corpora: sejm

text:
Sejm

Rzeczypospolitej Polskiej

w dniach 12, 13 i 14 grudnia 2012 r.

ANEKS

Posłowie Maciej Banaszak i Jacek Najder.

.

.

.51

Poseł Agnieszka Kozłowska-Rajewicz.

.

.

.

.

.

.61

Odpowiedzi na interpelacje

Sekretarz stanu w Kancelarii

Podsekretarz stanu

Podsekretarz stanu

Podsekretarz stanu Małgorzata Olszewska .

.

.112

Prezes Rządowego Centrum Legislacji

Podsekretarz stanu

str. str.

TREŚĆ

str. str.

Sekretarz stanu w Kancelarii

Podsekretarz stanu Aleksander Sopliński.

.

.

.124

Przewodniczący Komisji Nadzoru Finansowego

Podsekretarz stanu

Podsekretarz stanu Małgorzata Olszewska .

.

.165

Podsekretarz stanu

Podsekretarz stanu Grażyna Henclewska.

.

.

.173

Podsekretarz stanu Anna Wypych-Namiotko .

.

.175

Podsekretarz stanu Hanna Trojanowska .

.

.

.187

Podsekretarz stanu Grażyna Henclewska.

.

.

.195

Podsekretarz stanu Małgorzata Olszewska.

.

.

.

199

Podsekretarz stanu Aleksander Sopliński.

.

.

.230

Podsekretarz stanu Grażyna Henclewska.

.

.

.264

Podsekretarz stanu Aleksander Sopliński.

.

.

.268

Podsekretarz stanu Andrzej Paraﬁanowicz.

.

.

.

270

Podsekretarz stanu Anna Wypych-Namiotko .

.

271

str. str.

Podsekretarz stanu Andrzej Paraﬁanowicz .

.

.293

Podsekretarz stanu Andrzej Paraﬁanowicz .

.

.295

Sekretarz stanu Stanisław Chmielewski 307

Podsekretarz stanu

Podsekretarz stanu Andrzej Paraﬁanowicz .

.

.324

Podsekretarz stanu Grażyna Bernatowicz .

.

.360

Wiceprezes Urzędu

Ochrony Konkurencji i Konsumentów

Podsekretarz stanu Grażyna Bernatowicz .

.

.375

Minister Władysław Kosiniak-Kamysz.

.

.

.

.376

Podsekretarz stanu Andrzej Paraﬁanowicz .

.

.394

Podsekretarz stanu Aleksander Sopliński.

.

.

.411

str. str.

Podsekretarz stanu Grażyna Bernatowicz .

.

.453

Podsekretarz stanu Aleksander Sopliński.

.

.

.460

Podsekretarz stanu Aleksander Sopliński.

.

.

.468

Zapytania

Odpowiedzi na zapytania

Podsekretarz stanu Małgorzata Olszewska .

.

.532

Podsekretarz stanu

Podsekretarz stanu

Sekretarz stanu w Kancelarii Prezesa

Podsekretarz stanu

Minister Władysław Kosiniak-Kamysz.

.

.

.

584

str. str.

Druk 984

INTERPELACJE

Informuję, że wpłynęły następujące interpelacje:

rodowej – ponowna (8121),

2) posła Przemysława Wiplera w sprawie rewirów

komorników sądowych – do ministra sprawiedliwości

– ponowna (10001),

3) poseł Małgorzaty Niemczyk w sprawie komisji

prezesa Rady Ministrów – ponowna (10004),

4) posła Roberta Biedronia oraz grupy posłów

w sprawie polityki rządu dotyczącej Tybetu – do mi-

nistra spraw zagranicznych (12332),

5) posła Roberta Biedronia oraz grupy posłów

w sprawie pogarszającej się sytuacji w odniesieniu do

praw człowieka w Tybecie – do ministra spraw zagra-

nicznych (12333),

6) posła Jarosława Tomasza Jagiełły w sprawie

leczenia uzdrowiskowego w Polsce – do ministra

zdrowia (12334),

braku zaleceń bhp dotyczących maksymalnej tempe-

społecznej (12335),

utylizacji przeterminowanych leków – do ministra

środowiska (12336),

odwróconego kredytu hipotecznego – do ministra ﬁ-

nansów (12337),

10) posła Stanisława Ożoga w sprawie GMO – do

11) poseł Elżbiety Rafalskiej w sprawie likwidacji

połączenia Frankfurt – Poznań w nowo wchodzącym

rozkładzie jazdy – do ministra transportu, budownic-

12) poseł Beaty Bublewicz w sprawie niepokojącej

sytuacji bobrów w Polsce – do ministra środowiska

(12340),

wnętrznych (12341),

15) posła Marka Opioły w sprawie informacji

ków wybuchowych w Warszawie – do prezesa Rady

Ministrów (12343),

16) posła Andrzeja Dąbrowskiego w sprawie pod-

miosła posiadające atest Krajowej Komisji Artystycz-

nej i Etnograﬁcznej–doministraﬁnansów(12344),

17) poseł Ewy Wolak w sprawie przepisów doty-

czących unieszkodliwiania odpadów azbestowych –

do ministra środowiska (12345),

18) poseł Ewy Wolak w sprawie sposobu prywaty-

zacji Dolnośląskich Zakładów Usługowo-Produkcyj-

(12346),

19) poseł Ewy Wolak w sprawie nieprzedłużenia

kontraktu na świadczenia w poradni chorób metabo-

licznych Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego

we Wrocławiu – do ministra zdrowia (12347),

20) poseł Ewy Wolak w sprawie ochrony rzeki

Odry przed niekontrolowanym zrzutem ścieków – do

ministra środowiska (12348),

21) poseł Ewy Wolak w sprawie ochrony złóż ko-

palin ze względów bezpieczeństwa energetycznego

– do ministra gospodarki (12349),

22) poseł Ewy Wolak w sprawie deregulacji zawodu

23) posła Jana Burego w sprawie funkcjonowania

Oddziału Naftomontaż w Krośnie w związku z re-

strukturyzacją przedsiębiorstwa PGNiG Technologie

24) poseł Anny Fotygi w sprawie dopłat dla rolni-

ków w ramach negocjacji Wieloletnich Ram Finanso-

strów (12352),

25) poseł Anny Fotygi w sprawie wysokości dopłat

(12353),

2

czeń społecznych oraz rozporządzenia ministra gospo-

darki, pracy i polityki społecznej z dnia 31 lipca 2003 r.

dotyczącego szczegółowych zasad umarzania należno-

28) posła Janusza Dzięcioła w sprawie nieuzasad-

nionych działań struktur Państwowej Straży Pożar-

nej w zakresie pomocy drogowej – do ministra spraw

wewnętrznych (12356),

29) posła Janusza Dzięcioła w sprawie nowelizacji

30) poseł Anny Bańkowskiej w sprawie funkcjo-

nowania szkolnych bibliotek – do ministra edukacji

narodowej (12358),

31) poseł Anny Bańkowskiej w sprawie pozbawie-

nia ojców prawa do kontaktów z dziećmi – do mini-

stra sprawiedliwości (12359),

32) posła Roberta Kropiwnickiego w sprawie opłat

za egzaminy poprawkowe, warunkowe zaliczenie

roku i kolejne powtarzanie roku studiów w uczel-

niach państwowych – do ministra nauki i szkolnic-

33) posła Roberta Kropiwnickiego w sprawie uję-

–2015” przedsięwzięcia pod nazwą „Budowa obwodni-

cy południowo-wschodniej miasta Legnicy w ciągu

nowego przebiegu drogi krajowej nr 94” – do mini-

(12361),

34) posła Jarosława Rusieckiego w sprawie budo-

wy obwodnicy miasta Opatowa – do ministra trans-

35) poseł Krystyny Pawłowicz w sprawie reformy

dotyczącej zmiany terytorialnego zasięgu działania

(12363),

36) posła Szymona Giżyńskiego w sprawie profa-

szałka Józefa Piłsudskiego na wileńskiej Rossie – do

ministra spraw zagranicznych (12364),

37) posła Leonarda Krasulskiego w sprawie dzia-

prezesa Rady Ministrów (12365),

38) posła Leonarda Krasulskiego w sprawie ra-

wartych w nich informacji w zakresie zwalczania

cjonersko-historycznych przedwojennych przedsię-

biorstw, a także bezpodstawnego żądania przez nie

dowań albo zwrotu mienia od Skarbu Państwa – do

39) posła Leonarda Krasulskiego w sprawie wąt-

pliwych prawnie działań Komisji Nadzoru Finanso-

wego związanych z tolerowaniem działalności ban-

sunku do swoich klientów – do prezesa Rady Mini-

strów (12367),

40) posła Piotra Pyzika w sprawie przygotowań

kolei do sezonu zimowego – do ministra transportu,

41) posła Piotra Pyzika w sprawie dostępu pacjen-

tów do lekarskich świadczeń specjalistycznych – do

ministra zdrowia (12369),

42) posła Stanisława Gawłowskiego w sprawie

świadczeń kompensacyjnych dla pracowników peda-

gogicznych pracujących w schroniskach dla nielet-

nich i zakładach poprawczych – do ministra sprawie-

dliwości (12370),

43) poseł Haliny Szymiec-Raczyńskiej w sprawie

realizacji zadania zbierania danych oraz raportowa-

nia do odpowiednich organów Unii Europejskiej

przez Sekcję Płodności i Niepłodności Polskiego To-

warzystwa Ginekologicznego na temat wyników le-

czenia metodami zapłodnienia pozaustrojowego – do

ministra zdrowia (12371),

44) poseł Haliny Szymiec-Raczyńskiej w sprawie

45) posła Macieja Banaszaka w sprawie bibliotek

publicznych w okręgu wyborczym nr 39 – do ministra

46) posłów Macieja Banaszaka i Jacka Najdera w

dziecięcej w Poznaniu – do ministra zdrowia (12374),

47) posła Przemysława Wiplera w sprawie niepra-

widłowości w Centrum Systemów Informacyjnych

48) posła Przemysława Wiplera w sprawie publi-

spraw wewnętrznych (12376),

49) poseł Jadwigi Wiśniewskiej w sprawie funkcjo-

nowania specjalnych komisji lekarskich działających

przy wojewodach – do ministra zdrowia (12377),

50) poseł Jadwigi Wiśniewskiej w sprawie zakupu

– do ministra spraw wewnętrznych (12378),

51) poseł Jadwigi Wiśniewskiej w sprawie uregu-

lowania zasad użycia paralizatorów elektrycznych

– do ministra spraw wewnętrznych (12379),

52) poseł Jadwigi Wiśniewskiej w sprawie planowa-

nej likwidacji Terenowego Biura Paszportowego w Lu-

blińcu – do ministra spraw wewnętrznych (12380),

53) poseł Jadwigi Wiśniewskiej w sprawie uprosz-

czenia polskiego systemu podatkowego – do ministra

ﬁnansów(12381),

54) poseł Jadwigi Wiśniewskiej w sprawie postę-

pującego zadłużenia szpitali publicznych w Polsce –

do ministra zdrowia (12382),

3

55) posła Tomasza Kaczmarka w sprawie działań

strów (12383),

56) posła Tomasza Kaczmarka w sprawie ujawnio-

nych w Internecie nieprawidłowości w funkcjonowa-

niu podległej prezesowi Rady Ministrów oraz mini-

strowi obrony narodowej Służby Kontrwywiadu Woj-

skowego – do ministra obrony narodowej (12384),

57) poseł Jadwigi Wiśniewskiej w sprawie przy-

czyn odmownej decyzji dotyczącej sﬁnansowaniauro-

czystości 90-lecia powstania Związku Polaków w Niem-

czech spod znaku rodła – do ministra spraw zagra-

nicznych (12385),

58) poseł Anny Fotygi w sprawie przepisów ustawy

ulgi na dziecko – do ministra ﬁnansów(12386),

59) posła Wojciecha Szaramy w sprawie kontro-

wersji związanych z projektem „Teatr Polska” – do mi-

60) posła Wojciecha Szaramy w sprawie koniecz-

ności usprawnienia rozliczeń podatkowych polskich

ﬁrm w kontekście odległego miejsca zajmowanego

przez Polskę w raporcie „Paying Taxes 2013” Banku

Światowego, International Finance Corporation i PwC

– do ministra ﬁnansów(12388),

61) posła Wojciecha Szaramy w sprawie koniecz-

ności podjęcia natychmiastowych działań w celu za-

pobieżenia kryzysowi polskiego rzemiosła – do mini-

62) posła Stanisława Pięty w sprawie zakupu

częstotliwości – do ministra spraw wewnętrznych

(12390),

63) poseł Izabeli Kloc w sprawie procedury in vitro

64) posła Marka Domarackiego w sprawie dworca

PKP w Łapach – do ministra transportu, budownic-

wie wydzielenia pasa ruchu do skrętu w lewo na dro-

dze krajowej nr 8, umożliwiającego zjazd do miejsco-

wości Krzętle – do ministra transportu, budownictwa

66) poseł Agnieszki Kozłowskiej-Rajewicz w spra-

wie klasyﬁkacjiniektórychwydatkówbudżetowych

jednostek samorządu terytorialnego – do ministra

ﬁnansów(12394),

67) poseł Agnieszki Kozłowskiej-Rajewicz w spra-

wie stosowania art. 243 ustawy o ﬁnansachpublicz-

nych i klasyﬁkacji niektórych wydatków budżeto-

wych jednostek samorządu terytorialnego – do mini-

stra ﬁnansów(12395),

68) poseł Anny Bańkowskiej w sprawie dotacji dla

czasopism o proﬁluartystycznymiliterackim–domi-

nistra kultury i dziedzictwa narodowego (12396),

69) poseł Małgorzaty Kidawy-Błońskiej w sprawie

pendiów osobom zajmującym się twórczością arty-

styczną, upowszechnianiem kultury i opieką nad

70) poseł Marzeny Doroty Wróbel w sprawie re-

dukcji połączeń kolejowych na trasie Warszawa – Ra-

71) posła Mariusza Kamińskiego w sprawie karty

prywatyzacji – do prezesa Rady Ministrów (12399),

72) posła Stanisława Wziątka w sprawie planów

likwidacji Posterunku Policji w Wierzchowie w woj.

zachodniopomorskim – do ministra spraw wewnętrz-

nych (12400),

73) posła Grzegorza Sztolcmana w sprawie nowe-

go rozkładu jazdy pociągów PKP w kontekście połą-

74) posła Stanisława Pięty w sprawie znieważenia

grobu matki marszałka Józefa Piłsudskiego i grobów

polskich legionistów w Republice Litewskiej – do mi-

nistra spraw zagranicznych (12402),

75) posła Krzysztofa Tchórzewskiego w sprawie

doﬁnansowaniazakupusprzętuortopedycznego–do

ministra zdrowia (12403),

76) poseł Marzeny Machałek w sprawie braku

przepisów regulujących postępowanie instytucji ﬁ-

nansowych dotyczących odwróconej hipoteki – do

ministra gospodarki (12404),

77) poseł Marzeny Machałek w sprawie złego

funkcjonowania elektronicznego sądu w Polsce – do

ministra sprawiedliwości (12405),

78) poseł Marzeny Machałek w sprawie błędów

w arkuszach egzaminacyjnych, jakie pojawiły się

podczas próbnych egzaminów gimnazjalnych z histo-

rii – do ministra edukacji narodowej (12406),

79) posła Dariusza Jońskiego w sprawie obrotu

pozaaptecznego – do ministra zdrowia (12407),

80) posła Adama Lipińskiego w sprawie sytuacji

w Szpitalu Wojewódzkim w Legnicy oraz Wojewódz-

kim Centrum Szpitalnym Kotliny Jeleniogórskiej

81) posła Marka Balta w sprawie interpretacji

szu Ubezpieczeń Społecznych, która zakłada, że od

łecznej (12409),

82) poseł Małgorzaty Niemczyk w sprawie fundu-

szy celowych – do ministra ﬁnansów(12410),

83) poseł Małgorzaty Niemczyk w sprawie możli-

wości wprowadzenia ulg podatkowych dla przedsię-

biorców przekazujących darowizny podmiotom nie-

będącym organizacjami pożytku publicznego, a re-

alizującym zadania w sferze kultury ﬁzycznej–do

ministra ﬁnansów(12411),

84) poseł Małgorzaty Niemczyk w sprawie pomy-

łek przy egzekucjach komorniczych – do ministra

sprawiedliwości (12412),

85) posła Michała Tomasza Pacholskiego w spra-

wie planowanej zmiany terytorialnego zasięgu dzia-

4

łania urzędów kontroli skarbowej – do ministra ﬁ-

nansów (12413),

86) poseł Małgorzaty Niemczyk w sprawie ekranów

akustycznych – do ministra środowiska (12414),

87) poseł Małgorzaty Niemczyk w sprawie ram

prawnych działania organizacji pożytku publicznego

88) poseł Małgorzaty Niemczyk w sprawie dzia-

łalności organizacji pożytku publicznego w zakresie

pozyskiwania i wydatkowania środków ﬁnansowych

ﬁzycznych–doministrapracyipolitykispołecznej

(12416),

89) posła Mariusza Błaszczaka w sprawie planów

Ministerstwa Spraw Wewnętrznych dotyczących roz-

budowy i modernizacji siedziby Komendy Powiatowej

Policji w Pruszkowie – do ministra spraw wewnętrz-

nych (12417).

drzeja Rozenka w sprawie uchybień i nieprawidłowo-

ści w wykorzystywaniu środków przyznawanych

syłowe (6475),

2) sekretarza stanu w Ministerstwie Transportu,

3) sekretarz stanu w Kancelarii Prezesa Rady Mi-

nistrów, pełnomocnika rządu ds. równego traktowa-

nia Agnieszki Kozłowskiej-Rajewicz – z upoważnie-

nia prezesa Rady Ministrów – na ponowną interpe-

lację poseł Wandy Nowickiej w sprawie braku reali-

zacji przez rząd zaleceń i rekomendacji Komitetu

Praw Człowieka ONZ wynikających z Powszechnego

Przeglądu Okresowego Praw Człowieka (8008),

4) podsekretarza stanu w Ministerstwie Admini-

biurowego w urzędach państwowych (8014),

w sprawie przyczyn dymisji dyrektora Śląskiego Od-

działu Wojewódzkiego NFZ w Katowicach (8266),

6) sekretarza stanu w Ministerstwie Administra-

blicznej (8389),

działu Straży Granicznej w Nowym Sączu (8462),

8) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

madzenia publicznego przez funkcjonariuszy Policji

9) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

Niemczyk w sprawie zasad podziału 1% podatku do-

chodowego przekazywanego na rzecz organizacji po-

żytku publicznego (8845),

10) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

tów skupowanych przez lombardy (8847),

11) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

w sprawie opieki leczniczej dla osób starszych (9296),

12) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

wypowiedzi prezes NFZ na temat odpłatności za ko-

rzystanie z usług medycznych świadczonych przez

placówki państwowej służby zdrowia (9741),

13) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

pisów o rencie planistycznej (9757),

14) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

dycznych w szpitalu w Opatowie (9770),

15) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

(9806),

16) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

w sprawie problemów z obsługą bankowości interne-

towej zgłaszanych przez osoby starsze (9815),

17) sekretarza stanu w Ministerstwie Admini-

przez administrację publiczną samochodów wyposa-

żonych w instalację gazową LPG (9882),

5

18) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

mania lecznictwa sanatoryjnego dzieci i młodzieży

oraz potrzeby podwyższenia stawek ﬁnansowania

leczenia dzieci w uzdrowiskach (9911),

19) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

nej sytuacji ﬁnansowejszpitali(9958),

20) podsekretarza stanu w Ministerstwie Admi-

procedur występowania przez urzędy miast z wnio-

skiem o udostępnienie danych osobowych znajdują-

cych się w rejestrach powiatowych urzędów pracy

(10019),

21) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

rytów i rencistów (10075),

22) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii – art. 24b

ust. 3 (10121),

23) sekretarza stanu w Ministerstwie Admini-

sprzętu niezbędnego podczas powodzi (10171),

24) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

nej przez GUS w Małym Roczniku Statystycznym

Polski 2012 (10189),

25) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

lendy-Łabuś w sprawie projektu zmiany zarządzenia

nr 10/2011/DSOZ (określenie warunków zawierania

wotnej w rodzaju podstawowa opieka zdrowotna w za-

26) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admini-

rzyńskiego w sprawie dostępu do infrastruktury

pocztowej dla niepublicznych operatorów pocztowych

(10263),

27) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

w sprawie likwidacji Posterunku Policji w Łysych

w pow. ostrołęckim (10296),

28) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

w pow. ostrołęckim (10297),

29) sekretarza stanu w Ministerstwie Środowiska

wie niedostatecznej ochrony przeciwpowodziowej

w Polsce (10315),

30) prezesa Rządowego Centrum Legislacji Ma-

wie zwłoki w wydawaniu aktów wykonawczych do

ustaw (10317),

31) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

z wyegzekwowaniem mandatów od kierowców oby-

wateli Słowacji (10338),

32) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

wie kontroli mrożonych owoców sprowadzanych

z Chin w związku z zatruciami dzieci w niemieckich

szkołach (10339),

33) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admini-

terpelację posła Eugeniusza Tomasza Grzeszczaka

w sprawie wygaśnięcia mandatu radnego (10452),

34) sekretarza stanu w Ministerstwie Admini-

sprawy w postępowaniu administracyjnym (10469),

35) sekretarza stanu w Ministerstwie Admini-

wie wprowadzenia oszczędności w administracji pań-

stwowej, na przykładzie Ministerstwa Administracji

i Cyfryzacji (10501),

litycznego w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych

(10527),

37) sekretarza stanu w Kancelarii Prezesa Rady

Ministrów Pawła Grasia na interpelację posła Tade-

binetu politycznego prezesa Rady Ministrów (10535),

38) sekretarza stanu w Ministerstwie Admini-

nistracji publicznej, na przykładzie Ministerstwa

Administracji i Cyfryzacji (10539),

39) sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw We-

szewskiego w sprawie zatrudniania osób niepełno-

6

sprawnych w administracji publicznej, na przykła-

dzie Ministerstwa Spraw Wewnętrznych (10544),

40) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

wywania dokumentacji pracowniczej (10589),

41) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

w sprawie problemów z hospitalizacją dzieci na od-

działach pediatrycznych (10593),

42) przewodniczącego Komisji Nadzoru Finanso-

Górskiego w sprawie prawdopodobnego wejścia obce-

go kapitału na rynek polski (10599),

43) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

py posłów w sprawie nowelizacji ustawy o Państwo-

wym Ratownictwie Medycznym (10604),

44) podsekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

wania własności przełączek budynków (10620),

45) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

wy o opakowaniach i odpadach opakowaniowych

(10623),

46) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

pelację poseł Beaty Bublewicz oraz grupy posłów

47) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

skiego i Dariusza Seligi w sprawie zwiększenia za-

trudnienia w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych

(10650),

48) sekretarza stanu w Ministerstwie Admini-

interpelację posłów Marka Matuszewskiego i Dariu-

sza Seligi w sprawie zwiększenia zatrudnienia w Mi-

nisterstwie Administracji i Cyfryzacji (10654),

49) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

w sprawie zaopatrzenia chorych na hemoﬁlięwczyn-

niki krzepnięcia oraz wyceny leczenia szpitalnego

50) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

trów powiadamiania ratunkowego na terenie byłego

51) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

52) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

talnej kondycji ﬁnansowejszpitali–instytutówba-

dawczych nadzorowanych przez ministra zdrowia,

li (10675),

53) przewodniczącego Komisji Nadzoru Finanso-

54) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

pod wpływem narkotyków (10701),

skiego w sprawie problemów na polsko-białoruskich

56) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

sła Piotra Pyzika w sprawie zapowiedzi w wygłoszo-

57) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

go w sprawie obowiązku posiadania dowodu osobi-

stego (10717),

58) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

gramu „Inwestycje polskie” (10720),

59) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

(10732),

60) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

rek w sprawie niedoboru ławników (10737),

61) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

7

wie reorganizacji posterunków Policji na terenie woj.

podkarpackiego (10752),

62) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

zajęcia stanowiska wobec planowanych przekształ-

ceń własnościowych spółki Skarbu Państwa – Pol-

skiego Holdingu Nieruchomości SA, w szczególności

63) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

nizacyjnej jednostek Policji polegającej na likwidacji

posterunków (10757),

64) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

(10766),

65) podsekretarz stanu w Ministerstwie Środowi-

gicznego w Polsce (10769),

66) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admini-

67) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

wie refundacji leku Gilenya na stwardnienie rozsiane

(10775),

68) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środowi-

69) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

70) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

w sprawie organizowania przetargów na odbieranie

71) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

sprawiedliwego podziału przez NFZ funduszu zapa-

sowego pomiędzy oddziały wojewódzkie (10790),

72) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodarki

kazu przyrządów pomiarowych podlegających praw-

nej kontroli metrologicznej w formie legalizacji

(10794),

73) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

„Mieszkanie dla młodych” (10801),

74) podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospo-

przedsiębiorcom (10802),

75) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

skiej w sprawie konsekwencji budowy Gazociągu Pół-

nocnego Nord Stream (10803),

76) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

nia nowotworów na oddziałach szpitalnych i ambu-

latoryjnych (10818),

77) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

plenia subwencji oświatowej o 300 mln zł (10821),

78) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

stępującego wzrostu opłat podatkowych (10822),

79) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

wie wprowadzenia taksy od transakcji ﬁnansowych

80) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

81) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

wadzenia tzw. podatku od deszczu (10825),

82) podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospo-

wie inwestowania przez Polskę w budowę elektrowni

(10826),

83) podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospo-

wie realizacji projektu jądrowego (10828),

84) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

w sprawie prawdopodobnego zwiększenia straty ﬁ-

nansowej PGNiG w 2012 r.

