiego rozwiązania jest chęć zapewnie-

nia instalacji regionalnej niezagrożonego strumienia

odpadów poprzez ustawową likwidację konkurencji.

Przyznany monopol oznacza, iż zarządzający insta-

lacją regionalną nie będzie musiał doskonalić proce-

sów i wykorzystywanych technologii, a gminy w da-

nym regionie zostaną pozbawione wyboru.

Jednym

z podstawowych zagadnień wykładanych w ramach

studiów ekonomicznych jest pozytywny wpływ kon-

kurencji na rozwój gospodarki.

Tu zastosowano roz-

wiązanie przeciwskuteczne.

W świetle nałożonych przez ustawę na gminy obo-

wiązków w zakresie odzysku odpadów opakowanio-

wych i redukcji niektórych frakcji odpadów kierowa-

nych do składowania sytuacja ta oznacza, iż wyłącz-

ną odpowiedzialność ponosić będą gminy, bez możli-

wości rzeczywistego wpływania na sposób gospoda-

rowania odpadami komunalnymi przez ich odbiorcę,

a co najważniejsze, bez jakiejkolwiek możliwości wy-

boru odbiorcy.

I tak w przypadku przedsiębiorstwa znajdującego

się w VI regionie gospodarki odpadami w wojewódz-

twie wielkopolskim zachodzi sytuacja, w której od

kilku lat działająca instalacja składająca się z sor-

towni (najdłuższy stół sortowniczy w Polsce, 30 osób

zatrudnionych bezpośrednio przy przetwarzaniu od-

padów) i linii do produkcji paliwa alternatywnego

(RDF) będzie musiała zostać zamknięta, pomimo iż

gwarantuje ponad 40-procentową redukcję masy od-

padów kierowanych do składowania, a ponadto po-

zwala na dodatkowy odzysk surowców z odpadów

zmieszanych w ilości 4–5%.

Wielkość ta dotyczy je-

dynie surowców odzyskiwanych z odpadów zmiesza-

nych i zwiększa łączną wielkość surowców wtórnych

odzyskiwanych przede wszystkim poprzez selektyw-

ną zbiórkę u źródła.

Całość odpadów w naszym regionie skierowana

zostanie do instalacji regionalnej położonej nieopodal

Jarocina, co oznacza konieczność transportowania

ich z kilku gmin na odległość przekraczającą 40 km.

Pomijając oczywistą nieracjonalność ekonomiczną,

należy zauważyć, iż rozwiązanie to znacząco zwięk-

sza obciążenie środowiska naturalnego poprzez zbęd-

ną emisję CO

2

i cząstek stałych do atmosfery.

W instalacji regionalnej odpady nie zostaną pod-

dane odzyskowi w celu dalszego ich przetworzenia,

a jedynie przygotowane do bezpiecznego składowania.

Nie tak – jak się zdaje – powinien wyglądać postęp

w zakresie gospodarki odpadami w naszym kraju.

Dlatego też apeluję o podjęcie wszelkich możli-

wych działań zmierzających do racjonalizacji przepi-

sów regulujących gospodarkę odpadami w naszym

kraju i do dopuszczenia instalacji innych niż regio-

nalne do gospodarowania odpadami zmieszanymi

w ramach danego regionu.

W związku z powyższym, kieruję do Pana Mini-

Jakie cele przyświecały decyzji o wprowadzeniu

zakazu kierowania odpadów zmieszanych odebra-

nych przez przedsiębiorców do instalacji innych niż

regionalne, ujętych jednak w planie wojewódzkim

i posiadających stosowne decyzje w tym zakresie?

Czy zdaniem ministerstwa stabilizacja i składo-

wanie jest procesem korzystniejszym dla środowiska

niż wykorzystanie odpadów komunalnych jako pali-

wa alternatywnego?

Jeżeli tak – proszę o wskazanie

danych, potwierdzających ten pogląd.

Czy ministerstwo widzi możliwość nowelizacji

ustawy, tak aby odpady komunalne zmieszane mogły

być kierowane do instalacji zastępczych w danym re-

gionie, a jedynie te pozostałości z mechanicznej ob-

róbki, które muszą być składowane, obligatoryjnie

traﬁały do instalacji regionalnych?

Czy ministerstwo

nie uważa, iż składowanie powinno być ostateczno-

ścią, a wspierać należy przede wszystkim te zakłady,

które proponują inne niż składowanie zagospodaro-

wanie odpadów komunalnych?

Czy ministerstwo posiada informacje o ilości za-

kładów wytwarzających RDF w oparciu o stosowne

decyzje, jakie ilości odpadów komunalnych zmiesza-

nych instalacje te przygotowują do wykorzystania

jako paliwo w cementowniach, jakie ilości odpadów

opuszczają nasze granice w celu ich termicznego

unieszkodliwienia?

Ile RDF zostało w ubiegłym roku

wykorzystane w polskich cementowniach i jaki to

stanowi procent ogółu odpadów zmieszanych skiero-

wanych do obróbki mechanicznej lub przetworzenia?

Jaka była wielkość inwestycji w dotychczas działają-

348

ce instalacje, które nie zostały ustanowione instala-

cjami regionalnymi?

Czy ministerstwo posiada informacje o aktual-

nych wymaganiach w zakresie składu RDF wykorzy-

stywanego w polskich cementowniach oraz o kosz-

tach przetworzenia odpadów komunalnych zmiesza-

nych w RDF?

Czy są one niższe niż w przypadku

biostabilizacji i składowania, czy też może wyższe?

Czy przetworzenie odpadów komunalnych zmie-

szanych w RDF i późniejsza ich termiczna utylizacja

nie mogą zostać uznane za proces redukujący ilość

odpadów biodegradowalnych kierowanych do składo-

wania?

De facto bowiem zachodzi taka sytuacja, za-

tem produkcja RDF i późniejsze jego spalenie spełnia

w lepszym stopniu cele ustawy niż mechaniczno-bio-

logiczne przygotowanie do składowania, ponadto

znacząco redukuje wykorzystanie nieodnawialnych

źródeł energii, a zwiększa wykorzystanie źródeł od-

nawialnych.

Czy celem ustalenia monopolu (w zakresie zago-

spodarowania odpadów komunalnych zmieszanych)

w regionach na rzecz instalacji regionalnych było za-

pewnienie długofalowego ﬁnansowania?

Czy zapisy

wprowadzające taki monopol są wynikiem inicjatywy

wewnątrzministerialnej, czy też zostały uwzględnio-

ne jako postulaty zewnętrzne?

Jeśli tak, to proszę

o informację, jakie środowiska lobbowały za takim

rozwiązaniem.

Czy w zakresie ustanowienia monopolu instalacji

regionalnych ministerstwo przeprowadziło konsulta-

cje np. z UOKiK?

Jakie było stanowisko UOKiK

w tej sprawie?

Czy zdaniem ministerstwa możliwe jest, tak jak

sce, ustanowienie w planie wojewódzkim instalacją

regionalną instalacji, która w tym samym planie opi-

sana została jako niespełniająca wymagań dla insta-

lacji regionalnej?

Jaka jest planowana przez ministerstwo polityka

regulowania opłat za korzystanie ze środowiska

w zakresie składowania odpadów?

W jaki sposób

stawki te wpłyną na koszty gospodarowania odpada-

mi w przeliczeniu na jednego mieszkańca w poszcze-

gólnych latach?

Czy wzorem np. Niemiec planowane jest w Polsce

dopuszczenie RDF (paliwa alternatywnego wytwo-

rzonego z odpadów) do współspalania w elektrow-

niach lub elektrociepłowniach?

Uprzejmie proszę o informację w przedstawionej

Poseł Bożena Szydłowska

Poznań, dnia 1 października 2012 r.

(nr 9962)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie wyboru odpowiedniej formy

Pani Minister!

W związku z docierającymi do mo-

jego biura poselskiego apelami zaniepokojonych ro-

dziców proszę o zajęcie stanowiska wobec poniższego

problemu.

Kształceniem specjalnym obejmuje się dzieci i mło-

dzież z zaburzeniami i odchyleniami rozwojowymi

wymagające specjalnej organizacji nauki i metod pra-

działach integracyjnych, szkołach lub oddziałach

specjalnych i specjalnych ośrodkach szkolno-wycho-

wawczych.

Kwaliﬁkacjidokształceniaspecjalnego,

indywidualnego nauczania oraz zajęć rewalidacyjno-

-wychowawczych dokonują w publicznych poradniach

psychologiczno-pedagogicznych zespoły orzekające.

W wyniku stosownych badań specjalistycznych wy-

dają orzeczenia o rodzaju i stopniu niepełnosprawno-

ści, określają każdemu dziecku z niepełnosprawno-

ścią odpowiednią formę kształcenia specjalnego,

wojowych.

Wybór odpowiedniej formy kształcenia i wycho-

wania należy do rodziców lub opiekunów dziecka po-

siadającego orzeczenie o potrzebie kształcenia spe-

cjalnego.

Jeśli w gminie, powiecie nie ma placówki

zapewniającej odpowiednią formę kształcenia, staro-

sta kieruje dziecko do odpowiedniej placówki.

Pod-

dającego orzeczenie o potrzebie kształcenia specjal-

nego, na wniosek rodziców, zapewnia mu odpowied-

nią formę kształcenia (…)”.

wiedź na pytanie: Czy dziecko, które jest zameldo-

wane w jednym miejscu – A, a zamieszkuje w innym

– B, powinno być traktowane przy przyjęciu do pla-

cówki jak dziecko z własnej gminy – A, czy jak dziec-

ko spoza gminy – B, i wówczas powinno posiadać

skierowanie od starosty (na podstawie porozumie-

nia powiatów)?

Z poważaniem

Poseł Krzysztof Gadowski

Warszawa, dnia 1 października 2012 r.

349

Interpelacja

(nr 9963)

do ministra pracy i polityki społecznej

w powiatowych urzędach pracy

członków zarządu spółdzielni socjalnych

pozostających bez pracy, gotowych

Szanowny Panie Ministrze!

W ostatnim czasie

zwrócił się do mnie prezes zarządu spółdzielni socjal-

nej pozostający bez pracy, gotowy do podjęcia zatrud-

nienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązują-

cym w danym zawodzie lub służbie w związku z fak-

tem pozbawienia strony statusu osoby bezrobotnej.

Dyrektor powiatowego urzędu pracy z upoważnienia

starosty dzierżoniowskiego uznał, iż fakt pełnienia

funkcji prezesa zarządu jest okolicznością, która po-

woduje, że strona nie jest w pełni osobą zdolną i go-

tową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze

czasu pracy, pomimo iż zgłaszał się do urzędu w wy-

znaczonych terminach w celu potwierdzenia goto-

wości do podjęcia pracy oraz oświadczył, że jest oso-

nym wymiarze czasu pracy.

Według organu pracy

pełnienie funkcji prezesa zarządu wiąże się z obo-

wiązkami, które ograniczają gotowość do podjęcia

pracy.

Organ powołał się także na orzecznictwo są-

dowe, w którym ugruntowany jest pogląd, że peł-

nienie funkcji prezesa w zarządzie spółki prawa

handlowego nawet w przypadku niepobierania wy-

nagrodzenia z tego tytułu powoduje brak pełnej go-

towości do podjęcia zatrudnienia (wyrok NSA

w Warszawie II SA 2902/01, wyrok WSA w Krako-

wie III SA/Kr317/10).

W moim rozumieniu powoły-

wanie się na analogię spółdzielni socjalnej i spółki

prawa handlowego jest tu nieuprawnione.

Ostatecz-

nie organ pracy podsumował, że strona nie spełnia

pracy.

W związku z tym stronie zaproponowano re-

jestrację jako osoby poszukującej pracy.

W tej sprawie zwróciłem się do Biura Analiz Sej-

mowych z prośbą o interpretację art. 2 ust. 1 pkt 2

nych.

Uzyskałem odpowiedź, iż założyciel spółdzielni

socjalnej może posiadać status bezrobotnego i być

zarejestrowany w powiatowym urzędzie pracy, o ile

spełnia wymogi określone w ustawie o promocji za-

ści nie jest zatrudniony ani nie wykonuje pracy za-

robkowej.

Minister planuje podjąć prace zmierzające do tego,

by przepisy w tym zakresie były jednoznaczne?

Z poważaniem

Poseł Tomasz Smolarz

Warszawa, dnia 1 października 2012 r.

(nr 9964)

do ministra środowiska

w sprawie kompostowania

bioodpadów domowych

Szanowny Panie Ministrze!

Z doniesień praso-

wych wynika, że w Polsce wytwarzanych jest ok.

12 mln ton odpadów komunalnych.

Z danych Euro-

statu wynika, że 87% wszystkich produkowanych

w kraju odpadów traﬁa na wysypiska, przy czym

średnia dla Unii Europejskiej to 40%.

Po 1 maja

2004 r. zobowiązaliśmy się do stopniowego dochodze-

nia do zapisanych w dyrektywie progów.

Zgonie

kowaniowych do 2014 r. musimy odzyskiwać mini-

mum 60% odpadów, a co najmniej 55% musi być pod-

dawanych recyklingowi.

W strategii działania Naro-

Wodnej na lata 2008–2012 czytamy, że działania

NFOSiGW w zakresie gospodarki odpadami będą

koncentrować się na wsparciu projektów przybliża-

jących Polskę do wdrożenia wymagań dyrektywy od-

padowej.

W dalszym ciągu NFOSiGW będzie wspie-

rał doskonalenie organizacji i funkcjonowania syste-

mu państwowego monitoringu środowiska, dostoso-

wując go do systemu jakości spełniającego kryteria

odpowiadające dyrektywom Unii Europejskiej.

Aby uniknąć kar, niezbędna jest stała współpraca

z obywatelami, którzy powinni segregować odpady.

Sprzymierzeńcem w walce z niechęcią do segregacji

może okazać się innowacyjny sposób odbioru i segre-

gacji odpadów komunalnych Eko-Ab. System, choć

kosztowny, zdał swój egzamin przydatności w mia-

stach, w których został wdrożony.

Przepisy ustawy z 2011 r. o utrzymaniu czystości

i porządku w gminach określają, że to gminy przejmą

gospodarowanie odpadami na ich terenie.

Przepisy

ww. ustawy w części dotyczących sankcji w znacznej

żą również Polsce ze strony Komisji Europejskiej.

Jeśli państwo członkowskie nie wypełnia nałożonych

na nie obowiązków, to KE może wystąpić do Trybu-

nału Sprawiedliwości o nałożenie na nie kary pie-

niężnej w postaci ryczałtowej lub okresowej.

350

ministerstwo prowadzi działania w kierunku wypeł-

nienia wskaźników dotyczących odprowadzania bio-

odpadów?

Z poważaniem

Poseł Tomasz Smolarz

(nr 9965)

„szkolnictwo specjalne”

Szanowna Pani Minister!

Interpelacje niniejszą

napisałem w oparciu o artykuł „Jesteśmy” (z wyko-

rzystaniem cytatów) opublikowany w „Hejnale

Oświatowym” Nr 30/2010, którego autorem jest

W przyjętej nomenklaturze aktów prawnych sto-

nizacyjnych.

Termin „specjalne” jest terminem,

niony, gdyż:

tywny,

Stąd pytanie do Pani Minister: Czy w pracach

ministerstwa przewiduje się działania w kierunku

Z poważaniem

Poseł Józef Lassota

Warszawa, dnia 1 października 2012 r.

(nr 9966)

do ministra transportu,

w nieruchomości wspólnej

Szanowny Panie Ministrze!

Dotychczasowe do-

świadczenia ustalania wysokości udziałów, na pod-

lokali, w przypadku wcześniejszego nieprawidłowego

ustalenia napotykają na poważne trudności, gdyż

właściciele wyodrębnionych lokali w zasadzie nie wy-

rażają zgody na zmianę wysokości udziałów, co

w konsekwencji uniemożliwia dotychczasowemu wła-

ścicielowi nieruchomości, tj. gminie na wyodrębnia-

nie i sprzedaż lokali na rzecz najemców.

Nieprawidło-

wość ta może być zarówno efektem dokonanej nad-

budowy bądź też przebudowy budynku, co skutkuje

powstaniem dodatkowych lokali, czego konsekwencją

jest konieczność zmiany wysokości udziałów, czy też

błędami w ustaleniu prawidłowej powierzchni bu-

dynków, co również mogło mieć wpływ na ustalenie

prawidłowej wysokości udziałów.

Nieprawidłowością

jest to, że suma udziałów w nieruchomości wspólnej

jest niewystarczająca dla pozostałych niewyodręb-

nionych jeszcze lokali bądź została przekroczona,

tzn. ich suma wynosi więcej niż 1.

Uregulowanie tej

kwestii na drodze postępowania sądowego jest kosz-

towne oraz długotrwałe.

Takie postępowania mogą

toczyć się latami, bowiem stroną pozwaną muszą być

wszyscy właściciele lokali, których niejednokrotnie

w budynkach gminnych jest 100 i więcej.

Brak zgody na zmianę udziałów i tym samych nie-

możność sprzedaży lokali uniemożliwia osiąganie

dochodów przez gminę.

Stan ten również godzi w in-

teresy dotychczasowego właściciela nieruchomości.

Proponuje się więc nowelizację ustawy zmierzają-

cej do uregulowania tej kwestii.

W przypadku braku

dojścia do porozumienia z członkami wspólnoty su-

geruje się w ściśle uzasadnionych przypadkach wpro-

wadzenie trybu administracyjnego dla tego sposobu

regulacji.

Prawomocna decyzja w tym przedmiocie

stanowiłaby podstawę do dokonania stosownych wpi-

351

sów w księgach wieczystych, których dokonanie mo-

głoby być zwolnione z kosztów sądowych z uwagi na

nieodzowność regulacji i szerszy społecznie kontekst

sprawy, co miałoby zastosowanie również w przypad-

ku, gdyby nowego ustalenia wysokości udziałów do-

konano w drodze aktu notarialnego.

Alternatywnie proponuje się dodanie nowych

przepisów, które umożliwiłyby dokonanie zmiany

wysokości udziałów w nieruchomości wspólnej przy-

należnych do lokali w sposób prawidłowy, zgodnie

Stąd pytania do Pana Ministra:

1.

Czy podziela Pan Minister wynikające z prak-

(nr 9967)

do prezesa Rady Ministrów

kompetencji Rady Ministrów określonych

Szanowny Panie Premierze!

W art. 12 ust. 2 i 3

munalnej nie została uregulowana kwestia tego, któ-

ry z organów samorządu przejmuje określone w art. 33

petencje Rady Ministrów.

Wydaje się zasadnym rozważyć zmianę treści art. 12

munalnej poprzez zamieszczenie regulacji, która

w sposób jednoznaczny określałaby przejście kompe-

tencji Rady Ministrów określonych w ustawie o ko-

mercjalizacji i prywatyzacji na odpowiednie organy

stanowiące jednostek samorządu terytorialnego.

nej wskazany został bowiem sposób przejścia kompe-

tencji przysługujących ministrowi właściwemu do

mercjalizacji i prywatyzacji, na odpowiednie organy

wykonawcze jednostek samorządu terytorialnego,

nie została natomiast uregulowana kwestia tego,

który z organów ww. samorządu przejmuje określone

zacji kompetencje Rady Ministrów.

Zgodnie bowiem

z obecnym brzmieniem art. 33 ust. 3 ustawy o komer-

cjalizacji i prywatyzacji organem uprawnionym do

ww. ustawy tryb zbywania akcji jest Rada Ministrów.

Tym samym literalna interpretacja niniejszego prze-

pisu prowadzi do wniosku, iż organem decyzyjnym

w zakresie rozporządzania majątkiem jednostek sa-

morządu terytorialnego jest Rada Ministrów.

Należy

zatem podkreślić, iż zasadniczo niniejszy wniosek

stytucji RP zasadą samodzielności gminy, która sta-

nowi, iż samorząd terytorialny uczestniczy w spra-

wowaniu władzy publicznej, wykonując ją w imieniu

własnym i na własna odpowiedzialność.

Dodatkowo

nym zawiera regulację, zgodnie z którą do wyłącznej

kompetencji rady gminy zostało przekazane podej-

mowanie decyzji w sprawie wnoszenia, cofania i zby-

wania udziałów i akcji przez wójta, wskazując, jaki

organ gminy posiada w tej kwestii kompetencje sta-

nowiące.

Przywołana powyżej argumentacja została

podniesiona w opinii Rządowego Centrum Legislacji

udziałów oraz akcji jednostek samorządu terytorial-

nego.

Zgodnie ze stanowiskiem Rządowego Centrum

Legislacji wyrażonym w ww. opinii na gruncie wy-

kładni systemowej można przyjąć wniosek, iż kom-

cjalizacji i prywatyzacji w zakresie dotyczącym akcji

i udziałów jednostek samorządu terytorialnego przy-

sługuje radzie gminy.

Należy zatem poddać pod analizę kwestię zmiany

ce komunalnej w określonym powyżej kierunku.

Stąd pytania do Pana Premiera:

1.

Czy podziela Pan Premier wynikające z prak-

(nr 9968)

do ministra transportu,

dotyczącego ośrodków doskonalenia

techniki jazdy

Szanowny Panie Ministrze!

Opisując sprawę

ośrodków doskonalenia techniki jazdy, należy zacząć

od podpisanej przez prezydenta RP w styczniu 2011 r.

ustawy o kierujących pojazdami wprowadzającej

m.in. nowe kategorie prawa jazdy oraz nowe zasady

uzyskiwania prawa jazdy (w szczególności najbar-

dziej popularne szeroko pojęte kat. B).

352

Według nowych zasad dla osób, które po raz

próbny – 2 lata – podczas którego kierowca zobowią-

zany jest między 4. a 8.

Miesiącem, licząc od dnia

otrzymania prawa jazdy, odbyć (art. 91 ustawy):

a) kurs dokształcający w zakresie bezpieczeństwa

Kurs dokształcający ma postać teoretyczną i jest

obowiązkowo prowadzony przez wojewódzkie ośrod-

ki ruchu drogowego.

Praktyczne szkolenie natomiast

prowadzi ośrodek doskonalenia techniki jazdy (art. 94

ustawy).

Wskazana powyżej ustawa pierwotnie miała obo-

wiązywać od stycznia 2012 r., jednakże na wniosek

skiej, sejm zaakceptował dłuższe vacatio legis, tj. do

stycznia 2013 r.

Zmiana nastąpiła na krótko przed

wejściem przepisów.

Nasuwa się zatem pytanie, czy

w tym roku również planowane jest przesunięcie wej-

ścia w życie ustawy.

Dodatkowo w ministerstwie transportu powstały

w międzyczasie projekty rozporządzeń odnośnie do

samych ośrodków doskonalenia techniki jazdy, okre-

ślających minimalne warunki, jakie muszą one speł-

niać (ODTJ stopnia podstawowego oraz stopnia wyż-

szego) – projekt rozporządzenia z dnia 27.03.2012 r.

oraz kolejny projekt w sprawie kursu dokształcające-

go w zakresie bezpieczeństwa ruchu drogowego oraz

drogowym z dnia 30.07.2012 r.

Do dnia dzisiejszego nie wiemy, czy te projekty są

ostateczne i kiedy ewentualnie wydane zostaną rze-

czowe rozporządzenia.

Wiedza ta jest niezbędna, by

przygotować zarówno ośrodki, jak i instruktorów

oraz system nauki dla kursantów.

Ustawa mówi, iż szkolenie trwa 1h, podczas której

mają zostać wypełnione programy szkolenia wskaza-

ne przez ministerstwo.

Przez jedną godzinę ciężko

jest przeprowadzić jakikolwiek kurs z użyciem pojaz-

du oraz częścią wiedzy teoretycznej „wymuszonej”

przez ustawodawcę.

Dlatego zapytuję pana ministra w następujących

kwestiach:

1.

Czy planowane jest kolejne przesunięcie wejścia

w życie ustawy o kierujących pojazdami?

2.

Czy rozporządzenie określające standardy

ODTJ jest już gotowe i kiedy zostanie wydane?

3.

Czy rozporządzenie określające zakres szkoleń

dokształcających i praktycznych w zakresie zagro-

żeń ruchu drogowego jest gotowe i kiedy zostanie

wydane?

Z wyrazami szacunku

Poseł Jakub Rutnicki

Warszawa, dnia 1 października 2012 r.

(nr 9969)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie infrastruktury lotniczej

Szanowny Panie Premierze!

W ciągu ostatnich lat

między innymi w związku z organizacja mistrzostw

Euro 2012, kosztem sporych nakładów ﬁnansowych,

nasz kraj poczynił znaczące kroki modernizacyjne

w zakresie infrastruktury lotniczej.

Stan infrastruk-

tury sieci lotnisk poprawił się.

Powyższe daje możli-

wość istotnego zwiększenia siatki połączeń lotniczych

na terytorium naszego kraju.

Zwiększenie takie

oznaczać będzie wzrost ruchu lotniczego.

Problemem

pozostaje jednak stan infrastruktury technicznej

mogącej skuteczniej wpływać na bezpieczeństwo re-

alizowanych lotów.

Szanowny Pan Premier zdaniem

części ekspertów powinien w wyraźny sposób odnieść

się do tego aspektu zagadnień infrastrukturalnych.

nie: Czy rząd planuje działania zmierzające do mo-

dernizacji pozostałej (poza lotniskami) infrastruk-

tury technicznej związanej ze wzmożonym ruchem

lotniczym?

Łączymy wyrazy szacunku

Posłowie Maks Kraczkowski

Warszawa, dnia 1 października 2012 r.

(nr 9970)

do prezesa Rady Ministrów

przedsiębiorców rozpoczynających

działalność gospodarczą

Szanowny Panie Premierze!

Widoczne już dzisiaj

w Polsce skutki kryzysu gospodarczego, odczuwane-

go w znacznej części państw Unii Europejskiej, sta-

nowić powinny poważny impuls dla rządu Pana Pre-

miera do weryﬁkacjidotychczasowego,niewystarcza-

jącego zdaniem istotnej części środowisk gospodar-

czych, tempa wprowadzania do porządku prawnego

zmian prawnych sprzyjających podejmowaniu, rozli-

czaniu i prowadzeniu działalności gospodarczej.

Z punktu widzenia rozpoczynających działalność

przedsiębiorców i małych ﬁrmszczególniewczasie

odczuwalnego spadku koniunktury gospodarczej

ważne jest systemowe wspieranie narzędzi ﬁnansu-

jących przedsiębiorczość, kredyty, pożyczki, poręcze-

353

nia kredytowe, których dostępność jest ograniczona,

szczególnie w ostatnich dwóch latach.

działania ukierunkowane na sektor startujących

przedsiębiorców i małych ﬁrm,jakoreceptynaszyb-

szy wzrost gospodarczy, planuje rząd?

Łączymy wyrazy szacunku

Posłowie Maks Kraczkowski

(nr 9971)

do ministra transportu,

w sprawie zaległości ﬁnansowych

wobec podwykonawców autostrady A4

Szanowny Panie Ministrze!

Po Euro 2012 zostały

tylko wspomnienia, niestety pozostał problem z wy-

płatą zobowiązań ﬁnansowychdlaﬁrm,którepraco-

wały przy budowie autostrady A4.

W wielu przedsię-

biorstwach sytuacja jest dramatyczna, brakuje pie-

niędzy nawet na opłacenie podatków, co prowadzi do

zwalniania pracowników i sprzedaży sprzętu.

Mimo

wielu zapewnień ze strony Generalnej Dyrekcji Dróg

du, o pomocy dla tych wykonawców, w praktyce nic

się nie zmieniło.

1.

Kiedy wreszcie obiecane środki ﬁnansowedotrą

do wykonawców i podwykonawców?

2.

W jaki sposób resort kierowany przez Pana ma

powtórzyły się podobne sytuacje?

Łączymy wyrazy szacunku

Posłowie Tomasz Latos

Warszawa, dnia 1 października 2012 r.

(nr 9972)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie dodatkowego ubezpieczenia

zdrowotnego

Szanowny Panie Premierze!

Wprowadzenie do-

datkowych, dobrowolnych ubezpieczeń zdrowotnych

zapowiadane jest już od kilku lat.

Takie deklaracje

wielokrotnie składane były przez ministra zdrowia.

Zdaniem środowiska ekspertów popierających kon-

cepcję dodatkowych, dobrowolnych ubezpieczeń zdro-

wotnych, zwanych coraz częściej ubezpieczeniami od

niewydolności systemu, stanowiłoby to istotny za-

strzyk ﬁnansowy,m.in.dlapublicznejochronyzdro-

wia.

Nie ma jednak pewności, że dodatkowe, dobro-

wolne ubezpieczenia zdrowotne miałyby wpływ na

poprawę jakości, dostępności i terminowości otrzy-

mywanych przez pacjentów usług medycznych.

Zda-

niem części ekspertów mogłyby one spowodować

utworzenie dwóch kolejek w systemie publicznym,

mimo zwiększenia ilości środków w systemie ochrony

zdrowotnej.

Premiera o odpowiedzi na niżej wymienione pyta-

nia:

1.

Czy i kiedy planowane jest wprowadzenie

dodatkowych, dobrowolnych ubezpieczeń zdrowot-

nych?

2.

Czy będą to zarówno ubezpieczenia suplemen-

tarne, jak i komplementarne?

3.

Czy w związku z powyższym przewidywane jest

zrewidowanie koszyka świadczeń gwarantowanych?

Łączymy wyrazy szacunku

Posłowie Maks Kraczkowski

(nr 9973)

do prezesa Rady Ministrów

Szanowny Panie Premierze!

Główną barierą roz-

wojową Polski w perspektywie najbliższych lat będzie

sytuacja demograﬁczna.

Eksperciniepozostawiają

złudzeń, że dalsze lekceważenie przez rządzących

potrzeby wprowadzenia systemowych rozwiązań

wsparcia polityki prorodzinnej, polityki rynku pracy

oraz kompleksowych rozwiązań problemu zabezpie-

czenia emerytalnego doprowadzi do bardzo poważ-

nych konsekwencji społecznych.

Dalsze tolerowanie

dyskryminacji podatkowej osób wychowujących dzie-

ci pogłębi dodatkowo depresję demograﬁczną.

Stworzenie polityki demograﬁcznejpaństwaopar-

tej na inwestycjach w kapitał ludzki i przedeﬁniowa-

nie polityk socjalnych jest, zdaniem części ekspertów,

kluczowym zadaniem dla rządu.

Niepokojący jest

brak istotnych pozytywnych działań w tym obszarze

w okresie ostatnich kilku lat.

354

nie: Czy rząd planuje przygotować i wdrożyć program

polityki demograﬁcznejpaństwa?

Łączymy wyrazy szacunku

Posłowie Maks Kraczkowski

(nr 9974)

do ministra ﬁnansów

w sprawie odwróconego

Szanowny Panie Ministrze!

Już od wielu miesięcy

trwają przygotowania projektu ustawy o hipotekach

odwróconych.

Jednak do tej pory nie są one uregulo-

wane prawnie.

Odwrócony kredyt hipoteczny polega

na tym, że instytucja kredytująca zobowiązuje się do

postawienia do dyspozycji kredytobiorcy określonej

kwoty środków pieniężnych, a kredytobiorca zobo-

wiązuje się względem instytucji kredytującej do speł-

nienia określonych w ustawie obowiązków dotyczą-

cych nieruchomości, czyli instytucja ﬁnansowawy-

płaca właścicielowi pieniądze w zamian za ustano-

wienie hipoteki na nieruchomości.

W rzeczywistości

jednak ﬁrmyproponującehipotekiodwróconezawie-

rają umowę dożywotnio, która polega na tym, że nie-

ruchomość za życia kredytobiorcy przechodzi na pod-

miot wypłacający rentę.

W tym tkwi problem, gdyż

wielu starszych ludzi zostaje wprowadzonych w błąd

pokusą dodatkowej renty.

Ponadto umowę można za-

wrzeć z każdym, nie tylko z bankiem.

Należy ustawę wprowadzić jak najszybciej, by od-

wrócone kredyty hipoteczne były bezpieczne dla star-

szych właścicieli mieszkań.

1.

Kiedy ministerstwo planuje wprowadzenie

ustawy o odwróconych kredytach hipotecznych?

2.

Które ministerstwo – Ministerstwo Finansów

czy Ministerstwo Gospodarki będzie wiodło prym

w pracach nad ustawą?

Z wyrazami szacunku

Poseł Tomasz Latos

w sprawie odwróconego

kredytu hipotecznego

Szanowny Panie Premierze!

Już od wielu miesię-

cy trwają przygotowania projektu ustawy o hipote-

uregulowane prawnie.

Odwrócony kredyt hipoteczny

je się do postawienia do dyspozycji kredytobiorcy

biorca zobowiązuje się względem instytucji kredy-

tującej do spełnienia określonych w ustawie obo-

wiązków dotyczących nieruchomości, czyli instytu-

cja ﬁnansowa wypłaca właścicielowi pieniądze

w zamian za ustanowienie hipoteki na nieruchomo-

ści.

W rzeczywistości jednak ﬁrmyproponującehi-

poteki odwrócone zawierają umowę dożywotnio,

dytobiorcy przechodzi na podmiot wypłacający ren-

nie tylko z bankiem.

1.

Czy Ministerstwo Gospodarki ma zamiar przy-

spieszyć prace nad przepisami regulującymi zasady

udzielania odwróconego kredytu hipotecznego?

2.

Jakie stanowisko zajmuje ministerstwo w przed-

miotowej sprawie?

Poseł Tomasz Latos

(nr 9975)

do ministra edukacji narodowej

Szanowna Pani Minister!

Początek roku szkolne-

go wiąże się ogromnymi dodatkowymi kosztami dla

rodziców.

Znaczną część kwoty przeznaczonej na wy-

prawkę szkolną pochłania zakup nowych podręczni-

ków.

Co roku zmieniają się podstawy programowe,

które wymagają aktualizacji podręczników.

Rodzice

nie mają często możliwości odkupienia używanych

355

książek, które mogą być nawet o połowę tańsze.

Czę-

sto rodzicie zadają sobie pytanie: Czy podręczniki do

matematyki, podstaw języków czy historii muszą

podlegać tak szybkiej, corocznej aktualizacji?

Czy nie

chodzi tu jedynie o coroczne wyciąganie pieniędzy

z kieszeni rodziców, a „aktualizacja” ogranicza się do

kosmetycznych zmian?

Nonsensowność tego systemu

może podkreślać potrzeba kupowania nowych pod-

ręczników również przez rodziców dziecka, które zo-

staje w tej samej klasie.

nister następujące pytanie: W jaki sposób minister-

stwo zapobiega temu, by w szkołach podręczniki nie

zmieniały się z roku na rok?

Z wyrazami szacunku

Posłowie Tomasz Latos

(nr 9976)

do ministra zdrowia

Szanowny Panie Ministrze!

W Polsce coraz czę-

ściej do walki z rakiem jajników stosuje się nowator-

ską metodę leczenia, która łączy zabieg operacyjny

z chemioterapią i wykorzystaniem podwyższonej

temperatury (metoda chemioterapii dootrzewnowej

HIPEC).

Do każdego zabiegu niezbędny jest pręt jed-

norazowy oraz dreny umożliwiające kontrolę płynów

wewnątrz ciała.

Metoda ta jest skuteczna nawet w najbardziej za-

awansowanej fazie rozwoju nowotworu, zwiększa na-

wet do 60% szansę na przeżycie.

W związku z tym

niezwykle ważne jest, by metoda ta była refundowa-

na przez Narodowy Fundusz Zdrowia.

planuje refundację operacji metodą HIPEC?

Łączymy wyrazy szacunku

Posłowie Tomasz Latos

(nr 9977)

do ministra edukacji narodowej

dla najuboższych

Szanowna Pani Minister!

Początek roku szkolne-

go wiąże się z ogromnymi dodatkowymi kosztami dla

rodziców, jakimi są nowe podręczniki, zeszyty, przy-

bory szkolne.

Koszty te wahają się w granicach 800–

–1000 zł.

Dla wielu polskich rodzin jest to suma nie-

wyobrażalnie wysoka.

Wprawdzie istnieje rządowy

program „Wyprawka szkolna 2012”, dzięki któremu

najuboższe rodziny mogą skorzystać z doﬁnansowa-

nia na zakup podręczników, jednak jest to niewystar-

czające.

W tym roku rząd przeznaczy na doﬁnanso-

wanie 128 mln zł, o 13 mln zł więcej niż w zeszłym.

Kwota ta po podziale na poszczególne gminy będzie

kroplą w morzu zapotrzebowań.

1.

Jak wspomniana kwota jest dzielona na po-

szczególne gminy i według jakich kryteriów?

2.

Czy ministerstwo zamierza zwiększyć omawia-

ną pomoc w przyszłości o kwotę odpowiadającą po-

trzebom zgłaszanym przez poszczególne gminy?

Łączymy wyrazy szacunku

Posłowie Tomasz Latos

(nr 9978)

do prezesa Rady Ministrów

polskich przedsiębiorców z branży

Szanowny Panie Premierze!

W swojej interpelacji

chciałbym zwrócić uwagę na dwa poważne problemy,

z którymi muszą borykać się polscy przedsiębiorcy

i pracownicy.

Pierwszy dotyczy ogromnych kosztów

energii elektrycznej, jakie ponoszą rodzime zakłady

energochłonne w porównaniu z innymi krajami Eu-

ropy, choćby Niemcami.

U naszych zachodnich sąsia-

dów wprowadzono wiele zmian mających na celu

wsparcie energochłonnych odbiorców przemysło-

wych.

Należą do nich zwolnienia podatkowe dla okre-

ślonych procesów przemysłowych (np. elektrolizy),

obniżenie stawek opłat z tytułu prowadzonej polityki

klimatycznej czy nawet wyłączenie z takiego obo-

356

wiązku (przykładem jest hutnictwo), a także korzyst-

na polityka energetyczna (wprowadzenie systemów

rekompensat kosztów zakupu uprawnień do emisji

CO

2

, przenoszonych w cenie energii elektrycznej).

Co

więcej, rząd Niemiec podjął decyzję o przeznaczeniu

całości wpływów z aukcji CO

2

na wsparcie biznesu

i energetyki w działaniach mających na celu dosto-

sowanie do polityki klimatycznej.

Tymczasem w na-

szym kraju widać mocne zaniedbania w tej sferze.

Brakuje rozwiązań skierowanych do przedsiębiorstw

energochłonnych w zakresie polityki energetycznej,

klimatycznej, ﬁskalnej.

Polskastawkaakcyzynależy

do najwyższych w Unii Europejskiej (20 zł/MWh),

a co gorsza, prawo nie przewiduje zróżnicowania jej

wysokości w zależności od zużycia energii czy celu jej

wykorzystania.

Poza tym rozwój energetyki odna-

wialnej generuje kolejne koszty.

I to spore.

Nawet ok.

40 zł/MWh.

Przy tym system ten uniemożliwia re-

dukcję kosztów generowanych dla dużych odbiorców

przemysłowych.

To wszystko silnie obniża konkuren-

cyjność polskiej energetyki.

Tymczasem widać już

kolejne podwyżki cen energii w związku z koniecz-

nością zakupu uprawnień do emisji CO

2

po roku 2013.

Sytuacja ta wymusza więc przygotowanie wszelkich

niezbędnych rozwiązań dostosowujących polskie

przepisy do tych w UE.

Chodzi m.in. o zmniejszenie

opłat za tzw. certyﬁkatykolorowejenergii,wprowa-

dzenie zmian parametrów w zakresie przesyłu i dys-

trybucji, uprawniających do stosowania obniżonych

stawek opłaty jakościowej, zmniejszenie podatku ak-

cyzowego dla zakładów energochłonnych.

Są to zmia-

ny konieczne, by uchronić polskie przedsiębiorstwa

przed upadłością, a tym samym poważnymi proble-

mami dla całej ojczyzny.

Kolejna kwestia, którą chciałbym poruszyć, doty-

czy ciągnącej się już od kilku lat sprawy oszustw

związanych z niepłaceniem podatku VAT przez nie-

których pośredników w branży hutniczej.

Chodzi

o zalewanie polskiego rynku przez importowaną stal

o mocno zaniżonych cenach, z którymi uczciwe ﬁrmy

nie mają szans konkurować.

Ceny te wiążą się z nie-

płaceniem przez ﬁrmy podatku VAT od przywozu

z zagranicy i sprzedaży w kraju.

Oszuści wykorzy-

stują brak kontroli celnej na terenie Unii oraz uchy-

lają się od obowiązku uregulowania podatku od tzw.

wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów i od dal-

szej sprzedaży w kraju.

Deklarują wywóz stali poza

Polskę, uzyskując w ten sposób zerową stawkę VAT.

Towar zostaje jednak w kraju i sprzedawany jest na

miejscu po cenach niższych nie tylko od uczciwych

hurtowników, ale nawet samych hut.

Ten proceder

wyrządza ogromne szkody polskim hutom.

Jak poda-

je Hutnicza Izba Przemysłowo-Handlowa, dane Eu-

rostatu wyraźnie pokazują, że w 2011 r. zużycie sta-

li w Polsce było o 47% wyższe, niż podała administra-

cja, a różnica w wartości wywozu i przywozu wynio-

sła w ubiegłym roku aż 153 mln euro (czyli o 92 mln

euro więcej niż w 2010 r.).

Polska Unia Dystrybuto-

rów Stali zwracała uwagę na ten problem już w 2009 r.

Zdaniem ekspertów tę wyniszczającą konkurencję

można ograniczyć poprzez wprowadzenie systemu

samonaliczania VAT przez legalnych nabywców sta-

li.

Wówczas pośrednicy dysponowaliby jedynie kwotą

netto i nie ﬁnansowalibyswojejdziałalnościzpodat-

ku z zapłaconych faktur.

Stanowi to odstępstwo od

wspólnotowych reguł, ale dyrektywa o VAT umożli-

wia jej zastosowanie w uzasadnionych przypadkach

(wykorzystała ją choćby Wielka Brytania, która zwal-

czała proceder uchylania się od VAT w handlu nie-

którymi urządzeniami elektrycznymi).

Nie możemy

pozwolić, by branża hutnicza, a zarazem cała gospo-

darka cierpiała na nieuczciwej konkurencji.

1.

Kiedy rząd ma zamiar zająć się zmianami w po-

lityce energetycznej prowadzącymi do polepszenia sy-

tuacji i konkurencyjności polskich przedsiębiorstw?

2.

Czy rząd planuje obniżyć stawkę akcyzy?

3.

Czy rząd będzie dążył do wprowadzenia syste-

mu samonaliczania podatku VAT, by uniknąć nie-

uczciwego handlu stalą?

4.

Jakie inne pomysły ma rząd, by ograniczyć ten

proceder?

Poseł Waldemar Andzel

Warszawa, dnia 1 października 2012 r.

(nr 9979)

do ministra ﬁnansów

Szanowny Panie Ministrze!

Od kilku tygodni

coraz częściej słyszeć można, że Ministerstwo Fi-

nansów planuje podwyższenie stawki podatku VAT

z 8 do 23% na napoje, przy przyrządzaniu których

ny ministerstwa martwią właścicieli lokali, którzy

już w tym roku notują spadki liczby klientów i zamó-

wień średnio o 5–10%.

Najbardziej są one widoczne

w lokalach położonych w centrach handlowych.

Pod-

wyżka cen, która jest nieunikniona w związku z pla-

nowanym zwiększeniem VAT, na pewno spowoduje

jeszcze większy niż dotychczas odpływ klientów i za-

pewne skutkować będzie upadkiem wielu kawiarń

i innymi negatywnymi skutkami zarówno społeczny-

mi jak i gospodarczymi.

W związku z powyższym

proszę o zaniechanie podwyższenia stawki podatku

rych wykorzystywany jest naparz kawy lub herbaty

oraz odpowiedzi na następujące pytania:

357

na napoje, przy przyrządzaniu których wykorzysty-

wany jest napar z kawy lub herbaty?

2.

Czy Ministerstwo Finansów ma wyliczenia,

jakie zyski dla budżetu państwa ta podwyżka przy-

niesie?

3.

Czy Pan Minister jest świadom iż ww. podwyż-

ka VAT spowoduje zmniejszenie się liczby klientów

w lokalach gastronomicznych (w tym w kawiarniach),

a co za tym idzie, bankructw wielu ﬁrmbranżyga-

stronomicznej?

Z poważaniem

Poseł Marek Matuszewski

Warszawa, dnia 1 października 2012 r.

(nr 9980)

do ministra edukacji narodowej

Szanowna Pani Minister!

Kryzys i niż demogra-

ﬁcznypustosząpolskieszkoły,bowiemsamorządynie

chcą utrzymywać drogich placówek i decydują się na

ich zamykanie.

Konsekwencje takich kroków mogą

być jednak fatalne, kiedy bowiem sytuacja demogra-

ﬁcznawrócidonormy,dzieciniebędąmiałygdziesię

uczyć.

Gdyby wziąć pod uwagę licea i technika uzu-

pełniające oraz licea proﬁlowane zlikwidowane

w ramach reformy edukacji, to łącznie w ciągu

ostatnich sześciu lat samorządy już zamknęły ponad

4,7 tys. szkół, a według Związku Nauczycielstwa

Polskiego drugie tyle może być zlikwidowane do

2014 r.

Trudną sytuację potęguje fakt, że za dwa

lata do podstawówek traﬁądziecisześcioletnie.

Cały

rocznik sześciolatków spotka się w pierwszej klasie

z rocznikiem siedmiolatków.

Ta liczba uczniów może

sprawić, że w szkołach w wielu województwach może

zabraknąć miejsc w klasach.

Nie przeszkadza to jed-

nak samorządom w zwalnianiu nauczycieli i likwi-

dowaniu szkół.

Szacuje się, że do szkół traﬁw2014r.

ok. 680 tys. dzieci, a do tej pory było to ok. 350 tys.

Może dojść do kuriozalnej sytuacji, w której rodzice

chcący dopełnić ustawowego posłania dzieci do szko-

ły nie będą mieli możliwości tego uczynić.

Brak

miejsc w szkołach wymusić może konieczność nauki

na tzw. dwie zmiany.

Problem jest ogromny, a zosta-

ły już tylko 2 lata na jakiekolwiek działania mogące

rozwiązać problem braku miejsc w szkołach.

W związ-

ce pytania:

1.

Jakie będzie szacunkowo konieczne zwiększe-

nie liczby szkół w Polsce w związku z prognozowa-

nym zwiększeniem się liczby uczniów w szkołach

w 2014 r.?

2.

Czy Ministerstwo Edukacji Narodowej zamie-

rza zwiększyć liczbę etatów nauczycielskich w związ-

ku z prognozowanym dwukrotnym zwiększeniem się

liczby uczniów w szkołach do 2014 r.?

3.

Dlaczego w obliczu prognozowanego zwiększe-

nia się zapotrzebowania na liczbę szkół w związku

się setki szkół w całej Polsce?

4.

Dlaczego Ministerstwo Edukacji Narodowej nie

przeciwdziała zamykaniu szkół?

5.

Jakie działania podejmie Pani Minister w celu

zabezpieczenia wszystkim uczniom równego dostępu

do szkół publicznych, ze szczególnym uwzględnieniu

sytuacji dwukrotnego zwiększenia się liczby uczniów

w polskich szkołach w 2014 r.?

Z poważaniem

Poseł Marek Matuszewski

(nr 9981)

do ministra pracy i polityki społecznej

przy przyznawaniu zasiłków alimentacyjnych

z funduszu alimentacyjnego

Na podstawie ustawy o pomocy osobom uprawnio-

z późn. zm.) zasiłek alimentacyjny z funduszu ali-

mentacyjnego w maksymalnej wysokości do 500 zł

na jedną osobę przysługuje w sytuacji, gdy egzekucja

komornicza orzeczonego przez sąd świadczenia oka-

zuje się bezskuteczna, przy czym warunkiem dodat-

jest dochód na członka rodziny w maksymalnej wy-

sokości 725 zł netto na miesiąc.

Przyjęcie kryterium

dochodowego przy przyznawaniu świadczenia rodzi

poczucie niesprawiedliwości, zaprzeczenia idei ali-

mentowania, poczucie niesprawiedliwości społecznej,

a także może być przyczyną wybiegów, kombinacji

i nieetycznych zachowań w celu pozyskania świad-

czenia lub uniknięcia sytuacji znalezienia się na li-

ście dłużników FA.

Według opinii osób, których to zagadnienie doty-

czy, przyjęcie przez ustawodawcę kryterium docho-

dowego przerzuca automatycznie obowiązek ponie-

sienia pełnych kosztów utrzymania np. dziecka na

jednego z rodziców, któremu teoretycznie lepiej się

powodzi, a tym samym zaprzecza idei alimentowa-

nia, tj. współodpowiedzialności materialnej np.

w odniesieniu do dziecka, zaspokojenia potrzeb ży-

ciowych alimentowanego.

Ponadto ustalone kryte-

rium dochodowe na poziomie 725 zł netto nie dość,

że zaprzecza idei alimentowania w ogóle, to jest po-

358

niżej minimum socjalnego wyliczonego przez Insty-

tut Pracy i Spraw Socjalnych na rok 2011.

Według

ww. badań minimum socjalne na jednego członka ro-

dziny wynosi od 814 do 865 zł miesięcznie.

W kon-

frontacji z kryterium dochodowym obowiązującym

przy przyznawaniu świadczenia z FA należy stwier-

dzić, że tylko osobom poniżej minimum socjalnego

przysługuje omawiane świadczenie.

Nasuwają się automatycznie pytania: Czy osoba

generująca dochód dla danej rodziny ma rezygnować

np. z podwyżki, z premii, z nagrody?

Jeżeli bowiem

w skali roku przekroczy miesięczne kryterium do-

chodowe np. o l zł lub o 5 zł, pozbawi się comiesięcz-

nego świadczenia nieporównanie dla niej cenniejsze-

go lub będzie zmuszona je zwrócić?

Taka sytuacja,

szczególnie przy obecnych kosztach utrzymania, mo-

bilizuje do cwaniactwa, kombinatorstwa, patologii

i uciekania w czarną strefę dochodów.

Według opinii

społecznej zniesienie kryterium dochodowego przy

przyznawaniu świadczeń z FA wyeliminowałoby pa-

tologię i zabezpieczyłoby potrzeby wszystkich osób

alimentowanych.

Należałoby natomiast wzmocnić

windykację zadłużeń w FA i wprowadzić instrumen-

ty zapobiegające ukrywaniu dochodów i mienia przez

dłużników.

Przedkładając powyższe opinie, zwracam się o uza-

sadnienie zastosowania kryterium dochodowego przy

przyznawaniu świadczenia alimentacyjnego z fundu-

szu alimentacyjnego oraz uzasadnienie przyjętego

progu dochodowego w bieżącym roku na poziomie

725 zł netto na osobę w rodzinie.

Ponadto wnoszę o odpowiedzi na następujące py-

tania:

pobiec ww. patologiom i niesprawiedliwości?

2.

Czy Pan Minister przewiduje zniesienie kry-

terium dochodowego przy przyznawaniu świadczeń

z FA?

Z poważaniem

Poseł Marek Matuszewski

(nr 9982)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie stanowczego sprzeciwu

Ministra z ponowną interpelacją w sprawie stanow-

czego sprzeciwu wobec wprowadzenia GMO na teren

Polski.

Przygotowana przez resort środowiska nowe-

lizacja ustawy o nasiennictwie wskazuje, że rolnik

będzie miał obowiązek rejestracji odmian genetycz-

nie modyﬁkowanychorazobrotumateriałemsiew-

nym odmian GMO i tylko będzie musiał zgłosić ten

fakt trzy miesiące wcześniej w wojewódzkim inspek-

toracie ochrony roślin i nasiennictwa.

W praktyce

oznacza to, że mimo stanowczego sprzeciwu polskie-

go społeczeństwa (75%) rząd otwiera furtkę dla

upraw roślin GMO w kraju.

Zwracam przy tym uwa-

gę Pana Ministra na fakt, iż proces uwalniania orga-

nizmów genetycznie modyﬁkowanych do przyrody

jest nieodwracalny, rośliny GMO zanieczyszczają

uprawy ekologiczne, a ponadto nie są dokładnie zba-

dane konsekwencje spożywania GMO przez ludzi.

Wiele światowych instytutów badawczych podnosi,

że modyﬁkowanażywnośćniejestcałkowiciedlanas

bezpieczna.

Dlatego też polskie władze, biorąc przy-

kład z innych krajów UE, m.in. Niemiec, Francji czy

Węgier, powinny natychmiast wprowadzić absolutny

tycznie modyﬁkowanych.

płyną z wprowadzenia w życie znowelizowanej usta-

wy o nasiennictwie?

2.

Jakie jest konkretne stanowisko rządu w kwe-

stii upraw GMO na terenie Polski?

Czy rząd wprowa-

dzi zakaz upraw GMO?

Z poważaniem

Poseł Jadwiga Wiśniewska

Warszawa, dnia 1 października 2012 r.

(nr 9983)

do ministra pracy i polityki społecznej

welizacji ustawy o promocji zatrudnienia i instytu-

cjach rynku pracy.

Powiatowe urzędy pracy mają

trudności z aktywizacją zawodową osób między 30.

a 50. rokiem życia.

Wszystko za sprawą art. 49 usta-

cy.

Prawo zabrania doradcom zawodowym i pośred-

nikom pracy posyłania takich osób na staże, prace

interwencyjne, roboty publiczne, przygotowanie za-

wodowe dorosłych, a także przyznania stypendium

w czasie nauki w szkole dla dorosłych i refundowania

kosztów opieki nad dzieckiem do 7. roku życia.

Wy-

jątek stanowią osoby znajdujące się w szczególnej sy-

tuacji, m.in. długotrwale bezrobotni, osoby samotnie

wychowujące dziecko do 18. roku życia lub niepełno-

359

sprawni.

Przedstawiciele urzędów pracy podnoszą,

iż w obowiązującym systemie prawnym pracę, np.

w ramach prac interwencyjnych, szybciej dostanie

dwudziestolatek bez zobowiązań, a niżeli 30-letni czy

40-letni mąż i ojciec.

Budzi to rozgoryczenie i poczu-

cie krzywdy wymienionych osób.

Zmuszeni są oni

ﬁgurowaćwrejestrzeprzez12miesięcy,abyzostali

uznani za długotrwale bezrobotnych i dopiero wów-

czas mogli skorzystać z pomocy.

Podkreślam, że pro-

blem bezrobocia w Polsce jest naprawdę duży i wy-

maga podjęcia natychmiastowych działań w celu

zminimalizowania jego negatywnych skutków.

rynku pracy?

Jeśli tak, to kiedy można się spodzie-

wać podjęcia działań w tym temacie?

cy mogą liczyć osoby bezrobotne w przedziale wieko-

wym 30–50 lat?

Z poważaniem

Poseł Jadwiga Wiśniewska

(nr 9984)

do ministra gospodarki

w sprawie planowanych zmian legislacyjnych

Szanowny Panie Premierze!

Obecnie trwają

prace nad ustawą o korytarzach przesyłowych.

Projekt przedmiotowej ustawy nie rozwiązuje jed-

noznacznie problemu zasiedzeń, a arytmetyczny

wzór wyliczeń odszkodowania nie uwzględnia wie-

lu istotnych kwestii.

o udzielenie precyzyjnej odpowiedzi na pytania doty-

czące zasiedzenia i jego skutków:

1.

Jak, w nowelizowanej przez resort gospodar-

ki ustawie, zostanie rozwiązana kwestia możliwo-

ści uzyskania służebności przesyłu w drodze zasie-

dzenia?

2.

W jaki sposób zostanie rozwiązana kwestia

możliwości nabycia przez zasiedzenie służebności

Z poważaniem

Posłowie Jadwiga Wiśniewska

Warszawa, dnia 1 października 2012 r.

(nr 9985)

do ministra edukacji narodowej

nych urzędnikom zatrudnionym w MEN.

W ostatnim

czasie rząd notorycznie powtarza o konieczności za-

ciskania pasa, podnosi podatki, likwiduje ulgi podat-

kowe, zamyka setki szkół i pozbawia pracy tysiące

nauczycieli.

Dlatego tym bardziej bulwersuje fakt, iż

w ciągu niespełna roku, czyli od momentu objęcia

przez Panią Minister stanowiska, przeznaczyła Pani

1,3 mln zł na premie dla urzędników w swoim resor-

cie.

Jeszcze raz podkreślamy, że w ostatnim czasie

zlikwidowanych zostało 800 szkół, a pracę straciło

7 tys. nauczycieli.

Jak widać, postulaty o konieczno-

ści oszczędzania dotyczą wszystkich obywateli poza

ministerialnymi urzędnikami.

1.

Za jakie szczególne osiągnięcia przyznano pre-

mie?

2.

Czy ministerstwo posiada sformalizowane kry-

teria wypłaty premii?

Jeżeli tak, to jakie?

Czy też

były to premie uznaniowe?

Jeżeli tak, to kto decydo-

wał o ich wysokości?

3.

Jaka była średnia wysokość przyznanych pra-

cownikom ministerstwa premii?

W jakiej wysokości

wypłacone zostały premie najwyższe?

4.

O ile wzrosło zatrudnienie w MEN od czasu

objęcia przez Panią funkcji ministra i jakie są koszty

ﬁnansowetegowzrostu?

Z poważaniem

Posłowie Jadwiga Wiśniewska

(nr 9986)

do ministra obrony narodowej

Szanowny Panie Ministrze!

Zwracamy się do

tuacji kadrowej w polskiej armii.

W zeszłym roku

z wojska odeszło 7,4 tys. żołnierzy.

Większość opuści-

ła szeregi armii na własną prośbę, a niemal połowa

360

nie osiągnęła wieku emerytalnego.

W pierwszej po-

łowie 2012 r. z armii odeszło 2615 żołnierzy.

Coraz

częściej ze służby odchodzą doświadczeni żołnierze

ją na złą sytuację materialną armii oraz lepsze per-

spektywy na cywilnym rynku pracy.

Siły Zbrojne nie

są w stanie zapewnić pełnego stanu kadrowego za-

równo armii czynnej, jak i Narodowych Sił Rezerwo-

wych.

Od zaraz wojsko mogłoby przyjąć 2 tys. szere-

gowych żołnierzy, jednak brakuje chętnych.

W NSR

natomiast obsadzona jest zaledwie połowa z przewi-

dzianych 20 tys. stanowisk.

Chociaż rząd zapewnia o dobrej kondycji polskie-

go wojska, to faktem jest, że topnieje siła ludzka

armii.

podjąć resort celem uzupełnienia braków osobowych

w polskim wojsku?

Zwracamy przy tym uwagę Pana

Ministra, że kampanie reklamowe, które kosztowały

około 1,6 mln zł i miały poprawić sytuację kadrową

w NSR, nie przyniosły oczekiwanego rezultatu.

Z poważaniem

Posłowie Jadwiga Wiśniewska

(nr 9987)

do ministra sprawiedliwości

Szanowny Panie Ministrze!

Zgodnie z Konstytucją

Rzeczypospolitej Polskiej każdy ma prawo do sprawie-

dliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy bez nieuzasad-

nionej zwłoki przez właściwy, niezależny, bezstronny

i niezawisły sąd.

Jednakże uczynienie zadość konsty-

tucyjnym wymogom często napotyka trudne do prze-

zwyciężenia przeszkody, zwłaszcza jeśli mowa o braku

zwłoki w postępowaniach sądowych.

Wzrasta świadomość i edukacja prawna polskiego

stara się bronić swoich praw lub dochodzić obowiąz-

ków na drodze sądowej.

Regulacje zawarte w konsty-

tucji i innych aktach prawnych powinny ułatwiać oby-

watelom dochodzenie ich praw oraz wspomagać ich

w dążeniu do jak najszybszego i zgodnego z obowiązu-

jącym porządkiem prawnym zaspokajania roszczeń.

Tymczasem obecnie obowiązująca procedura po-

woływania i nominacji sędziów sądów powszechnych

stwarza poważne przeszkody w realizacji zasad eko-

nomiki i szybkości procesowej.

Procedura awansu

sędziego trwa dziś nawet do dwóch lat, a nominacja

sędziego na stanowisko w sądzie rejonowym rozciąga

się nawet do roku.

Oczywiście należy się zgodzić, iż

na stanowiska sędziów powinny być powoływane wy-

łącznie osoby spełniające ustawowe wymogi oraz po-

siadające niezbędne doświadczenie, jednak taka roz-

ciągłość procedur szkodzi jedynie polskim obywate-

lom.

Nawet najprostsze sprawy sądowe ciągną się

bowiem przez wiele lat, m.in. z przyczyn braków per-

sonalnych.

Uwagę na taki stan rzeczy zwracało już środo-

wisko sędziowskie, w tym Krajowa Rada Sądownic-

twa, która przedstawiła również projekty zmian

obowiązujących przepisów oraz wprowadzenia ak-

tów wykonawczych mających na celu zmianę obec-

nej sytuacji.

nie sądzi Pan, że obecne przewlekłe procedury szko-

dzą polskim obywatelom?

2.

Czy podejmie Pan odpowiednie kroki zmierza-

jące do zmiany obowiązujących przepisów w kwestii

powoływania i nominacji sędziowskich?

Jeśli nie, to

dlaczego?

Jeśli tak, kiedy można spodziewać się no-

wych regulacji przedmiotowej kwestii?

3.

Czy prawdą jest, że przedstawiciele środowiska

sędziów uczulali Pana na powyższy problem oraz

przedstawili propozycje zmian w obowiązujących re-

gulacjach?

Jakie kroki zostały przez Pana podjęte

w związku z tym?

Z wyrazami szacunku

Poseł Marek Poznański

Chełm, dnia 1 października 2012 r.

Interpelacja

(nr 9988)

do ministra zdrowia

w sprawie liczby przyznanych miejsc

opublikowano komunikat dotyczący liczby przyzna-

tystów, którzy rozpoczną specjalizację, na podstawie

postępowania kwaliﬁkacyjnego przeprowadzonego

w terminie 1–31 października 2012 r.

Mimo iż ogólna liczba rezydentur rzeczywiście

wzrosła w porównaniu do ubiegłorocznej, to jednak

kolejny rok specjalizacji onkologii klinicznej w woje-

wództwie śląskim zostaje przyznana tylko jedna re-

zydentura.

Już w lutym bieżącego roku sygnalizowałam mi-

nisterstwu znaczący wzrost liczby zachorowań na

nowotwory interpelacją nr 2114, gdzie pytałam o pro-

361

gramy wczesnego wykrywania nowotworów i fundu-

sze przeznaczane na programy badawcze.

Obecnie podawane statystyki plasują Polskę na

ostatnich miejscach pod względem liczby zachorowań

na nowotwory (np. rak szyjki macicy), biorąc pod

uwagę procent zgonów.

Sytuacja ta musi niepokoić,

toteż w tym zakresie rząd powinien podjąć stanowcze

działania.

Śląsk ma dobrze wyposażone szpitale kliniczne

i bardzo dobrze wykwaliﬁkowanąkadręmedyczną,

stąd przyznanie jednego miejsca rezydenckiego budzi

duże zdziwienie.

Proszę o odpowiedzi na pytania:

1.

Co zadecydowało o przyznaniu wyłącznie jed-

nego miejsca rezydenckiego onkologii klinicznej w wo-

jewództwie śląskim?

2.

Jaka jest możliwość zmiany przez ministerstwo

liczby rezydentur w czasie trwania postępowania kwa-

liﬁkacyjnego?

Jakiesąprocedurywtymzakresie?

3.

Jaka jest obecnie liczba czynnych zawodowo

lekarzy onkologów w Polsce?

Jaki jest ich rozkład na

poszczególne województwa?

Z wyrazami szacunku

Poseł Maria Nowak

Warszawa, dnia 1 października 2012 r.

(nr 9989)

do ministra sportu i turystyki

agencji turystycznych

Szanowna Pani Minister!

Podczas tegorocznego

okresu wakacyjnego wiele biur podróży ogłosiło upa-

dłość, zostawiając swoich klientów w miejscach doce-

lowych.

Turyści najczęściej byli sprowadzani do Pol-

ski na koszt podatnika.

Obecnie opiniuje się, iż ubez-

pieczenia biur podróży nie pokryją wszystkich ﬁnan-

sowych zobowiązań wobec klientów.

Proszę o odpowiedzi na pytania:

1.

Jakie obecnie zabezpieczenia ﬁnansoweiubez-

pieczenia musi mieć biuro podróży, aby móc oferować

wycieczki zagraniczne?

lizacji prawa w tym zakresie?

Z wyrazami szacunku

Poseł Maria Nowak

(nr 9990)

do ministra pracy i polityki społecznej

Szanowny Panie Ministrze!

Zgodnie z przepisami

Kodeksu pracy art. 39 „pracodawca nie może wypo-

wiedzieć umowy o pracę pracownikowi, któremu bra-

rytalnego, jeżeli okres zatrudnienia umożliwia mu

wieku”.

Lecz przepisy nie precyzują, czy możliwa jest

zmiana warunków umowy pracy.

Często zdarza się,

że aby ominąć zapisy Kodeksu pracy, zmienia się wa-

runki pracy i płacy, które są ze wszech miar nieko-

rzystne dla pracownika.

Proszę o odpowiedź na pytania:

1.

Czy pracownikowi w czasie trwania przedeme-

rytalnego okresu ochronnego można zmienić warun-

ki umowy, tj. stawkę wynagrodzenia, zmniejszenie

etatu lub rodzaj wykonywania pracy?

2.

Czy dopuszczalne jest przeniesienie na inne sta-

nowisko w procesie wewnątrzzakładowej rotacji?

3.

Jakie konsekwencje może wyciągnąć pracodaw-

ca wobec pracownika, który nie zgadza się na zmianę

warunków?

Z wyrazami szacunku

Poseł Maria Nowak

(nr 9991)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie systemu Child Alert stosowanego

Szanowny Panie Ministrze!

System Child Alert

to system natychmiastowego reagowania w momen-

cie zaginięcia dziecka.

System działa z sukcesem

w 11 krajach Unii Europejskiej.

W roku 2008 Rada Unii

Europejskiej wydała zalecenie dla państw członkow-

skich UE dotyczące wprowadzenia systemu ostrzega-

nia o uprowadzeniu dziecka na terytorium całej UE

dzeniami dzieci w strefach przygranicznych.

W maju 2011 r.

Fundacja ITAKA rozpoczęła roz-

mowy z Ministerstwem Spraw Wewnętrznych oraz

Komendą Główną Policji na temat ważności systemu

i potrzeby wprowadzenia go w Polsce.

Fundacja ITA-

KA od 1999 r. zajmuje się poszukiwaniem osób zagi-

362

nionych i udzielaniem wsparcia rodzinom.

Natych-

miastowe rozpowszechnienie informacji na temat

zaginionego dziecka to najskuteczniejszy sposób

prowadzenia poszukiwań.

Fundacja ITAKA dzięki

ﬁnansowaniuMSWprzygotowałaraportdotyczący

możliwości uruchomienia i funkcjonowania systemu

w Polsce.

Przeprowadziła rozmowy z potencjalnymi

partnerami systemu i przedstawicielami współod-

powiedzialnych instytucji (m.in. GIODO, UKE).

Dzięki wsparciu ﬁrmyinformatycznejudałosięprzy-

gotować zarys projektu wymaganych rozwiązań tech-

nologicznych.

Child Alert to projekt rządowy.

Aktualnie jest

realizowany przez KGP ze wsparciem Fundacji ITA-

KA.

KGP pozyskała ﬁnansowanieześrodkówKo-

misji Europejskiej na przeprowadzenie rocznych

działań mających doprowadzić do uruchomienia sys-

temu.

Fundacja ITAKA wspiera działania Policji dzięki

ﬁnansowaniuMSW.

W związku z trwającymi aktualnie w Polsce pra-

cami nad wdrożeniem systemu Child Alert zwracam

wiedzi na poniższe pytania dotyczące planowanych

w najbliższym roku prac – ich zakresu i kosztów:

Jak Pan ocenia wstępną wycenę kosztów urucho-

mienia systemu?

Jakie są poszczególne etapy wdrażania systemu

i na ile realna jest ich realizacja, z uwzględnieniem

prac nad sprawnie działającym systemem telefonu

alarmowego 112?

Kiedy i w jaki sposób wybrana zostanie technolo-

gia wspomagająca system?

Uważnie przyglądam się procesowi wdrażania

ww. systemu w Polsce.

Będę wdzięczny za odpowiedź

na powyższe pytania.

Z poważaniem

Poseł Grzegorz Napieralski

Szczecin, dnia 5 października 2012 r.

Interpelacja

(nr 9992)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

Szanowny Panie Ministrze!

Ziemniaki wyprodu-

kowane w Polsce mogą być wwożone na teren innych

państw członkowskich Unii Europejskiej, jeżeli speł-

niają określone warunki, w tym wymagania ﬁtosa-

nitarne, wynikające z przepisów krajowych, jak rów-

nież unijnych.

Do wysyłki może być przeznaczona

tylko i wyłącznie jednolita partia.

Na partię zaś może

być przeznaczona tylko i wyłącznie jedna odmiana,

pochodząca z jednego miejsca uprawy.

Wymagana jest

więc bardzo wnikliwa ocena jednolitości partii przy-

gotowywanej do wysyłki.

Największe wymagania zwią-

zane są jednak z badaniami ﬁtosanitarnymi.

Wtym

względzie każda partia ziemniaków powinna być zło-

żona w jednym miejscu, najlepiej w zamkniętym po-

mieszczeniu.

Później z każdej takiej partii pobierane

są próby do badań na obecność bakteriozy pierście-

niowej.

Czas oczekiwania na stosowne świadectwo

trwa do 14 dni.

Wobec powyższych wymagań, ich spełnienie wy-

maga od rolników dużego nakładu pracy i czasu.

W związku z tym pytam:

Czy nie należałoby dokonać uproszczenia tych

procedur, a w przypadku wczesnych odmian ziemnia-

ków zezwolić na pobieranie próbek z pola?

Jak liczne są przypadki wykrycia przez PIORiN

w polskich ziemniakach bakteriozy pierścieniowej,

raka i mątwika w roku minionym i bieżącym?

Czy PIORiN dokonuje szczegółowych kontroli

importowanych ziemniaków i sadzeniaków przed

wprowadzeniem ich do obrotu i jakie są efekty tej

kontroli?

W jaki sposób są utylizowane ziemniaki, w któ-

rych stwierdzono bakteriozę, i kto za tę utylizacje

odpowiada i ją przeprowadza?

Czy i w jakiej wielkości są zabezpieczone środki

na wspomnianą utylizację i walkę z bakteriozą pier-

ścieniową?

Z poważaniem

Posłowie Piotr Polak

Warszawa, dnia 1 października 2012 r.

(nr 9993)

do ministra spraw wewnętrznych

w woj. podlaskim, na przykładzie

posterunków w Supraślu

i Czarnej Białostockiej

Szanowny Panie Ministrze!

Lokalne środki prze-

kazu informują w ostatnim czasie o planowanej li-

kwidacji niektórych posterunków Policji w wojewódz-

twie podlaskim.

Z dostępnej wiedzy wynika, że za-

grożone mogą być aktualnie Posterunki Policji

w Supraślu i Czarnej Białostockiej podlegające Ko-

mendzie Miejskiej Policji w Białymstoku.

Źle się dzieje w państwie, jeżeli obywatele, samo-

rządowcy i parlamentarzyści muszą bronić instytucji

państwowych spełniających ważne zadania w po-

363

szczególnych dziedzinach życia społecznego przed

polskim rządem, który co chwila usiłuje coś likwido-

wać.

W okresie rządów premiera Donalda Tuska

i koalicji PO–PSL problem ten dotknął już szkół, pla-

cówek Poczty Polskiej, sądów rejonowych, urzędów

miar, stacji sanitarno-epidemiologicznych, spółek

wodnych, placówek Straży Granicznej i właśnie po-

sterunków Policji.

Wydawało się, że po działaniach

podjętych przez posłów Prawa i Sprawiedliwości przy

wsparciu innych klubów parlamentarnych w Sejmie

oraz sejmowej Komisji Administracji i Spraw We-

wnętrznych rząd zrozumiał bezsens i szkodliwość

działań likwidacyjnych odnośnie do posterunków

i komisariatów Policji oraz że się z tych planów za-

mierza wycofać.

Sytuacja w województwie podlaskim

pokazuje jednak, że zamiar likwidacji niektórych po-

sterunków jest wciąż aktualny.

Jednym z posterunków Policji, który może ulec

w województwie podlaskim likwidacji, jest jednostka

w Supraślu, która spełnia ważną funkcję w zapew-

nieniu bezpieczeństwa mieszkańców miasta oraz tu-

rystów i kuracjuszy, którzy licznie odwiedzają supra-

skie uzdrowisko.

W Supraślu swoje siedziby mają

m.in. Park Krajobrazowy Puszczy Knyszyńskiej, Mu-

zeum Ikon, Teatr Wierszalin oraz znane w całym

województwie podlaskim liceum plastyczne, które

cieszy się niesłabnącą popularnością wśród młodzie-

ży szkolnej.

Atrakcyjność turystyczna miasta spra-

wia, że jest ono odwiedzane rokrocznie przez kilka-

lokalny w trosce o bezpieczeństwo mieszkańców oraz

odwiedzających miasto osób od lat wspiera material-

nie i rzeczowo miejski posterunek Policji, ﬁnansując

z budżetu gminy dodatkowe patrole.

Nie jest to od-

osobniony przypadek, gdyż praktycznie wszystkie

samorządy w województwie podlaskim wspierają

znajdujące się na ich terenie jednostki Policji.

Dzieje

się tak, gdyż ograniczane z roku na rok środki bu-

dżetowe sprawiają, iż posterunki Policji borykają się

z wieloma trudnościami ﬁnansowymi,któreobjawia-

ją się brakiem środków na dodatkowe patrole, co ne-

gatywnie wpływa na poziom bezpieczeństwa miesz-

kańców.

Aby temu przeciwdziałać, komendanci po-

szczególnych jednostek Policji występują do samorzą-

dów o doﬁnansowanie nie tylko patroli, ale także

zakupu radiowozów czy niezbędnego do pracy sprzę-

tu.

Tak dzieje się także w przypadku posterunku

w Supraślu, który jest od lat wspierany przez lokalne

władze samorządowe.

Planowane ewentualne za-

mknięcie posterunku Policji doprowadzi do zmniej-

szenia poziomu bezpieczeństwa w mieście i całej gmi-

nie Supraśl, w której coraz częściej dochodzi do ak-

tów wandalizmu, niszczenia publicznego i prywatne-

go mienia, kradzieży i włamań oraz pobić.

W związ-

ku z tymi niepokojącymi zdarzeniami pozostawienie

Posterunku Policji w Supraślu jest sprawą oczywistą,

zwłaszcza że na terenie miasta znajduje się znaczna

ilość zabytków objętych ochroną prawną.

Powierze-

nie obszaru gminy Supraśl wyłącznemu nadzorowi

Komisariatu Policji w Wasilkowie doprowadzi do po-

gorszenia skuteczności interwencji policyjnych z uwa-

gi na rozległy obszar dozoru.

Władze samorządowe

obawiają się, że likwidacja Posterunku Policji w Su-

praślu doprowadzi do powrotu sytuacji z 1999 r., gdy

mimo popełniania wielu przestępstw zabrakło reak-

cji Policji.

Mieszkańcy w trosce o własne bezpieczeń-

stwo powołali społeczny komitet, który położył kres

samowoli przestępców.

Gdy doszło do samosądów,

sprawą zajęły się służby porządkowe, które wcześniej

nie reagowały na zgłaszane sygnały.

Brak Posterun-

ku Policji w Supraślu może doprowadzić do podob-

nych sytuacji, w których zdesperowani mieszkańcy

pozostawieni sami sobie wezmą sprawy we własne

ręce, nie czekając na reakcję oddalonego o kilkana-

ście kilometrów Komisariatu Policji w Wasilkowie.

Problem znacznej odległości niesie za sobą szereg do-

datkowych negatywnych skutków.

Jednym z nich jest

wydłużony czas oczekiwania na interwencję, który

niekiedy decyduje o ujęciu sprawcy zdarzenia.

Ponad-

to funkcjonariusze z posterunku w Supraślu dyspo-

nują nieporównywalnie lepszą znajomością lokalnej

społeczności i topograﬁiniżfunkcjonariuszezWa-

silkowa, co w znacznym stopniu wpływa na skutecz-

ność działania oraz szybkość dotarcia na miejsce zda-

rzenia.

Z powyżej przytoczonych argumentów wynika, że

Posterunek Policji w Supraślu jest niezbędny do za-

pewnienia bezpieczeństwa osobistego, zabezpiecze-

nia mienia mieszkańców, turystów i kuracjuszy oraz

działających tu instytucji publicznych i prywatnych.

Oszczędności, które wynikają z likwidacji coraz

większej liczby posterunków Policji, są iluzoryczne,

a oszczędzanie na bezpieczeństwie obywateli jest nie-

uzasadnione i niedopuszczalne.

Problem bezpieczeń-

stwa obywateli musi być traktowany priorytetowo,

dlatego należy odstąpić od zamiaru likwidacji i po-

zostawić Posterunek Policji w Supraślu, aby mógł on

dalej dbać o porządek i bezpieczeństwo miasta oraz

jego mieszkańców.

Większość z przytoczonych argumentów odnosi

się również do Posterunku Policji w Czarnej Biało-

stockiej, którego istnienie również z niezrozumiałych

i pozbawionych jakiegokolwiek uzasadnienia powo-

dów w planach kierownictwa Policji staje pod zna-

kiem zapytania.

19 września 2012 r., korzystając z okazji spotka-

nia podczas Dnia Służby Celnej w Białymstoku, za-

dałem pytanie o plan likwidacji posterunków w Su-

praślu i Czarnej Białostockiej komendantowi woje-

wódzkiemu Policji w Białymstoku oraz pani komen-

dant miejskiej Policji w Białymstoku.

W reakcji na

postawione pytania otrzymałem odpowiedzi nieco

uspokajające, ale przede wszystkim wymijające.

Wy-

stąpienia samorządowców, a w szczególności burmi-

strza miasta Supraśl, który skierował do mnie w tej

sprawie alarmistyczne pismo, świadczą jednak o tym,

że problem ten wymaga interwencji.

Argumenty przemawiające przeciwko likwidacji

posterunków Policji i okoliczności związane z tymi

szkodliwymi działaniami rządu i kierownictwa ko-

364

mendy głównej przedstawiłem w swojej interpelacji

poselskiej nr 7628 skierowanej do Pana Ministra

z 27 lipca 2012 r., na którą odpowiedzi, mimo upływu

ustawowego terminu, wciąż oczekuję.

Podtrzymuję

jednocześnie w całej rozciągłości wyrażone w niej

opinie, zastrzeżenia i sformułowane pytania.

Dla wyjaśnienia kwestii podniesionych w tym wy-

stąpieniu, mając nadzieję na odstąpienie przez rząd

i osoby odpowiedzialne za działania Policji oraz ich

skuteczność od zamiaru likwidacji Posterunków Po-

licji w Supraślu i Czarnej Białostockiej, a także in-

nych jednostek organizacyjnych Policji w wojewódz-

twie podlaskim i w całej Polsce, działając na podsta-

wiedzialne decyzje dotyczące likwidacji posterunków

Policji, w tym Posterunków Policji w Supraślu i w Czar-

nej Białostockiej w województwie podlaskim?

2.

Dlaczego pomimo składanych w Sejmie dekla-

racji w dalszym ciągu podejmowane są w różnych

miejscach w Polsce próby likwidacji jednostek orga-

nizacyjnych Policji?

3.

Czy Pan Minister jest informowany o planach

likwidacji posterunków i komisariatów i jakie stano-

wisko Pan zajął w sprawie poszczególnych planów

likwidacyjnych?

Proszę o wykaz takich wniosków

oraz o informację o zajętym stanowisku.

Przypomi-

nam, że do takiego trybu postępowania zobowiązał

się przed Sejmem w Pana imieniu podsekretarz sta-

nu w MSW pan Michał Deskur.

Z wyrazami szacunku

Poseł Jarosław Zieliński

Warszawa, dnia 1 października 2012 r.

(nr 9994)

do prezesa Rady Ministrów

Szanowny Panie Premierze!

Jak wynika z odpo-

wiedzi (pismo z 21 lutego 2012 r., znak: SM2113/37/

12/28720) na moją interpelację z dnia 3 stycznia 2012 r.,

w strukturze MSZ od 2009 r. funkcjonuje Departa-

ment Współpracy z Polonią, samodzielna komórka

organizacyjna.

Komórce tej – zgodnie z regulaminem

organizacyjnym Ministerstwa Spraw Zagranicznych

będącym załącznikiem do zarządzeniem nr 30 mini-

stra spraw zagranicznych z dnia 30 grudnia 2009 r.

w sprawie nadania regulaminu organizacyjnego Mi-

nisterstwu Spraw Zagranicznych – przypisane zosta-

ły określone zadania.

Z odpowiedzi udzielanych przez MSZ w imieniu

pana prezesa Rady Ministrów na moje interpelacje

dotyczące spraw Polonii i Polaków za granicą wyła-

nia się bardzo niepokojący obraz tego, co dzieje się

w tym resorcie w sprawach związanych z istotnym

fragmentem polityki zagranicznej Rzeczypospolitej

Polskiej, jakim jest polityka polska wobec około

20-milionowej polskiej diaspory.

W swoich poprzednich interpelacjach dowiodłem,

że Ministerstwo Spraw Zagranicznych panu premie-

rowi, posłom RP i opinii publicznej przekazuje nie-

prawdziwe informacje, a poziom merytoryczny spo-

rządzanych dokumentów jest żenująco niski.

Kolejne

przypadki urzędniczego niechlujstwa będę zmuszony

wskazać w kolejnych wystąpieniach.

Jednakże już

dzisiaj konieczne jest podjęcie pilnych działań na-

prawczych w odniesieniu do funkcjonującego w MSZ

Departamentu Współpracy z Polonią, który odpowia-

da za ten ważny fragment polityki państwa.

Moje

zaniepokojenie jest tym większe, że to właśnie ten

departament obecnie bardzo nieudolnie zarządza

lwią częścią środków rozdziału 75195 część 03 budże-

tu państwa, których dysponentem do 2012 r. był szef

Kancelarii Senatu, a w przyszłym roku zarządzał

będzie całością tych środków.

bro państwa polskiego oraz Polonii i Polaków za gra-

1.

W jaki sposób w latach 2009–2011 Departa-

ment Współpracy z Polonią uczestniczył w kształto-

waniu i realizacji polityki państwa polskiego wobec

Polonii i Polaków za granicą?

Proszę o szczegółowy

opis działań podejmowanych w kolejnych latach.

Ja-

kie efekty przyniosły te działania?

Jakie środki wy-

datkowano na ten cel?

Na czym polegała koordyna-

cyjna rola ministerstwa w tym zakresie?

2.

W jaki sposób Departament Współpracy z Po-

lonią w latach 2009–2011 programował działania

w zakresie stymulowania Polonii i Polaków za gra-

nicą do aktywnego udziału w życiu państwa za-

mieszkania, a także do utrzymywania bliskich kon-

taktów z Polską?

Jakie działania podejmował DWP

Ministerstwa Spraw Zagranicznych na rzecz promo-

cji interesów Rzeczypospolitej Polskiej?

Proszę

nych latach.

Jakie efekty przyniosły te działania?

Jakich narzędzi użyto do mierzenia tych efektów?

Jakie kwoty wydatkowano na ten cel?

Proszę o udo-

stępnienie kopii dokumentów rządowych określają-

cych kierunki i cele polskiej polityki zagranicznej

z lat 2009, 2010 i 2011.

3.

Na czym polegało prowadzenie w latach 2009–

–2011 przez Departament Współpracy z Polonią

spraw związanych z ochroną praw polskiej mniejszo-

365

ści i Polonii za granicą?

Jakie działania podejmował

ochrony praw polskiej mniejszości i Polonii za grani-

cą?

Proszę o szczegółowy opis działań podejmowa-

nych w kolejnych latach.

Jakie efekty przyniosły te

4.

Na czym polegało prowadzenie przez Departa-

ment Współpracy z Polonią Ministerstwa Spraw Za-

granicznych w latach 2009–2011 konsultacji i nego-

cjacji z partnerami zagranicznymi w zakresie spraw

dotyczących sytuacji i praw Polonii i Polaków za gra-

nicą?

Z kim prowadzono w tym okresie konsultacje?

Z kim negocjowano w latach 2008–2011 sprawy zwią-

zane z sytuacją i prawami Polonii i Polaków za gra-

nicą?

Jakie prowadzone konsultacje i negocjacje przy-

niosły efekty?

Jakie kwoty wydatkowano na ten cel

w poszczególnych latach?

Proszę o szczegółowy opis

5.

Jakie zadania wykonywał Departament Współ-

pracy z Polonią Ministerstwa Spraw Zagranicznych

w latach 2008–2011 w zakresie realizacji ustawy

o Karcie Polaka?

Proszę o szczegółowy rejestr (opis)

zadań ze wskazaniem poszczególnych państw, w któ-

rych takie zadania wykonywano?

Jakie kwoty wy-

datkowano na ten cel w omawianym okresie?

Proszę

6.

Jakie projekty dotyczące propolskich środowisk

za granicą opracowano w Departamencie Współpra-

cy z Polonią Ministerstwa Spraw Zagranicznych

w latach 2008–2011?

Jakie i gdzie wdrożono założe-

nia z opracowanych projektów?

Z jakimi organizacja-

mi pozarządowymi, władzami różnych szczebli, ab-

solwentami polskich uczelni MSZ współpracowało?

Jakie efekty przyniosła podjęta współpraca?

Jak je

mierzono?

Jakie wydatkowano kwoty na realizację

tych zadań?

Proszę o dostarczenie kopii wytworzo-

nych dokumentów.

7.

Na czym polegało koordynowanie w latach

2009–2011 realizacji przez urzędy centralne oraz pla-

cówki za granicą rządowego „Programu współpracy

z Polonią i Polakami za granicą”?

Jakie w tym za-

kresie podejmowano działania w odniesieniu do pla-

cówek za granicą i krajowych urzędów?

Jakie efekty

przyniosły te działania?

8.

Na czym polegało zapewnianie obsługi meryto-

rycznej i organizacyjnej Międzyresortowego Zespołu

mowanie mnie, ile razy w latach 2009–2011 Między-

resortowy Zespół ds. Polonii i Polaków za Granicą

odbywał posiedzenia?

Proszę także o:

— udostępnienie tematów i protokołów poszcze -

gólnych posiedzeń zespołu,

— poinformowanie o składzie osobowym tego cia -

ła (imię, nazwisko, pełniona funkcja, reprezentowa-

na instytucja),

— udostępnienie kopii wytworzonych przez zespół

opracowań i dokumentów,

— udzielenie informacji, czy osoby wchodzące

w skład tego zespołu otrzymywały za swoją pracę

dodatkowe gratyﬁkacje,ajeżelitak,ktojeotrzymy-

wał i w jakiej wysokości.

Uprzejmie proszę Pana Premiera o spowodowa-

nie, by odpowiadający w Pana imieniu na moją inter-

pelację dołożyli minimum urzędniczej staranności.

Oczekuję, że na każde postawione pytanie otrzymam

konkretną i wyczerpującą odpowiedź.

Dotychczasowe

odpowiedzi na moje interpelacje stanowiące zlepki

materiałów ściąganych naprędce z innych resortów

pokazują bezmiar chaosu panującego w Minister-

stwie Spraw Zagranicznych.

Mam nadzieję, że Pan

Premier uświadomi nareszcie sobie i podległym Panu

urzędnikom, że sprawy diaspory polskiej traﬁły

w najgorsze z możliwych rąk i grozi im całkowita

zapaść.

Apeluję, aby Pan temu przeciwdziałał.

Z wyrazami szacunku

Poseł Jarosław Zieliński

(nr 9995)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

W zgodnej opinii eks-

pertów w dziedzinie inżynierii ruchu drogowego pro-

gram sygnalizacji świetlnej instalowanej na skrzyżo-

waniach powinien spełniać dwie grupy wymagań.

Po

pierwsze, są to wymagania w zakresie zapewnienia

bezpieczeństwa ruchu drogowego, zaś po drugie, pro-

gram sygnalizacji świetlnej powinien zapewniać od-

powiednią przepustowość skrzyżowań.

Konieczność spełnienia tych dwóch wymogów,

zgodnie formułowanych przez ekspertów, została

wprost zapisana w odpowiednim rozporządzeniu wy-

z późn. zm.).

Jest nim rozporządzenie ministra infra-

W punkcie 8.1 załącznika nr 3 do wspomnianego roz-

porządzenia wyraźnie wskazano, że program sygna-

lizacji zostanie uznany za dopuszczalny tylko wtedy,

gdy spełni „wymagania formalne oraz wymagania

bezpieczeństwa”, zaś za efektywny zostanie uznany

dopiero wtedy, gdy dodatkowo spełni tzw. „wymaga-

nia optymalizacyjne”.

366

Słusznie więc zapisano w rozporządzeniu, iż speł-

nienie wymagań optymalizacyjnych wpłynie na efek-

tywność programu sygnalizacji.

Jak wyjaśnia dalej

załącznik do rozporządzenia, ta efektywność mierzo-

na jest m.in. „stratami czasu, długością kolejek lub

liczbą zatrzymań” na skrzyżowaniu.

By zapewnić tak

rozumianą efektywność pracy sygnalizacji, w rozpo-

rządzeniu sformułowane zostały pewne szczegółowe

zalecenia.

Wśród sugerowanych rozwiązań znajduje

się np. stosowanie sygnalizacji akomodacyjnej, a tak-

że „opracowanie programów” zapewniających opty-

malne sterowanie ruchem „we wszystkich charakte-

rystycznych przedziałach doby”.

Wśród rozwiązań

sugerowanych w rozporządzeniu pominięto jednak

często stosowane w Europie i zarazem cenione przez

kierowców rozwiązanie polegające na zainstalowaniu

liczników czasu na skrzyżowaniach.

Liczniki czasu instalowane przy sygnalizatorach

świetlnych pokazują kierowcom, jak długo będzie się

świecić odpowiednie światło.

Nie ma najmniejszych

wątpliwości, że te właśnie urządzenia zwiększają po-

stulowaną w rozporządzeniu „przepustowość skrzy-

żowań”.

Wiadome jest to, że osoba kierująca pojaz-

dem, widząc, ile dokładnie czasu zostało do pojawie-

nia się zielonego sygnału świetlnego, będzie mogła

odpowiednio wcześnie przygotować pojazd do rusze-

nia.

Liczniki czasu przyczyniają się więc do upłyn-

nienia ruchu na skrzyżowaniach.

Ponadto należy zwrócić uwagę, że zainstalowa-

nie liczników czasu z pewnością przyczyni się do

Wszakże dzięki tym licznikom kierowca może z da-

leka zobaczyć, że nie zdąży w danym czasie przeje-

chać przez skrzyżowanie, i tym samym może zatrzy-

mać pojazd odpowiednio wcześnie.

A zatem można

z łatwością przewidzieć, że dzięki zainstalowaniu

liczników czasu znacząco zmniejszy się liczba wy-

padków drogowych.

Widoczne jest więc, że instalacja liczników czasu

na skrzyżowaniach stanowiłaby realizację podstawo-

wych wymagań formułowanych przez ekspertów

oraz przez odpowiednie rozporządzenie wykonawcze

do Prawa o ruchu drogowym.

Dodać należy, że szczególnie zachęcający jest

przykład tych polskich i europejskich miast, w któ-

rych zainstalowano liczniki czasu na skrzyżowa-

niach.

Sekundniki, które zostały zainstalowane na

niektórych skrzyżowaniach w polskich miastach, są

bez wątpienia cenione przez wielu kierowców i z pew-

nością przyczyniają się do zwiększenia ich komfortu

podczas prowadzenia pojazdu.

Wydaje się więc, że ze względu na możliwą popra-

wę bezpieczeństwa ruchu drogowego, efektywności

programów sygnalizacji oraz komfortu jazdy odczu-

wanego przez większość kierowców, warto rozważyć

wprowadzenie zmian w załączniku nr 3 do rozporzą-

dzenia ministra infrastruktury w sprawie szczegóło-

i tym samym sformułować w treści załącznika wy-

raźne zalecenie możliwie jak najczęstszego instalo-

wania liczników czasu na skrzyżowaniach.

1.

Czy Ministerstwo Transportu, Budownictwa

i Gospodarki Morskiej jest w posiadaniu analiz doty-

czących tego, w jakim stopniu instalacja liczników

czasu na wszystkich skrzyżowaniach w Polsce mo-

głaby się przyczynić do poprawy bezpieczeństwa ru-

chu drogowego oraz do zwiększenia efektywności

programów sygnalizacji?

2.

Czy Ministerstwo Transportu, Budownictwa

widywany koszt zainstalowania liczników czasu na

wszystkich skrzyżowaniach w Polsce?

3.

Czy rozważa Pan Minister wprowadzenie od-

powiednich zmian w przywołanym w niniejszej in-

terpelacji rozporządzeniu wykonawczym do Prawa

o ruchu drogowym w ten sposób, by wpisać w nim

wyraźne zalecenie instalowania liczników czasu na

skrzyżowaniach we wszystkich możliwych przy-

padkach?

Z wyrazami szacunku

Poseł Łukasz Gibała

Kraków, dnia 2 października 2012 r.

Interpelacja

(nr 9996)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie procedury zatrzymania

prawną lub przyznanie obrońcy z urzędu

Pierwsze godziny tuż po zatrzymaniu należą do

jednego z najważniejszych etapów toczącego się pro-

cesu karnego.

Niestety czas oczekiwania na fachowe

wsparcie jest zbyt długi, aby działania adwokatów

umożliwiły rzetelne realizowanie prawa do obrony,

a co za tym idzie, sprawiedliwego sądu.

Podstawowym problemem wskazywanym przez

środowiska prawnicze jest brak wiedzy osób zatrzy-

manych o prawie do przyjazdu adwokata, a także

możliwości pomocy prawnej z urzędu.

Przedłożone

na piśmie prawo mówiące o możliwości nieskładania

wyjaśnień do momentu uzyskania fachowego wspar-

cia nie dla wszystkich jest czytelne i jasne.

Osoby

nieletnie, niepełnosprawne, pochodzące ze środowisk

patologicznych lub będące pod wpływem silnych emo-

cji w momencie zatrzymania nie zawsze rozumieją

treść dokumentu, z którym muszą się zapoznać i po-

świadczyć to podpisem.

Procedura przyznania adwokata z urzędu rozpo-

czyna się w momencie wykonania przez policjanta

367

telefonu do prokuratora, który kieruje drogą listową

lub faksem wniosek w powyższej sprawie do sądu.

Sąd wydaje postanowienie o przyznaniu obrońcy

z urzędu i również listem poleconym lub faksem za-

wiadamia go o tym.

Czas na odbiór korespondencji

przez adwokata to 14 dni.

Do momentu przydzielenia

obrońcy zatrzymany może odmówić składania ze-

znań.

Praktyka pokazuje, że do spotkania zatrzyma-

nego z obrońcą dochodzi w okresie od siedmiu dni do

trzech tygodni.

W tym czasie prokurator może wnio-

skować o areszt dla zatrzymanego, co bardzo często

skłania zatrzymanych do podjęcia decyzji o złożeniu

wyjaśnień bez obecności adwokata.

Historia postępowań prowadzonych nie tylko

kazuje, jak wiele spraw w wyniku zaniedbań w trak-

cie pierwszych godzin po zatrzymaniu kończyło się

odwołaniem nawet do Trybunału w Strasburgu.

Bar-

dzo często dotyczyły one przyznawania się do winy

z braku fachowej pomoc, np. za namową służb prze-

słuchujących lub z chęci jak najszybszego opuszcze-

nia aresztu.

Wymuszanie zeznań to zjawisko, które obecne jest

adwokata od pierwszych chwil zatrzymania zmniej-

sza prawdopodobieństwo kwestionowania zeznań na

podstawie oskarżeń o ich wymuszanie, a także daje

gwarancję, iż nie dochodzi do żadnej formy przemocy

podczas przesłuchania.

przepisów w zakresie czasu oczekiwania na przyzna-

nie adwokata z urzędu?

2.

Czy ministerstwo pracuje nad przepisami zwią-

zanymi z systemem informowania zatrzymanych

o możliwości obecności adwokata i pozyskania obroń-

cy z urzędu?

3.

Czy posiada Pan Minister szacunki dotyczące

kosztów, jakie wynikają z konieczności powtórzenia

czynności procesowych, które dokonane były bez

lub innych zaniechań wynikających z braku fachowej

pomocy?

4.

Jakie koszty poniosła Polska w wyniku prze-

granych spraw o prawo do obrony związanych z bra-

kiem pomocy na etapie początkowym procesu przed

Trybunałem w Strasburgu?

Poseł Teresa Piotrowska

Warszawa, dnia 2 października 2012 r.

Interpelacja

(nr 9997)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie umieszczenia informacji

Statystyki nie pozostawiają wątpliwości, na pol-

skich drogach odnotowuje się wiele wypadków.

Nie-

które kończą się śmiercią, inne skutki to kalectwo

lub poważne obrażenia.

Szansę na uratowanie życia

byłyby znacznie większe, gdyby lekarze nie musieli

zwlekać z podjęciem odpowiednich czynności do mo-

mentu ustalenia grupy krwi poszkodowanego.

Niestety taka informacja nie widnieje na żadnym

z obowiązujących dokumentów potwierdzających toż-

samość.

Mimo wielu kampanii medialnych promują-

cych np. noszenie opasek z grupą krwi nie udało się

zwiększyć świadomości społecznej w zakresie istotnej

roli, jaką w przypadku ratowania życia odgrywa po-

siadanie nośnika z informacją o grupie krwi.

Debata wokół zamieszczania powyżej przedsta-

wionych informacji skupia się także wokół zgody na

przekazanie organów do przeszczepu, która widnia-

łaby również w dowodzie, w systemach komputero-

wych lub innego rodzaju formie i byłaby szybko do-

stępna lekarzom podczas akcji ratowniczej.

Należy zaznaczyć, iż środowisko medyczne wska-

zuje na istotę zwiększenia dostępu do jakichkolwiek

informacji o osobie, która wymaga natychmiastowej

pomocy.

Gwarancją skutecznej pomocy jest jak naj-

szybsze podjęcie właściwych kroków zmierzających

do ratowania życia ludzkiego.

Proponowane rozwiązania wskazują na możli-

wość wdrożenia obowiązku zamieszczenia informacji

o grupie krwi, a także umieszczenia symbolu, który

dokumentowałby wyrażenie zgody na przekazanie

organów do przeszczepu podczas najbliższej wymiany

dowodu osobistego, w momencie kiedy wygasa jego

ważność.

wadzenia obowiązku zamieszczania w dokumentach

tożsamości informacji o grupie krwi lub zgody na

przeszczep?

skutków wprowadzenia powyższych zmian?

3.

Czy resort rozważał możliwości przykładowych

mechanizmów, które pozwoliłyby sprawnie wprowa-

dzić informację do dokumentów tożsamości?

Poseł Teresa Piotrowska

368

Interpelacja

(nr 9998)

do ministra zdrowia

w sprawie tragicznej sytuacji

Pana Ministra w sprawie tragicznej sytuacji w służ-

bie zdrowia spowodowanej działaniami Narodowego

Funduszu Zdrowia.

Proszę Pana Ministra o udziele-

wobec kierownictwa NFZ w związku z nagminnym

niepłaceniem, chronicznym opóźnieniem płatności za

usługi medyczne szpitalom, co powoduje narażenie

życia i zdrowia pacjentów?

2.

Jak to jest możliwe, że szef NFZ podejmuje jed-

noosobowe decyzje, nie ma nad nim kontroli, a jest

organem administracji państwowej i zarządza budże-

tem 60 mld zł?

minister zdrowia wystąpił do premiera z propozycją

objęcia przez premiera bezpośredniego nadzoru nad

Narodowym Funduszem Zdrowia?

Z wyrazami szacunku

Poseł Dariusz Seliga

Skierniewice, dnia 2 października 2012 r.

Interpelacja

(nr 9999)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

W związku pojawia-

jącymi się w mediach informacjami o stosowaniu

kontroli operacyjnej (podsłuchy telefoniczne) wobec

posłów opozycji przez służby podległe Panu Ministro-

wiedź na pytania:

1.

Czy wobec mnie i mojej małżonki była lub jest

prowadzona nielegalna inwigilacja?

2.

Czy są lub były podsłuchiwane moje rozmowy

telefoniczne, wyciągane billingi od operatorów sieci

telefonii komórkowej?

Z wyrazami szacunku

Poseł Dariusz Seliga

(nr 10000)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie sygnalizowanych

Otrzymałem skargę za pośrednictwem poczty

elektronicznej od stowarzyszenia na rzecz praw czło-

wieka i poszanowania obywateli RP przez urzędy

konsularne w Niemczech na działalność konsulatu

w Hamburgu.

W piśmie zwrócono uwagę na bierność

konsulatu i łamanie art. 237 K.p.a. pkt.1.

Dnia 24 stycznia 2012 r. odbyła się sprawa sądowa

na terytorium Niemiec i pomimo prośby obywatela

polskiego o przybycie pracownika konsulatu w cha-

rakterze obserwatora nie otrzymał on odpowiedzi na

swoje pisma.

Sytuacja powtórzyła się również w dniu

10 sierpnia 2012 r.

W swoim piśmie przedstawiciel stowarzyszenia

zauważa, że o ile konsul nie jest uprawniony do re-

prezentowania osób w postępowaniach sądowych,

o tyle ma możliwość przybyć na każdą rozprawę są-

dową w charakterze obserwatora, żeby czuwać, aby

obywatel polski nie był przez sąd gorzej traktowany

niż obywatel państwa przyjmującego.

Na uwagę zasługuje sprawa pani M. S. – obywa-

telki polskiej zamieszkałej na terytorium Republiki

Federalnej Niemiec, która od 2004 r. do 2011 r. toczy-

ła walkę przed sądami niemieckimi o władzę rodzi-

cielską nad małoletnimi Ch. i K. Niestety, pomimo

usilnych starań walkę tę przegrała, a ojciec, obywatel

niemiecki, który – jak czytamy w piśmie – jest nało-

gowym alkoholikiem i ma problemy z prawem, otrzy-

mał prawa rodzicielskie, które jednocześnie zostały

odebrane polskiej obywatelce.

Pani S. szukała pomocy w placówce konsularnej

w Hamburgu, jednak bezskutecznie.

Należy również

zaznaczyć, że konsul z konsulatu w Kolonii przesłał

7 lipca 2012r.

pismo do konsulatu w Hamburgu

z prośbą o zajęcie się sprawą pani S. dotyczącą wyro-

ku sądowego i do dnia dzisiejszego pani S. nie otrzy-

mała żadnej odpowiedzi w tej sprawie.

Pełnomocnik pani S. zaznacza, że na sytuację

dzieci (ich niedożywienie i skrajne zaniedbanie) zwró-

cił uwagę dyrektor szkoły, do której dzieci uczęszcza-

ją, a także sprawą zainteresowały się lokalne media.

Stąd bardzo ważne jest, żeby polska placówka kon-

sularna podjęła stosowną interwencję i wsparła te

starania.

Należy zaznaczyć, że przedstawiciele stowarzy-

szenia na rzecz praw i poszanowania obywateli RP

skarg na działalność konsulatu w Hamburgu.

Rów-

nież każdego dnia wpływają na ich skrzynkę mailo-

wą skargi od obywateli polskich mieszkających

w Niemczech, którzy źle zostali potraktowani przez

polskich dyplomatów.

369

Czy Ministerstwo Spraw Zagranicznych zna spra-

wę pani S. i czy wiadomo, dlaczego konsulat w Ham-

burgu odmówił Polce wsparcia i opieki w toczącej się

sprawie sądowej?

Jakie działania podejmie konsulat w Hamburgu,

aby poprawić sytuację dzieci pani S.?

Czy jest możli-

wość podjęcia dalszej walki o przywrócenie matce

praw opieki nad dziećmi?

Czy docierały do Pana Ministra inne skargi na

działalność konsulatu w Hamburgu?

Czy zlecił Pan

Minister kontrolę tej placówki konsularnej pod ką-

tem obsługi i wspierania Polaków mieszkających

w Niemczech, a jeśli nie, to czy taka kontrola zostanie

przeprowadzona?

Poseł Artur Górski

Warszawa, dnia 2 października 2012 r.

(nr 10001)

Szanowny Panie Ministrze!

Nikt nie powinien

mieć wątpliwości, że do cech sprawnego wymiaru

sprawiedliwości zalicza się obiektywne wyrokowanie,

jak i szybką egzekucję zasądzonych kar i należności.

Z danych statystycznych, które można uzyskać z Mi-

nisterstwa Sprawiedliwości, wynika, że liczba spraw,

które traﬁajądokomornikówsądowychsystematycz-

nie wzrasta.

W 2008 r. wpłynęło 1 912 792 spraw komorni-

czych, w 2009 r. ponad 2 503 400, a w 2010 r. ponad

3 205 000 spraw.

Do jednego komornika sądowego

w 2010 r. wpłynęło aż 3722 spraw

1)

.

Analiza staty-

styczna działalności wymiaru sprawiedliwości w la-

tach 2002–2011 wskazuje, że skuteczność egzekucji

na przestrzeni ostatnich lat spadła.

W 2007 r. wyno-

siła 36,6%, w 2008 – 32,2%, w 2009 – 25,1%, zaś

w 2010 – 20,05%

2)

.

Z dniem 28 grudnia 2007 r. nowelizacją ustawy

3)

przełamano zasadę, że w jednym

rewirze komorniczym może pracować tylko jeden ko-

mornik.

Zdecydowanie przełożyło się to na liczbę

mianowań komorniczych.

Kwartalnik informacyjny

Ministerstwa Sprawiedliwości „Wokanda” podaje, że

w przeciągu 10 lat (1997–2007) funkcjonowania usta-

wy o komornikach sądowych i egzekucji zwiększono

liczbę komorników o 70, tj. do 652

4)

.

Od 2007 r. liczba

ta wzrasta, bo minister sprawiedliwości skwapliwie

korzystał z danej mu przez ustawodawcę możliwości.

W przeciągu czterech lat zwiększono liczbę komor-

ników o 274, tj. do 926

5)

.

W rekordowym 2011 r. mi-

nister sprawiedliwości utworzył 116 nowych stano-

wisk komorniczych.

Z uwagi na powyższe informacje uprzejmie proszę

1.

Ile nowych stanowisk komorniczych utworzył

minister sprawiedliwości w 2012 r., a ile planuje

utworzyć do końca roku kalendarzowego?

2.

Ile nowych stanowisk komorniczych planuje

utworzyć Ministerstwo Sprawiedliwości do 2014 r.?

3.

Jakie kryteria stosuje minister sprawiedliwości

przy podjęciu decyzji o utworzeniu nowego stanowi-

ska komornika sądowego?

4.

Czy Ministerstwo Sprawiedliwości dysponuje

danymi, które tłumaczą spadający wskaźnik skutecz-

ności egzekucji?

5.

W jaki sposób Ministerstwo Sprawiedliwości

zamierza poprawić skuteczność egzekucji?

Czy pla-

nowane są zmiany legislacyjne w tej materii?

Z poważaniem

Poseł Przemysław Wipler

Warszawa, dnia 2 października 2012 r.

(nr 10002)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

Szanowny Panie Ministrze!

Po raz drugi kieruję

do Pana Ministra interpelację dotyczącą czytelnictwa

w Polsce, bo uważam ten problem za niezwykle waż-

ny i mający wielki wpływ na rozwój społeczeństwa

obywatelskiego, innowacyjnego, kreatywnego, otwar-

tego na świat i ludzi, a także dla gospodarki państwa.

Wyniki raportu Pracowni Badań Czytelnictwa Bi-

blioteki Narodowej z 2010 r. są zatrważające, bo po-

dają, że 56% Polaków powyżej 15 r.ż. nie przeczytało

w ciągu roku żadnej książki.

Dla porównania we

Francji ten wskaźnik jest znacznie niższy, bo wyno-

si 31%, a w Czechach tylko 17%.

Więcej niż 6 książek

w ciągu roku czyta u nas jedynie 12% osób.

Takie

dane muszą niepokoić, tym bardziej że są one wzbo-

1)

Analiza statystyczna działalności wymiaru sprawiedliwości w la-

ki-2011/).

2)

Jak wyżej.

3)

isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971330882

4)

http://nawokandzie.ms.gov.pl/wokanda-ii/news/19/100-komornikow-

-rocznie

5)

http://ms.gov.pl/pl/informacje/news,3578,komornik-sadowy-w-unii-

-europejskiej-.html

370

gacone o inne badanie, z którego wynika, że 46%

Polaków w ciągu miesiąca nie przeczytało tekstu

dłuższego niż 3 strony maszynopisu.

Nawet ludzie

z wyższym wykształceniem nie czytają, bo aż 25%

z nich nie sięgnęło w ciągu roku po książkę, a 20%

do dłuższego tekstu w ciągu miesiąca.

Wśród mło-

dych, którzy zakładają rodziny, już niezależnie od

wykształcenia, odsetek osób, które nie czytają ksią-

żek, sięga średnio ok. 50%.

Ponieważ nie mają tego

nawyku, nie przekażą go z pewnością swoim dzie-

ciom.

Tu zaczyna się ogromny problem, bowiem co-

dzienne głośne czytanie dzieciom od najmłodszych

lat stymuluje rozwój mózgu, rozwija wyobraźnię,

wzbogaca słownictwo, ćwiczy pamięć, sprzyja kon-

centracji oraz zaspokaja potrzeby emocjonalne dziec-

ka.

To ogromny kapitał, który w dorosłym życiu bar-

dzo się przydaje.

Do rozwoju czytelnictwa przyczy-

niają się biblioteki.

Tymczasem Polska ma jeden

z najniższych w Europie poziom zakupu książek do

bibliotek publicznych: 7,5 wolumina na 100 miesz-

kańców, podczas gdy dla porównania w Estonii jest

36.

Po książkę do księgarni też sięgamy coraz rza-

dziej.

W 2010 r. nastąpił spadek sprzedaży książek

o 5%, a w 2011 jeszcze większy, bo 8% dodatkowo

z powodu wprowadzenia 5% podatku VAT, który przy-

czynił się także do podniesienia ich cen o 11–12%.

Na

naszych oczach wiele księgarń i wydawnictw upada.

Z informacji uzyskanej z Polskiej Izby Książki wynika,

nie.

Z ulic miast zniknęły antykwariaty.

Księgarzy nie

stać na utrzymanie lokali, za które płacą ceny wolnoryn-

kowe, a samorządy nie przewidują dla nich preferencyj-

nych czynszów.

Nie ma chyba stolicy w Europie, która

nie miałaby godnego miejsca przeznaczanego dla buki-

nistów, np. w Rzymie jest to w centrum miasta nad Ty-

brem.

Konsekwencją bankructwa księgarń w Polsce jest

zamykanie wydawnictw, a to przyczynia się do wzrostu

bezrobocia i dramatu ludzi, którzy książki kochają i czę-

sto przez dziesiątki lat, zadawalając się bardzo małym

zyskiem, prowadzili taką działalność handlową.

1.

Jakie działania podjęto w ramach narodowego

programu rozwoju czytelnictwa, co zapowiadał Pan

pelację?

kampania społeczna „Cała Polska czyta dzieciom”,

powinna być objęta narodowym programem z odpo-

wiednim zabezpieczeniem ﬁnansowym?

nację księgarń i punktów księgarskich?

4.

Czy wobec upadku rynku księgarskiego podej-

mie Pan Minister starania o zmniejszenie podatku

VAT na książki?

5.

Czy planowane są działania intrdyscyplinarne

z MEN mające na celu oddziaływanie na środowisko

rodziców i uczniów poprzez szkoły i biblioteki, aby

trzebnego dla rozwoju intelektualnego i emocjonal-

nego dzieci?

Z poważaniem

Poseł Joanna Fabisiak

Warszawa, dnia 2 października 2012 r.

(nr 10003)

do ministra nauki i szkolnictwa wyższego

Szanowna Pani Minister!

Dobiega końca czas

określenia przez Polską Akademię Nauk mienia nie-

zbędnego do prowadzenia działalności naukowej.

Ar-

tykuł 70 ust. 1 ustawy Przepisy wprowadzające usta-

wy reformujące system nauki z 30 kwietnia 2010 r.

zobowiązuje prezesa Polskiej Akademii Nauk i dy-

rektorów instytutów naukowych do ustalenia zasobu

nikających z ustawy o Polskiej Akademii Nauk oraz

przeznaczonych na utworzenie rezerwy do 1 paź-

dziernika 2013 r.

Ponieważ na moje zapytanie w tej

sprawie, skierowane do prezesa Polskiej Akademii

Nauk, otrzymałam odpowiedź dalece niesatysfakcjo-

nującą, uważam za niezwykle ważne, aby powrócić

do tego tematu, bowiem nadal niszczeją budynki oraz

nieruchomości, a Polska Akademia Nauk narzeka na

brak pieniędzy.

W 2010 r. było to blisko 30 tys. m

2

powierzchni budynków i 500 ha gruntu niewykorzy-

stywanego nawet od 60 lat.

Przykładem może być

nieużytkowana i ulegająca dewastacji nieruchomość

licząca 41 ha w Jabłonnie k. Legionowa.

O braku od-

powiedniego zarządzania mieniem świadczy obowią-

zująca do dziś Strategia gospodarowania nieruchomo-

ściami, uchwalona przez Prezydium Polskiej Akade-

mii Nauk 17 kwietnia 2009 r., która do tej pory nie

została znowelizowana, chociaż powinna odnosić się

wprost do ustaw reformujących naukę, uchwalonych

przez Sejm rok później, czyli 30 kwietnia 2010 r.

W dokumencie tym brak szczegółowych harmonogra-

mów działań, pozwalających na monitorowanie postę-

pów ich realizacji.

Ten problem podniósł także NIK

w wystąpieniu pokontrolnym z 16 lutego 2012 r.

następujące pytanie: Jakie konkretne działania pod-

jęły władze Polskiej Akademii Nauk w celu określe-

nia nieruchomości niezbędnych do realizacji zadań

371

akademii?

W jakim procencie zadania wynikające

Przepisy wprowadzające ustawy reformujące system

nauki zostały zrealizowane?

Z poważaniem

Poseł Joanna Fabisiak

(nr 10004)

Szanowny Panie Premierze!

Zgodnie z rozporzą-

dzaniem Rady Ministrów z dnia 2 stycznia 2012 r.

w sprawie sposobu ustalania dodatkowego wynagro-

dzenia osób wchodzących w skład komisji lekarskich

oraz pracowników średniego personelu medycznego

skowej (Dz. U. poz. 51) został ustalony sposób wyna-

grodzenia dodatkowego osób wchodzących w skład

komisji lekarskiej orzekającej o kwaliﬁkacjiwojsko-

wej.

Zasadne jest więc pytanie, czy w dobie uzawodo-

wienia armii i postępującej cyfryzacji Rzeczypospo-

litej obecny stan dotyczący sposobu kwaliﬁkacjiwoj-

skowej nie jest zbyt anachroniczny i przestarzały.

O problemach w polskiej armii można usłyszeć na

każdym kroku.

Największym problemem okazuje się

przestarzały sprzęt pamiętający jeszcze czasy zimnej

wojny.

Dlaczego zamiast przeznaczać co raz to więk-

sze kwoty na modernizację i restrukturyzację Wojska

Polskiego przekazuje się duże nakłady na komisje

wojskowe?

Nie dość, że przymus udziału w kwaliﬁ-

kacji to, mimo zniesienia powszechnego poboru do

armii, niebywały stres dla młodych mężczyzn, to

w dodatku pochłania znaczne sumy pieniędzy na wy-

nagrodzenia dla osób będących w składzie komisji.

Czy nie lepszym rozwiązaniem byłoby wprowadzenie

rejestracji przez Internet, oczywiście pod groźbą kary

w przypadku podania nieprawidłowych danych?

W związku z powyżej przedstawionym stanem

1.

Czy jest możliwa zmiana w obowiązujących

przepisach, aby wprowadzić zapis o elektronicznej

kwaliﬁkacjiwojskowej?

Pragnęnadmienić,iżzpo-

wodzeniem taki system działa w USA.

Wprowadze-

nie takiej kwaliﬁkacjipozwoliłobynazaoszczędzenie

sporej ilości pieniędzy, które mogłyby zostać spożyt-

kowane na ważniejsze cele związane z armią.

2.

Proszę o przedstawienie danych dotyczących

sumy przeznaczonej na dodatkowe wynagrodzenia

dla członków komisji w skali kraju w 2011 r. oraz

w 2012 r.

Łódź, dnia 2 października 2012 r.

Interpelacja

(nr 10005)

do ministra sportu i turystyki

w sprawie stanu tenisa w Polsce:

ﬁnansowania i zaplecza treningowego

Szanowna Pani Minister!

Na posiedzeniu nr 40

sejmowej Komisji Kultury Fizycznej, Sportu i Tury-

styki w dniu 12 września br. zadałam następujące

pytanie: Jakie środki przekazał Polski Związek Te-

nisowy w latach 2005–2012 dla tenisisty J. J.?

W od-

powiedzi uzyskałam informację, że jest to około

400 tys. zł.

Z informacji, które posiadam, wynika, że

ta kwota pochodzi ze środków ﬁnansowychprzeka-

zanych przez sponsorów Polskiemu Związkowi Teni-

sowemu.

Przedmiotem mojego zainteresowania były

środki pochodzące z dotacji udzielonej przez Mini-

tem ponawiam moje pytanie: Jakie środki zostały

przekazane dla tenisisty J. J. w latach 2005–2012?

Kolejne moje pytanie dotyczyło ośrodka tenisowe-

go, który działa w Sopocie przy ul. Ceynowy 5, przy

Polskim Związku Tenisowym, a który otrzymany jest

ze środków publicznych.

W związku z brakiem wy-

czerpującej odpowiedzi zwracam się z uprzejmą proś-

cych kwestii:

1.

Ile dzieci na stałe korzysta z bazy w ośrodku

(nauka, spanie oraz trenowanie), a ile korzysta z tej

bazy bez zamieszkania?

2.

W jakim wieku są dzieci i z jakich terenów po-

chodzą (lata 2005–2012)?

3.

Proszę o podanie liczby i kwaliﬁkacjiosóbza-

trudnionych w ośrodku.

4.

Jak często odbywają się konsultacje i ile osób

skorzystało z nich od 2005 r. do chwili obecnej?

5.

Czy byłoby zasadne, aby konsultacje odbywały

się czasem w innych miastach w Polsce?

Proszę mieć

na uwadze, że do Sopotu niektórzy zawodnicy mają

bardzo daleko.

Przyjazd kadry trenerskiej w inne re-

jony Polki na konsultacje przyczyniłby się dodatkowo

do promowania tenisa na tych terenach.

372

dotyczących ﬁnansowaniatenisawPolsce:

W jaki sposób środki dla młodych zawodników

(tenisistów) są rozdzielane przez Polski Związek Te-

nisowy i dla zawodników w jakim wieku ta pomoc

jest przeznaczona?

Czy tenisiści objęci są systemem stypendialnym?

Jeżeli tak, ile osób i w jakim wieku było objętych

przedmiotowym systemem w latach 2005–2012?

(nr 10006)

do ministra ﬁnansów

w sprawie przepisów uniemożliwiających

Szanowny Panie Ministrze!

Mimo umiarkowane-

go klimatu uprawa winnic i produkcja wina w na-

szym kraju nie cieszy się szeroką aprobatą.

Niestety,

ﬁrmytrudniącesiętąniszowąformąprodukcjiwna-

szym kraju wciąż borykają się z problemami, które

często doprowadzają do upadku ich ﬁrmy.

Obecna ustawa o podatku akcyzowym (t.j.

Dz. U.

ulgi dla prowadzących działalność gospodarczą zwią-

zaną z produkcją i dystrybucją wina.

Niestety, pro-

blemem okazuje się fakt, iż ww. działalność podlega

pod szczególny nadzór podatkowy.

Kontrola akcyzo-

wa zezwala na ingerencję funkcjonariuszom Służby

Celnej w działalność danego przedsiębiorstwa.

W prak-

tyce oznacza to nadzorowanie wszystkich operacji

w ﬁrmie oraz możliwość wstrzymania produkcji.

Równie trudny do zaakceptowania przez właścicieli

winnic jest fakt, iż aby mogli zebrać swe uprawy, mu-

szą z trzydniowym wyprzedzeniem zawiadomić urząd

celny o planowanym zbiorze.

Taka rozpiętość czasu

w naszych warunkach klimatycznych może oznaczać

np. deszcz, który skutecznie uniemożliwi zbiór wino-

gron i zmusi producenta do ponownego zgłoszenia się

do urzędu celnego w celu dokonania zbioru.

W związku z powyżej przedstawionym stanem

zować przepisy dotyczące kontroli urzędu celnego

nad producentami wina?

Czy jest możliwość zniesie-

nia przymusu zgłaszania przez producentów wina

chęci dokonania zbiorów?

2.

Czy planowane jest obniżenie podatku akcyzo-

wego od wina?

3.

Dlaczego mimo tak wysokich zbiorów jabłek

polska produkcja cydru jest praktycznie nikła – czy

jest to wina zbyt wysokiej akcyzy, która powoduje

nieopłacalność produkcji?

(nr 10007)

do ministra pracy i polityki społecznej

w kwestii systemu komputerowego „Płatnik” two-

rzonego przez Asseco Poland SA, umożliwiające-

go wysyłanie dokumentów do Zakładu Ubezpie-

czeń Społecznych w formie elektronicznej przez oso-

by i ﬁrmy,naktórychciążytakiobowiązek.

Jak powszechnie wiadomo, od 1 stycznia 2012 r.

weszły nowe przepisy dotyczące wydawania pra-

cownikom druku zawierającego informacje zawarte

ubezpieczeń społecznych przez pracodawców, czyli

płatników składek.

Te raporty od roku bieżącego

mają być generowane przez system komputerowy

„Płatnik” oraz przekazywane przez płatników

składek ubezpieczonym w podziale na poszczególne

go roku następnego.

Zapewne wśród ubezpieczonych znajdą się osoby

potrzebujące raportów, o których mowa powyżej, czę-

ściej niż raz w roku – należy pamiętać, że przepis art.

41 ust. 8b ww. ustawy nakłada na płatnika składek

obowiązek przekazania raportów na żądanie ubez-

siąc poprzedni.

system „Płatnik” w roku 2013 i latach kolejnych bę-

dzie w stanie generować co miesiąc raport miesięczny

dla osoby ubezpieczonej?

Z poważaniem

Poseł Artur Dębski

Warszawa, dnia 2 października 2012 r.

373

Interpelacja

(nr 10008)

do ministra nauki i szkolnictwa wyższego

w sprawie porażki polskiej nauki

Unii Europejskiej dla młodych naukowców

Przed kilkoma tygodniami ogłoszona została szo-

kująca wiadomość – Europejska Rada ds. Badań Na-

ukowych (ERC) rozdzieliła ponad 800 mln euro

w formie grantów dla naukowców na badania nauko-

we.

Na udzielonych 536 grantów, tylko 1 (słownie

jeden) traﬁłdopolskichnaukowców,jedynąosobą,

która uzyskała ten grant jest pani dr Justyna Olko

daniami języka i kultury Indian Nahua.

Dobrze wiemy, że naprawdę mamy bardzo dużo

młodych naukowców, którzy są świetnymi fachowca-

mi w swych dziedzinach, ale przegrywają w starciu

z machiną biurokratyczną nieudolnie rządzącą pol-

ską nauką.

Naukowcy są od tego, żeby pracować dla

dobra nauki, a nie walczyć z przygotowywaniem pa-

pierów do wniosków, bez wsparcia przy ich pisaniu

ze strony urzędników ministerstwa bądź agencji

NCN (Narodowe Centrum Nauki) i NCBR (Narodo-

we Centrum Badań i Rozwoju), którzy nic nie robiąc,

pobierają pensje kilkakrotnie wyższe niż wspomnia-

ni naukowcy

Stąd rodzą się pytania:

1.

Czy wobec takiej porażki polskiej nauki nie czu-

je się Pani Minister winną zaistnienia takiej sytuacji

i czy zamierza Pani podać się do dymisji?

2.

Czy wzorem rozwiązanego kiedyś Komitetu Ba-

dań Naukowych nie należałoby dla dobra wszystkich

rozwiązać ministerstwo, którym pani zawiaduje?

3.

Czy nie należy skorzystać z wzorców stosowa-

nych przez inne kraje, które zdobywają ogromne ilo-

ści pieniędzy na swoje badania naukowe?

4.

Czy ograniczy Pani zatrudnienie w swoim re-

sorcie, a zaoszczędzone pieniądze przeznaczy Pani na

podwyżki pensji młodych naukowców, których obec-

ne dochody oscylują w granicach minimalnego wy-

nagrodzenia?

Z poważaniem

Poseł Henryk Kmiecik

Jelenia Góra, dnia 2 października 2012 r.

Interpelacja

(nr 10009)

1.

Ośrodek Szkolenia Żeglarskiego Marynarki

Wojennej (OSŻ MW) został wyposażony w latach

2007–2009 w nowoczesny sprzęt pływający: 11 jach-

tów typu Delphia oraz łódź patrolową typu S-8900.

Jak jest wykorzystywany sprzęt ośrodka (ilość rej-

sów, wielkość załóg, itp.)?

2.

Jak często korzystają ze sprzętu podchorążo-

ska Polskiego?

3.

Jak wielką kwotę wydatkował resort obrony

narodowej na zakup tego sprzętu?

4.

Jaki jest roczny koszt utrzymania ośrodka?

5.

Czy konieczne jest utrzymywanie 30 etatów

żołnierzy zawodowych w OSŻ MW?

Ośrodek Szkolenia Żeglarskiego Marynarki Wo-

jennej to jeden z istotnych elementów procesu szko-

lenia Marynarki Wojennej RP.

Jak można dowiedzieć się z oﬁcjalnejstronyMary-

narki Wojennej RP: „Ośrodek Szkolenia Żeglarskiego

nia szkoleń żeglarskich i motorowodnych, organizacji

krajowych i zagranicznych.

W ośrodku szkolą się i od-

bywają rejsy podchorążowie, kadeci i elewi szkół woj-

skowych oraz kadra Wojska Polskiego”.

tak dobre zaplecze szkoleniowe.

Wątpliwości moje

jednak budzi wykorzystanie sprzętu OSŻ MW.

Na

stronach ośrodka informacje zarówno o szkoleniach,

jak i innych przedsięwzięciach OSŻ MW są bardzo

skromne.

Z poważaniem

Poseł Michał Jach

Szczecin, dnia 2 października 2012 r.

Interpelacja

(nr 10010)

do ministra ﬁnansów

w sprawie uproszczenia zasad

Szanowny Panie Ministrze!

Pełna księgowość to

taka, która jest prowadzona za pomocą ksiąg rachun-

kowych na podstawie ustawy o rachunkowości,

374

w przeciwieństwie do uproszczonych metod rejestro-

wania zdarzeń gospodarczych jak np. księga przycho-

dów i rozchodów, ewidencje, rejestry.

Obowiązek pro-

wadzenia pełnej księgowości mają m.in. spółki han-

dlowe, osoby ﬁzyczneprowadzącedziałalnośćgospo-

darczą, gminy, a także osoby prawne.

Zgodnie z art. 17 ustawy z 7 kwietnia 1989 r.

Pra-

wo o stowarzyszeniach stowarzyszenie musi być za-

rejestrowane w rejestrze stowarzyszeń Krajowego

Rejestru Sądowego (KRS), aby móc rozpocząć dzia-

łalność.

Z chwilą wpisania zyskuje osobowość praw-

ną, a to przesądza, że ma obowiązek prowadzenia

pełnej księgowości.

Potwierdza to wprost rozporządzenie ministra ﬁ-

będących spółkami handlowymi, nieprowadzących

działalności gospodarczej.

Jego przepisy dotyczą

m.in. takich podmiotów wymienionych w § 1, jak sto-

warzyszenia, fundacje, organizacje dobroczynne

i opieki społecznej.

Ustawa o rachunkowości wymaga, by wszystkie

organizacje mające osobowość prawną prowadziły

księgi rachunkowe i sporządzały sprawozdania ﬁ-

nansowe.

Oznacza to, że każda fundacja czy każde

stowarzyszenie, niezależnie od wielkości przycho-

dów, powinny w swoim planie ﬁnansowymuwzględ-

nić co najmniej 7 tys. zł rocznie na prowadzenie

księgowości.

Stanowi to poważną barierę dla inicjatyw tego

typu, ponieważ w praktyce przychody większości pol-

skich stowarzyszeń nie przekraczają 10–20 tys. zł

rocznie.

