corpora: sejm

text:
Druk nr 229 cz.

1

Warszawa, 8 lutego 2012 r.

SEJM

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

RM 10-57-11

Pani

Ewa Kopacz

Marszałek Sejmu

Gospodarki.

Z poważaniem

Projekt

1), ) 2

2) art. 2 otrzymuje brzmienie:

„Art. 2.

Obrót z zagranicą towarami, technologiami i usługami

i bezpieczeństwa jest dozwolony wyłącznie na

wspólnotowy system kontroli wywozu, transferu,

pośrednictwa i tranzytu w odniesieniu do produktów

podwójnego zastosowania (Dz. Urz.

UE L 134

z 29.05.2009, str. 1), zwanym dalej „rozporządzeniem

nr 428/2009”, ustawach oraz umowach i innych

zobowiązaniach międzynarodowych.”;

2

3) w art. 3:

a) pkt 1 – 3 otrzymują brzmienie:

„1) produkty podwójnego zastosowania – produkty

podwójnego zastosowania w rozumieniu art. 2 pkt 1

rozporządzenia nr 428/2009;

2) uzbrojenie – broń, amunicję, materiały wybuchowe,

określonym na podstawie art. 6a ust. 3;

3) towary o znaczeniu strategicznym – towary o znaczeniu

czeństwa, będące produktami podwójnego zastosowania

lub uzbrojeniem;”,

b) pkt 4b – 5a otrzymują brzmienie:

„4b) obszar celny Unii Europejskiej – obszar celny w rozu-

mieniu art. 3 Wspólnotowego Kodeksu Celnego;

4c) kraj trzeci – państwo, którego terytorium znajduje się

5) wywóz – wywóz w rozumieniu art. 2 pkt 2

rozporządzenia nr 428/2009;

5a) usługa pośrednictwa – usługę pośrednictwa w rozu-

mieniu art. 2 pkt 5 rozporządzenia nr 428/2009, lub –

w przypadku uzbrojenia – działania dotyczące prze-

mieszczania uzbrojenia pomiędzy dwoma państwami,

przy czym żadnym z tych państw nie jest

Rzeczpospolita Polska, polegające na:

a) negocjowaniu, doradztwie handlowym oraz pomocy

b) uczestnictwie, w jakiejkolwiek formie, w czyn-

nościach związanych z wywozem, przywozem,

tranzytem lub zawarciem umowy leasingu,

3

darowizny, pożyczki, użyczenia oraz wniesieniem

c) zakupie, sprzedaży lub organizacji transferu,

a w szczególności spedycji;”,

c) pkt 6 i 7 otrzymują brzmienie:

„6) przywóz – wprowadzenie towaru o znaczeniu strate-

gicznym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

z kraju trzeciego;

7) tranzyt – tranzyt w rozumieniu art. 2 pkt 7 rozporzą-

dzenia 428/2009, lub – w przypadku uzbrojenia –

przemieszczanie pomiędzy państwem członkowskim

Unii Europejskiej, z wyłączeniem Rzeczypospolitej

Polskiej, i krajem trzecim lub pomiędzy krajami

trzecimi, przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;”,

„7a) transfer wewnątrzunijny – przekazanie lub przemiesz-

czenie towaru o znaczeniu strategicznym od podmiotu

w jednym państwie członkowskim do podmiotu

w innym państwie członkowskim bez opuszczania

obszaru celnego Unii Europejskiej;”,

e) pkt 8 otrzymuje brzmienie:

„8) obrót:

a) wywóz,

b) transfer wewnątrzunijny,

c) usługę pośrednictwa,

d) pomoc techniczną,

e) przywóz,

f) tranzyt;”,

4

niemającą osobowości prawnej, o ile posiada zdolność

prawną;

8b) dostawca – podmiot, który jest uprawniony do

przekazania uzbrojenia;

8c) odbiorca – podmiot, który jest uprawniony do odbioru

uzbrojenia;

8d) eksporter – eksportera w rozumieniu art. 2 pkt 3

rozporządzenia nr 428/2009, lub – w przypadku

uzbrojenia:

a) podmiot zamieszkujący albo mający siedzibę na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, który:

– w momencie przyjmowania deklaracji wywozowej

pozostaje w stosunku umownym z odbiorcą

w kraju trzecim i jest uprawniony do wywozu

uzbrojenia lub

– jest uprawniony do wywozu uzbrojenia, w sytuacji

gdy nie została zawarta umowa eksportowa lub

strona umowy nie działa we własnym imieniu,

b) umawiającą się stronę zamieszkującą albo mającą

siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

w przypadku gdy prawo dysponowania uzbro-

jeniem przynależy podmiotowi zamieszkującemu

albo posiadającemu siedzibę poza Rzecząpospolitą

Polską, na podstawie umowy, na której opiera się

wywóz;

8e) importer – podmiot zamieszkujący albo mający siedzibę

uprawniony do odbioru towaru dostarczonego z kraju

trzeciego;

5

8f) pośrednik – pośrednika w rozumieniu art. 2 pkt 6

rozporządzenia 428/2009, lub – w przypadku uzbrojenia

– podmiot wykonujący usługę pośrednictwa w odnie-

sieniu do uzbrojenia;

8g) zezwolenie indywidualne – zezwolenie w rozumieniu

art. 2 pkt 8 rozporządzenia nr 428/2009, lub, w przy-

padku uzbrojenia, a także innych niż wywóz form

obrotu produktami podwójnego zastosowania,

zezwolenie udzielone jednemu podmiotowi w odnie-

sieniu do jednego użytkownika końcowego, importera

lub odbiorcy w innym państwie, dotyczące określonej

ilości i wartości jednoznacznie określonych towarów

o znaczeniu strategicznym;

8h) zezwolenie globalne – zezwolenie w rozumieniu art. 2

pkt 10 rozporządzenia nr 428/2009, lub, w przypadku

jednego lub większej liczby użytkowników końcowych,

importerów lub odbiorców w innym państwie lub

państwach, dotyczące określonych typów lub kategorii

towarów o znaczeniu strategicznym;”,

g) pkt 11 i 12 otrzymują brzmienie:

„11) organy opiniujące – ministra właściwego do spraw

publicznych, Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego,

Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Szefa Agencji

Wywiadu, a w odniesieniu do materiałów jądrowych,

technologii jądrowych oraz innych produktów

6

podwójnego zastosowania, w zakresie których jest

właściwy ze względu na zakres swojego działania –

także Prezesa Państwowej Agencji Atomistyki;

12) organ monitorujący – Szefa Agencji Bezpieczeństwa

Wewnętrznego;”,

h) dodaje się pkt 13 w brzmieniu:

„13) przedsiębiorca – przedsiębiorcę, o którym mowa

poz. 1447, z późn. zm.

3)

).”;

4) art. 6 otrzymuje brzmienie:

„Art. 6.

1.

Pomoc techniczna w zakresie produktów

podwójnego zastosowania może być świadczona na

z zastrzeżeniem art. 6b.

2.

Przywóz produktów podwójnego zastosowania nie

5) po art. 6 dodaje się art. 6a – 6c w brzmieniu:

„Art. 6a.

1.

Obrót uzbrojeniem może być dokonywany

w zezwoleniu, z zastrzeżeniem art. 6b.

2.

Zezwolenie na transfer wewnątrzunijny uzbrojenia

wydane przez właściwe organy państw

członkowskich Unii Europejskiej jest ważne na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W przypadku

wydania takiego zezwolenia nie jest wymagane

zezwolenie na transfer wewnątrzunijny uzbrojenia

przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

w drodze rozporządzenia, wykaz uzbrojenia, na

obrót którym jest wymagane zezwolenie,

7

uwzględniając przy jego sporządzaniu rodzaje

obrotu określone w art. 3 pkt 8 oraz wykazy

międzynarodowe, w szczególności wspólny wykaz

uzbrojenia przyjęty przez Radę Unii Europejskiej.

Art. 6b.

Zezwolenie na świadczenie pomocy technicznej nie

jest wymagane, gdy pomoc ta jest świadczona na

rzecz podmiotu zamieszkującego albo posiadającego

siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, lub

gdy pomoc dotyczy towarów o znaczeniu

strategicznym, na których transfer wewnątrzunijny

rozpoczynający się z terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej nie jest wymagane zezwolenie.

Art. 6c.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia,

listę krajów, do których obrót określonymi towarami

ograniczony, uwzględniając bezpieczeństwo

publiczne oraz prawa człowieka, a w przypadku

uzbrojenia również potrzeby obronności lub

bezpieczeństwa Rzeczypospolitej Polskiej oraz

zobowiązania Rzeczypospolitej Polskiej wynikające

z umów i porozumień międzynarodowych oraz ze

zobowiązań sojuszniczych, w tym porozumień,

6) art. 7 – 12 otrzymują brzmienie:

„Art. 7.

1.

Na wywóz produktów podwójnego zastosowania,

transfer wewnątrzunijny produktów wymienionych

zezwolenie indywidualne, zezwolenie globalne lub

krajowe zezwolenie generalne.

Na wykonywanie

usług pośrednictwa w zakresie produktów

8

podwójnego zastosowania wydaje się zezwolenia

indywidualne.

2.

Na obrót uzbrojeniem wydaje się zezwolenie

indywidualne lub krajowe zezwolenie generalne.

Na

transfer wewnątrzunijny uzbrojenia, wykonywanie

usług pośrednictwa i świadczenie pomocy

technicznej w zakresie uzbrojenia może zostać

wydane także zezwolenie globalne.

Art. 8.

1.

W zakresie, w którym zostało udzielone krajowe

zezwolenie generalne na obrót towarami

o znaczeniu strategicznym nie jest wymagane

zezwolenie indywidualne lub zezwolenie globalne.

2.

Minister właściwy do spraw gospodarki może

a w szczególności kraje, podmioty oraz towary,

w odniesieniu do których udziela krajowego

zezwolenia generalnego, oraz szczegółowe warunki,

krajowym zezwoleniem generalnym, biorąc pod

uwagę konieczność zapewnienia bezpieczeństwa

obrotu towarami o znaczeniu strategicznym.

3.

Prowadzenie obrotu na podstawie krajowego

zezwolenia generalnego wymaga złożenia

oświadczenia o terminie jego rozpoczęcia.

Oświadczenie należy złożyć organowi kontroli

obrotu co najmniej na miesiąc przed rozpoczęciem

obrotu.

Art. 9.

1.

Zezwolenie indywidualne lub zezwolenie globalne

wydaje organ kontroli obrotu na wniosek podmiotu

zamieszkującego albo posiadającego siedzibę na

„wnioskiem o zezwolenie”.

9

2.

Wniosek o zezwolenie powinien zawierać:

1) oznaczenie wnioskodawcy w tym jego nazwę,

adres siedziby albo adres zamieszkania na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2) numer identyfikacji podatkowej (NIP);

wnioskodawcę działalności gospodarczej, jeżeli

jest przedsiębiorcą;

4) oznaczenie podmiotów będących partnerami

handlowymi wnioskodawcy przy realizacji

wnioskowanego obrotu, w tym ich nazwy,

adresy siedzib albo adresy zamieszkania, oraz

ich roli w tym obrocie;

5) określenie towarów o znaczeniu strategicznym

będących przedmiotem obrotu, w tym ich

wartość, ilość oraz numer kontrolny, określony

w wykazie wydanym na podstawie art. 6a ust. 3

lub w załącznikach do rozporządzenia

nr 428/2009;

6) oznaczenie producenta towarów o znaczeniu

strategicznym, które będą przedmiotem obrotu

oraz końcowych użytkowników, w tym ich nazw

i adresów;

7) informację o sposobie wykorzystania towarów

o znaczeniu strategicznym przez końcowego

użytkownika;

8) określenie kraju końcowego przeznaczenia;

9) w przypadku wywozu lub transferu wewnątrz-

unijnego – oświadczenie, że wnioskodawca

podejmie niezbędne działania, aby towary

o znaczeniu strategicznym, które będą

10

przedmiotem obrotu, dotarły do końcowego

użytkownika;

10) numer poświadczenia oświadczenia końcowego

użytkownika wydanego przez organ kontroli

obrotu, jeśli importer lub końcowy użytkownik

zobowiązał się do uzyskania uprzedniej zgody

właściwego zagranicznego organu na określone

dysponowanie towarem będącym przedmiotem

wniosku lub jego częścią składową.

3.

Wniosek o zezwolenie na wywóz powinien zawierać

także oznaczenie:

1) kraju pochodzenia towaru o znaczeniu

strategicznym;

2) państwa członkowskiego Unii Europejskiej,

w którym znajduje się lub będzie

umiejscowiony produkt podwójnego

zastosowania;

3) państwa członkowskiego Unii Europejskiej,

w którym zostanie nadane przeznaczenie celne

produktowi podwójnego zastosowania.

4.

Wniosek o zezwolenie na usługi pośrednictwa

powinien zawierać także:

1) określenie usługi pośrednictwa;

2) informację o umiejscowieniu towaru o zna-

czeniu strategicznym w kraju trzecim.

5.

Wniosek o zezwolenie na pomoc techniczną

powinien dodatkowo zawierać określenie rodzaju

pomocy technicznej.

6.

Do wniosku o zezwolenie na obrót towarami

obowiązany dołączyć:

11

1) oświadczenie o posiadaniu koncesji lub

zezwoleń uprawniających do posiadania towaru

o znaczeniu strategicznym lub prowadzenia

działalności związanej z wnioskowanym

obrotem, jeżeli posiadanie takich koncesji lub

zezwoleń jest wymagane na podstawie

przepisów innych ustaw, wraz z dokładnymi

cechami identyfikacyjnymi tych dokumentów;

2) projekt umowy lub umowę dotyczącą obrotu,

jeśli taka umowa jest wymagana w odniesieniu

do danego obrotu;

3) kopię certyfikatu, o którym mowa w art. 11

ust.

5, w przypadku gdy jego posiadanie jest

wymagane;

4) certyfikat importowy lub oświadczenie

lub transferu wewnątrzunijnego; nie dotyczy to

przypadków, gdy krajem końcowego

przeznaczenia towaru jest Rzeczpospolita

Polska;

5) zgodę właściwego zagranicznego organu na

określone dysponowanie towarem, w przypadku

gdy importer lub końcowy użytkownik

oświadczenie, że wnioskodawca nie posiada

wiedzy w zakresie zobowiązania, o którym

7.

Do dokumentu sporządzonego w języku obcym

12

8.

Minister właściwy do spraw gospodarki określi,

1) wzory wniosków o zezwolenie na wywóz,

transfer wewnątrzunijny, na usługę pośrednictwa

i na pomoc techniczną w zakresie towarów

o znaczeniu strategicznym, a także na przywóz

i tranzyt uzbrojenia, oraz wzory wniosków

o wydanie certyfikatu importowego i poświad-

czenia oświadczenia końcowego użytkownika,

2) wzory zezwoleń indywidualnych i zezwoleń

globalnych na wywóz, na usługę pośrednictwa,

na przywóz i na tranzyt uzbrojenia oraz na

pomoc techniczną i na transfer wewnątrzunijny

w zakresie towarów o znaczeniu strategicznym

Art. 10.

1.

Podmiot jest zobowiązany, przed złożeniem

wniosku o zezwolenie oraz przed złożeniem

dołożenia należytej staranności przy sprawdzeniu,

czy obrót spełnia warunki legalnego obrotu

towarami o znaczeniu strategicznym, a w szczegól-

ności czy nie zachodzą przesłanki odmowy,

cofnięcia lub zmiany zezwolenia, o których mowa

w art. 15, art. 16 ust. 1 i 2 i art. 17 ust. 1 pkt 3.

2.

Organ kontroli obrotu, na wniosek podmiotu,

udziela wiążącego wyjaśnienia w sprawie

konieczności uzyskania zezwolenia na określony

obrót towarami o znaczeniu strategicznym

W uzasadnionych przypadkach termin ten może

13

3.

Przed udzieleniem wyjaśnienia, o którym mowa

w ust. 2, organ kontroli obrotu może wystąpić do

organów opiniujących o zajęcie stanowiska.

Do

stanowiska organów opiniujących stosuje się

odpowiednio art. 12 ust. 2 i art. 12a.

4.

Organ kontroli obrotu może zażądać od

wnioskodawcy przekazania dodatkowych wyjaśnień

lub dokumentów w celu wyjaśnienia okoliczności

związanych z przedmiotem wniosku.

Art. 11.

1.

Przedsiębiorca wnioskujący o zezwolenie na obrót

uzbrojeniem lub korzystający z krajowego

zezwolenia generalnego na obrót uzbrojeniem jest

zobowiązany utworzyć i stosować wewnętrzny

zwany dalej „wewnętrznym systemem kontroli”.

2.

W ramach wewnętrznego systemu kontroli należy

określić w szczególności zadania organów

wiskach pracy w zakresie kontroli i zarządzania

obrotem, zasady doboru pracowników, archiwizacji

danych, kontroli wewnętrznej, realizacji zamówień

oraz szkolenia.

3.

Wewnętrzny system kontroli podlega certyfikacji

ISO 9000 i wymaganiami określonymi w ust. 2.

4.

Certyfikację, o której mowa w ust. 3, prze-

prowadzają upoważnione jednostki kontrolujące

14

5.

Certyfikat zgodności zgodny z wymaganiami

określonymi w ust. 2, wydają upoważnione

jednostki, o których mowa w ust. 4.

6.

Certyfikat zgodności jest ważny przez okres 3 lat.

7.

W okresie ważności certyfikatu zgodności

przeprowadzają w siedzibie przedsiębiorcy

3 kontrole zgodności funkcjonowania wewnętrznego

systemu kontroli z wymaganiami określonymi

w ust. 2.

certyfikujących upoważnionych do prowadzenia

certyfikacji zgodności i kontroli zgodności

funkcjonowania wewnętrznego systemu kontroli,

spośród jednostek akredytowanych w krajowym

systemie akredytacji, mając na uwadze zapewnienie

jednolitości systemu.

Art. 12.

1.

Wydanie zezwolenia indywidualnego lub zezwo-

lenia globalnego następuje w drodze decyzji

administracyjnej.

2.

Organ kontroli obrotu przed wydaniem zezwolenia

indywidualnego lub zezwolenia globalnego

występuje, w formie pisemnej lub za pośrednictwem

systemu elektronicznego, do organów opiniujących

o zajęcie stanowiska co do istnienia przeciwwskazań

do wydania takiego zezwolenia.

O wystąpieniu do

organów opiniujących organ kontroli obrotu

informuje wnioskodawcę.

3.

Organ kontroli obrotu przed wydaniem zezwolenia

zażądać od wnioskodawcy informacji umożli-

15

wiających weryfikację danych zawartych we

wniosku o zezwolenie.

4.

Wnioskodawca jest obowiązany zgłaszać organowi

ich powstania.”;

organy opiniujące przekazują organowi kontroli

obrotu, w formie pisemnej lub za pośrednictwem

systemu elektronicznego pozwalającego na

identyfikację osoby upoważnionej do wydania

takiego stanowiska, w terminie 14 dni od dnia

wystąpienia o to stanowisko przez organ kontroli

obrotu.

2.

Jeżeli szczególny charakter sprawy będącej

przedmiotem stanowiska, o którym mowa

w art. 12 ust. 2, nie pozwala na jego wydanie

przez organy opiniujące w terminie określonym

w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy

art. 36 – 38 Kodeksu postępowania administra-

cyjnego.

3.

Termin na zajęcie przez organy opiniujące

wlicza się do terminu na wydanie decyzji

w sprawie wydania zezwolenia indywidualnego

lub zezwolenia globalnego.

4.

Organy opiniujące, przygotowując stanowisko,

przesłanki odmowy, zmiany lub cofnięcia

zezwolenia, o których mowa w art. 15, art. 16

16

5.

Do organów opiniujących art. 12 ust. 3 stosuje się

6.

Stanowisko organów opiniujących nie wymaga

formy postanowienia i nie podlega zaskarżeniu.

Art. 12b.

Organ kontroli obrotu przed wydaniem zezwolenia

czy w ciągu ostatnich trzech lat właściwy organ

innego państwa lub państw członkowskich Unii

Europejskiej odmówił wydania zezwolenia na obrót

towarem o znaczeniu strategicznym o zasadniczo

identycznych parametrach oraz do tego samego

użytkownika końcowego lub odbiorcy jak we

wniosku o zezwolenie.

W takim przypadku organ

kontroli obrotu konsultuje się z właściwym organem

państwa członkowskiego Unii Europejskiej, który

odmówił wydania takiego zezwolenia, a jeżeli organ

kontroli obrotu wyda zezwolenie – informuje o tym

ten organ, dołączając szczegółowe uzasadnienie

swojej decyzji.”;

8) art. 13 otrzymuje brzmienie:

„Art. 13.

W przypadku gdy podmiot uzyska informację lub ma

wystąpiły lub mogą wystąpić nieprawidłowości

w obrocie towarami o znaczeniu strategicznym jest

zobowiązany podjąć wszelkie możliwe czynności

mające na celu przywrócenie stanu zgodnego

z prawem lub zapobiegnięciu nieprawidłowościom

oraz zawiadomić organ kontroli obrotu o nieprawidło-

wościach.”;

9) w art. 14:

17

„2.

Zezwolenie indywidualne oraz zezwolenie globalne są

dokumentami mającymi znaczenie dla kontroli

wykonywanych przez organy Służby Celnej.”,

„4.

Wydanie zezwolenia indywidualnego lub zezwolenia

określonych przez organ kontroli obrotu, a w szcze-

gólności od złożenia przez zagranicznego końcowego

towaru o znaczeniu strategicznym lub przedstawienia

certyfikatu importowego, o których mowa w art. 23.

5.

W zezwoleniu indywidualnym lub zezwoleniu

globalnym określa się termin jego ważności.

Zezwolenie indywidualne jest ważne nie dłużej niż rok,

a zezwolenie globalne nie dłużej niż 3 lata.”;

10) art. 15 – 17 otrzymują brzmienie:

nego lub zezwolenia globalnego na obrót

produktami podwójnego zastosowania, jeżeli:

1) wymagają tego potrzeby obronności lub

2) wymagają tego zobowiązania Rzeczypospolitej

i porozumień sojuszniczych;

3) podmiot nie daje rękojmi zgodnego z prawem

prowadzenia obrotu;

4) produkty te mogą być, w całości lub w części,

wykorzystane do nielegalnego lub sprzecznego

z interesem Rzeczypospolitej Polskiej wdra-

18

żania, produkcji, eksploatacji, obsługi, kon-

serwacji, przechowywania, wykrywania,

identyfikacji lub rozprzestrzeniania broni

nowania środków zdolnych do przenoszenia

takiej broni.

1) istnieje ryzyko zmiany końcowego użycia lub

miejsca przeznaczenia tych produktów;

2) podmiot naruszył przepisy dotyczące obrotu

uzbrojeniem, jeżeli:

1) jego udzielenie byłoby niezgodne z między-

narodowymi zobowiązaniami Rzeczypospolitej

Polskiej, wynikającymi z umów i porozumień

międzynarodowych, a w szczególności

z międzynarodowymi zobowiązaniami:

a) do wprowadzania embarga na broń lub

sankcji nałożonych przez Organizację

Narodów Zjednoczonych, Unię Europejską

oraz Organizację Bezpieczeństwa i Współ-

pracy w Europie,

19

b) w ramach Układu o nierozprzestrzenianiu

broni jądrowej, sporządzonego w Moskwie,

1968 r.

(Dz. U. z 1970 r.

Nr 8, poz. 60),

Konwencji o zakazie prowadzenia badań,

w Moskwie, Londynie i Waszyngtonie dnia

poz. 1) oraz Konwencji o zakazie prowa-

dzenia badań, produkcji, składowania

i użycia broni chemicznej oraz

o zniszczeniu jej zapasów, sporządzonej

w Paryżu dnia 13 stycznia 1993 r.

(Dz. U.

z 1999 r.

Nr 63, poz. 703),

c) w ramach Grupy Australijskiej, Reżimu

Kontroli Technologii Rakietowych,

Komitetu Zanggera, Grupy Dostawców

Jądrowych, Porozumienia z Wassenaar

i Haskiego kodeksu postępowania

przeciwko proliferacji rakiet balistycznych;

2) istnieje ryzyko, że przeznaczone do wywozu

uzbrojenie mogłoby zostać użyte do:

a) represji wewnętrznych,

b) działań stanowiących naruszenie między-

narodowego prawa humanitarnego;

3) przeznaczone do wywozu uzbrojenie mogłoby

wywołać lub przedłużyć konflikty zbrojne lub

zaostrzyć istniejące napięcia lub konflikty

w państwie końcowego użytkownika;

20

4) istnieje ryzyko, że przeznaczone do wywozu

uzbrojenie będzie używane przez państwo

zagranicznego odbiorcy przeciwko innemu

państwu, w szczególności gdy istnieje konflikt

zbrojny między państwem zagranicznego

odbiorcy a innym państwem lub istnieje

prawdopodobieństwo zaistnienia takiego

konfliktu, lub państwo zagranicznego odbiorcy

ma roszczenia terytorialne przeciwko innemu

państwu, które w przeszłości próbowało

zrealizować lub groziło ich zrealizowaniem za

pomocą siły;

5) wymagają tego potrzeby obronności lub

7) przeznaczone do wywozu uzbrojenie mogłoby

nielegalnej lub sprzecznej z interesem Rzeczy-

pospolitej Polskiej produkcji, eksploatacji,

obsługi, konserwacji, przechowywania lub

identyfikacji uzbrojenia.

1) jego udzielenie miałoby negatywny wpływ na:

a) interesy związane z obroną i bezpie-

czeństwem Rzeczypospolitej Polskiej oraz

Europejskiej oraz państw sojuszniczych

i sprzymierzonych,

21

b) poszanowanie praw człowieka,

c) pokój, bezpieczeństwo i stabilność

w regionie;

uzbrojenie zostanie użyte przeciwko siłom

zbrojnym państw członkowskich Unii

mierzonych;

3) państwo końcowego użytkownika:

a) popiera terroryzm lub międzynarodową

przestępczość zorganizowaną,

b) nie przestrzega międzynarodowych zobo-

wiązań, w szczególności dotyczących niesto-

sowania siły oraz międzynarodowego prawa

humanitarnego,

c) nie jest zaangażowane w sprawy nieroz-

przestrzeniania broni jądrowej oraz kontroli

zbrojeń i rozbrojenia, w szczególności nie

podpisało, nie ratyfikowało lub nie

wprowadziło w życie Układu o nieroz-

przestrzenianiu broni jądrowej i konwencji,

4) istnieje ryzyko, że nastąpi zmiana końcowego

użytkownika i końcowego przeznaczenia lub

ponownego wywozu uzbrojenia na niepożą-

danych warunkach;

5) przeznaczone do wywozu uzbrojenie nie

odpowiada technicznym i ekonomicznym

możliwościom państwa odbiorcy;

6) podmiot naruszył przepisy dotyczące obrotu

22

3.

Organ kontroli obrotu informuje właściwe organy

państw członkowskich Unii Europejskiej o odmowie

wydania zezwolenia na obrót uzbrojeniem

uzasadnienie odmowy jego wydania.

Art. 17.

1.

Organ kontroli obrotu może, w drodze decyzji

indywidualne lub zezwolenie globalne, jeżeli:

1) zaistnieją przesłanki, o których mowa w art. 15

2) podmiot dokonuje obrotu wbrew warunkom

określonym w zezwoleniu indywidualnym lub

zezwoleniu globalnym;

3) podmiot w sposób zawiniony utracił rękojmię

2.