(10829),

8

85) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

(10830),

86) sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa

(10833),

88) podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospo-

wie spadku produkcji przemysłowej (10835),

89) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

nienia należytej obsady kadrowej specjalistycznych

zespołów ratownictwa medycznego po 31 grudnia

dycznym (10841),

90) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

wia (10846),

91) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admini-

wej (10848),

kiej w sprawie wzrostu bezrobocia w Polsce (10849),

kiej w sprawie spadku zatrudnienia w polskich przed-

siębiorstwach (10851),

94) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

– Centrum Zdrowia Dziecka” w Warszawie (10854),

95) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

polskiego Związku Zawodowego Lekarzy (10855),

96) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

lację posła Pawła Szałamachy w sprawie zamiaru

97) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

(10861),

98) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

w sprawie opodatkowania przychodów uzyskanych

mach dziennego pobytu (10862),

99) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

czej wykonują zajęcia uznane za pracę w szczegól-

nych warunkach, w myśl rozporządzenia Rady Mini-

rytalnego oraz wzrostu emerytur i rent inwalidzkich

100) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym

(10865),

101) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

w Baranowie Sandomierskim (10866),

102) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

skiego w sprawie barier urbanistycznych ogranicza-

jących aktywność osób niepełnosprawnych (10867),

103) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

twarzanych przez Wojskowe Centrum Geograﬁczne

w Warszawie (10868),

104) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

tunkowego z Nowego Targu i Zakopanego do Krako-

wa i Tarnowa (10869),

105) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

wie budżetu Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemio-

logicznej w Zakopanem na 2013 r.

(10870),

106) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

9

komunalnych osadów ściekowych (10872),

107) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

w sprawie konieczności zmiany podziału administra-

cyjnego prokuratury, sądu i Policji w części dotyczą-

cej gmin Bestwina i Czechowice-Dziedzice (10880),

108) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

109) podsekretarza stanu w Ministerstwie Admini-

110) podsekretarz stanu w Ministerstwie Środo-

111) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

zmierzchu (10889),

112) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

niach między kobietami a mężczyznami (10890),

113) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

wie kampanii informacyjnej dotyczącej szkodliwości

114) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

tystycznych w polskich szkołach (10896),

115) sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa

116) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

117) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

terpelację posła Romana Kaczora w sprawie problemu

118) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

wie zreformowania obecnego systemu podatkowego

(10903),

119) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

tywnych (10905),

120) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

żyńskiego w sprawie zapowiedzianej reformy Kodek-

su pracy (10910),

121) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admi-

terpelację posła Wojciecha Penkalskiego w sprawie

122) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

kalskiego w sprawie poselskiego projektu ustawy

123) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

wem (10918),

124) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

(10922),

125) ministra rozwoju regionalnego Elżbiety

skiego w sprawie przygotowania programów opera-

cyjnych w związku z nowym budżetem Unii Europej-

skiej (10927),

126) minister nauki i szkolnictwa wyższego Bar-

prowadzanie różnego rodzaju narad, konferencji,

szkoleń itp. z zastosowaniem nowoczesnych technik

sterstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego (10931),

127) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

wie wprowadzenia zaleceń mających na celu ograni-

czenie szkoleń wyjazdowych do jednego dnia oraz

stosowaniem nowoczesnych technik (Internet, wide-

10

ny obniżyć koszty działalności Ministerstwa Gospo-

darki (10933),

128) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

dzanie różnego rodzaju narad, konferencji, szkoleń

sób znaczny obniżyć koszty działalności Minister-

stwa Finansów (10934),

129) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

nie szkoleń wyjazdowych do jednego dnia oraz pod-

jęcia działań mających na celu przeprowadzanie róż-

nego rodzaju narad, konferencji, szkoleń itp. z zasto-

sowaniem nowoczesnych technik (Internet, wide-

(10936),

130) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

131) sekretarza stanu w Ministerstwie Sprawie-

cika w sprawie wprowadzenia zaleceń mających na

wadzanie różnego rodzaju narad, konferencji, szko-

leń itp. z zastosowaniem nowoczesnych technik (In-

ternet, wideokonferencje, VoIP i inne), co pozwoli

sterstwa Sprawiedliwości (10939),

132) sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw We-

stwa Spraw Wewnętrznych (10941),

133) ministra rozwoju regionalnego Elżbiety

ka w sprawie wprowadzenia zaleceń mających na

li w sposób znaczny obniżyć koszty działalności Mi-

nisterstwa Rozwoju Regionalnego (10944),

134) sekretarza stanu w Ministerstwie Środowi-

jących na celu opracowanie krajowych i regionalnych

ści podjęcia realizacji budów i remontów obiektów

hydrotechnicznych (10951),

135) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

dów i śmieci (10952),

136) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

wie zapowiadanej przez Ogólnopolski Związek Zawo-

dowy Lekarzy akcji „Dziękujemy, odchodzimy”

(10958),

137) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

skiego w sprawie nieprzedłużenia umów na policyjne

terminale (10962),

138) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

skiego w sprawie wdrażania ustawy o wspieraniu

139) podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospo-

w sprawie konkurencyjności polskiego przemysłu

(10973),

140) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

pielęgniarek szkolnych (10975),

141) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

w sprawie utrudnionego dostępu uczniów do opieki

142) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

wie czystości i porządku w miejscach publicznych

(10977),

11

143) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

snowcu będących przedstawicielami NSZZ „Solidar-

ność” (10984),

144) podsekretarz stanu w Ministerstwie Trans-

posłów w sprawie umocnienia linii brzegowej w oko-

licach Władysławowa (10999),

145) podsekretarz stanu w Ministerstwie Trans-

licach Chałup (11000),

146) podsekretarz stanu w Ministerstwie Trans-

licach Ustronia Morskiego (11001),

147) podsekretarz stanu w Ministerstwie Trans-

licach Darłówka (11002),

148) podsekretarz stanu w Ministerstwie Trans-

licach Dźwirzyna (11003),

149) podsekretarz stanu w Ministerstwie Trans-

licach Jastrzębiej Góry (11004),

150) podsekretarz stanu w Ministerstwie Trans-

licach Karwi (11005),

151) podsekretarz stanu w Ministerstwie Trans-

licach Kuźnicy (11006),

152) podsekretarz stanu w Ministerstwie Trans-

licach Kołobrzegu (11007),

153) podsekretarz stanu w Ministerstwie Trans-

licach Niechorza (11008),

154) podsekretarz stanu w Ministerstwie Trans-

licach Dziwnowa (11009),

155) podsekretarz stanu w Ministerstwie Trans-

licach Łeby (11010),

156) podsekretarz stanu w Ministerstwie Trans-

licach Orłowa (11011),

157) podsekretarz stanu w Ministerstwie Trans-

licach Ustki (11012),

158) podsekretarza stanu w Ministerstwie Gospo-

darczej prowadzonej wzdłuż linii brzegowej w okoli-

cach Łeby (11013),

159) podsekretarza stanu w Ministerstwie Gospo-

cach Dziwnowa (11014),

160) podsekretarza stanu w Ministerstwie Gospo-

cach Niechorza (11015),

161) podsekretarza stanu w Ministerstwie Gospo-

cach Orłowa (11016),

162) podsekretarza stanu w Ministerstwie Gospo-

12

cach Ustki (11017),

163) podsekretarza stanu w Ministerstwie Gospo-

164) podsekretarza stanu w Ministerstwie Gospo-

cach Władysławowa (11019),

165) podsekretarza stanu w Ministerstwie Gospo-

cach Chałup (11020),

166) podsekretarza stanu w Ministerstwie Gospo-

cach Darłówka (11021),

167) podsekretarza stanu w Ministerstwie Gospo-

cach Dźwirzyna (11022),

168) podsekretarza stanu w Ministerstwie Gospo-

169) podsekretarza stanu w Ministerstwie Gospo-

cach Karwi (11024),

170) podsekretarza stanu w Ministerstwie Gospo-

cach Kołobrzegu (11025),

171) podsekretarza stanu w Ministerstwie Gospo-

cach Kuźnicy (11026),

172) sekretarza stanu w Ministerstwie Środowi-

lderu przeciwpowodziowego na terenie gmin Łubni-

ce, Pacanów i Połaniec (11027),

ku studiów: projektowanie gier, na Uniwersytecie

Śląskim (11028),

174) minister nauki i szkolnictwa wyższego Bar-

ku studiów: okcydentalistyka, na Uniwersytecie

Łódzkim (11029),

175) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

posłów w sprawie utrzymania i nadzoru nad warun-

kami sanitarnymi przez Państwową Inspekcję Sani-

ki w Czerwińsku (11030),

176) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

177) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

dzenia wpisywanego do dowodu osobistego (11037),

178) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

glowego w Polsce, w odniesieniu do KWK Chwałowi-

ce w Rybniku (11038),

179) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

180) sekretarza stanu w Ministerstwie Sprawie-

wego montażu zestawów głośnomówiących w pojaz-

dach Służby Więziennej (11042),

181) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

datku VAT (11043),

182) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

datku CIT (11044),

13

183) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

mu Natura 2000 (11045),

184) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

gramu Natura 2000 (11046),

185) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

(11049),

186) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

skich i adwokackich (11050),

187) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

nowskiego na interpelację posła Jana Ziobry w spra-

wie funkcjonowania kopalni soli w Bochni i Wielicz-

ce (11051),

188) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

wie opóźnień w realizacji programu informatyzacji

służb skarbowych (11052),

189) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

stwowego Ratownictwa Medycznego (11054),

190) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

wie błędnych decyzji wydawanych przez organy po-

datkowe (11057),

go i Andrzeja Lewandowskiego w sprawie placówek

wsparcia dziennego (11059),

192) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

pewnienia pacjentom tzw. świadczeń towarzyszących

nia odpowiedniego do stanu ich zdrowia (11069),

193) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

matywnych (11070),

194) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

wych (11071),

195) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

szkodowawczej gmin za niewskazanie pomieszczenia

tymczasowego (11072),

196) sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw Za-

fa Szczerskiego w sprawie plakatu „Europe 4 All”

197) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

go w sprawie wysłania przez MSZ białoruskim opo-

zycjonistom informacji o dochodach (11076),

198) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

w sprawie rozszerzenia listy płatników podatku rol-

wierzchnię użytków rolnych, a prowadzących dział

199) minister nauki i szkolnictwa wyższego Bar-

niać osoba ubiegająca się o tytuł profesora (11078),

200) minister nauki i szkolnictwa wyższego Bar-

siadające stopień doktora uprawnień równoważnych

201) sekretarza stanu w Ministerstwie Sprawie-

chowskiego w sprawie pobytu nieletnich matek w ośrod-

kach wychowawczych (11088),

202) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

snej w interpretacji przepisów prawa o podatku ak-

cyzowym od wyrobów tytoniowych (11090),

203) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

ma Abramowicza w sprawie art. 18 ust. 2 ustawy

tyczącego wymogów lokalowych, jakie od 1 stycznia

terapeutyczne, ogniska wychowawcze (11091),

14

204) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

Lipca w sprawie planowanej likwidacji rezerwy sub-

wencji ogólnej przeznaczonej na doﬁnansowaniein-

westycji drogowych (11093),

205) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

jęciowej (11095),

206) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

ny technologii medycznych (11099),

207) podsekretarza stanu w Ministerstwie Gospo-

bodzie działalności gospodarczej ograniczających

208) ministra rozwoju regionalnego Elżbiety

w sprawie niebezpieczeństwa utraty doﬁnansowania

209) sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw Za-

stra – na interpelację posła Wojciecha Szaramy

gu Północnego (11108),

210) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

w sprawie obligatoryjnego opłacania składek na KRUS

tułu wykonywanej pracy zawodowej (11113),

211) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rolnic-

kiego w sprawie podwyżek dla pracowników admini-

212) sekretarza stanu w Ministerstwie Środowi-

(11116),

213) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rolnic-

lusa oraz grupy posłów w sprawie ośrodków doradz-

twa rolniczego (11117),

214) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

rytorialnego i obywatelskiej inicjatywy nowelizacji

nego (11118),

215) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

wych (11119),

216) sekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji

szewskiego w sprawie zapewnienia przez gminę opie-

kuna podczas dowozu do szkoły dzieci niepełnospraw-

nych (11124),

217) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

dzia w sprawie podatku akcyzowego od wyrobów

tytoniowych (11125),

218) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

dowy obwodnicy drogowej Jarocina w ciągu drogi

219) sekretarza stanu w Ministerstwie Kultury

220) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

221) minister nauki i szkolnictwa wyższego Bar-

(11136),

222) podsekretarz stanu w Ministerstwie Środo-

wie emisji spalin oraz zanieczyszczenia środowiska

(11137),

223) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

kaniowej, budownictwa mieszkaniowego i problemu

bezdomności (11138),

224) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

wie podwyższenia limitu kwotowego dla prezentów

225) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

w sprawie szykanowania związkowców w Służbie

Celnej (11140),

15

226) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

cji (11142),

227) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

tystycznego z 8% do 23% (11144),

228) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

mów ﬁnansowychjednostekPaństwowejStrażyPo-

żarnej (11145),

229) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

Wewnętrznych Michała Deskura na interpelację po-

sła Andrzeja Halickiego w sprawie przypadków za-

trzymania kibiców po meczach piłkarskich (11148),

230) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

pelację poseł Anny Paluch w sprawie skokowego

231) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

w sprawie funkcjonowania urzędów pracy (11152),

232) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

dami (11156),

233) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

wiedliwości Wojciecha Węgrzyna na interpelację po-

seł Julii Pitery w sprawie nadzoru sądu opiekuńcze-

go nad czynnościami przekraczającymi zakres zwy-

kłego zarządu majątkiem dziecka pozostającego pod

234) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

wej Chełm w Gdańsku (11161),

235) sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw Za-

236) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

sława Wziątka w sprawie zmiany systemu ﬁnanso-

wania Stowarzyszenia „Wspólnota Polska” (11165),

237) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

dżetowych będących następstwem wypłaty odszkodo-

wań z tytułu niesłusznego skazania, bezzasadnego

wań w sprawach karnych i cywilnych (11167),

238) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

łożeń współpracy polsko-niemieckiej w zakresie mo-

dernizacji kolei (11172),

skiej w sprawie trudnej sytuacji warsztatów terapii

zajęciowej (11184),

240) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

śniewskiej w sprawie omijania prawa przez ministe-

rialnych urzędników (11185),

241) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

charskiego w sprawie sytuacji Polaków mieszkają-

cych na Litwie (11187),

242) sekretarza stanu w Ministerstwie Środowi-

w sprawie projektów założeń reformy Prawa wodne-

go (11190),

243) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

sła Wojciecha Szaramy w sprawie zapowiedzianej

w exposé dotacji przeznaczonej na wychowanie przed-

szkolne w 2013 r.

(11192),

244) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

masowych rezygnacji lekarzy z pracy w ramach akcji

„Dziękujemy, odchodzimy” (11193),

245) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

strukturyzacji sanepidu w woj. zachodniopomorskim

(11196),

246) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

kowej lokalu mieszkaniowego warunkującej przyzna-

nie dodatku mieszkaniowego (11200),

247) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

kaniowej w Polsce (11203),

16

248) wiceprezesa Urzędu Ochrony Konkurencji

ny Kozłowskiej w sprawie niekorzystnych zmian

w ustawie o kredycie konsumenckim (11204),

249) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

250) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

wie likwidacji Zakładu Gazowniczego w Jarosła-

wiu (11206),

251) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

wydatków ponoszonych na administrację publiczną,

promocję i reklamę w Ministerstwie Gospodarki

w latach 2005–2007 (11208),

252) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

sła Marka Rząsy w sprawie wydatków ponoszonych

w Ministerstwie Sprawiedliwości w latach 2005–

–2007 (11212),

253) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rol-

strację publiczną, promocję i reklamę w Minister-

(11215),

254) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

Zagranicznych w latach 2005–2007 (11216),

255) ministra pracy i polityki społecznej Włady-

ka Rząsy w sprawie wydatków ponoszonych na ad-

ministrację publiczną, promocję i reklamę w Mini-

–2007 (11218),

256) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

noszonych na administrację publiczną, promocję i re-

klamę w Ministerstwie Transportu, Budownictwa i Go-

spodarki Morskiej w latach 2005–2007 (11219),

257) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

tach 2005–2007 (11220),

258) sekretarza stanu w Ministerstwie Rozwoju

nalnego w latach 2005–2007 (11222),

259) minister nauki i szkolnictwa wyższego Bar-

(11224),

260) sekretarza stanu w Ministerstwie Środowi-

w sprawie niedoprecyzowania przepisów w zakresie

ochrony przeciwpowodziowej na przykładzie Często-

chowy (11228),

261) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rolnic-

chy w sprawie złej sytuacji ﬁnansowejośrodkówdo-

radztwa rolniczego (11234),

262) podsekretarz stanu w Ministerstwie Rolnic-

w sprawie realizacji Programu Rozwoju Obszarów

263) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

wie braku lekarzy orzeczników w ZUS (11236),

264) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

w sprawie celowości wymogu ukończenia aplikacji

ogólnej dla asystentów sędziowskich (11237),

265) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

w sprawie liczby kontroli skarbowych wszczętych

przez organy administracji podatkowej i skarbowej

w wyniku złożonych zawiadomień o nieprawidłowo-

ściach podatkowych (11238),

266) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rol-

Bańkowskiej w sprawie podwyżek dla pracowników

267) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

regulacji prawnych dotyczących wykorzystania tzw.

wody szarej w budynkach użyteczności publicznej

(11240),

268) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rol-

Olejniczaka w sprawie dokonania regulacji ustawo-

wych zmieniających zasady realizacji zadania wła-

17

snego gminy: Zapewnienie opieki bezdomnym zwie-

rzętom oraz ich wyłapywanie (11247),

269) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

cza w sprawie potencjalnego zamykania świetlic so-

cjoterapeutycznych od 1 stycznia 2013 r.

(11249),

270) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

porcie zbiorowym (11250),

271) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

podziału Centrum Onkologii – Instytutu im. M. Skło-

dowskiej-Curie w Warszawie (11252),

272) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

potrzeby funkcjonowania oraz doﬁnansowaniaobec-

nie istniejących małych biogazowni (11255),

273) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

w sprawie płacenia samym sobie podatków przez sa-

morządy gminne (11256),

274) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

Medycznym (11257),

275) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

cych uprawnień osób niepełnosprawnych do bezpłat-

nego parkowania pojazdów (11258),

276) ministra spraw zagranicznych Radosława Si-

jęcia przez rząd Donalda Tuska interwencji w Radzie

ICAO (Organizacji Międzynarodowego Lotnictwa Cy-

wilnego) w związku z raportem MAK (11261),

277) podsekretarz stanu w Ministerstwie Eduka-

w sprawie wprowadzenia e-podręczników (11265),

278) sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw Za-

granicznych Piotra Seraﬁna na interpelację posła

wych Unii Europejskiej (11267),

279) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

Kalisza w sprawie skutków ustawy o wspieraniu ro-

tychczasowy rejestr placówek wsparcia dziennego

(świetlic środowiskowych) i wprowadza system wy-

dawania zezwoleń przez wójta (11268),

280) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

formy egzaminu na prawo jazdy dla osób niepełno-

sprawnych (11270),

281) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

sowania budynków użyteczności publicznej do po-

trzeb osób niepełnosprawnych (11271),

282) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

nia procedury in vitro (11273),

283) podsekretarz stanu w Ministerstwie Eduka-

ci i młodzież (11282),

284) sekretarza stanu w Ministerstwie Sprawiedli-

285) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

wnoszonych przez gminy z tytułu oświetlenia dróg

(11286),

286) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

(11289),

287) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

czeństwa w ruchu drogowym (11290),

288) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

o odpadach oraz rozporządzenia ministra środowiska

dów ściekowych (11293),

289) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

znaczenia planowania zaopatrzenia gmin w energię

lityki energetycznej do 2030 r.

(11297),

290) minister nauki i szkolnictwa wyższego Bar-

jącym systemem stypendiów studenckich (11298),

18

291) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

292) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

w sprawie wysokości kar za nielegalną wycinkę

drzew (11303),

293) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

go w sprawie funduszy polonijnych przekazanych

Ambasady RP w Waszyngtonie w latach 2006–2011

(11306),

294) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

295) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

RP w Toronto w latach 2006–2011 (11312),

296) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

tawie w latach 2006–2011 (11313),

297) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

totalnych zaniedbań zwizanych z niejednolitym sto-

sowaniem przepisów prawa podatkowego przy wyda-

waniu przez organy podatkowe oraz organy kontroli

skarbowej określonych decyzji, postanowień oraz in-

terpretacji indywidualnych w takich samych stanach

samych stanach prawnych (11315),

298) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

cika w sprawie zmiany w sposobie przyznawania za-

siłków rodzinnych oraz zmiany urągającej godności

ludzkiej procedury, jakiej poddawani są obywatele

naszego kraju zmuszani do składania dokumentów

niezbędnych do uzyskania świadczeń rodzinnych

(11316),

299) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

w sposobie zatrudniania podległych pracowników

i eliminacji szkodliwych dla ﬁnansówpaństwaklau-

zul o dużych odszkodowaniach zawartych w umo-

wach o pracę oraz innych dokumentach mających na

celu powołanie, mianowanie, czy też inną formę na-

wiązania stosunku pracy w Ministerstwie Transpor-

300) sekretarza stanu w Ministerstwie Sprawie-

ległych pracowników i eliminacji szkodliwych dla

ﬁnansów państwa klauzul o dużych odszkodowa-

niach zawartych w umowach o pracę oraz innych do-

kumentach mających na celu powołanie, mianowa-

nie, czy też inną formę nawiązania stosunku pracy

w Ministerstwie Sprawiedliwości (11321),

301) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

w Ministerstwie Spraw Zagranicznych (11322),

302) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

głych pracowników i eliminacji szkodliwych dla ﬁ-

nansów państwa klauzul o dużych odszkodowaniach

tach mających na celu powołanie, mianowanie czy

sterstwie Skarbu Państwa (11325),

303) sekretarz stanu w Ministerstwie Nauki

nisterstwie Nauki i Szkolnictwa Wyższego (11330),

304) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

sekretarza stanu w Ministerstwie Środowiska Janu-

nych ekranów akustycznych wybudowanych wzdłuż

polskich dróg (11337),

305) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

w sprawie wypadków w pracy w pierwszym dniu za-

trudnienia (11345),

306) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

19

da w sprawie ﬁnansowaniawarsztatówterapiizaję-

ciowej (11348),

307) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

w sprawie świetlic środowiskowych (11349),

308) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

w sprawie uzyskania danych dotyczących przypad-

ków aborcji przeprowadzonych w latach 2010–2011

w placówkach służby zdrowia (11352),

309) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

jęcia przez Ministerstwo Środowiska pilnych działań

w związku z problemami samorządowców przy wdra-

żaniu zapisów zmienionej ustawy o utrzymaniu czy-

310) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

budowy obwodnicy Augustowa (11376),

311) sekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji

skiego w sprawie niedożywienia dzieci w placówkach

oświatowych (11377),

312) podsekretarz stanu w Ministerstwie Eduka-

Lassoty w sprawie wyników kontroli NIK w zakresie

organizacji i ﬁnansowaniakształceniaidoskonalenia

zawodowego nauczycieli (11382),

313) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

woźnych gabinetów stomatologicznych, tzw. dento-

busów (11383),

314) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

problemów, z jakimi borykają się obecnie przedsiębior-

cy dokonujący przewozów dzieci do szkół (11388),

315) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

my emerytalnej (11392),

316) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

nieczności przyspieszenia budowy drogi ekspresowej

na odcinku Mysłowice Kosztowy – Bielsko-Biała

(11394),

317) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

w Knurowie (11405),

318) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

w Jastrzębiu Zdroju (11406),

319) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

w Rybniku (11407),

320) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

z Republiką Indii (11409),

321) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

z Republiką Indonezji (11411),

322) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

323) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

w spółce Drukarnia Kolejowa Kraków sp. z o.o., której

324) podsekretarz stanu w Ministerstwie Eduka-

przedszkolnego w oddziałach przedszkolnych w szko-

łach (11421),

325) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

pojazdów mechanicznych dostosowanych do ruchu

lewostronnego (11422),

326) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

odszkodowawczych do gmin w razie niewskazania

pomieszczeń tymczasowych (11428),

20

327) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

dłowości w realizacji inwestycji drogowych (11435),

328) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

tury komunikacyjnej woj. podkarpackiego (11436),

329) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

sprawie ingerencji obcych instytucji w stosunki ro-

dzinne Polaków mieszkających za granicą (11437),

330) sekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji

w sprawie działań mających na celu edukowanie

dzieci i młodzieży w zakresie zasad prawidłowego ży-

wienia (11442),

331) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

wie braku jakiejkolwiek odpowiedzi na pisma do Od-

działu ZUS w Częstochowie, na przykładzie współ-

udziałowca spółki Ekowent Montex (11451),

332) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

wie przywrócenia Zespołu Ratownictwa Medycznego

w Mąkowarsku (11459),

333) sekretarza stanu w Ministerstwie Sprawie-

Sobeckiej w sprawie zamrożenia płac urzędników są-

dowych (11461),

334) podsekretarz stanu w Ministerstwie Eduka-

kiej w sprawie nieprawidłowości przy wyborze part-

nerów, którzy mają realizować program stworzenia

cyfrowych podręczników (11462),

335) podsekretarz stanu w Ministerstwie Eduka-

dzenia pięciolatków do szkół (11465),

336) podsekretarz stanu w Ministerstwie Eduka-

kiej w sprawie warunków transportu dzieci do pla-

cówki oświatowej (11466),

337) podsekretarz stanu w Ministerstwie Eduka-

kiej w sprawie dyskryminacji ekonomicznej pięciolat-

ków (11467),

338) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

kiej w sprawie zadośćuczynienia osobom represjono-

wanym przez komunistyczną władzę (11480),

339) ministra spraw zagranicznych Radosława

skiego w sprawie absencji ministra spraw zagranicz-

nych na pogrzebie prezydenta RP na uchodźstwie śp.