Obowiązujący wymóg prowadzenia pełnej

księgowości jest ogromnym utrudnieniem, zwłaszcza

w pierwszych dwóch latach działalności.

Organizacje

muszą albo znaleźć na to środki, albo nauczyć się to

robić we własnym zakresie.

uproszczeń zasad rachunkowości dla małych stowa-

rzyszeń?

2.

Jaką pomoc oferuje ministerstwo stowarzysze-

niom w kwestii rozliczeń ﬁnansowych?

Czyminister-

stwo wspiera stowarzyszenia i w jaki sposób?

Z poważaniem

Poseł Piotr Zgorzelski

Warszawa, dnia 2 października 2012 r.

(nr 10011)

do ministra środowiska

Szanowny Panie Ministrze!

Region płocki obej-

muje miasto Płock i powiaty: płocki, gostyniński,

sierpecki, sochaczewski, żyrardowski i grodziski dla

działania Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspekto-

ratu Ochrony Środowiska Delegatura w Płocku, na-

tomiast dla działania Regionalnej Dyrekcji Ochrony

Środowiska w Warszawie Biuro Terenowe II w Płoc-

ku podlega oddziałowi zamiejscowemu w Radomiu.

Obszar miasta Płocka i powiatów: żuromińskiego,

sierpeckiego, płockiego, gostynińskiego i sochaczew-

skiego jest obszarem o olbrzymim bogactwie przy-

rodniczym (2 parki krajobrazowe, Kampinoski Park

Narodowy, liczne rezerwaty przyrody, obszary Natu-

ra 2000, obszary chronionego krajobrazu, zespoły

formy ochrony przyrody), ale także z poważnymi pro-

blemami – w tym, Wisła i jej dopływy prowadzą wody

o niskiej jakości (61% badanych jednolitych części

wód ma stan chemiczny poniżej dobrego a potencjał

ekologiczny umiarkowany – 62%, słaby – 16%, zły

– 9%), niezadowalający jest także stan jakości jezior

w województwie mazowieckim.

Poważnymi proble-

mami są: uciążliwości akustyczne, gospodarka odpa-

dami komunalnymi i zanieczyszczanie powietrza

odorami.

Znany jest także problem zagrożenia powo-

dziowego terenów nadwiślańskich spowodowany

głównie tym, że w wyniku budowy stopnia wodnego

we Włocławku nastąpiły zmiana warunków przepły-

wu wód i osadzanie się rumowiska w zatoce zbiorni-

ka włocławskiego, możliwość tworzenia się groźnych

zatorów lodowych.

Znane są wszystkim powodzie

i ich skutki, jakie nastąpiły na ziemi płockiej w 1982 r.

i w 2010 r.

Tereny nadwiślańskie objęte są prawną

ochroną przyrody (obszary Natura 2000, rezerwaty

przyrody w nurcie Wisły, obszary chronionego krajo-

brazu).

Występuje więc konﬂiktinteresówprzyrod-

ników, hydrotechników i ludności żyjącej na tym te-

renie.

Wspomniane miasto Płock pobiera wodę do

zaopatrzenia mieszkańców z Wisły (wodę złej jakości,

wydając olbrzymie środki na jej uzdatnianie).

Lata

suche, które nastąpiły w ostatnim okresie, powodują

duże parowanie jezior, pogarszanie się jakości wód,

śmierć ryb.

Z terenów nadjeziornych korzystają dla

celów rekreacyjno-wypoczynkowych mieszkańcy

wielkich aglomeracji miejskich z Polski.

W Płocku zlokalizowany jest największy w Eu-

ropie kombinat raﬁneryjno-petrochemiczny, który

w przeszłości był przyczyną olbrzymiej degradacji

środowiska (obszar ekologicznie zagrożony).

W latach

90. ubiegłego wieku tę uciążliwość ograniczył, ale

375

nadal jest to największy zakład korzystający ze śro-

dowiska, stwarzający uciążliwość dla mieszkańców.

Zasadne więc jest prowadzenie monitoringu jako-

ści środowiska, kontrolowanie emisji nie tylko z tego

zakładu, ale także innych.

Niezrozumiała jest dla

mieszkańców Ziemi Płockiej likwidacja w ostatnich

latach laboratorium środowiskowego działającego

przy Wojewódzkim Inspektoracie Środowiska Dele-

gatura w Płocku.

Wszystkie próby, analizy środowi-

skowe wykonywane są w laboratorium w Warszawie.

Istniejące laboratorium w Płocku do końca 2010 r.

było bardzo dobrze wyposażone, miało doświadczona

kadrę.

Dlaczego na tak trudnym ekologicznie terenie

zlikwidowano tę działalność?

Efektem tego jest mało

pomiarów jakości środowiska na Ziemi Płockiej,

zwłaszcza pomiarów hałasu komunikacyjnego, jako-

ści powietrza przy obciążonych trasach komunika-

cyjnych, w pobliżu terenów zamieszkałych przez lud-

ność w Płocku.

Poważnym problemem i mało zrozumiałym dla

mieszkańców jest także organizacja regionalnej dy-

rekcji ochrony środowiska.

W Płocku jest biuro tere-

nowe ii podległe oddziałowi zamiejscowemu w Rado-

miu.

Jak wspomniałem, na terenie Ziemi Płockiej jest

wiele obszarów Natura 2000, mała lesistość terenu.

Procedura składania wniosków przez inwestorów do

gmin lub RDOŚ o wydanie decyzji środowiskowych

jest dość skomplikowana – wymaga najpierw opinii

regionalnego dyrektora, a potem uzgodnień z regio-

nalnym dyrektorem, by w końcu inwestor mógł otrzy-

mać decyzję.

W związku z dużymi zasobami przyrodniczymi

ziemi płockiej, zwłaszcza obszarami Natura 2000,

uzgodnienia trwają bardzo długo, co znacznie prze-

dłuża proces przygotowania inwestycji (np. sprawa

decyzji środowiskowych dla odmulania Zbiornika

Włocławskiego, jego remontu zapór bocznych trwa

już drugi rok, procedura dla budowy punktu zbiera-

nia odpadów – pół roku).

Istniejąca sytuacja obecnie utrudnia przedsiębior-

com i gminom realizację zadań gospodarczych, spo-

łecznych, ochrony środowiska.

1.

Dlaczego organizacja administracji specjalnej

ochrony środowiska jest tak skomplikowana, zwłasz-

cza obszarów objętych przez RDOŚ Biuro Terenowe

II w Płocku, WIOŚ Delegatura w Płocku?

2.

Dlaczego w Płocku, mieście i regionie rozwija-

jącym się gospodarczo, z takimi problemami ekolo-

gicznymi nie zorganizowano Oddziału Zamiejscowe-

go RDOŚ w Warszawie, tylko biuro terenowe podle-

głe oddziałowi w Radomiu (w biurze terenowym pra-

cuje 3 pracowników, brak kadry ochrony środowiska

dotyczącej innych komponentów środowiska – hała-

su, powietrza, wód, pól elektromagnetycznych)?

3.

Dlaczego w tak trudnym ekologicznie terenie

zlikwidowano działalność laboratorium środowisko-

wego?

Z poważaniem

Poseł Piotr Zgorzelski

(nr 10012)

do ministra sportu i turystyki

w sprawie trudnej sytuacji ﬁnansowej

Szanowna Pani Minister!

Hokej na trawie to sport

olimpijski bardzo ceniony zarówno w Europie Za-

chodniej, na kontynencie azjatyckim, jak również

w Australii.

W ostatnich miesiącach zacząłem odbie-

rać niepokojące sygnały dotyczące trudnej sytuacji

ﬁnansowej,wjakiejznajdujesięPolskiZwiązekHo-

keja na Trawie na skutek swoich zaniedbań wynika-

jących z nieumiejętnego zaplanowania halowych mi-

strzostw świata, których Polska była gospodarzem.

Jak poinformowali mnie w korespondencji mailo-

wej działacze hokejowi z południowej Polski, pełnią-

cy wysokie, reprezentacyjne funkcje w strukturach

hokeja na trawie na terenie kraju, sytuacja ﬁnansowa

tej dyscypliny grozi jej całkowitą zapaścią.

Informa-

cje te potwierdzają doniesienia prasowe zarówno

w portalach branżowych, jak również ogólnopolskich

portalach informacyjnych.

konta Polskiego Związku Hokeja na Trawie zajął ko-

mornik, w efekcie czego niemożliwe jest stabilne

funkcjonowanie całej dyscypliny sportu na terenie

kraju.

Ograniczono liczbę zgrupowań dla kadr naro-

dowych, dłużnicy upominają się o należności ze stro-

ny PZHT, komornik próbuje odzyskać należne dłuż-

nikom pieniądze poprzez ich pozyskiwanie ze strony

klubów hokejowych – najmniej winnych całego za-

mieszania ﬁnansowego wokół polskiego hokeja na

trawie.

Niepokojący jest również fakt, iż z ustaleń pomię-

dzy alarmującymi mnie o sytuacji działaczami hoke-

jowymi a komornikiem odpowiedzialnym za odzyska-

nie należnego długu wynika, iż konta bankowe

związku zajęto ze względu na niepłacenie składek

ZUS, co obrazuje powagę sytuacji.

Podane mi informacje potwierdzają dokumenty,

z jakimi miałem okazję się zapoznać.

Jak informują

działacze hokejowi, PZHT ﬁnansowanywdużejmie-

rze ze środków publicznych ograniczył sprawność

swojego działania do minimum.

Cierpią na tym nie

tylko pracownicy i fani, ale przede wszystkim gros

młodych zawodniczek i zawodników, dla których

uprawianie hokeja wiąże się z samorealizacją, a tak-

że niejednokrotnie planami na przyszłość.

376

Aby zobrazować sportowy wymiar tego problemu,

przytoczę informacje dotyczące kadry narodowej se-

niorek w hokeju na trawie, która ze względu na wspo-

mniane problemy przygotowywała się do kwaliﬁkacji

olimpijskich rozgrywanych na otwartych boiskach

pod dachem w Wałczu, co automatycznie nie pozwa-

lało kobietom na nawiązanie równorzędnej walki

z drużynami przygotowującymi się w dobrych wa-

runkach (pieniądze na wyjazd na turniej kwaliﬁka-

cyjny do IO pochodziły z ministerstwa sportu).

Na-

stępnie drużyny seniorek nie wysłano na turniej Ligi

Światowej do Czech, gdzie miała walczyć o punkty

rankingowe niezbędne do startów w najbardziej pre-

stiżowych imprezach hokeja na trawie.

Koszty takie-

go wyjazdu, biorąc pod uwagę jego bliskość oraz jed-

noczesny udział w zmaganiach kadry mężczyzn, by-

łyby wręcz symboliczne jak na wagę turnieju.

Dodatkowo w świetle zbliżających się wyborów na

stanowisko prezesa Polskiego Związku Hokeja na

Trawie istnieje obawa, iż obecna sytuacja ﬁnansowa

zniechęci potencjalnych kandydatów do objęcia funk-

cji w tak mocno zadłużonym podmiocie, jakim jest

PZHT.

W związku z powyższym zwracam się Pani Mini-

ster o udzielenie następujących wyjaśnień:

1.

Czy Polski Związek Hokeja na Trawie posiada

informacje na temat obecnych problemów ﬁnanso-

wych wymienionej instytucji?

2.

Czy w przypadku potwierdzenia się doniesień

dotyczących przeszło milionowego długu PZHT mi-

nisterstwo sportu planuje spotkanie z władzami ho-

kejowego związku oraz zainteresowanymi działacza-

mi, mające na celu wypracowanie strategii wyjścia

z kryzysu ﬁnansowegocałejdyscypliny?

3.

Czy przyznawane ze środków publicznych do-

tacje płynące z ministerstwa sportu na rzecz PZHT

rozliczane są w sposób prawidłowy i czy nie istnieje

groźba ich wchłonięcia na rzecz długu wynikającego

z nieumiejętnego zaplanowania halowych mistrzostw

świata w hokeju na trawie, po których rozpoczęła się

ﬁnansowazapaśćzwiązku?

4.

Czy kłopoty ﬁnansowePZHTmogąnegatywnie

płynąć na plany budowy boisk do hokeja na trawie,

w kosztach budowy których partycypuje minister-

stwo sportu?

5.

Czy ministerstwo sportu planuje mocniejsze

zaangażowanie się w uczynienie z hokeja na trawie

sportu mniej regionalnego, skupionego obecnie prak-

tycznie tylko i wyłącznie w Wielkopolsce, poprzez

rozmaite kampanie i akcje promocyjne, w efekcie cze-

go dyscyplina stanie się bardziej popularna, a co za

tym idzie atrakcyjna dla potencjalnych sponsorów

i reklamodawców, co pomoże dyscyplinie sportu

wyjść z ﬁnansowejzapaści?

Z poważaniem

Poseł Ryszard Kalisz

Warszawa, dnia 3 października 2012 r.

Interpelacja

(nr 10013)

do ministra transportu,

la oraz samorządowców z regionu zbulwersowała od-

powiedź resortu transportu w sprawie modernizacji

drogi krajowej 47 na odcinku Nowy Targ – Zakopane.

W odpowiedzi Jarosława Waszkiewicza napisano

m.in.: „Logiczne wydaje się pozbawienie odcinka dro-

wego Targu po trasie obecnej drogi krajowej nr 49,

Droga krajowa nr 47 jest ważnym regionalnym

oraz krajowym szlakiem komunikacyjnym.

To tym

odcinkiem pod Tatry podążają co roku miliony tury-

stów.

Badania natężenia ruchu przeprowadzone

przez GDDKiA pokazują, że odcinek Nowy Targ – Za-

kopane (zwłaszcza Poronin – Zakopane) jest jednym

z najbardziej obciążonych odcinków zakopianki, a co

w kraju.

Obniżenie jej kategorii w sposób znaczący

odbije się na regionie i jego mieszkańcach.

Zarzucona

zostanie modernizacja tego odcinka, gdyż budżetu

województwa nie stać na olbrzymie inwestycje zwią-

zane z jego modernizacją.

Województwo małopolskie

jest jednym z gęściej zaludnionych i posiada bogatą,

a co za tym idzie kosztowną sieć dróg.

Najprawdopo-

dobniej w przyszłości będzie można się spodziewać

tylko dalszej degradacji tej drogi, gdyż ze względu na

aktualne obciążenie jej zużycie będzie przyspieszone.

Droga ta stanowi główną arterię komunikacyjną

między powiatem tatrzańskim i nowotarskim, jest

jedną z głównych dróg Podhala.

Obniżenie jej kate-

gorii oznacza marginalizację regionu, a co za tym

idzie, odbije się na ruchu turystycznym, który stano-

wi główne źródło utrzymania dla mieszkańców.

Podsumowując, nie uważam, żeby idea zmiany

nicznego w Jurgowie była słuszna.

Nie liczy się ona

z opinią środowisk lokalnych, a także samorządów.

Dlatego chciałbym zadać Panu Ministrowi nastę-

pujące pytania:

w ministerstwie, kiedy miałoby to nastąpić i czy będą

prowadzone jakieś konsultacje w tej sprawie?

377

Jak obecnie przedstawia się założony kalendarz

– Zakopane i drogi S7 na odcinku Lubień – Rabka?

Z wyrazami szacunku

Poseł Andrzej Gut-Mostowy

Nowy Targ, dnia 3 października 2012 r.

Interpelacja

(nr 10014)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

Przedstawiciele Nie-

zależnego Samorządnego Związku Zawodowego

Funkcjonariuszy Straży Granicznej oraz Związku

Zawodowego Pracowników Cywilnych Ministerstwa

w celu wsparcia ich działań zmierzających do utrzy-

mania komendy Karpackiego Oddziału Straży Gra-

Według informacji uzyskanych od przedstawicie-

li ww. związków zawodowych w Ministerstwie Spraw

Wewnętrznych pracuje zespół powołany do opraco-

wania zmian struktury organizacyjnej Straży Gra-

nicznej na południowej granicy Rzeczypospolitej Pol-

skiej, który ma podjąć decyzję dotyczącą ilości i loka-

lizacji komend oddziałów.

Powyższe działania ministerstwa wzbudziły nie-

pokój wśród funkcjonariuszy i pracowników cywil-

nych Karpackiego Oddziału Straży Granicznej, któ-

rzy boją się, iż oddziałem mogącym ulec likwidacji

jest właśnie ich oddział.

Likwidacja Karpackiego Oddziału Straży Granicz-

nej niewątpliwie spowodowałaby utratę pracy przez

pracowników Karpackiego OSG.

Mając na uwadze po-

nad 18-procentowe bezrobocie w powiecie nowosądec-

kim, byłoby to dramatem dla kilkuset rodzin, dla któ-

rych jest ona jedynym źródłem utrzymania.

Należy również zwrócić uwagę, iż Karpacki OSG

dysponuje jedną z najlepszych spośród oddziałów

Straży Granicznej infrastrukturą, na którą w ra-

mach ustawy „Program modernizacji Policji, Straży

inwestycyjnych przeznaczono nakłady ﬁnansowe

w wysokości ponad 55 mln zł.

Za powyższą kwotę zmodernizowano budynki ad-

ministracyjne, budynki warsztatowo-magazynowe,

wyposażając obiekty w najnowszy sprzęt.

Wobec po-

wyższego obiekty te w najbliższych latach nie będą

stają na długoletnich gwarancjach udzielonych przez

wykonawców robót.

Ponadto, jak słusznie wskazują

związki zawodowe, wypracowane i wdrożone mecha-

nizmy funkcjonowania pozwoliły znacznie obniżyć

Podkreśleniu wymaga również fakt, iż to właśnie

w skład Karpackiego Oddziału Straży Granicznej

wchodzi Orkiestra Reprezentacyjna Straży Granicz-

nej i pododdział Odwodowo-Reprezentacyjny Straży

Granicznej.

Ponadto duże sukcesy odnoszą Wydział

Zabezpieczania Działań w zakresie zwalczania zor-

ganizowanej przestępczości o charakterze granicz-

nym i innym w całym regionie oraz Wydział Obsługi

Lotnictwa Straży Granicznej w zakresie ekonomiki

obsługi sprzętu lotniczego będącego na wyposażeniu

Straży Granicznej.

Mając powyższe na uwadze, chciałbym zadać

1.

Czy w ramach planowanych zmian struktury

organizacyjnej Straży Granicznej na południowej

granicy RP planowana jest likwidacja Karpackiego

Oddziału Straży Granicznej w Nowym Sączu?

2.

Czy są podejmowane działania mające na celu

zabezpieczenie interesów pracowników Karpackiego

Z wyrazami szacunku

Poseł Andrzej Gut-Mostowy

(nr 10015)

do ministra nauki i szkolnictwa wyższego

ukowych.

Zgodnie z rozporządzeniem z dnia 13 lipca 2012 r.

naukowej jednostkom naukowym jednym z elemen-

tów oceny jednostek naukowych są osiągnięcia na-

dzenia do parametrów tej oceny należą publikacje

w czasopismach naukowych.

14 września 2012 r. wy-

dano komunikat w sprawie kryteriów i trybu oceny

czasopism naukowych.

Załącznikiem do tego komu-

nikatu jest wykaz czasopism naukowych składający

się z części A, B i C. Działania służą realizacji ustawy

Jednym z czasopism podlegających ocenie jest

„Ruch Filozoﬁczny”,organPolskiegoTowarzystwa

378

Filozoﬁcznego,organizacjizawodowejpolskichﬁlo-

zofów, o ponad 100-letniej tradycji.

Czasopismo to

założył Kazimierz Twardowski we Lwowie w 1911 r.

Dzięki niemu i jego uczniom Polska stała się potęgą

w zakresie badań logicznych.

W rankingach dotyczą-

cych tych badań zajmujemy 11. pozycję na świecie.

W czasopiśmie tym publikowali Banach (jeden z naj-

słynniejszych polskich matematyków), Kotarbiński,

Łukasiewicz (twórca logiki wielowartościowej), Wit-

kacy, Tatarkiewicz, Ajdukiewicz i wielu innych wybit-

nych polskich intelektualistów.

1.

Jak to możliwe, że z oceny dokonanej przez rząd

wynika, iż publikacja w czasopiśmie „Ruch Filozo-

ﬁczny”, będącym zabytkiem czasopiśmienniczym

naszego dziedzictwa narodowego, jest warta mniej

lub tyle samo co publikacja w jednym z następujących

pism katolickich: 1) „Ruch Biblijny i Liturgiczny”

(8 punktów), 2) „Studia Theologica Varsaviensia”

(8 punktów), 3) „Warszawskie Studia Teologiczne”

(7 punktów), 4) „Teologia i Człowiek” (7 punktów),

5) „Forum Teologiczne” (7 punktów), 6) „Colloquia

Theologica Ottoniana (1 punkt), 7) „Polonia Sacra”

(1 punkt), 8) „Studia Pastoralne” (1 punkt), 9) „Ko-

ściół w Polsce” (6 punktów), 10) „Studia z Prawa Wy-

znaniowego” (6 punktów), 11) „Rocznik Teologiczny

ChAT” (5 punktów), 12) „Rocznik Teologii Katolic-

kiej” (5 punktów), 13) „Ethos.

Kwartalnik Instytutu

Jana Pawła II KUL” (5 punktów), 14) „Roczniki Teo-

logii Dogmatycznej KUL” (5 punktów), 15) „Śląskie

Studia Historyczno-Teologiczne” (5 punktów), 16) „Teo-

logia Praktyczna” (5 punktów), 17) „Teologia w Pol-

sce” (1 punkt), 18) „Roczniki Teologii Duchowości”

(4 punkty), 19) „Studia Nauk Teologicznych PAN”

(4 punkty), 20) „Studia Teologiczne.

Białystok – Dro-

hiczyn – Łomża” (4 punkty), 21) „Studia Teologiczno-

-Historyczne Śląska Opolskiego” (4 punkty), 22) „Chrze-

ścijaństwo.

Świat.

Polityka” (4 punkty), 23) „Kwar-

talnik Naukowy Fides et Ratio” (4 punkty), 24) „Pe-

dagogika Katolicka” (4 punkty), 25) „Poznańskie

Studia Teologiczne” (4 punkty)?

2.

Jak ta ocena przełoży się na ﬁnansowaniejed-

nostek naukowych, których pracownicy publikują

w powyższych czasopismach?

Jak to możliwe, że lo-

gicy, pragnąc rozwijać badania w zakresie np. logiki

informatycznej, muszą konkurować o ﬁnansez„na-

ukowcami” z zespołu teologiczno-ﬁlozoﬁcznego,czyli

de facto z księżmi?

3.

Dlaczego Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa

Wyższego zrównało jedno z najstarszych pism ﬁlozo-

ﬁcznychnaświecieluboceniłojegowartośćgorzej

niż wartość pisemek ideologiczno-teologicznych, bę-

dących de facto materiałami propagandowymi Ko-

ścioła katolickiego?

4.

Czy wobec powyższego zdaniem Pani Minister

parametry oceny publikacji są właściwe z punktu wi-

dzenia rozwoju polskiej myśli ﬁlozoﬁcznej?

5.

Jaki jest skład osobowy zespołu specjalistycz-

nego do oceny czasopism naukowych, który został

powołany na podstawie art. 52 ust. 4 wspomnianej

powyżej ustawy o zasadach ﬁnansowanianauki?

Poseł Artur Dębski

Warszawa, dnia 3 października 2012 r.

(nr 10016)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Lotnisko w Modlinie

zostało oddane do eksploatacji 15 lipca 2012 r.

Przez

dwa miesiące obsłużonych zostało ponad 311 tys. pa-

sażerów.

Przewiduje się, że do końca 2012 r. liczba pa-

sażerów lotniska Modlin przekroczy 900 tys. osób.

Koszty modernizacji, remontu i dostosowania lot-

niska do ruchu cywilnego pokryte zostały w 35% ze

środków samorządu województwa mazowieckiego

i miasta Nowy Dwór Mazowiecki.

Udziałowcami

spółki są ponadto PPL i AMW.

Do miasta Modlin istnieje wygodne połączenie

kolejowe linią Warszawa – Gdynia, a dzięki stara-

niom samorządów Warszawy i województwa mazo-

wieckiego pociągi ze stacji kolejowej Modlin mogą

docierać bezpośrednio do portu lotniczego im. Cho-

pina na Okęciu.

Nie ma natomiast żadnego bezpo-

średniego połączenia kolejowego pomiędzy stacją

kolejową Modlin, a lotniskiem Modlin (odległość

4 km).

Istnieje pilna konieczność wybudowania sta-

cji kolejowej bezpośrednio przy porcie lotniczym

i połączenie tej stacji z istniejącą infrastrukturą ko-

lejową, wykorzystując w tym celu dawną wojskową

bocznicę kolejową łączącą stację Modlin bezpośred-

nio z lotniskiem.

Dla przewidywanego potoku pasażerów dalszych

prac i wsparcia wymaga również połączenie drogowe

z lotniskiem Modlin.

samorządu województwa mazowieckiego przy budo-

wie terminala kolejowego przy lotnisku Modlin?

W obecnej sytuacji ﬁnansowej (i w przewidywanej

kilkuletniej perspektywie), przy przewidywanym bra-

ku wzrostu dochodów samorządu województwa i jed-

noczesnym obciążeniu budżetu samorządu kilkuset-

milionowym janosikowym, które odprowadza woje-

wództwo mazowieckie, samorząd województwa ma-

zowieckiego nie może podźwignąć tej inwestycji,

niezmiernie ważnej dla całej środkowej Polski.

379

2.

Czy ministerstwo rozważa rozbudowę układu

drogowego umożliwiającego wygodny dojazd do lot-

niska Modlin z innych powiatów województwa ma-

zowieckiego, a w szczególności drogi 62 Modlin

– Serock?

Lotnisko w Modlinie w perspektywie kilku lat

portów regionalnych.

Świadczy o tym liczba przewie-

zionych pasażerów w pierwszych miesiącach pracy

lotniska.

Wydaje się zasadne, aby już teraz podjąć

działania przystosowujące infrastrukturę komuni-

kacyjną do planowanego ruchu pasażerskiego.

Z poważaniem

Poseł Marcin Kierwiński

Warszawa, dnia 3 października 2012 r.

(nr 10017)

do ministra nauki i szkolnictwa wyższego

Szanowna Pani Minister!

Ministerstwo zreformo-

wało system stypendialny, jak wynika z tłumaczeń

ministerstwa, po to aby więcej studentów otrzymało

pomoc z powodu złej sytuacji materialnej.

Stypen-

dium naukowe zastąpiono stypendium rektora zare-

zerwowanym dla 10% najlepszych studentów.

Pod-

wyższono także progi dochodowe uprawniające do sty-

pendiów socjalnych i zwiększono o 10% wysokość fun-

duszy, jakie uczelnie muszą na nie przeznaczyć.

Jednak

z przeprowadzonych przez GUS badań wynika, że

w 2011 r. stypendium socjalne pobierało 19,7 tys. stu-

dentów więcej niż rok wcześniej (wzrost o 9,8%).

Z kolei prawo do pomocy za wyniki straciło 101 tys.

studentów (spadek o 55,9%).

Studenci skarżą się, że otrzymanie stypendium

rektora jest jednak coraz trudniejsze, kryteria przy-

znawania stypendiów określane przez uczelnie w re-

gulaminach są zbyt rygorystyczne.

Zdarza się, że

sportowcy nie mają szans na pomoc, ponieważ nie

osiągnęli wysokich średnich.

A przecież nie można

być i świetnym sportowcem, i naukowcem.

Otrzymanie stypendium naukowego graniczy

z cudem, a z socjalnego trudno się utrzymać.

Dopiero

oba są istotnym wsparciem dla studenta.

Prawda jest

taka, że rząd zabrał zdolnym, a biednym nie dał.

Po

podniesieniu progów dochodowych o 105 zł przybyło

uprawnionych.

W tym roku kryterium dochodowe

wzrosło z 456 zł do 592 zł.

Uprawnionych znowu bę-

dzie więcej.

A czy sytuacja się powtórzy?

To zależy

od wysokości dotacji na pomoc materialną, ale nie

ogólnej, która ma wynieść 1,6 mld zł, ale tej konkret-

nej, która traﬁanakontouczelni.

Ilewyniesie,uczel-

nie dowiedzą się na wiosnę, gdy stypendia już będą

rozdane.

W systemie coś nie działa i warto jak najszybciej

to zmienić.

Ostatnia nowelizacja prawa o szkolnictwie wyż-

szym uporządkowała system pomocy materialnej, ale

nie wprowadziła gruntownych zmian.

Duży problem

to planowanie środków na stypendia.

Uczelnie otrzy-

mują informację o wysokości dotacji na wiosnę,

a świadczenia z tej puli przyznają jesienią poprzed-

niego roku.

Każda uczelnia ma własny regulamin, co

powoduje nierówności w dostępie do pomocy.

Niektó-

re zawierają bezprawne warunki.

Powinny być usta-

lone jednolite kryteria w całym kraju.

Wnioski we-

ryﬁkująirozpatrująkomisjezłożonezestudentów,

które nie zawsze są do tego przygotowane, a członko-

wie mogą decydować we własnych sprawach.

Środki

z budżetu też są za niskie, studentowi trudno się więc

utrzymać ze stypendium.

Dlatego potrzebne są rady-

kalne zmiany, tak aby te skromne środki były dzie-

lone efektywniej.

dotyczące uregulowań systemu stypendialnego?

2.

Czy zostaną ustalone jednolite kryteria przy-

znawania stypendiów we wszystkich uczelniach wyż-

szych w Polsce?

3.

Czy ministerstwo przeznaczy większe kwoty

pieniędzy na stypendia dla studentów?

Poseł Piotr Zgorzelski

Warszawa, dnia 3 października 2012 r.

(nr 10018)

do ministra zdrowia

w sprawie naruszania przepisów dotyczących

Szanowny Panie Ministrze!

Podczas posiedzenia

sejmowej Rady Ochrony Pracy przedstawiono wyniki

kontroli Państwowej Inspekcji Pracy w placówkach

leczniczych.

Wyniki kontroli wskazują, że w prawie

co czwartym kontrolowanym podmiocie leczniczym

pracodawcy nie zapewnili pracownikom odpoczynku

dobowego, a w 11% – tygodniowego.

W szczególności

problem ten dotyczył lekarzy, pielęgniarek, techni-

ków RTG.

W skrajnych przypadkach pracownicy pra-

cowali po 15, 16, a nawet 23 godziny – podano.

W 24%

podmiotów przekraczana była także tygodniowa nor-

ma czasu pracy.

Oceniono, że w wielu podmiotach

leczniczych liczba zatrudnionych lekarzy i pielęgnia-

rek jest zbyt mała, by w pełni zrealizować wymóg

380

zapewnienia całodobowej opieki nad pacjentem.

Pra-

codawcy problem z brakiem kadry niwelują, planując

pracę w godzinach nadliczbowych i niestety często

nie rekompensują jej stosownym wynagrodzeniem

lub czasem wolnym od pracy.

Nieprawidłowości związane z wypłatą wynagro-

dzenia inspektorzy PIP stwierdzili w prawie 19%

skontrolowanych podmiotów, przy czym w 10 nie wy-

płacono go w ogóle 64 pracownikom.

Najczęściej naruszane były przepisy dotyczące

wypłaty wynagrodzenia za pracę w godzinach nad-

liczbowych oraz skargi nieterminowej wypłaty wy-

nagrodzenia.

1.

Jakie kroki zamierza podjąć ministerstwo

w związku z przekraczaniem godzin pracy w placów-

kach leczniczych?

2.

Co ministerstwo planuje zrobić w związku

z notorycznym naruszaniem przepisów dot. wypłaty

wynagrodzeń za pracę w godzinach nadliczbowych?

Poseł Piotr Zgorzelski

(nr 10019)

do ministra administracji i cyfryzacji

Szanowny Panie Ministrze!

Obecny kształt prze-

pisów o ochronie danych osobowych może powodować

prowadzące do niepotrzebnej komplikacji procedur

biurokratycznych utrudnienia w przepływie danych

osobowych między powiatowymi urzędami pracy

a urzędami miast.

Te ostatnie mają szereg kompe-

tencji, których realizacja wymaga korzystania z re-

jestrów i ewidencji danych, sporządzanych przez po-

wiatowe urzędy pracy.

Mimo że rejestry i ewidencje

obu instytucji prowadzone są przez ten sam organ

(prezydenta miasta), w celu pozyskania odpowied-

nich informacji urząd miasta każdorazowo składa

wniosek z uzasadnieniem.

Inna forma dostępu do

wspomnianych rejestrów jest sprzeczna z ustawą

o ochronie danych osobowych, na podstawie której

urząd miasta i powiatowy urząd pracy uznawane są

za oddzielnych administratorów danych, ponieważ

przetwarzają je do różnych celów.

W takiej sytuacji

ustawa dopuszcza dostęp do danych osobowych tylko

na podstawie wniosku popartego uzasadnieniem.

Rozwiązanie to jest jednak zdecydowanie zbyt du-

żym utrudnieniem proceduralnym, biorąc pod uwagę

to, jak często urząd miasta korzysta z rejestrów

i ewidencji powiatowego urzędu pracy.

Warto podkre-

ślić, że obecne prawo w praktyce zabrania urzędowi

miasta jakiejkolwiek innej formy uzyskania tego

typu danych.

Zgodnie z art. 220 § 1 pkt 1 lit. a Ko-

deksu postępowania administracyjnego organ admi-

nistracji publicznej nie może bowiem żądać zaświad-

czenia ani oświadczenia na potwierdzenie faktów lub

stanu prawnego, jeżeli może je ustalić na podstawie

nych danych.

formacji: Czy Ministerstwo Administracji i Cyfryza-

cji planuje podjęcie działań zmierzających do uprosz-

czenia i przyspieszenia procedury występowania

z wnioskiem o udostępnienie danych osobowych znaj-

dujących się w rejestrach powiatowych urzędów pra-

cy przez urzędy miast?

Z poważaniem

Poseł Marek Wójcik

Katowice, dnia 3 października 2012 r.

Interpelacja

(nr 10020)

do ministra zdrowia

w sprawie sytuacji Instytutu Centrum

Szanowny Panie Ministrze!

Instytut Centrum

bardziej znanych szpitali o proﬁluginekologiczno-

-położniczym i pediatrycznym.

W ramach instytutu

działają 24 kliniki i kilka zakładów diagnostycznych.

Rocznie z opieki instytutu korzysta ok. 40 tys. pacjen-

tów, a kolejne 180 tys. korzysta z pomocy przyszpital-

nych poradni.

Niedawny raport Najwyższej Izby Kontroli wyka-

zał krytyczną sytuację instytutu.

Zadłużenie placów-

ki wynosi prawie 200 mln zł i mimo prób ograniczania

kosztów od lat nie udaje się znacząco poprawić sytu-

acji szpitala.

Od 2005 r. szpital wdraża program restruktury-

zacyjny, który spowodował, że 65% klinik się bilan-

suje.

Wciąż jednak największe straty przynoszą kli-

niki pediatrii, które zajmują się najtrudniejszymi

przypadkami.

Dyrekcja szpitala wielokrotnie pod-

kreślała, że niezbędne są zmiany w sposobie wyceny

procedur pediatrycznych i to jedyny sposób, by te kli-

niki nie generowały długów.

1.

Jakie działania Ministerstwo Zdrowia planuje

podjąć w celu poprawy sytuacji ICZMP?

Uprzejmie

381

proszę o dokładną informację o terminach roz-

poczęcia i zakończenia poszczególnych działań.

2.

Czy Ministerstwo Zdrowia przewiduje dopro-

wadzenie do zmiany sposobu wyceny procedur pedia-

trycznych?

3.

Dlaczego instytuty podległe Ministerstwu

Zdrowia od lat zmagają się z narastającymi proble-

mami ﬁnansowymi?

Jakiedziałaniapodejmujemi-

nisterstwo, aby na bieżąco kontrolować i poprawiać

sytuację instytutów?

Z poważaniem

Poseł Dariusz Joński

Warszawa, dnia 3 października 2012 r.

(nr 10022)

do ministra ﬁnansów

w sprawie orzekania przez organy podatkowe

kacjami prasowymi dotyczącymi rozwiązania proble-

mu prawnego związanego z orzekaniem przez organy

nia zabezpieczenia zobowiązania podatkowego w po-

staci hipoteki na nieruchomości, odmiennie od pra-

womocnych orzeczeń sądów powszechnych w tym

zakresie oraz odmiennie od treści właściwej księgi

wieczystej, składam niniejszą interpelację z uprzejmą

prośbą o zajęcie przez Pana Ministra stanowiska

w tej sprawie.

Częstą praktyką organów podatkowych jest doko-

nywanie zabezpieczenia zobowiązań podatkowych

poprzez ustanowienie hipoteki, ponieważ zgodnie

z art. 70 § 8 Ordynacji podatkowej takie zobowiąza-

nie podatkowe nie ulega przedawnieniu.

Jednocześnie organy podatkowe często dokonują

własnych ustaleń dotyczących istnienia hipoteki,

tj. dokonują ustaleń, wskazując, że: 1) hipoteka po-

wstała z dniem złożenia wniosku, a nie z dniem

dokonania wpisu, 2) hipoteka została wykreślona

z księgi wieczystej bez ważnej podstawy prawnej,

3) hipoteka nie wygasła wskutek wykreślenia, 4) hi-

poteka istnieje pomimo wykreślenia jej prawomoc-

nym orzeczeniem sądu, 5) hipoteka istnieje, pomi-

mo że z treści księgi wieczystej wynika, że została

wykreślona.

Należy zauważyć jednak, że organy podatkowe

nie posiadają kompetencji do orzekania w sprawach

istnienia hipoteki, ponieważ jedynym podmiotem po-

siadającym kompetencje w zakresie dokonywania

wszystkich ww. ustaleń jest sąd powszechny.

Analizę powyższych naruszeń organów podatko-

wych należy rozpocząć od wskazania przepisów

art. 10 i art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

wskazujących dwie fundamentalne zasady ustroju

Rzeczypospolitej Polskiej, odpowiednio zasadę trój-

podziału władzy i zasadę legalizmu.

Zgodnie z pierw-

szą z tych zasad ustrój Rzeczypospolitej Polskiej opie-

ra się na zapisanej w art. 10 Konstytucji Rzeczypo-

spolitej Polskiej zasadzie trójpodziału i równowagi

władz: ustawodawczej, wykonawczej i sądowniczej

sprawowanej przez sądy i trybunały.

Podział władzy

publicznej odzwierciedla trzy główne funkcje pań-

stwa i implikuje utworzenie dla wykonywania każdej

z tych funkcji odrębnych organów wyposażonych we

własne kompetencje.

Powyższe wywody uzupełniają poglądy doktryny

prawa, zgodnie z którymi: „Rola zasady trójpodziału

władzy nie ogranicza się do aspektu czysto organiza-

cyjnego.

Jej głównym celem jest ochrona praw jednost-

ki.

Zakaz wkraczania w sferę kompetencji należących

wyłącznie do każdej z władz jest także bardzo waż-

nym wyznacznikiem ustroju państw demokratycz-

nych, a zarazem częścią koncepcji państwa prawnego.

(…)

Wynikający z zasady trójpodziału władz zakaz in-

gerencji w wyłączne kompetencje sądów wiąże się ści-

śle z zasadą niezależności sądu.

W doktrynie prawa

konstytucyjnego wskazuje się, że składa się na nią od-

dzielenie organizacyjne sądownictwa od organów in-

nych władz oraz niedopuszczalność zmieniania lub

uchylania orzeczeń sądowych przez organy legislaty-

wy i egzekutywy.

Jak podkreśla Trybunał Konstytu-

cyjny:”Rozstrzygnięcia sądów poddawane są kontroli

instancyjnej jedynie na zasadach i w formach określo-

nych w konstytucji i w ustawach«.

Konsekwencją ta-

kiego stanu prawa jest to, że ani władza ustawodawcza,

ani wykonawcza nie może sprawować wymiaru spra-

wiedliwości, a zatem nie może wkraczać w te dziedzi-

ny, w których sędziowie są niezawiśli” (Wojciech Ja-

siński, „Bezstronność sądu i jej gwarancje w polskim

procesie karnym”, Warszawa 2009 r.).

„Istotą konstytucyjnej zasady podziału władz jest

wyodrębnienie organów władzy ustawodawczej, orga-

nów władzy wykonawczej i organów władzy sądowni-

czej powołanych do wykonywania swojego odcinka

władzy państwowej (stanowienia prawa, wprowadza-

nia ustaw w życie oraz orzekania).

(…)

Jej podstawo -

wą treścią jest odrzucenie możliwości skumulowania

całej władzy w gestii jednego podmiotu.

To zazębianie

się, przecinanie się kompetencji nie może jednak iść

zbyt daleko, a determinują je dwie koncepcje: tzw.

domniemań kompetencyjnych oraz istoty poszczegól-

nych władz.

(…)

Interpretując zasadę podziału władzy

w odniesieniu do władzy sądowniczej, silnie akcentu-

je się zasadę niezależności sądów i monopol kompe-

tencyjny sądownictwa na sprawowanie władzy są-

downiczej, czyli ostateczne rozstrzyganie o prawach

zazębia się tu zasada podziału władzy i zasada pań-

stwa prawnego – jednym z podstawowych elementów

382

sądu, istnienie sądowej drogi rozstrzygania wszel-

kich sporów.

Jest to zupełnie inny model relacji niż

konawczą, ukształtowane w sposób, w którym pewne

nawet niezbędne” (Tadeusz Kuczyński, Małgorzata

Masternak-Kubiak, „Prawo o ustroju sądów admini-

stracyjnych.

Komentarz”, 2008 r.).

W tym miejscu należy wskazać, że druga z omawia-

nych zasad konstytucyjnych, mianowicie zasada lega-

lizmu wyrażona w art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej

Polskiej, zgodnie z którą organy władzy publicznej dzia-

łają na podstawie i w granicach prawa, jest ściśle zwią-

zana z wyrażoną w art. 10 Konstytucji Rzeczypospolitej

Polskiej zasadą trójpodziału władzy.

Zasada legalizmu wyrażona w art. 7 Konstytucji

Rzeczypospolitej Polskiej została zdeﬁniowanazarów-

no poprzez poglądy doktryny prawa, jak i orzecznictwo

Trybunału Konstytucyjnego: „Problem prawnych pod-

staw działania państwa ma ogromne znaczenie, a do-

tyczy to wszystkich organów władzy publicznej.

Jest

to istotna kwestia, dotycząca także gwarancji swobód

obywatelskich, ochrony jednostki przed omnipotencją

państwa i jego aparatu.

W państwie demokratycznym,

prawnego.

Kontrolę przestrzegania tych zasad spra-

wują organy działające w trybie nadzoru, sądy, a tak-

że Trybunał Konstytucyjny” (Wiesław Skrzydło,

„Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej.

Komentarz”,

wyd.

IV, 2002 r.).

„Zupełnie odmienna reguła obowiązuje organy

cja.

Organ państwowy może działać tylko na podsta-

wo mu przyznaje (zasada praworządności formalnej).

W orzecznictwie wielokrotnie podkreślano, że kom-

petencji organu państwowego nie można domniemy-

wać; jeżeli nie wynikają one z wyraźnego przepisu

prawnego, to nie istnieją one w ogóle” (Leszek Gar-

licki, „Polskie prawo konstytucyjne.

Zarys wykładu”,

Liber, 2002 r.).

„Artykuł 7 konstytucji określany jako przepis wy-

rażający zasadę legalizmu (…) nakłada przede

wszystkim na organy państwowe obowiązek działa-

nia zgodnie z obowiązującymi przepisami kompeten-

cyjnymi.

Z art. 7 konstytucji nie wypływają inne

uprawnienia poza wynikającymi już z innych norm

prawnych.

Jego samoistne znaczenie sprowadzić

można istotnie do dyrektywy interpretacji przepisów

kompetencyjnych w sposób ścisły i z odrzuceniem

w odniesieniu do organów władzy publicznej zasady:

co nie jest zakazane, jest dozwolone” (wyrok Trybu-

akt K 20/01).

z Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej wynika, że or-

gany państwowe działają na podstawie prawa, a nor-

my prawne muszą określać ich kompetencje, zadania

ich aktywności, natomiast z zasady trójpodziału wła-

dzy wynika zakaz wkraczania w sferę kompetencji

Przekładając powyższe na grunt analizowanego

problemu, należy jednoznacznie wskazać, że dokony-

wanie ustaleń przez organy podatkowe dotyczących

hipoteki stanowi naruszenie konstytucyjnych zasad

wskazanych w art. 7 i 10 Konstytucji Rzeczypospoli-

tej Polskiej, ponieważ należą one do kompetencji są-

dów powszechnych.

Dodatkowo należy zwrócić uwagę, że zgodnie

poznawania spraw cywilnych powołane są sądy po-

śnie przepis art. 2 Kodeksu postępowania cywilnego

pozostaje w ścisłym związku z art. 1 Kodeksu postę-

powania cywilnego zawierającym deﬁnicję sprawy

cywilnej i wskazuje, że Kodeks postępowania cywil-

nego normuje postępowanie sądowe w sprawach ze

wach z zakresu ubezpieczeń społecznych oraz w in-

nych sprawach, do których przepisy tego kodeksu

ne).

Zgodnie z poglądem doktryny prawa: „W art. 2

§ 1 wyrażona została zasada dopuszczalności drogi

sądowej i domniemanie występowania drogi sądowej

we wszystkich sprawach cywilnych.

Oznacza to, że

każda sprawa cywilna, w znaczeniu, o jakim mowa

w art. 1, podlega rozpoznaniu przez sąd, chyba że

przepis szczególny przekazuje ją do właściwości in-

nych organów” (Joanna Bodio, „Komentarz aktuali-

zowany do art. 2 Kodeksu postępowania cywilnego”,

LEX, 2011 r.).

Jednocześnie należy wskazać, że ww. przepisy

wskazują nie tylko na kompetencje sądów powszech-

nych, ale również na ich wyłączność w zakresie orze-

kania w sprawach cywilnych.

Powyższe zostało po-

twierdzone w orzecznictwie Trybunału Konstytucyj-

nego, zgodnie z którym: „Skoro władza sądownicza

lub w niej uczestniczyć (…).

W wypadku władzy są -

bunału Konstytucyjnego z dnia 15 stycznia 2009 r.,

383

Konsekwentnie należy podnieść, że przepisy Ko-

deksu postępowania cywilnego wprost wskazują, że

do właściwości sądów cywilnych należą sprawy wie-

czystoksięgowe.

Świadczy o tym przede wszystkim

umiejscowienie rozdziału 6: Postępowanie wieczy-

stoksięgowe w tytule II, dziale III księgi drugiej Ko-

deksu postępowania cywilnego.

Tym samym postę-

powanie wieczystoksięgowe należy zaliczyć do spraw

cywilnych w rozumieniu art. 1 Kodeksu postępowa-

nia cywilnego oraz wskazać, że orzekanie w spra-

wach z zakresu ksiąg wieczystych i hipoteki należy

do sądów powszechnych.

Powyższe znajduje potwier-

dzenie w poglądzie doktryny prawa, zgodnie z któ-

rym: „Sprawy z powództwa o uzgodnienie treści księ-

u.k.w.h.) należą do trybu spornego (procesowego),

a zatem zasadą jest, że rozpoznawane są na rozpra-

wie.

Sprawy w postępowaniu wieczystoksięgowym

Przepis art. 626

1

K.p.c. nie wyłącza możliwości skie-

rowania sprawy na posiedzenie jawne i wyznaczenia

rozprawy” (Agnieszka Maziarz, „Komentarz do

art. 626

1

Kodeksu postępowania cywilnego”, Oﬁcy-

na, 2008 r.).

„Przeniesienie przepisów określających zakres

kognicji sądu wieczystoksięgowego do kodeksu po-

stępowania cywilnego uzasadnione jest tym, iż pro-

cedura wieczystoksięgowa jest procedurą cywilną

zachowującą pewne odrębności, ponadto ustawodaw-

cy przyświeca cel ujednolicenia systemu prawa cywil-

nego i silniejszej integracji systemu ksiąg wieczy-

stych z prawem cywilnym” (Piotr Borkowski, Jaro-

sław Trześniewski-Kwiecień, „Wpisy do ksiąg wie-

czystych”, ABC, 2002 r.).

Twierdzenie o zastrzeżeniu rozstrzygania spraw

w postępowaniu wieczystoksięgowym przez sady

powszechne znajduje odzwierciedlenie w zasadach

ustroju i organizacji sadów powszechnych.

Miano-

o ustroju sądów powszechnych, sąd rejonowy dzieli

się m.in. na wydział ksiąg wieczystych, właściwy do

stoksięgowego.

Przenosząc powyższe na grunt analizowanego

problemu, należy wskazać, że jedynie sąd powszech-

ny posiada kompetencje do dokonywania ustaleń

w zakresie stwierdzenia niezgodności między stanem

czystej a rzeczywistym stanem prawnym, a także

w zakresie momentu powstania hipoteki, jak również

ustalenia, że hipoteka została wykreślona bez ważnej

postawy prawnej i tym samym nie wygasła.

Pomimo tego organy podatkowe dokonują ww.

ustaleń z pominięciem sądu powszechnego, a nawet

wbrew prawomocnym orzeczeniom sądów powszech-

nych o wykreśleniu hipoteki i w oparciu o tak poczy-

nione ustalenia określają istnienie zobowiązania po-

datkowego.

W związku z powyższym należy stwier-

dzić, że organy podatkowe dokonują naruszenia za-

sady działania organów państwowych na podstawie

prawa (art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

i art. 120 Ordynacji podatkowej) ze względu na brak

normy prawnej określającej kompetencje organów do

rozstrzygania przedmiotowych zagadnień dotyczą-

cych hipoteki, jak również dokonują naruszenia za-

sady trójpodziału władzy, z której wynika zakaz

nie do każdej z władz, podczas gdy ustalenie omawia-

nych kwestii dotyczących hipoteki zostało wyraźnie

zastrzeżone dla sądów powszechnych (cywilnych).

Konsekwentnie należy wskazać, że zasada legali-

zmu wyrażona w art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej

Polskiej znajduje swój odpowiednik na gruncie postę-

powania podatkowego w art. 120 Ordynacji podatko-

wej, zgodnie z którym organy podatkowe działają na

brzmienie art. 120 Ordynacji podatkowej, tj. zawartej

w nim zasady legalizmu i praworządności, należy

stwierdzić, że organy podatkowe powinny działać na

podstawie powszechnie obowiązujących przepisów

prawa i w toku postępowania powinny stać na straży

praworządności.

Komentowany przepis wyraża regu-

łę, która równocześnie jest zasadą konstytucyjną.

W myśl bowiem art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej

Polskiej organy władzy publicznej działają na podsta-

Związanie organów podatkowych normą art. 120

Ordynacji podatkowej zostało wskazane w orzecznic-

twie sądów administracyjnych, zgodnie z którym:

„Artykuł 120 Ordynacji podatkowej stanowi, że or-

gany podatkowe działają na podstawie przepisów pra-

wa.

To oznacza, że w postępowaniu podatkowym nie

ma zastosowania zasada, że dozwolone jest wszystko

to, co nie jest przez prawo zakazane” (wyrok Naczel-

nego Sądu Administracyjnego – do 31.12.2003 – w War-

szawie z dnia 26 lutego 2001 r., III SA 167/00).

Jednocześnie, analizując przedmiotowy problem,

należy brać pod uwagę bezpośrednie stosowanie

przepisu art. 10 Konstytucji Rzeczypospolitej Pol-

skiej przez organy podatkowe.

Zgodnie z orzeczeniem

sądów administracyjnych: „Organy podatkowe mu-

szą brać pod uwagę wyrażoną w art. 10 Konstytucji

RP zasadę, iż ustrój Rzeczypospolitej Polskiej opiera

wykonawczej i sądowniczej.

Zgodnie z nią organy

władzy wykonawczej nie mogą w swych działaniach

wkraczać w kompetencje sądów powszechnych” (wy-

rok Naczelnego Sądu Administracyjnego – do

31.12.2003 – w Łodzi z dnia 3 października 2001 r.,

I SA/Łd 652/00).

Niezależnie od powyższego należy podnieść, że

zakres działania organów podatkowych został okre-

ślony w ustawie o urzędach i izbach skarbowych.

Mianowicie w art. 5 ust. 6–8 ustawy o urzędach

określony katalog spraw, do prowadzenia których or-

gany podatkowe mają kompetencje.

Analiza ww. ka-

talogu określającego zakres działania organów po-

datkowych pozwala ustalić, że organy podatkowe nie

384

mają kompetencji do rozstrzygania spraw cywilnych,

w tym m.in. spraw z zakresu postępowania wieczy-

stoksięgowego.

Tym samym organy podatkowe doko-

nując ustaleń w zakresie hipoteki, dokonują narusze-

nia normy kompetencyjnej powołanej w art. 5 ustawy

o urzędach i izbach skarbowych.

W związku z wskazanymi powyżej poglądami na-

leży stwierdzić, że dokonując ustaleń w przedmiocie

stwierdzenia niezgodności między stanem prawnym

nie działają na podstawie przepisów prawa, bowiem

brak jakiejkolwiek normy kompetencyjnej przyzna-

jącej organom podatkowym prawo orzekania w ww.

sprawy zostały zastrzeżone dla sądów powszechnych.

Na powyższe wskazuje orzecznictwo Trybunału Kon-

stytucyjnego, zgodnie z którym: „Określone zagad-

nienia z zakresu prawa cywilnego, rodzinnego i opie-

kuńczego, prawa pracy oraz prawa ubezpieczeń spo-

łecznych mające znaczenie dla rozstrzygnięcia spra-

wy podatkowej zostały w razie zaistnienia wątpliwo-

ści w tym zakresie wyłączone spod kompetencji or-

ganów administracji publicznej i powierzone sądom

powszechnym, a więc organom niezawisłym i posia-

dającym odpowiednią wiedzę w wymienionych gałę-

ziach prawa” (wyrok Trybunału Konstytucyjnego

z dnia 14 czerwca 2006 r., sygn. akt K 53/05.).

kompetencji sądów powszechnych w zakresie doko-

nywania ustaleń dotyczących stwierdzenia niezgod-

ności między stanem prawnym nieruchomości ujaw-

nionym w księdze wieczystej a rzeczywistym stanem

prawnym, tym samym w przedmiocie obalenia do-

sądy, jak i przedstawiciele doktryny prawa, wskazu-

jąc, że: „Sprawa będąca przedmiotem powództwa

z art. 10 u.k.w.h. jest sprawą cywilną w rozumieniu

art. 1 K.p.c. i należy do drogi sądowej, o której mowa

w art. 2 K.p.c.” (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 12 stycz-

nia 2005 r., sygn. akt I CK 402/04).

„Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela tezy,

jaką przyjął jako oczywistą sąd pierwszej instancji

uznający, że obalenie domniemania z art. 3 pow. usta-

wy może nastąpić w każdym postępowaniu i wszel-

kimi dowodami, w tym w postępowaniu administra-

cyjnym.

Oczywiste jest natomiast stanowisko od-

mienne zawarte w skardze kasacyjnej, iż obalenie

prawdziwości wpisu w księdze wieczystej może na-

stąpić w każdym postępowaniu, ale o charakterze

cywilnym.

(…)

Organy administracji publicznej nie

mają kompetencji do samodzielnego rozstrzygania

spraw o charakterze cywilnym, zastrzeżonych do

właściwości sądów powszechnych.

Tylko na gruncie

postępowań cywilnych (nie tylko w postępowaniu

prowadzonym na podstawie art. 10 pow. ustawy)

można wykorzystywać wszelkie dostępne środki do-

wodowe w celu obalenia domniemania prawidłowości

wpisu w księdze wieczystej” (wyrok Naczelnego Sądu

sygn. akt I OSK 755/05).

„Wpisanie własności do księgi wieczystej (…) jest

natomiast podstawą domniemań wynikających z tre-

ści księgi wieczystej.

W szczególności istotne jest do-

mniemanie jawności księgi wieczystej, czyli możliwo-

ści zapoznania się przez każdą zainteresowaną osobę

z jej treścią (art. 2 u.k.w.h.) oraz zgodności wpisu do

księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym,

czyli domniemanie, że prawo jawne wpisane do księ-

gi wieczystej jest wpisane zgodnie z rzeczywistym

(art. 3 u.k.w.h.).

Słusznie wskazał sąd drugiej instan-

cji, że obalenie domniemania wynikającego z art. 3

u.k.w.h. jest możliwe tylko przez wytoczenie powódz-

twa o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczy-

wistym stanem prawnym (art. 10 u.k.w.h.)” (wyrok

Sądu Najwyższego z dnia 15 lipca 2010 r., sygn. akt

IV CSK 90/10).

„Zasada wyrażona w art. 3 ustawy 1982 r. o księ-

gach wieczystych i hipotece wyklucza jakąkolwiek

kontrolę w postępowaniu administracyjnym dotyczą-

cą treści wpisów własności w tychże księgach” (wy-

rok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kra-

kowie z dnia 27 grudnia 2007 r., sygn. akt II SA/Kr

1306/06.).

„Wierzyciel może również podjąć czynności zmie-

rzające do przywrócenia wpisu hipoteki do księgi

wieczystej, a to przez powództwo przewidziane w art. 10

o usunięcie niezgodności między stanem prawnym

czywistym stanem”.

(Łukasz Przyborowski [w:] Mi-

chał Kućka, Łukasz Przyborowski, Bartłomiej Szwa-

czyna, Jerzy Pisuliński, „Hipoteka po nowelizacji.

Komentarz”, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis,

wydanie I, Warszawa 2010 r.).

Zasadne jest również wskazanie, że kwestia za-

bezpieczenia wykonania zobowiązań podatkowych,

w tym kwestia ustanowienia zabezpieczenia w posta-

ci hipoteki przymusowej kaucyjnej, została uregulo-

wana w rozdziale 3 Ordynacji podatkowej, dziale III:

Zobowiązania podatkowe.

Zgodnie z art. 34 § 5 Or-

dynacji podatkowej do hipotek określonych w art. 34

§ 3 i § 4 Ordynacji podatkowej stosuje się odpowied-

nio przepisy dotyczące hipoteki na nieruchomości.

Tymi przepisami są przepisy ustawy o księgach wie-

czystych i hipotece, będące przepisami prawa cywil-

nego.

Powyższe jednoznacznie wynika z art. 244 § 2

in ﬁneKodeksucywilnego,zgodniezktórymhipote-

kę regulują odrębne przepisy, tj. przepisy ustawy

Z powyższego jednoznacznie wynika kompetencja

sądów powszechnych w przedmiocie stwierdzenia

ści ujawnionym w księdze wieczystej a rzeczywistym

stanem prawnym, natomiast wnioskując a contrario

z art. 10 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, jak

385

również mając na uwadze art. 7 Konstytucji Rzeczy-

pospolitej Polskiej w zw. z art. 120 Ordynacji podat-

kowej, należy stwierdzić, że organ podatkowy nie

posiada kompetencji do dokonywania ustaleń w ww.

zakresie, co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie

sądów administracyjnych, zgodnie z którymi: „Twier-

dzenia strony o braku podstaw ustanowienia hipote-

ki przymusowej (art. 70 § 3 pkt 3 Ordynacji podatko-

wej) nie mogą być rozpatrywane w sprawie podatko-

wej” (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego

712/07).

„Podstawowa zasada wyrażona w art. 3 ustawy

tece (Dz. U. Nr 19, poz. 147, ze zm.), który brzmi

:”Domniemywa się, że prawo jawne z księgi wieczy-

stej jest wpisem zgodnie z rzeczywistym stanem

prawnym«, wyklucza jakąkolwiek kontrolę w postę-

powaniu administracyjnym dotyczącą treści wpisów

własności w tychże księgach” (wyrok Naczelnego

szawie z dnia 6 kwietnia 1999 r., sygn. akt IV SA

2338/98).

„Badanie skuteczności nabycia prawa użytkowa-

nia wieczystego (…) nie leży w zakresie kompetencji

organów administracji i nie może być przedmiotem

postępowania administracyjnego, które w takich wy-

padkach podlega umorzeniu” (wyrok Naczelnego

nia 2005 r., sygn. akt I OSK 4/05).

Ponadto należy wskazać, że zdarzają się przypad-

ki, w których organy podatkowe, pomimo że nie po-

siadają kompetencji do dokonywania samodzielnych

ustaleń w zakresie hipoteki, dokonują odmiennych

ustaleń niż wynikające z prawomocnego wpisu sądu

o wykreśleniu hipoteki.

stych i hipotece domniemywa się, że prawo jawne

stym stanem prawnym.

W związku z powyższym or-

gany podatkowe zobowiązane są przyjąć to, co wyni-

ka z księgi wieczystej (powyższe wynika z zasady

jawności i wiarygodności ksiąg wieczystych oraz

z zasady, że wpis wykreślony nie istnieje).

organy podatkowe, które nie posiadają kompetencji

w zakresie orzekania w sprawach cywilnych, powzię-

łyby wątpliwości co do istnienia hipoteki, pomimo

domniemania wynikającego z art. 3 ust. 2 ustawy

łając na podstawie art. 199a § 3 Ordynacji podatko-

wej, wystąpić do sądu powszechnego o ustalenie ist-

nienia lub nieistnienia tego stosunku prawnego lub

prawa.

Powyższe twierdzenie znajduje uzasadnienie

w orzecznictwie sądów administracyjnych, zgodnie z

którym: „Jeżeli z materiału dowodowego wynikają

prawnego, od którego zależą skutki podatkowe

(np. gdy jedna strona twierdzi, że zawarta umowa

była ﬁkcyjna,drugatemuprzeczy),organpodatkowy

ma obowiązek wystąpić o ich wyjaśnienie do sądu

powszechnego” (wyrok WSA w Krakowie z dnia 9 sierp-

nia 2007 r., sygn. akt I SA/Kr 296/2006).

„Organ podatkowy ma obowiązek wystąpić do

zgromadzonych w toku postępowania wynikają co do

tego wątpliwości” (wyrok WSA w Białymstoku z dnia

Konsekwentnie należy wskazać, że skoro organ

podatkowy, nie jest uprawniony do ustalenia istnie-

nia hipoteki, zobowiązany jest uznać stan prawny

wynikający zarówno z treści księgi wieczystej nieru-

chomości, jak również wynikający z prawomocnego

orzeczenia sądu, którym związane są organy podat-

kowe.

Na powyższe wskazują poglądy doktryny pra-

wa oraz orzecznictwo sądów, zgodnie z którymi:

„Istota mocy wiążącej prawomocnego orzeczenia

gany państwowe, a w przypadkach przewidzianych

(wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 stycznia 2000 r.,

sygn. akt II CKN 655/98).

„W świetle komentowanego przepisu moc wiążą-

ca, w którą wyposażone jest prawomocne orzeczenie

wydane w postępowaniu cywilnym, dotyczy stron

postępowania oraz sądu, który orzeczenie to wydał,

a ponadto innych sądów oraz innych organów pań-

stwowych i organów administracji publicznej.

(…)

Prawomocnym orzeczeniem są związane także inne

zarówno rządowe, jak i samorządowe” (Andrzej Ja-

kubecki, „Komentarz do art. 365 Kodeksu postępo-

wania cywilnego”, LEX, 2011 r.).

„Określone w art. 365 K.p.c. związanie stron, są-

dów i innych podmiotów, i osób treścią prawomocne-

go orzeczenia wyraża nakaz przyjmowania przez nie,

że w objętej nim sytuacji stan prawny przedstawiał

się tak, jak to wynika z sentencji wyroku (orzecze-

nia)” (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 paździer-

nika 2010 r., sygn. akt II UK 105/10).

„Związanie treścią prawomocnego orzeczenia ozna-

cza nakaz przyjmowania przez podmioty wymienione

w art. 365 § 1 K.p.c., że w objętej orzeczeniem sytu-

acji faktycznej stan prawny przedstawia się tak, jak

IV CSK 563/10).

Podsumowując powyższe, należy wskazać, że or-

gany podatkowe nie są uprawnione do ustalenia ist-

nienia hipoteki, jak również nie są uprawnione do

ustalenia o momencie jej ewentualnego powstania,

ponieważ kompetencje do dokonywania powyższych

ustaleń należą do sądów powszechnych.

Jednocze-

śnie organy podatkowe powinny uznawać stan praw-

ny nieruchomości wynikający z treści księgi wieczy-

stej oraz prawomocnego orzeczenia sądów powszech-

nych, a przypadku wątpliwości powinny zwracać się

do sądu powszechnego o dokonanie ww. ustaleń.

Na-

386

ruszenie powyższych zasad powoduje naruszenie

przez organy podatkowe konstytucyjnych zasad le-

galizmu, praworządności oraz podziału władzy.

W związku z przedstawionym powyżej opisem

1.

Czy zasadnym i zgodnym z prawem jest, aby

organy podatkowe dokonywały własnych ustaleń

w zakresie hipoteki, tj. bez uwzględnienia treści księ-

gi wieczystej?

2.

Czy organy podatkowe związane są ustalenia-

mi w zakresie hipoteki wskazanymi w prawomoc-

nych orzeczeniach sądów oraz w treści właściwej

księgi wieczystej nieruchomości?

3.

Czy organy podatkowe w przypadku powzięcia

wątpliwości co do stanu prawnego nieruchomości

mają obowiązek zwrócenia się do sądu powszechnego

o dokonanie ustaleń w zakresie hipoteki?

4.

Co jest powodem orzekania przez organy podat-

kowe odmiennie od prawomocnych orzeczeń sądów

i treści ksiąg wieczystych?

5.

Jakie środki zaskarżenia przysługują podatni-

kowi w przypadku stwierdzenia, że organy podatko-

we orzekają o istnieniu hipoteki wbrew prawomoc-

nym orzeczeniom sądów powszechnych i wbrew tre-

ści księgi wieczystej?

6.

Czy nie należałoby wydać interpretacji ogólnej,

która ujednoliciłaby stosowanie prawa przez organy

podatkowe w tym zakresie?

7.

Jakie kroki zamierza podjąć Pan Minister

w celu ujednolicenia stosowania prawa przez organy

podatkowe w opisanym zakresie?

Z poważaniem

Poseł Ryszard Kalisz

Warszawa, dnia 4 października 2012 r.

Interpelacja

(nr 10023)

do ministra edukacji narodowej

W związku z otrzymanym apelem Rady Gminy

Markowa chciałbym poruszyć sprawę zmian w usta-

wie o systemie oświaty.

Gmina Markowa jak więk-

szość gmin w Polsce ponosi znaczne koszty związane

powiednio wykwaliﬁkowanejkadrywistniejącychna

terenie gminy jednostkach oświatowych.

Aktualnie

obowiązujące przepisy dają możliwość wyboru przed-

szkola przez prawnych opiekunów dziecka, co powo-

duje, że gmina, na terenie której zamieszkuje dziec-

ko, zobowiązana jest do refundacji nauki dziecka.

Z tego tytułu gminy zobowiązane do refundacji po-

noszą znaczne koszty związane z takim systemem

rozliczenia.

Takie rozwiązanie przyjęte w ustawie

o systemie oświaty powinno zostać zmienione.

Na terenie gminy Markowa znajduje się wystar-

czająca liczba miejsc, by zapewnić prawidłową opiekę

i edukację dzieciom.

Gmina prowadzi przedszkola

to rodzice wybierają przedszkola na terenie innych

gmin.

Samorząd gminny ponosi de facto podwójne

koszty – utrzymuje miejsca w swojej placówce, ale

musi też przekazać odpowiednią dotację dla przed-

szkola niepublicznego, do którego uczęszczają dzieci.

W tym zakresie konieczne są zmiany ustawy z dnia

Jak wynika z wyżej cytowanego artykułu, ustawa

o systemie oświaty narzuca pewien mechanizm wza-

jemnych rozliczeń między jednostkami samorządu

terytorialnego, który to mechanizm funkcjonuje nie-

danej gminy.

Konieczne jest w tym zakresie podjęcie

inicjatywy ustawodawczej w celu zmiany przepisów,

temie oświaty powoduje, że gminy, które mają wy-

starczającą ilość miejsc w swoich przedszkolach, po-

noszą z tego tytułu dodatkowe koszty, niczym nie-

usprawiedliwione.

1.

Jakie działania planuje podjąć ministerstwo

w celu rozwiązania przedstawionego problemu?

Czy

w tym zakresie są już podejmowane jakieś działania?

Jeśli tak, jakie?

2.

Czy ministerstwo planuje zmiany ustawy o sys-

temie oświaty według propozycji samorządów?

Poseł Zbigniew Rynasiewicz

Leżajsk, dnia 4 października 2012 r.

Interpelacja

(nr 10024)

do ministra transportu,

czącego Rady Powiatu Przeworskiego pana Tadeusza

Kiełbowicza chciałbym poruszyć sprawę budowy ob-

wodnicy Przeworska.

Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad,

Oddział w Rzeszowie, w dniu 17 marca 2009 r. wy-

stąpiła do regionalnego dyrektora ochrony środowi-

ska w Rzeszowie z prośbą o wydanie decyzji o środo-

wiskowych warunkach zgody na realizację przedsię-

wzięcia pn. „Budowa obwodnicy m.

Przeworska w cią-

gu drogi krajowej nr 4 Jędrzychowice – Korczowa”.

Pozytywna decyzja w tej sprawie została wydana

387

w dniu 22 grudnia 2009 r., a termin jej ważności

upływa po 4 latach od daty wydania.

Z uwagi na waż-

ny interes społeczny, jakim jest budowa niezbędnej

infrastruktury drogowej, powyższej decyzji został

nadany rygor natychmiastowej wykonalności.

Obwodnica Przeworska jest strategicznie waż-

nym połączeniem komunikacyjnym zapewniającym

bezpieczny ruch tranzytowy pojazdów ciężarowych

i osobowych.

Przez Przeworsk, w ciągu drogi krajowej

nr 4 Jędrzychowice – Korczowa, przejeżdża średnio

w ciągu doby 16 575 tirów, autobusów oraz samocho-

dów osobowych.

Budowa obwodnicy wpłynie zdecydo-

wanie na poprawę bezpieczeństwa na drogach lokal-

nych poprzez wyprowadzenie ruchu tranzytowego

poza centrum miasta.

Dodatkowym argumentem

przemawiającym za realizacją tego przedsięwzięcia

jest położenie geograﬁczne(bliskogranicypaństwa

i UE).

Plany realizacji tej inwestycji sięgają 30 lat.

ną sprawą i udzielenie odpowiedzi na następujące

1.

Jakie działania planuje podjąć ministerstwo

2.

Czy istnieje możliwość realizacji inwestycji pn.

„Budowa obwodnicy m.

Przeworska w ciągu drogi

szych latach?

Poseł Zbigniew Rynasiewicz

(nr 10025)

do ministra ﬁnansów

w sprawie projektu rozporządzenia

Szanowny Panie Ministrze!

Urząd kontroli skar-

bowej jest jednostką organizacyjną kontroli skarbo-

wej.

Jest jednostką budżetową prowadzącą gospodar-

kę ﬁnansowąwedługzasadokreślonychwustawie

Celem kontroli skarbowej jest ochrona interesów

państwowych osób prawnych, przeciwdziałanie i zwal-

czanie naruszeń prawa obowiązującego w zakresie

przywożonymi z zagranicy oraz zapobieganie i ujaw-

nianie przestępstw określonych w art. 228–231 Ko-

deksu karnego wśród osób zatrudnionych lub pełnią-

cych służbę w jednostkach organizacyjnych podle-

głych ministrowi właściwemu do spraw ﬁnansów

publicznych.

W sierpniu bieżącego roku został podany do in-

formacji publicznej projekt rozporządzenia ministra

ﬁnansów zmieniający rozporządzenie w sprawie

nowelizacja przewiduje m.in., iż powiat płocki, płoń-

ski, gostyniński i miasto Płock będą podlegać pod

Urząd Kontroli Skarbowej w Bydgoszczy.

Propono-

wane zmiany są całkowicie niezrozumiałe i komplet-

nie bezzasadne z wielu powodów.

Przede wszystkim

dlatego, że rejon, który podlega zamiejscowemu wy-

działowi UKS w Płocku, to teren o dużym potencja-

le gospodarczym, de facto to na terenie miasta Płoc-

ka znajduje się jedna z największych ﬁrmwPolsce,

największy w Europie kombinat raﬁneryjno-petro-

chemiczny, tj. PKN Orlen SA.

Siedzibą placówki UKS Płock jest budynek admi-

nistracyjny przystosowany do tego celu dużym na-

kładem środków ﬁnansowych,niemapotrzebywy-

dawać dodatkowych pieniędzy na wynajem nowych

pomieszczeń w innym mieście.

Zmiana ta spowoduje wzrost kosztów podatnika

związany z kontaktem w trakcie kontroli.

Zmiana ta

również znacznie skomplikuje sytuację rodzinną pra-

cowników Urzędu Kontroli Skarbowej Wydziału Za-

miejscowego w Płocku, ponieważ będzie to wiązało się

z kosztownymi i długotrwałymi dojazdami do pracy.

konać reorganizacji urzędów kontroli skarbowej po-

przez likwidację ośrodków zamiejscowych, w tym

wydziału w Płocku – na jakim etapie znajduje się

proces wdrażania proponowanego projektu?

2.

Dlaczego ministerstwo podjęło działania zmie-

rzające do tak znacznych zmian w terytorialnym za-

sięgu działania dyrektorów urzędów kontroli skar-

bowej?

3.

Czy ministerstwo ma świadomość, że ewentu-

alna likwidacja ośrodków zamiejscowych oddali po-

datnika od urzędu i spowoduje wzrost jego kosztów,

a także zdezorganizuje życie rodzin dotychczasowych

pracowników ośrodków zamiejscowych?

4.

Czy w świetle przedstawionych argumentów

Pan Minister widzi możliwość wycofania się z decyzji

o reorganizacji zasięgu działania wydziałów urzędu

kontroli skarbowej i nielikwidowania wydziału za-

miejscowego w Płocku?

Z poważaniem

Poseł Piotr Zgorzelski

Warszawa, dnia 4 października 2012 r.

388

Interpelacja

(nr 10026)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie ułatwień w prowadzeniu

działalności gospodarczej

Szanowny Panie Ministrze!

Europa znajduje się

w czasach kryzysu gospodarczego, a co się z tym wią-

że, Polska jako członek Unii Europejskiej w mniej-

szym lub większym stopniu odczuwa efekty zapaści

innych rynków europejskich.

Z kryzysem ściśle wiąże się bezrobocie, którego

odsetek w Polsce zaczyna niebezpiecznie wzrastać.

Wiele inwestycji po turnieju Euro 2012, którego Pol-

ska była współgospodarzem, nie zostało dokończo-

nych lub zaniechano ich realizacji z powodu proble-

mów ﬁnansowych;przyczyniasiętododatkowodo

wzrostu bezrobocia.

Kolejnym elementem zwiększa-

jącym bezrobocie jest zbliżający się sezon zimowy,

a co za tym idzie, zakończenie prac polowych w go-

spodarstwach oraz przestój w branży budowlanej,

drogownictwie i wielu innych gałęziach przemysłu.

Bardzo dobrym rozwiązaniem są dotacje przyzna-

wane przez urzędy pracy na różnym szczeblu.

Jedno-

razowa, bezzwrotna pomoc pieniężna jest bardzo do-

brym rozwiązaniem przyczyniającym się do zmniej-

szenia bezrobocia oraz powstawania małych ﬁrm.

Jednak w wielu przypadkach przyznane jednorazowo

środki są niewystarczające do odpowiedniego wypo-

sażenia ﬁrmywniezbędnysprzęt.

Wieluwłaścicieli

małych ﬁrm skarży się na brak pomocy ze strony

państwa w formie bezprocentowych lub niskoprocen-

towych pożyczek, których spłata mogłaby rozpocząć

się kilka lat po rozpoczęciu działalności.

Dodatkowym problemem dla małych ﬁrm,które

z czasem mogłyby rozwinąć się w większe przedsię-

biorstwa i dodatkowo zredukować bezrobocie, są skład-

ki odprowadzane do Zakładu Ubezpieczeń Społecz-

nych.

Wiele ﬁrmniejestwstaniezatrudnićkolejnego

pracownika z uwagi na ponoszone koszty, których

większą część stanowi składka ZUS.

Wiele ﬁrmzarównonowopowstających,jakidzia-

łających już na rynku charakteryzuje się spadkiem

zlecanych zadań oraz, co się z tym wiąże, zmniejsze-

niem dochodów w pewnym okresie czasu.

Wiąże się

to z sezonowym charakterem świadczonych usług,

którymi poza sezonem zainteresowanie jest niewiel-

kie lub żadne.

W takich sytuacjach brakuje reakcji

ze strony państwa, które powinno pomagać takim

ﬁrmomwposzerzeniudziałalnościozakresświad-

czonych usług zapewniających miejsca pracy nawet

poza sezonem.

1.

Jakie są działania w kierunku ułatwienia pro-

wadzenia własnej działalności gospodarczej?

2.

Czy ministerstwo przewiduje bezprocentowe

lub niskoprocentowe pożyczki dla nowych przedsię-

biorców?

3.

Czy ministerstwo jest w stanie zapewnić kre-

dyty, których spłata rozpoczynałaby się dopiero

w momencie gdy przedsiębiorstwo zaczęłoby przyno-

sić określony dochód lub po upływie określonego cza-

su od ich zaciągnięcia?

4.

Jak ministerstwo odnosi się do pomysłu obni-

żenia odprowadzanych składek ZUS dla ﬁrmprzy-

czyniających się do zmniejszenia bezrobocia (zatrud-

niających co najmniej kilku pracowników)?

5.

Jaka jest pomoc ministerstwa dla ﬁrmcharak-

teryzujących się sezonowością wykonywanych usług?

Z poważaniem

Poseł Piotr Zgorzelski

(nr 10027)

do ministra pracy i polityki społecznej

członkowie załóg statków zatrudnieni na statkach

wykonujących połowy dalekomorskie napotykają po-

ważne przeszkody związane z uzyskaniem upraw-

nień do emerytur pomostowych.

Niektóre oddziały

Zakładu Ubezpieczeń Społecznych podejmują nega-

tywne decyzje emerytalne wobec członków załóg

statków rybackich, nie przyznając prawa do emery-

tury pomostowej.

Część z tych decyzji jest w przypad-

ku odwołania rybaka od decyzji ZUS podtrzymywana

przez sądy.

Uzasadnieniem tych negatywnych decyzji

oddziałów ZUS oraz niektórych sądów jest wybiórcze

i dodatkowo literalne zastosowanie art. 3 (ww. usta-

wy) ust. 1 oraz pkt 22 załącznika nr 1 do ustawy,

gdzie czytamy, iż prawo do takiej emerytury przysłu-

guje jedynie osobom zatrudnionym na stanowisku

„rybak morski”.

Decyzje oddziałów ZUS i niektórych sądów RP

odmawiające prawa do emerytur pomostowych człon-

kom załóg statków rybackich stanowią jaskrawy

przykład łamania prawa przez organy teoretycznie

zobligowane do przestrzegania tegoż prawa.

Oddzia-

ły ZUS i niektóre instancje sądów pomijają bowiem

obowiązującą i nadrzędną w stosunku do ustawy

o emeryturach pomostowych ustawę z dnia 23 maja

z późniejszymi zmianami.

W rozumieniu art. 3 rze-

czonej ustawy marynarzem lub rybakiem jest osoba

389

posiadająca morskie kwaliﬁkacjezawodowe,stwier-

dzone zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie

szczegółowa, nadrzędna nad pomostową.

Dodatkowo w Konwencji Międzynarodowej Orga-

nizacji Pracy, konwencja nr 188, dotyczącej pracy

w sektorze rybołówstwa z 2007 r. w części pierw-

szej czytamy, że „rybak oznacza każdą osobę za-

trudnioną lub zaangażowaną w jakimkolwiek cha-

rakterze lub wykonującą swój zawód na pokładzie

statku rybackiego, łącznie z osobami pracującymi

rynarki wojennej, innych osób zatrudnionych w sta-

łych służbach państwowych, osób pracujących na

watorów rybołówstwa”.

W opinii środowiska Federacji Związków Zawodo-

wych Marynarzy i Rybaków już sam fakt braku za-

stosowania w swoich działaniach przez ZUS podsta-

wowego aktu prawnego deﬁniującego stanowisko

pracy na statku rybackim świadczy o braku kwaliﬁ-

kacji osób decydujących o emeryturach Polaków,

względnie też może to świadczyć o istnieniu odgórnej

instrukcji mającej na celu ograniczenie praw emery-

talnych części obywateli.

Praca wszystkich członków załogi na dalekomor-

skich statkach rybackich jest specyﬁczna.

Zasadą

jest, że podczas wielomiesięcznych rejsów każdy

uczestniczy w połowach ryb oraz ich przetwórstwie,

gdyż jest to główny cel realizowany przez statek ry-

backi, a zatem każda osoba, wykonując pracę na ta-

kim trawlerze na zróżnicowanych stanowiskach, jest

osobą czynnie zaangażowaną w rybactwo (jest ryba-

kiem morskim), ponieważ połów ryb nie odbywa się

przez określone osoby samodzielnie, lecz odbywa się

przez statek i wszystkie osoby na nim zatrudnione.

Tak też określa to w art. 4 ust. 2 ustawa o rybołów-

stwie – „Rybołówstwo morskie na terytorium Rze-

czypospolitej Polskiej może być wykonywane wyłącz-

nie statkami rybackimi (...).

Cechą najważniejszą pracy wykonywanej na stat-

ku dalekomorskim, tożsamą dla wszystkich człon-

ków załogi są warunki pracy zdeterminowane siłami

natury, w tym przypadku pracą na wodzie, podczas

wielomiesięcznych rejsów w odosobnieniu od rodziny

w sytuacji, w której z praktycznego punktu widzenia

statek jest miejscem zarówno pracy, jak i odpoczyn-

ku.

Te właśnie warunki oraz środowisko pracy po-

wodują, że tak samo szkodliwa dla zdrowia jest praca

wykonywana na wszystkich stanowiskach, niezależ-

nie od tego, czy dana osoba wykonuje czynności elek-

tryka, mechanika, rybaka, kucharza, czy innego

członka załogi, bez którego w zasadzie rejs daleko-

morski nie mógłby się odbyć.

Art. 3 ust. 1 ustawy o emeryturach pomostowych

deﬁniuje,żepracewszczególnychwarunkachjako

kiem mogą z dużym prawdopodobieństwem spowo-

dować trwałe uszkodzenie zdrowia, wykonywane

w szczególnych warunkach środowiska pracy, deter-

minowanych siłami natury lub procesami technolo-

gicznymi, które mimo zastosowania środków proﬁ-

laktyki technicznej, organizacyjnej i medycznej sta-

wiają przed pracownikami wymagania przekracza-

jące poziom ich możliwości, ograniczony w wyniku

procesu starzenia się jeszcze przed osiągnięciem wie-

ku emerytalnego, w stopniu utrudniającym ich pracę

na dotychczasowym stanowisku.

Wykaz prac w szcze-

gólnych warunkach określa załącznik nr 1 do usta-

wy, wskazując czynniki ryzyka związane z następu-

jącymi rodzajami prac: w szczególnych warunkach

determinowanych siłami natury, pod ziemią, na wo-

dzie, pod wodą, w powietrzu.

Komentarzem podsumowującym, w kontekście

ostatnich decyzji emerytalnych, są działania podległe-

go Panu ministerstwu.

W piśmie głównego specjalisty

Departamentu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 1 mar-

ca br. czytamy m.in.: „Departament Ubezpieczeń Spo-

łecznych pragnie podkreślić, że podtrzymuje treść

zacytowanych w piśmie wyjaśnień znajdujących się na

stronie internetowej: www, emerturypomstowe.20v.

pl. W związku z tym, czy dana praca wykonywana

przez określonego pracownika powinna być uznana

gólnym charakterze, w rozumieniu przepisów ustawy

nazwa stanowiska pracy, na którym praca ta jest wy-

konywana, lecz jej charakterystyka, zgodna z kryte-

riami zawartymi w art. 3 ust. 1–3 ustawy o emerytu-

rach pomostowych i załącznikach”.

1.

Dlaczego ZUS nie stosuje deﬁnicjizawodury-

baka zgodnej z obowiązującą ustawą i konwencją

MOP?

2.

Dlaczego ZUS nie postępuje w przypadku de-

cyzji dotyczących emerytur pomostowych rybaków

zgodnie z oﬁcjalnąwykładniąDepartamentuUbez-

pieczeń Społecznych Ministerstwa Pracy i Polityki

Społecznej?

3.

Czy istnieje specjalna instrukcja minister-

stwa zakazująca ZUS stosowania deﬁnicjizawodu

rybaka przy rozpatrywaniu wniosków członków

załóg statków rybackich o przyznanie im emerytur

pomostowych?

4.

Czy istnieje konieczność dokonania stosownej

wykładni zawodu rybaka (zgodnej z obowiązującym

w Polsce prawem) w ustawie o emeryturach pomo-

stowych?

5.

W jakim terminie Pan Minister dokona stosow-

nych działań mających na celu przywrócenie obowią-

zywania prawa w podległym mu Zakładzie Ubezpie-

czeń Społecznych?

6 Czy w Pana opinii intencją ustawodawcy przyj-

mującego przepisy o emeryturach pomostowych było

pozbawienie w nich praw załóg statków rybackich?

390

7.

Jakie ewentualnie przepisy należy znowelizo-

wać, aby nie było wątpliwości, że załogi statków ry-

backich są uprawnione do emerytur pomostowych?

Ze słowami szacunku

Poseł Leszek Miller

Warszawa, dnia 4 października 2012 r.

(nr 10028)

do ministra ﬁnansów

w sprawie interpretowania przepisów ustawy

Szanowny Panie Ministrze!

Ustawa z dnia 6 grud-

nia 2008 r. o podatku akcyzowym mówi w art. 8

ust. 2 pkt 4, że przedmiotem opodatkowania akcyzą

jest również: „nabycie lub posiadanie wyrobów akcy-

został zapłacony”.

Zdarza się, że przepis ten traktowany jest jako

swoista „droga na skróty” dla organów kontroli skar-

bowej, co skutkuje niesłusznym nakładaniem zobo-

wiązania podatkowego na nabywcę lub posiadacza

wyrobu, w sytuacji gdy organowi podatkowemu do-

skonale znany jest podmiot dokonujący sprzedaży

bez uiszczenia podatku akcyzowego na wcześniej-

szym etapie obrotu.

Z informacji, jakie dotarły do mojego biura posel-

skiego wynika, że często ma miejsce takie właśnie

stosowanie tego przepisu przez organy kontroli skar-

bowej.

Przedsiębiorcy wzywani są do uiszczania po-

datku akcyzowego od zakupionego (często kilka lat

wcześniej) paliwa, który na wcześniejszym etapie

obrotu nie został uiszczony.

Jak wynika jednak

z przedstawionych dokumentów, paliwo kupowane

jest za każdym razem zgodnie z wszystkimi proce-

durami, przy przekonaniu nabywcy, że sprzedający

uiścił akcyzę – co dokumentowane jest odpowiedni-

mi fakturami VAT, które dodatkowo zawierają ad-

notację: „w cenę paliwa wliczono podatek akcyzo-

wy”.

Ustalenia kontrolne jasno wskazują dostawcę

tegoż paliwa, który z obowiązku zapłaty podatku się

nie wywiązał.

Trudno więc zgodzić się ze stanowi-

skiem organów podatkowych, że to właśnie nabyw-

cy powinni zostać obciążeni nakazem zapłaty po-

datku, skoro mamy do czynienia z ewidentnym

oszustwem sprzedającego, co jest niemożliwe do

zweryﬁkowaniaprzezkupującego.

Stanowisko Ministerstwa Finansów wielokrotnie

podkreślało, że przepis ten – owszem – stanowi sku-

teczny instrument w walce z wyrobami akcyzowymi

z niewiadomego lub nielegalnego źródła – jednak wi-

nien być stosowany ze szczególną rozwagą.

Mimo to

nadal ma miejsce wykorzystywanie tych zapisów

przez urzędy skarbowe.

Warto też dodać, że w podob-

nych do siebie tego typu sprawach występują rozbież-

ne orzeczenia sądowe, co wzbudza poczucie niespra-

wiedliwego traktowania.

uważa Pan Minister za zasadne doprecyzowanie

szarze lub przewiduje wydanie odpowiednich wska-

zówek interpretacyjnych dla urzędów skarbowych?

Z wyrazami szacunku

Poseł Tomasz Głogowski

Interpelacja

(nr 10029)

do ministra ﬁnansów

Pragnę zwrócić uwagę Pana Ministra na sygna-

lizowane m.in. przez samorządowców skupionych

w grupie Beskidzka Piątka (Brenna, Istebna,

Szczyrk, Ustroń i Wisła) skutki, jakie spowodowała

jąca warunki urządzania i zasady prowadzenia dzia-

łalności w zakresie gier losowych, zakładów wzajem-

nych i gier na automatach.

Uwagę zwraca art. 7 ww. ustawy stanowiący, iż

ne mogą być urządzane na podstawie udzielonego

ki organizacyjne niemające osobowości prawnej.

Ustawa ta w sposób szczegółowy określa warunki

i zasady urządzania gier losowych oraz obowiązki

osób, które te gry organizują.

Ściśle określone wa-

runki prowadzenia gier losowych powinny być rygo-

rystycznie przestrzegane w ośrodkach gier, kasynach

i salonach gry bingo; wątpliwości nasuwają się jed-

nak w przypadku zastosowania tych przepisów do

imprez o charakterze sportowo-rozrywkowym orga-

nizowanym przez jednostki samorządowe (przed-

szkola, szkoły, domy kultury) czy organizacje poza-

rządowe i stowarzyszenia.

Oczywistym jest, że są to

dwa zupełnie różne i odrębne obszary, które dzieli cel

organizowania tego typu przedsięwzięć.

391

Zawody i imprezy organizowane przez ww. pod-

mioty nie są nakierowane na osiąganie zysku z gier;

mają za zadanie stanowić zabawę i rozrywkę uczest-

nikom lokalnej społeczności, integrować (np. rodzi-

ców i uczniów z placówką edukacyjną) i honorować

zawodników biorących udział np. w imprezach spor-

towych.

Burmistrzowie (Szczyrk, Ustroń, Wisła) oraz wój-

towie (Brenna, Istebna) w piśmie z dnia 8 sierpnia

br. informują, iż: „(…) koszty (…) przeprowadzenia

[imprez sportowych] ponoszą w dużej mierze gminy.

Zawody te są organizowane bezpłatnie lub też czasa-

mi od zawodników pobierana jest niewielka kwota

tytułem tzw. wpisowego lub opłata za pamiątkową

koszulkę.

Kwoty, jakie organizator czasem pobiera

od zawodników, w żaden sposób nie pozwalają na po-

krycie kosztów przeprowadzenia imprezy, a tym bar-

dziej na uzyskanie z niej dochodu.

Tymczasem przy

dokonaniu zgłoszenia do urzędu celnego wymagane

jest podanie celu, na który przeznacza się dochód

z urządzanej gry.

Pozostaje więc pytanie, jak dokonać

zgłoszenia, skoro nie ma dochodu, a występuje jedy-

nie element losowego przydzielenia nagród.

Z drugiej

strony urządzanie losowania bez zgłoszenia naraża

podmiot organizujący losowanie na sankcje wynika-

jące z Kodeksu karno-skarbowego.

Idąc dalej, odpo-

wiedzialność ponosi nie tylko podmiot urządzający

losowanie, ale również osoba, która w nim uczestni-

czy, a są to osoby ﬁzyczne,którenieznajątakskom-

plikowanej ustawy.

W ostatnim czasie miało miejsce wiele przypad-

ków nakładania kar przez organy celne na osoby or-

ganizujące imprezy sportowe czy rozrywkowe, a na-

wet dobroczynne, podczas których prowadzone były

losowania nagród.”

Dalej zwracają uwagę na interpretację przepisów

ustawy przez organy celne: „(…) [za] loterię promo -

cyjną uważa się przeprowadzenie losowania podczas

zawodów sportowych wśród ich uczestników.

Niezro-

zumiałym jest, dlaczego w opinii organów celnych

osoba, która przystępuje do zawodów sportowych

i uiszcza wpisowe, nabywa przez to usługę (a jej

świadczenie jest jednym ze znamion zakwaliﬁkowa-

nia zdarzenia jako loterii fantowej), skoro w tej sytu-

acji nie dochodzi do zawarcia żadnej umowy, której

przedmiotem byłoby nabycie towaru lub usługi.

Po-

przez nabycie usługi nabywca uzyskuje świadczenie

i jest zobowiązany do zapłaty wynagrodzenia.

Świad-

czenia te muszą być ekwiwalentne, a nawet więcej

– usługodawca, świadcząc usługi, ma na celu osią-

gnięcie zysku.

Organizowanie zawodów sportowych

mających na celu propagowanie określonego rodzaju

sportu lub zapewnienie mieszkańcom możliwości

udziału w zawodach sportowych nie jest działalno-

ścią usługową nastwioną na osiąganie zysków.

Trud-

no w ogóle uznać, iż udział w zawodach sportowych

wymagający od uczestnika poniesienia wysiłku,

zmierzenia się z rywalami posiada znamiona usługi

świadczonej przez organizatora i że poprzez udział

w zawodach dochodzi do korzystania z usługi”.

Przedstawiciele samorządów, jak sami informują,

nie chcąc narażać się na konsekwencje związane

z naruszaniem przepisów ustawy, rezygnują z prze-

prowadzenia losowań lub dokonują zgłoszenia do

urzędu celnego, co jest procedurą skomplikowaną

i pracochłonną.

Po wielu drobiazgowych czynno-

ściach (związanych z dokonaniem zgłoszenia), po

przeprowadzeniu losowania, obowiązkiem organiza-

tora jest przesłać listę nagród z określoną ich warto-

ścią do urzędu celnego, a pod koniec roku kalenda-

rzowego dostarczyć do urzędu książkę ewidencyjną

i zaświadczenia w celu ponownego potwierdzenia.

Rygorystyczne przepisy zniechęcają nie tylko sa-

morządy, ale także wielu społeczników do organizo-

wania imprez kulturalnych, rozrywkowych i innych.

Aktualnie przepisy ustawy równie surowo traktują

gry hazardowe, jak i bezpłatne loterie upominków

podczas lokalnego festynu.

Mając na uwadze konieczność uregulowania kwe-

stii podniesionych w tekście niniejszego wystąpienia,

o podjęcie interwencji i udzielenie odpowiedzi na na-

stępujące pytania:

1.

Jaka jest opinia ministerstwa dotycząca zgła-

szanych przez samorządowców problemów?

2.

Czy ministerstwo podejmie działania mające

na celu zmianę przepisów zwalniających opisane

w tekście interpelacji podmioty z rygorystycznych

obowiązków nałożonych na organizatorów lokalnych

imprez, festynów i zawodów sportowych?

Poseł Wojciech Szarama

Bytom, dnia 5 października 2012 r.

Interpelacja

(nr 10030)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie zastosowanych środków

Szanowny Panie Premierze!

Zwracam się do

zanych z zastosowanymi przez władzę ogromnymi

środkami bezpieczeństwa podczas ekshumacji ciała

śp. Anny Walentynowicz na cmentarzu Srebrzysko

w Gdańsku.

W trakcie czynności w Gdańsku zgromadzone zo-

stały ogromne, wielokrotnie liczniejsze niż w innych

przypadkach (w tym na Powązkach) siły rożnych

służb mundurowych.

Osoby publiczne, o znanych na-

zwiskach, w tym posłowie RP, chcieli sprawować

„wartę honorową” na terenie cmentarza, w alejce od-

dalonej od grobu śp. Anny Walentynowicz, nie naru-

szając spokoju czynności ekshumacyjnych.

Zostali

jednak powstrzymani przez siły porządkowe.

Przy

392

użyciu siły zatrzymane zostały posłanki Anna Foty-

ga i Dorota Arciszewska-Mielewczyk.

W trakcie legi-

tymowania funkcjonariusze nie podali swoich na-

zwisk ani stopni.

Na liście, którą dysponowały służby

porządkowe, nie było nazwisk niezbędnych przy

czynnościach przedstawicielek sanepidu, z tego po-

wodu nie zostały wpuszczone na teren cmentarza.

Kiedy rozpoczęcie czynności opóźniało się znacząco,

zorganizowany został brieﬁngprasowyprzedstawi-

ciela prokuratury (w odległości kilkunastu metrów

od nas), w którym kłamliwie obarczono uczestników

„warty honorowej” za zaistniałą sytuację, co stało się

sygnałem do następującej po tym fakcie nagonki pra-

sowej.

„Warta honorowa” w szeregu, przy krawężni-

ku, poza terenem cmentarza oczekiwała na przejazd

konduktu.

Przed uczestnikami, w tym posłem RP, byłą

minister spraw zagranicznych, ustawiono oddział

Policji w gotowości do akcji, zwrócony plecami do

konduktu.

Sytuacje ilustrują załączone zdjęcia*

)

.

1.

Ile kosztowała władze Gdańska wymieniona

operacja?

2.

Dlaczego policja zachowywała się tak demon-

stracyjnie, mimo faktu, że posłowie kilka godzin

wcześniej oświadczyli publicznie, w mediach, że ze

podejmować żadnych działań naruszających ustalone

przez policję „prawnie wątpliwe reguły”?

3.

Dlaczego funkcjonariusze Policji stali tyłem do

przejeżdżającego karawanu, okazując lekceważenie

oﬁerzekatastrofySmoleńskiejwwyimaginowanym

poczuciu zagrożenia stwarzanego przez posła?

4.

Na jakiej podstawie uniemożliwiono mi, po wy-

legitymowaniu się, wstępu na teren cmentarza (wy-

jaśniam, że zrobił to funkcjonariusz, który odmówił

podania swojego nazwiska i stopnia służbowego)?

Poseł Anna Fotyga

Gdańsk, dnia 5 października 2012 r.

Interpelacja

(nr 10031)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie zapobiegania ponownemu

W ostatnim czasie polskie media obiegła informa-

cja, że w ciągu najbliższych lat zakłady karne opusz-

czą sprawcy zabójstw na tle seksualnym skazani jesz-

cze pod rządami Kodeksu karnego z 1969 r. na karę

śmierci, zamienioną następnie – w okresie obowiązy-

wania moratorium na jej wykonywanie – na karę

25 lat pozbawienia wolności.

Prognozy przedstawicieli środowisk doktryny

i praktyki dziedzin takich jak: seksuologia sądowa,

psychiatria sądowa oraz kryminologia są wyjątkowo

zgodne.

Wskazują, iż istnieje wysokie, uzasadnione

prawdopodobieństwo, że zwalniani z zakładów kar-

nych sprawcy zabójstw na tle seksualnym, pozbawie-

ni nadzoru, w warunkach wolnościowych ponownie

dopuszczą się takich czynów.

Stopień i charakter ich

zaburzeń jest bowiem tak głęboki, iż nawet stosowanie

wobec nich w warunkach penitencjarnych odpowied-

niego terapeutycznego oddziaływania mogło nie przy-

nieść pożądanych efektów, eliminujących zagrożenie

z ich strony wobec społeczeństwa.

Dotyczy to w szcze-

gólności sprawców zabójstw na tle seksualnym, połą-

czonych ze zgwałceniem oﬁar albo profanowaniem

zwłok poprzez praktyki noszące znamiona nekroﬁliilub

sadyzmu.

Jednocześnie obowiązujące zasady demokratycz-

nego państwa prawnego determinujące kształt współ-

czesnego polskiego ustawodawstwa, w tym zasada

wyrażająca się w sentencji: „Ne bis in idem”, uniemoż-

liwiają stosowanie wobec już prawomocnie osądzonych

sprawców kolejnych sankcji kryminalnych, których wy-

miar sprowadzałby się wyłącznie do represji i nawiązy-

wał do czynu, za który zostali już ukarani.

Jednakże wysokie prawdopodobieństwo powrotu

do przestępstwa – w tym zbrodni zabójstwa – powo-

duje konieczność opracowania i zastosowania środków

oraz rozwiązań prawnych pozwalających wyelimino-

wać zagrożenie wobec społeczeństwa ze strony spraw-

ców takich czynów, przebywających po odbyciu kary

na wolności.

1.

Czy Ministerstwo Sprawiedliwości podjęło już

lub zamierza podjąć w najbliższym czasie działania

celem opracowania takich rozwiązań prawnych, któ-

re pozwoliłyby na stworzenie skutecznego, zgodnego

z zasadami demokratycznego państwa prawnego sys-

temu ochrony społeczeństwa przed prawdopodobień-

stwem ponownego popełniania zbrodni na tle sek-

sualnym przez skazanych za takie czyny na długo-

letnie kary pozbawienia wolności jeszcze pod rząda-

mi polskiego Kodeksu karnego z 1969 r., którzy nie-

bawem, po odbyciu kary, wyjdą na wolność?

2.

W przypadku twierdzącej odpowiedzi na powyż-

sze pytanie zwracam się o przedstawienie ogólnych

założeń tego systemu oraz przybliżenia metod i spo-

sobów postępowania, które pozwolą zapewnić sku-

teczną realizację jego zasadniczego celu, jakim jest

zapobieganie popełnienia przez sprawców zbrodni ta

tle seksualnym takich czynów w przyszłości.

Z poważaniem

Poseł Anna Zalewska

Warszawa, dnia 5 października 2012 r.*

)

393

Interpelacja

(nr 10032)

do ministra pracy i polityki społecznej

Spada zainteresowanie pracodawców bezrobotny-

przygotowania zawodowego dorosłych.

Powodem są

zbyt skomplikowane procedury ich organizacji na-

rzucone na ﬁrmy.

Pracodawca zobowiązany jest między innymi do

sporządzenia programu realizacji przygotowania za-

wodowego dorosłych i wyznaczenia opiekuna bezro-

botnego.

Taka osoba musi posiadać kwaliﬁkacjein-

struktora praktycznej nauki zawodu, średnie wy-

kształcenie, trzy lata stażu w zawodzie i rok doświad-

Ponadto przedsiębiorca zobowiązany jest do pro-

wadzenia dokumentacji z przebiegu praktyk zawodo-

wych – listy obecności, dziennika zajęć, wyników

sprawdzianów okresowych, wyników i protokołów

z wewnętrznego egzaminu końcowego oraz rejestru

wydanych zaświadczeń o ukończeniu przygotowania

zawodowego dorosłych.

Firma musi też zapewnić

uczącemu się odzież i obuwie robocze oraz środki hi-

gieny osobistej, a także bezpłatne posiłki i napoje.

nić procedur dotyczących przygotowania zawodowe-

go dorosłych, tak aby ułatwić pracodawcom przeszko-

lenie bezrobotnych?

2.

Problemem słabnącej popularności instrumen-

tu aktywizacji, jakim jest przygotowanie zawodowe

dorosłych, jest również brak środków ﬁnansowych,

przekazywanych przez urzędy pracy na ten cel.

Czy

w związku z tym ministerstwo może zwiększyć na-

kłady ﬁnansoweprzeznaczanenatęformęaktywi-

zacji, tak aby bezrobotni mieli szansę na przeszkole-

nie w wybranym zawodzie?

Z poważaniem

Poseł Wiesław Stanisław Janczyk

Limanowa, dnia 5 października 2012 r.

Interpelacja

(nr 10033)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Według informacji do-

stępnych w domenie publicznej, a także na podstawie

otrzymanej przeze mnie jako posła na Sejm RP doku-

mentacji związanej z udzielaniem przez Narodowe

wień publicznych przy budowie Stadionu Narodowe-

go wynika, iż część umów została zawarta przez

NCS z panem P. E. K., prowadzącym działalność pod

ﬁrmą Aluglass-Realizacja, będącym równocześnie

warszawskim radym Platformy Obywatelskiej RP.

Dotyczy to następujących umów:

1) trzech umów z dnia 13 kwietnia 2011 r. zawar-

tych z konsorcjum ﬁrm(konsorcjumzwanedalejkon-

sorcjum Aluglass):

a) P. E. K. prowadzącym działalność gospodarczą

pod ﬁrmąAluglass-Realizacja,zsiedzibą04-848War-

szawa, ul. Kąkolowa 38a (lider konsorcjum);

b) H. P. prowadzącym działalność gospodarczą

pod ﬁrmąZakładProdukcyjno-MontażowyPro-Al,

z siedzibą 05-860 Płochocin, ul. Kolejowa 33;

c) Elektro A-Z sp. z o.o., z siedzibą 00-624 War-

szawa, ul. Marszałkowska l

na łączną kwotę 41 704 884,30 zł brutto

(33 906 410,00 zł netto), na „zaprojektowanie i wyko-

nanie centrum konferencyjnego, powierzchni klubowo-

-restauracyjnych oraz pomieszczeń na loże Stadionu

Narodowego w Warszawie”, zawartych w wyniku po-

stępowania o udzielenie zamówienia publicznego pro-

wadzonego w trybie negocjacji bez ogłoszenia i powią-

zanych z nimi sześciu umów na roboty dodatkowe, za-

wartych w wyniku postępowań o udzielenie zamówie-

nia publicznego w trybie zamówienia z wolnej ręki:

2) umowy z dnia 25 listopada 2011 r. zawartej

z konsorcjum Aluglass na kwotę 237 538,20 zł brut-

to, na wykonanie „robót dodatkowych niezbędnych

do zakończenia zamówienia, którego przedmiotem

cyjnego, powierzchni klubowo-restauracyjnych oraz

pomieszczeń przeznaczonych na loże Stadionu Naro-

dowego w Warszawie w zakresie: Części powierzchni

lóż korporacyjnych i VIP”;

klubowo- restauracyjnych”;

394

4) umowy z dnia 15 lutego 2012 r. zawartej z kon-

sorcjum Aluglass na kwotę 275 011,56 zł brutto, na

wykonanie „robót dodatkowych niezbędnych do za-

kończenia zamówienia, którego przedmiotem jest

nego, powierzchni klubowo-restauracyjnych oraz po-

mieszczeń przeznaczonych na loże Stadionu Narodo-

wego w Warszawie w zakresie: Części powierzchni

sorcjum Aluglass na kwotę 303 273,13 zł brutto, na

sorcjum Aluglass na kwotę 395 871,30 zł brutto, na

centrum konferencyjnego ze strefą wejściową”;

sorcjum Aluglass na kwotę 548 529,22 zł brutto, na

a także umów:

8) umowy z dnia 22 września 2011 r. zawartej

z panem P. K. prowadzącym działalność pod ﬁrmą

Aluglass-Realizacja na kwotę 12 792 tys. zł brutto,

na „wykonanie robót remontowo-adaptacyjnych bu-

dynku biurowego na Stadionie Narodowym w War-

szawie”, zawartej w wyniku postępowania o udziele-

nie zamówienia publicznego prowadzonego w trybie

przetargu nieograniczonego;

9) umowy z dnia 7 października 2011 r. zawartej

Aluglass-Realizacja, na kwotę 387 200 zł brutto, na

„wykonanie robót wykończeniowych loży na pozio-

mie P02 Stadionu Narodowego w Warszawie”, zawar-

tej w wyniku postępowania o udzielenie zamówienia

ograniczonego;

10) umowy z dnia 7 lutego września 2012 r. za-

ﬁrmąAluglass-Realizacjanakwotę610tys.złbrut-

to, na „zaprojektowanie aranżacji i wykonanie nie-

zbędnych robót wykończeniowych powierzchni prze-

znaczonej na sklep kibica na Stadionie Narodowym”,

zawartej w wyniku postępowania o udzielenie zamó-

nieograniczonego.

Analizując wspomnianą dokumentację związaną

z udzielaniem przez NCS wymienionych zamówień

publicznych przy budowie Stadionu Narodowego,

można stwierdzić, iż istnieją uzasadnione wątpliwo-

ści co do prawidłowości niektórych z tych postępo-

wań i tym samym legalności zawartych umów.

Przede

wszystkim dotyczy to postępowania prowadzonego

w trybie negocjacji bez ogłoszenia.

Wątpliwości związane są z samym faktem wyboru

trybu negocjacji bez ogłoszenia.

Jak wiadomo, jest to

tryb mocno limitujący konkurencyjność i tym sa-

mym transparentność postępowania.

Zatem okolicz-

ności uzasadniające jego zastosowanie muszą być

bardzo solidnie oparte na przesłankach określonych

w stosownych przepisach ustawy z dnia 29 stycznia

P.z.p.

NCS w przedmiotowym postępowaniu zdecy-

dował się na skorzystanie z przepisu art. 62 ust. l

pkt. 4 P.z.p., który stanowi, iż:

„Zamawiający może udzielić zamówienia w trybie

negocjacji bez ogłoszenia, jeżeli zachodzi co najmniej

4) ze względu na pilną potrzebę udzielenia zamó-

wienia niewynikającą z przyczyn leżących po stronie

nych dla przetargu nieograniczonego, przetargu

Warto pamiętać, iż zgodnie z orzecznictwem,

w tym orzecznictwem Europejskiego Trybunału

Sprawiedliwości, ciężar dowodu, iż zachodzą prze-

słanki wyboru tego trybu, spoczywa wyłącznie na

zamawiającym.

Z udostępnionej mi dokumentacji wynika, iż NCS

bardzo mocno akcentował konieczność pilnego udzie-

lenia zamówienia.

Tytułem przykładu warto przy-

wołać pismo z dnia 31 stycznia 2011 r., w którym

prezes NCS zawiadamia w trybie P.z.p. prezesa Urzę-

du Zamówień Publicznych o wszczęciu postępowania

w trybie negocjacji bez ogłoszenia, w którym wyraź-

nie podnosi się konieczność realizacji przedmiotowe-

go zadania przed terminem 30 czerwca 2011 r. (na

ten dzień zaplanowana była uroczysta inauguracja

Stadionu Narodowego).

Wskazywano, iż termin re-

alizacji przedmiotowego zadania inwestycyjnego to

ok. 90 dni.

Jak łatwo obliczyć, biorąc pod uwagę ter-

miny odbiorów robót etc., umowa z wykonawcą

(ewentualnie wykonawcami) powinna być zawarta

najpóźniej w połowie marca 2011 r., co zresztą zauwa-

żali i zamawiający, i wykonawcy podczas negocjacji,

które miały miejsce w dniach 4–10 lutego 2011 r.

To

zdaniem zamawiającego uniemożliwiało skorzysta-

nie z jakiegokolwiek trybu otwartego (w tym przy-

padku przetargowego).

Zdaniem NCS nie był możli-

wy nawet tryb uproszczony, czyli przewidujący krót-

sze terminy trwania postępowania.

Tu należy stwier-

dzić, iż zakładając termin ok. 15 marca 2011 r. jako

395

konieczny do podpisania umowy – a, jak wiadomo,

takie prognozy deﬁniowali przedstawiciele spółki

– prezes NCS minął się z prawdą, wprowadzając rów-

nocześnie w błąd prezesa UZP.

A mianowicie, w tam-

tym czasie było jeszcze możliwe zastosowanie trybu

przetargu ograniczonego w wersji uproszczonej, de-

dykowanej właśnie do sytuacji, kiedy zachodzi „pilna

potrzeba udzielenia zamówienia”.

Stanowią o tym

miny określone w tych przepisach pozwalały na or-

ganizację całego postępowania w taki sposób, by

umowa mogła być podpisana w połowie marca.

Oczy-

wiście niezbędna w tym zakresie była pełna mobili-

zacja zamawiającego, ale, jak należy przypuszczać,

NCS był wówczas właśnie w stanie pełnej gotowości

w związku z zaistniałą sytuacją.

Ale to nie koniec zastrzeżeń.

Warto zwrócić uwa-

gę na fakt, iż już w dniu 14 lutego 2011 r.

NCS

w specyﬁkacji istotnych warunków zamówienia

(str. 6) określił termin wykonania zamówienia na

dzień 15 lipca 2011 r. i nie wykluczał dalszego prze-

sunięcia tego terminu.

Czyli zaledwie 14 dni od daty

wspomnianego powyżej zawiadomienia prezesa UZP

z dnia 31 stycznia 2011 r. zamawiający przesunął ter-

min zakończenia inwestycji, jak się wydawało, para-

metr niepodlegający jakimikolwiek modyﬁkacjom.

A przecież termin zakończenia inwestycji, pierwotnie

określony na 30 czerwca 2011 r., determinował wybór

trybu udzielenia zamówienia.

To tym bardziej pod-

daje pod wątpliwość prawidłowość wyboru trybu ne-

gocjacji bez ogłoszenia.

Oczywiście zmiana terminu

nastąpiła po negocjacjach z wykonawcami i mogła

być wynikiem sugestii wykonawców czy też realnej

oceny sytuacji przez zamawiającego.

Taka decyzja

zawsze jest możliwa, a jeżeli przemawiają za nią wy-

starczająco mocne argumenty, jest nawet wskazana.

Ale nie unieważnia to faktu, iż dokonano zmiany klu-

czowego parametru implikującego wybór trybu

udzielania zamówienia publicznego.

A zmiana oko-

liczności deﬁniującejprzesłankęprawnąokreślonej

czynności prawnej de facto podważa ważność tejże

czynności.

Co ciekawe, umowy z wykonawcą wybranym

w przedmiotowym postępowaniu zostały podpisane

w dniu 13 kwietnia 2011 r., czyli niemal miesiąc póź-

niej, niż planował zamawiający.

Natomiast termin

wykonania prac został określony w tych umowach na

dzień 30 lipca, czyli także miesiąc później, niż wyni-

kało z przywoływanego wcześniej zawiadomienia

prezesa UZP, a warto zauważyć, że ostateczny ter-

min realizacji inwestycji deﬁniowanyaneksemnr3

został określony na dzień 29 lutego 2012 r.!

Ciekawe

jest też, że od momentu wyboru wykonawcy, tj.

11 marca 2011 r., do momentu uchwały zarządu spół-

ki o wystąpieniu do zgromadzenia wspólników o za-

twierdzenie wyboru wykonawcy minęło 19 dni, a do

momentu wystąpienia do ministra sportu i turystyki

działającego jako nadzwyczajne zgromadzenie wspól-

ników spółki kolejnych 11 dni.

Dlaczego tak się stało,

szczególnie w sytuacji, kiedy spółce tak zależało na

czasie?

Dyrektor ds. operacyjnych NCS w piśmie

z dnia 11 maja 2011 r. (znak: PZP/404/12/2982/11) do

dyrektora Departamentu Kontroli Doraźnej Urzędu

Zamówień Publicznych tłumaczy to koniecznością

uzyskania akceptacji organów spółki zgodnie z ła-

dem korporacyjnym.

To oczywiście prawda, tyle że

tak długie trwanie procedur korporacyjnych sfalsy-

ﬁkowałodefactodeklarowanąwcześniejpilnośćpo-

stępowania, która uzasadniała odejście od trybu

przetargowego.

Ponadto te same procedury korpora-

cyjne musiałyby zostać zrealizowane także przy in-

nych np. przetargowych trybach udzielenia zamó-

wienia.

Tu warto zwrócić uwagę, iż w piśmie Pani Mini-

ster do Marszałek Sejmu RP z dnia 28 maja 2012 r.

w związku z moim wcześniejszym zapytaniem posel-

skim w sprawie udzielania zleceń panu P. K. przy

budowie Stadionu Narodowego (pismo Nr BG-1/

0700134/2012) we fragmencie dotyczącym uzasad-

nienia wyboru trybu negocjacji bez ogłoszenia dla

omawianego postępowania nie ma już żadnej wzmian-

ki o terminie wykonania inwestycji, a pojawia się

mało konkretna, ale kategorycznie brzmiąca infor-

macja, iż pilna potrzeba udzielenia zamówienia wy-

nikała z groźby „wstrzymania prac związanych

z budową Stadionu Narodowego”.

Wcześniej (w trak-

cie samego postępowania) takie argumenty nie były

podnoszone, co wydaje się dodatkowo podważać in-

tencje i prawidłowość działań NCS przy wyborze try-

bu negocjacji bez ogłoszenia dla tego postępowania.

Przebieg samego postępowania w trybie negocja-

cji bez ogłoszenia też budzi kontrowersje.

Zamawiający zaprosił do udziału w postępowaniu

sześć podmiotów.

Jak stwierdził prezes NCS w zawia-

domieniu UZP, cztery to podmioty składające oferty

w uprzednio prowadzonych postępowaniach.

W tej

grupie znalazły się ﬁrmybędąceudziałowcamikon-

sorcjum stanowiącego generalnego wykonawcę Sta-

dionu Narodowego.

Dodatkowo „w celu zapewnienia

konkurencyjności wśród potencjalnych wykonaw-

ców” zdecydowano o zaproszeniu dwóch kolejnych

podmiotów mających „doświadczenie w prowadzeniu

robót zbliżonych do przedmiotu zamówienia”, w tym

ﬁrmęAluglasssp.zo.o.,ul.Kąkolewska38a,04-848

Warszawa.

Wszystkie wymienione ﬁrmyzostałytak-

że wskazane w stosownej uchwale zarządu NCS.

Jak wiadomo, dobór wykonawców zaproszonych

do negocjacji to wyłączna decyzja zamawiającego,

niemniej jednak, mając na uwadze ograniczoną kon-

kurencyjność trybu negocjacji bez ogłoszenia, zama-

wiający, określając listę wykonawców zaproszonych

do negocjacji, powinien szczególnie zadbać o to, by

okoliczności podjęcia tej decyzji i sama lista wyko-

nawców nie budziły żadnych wątpliwości, szczególnie

gdy w tym bardzo uproszczonym trybie zamawiający

planował wydać tak znaczną kwotę publicznych środ-

ków.

Tu nasuwają się pytania.

Bo o ile słusznym po-

sunięciem było zaproszenie podmiotów, które skła-

dały oferty we wcześniejszych postępowaniach prze-

targowych, to okoliczności determinujące wybór

396

dwóch pozostałych wykonawców są niejasne, a uza-

sadnienie nad wyraz oszczędne, bo jednozdaniowe.

Wątpliwości te wydają się tym bardziej uzasadnione,

że właścicielem jednej z ﬁrmjestwarszawskiradny

Platformy Obywatelskiej, tj. partii, która współtwo-

rzyła ówcześnie Radę Ministrów i która na podstawie

umowy koalicyjnej objęła resort sportu i turystyki

nadzorujący NCS.

Ponadto dlaczego zaproszono tyl-

ko dwie dodatkowe ﬁrmyponaduczestnikówwcze-

śniejszych postępowań?

Inny problem, jaki pojawia się w tym zamówieniu,

to udział w postępowaniu konsorcjum Aluglass.

Oczywiście łączenie się wykonawców w konsorcja

w celu złożenia wspólnej oferty jest dopuszczalne

przepisami P.z.p., a wprost taką delegację deﬁniuje

art. 23 ustawy.

W przypadku tego akurat postępowa-

nia pojawiają się jednak wątpliwości.

Jak już wspo-

mniano, NCS zaprosił do postępowania ﬁrmęAlu-

glass.

Z tym samym podmiotem podjął negocjacje,

a potem ten sam podmiot został zaproszony do zło-

żenia oferty.

Wszystko dokładnie, jak w art. 61 P.z.p.,

tylko że ofertę złożyło już konsorcjum, o którym nie

wspominały żadne wcześniejsze dokumenty wytwa-

rzane w trakcie postępowania.

Przede wszystkim

żadnej wzmianki o zamiarze złożenia wspólnej ofer-

ty przez konsorcjum Aluglass nie zawiera protokół

z negocjacji NCS z reprezentacją ﬁrmypanaP.K.

z dnia 7 lutego 2011 r.

A należy zakładać, że jeżeli

tak istotna kwestia była omawiana w czasie negocja-

cji, to ślad choćby informacji na ten temat znalazłby

się w protokole.

Ponadto w datowanej na dzień 14 lu-

tego 2011 r. specyﬁkacjiistotnychwarunkówzamó-

wienia (SIWZ), znajdujemy pkt 4.2 zawarty w roz-

dziale „Generalne zasady uczestnictwa w postępowa-

niu”, który brzmi: „Ofertę mogą złożyć podmioty,

które otrzymały zaproszenie do złożenia oferty od

Zamawiającego”, co jest de facto powtórzeniem dys-

pozycji art. 61 P.z.p. Konsorcjum ujawniło się zama-

wiającemu dopiero w momencie złożenia oferty,

a więc po całej dwustopniowej procedurze.

Podkreślę:

zgodnie z art. 61 P.z.p. zamawiający zaprasza do ne-

gocjacji i złożenia później oferty wykonawców, któ-

rych sam wybrał, a więc, których musiał znać (iden-

tyﬁkować).

Partnerzy Aluglass-Realizacja nie byli

zamawiającemu znani.

Tu odwołam się do głosu ko-

mentatorów: „Powstaje problem, czy w postępowa-

niach dwuetapowych (tak jak w przedmiotowym po-

stępowaniu – dop. M.K.) możliwe są zmiany w skła-

dzie konsorcjum po zakwaliﬁkowaniugododrugiego

etapu.

Generalnie należy przyjąć, że w tym czasie nie

są dopuszczalne zmiany polegające na tym, że z kon-

sorcjum występuje jeden z jego uczestników, nawet

wówczas, gdy w jego miejsce wchodziłby inny pod-

miot.

To właśnie skład określonego konsorcjum prze-

sądził o tym, że zakwaliﬁkowałosięonododrugiego

etapu.

Odejście z takiego konsorcjum jednego z jego

uczestników mogłoby w niejednym przypadku prze-

sądzić o innej decyzji zamawiającego.

Dodatkowo ko-

lejne badanie spełniania przez konsorcjum w nowym

składzie warunków udziału w postępowaniu opóźni-

łoby całą procedurę.

Mogłyby także istnieć wątpliwo-

ści, czy zgoda zamawiającego na takie działania nie

jest naruszeniem zasady uczciwej konkurencji”

1)

.

Wydaje się oczywiste, że argumenty przedstawio-

ne w powyższym komentarzu są w pełni kompatybil-

ne z sytuacją udziału w przedmiotowym postępowa-

niu konsorcjum Aluglass.

Może nawet bardziej casus

konsorcjum Aluglass można uznać za niezgodny

z ustawą, ponieważ pojawienie się dopiero w momen-

cie składania ofert nowego konsorcjum w miejsce do-

tąd działającego przedsiębiorcy, wskazanego przez

zamawiającego, wydaje się być poważniejszym naru-

szeniem przepisów ustawy niż zmiany w konsorcjum

już działającym.

W związku z powyższym udział

w postępowaniu konsorcjum Aluglass, w tym podpi-

sanie przez NCS umowy z tym podmiotem, można

uznać za naruszenie przepisów ustawy.

Tej wątpli-

wości nie zmienia fakt udziału w tym samym postę-

powaniu konsorcjum ﬁrmbędącychgeneralnymwy-

konawcą Stadionu Narodowego.

Bo w tym przypadku

jeden z zaproszonych wykonawców – Hydrobudowa

Polska SA – poinformował zamawiającego w odpo-

wiednim trybie o takim zamiarze.

Późniejsza kore-

spondencja wskazywała, iż taka decyzja wykonaw-

ców została zaakceptowana przez zamawiającego.

Należy bowiem zwrócić uwagę, że fakt ten miał miej-

sce jeszcze przed negocjacjami i przed zaproszeniem

wykonawców do złożenia ofert.

Zamawiający miał

tym samym możliwość zapoznania się i akceptacji

oświadczenia wykonawców.

Inaczej niż z konsorcjum

Aluglass.

Warto jeszcze zwrócić uwagę na jedną kwestię.

Zamawiający wśród warunków udziału w postępo-

waniu określił w pkt 12.B.1 SIWZ obowiązek wyka-

zania się przez wykonawców realizacją „(...) z nale-

żytą starannością w okresie 5 lat przed upływem

terminu składania wniosków (...) min. 3 robót budow-

lano-instalacyjnych o wartości nie mniejszej niż

1 500 000,00 zł każda, odpowiadających swoim ro-

dzajem i złożonością robotom stanowiących przed-

miot zamówienia (...)”.

Pamiętajmy, iż wartość sza-

cunkowa całego zamówienia została określona na

kwotę ponad 30 mln zł netto.

Zastanawia ta dyspro-

porcja między wartością przedmiotowego zamówie-

nia a oczekiwaniami zamawiającego wobec wyko-

nawców wykazania się doświadczeniem w zakresie

realizacji inwestycji o zbliżonej choćby wartości

i wielkości zamówienia.

To na pewno ułatwiło kon-

sorcjum Aluglass udział w postępowaniu.

Wśród wy-

kazanych realizacji inwestycji największa opiewała

na kwotę 9 mln zł (na rzecz Państwowej Wytwórni

Papierów Wartościowych), ale zdecydowana więk-

szość to były realizacje, gdzie wartość umowy waha-

ła się między l a 3 mln zł.

Takie postępowanie zama-

wiającego jest wbrew dość powszechnie stosowanej

praktyce badania wiarygodności, w tym doświadcze-

1)

„Prawo zamówień publicznych – Komentarz” przygotowany pod

redakcją Tomasza Czajkowskiego przy udziale J. Baehra, W. Dzierża-

nowskiego, T. Kwiecińskiego, W. Łysakowskiego.

Wydanie trzecie.

Urząd

Zamówień Publicznych rok 2007, str. 130 pkt 8.

397

nia wykonawców przy wykonywaniu zadań inwesty-

cyjnych zbliżonych do zamówienia będącego przed-

miotem postępowania.

Zamówienia z wolnej ręki.

Po podpisaniu umów

na realizację inwestycji pn. „Zaprojektowanie i wy-

konanie centrum konferencyjnego, powierzchni klu-

bowo-restauracyjnych oraz pomieszczeń przeznaczo-

nych na loże Stadionu Narodowego w Warszawie”

kierownictwo NCS podpisało z konsorcjum Aluglass

kolejnych sześć umów związanych z tym projektem

inwestycyjnym.

Tryb zamówienia z wolnej ręki to

procedura szczególna, ekstraordynaryjna.

Wyróżnia-

jącą ją cechą jest niekonkurencyjny charakter,

umożliwiający zlecenie wykonania zamówienia jed-

nemu wykonawcy bez konieczności prowadzenia

postępowania przetargowego.

Z tego też względu

stosowanie tego trybu musi być solidnie umotywo-

wane, a przesłanki jego zastosowania nie powinny

budzić żadnych wątpliwości.

Taki pogląd stanowczo

jest podkreślany w orzecznictwie, w tym w rozstrzy-

gnięciach Sądu Najwyższego i Naczelnego Sądu Ad-

ministracyjnego, a także Europejskiego Trybunału

Sprawiedliwości.

Wszystkie umowy zawarto w wy-

ust. l pkt. 5 lit. b P.z.p. Analizując cytowany przepis,

wydaje się, że kluczowe znaczenie dla oceny prawi-

dłowości korzystania przez zamawiających z przed-

miotowej delegacji ma zaistnienie łącznie następu-

jących przesłanek:

a) muszą zaistnieć okoliczności niemożliwe do

przewidzenia w momencie udzielania zamówienia

podstawowego,

b) zamówienie (lub zamówienia) dodatkowe mu-

szą być niezbędne dla prawidłowej realizacji zamó-

wienia podstawowego,

c) zamówienie nie jest objęte zamówieniem pod-

stawowym

2)

.

Innymi słowy w trakcie realizacji zamówienia

z przyczyn niezależnych od zamawiającego i niemoż-

liwych do przewidzenia pojawiła się konieczność wy-

konania dodatkowych prac niezbędnych dla wykona-

nia tegoż zamówienia.

Decyzja, czy w danej sytuacji

zachodzą okoliczności umożliwiające zastosowanie

danego trybu, należy do zamawiającego.

W związku

z powyższym powstają pytania co do wyboru trybu

zamówienia z wolnej ręki dla przedmiotowych postę-

powań.

To, co może zastanawiać, to fakt, iż to samo za-

mówienie podstawowe doczekało się aż sześciu umów

zawartych w wyniku sześciu zamówień z wolnej ręki

na prace dodatkowe.

W tym dwie umowy zostały za-

warte w dniu 25 listopada 2012 r. a cztery następne

w dniu 15 lutego 2012 r., z których dwie miały do-

kładnie tak samo opisany przedmiot zamówienia.

Trudno nie zastanowić się nad takim modelem

działania NCS w tym zakresie.

Dlaczego zamawia-

jący nie ograniczył się do podpisania dwóch umów:

jednej w dniu 25 listopada 2011 r., a drugiej w dniu

15 lutego 2012 r.?

Oczywiście należy pamiętać, iż za-

mówienie podstawowe zostało opisane trzema umo-

wami.

Tyle tylko, że wykonawcą wszystkich tych

umów był jeden podmiot (jedno konsorcjum), a za-

mówienie podstawowe, choć podzielone na trzy, było

cały czas jednym zamówieniem i jako takie stanowi-

ło podstawę do dedykowania do niego zamówień do-

datkowych.