Przed wydaniem decyzji w sprawie cofnięcia lub

zmiany zezwolenia indywidualnego lub zezwolenia

globalnego organ kontroli obrotu może wystąpić

3.

Cofnięcie lub zmiana zezwolenia indywidualnego

lub zezwolenia globalnego z przyczyn leżących po

stronie podmiotu następuje bez odszkodowania.”;

„Art. 17a.

1.

Organ kontroli obrotu jest organem właściwym

w zakresie:

1) wykonywania obowiązków dotyczących

informowania określonych w art. 4 ust. 1 – 3

23

lit. b i c i ust. 6, art. 11 ust. 2, art. 13, art. 17

ust. 2 i art. 25 rozporządzenia nr 428/2009;

2) rozstrzygania o konieczności uzyskania

zezwolenia na wywóz produktów podwójnego

zastosowania niewymienionych w załączniku I

do rozporządzenia nr 428/2009 w przypadku,

nr 428/2009;

3) wydawania zakazu tranzytu w przypadku,

nr 428/2009;

4) przedstawienia Komisji Europejskiej wykazu,

nr 428/2009;

5) zasięgania i wydawania opinii w przypadku,

nr 428/2009;

6) występowania do właściwego organu państwa

lanie zezwolenia albo jego unieważnienie,

zawieszenie, modyfikację lub odwołanie

zdanie pierwsze rozporządzenia nr 428/2009,

a także prowadzenia konsultacji, zgodnie

z art. 11 ust. 2 zdanie drugie rozporządzenia

nr 428/2009, z właściwym organem państwa

wystąpił do organu kontroli obrotu

o nieudzielanie zezwolenia, jego unieważ-

nienie, zawieszenie, modyfikację lub

odwołanie;

24

ust. 2 rozporządzenia nr 428/2009;

8) podejmowania decyzji o zawieszeniu wywozu

z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

produktów podwójnego zastosowania

wymienionych w załączniku I do rozporządze-

nia nr 428/2009 objętych ważnym zezwo-

leniem w przypadku spełnienia przesłanek,

rozporządzenia nr 428/2009;

9) zasięgania opinii właściwego organu innego

rozporządzenia nr 428/2009;

10) wzywania:

a) eksportera lub pośrednika zgodnie z art. 20

ust. 3 rozporządzenia nr 428/2009 do

okazania, w trybie Kodeksu postępowania

administracyjnego, zapisów lub rejestrów

oraz dokumentów określonych w art. 20

b) podmiotu dokonującego transferu

wewnątrzunijnego do okazania, w trybie

dokumentów i rejestrów, o których mowa

w art. 22 ust. 8 rozporządzenia nr 428/2009;

11) udzielania dodatkowych informacji w przy-

padku określonym w art. 22 ust. 9 rozporzą-

dzenia nr 428/2009;

12) informowania Komisji Europejskiej

25

Unii Europejskiej o podjętych środkach

zgodnie z art. 22 ust. 5 rozporządzenia

nr 428/2009;

13) wyznaczania przedstawiciela Rzeczypospolitej

Polskiej do Grupy Koordynacyjnej do spraw

Produktów Podwójnego Zastosowania, o której

2.

Organ kontroli obrotu przed wydaniem decyzji

w sprawie konieczności uzyskania zezwolenia na

w sprawie zakazu tranzytu, o którym mowa

stanowiska.

Przepisy art. 12 ust. 2 i art.12a stosuje

się odpowiednio.”;

12) uchyla się art. 18 i 19;

13) art. 20 otrzymuje brzmienie:

„Art. 20.

1.

Wywóz, przywóz lub tranzyt towarów o znaczeniu

względzie zapewnienie właściwej kontroli

wywozu, przywozu i tranzytu towarów o znaczeniu

strategicznym.

3.

Organ kontroli obrotu informuje Komisję

Europejską o urzędach celnych upoważnionych do

26

dokonywania czynności celnych w zakresie

strategicznym.”;

14) w art. 21:

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.

Organ kontroli obrotu prowadzi rejestr udzielonych

zezwoleń indywidualnych i zezwoleń globalnych oraz

podmiotów korzystających z zezwoleń generalnych,

zwany dalej „rejestrem”.”,

b) uchyla się ust. 2,

„Wpisu podmiotu dokonuje się niezwłocznie po złożeniu

15) rozdział 2a otrzymuje brzmienie:

„Rozdział 2a

Monitorowanie przywozu lub transferu wewnątrzunijnego

produktów podwójnego zastosowania wykorzystywanych

Art. 21a.

Przywóz lub transfer wewnątrzunijny na terytorium

produktów podwójnego zastosowania określonych

w części 1 „Telekomunikacja” poz. 5A001a lub

5A001b5 lub w części 2 „Ochrona informacji”

kategorii 5 załącznika nr I do rozporządzenia

nr 428/2009 podlega monitorowaniu przez organ

monitorujący.

Art. 21b.

1.

Podmiot zamieszkujący albo mający siedzibę na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przed

dokonaniem przywozu lub transferu

wewnątrzunijnego na terytorium Rzeczypospolitej

27

Polskiej produktów podwójnego zastosowania

określonych w art. 21a, jest obowiązany zgłosić

organowi monitorującemu, w formie pisemnej,

zamiar dokonania przywozu lub transferu

wewnątrzunijnego tych produktów, zwane dalej

„zgłoszeniem”.

podmiotów zagranicznych.

3.

Jednostka organizacyjna podległa Ministrowi

Obrony Narodowej, jest obowiązana dokonać

zgłoszenia również Szefowi Służby Kontrwywiadu

Wojskowego.

4.

Zgłoszenie doręcza się organowi monitorującemu

dniem przywozu lub transferu wewnątrzunijnego

5.

Dokonane zgłoszenie jest dokumentem mającym

znaczenie dla kontroli wykonywanej przez organy

Służby Celnej.

Art. 21c.

1.

Zgłoszenie powinno zawierać następujące dane:

1) oznaczenie podmiotu zgłaszającego, określenie

adresu siedziby albo adresu miejsca

zamieszkania;

2) oznaczenie podmiotu uprawnionego do odbioru

produktu podwójnego zastosowania, określenie

adresu siedziby albo adresu miejsca

3) oznaczenie producenta i końcowego

użytkownika, określenie adresu siedziby albo

28

4) określenie produktu podwójnego zastosowania,

który będzie przedmiotem przywozu lub

transferu wewnątrzunijnego na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, jego opis, określenie

ilości i wartości;

5) informację o sposobie wykorzystania produktu

podwójnego zastosowania przez końcowego

użytkownika;

6) określenie kraju końcowego przeznaczenia;

7) oświadczenie, że podmiot podejmie niezbędne

działania, aby produkt, o którym mowa

2.

Podmiot zamieszkujący albo mający siedzibę na

obowiązany powiadamiać organ monitorujący

w przypadku przeniesienia na niego prawa

własności produktu podwójnego zastosowania

określonego w zgłoszeniu.

4.

W przypadku przywozu lub transferu

Polskiej towarów i technologii związanych

z ochroną informacji niejawnych podmiot

dołączyć do zgłoszenia kopię koncesji na

wykonywanie działalności w zakresie obrotu

towarami i technologiami o przeznaczeniu

wojskowym lub policyjnym, o której mowa

29

4)

),

o ile jest wymagana.

5.

W przypadku braków formalnych zgłoszenia organ

monitorujący wzywa podmiot zamieszkujący albo

przedłużony na uzasadniony wniosek podmiotu

zamieszkującego albo mającego siedzibę na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej złożony

przed jego upływem.

7.

W przypadku nieusunięcia braków formalnych

6, organ monitorujący uznaje to zgłoszenie za

niedokonane.

8.

Do dokumentu załączonego do zgłoszenia

sporządzonego w języku obcym należy dołączyć

rozporządzenia, wzór zgłoszenia, mając na

względzie dane, o których mowa w art. 21c ust. 1,

oraz rodzaje towarów podlegających przywozowi

lub transferowi wewnątrzunijnemu na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej.

30

Art. 21d.

Organ monitorujący informuje Szefa Agencji

Wywiadu o przywozie lub transferze

wewnątrzunijnym na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej urządzeń kryptograficznych, przekazując

informację o importerze lub odbiorcy oraz rodzaju

przywożonych lub transferowanych urządzeń.”;

16) po rozdziale 2a dodaje się rozdział 2b w brzmieniu:

„Rozdział 2b

Świadectwo wiarygodności odbiorcy uzbrojenia

Art. 21e.

Wiarygodność przedsiębiorcy zamieszkującego albo

Polskiej, będącego odbiorcą uzbrojenia

przekazywanego w ramach zezwoleń generalnych na

transfer wewnątrzunijny wydanych przez właściwe

organy innych państw członkowskich Unii

Europejskiej, poświadcza świadectwo wiarygodności

odbiorcy wydawane przez Szefa Agencji

Bezpieczeństwa Wewnętrznego, zwanego dalej

„Szefem ABW”, w drodze decyzji administracyjnej.

Art. 21f.

Świadectwo wiarygodności odbiorcy wydane przez

Art. 21g.

1.

Świadectwo wiarygodności odbiorcy wydaje się na

wniosek przedsiębiorcy, o którym mowa

w art. 21e.

2.

Wniosek o wydanie świadectwa wiarygodności

odbiorcy zawiera:

1) dane identyfikujące odbiorcę;

2) oświadczenie o strukturze kapitałowej i powią-

zaniach kapitałowych odbiorcy;

31

3) numer koncesji na obrót uzbrojeniem, o której

o wykonywaniu działalności gospodarczej

w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami

świadectwa wiarygodności odbiorcy, mając na

rodzaje uzbrojenia.

Art. 21h.

1.

Świadectwo wiarygodności odbiorcy wydaje się,

jeżeli przedsiębiorca:

1) prowadzi na obszarze Unii Europejskiej

działalność gospodarczą związaną z uzbro-

jeniem, w szczególności związaną z integracją

systemów i podsystemów;

2) wyznaczy pracownika wykonującego czynności

kierownicze, odpowiedzialnego za transfery

wewnątrzunijne i wywóz uzbrojenia;

ust. 1:

a) pisemne zobowiązanie do przestrzegania

i egzekwowania warunków związanych

z końcowym zastosowaniem i wywozem

lub transferem wewnątrzunijnym

uzbrojenia,

b) pisemne zobowiązanie do przekazania

Szefowi ABW dokumentów niezbędnych

do weryfikacji danych, o których mowa

32

w lit. d oraz w art. 21g ust. 2,

i potwierdzenia spełnienia warunków,

dostarczenia informacji dotyczących

użytkowników końcowych i ostatecznego

przeznaczenia uzbrojenia będącego

przedmiotem wywozu lub transferu

wewnątrzunijnego z terytorium i na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

c) kopię certyfikatu zgodności, o którym

d) wykaz zawartych umów na obrót

uzbrojeniem w okresie 6 miesięcy

poprzedzających złożenie wniosku,

e) pisemne zobowiązanie do informowania

Szefa ABW o wszelkich zmianach danych

objętych wnioskiem.

2.

Szef ABW, przed wydaniem świadectwa

wiarygodności odbiorcy, może wystąpić do organu

kontroli obrotu, Szefa Agencji Wywiadu, Szefa

Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Szefa

Służby Wywiadu Wojskowego, Szefa Służby

Kontrwywiadu Wojskowego, Komendanta

Głównego Policji, Komendanta Głównego Straży

Granicznej, ministra właściwego do spraw

o braku przeciwwskazań do wydania świadectwa

wiarygodności odbiorcy.

Przepisy art. 12 ust. 2

i art. 12a stosuje się odpowiednio.

3.

Szef ABW, wydając świadectwo wiarygodności

odbiorcy, może odstąpić od uzasadnienia decyzji

33

albo ograniczyć uzasadnienie, ze względu na

Art. 21i.

Organy administracji rządowej, organy państwowe,

organy samorządu terytorialnego, sądy oraz

przedsiębiorcy prowadzący działalność w zakresie

użyteczności publicznej, na żądanie Szefa ABW,

udzielają informacji w zakresie niezbędnym do

wydania lub cofnięcia świadectwa wiarygodności

odbiorcy.

Art. 21j.

Świadectwo wiarygodności odbiorcy wydawane jest

na okres 5 lat.

Art. 21k.

1.

Świadectwo wiarygodności odbiorcy zawiera:

1) oznaczenie organu, który wystawił świadectwo;

2) nazwę i adres odbiorcy;

3) poświadczenie wiarygodności odbiorcy na

podstawie art. 21h ust.1;

4) datę wydania i okres ważności świadectwa.

rozporządzenia, wzór świadectwa wiarygodności

odbiorcy, uwzględniając dane, o których mowa

Art. 21l.

Szef ABW prowadzi kontrolę w zakresie spełniania

przez odbiorcę warunków i zobowiązań określonych

Art. 21m.

Szef ABW, w drodze decyzji administracyjnej,

odmawia wydania świadectwa wiarygodności

odbiorcy albo cofa świadectwo wiarygodności

odbiorcy, gdy odbiorca nie spełnia warunków

określonych w art. 21h ust. 1 lub naruszył przepisy

34

dotyczące obrotu towarami o znaczeniu strate-

gicznym.

Przepis art. 21h ust. 3 stosuje się

odpowiednio.

Art. 21n.

Kopię decyzji o cofnięciu świadectwa wiarygodności

odbiorcy Szef ABW przekazuje organowi kontroli

obrotu.

Art. 21o.

Organ kontroli obrotu informuje Komisję Europejską

Europejskiej o przypadkach cofnięcia świadectwa

wiarygodności odbiorcy.

Art. 21p.

1.

Szef ABW prowadzi wykaz certyfikowanych

odbiorców mających siedzibę na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej.

przesyła organowi kontroli obrotu, który przesyła

go Komisji Europejskiej, Parlamentowi

Europejskiemu oraz właściwym organom państw

członkowskich Unii Europejskiej.

Art. 21q.

Minister właściwy do spraw zagranicznych informuje

właściwe organy państw członkowskich Unii

Europejskiej o zagrożeniu nieprzestrzegania

warunków krajowego zezwolenia generalnego na

transfer wewnątrzunijny uzbrojenia przez odbiorcę

w innym państwie, który uzyskał świadectwo

wiarygodności odbiorcy, lub o naruszeniu przez niego

bezpieczeństwa publicznego lub istotnych interesów

w zakresie bezpieczeństwa państwa oraz, o ile to

konieczne, zwraca się do tych organów o wyjaśnienia

w tej sprawie.”;

35

17) w art. 22:

„1.

W przypadku gdy właściwe organy kraju zagranicznego

wniosek podmiotu, może wydać certyfikat importowy

lub poświadczyć oświadczenie końcowego użyt-

kownika.”,

w ramach poświadczenia oświadczenia końcowego

użytkownika, może zobowiązać się do uznania

ograniczeń i warunków związanych z określonym

obrotem towarami o znaczeniu strategicznym

określonych przez te organy.

1b.

Organ kontroli obrotu może odmówić wydania

strategicznym objęty oświadczeniem końcowego

użytkownika mającego siedzibę albo miejsce

zamieszkania w Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli nie

zostaną spełnione warunki i ograniczenia określone

przez właściwe organy kraju zagranicznego

eksportera.”,

c) ust. 2 otrzymuje brzmienie:

poświadczenia oświadczenia końcowego użytkownika

„2a.

Organ kontroli obrotu przed wydaniem certyfikatu

importowego lub poświadczeniem oświadczenia

końcowego użytkownika może wystąpić do organów

36

opiniujących o zajęcie stanowiska.

Przepis art. 12

ust.

2 i art. 12a stosuje się odpowiednio.”,

e) ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.

Certyfikat importowy oraz poświadczone oświadczenie

końcowego użytkownika są dokumentami

o wiarygodności podmiotu i o objęciu kontrolą przez

w zakresie przywozu lub transferu wewnątrzunijnego na

o znaczeniu strategicznym”,

„3a.

Podmioty dostarczające towary o znaczeniu

strategicznym mające siedzibę albo miejsce

są obowiązane do udokumentowanego informowania

podmiotów odbierających towary o znaczeniu

o ograniczeniach w zakresie dysponowania towarem

o znaczeniu strategicznym.

W przypadku wydanego

przez organ kontroli obrotu poświadczenia

oświadczenia końcowego użytkownika w odniesieniu

do towaru lub jego części stanowiących przedmiot

obrotu, do informacji należy dołączyć numer i datę

poświadczenia oraz nazwę końcowego użytkownika.”,

g) ust. 6 – 8 otrzymują brzmienie:

„6.

Organ kontroli obrotu może odmówić wydania

oświadczenia końcowego użytkownika, jeżeli nie jest

37

lub niestosowania przez podmiot wewnętrznego systemu

kontroli.

importowego, uwzględniając dane, o których mowa

odbiorcy, nazwę zagranicznego eksportera, ich siedziby

oświadczenie, że importer lub odbiorca:

1) zobowiązał się, iż wprowadzi wymienione

2) złożył oświadczenie, że jest świadomy, że dalszy

wywóz lub transfer wewnątrzunijny z terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, zmiana końcowego

użytkownika lub deklarowanego końcowego

3) w uzgodnieniu z końcowym użytkownikiem

eksportera, kontroli zgodności wykorzystania

38

wykorzystania w całym okresie pozostawania na

18) w art. 23:

„1.

Na potrzeby wywozu lub transferu wewnątrzunijnego

z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej towarów

podmiotu dostarczenia certyfikatu importowego lub

przez właściwe organy kraju zagranicznego importera

lub odbiorcy.”,

dokumentem, w którym zagraniczny końcowy

użytkownik oraz importer lub odbiorca zobowiązuje się

do przestrzegania postanowień w zakresie

dysponowania oraz wykorzystywania towarów

o znaczeniu strategicznym objętych oświadczeniem.”,

c) ust. 4 otrzymuje brzmienie:

zawierać w szczególności:

2) określenie towaru o znaczeniu strategicznym, jego

3) opis końcowego zastosowania towaru o znaczeniu

4) określenie kraju końcowego przeznaczenia;

5) nazwę i adres zagranicznego użytkownika

końcowego;

39

6) zobowiązanie końcowego użytkownika do

nieprzekazywania towaru o znaczeniu strategicznym

odbiorcom w kraju podlegającym embargu na broń;

7) zobowiązanie końcowego użytkownika do

żadnemu innemu podmiotowi bez uprzedniej zgody

organu kontroli obrotu;

8) poświadczenie przez właściwy organ kraju

9) zobowiązanie właściwego organu kraju końcowego

w inny sposób towarami o znaczeniu strategicznym

objętych oświadczeniem;

11) zobowiązanie importera lub odbiorcy do

odbiorcom z kraju przeznaczenia podlegającego

embargu na broń;

12) zobowiązanie importera lub odbiorcy do

13) poświadczenie przez właściwy organ kraju importera

40

zobowiązań, o których mowa w pkt 11 lub 12, oraz

14) wskazanie pośrednich nabywców, o ile występują.”,

w ust. 4 pkt 6 – 8, 11 i 12, w przypadku gdy państwo

końcowego użytkownika lub importera posiada system

kontroli obrotu, w szczególności jest członkiem

międzynarodowych porozumień, o których mowa

1) stopień zaawansowania technologicznego towaru

o znaczeniu strategicznym jest niski i towar

o znaczeniu strategicznym nie posiada bezpośrednio

cech śmiercionośności lub nie jest kluczową częścią

składową lub komponentem takiego towaru lub

2) końcowy użytkownik ma status organu lub podmiotu

państwowego.

6.

W przypadku wywozu uzbrojenia do końcowych

użytkowników posiadających siedzibę poza obszarem

Unii Europejskiej, z wyłączeniem końcowych

użytkowników posiadających siedzibę w krajach

określonych w części 3 załącznika II do rozporządzenia

nr 428/2009, polskie przedstawicielstwo dyplomatyczne

lub urząd konsularny potwierdzają autentyczność

podpisu osoby reprezentującej zagraniczny organ

właściwy do spraw kontroli obrotu, poświadczającej

tego oświadczenia z prawem miejsca jego

wystawienia.”;

41

19) w art. 24:

„1.

Podmiot, który otrzymał certyfikat importowy, jest

odbioru towaru o znaczeniu strategicznym, wystąpić do

Rzeczypospolitej Polskiej.”,

b) ust. 3 – 6 otrzymują brzmienie:

„3.

Podmiot jest obowiązany zwrócić właściwemu organowi

Służby Celnej koszty poniesione przez ten organ w toku

4.

Certyfikat weryfikacji dostawy powinien zawierać

w szczególności:

1) nazwę importera lub odbiorcy, nazwę eksportera lub

dostawcy, ich siedziby i adresy;

2) nazwę i opis towaru o znaczeniu strategicznym;

4) numer zgłoszenia celnego, numer konosamentu, listu

dzającego przywóz towarów o znaczeniu

strategicznym oraz potwierdzenie, że importer lub

odbiorca przedstawił wiarygodne dowody dokonania

42

towary na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

wydanych certyfikatów, uwzględniając elementy

określone w ust. 4 oraz mając na uwadze zapewnienie

możliwości weryfikacji zaewidencjonowanych danych.

6.

W przypadku wywozu lub transferu wewnątrzunijnego

o znaczeniu strategicznym, organ kontroli obrotu może

żądać od podmiotu dostarczenia certyfikatu weryfikacji

dostawy wydawanego przez właściwe organy kraju

importera lub odbiorcy.”;

20) art. 25 i 26 otrzymują brzmienie:

„Art. 25.1.

Podmiot dokonujący obrotu towarami o znaczeniu

strategicznym jest obowiązany do prowadzenia

ewidencji tego obrotu.

w szczególności następujące dane:

1) opis towaru o znaczeniu strategicznym oraz jego

oznaczenie;

2) ilość i wartość towaru o znaczeniu

strategicznym;

3) daty obrotu;

4) nazwę i adres eksportera lub dostawcy oraz

importera lub odbiorcy;

5) ostateczne przeznaczenie i oznaczenie

końcowego użytkownika, o ile są znane;

43

6) dowód, że informacja na temat ograniczeń

eksportowych związanych z zezwoleniem na

transfer została przekazana odbiorcy towarów

o znaczeniu strategicznym.

3.

Podmiot dokonujący obrotu towarami o znaczeniu

strategicznym, jest obowiązany do przechowywania

zapisów, rejestrów oraz dokumentów groma-

dzonych w ramach ewidencji, o której mowa

oraz sposób jej prowadzenia, mając na względzie

warunki, jakim powinien odpowiadać wewnętrzny

system kontroli oraz zakres danych, o których

mowa w ust. 2.

Art. 26.

1.

Podmiot dokonujący obrotu w ramach zezwoleń

generalnych jest obowiązany przekazać organowi

kontroli obrotu coroczną informację o realizacji

tego obrotu, w terminie do końca I kwartału

zawarte w ewidencji, o których mowa w art. 25

ust.

2, oraz rodzaje towarów o znaczeniu

strategicznym.”;

21) po art. 27 dodaje się art. 27a – 27c w brzmieniu:

„Art. 27a.

1.

Podmiot dokonujący wywozu uzbrojenia jest

obowiązany przekazać ministrowi właściwemu do

spraw zagranicznych roczny raport z faktycznego

44

wykonania tego wywozu, w terminie do końca

kwietnia następnego roku.

w szczególności:

1) nazwę, ilość i wartość towaru będącego

przedmiotem wywozu;

2) kategorię kontrolną;

3) numery wykorzystanych zezwoleń;

4) kraj końcowego użytkownika.

Art. 27b.

Minister właściwy do spraw zagranicznych określi,

w drodze rozporządzenia, wzór raportu, o którym

o których mowa w art. 27a ust. 2, oraz rodzaje

uzbrojenia.

Art. 27c.

1.

Minister właściwy do spraw zagranicznych

sporządza roczne sprawozdanie dotyczące

wywozu uzbrojenia, które przekazuje właściwym

organom państw członkowskich Unii

Europejskiej, w terminie do końca III kwartału

następnego roku.

roku.”;

„2.

Na wniosek organu kontroli obrotu organy opiniujące

45

23) w art. 30:

a) ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.

Kierownik zespołu przekazuje kontrolowanemu protokół

pokontrolny, do którego kontrolowany ma prawo zgłosić

„4.

Protokół pokontrolny wraz z uwagami zgłoszonymi przez

kontrolowanego kierownik zespołu przekazuje organowi

kontroli obrotu.”;

24) art. 31 i 32 otrzymują brzmienie:

„Art. 31.

1.

W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości

w obrocie, organ kontroli obrotu wzywa podmiot

do przywrócenia stanu zgodnego z ustawą

w terminie miesiąca od dnia doręczenia wezwania.

decyzji administracyjnej, zezwolenia indywidualne

lub zezwolenia globalne.

W przypadku zezwoleń

administracyjną zakazującą podmiotowi korzystania

może otrzymać następne zezwolenie indywidualne

lub zezwolenie globalne lub skorzystać z zezwolenia

generalnego nie wcześniej niż po upływie roku

zezwolenia indywidualnego lub zezwolenia

globalnego lub decyzja o zakazie korzystania

z zezwolenia generalnego stała się ostateczna.

46

Art. 32.

Do kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy

25) w art. 33:

„2a.

Kto zamieszcza nieprawdziwe informacje we wniosku

o wydanie zezwolenia na obrót podlega grzywnie,

2b.

Kto wbrew obowiązkom, o których mowa w art. 22

ust.

3a, nie informuje podmiotów odbierających towary

obrót, w tym o ograniczeniach w zakresie dyspo-

nowania towarem o znaczeniu strategicznym, bądź

podaje informacje nieprawdziwe lub niepełne, podlega

grzywnie, karze ograniczenia wolności albo

b) ust. 4 otrzymuje brzmienie:

w ust. 1, 2 i 3 sąd może orzec przepadek towarów

o znaczeniu strategicznym lub innych przedmiotów

sprawcy.”;

26) art. 34 otrzymuje brzmienie:

47

27) art. 37 i 37a otrzymują brzmienie:

„Art. 37.

Osobie prawnej, jednostce organizacyjnej

zdolność prawną, która dokonuje obrotu bez ważnego

w drodze decyzji administracyjnej, karę pieniężną

w wysokości do 200 000 zł.

Art. 37a.

Podmiotowi dokonującemu przywozu lub transferu

dokonania przywozu lub transferu wewnątrzunijnego

monitorującemu, organ kontroli obrotu wymierza,

28) po art. 37a dodaje się art. 37b w brzmieniu:

„Art. 37b.

Osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej

o których mowa w art. 8 ust. 3, art. 22 ust. 3a, art. 25

ust. 1 i art. 27a ust. 1, organ kontroli obrotu wymierza,

„Art. 38.

Osobie prawnej, jednostce organizacyjnej

nieprawdziwe lub niepełne informacje we wniosku

48

wymierza, w drodze decyzji administracyjnej, karę

Art. 39.

Osobie prawnej, jednostce organizacyjnej nieposiada-

jącej osobowości prawnej, o ile posiada zdolność

50 000 zł.”;

30) art. 42 otrzymuje brzmienie:

„Art. 42.

W przypadku gdy zapłata wymierzonej kary

gospodarczej przez podmiot, organ kontroli obrotu może na

wniosek podmiotu wydać decyzję administracyjną o odroczeniu

5)

) art. 4c otrzymuje brzmienie:

„Art. 4c.