Ryszarda Kaczorowskiego (11526),

340) sekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji

wie skuteczności działań Ministerstwa Edukacji Na-

rodowej w ramach rządowego programu „Bezpieczna

341) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

lację posła Tadeusza Tomaszewskiego oraz grupy

posłów w sprawie planowanego zniesienia ulg na

przejazdy dla kolejarzy (11539),

342) sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw We-

w sprawie funkcjonowania oddziału Straży Granicz-

nej na granicy południowej Polski (11542),

skiego w sprawie funkcjonowania warsztatów terapii

zajęciowej – placówek realizujących działania w za-

kresie rehabilitacji społecznej i zawodowej osób nie-

pełnosprawnych (11552),

344) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

maskiej w sprawie działań legislacyjnych, jakie za-

mierza podjąć Ministerstwo Pracy i Polityki Społecz-

nej w związku ze stwierdzeniem przez Trybunał

Konstytucyjny niezgodności z Konstytucją RP art. 2

(11565),

345) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

Pomaskiej w sprawie przyznawania dodatków moty-

wacyjnych dla nauczycieli powracających z urlopu

macierzyńskiego (11566),

346) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

torów (11606),

347) podsekretarz stanu w Ministerstwie Środo-

stanu prac nad tzw. ustawą odorową (11609),

348) sekretarza stanu w Ministerstwie Środowi-

21

wie budowy zbiornika wodnego Kąty – Myscowa na

rzece Wisłoka (11624),

349) sekretarza stanu w Ministerstwie Sprawie-

wiślaka w sprawie urządzeń (spektrometrów, detek-

torów) używanych podczas ostatnich badań wraku

TU-154M na lotnisku w Smoleńsku (11642),

350) podsekretarza stanu w Ministerstwie Eduka-

ralskiego w sprawie ﬁnansowaniapolskichszkolnych

punktów konsultacyjnych za granicą (11652),

351) sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa

go w sprawie zapowiedzi utworzenia nowego depar-

tamentu w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi

(11668),

352) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

cia przez Komisję Europejską presji na Sąd Okręgo-

wy w Gdańsku poprzez oświadczenie tej instytucji

komentujące sprawę sądową jednego z wokalistów,

który publicznie bezcześcił Biblię (11670),

353) sekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji

w sprawie edukacyjnych programów antynarkotyko-

wych w latach 2002-2011 (11692),

354) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

viaTOLL (11705),

355) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

warsztatów terapii zajęciowej (11749).

1) posłów Jacka Kwiatkowskiego i Andrzeja Le-

2) posła Jerzego Wenderlicha w sprawie likwidacji

3) posła Jacka Żalka w sprawie proﬁlaktykicho-

5) posła Jarosława Tomasza Jagiełły w sprawie

6) posła Janusza Dzięcioła w sprawie planowanej

7) posła Piotra Babinetza w sprawie zamiarów li-

kwidacji niektórych posterunków Policji na terenie

(9912) – 37 dni,

– 35 dni,

(10183) – 35 dni,

Systemu Informacji Policji – od ministra spraw we-

wnętrznych (10250) – 30 dni,

13) posła Lecha Kołakowskiego w sprawie zamia-

ru likwidacji Posterunku Policji w Supraślu – od mi-

nistra spraw wewnętrznych (10256) – 30 dni,

14) poseł Jolanty Szczypińskiej w sprawie likwi-

wnętrznych (10312) – 28 dni,

15) posła Jana Warzechy w sprawie ścigania i wy-

krywalności kradzieży będących wykroczeniem prze-

ciw mieniu – od ministra spraw wewnętrznych

(10344) – 28 dni,

16) posła Łukasza Zbonikowskiego w sprawie in-

terpretacji rozporządzenia Rady Ministrów z dnia

stra środowiska (10349) – 28 dni,

nistra administracji i cyfryzacji (10221) – 27 dni,

18) posła Artura Dunina w sprawie zastrzeżeń

ministracji i cyfryzacji (10696) – 21 dni,

19) posła Krzysztofa Kwiatkowskiego w sprawie

Narodowego programu ochrony zdrowia psychiczne-

go – od ministra zdrowia (10611) – 19 dni,

22

20) poseł Ewy Wolak w sprawie bezpieczeństwa

spraw wewnętrznych (10681) – 19 dni,

21) posła Maksa Kraczkowskiego w sprawie nada-

leńska w dniu 10 kwietnia 2010 r. – od prezesa Rady

22) poseł Magdaleny Gąsior-Marek w sprawie

drobnych kradzieży – od ministra spraw wewnętrz-

nych (10736) – 16 dni,

23) poseł Anny Fotygi w sprawie wynagrodzenia

ministra spraw wewnętrznych (10751) – 16 dni,

24) posła Wojciecha Szaramy w sprawie zmiany

zasad przyznawania doﬁnansowaniawramachNa-

rodowego programu przebudowy dróg lokalnych

(10791) – 16 dni,

abonament radiowo-telewizyjny – od ministra kultu-

ry i dziedzictwa narodowego (9602) – 15 dni,

26) posła Marka Polaka w sprawie ściągalności

abonamentu radiowo-telewizyjnego – od ministra

kultury i dziedzictwa narodowego (10195) – 15 dni,

27) poseł Anny Elżbiety Sobeckiej w sprawie

wewnętrznych (10847) – 14 dni,

28) posła Johna Abrahama Godsona w sprawie

warunków pracy Policji – od ministra spraw we-

wnętrznych (10888) – 14 dni,

29) posła Henryka Kmiecika w sprawie wprowa-

i dziedzictwa narodowego (10932) – 14 dni,

30) posła Szymona Giżyńskiego w sprawie wzrostu

ministra spraw wewnętrznych (10956) – 14 dni,

31) posła Kazimierza Ziobry w sprawie sytuacji

ﬁnansowejoddziałówterenowychTelewizjiPolskiej

(9779) – 13 dni,

konieczności uregulowania prawnego funkcjonowa-

nia monitoringu wizyjnego w Polsce – od ministra

spraw wewnętrznych (11067) – 13 dni,

33) posła Artura Górczyńskiego oraz grupy po-

stra sportu i turystyki (11128) – 13 dni,

34) posła Bogusława Wontora w sprawie sposobu

ﬁnansowania przez KRRiT obowiązków realizacji

(11176) – 13 dni,

35) poseł Anny Bańkowskiej w sprawie sytuacji

kadrowej Komendy Miejskiej Policji w Bydgoszczy –

36) posła Andrzeja Jaworskiego w sprawie zapo-

wiadanego wzrostu płac policjantów, na podstawie

2012 r. dotyczącego wielokrotności kwoty bazowej,

prezesa Rady Ministrów (11231) – 12 dni,

37) posła Jarosława Zielińskiego w sprawie stan-

reprezentujących partię władzy – PO w woj. podla-

– 9 dni,

38) posła Marka Opioły w sprawie odpowiedzial-

39) posła Piotra Zgorzelskiego w sprawie likwida-

wnętrznych (11264) – 9 dni,

40) posła Jana Szyszki w sprawie wypowiedzi

członków rządu o katastroﬁesmoleńskiej–odpreze-

sa Rady Ministrów (11266) – 9 dni,

41) poseł Anny Fotygi w sprawie wycieku do In-

ternetu danych osobowych świadków katastrofy

stra spraw wewnętrznych (11269) – 9 dni,

42) poseł Małgorzaty Niemczyk w sprawie proble-

mu nepotyzmu – od prezesa Rady Ministrów (11285)

– 9 dni,

styki (11299) – 9 dni,

44) posła Stanisława Szweda w sprawie wymogów

stawianych egzaminatorom prawa jazdy pracujących

w wojewódzkich ośrodkach ruchu drogowego – od

skiej (11344) – 5 dni,

polityki imigracyjnej Polski – od prezesa Rady Mini-

strów (11357) – 5 dni,

konieczności rewizji przepisów dotyczących ochrony

obiektów zabytkowych w Polsce – od ministra kultu-

ry i dziedzictwa narodowego (11361) – 5 dni,

strajku głodowego prowadzonego w obozach dla

uchodźców na terenie całej Polski – od ministra

spraw wewnętrznych (11362) – 5 dni,

48) posła Tomasza Kaczmarka w sprawie zdekon-

spirowania przez Ministra Spraw Wewnętrznych

oraz Komendanta Głównego Policji niejawnej siedzi-

by Centralnego Biura Śledczego – od prezesa Rady

Ministrów (11373) – 5 dni,

konieczności wprowadzenia narodowego programu

23

zwalczania zakażeń wirusem HCV – od ministra

zdrowia (11386) – 5 dni,

50) poseł Anny Nemś w sprawie proﬁlaktykicho-

rób nowotworowych w Polsce – od ministra zdrowia

(11389) – 5 dni,

51) poseł Anny Nemś w sprawie wyników kontro-

li NIK w zakresie „Przygotowania struktur obrony

– od ministra spraw wewnętrznych (11391) – 5 dni,

52) posła Kazimierza Ziobry w sprawie noweliza-

dotyczącego opłat za udzielenie koncesji na rozpo-

wszechnianie programów radiowych i telewizyjnych

– od prezesa Rady Ministrów (11430) – 5 dni,

53) posła Kazimierza Moskala w sprawie nieod-

powiednich proporcji zatrudnienia w administracji

– od ministra administracji i cyfryzacji (11439)

– 5 dni,

54) posła Michała Tomasza Pacholskiego w spra-

wie stworzenia norm prawnych dla organizowania

współzawodnictwa w pokerze sportowym – od mini-

stra sportu i turystyki (11443) – 5 dni,

55) posła Marka Balta w sprawie projektu likwi-

dacji Centrum Powiadamiania Ratunkowego w Lu-

blińcu i przeniesienia CPR dla powiatu lublinieckie-

go do Częstochowy – od prezesa Rady Ministrów

(11452) – 5 dni.

ZAPYTANIA

1) poseł Mirosławy Nykiel w sprawie zmiany usta-

Usług Logistycznych – do ministra spraw wewnętrz-

nych (2698),

3) posła Andrzeja Romanka w sprawie braku na-

leżytego wykorzystania infrastruktury Karpackiego

inne służby mundurowe – do ministra spraw we-

wnętrznych (2699),

4) posła Jarosława Tomasza Jagiełły w sprawie

depresją – do ministra zdrowia (2700),

uczelniach wyższych w Polsce – do ministra nauki

6) posła Mirosława Maliszewskiego w sprawie in-

westycji – miejsce obsługi pasażerów – we wsi Podo-

le w ciągu drogi krajowej nr 7 i planowanej trasy S7

7) posła Arkadiusza Mularczyka w sprawie aktu-

alizacji wojewódzkiego małopolskiego systemu Pań-

stwowego Ratownictwa Medycznego – przywrócenia

lotniczego zespołu ratownictwa medycznego na Pod-

halu – do ministra zdrowia (2703),

8) poseł Lidii Staroń w sprawie obowiązku gminy

w zakresie zapewnienia dziecku bezpłatnego trans-

portu i opieki w czasie przewozu do szkoły podstawo-

wej i gimnazjum – do ministra edukacji narodowej

(2704),

9) posła Jarosława Zielińskiego w sprawie budowy

linii elektroenergetycznej 2x400 kV, zwanej mostem

energetycznym Polska – Litwa, na terenie północno-

-wschodniej Polski – do ministra skarbu państwa

(2705),

10) poseł Izabeli Leszczyny w sprawie zaliczkowe-

go charakteru decyzji o przyznaniu emerytury kolejo-

11) poseł Krystyny Łybackiej w sprawie zmiany

terytorialnego zasięgu działania urzędów kontroli

12) poseł Anny Fotygi w sprawie prawnych moż-

liwości wyjazdu do USA – do ministra spraw zagra-

nicznych (2708),

13) posła Wojciecha Szaramy w sprawie stabiliza-

cji ﬁnansowejiprzyszłościZakładówMechanicznych

Bumar-Łabędy SA w Gliwicach – do ministra skarbu

14) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

zniszczenia torowiska na ul. Marszałkowskiej w War-

szawie przez radiowóz policyjny podczas trwania ob-

chodów narodowego Święta Niepodległości w dniu

11 listopada 2012 r. – do ministra spraw wewnętrz-

nych (2710),

15) posła Sławomira Kopycińskiego w sprawie

problemów z obsadą kadrową zespołów ratunkowych

karetek pogotowia ratunkowego po 1 stycznia 2013 r.

16) posła Zbigniewa Rynasiewicza w sprawie

uprawnień do ulgowych przejazdów kolejowych – do

skiej (2712),

17) posła Krzysztofa Tchórzewskiego w sprawie

przewlekłości postępowania dyscyplinarnego wobec

18) posła Marka Balta w sprawie ﬁnansowania

w woj. śląskim zadań zleconych z zakresu admini-

stracji rządowej związanych z rejestracją stanu cy-

wilnego, ewidencją ludności oraz dowodami osobisty-

mi, ze sprawami powszechnego obowiązku obrony,

zgromadzeń oraz zmiany imion i nazwisk – do mini-

19) posła Marka Balta w sprawie nowych wskaź-

ników powodujących zmniejszenie środków, jakie NFZ

w Częstochowie – do ministra zdrowia (2715),

24

20) posła Tadeusza Iwińskiego w sprawie połączenia

kolejowego Olsztyn – Braniewo – do ministra transpor-

2) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

aptekach (2190),

3) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

wie analizy kosztów związanych z wprowadzeniem

tzw. ustawy refundacyjnej (2198),

4) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środowi-

ska Janusza Zaleskiego – z upoważnienia ministra

ny złóż torfu leczniczego (borowiny) w Kołobrzegu,

objętych obszarem górniczym Mirocice na terenie

specjalnego obszaru ochrony siedlisk mającego zna-

czenie dla Wspólnoty Natura 2000 PLH320017 Trze-

biatowsko-Kołobrzeski Pas Nadmorski (2264),

5) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środowi-

ska Piotra Woźniaka na zapytanie posła Marka Opio-

ły w sprawie realizacji przez samorządy zapisów usta-

wy Prawo ochrony środowiska (2271),

6) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admini-

pytanie posła Józefa Rojka w sprawie ograniczenia

stracji i Cyfryzacji (2289),

7) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

wie kosztów zabezpieczenia meczów piłkarskich

w woj. śląskim (2315),

8) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

w woj. mazowieckim (2320),

9) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

w woj. lubuskim (2322),

10) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

wie podziału wynagrodzenia za wykonanie protezy

dentystycznej refundowanej przez NFZ (2330),

11) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

dowskiego oraz grupy posłów w sprawie stosowania

12) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admini-

nu zarządzającego gminną osobą prawną (2381),

13) podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospodar-

ki Hanny Trojanowskiej – z upoważnienia ministra

14) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

wie zmian w sposobie naliczania emerytur służb

mundurowych (2385),

15) sekretarz stanu w Kancelarii Prezesa Rady

mowej (2420),

16) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

niaka w sprawie zapytań notariuszy skierowanych

do Generalnego Inspektora Informacji Finansowej

(2422),

cyjnego (2424),

18) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

w sprawie prywatyzacji Bielskich Zakładów Obuwia

19) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

wie objęcia szczególną pomocą konsularną rodzin

20) sekretarza stanu w Ministerstwie Środowiska

ministrowanym przez Regionalny Zarząd Gospodar-

ki Wodnej w Gdańsku (2434),

21) sekretarza stanu w Ministerstwie Środowiska

25

22) sekretarza stanu w Ministerstwie Środowiska

23) sekretarza stanu w Ministerstwie Środowiska

24) sekretarza stanu w Ministerstwie Środowiska

25) sekretarza stanu w Ministerstwie Środowiska

ki Wodnej we Wrocławiu (2439),

26) sekretarza stanu w Ministerstwie Środowiska

27) podsekretarz stanu w Ministerstwie Środowi-

wie dotacji na budowę przydomowych, biologicznych

oczyszczalni ścieków (2442),

28) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

Sybiraków w USA (2444),

29) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia Sła-

pytanie poseł Moniki Wielichowskiej w sprawie trud-

cowe zapalenia stawów na Dolnym Śląsku (2446),

30) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rolnic-

trudnienia w Agencji Nieruchomości Rolnych Od-

dział Terenowy w Opolu byłego posła Platformy Oby-

watelskiej (2450),

31) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

32) podsekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

33) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środowi-

34) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

zapytanie posłów Sławomira Kopycińskiego i Witolda

35) sekretarza stanu w Ministerstwie Kultury

wida Jackiewicza w sprawie przekazania środków

ﬁnansowychnaratowanietczewskiegomostudrogo-

wego na Wiśle (2472),

36) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admini-

frowej (2474),

37) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

tle tragedii w Pucku (2479),

przejazdu osób niepełnosprawnych na leczenie uzdro-

wiskowe lub rehabilitację uzdrowiskową i z powro-

tem (2482),

40) podsekretarz stanu w Ministerstwie Trans-

chodniego poprzez zaniechanie budowy tunelu pod

rzeką Świną, mającego połączyć wyspę Uznam z wy-

spą Wolin (2483),

41) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

skiego w sprawie wysokości i zasad wsparcia Kongre-

su Kobiet ze środków publicznych (2485),

42) sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa

skiego w sprawie możliwości przeprowadzania kon-

troli ﬁtosanitarnejproduktówpochodzeniaroślinne-

26

go przez instytucje inne niż Państwowa Inspekcja

Ochrony Roślin i Nasiennictwa (2488),

43) sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa

skiego w sprawie nakładania plomb na środki trans-

portu i opakowania służące do przemieszczania pro-

duktów pochodzenia roślinnego przeznaczonych na

eksport (2489),

44) podsekretarza stanu w Ministerstwie Gospo-

45) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

chy w sprawie ciągnącej się latami sprawy właściciel-

ki ﬁrmyTECHDOMsp.j.wRybniku(2495),

46) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

Szweda w sprawie zawierania umów zlecenia i umów

o dzieło w miejsce umów o pracę (2497),

47) ministra pracy i polityki społecznej Władysła-

wa Szweda w sprawie form świadczenia pracy w Mi-

48) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

ści Serock (2501),

49) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

temu oznakowania dróg (2508),

50) podsekretarza stanu w Ministerstwie Eduka-

Nauczyciela (2513).

(2291) – 28 dni,

3) posłów Małgorzaty Sadurskiej i Jarosława Zie-

lińskiego w sprawie podawanych przez rząd informa-

cji o liczbie uczestników marszu „Obudź się Polsko”,

23 dni,

4) posła Jarosława Zielińskiego w sprawie wykazu

zlikwidowane posterunki Policji – od ministra spraw

wewnętrznych (2348) – 23 dni,

5) posła Arkadiusza Litwińskiego w sprawie no-

welizacji przepisów ustawy o bezpieczeństwie imprez

masowych – od ministra spraw wewnętrznych (2471)

– 13 dni,

6) posła Zbigniewa Matuszczaka w sprawie tele-

Ministrów (2473) – 13 dni,

7) poseł Stanisławy Prządki w sprawie wstrzyma-

nia prac przy budowie bloku energetycznego w Elek-

trowni Ostrołęka SA – od ministra skarbu państwa

(2486) – 9 dni,

8) poseł Iwony Kozłowskiej w sprawie likwidacji

Zespołu Ratownictwa Medycznego w miejscowości

Mąkowarsko – od ministra zdrowia (2502) – 9 dni,

9) posła Johna Abrahama Godsona w sprawie re-

portażu gruzińskiej dziennikarki na temat polskich

obozów dla uchodźców – od ministra spraw wewnętrz-

nych (2503) – 9 dni,

10) posła Johna Abrahama Godsona w sprawie

skandalicznego przypadku nadużywania władzy

przez funkcjonariuszy Policji – od ministra spraw

wewnętrznych (2504) – 9 dni.

(nr 8121)

niem fragmentarycznej odpowiedzi na pytania za-

warte w interpelacji nr 8121 w sprawie nadzoru Służ-

dzie TU-154 zostały sprawdzone przez SKW pod

względem związków ze zorganizowaną przestępczo-

ścią, organizacjami terrorystycznymi i służbami spe-

cjalnymi obcych państw?

3.

Czy po wykonaniu remontu salonki samolot zo-

stał sprawdzony przez SKW (bądź inne służby) pod

względem tego, czy nie zainstalowano w nim jakich-

kolwiek instalacji, urządzeń lub podsłuchów?

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Marek Opioła

Płońsk, dnia 28 listopada 2012 r.

Interpelacja

(nr 10001)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie rewirów komorniczych

komorników sądowych.

Otrzymałem od Ministerstwa Sprawiedliwości

odpowiedź na powyższą interpelację pismem z dnia

5 listopada (BM-I-071-974/12/3, DSO-IX-071-11/12).

Ministerstwo Sprawiedliwości w odpowiedzi na

interpelację informowało o radykalnym wzroście licz-

by kancelarii komorniczych w Polsce.

W 2007 r. było

ich 652, a obecnie 1047.

Jak pokazują statystyki Mi-

nisterstwa Sprawiedliwości mimo wzrostu liczby

kancelarii komorniczych spada skuteczność egzeku-

cji komorniczych.

W odniesieniu do mojego pytania

o przyczyny radykalnego spadku skuteczności egze-

kucji otrzymałem lakoniczną odpowiedź, że odpowia-

dają za nią nie tylko wady procedury cywilnej i usta-

wy o komornikach i egzekucji, ale sytuacja ﬁnansowa

dłużnika.

W odpowiedzi na pytanie dotyczące przygotowa-

nych zmian legislacyjnych w postępowaniu egzeku-

cyjnym otrzymałem listę proponowanych nowelizacji

przez Ministerstwo Sprawiedliwości, do których

chciałbym zadać pytania dodatkowe.

1.

Jakie jeszcze przyczyny prócz wad procedury

cywilnej i ustawy o komornikach i egzekucji wpływa-

ją na radykalny spadek skuteczności egzekucji ko-

morniczej?

Czy ta problematyka była już przedmio-

tem badań bądź analizy pracowników Ministerstwa

Sprawiedliwości?

2.

Czy Ministerstwo Sprawiedliwości prowadzi

statystyki dotyczące długości postępowania egzeku-

28

cyjnego?

Ile aktualnie wynosi średni czas trwania

postępowania egzekucyjnego?

3.

Czy Ministerstwo Sprawiedliwości rozważa li-

kwidację postępowania klauzulowego w kodeksie po-

stępowania cywilnego?

Czy tytułem wykonawczym

dla komornika nie może być sam prawomocny wyrok

sądowy bez klauzuli wykonalności?

4.

Jakie działania zamierza podjąć Ministerstwo

Sprawiedliwości w związku z wakatami w rewirach

komorniczych?

Z poważaniem

Poseł Przemysław Wipler

Warszawa, dnia 30 listopada 2012 r.

Interpelacja

(nr 10004)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie komisji lekarskich orzekających

o kwaliﬁkacji wojskowej– ponowna

Szanowny Panie Ministrze!

W dniu 6 listopada

br. wpłynęła do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej od-

orzekających o kwaliﬁkacjiwojskowej.

Zewzględuna

bardzo lakoniczną odpowiedź w sprawie zadanych

pytań w interpelacji dotyczącej komisji lekarskich

orzekających o kwaliﬁkacjiwojskowejzdnia18wrze-

śnia 2012 r. kieruję kolejną interpelację, prosząc o do-

datkowe wyjaśnienia.

wych informacji:

1.

Jak długo potrwają prace nad analizą obowią-

zujących przepisów regulujących kwaliﬁkację woj-

skową?

Czy oprócz zasobów osobowych analiza ta ma

inne punkty, którymi resort obrony kieruje się?

2.

Czy w związku z przeznaczanymi kwotami (ro-

snącymi z roku 2011 do roku 2012), którymi dyspo-

nuje wojewoda, niezasadne jest wprowadzenie propo-

nowanego przeze mnie systemu cyfrowej kwaliﬁkacji

wojskowej?

Dzięki temu pieniądze dysponowane

przez wojewodów mogłyby zostać przekazane na inne

cele.

3.

Kiedy przewidywane jest przedstawienie rapor-

tu z działania Zespołu do Spraw Oceny Przepisów

Dotyczących KwaliﬁkacjiWojskowejpowołanejdecy-

zją nr 299/MON z dnia 28 września 2012 r.?

Łódź, dnia 4 grudnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 12332)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie polityki rządu dotyczącej Tybetu

Wysoka komisarz ds. praw człowieka Narodów

Zjednoczonych Navi Pillay 2 listopada br. zajęła zde-

cydowane stanowisko wobec sytuacji w Tybecie, wy-

rażając zaniepokojenie „ciągłymi doniesieniami

o stosowaniu przemocy wobec Tybetańczyków pró-

bujących korzystać z podstawowych praw” oraz we-

zwała władze Chińskiej Republiki Ludowej do „bez-

zwłocznego naprawienia zadawnionych krzywd, które

doprowadziły do zatrważającej eskalacji desperackich

protestów, w tym samospaleń, na ziemiach tybetań-

skich”.

Według danych organizacji praw człowieka od

2009 r. w Tybecie podpaliło się 63 Tybetańczyków,

42 w 2012 r., a tylko w październiku tego roku

– 9 osób.

Większość z nich zginęła.

Według dostęp-

nych informacji wszyscy, protestując, apelowali o wol-

ność w Tybecie i powrót Dalajlamy.

Według wysokiej

komisarz ds. praw człowieka za skrajnymi formami

protestu stoi „frustracja i desperacja” Tybetańczyków

powodowana represjami chińskich władz.

W swoim oświadczeniu wysoka komisarz NZ przy-

wołuje także inne przykłady drastycznych naruszeń

praw człowieka w Tybecie: siedemnastoletniej Ty-

betanki brutalnie pobitej i skazanej na trzy lata wię-

zienia za rozdawanie wolnościowych ulotek i apelo-

wanie o powrót Dalajlamy do Tybetu oraz przypadki

osób skazanych na wieloletnie więzienie za pisanie

tekstów, kręcenie ﬁlmów,przekazywaniezdjęćdoty-

czących sytuacji w Tybecie za granicę Chin.