Tu kluczowe znaczenie ma treść art. 32

ust. 2 P.z.p., który deﬁniujezakazdzieleniazamówie-

nia na części, jeżeli jego celem miałoby się stać unik-

nięcie stosowania przepisów ustawy.

W takiej sytuacji,

kierując się treścią art. 32 ust. 4 P.z.p., zamówienia

dodatkowe udzielane w tym samym czasie należy

traktować jako jedno zamówienie.

W postępowaniach,

dla których umowy zawarto w dniu 25 listopada 2011 r.,

łączna wartość szacunkowa zamówień to kwota

494 206,06 zł netto (128 733,03 euro), natomiast

15 lutego 2012 r., łączna wartość szacunkowa zamó-

wień to kwota 1 237 958,72 zł (307 980,60 euro).

Mając na uwadze te kwoty, należy stwierdzić, iż

NCS w sposób jednak niezrozumiały i błędny podzie-

lił przedmiotowe zamówienia dodatkowe aż na sześć

odrębnych zamówień.

Kwestią wymagającą zbadania

jest określenie, czy nie naruszył w ten sposób którejś

z procedur obowiązujących NCS np. w ramach ładu

korporacyjnego.

1.

Dlaczego NCS jako podstawę prawną wyboru

trybu negocjacji bez ogłoszenia do udzielenia zamó-

wienia na „zaprojektowanie i wykonanie centrum

konferencyjnego, powierzchni klubowo-restauracyj-

nych oraz pomieszczeń na loże Stadionu Narodowego

w Warszawie” wskazał art. 62 ust. l pkt. 4 P.z.p.?

Dlaczego nie został wybrany tryb przetargu ogra-

niczonego dla tego zamówienia, szczególnie w sytu-

acji, kiedy jeszcze w trakcie postępowania sam zama-

wiający przesuwał terminy udzielenia zamówienia,

co tym bardziej uprawniało zastosowanie trybu prze-

targowego?

Dlaczego NCS wprowadził w błąd prezesa Urzę-

du Zamówień Publicznych co do okoliczności udzie-

lenia przedmiotowego zamówienia uzasadniających

rzekomo konieczność wyboru trybu negocjacji bez

ogłoszenia?

2.

Czy, zapraszając podmiot o nazwie Aluglass,

decydenci NCS mieli świadomość, iż jest to własność

pana P. E. K., warszawskiego radnego Platformy

Obywatelskiej RP?

Czy fakt uczestnictwa ﬁrmyradnegoPO(partii

współtworzącej ówcześnie Radę Ministrów i która na

i turystyki nadzorujący NCS) w postępowaniu nie

wyczerpywał znamion uznania tej sytuacji za kon-

ﬂiktinteresów?

Czywtakiejsytuacjidecyzjaozapro-

2)

Oczywiście są i inne przesłanki, które muszą być spełnione, by

zamawiający mógł udzielić zamówienia w tym trybie, tj.: wartość zamó-

zamówienia podstawowego, a także zamówienia można udzielić wyko-

nawcy zamówienia podstawowego.

Ale one w przedmiotowej analizie

mają drugorzędne znaczenie.

398

szeniu ﬁrmypanaP.K.niemiałapozamerytorycz-

nych podstaw?

A jeżeli kierownictwo NCS nie miało świadomości

struktury właścicielskiej zaproszonego wykonawcy,

to czy nie wykazało się nienależytą starannością

w wyborze wykonawców zaproszonych do negocjacji?

3.

Dlaczego zamawiający, zabiegając, jak stwier-

dził prezes NCS w zawiadomieniu do prezesa UZP,

o wysoki poziom konkurencyjności, zaprosił tylko

dwie ﬁrmy inne niż składające wcześniej oferty

w postępowaniach przetargowych?

Czy, mając na uwa-

dze tak wysoką szacunkową wartość zamówienia i ogra-

niczający konkurencję tryb wyboru wykonawcy, nie na-

leżało zaprosić większej liczby wykonawców?

4.

Czy rzeczywiście NCS, zapraszając do postępo-

wania realizowanego w trybie negocjacji bez ogłosze-

nia dwie ﬁrmyinneniżskładająceofertywewcze-

śniejszych postępowaniach przetargowych, miał ro-

zeznanie na temat możliwości organizacyjnych, do-

świadczenia tych podmiotów?

Czy istotnie weryﬁkowano„doświadczeniewpro-

wadzeniu robót zbliżonych do przedmiotu zamówie-

nia”?

Jeżeli tak, to w jaki sposób?

5.

Dlaczego NCS w postępowaniu prowadzonym

w trybie negocjacji bez ogłoszenia zdecydował się na

sformułowanie warunków uczestnictwa w tym postę-

powaniu w zakresie doświadczenia wykonawców

w realizacji podobnych zamówień w taki sposób, że

wykonawcy musieli legitymować się doświadczeniem

przy realizacji zamówień o wartości ok. 20-krotnie

mniejszej niż wartość szacunkowa przedmiotowego

postępowania?

Czy Pani Minister ma świadomość, że takie po-

stępowanie NCS było wbrew powszechnej praktyce

udzielania zamówień publicznych na zadania inwe-

stycyjne o podobnym charakterze (biorąc pod uwagę

choćby wartość zamówienia)?

stępowanie NCS niezwykle ułatwiło udział w postę-

powaniu konsorcjum Aluglass?

6.

Dlaczego NCS dopuścił w postępowaniu prowa-

dzonym w trybie negocjacji bez ogłoszenia ofertę zło-

żoną przez konsorcjum Aluglass, mimo że w całym

postępowaniu wcześniej brała udział wyłącznie ﬁrma

Aluglass-Realizacja pana P. K. i ta ﬁrmabyłazapro-

szona do złożenia oferty?

7.

Kiedy NCS powziął informację o okoliczno-

ściach uzasadniających uruchomienie sześciu zamó-

wień z wolnej ręki?

Czy istotnie okoliczności te, przy zachowaniu

przez NCS należytej staranności, były nieprzewidy-

walne w momencie udzielania zamówienia podstawo-

wego?

Na ile zamówienia dodatkowe warunkowały

realizację zamówienia podstawowego realizowanego

wcześniej w trybie negocjacji bez ogłoszenia?

8.

Dlaczego NCS podzielił zamówienie dodatko-

we, niezbędne, jak twierdzi zamawiający, do reali-

zacji zamówienia podstawowego, na sześć odrębnych

zamówień udzielanych w trybie zamówienia z wol-

nej ręki?

Czy takie postępowanie NCS nie naruszało norm

określonych w innych aktach prawnych, w szczegól-

ności czy nie łamano w ten sposób procedur obowią-

zujących NCS np. w ramach ładu korporacyjnego?

Z poważaniem

Poseł Mariusz Kamiński

Warszawa, dnia 5 października 2012 r.

Interpelacja

(nr 10034)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie implementacji

Szanowny Panie Premierze!

Większość obywa-

teli RP opowiada się przeciwko zalegalizowaniu

w Polsce zarzynania zwierząt gospodarskich bez

uprzedniego ogłuszenia zamiast stosowania bar-

dziej humanitarnych, wypracowanych w cywilizo-

wanym świecie metod uboju.

Wszystkie raporty przygotowane ostatnio przez

międzynarodowe grupy ekspertów (w tym raport Eu-

ropejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności

i zamówiony przez KE raport Dialrel) potwierdziły, że

ubój przez podrzynanie gardła i wykrwawianie bez

pozbawienia świadomości jest znacznie gorszy od zwy-

kłego uboju zaczynającego się od ogłuszenia.

Raporty

te wykazują, że jedno bezbolesne cięcie jest mitem

i zwierzęta poddawane są przedśmiertnym męczar-

niom zarówno przed, i jak po poderżnięciu gardła.

Obowiązująca w Polsce ustawa o ochronie zwie-

rząt od roku 2002 nie dopuszcza zabijania zwierząt

gospodarskich bez uprzedniego ogłuszenia.

Z posia-

danych przeze mnie informacji wynika, że minister

rolnictwa i rozwoju wsi zmierza do stosowania prze-

pisów Rozporządzenia Rady (WE) nr 1099/2009 bez

skorzystania z art. 26 tego rozporządzenia umożli-

wiającego zachowanie, a nawet wprowadzenie bar-

dziej restrykcyjnych przepisów krajowych, „które

służą zapewnieniu dalej idącej ochrony zwierząt pod-

czas ich uśmiercania”.

Z artykułu tego korzystają

liczne kraje, m.in. Szwecja, w których podobnie jak

w Polsce prawo zabrania zarzynania świadomych

zwierząt.

Minister rolnictwa i rozwoju wsi przemilcza

istnienie tego artykułu i utrzymuje, że dopuszczenie

tego krwawego procederu jest wymagane przez Roz-

porządzenie Rady (WE) 1099/2009.

Zdaniem obroń-

ców praw zwierząt jest to taktyka fałszywego przed-

stawiania stanu prawnego w celu dezinformacji spo-

łeczeństwa i Sejmu RP.

399

Podobnie jak w większości innych krajów europej-

skich ubój rytualny przez podrzynanie gardeł i wy-

krwawianie świadomych zwierząt jest pogwałceniem

cywilizowanej moralności publicznej.

Utrzymywanie

tego okrutnego procederu wywołuje w wielu krajach

Europy (ostatnio we Francji) powszechne oburzenie.

Doszło do tego, że w niektórych okolicach rolnicy nie

chcą sprzedawać swoich zwierząt do rzeźni prowa-

dzących ubój rytualny.

Przeważająca większość oby-

wateli przeciwnych tej okrutnej praktyce nieświado-

mie spożywa pochodzące z niej mięso!

Jest to naru-

szeniem obowiązku „udzielania konsumentom rze-

telnej, prawdziwej i pełnej informacji” zapisanego

w ustawie z 16 lutego 2007 o ochronie konkurencji

i konsumentów.

Obecnie Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi pro-

wadzi prace legislacyjne mające na celu wprowadzenie

zmian do ustawy o ochronie zwierząt, które umożliwią

stosowanie przepisów rozporządzenia Rady (WE)

w sprawie ochrony zwierząt podczas uśmiercania.

Roz-

porządzenie przewiduje, że nie ogłusza się zwierząt pod-

ganych przez obrzędy religijne pod warunkiem, że ubój

ma miejsce w rzeźni.

Od 1 stycznia 2013 r. przepisy tego

określonym w tym rozporządzeniu.

Zgodnie ze stano-

wiskiem resortu rolnictwa pozbawienie możliwości po-

zyskiwania i dostępu do produktów pochodzących

z uboju rytualnego przez zarejestrowane w związkach

wyznaniowych społeczności byłoby sprzeczne z art. 25

i art. 35 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz

Przy wprowadzaniu nowego rozporządzenia KE

każdemu państwu członkowskiemu przysługuje jed-

nak pewien poziom swobody w odniesieniu do prze-

pisów mających zastosowanie do uboju zgodnego

z obrzędami religijnymi.

Pomimo faktu, że w Unii

respektuje się wolność wyznania i prawo do uze-

wnętrzniania religii czy przekonań poprzez uprawia-

nie kultu i związane z nimi uczestniczenie w różnego

rodzaju obrzędach, to zauważalny jest trend odcho-

dzenia od dozwalania uboju bez uprzedniego ogłu-

szania.

Kraje takie jak Szwecja, Norwegia, Szwajca-

ria, Islandia czy Nowa Zelandia wprowadziły zakaz

uśmiercania zwierząt w ten sposób.

Wkrótce zrobi to

również Holandia i Belgia.

Zasadą przyjętą przez art. 34 ustawy o ochronie

zwierząt jest to, że zwierzę kręgowe przed uśmierce-

niem, zarówno w ubojni, jak i w uboju domowym,

musi zostać pozbawione świadomości.

Z kolei zgodnie

rząt: zwierzęta jednokopytne, przeżuwacze, świnie,

króliki i drób niezwłocznie przed ubojem ogłusza się.

Jeżeli ubój wykonywany jest zgodnie z obyczajami

religijnymi zarejestrowanych związków wyznanio-

wych, nie trzeba wobec nich stosować nakazu nie-

zwłocznego ogłuszania zwierzęcia przed pozbawie-

niem go życia.

Zatem – zdaniem wielu prawników – powyższy

przepis jest niezgodny z przyjętą w ustawie o ochro-

nie zwierząt zasadą, że zwierzę kręgowe może zostać

mości.

Przedmiotowy przepis został również zakwe-

stionowany przez prokuratora generalnego, który

w dniu 8 czerwca br. złożył do Trybunału Konstytu-

cyjnego wniosek o stwierdzenie, że przepis § 8 ust. 2

cania zwierząt jest niezgodny z art. 34. ust.1 i ust. 6

ustawy o ochronie zwierząt, jak również z art. 92 ust. 1

Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Jak już wcze-

śniej zasygnalizowano, regulacja zawarta w rozpo-

rządzeniu ministra rolnictwa dokonała zmiany unor-

mowania ustawowego.

Taka zmiana jest niedopusz-

czalna, ponieważ rozporządzenie nie może prze-

kształcać modyﬁkowaćczyteżsyntetyzowaćtreści

zawartych w ustawie.

Minister rolnictwa, zdaniem

prokuratora generalnego, wprowadzając w ww. roz-

porządzeniu wyjątek od zasady, że zwierzę kręgowe

odpowiednie kwaliﬁkacje,wykroczyłpozazakresupo-

ważnienia ustawowego oraz nie respektował ustawo-

wych wytycznych do wydania tegoż rozporządzenia.

Nie sposób się z powyższymi zastrzeżeniami nie zgo-

dzić, ponieważ wyłączenie obowiązku ogłuszania

przed ubojem stanowi wyjątek od zawartego w usta-

wie o ochronie zwierząt nakazu pozbawienia zwie-

rzęcia świadomości przed uśmierceniem.

Tymczasem Polska powoli wyrasta na lidera

w eksporcie mięsa pochodzącego z uboju rytualnego.

Tego typu ubój prowadzi się w około 20 zakładach.

Główne rynki zbytu dla wołowiny z uboju rytualne-

go to Izrael, Turcja i Egipt.

Na chwilę obecną brak jest

jednak szczegółowych szacunków co do wartości eks-

portu mięsa z uboju rytualnego spoza Unii, ponieważ

nie ma obowiązku odpowiedniego znakowania tego

typu produktów.

Jednakże, jak wynika z danych

Głównego Urzędu Statystycznego, już w pierwszym

kwartale 2012 r. niemal 46 tys. EUR wynosiła war-

tość wołowiny eksportowanej do Turcji, Izraela i Egip-

tu, podczas gdy ogół eksportu polskiej wołowiny jest

wart ponad 213 tys. EUR.

Stanowi to niemal jedną

czwartą eksportu wołowiny z Polski.

Dane te wskazują jednoznacznie, że ubój rytualny

stał się w Polsce dochodowym biznesem, a nie pra-

wem wynikającym z przekonań religijnych, a wątpli-

we i kwestionowane przez wielu prawników przepisy,

mające stanowić wyjątek od zasady uśmiercania tyl-

ko po uprzednim pozbawieniu świadomości zwierzę-

cia, są nadużywane na niespotykaną skalę.

1.

Czy intencją rozporządzenia pozwalającego na

ubój rytualny było masowe stosowanie niehumani-

400

tarnych metod, czy zapewnienie obywatelom wyzna-

jącym określoną religię praw związanych z wolnością

wyznania i sumienia?

2.

Czy rząd zamierza ograniczyć do minimum

ubój rytualny i ściśle go kontrolować, ewentualnie

zakazać całkowicie?

3.

Czy zdaniem rządu najlepszym wyjściem do

ograniczenia uboju rytualnego nie byłby zakaz eks-

portu mięsa zwierząt poddanych temu okrutnemu

procederowi?

4.

Czy Polska zamierza przyjąć do swojego porząd-

ku prawnego (zgodnie z wolą większości obywateli)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1099/2009 i skorzy-

stać przy tym z art. 26 tego rozporządzenia, umożli-

5.

Reasumując, czy Polska będzie kierować się

w większym stopniu humanitaryzmem, czy też inte-

resem ekonomicznym powodującym cierpienia tysię-

cy zwierząt?

Poseł Małgorzata Sekuła-Szmajdzińska

Warszawa, dnia 5 października 2012 r.

(nr 10035)

do ministra zdrowia

Szanowny Panie Ministrze!

Mazowsze to najwięk-

– ok. 43 tys. osób.

Jednak według planu ﬁnansowegoNFZnakolej-

ny rok mazowiecki oddział funduszu otrzyma w 2013 r.

ponad 8,7 mld zł.

Mazowsze jako jedyny region odnotuje spadek

środków na 2013 r. o 2,69%, podczas gdy dla pozosta-

łych regionów przewidziano w planie wzrost średnio

o 3,24%.

Obowiązujący algorytm powoduje, że woj. mazo-

dzy.

Zasady podziału środków nie uwzględniają róż-

nic wynikających z realnej wysokości płaconych skła-

dek zdrowotnych przez mieszkańców poszczególnych

województw oraz kosztów udzielania świadczeń me-

dycznych w danych województwach.

Zmniejszanie

z roku na rok planu ﬁnansowegomazowieckiegood-

działu NFZ powoduje również ograniczenie działal-

ności placówek, w których leczy się wielu pacjentów

dojeżdżających z innych województw.

Ograniczenie środków najbardziej dotknie szpita-

le, które stracą średnio ok. 11% pieniędzy w porów-

naniu do obecnego roku.

Dla szpitali oznacza to po-

głębienie zapaści ﬁnansowejirealneryzykozaburze-

nia ciągłości funkcjonowania placówek.

Nie można dopuścić do sytuacji, by zagrożone było

zdrowie, a nawet życie mieszkańców Mazowsza.

Dla-

tego apeluję do Ministerstwa Zdrowia i Narodowego

Funduszu Zdrowia o uruchomienie funduszy zapa-

sowych w celu pokrycia niedoboru kwoty na świad-

czenia zdrowotne dla mazowieckich placówek

Sytuacja w województwie mazowieckim jest bar-

dzo trudna.

Spadek ﬁnansowaniawwojewództwie

mazowieckim jest ewenementem w skali kraju.

To

uderzy w pacjentów w całej Polsce, którzy leczą się

na Mazowszu.

Zaproponowana w planie ﬁnansowymkwotana

kolejny rok jest nieakceptowalna.

1.

Dlaczego ministerstwo akceptuje taki algorytm,

który grozi zapaścią mazowieckiej służby zdrowia?

2.

Czy ministerstwo przewiduje wprowadzenie

3.

Czy Ministerstwo Zdrowia uruchomi fundusze

zapasowe dla mazowieckich szpitali, tak by pokryć

niedobór kwot na świadczenia zdrowotne?

Poseł Piotr Zgorzelski

Warszawa, dnia 5 października 2012 r.

(nr 10036)

do ministra transportu,

Sprzeczne informacje medialne w sprawie pozio-

mu nakładów ﬁnansowychnaposzczególneinwesty-

cje drogowe realizowane przez Generalną Dyrekcję

warszawskiej, które mają służyć ograniczeniu niedo-

godności odczuwanych codziennie przez setki tysięcy

kierowców podróżujących samochodami do i z War-

szawy, w tym również mieszkańców powiatów pod-

401

warszawskich, codziennie rano przemieszczających

się do pracy w stolicy i powracających do domów

w porze popołudniowej i wieczornej, skłoniły mnie do

wystąpienia do Pana Ministra z interpelacją w spra-

wie polityki państwa dotyczącej rozwoju infrastruk-

tury drogowej w obrębie aglomeracji warszawskiej.

Podobnie jak inni kierowcy przemieszczający się

codziennie między miejscowością podwarszawską

a stolicą odnoszę wrażenie, że kierowany przez Pana

Ministra resort i podległa mu GDDKiA po ogłoszeniu

sukcesu w postaci doprowadzeniu autostrady A2 do

zachodnich granic Warszawy nie przewidziały skut-

ków oddziaływania tej inwestycji na powiaty podwar-

szawskie i samą stolicę.

Tymczasem doszło do wpro-

wadzenia masowego ruchu pojazdów, w tym również

najcięższych TIR-ów, do granic miasta i dalej drogą

ekspresową S8 i Trasą Armii Krajowej w bezpośred-

nie sąsiedztwo centrum stolicy.

To zaś powoduje

istotne utrudnienia w ruchu miejskim i podmiejskim.

Jednocześnie obserwowany jest, delikatnie rzecz uj-

mując, marazm na pozostałych frontach robót reali-

zowanych przez GDDKiA.

Wymienię kilka sympto-

mów marazmu:

1) opóźnienia w przebudowie Trasy AK, mostu

„Grota” i Trasy Toruńskiej do kategorii drogi eks-

presowej;

2) opóźnienia w budowie drogi ekspresowej S2 od

węzła Konotopa do ul. Puławskiej w Warszawie;

3) brak wiarygodnych informacji o terminach bu-

dowy dalszej części trasy S2 od ul. Puławskiej przez

dzielnice Ursynów i Wawer do połączenia z autostra-

dą A2 na wschodnim brzegu Wisły;

4) brak wiarygodnych informacji o budowie trasy

S8 od węzła Al. Jerozolimskie na południe, w kierun-

ku DK nr 8 i DK nr 7;

5) brak informacji na temat planów GDDKiA

w sprawie budowy drogi ekspresowej S7 na północ od

Warszawy (z obwodnicą Łomianek);

6) niejasność w sprawie terminów budowy wschod-

niej obwodnicy Warszawy;

7) sprzeczne informacje w sprawie planowanej

budowy obwodnicy Marek w ciągu drogi ekspreso-

wej S8;

8) brak informacji na temat planów GDDKiA

w sprawie kontynuacji modernizacji drogi krajowej

nr 61 w Legionowie w kierunku Serocka.

Wobec powyższego uprzejmie proszę Pana Mini-

stra o zbiorcze przedstawienie aktualnych planów

administracji rządowej, ze szczególnym uwzględnie-

niem MTBiGM oraz podległej resortowi GDDKiA,

w sprawie wskazanych powyżej inwestycji drogowych

w aglomeracji warszawskiej, z uwzględnieniem odpo-

wiedzi na pytanie: Jakie terminy ukończenia wszyst-

kich wskazanych wyżej inwestycji, niezbędnych dla

uporządkowania ruchu, poprawy bezpieczeństwa

drogowego i ograniczenia korków na istniejących,

niewydolnych trasach krajowych w tej aglomeracji

przewiduje MTBiGM oraz GDDKiA?

Poseł Mariusz Błaszczak

Warszawa, dnia 5 października 2012 r.

402

ZAPYTANIA

Zapytanie

(nr 2094)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

osób niepełnosprawnych

trudnej obecnie sytuacji na rynku pracy w Polsce

tym bardziej zasadna wydaje się troska o tworzenie

i utrzymywanie miejsc pracy dla osób niepełnospraw-

nych, które nierzadko przecież spotykają się z dys-

kryminacją, deprecjonowaniem zarówno na etapie

rekrutacyjnym, jak i już w miejscu pracy.

Sytuacja społeczna i zawodowa osób niepełno-

sprawnych zdaje się aktualnie tym bardziej koniecz-

na do dalszej poprawy w kontekście ratyﬁkowanej

w dniu 6 września br. przez prezydenta Bronisława

Komorowskiego Konwencji Organizacji Narodów

tania dotyczące zatrudnienia w kierowanym przez

Pana resorcie:

1.

Ile osób o orzeczonej niepełnosprawności za-

trudnionych jest obecnie w ministerstwie (wedle sta-

nu na dzień 1 września 2012 r.)?

2.

Ile wynosi zatrudnienie osób niepełnospraw-

4.

Jaki procent w strukturze zatrudnienia wszyst-

sterstwie stanowią osoby z lekkim stopniem niepełno-

sterstwie stanowią osoby ze znacznym stopniem nie-

sprawuje funkcje kierownicze (wedle stanu na dzień

1 września 2012 r.)?

Proszę o podanie konkretnej

8.

Ilu pracowników spośród wszystkich osób nie-

ju stanowiskach, a także wartości tej w przeliczeniu

9.

Ilu pracowników spośród wszystkich osób niepeł-

je stanowiska robotnicze/techniczne (wedle stanu na

11.

Ilu pracowników ze schorzeniami specjalnymi

13.

Ile wynosi liczba nowo utworzonych stanowisk

dla osób niepełnosprawnych w 2012 r. (wedle stanu

na dzień 1 września br.)?

wych miejsc pracy w ministerstwie dla osób niepeł-

nosprawnych w roku 2013?

15.

Jakie działania podjęło i podejmuje minister-

stwo od roku 2008 na rzecz stworzenia bezpiecznych

16.

Jakie dodatkowe świadczenia lub udogodnie-

nia stosuje ministerstwo w zakresie rehabilitacji za-

nionych w resorcie?

Uprzejmie proszę Pana Ministra o udzielenie

szczegółowych i wyczerpujących odpowiedzi kolejno

Poseł Dawid Jackiewicz

Warszawa, dnia 17 września 2012 r.

403

Zapytanie

(nr 2095)

do ministra edukacji narodowej

osób niepełnosprawnych

mywanie miejsc pracy dla osób niepełnosprawnych,

które nierzadko przecież spotykają się z dyskrymi-

nacją, deprecjonowaniem zarówno na etapie rekru-

tacyjnym, jak i już w miejscu pracy.

Panią resorcie:

muje stanowiska administracyjno-biurowe (wedle sta-

muje stanowiska robotnicze/techniczne (wedle stanu

14.

Czy przewiduje Pani Minister utworzenie no-

Uprzejmie proszę Panią Minister o udzielenie

Zapytanie

(nr 2096)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie stanu zatrudnienia

osób niepełnosprawnych

404

kryminacją, deprecjonowaniem zarówno na etapie

(nr 2097)

do ministra obrony narodowej

w sprawie stanu zatrudnienia

405

śnia 2012 r.)?

(nr 2098)

w sprawie stanu zatrudnienia

osób niepełnosprawnych

noczonych o prawach osób niepełnosprawnych.

406

(nr 2099)

osób niepełnosprawnych

407

(nr 2100)

do ministra sportu i turystyki

osób niepełnosprawnych

408

(nr 2101)

do ministra skarbu państwa

w sprawie stanu zatrudnienia

osób niepełnosprawnych

409

Poseł Dawid Jackiewicz

(nr 2102)

do ministra rozwoju regionalnego

w sprawie stanu zatrudnienia

osób niepełnosprawnych

410

Zapytanie

(nr 2103)

do ministra administracji i cyfryzacji

osób niepełnosprawnych

(nr 2104)

do ministra nauki i szkolnictwa wyższego

w sprawie stanu zatrudnienia

osób niepełnosprawnych

i Szkolnictwa Wyższego

411

(nr 2105)

do ministra spraw wewnętrznych

osób niepełnosprawnych

412

(nr 2106)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

413

(nr 2107)

w sprawie stanu zatrudnienia

osób niepełnosprawnych

414

(nr 2108)

do ministra środowiska

w sprawie stanu zatrudnienia

osób niepełnosprawnych

415

(nr 2109)

do ministra pracy i polityki społecznej

osób niepełnosprawnych

416

(nr 2110)

w sprawie stanu zatrudnienia

osób niepełnosprawnych

Szanowny Panie Premierze!

W obliczu bardzo

Uprzejmie proszę Pana Premiera o udzielenie

417

Zapytanie

(nr 2111)

do ministra zdrowia

w sprawie stanu zatrudnienia

osób niepełnosprawnych

(nr 2112)

do prezesa Rady Ministrów

osób niepełnosprawnych

418

larii stanowią osoby z lekkim stopniem niepełnospraw-

stanowiska administracyjno-biurowe (wedle stanu

rzenia bezpiecznych i dogodnych warunków pracy

osobom niepełnosprawnym zatrudnionym w kance-

larii?

16.

Jakie dodatkowe świadczenia lub udogodnie-

kresie rehabilitacji zawodowej i społecznej osób nie-

pełnosprawnych zatrudnionych w kancelarii?

Uprzejmie proszę Pana Premiera o udzielenie

(nr 2113)

do ministra nauki i szkolnictwa wyższego

obecnie w Polsce problemu bezrobocia, a także zmian

w systemie emerytalnym, jakich dokonuje obecny

rząd, perspektywa zatrudnienia osób starszych w sy-

tuacji podniesienia wieku emerytalnego wydaje się

być dramatyczna.

Osoby po 60. roku życia już dzisiaj

mają bowiem problemy ze znalezieniem i utrzyma-

niem swoich stanowisk pracy.

dotyczące zatrudnienia w kierowanym przez Panią

419

4.

Ilu pracowników spośród wszystkich osób po

śnia 2012 roku)?

Proszę o podanie konkretnej liczby

5.

Ilu pracowników spośród wszystkich osób po

6.

Ilu pracowników spośród wszystkich osób po

7.

Ilu pracowników spośród wszystkich osób po

9.

Czy przewiduje Pani Minister utworzenie no-

Uprzejmie proszę Panią Minister o udzielenie

(nr 2114)

do ministra sportu i turystyki

nej liczby osób zatrudnionych na tego rodzaju stano-

ty.

420

Zapytanie

(nr 2115)

do ministra transportu,

szych w sytuacji podniesienia wieku emerytalnego

i utrzymaniem swoich stanowisk pracy.

9.

Czy przewiduje Pan Minister utworzenie no-

Uprzejmie proszę Pana Ministra o udzielenie

(nr 2116)

421

(nr 2117)

(nr 2118)

422

(nr 2119)

nia dotyczące zatrudnienia w kierowanym przez

Uprzejmie proszę Pana Premiera o udzielenie

423

Zapytanie

(nr 2120)

do ministra zdrowia

(nr 2121)

do ministra rozwoju regionalnego

424

(nr 2122)

do ministra administracji i cyfryzacji

(nr 2123)

do ministra skarbu państwa

425

(nr 2124)

do ministra spraw wewnętrznych

426

(nr 2125)

do ministra spraw zagranicznych

(nr 2126)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

427

(nr 2127)

do ministra obrony narodowej

(nr 2128)

do ministra edukacji narodowej

428

tuacji podniesienia wieku emerytalnego wydaje się

(nr 2129)

do prezesa Rady Ministrów

Rady Ministrów:

Rady Ministrów sprawuje funkcje kierownicze (wedle

Rady Ministrów zajmuje stanowiska administracyjno-

429

(nr 2130)

(nr 2131)

do ministra pracy i polityki społecznej

430

osób zatrudnionych na tego rodzaju stanowiskach,

(nr 2132)

w sprawie podwyższenia wartości

kontraktów na procedury z zakresu

świadczeń wysokospecjalistycznych

ﬁnansowanych przez Ministerstwo Zdrowia

Szanowny Panie Ministrze!

Choroby naczyniowe-

-wieńcowe stanowią główne zagrożenie życia Pola-

ków.

Tymczasem liczba zabiegów kardiochirurgicz-

nych w Polsce jest niewystarczająca, a obecnie funk-

cjonujące ośrodki nie zabezpieczają rzeczywistych

potrzeb społeczeństwa w tym zakresie.

Warto nad-

mienić, iż mimo dużo gorszej sytuacji epidemiolo-

gicznej dotyczącej chorób naczyniowo-wieńcowych

nuje się dwa razy mniej zabiegów w przeliczeniu na

1 mln mieszkańców.

Zapotrzebowanie na nowocze-

sne zabiegi kardiochirurgiczne wykonywane

technikami mało inwazyjnymi i endoskopowymi

jest ogromne.

Trzeba dodać, iż nowe metody leczenia

są szybsze i bardziej efektywne.

Z informacji, jakie posiadam, problem dotyczy

głównie operacji krytycznego zwężenia zastawki aor-

talnej oraz operacji złożonych, gdy podczas ratującej

życie operacji naczyń wieńcowych konieczna jest jed-

noczesna operacja zastawek.

Zabiegi te są obecnie

najczęściej wykonywanymi operacjami, co więcej, ich

liczba systematycznie wzrasta.

Niedoﬁnansowanie

tych zabiegów to główna przeszkoda w pełnym za-

bezpieczeniu chorych pacjentów.

Mając na uwadze powyższe, uprzejmie zapytuję:

1.

Czy proces kontraktowania na lata następne

uwzględnia pełną listę nowoczesnych zabiegów kar-

diochirurgicznych oraz wzrost ich zapotrzebowania?

2.

Co planuje Narodowy Fundusz Zdrowia zmie-

nić w sposobie kontraktowania?

Z wyrazami szacunku

Poseł Beata Małecka-Libera

Zapytanie

(nr 2133)

do ministra obrony narodowej

w sprawie zmiany sposobu dokonywania

Szanowny Panie Ministrze!

W ostatnim czasie,

szczególnie w Internecie, trwa dyskusja dotycząca

zasadności dokonywania obowiązkowej kwaliﬁkacji

wojskowej w jej dotychczasowej formie.

Jednym z ar-

gumentów wskazujących na potrzebę zmiany sposo-

bu corocznej rejestracji i kwaliﬁkacjiwojskowejmło-

dych Polaków jest wysoki koszt całego przedsięwzię-

cia.

Jako alternatywa wskazywany jest przykład

innych państw, m.in. USA, w których osoba uzysku-

jąca określony wiek zobowiązana jest do samodziel-

nej rejestracji w elektronicznym systemie ewiden-

cyjnym.

w związku z dużymi kosztami związanymi z prze-

prowadzaną corocznie kwaliﬁkacją wojskową Mini-

sterstwo Obrony Narodowej rozważa podjęcie działań

zmierzających do zmiany jej dotychczasowej formy?

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Krystyna Łybacka

431

Zapytanie

(nr 2134)

do ministra ﬁnansów

w sprawie

nia podatku akcyzowego od sprzedaży energii elek-

Podczas obrad XXVI sesji Sejmiku Województwa

Małopolskiego sejmik wystosował do parlamentarzy-

stów rezolucję nr 14/12 w sprawie obniżenia podatku

akcyzowego z uwagi na energochłonność procesów

produkcyjnych w niektórych branżach przemysło-

wych (głównie przemysł ciężki, np. górnictwo, hut-

nictwo) oraz szybki wzrost cen energii elektrycznej

w ostatnich latach, co spowodowało utratę konkuren-

cyjności niektórych polskich ﬁrmwstosunkudopod-

miotów o tym samym proﬁluzobszaruUniiEuro-

pejskiej.

Jako przykład Sejmik podaje Zakłady Górniczo-

-Hutnicze Bolesław w Bukownie, gdzie nastąpiło

duże zagrożenie zwolnieniami grupowymi pracow-

ników, w tym także w 5 spółkach zależnych, co nie-

wątpliwie w dużej mierze wynika z różnicy w opodat-

kowaniu akcyzowym prądu w Polsce i pozostałych

Warto podkreślić, że dyrektywa Rady 2003/86/WE

z dnia 27 października 2003 r. umożliwia obniżenie

podatku akcyzowego od sprzedaży prądu elektrycz-

nego przedsiębiorstwom energochłonnym.

Mając na uwadze powyższe, uprzejmie proszę

kurencyjności polskich przedsiębiorstw energo-

chłonnych wynika z braku wykorzystania przepi-

sów dyrektywy Rady 2003/86/WE dotyczących ob-

niżenia akcyzy od sprzedaży prądu tym przedsię-

biorstwom?

2.

Czy Ministerstwo Finansów w trosce o wyrów-

nanie szans ekonomicznych przedsiębiorców, a także

wobec grożącego wzrostu bezrobocia podejmie dzia-

łania zmierzające do obniżenia podatku akcyzowego

od sprzedaży prądu elektrycznego przedsiębiorstwom

energochłonnym?

Oczekując odpowiedzi Pana Ministra, pozostaję

Myślenice, dnia 17 września 2012 r.

Zapytanie

(nr 2135)

do ministra skarbu państwa

W odpowiedzi na apel o pomoc skierowany do mnie

przez pracowników i Międzyzakładowe Organizacje

Związkowe Niezależnego Samorządnego Związku Za-

wodowego „Solidarność”, Niezależnego Samorządne-

go Związku Zawodowego „Chemików” oraz pracowni-

ków technicznych i ekonomicznych Zakładów Che-

micznych Zachem SA zwracam się do Pana Ministra

z zapytaniem: Jakie są możliwości uratowania Zakła-

dów Chemicznych Zachem SA w Bydgoszczy przed

Zakłady Chemiczne Zachem SA to zakłady z wie-

loletnią historią oraz jeden z największych pracodaw-

ców w regionie bydgoskim (w roku 2006 zatrudniał

ok. 1200 pracowników).

Od lat Zachem SA był znaczą-

cym producentem chemikaliów dla potrzeb różnych

gałęzi przemysłu, a jedynym w Polsce wytwórcą epi-

chlorohydryny – bazowego surowca do produkcji żywic

i farb epoksydowych oraz również jedynym w kraju

i liczącym się w Europie producentem TDI – półpro-

duktu do wytwarzania pianek poliuretanowych.

W ostatnich latach dzięki własnej inicjatywie Zachem

SA pozyskały trzy duże dotacje celowe na swój rozwój.

Dokończenie rozpoczętych w związku z tym inwestycji

oraz wypełnienie zapisów pakietu inwestycyjnego przez

Ciech SA w znaczny sposób poprawiłoby kondycję Za-

chem SA oraz umożliwiłoby zakładom dalszy rozwój,

regionu oraz ﬁrmwspółpracującychzzakładami.

można rozwiązać zgłoszony przeze mnie problem.

Z poważaniem

Poseł Jarosław Katulski

Tuchola, dnia 17 września 2012 r.

Zapytanie

(nr 2136)

Wskutek zmian polityczno-gospodarczych zapo-

czątkowanych w 1989 r. rozpoczęty został w Polsce

432

proces prywatyzacji sektora przedsiębiorstw pań-

stwowych oraz – wraz z restytucją instytucji samo-

rządu terytorialnego – proces komunalizacji mienia

państwowego i przekazywania go gminom.

Proces prywatyzacji nie ominął przedsiębiorstw

Dolnośląskiego Zagłębia Węglowego, a w szczególno-

ści przedsiębiorstw państwowych mających swoje

siedziby na terenie Wałbrzycha: kopalń, których

przedmiot działalności stanowiło wydobycie węgla

kamiennego, jak również związanego z nimi ściśle

przemysłu maszynowego wytwarzającego urządzenia

górnicze.

Do zakładów tych, funkcjonujących przed

okresem transformacji ustrojowej w formie przedsię-

biorstw państwowych, należały również lokale miesz-

kalne, których lokatorami, na prawach najmu, byli

pracownicy tych zakładów oraz ich rodziny.

W dniu 2 sierpnia 1996 r. w Wałbrzychu powstało

Wałbrzyskie Towarzystwo Budownictwa Społeczne-

go spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzi-

bą w Wałbrzychu (dalej również jako WTBS sp. z o.o.

z siedzibą w Wałbrzychu).

Umowa spółki została za-

warta w formie aktu notarialnego w Kancelarii No-

tarialnej w Wałbrzychu przed notariuszem mgr J. S.

(repertorium A nr 7770/1996).

Zadaniem spółki,

zgodnie z jej celami wyrażonymi w kreującej jej byt

umowie, było rozszerzanie możliwości zaspokajania

dowę dla nich mieszkań na wynajem o umiarkowa-

nych czynszach; w działalności tej spółka miała

– w miarę swoich możliwości – uwzględniać sytuację

społeczno-ﬁnansowąrodzinubiegającychsięomiesz-

kania w zasobach spółki, a to zadanie spółka reali-

zować miała w uzgodnieniu z gminami, na terenie

których prowadzi swoją działalność.

W myśl ww. umowy przedmiot działania WTBS

nie domów mieszkalnych i ich eksploatacja na zasa-

dach najmu, nabywanie budynków mieszkalnych,

przeprowadzenie remontów i modernizacji obiektów

wych na zasadach najmu, obrót nieruchomościami.

W dniach: 31 lipca, 20 sierpnia i 30 października

1997 r. w Kancelarii Notarialnej w Wałbrzychu przed

notariuszem B. A. W. zawarte zostały w formie aktów

notarialnych (za numerami repertorium A: 10.408/

1997, 10.734/1997 i 11.793/1997) umowy przekazania

nieruchomości, w których Zakłady Urządzeń Górni-

czych WAMAG Spółka Akcyjna w Wałbrzychu prze-

niosły na rzecz Wałbrzyskiego Towarzystwa Budow-

nictwa Społecznego spółki z ograniczoną odpowie-

dzialnością w Wałbrzychu prawo użytkowania wie-

czystego działek gruntu, wraz z prawem własności

wzniesionych na tych gruntach budynków, położo-

nych w Wałbrzychu, w trybie, zgodnie z zapisem

w akcie notarialnym sporządzonym 30 grudnia 1997 r.

Magistrackim numer 8, przed notariuszem B. A. W. (re-

pertorium A nr 13.134/1997), ustawy z dnia 12 paź-

dziernika 1994 r. o zasadach przekazywania zakła-

dowych budynków mieszkalnych przez przedsiębior-

stwa państwowe oraz ustawy z dnia 20 grudnia

siębiorstwa państwowe.

Wymaga podkreślenia, że

w treści ww. aktu notarialnego nie zostały wskazane

publikatory obu wskazanych ustaw.

Stawający przez

notariuszem sporządzającym ww. akt notarialny

z 30 grudnia 1996 r. oświadczyli w nim, że wartość

księgowa netto budynków i budowli, będących przed-

miotem wyżej cytowanych umów – wymienionych

w wykazie przedłożonym do aktu, stanowiącym in-

tegralną jego część – wynosi łącznie 3 582 618,96

(trzy miliony pięćset osiemdziesiąt dwa tysiące sześć-

set osiemnaście i 96/100) złotego zgodnie z dowodami

przekazania środka trwałego (pt.) przez stronę zby-

wającą, zaś wartość gruntów, będących przedmiotem

cześć – wynosi łącznie 500 631,57 (pięćset tysięcy

sześćset trzydzieści jeden i 57/100) złotego i została

ona ustalona na podstawie właściwych decyzji uwłasz-

czeniowych wojewody wałbrzyskiego.

W ten sposób doszło do przeniesienia własności

nieruchomości gruntowych i budynkowych, faktycz-

nie wraz z lokatorami mieszkań zakładowych, nale-

żących wcześniej do przedsiębiorstwa państwowego

istniejącego przed powstaniem Zakładów Urządzeń

Górniczych WAMAG Spółka Akcyjna w Wałbrzychu.

Wpływ lokatorów tych mieszkań i ich opinię w zakre-

sie dokonanego przewłaszczenia praktycznie zupeł-

nie zmarginalizowano.

Obecnie osoby te bezskutecz-

nie usiłują dochodzić swoich praw na drodze sądowej

w zakresie uzyskania statusu właściciela zajmowa-

nych przez siebie na prawach najmu mieszkań.

Coraz

częściej sygnalizowany jest stan utraty przez gminę

Wałbrzych kontroli – wbrew postanowieniom wska-

zanej wcześniej umowy kreującej WTBS sp. z o.o.

z siedzibą w Wałbrzychu – na działalność spółki na

terenie Wałbrzycha.

zaniem skonkretyzowanej podstawy prawnej – Za-

kład Urządzeń Górniczych WAMAG Spółka Akcyjna

w Wałbrzychu stał się właścicielem mieszkań zakła-

dowych, stanowiących następnie przedmiot umów

ich przekazania na rzecz WTBS sp. z o.o. z siedzibą

w Wałbrzychu?

2.

Czy podczas przekazania przez Zakład Urzą-

dzeń Górniczych WAMAG Spółkę Akcyjną w Wał-

brzychu na rzecz Wałbrzyskiego Towarzystwa Bu-

downictwa Społecznego spółki z ograniczoną odpo-

wiedzialnością z siedzibą w Wałbrzychu lokali miesz-

kalnych szczegółowo wymienionych w wykazie sta-

nowiącym integralną część wskazanego wcześniej

aktu notarialnego z dnia 30 grudnia 1997 r. nie do-

szło do naruszenia interesów majątkowych gminy

433

Wałbrzych w zakresie uszczuplenia przysługującego

jej skomunalizowanego mienia w postaci określonych

ww. aktem notarialnym gruntów?

3.

Czy obecnie, tj. według stanu na dzień 6 wrze-

śnia 2012 r., gmina Wałbrzych posiada uprawnienia

kontrolne – związane z dysponowaniem udziałami

w spółce i związaną z tym możliwością realizacji

uprawnień korporacyjnych właściwych dla wspólni-

ka – wobec działalności Wałbrzyskiego Towarzystwa

Budownictwa Społecznego spółki z ograniczoną od-

powiedzialnością z siedzibą w Wałbrzychu?

4.

Czy obecnym lokatorom najemcom należących

do Wałbrzyskiego Towarzystwa Budownictwa Spo-

lokali zakładowych położonych na terenie Wałbrzy-

cha przysługują instrumenty prawne umożliwiające

im wykup zajmowanych przez nich na prawach naj-

mu mieszkań i uzyskanie wobec nich uprawnień wła-

ścicielskich?

Z poważaniem

Poseł Anna Zalewska

Warszawa, dnia 17 września 2012 r.

(nr 2137)

do ministra administracji i cyfryzacji

Szanowny Panie Ministrze!

W licznych mailach

od moich wyborców jestem pytana o podanie daty

wprowadzenia:

— e-dowodu z możliwością podpisu elektronicz -

nego, umożliwiającego dostęp do e-administracji;

— elektronicznego dowodu ubezpieczenia zdro -

wotnego;

— głosowania w wyborach powszechnych poprzez

sieć Internet.

Rychłe wprowadzenie powyższych udogodnień

pozwoliłoby naszemu społeczeństwu na aktywne

uczestniczenie w codziennym życiu.

Zmiany te są

zgodnie z założonymi przez Pana ministerstwo zada-

niami dotyczącymi rozwoju społeczeństwa informa-

cyjnego.

Z poważaniem

Poseł Małgorzata Kidawa-Błońska

Zapytanie

(nr 2138)

w sprawie remontu i przebudowy drogi

państwa na nadchodzący 2013 r. kieruję zapytanie

o bieżący stan prac i przygotowań do przeprowadze-

nia pilnych inwestycji remontowych i modernizacyj-

nych, jak również o określenie skali potrzeb ﬁnanso-

wych, które wymagają ewentualnego zapisania w usta-

wie budżetowej.

Wymieniona droga ma charakter strategiczny dla

całej szeroko pojętej Sądecczyzny.

Ponadto w związ-

ku z faktem wysokiego bezrobocia, jakie dotyka

mieszkańców tutejszego regionu, wiele osób musi

szukać zatrudnienia poza regionem w większych

miastach takich jak Kraków, Warszawa, Katowice

czy Tarnów.

Warunki komunikacyjne panujące na tej drodze

rzutują bezpośrednio na czas dojazdu do pracy i ze-

wnętrzną dostępność regionu.

Stan techniczny i wa-

runki bezpieczeństwa wymienionej drogi decydują

o atrakcyjności turystycznej naszego regionu.

Istnieje pilna potrzeba jej przebudowy, poszerze-

nia wykonania dodatkowych pasów podjazdowych na

wzniesienia.

Dodatkowym argumentem za zwiększeniem na-

kładów inwestycyjnych na ten cel jest ﬁnalizowanie

budowy autostrady A4 i zjazdów z niej w okolicy

miasta Brzesko, co może znacznie skrócić czas do-

jazdu z Nowego Sącza do Krakowa.

Nadmienię rów-

nież, że komunikacja kolejowa nie stanowi tu prawie

żadnej dobrej alternatywy połączenia z uwagi na

bardzo długi czas dojazdu (obecnie jedyny szlak ko-

Pragnę nadmienić, że na terenie powiatów nowo-

sądeckiego, limanowskiego i gorlickiego nie jest obec-

nie zaplanowana budowa żadnego odcinka autostra-

dy ani drogi szybkiego ruchu.

Nasz region zostanie

wyraźnie opóźniony w zakresie realizacji tzw. dostęp-

ności komunikacyjnej.

Tego typu zapóźnienie może się

okazać w dalszych latach, kiedy nie będziemy mieli

dostępu do tak wielkich środków z Unii Europejskiej,

jakimi dysponuje nasze państwo dzisiaj, nie do odro-

bienia.

Wzbudza to poważny niepokój przedstawicieli

lokalnych środowisk biznesowych i samorządów.

Wyrażam nadzieję, że Pan Minister zechce okre-

ślić plany inwestycyjne dotyczące rozwiązań komu-

nikacyjnych i rozpoznać stan obecnie funkcjonują-

cych dróg na tym terenie.

434

Kieruję następujące pytania:

1.

Jaka jest przewidywana kwota nakładów na

remont, modernizację i naprawę drogi krajowej nr 75

w bieżącym roku?

2.

Jak duże inwestycje możliwe są do zrealizowa-

nia na tej drodze w latach 2012–2015 (w obecnej ka-

dencji Sejmu)?

Z poważaniem

Poseł Wiesław Stanisław Janczyk

Zapytanie

(nr 2139)

westycji remontowych i modernizacyjnych, jak również

o określenie skali potrzeb ﬁnansowych,którewyma-

gają ewentualnego zapisania w ustawie budżetowej.

Warunki komunikacyjne panujące na tej drodze

nia wykonania licznych pasów podjazdowych na

wzniesienia.

su dojazdu z Nowego Sącza do Krakowa.

Nadmienię

również, że komunikacja kolejowa nie stanowi tu pra-

Tarnów po wyłączeniu z eksploatacji linii kolejowej

z Nowego Sącza do Chabówki).

dy ani drogi szybkiego ruchu w kierunku na Słowa-

cję.

Nasz region zostanie wyraźnie opóźniony w za-

kresie realizacji tzw. dostępności komunikacyjnej.

kich środków z Unii Europejskiej, jakimi dysponuje

poważny niepokój przedstawicieli lokalnych środo-

wisk biznesowych i samorządów.

Kieruję następujące pytania:

w bieżącym roku?

(nr 2140)

do ministra administracji i cyfryzacji

z likwidacją dyspozytorni przy szpitalach

Informacja o likwidacji dyspozytorni przy szpita-

lu rejonowym w Nowym Sączu, Limanowej i Gorli-

cach, a przeniesieniu ich do Tarnowa wzbudza szereg

uzasadnionych obaw mieszkańców Sądecczyzny i li-

manowszczyzny.

Protesty w formie uchwał krytyku-

jących takie działania władz administracyjnych wy-

rażają samorządy.

Wszyscy zainteresowani są obu-

rzeni tym faktem, ponieważ słusznie obawiają się

wydłużenia czasu przyjazdu karetek na miejsce wy-

padku i pogorszenia się komunikacji między dyspo-

zytorem a zgłaszającym wypadek.

Nasz obszar jest

górzysty i trudny komunikacyjnie, dlatego jego zna-

jomość jest konieczna i niezbędna do prawidłowego

funkcjonowania dyspozytorni i sprawnego dotarcia

na miejsce zdarzenia.

Często komunikację dyspozy-

torni z karetką już znajdującą się w pobliżu miejsca

zdarzenia uniemożliwia brak zasięgu sieci komórko-

wej na znacznej części obszaru, dlatego dyspozytor

ma szansę przekazać zespołowi ratowniczemu kon-

kretne miejsce zdarzenia tylko raz, ze względu na to,

435

że później kontakt z karetką może być utrudniony.

zytornie niedawno zostały wyposażone i unowocze-

śnione i funkcjonują bez zarzutów.

1.

Jaki jest rzeczywisty powód planowanej likwi-

dacji dyspozytorni w Nowym Sączu i Limanowej, i Gor-

licach?

2.

Czy względy ekonomiczne i ewentualne niewiel-

kie oszczędności w kwotach na funkcjonowanie sys-

temu ratownictwa i świadczenia usług medycznych

przez zakłady opieki zdrowotnej na poziomie miast

powiatowych stanowią wystarczający powód, aby

odebrać tysiącom ludzi poczucie elementarnego bez-

pieczeństwa, na jakie liczą ze strony państwa w sy-

tuacji zagrożenia życia i zdrowia?

3.

Kiedy w Limanowej, w Gorlicach i Nowym Są-

czu zostanie przywrócony dotychczasowy system or-

ganizacyjny, wraz z dobrze funkcjonującym obecnie

systemem dyspozycji?

Z poważaniem

Poseł Wiesław Stanisław Janczyk

(nr 2141)

Uniwersyteckiego Szpitala Dziecięcego

w Krakowie-Prokocimiu (woj. małopolskie)

Marka jedynego wysokospecjalistycznego szpitala

dla dzieci w Małopolsce coraz bardziej spada.

Uni-

wersytecki Szpital Dziecięcy w Krakowie zadłużony

jest na ponad 20 mln zł.

Tegoroczny kontrakt szpita-

la z NFZ wynosi tylko 157 mln zł.

Ponadto placówka

nie może doczekać się też na zwrot pieniędzy za

świadczenia wykonane ponad wyznaczony przez fun-

dusz limit.

W efekcie tego dzieci, u których we wrze-

śniu stwierdzono konieczność wykonania zabiegu

kardiologicznego, urologicznego itp., muszą czekać

do przyszłego roku.

Rodzice chorych dzieci coraz częściej nie szukają

pomocy w najważniejszej placówce pediatrycznej

w naszym regionie, lecz udają się do Warszawy czy

też na Śląsk w poszukiwaniu lepszej i szybkiej opieki

dla swoich pociech.

Wysokospecjalistyczne leczenie

dzieci jest znacznie droższe niż dorosłych.

Mali pa-

cjenci potrzebują znacznie większej liczby personelu,

pogłębionej diagnostyki oraz bardziej precyzyjnej

aparatury i materiałów medycznych.

Ponadto problemem szpitala są także warunki

bytowe.

W Prokocimiu wciąż dominują sale wielooso-

bowe.

Dla porównania w Centrum Zdrowia Dziecka

w Warszawie sale są 2-, 3-osobowe i przy każdej z nich

jest łazienka.

z prawem decyzję NFZ skutkującą tak niskim kon-

traktem ﬁnansowymna2012r.dlaUniwersyteckie-

go Szpitala Dziecięcego w Prokocimiu, uwzględniając

fakt, iż wysokospecjalistyczne leczenie dzieci jest

znacznie droższe niż dorosłych?

2.

Czy w obecnej sytuacji ﬁnansowejszpitalamali

pacjenci potrzebujący specjalistycznej pomocy kar-

diologicznej, urologicznej itp. mają szansę na wyko-

nanie zabiegu jeszcze w tym roku?

3.

Czy jest jeszcze możliwa i w jakim stopniu

zmiana decyzji na zakontraktowanie dodatkowych

świadczeń przez Narodowy Fundusz Zdrowia dla

Uniwersyteckiego Szpitala Dziecięcego w Prokoci-

miu, po uwzględnieniu wszystkich argumentów śro-

dowiska i oczekujących małych pacjentów?

Z poważaniem

Poseł Wiesław Stanisław Janczyk

(nr 2142)

w sprawie wyłudzeń podatku VAT

Szanowny Panie Ministrze!

Przedsiębiorcy bar-

dzo często w swojej działalności stosują ﬁkcyjnefak-

tury.

Dzięki podrobionym dokumentom oszczędzają

na podatku VAT i podatku dochodowym.

Na ich pod-

stawie podatnicy odliczają wirtualny podatek

VAT, a wydatki z tych faktur zaliczają do kosztów

podatkowych.

Wprowadzenie do obrotu gospodar-

czego takich faktur powoduje milionowe straty dla

budżetu państwa.

Fikcyjne faktury nie dokumentują rzeczywistych

zdarzeń gospodarczych.

Ich celem jest przede wszyst-

kim wyłudzenie prawa do odliczenia podatku nali-

czonego z tych faktur, wyłudzenie zwrotu podatku

VAT z urzędu skarbowego lub zaliczenie wykazanego

w nich wydatku do kosztów uzyskania przychodów.

Wystawienie takiej faktury, a także posługiwanie

się nią, stanowi przestępstwo.

Na początku września w tygodniku „Wprost”

pojawiła się informacja dotycząca ﬁkcyjnychfaktur

wystawionych w ostatnich latach.

Według danych

przedstawionych w gazecie, w 2010 r. polscy przed-

siębiorcy spreparowali faktury o wartości 3,7 mld zł.

W roku 2011 było to 5,8 mld zł, a w pierwszym pół-

roczu br. kwota ta wynosi już 8 mld zł.

Powyższe

436

dane pokazują skalę tego zjawiska oraz konieczność

zintensyﬁkowaniadziałańukierunkowanychnawal-

kę z tego rodzaju oszustwami.

podatek VAT wyłudzony w ostatnich latach przez

polskich przedsiębiorców wynosi 3,7 mld zł w 2010 r.,

5,8 mld zł w 2011 r., 8 mld zł w 2012 r. (pierwsze pół-

rocze)?

Z poważaniem

Poseł Jan Bury

Warszawa, dnia 19 września 2012 r.

Zapytanie

(nr 2143)

Oddziału Laboratoryjnego Laboratorium

Analiz Instrumentalnych Powiatowej Stacji

Sanitarno-Epidemiologicznej

w Nowym Sączu

Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w No-

wym Sączu Laboratorium Analiz Instrumentalnych

Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej,

mieszczące się przy ul. Tarnowskiej, zostanie zlikwi-

dowane z końcem listopada bieżącego roku.

Umowy

o pracę, wypowiedziane wszystkim pracownikom la-

boratorium 30 sierpnia 2012 r., rozwiążą się 30 listo-

pada 2012 r. i z tym dniem nastąpi faktyczna likwi-

dacja laboratorium.

Laboratorium Analiz Instrumentalnych jest waż-

nym elementem struktury Powiatowej Stacji Sani-

tarno-Epidemiologicznej w Nowym Sączu, gdyż wy-

konywało analizy dla pięciu powiatów w ramach

od wielu lat wykonuje badania próbek z powiatów:

nowosądeckiego, nowotarskiego, tatrzańskiego, gor-

lickiego i limanowskiego.

Ponadto nowosądeckie La-

boratorium Analiz Instrumentalnych PSSE jako jed-

no z dwóch w Małopolsce, obok Wojewódzkiej Stacji

Sanitarno-Epidemiologicznej w Krakowie, wykonuje

badania na zawartość arsenu w wodach do spożycia

i ujęciach powierzchniowych.

Próbki do tego typu

badań przywożone są do sądeckiego laboratorium

nawet z Tarnowa.

Faktem wyróżniającym wskazane

laboratorium jest to, że jako jedyne w województwie

wykonuje badania metali ciężkich w substancjach

dodatkowych.

Laboratorium to posiada akredytację

na wszystkie oznaczane przez nie parametry, a jego

kadra ma najwyższe specjalistyczne kwaliﬁkacje.

Ba-

dania wykonywane w Laboratorium Analiz Instru-

mentalnych nadawały prestiż nowosądeckiej Powia-

towej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej.

Badania

wody i żywności w ramach urzędowej kontroli wyko-

nywane są w oparciu o przepisy prawa Unii Europej-

skiej.

Badania te są obowiązkowe, przez co są i będą

wykonywane w najbliższych latach, a środki na ich re-

alizację zagwarantowane są przez fundusze rządowe.

Likwidacja opisanego laboratorium spowodowana

jest wprowadzaniem oszczędności w służbach epide-

miologicznych na terenie województwa.

Wojewoda

małopolski nakazał dyrektorowi Powiatowej Stacji

Sanitarno-Epidemiologicznej w Nowym Sączu likwi-

dację dziesięciu etatów merytorycznych i pięciu ad-

ministracyjnych.

Cała Powiatowa Stacja Sanitarno-

-Epidemiologiczna w Nowym Sączu liczy 102 etaty,

w tym 82,5 to etaty merytoryczne, a 19,5 to etaty

obsługi.

Realizację redukcji etatów w wyznaczonej

przez wojewodę liczbie można by osiągnąć w inny

sposób niż przez likwidację całego laboratorium,

np. przez proporcjonalne zmniejszenie liczby etatów

we wszystkich jednostkach organizacyjnych Powia-

towej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej.

Poza tym wątpliwości budzi podanie jako powodu

redukcji etatów chęci wprowadzenia oszczędności

w budżecie Wojewódzkiej Stacji Sanitarno-Epidemio-

logicznej, skoro np. w Krakowie planowane jest stwo-

rzenie aż 23 nowych etatów merytorycznych.

Trudno

mówić o realnych oszczędnościach skoro w miejsce

zlikwidowanych etatów w Nowym Sączu otwiera się

nowe w innym miejscu.

Z informacji podanych przez biuro prasowe woje-

wody małopolskiego wynika, że pula środków pie-

niężnych przyznanych dla małopolskiego sanepidu

jest taka sama jak rok wcześniej.

Inny ma być jednak

podział środków, więcej przyznanych ma być na ba-

dania, mniej na obsługę administracyjną.

Celem jest

rozdział pieniędzy wg ilości prowadzonych badań,

więcej pieniędzy mają dostać stacje, które prowadzą

większą ilość badań zapewniających bezpieczeństwo

mieszkańcom Małopolski.

W świetle tego uzasadnienia trudno doszukać się

racjonalnych przesłanek likwidacji Laboratorium

Analiz Instrumentalnych PSSE w Nowym Sączu.

Laboratorium to jest jednostką merytoryczną, pro-

wadzącą praktyczne badania wody i żywności.

Labo-

ratorium to wykonuje badania próbek dostarczanych

z innych stacji epidemiologicznych w województwie.

Jako jedyne na terenie Małopolski wykonuje badania

metali ciężkich w substancjach dodatkowych, obok

krakowskiej stacji epidemiologicznej prowadzi bada-

nia na obecność arsenu w wodzie.

Nowosądeckie La-

boratorium Analiz Instrumentalnych, biorąc pod

uwagę zakres prowadzonych badań, jest jednostką

wyróżniającą się z pośród innych laboratoriów Po-

wiatowych Stacji Sanitarno-Epidemiologicznych

w Małopolsce.

Z tego względu nieuzasadniona jest jego likwida-

cja, w sytuacji, gdy zgodnie z poleceniem wojewody

promowane mają być palcówki wykonujące najwięcej

badań.

437

Biorąc pod uwagę wyżej opisaną sytuację, zwra-

pana ministra uzasadniona jest likwidacja Laborato-

rium Analiz Instrumentalnych w Nowym Sączu?

2.

Czy zdaniem pana ministra likwidacja Labora-

torium Analiz Instrumentalnych w Nowym Sączu

nie spowoduje realnego obniżenia poziomu bezpie-

czeństwa sanitarnego w Małopolsce?

3.

Czy likwidacja Laboratorium Analiz Instru-

mentalnych nie spowoduje dezorganizacji w struktu-

rze powiatowych stacji sanitarno-epidemiologicznych

na terenie województwa małopolskiego ze względu

na konieczność przewożenia próbek do badań do in-

nych miejscowości?

4.

Czy decyzja pana wojewody nie stanowi dyskry-

minacji wobec Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej

w Nowym Sączu kosztem podobnej jednostki w Kra-

kowie czy Tarnowie?

Z wyrazami szacunku

Posłowie Arkadiusz Mularczyk

i Andrzej Romanek

Nowy Sącz, dnia 19 września 2012 r.

Zapytanie

(nr 2144)

do ministra spraw wewnętrznych

dyscyplinarnego dotyczącego

funkcjonariuszy Policji

Szanowny Panie Ministrze!

Postanowieniem ko-

mendanta wojewódzkiego Policji (postanowienie

nr 52/2012 z 16 lipca 2012) wszczęte zostało postę-

powanie dyscyplinarne wobec podkom. J. P., pozo-

stającego w dyspozycji komendanta wojewódzkiego

Policji w Gdańsku, delegowanego do pracy w Zarzą-

dzie Wojewódzkim Niezależnego Samorządu Związ-

kowego Policjantów w Gdańsku.

Podkom. P. posta-

wiony został zarzut wprowadzenia w błąd bliżej

nieustaloną liczbę policjantów poprzez publikację na

stronie internetowej Zarządu Wojewódzkiego NSZZ

Policjantów woj. pomorskiego komunikatu z niepraw-

dziwą informacją dotyczącą przebiegu rozmowy

z panią A. O., dyrektorką biura poselskiego prezesa

Rady Ministrów Donalda Tuska.

Rozmowa pomiędzy

podkom. P. a panią O. była nagrywana przez dzienni-

karza lokalnej stacji radiowej – Radia Gdańsk.

Przed wszczęciem postępowania dyscyplinarnego

pan J. G., pełnomocnik komendanta głównego Policji

w Gdańsku, dokonał rozpytania pani A. O. Z notatki

służbowej wykonanej przez pana G. wynika, że wie-

lokrotnie podkreślał on wagę wyjaśnienia rozmowy

i słów, które w trakcie tej rozmowy zostały wypowie-

dziane zarówno przez pana P., jak i panią O. Pan G.

sugerował także pani O., że nieprawdziwe informacje

wywołują niepokój i negatywnie rzutują na zachowa-

nia policjantów.

Przebieg rozpytania wskazywać

może na próbę nacisku na panią O., która po wszczę-

ciu postępowania dyscyplinarnego już zgodnie z prze-

pisami prawa przesłuchana została w charakterze

świadka przez rzecznika dyscyplinarnego.

1.

Czy przepisy dotyczące postępowania dyscypli-

narnego wobec funkcjonariuszy Policji pozwalają na

przesłuchanie świadków przed rozpoczęciem postę-

powania wyjaśniającego lub dyscyplinarnego?

2.

Czy przed wszczęciem postępowania dyscypli-

narnego istnieje konieczność przeprowadzenia postę-

powania wyjaśniającego?

3.

Czy wszczęcie postępowania dyscyplinarnego

i dokonanie rozpytania przed jego wszczęciem wobec

funkcjonariusza będącego jednocześnie przewodni-

czącym związku zawodowego stanowi naruszenie

podstawowych praw związkowych?

Z poważaniem

Poseł Robert Biedroń

(nr 2145)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie problemów przedsiębiorcy z Opola

Po wyczerpaniu możliwości skutecznej korespon-

dencji do ministra ﬁnansówiprokuratorageneralnego,

którym wielokrotnie i dogłębnie opisywałem problemy

przedsiębiorcy z Opola pana T. B. z Urzędem Kontroli

Skarbowej, proszę Pana o osobiste zajęcie się sprawą

i przeanalizowanie faktów i okoliczności opisanych

w licznych pismach pana B. do ministra ﬁnansów,atak-

że do prokuratora generalnego, które załączam*

)

.

Jak pisze po raz kolejny pan B. w jednym ze swoich

ostatnich pism z 30 sierpnia 2012 r., które otrzyma-

łem do wiadomości, jego sprawa dotyczy przestęp-

stwa urzędniczego w celu uzyskania nienależnych

korzyści ﬁnansowychprzezkonkretnychurzędników

UKS w Opolu w 2003 r., do którego jego zdaniem

doszło, oraz zarzutu odmowy zbadania dowodów w tej

sprawie przez ministra ﬁnansówiprokuraturę.

In-

terweniujący bardzo często w moim biurze poselskim

pan B. oczekuje rzetelnego, uczciwego i dogłębnego

zbadania sprawy prowadzonej przez UKS Opole

w 2003 r., w wyniku której ukarano go karą 150 000 zł,

odmawiając zbadania przedkładanych przez niego do-

wodów i bezprawnie oddalając wnioski dowodowe.

*

)

438

Z dużym niepokojem obserwuję coraz bardziej de-

sperackie starania pana B., który w miarę upływu cza-

su traci wiarę w państwo prawa i jego instytucje.

W swojej desperacji w pismach kierowanych ostatnio do

najwyższych urzędników państwowych i wielu insty-

tucji, chcąc, jak myślę, sprowokować wszczęcie postę-

powania wyjaśniającego w swojej sprawie, zarzuca kon-

kretnym osobom – urzędnikom, dokonanie przestępstw

i ochranianie przestępców.

Niezrozumiałe dla mnie

jest, że mimo tak drastycznych oskarżeń pod adresem

urzędników UKS, formułowanych w pismach do mini-

stra ﬁnansów,sprawapozostajebezjakiegokolwiekdal-

szego biegu, a oskarżenia – bez rozpoznania i skonfron-

towania.

Żadna z instytucji państwa i wymiaru spra-

wiedliwości, pod adresem której kierowane są poważne

oskarżenia, zdaniem pana B. do dziś nie podejmuje żad-

nych działań celem zbadania wniosków dowodowych,

które według pana B. nigdy nie zostały zbadane przez

żaden sąd, prokuraturę ani UKS.

Jak twierdzi pan B., dzieje się tak dlatego, że pod-

jęcie tej sprawy przez ministra ﬁnansówzakończy

się niechybnie wyjaśnieniem sprawy na jego ko-

rzyść z uznaniem jego racji i argumentów Wobec po-

wyższego oraz mając na uwadze desperację pana B.,

proszę Pana o objęcie osobistym nadzorem i pilne wy-

jaśnienie sprawy pana T. B.

1.

Czy nastąpi zbadanie wniosków dowodowych

złożonych przez pana B.?

2.

Czy pan minister ﬁnansówbędziemógłosobi-

ście zająć się wyjaśnieniem tej sprawy?

Z poważaniem

Poseł Sławomir Kłosowski

Opole, dnia 19 września 2012 r.

Zapytanie

(nr 2146)

w sprawie informowania najemców

społecznego wobec

Szanowny Panie Ministrze!

Zgodnie z przepisami

ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji umowy

wiążące towarzystwo budownictwa społecznego np.

z bankami stanowią tajemnicę spółki.

Budzi to zanie-

pokojenie najemców lokali TBS, ponieważ nie są oni

informowani o spłacie zobowiązań TBS w Krajowym

Funduszu Mieszkaniowym.

Wynika to z faktu, iż par-

tycypują oni w przedmiotowej spłacie w ramach opłaty

czynszu za najem.

Ostrożność wynika także z obawy

potencjalnych nieprawidłowości przy sposobie nalicza-

nia należności za wynajmowane pomieszczenia.

Minister potrzebę zmiany przepisów w kierunku in-

formowania najemców lokali z zasobów TBS o wyso-

kości i spłacie zobowiązań wobec Krajowego Fundu-

szu Mieszkaniowego?

Z poważaniem

Poseł Jacek Czerniak

Lublin, dnia 20 września 2012 r.

Zapytanie

(nr 2147)

do ministra pracy i polityki społecznej

macjami medialnymi dotyczącymi wypłat emerytur

przez otwarte fundusze emerytalne kieruję następu-

jące pytania:

1.

Czy prawdą jest, że tylko niewielki procent ko-

wiek emerytalny, dostaje emeryturę kapitałową?

Je-

śli tak, to jaka jest tego przyczyna?

2.

Czy prawdą jest że Zakład Ubezpieczeń Spo-

łecznych nie przekazuje funduszom informacji o przej-

ściu na emeryturę osób uprawnionych do otrzymania

emerytury kapitałowej, jeśli tak to dlaczego?

3.

Kto zrekompensuje tym świadczeniobiorcom stra-

ty, które ponoszą w związku z zaistniałą sytuacją?

Z wyrazami szacunku

Poseł Anna Bańkowska

Zapytanie

(nr 2148)

stanu realizacji pakietu bezpieczeństwa

Zespołu do Spraw Bezpieczeństwa

W nawiązaniu do posiedzenia Zespołu do Spraw

Bezpieczeństwa w Transporcie Kolejowym, jakie

439

przez Pana Ministra pakietu kluczowych kwestii dla

bezpieczeństwa na kolei zwracam się do Pana Mini-

stra z zapytaniem poselskim w sprawie stanu reali-

zacji pakietu bezpieczeństwa oraz działań organów

czeństwa na szlakach kolejowych w Polsce.

Zły stan zabezpieczenia przejazdów kolejowych

w Polsce może stanowić pośrednią przyczynę zwięk-

szenia liczby wypadków kolejowych.

Według danych

Biura Bezpieczeństwa PKP Polskich Linii Kolejo-

rzyło się 107 wypadków i kolizji na przejazdach kole-

jowo-drogowych, w wyniku których 15 osób zginęło,

a 19 zostało rannych.

Natomiast w lipcu 2012 r. do-

szło do 10 wypadków na przejazdach.

W sumie 14 osób

doznało obrażeń ciała, a 13 osób zginęło.

W wielu

miejscach w Polsce zostały zlikwidowane przejazdy

obsługiwane przez dróżnika, co w znacznym stopniu

przyczyniło się do obniżenia bezpieczeństwa nie tyl-

ko dla pojazdów samochodowych i pieszych, ale i sa-

mych podróżujących pociągami.

Najważniejszą kwestią wymagającą pilnego ure-

gulowania i ujednolicenia w polskim prawodawstwie

są zasady oraz czas szkolenia maszynistów.

Projek-

towana obecnie rządowa nowelizacja ustawy o trans-

porcie kolejowym przewiduje m.in. półtoraroczny

okres szkolenia na świadectwo maszynisty, tymcza-

sem nadal są pozytywnie opiniowane programy szko-

leń tej grupy zawodowej o znacznie krótszym, w za-

kresie czasowym i programowym, niż zaprojektowa-

ne rozwiązania.

Obecnie bowiem żadne przepisy

prawa powszechnie obowiązującego nie regulują cza-

su i trybu szkolenia maszynistów, co prowadzi do

kompletnego chaosu w zakresie wykształcenia osób

odpowiadających w znacznym stopniu za bezpieczeń-

stwo dziesiątek tysięcy pasażerów.

Prezes Urzędu

Transportu Kolejowego wydał zalecenia dotyczące

zakresu i czasu szkolenia maszynistów, jednak nie

dysponuje on narzędziami prawnymi, by uczynić je

obowiązkowymi dla wszystkich przewoźników, a tym

samym by je egzekwować.

Coraz częściej najważniejsze

staje się zbilansowanie ekonomiczne kolejowych spółek,

które odbywa się poprzez cięcie kosztów, co uwidacznia

się najmocniej właśnie w sferze bezpieczeństwa ruchu

kolejowego.

Oszczędzając na wyszkoleniu maszynistów,

stwarza się ogromne zagrożenie dla pasażerów i innych

uczestników ruchu kolejowego.

Polskie koleje są rozdrobnione na kilkadziesiąt

rozmaitych spółek, z których każda rządzi się wła-

snymi przepisami bezpieczeństwa.

Dlatego też uwa-

żam, że instrukcje bezpieczeństwa powinny mieć

transportu, tak by obowiązywały wszystkich prze-

woźników jednolite standardy bezpieczeństwa ruchu

kolejowego.

Taki stan prawny przyczyniłby się do

znaczącej poprawy w zakresie bezpieczeństwa na ko-

lei.

W obecnym stanie prawnym ani prezes Urzędu

Transportu Kolejowego, ani Pan Minister nie ma

prawnych możliwości uregulowania tej sprawy ak-

tem powszechnie obowiązującym.

Jako całkowicie

chybioną należy uznać propozycję stworzenia pod-

ręcznika z obowiązującymi przepisami dotyczącymi

bezpieczeństwa, który miałby służyć jako pomoc dla

pracowników związanych bezpośrednio z ruchem po-

ciągów.

Nie wiadomo, czyje przepisy miałyby się znaleźć

w takim podręczniku, skoro nie są one ujednolicone.

Rozpatrując sytuację, jaka powstała na obszarze

województwa śląskiego, gdzie w wyniku decyzji mar-

szałka województwa o odwołaniu przetargu na ob-

sługę połączeń kolejowych i powierzeniu wykonywa-

nia całości połączeń na tym obszarze Kolejom Ślą-

skim, a tym samym likwidacji Śląskiego Zakładu

pracowników Przewozów Regionalnych, należy do-

konać dokładnej analizy sytuacji w spółce Przewozy

Regionalne.

Z powszechnie dostępnych informacji

wynika, że województwo śląskie na chwilę obecną nie

dysponuje ani taborem, który gwarantowałby utrzy-

manie nawet obecnej siatki połączeń kolejowych, ani

odpowiednią ilością wykwaliﬁkowanych pracowni-

ków.

Istnienie Przewozów Regionalnych – spółki ma-

jącej kilkunastu właścicieli – jest poważnie zagrożo-

ne, co może skutkować dramatycznym pogorszeniem

świadczonych przez Przewozy Regionalne usług na

rynku regionalnych przewozów pasażerskich.

Model

usamorządowienia kolei regionalnych całkowicie się

nie sprawdził, bowiem kilkunastu marszałków woje-

wództw mających rozmaitą sieć połączeń w zarządza-

nych przez siebie województwach nie jest w stanie

uzgodnić jednolitej strategii funkcjonowania tego

przedsiębiorstwa na obszarze całego kraju, co grozi

całkowitym upadkiem tego przedsiębiorstwa.

Powolna agonia Przewozów Regionalnych widocz-

na jest w planowanych zwolnieniach pracowników,

często z wieloletnim doświadczeniem, oraz pogarsza-

jącym się stanie taboru.

Dla wielu miast i miejscowo-

ści kolej regionalna jest jedynym połączeniem z więk-

szą aglomeracją i dalsze zamykanie linii kolejowych

będzie skutkować ograniczeniem możliwości rozwoju

gospodarczego.

Jako przewodniczący Klubu Parla-

mentarnego Solidarna Polska wyrażam głębokie za-

niepokojenie stanem bezpieczeństwa na szlakach

kolejowych w Polsce, dlatego też oczekuję od Pana

Ministra przedstawienia propozycji działań uzdra-

wiających sytuację w obszarze kolejowych pasażer-

skich przewozów regionalnych.

1.

Czy nastąpi wzmocnienie obsługi posterunków

ruchu i obsady lokomotyw na modernizowanych li-

niach, gdzie pracownicy mają co chwilę do czynienia

ze zmianami w prowadzeniu ruchu, a tym samym są

narażeni w większym stopniu niż na innych liniach

na możliwość popełnienia błędu?

2.

Czy zostaną wdrożone zalecenia Państwowej

Komisji Badania Wypadków Kolejowych dotyczące

używania sygnału zastępczego na posterunkach od-

gałęźnych?

440

3.

Czy zostanie zabroniona 1-osobowa obsługa lo-

komotyw jednokabinowych, gdzie maszynista w pew-

nych momentach nie ma dostatecznej widoczności?

4.

W jakiej formule mają odbywać się dodatkowe,

zalecone przez Urząd Transportu Kolejowego 8-go-

dzinne szkolenia dla pracowników związanych z ru-

chem pociągów?

5.

Kiedy do laski marszałkowskiej wpłynie rządo-

kolejowym, regulujący normą powszechnie obowią-

zującą kwestie szkolenia maszynistów, programu za-

jęć i czasu jego trwania, a także czy Pan Minister

przewiduje do czasu jego wejścia w życie wzmocnienie

uprawnień prezesa UTK w zakresie regulacji mini-

malnego czasu przygotowania teoretycznego i prak-

tycznego wykonywania zawodu maszynisty?

6.

Czy kierowany przez Pana Ministra resort pro-

wadzi prace nad przygotowaniem przepisów, które

będą w sposób jednoznaczny regulowały czas i wa-

runki pracy tych grup zawodowych?

Na jakim etapie

są prowadzone prace legislacyjne w tym zakresie?

Kiedy stosowne zmiany zostaną przesłane do parla-

mentu, by podjąć nad nimi niezwłoczną pracę, w celu

wyeliminowania sytuacji zagrażających bezpieczeń-

stwu ruchu kolejowego?

7.

Jaki jest stan polskiej infrastruktury kolejowej

i jej poszczególnych elementów, takich jak m.in. se-

mafory, rozjazdy, urządzenia sterowania ruchem,

torowiska i wiadukty kolejowe?

Czy Ministerstwo

w stanie udostępnić szczegółowy raport dotyczący

stanu infrastruktury kolejowej?

Z wyrazami szacunku

Poseł Arkadiusz Mularczyk

Warszawa, dnia 20 września 2012 r.

Zapytanie

(nr 2149)

do ministra administracji i cyfryzacji

w sprawie zapowiedzi likwidacji

wie planów likwidacji całodobowych placówek pocz-

towych w Toruniu i Włocławku.

Mieszkańców woje-

wództwa kujawsko-pomorskiego ogromnie niepokoją

plany zamknięcia tych placówek.

Codziennie z okie-

nek całodobowych korzysta przynajmniej kilkaset

osób, dla których wysłanie przesyłek w terminie ma

kluczowe znaczenie.

Całodobowe okienko poczty

w Toruniu od lat cieszy się dużym zainteresowaniem.

Przed północą zbierają się tam kolejki (głównie

przedsiębiorców oraz prawników, którzy nadają do-

kumenty sądowe, skarbowe lub administracyjne).

Tak duże miasto jak Toruń powinno mieć całodobo-

wą pocztę.

Jeżeli Poczta Polska zrealizuje swój plan,

od października jedyne czynne całą dobę okienko

znajdować się będzie w oddalonej o kilkadziesiąt ki-

lometrów Bydgoszczy.

biec likwidacji całodobowych placówek poczty w To-

runiu i we Włocławku?

3.

W jakiej sytuacji istniałaby możliwość dalszego

funkcjonowania tych placówek?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

Zapytanie

(nr 2150)

w sprawie sﬁnansowania budowy

nowego budynku szkoły podstawowej

w Kazimierzu Dolnym

Szanowny Panie Ministrze!

W dniu 31 maja 2011 r.

w wyniku wybuchu gazu zniszczeniu uległ budynek

szkoły podstawowej w Kazimierzu Dolnym.

W kon-

sekwencji samorząd gminy Kazimierz Dolny podjął

decyzję o rozbiórce zniszczonego budynku i budowie

nowej szkoły.

Wstępny koszt inwestycji szacowany

jest na 23 mln zł.

Bezpośrednio po katastrofie padały zapewnie-

nia o wsparciu i partycypacji w sﬁnansowaniuno-

wej inwestycji, której budżet Kazimierza Dolnego

samodzielnie nie jest w stanie udźwignąć.

Kazimierza Dolnego w realizacji tak koniecznej in-

westycji?

2.

Czy w budżecie państwa na 2013 r. zabezpie-

czone zostały środki na sﬁnansowaniebudowynowe-

go budynku szkolnego w Kazimierzu Dolnym?

3.

Jeżeli tak, to w jakiej wysokości nominalnej?

I ile

będzie wynosił wkład własny Kazimierza Dolnego?

4.

Jeżeli nie, to proszę o odpowiedź, kiedy (w któ-

rym roku) Kazimierz Dolny będzie mógł liczyć na

wsparcie ze strony państwa w sﬁnansowaniubudowy

nowej szkoły?

Z wyrazami szacunku

Poseł Małgorzata Sadurska

441

Zapytanie

(nr 2151)

do ministra środowiska

w sprawie

gospodarowania wodami

i gorlickiego.

Szanowny Panie Ministrze!

Rzesze obywateli

naszego kraju mają ciągle w pamięci powodzie, ja-

kie przeszły przez Polskę w roku 1997 i 2010.

Na-

tomiast w Małopolsce i na Podkarpaciu to nega-

tywne zjawisko hydrologiczne występuje od kilku

ostatnich lat corocznie.

Mieszkańcy tych regionów

stale obserwują rzeki otaczające ich domostwa,

obawiając się, że każdy wzrost ich poziomu może

ponownie doprowadzić do wymiernych szkód ma-

terialnych.

Społeczeństwo to oczekuje, że admini-

stracja wodna wzniesie odpowiednie budowle prze-

ciwpowodziowe czy zaopatrzy brzegi wód w odpo-

wiednie urządzenia wodne, które przezwyciężą ten

niszczycielski żywioł.

Paradoksalnie, gdy do Pana Ministra piszę niniej-

sze zapytanie, w małopolskich gospodarstwach bra-

kuje wody.

Na skutek suszy, która w takich rozmia-

rach od dawna nie występowała, dochodzi do wyczer-

pania zasobów wodnych.

Główne rzeki miasta Nowe-

go Sącza, tj.: Kamienica, Dunajec i Poprad, zbliżają

się do najniższego z odnotowanych w historii pozio-

mu.

Aktualnie społeczeństwo oczekuje podjęcia dzia-

łań mających na celu ochronę przed suszą, w szcze-

gólności zmian w naturalnej retencji wód.

Panie Ministrze, przedstawiony przeze mnie stan

faktyczny wskazuje, że gospodarowanie wodami

w województwie małopolskim jest nieefektywne.

Re-

tencja wód czy sterowanie ich przepływem jest nie-

racjonalne.

Dlatego też konieczna jest budowa, czy

rozbudowa, urządzeń wodnych, które pozwolą na

wprowadzenie zmian w przepływie wód w taki spo-

sób, aby z jednej strony zabezpieczyć mieszkańców

przed suszą, a z drugiej przed powodzią.

Należy wykorzystać obecny czas suszy i przekazać

administracji wodnej odpowiednie środki na budowę,

przebudowę czy rozbudowę budowli przeciwpowo-

dziowych, aby zdążyć przed jesiennymi opadami czy

wiosennymi roztopami, będącymi podstawowymi

przyczynami powodzi.

1.

Jakie budowle i urządzenia wodne mające chro-

nić przed suszą i powodzią zostaną wzniesione w wo-

jewództwie małopolskim w 2012 r.?

2.

Ile pieniędzy zostało przekazanych jednost-

kom samorządu terytorialnego z województwa ma-

łopolskiego na usuwanie skutków powodzi oraz na

inwestycje wodne mające chronić przed suszą i po-

wodzią?

Z wyrazami szacunku

Poseł Arkadiusz Mularczyk

Nowy Sącz, dnia 24 września 2012 r.

Zapytanie

(nr 2152)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

W Londynie dobiegają

właśnie końca XIV Letnie Igrzyska Paraolimpijskie,

na których reprezentanci Polski zdobyli na dzień

5 września br. 24 medale, co znacznie przewyższa

liczbę dziesięciu medali zdobytych przez polską re-

prezentację olimpijską podczas całych XXX Letnich

Igrzysk Olimpijskich w Londynie.

Mimo to polscy

paraolimpijczycy borykają się z wieloma problemami,

które często w niewielkim stopniu dotyczą zawodni-

ków kadry olimpijskiej.

Pierwszą z dysproporcji w warunkach, jakie mają

do dyspozycji uczestnicy obu typów zawodów, jest wy-

sokość nagród wypłacanych medalistom olimpijskim

i paraolimpijskim.

Polski Komitet Olimpijski wypła-

ca medalistom 120 tys. zł laureatowi złotego medalu

olimpijskiego oraz odpowiednio 80 tys. i 50 tys. zł

laureatowi srebrnego i brązowego medalu.

Paraolim-

pijczycy z kolei dostają jedynie 18,4 tys. zł za złoty

medal, 13,8 tys. za srebrny i 9,2 tys. za brązowy.

Dys-

proporcja ta jest szczególnie rażąca, kiedy weźmiemy

pod uwagę, że osoby niepełnosprawne biorące udział

w igrzyskach paraolimpijskich ponoszą szczególnie

duże wydatki związane z leczeniem i rehabilitacją.

Ponadto zawodnicy paraolimpiady musieli ponieść

wydatki związane z wyjazdem do Londynu.

Było to

dla nich szczególnie trudne, biorąc pod uwagę, że pa-

raolimpijczycy dużo częściej niż olimpijczycy utrzy-

mują się z wykonywania zawodów niezwiązanych ze

sportem, a sport traktują jako dodatkowe zajęcie.

Kolejną kwestią, z którą poradzić sobie muszą pa-

raolimpijczycy, jest fakt braku sponsorów komercyj-

nych ich udziału w imprezach sportowych.

Z pewno-

ścią jest to związane z mniejszym zainteresowaniem

mediów i opinii publicznej igrzyskami paraolimpijski-

mi.

Trzeba jednak zauważyć, że u podstaw takiego

stanu rzeczy leży m.in. brak transmisji zawodów pa-

raolimpijskich w publicznym radio i telewizji, co rów-

nież jest związane ze sferą działalności państwa.

U podstaw wielu trudności ﬁnansowychzawodni-

ków paraolimpijskich może leżeć fakt, że sport po-

wszechny i wyczynowy osób niepełnosprawnych do-

ﬁnansowywanyjestześrodkówpochodzącychzpań-

442

stwowego funduszu celowego, tj. z dopłat do stawek

ków jest uzależniona od wpływów do funduszu.

ubiegłym.

Środki te, w związku ze specyﬁkąźródła

ich pozyskiwania, corocznie będą się zmieniać, co po-

woduje, że paraolimpijczycy w obecnym systemie nie

mogą mieć żadnych pewnych funduszy przeznaczo-

nych na ich doﬁnansowanie.

Rozwiązaniemtegopro-

blemu mogłoby być wprowadzenie funduszu wsparcia

dla sportu osób niepełnosprawnych o stałej minimal-

nej wysokości.

Tematyka sportu osób niepełnosprawnych nie

może pomijać faktu, że jedną z jego podstawowych

funkcji jest także terapia samych zawodników, którzy

dzięki sportowemu współzawodnictwu mogą czuć się

tak samo wartościowi jak osoby pełnosprawne.

W tym

kontekście warto doceniać ich zmagania, np. organi-

zując uroczystość rządowej rangi z okazji ich powrotu

z igrzysk paraolimpijskich, podobną np. do tej, jaka

odbyła się 2 lipca br. na cześć polskiej reprezentacji

w piłce nożnej po jej występie na Mistrzostwach Eu-

pana prezesa Rady Ministrów Donalda Tuska.

Warto również zauważyć, że przed XXX Letnimi

Igrzyskami Olimpijskimi w Londynie sportowcy po

rzony przez Ministerstwo Sportu i Turystyki pro-

gram „Klub Polska Londyn 2012”.

Objęci nim zosta-

li najlepsi polscy sportowcy (medaliści poprzednich

wań zawodników i monitorowanie ich treningu.

Ana-

logiczny program warto by stworzyć w odniesieniu

do uczestników igrzysk paraolimpijskich.

tu posła i senatora, zwracam się z uprzejmą prośbą do

dzy olimpijczykami i paraolimpijczykami w zakresie

nagród wypłacanych za zdobyte medale oraz w in-

nych dziedzinach i czy zamierza podjąć działania w celu

likwidacji tych dysproporcji?

2.

Czy ministerstwo zamierza podjąć działania

w zakresie poszukiwania sponsorów dla polskiej ka-

dry paraolimpijskiej lub zlecić takie działania innym

podmiotom, np. Polskiemu Komitetowi Paraolimpij-

skiemu?

3.

Czy ministerstwo zamierza podjąć starania, aby

w przyszłości także igrzyska paraolimpijskie były

transmitowane przez publiczne radio i telewizję?

4.

Czy ministerstwo zamierza ustanowić coroczną

stałą kwotę minimalną na ﬁnansowaniepolskiejka-

dry paraolimpijskiej i sportu osób niepełnosprawnych?

5.

Czy ministerstwo miało w planach organizację

uroczystości z okazji powrotu polskiej kadry para-

olimpijskiej do Polski z Londynu?

6.

Czy ministerstwo utworzyło program dla pa-

raolimpijczyków analogiczny do programu „Klub Pol-

ska Londyn 2012” i czy zamierza stworzyć taki pro-

gram dla paraolimpijczyków w przyszłości z okazji

następnych igrzysk paraolimpijskich?

Z poważaniem

Poseł Arkadiusz Litwiński

Szczecin, dnia 24 września 2012 r.

Zapytanie

(nr 2153)

do ministra spraw zagranicznych

Michała Marcinkiewicza

1.

Czy pan Michał Marcinkiewicz po zakwaliﬁko-

waniu się w drodze otwartego konkursu na aplikację

dyplomatyczno-konsularną został zatrudniony w MSZ

2.

W jaki sposób został przeprowadzony nabór na

stanowisko konsula ambasady RP w Helsinkach?

3.

Ilu było kandydatów ubiegających się o pełnie-

nie funkcji konsula?

4.

Czy fakt, iż pan Michał Marcinkiewicz jest

związany z Platformą Obywatelską miał jakikolwiek

wpływ na jego wybór?

Z poważaniem

Poseł Andrzej Piątak

(nr 2154)

gwarantowanych z zakresu opieki

Szanowny Panie Ministrze!

W roku 2010 z opieki

hospicyjnej korzystało 76 tys. pacjentów, w roku 2011

było ich już ok. 90 tys., a w pierwszym półroczu tego

443

roku liczba pacjentów korzystających z opieki hospi-

cyjnej wyniosła już ok. 50 tys.

Narodowy Fundusz Zdrowia wypłaca placówkom

hospicyjnym za każdego pacjenta 240 zł dziennie.

Tymczasem same placówki wskazują, że ponoszą rze-

czywisty koszt opieki w kwocie ok. 460 zł dziennie na

pacjenta.

Tak duża dysproporcja wskazuje na niedoszaco-

wanie kosztów świadczeń medycyny paliatywnej,

ale też skłania do szukania tańszych rozwiązań.

Stan zdrowia części pacjentów pozwala na korzysta-

nie ze świadczeń medycyny paliatywnej w domu, dzi-

wi zatem, że Narodowy Fundusz Zdrowia nie stara

się wykorzystać tej możliwości obniżenia kosztu

świadczeń poprzez szersze wykorzystanie tej formy

świadczeń.

Zgodnie z posiadanymi przeze mnie informacja-

mi Ministerstwo Zdrowia pracuje nad przepisami,

które określą standardy opieki nad osobami korzysta-

jącymi ze świadczeń opieki hospicyjnej i paliatywnej.

Byłoby jak najbardziej zasadne i celowe uwzględ-

nienie przy ich tworzeniu możliwości świadczenia

tych świadczeń w domu pacjenta.

W związku z powyż-

standardy opieki nad osobami korzystającymi ze

świadczeń opieki hospicyjnej i paliatywnej, uwzględ-

ni rozwiązania ułatwiające korzystanie przez pacjen-

tów z tych świadczeń w ich domach?

2.

Jak kształtuje się koszt opłacanych przez Na-

rodowy Fundusz Zdrowia świadczeń opieki hospicyj-

nej w domu pacjenta?

Z poważaniem

Poseł Sławomir Kopyciński

Zapytanie

(nr 2155)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie działań prewencyjnych i bieżących

Szanowny Panie Ministrze!

Mazowiecki Port Lot-

niczy Warszawa-Modlin został uruchomiony w lipcu

bieżącego roku.

Zarówno mieszkańcy, jak i władze

samorządowe powiatu nowodworskiego wiązali z tą

wielką inwestycją ogromne nadzieje, wierząc, że sta-

nie się ona motorem rozwoju regionu, przyciągnie

inwestorów, przyczyni się do powstania wielu miejsc

pracy, zarówno w samym porcie lotniczym, jak rów-

nież w sektorze usług z nim związanych.

Jednakże

już dziś, w niepełne dwa miesiące od chwili otwarcia

lotniska, wiadomo, że nie będzie ono jedynie źródłem

pożytków dla miast i gmin powiatu, lecz że wiązać

się będzie z powstaniem licznych zagrożeń.

Wskazuje na to, między innymi, artykuł zamiesz-

czony w dzienniku „Rzeczpospolita” z 10 września br.

zatytułowany: „Do Modlina zlatują się przestępcy”.

Autorka, Janina Blikowska, informuje w nim o wzro-

ście liczby przestępstw odnotowanym na terenie po-

wiatu w tym takich, jakie wcześniej tu nie występo-

wały, jak próby nielegalnego przekraczania granicy.

1.

Jakie działania podjęły stosowne, podległe Mi-

nisterstwu Spraw Wewnętrznych służby przed uru-

chomieniem portu lotniczego w Modlinie?

2.

Jakie działania bieżące prowadzone są przez te

służby w związku z pojawieniem się zagrożeń nowe-

go rodzaju na terenie powiatu?

3.

Czy sytuacja jest monitorowana przez minister-

stwo?

Jeśli tak, jakie wnioski wynikają z monitorin-

gu w odniesieniu do poszczególnych kategorii prze-

stępstw?

Bardzo proszę o dane liczbowe dotyczące prze-

stępczości na tym terenie oraz występujących ten-

dencji.

Corocznie zwracam się o informację dotyczą-

cą stanu bezpieczeństwa w moim okręgu wyborczym

do komendanta stołecznego Policji, jednakże w obec-

nej chwili sytuacja na terenie powiatu nowodworskie-

go z racji rozpoczęcia działalności lotniska Modlin

jest szczególna i dość niepokojąca, dlatego też proszę

niejszym zapytaniu poselskim.

Z poważaniem

Poseł Jadwiga Zakrzewska

Warszawa, dnia 24 września 2012 r.

Zapytanie

(nr 2156)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie

Szkolnego Punktu Konsultacyjnego

Szanowny Panie Ministrze!

W ostatnich dniach

otrzymałam w ramach interwencji poselskiej bardzo

dużo listów od rodziców uczniów ze Szkolnego Punk-

tu Konsultacyjnego im. 7.

Eskadry Kościuszkowskiej

ich wystąpieniach wyrażają oni troskę o dalszy los

placówki, w której ich dzieci realizują program na-

uczania zgodny z podstawą obowiązującą w szkołach

444

w Polsce.

Rodzice obawiają się jednocześnie, że pla-

nowane uspołecznienie SPK spowoduje, że nie będą

oni w stanie samodzielnie pokryć kosztów kształce-

nia swoich dzieci, a tym samym stracą one szansę na

dalszą naukę w tej właśnie szkole.

argumenty przemawiają za decyzją o uspołecznieniu

szkolnego punktu konsultacyjnego w Chicago, a tak-

że czy w efekcie jej podjęcia nie utrudni się dostępu

do kształcenia w polskiej szkole dzieciom, które do-

tychczas pobierały w niej naukę?

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Krystyna Łybacka

Zapytanie

(nr 2157)

do ministra skarbu państwa

Szanowny Panie Ministrze!

Zakład Gazowniczy

w Jarosławiu to zakład pracy z prawie półwieczną

tradycją.

Kiedyś był potentatem gazowniczym w Pol-

sce – gazociągi wysokiego ciśnienia, tłocznie gazu,

stacje redukcyjno-pomiarowe.

Kolejne restruktury-

zacje sektora gazowego zmniejszyły znaczenie tego

zakładu.

Dzisiaj ZG w Jarosławiu obsługuje ponad

4,3 tys. km sieci gazowej w 12 miastach i 272 wsiach.

Liczba odbiorców i użytkowników gazu sięga 80 tys.

Obszar działalności jarosławskiego gazownictwa na-

leży do najbardziej zgazyﬁkowanychrejonówwkra-

ju – 91% (32 gminy zgazyﬁkowanena35leżącychna

terenie działalności), przy średniej KSG równej 74%

oraz średniej krajowej – 42%.

Zakład zatrudniający

200 osób od 2006 r. przynosi systematycznie zyski,

podobnie jak pozostałych 8 oddziałów zakładów ga-

zowniczych wchodzących w skład Karpackiej Spółki

Gazownictwa w Tarnowie, która to spółka jest naj-

lepszą w branży gazowniczej i Grupie Kapitałowej

PGNiG SA.

Pracownicy i działająca w ich imieniu Komisja

Zakładowa NSZZ Solidarność przy Zakładzie Gazow-

niczym w Jarosławiu z uzasadnionym niepokojem

przyjęli informację o mającym się dokonać 1 stycznia

2013 r. połączeniu dwóch Oddziałów Zakładów Ga-

zowniczych w Rzeszowie oraz Jarosławiu i utworze-

niu nowej jednostki organizacyjnej z siedzibą w Rze-

szowie.

Niepokój jest tym większy, że proponowane

zmiany organizacyjne nie zostały poprzedzone żad-

nymi spotkaniami z załogą, nie przedstawiono żad-

nych analiz ekonomicznych przemawiających za ta-

kim rozwiązaniem, nie przedstawiono struktury

jednostek terenowych odpowiedzialnych za bezpie-

czeństwo sieciowe i ciągłość dostaw gazu.

Załoga nie

ma wiedzy, co po kolejnej restrukturyzacji pozostanie

po ZG Jarosław.

Panie Ministrze:

Jakie były przesłanki do wprowadzania zmian

w dobrze funkcjonującej Karpackiej Spółce Gazow-

nictwa?

Jakie będą terenowe struktury organizacyjne za-

kładu w Jarosławiu po wprowadzeniu planowanych

zmian?

W jaki sposób planowane zmiany dotkną pracow-

ników zatrudnionych w OZG Jarosław?

Czy nie po-

wtórzy się sytuacja związana z niedawną likwidacją

Gazowni Jarosławskiej, kiedy to w ramach gwarancji

zatrudnienia zaproponowano pracownikom pracę

w Tarnowie?

Czy proponując kolejne zmiany organizacyjne,

w analizach ekonomicznych brany pod uwagę jest

również np. wzrost kosztów ponoszonych przez pra-

cowników na dojazd do miejsc pracy położonych poza

miejscem zamieszkania?

Z poważaniem

Poseł Piotr Tomański

Warszawa, dnia 25 września 2012 r.

Zapytanie

(nr 2158)

do ministra edukacji narodowej

Szanowna Pani Minister!

Młodzieżowe domy kul-

tury istnieją niemal w każdej gminie niezależnie od

jej wielkości.

Głównie zajmują się one organizacją

czasu pozaszkolnego dzieciom i młodzieży.

Bardzo

często służą one również integracji środowiska lokal-

nego.

Są to nierzadko minicentra kulturalno-

-oświatowe danej społeczności, gdzie można prowa-

dzić działalność pozaszkolną także poprzez zajęcia

świetlicowe.

To właśnie dzięki w dużej mierze dzia-

łalności świetlic dzieci i młodzież mają możliwości

i środki rozwijania swoich zainteresowań, pasji, in-

tegracji oraz spędzenia wolnego czasu z rówieśnika-

mi posiadającymi podobne zainteresowania.

Korzyści

płynące z funkcjonowania świetlic są ogromne, w tym

bardzo niewymierne oraz widoczne w dłuższej per-

spektywie czasowej, dlatego trudno je zliczyć i wszyst-

kie wymienić.

445

1.

Jak przepisy ustawy określają zasady funkcjo-

nowania świetlic, w tym przy młodzieżowych domach

kultury?

2.

Czy istnieją prawne przeszkody dla funkcjono-

wania świetlic przy młodzieżowych domach kultury?

Z poważaniem

Poseł Ewa Kołodziej

Warszawa, dnia 25 września 2012 r.

(nr 2159)

w sprawie zrównania wysokości rent

specjalnych dla wdów górniczych

do wysokości rent rodzinnych

oraz przyznania dożywotnich rent

specjalnych wdowom po górnikach,

Szanowny Panie Ministrze!

Do roku 1998 doży-

wotnia renta rodzinna przysługiwała wszystkim

wdowom po górnikach.

W związku z reformą emery-

niono kryteria nabywania rent rodzinnych wdowom

po górnikach.

Według tych zasad prawo do renty na-

bywają wdowy, które w chwili śmierci męża osiągnę-

ły wiek 50 lat lub były niezdolne do pracy, lub wycho-

wują co najmniej jedno z dzieci wnuków lub rodzeń-

stwa uprawnionych do renty rodzinnej po zmarłym

w szkole – 18 lat życia lub jeżeli sprawuje pieczę nad

obowiązującej ustawy nieliczna grupa kobiet utraci-

ła prawo do renty rodzinnej.

W związku z czym pre-

zes Rady Ministrów w listopadzie 2009 r. przyznał

tym wdowom renty specjalne.

Z informacji, które

uzyskałam, wynika, iż nie wszystkim wdowom zo-

stały przyznane owe renty.

Nieliczna grupa kobiet,

która zrzeszona jest w Stowarzyszeniu Górniczych

Wdów z siedzibą w Zabrzu, została pominięta przy

przydziale tych rent.

Kolejną istotną kwestią, którą

sygnalizują zainteresowane, jest fakt, iż różnica mię-

dzy kwotą renty specjalnej a renty rodzinnej jest bar-

dzo duża.

W związku z powyższym wdowy mające

prawo do pobierania renty specjalnej czują się bardzo

pokrzywdzone i niesprawiedliwie potraktowane.

1.

Jaka jest możliwość podwyższenia renty spe-

cjalnej do wysokości renty rodzinnej?

2.

Czy istnieją szanse przyznania renty specjalnej

wdowom, które do tej pory nie otrzymywały tego

świadczenia?

3.

Czy kobiety, które stają się wdowami, mogą li-

czyć na uwzględnienie ich do przyznania prawa do

nabycia renty specjalnej?

Z poważaniem

Poseł Ewa Kołodziej

(nr 2160)

do ministra skarbu państwa

Szanowny Panie Ministrze!

Spółka Konrem Na-

uta sp. z o.o. jest częścią grupy kapitałowej Stoczni

Remontowej Nauta SA.

Od kilku miesięcy zaostrza

się konﬂiktpomiędzyZarządemStoczniRemonto-

wej Nauta S.A. a Zarządem spółki Konrem Nauta.

W ocenie naszej ma on charakter bardziej personalny

niż merytoryczny.

Wyniki działań Konrem Nauta sp. z o.o. oraz za-

warte umowy produkcyjne pozwalają z optymizmem

patrzeć na przyszłość i rozwój tej spółki.

Rosnące

przychody ze sprzedaży oraz dodatnie wyniki ﬁnan-

sowe netto winny być podstawowym kryterium oce-

ny pracy zarządu i załogi Konrem Nauta sp. z o.o.

Nauta SA powodujący prawie 50% udziałów w Kon-

rem Nauta sp. z o.o. nie jest zainteresowany roz-

wojem kontrolowanej spółki, konﬂiktujezarządiradę

nadzorczą tej spółki oraz utrudnia powodzenie dzia-

łalności gospodarczej tej spółki poprzez uniemożli-

wienie pozyskania terenów nadających się do wyko-

nywania produkcji stoczniowej?

2.

Jakie zatem są plany docelowe kształtu grupy

kapitałowej Stoczni Remontowej Nauta SA?

Czy w grupie tej jest miejsce na Konrem Nauta

sp. z o.o., czy też spółka ta jest przeznaczona do sprze-

daży?

Czy przeszkodą w realizacji tych planów jest ak-

tualny Zarząd Konrem Nauta i bez względu na kon-

sekwencje dla tej spółki i jej pracowników ma być

usunięty?

3.

Czy wzorem stoczni produkcyjnych, które upa-

dły pod rządami Agencji Rozwoju Przemysłu, także

mają upaść stocznie remontowe przekazane tej agen-

cji przez Ministerstwo Skarbu Państwa (Morska

Stocznia Remontowa w Świnoujściu, GryﬁaSAwSzcze-

cinie i Nauta w Gdyni)?

4.

Po co Agencja Rozwoju Przemysłu utworzyła

Fundusz „MARS”, któremu przekazała wcześniej

otrzymane od Skarbu Państwa stocznie?

Czy chodziło tutaj o wydłużenie ścieżki nadzoru

właścicielskiego nad majątkiem państwowym?

446

Czy chodziło tutaj także o zablokowanie możliwo-

ści bezpośredniej kontroli NIK?

Czy też o ułatwienie możliwości uwłaszczenia się

wybrańców na tym majątku?

Z poważaniem

Poseł Ryszard Zbrzyzny

(nr 2161)

w sprawie pomocy w ﬁnansowaniu kosztów

usuwania skutków powodzi

w pow. lwóweckim

Szanowny Panie Ministrze!

W roku 2010 oraz lip-

cu 2012 r. w powiecie lwóweckim wystąpiła klęska

powodzi.

W wyniku tej powodzi infrastruktura dro-

gowa doznała poważnych szkód.

Szkody te wyszaco-

wano na ponad 25 mln zł.

Jest to kwota przekracza-

jąca blisko 2-krotnie dochody własne tego powiatu.

Dodatkowo powiat lwówecki spłaca zobowiąza-

nia z lat poprzednich wynikające m.in. z nadpłat

w opłatach komunikacyjnych (orzeczenie Trybunału

Konstytucyjnego) i zobowiązań samodzielnego pu-

blicznego zakładu opieki zdrowotnej, stąd też nie jest

w stanie dodatkowo ﬁnansowaćkosztówusuwania

skutków powodzi.

Mając na względzie powyższe oraz niezbędną po-

trzebę naprawy zniszczonej infrastruktury drogowej,

konieczne byłoby uzupełnienie dochodów powiatu

lwóweckiego środkami z rezerwy subwencji ogólnej.

Pytam zatem: Czy Pan Minister takiego wsparcia

mieszkańcom i władzom samorządowym tego powia-

tu udzieli?

Z poważaniem

Poseł Ryszard Zbrzyzny

(nr 2162)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie tendencyjnego prowadzenia przez

śmiertelnym

Szanowny Panie Ministrze!

W nocy 07/08 wrze-

śnia br ok. godz. 1.00 miał miejsce w Rzeszowie wy-

padek drogowy ze skutkiem śmiertelnym.

Na skrzy-

żowaniu ul. Hetmańskiej z al. Powstańców Warsza-

wy doszło do zderzenia dwóch pojazdów, w którym

poniósł śmierć 24-letni R. P. Oﬁarawypadkubyła

pasażerem siedzącym na tylnym siedzeniu.

Pozosta-

łe dwie osoby jadące tym samym pojazdem, w tym

kierowca, wypadek przeżyły.

Śledztwo prowadzone jest przez Prokuraturę Re-

jonową dla miasta Rzeszów w Rzeszowie, a dochodze-

nie prowadzi Komenda Miejska Policji w Rzeszowie.

Od początku prowadzenie śledztwa wskazywało na

podejrzane utajnianie faktów, m.in. uczestników wy-

padku, a w szczególności jego sprawcy.

W związku

z tym procederem prokuratury i Policji 14 września

zwróciłem się do ministra sprawiedliwości ze stosow-

nym zapytaniem poselskim.

Informację przekazałem

także prokuratorowi generalnemu p. Andrzejowi Se-

remetowi i zastępcy komendanta głównego Policji

p. Andrzejowi Rokicie.

Pierwotnie prokuratura i Policja zasłaniały się

dobrem śledztwa, odmawiając rodzinie zmarłego ja-

kichkolwiek informacji.

Zastanawiające jest również

to, że co drugi dzień zmieniany był funkcjonariusz

Policji prowadzący dochodzenie.

W sprawie wypadku, przecież ze skutkiem śmier-

telnym, zapanowało całkowite milczenie.

A wiadomo,

że nawet o drobnych kolizjach czy incydentach Policja

skrzętnie informuje media i zamieszcza informacje

na swoich stronach.

W tej sprawie Policja nie zamie-

ściła żadnego komunikatu, a wypowiedź do prasy

rzecznika Komendy Miejskiej Policji w Rzeszowie jest

jawnym skandalem.

Otóż rzecznik beztrosko stwier-

dził: „To przypadek.

Przegapiłem to zdarzenie”.

Jest

sprawą oczywistą, że rzecznik sam z siebie nie wy-

myśliłby takiej kompromitującej go bzdury.

Niewąt-

pliwie musiał otrzymać odpowiednie dyspozycje od

swoich przełożonych.

Kompromitujące są też zamieszczone w prasie

wypowiedzi policjantów: „O tym, że 24-latek nie

przeżył wypadku dowiedzieliśmy się od jego rodzi-

ców, ale musieliśmy mieć potwierdzenie ze szpitala,

a szpital nas o tym powiadomił faksem dopiero w po-

niedziałek.

Gdybyśmy o śmierci wiedzieli od razu, to

zostałyby zastosowane zupełnie inne procedury”.

Dotychczas oﬁcjalnieniepoinformowano,ktobył

sprawcą wypadku.

Tak skandaliczne prowadzenie

postępowania byłoby całkowicie niezrozumiałe, gdy-

by…

Otóż „Gazeta” ustaliła nieoﬁcjalnie,żezakie -

rownicą drugiego samochodu biorącego udział w wy-

padku siedział syn wysokiego funkcjonariusza Policji

z Rzeszowa.

W środowisku mówi się o tym otwarcie,

wymieniając nazwisko i funkcję tego wysokiego

funkcjonariusza rzeszowskiej Policji.

Nie ulega więc

wątpliwości, że policjanci prowadzący i nadzorujący

postępowanie usiłują ukryć prawdziwy przebieg wy-

padku i tożsamość jego uczestników, co wskazuje na

mataczenie w sprawie.

Stąd pytania do Pana Ministra:

1.

Jak to jest możliwe, by Policja zamiast budować

zaufanie w społeczeństwie przez swoją solidną i rze-

447

telną pracę stosowała metody właściwe dla kręgów

maﬁjnych?

2.

Jakie decyzje dyscyplinarne i personalne zosta-

ną podjęte w stosunku do funkcjonariuszy rzeszow-

skiej Policji, którzy świadomie działali na szkodę

prowadzonego dochodzenia?

Z poważaniem

Poseł Józef Lassota

Warszawa, dnia 25 września 2012 r.

(nr 2163)

do ministra skarbu państwa

macją prasową „Życia Piły” na temat planowanej li-

kwidacji Oddziału Banku Gospodarstwa Krajowego

1.

Jaka jest przyczyna likwidacji oddziału BGK

w Pile?

2.

Czy jest ona bezwzględnie konieczna?

3.

Czy przy podejmowaniu decyzji uwzględniono

jej wpływ na lokalny rynek pracy?

4.

Ile osób zostanie zwolnionych lub przeniesio-

nych w związku z likwidacją wskazanego oddziału?

5.

Ile innych oddziałów BGK na terenie kraju zo-

stanie zlikwidowanych w najbliższym czasie?

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Maks Kraczkowski

(nr 2164)

w sprawie połączenia

Szpitala Chirurgii Urazowej

w Piekarach Śląskich ze Śląskim Szpitalem

Reumatologiczno-Rehabilitacyjnym

im. gen. Jerzego Ziętka w Ustroniu

Społeczeństwo Podbeskidzia ze zdziwieniem i wiel-

ką obawą o przyszłość dobrze prosperującego szpita-

la przyjęło wszczęcie przez marszałka województwa

śląskiego procedury łączenia Szpitala Chirurgii Ura-

zowej w Piekarach Śląskich ze Śląskim Szpitalem

Szpital w Ustroniu to nowoczesna placówka,

świetnie wyposażona, z bardzo dobrą kadrą lekarską

i pielęgniarską, posiadająca pełną płynność ﬁnanso-

wą i ponad 5,5 mln kapitału własnego.

Szpital cieszy

się uznaniem pacjentów nie tylko z naszego regionu,

ale całego kraju.

Połączenie takie zagraża stabilności

szpitala w Ustroniu i może doprowadzić do jego de-

gradacji i marginalizacji.

Szanowny Panie Ministrze:

1.

Czy ministerstwo akceptuje takie działania,

które mogą doprowadzić do upadku świetnie prospe-

rującego szpitala w Ustroniu?

2.

Czy zasadne jest, aby likwidować szpital w Ustro-

niu w celu poprawy sytuacji innego szpitala?

Z poważaniem

Poseł Stanisław Szwed

Zapytanie

(nr 2165)

w sprawie niezapłacenia faktur ﬁrmie

Mostmar SA, podwykonawcy budowy drogi

Odcinek Bielsko – Żywiec drogi S69 buduje kon-

sorcjum, którego głównym wykonawcą jest Polimex-

-Mostostal, a jednym z podwykonawców jest ﬁrma

Mostmar SA, z gminy Łodygowice, powiat żywiecki.

Zaawansowanie prac powierzonych ﬁrmieMost-

mar sięga 90%, ale brak zapłaty faktur za wykonane

prace doprowadził ją na skraj bankructwa i może spo-

wodować, że 450 pracowników z terenu Żywiecczy-

zny straci pracę.

Prace na budowie ww. odcinka drogi S69 zostały

obecnie wstrzymane, co grozi jeszcze większym opóź-

nieniem oddania drogi do użytku.

Szanowny Panie Ministrze, zaniepokojony sytu-

acją na wspomnianej budowie stawiam następujące

pytania:

stmar SA otrzymała zapłatę za wykonane prace, wy-

stawione faktury i w jakim czasie?

2.

Jaka jest przyczyna wstrzymania prac na bu-

dowie odcinka Bielsko-Biała – Żywiec drogi S69, kie-

dy zostaną wznowione prace i czy zostanie dotrzyma-

ny kolejny termin oddania tej inwestycji?

Z poważaniem

Poseł Stanisław Szwed

448

Zapytanie

(nr 2166)

do ministra administracji i cyfryzacji

Celem restrukturyzacji Poczty Polskiej miało

być przede wszystkim unowocześnienie i zwiększe-

nie dostępności usług pocztowych.

Stało się jednak

odwrotnie, komercjalizacja i restrukturyzacja pro-

wadzone przez kilka ostatnich lat spowodowały nie-

stety obniżenie dostępności usług pocztowych.

Li-

kwidacja wielu placówek pocztowych i przyjęcie

podziału administracyjnego jako podstawy wydzie-

lenia nowych regionów pocztowych, bez względu na

specyﬁkędanegoregionu,zaburzyłasprawniedzia-

łającą sieć.

Mocno ograniczona została liczba placó-

wek całodobowych, a placówki na obszarach wiej-

skich pracują bardzo krótko.

Takie działania przyczyniły się przede wszyst-

kim do zwolnień setek pracowników, a w programie

dobrowolnych odejść odeszło prawie 3 tys. pracowni-

ków, którzy ze względu na niskie wynagrodzenia

i ciągły ich spadek w stosunku do średniej krajowej

nie wiązali dalszej pracy w Poczcie Polskiej ze swo-

imi planami życiowymi.

Zapowiadane są kolejne

zwolnienia pracowników poczty, co stało się jedną

z przyczyn sporu zbiorowego z organizacjami związ-

kowymi.

Panie Ministrze, biorąc pod uwagę powyższe, pro-

zażegnać konﬂiktmiędzyZarządemPocztyPolskiej

a związkami zawodowymi?

2.

Czy przewiduje się dalszą eskalację zwolnień

z pracy pocztowców i czy przewiduje się program

osłon dla zwalnianych pracowników?

3.

Jak ministerstwo ocenia proces restrukturyza-

cji i komercjalizacji Poczty Polskiej?

4.

Jakie cele, oprócz dalszego ograniczania wynagro-

dzeń, zamierza osiągnąć Poczta Polska w wyniku wpro-

wadzania systemu motywacyjnego wynagradzania?

5.

Jak zmieniły się wynagrodzenia w placówkach,

w których testowany był ten system?

Z poważaniem

Poseł Stanisław Szwed

(nr 2167)

runki urządzania i zasady prowadzenia działalności

i gier na automatach.

W przepisie art. 2 zawiera de-

ﬁnicjeorazrodzajegierlosowych,natomiastprzepis

art. 7 stanowi, iż loterie fantowe, gry bingo fantowe

wie udzielonego zezwolenia przez osoby ﬁzyczne,

prawne lub jednostki organizacyjne niemające oso-

bowości prawnej.

Ustawa ta w sposób szczegółowy

tak rygorystyczne warunki prowadzenia gier loso-

wych nie budzą wątpliwości w przypadku prowadze-

nia ośrodków gier, kasyn gry, czy salonów gry bingo,

to stosowanie tychże przepisów w sytuacjach, o któ-

rych będzie mowa poniżej, wywołuje wiele wątpliwo-

ści oraz trudności w ich zastosowaniu.

Istnieje wiele samorządów, które w celu wypełnie-

nia swoich zadań ustawowych organizują wiele im-

prez o charakterze sportowym lub rozrywkowym.

przedszkola (festyny szkolne), jak również przez orga-

nizacje pozarządowe, stowarzyszenia lub nawet osoby

prywatne.

Głównym celem tychże zawodów czy im-

prez nie jest osiągnięcie zysku z prowadzonych gier.

Wydarzenia te mają na celu zaspokajanie potrzeb

mieszkańców związanych ze sportem, integrację ro-

dziców lub uczniów ze szkołą, czy też wreszcie uzy-

skanie dochodu przez organizacje społeczne na cele

statutowe, dla których te organizacje zostały powo-

łane.

Prowadzone losowania są jednym z punktów

programu i nie stanowią głównego celu prowadzenia

imprezy.

Istotne jest, że w przypadku wyżej wymie-

nionych imprez koszty ich przeprowadzania ponoszą

w głównej mierze podmioty je organizujące.

Loterie

te organizowane są bezpłatnie lub od zawodników

jakie organizator pobiera, w żaden sposób nie pozwa-

lają na pokrycie kosztów przeprowadzenia imprezy,

a tym bardziej na uzyskanie z niej dochodu.

Przed-

stawiciele samorządów oraz innych organizacji, któ-

re przeprowadzały podczas organizowanych przez

siebie imprez losowanie, aby nie narażać się na kon-

wy, albo rezygnują z przeprowadzania losowań, albo

dokonują zgłoszenia do urzędu celnego.

Zgłoszenie

tylko według zasad urządzania małych loterii fanto-

449

wych i gry bingo fantowe, w której wartość puli wy-

granych nie przekracza obecnie kwoty 3560,83 zł,

jest bardzo pracochłonne, wobec czego wiele pod-

miotów rezygnuje z organizacji loterii.

Konieczne jest zatem doprowadzenie do zmiany

ustawy w taki sposób, aby jej zapisy odróżniały praw-

dziwy hazard i kasyna gry od zwykłego bezpłatnego

losowania upominków i nagród podczas imprez.

1.

Czy istnieje konieczność zgłaszania imprez opi-

sanych powyżej, w których celem nie jest osiągnięcie

2.

Przy dokonaniu zgłoszenia do urzędu celnego

dochód z urządzanej gry.

W jaki sposób dokonywać

zatem zgłoszenia wyżej wymienionych imprez do

urzędu celnego, skoro nie ma w nich dochodu?

3.

Czy istnieje możliwość wprowadzenia do usta-

wy o grach hazardowych regulacji mających na celu

uproszczenie procedur rejestracyjnych?

4.

Czy możliwe jest doprowadzenie do zmiany

łączenie od jej stosowania imprez, w których celem

Poseł Grzegorz Matusiak

Jastrzębie-Zdrój, dnia 25 września 2012 r.

Zapytanie

(nr 2168)

do ministra administracji i cyfryzacji

w Wadowicach oddziału

Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Roślin

Niepokojąca jest widoczna ostatnio tendencja do

ograniczania struktur rządowej administracji zespo-

lonej w poszczególnych województwach.

Przejawem

tego jest m.in. plan połączenia wadowickiego oddzia-

łu Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Roślin i Na-

siennictwa w Krakowie z oddziałem w Oświęcimiu.

Próba likwidacji kolejnej z agend instytucji państwo-

wej na terenie powiatu wadowickiego wzbudza niepo-

kój wśród lokalnych samorządowców, podmiotów ko-

rzystających z usług tej instytucji i jej pracowników.

W uchwale z dnia 10.09.2012 r.

Rada Powiatu

w Wadowicach wskazała na wiele ważkich argumen-

tów potwierdzających potrzebę istnienia w powiecie

wadowickim oddziału Wojewódzkiego Inspektoratu

tualne połączenie tego oddziału z oddziałem w Oświę-

cimiu będzie miało niewątpliwie negatywne konse-

kwencje dla mieszkańców powiatu wadowickiego.

Będą to przede wszystkim skutki społeczne wy-

nikające z pogorszenia się jakości obsługi stron,

głównie podmiotów zajmujących się produkcją roślin-

ną i obrotem materiałem roślinnym i siewnym.

Re-

alizacja planów połączenia oddziałów odbije się także

negatywnie na rozwoju gospodarczym obsługiwane-

go dotąd przez wadowicką agendę regionu o typowo

rolniczym charakterze.

Należy również zwrócić uwagę na ujemne skutki

reorganizacji dla pracowników wadowickiego oddzia-

łu.

Niewątpliwie konsekwencją planowanych decyzji

może być zmniejszenie zatrudnienia w dotkniętym

wysoką stopą bezrobocia powiecie wadowickim.

Warto przypomnieć, że minister rolnictwa w skie-

rowanej do wojewodów informacji z dnia 14.05.2010 r.

mówiącej o inicjatywie powołania Państwowej In-

spekcji Bezpieczeństwa Żywności wniósł o wstrzyma-

nie zmian organizacyjnych m.in. w wojewódzkich

inspektoratach PIORiN.

Planowane zmiany oznaczają odejście od jednego

z głównych założeń reformy administracyjnej z 1998 r.,

jakim było skoncentrowanie w miejscowości będącej

siedzibą powiatu wszystkich instytucji świadczących

usługi publiczne o charakterze ponadgminnym.

Taka

koncentracja miała służyć łatwiejszemu i sprawniej-

szemu załatwieniu spraw przez mieszkańców powia-

tu korzystających z usług tych instytucji.

Pytanie: Jakie są powody ograniczania rządowej

administracji zespolonej w województwie małopol-

skim, której przejawem jest plan połączenia wadowic-

kiego oddziału Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony

w Oświęcimiu?

Pozostaję z wyrazami szacunku

Andrychów, dnia 25 września 2012 r.

Zapytanie

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w Wadowicach oddziału

450

Oddział w Wadowicach prowadzi szereg działań

ślinnych i przedmiotów.

Sprawuje kontrolę i nadzór

ﬁtosanitarnynadpodmiotamizajmującymisiępro-

dukcją roślinną i obrotem materiałem roślinnym,

obrotem i stosowaniem środków ochrony roślin.

Przeprowadza kontrole związane z wystawianiem

świadectw ﬁtosanitarnych,współpracujączekspor-

terami prowadzącymi działalność na tym terenie.

Samorządowcy w swej uchwale podkreślają, że od

2005 r. powiat wadowicki posiada status powiatu

wolnego od raka ziemniaka – choroby kwarantanno-

wej.

Jednak w dalszym ciągu istnieje realne zagro-

obecność patogena w przylegających powiecie suskim

i żywieckim.

Tylko prowadzenie ciągłego i efektyw-

nego monitoringu może utrzymać obecny stan.

Na terenie powiatu wadowickiego znajdują się

trzy duże targowiska, które na bieżąco są monitoro-

wane przez inspektorów z oddziału w Wadowicach.

Przeniesienie oddziału do Oświęcimia spowoduje

spadek skuteczności kontroli dystrybutorów ziemnia-

ków i innych producentów materiału roślinnego.

Ewentualne połączenie wadowickiego oddziału

będzie miało niewątpliwie negatywne konsekwencje

dla mieszkańców powiatu wadowickiego.

Pytanie: Czy ministerstwo podejmuje działania

mające na celu zachowanie w dotychczasowym

kształcie struktury Wojewódzkiego Inspektoratu

wództwie małopolskim?

Pozostaję z wyrazami szacunku

(nr 2169)

do ministra administracji i cyfryzacji

w regulacjach prawnych odnoszących

Panie Ministrze!

Władze samorządowe miasta

Bytomia skierowały do mojego biura poselskiego wy-

stąpienie postulujące zmianę regulacji związanej

z lokalizacją i możliwościami rozbudowy cmentarzy.

Regulacje odnoszące się do tego zakresu spraw mają

szczególne znaczenie na terenach tak ściśle zurbani-

zowanych jak obszar aglomeracji śląskiej.

Obecnie podstawę prawną dotyczącą procedury

administracyjnej oraz wymagań sanitarnych odno-

szących się do lokalizacji cmentarzy stanowią ustawa

są odpowiednie na cmentarze (Dz. U. z 1959 r.

Nr 53,

poz. 3 i 5).

Przepis art. 3 wspomnianej wyżej ustawy stano-

wi, cytuję: „cmentarze zakłada się i rozszerza na

gospodarowania przestrzennego”.

Zapis ten w kon-

tekście obowiązujących przepisów ustawy z dnia

– art. 6 ust. 9, która zalicza zakładanie i utrzymywa-

nie cmentarzy do (działalności) celu publicznego,

gospodarowaniu przestrzennym – art. 50, pozwala-

jących w przypadku braku planu miejscowego (co

obecnie niestety nie należy do rzadkości), nie pozwa-

la na lokalizowanie inwestycji celu publicznego na

podstawie decyzji administracyjnej i powoduje nie-

spójność w stosowaniu prawa.

Przepisy rozporządzenia z dnia 25 sierpnia 1959 r.

określają ściśle odległość cmentarza od „zabudowań

mieszkalnych, zakładów produkujących artykuły

żywnościowe, zakładów żywienia zbiorowego bądź

451

być zmniejszona do 50 m, pod warunkiem że teren

stające z wody są do tej sieci podłączone”.

1.

Ze względu na to, iż wykorzystanie zarezerwo-

wanych działek pod rozbudowę cmentarzy w mia-

stach ze względu na zapisy rozporządzenia z 1959 r.

jest obecnie w kontekście przepisów ustaw o gospo-

darce nieruchomościami i o planowaniu i zagospoda-

rowaniu przestrzennym w praktyce niemożliwe,

np. zachowanie odległości 50 m od zabudowy miesz-

kaniowej, czy przewiduje się ich dostosowanie do ak-

tualnych warunków, a tym samym złagodzenie wy-

magań dotyczących minimalnych odległości cmenta-

rzy od zabudowań mieszkalnych?

2.

Czy przewiduje się zmiany dotyczące odległości

od zabudowań mieszkalnych i budynków o innym

przeznaczeniu, szczególnie w odniesieniu do kolum-

magają, jak się wydaje, tak restrykcyjnego podejścia,

jak miejsca tradycyjnego pochówku?