Minister Obrony Narodowej, na podstawie umów

międzynarodowych, może przekazywać nieodpłatnie siłom

i produkty podwójnego zastosowania, określone w art. 3

z zagranicą towarami, technologiami i usługami

a także dla utrzymania międzynarodowego pokoju

i bezpieczeństwa (Dz. U. Nr 2004 r.

Nr 229, poz. 2315,

z 2009 r.

Nr 18, poz. 97 oraz z 2012 r. poz. …).”.

49

6)

poz. …),”.

7)

„f) ograniczeniom obrotu towarami i technologiami o znaczeniu

z 2012 r. poz. ...),”.

Art. 5.

1.

Zezwolenia indywidualne i zezwolenia globalne wydane na

podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 1 przed dniem wejścia w życie niniejszej

2.

Poświadczone oświadczenia końcowego użytkownika, certyfikaty

importowe i certyfikaty weryfikacji dostawy wydane na podstawie przepisów ustawy

Art. 6.

1.

Do spraw wszczętych na podstawie przepisów ustawy zmienianej

50

w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, i niezakończonych przed dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy, zachowuje ważność do czasu jego wygaśnięcia.

2.

U przedsiębiorcy, w stosunku do którego, w okresie ważności

ustawy, przeprowadzono co najmniej 3 kontrole na podstawie art. 11 ust. 6 ustawy

przeprowadza się kontroli.

Art. 8.

Kontrolę, o której mowa w art. 28 ustawy zmienianej w art. 1,

według przepisów dotychczasowych.

Art. 10.

1.

Podmiot – w stosunku do którego obowiązek przekazania

w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, powstał przed dniem wejścia w życie

niniejszej ustawy – przekazuje tę informację na zasadach dotychczasowych.

w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, powstał po dniu wejścia w życie niniejszej

ustawy – przekazuje organowi kontroli obrotu pierwszą informację, o której mowa

rok 2013 do końca I kwartału 2014 r.

51

3.

Podmiot sporządza pierwszy raport, o którym mowa w art. 27a

i przekazuje ministrowi właściwemu do spraw zagranicznych do końca kwietnia 2014 r.

4.

Minister właściwy do spraw zagranicznych sporządza pierwsze

państw członkowskich Unii Europejskiej oraz publikuje do końca III kwartału 2014 r.

Art. 11.

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 6 ust. 5 i 6, art. 9

ust. 6, art. 11 ust. 7, art. 20 ust. 2, art. 21c ust. 8, art. 22 ust. 7, art. 24 ust. 4, art. 25

odpowiednio na podstawie art. 6a ust. 3, art. 6c, art. 9 ust. 8, art. 11 ust. 8, art. 20 ust. 2,

technologii wojskowych i sprzętu wojskowego (Dz. Urz.

UE L 335 z 13.12.2008, str. 99) oraz wdrażają

2)

3)

52

4)

oraz z 2011 r.

Nr 22, poz. 114, Nr 38, poz. 195, Nr 51, poz. 263 i Nr 106, poz. 622.

5)

6)

7)

04/01/KC

UZASADNIENIE

1.

Przedstawienie aktualnego stanu w dziedzinie kontroli obrotu towarami strategicznymi

z zagranicą

Broń konwencjonalna oraz bardzo szeroka grupa produktów podwójnego zastosowania,

które mają głównie zastosowanie cywilne, ale mogą być wykorzystywane do produkcji broni

konwencjonalnej lub broni masowego rażenia, łącznie określane w polskim prawie jako

towary o znaczeniu strategicznym, mogą stanowić zasadnicze zagrożenie dla

międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa, szczególnie w dobie obecnego zagrożenia

terroryzmem.

W stosunkach międzynarodowych uznaje się więc za uzasadnione stosowanie

mechanizmów kontroli obrotu tymi towarami.

Kontrola międzynarodowej wymiany towarów

o znaczeniu strategicznym stanowi też istotny element polityki bezpieczeństwa państwa, które

posiada uznane w sferze stosunków międzynarodowych prawo do obrony swojego terytorium

oraz utrzymywania porządku wewnętrznego.

W Rzeczypospolitej Polskiej podstawę systemu kontroli obrotu z zagranicą towarami

oraz z 2009 r.

Nr 18, poz. 97), zwana dalej „ustawą”.

Zgodnie z art. 2 tej ustawy obrót

(eksport, import, tranzyt, usługi pośrednictwa, pomoc techniczna) z zagranicą towarami

o znaczeniu strategicznym jest zabroniony, jeśli nie zostały spełnione warunki określone

(Dz. Urz.

WE L 159 z 30.06.2000, z późn. zm.), w ustawie, w przepisach innych ustaw oraz

zastosowania i uzbrojeniem jest, co do zasady, uzyskanie zezwolenia.

W przypadku eksportu

towarów o znaczeniu strategicznym dodatkowo zastosowanie ma instytucja

międzynarodowego certyfikatu importowego, certyfikatu weryfikacji dostawy oraz

oświadczenia końcowego użytkownika.

Obrót podlega kontroli przeprowadzanej przez organ

2

kontroli obrotu.

Dokonywanie obrotu bez zezwolenia lub wbrew warunkom określonym

w zezwoleniu zagrożone jest sankcjami karnymi i karą administracyjną (rozdział 6 ustawy).

W odniesieniu do towarów podwójnego zastosowania zezwolenie wymagane jest

w przypadku eksportu, wykonywania usług pośrednictwa oraz świadczenia pomocy

technicznej (art. 6 ust. 1 ustawy).

Tranzyt niekrajowego towaru podwójnego zastosowania,

wymaga uzyskania pozwolenia naczelnika urzędu celnego (art. 19 ust. 1 i 2 ustawy).

Natomiast import tych towarów na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie wymaga

zezwolenia (art. 6 ust. 3 ustawy).

Wyjątek stanowią towary podwójnego zastosowania

określone w art. 21a ust. 2 ustawy, których import podlega zgłoszeniu do Szefa Agencji

Bezpieczeństwa Wewnętrznego (art. 21b ustawy).

W przypadku uzbrojenia zaś zezwolenie

wymagane jest na wszystkie formy obrotu (art. 6 ust. 2 ustawy).

Wymóg uzyskania

zezwolenia dotyczy również eksportu części zamiennych uzbrojenia wymienionych

(art. 6 ust. 3 ustawy).

W zależności od przedmiotu obrotu oraz jego formy wydawane są zezwolenia

indywidualne, globalne oraz generalne.

Wszystkie rodzaje zezwoleń wydawane są przez

zezwolenia generalne mają formę rozporządzenia, zaś zezwolenia indywidualne i globalne

wydawane są na wniosek osoby fizycznej lub prawnej (art. 8 i 9 ustawy).

W odniesieniu do obrotu towarami podwójnego zastosowania, na które wymagane jest

zezwolenie, mogą być wydawane wszystkie rodzaje zezwoleń, tj. indywidualne, globalne

i generalne (art. 7 ust. 1 ustawy).

Natomiast w przypadku uzbrojenia obrót odbywa się, co do

zasady, na podstawie zezwolenia indywidualnego (art. 7 ust. 2 i 4 ustawy).

Wydanie

zezwolenia globalnego lub generalnego możliwe jest tylko w przypadku wykonywania usług

pośrednictwa oraz świadczenia pomocy technicznej w zakresie uzbrojenia.

Dodać należy, że

eksport części zamiennych uzbrojenia odbywa się także na podstawie zezwoleń globalnych

(art. 7 ust. 3 ustawy).

dodatkowo żąda od osoby fizycznej lub prawnej dostarczenia certyfikatu importowego lub

zagranicznego importera (art. 23 ust. 1 ustawy).

Certyfikat importowy to dokument

wystawiany przez właściwe władze kraju zagranicznego importera zabezpieczający transakcję

3

handlową.

Natomiast oświadczenie końcowego użytkownika to dokument wystawiany przez

zagranicznego końcowego użytkownika, którego celem jest zabezpieczenie transferu towarów

przed dostawą do nieuprawnionego odbiorcy.

Dokument ten powinien zawierać treść

wymaganą przez organ kontroli obrotu i być poświadczony przez zagranicznego importera

minister właściwy do spraw gospodarki wydaje certyfikat importowy lub potwierdza

oświadczenie końcowego użytkownika.

Dokumenty te zaświadczają o wiarygodności

strategicznym (art. 22 ustawy).

Podmiot, który otrzymał certyfikat importowy, jest

dostawy, który jest dodatkowym zabezpieczeniem transakcji.

Certyfikat weryfikacji dostawy

Organ kontroli obrotu w określonych sytuacjach odmawia bądź może odmówić udzielenia

zezwolenia, może też wydać decyzję o jego cofnięciu bądź zmianie (art. 15 – 17 ustawy).

Konsekwencją cofnięcia zezwolenia z powodu dokonywania obrotu wbrew warunkom w nim

określonym jest pozbawienie takiego podmiotu możliwości ubiegania się o kolejne

ostateczna (art. 18 ustawy).

Szczególną cechą polskiego systemu kontroli obrotu z zagranicą jest samokontrola

przedsiębiorców dokonujących tego obrotu.

Przedsiębiorcy dokonujący obrotu towarami

o znaczeniu strategicznym mają obowiązek utworzyć i stosować wewnętrzny system kontroli

i zarządzania obrotem.

Jego zadaniem jest ograniczenie ryzyka dokonywania obrotu

niezgodnie z ustawą.

Ponadto od kilkunastu lat dynamicznie rozwijającym się w Rzeczypospolitej Polskiej

zjawiskiem jest narastająca obecność sektora prywatnego w obrocie towarami o znaczeniu

strategicznym z zagranicą.

Spowodowało to zdecydowany przyrost liczby podmiotów

występujących z wnioskami o wydanie zezwolenia na obrót.

4

2.

Potrzeba i cel wydania projektowanej ustawy

Potrzeba uchwalenia projektowanej ustawy wynika z konieczności dokonania zmian

w ustawie podyktowanych zmianami prawa unijnego oraz potrzebą usunięcia w niej

występujących błędów i niespójności.

Celem projektowanej ustawy jest więc:

1) zapewnienie skuteczności postanowień rozporządzenia Rady (WE) nr 428/2009

(Dz. Urz.

UE L 134, z 29.05.2009, str. 1), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 428/2009”;

2) wdrożenie:

2008/944/WPZiB”;

3) uporządkowanie i poprawa przepisów dotyczących obrotu towarami o znaczeniu

strategicznym z zagranicą.

Pomimo szerokiego zakresu projektowanych zmian, z uwagi na konieczność pilnego

dostosowania prawa krajowego do przepisów prawa Unii Europejskiej, zrezygnowano

z opracowania nowej ustawy w zakresie obrotu towarami o znaczeniu strategicznym.

Wiązałoby się to ze znacząco większym zakresem prac, w szczególności konsultacji, co

przedłużyłoby procedury i cały proces legislacyjny.

3.

Różnica między obowiązującym a proponowanym stanem prawnym

Z analizy wyżej wymienionych unijnych aktów prawnych wynika, iż występuje szereg

5

w drodze nowelizacji zostaną usunięte.

Podstawowe różnice dotyczą poniżej wskazanych kwestii.

1.

Ustawa posługuje się pojęciem „towar podwójnego zastosowania” oraz „eksport”,

a rozporządzenie nr 428/2009 pojęciem „produkty podwójnego zastosowania” oraz „wywóz”.

2.

Ustawa nie przewiduje wśród reglamentowanych form obrotu transferu

wewnątrzunijnego, natomiast w rozporządzeniu nr 428/2009 i dyrektywie 2009/43/WE

występuje ta forma obrotu.

3.

Zgodnie z rozporządzeniem nr 428/2009 tranzyt produktów podwójnego zastosowania

oraz świadczenie usług pośrednictwa w zakresie tych produktów wymaga uzyskania

zezwolenia tylko w określonych przypadkach (art. 5 i 6 rozporządzenia nr 428/2009).

Tymczasem zgodnie z ustawą każdy przypadek tranzytu towarów podwójnego zastosowania

oraz usługi pośrednictwa wymaga uzyskania odpowiednio pozwolenia lub zezwolenia (art. 6

ust. 1, art. 7 ust. 1 i art. 19 ustawy).

Ponadto w ustawie jest inny niż w rozporządzeniu

nr 428/2009 zakres definicji tranzytu towarów podwójnego zastosowania oraz usługi

pośrednictwa.

4.

W ustawie brakuje wskazania organu lub organów, które mają obowiązek wykonywać

zadania państw członkowskich Unii Europejskiej w przypadkach wymienionych

w rozporządzeniu nr 428/2009.

Jedynie kwestia wydawania zezwoleń została wyraźnie

uregulowana przez wyznaczenie w art. 8 ust. 1 oraz art. 9 ust. 2 ustawy ministra właściwego

do spraw gospodarki do wykonywania tego zadania.

Regulacja dotycząca zezwoleń nie

obejmuje jednak przepisów umożliwiających wydawanie zezwoleń na transfery

wewnątrzunijne produktów podwójnego zastosowania wymienionych w załączniku IV

5.

Dyrektywa 2009/43/WE wymaga wprowadzenia uproszczenia obrotu uzbrojeniem

pomiędzy państwami członkowskimi Unii Europejskiej.

W szczególności należy zapewnić

uznawanie zezwoleń na transfery wewnątrzunijne uzbrojenia wydawanych przez inne niż

Rzeczpospolita Polska państwa członkowskie Unii Europejskiej, wprowadzić możliwość

wydawania, w określonych przypadkach, zezwoleń generalnych na wewnątrzunijne transfery

uzbrojenia oraz zezwoleń globalnych.

W ustawie brakuje przepisów, które byłyby podstawą

do wydawania świadectwa wiarygodnego odbiorcy uzbrojenia mającego siedzibę na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, które uprawnia do korzystania z zezwoleń generalnych

na transfer wewnątrzunijny uzbrojenia.

6

6.

Zgodnie ze wspólnym stanowiskiem Rady 2008/944/WPZiB państwa członkowskie

Unii Europejskiej zobowiązane są uwzględniać przy wydawaniu decyzji w sprawie zezwoleń

na wywóz uzbrojenia kryteria określone w tym stanowisku.

Tymczasem ustawa nie zawiera

przepisów bezpośrednio wskazujących na obowiązek stosowania tych kryteriów podczas

procesu wydawania zezwoleń na obrót, w tym opiniowania wniosków o wydanie zezwolenia

na taki obrót.

Nie ma także wskazanych organów realizujących zadania państw

członkowskich, ustanowione we wspólnym stanowisku Rady 2008/944/WPZiB.

Ponadto doświadczenia ostatnich lat w stosowaniu ustawy wykazały istotne

niedoskonałości krajowej regulacji obrotu, w tym między innymi:

o znaczeniu strategicznym przez podmioty inne niż osoby fizyczne lub prawne mające

MON i MSWiA),

b) zbyt restrykcyjne przepisy w zakresie obowiązku posiadania i certyfikowania

wewnętrznych systemów kontroli (WSK) przez podmioty wnioskujące o wydanie

zezwolenia,

o znaczeniu strategicznym, nieznajdujące należytego uzasadnienia ze względu na

rozbudowaną biurokratyczną procedurę,

d) brak jednoznaczności przepisów w zakresie poświadczania oświadczenia końcowego

użytkownika oraz wydawania międzynarodowego certyfikatu importowego.

W celu usunięcia wskazanych powyżej niezgodności regulacji krajowych z prawem

unijnym oraz poprawy regulacji dotyczących obrotu towarami o znaczeniu strategicznym

7

4.

Omówienie projektowanych zmian

1.

Projekt ustawy przewiduje rozszerzenie zakresu podmiotowego ustawy o jednostki

rozszerzenie zakresu podmiotowego, w porównaniu z obecnie obowiązującą ustawą,

umożliwi uczestniczenie w obrocie takim podmiotom, jak np. jednostki organizacyjne MON

(jednostki wojskowe) i MSWiA.

Obowiązujące przepisy uniemożliwiają ww. podmiotom

strategicznym.

Zaznaczyć należy, iż zgodnie z międzynarodowymi zobowiązaniami

wyprowadzenie towaru o znaczeniu strategicznym z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

powinno być możliwe dopiero po wydaniu zezwolenia przez organ kontroli obrotu,

niezależnie od tego, czy wyprowadzenie to związane jest z działalnością gospodarczą, czy też

ma charakter niehandlowy.

a) wprowadzenia nowej formy obrotu, tj. transferu wewnątrzunijnego, oraz określenia zasad

b) wprowadzenia w odniesieniu do obrotu uzbrojeniem zezwoleń generalnych,

d) zmian w zakresie kontroli tranzytu towarów podwójnego zastosowania i usług

nr 428/2009,

e) wprowadzenia obowiązku uwzględniania przy licencjonowaniu obrotu uzbrojeniem

kryteriów wskazanych przez wspólne stanowisko Rady 2008/944/WPZiB.

3.

Istotnym elementem proponowanych w projekcie zmian jest uporządkowanie pojęć,

którymi posługuje się ustawa, w szczególności dostosowanie do terminologii zawartej

w rozporządzeniu nr 428/2009, dyrektywie 2009/43/WE i wspólnym stanowisku Rady

2008/944/WPZiB.

Ponieważ przepisy rozporządzenia nr 428/2009 dotyczą obrotu towarami

podwójnego zastosowania, a przepisy ustawy dotyczą także uzbrojenia, dlatego niezbędne jest

rozróżnienie w ustawie terminologii odnoszącej się do produktów podwójnego zastosowania

8

i uzbrojenia.

Wprowadzenie w ustawie zmian w terminologii spowoduje zachowanie pełnej

zgodności ustawy z terminami stosowanymi w rozporządzeniu nr 428/2009, dyrektywie

zamiana wyrazów „towary podwójnego zastosowania” na „produkty podwójnego

zastosowania” (zmiana ta nie wywoła zmiany w sensie merytorycznym), termin „eksport”

zostanie zastąpiony terminem „wywóz”, a „import” zostanie zastąpiony terminem „przywóz”.

Ze względu na uchylenie rozporządzenia nr 1334/2000 przez rozporządzenie nr 428/2009,

odwołania do rozporządzenia nr 1334/2000 w obrębie całej ustawy zostaną zastąpione

odwołaniami do rozporządzenia nr 428/2009.

4.

Ponadto zostały wprowadzone liczne zmiany mające na celu uporządkowanie i poprawę

krajowych przepisów, które zostały szczegółowo omówione w dalszej części uzasadnienia.

5.

Omówienie poszczególnych przepisów projektowanej ustawy

1.

W art. 1 pkt 1 projektu został uchylony art. 1a ustawy, który wskazywał, że ustawa służy

zastosowania.

Wymienione rozporządzenie od dnia 27 sierpnia 2009 r. zostało zastąpione

rozporządzeniem nr 428/2009.

Do ustawy został wprowadzony odnośnik, który informuje,

jakie akty prawne wdraża lub wykonuje projektowana ustawa.

2.

W art. 1 pkt 2 projektu zostało nadane nowe brzmienie art. 2 ustawy.

Zmiana tego

przepisu ma charakter dostosowujący i polega na powołaniu rozporządzenia Rady (WE)

nr 428/2009 r.

3.

Art. 1 pkt 3 projektu dotyczy zmian w słowniczku ustawy, tj. art. 3.

W art. 1 pkt 3 lit. a zostało nadane nowe brzmienie art. 3 pkt 1 – 3 ustawy:

a) w art. 3 pkt 1 ustawy – w celu dostosowania terminów ustawy do terminologii

rozporządzenia nr 428/2009 wyrazy „towary podwójnego zastosowania” zostały zastąpione

wyrazami „produkty podwójnego zastosowania”; ponadto zamieszczone zostało aktualne

odesłanie do definicji produktów podwójnego zastosowania występującej w rozporządzeniu

nr 428/2009;

9

b) w art. 3 pkt 2 ustawy – została wprowadzona zmiana dostosowująca polegająca na

powołaniu aktualnego odesłania; zgodnie z projektem wykaz uzbrojenia będzie określany na

podstawie art. 6a ust. 3;

c) w art. 3 pkt 3 ustawy – została wprowadzona definicja towarów o znaczeniu strategicznym

zastosowania lub uzbrojeniem.

W art. 1 pkt 3 lit. b zostało nadane nowe brzmienie art. 3 pkt 4b – 5a ustawy:

a) w art. 3 pkt 4b ustawy – została wprowadzona zmiana polegająca na zastąpieniu wyrazów

„obszar celny Wspólnoty” wyrazami „obszar celny Unii Europejskiej”;

b) w art. 3 pkt 4c ustawy – została wprowadzana zmiana polegająca na zastąpieniu wyrazu

„Wspólnoty” wyrazami „Unii Europejskiej”;

c) w art. 3 pkt 5 ustawy – definicja eksportu została zastąpiona definicją wywozu.

Zmiana ta

podyktowana jest potrzebą stosowania jednolitej terminologii.

Pojęciem wywozu posługuje

się rozporządzenie nr 428/2009, wspólne stanowisko Rady 2008/944/WPZiB, a także

Wspólnotowy Kodeks Celny.

Zastąpienie terminu „eksport” terminem „wywóz” nie wiąże się

ze zmianą zakresu treści pojęcia eksportu.

Zarówno eksport, jak i wywóz, odwołują się do

Wspólnotowego Kodeksu Celnego.

Zaznaczyć jednak należy, że wywóz w systemie kontroli

standardami wynikającymi z postanowień międzynarodowych porozumień

nieproliferacyjnych, oznacza nie tylko wywóz za granicę w związku z transakcją handlową,

ale każdy przypadek opuszczenia przez towar o znaczeniu strategicznym terytorium danego

kraju (np. w wyniku sprzedaży, darowizny, ale też wywóz na wystawy, targi, pokazy, testy,

naprawy itp.);

d) w art. 3 pkt 5a ustawy – definicja usługi pośrednictwa, z uwagi na konieczność

dostosowania do postanowień rozporządzenia nr 428/2009, została określona odrębnie dla

produktów podwójnego zastosowania oraz uzbrojenia.

W odniesieniu do produktów

podwójnego zastosowania oznacza usługę pośrednictwa w rozumieniu art. 2 pkt 5

rozporządzenia nr 428/2009.

W przypadku uzbrojenia będą to działania dotyczące

10

Polska.

W wyniku zmiany definicji usługi pośrednictwa nie będzie konieczne, jak dotychczas,

uzyskanie zezwolenia na świadczenie usługi pośrednictwa dla krajowego podmiotu

wykonującego taką usługę, jeżeli zlecający usługę będzie posiadał zezwolenie na obrót.

W art. 1 pkt 3 lit. c projektu zostało nadane nowe brzmienie art. 3 pkt 6 i 7 ustawy:

a) w art. 3 pkt 6 ustawy – definicję importu zastąpił przywóz.

Przywóz oznacza

wprowadzenie towaru o znaczeniu strategicznym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

z kraju trzeciego.

Obejmuje on wprowadzenie towaru lub technologii na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej wynikające z transakcji handlowej, jak również związane z

targami, wystawami, naprawą.

Ograniczenie definicji przywozu do przywozu z kraju

trzeciego wynika z wprowadzenia instytucji transferu wewnątrzunijnego, który dotyczy

przemieszczania pomiędzy państwami Unii Europejskiej;

b) w art. 3 pkt 7 ustawy – definicja tranzytu, z uwagi na konieczność dostosowania do

w przypadku uzbrojenia tranzyt określony został jako przemieszczanie pomiędzy państwem

W art. 1 pkt 3 lit. d projektu został dodany pkt 7a.

Przepis ten wprowadza definicję transferu

wewnątrzunijnego.

Definicja ta została wprowadzona w celu implementacji dyrektywy

2009/43/WE oraz dostosowania polskich przepisów do postanowień rozporządzenia

nr 428/2009.

Odnosi się zarówno do uzbrojenia, jak i produktów podwójnego zastosowania.

Istota tego pojęcia jest taka sama dla obu rodzajów towarów.

Transfer wewnątrzunijny został określony jako każde przekazanie lub przemieszczenie

11

Unii Europejskiej.

Wprowadzenie do ustawy pojęcia transferu wewnątrzunijnego umożliwi

wydawanie zezwoleń na transfer produktów podwójnego zastosowania objętych załącznikiem

IV do rozporządzenia nr 428/2009 oraz na transfer uzbrojenia, w tym wydawanie zezwoleń

generalnych na transfer wewnątrzunijny uzbrojenia do odbiorców posiadających świadectwo

wiarygodnego odbiorcy, a także zezwoleń globalnych.

W art. 1 pkt 3 lit. e projektu zostało nadane nowe brzmienie art. 3 pkt 8 ustawy.

Zmieniona

została definicja obrotu.

W stosunku do obecnie obowiązującej definicji obrót został

uzupełniony o transfer wewnątrzunijny, a pojęcie eksport i import zostały zastąpione

odpowiednio przez „wywóz” i „przywóz”.

W art. 1 pkt 3 lit. f projektu dodane zostały punkty 8a – 8h.

W przepisach tych zostały

zamieszczone odpowiednio definicje, podmiotu, dostawcy, odbiorcy, eksportera, importera,

pośrednika, zezwolenia indywidualnego i zezwolenia globalnego.

W słowniczku została zamieszczona definicja podmiotu.

Termin „podmiot” został

wprowadzony na określenie osoby fizycznej, osoby prawnej i jednostki organizacyjnej

niemającej osobowości prawnej, a posiadającej zdolność prawną.

Wprowadzenie tego terminu

wynika z rozszerzenia zakresu podmiotowego ustawy i konieczności wielokrotnego używania

wymienionych osób i jednostek.

Z uwagi na pojęcia występujące w art. 3 dyrektywy 2009/43/WE do słowniczka

zostały dodane pojęcia dostawcy i odbiorcy.

Dostawca oznacza podmiot, który jest uprawniony do przekazania uzbrojenia.

Odbiorca oznacza podmiot, który jest uprawniony do odbioru uzbrojenia.

Słowniczek został uzupełniony także o definicję eksportera, importera i pośrednika.

Pojęcie eksportera i pośrednika zostało zdefiniowane odrębnie dla produktów

12

− jest uprawniony do wywozu uzbrojenia w sytuacji, gdy nie została zawarta

trzeciego.

Pośrednik oznacza w przypadku produktów podwójnego zastosowania pośrednika

pośrednikiem jest podmiot wykonujący usługę pośrednictwa w odniesieniu do uzbrojenia,

zdefiniowaną w art. 1 pkt 3 lit. b projektu w zakresie zmienianego art. 3 pkt 5a ustawy.

Terminami zezwolenie indywidualne, globalne i generalne posługuje się obowiązująca

ustawa, ale ich definicji nie zawiera.

Znaczenie tych terminów można jedynie interpretować

z kontekstu, w jakim są stosowane.

Stanowi to utrudnienie dla adresatów ustawy, dlatego też

została podjęta decyzja o dodaniu definicji ww. terminów.

Zezwolenie indywidualne oznacza zezwolenie udzielone jednemu konkretnie

określonemu podmiotowi w odniesieniu do jednego konkretnie określonego użytkownika

Zezwolenie globalne oznacza zezwolenie udzielone jednemu konkretnie określonemu

W art. 1 pkt 3 lit. g projektu zostało nadane nowe brzmienie art. 3 pkt 11 i 12 ustawy.

a) w art. 3 pkt 11 ustawy – zmianie uległa definicja organów opiniujących; z definicji został

wykreślony Minister Obrony Narodowej, natomiast zostali dodani Szef Służby

13

Kontrwywiadu Wojskowego oraz Szef Służby Wywiadu Wojskowego.