W ostatnich miesiącach obserwujemy wzmożoną ak-

tywność rządu RP w relacjach z Chińską Republiką

Ludową, związaną z podpisanym w grudniu 2011 r.

porozumieniem o strategicznym partnerstwie z tym

krajem.

Przekazywane są głównie informacje na temat

gospodarczych aspektów tej współpracy, chociaż wiado-

mo, że Polacy wykazują zainteresowanie sytuacją praw

Wydaje nam się, że dramatyczna seria samospa-

leń wymaga bardziej zdecydowanych działań.

1.

W jaki sposób te kontakty przyczyniają się do

obrony podstawowych praw człowieka w Chinach i w Ty-

becie?

Jakie konkretnie działania są podejmowane

w tym zakresie?

2.

W jaki sposób rząd RP realizuje deklarowane

„przywiązanie do wartości demokratycznych i praw

człowieka” we wzmożonych ostatnio relacjach z wła-

dzami Chińskiej Republiki Ludowej?

3.

Dlaczego rząd RP odstąpił od praktyki zajmo-

wania krytycznego stanowiska wobec naruszeń

praw człowieka w tym kraju (jak to robi np. MSZ

29

Republiki Czeskiej), w zamian prowadząc mało trans-

parentne i krytykowane przez organizacje praw czło-

wieka jako nieskuteczne rozmowy, które odbywają się

za zamkniętymi drzwiami?

4.

W jaki sposób rząd RP wesprze apel licznych

organizacji praw człowieka oraz wysokiej komisarz

ds. praw człowieka o umożliwienie dostępu do tere-

nów tybetańskich niezależnym obserwatorom oraz

niezależnym dziennikarzom, którzy w sytuacji fak-

tycznego odcięcia terenów tybetańskich od świata

umożliwiliby ocenę faktycznej sytuacji na miejscu?

(Władze Chin nie odpowiedziały na dwanaście wnio-

sków specjalnych sprawozdawców NZ o możliwość

wizyty w tym kraju)?

Z poważaniem

Poseł Robert Biedroń

Warszawa, dnia 28 listopada 2012 r.

Interpelacja

(nr 12333)

do ministra spraw zagranicznych

Szanowny Panie Ministrze!

Od marca 2012 r., kie-

dy zwróciłem się do Pana Ministra w sprawie pogar-

szającej się sytuacji praw człowieka w Tybecie, pod-

paliło się w proteście 30 kolejnych Tybetańczyków:

starych i młodych, kobiet, mężczyzn, duchownych

i świeckich.

Obecna liczba wszystkich potwierdzo-

nych protestów – samopodpaleń w Tybecie wynosi 54

osoby, a licząc od stycznia 2012 r.

– 41 osób.

Potwier-

dzono śmierć co najmniej 44 demonstrantów.

Nie ma

wątpliwości, że te dramatyczne akty związane są

z panującą w Tybecie sytuacją polityczną i trwający-

mi prześladowaniami religijnymi – wszyscy protestu-

jący wzywali do wolności w Tybecie i powrotu Dalaj-

lamy do Tybetu.

W Pańskiej odpowiedzi na moją interpelację

(nr 2787) z 15 marca stwierdza Pan że „tylko dialog

między władzami chińskimi oraz przedstawicielami

społeczności tybetańskiej może położyć kres dalszym

niepokojom oraz przemocy”.

Uważam, że promowane

przez społeczność międzynarodową rozwiązanie po-

przez dialog jest jedyną możliwą drogą dla rozwiąza-

nia konﬂiktuipowstrzymaniadalszejprzemocy.

Jed-

nocześnie wydaje się, że wszelkie dotychczasowe

działania w tym kierunku okazały się nieskuteczne,

o czym świadczy dalsza eskalacja represji w Tybecie.

Jak nam wiadomo, strona tybetańska, reprezentowa-

na przez społeczność emigracyjną – z Dalajlamą na

czele, za pośrednictwem jego specjalnych wysłanni-

ków podejmowała w ostatnich latach wiele prób na-

wiązania dialogu.

Od 2002 roku odbyło się dziewięć

rund rozmów.

Strona tybetańska przedstawiła me-

morandum w sprawie autonomii narodu tybetańskie-

go, które wyjaśnia możliwość zachowania językowej,

kulturowej i religijnej autonomii Tybetańczyków

w obecnych konstytucyjnych ramach prawnych Chiń-

skiej Republiki Ludowej.

Memorandum przedłożone

w 2008 r. zostało zignorowane przez stronę chińską,

a 4 czerwca br. swoją rezygnację złożyli specjalni wy-

słannicy Dalajlamy do rozmów z przedstawicielami

cji strony chińskiej”

1)

.

Jak wiadomo, w marcu 2011 r.

swoje kompetencje demokratycznie wybranym wła-

dzom na emigracji nieuznawanym przez rząd RP.

Ponadto w Pana odpowiedzi przeczytaliśmy, że

„Rząd RP będzie konsekwentnie dążyć do podnosze-

nia kwestii społeczności tybetańskiej na forum unij-

nym, również w ramach dialogu dotyczącego praw

człowieka, celem przekazania silnego, wspólnego sy-

Od czasu mojego poprzedniego zapytania, w którym

przywołaliśmy stanowiska rządów: USA, Niemiec,

stralii, Belgii, Kanady, Czech publicznie wyraziło

swoje zaniepokojenie sytuacją w Tybecie, a 21 wrze-

śnia br. w związku z posiedzeniem Rady Praw Czło-

wieka ONZ w Genewie Human Rights Watch – jedna

z największych organizacji praw człowieka zaapelo-

grupy kontaktowej ds. Tybetu, która umożliwiłaby

podejmowanie zainteresowanym rządom wspólnych

2)

.

Podjęcie wspólnych między-

narodowych dyplomatycznych działań na rzecz Ty-

betu jest jednym z głównych postulatów organizacji

formacji o rezygnacji przedstawicieli Dalajlamy?

Czy

mokratycznie wybranymi przedstawicielami społecz-

ności tybetańskiej na emigracji?

1)

http://www.hfhrpol.waw.pl/Tybet/raport.php?raport_

id=1669

2)

http://www.hrw.org/news/2012/09/21/china-un-members-

-should-address-rights-crisis-tibet

30

wania działań na rzecz poprawy sytuacji praw czło-

wieka w Tybecie?

4.

Jakie inne działania, m.in. podczas wizyty

Pana Ministra w Pekinie lub planowanego dwustron-

nego forum związanego z strategicznym partner-

stwem Polski i Chin, planuje Pan podjąć w związku

z sytuacją w Tybecie?

5.

Czy Ministerstwo Spraw Zagranicznych przewi-

duje możliwość podjęcia działań na rzecz praw człowie-

ka w Tybecie za pośrednictwem delegowanej do tego

typu działań na mocy ustawy o pomocy rozwojowej Pol-

skiej Fundacji Międzynarodowej Współpracy na Rzecz

Rozwoju „Wiedzieć Jak” poprzez rozszerzenie działań

na rzecz wsparcia demokracji w 2013 r. o działania na

rzecz praw człowieka w Tybecie?

Z poważaniem

(nr 12334)

do ministra zdrowia

w sprawie leczenia uzdrowiskowego w Polsce

Szanowny Panie Ministrze!

Leczenie uzdrowisko-

we jest kontynuacją leczenia szpitalnego lub ambu-

latoryjnego pacjenta, którego celem jest rehabilitacja,

wykorzystaniu między innymi naturalnych zasobów

leczniczych.

W 2006 r. na leczenie uzdrowiskowe wyniosło

346,3 mln zł, w 2007 r.

– 375,3 mln zł, w 2008 r.

–

475,4 mln zł, w 2009 r.

– 636,4 mln zł, w 2010 r.

–

536,6 mln zł, w 2011 r.

– 559,5 mln zł.

W 2012 r.

wydatki na ten cel sięgają 601,5 mln zł, a wciąż jest

to niespełna 1% budżetu NFZ.

Chętnych na leczenie uzdrowiskowe jest wielu,

dlatego że w rehabilitacji jest to bardzo skuteczna

forma leczenia.

Mazowiecki konsultant wojewódzki

w dziedzinie balneologii i medycyny ﬁzykalnejwska-

zuje, że najważniejsze jest, by nakłady na lecznictwo

uzdrowiskowe były dostosowane do potrzeb.

Medy-

cyna uzdrowiskowa nic nie straciła ze swojego zna-

czenia, a metody leczenia uzdrowiskowego w naszym

kraju są wciąż udoskonalane i rozwijane.

Stanowi

uzupełnienie leczenia szpitalnego w wielu jednost-

kach chorobowych, ma swoje trwałe miejsce w medy-

cynie.

Mazowiecki konsultant wojewódzki wskazuje

przy tym, że w Polsce nakłady na tę dziedzinę są za

małe.

Pacjent, który wymaga pilnego leczenia, czeka na

nie od kilku miesięcy do nawet roku.

stwo Zdrowia widzi szansę na poprawę sytuacji cho-

rych wymagających leczenia uzdrowiskowego, tak by

mieli szanse na mniej odległe terminy i pozwolono na

kontynuację leczenia szpitalnego bez długich przerw,

przez które często terapia nie przynosi oczekiwanych

efektów?

Z wyrazami szacunku

Warszawa, dnia 28 listopada 2012 r.

(nr 12335)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie braku zaleceń bhp dotyczących

maksymalnej temperatury w miejscu pracy

tury minimalnej rozporządzenie ministra pracy i po-

że w pomieszczeniach pracy należy zapewnić tempe-

raturę odpowiednią do rodzaju wykonywanej pracy,

nie niższą jednak niż 14°C.

Natomiast w pomieszcze-

ﬁzyczna,iwpomieszczeniachbiurowychtemperatu-

ra nie może być niższa niż 18°C (§ 30 powyższego

rozporządzenia).

Jak wiemy, obowiązkiem pracodaw-

cy jest zapewnienie pracownikom w miejscu pracy

odpowiedniej temperatury.

Jeśli zaś chodzi o maksymalną dopuszczalną tem-

peraturę w pomieszczeniach pracy, pojawia się pro-

Pracodawca powinien zapewnić właściwy komfort

nienie wymiany powietrza wynikającej z potrzeb

gotności oraz zanieczyszczeń stałych i gazowych.

Podczas największych upałów w pomieszczeniach

kich warunkach może być pracą w warunkach szko-

dliwych, a sam mikroklimat, jako czynnik szkodliwy,

podlega wówczas badaniom i pomiarom.

Ministra z następującym pytaniem.

Dlaczego w spra-

wie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pra-

cy nie ma zapisu dotyczącego maksymalnej tempera-

tury w miejscu pracy?

Z wyrazami szacunku

31

Interpelacja

(nr 12336)

do ministra środowiska

w sprawie utylizacji

przeterminowanych leków

Szanowny Panie Ministrze!

W ostatnich latach

tyczny prężnie się rozwija.

Z roku na rok wzrasta

ilość zakupywanych leków przez pacjentów.

Starzejące się społeczeństwo, rozwój chorób cywi-

lizacyjnych czy wzrastająca świadomość społeczeń-

stwa na temat własnego zdrowia jest przyczyną ta-

kiego stanu rzeczy.

Kolejnym czynnikiem wzrostu

ilości kupowanych leków jest zwiększenie ich dostęp-

ności (sprzedaż w kioskach, na stacjach benzynowych

czy w hipermarketach).

W apteczkach domowych magazynowane są leki

często niepotrzebne.

Przyczyn, dla których leki są nie-

wykorzystywane, jest wiele, leżą one zarówno po stro-

nie samego pacjenta (kupuje wiele niepotrzebnych le-

ków, często o podobnym działaniu – sugeruje się rekla-

mą), jak i po stronie farmaceuty.

Istnieje również wiele

przyczyn niezależnych, takich jak reakcje alergiczne,

interakcje z innymi lekami, brak oczekiwanych efektów

terapeutycznych czy śmierć pacjenta.

To właśnie z takich powodów tony leków rok rocz-

nie traﬁanaśmietnik.

Problemnieprawidłowejuty-

lizacji przeterminowanych produktów leczniczych

dotyczy najczęściej pacjentów.

Inne instytucje posia-

dające w obiegu takie produkty są zobligowane do

współpracy z ﬁrmąutylizacyjną.

Itaknp.przetermi-

nowane leki z aptek odbierane są przez podmiot od-

powiedzialny za ich unieszkodliwienie.

Pacjent nie

ma takiej możliwości, a apteki często odmawiają przy-

jęcia niewykorzystanych leków, gdyż nie chcą ponosić

dodatkowych kosztów z tytułu utylizacji.

Obecność leków niewykorzystanych w domowych

apteczkach i wyrzucanych na śmietnik stanowi duży

problem zanieczyszczenia środowiska szczególnie

wodnego.

Głównym zagrożeniem są antybiotyki, hor-

mony i leki stosowane w domowej chemioterapii.

Od kilku lat prowadzone są akcje zbiórek leków

przeterminowanych.

Takie punkty najczęściej usy-

tuowane są w aptekach, jednak z wielu raportów wy-

nika iż społeczeństwo nadal nie jest świadome, jak

wielką szkodę wyrządza środowisku, tarkując niewy-

korzystane farmaceutyki jak zwykłe odpady z gospo-

darstwa domowego.

rza wpłynąć na świadomość społeczeństwa, by nie-

wykorzystane leki traﬁałydopodmiotówodpowie-

dzialnych za prawidłowe unieszkodliwianie farma-

ceutyków?

2.

Czy Ministerstwo Środowiska widzi słuszność

zwiększenia dostępności miejsc, w którym pacjenci

mogliby oddawać niewykorzystane leki z domowych

apteczek?

3.

W jaki sposób kontrolowane są punkty, w któ-

rych można złożyć przeterminowane lekarstwa, czy

wszystkie traﬁajądopodmiotówuprawnionychdoich

utylizacji?

Z wyrazami szacunku

(nr 12337)

do ministra ﬁnansów

w sprawie odwróconego

hipoteki jest skierowana do emerytów, czyli ludzi po

65. roku życia z własną nieruchomością.

Przeciętna polska emerytura wynosi ok. 1,6 tys.

zł miesięcznie na rękę.

Jednak 70% emerytów pobie-

ra niższe świadczenie.

Samotni seniorzy bez pomocy

rodziny w zasadzie są skazani na biedę.

Szukają roz-

wiązań, które mogłyby przyczynić się do poprawy ich

sytuacji ﬁnansowej.

Coraz więcej firm oferuje dożywotnią „rentę”

Dla tych ﬁrmczęstojesttosposóbnazdobyciemiesz-

kania za bezcen.

Średni czas wypłaty comiesięcznej

stałej kwoty to 10 lat (u jednych zdrowszych dłużej

np. 15 lat, u drugich schorowanych krócej, od roku

do 5 lat).

Oferta przeznaczona jest dla osób starszych, czę-

sto nieznających się na prawie, więc często stają się

oni oﬁaramitakiﬁrm.

Cogorszaniemażadnejin-

praw konsumenta.

I takich skarg jest coraz więcej.

Jedynym dobrym rozwiązaniem byłby tu odwró-

cony kredyt hipoteczny, który na zachodzie jest pro-

duktem bankowym, dając bezpieczeństwo zarówno

seniorom, jak i ich spadkobiercom, gdyż prawo wła-

sności do mieszkania jest zachowane do momentu

rozliczenia odwróconego kredytu hipotecznego.

kredytu hipotecznego?

Kiedy prawdziwy odwrócony

kredyt hipoteczny będzie dostępny w Polsce?

Z wyrazami szacunku

32

Interpelacja

(nr 12338)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

W wielu krajach Unii Europejskiej, w których jest

dozwolone uwalnianie do środowiska GMO i upra-

wianie odmian GMO, rządy tych państw wprowadza-

ją zakazy, także na import.

Natomiast w Polsce, gdzie

jest całkowity zakaz uwalniania do środowiska GMO

i uprawiania odmian GMO, w poprzedniej kadencji

rząd PO–PSL, a w obecnej prezydent Komorowski,

próbują dopuścić obrót materiałem siewnym GMO,

tym samym ułatwić i przyzwolić na skażenie środo-

wiska i zdrowej żywności w Polsce.

Prezydent Komo-

rowski zawetował rządowy projekt ustawy na końcu

poprzedniej kadencji, a teraz praktycznie w niezmie-

nionej formie przekazuje go posłom do przegłosowa-

nia.

Jednocześnie zarówno rząd, jak i pan prezydent

publicznie przekonują, że są przeciwko GMO.

W dniu 9 listopada 2012 r. koalicja rządząca prze-

głosowała przyjęcie w całości projektu ustawy o na-

siennictwie.

W ustawie tej znalazły się zapisy dopusz-

czające obrót GMO w Polsce.

Rząd tłumaczy zmiany

w prawie koniecznością dostosowania do przepisów

unijnych, ale innym państwom jakoś nie przeszka-

dzają one we wprowadzeniu zakazu wprowadzania

i uprawy roślin GMO.

Na podstawie wielu badań

przeprowadzanych przez instytuty we Francji i Rosji

wiadomo, że żywność modyﬁkowanagenetyczniejest

niezdrowa i niebezpieczna dla organizmów ludzkich.

Badania porównawcze wskazują, że w państwach

wolnych od GMO zachorowalność na nowotwory jest

znacznie niższa.

Nie trzeba nikogo przekonywać, że

wszelkie niesprawdzone modyﬁkacje w żywności

kończą się tragicznie dla człowieka i w długim okre-

sie czasu przyniosą dramatyczne skutki.

Nie można

oszukać natury, a wprowadzenie do uprawy GMO

spowoduje wymieranie gatunków naturalnych, które

jako jedyne mają pełne właściwości odżywcze.

Najważniejszy w sprawie jest aspekt zdrowotny,

ale duże znaczenie ma również kwestia ekonomiczna.

Celem GMO jest poprawa rentowności rolnictwa i zwięk-

szenie plonów oraz hodowla odporna na choroby.

Rząd nie mówi jednak o tym, że ewentualna polska

żywność GMO nie będzie mogła być eksportowana

do naszych największych kontrahentów, gdyż pań-

stwa te zakazują importu żywności genetycznie mo-

dyﬁkowanej.

Wprowadzenie GMO spowoduje więc

nie tylko pogorszenie zdrowia Polaków, ale także na-

razi na poważne straty eksport polskiego rolnictwa

oraz tych rolników, których nie będzie stać na zakup

sadzonek i nasion GMO.

1.

Czy rząd PO–PSL zamierza wprowadzić w Pol-

sce możliwość uprawy i obrotu organizmów genetycz-

nie zmodyﬁkowanych?

2.

Dlaczego kwestie GMO zawierane są w ustawie

o nasiennictwie?

3.

Czy to prawda, że zawarte w ustawie regulacje

nie wprowadzają nakazu oznaczania żywności zawie-

rającej GMO?

4.

Jaki skutki dla polskiego eksportu przyniesie

wejście w życie wymienionej ustawy o nasiennictwie?

Czy europejskie rynki, zwłaszcza rosyjski i niemiec-

ki, będą otwarte dla ewentualnej polskiej żywności

GMO?

5.

Czy polskie instytucje naukowe i medyczne pro-

wadziły lub prowadzą badania na temat szkodliwości

GMO dla ludzi i zwierząt?

Czy rząd analizował ba-

dania zagraniczne przed podjęciem decyzji o uchwa-

leniu przez koalicję ustawy o nasiennictwie?

6.

Czy ustawa o nasiennictwie, wprowadzająca

tak znaczące zmiany w życiu Polaków, była poddana

konsultacjom społecznym w wersji obejmującej prze-

pisy o GMO?

Z poważaniem

Poseł Stanisław Ożóg

Warszawa, dnia 28 listopada 2012 r.

(nr 12339)

do ministra transportu,

Na podstawie art. 195 ust. 2, w związku z art. 192

terpelację poselską do Pana Ministra Transportu,

waka.

Mieszkańcy Słubic i okolic (woj. lubuskie), aby do-

jechać do Poznania mogą skorzystać z dogodnego po-

łączenia kolejowego, dzięki któremu w ciągu ok. 2

godz. dojeżdżają na miejsce.

Kolejną zaletą tego roz-

kładu jest niska cena biletu za przejazd, który kosz-

tuje dojeżdżających studentów na uczelnie ok. 13 zł.

Połączenie z Frankfurtu do Poznania cieszy się du-

żym zainteresowaniem ponieważ korzystają z niego

nie tylko studenci, ale także osoby pracujące w Słu-

bicach i w Niemczech.

Niestety wraz z nowo wchodzącym 9 grudnia roz-

kładem jazdy pociągów likwidowane zostaje połącze-

nie z Frankfurtu do Poznania, co spowoduje znaczne

33

utrudnienia.

Ponadto nie pojawi się żadne dogodne

alternatywne połączenie, ponieważ czas podróży zwięk-

szy się parokrotnie wraz z ceną za przejazd.

Przyczy-

ną tak nietrafnych zmian jest przejęcie obsługi przez

Koleje Wielkopolskie odcinka między Zbąszynkiem

a Poznaniem.

Kolejnym minusem nowego rozkładu

jest częstotliwość przejazdów pociągów na terenie

woj. lubuskiego między Zbąszynkiem a Rzepinem (na

dobę przejedzie tylko 5 pociągów, natomiast między

Zbąszynkiem a Poznaniem 15).

1.

Dlaczego pomimo tak dużego zainteresowania

mieszkańców Słubic i okolic, połączenie Frankfurt

– Poznań zlikwidowane jest w nowo wchodzącym roz-

kładzie jazdy?

2.

Z jakiego powodu dochodzi do zmiany operato-

ra, który obsługiwać będzie odcinek pomiędzy Zbą-

szynkiem a Poznaniem?

Z poważaniem

Poseł Elżbieta Rafalska

Warszawa, dnia 28 listopada 2012 r.

(nr 12340)

do ministra środowiska

w sprawie niepokojącej sytuacji

kojem obserwujemy sytuację dotyczącą naszych, pol-

skich bobrów.

Otóż bóbr jest przykładem gatunku,

który kiedyś był skrajnie rzadki, ale udało mu się

przełamać niechęć do sąsiedztwa z człowiekiem i dziś

stał się względnie pospolity na większej części Polski.

Jego populacja w Polsce to obecnie ok. 35–40 tys.

zwierząt.

Szybki dawniej przyrost liczby bobrów

ostatnio się ustabilizował.

W swojej biologii bóbr tak

ma, że buduje tamy i piętrzy wodę, czasem więc jego

działania powodują konﬂiktyzpotrzebamiczłowie-

ka, np. podtapianie łąk.

Z drugiej jednak strony ta „inżynierska” działal-

ność bobrów – czyli właśnie ta powodująca konﬂikty

z ludźmi – jest retencją wody łagodzącą w skali kra-

ju zagrożenia powodziowe i zagrożenia suszą, odtwa-

rzającą lokalne, cenne przyrodniczo zabagnienia.

Stąd opinie o bobrach są podzielone.

np. w opinii nie-

których rolników bobry „są szkodnikami podtapia-

jącymi łąki”, w opinii większości leśników, przyrod-

ników, „warto znosić uciążliwości od bobrów, bo ko-

rzyść dla przyrody jest znacznie większa”.

Należy tu

także nadmienić, iż działalność bobrów zarówno ła-

godzi skutki suszy, jak i zapobiega gwałtownym wez-

braniom.

Bóbr podlega obecnie częściowej ochronie gatun-

kowej.

W razie potrzeby regionalne dyrekcje ochrony

środowiska mogą na wnioski zainteresowanych stron

zezwalać na odstępstwa od zakazów, tzn. zezwalać

np. na rozbieranie, niszczenie tam, bobrowych lego-

wisk, a nawet na zabijanie (odstrzały bobrów) w celu

lokalnej redukcji ich populacji.

Muszą tylko wykazać,

że nie ma innych akceptowalnych rozwiązań (brak

alternatyw).

Odstępstwo nie zagrozi lokalnej popu-

lacji i „przemawia za nim słuszny interes strony”.

Te sposoby są wykorzystywane.

Od 1 październi-

ka 2012 r. wprowadzono uproszczony tryb umożliwia-

jący określanie odstępstw od zakazów, nie na każdą

czynność z osobna, ale na 5 lat, ale pod powyższymi

warunkami.

Problemy z bobrami z reguły dają się rozwiązy-

wać bez zabijania bobrów.

Istnieją pomysłowe roz-

wiązania techniczne, które umożliwiają w sytuacjach

konﬂiktowychograniczenieszkód.

Wobecnymsys-

temie prawnym sprawę zezwalania na zabijanie bo-

brów uregulowano właśnie tak, żeby zezwolić na ich

zabijanie, trzeba tylko najpierw sprawdzić/udowod-

nić, że nie ma innych alternatyw.

Kwestionowany przez nas pomysł Ministerstwa Śro-

dowiska to wzmożenie odstrzałów bobrów za pomocą

zmian prawnych, których skutkiem byłaby możliwość

zezwalania na zabijanie bobrów bez uprzedniego zba-

dania alternatyw.

Bóbr miałby być uznany za gatunek,

który można „pozyskiwać” do celów gospodarczych,

a zezwolenia na odstrzały miałyby być wydawane wła-

śnie jako zezwolenia na „pozyskiwanie”.

Jest to kruczek

prawny i obejście prawa – w związku z brzmieniem art.

56 ustawy o ochronie przyrody „pozyskiwanie” nie wy-

maga sprawdzenia istnienia innych alternatyw.

W rze-

czywistości zainteresowanie pozyskiwaniem bobrów

w Polsce praktycznie nie istnieje, a proponowana zmia-

na prawna nie ma na celu „pozyskiwania”, tylko uła-

twienie zabijania.

W naszej opinii oraz opinii wielu przyrodników:

1.

Nie ma powodu do wzmożenia odstrzałów bo-

brów.

Owszem, występują problemy z bobrami, ale

obecny system ich rozwiązywania jest wystarczający.

