corpora: sejm

text:
Załączniki

do ustawy

DOCELOWY POZIOM ODZYSKU I RECYKLINGU

ODPADÓW OPAKOWANIOWYCH

Poz.

Odpady opakowaniowe powstałe z:

Poziom w %1)

rodzaj opakowań

odzysku

1.

opakowań razem2)

61

2.

opakowań z tworzyw sztucznych

–

3.

opakowań z aluminium

–

4.

–

5.

opakowań z papieru i tektury

–

6.

opakowań ze szkła

–

7.

opakowań z drewna

–

8.

pozostałe opakowania

–

Objaśnienia:

2) Dotyczy sumy wszystkich opakowań wymienionych w poz. 2 – 8.

Załącznik nr 2

SPOSÓB OBLICZANIA OPŁATY PRODUKTOWEJ

1.

Wysokość należnej opłaty produktowej z tytułu niewykonania obowiązku recyklingu odpadów opakowaniowych, powstałych z opakowań wymienionych w poz. 2 – 7 w załączniku nr 1 do ustawy, należy obliczać według wzoru:

gdzie:

OPrec.

– oznacza wysokość należnej opłaty produktowej w zł,

Prec.

– oznacza wymagany poziom recyklingu w %,

OR – oznacza osiągnięty poziom recyklingu odpadów opakowaniowych obliczony jako iloraz masy faktycznie poddanych recyklingowi i masy wprowadzonych do obrotu opakowań, w których zostały wprowadzone do obrotu produkty, wyrażony w %,

SO – oznacza stawkę opłaty produktowej w zł za kg, określoną w przepisach wydanych na podstawie art. 45 ust. 2.

Jeżeli Prec.

– OR ma wartość ujemną, jako należną opłatę produktową wpisuje się wartość „0”.

M1 – dotyczy opakowań z tworzyw sztucznych,

M2 – dotyczy opakowań z aluminium,

M4 – dotyczy opakowań z papieru i tektury,

M5 – dotyczy opakowań ze szkła gospodarczego,

M6 – dotyczy opakowań z drewna,

M7 – dotyczy pozostałych opakowań,

SO1 – dotyczy opakowań z tworzyw sztucznych,

SO2 – dotyczy opakowań z aluminium,

SO5 – dotyczy opakowań ze szkła gospodarczego,

SO6 – dotyczy opakowań z drewna,

SO7 – dotyczy pozostałych opakowań,

Podzysku – oznacza wymagany w danym roku kalendarzowym poziom odzysku wyrażony ułamkiem dziesiętnym,

M całkowita – oznacza sumę mas w kg wszystkich rodzajów opakowań wprowadzonych do obrotu przez wprowadzającego produkty w opakowaniach,

SO1 – dotyczy opakowań z tworzyw sztucznych,

SO7 – dotyczy pozostałych opakowań,

P recyklingu – wyrażony ułamkiem dziesiętnym wymagany w danym roku kalendarzowym poziom recyklingu,

Załącznik nr 3

POZIOM ODZYSKU I RECYKLINGU

ODPADÓW POWSTAŁYCH Z PRODUKTÓW

Poz.

Odpady powstałe z:

Poziom

rodzaj produktów

symbol PKWiU

1

2

3

1.

Oleje smarowe otrzymane z ropy naftowej, preparaty z ciężkich frakcji, gdzie indziej niesklasyfikowane,

z wyłączeniem:

19.20.29.0

z wyłączeniem:

Oleje smarowe do przeprowadzania przemian chemicznych innych niż proces specyficzny

19.20.29.0

Parafina ciekła

Mieszanki olejowe do obróbki metali, oleje zapobiegające przyleganiu do form, oleje antykorozyjne

19.20.29.0

19.20.29.0

Oleje smarowe pozostałe oraz pozostałe oleje, jeżeli są przeznaczone do produkcji olejów smarowych lub preparatów smarowych

19.20.29.0

2.

Preparaty smarowe; dodatki; środki zapobiegające zamarzaniu,

z wyłączeniem:

– Środki przeciwstukowe, dodatki do olejów mineralnych i produkty podobne

– Środki zapobiegające zamarzaniu

i gotowe płyny przeciwoblodzeniowe

20.59.4

z wyłączeniem:

20.59.42.0

20.59.43.0

3.