Zmiana ta ma na celu

wprowadzenie rozwiązania bardziej efektywnego z punktu widzenia skuteczności systemu

kontroli obrotu z zagranicą.

Obecnie opinie Ministra Obrony Narodowej wydaje upoważniony

przez niego Szef Służby Kontrwywiadu Wojskowego.

Ponadto po wyrazach „Szefa Agencji

Wywiadu” zamiast wyrazów „Prezesa Państwowej Agencji Atomistyki” został wstawiony

uzasadniona zakresem działań Prezesa PAA wynikającym z ustawy – Prawo atomowe.

b) w art. 3 pkt 12 ustawy – w związku ze zmianą definicji importu wyrazy „organ

monitorujący import” zostały zastąpione wyrazami „organ monitorujący”.

W art. 1 pkt 3 lit. h projektu został dodany pkt 13, w którym zamieszczono definicje terminu

przedsiębiorca.

Termin ten został zdefiniowany przez odesłanie do ustawy z dnia 2 lipca

z późn. zm.).

Potrzeba uwzględnienia definicji przedsiębiorcy wynika z faktu, że ustawa

posługuje się tym pojęciem, a brak odesłania w tym zakresie może powodować wątpliwości

interpretacyjne przepisów ustawy.

4.

Art. 1 pkt 4 – 17 projektu dotyczą zmian w rozdziale 2, tj. art. 6 – 21 ustawy.

W art. 1 pkt 4 projektu zostało nadane nowe brzmienie art. 6 ustawy.

Obowiązujący

art. 6 dotyczy zezwoleń na obrót produktami podwójnego zastosowania, jak również na obrót

uzbrojeniem.

W projekcie przepis art. 6 został ograniczony do regulacji dotyczącej

świadczenia pomocy technicznej w zakresie produktów podwójnego zastosowania oraz ich

przywozu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Regulacje dotyczące pozostałych form

obrotu produktami podwójnego zastosowania określa rozporządzenie nr 428/2009.

Zgodnie

z rozporządzeniem nr 428/2009 wywóz, transfer wewnątrzunijny, usługi pośrednictwa oraz

tranzyt produktów podwójnego zastosowania wymaga zezwolenia, z tym że w przypadku

usług pośrednictwa oraz tranzytu zezwolenie jest wymagane w ściśle określonych

w rozporządzeniu nr 428/2009 przypadkach.

W związku z tym, że rozporządzenie

nr 428/2009 jest aktem bezpośrednio stosowanym, nie ma konieczności powtarzania jego

postanowień w tym zakresie w ustawie.

14

W art. 1 pkt 5 projektu dodane zostały przepisy art. 6a – 6c.

W przepisach tych została

zamieszczona regulacja dotycząca zasad obrotu uzbrojeniem.

Wydzielenie regulacji

dotyczącej uzbrojenia w oddzielne przepisy wynika z konieczności dodania nowych

postanowień, które będą miały zastosowanie tylko do obrotu uzbrojeniem, wdrażających

dyrektywę 2009/43/WE.

Zgodnie z dodanym do ustawy art. 6a ust. 1 obrót uzbrojeniem może

być dokonywany wyłącznie na podstawie zezwolenia.

Zezwolenie w przypadku uzbrojenia

wymagane jest na każdą formę obrotu, tj. na wywóz, przywóz, transfer wewnątrzunijny,

W stosunku do obowiązującej regulacji obrót uzbrojeniem został rozszerzony o transfer

wewnątrzunijny.

Wynika to z konieczności wdrożenia postanowień dyrektywy 2009/43/WE,

zgodnie z którą transfer wewnątrzunijny wymaga uprzedniego uzyskania zezwolenia.

W art. 6a ust. 2 projektu została wprowadzona regulacja dotycząca uznawania przez

Rzeczpospolitą Polską zezwoleń na transfer wewnątrzunijny uzbrojenia wydanych przez inne

państwa członkowskie Unii Europejskiej.

Zezwolenie takie jest ważne na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej.

W przypadku posiadania zezwolenia wydanego w którymkolwiek

państwie członkowskim Unii Europejskiej nie jest wymagane zezwolenie na transfer

wdraża przepis art. 4 ust. 1 dyrektywy 2009/43/WE.

W art. 6a ust. 3 projektu zostało

w drodze rozporządzenia, wykazu uzbrojenia, na obrót którym jest wymagane zezwolenie.

Obecnie upoważnienie to zamieszczone jest w art. 6 ust. 5 ustawy.

W stosunku do obecnie

obowiązującego przepisu upoważniającego zostały wprowadzone zmiany polegające na

zrezygnowaniu z procedury wydawania powyższego rozporządzenia w porozumieniu

Wprowadzona zmiana ma na celu uproszczenie procedury wydawania rozporządzenia, które

jest konsultowane z ww. organami w trybie uzgodnień międzyresortowych.

W zakresie

wytycznych został dodany wymóg uwzględnienia rodzajów obrotu określonych w art. 3 pkt 8

oraz wspólnego wykazu Unii Europejskiej.

Dodanie tej wytycznej ma zapewnić, by wykaz

będący przedmiotem regulacji rozporządzenia był merytorycznie zgodny ze wspólnym

Rady 2008/944/WPZiB oraz by wykaz był powiązany z rodzajami obrotu.

15

Art. 6b dotyczy zezwolenia na świadczenie pomocy technicznej i wprowadza zasadę,

pomoc ta świadczona jest na rzecz podmiotu posiadającego miejsce zamieszkania albo

strategicznym, w stosunku do których na transfer wewnątrzunijny rozpoczynający się

Art. 6c projektu zawiera przepis upoważniający Radę Ministrów do określenia,

w drodze rozporządzenia, listy krajów, do których obrót określonymi towarami o znaczeniu

strategicznym jest zakazany lub ograniczony.

Obecnie upoważnienie zawarte jest w art. 6

ust. 6 ustawy.

Zmiana upoważnienia polega na rozszerzeniu form obrotu o wykonywanie

usługi pośrednictwa i świadczenie pomocy technicznej, których wykonywanie do krajów

określonych w tym rozporządzeniu jest zakazane lub ograniczone.

Ponadto zostały dodane

nowe wytyczne dotyczące konieczności uwzględnienia bezpieczeństwa publicznego i praw

człowieka.

Zamieszczenie tych wytycznych ma na celu zapewnienie skuteczności

W art. 1 pkt 6 projektu zostało nadane nowe brzmienie art. 7 – 12 ustawy.

Art. 7 wskazuje rodzaj zezwoleń, jakie są wydawane na określone formy obrotu

towarami o znaczeniu strategicznym.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 na wywóz produktów

zezwolenie indywidualne, zezwolenia globalne i krajowe zezwolenie generalne.

Natomiast na

wykonywanie usług pośrednictwa w zakresie tych produktów będzie wydawane tylko

zezwolenie indywidualne.

Zmiana polega na uwzględnieniu w odniesieniu do produktów

podwójnego zastosowania transferu wewnątrzunijnego oraz ograniczeniu rodzaju zezwoleń,

produktów.

Usługi pośrednictwa będzie można wykonywać tylko na podstawie zezwolenia

indywidualnego.

Obecnie w stosunku do tej formy obrotu mogły być wydawane wszystkie

rodzaje zezwoleń.

Natomiast obrót uzbrojeniem, zgodnie z art. 7 ust. 2, będzie się odbywał

zasadniczo na podstawie zezwoleń indywidualnych i krajowych zezwoleń generalnych.

Zezwolenie globalne będzie można uzyskać tylko w przypadku transferu wewnątrzunijnego

uzbrojenia, wykonywania usług pośrednictwa i świadczenia pomocy technicznej w zakresie

uzbrojenia.

Zmiana polega na uwzględnieniu transferu wewnątrzunijnego uzbrojenia oraz

16

rozszerzeniu w stosunku do przywozu, wywozu oraz tranzytu uzbrojenia katalogu rodzajów

zezwoleń, które mogą być wydawane na te formy obrotu uzbrojeniem, o krajowe zezwolenie

generalne.

Rozszerzenie katalogu dopuszczalnych rodzajów zezwoleń w zakresie uzbrojenia

pozwoli na wprowadzenie ułatwień w obrocie dotyczącym w szczególności usług

serwisowych, wysyłek na targi i testy.

Nowe brzmienie art. 7 nie przewiduje również

rozporządzenia, wykazu części zamiennych uzbrojenia, których eksport może być

dokonywany na podstawie zezwoleń globalnych, ponieważ także części zamienne objęte są

Art. 8 dotyczy wydawania krajowych zezwoleń generalnych.

Zgodnie z art. 8 ust. 1

w zakresie, w którym zostało wydane krajowe zezwolenia generalne na obrót towarami

o znaczeniu strategicznym, nie jest wymagane zezwolenie indywidualne lub globalne.

W art.

określenia, w drodze rozporządzenia, przypadków, a w szczególności krajów, podmiotów

i towarów, w stosunku do których udziela się krajowego zezwolenia generalnego, oraz

zezwoleniem generalnym.

Ma to na celu umożliwienie wydawania zezwoleń, z których będą

mogły korzystać ściśle określone podmioty np. MON w zakresie wywozu za granicę sprzętu

wojskowego do naprawy.

W rozporządzeniu ww. minister będzie także udzielał zezwolenia

generalnego w przypadkach określonych w art. 4 ust. 2 oraz art. 5 ust. 2 dyrektywy

2009/43/WE.

Zgodnie z art. 8 ust. 3 skorzystanie z krajowego zezwolenia generalnego będzie

wymagało wcześniejszego złożenia organowi kontroli obrotu oświadczenia o terminie

rozpoczęcia obrotu towarami o znaczeniu strategicznym wyszczególnionymi w krajowym

zezwoleniu generalnym.

Złożenie oświadczenia powinno nastąpić co najmniej na miesiąc

przed rozpoczęciem korzystania z krajowego zezwolenia generalnego.

Zaproponowane

brzmienie art. 8 nie przewiduje określenia przesłanek korzystania ze wspólnotowego

zostały ustanowione w tym rozporządzeniu.

Art. 9 dotyczy wydawania zezwoleń indywidualnych i zezwoleń globalnych.

Zgodnie

z art. 9 ust. 1 zezwolenia indywidualne i zezwolenie globalne wydaje się na wniosek

zezwolenia został rozszerzony w stosunku do obowiązującego przepisu o jednostki

17

powyższego zmianie uległ art. 9 ust. 2, który ustala, co zawiera wniosek o wydanie

zezwolenia.

Ponadto dodane zostały regulacje wskazujące dodatkowe elementy, które

powinien zawierać wniosek o wydanie zezwolenia na wywóz, na usługi pośrednictwa i na

pomoc techniczną (art. 9 ust. 3 – 6).

W przypadku wniosku o wydanie zezwolenia

indywidualnego lub globalnego na wywóz są to: oznaczenie kraju pochodzenia towaru

o znaczeniu strategicznym, państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w którym znajduje

członkowskiego Unii Europejskiej, w którym zostanie nadane przeznaczenie celne produktu

podwójnego zastosowania.

Informacje te są potrzebne do wypełnienia odpowiednich rubryk

znajdujących się we wzorze zezwolenia określonym w załączniku IIIa do rozporządzenia

nr 428/2009.

Natomiast jeśli chodzi o wniosek o wydanie zezwolenia indywidualnego lub

globalnego na usługi pośrednictwa, to wniosek taki zawiera dodatkowo określenie usługi

pośrednictwa oraz informację o umiejscowieniu towarów o znaczeniu strategicznym w kraju

trzecim.

Konieczność zamieszczenia informacji wymienionych we wniosku wynika

w szczególności z art. 10 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia nr 428/2009 oraz załącznika IIIb do

tego rozporządzenia zawierającego wzór zezwolenia na usługę pośrednictwa.

Wniosek

dodatkowo zawierać określenie pomocy technicznej.

Ponadto zostały określone dokumenty,

towarami o znaczeniu strategicznym.

Katalog dokumentów uzupełniony został o zgodę

W konsekwencji zmiany treści art. 10 zrezygnowano z dołączania oświadczenia, iż w obrocie

nie występują przesłanki wymienione w art. 10.

Obowiązek dołączania kopii koncesji na

dołączania oświadczenia o posiadaniu odpowiednich koncesji lub zezwoleń uprawniających

związanej z wnioskowanym obrotem.

Zgodnie z art. 9 ust. 7 do sporządzonego dokumentu

przez tłumacza przysięgłego.

Art. 9 ust. 8 zawiera upoważnienie dla ministra właściwego do

zezwolenia indywidualnego lub globalnego oraz wzorów zezwoleń indywidualnych

i globalnych.

Upoważnienie zostało uzupełnione o obowiązek określenia przez tego ministra

18

wzoru wniosku o wydanie zezwolenia na transfer wewnątrzunijny towarów strategicznych

i wzoru zezwolenia na tę formę obrotu oraz wzoru wniosku o poświadczenie oświadczenia

końcowego użytkownika i wniosku o wydanie certyfikatu eksportowego.

Zamieszczenie

wszystkich wzorów wniosków o wydanie potrzebnych decyzji czy dokumentów w jednym

rozporządzeniu ma być ułatwieniem dla zainteresowanych podmiotów, tak jak to jest obecnie.

Przy wydawaniu zezwoleń indywidualnych i zezwoleń globalnych na wywóz produktów

podwójnego zastosowania będą wykorzystane, zgodnie z art. 14 rozporządzenia nr 428/2009,

wzory zezwoleń zawarte w załącznikach IIIa oraz IIIb do tego rozporządzenia.

Organem

właściwym do wydawania zezwoleń indywidualnych i zezwoleń globalnych, zgodnie z art. 9

ust. 1, jest organ kontroli obrotu, czyli minister właściwy do spraw gospodarki.

W art. 10 ust. 1 został nałożony na wnioskodawcę obowiązek dochowania należytej

staranności przy sprawdzeniu czy obrót będący przedmiotem wniosku spełnia warunki

legalnego obrotu towarami o znaczeniu strategicznym.

Obowiązująca regulacja jest zbyt

rygorystyczna i w praktyce trudna do wykonania przez podmioty dokonujące obrotu, gdyż

nakłada na wnioskodawcę obowiązek upewnienia się, czy nie występują określone w art. 10

okoliczności, to jest np. upewnienie się co do zamiaru wykorzystania przez końcowego

Art. 10 ust. 2 dotyczy obowiązku organu kontroli obrotu do udzielenia wiążącego wyjaśnienia

strategicznym.

Przed zajęciem stanowiska organ kontroli obrotu będzie mógł zwrócić się do

organów opiniujących o zajęcie stanowiska.

Zgodnie z art. 10 ust. 3 stanowisko będzie

wydawane w trybie określonym w art. 12 ust. 2 i art. 12a.

Ponadto w art. 10 ust. 4 została

wprowadzona regulacja, zgodnie z którą organowi kontroli obrotu będzie przysługiwało

prawo zwrócenia się do wnioskodawcy z żądaniem przekazania dodatkowych wyjaśnień lub

dokumentów w celu bliższego wyjaśnienia okoliczności związanych z wnioskowanym

obrotem.

Art. 11 dotyczy wewnętrznego systemu kontroli i zarządzania obrotem towarami

o znaczeniu strategicznym.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 przedsiębiorca wnioskujący o zezwolenie

utworzenia i stosowania WSK został ograniczony tylko do przedsiębiorców oraz tylko do

obrotu uzbrojeniem.

Rozporządzenie nr 428/2009 nie przewiduje nałożenia na przedsiębiorcę

takiego obowiązku w zakresie obrotu produktami podwójnego zastosowania.

Natomiast

19

wyłączenie z obowiązku utworzenia i stosowania WSK podmiotów niebędących

przedsiębiorcami w praktyce oznacza wyłączenie państwowych jednostek organizacyjnych

(np. MON i MSWiA) i jest podyktowane specjalnymi zasadami bezpieczeństwa

obowiązującymi w tych jednostkach.

Zachowanie WSK w przypadku przedsiębiorców

zajmujących się obrotem z zagranicą uzbrojeniem uzasadnia dotychczasowa praktyka, która

wykazuje, że posiadanie przez przedsiębiorcę WSK wprowadza czynnik samokontroli oraz

zwiększa wiarygodność przedsiębiorcy w relacjach z administracją krajową, jak i partnerami

zagranicznymi.

Przepis art. 11 ust. 2 opisuje, co zawiera wewnętrzny system kontroli.

Zmiana

art. 11 ust. 4 ma charakter aktualizujący.

Została powołana obowiązująca ustawa, która

reguluje akredytację jednostek kontrolujących upoważnionych do certyfikacji wraz z metryką

w okresie ważności certyfikatu wynoszącym 3 lata.

Art. 12 zawiera postanowienia dotyczące postępowania organu kontroli obrotu

w postępowaniu o wydanie zezwolenia indywidualnego lub globalnego.

Art. 12 ust. 1 zawiera

ogólną regulację stanowiącą, iż wydanie zezwolenia indywidualnego lub globalnego

zezwolenia indywidualnego lub globalnego organ kontroli obrotu występuje, w formie

kontroli obrotu występował o opinie, która była wydawana w formie postanowienia

podlegającego zaskarżeniu.

Procedura ta znacznie wydłużała postępowanie w sprawie

wydania zezwolenia, więc zaproponowano jej zmianę.

Opinia zostanie zastąpiona

stanowiskiem, które nie będzie miało formy postanowienia i nie będzie zaskarżalne.

Zgodnie

z art. 12 ust. 3 dotychczasowe uprawnienia organu kontroli obrotu zostaną uzupełnione

o możliwość żądania od wnioskodawcy informacji umożliwiających weryfikację danych

przekazania dodatkowych wyjaśnień lub dokumentów.

W ten sposób organ kontroli obrotu

uzyska tę samą kompetencję, którą posiadają organy opiniujące.

Zmiana art. 12 ust. 4 ma

charakter dostosowujący i polega na zastąpieniu wyrazów „osoba fizyczna lub prawna”

wyrazem „wnioskodawca”.

20

W art. 1 pkt 7 projektu po art. 12 ustawy zostały dodane art. 12a i art. 12b .

Z uwagi na to, że w postępowaniu o wydanie zezwolenia występuje tylko jedna strona

wniosków o wydanie zezwolenia, zaproponowano odstąpienie od stosowania w tym zakresie

kpa.

Art. 12a zawiera postanowienia dotyczące wydawania przez organy opiniujące

stanowiska dla organu kontroli obrotu.

Zgodnie z art. 12a ust. 1 organy opiniujące przekazują

organowi kontroli obrotu stanowisko w sprawie istnienia przeciwwskazań do wydania

postanowienie, które umożliwia wydłużenie terminu na wydanie stanowiska przez organy

opiniujące.

W myśl tego przepisu, jeżeli szczególny charakter sprawy będącej przedmiotem

stosowane odpowiednio art. 36 – 38 kpa.

Natomiast, zgodnie z art. 12a ust. 3, termin na

został nałożony obowiązek uwzględniania przy wydawaniu stanowiska kryteriów

wymienionych we wspólnym stanowisku Rady 2008/944/WPZiB, które zostały zamieszczone

w art. 1 pkt 11 projektu w zmienianym art. 16 ust. 1 ustawy.

Przepis ten wdraża art. 1 ust. 1

wspólnego stanowiska Rady 2008/944/WPZiB.

Zgodnie z art. 12a ust. 6 stanowisko organów

opiniujących nie ma formy postanowienia i nie podlega zaskarżeniu.

Art. 12b wdraża postanowienia art. 4 ust. 1 zdanie drugie wspólnego stanowiska Rady

2008/944/WPZiB.

W myśl tego przepisu organ kontroli obrotu, przed wydaniem zezwolenia

państwa członkowskie Unii Europejskiej odmówiły zezwolenia na obrót będący przedmiotem

wniosku albo obrót zasadniczo identyczny z tym, który jest przedmiotem wniosku oraz

konsultuje z tymi państwami swoją decyzję o wydanie zezwolenia.

Przez obrót zasadniczo

identyczny z obrotem, który jest przedmiotem wniosku, należy rozumieć obrót dotyczący

uzbrojenia o zasadniczo identycznych parametrach technicznych oraz tego samego

użytkownika końcowego lub odbiorcy.

W przypadku udzielenia zezwolenia organ kontroli

udzielenia zezwolenia, dołączając szczegółowe uzasadnienie swojej decyzji.

21

W art. 1 pkt 8 zostało nadane nowe brzmienie art. 13.

Zaproponowana redakcja art. 13

została dostosowana do zmienionego art. 10 ustawy i rozszerzonego zakresu podmiotowego

ustawy.

W art. 1 pkt 9 projektu zostało nadane nowe brzmienie art. 14 ust. 2, 4 i 5 ustawy.

W art. 14 ust. 2 zmiana polega na zastąpieniu wyrazów „mającymi znacznie dla kontroli

Celnej”.

Zmiana art. 14 ust. 4 polega na dostosowaniu i zastąpieniu wyrazów

„międzynarodowy certyfikat importowy” wyrazami „certyfikat importowy” oraz

zamieszczeniu odesłania do art. 23, który reguluje instytucję certyfikatu importowego

i oświadczenia końcowego użytkownika.

Natomiast w art. 14 ust. 5 wprowadzona została

regulacja, zgodnie z którą termin ważności zezwolenia globalnego określono na trzy lata.

Z uwagi na charakter zezwolenia globalnego uzasadnione jest, by termin jego ważności był

dłuższy niż zezwolenia indywidualnego.

W zakresie zezwoleń globalnych wydawanych na

obrót uzbrojenia przepis ten wdraża art. 6 ust. 2 zdanie drugie dyrektywy 2009/43/WE.

W art. 1 pkt 10 projektu zostało nadane nowe brzmienie art. 15 – 17 ustawy.

Zmiana

art. 15 ma na celu uregulowanie przesłanek odmowy wydania zezwolenia indywidualnego lub

zostały zawarte przesłanki odmowy wydania zezwolenia indywidualnego lub zezwolenia

globalnego na obrót uzbrojeniem.

W obu przepisach zostały wskazane przesłanki, kiedy organ

będzie obligatoryjnie odmawiał wydania zezwolenia oraz przesłanki, w przypadku

wystąpienia których organ będzie mógł odmówić wydania zezwolenia.

Zmiana art. 16 ma na

celu wdrożenie postanowienia art. 1 ust. 1 oraz art. 4 ust. 1 wspólnego stanowiska Rady

2008/944/WZiB i realizuje obowiązek uwzględniania przez organ kontroli obrotu kryteriów

określonych w tym stanowisku.

Przepis ten określa przesłanki odmowy wydania zezwolenia

na obrót uzbrojeniem.

Organ kontroli obrotu, w drodze decyzji administracyjnej, odmawia

(albo może odmówić) wydania zezwolenia indywidualnego lub globalnego na obrót

uzbrojeniem w przypadku stwierdzenia, że udzielenie takiego zezwolenia będzie niezgodne

z którymś z kryteriów ze wspólnego stanowiska.

Ponadto dodano przesłankę odmowy

o przypadki, gdy wnioskowany obrót uzbrojeniem może być w całości lub części

wykorzystany do nielegalnej lub sprzecznej z interesem Rzeczypospolitej Polskiej produkcji,

eksploatacji, obsługi, konserwacji, przechowywania oraz identyfikacji uzbrojenia.

podjętych na podstawie kryteriów określonych we wspólnym stanowisku Rady

22

2008/944/WPZiB organ kontroli obrotu jest zobowiązany poinformować właściwe organy

państw członkowskich Unii Europejskiej, dołączając uzasadnienie odmowy wydania takiego

zezwolenia.

„po zasięgnięciu opinii organów opiniujących”.

W ust. 1 pkt 1 i 2 tego przepisu zostały

zastąpione jednym punktem, który odsyła do przesłanek określonych w art. 15 oraz art. 16

ust. 1 i 2 ustawy.

Wystąpienie którejkolwiek z określonych przesłanek po wydaniu

zezwolenia indywidualnego lub zezwolenia globalnego może skutkować jego cofnięciem lub

zmianą.

Przepis ust. 2 przewiduje możliwość zwrócenia się przez organ kontroli obrotu do

organów opiniujących o zajęcie stanowiska.

Jest to konsekwencja zastąpienia opinii

stanowiskiem organów opiniujących (art. 12a).

Zmiana ust. 1 pkt 2 i 3 i ust. 3 ma związek

z rozszerzeniem zakresu podmiotowego ustawy i wprowadzeniu definicji „podmiotu”.

W art. 1 pkt 11 projektu został dodany art. 17a.

Art. 17a jest przepisem kompetencyjnym określającym organ właściwy do

wykonywania obowiązków nałożonych na właściwe organy państwa członkowskiego lub

państwo członkowskie Unii Europejskiej w rozporządzeniu nr 428/2009.

Zgodnie z art. 17a

ust. 1 organem właściwym w zakresie obowiązków określonych rozporządzeniem

nr 428/2009, które dotyczą właściwych organów państwa członkowskiego lub państw

członkowskich Unii Europejskiej, będzie organ kontroli obrotu, tj. minister właściwy do

spraw gospodarki.

Organ kontroli obrotu przed udzieleniem zezwolenia na wywóz produktów

podwójnego zastosowania, które nie zostały wymienione w rozporządzeniu nr 428/2009, oraz

w przypadku wydawania zakazu tranzytu może zwrócić się do organów opiniujących

W art. 1 pkt 12 projektu zostały uchylone art. 18 i 19.

Art. 18 ustawy zakazuje udziału w obrocie przez okres co najmniej 3 lat z powodu

cofnięcia zezwolenia.

Należy zauważyć, iż cofnięcie zezwolenia niekoniecznie musi wynikać

z winy podmiotu.

W tej sytuacji podmiot nie powinien być eliminowany z obrotu.

Obowiązująca regulacja ma zatem zbyt restrykcyjny charakter.

Poza tym, w przypadku gdy

cofnięcie zezwolenia nastąpi z winy podmiotu, oznacza to utratę jego wiarygodności, co

stanowi przesłankę do odmowy zezwolenia na podstawie art. 15 ust. 1 pkt 3 ustawy.

Art. 19 ustawy dotyczy pozwoleń na tranzyt wydawanych przez naczelnika

granicznego urzędu celnego.

Uchylenie tego artykułu jest skutkiem obowiązywania

23

rozporządzenia nr 428/2009 wprost, które nie przewiduje w zakresie tranzytu wydawania

pozwoleń.

Zgodnie z projektowanymi zmianami ustawy organ kontroli obrotu w zakresie

tranzytu będzie mógł wydawać jedynie zakaz tranzytu.

W art. 1 pkt 13 projektu zostało nadane nowe brzmienie art. 20.

Zmiana art. 20 ust. 1

„wywóz, przywóz”.

Natomiast zmiana w art. 20 ust. 2 polega na wykreśleniu wyrazów

„w porozumieniu z ministrem do spraw gospodarki”.

Jest to zbędny biurokratyczny wymóg.

Minister właściwy do spraw gospodarki nie jest kompetentny do uczestniczenia w określaniu

urzędów celnych, w których może być dokonywany wywóz, przywóz lub tranzyt towarów

o znaczeniu strategicznym.

W art. 20 został dodany ust. 3, zgodnie z którym organ kontroli

strategicznym.

Celem tego przepisu jest między innymi zapewnienie skuteczności regulacji

art. 17 ust. 2 rozporządzenia nr 428/2009.

W art. 1 pkt 14 projektu zostało nadane nowe brzmienie art. 21 ust. 1 i 3 oraz

uchylony ust. 2.