3.

Czy jest przewidziana taka zmiana przepisów,

która przy braku planu zagospodarowania prze-

strzennego umożliwi rozbudowę cmentarzy na pod-

stawie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu

publicznego?

Z poważaniem

Poseł Jerzy Polaczek

Zapytanie

(nr 2170)

do prezesa Rady Ministrów

Szanowny Panie Premierze!

Władze Uniwersyte-

tu Medycznego w Lublinie postanowiły wyremonto-

wać budynek rektoratu.

W zasadzie ten krok nie po-

winien dziwić, jednakże nasuwa się kilka wątpliwości

związanych z wykorzystaniem materiałów budowla-

nych i elementów wystroju wnętrza.

Media lubelskie

poinformowały, że podczas remontu wykorzystano

kosztowny granit z Indii, Zimbabwe czy RPA.

Tylko

na same posadzki potrzeba ca 1700 m² egzotycznych

płyt.

Jak poinformował „Dziennik Wschodni”, koszt

inwestycji pochłonie przeszło 19 mln PLN.

w rozbudowie budynku rektoratu UM w Lublinie eg-

zotycznego budulca jest zasadne?

2.

Czy przepych wystroju szkoły wyższej powinien

być ﬁnansowanyześrodkówpublicznych,zwłaszcza

w dobie kryzysu i cięć budżetowych?

3.

Proszę o podanie kwoty brutto, jaka wydatko-

wana była ze środków publicznych celem remontu

budynku rektoratu UM w Lublinie.

Z poważaniem

Poseł Jacek Czerniak

Lublin, dnia 26 września 2012 r.

Zapytanie

(nr 2171)

do ministra obrony narodowej

W związku z informacjami dotyczącymi zatrud-

nienia przez podległego Panu Ministrowi szefa SKW

gen. bryg. Janusza Noska w swoim gabinecie lekarza

medycyny pracy, neurologa, zwracam się z uprzejmą

1.

Proszę o podanie dokładnych danych dotyczą-

cych okresów zatrudnienia w SKW lekarza medycy-

ny pracy, neurologa dr. Z. G., uwzględniających:

a) okres zatrudnienia w poszczególnych jednost-

kach organizacyjnych SKW,

b) formę zatrudnienia: umowy o pracę, umowy

zlecenia, umowy o dzieło i wszelkie inne formy umów

świadczenie usług dla SKW.

2.

Proszę o podanie zakresu obowiązków realizo-

wanych przez ww. w SKW oraz łącznej wysokości

wszystkich wypłaconych mu z tego tytułu wynagro-

dzeń (dotyczy wszystkich form zatrudnienia w całym

okresie pracy dla SKW).

3.

Jakie okoliczności zdecydowały o zatrudnieniu

ww. w SKW, mając na uwadze fakt, iż nigdy nie przyj-

mował i nie przyjmuje on pracowników SKW, nie po-

siada gabinetu na terenie centrali SKW, nie ustalono

godzin jego przyjęć w SKW, jak również żaden z pra-

cowników SKW nie może zgłosić się do niego na wi-

zytę?

Czy wobec tego ww. lekarz jest prywatnym le-

karzem szefa SKW gen. bryg. Janusza Noska?

Jeśli

tak, to jakie schorzenia neurologiczne występują

u niego i czy nie stanowią one przesłanki z art. 17

4.

Proszę o wskazanie, ilu dokładnie pacjentów

– pracowników/funkcjonariuszy/żołnierzy SKW – przy-

452

jął w trakcie swojej pracy w SKW dr Z. G. (cały okres

zatrudnienia w różnych formach).

Gdzie znajduje się

dokumentacja medyczna dotycząca tych przyjęć?

5.

Czy przed podpisaniem umów z SKW ww. le-

karz poddany był procedurze jakiegokolwiek spraw-

dzenia?

Jeśli tak, to przez kogo oraz gdzie znajdują

się dokumenty to potwierdzające?

6.

Proszę o wyjaśnienie, czy fakt, iż dr Z. G. nie

posiadał stosownego poświadczenia bezpieczeństwa

osobowego, posiadając jednoczesny swobodny dostęp

do szefa SKW gen. bryg. Janusz Noska, jego najbliż-

szych współpracowników, pomieszczeń przez nich

użytkowanych, stref bezpieczeństwa, nie narusza

przepisów z zakresu ochrony informacji niejawnych?

7.

Czy dr Z. G. posiada obecnie poświadczenie bez-

pieczeństwa osobowego?

Jeśli tak, to kiedy zostało

ono wydane i do jakiej klauzuli dostępu?

8.

Czy SKW posiada wiedzę na temat wszystkich

pozostałych miejsc zatrudnienia dr. Z. G.?

Czy spraw-

dzano te miejsca pod kątem możliwości zaistnienia

zagrożeń dla SKW?

Jeśli tak, to gdzie opisano efekt

tych czynności?

Mając na względzie istotę podnoszonych w niniej-

szej interpelacji zagadnień, proszę o szczegółową od-

powiedź na wszystkie zadane pytania.

Z poważaniem

Poseł Beata Mazurek

Warszawa, dnia 26 września 2012 r.

Zapytanie

(nr 2172)

Zwracam się do Pana na wniosek mieszkańców

miasta Bobolice, burmistrza i radnych Rady Miej-

skiej w Bobolicach, mieszkańców regionu oraz tury-

stów przejeżdżających przez miejscowość Bobolice.

Miasto Bobolice zlokalizowane jest w północno-

-zachodniej Polsce w województwie zachodniopomor-

skim i wchodzi w skład powiatu koszalińskiego.

Do

najważniejszych dróg o znaczeniu ponadregionalnym

łobrzegiem, droga krajowa nr 25 łącząca Pomorze

Środkowe z aglomeracjami bydgoską, kalisko-

-ostrowską oraz wrocławską, droga wojewódzka

Przebieg tak istotnych dróg przez centrum miasta

powoduje poważne utrudnienia komunikacyjne,

mocno obniża stan bezpieczeństwa w ruchu drogo-

wym oraz jest blokadą rozwoju turystyki regionu.

Drogi krajowe, które przebiegają przez miasto,

charakteryzują się, szczególnie latem, wzmożonym

wych do Bobolic.

Ilość pojazdów oraz częstotliwość

ich przejazdu sprawia, że na drogach krajowych nr 11

powyżej 10 km.

Na podkreślenie zasługuje fakt, że

szczególnie w okresie letnim notowany jest najwyż-

szy poziom natężenia w ruchu drogowym sięgający

znaczenie ma w tej sytuacji fakt, iż drogi krajowe

nr 11 i 25, które krzyżują się w Bobolicach, stanowią

nieodzowny element zalecanej przez Policję zachod-

niopomorską trasy dojazdowej i powrotnej z miejsco-

wości nadmorskich.

W związku z powyższym pytam

1.

W jaki sposób ministerstwo chce rozwiązać opi-

sany powyżej problem w Bobolicach?

2.

W jaki sposób ministerstwo ustosunkowuje się

do dokumentu pt. „Analiza ruchu i rozwiązania

związane z przebudową skrzyżowań w ciągu DK 11

w m.

Bobolice, wraz z poprawą bezpieczeństwa ruchu

przygotowanego przez GDDKiA Oddział Szczecin?

3.

Kiedy mieszkańcy Bobolic oraz liczni turyści

przejeżdżający przez miejscowość mogą spodziewać

się rozwiązania problemu?

Z poważaniem

Poseł Wiesław Suchowiejko

Warszawa, dnia 26 września 2012 r.

(nr 2173)

do ministra administracji i cyfryzacji

w sprawie katastrofalnej sytuacji

związanej z brakiem wody pitnej

Szanowny Panie Ministrze!

Na południu Polski

brakuje wody pitnej.

W tragicznej sytuacji są miesz-

kańcy i rolnicy hodujący zwierzęta.

Zagrożone jest

życie biologiczne rzek i jezior.

Niektórzy mówią, że

takiej suszy nie było na tych terenach od czterdziestu

lat.

Najtrudniejsza sytuacja ma miejsce w woj. ślą-

skim i małopolskim, gdzie w ciągu ostatnich tygodni

spadło najmniej deszczu.

Samorządy gminne opano-

wują sytuację jedynie doraźnie.

Tymczasem progno-

zy sezonowe wskazują na suchą i słoneczną jesień

z podwyższoną temperaturą.

W związku z powyższym kieruję zapytanie do

Pana Ministra następującej treści.

453

1.

Czy katastrofalna sytuacja w gminach woj. ślą-

skiego i małopolskiego jest zauważona przez resort

i podjęte zostaną jakieś kroki pomocowe?

2.

Czy sytuacja związana z suszą, zdarzeniem za-

grażającym bezpieczeństwu powszechnemu, znajdzie

odzwierciedlenie w dodatkowych środkach ﬁnanso-

wych skierowanych do gmin, na których terenie wy-

stępuje deﬁcyt wodny, na interwencje i działania

związane z zapewnieniem wody pitnej dla ludności

i zwierząt gospodarskich?

3.

Czy ministerstwo zamierza wesprzeć wojewódz-

kie wydziały zarządzania kryzysowego w tym zakre-

sie i w jaki sposób?

4.

Czy prowadzony jest monitoring sytuacji na po-

łudniu kraju związany z brakiem wody?

Z poważaniem

Poseł Małgorzata Pępek

Żywiec, dnia 26 września 2012 r.

Zapytanie

(nr 2174)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie podejrzenia stosowania praktyk

niezgodnych z zasadami równej konkurencji

w ramach serwisu aukcyjnego Allegro

Szanowny Panie Premierze!

Chciałbym zwrócić

uwagę na działalność serwisu aukcyjnego Allegro.

Rozwój cywilizacyjny sprawia, że handel internetowy

staje się istotną dziedziną gospodarczą, być może za

kilka lat wręcz dominującą.

W warunkach polskich

pozycję lidera serwisów aukcyjnych, z udziałem ok.

90% w rynku, zajmuje serwis Allegro.

Sytuacja ta

sprawia, że Allegro w pełni wykorzystuje pozycję mo-

nopolisty, naliczając wysokie opłaty za korzystanie

z serwisu.

W listopadzie 2011 r. serwis zmienił cen-

nik aukcji promowanych, zwiększając ceny jednora-

zowo o ponad 50%, znacznie wzrosły też prowizje.

Podobnie kilka tygodni temu zwiększył koszt wysta-

wienia aukcji na okres 2 tyg.

o 100%, z 1 zł do 2 zł.

Stawki te stają się zaporą dla nowych przedsiębior-

ców, dla których handel na Allegro jest najprostszym

sposobem na rozpoczęcie działalności.

Polityka ser-

wisu Allegro ma więc duży i ciągle rosnący wpływ na

procesy gospodarcze, niestety jest to wpływ hamują-

cy.

Dominująca pozycja Allegro uniemożliwia po-

wstanie równie popularnych konkurencyjnych ser-

wisów aukcyjnych Nie poradził sobie z tym nawet

światowy lider eBay.

Drugą istotną sprawą wymagającą wyjaśnienia

jest utworzenie przez Allegro w ubiegłym roku sta-

tusu konta Standard Allegro.

Wyróżnienie to otrzy-

mują sprzedawcy solidnie realizujący sprzedaż.

Oce-

nę sprzedaży prowadzą kupujący.

Problem w tym, że

ocena ta jest anonimowa, Allegro nie udostępnia in-

formacji o autorach wystawionych ocen, ani nawet

jakie to były oceny.

Może się zdarzyć, że ktoś wysta-

wi niską oceną lekkomyślnie lub niesprawiedliwie,

bo np. liczył na przesyłkę następnego dnia, a otrzy-

mał po dwóch dniach, mimo że sprzedający informo-

wał o wysyłce np. w ciągu 5 dni.

Co ciekawe, Allegro

szczególnie wysoko postawiło poprzeczkę w tej kate-

gorii.

Taki system umożliwia też nieuczciwe zwalcza-

nie konkurencji poprzez zakupy przedmiotów z ﬁk-

cyjnych kont i wystawianie niskich ocen.

W zgłasza-

nych przypadkach z tego względu, by nie ułatwiać

życia konkurencji, zaprzestano sprzedaży przedmio-

tów o niskiej cenie.

I najważniejsze w tym wszystkim.

Posiadanie kon-

ta Standard Allegro wpływa bardzo istotnie na koszt

wystawienia aukcji promowanej (a tylko takie mają

sens dla osób prowadzących działalność).

Dla przykła-

du cena aukcji może wynieść 12 zł lub 19 zł.

Jak już

wspomniałem, jest to dużą barierą dla osób początku-

jących, gdyż konto Standard Allegro uzyskuje się po

zdobyciu odpowiedniej ilości ocen, co może trwać kilka

miesięcy.

W tym czasie działalność może być już nie-

opłacalna, bo zyski zainkasuje Allegro.

Karygodny jest fakt, że wbrew Konstytucji RP

serwis Allegro odmawia prawa do obrony, odmawia-

jąc jakichkolwiek informacji o otrzymanych ocenach.

Posługując się przykładem osób zgłaszających pro-

blem, informuję, że w bieżącym okresie ich konta

utraciły status Standard Allegro z powodu podobno

nieterminowej dostawy.

W wyniku tego koszty dzia-

łalności tych sprzedawców wzrosły skokowo o kilka-

dziesiąt procent.

Przeanalizowano wysyłki w ocenia-

nym okresie i okazało się, że żadna nie była po zade-

klarowanym terminie.

Prowadzący tego rodzaju

działalność przeprowadzali kilkutygodniową kore-

spondencję z Allegro, która nie przyniosła skutku.

Allegro odmawia wszelkich informacji na ten temat.

Niczego nie insynuując, należy podnieść, że modera-

tor może sam wykonywać różnorakie czynności, któ-

rych nie mogą wykonać inni użytkownicy.

Wszelkie przesłanki wskazują, że system ocen

stworzony przez Allegro jest niesprawiedliwy, a może

wręcz nieuczciwy i ma na celu jedynie zwiększenie

zysków Allegro, bez liczenia się ze skutkami społecz-

nymi czy gospodarczymi.

Świadczy o tym choćby

fakt, że Allegro liczy ocenę średnią z 2 miesięcy.

W praktyce jedna negatywna ocena może sprawić, że

sprzedający będzie płacił Allegro wyższe stawki za

wystawienie aukcji przez 2 miesiące.

Istotną kwestią

jest też nieuzasadniona wysokość prowizji od sprze-

daży, wyższa niekiedy od zysku sprzedającego.

Takie podejście i stosowanie praktyk przez serwis

Allegro są bardzo niebezpieczne dla społeczeństwa

i gospodarki.

Panie Premierze:

Czy były przeprowadzane kontrole serwisu Alle-

gro i innych serwisów pod kątem przeciwdziałania

praktykom monopolistycznym?

Jeżeli tak, to jakie

454

Czy Allegro oraz inne serwisy internetowe mogą

ukrywać informacje skutkujące znacznym zwiększe-

niem kosztów ponoszonych przez podmioty wysta-

wiające przedmioty do sprzedaży?

Czy służby skarbowe prowadzą działania spraw-

dzające prawidłowość wypracowywania zysku przez

Allegro i płacenia należnych podatków przez serwisy

internetowe?

Do jakich nieprawidłowości dochodzi najczęściej

podczas transakcji kupna sprzedaży w Internecie, ze

szczególnym uwzględnieniem serwisów typu Allegro?

Czy minister ﬁnansóworazUrządOchronyKon-

kurencji i Konsumentów zbadają sprawę ewentual-

nych nieprawidłowości w funkcjonowaniu serwisów

internetowych, takich jak Allegro itp.?

Z poważaniem

Poseł Tadeusz Woźniak

(nr 2175)

w sprawie systemowych rozwiązań

w zakresie ﬁnansowania

dworców kolejowych i zarządzania nimi

Szanowny Panie Ministrze!

W okresie przygoto-

wań do Euro 2012 znacznie wzrosły wydatki PKP na

remonty i modernizację dworców kolejowych w całej

Polsce.

W latach 2010–2011 pochłonęły one rekordo-

wą kwotę 700 mln zł, a według zapewnień kolei

w kolejnych latach program remontów dworców ma

zamykać się w kwocie ok. 200 mln zł rocznie.

Mimo

niewątpliwego postępu w zakresie modernizacji in-

frastruktury kolejowej przytłaczająca większość

z przystanków pozostaje w bardzo kiepskim stanie

technicznym.

Według danych biura nieruchomości

PKP jedynie ok. 4% zarządzanych przez PKP obiek-

tów jest w stanie bardzo dobrym lub dobrym.

Zdaniem wielu specjalistów jedną z przyczyn ta-

kiego stanu rzeczy jest nieefektywny system zarzą-

dzania dworcami, który znacząco odbiega od stan-

dardów przyjętych w większości krajów europej-

skich.

W Niemczech wszystkimi dworcami zarządza

jedna spółka należąca do publicznego holdingu Deut-

sche Bahn.

Każda ze stacji przyporządkowana jest

do jednej z siedmiu kategorii uwzględniającej jego

znaczenie komunikacyjne, wielkość, infrastrukturę

itd.

Kwaliﬁkacjadworcadodanejgrupyoznaczaau-

tomatycznie wskazanie poziomu ﬁnansowegoopłaty

dworcowej, jaką zobowiązani są wnosić wszyscy ko-

rzystający z niej przewoźnicy.

Podobny system działa

we Włoszech, gdzie największymi stacjami zarządza-

ją dwie spółki – Grandi Stazioni i Centostazioni oraz

ﬁnansowanyprzedewszystkimzdotacjibudżetowych

Rete Ferroviaria Italiana, zarządzający pozostały-

mi, mniejszymi stacjami.

W Polsce wszystkie dwor-

ce podlegają ujednoliconemu standardowi zarządza-

nia powierzchniami, bez względu na rolę komunika-

cyjną i potencjał komercyjny.

Kolejnym problemem jest brak jasnego przypo-

rządkowania kompetencji decyzyjnych w sprawie

dworców, które dziś rozłożone są na kilka niezależ-

nych ośrodków: Oddział Dworce Kolejowe, oddzia-

ły gospodarowania nieruchomościami i Centralę

PKP, co ułatwia rozmycie odpowiedzialności.

W roz-

proszonej strukturze zarządzania nie ma mechani-

zmów monitorowania postępu i efektywności inwe-

stycji, przygotowania projektów i nadzoru nad ich

realizacją.

Niezadowalające jest również wykorzysta-

nie potencjału komercyjnego dworców będących klu-

czowymi węzłami komunikacyjnymi.

W opinii ekspertów sytuację mogłoby poprawić

wprowadzenie przejrzystej kategoryzacji dworców

powiązanej z wprowadzeniem opłaty dworcowej wzo-

rowanej na opłatach lotniskowych, stworzenie jedne-

go podmiotu zarządzającego oraz stopniowe przeka-

zywanie mniejszych stacji samorządom.

prowadzone są prace legislacyjne zmierzające do

wprowadzenia kompleksowych rozwiązań w zakresie

ﬁnansowaniaizarządzaniadworcamikolejowymi

w Polsce, które usprawnią proces modernizacji kolej-

nych obiektów i zapewnią stabilne ﬁnansowanie,po-

zwalające utrzymać ich odpowiedni stan techniczny.

Z poważaniem

Poseł Marek Wójcik

Katowice, dnia 26 września 2012 r.

Zapytanie

(nr 2176)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie udzielenia pomocy oraz

pozytywnego rozpatrzenia wniosku

dotyczącego uzyskania zaliczki na

przedsięwzięcie: Budowa przetwórni jaj

2011 r. pan K. Ł., zamieszkały w Waliszewicach, za-

warł umowę z ARiMR, nr 03247-69040-OR0500010/10,

na realizację inwestycji przedsięwzięcia: Budowa

przetwórni jaj.

Omyłkowo, jak informuje pan Ł., we

wniosku nie zamieścił informacji o wypłacie zaliczki.

Ponieważ zaliczka była od początku planowana przy

kompletowaniu dokumentacji wniosku, pan Ł. złożył

oddzielny wniosek o wypłatę zaliczki do zawartej

455

umowy.

Ze względu na dużą wartość projektu inwe-

stycji, 43 mln zł, wnioskujący nie jest w stanie zre-

alizować zawartej umowy, nie może także pozyskać

środków kredytowych (odmowa z banku).

Wobec powyższych faktów i okoliczności pragnę

zapytać:

Czy w drodze wyjątku można pozytywnie rozpa-

trzyć wniosek pana Ł.

o wypłatę zaliczki do zawartej

umowy?

Jakie ewentualnie jest inne rozwiązanie tego pro-

blemu, tak aby skutecznie pomóc zainteresowanej

osobie w zrealizowaniu tej inwestycji?

Z poważaniem

Poddębice, dnia 26 września 2012 r.

Zapytanie

(nr 2177)

w sprawie zapobieżenia dalszemu

zanieczyszczaniu wód dorzeczy

Wieprzy i Parsęty w kanale portowym

Szanowny Panie Ministrze!

Obowiązująca ustawa

sprawy dotyczące gospodarowania wodami zgodnie

nie z wód oraz zarządzanie zasobami wodnymi.

Ta zasada jasno precyzuje, iż jest to taki rozwój

społeczno-gospodarczy, w którym następuje proces

integrowania różnych działań, między innymi poli-

tycznych i gospodarczych, z zachowaniem równowa-

cesów przyrodniczych w celu zagwarantowania moż-

liwości zaspokajania podstawowych potrzeb poszcze-

gólnych społeczności lub obywateli, zarówno współ-

czesnego pokolenia, jak i przyszłych pokoleń.

Zgodnie z art. 7 pkt 1 ustawy Prawo wodne prze-

pisy w niej zawarte mają zastosowanie także do wód

śródlądowych oraz morskich wód wewnętrznych.

Co-

raz częściej w wodach Bałtyku dochodzi w okresie

wiosny i lata do zakwitu sinic, co nigdy wcześniej nie

występowało na taką skalę, jak obecnie.

Zakwit ten

sprawia, że woda w Bałyku staje się mętna i przybie-

ra różne kolory: od zielonego po żółtawy, brązowawy

czy czerwonawy.

Co więcej, już wiadomo, że niektóre gatunki sinic

są toksyczne i mogą być bardzo szkodliwe dla zdrowia

i życia również człowieka.

Warto wiedzieć, że podczas

jednego z takich największych zakwitów sinic, który

miał miejsce w 2002 r. i 2003 r., doszło do wymarcia

fauny dennej w wodach przybrzeżnych Danii.

Zakwit sinic zależy od składników organicznych,

tj. związków azotu i fosforu zawartych w wodzie.

Sinice, wydzielając toksyny, mogą zabijać ryby,

ptaki i ssaki w wodach morskich oraz rzekach wpły-

wających do Bałtyku, a rozkład obumarłych sinic

pochłania przy tym duże zasoby tlenu.

Gdy dochodzi

do zakwitu sinic, osoby wypoczywające nad morzem

nie powinny w ogóle wchodzić do wody, gdyż powo-

dują one podrażnienia skóry, problemy gastryczne,

wymioty, a nawet gorączkę.

Do portu morskiego Darłowo od pewnego czasu

dopływa coraz więcej statków z zagranicy z różnymi

nawozami chemicznymi, zawierającymi m.in. niebez-

pieczny dla wód azot i fosfor, których przeładunek

portowy ze statku na skład magazynowy odbywa się

niejednokrotnie z naruszeniem norm prawnych.

Składowisko setek ton tego typu nawozów jest tak

umiejscowione w porcie przy ich rozładunku i w ogó-

le niezabezpieczone, że w trakcie intensywnych opa-

dów deszczu lub silnego nadmorskiego wiatru nawo-

zy te spływają do wód rzeki Grabowej i Wieprzy, któ-

re następnie tylko po kilkuset metrach wpływają do

Bałtyku, gdzie kąpią się np. turyści.

Znane są nawet przypadki płukania w wodzie

przez operatora na statku sprzętu mechanicznego

używanego do rozładunku tych nawozów ze statku.

Coraz częściej pylące nawozy są rozsiewane przez

nadmorski wiatr na stojące w porcie jachty, kutry,

domy i samochody, a wędkujący w tych wodach łowią

ryby wyglądające jak poparzone chemicznie.

Powyższy stan faktyczny obrazuje kilka zdjęć fo-

tograﬁcznychtegoterenu,któreprzedkładamPanu

Ministrowi Środowiska.

Szanowny Panie Ministrze!

Zgodnie z art. 4 pkt 2

ustawy Prawo wodne składana jest w Sejmie RP co

ministra informacja dotycząca między innymi reali-

zowania planów gospodarowania wodami na obsza-

rach dorzeczy, prowadzonych inwestycji, stanu ochro-

ny ludności.

Celem samorządów nie tylko wojewódz-

twa zachodniopomorskiego jest przede wszystkim

realizowanie zadań publicznych na potrzeby lokalnej

społeczności, tj. miedzy innymi zapewnienie miesz-

kańcom nadmorskiego Darłowa możliwości rozwoju

oraz wypoczynku, tak mieszkańcom, jak i osobom

przybywającym na tereny nad Morzem Bałtyckim

w celach turystycznych, dlatego też uprzejmie proszę

Pana Ministra Środowiska o udzielenie odpowiedzi

na zapytania:

1.

Czy nie budziła dotąd żadnych zastrzeżeń por-

towa infrastruktura techniczna oraz magazyn im-

portowanych nawozów w porcie Darłowo, skoro taki

jest stan faktyczny?

2.

Jak wygląda monitoring i skuteczność funkcjo-

nowania stosownych służb państwowych w tego typu

miejscach przeładunku nawozów, skoro istnieją tak

drastyczne przypadki korzystania ze środowiska, wy-

kraczające poza normy prawne?

3.

Dlaczego w Darłowie nie są surowo respekto-

wane zapisy art. 6 oraz art. 7 ustawy z dnia 27 kwiet-

456

wiązkach zapobiegania takiemu oddziaływaniu na

środowisko naturalne i o kosztach usunięcia skutków

takich zanieczyszczeń?

Z poważaniem

Poseł Andrzej Lewandowski

Darłowo, dnia 26 września 2012 r.

Zapytanie

(nr 2178)

do ministra spraw wewnętrznych

Ministra w związku z przydzielonymi kilka dni temu

dotacjami na budowę i remonty komisariatów Poli-

cji.

Z mojego punktu widzenia niezbędnego remontu

wymaga I Komisariat Policji w Łodzi przy ul. Ko-

ściuszki 19.

Budynek, w którym swoją siedzibę ma

ten komisariat, jest w bardzo złym stanie, a jest to

jeden z najciężej pracujących komisariatów w mie-

bliżu większości miejsc kulturalno-rozrywkowych,

przez co codziennie funkcjonariusze przyjmują mnó-

stwo zgłoszeń.

Fatalny stan budynku nie poprawia

wizerunku naszego miasta.

Osoby niepełnosprawne

nie mają możliwości dostania się nawet do dyżurki,

ponieważ wysokie schody oraz brak windy im w tym

przeszkadza.

Budynek komisariatu jest bardzo

zniszczony, zupełnie nieprzystosowany na siedzi-

bę Policji.

Gabinety policjantów są brudne, odpada

w nich tynk, w wielu miejscach na ścianach rośnie

grzyb, okna są nieszczelne.

Dokumenty i akta nie

mają swojego miejsca, brakuje pomieszczeń, w któ-

rych można byłoby stworzyć archiwum, gdzie byłyby

przechowywane niepotrzebne już pisma.

Dlaczego I Komisariat Policji w Łodzi od lat nie

był remontowany?

Dlaczego nie został on uwzględniony w ramach

projektu standaryzacji komend Policji?

Kiedy I Komisariat Policji w Łodzi doczeka się

niezbędnego już remontu?

Czy Ministerstwo Spraw Wewnętrznych planuje

przyznanie kolejnych dotacji na remonty komend Po-

licji?

Z poważaniem

Poseł John Abraham Godson

Zapytanie

(nr 2179)

do ministra administracji i cyfryzacji

na digitalizację z funduszy

Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji

informatyzacji kraju wymaga od szeregu podmiotów

inwestycji związanych z tymi pracami.

Jednym

z istotnych elementów jest digitalizowanie i prze-

twarzanie zasobów archiwalnych.

Działacze spół-

dzielni mieszkaniowych poinformowali mnie nie-

dawno o trudnościach, jakich nastręczają im nie-

zbędne zakupy odpowiedniego sprzętu.

Nie wszyst-

kie spółdzielnie mieszkaniowe są w stanie sprostać

dodatkowym obciążeniom ﬁnansowym.

Należyza-

uważyć, że w związku z tym proces będzie ulegał

dalszemu spowolnieniu lub obejmie jedynie wyryw-

kowy zakres prac.

dysponuje środkami pieniężnymi na doﬁnansowanie

procesu digitalizacji zasobów archiwalnych spółdziel-

ni mieszkaniowych?

2.

Czy Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji

może wskazać potencjalne źródła ﬁnansowaniapro-

cesu digitalizacji archiwów dla podmiotów spółdziel-

czych?

Z poważaniem

Poseł Jacek Czerniak

(nr 2180)

do ministra obrony narodowej

Szanowny Panie Ministrze!

Polska armia zatrud-

Dlatego pytamy Pana Ministra:

nem?

2.

Jakie posiadają stopnie wojskowe?

457

(nr 2181)

do ministra obrony narodowej

Szanowny Panie Ministrze!

Polska armia za-

cach?

2.

Jakie posiadają stopnie wojskowe?

(nr 2182)

do ministra obrony narodowej

Szanowny Panie Ministrze!

Polska armia zatrud-

nie?

2.

Jakie posiadają stopnie wojskowe?

(nr 2183)

do ministra obrony narodowej

Szanowny Panie Ministrze!

Polska armia zatrud-

nie?

2.

Jakie posiadają stopnie wojskowe?

(nr 2184)

do ministra obrony narodowej

Szanowny Panie Ministrze!

Polska armia zatrud-

wie?

2.

Jakie posiadają stopnie wojskowe?

458

Zapytanie

(nr 2185)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Zatory drogowe przy

wjazdach oraz wyjazdach z dużych miast stanowią

nie tylko polski problem.

Niektóre kraje europejskie

stosują ciekawy i zarazem stosunkowo nieskompli-

kowany sposób na ich rozładowanie.

Dotyczy on dróg

dwujezdniowych, o co najmniej dwóch pasach ruchu

w każdym kierunku.

Często w godzinach porannego szczytu komuni-

kacyjnego pasy ruchu ww. dróg, stanowiące wjazd do

danego miasta, posiadają obłożenie, które przekracza

ich przepustowość.

Daje to efekt w postaci zatoru dro-

gowego.

Natomiast w tym samym momencie pasy

ruchu, które biegną w przeciwną stronę charaktery-

zują się niskim poziomem wykorzystania przez po-

jazdy samochodowe.

Podobnie sytuacja wygląda podczas popołudnio-

wego szczytu komunikacyjnego.

Tym razem wyjaz-

dowe pasy ruchu są zazwyczaj nieprzejezdne, a te

wjazdowe z reguły prawie puste.

Zjawisko to można

zaobserwować niemalże każdego dnia, chociażby

przy wjeździe do Warszawy od strony miejscowości

Raszyn.

Wspomniany na początku sposób polega na wyko-

rzystaniu przeciwległych pasów ruchu do rozładowa-

nia zatoru drogowego, w momencie i tylko na czas

jego powstania.

Precyzując na przykładzie Raszyna.

W godzinach porannych, gdy wspomniana miejsco-

wość jest zupełnie nieprzejezdna w stronę Warszawy,

można by, od pewnego miejsca, skierować część sa-

mochodów na przeciwległy pas ruchu, który znajduje

się zaraz za pasem zieleni oddzielającym obie jezdnie.

Następnie w miejscu, gdzie zator samoczynnie ulega

rozładowaniu sprowadzić ruch z powrotem na wła-

ściwą część drogi.

Dzięki temu na odcinku, który jest

nieprzejezdny można by zyskać dodatkowy pas (lub

pasy w zależności od lokalnych warunków drogo-

wych).

Wprawdzie kierowcy wyjeżdżający w tym cza-

sie z Warszawy będą mieli zwężoną drogę do dyspo-

zycji, ale przy niewielkim ruchu we wspomnianą

stronę, nie spowoduje to utrudnień w ich przemiesz-

czaniu się.

Analogicznie można by postąpić w przy-

padku popołudniowego szczytu.

Tego typu zmiany organizacji ruchu możliwe są

w innych krajach dzięki obecności dwóch rzeczy: as-

faltowych połączeń między drogami dwujezdniowy-

mi (zamykanych np. przy pomocy demontowanych

barierek) oraz świateł do sterowania ruchem, które

pokazują, jaki pas jest wolny dla ruchu (jak np. świa-

tła umieszczone przed wjazdem do tunelu przy Wi-

słostradzie w Warszawie).

Nawiązując do powyższego, proszę pana ministra

1.

Czy znana jest panu ministrowi ta metoda roz-

wiązywania problemu zatorów drogowych?

2.

Czy uważa pan, że ww. rozwiązanie można by

wprowadzić również w Polsce, w miejscach gdzie re-

alne jest jego zastosowanie?

móc zastosować tego typu metodę na polskich dro-

gach?

Z poważaniem

Poseł Mirosław Maliszewski

Grójec, dnia 27 września 2012 r.

Zapytanie

(nr 2186)

do ministra obrony narodowej

Szanowny Panie Ministrze!

Decyzją ministra

obrony narodowej pan G.J. D., ur. 22 września 1971 r.,

zam. Uście Solne, pow. Bochnia, woj. małopolskie,

został skierowany do służby na okręcie ORP „Piast”

i pełnienia misji humanitarnej w Arabii Saudyjskiej

w rejonie Zatoki Perskiej, pełniąc służbę od 24 kwiet-

nia 1990 r. do 3 września 1991 r.

Udział okrętu w operacji „Pustynna Tarcza” nie

miał charakteru ochotniczego.

Okręt wyszedł do

działań na rozkaz dowódcy Marynarki Wojennej RP

wydany na podstawie decyzji Rady Ministrów.

Zało-

ga została skompletowana na podstawie rozkazu i ża-

den z uczestników misji nie był pytany o zgodę na

wyjazd, gdyż wtedy służba wojskowa była obowiąz-

kiem wobec ojczyzny.

Dodatkowo pan G. D. został

wcielony w skład załogi w ostatniej chwili, bez dodat-

kowych badań i szczepień z uwagi na brak czasu,

gdyż statek musiał wychodzić w rejs.

Wartym zaznaczenia jest również fakt, iż w roku

1997 pan G. D. zawarł związek małżeński, a więc

w momencie wcielenia na misję jego żona nie miała

żadnego wpływu na wspomniany wyjazd.

W roku 2006 po krótkiej chorobie, której objawy

oraz jej charakter nie zostały do końca zdiagnozowa-

ne przez lekarzy, pan G. D. zmarł, pozostawiając żonę

oraz dwie córki.

Zachodzi podejrzenie, iż przyczyną

zgonu mogła być choroba, której nabawił się w trak-

cie misji.

Obecnie wspomniana rodzina znajduje się

w bardzo trudnej sytuacji ﬁnansowej.

Wszystkiepo-

dejmowane działania po śmierci męża, jakie prowa-

459

dziła żona, nie przyniosły odpowiedzi na pytanie, co

było rzeczywistą przyczyną śmierci jej męża.

Mając

tania:

nieją przesłanki do przyznania żonie G. D. i jego dzie-

ciom świadczenia w postaci renty rodzinnej?

2.

Czy istnieje jakakolwiek inna możliwość pomo-

cy rodzinie zmarłego żołnierza?

Z poważaniem

Poseł Andrzej Sztorc

Tarnów, dnia 27 września 2012 r.

Zapytanie

(nr 2187)

w sprawie dworca głównego PKP w Oleśnicy.

Nie ule-

ga wątpliwości, że obiekt jest bardzo zaniedbany,

a fakt ten ma wpływ na fatalny wizerunek nie tylko

PKP, lecz również całego miasta.

Zarówno dworzec,

jak i przejścia pod torami, perony, a także zabudowa-

nia na peronach (kioski, szyby windowe itp.) wyma-

gają gruntownej rewitalizacji.

Uważam, że tak waż-

ny dla miasta obiekt, z którego dziennie korzysta ok.

7 tysięcy podróżnych – mieszkańców miasta i okolic,

powinien zostać uwzględniony w planach inwestycyj-

nych PKP.

W związku z przedstawioną sprawą uprzejmie

mające na celu rozpoczęcie prac rewitalizacyjnych

budynku dworca głównego PKP w Oleśnicy oraz

przyległych obiektów (perony, przejścia pod perona-

mi, kładka)?

2.

Kiedy ewentualnie można spodziewać się przed-

miotowej inwestycji i jaki byłby jej szacunkowy

koszt?

Z poważaniem

Poseł Michał Jaros

Zapytanie

(nr 2188)

w sprawie zamknięcia kładki prowadzącej na główny

dworzec kolejowy w Oleśnicy, które miało miejsce na

początku maja br. Zamknięcie tak ważnego dla

mieszkańców korzystających na co dzień z usług

PKP przejścia wywołało ich ogromne protesty.

Rozu-

miem, że powodem zamknięcia kładki był jej zły stan

techniczny stwarzający zagrożenie dla pasażerów,

niemniej jednak nie można pozwolić, by zaistniała

sytuacja nie uległa jak najszybciej poprawie.

Ponadto

pragnę podkreślić, że mimo iż kładka stanowi wła-

sność spółki PKP SA, władze miasta Oleśnica zobo-

wiązały się do pokrycia 15% kwoty kosztów związa-

nych z remontem ww. obiektu.

Zgodnie z informacjami udzielonymi mi przez Biu-

ro Projektów Inwestycyjnych i Marketingowych PKP

SA w IV kwartale 2012 r. przewiduje się odświeżenie

i pomalowanie całego holu dworcowego, a na rok 2013

zaplanowane zostały prace związane z rewitalizacją

elewacji budynku dworca.

Na uwagę zasługuje fakt, iż

w roku bieżącym już wykonano malowanie pomiesz-

czeń na I piętrze budynku oraz został przeprowadzony

gruntowny remont toalet.

W związku z tym ponowne

oddanie do użytku kładki stanowiłoby doskonałe do-

pełnienie planowanych prac rewitalizacyjnych dworca

głównego w Oleśnicy.

W związku z przedstawioną sprawą uprzejmie

mające na celu ponowne udostępnienie kładki po-

dróżnym?

2.

Kiedy ewentualnie można spodziewać się re-

montu kładki i jaki byłby szacunkowy koszt tej in-

westycji?

Z poważaniem

Poseł Michał Jaros

460

Zapytanie

(nr 2189)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie wątpliwości powstałych wokół

o pomoc pani A. W., Polka mieszkająca w Niemczech,

której na wniosek Jugendamt grozi odebranie praw

rodzicielskich do 8-letniego syna.

Zdaniem pani W. Jugendamt Kaarst (któremu

Sąd Rodzinny w Neuss przekazał część praw rodzi-

cielskich) samowolnie ograniczył jej kontakt z dziec-

kiem po tym, jak chłopiec po półtorarocznym pobycie

uciekł z ośrodka KiD w Düsseldorﬁeizapowiedział,

że powie matce, co tam z nim się dzieje.

Po tym zda-

rzeniu pracownicy ośrodka najpierw ograniczyli

dziecku kontakt z matką do godzinnego widzenia raz

w miesiącu, a następnie całkowicie go zakazali.

Ju-

gendamt zabronił też kontaktów telefonicznych mat-

ki z synem.

Rodzinie pani W. także nie wolno widy-

wać dziecka.

Dnia 20 września br. odbyła się rozprawa dotyczą-

ca bezpodstawnego odebrania praw rodzicielskich

pani W. w trybie natychmiastowym i zakazu jej kon-

taktu z dzieckiem na wniosek Jugendam Kaarst

(sygn. akt 51 F 131/11, AG Neuss).

Na uwagę zasługuje fakt, iż przedstawiana przeze

mnie sprawa nie jest jedyną, w której mamy do czy-

nienia z wątpliwościami narosłymi wokół działań

Jugendamt – w sierpniu br. dotarły do mnie wiado-

mości o polskim rodzeństwie (troje dzieci: 7, 8 i 9 lat),

które przebywając pod opieką Jugendamt, miało za-

znać bardzo złego traktowania.

Podsumowując, chciałbym wyrazić nadzieję, że

ministerstwo podejmie działania mające na celu roz-

wiązanie wskazanych przez mnie wątpliwości doty-

czących legalności działań Jugendamt wobec pol-

skich obywateli.

W związku z przedstawioną sprawą proszę Pana

1.

Czy w ostatnim czasie dotarły do ministerstwa

informacje o nieprawidłowościach, jakich Jugendamt

dopuścił się wobec polskich obywateli?

2.

Jakie działania zamierza podjąć ministerstwo,

by rozwiać wątpliwości powstałe wokół działalności

Jugendamt?

3.

Czy ministerstwo zamierza podjąć interwencję

w sprawie wątpliwości powstałych wobec sprawy

pani A. W.?

Z poważaniem

Poseł Michał Jaros

(nr 2190)

do ministra zdrowia

Szanowny Panie Ministrze!

Jak czytamy w jednej

z łódzkich gazet, w aptekach brakuje wielu leków nie-

zbędnych w leczeniu niektórych chorób.

Pacjenci po zawale mają problem z otrzymaniem

Bemecoru.

Lekarze kardiolodzy przepisują teraz Di-

goxinę, lecz ma ona nieco inny skład niż ww. lek.

Brakuje Prografu i Cellceptu, leków stosowanych dla

chorych po przeszczepach.

Od kilku miesięcy nie ku-

pimy też Kliogestu stosowanego w zastępczej terapii

hormonalnej oraz Xalacomu dla chorych na jaskrę.

Również pacjenci z chorobą Parkinsona mają pro-

blem z wykupieniem Madoparu.

1.

Jak Ministerstwo Zdrowia zamierza wpłynąć

na poprawę dostępności leków ratujących życie w pol-

skich aptekach?

2.

Jaki jest powód braku tych jakże ważnych le-

ków w hurtowniach medycznych?

Z wyrazami szacunku

(nr 2191)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie nauczycieli, którzy po redukcji

Szanowny Panie Ministrze!

Z danych Minister-

stwa Edukacji Narodowej wynika, iż aż 7361 nauczy-

cieli może stracić pracę w tym roku szkolnym.

Pro-

blem ten dotyczy wszystkich nauczycieli od szkół

podstawowych do ponadgimnazjalnych.

Polska Agencja Prasowa donosi, iż nie tylko ok.

7,5 tys. nauczycieli straci pracę, to jeszcze przynajm-

godzin lekcyjnych.

W najgorszej sytuacji znaleźli się

nauczyciele biologii i ﬁzyki,gdyżztychprzedmiotów

najbardziej została zmniejszona siatka godzin.

pomóc nauczycielom, którzy po redukcji etatów w szko-

łach pozostaną bez pracy?

Z wyrazami szacunku

461

Zapytanie

(nr 2192)

do ministra nauki i szkolnictwa wyższego

zajmują niskie miejsca w światowych,

prestiżowych rankingach

Szanowna Pani Minister!

Ranking wyższych uczel-

ni przygotowany przez ekspertów z szanghajskiego uni-

wersytetu (ARWU) ogłaszany od 2003 r. jest jednym

z najbardziej prestiżowych rankingów na świecie.

Niestety polskie placówki naukowe zajmują w nim

ostanie miejsca.

Na sto możliwych punków Uniwer-

sytet Jagielloński zdobył 10,8 pkt, a Uniwersytet

Warszawski niewiele więcej, bo tylko 16,3 pkt.

Najsłabiej polskie uczelnie wypadają pod wzglę-

dem ﬁnansów.

Naszeuczelniesąjednymiznajbied-

niejszych uczelni ujętych w tym rankingu.

planuje podjąć Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa

Wyższego, by poprawić sytuację ﬁnansowąpolskich

uczelni?

Z wyrazami szacunku

(nr 2193)

do ministra edukacji narodowej

w życie 1 września nowelizacji ustawy o kształceniu za-

wodowym pojawia się wiele pytań z nią związanych.

Od września będą funkcjonowały tylko trzyletnie

zasadnicze szkoły zawodowe.

W wydłużonym cyklu

kształcenia uczniowie będą solidniej przygotowani do

zawodu i będą też lepiej przygotowani z wiedzy ogól-

nej.

Jednak odpowiednie przygotowanie do zawodu

wiąże się ze zdobywaniem umiejętności praktycz-

nych.

Do tego celu potrzebne są dobrze wyposażone

warsztaty oraz zakłady, które chętnie przyjmą uczniów

na praktyki zawodowe.

Kolejnym problemem jest niechęć uczniów do po-

dejmowania nauki w szkołach zawodowych.

W obec-

nych czasach młodzi ludzie wybierają licea ogólno-

kształcące, podczas gdy zdobycie dobrego zawodu

daje szanse na zdobycie satysfakcjonującej pracy.

wej pomoże szkołom zawodowym zapewnić odpo-

wiednie kształcenie w danym zawodzie?

2.

Jakie kroki podejmie Ministerstwo Edukacji

Narodowej, by promować wśród młodzieży naukę

w szkołach zawodowych?

Z wyrazami szacunku

(nr 2194)

do ministra edukacji narodowej

Szanowna Pani Minister!

Rządowy program „Wy-

prawka szkolna” zakłada zwrot części wydatków ponie-

sionych na podręczniki.

Programem w tym roku będą

objęci uczniowie rozpoczynający edukację szkolną m.in.

w szkołach podstawowych, gimnazjalnych, ponadgim-

nazjalnych.

Aby otrzymać 180 zł doﬁnansowaniana

zakup podręczników do klasy I szkoły podstawowej,

w rodzinie.

W przypadku pozostałych uczniów kryte-

rium dochodowe jest jeszcze niższe – wynosi 351 zł na

osobę, zgodnie z ustawą o pomocy społecznej.

Niestety wielu polskim rodzinom nie przysługuje

z tego tytułu żadna pomoc.

Planowana nowa ustawa

podwyższająca kryterium przyznawania pomocy spo-

łecznej, mająca wejść w życie od 1 października, nie-

wiele pomoże.

Na wsparcie mogą liczyć tylko osoby,

których dochód kształtuje się poniżej minimum so-

cjalnego.

Zarobki ledwie wystarczające na utrzyma-

nie rodziny nie kwaliﬁkujądożadnejpomocy.

Minister z pytaniem: Dlaczego kryterium przyzna-

wania pomocy jest tak niskie w porównaniu z obec-

nymi cenami zarówno podręczników szkolnych, jak

i pozostałej wyprawki ucznia?

Z poważaniem

Poseł Jarosław Tomasz Jagiełło

(nr 2195)

Szanowny Panie Ministrze!

Półtora miliona pa-

chicznego.

Do niektórych leków psychiatrycznych,

462

które były dotąd refundowane, państwo obecnie nic

nie dopłaca.

Farmaceutyki ﬁgurującenaliścierefun-

dacyjnej nierzadko są bardzo drogie.

Bez pomocy zo-

staje najbiedniejsza grupa chorych, cierpiących na

zmiany psychoorganiczne, otępienie czy upośledzenie

od urodzenia.

Często wysokie ceny tych leków dopro-

wadzają do sytuacji, w której chorzy nie mają możli-

wości ich zakupu i w konsekwencji zaostrzają swój

stan.

W efekcie traﬁajądoszpitalipsychiatrycznych

i tam generują koszty.

Ponadto ceny leków dla szpi-

tali również są wyższe, co wynika z przepisu art. 9

ustawy refundacyjnej.

dejmie czynności, aby leki dla osób chorych psychicz-

nie były łatwiej dostępne?

Z poważaniem

(nr 2196)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie badania skuteczności działań

Policji

Szanowny Panie Ministrze!

Z zainteresowaniem

przyglądamy się sygnalizowanej podczas spotkań

z mieszkańcami pracy polskiej Policji.

Szczególna

uwaga zwracana jest na brak skuteczności prowadzo-

nych przez Policję działań.

Obywatele skarżą się na

brak patroli, które mogłyby przeciwstawić się chuli-

gaństwu oraz aktom wandalizmu na ulicach miast.

Dodatkowo pojawiają się zarzuty, iż działania Policji

nie są efektywne, pochłaniają dużą ilość czasu, po-

wodując straty ﬁnansowe.

Zdajemysobiesprawę,iż

na społeczne poczucie bezpieczeństwa wpływa prze-

konanie o sprawności działań Policji, a także zaufa-

nie do jej pracy.

Dlatego prosimy o odpowiedź na na-

Czy są prowadzone statystyki dot. efektywności

pracy Policji, które pozwoliłyby na wskazanie kluczo-

wych elementów mogących wpłynąć na oszczędności

czasowe i ﬁnansowewpracyPolicji?

Jeślitak,topro-

simy o przekazanie stosownych statystyk z okresu

pięciu ubiegłych lat albo wskazanie strony interneto-

wej, na której są publikowane stosowne informacje.

Czy w trakcie prowadzenia czynności dochodze-

niowych policjanci maja dostęp do bazy DNA pozwa-

lającej na szybką identyﬁkacjęsprawcówprzestęp-

stwa?

Ile czasu zajmuje funkcjonariuszom proces zwe-

ryﬁkowaniaśladówDNApozostawionychnamiejscu

przestępstwa?

Czy reorganizacja Policji w woj. kujawsko-pomor-

skim, likwidacja części posterunków, była poprzedzo-

na konsultacjami z mieszkańcami?

W jaki sposób

wpłynie na poprawę bezpieczeństwa obywateli?

Z poważaniem

Posłanki Iwona Kozłowska

Warszawa, dnia 27 września 2012 r.

(nr 2197)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie wymogów wobec gospodarstw

Szanowny Panie Ministrze!

Po 1 maja 2004 r.

Pol-

ska, będąc członkiem Unii Europejskiej, musiała zin-

tensyﬁkowaćdziałaniadostosowującewieledziedzin

życia gospodarczego, w tym także sektor żywnościo-

wy, do wymagań jednolitego rynku.

Program doradz-

twa rolniczego w zakresie norm sanitarnych i stan-

dardów jakościowych w rolnictwie zgodnie z wyma-

ganiami UE przygotowany został przez zespół powo-

łany w ramach realizacji projektu PHARE PL/l B/

2001/AG/02 – „Krajowy system doradztwa rolnicze-

go”.

W wyborze niezbędnych działań dostosowaw-

czych, które rolnicy muszą podjąć, oraz w pozyskiwa-

niu na ten cel środków inwestycyjnych dużą rolę

odegrają doradcy współpracujący z rolnikami.

Ich

zadaniem jest pomoc w wyborze, a następnie w reali-

zacji najlepszych rozwiązań.

Z punktu widzenia doradztwa rolniczego ważne

jest, aby współpraca doradców z rolnikami w zakre-

sie dostosowywania gospodarstw do standardów ja-

kości przebiegała w całym kraju na podstawie jedno-

litych wymagań przedstawionych w przystępnej for-

mie ułatwiającej zrozumienie zasad tej współpracy.

Korzystający z przygotowanych materiałów rolnicy

mogą uświadomić sobie, w jakim stopniu ich gospo-

darstwa już są dostosowane do wymagań obowiązu-

jących w UE i co powinni jeszcze zrobić, aby te wy-

magania spełnić w całości.

Radio Centrum z Kalisza donosi, iż w ostatnim

czasie w wielu miejscowościach powiatu kaliskiego

pojawiają się przedstawiciele, którzy podają się za

pracowników Agencji Restrukturyzacji i Moderniza-

cji Rolnictwa, doradztwa rolniczego bądź pracowni-

ków izby rolniczej.

Przekonują rolników, iż muszą oni

posiadać różne zaświadczenia, np. uprawniające do

wykonywania prac na wysokościach, lub że wyma-

gane jest przeprowadzenie odpowiedniego audytu

463

w gospodarstwie, a jego brak grozi utratą dopłat unij-

nych.

Zdaniem przedstawicieli Wielkopolskiej Izby Rol-

niczej są to oszuści, którzy próbują dokonywać ﬁkcyj-

nych audytów i wyłudzić w ten sposób pieniądze wy-

płacane przez agencję.

Dodają, iż takie nieuczciwe

działania często podejmują firmy, wykorzystując

w ten sposób możliwości pozyskania doﬁnansowań,

które zapewnia Programu Rozwoju Obszarów Wiej-

skich.

Jak twierdzi portal, w ramach tego programu

ﬁrmamożeotrzymaćnawet2tys.euro,aszansętaką

otwiera działanie w zakresie tzw. usług doradczych

w rolnictwie.

Jedną z takich usług jest właśnie prze-

prowadzanie audytów w gospodarstwach.

Izba rolni-

cza twierdzi, iż z tego też względu pojawia się mnó-

stwo ﬁrm,któreteśrodkichcąpozyskać,alewyko-

nują te zadania nierzetelnie.

Radio Centrum dodaje, iż na rynku można spo-

tkać coraz więcej ﬁrm,którychprzedstawicielealbo

odwiedzają rolników, albo do nich telefonują, propo-

nując im podpisanie umów na świadczenie usług do-

radczych w różnych kwestiach.

W zamian oferować

mają m.in. bezpłatne badanie prób glebowych, które

jest rzekomo wymagane przez agencję.

Tymczasem

przedstawicielka Agencji Restrukturyzacji i Moder-

nizacji Rolnictwa informuje, iż takich wymagań nie

ma.

Podobnie sytuacja ma się w przypadku zaświad-

czenia uprawniającego do wykonywania prac na wy-

sokościach.

Nieuczciwi przedsiębiorcy sugerują rol-

nikom powiatu kaliskiego konieczność odbycia płat-

nego szkolenia, jednocześnie sugerując, że pracują na

zlecenie ARiMR.

1.

Czy i jakie przepisy wymagają od rolników po-

siadania dokumentacji wykonanego audytu gospo-

darstwa lub też świadectwa szkolenia z zakresu prac

na wysokościach?

2.

Jak powinien wyglądać prawidłowo przeprowa-

dzony na terenie gospodarstwa rolnego audyt i kto

jest uprawniony do jego wykonania?

w celu doinformowania rolników na temat koniecz-

nych wymogów i posiadania zezwoleń lub certyﬁka-

tów wystawianych przez Agencję Restrukturyzacji

eliminowania ww. sytuacji?

Z poważaniem

Poseł Maciej Orzechowski

(nr 2198)

w sprawie analizy kosztów związanych

Szanowny Panie Ministrze!

Sygnały docierające

od pacjentów wskazują na poczucie wyższych kosz-

tów ponoszonych na wydatki związane z zakupem

leków refundowanych.

Aby możliwe było ocenienie

tych parametrów, rozumianych jako kwoty rzeczy-

wiście wydane przez pacjentów na leki refundowane

(urzędowa cena detaliczna minus wartość refunda-

cji), chciałbym poznać dane, które pozwalam sobie

wyłożyć w pytaniach.

1.

Jaka była łączna poniesiona odpłatność pacjen-

tów za leki refundowane w okresie styczeń–czerwiec

2012 r.?

2.

Jaka była łączna poniesiona odpłatność pacjen-

2011 r.?

3.

Ilu pacjentów poniosło w okresie styczeń–czer-

wiec 2012 r. koszt zapłaty za leki refundowane wyż-

szy niż 1200 zł za cały ten okres?

4.

Ilu pacjentów poniosło w okresie styczeń–czer-

5.

Ilu pacjentów poniosło w okresie styczeń–czer-

szy niż 1800 zł za cały ten okres?

6.

Ilu pacjentów poniosło w okresie styczeń–czer-

7.

Ilu pacjentów poniosło w okresie styczeń–czer-

szy niż 2400 zł za cały ten okres?

8.

Ilu pacjentów poniosło w okresie styczeń–czer-

9.

Ilu pacjentów poniosło w okresie styczeń–czer-

szy niż 3000 zł za cały ten okres?

10.

Ilu pacjentów poniosło w okresie styczeń–czer-

11.

Jakie największe odpłatności za leki refundo-

wane ponieśli pacjenci za okres styczeń–czerwiec

2012 r.?

12.

Jakie największe odpłatności za leki refundo-

2011 r.?

13.

Jaką kwotę łącznie ponieśli pacjenci z grup

50%, 25%, 10% oraz 5% pacjentów, którzy ponieśli

największe koszty zakupu leków refundowanych

w okresie styczeń–czerwiec 2012 r.?

464

Z poważaniem

Poseł Jacek Czerniak

Lublin, dnia 27 września 2012 r.

Zapytanie

(nr 2199)

do ministra sportu i turystyki

w sprawie toczącego się przed sądem

postępowania dotyczącego wykorzystania

projektu boiska typu „Orlik”

przez samorządy

Szanowna Pani Minister!

Do wielu samorządów

Chciałbym zatem zapytać:

Jakie w owej sprawie stanowisko zajmuje Mini-

sterstwo Sportu i Turystyki?

Projekt, przy którym pracowali architekci wro-

cławskiej ﬁrmy, został samorządom udostępniony,

zatem powinien istnieć jakiś formalny zapis, który

mówi o prawach autorskich projektu.

Czy projekt wy-

konany na zlecenie ministerstwa nie powinien być

zastrzeżony?

Z poważaniem

Poseł Marek Łapiński

(nr 2200)

w sprawie przestrzegania procedur

bezpieczeństwa dotyczących kontroli

dostępu do stref zastrzeżonych lotniska,

identyﬁkatorów załogi statków powietrznych

przez pracowników linii OLT Express

W dniu 16 sierpnia 2012 r. skierowałem do pre-

zesa Rady Ministrów zapytanie poselskie dotyczące

przestrzegania procedur bezpieczeństwa pasażerów

linii OLT Express.

W wyżej wymienionym piśmie

informuję pana premiera o nieprzestrzeganiu przez

czeństwa lotów w zakresie identyﬁkacjipracowni-

ków personelu pokładowego linii lotniczej.

Odpowie-

dzi na ww. zapytanie udzielił sekretarz stanu w Mi-

Morskiej pan Tadeusz Jarmuziewicz, który tłuma-

czył w nim, iż „identyﬁkatoryzałógstatkówlotni-

czych nie są wymagane przepisami prawa (są we-

wnętrzną sprawą przewoźnika).

Pewnym ułatwie-

niem dla przewoźników jest zapewnienie swoim

załogom certyﬁkatówCMC–crewmembercertiﬁ-

cate (wydanych na wniosek przewoźnika, ale nie-

obowiązkowych)”.

Jestem zaskoczony stanowiskiem przedstawio-

nym przez sekretarza stanu w podległym Panu re-

sorcie.

Zastanawiam się, na jakiej podstawie pan se-

kretarz zamieścił w oﬁcjalnympiśmiezpodległego

Panu resortu przedmiotowe stanowisko.

Otóż zgod-

nie z rozporządzeniem Komisji Europejskiej nr 185/

identyﬁkatoryczłonkówzałogisąbezwzględniewy-

magane podczas pracy, m.in. w celu dostępu do stref

zastrzeżonych lotniska (Dz.U. L 55 z 5.3.2010).

W roz-

porządzeniu określone są szczegóły dotyczące wyglą-

du kart identyﬁkacyjnychorazprocedurykontrolnej,

jakiej musi się poddać członek załogi celem wejścia

do strefy zastrzeżonej lotniska.

Jak czytamy w roz-

porządzeniu, „niniejsze rozporządzenie wiąże w ca-

łości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich

państwach członkowskich”.

Czy w związku ze stanowiskiem zawartym w pi-

skierowanym przez sekretarza stanu w MTBiGM, na-

leży rozumieć, że państwo polskie nie stosuje się do

rozporządzenia Komisji Europejskiej, tym samym

nie przestrzegając podstawowej zasady bezpieczeń-

stwa w lotnictwie cywilnym?

Z wyrazami szacunku,

Poseł Arkadiusz Mularczyk

Warszawa, dnia 27 września 2012 r.

465

Zapytanie

(nr 2201)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Pismem z dnia 20 kwiet-

nia 2012 r., znak: SPS-023-783/12, otrzymałem ko-

lejną odpowiedź na moją interpelację w sprawie

modernizacji dworca kolejowego Chełm Miasto.

skłania się do podjęcia decyzji o rozbiórce obecnego

obiektu i wybudowaniu nowego o powierzchni ade-

kwatnej do ilości podróżnych, z zakresem usług od-

powiadającym obecnym standardom.

Ponadto

uchwałą Zarządu PKP SA nr 241 z dnia 27 marca

2012 r. zostało zlecone spółce Rail Projekt sp. z o. o.

opracowanie programu inwestycji dla zadania pn.

„Przebudowa dworca kolejowego Chełm Miasto”.

Następnie program inwestycji miał zostać przedłożo-

ny Zarządowi PKP SA do zatwierdzenia i podjęcia

decyzji o realizacji zadania inwestycyjnego.

Minister

transportu, budownictwa i gospodarki morskiej

przyjął, iż powyższe decyzje mogą być podjęte do

30 lipca 2012 r.

Samorząd miasta Chełm, jak i posłowie od wielu

lat zabiegają o modernizację dworca kolejowego

wie sięga 2008 r. i każdorazowo w odpowiedzi uzy-

skiwałem zapewnienie Ministerstwa Infrastruktury,

że remont i decyzja w tej sprawie zostaną podjęte

w bieżącym roku.

Dotychczas wszelkie terminy re-

alizacji tego zadania nie były dotrzymywane.

1.

Czy program inwestycji pn. „Przebudowa dwor-

ca kolejowego Chełm Miasto” został przedłożony Za-

rządowi PKP SA do zatwierdzenia?

2.

Czy Zarząd PKP SA zatwierdził i podjął decyzję

o realizacji tego zadania inwestycyjnego?

3.

Czy ministerstwo interesuje się losem dworca

Chełm Miasto?

dernizacją dworca kolejowego Chełm Miasto oraz

Z wyrazami szacunku

Poseł Zbigniew Matuszczak

Chełm, dnia 27 września 2012 r.

Zapytanie

(nr 2202)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie uregulowania gospodarki

Szanowny Panie Ministrze!

Podczas dyżuru po-

selskiego w dniu 5 września br. w Trzemesznie spo-

tkałem się z mieszkańcami wsi Płaczkowo oraz rad-

nymi gminy Trzemeszno, którzy poinformowali o wie-

loletnich staraniach mieszkańców i władz samorzą-

dowych dotyczących uregulowania gospodarki ście-

kowej na terenie wsi Płaczkowo.

W miejscowości Kamieniec, w odległości 4 km od

Płaczkowa, ze środków Agencji Nieruchomości Rolnych

wybudowana została oczyszczalnia ścieków, do której

w kolejnym etapie miał być podłączony zrzut ścieków

z Płaczkowa.

Na zasadach użyczenia eksploatacja tej

oczyszczalni przekazana została gminie Trzemeszno

i za jej właściwą eksploatację odpowiada Trzemeszeń-

skie Przedsiębiorstwo Komunalne.

Oczyszczalnia wy-

korzystywana jest na dzisiaj maksymalnie w 25%, gdyż

zrzucane są tam ścieki tylko z części Kamieńca.

Do wykonania jest rurociąg zrzutowy ścieków

Płaczkowo – Kamieniec oraz remont kanalizacji desz-

czowej – 1 km na terenie osiedla w Płaczkowie.

Praw-

nym właścicielem urządzeń kanalizacyjnych w obu

wsiach jest ANR Piła i to na niej spoczywa obowiązek

ich odbudowy.

Tymczasem nieoczyszczone ścieki ze

wsi Płaczkowo nadal płyną do jeziora szydłowskiego,

a budowa kanalizacji w Płaczkowie i rurociągu tłocz-

nego Płaczkowo – Kamieniec nie została do dziś roz-

poczęta.

Częste zmiany personalne w dyrekcji ANR

Piła uniemożliwiały rozwiązanie tego problemu.

Z informacji burmistrza miasta i gminy Trze-

meszno wynika, że prowadzony jest dialog z preze-

sem Agencji Nieruchomości Rolnych w Warszawie

w sprawie możliwości otrzymania przez gminę Trze-

meszno bezzwrotnej pomocy ﬁnansowejnabudowę

kolektora sanitarnego z Płaczkowa do Kamieńca.

W najbliższym czasie miał zostać określony harmo-

nogram działań związanych z powyższą inwestycją

oraz uszczegółowienie prac przygotowawczych od

strony formalnoprawnej.

prośbą od Pana Ministra o udzielenie odpowiedzi na

następujące pytanie: Czy Agencja Nieruchomości Rol-

nych przewiduje w najbliższym czasie udzielenie bez-

zwrotnej pomocy ﬁnansowej gminie Trzemeszno na

budowę kolektora sanitarnego z Kamieńca do Płaczko-

wa oraz przebudowę drogi w miejscowości Kruchowo?

Z poważaniem

Poseł Tadeusz Tomaszewski

Warszawa, dnia 27 września 2012 r.

466

Zapytanie

(nr 2203)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Ustawa o fundacjach

z dnia 6 kwietnia 1984 r. zgodnie z art. 12 ust. 2 na-

kłada na fundację obowiązek złożenia corocznie spra-

wozdania ze swej działalności właściwemu ministro-

wi.

Ramowy zakres sprawozdania określa rozporzą-

dzenie ministra sprawiedliwości.

1.

Ile fundacji złożyło sprawozdania za rok 2010

i 2011?

2.

Czy Pan Minister w latach 2010–2012 korzystał

z zapisu art. 13 ustawy o fundacjach, tj. wystąpienia do

mi statutu fundacji lub z przepisami prawa?

3.

Jeśli tak, to jakie były decyzje sądu?

4.

Czy Pan Minister w latach 2010–2012, mając

na uwadze art. 14 ust. 2 ustawy o fundacjach, wystę-

pował do sądu o zawieszenie zarządu fundacji, wy-

znaczenie zarządcy przymusowego wobec fundacji,

dla których jest ministrem właściwym?

5.

Czy zgodnie z art. 19 ustawy o fundacjach jako

minister właściwy wydał Pan zezwolenie dla fundacji

zagranicznych na tworzenie przedstawicieli na tery-

torium Rzeczypospolitej Polski?

Jeśli tak, to prosimy

o podanie ich nazwy i głównego celu działania?

Z poważaniem

Poseł Tadeusz Tomaszewski

(nr 2204)

w sprawie realizacji obowiązków fundacji

da na fundacje obowiązek złożenia corocznie sprawoz-

dania ze swej działalności właściwemu ministrowi.

Ramowy zakres sprawozdania określa rozporzą-

niami statutu fundacji, lub z przepisami prawa?

minister właściwy, wydał Pan zezwolenie dla fundacji

torium Rzeczypospolitej Polskiej?

Jeśli tak, to proszę

(nr 2205)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Ustawa o fundacjach

kłada na fundacje obowiązek złożenia corocznie spra-

2.

Czy Pani Minister w latach 2010–2012 korzy-

postanowieniami statutu fundacji, lub z przepisami

prawa?

467

4.

Czy Pani Minister w latach 2010–2012, mając

minister właściwy, wydała Pani zezwolenie dla fun-

dacji zagranicznych na tworzenie przedstawicieli na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej?

Jeśli tak, to pro-

(nr 2206)

do ministra rozwoju regionalnego

wieniami statutu fundacji, lub z przepisami prawa?

(nr 2207)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

(nr 2208)

do ministra pracy i polityki społecznej

468

(nr 2209)

do ministra obrony narodowej

stanowieniami statutu fundacji, lub z przepisami

prawa?

(nr 2210)

do ministra nauki i szkolnictwa wyższego

469

Zapytanie

(nr 2211)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

(nr 2212)

w sprawie realizacji obowiązków fundacji

(nr 2213)

w sprawie realizacji obowiązków fundacji

470

(nr 2214)

do ministra edukacji narodowej

(nr 2215)

w sprawie realizacji obowiązków fundacji

(nr 2216)

w sprawie realizacji obowiązków fundacji

471

Ramowy zakres sprawozdania określa rozporzą-

(nr 2217)

do ministra spraw zagranicznych

(nr 2218)

do ministra spraw wewnętrznych

472

Zapytanie

(nr 2219)

do ministra skarbu państwa

(nr 2220)

do ministra ﬁnansów

w sprawie prowadzonych prac analitycznych

pytanie poselskie nr 1420 dotyczące opodatkowania

cydru i perry podatkiem akcyzowym uzyskałem

m.in. informację następującej treści: „W związku

z powyższym w resorcie ﬁnansówsąprowadzonepra-

ce analityczne dotyczące możliwości obniżenia podat-

ku akcyzowego od napojów fermentowanych, jakimi

ki podatku akcyzowego, które to będą miały zasad-

niczy wpływ na kształtowanie się wpływów do bu-

dżetu państwa od napojów fermentowanych”.

Nawiązując do powyższego, zwracam się do Pana

1.

Jaki etap zaawansowania posiadają prowadzo-

ne prace?

2.

Czy w toku ich trwania ministerstwo zasięgnę-

ło lub planuje zasięgnąć opinii organizacji społecz-

nych reprezentujących środowisko winiarskie, bro-

warnicze oraz sadownicze?

3.

Kiedy znane będą wyniki ww. prac?

Z poważaniem

Poseł Mirosław Maliszewski

Grójec, dnia 28 września 2012 r.

Zapytanie

(nr 2221)

do ministra skarbu państwa

z podmiotami powiązanymi z nią kapitałowo

Szanowny Panie Ministrze!

Działając na podsta-

z 2011 r.

Nr 7, poz. 29; zm.: Dz. U. z 2011 r.

Nr 117,

czypospolitej Polskiej (M.P. z 2012 r. poz. 32), zwra-

cam się z zapytaniem dotyczącym sytuacji Stoczni

wiązanymi z nią kapitałowo.

W nawiązaniu do skierowanej do mnie przez pre-

zesa Zarządu Konrem Nauta sp. z o.o. prośby o pomoc

i interwencję uprzejmie proszę o przedstawienie peł-

nej informacji na temat aktualnej sytuacji Stoczni

Remontowej Nauta SA oraz szczegółowych planów

dotyczących jej przyszłości.

Proszę także o ocenę relacji stoczni z podmio-

tami, z którymi jest ona powiązana kapitałowo,

w szczególności o odniesienie się do problemów

opisanych w liście prezesa Konrem Nauta sp. z o.o.

z dnia 20 września 2012 r.

(Ldz.312/2012)*

)

.

Będę wdzięczny za odpowiedź na pytanie: Jakie

wanych problemów?

Z poważaniem

Poseł Tadeusz Aziewicz

Gdynia, dnia 28 września 2012 r.

*

)

Zapytanie

(nr 2222)

do ministra zdrowia

w sprawie możliwości doﬁnansowania

leczenia dwuletniego chłopca

chorego na nowotwór złośliwy

wieku dziecięcego

– nerwiak zarodkowy współczulny

Problem dotyczy ﬁnansowanialeczeniaMarcinka

urodzonego się 22 marca 2010 r.

W grudniu 2011 r.

rozpoznano u niego jeden z najcięższych nowotworów

złośliwych wieku dziecięcego – nerwiak zarodkowy

współczulny (neuroblastoma), stan kliniczny IV, gru-

pa wysokiego ryzyka, dodatkowo z amplifikacją

N-MYC+.

Guz jest usadowiony w jamie brzusznej,

w chwili rozpoznania był bardzo dużych rozmiarów

i dał przerzuty do węzłów chłonnych, śródpiersia tyl-

nego i kości.

Ze względu na wielkość guza nie była

możliwa operacja, dlatego chłopczyk rozpoczął lecze-

nie programem HR-NBL-SIOP-EUROPE-2002, sche-

mat COJEC.

Jest już po ośmiu cyklach tej chemii

i dwóch cyklach bardzo silnej chemii TVD, operacji,

mega chemii i autoprzeszczepu.

Czeka go jeszcze ra-

dioterapia.

Jeżeli stan zdrowia dziecka pozwoli, ko-

nieczne będzie dodatkowe leczenie również przeciw-

ciałami, które zwiększą szanse przeżycia, ale nieste-

ty jest bardzo kosztowne i prawdopodobnie nie jest

prowadzone w Polsce.

Leczenie to może się odbyć

np. w Greifswald, koszt ok. 80 tys. euro, dla porów-

nania w Wiedniu ten koszt wynosi 160 tys. euro.

Leczenie Marcina za granicą, w niemieckiej kli-

nice, niestety jest bardzo kosztowne i tylko po wpła-

ceniu 30 tys. euro (jest to pierwsza rata) może się

rozpocząć.

W tej chorobie liczy się czas, dlatego trze-

ba rozpocząć terapię jak najszybciej.

1.

Czy możliwe jest leczenie dziecka w Polsce,

a jeśli tak to w jakich klinikach?

2.

Czy istnieje możliwość sﬁnansowanialeczenia

chłopca w proponowanym leczeniu zagranicznym,

jeśli rzeczywiście w Polsce nie jest ono dostępne?

Z poważaniem

Poseł Wiesław Stanisław Janczyk

Zapytanie

(nr 2223)

do ministra rozwoju regionalnego

w sprawie zmniejszenia ilości potrzebnych

załączników w projektach regionalnego

programu operacyjnego

Według opinii urzędników i osób biorących udział

w przygotowywaniu wniosków w ramach regional-

nego programu operacyjnego, którzy zgłaszają się do

mojego biura, zbyt duża liczba załączników potrzeb-

nych do składania wniosku powoduje zbyt duży na-

kład pracy we wstępnej fazie życia projektu.

Jak informują mnie urzędnicy, składanie wszyst-

kich wniosków w ramach regionalnego programu ope-

racyjnego w trybie procedury standardowej nakłada

obowiązek pozyskiwania i opracowywania dużej liczby

załączników.

Znacznym ułatwieniem dla gmin byłaby

możliwość składania wniosków w trybie procedury

preselekcji.

Powyższa procedura związana jest rów-

nież ze znaczną oszczędnością dla budżetu gmin.

ny ułatwiające wdrażanie projektów w życie?

2.

Jaka jest szansa na umożliwienie gminom skła-

dania wniosków w trybie procedury preselekcji?

Dziękuję za udzielenie odpowiedzi na powyższe

Poseł Mirosław Pluta

Zapytanie

(nr 2224)

w sprawie możliwości lokalizacji farm

Od kilku miesięcy mieszkańcy powiatu tarno-

brzeskiego zaniepokojeni są sygnałami o możliwości

lokalizacji farm wiatrowych na tym terenie.

Problem

lokalizacji dotyczy w szczególności terenów tzw.

zwałki w gminie Baranów Sandomierski.

Lokalne

media w kwietniu br. informowały o krakowskiej

ﬁrmiewchodzącejwskładmiędzynarodowejgrupy

zajmującej się pozyskiwaniem energii odnawialnej

i planach budowy farmy wiatrowej.

W skład farmy miałoby wejść kilkanaście

wiatraków.

Temat budzi wiele kontrowersji

wśród okolicznych mieszkańców.

Ich zdaniem ist-

nieje wiele negatywnych skutków sąsiadowania

474

z farmami wiatrowymi.

Do najważniejszych zali-

czyć można m.in. szkodliwe oddziaływanie infra-

dźwięków oraz hałas wydobywający się podczas

pracy wiatraków.

Należy jednocześnie podkreślić,

że obszar powiatu tarnobrzeskiego w znacznej części

objęty jest programem Natura 2000.

Tereny wska-

zywane przez przyszłych inwestorów są w fazie sta-

bilizacji geologicznej i równowagi ekologicznej.

1.

Czy istnieją odpowiednie przepisy prawne

regulujące odległość umiejscowienia wiatraków

od najbliższych domostw?

Jeżeli nie ma takich

przepisów, to czy planuje się zmiany przepisów

w przedmiotowej sprawie?

2.

Czy znane są badania dotyczące skutków

dłuższego zamieszkiwania w sąsiedztwie farm

wiatrowych, w tym poziomu hałasu i infradźwię-

ków emitowanych przez te urządzenia?

Dziękuję za udzielenie odpowiedzi na powyższe

(nr 2225)

o drogach publicznych,

dotyczących w szczególności pojęcia opłat

określa deﬁnicję pasa drogowego jako „wydzielony

ne związane z prowadzeniem, zabezpieczeniem i ob-

sługą ruchu, a także urządzenia związane z potrze-

bami zarządzania drogą”.

Za zajęcie pasa drogowego,

w myśl art. 40 ust. 3 ustawy o drogach publicznych,

pobiera się opłatę.

W przypadku zajęcia pasa drogo-

wego przez gminę przy wykonywaniu inwestycji prze-

pisy nakładają obowiązek wydania decyzji określają-

cej opłatę.

Pobiera ją zarządca drogi.

Należność z tego

tytułu stanowi tylko pozorny przychód do gminnej

kasy.

W rzeczywistości gmina dokonuje wpłaty na

własne konto.

poprawki deﬁniującewszczegółowysposóbopłaty

z tytułu zajęcia pasa drogowego?

Dziękuję za udzielenie odpowiedzi na powyższe

(nr 2226)

w sprawie konﬂiktu pomiędzy kierownictwem

Urzędu Skarbowego w Sosnowcu a członkami

w świetle zaistniałych podejrzeń dotyczących

przekroczenia uprawnień

oraz podejmowania działań mających na celu

uniknięcie odpowiedzialności karnej

Pragnę zwrócić uwagę Pana Ministra na zaognio-

ny konﬂiktpomiędzykierownictwemUrzęduSkar-

bowego w Sosnowcu a członkami NSZZ „Solidarność”

KZ przy Urzędzie Skarbowym w Sosnowcu, który do-

prowadził do złożenia przez stronę związkową do Pro-

kuratury Okręgowej w Katowicach zawiadomienia

o możliwości popełnienia przestępstwa przekroczenia

uprawnień wynikających z pełnienia funkcji naczel-

nika urzędu skarbowego oraz podejmowania działań

§ 1 K.k., którego sprawcą jest naczelnik Urzędu Skar-

bowego w Sosnowcu.

Sprawa ma swoje źródło w wydarzeniach mają-

cych miejsce w lutym bieżącego roku (zaginięcie do-

kumentów zawierających chronione dane osobowe

z sekretariatu ww. US) i w lipcu bieżącego roku (od-

nalezienie dokumentów kontroli podatkowej w pobli-

żu przystanku autobusowego w Sosnowcu).

Incydent

pliwie nadwerężyło obraz urzędu jako instytucji za-

ufania publicznego.

Po ujawnieniu opisanych powy-

żej nieprawidłowości naczelnik US wydał polecenie

usunięcia i zniszczenia „zbędnych” dokumentów

w terminie do dwóch tygodni.

Jak informuje strona

związkowa, odbywało się to bez jakiegokolwiek nad-

zoru osób weryﬁkującychniszczonedokumenty.

Za-

ginione dokumenty, o których mowa powyżej, nale-

żały wyłącznie do jednej osoby – kierownik M. S.,

i nigdy nie zostały odnalezione.

Wydanie polecenia

o zniszczeniu zbędnych papierów było spóźnioną re-

akcją na wydarzenia z lutego bieżącego roku.

Główną i bezpośrednią przyczyną wybuchu kon-

ﬂiktupomiędzykierownictwemastronązwiązkową

stał się zamiar rozwiązania umowy o pracę bez wy-

powiedzenia z winy pracownika z G. W., starszym

475

komisarzem skarbowym, pracownikiem samodziel-

nego referatu kontroli podatkowej KP-II, piastującej

funkcję przewodniczącej NSZZ „Solidarność” KZ

przy US w Sosnowcu.

Podstawą takiej decyzji naczel-

nika są zarzuty sformułowane w stosunku do pra-

cownicy, dotyczące:

— naruszeń zasad lojalności oraz dóbr osobistych

oddelegowanych pracowników i niestosownego za-

chowania wobec nich;

— ciężkich naruszeń obowiązków pracowni -

czych;

— wykonywania czynności związkowych poza

ustalonym terminem zwolnienia z obowiązku świad-

czenia pracy;

— udzielenia wywiadu mediom;

Strona związkowa stoi na stanowisku, iż zgodnie

z relacjami świadków zdarzenia, które są powodem

zwolnienia, nie miały miejsca, natomiast działania

podjęte przez G. W. miały na celu ochronę danych

związku, oraz że brak jest dowodów na konkretne

zarzuty stawiane przez naczelnika.

Informuje rów-

nież, że G. W. nie umożliwiono przed zarządzoną kon-

trolą pomieszczeń biurowych wcześniejszego przeglą-

du dokumentów będących w jej posiadaniu i dokona-

nia ich ewentualnego zniszczenia.

Jest to niesprawie-

dliwe i nasuwa podejrzenia o nierówne traktowanie

pracowników, biorąc pod uwagę, że prawo takie po-

siadali pozostali pracownicy obecni w pracy w dniu

kontroli.

Ponadto, w skład grupy dokonującej kontro-

li szaf i biurek działającej – zgodnie z ich twierdze-

niem – na polecenie naczelnika nie wchodzili przed-

stawiciele związków zawodowych działających w US.

Proces ten – jak słusznie zauważyli związkowcy – wi-

nien być przeprowadzony z udziałem osób z nadzoru

izby skarbowej, co umożliwiłoby zachowanie rzetel-

ności i bezstronności.

Komisje przeszukujące szafy

nie stosowały jednolitych procedur w stosunku do

nieobecnych pracowników.

Były przypadki plombo-

wania szaf, ale i spisywania stanu i zabierania doku-

mentów.

W czasie kontroli przeszukano również sza-

fę i biuro G. W. Wyżej wymieniona poinformowała,

iż znajdują się w niej nie tylko dokumenty służbowe,

ale i związkowe.

Zdaniem KZ działania naczelnika wobec prze-

wodniczącej związku oraz innych pracowników są

niedopuszczalne, biorąc pod uwagę niezakończoną

kontrolę wewnętrzną izby skarbowej oraz dochodze-

nia prokuratury w Sosnowcu.

Zarzuty związkowców dotyczą również innych,

licznych ich zdaniem, naruszeń przepisów Kodeksu

pracy, ustawy o służbie cywilnej oraz Kodeksu kar-

nego opisanych szerzej w piśmie z dnia 24 sierpnia

br. skierowanym do M. M., p. o. dyrektora Izby Skar-

bowej w Katowicach i K. B., rzecznika dyscyplinar-

nego przy Izbie Skarbowej w Katowicach, oraz w pi-

śmie z dnia 31 sierpnia skierowanego do J. K., na-

czelnika Urzędu Skarbowego w Sosnowcu, których

kopie dołączam do tekstu niniejszego wystąpienia*

)

.

Z dokumentów tych wyłania się obraz instytucji

publicznej, w której panuje atmosfera zastraszania,

kierownictwo stosuje mobbing, a przyczyną konﬂik-

tów i opisanych wydarzeń jest zła organizacja pracy.

Biorąc pod uwagę opisany stan, relacje związkow-

ców i wiele niewyjaśnionych kwestii, należy podjąć

dzenie porządku, wygaszenie konﬂiktuiwyciągnie-

cie ewentualnych sankcji wobec osób, którym udo-

wodni się łamanie prawa.

Mając na uwadze konieczność przywrócenia har-

monijnego działania US w Sosnowcu, zwracam się

tychmiastowej interwencji i udzielenie odpowiedzi na

następujące pytania:

w celu wyjaśnienia wszelkich zarzutów dotyczących

opisanej w tekście niniejszego wystąpienia sprawy?

2.

Jednym z głównych zarzutów związkowców jest

oskarżenie kierownictwa o mobbing.

Czy minister-

stwo sprawdzi zasadność tych zarzutów?

3.

Po zapoznaniu się z załączoną dokumentacją

rodzą się poważne wątpliwości związane z procedurą

zwolnienia G. W. z pracy.

Wnoszę o dokonanie kon-

troli dotyczącej zasadności podjęcia tej decyzji.

Czy

ministerstwo podejmie stosowne działania w tym za-

kresie?

4.

Czy – zdaniem ministerstwa – kierownictwo

urzędu ma prawo wydać polecenie dokonania kontro-

li działalności związkowej na terenie placówki?

5.

Czy ministerstwo podejmie działania mające na

celu wyjaśnienie, czy G. W. nie jest szykanowana ze

względu na poglądy polityczne?

Z poważaniem

Posłowie Ewa Malik

i Wojciech Szarama

Bytom, dnia 28 września 2012 r.

Zapytanie

(nr 2227)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie wliczenia okresu

kary pozbawienia wolności

do przepracowanych lat, wymaganych do

przez byłych oﬁcerów SB

Szanowny Panie Ministrze!

Dochodzą do mnie

informację, że skazani na 25 lat mordercy bł. ks.

J. Popiełuszki kpt. G. P., por. L. P. i por. W. C., którym

wyrok zmniejszono do 15 lat, mają wliczony okres

kary pozbawienia wolności w poczet przepracowa-

nych lat wymaganych do emerytury służb munduro-*

)

476

wych.

Dokonano tego prawdopodobnie na polecenie

gen. K.

Wyżej opisana sytuacja nie byłaby bulwersująca,

gdyby okazało się, że ww. skazanych uniewinniono

bądź postępowanie karne zostało umorzone.

1.

Czy rzeczywiście wliczono mordercom bł. ks.

J. Popiełuszki w okres przepracowanych, składko-

wych lat okres spędzony w więźniu?

Jeżeli tak, to kto

wydał taką dyspozycję i na podstawie jakich przepi-

sów?

2.

Czy jest możliwe, zgodnie z obecnym polskim

prawem, a zarazem w oparciu o zasady moralne,

uchylenie wyżej wymienionym okresu kary pozba-

wienia wolności z okresu przepracowanych lat wy-

maganych do emerytury służb mundurowych?

Z wyrazami szacunku

Poseł Zbigniew Girzyński

Zapytanie

(nr 2228)

w sprawie ekshumacji zwłok

Szanowny Panie Ministrze!

17 września w Zakła-

dzie Medycyny Sądowej w Bydgoszczy dokonano sek-

cji zwłok legendarnej działaczki „Solidarności” śp.

Anny Walentynowicz.

Od samego początku w spra-

wie ponownych sekcji zwłok oﬁarkatastrofysmoleń-

skiej występują liczne komplikacje, takie jak skład

specjalistów obecnych przy sekcji, ich kwaliﬁkacje

czy sprzęt diagnostyczny użyty do badań.

1.

Dlaczego prokuratura wojskowa oddaliła wnio-

ski o zbadanie zwłok poprzez użycie diagnostyki ob-

razowej, CT, RTG oraz radiograﬁidigitalnejiUSG?

2.

Dlaczego prokuratura wojskowa nie dopuściła

do sekcji amerykańskiego specjalisty prof. Michaela

Badena?

3.

Czy oddalenie wniosku o zbadanie zwłok urzą-

dzeniami wymienionymi w 1. pytaniu spowodowane

jest brakami tegoż sprzętu w Zakładzie Medycyny

Sądowej w Bydgoszczy?

4.

Jakie czynniki motywowały wybór Zakładu

Medycyny Sądowej w Bydgoszczy do przeprowadze-

nia autopsji?

Czy wybrano ten zakład ponieważ nie

dysponuje on odpowiednim sprzętem, co uniemożliwi

dokładne wykonanie sekcji?

5.

Dlaczego w postępowaniu o ponowną ekshuma-

cję oﬁarkatastrofysmoleńskiejpomijanesąwnioski

mecenasa S. Hambury?

Z wyrazami szacunku

Poseł Zbigniew Girzyński

(nr 2229)

do ministra gospodarki

w sprawie produkcji energii elektrycznej

Szanowny Panie Ministrze!

Energia elektryczna

jest fundamentalnym elementem naszej gospodarki.

W celu właściwej oceny naszej sytuacji energetycznej

proszę o odpowiedź na następujące pytania:

1.

Ile energii elektrycznej w 2011 r. zostało zuży-

tej w Polsce?

2.

Ile energii elektrycznej zostało wyprodukowa-

nej w Polsce w 2011 r.?

3.

Jakie były źródła pochodzenia wyprodukowa-

nej w Polsce w 2011 r. energii elektrycznej?

Proszę

o podanie ilości uzyskanej energii elektrycznej ze

wszystkich możliwych źródeł (elektrownie węglowe,

panele słoneczne, instalacje wiatrowe itd.).

Z wyrazami szacunku

Poseł Zbigniew Girzyński

(nr 2230)

w sprawie leków refundowanych

dla diabetyków

selskiego wpłynęła interwencja związana z kwestią

leków refundowanych dla diabetyków.

W chwili obec-

nej lekarz rodzinny nie może przepisać recepty na

leki refundowane dla diabetyków, które to są dla in-

terweniującego niezbędne do funkcjonowania.

Zgod-

nie z procedurą lekarz rodzinny potrzebuje stosow-

nego zaświadczenia od diabetyka, do którego to w chwi-

li obecnej nie można się już zapisać (w grudniu pro-

wadzone będą zapisy na kolejne miesiące przyszłego

roku).

Tymczasem interweniujący nie może czekać

na niezbędne dla niego leki.

477

1.

Czy nie byłoby właściwe uproszczenie procedu-

ry tak, by diabetycy mieli dostęp do niezbędnych dla

siebie leków?

Chodzi o możliwość ich przepisywania

przez znających sytuację swoich pacjentów lekarzy

rodzinnych.

2.

W jaki sposób pod koniec roku, kiedy już trud-

no dostać się do lekarza specjalisty, diabetycy mogą

pozyskać recepty na leki konieczne do ich funkcjono-

wania?

Poseł Grzegorz Matusiak

Zapytanie

(nr 2231)

w sprawie stanu drogi wojewódzkiej nr 964

w sprawie stanu technicznego drogi wojewódzkiej

nr 964.

Droga wojewódzka nr 964 to droga o długości

104,4 km łącząca Kasinę Wielką z Biskupicami Radłow-

skimi, położona w województwie małopolskim.

Droga ta

stanowi alternatywę dla „zakopianki”, która łączy Kra-

ków z Zakopanem.

W związku z powyższym droga ta

jest stosunkowo często użytkowana przez kierowców.

Duże natężenie ruchu oraz całkowicie nieskutecz-

ne remonty spowodowały, iż obecnie droga ta znajdu-

je się w opłakanym stanie technicznym.

Tragiczny

stan drogi powoduje, iż miejscami przejechanie nią

jest bardzo trudne.

Droga ta jest remontowana już

od 2008 r.

W chwili obecnej wydaje się jednak, iż

wszelki remont ww. drogi został zaniechany.

Resort transportu, budownictwa i gospodarki

morskiej powinien dołożyć wszelkich starań, aby dro-

ga ta została w całości sprawnie wyremontowana.

Brak gruntownego remontu spowoduje dalsze utrud-

nienia w ruchu, które dodatkowo zmniejszą komfort

jazdy dla mieszkańców użytkujących ww. drogę.

1.

Jakie działania ma zamiar podjąć pański resort

w celu poprawy stanu technicznego drogi wojewódz-

kiej nr 964?

2.

Kiedy zakończony zostanie gruntowny remont

całej drogi nr 964?

Z wyrazami szacunku

Poseł Jan Ziobro

(nr 2232)

w sprawie braku ustawy regulującej

dożywotnią rentę w zamian za notarialne

Szanowny Panie Ministrze!

Coraz więcej ﬁrmofe-

ruje odwróconą hipotekę, czyli wypłatę dożywotniej

renty w zamian za notarialne przekazanie im miesz-

kania.

Dwa lata temu na polskim rynku działały za-

ledwie dwie ﬁrmy oferujące seniorom tego typu

działalności nie regulują żadne przepisy.

Nie ma in-

cji coraz częściej dochodzi do oszustw na tym tle.

Po-

krzywdzeni seniorzy natomiast mogą jedynie złożyć

skargę u rzecznika praw konsumenta.

łalność ﬁrmoferującychdożywotniąrentęwzamian

za notarialne przekazanie mieszkania?

2.

Kto sprawuje nadzór nad instytucjami oferują-

cymi odwróconą hipotekę?

Z poważaniem

Poseł Mieczysław Marcin Łuczak

Zapytanie

(nr 2233)

i jej części równoważącej

Samorządy, w tym Rada Powiatu Krośnieńskiego,

obawiają się zmiany ustawy likwidującej rezerwę

noważącej.

Tworzona w budżecie państwa rezerwa celowa,

tzw. drogowa, wspomagała jednostki samorządu te-

rytorialnego w realizacji zadań inwestycyjnych w za-

kresie modernizacji infrastruktury drogowej.

Jak wie-

478

my, nie wszystkie drogowo-mostowe zadania inwe-

stycyjne mogą być realizowane z udziałem środków

unijnych, a budżety samorządów same nie są w stanie

udźwignąć takich obciążeń.

Dlatego rezerwa ta, bę-

dąca jednym z nielicznych źródeł doﬁnansowania

z budżetu państwa własnych zadań inwestycyjnych

samorządu terytorialnego, jest bardzo ceniona i ocze-

kiwana.

Ewentualna jej likwidacja uniemożliwi bied-

niejszym samorządom realizację inwestycji drogowo-

-mostowych ważnych nie tylko lokalnie, ale także

strategicznych dla rozwoju poszczególnych regionów.

Panie Ministrze:

rezerwę drogową?

2.

Z jakich rezerw mogą jeszcze korzystać samo-

rządy?

Z poważaniem

Poseł Piotr Tomański

Warszawa, dnia 1 października 2012 r.

Zapytanie

(nr 2234)

do ministra obrony narodowej

Szanowny Panie Ministrze!

Pod koniec ubiegłej

kadencji wystąpiłem do ówczesnego ministra obrony

narodowej Bogdana Klicha z zapytaniem poselskim

dotyczącym możliwości przekazania miastu Hel 115.

Szpitala Wojskowego z Poradnią Psychologiczną

w Helu oraz z wszystkimi należącymi do tych placó-

wek nieruchomościami i majątkiem ruchomym.

Sa-

morząd helski taką gotowość wykazywał, podejmując

w tej sprawie szereg działań formalnoprawnych,

m.in. stosowne uchwały rady miasta.

Z odpowiedzi, którą wówczas z MON otrzymałem,

wynikało, że owszem, taka możliwość istnieje, o czym

świadczyło formalne wystąpienie w tej sprawie szefa

Inspektoratu Wojskowej Służby Zdrowia do władz

samorządowych Helu.

Obecnie dowiaduję się od burmistrza Helu, że do-

tarły do niego informacje o zmianie stanowiska re-

sortu w tej sprawie.

rodowej odstąpiło od zamiaru nieodpłatnego przeka-

zania 115.

Szpitala Wojskowego wraz z Poradnią Psy-

chologiczną w Helu na rzecz miasta Hel?

Jeśli taka

decyzja została podjęta, to jakie przemawiały za tym

racje?

2.

Jaka przyszłość czeka 115.

Szpital Wojskowy

wraz z Poradnią Psychologiczną w Helu w przypadku

ostatecznego odstąpienia od przekazania obu tych pla-

cówek miastu Hel?

Czy przewidziana jest jego reorga-

nizacja i zmiana formuły prawno-organizacyjnej?

Wdzięczny będę Panu Ministrowi za odpowiedzi

na ww. pytania.

Z poważaniem

Wejherowo, dnia 1 października 2012 r.

Zapytanie

(nr 2235)

do ministra zdrowia

w sprawie planów uruchomienia

wyłącznie dwóch skoncentrowanych

obszar całego woj. małopolskiego

ministra z zapytaniem poselskim w sprawie planów

łego województwa małopolskiego.

Z zaniepokojeniem przyjąłem informację o zmia-

nach w ratownictwie medycznym wprowadzonych

przez obecny rząd, które uderzą szczególnie mocno

w sytuację ratownictwa w Małopolsce.

Przede wszyst-

kim dotychczasowe dyspozytornie lokalne, które

obejmują powiaty, mają zostać zlikwidowane na rzecz

uruchomienia wyłącznie dwóch skoncentrowanych

W tej sprawie wypowiedział się Konwent Staro-

stów Województwa Małopolskiego, który na posiedze-

niu dnia 13 września br. wyraził głębokie zaniepoko-

jenie planowanymi zmianami.

Zdaniem konwentu

centralizacja dyspozytorni, przy istniejących proble-

mach z łącznością oraz technicznych w funkcjonowa-

niu systemu, spowoduje:

— całkowity brak lub trudności z łącznością ra -

diową i komórkową,

— zakłócenia w komunikacji dyspozytorów z ze -

społami ratownictwa medycznego (brak możliwości

lokalizacji i identyﬁkacjimiejscazgłoszeniaorazdro-

— problemy w funkcjonowaniu urządzeń w sys -

temie i przekazywaniu zgłoszeń.

Należy zauważyć, że działające w obecnej struk-

turze w jednostkach ratownictwa medycznego dys-

pozytornie funkcjonują prawidłowo, a przede wszyst-

kim z korzyścią dla systemu.

Po pierwsze dyspozyto-

rzy medyczni posiadają długoletnie doświadczenie

i znają doskonale topograﬁęterenu,cogwarantuje

bezpieczeństwo zdrowotne i sprawne funkcjonowanie

systemu nawet przy braku objęcia obszarów powia-

479

tów mapami cyfrowymi.

Po drugie dyspozytorzy

mają możliwość dokonywania odpowiedniej segregacji

zgłoszeń i ich przekazywania do nocnej i świątecznej

opieki zdrowotnej, co ogranicza w sposób znaczny licz-

bę wyjazdów zespołów ratownictwa medycznego.

Biorąc pod uwagę powyższe, uprzejmie proszę

1.

Czy nie uważa pan minister, że centralizacja

dyspozytorni medycznych spowoduje opóźnienia w wy-

jazdach zespołów ratownictwa medycznego i mniej-

szą skuteczność kierowania nimi?

2.

Czy skumulowanie połączeń w jednym miejscu

nie utrudni odpowiedniej segregacji zgłoszeń i nie

doprowadzi do zaistnienia pomyłek w lokalizacji

miejsca wezwania?

3.

Czy planowana lokalizacja dyspozytorni nie

spowoduje większego obciążenia zespołów ratownic-

twa medycznego wyjazdami oraz wyższych kosztów

funkcjonowania systemu?

4.

Czy ministerstwo zauważa możliwość wystą-

pienia bardzo prawdopodobnej dysfunkcji w systemie

zarządzania kryzysowego?

5.

W jaki sposób zostanie rozwiązany ww. pro-

blem?

Oczekując odpowiedzi pana ministra, pozostaję

z wyrazami szacunku.

Z poważaniem

Myślenice, dnia 1 października 2012 r.

Zapytanie

(nr 2236)

nizacja drogi krajowej (tzw. zakopianki) na odcinku

Nowy Targ – Zakopane ma kluczowe znaczenie nie

tylko dla rozwoju Podhala, ale także całej Polski.

Ze

względu na potencjał tego regionu i jego atrakcyjność

dla turystów z Polski i z Europy niezbędne inwesty-

cje infrastrukturalne w tym regionie powinny być

traktowane priorytetowo.

By Zakopane mogło kon-

kurować o turystów z innymi kurortami Europy, do-

jazd do tego miasta nie może być nadmiernie utrud-

niony.

Oczywiste jest więc, że duży niepokój samorzą-

dowców z powiatu tatrzańskiego wzbudziła informa-

cja o wstrzymaniu w latach 2012–2020 planów mo-

dernizacji drogi krajowej nr 47 na odcinku między

Zakopanem a Nowym Targiem.

W skierowanym do

pana ministra piśmie z dnia 10 lipca 2012 r., przed-

stawiciele samorządów tatrzańskich zwrócili się

z wnioskiem o podjęcie przez ministerstwo działań

służących przystąpieniu do podjęcia prac na tym od-

cinku.

W swoim wystąpieniu samorządowcy podkre-

ślili, iż rozumieją trudności związane z koniecznością

przeprojektowania odcinka tzw. węzła tatrzańskiego

w Poroninie z wjazdem do miasta Zakopane.

Ko-

nieczność ta wynika z silnych protestów społecznych,

odnoszących się do poszczególnych elementów inwe-

stycji.

Niemniej jednak samorządowcy w przytoczo-

nym wyżej piśmie zaproponowali rozwiązania, które

mogłyby zostać społecznie zaakceptowane i tym sa-

mym możliwe stałoby się kontynuowanie inwestycji.

Samorządowcy zaproponowali m.in. zastosowanie

wjazdu ulicznego z Poronina do Zakopanego w pasie

drogi 30 m, ograniczenie prędkości, zastosowanie ci-

chej nawierzchni oraz zmniejszenie wysokości wia-

duktu z rondem.

Propozycje przedstawione przez samorządowców

tatrzańskich nie spotkały się jednak z oczekiwaną

przez nich reakcją Ministerstwa Transportu, Budow-

nictwa i Gospodarki Morskiej.

W piśmie z dnia

24 sierpnia 2012 r. dyrektor Departamentu Dróg

Krajowych i Autostrad poinformował starostę ta-

trzańskiego, że modernizacja drogi krajowej na od-

cinku Nowy Targ – Zakopane nie została ujęta w „Pro-

Ponadto ministerstwo nie przychyliło się do apelu

samorządowców wnoszących o wprowadzenie w pro-

jekcie inwestycyjnym zmian, które umożliwiłyby mo-

dernizację w najbliższych latach wskazanego wyżej

odcinka „zakopianki”.

Największy niepokój samorządowców wzbudza

jednak konkluzja odpowiedzi udzielonej przez dyrek-

tora, który wskazuje, że należy rozważyć zmianę sta-

tusu istniejącej drogi krajowej nr 47 na odcinku

Nowy Targ – Zakopane i rozpocząć projektowanie dla

drogi niższej kategorii.

Dyrektor pisze ponadto, iż

w zaistniałej sytuacji logiczne wydaje się pozbawienie

odcinka drogi Nowy Targ – Zakopane statusu drogi

krajowej i zmiana przebiegu dk nr 47 od Nowego Tar-

gu po trasie obecnej dk nr 49 do przejścia graniczne-

go w Jurgowie.

publicznych „drogi krajowe stanowią własność Skar-

bu Państwa”.

Kwaliﬁkacja danej drogi publicznej

jako drogi krajowej wiąże się więc z możliwością ﬁ-

nansowania prac remontowych na danym odcinku

drogi ze środków z budżetu państwa.

W przeciwieństwie do dróg krajowych, pozostałe

kategorie dróg publicznych (tj. drogi wojewódzkie,

powiatowe oraz gminne) stanowią własność odpo-

wiedniej jednostki samorządu terytorialnego.

Tym

samym w przypadku inwestycji wymagających więk-

szych nakładów ﬁnansowychichrealizacjagraniczy

z niemożliwością.

Warto wspomnieć, że w budżecie

województwa małopolskiego na rok 2012, zaplanowa-

480

no łącznie 239 419 538 zł tytułem wszystkich wydat-

ków na wojewódzkie drogi publiczne.

Tymczasem

według informacji, która ukazała się 25 września

2012 r. w krakowskim wydaniu „Gazety Wyborczej”

koszt modernizacji odcinka drogi pomiędzy Nowym

Targiem a Zakopanem szacowany jest na kwotę po-

nad 700 mln zł.

Jest to więc kwota niemal trzykrot-

nie wyższa niż łączne wydatki województwa mało-

polskiego na modernizację dróg wojewódzkich w 2012 r.

Tym samym jest niemal pewne, że samorząd woje-

wództwa małopolskiego nie byłby w stanie samo-

dzielnie sﬁnansowaćtejinwestycji.

Azatempozba-

wienie odcinka „zakopianki” między Nowym Tar-

giem a Zakopanem statusu drogi krajowej całkowicie

uniemożliwiłoby dokonanie koniecznej modernizacji

tego odcinka drogi.

jąć działania zmierzające do pozbawienia odcinka

„zakopianki” między Nowym Targiem a Zakopanem

statusu drogi krajowej?

2.

Na jaką kwotę ministerstwo szacuje koszt in-

westycji, polegającej na modernizacji odcinka drogi

między Nowym Targiem a Zakopanem?

Czy w przy-

padku zmiany statusu ww. odcinka drogi publicznej

z drogi krajowej na drogę niższej kategorii, samorzą-

dy otrzymają odpowiednie środki ﬁnansowenareali-

zację wskazanej wyżej inwestycji?

3.

W jakiej perspektywie czasowej można oczeki-

wać, że zostanie zrealizowana inwestycja drogowa

polegająca na modernizacji odcinka „zakopianki”

między Nowym Targiem a Zakopanem, w przypadku

gdy odcinek ten zachowa status drogi krajowej?

Z wyrazami szacunku

Poseł Łukasz Gibała

Kraków, dnia 1 października 2012 r.

Zapytanie

(nr 2237)

w sprawie zamieszczania informacji

le osób, ale również ratowników medycznych czy le-

Wystąpiłem z zapytaniem poselskim do ministra

wie możliwości zamieszczania informacji o posiadanej

wnętrznych w sprawie zamieszczania informacji o po-

Otrzymałem odpowiedź, że jest to niemożliwe mię-

dzy innymi ze względu na stanowisko ministra zdro-

wia wyrażone w sprawie ewentualnego umieszczenia

wskazania na konsekwencje wynikające z ewentual-

nie błędnego wpisania grupy krwi w dowodzie osobi-

stym (bez możliwości niezwłocznego skorygowania

tego błędu) jako bardziej poważne w skutkach dla po-

krwi.

Otrzymałem również informację, że minister

nych przez uprawnionych pracowników służby zdro-

czenie ze Stacji Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa lub

wa jazdy, czy zapis jest zgodny z rzeczywistością.

1.

Kiedy pojawiło się wspomniane wcześniej sta-

nowisko ministra zdrowia w tej sprawie?

2.

Czy pan minister podtrzymuje stanowisko, że

umieszczenie informacji o posiadanej grupie krwi

w dowodzie osobistym, jak i w prawie jazdy może

przynieść więcej szkody niż potencjalnych korzyści?

3.

Czy pan minister przewiduje wprowadzenie

procedur, które spowodują, że informacja o grupie

krwi umieszczona na dokumencie tożsamości trak-

towana tak, jak ta umieszczona na krewkarcie?

Z poważaniem

Poseł Artur Dunin

Zgierz, dnia 1 października 2012 r.

Zapytanie

(nr 2238)

informacji o posiadanej grupie krwi

Szanowny Panie Ministrze!

Dziękuję za odpo-

wiedź na moje zapytanie poselskie w sprawie za-

481

mieszczania informacji o posiadanej grupie krwi

w prawie jazdy.

Rozumiem, że nowy wzór prawa jaz-

dy został przygotowany w sposób zapewniający wy-

maganą przepisami unijnymi spójność krajowego

dyrektywie unijnej.

Otrzymałem w odpowiedzi in-

formację, że unijny wzór prawa jazdy nie przewiduje

miejsca na zamieszczenie takiej informacji jak ozna-

czenie grupy krwi jego posiadacza.

z pytaniem: Czy dyrektywa, na podstawie której zo-

stał przygotowany nowy wzór prawa jazdy, zabrania

umieszczenia na nim informacji o grupie krwi?

Z poważaniem

Poseł Artur Dunin

(nr 2239)

do ministra zdrowia

Do lutego 2013 r. w województwie małopolskim

zaniepokojenie wyraził w tej sprawie Konwent Sta-

rostów Województwa Małopolskiego.

Zdaniem kon-

— opóźnienia w wyjazdach zespołów ratownictwa

— utrudnienia w odpowiedniej segregacji zgło -

— większe obciążenie zespołów ratownictwa me -

dycznego wyjazdami oraz wyższe koszty funkcjono-

— możliwość zaistnienia pomyłek w lokalizacji

— dysfunkcję w systemie zarządzania kryzy -

sowego.

Konwent zwraca uwagę, iż działające w obecnej

strukturze w jednostkach ratownictwa medycznego

dyspozytornie funkcjonują prawidłowo i z korzyścią dla

systemu, ponieważ dyspozytorzy medyczni posiadają

terenu, co gwarantuje bezpieczeństwo zdrowotne

w stu procentach wyeliminowane przed jego wdroże-

niem?

2.

Czy testowanie systemu uwzględniło wątpliwo-

Z poważaniem

Poseł Piotr Polak

Zapytanie

(nr 2240)

do ministra spraw wewnętrznych

ze sprawą, z którą zwrócił się do mnie jeden z miesz-

kańców Nysy – były policjant.

Pan B. P. ma 50 lat

i legitymuje się wyższym wykształceniem ekonomicz-

nym.

Bezpośrednio po ukończeniu studiów rozpoczął

pracę w resorcie Ministerstwa Spraw Wewnętrznych

jako funkcjonariusz – specjalista do spraw zwalcza-

nia przestępstw gospodarczych w Komendzie Powia-

towej Policji w Nysie.

W trakcie zatrudnienia (1 maja

1987 r.

– 31 października 1990 r.) ukończył Studium

OﬁcerskieWyższejSzkołyOﬁcerskiejw OśrodkuDo-

skonalenia Kadr Kierowniczych MSW w Łodzi, uzy-

skując pierwszy stopień oﬁcerski.

Stosuneksłużbowy

482

nr KS – 1634 wydane przez Komendę Wojewódzką

Policji w Opolu w dniu 14 listopada 1990 r.).

Rezy-

gnacja nastąpiła na własną prośbę przede wszystkim

z uwagi na fakt likwidacji pionu PG (przestępstwa

gospodarcze).

Obecnie pan B. P. chciałby ponownie powrócić do

pracy w Policji.

Chęć ponownego podjęcia służby jest

przez niego decyzją przemyślaną, a przede wszystkim

pozwoli na realizację zamierzeń zawodowych, z wy-

korzystaniem obszernej wiedzy, jaką nabył podczas

wcześniejszej pracy z tym zawodzie.

Przez dwudzie-

stodwuletni okres pracy zawodowej, ponad 18 lat był

zatrudniony w organach administracji rządowej i sa-

morządowej, a mianowicie w okresie:

— 1987–1990 w Komendzie Powiatowej Policji

w Nysie, na stanowisku funkcjonariusz – specjalista

ds. zwalczania przestępstw gospodarczych,

— 1992 w Urzędzie Miasta i Gminy w Nysie, na

stanowisku komendanta Straży Miejskiej,

— 1995–2006 w Urzędzie Skarbowym w Nysie,

na stanowisku inspektora kontroli podatkowej (5 lat)

oraz kierownika referatu ogólnego (6 lat),

— 2006–2008 w Starostwie Powiatowym w Opo -

lu, na stanowisku naczelnika wydziału organizacyj-

nego.

W trakcie zatrudnienia w organach administracji

publicznej przeszedł wszelkie ścieżki awansu zawo-

dowego, począwszy od inspektora do naczelnika wy-

działu.

W latach 1995–1996 odbył także aplikację

administracyjną, ukończył kurs rachunkowości pod-

miotów gospodarczych.

Odbył przeszkolenie w zakre-

sie informacji niejawnych, uzyskując poświadczenie

bezpieczeństwa upoważniające do dostępu do infor-

macji niejawnych.

Podczas dalszej pracy w Urzędzie Skarbowym

w Nysie nabył obszerną wiedzę w zakresie podatków,

kontroli podatkowej, zamówień publicznych.

Podej-

mując z kolei pracę w Starostwie Powiatowym w Opo-

lu, pozyskał dodatkową wiedzę w zakresie funkcjo-

nowania administracji samorządowej.

W okresie od

1 lipca 2011 r. do 6 lipca 2012 r., jak również w okre-

sie wcześniejszym, prowadził też samodzielną dzia-

łalność gospodarczą (łącznie ok. 4 lat).

Przez cały okres pracy zawodowej, B. P. wykonywał

czynności związane z praktycznym stosowaniem pra-

wa.

Pozyskanie teoretycznej wiedzy w zakresie wszel-

kich aktów normatywnych z równoczesną ich interpre-

tacją pozwoliły mu w sposób prawidłowy stosować prze-

pisy prawa i merytorycznie z nich korzystać.

Obecnie podjęcie pracy w Policji byłoby dla niego

nie tylko spełnieniem ambicji zawodowych, a przede

wszystkim służbą dla państwa, gdzie nabyte do-

świadczenie zawodowe mogłoby być wykorzystane

w pracy organów ścigania oraz być gwarantem do-

brze pełnionej służby.

Pan B. P. jest osobą ze wszech

miar godną zaufania, na co posiada stosowne refe-

rencje.

licji, zobowiązane są do poddania się obowiązkowej

procedurze rekrutacyjnej.

Sytuacja pana B. P. jest

nietypowa.

Bowiem jako osoba, która ma za sobą wie-

le lat doświadczeń w służbie Policji, przechodząc ko-

lejno wszystkie szczeble awansu zawodowego proces

rekrutacji także ma za sobą.

Ponadto wiele czynności

operacyjnych, procesowych i dowodowych jest w sta-

nie wykonywać na podstawie doświadczenia zawodo-

wego, które pozyskał na wcześniej zajmowanych sta-

nowiskach.

Szanowny Panie Ministrze!

Mając na uwadze pre-

cedensową sytuację, w jakiej znalazł się pan B. P.,

kieruje do pana zapytanie:

Czy pan B. P. posiada obecnie prawną możliwość

przywrócenia do służby w Policji poza procedurą re-

krutacyjną?

Z poważaniem

Posłowie Henryk Siedlaczek

i Rajmund Miller

Marklowice, dnia 1 października 2012 r.

Zapytanie

(nr 2241)

w sprawie wydobycia gazu łupkowego

Szanowny Panie Ministrze!

Wydobycie gazu łup-

kowego w Polsce to nadzieja na tańszy gaz.

Niezależ-

ność Polski od dostawców zagranicznych pozwoli na

umocnienie pozycji na rynku świtowym wśród poten-

tatów gazowych i zwiększy zainteresowanie zagra-

nicznych inwestorów, którzy będą chcieli zainwesto-

wać pieniądze na terenie naszego kraju, będzie to

niewątpliwa szansa na podniesienie PKB.

W ostat-

nim czasie wiele mówi się o pozytywnych i negatyw-

nych aspektach wydobycia gazu łupkowego w Polsce.

Na konferencjach organizowanych przez ekonomi-

stów i ekspertów da się usłyszeć odmienne zdania

i skrajne prognozy dla gospodarki kraju.

1.

Ile wydano koncesji na poszukiwanie gazu łup-

kowego?

2.

Ile z tych koncesji traﬁłodopolskichﬁrm,a ile

do zagranicznych?

3.

Ile wykonano odwiertów poszukiwawczych

i przez jakie ﬁrmyzostałyonezrobione?

Z poważaniem

Poseł Krzysztof Gadowski

483

Zapytanie

(nr 2242)

do ministra skarbu państwa

w sprawie odwołania członka

Rady Nadzorczej Zarządu Morskich Portów

Proszę o odpowiedz na pytanie: Z jakich powodów

pan M. T. został odwołany z Rady Nadzorczej Zarządu

Pan M. T. to cieszący się autorytetem wykładow-

ca uniwersytecki, a także ceniony samorządowiec

z dorobkiem.

Obecnie pełni funkcję przewodniczące-

go Sejmiku Województwa Zachodniopomorskiego, co

jest następstwem jego kilkudziesięciu lat działań po-

litycznych, społecznych i gospodarczych.

Od lat

60-tych związany z Pomorzem Zachodnim i jego sto-

licą.

Tu, w Szczecinie, rozpoczął pracę na stanowisku

starszego konstruktora w Biurze Projektowo-Kon-

strukcyjnym Stoczni Szczecińskiej im. A. Warskiego.

Od 1971 r. pracował naukowo i dydaktycznie na Po-

litechnice Szczecińskiej, gdzie był prodziekanem Wy-

działu Budowy Maszyn i Okrętów.

Wykładał również

w Zachodniopomorskiej Szkole Biznesu (2004).

Od

1970 r. uczestniczył w działalności ruchów i organi-

zacji opozycyjnych wobec władz PRL.

Brał udział

w strajkach „grudniowych” (1970–1971).

W latach

1980–1990 był aktywnym działaczem NSZZ Solidar-

ność.

W 1990 r. został radnym miasta Szczecina oraz

delegatem Rady Miasta do Sejmiku Samorządowego

Województwa Szczecińskiego (radnym wojewódz-

kim).

Był pierwszym „solidarnościowym” wojewodą

szczecińskim (1990–1998).

Po odejściu ze stanowiska

wojewody podjął pracę w gospodarce morskiej – kie-

rował Morską Bazą Paliw Płynnych Porta Petrol SA

w Szczecinie (1998–1999).

Następnie pełnił funkcję

zastępcy prezesa Zarządu Stoczni Szczecińskiej Por-

ta Holding SA w Szczecinie.

Odznaczony Krzyżem

Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Uzasadnionym jest zatem przekonanie, że kom-

petencje, doświadczenie i wiedza pana M. T. były po-

wodem powołania go w skład Rady Nadzorczej Za-

rządu Portów Szczecin – Świnoujście.

Tym bardziej

dziwi decyzja o odwołaniu.

Uważam, że marnotraw-

stwem jest rezygnacja z wykorzystania niekwestio-

nowanej znajomości realiów gospodarki morskiej,

w tym zasad funkcjonowania portów oraz dorobku

naukowego i zawodowego, jakim dysponuje dr M. T.

Marnotrawstwem, na które nie stać żadnej spółki

Skarbu Państwa ani Pomorza Zachodniego.

Powołania i odwołania członków rad nadzorczych

skarbu.

W żadnym razie ich nie kwestionuję.

Z sza-

cunku dla pańskich dokonań, ale także z troski – wspól-

nej, jak mniemam, dla nas obojga – o dobre funkcjo-

nowanie szczecińsko-świnoujskiego portu, wynika

krytyczna ocena wyżej opisanej decyzji.

Będę wdzięcz-

na za jej ponowne rozważenie.

Z wyrazami szacunku

Poseł Magdalena Kochan

Warszawa, dnia 1 października 2012 r.

(nr 2244)

Szanowny Panie Ministrze!

Uprzejmie proszę

kazywania odpadów pościekowych z oczyszczalni

ścieków w Świnoujściu (poza obszarem Natura 2000)

mieszczącej się w innym powiecie do gospodarstwa

rolnego znajdującego się na obszarze Natura 2000?

Świnoujście – miasto na prawach powiatu, nie po-

siada gruntów rolnych i nie może stanowić obszaru

chronionego.

Wojewódzki inspektor ochrony środo-

wiska w Szczecinie twierdzi, iż nie ma możliwości

zastosowania osadów ściekowych wytworzonych na

terenie nieobjętym formą ochrony przyrody w celu

rolniczego zagospodarowania w gospodarstwie znaj-

dującym się na obszarze objętym programem Natura

2000.

Jednocześnie WIOŚ w Szczecinie zwraca uwa-

gę, że interpretacje przepisów prawa dotyczących

środowiska znajdują się w kompetencji ministra śro-

dowiska.

odpowiedź na wyżej postawione pytanie.

Z wyrazami szacunku

Poseł Magdalena Kochan

(nr 2245)

biającą się suszą w Polsce chciałbym poruszyć pro-

blem budowy zbiorników retencyjnych w naszym

kraju.

Szczególnie chodzi mi o opóźniającą się już od

dawna budowę zbiornika retencyjnego Racibórz, któ-

ry zabezpieczać ma całe dorzecze Odry.

484

ziomu wody w rzekach całego kraju.

Tak niskiego

poziomu wody w Wiśle nie notowano od XVIII w.,

czyli od czasu, kiedy w ogóle zaczęto dokonywać po-

miarów.

Sytuacja staje się dramatyczna.

W wielu

gminach brakuje już wody pitnej i konieczne jest jej

dowożenie beczkowozami.

Poziom zasobów wody pit-

nej w Polsce jest już porównywalny z ilością świeżej

wody, którą mają do swojej dyspozycji mieszkańcy

Egiptu.

Aby się zabezpieczyć przed suszą, konieczne są

inwestycje w oczyszczanie wody oraz budowę zbior-

ników, w których można by ją gromadzić.

O ile jed-

nak w ostatnich latach znacznie poprawiła się czy-

stość wód, o tyle bardzo źle wygląda sprawa magazy-

nowania wody.

Najlepszym przykładem jest zbiornik

retencyjny w Raciborzu.

Decyzja o jego budowie po-

wstała w 2004 r., jednak do dzisiaj budowa nie zosta-

ła rozpoczęta.

Obecnie trwa jeszcze wykup ostatniej

części gruntów, obejmujących ok. 9% powierzchni

zbiornika.

Następnie konieczne będzie przesiedlenie

mieszkańców tych terenów do budowanej dla nich

Nowej Wsi.

Zbiornik miał zostać wybudowany w ramach rzą-

dowego programu „Odra 2006” jednak jego powsta-

nie szacuje się najwcześniej na 2017 r.

W listopadzie

tego roku, jeżeli wszystko pójdzie z planem, wydana

zostanie dopiero zgoda na jego budowę.

Skutkiem tak

dużych opóźnień w budowie zbiornika może być utra-

ta ogromnych dotacji.

Przepadnie 300 mln zł z Unii

Europejskiej, jeśli nie uda się ich przesunąć na inne

inwestycje przeciwpowodziowe.

Także pod dużym

znakiem zapytania znajduje się kwestia pożyczki

w wysokości 140 mln euro z Banku Światowego.

Aby

skorzystać z tej pożyczki, budowa musiałaby się za-

kończyć w 2014 r., jednak już dziś wiadomo, że będzie

ona trwała co najmniej 3 lata dłużej.

Dlatego też konieczne jest przyspieszenie działań

rządu i opracowanie strategii rozwiązywania proble-

mów hydrologicznych pozwalającej retencjonować

nadmiar wody zimowej, który będzie można wyko-

rzystać podczas suszy.

nia:

usprawniania oraz przyspieszania budowy zbiornika

retencyjnego w Raciborzu?

problem obecnie panującej suszy oraz złagodzić jej

skutki?

3.

Czy ministerstwo planuje opracowanie nowej

strategii gospodarowania wodami w Polsce?

Poseł Waldemar Andzel

(nr 2246)

od Lublinka do Słowika

Szanowny Panie Ministrze!

Budowa drogi ekspre-

sowej S14 – zachodniej obwodnicy Łodzi na odcinku

od drogi krajowej nr 1 w miejscowości Słowik do wę-

zła Lublinek w ramach zadania „Zachodnia obwod-

nica Łodzi w ciągu drogi ekspresowej S14 wraz z ob-

wodnicą Pabianic”, jest niezwykle ważną inwestycją

dla Zgierza, powiatu zgierskiego, a także dla Łodzi.

Wiele osób czeka na zakończenie realizacji ww. inwe-

stycji, gdyż dopóki S14 nie powstanie, ruch tranzy-

towy z północy na południe w województwie łódz-

kim będzie przebiegać w bezpośrednim sąsiedztwie

zabudowań, w których mieszkają ludzie.

Niesamowi-

ty hałas i zanieczyszczenie powietrza miast oraz

miejscowości, przez które ruch tranzytowy przebiega

obecnie, są niezwykle uciążliwe dla mieszkańców.

Droga S14 jest w zasadzie najlepszym środkiem li-

kwidacji tego problemu.

W związku z powyższym

1.

Na jakim etapie przygotowań i realizacji znajdu-

je się obecnie budowa drogi ekspresowej S14 – zachod-

w miejscowości Słowik do węzła Lublinek w ramach

zadania „Zachodnia obwodnica Łodzi w ciągu drogi

2.

Czy istnieją zaobserwowane opóźnienia prac

przy realizowaniu ww. inwestycji?

3.

Czy są jakieś zagrożenia co do terminu realiza-

cji ww. inwestycji oraz jeśli są możliwe – zagrożenia

innego typu?

4.

Ile będzie kosztować realizacja ww. inwestycji i jak

duże jest ryzyko przekroczenia budżetu inwestycji?

Z poważaniem

Poseł Marek Matuszewski

(nr 2247)

do ministra transportu,

w sprawie zobowiązań ﬁnansowych

Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych

COVEC

że budowa autostrad w naszym kraju napotyka wiele

485

trudności.

Często czas doprowadzenia tego typu in-

westycji do końca jest znacznie wydłużony, a w trak-

cie prac powstają coraz to nowe problemy.

Podobna sytuacja miała miejsce podczas inwesty-

cji drogowych w związku z turniejem Euro 2012.

Hucznie zapowiadane wielkie inwestycje, ogromnych

rozmiarów budowy drogowe w całej Polsce oraz pla-

nowane połączenia autostradowe biegnące przez cały

kraj w większości przypadków nie zostały zakończo-

ne na czas bądź też naprędce oddane do użytku kie-

rowców.

Należy jednak w tym miejscu poświęcić

chwilę uwagi inwestycjom na autostradzie A2.

Chińskie konsorcjum COVEC, zgodnie z zawar-

tym z GDDKiA kontraktem, miało wybudować dwa

z pięciu odcinków autostrady A2.

Jednakże już w ubie-

głym roku pojawiły się problemy z wypłacalnością

ﬁrmy,apolscypodwykonawcycorazgłośniejmówili

o zaległościach i nieuregulowanych zobowiązaniach

chińskiego giganta.

Szczególnie interesujący wydaje

się być przypadek budowy odcinków A i C autostrady

A2, między Strykowem a Konotopą, gdzie dla COVEC

pracowało ok. 190 polskich podwykonawców.

W związku z niewykonaniem czy też nienależy-

tym wykonaniem zobowiązań zawartych w kontrak-

cie generalna dyrekcja postanowiła wypowiedzieć

umowę chińskiej ﬁrmie,samazaczęłaspłacaćpod-

wykonawców oraz wystąpiła do konsorcjum o zapła-

tę ok. 700 mln zł tytułem odszkodowania i kar umow-

nych.

Jednakże wśród specjalistów oraz ludzi zazna-

jomionych z tematem i procedurami pojawiają się

głosy, iż sama generalna dyrekcja posiada nieuregu-

lowane wobec chińskiego Covec zobowiązania ﬁnan-

sowe.

Miałoby tu chodzić o ok. 75 mln zł, które GDD-

KiA jest winna Chińczykom za wykonane prace przy

budowie odcinka C autostrady A2.

Niestety informa-

cje takie nie docierają do opinii publicznej, a polskie

media przedstawiają sprawę chińskiego konsorcjum

wyłącznie jednostronnie.

nie: Czy prawdą jest, że Generalna Dyrekcja Dróg

Krajowych i Autostrad zalega z płatnościami, w wy-

sokości ok. 75 mln zł, dla chińskiego konsorcjum

COVEC za wykonane prace przy budowie odcinka

Z wyrazami szacunku

Poseł Marek Poznański

Zapytanie

(nr 2248)

w sprawie zmian organizacyjnych

Szanowny Panie Ministrze!

W latach 2006–2007

w Ministerstwie Finansów miały miejsce zmiany or-

ganizacyjne wprowadzone zarządzeniem nr 62 preze-

rezultacie powołana została komórka organizacyjna

pn. Departament Rozwoju Rynku Finansowego.

Na stronie Ministerstwa Finansów można się

m.in. dowiedzieć, że departament ten zajmuje się re-

gulacją poszczególnych sektorów rynku ﬁnansowego

oraz podejmowaniem działań na rzecz utrzymania

stabilności ﬁnansowej.

WspółpracujezNarodowym

Bankiem Polskim i Urzędem Komisji Nadzoru Fi-

nansowego w zakresie wspierania stabilności krajo-

wego systemu ﬁnansowego.

Wykonujezadaniazwią-

zane z nadzorem nad działalnością Ubezpieczenio-

wego Funduszu Gwarancyjnego, Bankowego Fundu-

szu Gwarancyjnego, Banku Gospodarstwa Krajowe-

go oraz Korporacji Ubezpieczeń Kredytów Ekspor-

towych.

Prowadzi negocjacje w zakresie regulacji

w obszarze rynku ﬁnansowegowUniiEuropejskiej.

W związku z tym chciałbym otrzymać odpowiedzi

na następujące pytania:

1.

Czy Departament Rozwoju Rynku Finansowe-

go był/jest w sensie funkcjonalnym, kadrowym, me-

rytorycznym i kompetencyjnym następcą prawnym

któregokolwiek z wcześniej istniejących departamen-

tów/biur Ministerstwa Finansów?

Jeśli tak, to czy

jego poprzednikiem prawnym był Departament In-

stytucji Finansowych?

2.

Jeśli Departament Rozwoju Rynku Finansowe-

go był następcą prawnym Departamentu Instytucji

Finansowych, to w jakim zakresie i trybie po po-

przedniku otrzymał zasoby kadrowe?

(...) wykonaniem audytu kadrowego, szczególnie

przez kompetentne ﬁrmyzewnętrzne?

Jeślitak,to

jaki był tego efekt?

Jeśli nie, to dlaczego?

Czy później

taki audyt został powtórzony?

Jeśli tak, to jaki był

4.

Czy w trakcie prac w związku z powołaniem

nowego departamentu istniał plan/projekt jego obsa-

dy kadrowej, zanim formalnie departament ten zo-

stał utworzony?

Kto i kiedy brał udział w sporządze-

niu wstępnego projektu takiego planu, zatwierdził go

i skierował do dalszego opracowywania?