Opony pneumatyczne z gumy, nowe, w rodzaju stosowanych w samochodach osobowych

22.11.11.0

22.11.12.0

22.11.13.0

Opony pneumatyczne bieżnikowane

z gumy

22.11.20.0

4.

Opony pneumatyczne z gumy, nowe, w rodzaju stosowanych w urządzeniach i maszynach rolniczych; pozostałe nowe opony pneumatyczne z gumy

22.11.14.0

5.

Opony pneumatyczne, używane

38.11.53.0

09/67r


corpora: wikisources-pl

text:
Jeszcze Kałgan, 25 lipca.

Co to jest uczciwość?

Ciekawe to studyum etyczno - psychologiczne (na dworze leje jak z konwi — a ja zły jestem na swego boya Chińczyka, który spróbował mię niegodnie oszukać — i dlatego o uczciwości filozofuję).

Nader ciekawe byłoby studyum porównawcze o pojęciu, jakie pojedyncze indywidua, pojedyncze człony ludzkości mają o uczciwości.

W każdym razie panuje w tej mierze najkolosalniejsza rozmaitość.

To co w oczach Żyda lub Chińczyka jest uczciwem, przynajmniej względnie uczciwem, to w oczach przeciętnego chrześcijanina jest wprost złodziejstwem.

A jednak jest pojęcie ogólne, kardynalne uczciwości, tak jak jest ogólne, kardynalne pojęcie czystości.

Tylko, podobnie jak pojedyńcze rasy, według własnej wygody lub stopnia lenistwa, regulują pojęcie czystości, i jedne uważają dobrze wymydlone i wymyte czystą wodą ręce, twarz i nogi za czystość ciała, a drugie widzą tęż czystość w namazaniu nieumytych policzków czerwonym pudrem a szyi białym, i pomazaniu również czerwoną farbą paznogci lub dłoni — podobnie stopniują i zastosowują pojedyncze rasy uczciwość.

Chińczyk, swoje wyobrażenie o uczciwości miaruje według tego, czy ma do czynienia z Chińczykiem czy z białym, i czy biały mniej lub więcej dokładnie się rachuje lub nie.

Powyższą tyradę o czystości wywołała piękność chińska, którą mi mój gospodarz przedstawił.

Istotnie zdziwiony byłem, że piękna nawet w naszem znaczeniu twarz się tu znachodziła.

Śliczny miała zwłaszcza strój: głowa, długą, pięknie się fałdującą czarną szarfą jedwabną jak turbanem owinięta; we włosach pyszne, stare kolce i ozdoby ze srebra i bursztynu, na rękach i nogach podobne bransolety, szyja i piersi przykryte ślicznymi łańcuszkami filigranowymi, na palcach cudnej roboty srebrne futerały na paznogcie.

Zapomniałem zupełnie w swoim czasie jeszcze w Pekinie zanotować, iż przypadkiem spotkał mnie zaszczyt, niesłychany dotąd w mej karyerze.

Oto w chwili gdym był w Pekinie, Standard londyński podał był wiadomość, datowaną z Szangaju, że rosyjska fregata wojenna zajęła wyspę zwaną Deer - Island, położoną na południowy wschód od portu koreańskiego Fusan, a to w celu, aby tam, podobnie jak przed paru laty Anglia w Port - Hamilton, założyć stacyę węglaną.

Wiadomość ta, powtórzona przez kilka dzienników angielskich, nabrała o tyle rozgłosu w Anglii, iż Foreign Office widział się zniewolonym w drodze telegraficznej zażądać przez swego ministra w Pekinie, sir Johna Walsham, wyjaśnień.

Ta okoliczność wywołała pewien ruch między strasznie znudzonymi reprezentantami mocarstw europejskich w Pekinie.

Poseł rosyjski Kumany najspokojniej w świecie odpowiadał, że ani oficyalnie, ani prywatnie, nic zupełnie o zamiarze lub fakcie dokonanym zajęcia owej wyspy przez Rosyę nie słyszał, że przeto musi rzecz tę za kaczkę dziennikarską uważać.