Zmiana ust. 1 i 3 ma charakter dostosowujący i polega na wprowadzeniu

terminu „podmiot” w miejsce „osób fizycznych i prawnych”.

Natomiast uchylenie ust. 2 jest

konsekwencją zmiany brzmienia ust. 1.

5.

W art. 1 pkt 15 projektu cały rozdział 2a otrzymał nowe brzmienie, bowiem poszczególne

przepisy tego rozdziału podlegają nowelizacji.

W tytule tego rozdziału została wprowadzona

nowa terminologia, związana z zastąpieniem pojęcia „import” pojęciem „przywóz lub transfer

wewnątrzunijny”.

W art. 21a ustawy zrezygnowano z przepisu ust. 2, natomiast treść obecnego ust. 1

została zmieniona przez zastąpienie wyrazów „określonych w ust. 2” wyrazami „określonych

konieczna, ponieważ dotychczasowy przepis art. 21a ust. 2 wprowadzał w błąd sugerując, że

„wykaz towarów podwójnego zastosowania” określają części 1 i 2 kategorii 5 załącznika I do

rozporządzenia nr 1334/2000.

W art. 21b ust. 1 wyrazy „osoba fizyczna lub prawna” zostały

Rzeczypospolitej Polskiej”.

Podmiot przed dokonaniem przywozu lub transferu

24

wewnątrzunijnego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej towarów określonych w art. 21a

ustawy, będzie zobowiązany pisemnie zgłosić organowi monitorującemu (Szef ABW) zamiar

dokonania takiej czynności.

Przepis ten będzie stosowany odpowiednio do podmiotów

zagranicznych.

Jednostki organizacyjne podległe Ministrowi Obrony Narodowej będą

zobowiązane do przekazania informacji o zamiarze dokonania takiej czynności także do Szefa

Służby Kontrwywiadu Wojskowego.

Został również dodany przepis (ust. 5) traktujący

dokonane zgłoszenie jako dokument mający znaczenie dla kontroli wykonywanych przez

Zmiana w art. 21 c ust. 1, 2, 4 – 6, 8 i 9 jest związana ze zmianą terminologii

w obrębie całej ustawy.

W ust. 3 została wprowadzona regulacja nakładająca na nabywcę

obowiązek, w przypadku przeniesienia na niego własności produktu podwójnego

zastosowania, zgłaszania organowi monitorującemu każdej zmiany danych zawartych

w zgłoszeniu zamiaru dokonania przywozu lub transferu na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej.

W ust. 7 wyrazy „powoduje nieprzyjęcie zgłoszenia” zostały zastąpione wyrazami

„uznaje się za niedokonanie zgłoszenia”, ponieważ nieprzyjęcie przez organ zgłoszenia jest

określeniem czynności faktycznej, natomiast uznanie zgłoszenia za niedokonane jest

stwierdzeniem dotyczącym skutków prawnych wynikających z braków formalnych

zgłoszenia, które nie zostały usunięte w wyznaczonym terminie.

Zmiana w art. 21d jest

6.

W art. 1 pkt 16 projektu został dodany nowy rozdział 2b (art. 21e – 21q) dotyczący

świadectwa wiarygodności odbiorcy uzbrojenia mającego miejsce zamieszkania albo siedzibę

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w przypadku transferów uzbrojenia, celem

implementowania przepisu art. 9 ust. 1 dyrektywy 2009/43/WE.

W rozdziale tym został

wskazany Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego (zwany dalej „Szefem ABW”) jako

organ wydający świadectwa wiarygodności odbiorcy.

Świadectwo będzie wydawane

w ułatwieniach transferów wewnątrzunijnych uzbrojeniem.

Podmiotem, który będzie mógł się

mający siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z art. 5 ust. 2 lit. b

dyrektywy 2009/43/WE.

Przedsiębiorca będzie składał wniosek o wydanie świadectwa

25

wiarygodnego odbiorcy uzbrojenia do Szefa ABW.

Wzór wniosku określi Prezes Rady

Ministrów w drodze rozporządzenia.

Wniosek powinien zawierać w szczególności:

− dane identyfikujące odbiorcę,

− oświadczenie o strukturze kapitałowej i powiązaniach kapitałowych odbiorcy,

W postępowaniu o wydanie świadectwa wiarygodności odbiorcy Szef ABW zbada

przesłanki określone w art. 9 ust. 2 dyrektywy 2009/43/WE.

Szef ABW będzie mógł wystąpić

Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Szefa Agencji Wywiadu, Komendanta Głównego

publicznych, o przekazanie stanowiska co do przeciwwskazań do wydania przedmiotowego

publicznej zostaną zobowiązani, w zakresie swojego działania, do udzielania informacji

Szefowi ABW w zakresie niezbędnym do realizacji postępowań certyfikacji odbiorcy

uzbrojenia.

Została także wprowadzona dla Szefa ABW możliwość żądania od podmiotu

świadectwa oraz przekazania dodatkowych wyjaśnień lub dokumentów związanych

z wnioskiem.

Szef ABW będzie odmawiał wydania świadectwa w formie decyzji

administracyjnej oraz będzie uprawniony do odstąpienia od uzasadnienia faktycznego lub

jego ograniczenia w zakresie, w jakim udostępnienie informacji przedsiębiorcy mogłoby

międzynarodowych lub gospodarczych.

Świadectwo będzie wydawane na okres 5 lat.

Wzór

świadectwa wiarygodności odbiorcy będzie określony przez Prezesa Rady Ministrów,

w drodze rozporządzenia.

Wydając to rozporządzenie, Prezes Rady Ministrów będzie się

kierował wytycznymi określonymi w art. 9 ust. 3 dyrektywy 2009/43/WE.

W nowym

rozdziale ustawy został wprowadzony obowiązek kontroli przez Szefa ABW stosowania się

26

przez odbiorcę, mającego siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wymogów

określonych w art. 9 ust. 2 i 4 dyrektywy 2009/43/WE.

Szef ABW jeżeli uzna, że posiadacz

tego świadectwa mający siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej nie spełnia już kryteriów

towarami o znaczeniu strategicznym, będzie uprawniony do cofnięcia, w drodze decyzji

administracyjnej, świadectwa wiarygodności odbiorcy.

Kopię decyzji będzie przekazywał

także do organu kontroli obrotu.

Z kolei na organ kontroli obrotu został nałożony obowiązek

informowania Komisji Europejskiej i innych państw członkowskich Unii Europejskiej

o cofnięciu przez Szefa ABW tego świadectwa.

W nowym rozdziale ustawy został wprowadzony przepis (art. 21f) uznający na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej świadectwo wiarygodności zagranicznego odbiorcy, wydane przez

inne państwa członkowskie Unii Europejskiej.

Ponadto na Szefa ABW został nałożony

obowiązek bieżącego uaktualniania wykazu certyfikowanych odbiorców mających siedzibę

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz jego przekazywania do organu kontroli obrotu,

który następnie będzie przesyłał ten wykaz Komisji Europejskiej, Parlamentowi

Europejskiemu oraz innym państwom członkowskim Unii Europejskiej.

7.

W art. 1 pkt 17 projektu w art. 22 ustawy po ust. 1 został dodany ust. 1a i 1b,

w których organowi kontroli obrotu zostało nadane uprawnienie do przyjęcia zobowiązania

wobec organu kontroli obrotu innego państwa, do uznania warunków i ograniczeń w zakresie

obrotu oraz niewydania zezwolenia na obrót z zagranicą danym towarem (dalszy obrót),

objętym oświadczeniem końcowego użytkownika zamieszkującego albo mającego siedzibę

w Rzeczypospolitej Polskiej, bez spełnienia warunków określonych przez organ kontroli

obrotu tego państwa.

Jest to niezbędne, ponieważ bez takiego uprawnienia do przyjęcia

zobowiązania przez polski organ kontroli obrotu, zagraniczny organ może nie wyrazić zgody

na dokonanie wywozu towarów o znaczeniu strategicznym do Rzeczypospolitej Polskiej

w szczególności dla potrzeb MON.

Przepisy te umożliwiają organowi kontroli obrotu

spełnione warunki obrotu określone przez właściwy organ kraju zagranicznego eksportera.

Zmiana ust. 2 ma charakter techniczny.

Po ust. 2 został dodany ust. 2a stanowiący, że organ

końcowego użytkownika może zasięgnąć opinii organów opiniujących w trybie określonym

w art. 12 ust. 2 oraz w dodawanym art. 12a ustawy.

Nowe brzmienie zostało nadane także

27

„import” wyrazami „przywóz lub transfer wewnątrzunijny na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej” oraz wyrazu „importera” wyrazem „podmiot”.

Po ust. 3 został dodany ust. 3a.

Przepis ten implementuje art. 8 ust. 1 dyrektywy 2009/43/WE, jednakże jego regulacja

dotyczy także podmiotów dokonujących obrotu towarami podwójnego zastosowania,

konieczne jest bowiem, aby podmioty dokonujące obrotu z zagranicą towarami o znaczeniu

strategicznym informowały swoich kontrahentów o ograniczeniach związanych z daną

transakcją.

Z uwagi na fakt iż definicja odbiorcy i dostawcy odnosi się tylko do uzbrojenia,

na użytek tego przepisu wprowadzono nową kategorię podmiotów, określającą je w sposób

opisowy poprzez powiązanie z określoną czynnością, tj. podmiot dostarczający lub

odbierający towary o znaczeniu strategicznym.

Przepis ten nakłada więc na podmioty

Rzeczypospolitej Polskiej obowiązek udokumentowanego informowania podmiotów

o znaczeniu strategicznym, w tym o ograniczeniach w zakresie dysponowania tymi towarami.

Spełnienie tych warunków, w szczególności potwierdzonych przez organ kontroli obrotu,

stanowi zwykle podstawę do uzyskania zgody zagranicznego organu kontroli obrotu na

pozyskanie towaru o znaczeniu strategicznym.

Umożliwi to podmiotowi zainteresowanemu

dalszym obrotem nabytym towarem lub towarem, w skład którego wchodzi nabyty towar,

zamieszczenie we wniosku o zezwolenie odpowiedniej informacji, a to z kolei umożliwi

organowi kontroli obrotu uwzględnienie tej okoliczności przy rozpatrywaniu wniosków

o dalszy obrót.

Zmiana ust. 1 i 6 ma związek z rozszerzeniem zakresu podmiotowego ustawy

o jednostki organizacyjne niebędące osobami prawnymi, o ile posiadają zdolność prawną.

Ponadto zmienione zostały art. 22 ust. 7 i 8 ustawy.

W art. 22 ust. 7 zostały dodane stosowne

wytyczne.

Zmiana natomiast ust. 8 ma charakter dostosowujący i wynika z przyjętych

w założeniach zmian terminologicznych.

W art. 22 w ust. 8 w zdaniu wstępnym obok

importera został uwzględniony „odbiorca” oraz przed wyrazem „eksportera” został dodany

wyraz „zagranicznego”.

W pkt 2 wyraz „reeksport” został zastąpiony wyrazami „dalszy

wywóz lub transfer wewnątrzunijny” zaś w pkt 3 przed wyrazem „eksportera” został dodany

28

8.

Art. 1 pkt 18 projektu dotyczy zmian w art. 23 ustawy.

Zmiana art. 23 ust. 1 ustawy ma

związek z przyjęciem nowej terminologii w obrębie całej ustawy.

Po ust. 3 został dodany

ust. 3a.

W ust. 3a zdefiniowano oświadczenie końcowego użytkownika.

Zgodnie z tym

przepisem oświadczenie końcowego użytkownika jest dokumentem zawierającym

jednocześnie zobowiązanie zagranicznego końcowego użytkownika oraz importera lub

organów państwa właściwych w sprawach obrotu.

Zgodnie ze znowelizowanym ust. 4 oświadczenie powinno zawierać w szczególności:

2) określenie towarów o znaczeniu strategicznym zawierające ich opis, oznaczenie, ilość

Rzeczypospolitej Polskiej;

8) poświadczenie przez właściwe organy kraju końcowego użytkownika przyjęcia przez

9) zobowiązanie właściwych organów kraju końcowego użytkownika, że bez wcześniejszej

zgody organu kontroli obrotu Rzeczypospolitej Polskiej nie zostanie udzielone zezwolenie

11) zobowiązanie importera do nieprzekazywania towaru o znaczeniu strategicznym

29

Rzeczypospolitej Polskiej;

13) poświadczenie przez właściwe organy kraju importera przyjęcia przez importera

Powyższe zobowiązania dotyczą również technologii, części zamiennych,

specjalistycznego oprzyrządowania, dokumentacji i instrukcji obsługi niezbędnych do obsługi

posprzedażnej.

W dodawanym ust. 5 określono, że wnioskodawca, występujący o wydanie

Polskiej lub na wywóz, będzie mógł odstąpić od wykonania jednego lub łącznie kilku

w szczególności członkostwo w międzynarodowych porozumieniach nieproliferacyjnych,

obejmujących kontrolą towary o znaczeniu strategicznym, będące przedmiotem wniosku

o wydanie zezwolenia, oraz gdy:

W dodawanym ust. 6 zawarto regulację, która stanowi, iż w przypadku wywozu

przedstawicielstwa dyplomatyczne lub urzędy konsularne potwierdzają zgodność

oświadczenia zagranicznego końcowego użytkownika.

Wystawiony przez końcowego

użytkownika dokument będzie potwierdzany co do autentyczności podpisu osoby

oświadczenie oraz co do jego zgodności z prawem miejsca wystawienia.

Przepis ten będzie

stanowił podstawę prawną zarówno dla podmiotu, jak i ww. placówek, do wykonywania

takich czynności.

30

9.

Art. 1 pkt 19 projektu dotyczy zmian w art. 24 ustawy.

W art. 24 w ust. 1 ustawy wyrazy

wystąpić do” zostały zastąpione wyrazami „jest uprawniony w terminie 30 dni od dnia

zniesie obligatoryjność występowania przez podmioty do organów celnych

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Podmiot będzie więc miał prawo, a nie każdorazowo

obowiązek, występowania z wnioskiem o wydanie takiego certyfikatu.

Ponadto w ust. 5

wyrazy „ministra właściwego do spraw gospodarki i w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw finansów publicznych” zastąpiono wyrazami „ministra właściwego do spraw

finansów publicznych”.

Upoważnienie dla ministra właściwego do spraw finansów

publicznych do wydania rozporządzenia w sprawie określenia wzoru certyfikatu weryfikacji

dostawy jest uzasadnione tym, że sprawy związane z dowodem weryfikacji dostawy są

prowadzone przede wszystkim przez organy Służby Celnej.

Dlatego też o kształcie

przedmiotowego rozporządzenia powinien decydować ww. minister.

Pozostałe zmiany są

wynikiem przyjęcia nowej terminologii w obrębie całej ustawy.

10.

Art. 1 pkt 20 projektu dotyczy zmiany art. 25 ustawy, której celem jest implementacja

art. 8 ust. 3 i 4 dyrektywy 2009/43/WE.

W przepisie art. 25 ust. 2 została określona zawartość

ewidencji obrotu towarami o znaczeniu strategicznym.

W ust. 3 zaś został nałożony

obowiązek przechowywania zapisów, rejestrów oraz dokumentów, gromadzonych

w ewidencji obrotu przez okres 5 lat, liczonych od końca roku kalendarzowego, w którym

dokonano obrotu.

Zmiana ust. 1 ma związek z rozszerzeniem zakresu podmiotowego ustawy.

w ewidencji oraz sposób jej prowadzenia z uwzględnieniem zmiany wynikającej z ust. 2.

Przepis upoważniający należało uzupełnić o możliwość uregulowania szczegółowego zakresu

danych gromadzonych w ewidencji, gdyż w obowiązującym rozporządzeniu zakres ten jest

już uregulowany pomimo braku wyraźnego upoważnienia w tym zakresie.

Należy tę lukę

prawną uzupełnić.

31

11.

Art. 1 pkt 20 projektu dotyczy zmian w art. 26 ustawy.

W art. 26 w ust. 1 podmiot

zostanie zobowiązany do składania organowi kontroli obrotu raz w roku, w terminie do końca

I kwartału następnego roku, informacji o realizacji obrotu w ramach krajowych zezwoleń

generalnych.

Obecnie podmiot ma obowiązek przekazywania sprawozdań co najmniej raz na

6 miesięcy.

Nie ma zatem potrzeby i uzasadnienia dla tak częstego obciążania podmiotów

składaniem sprawozdań.

Będzie to powiązane z obowiązkiem raportowania wynikającym

z implementacji art. 8 ust.1 i ust. 2 Wspólnego Stanowiska Rady 2008/944/WPZiB.

Zmiana

w zakresie zawartości ewidencji pociągnęła za sobą zmianę przepisu upoważniającego do

wydania rozporządzenia (art. 26 ust. 2) w sprawie określenia zakresu informacji, o której

12.

W art. 1 pkt 21 projektu zostały dodane art. 27a – 27c.

Przepisy art. 27a – 27c

implementują art. 8 ust. 1 i 2 Wspólnego Stanowiska Rady 2008/944/WPZiB.

W art. 27a

podmioty dokonujące wywozu uzbrojenia będą obowiązane do składania raportów

z faktycznego wykonania tego wywozu corocznie do końca kwietnia następnego roku zgodnie

(art. 27b).

Raporty ww. podmiotów będą obejmować następujące informacje: nazwę, ilość

i wartość towaru, kategorię kontrolną, numery wykorzystanych zezwoleń, kraj końcowego

użytkownika.

Zgodnie z art. 27c minister właściwy do spraw zagranicznych będzie

obowiązany sporządzać roczne sprawozdania dotyczące uzbrojenia w terminie do końca

września następnego roku oraz przekazywania tych sprawozdań pozostałym państwom

członkowskim Unii Europejskiej.

Ponadto minister właściwy do spraw zagranicznych będzie

obowiązany do publikowania krajowego sprawozdania na temat wywozu uzbrojenia.

13.

Art. 1 pkt 22 projektu dotyczy zmian w art. 29 ustawy.

W art. 29 w ust. 2 ustawy wyrazy

„minister właściwy do spraw gospodarki” zostaną zastąpione wyrazami „organ kontroli

obrotu”.

Ponadto zostaną dodane wyrazy „organy opiniujące” zamiast ich wyliczania.

14.

Art. 1 pkt 23 projektu dotyczy zmian w art. 30 ustawy.

W art. 30 w ust. 3 wprowadzono

obowiązek przekazywania przez kierownika zespołu kontrolującego protokołu z kontroli

kontrolowanemu, który będzie uprawniony do wniesienia uwag do protokołu w terminie

32

14 dni od dnia jego otrzymania.

Następnie kierownik zespołu przekaże organowi kontroli

obrotu wysłany protokół z kontroli wraz z uwagami zgłoszonymi przez kontrolowanego.

15.

W art. 1 pkt 24 projektu zostało nadane nowe brzmienie art. 31 i 32 ustawy.

W art. 31

w ust. 3 ustawy został skrócony termin, po upływie którego podmiot może wystąpić

ponownie o wydanie zezwolenia, w przypadku gdy wcześniej zostało mu ono cofnięte, z 3 lat

do roku, gdyż dotychczas termin ten był zbyt restrykcyjny w kontekście innych możliwych

sankcji.

Przepis ten dotyczy sytuacji, gdy podmiot po kontroli przeprowadzonej przez organ

kontroli obrotu nie usunął stwierdzonych nieprawidłowości.

Zmiany w ust. 1 i 2 mają związek

z rozszerzeniem zakresu podmiotowego ustawy.

Zmiana art. 32 ustawy ma związek z zamieszczeniem art. 3 pkt 13 i ma charakter

porządkujący.

16.

Art. 1 pkt 25 projektu dotyczy zmian w art. 33 ustawy.

Art. 33 ust. 2a i 2b ma na celu

implementację art. 16 dyrektywy 2009/43/WE.

W przepisach tych została dodana przesłanka

o umieszczeniu nieprawdziwych informacji lub niepełnych informacji wymaganych na mocy

art. 8 ust. 1 lub art. 10 dyrektywy 2009/43/WE we wniosku o wydanie zezwolenia, jako objęta

karą określoną w tym przepisie.

Czyn ten będzie więc objęty penalizacją zarówno

w odniesieniu do osób fizycznych, członków właściwych organów osób prawnych, jak

i jednostek organizacyjnych, niebędących osobami prawnymi, o ile posiadają zdolność

prawną.

Z kolei zmiana w ust. 4 ma charakter porządkujący.

17.

W art. 1 pkt 26 i 29 projektu dotyczą zmian w art. 34 i 39 ustawy przez usunięcie

wyrazów „w art. 24 ust. 1 lub”.

W związku z tym, że zostanie usunięty obowiązek uzyskania

przez podmiot certyfikatu weryfikacji dostawy, określony w art. 24 w ust. 1, nie może zatem

zostać utrzymana kara za odstąpienie od jego uzyskania.

18.

W art. 1 pkt 27 – 30 projektu dotyczą zmian w art. 37, 37a, 38, 39 i 42 ustawy oraz

dodania art. 37b w związku z rozszerzeniem zakresu podmiotowego ustawy, jak również ze

zmianą terminologii w obrębie całej ustawy.

Ponadto zmiana art. 38 ma na celu dodanie

przesłanki umieszczenia nieprawdziwych informacji lub niepełnych informacji wymaganych

33

Zgodnie z dodanym art. 37b sankcje będą przewidziane dodatkowo za następujące czyny:

– nieprowadzenie przez podmioty ewidencji obrotu;

– niedokonanie powiadomienia organu kontroli obrotu o zamiarze rozpoczęcia korzystania

z krajowego zezwolenia generalnego po raz pierwszy, z wyprzedzeniem co najmniej

miesięcznym,

– niewypełnianie obowiązku udokumentowanego informowania odbiorców o warunkach

zezwolenia na transfer (obrót), w tym o ograniczeniach odnoszących się do ostatecznego

wykorzystania lub wywozu uzbrojenia,

– niewypełnianie obowiązku sprawozdawczego o realizacji obrotu w ramach krajowych

Z uwagi na dotychczasowy obowiązek prowadzenia ewidencji, nieobjęty sankcją jego

niewypełnienia, oraz wprowadzone nowe obowiązki, istotne z punktu widzenia systemu

międzynarodowej odpowiedzialności państw za kontrolę obrotu towarami o znaczeniu

strategicznym, niezbędne jest objęcie sankcjami przypadków naruszania wymienionych wyżej

obowiązków.

podwójnego zastosowania” zastąpiono zwrotem „produkty podwójnego zastosowania”.

21.

Art. 5 projektu reguluje sprawy zezwoleń, certyfikatów importowych

i poświadczonych oświadczeń końcowego użytkownika oraz certyfikatów weryfikacji

dostawy wydanych na podstawie przepisów dotychczasowych.

Zgodnie z art. 5 projektu

ww. dokumenty zachowują ważność.

34

projektowanej ustawy decyzją ostateczną stosuje się przepisy dotychczasowe.

Przepisy

dotychczasowe będą stosowane również do wszczętych i niezakończonych spraw w zakresie

wydawania certyfikatów weryfikacji dostawy.

zachowuje ważność do czasu jego wygaśnięcia.

Dodatkowo konieczne jest uregulowanie

kwestii ilości kontroli po wejściu w życie projektowanej ustawy.

Dotychczas w okresie

ważności certyfikatu przedsiębiorca podlegał co najmniej 5 kontrolom, według nowych

przepisów mają być 3 kontrole.

Zamieszczono przepis, który zaliczy ilość kontroli

nowych przepisów, a zatem przedsiębiorca, w stosunku do którego w okresie ważności

przepisów dotychczasowych przed wejściem w życie niniejszej ustawy, do czasu upływu

okresu ważności certyfikatu nie będzie podlegał kolejnym kontrolom.

zastosowanie będą miały przepisy dotychczasowe.

25.

Art. 9 dotyczy sprawy prowadzenia rejestru przez organ kontroli obrotu na podstawie

art. 21 ust. 1 ustawy.

W zakresie wpisu do rejestru do spraw wszczętych i niezakończonych

26.

Art. 10 reguluje sprawy sporządzenia i przekazania przez podmiot po raz pierwszy raportu

z faktycznego wykonania wywozu uzbrojenia, o którym mowa w art. 27a ustawy, oraz

sporządzenia, przekazania i opublikowania przez Ministra Spraw Zagranicznych

sprawozdania dotyczącego wywozu uzbrojenia na podstawie art. 27c ustawy (art. 1 pkt 21

projektu).

Po raz pierwszy przepisy te będą miały zastosowania do raportu i sprawozdania za

rok 2013, przekazywane zaś będą w 2014 r.

W odniesieniu do sporządzenia i przekazania

35

informacji o realizacji obrotu na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy podmiot, w stosunku do

którego obowiązek przekazania organowi kontroli obrotu tej informacji powstał przed dniem

wejścia w życie niniejszej ustawy, przekazuje tę informację na zasadach dotychczasowych.

w projekcie nie wywołają skutków finansowych w postaci zwiększenia wydatków lub

zmniejszenia dochodów jednostek sektora finansów publicznych, w tym nie zobowiązują

Ministra Gospodarki do zwiększenia zatrudnienia w Ministerstwie Gospodarki.

Wprowadzane

w stosunku do wielkości wynikających z dotychczasowych przepisów.

udostępniony na stronach Biuletynu Informacji Publicznej Ministerstwa Gospodarki.

Żaden

z podmiotów nie wyraził zainteresowania projektem ustawy.

Natomiast zgodnie z § 11a ust. 1

36

OCENA SKUTKÓW REGULACJI

1.

Podmioty, na które oddziałują przepisy projektowanej ustawy

Rozwiązania przyjęte w projektowanej regulacji wpłyną na podmioty już uczestniczące

w obrocie z zagranicą towarami o znaczeniu strategicznym, takie jak: eksporterzy,

importerzy, spedytorzy, pośrednicy, przewoźnicy, będący osobami fizycznymi lub

prawnymi.

Jednocześnie projektowana ustawa rozszerzy zakres dopuszczenia do obrotu

zdolność prawną, z uwzględnieniem wymagań określonych szczegółowo

w obowiązującej ustawie i nowych przepisach przewidzianych w projektowanej

regulacji.

Będą to w szczególności jednostki organizacyjne Ministerstwa Obrony

regulacja będzie oddziaływała także na organy administracji państwowej uczestniczące

w kontroli obrotu towarami o znaczeniu strategicznym – ministra właściwego do spraw

Bezpieczeństwa Wewnętrznego i organy Służby Celnej oraz na organy opiniujące

wnioski o wydanie zezwolenia (ministra właściwego do spraw zagranicznych, ministra

Wewnętrznego, ministra właściwego do spraw wewnętrznych, Prezesa Państwowej

Agencji Atomistyki, Szefa Agencji Wywiadu, Szefa Służby Kontrwywiadu

2.

Wyniki przeprowadzonych konsultacji społecznych

Projekt założeń do projektu ustawy w ramach konsultacji społecznych został

zamieszczony na stronie http://bip.mg.gov.pl w dniu 8 czerwca 2010 r.

Żadne uwagi nie

wpłynęły.

Ponadto projekt założeń do projektu ustawy po uzgodnieniach międzyresortowych został

przekazany w dniu 20 grudnia 2010 r. do konsultacji społecznych do Krajowej Izby

nie wpłynęły.

37

pociąga za sobą bezpośrednio skutków finansowych dla budżetu państwa.