Kto i kiedy

brał udział w sporządzeniu jego wersji końcowej, za-

twierdził ją i skierował do wdrożenia?

Ile wersji liczył

ten plan/projekt?

Czy na taki plan/projekt składały

się jakiekolwiek zarządzenia i decyzje organizacyjne

486

będące informacją publiczną, zgodnie z treścią wy-

szawie z dnia 24 maja 2011 r. (sygn.

II SAB/Wa 115/11)?

Jeśli odpowiedź na powyższe pytania jest twierdząca,

to czy plan/projekt ten obejmował wykorzystanie za-

sobów kadrowych będących w dyspozycji Departa-

mentu Instytucji Finansowych?

5.

W jakim trybie, na jakich zasadach, według ja-

kich reguł nastąpiła obsada kadrowa w nowo powo-

łanym Departamencie Rozwoju Rynku Finansowego

po wejściu w życie ww. zarządzenia?

Czy dyrektor

generalny Ministerstwa Finansów w celu dokonania

obsady kadrowej w nowo powołanym Departamencie

Rozwoju Rynku Finansowego przeprowadził nabór

zgodnie z zasadami określonymi w rozdz.

3: Nawią-

zanie stosunku pracy w służbie cywilnej ustawy

jak ten nabór wyglądał?

Jeśli nie, to dlaczego?

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Maks Kraczkowski

(nr 2249)

w sprawie zmian kadrowych

w sprawie nadania statutu Ministerstwu Finansów.

nizacyjna pod nazwą Departament Rozwoju Rynku

Finansowego.

W wyniku zmian organizacyjnych do-

szło również do znaczących zmian kadrowych.

1.

Jakie stanowiska z Departamentu Instytucji

Finansowych postanowiono przenieść do Departa-

mentu Rozwoju Rynku Finansowego?

Jakie miały

one otrzymać nazwy w tym departamencie?

Czy sta-

nowiska te miały różnić się (względnie różniły się)

w istotnych warunkach od swoich poprzedników?

Dotyczy to: warunków pracy i płacy, zakresu obo-

wiązków, wysługi lat, kwaliﬁkacjimerytorycznych,

poziomu wykształcenia oraz doświadczenia zawodo-

wego.

W jakim zakresie i stopniu stanowiska prze-

niesione z Departamentu Instytucji Finansowych do

Departamentu Rozwoju Rynku Finansowego miały

się różnić (względnie różniły się) między sobą?

Jakie

to były enumeratywnie stanowiska?

Czy została do-

chowana dyspozycja zawarta w wyroku Sądu Naj-

wyższego z dnia 22 listopada 2001 r. (sygn.

I PKN

680/00) stanowiąca, że: „Zmiana nazwy stanowiska

pracy, przy zachowaniu zakresu czynności, nie uza-

sadnia wypowiedzenia umowy o pracę z przyczyn

nach organizacyjnych związanych z restrukturyza-

cją zakładu”?

W jaki sposób zabezpieczono dochowa-

nie ww. dyspozycji?

2.

Które stanowiska, będące w zasobach kadro-

wych poprzednika, miały z chwilą wejścia w życie

ww. zarządzenia zostać zlikwidowane?

Jak w związ-

ku z tym formalnie, merytorycznie, kompetencyjnie

i kwaliﬁkacyjnieprzebiegałaanaliza,napodstawie

której podjęta została decyzja o likwidacji tych sta-

nowisk?

Kto i kiedy ją przeprowadził?

Kto i kiedy

sformułował propozycję likwidacji tych stanowisk?

Kto i kiedy ostatecznie zaaprobował ich likwidację?

Kto i kiedy podjął decyzję o zamiarze zwolnienia osób

zajmujących te stanowiska w trybie art. 10 ustawy

czyn niedotyczących pracowników (Dz. U. Nr 90,

poz. 844, z późn. zm.)?

Czy w podejmowaniu przed-

miotowej decyzji formalnie obecny był ktokolwiek

z kierownictwa likwidowanego Departamentu Insty-

tucji Finansowych oraz z departamentu nowo powo-

ływanego?

Kto to był personalnie?

Czy jej/jego głos

był rozstrzygający w powyższej kwestii?

3.

Czy były likwidowane stanowiska, które przed

powołaniem nowego departamentu były zajmowane

przez pracowników/pracownice przebywających/prze-

bywające w tym czasie na szczególnych rodzajach

urlopów (bezpłatny, wychowawczy)?

Ile było takich

stanowisk i enumeratywnie jakie oraz w którym wy-

dziale byłego Departamentu Instytucji Finanso-

wych?

Czy w miejsce tych stanowisk powstać miały

(względnie powstawały) nowe stanowiska, które

w istotnych warunkach nie różniły się od poprzed-

nich?

Dotyczy to warunków pracy i płacy, zakresu

obowiązków, wysługi lat, kwaliﬁkacji merytorycz-

nych, poziomu wykształcenia oraz doświadczenia za-

wodowego.

Jeśli tak, to jakie to były stanowiska?

4.

Czy osoby pozostające przed wejściem w życie

ww. zarządzenia na szczególnych rodzajach urlopów

(bezpłatny, wychowawczy) znajdowały się wówczas

w zasobach kadrowych Departamentu Instytucji Fi-

nansowych (były jego pracownikami) czy też samego

ministerstwa?

Dotyczy to ich podporządkowania or-

ganizacyjnego i służbowego?

Jaki był zatem status

prawny tych osób wobec Departamentu Instytucji

Finansowych, a jaki wobec ministerstwa?

5.

Czy osoby pozostające po dniu wejścia w życie

ww. zarządzenia, na szczególnych rodzajach urlopów

ku Finansowego (były jego pracownikami) czy też

487

samego ministerstwa?

Dotyczy to ich podporządkowa-

nia organizacyjnego i służbowego?

Jaki był zatem sta-

tus prawny tych osób wobec Departamentu Rozwoju

Rynku Finansowego, a jaki wobec ministerstwa?

6.

Czy były osoby, wymienione w pkt. 3, które prze-

szły na stan kadrowy nowo powoływanego departa-

mentu?

Jeśli tak, to jakich stanowisk to dotyczyło, ile

było takich osób, na jakich rodzajach urlopów one po-

zostawały oraz z jakiego powodu (powodów) zasiliły

one kadrowo Departament Rozwoju Rynku Finanso-

wego?

W jakim trybie, jeśli miało to miejsce, osoby te

przeszły na stan kadrowy nowo powoływanego depar-

tamentu?

Jeśli nie, to również jakich to stanowisk do-

pów one pozostawały oraz z jakiego powodu (powo-

dów) nie zasiliły one kadrowo Departamentu Rozwoju

Rynku Finansowego?

Jakie racje merytoryczno-kwa-

liﬁkacyjne przemawiały w obu przypadkach?

Jakie

czynniki były decydujące w obu przypadkach?

Jakich

stanowisk dotyczyły obie sytuacje?

7.

Czy w nowo powołanym Departamencie Rozwoju

Rynku Finansowego zaproponowane zostały angaże

służbowe osobom zatrudnionym w Departamencie In-

stytucji Finansowych w zastępstwie osób wymienio-

nych w pkt. 3?

A jeśli tak, to czy osoby zastępujące osta-

tecznie weszły do obsady kadrowej nowo powoływane-

go departamentu?

W jakim to nastąpiło trybie?

Na ja-

kich zasadach?

Jakie racje merytoryczno-kwaliﬁkacyj-

ne za tym stały?

Jakie czynniki były rozstrzygające?

Jakich to stanowisk (poprzednich i następczych) doty-

czyło?

Czy wiązało się to z międzywydziałowymi prze-

sunięciami kadrowymi?

Czy osobom zastępującym,

obejmującym stanowiska po zastępowanych, wpierw

likwidowane były ich dotychczasowe stanowiska, zaś

później tworzone były nowe w nowej strukturze orga-

nizacyjnej Departamentu Rozwoju Rynku Finansowe-

go?

Czy z chwilą obejmowania angaży służbowych

przez te osoby w Departamencie Rozwoju Rynku Fi-

nansowego miały miejsca ich awanse służbowe, płaco-

we bądź płacowo-służbowe?

Jakich to stanowisk doty-

czyło?

Jakie racje merytoryczno-kwaliﬁkacyjnezatym

stały?

Jakie czynniki były rozstrzygające?

8.

Czy osoby zastępujące (określone w pkt. 7),

obejmujące stanowiska po zastępowanych, zasiliły

kadrowo nowo powoływany Departament Rozwoju

Rynku Finansowych, zgodnie z zasadami określony-

mi w rozdziale 3 („Nawiązanie stosunku pracy w służ-

bie cywilnej”) ustawy z dnia 18 grudnia 1998 o służ-

bie cywilnej (Dz. U. z 1999, Nr 49, poz. 483, z późn.

zm.)?

Czy dysponowały one kwaliﬁkacjamiformalno-

-merytorycznymi, które były jakościowo lepsze od

posiadanych przez osoby, które zastępowały?

Jeśli

tak, to szczegółowo na czym polegały te różnice i ja-

kich enumeratywnie stanowisk to dotyczyło?

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Maks Kraczkowski

(nr 2250)

w sprawie skutków

ﬁnansowo-ekonomicznych powstałych

w wyniku zmian organizacyjnych

w Ministerstwie Finansów wprowadzonych

Finansowego.

Zmiany organizacyjno-kadrowe w Mi-

nisterstwie Finansów miały za zadanie osiągnięcie

wymiernych korzyści ﬁnansowo-ekonomicznych.

1.

Jaki zakres czasowy został przyjęty na przepro-

wadzenie zmian organizacyjnych w Ministerstwie

Finansów?

Kiedy miało nastąpić ostateczne ukształ-

towanie struktury organizacyjnej Departamentu

Rozwoju Rynku Finansowego?

2.

Jakie korzyści ﬁnansowo-ekonomicznezostały

(w latach 2006–2011) osiągnięte w stosunku do stanu

wyjściowego oraz w ujęciu rocznym wskutek utworze-

nia Departamentu Rozwoju Rynku Finansowego?

3.

Czy w lipcu 2007 r. w dalszym ciągu trwała

reorganizacja Ministerstwa Finansów oraz kształto-

wanie się struktury Departamentu Rozwoju Rynku

Finansowego w oparciu o ww. zarządzenie?

Jeśli tak,

to na czym to ostatnie polegało?

4.

Czy w latach 2006–2007 w Departamencie Roz-

woju Rynku Finansowego miały miejsce zwolnienia

Jeśli tak, to kto i kiedy wnioskował o ten tryb zwol-

nienia pracownika/pracowników?

Kto i kiedy go

aprobował i zatwierdzał?

Jakich dotyczyło to stano-

wisk i w jakich wydziałach?

Jakie racje merytorycz-

no-kwaliﬁkacyjneprzemawiaływtychprzypadkach

oraz jakie czynniki były wówczas decydujące?

Czy

dotyczyło to również osób pozostających, przed wej-

ściem w życie ww. zarządzenia, na szczególnego ro-

dzaju urlopach (bezpłatny, wychowawczy)?

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Maks Kraczkowski

488

Zapytanie

(nr 2251)

do ministra ﬁnansów

w sprawie luki w prawie odnośnie

Szanowna Pani Marszałek!

Gazeta „Rzeczpospo-

lita” w ostatnim numerze poinformowała, że istnieje

luka w prawie, która sprawia, że wdowiec nie może

sprzedać nieruchomości przed upływem 5 lat, jeżeli

stanowiła ona wspólną własność ze zmarłym mał-

żonkiem.

Jeśli zdecyduje się na sprzedaż przed upły-

wem tego czasu, to od połowy uzyskanych pieniędzy

kamy się z sytuacją, że wdowiec musi sprzedać miesz-

kanie, aby kupić sobie jakieś mniejsze lokum, które

będzie w stanie utrzymać.

Oczywisty jest fakt, że nie

będzie czekał ze sprzedażą przez 5 najbliższych lat.

„Rzeczpospolita” opisuje przypadek wdowy, która

po śmierci męża sprzedała mieszkanie, które wspólnie

z mężem kupiła 25 lat temu.

Od zakupu upłynęło tyle

lat, iż starsza pani nie przypuszczała, że musi rozliczyć

się z ﬁskusem.

Niedawnojednakotrzymaławezwanie

z urzędu skarbowego do zapłaty PIT z odsetkami.

Instytucje podatkowe twierdzą, że w chwili śmier-

ci małżonka wdowiec lub wdowa nabywają na wła-

sność połowę lokalu, która należała do zmarłego.

Jeśli

więc chcą sprzedać mieszkanie od razu, muszą zapła-

cić PIT od tej połowy.

Niekorzystne stanowisko ﬁsku-

sa potwierdza m.in. najnowsza interpretacja Izby

Skarbowej w Warszawie (IPPB1/415-602/12-2/AM).

Wspólność majątkowa małżeńska jest niepodziel-

na i raczej nie można uznać, że podczas spadkobrania

wystąpiło nowe nabycie części mieszkania.

Zawsze

uważałem, że do nabycia mieszkania dochodzi raz,

w chwili jego zakupu przez małżonków.

nisterstwo Finansów ma na uwadze ww. problem i co

zamierza z nim zrobić?

Z poważaniem

Poseł Jacek Kwiatkowski

Konin, dnia 1 października 2012 r.

Zapytanie

(nr 2252)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Od dawna słyszy się

o planowanej budowie dworca w Koninie lub chociaż

jego generalnym remoncie.

Koninianie z niecierpli-

wością czekają na tę chwilę, kiedy przestaną wstydzić

się dworca straszącego przyjezdnych od ponad 30 lat.

Pasażerowie natomiast od dawna liczą na zadaszenie

peronów, tym samym mają nadzieję, że w końcu, cze-

kając na pociąg, nie będą zmuszeni moknąć w deszczu

lub śniegu.

W związku z powyższym zadaję pytania:

l.

Czy wyznaczony został termin rozpoczęcia prac

na terenie dworca w Koninie?

przewidziane zostaną środki ﬁnansowenaremont

dworca PKP w Koninie i w jakiej wysokości?

Czy podlegać mu będą również perony?

4.

Czy oszacowany został koszt remontu i ile on

będzie wynosił?

Z poważaniem

Poseł Jacek Kwiatkowski

(nr 2253)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie umowy międzynarodowej,

W związku z demontażem pomnika Braterstwa

Broni, który znajdował się na placu Wileńskim na

Pradze Północ w Warszawie pojawiają się głosy, aby

pomnik ten na trwałe usunąć z przestrzeni publicz-

nej stolicy Rzeczypospolitej Polskiej.

Jednakże wła-

dze Warszawy twierdzą, że nie jest to możliwe ze

względu na podpisaną umowę między Rządem Rze-

sporządzoną w Krakowie dnia 22 lutego 1994 r.

(Dz. U.

z dnia 21 października 1994 r.).

Treść tej umowy

można znaleźć w Internecie, jednak nie zostały tam

udostępnione załączniki, zawierające obiekty po stro-

nie polskiej i po stronie rosyjskiej, które rządy oby-

dwu państw zobowiązały się chronić.

Czy może Pan Minister udostępnić mi wykazy

wszystkich miejsc pamięci – rosyjskich i polskich – za-

warte w załącznikach do przywołanej umowy mię-

dzynarodowej?

Czy wykaz obiektów i miejsc określonych w załącz-

nikach do tej umowy międzynarodowej w ostatnich

latach ulegał zmianie?

Jakie pomniki zostały dopisa-

ne ze strony rosyjskiej, a jakie ze strony polskiej?

Czy strona rosyjska miała jakieś uwagi i zastrze-

żenia w związku z demontażem pomnika Braterstwa

489

Broni na placu Wileńskim?

Czy proponowano stronie

rosyjskiej przeniesienie tego pomnika na teren cmenta-

rza Mauzoleum Żołnierzy Radzieckich na Mokotowie?

Poseł Artur Górski

Zapytanie

(nr 2254)

do ministra skarbu państwa

w sprawie refundacji przelotów posłów

Szanowny Panie Ministrze!

Jednym z uprawnień

posłów i senatorów jest możliwość bezpłatnych prze-

jazdów po kraju.

Koszty tych podróży są refundowa-

ne przewoźnikom przez Kancelarię Sejmu lub odpo-

wiednio Senatu.

1.

Jakie są zasady refundacji przelotów samolota-

mi PLL LOT i Eurolot, w szczególności, czy przewoź-

nik otrzymuje zryczałtowaną stałą odpłatność czy

też rozliczenie następuje na podstawie wystawionych

biletów w okresach fakturowania?

Wg jakiej taryfy

wystawia bilety PLL LOT dla wspomnianych grup

uprawnionych?

2.

Ile biletów wystawiły PLL LOT i Eurolot dla

posłów i senatorów od 1 stycznia 2006 r. do 1 paź-

dziernika 2012 r. w rozbiciu na lata?

3.

Jaki jest przychód PLL LOT i Eurolot z tytułu

2012 r. w rozbiciu na lata?

Z poważaniem

Poseł Paweł Szałamacha

Warszawa, dnia 2 października 2012 r.

(nr 2255)

do ministra środowiska

w sprawie zmiany obowiązujących przepisów

prawnych, które umożliwiałyby nałożenie

na właścicieli nieruchomości obowiązku

usuwania barszczu Sosnowskiego

oraz dokonywania cięć drzew i krzewów

Szanowny Panie Ministrze!

Kieruję do Pana Mi-

nistra zapytanie w niezwykle ważnej kwestii, jaką jest

istotne niebezpieczeństwo ze strony barszczu So-

snowskiego w skali ogólnokrajowej.

Ta niezwykle

ekspansywna roślina niesie zagrożenie na dwóch płasz-

czyznach.

W pierwszym przypadku zagraża naszej ro-

dzimej ﬂorze,eliminującwszystkieinnegatunkiroślin,

oraz wpływa negatywnie na ludzki organizmu.

ra poselskiego przez panią burmistrz Strumienia,

nr OŚR.6182.1.2012, w sprawie zmiany obowiązują-

cych przepisów prawnych, które umożliwiałyby na-

łożenie na właścicieli nieruchomości obowiązku usu-

wania barszczu Sosnowskiego oraz innych chwastów,

eliminacji zagrożenia.

Do Urzędu Miejskiego w Strumieniu napływają

zgłoszenia mieszkańców o występowaniu na terenie

gminy barszczu Sosnowskiego i innych chwastów,

które stanowią bezpośrednie zagrożenie dla zdrowia.

Roślina ta wydziela substancję silnie parzącą, a kon-

takt z nią powoduje zapalenie skóry, powstanie pę-

cherzy oraz trudno gojących się ran.

Jest to roślina

trudna do zwalczenia, ponieważ jej nasiona zachowu-

ją okres siewny nawet przez 4 lata.

Do tej pory na

terenie gminy odnotowano kilka przypadków obra-

żeń skórnych doznanych na skutek kontaktu z barsz-

czem Sosnowskiego.

Urząd Miejski w Strumieniu

każdego roku występuje do właścicieli nieruchomości

stami z wnioskiem o usunięcie tej rośliny, jednak

korespondencja pozostaje bez odzewu ze strony wła-

ścicieli nieruchomości.

Władze miasta pozostają bez-

silne wobec ww. problemu.

Brakuje regulacji praw-

nych, które zmieniłyby obowiązujące przepisy praw-

ne i pozwoliłyby organom wykonawczym na podjęcie

działań, które zezwoliłyby nałożyć na właścicieli nie-

ruchomości obowiązku usuwania barszczu Sosnow-

skiego, innych chwastów oraz wycinania drzew i krze-

wów w celu eliminacji zagrożenia.

Przepisy prawne

powinny zapewniać możliwość skutecznej egzekucji

nałożonego obowiązku, np. poprzez zastosowanie in-

stytucji wykonania zastępczego.

Kierując się słusznym interesem mieszkańców

powiatu cieszyńskiego, zwracam się do Ministra z na-

stępującymi pytaniami:

sanego wyżej problemu?

2.

Jakie zostaną podjęte czynności przez Mini-

sterstwo Środowiska, aby władze samorządowe dys-

ponowały przepisami prawa, które skłonią przekor-

nych właścicieli nieruchomości do usunięcia barszczu

Sosnowskiego ze swoich terenów?

3.

Czy ministerstwo przewiduje inne rozwiązania

prawne w przypadku niemożliwości egzekwowania

nałożonego obowiązku przez władze samorządowe?

Z poważaniem

Poseł Mirosława Nykiel

Bielsko-Biała, dnia 4 października 2012 r.

490

Zapytanie

(nr 2256)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie odrolnienia gruntów rolnych

na terenie gmin wiejskich

W związku z otrzymanym stanowiskiem od Kon-

wentu Samorządów Powiatu Łańcuckiego, chciałbym

poruszyć sprawę odrolnienia gruntów rolnych na tere-

nie gmin wiejskich.

Z dniem 1 stycznia 2009 r. weszła

i leśnych zakładająca odrolnienie z mocy prawa grun-

tów znajdujących się na obszarze miast – art. 5b „prze-

nowiących użytki rolne położone w granicach admi-

nistracyjnych miast”.

W wyniku nowych uregulowań

w granicach miast, w procesie inwestycyjnym wyeli-

minowano procedurę tzw. odrolnienia gruntów oraz

obowiązek ponoszenia przez inwestorów należności

z produkcji rolnej (art. 12 ustawy).

Należy jednak

zauważyć, że procesy urbanizacyjne zarówno gospo-

darcze, jak i mieszkaniowe w ostatnich latach wycho-

dzą poza granicę miast.

Gminy wiejskie i miejsko-

-wiejskie kreując politykę przestrzenną na swoim

terenie tworzą obszary zabudowy, które mogą zapew-

nić rozwój gospodarczy danej gminy i zabezpieczyć

potrzeby mieszkaniowe.

Skomplikowany proces inwestycyjny, który poten-

cjalny inwestor musi przebrnąć, tj. etap przeznacze-

nia nieruchomości na cele nierolne oraz etap wyłą-

czenia gruntów z produkcji rolnej i opłat z tym zwią-

zanych, nie tylko pogarsza warunki inwestowania

w gminach wiejskich, a wręcz zniechęca inwestorów

do lokowania swojej działalności na terenach wiej-

skich.

Koniecznym jest więc zastosowanie podobnego

rozwiązania, jak w przypadku gruntów położonych

na terenie miast.

W związku z powyższym Konwent

Samorządów Powiatu Łańcuckiego proponuje, aby

aktem prawnym kreującym odrolnienie był miejsco-

wy plan zagospodarowania przestrzennego.

Określił-

by on możliwości zagospodarowania gruntów rolnych

objętych planem, wskazując poszczególne funkcje

(przeznaczenie terenu), zakres uzbrojenia terenu,

uwarunkowania środowiskowe dla danego obszaru.

W odniesieniu do gruntów rolnych objętych m.p.z.p.,

a przeznaczonych na cele inwestycyjne nie wymaga-

ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzen-

nym, do zadań własnych gmin należy planowanie

i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie danej

gminy.

Konwent zauważa również, że w odniesieniu do

gruntów rolnych wskazanych w planie jako tereny

inwestycyjne należałoby również wyłączyć stosowa-

nie do przepisu art. 12 ww. ustawy o ochronie grun-

tów rolnych i leśnych pobieranie należności i opłat

rocznych, które często stanowią dla potencjalnych

inwestorów barierę i zniechęcają ich do inwestowania

na terenach wiejskich.

Natomiast na terenach nie

objętych m.p.z.p. można rozważyć powierzchnię grun-

tów rolnych np. do 0,5 ha, która po objęciu decyzją

byłaby wyłączona (tak jak wszystkie grunty rolne

w granicach administracyjnych miast), ze stosowania

Wobec powyższego, zwracam się z uprzejmą proś-

2.

Czy ministerstwo planuje zmianę ustawy z dnia

według propozycji samorządów?

Z poważaniem

Poseł Zbigniew Rynasiewicz

Zapytanie

(nr 2257)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie przeprowadzenia otwartego

konkursu ofert przez

Szanowny Panie Ministrze!

W nr 185 „Gazety

Prawnej” z 24 września 2012 r. ukazał się artykuł

„Niejasne zasady konkursu w resorcie sprawiedliwo-

ści”.

Dotyczył on nieprawidłowości przy przeprowa-

dzeniu otwartego konkursu ofert przez Fundusz Po-

mocy Pokrzywdzonym Przestępstwem oraz Pomocy

Postpenitencjarnej, którego jest Pan dysponentem.

Temat został powtórzony 2 października 2012 r.

w kolejnym artykule „Minister sprawiedliwości do

prokuratury”.

Dotarły do mnie również dokumenty, z których

wynika, że otwarte konkursy ofert na środki publicz-

ne pochodzące ze świadczeń pieniężnych i nawią-

zek przeprowadzone zostały przez Pana resort

z istotnym naruszeniem ustawy o działalności pożyt-

większość dotacji traﬁładopodmiotówzwiązanych

bezpośrednio z ministerstwem lub Pana pracowni-

kami.

Dotyczy to w szczególności konkursu DWMPC-

-V-5611-3/12.

Proszę więc o udzielenie odpowiedzi na następu-

491

1.

Czy jest Pan dysponentem powołanego ustawą

wykonawczy Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym

ponentem Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym Prze-

stępstwem oraz Pomocy Postpenitencjarnej, czy też

ogłaszanie konkursów ofert przez Fundusz Pomocy

Pokrzywdzonym Przestępstwem oraz Pomocy Post-

penitencjarnej zamiast Funduszu Pomocy Pokrzyw-

wynikiem niekompetencji ze strony pracowników Mi-

nisterstwa Sprawiedliwości?

2.

Jeżeli jest Pan dysponentem obydwu funduszy,

to jaka jest podstawa prawna powołania Funduszu

Pomocy Pokrzywdzonym Przestępstwem oraz Pomo-

cy Postpenitencjarnej jako państwowego funduszu

celowego?

3.

Na jakiej podstawie przy przeprowadzeniu

przez Fundusz Pomocy Pokrzywdzonym Przestęp-

stwem oraz Pomocy Postpenitencjarnej konkursów

DWMPC-V-5611-1/12 oraz DWMPC-V-5611-3/12 po-

wołuje się Pan na ustawę z dnia 12 lutego 2010 r.

wiska powołującej Fundusz Pomocy Pokrzywdzonym

oraz Pomocy Postpenitencjarnej?

przepisy ustawy o działalności pożytku publicznego

i o wolontariacie nie dotyczą Pana i państwowego

funduszu celowego, jakim jest Fundusz Pomocy Po-

krzywdzonym Przestępstwem oraz Pomocy Postpe-

nitencjarnej, którego dysponentem jest Minister

Sprawiedliwości?

wiska lub Pana rozporządzenia z dnia 3 stycznia

na ustalanie dowolnego terminu do składania ofert

oraz składu komisji konkursowej i dowolnych kryte-

riów oceny ofert, z naruszeniem stosownych przepi-

sów ustawy z 2003 r. o działalności pożytku publicz-

nego?

6.

Czy środki publiczne z konkursu ogłoszonego

9 sierpnia 2012 r. w ramach dotacji na zorganizowa-

nie pomocy oﬁaromprzestępstwwwiększościtraﬁły

do podmiotów związanych w różny sposób z Pana

ministerstwem?

Ponieważ sprawa dotyczy środków publicznych,

oczekuję od Pana Ministra udzielenia szczegółowych

odpowiedzi na powyższe pytania.

Z poważaniem

Poseł Artur Dębski

Warszawa, dnia 4 października 2012 r.

Zapytanie

(nr 2258)

do prezesa Rady Ministrów

Kancelarię Prezesa Rady Ministrów

Na podstawie art. 195 ust. 1 i 2 regulaminu Sej-

mu, zwracam się do pana premiera o udzielenie od-

nie wykonała wyroku Wojewódzkiego Sądu Admini-

stracyjnego, który nakazywał KPRM udostępnienie

wnioskującym o to przedstawicielom „rodzin smoleń-

skich” informacji publicznej na temat podstaw zasto-

sowania konwencji chicagowskiej w śledztwie doty-

czącym wyjaśnienia katastrofy smoleńskiej z 10 kwiet-

nia 2010 r. oraz ustaleń, które podjął pan premier

w tej sprawie z premierem rządu Federacji Rosyjskiej

panem Władimirem Putinem.

jakiej podstawie powierzył zewnętrznej kancelarii

prawniczej – prof. Marek Wierzbowski i Partnerzy

reprezentowanie KPRM w sporze z rodzinami smo-

leńskimi przed Naczelnym Sądem Administracyjnym

w sytuacji, w której KPR dysponuje wyspecjalizowa-

nym departamentem prawnym?

3.

Jaki jest pełny koszt wynajęcia przez KPRM kan-

celarii prof. Marek Wierzbowski i Partnerzy do sporzą-

dzenia skargi kasacyjnej i reprezentowania KPRM

przed NSA w sporze z „rodzinami Smoleńskimi”?

W moim przekonaniu działania KPRM w powyż-

szej sprawie wskazują, że może zachodzić uzasadnio-

ne podejrzenie przekroczenia uprawnień i niedopeł-

nienia obowiązków określonych w artykule 231 par. 1

Kodeksu Karnego.

Dlatego proszę o pilną i pełną in-

formację w powyższej sprawie.

Z poważaniem

Poseł Mariusz Błaszczak

Warszawa, dnia 4 października 2012 r.

(nr 2259)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie ulg w podatku rolnym

Szanowny Panie Ministrze!

W latach 2011 i 2012

w różnych częściach kraju wystąpiły straty w upra-

wach rolnych spowodowane nawałnicami, wymar-

znięciem, suszą i innymi zdarzeniami losowymi,

w wyniku czego rolnicy ponieśli ogromne straty.

Samorządy lokalne, wychodząc naprzeciw wnio-

sków rolników o umorzenie lub zaniechanie poboru

492

podatku rolnego, podejmowały decyzje umarzające

podatek rolny w całości lub części.

Zapytuję: Czy zastosowanie ulg w podatku rol-

nym, w tym zaniechanie poboru tego podatku przez

organy samorządu gmin, na terenach których w la-

tach 2011 i 2012 wystąpiły szkody w uprawach rol-

nych w związku z wyżej podanymi przyczynami, na-

leży zaliczyć do pomocy publicznej limitowanej do

wysokości 7,5 tys. euro w okresie trzech laty (pomoc

de minimis)?

Z poważaniem

Poseł Romuald Ajchler

Warszawa, dnia 5 października 2012 r.

Zapytanie

(nr 2260)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie funkcjonowania państwowego

Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym

oraz pozostałych fundacji powiązanych

z Ministerstwem Sprawiedliwości

rozpoczął swoją działalność, powołany na podstawie

dusz celowy, Fundusz Pomocy Pokrzywdzonym oraz

Pomocy Postpenitencjarnej.

Dysponentem funduszu

jest minister sprawiedliwości, a pochodzące ze świad-

czeń pieniężnych i nawiązek od nietrzeźwych kieru-

jących pojazdami środki publiczne powinny być prze-

znaczane na pomoc osobom dotkniętym skutkami

przestępstw.

Do stycznia 2012 r. środki te były zasą-

dzane i wpływały na konta, wpisanych do wykazu

ministra sprawiedliwości, organizacji pozarządo-

wych.

W 2010 r. sądy karne z tego tytułu zasądziły

ponad 25 mln zł, a w wykazie znajdowało się kilka-

set organizacji pozarządowych oferujących różne

1.

W ilu przypadkach sądy karne w 2012 r. orzekły

środki karne w postaci świadczeń pieniężnych i na-

wiązek od nietrzeźwych kierujących pojazdami lub

nietrzeźwych sprawców wypadków drogowych i o ile

liczba ta jest mniejsza w stosunku do 2011 r.?

2.

Jaka kwota, pochodzących ze świadczeń pienięż-

nych i nawiązek, środków wpłynęła do tej pory na

konto Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomo-

cy Postpenitencjarnej oraz jaka kwota z tych środków

przekazana została organizacjom pozarządowym?

3.

Ile organizacji pozarządowych skorzystało ze

środków publicznych funduszu na realizację zadań

związanych z pomocą oﬁaromprzestępstw?

4.

Ile spośród tych organizacji jest bezpośrednio

lub pośrednio powiązanych z Ministerstwem Spra-

wiedliwości?

Ponieważ w mediach pojawiła się informacja do-

tycząca ewentualnych nieprawidłowości związanych

z funkcjonowaniem Funduszu Pomocy Pokrzywdzo-

nym Przestępstwem, będę ogromnie wdzięczny za

udzielenie szczegółowej odpowiedzi na powyższe py-

tania.

Poseł Artur Dębski

Warszawa, dnia 5 października 2012 r.

(nr 2261)

do ministra transportu,

w sprawie przedłużających się prac

Szanowny Panie Ministrze!

Firma Polimex–Mo-

stostal została głównym wykonawcą modernizacji

Prace rozpoczęły się w połowie września 2011 r. i zo-

stały podzielone na etapy, lecz terminy ich ukończe-

nia nie zostały zachowane.

Od dłuższego czasu moż-

na zaobserwować, iż prace są przerywane, a następ-

nie na krótkie okresy wznawiane.

Media donoszą

o problemach ﬁnansowychﬁrmyPolimex–Mostostal.

Proszę o odpowiedzi na pytania:

1.

Jaki jest stan obecny realizacji prac?

2.

Czy minister za powody przerw w pracach?

3.

Jakimi zabezpieczeniami ﬁnansowymichronio-

na jest inwestycja?

4.

Na kiedy planowane jest zakończenie inwe-

stycji?

5.

Jak będzie wyglądała realizacja inwestycji, gdy-

by potwierdziły się informacje o bankructwie ﬁrmy

Polimex–Mostostal?

Z poważaniem

Poseł Maria Nowak

Warszawa, dnia 5 października 2012 r.

w sprawie potrzeby udzielenia przez rząd

Szanowna Pani Marszałek!

W odpowiedzi na

-024-1470/12) zapytanie posła na Sejm RP pana Ta-

deusza Iwińskiego w sprawie potrzeby udzielenia

mii i Mazurach, dotkniętym kataklizmem pogodo-

wym dnia 4 lipca 2012 r., z upoważnienia prezesa

wewnętrznych, uprzejmie przedstawiam następujące

informacje.

(sygn.

BW-I.002.35.2012) wynika, iż grupa operacyj-

na była na miejscu w dniu zdarzenia w godzinach

wczesno wieczornych i do godzin nocnych udzielała

wsparcia merytorycznego władzom Bisztynka − przede

wszystkim w zakresie szacowania strat i szkód.

W akcji pomocowej wykorzystano 10 osuszaczy, a tak-

że zaoferowano pomoc materiałową z zasobów woje-

wódzkiego magazynu OC.

Wojewódzkie centrum za-

rządzania kryzysowego od dnia wystąpienia zdarze-

nia prowadziło stałe raportowanie strat powstałych

na terenie województwa warmińsko-mazurskiego na

potrzeby Rządowego Centrum Bezpieczeństwa oraz

Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji.

Jednocześnie uprzejmie informuję, iż wojewoda

warmińsko-mazurski wystąpił do ministra spraw

wewnętrznych z trzema wnioskami na łączną kwotę

7 702 774,89 zł dla gminy Bisztynek i gminy Kolno

oraz Starostwa Powiatowego w Bartoszycach.

Wnio-

ski dotyczyły strat w budownictwie mieszkaniowym

prywatnym oraz w mieniu komunalnym, w tym

w budynkach użyteczności publicznej i drogach.

Wo-

jewoda wystąpił także z wnioskiem do minister edu-

kacji narodowej o pomoc ﬁnansową w wysokości

908 00,00 zł z przeznaczeniem na remont Zespołu

Szkół w Bisztynku.

Ponadto na wniosek wojewody warmińsko-ma-

zurskiego minister spraw wewnętrznych podjął de-

cyzję o uruchomieniu z rezerwy celowej na przeciw-

kwoty w wysokości 380 000,00 zł. (zgodnie ze zgło-

szonym przez gminę zapotrzebowaniem).

W dniu

9 lipca 2012 r. minister finansów wydał decyzję

o zwiększeniu budżetu wojewody o ww. kwotę.

Prze-

kazane środki przeznaczone zostały na udzielenie

pomocy ﬁnansowej(wynoszącejdo6000,00zł)miesz-

kańcom z gminy Bisztynek, poszkodowanym w wy-

niku nawałnicy i gradobicia.

Pomoc ﬁnansowaprzy-

znana została w formie zasiłku celowego zgodnie

Wojewoda warmińsko-mazurski poinformował

również, że zapewni 220 dzieciom z terenów dotknię-

tych niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi,

w tym przede wszystkim gradobiciem oraz ulewnymi

deszczami i huraganami, mogącymi negatywnie

wpłynąć na stan ich zdrowia, wakacje w Zakopanem.

W akcję pomocy poszkodowanym włączył się również

komendant Hufca ZHP Łask oraz warmińsko-ma-

zurski kurator oświaty.

Została również przekazana

do Ministerstwa Edukacji Narodowej informacja, że

96 dzieciom z gminy Bisztynek powinna być udzielo-

cyjne – w tym na zakup podręczników.

Odnosząc się do kwestii zwiększenia przez mini-

stra spraw wewnętrznych nakładów na miejscowe

ochotnicze straże pożarne uprzejmie informuję, iż

minister spraw wewnętrznych pismem z dnia 10 wrze-

śnia 2012 r. (sygn.

BMP-0714-4-11/2012/MKa) poin-

formował, że dotychczas Ministerstwo Spraw We-

wnętrznych nie otrzymało wniosku wojewody war-

mińsko-mazurskiego w sprawie doﬁnansowania

Ochotniczej Straży Pożarnej w Bisztynku w związku

z kataklizmem pogodowym, jaki dotknął to miasto

w dniu 4 lipca 2012 r.

Ponadto minister spraw wewnętrznych, odnosząc

się do kwestii pomocy właścicielom uszkodzonych po-

jazdów, wskazał, że zgodnie z art. 154 ust. 7 ustawy

celowe budżetu państwa mogą być przeznaczone, z za-

strzeżeniem ust. 9, wyłącznie na cel, na jaki zostały

wydatków.

Stosownie do powyższego środki z rezer-

stają w dyspozycji ministra spraw wewnętrznych, nie

Pomoc ﬁnansowa, o której mowa w zasadach

udzielania ze środków rezerwy celowej budżetu pań-

poszkodowanych w wyniku zdarzeń noszących zna-

miona klęski żywiołowej, mających miejsce w 2012 r.,

począwszy od 4 lipca 2012 r. na remont budynku

ODPOWIEDZI NA ZAPYTANIA

494

ww. ustawy o pomocy społecznej, a zatem w formie

zasiłków celowych dla osób albo rodzin, które ponio-

sły straty w wyniku klęski żywiołowej.

potrzeby bytowej.

Ponadto stosownie do art. 40

ust. 2 zasiłek celowy może być przyznany także oso-

klęski żywiołowej.

W związku z powyższym zasiłki

celowe przysługują osobom i rodzinom, które w wy-

niku strat poniesionych wskutek klęski żywiołowej

w prowadzonym przez siebie gospodarstwie domo-

wym nie są w stanie zaspokajać swoich niezbędnych

potrzeb bytowych.

Mając powyższe na uwadze, nie jest możliwe przy-

znanie zasiłków celowych na naprawę uszkodzonych

w wyniku gradobicia pojazdów.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Włodzimierz Karpiński

Warszawa, dnia 24 września 2012 r.

ministra sprawiedliwości

radców społecznych, na przykładzie ministra spra-

wiedliwości, przekazane wraz z pismem z dnia 13 wrze-

śnia 2012 r. przez pana Adama Jassera, podsekreta-

uprzejmie przedstawiam, co następuje.

Na wstępie odpowiedzi na poszczególne pytania

przedstawione przez pana posła Tadeusza Iwińskiego

pragnę jednoznacznie podkreślić, iż pan M. B. nie

pełni funkcji społecznego doradcy ministra sprawie-

dliwości.

Przywołane w interpelacji pana posła wy-

stąpienia medialne wskazujące na „społeczny” cha-

rakter działalności pana M. B. na rzecz Ministerstwa

Sprawiedliwości mijają się z prawdą i były wielokrot-

nie weryﬁkowaneprzezprzedstawicieliMinisterstwa

Sprawiedliwości.

Podstawą prawną relacji Minister-

stwa Sprawiedliwości z panem M. B. jest umowa-zle-

cenie na świadczenie usług prawniczych.

Powyższe

wyjaśnienia powinny umiejscowić w odpowiednim

kontekście odpowiedzi na poszczególne pytania przed-

stawione przez pana posła Tadeusza Iwińskiego.

wie wyrażenia zgody na zwiększenie wielkości wy-

nagrodzeń bezosobowych w 2012 r. minister ﬁnan-

sów zezwolił na dokonanie wewnętrznych przesunięć

w budżecie Ministerstwa Sprawiedliwości na rok

2012 (część 37: Sprawiedliwość, rozdz.

75501: Cen-

tralne administracyjne jednostki wymiaru sprawie-

dliwości i prokuratury) na łączną kwotę 2 100 000 zł.

Należy przy tym wyraźnie zaznaczyć, że przedmio-

towa zmiana nie spowodowała skutków ﬁnansowych

dla budżetu państwa, gdyż nie obejmuje ona zwięk-

szenia planu ﬁnansowego ministerstwa, a jedynie

pewne przesunięcie w ramach już posiadanych środ-

ków ﬁnansowych.

Cowięcej,kwotępowyższąnależy

traktować jako górny limit wydatków, a nie ostateczną

wysokość zobowiązań związanych z wynagrodzenia-

mi bezosobowymi dla ekspertów zajmujących się re-

alizacją zadań związanych z deregulacją zawodów.

Przedmiotowe środki, uzyskane z oszczędności

w innych obszarach działalności ministerstwa, mają

zostać przeznaczone na sprawne wykonywanie no-

wych zadań nałożonych na ministra sprawiedliwości

w zakresie deregulacji dostępu do zawodów.

Warto

bowiem zaznaczyć, że w exposé premiera Donalda

stały zmiany legislacyjne mające prowadzić do otwar-

cia wielu regulowanych w Polsce zawodów.

Do pracy

nad tym projektem zobowiązany został minister spra-

wiedliwości, wobec czego Ministerstwo Sprawiedliwo-

ści, będąc koordynatorem międzyresortowego projek-

tu, prowadzi prace nad ustawą deregulacyjną, co wy-

maga skorzystania z wiedzy eksperckiej w bardzo

rozległym obszarze związanym ze specyﬁcznymiuwa-

runkowaniami i regulacjami prawnymi dotyczącymi

kilkuset zawodów, które podlegać będą deregulacji.

Efektem prac prowadzonych nad deregulacją ma

być ułatwienie dostępu do ok. 230 zawodów, co sta-

nowi ponad 60% wszystkich zawodów regulowanych.

Ze względu na tak dużą liczbę zawodów przewidzia-

nych do deregulacji ustawa deregulacyjna została

podzielona na trzy transze, aby nie opóźniać wejścia

wodów, które mają potencjalnie największy wpływ

na rynek pracy (włączonych do pierwszej transzy).

Prace nad przygotowaniem projektu ustawy deregu-

lacyjnej zostały przewidziane do końca roku 2012.

Przygotowanie przez ministra sprawiedliwości

projektu ustawy deregulacyjnej wymaga przeprowa-

dzenia konsultacji oraz opracowania testu regulacyj-

nego (na etapie przygotowywania projektu założeń

projektu ustawy) i oceny skutków regulacji (na etapie

przygotowywania projektu ustawy).

Dokumenty te

muszą zawierać wiele szczegółowych informacji,

m.in. ocenę wpływu regulacji na ﬁnansepubliczne,

analizę kosztów i korzyści społecznych, ocenę zmiany

obowiązków informacyjnych i administracyjnych.

Ponieważ zdecydowana większość zawodów przewi-

dzianych do deregulacji nie jest nadzorowana w spo-

495

sób bezpośredni ani pośredni przez ministra spra-

wiedliwości i ma charakter szczególny, w zasobach

kadrowych Ministerstwa Sprawiedliwości nie ma

ekspertów, którzy byliby w stanie dokonać oceny

wpływu deregulacji.

Do opracowania analiz potrzeb-

nych do przeprowadzenia procesu legislacyjnego wy-

magane jest zatem zaangażowanie ekspertów ze-

wnętrznych – specjalistów w dziedzinach, które mają

być objęte deregulacją.

Przedmiotem zamówienia (umowy zlecenia) z pa-

nem M. B. jest świadczenie usług prawniczych.

Prze-

pisy ustawy Prawo zamówień publicznych (ustawa

P.z.p.) dopuszczają możliwość zastosowania trybu za-

mówienia z wolnej ręki (czyli zgodnie z art. 66 ust. 1

ustawy P.z.p. trybu, w którym zamawiający udziela

nawcą) dla tego typu usług, zwanych również usłu-

gami niepriorytetowymi (w opinii ustawodawcy oraz

zgodnie z dyrektywami UE są to usługi o mniejszym

znaczeniu dla rynku wykonawców).

Należy dodać, iż

próg wartości, o którym mowa w zapytaniu, to próg

stosowania ustawy – art. 4 pkt 8 ustawy P.z.p., zgod-

Wartość szacunkowa zamówienia na świadczenie

usług prawniczych była wyższa niż kwota 14 000 euro,

więc MS zastosowało ustawę odpowiednio w sposób

możliwe jest wszczęcie postępowania w trybie zamó-

wienia z wolnej ręki na świadczenie usług prawni-

czych także w innych uzasadnionych przypadkach

sowania trybu zamówienia z wolnej ręki), w szczegól-

ności jeżeli zastosowanie innego trybu mogłoby skut-

kować uniemożliwieniem terminowej realizacji za-

dań.

Taki przypadek nastąpił w zakresie przedmio-

towego zamówienia, ponieważ wyznaczone terminy

w zakresie deregulacji powodują, iż niemożliwe było

przygotowanie i przeprowadzenie postępowania w try-

bach konkurencyjnych, takich jak przetarg nieogra-

niczony, przetarg ograniczony, a także innych try-

bach mniej lub bardziej konkurencyjnych.

Z doświadczenia przeprowadzania zamówień w try-

bie przetargu nieograniczonego na obsługę prawną nie-

których komórek organizacyjnych MS wynika, że:

a) Przygotowanie i przeprowadzenie postępowa-

nia trwa ok. trzech miesięcy.

b) Jakość wykonywania usług zależy od właści-

wości konkretnych osób.

Oznacza to, że w pisemnym postępowaniu prze-

targowym nie jest możliwe, a przynajmniej jest bar-

dzo trudno ocenić, właściwości wykonawcy dotyczące

np. ponadprzeciętnego zaangażowania wykonawcy

w wykonywanie zadań, zleconych prac (co było do-

datkowym argumentem w przypadku pana M. B.).

Ponadto zgodnie z treścią art. 5 ust. 1b ustawy

P.z.p. w przypadku zamówień, których przedmiotem

są usług prawnicze, jeżeli wymaga tego ochrona waż-

nych praw lub interesów Skarbu Państwa, nie stosu-

je się przepisów ustawy P.z.p. dotyczących przesłanek

uzasadnienie zawarte jest m.in. w ogłoszeniu o udzie-

leniu zamówienia.

Dodatkowo uprzejmie informuję, że MS upublicz-

niło zamiar zawarcia umowy w ogłoszeniu ogłoszo-

nym w Biuletynie Zamówień Publicznych w dniu

25 maja 2012 r., podając uzasadnienie prawne zasto-

sowania trybu zamówienia z wolnej ręki.

Na to ogło-

szenie nie nastąpiła żadna reakcja, w tym np. poten-

cjalnych podmiotów zainteresowanych zamówieniem.

Następnie MS w Biuletynie Zamówień Publicznych

opublikowało ogłoszenie o udzieleniu zamówienia

w dniu 2 lipca 2012 r.

Podkreślenia wymaga, iż co do zasady w udziela-

niu zamówień na usługi prawnicze stosuje się tryb

przetargu nieograniczonego i tylko w wyjątkowych

i uzasadnionych przypadkach korzysta się z innych

trybów.

Takie okoliczności pozwalające na stosowa-

nie zamówienia z wolnej ręki wystąpiły w omawia-

nym przypadku – zawarcia umowy z panem M. B.

Reasumując, podstawą prawną relacji Minister-

określa zobowiązanie pana M. B. w zakresie przygo-

towania projektu ustawy deregulacyjnej, co wymaga

podjęcia szeregu konsultacji i szczegółowych analiz,

jak przedstawiono to powyżej.

Z wyrazami szacunku

Minister

Jarosław Gowin

Warszawa, dnia 26 września 2012 r.

sekretarza stanu

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na za-

ka dyplomowanego rezerwy, znak: SPS-024-1518/12,

uprzejmie proszę o przyjęcie następujących wyja-

dąca przedmiotem zapytania była wielokrotnie ana-

lizowana w resorcie obrony narodowej.

Była również

badana przez Naczelny Sąd Administracyjny, który

wyrokiem z dnia 18 lutego 1999 r. oddalił skargę oﬁ-

496

cera na decyzję ministra obrony narodowej nr 1203/

stwierdzenia nieważności decyzji Pf-167 z dnia 21 grud-

nia 1995 r. zwalniającej oﬁcerazzawodowejsłużby

wojskowej (sygn. akt II SA 1616/98).

Wojewódzki Sąd

Administracyjny, rozpatrujący skargę wyżej wymie-

nionego o wznowienie postępowania sądowego za-

kończonego przywołanym wyrokiem Naczelnego

Sądu Administracyjnego, również odrzucił skargę,

postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2007 r. (sygn. akt

SA/Wa 1414/07).

Po rozpoznaniu wniesionej przez

oﬁceraskargikasacyjnejnapostanowienieWSANa-

czelny Sąd Administracyjny, postanowieniem z dnia

21 listopada 2007 r. (sygn. akt I OSK 1695/07), odda-

lił także tę skargę.

Istotą rzeczy jest kwestionowanie przez zaintere-

sowanego postanowień decyzji nr PF-167 ministra

nieniu go z zawodowej służby wojskowej i przeniesie-

niu do rezerwy.

Pragnę poinformować, że przesłanką

wydania tej decyzji był fakt osiągnięcia przez wymie-

nioną osobę ustawowej granicy wieku pozostawania

w zawodowej służbie wojskowej.

Ostatnie zajmowane

przez żołnierza przed wydaniem tej decyzji stanowi-

sko służbowe i związane z nim uposażenie zasadni-

cze wraz dodatkami o charakterze stałym stanowiło

punkt wyjściowy naliczenia i wypłacenia przysługu-

jących mu w chwili zwolnienia, zgodnie z ustawą

należności pieniężnych.

Funkcjonujące w tym kon-

tekście określone w przywołanej ustawie pojęcie „na

ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym” ozna-

cza stanowisko, które żołnierz zajmował zgodnie z wy-

znaczeniem na podstawie rozkazu personalnego.

Taką interpretację potwierdza również Sąd Najwyż-

szy w uchwale z dnia 12 lipca 2005 r., sygn. akt

II UZP 5/05 (OSNP z 2006 r.

Nr 1-2, poz. 19).

W przy-

padku zainteresowanego takim stanowiskiem było

stanowisko szefa Wydziału Operacyjnego Wojewódz-

kiego Sztabu Wojskowego w Katowicach, z grupą

uposażenia U-11, na które został wyznaczony w dniu

9 lipca 1990 r. rozkazem personalnym właściwego

organu kadrowego, jakim był szef Departamentu

Kadr Ministerstwa Obrony Narodowej, działający z za-

chowaniem obowiązujących wówczas w tym zakresie

norm prawnych.

Wskazane stanowisko stało się, w myśl

ówczesnego brzemienia art. 5 ustawy z dnia 10 grud-

poz. 36, ze zm.), podstawą do naliczenia wpłacanej

żołnierzowi emerytury.

Podkreślane przez zainteresowanego czasowe

pełnienie obowiązków szefa Wojewódzkiego Sztabu

Wojskowego w Katowicach i Dowódcy Garnizonu Ka-

towice, powierzone mu przez dowódcę Krakowskiego

Okręgu Wojskowego, rozkazem dziennym nr 22 z dnia

1 października 1993 r., na podstawie § 58 ust. 1 i ust. 4

rozporządzenia ministra obrony narodowej z dnia

zawodowych (Dz. U. Nr 60, poz. 305, ze zm.), nie było

równoznaczne z wyznaczeniem na to stanowisko,

określonym w § 37 ust. 1 tego rozporządzenia.

Oﬁcer

nadal zajmował stanowisko służbowe szefa Wydziału

Operacyjnego Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego

w Katowicach.

Taki stan faktyczny pozostawał w zgo-

dzie z obowiązującym wówczas prawem, w myśl któ-

rego dowódca jednostki wojskowej mógł powierzyć

żołnierzowi zawodowemu, zajmującemu stanowisko

służbowe w podległej mu jednostce, czasowe pełnie-

nie obowiązków służbowych w tej samej jednostce na

innym stanowisku na określony czas.

Dotyczyło to

stanowiska nieobsadzonego lub też obsadzonego, na

którym wyznaczony żołnierz czasowo nie pełnił służ-

by.

Opisany stan czasowego pełnienia obowiązków

mógł funkcjonować do momentu objęcia służby przez

żołnierza wyznaczonego na dane stanowisko.

W świetle powyższego, należy podkreślić, iż brak

jest podstaw do zaakceptowania stanowiska zainte-

resowanego, wyrażającego przekonanie jakoby cza-

sowe pełnienie przez niego obowiązków na stanowi-

sku służbowym, wyższym od tego, na które był for-

malnie wyznaczony, pociągało za sobą określone

skutki prawne w sugerowanym przez niego zakresie,

tj. w trybie naliczenia przysługującego mu świadcze-

nia emerytalnego.

Przedstawiając powyższe wyjaśnienia, pozostaję

Warszawa, dnia 24 września 2012 r.

pytanie posła Jerzego Rębka z dn. 28 sierpnia 2012 r.

(SPS-024-1685-12), przesłane do ministra pracy i po-

lityki społecznej, następnie przekazane do MKiDN

pismem z dn. 17 września 2012 r. w sprawie możli-

wości przejęcia archiwum zakładowego Warszaw-

skich Zakładów Mechanicznych Delta w Branicy Su-

chowolskiej, po konsultacji z naczelnym dyrektorem

archiwów państwowych, uprzejmie proszę Panią Mar-

497

Ad 1.

Prokuratura nie jest właściwym organem

do zabezpieczenia dokumentacji archiwum zakłado-

wego Warszawskich Zakładów Mechanicznych Delta

w Branicy Suchowolskiej.

Pozostaje natomiast wła-

ściwa do ewentualnego zbadania okoliczności pozo-

stawienia dokumentacji bez właściwego zabezpiecze-

nia i ewentualnego sprawdzenia, czy właściciel obiek-

tu i (lub) wytwórca dokumentacji nie dopuścili się

wykroczenia polegającego na niedopełnieniu obo-

wiązku wynikającego z art. 51u ust. 1 ustawy z dnia

tacji pracowniczej.

Ad 2.

Zasady zabezpieczania dokumentacji pra-

cowniczej, zwłaszcza osobowej i płacowej, regulują

powania z dokumentacją, zasad jej klasyﬁkowania

i kwaliﬁkowaniaorazzasaditrybuprzekazywania

materiałów archiwalnych do archiwów państwowych

państwowych jednostek organizacyjnych, oraz

art. 51a–51z – w stosunku do pozostałych pracodaw-

ców.

Przepisy te określają podmioty uprawnione do

przejęcia dokumentacji, podmioty zobowiązane jako

prawni dysponenci do jej zabezpieczenia i przekaza-

nia, a także zasady, na jakich archiwa państwowe

mogą przyjąć na przechowanie dokumentację osobo-

wą i płacową.

Podkreślić bowiem należy, że przecho-

wywanie dokumentacji niearchiwalnej nie należy do

podstawowych zadań archiwów, lecz jest to działal-

ność, którą archiwa państwowe mogą, ale nie muszą

prowadzić.

Stosownie do dyspozycji zawartych w ustawie ar-

chiwa państwowe mogą przejmować dokumentację

osobową i płacową w jednym z trzech trybów, odpo-

wiednio na podstawie:

— umów cywilnoprawnych (art. 51u ust.1);

— postanowień sądowych (art. 51u ust.3);

— decyzji naczelnego dyrektora archiwów pań -

stwowych (art. 51z).

Warunkiem koniecznym zastosowania jednego

z dwóch pierwszych trybów – przejęcia na podstawie

umowy cywilnoprawnej albo na podstawie postano-

wienia sądu – jest istnienie podmiotu, który doku-

mentację wytworzył.

W przypadku trzeciego z do-

puszczalnych trybów bezwzględnym warunkiem za-

stosowania trybu z art. 51z jest nieistnienie praco-

dawcy (wytwórcy dokumentacji) w następstwie pra-

womocnego wykreślenia go z Krajowego Rejestru

Ponadto ustawa uzależnia zastosowanie poszcze-

gólnych trybów od spełniania dodatkowych warun-

ków: przejęcie dokumentacji na podstawie postano-

wienia sądowego wymaga dodatkowo posiadania

przez podmiot postanowienia sądowego w przedmio-

cie braku środków na pokrycie kosztów dalszego

przechowywania dokumentacji, a przejęcie dokumen-

tacji w trybie art. 51z – decyzji naczelnego dyrektora

archiwów państwowych nakazującej złożenie doku-

mentacji we wskazanym archiwum na odpłatne prze-

chowywanie.

Przy czym zaznaczam, że wydanie jest

ustawowo uzależnione od łącznego zaistnienia trzech

przesłanek:

— pracodawca, który wytworzył dokumentację,

jest już wykreślony z Krajowego Rejestru Sądowego

— dokumentacja w miejscu jej obecnego składo -

wania jest zagrożona zniszczeniem, w szczególności

na skutek oddziaływań atmosferycznych lub bez-

prawnego działania osób trzecich,

— brak jest podstaw prawnych do przekazania

dokumentacji innemu podmiotowi na dalsze przecho-

wywanie.

Z pisma pana posła Jerzego Rębka nie wynika

jednoznacznie, czy Warszawskie Zakłady Mechanicz-

ne Delta w Branicy Suchowolskiej zostały zlikwido-

wane.

Nie wynika z niego również, jaka dokumenta-

cja, w jakiej ilości i z jakiego okresu postaje niezabez-

pieczona – czy tylko wytworzona przez Warszawskie

Zakłady Mechaniczne Delta, czy również innych pod-

miotów.

Ustalenia wymaga również stan organiza-

cyjno-prawny przedsiębiorcy.

Należy również ustalić,

kto był ostatnim dysponentem dokumentacji.

Wobec tak licznych wątpliwości zarówno co do ro-

dzaju dokumentacji, jaka pozostała bez zabezpiecze-

nia (ilości, pochodzenia, kategorii), jak również co do

jej wytwórcy, dysponenta oraz stanu prawnego na-

czelny dyrektor archiwów państwowych podjął decy-

nia okoliczności porzucenia dokumentacji, ustalenia,

jaka dokumentacja i przez kogo wytworzona została

porzucona, oraz ustalenia, czy zachodzą przesłanki

pozwalające na jej zabezpieczenie w trybie art. 51z

wach.

W szczególności naczelny dyrektor wystąpił do

Archiwum Państwowego w Lublinie o ustalenie, ja-

kiego rodzaju dokumentacja i jakiej kategorii została

porzucona oraz czy Warszawskie Zakłady Mechanicz-

nadzorem archiwów państwowych.

Wystąpił również

słanie pełnego odpisu z KRS dotyczącego WZM – ﬁlia

w Branicy Suchowolskiej celem ustalenia aktualnego

stanu organizacyjno-prawnego podmiotu.

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 1 października 2012 r.

498

Odpowiedź

sekretarza stanu

w sprawie zbiórek publicznych (1717)

ka Suskiego w sprawie zbiórek publicznych uprzejmie

informuję, iż odpowiedź na przedmiotowe wystąpie-

nie została przygotowana w oparciu o informacje

przekazane przez ministra spraw wewnętrznych i mi-

nistra ﬁnansów.

z późn. zm.) pozwolenie na zbiórkę publiczną może

cjom posiadającym osobowość prawną albo komite-

tom organizowanym dla przeprowadzenia określone-

zacyjnym komitetu.

Zauważyć należy, iż przepisy ww. ustawy nie deﬁ-

niują pojęcia komitetu.

Zważywszy jednak na brzmie-

nie ww. art. 4 oraz postanowienia art. 7 tej ustawy,

zgodnie z którym zbiórki publiczne mogą być przepro-

wadzone jedynie przez członków instytucji wymienio-

nych w art. 4, uznać należy, iż komitet to instytucja

(grupa, zespół ludzi, działających w określonym celu),

powołana w formie aktu organizacyjnego, uchwalone-

go i podpisanego przez jej członków.

Mając powyższe na względzie, wskazać należy, iż

jedynym celem utworzenia komitetu jest przeprowa-

dzenie zbiórki publicznej na rzecz z góry wyznaczo-

nego celu, zaś działania komitetu, w tym pozyskiwa-

nie funduszy oraz ich rozdysponowanie, mogą być

prowadzone wyłącznie w ramach zbiórki publicznej.

Wszystkie środki ﬁnansowepozyskaneprzezkomitet

stanowią natomiast dochód ze zbiórki publicznej.

W celu realizacji zbiórki publicznej komitet może za-

wierać umowy cywilnoprawne, w tym m.in. umowy

o dzieło.

Środki pochodzące ze zbiórki publicznej mogą być

zezwalającej na jej przeprowadzenie według rodzaju

wydatków, które przedstawiono we wniosku o udzie-

lenie pozwolenia.

Jeśli zatem cel zbiórki publicznej

polega na opłaceniu wynagrodzenia wykonawcy

określonego dzieła, wydatek ten łącznie z pochodny-

mi wynagrodzenia może być ﬁnansowanyześrodków

zebranych w wyniku przeprowadzonej zbiórki pu-

blicznej.

Należy dodać, że środki pozyskane z oﬁar-

ności publicznej w ramach zbiórki publicznej nie pod-

legają – co do zasady – opodatkowaniu.

Warto również nadmienić, iż niektóre komitety

przyjmują taką nazwę, ale działają jako stowarzysze-

nia zarejestrowane w Krajowym Rejestrze Sądowym,

np. Społeczny Komitet Opieki nad Starymi Powąz-

kami im. Jerzego Waldorffa, będący organizacją po-

żytku publicznego.

Inne działają na podstawie kon-

kretnych ustaw, np. Społeczny Komitet Odnowy Za-

bytków Krakowa, działający na podstawie ustawy

Rewaloryzacji Zabytków Krakowa (Dz. U. Nr 21,

poz. 90, z późn. zm.).

Wymienione wyżej komitety społeczne podlegają

poz. 397, z późn. zm.).

Realizując określone cele sta-

tutowe, mogą korzystać ze zwolnienia od podatku

dochodowego od osób prawnych − zgodnie z art. 17

ust. 1 pkt 4 ustawy lub gdy są organizacjami pożytku

Przechodząc z kolei na grunt ustawy z dnia 26 lip-

ustawą, należy zauważyć, iż płatnikiem tego podat-

ku, czyli podmiotem obowiązanym do pobrania od

minie organowi podatkowemu, jest:

1) w przypadku dochodów ze stosunku pracy – pra-

codawca będący osobą ﬁzyczną, osobą prawną lub

prawnej (vide: art. 31 ustawy);

2) w przypadku dochodów z działalności wykony-

wy (dot. umów zlecenia i o dzieło), uzyskiwanych

przez osoby ﬁzycznemającemiejscezamieszkaniana

terytorium RP – osoba ﬁzycznaprowadzącadziałal-

ność gospodarczą, osoba prawna i jej jednostka orga-

nizacyjna oraz jednostka organizacyjna niemająca

osobowości prawnej (vide: art. 41 ust. 1 ustawy);

3) w przypadku dochodów z praw majątkowych,

torskich), uzyskiwanych przez osoby ﬁzycznemające

miejsce zamieszkania na terytorium RP – osoba ﬁ-

zyczna prowadząca działalność gospodarczą, osoba

prawna i jej jednostka organizacyjna oraz jednostka

O ile zatem społeczny komitet, o którym mowa

w zapytaniu pana posła, jest osobą prawną (np. sto-

warzyszeniem) lub jednostką organizacyjną osoby

prawnej, bądź też jednostką organizacyjną nieposia-

dającą osobowości prawnej, dokonującą ww. świad-

czeń na rzecz osób ﬁzycznych,tozgodniezprzepisa-

mi ustawy na komitecie − jako płatniku podatku – cią-

żą obowiązki związane z pobraniem od podatnika

(w tym artysty) podatku oraz wpłaceniem go na ra-

chunek organu podatkowego w terminie do dnia 20 mie-

podatek.

Kwoty pobranego podatku są następnie wykazy-

wane przez płatnika w rocznej deklaracji podatkowej

(PIT-4R).

Termin na przesłanie tej deklaracji właści-

wemu miejscowo urzędowi skarbowemu upływa

z końcem stycznia roku następującego po roku po-

datkowym (art. 42 ust. 1a ustawy).

Dodatkowo w ter-

499

datkowym płatnik przesyła podatnikowi imienną in-

formację o wysokości uzyskanych dochodów (PIT-11).

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Włodzimierz Karpiński

(sygn.

SPS-024-1762/12) w sprawie wydatków pono-

ło płatnych ogłoszeń, audycji sponsorowanych oraz

reklam telewizyjnych i radiowych, w związku z czym

nie wydatkowało środków na powyższy cel.

Z wyrazami szacunku

Minister

Joanna Mucha

Warszawa, dnia 20 września 2012 r.

podsekretarza stanu

mentów nakazującej urzędom administracji pań-

slacyjny dotyczący wydania rozporządzenia w spra-

wie systemów teleinformatycznych, w tym koniecz-

ność jego wielomiesięcznej notyﬁkacjiwkrajachUnii

Europejskiej, w celu zapewnienia urzędom realizują-

cym zadania ustawy możliwości wyboru oprogramo-

wania wspierającego ich obsługę, a także ze względu

na trwające prace sejmowe związane z kolejną nowe-

lizacją ustawy o pomocy osobom uprawnionym do

alimentów Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej

uruchomiło procedurę wydawania świadectw akcep-

tacyjnych (w odróżnieniu od świadectw zgodności,

o których mowa w rozporządzeniu) zgodnie z proce-

durą określoną w przygotowywanym projekcie roz-

porządzenia.

Na stronie internetowej www.polityka-

spoleczna.gov.pl, w zakładce Fundusz Alimentacyjny

zamieszczono informacje o procedurze i wydawanych

świadectwach akceptacji w celu ułatwienia gminom

podjęcia decyzji o wyborze oprogramowania.

Urzędy

administracji państwowej korzystały z oprogramo-

wania, które posiadało świadectwo akceptacyjne.

Do procedury wydawania świadectw akceptacji

zgłosiło się 7 ﬁrm,spośródktórych4otrzymałyświa-

dectwa.

Odpowiadając na pytanie, dlaczego po wejściu

w życie rozporządzenia nie wydano żadnego świadec-

twa homologacji na czas nieokreślony, wyjaśniam, iż

testy oprogramowania zgłaszanego do procedury

zgodności przeprowadzane są według przygotowanej

dokumentacji (opisującej wymagania funkcjonalne

i pozafunkcjonalne oprogramowania) oraz w oparciu

o scenariusze testowe.

Zgodnie z § 16 ust. 6 rozporządzenia w sprawie

systemów teleinformatycznych stwierdzenie błędów

kategorii 1 i 2k dyskwaliﬁkujeoprogramowanie,po-

wodując konieczność odmowy wydania świadectwa,

natomiast wystąpienie nielicznych błędów innych

kategorii może skutkować wydaniem świadectwa wa-

runkowego na czas określony.

Z uwagi na występu-

jące w programach zgłaszanych do procedury zgod-

ności błędy, jednak inne niż je dyskwaliﬁkujące,wy-

dano warunkowe świadectwa zgodności.

Odnosząc się do kwestii niewydania świadectw

zgodności ﬁrmomfunkcjonującymodlatnarynku,wy-

jaśniam, iż czas funkcjonowania ﬁrmynarynkunie

stanowi kryterium przy ocenie oprogramowania dla

funduszu alimentacyjnego.

W opinii ministerstwa nie

ma uzasadnienia dla domyślnej akceptacji czy uprzy-

wilejowanego traktowania ﬁrmjużoferującychopro-

gramowanie w obszarze zabezpieczenia społecznego.

producent na każdym z etapów procedury zgodności

jest informowany o jej przebiegu i wyniku.

Po zakoń-

czeniu, a także w trakcie (po przeglądzie dokumen-

tacji i po testach oprogramowania) procedury prze-

kazywany jest producentowi (autorowi oprogramo-

wania) raport z opisem uwag i zastrzeżeń, jeśli takie

500

są stwierdzane.

Producent ma możliwość odniesienia

się do nich, ma też czas określony w rozporządzeniu

na poprawę zarówno dokumentacji (30 dni na prze-

kazanie poprawionej dokumentacji), jak i oprogramo-

wania (6 miesięcy po otrzymaniu odmowy wydania

świadectwa zgodności może zgłosić się do ponownej

procedury zgodności).

Na 5 września 2012 r. w obszarze funduszu ali-

mentacyjnego wydano dla programów informatycz-

nych dwa świadectwa zgodności na czas nieokreślo-

ny, jednocześnie w trakcie procedury badania zgod-

ności są obecnie programy dwóch innych ﬁrm.

Nato-

upływa ważność dwóch wydanych wcześniej warun-

kowych świadectw zgodności.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Radosław Mleczko

Warszawa, dnia 28 września 2012 r.

nia 2012 r. (znak: SPS-024-1827/12) w sprawie powo-

łania członków zarządów PGE Energia Jądrowa SA

sowne wyjaśnienia.

Jądrowa i PGE EJ1 sp. z o.o.?

Powołanie pana A. G. oraz pana Z. G. w skład

zarządów przedmiotowych spółek nie zostało poprze-

dzone procedurą konkursową, gdyż obowiązujące

stępowania kwaliﬁkacyjnegonaczłonkówzarządu

PGE Energia Jądrowa SA.

i PGE EJ1 sp. z o.o.

roku przez powołaniem na członków zarządów brali

lub PGE EJ1 sp. z o.o.?

Należy podkreślić, iż Skarb Państwa nie posiada

żadnych udziałów w spółce PGE EJ1 sp. z o.o., w związ-

ku z powyższym nie wykonuje praw z udziałów na

zgromadzeniu wspólników tej spółki.

Ponadto statut

PGE Polska Grupa Energetyczna SA nie zawiera po-

stanowień o konieczności uzyskania zgody Walnego

Zgromadzenia PGE SA określającej sposób głosowania

na zgromadzeniach wspólników spółek zależnych.

Pan A. G. w okresie sprawowania funkcji ministra

skarbu państwa wykonywał wobec PGE Polska Grupa

Energetyczna SA (jak również w stosunku do spółek

grupy kapitałowej będących państwowymi osobami

prawnymi lub w których Skarb Państwa posiadał ak-

cje/udziały) uprawnienia wynikające z obowiązują-

cych ministra skarbu państwa przepisów prawa.

Należy wskazać, iż pan A. G. otrzymał w dniu

11 lipca 2012 r. zgodę komisji powołanej przez preze-

sa Rady Ministrów, zgodnie z postanowieniami art. 7

by pełniące funkcje publiczne, na podjęcie zatrudnie-

nia w organach korporacyjnych spółek Grupy Kapi-

tałowej PGE.

Pan Z. G., jako podsekretarz stanu w Minister-

stwie Skarbu Państwa, podejmował decyzje i składał

oświadczenia woli w imieniu ministra skarbu pań-

stwa wyłącznie w sprawach określonych w stosow-

nych upoważnieniach i pełnomocnictwach.

Nadzór

nad branżą energetyczną, w tym Polską Grupą Ener-

getyczną SA, nie należał do jego zadań.

Pan Z. G. zgodnie z udzielonymi pełnomocnictwa-

mi kompetencyjnymi (w okresie od września 2010 r.

do odwołania ze stanowiska) koordynował prowadzo-

ne w ministerstwie procesy legislacyjne.

W tym kontekście należy wskazać, iż w Minister-

stwie Skarbu Państwa w związku z decyzją stałego

prowadzone były działania związane z opracowaniem

projektu założeń do ustawy o przygotowaniu i reali-

zacji inwestycji w zakresie obiektów energetyki ją-

drowej oraz inwestycji towarzyszących (ustawy inwe-

stycyjnej).

Po przyjęciu ww. założeń przez Radę Mi-

nistrów opracowano w porozumieniu z Rządowym

Centrum Legislacji ostateczny projekt ustawy.

Re-

sort opiniował także, w ramach uzgodnień resorto-

wych, projekty zmian do ustawy Prawo atomowe

oraz projekty aktów wykonawczych do tej ustawy.

Ponadto od 14 czerwca 2011 r. pan Z. G. zgodnie

z udzielonymi pełnomocnictwami kompetencyjnymi

koordynował prace związane z realizacją rządowego

programu energetyki jądrowej w zakresie realizacji

inwestycji w obiekty energetyki jądrowej.

Zarówno w przypadku wyżej opisanych prac legi-

slacyjnych, jak również koordynacji prac związanych

z realizacją programu energetyki jądrowej pan Z. G.

nie podejmował żadnych indywidualnych rozstrzy-

Z poważaniem

Minister

Warszawa, dnia 19 września 2012 r.

501

Odpowiedź

ministra skarbu państwa

(1843)

niem posła Marka Matuszewskiego z dnia 14 sierpnia

2012 r. (znak: SPS-024-1843/12) w sprawie planowa-

nej przez PGE Dystrybucja SA Oddział Łódź-Teren

w Zduńskiej Woli poniżej przedstawiam odpowiedzi

Jednym z celów programu konsolidacji rejonów

energetycznych (RE) i posterunków energetycznych

(PE) jest dostosowanie kosztów operacyjnych do mo-

delu taryfowego, przy zapewnieniu wysokiej jakości

dostaw odbiorcom.

Program wdrażany w roku 2012

w siedmiu oddziałach (m.in. w oddziale Łódź-Teren)

zakłada zmniejszenie ilości RE i PE poprzez konso-

lidację niewielkich jednostek terytorialnych w więk-

sze struktury, które działają bardziej efektywnie i wy-

kazują większą elastyczność operacyjną.

Zaprojekto-

wane reformy przyniosą w dłuższej perspektywie

ograniczenie kosztowe oraz zmniejszą wzrost stawek

taryfowych.

Na obszarze Zduńska Wola – Łask – Sza-

dek powstanie docelowo jedna, większa niż obecnie

jednostka terytorialna, którą będzie z uwagi na naj-

lepszą lokalizację geograﬁcznądlawskazanegoob-

szaru PE w Łasku.

O wyborze Łasku zdecydowało

przede wszystkim jego centralne położenie w stosun-

ku do obsługiwanych miejscowości oraz dobre zaple-

cze socjalne i techniczne niedawno oddanego do użyt-

ku obiektu.

Minister skarbu państwa działa jako akcjonariusz

Kodeksu spółek handlowych

akcjonariusz nie może wydawać wiążących poleceń

Powiat zduńskowolski jest jednym z najmniej-

szych terytorialnie w strukturze podziału admini-

stracyjnego województwa łódzkiego i naturalnie są-

siaduje z powiatem łaskim i sieradzkim.

Decyzje

o lokalizacji posterunków energetycznych nie są

związane z podziałem administracyjnym wojewódz-

twa, ale uwzględniają wiele czynników, takich jak np.

liczba odbiorców, wielkość powierzchni, ilość usytu-

owanych na ww. terenie urządzeń elektroenergetycz-

nych, stan techniczny sieci oraz warunki ukształto-

wania terenu.

Podstawą zapewnienia bezpieczeństwa

energetycznego mieszkańcom jest sukcesywna mo-

dernizacja oraz rozwój sieci dystrybucyjnej.

W roku

ubiegłym oddział Łódź-Teren wydatkował 160 mln zł

na cele inwestycyjne, zaś w roku bieżącym planowa-

ne są na te cele jeszcze większe środki ﬁnansowe.

Zwiększeniu niezawodności pracy sieci dystrybucyj-

nej oddziału, a zatem konsekwentnemu ograniczaniu

ilości zakłóceń jej pracy i będących ich skutkami

przerw w dostawach energii służą budowy nowych

strategicznych stacji i linii elektroenergetycznych,

a także dynamicznie postępująca automatyzacja pra-

cy tej sieci umożliwiająca w sposób zdalny zlokalizo-

wanie miejsca jej uszkodzenia.

Wytypowanie jednostek organizacyjnych spółki

nia awarii pozostała co najmniej na dotychczasowym

poziomie.

Analiza porównawcza OSD w Polsce wska-

zuje na duże luki efektywnościowe w kluczowych

łalność operatora, a nasycenie infrastrukturą tere-

nową nie przekłada się na wyższe od konkurencji

Zarząd PGE Dystrybucja SA zapewnia, iż odbiorcy

zarówno przemysłowi, jak i indywidualni nie odczują

skutków wewnątrzorganizacyjnej zmiany.

Powiat

zduńskowolski nie pozostanie bez pełnego energe-

tycznego nadzoru, gdyż współpracę zapewnią centra-

la oddziału w Łodzi oraz pozostające w bezpośredniej

bliskości klienta terenowe jednostki organizacyjne,

tj. RE w Sieradzu oraz PE w Łasku.

Wytypowanie jednostek organizacyjnych spółki

podlegających konsolidacji nastąpiło zgodnie z zało-

żeniem, że jakość świadczonych usług oraz szybkość

usuwania awarii pozostanie co najmniej na dotych-

czasowym poziomie.

Analiza porównawcza OSD

w Polsce wskazuje na duże luki efektywnościowe

stawową działalność operatora, a nasycenie infra-

strukturą terenową nie przekłada się na wyższe od

Według zapewnień Zarządu PGE Dystrybucja SA

w rezultacie prowadzonego programu konsolidacji

jakość i bezpieczeństwo dostaw energii elektrycznej

odbiorcom obsługiwanym przez PGE Dystrybucja SA

nie ulegnie pogorszeniu.

Ponadto zarząd stwierdził,

z terenu powiatu zduńskowolskiego jak i terenu dzia-

502

łania PGE Dystrybucja SA nie odczują skutków we-

wnątrzorganizacyjnej zmiany.

Bezpieczeństwo energetyczne mieszkańców po-

wiatu zduńskowolskiego nie jest zagrożone, gdyż

priorytetem programu konsolidacji jest zapewnienie

wysokiej jakości dostaw odbiorcom.

Zarząd PGE Dys-

trybucja SA zapewnia, iż powiat zduńskowolski nie

pozostanie bez pełnego, energetycznego nadzoru,

gdyż współpracę zapewnią centrala oddziału w Łodzi

tyczny w Sieradzu oraz posterunek energetyczny

w Łasku.

Przedstawiając powyższe, wyrażam nadzieję, iż

staną za satysfakcjonujące.

Z poważaniem

Minister

Mikołaj Budzanowski

sma ministra spraw wewnętrznych z dnia 24 sierpnia

jącego zapytanie posła na Sejm RP pana Marka Ła-

pińskiego w sprawie zmian regulaminów dotyczą-

cych parków miejskich oraz wysp (sygn.

SPS-024-

-1845/12) uprzejmie przedstawiam następujące infor-

macje.

Samorząd terytorialny uczestniczy w sprawowa-

Dotyczy to także zasad gospodarowania mieniem

− jednostka samorządu terytorialnego samodzielnie,

w granicach prawa, może zarządzać przysługującym

jej mieniem.

Z tego też wynika, że samorząd teryto-

rialny, tak jak każdy właściciel nieruchomości, może

określać zasady korzystania z poszczególnych skład-

ników mienia przez inne osoby.

Granice działań jed-

nostki samorządu terytorialnego wyznaczają obowią-

zujące przepisy prawa.

W tym miejscu warto już za-

sygnalizować, iż ewentualna próba ustalenia jedne-

go, wspólnego dla wszystkich parków miejskich re-

gulaminu stanowiłaby ingerencję w samodzielność

samorządu terytorialnego i przysługujące jednost-

kom prawo decydowania o zasadach i sposobie gospo-

darowania ich mieniem.

Określane przez organy jednostek samorządu te-

rytorialnego zasady mogą przybierać formę różnego

rodzaju zakazów czy obwarowań – niemniej jest to

podyktowane potrzebą ochrony mienia podmiotu pu-

blicznego i zapewnienia porządku publicznego czy też

systemu przyjętych norm.

Nie należy tego zatem po-

strzegać jako środka narzucenia danej społeczności

lokalnej określonych zasad – tym bardziej z uwagi na

możliwość konsultowania rozwiązań z mieszkańcami

na etapie procedowania nad nimi (tak aby wypraco-

wać rozwiązania najlepsze dla danej specyﬁkilokal-

nej) oraz prawo wystąpienia do sądu przez członków

społeczności lokalnej celem ochrony ich praw.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Magdalena Młochowska

Warszawa, dnia 18 września 2012 r.

Odpowiedź

podsekretarza stanu

SPS-024-1855/12, zapytaniem posła Mieczysława

czości uprzejmie przekazuję następujące informacje.

Na wstępie należy zauważyć, że właściwy przed-

miotowo dla przekazanego zapytania jest minister

ﬁnansów.

Minister gospodarki, w zakresie swojej właściwo-

ści, prowadzi szeroko zakrojone działania na rzecz

poprawy warunków wykonywania działalności go-

spodarczej, mając na uwadze przede wszystkim małe

Misją ministra gospodarki oraz ministerstwa jest

503

czości, innowacyjności i konkurencyjności, lepsze

stra gospodarki, mające na celu ułatwienie wykony-

wania działalności gospodarczej w Polsce szczególnie

prowadzenie działalności.

stanowi inicjatywę ministra gospodarki, której celem

jest dalsze ograniczanie obciążeń administracyjnych,

a także zmniejszanie kosztów wykonywania działal-

ności gospodarczej.

Propozycje ministra gospodarki

mają na celu m.in. poprawę płynności ﬁnansowej

jednoczesnym zniesieniu obowiązku uiszczenia po-

datku w terminie 90 dni nawet wówczas, gdy nie

otrzymali zapłaty za towar lub usługę.

Zdaniem mi-

nistra gospodarki brak obowiązku zapłaty podatku

nie powinna stanowić podstawy do odliczenia podat-

ku naliczonego.

Jednocześnie planuje się uzupełnie-

nie propozycji w taki sposób, aby niezapłacona fak-

tura – do momentu uregulowania – nie stanowiła

podstawy do ujęcia wydatku jako kosztu uzyskania

przychodu dla celów podatku dochodowego.

Proponuje się także skrócenie terminu uprawdo-

ty dopiero po upływie niemal półrocznego okresu po

terminie płatności.

Brak jest uzasadnienia koniecz-

ności tak długiego oczekiwania na zwrot podatku.

Ponadto badania wskazują, iż dla 16% ﬁrmsektora

MŚP zwłoka w regulowaniu należności wynosi 90 dni

i więcej.

Z racji tego, że jest to dość znaczny odsetek,

należałoby nie nakładać obowiązku rozliczenia VAT

w terminie 90-dniowym także na małych przedsię-

biorców.

Istotą podatku od towarów i usług jest jego

neutralność dla przedsiębiorcy, zatem ciężaru tego

podatku nie powinien ponosić ten, kto jest formalnie

podatnikiem.

Dlatego proponuje się wprowadzenie

krótszego, 90-dniowego terminu na uprawdopodob-

nienie nieściągalności wierzytelności.

Jest to termin

wystarczający dla ustalenia, że wierzytelność nie zo-

stanie uregulowana, a podatnik miałby możliwość

otrzymania zwrotu wpłaconego podatku po niespeł-

na 3 miesiącach od upływu terminu płatności.

Kolejną propozycją, która może pozytywnie wpły-

stycji, jest wprowadzenie możliwości jednorazowego

niu z propozycją skrócenia czasu kontroli towarów

i oczekiwania na odprawę celną towarów, stanowiło-

by to wyraźną zachętę dla przedsiębiorców do korzy-

stania z polskiej infrastruktury portowej i kolejowej

przy przywozie i wywozie towarów.

W ocenie Ministerstwa Gospodarki dzięki zasto-

sowaniu m.in. proponowanych rozwiązań możliwe

jest bardzo znaczne zwiększenie przeładunków w pol-

skich portach morskich i większe wykorzystanie ko-

rytarzy transportowych (korytarz paneuropejski

VI Gdańsk – Katowice – Wiedeń oraz środkowoeu-

ropejski korytarz transportowy CETC-ROUTE65

Szczecin/Świnoujście – Nowa Sól – Jakuszyce – Pra-

ga).

Powinno to spowodować znaczny rozwój nie tyl-

ko infrastruktury portowej, ale też obszarów, przez

które przebiegają ww. korytarze.

Docelowo może to

przyczynić się do powstania wielu nowych przedsię-

biorstw oraz nawet kilkudziesięciu tysięcy miejsc

pracy.

W projekcie również zaproponowano zmianę prze-

pisów w Ordynacji podatkowej, które obecnie – po-

przez konieczność wpłacania zaliczek na podatek

– mogą ograniczać możliwości inwestycyjne przedsię-

biorców.

Zgodnie z propozycją zawartą w projekcie

dla ograniczenia wysokości zaliczek na podatek wy-

starczające będzie uprawdopodobnienie przez podat-

nika, że zaliczki obliczone według zasad określonych

504

du przewidywanego na dany rok podatkowy.

Na pod-

stawie obecnych przepisów o ograniczeniu wysokości

zaliczek na podatek oprócz uprawdopodobnienia

ministracyjna.

Propozycja zawarta w projekcie zało-

żeń umożliwi dostosowanie – w większym stopniu niż

dotychczas – poziomu płaconych zaliczek w ciągu

Wszystkie propozycje zawarte w przedmiotowym

biegu konsultacji międzyresortowych dostępne są na

stronie internetowej http://legislacja.rcl.gov.pl/li-

sta/1/projekt/48511.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 26 września 2012 r.

podsekretarza stanu

w sprawie procedury odwołania starosty

(1868)

drzeja Bętkowskiego w sprawie procedury odwołania

go uprzejmie przedstawiam następujące informacje.

radzie powiatu kompetencję wyboru i odwołania za-

rządu powiatu, którego przewodniczącym jest staro-

sta (vide art. 12 pkt 2 ustawy).

Odwołanie starosty

wiąże się przede wszystkim z instytucją absoluto-

rium, jako konsekwencja nieudzielenia absolutorium.

Niemniej jednak art. 31 ww. ustawy o samorządzie

powiatowym umożliwia odwołanie starosty z innej

przyczyny niż nieudzielanie absolutorium.

Przewi-

dując tę instytucję, ustawodawca określił jednocze-

śnie warunki, w których może zostać ona zastosowa-

na – wniosek o odwołanie powinien zostać złożony

maga on formy pisemnej i uzasadnienia przyczyny

rewizyjną.

Poza warunkami określonymi w ustawie,

tryb składania wniosku powinien być szczegółowo

określony w statucie.

Ustawodawca określił także

procedurę odwołania – zgodnie z art. 31 ust. 3 ww.

ustawy o samorządzie powiatowym odwołanie staro-

sty następuje większością co najmniej 3/5 głosów

prowadzenie głosowania wymaga uprzedniego zapo-

znania się z opinią komisji rewizyjnej.

Samo głoso-

wanie może się odbyć na następnej sesji, po tej na

jednak niż po upływie jednego miesiąca od dnia zgło-

szenia wniosku.

Ustawodawca zastrzega przy tym,

że jeżeli wniosek o odwołanie starosty nie uzyskał

Odniesienie tych rozwiązań prawnych do przed-

stawionego przez pana posła stanu faktycznego wy-

maga podkreślenia, że do ministra administracji

ryﬁkacjapodejmowanychprzezorganyjednostkisa-

morządu terytorialnego rozstrzygnięć (np. uchwał)

i stanów faktycznych zaistniałych w samorządzie te-

rytorialnym.

Ocena zgodności z prawem określonych

morządu terytorialnego mieści się w wyłącznej kom-

petencji organu nadzoru, przy czym podejmowane

sądowej.

Jak wynika z wyjaśnień przedstawionych przez

wojewodę świętokrzyskiego, przedmiotowa sprawa

znana jest organowi nadzoru nad działalnością sa-

morządu terytorialnego w województwie świętokrzy-

skim (wojewoda wystąpił m.in. o informacje do prze-

wodniczącego rady powiatu).

Jak wynika z uzyska-

nych informacji, zwołanie XXVI sesji Rady Powiatu

Skarżyskiego na dzień 30 lipca 2012 r. spowodowane

było w głównej mierze koniecznością rozpatrzenia

wniosku 6 radnych o odwołanie starosty skarżyskie-

go z pełnionej przez niego funkcji.

Wniosek został

złożony w dniu 27 czerwca 2012 r. podczas obrad

XXIV sesji Rady Powiatu Skarżyskiego.

Zgodnie

powiatowym Komisja Rewizyjna zaopiniowała wnio-

sek, w następstwie czego zachodziła konieczność

zwołania sesji z zachowaniem terminu, o którym

mowa w ust. 3 cyt. przepisu ustawy.

Na dzień 30 lip-

ca 2012 r. przewodniczący Rady Powiatu Skarżyskie-

go zwołał posiedzenie rady, ustalając porządek obrad.

Radni zostali prawidłowo zawiadomieni o terminie

sesji i otrzymali porządek obrad wraz z projektami

uchwał.

W dniu 27 lipca 2012 r. wnioskodawcy złoży-

li pismo, w którym cofnęli wniosek o odwołanie pana

M. J. z funkcji starosty skarżyskiego.

Pismo to nie

zawierało ani uzasadnienia cofnięcia wniosku, ani

wniosku o dokonanie zmiany w porządku obrad już

zwołanej XXVI sesji Rady Powiatu Skarżyskiego.

W dniu 30 lipca 2012 r. po otwarciu posiedzenia Rady

505

Powiatu Skarżyskiego, przed zatwierdzeniem po-

rządku obrad radny, jeden z wnioskodawców, zgłosił

wymaganej większości głosów określonych art. 15

ust. 2 ww. ustawy o samorządzie powiatowym.

Zatem

obrady rady prowadzone były zgodnie z porządkiem

obrad przyjętym przez radnych.

Rada powiatu może

skanie wymaganej większości głosów dla proponowa-

nej zmiany porządku skutkowało koniecznością de-

baty nad sprawami ujętymi w porządku obrad.

Prze-

bieg zwołanej na dzień 30 lipca 2012 r. sesji rady

powiatu odbywał się według zatwierdzonego porząd-

ku obrad, w obecności co najmniej połowy ustawowe-

go składu rady, co w odniesieniu do Rady Powiatu

Skarżyskiego wynosi 11 radnych.

Zgodnie z wyja-

śnieniami przewodniczącego rady w czasie obrad tej

sesji nie było sytuacji, by uczestniczyło w niej mniej

niż połowa ustawowego składu rady.

Także podczas

rozpatrywania pkt 9 porządku obrad w sprawie od-

wołania pana M. J. z funkcji uczestniczyło 11 rad-

nych.

W wyniku głosowania tajnego oddano 11 gło-

sów ważnych, w tym przeciw odwołaniu starosty

głosowało 9 radnych, zaś 2 wstrzymało się od głoso-

wania.

Wynik głosowania tajnego wskazał, iż wnio-

uzyskał wymaganej większości głosów, tj. co najmniej

3/5 ustawowego składu rady.

Przedstawiona sprawa

jest jeszcze w trakcie analizy służb prawnych woje-

wody świętokrzyskiego.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Magdalena Młochowska

Warszawa, dnia 20 września 2012 r.

w sprawie budowy bezobsługowej stacji

(1869)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na za-

2012 r. w sprawie budowy bezobsługowej stacji tele-

fonii komórkowej w miejscowości Pilzno, przedsta-

wiam stosowne wyjaśnienia.

Planowana inwestycja, która zgodnie z przepisa-

przedsięwzięcie mogące znacząco oddziaływać na

środowisko, wymaga uzyskania decyzji o środowisko-

wych uwarunkowaniach, co następuje przed wyda-

niem decyzji określonych w art. 72 ust. 1 tej ustawy,

w tym m.in. decyzji o warunkach zabudowy i zago-

W ramach postępowania w sprawie wydania de-

cyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przepro-

wadzana jest ocena oddziaływania na środowisko – ob-

ligatoryjnie dla przedsięwzięć mogących zawsze zna-

cząco oddziaływać na środowisko wymienionych w § 2

jak również w przypadku stwierdzenia takiego obo-

wiązku przez właściwy w tym zakresie organ, na pod-

dowisko wymienionych w § 3 tego rozporządzenia.

W przypadku instalacji radiokomunikacyjnych,

m.in. stacji bazowych sieci telefonii komórkowych,

kwaliﬁkacjadogrupyprzedsięwzięćmogącychzna-

cząco oddziaływać na środowisko powinna być roz-

patrywana w oparciu o następujące paramenty:

— równoważną moc promieniowaną izotropowo

wyznaczoną dla pojedynczej anteny,

— odległość środka elektrycznego tej anteny wy -

znaczoną od miejsc dostępnych dla ludności wzdłuż

głównej osi promieniowania anteny.

Należy wskazać, że zgodnie z ww. rozporządze-

niem przedsięwzięciami mogącymi zawsze znacząco

oddziaływać na środowisko będą w myśl § 2 ust. 1

pkt 7: „instalacje radiokomunikacyjne, radionawiga-

cyjne i radiolokacyjne, z wyłączeniem radiolinii, emi-

tujące pola elektromagnetyczne o częstotliwościach

na moc promieniowana izotropowo wyznaczona dla

przy czym równoważną moc promieniowaną izo-

tropowo wyznacza się dla pojedynczej anteny także

w przypadku, gdy na terenie tego samego zakładu

506

na inna instalacja radiokomunikacyjna, radionawi-

gacyjna lub radiolokacyjna”.

nia przedsięwzięciami mogącymi potencjalnie zna-

cząco oddziaływać na środowisko będą: „instalacje

radiokomunikacyjne, radionawigacyjne i radioloka-

przy czym równoważną moc promieniowaną izo-

na inna instalacja radiokomunikacyjna, radionawi-

W odniesieniu do powyższych wymogów należy

stwierdzić, że każdą antenę traktuje się jako indywi-

dualną instalację i w taki też sposób należy tego ro-

dzaju inwestycje kwaliﬁkowaćdogrupprzedsięwzięć

mogących znacząco oddziaływać na środowisko.

W przy-

padku gdy antena jest zbudowana z więcej niż jedne-

go systemu nadawczego, należy zsumować ich rów-

noważną moc promieniowaną izotropowo.

Natomiast

nie należy sumować mocy niezależnych anten, czy to

wchodzących w skład tej samej, czy odrębnych inwe-

stycji, co zostało dodatkowo wskazane w przepisie

poprzez zastosowane wyłączenie.

W związku ze skierowanym do ministra środowi-

ska zapytaniem Generalna Dyrekcja Ochrony Środo-

wiska zwróciła się do Urzędu Miejskiego w Pilźnie

o przekazanie informacji na temat postępowania za-

kończonego odmową decyzji o ustaleniu lokalizacji

cji w odniesieniu do wymogów wynikających z prze-

W odpowiedzi przekazanej w dniu 10 września

2012 r. przy piśmie, znak: IZP.6730.211.2/10/2012,

z Urzędu Miejskiego w Pilźnie przesłana została de-

cyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z Rze-

szowa z dnia 23 kwietnia 2012 r., znak: SKO.415/93/

2012, uchylająca w całości decyzję o odmowie ustale-

nia lokalizacji inwestycji celu publicznego dla budowy

na działce o nr ewid.

563 w Pilźnie.

Zgodnie z prze-

kazaną decyzją SKO wydana przez burmistrza Pil-

zna decyzja odmowna w tym postępowaniu wynika-

ła z braku decyzji o środowiskowych uwarunkowa-

niach dla planowanej inwestycji.

Jednakże SKO nie

odniosło się jednoznacznie co do konieczności uzy-

skania przez inwestora decyzji o środowiskowych

uwarunkowaniach.

Należy wskazać, że Generalna Dyrekcja Ochrony

Środowiska jest centralną instytucją administracji

rządowej odpowiedzialną m.in. za system ocen od-

działywania na środowisko, natomiast generalny dy-

rektor ochrony środowiska jest organem wyższego

ochrony środowiska.

Nie jest to organ właściwy do

kwestionowania rozstrzygnięć wydawanych przez

organy samorządu terytorialnego, dla których orga-

nem wyższego stopnia jest samorządowe kolegium

odwoławcze.

Organy te prowadzą postępowanie sa-

modzielnie, a stronom niezadowolonym z rozstrzy-

gnięcia kończącego administracyjny tok załatwienia

sprawy przysługuje prawo do dochodzenia swoich

praw przed wojewódzkim sądem administracyjnym.

Natomiast w kwestii określania obowiązków wy-

nikających z ustawy ooś właściwy w tym zakresie

organ powinien wziąć pod uwagę kwestie opisane

w pierwszej części pisma.

wisko analizowane są kwestie związane z możliwym

wpływem planowanego przedsięwzięcia wynikające

z jego podstawowych cech, w tym także lokalizacji.

Analizy w tym zakresie przeprowadzane są w ra-

mach oceny oddziaływania na środowisko dla przed-

sięwzięć, które obligatoryjnie wymagają tej oceny, tj.

mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowi-

sko.

Natomiast w przypadku przedsięwzięć mogą-

sko kwestie dotyczące proponowanej lokalizacji da-

nego przedsięwzięcia rozważane są podczas kwaliﬁ-

kacji do przeprowadzenia oceny oddziaływania na

507

środowisko, a w przypadku stwierdzenia takiego obo-

wiązku – także w ramach oceny oddziaływania na

środowisko.

Ponadto należy zauważyć, że przepisy w zakresie

ochrony środowiska przed polami elektromagnetycz-

nymi wskazują dopuszczalne poziomy pól elektroma-

gnetycznych.

Kwestie te reguluje rozporządzenie mi-

nistra środowiska z dnia 30 października 2003 r.

poz. 1883).

W załączniku nr 1 tego rozporządzenia

określone zostały dopuszczalne poziomy pól elektro-

magnetycznych w środowisku dla terenów przezna-

czonych pod zabudowę mieszkaniową, a także miejsc

dostępnych dla ludzi.

Rozporządzenie wskazuje rów-

nież zakresy częstotliwości pól elektromagnetycz-

nych, dla których określa się parametry ﬁzycznecha-

rakteryzujące oddziaływania pól elektromagnetycz-

nych na środowisko oraz metody sprawdzania do-

trzymania i metody wyznaczania dotrzymania do-

puszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Janusz Zaleski

Warszawa, dnia 17 września 2012 r.

tania (SPS-024-1870/12) z dnia 28 sierpnia 2012 r.

Lokalnej w Bisztynku na Warmii i Mazurach do-

tkniętego kataklizmem pogodowym w lipcu 2012 r.,

Podstawą otrzymania dotacji z Ministerstwa Kul-

tury i Dziedzictwa Narodowego na zadanie inwesty-

cyjne jest złożenie wniosku wraz z wymaganymi za-

łącznikami do programu ministra KiDN „Rozwój

infrastruktury kultury” (w przypadku domów i ośrod-

ków kultury) lub do programu wieloletniego „Kultu-

ra+”, priorytet: Biblioteka+.

Infrastruktura biblio-

tek (w przypadku bibliotek).

Rozumiem trudną sytuację, w jakiej znalazł się

zarówno Ośrodek Kultury i Aktywności Lokalnej w

Bisztynku, jak i mieszcząca się w tym samym budyn-

ku miejsko-gminna biblioteka publiczna.

Zawsze sta-

ram się wspierać instytucje kultury, które zostały

poszkodowane w wyniku klęsk żywiołowych.

Przy

ocenie merytorycznej wniosków w programie wielo-

letnim „Kultura+” brane są pod uwagę zniszczenia

infrastruktury spowodowane m.in. kataklizmami

pogodowymi.

Stosowny zapis w tej sprawie znajduje

się w regulaminie priorytetu: Biblioteka+.

Infra-

struktura bibliotek.

Podobny zapis zamierzam wpro-

wadzić do regulaminu nowej edycji programu MKiDN

„Rozwój infrastruktury kultury”.

W roku 2012 ośrodek kultury oraz biblioteka

w Bisztynku nie mają już możliwości otrzymania

środków ﬁnansowych z budżetu MKiDN.

Obecnie

trwają prace nad przygotowaniem programów mini-

stra KiDN na rok 2013.

Mogę zapewnić, że wnioski

obu instytucji złożone do programów na 2013 r. zo-

staną rozpatrzone z całą wnikliwością i z uwzględ-

nieniem trudnej sytuacji, w jakiej się znalazły.

Wszelkie informacje na temat naboru do progra-

mu wieloletniego „Kultura+” na rok 2013 dostępne

są na stronie www.bibliotekaplus.pl (termin naboru

upływa 15 listopada 2012 r.), informacje dotyczące

nowej edycji programów ministra KiDN dostępne

będą w październiku 2012 r. na stronie internetowej

ministerstwa (termin naboru upływa 30 listopada

2012 r.).

Mam nadzieję, że przedstawione powyżej infor-

Warszawa, dnia 18 września 2012 r.

sekretarza stanu

w sprawie nieprawidłowości związanych ze

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na za-

dłowości związanych ze stosunkiem do służby woj-

skowej (SPS-023-1872/12), uprzejmie proszę o przy-

Wspomniany w zapytaniu podoﬁcerdodnia31grud-

nia 2010 r. pełnił zawodową służbę wojskową jako

służbę kontraktową.

W dniu 16 sierpnia 2010 r., na

trzy miesiące przed upływem terminu, na jaki został

508

zawarty kontrakt (tj. w ustawowym czasie), wymie-

niony wystąpił z wnioskiem o powołanie go do zawo-

dowej służby wojskowej pełnionej jako służba stała.

Dowódca 12.

Dywizji Zmechanizowanej, po cało-

ściowej analizie i ocenie uzyskiwanych przez podoﬁ-

cera rezultatów szkoleniowych i służbowych, zwłasz-

cza ze sprawdzianów ze sprawności ﬁzycznej, nie

poparł wniosku o powołanie go do służby stałej.

Do-

wódca Wojsk Lądowych, jako organ wojskowy wła-

ściwy do powołania podoﬁcerapełniącegozawodową

służbę wojskową na podstawie kontraktu do zawodo-

wej służby wojskowej pełnionej jako służba stała,

uwzględniając tę opinię, w dniu 9 listopada 2010 r.

wydał rozkaz personalny, którym odmówił powoła-

nia do tej służby wspomnianego podoﬁcera.

Odtej

decyzji zainteresowany za pośrednictwem pełnomoc-

nika odwołał się do szefa Sztabu Generalnego Wojska

Polskiego.

Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego decy-

zją, nr 78/Pers, z dnia 7 lutego 2011 r. uchylił zaskar-

żony rozkaz personalny dowódcy Wojsk Lądowych

i przekazał sprawę organowi pierwszej instancji do

ponownego rozpatrzenia.

W czasie toczącego się po-

stępowania odwoławczego upłynął termin, na jaki

podoﬁcer miał zawarty kontrakt i na podstawie

2010 r. z mocy prawa został on zwolniony z zawodo-

wej służby wojskowej.

Sytuacja, w której żołnierz zo-

stał zwolniony ze służby wojskowej wskutek upływu

czasu określonego w kontrakcie i nie zawarto z nim

kolejnego kontraktu, stanowiła podstawę do umorze-

nia przez dowódcę Wojsk Lądowych decyzją, nr 165/

Pers., z dnia 18 lutego 2011 r. dalszego postępowania

w sprawie (jako bezprzedmiotowego na tym szcze-

blu).

Po wniesieniu przez zainteresowanego środka

zaskarżenia decyzja ta została utrzymana w mocy

przez organ II instancji – szefa Sztabu Generalnego

Wojska Polskiego – decyzją, nr 289/Pers, z dnia

21 kwietnia 2011 r.

Decyzję nr 289/Pers uchylił Wojewódzki Sąd Ad-

ministracyjny w Warszawie orzeczeniem z dnia 16 li-

stopada 2011 r., nie odnosząc się do poprzedzającej ją

decyzji dowódcy Wojsk Lądowych odmawiającej zainte-

resowanemu powołania do zawodowej służby stałej.

Podkreślić należy, że z treści wyroku sądu w żad-

nej mierze nie wynika, iż została uchylona decyzja

dowódcy Wojsk Lądowych o odmowie powołania do

stała.

Wyrok ten nie stanowi również o przywróceniu

do służby wojskowej.

Takiej możliwości nie przewi-

dują obecnie obowiązujące przepisy prawa regulujące

przebieg zawodowej służby wojskowej.

Przyjmując treść prawomocnego wyroku sądu,

szef Sztabu Generalnego WP decyzją, nr 177/Pers,

z dnia 5 kwietnia 2012 r. uchylił decyzję nr 165/Pers

dowódcy Wojsk Lądowych z dnia 18 lutego 2011 r., do-

tyczącą umorzenia dalszego postępowania w sprawie.

Dowódca Wojsk Lądowych, będąc związany decy-

zją organu wyższej instancji, po ponownym rozpo-

znaniu sprawy odmówił powołania wymienionego

żołnierza do zawodowej służby wojskowej pełnionej

jako służba stała, gdyż w stanie faktycznym sprawy

aktualnie inne rozstrzygnięcie nie jest możliwe.

Ewentualne powołanie żołnierza rezerwy do służ-

by stałej może nastąpić na wniosek zainteresowane-

go, zgodnie z przyjętymi w tym zakresie procedura-

mi, określonymi m.in. w ustawie o służbie wojskowej

żołnierzy zawodowych.

W myśl art. 11 ust. 2 pkt 2

lit. b tej ustawy do służby stałej można powołać pod-

oﬁcera rezerwy, który spełnia łącznie następujące

warunki: posiada ukończoną szkołę średnią, stopień

skowej i pełnił – przed zwolnieniem ze służby i prze-

niesieniem do rezerwy – stałą lub kontraktową zawo-

dową służbę wojskową.

Jednocześnie ewentualne

powołanie musi odbywać się przy dochowaniu proce-

dury określonej w § 10 rozporządzenia ministra obro-

woływania do zawodowej służby wojskowej (Dz. U.

Nr 45, poz. 265).

Na taką możliwość Dowództwo

Wojsk Lądowych wskazywało wymienionemu zarów-

no w wydanych decyzjach, jak i rozmowach telefo-

nicznych.

Jednocześnie informuję, że zgodnie z obowiązują-

cym prawem resort obrony narodowej na 2 lata przed

i 2 lata po zwolnieniu żołnierza zawodowego ze służ-

by może udzielić mu pomocy w zakresie rekonwersji

kadr.

Działalność w tym obszarze realizowana jest

przez Centralny Ośrodek Aktywizacji Zawodowej

w Warszawie oraz ośrodki aktywizacji zawodowej

w Gdyni, Szczecinie, Olsztynie, Bydgoszczy, Lubli-

nie, Wrocławiu i Krakowie.

Żołnierz może skorzystać

m.in. z pomocy w zakresie doradztwa zawodowego,

pośrednictwa pracy i programów specjalnych.

Ponad-

to ma możliwość skorzystania z ﬁnansowejpomocy

w zakresie pokrycia kosztów przekwaliﬁkowaniaza-

wodowego – w wysokości zależnej od wysługi lat

(obecnie maksymalnie do 5625 zł na osobę).

W ra-

mach przekwaliﬁkowaniazawodowegomożliwejest

m.in. ukończenie szkoły średniej, studiów lub zdoby-

cie nowego zawodu czy uzyskanie specjalistycznych

kwaliﬁkacji zawodowych poszukiwanych na cywil-

nym rynku pracy.

Jeżeli chodzi o kwestie związane z zajmowanym

przez rodzinę wskazanego podoﬁceralokalemmiesz-

kalnym, uprzejmie informuję, że został on przydzie-

lony decyzją dyrektora Oddziału Regionalnego Woj-

skowej Agencji Mieszkaniowej w Gdyni z dnia 29 wrze-

śnia 2010 r. na czas zajmowania stanowiska dowódcy

drużyny w 1.

Batalionie Zmechanizowanym.

W związ-

ku z nieuiszczaniem w terminie i w pełnej wysokości

opłat za ten lokal zapadły orzeczenia sądowe zasą-

dzające należności na rzecz WAM.

W dniu 7 marca

br. zainteresowany złożył wniosek o umorzenie zale-

głych należności.

Dyrektor Oddziału Regionalnego

509

WAM w Gdyni w dniu 4 września br. wydał decyzję

o odmowie umorzenia.

W oparciu o zebrane w spra-

wie materiały uznał on, że osoby zobowiązane do za-

płaty nie są trwale niezdolne do znalezienia stałego

źródła dochodu i uregulowania powstałego zadłuże-

nia.

Jednocześnie wymieniony dyrektor oddziału

wskazał na możliwość złożenia przez osoby zobowią-

zane wniosku o odroczenie terminu płatności lub

rozłożenie jej na raty – zgodnie z przepisami rozpo-

dziernika 2004 r. w sprawie umarzania, odraczania

Wojskowej Agencji Mieszkaniowej (Dz. U. Nr 245,

poz. 2460, ze zm.).

W trakcie obowiązywania ewen-

tualnej umowy o odroczeniu terminu płatności lub

rozłożeniu jej na raty osoby zobowiązane nie będą

obciążone odsetkami od należności objętych umową,

a także nie będą wobec nich podejmowane czynności

egzekucyjne.

Przedstawiając powyższe wyjaśnienia, pozostaję

w sprawie zarzutów wobec

(1873)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pismo

z dnia 29 sierpnia 2012 r., znak: SPS-024-1873/12, przy

którym przedłożone zostało zapytanie posła Jacka

go Ubezpieczenia Społecznego, uprzejmie wyjaśniam,

że z informacji przedstawionych przez prezesa KRUS

wynika, co następuje.

są objęci ubezpieczeniem społecznym rolników.

Jednocześnie uprzejmie wyjaśniam w sprawie

tego pytania:

1.

Pani B. B. Decyzją kasy z dnia 17 października

1997 r. pani B. B. została objęta ubezpieczeniem spo-

łecznym rolników od dnia 1 marca 1997 r.

W dniu

5 listopada 1997 r. pani B. B. podjęła wykonywanie

pozarolniczej działalności gospodarczej.

W dniu pod-

jęcia wykonywania tej działalności podlegała ubez-

pieczeniu społecznemu rolników od ośmiu miesięcy.

W związku z tym nie spełniała warunków określo-

rolników do kontynuowania ubezpieczenia społecz-

nego rolników po podjęciu wykonywania takiej dzia-

łalności w obowiązującym do dnia 2 maja 2004 r.

brzmieniu tego artykułu, tj. podlegania obowiązko-

wemu ubezpieczeniu społecznemu rolników nieprze-

rwanie przez co najmniej jeden rok przed podjęciem

wykonywania pozarolniczej działalności gospodar-

czej.

W związku z tym decyzją z dnia 3 listopada 2005 r.,

zgodnie z przepisami art. 3a ust. 1, art. 36 ust. 1 oraz

art. 39 ust. 4 ustawy o ubezpieczeniu społecznym

rolników, kasa stwierdziła ustanie ubezpieczenia

pani B. B. od dnia 1 stycznia 1998 r.

Informacja o pro-

wadzeniu działalności gospodarczej wynikała z do-

kumentu Urzędu Skarbowego w Lublinie (zaświad-

czenia stwierdzającego wysokość podatku należnego

za 2003 r.), który wpłynął do KRUS w dniu 18 paź-

dziernika 2004 r.

W związku z tym kasa podjęła po-

stępowanie ustalające dotyczące daty rozpoczęcia tej

działalności.

Kwestia ta została wyjaśniona z urzę-

dem skarbowym w 2005 r.

Od decyzji z dnia 3 listopada 2005 r. o ustaniu

ubezpieczenia zainteresowana wniosła odwołanie do

Sądu Okręgowego w Lublinie, który wyrokiem z dnia

4 lipca 2006 r. (sygn. akt VIII U 4684/05) oddalił

odwołanie.

Wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Lublinie

z dnia 11 maja 2007 r. (sygn. akt III AUa 1535/06)

oddalona została apelacja pani B. B. w sprawie doty-

czącej spornej decyzji.

Wyrok jest prawomocny.

2.

Pana J. B. Pan J. B. został objęty obowiązko-

wym ubezpieczeniem społecznym rolników od dnia

1 października 2001 r. jako rolnik prowadzący wy-

łącznie działalność rolniczą (decyzją kasy z dnia 6 li-

stopada 2001r.).

Pan J. B., dokonując zgłoszenia do

ubezpieczenia społecznego rolników po rozwiązaniu

stosunku pracy trwającego do dnia 30 września

2001 r., nie poinformował kasy, że od dnia 4 paździer-

nika 1999 r. prowadzi dodatkowo pozarolniczą dzia-

łalność gospodarczą.

W dniu 18 października 2004 r.

kasa uzyskała dokument (zaświadczenie Urzędu

Skarbowego w Lublinie), z którego wynikał nieujaw-

niony przez pana J. B. fakt prowadzenia działalności

gospodarczej.

Po przeprowadzeniu postępowania

ustalającego decyzją KRUS z dnia 21 grudnia 2004 r.

stwierdzono ustanie ubezpieczenia społecznego rol-

ników pana J. B. z dniem 1 października 2001 r. oraz

uchylono decyzję z dnia 6 listopada 2001 r.

Od decyzji

tej państwo B. odwołali się do Sądu Okręgowego

akt VIII U 973/05) sąd zmienił sporną decyzję, usta-

lając jedynie, że ubezpieczenie pana J. B. ustało

z dniem 21 grudnia 2004 r., i oddalił odwołanie pań-

stwa B. w pozostałym zakresie, wskazując w uzasad-

nieniu wyroku na brak przesłanek do ustalenia speł-

niania przez pana J. B. warunków do objęcia ubez-

pieczeniem społecznym rolników.

Dodatkowo w uza-

sadnieniu wyroku sąd wskazał, że KRUS słusznie

510

przyjął, że sporna decyzja była wadliwa, ponieważ

pan J. B. bezpodstawnie został objęty ubezpiecze-

niem społecznym rolników od dnia 1 października

2001 r.

Wykonując prawomocny wyrok sądu w dniu

18 czerwca 2007 r., PT KRUS wydała nową decyzję

o podleganiu ubezpieczeniu społecznemu rolników

21 grudnia 2004 r.

Odpowiedź na pytanie nr 2 oraz na pytanie nr 5:

Uprzejmie informuję, że twierdzenie pani B. B.,

że KRUS odmawia przeprowadzenia postępowania

administracyjnego w zakresie podlegania ubezpie-

czeniu społecznemu rolników oraz nie wykonuje pra-

womocnego wyroku sądu, jest nieprawdziwe.

Kasa

zarówno w sprawie pani B. B., jak i pana J. B. uwzględ-

niła wszystkie wytyczne sądu, w związku z czym

przeprowadziła ponowne rozpatrzenie sprawy.

Nie-

mniej z uwagi, że w obydwu sprawach postępowanie

zostało zakończone decyzją ostateczną, rozstrzygają-

cą kwestię podlegania ubezpieczeniu społecznemu

rolników, KRUS wydał decyzje odmawiające wzno-

wienia postępowania w przedmiotowym zakresie.

Prawidłowość tych decyzji została potwierdzona

przez sąd apelacyjny, który za każdym razem oddalał

odwołanie państwa B.

Jednocześnie uprzejmie wyjaśniam w sprawie:

1.

Pani B. B. Decyzją KRUS z dnia 22 września

2006 r. odmówiono pani B. B. przywrócenia prawa

do ubezpieczenia społecznego rolników na skutek

2006 r., ponieważ decyzja o ustaniu ubezpieczenia

społecznego rolników nie była oparta o przepisy

uznane przez trybunał za niezgodne z konstytucją.

Jednocześnie decyzją tą odmówiono uchylenia spor-

nej decyzji KRUS z dnia 3 listopada 2005 r.

Od decyzji tej pani B. B. wniosła odwołanie do

sądu.

Sąd Apelacyjny w Lublinie wyrokiem z dnia

decyzję KRUS i przekazał sprawę do ponownego roz-

poznania.

W uzasadnieniu wyroku sąd wskazał, że

KRUS przy ponownym rozpatrzeniu sprawy ustali,

czy:

— decyzje, od których wniesiono odwołanie do

sądu okręgowego i co do których postępowanie od-

woławcze w dniu 23 sierpnia 2006 r. nie zostało pra-

womocnie zakończone, są decyzjami ostatecznymi

i w związku z tym uzasadnione było wniesienie skar-

gi o wznowienie postępowania od tych decyzji jako

decyzji ostatecznych,

— skargi o wznowienie postępowania zostały

wniesione w terminie,

— skargi oparte zostały na prawidłowej podsta -

wie wznowienia,

— zachodzą przesłanki do wznowienia postępo -

wania w trybie art. 149 K.p.a,

Ponadto KRUS został zobowiązany do ustalenia,

jak zakończyły się postępowania w sprawach wszczę-

tych po złożeniu odwołania od decyzji z dnia 7 paź-

dziernika 2005 r., 21 grudnia 2004 r., 3 listopada

2005 r. i czy ostatecznie zapadłe rozstrzygnięcia mają

wpływ na merytoryczne rozpoznanie skargi o wzno-

wienie postępowania.

Jednocześnie KRUS został zo-

bowiązany do ponownej oceny zgromadzonych dowo-

dów i dokonania ustaleń w zakresie, czy pan J. B.

oraz pani B. B. spełniają warunki do podlegania

ubezpieczeniu społecznemu rolników przy równocze-

snym prowadzeniu pozarolniczej działalności gospo-

darczej, oraz wydania w tym zakresie decyzji.

Po uwzględnieniu wytycznych sądu i przeprowa-

dzeniu ponownego rozpoznania w sprawie KRUS de-

cyzją z dnia 23 września 2009 r. odmówił wznowienia

postępowania zakończonego już decyzją ostateczną

w sprawie pani B. B. oraz pana J. B.

Niemniej państwo B. odwołali się od decyzji kasy.

Wyrokiem sądu apelacyjnego z dnia 17 lutego 2011 r.

(sygn. akt III AUa 1028/10) apelacja zainteresowa-

nych w zakresie odwołania od decyzji z dnia 23 wrze-

śnia 2009 r. została oddalona.

2.

Pana J. B. W dniu 7 października 2005 r.

w związku z wnioskiem zainteresowanego w sprawie

przywrócenia do ubezpieczenia społecznego rolników

poz. 1248) została wydana decyzja stwierdzająca nie-

spełnianie przez pana J. B. warunków do podlegania

temu ubezpieczeniu.

Przepis art. 3 powołanej ustawy

nie miał zastosowania w sprawie pana J. B., bowiem

zainteresowany nie został wyłączony z ubezpieczenia

społecznego rolników z uwagi na formę opodatkowa-

nia pozarolniczej działalności gospodarczej.

Odwoła-

nie wniesione od decyzji kasy zostało oddalone wyro-

kiem Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 4 lipca

wyrok sądu okręgowego oraz decyzję KRUS z dnia

7 października 2005 r. stwierdzającą brak możliwości

przywrócenia ubezpieczenia społecznego rolników

pana J. B. na podstawie wyżej wskazanego przepisu.

Z uzasadnienia wyroku sądu wynika, że decyzję kasy

uchylono wyłącznie z uwagi na brak rozstrzygnięcia

odnośnie do czasu, w jakim pan J. B. nie spełniał

warunków do podlegania ubezpieczeniu społecznemu

rolników.

Wyrok ten został wykonany przez KRUS

w dniu 18 czerwca 2007 r. poprzez wydanie decyzji

stwierdzającej, że pan J. B. nie spełnia warunków do

dnia 1 października 2005 r.

Niemniej decyzja ta zo-

stała zaskarżona.

Wyrokiem sądu apelacyjnego z dnia 30 czerwca

sie odwołania od decyzji z dnia 18 czerwca 2007 r.

została oddalona.

Wyrok jest prawomocny.

Podobnie jak w sprawie pani B. B., decyzją KRUS

przywrócenia prawa do ubezpieczenia społecznego

rolników w związku z wyrokiem Trybunału Konsty-

tucyjnego z dnia 18 lipca 2006 r. i jednocześnie od-

mówiono uchylenia decyzji KRUS z dnia 21 grudnia

511

2004 r. oraz decyzji KRUS z dnia 7 października

2005 r.

W związku z odwołaniem wniesionym przez

zainteresowanych Sąd Apelacyjny w Lublinie wyro-

487/09) uchylił także tę decyzję i przekazał sprawę

organowi rentowemu do ponownego rozpoznania.

Kasa po przeprowadzeniu rozpoznania w dniu

23 września 2009 r. wydała decyzję (znak: PT-10/40/

D/360/2009) odmawiającą wznowienia postępowania

w zakresie podlegania ubezpieczeniu społecznemu

rolników przez pana J. B.

Państwo B. odwołali się od decyzji kasy odmawia-

jących wznowienia postępowania zakończonego de-

cyzją ostateczną rozstrzygającą w ich sprawie.

Wyro-

kresie odwołania od decyzji z dnia 23 września

2009 r. została oddalona.

Wobec powyższego twierdzenie państwa B., że

KRUS nie wykonał wyroków Sądu Apelacyjnego w Lu-

487/09), nie znajduje potwierdzenia.

Odpowiedź na pytanie nr 3:

Uprzejmie informuję, że pan J. B. nie spełnia wa-

runków do pozostawania w ubezpieczeniu społecz-

nym rolników, a przepisy ustawy o ubezpieczeniu

społecznym rolników nie uzależniają wydania decyzji

o ustaniu tego ubezpieczenia od konieczności wyra-

żenia zgody przez zainteresowaną stronę, której roz-

strzygnięcie dotyczy.

Jednocześnie uprzejmie wyjaśniam, że decyzje

w sprawie podlegania oraz w sprawie ustania ubez-

pieczenia społecznego rolników mają charakter roz-

strzygnięć deklaratoryjnych.

Decyzje te wydawane

są w celu stwierdzenia, w konkretnej sytuacji fak-

tycznej, że osoba, która:

— dotychczas nie była objęta ubezpieczeniem spo -

łecznym rolników, spełniła określone ustawą warun-

ki do objęcia jej tym ubezpieczeniem – decyzja o pod-

leganiu temu ubezpieczeniu,

— dotychczas była objęta ubezpieczeniem społecz -

nym rolników, nie spełnia już określanych ustawą

warunków, które uzasadniają objęcie jej tym ubez-

pieczeniem, i z tej przyczyny w stosunku do niej ubez-

pieczenie to ustało – decyzja o ustaniu podlegania

temu ubezpieczeniu (wyrok Sądu Najwyższego z dnia

14 lipca 2005 r., II UK 295/04).

niu społecznym rolników w razie zmiany stanu fak-

tycznego lub stanu prawnego, na podstawie którego

niu, wydaje się nową decyzję.

dziernika 2001 r., ponieważ od dnia 4 października

1999 r. prowadził działalność gospodarczą i z tego

tytułu obowiązkowe było dla zainteresowanego ubez-

pieczenie społeczne w ZUS, o czym nie poinformował

kasy.

skiem zainteresowanego w sprawie przywrócenia do

dana decyzja stwierdzająca niespełnianie przez pana

(wyjaśnienie dotyczące sprawy pana J. B. w odpowie-

dzi na pytanie nr 2 i 5).

Sąd Apelacyjny w Lublinie

1537/06) uchylił tę decyzję wyłącznie z uwagi na brak

rozstrzygnięcia odnośnie do określenia czasu, w ja-

ubezpieczeniu społecznemu rolników, a nie z uwagi

na zasadność wniosku w sprawie przywrócenia pana

J. B. do ubezpieczenia społecznego rolników.

Wyko-

nując wyrok sądu, w dniu 18 czerwca 2007 r.

KRUS

wydał decyzję stwierdzającą, że pan J. B. nie spełnia

Odpowiedź na pytanie nr 4:

Uprzejmie informuję, że państwo B. nie zostali

pozbawieni prawa do ubezpieczenia społecznego rol-

ników, ale nie spełniają warunków do podlegania

temu ubezpieczeniu, co zostało rozstrzygnięte decy-

zjami ostatecznymi kasy i potwierdzone prawomoc-

nymi wyrokami sądu apelacyjnego.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Tadeusz Nalewajk

Warszawa, dnia 19 września 2012 r.

w sprawie zabezpieczeń państwowych

systemów informatycznych (1874)

stwowych systemów informatycznych uprzejmie in-

formuję, że uregulowanie kwestii bezpieczeństwa

informacji w sieciach i systemach teleinformatycz-

nych przed nieuprawnionym ujawnieniem uwzględ-

poz. 565, z późn. zm.), w którym zawarte jest upo-

ważnienie dla Rady Ministrów do wydania rozporzą-

512

dzenia na wniosek ministra właściwego do spraw

informatyzacji w zakresie:

— minimalnych wymagań dla systemów telein -

formatycznych,

— minimalnych wymagań dla rejestrów publicz -

— krajowych ram interoperacyjności.

W dniu 16 maja 2012 r. zostało opublikowane roz-

porządzenie Rady Ministrów z dnia 12 kwietnia

malnych wymagań dla systemów teleinformatycz-

nych (Dz. U. Z 2012 r. poz. 526).

Zgodnie z § 20 ust. 1 ww. rozporządzenia, podmiot

realizujący zadania publiczne opracowuje i ustana-

wia, wdraża i eksploatuje, monitoruje i przegląda

oraz utrzymuje i doskonali system zarządzania bez-

pieczeństwem informacji, zapewniając poufność, do-

stępność i integralność informacji z uwzględnieniem

takich atrybutów, jak: autentyczność, rozliczalność,

niezaprzeczalność i niezawodność.

W ust. 2 ww. ar-

tykułu enumeratywnie wymieniono natomiast, w jaki

sposób kierownictwo podmiotu publicznego zapew-

nia realizację zarządzania bezpieczeństwem infor-

macji.

Realizacja przepisów zawartych w ww. rozporzą-

dzeniu przez kierownictwa podmiotów publicznych

powinna zabezpieczyć publiczne sieci i systemy tele-

informatyczne przed nieuprawnionym ujawnieniem

informacji.

Jednocześnie informuję, iż w dniu 24 stycznia

2012 r. przewodniczący Komitetu Rady Ministrów do

spraw Cyfryzacji powołał Zespół zadaniowy do spraw

ochrony portali rządowych (dalej „zespół”).

Zespół

działa w celu ustalenia standardów bezpieczeństwa

i polityki bezpieczeństwa dla stron rządowych.

W jego

ramach dokonano powtórnych badań ankietowych

dotyczących zarządzania i bezpieczeństwa portali

internetowych w domenie gov.pl, z uwzględnieniem

wydarzeń związanych z protestem przeciw ACTA,

które miały miejsce w styczniu bieżącego roku.

Z ba-

dania wynika, iż większa część z nich powierzyła

prowadzenie stron podmiotom zewnętrznym, dlatego

też odbyło się spotkanie z dyrektorami generalnymi

ministerstw.

Kwestie bezpieczeństwa oraz działania

na wypadek sytuacji kryzysowych powinny być ure-

gulowane w szczegółowych zapisach umów związa-

nych z powierzeniem prowadzenia stron podmiotom

zewnętrznym.

Jednakże w większości przypadków

łoby się to m.in. z bardzo znacznym wzrostem kosz-

tów usługi.

Zarekomendowano:

1) osiągnięcie minimalnego akceptowalnego po-

ziomu bezpieczeństwa dla serwerów gov.pl w poszcze-

gólnych instytucjach,

2) zdeﬁniowanierodzajówserwisówiodpowiada-

jących im wymagań w zakresie dostępności, integral-

ności i poufności.

Należy zauważyć, że po konsultacjach w tym ze-

spole rozesłane zostały wytyczne w zakresie ochrony

wierały one propozycję działań i mimo że mogą być

one doraźnie zastosowane na wypadek ataku, spo-

tkały się z uwagami, iż mogą naruszać konstytucyjne

prawo do informacji, w tym do informacji o działa-

niach władzy publicznej.

Nie do zakwestionowania

jest fakt, że ochrona cyberprzestrzeni jest tematem

bardzo ważnym, jednakże należy pamiętać o tym,

aby nie naruszyć praw i swobody obywateli.

Dlatego

też trwają prace nad dokumentem wcześniej zatytu-

łowanym programem, a obecnie polityką ochrony

cyberprzestrzeni Rzeczypospolitej Polskiej.

Prace

nad tym dokumentem zostały przejęte zgodnie z kom-

petencjami przez nowo powołane Ministerstwo Ad-

ministracji i Cyfryzacji.

Dokument wpisany jest

w wykaz prac Rady Ministrów, a obecnie jest przed-

miotem prac zespołu.