W większości przypadków konﬂiktysąmożliwedo

rozwiązania bez odstrzałów.

Populacja bobrów w Pol-

sce obecnie ustabilizowała swój wzrost, a w niektó-

rych miejscach w kraju bobry są wciąż dość rzadkie.

Poza tym środowiskowe korzyści z ich obecności

znacznie przeważają powodowane przez nie straty.

2.

Sprzeciw budzi zaproponowane przez Minister-

stwo Środowiska „obejście prawa”.

Jeżeli chcieliby-

śmy naprawdę pozyskiwać ten gatunek (co jednak nie

wydaje się ani sensowne, ani konieczne), to konse-

kwentnie należałoby przenieść go na listę gatunków

łownych.

Status gatunku chronionego z zezwoleniem

na pozyskiwanie ma na celu – pod pretekstem pozy-

skiwania – ułatwienie redukcji populacji przez wyłą-

czenie prawnego obowiązku, by najpierw rozważyć

rozwiązania alternatywne inne niż zabijanie.

Szanowny Panie Ministrze!

Mając powyższe na

uwadze, prosimy o odpowiedź: Co Ministerstwo Śro-

34

dowiska planuje zrobić, aby bobry w Polsce nie stały

się gatunkiem zagrożonym wyginięciem?

Z poważaniem

Poseł Beata Bublewicz

Warszawa, dnia 28 listopada 2012 r.

(nr 12341)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

W publikacji „Gazety

Polskiej Codziennie” podano, iż w dniu 9 kwietnia

2010 r. na pokład TU-154M o numerze 101 wniesiono

wiedzialną za bezpieczeństwo osób podróżujących

samolotami 36. SPLT w ramach lotów o statusie

HEAD jest Biuro Ochrony Rządu, proszę o odpo-

1.

Czy BOR został poinformowany, a jeśli tak, to

kiedy, o zabudowie na pokładzie samolotu tych urzą-

dzeń?

2.

Czy i jaki zakres wiedzy posiada BOR o oso-

bach, które wykonały zabudowę?

Kto zlecił przed-

miotową zabudowę i kiedy?

W jakim trybie zostało

3.

Czy w trakcie zabudowy osoby jej dokonujące

ska/36. SPLT?

względem związków ze zorganizowaną przestępczo-

5.

Czy po wykonaniu zabudowy samolot został

sprawdzony przez BOR (bądź inne służby) pod

kolwiek instalacji, urządzeń, podsłuchów lub ładun-

ków wybuchowych?

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Marek Opioła

(nr 12342)

do ministra obrony narodowej

wiedzialną za osłonę 36. SPLT oraz bezpieczeństwo

1.

Czy SKW została poinformowana, a jeśli tak,

urządzeń?

2.

Czy SKW posiada wiedzę, i w jakim zakresie,

o osobach, które wykonały zabudowę?

Kto zlecił

przedmiotową zabudowę i kiedy?

W jakim trybie zo-

stało przekazane to polecenie?

dem tego, czy nie zainstalowano w nim jakichkolwiek

instalacji, urządzeń, podsłuchów lub ładunków wy-

buchowych?

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Marek Opioła

(nr 12343)

do prezesa Rady Ministrów

ładunków wybuchowych w Warszawie

Szanowny Panie Premierze!

Serwisy internetowe

podały w dniu 26 listopada 2012 r. informację, iż B.

K., planujący według ABW zamach na organy kon-

35

stytucyjne państwa, przeprowadzał próbne eksplozje

materiałów wybuchowych, umieszczając je na kon-

strukcjach warszawskich mostów.

W związku z ustawową podległością służb specjal-

nych prezesowi Rady Ministrów proszę o odpowiedź

na następujące pytania:

1.

Czy zdarzenia przywołane wyżej – testowanie

przez B. K. siły materiałów wybuchowych na war-

szawskich mostach – miały rzeczywiście miejsce (we-

dług informacji pozyskanych przez podległe Panu

Premierowi służby)?

2.

Czy podległe Panu służby prowadziły w tej

sprawie śledztwa?

3.

Jeśli tak, jaki był ich wynik i kiedy były prowa-

dzone?

4.

Według doniesień medialnych B. K. studiował

m.dz. na Wydziale Technologii Chemicznej Politechni-

ki Warszawskiej, specjalizującym się w szkoleniu wyso-

kiej klasy fachowców w zakresie konstrukcji i wykorzy-

stania materiałów wysokoenergetycznych.

Czy podległe

Panu służby monitorują aktywność osób podejmują-

cych studia na kierunkach dających dostęp do tego typu

wysoce specjalistycznej wiedzy?

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Marek Opioła

(nr 12344)

do ministra ﬁnansów

w sprawie podniesienia stawki

oraz rzemiosła posiadające atest Krajowej

Komisji Artystycznej i Etnograﬁcznej

którzy stanowczo sprzeciwiają się planowanemu pod-

W związku z planowanym wejściem w roku 2013 r.

nowelizacji ustawy o VAT Ministerstwo Finansów

proponuje m.in. wykreślenie poz. od 108 do 128 z za-

łącznika nr 3 do ustawy o VAT zawierającego wykaz

w wysokości 8%.

Obecnie w ww. pozycjach wymienio-

Jak wskazuje resort ﬁnansów,stosowaniedotych

w przepisach unijnych.

Konieczność podwyżki sta-

wek VAT dla towarów została uzasadniona prze-

pisami dyrektywy 2006/112/WE, w której za-

rych przewidziano stawki obniżone, nie zawiera wy-

robów sztuki ludowej oraz rękodzieła i rzemiosła.

Szanowny Panie Ministrze!

Poziom skompliko-

wania przepisów o VAT odzwierciedlają setki inter-

pretacji wydawanych przez służby skarbowe, a tak-

że wielokrotne nowelizacje przedmiotowej ustawy.

Proponowane przez Ministerstwo Finansów modyﬁ-

kacje nie przyczynią się do podniesienia efektywno-

ści, a także wsparcia działalności krajowych przed-

siębiorstw takich jak Zakłady Ceramiczne Bolesła-

wiec sp. z o.o. w Bolesławcu, które produkują wy-

sokiej jakości ceramikę stołową i gospodarczą, za-

trudniając przy tym ponad 500 osób.

Bolesławiecka ceramika to unikalne produkty

zdobione ręcznie według tradycyjnej technologii

stempelkowej, które są praktycznie drugą rozpozna-

Wrocław.

Wytwarzane naczynia określane są na świe-

cie jako Polish Pottery lub Bunzlauer Geschirr.

Dotychczasowe rozwiązania prawne umożliwiają-

ce stosowanie obniżonej stawki VAT pozwoliły, mimo

wzrostu kosztów niezależnych od zakładów, skutecz-

nie przeciwstawiać się zalewowi naszego krajowego

rynku przez niskiej jakości wyroby importowane

z Azji, oferując klientom oryginalny polski wyrób.

Niestety podwyższenie stawki VAT diametralnie zmie-

ni sytuację i spowoduje znaczący wzrost cen o 13,9%

wyrobów rękodzielniczych.

Wzrost cen skutkować

będzie spadkiem popytu, zatrudnienia i osłabie-

niem marki bolesławieckich wyrobów.

Prawdopo-

dobne znaczne zmniejszenie produkcji spowoduje

marginalizację, a nawet całkowite wyeliminowanie

bolesławieckiej ceramiki z rynku, na którą składają

się m.in.: Spółdzielnia Rękodzieła „Ceramika Arty-

styczna” w Bolesławcu, Fabryka Naczyń Kamion-

kowych „Manufaktura” w Bolesławcu, PPHU Ce-

ramika Artystyczna „Wiza” w Parowej, WR Cera-

mika Rutyna w Tomaszowie Bolesławieckim, Cera-

mika „Milena” w Brzeźniku, Zakład Ceramiczny

„Andar” w Tomaszowie Bolesławieckim, Garncar-

stwo A. Dudek & A. Kowalczyk w Parowej.

Kierując się interesem bolesławieckich producen-

tów ceramiki, a także mając na względzie wizerunek

naszego kraju kształtowany na zewnątrz m.in. przez

piękne i oryginalne wyroby rękodzieła artystycz-

nego, proszę Pana Ministra o rozważenie możli-

wości podjęcia działań w celu utrzymania dotychcza-

sowych rozwiązań prawnych umożliwiających sto-

sowanie obniżonej stawki VAT, a także o odpowiedź

na poniższe pytania:

1.

Dlaczego nie podjęto wcześniejszych starań

o uwzględnienie wyrobów sztuki ludowej oraz ręko-

dzieła i rzemiosła w załączniku nr III do dyrektywy

2006/112/WE?

2.

Czy Ministerstwo Finansów przewiduje możli-

wość podjęcia interwencji w Komisji Europejskiej,

umożliwiającej utrzymanie obniżonych stawek VAT

36

na wyroby rękodzieła i rzemiosła ludowego i arty-

stycznego?

3.

Ile przyniosą budżetowi projektowane podwyż-

ki stawek VAT?

Z poważaniem

Poseł Andrzej Dąbrowski

Kłodzko, dnia 28 listopada 2012 r.

Interpelacja

(nr 12345)

do ministra środowiska

w sprawie przepisów dotyczących

unieszkodliwiania odpadów azbestowych

Szanowny Panie Ministrze!

Przedsiębiorcy zajmu-

jący się przetwarzaniem odpadów azbestowych skie-

rowali pismo dotyczące problemów z unieszkodli-

wianiem odpadów azbestowych oraz realizacji pro-

gramów usuwania azbestu.

Zdaniem przedsiębiorców

nieprawidłowości, jakie można zaobserwować, bar-

dzo utrudniają bezpieczne i efektywne usuwanie

azbestu z naszego otoczenia.

Przykładem może być

opisana sytuacja w jednej z gmin.

Po przeprowadzeniu

inwentaryzacji zasobów azbestowych gmina dokona-

ła wstępnej wyceny zadania w oparciu o rozpoznanie

cenowe lub wyceny według oﬁcjalnych wycen.

Po

uzyskaniu zapewnienia o otrzymaniu wsparcia ﬁ-

nansowego np. ze środków WFOŚiGW organizowa-

ny jest przetarg lub konkurs ofert na zadanie polega-

jące na np. usuwaniu odpadów azbestowych (zalega-

jących na posesjach).

W toku postępowania okazuje

się, że oferenci składają oferty znacznie odbiegające

od szacunku przeprowadzonego przez gminę.

W zde-

cydowanej większości przypadków (wynika to z usta-

wy P.z.p.) wygrywa oferta najtańsza, która najczę-

ściej nie jest w stanie zapewnić prawidłowego postę-

powania należnego odpadom azbestowym.

Szczegól-

nie dotyczy to kosztów transportu i umieszczenia na

odpowiednim składowisku tychże odpadów.

Wielo-

krotnie zdarza się, ze stawki oferowane za l Mg dla

całego zadania (zebranie, spakowanie, przetranspor-

towanie i unieszkodliwienie odpadów) są niższe niż

realna stawka pobierana na składowisku odpadów

prowadzonym w sposób zgodny z przepisami i proce-

durami.

Nie realizując transportu w pełnym wymia-

rze, przy dzisiejszych stawkach za km na poziomie

3–4 zł/km, oraz nie umieszczając odpadów na skła-

dowisku (realna stawka to ok. 200–300 zł/Mg),

podmiot uzyskuje oszczędności pozwalające mu na

zaoferowanie za całe zadanie stawki na poziomie

200–250 zł/Mg. Odpady traﬁająwmiejscadotego

nieprzeznaczone, a podmiot legitymuje się fałszywymi

dokumentami (kartami przekazania odpadu) kupo-

wanymi po stawkach 30–50 zł/Mg. Z przedstawionego

przykładu widać konieczność zmian sposobu rozlicza-

nia i dokumentowania prawidłowej gospodarki od-

padami.

Wprowadzenie szczelnego systemu rozlicza-

nia pozwoliłoby na wywiązywanie się naszego kraju

z obowiązków wobec UE dotyczącego rozliczania ilości

odpadów, co umożliwiłoby unikanie kar nakładanych za

niespełnianie wymogów dotyczących gospodarki odpa-

dami również i wobec innych odpadów.

1.

Czy możliwe jest wprowadzenie wymogu posłu-

giwania się tylko oryginałem (lub poświadczoną za

zgodność kopią) kart przekazania odpadu?

2.

Czy ministerstwo zakłada zmianę przepisów,

która pozwoli na oznaczanie oryginałów kart przeka-

zania odpadu hologramem identyﬁkującymwsposób

jednoznaczny podmiot dokumentujący unieszkodli-

wienie odpadów, i wprowadzenie obowiązku ścisłego

zarachowania druków kart?

3.

Czy możliwe jest takie usankcjonowanie orygi-

nału karty przekazania odpadu spełniającego powyż-

sze warunki jako jedynego dokumentu pozwalające-

go na rozliczenie zadań z dziedziny gospodarki odpa-

dami?

Z poważaniem

Poseł Ewa Wolak

Wrocław, dnia 29 listopada 2012 r.

Interpelacja

(nr 12346)

do ministra skarbu państwa

w sprawie sposobu prywatyzacji

Dolnośląskich Zakładów

Usługowo-Produkcyjnych Dozamel sp. z o.o.

Spółka Dozamel to dolnośląska ﬁrmausługowa

prowadząca działalność w zakresie kompleksowego

zarządzania nieruchomościami i usługami przemy-

słowymi.

Szczyci się zdywersyﬁkowanym wachla-

rzem usług.

Ministerstwo określiło ścieżkę prywaty-

zacji dla Dozamel sp. z o.o., zgodnie z ustawą o ko-

mercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwo-

wych, poprzez zbycie jej udziałów w drodze negocja-

cji.

Obecnie spółka znajduje się w zaawansowanej

fazie procesu prywatyzacji.

Zostały już wyznaczone,

w odpowiedzi na ogłoszenie Ministerstwa Skarbu

Państwa, cztery podmioty zainteresowane kupnem

spółki.

Pracownicy nie są przeciwni jej prywatyzacji,

ponieważ spółka potrzebuje dużego kapitału na in-

westycje, które zagwarantują jej rozwój i utrzymanie

miejsc pracy, jednak uważają oni, że powinna być ona

przeprowadzana w inny sposób.

Uważają, że spółka nie jest gotowa na prywatyza-

cję, ponieważ nie jest w pełni doinwestowana, a bez

inwestycji generuje niskie dochody, co z kolei prze-

kłada się na niską wycenę metodą dochodową.

Po-

37

tencjalni inwestorzy nie gwarantują dokapitalizowa-

nia spółki, jej rozwoju i zachowania obecnego kształ-

tu.

Uważają, że podmioty zainteresowane dziś kup-

nem Dozamelu nie zagwarantują jej dostatecznego

rozwoju i miejsc pracy.

Prywatyzacja powinna zostać

dokonana w inny sposób lub przeciągnięta w czasie.

Przyjęta ścieżka prywatyzacji spowoduje destabiliza-

cję dla obecnych klientów, ponieważ klienci (między-

narodowe koncerny) zainwestowali na tym terenie

z uwagi na dużą stabilność i przewidywalność przy-

szłości.

Efekt prywatyzacji w obecnym kształcie

zniszczy tą stabilność i zaufanie, spowoduje wypro-

wadzenie się klientów do innych regionów Polski lub

Europy, a to spowoduje zniknięcie tysiąca miejsc pra-

cy dla Dolnoślązaków.

Czy spółka Dozamel nie powinna zostać przekształ-

cona w spółkę akcyjną z większościowym udziałem ak-

cji w samorządzie województwa dolnośląskiego?

Z poważaniem

Poseł Ewa Wolak

(nr 12347)

do ministra zdrowia

metabolicznych Wojewódzkiego Szpitala

Specjalistycznego we Wrocławiu

Pacjenci chorzy na fenyloketonurię zwrócili się

tyczy nieprzedłużenia kontraktu na świadczenia

ul. Kamieńskiego 73a.

Z otrzymanego pisma wynika,

że świadczenia te zakontraktowane zostały w porad-

ni chorób metabolicznych przy ul. Dobrzyńskiej.

Zda-

niem chorych i ich opiekunów poradnia wyłoniona

w konkursie nie ma doświadczenia w prowadzeniu

pacjentów chorych na fenyloketonurię.

Dotychczaso-

wa poradnia chorób metabolicznych prowadzona była

wzorcowo przez wiele lat.

Choroba ta jest najbardziej wyniszczająca u dzieci,

a uszkodzenia centralnego układu nerwowego są nie-

odwracalne.

Chorzy i ich opiekunowie twierdzą, że po-

zbawiono ich podstawowego prawa wyboru lekarza.

Panie Ministrze!

Proszę o wyjaśnienie, jakie są

przyczyny likwidacji poradni.

Dlaczego NFZ nie ma

możliwości prowadzenia tego typu poradni?

Z wyrazami szacunku

Poseł Ewa Wolak

(nr 12348)

do ministra środowiska

w sprawie ochrony rzeki Odry

Szanowny Panie Ministrze!

Z zamieszczonych

w lokalnych mediach informacji wynika, że podczas

ostatnich obﬁtychopadówdeszczuwrocławskieprzed-

siębiorstwo wodociągów i kanalizacji dokonało zrzu-

tu nadmiaru ścieków wprost do rzeki Odry.

Zdaniem

MPWiK we Wrocławiu kilka razy w roku mają miej-

sce tego rodzaju zrzuty.

Przy dużych opadach deszczu

kanalizacja staje się niewydolna, wtedy nadmiar ście-

ków dostaje się do kanału przelewowego, a następnie

traﬁadoOdry.

Jesttoprocessamoczynny.

Zmoder-

nizowana niedawno kosztem 340 mln zł wrocławska

oczyszczalnia ścieków jest najnowocześniejszym tego

ków wprost do rzeki nie pozostaje bez wpływu dla

środowiska naturalnego oraz ludzi.

Problem ten może

dotyczyć także innych aglomeracji i miast w naszym

kraju.

regulacje prawne obowiązujące w Polsce dopuszcza-

ją możliwość odprowadzania nieoczyszczonych ście-

wodawstwem Unii Europejskiej?

Z poważaniem

Poseł Ewa Wolak

(nr 12349)

do ministra gospodarki

w sprawie ochrony złóż kopalin

ze względów bezpieczeństwa energetycznego

Szanowny Panie Ministrze!

Niezależnie od zało-

żeń zawartych w dokumencie „Polityka energetycz-

na Polski do 2030 r.” przyjętego uchwałą Rady Mini-

strów, aby udostępnienie złóż węgla brunatnego

w perspektywie po roku 2030 było możliwe, obecne

władze samorządowe odpowiedzialne za sporządza-

nie planów zagospodarowania przestrzennego powin-

ny podejmować działania dla zapewnienia ochrony

prawnej tego złoża kopalin strategicznych, nie do-

puszczając do zabudowania infrastrukturą niezwią-

zaną z przemysłem wydobywczym.

W załączniku

nr 3 do „Polityki energetycznej Polski do 2030 r.”

w priorytecie II: Wzrost bezpieczeństwa dostaw pa-

liw i energii w działaniu 2.3.: Identyﬁkacjakrajowych

38

zasobów strategicznych węgla kamiennego i brunat-

nego oraz ich ochrona poprzez ujęcie w planach za-

gospodarowania przestrzennego.

Zabezpieczenie do-

stępu do zasobów strategicznych poprzez realizację

przedsięwzięć inwestycyjnych jako inwestycji celu

publicznego o znaczeniu ponadlokalnym narzucono

ministrom właściwym ds. środowiska, ds. trans-

portu, budownictwa, ds. gospodarki oraz prezesowi

Rządowego Centrum Legislacji szereg zadań z ter-

minem realizacji do końca 2010 r.

Przykładem wy-

magającym nadrzędnego ustawowego uregulowania

zadań ujętych w załączniku nr 3 do „Polityki energe-

tycznej Polski do 2030 r.” jest aktualnie planowane

przedsięwzięcie polegające na eksploatacji odkrywko-

wej złoża węgla brunatnego „Gubin” będącego inwe-

stycją celu publicznego, ale nieujętą w programie

zawierającym zadania rządowe służące realizacji in-

westycji celu publicznego o znaczeniu krajowym.

Uję-

cie w takim programie zapewniłoby obligatoryjne

uwzględnienie lokalizacji inwestycji w studiach

uwarunkowań i kierunków zagospodarowania prze-

strzennego gmin, w których granicach inwestycja ma

być realizowana, co z kolei jest niezbędne dla uzyska-

nia koncesji na wydobycie węgla.

rzucone w załączniku nr 3 do „Polityki energetycznej

stwa dostaw paliw i energii w działaniu 2.3.?

2.

Które projekty polegające na eksploatacji wę-

gla brunatnego znajdują się i znajdą miejsce w rzą-

dowym programie zawierającym zadania służące

realizacji inwestycji celu publicznego?

3.

Czy rząd RP zapewnia właściwą ochronę

złóż, w tym złóż energetycznych o znaczeniu stra-

tegicznym dla państwa przed różnego rodzaju dzia-

łalnością, szczególnie działalnością inwestycyjną

i zabudową infrastrukturalną?

Kto ma zapewnić

środki na prace planistyczne związane z ochroną złóż

(z powodu braku środków gminy nie podejmują dzia-

łań zmierzających do zmian planistycznych)?

Z poważaniem

Poseł Ewa Wolak

(nr 12350)

do ministra sprawiedliwości

Na początku października do Sejmu RP wpłynął

przygotowany przez resort sprawiedliwości projekt

tzw. ustawy deregulacyjnej, który zakłada między

innymi deregulację zawodu notariusza.

W ramach

tzw. otwarcia dostępu do zawodu planowane jest skró-

cenie czasu praktycznego kształcenia kandydatów do

zawodu, a to przez praktyczną likwidację asesury,

która spowoduje wprowadzenie instytucji tzw. „no-

tariusza na próbę”, mianowanego na okres 3 lat.

Z opinii i analiz, które uzyskało środowisko polskich

notariuszy wynika, że istnieją obawy, iż zapropono-

wane rozwiązania mogą zagrozić bezpieczeństwu

obrotu prawnego.

Według notariuszy deregulacja

w zaproponowanej formie oznacza jedynie obniżenie

poziomu przygotowania do wykonywania zawodu

i sprawi, że zawód notariusza będzie wykonywany

również przez osoby niedoświadczone.

Martwią się

oni, że po zniesieniu obowiązkowej dwuletniej asesu-

ry zwykli obywatele tak naprawdę nie będą wiedzie-

li, czy oddają swoją sprawę w ręce osoby doświadczo-

nej, czy sprawującej swoje funkcje „na próbę”, której

co drugi akt, przynajmniej na początku samodzielnej

działalności, może okazać się nieważny.

Należy wspo-

mnieć, że obecnie polski notariat jest jednym z naj-

bezpieczniejszych w Europie i na świecie, do tego stop-

nia, że wskaźnik błędów popełnianych przez przed-

stawicieli naszego zawodu wyrażany jest jedynie

w promilach unieważnianych aktów.

Środowisko notariuszy z zainteresowaniem przy-

jęło inicjatywę ministra sprawiedliwości w sprawie

spotkania przy okrągłym stole, gdzie przedstawicie-

le ministerstwa, notariatu, legislatorzy oraz eksper-

ci wspólnie opracowaliby nowelizację ustawy Prawo

o notariacie.

Tak wypracowane rozwiązania mogłyby

być przykładem dobrego stanowienia prawa i nie bu-

dziłyby tak wielu kontrowersji.

Odpowiadałoby to

również propozycji omawianej na ww. konferencji:

wprowadzenia komitetów doradczych złożonych z przed-

stawicieli zainteresowanych środowisk i konsultacji

wcześniejszych, poprzedzających decyzję o wprowa-

dzeniu nowej regulacji.

Czy ministerstwo sprawiedliwości bierze pod

uwagę rezygnację w projekcie ustawy de regulacyjnej

z deregulacji zawodu notariusza i przystąpi do opra-

cowania, wspólnie z Krajową Radą Notarialną i śro-

dowiskiem naukowym, kompleksowej nowelizacji

Prawa o notariacie?

Z poważaniem

Poseł Ewa Wolak

(nr 12351)

do ministra skarbu państwa

przedsiębiorstwa PGNiG Technologie SA

W 2010 r. działalność rozpoczęła spółka PGNiG

Technologie sp. z o.o. która powstała w wyniku kon-

39

solidacji czterech podmiotów, tj.: BN Naftomontaż

sp. z o.o. w Krośnie, ZRUG sp. z o. o. w Pogórskiej

Woli, BUG Gazobudowa sp. z o.o. w Zabrzu oraz ZUN

Naftomet sp. z o.o. w Krośnie.

W ramach dalszych

działań reorganizacyjnych podjęto decyzję o fuzji Od-

działu Naftomontaż z Oddziałem ZRUG.

Jako poseł z terenu woj. podkarpackiego zostałem

poinformowany przez pracowników zrzeszonych

w związkach zawodowych o sytuacji, jaka zaistniała

w Oddziale Naftomontaż w Krośnie w związku z prze-

prowadzaną przez PGNiG Technologie SA restruk-

turyzacją.

Zdaniem przedstawicieli związków zawo-

dowych działania władz spółki budzą wśród załogi

uzasadnione obawy przed likwidacją oddziału przed-

siębiorstwa w Krośnie.

Świadczyć o tym mogą cho-

ciażby plany dotyczące zmiany siedziby organów kie-

rowniczych, jak również sprzedaż bazy techniczno-

-gospodarczej Oddziału Naftomontaż.

Mając powyższe na względzie, warto wskazać, że

ﬁrmaNaftomontażdziaławKrośnieod1963r.ijużna

stałe zapisała się w historii przemysłu naftowego w tym

mieście i na całym Podkarpaciu.

Jako podmiot tak dłu-

go istniejący w branży naftowo-gazowniczej posiada

doświadczenie, wykwaliﬁkowaną kadrę pracowniczą

oraz zaplecze techniczne.