Zakłada się, że

zwiększony zakres zadań przewidzianych w ustawie będzie realizowany przy obecnym

poziomie zatrudnienia w administracji państwowej.

W odniesieniu do podmiotów

projektowane zmiany spowodują zmniejszenie kosztów działalności ze względu na

eliminację przypadków wydawania zezwoleń na różne formy obrotu.

Podobny skutek

będzie miało ograniczenie wymogu posiadania certyfikowanego wewnętrznego systemu

przedsiębiorców dokonujących obrotu z zagranicą uzbrojeniem.

Projektowana regulacja może mieć wpływ na konkurencyjność gospodarki

i przedsiębiorczość.

Projektowana regulacja przyczyni się do zmniejszenia niektórych obciążeń

przedsiębiorców wynikających z wymogów kontroli obrotu z zagranicą towarami

o znaczeniu strategicznym.

W związku z tym może poprawić się ich konkurencyjność

w stosunku do firm zagranicznych, przy zachowaniu niezbędnego poziomu

efektywności systemu kontroli obrotu i bezpieczeństwa państwa.

Wynika to przede

wszystkim z wprowadzenia możliwości wydawania zezwoleń generalnych i globalnych

na obrót uzbrojeniem, a także ograniczenia wymogu posiadania przez podmioty

certyfikowanego wewnętrznego systemu kontroli do przedsiębiorców dokonujących

obrotu uzbrojeniem.

Ponadto nowe wspólnotowe przepisy w zakresie kontroli

pośrednictwa oraz tranzytu w odniesieniu do towarów podwójnego zastosowania

38

nakładają na przedsiębiorców mniejsze zobowiązania niż dotychczas obowiązujące

krajowe przepisy, wprowadzając obowiązek uzyskania zezwolenia tylko w szczególnych

przypadkach.

01/01-kt

1

TABELA ZBIEŻNOŚCI

TYTUŁ PROJEKTU:

TYTUŁ WDRAŻANEGO AKTU PRAWNEGO /

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

-------------------

PRZEPISY UNII EUROPEJSKIEJ

Jedn. red.

Treść przepisu UE

Koniecz

-ność

wdrożenia

T / N

Jedn. red.

Treść przepisu/ów projektu

minimalne wymogi prawa UE

Art. 1.

1.

Każde państwo członkowskie

ocenia składane w nim wnioski o

udzielenie zezwolenia na wywóz

towarów znajdujących się we

Wspólnym wykazie uzbrojenia UE, o

którym mowa w art. 12, rozpatrując

indywidualnie każdy przypadek pod

względem jego zgodności z

kryteriami zawartymi w art. 2.

T

Art. 1 pkt 3 lit.

e,

Art. 1 pkt 10

(dot. Art. 16)

e) pkt 8 otrzymuje brzmienie

„8) obrót:

a) wywóz,

b) transfer wewnątrzunijny,

10) art. 15-17 otrzymują brzmienie:

Art. 16.

1.

Organ kontroli obrotu

2

indywidualnego lub zezwolenia

międzynarodowymi zobowiązaniami

Rzeczypospolitej Polskiej,

z międzynarodowymi zobowiązaniami:

b) w ramach Układu o

Londynie i Waszyngtonie dnia 10

prowadzenia badań, produkcji,

sporządzonej w Paryżu dnia 13

3

kodeksu postępowania przeciwko

a)represji wewnętrznych,

b)działań stanowiących naruszenie

międzynarodowego prawa

humanitarnego;

konflikty w państwie końcowego

użytkownika;

4)istnieje ryzyko, że przeznaczone do

4

.

terytorialne przeciwko innemu

5)wymagają tego potrzeby obronności

lub bezpieczeństwa Rzeczypospolitej

6)podmiot nie daje rękojmi zgodnego z

7)przeznaczone do wywozu uzbrojenie

mogłoby być w części wykorzystane

1)jego udzielenie miałoby negatywny

wpływ na:

a)interesy związane z obroną i

bezpieczeństwem Rzeczypospolitej

Polskiej oraz innych państw

sprzymierzonych,

b)poszanowanie praw człowieka,

c)pokój, bezpieczeństwo i stabilność w

5

regionie;

2)istnieje ryzyko, że przeznaczone do

sprzymierzonych;

3)państwo końcowego użytkownika:

a)popiera terroryzm lub

międzynarodową przestępczość

zorganizowaną,

b)nie przestrzega międzynarodowych

zobowiązań, w szczególności

dotyczących niestosowania siły oraz

międzynarodowego prawa

humanitarnego,

c)nie jest zaangażowane w sprawy

nierozprzestrzeniania broni jądrowej

broni jądrowej i konwencji, o których

4)istnieje ryzyko, że nastąpi zmiana

warunkach;

5)przeznaczone do wywozu uzbrojenie

6

2.

Wnioski o udzielenie zezwolenia

na wywóz, o których mowa w ust. 1,

- wnioski o zezwolenie na fizyczny

wywóz, w tym takie, które są

wydawane do celów licencjonowanej

produkcji sprzętu wojskowego w

państwach trzecich,

- wnioski o zezwolenie na

pośrednictwo,

- wnioski o zezwolenie "tranzytowe"

lub "przeładunkowe",

- wnioski o zezwolenie na wszelkie

niematerialne transfery

oprogramowania i technologii

środkami, takimi jak nośniki

elektroniczne, faks lub telefon.

Przepisy państw członkowskich

określają, w jakich przypadkach w

odniesieniu do tych wniosków

wymagane jest zezwolenie na wywóz.

T

Art. 1 pkt 6

(dot. Art. 9 ust.

8)

Art 1 pkt 3 lit.

b

odbiorcy;

6)podmiot naruszył przepisy dotyczące

6) art. 7-12 otrzymują brzmienie:

Art. 9

8.

Minister właściwy do spraw

1) wzory wniosków o zezwolenie na

znaczeniu strategicznym, a także na

przywóz i tranzyt uzbrojenia, oraz

wzory wniosków o wydanie certyfikatu

importowego i poświadczenia

oświadczenia końcowego użytkownika,

-mając na uwadze rodzaje towarów

b) pkt 4b-5a otrzymują brzmienie:

7

Art. 2

Kryteria

1.

Kryterium 1: Poszanowanie

międzynarodowych zobowiązań

państw członkowskich, w

szczególności sankcji przyjętych

przez Radę Bezpieczeństwa ONZ lub

Unię Europejską, porozumień o

nierozprzestrzenianiu i w innych

sprawach, jak również innych

zobowiązań międzynarodowych

Odmawia się wydania zezwolenia na

wywóz, jeśli udzielenie go byłoby

niezgodne między innymi z:

a) międzynarodowymi

zobowiązaniami państw

członkowskich i ich zobowiązaniami

do wprowadzania embarga na broń

nałożonego przez ONZ, Unię

Europejską oraz Organizację

Europie;

b) międzynarodowymi

zobowiązaniami państw

członkowskich w ramach Układu o

Konwencji o zakazie broni

biologicznej i toksycznej oraz

Konwencji o zakazie broni

chemicznej;

c) zobowiązaniami państw

członkowskich do niewywożenia

wszelkiego rodzaju min

T

Art. 1 pkt 10

ust. 1)

10) art. 15-17 otrzymują brzmienie:

Art. 16.

1.

Organ kontroli obrotu

8

przeciwpiechotnych;

d) zobowiązaniami państw

członkowskich w ramach Grupy

Australijskiej, Reżimu Kontrolnego

Technologii Rakietowych, Komitetu

Zanggera, Grupy Dostawców Sprzętu

Jądrowego, porozumienia z

Wassenaar i Haskiego kodeksu

rakiet balistycznych.

2.

Kryterium 2: Poszanowanie praw

człowieka w państwie końcowego

przeznaczenia, jak również

poszanowanie przez to państwo

międzynarodowego prawa

humanitarnego

- Po ocenie postawy państwa

odbiorcy względem stosownych zasad

ustanowionych przez

międzynarodowe instrumenty praw

człowieka, państwa członkowskie:

a) odmawiają wydania zezwolenia na

wywóz, jeśli istnieje wyraźne ryzyko,

że przeznaczone do wywozu

technologia wojskowa lub sprzęt

wojskowy mogłyby być użyte do represji

wewnętrznych;

b) zachowują szczególną ostrożność i

czujność przy wydawaniu zezwoleń

państwom, w których kompetentne

organy ONZ, Unii Europejskiej lub

Rady Europy stwierdziły poważne

pogwałcenia praw człowieka,

poz. 1) oraz Konwencji o zakazie

9

rozpatrując wnioski indywidualnie i

uwzględniając charakter technologii

wojskowej lub sprzętu wojskowego.

Do tych celów do technologii lub

sprzętu, które mogłyby być użyte do

represji wewnętrznych, będą

zaliczane między innymi technologie

lub sprzęt, co do których istnieją

dowody używania przez

proponowanego użytkownika

końcowego tych lub podobnych

technologii lub sprzętu do represji

wewnętrznych, lub gdy istnieją

powody do przypuszczeń, że może

nastąpić zmiana deklarowanego

użytkownika końcowego lub sposobu

końcowego wykorzystania

technologii lub sprzętu i użycie ich do

represji wewnętrznych.

Zgodnie z art.

1 niniejszego wspólnego stanowiska

charakter danej technologii lub

sprzętu należy dokładnie zbadać,

szczególnie, jeżeli ma być on

wykorzystany do celów związanych z

bezpieczeństwem wewnętrznym.

Represje wewnętrzne obejmują

między innymi tortury i inne okrutne,

nieludzkie i poniżające traktowanie

lub karanie, zbiorowe lub samowolne

egzekucje, zaginięcia, samowolne

aresztowania i inne poważne

pogwałcenia praw człowieka i

zagranicznego odbiorcy a innym

10

podstawowych wolności, które są

określone w odpowiednich

międzynarodowych instrumentach

praw człowieka, w tym w

Powszechnej deklaracji praw

człowieka oraz w Międzynarodowym

pakcie praw obywatelskich i

politycznych.

- Po ocenie postawy państwa

odbiorcy wobec stosownych zasad

określonych przez instrumenty

międzynarodowego prawa

humanitarnego, państwa

członkowskie:

c) odmawiają udzielenia zezwolenia

na wywóz, jeśli istnieje wyraźne

wojskowy mogłyby zostać użyte do

działań stanowiących poważne

pogwałcenia międzynarodowego

prawa humanitarnego.

3.

Kryterium 3: Wewnętrzna sytuacja

w państwie końcowego przeznaczenia

wynikająca z napięć lub konfliktów

zbrojnych

Państwa członkowskie odmawiają

udzielenia zezwolenia na wywóz

technologii wojskowych lub sprzętu

wojskowego, które mogłyby wywołać

lub przedłużać konflikty zbrojne lub

też zaostrzyć istniejące napięcia lub

członkowskich Unii Europejskiej oraz

regionie;

2)istnieje ryzyko, że przeznaczone do

11

konflikty w państwie końcowego

przeznaczenia.

4.

Kryterium 4: Zachowanie pokoju,

bezpieczeństwa i stabilności w

regionie

Państwa członkowskie odmawiają

udzielenia zezwolenia na wywóz,

jeżeli istnieje wyraźne ryzyko, że

zamierzony odbiorca będzie używał

przeznaczonych do wywozu

technologii wojskowych lub sprzętu

wojskowego w celach agresji

przeciwko innemu państwu lub do

wysuwania przy pomocy siły

roszczeń terytorialnych.

Rozważając

takie ryzyko, państwa członkowskie

uwzględniają między innymi:

a) istnienie konfliktu zbrojnego

między odbiorcą a innym państwem

lub prawdopodobieństwo zaistnienia

takiego konfliktu;

b) roszczenia terytorialne przeciwko

sąsiedniemu państwu, które w

przeszłości odbiorca próbował

zrealizować lub groził ich

zrealizowaniem za pomocą siły;

c) prawdopodobieństwo użycia

technologii wojskowych lub sprzętu

wojskowego w innym celu niż do

uzasadnionego zapewnienia

narodowego bezpieczeństwa i obrony

odbiorcy;

uzbrojenia na niepożądanych

warunkach;

6)podmiot naruszył przepisy dotyczące

12

d) konieczność uniknięcia znaczącego

negatywnego wpływu na stabilność w

regionie.

5.

Kryterium 5: Bezpieczeństwo

narodowe państw członkowskich i

terytoriów, za których stosunki

zewnętrzne państwa członkowskie są

odpowiedzialne oraz bezpieczeństwo

państw zaprzyjaźnionych i

sprzymierzonych

Państwa członkowskie uwzględniają:

a) potencjalny wpływ przeznaczonych

do wywozu technologii wojskowych

związane z obroną i

bezpieczeństwem, własnym oraz

innych państw członkowskich oraz

państw zaprzyjaźnionych i

sprzymierzonych, uznając

jednocześnie, że czynnik ten nie może

mieć wpływu na kryteria

poszanowania praw człowieka oraz na

pokój, bezpieczeństwo i stabilność w

regionie;

b) ryzyko wykorzystania danej

technologii wojskowych lub sprzętu

wojskowego przeciwko siłom

zbrojnym państw członkowskich oraz

państw zaprzyjaźnionych i

sprzymierzonych.

6.

Kryterium 6: Zachowanie się

państwa kupującego wobec

13

społeczności międzynarodowej, a w

szczególności: jego nastawienie do

terroryzmu, charakter jego sojuszy i

poszanowanie przez niego prawa

międzynarodowego

Państwa członkowskie uwzględniają

między innymi dotychczasowe

zachowanie państwa kupującego, w

zakresie:

a) popierania przez nie terroryzmu i

międzynarodowej przestępczości

zorganizowanej lub zachęcania do

takich działań;

b) przestrzegania przez nie

międzynarodowych zobowiązań, w

szczególności dotyczących

niestosowania siły, oraz

przestrzegania międzynarodowego

prawa humanitarnego;

c) jego zaangażowania w dziedzinie

nierozprzestrzeniania broni i w innych

obszarach kontroli zbrojeń i

rozbrojenia, w szczególności

podpisania, ratyfikacji i

wprowadzania w życie odpowiednich

konwencji o kontroli zbrojeń i

rozbrojeniu, o których mowa w

kryterium 1 lit. b).

7.

Kryterium 7: Istnienie ryzyka, że

nastąpi zmiana przeznaczenia

technologii wojskowej lub sprzętu

wojskowego w państwie kupującym

14

lub dojdzie do jego ponownego

wywozu na niepożądanych

warunkach

Oceniając wpływ technologii

wojskowych lub sprzętu wojskowego

przeznaczonych do wywozu na

państwo odbiorcę oraz ryzyko, że taka

technologia wojskowa lub taki sprzęt

wojskowy mogą zmienić

przeznaczenie i trafić do

niepożądanego użytkownika

końcowego, rozważa się następujące

czynniki:

a) uzasadniony interes obronności i

bezpieczeństwa wewnętrznego

państwa odbiorcy, włącznie z

uczestnictwem w działaniach na rzecz

utrzymania pokoju w ramach ONZ

lub innych organizacji;

b) techniczną zdolność państwa

odbiorcy do użytkowania danej

technologii lub sprzętu;

c) zdolność państwa odbiorcy do

stosowania skutecznych środków

kontroli wywozu;

d) ryzyko, że taka technologia lub

sprzęt będą ponownie wywożone do

niepożądanych miejsc przeznaczenia

oraz dane na temat przestrzegania

przez państwo odbiorcę wszelkich

określonych przez wywożące państwo

członkowskie postanowień

15

dotyczących ponownego wywozu lub

zgody na ponowny wywóz przed jego

dokonaniem;

e) ryzyko, że taka technologia lub

sprzęt mogą zostać przeznaczone dla

organizacji terrorystycznych lub dla

indywidualnych terrorystów;

f) ryzyko zastosowania inżynierii

wstecznej lub ryzyko

niezamierzonego transferu

technologii.

8.

Kryterium 8: Zgodność

wywożonych technologii wojskowych

i sprzętu wojskowego z technicznymi

i ekonomicznymi możliwościami

państwa odbiorcy, uwzględniając

fakt, że pożądane jest, by państwa

zaspokajały swoje uzasadnione

potrzeby bezpieczeństwa i obronności

przy jak najmniejszym przeznaczeniu

zasobów ludzkich i gospodarczych na

rzecz uzbrojenia

Państwa członkowskie uwzględniają,

w świetle informacji z odpowiednich

źródeł, takich jak sprawozdania

Programu Narodów Zjednoczonych

ds. Rozwoju, Banku Światowego,

Międzynarodowego Funduszu

Walutowego oraz Organizacji

Współpracy i Rozwoju

Gospodarczego, czy proponowany

wywóz poważnie zahamowałby

16

Art. 3

Art.4

zrównoważony rozwój państwa

odbiorcy.

W tym kontekście biorą pod

uwagę poziom wojskowych i

socjalnych wydatków państwa

odbiorcy, z uwzględnieniem pomocy

dwustronnej lub pochodzącej z U

Niniejsze wspólne stanowisko nie ma

wpływu na prawo państw

członkowskich do stosowania

bardziej restrykcyjnych polityk

krajowych.

1.

Państwa członkowskie informują

się wzajemnie o wnioskach o wydanie

zezwolenia na wywóz, co do których

wydano decyzję odmowną zgodnie z

kryteriami niniejszego wspólnego

stanowiska, wraz z uzasadnieniem

odmowy wydania zezwolenia.

Przed

udzieleniem przez państwo

członkowskie zezwolenia, którego

odmówiono na zasadniczo taką samą

transakcję w innym państwie lub

państwach członkowskich w ciągu

ostatnich trzech lat, konsultuje się ono

z państwem lub państwami

członkowskimi, które odmówiły

wydania zezwolenia.

Jeżeli po

konsultacjach państwo członkowskie

udziela jednak zezwolenia, informuje

ono państwo lub państwa

N

T

Art. 1 pkt 10

ust. 3)

Art. 1 pkt 7

(dot. Art. 12b)

10) art. 15-17 otrzymują brzmienie:

Art. 16

3.

Organ kontroli obrotu informuje

uzbrojeniem z przyczyn określonych w

Art. 12b.

Organ kontroli obrotu przed

17

członkowskie, które odmówiły

wydania zezwolenia, przedstawiając

szczegółowe uzasadnienie swojej

decyzji.

2.

Decyzja o transferze lub odmowie

transferu wszelkich technologii

wojskowych lub sprzętu wojskowego

pozostaje w gestii każdego państwa

członkowskiego.

Uznaje się, że

odmowa wydania zezwolenia ma

miejsce w przypadku, gdy państwo

członkowskie nie wyraża zgody na

faktyczną sprzedaż lub fizyczny

wywóz danej technologii wojskowej

lub danego sprzętu wojskowego,

jeżeli w przeciwnym wypadku

sprzedaż lub zawarcie odpowiedniej

umowy doszłoby do skutku.

Dla tych

celów odmowa wymagająca

notyfikacji, zgodnie z krajowymi

procedurami, może obejmować

N

towarem o znaczeniu strategicznym o

informuje o tym ten organ, dołączając

18

Art. 5

odmowę zezwolenia na rozpoczęcie

rokowań lub odmowną odpowiedź na

formalne zapytanie wstępne

dotyczące określonego zamówienia.

3.

Państwa członkowskie traktują

informacje o takich odmowach i

konsultacjach jako informacje

niejawne i nie wykorzystują ich do

osiągania korzyści handlowych.

Zezwolenia na wywóz są udzielane

wyłącznie w oparciu o uzyskaną

wcześniej rzetelną wiedzę na temat

końcowego wykorzystania w

państwie końcowego przeznaczenia.

Będzie to na ogół wymagać

gruntownie sprawdzonego certyfikatu

użytkownika końcowego albo

stosownej dokumentacji lub innej

formy oficjalnego upoważnienia

wydanego przez państwo końcowego

przeznaczenia.

Rozpatrując wnioski o

udzielenie zezwolenia na wywóz

technologii wojskowej lub sprzętu

wojskowego do celów produkcji w

państwach trzecich, państwa

członkowskie w szczególności

uwzględniają potencjalne

wykorzystanie gotowego produktu w

państwie produkcji oraz ryzyko

N

T

6 pkt 4)

Art. 1 pkt 10

ust. 2 pkt 4)

6) art. 7-12 otrzymują brzmienie;

Art. 9

6.

Do wniosku o wydanie zezwolenia na

strategicznym wnioskodawca jest

obowiązany dołączyć:

4) certyfikat importowy lub

10) art. 15-17 otrzymują brzmienie:

2.

Organ kontroli obrotu może

19

Art. 6

przeznaczenia lub wywozu gotowego

produktu dla niepożądanego

użytkownika końcowego.

Bez uszczerbku dla rozporządzenia

(WE) nr 1334/2000 kryteria określone

w art. 2 niniejszego wspólnego

stanowiska oraz procedury konsultacji

przewidziane w art. 4 są również

stosowane do państw członkowskich

w odniesieniu do towarów i

technologii podwójnego

zastosowania, określonych w

załączniku I do rozporządzenia (WE)

nr 1334/2000, gdy istnieją poważne

podstawy do przypuszczenia, że

ostatecznym użytkownikiem tych

towarów i technologii będą siły

zbrojne lub siły bezpieczeństwa

wewnętrznego lub podobne organy w

państwie odbiorcy.

Odniesienia w

niniejszym wspólnym stanowisku do

technologii wojskowych lub sprzętu

wojskowego uznaje się za obejmujące

również takie towary i technologie.

N

indywidualnego lub zezwolenia

4) istnieje ryzyko, że nastąpi zmiana

warunkach

Wdrożone w rozporządzeniu Rady

(WE) Nr 428/2009.

20

Art.7

Art. 8

W celu zapewnienia jak największej

skuteczności niniejszego wspólnego

stanowiska państwa członkowskie

działają w ramach WPZiB w celu

wzmocnienia współpracy i wspierania

współdziałania w zakresie wywozu

technologii wojskowych i sprzętu

wojskowego.

1.

Każde państwo członkowskie

przekazuje w trybie niejawnym

pozostałym państwom członkowskim

roczne sprawozdania dotyczące

wywozu technologii wojskowych i

sprzętu wojskowego oraz wdrażania

niniejszego wspólnego stanowiska.

2.

Roczne sprawozdanie UE, oparte

na danych przedstawionych przez

wszystkie państwa członkowskie, jest

przedkładane Radzie i publikowane w

Dzienniku Urzędowym Unii

Europejskiej, seria C.

N

T

N

Art. 1 pkt 21

(dot. Art. 27 c

ust. 1)

brzmieniu:

Art. 27c1 Minister właściwy do spraw

uzbrojenia, które przekazuje

właściwym organom państw

(Dane nie mogą być przekazywane w

trybie niejawnym i jednocześnie

publikowane w krajowym

sprawozdaniu, o czym stanowi 3 ust

Wspólnego Stanowiska).

21

Art. 9

Art. 10

3.

Ponadto każde państwo

członkowskie, które prowadzi wywóz

technologii lub sprzętu znajdującego

się we Wspólnym wykazie uzbrojenia

UE, publikuje krajowe sprawozdanie

na temat wywozu technologii

wojskowych i sprzętu wojskowego,

którego treść będzie w odpowiednich

przypadkach zgodna z prawem

krajowym i które dostarczało

informacji na potrzeby rocznego

sprawozdania UE dotyczącego

stosowania niniejszego wspólnego

stanowiska, jak przewidziano w

przewodniku użytkownika.

Państwa członkowskie, w

odpowiednich przypadkach, oceniają

wspólnie w ramach WPZiB sytuację

potencjalnych lub faktycznych

odbiorców wywozu technologii

wojskowych i sprzętu wojskowego z

państw członkowskich w świetle

zasad i kryteriów niniejszego

wspólnego stanowiska.

Podczas gdy państwa członkowskie,

w odpowiednich przypadkach, mogą

także uwzględnić wpływ

proponowanego wywozu na ich

T

N

N

ust. 2)

Art. 27 c

2.

Minister właściwy do spraw

zagranicznych publikuje sprawozdanie,

22

Art. 11

Art. 12

interesy ekonomiczne, socjalne,

handlowe i przemysłowe, jednakże

czynniki te nie wpływają na

stosowanie powyższych kryteriów.

Państwa członkowskie dokładają

wszelkich starań w celu zachęcenia

innych państw dokonujących wywozu

technologii wojskowych lub sprzętu

wojskowego do stosowania kryteriów

niniejszego wspólnego stanowiska.

Prowadzą one z państwami trzecimi

stosującymi te kryteria regularną

wymianę doświadczeń na temat

polityk kontroli wywozu technologii

na temat stosowania tych kryteriów.

Państwa członkowskie zapewniają, by

ich przepisy krajowe umożliwiały im

kontrolę wywozu technologii i

sprzętu znajdującego się we

Wspólny wykaz uzbrojenia UE

stanowi punkt odniesienia dla

krajowych wykazów technologii i

sprzętu w państwach członkowskich,

ale bezpośrednio ich nie zastępuje.

N

T

(dot. Art. 6a

ust. 3)

brzmieniu:

Art. 6a

3.

Minister właściwy do spraw

rozporządzenia, wykaz uzbrojenia, na

obrót którym wymagane jest

zezwolenie, uwzględniając przy jego

w art.3 pkt 8 oraz wykazy

23

Art.13

Art.14

Art. 15

Art. 16

Przewodnik użytkownika do

Europejskiego kodeksu postępowania

w sprawie wywozu sprzętu

wojskowego, który jest poddawany

regularnym przeglądom, zawiera

wskazówki dotyczące stosowania

niniejszego wspólnego stanowiska.

Niniejsze wspólne stanowisko staje

się skuteczne od daty jego przyjęcia.

Niniejsze wspólne stanowisko jest

poddawane przeglądowi trzy lata po

jego przyjęciu.

Niniejsze wspólne stanowisko zostaje

opublikowane w Dzienniku

Urzędowym Unii Europejskiej.

N

N

N

07/01/BS

1

TABELA ZBIEŻNOŚCI

TYTUŁ PROJEKTU:

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

-------------------

PRZEPISY UNII EUROPEJSKIEJ

2)

Jedn. red.

Treść przepisu UE

Art. 4 ust.

1-3

1.

W przypadku wywozu produktów

podwójnego zastosowania

wymagane jest zezwolenie, jeżeli

eksporter został poinformowany

przez właściwe organy państwa

członkowskiego, w którym ma on

siedzibę, że wskazane produkty są lub

mogą być przeznaczone, w całości

lub w części, do stosowania do celów

związanych z rozwojem,

wytwarzaniem, obsługą, eksploatacją,

konserwacją, przechowywaniem,

T

Art. 1 pkt 11

(dot. Art. 17a

art. 1 pkt 1)

określonych w art. 4 ust. 1-3 i 6, art. 5

2

wykrywaniem, identyfikacją lub

rozprzestrzenianiem broni

chemicznej, biologicznej lub jądrowej

lub innych urządzeń do wybuchu

jądrowego lub z rozwojem,

wytwarzaniem, konserwacją lub

przechowywaniem pocisków

zdolnych do przenoszenia takich

broni.

2.

Zezwolenie jest również

wymagane w przypadku wywozu

produktów podwójnego zastosowania

jeżeli kraj nabywający lub kraj

przeznaczenia podlega embargu na

broń ustanowionemu przez wspólne

stanowisko lub wspólne działanie,

przyjęte przez Radę lub decyzję

Organizacji Bezpieczeństwa i

embargu na broń nałożonemu przez

wiążącą rezolucję Rady

Bezpieczeństwa Organizacji

Narodów Zjednoczonych i jeżeli

eksporter został poinformowany

przez organy określone w ust. 1, że

wspomniane produkty są lub mogą

części, do końcowego zastosowania

wojskowego.