Warto również wskazać, iż działania w zakresie

ochrony informacji podejmowane są także przez Rzą-

dowy Zespół Reagowania na Incydenty Komputerowe

cert.gov.pl, który istnieje od 1 lutego 2008 r. i funk-

cjonuje w ramach Departamentu Bezpieczeństwa

Teleinformatycznego Agencji Bezpieczeństwa We-

wnętrznego.

Podstawowym zadaniem zespołu jest zapewnia-

nie i rozwijanie zdolności jednostek organizacyjnych

strukturę obejmującą systemy i sieci teleinforma-

tyczne, których zniszczenie lub zakłócenie może sta-

nowić zagrożenie dla życia, zdrowia ludzi, dziedzic-

twa narodowego oraz środowiska w znacznych roz-

miarach albo spowodować poważne straty material-

ne, a także zakłócić funkcjonowanie państwa.

Reali-

zacja tego zadania przez zespół odbywa się przez

świadczenie następujących usług:

— koordynację reagowania na incydenty,

— publikację alertów i ostrzeżeń,

— obsługę i analizę incydentów (w tym groma -

dzenie dowodów realizowane przez zespół biegłych

sądowych),

— publikację powiadomień (biuletynów zabezpie -

czeń),

— koordynację reagowania na luki w zabezpiecze -

niach,

— obsługę zdarzeń w sieciach objętych ochroną

— przeprowadzanie testów bezpieczeństwa.

Ponadto wskazać należy, że nadzór nad utrzyma-

niem systemów i sieci teleinformatycznych, takich

jak: sieć łączności rządowej, TESTA, s-TESTA do

przesyłania informacji niejawnych o klauzuli za-

strzeżonej, GovNET, PESEL-NET, WAN-CEPiK po-

513

zostaje w zakresie działania Departamentu Ewiden-

cji Państwowych i Teleinformatyki Ministerstwa

Spraw Wewnętrznych.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Andrzej Ręgowski

Warszawa, dnia 27 września 2012 r.

w sprawie wyjaśnienia sytuacji

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na za-

(SPS-023-1875/12), uprzejmie proszę o przyjęcie na-

Wymieniony w zapytaniu podoﬁcer rezerwy do

jaki był zawarty kontrakt (tj. w ustawowym czasie),

wystąpił on z wnioskiem o powołanie go do zawodo-

dzialny za kształtowanie polityki kadrowej w podle-

głych jednostkach, po całościowej analizie uzyskiwa-

nych przez podoﬁcerarezultatówszkoleniowychisłuż-

stałej.

Wziął przy tym pod uwagę przede wszystkim

niezwykle istotny czynnik w przypadku dowódcy

drużyny, jakim są oceny ze sprawności ﬁzycznej.

Ni-

ski poziom sprawności ﬁzycznejsprawił,żewniosku-

jący nie spełnił jednego z podstawowych wymogów

wynikających z dyspozycji art. 50a ustawy z dnia

w zakresie utrzymywania poziomu sprawności ﬁzycz-

nej zapewniającego wykonywanie przez żołnierza

zadań służbowych.

Biorąc pod uwagę powyższą opinię, dowódca

Wojsk Lądowych, jako organ wojskowy właściwy do

powołania podoﬁcerapełniącegozawodowąsłużbęna

podstawie kontraktu do zawodowej służby wojskowej

pełnionej jako służba stała, w dniu 9 listopada 2010 r.

decyzji wnioskodawca wniósł – za pośrednictwem

ustanowionego przez siebie pełnomocnika – przysłu-

gujący w tej sytuacji środek zaskarżenia do szefa

Sztabu Generalnego Wojska Polskiego w postaci od-

wołania.

Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, decy-

zją nr 78/Pers z dnia 7 lutego 2011 r., uchylił zaskar-

polecając jednocześnie ponowne rozpatrzenie sprawy

się postępowania odwoławczego upłynął termin, na

jaki podoﬁcermiałzawartykontrakt,inapodstawie

art. 111 pkt. 8 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy

wa został on zwolniony z zawodowej służby wojsko-

wej.

W tej sytuacji dowódca Wojsk Lądowych, decyzją

nr 165/Pers. z dnia 18 lutego 2011 r., umorzył dalsze

postępowanie w sprawie jako bezprzedmiotowe.

Po

wniesieniu przez zainteresowanego środka zaskar-

Polskiego – decyzją nr 289/Pers z dnia 21 kwietnia

2011 r.

interesowanemu powołania do zawodowej służby sta-

łej.

Z treści wyroku sądu w żadnej mierze nie wynika,

iż przywołana decyzja dowódcy Wojsk Lądowych zo-

stała uchylona.

Wyrok ten nie stanowi również o przy-

wróceniu do służby wojskowej.

Przyjmując treść tego wyroku, szef Sztabu Gene-

ralnego WP – decyzją nr 177/Pers z dnia 5 kwietnia

2012 r. – uchylił decyzję nr 165/Pers dowódcy Wojsk

nia dalszego postępowania w sprawie.

Będąc związanym decyzją organu wyższej instan-

cji, dowódca Wojsk Lądowych po ponownym rozpo-

podoﬁceradozawodowejsłużbywojskowejpełnionej

jako służba stała, gdyż zgodnie z obowiązującym pra-

wem obecnie nie jest to możliwe.

Ewentualne powo-

łanie żołnierza rezerwy, jakim jest zainteresowany,

do służby stałej może nastąpić na jego wniosek, zgod-

nie z przyjętymi w tym zakresie procedurami okre-

ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych

oraz w § 10 rozporządzenia ministra obrony narodowej

Odnosząc się do wyrażonego w zapytaniu poglą-

du, że podoﬁcerowiniedanoszansypełnieniasłużby

do 15 lat (tj. do uzyskania praw do minimalnej eme-

rytury), wskazać należy, że ustawa o służbie wojsko-

wej żołnierzy zawodowych nie gwarantuje żołnierzo-

wi przeniesienia po 12 latach pełnienia służby kon-

traktowej do służby stałej.

Właściwy organ może

powołać do tej służby żołnierza spełniającego okre-

514

ślone warunki, jednak za taką decyzją musi przema-

wiać interes Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej,

a nie wyłącznie interes żołnierza.

Jednocześnie informuję, że zgodnie z obowiązują-

zapłaty nie są trwale niezdolne do znalezienia stałe-

go źródła dochodu i uregulowania powstałego zadłu-

żenia.

Jednocześnie wymieniony dyrektor oddziału

rozłożeniu na raty osoby zobowiązane nie będą ob-

ciążone odsetkami od należności objętych umową,

sekretarza stanu

czyka w sprawie przestrzegania procedur bezpieczeń-

stwa pasażerów linii lotniczych OLT Express (pismo

znak: SPS-024-1876/12) uprzejmie informuję, co na-

stępuje.

1.

Nawiązując do pytania pierwszego, uprzejmie

informuję, że Urząd Lotnictwa Cywilnego przepro-

wadza kontrole (audyty i inspekcje) przewoźników

lotniczych zgodnie z zatwierdzonym przez prezesa

ULC planem bieżącego nadzoru.

Ilość kontroli zależy

od wielkości przewoźnika, ilości statków powietrz-

nych oraz zakresu zatwierdzenia.

Zgodnie z przyję-

tymi procedurami i standardami europejskimi w za-

kresie bezpieczeństwa wykonywania operacji lotni-

czych realizowany jest co najmniej jeden audyt bie-

żącego nadzoru w ciągu 12 miesięcy, w zakresie za-

rządzania ciągłą zdatnością do lotu wszystkie obsza-

ry działalności podlegające kontroli audytowane są

co najmniej raz na 24 miesiące.

W przypadku podej-

rzenia zagrożenia bezpieczeństwa wykonywane są

audyty doraźne.

Równolegle do audytów prowadzone

są inspekcje statków powietrznych:

— inspekcje statków powietrznych na ziemi

(SANA/APP i RAMP);

— inspekcje w powietrzu (ENR i CAB);

— inspekcje wyposażenia (EQP);

— inspekcje SAFA (w kooperacji z obcymi nadzo -

rami).

Inspekcje statków powietrznych realizowane są

inspekcji oraz planem ciągłego nadzoru operacyjnego.

2.

Odpowiadając na pytanie drugie, pragnę poin-

formować, że u przewoźnika OLT Express Regional

sp. z o.o. (ﬁrmapodtąnazwąfunkcjonujeod17lute-

go 2012 r.) wykonano:

— 2 audyty w zakresie OPS;

— 2 audyty w zakresie zarządzania ciągłą zdat -

nością do lotu;

— 3 inspekcje EQP;

— 2 inspekcje SANA/APP;

— 1 inspekcję ENR;

— 1 inspekcję CAB;

— 2 inspekcje RAMP.

Natomiast u przewoźnika OLT Express Poland

sp. z o.o. (ﬁrmapodtąnazwąfunkcjonujeod13stycz-

nia 2012 r.) wykonano:

515

— 5 audytów w zakresie zarządzania ciągłą zdat -

— 8 inspekcji EQP;

— 2 inspekcje SANA/APP;

— 2 inspekcje SAFA.

3.

W odpowiedzi na pytanie trzecie uprzejmie in-

formuję, że wyniki audytów i inspekcji dostępne są

w zasobach Urzędu Lotnictwa Cywilnego oraz w ba-

zie danych SAFA prowadzonej przez Komisję Euro-

pejską/EASA.

4.

Nawiązując do pytania czwartego, uprzejmie

informuję, że identyﬁkatoryzałógstatkówlotniczych

nie są wymaganie przepisami prawa (są wewnętrzną

sprawą przewoźnika).

Pewnym ułatwieniem dla prze-

woźników jest zapewnienie swoim załogom certyﬁ-

katów CMC – Crew Member Certiﬁcate(wydawanym

na wniosek przewoźnika, ale nic obowiązkowych).

Ponadto personel pokładowy nie jest obowiązany do

posiadania książeczki wyszkolenia w czasie lotu.

W zakresie licencji pilotów informuję, że wszyscy

piloci, którzy podlegali sprawdzeniu podczas audy-

tów (audyt realizowany jest zgodnie z technikami

audytu ISO 9000 i polega na próbkowaniu), posiada-

li ważne i właściwe licencje wydane przez prezesa

ULC.

Ponadto inspekcje wykonane przez obce nad-

zory lotnicze nie stwierdziły braku wymaganych pra-

wem dokumentów załóg lotniczych oraz braku moż-

liwości identyﬁkacjipersonelupokładowego.

Jednakże, jeżeli pan poseł posiada informacje do-

tyczące podejrzenia popełnienia przestępstwa, proszę

o przekazanie informacji w celu wszczęcia postępo-

wania wyjaśniającego w stosunku do danej osoby

zgodnie z art. 211 ustawy Prawo lotnicze, gdyż wy-

konywanie czynności lotniczych bez posiadania waż-

nych licencji podlega karze grzywny, ograniczenia

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Warszawa, dnia 20 września 2012 r.

(1877)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na

Pani pismo z dnia 29 sierpnia br., znak: SPS-024-

-1877/12, w sprawie zapytania poselskiego posła Pa-

tryka Jakiego dotyczącego zaszeregowania pracow-

porządzenia Rady Ministrów w sprawie wynagradza-

nia pracowników samorządowych, udzielam nastę-

pującej odpowiedzi.

W załączniku nr 3 – w IV tabeli w części H w „Sa-

morządowych jednostkach organizacyjnych”, w III czę-

ści „Jednostki organizacyjne pomocy społecznej, cen-

tra integracji społecznej oraz jednostki organizacyjne

wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej”,

w grupie „Stanowiska pomocnicze i obsługi” – do

widuje się różne stanowiska pracy, które mogą być

wykorzystane do zatrudnienia pracowników, m.in.

w jednostkach organizacyjnych pomocy społecznej,

w tym w domach pomocy społecznej.

Dla opiekunów

w tych jednostkach, w zależności od ich kwaliﬁkacji

zawodowych, przewidziano następujące stanowiska

pracy:

Lp. Stanowisko

Minimalny

poziom

wynagrodzenia

zasadniczego

Minimalne

wymagania

kwaliﬁkacyjne

w

y

k

s

z

t

o

r

a

z u

m

i

e

j

ę

z

s

t

a

ż p

r

a

c

y

(

w l

a

t

a

c

)

1 2 3 4 5

18

starszy opiekun

kwaliﬁkowany

w domu pomocy

społecznej

XII

dyplom

w zawodzie

5

starszy opiekun

osoby starszej

21

starszy opiekun

dziecięcy

XII

według odrębnych

przepisów

24

opiekun

kwaliﬁkowany

w domu pomocy

społecznej

XI

dyplom

w zawodzie

-

starszy opiekun średnie 5

opiekun osoby

starszej

dyplom

w zawodzie

-

25

starszy opiekun

medyczny

XI

dyplom

w zawodzie

5

26

opiekun

dziecięcy

XI

według odrębnych

przepisów

28

opiekun

medyczny

dyplom

w zawodzie

-

30 opiekun VII średnie 1

32

młodszy

opiekun V średnie -

Jak wynika z powyższej tabeli, tylko na stanowi-

skach młodszy opiekun, opiekun i starszy opiekun

mogą być zatrudnione osoby bez specjalistycznego

516

przygotowania zawodowego, posiadające tylko wy-

kształcenie średnie (np. ogólnokształcące).

Osoby

z takim wykształceniem nie są przygotowane do pra-

cy na takim stanowisku.

Swoją wiedzę i kwaliﬁkacje

zdobywają poprzez instruktaże starszych pracowni-

ków, szkolenia praktyczne, kursy szkoleniowe.

Wszystkie pozostałe stanowiska wiążą się niero-

zerwalnie z odpowiednim przygotowaniem zawodo-

wym.

Zawody opiekuna dziecięcego i opiekuna me-

dycznego są zawodami medycznymi i ich kwaliﬁkacje

określają odrębne przepisy.

Opiekun kwaliﬁkowanywdomupomocyspołecz-

nej musi posiadać dyplom w zawodzie opiekuna w domu

pomocy społecznej, opiekun osoby starszej – dyplom

w zawodzie opiekuna osoby starszej.

Kształcenie

w tych zawodach odbywa się na poziomie policeal-

nym i trwa 2 lata i odbywa się również w ramach

praktyk zawodowych.

Osoby, które ukończyły kształcenie w zawodzie

asystent osoby niepełnosprawnej, mogą być zatrud-

nione na stanowiskach: asystent osoby niepełno-

sprawnej (min. kat. zaszeregowania – VII) lub po

spełnieniu wymogu 5-letniego stażu pracy – st. asy-

stent osoby niepełnosprawnej (min. kat. zaszerego-

wania – XI).

Przy czym należy podkreślić, że podsta-

wy programowe do kształcenia w tym zawodzie za-

wierają inne treści niż w zawodzie opiekuna w domu

pomocy społecznej, a samo kształcenie trwa o połowę

krócej, bo tylko 1 rok.

Osoba z takim przygotowaniem

zawodowym powinna prowadzić szeroko rozumianą

rehabilitację środowiskową, której założeniem jest

świadczenie usług osobom niepełnosprawnym w śro-

dowisku lokalnym.

Powinna być więc raczej zatrud-

niana do świadczenia specjalistycznych usług opie-

kuńczych osobom niepełnosprawnym w ich miejscu

zamieszkania lub w dziennych ośrodkach wsparcia.

Ponadto pragnę zauważyć, że tabele ww. rozpo-

rządzenia określają minimalne kategorie zaszerego-

wania na poszczególnych stanowiskach.

Natomiast

nie wynagradzania musi określić dla podległych pra-

cowników wymagania kwaliﬁkacyjneiszczegółowe

warunki wynagradzania, w tym maksymalny po-

ziom wynagrodzenia zasadniczego.

Pracodawca może

więc przy stanowiskach uwzględnionych w regula-

minie wynagradzania określić minimalne zaszerego-

wanie na poziomie wyższym, niż określa to rozporzą-

dzenie, a górną granicę zaszeregowania – np. o jedną,

dwie lub kilka kategorii wyżej.

W praktyce więc może

się zdarzyć, że pracownik zatrudniony na niższym

stanowisku może pobierać takie samo wynagrodze-

nie lub nawet wyższe niż pracownik zatrudniony na

wyższym stanowisku.

Jednak decyzja w tej sprawie

należy do pracodawcy i zależy od wielkości środków

ﬁnansowychprzewidzianychnawynagrodzenia.

resortu brak jest uzasadnienia, aby osoba z przygo-

towaniem zawodowym asystenta osoby niepełno-

sprawnej zaszeregowana była na tym samym pozio-

mie jak osoba z kwaliﬁkacjamizawodowymiopieku-

na w domu pomocy społecznej.

Z szacunkiem

Sekretarz stanu

Warszawa, dnia 19 września 2012 r.

pytanie pana posła Leszka Aleksandrzaka, przesłane

cińskiego z dnia 28 sierpnia 2012 r., znak: SPS-024-

-1879/12, w sprawie funkcjonowania systemu opieki

co następuje.

należy wyjaśnić, że zasady wykonywania transportu

sanitarnego, które stosować należy także w kontek-

ście zdarzenia w Gostyniu, regulują przepisy art. od

rza ubezpieczenia zdrowotnego lub felczera ubezpie-

czenia zdrowotnego ubezpieczonemu przysługuje

bezpłatny przejazd środkami transportu sanitarne-

go, w tym lotniczego, do najbliższego podmiotu lecz-

niczego udzielającego świadczeń we właściwym za-

kresie i z powrotem, m.in. w przypadkach:

Art. 161d stanowi, iż świadczenia lotniczego

padku transportu wykonywanego przy użyciu śmi-

głowca bierze się pod uwagę lot rozpoczynający się

517

teriału biologicznego wykorzystywanego do udziela-

nia świadczenia zdrowotnego, które wymagają spe-

cjalnych warunków transportu.

W przypadku trans-

portu wykonywanego przy użyciu samolotu bierze się

teriałami biologicznymi wykorzystywanymi do udzie-

lania świadczeń zdrowotnych, które wymagają szcze-

gólnych warunków transportu.

Minister zdrowia na

Ratunkowym ﬁnansujenatomiastgotowośćdoreali-

zacji transportu sanitarnego.

Należy podkreślić, że

jednostkami systemu Państwowe Ratownictwo Me-

dyczne.

Analizując działalność SPZOZ Lotnicze Pogoto-

wie Ratunkowe należy rozróżnić dwa rodzaje misji

– pierwszy to loty zespołów ratownictwa medycznego

twa cywilnego JAR OPS 3, wyłącznie na miejsca

operacyjnej SPZOZ Lotnicze Pogotowie Ratunkowe,

zatwierdzonej przez prezesa Urzędu Lotnictwa Cy-

wilnego.

Należy podkreślić, że lądowisko przyszpital-

ne musi spełniać wymagania określone w europej-

skich wymaganiach w zakresie ułatwień w lotnictwie

cywilnym JAR OPS 3, wprowadzonych do polskiego

tyczące wymagań dla lądowisk przy szpitalnych od-

działach ratunkowych reguluje § 3 pkt 7–10 rozpo-

podmiotów leczniczych niezawierających szpitalnych

oddziałów ratunkowych do celów realizacji lotniczego

sce do lądowania śmigłowców ratunkowych, o podob-

nych parametrach jak te określone w przepisach po-

wyżej.

wskazał, iż transport międzyszpitalny traktowany

Podsumowując, mając na uwadze informacje

przedłożone powyżej, należy stwierdzić, że przepisy

prawne w sposób czytelny określają zasady postępo-

wania i wymagania organizacyjne dla realizacji

transportów międzyszpitalnych, jednakże wyniki

prowadzonych postępowań kontrolnych będą stano-

wiły materiał do dalszej analizy oraz racjonalnych

wniosków.

uprzejmie informuję, iż zgodnie ze sprawozdaniem

przedłożonym przez SPZOZ Lotnicze Pogotowie Ra-

tunkowe za II kwartał br. łącznie w kraju wykonano

2108 lotów ratowniczych i 640 lotów transportowych.

Z tego w ww. okresie z bazy LPR w Poznaniu śmi-

głowce wylatywały 122 razy z misją ratowniczą

(58 godz. 26 min. nalotu) oraz wykonano 17 lotów

transportu sanitarnego (22 godz. 56 min nalotu).

Po-

wyższe zadania wykonywane są albo na zgłoszenie

dyspozytora medycznego, lub na zlecenie lekarza

podmiotu leczniczego, jednakże w odróżnieniu od ze-

społów naziemnych zadysponowanie śmigłowca wy-

maga konieczności oceny dodatkowych elementów,

takich jak np. warunki pogody.

Ustosunkowując się do trzeciego pytania, uprzej-

mie informuję, iż w chwili obecnej funkcjonuje w kra-

ju 75 lądowisk sanitarnych wpisanych do rejestru

Urzędu Lotnictwa Cywilnego.

Dodatkowo w instruk-

cji operacyjnej SPZOZ LPR część C znajduje się 207

lądowisk i innych miejsc przystosowanych do startów

i lądowań śmigłowców przy szpitalach.

Zgodnie z ak-

tualnym stanem SPZOZ LPR posiada w swojej doku-

mentacji operacyjnej 88 całodobowych lądowisk przy-

szpitalnych.

Liczba lądowisk przyszpitalnych sukce-

sywnie wzrasta, a zgodnie z regulacją rozporządze-

nia ministra zdrowia w sprawie szpitalnego oddziału

ratunkowego, każdy szpitalny oddział ratunkowy zo-

bowiązany jest posiadać lądowisko przyszpitalne naj-

jednakże nie każda z wielkopolskich gmin dysponuje

miejscem umożliwiającym wykonanie lotniczego

transportu sanitarnego, zgodnie z obowiązującymi

regulacjami prawnymi, jednak proces ten postępuje.

W celu wyznaczenia miejsc lądowania niezbędna jest

bowiem bezpośrednia współpraca samorządu lokal-

nego z Lotniczym Pogotowiem Ratunkowym, który

to samorząd wskazuje lokalizację takich miejsc.

W odpowiedzi na czwarte pytanie informuję, iż we-

dług aktualnych danych w całym województwie wiel-

kopolskim funkcjonuje obecnie łącznie 114 zespołów

ratownictwa medycznego (ZRM).

Na terytorium po-

wiatu gostyńskiego z kolei do dyspozycji pozostają

3 ZRM, w tym 2 podstawowe i jeden specjalistyczny.

Odnosząc się do pytania piątego, zgodnie z infor-

macjami przekazanymi przez wojewodę wielkopol-

skiego, pięciolatek, który uległ wypadkowi w okoli-

cach Gostynia, pozostawał cały czas pod opieką me-

miejsce zdarzenia dotarł naziemny zespół ratownic-

twa medycznego, i dalej do godz. 18.33, kiedy nastą-

piło zadysponowanie zespołu ratownictwa medycz-

518

nego z dzieckiem do Poznania.

Należy też dodać, że

Szpital w Gostyniu dysponuje oddziałem chirurgii

ogólnej, chirurgii dziecięcej oraz anestezjologii i in-

tensywnej terapii.

Odpowiadając na ostatnie pytanie, podkreślić

trzeba, iż obowiązujące przepisy wyraźnie odróżnia-

ją świadczenie towarzyszące, jakim jest transport

sanitarny, od medycznych czynności ratunkowych

wykonywanych przez zespoły ratownictwa medycz-

systemu Państwowe Ratownictwo Medyczne podej-

mującą medyczne czynności ratunkowe w warun-

kach pozaszpitalnych w przypisanym mu przez wo-

jewodę rejonie operacyjnym, określonym w woje-

wódzkim planie działania systemu.

Wyłączenie ze-

społu ratownictwa medycznego z gotowości do reali-

zacji medycznych czynności ratunkowych stwarza

rze.

Zespoły ratownictwa medycznego nie powinny

być dysponowane do pacjentów hospitalizowanych

w szpitalach, natomiast mogą być dysponowane do

pacjentów leczonych w warunkach ambulatoryjnych

oraz w ramach świadczeń całodobowych i stacjonar-

nych innych niż świadczenia szpitalne, z zastrzeże-

niem jednak, że przyczyną wezwania jest stan nagłe-

go zagrożenia zdrowotnego, o którym mowa w usta-

wie o PRM.

Każdy szpital zobowiązany jest do za-

pewnienia transportu sanitarnego na rzecz swoich

pacjentów.

Koszt transportu mieści się w kosztach

karz lub felczer wystawiający zlecenie.

W sytuacji

rach zespołów transportu sanitarnego naziemnego,

kierownik tego podmiotu leczniczego powinien za-

dostępność.

Natomiast obszar obsługiwany przez

dany ZRM, który jest w trakcie realizacji akcji ratow-

niczej, przejmują do realizacji inne, najbliższe ZRM

wyznaczone przez dyspozytora medycznego.

W razie

konieczności istnieje także możliwość zadysponowa-

nia zespołów z innych rejonów operacyjnych, a nawet

z sąsiedniego województwa.

Dlatego, co do zasady

określonej przepisami, nie powinno dojść do takiej

sytuacji, aby jakikolwiek obszar województwa pozba-

wiony został zabezpieczenia medycznego ze strony

jednostek systemu PRM.

Współdziałanie ZRM w tym

zakresie zapewnia dyspozytor medyczny oraz lekarz

koordynator ratownictwa medycznego.

Odnosząc się natomiast do ostatniego akapitu,

uprzejmie informuję, iż minister zdrowia, w celu wy-

jaśnienia okoliczności zdarzenia w Gostyniu, wysto-

sował pismo m.in. do wojewody wielkopolskiego

powania z pacjentem, w szczególności w Samodziel-

nym Publicznym Zespole Opieki Zdrowotnej w Go-

styniu, oraz zlecił przeprowadzenie czynności kon-

trolnych w Lotniczym Pogotowiu Ratunkowym.

Kon-

trolę prowadził także oddział wojewódzki NFZ.

Na

chwilę obecną postępowanie wyjaśniające nie zosta-

ło zakończone.

Wojewoda wielkopolski przedstawił

ministrowi zdrowia sprawozdania konsultantów wo-

jewódzkich z dziedziny chirurgii dziecięcej oraz z dzie-

dziny medycyny ratunkowej z przeprowadzonych

wyższego, postępowanie wyjaśniające w sprawie

ustalenia, czy doszło do naruszenia praw pacjenta do

polski, Lotnicze Pogotowie Ratunkowe oraz SPZOZ

w Gostyniu rozpoczął rzecznik praw pacjenta i wła-

ściwa miejscowo jednostka prokuratury.

W związku

z powyższym należy w najbliższym czasie oczekiwać

oceny i wyników prowadzonego postępowania.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Cezary Rzemek

Warszawa, dnia 25 września 2012 r.

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na za-

odmowy przyznania płatności w ramach systemów

wsparcia bezpośredniego za rok 2011 panu B. K.,

przesłane do Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi

pismem, znak: SPS-024-1881/12, z dnia 28 sierpnia

strukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wynika, iż

pan B. K. w dniu 9 maja 2011 r. złożył do Biura Po-

wiatowego ARiMR w Kaliszu wniosek o przyznanie

płatności na rok 2011.

We wniosku pan K. zadekla-

rował do jednolitej płatności obszarowej (JPO) 12 dzia-

łek rolnych, położonych na 9 działkach ewidencyj-

nych, o łącznej powierzchni wynoszącej 12,11 ha.

Natomiast do uzupełniającej płatności obszarowej

(UPO) zadeklarował 2 działki rolne o łącznej po-

wierzchni wynoszącej 1,33 ha.

W dniu 3 lutego 2012 r. w gospodarstwie pana B. K.

przeprowadzono kontrolę na miejscu w zakresie kwa-

liﬁkowalnościpowierzchnimetodąinspekcjitereno-

519

wej.

Podczas kontroli na miejscu stwierdzono, iż na

działce rolnej BB oraz C rolnik użytkuje mniejszą

powierzchnię niż zostało to wskazane we wniosku

o przyznanie płatności na 2011 r.

Na działce rolnej

BB o powierzchni deklarowanej 2,66 ha, położonej na

działce ewidencyjnej nr 300701_2.0005.5213/4,

stwierdzona w ramach kontroli na miejscu powierzch-

nia wyniosła 1,25 ha.

W tym miejscu należy zazna-

czyć, iż przedmiotowa działka rolna została pomie-

rzona zgodnie ze szkicem wnioskodawcy, sporządzo-

nym na załączniku graﬁcznym,dołączonymdownio-

sku o przyznanie płatności na rok 2011.

Szkic ten

jednoznacznie wskazywał, położenie działki rolnej

BB w części wschodniej działki ewidencyjnej nr 5213/4

ograniczonej z jednej strony rowem melioracyjnym.

W związku z powyższym inspektorzy terenowi prze-

prowadzający kontrolę zgodnie z obowiązującą pro-

cedurą dokonali pomiaru powierzchni działki rolnej

w oparciu o załączony do wniosku szkic.

Wkreślone

przez wnioskodawcę, na załączniku graﬁcznym,grani-

ce działki rolnej jednoznacznie wskazywały, iż jej prze-

bieg kończył się na granicy z rowem melioracyjnym.

Natomiast na działce rolnej C położonej na dział-

ce ewidencyjnej nr 300701_2.0005.5230/4 o po-

wierzchni deklarowanej wynoszącej 1,56 ha stwier-

dzono powierzchnię kwaliﬁkującą się do jednolitej

płatności wynoszącą 1,17 ha.

W związku z powyż-

szym przedmiotowa kontrola na miejscu wykazała,

iż obszar działek rolnych spełniający warunki kwa-

liﬁkowalnościdoprzyznaniajednolitejpłatnościob-

szarowej wynosi 10,06 ha.

w Kaliszu pan B. K. złożył na piśmie zastrzeżenia do

ustaleń zawartych w raporcie z kontroli na miejscu.

Stwierdził, iż pomiary przeprowadzone na działkach

ewidencyjnych nr 300701_2.0005.5213/4 i 300701_

2.0005.5230/4 są znacznie zaniżone, a powierzchnia

rzeczywista użytkowana rolniczo jest równa dekla-

racji z wniosku.

W załączeniu do pisma pan K. dołą-

czył mapę ewidencyjną otrzymaną z Nadleśnictwa

Grodzisk, na której pan B. K. zaznaczył większą po-

wierzchnię użytkowanej przez siebie działki ewiden-

cyjnej nr 5213/4 oraz zwrócił się z prośbą o ponowną

kontrolę na miejscu ww. działek.

W odpowiedzi na zastrzeżenia do protokołu do

kontroli na miejscu pismem z dnia 18 kwietnia 2012 r.,

znak BKM15-6800-BKM15-294/25548/11, dyrektor

Oddziału Regionalnego w Poznaniu poinformował

pana B. K., iż kontrola wykonana została prawidło-

wo.

W uzasadnieniu stanowiska dyrektor Oddziału

Regionalnego w Poznaniu wskazał, iż działka rolna

BB została pomierzona zgodnie ze szkicem działki

rolnej na załączniku graﬁcznym dołączonym do

wniosku o przyznanie płatności, który stanowi zo-

brazowanie położenia działki rolnej w terenie i od-

zwierciedla położenie działki rolnej na działkach ewi-

dencyjnych.

W związku z powyższym różnica między

powierzchnią działek rolnych zadeklarowanych we

wniosku a stwierdzoną podczas kontroli na miejscu

wynika z rozbieżności między szkicem działki rolnej

BB zawartej na załączniku graﬁcznym, a szkicem

działki rolnej wskazanym na mapie gospodarczej do-

łączonej do pisma w sprawie zastrzeżeń do kontroli na

miejscu.

W odniesieniu do działki rolnej C, wskazać

należy, że działka ta została pomierzona zgodnie z na-

turalnymi granicami w terenie, które stanowił las.

Dodatkowo w Biurze Powiatowym w Kaliszu prze-

prowadzono kontrolę administracyjną wniosku, w wy-

niku której stwierdzono błąd kontroli krzyżowej na

działce ewidencyjnej nr 5213/4 i położonych na niej

działkach rolnych A i BB, tj. rolnik zadeklarował dział-

ki rolne na działce ewidencyjnej, na której w danym

roku działki rolne zadeklarowali też inni rolnicy.

W związku z powyższym kierownik Biura Powia-

towego wezwał pana B. K. do złożenia wyjaśnień.

W odpowiedzi rolnik poprawił deklarację działki rol-

nej BB na załączniku graﬁcznym, wskazując, iż

przedmiotowa działka rolna leży także na gruntach

znajdujących się za rowem.

Z uwagi na fakt, iż suma-

ryczna powierzchnia działek rolnych zadeklarowa-

nych przez rolników nie przekroczyła powierzchni

uprawnionej do przyznania płatności (maksymalny

kwaliﬁkowanyobszarPEGnadziałceewidencyjnej

nie został przekroczony), błędy zostały uzasadnione.

W dniu 14 czerwca 2012 r. kierownik Biura Po-

wiatowego ARiMR w Kaliszu po przeprowadzeniu

weryﬁkacjipokontrolinamiejscu,napodstawiera-

portu z kontroli z dnia 3 lutego 2012 r., wydał decyzję

nr 0273-2012-000004267 w sprawie odmowy przy-

znania płatności w ramach systemów wsparcia bez-

pośredniego.

Ze względu na stwierdzoną różnicę mię-

dzy powierzchnią zadeklarowaną, wynoszącą 12,11 ha

a powierzchnią stwierdzoną, kwaliﬁkującąsiędoob-

jęcia jednolitą płatnością obszarową, wynoszącą

10,06 ha, jednolita płatność obszarowa została odmó-

wiona.

Wyliczona procentowa różnica między po-

wierzchnią działek zadeklarowanych we wniosku do

jednolitej płatności obszarowej a powierzchnią stwier-

dzoną w czasie kontroli na miejscu wynosiła 20,38%.

Zgodnie z art. 58 akapit drugi rozporządzenia Komi-

sji (WE) nr 1122/2009 z 30 listopada 2009 r. ustana-

wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymie-

nionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządze-

dy wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia

ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz.

UE L 316

z 02.12.2009 r., str. 65, ze zm.), jeżeli różnica między

powierzchnią zadeklarowaną do jednolitej płatności

obszarowej a powierzchnią stwierdzoną przekracza

20%, lecz nie więcej niż 50% powierzchni stwierdzo-

nej, nie przyznaję się pomocy w danym roku.

Ponadto z uwagi na fakt, iż pan B. K. nie spełnił

z późn. zm.), kierownik Biura Powiatowego w przed-

520

miotowej decyzji odmówił również przyznania uzu-

pełniającej płatności podstawowej.

W dniu 26 czerwca 2012 r. do prezesa ARiMR

wpłynęło odwołanie pana B. K. od decyzji nr 0273-

-2012-000004267 w sprawie przyznania płatności

z zaświadczeniem z Nadleśnictwa Grodzisk o użyt-

kowaniu przez pana B. K. na mocy umowy dzierżawy

powierzchni wynoszącej 12,4687 ha, które zostało

przekazane do dyrektora Oddziału Regionalnego

w Poznaniu.

Pismem z dnia 4 września 2012 r. dyrektor Od-

działu Regionalnego w Poznaniu powiadomił pana

B. K. o przedłużeniu terminu na rozpatrzenie odwo-

łania do dnia 4 października 2012 r.

obecnie postępowanie administracyjne w sprawie

przyznania płatności za 2011 r. nie jest zakończone,

ze względu na fakt złożenia przez pana B. K. odwo-

łania.

Z tego też względu Ministerstwo Rolnictwa

i Rozwoju Wsi nie może wypowiadać się co do szcze-

gółów postępowań toczących się przed organami

Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa,

a w szczególności nie posiada uprawnień do rozstrzy-

gania odnośnie do istoty sprawy.

Właściwym do pod-

jęcia rozstrzygnięcia w sprawie przyznania płatności

2011 r. jest dyrektor Wielkopolskiego Oddziału Re-

gionalnego ARiMR.

z uwagi na prowadzone przez organ II instancji po-

stępowanie odwoławcze, przekazanie stanowiska

w sprawie poprawności kontroli na miejscu przepro-

wadzonej w gospodarstwie pana B. K. będzie możliwe

po zakończeniu przedmiotowego postępowania.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

ZoﬁaSzalczyk

Warszawa, dnia 19 września 2012 r.

w sprawie procesu prywatyzacyjnego Zespołu

pytanie (SPS-024-1882/12) pani poseł Haliny Szy-

miec-Raczyńskiej w sprawie procesu prywatyzacyj-

nego spółki Zespół Elektrowni Wodnych Niedzica SA

Czy ministerstwo zamierza uwzględnić w procesie

prywatyzacyjnym spółki Zespół Elektrowni Wodnych

W pierwszej kolejności chciałbym zwrócić uwagę

sprzedażą poszczególnych nieruchomości wchodzą-

cych w skład majątku spółek z udziałem Skarbu Pań-

stwa, lecz akcji/udziałów spółek Skarbu Państwa.

Zmiany właściciela poszczególnych nieruchomości

spółki mogą dokonać organy spółki w ramach swoich

kompetencji, zgodnie ze statutem spółki.

Sprzedaż akcji/udziałów spółek Skarbu Państwa

poprzedzona jest wykonaniem oszacowania wartości

spółki, które dokonywane jest przez niezależnego do-

radcę wybieranego w trybie publicznym.

Doradca

dokonuje kompleksowej wyceny akcji/udziałów spół-

ek (załącznikiem do oszacowania są również operaty

szacunkowe nieruchomości), a uszczuplanie w trak-

cie procesu prywatyzacji określonych składników

majątku może powodować konieczność powtórnej

wyceny spółki.

W przypadku Zespołu Elektrowni Wodnych Nie-

dzica SA z siedzibą w Niedzicy, po podjęciu przez mi-

nistra skarbu państwa w dniu 22 czerwca 2010 r.

zamówień publicznych w dniu 21 października 2010 r.

dokonano wyboru doradcy ministra skarbu państwa

sorcjum ﬁrm: PKF Consult sp. z o.o., PKF Grupa

Konsultingowa sp. z o.o. oraz PKF Audyt sp. z o.o.

z doradcą MSP, który sporządził zamówione dzieła,

tj. analizę sytuacji prawnej majątku spółki, oszaco-

wanie wartości przedsiębiorstwa spółki oraz memo-

randum informacyjne o spółce.

Następnie minister

skarbu państwa, po dokonaniu analizy sporządzo-

nych dzieł oraz biorąc pod uwagę w szczególności

stopień skomplikowania planowanej transakcji, a tak-

że wielkość i kondycję ekonomiczno-ﬁnansowąspół-

ki, podjął decyzję o zbywaniu akcji spółki w trybie

negocjacji i publikacji zaproszenia do negocjacji w dniu

21 kwietnia 2011 r.

runków umożliwi podpisanie ostatecznej umowy

521

Pozwolę sobie jednocześnie zwrócić uwagę na

ściami, odgrywa organ samorządu terytorialnego

– starosta nowotarski, który przy dołożeniu należytej

zainteresowany jest wyborem inwestora, który za-

pewni rozwój spółki poprzez realizację określonych

inwestycji, jak również w tym konkretnym przypad-

ku będzie kontynuował współpracę z samorządami

lokalnymi oraz innymi podmiotami, wszystkie skła-

dane postulaty zostały przedstawione inwestorowi

podczas prowadzonych negocjacji w sprawie zbycia

akcji spółki i podjęto działania mające na celu wpro-

wadzenie do umowy prywatyzacyjnej zapisów doty-

czących powyższych kwestii.

Warszawa, dnia 24 września 2012 r.

w sprawie wsparcia przez budżet państwa

nr SPS-024-1884/12, z dnia 28 sierpnia br.) w spra-

wie wsparcia przez budżet państwa w latach 2006–

–2011 organizacji polonijnych działających na rzecz

nej uprzejmie informuję.

Z funduszy polonijnych MSZ, będących w dyspo-

zycji polskich placówek dyplomatycznych, nie prze-

widuje się wspierania organizacji polonijnych.

Służą

one realizacji zadań w zakresie rozwoju szkolnictwa

polskiego za granicą, organizacji kolonii i obozów dla

młodzieży polonijnej w kraju oraz promocji polskiej

kultury i sztuki.

Niemniej jednak przy dysponowaniu

nimi zakłada się współdziałanie z organizacjami po-

lonijnymi.

W załączeniu przesyłam tabelę wraz ze zbiorczy-

mi danymi i wyjaśnieniem, na jakie cele wydatkowa-

ne były środki z funduszy polonijnych.

Kolejny za-

łącznik stanowi wyliczenie partnerów polonijnych,

którzy uczestniczyli w organizacji przedsięwzięć ﬁ-

nansowanych z funduszy polonijnych*

)

.

Ponadto informuję, że wszystkie zadania wynika-

jące z projektów ﬁnansowanychzfunduszypolonij-

nych zostały w pełni zrealizowane i rozliczone.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 17 września 2012 r.

pytanie pani Marzeny Machałek, poseł na Sejm RP,

przekazane przy piśmie pana Marka Kuchcińskiego,

wicemarszałka Sejmu, z dnia 28 sierpnia 2012 r.,

znak: SPS-024-1885/12, w sprawie braku odpowiedzi

likwidacji przychodni ginekologicznej, uprzejmie pro-

*

)

522

umowa o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej

że zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki

jewódzkiego funduszu, zgodnie z przepisem art. 107

NFZ jest należyte zabezpieczenie świadczeń świad-

czeniobiorcom w ramach posiadanych środków ﬁnan-

sowych, które muszą być wydatkowane w sposób go-

spodarny i celowy.

Należy podkreślić, że spełnianie wszystkich wy-

maganych warunków określonych w obowiązujących

przez prezesa NFZ nie skutkuje wybraniem oferty do

oceny i porównania oferty.

Również fakt, iż dany ofe-

rent realizował dotychczas świadczenia opieki zdro-

wygra konkurs ofert bez względu na ostateczną oce-

składają się punkty za poszczególne kryteria.

Uprzej-

zes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów

dają w chwili składania oferty kontrakty z Narodo-

wym Funduszem Zdrowia, za praktyki ograniczające

konkurencję i nakazał zaniechanie ich stosowania.

wania oceny ofert, z uwzględnieniem kryterium cią-

Zgodnie z wyjaśnieniami płatnika świadczeń

w postępowaniu konkursowym na świadczenia am-

bulatoryjnej opieki specjalistycznej w zakresie porad-

ni położniczo-ginekologicznej w powiecie kamienno-

górskim złożone zostały cztery oferty, w tym oferta

Powiatowego Centrum Zdrowia (PCZ) w Kamiennej

Górze oraz poradni NZOZ „Eskulap”.

Oferta Powia-

towego Centrum Zdrowia w Kamiennej Górze uzy-

skała 82,500 punktu i zajęła pierwsze miejsce w ran-

kingu, zaś oferta poradni NZOZ „Eskulap” z wyni-

kiem 40,818 punktu miejsce ostatnie.

Zgodnie z przy-

jętymi kryteriami oceny ofert maksymalną, możliwą

oceną w ogłoszonym postępowaniu konkursowym za

kryterium cenowe było 20 punktów.

Przewaga oferty

PCZ w Kamiennej Górze wynika przede wszystkim

z kryteriów jakościowych, za które centrum otrzy-

mało 48 punktów, zaś poradnia Eskulap punktów 12,

co oznaczało najniższą pozycję pod względem jakości

z wszystkich ofert ocenianych w tym postepowaniu.

Należy zauważyć, iż w ramach postępowań kon-

kursowych DOW NFZ przeprowadził wizytację

wszystkich miejsc wykonywania świadczeń i przepro-

wadził kontrolę pomieszczeń, w których udzielane są

świadczenia opieki zdrowotnej, porównując stan fak-

tyczny z ofertami złożonymi w postępowaniu.

Zgod-

nie z oświadczeniem Dolnośląskiego Oddziału Woje-

wódzkiego NFZ fundusz zakontraktował, w imieniu

świadczeniobiorców, najlepsze jednostki, które za-

pewniają najwyższą jakość usług, nie zaś najtańsze.

Odpowiadając na zarzut braku odpowiedzi na pro-

test pacjentek z Kamiennej Góry skierowany do dy-

rektora DOW NFZ w sprawie likwidacji poradni gi-

nekologiczno-położniczej w NZOZ „Eskulap” w Ka-

miennej Górze, dolnośląski oddział funduszu poin-

formował, że odpowiedzi w przedmiotowej sprawie

udzielił pismem znak: DOWNFZ/WSOZ/DKS/177741/

12/W/RB, przesłanym do przedstawicielki pacjentek

wnoszących sprzeciw w dniu 21 sierpnia 2012 r.

Pi-

smo to zostało odebrane przez panią B. W. w dniu

22 sierpnia 2012 r.

Ponadto pani B. W. otrzymała do wiadomości pi-

smo, znak: DOWNFZ/WO/211329/2012, z dnia 7 wrze-

śnia 2012 r., skierowane do Biura Rzecznika Praw

Pacjenta, dotyczące przedmiotowej sprawy.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Sławomir Neumann

w sprawie dopłat do powierzchni upraw

nie pana posła Mirosława Maliszewskiego w sprawie

wsparcia w sektorze owoców miękkich, uprzejmie

wyjaśniam, co następuje.

Art. 129 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009

wiającego określone systemy wsparcia dla rolników,

523

zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1290/2005,

widuje możliwość podjęcia przez państwo członkow-

skie decyzji o wprowadzeniu od 2012 r. oddzielnej

płatności do owoców miękkich.

Natomiast do 2011 r.

w sektorze tym mogło być stosowane wsparcie zwią-

zane z produkcją w formie przejściowej płatności

z tytułu owoców miękkich, o której mowa w art. 98

ww. rozporządzenia.

Korzystając z możliwości przewidzianej w przepi-

sach unijnych, minister rolnictwa i rozwoju wsi podjął

decyzję o wprowadzeniu od 2012 r. oddzielnej płatno-

ści do owoców miękkich.

Jest to płatność historyczna,

a więc nieuzależniona od prowadzenia bieżącej pro-

dukcji.

Zastąpiła ona stosowaną w latach 2008–2011

była płatnością związaną z rodzajem produkcji w da-

nym roku (tzn. przysługiwała do zadeklarowanej

w danym roku powierzchni uprawy truskawek lub

malin dostarczanych w celu przetworzenia).

okres referencyjny dla oddzielnej płatności do owo-

ców miękkich ustala państwo członkowskie, jednak-

że najpóźniejszy możliwy okres referencyjny to rok

2008.

Ponieważ jest to jednocześnie pierwszy rok sto-

sowania w Polsce przejściowej płatności z tytułu owo-

ców miękkich, de facto nie było alternatywy w zakre-

sie wyboru okresu referencyjnego.

W związku z po-

rencyjnym jest właśnie rok 2008.

Oznacza to, że wa-

runkiem kwaliﬁkowalnościdooddzielnejpłatności

do owoców miękkich jest, obok spełniania warunków

przyznania jednolitej płatności obszarowej i złożenia

wniosku o tę płatność, przyznanie rolnikowi przej-

ściowej płatności do owoców miękkich za 2008 r.

Płatność przysługuje do powierzchni uprawy owoców

z tytułu owoców miękkich za 2008 r.

Pragnę przy tym zauważyć, że w ustawie o płat-

niego wprowadzono jednocześnie przepisy umożli-

wiające przyznanie oddzielnej płatności do owoców

miękkich również w przypadku, gdy przejściowa

ła przyznana małżonkowi rolnika, spadkodawcy rol-

nika lub spadkodawcy małżonka rolnika, poprzedni-

kowi rolnika lub przekazującemu gospodarstwo rolne

turą lub rentą rolniczą z ubezpieczenia społecznego

rolników, zapewniając tym samym ciągłość otrzymy-

wania wsparcia w przypadku szeroko rozumianego

przekazania gospodarstwa rolnego.

Podsumowując, należy stwierdzić, że oddzielna

płatność do owoców miękkich jest związana nie z za-

deklarowaną w danym roku powierzchnią uprawy

rzenia (jak było w przypadku przejściowej płatności

z tytułu owoców miękkich), lecz z powierzchnią upra-

wy owoców z okresu referencyjnego, tj. z powierzch-

nią, do której przyznano przejściową płatność z tytu-

łu owoców miękkich za rok 2008.

Możliwe jest przy

tym uwzględnienie powierzchni, do której przejścio-

została przyznana przekazującemu gospodarstwo

rolne lub małżonkowi, spadkodawcy (lub spadkodaw-

cy małżonka) lub poprzednikowi rolnika wnioskują-

cego o płatność.

Minister

Stanisław Kalemba

Warszawa, dnia 19 września 2012 r.

-024-1888/12, zapytaniem pana posła Mirosława Ma-

liszewskiego w sprawie zatrudniania obywateli

podatku dochodowego uprzejmie wyjaśniam, co na-

stępuje.

osoby ﬁzyczne,jeżeliniemająnaterytoriumRzeczy-

pospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają

chodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej

jest Polska (art. 4a ustawy).

Pytanie pana posła dotyczy obywateli Rosji i Ukra-

iny, a zatem zastosowanie będzie miała, odpowiednio,

umowa z dnia 22 maja 1992 r. między Rządem Rze-

w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w za-

Nr 125, poz. 569) lub konwencja z dnia 12 stycznia

1993 r. między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej

a Rządem Ukrainy w sprawie unikania podwójnego

524

opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opo-

jątku (Dz. U. z 1994 r.

Nr 63, poz. 269).

Zgodnie z art. 13 polsko-rosyjskiej umowy docho-

dy, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Rosji

działalności o samodzielnym charakterze w Polsce,

mogą być opodatkowane w Polsce.

Natomiast zgodnie

z art. 14 ust. 1 polsko-ukraińskiej konwencji dochody,

które osoba mająca miejsce zamieszkania na Ukra-

nej działalności o samodzielnym charakterze, podle-

osoba ta dysponuje zwykle stałą placówką w Polsce

dla wykonywania swej działalności.

Jeżeli dysponuje

ona taką stałą placówką, to dochody mogą być opo-

datkowane w Polsce, jednak tylko w takim zakresie,

w jakim mogą być przypisane tej stałej placówce.

Oznacza to, że dochód osoby mającej miejsce za-

mieszkania w Rosji z tytułu działalności wykonywa-

nej osobiście (umowy cywilnoprawne) będzie w każ-

dym wypadku opodatkowany zarówno w Polsce, jak

i w Rosji, natomiast dochód osoby mającej miejsce

zamieszkania na Ukrainie podlega opodatkowaniu

w Polsce tylko, jeżeli osoba ta dysponuje stałą placów-

ką służącą do prowadzenia tej działalności, położoną

na terytorium Polski.

W takim przypadku opodatko-

waniu w Polsce podlega dochód, jaki może być przy-

pisany tej stałej placówce.

W rozumieniu umów określenie „stała placówka”

oznacza placówkę, poprzez którą rezydent innego

kraju prowadzi w sposób stały całkowicie lub częścio-

wo działalność na terytorium Polski.

Oznacza to, iż

aby uznać, że cudzoziemiec posiada stałą placówkę

na terytorium Polski, muszą być spełnione następu-

jące elementy:

— istnienie placówki, czyli określonego miejsca

wykonywania usług (np. określony sad lub gospodar-

stwo),

— placówka musi mieć charakter stały, tzn. musi

być utworzona w określonym miejscu z pewnym stop-

niem trwałości,

— cudzoziemiec musi prowadzić działalność za

pomocą tej stałej placówki.

Należy zaznaczyć, iż każdy przypadek należy

analizować oddzielenie dla potrzeb określenia czy

dana osoba posiada stałą placówkę na terytorium

Polski.

Należy mieć na względzie, iż w praktyce po-

winno się ocenić, czy działalność ma charakter trwa-

ły i stanowi spójność pod względem geograﬁcznym

i handlowym (np. czy usługi wykonywane są przez

dłuższy czas w obrębie jednego gospodarstwa, czy też

osoba ta przemieszcza się, podpisując umowy z nowy-

mi usługobiorcami).

Przyjmuje się, że zakład nie powstaje, jeżeli dzia-

łalność była wykonywana za pośrednictwem stałej

placówki utrzymywanej krócej niż 6 miesięcy.

Wyją-

tek stanowi sytuacja, gdy działalność ma charakter

powtarzalny, w takim przypadku każdy okres, w któ-

rym placówka była użytkowana, powinien być brany

pod uwagę w połączeniu z ilością wszystkich okresów

użytkowania placówki (okres może się rozciągać na

wiele lat).

W przypadku gdy zgodnie z konwencją przychody

osoby mającej miejsce zamieszkania na terytorium

Ukrainy będą podlegały w Polsce opodatkowaniu,

zastosowanie znajdą przepisy ustawy o podatku do-

Przychody uzyskiwane przez osobę mającą miejsce

zamieszkania na terytorium Rosji lub Ukrainy w ra-

mach osobiście wykonywanej działalności na podsta-

wie umowy cywilnoprawnej zawartej z rolnikiem będą

chody z tzw. innych źródeł i będą opodatkowane na

ogólnych zasadach według skali podatkowej.

Są to przychody uzyskiwane bez pośrednictwa

płatnika i rozliczane przez podatnika dopiero w ze-

znaniu podatkowym (PIT-36), składanym na podsta-

wie art. 45 ust. 1 ustawy.

Jeżeli podatnik zamierza

opuścić Polskę przed terminem do złożenia tego ze-

znania (30 kwietnia roku następującego po roku po-

datkowym), wówczas zgodnie z art. 45 ust. 7 ustawy

jest obowiązany złożyć zeznanie podatkowe urzędowi

skarbowemu właściwemu w sprawach opodatkowa-

nia osób zagranicznych przed opuszczeniem Polski.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że obowiązki

płatnika w przypadku dokonywania wypłat osobom

niemającym miejsca zamieszkania w Polsce na pod-

stawie umów cywilnoprawnych ciążą wyłącznie na

osobach ﬁzycznychprowadzącychdziałalnośćgospo-

darczą (art. 29 ustawy w zw. z art. 41 ust. 4 i art. 42

ustawy).

Ponadto pragnę zauważyć, że powyższe wyjaśnie-

nia zostały panu posłowi przekazane już w 2008 r.

w odpowiedzi na złożoną przez niego interpelację

nr SPS-024-772/08.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Maciej Grabowski

Warszawa, dnia 17 września 2012 r.

w sprawie odszkodowania dla członków rodzin

nr SPS-024-1889/12, z dnia 29 sierpnia br.) w spra-

wie odszkodowania dla członków rodziny pasażerów

525

katastrofy lotniczej uprzejmie informuję, że kwestia

znana jest pracownikom Wydziału Konsularnego

Ambasady RP w Atenach.

W latach 2008–2010 kon-

sul pozostawał w kontakcie z rodziną, informując

wielokrotnie o stanie sprawy.

Zgodnie z wyrokiem nr 130/2008 Sądu Admini-

stracyjnego (pierwsza instancja) w Salonikach Repu-

blika Grecka została zobowiązana do wypłaty panu

H.M. B. kwoty 40 000 euro oraz 18 190,16 euro od-

odsetek, pani M.Z. K. – 10 000 euro oraz 4547,54

euro odsetek.

Łączna kwota do zapłaty z odsetkami

wynosi 130 927,86 euro.

Organ drugiej instancji – Ad-

ministracyjny Sąd Apelacyjny w Salonikach – utrzy-

mał orzeczenie sądu pierwszej instancji w mocy.

Jak

wynika z akt sprawy, Republika Grecka złożyła

wniosek o kasację powyższego wyroku.

Zgodnie z prawem greckim warunkiem wykona-

nia wyroku sądowego jest wcześniejsze dostarczenie

bankowych listów gwarancyjnych na sumę równo-

ważną (istnieje możliwość ubiegania się za pośred-

nictwem adwokata o zmniejszenie wysokości tej kwo-

ty).

Z tego też względu poszkodowani obywatele pol-

scy zostali wezwani do dostarczenia takich listów.

Z uwagi na fakt, że każde państwo posiada wy-

łączną jurysdykcję w odniesieniu do spraw zaistnia-

łych na jego terytorium oraz obowiązującej wobec

organów wymiaru sprawiedliwości zasady niezawi-

słości, możliwości ingerencji przez przedstawiciel-

stwo dyplomatyczno-konsularne w przebieg prowa-

dzonego postępowania są bardzo ograniczone.

Za-

pewniam jednak, że w granicach określonych prze-

pisami prawa międzynarodowego, kraju urzędowania

i prawa polskiego konsul będzie kontynuować udzie-

lanie pomocy na rzecz rodziny obywateli polskich.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

jęcia możliwych rozwiązań w celu uchronienia Skar-

bu Państwa przed nieuczciwymi ﬁrmamiwyłudzają-

cymi VAT w sektorze recyklingu przesłane przy pi-

śmie, znak: SPS-024-1890/12, z dnia 29 sierpnia 2012 r.

uprzejmie przekazuję następujące informacje.

Branża recyklingowa jest sektorem szczególnie

wysokiego ryzyka występowania nieprawidłowości

wadzone przez organy kontroli skarbowej kontrole

ujawniły dużą skalę tego zjawiska i znaczne straty

budżetu państwa z tego tytułu.

W przeprowadzonych

postępowaniach kontrolnych powszechnie zidentyﬁ-

kowano zjawisko wprowadzania do obrotu ﬁkcyjnych

faktur.

Ujawnione nieprawidłowości przyczyniły się

do podjęcia przez kontrolę skarbową skoordynowa-

nych działań w skali kraju, które miały na celu ujaw-

nienie i ograniczenie procederu nielegalnego obrotu

złomem.

Obecne działania kontroli skarbowej polegają na

gromadzeniu materiału dowodowego dla celów pro-

wadzonych indywidualnych postępowań kontrolnych.

Zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej do akt włącza-

ne są wszystkie mające znaczenie dla sprawy dowody.

Dokonywanie oceny jakości postępowania dowodo-

wego, w sytuacji gdy nie zostały zakończone wszyst-

kie postępowania ani nie sformułowano żadnych tez,

jest nieuprawnione i przedwczesne.

W ramach pro-

wadzonych postępowań brany jest pod uwagę zapis

który wskazuje przypadki, kiedy faktury i dokumen-

podatku naliczonego.

Należy mieć także na uwadze

orzecznictwo NSA, które jednoznacznie podkreśla,

że faktury dokumentujące ﬁkcyjną sprzedaż nie

mogą wywołać żadnych skutków podatkowych za-

równo u wystawców, jak i odbiorców (sygn.

I FSK

1223/10).

Po drobiazgowym ustaleniu stanu faktycz-

nego nastąpi obiektywna ocena zebranego materiału

dowodowego przez właściwe organy oraz zostaną wy-

dane decyzja ustalająca zobowiązanie podatkowe

zgodnie z przepisami podatkowymi lub wynik kon-

troli, gdy ustalenia dotyczą innych nieprawidłowości.

Dodatkowo w niektórych przypadkach podatnik może

zostać pociągnięty do odpowiedzialności karnej skar-

bowej na podstawie Kodeksu karnego skarbowego.

W przypadku niepodzielenia opinii organów kon-

troli skarbowej, strona, której postępowanie kontro-

lne dotyczy, może skorzystać z przysługującego jej

przepisami prawa odwołania od decyzji do organu

drugiej instancji, a następnie do sądu administracyj-

nego.

Należy podkreślić, że wszystkie podmioty prowa-

dzące działalność gospodarczą, niezależnie od bran-

ży, muszą być świadome, że na rynku działają pod-

mioty nieuczciwe.

Dlatego też każdy podmiot gospo-

darczy, w tym także ﬁrmyzbranżyrecyklingowej

powinny podejmować współpracę ze sprawdzonymi

kontrahentami w celu minimalizacji ryzyka.

Ministerstwo Finansów, mając na uwadze ujaw-

nione patologie oraz postulaty przedstawicieli pod-

miotów gospodarczych wskazujących na występowa-

nie nadużyć podatkowych w obrocie złomem skutku-

jących uszczupleniem dochodów budżetu państwa,

526

jak również zakłócających konkurencję gospodarczą,

podjęło dalsze kroki mające na celu ograniczenie tego

przestępczego procederu.

W tym celu wprowadzono

332) mechanizm odwrotnego obciążenia w obrocie

złomem.

Regulacja ta miała na celu wyeliminowanie

możliwości wyłudzenia podatku VAT na poszczegól-

nych etapach obrotu gospodarczego i przesunięcie

na nabywcę.

W związku z wątpliwościami interpre-

tacyjnymi, jakie pojawiły się na gruncie tych przepi-

sów, w związku z brakiem ustawowej deﬁnicjizłomu

uszczelniono to rozwiązanie, wprowadzając od 1 lip-

charge na obrót odpadami.

Wprowadzone rozwiąza-

nia, miejmy nadzieję, przyniosą podobne efekty, jakie

odnotowano w krajach Unii Europejskiej, które po

wprowadzeniu reverse charge zaobserwowały spadek

nadużyć podatkowych w zakresie obrotu złomem.

Wyniki kontroli badających swym zakresem okres po

1 kwietnia 2011 r. będą znane dopiero po ich zakończe-

niu.

Wtedy to ocena rynku złomu i skuteczności wpro-

wadzonych zmian będzie możliwa do dokonania.

Przedstawiając Panu Marszałkowi powyższą in-

Warszawa, dnia 20 września 2012 r.

wie działań głównego inspektora nadzoru budowla-

nego wobec serii pożarów w azjatyckim centrum han-

dlowym w Wólce Kosowskiej uprzejmie informuję

i wyjaśniam.

Obowiązki w zakresie utrzymania obiektów bu-

dowlanych we właściwym stanie technicznym nakła-

zm.) na właścicieli lub zarządców tych obiektów.

Jed-

nocześnie, mając na uwadze zwiększenie bezpieczeń-

stwa użytkowania obiektów wielkopowierzchnio-

wych, wprowadzono przepisami art. 62 ust. 1 pkt 3

Nr 99, poz. 665) obowiązek przeprowadzania dodat-

kowej kontroli okresowej polegającej na sprawdzeniu

stanu technicznego obiektu budowlanego co najmniej

zabudowy przekraczającej 2000 m

2

oraz innych obiek-

tów budowlanych o powierzchni dachu przekraczają-

cej 1000 m

2

.

W przypadku takich obiektów obowiąz-

kiem osoby dokonującej kontroli okresowej jest bez-

zwłoczne pisemne zawiadomienie właściwego powia-

towego inspektora nadzoru budowlanego o przepro-

wadzonej kontroli.

Odnosząc się do sprawy poruszonej w wystąpieniu

pana posła, pragnę poinformować, iż przedmiotowe

obiekty centrum handlowego w Wólce Kosowskiej,

które uległy pożarowi w sierpniu br., były kontrolo-

wane pod względem technicznym w ramach kontroli

rocznej w dniu 31 maja 2012 r. przez uprawnione oso-

by, a protokoły z czynności kontrolnych zgodnie z art.

62 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy przekazano do powiato-

wego inspektora nadzoru budowlanego w Piasecznie

w dniu 13 czerwca 2012 r.

Osoby dokonujące kontro-

li stwierdziły, że stan techniczny obiektów pozwala

na ich bezpieczne użytkowanie.

Tym samym PINB

w Piasecznie nie miał podstaw do podejmowania

działań nadzorczych w stosunku do przedmiotowych

obiektów.

Takich kompetencji nie miał tym bardziej

mazowiecki wojewódzki inspektor nadzoru budowla-

nego sprawujący bezpośredni nadzór nad organem

powiatowym, a także wojewoda mazowiecki niespra-

wujący nadzoru nad organami nadzoru budowlanego

szczebla powiatowego.

Pragnę również poinformować, iż w trakcie użyt-

kowania przedmiotowego obiektu nie wpływały zgło-

szenia o nieprawidłowościach.

Podjęcie działań w spra-

wie zbadania przyczyn pożaru należy natomiast do

zadań organów Państwowej Straży Pożarnej, które

przestrzeganiem przepisów przeciwpożarowych w obiek-

tach budowlanych.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Piotr Styczeń

Warszawa, dnia 21 września 2012 r.

527

Odpowiedź

przewodniczącego

Komisji Nadzoru Finansowego

Szanowny Panie Marszałku!

W nawiązaniu do

zapytania pana posła Kazimierza Michała Ujazdow-

skiego w sprawie sposobu oferowania ubezpieczeń

inwestycyjnych przez Open Finance SA, przekazane-

go pismem, EK-024-1892/12, z dnia 24 sierpnia 2008 r.,

proszę o przyjęcie następujących wyjaśnień.

Formuła oferty inwestycyjnej opierająca się na

grupowej umowie ubezpieczenia na cudzy rachunek,

którą wykorzystuje m.in. Open Finance SA, polega

na tym, że organizator ubezpieczenia (ubezpieczają-

cy) zawiera umowę ubezpieczenia na rzecz grupy in-

nych osób (ubezpieczonych).

Zgodnie z art. 808 § 2

płatę składki przysługuje ubezpieczycielowi wyłącz-

nie przeciw ubezpieczającemu.

Niniejszy przepis, do-

zwalając ubezpieczycielowi na dochodzenie zapłaty

składki wyłącznie od ubezpieczającego, nie reguluje

jednak kwestii wewnętrznych ustaleń pomiędzy

ubezpieczającym a ubezpieczonym w zakresie pono-

szenia ﬁnansowegokosztuskładkiubezpieczeniowej.

Jeżeli ubezpieczający i ubezpieczony ustalą, że to

ubezpieczony będzie pokrywał koszt składki ubezpie-

czeniowej, w rezultacie takiego porozumienia obo-

wiązki ubezpieczającego ograniczą się do administro-

wania umową tudzież przekazywania ubezpieczycie-

lowi kwot wpłacanych przez ubezpieczonych tytułem

pokrycia kosztów ubezpieczenia.

Taka formuła gru-

powego ubezpieczenia na cudzy rachunek wykorzy-

stywana jest nie tylko przy oferowaniu ubezpieczeń

inwestycyjnych, ale również przy pracowniczych

ubezpieczeniach na życie organizowanych przez pra-

codawcę czy wreszcie ubezpieczeniach NNW dla

uczniów.

Możliwość skorzystania z ubezpieczenia wa-

runkowana zgodą ubezpieczonego na ﬁnansowanie

ciężaru składki ubezpieczeniowej nie jest niezgodna

z ustawową regulacją umowy ubezpieczenia.

Wątpliwości budzić może natomiast sytuacja, w któ-

rej ubezpieczający byłby wynagradzany przez ubez-

pieczyciela za doprowadzenie do przystąpienia ubez-

pieczonego do danego ubezpieczenia grupowego.

W takim bowiem przypadku w działaniach ubezpie-

czającego, który uzyskuje wynagrodzenie z tytułu

pozyskiwania kolejnych ubezpieczonych, można by-

łoby dopatrywać się wykonywania czynności z zakre-

su pośrednictwa ubezpieczeniowego.

Zgodnie bowiem

poz. 1154, z późn. zm.) w zakres czynności pośredni-

ka ubezpieczeniowego wchodzi m.in. pozyskiwanie

klientów dla ubezpieczyciela.

To z kolei nakładałoby

na ubezpieczającego obowiązek spełnienia szeregu

wymogów nałożonych na agenta ubezpieczeniowego

w ustawie o pośrednictwie ubezpieczeniowym.

Ponadto sytuacja taka rodzi po stronie ubezpie-

czającego konﬂiktinteresów.

Możliwośćuzyskania

wynagrodzenia motywuje do pozyskania możliwie

dużej grupy ubezpieczonych.

Z drugiej jednak strony

w przypadku ubezpieczeń wykorzystywanych jako

instrument inwestycyjny dla decyzji ubezpieczonego

o przystąpieniu do ubezpieczenia niezwykle istotne

jest uprzednie pozyskanie rzetelnej informacji o po-

ziomie ryzyka inwestycyjnego oraz kosztach związa-

nych z inwestowaniem.

Fakt pobierania przez ubez-

pieczającego wynagrodzenia z tytułu pozyskania

każdego ubezpieczonego może hipotetycznie skłaniać

do przemilczania zagrożeń i eksponowania wyłącznie

potencjalnych korzyści wynikających z danego ubez-

pieczenia.

Powyższe uwagi pokazują, że najistotniejszym

źródłem problemów związanych z podjęciem decyzji

o przystąpieniu do umowy ubezpieczenia jest sposób

dystrybucji ubezpieczenia i treść informacji, które

ubezpieczający przekazuje ubezpieczonym.

Z uwagi

na fakt, iż działania podejmowane przez podmioty

występujące w charakterze ubezpieczającego nie pod-

legają nadzorowi sprawowanemu przez KNF, a jed-

nocześnie działania tych podmiotów mogą być rozpa-

trywane w kontekście naruszenia zbiorowych inte-

resów konsumentów, o niniejszej praktyce, jak też

zagrożeniach z niej wynikających, poinformowano

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

Dostrzegając powyższe problemy, Urząd Komisji

Nadzoru Finansowego w ramach prowadzonych

obecnie prac nad założeniami do nowej ustawy o dzia-

łalności ubezpieczeniowej zaproponował ponadto re-

gulację ukierunkowaną na zabezpieczenie interesów

osób inwestujących poprzez ubezpieczenia.

Propozy-

cja ta nie została jednak zaakceptowana przez pozo-

stałych uczestników prac.

Niezależnie od powyższego należy wskazać na to-

czące się obecnie prace nad rozporządzeniem Parla-

zawierającego podstawowe informacje o produkcie

inwestycyjnym (key information document, KID)*

)

.

Projekt nakłada na dystrybutora obowiązek przeka-

zywania klientowi detalicznemu przed zawarciem

umowy odnoszącej się do produktu inwestycyjnego

dokumentu zawierającego standaryzowane informa-

cje o produkcie, ryzyku i opłatach z nim związanych.

Należyte wykonanie tego obowiązku zabezpieczać

*

)

Aktualny tekst projektu dostępny jest na stronie http://

ec.europa.eu/internal_market/fmservices-etail/investment_pro-

ducts_en.htm.

528

będzie odpowiedzialność dostawcy instrumentu (np.

ubezpieczyciela) za szkody klienta będące skutkiem

wykorzystania informacji zawartych w KID, przy

czym dostawca będzie mógł się uwolnić od odpowie-

dzialności tylko wtedy, gdy wykaże, że KID został

sporządzony zgodnie z wymogami rozporządzenia.

Podsumowując, ﬁnansowanie kosztów składki

ubezpieczeniowej przez ubezpieczonego, mimo że

umowa ubezpieczenia nakłada taki obowiązek jedy-

nie na ubezpieczającego (tu – Open Finance SA),

samo w sobie nie może stanowić podstawy do uzna-

nia, iż dochodzi w tej sytuacji do obejścia przepisów

prawa.

Regulacja umowy ubezpieczenia zawarta

w Kodeksie cywilnym zakazuje jedynie ubezpieczy-

cielowi występować z roszczeniem o zapłatę składki

wobec ubezpieczonego.

Brak jest natomiast regulacji,

które za niedopuszczalną, co do zasady, kazałaby

uznawać praktykę zawierania porozumień między

ubezpieczającym a ubezpieczonym o pokrywanie

kosztu składki.

Jednocześnie pragnę zapewnić, że

stosowany przez niektóre podmioty nadzorowane

model dystrybucji ubezpieczeń jest przedmiotem za-

interesowania UKNF jako mogący budzić wątpliwo-

ści co do zapewnienia należytego poziomu ochrony

interesów nieprofesjonalnych uczestników rynku ﬁ-

nansowego.

Z poważaniem

Przewodniczący Komisji Nadzoru Finansowego

Warszawa, dnia 26 września 2012 r.

w sprawie bezpieczeństwa oraz utrudnień

słane przy piśmie z dnia 4 września 2012 r., znak

SPS-024-1893/12, w sprawie bezpieczeństwa oraz

jowej nr 2 na odcinku Zakręt – Siedlce, przedstawiam

następujące informacje i wyjaśnienia.

przebudowywana była w latach 2007–2010.

Na od-

cinku tym można wyróżnić kilka pododcinków o róż-

nym charakterze zagospodarowania przyległego te-

renu, który wymuszał sposób i zakres zastosowanych

rozwiązań, mających na celu poprawę bezpieczeń-

stwa w ruchu drogowym.

Na rodzaj zastosowanego

rozwiązania w danym przypadku wpływ miała rów-

nież szerokość pasa drogowego.

Jego poszerzenie nie

było możliwe, gdyż wiązałoby się z likwidacją przy-

ległej infrastruktury.

Dla poszczególnych odcinków

istniały różne priorytety.

Przykładowo dla odcinka Zakręt – Stojadła prio-

rytetem było uporządkowanie ruchu pieszego, rowe-

rowego oraz skrętów w lewo z głównej trasy do przy-

ległych obiektów.

Na odcinku tym skarpy rowów

mają wobec braku miejsca większe pochylenie.

W przy-

padkach, gdy częstotliwość zjazdów na to pozwala,

zastosowano bariery.

Przy wydzielonych skrętach w lewo na skrzyżo-

waniach i w rejonie obiektów zastosowano wyspy ce-

lem uniemożliwienia korzystania z tych pasów w spo-

sób sprzeczny z ich przeznaczeniem, np. jazda pod

prąd.

Ponadto wydłużone wysepki, które są zlokali-

zowane w rejonie stacji paliw oraz na odcinkach, na

których wyprzedzanie jest zabronione, zostały wpro-

wadzone celem wymuszenia prawidłowych zacho-

wań.

Wcześniej stosowane wyłącznie oznakowanie

poziome i pionowe było nieskuteczne.

Wysepki wykonane są w sposób prawidłowy, któ-

ry w warunkach awaryjnych umożliwia przejazd.

Przedmiotowe wysepki wyodrębnione krawężnika-

drogowego poprzez jego spowalnianie w miejscach

tego wymagających.

Wyspy oraz azyle to urządzenia

bezpieczeństwa ruchu drogowego, które są umiesz-

czane w miejscach, gdzie występują potoki poprzecz-

nego ruchu pieszych, tj. na przejściach dla pieszych

niczno-prawne dla lokalizowanych na drogach dwu-

kierunkowych wysp zawarte są w § 35 i § 76 rozpo-

zm.).

Wskazać należy, że w zależności od funkcji wy-

odrębnić można wyspy: dzielące, środkowe i boczne.

Kwestionowana konstrukcja wysp w ciągu dróg kra-

jowych jest również ściśle określona w przepisach

wskazanego powyżej aktu prawnego.

W szczególności

należy wskazać, że wyniesione ponad powierzchnię

jezdni krawędzie wyspy muszą mieć wysokość nie

mniejszą niż 6 cm, a wyspa kanalizująca ruch powin-

na wyraźnie różnić się od jezdni.

Natomiast w przy-

padku, gdy wyspa kanalizująca nie jest wyodrębnio-

na z jezdni, powinna być ona wyłączona z ruchu i wy-

znaczona zgodnie z przepisami w sprawie znaków

i sygnałów drogowych.

Odnosząc się do oznakowania tego typu miejsc,

należy wskazać, iż wyspy kanalizujące ruch oraz azy-

le dla pieszych stanowią jeden ze składników obowią-

zującej na danym odcinku drogi organizacji ruchu.

Podstawowymi aktami prawnymi z zakresu przed-

529

art. 7 ust. 3 wskazanego powyżej aktu rozporządze-

nie ministra infrastruktury z dnia 23 grudnia 2003 r.

rębnione krawężnikami oraz azyle dla pieszych zgod-

powyżej rozporządzenia oznakowane są za pomocą

nia miejsca, w którym występuje nieoczekiwana

zmiana przebiegu drogi.

Dodatkowo jeszcze przed

dwójna ciągła).

Znaki te informują między innymi,

że w obszarze tego typu wysp, czy azylów przepisy

zabraniają wykonywania manewrów wyprzedzania

ków drogowych jest zapewnienie sprawnego zarzą-

dzania ruchem drogowym oraz poprawa bezpieczeń-

stwa tegoż ruchu.

Przedmiotowy odcinek drogi został

zakresie zaprojektowany i zrealizowany zgodnie z obo-

wiązującymi w tym zakresie wymogami określonymi

w ww. przepisach prawa.

W nawiązaniu do zagadnień związanych z utwar-

dzeniem pobocza, uprzejmie wyjaśniam, iż wykorzy-

stywanie utwardzonych poboczy, jako dodatkowego

pasa ruchu do jazdy w prawo, w przypadku zjazdów,

w praktyce miało charakter incydentalny, gdyż wy-

konanie skrętu z takiego pasa odbywa się na tak ma-

łym promieniu, że w praktyce jest niewykonalne.

Wspomniana możliwość omijania takiego pojazdu

oznacza tylko zachętę do wykonywania ryzykownego

manewru (zderzenia czołowe) w związku z wyjeżdża-

niem na pas ruchu przeznaczony dla kierunku prze-

ciwnego.

Odpowiadając na pytania pana posła dotyczące

poprawy bezpieczeństwa ruchu drogowego na przed-

miotowym odcinku uprzejmie informuję, iż rok 2006

był ostatnim, w którym ruch na całym odcinku od-

bywał się według starych zasad, zaś 2011 r. pierw-

szym w warunkach nowych (z wyjątkiem trwającej

na odcinku Mińsk Mazowiecki – Kałuszyn budowy

węzła Kałuszyn autostrady A2).

Taka sytuacja nie

pozwala na dokonanie prawidłowej analizy porów-

nawczej.

Pomimo tego z analizy wypadków na ww.

odcinku drogi wynika, iż w 2011 r. w stosunku do

2006 r. nastąpiło zmniejszenie liczby wypadków ze

102 do 72, a oﬁarśmiertelnychz21do13.

W kwestii konsultacji z właścicielami stacji ben-

zynowych oraz możliwości przebudowy drogi krajo-

wej nr 2 na ww. odcinku informuje, iż zgodnie z art. 19

zm.) generalny dyrektor dróg krajowych i autostrad

jest zarządcą dróg krajowych.

Organ zarządzający

ruchem na mocy przepisów § 2 ust. 1 rozporządzenia

chem oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządza-

niem (Dz. U. Nr 177 poz. 1729) realizuje działania

w zakresie zarządzania ruchem m.in. poprzez za-

twierdzanie organizacji ruchu, przekazywanie jej do

realizacji, nadzór nad zgodnością istniejącej organi-

zacji ruchu z zatwierdzoną organizacją ruchu, a tak-

że poprzez nadzór i analizę istniejącej organizacji

tywności.

Zmiana organizacji ruchu jest czynnością

organizacyjno-techniczną, którą podejmuje organ za-

rządzający ruchem.

Należy wyjaśnić, że aby można

było uznać czynność za czynność materialno-tech-

niczną, muszą być spełnione następujące warunki:

istnienie podstawy prawnej dla dokonania czynności,

wywoływanie określonych skutków prawnych po-

przez fakty, a nie akty administracyjne, i obowiązek

podporządkowania się osób skutkom prawnym ukształ-

towanym przez tę czynność.

W przedmiotowej sprawie wszystkie warunki zo-

stały spełnione.

Przywołując w tym miejscu wyrok

WSA z dnia 20 lipca 2006 r., sygn. akt VI SA/Wa

109/06, należy zaznaczyć, że sąd podkreślił, iż zasa-

dy opracowania projektu zmian organizacji ruchu

i jego zatwierdzenia przez poszczególne podmioty zo-

stały szczegółowo uregulowane w rozporządzeniu

widział w tym postępowaniu udziału osób trzecich,

w tym np. przedsiębiorców prowadzących działalność

gospodarczą usytuowaną przy drogach publicznych.

Zdaniem sądu takie rozwiązanie jest uzasadnione,

aby zapobiec sytuacji, gdy planowana przez zarządcę

ruchu zmiana organizacji ruchu stanie się niesku-

teczna, gdyż interes społeczny polegający na zapew-

nieniu bezpieczeństwa użytkownikom drogi będzie

zazwyczaj sprzeczny z indywidualnym interesem

osób prowadzących działalność gospodarczą usytu-

owaną przy drogach publicznych, które to na skutek

zmiany organizacji ruchu tracą określoną część

klientów.

Nie bez znaczenia w tym przypadku pozostaje

fakt, że zmiana organizacji ruchu umożliwiająca ko-

rzystanie ze zjazdu do przydrożnej stacji jedynie

uczestnikom jednego kierunku ruchu ewidentnie po-

prawia bezpieczeństwo ruchu drogowego, gdyż elimi-

nuje się w ten sposób liczbę punktów kolizyjnych, tj.

takich punktów, w których tory ruchu się krzyżują

(lub są względem siebie styczne), czyli takich miejsc,

w których potencjalnie może dochodzić do wypadku

lub kolizji drogowej.

Należy podkreślić, że dokonana

pod koniec ubiegłego dziesięciolecia przebudowa dro-

gi krajowej nr 2 na odcinku od miejscowości Zakręt

do miejscowości Siedlce uwzględniała potrzebę uspo-

530

kojenia ruchu na przedmiotowym odcinku drogi na

przejściach przez miejscowości.

Temu właśnie celowi

służyć miała między innymi budowa w wybranych

miejscach wysp dzielących, wysp azylu dla pieszych

i wysp wyginających pasy ruchu.

W odniesieniu do kwestii dotyczącej obsługi ko-

munikacyjnej stacji paliw informuję, iż natężenie ru-

chu na drodze nr 2 przekroczyło wielkość, przy której

dopuszczalna jest „obsługa w lewo”.

Zgodnie z wa-

runkami technicznymi, przy pomocy oznakowania

pionowego i poziomego w latach 2002–2005 wprowa-

dzono powszechnie stosowane rozwiązanie zakazu-

jące skrętów w lewo z i na drogę nr 2.

Wobec małej

jego skuteczności w rejonie stacji paliw zastosowano

wyspy, które nie zmieniły organizacji ruchu, lecz wy-

łącznie uniemożliwiły wykonywanie zabronionych

wcześniej manewrów.

Wjazdy i wyjazdy ze stacji pa-

liw, zrealizowane wcześniej przez właścicieli zgodnie

z ich zamiarami, posiadają geometrię przystosowaną

wyłącznie do wjazdów i wyjazdów w prawo.

Kwestia

dostępności tych obiektów dla wszystkich kierunków

nie jest możliwa do realizacji bezpośrednio z drogi nr 2,

a jedynie poprzez istniejące skrzyżowania.

Nawiązując do statystyki dotyczącej liczby prze-

budowanych dróg w systemie podobnym, w jakim

dokonano przebudowy odcinka drogi krajowej nr 2

od miejscowości Zakręt do miejscowości Siedlce in-

formuję, iż GDDKiA nie prowadzi takich analiz, gdyż

każdy projekt przebudowy jest indywidualny i uwzględ-

nia nie tylko parametry techniczne charakteryzują-

ce dany odcinek pasa drogowego, ale także charakter

ruchu na nim się odbywający oraz rodzaj zabudowy.

Należy jednak stwierdzić, że zdecydowana większość

wykonanych przebudów odcinków dróg w Polsce nie

odbiegała od przebudowy drogi krajowej nr 2.

Przy-

kładem zastosowania podobnych rozwiązań są odcin-

ki drogi krajowej nr 10 (Płońsk – Toruń), czy też od-

cinki na drodze krajowej nr 17 (Warszawa – Lublin).

Potwierdzeniem słuszności przyjętych i zastoso-

wanych rozwiązań jest m.in. spadek liczby wypad-

ków śmiertelnych na przedmiotowym odcinku drogi

krajowej nr 2.

Kwestię dotyczącą głębokości rowów odwadniają-

cych regulują przepisy rozdziału 1 pt. „Urządzenia

odwadniające oraz odprowadzające wodę” z działu IV

pt. „Wyposażenie techniczne dróg” w rozporządzeniu

2 marca1999 r. w sprawie warunków technicznych,

tuowanie.

W § 102 ust. 5 ww. rozporządzenia doty-

czącym rowów trapezowych, a właśnie z takimi

mamy do czynienia w ciągu przedmiotowego odcinka

drogi, zawarto zapis, iż rów trapezowy stosuje się na

drogach wszystkich klas, a także jako rów stokowy.

Dno rowu powinno mieć szerokość co najmniej 0,4 m,

a głębokość rowu nie powinna być mniejsza niż 0,5 m.

W przepisie tym nie określono maksymalnej wysoko-

ści rowu, gdyż parametr ten jest zależny od różnych

czynników.

Przede wszystkim rów taki winien w spo-

sób optymalny sprawnie zbierać wodę z korpusu dro-

gi i odprowadzać ją do zlewisk.

Tak więc parametry

rowów uzależnione są m.in. od geometrii drogi czy

też od poziomu wód gruntowych.

Na przedmiotowym odcinku drogi krajowej nr 2

nie ma rowu o głębokości większej niż 2 m, z tym że

głębokość tę mierzy się nie od krawędzi jezdni, lecz

od górnej krawędzi przeciwskarpy.

W przypadkach

kiedy istniała taka ﬁzycznamożliwość,wzdłużnaj-

głębszych rowów zastosowano wygrodzenia bariera-

mi linowymi lub stalowymi.

Odnosząc się do utrudnień w ruchu drogowym

spowodowanym brakiem poboczy informuję, iż prze-

prowadzone badania (program „GAMBIT – drogi

krajowe.

Synteza” s. 32) wykazały, że w szczególności

drogi o przekroju dwupasowym, dwukierunkowym

z utwardzonymi poboczami zostały uznane jako

szczególnie niebezpieczne, stąd też winny one podle-

gać w pierwszej kolejności przebudowie.

To właśnie

na takich drogach najczęściej dochodziło, w wyniku

m.in. zabronionego zjeżdżania pojazdu wyprzedza-

nego na pobocze, do wyprzedzania na trzeciego, co

przyczyniało się do zderzeń czołowych.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tadeusz Jarmuziewicz

znak SPS-024-1894/12, dotyczące zapytania posła

jących drastyczne podwyżki cen ogrzewania i ciepłej

wody, uprzejmie proszę o przyjęcie poniższych wyja-

śnień, będących w zakresie działania ministerstwa.

Polityka społeczna państwa adresowana jest do

gospodarczego, którego skutki odczuwają wszystkie

grupy społeczno-zawodowe, celem władz rządzących

mania chronić przede wszystkim grupy najuboższe.

531

Ze względu na ochronę osób pobierających najniż-

sze świadczenia emerytalno-rentowe, w roku 2012

świadczeń z procentowej na kwotową.

Ustawą z dnia

zostały podwyższone o kwotę 71 zł.

W wyniku walo-

ryzacji kwotowej najniższe emerytury, renty z tytułu

wzrosły z 728,18 zł do 799,18 zł, a więc o 100% więcej

dotychczasowych zasad waloryzacji procentowej.

Przyjęcie zasady waloryzacji kwotowej w postaci pod-

niesienia wysokości świadczenia o kwotę 71 zł spo-

wodowało, że wszystkie świadczenia wypłacane w kwo-

cie poniżej 1480 zł miesięcznie zostały podwyższone

Zmiana zasad waloryzacji w 2012 r. powinna pozwo-

lić zminimalizować negatywne skutki trudnej sytu-

acji gospodarczej i złagodzić wzrost obciążeń gospo-

darstw domowych w związku z podwyżkami cen.

Jednocześnie informuję, że zgodnie z obowiązują-

cymi przepisami dotyczącymi waloryzacji świadczeń

emerytalno-rentowych, określonymi w ustawie z dnia

wskaźnik waloryzacji odpowiada średniorocznemu

nagrodzenia w poprzednim roku kalendarzowym.

Zwiększenie to jest corocznie przedmiotem negocjacji

-Gospodarczych.

Wskaźnikiem cen towarów i usług

konsumpcyjnych jest natomiast średnioroczny wskaź-

nik cen towarów i usług konsumpcyjnych dla gospo-

darstw domowych emerytów i rencistów albo śred-

nioroczny wskaźnik cen towarów i usług konsump-

cyjnych ogółem (jeżeli jest wyższy).

Mechanizm waloryzacji emerytur i rent opiera się

zatem na rzeczywistych, ustalonych za poprzedni rok

ne są przez prezesa Głównego Urzędu Statystyczne-

go na podstawie badań budżetów gospodarstw domo-

wych, dostarczających dane o przeciętnych wydat-

kach na towary i usługi konsumpcyjne.

Wzrost wy-

datków z tytułu podwyżki cen wody czy energii elek-

trycznej niewątpliwie wpływa na wzrost kosztów

utrzymania.

Ponieważ jednak tego rodzaju wydatki

niach budżetów gospodarstw domowych, wzrost ich

czeń emerytalno-rentowych w 2013 r. w wyniku wa-

loryzacji emerytur i rent powinien zrekompensować

wzrost kosztów utrzymania rodzin emerytów i ren-

cistów z tytułu podwyżek cen energii, wody czy gazu

w 2012 r.

Jednocześnie należy wskazać, że od 2008 r. rząd

kich świadczeń emerytalno-rentowych.

Warto pod-

kreślić, że stosowana formuła waloryzacji procento-

wej sprzyja utrzymaniu realnej wartości świadczeń,

a wprowadzony w roku bieżącym mechanizm walo-

ryzacji kwotowej wspiera w większym stopniu naj-

uboższych emerytów i rencistów.

Ponadto uprzejmie informuję, że osobom najuboż-

szym, znajdującym się w trudnej sytuacji bytowej

i materialnej rząd udziela pomocy m.in. poprzez sys-

tem pomocy społecznej, której świadczenia zarówno

materialne, jak i niematerialne stanowią dodatkowe

wsparcie dla tych rodzin.

oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecz-

nej (Dz. U. z 2012 r. poz. 823), które jest wykonaniem

legają weryﬁkacjico3lata,zuwzględnieniemwyni-

ku badań progu interwencji socjalnej przeprowadza-

nego przez Instytut Pracy i Spraw Socjalnych.

Na

podstawie przeprowadzonego przez instytut badania

progu interwencji socjalnej oraz wartości minimum

egzystencji w 2011 r.

Rada Ministrów przedstawiła

Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodar-

czych (w dniu 16 maja 2012 r.) propozycje podwyższe-

nia kwot kryteriów dochodowych uprawniających do

świadczeń z pomocy społecznej.

Trójstronna Komisja

do Spraw Społeczno-Gospodarczych nie uzgodniła

wspólnego stanowiska wobec propozycji Rady Mini-

strów w ustawowym terminie, to jest do 15 czerwca

łecznej w przypadku nieustalenia kwot przez Trój-

stronną Komisję, są one ustalane w drodze rozporzą-

dzenia Rady Ministrów.

W celu przeciwdziałania ryzykom socjalnym,

zgodnie z ww. rozporządzeniem Rady Ministrów

niężnych z pomocy społecznej, ustalono kryteria do-

(wzrost o 65 zł, tj. o 13,6%), dla osoby w rodzinie

532

Zmiana wysokości kwot kryteriów pociąga za

sobą automatyczną zmianę kwot określonych w art. 9

ust. 5 i 6 ustawy o pomocy społecznej.

Dzięki tym

zmianom będzie można uzyskać nie tylko wyższe

świadczenia pieniężne, ale traﬁąonetakżedowięk-

szej liczby osób i rodzin.

Dotyczy to w szczególności

zasiłków: stałego, okresowego i celowego.

Jak wynika

nia z pomocy społecznej została wydatkowana kwota

ﬁnansowychpochodziłozbudżetupaństwa.

Kwota

wszystkich wydatków na pomoc społeczną rośnie

W ramach zabezpieczenia społecznego podejmo-

wane są zatem, na ogromną skalę wysiłki mające na

Widać to zwłaszcza w odniesieniu do zaspokajania

tak podstawowych potrzeb, jak odżywianie.

Obecnie

realizowany jest w Polsce program wieloletni „Pomoc

środków przewidzianych w budżecie państwa i bu-

zjalnej oraz osoby dorosłe.

Przygotowując program

w roku 2005 rząd przyjął zasadę gwarancji stałego

doﬁnansowaniategozadaniazbudżetupaństwa,

w budżecie państwa rokrocznie zapisywane są środ-

ki ﬁnansowenarealizacjęprogramu.

Należypodkre-

niali określone ustawą, podwyższone kryterium do-

chodowe uprawniające do bezpłatnej pomocy, a któ-

środków.

Podwyższone (od dnia 1 października) kry-

wy o pomocy społecznej zwiększy próg dochodowy

w zakresie dożywiania” (Dz. U z 2005 r.

Nr 267,

Można sądzić, że po podwyżkach wysokości pro-

społecznej państwa nadal będą mogły skutecznie

chronić obywateli przed różnego rodzaju ryzykami

socjalnymi.

Odnosząc się do podniesionej w zapytaniu kwestii

minimalnego wynagrodzenia za pracę informuję, że

poz. 1026) od dnia 1 stycznia 2013 r. minimalne wy-

nagrodzenie za pracę będzie wynosiło 1600 zł.

Sta-

nowi to wzrost o 6,7% w stosunku do wynagrodzenia

tegorocznego (1500 zł).

Kwota ta została wyliczona

z uwzględnieniem m.in. wskaźników wzrostu cen to-

Należy podkreślić, że ustalona na dany rok kwota

minimalnego wynagrodzenia za pracę wyznacza

gwarantowany poziom wynagrodzenia pracownika

su pracy, niezależnie od kwaliﬁkacji,składnikówwy-

nagrodzenia, systemu i rozkładu czasu pracy, jak

i szczególnych właściwości i warunków pracy.

Nie ma

jednak przeszkód prawnych, aby pracownicy otrzy-

mywali wynagrodzenie znacznie przekraczające po-

ziom minimalnego wynagrodzenia.

Kwestie dotyczą-

ce sposobu ustalania wynagrodzenia pracownika,

a także warunki podwyższania tego wynagrodzenia

wynikają z systemu wynagradzania obowiązującego

u danego pracodawcy oraz posiadanych środków ﬁ-

nansowych.

Z poważaniem

Marek Bucior

(1895)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na za-

nia 2012 r., przesłane przy piśmie marszałka Sejmu

z dnia 4 września 2012 r., znak: SPS-024-1895/12,

mie wyjaśniam.

głości podatkowej powoduje również umorzenie od-

została umorzona zaległość podatkowa (art. 67a § 2

Ordynacji podatkowej).

Decyzje w sprawie umorzenia zobowiązań podat-

kowych mają charakter uznaniowy.

Właściwy organ

podatkowy pierwszej instancji na podstawie cało-

kształtu materiału dowodowego, ocenia czy w kon-

kretnej sprawie wystąpiły przesłanki ważnego inte-

533

resu podatnika lub interesu publicznego i podejmuje

Organ podatkowy może udzielać na podstawie

art. 67a ustawy Ordynacja podatkowa ulg w spłacie

działalność gospodarczą, jeżeli oprócz przesłanek

ważnego interesu podatnika lub interesu publiczne-

go zostaną spełnione warunki wymienione w art. 67b

Ordynacji podatkowej, a mianowicie:

— ulgi te nie stanowią pomocy publicznej,

— ulgi te stanowią pomoc de minimis w zakresie

— ulgi stanowią pomoc publiczną udzieloną na

Ordynacji podatkowej.

Przepisy ustawy Ordynacja podatkowa nie uza-

leżniają umorzenia zobowiązania podatkowego od

innych przesłanek.

W związku z tym, na gruncie po-

wołanych przepisów Ordynacji podatkowej, umorze-

nie zobowiązania podatkowego nie jest uzależnione

samorządu terytorialnego.

Ustawa ta, ani też inne

obowiązujące przepisy, nie przewiduje rekompenso-

wania z budżetu państwa, w tym również w postaci

subwencji ogólnej, dochodów utraconych w wyniku

udzielenia przez gminę – w ramach posiadanych

lokalnych.

Ustawa o dochodach jednostek samorządu

terytorialnego nie przewiduje także rekompensowa-

nia niepobranych przez gminy dochodów z tytułu

w odrębnych przepisach.

Należy zwrócić uwagę, że skutki ﬁnansoweusta-

wowych ulg i zwolnień mogą być rekompensowane

Umorzenie podatku rolnego pozostaje wyłącznie

w gestii wójta gminy jako organu podatkowego w tym

zakresie, który podejmując taką decyzję powinien

mieć na uwadze jej skutki ﬁnansowe.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Maciej Grabowski

Warszawa, dnia 27 września 2012 r.

pytanie poselskie pana posła Janusza Dzięcioła z dnia

4 września 2012 r., nr SPS-024-1998/12, w sprawie

informuję Panią Marszałek co następuje.

Zmiany organizacyjne planowane przez Zarząd

Ciech SA dotyczące spółki Soda Polska Ciech SA (da-

lej: SPC) wynikają z konieczności przeprowadzenia

restrukturyzacji całej Grupy Kapitałowej Ciech

(w tym oddłużenia i podniesienia jej rentowności).

Konsekwencją powyższego będzie wdrożenie nowego

modelu biznesowego w grupie.

Dotychczasowa struk-

tura organizacyjna grupy oparta na podziale produk-

towym stała się nieefektywna i nie współgra z cią-

głymi zmianami otoczenia rynkowego.

Proponowane zmiany mają na celu optymalizację

struktury zatrudnienia i poprawę efektywności dzia-

łania.

W porównaniu z konkurencją struktura orga-

nizacyjna spółki SPC charakteryzuje się przerostami

zatrudnienia.

Efektywność zatrudnienia w SPC (mie-

rzona wskaźnikiem wartości przychodów na 1 pra-

cownika) jest zdecydowanie niższa niż w spółkach

z segmentu chemicznego w Europie.

Zagraniczni

konkurenci osiągają ten wskaźnik na poziomie wyż-

szym o co najmniej 40–50%.

Funkcje wsparcia w spół-

kach zależnych i Ciech SA dublują się.

Stąd wynika

pilna potrzeba wprowadzenia odpowiednich zmian

w każdej spółce.

Wyniki ﬁnansowespółkiSPCsąefektemintegra-

cji spółki z Grupą Kapitałową Ciech.

W 2007 r. pod-

jęto decyzję o przeniesieniu do CIECH SA głównych

obszarów biznesowych SPC: sprzedaży, zakupów su-

rowców strategicznych, controllingu i zarządzania

produkcją.

Dzięki integracji SPC ze strukturami

Ciech SA systematycznie poprawiają się wyniki ﬁ-

nansowe Dywizji Sodowej.

Proponowane obecnie

zmiany są kontynuacją procesu integracji ze spółką

matką.

W dobie nasilającej się konkurencji (szczególnie

w okresie dekoniunktury gospodarczej, spadającego

popytu i spodziewanej w kolejnych latach nadpodaży

na europejskim rynku sody kalcynowanej) rezultaty

biznesu sodowego zależą od sprawności i efektywno-

ści organizacyjnej.

Planowane zmiany w spółce SPC

mają na celu przygotowanie tej spółki do wyzwań

stojących przed europejską branżą sodową poprzez

zwiększenie efektywności tego podmiotu i wartości

całej Grupy Kapitałowej Ciech.

Przyjęty program po-

prawy efektywności działania pozwoli na poprawę

funkcjonowania i redukcję kosztów działalności,

a w konsekwencji wzrost wartości tego segmentu.

534

Zmiany organizacyjne dotyczące spółki SPC

będą spójne z wdrażaną w całej Grupie Kapitałowej

Ciech nową strukturą zarządzania.

Przewiduje ona

dalszą centralizację funkcji biznesowych i integra-

cję funkcji wsparcia w Ciech SA oraz koncentrację

produkcji w spółkach zależnych.

W efekcie tych

działań pracownicy SPC z takich obszarów wspar-

cia, jak: ﬁnanse,księgowość,zarządzaniepersone-

lem, informatyka itp. staną się pracownikami Ciech

SA, ale bez zmiany lokalizacji miejsca pracy.

Podob-

ne działania zostały przeprowadzone w spółce SPC

w 2007 r. w zakresie funkcji sprzedaży, zakupów,

controllingu i zarządzania produkcją, kiedy tworzo-

no w Ciech SA Dywizję Sodową na bazie pracowni-

ków spółek JZS Janikosoda i IZCh Soda Mątwy.

Pracownicy tych spółek stali się wówczas pracowni-

kami Ciech SA.

Realizowane obecnie zmiany będą

kontynuacją tego procesu.

Działania sprzed 5 lat

przyniosły bardzo dobre rezultaty, poprawiły ren-

towność biznesu i pokazały, że integracja przynosi

wymierne korzyści w postaci poprawy wyników ﬁ-

nansowych.

Zmiany organizacyjne planowane dla spółki SPC

powinny zostać wdrożone jak najszybciej ze względu

na konieczność pilnej poprawy rentowności całej

Grupy Kapitałowej Ciech.

Wszystkie decyzje Zarządu Ciech SA są podejmo-

wane zgodnie z przepisami prawa, także odnośnie do

relacji ze związkami zawodowymi.

W dniach 26 czerw-

ca br., 6 sierpnia br. oraz 11 września br. pod prze-

wodnictwem pana Rafała Baniaka, podsekretarza

posiedzenia Zespołu Konsultacyjnego ds. Grupy Ka-

pitałowej Ciech (powołanego w ramach Zespołu Trój-

stronnego ds. Branży Chemicznej), z udziałem człon-

ków Zarządu Ciech SA i m.in. członków Zarządu SPC

oraz przedstawicieli związków zawodowych z SPC.

Na posiedzeniach była omawiana sytuacja społeczno-

-ekonomiczna, w tym kwestie dotyczące prowadzo-

nych działań restrukturyzacyjnych w poszczególnych

spółkach Grupy Kapitałowej Ciech oraz stanu zadłu-

żenia Grupy Kapitałowej Ciech.

Przedstawiając powyższe wyjaśnienia, pragnę za-

pewnić Panią Marszałek, że Ministerstwo Skarbu

spółki Soda Polska Ciech SA.

Z poważaniem

Minister

Mikołaj Budzanowski

pytanie poselskie pana Bagdana Rzońcy, posła na

w sprawie ewentualnego udziału posła w procesie

prywatyzacji spółki Zakłady Tworzyw Sztucznych

Gamrat SA z siedzibą w Jaśle oraz spółki Zakłady

Przemysłu Owocowo-Warzywnego Pektowin SA

z siedzibą w Jaśle uprzejmie informuję, co następuje.

W odniesieniu do pytania: Czy wiceminister Jan

Bury podejmował jakiekolwiek czynności (negocjacje,

umowy przedwstępne, tryb sprzedaż) w stosunku do

sprzedaży ZPOW Pektowin i Gamrat SA?

pragnę po-

informować, że z przeanalizowanej dokumentacji

prywatyzacyjnej spółki ZTS Gamrat SA z siedzibą

w Jaśle wynika, iż sekretarz stanu w MSP pan Jan

Bury:

— w dniu 24.06.2008 r., jako sekretarz stanu, za -

twierdził wniosek o uruchomienie wydatków publicz-

nych związanych z wyborem doradcy ministra skar-

bu państwa w procesie prywatyzacji spółki ZTS

Gamrat SA na wykonanie analiz przedprywatyzacyj-

nych oraz przygotowanie i obsługę procesu zbycia

akcji spółki.

Ponadto w zastępstwie ministra skarbu państwa

z uwagi na jego nieobecność sekretarz stanu w MSP

— w dniu 28.12.2010 r., jako minister skarbu pań -

stwa, z up. sekretarz stanu, zaakceptował wybór Za-

kładów Lentex SA z siedzibą w Lublińcu jako pod-

miotu, z którym zostanie podpisana umowa sprzeda-

ży 85% akcji spółki ZTS Gamrat SA;

— w dniu 18.01.2011 r., jako minister skarbu pań -

interwencję poselską pana Zbigniewa Rynasiewicza,

posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, dotyczącą

prywatyzacji ZTS Gamrat SA;

— w dniu 4.05.2011 r., jako minister skarbu pań -

zapytanie poselskie posła na Sejm Rzeczypospolitej

Polskiej (PiS), dotyczące prywatyzacji spółki ZTS

Gamrat SA.

Odnosząc się natomiast do spółki Zakłady Prze-

mysłu Owocowo-Warzywnego Pektowin SA w Jaśle,

pragnę wskazać, iż posiadane przez Skarb Państwa

akcje spółki ZPOW Pektowin SA (100% kapitału za-

kładowego) zostały wniesione na podwyższenie kapi-

tału zakładowego Agencji Rozwoju Przemysłu SA.

535

powyżej sposób, zgodę wyraziła Rada Ministrów w try-

wadzonej procedury Agencja Rozwoju Przemysłu SA

zbyła przedmiotowe akcje na rzecz spółki Naturex

Naturex SA została wyłoniona ze względu na zapro-

ponowaną najkorzystniejszą cenę.

ARP SA uzyskała

wymagane zgody korporacyjne na zbycie przedmio-

towych akcji.

Zgoda Walnego Zgromadzenia ARP SA

została wydana 10 stycznia 2012 r.

pan Jan Bury nie brał udziału w procesie zbycia akcji

ww. spółki przez ARP SA.

Agencja Rozwoju Przemy-

słu SA w okresie wydawania zgody przez walne zgro-

madzenie, nadzorowana była (i jest obecnie) przez

Ponadto pragnę poinformować, iż zgodnie z za-

rządzeniem nr 57 ministra skarbu państwa z dnia

cego ministra skarbu państwa, które określa zasady

i tryb kontroli realizacji zadań oraz przestrzegania

prawa w urzędzie obsługującym ministra skarbu

państwa, została już przeprowadzona kontrola pro-

cesu prywatyzacji spółki Zakłady Tworzyw Sztucz-

nych Gamrat SA z siedzibą w Jaśle.

Podstawowymi

kryteriami kontroli były legalność, celowość, rzetel-

ność i gospodarność prowadzonego procesu.

Sporzą-

dzone w oparciu o wynik przeprowadzonej kontroli

wystąpienie pokontrolne pozytywnie oceniło proces

prywatyzacji spółki ZTS Gamrat SA przeprowadzony

przez uczestniczące w tym procesie komórki organi-

zacyjne MSP.

Z poważaniem

Minister

Mikołaj Budzanowski

Szanowny Panie Marszałku!

Odpowiadając na pi-

nr SPS-024-1900/12, przedstawiam poniżej odpowie-

w pańskim resorcie od momentu mianowania pana

ministrem sprawiedliwości w 2011 r.?

Na podstawie § 9 rozporządzenia Rady Ministrów

Nr 27, poz. 134, ze zm.) w Ministerstwie Sprawiedli-

wości dla pracowników zatrudnionych na stanowi-

skach pomocniczych, robotniczych i obsługi tworzy

sady przyznawania premii określa zarządzenie

nr 53/2001 dyrektora generalnego Ministerstwa

robotniczych i obsługi, z późn. zm. W okresie od 18 li-

stopada 2001 r. do 12 września 2012 r. na premie

wydatkowano kwotę 566 306,39 zł (wykaz stanowisk

w załączniku nr 1).

otrzymały premii w przeciągu 5 lat, oraz zajmowa-

nych przez nie stanowisk.

W okresie ostatnich 5 lat premii nie otrzymało

dwóch pracowników zatrudnionych na stanowisku

rzemieślnika specjalisty.

Ad 3.

Komu (chodzi o zajmowane stanowiska), za

pieniężne w pańskim resorcie od momentu mianowa-

nia pana ministrem sprawiedliwości w 2011 r.?

poz. 134, ze zm.) członkom korpusu służby cywilnej

oraz pracownikom zatrudnionym na stanowiskach

znawane nagrody za szczególne osiągnięcia w pracy

zawodowej.

W tym celu tworzy się pozostający w dys-

pozycji dyrektora generalnego i uruchamiany w mia-

rę posiadanych środków ﬁnansowych fundusz na-

gród w wysokości 3% planowanych wynagrodzeń

osobowych.

W Ministerstwie Sprawiedliwości nagrody uzna-

niowe otrzymują tylko ci pracownicy, którzy w sposób

dy są przyznane stosownie do stopnia obciążenia pra-

cą, sposobu wywiązywania się z obowiązków służbo-

wych, osobistego zaangażowania, osiąganych wyni-

ków oraz zajmowanego stanowiska.

Szczególnie ho-

norowani są ci pracownicy, którzy włożyli znaczący

wkład w realizację planu działalności Ministerstwa

536

Sprawiedliwości, wykonują zadania wykraczające

poza zakres obowiązków służbowych, wymagające

szczególnego zaangażowania, a także pracownicy

okresowo obciążeni dodatkowymi obowiązkami z po-

wodu np. długotrwałej choroby innego pracownika.

W 2012 r. nagrodę otrzymał pracownik uhonoro-

wany odznaczeniem czyniącym go beneﬁcjentemPo-

kojowej Nagrody Nobla.

Wysokość indywidualnej nagrody wahała się

od 100,00 do 6000,00 zł, w okresie od listopada

2011 r. do września 2012 r. na nagrody wydatkowa-

no 1 478 835,00 zł (wykaz stanowisk stanowi załącz-

nik nr 2).

Ponadto Ministerstwo Sprawiedliwości wypłaciło

nagrody pracownikom wykonującym dodatkowe za-

dania realizowane w ramach Programów Operacyj-

nych „Kapitał ludzki” i „Innowacyjna gospodarka”

(nadmienić jednak należy, iż środki na te nagrody są

w 85% ﬁnansowanezfunduszuUniiEuropejskiej).

W ww. okresie wypłacono nagrody na ogólną kwotę

408 979,80 zł.

Ad 4.

Komu (chodzi o zajmowane stanowiska), za

rzeczowe w pańskim resorcie od momentu mianowa-

Pracownicy Ministerstwa Sprawiedliwości nie

otrzymują nagród rzeczowych.

Premia jest jednym ze składników wynagrodze-

nia pracowników zatrudnionych na stanowiskach

pomocniczych, robotniczych obsługi, dlatego też

w umowach o pracę: rzemieślnika specjalisty, rze-

mieślnika wykwaliﬁkowanego,kierowcówautobusu,

kierowcy samochodu osobowego, ekspertów, opera-

torów urządzeń elektronicznych, starszego magazy-

niera, robotników gospodarczych, ekspedytorów

poczty, archiwistów, starszych kasjerów, sprzątaczek,

sekretarek, recepcjonistki, sekretarki-maszynistki,

kierowników obiektu czy kserograﬁstyznajdujesię

zapis określający wysokość premii.

Bieżący stan zatrudnienia w ww. grupie wynosi

62,2 etatu.

Nagrody mają charakter uznaniowy, w żadnej

umowie o pracę nie ma zapisu dotyczącego prawa do

nagrody.

skim resorcie po mianowaniu pana ministrem spra-

Jak już wspomniano powyżej, premia jest obliga-

toryjnym składnikiem wynagrodzenia pracowników

zatrudnionych na stanowiskach pomocniczych robot-

niczych i obsługi, dlatego też wszyscy zatrudnieni na

ww. stanowiskach, zarówno przed, jak i po 18 listo-

pada 2011 r., otrzymują premię w wysokości określo-

nej umową o pracę.

W zależności od charakteru pra-

cy premia waha się w granicach 30%–50% wynagro-

dzenia zasadniczego.

Uprawnienie do premii regulaminowej nie wyklu-

cza możliwości otrzymania nagrody po spełnieniu

kryteriów jej przyznawania.

Nagrody mają charakter

okresowy, są zróżnicowane w zależności do stopnia

obciążenia pracą, osobistego zaangażowania oraz

osiąganych wyników w realizacji zadań.

Załącznik nr 1

Wykaz stanowisk występujących w Ministerstwie

Sprawiedliwości, zajmowanie których wiąże się z pra-

wem do premii regulaminowej:

— operator urządzeń elektronicznych,

— rzemieślnik specjalista,

— rzemieślnik wykwaliﬁkowany,

— kierowca samochodu osobowego,

— kierowca autobusu,

— starszy kasjer,

— kasjer,

— ekspert,

— robotnik gospodarczy,

— sekretarka,

— archiwista,

— starszy magazynier,

— recepcjonistka,

— ekspedytor poczty,

— sprzątaczka,

— sekretarka-maszynistka,

— kserograﬁsta,

— kierownik obiektu.

Załącznik nr 2

Wykaz stanowisk zajmowanych przez pracowni-

ków Ministerstwa Sprawiedliwości, którzy w okresie

XI 2011 r.

– IX 2012 r. otrzymywali nagrody uzna-

niowe:

— radca generalny zastępujący dyrektora gene -

ralnego,

— dyrektor departamentu/biura,

— zastępca dyrektora departamentu/biura,

— naczelnik wydziału,

— szef gabinetu politycznego ministra,

— doradca ministra,

— asystent polityczny podsekretarza stanu,

— asystent polityczny sekretarza stanu,

— asystent polityczny ministra,

— główny specjalista,

— starszy specjalista,

— specjalista,

— główny księgowy budżetu MS,

— wizytator,

— starszy wizytator,

— główny wizytator,

— koordynator ds. kadrowo-mobilizacyjnych,

— główny specjalista ds. legislacji,

— audytor wewnętrzny,

537

— koordynator ds. budżetu sądownictwa wojsko -

wego,

— radca ministra,

— referent prawny,

— radca prawny,

— sekretarz ministra,

— sekretarz dyrektora departamentu/biura,

— referendarz,

— podreferendarz,

— inspektor,

— starszy referent,

— operator urządzeń elektronicznych,

Z wyrazami szacunku

Sekretarz stanu

Warszawa, dnia 27 września 2012 r.

i Dziedzictwa Narodowego (1901)

SPS-024-1901/12) składam na ręce Pani Marszałek

zostały wypłacone premie pracownikom zatrudnio-

nym na stanowiskach objętych niemnożnikowym

systemem wynagradzania, zgodnie z zarządzeniem

nr 13 dyrektora generalnego MKiDN z 15 maja 2008 r.

w sprawie utworzenia funduszu premiowego i warun-

ków przyznawania premii pracownikom zatrudnio-

systemem wynagradzania.

Do ww. stanowisk zalicza

się stanowiska pomocnicze i robotnicze, takie jak:

ślusarz, elektryk, kierowca samochodu osobowego,

robotnik transportowy oraz portier.

2.

W okresie od wprowadzenia w życie regulami-

nu premiowania pracowników zatrudnionych na sta-

nowiskach objętych niemnożnikowym systemem wy-

nagradzania, będącego załącznikiem do ww. zarzą-

dzenia dyrektora generalnego MKiDN, nie wystąpi-

ły przypadki wstrzymania wypłaty premii regulami-

nowej w sytuacjach innych niż określone w regula-

minie.

Paragraf 2 ust. ww. regulaminu określa, że

premię regulaminową ustala się jako procent należ-

nego wynagrodzenia zasadniczego za dany miesiąc

po dokonaniu pomniejszenia wynagrodzenia z tytułu

wszelkich nieobecności w pracy m.in. z powodu cho-

roby pracownika, opieki nad dzieckiem lub innym

członkiem rodziny, urlopu macierzyńskiego, urlopu

bezpłatnego itp.

A zatem premia regulaminowa przy-

sługuje tylko za czas faktycznie przepracowany.

zostały wypłacone nagrody członkom korpusu służby

cywilnej, zgodnie z art. 93 ust.1 ustawy z dnia 21 li-

poz. 1505, z póż.

zm.) oraz zgodnie § 9 rozporządze-

innych jednostek (Dz. U. z 2007 r.

Nr 45, poz. 290,

z póź.

zm.).

Średnia nagroda za trzy ostatnie miesiące 2011 r.

przyznana pracownikom ministerstwa wyniosła

1322 zł, zaś w I półroczu 2012 r. wyniosła 1603 zł.

Najwyższą nagrodę, w wysokości 8000 zł, otrzy-

mał pracownik na wyższym stanowisku w służbie

cywilnej.

4.

Pracownicy Ministerstwa Kultury i Dziedzic-

twa Narodowego nie otrzymują nagród rzeczowych.

5.

Zapis o wysokości premii regulaminowej doko-

nywany jest w umowach o pracę zawieranych z pra-

cownikami objętymi niemnożnikowym systemem

wynagradzania i dotyczy 14 pracowników.

6.

Osoby zatrudnione w ministerstwie po dniu

18 listopada 2011 r. nie otrzymały nagrody w 2011 r.,

otrzymały natomiast nagrodę w 2012 r., kiedy osią-

gnęły minimalny staż potrzebny do oceny na stano-

wiskach merytorycznych.

Z poważaniem

Minister

Bogdan Zdrojewski

Warszawa, dnia 25 września 2012 r.

538

Odpowiedź

ministra edukacji narodowej

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na za-

rzyńskiego nr SPS-024-1902/12 w sprawie premii

i nagród pracowniczych, uprzejmie informuję, że po-

dobnie jak dla pana posła oszczędne i racjonalne go-

spodarowanie środkami budżetowymi jest dla mnie

tematem, któremu poświęcam szczególną uwagę.

W Ministerstwie Edukacji Narodowej stale podejmo-

wane są działania mające na celu zwiększenie sku-

teczności działania i uzyskiwanie optymalnych re-

zultatów w ramach posiadanych zasobów.

Wydatki

na wynagrodzenia pracowników realizowane są

zgodnie z obowiązującymi przepisami z posiadanych

środków na ten cel.

Premia jako składnik wynagrodzenia, zgodnie

z regulaminem premiowania, przysługuje jedynie

pracownikom spoza korpusu służby cywilnej, zatrud-

nionym na stanowiskach pomocniczych, robotniczych

i obsługi – stosownie do przepisów rozporządzenia

2012 r., tj. w ciągu 10 miesięcy, wypłacono 30 osobom

– w ramach miesięcznych wynagrodzeń – premie re-

gulaminowe w łącznej kwocie ok. 250 tys. zł oraz

19 osobom premie uznaniowe w łącznej kwocie ok.

37 tys. zł.

Poza ww. grupą pracowników zatrudnionych na

pozostali pracownicy ministerstwa nie otrzymują

premii.

Pracownikami, którzy nie otrzymują premii, są

osoby zajmujące kierownicze stanowiska państwowe,

pracownicy gabinetu politycznego oraz członkowie

skach.

Nagrody pieniężne przyznawane są ze specjalnie

budżetu określonego na wynagrodzenia zgodnie z prze-

przede wszystkim osiągnięcia w pracy zawodowej, ale

również m.in. sposób wypełniania obowiązków służ-

bowych, osiągnięte rezultaty, wieloletnia praca, sto-

pień realizacji celów, przejawianie inicjatywy w pra-

cy, doskonalenie sposobu jej wykonywania.

W proce-

sie nagradzania pracowników wykorzystywany jest

system cyklicznego monitorowania realizacji zadań

przez pracowników, opracowany wewnętrznie w MEN

i wdrożony jako uzupełnienie ocen okresowych.

będącymi członkami korpusu służby cywilnej, tj. 248

osobom, wypłacono nagrody w łącznej kwocie ok.

900 tys. zł.

Przedstawiona kwota zawiera również

nagrody wypłacone w okresie ww. 10 miesięcy pra-

cownikom zajmującym się obsługą programów ope-

racyjnych współﬁnansowanychzfunduszystruktu-

ralnych i Funduszu Spójności.

Około 70 tys. zł wy-

płacono pracownikom zaangażowanym w przygoto-

wania i sprawowanie prezydencji Polski w Radzie

Unii Europejskiej.

Pracownikom Ministerstwa Edukacji Narodowej

nie są przyznawane nagrody rzeczowe.

Zgodnie z we-

wnętrznymi uregulowaniami pracownik może otrzy-

mać nieﬁnansowewyróżnieniewpostacipochwały

na piśmie.

W umowach o pracę zawieranych w MEN nie

określa się wysokości nagród.

Natomiast wysokość

miesięcznej premii regulaminowej jest określana

– zgodnie z obowiązującymi przepisami – jedynie, jak

już wcześniej zostało wspomniane, w odniesieniu do

pracowników zatrudnionych na stanowiskach po-

mocniczych, robotniczych i obsługi.

Według stanu na

18 września 2012 r. dotyczy to 28 osób na ww. stano-

wiskach.

osób, które są pracownikami MEN zatrudnionymi

po 18 listopada 2011 r., 4 osobom wypłacano premie

regulaminowe w ramach miesięcznego wynagrodze-

nia.

Łączna kwota wypłaconych premii dla ww. osób

od 18 listopada 2011 r. wyniosła ok. 13 tys. zł, zaś

nagrody wypłacono 4 ww. osobom łącznie w kwocie

ok. 15 tys. zł.

Nagrody zostały przyznane m.in. za

szczególne zaangażowanie w prace związane ze

wsparciem informatycznym procesu zarządzania ry-

zykiem, za ponadprzeciętne zaangażowanie w przy-

gotowanie licznych zaawansowanych analiz staty-

stycznych, dotyczących aspektów ﬁnansowych, za

wieloletnią pracę – nagroda jubileuszowa.

Jednocześnie chcę zauważyć, że w stosowanej po-

lityce wynagrodzeń w Ministerstwie Edukacji Naro-

dowej za istotne uznano elementy wynagradzania

wiązana z efektami pracy.

Są one ważnym elemen-

tem systemu motywacyjnego powiązanego z osią-

gnieciami pracowników.

Sprzyja to osiąganiu wyż-

szej wydajności i jakości pracy, większej kreatywno-

539

ści i chęci współdziałania dla dobra organizacji oraz

pozwala pozyskać i co ważniejsze zatrzymać kluczo-

wych pracowników dla realizacji zadań urzędu.

Z poważaniem

Minister

Krystyna Szumilas

Warszawa, dnia 21 września 2012 r.

podsekretarza stanu

niem pana dr. Zbigniewa Girzyńskiego, posła na Sejm

celarii Prezesa Rady Ministrów, przysłanym przy pi-

śmie z dnia 4 września br.

1)

, z upoważnienia prezesa

Rady Ministrów udzielam poniższych odpowiedzi.

w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów od momentu

mianowania pana Donalda Tuska prezesem Rady

Pracownikom

2)

Kancelarii Prezesa Rady Mini-

strów nie przyznaje się premii.

nych przez nich stanowisk.

Pracownikom Kancelarii Prezesa Rady Mini-

pieniężne w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów od

sem Rady Ministrów w 2011 r.?

Od dnia powołania pana Donalda Tuska na pre-

zesa Rady Ministrów w 2011 r. pracownikom Kance-

larii Prezesa Rady Ministrów wypłacono nagrody

w wysokości 2 680 036 zł.

Nagrody te otrzymali:

— członkowie korpusu służby cywilnej: 2 632 536 zł,

— osoby nieobjęte mnożnikowym systemem wy -

nagrodzeń, niebędące pracownikami politycznymi:

12 400 zł,

— żołnierze zawodowi i funkcjonariusze: 35 100 zł.

Nagrody w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

mają charakter uznaniowy, a kwestie ich przyznawa-

nia określa regulamin przyznawania nagród pracow-

nikom Kancelarii Prezesa Rady Ministrów za szcze-

gólne osiągnięcia w pracy zawodowej, stanowiący

załącznik do zarządzenia nr 35 dyrektora generalne-

stopada 2009 r. w sprawie wprowadzenia regulaminu

przyznawania nagród pracownikom Kancelarii Pre-

zesa Rady Ministrów za szczególne osiągnięcia w pra-

cy zawodowej, zmienionego zarządzeniem nr 22 dy-

rektora generalnego Kancelarii Prezesa Rady Mini-

strów z dnia 22 grudnia 2010 r.

Zgodnie z ww. regu-

laminem nagrody w Kancelarii Prezesa Rady Mini-

strów przyznaje się za szczególne osiągnięcia w pra-

cy zawodowej, w zakresie:

1) opracowywania, opiniowania, analizowania

oraz kontrolowania pod względem prawnym, mery-

torycznym i redakcyjnym projektów dokumentów

rządowych, w rozumieniu § 1a pkt 1 regulaminu pra-

cy Rady Ministrów – na potrzeby prezesa Rady Mi-

nistrów, Rady Ministrów, wiceprezesów Rady Mini-

strów, stałego komitetu Rady Ministrów, szefa służby

cywilnej oraz członków kierownictwa kancelarii;

2) koordynacji współdziałania Rady Ministrów,

mem i Senatem Rzeczypospolitej Polskiej, Parlamen-

tem Europejskim oraz samorządem terytorialnym.

Nagrody mogą być również przyznane za:

1) twórczy i indywidualny wkład w realizację po-

wierzonych zadań,

2) skuteczne rozwiązywanie problemów,

3) dążenie do podnoszenia standardów wykony-

wania obowiązków służbowych,

4) racjonalne gospodarowanie majątkiem i środ-

kami publicznymi.

rzeczowe w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów od

Pracownicy Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

nie otrzymują nagród rzeczowych.

W Kancelarii Prezesa Rady Ministrów w umo-

wach o pracę zawieranych z pracownikami nie za-

mieszcza się informacji o rodzaju i wysokości nagród

i/lub premii.

w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów po mianowa-

niu pana Donalda Tuska prezesem Rady Ministrów

w 2011 r., i otrzymały już premię lub nagrodę?

Proszę

Pracownicy zatrudnieni w Kancelarii Prezesa

Rady Ministrów po mianowaniu pana Donalda Tu-

1)

SPS-024-1903/12.

2)

Pod określeniem „pracowników Kancelarii Prezesa Rady

Ministrów” rozumie się członków korpusu służby cywilnej, pra-

cowników nieobjętych mnożnikowym systemem wynagrodzeń,

niebędących pracownikami politycznymi, żołnierzy zawodowych

oraz funkcjonariuszy.

540

ska na prezesa Rady Ministrów w 2011 r. otrzymali

nagrody w łącznej wysokości 28 925 zł.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 27 września 2012 r.

nr SPS-024-1904/12, z dnia 4 września br.) w sprawie

Spraw Zagranicznych uprzejmie informuję.

Na podstawie art. 25 ust. 10, w związku z ust. 4

ników innych jednostek (Dz. U. z 2010 r.

Nr 27,

poz. 134), podpisane zostało zarządzenie dyrektora

generalnego służby zagranicznej mówiące o tym, że

w ramach posiadanych środków na wynagrodzenia

pracowników zatrudnionych na stanowiskach po-

mocniczych, robotniczych i obsługi utworzony został

fundusz premiowy.

Rocznie kształtuje się on na po-

ziomie 2700 tys. zł.

Premia regulaminowa przysłu-

guje w wysokości do 100% wynagrodzenia zasadni-

czego brutto pracownika, a jej wysokość w danym

miesiącu uzależniona jest od przestrzegania przez

pracownika warunków w szczególności:

— prawidłowego i terminowego wykonaniu zadań

służbowych, wynikających z zakresu czynności lub

polecenia służbowego;

— przestrzegania ustalonego czasu pracy;

— przestrzegania regulaminu pracy;

— przestrzegania przepisów i zasad bezpieczeń -

stwa higieny pracy oraz przepisów przeciwpożaro-

wych;

— poszanowania majątku na stanowisku pracy;

— wydajności i operatywności w realizacji zadań;

— aktywności i samodzielności w realizacji zadań.

Nagrody pieniężne przyznawane są pracownikom

ze zm.), a także na podstawie zarządzenia nr 2 dy-

rektora generalnego służby zagranicznej z dnia

dla członków służby zagranicznej oraz osób niewcho-

dzących w skład służby zagranicznej, zatrudnionych

w placówkach zagranicznych.

W 2011 r. kwota wy-

płaconych nagród wynosiła:

— centrala – 9241 tys. zł brutto, co stanowiło

6,44% budżetu wynagrodzeń, (średnia roczna kwota

nagrody brutto dla pracownika wyniosła 5790,17 zł);

— placówki – 7420 tys. zł brutto, co stanowiło

4,77% budżetu wynagrodzeń, (średnia roczna kwota

Powyższe kwoty w 2011 r. uwzględniają nagrody

przyznane z rezerwy celowej z programu wieloletnie-

go „Przygotowanie, obsługa i sprawowanie przewod-

Nagrody przyznawane są za szczególne osiągnię-

cia w pracy zawodowej, zwłaszcza za wybitne rezul-

taty indywidualne w wykonywaniu powierzonych

zadań, ukończenie skomplikowanych projektów, rze-

telną i terminową realizację spraw w trudnych wa-

runkach lub pod presją czasu, zaangażowanie i kre-

atywną postawę zawodową.

Ministerstwo dąży do tego, żeby cały system wy-

nagradzania pracowników był motywacyjny, aby

możliwie wysoko nagradzani byli pracownicy, którzy

wyróżniają się aktywnością i konkretnymi efektami

pracy, wykorzystując przy tym różne narzędzia z za-

kresu zarządzania kapitałem ludzkim.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

w Ministerstwie Obrony Narodowej (1905)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na za-

wie premii i nagród pracowniczych w Ministerstwie

Obrony Narodowej (SPS-024-1905/12), uprzejmie

proszę o przyjęcie następujących wyjaśnień.

541

Na wstępie należy wyjaśnić, że pracownicy resor-

tu obrony narodowej, w odróżnieniu od żołnierzy za-

wodowych, nie stanowią jednolitej grupy zawodowej

objętej jedną pragmatyką służbową.

Reprezentują

oni prawie wszystkie grupy zawodowe, do których

– w kwestii zasad i warunków ich zatrudniania oraz

wynagradzania – mają zastosowanie przepisy zarów-

no powszechnie obowiązujące, jak i resortowe.