Ketteler, dbały o swą reputacyę, usłyszawszy kiedyś ode mnie, że przez Koreę do Chin przejeżdżałem, i to około 14 czy 15 czerwca b.

r., więc właśnie w czasie krytycznym, obsypał mnie rozmaitemi pytaniami, a wreszcie w owym berichcie do Berlina powołał się na mnie, jako na świadka niemal naocznego, że w owym czasie, w Fusan, więc w bezpośredniej blizkości wyspy w mowie będącej, nic o takowej okupacyi nie wiedziano.

(Niestety, obaj omyliliśmy się — wprawdzie istotnie wówczas w Fusan nikt nic nie wiedział, ale mimo to okupacya była).

Wczoraj wieczorem spacer konny z moim gospodarzem po mieście.

Rektyfikuję najpierw to, com wyżej powiedział, jakoby mury i brama, przez którą mnie z grzeczności po zachodzie słońca puszczono, były bramą i murami miasta.

Miasto jako takie (wbrew ogólnej regule) murów nie posiada.

Brama, przez którą przejeżdżałem, jest to po prostu rodzaj rogatki celnej; tu się kończy rejon celny cesarstwa chińskiego i opłaca się cło wchodowe i wychodowe.

Mongolia więc nie leży już w granicach niebieskiego imperyum pod względem celnym.

W czasie tego spaceru konstatuję coraz bardziej, że Kałgan należy do ciekawszych miejscowości w Chinach.

Tu się widzi w ulicy pełnej charakteru nader oryginalnego, cztery rozmaite typy: Chińczyków, Mongołów, Czaharów i Mandżurów.

Mandżura od Chińczyka istotnie na pierwszy rzut oka rozpoznać trudno.

Za to Czahary widne na pół mili.

Noszą suknie kolorem podobne do mongolskich, brudno oliwkowe; brud ich przechodzi wszystko co widziane.

Noszą warkocz; wielu między nimi ciemnych blondynów; rysy u niektórych zbliżają się bardziej do typu mongolskiego, nieco do typów

fińskich zachodnio-azyatyckich ras.

Mongoł podobnie jak Czahar ubrany, tylko bez warkocza, łeb golony zupełnie.

Dziś po obiedzie — przy którym regularnie się pojawia jako zupa klasycznie dobra szczi, tj. rosół z wołowiny, z kapustą i innemi jarzynami i ogromnymi kawałami sztuki mięsa, pływającymi po rosole — toczy się rozmowa, bo na dwór się puszczać trudno, leje bowiem bez pamięci.

Niestety, fatalnie ta konwersacya idzie, bo moje znajomości języka rosyjskiego są minimalne.

Wspomniałem kiedyś nazwisko Sanguszków!

Mój gospodarz zaraz pyta: czy to ten kniaź Sanguszko, co ma sàharne zawody, czyli fabryki cukru?

czytał o nim gdzieś i kiedyś.

Dziwić się nie przestaję, jak moje specyalnie nazwisko między Rosyanami jest znane, zapewnie z historyi Dymitra Samozwańca i z czasów Katarzyny I.

Deszcz leje, wyjazd niemożliwy; Bóg raczy wiedzieć, kiedy będę mógł ruszyć.


text:
302.

Szczęśliwość kogo gdy odlata,

Już się on nie odtęskni po niej,

I, gdyby za nią biegł w pogoni,

Z nim razem pójdzie jej utrata —

Bo, choćby uciekł na kraj świata,

Przed sobą samym się nie schroni.


corpora: CEN

text:
Na zakończenie sesji giełdowej indeks WIG zamknął się na poziomie 67 568,51 pkt wzrastając o 1,07 % ustanawiając nowe maksimum.

Także indeks giełdowy sWIG 80 pokonał kolejny rekord.

Na zamknięciu sesji giełdowej indeks sWIG 80 zyskał 0,03% wobec końca poprzedniej sesji i osiągnął wynik 21 696,76 punktów, ustanawiając nowe maksimum.

Nowe maksimum zanotował też indeks TechWIG, wzrastając o 0,9% osiągnął 1363,65 punktów.

Cała czwórka poprawiła rekordy hossy.

Motorem wzrostów były spółki paliwowe i surowcowe: KGHM Polska Miedź wzrost o +5,7%, LOTOS 3,6%, PGNiG 2,7%, PKN Orlen 2,1%.