Do celów niniejszego

ustępu "końcowe zastosowanie

wojskowe" oznacza:

3

a) włączenie do produktów

wojskowych wymienionych w

wykazie uzbrojenia państw

członkowskich;

b) użycie sprzętu produkcyjnego,

badawczego lub analitycznego i ich

podzespołów do rozwoju,

wytwarzania lub konserwacji

produktów wojskowych

wymienionych we wspomnianym

wyżej wykazie;

c) użycie niedokończonego produktu

w zakładzie przemysłowym do

wytwarzania produktów wojskowych

wymienionych we wspomnianym

wyżej wykazie.

3.

Zezwolenie jest także wymagane w

przypadku wywozu produktów

jeżeli eksporter został

poinformowany przez organy

do wykorzystania jako części lub

podzespoły w produktach

wojskowych wymienionych w

krajowym wykazie uzbrojenia, które

zostały wywiezione z terytorium

państwa członkowskiego bez

zezwolenia lub z naruszeniem

4

Art.4 ust.

4

Art.4 ust

6.

zezwolenia przewidzianego przez

ustawodawstwo krajowe tego

państwa członkowskiego.

4.

Jeżeli eksporter jest świadomy

tego, że produkty podwójnego

zastosowania niewymienione w

załączniku I, które proponuje na

wywóz, są przeznaczone w całości

lub w części do jakichkolwiek

zastosowań określonych w ust. 1, 2 i

3, musi on powiadomić organy

określone w ust. 1, które podejmą

decyzję, czy wskazane jest

wymaganie zezwolenia dla danego

wywozu.

Państwo członkowskie, które stosując

ust. 1–5, nakłada wymóg uzyskania

zezwolenia na wywóz produktów

informuje o tym w stosownych

przypadkach pozostałe państwa

członkowskie i Komisję.

Pozostałe

państwa członkowskie należycie

uwzględniają wszystkie tego rodzaju

informacje i informują swoje

administracje celne i inne właściwe

organy krajowe.

T

T

Art. 1 pkt 11

Art. 1 pkt 11

ust. 1 pkt 1)

2) rozstrzygania o konieczności

5

Art.5 ust.

1

Art.6 ust.

1

1.

Na świadczenie usług

pośrednictwa w odniesieniu do

produktów podwójnego zastosowania

wyszczególnionych w załączniku I

wymagane jest zezwolenie, w

przypadku gdy pośrednik został

poinformowany przez właściwe

którym ma miejsce pobytu lub

siedzibę, że odnośne produkty są lub

przeznaczone do zastosowań, o

pośrednik jest świadomy tego, że

wyszczególnione w załączniku I, w

odniesieniu do których proponuje

usługi pośrednictwa, są lub mogą

powiadomić właściwe organy; organy

te podejmą decyzję, czy celowe jest

wymaganie zezwolenia na takie

usługi pośrednictwa.

1.

Właściwe organy państwa, w

którym ma miejsce tranzyt, mogą

zakazać tranzytu niewspólnotowych

produktów podwójnego zastosowania

wyszczególnionych w załączniku I,

jeżeli produkty te są lub mogą być, w

T

T

(dot. Art.17a

ust. 1 pkt 1)

Art. 1 pkt 11

3) wydawania zakazu tranzytu w

Art.8 ust.

1

całości lub w części, przeznaczone do

ust. 1.

Podejmując decyzję o takim

zakazie, państwa członkowskie biorą

pod uwagę swoje obowiązki i

zobowiązania, które przyjęły na

siebie jako strony traktatów

międzynarodowych lub jako

członkowie międzynarodowych

systemów nieproliferacji.

1.

Państwo członkowskie może, ze

względów bezpieczeństwa

publicznego lub ze względu na prawa

człowieka, zabronić wywozu

produktów podwójnego zastosowania

wymagać zezwolenia na ich wywóz.

T

Art. 1 pkt 5

(dot. Art. 6c)

ust. 1 rozporządzenia nr 428/2009;

Art. 6c.

Rada Ministrów określi, w

bezpieczeństwo publiczne oraz prawa

7

Art.8

ust.2-3

Art.9 ust.

4 lit. b i c

2.

Państwa członkowskie

powiadamiają Komisję o wszystkich

środkach podjętych na podstawie ust.

1 niezwłocznie po ich podjęciu i

podają dokładne powody podjęcia

środków.

3.

Państwa członkowskie

powiadamiają również niezwłocznie

Komisję o wszelkich modyfikacjach

środków podjętych na podstawie ust.

1.

4.

Krajowe generalne zezwolenia na

wywóz:

a) nie obejmują swoim zakresem

produktów wymienionych w części 2

załącznika II;

b) są określane zgodnie z przepisami

lub praktykami krajowymi.

Mogą być

stosowane przez wszystkich

eksporterów mających miejsce

pobytu lub siedzibę w państwie

członkowskim wydającym te

zezwolenia, jeżeli spełniają wymogi

określone w niniejszym

rozporządzeniu i w uzupełniających

przepisach krajowych.

Są wydawane

zgodnie ze wskazaniami określonymi

w załączniku IIIc.

Są wydawane

zgodnie z przepisami lub praktykami

T

T

ust.1 pkt 1)

8

Art.9 ust.

5

krajowymi.

Państwa członkowskie niezwłocznie

powiadamiają Komisję o wszelkich

wydanych lub zmienionych

krajowych generalnych zezwoleniach

na wywóz.

Komisja podaje te zmiany

do wiadomości publicznej w

Dzienniku Urzędowym Unii

Europejskiej serii C;

c) nie mogą być wykorzystywane,

jeżeli eksporter został

poinformowany przez właściwe dla

niego organy, że przedmiotowe

produkty są lub mogą być

przeznaczane w całości lub części do

któregokolwiek z zastosowań

art. 4 ust. 2 w kraju objętym

embargiem na broń ustanowionym na

mocy wspólnego stanowiska

przyjętego przez Radę lub na mocy

decyzji OBWE lub embargiem na

broń nałożonym wiążącą rezolucją

Rady Bezpieczeństwa ONZ lub jeżeli

eksporter jest świadomy, że produkty

te są przeznaczone do wyżej

wspomnianych zastosowań.

5.

Państwa członkowskie utrzymują

lub wprowadzają w swoim odnośnym

krajowym ustawodawstwie

T

ust.1)

6) art. 7-12 otrzymują brzmienie:

9

Art.9 ust.

6

Art.10.ust.

1

możliwość udzielania zezwolenia

globalnego na wywóz.

6.

Państwa członkowskie dostarczają

Komisji wykaz organów właściwych

do:

a) udzielania zezwoleń na wywóz

produktów podwójnego

zastosowania;

b) wydawania zakazu tranzytu

niewspólnotowych produktów

podwójnego zastosowania na mocy

niniejszego rozporządzenia.

Komisja publikuje wykaz tych

organów w serii C Dziennika

1.

Zezwolenia na usługi pośrednictwa

w ramach niniejszego rozporządzenia

są wydawane przez właściwe organy

T

T

1, 2, 3, 4)

wewnątrzunijny produktów

wymienionych w załączniku IV

zastosowania wydaje się zezwolenia

indywidualne.

6) art. 7-12 otrzymują brzmienie:

Art. 9.

1.

Zezwolenie indywidualne lub

10

pośrednik ma miejsce pobytu lub

siedzibę.

Zezwolenia te są wydawane

na określoną ilość

wyszczególnionych produktów

przemieszczanych między dwoma lub

więcej państwami trzecimi.

Należy

jednoznacznie określić

umiejscowienie tych produktów w

państwie trzecim, będącym państwem

pochodzenia, użytkownika

końcowego oraz jego dokładną

lokalizację.

Zezwolenia są ważne na

terytorium całej Wspólnoty.

zamieszkującego albo posiadającego

siedzibę na terytorium

2.

Wniosek o zezwolenie powinien

zawierać:

11

przedmiotem obrotu oraz końcowych

użytkownika;

wewnątrzunjnego – oświadczenie, że

wnioskodawca podejmie niezbędne

strategicznym, które będą

przedmiotem obrotu, dotarły do

końcowego użytkownika;

12

Art.10 ust.

4

Art.11 ust.

1

4.

Państwa członkowskie

przedstawiają Komisji wykaz

organów upoważnionych do

udzielania przewidzianych w

niniejszym rozporządzeniu zezwoleń

na usługi pośrednictwa.

Komisja

publikuje wykaz tych organów w

1.

Jeżeli produkty podwójnego

zastosowania, w odniesieniu do

których został złożony wniosek o

wydanie indywidualnego zezwolenia

na wywóz do miejsca przeznaczenia

niewymienionego w załączniku II lub

do jakiegokolwiek miejsca

T

T

Art. 1. pkt 11

(dot. Art. 17a

lub będzie umiejscowiony produkt

podwójnego zastosowania;

towaru o znaczeniu strategicznym w

kraju trzecim.

4) przedstawienia Komisji

5) zasięgania i wydawania opinii w

13

przeznaczenia w przypadku

produktów podwójnego zastosowania

wymienionych w załączniku IV, są

lub będą umieszczone w jednym lub

kilku państwach członkowskich

innych niż te, w których składany jest

wniosek, fakt taki zostaje wykazany

we wniosku.

Właściwe organy

państwa członkowskiego, do których

zezwolenia, niezwłocznie zasięgają

opinii właściwych organów

zainteresowanego państwa lub

państw członkowskich i dostarczają

stosownych informacji.

Państwo lub

państwa członkowskie, u których

zasięgano opinii, w ciągu dziesięciu

dni roboczych powiadamiają o

wszelkich zastrzeżeniach, jakie mogą

mieć wobec udzielenia zezwolenia,

które wiążą państwo członkowskie, w

którym złożono wniosek.

Jeżeli w ciągu dziesięciu dni

roboczych nie zostaną przedstawione

żadne zastrzeżenia, uznaje się, że

państwo lub państwa członkowskie, u

zastrzeżeń.

W wyjątkowych przypadkach każde

państwo członkowskie, u którego

zasięgano opinii, może złożyć

wniosek o wydłużenie terminu 10-

14

Art. 11

ust.

2

dniowego.

Jednakże wydłużenie to

nie może przekroczyć 30 dni

roboczych.

2.

Jeżeli wywóz mógłby naruszać

podstawowe interesy bezpieczeństwa,

państwo członkowskie może prosić

inne państwo członkowskie o

nieudzielanie zezwolenia na wywóz

lub, jeżeli takie zezwolenie zostało

udzielone, prosić o jego

unieważnienie, zawieszenie,

modyfikację lub odwołanie.

Państwo

członkowskie, które otrzymało taką

prośbę, niezwłocznie podejmuje

konsultacje o charakterze

niewiążącym z państwem

członkowskim występującym z

prośbą, które mają się zakończyć w

ciągu 10 dni roboczych.

Jeżeli

państwo członkowskie, do którego

kierowana jest prośba, postanowi

udzielić zezwolenia, powinno

poinformować o tym Komisję i

pozostałe państwa członkowskie za

pomocą systemu elektronicznego, o

T

ust. 1 pkt 1 i 6)

zezwolenia albo jego unieważnienie,

zawieszenie, modyfikację lub

odwołanie;

15

Art. 13ust.

1-5

1.

Właściwe organy państw

członkowskich, działając zgodnie z

niniejszym rozporządzeniem, mogą

odmówić udzielenia zezwolenia na

wywóz, a także mogą unieważnić,

zawiesić, zmodyfikować lub odwołać

zezwolenie na wywóz, które już

zostało udzielone.

W przypadku

odmowy, unieważnienia,

zawieszenia, znacznego ograniczenia

lub odwołania zezwolenia na wywóz

lub w przypadku ustalenia przez

właściwe organy, że nie należy

wydawać zezwolenia na zamierzony

wywóz, powiadamiają one właściwe

organy pozostałych państw

członkowskich i Komisję oraz

przekazują im stosowne informacje.

W przypadku gdy właściwe organy

państwa członkowskiego zawieszą

zezwolenie na wywóz, ostateczna

ocena zostanie zakomunikowana

państwom członkowskim i Komisji

na koniec okresu zawieszenia.

2.

W ciągu trzech lat od

powiadomienia właściwe organy

państw członkowskich dokonują

przeglądu odmów udzielenia

zezwoleń, o których powiadamiano

zgodnie z ust. 1, i w razie potrzeby

odwołują, zmieniają lub odnawiają je.

Właściwe organy państw

T

Art. 1 pkt 10

(dot. Art. 15 ,

Art. 17 ust. 1)

Art. 15.1.

Organ kontroli obrotu

1)wymagają tego potrzeby obronności

lub bezpieczeństwa Rzeczypospolitej

2)wymagają tego zobowiązania

Rzeczypospolitej Polskiej wynikające

3)podmiot nie daje rękojmi zgodnego z

w części, wykorzystane do

2.

Organ kontroli obrotu może

16

członkowskich powiadamiają o

wynikach tego przeglądu właściwe

organy pozostałych państw

członkowskich i Komisji w możliwie

najkrótszym terminie.

Odmowy,

które nie zostały odwołane, pozostają

w mocy.

3.

Właściwe organy państw

członkowskich niezwłocznie

powiadamiają pozostałe państwa

członkowskie i Komisję o swoich

decyzjach, podjętych na mocy art. 6,

w sprawie zakazu tranzytu produktów

podwójnego zastosowania

wymienionych w załączniku I.

Powiadomienia te zawierają wszelkie

stosowne informacje, m.in.

klasyfikację produktu, jego parametry

techniczne, kraj przeznaczenia i

użytkownika końcowego.

4.

Ustępy 1 i 2 mają zastosowanie

również do zezwoleń na usługi

pośrednictwa.

5.

Zanim właściwe organy danego

państwa członkowskiego, działając

na mocy niniejszego rozporządzenia,

udzielą zezwolenia na wywóz lub

zezwolenia na świadczenie usług

pośrednictwa lub podejmą decyzję w

sprawie tranzytu, analizują wszystkie

ważne odmowy lub decyzje o zakazie

tranzytu produktów podwójnego

Art. 1 pkt 11

odmówić, w drodze decyzji

1)zaistnieją przesłanki, o których

2)podmiot dokonuje obrotu wbrew

3)podmiot w sposób zawiniony utracił

Art. 17a.

1.

Organ kontroli obrotu jest

17

Art.16 ust.

3

zastosowania, wymienionych w

załączniku I, podjęte na mocy

niniejszego rozporządzenia, aby

ustalić, czy decyzja odmowna w

sprawie zezwolenia lub tranzytu nie

została podjęta przez właściwe

organy w innym państwie

członkowskim lub państwach

członkowskich w odniesieniu do

zasadniczo identycznej transakcji (co

oznacza produkt o zasadniczo

identycznych parametrach lub

charakterystyce technicznej dla tego

samego użytkownika końcowego lub

odbiorcy).

Zasięgają one najpierw

opinii właściwych organów państwa

lub państw członkowskich, które

udzieliły takiej odmowy lub podjęły

decyzje o zakazie tranzytu zgodnie z

ust. 1 i 3.

Jeżeli po przeprowadzeniu

takich konsultacji właściwe organy

państwa członkowskiego postanowią

udzielić zezwolenia lub zezwolić na

tranzyt, informują one pozostałe

właściwe organy innych państw

członkowskich i Komisję oraz

dostarczają stosownych informacji o

powodach tej decyzji.

3.

Bez uszczerbku dla uprawnień

przyznanych na mocy lub w

zastosowaniu Wspólnotowego

T

(dot. Art. 17 a

ust. 1 pkt 8)

1)wykonywania obowiązków

dotyczących informowania

7)wykonywania zadań, o których

nr 428/2009.

18

Art. 16

ust. 4

kodeksu celnego państwo

członkowskie może także na okres

nieprzekraczający okresów

określonych w ust. 4 zawiesić wywóz

ze swojego terytorium produktów

podwójnego zastosowania

wymienionych w załączniku I, które

zostały objęte ważnym zezwoleniem,

lub, jeżeli to konieczne, w inny

sposób zapobiec opuszczeniu przez te

produkty terytorium Wspólnoty

poprzez swoje terytorium, jeżeli są

uzasadnione podejrzenia, że:

a) przy udzielaniu zezwolenia nie

zostały wzięte pod uwagę stosowne

informacje; lub

b) od czasu udzielenia zezwolenia

okoliczności w znaczący sposób

uległy zmianie.

należy niezwłocznie zasięgnąć opinii

właściwych organów państwa

członkowskiego, które udzieliło

zezwolenia na wywóz w celu

ewentualnego podjęcia przez nie

działań na podstawie art. 13 ust. 1.

Jeżeli takie właściwe organy podejmą

decyzję o utrzymaniu zezwolenia,

udzielają odpowiedzi w terminie 10

dni roboczych, który na ich wniosek

T

organem właściwym w zakresie:

8) podejmowania decyzji o

ważnym zezwoleniem w przypadku

spełnienia przesłanek, o których mowa

9.zasięgania opinii właściwego organu

19

Art. 17

może być przedłużony do 30 dni

roboczych w wyjątkowych

okolicznościach.

W takim przypadku

lub jeżeli nie udzielono odpowiedzi w

ciągu 10 lub (w opisanym powyżej

wyjątkowym przypadku) 30 dni

roboczych, produkty podwójnego

zastosowania zostają natychmiast

zwolnione.

Państwo członkowskie,

które udzieliło zezwolenia, informuje

pozostałe państwa członkowskie i

Komisję.

1.

Państwo członkowskie może

ustanowić, że formalności celne w

zakresie wywozu produktów

podwójnego zastosowania mogą być

dokonywane tylko w uprawnionych

do tego celu urzędach celnych.

2.

Państwo członkowskie,

korzystające z możliwości określonej

w ust. 1, informuje Komisję, które

urzędy celne zostały należycie

upoważnione.

Komisja opublikuje

informacje w serii C Dziennika

T

Art. 1 pkt 13

(dot. Art. 20)

13) art. 20 otrzymuje brzmienie:

„Art. 20.

1.

Wywóz, przywóz lub

3.

Organ kontroli obrotu informuje

20

Art.20

ust. 3

Art. 21

3.

Zapisy lub rejestry oraz

i 2 są przechowywane co najmniej

przez trzy lata od końca roku

kalendarzowego, w którym miał

miejsce wywóz lub świadczono

usługi pośrednictwa.

Są one

okazywane na żądanie właściwym

organom państwa członkowskiego, w

którym eksporter ma siedzibę lub

pośrednik ma siedzibę lub miejsce

pobytu.

W celu zapewnienia właściwego

stosowania niniejszego

rozporządzenia każde państwo

członkowskie podejmie wszelkie

niezbędne środki dla umożliwienia

właściwym organom:

a) gromadzenia informacji o

zamówieniach i transakcjach

dotyczących produktów podwójnego

zastosowania;

b) ustalenia, że środki kontroli

wywozu są właściwie stosowane, co

może obejmować w szczególności

prawo do wejścia do pomieszczeń

osób, które mają udział w transakcji

T

T

Art. 1 pkt 14

(dot. Art. 21)

oraz Art. 4 ust.

4 oraz Art. 30

ust. 1 obecnie

obowiązującej

ustawy – nie są

nowelizowane.

zakresie wywozu, przywozu i tranzytu

10) wzywania:

a) eksportera lub pośrednika

14) w art. 21:

21

Art. 22

ust. 8 i 9

eksportowej lub pośredników

świadczących usługi pośrednictwa w

warunkach określonych w art. 5.

8.

Dokumenty i rejestry transferów

wewnątrzwspólnotowych produktów

podwójnego zastosowania

przechowywać przez co najmniej trzy

lata od końca roku kalendarzowego,

należy je okazywać na żądanie

właściwym organom państwa

członkowskiego, z którego dokonano

transferu.

9.

Państwo członkowskie może w

drodze krajowego ustawodawstwa

wymagać, aby — w przypadku

transferów wewnątrzwspólnotowych

z tego państwa członkowskiego

produktów wymienionych w

kategorii 5 części 2 załącznika I,

które nie są wymienione w

załączniku IV — właściwym

organom tego państwa

członkowskiego dostarczone zostały

dodatkowe informacje dotyczące tych

produktów.

T

oraz pkt 12)

(art. 4 ust 4 oraz art. 30 ust 1 obecnie

nowelizowane)

10)wzywania:

b) podmiotu dokonującego

transferu wewnątrzunijnego do

12) udzielania dodatkowych informacji

w przypadku określonym w art. 22 ust.

9 rozporządzenia nr 428/2009;

22

Art. 24

Każde państwo członkowskie

podejmuje odpowiednie środki, aby

zapewnić właściwe egzekwowanie

wszystkich przepisów niniejszego

rozporządzenia.

W szczególności

ustanawia sankcje stosowne do

naruszeń przepisów niniejszego

rozporządzenia lub przepisów

przyjętych w celu jego wykonania.

Sankcje takie muszą być skuteczne,

proporcjonalne i odstraszające.

T

Rozdział 6

obecnie

obowiązującej

ustawy, w tym

Art. 1 pkt 25-29

znowelizowanej

ustawy (dot.

Art. 33, 37,

37a,38 i 39 )

25) w art. 33:

zezwolenia na obrót podlega grzywnie,

dysponowania towarem o znaczeniu

23

26) art. 34 otrzymuje brzmienie:

Art. 37a.

Podmiotowi dokonującemu

24

nieposiadającej osobowości prawnej, o

organ kontroli obrotu wymierza, w

Art. 39.

Osobie prawnej, jednostce

organizacyjnej nieposiadającej

wysokości do 50.000 zł.”;

25

Art. 25

Każde państwo członkowskie

informuje Komisję o przepisach

ustawowych, wykonawczych i

administracyjnych przyjętych w celu

wykonania niniejszego

rozporządzenia, włącznie ze

środkamiokreślonymi w art. 24.

Komisja przesyła te informacje do

pozostałych państw członkowskich.

Co trzy lata Komisja dokonuje

przeglądu wykonania niniejszego

rozporządzenia i składa Parlamentowi

Europejskiemu i Radzie

sprawozdanie z jego stosowania które

może zawierać propozycje jego

zmian.

Państwa członkowskie

dostarczają Komisji wszystkich

stosownych informacji dla

przygotowania tego sprawozdania.

T

06/01/BS

1

TABELA ZBIEŻNOŚCI

TYTUŁ PROJEKTU:

(Dz. Urz UE L 146 z 10.06.2009, str. 1)

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

-------------------

PRZEPISY UNII EUROPEJSKIEJ

2)

Art. 1

1.

1.

Celem niniejszej dyrektywy jest

uproszczenie zasad i procedur

mających zastosowanie do transferu

produktów związanych z obronnością

w celu zapewnienia właściwego

funkcjonowania rynku

2.

Niniejsza dyrektywa nie narusza

swobody decyzji państw

członkowskich w zakresie polityki

eksportowej produktów związanych

z obronnością.

N

N

2

Art. 2.

Art. 3

lub podzespoły w produktach

zezwolenia przewidzianego przez

ustawodawstwo krajowe tego

Niniejsza dyrektywa ma zastosowanie

do wymienionych w załączniku

produktów związanych z obronnością.

Dla celów niniejszej dyrektywy

1) "produkt związany z obronnością"

oznacza każdy produkt wymieniony

w załączniku;

N

T

Art. 1pkt 3 lit. a

pkt 2

Art. 1 pkt 5,

(dot. Art. 6a.

ust. 3)

3) w art. 3:

a) pkt 1-3 otrzymują brzmienie:

2)uzbrojenie – broń, amunicję,

Art. 6a.

3 .

Minister właściwy do spraw

3

2) "transfer" oznacza każde

przekazanie lub przepływ produktu

związanego z obronnością od

dostawcy do odbiorcy w innym

państwie członkowskim;

3) "dostawca" oznacza osobę prawną

lub fizyczną mającą swoją siedzibę

we Wspólnocie, która jest prawnie

odpowiedzialna za transfer;

4) "odbiorca" oznacza osobę prawną

lub fizyczną mająca swoją siedzibę

T

T

(dot. Art. 3)

Art. 1 pkt 3 lit. f

(dot. Art. 3 pkt

8b, 8c)

międzynarodowe, w szczególności

członkowskim od podmiotu w innym

państwie członkowskim bez

Europejskiej

brzmieniu:

8b) dostawca – podmiot, który jest

8c) odbiorca – podmiot, który jest

Nowelizowana ustawa

reguluje kontrolę obrotu z

zagranicą towarami o

(uzbrojeniem i produktami

podwójnego

zastosowania).

Transfer

wewnątrz UE występuje

także w odniesieniu do

produktów podwójnego

zastosowania.

Konieczne

było przyjęcie jednej

definicji transferu dla obu

typu towarów, ponieważ

istota tego transferu jest

taka sama.

Ponadto w

rozporządzeniu Rady

(WE) Nr 428/2009 nie ma

definicji transferu, a takie

pojęcie występuje w

przepisach.

4

Art. 4

we Wspólnocie, która jest prawnie

odpowiedzialna za odbiór transferu;

5) "zezwolenie na transfer" oznacza

zezwolenie krajowego organu

państwa członkowskiego udzielone

dostawcom na transfery produktów

związanych z obronnością do

odbiorcy w innym państwie

członkowskim;

6) "zezwolenie na eksport" oznacza

zezwolenie na dostarczanie

produktów związanych z obronnością

osobie prawnej lub fizycznej w

jakimkolwiek kraju trzecim.

7) "przewóz przez" oznacza transport

produktów związanych z obronnością

przez terytorium jednego lub więcej

niż jednego państwa członkowskiego

innego niż państwo członkowskie

pochodzenia i państwo członkowskie,

które jest odbiorcą.

1.

Transfer produktów związanych z

obronnością pomiędzy państwami

członkowskimi wymaga uprzedniego

uzyskania zezwolenia.

Żadne dalsze

zezwolenia innych państw

członkowskich nie są wymagane do

przewozu produktów związanych z

obronnością przez obszar państw

N

N

N

T

lit. e (dot. Art. 3

pkt 8)

3) w art. 3.:

e) pkt 8 otrzymuje brzmienie:

1.

„8) obrót:

2. wywóz,

3. transfer wewnątrzunijny,

4. usługę pośrednictwa,

5. pomoc techniczną,

6. przywóz,

5

członkowskich lub dla ich

wwiezienia na terytorium innych

państw członkowskich, gdzie

znajduje się odbiorca, bez uszczerbku

dla stosowania przepisów

niezbędnych ze względów

bezpieczeństwa publicznego lub

polityki publicznej, jak np. m. in.

bezpieczeństwa transportu.

2.

Niezależnie od ust. 1 państwa

członkowskie mogą w następujących

przypadkach zwolnić transfery

produktów związanych z obronnością

z obowiązku uzyskania

N

Art. 1 pkt 6

(dot. Art. 7. ust.

2)

Art. 1 pkt 5

ust. 2

7. tranzyt;”,

6) art. 7-12 otrzymują brzmienie:

Art. 7

2.

Na obrót uzbrojeniem wydaje się

2.