Obecnie w resorcie obrony narodowej zatrudnio-

nych jest około 45 000 pracowników w ponad 850

jednostkach organizacyjnych.

Każdy dowódca (dy-

rektor, szef, kierownik) jednostki jest pracodawcą

wanej przez niego jednostce i odpowiada za przestrze-

ganie przepisów prawa pracy w stosunku do zatrud-

nionych pracowników, w tym jako pracodawca za

właściwe wynagradzanie i wyróżnianie podległych

mu pracowników.

Ponad 87% pracowników zatrudnionych w resor-

cie obrony narodowej objętych jest ponadzakłado-

wym układem zbiorowym pracy dla pracowników

wojskowych jednostek organizacyjnych sfery budże-

towej.

Reguluje on m.in. kwestie tworzenia funduszu

premiowego oraz funduszu nagrodowego dla pracow-

ników objętych tym układem.

Na podstawie art. 36 ponadzakładowego układu

zbiorowego pracy pracodawca zobowiązany jest utwo-

rzyć – w ramach środków na wynagrodzenia – fun-

dusz premiowy.

Wysokość funduszu premiowego

ustalana jest przez pracodawcę w uzgodnieniu z za-

kładowymi organizacjami związkowymi w regulami-

nie premiowania.

W regulaminie tym zawarte są

m.in. postanowienia dotyczące wysokości premii

przysługującej za pełne wykonanie zadań, a także

tryb i przypadki uzasadniające podwyższenie lub ob-

niżenie premii.

W tej formie „premia regulaminowa”

stanowi składnik wynagrodzenia i nie ma charakte-

ru uznaniowego, gdyż możliwość zmiany jej wysoko-

ści uzależniona jest od obiektywnie zaistniałych oko-

liczności określonych w regulaminie premiowania.

We wszystkich umowach pracowników objętych po-

nadzakładowym układem zbiorowym pracy znajduje

się zapis odnoszący się do premii regulaminowej jako

stałego składnika wynagrodzenia.

Zgodnie z art. 45 wspomnianego układu praco-

dawca, w uzgodnieniu z zakładowymi organizacjami

związkowymi, może również tworzyć fundusz na-

gród w wysokości do 3% wynagrodzeń osobowych

z przeznaczeniem na nagrody dla pracowników.

Niezależnie od funduszu, o którym mowa powy-

żej, na podstawie art. 45 ust. 2 ponadzakładowego

układu zbiorowego pracy tworzony jest celowy fun-

dusz nagród w wysokości 0,025% limitu wynagro-

dzeń osobowych pracowników objętych postanowie-

niami przywołanego układu, z przeznaczeniem na

wej.

Fundusz ten pozostaje w dyspozycji ministra

obrony narodowej, który wyróżnienia pracowników

może dokonać z własnej inicjatywy lub na wniosek

ich przełożonych.

Corocznie jego wysokość jest okre-

ślana w decyzji budżetowej na dany rok.

Zgodnie z § 6 pkt 6 decyzji budżetowej na rok 2012

nr 85/MON ministra obrony narodowej z dnia 29 mar-

ca 2012 r.

(Dz. Urz.

MON, poz. 110, ze zm.) dla pra-

cowników wojska wynagradzanych na podstawie

układu ustalono celowy fundusz nagród w wysokości

370 000 zł.

Odnosząc się do pytań szczegółowych pana posła

Zbigniewa Girzyńskiego, informuję, że w bieżącym

roku minister obrony narodowej wyróżnił, do chwili

obecnej, nagrodami pieniężnymi, w wysokości po

3000 zł, trzech pracowników za szczególnie czynny

udział w pracach związanych z obroną cybernetyczną

systemów informacyjnych Ministerstwa Obrony Na-

rodowej, a także za wykazanie się wysokim profesjo-

nalizmem i zaangażowaniem w prace zabezpieczają-

ce sprawne działanie systemów informatycznych.

Ponadto wyróżnił innego pracownika nagrodą w wy-

sokości 3000 zł za wzorowe wykonywanie obowiąz-

ków w zakresie zabezpieczenia wizyt zagranicznych

zespołów inspekcyjnych prowadzących działalność

weryﬁkacyjnąnaterenieRzeczypospolitejPolskiej,

a także za wykazanie się wysoką wiedzą merytorycz-

ną i aktywne uczestnictwo w składzie zespołów pro-

wadzących inspekcje poza granicami naszego pań-

stwa, a także za przyczynianie się do wzorowego wy-

pełniania przez Polskę zobowiązań wynikających

z międzynarodowych porozumień rozbrojeniowych.

W 2011 r. celowy fundusz nagród ustalono na po-

ziome 370 000 zł.

Minister obrony narodowej wyróż-

nił nagrodami pieniężnymi, w wysokości po 2900 zł,

czterech pracowników zatrudnionych na stanowi-

skach psychologów za duży wkład pracy w tworzenie

i wdrażanie aktów prawnych w zakresie funkcjono-

wania proﬁlaktykipsychologicznejwwojsku,dosto-

sowanie organizacji pracowni psychologicznych do

funkcjonowania Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Pol-

skiej w warunkach profesjonalizacji oraz realizacji

zadań w misjach poza granicami państwa, a także za

wykazanie się wysokim specjalistycznym przygoto-

waniem oraz szczególnie dużym zaangażowaniem

w likwidację psychologicznych skutków traumatycz-

nych zdarzeń związanych z klęskami żywiołowymi

i katastrofą smoleńską.

Pozostała kwota 358 tys. zł została przeznaczona

na nagrody dla 127 pracowników objętych postano-

wieniami wspomnianego układu, na podstawie wnio-

sków pracodawców.

W przypadku pozostałych grup pracowniczych

zatrudnionych w resorcie obrony narodowej kwestie

związane z wysokością funduszu nagrodowego ure-

gulowane zostały w aktach prawnych rangi ustawo-

wej – tak jak w przypadku pracowników służby cy-

wilnej czy urzędników państwowych.

Wysokość fun-

duszu nagród dla tych grup pracowniczych wynosi

3% planowanych wynagrodzeń osobowych w urzę-

dzie i może być podwyższany w ramach posiadanych

środków na wynagrodzenia.

We wszystkich przypad-

kach nagrody przyznawane są za szczególne osią-

542

gnięcia w pracy zawodowej i mają swoje podstawy

w obowiązujących przepisach ustawy z dnia 26 czerw-

Wskazać należy, że stosowane w resorcie obrony

narodowej pracownicze pragmatyki służbowe nie

przewidują możliwości przyznawania pracownikom

nagród rzeczowych.

cji zatrudnienia – wprowadzany w życie na podstawie

decyzji nr 88/MON ministra obrony narodowej z dnia

bezpośredni wpływ na racjonalne dostosowanie

struktury zatrudnienia adekwatnie do wykonywa-

nych zadań oraz powstanie tzw. oszczędności fundu-

szu wynagrodzeń.

Oszczędności funduszu wynagrodzeń pozyskane

ze zmniejszenia liczby pracowników przeznaczane są

na poprawę poziomu wynagrodzeń, w tym również

na wypłatę jednorazowych nagród i premii.

Działa-

nie powyższe jest tym bardziej zasadne, gdyż prze-

ciętne wynagrodzenie pracowników wojska w sto-

sunku do pracowników innych resortów kształtuje

się od wielu lat na jednym z niższych poziomów.

W wyniku tych działań w 2011 r. przeciętne wyna-

grodzenie pracowników zatrudnionych w jednost-

kach budżetowych resortu obrony narodowej (wraz

z dodatkowym wynagrodzeniem rocznym oraz pozo-

stałymi należnościami – nagrody jubileuszowe i od-

prawy emerytalne) ukształtowało się na poziomie

3007,16 zł i było wyższe, w porównaniu z przecięt-

nym wynagrodzeniem w 2010 r., o 93,88 zł, mimo

ustawowego zamrożenia poziomu wynagrodzeń pra-

cowników sfery budżetowej.

W 2011 r., w ramach wygospodarowanych oszczęd-

ności, skierowano dwie transze na wypłaty jednora-

zowe dla pracowników w formie premii (nagród):

— w sierpniu – w wysokości przeciętnie po 600 zł,

— w grudniu – w wysokości przeciętnie po 350 zł.

Natomiast w bieżącym roku oszczędności fundu-

szu wynagrodzeń powstałe w ramach racjonalizacji

zatrudnienia zostały skierowane w sierpniu na wypła-

tę jednorazowych premii (nagród) dla pracowników

w wysokości przeciętnie po 500 zł na pracownika.

Odnosząc się do szczegółowych pytań posła Zbi-

gniewa Girzyńskiego dotyczących ilości oraz wyso-

kości wypłaconych premii i nagród z uwzględnieniem

stanowisk zajmowanych przez wyróżnione osoby,

uprzejmie informuję, że na szczeblu resortu nie jest

prowadzona taka ewidencja, natomiast w zakresie

urzędu ministra obrony narodowej w okresie od dnia

2 sierpnia 2011 r. do dnia 31 sierpnia br. wypłacano

premie pracownikom w nim zatrudnionym na stano-

wiskach robotniczych, niebędącym członkami kor-

pusu służby cywilnej: magazynier, robotnik gospo-

darczy, rzemieślnik wykwaliﬁkowany,elektryk,ślu-

sarz, stolarz, malarz, konserwator, sprzątaczka

(aktualnie 48 pracowników) w wysokości określonej

czego, w tym:

— 30 pracownikom – w wysokości 30%,

— 3 pracownikom – w wysokości 35%,

— 6 pracownikom – w wysokości 40%,

— 9 pracownikom – w wysokości 55%.

Wszystkie premie wypłacane pracownikom Mini-

sterstwa Obrony Narodowej są premiami regulami-

nowymi i stanowią składnik wynagrodzenia tych

pracowników, ich wysokość określona jest w umo-

wach o pracę.

Kwota tego składnika wynagrodzenia

wypłacana poszczególnym pracownikom wynosiła od

468 zł do 852,50 zł w skali miesiąca, łącznie było to

374 175 zł.

W omawianym okresie nie było przypad-

ków potrącenia premii w stosunku do pracowników

otrzymujących ten składnik wynagrodzenia.

Wypłata premii, jako składnika wynagrodzenia,

i jej wysokość jest określona w umowach o pracę ze

wspomnianymi 48 pracownikami zatrudnionymi na

stanowiskach robotniczych.

Zasady premiowania zo-

stały określone w zarządzeniu nr 1 dyrektora gene-

ralnego Ministerstwa Obrony Narodowej z dnia

nia pracowników niebędących członkami korpusu

ministracyjnym.

Odnosząc się do kwestii nagród pieniężnych udzie-

lonych w urzędzie Ministra Obrony Narodowej, in-

dnia 31 sierpnia br. wypłacono je w łącznej kwocie

7 248 241 zł.

Otrzymali je pracownicy zajmujący

wszystkie występujące w ministerstwie stanowiska

i były one przyznawane za wykonywanie dodatko-

wych zadań, za zaangażowanie w pracę i wzorowe

wykonywanie obowiązków służbowych, z okazji przej-

ścia na emeryturę po wieloletniej pracy na rzecz re-

sortu obrony narodowej oraz za potwierdzenie w try-

bie eksternistycznym znajomości języka obcego na

poziomie dobrym lub bardzo dobrym według stan-

dardu NATO STANAG 6001.

Nagrody pieniężne były

przyznawane przez dyrektora generalnego Minister-

stwa Obrony Narodowej na podstawie wniosków i pro-

pozycji dyrektorów/szefów komórek organizacyjnych

ministerstwa.

Czynnikami branymi pod uwagę przy

ustalaniu wysokości nagród były w szczególności:

— zakres odpowiedzialności na stanowisku,

— stopień złożoności realizowanych zadań,

— przejawiana kreatywność i inicjatywa,

— sumienność w realizacji zadań na stanowisku.

W okresie zajmowania stanowiska ministra obro-

ny narodowej przez pana Tomasza Siemoniaka pra-

cownikom urzędu Ministra Obrony Narodowej nie

przyznawano nagród rzeczowych.

Ponadto w tym

okresie zostało zatrudnionych 42 pracowników i po-

dobnie jak pozostałym pracownikom były im wypła-

cane nagrody pieniężne.

Tej grupie pracowników

wypłacono nagrody w łącznej kwocie 253 640 zł.

543

Przedstawiając powyższe wyjaśnienia, pozostaję

w Ministerstwie Finansów (1906)

znak: SPS-024-1906/12, uprzejmie informuję, co na-

stępuje.

W Ministerstwie Finansów od dnia 18 listopada

2011 r. nie było przypadków przyznania nagród rze-

czowych.

Zgodnie z § 9 rozporządzenia Rady Ministrów

nionych na stanowiskach pomocniczych, robotni-

mach posiadanych środków na wynagrodzenia.

Wy-

sokość funduszu premiowego oraz warunki przyzna-

wania premii ustala kierownik urzędu lub jednostki.

porządzenia dyrektor generalny Ministerstwa Finan-

sów zarządzeniem nr 32/BDG/2011 z dnia 29 wrze-

śnia 2011 r. wprowadził regulamin tworzenia fundu-

szu premiowego i przyznawania premii pracownikom

niczych i obsługi w Ministerstwie Finansów, który

jest regulaminem obecnie obowiązującym w Mini-

sterstwie Finansów.

Stosownie do ww. zarządzenia w Ministerstwie

Finansów pracownikom zatrudnionym na stanowi-

guje premia gwarantowana, wypłacana z funduszu

premiowego gwarantowanego regulaminowo.

Natomiast z oszczędności funduszu wynagrodzeń

dyrektor generalny może utworzyć fundusz premio-

wy uznaniowy z przeznaczeniem na premie uznanio-

we za szczególne osiągnięcia w pracy zawodowej.

Podstawą przyznania premii gwarantowanej oraz

określenia jej wysokości jest wykonywanie zadań na

rzecz Ministerstwa Finansów, w tym:

1) należących do obowiązków służbowych pracow-

nika;

2) dbałości o powierzony sprzęt i narzędzia;

3) przestrzegania zasad porządku i dyscypliny

pracy, przepisów w zakresie bezpieczeństwa i higieny

Premia gwarantowana stanowi stały składnik

wynagrodzenia i przysługuje pracownikowi do wy-

sokości procentowej wynagrodzenia zasadniczego

brutto, określonej dla poszczególnych grup zawodo-

wych.

Ponadto za szczególne osiągnięcia w pracy zawo-

dowej dyrektor generalny może przyznać pracowni-

kowi premię uznaniową.

Przez szczególne osiągnięcia w pracy zawodowej

rozumie się:

1) wykonywanie zadań zleconych dodatkowo,

zgodnych z posiadanymi kwaliﬁkacjamiiumiejętno-

ściami;

2) wykazywanie inicjatyw wpływających na

sprawną realizację planowanych zadań w zakresie

ilościowym i jakościowym z uwzględnieniem w pełni

udanej realizacji zadania nałożonego na Minister-

stwo Finansów.

3) znaczące indywidualne osiągnięcia.

Podstawą przyznania premii uznaniowej oraz

określenia jej wysokości jest spełnienie co najmniej

jednego z ww. kryteriów.

W Ministerstwie Finansów w okresie od 18 listo-

trudnionym na stanowiskach pomocniczych, robot-

niczych i obsługi wypłacono premie w wysokości

1 047 983,54 zł, z tego: premie gwarantowane

– 884 486,42 zł, premie uznaniowe – 163 497,12 zł.

Co do zasady wszyscy pracownicy zatrudnieni na

stanowiskach pomocniczych, robotniczych i obsługi

otrzymują premie.

Regulamin tworzenia funduszu

premiowego określa zaś przypadki zmniejszenia lub

pozbawienia premii.

Premia gwarantowana podlega

zmniejszeniu odpowiednio za okres pobierania:

1) wynagrodzenia za czas niezdolności do pracy,

2) zasiłków:

a) chorobowego,

b) macierzyńskiego,

c) opiekuńczego,

3) świadczenia rehabilitacyjnego.

Na podstawie ww. regulaminu pracownikowi

można obniżyć premię gwarantowaną albo pozbawić

jej w całości wyłącznie w przypadku stwierdzenia:

1) bezpodstawnego odmówienia wykonywania po-

lecenia służbowego zgodnego z zakresem obowiąz-

ków służbowych;

2) nienależytego wywiązywania się z obowiązków

służbowych;

544

3) stwierdzenia stawienia się do pracy w stanie

4) spożywania alkoholu i środków odurzających

w czasie pracy;

5) samowolnego przerwania pracy lub opuszcze-

nia stanowiska pracy;

6) nieusprawiedliwionej nieobecności w pracy;

7) narażenia pracodawcy na szkodę tak umyślnie,

jak i wskutek lekkomyślności albo niedbalstwa;

8) rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedze-

nia z winy pracownika.

stwa Finansów tworzy się w wysokości 3% planowa-

nych wynagrodzeń osobowych i może być w ciągu

roku powiększony o oszczędności funduszu wynagro-

dzeń powstałe z powodu dłuższej nieobecności pracow-

nika spowodowanej np. dłuższym zwolnieniem lekar-

skim, urlopem macierzyńskim lub wychowawczym.

wej dla osób zajmujących stanowiska pomocnicze,

robotnicze i obsługi oraz wewnętrznej służby ochro-

ny, a także dla członków gabinetu politycznego Mi-

nistra Finansów.

tywy, doskonalenie kwaliﬁkacji zawodowych mogą

być udzielane wyróżnienia, m.in. w formie nagrody

pieniężnej.

Wysokość indywidualnych nagród uzależniona

przez przełożonych pracownika oraz od środków do-

stępnych w ramach funduszu nagród.

Nagrody o cha-

rakterze uznaniowym były przyznawane pracowni-

kom za szczególne osiągnięcia w pracy zawodowej, tj.

nikowi prac związanych m.in. z:

Należy zauważyć, że na wysokość nagrody ma

również wpływ wykonywanie dodatkowych zadań

przez pracownika, zleconych przez przełożonego

w departamencie/biurze.

W Ministerstwie Finansów średnia suma nagród

na jeden etat przyznanych w okresie od 18 listopada

do 31 grudnia 2011 r. wyniosła ca 2993 zł, natomiast

2012 r. wyniosła ca 3504 zł.

Pracownicy zatrudnieni w Ministerstwie Finan-

sów po 18 listopada 2011 r. otrzymywali premie i na-

grody za szczególne osiągnięcia w pracy zawodowej na

zasadach obowiązujących wszystkich pracowników

Ministerstwa Finansów zgodnie z przytoczonymi wy-

żej przepisami oraz regulacjami wewnętrznymi.

W umowach o pracę zawieranych z pracownikami

Ministerstwa Finansów nie są określane rodzaj lub

wysokość nagród za szczególne osiągnięcia w pracy

umowy o pracę 93 osób zatrudnionych na stanowi-

sterstwie Finansów zawierały zapisy dotyczące ro-

dzaju należnych premii.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Maciej Grabowski

w Ministerstwie Gospodarki (1907)

wypłaconych pracownikom Ministerstwa Gospodar-

ki, przekazuję poniżej stosowne informacje.

Wśród pracowników zatrudnionych w Minister-

stwie Gospodarki wyróżnia się:

545

bligowany jest do utworzenia dla pracowników nie-

duszu premiowego szczegółowo określa pracodawca

premiowania pracowników niebędących członkami

korpusu służby cywilnej.

nia funduszu premiowego oraz ustalenia regulaminu

premiowania pracowników zatrudnionych na stano-

Ministerstwa Gospodarki objętych regulaminem wy-

nosi do 50% wynagrodzenia zasadniczego określone-

go w umowie o pracę.

W urzędzie jest 102 pracowników, mających w umo-

wie o pracę określony rodzaj premii.

Jest to premia

uznaniowa, zgodna z ww. zarządzeniem nr 19 dyrek-

tora generalnego Ministerstwa Gospodarki.

Dotyczy

ona następujących stanowisk: archiwista, ekspedytor

poczty, ekspert, goniec, kierowca samochodu, kierow-

nik zespołu magazynów, kierownik zmiany, malarz,

operator urządzeń elektronicznych, operator urzą-

dzeń powielających, operator urządzeń przygotowa-

nia danych, portier, recepcjonista, robotnik gospo-

darczy, rzemieślnik specjalista, rzemieślnik wykwa-

liﬁkowany,sekretarka,serwisanturządzeńelektro-

nicznych, sprzątaczka, starszy magazynier, telefo-

nistka, zastępca kierownika zakładu obsługi samo-

chodów.

Przepisy prawa przewidują również obligatoryjne

utworzenie dla pracowników funduszu nagród w wy-

sokości 3% planowanych wynagrodzeń osobowych

cia w pracy zawodowej.

Stanowi o tym, w stosunku

służby cywilnej, obecnie § 10 rozporządzenia Rady

jednostek.

W przeciągu ostatnich pięciu lat, tj. od

stycznia 2007 r. do września 2012 r. pracowników,

którzy nie otrzymali premii, było 88.

Kwestie przyznawania nagród w służbie cywilnej

cywilnej.

Fundusz nagród, tworzony w wysokości 3%

planowanych wynagrodzeń osobowych, pozostaje w dys-

pozycji dyrektorów generalnych urzędów i może być

W Ministerstwie Gospodarki wprowadzone są za-

sady oraz kryteria przyznawania nagród.

Wewnętrz-

ne regulacje określają kompetencje w zakresie ich

przyznawania.

Premie i nagrody mają charakter

uznaniowy, motywacyjny.

Podstawowym kryterium

przyznania nagrody okresowej jest rzetelna, termi-

nowa i efektywna praca zawodowa.

Wysokość nagro-

dy okresowej jest zróżnicowana, ustalana indywidu-

żałoby ich wartość motywacyjną.

Wśród osób, które

otrzymały po 17 listopada 2011 r. nagrody pieniężne

w Ministerstwie Gospodarki są członkowie korpusu

mi korpusu służby cywilnej.

Średnia wysokość wy-

płaconej nagrody okresowej dla członka korpusu

służby cywilnej wyniosła 5735 zł, dla pracownika nie-

będącego członkiem korpusu służby cywilnej wynio-

sła 4014,50 zł.

W bieżącym roku średnia wysokość

wypłaconej nagrody wyniosła odpowiednio: 1350 zł

oraz 2700 zł.

W Ministerstwie Gospodarki w 2012 r.

przyznano również nagrody pozaﬁnansowe.

Zostały

one ufundowane w maju i czerwcu dla dwóch pracow-

ników zatrudnionych na stanowisku podreferenda-

rza oraz głównego specjalisty.

Były to nagrody przy-

znane za całokształt pracy zawodowej, w podzięko-

waniu za wieloletnią pracę w związku przejściem

tych pracowników na emeryturę.

Rząd wielkości

ufundowanej nagrody rzeczowej to kwota nieprze-

kraczająca 200 zł.

Motywacja ﬁnansowapracownikówadministra-

cji rządowej jest niezmiernie istotna z uwagi na

przeciwdziałanie ﬂuktuacji wykwaliﬁkowanej ka-

dry do sektora prywatnego.

Premie i nagrody są

narzędziem zachęcającym pracowników do podej-

mowania wysiłków i generowania zaangażowania

w sposób, który pozwoli na osiągnięcie strategicz-

nych celów urzędu.

Z wyrazami szacunku

Sekretarz stanu

Warszawa, dnia 21 września 2012 r.

546

Odpowiedź

sekretarza stanu

w Ministerstwie Transportu,

w Ministerstwie Transportu, Budownictwa

przekazującego zapytanie posła Zbigniewa Girzyń-

darki Morskiej, poniżej przedstawiam następujące

informacje.

Ad 1 i 2.

Premie są wypłacane pracownikom za-

niczych i obsługi zgodnie z § 9 rozporządzenia Rady

Podstawą do przyznania i określenia wysokości

premii jest ocena w zakresie należytego i terminowe-

go wykonywania przez pracownika obowiązków pra-

cowniczych oraz przestrzegania regulaminu pracy.

Nie było przypadków nieprzyznania pracownikowi

premii regulaminowej.

rzony jest w ministerstwie fundusz nagród.

Nagrody

z tego funduszu mogą otrzymać osoby będące człon-

kami korpusu służby cywilnej i osoby zatrudnione

na stanowiskach pomocniczych, robotniczych i ob-

sługi.

Ministerstwo Transportu, Budownictwa i Go-

spodarki Morskiej w 2011 i 2012 r. przeznaczyło na

nagrody dla pracowników kwotę 3 047 416 zł, w tym

573 560 zł to kwota nagród dla pracowników zaan-

gażowanych w pracę przy prezydencji.

Nagrody z funduszu nagród przyznawane są pra-

cownikom za szczególne osiągnięcia w pracy zawo-

dowej zgodnie z przyjętym dokumentem „Zasady

nagradzania członków korpusu służby cywilnej i pra-

Budownictwa i Gospodarki Morskiej”.

W ww. okresie

nagrody z funduszu nagród otrzymało ok. 50% pra-

cowników ministerstwa.

Ad 4.

Ministerstwo nie wypłaca nagród rzeczo-

wych.

Ad 5.

Zgodnie z § 9 rozporządzenia Rady Mini-

nicy zatrudnieni na stanowiskach pomocniczych, ro-

botniczych i obsługi mają określone w umowie o pra-

cę prawo do premii zgodnie z Regulaminem premio-

wania pracowników zatrudnionych na stanowiskach

skiej.

Pracownicy ci stanowią ok. 8% ogółu zatrud-

nionych.

Żaden pracownik ministerstwa nie ma określone-

go w umowie o pracę prawa do nagrody.

Ad 6.

Od momentu utworzenia Ministerstwa

stało zatrudnionych 35 nowych pracowników, wśród

których 17 osób otrzymało nagrody uznaniowe, a 1 oso-

ba otrzymuje premię regulaminową.

Świadczenia te

zostały przyznane na zasadach określonych w ww.

dokumentach.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tadeusz Jarmuziewicz

(1909)

sma, SPS-024-1909/12, z dnia 4 września 2012 r. do-

tyczącego zapytania pana posła Zbigniewa Girzyń-

Ad 1.

W Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyż-

Nr 27, poz. 134) oraz na podstawie wewnętrznych

regulacji ustalających wysokość i warunki przyzna-

wania premii (jako składnika miesięcznego wyna-

grodzenia), przyznano od listopada 2011 r. do końca

547

sierpnia br. premie pracownikom zajmującym stano-

wiska pomocnicze w wysokości 276 742,68 zł oraz

pracownikom zajmującym stanowiska robotnicze i ob-

sługi w wysokości 159 260,32 zł.

Premia regulaminowa przyznawana jest za pra-

widłowe wykonywanie powierzonych zadań.

Ad 2.

W ciągu ostatnich 5 lat premia nie została

przyznana 1 osobie zajmującej stanowisko pomocni-

cze na skutek naruszenia przez nią obowiązków pra-

cowniczych, tj. umyślnego wyrządzenia szkody pra-

codawcy.

br. przyznano nagrody pieniężne w łącznej sumie

1 473 656,00 zł, w tym:

1) pracownikom zajmującym wyższe stanowiska

w służbie cywilnej wypłacono 237 500,00 zł,

2) pracownikom zajmującym stanowiska średnie-

go szczebla wypłacono 7000,00 zł,

3) pracownikom zajmującym stanowiska koordy-

nujące wypłacono 215 100,00 zł,

4) pracownikom zajmującym stanowiska samo-

dzielne wypłacono 588 882,00 zł,

5) pracownikom zajmującym stanowiska specja-

listyczne wypłacono 240 800,00 zł,

6) pracownikom zajmującym stanowiska wspoma-

gające wypłacono 79 584,00 zł,

7) pracownikom zajmującym stanowiska pomoc-

nicze, robotnicze oraz pracownikom obsługi wypła-

cono 104 790,00 zł.

O wysokości przyznanych nagród decydował

przede wszystkim stopień zaangażowania i samo-

dzielności poszczególnych pracowników w realizację

powierzonych zadań na stanowisku, przy czym zwra-

cano również uwagę na wykonywanie zadań dodat-

kowych oraz nagradzano pracę w zespołach funkcjo-

nujących w Ministerstwie Nauki i Szkolnictwa Wyż-

szego.

Jednocześnie pragnę podkreślić, że wprowa-

dzona przez obecne kierownictwo polityka nagradza-

nia nie przewiduje wypłaty tzw. nagród okazyjnych;

nagrody przyznawane są tylko i wyłącznie wyróżnia-

jącym się pracownikom, co dodatkowo motywuje

tychże pracowników do utrzymywania wysokiego po-

ziomu zaangażowania w realizację zadań.

Ad 4.

W Ministerstwie Nauki i Szkolnictwa Wyż-

szego nie przyznano nagród rzeczowych.

Ad 5.

Premia regulaminowa stanowi składnik

wynagrodzenia dla 35 pracowników zajmujących sta-

nowiska pomocnicze oraz 17 pracowników zajmują-

cych stanowiska robotnicze i obsługi.

Premia regu-

laminowa wypłacana jest na podstawie § 9 rozporzą-

sokość i warunki przyznawania premii.

cono premie regulaminowe pracownikom zajmują-

cym stanowiska pomocnicze w wysokości 276 742,68 zł

cze i obsługi 159 260,32 zł.

Nagroda ze względu na wyraz uznania za szcze-

gólne osiągnięcia nie stanowi elementu wynagrodze-

nia pracownika zapisanego w umowie o pracę.

Ad 6.

Spośród osób zatrudnionych w Minister-

pada 2011 r. do końca sierpnia br. nagrody pieniężne

przyznane za szczególne osiągnięcia w wykonywaniu

zadań na stanowisku otrzymało 5 pracowników

w łącznej sumie 12 000,00 zł.

Z wyrazami szacunku

Minister

Barbara Kudrycka

ministra środowiska

w Ministerstwie Środowiska (1910)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na za-

pytanie posła Zbigniewa Girzyńskiego przekazane

przez p. Marka Kuchcińskiego, wicemarszałka Sejmu

2012 r., znak: SPS-024-1910/12, w sprawie nagród

i premii w Ministerstwie Środowiska, przekazuję sto-

sowne wyjaśnienia.

Ad 1.

Premia jest obligatoryjnym składnikiem

wynagrodzenia przysługującym pracownikom niebę-

dącym członkami korpusu służby cywilnej zatrud-

nionym w Ministerstwie Środowiska na stanowi-

i pracowników innych jednostek.

Do ww. grupy w MŚ

należą następujące stanowiska: administrator, elek-

tryk, hydraulik, kierowca samochodu osobowego,

malarz, operator urządzeń powielających, recepcjo-

nistka, robotnik gospodarczy, sekretarka, starszy

magazynier, starszy operator urządzeń przygotowa-

nia danych, stolarz, telefonista i zaopatrzeniowiec.

Zgodnie z regulacjami zarządzenia nr 23 dyrek-

tora generalnego Ministerstwa Środowiska z dnia

premiowania pracowników niebędących członkami

stwie Środowiska, wysokość premii pracowników

zatrudnionych na stanowisku pomocniczym, robot-

548

niczym i obsługi wynosi od 10% do 40% ich miesięcz-

nego wynagrodzenia zasadniczego, zależnie od zaj-

mowanego stanowiska.

Premia uzależniona jest od terminowego, prawi-

dłowego wykonywania powierzonych zadań, dbałości

materiałami oraz nienagannej dyscypliny pracy.

Na tej podstawie pracownikom zatrudnionych na

ww. stanowiskach w okresie od 18 listopada 2011 r.

384,28 zł brutto w formie premii.

Ad 2.

Stanowiska pomocnicze, robotnicze i obsłu-

gi zostały utworzone w strukturze ministerstwa od

1 stycznia 2010 r. w związku z przejęciem pracowni-

ków zlikwidowanego z dniem 31 grudnia 2009 r.

Za-

kładu Obsługi MŚ.

W zarządzeniu nr 23 dyrektora generalnego Mi-

nisterstwa Środowiska określone zostały warunki

nabycia prawa do premii, jej obniżenia lub pozbawie-

nia pracownika tego składnika.

nie wystąpiła sytuacja, w której pracownikowi nie

zostałaby przyznana premia.

Ad 3.

Nagroda jest świadczeniem o charakterze

W MŚ nagrody przyznane zostały pracownikom

m.in. za wykonanie dodatkowych zadań, za szczegól-

ne zaangażowanie w przeprowadzenie konkretnych

inicjatyw, realizację zadań/projektów szczególne zło-

żonych, za efektywną i samodzielną pracę w sytu-

acjach znacznego obciążenia ilością zadań.

Efektyw-

na realizacja zadań, a nie zajmowane stanowisko

było warunkiem przyznania nagrody.

Żadna grupa

stanowisk nie została wykluczona z możliwości przy-

znania nagrody.

Średnia wysokość nagrody wypłaconej w okresie

sła 2746,61 zł brutto.

Ad 4.

W Ministerstwie Środowiska nie są przy-

znawane nagrody rzeczowe.

Ad 5.

Żaden z pracowników Ministerstwa Środo-

wiska nie posiada zapisów dot. możliwości przyznania

nagrody w swoim indywidualnym angażu.

Kwestie

dotyczące nagród uregulowane są w ww. przepisach.

W MŚ zatrudnionych jest 20 pracowników na sta-

zwy stanowisk zostały podane w ad 1).

Wszyscy ww.

pracownicy posiadają w swoich angażach zapis o wy-

sokości przysługującej im premii.

Ad 6.

Średnia wysokość premii wypłaconej upraw-

nionym pracownikom (w myśl przytoczonego wyżej

oraz zarządzenia nr 23 dyrektora generalnego Mini-

sterstwa Środowiska) zatrudnionym w MŚ po 18 li-

stopada 2011 r. wyniosła 541,17 zł brutto miesięcznie

na jednego pracownika.

Średnia wysokość nagrody wypłaconej pracowni-

kom, którzy w MŚ zostali zatrudnieni po 18 listopa-

da 2011 r., wyniosła 2147,62 zł brutto na jednego pra-

cownika.

Z poważaniem

Minister

Marcin Korolec

Warszawa, dnia 26 września 2012 r.

w Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej

(1911)

Szanowny Panie Marszałku!

W nawiązaniu do

przy którym przekazano zapytanie poselskie pana

w Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej, uprzej-

mie przedstawiam następujące wyjaśnienia.

Ad 1.

Wśród pracowników zatrudnionych w Mini-

Przepisy prawa obligują pracodawców do utworze-

nia dla pracowników niebędących członkami korpu-

su służby cywilnej funduszu premiowego w ramach

posiadanych środków na wynagrodzenia (stanowi

wej i pracowników innych jednostek – Dz. U. Nr 27,

dawca w akcie wewnętrznym, tj. regulaminie doty-

czącym premiowania pracowników niebędących

indywidualnej dla pracowników Ministerstwa Pracy

i Polityki Społecznej zatrudnionych na stanowiskach

549

pomocniczych, robotniczych i obsługi objętych regu-

laminem dotyczącym premiowania pracowników nie-

si obecnie 80% wynagrodzenia zasadniczego określo-

nego w umowie o pracę.

W Ministerstwie Pracy i Po-

lityki Społecznej przyznanie premii uzależnione jest

od terminowego, rzetelnego i efektywnego wykony-

wania powierzonych zadań, dbałości o powierzone

oraz przestrzegania ustalonego porządku pracy.

2012 r. wypłacono premie na łączną kwotę 869 237 zł,

w tym 60 048,10 zł dla pracowników przejętych

z Krajowego Biura Funduszu Gwarantowanych Świad-

czeń Pracowniczych.

Ad 2.

W ciągu ostatnich 5 lat, tj. od 1 września

nie zdarzył się przypadek nieprzyznania premii pra-

cownikowi do niej uprawnionemu na podstawie prze-

pisów prawa.

Ad 3.

Przepisy prawa przewidują obligatoryjne

utworzenie dla pracowników niebędących członkami

cych członkami korpusu służby cywilnej, § 10 rozporzą-

nych jednostek, zaś w stosunku do członków korpusu

2008 r. o służbie cywilnej – Dz. U. Nr 227, poz. 1505,

z późn. zm).

Fundusz ten może być podwyższany w ra-

W Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej nagro-

dy mające charakter uznaniowy przyznawane są za

do ich przyznania stanowi rzetelna i terminowa praca

lone indywidualnie dla każdego pracownika i uzależ-

nione od jego samodzielności i zaangażowania.

2012 r. wypłacono nagrody na łączną kwotę

5 757 742,13 zł, w tym 86 500 zł dla pracowników

wanych Świadczeń Pracowniczych.

W kwocie tej za-

warte są również nagrody wypłacone pracownikom

realizującym projekty współﬁnansowaneześrodków

Unii Europejskiej oraz nagrody specjalne wypłacone

z zakresu programu wieloletniego „Przygotowanie,

specjalne „System motywacyjno-lojalnościowy”.

nej nie przyznano żadnej nagrody rzeczowej.

Ad 5.

Obecnie w Ministerstwie Pracy i Polityki

Społecznej premię otrzymuje 80 pracowników niebę-

nionych na stanowiskach pomocniczych, robotni-

czych i obsługi określonych w rozporządzeniu Rady

jednostek.

Wysokość premii indywidualnej dla pra-

botniczych i obsługi objętych regulaminem dotyczą-

cym premiowania pracowników niebędących człon-

wynagrodzenia zasadniczego określonego w umowie

sięcznego wynagrodzenia brutto pracownika.

Nagro-

dy wypłacane w Ministerstwie Pracy i Polityki Spo-

łecznej nie są składnikiem wynagrodzenia, mają

charakter uznaniowy, przyznawane są za osiągnięcia

lityki Społecznej zatrudniono osoby, którym przyzna-

no premię regulaminową w wysokości 80% wynagro-

dzenia zasadniczego brutto oraz nagrody.

wyniosły łącznie 123 421,49 zł, w tym 60 048,10 zł

duszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych.

cowników przejętych z Krajowego Biura Funduszu

Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych.

Jednocześnie informuję, że na poziom zatrudnie-

nia w Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej mia-

ły wpływ zmiany wprowadzone ustawą z dnia 27 sierp-

Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych utracił

w rozumieniu zapisów art. 29 ustawy z dnia 27 sierp-

pracownicy zatrudnieni dotychczas w Krajowym Biu-

rze Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracow-

niczych stali się pracownikami urzędu obsługującego

Z poważaniem

Minister

Warszawa, dnia 27 września 2012 r.

550

Odpowiedź

podsekretarza stanu w Ministerstwie

(1912)

smo, znak: SPS-024-1912/12, z dnia 4 września

ków zatrudnionych na stanowiskach pomocniczych,

Wysokość funduszu premiowego oraz warunki przy-

znawania premii ustala kierownik urzędu lub jed-

nostki.

Na podstawie ww. przepisów, zarządzeniem

nr 20 dyrektora generalnego Ministerstwa Rolnic-

wie ustalenia regulaminu premiowania dla pracow-

ników na stanowiskach pomocniczych, robotniczych

i obsługi zatrudnionych w Ministerstwie Rolnictwa

w ramach rocznego planu wydatków budżetowych

przeznaczonych na wynagrodzenia pracowników

zatrudnionych na stanowiskach pomocniczych, ro-

botniczych i obsługi w wysokości gwarantującej wy-

płatę premii.

Zgodnie z § 3 ww. regulaminu pracow-

nikowi zatrudnionemu na stanowisku pomocni-

czym, robotniczym i obsługi w Ministerstwie Rol-

ca składnik wynagrodzenia zasadniczego, ustalone-

go na podstawie tabeli D, załącznika nr 1 do ww.

rozporządzenia, w wysokości od 60% do 120% wy-

nagrodzenia zasadniczego, wypłacana co miesiąc

wraz z wynagrodzeniem.

Na wysokość premii wpływ

ma w szczególności efektywność i jakość wykony-

wanej pracy.

Kwota wypłacona na premie regulami-

nowe od momentu zaprzysiężenia nowego rządu po

wyborach parlamentarnych w 2011 r., tj. od dnia

niosła 655 278,87 zł.

2.

Mając na uwadze, że informacja o przysługu-

jącej premii dla pracowników zatrudnionych na sta-

zawarta jest w umowie o pracę, od dnia wejścia

w życie regulaminu premiowania dla pracowników

na stanowiskach pomocniczych, robotniczych i ob-

sługi zatrudnionych w Ministerstwie Rolnictwa

i Rozwoju Wsi, tj. od dnia 1 stycznia 2011 r., nie było

osób, którym nie przyznano premii.

Natomiast do

dnia wejścia w życie przepisów ww. regulaminu pra-

cownicy zatrudnieni na stanowiskach pomocni-

mii.

Dotyczyło to średnio 5 etatów na stanowiskach

sekretarek (tabela XII załącznika nr 3 do ww. roz-

porządzenia).

cjalnie utworzonego w tym celu funduszu nagród

w służbie cywilnej w wysokości 3% planowanych

wynagrodzeń osobowych.

Mając powyższe na uwa-

dze, w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi od

parlamentarnych w 2011 r. zostały wypłacone na-

grody pieniężne wyłącznie pracownikom, którzy

wykazali się dużym zaangażowaniem i osiągnęli

ności członkom korpusu prezydencji oraz innym

osobom zaangażowanym w przygotowanie i sprawo-

wanie przez Polskę przewodnictwa w Radzie UE.

duszu nagród ministerstwa, ale z przyznanej decy-

zją ministra ﬁnansów urzędom, w tym Minister-

stwu Rolnictwa i Rozwoju Wsi, rezerwy celowej,

przeznaczonej na sﬁnansowaniezadaniaspecjalne-

go: System motywacyjno-lojalnościowy w ramach

programu wieloletniego „Przygotowanie, obsługa

w II połowie 2011 r.”.

Ponadto nagrody otrzymali

również niektórzy pracownicy zaangażowani w re-

alizację Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na

brzeżnych obszarów rybackich” na lata 2007–2013.

Należy podkreślić, że nagrody te nie miały po-

wszechnego charakteru i dotyczyły tylko pracowni-

ków, którzy wykazali się w pracy najlepszymi wyni-

kami.

Zestawienie kwot nagród wypłaconych od

parlamentarnych w 2011 r. w podziale na grupy sta-

nowisk, wynikające z rozporządzenia prezesa Rady

liﬁkacji zawodowych, stopni służbowych urzędni-

ków służby cywilnej, mnożników do ustalania wy-

litycznego i pracowników zatrudnionych na stano-

przedstawia się następująco:

551

Lp. Grupa stanowisk

Kwoty wypłacone

w okresie

18.11.2011 r.

– 31.08.2012 r.

Nagrody

1.

Wyższe stanowiska w służbie

cywilnej

639 100 zł

2.

Stanowiska średniego szczebla

zarządzania w służbie cywilnej

22 500 zł

3.

Stanowiska koordynujące

w służbie cywilnej

641 331 zł

4.

Stanowiska samodzielne

w służbie cywilnej

543 454 zł

5.

Stanowiska specjalistyczne

w służbie cywilnej

684 622 zł

6.

Stanowiska wspomagające

w służbie cywilnej

143 839 zł

7.

Gabinet polityczny 14 000 zł

8.

Stanowiska pomocnicze,

robotnicze i obsługi

97 100 zł

są przyznawane nagrody rzeczowe.

5.

W Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi wy-

łącznie pracownicy zatrudni na stanowiskach pomoc-

niczych, robotniczych i obsługi mają zawartą w umo-

wie o pracę informację o przysługującej premii, która

stanowi składnik wynagrodzenia zasadniczego.

Na

dzień 19 września 2012 r. zatrudnienie na ww. sta-

nowiskach wyniosło 51 osób.

Ponadto żaden z pra-

cowników ministerstwa nie ma w umowie o pracę

zawartej informacji o rodzaju i wysokości nagrody.

6.

Po zaprzysiężeniu nowego rządu po wyborach

parlamentarnych w 2011 r. zatrudniono 2 osoby na

stanowiskach pomocniczych, robotniczych i obsługi,

którym zgodnie z obowiązującym w ministerstwie re-

gulaminem premiowania przysługuje co miesiąc pre-

mia wraz z wynagrodzeniem.

Żadna z osób zatrudnio-

nych po zaprzysiężeniu nowego rządu po wyborach

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Tadeusz Nalewajk

Warszawa, dnia 24 września 2012 r.

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pi-

dotyczące zapytania posła Zbigniewa Girzyńskiego

sterstwie Rozwoju Regionalnego, przedstawiam po-

niższe informacje.

Ad 1., 2. i 5.

W Ministerstwie Rozwoju Regional-

nego poza członkami korpusu służby cywilnej za-

trudnieni są pracownicy na stanowiskach pomocni-

tych ustaw.

służby cywilnej, zatrudnionych w urzędach admini-

woju Regionalnego został wydany regulamin premio-

wania pracowników zajmujących te stanowiska.

Pre-

mia stanowi stały składnik wynagrodzenia, określo-

ny dla każdego stanowiska jako wartość procentowa

wynagrodzenia zasadniczego, mieszcząca się w prze-

dziale od 25% do 65%.

Wynagrodzenia zasadnicze

pracowników nieobjętych mnożnikowymi systemami

wynagrodzeń ustalane są stosownie do zajmowanego

przyznawana jest w pełnej ustalonej dla danego sta-

nowiska wysokości miesięcznej, jeżeli w danym mie-

siącu nie zostaną zgłoszone zastrzeżenia do termino-

wości, jakości oraz dyscypliny pracy pracownika.

W okolicznościach uzasadnionych uchybieniami ze

strony pracownika w sposobie i zakresie realizacji

obowiązków służbowych premia ulega obniżeniu lub

pracownik jest jej całkowicie pozbawiony.

Ponadto

w okresie szczególnie dużego natężenia pracy lub re-

alizacji przez pracownika zwiększonych zadań pre-

mia może zostać podwyższona w danym miesiącu do

wartości maksymalnej ustalonej w regulaminie pra-

cy.

Aktualnie w MRR systemem premiowania obję-

tych jest 66,25 etatu.

Ad 3. i 6.

Począwszy od dnia 18 listopada 2011 r.

186 pracownikom MRR wypłacono nagrody w łącz-

nej wysokości 457 500 zł.

Nagrody te zostały przy-

są z funduszu nagród tworzonego na podstawie obo-

wiązujących przepisów w ramach funduszu wyna-

grodzeń, zgodnie z obowiązującymi w ministerstwie

552

zasadami.

W tym samym okresie osobom zatrudnio-

nym na stanowiskach pomocniczych, robotniczych

i obsługi wypłacono premie w łącznej wysokości

558 035 zł na zasadach określonych w regulaminie

premiowania w MRR.

Przyznawane w tym okresie premie i nagrody

były wypłacane uprawnionym pracownikom, w tym

osobom zatrudnionym po 18 listopada 2011 r.

Ad 4.

W MRR nie są przyznawane nagrody rze-

czowe.

Z poważaniem

Minister

Elżbieta Bieńkowska

w Ministerstwie Skarbu Państwa (1915)

z Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość

z dnia 4 września 2012 r. przedstawiam poniżej sto-

sowne informacje:

Premie wypłacane są na podstawie ustawy z dnia

gatoryjny składnik wynagrodzenia 21 osób zatrud-

nionych w Ministerstwie Skarbu Państwa na stano-

wiskach obsługi, co znajduje odzwierciedlenie w za-

wartych z pracownikami umowach o pracę.

Wypłata

premii jest niezależna od okresu zatrudnienia.

W cią-

gu 5 lat premii nie otrzymało 11 osób zatrudnionych

na stanowiskach: kierowcy, kawiarki, starszej telefo-

do chwili obecnej wypłacono 228 125 zł tytułem pre-

mii.

Przeciętna miesięczna wysokość premii wynosi-

ła 1124 zł.

Zgodnie z obowiązującymi przepisami

w okresie tym zostały wypłacone premie 3 pracow-

nikom nowozatrudnionym w przeciętnej miesięcznej

wysokości 720 zł.

Nagrody uznaniowe są przyznawane członkom

korpusu służby cywilnej w Ministerstwie Skarbu

w pracy zawodowej.

Fundusz na nagrody dla pracow-

ników Ministerstwa Skarbu Państwa mieści się w ra-

mach limitu funduszu wynagrodzeń ustalonego na

dany rok w ustawie budżetowej i nie jest podwyższa-

ny poza ten limit.

Zgodnie z przyjętym w urzędzie

systemem nagrody wypłacane są za realizację celów

wyznaczonych na dany rok, w szczególności za zre-

alizowane projekty prywatyzacyjne.

Nagrody mają

charakter motywacyjny i służą zwiększeniu efektyw-

ności realizacji zadań.

Czynnikami decydującymi

o wysokości przyznania nagród jest zaangażowanie

pracowników w projekty prywatyzacyjne oraz termi-

nowe i rzetelne wykonywanie innych zadań wynika-

jących ze specyﬁkiurzędu.

Zgodnie z wewnętrzną regulacją nagrodę za

otrzymać osoba, która przepracowała w urzędzie co

najmniej połowę okresu, za który są przyznawane

nagrody.

Funkcjonujący w MSP system nagród obej-

muje, z wyłączeniem kierownictwa resortu, wszyst-

kich zatrudnionych, w tym korpus służby cywilnej

oraz osoby zajmujące stanowiska niemnożnikowe.

wypłacono nagrody na łączną kwotę 3 467 817 zł.

Przeciętna nagroda wynosiła 3986 zł.

W tym okresie

na nagrody dla 26 nowo zatrudnionych pracowników

przeznaczono kwotę 84 410 zł, a przeciętna nagroda

wyniosła 3247 zł.

W Ministerstwie Skarbu Państwa nie są przyzna-

wane nagrody rzeczowe.

Z poważaniem

Minister

Mikołaj Budzanowski

zane przy piśmie Pani Marszałek, znak: SPS-024-

-1916/12, z dnia 4 września 2012 r., w sprawie premii

uprzejmie informuję.

Ad 1.

Zasady wynagradzania poszczególnych grup

pisy:

— w odniesieniu do kierowniczych stanowisk

553

zatrudnionym w gabinetach politycznych (Dz. U. Nr 24,

Spośród ww. aktów prawnych wypłatę premii re-

gulaminowej przewidują jedynie przepisy rozporzą-

cowników zatrudnionych na stanowiskach robotni-

czych, obsługi i pomocniczych, tj. sprzątaczki, woź-

nej, robotnika gospodarczego, kierowcy, konserwato-

ra, kserograﬁsty, starszej telefonistki, kierownika

centrali telefonicznej i operatora urządzeń elektro-

nicznych.

Premia regulaminowa przyznawana jest w opar-

którego obligatoryjnie tworzony jest fundusz premio-

wy, oraz regulamin premiowania pracowników za-

trudnionych w Ministerstwie Zdrowia na stanowi-

skach objętych niemnożnikowym systemem wyna-

gradzania, stanowiący załącznik do zarządzenia

premiowania pracowników zatrudnionych w Mini-

sterstwie Zdrowia na stanowiskach objętych nie-

Premię przyznaje się za prawidłowe wykonywanie

powierzonych zadań wynikających z zakresu obo-

wiązków, a w szczególności za:

1) jakość i wydajność świadczonej pracy,

2) terminowość i efektywność pracy,

3) dyspozycyjność i zaangażowanie w pracy,

4) wkład pracy w realizację zadań planowych,

5) oszczędną gospodarkę materiałową,

6) dbałość o mienie urzędu,

7) dyscyplinę pracy i przestrzeganie przepisów bez-

pieczeństwa i higieny pracy oraz przeciwpożarowych.

Ponadto regulamin premiowania przewiduje pre-

mie dodatkowe, przyznawane kierowcom za:

1) pełną dyspozycyjność przy obsłudze pojazdów

w czasie niezbędnym do realizacji statutowych obo-

wiązków przez członków kierownictwa urzędu,

2) bezwypadkową i zgodną z przepisami o ruchu

drogowym jazdę,

3) dbałość o czystość pojazdu i jego stan techniczny,

4) uciążliwości związane z podróżami służbowymi.

Premia oraz premia dodatkowa wypłacane są

miesięcznie łącznie z wynagrodzeniem.

W załączeniu

znajduje się zestawienie premii wypłaconych pracow-

mnożnikowym systemem wynagrodzeń w okresie od

Ad 2.

Wszystkim pracownikom zatrudnionym na

stanowiskach robotniczych, obsługi i pomocniczych,

uprawnionym do przyznania premii, którzy w danym

okresie rozliczeniowym spełnili warunki określone

w regulaminie premiowania, premie były wypłacane.

Wysokość premii ulegała proporcjonalnemu zmniej-

szeniu stosownie do przebywania danego pracownika

na zwolnieniu lekarskim bądź innej nieobecności

pracownika.

Nie ma podstaw prawnych do przyznawania i wy-

płacania premii dla pozostałych grup pracowniczych,

tj. osób zajmujących kierownicze stanowiska pań-

stwowe, członków korpusu służby cywilnej oraz pra-

cowników gabinetu politycznego ministra.

Ad 3.

W oparciu o postanowienia art. 93 ustawy

o służbie cywilnej i zasady przyznawania nagród

określone w regulaminie przyznawania nagród

członkom korpusu służby cywilnej zatrudnionym

nem przyznawania nagród członkom korpusu służby

śnia 2012 r. z funduszu nagród wypłacone zostały

nagrody członkom korpusu służby cywilnej w po-

szczególnych grupach stanowisk:

a) wyższe stanowiska w służbie cywilnej:

— 1 osobie zajmującej stanowisko zastępcy dyrek -

tora departamentu w kwocie 1200 zł,

b) średni szczebel zarządzania:

— 1 osobie zajmującej stanowisko głównego księ -

gowego w kwocie 1200 zł,

554

c) stanowiska koordynujące – średnia nagroda

1136 zł:

— 50 osobom zatrudnionym na stanowisku na -

czelnika wydziału,

— 1 osobie zatrudnionej na stanowisku głównego

specjalisty do spraw legislacji,

d) stanowiska samodzielne – średnia nagroda

795 zł:

— 19 osobom zatrudnionym na stanowisku radcy

ministra,

— 54 osobom zatrudnionym na stanowisku głów -

nego specjalisty,

— 1 osobie zatrudnionej na stanowisku audytora

wewnętrznego,

— 5 osobom zatrudnionym na stanowisku radcy

prawnego,

— 1 osobie zatrudnionej na stanowisku kierowni -

ka kancelarii tajnej,

e) stanowiska specjalistyczne – średnia nagroda

793 zł:

— 45 osobom zatrudnionym na stanowisku star -

szego specjalisty,

— 44 osobom zatrudnionym na stanowisku spe -

cjalisty,

— 1 osobie zatrudnionej na stanowisku starszego

inspektora,

— 1 osobie zatrudnionej na stanowisku referen -

darza,

f) stanowiska wspomagające – średnia nagroda

727 zł:

— 22 osobom zatrudnionym na stanowisku in -

spektora,

— 10 osobom zatrudnionym na stanowisku pod -

referendarza,

— 1 osobie zatrudnionej na stanowisku księgowego,

referenta,

— 7 osobom zatrudnionym na stanowisku sekre -

tarza.

Nagrodę przyznaje się w celu wyróżnienia pra-

cownika za zaangażowanie oraz osiągnięcia w pracy

zawodowej, a w szczególności:

szczególnym uwzględnieniem zadań związanych z przy-

gotowaniem sprawozdawczości za okres sprawowania

przez Rzeczpospolitą Polską przewodnictwa w Ra-

dzie Unii Europejskiej,

— stopień obciążenia pracą,

— terminowe i rzetelne wykonywanie powierzo -

nych zadań,

— umiejętność rozwiązywania skomplikowanych

problemów,

— inicjatywę i samodzielność w realizacji zadań,

nie ważnych dla urzędu, udział w pracach legislacyj-

nych,

— radzenie sobie w sytuacjach kryzysowych.

nie Rady Ministrów w sprawie zasad wynagradzania

lamin przyznawania nagród pracownikom niebędą-

duszu nagród wypłacone zostały nagrody:

— 4 osobom zatrudnionym na stanowisku woźnej,

— 4 osobom zatrudnionym na stanowisku kie -

rowcy,

— 3 osobom zatrudnionym na stanowisku kon -

serwatora,

— 1 osobie zatrudnionej na stanowisku operatora

urządzeń elektronicznych,

— 1 osobie zatrudnionej na stanowisku kserogra -

ﬁsty,

— 1 osobie zatrudnionej na stanowisku robotnika

gospodarczego.

Średnia nagroda wynosiła 300 zł.

cownika za osiągnięcia w pracy zawodowej, a w szcze-

gólności:

— jakość i wydajność świadczonej pracy,

— terminowość i efektywność pracy,

— dyspozycyjność i zaangażowanie w pracy,

— wkład pracy w realizację zadań planowych.

Ad 4.

Pracownikom Ministerstwa Zdrowia nie

były przyznawane nagrody rzeczowe.

Ad 5.

Informacje o przysługującej premii regula-

minowej w umowie o pracę zamieszczone są w odnie-

sieniu do 45 pracowników niebędących członkami

korpusu służby cywilnej, nieobjętych mnożnikowym

systemem wynagrodzeń, których wynagrodzenie

składa się z wynagrodzenia zasadniczego, dodatku

Osoby te zajmują stanowiska: sprzątaczki, woźnej,

robotnika gospodarczego, kierowcy, konserwatora,

kserograﬁsty,starszejtelefonistki,kierownikacentra-

li telefonicznej i operatora urządzeń elektronicznych.

Ad 6.

Zgodnie z regulaminem przyznawania na-

może być przyznana pracownikowi nie wcześniej niż

Nagrody z funduszu nagród otrzymali trzej człon-

kowie korpusu służby cywilnej zatrudnieni po dniu 18

listopada 2011 r. w wysokości: 3500 zł, 300 zł i 200 zł.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Warszawa, dnia 21 września 2012 r.

555

Załącznik

Załącznik do pisma, znak:

MZ-BKM-070-4467-19/MZ/12

Premie dla pracowników zatrudnionych w Ministerstwie Zdrowia na stanowiskach objętych niemnożnikowym systemem wynagradzania

Stanowisko

2011 2012

Razem

XI 2011 r.

–

VIII 2012 r.

woźna 471,30 707,00 707,00 707,00 707,00 188,46 707,00 707,00 707,00 707,00 6 315,76

woźna 360,00 600,00 600,00 600,00 420,00 600,00 600,00 600,00 600,00 600,00 5 580,00

kierowca 609,40 1 163,00 1 163,00 891,61 1 163,00 1 163,00 1 163,00 7 316,01

starsza telefonistka 338,62 635,00 635,00 635,00 317,45 635,00 635,00 635,00 635,00 635,00 5 736,07

woźna 480,00 400,00 384,00 480,00 400,00 480,00 432,00 480,00 336,00 3 872,00

konserwator 733,00 733,00 733,00 733,00 610,85 733,00 733,00 733,00 733,00 733,00 7 207,85

kierowca 1 163,00 1 163,00 1 163,00 1 163,00 969,15 426,37 1 163,00 1 163,00 1 163,00 1 163,00 10 699,52

kierowca – urlop

bezpłatny

1 843,00 1 843,00

woźna 700,00 700,00 700,00 700,00 700,00 700,00 4 200,00

sprzątaczka 472,00 472,00 472,00 424,81 472,00 472,00 472,00 393,35 472,00 472,00 4 594,16

operator urządzeń

elektronicznych

556

Odpowiedź

sekretarza stanu

przy piśmie z dnia 4 września br., znak: SPS-024-

-1918/12, w sprawie utraty ważności rozporządzenia

w sprawie domów pomocy społecznej wyjaśniam.

Ustawa z dnia 25 marca 2011 r.

(Dz. U. Nr 106,

poz. 622, z późn. zm.) o ograniczaniu barier admini-

stracyjnych dla obywateli i przedsiębiorców w art. 59

pkt 1 lit. c dokonała zmiany dyspozycji ustawowej dla

ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecz-

nego do wydania rozporządzenia w sprawie domów

pomocy społecznej zawartej w art. 57 ust. 8 ustawy

materia rozporządzenia określająca dokumenty wyma-

gane do uzyskania zezwolenia na prowadzenie domu

pomocy społecznej zawarta w § 7 ust. 1 przedmiotowe-

go rozporządzenia została przeniesiona do ustawy.

W związku z nałożeniem obowiązku wydania roz-

porządzenia w sprawie domów pomocy społecznej

ministerstwo w pierwszej połowie roku zrealizowało

wymaganą prawem procedurę legislacyjna, po której

zakończeniu możliwe było podpisanie nowego rozpo-

rządzenia.

Pragnę uspokoić pana posła, informując,

że nowe rozporządzenie podpisałem 23 sierpnia br.

i z dniem ogłoszenia, czyli od 27 sierpnia br., rozpo-

rządzenie jest obowiązujące.

Z szacunkiem

Sekretarz stanu

Jarosław Duda

Warszawa, dnia 25 września 2012 r.

Mazurek w sprawie planowanej likwidacji Posterun-

ku Policji w Werbkowicach, uprzejmie przedstawiam

kierownik centrali

telefonicznej

robotnik

gospodarczy

robotnik

gospodarczy

588,08 650,00 650,00 650,00 650,00 650,00 650,00 4 488,08

ogółem 37 615,72 37 159,96 37 905,63 39 845,29 37 961,45 39 292,20 40 911,61 41 152,35 40 699,30 39 860,91 392 404,42

557

przypadających na jedno stanowisko kierownicze, co

Polskiego Badania Przestępczości (przeprowadzonej

cym rozwoju technologii, oznaczają, że Policja stale

do stawianych wymagań, przy uwzględnieniu możli-

558

Warszawa, dnia 28 września 2012 r.

*

559

Odpowiedź

sekretarza stanu w Ministerstwie

W odpowiedzi na zapytanie pani Beaty Mazurek,

posła na Sejm RP (pismo SPS-024-1920/12 z dnia

4 września 2012 r.), w sprawie ratowania tczewskie-

go mostu drogowego na Wiśle proszę o przyjęcie po-

niższego stanowiska.

Carla Lentzego konstrukcji z kraty wielokrotnej.

Obecnie po rozbudowie w roku 1912, zniszczeniach

wojennych i powojennej odbudowie most składa się

kowym wyłącznie w ramach ogłaszanego corocznie

nujący tytułem prawnym do obiektu (w tym przypad-

ku powiat tczewski).

Ponadto wniosek musi spełniać

gólności obiekt, którego dotyczy wniosek, musi być

objęty ochroną prawną poprzez wpis do rejestru za-

bytków.

W przypadku mostu tczewskiego ochroną po-

porami i wieżyczkami (decyzja pomorskiego WKZ

przy tej części mostu.

W związku z czym z ewentual-

nej dotacji nie mogą być ﬁnansowaneelementyinfra-

wiatowi tczewskiemu doﬁnansowania w kwocie

ta) na prace remontowe i konserwatorskie wieżyczki

zagrożonego katastrofą budowlaną elementu histo-

rycznej części mostu.

W chwili obecnej beneﬁcjent

realizuje założony program prac remontowo-konser-

watorskich.

Ewentualna kontynuacja prac konserwatorskich

patrzeniu wniosku powiatu tczewskiego w ramach

programu „Dziedzictwo kulturowe”, priorytetu 1:

Ochrona zabytków.

Najbliższy termin naboru wnio-

sków na rok 2013 odbędzie się do dnia 30 listopada

2012 r.

Regulamin priorytetu: Ochrona zabytków zo-

stanie ogłoszony na przełomie II i IV kwartału br.

Sekretarz stanu

Piotr Żuchowski

Warszawa, dnia 20 września 2012 r.

(1921)

pytanie poselskie pana posła Jana Warzechy z dnia

4 września 2012r., nr SPS-024-1921/12, w sprawie

sytuacji w spółce Zakłady Chemiczne Organika-Sa-

560

rzyna SA uprzejmie informuję Panią Marszałek, co

następuje.

Ciech SA dotyczące spółek wchodzących w skład gru-

py kapitałowej, w tym Zakładów Chemicznych Orga-

nika-Sarzyna SA (dalej: ZCh Organika-Sarzyna SA),

wynikają z konieczności przeprowadzenia głębokiej

kwencją powyższego będzie wdrożenie nowego mo-

delu biznesowego w grupie.

Proponowane zmiany mają na celu optymalizację

łania.

Zmiany organizacyjne będą wdrażane w całej

Grupie Kapitałowej Ciech.

Przewidują one dalszą cen-

tralizację funkcji biznesowych i integrację funkcji

wsparcia w Ciech SA, natomiast koncentrację produk-

cownicy ZCh Organika-Sarzyna SA z takich obszarów

jak wsparcie, ﬁnanse,księgowość,zarządzanieperso-

nelem, informatyka itp. staną się pracownikami Ciech

Odnośnie do pakietu gwarancji socjalnych (dalej:

PGS) informuję, że minister skarbu państwa nie jest

stroną pakietu, który stanowi załącznik do umowy

sprzedaży akcji ZCh Organika-Sarzyna SA zawartej

w dn. 29.03.2006 r.

Stronami PGS są Ciech SA jako

inwestor i organizacje związkowe działające w ZCh

Organika-Sarzyna SA.

Z posiadanych przez Ministerstwo Skarbu Pań-

stwa informacji wynika, że PGS był do tej pory re-

alizowany zgodnie z jego postanowieniami.

Obecna sytuacja ekonomiczno-ﬁnansowa,wjakiej

znalazł się Ciech SA jako inwestor, mając na wzglę-

dzie postanowienia rozdz.

XI „Ochrona interesów

spółki” PGS, stanowiących o tym, że nabycie akcji

produkcyjnej i handlowej, spowodowała konieczność

tuacji ﬁnansowejspółki.

W związku z tym w dn. 03.08.2012 r.

Zarząd ZCh

Organika-Sarzyna SA wystosował do przewodniczą-

cych obu związków zawodowych działających w spół-

ce pismo wskazujące, że ze względu na pogorszenie

się koniunktury w gospodarce krajowej oraz świato-

wej pojawiły się trudności ze sprzedażą wyrobów

szarze żywic epoksydowych, które stanowią najwięk-

szą wolumenowo i przychodowo grupę sprzedaży.

Ta

nała odpisu aktualizującego środków trwałych na

ciwdziałać dalszemu pogarszaniu się wyników eko-

nomicznych, Zarząd ZCh Organika-Sarzyna SA jako

zakładowego układu zbiorowego pracy i do przystą-

pienia do prac nad nowym układem zbiorowym pra-

cy w spółce.

Pragnę dodać, że mając na uwadze trudną sytu-

ację społeczno-ﬁnansowąGrupyKapitałowejCiech

micznej, odbywają się cykliczne posiedzenia Zespołu

Konsultacyjnego ds. Grupy Kapitałowej Ciech, w któ-

rych aktywnie uczestniczy pan Rafał Baniak, podse-

kretarz stanu w Ministerstwie Skarbu Państwa.

ce przy spółkach należących do Grupy Kapitałowej

Ciech (Zakłady Chemiczne Organika-Sarzyna SA,

niach, które odbyły się w dn. 26.06. br., w dn. 6.08.

br. oraz 11.09. br, została omówiona sytuacja społecz-

no-ekonomiczna oraz kwestie dotyczące prowadzo-

spółkach Grupy Kapitałowej Ciech, w tym problem

Ponadto informuję, że na podstawie analizy osta-

tecznego sprawozdania kupującego z dn. 28.03.2012 r.,

zweryﬁkowanegoprzezniezależnegobiegłegorewiden-

ta, Delegatura Ministra Skarbu Państwa w Rzeszowie

w dn. 16.04.2012 r. potwierdziła wykonanie zobowią-

zań pozacenowych wynikających z umowy sprzedaży

akcji ZCh Organika-Sarzyna SA z dn. 29.03.2006 r.

W związku z tym obecnie prowadzone przez Ciech SA

działania nie naruszają jej postanowień.

Jednocześnie informuję, że Skarb Państwa, jako

akcjonariusz Ciech SA, pomimo tego, że posiada

przez Zarząd Ciech SA politykę i strategię rozwoju

całej Grupy Kapitałowej Ciech, w tym prowadzone

działania restrukturyzacyjne, w ramach posiada-

nych kompetencji popiera wszelkie działania orga-

nów korporacyjnych Ciech SA zmierzające do utrzy-

mania i rozwoju działalności spółki ZCh Organika-

-Sarzyna SA.

Z poważaniem

Minister

Mikołaj Budzanowski

skiego przekazane pismem z dnia 4 września 2012 r.

(sygn.

SPS-024-1922/12) w sprawie problemów z trans-

portem sprzętu dla paraolimpijczyków uprzejmie

informuję, co następuje.

Kierowanie całokształtem spraw związanych

z przygotowywaniem sportowców niepełnospraw-

561

nych do udziału w igrzyskach paraolimpijskich, usta-

laniem składów reprezentacji oraz zabezpieczaniem

uczestnictwa reprezentacji w igrzyskach paraolim-

pijskich przynależy do zadań Polskiego Komitetu

Paraolimpijskiego.

Udział polskiej reprezentacji

w igrzyskach paraolimpijskich w Londynie zabezpie-

czało logistycznie biuro PKPar.

Biuro prowadziło ko-

respondencję z Międzynarodowym Komitetem Para-

olimpijskim, międzynarodowymi federacjami sportu

oraz organizatorem igrzysk.

Biuro PKPar wyposa-

żało ekipę w stroje reprezentacyjne, organizowało

przelot ekipy oraz transport sprzętu sportowego.

Zgodnie z informacją PKPar o stanie przygotowań

do Letnich Igrzysk Paraolimpijskich Londyn 2012

z dnia 30 maja br. wszystkie działania związane

z zabezpieczeniem uczestnictwa reprezentacji w igrzy-

skach paraolimpijskich w Londynie realizowane były

wg przyjętego harmonogramu prac.

Podczas posie-

dzenia Rady Sportu Osób Niepełnosprawnych w dniu

24 lipca br. pan Robert Szaj, wiceprezes PKPar, in-

formując o stanie przygotowań do paraolimpiady

w Londynie, potwierdził, że biuro PKPar zabezpie-

czyło organizacyjnie udział polskiej reprezentacji

w igrzyskach.

PKPar nie przekazał Ministerstwu

Sportu i Turystyki żadnej informacji dotyczącej pro-

blemów z przygotowaniem i organizacją wyjazdu eki-

py do Londynu.

Na doﬁnansowanierealizacjiprogramówprzygo-

towań kadry narodowej do udziału w igrzyskach pa-

raolimpijskich w Londynie, w tym doﬁnansowanie

m.in. startów zawodników w imprezach mistrzow-

skich (krajowych i zagranicznych), udział sportow-

ców w zgrupowaniach krajowych i zagranicznych,

zakup sprzętu sportowego, wypłaty stypendiów spor-

towych, wynagrodzenia trenerów i osób współpracu-

jących, Ministerstwo Sportu i Turystyki wydatkowa-

ło w latach 2009–2012 ponad 46,3 mln zł, prawie

dwukrotnie więcej niż na przygotowania do igrzysk

paraolimpijskich w Pekinie, na które wydatkowano

ponad 23,5 mln zł.

W roku 2012 przeznaczono na ten

cel ponad 12 mln zł.

W celu zabezpieczenia udziału reprezentacji Polski

w igrzyskach paraolimpijskich w Londynie minister

znał PKPar 1 200 000 zł ze środków Funduszu Roz-

woju Kultury Fizycznej (z przeznaczeniem m.in. na

koszty podróży krajowych i zagranicznych, transport

sprzętu, wyżywienie i zakwaterowanie, wynagrodze-

nia trenerów, lekarzy, ﬁzjoterapeutów,ubezpieczenia

zawodników, zakup sprzętu sportowego, lekarstw i od-

żywek).

Decyzją ministra sportu i turystyki z dnia

27 czerwca przyznano dodatkowe środki na ten cel

w kwocie 500 000 zł (ze środków budżetu państwa).

Z wyrazami szacunku

Minister

Joanna Mucha

Warszawa, dnia 27 września 2012 r.

(znak: SPS-024-1925/12) sprawie realizacji programu

Ad 1.

W trakcie czterech zakończonych dotych-

powstało 2271 kompleksów boisk sportowych.

W roku

bieżącym trwa V edycja programu, w ramach której

– zgodnie z szacunkami Ministerstwa Sportu i Tu-

rystyki – wybudowanych zostanie ok. 340 kolejnych

obiektów.

Ad 2.

Na terenie woj. śląskiego powstało dotych-

czas 149 kompleksów boisk sportowych, przy czym

2011 r.

W trakcie tegorocznej edycji programu „Moje

boisko – Orlik 2012” wybudowanych zostanie 26 ko-

lejnych obiektów.

Wykazy lokalizacji istniejących

obiektów stanowią załączniki (o nr: 1, 2, 3, 4 – reali-

nie woj. śląskiego w roku 2008, 2009, 2010 i 2011) do

niniejszej odpowiedzi.

Ad 3.

Przestrzeganie założeń programowych

w kontekście funkcjonowania i dostępu do boisk

sportowych weryﬁkowanejestm.in.podczas wizyt

monitorująco-kontrolnych oraz kontroli prawidłowości

realizacji inwestycji, prowadzonych przez pra-

cowników Ministerstwa Sportu i Turystyki.

Ponadto

wspomnieć należy o społecznej kontroli wywiązywa-

nia się przez samorządy z respektowania i przestrze-

gania założeń programowych.

Społeczna świadomość

istnienia podstawowych zasad funkcjonowania kom-

pleksów boisk sportowych, takich jak ogólnodostęp-

ność i nieodpłatność, powoduje, iż w momencie ich

naruszenia Ministerstwo Sportu i Turystyki jest

o takim fakcie informowane, wobec czego może pod-

jąć stosowne kroki w celu eliminacji tych negatyw-

nych zjawisk.

Zgłaszanie wszelkich uwag i nieprawi-

dłowości dotyczących funkcjonowania obiektów,

562

w tym ich wykorzystania, możliwe jest za pośrednic-

twem uruchomionej skrzynki kontaktowej pn. Kon-

takt, poprzez stronę www.orlik2012.pl. Wszelkie

docierające do Ministerstwa Sportu i Turystyki sy-

gnały o niewłaściwym wykorzystaniu „Orlików”

podlegają wyjaśnieniu.

Z obecnej praktyki można

stwierdzić, że są to jednak sprawy incydentalne.

Ministerstwo Sportu i Turystyki zainicjowało

wykonanie badań jakościowych dotyczących społecz-

nego potencjału programu „Moje boisko – Orlik

2012” w połączeniu z programem „Animator – Moje

boisko – Orlik 2012”.

Badanie „Moje boisko – Orlik 2012 szansą na roz-

wój aktywności społecznej” przeprowadzono na wy-

branych obiektach „Orlik” zlokalizowanych w 10 wo-

jewództwach, w miastach o zróżnicowanej liczbie

mieszkańców.

Celem badań była wstępna analiza

oddziaływania społecznego nowych obiektów sporto-

wych, budowanych od zaledwie 4 lat.

Określono naj-

silniejsze strony projektu, a także zdiagnozowano

istniejące bariery rozwoju.

Ponadto zidentyﬁkowano

wzorce funkcjonowania boisk ze względu na ich lo-

kalizację.

Drugą część opracowania stanowi lista

rekomendacji, odnoszących się do możliwości dalsze-

go rozwoju aktywności społecznej na „Orlikach”.

W 2011 r. ponowiono badania na szerszej grupie sta-

tystycznej (kilkuset respondentów) i opracowano

raport z badania jakościowego i ilościowego dotyczą-

cego potencjału rozwoju programów miękkich na

infrastrukturze sportowej powstałej w ramach pro-

jednoznacznie wskazują na pozytywne efekty oddzia-

ływania „Orlików” na aktywność społeczności lokal-

nych.

Treść raportu dostępna jest na poświęconej

programowi stronie internetowej www.orlik2012.pl.

W ramach programu „Animator – Moje boisko

– Orlik 2012” przedstawiciele jednostek samorządu

terytorialnego i przedstawiciele Szkolnego Związku

Sportowego wizytowali zajęcia i imprezy prowadzone

na boiskach „Orlik”.

W 2010 r. przeprowadzono 7496

wizytacji i kontroli, natomiast w 2011 r.

– 9 394 wi-

zytacje i kontrole.

Ad 4.

Wyrażanie zgody na organizowanie na „Or-

likach” imprez o charakterze sportowym leży w ge-

stii podmiotów administrujących kompleksami boisk,

czyli jednostek samorządu terytorialnego, oraz insty-

tucji, którym samorządy zleciły to zadanie.

W opinii

Ministerstwa Sportu i Turystyki powyższe nie jest

sprzeczne z założeniami programowymi i jest do-

puszczalne, o ile nie dochodzi w ten sposób do łama-

nia podstawowych zasad funkcjonowania kompleksu,

tj. ogólnodostępności i nieodpłatności.

Ad 5.

Zgodnie z założeniami programowymi kom-

pleksy boisk sportowych powstałe w ramach progra-

mu „Moje boisko – Orlik 2012” mają być m.in. ogól-

nodostępne, wobec czego nie wskazuje się jakichkol-

wiek grup uprzywilejowanych, które posiadają pierw-

szeństwo w korzystaniu z obiektu.

Rozstrzygnięcie

kwestii pierwszeństwa w dostępie do boisk regulować

powinien regulamin korzystania z obiektu, którego

zapisy nie mogą stać w sprzeczności z założeniami

programu.

Załączniki:

1.

Realizacja programu „Moje boisko – Orlik

2012” na terenie woj. śląskiego w roku 2008. (patrz

str. 563).

2.

Realizacja programu „Moje boisko – Orlik

str. 564).

3.

Realizacja programu „Moje boisko – Orlik

str. 565).

4.

Realizacja programu „Moje boisko – Orlik

str. 566).

Z wyrazami szacunku

Minister

Joanna Mucha

Warszawa, dnia 28 września 2012 r.

(sygn.

SPS-024-1926/12), w sprawie założenia nowe-

go biura podróży przez wiceprezes niewypłacalnego

biura podróży Aquamris SA, uprzejmie informuję, co

następuje.

Czy Ministerstwo Sportu i Turystyki zamierza

w najbliższym czasie wprowadzić jakieś zmiany

Podejmowanie, wykonywanie i zakończenie dzia-

łalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospoli-

tej Polskiej oraz zadania organów w tym zakresie

Art. 6 ust. 2 tej ustawy brzmi: „Właściwy organ

wie podjęcia, wykonywania i zakończenia działalno-

ści gospodarczej przez zainteresowaną osobę od speł-

nienia przez nią dodatkowych warunków, w szcze-

gólności od przedłożenia dokumentów lub ujawnienia

Natomiast art. 64 brzmi: „Jeżeli przepis odrębnej

563

LP.

WOJEWÓDZTWO JST BENEFICJENT – NAZWA JST LOKALIZACJA ZADANIA

1.

Śląskie MIASTO BIELSKO-BIAŁA BIELSKO-BIAŁA, UL.

SŁOWACKIEGO

2.

Śląskie MIASTO BYTOM PARK MICKIEWICZA

3.

Śląskie MIASTO CZĘSTOCHOWA CZĘSTOCHOWA, UL.

JASNOGÓRSKA

4.

Śląskie MIASTO DĄBROWA GÓRNICZA UL.

PIŁSUDSKIEGO

5.

Śląskie MIASTO GLIWICE UL.

JASNA

6.

Śląskie GMINA MIKOŁÓW UL.

GRAŻYŃSKIEGO

7.

Śląskie MIASTO JAWORZNO UL.

PONIATOWSKIEGO

8.

Śląskie MIASTO ŻORY OSIEDLE POWSTAŃCÓW ŚLĄSKICH

9.

Śląskie MIASTO ŻORY OSIEDLE SIKORSKIEGO

10.

Śląskie MIASTO RYBNIK NIEDOBCZYCE

11.

Śląskie MIASTO SOSNOWIEC UL.

CZOŁGISTÓW

12.

Śląskie MIASTO ŚWIĘTOCHŁOWICE UL.

BYTOMSKA

13.

Śląskie MIASTO TYCHY TYCHY

14.

Śląskie MIASTO ZABRZE ZABRZE-HELENKA

15.

Śląskie POWIAT BĘDZIN CZELADŹ, UL.

GRODZIECKA

16.

Śląskie POWIAT CIESZYN WISŁA, UL.

REYMONTA

17.

Śląskie POWIAT LUBLINIEC LUBLINIEC, UL.

SOBIESKIEGO

18.

Śląskie POWIAT MYSZKÓW MYSZKÓW, UL.

KWIATKOWSKIEGO

19.

Śląskie POWIAT PSZCZYNA PSZCZYNA, UL.

ZAMENHOFFA

20.

Śląskie GMINA LYSKI LYSKI, UL.

DWORCOWA

21.

Śląskie POWIAT TARNOWSKIE GÓRY TARNOWSKIE GÓRY, UL.

POKOJU

22.

Śląskie POWIAT ZAWIERCIE ZAWIERCIE, UL.

RATAJA

23.

Śląskie POWIAT ŻYWIEC MILÓWKA, UL.

DWORCOWA

24.

Śląskie GMINA WILKOWICE UL.

SPORTOWA

25.

Śląskie GMINA MYKANÓW UL.

SŁONECZNA

26.

Śląskie GMINA KONOPISKA KONOPISKA-PAJĄK

27.

Śląskie GMINA KNURÓW AL.

LIPOWA

28.

Śląskie GMINA WĘGIERSKA GÓRKA UL.

ZIELONA

29.

Śląskie GMINA PORAJ UL.

SPORTOWA

30.

Śląskie GMINA MIEDŹNA WOLA, UL.

PSZCZYŃSKA

31.

Śląskie GMINA ORZESZE UL.

BUKOWINA

32.

Śląskie MIASTO RACIBÓRZ SP NR 15

33.

Śląskie GMINA PIETROWICE WIELKIE UL.

M. KONOPNICKIEJ 28

34.

Śląskie MIASTO RYDUŁTOWY UL.

MICKIEWICZA 33

35.

Śląskie MIASTO ZAWIERCIE UL.

POWSTAŃCÓW ŚLĄSKICH 18

564

1.

Śląskie GMINA MIASTECZKO ŚLĄSKIE MIASTECZKO ŚLĄSKIE, UL.

SPORTOWA 1

2.

Śląskie MIASTO ZAWIERCIE ZAWIERCIE, UL.

OŚWIATOWA 55

3.

Śląskie MIASTO WODZISŁAW ŚLĄSKI WODZISŁAW ŚLĄSKI, UL.

MIESZKA 10

4.

Śląskie MIASTO RUDA ŚLĄSKA RUDA ŚLĄSKA, UL.

GWARECKA

5.

Śląskie GMINA OGRODZIENIEC PL.

WOLNOŚCI 25, 42–440 OGRODZIENIEC

6.

Śląskie MIASTO RACIBÓRZ

UM RACIBÓRZ, UL.

STEFANA BATOREGO 6,

47–400 RACIBÓRZ

7.

Śląskie GMINA KOZIEGŁOWY PL.

MONIUSZKI 14, 42–350 KOZIEGŁOWY

8.

Śląskie MIASTO TARNOWSKIE GÓRY TARNOWSKIE GÓRY, UL.

ARMII KRAJOWEJ 1

9.

Śląskie GMINA GOLESZÓW GOLESZÓW, UL.

SPORTOWA

10.

Śląskie GMINA KROCZYCE KROCZYCE, UL.

SIENKIEWICZA 7

11.

Śląskie GMINA GASZOWICE PIECE, UL.

RYDUŁTOWSKA 9

12.

Śląskie GMINA GORZYCE GORZYCE, UL.

BOGUMIŃSKA

13.

Śląskie MIASTO CZĘSTOCHOWA CZĘSTOCHOWA, UL.

ORKANA 95/109

14.

Śląskie GMINA POCZESNA HUTA STARA B, UL.

MICKIEWICZA 12

15.

Śląskie MIASTO CZĘSTOCHOWA

CZĘSTOCHOWA, UL.

POWSTAŃCÓW

WARSZAWY 144 A

16.

Śląskie GMINA KRZYŻANOWICE TWORKÓW, UL.

ZAMKOWA 13

17.

Śląskie POWIAT BIELSKO-BIAŁA CZECHOWICE-DZIEDZICE

18.

Śląskie GMINA ZABRZE ZABRZE-MACIEJÓW, SP NR 23

19.

Śląskie GMINA GODÓW KROTOSZOWICE, UL.

SZYBOWA

20.

Śląskie POWIAT CZĘSTOCHOWA

ZŁOTY POTOK, UL.

KOŚCIUSZKI 7,

42–253 JANÓW

21.

Śląskie GMINA RĘDZINY RĘDZINY, UL.

MIESZKA 10

22.

Śląskie MIASTO ŻORY ŻORY, ZESPÓŁ SZKÓŁ NR 10

23.

Śląskie MIASTO MIKOŁÓW MIKOŁÓW, UL.

ŚW. WOJCIECHA

24.

Śląskie GMINA PAWONKÓW PAWONKÓW, UL.

ZAWADZKIEGO 65

25.

Śląskie GMINA ŁODYGOWICE PIETRZYKOWICE

26.

Śląskie GMINA NIEGOWA NIEGOWA, UL.

SZKOLNA

27.

Śląskie GMINA RAJCZA RAJCZA

28.

Śląskie MIASTO SOSNOWIEC SOSNOWIEC, UL.

KALAGI 9A

29.

Śląskie MIASTO BYTOM BYTOM, UL.

TYSIĄCLECIA 7

30.

Śląskie GMINA SOŚNICOWICE SOŚNICOWICE

31.

Śląskie MIASTO MIKOŁÓW MIKOŁÓW, UL.

ZAWILCÓW

32.

Śląskie MIASTO PIEKARY ŚLĄSKIE UL.

M. SKŁODOWSKIEJ-CURIE

33.

Śląskie POWIAT WODZISŁAW ŚLĄSKI RYDUŁTOWY, UL.

OBYWATELSKA 30

34.

Śląskie GMINA MIEJSKA CZERWIONKA-LESZCZYNY

CZERWIONKA-LESZCZYNY,

UL.

KOMBATANTÓW

35.

Śląskie POWIAT LUBLINIEC LUBLINIEC, UL.

SZYMAŁY

36.

Śląskie GMINA ORNONTOWICE ORNONTOWICE, UL.

AKACJOWA

37.

Śląskie MIASTO JASTRZĘBIE ZDRÓJ JASTRZĘBIE ZDRÓJ, UL.

WARSZAWSKA

38.

Śląskie MIASTO KATOWICE KATOWICE, UL.

ŻELIWNA 26D

39.

Śląskie GMINA JAWORZE JAWORZE, UL.

WAPIENICKA

40.

Śląskie MIASTO RADZIONKÓW RADZIONKÓW, UL.

SIKORSKIEGO 8A

41.

Śląskie MIASTO DĄBROWA GÓRNICZA DĄBROWA GÓRNICZA, UL.

MORCINKA

42.

Śląskie GMINA BOJSZOWY BOJSZOWY, UL.

GOŚCINNA 6

43.

Śląskie MIASTO LUBLINIEC LUBLINIEC, UL.

KOCHCICKA

44.

Śląskie GMINA PORĄBKA PORĄBKA, UL.

KRAKOWSKA

45.

Śląskie GMINA CZERNICHÓW MIĘDZYBRODZIE BIALSKIE, UL.

SPORTOWA

46.

Śląskie GMINA MIERZĘCICE MIERZĘCICE, UL.

WOLNOŚCI 68

47.

Śląskie GMINA JASIENICA MAZAŃCOWICE

48.

Śląskie MIASTO CZELADŹ CZELADŹ, SP NR 3

49.

Śląskie GMINA HAŹLACH HAŹLACH

50.

Śląskie GMINA JASIENICA RUDZICA

565

2.

Śląskie GMINA BRENNA BRENNA, UL.

GÓRECKA 224

3.

Śląskie GMINA ISTEBNA ISTEBNA

4.

Śląskie GMINA KŁOMNICE RZERZĘCZYCE

5.

Śląskie GMINA KONOPISKA ALEKSANDRIA

6.

Śląskie GMINA KRUSZYNA KRUSZYNA, UL.

POCZTOWA 2

7.

Śląskie GMINA ORNONTOWICE ORNONTOWICE, UL.

OKRĘŻNA

8.

Śląskie GMINA PORAJ ŻARKI-LETNISKO

9.

Śląskie GMINA WIELOWIEŚ WIELOWIEŚ, UL.

SZKOLNA

10.

Śląskie MIASTO CZECHOWICE-DZIEDZICE

CZECHOWICE-DZIEDZICE,

UL.

SZKOLNA

11.

Śląskie MIASTO KALETY KALETY

12.

Śląskie MIASTO KATOWICE KATOWICE, UL.

GLIWICKA 212–214

13.

Śląskie MIASTO PORĘBA PORĘBA

14.

Śląskie MIASTO PSZCZYNA PIASEK

15.

Śląskie GMINA SKOCZÓW SKOCZÓW, UL.

GÓRECKA

16.

Śląskie MIASTO TARNOWSKIE GÓRY

SP NR 15 TARNOWSKIE GÓRY,

UL.

LITEWSKA

17.

Śląskie MIASTO WODZISŁAW ŚLĄSKI

SP NR 5 WODZISŁAW ŚLĄSKI,

UL.

TYSIĄCLECIA 25

19.

Śląskie MIASTO I GMINA SIEWIERZ

SIEWIERZ,

UL.

TADEUSZA KOŚCIUSZKI

20.

Śląskie GMINA SZCZEKOCINY SZCZEKOCINY, UL.

SENATORSKA 22

21.

Śląskie POWIAT BIERUŃSKO-LĘDZIŃSKI PZS LĘDZINY, UL.

POKOJU 4

22.

Śląskie POWIAT RACIBÓRZ ZSBIRR RACIBÓRZ, UL.

WILEŃSKA

23.

Śląskie POWIAT WODZISŁAW ŚLĄSKI ZS WODZISŁAW ŚLĄSKI, UL.

SZKOLNA 1

24.

Śląskie GMINA PILICA WIERBKA

25.

Śląskie GMINA OLSZTYN OLSZTYN, UL.

ZIELONA

26.

Śląskie GMINA JELEŚNIA ZS NR 2 JELEŚNIA

27.

Śląskie MIASTO CIESZYN G NR 3 CIESZYN

28.

Śląskie GMINA MYSZKÓW MYSZKÓW

566

LP.

WOJEWÓDZTWO JST

BENEFICJENT

-NAZWA JST

LOKALIZACJA ZADANIA

1.

Śląskie POWIAT BIERUŃ BIERUŃ, UL.

GRANITOWA 130, PZS

2.

Śląskie GMINA BLACHOWNIA BLACHOWNIA, UL.

SIENKIEWICZA 8

3.

Śląskie GMINA BOBROWNIKI SĄCZÓW, UL.

WOLNOSCI

4.

Śląskie GMINA BORONÓW BORONÓW, UL.

POZNAŃSKA

5.

Śląskie MIASTO CHORZÓW CHORZÓW

6.

Śląskie GMINA CIASNA SIERAKÓW

7.

Śląskie GMINA CIESZYN CIESZYN, SP NR 6, UL.

KSTOWICKA 68

8.

Śląskie GMINA CZERNICHÓW

MIĘDZYBRODZIE ŻYWIECKIE,

BESKIDZKA 27, ZS

9.

Śląskie GMINA I MIASTO

CZERWIONKA-

-LESZCZYNY

CZERWIONKA-LESZCZYNY, SPORTOWA

10.

Śląskie MIASTO DĄBROWA GÓRNICZA SP NR 20 W DĄBROWIE GÓRNICZEJ

11.

Śląskie GMINA DĄBROWA ZIELONA DĄBROWA ZIELONA

12.

Śląskie GMINA JASIENICA MIĘDZYRZECZE GÓRNE

13.

Śląskie MIASTO JASTRZĘBIE-ZDRÓJ JASTRZĘBIE-ZDRÓJ, UL.

STASZICA

14.

Śląskie MIASTO JAWORZNO JAWORZNO, ŁAWCZANA

15.

Śląskie POWIAT KŁOBUCK GMINA KRZEPICE, UL.

A. RYŁY 26

16.

Śląskie GMINA KŁOBUCK OSiR W KŁOBUCKU

17.

Śląskie MIASTO I GMINA KONIECPOL KONIECPOL, MICKIEWICZA 26, ZS NR 1

18.

Śląskie GMINA KRZANOWICE KRZANOWICE

19.

Śląskie GMINA MIEDŹNO MIEDŹNO

20.

Śląskie GMINA MYSZKÓW MYSZKÓW, PLAC SPORTOWY

21.

Śląskie POWIAT MYSZKÓW ŻARKI, UL.

MYSZKOWSKA 50, ZS

22.

Śląskie GMINA NĘDZA NĘDZA, UL.

JANA PAWŁA II 41A

23.

Śląskie GMINA NIEGOWA SOKOLNIKI 76

24.

Śląskie GMINA PIEKARY ŚLĄSKIE PIEKARY ŚLĄSKIE, UL.

GIMNAZJALNA

25.

Śląskie GMINA PYSKOWICE PYSKOWICE, UL.

SZKOLNA 2

26.

Śląskie MIASTO RACIBÓRZ RACIBÓRZ, UL.

KSPROWICZA 4

27.

Śląskie GMINA

RADZIECHOWY-

-WIEPRZ

RADZIECHOWY-WIEPRZ

28.

Śląskie MIASTO RYDUŁTOWY

RYDUŁTOWY,

UL.

JANA KOCHANOWSKIEGO

29.

Śląskie GMINA SOSNOWIEC SOSNOWEIC, UL.

11 LISTOPADA

30.

Śląskie MIASTO ŚWIĘTOCHŁOWICE

SP NR 17 W ŚWIĘTOCHŁOWICACH,

UL.

KATOWICKA 54

31.

Śląskie GMINA TWORÓG TWORÓG, SP

32.

Śląskie MIASTO TYCHY TYCHY

33.

Śląskie MIASTO ZABRZE ZABRZE, UL.

FRANCISZKAŃSKA 4

34.

Śląskie GMINA ZEBRZYDOWICE

ZEBRZYDOWICE,

UL.

KOCHANOWSKIEGO 55

35.

Śląskie GMINA ŻARKI ŻARKI, UL.

CZĘSTOCHOWSKA 61, SP

567

łalnością regulowaną w rozumieniu niniejszej usta-

wy, przedsiębiorca może wykonywać tę działalność,

jeżeli spełnia szczególne warunki, określone przepisami

działalności regulowanej, z zastrzeżeniem art. 75”.

W odniesieniu do usług turystycznych ustawą

poz. 2268, z późn. zm.), której art. 4 ust. 1 brzmi:

„Działalność gospodarcza w zakresie organizowania

turystycznych jest działalnością regulowaną w rozu-

bodzie działalności gospodarczej i wymaga uzyskania

wpisu w rejestrze organizatorów turystyki i pośredni-

ków turystycznych, zwanego dalej rejestrem”.

Organem właściwym do prowadzenia rejestru jest

dzibę przedsiębiorcy, a w przypadku przedsiębiorcy

zagranicznego, który otworzył oddział na terytorium

łalności gospodarczej, organem właściwym do pro-

wadzenia rejestru jest marszałek województwa wła-

ściwy ze względu na siedzibę oddziału.

W art. 7 ustawy o usługach turystycznych okre-

ślone zostały dane, na podstawie których dokonuje

Marszałkowie województw nie mają podstawy do

zakaz wykonywania działalności, bo zakaz ten doty-

czy przedsiębiorcy (osoby prawnej), a nie zarządu

kiej możliwości nie przewiduje art. 68 ustawy o swo-

bodzie działalności gospodarczej, w którym określo-

ne zostały przyczyny odmowy wpisu.

Biorąc pod uwa-

gę aktualne działania na rzecz ograniczania barier

administracyjnych przy podejmowaniu i realizowa-

niu działalności gospodarczej, nowelizacja ustawy

sie jest raczej wątpliwa.

Podstawą odmowy wpisu z art. 68 pkt 3 ustawy

o swobodzie działalności gospodarczej może stanowić

wpisanie do ustawy o usługach turystycznych prze-

słanki „doprowadzenie do niewypłacalności ﬁrmy”

jako rażącego naruszenia warunków wykonywania

działalności organizatorów turystyki i pośredników

turystycznych., stanowiącego także podstawę wyda-

nia decyzji o zakazie wykonywania tej działalności

przez okres 3 lat.

Ponadto należy zwrócić uwagę, że nie każda nie-

wypłacalność musi być zawiniona przez przedsiębior-

cę.

Musiałaby więc być badana kwestia, czy niewy-

płacalność nastąpiła z winy przedsiębiorcy, czy z przy-

czyn obiektywnych.

W odniesieniu do nowego touroperatora – biura

Galene sp. z o.o, wpisanego do rejestru organizatorów

go przez marszałka województwa śląskiego, należy

podkreślić, że wniosek o wpisanie do rejestru przed-

siębiorca złożył w połowie lipca br., zaświadczenie

o wpisie do rejestru wydane zostało 1 sierpnia br.

Biuro Aquamaris SA złożyło w urzędzie marszał-

kowskim województwa śląskiego oświadczenie o nie-

wypłacalności w dniu 2 sierpnia 2012 r.

W związku z docierającymi do Ministerstwa Spor-

tu i Turystyki informacjami o powiązaniach kadro-

średników turystycznych, prowadzonego przez mar-

szałka województwa śląskiego, z biurem Aquamaris

SA, które złożyło w dniu 2 sierpnia 2012 r. oświad-

czenie o niewypłacalności, MSiT zwróciło się do mar-

szałka województwa śląskiego o możliwie pilne prze-

prowadzenie kontroli biura Galene sp. z o.o., a także

innych biur powiązanych kadrowo z Galene sp. z o.o.,

tj. OK Services Travel sp. z o.o., Tramp Travel Holi-

days International sp. z o.o., OK Services sp. z o.o.,

w szczególności pod kątem sprawdzenia sum zabez-

pieczeń ﬁnansowychorazichadekwatnościdoaktu-

alnej lub zamierzonej skali prowadzonych działalno-

ści ww. organizatorów turystyki.

Z wyrazami szacunku

Minister

Warszawa, dnia 25 września 2012 r.

przekazujące zapytanie posła Józefa Rojka w sprawie

następuje.

Harmonogram realizacji budowy Zbiornika Raci-

bórz został przyjęty przez Komitet Sterujący „Pro-

jektem ochrony przeciwpowodziowej w dorzeczu rze-

ki Odry”.

Zgodnie z powyższym dokumentem budo-

568

wa zbiornika Racibórz będzie trwać około 3,5 – 4 lat.

Rozpoczęcie prac budowlanych powinno się rozpo-

cząć najpóźniej na przełomie 2013 i 2014 r., a reali-

zacja inwestycji powinna zakończyć się w 2017 r.

Zgodnie z ustaleniami Komitetu Sterującego

rzeki Odry” z dnia 8 marca 2012 r., którego przewod-

niczącym jest sekretarz stanu w Ministerstwie Ad-

został zmieniony montaż ﬁnansowyprojektu,które-

ciborzu.

Zmiana polega na przesunięciu środków

z Funduszu Spójności z zadania: Budowa zbiornika

realizowanego przez RZGW Gliwice, na zadanie: Mo-

dernizacja Wrocławskiego Węzła Wodnego, realizo-

wane przez RZGW we Wrocławiu oraz Dolnośląski

Źródła ﬁnansowaniainwestycjiwRaciborzupo

zmianie montażu ﬁnansowegotośrodkiBankuŚwia-

towego, Banku Rozwoju Rady Europy, środki budże-

tu państwa oraz środki NFOŚiGW i „Programu dla

Odry – 2006”.

Sekretarz stanu

Stanisław Gawłowski

Warszawa, dnia 19 września 2012 r.

-1930/12, przy którym przekazano zapytanie posła

Józefa Rójka dotyczące budowy przejść dla pieszych

i do celów gospodarskich na drodze ekspresowej S8

Wieruszów – Walichnowy, przekazuję informacje

w przedmiotowej sprawie.

wie drogi ekspresowej S8 na odcinku Wieruszów

– Walichnowy zostało ujęte w „Programie budowy

w ramach zadania budowy drogi ekspresowej S8 Sy-

ców – Kępno – Wieruszów – Walichnowy.

Przedmio-

towy projekt znajduje się w chwili obecnej na etapie

prac budowlanych prowadzonych przez wykonawcę

– konsorcjum ﬁrm:DragadosSAorazPol-AquaSA.

Zgodnie z przyjętym harmonogramem prac ich za-

kończenie przewidywane jest na listopad 2013 r.

Należy podkreślić, że prace budowlane prowadzo-

ne są w oparciu o projekty oraz decyzje administra-

cyjne wydane przez właściwe organy administracji

publicznej, uzyskane przez GDDKiA na etapie prac

przygotowawczych.

Chciałbym poinformować, że w kwestiach doty-

czących wyboru wariantu przebiegu drogi i jej loka-

lizacji oraz sposobu powiązania z siecią dróg lokal-

nych, a tym samym powiązania z nią przyległych

terenów zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia

z późn. zm.), zgodnie z którą przeprowadzone zosta-

ło postępowanie w sprawie wydania decyzji o środo-

przedsięwzięcia, która w sposób ostateczny rozstrzy-

gnęła przedmiotowe sprawy.

Jednocześnie należy wskazać, że w ramach reali-

zacji zadania budowy drogi ekspresowej S8 na odcin-

komunikacja terenów po obu stronach drogi poprzez

budowę 7 wiaduktów drogowych nad S8 w ciągu dróg

lokalnych:

— nr 4715E Galewice – Bolesławiec, klasy Z – prze -

jazd nad S8 – km 94+536.36,

— nr 4712E Zdzierczyzna – Sokolniki, klasy Z – prze -

— nr 118170E Kowalówka – Górka Wieruszow -

ska, klasy L – przejazd nad S8 – km 87+349.68,

— nr 118169E Osowa – Chobanin, klasy– przejazd

nad S8 – km 88+216.38,

— nr 118203E Niwiska – Nowy Ochędzyn, klasy D

– przejazd nad S8 – km 91+756.45,

— nr 118207E Zdzierczyzna – Gumnisko, klasy D

– przejazd pod S8 – km 96+278.47,

— nr 118206E Borki Sokolskie – Walichnowy, kla -

Wzdłuż projektowanej drogi ekspresowej odcin-

kami zostaną wybudowane również drogi wewnętrz-

ne w celu obsługi przyległego terenu.

Dodatkowo w celu

polepszenia komunikacji pomiędzy obu stronami dro-

gi ekspresowej został zaprojektowany dodatkowy

przejazd gospodarczy PG-4, nad S8 – km 89+718.32

(droga wewnętrzna), który jest specjalnie przezna-

czony na cele gospodarskie.

mach realizacji przedmiotowego zadania zapewnione

zostały obsługa i powiązanie przyległych terenów.

Podsumowując, chciałbym zapewnić, że wszelkie

569

właściwej realizacji zadań z zakresu budowy dróg

krajowych.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Warszawa, dnia 19 września 2012 r.

28 sierpnia 2012 r. uprzejmie wyjaśniam, co nastę-

Instytut Pamięci Narodowej – Komisja Ścigania

(dalej: u.g.n.), informowany jest przez ministra skar-

bu państwa na bieżąco, tak jak wszystkie jednostki

kich nieruchomościach, jakie są dostępne z zasobu

nieruchomości Skarbu Państwa, zarówno gospoda-

rowanego przez ministra skarbu państwa, jak i wska-

zanych przez prezydenta m.st. Warszawy.

Należy

jednak zaznaczyć, iż zasób nieruchomości Skarbu

Państwa gospodarowany przez ministra skarbu pań-

stwa tworzą wyłącznie nieruchomości pozostające

w trwałym zarządzie jednostek organizacyjnych

określonych w art. 60a u.g.n. i żadna z tych jednostek

nie planuje w najbliższym czasie złożenia wniosku

o wygaszenie trwałego zarządu do nieruchomości po-

łożonej w Warszawie o parametrach zbliżonych do

wymogów określonych przez IPN.

Również z infor-

macji przekazanych przez Biuro Gospodarki Nieru-

chomościami Urzędu m.st. Warszawy wynika, iż nie

ma aktualnie możliwości wskazania nieruchomości

zabudowanej, z przeznaczeniem na siedzibę IPN.

Na dzień dzisiejszy dodatkowo przedstawiono IPN

łożonych w Warszawie niewchodzących w skład za-

sobu nieruchomości Skarbu Państwa: przy ul. Domi-

z kolei umożliwiłoby ustanowienie trwałego zarządu

na rzecz instytutu.

Do dnia dzisiejszego IPN nie zajął

oﬁcjalnegostanowiskaodnośniedozłożonychpropo-

zycji, jednakże trwają ustalenia dotyczące ostatecz-

nego zapewnienia możliwości prawidłowego funkcjo-

nowania IPN w zakresie zabezpieczenia potrzeb lo-

kalowych tej instytucji.

Podejmowane przez ministra

skarbu państwa działania mają na celu osiągnięcie

porozumienia zabezpieczającego interesy IPN w opar-

ciu o nieruchomość zwalnianą przez ARP SA przy

ul. Wołoskiej 7 w Warszawie.

Wstępny harmonogram

udostępniania powierzchni IPN na ul. Wołoskiej bę-

dzie elementem zawartego porozumienia.

Z informacji będących w posiadaniu Ministerstwa

Skarbu Państwa nie wynika, aby umowa najmu, któ-

rej przedmiotem jest nieruchomość przy ul. Towaro-

wej 28, została wypowiedziana.

Z poważaniem

Minister

Mikołaj Budzanowski

w sprawie autostrady A4, uprzejmie przekazuję na-

stępujące stanowisko.

Odnośnie do pierwszego pytania: Czy minister-

stwo podejmie działania, które poprawiłyby warunki

jazdy na przedmiotowym odcinku?

Zgodnie z umową koncesyjną podpisaną w dniu

19 września 1997 r. pomiędzy ministrem transportu

xport Autostrada Małopolska SA (SAM SA) oraz za-

wartymi aneksami spółka zobowiązała się do budo-

wy, eksploatacji i utrzymania autostrady A4 na od-

cinku Katowice – Kraków, w szczególności do zapew-

nienia nieprzerwanego dostępu i zachowania jej prze-

jezdności również podczas trwania remontów.

W przypadku autostrady A4 budowa, eksploata-

cja, utrzymanie i prace remontowe ﬁnansowanesą

ze środków własnych koncesjonariusza, przychodów

z tytułu poboru opłat oraz kredytów długotermino-

wych.

Zaciągnięty kredyt nie jest objęty gwarancją

Skarbu Państwa, a jedynym jego zabezpieczeniem

i źródłem przychodów spółki są przychody z opłat od

użytkowników autostrady.

Obniżenie lub zaniecha-

nie pobierania opłat może zagrozić terminową spłatę

kredytu oraz spowodować znaczne opóźnienie w za-

570

kończeniu podjętych przez koncesjonariusza prac re-

montowych.

Prowadzone przez SAM SA prace remontowe wy-

nikają z realizacji przez niego obowiązków określo-

nych w umowie koncesyjnej, która obliguje spółkę do

przeprowadzenia określonych prac budowlanych (jak

np. remont nawierzchni, remont obiektów mosto-

wych, budowy ekranów akustycznych itp.) oraz bie-

żącego utrzymania autostrady w celu zapewnienia

odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa oraz kom-

fortu jazdy użytkownikom autostrady.

Niemniej koncesjonariusz ponosi pełne ryzyko ru-

chu na autostradzie i w związku z tym przysługuje

mu prawo kształtowania wysokości opłat za przejazd

w granicach określonych prawem oraz zawartą umo-

wą.

Wobec braku umownych i prawnych podstaw do

odrzucenia wniosku SAM SA o podwyższenie opłaty

od 1 kwietnia 2012 r. do 9 zł za przejazd samochodu

osobowego na odcinki Katowice – Kraków nie zakwe-

stionowano prawa spółki do jej wprowadzenia.

Za-

kwestionowanie wniosku o podwyżkę oznaczałoby

możliwość wystąpienia przez spółkę z roszczeniem

o odszkodowanie.

Podkreślenia wymaga również fakt, iż wprowa-

jących pobór opłat za przejazd autostradą przez kon-

cesjonariuszy (spółek) w trakcie ich remontów w peł-

nej wysokości skutkowałoby w przypadku już zawar-

tych umów koncesyjnych koniecznością zaspokojenia

roszczeń odszkodowawczych koncesjonariuszy wyni-

kających ze zmiany warunków umowy na skutek

działań strony publicznej.

Należy ponadto wskazać, że utrzymanie przez

koncesjonariusza niezmienionych stawek opłat pod-

czas intensywnych prac remontowych na płatnej au-

tostradzie A4 Katowice – Kraków było przedmiotem

postępowania Urzędu Ochrony Konkurencji i Kon-

sumentów, który wobec stwierdzenia o nadużyciu

przez spółkę pozycji dominującej i narzuceniu nie-

uczciwych cen ukarał SAM SA w 2008 r. grzywną

w wysokości 1,3 mln PLN.

Spółka musi być zatem

świadoma, że planowane remonty nie mogą istotnie

pogarszać płynności ruchu na autostradzie, albo-

wiem podobne postępowanie może być wszczęte po-

nownie.

Odnośnie do drugiego pytania: Kiedy możemy się

Obecnie prowadzone są prace budowlane związa-

ne z modernizacją obiektów mostowych, w związku

zacji ruchu, które powodują tymczasowe utrudnienia

w ruchu dla użytkowników autostrady.

Prace moder-

nizacyjne związane z obiektami mostowymi konce-

sjonariusz przewiduje zakończyć w październiku

2012 r.

Ponadto w celu zwiększenia płynności ruchu

w punktach poboru opłat spółka zaczęła prace zwią-

zane z rozbudową PPO w Brzęczkowicach oraz roz-

budową PPO Balice.

Podczas prowadzenia prac mogą

również występować tymczasowe utrudnienia w ru-

chu, jednak planowane roboty budowlane będą skut-

kować zwiększeniem przepustowości PPO oraz po-

prawą komfortu użytkowników autostrady.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tadeusz Jarmuziewicz

– Kudowa-Zdrój, przedstawiam poniższe informacje.

Infrastrukturalne przedsięwzięcia kolejowe reali-

wykonanie inwestycji pn. „Modernizacja regionalnej

-Zdrój”.

Zadanie inwestycyjne pn. „Modernizacja regio-

wa-Zdrój na odcinku Duszniki-Zdrój – Kudowa-

-Zdrój” realizowane jest przez zarządcę infrastruk-

gionalnego Programu Operacyjnego Województwa

Dolnośląskiego.

Według informacji udzielonych przez zarządcę in-

frastruktury PKP Polskie Linie Kolejowe SA w 2011 r.

w ramach zawartej umowy na opracowanie doku-

mentacji projektowej oraz materiałów przetargowych

wykonano opracowanie operatu wodnoprawnego

wraz z uzyskaniem pozwolenia, projektów budowla-

nych i wykonawczych, materiałów przetargowych,

dokumentacji dla potrzeb pozyskania terenu oraz

nii kolejowej i uzyskanie decyzji.

Wykorzystanie środ-

ków ﬁnansowychnarealizacjęzadaniaw2011r.wy-

niosło 93,5%.

571

W sierpniu 2012 r. w wyniku ogłoszonego przetargu

inwestor PKP Polskie Linie Kolejowe SA przedłożył

informację z otwarcia ofert dla zadania: Modernizacja

dowa-Zdrój.

Na chwilę obecną po przeprowadzeniu kon-

troli przez Urząd Zamówień Publicznych oczekiwane

jest podpisanie umowy z wybranym wykonawcą.

Zakres prac w ramach tego zadania inwestycyj-

nego obejmuje między innymi kompleksową wymia-

nę 18,6 km nawierzchni kolejowej wraz z odwodnie-

niem, modernizację urządzeń sterowania ruchem

kolejowym oraz inne roboty towarzyszące na odcinku

Duszniki-Zdrój – Kudowa-Zdrój oraz na stacjach

Duszniki-Zdrój, Kudowa-Zdrój i Polanica-Zdrój,

a także naprawę obiektów inżynieryjnych (przepu-

stów w km 23,058 oraz km 25,200; mostu sklepione-

go kamiennego w km 29,390; wiaduktu blachowni-

cowego w km 35,965), naprawę nawierzchni 7 prze-

jazdów i likwidacji 1 przejazdu kolejowego, dostoso-

wanie peronów na stacjach: Duszniki-Zdrój – peron

nr 1, Kudowa-Zdrój – peron nr 1 i 2 i Polanica-Zdrój

– peron nr 1 dla potrzeb osób niepełnosprawnych

wraz z robotami towarzyszącymi oraz naprawę w tu-

nelu kolejowym w km 26,172 w zakresie oczyszczenia

skarp nasypów w obrębie portali z drzew i krzewów,

remontu wnętrza oraz portali tunelu.

wa-Zdrój w pierwszej kolejności spowoduje możliwość

przywrócenia ruchu na przedmiotowej linii, przyczy-

niając się do wygodniejszego i szybszego transportu

zarówno w przewozach pasażerskich, jak i towaro-

wych.

Zakłada się, że efekty eksploatacyjne zostaną

uzyskane mniej więcej rok po podpisaniu umowy z wy-

konawcą na realizację zadania.

Stan infrastruktury kolejowej po jej modernizacji

niewątpliwie będzie determinantą rozwoju opisywa-

nych przez pana posła kolejowych przewozów pasa-

żerskich dostępnych nie tylko dla mieszkańców re-

gionu, lecz również turystów i kuracjuszy.

Z tą myślą

licencjonowany przewoźnik PKP InterCity SA pla-

nuje uruchomienie pociągów dalekobieżnych kończą-

cych bieg w Kudowie-Zdroju w oparciu o zakup no-

woczesnych lokomotyw spalinowych dla obsługi ru-

chu pasażerskiego.

Jednocześnie należy zauważyć, iż zapewnienie

oraz rozwój kolejowych przewozów pasażerskich za-

leży również od zaangażowania władz samorządo-

wych, które mogą odpowiednio kształtować politykę

transportową na swoim obszarze.

Wobec powyższego proszę o przyjęcie niniejszego

Warszawa, dnia 26 września 2012 r.

Dąbrowy Tarnowskiej (1935)

w sprawie możliwości rozpoczęcia budowy obwodnicy

Dąbrowy Tarnowskiej oraz określenia środków prze-

znaczonych na ww. inwestycję, przekazuję poniższe

stanowisko.

darki Morskiej zdaje sobie sprawę jak ważna jest dla

mieszkańców Dąbrowy Tarnowskiej realizacja inwe-

stycji jaką jest obwodnica miasta, zwłaszcza w kon-

tekście bezpieczeństwa ruchu drogowego i zoptyma-

lizowania natężenia ruchu w mieście.

Budowa obwodnicy Dąbrowy Tarnowskiej nastą-

pi w ramach zadania Przebudowa drogi krajowej nr

73 na odcinku Szczucin – Dąbrowa Tarnowska, któ-

re ze względu na stan prac przygotowawczych oraz

ograniczone limity ﬁnansowe,zostałoujętewzałącz-

Dla zadań z załącznika nr 2, w chwili tworzenia

programu zapewnienie ﬁnansowania ich realizacji

wych i Autostrad, w miarę dostępnych środków tak,

nia zadań, płynnie przejść w fazę ich realizacji.

Dla zadań ujętych w dokumencie „Program budo-

zostały dwa podstawowe źródła ﬁnansowania: bu-

dżet państwa oraz Krajowy Fundusz Drogowy.

Bu-

dowa nowych inwestycji drogowych ﬁnansowanajest

bezpośrednio z KFD w ramach limitów przyjętych

przez Radę Ministrów.

Obecnie z KFD pokrywane są

wydatki związane z realizacją projektów prioryteto-

wych zawartych w załączniku nr 1 do programu.

Bio-

rąc pod uwagę, że z budżetu państwa ﬁnansowane

są jedynie wydatki o charakterze bieżącym (prace

przygotowawcze, zarządzanie drogami, utrzymanie

i remonty) nie jest możliwe sﬁnansowanieprzedmio-

towej inwestycji ze środków budżetowych w 2013 r.

Równocześnie informuję, że GDDKiA, jako inwe-

stor w imieniu Skarbu Państwa, podjęła działania

w celu przygotowania przedmiotowego zadania, tak

aby w momencie uzyskania środków ﬁnansowychin-

westycja mogła przejść w fazę realizacji.

Dla przed-

572

miotowego zadania uzyskano w dniu 27 lipca 2012 r.

decyzję Nr 4/12 znak: WI-VIII.7820.33.2011 wojewo-

dy małopolskiego o zezwoleniu na realizację inwesty-

cji drogowej pn. „Budowa obwodnicy Dąbrowy Tar-

Kielce – Tarnów – Jasło, km 108+090÷115+008”.

Należy przy tym zauważyć, iż przyjęta w dniu 10 kwiet-

nia 2003 r. ustawa o szczególnych zasadach przygo-

blicznych (Dz. U. 2008 Nr 193, poz. 1194) nie określa

terminu wygaśnięcia zezwolenia na realizację inwe-

stycji drogowej.

Jednocześnie informuję, że program, zgodnie z za-

dy ostatecznie znane będą poziomy ﬁnansowania

trzeb ﬁnansowych, w tym udziału środków krajo-

wych, dla zakresu rzeczowego programu realizowa-

nego w latach 2014–2015.

Zgodnie z aktualnym sta-

nowiskiem resortu transportu, zadaniami, które

są najważniejsze strategicznie ciągi brakujących au-

tostrad i dróg ekspresowych oraz wybrane obejścia

Warszawa, dnia 18 września 2012 r.

SPS-024-1937/12, uprzejmie informuję, co następuje.

Wskazane przez pana posła częściowe wdrożenie

w sprawie opłat lotniskowych wynika z faktu, iż

wejściem w życie dyrektywy 2009/12/WE pokrywają

się w niektórych elementach z ww. dyrektywą.

Dla-

tego też konieczna była odrębna nowelizacja ustawy

Prawo lotnicze implementująca przepisy europejskie

w tym zakresie.

Natomiast główną przyczyną przedłużającego się

procesu implementacji dyrektywy 2009/12/WE był

długi proces konsultacji społecznych oraz uzgodnień

międzyresortowych projektu ustawy o zmianie usta-

wy Prawo lotnicze, który ma na celu implementację

ww. dyrektywy do polskiego porządku prawnego.

Proces ten wynikał z wagi projektowanych regulacji,

w kontekście funkcjonowania polskiego rynku trans-

portu lotniczego.

Powyższe dotyczyło w szczególności przepisów re-

gulujących mechanizm zwolnień z opłat lotnisko-

wych, który funkcjonuje w art. 76 obecnie obowiązu-

jącej ustawy Prawo lotnicze, a które zostały zakwe-

stionowane przez ministra spraw zagranicznych,

jako niezgodne prawem Unii Europejskiej.

W związ-

ku z faktem, iż taki mechanizm wpływa bezpośred-

nio na funkcjonowanie resortów spraw wewnętrz-

nych, zdrowia, obrony narodowej oraz ﬁnansów,ko-

nieczne było stworzenie zapisów kompromisowych,

które z jednej strony zapewniłyby zgodność istnieją-

cych przepisów ustawy Prawo lotnicze z prawem Unii

konywanych zadań przez poszczególne resorty.

Powyższy skomplikowany proces uzgodnień spo-

wodował, że projekt ustawy stawał cztery razy na

posiedzeniach Komitetu Stałego Rady Ministrów, by

ostatecznie zostać przyjęty na posiedzeniu Rady Mi-

nistrów w dniu 28 sierpnia br. W dniu 18 września

br. projekt został skierowany przez Kancelarię Pre-

zesa Rady Ministrów do Sejmu, celem rozpoczęcia

prac parlamentu RP nad projektem.

Natomiast

w dniu 27 września br. projekt został skierowany przez

Komisję Infrastruktury do prac Podkomisji Stałej ds.

Jednocześnie pragnę podkreślić, że Komisja Eu-

ropejska prowadzi w tym zakresie postępowanie na

podstawie art. 258 TFUE, które znajduje się obecnie

na etapie uzasadnionej opinii.

Ostatnia wymiana ko-

respondencji z Komisją Europejską w tym zakresie

miała miejsce w miesiącach marzec – maj br., gdy ta

skierowała do rządu RP ww. uzasadnioną opinię.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tadeusz Jarmuziewicz

573

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w Ministerstwie Transportu,

niem pana posła Marka Matuszewskiego, nr SPS-

-024-1939/12, z dnia 12 września 2012 r. dotyczącym

połączenia kolejowego pomiędzy Warszawą a Łodzią,

przedkładam poniższą informację.

działania 7.1: Rozwój transportu kolejowego, priory-

Operacyjnego »Infrastruktura i środowisko« 2007–

PKP Polskie Linie Kolejowe SA postanowiły dokonać

zmiany na stanowisku dyrektora projektu.

stycji PKP Polskie Linie Kolejowe SA opóźnienie

Zdaniem inwestora, PKP Polskie Linie Kolejowe

SA, gdyby zaistniała konieczność rozwiązania umowy

go wykonawcy, wykorzystując projekty budowlane,

które aktualnie znajdują się na ukończeniu, i przygo-

towywane wnioski o wydanie pozwoleń na budowę.

walności wydatków dla inwestycji wdrażanych w ra-

ﬁcjencipowinnizakończyćrealizacjęrzeczowąprzed-

sięwzięć, dla których uzyskali doﬁnansowanie.

Jedno-

cześnie warto w tym miejscu zaznaczyć, że beneﬁcjent

liwiającego zakończenie inwestycji w okresie kwaliﬁko-

walności wydatków w ramach PO IiŚ.

lacji Warszawa – Łódź.

574

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w Ministerstwie Transportu,

zanymi, przy pismach z dnia 12 września 2012 r.,

nr SPS-024-1941/12 oraz nr SPS-024-1940/12, zapy-

taniami posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

słów, w sprawie zagospodarowania nieruchomości

na terenie gmin Wyry oraz Lyski, przedstawiam na-

stępujące informacje w rzeczonej sprawie.

cjalizacji, restrukturyzacji i prywatyzacji przedsię-

biorstwa państwowego „Polskie Koleje Państwowe”

przewidziane tryby zbycia zbędnego mienia.

Mienie

rialnego na cele związane z inwestycjami infrastruk-

turalnymi służącymi wykonywaniu zadań własnych

utrzymywania.

Państwa.

Szczególną grupę nieruchomości PKP SA stano-

wią dworce kolejowe.

Aktualnie spółka dysponuje

się odprawa podróżnych, a 1617, tj. 36,6%, stanowią

dworce nieczynne.

Dzieje się tak m.in. z powodu

ograniczania kosztów przez przewoźników działają-

cych na rynku kolejowych przewozów pasażerskich,

którzy coraz częściej rezygnują z najmu kas bileto-

wych na rzecz mobilnych systemów sprzedaży bile-

tów w pociągach czy też sprzedaży w biletomatach

ustawianych poza budynkami dworców kolejowych.

Dlatego też w przypadkach gdy przewoźnicy rezy-

gnują z wynajmu kas i odmawiają partycypowania

publicznych, a nieruchomość nie posiada potencjału

komercyjnego zapewniającego przynajmniej pokrycie

wydatków związanych z powierzchnią publiczną

Koleje Państwowe”,

— przekazywane jednostkom samorządu teryto -

nych,

— przekwaliﬁkowywanenainnefunkcje,ﬁzycz -

Ad 1.

Nieruchomości położone na terenie gminy

Wyry.

Nieruchomości stanowiące ul. Dworcową oznaczo-

ne są jako działki nr 659/47, nr 661/47, nr 663/47,

nr 773/47, nr 669/51, nr 671/51 oraz nr 673/53 (o łącz-

nej pow. 0,5568 ha).

Stan prawny przedmiotowych

nieruchomości jest uregulowany.

Są one zlokalizowa-

ne przy czynnej linii kolejowej nr 169 Tychy – Orze-

sze-Jaśkowice.

575

W związku z zainteresowaniem gminy nabyciem

praw do ww. nieruchomości Zarząd PKP SA w dniu

24 września 2012 r. wyraził zgodę na ich zbycie w try-

stwowe” na cele infrastrukturalne, służące wykony-

waniu zadań własnych gminy w dziedzinie transpor-

tu.

W najbliższym czasie Zarząd PKP SA planuje wy-

stąpienie do ministra transportu, budownictwa i go-

spodarki morskiej o wyrażenie zgody na dokonanie ww.

czynności rozporządzającej.

Roczne koszty utrzymania

rzeczonych nieruchomości wynoszą 2756,00 zł.

Ad 2.

Nieruchomości położone na terenie gminy

Lyski.

Nieruchomości położone w Suminie stanowiące

drogę (ul. Kolejową) są oznaczone jako działki

nr 1082/72 o pow. 0,0940 ha i nr 1084/93 o pow.

0,0170 ha.

Posiadają one uregulowany stan prawny

i są położone w sąsiedztwie czynnej linii kolejowej

nr 140 Katowice Ligota – Nędza.

W związku z zainteresowaniem gminy nabyciem

praw do przedmiotowych nieruchomości PKP SA

podjęła działania zmierzające do przygotowania ich

do obrotu.

Obecnie trwają prace związane z ujawnie-

niem podziału nieruchomości w księdze wieczystej,

do czego niezbędne jest dokonanie sprostowania de-

cyzji uwłaszczeniowej dla działki nr 1082/72.

W związku z faktem, iż działka nr 1082/72 objęta

jest umową dzierżawy zawartą pomiędzy PKP SA

a PKP PLK SA, w ramach przygotowania nierucho-

mości do obrotu konieczne będzie zawarcie stosow-

nego aneksu do opisanej umowy.

Po dokonaniu przez

PKP SA czynności związanych z przygotowaniem

nieruchomości do obrotu zostanie zlecona ich wyce-

na.

Określona przez rzeczoznawcę majątkowego war-

tość rynkowa nieruchomości będzie podstawą do roz-

poczęcia rozmów z gminą Lyski w sprawie ustalenia

zasad ich zbycia.

Ponadto informuję, iż pomiędzy PKP SA a gminą

Lyski zawarta jest umowa dzierżawy przedmiotowej

nieruchomości, której ramy czasowe zostały określo-

ne od 1 grudnia 2011 r. do 30 listopada 2016 r., PKP

SA nie ponosi kosztów związanych z utrzymaniem

ww. nieruchomości.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Andrzej Massel

Patrz odpowiedź na zapytanie nr 1940, str. 574

Odpowiedź

sekretarza stanu

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na za-

nizonie: w Bartoszycach (SPS-024-1945/12), w Bia-

łymstoku (SPS-024-1946/12), w Bielsku-Białej (SPS-

-024-1944/12), w Bolesławcu (SPS-024-1943/12), w Bra-

niewie (SPS-024-1942/12), uprzejmie proszę o przy-

paraﬁachwojskowych(Białystok),trzechparaﬁach

wojskowych ustanowionych na prawie kanonicznym

(Bartoszyce, Braniewo i Bielsko-Biała) oraz jednym

ośrodku duszpasterskim (Bolesławiec).

Kapelani wojskowi stanowią wyodrębniony kor-

1) Bartoszyce – jeden kapelan wyznania rzymsko-

-katolickiego w stopniu majora;

2) Białystok – jeden kapelan wyznania ewange-

lickiego w stopniu kapitana, jeden kapelan wyznania

prawosławnego w stopniu podpułkownika i jeden ka-

pelan wyznania rzymsko-katolickiego w stopniu pod-

pułkownika (obecnie w Ośrodku Duszpasterskim

PKW Afganistan);

3) Bielsko-Biała – jeden kapelan wyznania rzym-

sko-katolickiego w stopniu majora;

4) Bolesławiec – jeden kapelan wyznania rzym-

5) Braniewo – jeden kapelan wyznania rzymsko-

576

Zgodnie z „Meldunkiem o stanie bojowym wojsk

na dzień 1 lipca 2012 r.” na jednego kapelana przy-

padało:

1) w garnizonie Bartoszyce – 785 żołnierzy;

2) w garnizonie Białystok – 366 żołnierzy;

3) w garnizonie Bielsko-Biała – 661 żołnierzy;

4) w garnizonie Bolesławiec – 635 żołnierzy;

5) w garnizonie Braniewo – 452 żołnierzy.

1) w garnizonie Bartoszyce – 76 428,00 zł;

2) w garnizonie Białystok – 241 908,00 zł;

3) w garnizonie Bielsko-Biała – 78 958,00 zł;

4) w garnizonie Bolesławiec – 62 950,00 zł;

5) w garnizonie Braniewo – 86 210,00 zł.

garnizonach w 2011 r. wyniosły 392 830,51 zł, w tym:

1) w garnizonie Bartoszyce – 31 530,00zł;

2) w garnizonie Białystok – 59 460,54 zł;

3) w garnizonie Bielsko-Biała – 4339,97 zł;

4) w garnizonie Bolesławiec – 255 480,00 zł;

5) w garnizonie Braniewo – 42 020,00 zł.