Według zainteresowanych

wdrażane działania spółki PGNiG Technologie SA

i PGNiG SA są niezrozumiałe nie tylko z uwagi na tra-

dycje i związanie tego przemysłu z Krosnem, ale rów-

nież z uwagi na fakt lokalizacji w tym mieście drugiego

oddziału przedsiębiorstwa.

Tak oczywiste argumenty

powinny zatem przemawiać za stworzeniem tu siedziby

spółki PGNiG Technologie SA.

Zaistniała sytuacja w Oddziale Naftomontaż

w Krośnie budzi wśród załogi oraz związków zawo-

dowych uzasadnione obawy o przyszłość miejsc pra-

cy, a w perspektywie – również o istnienie samego

oddziału.

Zdaniem zainteresowanych w świetle po-

dejmowanych działań można wnosić o zamiarze prze-

niesienia centrali spółki do Pogórskiej Woli na bazie

Oddziału ZRUG, kosztem likwidacji Oddziału Naf-

tomontaż w Krośnie.

1.

Czy działania podejmowane w ramach restruk-

turyzacji spółki PGNiG Technologie SA zmierzać

będą do ostatecznej likwidacji Oddziału Naftomontaż

w Krośnie i utworzenia siedziby organów kierowni-

czych w Pogórskiej Woli?

2.

Czy w planach restrukturyzacji bierze się pod

towego z regionem krośnieńskim, tradycje historycz-

ne, obecność doświadczonej kadry pracowniczej?

3.

W jakim zakresie podjęte działania restruktu-

ryzacyjne odbiją się na sytuacji pracowników i całego

regionu, od lat związanego z tą gałęzią przemysłu?

Z poważaniem

Poseł Jan Bury

Rzeszów, dnia 29 listopada 2012 r.

Interpelacja

(nr 12352)

do prezesa Rady Ministrów

w ramach negocjacji Wieloletnich Ram

Finansowych UE na lata 2014–2020

Szanowny Panie Premierze!

W lecie 2001 r. w waż-

nej fazie negocjacji polskiego członkostwa w UE ów-

czesny sekretarz stanu MSZ Andrzej Ananicz odbył

rundę rozmów w stolicach państw członkowskich.

Jednym z elementów relacji, którą zdawał doradcom

ówczesnego premiera Jerzego Buzka, był zarys nie-

mieckiej koncepcji (silnej, choć nie dominującej wów-

czas w RFN) renacjonalizacji wspólnej polityki rolnej.

MSZ przekazywał integracyjną ciekawostkę bez jed-

noznacznej, negatywnej oceny.

Taka ocena ukształ-

towała się później.

W trakcie sejmowej debaty nad uchwałą na temat

negocjacji Wieloletnich Ram Finansowych UE na

lata 2014–2020 minister rolnictwa Stanisław Kalem-

ba, podkreślając dbałość rządu o interesy rolników

w zakresie dopłat do hektara obszaru rolnego, dwu-

krotnie nadmieniał, że ich część stanowią płatności

z budżetu państwa.

Analizując zadziwiająco niską

kwotę, jaką rząd planował, zgodnie ze złożoną ty-

dzień wcześniej przez Pana Premiera informacją,

dostrzegaliśmy realne obniżenie kwoty dopłat obsza-

rowych.

1.

Czy rząd planował uzupełnienie tych kwot

o płatności z budżetu państwa?

2.

Jeśli tak, to w jakiej wysokości?

3.

Czy taki „montaż ﬁnansowy”dlarolnictwabył

przedmiotem konsultacji rządu z instytucjami UE?

4.

Czy wspomniana procedura w opinii Pana Pre-

miera stanowi początek renacjonalizacji wspólnej

polityki rolnej?

5.

Czy zdaniem Pana Premiera w dobie kryzysu stre-

fy euro wzrasta zagrożenie renacjonalizacji WPR?

Poseł Anna Fotyga

Warszawa, dnia 29 listopada 2012 r.

Interpelacja

(nr 12353)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie wysokości dopłat dla rolników

Szanowny Panie Ministrze!

Podczas sejmowej de-

baty nad komisyjnym projektem uchwały w spra-

wie wieloletnich ram ﬁnansowychUEnalata2014–

–2020 w dniu 22 listopada 2012 r. podkreślał Pan

Minister dwukrotnie, że na łączną wysokość dopłat

40

do hektara, które otrzymuje polski rolnik, wpływ

mają również dopłaty z budżetu państwa.

W związku

1.

Jak kształtowały się te dopłaty w latach 2004–

–2012?

2.

Czy podlegały zróżnicowaniu, jeśli tak, to we-

dług jakich kryteriów?

Poseł Anna Fotyga

(nr 12354)

do ministra administracji i cyfryzacji

w sprawie obniżenia stawek

Szanowny Panie Ministrze!

Urząd Komunikacji

Elektronicznej poinformował, iż możliwe jest, iż sprawa

obniżenia stawek międzyoperatorskich (MTR) w te-

lefonii komórkowej może przeciągnąć się do końca lu-

tego przyszłego roku.

Według pierwotnych zamierzeń

nowe stawki miały obowiązywać od 1 stycznia 2013 r.

W dniu 12 listopada br. UKE wydało oświadczenie,

w którym zapewnia, iż nie ma żadnego zagrożenia dla

wprowadzenia nowych stawek od początku przyszłego

roku.

Niemniej jednak rzecznik UKE informował, iż

pisma do operatorów sieci komórkowych o możliwym

przesunięciu terminów wydania decyzji dotyczącej

MTR zostały wysłane „z ostrożności”, gdyż „formal-

ne przedłużenie postępowania pozwoli uniknąć ewen-

tualnych procesów sądowych, jeśli decyzja zapadnie np.

o kilka dni później”.

Ponadto obniżenie stawek zostało

zaplanowane z półrocznym okresem przejściowym,

w którym będą obowiązywały wyższe stawki.

Z jakich przyczyn decyzja ws. obniżenia stawek

planowanego terminu wprowadzenia jej w życie,

tj. 1 stycznia 2013 r.?

Czy ryzyko kilkudniowego opóźnienia uzasadnia wy-

Jaki jest przybliżony termin wydania decyzji?

(Proszę o odpowiedź uwzględniającą stan sprawy na

dzień, w którym udzielana będzie odpowiedź na ni-

niejszą interpelację).

Jakie czynniki legły u podstaw wprowadzenia

półrocznego okresu przejściowego?

Jakie konsekwencje mogą zostać wyciągnięte

przez Komisję Europejską, w przypadku gdyby wy-

danie decyzji w sprawie MTR dalej się opóźniało?

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Jacek Żalek

Białystok, dnia 29 listopada 2012 r.

Interpelacja

(nr 12355)

do ministra pracy i polityki społecznej

ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych

oraz rozporządzenia ministra gospodarki,

W myśl art. 28 ust. 3 ustawy z 13 października

nie zaległych składek jest możliwe, gdy okażą się one

całkowicie nieściągalne, między innymi w przypadku

śmierci dłużnika, który nie pozostawił żadnego ma-

jątku i jednocześnie brak jest następców prawnych

ności na osoby trzecie.

Jednakże w uzasadnionych przypadkach przed-

miotowe należności ubezpieczonych będących rów-

nocześnie płatnikami składek na te ubezpieczenia

nieściągalności.

Szczegółowe zasady abolicji w tym

zakresie określa rozporządzenie ministra gospodar-

Decyzje w tej kwestii podejmuje Zakład Ubezpie-

czeń Społecznych, biorąc pod uwagę stan majątkowy

i sytuację rodzinną.

W ostatnim czasie spotkałam się

z wieloma opiniami, że przepisów tych nie stosuje się

często wobec osób, które naprawdę nie są w stanie

opłacić tych należności.

W § 3 rozporządzenia mowa jest o ewentualnym

umorzeniu w przypadku, gdy opłacenie należności

pozbawiłoby zobowiązanego i jego rodzinę możliwo-

ści zaspokojenia niezbędnych potrzeb życiowych.

Znam historie młodych małżeństw z dziećmi.

Młoda

mama przebywa na urlopie wychowawczym, ojciec

pracuje.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych rozpoczy-

na egzekwować należności, 3-osobowej rodzinie zo-

staje mniej niż 1000 zł na opłacenie rachunków i „na

życie”.

Częstokroć ojciec musi w takim przypadku

zacząć pracować w szarej streﬁe,bymóczapewnić

byt rodzinie.

Pracując na czarno nie posiada ubez-

pieczenia, nie odprowadza podatku.

Brak wnikliwej

oceny sytuacji w takich przypadkach przez urzędni-

ków przynosi nie tylko szkody dla budżetu rodziny,

ale także i państwa.

Ponadto, traktując w ten sposób

rodziny, nie zachęcamy młodych ludzi do ich zakła-

dania czy powiększania.

Niewypłacalność przedsię-

biorcy staje się początkiem dramatu rodziny, która

stanowi podstawę funkcjonowania społeczeństwa.

Z informacji, z którymi się zapoznałam, wynika,

traﬁłoprawie5tys.wnioskówoumorzenienależno-

41

ści.

Pozytywnie rozpatrzono zaledwie 620.

W tej licz-

bie znajdują się jednak głównie przypadki całkowitej

niewypłacalności dłużników.

Biorąc pod uwagę przedstawiony problem proszę

1.

Czy rozpatrując wniosek o umorzenie należno-

ści z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne bra-

ne są pod uwagę kryteria dochodowe, tj. czy osoba

ubiegająca się o umorzenie musi wykazać, że dochód

kwoty?

2.

Czy ministerstwo ma zamiar znowelizować roz-

porządzenie ministra gospodarki, pracy i polityki

umorzenia uwzględniały obecne realia oraz szczegó-

łową analizę sytuacji materialnej wnioskodawcy?

Z poważaniem

Poseł Izabela Katarzyna Mrzygłocka

Wałbrzych, dnia 29 listopada 2012 r.

Interpelacja

(nr 12356)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie nieuzasadnionych

działań struktur Państwowej Straży

Pożarnej w zakresie pomocy drogowej

Szanowny Panie Ministrze!

Niniejsze wystąpienie

spowodowane jest pisemnym wystąpieniem Stowa-

rzyszenia Polska Pomoc Drogowa, skierowanym na

adres biura poselskiego.

Zdaniem stowarzyszenia za-

chodzi pilna konieczność ustalenia granicy pomiędzy

działaniami ratowniczymi, a komercyjną działalno-

ścią gospodarczą.

Mamy do czynienia z działaniami

jednostek PSP, które, biorąc udział w akcjach ratow-

niczych, wykonują prace, które do nich nie należą.

To zarządca drogi odpowiada za jej stan i przejezd-

ność, a za usunięcie z drogi uszkodzonego pojazdu

odpowiada właściciel lub użytkownik danego pojaz-

du, co wynika z obowiązujących w tym zakresie prze-

pisów prawa.

Niedopuszczalne jest natomiast cedo-

wanie na jednostki PSP obowiązku udrożnienia dro-

gi.

Strażacy twierdzą, że do zdarzeń wzywa ich Poli-

cja, a skoro są już na miejscu to podejmują działania.

Za każdym razem kwaliﬁkowanejesttojakolikwi-

dacja miejscowego zagrożenia.

Trudno się zgodzić

z taką interpretacją prawa.

Aby nie dochodziło do

niejasności w stosowaniu obecnego prawa potrzebne

są rozwiązania systemowe.

Takie wnioski zostały

przyjęte na spotkaniu w KG PSP z przedstawicielami

Patrząc na to zagadnienie przez pryzmat UE, to obok

Polski jedynie w Grecji straż pożarna zajmuje się sta-

wianiem uszkodzonych pojazdów i ich holowaniem.

Jednostki Policji w terenie powinny dysponować wy-

kazem podmiotów uprawnionych, wyposażonych

w odpowiedni sprzęt.

W większości przypadków do-

chodzi do niewłaściwego wykorzystania SCRD przez

jednostki PSP.

Przy usuwaniu skutków zdarzeń dro-

gowych powinna istnieć ścisła współpraca pomiędzy

PSP, a pomocą drogową.

Mając powyższe na względzie zachodzi konieczność

wypracowania nowych procedur, na wzór obowiązują-

cych w większości krajów UE, gdzie rolą straży jest

pomoc rannym i poszkodowanym w zdarzeniach dro-

gowych, a usuwaniem uszkodzonych pojazdów zajmują

się profesjonalne ﬁrmypomocydrogowejwspółdziała-

jące z systemem ratownictwa drogowego.

zakresie zamierza podjąć podległe Panu minister-

stwo?

Z poważaniem

Poseł Janusz Dzięcioł

Grudziądz, dnia 29 listopada 2012 r.

Interpelacja

(nr 12357)

do ministra zdrowia

twa Medycznego przygotowuje w trybie pilnym no-

welizację zapisów ustawy o Państwowym Ratownic-

twie Medycznym, przewidujący m.in. zmniejszenie

wymagań specjalizacyjnych z zakresu medycyny ra-

tunkowej wobec lekarzy pracujących w jednostkach

systemu.

Spotkało to się ze sprzeciwem Polskiego To-

warzystwa Medycyny Ratunkowej.

Szczegółowe sta-

nowisko w tej sprawie zostało przedstawione Panu

Ministrowi w piśmie PTMR z dnia 19 października

2012 r.

Zastrzeżenia i uwagi zostały zawarte również

w „Ocenie projektu nowelizacji ustawy o Państwo-

wym Ratownictwie Medycznym z dnia 30 lipca 2010 r.”

oraz z propozycjami poprawek dla zespołu nowelizu-

jącego ustawę o PRM, skierowanych na ręce podse-

kretarza stanu Marka Habera.

Polska do chwili obec-

nej nie ma usankcjonowania bezwzględnego wymogu

posiadania specjalizacji z medycyny ratunkowej dla

lekarzy funkcjonujących w systemie ratownictwa

medycznego, pomimo jej wprowadzenia już w 1999 r.

Przesunięcie tego wymogu na dzień 31 grudnia 2020 r.

spowodowało w sposób gwałtowny zmniejszenie za-

interesowania lekarzy kształceniem się w tej specjal-

ności.

Środowisko medycyny ratunkowej oczekuje na

zmiany legislacyjne, które podniosłyby status i pozy-

42

cję tych lekarzy specjalistów w systemie ochrony

zdrowia, Jest to również niezbędnym warunkiem

podnoszenia jakości świadczeń lekarskich w stanie na-

głego zagrożenia zdrowotnego – z perspektywy zabez-

pieczenia praw pacjenta.

Wysokie wymagania w tym

zakresie stosowane są od wielu lat, określone Dyrekty-

wą Europejską 2006/100/EC oraz zaleceniami Europej-

skiej Unii Specjalizacji Medycznych (UEMS).

Już od 7 lat PTMR i Krajowy Nadzór Medycyny

Ratunkowej postulują jak najszybsze wprowadzenie

obowiązku posiadania specjalizacji w tym zakresie dla

tej grupy lekarzy.

Tymczasem proponuje się nadanie

uprawnień specjalizacyjnych tzw. lekarza systemu

wszystkim lekarzom, pracującym co najmniej 3 lata

w jednostkach pogotowia ratunkowego.

uwzględnione będzie stanowisko Polskiego Towarzy-

stwa Medycyny ratunkowej w dalszych pracach nad

nowelizacją ustawy?

Z poważaniem

Poseł Janusz Dzięcioł

(nr 12358)

do ministra edukacji narodowej

szkolnych bibliotek

Szanowna Pani Minister!

Otrzymuję niepokojące

sygnały o problemach ﬁnansowychwieluprzyszkol-

nych bibliotek, w efekcie czego ubywa w nich książek,

a ich oferta jest coraz bardziej przestarzała i mało

atrakcyjna.

Biblioteki szkolne, aby właściwie pełnić swoją rolę

i zachęcać uczniów do czytania, powinny zamawiać

czasopisma i oprócz lektur winny posiadać także

nowe, popularne wśród młodzieży książki.

Przyczyną niesatysfakcjonującego stanu jest rów-

nież brak standardów i norm, które regulowałyby pra-

cę szkolnych bibliotek.

Obecnie wiele z nich funkcjonu-

je na dobrym poziomie jedynie dzięki zaradności na-

uczycieli oraz dobrej woli rodziców i sponsorów.

orientację, w ilu bibliotekach szkolnych występują

problemy z utrzymaniem liczebności i jakości księgo-

zbioru?

2.

Jakie winno być podstawowe źródło pozyskiwa-

nia pieniędzy na prowadzenie i unowocześnianie

szkolnych bibliotek?

3.

Czy w świetle aktualnych trendów, w tym głów-

nie zmian technologicznych, ministerstwo dostrzega

groźbę likwidacji bibliotek szkolnych?

4.

Czy zdaniem MEN biblioteki szkolne są nadal

potrzebne?

Z wyrazami szacunku

Poseł Anna Bańkowska

Bydgoszcz, dnia 29 listopada 2012 r.

Interpelacja

(nr 12359)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie pozbawienia ojców

prawa do kontaktów z dziećmi

przedstawicielki Forum Matek Przeciw Dyskrymi-

nacji Ojców z problemem dotyczącym częstego pozba-

wiania ojców prawa do kontaktów z dziećmi, wpły-

wania na ich rozwój, edukację i zainteresowania w przy-

padku rozstania się małżonków oraz krzywdzących

wyroków sądów w tej sprawie.

Zdaniem tych pań najbardziej niezrozumiałe jest

to, iż żyjący dotychczas w symbiozie z dziećmi ojciec

po rozstaniu z małżonką często jest pozbawiany pra-

wa do kontaktów z dzieckiem, a pełne prawo posiada

np. konkubent matki tych dzieci.

Często jest również

tak, że ci ojcowie wiedzą, że dzieciom dzieje się krzyw-

da ze strony np. konkubenta, a ze względu na decyzję

sądów rodzinnych nie mogą nic zrobić.

Dlatego ojcowie, jak i babcie dzieci izolowanych

przez sądy w sytuacji rozstania rodziców, postanowi-

li zabiegać o zmianę prawa regulującego te kwestie.

W tej sprawie przedstawicielki forum spotkały się

z Panem Ministrem 23 lipca br. i przedstawiły pro-

jekt zmiany ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy

wraz z uzasadnieniem.

Uważam, że należy pilnie zająć się tą sprawą,

gdyż nie może być tak, że dzieci kochające oboje ro-

dziców na skutek uporu jednej ze stron lub niezrozu-

miałego wyroku sądu nie mają kontaktu zarówno

z ojcem, jak i matką.

Zdarza się, że pozbawiani władzy rodzicielskiej są

ojcowie cieszący się dobrą postawą etyczno-moralną.

Zmiana tej sytuacji jest potrzebna również, aby

umocnić więzi rodzinne niezbędne dla prawidłowego

rozwoju dzieci.

problemów, które zostały Panu Ministrowi przedsta-

wione przez Forum Matek Przeciw Dyskryminacji

Ojców?

2.

Czy Pan Minister widzi możliwość wyelimino-

wania lub złagodzenia tych problemów?

43

3.

Jak ministerstwo ocenia zaproponowane przez

forum zmiany w Kodeksie rodzinnym i opiekuń-

czym?

4.

Czy ministerstwo ma własne propozycje zmian

ustawowych w tej sprawie i kiedy zostaną one skie-

rowane do prac parlamentarnych?

Z poważaniem

Poseł Anna Bańkowska

(nr 12360)

do ministra nauki i szkolnictwa wyższego

w sprawie opłat za egzaminy poprawkowe,

w uczelniach państwowych

W związku z licznymi pytaniami studentów stu-

diujących stacjonarnie w sprawie opłat za egzaminy

poprawkowe, komisyjne bądź kolejne powtarzanie

roku studiów uprzejmie proszę Panią Minister o od-

powiedź na pytanie: Czy w świetle obowiązujących

przepisów możliwe jest pobieranie opłat przez uczel-

nie publiczne od studentów studiujących stacjonarnie

za tak zwane warunkowe zaliczenie roku i kolejne

Z wyrazami szacunku

Poseł Robert Kropiwnicki

Legnica, dnia 29 listopada 2012 r.

Interpelacja

(nr 12361)

do ministra transportu,

przedsięwzięcia pod nazwą

„Budowa obwodnicy południowo-wschodniej

Droga krajowa nr. 94 w układzie sieci drogowej

województwa dolnośląskiego pełni bardzo znaczącą

rolę, prowadząc ruch tranzytowy od zachodniej gra-

nicy państwa przez miejscowości: Krzywą, Chojnów,

Legnicę, Prochowice, Wrocław i Opole do granicy

wschodniej.

Docelowo będzie ona drogą alternatywną

dla przyszłej płatnej autostrady A4.

Od kilkunastu lat trwają samorządowe zabiegi

o budowę obwodnicy Legnicy.

Już w 1994 r. w planie

ogólnym zagospodarowania miasta wskazywano jej

przebieg przez teren gminy Legnickie Pole oraz

uwzględniono przyszłą korektę przebiegu DK 94.

Miasto Legnica zrealizowała już pierwszy etap

obwodnicy południowo-wschodniej obejmujący budo-

wę i modernizację ulicy Gniewomierskiej jesienią

2010 r.

Było to możliwe dzięki poparciu Dolnośląskie-

go Urzędu Marszałkowskiego i wsparciu środków

z Unii Europejskiej.

Budowa obwodnicy południowo-

-wschodniej Legnicy jest zadaniem strategicznym dla

rozwoju regionalnych powiazań komunikacyjnych.

Jej kontynuacja w sposób znaczący ograniczy uciąż-

liwy dla mieszkańców Legnicy i sąsiednich wsi ruch

tranzytowy.

Obwodnica południowo-wschodnia jest

niezwykle ważnym przedsięwzięciem dla miasta Le-

gnicy, sąsiednich gmin oraz regionalnego układu ko-

munikacyjnego Dolnego Śląska.

ujęcie przedsięwzięcia, jakim jest budowa obwodnicy

południowo-wschodniej Legnicy w ciągu nowego

Z wyrazami szacunku

Poseł Robert Kropiwnicki

(nr 12362)

do ministra transportu,

selskiego wpłynął apel Rady Miejskiej w Opatowie

reprezentującej mieszkańców gminy Opatów w spra-

wie budowy obwodnicy miasta Opatów w związku

z brakiem umieszczenia powyższej inwestycji w „Pro-

Jak wskazują zainteresowani bardzo duże natę-

żenie ruchu pojazdów, zwłaszcza ciężarowych tworzy

ogromne korki na odcinkach podmiejskich i miej-

skich dróg krajowych nr 9 i nr 74, które zagrażają

bezpieczeństwu uczestników ruchu i bezpieczeństwu

mieszkańców.

Główną przyczyną takiego stanu rze-

czy są pojazdy ciężarowe przewożące kruszywa z ko-

palni dolomitów eksploatowanych na terenach są-

siednich gmin.

Nierozwiązany jak dotąd powyższy

problem dał podstawę do powstania społecznego ko-

mitetu w sprawie budowy obwodnicy Opatowa, któ-

rego zadaniem jest monitorowanie projektu i mobili-

44

zowanie podmiotów zobowiązanych do skutecznego

działania.

Brak chodników dla pieszych i ścieżek dla

rowerzystów na odcinkach wlotowych i wylotowych

dróg krajowych w granicach miasta Opatowa, brak

oznakowanych sygnalizacją świetlną, z dala widocz-

nych przejść dla pieszych na tychże ciągach komuni-

kacyjnych oraz duże spadki, zakręty i przechyły są

dodatkowymi elementami, które nie sprzyjają bez-

pieczeństwu.

Jednocześnie należy podkreślić, że pod-

noszone kwestie stanowią fundamentalny problem

dla zainteresowanych.

Z tego też względu wniosko-

dawcy apelują o zweryﬁkowanie„Programubudowy

dróg krajowych na lata 2011–2015” i przeniesienie do

załącznika nr 1 projektu Generalnej Dyrekcji Dróg

dowa drogi ekspresowej S74 na odcinku południowej

obwodnicy Opatowa i dwujezdniowej drogi nr 9 na

odcinku zachodniej obwodnicy Opatowa”, a także

o wznowienie prac przygotowawczych do realizacji

ww. inwestycji.

stra z pytaniem: Czy „Programu budowy dróg kra-

wodnicy miasta Opatów?

Z poważaniem

Poseł Jarosław Rusiecki

Ostrowiec Świętokrzyski, dnia 29 listopada 2012 r.

Interpelacja

(nr 12363)

do ministra ﬁnansów

w sprawie reformy

Szanowny Panie Ministrze!

Planowana reforma do-

tycząca zmiany terytorialnego zasięgu działania urzę-

dów kontroli skarbowej budzi moje szczere wątpliwości.

Proponowane zmiany mają polegać m.in. na przekaza-

niu terenów dawnych województw ciechanowskiego,

płockiego i siedleckiego pod właściwość miejscową urzę-

dów kontroli skarbowej w Białymstoku, Bydgoszczy,

Kielcach, Lublinie, Łodzi i Olsztynie.

Moim zdaniem efekty wdrożenia przedmiotowej

reformy przyniosą rezultaty negatywne:

— osłabienie kontroli skarbowej na terenie woje -

wództwa mazowieckiego, a zwłaszcza na terenach

dawnych województw ciechanowskiego, płockiego i sie-

dleckiego, co będzie sprzyjało rozwijaniu się szarej

strefy i oznaczało mniejsze wpływy do budżetu,

— zwiększenie wydatków związanych z funkcjo -

nowaniem urzędów kontroli skarbowej,

— znaczny spadek efektywnego wykorzystania

zasobów ludzkich kontroli skarbowej.

Powyższe negatywne skutki będą m.in. wynikiem

likwidacji obecnie funkcjonujących wydziałów za-

miejscowych Urzędu Kontroli Skarbowej w Warsza-

wie, zlokalizowanych w Ciechanowie, Płocku i Siedl-

cach.

W uzasadnieniu do projektu rozporządzenia

pominięto informację o likwidacji tych wydziałów

zamiejscowych.