Zezwolenie na transfer

6

wcześniejszego zezwolenia

określonego w pierwszym ustępie:

a) jeżeli dostawca lub odbiorca

wchodzi w skład organu rządowego

lub sił zbrojnych;

b) jeżeli dostawy dokonuje Unia

Europejska, NATO, MAEA lub inna

organizacja międzyrządowa w

ramach wykonywania swoich zadań;

c) jeżeli transfer jest konieczny dla

realizacji opartych na współpracy

programów zbrojeniowych między

państwami członkowskimi;

d) jeżeli transfer związany jest z

pomocą humanitarną w przypadku

katastrofy lub stanowi pomoc w

nagłym wypadku; lub

e) jeżeli transfer jest konieczny dla

naprawy, konserwacji, ekspozycji lub

dokonania pokazu lub w ich

następstwie.

3.

Na wniosek państwa

członkowskiego lub z własnej

inicjatywy Komisja może zmienić

ustęp 2 w celu uwzględnienia

przypadków:

a) kiedy transfer następuje na

warunkach, które nie naruszają

polityki publicznej lub

bezpieczeństwa publicznego;

b) kiedy obowiązek uzyskania

N

7

wcześniejszego zezwolenia stał się

niewspółmierny z

międzynarodowymi zobowiązaniami

państw członkowskich w następstwie

przyjęcia niniejszej dyrektywy; lub

c) kiedy jest konieczny dla

współpracy międzyrządowej, o której

Środki te, mające na celu zmianę

2.

4.

Państwa członkowskie zapewniają,

aby dostawcy, którzy chcą dokonać

transferu produktów związanych z

obronnością ze swojego terytorium

mogli wykorzystać generalne

zezwolenia na transfer lub ubiegać się

o globalne lub indywidualne

zezwolenia na transfer zgodnie z art.

5, 6 i 7.

5.

Państwa członkowskie określają

rodzaj zezwolenia w odniesieniu do

produktów związanych z obronnością

lub określonych kategorii produktów

związanych z obronnością zgodnie z

postanowieniami niniejszego artykułu

oraz art. 5, 6 i 7.

T

Art. 1 pkt.6

(dot. Art. 7 ust.

2)

Art. 1 pkt 6

(dot. Art 8 ust.

1 i 2)

6) art. 7-12 otrzymują brzmienie:

znaczeniu strategicznym nie jest

8

6.

Państwa członkowskie określają

wszelkie warunki udzielania

zezwoleń na transfer, w tym wszelkie

ograniczenia eksportu produktów

związanych z obronnością do osób

prawnych lub fizycznych w krajach

trzecich, uwzględniając między

innymi wynikające z transferu

zagrożenia dla praw człowieka,

pokoju, bezpieczeństwa i stabilności.

Państwa członkowskie mogą,

przestrzegając prawa

wspólnotowego, skorzystać z

możliwości zwrócenia się o

ubezpieczenie ostatecznego

przeznaczenia, w tym certyfikaty dla

T

Art. 1 pkt 6

(dot. Art.8 ust.

3, Art 9 ust. 1,

Art.10 ust. 1,

Art. 11. ust. 1,

Art. 14 ust.4)

lub zezwolenie globalne.

towary, w odniesieniu do których

udziela krajowego zezwolenia

6) art. 7-12 otrzymują brzmienie:

Art. 8

3.

Prowadzenie obrotu na podstawie

Art. 9

1.

Zezwolenie indywidualne lub

Przepisy dotyczące

zezwoleń generalnych

odnoszą się zarówno do

uzbrojenia jak i

produktów podwójnego

zastosowania.

Uwzględniają także różne

formy obrotu jak np.

wywóz.

Konieczne jest

takie ujęcie, ponieważ

nowelizowana ustawa

reguluje obrót towarami o

znaczeniu strategicznym.

Dotyczy to także innych

poniżej cytowanych

przepisów.

9

użytkowników końcowych.

Art. 1 pkt 9

(dot. Art. 14

ust. 4)

Rzeczypospolitej Polskiej, zwany dalej

Art. 10

1.

Podmiot jest zobowiązany, przed

szczególności czy nie zachodzą

Art.11

1.

Przedsiębiorca wnioskujący o

9) w art. 14:

b) ust 4i 5 otrzymują brzmienie:

4.

Wydanie zezwolenia

10

7.

Państwa członkowskie określają

warunki zezwoleń na transfer

komponentów na podstawie oceny

wrażliwości transferu w oparciu

między innymi o następujące

kryteria:

a) charakter komponentów w

odniesieniu do produktów, w których

mają zostać użyte, oraz w odniesieniu

do jakiegokolwiek ostatecznego

przeznaczenia gotowych produktów

mogącego budzić zastrzeżenia;

b) znaczenie komponentów w

są użyte.

8.

Z wyjątkiem przypadków, w

których państwa członkowskie

uważają, że transfer komponentów

N

indywidualnego lub zezwolenia

obrotu, a w szczególności od złożenia

(Komponenty są uzbrojeniem.

Nie

potrzeba dodatkowych przepisów.)

11

jest wrażliwy, państwa członkowskie

powstrzymują się od wprowadzania

jakichkolwiek ograniczeń eksportu na

komponenty, jeżeli odbiorca

przedstawia deklarację zastosowania,

w której oświadcza, iż komponenty

podlegające temu zezwoleniu na

transfer są wbudowane lub mają być

wbudowane w określone wytwarzane

przez niego produkty i w związku z

tym nie mogą jako takie być

eksportowane ani podlegać

transferowi na późniejszym etapie,

chyba że w celu przeprowadzenia

konserwacji lub naprawy.

9.

Państwa członkowskie mogą w

dowolnym momencie cofnąć,

zawiesić lub ograniczyć stosowanie

wydanych zezwoleń na transfer, dla

ochrony swych podstawowych

interesów w sferze bezpieczeństwa,

ze względów polityki publicznej lub

bezpieczeństwa publicznego lub z

powodu nie wypełniania warunków

dołączonych do zezwolenia.

T

ust. 1)

12

Art. 5

1.

Poszczególne państwa

członkowskie publikują generalne

zezwolenia na transfer bezpośrednio

uprawniające dostawców

posiadających siedzibę na ich

obszarze, którzy spełniają warunki

zezwolenia, do dokonywania

transferów produktów związanych z

obronnością, które mają być

wyszczególnione w zezwoleniu, do

jednej lub wielu kategorii odbiorców

mających siedzibę w innym państwie

członkowskim.

T

Art.1 pkt 6 (dot.

Art. 8 ust. 2)

2.

Przed wydaniem decyzji w

3.

Cofnięcie lub zmiana zezwolenia

indywidualnego lub zezwolenia

6) art. 7-17 otrzymują brzmienie:

Art. 8

2.

Minister właściwy do spraw

13

2.

Bez uszczerbku dla art. 4 ust. 2

generalne zezwolenia na transfer są

publikowane przynajmniej w

następujących przypadkach:

a) jeżeli odbiorca wchodzi w skład sił

zbrojnych państwa członkowskiego

lub instytucji zamawiającej w

dziedzinie obronności, dokonującej

zakupów na wyłączny użytek sił

zbrojnych danego państwa

członkowskiego;

b) jeżeli odbiorca jest

przedsiębiorstwem certyfikowanym

zgodnie z art. 9;

c) transfer odbywa się na potrzeby

pokazów, ocen i wystaw;

d) transfer odbywa się na potrzeby

konserwacji i naprawy jeżeli odbiorca

jest pierwotnym dostawcą produktów

związanych z obronnością.

3.

Państwa członkowskie

uczestniczące w programie

współpracy międzyrządowej

pomiędzy państwami członkowskimi,

dotyczącym opracowywania,

produkcji i stosowania jednego lub

wielu produktów związanych z

obronnością, mogą opublikować

generalne zezwolenie na transfery do

pozostałych państw członkowskich

uczestniczących w tym programie,

T

T

Jw.

Jw.

w.

Jw.

14

Art. 6

które są niezbędne w jego realizacji.

4.

Przed pierwszym zastosowaniem

generalnego zezwolenia na transfer

państwa członkowskie mogą określić

warunki rejestracji bez uszczerbku

dla innych przepisów niniejszej

dyrektywy.

1.

Państwa członkowskie, na wniosek

indywidualnego dostawcy, decydują

o udzieleniu mu globalnego

zezwolenia na transfer,

uprawniającego do przeprowadzenia

transferów produktów związanych z

obronnością do odbiorców w jednym

lub kilku innych państwach

członkowskich.

2.

Państwa członkowskie określają w

każdym globalnym zezwoleniu na

transfer produkty lub kategorie

produktów związanych z obronnością

objętych globalnym zezwoleniem na

transfer oraz uprawnionych

odbiorców lub kategorię odbiorców.

T

T

T

Art. 1 pkt 6)

(dot. Art. 9

ust. 1)

Art. 1 pkt 3 lit.

f (dot. Art. 3

pkt 8 h)

6) art. 7-12 otrzymują brzmienie:

6) art. 7-12 otrzymują brzmienie:

Art. 9

1.

Zezwolenie indywidualne lub

3) w art.3:

8h) zezwolenie globalne – zezwolenie

15

Globalne zezwolenie na transfer jest

przyznawane na okres trzech lat,

który może zostać przedłużony przez

państwo członkowskie

Art. 1 pkt 6

(dot Art. 9 ust.

8 pkt 2)

Art. 1 pkt 9 lit.

b

(dot. Art. 14

ust. 5)

odniesieniu do jednego lub większej

6) art. 7-12 otrzymują brzmienie:

Art 9

8.

Minister właściwy do spraw

rozporządzenia:

2) wzory zezwoleń indywidualnych i

9) w art.14:

b) ust 4 i5 otrzymują brzmienie

5.

W zezwoleniu indywidualnym lub

16

Art. 7

Państwa członkowskie, na wniosek

zezwolenie na transfer,

umożliwiającego przeprowadzenie

jednego transferu konkretnej ilości

określonych produktów związanych z

przekazane w ramach jednej lub kilku

dostaw do jednego odbiorcy w

następujących przypadkach:

a) wniosek o zezwolenie ogranicza

się do jednego transferu;

b) jest to niezbędne dla ochrony

podstawowych interesów danego

państwa członkowskiego w sferze

bezpieczeństwa lub ze względów

polityki publicznej;

c) jest to niezbędne dla realizacji

międzynarodowych zobowiązań

państw członkowskich; lub

d) państwo członkowskie ma

poważne powody, by sądzić, że

dostawca nie będzie w stanie

zastosować się do warunków

koniecznych dla przyznania

globalnego pozwolenia.

T

(dot. Art.7 ust.

2, Art. 9 ust. 1)

f (dot. Art. 3

pkt 8g)

6) art. 7-12 otrzymują brzmienie:

Art. 9

8g) zezwolenie indywidualne –

17

Art. 8

1.

Państwa członkowskie zapewniają,

aby dostawcy produktów związanych

z obronnością informowali

odbiorców o warunkach zezwolenia

na transfer, w tym o ograniczeniach

wykorzystania lub eksportu tych

produktów.

2.

Państwa członkowskie zapewniają,

aby dostawcy informowali w

rozsądnym czasie właściwe organy

T

T

lit. f

(dot. Art. 22

ust. 3a)

Art. 1 pkt 6

(dot. Art. 8 ust.

innym państwie, dotyczące określonej

strategicznym;

17) w art. 22:

oznaczeniu strategicznym mające

znaczeniu strategicznym.

W przypadku

stanowiących przedmiot obrotu, do

6) art..

7-12 otrzymują brzmienie:

Art. 8.

3.

Prowadzenie obrotu na podstawie

18

państwa członkowskiego, z którego

terytorium chcą dokonać transferu

o zamiarze wykorzystania, po raz

pierwszy, generalnego zezwolenia na

transfer.

Państwa członkowskie mogą

określić dodatkowe informacje,

których można wymagać w

odniesieniu do produktów

związanych z obronnością, będących

przedmiotem transferu na mocy

generalnego zezwolenia.

3.

Państwa członkowskie zapewniają

prowadzenie przez dostawców

szczegółowych i kompletnych

rejestrów dokonanych transferów, co

podlega regularnemu sprawdzaniu,

zgodnie z obowiązującymi w

poszczególnych państwach

członkowskich przepisami, a także

T

b

ust. 4)

Art. 1 pkt 20

(dot. Art. 25)

krajowego zezwolenia generalnego

9) w art. 14:

4.

Wydanie zezwolenia

indywidualnego lub zezwolenia

Art. 25.

1.

Podmiot dokonujący obrotu

19

określają wymogi w zakresie

sprawozdawczości związane z

wykorzystywaniem generalnych,

globalnych lub indywidualnych

zezwoleń na transfer.

Rejestry te

obejmują dokumenty handlowe

zawierające następujące informacje:

a) opis produktu związanego z

obronnością oraz jego oznaczenie

zgodnie z załącznikiem;

b) ilość i wartość produktu

związanego z obronnością;

c) daty transferu;

d) nazwa i adres dostawcy i odbiorcy;

e) ostateczne przeznaczenie i

końcowy użytkownik danego

produktu związanego z obronnością,

jeśli dane te są znane; oraz

f) dowód, że informacja na temat

przekazana odbiorcy tych produktów

związanych z obronnością.

4.

Państwa członkowskie zapewniają,

aby dostawcy przechowywali rejestry

określone w ust. 3 przez okres co

najmniej równy przewidzianemu w

odpowiednich obowiązujących

przepisach krajowych odnoszących

się do wymogów przechowywania

rejestrów przez podmioty

T

Art.1 pkt 20

(dot. Art. 25

ust. 3)

dane:

1) opis towaru o znaczeniu

dostawcy oraz importera lub odbiorcy;

6) dowód, że informacja na temat

znaczeniu strategicznym.

3.

Podmiot dokonujący obrotu

gromadzonych w ramach ewidencji, o

20

Art. 9

gospodarcze w poszczególnych

państwach członkowskich, a w

każdym razie przez okres nie krótszy

miejsce transfer.

Są one okazywane

terytorium dostawca dokonał

transferu produktów związanych z

obronnością.

1.

Państwa członkowskie wyznaczają

właściwe organy w celu certyfikacji

odbiorców produktów związanych z

obronnością posiadających siedzibę

na ich odnośnym obszarze, którzy

mogą korzystać z zezwoleń z

wydanych przez inne państwo

członkowskie zgodnie z art. 5 ust. 2

lit. b).

2.

Certyfikacja określa wiarygodność

przedsiębiorstwa odbiorcy w

szczególności w odniesieniu do

przestrzegania ograniczeń eksportu

produktów związanych z obronnością

otrzymanych z innego państwa

członkowskiego.

Wiarygodność

przedsiębiorstwa odbiorcy jest

oceniana na podstawie zezwolenia na

transfer według następujących

kryteriów:

T

T

Art. 28 ust. 2

pkt 3

obowiązującej

ustawy

Art. 1 pkt 16

(Rozdział 2b)

lat, licząc od końca roku

1.

Obrót podlega kontroli.

2.

Kontrola obejmuje w szczególności:

3) prawidłowość prowadzenia

„Rozdział 2b

Świadectwo wiarygodności odbiorcy

uzbrojenia

21

a) potwierdzone doświadczenie w

działaniach związanych z

obronnością, uwzględniając w

szczególności rejestr zgodności z

ograniczeniami eksportowymi,

wszelkie decyzje sądowe w tej

kwestii, zezwolenie na produkcję lub

komercjalizację produktów

związanych z obronnością oraz

zatrudnianie doświadczonej kadry

zarządzającej;

b) działalność przemysłowa w

obrębie Wspólnoty dotycząca

produktów związanych z

obronnością, w szczególności

zdolność do integracji systemów i

podsystemów;

c) wyznaczenie pracownika szczebla

kierowniczego jako osoby osobiście

odpowiedzialnej za transfery i

eksport;

d) pisemne zobowiązanie

przedsiębiorstwa, podpisane przez

pracownika szczebla kierowniczego

określonego w lit. c), do podjęcia

wszystkich niezbędnych kroków w

celu przestrzegania i egzekwowania

wszystkich szczególnych warunków

związanych z końcowym

zastosowaniem i eksportem

wszelkich otrzymanych

administracyjnej.

Art. 21f.

Świadectwo wiarygodności

kapitałowych odbiorcy;

3) numer koncesji na obrót

22

komponentów i produktów;

e) pisemne zobowiązanie

przedsiębiorstwa, podpisane przez

właściwym organom, z należytą

starannością, szczegółowych

informacji w odpowiedzi na pytania i

wnioski dotyczące użytkowników

końcowych i ostatecznego

przeznaczenia wszystkich produktów

eksportowanych, będących

przedmiotem transferu lub

otrzymanych przez przedsiębiorstwo

na podstawie zezwolenia na transfer z

innego państwa członkowskiego; oraz

f) opis, kontrasygnowany przez

pracownika szczebla kierowniczego

programu zgodności, lub systemu

zarządzania transferem lub eksportem

realizowanego przez

przedsiębiorstwo.

Opis zawiera

szczegółowe informacje na temat

zasobów ludzkich, organizacyjnych i

technicznych przydzielonych do

zarządzania transferami i eksportem,

hierarchii odpowiedzialności w

strukturze przedsiębiorstwa, procedur

audytu wewnętrznego, podnoszenia

świadomości i szkolenia

pracowników, zabezpieczeń

związaną z uzbrojeniem, w

szczególności związaną z integracją

a) pisemne zobowiązanie do

mowa w lit d) oraz w art. 21g

do dostarczenia informacji

23

fizycznych i technicznych,

prowadzenia rejestrów oraz

możliwości śledzenia transferów i

eksportu.

3.

Świadectwa zawierają następujące

informacje:

a) właściwy organ, który wystawił

świadectwo;

b) nazwę i adres odbiorcy;

c) poświadczenie zgodności odbiorcy

z kryteriami określonymi w ust. 2;

oraz

d) datę wydania i okres ważności

świadectwa.

Okres obowiązywania świadectwa, o

którym mowa lit. d), w żadnym

przypadku nie przekracza pięciu lat.

4.

Świadectwa mogą zawierając

dalsze warunki odnoszące się do:

a) dostarczenia informacji

wymaganej do weryfikacji zgodności

2;

b) zawieszenia lub cofnięcia

świadectwa.

5.

Właściwe organy monitorują

przynajmniej co trzy lata stosowanie

się przez odbiorcę do kryteriów

określonych w ust. 2 oraz do

warunków związanych ze

końcowych i ostatecznego

przeznaczenia uzbrojenia

wewnatrzunijnego z terytorium

i na terytorium

c) kopię certyfikatu zgodności, o

miesięcy poprzedzających

złożenie wniosku,

e) pisemne zobowiązanie do

objętych wnioskiem;

2.

Szef ABW, przed wydaniem

24

świadectwami określonymi w ust. 4.

6.

Państwa członkowskie uznają

wszelkie świadectwa wydane zgodnie

z niniejszą dyrektywą w innym

państwie członkowskim.

7.

Właściwy organ podejmie

odpowiednie działania, jeżeli uzna, że

posiadacz świadectwa mający

siedzibę w danym państwie

członkowskim nie spełnia już

kryteriów określonych w ust. 2 oraz

któregokolwiek z warunków

określonych w ust. 4.

Działania takie

mogą obejmować cofnięcie

świadectwa.

Właściwy organ

informuje Komisję oraz inne państwa

członkowskie o podjętej decyzji.

8.

Państwa członkowskie publikują i

regularnie uaktualniają wykaz

certyfikowanych odbiorców oraz

przekazują odpowiednie informacje

Komisji, Parlamentowi

Europejskiemu oraz innym państwom

członkowskim.

Komisja podaje do wiadomości

publicznej na swojej stronie

internetowej centralny rejestr

odbiorców certyfikowanych przez

państwa członkowskie.

3.

Szef ABW wydając świadectwo

wiarygodności odbiorcy może odstąpić

od uzasadnienia decyzji albo

ograniczyć uzasadnienie, ze względu

25

w ust. 1.

strategicznym.

Przepis art. 21h ust. 3

26

Art. 10

Państwa członkowskie zapewniają,

aby odbiorcy produktów związanych

z obronnością otrzymanych w

oparciu o zezwolenia na transfer

wydane przez inne państwa

członkowskie, przy ubieganiu się o

zezwolenie na ich eksport

deklarowali swoim właściwym

organom przestrzeganie warunków

ograniczeń eksportu wydanych w

odniesieniu do produktów, w tym

T

Art. 1 pkt 17 lit.

b

(dot. Art. 22

ust. 1a)

obrotu, który przesyła go Komisji

17) w art. 22 :

b) po ust.1 dodaje się ust 1a i 1b w

brzmieniu:

i warunków związanych z określonym

27

mogących obejmować uzyskanie

wymaganej zgody państwa

członkowskiego pochodzenia.

Art. 1 pkt 6

(dot. Art. 9 ust.

Art. 1 pkt 6

2 pkt 10)

obrotem towarami o znaczeniu

6) art..7-12 otrzymują brzmienie:

Art. 9

towarami o znaczeniu strategicznym

5) zgodę właściwego

6) art.7-12 otrzymują brzmienie:

Art. 9

2.

Wniosek o zezwolenie powinien

10) numer poświadczenia

oświadczenia końcowego użytkownika

28

Art. 11

1.

Państwa członkowskie zapewniają,

aby przy dokonywaniu formalności w

zakresie eksportu produktów

związanych z obronnością w urzędzie

celnym odpowiedzialnym za obsługę

deklaracji eksportowej eksporter

dostarczał dowód, że uzyskał

konieczne zezwolenie na eksport.

2.

Bez uszczerbku dla przepisów

rozporządzenia Rady (EWG) nr

r. w sprawie stworzenia

Wspólnotowego Kodeksu Celnego

[10] państwo członkowskie może

dni roboczych zawiesić eksport ze

swojego obszaru produktów

związanych z obronnością

otrzymanych od innego państwa

członkowskiego na podstawie

zezwolenia na transfer i użytych w

innym produkcie związanym z

obronnością, lub jeżeli to konieczne,

przez nie Wspólnoty z jej terytorium,

jeżeli uważa, że:

a) przy przyznawaniu zezwolenia na

eksport nie uwzględniono istotnej

informacji; lub

b) od czasu udzielenia zezwolenia na

T

N

a

(dot. Art. 14

ust. 2)

składową.

9) w art.14:

a) ust.2 otrzymuje brzmienie:

2.

Zezwolenie indywidualne oraz

Unijny przepis ma charakter

opcjonalny.

W polskim systemie

kontroli obrotu z zagranicą nie stosuje

się zawieszania zezwolenia z uwagi na

jego małą skuteczność.

Zamiast

takiego rozwiązania stosowana jest

zmiana lub cofnięcie zezwolenia.

29

Art. 12

eksport okoliczności w znaczący

sposób uległy zmianie.

3.

Państwa członkowskie mogą

ustanowić, że formalności celne w

zakresie eksportu produktów

dokonywane tylko w niektórych

urzędach celnych.

4.

Państwo członkowskie,

korzystające z możliwości określonej

w ust. 3, informuje Komisję, które

urzędy celne zostały upoważnione.

Komisja publikuje te informacje w

Działając w porozumieniu z Komisją,

państwa członkowskie podejmują

wszystkie odpowiednie środki w celu

ustanowienia bezpośredniej

współpracy i wymiany informacji

między ich właściwymi organami

krajowymi.

T

N

Art. 1 pkt 13

(dot. Art. 20)

Art. 20.

1.

Wywóz, przywóz lub

30

Art.13

Art. 14

Art. 15

1.

Komisja aktualizuje wykaz

produktów związanych z obronnością

określony w załączniku, tak by ściśle

odpowiadał Wspólnemu wykazowi

uzbrojenia Unii Europejskiej.

2.

Środki te, mające na celu zmianę

niniejszej dyrektywy, przyjmuje się

zgodnie z procedurą regulacyjną

1.

Komisję wspiera komitet.

2.

W przypadku odesłania do

1999/468/WE, z uwzględnieniem

postanowień jej art. 8.

1.

Jeżeli państwo członkowskie

wydające zezwolenie uzna, że istnieje

poważne ryzyko nieprzestrzegania

warunków generalnego zezwolenia

na transfer przez odbiorcę, który

uzyskał certyfikat zgodnie z art. 9 w

innym państwie członkowskim, lub

jeżeli państwo członkowskie

wydające zezwolenie uzna, że

polityka publiczna, bezpieczeństwo

publiczne lub jego istotne interesy w

zakresie bezpieczeństwa mogą zostać

N

N

T

(dot. Rozdziału

2b, Art. 21 q)

Art. 21q.

Minister właściwy do spraw

31

Art. 16

naruszone, informuje o tym to inne

państwo członkowskie, zwracając się

o wyjaśnienie sytuacji.

2.

W wypadku utrzymywania się

wątpliwości, o których mowa w ust.

1, państwo członkowskie wydające

zezwolenie może czasowo zawiesić

skuteczność wydanych generalnych

zezwoleń na transfer w odniesieniu

do takich odbiorców.

Dane państwo

członkowskie informuje pozostałe

państwa członkowskie oraz Komisję

o przyczynach podjęcia środka

zabezpieczającego.

Państwo

członkowskie, które podjęło dany

środek zabezpieczający, może podjąć

decyzję o jego zniesieniu, jeżeli uzna,

że nie jest on już uzasadniony.

Państwa członkowskie przyjmują

przepisy dotyczące sankcji mających

naruszenia przepisów przyjętych w

ramach wdrażania niniejszej

dyrektywy, szczególnie w przypadku

przedstawiania nieprawdziwych lub

niepełnych informacji wymaganych

N

T

Rozdział 6

obecnie

który uzyskał świadectwo

Unijny przepis o charakterze

opcjonalnym.

25) w art. 33:

32

dotyczących przestrzegania

ograniczeń eksportu związanych z

zezwoleniem na transfer.

Państwa

członkowskie podejmują wszelkie

tych przepisów.

Przewidziane sankcje

muszą być skuteczne, proporcjonalne

37a, 38 i 39)

karze ograniczenia wolności albo

26) art. 34 otrzymuje brzmienie:

33

„Art. 37.

Osobie prawnej, jednostce

34

Art. 17

1.

Komisja przedstawi sprawozdanie

na temat środków podjętych przez

państwa członkowskie w celu

transpozycji niniejszej dyrektywy, w

szczególności jej art. 9–12 i 15 w

2.

Komisja dokonuje przeglądu

wdrożenia niniejszej dyrektywy i

N

decyzji administracyjnej, karę

35

Art. 18

składa Parlamentowi Europejskiemu i

Radzie sprawozdania na ten temat w

Ocenia ona w szczególności, czy i w

jakim stopniu osiągnięto cele

niniejszej dyrektywy, w odniesieniu

do między innymi do funkcjonowania

rynku wewnętrznego.

W swoim

sprawozdaniu Komisja dokonuje

przeglądu stosowania art. 9–12 i art.

15 niniejszej dyrektywy oraz

dokonuje oceny jej wpływu na

rozwój europejskiego rynku

wyposażenia obronnego oraz

europejskiej bazy przemysłowej i

technologicznej w dziedzinie

obronności, uwzględniając między

innymi sytuację małych i średnich

przedsiębiorstw.

W razie

konieczności do sprawozdania

załącza się wnioski legislacyjne.

1.

Państwa członkowskie przyjmą i

opublikują w terminie do dnia 30

niezwłocznie przekazują Komisji

teksty tych przepisów.

Państwa członkowskie stosują te

przepisy od dnia 30 czerwca 2012 r.

N

36

Art. 19

Art. 20

Przepisy przyjęte przez państwa

dokonania takiego odniesienia

ustalany jest przez państwa

członkowskie.

2.

Państwa członkowskie przekazują

Komisji tekst podstawowych

przepisów prawa krajowego

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie

Niniejsza dyrektywa skierowana jest

N

N

05/01/