We wszystkich garnizonach pełnią posługę dusz-

pasterską kapelani wyznania rzymsko-katolickiego.

Ponadto w garnizonie Białystok jeden kapelan (pod-

pułkownik) pełni posługę duszpasterską z wyznania

greko-katolickiego.

Przedstawiając powyższe wyjaśnienia, pozostaję

Patrz odpowiedź na zapytanie nr 1942, str. 575

Odpowiedź

sekretarza stanu

podsekretarza stanu

demograﬁcznych(1947)

Szanowna Pani Marszałek!

Nawiązując do wystą-

pienia posła Krzysztofa Gadowskiego z dnia 29 sierp-

nia 2012 r. (sygn.

SPS-024-1947/12) do ministra pra-

-Kamysza w sprawie niekorzystnych prognoz demo-

graﬁcznych, uprzejmie przedstawiam następujące

informacje.

577

Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej na bie-

żąco analizuje sytuację demograﬁczną Polski.

Uwzględniając prognozy demograﬁcznewykonywane

przez różne instytucje, m.in. GUS, Komisję Europej-

ską, OECD, stara się tworzyć odpowiednie rozwiąza-

nia, które łagodziłyby przyszłą niekorzystną sytuację

ludnościową.

Należy jednak pamiętać, że zmiana

trendów demograﬁcznych,pomimopodejmowanych

działań, nie będzie widoczna nawet w perspektywie

Rozwiązania przygotowywane przez Minister-

wspomagać rodziny w podejmowaniu decyzji o posia-

daniu dzieci, pomagać w ich wychowywaniu, z dru-

giej promują aktywność zawodową oraz dłuższe po-

zostawanie na rynku pracy.

W zakresie wpierania rozwoju instytucji opiekuń-

czych wprowadzono m.in. ustawę z dnia 4 lutego

Jednostki samorządu terytorialnego, a także osoby

prywatne (ﬁrmyiinneuprawnionepodmioty)mogą,

za pośrednictwem gminy, skorzystać ze środków re-

je doﬁnansowanie tworzenia nowych miejsc opieki

cych poprzez inwestycje, adaptacje pomieszczeń żłob-

ków i klubów dziecięcych, doﬁnansowaniewyposa-

żenia i prac wykończeniowych, a także doﬁnansowa-

nie szkoleń dziennych opiekunów.

Rozwiązania te

promowane są na stronie internetowej www.zlobki.

mpips.gov.pl.

Resortowy program rozwoju instytucji opieki nad

mocy art. 62 ww. ustawy przez Ministerstwo Pracy

i Polityki Społecznej, przewiduje doﬁnansowanieze

Doﬁnansowaniedlagminyześrodkówbudżetupań-

stwa nie może przekroczyć 50% kosztów realizacji

ki dla dzieci niepełnosprawnych lub wymagających

mu „Maluch” przekazano z budżetu państwa środki

cją programu gminy zadeklarowały powstanie ok.

do lat 3.

Liczba nowych miejsc opieki, których utwo-

rzenie do końca 2012 r. zadeklarowały gminy biorące

wzrośnie o ponad 14% w stosunku do liczby już ist-

Bezpośrednim efektem ustawy z dnia 4 lutego

coraz częstsze rejestrowanie niań w Zakładzie Ubez-

pieczeń Społecznych (ZUS).

Jak wynika z danych

–2013, priorytet I: Zatrudnienie i integracja społecz-

na, działanie 1.5: Wspieranie rozwiązań na rzecz

W przypadku kobiet po urodzeniu dziecka na ryn-

ku pracy należy zauważyć, że w czerwcu 2012 r. za-

rejestrowanych zostało 9570 kobiet, które nie podję-

ły zatrudnienia po urodzeniu dziecka.

Jest to naj-

mniejsza zanotowana wartość w porównaniu z ana-

logicznym okresem lat poprzednich (9639 kobiet

w czerwcu 2008 r., 10 976 – w czerwcu 2009 r., 11 432

– w czerwcu 2010 r., 9615 – w czerwcu 2011 r.).

Jed-

nocześnie zauważyć można wzrost liczby kobiet, któ-

re nie podjęły pracy po urodzeniu dziecka, a które

pozostają w rejestrach PUP.

Na koniec czerwca 2012 r.

liczba ta osiągnęła 210 525 osób w porównaniu ze

174 218 kobietami w analogicznym okresie 2008 r.

Zjawisko bezrobocia kobiet, które nie podjęły pra-

cy po urodzeniu dziecka, obejmuje te kobiety, które

utraciły pracę po powrocie z urlopu macierzyńskiego

lub wychowawczego, jak i te kobiety, które wcześniej

nie pracowały lub ich staż pracy jest bardzo krótki.

Nie ma jednak możliwości wskazania, jaka część

z tej grupy bezrobotnych to kobiety, które utraciły

zatrudnienie po powrocie do pracy po urlopie macie-

rzyńskim lub wychowawczym.

Wśród kobiet bezrobotnych, które nie podjęły za-

trudnienia po urodzenia dziecka, ponad 60% stano-

wiły kobiety z niskim poziomem wykształcenia – co

najwyżej zasadniczym zawodowym, ze stażem pracy

krótszym niż rok lub które wcześniej nie pracowały.

Oznacza to, że wśród kobiet bezrobotnych, które nie

578

grupę stanowią te kobiety, które utraciły zatrudnie-

nie po powrocie z urlopu macierzyńskiego lub wycho-

wawczego.

Z drugiej strony należy pamiętać, że wzrost bez-

robocia kobiet, które nie podjęły zatrudnienia po uro-

dzeniu dziecka w latach 2008–2012, wynika także ze

wzrostu liczby urodzeń po 2003 r.

Zmiany liczby ko-

biet bezrobotnych, które nie podjęły zatrudnienia po

urodzenia dziecka, są zbliżone do zmian w liczbie

dzieci urodzonych rok wcześniej.

Niestety w związku

z bardzo krótkim szeregiem czasowym

1)

dotyczącym

bezrobocia tej kategorii osób nie można wskazać, czy

relacja ta ma charakter trwały.

Rozpatrując sytuację na rynku pracy kobiet bę-

dących matkami dzieci do lat pięciu (włącznie), moż-

na wskazać, ze wskaźnik zatrudnienia (wg BAEL)

tej grupy jest stosunkowo wysoki i w 2011 r. wyniósł

68,6%

2)

, zaś stopa bezrobocia w tej grupie kobiet wy-

niosła 8,6%.

W 2008 r. wskaźniki te wyniosły odpo-

wiednio 69,7% oraz 6,2%.

robotne kobiety, które nie podjęły pracy po urodzeniu

dziecka, zaliczane są do tzw. grupy bezrobotnych

że PUP może zastosować wobec tej grupy bezrobot-

nych wszystkie narzędzia aktywizacji zawodowej,

m.in. szkolenia, staże, odbycie przygotowania zawo-

dowego w miejscu pracy, zatrudnienie w ramach prac

wo bezrobotnym kobietom z dziećmi przysługuje re-

fundacja ze środków Funduszu Pracy kosztów opieki

nad dzieckiem w okresie uczestnictwa w aktywnych

politykach rynku pracy.

Środki na aktywne formy przeciwdziałania bez-

robociu pozyskiwane są z Funduszu Pracy.

Według

projektu ustawy budżetowej na 2013 r. z dnia 5 wrze-

śnia 2012 r. przewidywane wydatki z Funduszu Pra-

cy w 2012 r. na zadania wynikające z ustawy z dnia

tucjach rynku pracy wyniosą 9,780 mld zł, w tym

3,935 mld zł na aktywne formy przeciwdziałania

bezrobociu.

W 2013 r., wg planu, wydatki z Fundu-

szu Pracy mają wzrosnąć do 10,804 mld zł, w tym

4,655 mld zł na aktywne formy przeciwdziałania bez-

robociu.

W przypadku zasiłków macierzyńskich od 1 stycz-

zmianie uległ wymiar dodatkowego urlopu macie-

pu macierzyńskiego, urlopu ojcowskiego.

Od 1 stycznia 2012 r. okres dodatkowego urlopu

macierzyńskiego w związku z urodzeniem dziecka

przysługuje przez okres do 4 tygodni w razie urodze-

6 tygodni w razie porodu mnogiego.

Zasiłek macierzyński wynosi 100% wynagrodze-

nia lub przychodu stanowiącego podstawę jego wy-

miaru.

W przypadku gdy pracownik pobierający za-

siłek macierzyński za okres dodatkowego urlopu ma-

cierzyńskiego lub dodatkowego urlopu na warunkach

urlopu macierzyńskiego łączy korzystanie z tego

udzielił urlopu, zasiłek macierzyński ulega pomniej-

szeniu proporcjonalnie do wymiaru czasu pracy,

w którym pracownik pracuje w czasie korzystania

z dodatkowego urlopu.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Czesława Ostrowska

Warszawa, dnia 27 września 2012 r.

pytanie pani poseł Małgorzaty Pępek, przekazane

-1948/12, w sprawie tzw. umów śmieciowych pragnę

uprzejmie wyjaśnić, co następuje.

Zgodnie z brzmieniem art. 25 § 1 Kodeksu pracy

rodzajami umów o pracę są: umowa na czas nieokre-

ślonej pracy.

Z uwagi na fakt, iż swoboda nawiązy-

wania stosunków pracy jest jedną z podstawowych

zasad prawa pracy, każda ze stron ma swobodę wy-

boru jednej z ww. umów o pracę bądź też podjęcia

umowa o pracę (np. na podstawie umowy zlecenia).

nawiązanie stosunku pracy oraz ustalenie warun-

pracodawcy i pracownika.

Wyżej wymieniona zasada

gwarantuje zatem wolność nawiązania stosunku pra-

cy, co w konsekwencji oznacza także możliwość pod-

jęcia przez strony decyzji o wykonywaniu pracy na

podstawie umowy cywilnej.

Warto nadmienić, iż choć

przepisy Kodeksu cywilnego są mniej rygorystyczne

niż przepisy Kodeksu pracy, to jednak w niektórych

1)

Od 2008 r. statystyka publiczna w zakresie bezrobocia re-

jestrowanego gromadzi dane na temat kobiet zarejestrowanych

w powiatowych urzędach pracy, które nie podjęły zatrudnienia

2)

Grupa ta obejmuje kobiety w wieku 16–44 lata.

579

daje im większą swobodę w kształtowaniu treści, for-

my oraz okresu obowiązywania umowy.

Ponadto

trzeba pamiętać, iż strony umowy cywilnoprawnej,

jeśli uznają to za uzasadnione, mogą wprowadzić do

umowy cywilnej niektóre rozwiązania z Kodeksu

Ponadto warto pamiętać, iż nie ma możliwości

zawierania umów cywilnoprawnych w celu obejścia

przepisów prawa pracy, nawet za zgodą obu stron.

nagrodzeniem.

Stosownie zaś do brzmienia § 1

szych przesłanek jest zatrudnieniem na podstawie

tuacji zastąpienie umowy o pracę umową cywilno-

wym, i wypadkowemu podlegają osoby ﬁzyczne,któ-

re na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej są m.in.

pracownikami lub osobami wykonującymi pracę na

wiązkowo ubezpieczeniu chorobowemu, zaś zlecenio-

biorcy podlegają temu ubezpieczeniu dobrowolnie).

ustawy każda osoba objęta obowiązkowo ubezpiecze-

niami podlega zgłoszeniu do tych ubezpieczeń spo-

łecznych.

Obowiązek zgłoszenia pracowników oraz

zleceniobiorców do ubezpieczeń społecznych należy

do płatnika składek, którym jest strona zatrudniają-

ca.

Jeżeli zaś w praktyce wystąpią przypadki na-

gminnego i ciągłego zatrudniania na podstawie

wykonywana w ramach stosunku pracy, Zakład

Ubezpieczeń Społecznych ma instrumenty prawne

ubezpieczeniem zdrowotnym i obowiązkiem opłaca-

nia składek na Fundusz Pracy przez stronę zatrud-

niającą.

Pomijając powyższe, warto także dodać, iż regu-

lacje prawne dotyczące zawierania umów o pracę na

czas określony, także w kontekście ich zgodności

z prawem wspólnotowym, są obecnie przedmiotem

rozmów na forum Zespołu Problemowego ds. Prawa

Reasumując powyższe, pragnę więc podkreślić, iż

nie zgadzam się z pejoratywnym określeniem „umów

śmieciowych”.

Umowa cywilna, zawarta zgodnie z obo-

wiązującymi przepisami Kodeksu cywilnego i na

podstawie zgodnej woli stron, nie może stanowić na-

ruszenia prawa.

Jednocześnie jednak warto pamię-

tać, iż każdy, kto uzna, iż jego umowa cywilna zawar-

ta została w celu obejścia przepisów prawa pracy,

może zwrócić się do Państwowej Inspekcji Pracy.

Efektywną formą oddziaływania inspektorów pracy

w ww. obszarze jest bowiem kierowanie do pracodaw-

ców wystąpień wnoszących o zastąpienie umów cy-

wilnoprawnych umowami o pracę oraz o zawarcie

pisemnej umowy o pracę.

Ponadto istotnym upraw-

nieniem inspektorów pracy w tym zakresie jest tak-

że prawo do wytaczania powództwa o ustalenie ist-

nienia stosunku pracy na rzecz obywateli, wynikają-

ce z art. 63

1

no mi natomiast odnieść się do postulatu wprowa-

dzenia rejestracji umów cywilnych z uwagi na fakt,

iż jego realizacja nie mogłaby nastąpić w obrębie pra-

wa pracy, a ewentualnie prawa cywilnego.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Radosław Mleczko

w sprawie zadośćuczynienia roszczeniom

nia 2012 r.

(SPS-024-1949/12) w sprawie zadośćuczy-

nienia roszczeniom posiadaczy przedwojennych obli-

gacji Skarbu Państwa uprzejmie wyjaśniam.

1.

W okresie dwudziestolecia międzywojennego

Skarb Państwa RP dokonał kilkudziesięciu emisji

zagraniczne.

Po zakończeniu II wojny światowej ob-

sługa obligacji wyemitowanych przez Skarb Państwa

przed 1 września 1939 r. nie została wznowiona.

Mimo to zgodnie z art. 16 i 17 dekretu z dnia 27 lipca

została w mocy gwarancja państwa do zobowiązań

580

Skarbu Państwa udzielona obligacjom emitowanym

przed dniem wejścia w życie tego dekretu, a jeszcze

nieumorzonych.

2.

Według jedynego, znanego Ministerstwu Finan-

sów, wiarygodnego źródła, jakim jest Wykaz długów

i gwarancji ﬁnansowychpaństwanadzień1kwietnia

1939 r.

(Monitor Polski z 1939 r.

Nr 122, poz. 288)

suma zobowiązań Skarbu Państwa z tytułu przedwo-

jennych papierów wartościowych wynosi:

1) z tytułu skarbowych papierów wartościowych

wyemitowanych na rynek krajowy – 2018,3 mln

przedwojennych złotych.

Jednakże dekretem z dnia

27 lipca 1949 r. unieważniono pożyczki z lat 1918–22

na ok. 0,3 mln zł.

Tak więc stan zobowiązań z tytułu

wewnętrznych długów emisyjnych wynosi 2018 mln zł

(wartość ta nie uwzględnia jednak gwarantowanych

przez Skarb Państwa emisji papierów wartościowych

dokonanych przez związki samorządów terytorial-

nych, fundusze, monopole i przedsiębiorstwa pań-

stwowe);

2) z tytułu skarbowych papierów wartościowych

wyemitowanych na rynek zagraniczny – 432,6 mln

przedwojennych złotych.

Jednocześnie uprzejmie informuję, iż Minister-

stwo Finansów nie posiada wiarygodnych informacji

na temat wielkości emisji papierów wartościowych

znajdujących się obecnie w rękach posiadaczy ani na

temat wielkości papierów wartościowych zniszczo-

czeniu.

Ponadto Ministerstwo Finansów nie dysponuje

jednoznacznymi informacjami na temat wielkości

emisji papierów wartościowych przeprowadzonych

przez związki samorządów terytorialnych, fundusze,

monopole oraz przedsiębiorstwa państwowe, które

były objęte gwarancją Skarbu Państwa.

3.

W świetle przepisów prawa roszczenia wynika-

ściowych wyemitowanych przed 1939 r. należy uznać

co do zasady za przedawnione, ponieważ ostatni ter-

cywilnego będą miały zastosowanie przepisy tej usta-

którego roszczenia majątkowe przedawniają się z upły-

podlega 10-letniemu przedawnieniu.

bunał Konstytucyjny (TK) orzekł, iż ww. przepisy do-

tyczące terminów przedawnienia roszczeń są zgodne

tułu przedwojennych skarbowych papierów wartościo-

wych potwierdził także Sąd Najwyższy m.in. w orze-

bu Państwa.

Posiadacze nieprzedawnionych obligacji

mogą dochodzić swoich roszczeń przed sądami po-

wszechnymi, które są właściwe do rozstrzygnięcia

dynie ustawodawcy możliwość ewentualnych regulacji

prawnych normujących sytuację prawną posiadaczy

przedwojennych papierów wartościowych.

Jednak

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Wojciech Kowalczyk

Warszawa, dnia 20 września 2012 r.

pytanie pani Janiny Okrągły, poseł na Sejm RP, prze-

kazane przy piśmie, SPS-024-1952/12, w sprawie

leczniczego, uprzejmie proszę o przyjęcie poniższych

informacji.

dzenia apteki szpitalnej bądź działu farmacji szpital-

nej pozostaje poza zakresem regulacji ustawy z dnia

581

farmaceutyczne apteki szpitalne tworzy się w szpita-

lach lub innych przedsiębiorstwach podmiotów lecz-

niczych wykonujących stacjonarne i całodobowe

świadczenia zdrowotne.

Z przepisu nie wynika obo-

wiązek tworzenia apteki szpitalnej w przedsiębior-

stwie udzielającym ambulatoryjnych świadczeń zdro-

wotnych, np. w przychodni.

Z przepisu art. 87 ustawy Prawo farmaceutyczne

w kontekście innych przepisów funkcjonujących

w systemie prawa nie można wywodzić bezwzględ-

nego nakazu utworzenia apteki szpitalnej lub działu

farmacji szpitalnej w każdym z przedsiębiorstw wy-

konujących stacjonarne i całodobowe świadczenia

zdrowotne.

Z uwagi na zakres zadań apteki szpitalnej

/ działu farmacji szpitalnej określony w art. 86 oraz

art. 87 ust. 4 ustawy Prawo farmaceutyczne (przede

wszystkim wydawanie produktów leczniczych i wy-

robów medycznych) obowiązek ten należy odnosić do

zakresu świadczeń zdrowotnych udzielanych w kon-

kretnym przedsiębiorstwie.

Nie budzi to wątpliwości

co do szpitala, gdyż udzielanie świadczeń szpitalnych

nieodzownie wiąże się z zapewnianiem produktów

leczniczych.

W przypadku podmiotów leczniczych

wykonujących stacjonarne i całodobowe świadczenia

zdrowotne inne niż szpitalne sytuacja może być zróż-

nicowana.

Dla przykładu świadczenia zdrowotne

udzielane w zakładzie opiekuńczo-leczniczym albo

zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym wiążą się z za-

pewnieniem pacjentom produktów leczniczych i wy-

o działalności leczniczej), co determinuje obowiązek

utworzenia apteki szpitalnej / działu farmacji szpi-

talnej.

Inaczej jest np. w hospicjum domowym albo

sanatorium uzdrowiskowym, zatem w tych przypad-

kach tworzenie apteki szpitalnej albo działu farmacji

nie znajduje uzasadnienia.

Należy uwzględnić również treść art. 87 ust. 1

nika, iż apteki szpitalne zaopatrują szpitale lub inne

przedsiębiorstwa podmiotów leczniczych wykonują-

cych stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowot-

ne.

Zwraca uwagę użyty w przepisie wyraz „zaopa-

trujące”, który oznacza, że uzasadnieniem dla two-

rzenia apteki szpitalnej lub działu apteki szpitalnej

jest konieczność zapewnienia ciągłego i nieprzerwa-

nego zaopatrzenia podmiotów leczniczych w produk-

ty lecznicze.

Z tego punktu widzenia brak jest uza-

sadnienia dla tworzenia apteki szpitalnej lub działu

farmacji szpitalnej w tych przedsiębiorstwach pod-

miotów leczniczych, w których wykonywanie stacjo-

narnych i całodobowych świadczeń zdrowotnych in-

nych niż szpitalne nie wymaga zapewnienia zaopa-

trzenia w produkty lecznicze.

Reasumując, zgodnie z ustawą o działalności lecz-

niczej w przedsiębiorstwie podmiotu leczniczego wy-

konywany jest jeden z wymienionych w art. 8 tej

ustawy rodzajów działalności leczniczej (świadczenia

szpitalne, stacjonarne i całodobowe świadczenia

bulatoryjne).

Nie ma jednocześnie przeszkód, aby ten

sam podmiot leczniczy wykonywał wszystkie trzy ro-

dzaje działalności leczniczej.

W tym celu wyodrębnia

trzy przedsiębiorstwa, np. szpital, zakład opiekuń-

czo-leczniczy i przychodnię.

Obowiązek tworzenia

apteki szpitalnej dotyczy wówczas szpitala i zakładu

opiekuńczo-leczniczego, przy czym jeśli udzielają

świadczeń zdrowotnych w tej samej lokalizacji, wy-

starczające wydaje się utworzenie jednej apteki szpi-

talnej / działu farmacji szpitalnej dla obu tych przed-

siębiorstw.

Warunki współdziałania pomiędzy nimi

określać powinien regulamin organizacyjny podmio-

tu leczniczego.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Sławomir Neumann

Warszawa, dnia 25 września 2012 r.

w sprawie Zbiorów Specjalnych

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na za-

wie zbiorów specjalnych Głównej Biblioteki Lekar-

skiej, przedkładam Pani Marszałek odpowiedź na

zapytanie pana posła.

Na wstępie pragnę zapewnić pana posła, że szcze-

gólny status zbiorów specjalnych Głównej Biblioteki

Lekarskiej zgromadzonych w pawilonie przy ul. Jaz-

dów 1A jest przedmiotem szczególnej troski ministra

zdrowia i kierowanego przezeń urzędu, zwłaszcza że

poz. 123, z późn. zm.), której organizatorem jest mi-

nister zdrowia.

Inicjatywa utworzenia na bazie zbiorów specjal-

nych Narodowego Muzeum Nauk Medycznych była

przedmiotem wielu wystąpień środowisk lekarskich,

w tym Naczelnej Izby Lekarskiej oraz parlamenta-

rzystów obu Izb.

Kierownictwo Ministerstwa Zdro-

wia podjęło tę inicjatywę i po szczegółowej analizie

istniejącego status quo (GBL jest jednocześnie insty-

tucją kultury i biblioteką działającą w oparciu o usta-

wę z 27 czerwca 1997 r. o bibliotekach, Dz. U. Nr 85,

poz. 539, z późn. zm., wchodzącą w skład bibliotek

tworzących narodowy zbiór biblioteczny) w 2011 r.

wydano obwieszczenie o zamiarze podziału GBL na

582

Główną Bibliotekę Lekarską im. Stanisława Konop-

ki oraz Narodowe Muzeum Nauk Medycznych.

Zgodnie z cytowaną na wstępie ustawą prace nad

organizacją muzeum powierzono zarządcy, przygoto-

wano również projekty stosownych aktów prawnych

w randze rozporządzenia oraz statut muzeum.

Sﬁnalizowanie sprawy odraczała konieczność

ostatecznego ustalenia prawa do użytkowania grun-

tu i obiektu.

Trudności wynikały ze zmieniającego

się na przestrzeni lat stanu prawnego zarówno w za-

kresie uprawnień użytkowania, jak i legitymacji do

wydawania decyzji przez właściwy organ.

Sprawa ta

jest procedowana i nie wątpię, że zakończy się roz-

strzygnięciem satysfakcjonującym wszystkich zain-

teresowanych – działających pro publico bono.

Przedkładając powyższe, pragnę podziękować

panu posłowi za zainteresowanie przedmiotem ma-

jącym wielkie znaczenie dla historii i kultury naro-

dowej.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

w sprawie planów likwidacji

wydziałów zamiejscowych w Ciechanowie,

skiego w sprawie planów likwidacji wydziałów Urzę-

du Kontroli Skarbowej w Warszawie mających swoje

siedziby w Ciechanowie, Płocku oraz Siedlcach, dzia-

łając z upoważnienia prezesa Rady Ministrów, uprzej-

Na wstępie pragnę poinformować, iż w Minister-

urzędów kontroli skarbowej.

Działania te stanowią

kolejny etap procesu przekształceń, który ma na celu

optymalne zaangażowanie kontroli skarbowej sto-

sownie do możliwości prawnych i faktycznych urzę-

dów kontroli skarbowej w Warszawie, Łodzi, Byd-

goszczy, Białymstoku, Lublinie i Kielcach.

Celem

projektowanego rozporządzenia jest także odpowied-

nie dostosowanie struktur kontroli skarbowej do po-

tencjału gospodarczego województwa mazowieckiego

oraz sąsiadujących z nim województw.

Projekt nowe-

lizacji rozporządzenia zakłada ograniczenie teryto-

rialnych uprawnień władczych dyrektora Urzędu

Warszawy oraz powiatów: legionowskiego, warszaw-

skiego zachodniego, nowodworskiego, grodziskiego,

pruszkowskiego, piaseczyńskiego i otwockiego.

Zmia-

na ta pozwoli dyrektorowi Urzędu Kontroli Skarbo-

wej w Warszawie skoncentrować się na wykonywaniu

zadań w szczególności w mieście stołecznym Warsza-

wa, powiecie warszawskim zachodnim i powiatach

podregionu warszawskiego wschodniego, tj. nowo-

dworskim, legionowskim, wołomińskim, otwockim,

mińskim, garwolińskim, które skupiają łącznie ok.

77% podmiotów działających na obszarze województwa

mazowieckiego i w konsekwencji generują największe

Pragnę zauważyć, iż przedmiotowa nowelizacja

pozostaje bez wpływu na ściągalność podatków.

Eg-

zekucja należności pieniężnych, w tym pochodzących

z podatków, leży w kompetencji właściwych naczel-

ników urzędów skarbowych.

Celem kontroli skarbo-

wej jest natomiast zapewnienie skuteczności wyko-

nywania zobowiązań podatkowych.

Projektowane

rozwiązanie poprzez odpowiednie dostosowanie

czego woj. mazowieckiego i wzmożenie aktywności

działań kontrolnych na tym terenie realizuje zatem

ww. zadanie.

Będzie także w sposób skuteczny zapo-

biegało rozrostowi szarej strefy.

Należy zauważyć, iż dotychczasowe nowelizacje

ww. rozporządzenia przyniosły oczekiwane korzyści.

Przykładowo koszty poniesione przez Urząd Kontro-

terenie woj. mazowieckiego w okresie od dnia 1 stycz-

Wejście w życie przedmiotowego rozporządzenia

nie spowoduje zmian w zakresie właściwości miejsco-

wej organów odwoławczych, która co do zasady jest

ustalana w oparciu o kryterium miejsca zamieszka-

nia lub siedziby podmiotu kontrolowanego.

Podobnie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po-

zostanie właściwy dla podatników z woj. mazowiec-

kiego.

Przedmiotowy projekt jest aktualnie na etapie

uzgodnień międzyresortowych.

W konsekwencji zmiany przedmiotowego rozpo-

rządzenia dyrektor urzędu kontroli skarbowej doko-

na zmiany struktury wewnętrznej Urzędu Kontroli

Skarbowej w Warszawie.

Decyzja dotycząca likwida-

cji wydziałów w Ciechanowie, Płocku i Siedlcach nie

leży w kompetencjach ministra ﬁnansów, lecz jest

wyłącznym uprawnieniem dyrektora Urzędu Kontro-

li Skarbowej w Warszawie.

Należy zauważyć, iż kwe-

stię dotyczącą wewnętrznej struktury organizacyjnej

583

, roz-

troli skarbowej

2)

przepisów dyrektor urzędu kontroli skarbowej kieru-

zacyjnego.

Likwidacja komórek organizacyjnych Urzędu

Kontroli Skarbowej w Warszawie nie będzie skutko-

wała potrzebą rozwiązania stosunku pracy z zatrud-

nionymi tam pracownikami.

Pracownicy ci otrzyma-

ją nowe warunki pracy.

Jednocześnie nie można wy-

kluczyć, iż niektórzy pracownicy będą zainteresowa-

ni podjęciem zatrudnienia w tych urzędach kontroli

skarbowej, które staną się właściwe dla części powia-

tów województwa mazowieckiego na skutek zmiany

przepisów.

Pragnę także wskazać, iż nowelizacja ww. rozpo-

rządzenia jest zasadna, gdyż przyczyni się do zwięk-

szenia wartości wpływów do budżetu państwa, po-

dobnie jak to miało miejsce w przypadku Urzędu

Kontroli Skarbowej w Białymstoku.

Dostosowanie

struktury organizacyjnej Urzędu Kontroli Skarbowej

w Warszawie nie zwiększy kosztów ponoszonych

przez ww. organ kontroli skarbowej.

Jednocześnie informuję, iż wobec dyrektora Urzę-

kwidacją wydziału w Radomiu nie zapadł wyrok sądu

skutkujący obowiązkiem wypłaty odszkodowania,

jak również nie jest prowadzone żadne tego typu po-

stępowanie.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Andrzej Paraﬁanowicz

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pis-

za którym przekazane zostało zapytanie poselskie

sji prowadzonych w stosunku do przewodniczącego

Związku Zawodowego Celnicy PL, uprzejmie infor-

muję, co następuje.

Zarzuty podniesione przez posła Jerzego Maternę

w zapytaniu poselskim dotyczące stosunków kierow-

ty stawiane przez Związek Zawodowy Celnicy PL,

nej, oparte były na rzetelnych podstawach, związ-

kowcy mogliby zawiadomić – i zapewne już zawiado-

dek zawiadomienia prokuratury o działalności prze-

ciw ruchowi związkowemu w Służbie Celnej.

Wbrew postawionej w wystąpieniu posła Jerzego

Materny tezie kierownictwo Służby Celnej przykłada

ka ta, oparta na zasadzie dialogu, przekłada się na

odbywane cyklicznie w Ministerstwie Finansów spo-

tkania z przedstawicielami związków zawodowych,

żących problemach nurtujących środowisko funkcjo-

nariuszy celnych.

W spotkaniach w 2012 r., których

do dnia 31 lipca 2012 r. odbyły się cztery, biorą także

PL.

Jako przykłady konstruktywnej współpracy w ra-

mach tych spotkań należy wskazać na zgłoszoną

przez stronę związkową kwestię dysproporcji w pro-

cesie wartościowania stanowisk w Służbie Celnej

w zakresie udziału stanowisk eksperckich i specjali-

stycznych.

Kierownictwo Służby Celnej przyjęło zgło-

szoną uwagę, realizując wniosek strony związkowej.

Innym przykładem jest omawiany ze związkami za-

wodowymi temat zwiększenia w latach 2013–2014

dodatku za stopień dla każdego funkcjonariusza

przypadku, którego strony uzyskały porozumienie.

Należy podkreślić, że treść ustaleń pomiędzy kierow-

nictwem Służby Celnej a związkami zawodowymi

jest dostępna na bieżąco dla wszystkich funkcjona-

riuszy celnych za pomocą portalu Służby Celnej Co-

rintia w formie protokołów ze spotkań.

Także we

wszystkich przypadkach procesów legislacyjnych ak-

tów prawnych wpływających na środowisko – jeśli

gospodarzem tego procesu jest minister ﬁnansów–pro-

1)

584

organizacjami związkowymi.

Wnioski z tych konsul-

tacji brane są pod uwagę przy opracowywaniu osta-

tecznych wersji projektów aktów prawnych.

Jako

przykład wskazać można treść art. 10 ust. 4 ustawy

stanowi, iż szef Służby Celnej jest przełożonym

wszystkich funkcjonariuszy celnych.

Zapis ten został

wprowadzony w trakcie prac sejmowych nad ustawą

o Służbie Celnej na wyraźny wniosek związków za-

wodowych.

Chcę zapewnić Panią Marszałek, iż fakty z ostat-

nich lat jednoznacznie przeczą stawianej w zapytaniu

poselskim tezie o łamaniu prawa związkowego.

Kie-

rownictwo Służby Celnej ma bowiem świadomość

zawodowej.

Praktyka liberalnego spojrzenia na spo-

sób działalności poszczególnych związków zawodo-

średnictwem mediów, kiedy nawołują funkcjonariu-

szy celnych do działań niezgodnych z prawem, wresz-

i poza nią, jeśli robią to wielokrotnie, z premedytacją,

czają się pomówień i naruszenia dobrego wizerunku

zwolonej działalności związkowej i narusza przepisy

Rola działaczy związkowych w służbach mundu-

szawie, sygn. akt II SA/Wa 1276/11 z dnia 8 grudnia

sekwencji, działacz związkowy, tak jak pozostali

funkcjonariusze Służby Celnej, obowiązany jest, sto-

sownie do art. 122 ustawy o Służbie Celnej, dochować

obowiązków wynikających ze złożonego ślubowania

wprawdzie funkcjonariuszowi celnemu jako działa-

czowi związkowemu przysługuje – na podstawie usta-

ślonej ustawą działalności związkowej.

Działalność

wszechnie obowiązujących norm prawa.

nością związkową.

Wynikają bowiem ze świadomego

nadużywania przez obwinionego ochrony wynikają-

cej z ustawy o związkach zawodowych.

przemytników prowadzonego przed przejściem gra-

nicznym w Medyce przeciwko tym przepisom.

Dzia-

łanie takie niewątpliwie podniosło napięcie i utrud-

niło służbom porządkowym opanowanie sytuacji.

Ocena zachowań przewodniczącego ZZ Celnicy PL

Celnej pierwszej i drugiej instancji w sposób rzetelny

i obiektywny.

Należycie rozgraniczyła elementy obo-

wiązków wynikające z kanonów zachowań funkcjo-

nariuszy służb mundurowych od przywileju wolności

działalności związkowej.

Wyrokiem z dnia 8 grudnia

ministracyjny poprzez oddalenie skargi wskazuje

jednoznacznie, iż skarga była rozpoznawana mery-

torycznie oraz że objęte nią postępowanie dyscypli-

narne zarówno w warstwie przesłanek jego wszczęcia

dzenia – spełniało wymogi obowiązujących norm pra-

wa.

Od orzeczenia p. S. S. złożył skargę kasacyjną,

Administracyjny.

Drugie postępowanie dyscyplinarne zakończyło

dyscyplinarną przeniesienia na niższe stanowisko

służbowe).

Podstawą orzeczenia było stwierdzenie

naruszenia przez przewodniczącego ZZ Celnicy PL

nie go o działania antypaństwowe oraz oparte na

kumoterstwie) i w chwili obecnej otwarta jest droga

585

do weryﬁkacjipodstawtegopostępowaniaprzeznieza-

wisłe sądy.

Wymaga to jednak złożenia przez p. S. S.

skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego.

Nieprawdziwy jest również zarzut nieuzasadnio-

nego przedłużania czy przewlekania postępowań

dyscyplinarnych prowadzonych wobec pana prze-

wodniczącego oraz innych związkowców.

W opisa-

nym wyżej pierwszym postępowaniu organ dyscypli-

narny pierwszej instancji przez kilka miesięcy nie

mógł dopełnić wymogów formalnych procedury, po-

nieważ obwiniony unikał odbioru pism.

W postępo-

waniu prowadzonym przez naczelnika Urzędu Cel-

łalności publicznej, jak choćby poprzez obecność na

spotkaniu Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka

dla mediów.

Innym dowodem na nieprawdziwość za-

rzutu przewlekłości tego typu postępowań jest fakt,

ręczyć p. S. S. orzeczenie dyscyplinarne organu

powania karnego.

czy poprzez wzywanie w trakcie Euro 2012 r. innych

protestacyjnej” czy „legalnego strajku”.

Pragmatyka

Służby Celnej w przywołanym wyżej art. 124 zaka-

zuje bowiem funkcjonariuszom celnym zarówno

uczestnictwa w strajku, jak również w jakiejkolwiek

działalności zakłócającej normalną pracę urzędu.

Jak wspomniano wyżej, organy Służby Celnej

piętnują zachowania naganne i stosują jedną miarę

do wszystkich funkcjonariuszy.

Dlatego też analo-

giczne postępowanie – o wydalenie ze służby – wsz-

częto wobec innego działacza ZZ Celnicy PL.

W przy-

padku tego funkcjonariusza za działalnością związ-

kową ukrywane jest niegodne zachowanie w służbie

i poza nią, w tym notoryczne spóźnianie się do pracy.

Powyższe postępowanie poprzedzone było dwoma za-

kończonymi postępowaniami dyscyplinarnymi.

W pierwszej sprawie wyznaczony został termin roz-

prawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyj-

nym w Rzeszowie (27 września 2012), w drugiej zło-

żona została przez obwinionego skarga do WSA w Rze-

szowie.

Trzecie postępowanie dyscyplinarne jest

w toku, a w czwartej sprawie toczy się postępowanie

dyscyplinarne wyjaśniające, dotyczące niestawienia

się do służby bez usprawiedliwienia.

Odzwierciedle-

niem zasady jednego standardu zachowań dla wszyst-

kich funkcjonariuszy celnych jest także inny przypa-

dek prowadzonego postępowania w przedmiocie

zwolnienia ze służby.

Postępowanie takie prowadzo-

ne jest wobec byłego związkowca z absencją chorobo-

wą wynoszącą od 2009 r. 399 dni, ale także, w tej

samej izbie celnej, wobec trzech innych funkcjona-

riuszy notujących ponadprzeciętną nieobecność

w służbie, a niemających nic wspólnego z ruchem

związkowym.

W tym miejscu chciałbym poinformować Panią

Marszałek o bezstronności i obiektywizmie procedur

dyscyplinarnych stosowanych wobec funkcjonariu-

szy celnych.

Pragmatyka Służby Celnej przewiduje

bowiem dla wszystkich procedur wpływających na

nie, zgodne z zasadami Konstytucji Rzeczypospolitej

Polskiej, procedury oparte o zasadę dwuinstancyjno-

ści w ramach organizacji i dwuinstancyjnej kontroli

Wysokie z punktu widzenia Konstytucji RP standar-

dy prawne procedur określonych w ustawie o Służbie

Celnej powodują, iż wielokrotnie wskazywano prze-

wodniczącemu ZZ Celnicy PL na potrzebę wstrzyma-

nia się z ocenami dotyczącymi prowadzonych wobec

niego postępowań dyscyplinarnych do czasu uzyska-

nia prawomocnych orzeczeń niezawisłych sądów.

Reasumując powyższe, chcę jeszcze raz podkre-

wyższe wyjaśnienia, podzieli opinię, iż aktualna sy-

tuacja w Służbie Celnej nie wymaga podejmowania

Związku Zawodowego Celnicy PL zależeć będzie

586

Pozwalam sobie wyrazić nadzieję, iż przedstawio-

ną informację uzna Pani Marszałek za wyczerpującą.

Z poważaniem

Warszawa, dnia 1 października 2012 r.

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na za-

lonogórskiego oddziału Taboru Szynowego Opole SA,

uprzejmie informuję, co następuje.

prawa handlowego i wszelkie decyzje w zakresie bie-

żącej działalności spółki, w tym także prowadzenie

polityki handlowej, pozostają w kompetencjach jej

organów statutowych.

Spółka PKP Cargo SA., reali-

zując na przestrzeni ostatnich lat program napraw-

czy, ograniczyła koszty związane z zakupem taboru

i remontami wagonów w systemie zleconym poprzez

naprawy posiadanego taboru kolejowego.

Realizacja

przez PKP Cargo SA zadań we własnym zapleczu na-

prawczym należy do jednych najważniejszych elemen-

tów restrukturyzacji spółki, która działając na zlibe-

ralizowanym rynku, zmuszona jest do podejmowania

zadań, które umożliwią jej rozwój konkurencyjny.

w 2009 r. nawiązała współpracę z partnerskimi ﬁr-

mami z Chin, między innymi z ﬁrmąJinanRailway

Vehicle Equipment Co., Ltd.

(JRVE), wchodzącą

w skład Grupy China CNR.

W rezultacie wypraco-

wany został wspólny projekt mający na celu zachęce-

nie partnera chińskiego do produkcji wagonów towa-

rowych w Polsce, z przeznaczeniem głównie na rynek

europejski, ale również krajowy.

Na mocy podpisanej

w czerwcu 2010 r. umowy pomiędzy PKP Cargo SA

i JRVE powstała spółka celowa – CNR Cargo Wagon

sp. z o.o., mająca za zadanie sporządzenie biznespla-

nu nowej fabryki wagonów w Szczecinie, której udzia-

łowcami będą PKP Cargo SA i CNR Chiny, oraz opra-

cowanie pozostałej dokumentacji, w tym tzw. busi-

ness concept całego przedsięwzięcia.

Projekt związa-

ny z powołaniem docelowej spółki joint-venture, któ-

ra zajmie się produkcją wagonów towarowych, znaj-

duje się w fazie przygotowań i analiz w zakresie za-

sadności realizacji tego przedsięwzięcia.

W tym celu

PKP Cargo SA zamierza sprowadzić w przyszłym

roku próbną partię 20 wagonów dla potrzeb dokona-

nia identyﬁkacjiwszystkichwarunkówzwiązanych

z przygotowaniem dokumentacji, produkcją wagonów

oraz ich testami, homologacją itp.

Próbny zakup po-

zwoli na wnikliwą analizę kosztów produkcji wago-

nów, w tym komponentów czy kosztów transportu,

co umożliwi weryﬁkacjędanychwtymzakresieza-

wartych w biznesplanie i podjęcie ewentualnej decy-

zji o uruchomieniu przedmiotowego przedsięwzięcia.

PKP Cargo SA zapewnia też, że próbna partia 20 wa-

gonów będzie spełniała wszystkie wymogi obowiązu-

jące w Unii Europejskiej dla nowo produkowanych

wagonów towarowych i będzie posiadała wszelkie

wymagane certyﬁkatydopuszczającedoeksploatacji

na kolejach Unii Europejskiej.

Z informacji PKP Cargo SA wynika jednocześnie,

że utworzona w 2009 r. spółka PKP Cargo Wagon

Szczecin sp. z o.o. realizuje obecnie naprawy okreso-

we i bieżące wagonów towarowych na potrzeby jej

właściciela, natomiast nie prowadzi produkcji (mon-

tażu) nowych wagonów towarowych, jak również nie

testuje wagonów sprowadzanych z Chin.

PKP Cargo SA wyjaśnia też, że przywołana w za-

pytaniu pana posła Jerzego Materny możliwość skró-

cenia cyklu przewozowego wagonów (spółka rozumie

przez to wskaźnik obrotu wagonów) poprzez dużo

bardziej zaawansowaną technologię produkcji wago-

nów stosowaną przez polskiego producenta w prak-

tyce nie jest uzależniona od poziomu technologii, ale

od innych czynników związanych bardziej z organi-

zacją procesu przewozowego, w tym od stanu infra-

struktury torowej.

W kwestii wspólnego projektu w zakresie opraco-

wania systemu transportu samochodów ciężarowych

koleją „Tiry na tory” uprzejmie informuję, że w 2009 r.

konsorcjum PKP Cargo przeprowadziło szczegółową

analizę kosztową tego projektu z punktu widzenia

przewoźnika kolejowego, który miałby oferować po-

wyższą usługę.

Analiza zawierała wszystkie znane

czynniki kosztowe, w tym między innymi dostęp do

infrastruktury, trakcji, leasing wagonów, ubezpiecze-

nie, inwestycje w infrastrukturę oraz inne koszty

związane z realizacją projektu.

Przeprowadzona zo-

stała dodatkowo analiza ﬁnansowaprojektu,która

wykazała dużą stratę osiąganą przez przewoźnika

kolejowego w przypadku jego realizacji.

Czas przejaz-

du pociągu w systemie „Tiry na tory” na trasie po-

między wschodnią i zachodnią granicą kraju był nie-

konkurencyjny w stosunku do transportu samocho-

dowego.

W związku z powyższym PKP Cargo SA,

jako spółka prowadząca działalność gospodarczą

w oparciu o rachunek ekonomiczny, którego zasadą

jest pokrycie kosztów działalności przychodami z tej

działalności, nie podjęła dotychczas decyzji o realiza-

587

cji tego przedsięwzięcia.

Mimo to w dalszym ciągu

rozważane są perspektywy uruchomienia tego pro-

jektu oraz analizowane możliwości jego ﬁnansowa-

nia.

Intencją spółki jest oferowanie przyjaznych eko-

logicznie oraz społecznie produktów i usług, jednak-

że nieprzynoszących strat ﬁnansowych.

W kwestii możliwości wznowienia produkcji wa-

gonów przez zielonogórski oddział Taboru Szynowe-

go Opole SA dla PKP Cargo SA uprzejmie informuję,

że zgodnie ze strategią spółki na najbliższe lata pla-

nowane są zakupy nowego taboru.

Jednocześnie PKP

Cargo SA zaznacza, że modernizując swój tabor bądź

ogłaszając przetarg na zakup wagonów, kieruje się

jakością oferowanych produktów oraz ich ceną.

Ku-

powane wagony muszą spełniać wszystkie wymogi

techniczne, posiadać niezbędne certyﬁkatyidopusz-

czenia do ruchu na europejskiej sieci kolejowej.

Pla-

nowane zakupy wynikają ponadto z wielkości zapo-

trzebowania na konkretne typy wagonów, a to deter-

minowane jest przez potrzeby klientów oraz zawarte

i planowane umowy przewozowe.

W przypadku speł-

nienia wszelkich warunków formalnych i technicz-

nych ze strony taboru oferowanego przez zielonogór-

ski odział Taboru Szynowego Opole SA oraz zaofero-

wania przez spółkę najniższej ceny w przetargu PKP

Cargo SA nie wyklucza możliwości dokonywania za-

kupów właśnie u tego kontrahenta.

że spółka sukcesywnie prowadzi proces inwestycji

taborowych, również w zakresie modernizacji loko-

motyw, w którego realizację jest zaangażowanych

wiele polskich ﬁrmzajmującychsięprodukcjąimo-

dernizacją taboru oraz podzespołów do niego.

Prze-

woźnik zakupił w latach 2010–2011 na rynku euro-

pejskim 500 szt. wagonów towarowych – węglarek

budowy normalnej rodzaju E, z czego 200 szt. zosta-

ło dostarczonych przez Tabor Szynowy Opole S.A.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Andrzej Massel

Instytutu Pamięci Narodowej (1960)

pytanie posła Jerzego Materny przekazane przy pi-

śmie z dnia 12 września 2012 r. nr SPS-024-1960/12

w sprawie siedziby Instytutu Pamięci Narodowej

W świetle informacji uzyskanych od ministra

skarbu państwa w dniu 1 października 2012 r. zosta-

ło zawarte porozumienie pomiędzy Instytutem Pa-

mięci Narodowej, Agencją Rozwoju Przemysłu oraz

wi Pamięci Narodowej nieruchomości przy ul. Woło-

bę.

Trwały zarząd do przedmiotowej nieruchomości

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Hanna Majszczyk

smo, znak: SPS-024-1961/12, z dnia 12 września

2012 r., przekazujące zapytanie posła RP pana Piotra

Polaka w sprawie braku złożenia wniosku o przyśpie-

szenie wypłaty pierwszej transzy dopłat bezpośred-

nich za rok 2012, uprzejmie informuję, co następuje.

— przewidzieć płatności zaliczkowe – w drodze

decyzji skierowanej do państwa członkowskiego na

— upoważnić państwa członkowskie – w drodze

stwach członkowskich do przekazania przed dniem

rych ze względu na nadzwyczajne okoliczności rolni-

cy stoją w obliczu dotkliwych trudności ﬁnanso-

wych:

– w wysokości do 50% płatności lub

łowiny).

588

W związku z niekorzystnymi warunkami pogodo-

wymi takimi jak susza w niektórych państwach

nych w sekcji 11, rozdział I, tytuł IV rozporządzenia

73/2009, państwa członkowskie zostały upoważnione

do zwiększenia wypłaty zaliczek do 80% płatności.

czeniu weryﬁkacjispełnianiawarunkówkwaliﬁko-

walności, zgodnie z art. 20 rozporządzenia (WE)

żyć, że to Komisja upoważniła państwa członkow-

skie w drodze rozporządzenia obowiązującego we

dzenie Rady (WE) nr 73/2009) Komisja Europejska,

nia ziemi, wyraziła zgodę na realizowanie przez Re-

publikę Włoską płatności zaliczkowych wyjątkowo

od 1 sierpnia br. Wysokość środków wypłaconych

przed 16 października br. nie może przekroczyć

40 mln euro.

kowalności, w tym przeprowadzenie kontroli na miej-

uruchomienie płatności zaliczkowych mogłoby wpły-

nąć na znaczne opóźnienie realizacji wypłat dla więk-

szości rolników.

płatności uzupełniających, stosowanych w Polsce

ﬁnansowanejzbudżetuunijnego.

Częśćpłatnościﬁ-

nansowana z budżetu krajowego musiałaby zostać

niejszym od dotychczasowego tempie wskutek dodat-

kowego skomplikowania systemu.

Należy przy tym

wych płatności uzupełniających w całkowitych przy-

chodach z płatności bezpośrednich jest znaczny, a więc

nia 2012 r.

Z poważaniem

Warszawa, dnia 4 października 2012 r.

Szanowna Pani Marszałek!

W nawiązaniu do

przekazanego przy piśmie, SPS-024-1962/12, z dnia

12 września 2012 r. zapytania posła Stanisława

Kapitałowej Grupy Lotos SA uprzejmie informuję, że

dominująca, tj. Grupa Lotos SA, do której należy

100% akcji w ich kapitałach zakładowych.

Skarb

Państwa, reprezentowany przez ministra skarbu

państwa, nie posiada akcji tych spółek.

Uwzględniając przedstawione powyżej kompeten-

cje Grupy Lotos SA w sprawach nadzoru właściciel-

skiego, na podstawie wyjaśnień oraz informacji

w sprawie przekazanych przez Grupę Lotos SA

uprzejmie informuję, że w Grupie Lotos SA prowa-

dzone są prace analityczne dotyczące docelowego

umiejscowienia aktywów logistycznych (bazy paliw

i nalewaków paliwowych) oraz infrastruktury wspo-

magającej działalność spółek segmentowych na po-

589

łudniu Polski w strukturze Grupy Kapitałowej Grupy

Lotos SA.

W skład analizowanych obszarów wchodzą

m.in. aktywa Lotos Jasło SA i Lotos Czechowice SA.

Celem przygotowywanych rozwiązań jest zwięk-

szenie efektywności przedmiotowych obszarów, czego

konsekwencją powinien być wzrost wartości Grupy

Kapitałowej Grupy Lotos SA (w tym również akty-

wów należących aktualnie do Lotos Jasło i Lotos Cze-

chowice).

W skład powołanego zespołu, którego zda-

niem jest wypracowanie docelowego modelu i jego

prezentacja dla Zarządu Grupy Lotos SA, wchodzą

również prezesi zarządu obu spółek.

Z uwagi na to, że prace związane z wypracowa-

niem docelowych rozwiązań są nadal w toku i nie

zostały podjęte wiążące decyzje dotyczące jakichkol-

wiek zmian w spółkach Lotos Jasło SA i Lotos Cze-

chowice SA, nie jest możliwe przedstawienie odpo-

wiedzi na szczegółowe pytania zawarte w zapytaniu

pana posła Stanisława Szweda.

Temat restrukturyzacji aktywów logistycznych

oraz infrastruktury wspomagającej w Grupie Lotos

SA był przedmiotem analiz prowadzonych przez PwC

Polska sp. z o.o., podmiot niezależny współpracujący

z radą nadzorczą spółki, w związku z prowadzoną

analizą struktury Grupy Kapitałowej Grupy Lotos

SA.

Otrzymana przez spółkę wstępna wersja raportu

potwierdza zasadność przyjętego przez Grupę Lotos

SA kierunku działań w zakresie aktywów logistycz-

nych i infrastruktury wspomagającej.

Wyżej wymienione działania Rady Nadzorczej

Grupy Lotos SA są zgodne z oczekiwaniami Mini-

sterstwa Skarbu Państwa, w którego ocenie kluczo-

we dla polskiej gospodarki podmioty powinny kon-

centrować się na realizacji strategicznych celów.

Pod-

mioty te, posiadając niejednokrotnie skomplikowaną

strukturę własnościową, funkcjonują w oparciu o wie-

le podmiotów zależnych i stowarzyszonych, co może

utrudniać osiąganie najważniejszych celów gospo-

darczych.

Ministerstwo Skarbu Państwa oczekuje, że wyni-

kiem prowadzonych przez rady nadzorcze analiz

struktur nadzorowanych grup kapitałowych, w tym

liczby podmiotów zależnych, ich usytuowania w gru-

pie kapitałowej, przedmiotu działalności oraz znacze-

nia dla podstawowej działalności grupy kapitałowej,

będzie ocena celowości utrzymywania funkcjonowa-

nia poszczególnych pomiotów w ramach grupy kapi-

tałowej.

Z poważaniem

Minister

Mikołaj Budzanowski

Warszawa, dnia 2 października 2012 r.

w sprawie wydania zakazu prowadzenia

SPS-024-1963/12, zapytaniem posła Artura Gór-

czyńskiego w sprawie wydania zakazu prowadzenia

działalności gospodarczej uprzejmie przekazuję na-

stępujące informacje.

Na wstępie należy zauważyć, że minister gospo-

darki nie posiada bezpośrednich narzędzi umożliwia-

jących wydanie zakazu wykonywania działalności

gospodarczej bez wcześniejszego prawomocnego orze-

czenia takiego środka karnego przez sąd.

Zgodnie z art. 39 pkt 2 w zw. z art. 41 § 2 Kodek-

su karnego sąd może orzec zakaz prowadzenia okre-

ślonej działalności gospodarczej w razie skazania za

takiej działalności, jeżeli dalsze jej prowadzenie za-

graża istotnym dobrom chronionym prawem.

W wy-

padku zakazu orzeczonego na podstawie § 2 odpis

wyroku sąd przesyła odpowiedniemu organowi ad-

ministracji rządowej lub samorządu terytorialnego,

właściwemu dla miejsca zamieszkania skazanego lub

objętej zakazem (art. 181 Kodeksu karnego wyko-

nawczego, dalej: „K.k.w.”).

Jeżeli skazany, w związku

niem określonej działalności gospodarczej, należy do

damia je o orzeczeniu zakazu wykonywania zawodu

(art. 183 K.k.w.).

Instytucje i organy, którym sąd

przesłał odpis wyroku, obowiązane są niezwłocznie

podjąć odpowiednie decyzje i zawiadomić o nich sąd.

W razie stwierdzenia nieprawidłowości sąd nakazuje

je usunąć (art. 185 K.k.w.).

Przesyłając odpis wyroku,

sąd określa datę początkową, od której należy liczyć

okres wykonywania środka (art. 184 K.k.w.).

Zakaz

wykonywania działalności gospodarczej może być

obowiązuje od uprawomocnienia się orzeczenia;

sie odbywania kary pozbawienia wolności, chociażby

orzeczonej za inne przestępstwo (art. 43 § 2 Kodeksu

karnego).

Zakaz wykonywania działalności gospodarczej

może być także orzeczony na podstawie Kodeksu kar-

nego skarbowego, w przypadkach tam wskazanych

W zapytaniu pan poseł wskazał, że w przedmio-

towej sprawie toczy się już postępowanie karne o sygn.

590

akt II K 206/10.

Tym samym dopiero orzeczenie

w prawomocnym wyroku skazującym wobec przed-

siębiorcy środka karnego w postaci zakazu prowa-

dzenia określonej działalności gospodarczej daje or-

ganom administracji publicznej podstawę do podjęcia

działań zapobiegających dalszemu wykonywaniu

konkretnie wskazanej w wyroku działalności przez

danego przedsiębiorcę.

Przykładowo, wskazuję poniżej kompetencje

związane z zakazem wykonywania działalności go-

spodarczej, jakie zostały przyznane ministrowi go-

spodarki i innym organom administracji w ramach

z późn. zm.), zwanej dalej: „s.d.g.”.

1.

Informacja o zakazie prowadzenia działalności

gospodarczej podlega wpisowi do Centralnej Ewiden-

dalej: „CEIDG” (art. 25 ust. 1 pkt 16 s.d.g.).

Informa-

cje o zakazie prowadzenia działalności gospodarczej

Krajowy Rejestr Karny albo organ zgłasza niezwłocz-

nie do CEIDG za pośrednictwem formularza dostęp-

nego na stronie internetowej CEIDG, niezwłocznie

po uzyskaniu informacji o uprawomocnieniu wyroku

albo decyzji o zakazie wykonywania określonej dzia-

łalności lub zawodu (art. 31 ust. 5 s.d.g.).

Przedsiębiorca podlega wykreśleniu z CEIDG

właściwego do spraw gospodarki, w przypadku pra-

womocnego orzeczenia zakazu wykonywania działal-

ności gospodarczej przez tego przedsiębiorcę (art. 34

ust. 2 pkt 1 s.d.g.).

2.

Zgodnie z art. 37 ust. 2 pkt 3 s.d.g.

CEIDG udo-

stępnia następujące informacje o przedsiębiorcach

3.

Organ prowadzący rejestr działalności regulo-

wanej, w drodze decyzji, odmawia wpisu przedsię-

biorcy do rejestru, w przypadku gdy wydano prawo-

mocne orzeczenie zakazujące przedsiębiorcy wyko-

nywania działalności gospodarczej objętej wpisem

(art. 68 pkt 1 s.d.g.).

Organ prowadzący rejestr działalności regulowa-

nej wydaje decyzję o zakazie wykonywania przez

1) przedsiębiorca złożył oświadczenie o spełnieniu

łalności niezgodne ze stanem faktycznym;

2) przedsiębiorca nie usunął naruszeń warunków

wanej w wyznaczonym przez organ terminie;

3) stwierdzi rażące naruszenie warunków wyma-

ganych do wykonywania działalności regulowanej

przez przedsiębiorcę.

Decyzja taka podlega natychmiastowemu wyko-

naniu, a organ z urzędu wykreśla wpis przedsiębior-

cy w rejestrze działalności regulowanej.

Analogiczne

postępowanie ma miejsce w przypadku, gdy przed-

siębiorca wykonuje działalność gospodarczą objętą

wpisem także na podstawie wpisów do innych reje-

strów działalności regulowanej w tym samym zakre-

sie działalności gospodarczej (art. 71 s.d.g.).

siębiorcę zagranicznego w ramach oddziału, w przy-

padku gdy:

wykonuje obowiązku zgłaszania ministrowi właści-

wemu do spraw gospodarki wszelkich zmian stanu

cji przedsiębiorcy zagranicznego lub utraty prawa

wykonywania działalności gospodarczej;

2) nastąpiło otwarcie likwidacji przedsiębiorcy

biorca ten utracił prawo wykonywania działalności

gospodarczej;

3) działalność przedsiębiorcy zagranicznego za-

graża bezpieczeństwu lub obronności państwa, bez-

pieczeństwu informacji niejawnych o klauzuli tajno-

ści „poufne” lub wyższej lub innemu ważnemu inte-

resowi publicznemu.

W przypadku wydania decyzji minister właściwy

do spraw gospodarki zawiadamia osobę upoważnioną

nicznego o obowiązku wszczęcia postępowania likwi-

dacyjnego oddziału w oznaczonym terminie, nie krót-

szym niż 30 dni.

Odpis decyzji minister przesyła do

właściwego sądu rejestrowego.

5.

Stosownie natomiast do art. 101 ust. 1 s.d.g.

minister właściwy do spraw gospodarki wydaje decy-

zję o zakazie wykonywania działalności przez przed-

siębiorcę zagranicznego w ramach przedstawiciel-

stwa, w przypadku gdy:

1) rażąco narusza prawo polskie lub nie wykonu-

je obowiązku zgłaszania ministrowi właściwemu do

go i prawnego;

2) nastąpiło otwarcie likwidacji przedsiębiorcy

lub przedsiębiorca ten utracił prawo wykonywania

działalności gospodarczej;

Odnosząc się do informacji zawartych w interpe-

lacji pana posła, uprzejmie informuję, że nie są one

wystarczające do podjęcia decyzji sprawie wykreśle-

nia przedsiębiorcy z CEIDG.

Na ich podstawie nie-

możliwe jest stwierdzenie zaistnienia jednej z prze-

bodzie działalności gospodarczej.

Nie jest również

możliwie stwierdzenie braku zgodności wpisu przed-

591

siębiorcy z rzeczywistym stanem rzeczy, co mogłoby

skutkować – po przeprowadzeniu odpowiedniego po-

stępowania wyjaśniającego – wykreśleniem przedsię-

biorcy z CEIDG na podstawie art. 35 ust. 2 ww. ustawy.

Zadaniem CEIDG jest bowiem ewidencjonowanie

przedsiębiorców i udostępnianie informacji o tych

przedsiębiorcach.

Minister gospodarki, w zakresie pro-

wadzenia CEIDG, nie posiada kompetencji do nakłada-

nia na przedsiębiorców sankcji za działalność narusza-

jącą przepisy prawa.

W tym zakresie CEIDG odzwier-

ciedla w bazie danych orzeczenia innych organów.

Reasumując, tylko prawomocne orzeczenie przez

sąd środka karnego bądź zabezpieczającego w posta-

ci zakazu wykonywania określonej działalności go-

spodarczej, na podstawie przepisów Kodeksu karne-

go lub Kodeksu karnego skarbowego, albo wydanie

decyzji zakazującej wykonywania takiej działalności

przez właściwy organ prowadzący rejestr działalno-

ści regulowanej uprawnia ministra gospodarki do

podejmowania stosownych działań wykonawczych

(wskazanych powyżej) związanych z zakazem wyko-

nywania przez przedsiębiorcę konkretnej działalno-

ści gospodarczej.

Minister gospodarki może, co do

zasady, wydać bez wcześniejszego postępowania

przed sądem albo innym właściwym organem wy-

łącznie decyzje zakazujące wykonywania działalno-

ści w ramach oddziału bądź przedstawicielstwa

przedsiębiorcy zagranicznego.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 5 października 2012 r.

-1965/12, przy którym przekazano zapytanie posła

mie przekazuję informacje w przedmiotowej sprawie.

Należy wskazać, że Generalna Dyrekcja Dróg

nu nawierzchni, panujący na drodze ruch z uwzględ-

nieniem udziału ruchu pojazdów ciężarowych, wskaź-

nik wypadkowości oraz ocenę efektywności ekonomicz-

Zadanie polegające na rozbudowie drogi krajowej

nr 15 na odcinku gr. województwa – Zduny – Kroto-

szyn, długości 8,7 km i szacowanej wartości prac

20 mln zł zostało ujęte w przedmiotowym zestawieniu.

Analiza kosztów planowanych do realizacji zadań

wierzchni i warunki ruchu, ze szczególnym uwzględ-

nieniem bezpieczeństwa użytkowników dróg w celu

ﬁnansowychorazumożliwieniapodejmowaniadzia-

łań w pierwszej kolejności na odcinkach stwarzają-

cych największe zagrożenia bezpieczeństwa.

Należy

sekretarza stanu

w sprawie budowy obwodnicy metropolitarnej

miasta Gdańska (1966)

-1966/12, przy którym przekazano zapytanie poseł

Teresy Hoppe dotyczące budowy obwodnicy metro-

592

politalnej Trójmiasta, uprzejmie przekazuję informa-

stradowych, dróg ekspresowych i dróg krajowych jak

dardu poprzez zmianę parametrów technicznych.

cji planu inwestycyjnego oraz działań prewencyjnych

pieczeństwa ruchu drogowego.

Zakres rzeczowy zawarty w programie musiał

ﬁnansowychpaństwa.

Wzwiązkuzpowyższym,atak-

że ze względu na aktualny stan prac przygotowaw-

czych zadanie polegające na budowie obwodnicy me-

tropolitalnej Trójmiasta ujęte zostało w załączniku

alizacja przewidywana jest po roku 2013.

zobowiązany jest racjonalnie wykorzystywać dostęp-

ne środki ﬁnansowe.

Wchwiliobecnejwpierwszej

W przypadku przedmiotowego zadania prowadzo-

ne są prace przygotowawcze związane z uzyskaniem

pisami prawa.

Opracowane zostało studium technicz-

no-ekonomiczno-środowiskowe (STEŚ), które zawie-

ra analizy wariantów przebiegu przedmiotowej dro-

gi.

Jego wynikiem jest przyjęcie do dalszych prac

projektowych wariantu 1A, tzw. czerwonego przebie-

gu drogi.

Na przełomie roku 2012 i 2013 przewidy-

wane jest posiedzenie Komisji Oceny Przedsięwzięć

mie decyzję co do wariantu drogi, który będzie reko-

mendowany we wniosku do regionalnego dyrektora

Odnosząc się do kwestii nieruchomości pod budo-

wę przedmiotowej drogi, należy wskazać, że zgodnie

jest używanie terminu wykup gruntów w stosunku

do nieruchomości pozyskiwanych pod budowę dróg

krajowych, ponieważ zgodnie z przepisami ustawy

zację inwestycji drogowej nieruchomości stają się

nieruchomości zaś przysługuje odszkodowanie przy-

znawane przez organ wydający decyzję o zezwoleniu

W związku z powyższym nieruchomości, które

zostaną objęte decyzją o zezwoleniu na realizację in-

westycji drogowej wydaną przez wojewodę pomor-

skiego po przeprowadzeniu postępowania admini-

stracyjnego, przejdą na własność Skarbu Państwa

z mocy samego prawa, bez konieczności zawierania

dodatkowych umów z ich właścicielami.

Odnosząc się do kwestii wydawania pozwoleń na

budowę na trasie przebiegu przedmiotowej drogi, nale-

ży wskazać, że realizacja przedmiotowego zadania zo-

stała ujęta i uwidoczniona w planach zagospodarowa-

nia przestrzennego i organy administracji publicznej

wydające decyzję o pozwoleniu na budowę powinny,

zgodnie z przepisami Prawa budowlanego, uwzględniać

te zapisy.

W kwestii już realizowanych inwestycji na

terenie, który ewentualnie zostanie przeznaczony pod

budowę drogi, należy wskazać, że zastosowanie mają

tu przepisy wskazane powyżej dotyczące przejęcia nie-

ruchomości za odszkodowaniem ustalonym w wyniku

odrębnego postępowania administracyjnego.

Należy jednak wskazać, że ostateczne rozstrzy-

gnięcia dotyczące ewentualnego przeznaczenia po-

szczególnych nieruchomości na potrzeby budowy

przedmiotowej drogi ekspresowej zostaną zawarte

wej wydanej przez właściwy organ administracji pu-

blicznej, czyli wojewodę pomorskiego.

Zgodnie bowiem

z art. 11d ust. 1 ustawy wskazanej powyżej wniosek

cji drogowej zawiera m.in. mapę w skali co najmniej

dowlanych, oraz istniejące uzbrojenie terenu, oraz

mapy zawierające projekty podziału nieruchomości

sporządzone zgodnie z odrębnymi przepisami.

Przed-

miotowa decyzja zawiera określenie linii rozgranicza-

jących teren (art. 11f ust. 2 ustawy) oraz oznaczenie

chomości, które stają się własnością Skarbu Państwa

(art. 11f ust. 6 ustawy).

Decyzją o zezwoleniu na reali-

zację inwestycji drogowej zatwierdzany jest jednocze-

śnie podział nieruchomości według linii podziału nie-

ruchomości, którymi są linie rozgraniczające teren

ustalone w decyzji (art. 12 ust. 1 i 2 ww. ustawy).

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tadeusz Jarmuziewicz

593

Odpowiedź

podsekretarza stanu

(1967)

Szanowny Panie Marszałku!

Odpowiadając na

zapytanie panów posłów Dawida Jackiewicza i Ada-

ustawy o związkach zawodowych, uprzejmie przed-

stawiam, co następuje.

u.s.p., ustawodawca ustanowił dwa rodzaje nadzoru

administracyjnego nad działalnością administracyj-

ną sądów, a mianowicie – wewnętrzny nadzór admi-

nistracyjny, sprawowany przez prezesów sądów, oraz

zewnętrzny nadzór administracyjny, pozostający

w kompetencji ministra sprawiedliwości.

W myśl art. 9b u.s.p. czynności z zakresu nadzoru

administracyjnego nie mogą wkraczać w dziedzinę,

miotem żadnego z ww. rodzajów nadzoru administra-

cyjnego nie może być działalność orzecznicza sądów.

Wbrew zapewnieniu panów posłów, iż nie oczeku-

ją od ministra sprawiedliwości oceny decyzji podjętej

lenie odpowiedzi na pytanie nr 2 zapytania wymaga-

łoby dokonania takiej właśnie oceny.

Wprawdzie py-

tanie to nie odnosi się wprost do postanowienia

z dnia 23 marca 2012 r.

Sądu Okręgowego w Warsza-

wie wydanego w sprawie o sygnaturze akt IV Co

98/12, niemniej z całokształtu treści zapytania wy-

nika, że dotyczy ono tego właśnie rozstrzygnięcia.

We wstępnej części zapytania panowie posłowie for-

mułują bowiem szereg zarzutów pod adresem wymie-

nionego rozstrzygnięcia.

Twierdzą, że orzeczenie

wydane zostało w sprzeczności z szeregiem przepisów

prawa (nie wskazują jakich) i że kontrowersje budzi

przede wszystkim fakt, że Sąd Okręgowy nie zajmo-

wał się kwestią legalności akcji strajkowej, przyjmując

Wobec tego udzielenie odpowiedzi na pytanie nr 2

zapytania oznaczałoby naruszenie przez ministra

sprawiedliwości zakazu określonego w przytoczonym

na wstępie art. 9b u.s.p.

W tej sytuacji przytoczyć można jedynie treść

wskazanego w zapytaniu przepisu art. 730

1

§ 1 usta-

zm.).

W myśl tej regulacji udzielenia zabezpieczenia

nia, jeżeli uprawdopodobni roszczenie oraz interes

regulacji jednym z warunków udzielenia zabezpie-

czenia nie jest więc udowodnienie roszczenia, lecz

jedynie jego uprawdopodobnienie.

W pytaniu nr 1 zapytania panowie posłowie za-

rzucają Sądowi Okręgowemu w Warszawie zwłokę

w doręczeniu obowiązanym postanowienia z dnia

sprawności postępowania w konkretnych sprawach są-

dowych są wprawdzie przedmiotem nadzoru admini-

stracyjnego nad działalnością sądów powszechnych,

sprawowanego jednak przez prezesów sądów w ramach

wewnętrznego nadzoru administracyjnego.

Zgodnie

z art. 37f § 1 u.s.p. zewnętrzny nadzór administracyjny

nad działalnością administracyjną sądów sprawowany

przez ministra sprawiedliwości obejmuje analizę i ocenę

prawidłowości i skuteczności wykonywania przez pre-

zesów sądów wewnętrznego nadzoru administracyjne-

go.

Nadzór ministra sprawiedliwości nie jest więc

ukierunkowany na konkretne sprawy sądowe.

Według twierdzenia panów posłów postanowienie

go, sygn. akt IV Co 98/12, z dnia 23 marca 2012 r. zo-

stało doręczone obowiązanym dopiero w dniu 26 marca

br. Zestawienie wskazanych dat wydania oraz doręcze-

nia postanowienia prowadzi do wniosku, że zarzut opie-

szałości sądu w zakresie doręczenia postanowienia nie

wydaje się uzasadniony.

Zauważyć przy tym należy, że

skoro doręczenie postanowienia obowiązanym nastą-

piło już w dniu 26 marca 2012 r., to czynności z tym

związane sąd podjął zapewne jeszcze wcześniej.

Odpowiadając na pytanie nr 1 zapytania, uprzej-

mie informuję, że mając na względzie wyżej przytoczo-

ne okoliczności dotyczące czasu doręczenia postano-

wienia oraz charakter zewnętrznego nadzoru admi-

nistracyjnego, minister sprawiedliwości nie będzie

podejmował działań nadzorczych w opisanej sprawie.

Z treści zapytania wynika, że obowiązani zaskar-

żyli przedmiotowe postanowienie Sądu Okręgowego

w Warszawie.

W związku z tym nasuwa się stwier-

dzenie, że jego merytorycznej oceny może dokonać

jedynie sąd drugiej instancji, rozpoznając zażalenie.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Wojciech Hajduk

Warszawa, dnia 28 września 2012 r.

594

Odpowiedź

podsekretarza stanu

uprzejmie przesyłam odpowiedzi na zapytanie posła

1.

Jaki był koszt utrzymania Kancelarii Preze-

Koszt utrzymania Kancelarii Prezesa Rady Mi-

nistrów wyniósł:

— w 2011 r.

– 23 668 tys. zł,

— w I półroczu 2012 r.

– 9746 tys. zł.

2.

Jak wyglądają zarobki pracowników wszyst-

Wynagrodzenie ogółem (bez dodatkowego wyna-

grodzenia rocznego) w KPRM wyniosło:

— w 2011 r.

– 47 565 tys. zł, przeciętne miesięczne

wynagrodzenie – 7090,79 zł,

miesięczne wynagrodzenie – 6765,82 zł.

3.

Ile pieniędzy przeznaczono na premie pracow-

Zgodnie z obowiązującymi przepisami w Kancela-

rii Prezesa Rady Ministrów nie wypłaca się premii.

Na wyjazdy służbowe krajowe i zagraniczne

w KPRM przeznaczono:

— w 2011 r. – zaplanowano środki w wysokości

1270 tys. zł, a wydano – w wysokości 1170 tys. zł,

824 tys. zł.

Pracownikom KPRM wypłacono ogółem nagrody

brutto w wysokości:

— w 2011 r.

– 3 835 818 zł, średniomiesięcznie na

jeden etat – 586,10 zł,

sięcznie na jeden etat – 178,62 zł,

w tym:

1) osobom nieobjętym mnożnikowym systemem

wynagrodzeń:

— w 2011 r.

– 175 650 zł, średniomiesięcznie na

jeden etat – 416,07 zł,

sięcznie na 1 etat – 183,03 zł,

2) członkom korpusu służby cywilnej:

— w 2011 r.

– 3 602 268 zł, średniomiesięcznie na

jeden etat – 605,99 zł,

3) żołnierzom i funkcjonariuszom:

— w 2011 r.

– 57 900 zł, średniomiesięcznie na

jeden etat – 325,28 zł,

nie na jeden etat – 57,22 zł.

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 25 września 2012 r.

Szanowna Pani Marszałek!

Nawiązując do wystą-

-1969/12, przekazującego zapytanie posła na Sejm

utrzymania Ministerstwa Gospodarki, uprzejmie

przekazuję następujące informacje.

W Ministerstwie Gospodarki wśród zatrudnio-

nych pracowników wyróżnia się:

1) osoby zajmujące kierownicze stanowiska pań-

stwowe, tj. ministra, sekretarzy stanu i podsekreta-

rzy stanu;

2) członków korpusu służby cywilnej, tj. pracow-

ników służby cywilnej i urzędników służby cywilnej;

3) pracowników niebędących członkami korpusu

4) pracowników gabinetu politycznego.

Wynagrodzenia pracowników zatrudnionych w ww.

grupach kształtują się w oparciu o poniższe akty

prawne:

1) rozporządzenie prezydenta RP z dnia 25 stycz-

dzania osób zajmujących kierownicze stanowiska

stopni służbowych urzędników służby cywilnej,

595

4) rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 28 mar-

budżetową i corocznie przyznane środki.

W 2011 r. w Ministerstwie Gospodarki na wynagro-

dzenia wykorzystano środki w kwocie 60 587 298,61 zł,

natomiast do czerwca bieżącego roku wykonanie fun-

duszu wynagrodzeń osiągnęło poziom 30 102 505,32 zł.

Wydatki związane z funkcjonowaniem resortu, ja-

kie w 2011 r. poniosło Ministerstwo Gospodarki, za-

mknęły się w kwocie 11 340 268,05 zł.

Do czerwca

2012 r. koszt utrzymania urzędu wyniósł 3 406 781,74 zł.

Dokonywane wydatki każdorazowo poprzedzone są

analizą co do ich zasadności.

W 2011 r. na podróże służbowe pracowników Mi-

nisterstwa Gospodarki, na obszarze kraju, jak i poza

jego granicami, zaplanowano kwotę 10 824 124,00 zł,

z czego wydatkowano 7 107 881,37 zł.

Do czerwca

2012 r. na wyjazdy służbowe zaplanowano kwotę

4 978 535,00 zł, a wykorzystano 3 315 730,35 zł.

W myśl przepisu § 9 rozporządzenia Rady Mini-

zobligowany jest do utworzenia dla pracowników nie-

Ministerstwa Gospodarki z dnia 26 września 2008 r.

trudnionych na stanowiskach pomocniczych, robot-

niczych i obsługi.

nego Ministerstwa Gospodarki.

Przepisy prawa prze-

widują również obligatoryjne utworzenie dla pracow-

ników funduszu nagród w wysokości 3% planowa-

wej – stanowi o tym, w stosunku do pracowników

ników innych jednostek.

W 2011 r. w Ministerstwie

Gospodarki pracownikom wypłacono premie w su-

mie na kwotę 995 185,39 zł, natomiast do czerwca

2012 r. na kwotę 436 007,65 zł.

Kwestie przyznawania nagród w służbie cywilnej

wszyscy pracownicy otrzymują nagrody okresowe.

otrzymały w 2011 r. nagrody pieniężne w Minister-

stwie Gospodarki, są członkowie korpusu służby cy-

wilnej oraz pracownicy niebędący członkami korpu-

su służby cywilnej.

W ubiegłym roku przeznaczono na nagrody

z oszczędności i 3% funduszu nagród kwotę

6 233 251,00 zł.

W pierwszej połowie 2012 r. wyso-

kość wypłaconych nagród wyniosła 2 569 350,00 zł.

Z wyrazami szacunku

Sekretarz stanu

Warszawa, dnia 5 października 2012 r.

596

Odpowiedź

sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

SPS-024-1970/12, przez pana Marka Kuchcińskiego,

Odpowiedź na pytanie 1: Jaki był koszt utrzyma-

nia Ministerstwa Zdrowia w 2011 r. i w pierwszej

Koszty utrzymania Ministerstwa Zdrowia (roz-

dział 75001: Urzędy naczelnych i centralnych or-

ganów administracji rządowej) wyniosły w 2011 r.

48,5 mln zł, a w okresie: I–VI 2012 r.

– 24,4 mln zł.

Odpowiedź na pytanie 2: Jak wyglądają zarobki

pracowników wszystkich departamentów i biur w roku

Wynagrodzenia miesięczne w poszczególnych ko-

mórkach organizacyjnych Ministerstwa Zdrowia, bez

wyższych stanowisk w służbie cywilnej, kształtowa-

ły się następująco:

Lp. Komórka organizacyjna

średnie

wynagrodzenie

1

Departament Budżetu, Finansów

i Inwestycji

4174,58

2 Departament Matki i Dziecka 4121,42

3 Departament Funduszy Europejskich 5514,87

4 Departament Dialogu Społecznego 3943,42

5 Departament Nadzoru, Kontroli i Skarg 4206,26

6

Departament Nauki i Szkolnictwa

Wyższego

3889,78

7

Departament Organizacji Ochrony

Zdrowia

4744,71

8 Departament Pielęgniarek i Położnych 4882,80

9 Departament Polityki Lekowej i Farmacji 4444,49

10 Departament Polityki Zdrowotnej 3805,04

11 Departament Prawny 4882,33

12

Departament Spraw Obronnych,

4631,91

13

Departament Ubezpieczenia

Zdrowotnego

4909,87

14

Departament Współpracy

Międzynarodowej

4358,20

15 Departament Zdrowia Publicznego 4663,06

16 Biuro Administracyjno-Gospodarcze 4104,30

17 Biuro Dyrektora Generalnego 4168,53

18 Biuro Kadr 4057,74

19 Biuro Ministra 3613,81

20 Biuro Prasy i Promocji 3824,83

21

Samodzielny Wydział do Spraw Audytu

Wewnętrznego

6020,95

22

Samodzielny Wydział Ochrony

Informacji Niejawnych

4426,01

23

Pracownicy obsługi – osoby nieobjęte

mnożnikowym systemem wynagradzania

2513,41

Lp. Komórka organizacyjna

średnie

wynagrodzenie

4221,93

2 Departament Matki i Dziecka 4209,49

3 Departament Funduszy Europejskich 5640,83

4 Departament Dialogu Społecznego 3987,33

5 Departament Nadzoru, Kontroli i Skarg 4408,45

6

Departament Nauki i Szkolnictwa

Wyższego

4111,34

7

Departament Organizacji Ochrony

Zdrowia

4650,32

8 Departament Pielęgniarek i Położnych 5309,25

9

Departament Polityki Lekowej

i Farmacji

4617,43

10 Departament Polityki Zdrowotnej 3727,51

11 Departament Prawny 5038,23

12

Departament Spraw Obronnych,

Zarządzania Kryzysowego

4644,20

13

Departament Ubezpieczenia

Zdrowotnego

4913,69

14

Departament Współpracy

Międzynarodowej

4209,43

15 Departament Zdrowia Publicznego 4683,15

16 Biuro Administracyjno-Gospodarcze 4309,90

17 Biuro Dyrektora Generalnego 4634,42

18 Biuro Kadr 4257,86

19 Biuro Ministra 3679,18

20 Biuro Prasy i Promocji 4026,45

21

Samodzielny Wydział do Spraw Audytu

6044,20

22

Samodzielny Wydział Ochrony

Informacji Niejawnych

2540,83

597

Odpowiedź na pytanie 3: Ile pieniędzy przezna-

czono na premie pracowników Ministerstwa Zdrowia

Zasady wynagradzania poszczególnych grup pra-

cowników Ministerstwa Zdrowia określają przepisy

w odniesieniu do:

1) kierowniczych stanowisk państwowych – usta-

dzenia prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia

2) członków korpusu służby cywilnej – ustawy

maganych kwaliﬁkacjizawodowych,stopnisłużbo-

wych urzędników służby cywilnej, mnożników do

jących członkom korpusu służby cywilnej (Dz. U.

3) pracowników Gabinetu Politycznego Ministra

pracownikom urzędów państwowych, zatrudnionym

4) pracowników pomocniczych, robotniczych i ob-

kach urzędów państwowych oraz rozporządzenia

Spośród wyżej wymienionych aktów prawnych

wypłatę premii regulaminowej przewidują jedynie

stosowanie do pracowników zatrudnionych na stano-

wiskach robotniczych, obsługi i pomocniczych, tj.:

rowcy, konserwatora, kserograﬁsty,starszejtelefo-

nistki, kierownika centrali telefonicznej i operatora

urządzeń elektronicznych.

Wynagrodzenia tej grupy pracowniczej składają

się z wynagrodzenia zasadniczego, dodatku za wy-

sługę lat oraz premii regulaminowej.

Wyżej wymienionej grupie pracowniczej premie

regulaminowe zostały wypłacone w 2011 r. w wyso-

kości 478 575,55 zł a w I półroczu 2012 r. w wysoko-

ści 240 637,97 zł.

Odpowiedź na pytanie 4: Jakie fundusze zostały

Wyjazdy służbowe pracowników (rozdział 75001:

Urzędy naczelnych i centralnych organów admini-

stracji rządowej):

Lp. Rok

Wyjazdy służbowe

(wraz z biletami

lotniczymi)

Plan Wydatki

1 2011

Wyjazdy służbowe

krajowe

570 000,00 zł 564 032,69 zł

Wyjazdy służbowe

zagraniczne

1 150 000,00 zł 926 459,51 zł

2

I–VI

2012 r.

Wyjazdy służbowe

krajowe

580 000,00 zł 234 258,51 zł

Wyjazdy służbowe

zagraniczne

1 182 000,00 zł 405 187,19 zł

Odpowiedź na pytanie 5: Komu i w jakiej wyso-

kości były wypłacane nagrody w 2011 r. i w pierwszej

bie cywilnej i zasady przyznawania nagród określone

pusu służby cywilnej zatrudnionym w Ministerstwie

Zdrowia za rok 2011, w roku 2011 z funduszu nagród

cywilnej, w poszczególnych grupach stanowisk:

1) wyższe stanowiska w służbie cywilnej, średnia

wysokość nagrody 4011 zł:

a) 21 osobom zajmującym stanowisko dyrektora

departamentu lub biura,

b) 23 osobom zajmującym stanowisko zastępcy

dyrektora departamentu lub biura;

2) średni szczebel zarządzania, średnia wysokość

nagrody 2750 zł:

a) 1 osobie zajmującej stanowisko głównego księ-

gowego resortu,

b) 1 osobie zajmującej stanowisko głównego księ-

gowego;

3) stanowiska koordynujące, średnia wysokość

nagrody 1027 zł:

a) 52 osobom zatrudnionym na stanowisku na-

czelnika wydziału,

b) 4 osobom zatrudnionym na stanowisku głów-

nego specjalisty do spraw legislacji;

4) stanowiska samodzielne, średnia wysokość na-

grody 956 zł:

a) 30 osobom zatrudnionym na stanowisku radcy

ministra,

b) 99 osobom zatrudnionym na stanowisku głów-

nego specjalisty,

c) 1 osobie zatrudnionej na stanowisku audytora

d) 12 osobom zatrudnionym na stanowisku radcy

prawnego,

598

e) 1 osobie zatrudnionej na stanowisku kierowni-

ka kancelarii tajnej;

5) stanowiska specjalistyczne, średnia wysokość

nagrody 747 zł:

a) 103 osobom zatrudnionym na stanowisku star-

szego specjalisty,

b) 88 osobom zatrudnionym na stanowisku spe-

cjalisty,

c) 1 osobie zatrudnionej na stanowisku starszego

d) 5 osobom zatrudnionym na stanowisku refe-

rendarza;

6) stanowiska wspomagające, średnia wysokość

nagrody 782 zł:

a) 38 osobom zatrudnionym na stanowisku in-

spektora,

b) 18 osobom zatrudnionym na stanowisku pod-

referendarza,

c) 2 osobom zatrudnionym na stanowisku starsze-

go księgowego,

d) 1 osobie zatrudnionej na stanowisku starszego

e) 14 osobom zatrudnionym na stanowisku sekre-

tarza.

2011 r. z funduszu nagród wypłacone zostały nagro-

dy dla pracowników obsługi:

1) 9 osobom zatrudnionym na stanowisku woźnej;

2) 4 osobom zatrudnionym na stanowisku sprzą-

taczki;

3) 1 osobie zatrudnionej na stanowisku kierowcy;

4) 1 osobie zatrudnionej na stanowisku kierowni-

ka centrali telefonicznej;

5) 1 osobie zatrudnionej na stanowisku starszej

telefonistki.

Średnia wysokość nagrody wynosiła 889 zł.

W oparciu o § 4 rozporządzenia Rady Ministrów

zm.) w roku 2011 zostały wypłacone nagrody 3 oso-

bom zajmującym stanowisko doradcy ministra.

Śred-

nia wysokość nagrody w tej grupie pracowników wy-

nosiła 2000 zł.

Zdrowia za rok 2012, w I połowie roku 2012 z fundu-

szu nagród wypłacone zostały nagrody członkom

1) stanowiska koordynujące, średnia wysokość

nagrody 867 zł:

a) 31 osobom zatrudnionym na stanowisku na-

b) 1 osobie zatrudnionej na stanowisku głównego

2) stanowiska samodzielne, średnia wysokość na-

grody 362 zł:

a) 10 osobom zatrudnionym na stanowisku radcy

ministra,

b) 32 osobom zatrudnionym na stanowisku głów-

d) 5 osobom zatrudnionym na stanowisku radcy

3) stanowiska specjalistyczne, średnia wysokość

nagrody 519 zł:

a) 22 osobom zatrudnionym na stanowisku star-

b) 30 osobom zatrudnionym na stanowisku spe-

cjalisty,

d) 1 osobie zatrudnionej na stanowisku referen-

darza;

4) stanowiska wspomagające, średnia wysokość

nagrody 603 zł:

a) 15 osobom zatrudnionym na stanowisku in-

spektora,

b) 9 osobom zatrudnionym na stanowisku podre-

ferendarza,

c) 1 osobie zatrudnionej na stanowisku księgo-

wego,

e) 7 osobom zatrudnionym na stanowisku sekre-

tarza.

wie roku 2012 z funduszu nagród wypłacone zostały

nagrody:

1) 4 osobom zatrudnionym na stanowisku woźnej;

rowcy;

3) 3 osobom zatrudnionym na stanowisku konser-

watora;

599

4) 1 osobie zatrudnionej na stanowisku operator

urządzeń elektronicznych;

5) 1 osobie zatrudnionej na stanowisku kserogra-

ﬁsty;

6) 1 osobie zatrudnionej na stanowisku robotnika

1) jakość i wydajność świadczonej pracy;

2) terminowość i efektywność pracy;

3) dyspozycyjność i zaangażowanie w pracy;

4) wkład pracy w realizację zadań planowych.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Sławomir Neumann

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na za-

pytanie posła Adama Rybakowicza w sprawie kosz-

znak: SPS-024-1971/12, przedstawiam następujące

informacje.

Ad 1.

Prowadzona ewidencja księgowa w układzie

paragrafowym, zgodnie z przepisami z zakresu ra-

chunkowości budżetowej i ﬁnansówpublicznych

1)

, nie

identyﬁkujewydatkówzwiązanychzkosztamiutrzy-

mania urzędu.

Układ paragrafowy nie umożliwia

identyﬁkacji niektórych kosztów, np. utrzymania

systemów informatycznych, zakupu materiałów lub

usług niezbędnych do utrzymania ministerstwa oraz

poszczególnych kosztów utrzymania stanowisk pra-

cy.

W przypadku MRR, którego wydatki w 84%

2)

ﬁ-

nansowane są w ramach środków pochodzących z bu-

dżetu UE oraz innych środków pomocowych, sposób

prowadzonej ewidencji księgowej jest podporządko-

wany nadrzędnemu celowi, jakim jest rozliczanie

projektów pomocy technicznej.

Wydatki związane z utrzymaniem urzędu (np. na

wynagrodzenia, wynajem pomieszczeń biurowych,

koszty eksploatacyjne) realizowane są w ramach wy-

datków ujętych w rozdziale 75001: Urzędy naczel-

nych i centralnych organów administracji rządowej.

Przy czym ze względu na specyﬁkęMRRwtymroz-

dziale ujęte są wszelkie wydatki związane z wdraża-

niem funduszy strukturalnych, w szczególności

w ramach projektów pomocy technicznej, czyli wy-

datki związane z obsługą projektów (np. na eksper-

tyzy, badania ewaluacyjne, kampanie informacyjne,

szkolenia dla beneﬁcjentów,kosztyutrzymaniafunk-

cjonowania IZ, dotacje).

Wykonanie wydatków w ramach rozdziału 75001

wyniosło:

— w 2011 r.

– 239 200 142,14 zł,

— do 30 czerwca br. – 90 675 923,64 zł.

Ad 2.

W 2011 r. wynagrodzenia brutto pracow-

ników Ministerstwa Rozwoju Regionalnego wynio-

sły 66 772 711 zł, a w pierwszej połowie 2012 r.

33 156 013 zł.

Ad 3.

W Ministerstwie Rozwoju Regionalnego

poza członkami korpusu służby cywilnej zatrudnieni

są pracownicy na stanowiskach pomocniczych, robot-

środków na wynagrodzenia.

Na podstawie powyższe-

go przepisu w Ministerstwie Rozwoju Regionalnego

został wydany regulamin premiowania pracowników

zajmujących te stanowiska.

Premia stanowi stały

składnik wynagrodzenia określony dla każdego sta-

nowiska jako wartość procentowa wynagrodzenia

zasadniczego mieszcząca się w przedziale od 25% do

objętych mnożnikowymi systemami wynagrodzeń

nikom nieobjętym mnożnikowymi systemami wy-

nagrodzeń wypłacono premie w łącznej wysokości

321 014 zł.

Ad 4.

Wydatki związane z wyjazdami kształtowa-

ły się następująco:

1)

nistra ﬁnansówzdnia5lipca2010r.wsprawieszczególnych

towych, samorządowych zakładów budżetowych, państwowych

2)

Wykonanie wydatków na dzień 30 czerwca 2012 r.

600

— delegacje zagraniczne:

w 2011 r. zaplanowano kwotę 3 920 024,00 zł, wy-

datkowano kwotę 3 357 942,30 zł,

w 2012 r. zaplanowano kwotę 4 460 995,00 zł – do

30 czerwca 2012 r. wydatkowano kwotę 1 740 163,95 zł;

— delegacje krajowe:

w 2011 r. zaplanowano kwotę 1 706 837,00 zł, wy-

datkowano kwotę 1 076 061,22 zł,

w 2012 r. zaplanowano kwotę 1 389 700,00 zł – do

Ad 5.

W 2011 r. w MRR wypłacono nagrody w wy-

sokości 760 560 zł brutto, a w pierwszej połowie 2012 r.

w wysokości 258 066 zł brutto.

Nagrody te zostały

przyznane członkom korpusu służby cywilnej oraz

pracownikom nieobjętym mnożnikowymi systemami

zasadami.

Minister

Elżbieta Bieńkowska

ma Rybakowicza w sprawie kosztów utrzymania Mi-

nisterstwa Administracji i Cyfryzacji, uprzejmie in-

formuję, że z uwagi na fakt, iż Ministerstwo Admi-

nistracji i Cyfryzacji nie posiada własnej siedziby i uży-

cza powierzchnię biurową od Kancelarii Prezesa

oraz Ministerstwa Transportu, Budownictwa i Go-

spodarki Morskiej, niemożliwym jest oszacowanie

kosztów utrzymania.

Ponadto informuję, że limity

środków na utrzymanie ministerstwa ujęte są w za-

łączniku nr 2 ustawy budżetowej na rok 2012 z dnia

czerwca br. ministerstwo poniosło wydatki między

innymi z tytułu:

— dostawy energii elektrycznej, energii cieplnej,

wody i ścieków – 267 027,71 zł,

— sprzątania, wywozu nieczystości – 96 942,25 zł,

— rozmów telefonicznych stacjonarnych i komór -

kowych – 114 465,70 zł,

— zakupu dostępu do sieci Internet – 14 472,77 zł,

— ochrony – 28 170,83 zł.

Wynagrodzenia pracowników wszystkich depar-

tamentów i biur w Ministerstwie Administracji i Cy-

fryzacji ustalane są zgodnie z rozporządzeniem pre-

wie określenia stanowisk urzędniczych, wymaganych

kwaliﬁkacjizawodowych,stopnisłużbowychurzęd-

płacania innych świadczeń przysługujących człon-

nagrodzenia ujęte są w ustawie budżetowej na rok

2012 w załączniku nr 10.

Odnosząc się do podróży służbowych pracowni-

ków ministerstwa informuję, iż w planie wydatków

na 2012 r. przeznaczono kwotę 1 847 785,00 zł.

W pierwszej połowie br. na powyższy cel wydatkowa-

no 509 377,84 zł.

Pracownicy Ministerstwa Administracji i Cyfry-

zacji w pierwszej połowie 2012 r. nie otrzymali na-

gród uznaniowych z funduszu nagród.

Jednocześnie informuję, że Ministerstwo Admini-

nych działach administracji rządowej.

niec roku budżetowego, w celu zapewnienia ciągłości

Warszawa, dnia 5 października 2012 r.

601

Odpowiedź

ministra skarbu państwa

przekazaną przy piśmie znak: SPS-024-1973/12 z dnia

12 września 2012 r., przesyłam informacje w sprawie

kosztów utrzymania Ministerstwa Skarbu Państwa.

Ad 1.

Wydatki z budżetu państwa związane z kosz-

tami utrzymania Ministerstwa Skarbu Państwa

przedstawiały się następująco:

— wykonanie za 2011 r. – kwota 62 487 514,18 zł

(wynagrodzenia stanowiły 66,06% tej kwoty),

— wykonanie za I półrocze 2012 r. – kwota

26 801 062,12 zł (wynagrodzenia stanowiły 70,49%

tej kwoty).

Ad 2.

Wykonanie funduszu wynagrodzeń, przy-

znanych nagród oraz premii w 2011 r. i w I półroczu

2012 r. przedstawia poniższa tabela:

Lp. Rok

Wynagrodzenie

|z DWR

(wg sprawozdania

Rb-70)

w tym

kwota

premii

w tym kwota

nagród

1.

2011 41 281 079,00 263 164,30 5 079 640,11

2.

I półrocze

2012

18 891 115,00 131 572,13 451 960,98

Ad 3.

Na wypłatę premii przeznaczono środki

w następującej wysokości:

— w 2011 r. – kwotę 263 164,30 zł,

— w I połowie 2012 r. – kwotę 131 572,13 zł.

Premie stanowią obligatoryjny składnik wyna-

grodzenia i są wypłacane pracownikom zatrudnio-

nym na stanowiskach obsługi na podstawie ustawy

Ad 4.

Poniżej podaję informacje odnośnie do wy-

datków na wyjazdy służbowe pracowników Minister-

stwa Skarbu Państwa:

1.

Wydatki na podróże krajowe i zagraniczne re-

alizowane ze środków budżetowych:

2011 r.

— planowane wydatki – kwota 604 000,00 zł,

— wykonanie – kwota 504 918,41 zł,

2012 r.

— planowane wydatki na 2012 r. – kwota

454 000,00 zł,

148 851,40 zł.

2.

Wydatki na podróże zagraniczne realizowane

ze środków Funduszu Skarbu Państwa (dot. prywa-

tyzacji):

2011 r.

— plan wydatków Funduszu Skarbu Państwa na

podróże zagraniczne wynosił 800 000,00 zł,

— wykonanie wydatków z Funduszu Skarbu Pań -

stwa na podróże zagraniczne w ujęciu kasowym wy-

nosiło 680 446,42 zł,

2012 r.

2012 r. na podróże zagraniczne wynosi 600 000,00 zł

stwa poniesionych na podróże zagraniczne w I półro-

czu 2012 r. w ujęciu kasowym wynosiło 337 848,26 zł.

Ad 5.

Z tytułu wypłaty nagród wydatkowano

środki budżetowe w wysokości:

451 960,98 zł.

Funkcjonujący w MSP system nagród obejmuje,

z wyłączeniem kierownictwa resortu, wszystkich za-

trudnionych, w tym korpus służby cywilnej oraz oso-

by zajmujące stanowiska niemnożnikowe.

Nagrody

uznaniowe są przyznawane członkom korpusu służ-

by cywilnej w Ministerstwie Skarbu Państwa na pod-

Nagrody wypłacane są za realizację celów wyznaczo-

nych na dany rok, w szczególności za zrealizowane

projekty prywatyzacyjne.

Nagrody mają charakter

zacji zadań.

Czynnikami decydującymi o wysokości

wykonywanie innych zadań wynikających ze specy-

ﬁkiurzędu.

Z poważaniem

Minister

Mikołaj Budzanowski

Warszawa, dnia 28 września 2012 r.

Szanowny Panie Marszałku!

Odpowiadając na pi-

nr SPS-024-1975/12, przedstawiam poniżej odpowie-

602

W roku 2011 koszt utrzymania Ministerstwa

Sprawiedliwości wyniósł 10 442 726,36 zł, a w pierw-

szej połowie 2012 r.

– 5 682 930,13 zł.

2.

Jak wyglądały zarobki pracowników wszyst-

W Ministerstwie Sprawiedliwości średnie mie-

sięczne wynagrodzenie brutto wyniosło:

— w 2011 r.

– 5486,95 zł

Premia jest jednym ze składników wynagrodze-

pomocniczych, robotniczych i obsługi.

W 2011 r. na

premie wydatkowano kwotę 630 258,66 zł, w I poło-

wie 2012 r. – kwotę 345 690,63 zł.

Na wyjazdy służbowe (krajowe i zagraniczne)

w 2011 r. zaplanowano kwotę 4 093 632 zł, z czego

wydatkowano 3 855 678 zł.

W I półroczu 2012 r. na powyższy cel wydatkowa-

no kwotę 1 461 531 zł z zaplanowanych na cały 2012 r.

5 464 587 zł.

charakter uznaniowy, otrzymują je pracownicy, którzy

Przyznane są stosownie do stopnia obciążenia pracą,

sposobu wywiązywania się z obowiązków służbowych,

osobistego zaangażowania, osiąganych wyników oraz

zajmowanego stanowiska.

Szczególnie honorowani są

zację planu działalności Ministerstwa Sprawiedliwo-

ści, wykonują zadania wykraczające poza zakres obo-

wiązków służbowych, wymagające szczególnego zaan-

gażowania, a także pracownicy okresowo obciążeni

dodatkowymi obowiązkami z powodu np. długotrwa-

łej choroby innego pracownika.

W 2011 r. wysokość indywidualnej nagrody wa-

hała się w granicach 100–6500 zł, zaś w I połowie

2012 r. – w granicach 100–4000 zł.

Pracownicy wykonujący zadania w ramach Pro-

gramów Operacyjnych „Kapitał ludzki” i „Innowa-

cyjna gospodarka” otrzymują nagrody ﬁnansowane

w 85% z funduszu Unii Europejskiej.

W 2011 r. wy-

sokość indywidualnej nagrody to kwota od 250 do

8000 zł, w I połowie 2012 r. – od 500 do 4000 zł.

Z wyrazami szacunku

Sekretarz stanu

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na za-

pytanie posła Adama Rybakowicza, przekazane przez

2012 r., znak: SPS-024-1976/12, w sprawie kosztów

utrzymania w Ministerstwie Środowiska, przekazu-

ję stosowne wyjaśnienia.

Ad 1.

Wydatki Ministerstwa Środowiska w okre-

je poniższa tabela.

2011 r.

I połowa 2012 r.

Wydatki MŚ ogółem, w tym: 107 112 536,86 51 941 993,00

składki międzynarodowe 26 128 759,75 21 417 393,69

usługi związane

z funkcjonowaniem urzędu

28 797 221,50 6 045 764,22

podróże służbowe 4 735 993,10 2 152 850,19

wynagrodzenia wraz

z pochodnymi od

wynagrodzeń

41 753 732,59 21 784 814,33

inne wydatki 5 696 829,92 541 170,57

Ad 2.

Przeciętne wynagrodzenie w okresie od

ca 2012 r.

– 6088,00 zł brutto.

Przeciętne wynagrodzenie zostało obliczone na

podstawie sprawozdania RB-70 i stanowi iloraz fak-

tycznie wypłaconego wynagrodzenia w danym okre-

sie (płaca zasadnicza, wszystkie dodatki, w tym sta-

żowe, służby cywilnej i in., odprawy emerytalne, na-

grody jubileuszowe, premie i nagrody) oraz przecięt-

nego zatrudnienia (bez osób, które w danym okresie

nie pobierały wynagrodzenia).

Ad 3.

Premia jest składnikiem wynagrodzenia

przysługującym pracownikom niebędącym członka-

mi korpusu służby cywilnej zatrudnionym w Mini-

sterstwie Środowiska na stanowiskach pomocni-

czych, robotniczych i obsługi, zgodnie z rozporządze-

603

premiowania pracowników niebędących członkami

stwie Środowiska wysokość premii pracowników za-

trudnionych na stanowisku pomocniczym, robotni-

Na tej podstawie w 2011 r. pracownikom Mini-

sterstwa Środowiska wypłacono w formie premii

średnio miesięcznie 294,53 zł brutto, natomiast w okre-

sięcznie – 354,94 zł brutto.

Ad 4.

W 2011 r. na podróże służbowe pracowni-

ków Ministerstwa Środowiska zaplanowano środki

w kwocie 4 788 200,00 zł, a wydano środki w kwocie

4 735 993,10 zł.

W 2012 r. na podróże służbowe za-

planowano środki w kwocie 3 221 499,00 zł, a po I pół-

roczu br. wydano środki w kwocie 2 152 850,19 zł.

Ad 5.

Nagroda jest świadczeniem o charakterze

ilością zadań.

W omawianym okresie Ministerstwo

Środowiska otrzymało dodatkowe środki ﬁnansowe

w ramach programu wieloletniego „Przygotowanie,

znaczone na wypłatę nagród pracownikom realizu-

jącym zadania w tym zakresie.

W 2011 i 2012 r. nagrody zostały wypłacone

wszystkim grupom pracowników zatrudnionych w Mi-

nisterstwie Środowiska (tj. członkom korpusu służby

cywilnej, pracownikom gabinetu politycznego oraz

pracownikom zatrudnionym na stanowiskach pomoc-

niczych, robotniczych i obsługi).

Średnia wysokość

nagrody wypłaconej w 2011 r. wyniosła 1889,24 zł

Podsekretarz stanu

Janusz Zaleski

Warszawa, dnia 1 października 2012 r.

Szanowny Panie Marszałku!

W nawiązaniu do

-1977/12, przy którym przekazano zapytanie posel-

skie pana Adama Rybakowicza w sprawie kosztów

nej, uprzejmie przekazuję następujące informacje.

Ad 1.

Wydatki poniesione na utrzymanie Mini-

sterstwa Pracy i Polityki Społecznej z rozdziału

75001: Urzędy naczelnych i centralnych organów ad-

ministracji rządowej, z wyłączeniem wydatków po-

niesionych na programy ﬁnansowane ze środków

wyniosły 41 502 738,45 zł.

Ad 2.

Średnie zarobki pracowników Ministerstwa

Pracy i Polityki Społecznej, według Rb-70 (sprawoz-

danie o zatrudnieniu i wynagrodzeniach od początku

na etat.

Średnie zarobki pracowników Ministerstwa

roku do końca IV kwartału 2011 r.), wyniosły 5855,69 zł

na etat.

Ad 3.

W pierwszym półroczu 2012 r. wypłacono

premie na łączną kwotę 531 379,32 zł, w tym

41 867,74 zł dla pracowników przejętych z Krajowego

cowniczych.

Premie wypłacone w 2011 r. wyniosły

913 892,99 zł.

Premia stanowi obligatoryjny składnik wynagro-

dzenia pracowników niebędących członkami korpusu

służby cywilnej.

Zasady jej przyznawania zawarte są

w regulaminie nagradzania i premiowania pracow-

będących członkami korpusu służby cywilnej z dnia

30 marca 2012 r. oraz rozporządzeniu Rady Mini-

Ponadto informuję, że zgodnie z zapisami art. 91

czeń Pracowniczych utracił osobowość prawną i stał

tychczas w Krajowym Biurze Funduszu Gwaranto-

wanych Świadczeń Pracowniczych stali się pracow-

604

nikami urzędu obsługującego ministra właściwego

Ad 4.

W roku 2011 Ministerstwo Pracy i Polityki

Społecznej zaplanowało w rozdziale 75001: Urzędy

naczelnych i centralnych organów administracji rzą-

dowej, z wyłączeniem wydatków przeznaczonych na

programy ﬁnansowaneześrodkówpochodzących

z budżetu Unii Europejskiej, na krajowe i zagranicz-

ne podróże służbowe pracowników środki w wysoko-

ści 1 502 393,00 zł, wydatkowano 1 325 147,55 zł.

W roku 2012 Ministerstwo Pracy i Polityki Spo-

łecznej zaplanowało w rozdziale 75001: Urzędy na-

wej, z wyłączeniem wydatków przeznaczonych na

ści 1 895 800,00 zł.

W pierwszej połowie 2012 r. wy-

datkowano 810 662,87 zł.

Ad 5.

W pierwszym półroczu 2012 r. wypłacono

nagrody pracownikom Ministerstwa Pracy i Polityki

2011 wypłacono nagrody na kwotę 9 097 503,82 zł.

W ww. kwotach zawarte są nagrody specjalne wypła-

cone w związku z realizacją programu wieloletniego

no-lojalnościowy”.

Z poważaniem

Minister

Władysław Kosiniak-Kamysz

Warszawa, dnia 5 października 2012 r.

(1978)

sma, SPS-024-1978/12, z dnia 12 września 2012 r.

dotyczącego zapytania pana posła Adama Rybakowi-

cza w sprawie kosztów utrzymania Ministerstwa Na-

uki i Szkolnictwa Wyższego informuję.

Ad 1.

Na utrzymanie ministerstwa w 2011 r.

zrealizowano wydatki w kwocie 62 237 086,44 zł,

natomiast w I poł.

2012 r. wydatki wyniosły

21 805 664,20 zł.

Podane wyżej kwoty dotyczą wydatków poniesio-

nych m.in. na: opłaty czynszowe za pomieszczenia

biurowe, utrzymanie czystości, dozór budynku, po-

datek od nieruchomości, zakup materiałów i wypo-

sażenia, zakup energii, zakupy inwestycyjne jedno-

stek budżetowych, usługi remontowe i zdrowotne,

usługi dostępu do sieci Internet, usługi telekomuni-

kacyjne telefonii komórkowej i stacjonarnej, współﬁ-

nansowanie programów i projektów ze środków fun-

duszy strukturalnych oraz na wynagrodzenia i ich

pochodne pochodzące z budżetu państwa oraz fun-

duszy strukturalnych.

Ad 2.

W roku 2011 wypłacono wynagrodzenia wy-

nikające z umów o pracę w kwocie 28 944 141,50 zł

oraz w I poł.

2012 r. w kwocie 12 064 699,53 zł.

Ad 3.

Premie pracowników wypłacone jako skład-

nik wynagrodzenia określony w umowie o pracę wy-

254 614,83 zł.

Ad 4.

W 2011 r. plan budżetowy zakładał wydatki

na krajowe i zagraniczne podróże służbowe w kwocie

2 834 361,35 zł, natomiast w ww. okresie zreali-

zowano wydatki na podróże służbowe w kwocie

2 089 129,89 zł.

W planie budżetu na 2012 r. kwota przeznaczona

na krajowe i zagraniczne podróże służbowe wynosiła

wano podróże służbowe na kwotę 932 304,45 zł.

Ad 5.

W 2011 r. wypłacono nagrody pieniężne

w łącznej kwocie 3 155 706,00 zł, w tym:

wypłacono 718 000,00 zł,

2) pracownikom zajmującym stanowiska średnie-

go szczebla wypłacono 26 000,00 zł,

3) pracownikom zajmującym stanowiska koordy-

nujące wypłacono 399 050,00 zł,

4) pracownikom zajmującym stanowiska samo-

dzielne wypłacono 1 174 282,00 zł,

5) pracownikom zajmującym stanowiska specja-

listyczne wypłacono 512 200,00 zł,

6) pracownikom zajmującym stanowiska wspoma-

gające wypłacono 158 584,00 zł.

7) pracownikom zajmującym stanowiska pomoc-

cono 167 590,00 zł.

W I półroczu 2012 r. zrealizowano wypłaty na-

gród pieniężnych w kwocie 442 300,00 zł, w tym:

wypłacono 161 500,00 zł,

go szczebla wypłacono 7 000,00 zł,

nujące wypłacono 59 000,00 zł,

4) pracownikom zajmującym stanowiska samo-

dzielne wypłacono 124 000,00 zł,

5) pracownikom zajmującym stanowiska specja-

listyczne wypłacono 40 000,00 zł,

6) pracownikom zajmującym stanowiska wspoma-

gające wypłacono 13 500,00 zł.

7) pracownikom zajmującym stanowiska pomoc-

cono 37 300,00 zł.

Minister

Barbara Kudrycka

605

Odpowiedź

podsekretarza stanu w Ministerstwie Finansów

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na za-

-024-1981/12, uprzejmie informuję, co następuje.

Ad pkt 1. i pkt 4.

Koszt utrzymania Ministerstwa

Finansów rozumiany jako ponoszone przez urząd

wydatki związane z bieżącym użytkowaniem nieru-

chomości obejmującej grunt i budynek prezentuje

poniższe zestawienie.

Wydatki te obejmują w szczególności: opłaty pu-

bliczno-prawne, zakup energii i usług utrzymania

czystości, obligatoryjne przeglądy i kontrole budyn-

ku, naprawy i konserwacje urządzeń technicznych

oraz ochronę nieruchomości przez zewnętrzne pod-

mioty.

wydatki MF poniesione

w okresie 01.01–31.12.2011 r.

wydatki MF poniesione

w okresie 01.01–30.06.2012r.

6 660 413,16 zł 3 053 500,85 zł

Planowane środki i wielkość wydatków poniesio-

nych na delegacje służbowe osób zatrudnionych w Mi-

nisterstwie Finansów w 2011 r. i w I połowie 2012 r.

prezentuje poniższe zestawienie.

Przedstawiając przedmiotowe dane, pragnę zwró-

cić uwagę, że dokonywanie ocen dotyczących wydat-

ków ponoszonych na cele wskazane w pytaniach 1 i 4

powinno być dokonywane z uwzględnieniem szcze-

gólnych uwarunkowań dotyczących nieruchomości,

jaką Ministerstwo Finansów dysponuje, oraz złożoności

zadań i struktury organizacyjnej resortu ﬁnansów.

Nie bez znaczenia bowiem dla tej grupy wydatków

pozostaje wielkość nieruchomości przy ulicy Święto-

krzyskiej 12 w Warszawie, jaką dysponuje minister

ﬁnansów, której powierzchnia ogólna w zakresie

użytkowanego gruntu wynosi ponad 29 000 m², zaś

powierzchnia całkowita budynku wynosi ponad

48 000 m².

Kwestie te znajdują odzwierciedlenie

w kosztach ogólnych utrzymania nieruchomości.

Nieodzowne również wydaje się uwzględnienie

specyﬁcznejstrukturyorganizacyjnejresortuﬁnan-

sów obejmującej 451 jednostek podległych, w tym

skarbowych i celnych, struktury samego urzędu – Cen-

trali Ministerstwa Finansów obejmującej 39 komórek

organizacyjnych, które realizują sprawy z zakresu

wej: budżet, ﬁnansepubliczneiinstytucjeﬁnansowe.

Przedkłada się to na zakres i szczególny charakter

zadań urzędu, który m.in. sprawuje obsługę dziewię-

ciu części budżetowych oraz współpracuje z organi-

zacjami międzynarodowymi i instytucjami Unii Eu-

ropejskiej, co miało szczególny rozmiar w czasie spra-

wowania przez Polskę przewodnictwa w Radzie Unii

Istotne jest przy tym, że minister ﬁnansówzapo-

średnictwem ministerstwa sprawuje nadzór i kontro-

lę ww. jednostek organizacyjnych, w tym izb i urzę-

dów skarbowych i celnych oraz urzędów kontroli

skarbowej, a ponadto że w strukturze urzędu działa-

ją również komórki organizacyjne zapewniające ob-

sługę zadań m.in. generalnego inspektora kontroli

skarbowej, pełnomocnika rządu do spraw zwalczania

nieprawidłowości ﬁnansowychnaszkodęRzeczypo-

spolitej Polskiej lub Unii Europejskiej, generalnego

inspektora informacji ﬁnansowej,aponadtogłówne-

go rzecznika dyscypliny ﬁnansówpublicznych.

Wyszczególnienie

plan po zmianach MF

w okresie

01.01–31.12.2011 r.

wydatki MF

plan po zmianach MF

w okresie 01.01–30.06.2012r.

wydatki MF

poniesione w okresie

01.01–30.06.2012r.

Wyjazdy służbowe krajowe ze

środków budżetowych

1 149 901,00 zł 1 024 186,04 zł 475 559,42 zł 400 240,58 zł

Wyjazdy służbowe krajowe ze

środków europejskich

48 361,00 zł 2 451,18 zł 128 635,47 zł 2 254,04 zł

SUMA 1 198 262,00 zł 1 026 637,22 zł 604 194,89 zł 402 494,62 zł

Wyjazdy służbowe zagraniczne ze

środków budżetowych*

)

7 739 319,00 zł 6 310 648,96 zł 5 553 889,00 zł 2 746 337,20 zł

Wyjazdy służbowe zagraniczne ze

środków europejskich

162 000,00 zł 19 481,44 zł 130 900,00 zł 3 778,04 zł

SUMA 7 901 319,00 zł 6 330 130,40 zł 5 684 789,00 zł 2 750 115,24 zł

OGÓŁEM 9 099 581,00 zł 7 356 767,62 zł 6 288 983,89 zł 3 152 609,86 zł

*

)

w tym koszty Prezydencji 1 229 460,00 zł 1 136 095,31 zł 182 000,00 zł 31 222,23 zł

606

Wskazane uwarunkowania mają bezpośredni

wpływ na sumę kosztów generowanych w związku

z potrzebą organizowania podróży służbowych.

Ad pkt 2.

Uprzejmie informuję, że średnie mie-

sięczne wynagrodzenie (łącznie z dodatkowym wy-

nagrodzeniem rocznym) wyniosło w 2011 r. w grupie

członków korpusu służby cywilnej 7398,39 zł, w gru-

pie pracowników zatrudnionych na stanowiskach

na służba ochrony – 3516,87 zł, w grupie funkcjona-

riuszy Służby Celnej – 8297,02 zł, natomiast w I po-

łowie 2012 r. w grupie członków korpusu służby cy-

wilnej – 7008,73 zł, w grupie pracowników zatrud-

czych i obsługi oraz wewnętrzna służba ochrony

– 3336,54 zł, w grupie funkcjonariuszy Służby Celnej

– 7640,51 zł.

Powyższe dane zostały przygotowane zgodnie

z metodą stosowaną do przygotowania kwartalnego

sprawozdania Rb-70 o zatrudnieniu i wynagrodze-

niach.

Ad pkt 3.

W Ministerstwie Finansów premia

przysługuje pracownikom nieobjętym mnożniko-

wym systemem wynagrodzeń, tj. pracownikom za-

nisterstwa Finansów zarządzeniem, nr 32/BDG/

2011, z dnia 29 września 2011 r. wprowadził regula-

min tworzenia funduszu premiowego i przyznawania

stwie Finansów.

W 2011 r. ww. pracownikom wypłacono premie

w wysokości 1 266 959,18 zł, natomiast w I półroczu

2012 r. w wysokości 620 926,63 zł.

Ad pkt 5.

W Ministerstwie Finansów przyznawa-

ne są nagrody za szczególne osiągnięcia w pracy za-

wodowej.

Wysokość indywidualnych nagród uzależ-

niona była od oceny realizowanych zadań dokonywa-

nej przez przełożonych pracownika oraz od środków

dostępnych w ramach funduszu nagród.

Nagrody

o charakterze uznaniowym były przyznawane pra-

dowej, tj. w związku z wykonywaniem wyznaczonych

kających z zakresu obowiązków,

przez pracownika zleconych przez przełożonego

Średnia suma nagród przyznanych na jeden etat

w 2011 r. wyniosła ca 8104 zł, natomiast w I półroczu

2012 r. wyniosła ca 1486 zł.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na za-

pytanie pana posła Adama Rybakowicza w sprawie

wej (SPS-024-1982/12), uprzejmie proszę o przyjęcie

następujących wyjaśnień.

sterstwa Obrony Narodowej stanowią jedną z wielu

grup pracowniczych, jakie funkcjonują w całym re-

sorcie obrony narodowej.

Grupy te, w odróżnieniu od

żołnierzy zawodowych, nie są objęte jedną pragma-

tyką służbową.

W kwestii zasad i warunków ich za-

trudniania oraz wynagradzania ma zastosowanie

szereg przepisów, zarówno powszechnie obowiązują-

cych, jak i resortowych.

Odnosząc się do poszczególnych pytań posła Ada-

ma Rybakowicza, uprzejmie informuję, że wydatki

budżetowe związane funkcjonowaniem Ministerstwa

Obrony Narodowej w 2011 r. wyniosły 196 581,1 tys. zł,

Przeciętne wynagrodzenie miesięczne pracowni-

ków zatrudnionych w Ministerstwie Obrony Narodo-

wej w 2011 r. wyniosło 4520,04 zł, przy czym przecięt-

ne wynagrodzenie członków korpusu służby cywilnej

wyniosło 4636,79 zł, a pracowników nieobjętych mnoż-

nikowym system wynagradzania – 2907,07 zł.

Nato-

miast w pierwszej połowie 2012 r. ogólne przeciętne

wynagrodzenie wyniosło 4468,17 zł, w tym członków

korpusu służby cywilnej – 4581,42 zł, a pracowników

nieobjętych mnożnikowym system wynagradzania

– 2829,25 zł.

607

Jeżeli chodzi o krajowe i zagraniczne podróże

służbowe realizowane w Ministerstwie Obrony Na-

rodowej, informuję, że na ten cel w 2011 r. zaplano-

wano wydatki w kwocie 8776 tys. zł, a faktycznie

wydatkowano 6405 tys. zł.

Natomiast na cały bieżą-

cy rok zaplanowano na ten cel kwotę 8739 tys. zł,

a w pierwszej połowie br. zrealizowano wydatki w kwo-

cie 3590 tys. zł.

Niższa w stosunku do planowanego

poziomu realizacja wydatków w roku ubiegłym wy-

nika z tego, że około 85% kosztów podróży służbo-

wych stanowią wydatki związane z przedsięwzięcia-

mi dotyczącymi współpracy międzynarodowej, któ-

rych część nie jest realizowana w trakcie danego

roku z przyczyn leżących po stronie partnerów za-

granicznych.

Na nagrody pieniężne dla pracowników zatrud-

nionych w Ministerstwie Obrony Narodowej w 2011 r.

wydatkowano kwotę 9258,7 tys. zł, a w pierwszej po-

łowie 2012 r.

– 3368,2 tys. zł.

Świadczenia te wypła-

cono pracownikom zajmującym wszystkie występu-

jące w ministerstwie stanowiska.

Nagrody były przy-

znawane za wykonywanie dodatkowych zadań, za

zaangażowanie w pracy i wzorowe wykonywanie obo-

wiązków służbowych, z tytułu przejścia na emerytu-

rę po wieloletniej pracy na rzecz resortu obrony na-

rodowej, a także za potwierdzenie w trybie eksterni-

stycznym znajomości języka obcego na poziomie do-

brym lub bardzo dobrym według standardu NATO

STANAG 6001.

Jeżeli chodzi o pytanie dotyczące ilości oraz wy-

sokości wypłaconych premii i nagród z podziałem na

stanowiska zajmowane przez wyróżnione osoby w po-

szczególnych departamentach i biurach, pragnę po-

informować, że na szczeblu resortu nie jest prowa-

dzona taka ewidencja, natomiast w zakresie Urzędu

Ministra Obrony Narodowej, w okresie od dnia 2 sierp-

nia 2011 r. do dnia 31 sierpnia br., wypłacano premie

robotniczych, niebędących członkami korpusu służby

cywilnej: magazynier, robotnik gospodarczy, rze-

mieślnik wykwaliﬁkowany,elektryk,ślusarz,stolarz,

malarz, konserwator, sprzątaczka (aktualnie 48 pra-

cowników) w wysokości określonej procentowo w sto-

sunku do wynagrodzenia zasadniczego, w tym 30 pra-

cownikom – w wysokości 30%, 3 pracownikom – w wy-

sokości 35%, 6 pracownikom – w wysokości 40%,

9 pracownikom – w wysokości 55%.

Powyższe premie są premiami regulaminowymi

i stanowią składnik wynagrodzenia tych pracowni-

ków.

Ich wysokość jest określona w umowach o pracę.

Zasady premiowania zostały określone w zarządze-

niu nr 1 dyrektora generalnego Ministerstwa Obrony

gulaminu premiowania pracowników niebędących

Kwota tego składnika wynagrodzenia wypłacana

852,50 zł w skali miesiąca.

W 2011 r. wypłacono pre-

mie w łącznej kwocie 354 381 zł, a w pierwszej poło-

wie 2012 r.

– 171 981 zł.

W omawianym okresie nie

było przypadków potrącenia premii w stosunku do

dzenia.

Przedstawiając powyższe wyjaśnienia, pozostaję

znak: SPS-024-1985/12, dotyczącego zapytania pana

woju Wsi przekazuję poniższą informację.

1.

Wydatki zrealizowane przez Ministerstwo Rol-

nictwa i Rozwoju Wsi ogółem w czterech częściach

budżetowych, tj. 32: Rolnictwo, 33: Rozwój Wsi, 35:

Rynki rolne i 62: Rybołówstwo, w dziale 750: Admini-

stracja publiczna przedstawiają się następująco:

w złotych

Rok Ogółem w tym:

2011 r. 146 034 761,34

Funkcjonowanie

Urzędu Ministra

Rolnictwa i Rozwoju

Wsi

88018511,39

Projekty Pomocy

Technicznej

53 178515,27

Przygotowanie

i sprawowanie

przewodnictwa

w Radzie Unii

4 837 734,68

I

połowa

2012 r.

61004475,91

Funkcjonowanie

Urzędu Ministra

Rolnictwa i Rozwoju

39442215,41

Projekty Pomocy

Technicznej

20 568 508,54

Przygotowanie

i sprawowanie

przewodnictwa

993 751,96

608

2.

Wynagrodzenia pracowników Ministerstwa Rol-

służby cywilnej ustalane są na podstawie kwoty ba-

zowej, która pozostaje na niezmienionym poziomie

od 2009 r.

Również projekt ustawy budżetowej na

2013 r. nie przewiduje zwiększenia kwoty bazowej.

3.

Premie regulaminowe wypłacono pracownikom

cej wysokości:

— w 2011 r.

– 747 101,16 zł,

— w okresie 01.01.–30.06.2012 r.

– 382 099,67 zł.

Premie są stałym składnikiem wynagrodzenia,

wynikającym z regulaminu premiowania dla pracow-

i Rozwoju Wsi, utworzonym na podstawie § 9 rozpo-

będących członkami służby cywilnej zatrudnionych

4.

Plan i realizacja wydatków na podróże służbo-

we kształtowały się następująco:

a) krajowe podróże służbowe w złotych

Rok

Plan Zrealizowane wydatki

Ogółem w tym: Ogółem w tym:

2011 r. 904 100

Funkcjonowanie Urzędu

Ministra Rolnictwa

485 000

812 512,15

Funkcjonowanie Urzędu

Ministra Rolnictwa

471 306,34

Projekty Pomocy

Technicznej

327 000

Projekty Pomocy

Technicznej

249 179,82

Przygotowanie

i sprawowanie

przewodnictwa

92 100

Przygotowanie

i sprawowanie

przewodnictwa

92 025,99

I

połowa

2012 r.

724 000

Funkcjonowanie Urzędu

Ministra Rolnictwa

413 000

297 777,07

Funkcjonowanie Urzędu

Ministra Rolnictwa i

187 457,12

Projekty Pomocy

Technicznej

311 000

Projekty Pomocy

Technicznej

110 319,95

Przygotowanie

i sprawowanie

przewodnictwa w Radzie

0

Przygotowanie

i sprawowanie

przewodnictwa

0,00

b) zagraniczne podróże służbowe w złotych

Rok

2011 r. 5 735 500

Funkcjonowanie Urzędu

Ministra Rolnictwa

2 595 000

5 175 762,31

Funkcjonowanie Urzędu

Ministra Rolnictwa

2 572 597,75

Projekty Pomocy

Technicznej

1 264 000

Projekty Pomocy

Technicznej

736 861,38

Przygotowanie

i sprawowanie

przewodnictwa

1 876 500

Przygotowanie

i sprawowanie

przewodnictwa

1 866 303,18

I

połowa

2012 r.

3 099 000

Funkcjonowanie Urzędu

Ministra Rolnictwa

2 185 000

2 177 635,61

Funkcjonowanie Urzędu

Ministra Rolnictwa i

1 717 816,14

Projekty Pomocy

Technicznej

730 000

Projekty Pomocy

Technicznej

402 538,69

Przygotowanie

i sprawowanie

przewodnictwa w Radzie

184 000

Przygotowanie

i sprawowanie

przewodnictwa

57 280,78

609

Mając powyższe na uwadze, w MRiRW w 2011 r.

grody pieniężne pracownikom, którzy wykazali się

taty w pracy zawodowej, w szczególności:

— członkom korpusu prezydencji oraz innym oso -

bom zaangażowanym w przygotowanie i sprawowa-

nie przez Polskę przewodnictwa w Radzie UE, ze

środków pochodzących z przyznanej decyzją ministra

ﬁnansówurzędom,wtymMinisterstwuRolnictwa

i Rozwoju Wsi, rezerwy celowej przeznaczonej na sﬁ-

nansowanie zadania specjalnego: System motywa-

cyjno-lojalnościowy w ramach programu wieloletnie-

— pracownikom zaangażowanym w realizację

programów pomocowych dla polskiego rolnictwa, tj.

Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata

Ogółem pracownikom Ministerstwa Rolnictwa

i Rozwoju Wsi wypłacono nagrody w następującej

wysokości:

Minister

Stanisław Kalemba

Odpowiadając na zapytanie pana posła Adama

Rybakowicza (SPS-024-1986/12) w sprawie
[cell cut: 2050514 characters, first 2000000 kept]