Pracownicy z Ciechanowa, Płocka i Siedlec będą

dojeżdżali codziennie (ok. 100 km) do pracy w siedzi-

bie urzędu w Warszawie, aby wykonywać czynności

służbowe na terenie powiatu warszawskiego i niektó-

rych powiatów sąsiednich.

Natomiast na teren daw-

nych województw ciechanowskiego, płockiego i sie-

dleckiego (aż do granic powiatów podwarszawskich)

w celu wykonania czynności służbowych będą przy-

jeżdżali (do 200 km) pracownicy z urzędów kontroli

skarbowej w Białymstoku, Bydgoszczy, Kielcach, Lu-

blinie, Łodzi i Olsztynie.

Codzienne uciążliwe dojazdy z Ciechanowa, Płoc-

ka i Siedlec do Warszawy wpłyną negatywnie na wy-

dajność pracy i w perspektywie czasu będą skutko-

wały odejściem doświadczonych pracowników do in-

nych ﬁrm.

Dojazdynaterendawnychwojewództw

ciechanowskiego, płockiego i siedleckiego z Białego-

stoku, Bydgoszczy, Kielc, Lublina, Łodzi i Olsztyna

również będą uciążliwe, a ponadto spowodują wzrost

kosztów funkcjonowania kontroli skarbowej.

Urzędu Kontroli Skarbowej w Warszawie konieczne

będzie wynajęcie dodatkowego lokalu dla pracowni-

ków przeniesionych z wydziałów zamiejscowych.

Koszty z tym związane będą wielokrotnie wyższe niż

obecne łączne koszty utrzymania budynków w Cie-

chanowie, Płocku i Siedlcach, które to budynki są

własnością Skarbu Państwa i są użytkowane wspól-

nie z innymi urzędami państwowymi.

formy?

2.

Czy biorąc pod uwagę wskazane powyżej nega-

tywne skutki zmian, Pan Minister wstrzyma plano-

waną reformę?

Z wyrazami szacunku

Poseł Krystyna Pawłowicz

Mińsk Mazowiecki, dnia 29 listopada 2012 r.

45

Interpelacja

(nr 12364)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie profanacji Mauzoleum Matki

Szanowny Panie Ministrze!

W sobotę 24 listopada

2012 r. miał miejsce kolejny akt wandalizmu na wi-

leńskim cmentarzu Na Rossie.

Mauzoleum Matki i Ser-

ca Syna z sercem marszałka Józefa Piłsudskiego zo-

stało przykryte plakatem z pogróżkami wobec prze-

wodniczącego Akcji Wyborczej Polaków na Litwie

Waldemara Tomaszewskiego.

Na plakacie napisano

w języku litewskim: „Tomaszewski, jeżeli nie prze-

staniesz szkodzić Litwie, twoje miejsce tu”.

Pozosta-

wiono też – obok mauzoleum – tekturowe pudło z na-

pisem: „Uwaga bomba”, „Polacy umrą”.

Sprawców poprzedniej profanacji (w czerwcu br.)

nie wykryto.

Na moją interpelację z dnia 27 czerwca br. w sprawie

go na wileńskim cmentarzu Rossa otrzymałem odpo-

wiedź podpisaną – z upoważnienia Pana Ministra –

przez Grażynę Bernatowicz, podsekretarz stanu w Mini-

sterstwie Spraw Zagranicznych.

W odpowiedzi tej czy-

tam m.in.: „Ministerstwo Spraw Zagranicznych z wiel-

ką uwagą obserwuje poczynania strony litewskiej od-

noszące się do kwestii przestrzegania praw przysługu-

jących mniejszości polskiej.

Nasze zaniepokojenie i kry-

tycznych i konsularnych z odpowiednimi partnerami

nizacji polskich.

Na wszystkich szczeblach kontaktów

dwustronnych stale zabiegamy także o zmianę nasta-

wienia władz Republiki Litewskiej oraz jej środowisk

w Unii Europejskiej.

Tylko na takiej drodze można uzy-

rodowej we współczesnych warunkach”.

Ponieważ, co można skonstatować również wobec

listopada br., dotychczasowe: obserwacje, zabiegi i prze-

kazywanie krytycznych ocen sytuacji partnerom litew-

skim nie przynoszą żadnych efektów, jakie działania

podejmie ministerstwo, żeby zapobiec kolejnym aktom

profanacji grobów największych polskich bohaterów?

Z poważaniem

Poseł Szymon Giżyński

Warszawa, dnia 29 listopada 2012 r.

(nr 12365)

do prezesa Rady Ministrów

przez organy państwa w związku

z procederem reaktywacji

W publikacji „Forbes” nr 09/2011 pt. „Akcja re-

aktywacja” opisany został wątpliwy prawnie proce-

der reaktywacji przedwojennych polskich przedsię-

biorstw na podstawie akcji kolekcjonersko-historycz-

nych oraz związanych z nim oszustw i poświadczeń

nieprawdy w dokumentach.

Wskazane zostały w pu-

blikacji informacje, iż śledztwa prowadzone przez

Departament Postępowań Karnych ABW w spra-

wach powyższych nadzorował od ok. 2 lat zastępca

szefa ABW.

Informacje prasowe, w tym m.in. zawarte w ww.

publikacji „Forbes”, wskazywały na nieudolność po-

dejmowanych czynności procesowych.

Organy proce-

sowe np. w sprawie spółki Giesche SA w sprawie dot.

próby wyłudzenia odszkodowania za znaczne tereny

obejmujące miasto Katowice zwolniły osoby podej-

rzane za kaucjami wynoszącymi jedynie... kilkana-

ście tysięcy złotych.

Mając na uwadze powyższe uwarunkowania i wąt-

pliwości prawne, zwracam się z prośbą o udzielenie

mi przez pana premiera wyjaśnień – po zasięgnięciu

stanowisk prokuratora generalnego, ministra spraw

wewnętrznych, ministra gospodarki, szefa ABW oraz

Komisji Nadzoru Finansowego – w następującym za-

kresie:

1.

Od kiedy ABW prowadzi śledztwa w związku

i dokonywanych w następstwie tego oszustw na dużą

skalę na szkodę Skarbu Państwa i jak wygląda w tym

zakresie współpraca z Komisją Nadzoru Finansowe-

go oraz Ministerstwem Gospodarki?

2.

W jakich sprawach oprócz sprawy Giesche SA

ABW prowadzi/prowadziła postępowania karne zwią-

zane z zagadnieniami, o których mowa w pkt 1?

3.

Jakie jednostki terenowe prokuratur nadzoru-

ją prowadzone przez jakie jednostki terenowe ABW

4.

Jakie ABW odniosła sukcesy w związku postę-

powaniami, o których mowa w pkt 1?

5.

Z jakimi organami i instytucjami państwa oraz

w jakim zakresie tematycznym współpracuje ABW,

prowadząc postępowania karne, o których mowa

w pkt 1, oprócz Komisji Nadzoru Finansowego i Mi-

nisterstwa Gospodarki?

6.

Jakie działania analityczno-informacyjne pro-

wadzone są obecnie przez Komisję Nadzoru Finan-

sowego w związku z procederem reaktywacji przed-

wojennych spółek na podstawie kolekcjonersko-histo-

46

rycznych papierów wartościowych?

Jakie wynikają

z nich wnioski?

7.

W jakim merytorycznym zakresie w działa-

niach związanych z przeciwdziałaniem procedero-

wi reaktywacji przedwojennych spółek na podsta-

wie akcji kolekcjonersko-historycznych ABW po-

dejmowała/podejmuje współpracę z Urzędem Ko-

misji Nadzoru Finansowego, Ministerstwem Fi-

nansów, Ministerstwem Gospodarki oraz Minister-

stwem Skarbu Państwa?

Z poważaniem

Poseł Leonard Krasulski

Warszawa, dnia 29 listopada 2012 r.

(nr 12366)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie raportów z działalności ABW

cji Wywiadu do zadań ABW należy m.in.:

1) rozpoznawanie, zapobieganie i zwalczanie za-

grożeń godzących w bezpieczeństwo wewnętrzne

gólności w obronność państwa;

2) rozpoznawanie, zapobieganie i wykrywanie

przestępstw m.in.:

a) godzących w bezpieczeństwo państwa,

b) godzących w podstawy ekonomiczne państwa,

c) korupcji osób pełniących funkcje publiczne, o któ-

3) uzyskiwanie, analizowanie, przetwarzanie i prze-

kazywanie właściwym organom informacji mogących

nego;

4) podejmowanie innych działań określonych w od-

rębnych ustawach i umowach międzynarodowych.

Począwszy od 2007 r., media prasowe informują

o znaczącej w rozmiarach skali reaktywowania na

podstawie akcji kolekcjonersko-historycznych przed-

wojennych polskich przedsiębiorstw.

Jak wskazują dane zawarte w KRS, w ostatnim

okresie zostały reaktywowane w ten sposób przez

osoby ﬁzyczne i związane z nimi prywatne osoby

prawne przedwojenne polskie przedsiębiorstwa, któ-

re w proﬁluswojejdziałalnościmiałyobrótiproduk-

cję broni, amunicji oraz materiałów wybuchowych

oraz spółki akcyjne należące przed II wojną światową

do państwa.

Wątpliwość budzi w tym zakresie fakt, iż za wska-

zanym procederem stoją również osoby, które są ob-

cokrajowcami posiadającymi małżonków z krajów b.

ZSRR oraz zasiadają w organach statutowych spółki

doradczo-inwestycyjnej z Warszawy, której to z kolei

akcjonariuszami są spółki prawa cypryjskiego.

Spół-

ka ta jest akcjonariuszem spółki Pekabex z Poznania,

znanej ostatnio z dostarczenia wadliwych elementów

budowlanych na schody zewnętrzne i trybuny stadio-

nu narodowego w Warszawie, przez co oddanie cało-

ści inwestycji przed Euro 2012 i tym samym wizeru-

nek Polski są zagrożone.

Raport z działalności ABW w 2010 r. oraz z 2011 r.

bardzo lakonicznie informuje jedynie o prowadzo-

nych przez agencję czynnościach oraz o jej udziale

w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym

w związku z działalnością reaktywowanej na podsta-

wie akcji kolekcjonersko-historycznych spółki Gie-

sche SA z siedzibą w Gdyni, która rościła sobie nie-

należne prawa do 30% terenów miasta Katowice.

ra, po zasięgnięciu stanowisk ministra sprawiedliwo-

ści, prokuratora generalnego, ministra ﬁnansów,mi-

nistra skarbu państwa, ministra spraw wewnętrz-

nych (w tym komendanta głównego Policji), szefa

ABW, szefa CBA o udzielenie mi następujących szcze-

gółowych informacji:

1.

Ile zostało wszczętych i z jakim skutkiem po-

stępowań karnych na skutek zawiadomień ABW (lub

CBA) związanych z procederem dokonywania oszu-

stwa na wielką skalę na szkodę Skarbu Państwa, re-

alizowanych w związku z reaktywowaniem na pod-

stawie przedwojennych akcji kolekcjonersko-histo-

rycznych przedwojennych przedsiębiorstw?

2.

W następstwie pytania z pkt 1 ilu osobom i w jakich

konkretnie postępowaniach przygotowawczych prowa-

dzonych przez ABW (lub CBA) pod nadzorem prokura-

tury zostały postawione zarzuty karne?

3.

Dlaczego w raporcie za 2011 r. z działalności

CBA, służby specjalnej, której ustawowym zadaniem

jest m.in. zwalczanie działalności godzącej w intere-

sy ekonomiczne państwa, brak jest informacji o po-

dejmowaniu przez biuro działań związanych z takim

istotnym zagrożeniem, jakim jest proceder reakty-

wacji przedwojennych spółek na podstawie akcji ko-

lekcjonersko-historycznych celem wyłudzania niena-

leżnych odszkodowań pieniężnych lub mienia od

Skarbu Państwa?

4.

Jakie są wyniki kwerendy dokonanej w urzę-

dach państwowych w Ministerstwie Finansów oraz

47

w Narodowym Banku Polski i w archiwach państwo-

wych w zakresie posiadania przez nie blankietów

przedwojennych papierów wartościowych w następ-

stwie ustaleń zapadłych na posiedzeniu Rady Mini-

strów w 2010 r.?

Proszę o przekazanie mi na elektro-

nicznym nośniku danych CD wyników dokonanej

kwerendy (spisu).

5.

Jakie wnioski wynikają z tzw. raportu zagrożeń

wynikających dla bezpieczeństwa państwa z proce-

deru reaktywacji przedwojennych przedsiębiorstw,

opracowanego w następstwie czynności analityczno-

-procesowych ABW, CBA, prokuratury, Policji oraz

czynności analitycznych Ministerstwa Gospodarki,

Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, Ministerstwa

Finansów?

6.

Czy prawdą jest, że wskazany w pytaniu z pkt 4

raport opatrzony został klauzulą informacji niejaw-

nej, regulowanej ustawą o ochronie informacji nie-

jawnych?

Dlaczego i kto nałożył na ten dokument

klauzulę niejawności?

Prośba o przekazanie wskaza-

nego w pytaniu z pkt 4 raportu, jeżeli dokument ten

jest dokumentem jawnym, lub umożliwienie mi za-

poznania się z nim w trybie przewidzianym w usta-

wie o ochronie informacji niejawnych.

7.

Jakie jest stanowisko szefa ABW, szefa CBA

oraz ministra spraw wewnętrznych (komendanta

głównego Policji) w zakresie skali i skutków (makro)

dla ochrony interesów ekonomicznych Rzeczypospo-

litej Polskiej wynikających z procederu dokonywania

oszustw na wielką skalę na szkodę Skarbu Państwa

i działań przygotowawczych do nich, związanych

z reaktywacją na podstawie przedwojennych akcji

kolekcjonersko-historycznych przedwojennych przed-

siębiorstw?

8.

Czy w toku prowadzonych czynności anali-

tycznych ABW/CBA oraz czynności procesowych

ABW ustalono nieformalne związki środowiska

zajmującego się na szeroką skalę procederem reak-

tywacji na podstawie przedwojennych akcji kolek-

cjonersko-historycznych przedwojennych przedsię-

biorstw z pracownikami administracji rządowej,

np. Ministerstwa Sprawiedliwości, Ministerstwa

Finansów (np. b.

Biura Skarbu Państwa, np. b.

De-

partamentu Administracyjno-Gospodarczego),

NBP lub KPRM (biura jednego z pełnomocników

rządu)?

Czy osoby te objęto czynnościami proceso-

wymi oraz z jakim skutkiem?

9.

Czy w związku z prowadzonymi czynnościami

analityczno-procesowymi objęto, na podstawie kwe-

rendy w IPN, zainteresowaniem kwestię kierowni-

czego udziału w ww. procederze osób będących w okre-

sie PRL tajnymi i świadomymi współpracownikami

Departamentu I MSW (wywiad SB), np. w RFN,

o pseudonimie „Filel”?

Z poważaniem

Poseł Leonard Krasulski

(nr 12367)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie wątpliwych prawnie

W ostatnich dniach media prasowe oraz interne-

towe w Polsce poinformowały o tym, iż Komisja Nad-

zoru Finansowego, kierowana przez przewodniczą-

cego Andrzeja Jakubiaka rekomendowanego przez

Hannę Gronkiewicz-Waltz, wiceprzewodniczącą Plat-

formy Obywatelskiej, pozwala bankom żądać dodat-

kowych zabezpieczeń kredytów, a NBP, kierowane

przez Marka Belkę, b. członka rządów SLD, radzi,

aby banki więcej takich pożyczek nie udzielały.

Komisja Nadzoru Finansowego zezwoliła ponadto

bankom na renegocjacje umów kredytowych i na żą-

danie przez banki od kredytobiorców dodatkowych

zabezpieczeń kredytów, co już zresztą realizują.

Należy zauważyć, iż banki w Polsce w ubiegłych la-

tach udzieliły aż 700 tys. kredytów hipotecznych w wa-

lutach obcych.

Drożejący frank szwajcarski niepokoi

nie tylko kredytobiorców, ale i banki.

Zanosi się, że ry-

zyko to będzie trwać długo, gdyż długoterminowe kre-

dyty mieszkaniowe udzielane są na 25–30 lat.

Wątpliwości w tym zakresie budzi również to, dla-

czego NBP zaleca bankom, by walutowe kredyty

mieszkaniowe zostały wycofane z oferty i były do-

stępne wyłącznie klientom uzyskującym trwałe przy-

chody w walucie kredytu.

Z raportu NBP, na który powołują się gazety, wyni-

ka, że od 2006 r., gdy lawinowo wzrosła liczba umów

kredytowych, kurs franka szwajcarskiego wzrósł o 50%.

Premiera o przekazanie informacji po zasięgnięciu

stanowisk: ministra ﬁnansów,ministragospodarki,

szefa CBA, szefa ABW oraz prezesa NBP w następu-

jącym zakresie:

nia podejmowane przez KNF oraz NBP w zakresie

kreowania i manipulowania polityką kredytową zwią-

nicznych gremiów polityczno-ﬁnansowychsąone

podejmowane?

tałowa sektora bankowego w Polsce zdaniem prezesa

NBP, ministra gospodarki oraz ministra ﬁnansów

z wyszczególnieniem: sytuacji banków zagranicznych

48

ﬁnansowych swoim członkom, bankom zagranicz-

nym działającym w Polsce nie powinny być przed-

miotem wzmożonego monitoringu Ministerstwa Fi-

nansów, Ministerstwa Gospodarki, szefa CBA, szefa

uwagę troskę o bezpieczeństwo i ochronę podstawo-

wych interesów ekonomicznych Państwa?

Z poważaniem

Poseł Leonard Krasulski

(nr 12368)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Praktycznie nie ma

tygodnia by media nie informowały o zagrażających

zdrowiu i życiu incydentach na kolei.

Nadchodzący

sezon zimowy jak co roku budzi niepokój o bezpie-

czeństwo, zdrowie i życie pracowników kolei jak i pa-

sażerów.

Zamiar wprowadzenia nowego rozkładu jazdy

na kolei powoduje, że niepokój ten wzrasta.

1.

Jakie rozwiązania wprowadziło Pana Minister-

stwo w trosce o bezpieczeństwo pracy pracowników

kolei w nadchodzącym sezonie zimowym 2012/2013?

2.

Jakie rozwiązania wprowadziło Pana Minister-

sażerów i innych użytkowników kolei?

3.

Co zrobiło Pana ministerstwo w kwestii roz-

wiązania szczególnie bolesnego problemu wypadków

na przejazdach kolejowych?

4.

Czy w Pana ministerstwie monitoruje pro-

blem dotyczący strat spowodowanych opóźnienia-

mi pociągów?

Z poważaniem

Poseł Piotr Pyzik

Gliwice, dnia 29 listopada 2012 r.

Interpelacja

(nr 12369)

do ministra zdrowia

Szanowny Panie Ministrze!

Z całego kraju płyną

bardzo niepokojące informacje dotyczące problemów

związanych z dostępem obywateli do specjalistycz-

nych usług medycznych.

Informacje medialne po-

twierdzają fakt, że skala problemu rośnie z dnia na

dzień, nosząc znamiona syndromu.

1.

Co jest powodem zaistnienia ww. zjawiska?

2.

Czy, a jeśli tak, to jakie działania podjęło Mini-

sterstwo Zdrowia, aby rozwiązać problem dostępu

pacjenta do świadczeń specjalistycznych?

3.

Pojawienie się ww. problemu w skali całego kra-

ju jest kolejnym dowodem ukazującym niewłaściwe

z punktu widzenia pacjenta funkcjonowanie NFZ.

Co

zamierza zrobić Ministerstwo Zdrowia, by rozwiązać

ten problem?

4.

Kiedy obywatele mogą oczekiwać rozwiązania

tego problemu?

Z poważaniem

Poseł Piotr Pyzik

(nr 12370)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie świadczeń kompensacyjnych

dla pracowników pedagogicznych

pracujących w schroniskach

Szanowny Panie Ministrze!

Pragnę poruszyć pro-

cielskich świadczeniach kompensacyjnych, polegającej

na nieuwzględnieniu w niej pracowników pedagogicz-

nych pracujących na bazie Karty Nauczyciela w schro-

niskach dla nieletnich i zakładach poprawczych.

Zgodnie z ustawą świadczenie kompensacyjne

przysługuje nauczycielowi w przypadku łącznego

spełnienia następujących warunków:

1) osiągnięcia wieku dla kobiet 55 lat w latach

2009–2024;

2) posiadania okresu składkowego i nieskładko-

Społecznych wynoszącego 30 lat, w tym 20 lat wyko-

nywania pracy w wymiarze co najmniej 1/2 obowiąz-

kowego wymiaru zajęć w:

49

a) publicznych i niepublicznych przedszkolach,

cenia ustawicznego,

d) młodzieżowych ośrodkach wychowawczych,

e) młodzieżowych ośrodkach socjoterapii,

f) specjalnych ośrodkach szkolno-wychowaw-

czych,

g) specjalnych ośrodkach wychowawczych dla

nej organizacji nauki, metod pracy i wychowania,

h) placówkach zapewniających opiekę i wychowa-

Obowiązująca ustawa jest krzywdząca dla zain-

teresowanych zgłaszających się do mojego biura po-

selskiego.

Zajęcia realizowane przez pracowników

pedagogicznych pracujących w schroniskach dla nie-

tycznymi niemalże identycznymi z zajęciami prowa-

dzonym przez nauczycieli w uwzględnionych w usta-

wie placówkach.

Brak zapisu spowodował pominięcie

tych pracowników jako uprawnionych do otrzymania

nauczycielskiego świadczenia kompensacyjnego.

niach kompensacyjnych, które miałyby polegać na

uwzględnieniu w niej pracowników pedagogicznych

dach poprawczych?

2.

Jeżeli pracownicy pedagogiczni pracujący w schro-

mają prawa do ww. świadczenia, to czy i w jaki sposób

ministerstwo zamierza zrekompensować utracone

przywileje?

Z poważaniem

Poseł Stanisław Gawłowski

Koszalin, dnia 30 listopada 2012 r.

Interpelacja

(nr 12371)

do ministra zdrowia

w sprawie realizacji zadania

do odpowiednich organów Unii Europejskiej

na temat wyników leczenia metodami

zapłodnienia pozaustrojowego

Szanowny Panie Ministrze!

W nawiązaniu do od-

powiedzi ministra zdrowia z dnia 13 listopada 2012 r.,

znak: MZ-MD-L-62-2479-81/AS/12, w sprawie zgod-

ności polskiego prawa z prawem UE w zakresie le-

czenia niepłodności, zwracam się z prośbą o uszcze-

gółowienie przekazanej ww. piśmie następującej in-

formacji.

Minister zdrowia poinformował, iż co roku anali-

zy danych dotyczących leczenia niepłodności dokonu-

je Sekcja Płodności i Niepłodności Polskiego Towa-

rzystwa Ginekologicznego.

Następnie informacje te

są przekazywane do ciał unijnych w ramach „Euro-

pejskiego programu monitoringu wyników leczenia

metodami zapłodnienia pozaustrojowego”.

W związ-

ku z powyższym minister zdrowia przekazał w odpo-

wiedzi na moją interpelację z dnia 10 października

br. dane przedstawione przez Sekcję Płodności i Nie-

płodności Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego,

opracowane w raporcie za 2009 r.

1.

Czy Sekcja Płodności i Niepłodności Polskiego

Towarzystwa Ginekologicznego (SPiN PTG) jest jed-

nostką powołaną i podległą ministrowi zdrowia?

prawnych działa SPiN PTG?

3.

Czy sposób zbierania danych przez SPiN PTG

oraz ich analiza jest wykonywana w oparciu o proce-

dury zatwierdzone przez ministra zdrowia?

4.

Czy informacje zawarte w raporcie SPiN PTG,

na które powołuje się minister zdrowia, są w jakikol-

wiek sposób weryﬁkowaneprzezministrazdrowia?

5.

Czy w zakresie zbierania danych, dokonywania

analizy oraz opracowywania raportu, o którym mowa

w ww. piśmie, SPiN PTG realizuje zadania zlecone

przez ministra zdrowia?

6.

Co to jest: „Europejski program monitoringu

wyników leczenia metodami zapłodnienia pozaustro-

jowego”?

Czy zgłaszanie wyników leczenia metodami

zapłodnienia pozaustrojowego w ramach tego progra-

mu jest obowiązkiem państw członkowskich?

7.

Do jakich ciał unijnych SPiN PTG przekazuje

raport?

Czy jest to realizacja zadań zleconych przez

ministra zdrowia?

8.

Na jakiej zasadzie SPiN PTG przekazuje raport

do wspomnianych przez Pana Ministra ciał unijnych?

Z wyrazami szacunku

Poseł Halina Szymiec-Raczyńska

Wałbrzych, dnia 30 listopada 2012 r.

50

Interpelacja

(nr 12372)

do ministra zdrowia

Szanowny Panie Ministrze!

Nawiązując do pisma

MZ-MD-L-62-2479-81/AS/12) w sprawie zasad kon-

troli nad klinikami leczenia niepłodności, zwracam

się z prośbą o uszczegółowienie przekazanej w ww.

piśmie następującej informacji.

Minister zdrowia poinformował, że nie ma kom-

petencji kontrolnych nad klinikami leczenia niepłod-

ności, które funkcjonują w ramach niepublicznego

runku usług zdrowotnych.

Jednocześnie zauważył,

Zdrowia (Dz. Urz.

MZ.

Nr 13, poz. 68) jest upoważ-

niony do kontroli w jednostkach podległych lub nad-

zorowanych.

formacji, czy w jednostkach podległych lub nadzoro-

wanych przez ministra zdrowia, o których mowa

w obwieszczeniu ministra zdrowia z dnia 17 lutego

leczenie niepłodności metodami wspomaganego roz-

rodu, w tym metodą zapłodnienia pozaustrojowego.

Jeśli tak, to proszę o:

1.