Analitycy giełdowi jednak uważają, że w najbliższych dniach lipca może wystąpić 10-15 procentowa korekta.


text:
Po wielomiesięcznych negocjacjach zarząd Volkswagena i związek IG Metall uzgodniły w piątek nowy model czasu pracy dla sześciu zakładów koncernu położonych w zachodnich Niemczech.

Porozumienie ma pomóc w osiągnięciu zyskowności tym fabrykom, które w 2005 roku przyniosły straty liczone w setkach milionów euro.

Układ przewiduje wydłużenie tygodnia pracy z 28,8 do zasadniczo 33 godzin.

W zależności od zapotrzebowania rynku ilość godzin pracy może się jednak wahać między 25 a 33.

Wynagrodzenie, bez względu na ilość godzin pracy, pozostanie na dotychczasowym poziomie.

Tylko nadgodziny - 34. i 35. godzina pracy w tygodniu - mają być wynagradzane dodatkowo.

W zamian za kompromis w sprawie czasu pracy przewidziano jedynie częściową rekompensatę finansową w postaci jednorazowej dopłaty do zakładowego systemu emerytalnego każdego pracownika w wysokości 6.300 euro.

Pracownicy otrzymają też w 2008 roku dodatkowo jednorazową wypłatę w wysokości 1000 euro.

Zawarcie nowego układu zbiorowego oznacza koniec unikalnego - nie tylko w skali Niemiec - systemu tzw. czterodniowego tygodnia pracy.

Został on wprowadzony w 1993 r. z inicjatywy ówczesnego członka zarządu ds. personalnych Petera Hartza, który musiał odejść po ujawnieniu sprawy przekupstwa członków rady zakładowej Volkswagena.

Wtedy dzięki drastycznemu skróceniu tygodniowego czasu pracy do 29 godzin i równoczesnemu obcięciu zarobków o 20 % Volkswagen zrezygnował z przeprowadzenia masowych zwolnień.


text:
Agatangelus, od św. Teressy, karm. bosy, polak, żyjący w drugiej połowie XVIII w., napisał: Meditationes de Beat.

Virgine et S. Josepho; Responsio ad quemdam religiosum ord.

S. Francisci contendentem: Monita Spiritualia S. Theresiae, non suis Carmelitis sed Reformatis S. Francisci fuisse tradita.


text:
Bona Jan, kardynał, ur. 12 Paźd.

1609 r. w Mondovi, w Piemoncie, ze starożytnej familji francuzkiej.

Przeznaczony do służby wojskowej, odebrał odpowiednie wychowanie; idąc jednak za głosem powołania, w 15-tym roku wstąpił do zgromadzenia reformowanych cystersów, w którém został przeorem, opatem, a wreszcie jenerałem w 1851.

Z pokory odmówił przyjęcia honorów, jakiemi Papież Aleksander VII chciał go zaszczycić.

Sprawował wyższe obowiązki w Kościele, jak konsultora w kongregacji indexu, kwalifikatora w inkwizycji; kardynałem mianowany r. 1669.

Odznaczał się nauką, pobożnością i prawością charakteru.

Po śmierci Klemensa IX wielu miało nadzieję, że zostanie Papieżem, co dało okazję do złośliwego konceptu: Papa Bona byłby solecyzm.

Na co ks. Daugiers odpowiedział epigrammatem:

Vana solaecismi ne te conturbet imago

Esset Papa bonus, si Bona Papa foret.

Jako historyk dostarczył ważnych dokumentów do Spicilegium d’Achery’ego i do Acta Sanctorum, przykładał się do wydania dzieł ojców Kościoła.

Na polu liturgiki ważne są jego dzieła: Tractalus historicus, symbolicus, asceticus de divina psalmodia i Rerum liturgicarum libri II cum disq. de pane azymo et fermentato.

W dziełach tych, obok gruntowności, zaleca się prostotą wykładu: równie umiał uniknąć drobiazgowości i suchości średniowiecznej, jak płytkości późniejszych pisarzy.

Jako autor ascetyczny wsławił się wydaniem traktatów: I Manuductio ad coelum; II De principiis vitae christ.

III Via compendii ad Deum per motus anagogicos et preces jaculatorias.

Dwa szczególniej z wymienionych pism, odznaczające się czystością formy, były tłumaczone na różne języki.

Kompletne wydanie dzieł Bony wyszło w Turynie, 1747—53, w 6 v., z życiorysem autora.

(Mast.)

W. F.