Udzielenie informacji o liczbie zabiegów (cykli)

zapłodnienia pozaustrojowego przeprowadzanych

w poszczególnych podległych lub nadzorowanych pla-

cówkach, w podziale na typ zabiegu (IVF, ICSI, IMSI,

w tym kriotransfery), w poszczególnych latach, w któ-

rych dokonywano zapłodnienia pozaustrojowego.

2.

Udzielenie informacji o liczbie zabiegów (cykli)

inseminacji przeprowadzanych w poszczególnych

podległych lub nadzorowanych placówkach, w po-

dziale na typ zabiegu (nasieniem dawcy, partnera),

w poszczególnych latach, w których dokonywano in-

seminacji.

3.

Udzielenie informacji o skuteczności zabiegów

zapłodnienia pozaustrojowego w podległych lub nad-

zorowanych placówkach (ciąże/cykl, ciąże/punkcja,

ciąże/transfer) w poszczególnych latach.

4.

Udzielenie informacji o skuteczności zabiegów

inseminacji w poszczególnych nadzorowanych pla-

cówkach (ciąże/cykl) w poszczególnych latach, w któ-

rych dokonywano inseminacji w tych placówkach

w poszczególnych latach.

5.

Udzielenie informacji o liczbie zamrożonych za-

rodków w podległych lub nadzorowanych placówkach.

6.

Udzielenie informacji o liczbie zamrożonych

porcji nasienia (w podziale na dawców partnerskich

i anonimowych) w podległych lub nadzorowanych

placówkach.

7.

Udzielenie informacji o liczbie przeprowadzo-

nych zabiegów dawstwa niepartnerskiego zarodków

na rzecz biorców anonimowych (w podziale na daw-

stwo na rzecz małżeństw, pary niebędące w związku

małżeńskim oraz samotne kobiety).

8.

Udzielenie informacji o liczbie przeprowadzo-

9.

Udzielenie informacji o liczbie przeprowadzo-

jajowej na rzecz biorców anonimowych (w podziale

na dawstwo na rzecz małżeństw, pary niebędące

Z wyrazami szacunku

Poseł Halina Szymiec-Raczyńska

Interpelacja

(nr 12373)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

czony, zarówno papierowych, jak i elektronicznych,

tu poznańskiego i miasta Poznania na prawach po-

wiatu.

Z poważaniem

Poseł Maciej Banaszak

Warszawa, dnia 30 listopada 2012 r.

51

Interpelacja

(nr 12374)

do ministra zdrowia

w sprawie świadczeń medycznych

Szanowny Panie Ministrze!

Specjalistyczny Szpi-

tal Kliniczny Uniwersytetu Medycznego im. K. Mar-

cinkowskiego w Poznaniu posiada zawartą umowę

z Narodowym Funduszem Zdrowia w rodzaju lecze-

nie szpitalne, w tym również w zakresie okulistyki

dziecięcej w trybie hospitalizacji całodobowych, co

zobowiązuje placówkę do zabezpieczenia świadczeń

zarówno w trybie planowym, jak również w sytuacji

nagłych urazów i zachorowań do dnia 31 grudnia

2012 r.

Dlatego pytamy Pana Ministra:

Jaka sytuacja czeka mieszkańców Poznania po

tym terminie?

Czy Narodowy Fundusz Zdrowia ma zamiar prze-

dłużyć umowę ww. placówce na okres od 1 stycznia

2013 r. i kontynuować umowę w perspektywie kolej-

nych lat?

Jeżeli umowa nie zostanie podpisana, najbliższą

placówkę świadczącą usługi w zakresie okulistyki

pediatrycznej mieszkańcy Poznania odnajdą w Byd-

goszczy, co uważamy za niedopuszczalne.

Z poważaniem

Posłowie Maciej Banaszak

i Jacek Najder

Poznań, dnia 30 listopada 2012 r.

Interpelacja

(nr 12375)

do ministra zdrowia

Systemów Informacyjnych Ochrony Zdrowia

wie nieprawidłowości w Centrum Systemów Infor-

macyjnych Ochrony Zdrowia.

25 stycznia 2012 r. wraz z posłem Tadeuszem

Dziubą złożyliśmy interpelację do ministra zdrowia

w sprawie postępów w budowie „Elektronicznej plat-

formy gromadzenia, analizy i udostępniania zasobów

blemów z refundacją leków i planowanym urucho-

mieniem Centralnego Wykazu Ubezpieczonych.

Py-

taliśmy w niej m.in. o to, czy prace nad tzw. projek-

tem informatycznym P1, współﬁnansowanymprzez

Unię Europejską, przebiegają w sposób prawidłowy

i zgodnie z harmonogramem.

W polu naszego zain-

teresowania były także nieprawidłowości wokół Cen-

trum Systemów Informacyjnych Ochrony Zdrowia.

W odpowiedzi na interpelację z 24 lutego 2012 r.

poinformowano nas, że prace nad „Elektroniczną

platformą gromadzenia, analizy i udostępniania za-

sobów cyfrowych o zdarzeniach medycznych” prze-

biegają terminowo i zgodnie z planem.

Ministerstwo

Zdrowia pozytywnie oceniło przebieg realizacji za-

planowanych działań projektowych w zakresie infor-

matyzacji i nie miało podstaw do negatywnej oceny

działalności CSIOZ.

Zapewniono nas także o tym, że

pracownicy Ministerstwa Zdrowia na bieżąco koor-

dynują działalność CSIOZ i w razie problemów z re-

alizacją projektów informatycznych zastosują dzia-

łania korygujące.

22 listopada 2012 r. ukazał się na portalu Wybor-

cza.biz artykuł o zdymisjonowaniu przez ministra

zdrowia 6 pracowników ministerstwa w tym dyrek-

tora Centrum Systemów Informacyjnych Ochrony

Zdrowia.

Powodem dymisji miało być zatajanie opóź-

nień przy realizacji projektów informatycznych oraz

potwierdzenie wcześniejszych ustaleń kontroli NIK

o nieprawidłowościach w CSIOZ.

1.

Dlaczego w odpowiedzi na interpelację w spra-

wie postępów w budowie „Elektronicznej platformy

mów z refundacją leków i planowanym uruchomie-

niem Centralnego Wykazu Ubezpieczonych z 24 lu-

tego 2012 r. znalazły się nieprawdziwe informacje

dotyczące:

— terminowego przebiegu prac nad projektami

informatycznymi Ministerstwa Zdrowia,

— prawidłowości funkcjonowania Centrum Sys -

temów Informacyjnych Ochrony Zdrowia?

2.

Jaka jest rzeczywista skala opóźnień w pracach

nad systemem e-RZOZ?

Kiedy planowane jest jego

wdrożenie?

nad „Elektroniczną platformą gromadzenia, analizy

medycznych”?

Kiedy planowane jest jej wdrożenie?

4.

Którzy pracownicy CSIOZ i Ministerstwa Zdro-

wia zostali zdymisjonowani za zatajanie opóźnień

w informatyzacji?

Czy ze wszystkimi rozwiązano

umowę o pracę?

Jaka była wysokość odpraw poszcze-

gólnych, zdymisjonowanych pracowników w związku

z zatajaniem opóźnień przy informatyzacji?

5.

Dlaczego tak późno zareagowano na nieprawi-

dłowości w CSIOZ, mimo że informacje o nich poja-

wiały się od 2007 r.?

6.

Jaką sumę dotacji musi zwrócić resort zdrowia

z powodu opóźnień w realizacji projektu informatycz-

nego e-RZOZ?

Które i w jakiej wysokości dotychczas

przyznane dotacje unijne są zagrożone z powodu nie-

prawidłowości w CSIOZ?

52

7.

Jakie działania zamierza podjąć Ministerstwo

Zdrowia w związku z opóźnieniami w realizacji pro-

jektów informatycznych?

Czy planowane są zmiany

organizacyjne w CSIOZ?

Z poważaniem

Poseł Przemysław Wipler

(nr 12376)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie publikacji przez organy ścigania

ską w sprawie publikacji przez organy ścigania wize-

runku osób podejrzewanych o popełnienie przestęp-

stwa.

28 lutego 2009 r. podczas meczu Ruch Chorzów

– Górnik Zabrze wybuchły zamieszki wywołane

przez pseudokibiców.

Za zgodą prokuratury opubli-

kowano na stronie internetowej śląskiej komendy

zdjęcia osób podejrzewanych o chuligaństwo.

Podob-

nie postąpiono z osobami podejrzewanymi o popeł-

nienie występków o charakterze chuligańskim w czasie

zamieszek po ﬁnałowymmeczuPucharuPolskiLech

Poznań – Legia Warszawa 3 maja 2011 r.

1)

i przed

meczem Polska – Rosja 12 czerwca 2012 r.

2)

Po tego-

rocznym Marszu Niepodległości policjanci z Komen-

dy Stołecznej Policji zdecydowali się na publikację

wizerunku osób podejrzewanych o złamanie prawa

podczas zbiegowiska 11 listopada 2012 r.

3)

Powyżej przedstawione działanie budzi wątpliwo-

ści z punktu widzenia konstytucyjnych praw do

ochrony prawa do wizerunku.

W prawodawstwie bra-

kuje zapisu dopuszczającego taką ingerencję w za-

kres swobód obywatelskich.

Legalizacja wspomnia-

nych czynności w oparciu o ogólną przesłankę obrony

ważnego interesu publicznego jest nader wątła i kry-

tykowana.

Warto wskazać na różnicę pomiędzy oso-

bą podejrzaną a osobą podejrzewaną o złamanie pra-

wa w odniesieniu do art. 74 § 3 a art. 192a Kodeksu

postępowania karnego.

W przypadku ,,osób podejrza-

nych” możliwe jest fotografowanie i okazywanie ich

wizerunku, w przypadku zaś ,,osób podejrzewanych”

dopuszczalne jest ich tylko fotografowanie bez oka-

zywania wizerunku.

Rzecznik praw obywatelskich prof. Irena Lipo-

wicz w piśmie z lutego 2011 r. do ministra spraw we-

wnętrznych i administracji wskazała na bezprawność

publikacji wizerunku osób podejrzewanych o popeł-

nienie przestępstwa i zaapelowała o rozważenie pod-

jęcia działań związanych z opracowaniem ustawy,

która w sposób kompleksowy określałaby zasady wy-

korzystywania przez organy państwowe danych po-

chodzących z monitoringu

4)

.

1.

Czy minister ma wiedzę o podejmowaniu bez-

prawnych działań przez organy ścigania polegających

na publikacji na stronach internetowych wizerunku

osób podejrzewanych o popełnienie występku o cha-

rakterze chuligańskim?

2.

Na jakiej podstawie prawnej organy ścigania

publikują na stronach internetowych wizerunek osób

podejrzewanych o popełnienie występku o charakte-

rze chuligańskim?

3.

Ile razy i w jakich sytuacjach organy ścigania

publikowały wizerunek osób podejrzewanych o po-

pełnienie występku o charakterze chuligańskim w po-

4.

Ile razy organy ścigania były pozwane za naru-

szenie dóbr osobistych w związku z publikacją wize-

runku osób podejrzewanych o popełnienie występku

o charakterze chuligańskim w poszczególnych latach

w okresie 2007–2012?

5.

Czy ministerstwo dysponuje analizami prawnymi

dotyczącymi problematyki publikacji wizerunku osób

chuligańskim?

Jeśli tak, kto jest ich autorem?

6.

Czy ministerstwo podjęło jakiekolwiek czynno-

ści związane z opracowaniem ustawy, która w sposób

przez organy państwowe danych pochodzących z mo-

nitoringu?

Z poważaniem

Poseł Przemysław Wipler

(nr 12377)

do ministra zdrowia

w sprawie funkcjonowania

specjalnych komisji lekarskich

działających przy wojewodach

1)

http://www.policja.waw.pl/portal/pl/1/13651/Publikacja_

wizerunkow_z_Bydgoszczy.html.

2)

http://wiadomosci.radiozet.pl/Polska/Galerie/Poszukiwa-

ni-uczestnicy-zbiegowiska.

3)

http://www.policja.pl/portal/pol/1/82256/Podejrzewa-

ni_o_udzial_w_zbiegowisku_11_listopada__aktualizacja.html.

4)

Pismo rzecznika praw obywatelskich z dnia 2 lutego 2011 r.

do ministra spraw wewnętrznych i administracji, RPO-620459-

-II/09/MK.

53

specjalnych komisji lekarskich działających przy wo-

jewodach.

Od 1 stycznia br. w urzędach wojewódzkich dzia-

łają specjalne komisje lekarskie.

Pacjenci mogą tam

dy lekarskie.

Celem komisji miała być szybka i spraw-

na pomoc poszkodowanym.

Okazuje się jednak, że

aż w 21 przypadkach wydano „orzeczenie o braku

zdarzenia medycznego”.

Powyższe statystyki wyraźnie podważają sens ist-

istym remedium na opieszałe i ciągnące się latami

postępowania odszkodowawcze przed sądem.

Nieste-

ty, z przykrością muszę stwierdzić, że zamiast insty-

tucji zapewniającej realną pomoc ludziom pokrzyw-

dzonym w wyniku błędów lekarskich utworzona zo-

stała kolejna zbiurokratyzowana, stwarzająca pozory

działania machina.

zdrowia posiada kompleksowe dane na temat dzia-

łalności przedmiotowych komisji?

Jeśli tak, to proszę

Z poważaniem

Poseł Jadwiga Wiśniewska

Warszawa, dnia 30 listopada 2012 r.

(nr 12378)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie zakupu przez KGP

Komenda Główna Policji wydała 1,5 mln zł na

zakup sześciu mobilnych urządzeń nagłaśniających

dużej mocy LRAD.

Urządzenia wyposażone są w mo-

duł wysyłania sygnału o wysokiej częstotliwości i służą

do rozpraszania demonstrantów.

Tymczasem polskie

prawo zabrania stosowania tzw. ogłuszaczy jako

środka przymusu bezpośredniego.

Ponadto, jak ustaliła Najwyższa Izba Kontroli,

Policja kupiła urządzenia bez analizy prawnej, tech-

nicznej i rynkowej, jedynie na podstawie prezentacji

sprzętu udostępnionego przez ﬁrmęhandlującąLRAD.

Dodatkowo KGP dwukrotnie zawyżyła wartość za-

mówienia w stosunku do przedstawionej oferty, a od-

biór urządzeń był nieprofesjonalny.

Pragnę zwrócić uwagę Pana Ministra na fakt, iż

stosowanie urządzeń paraliżujących dźwiękiem bez

wcześniejszego przygotowania i odpowiedniego prze-

szkolenia może doprowadzić do nieodwracalnych

skutków zdrowotnych – do permanentnego uszkodze-

nia słuchu i częściowej utraty wzroku.

Ponadto urzą-

dzeń tych nie można stosować względem konkretnej

osoby, gdyż działają one na pewnym obszarze, a więc

również wobec przypadkowych osób.

2.

Czy MSW podejmie działania celem zwiększe-

nia nadzoru nad realizacją zamówień publicznych?

3.

Czy w ocenie Pana Ministra KGP poprzez za-

kup urządzeń paraliżujących dźwiękiem, których

stosowanie w Polsce jest nielegalne, złamała obowią-

zujące prawo?

Z poważaniem

Poseł Jadwiga Wiśniewska

(nr 12379)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie uregulowania

zasad użycia paralizatorów elektrycznych

sad użycia paralizatorów elektrycznych.

kach przymusu bezpośredniego i broni palnej kilka

tysięcy funkcjonariuszy, m.in. strażnicy leśni, in-

spektorzy transportu drogowego, Straż Ochrony Ko-

lei, otrzyma prawo do użycia paralizatorów o mocy

powyżej 10 mA.

Problem w tym, że przepisy nie re-

gulują szczegółowych zasad ich użycia (dokładniej

uregulowano użycie pałki służbowej).

Nie określono,

w które miejsca ciała ani jak długo można razić pa-

ralizatorem, wiadomo tylko, że funkcjonariusz nie

będzie miał obowiązku wydać ostrzeżenia o jego uży-

ciu.

Zwracam przy tym uwagę Pana Ministra, że pa-

ralizatory są szczególnie groźne dla osób z nadciśnie-

niem tętniczym, rozrusznikami serca, problemami

kardiologicznymi, metabolicznymi i oddechowymi.

Ponadto, zgodnie z raportem, który powstał po śmier-

ci Polaka w Kanadzie spowodowanej użyciem para-

54

lizatora, rażenie powyżej 5 sekund powoduje, że ry-

zyko śmierci wrasta 1000-krotnie.

Uważam więc, że

procedura zastosowania paralizatorów elektrycznych

powinna zostać uregulowana w sposób szczegółowy.

Z poważaniem

Poseł Jadwiga Wiśniewska

(nr 12380)

do ministra spraw wewnętrznych

Terenowego Biura Paszportowego

w Lublińcu

dacji Terenowego Biura Paszportowego w Lublińcu.

Terenowe Biuro Paszportowe mieszczące się w Sta-

rostwie Powiatowym w Lublińcu (woj. śląskie) funk-

cjonuje od 2006 r.

Na przestrzeni niespełna 3 ostat-

nich lat przyjęło ponad 5 tys. wniosków o wydanie

paszportu.

Biuro nie tylko obsługuje mieszkańców

powiatu lublinieckiego, ale przyjmuje również wnio-

ski paszportowe od osób z powiatów ościennych,

m.in. kłobuckiego i tarnogórskiego.

W związku z po-

wyższym mieszkańcy wyrażają zdecydowany sprze-

ciw wobec planów likwidacji biura w Lublińcu.

Reor-

ganizacja struktur terenowych biur paszportowych

zaproponowana przez Śląski Urząd Wojewódzki w Ka-

towicach spowoduje konieczność kosztownych dojaz-

dów mieszkańców powiatu lublinieckiego i powiatów

sąsiednich do Terenowej Delegatury Paszportowej

w Częstochowie (z niektórych miejscowości odległość

ta wynosi 60 km).

Po zlikwidowaniu posterunków

i komisariatów Policji w powiecie lublinieckim oraz

planowanej reorganizacji systemu ratownictwa me-

dycznego teraz dąży się do kolejnych utrudnień dla

mieszkańców, zwłaszcza z terenów peryferyjnych.

2.

Czy mieszkańcy powiatu lublinieckiego oraz po-

wiatów ościennych mogą liczyć na odstąpienie Mini-

sterstwa Spraw Wewnętrznych od planowanej likwida-

cji Terenowego Biura Paszportowego w Lublińcu?

Z poważaniem

Poseł Jadwiga Wiśniewska

(nr 12381)

do ministra ﬁnansów

w sprawie uproszczenia

polskiego systemu podatkowego

skiego systemu podatkowego.

Spośród 185 badanych krajów Polska pod wzglę-

dem przyjazności podatkowej zajmuje dopiero 114.

miejsce.

System podatkowy jest skomplikowany,

a tym samym czasochłonny dla przedsiębiorców.

Jak

podają statystyki, zajmuje on przedsiębiorcom aż 286

godzin w ciągu roku.

Przepisy podatkowe są tak za-

wikłane, że sami doradcy podatkowi często mają kło-

pot z ich właściwą interpretacją.

Niejasność przepisów uderza głównie w małych

i średnich przedsiębiorców, ponieważ nie stać ich na

opłacenie interpretacji prawnych i decyzje podejmują

sami.

Skutkiem tego często popełniają pomyłki, za

które są karani przez urzędy skarbowe, a wysokość

tychże kar często przyczynia się do bankructwa ich

ﬁrm.

Ekspercipodnoszą,żesystempodatkowywpo-

łączeniu z częstymi zmianami utrudnia, a czasem

wręcz uniemożliwia odpowiednią interpretację prze-

pisów.

2.

Czy ministerstwo podejmie działania celem

uproszczenia polskiego systemu podatkowego?

Z poważaniem

Poseł Jadwiga Wiśniewska

(nr 12382)

do ministra zdrowia

w sprawie postępującego

dłużenia szpitali publicznych w Polsce.

Wszystkie wierzytelności służby zdrowia wynoszą

aż 10,7 mld zł.

Niepokojące jest, że w tym roku szyb-

ciej rosną długi wymagalne szpitali niż ich zadłuże-

nie ogółem.

Od stycznia do końca września długi wy-

magalne wzrosły o 398 mln zł (17%) i teraz wynoszą

aż 2,7 mld zł, a zadłużenie ogółem wzrosło o 319 mln zł.

55

Niestety, to wszystko odbija się na najbardziej potrze-

bujących pomocy.

Placówki już od dłuższego czasu

ograniczają przyjęcia chorych, zaczyna też brakować

leków, spada i tak już niska jakość wyżywienia.

Kon-

sekwencje nadmiernie zadłużonych szpitali ponoszą

również samorządy.

W przyszłym roku będą musiały

spłacać miliardowe długi lub przekształcać placówki

w spółki prawa handlowego.

To drugie rozwiązanie

dla najmniej rentownych szpitali może oznaczać ich

upadłość.

powagę opisanego problemu?

Jeśli tak, to czy Mini-

sterstwo Zdrowia podejmuje działania, które pozwo-

liłyby na wyjście z zapaści ﬁnansowej szpitali pu-

blicznych?

Z poważaniem

Poseł Jadwiga Wiśniewska

(nr 12383)

nieniem przez „Puls Biznesu” listy działaczy PO,

członków ich rodzin i znajomych, którzy zasiadają lub

zasiadali w ciągu 5 ostatnich lat w spółkach i insty-

tucjach państwowych, oraz mając na względzie nie-

zliczone – począwszy od exposé w 2007 r., poprzez

konwencję PO w 2010 r., po wypowiedzi po ujawnie-

niu tzw. taśm Seraﬁna–Panadeklaracjewprzed-

miocie walki z nepotyzmem i kolesiostwem w pań-

stwowych spółkach, a także mając na uwadze Pana

zobowiązanie do podjęcia działań „zarówno o cha-

powinny ukrócić” te zjawiska, proszę o odpowiedź na

następujące pytania:

czania się rodzin i znajomych działaczy Platformy Oby-

watelskiej na majątku państwowych spółek?

my Obywatelskiej”?

lesiostwem członków PO w państwowych spółkach?

opublikowanej przez „Puls Biznesu” w dalszym ciągu

Warszawa, dnia 30 listopada 2012 r.

(nr 12384)

do ministra obrony narodowej

w sprawie ujawnionych w Internecie

nieprawidłowości w funkcjonowaniu

podległej prezesowi Rady Ministrów

Szanowny Panie Ministrze!

Na stronie interneto-

wej http://www.goldenline.pl/forum/3092218/chore-

-skw znajduje się wpis, którego autor podaje, że jest

byłym żołnierzem pełniącym służbę w SKW.

W przy-

wołanym materiale znajduje się cały szereg stwier-

dzeń, które budzą najwyższy niepokój o sytuację we-

wnątrz tej służby specjalnej.

Dlatego proszę o odpo-

1.

Czy SKW identyﬁkujejakiekolwiekzagrożenia

w związku z obecnością w Polsce oﬁcerówwywiadu

rosyjskiego GRU?

2.

Czy zakres podmiotowy pracy SKW nie obej-

muje byłych żołnierzy i byłych pracowników MON,

którzy posiadają wiedzę atrakcyjną dla obcych woj-

skowych służb specjalnych?

56

3.

Czy w SKW aktualnie służą żołnierze, którzy

posiadają specjalistyczną wiedzę na temat poszcze-

gólnych rodzajów sił zbrojnych?

Proszę podać ilościo-

we zestawienie dla poszczególnych rodzajów sił zbroj-

nych.

cych później wyjazdach do Smoleńska z ramienia

SKW brali udział oﬁcerowiepełniącysłużbęwkontr-

wywiadzie wojskowym, a wywodzący się z sił po-

wietrznych wojska polskiego?

5.

Czy prawdą jest, że w składzie delegacji wysła-

nej do Smoleńska znajdowali się oﬁcerowiewywodzą-

cy się ze Straży Granicznej?

Ilu spośród nich posiada

wykształcenie w zakresie spraw związanych z kata-

strofą lotniczą, lotnictwem, materiałami wybucho-

wymi?

Ilu spośród tych oﬁcerówposiadapotwierdzo-

ną certyﬁkatemznajomośćjęzykarosyjskiego?

6.

Czy w SKW podczas kontroli wewnętrznych

stwierdzono jakiekolwiek przypadki awansowania na

wyższe stanowiska służbowe osób, które nie spełnia-

ły kryteriów merytorycznych?

7.

Czy prawdą jest, że większość kierownictwa

SKW, funkcjonariuszy pochodzących z innych cywil-

nych służb nie odróżnia batalionu od brygady, pluto-

nu od pułku, dywizjonu od dywizji, a radaru od an-

teny telekomunikacyjnej?

W jaki sposób potwierdza-

ne są kompetencje kadry kierowniczej przed miano-

waniem na stanowisko?

8.

Czy prawdą jest, że kierownictwo nie ma poję-

cia na temat systemu mobilizacji, wojennego systemu

9.

Czy prawdą jest, że kierownictwo SKW nie jest

w stanie zidentyﬁkować potencjalnego zagrożenia

bezpieczeństwa, gdyż nie jest kompetentnym partne-

co podobno miało miejsce w przypadku objęcia ochro-

ną kontrwywiadowczą projektu budowy amerykań-

skiej tarczy antyrakietowej na terytorium RP?

10.

W jaki sposób funkcjonariusze, którzy wcze-

śniej prowadzili sprawy przeciwko nielegalnemu han-

dlowi narkotykami i alkoholem, są przygotowywani

do podjęcia zadań związanych z ochroną kontrwy-

wiadowczą wojska?

11.

W jaki sposób funkcjonariusze wywodzący się

wywani do identyﬁkowaniazagrożeńwynikających

z lobbowania (np. przez obcy wywiad) na rzecz wpro-

wadzenia konkretnych rozwiązań do natowskiego

dokumentu normatywnego (STANAG)?

12.

Czy służby specjalne (w tym SKW) informo-

wały Pana Premiera o tym, że powiązanie syna pre-

miera z przedsięwzięciami gospodarczymi Marcina

P. może być celowym działaniem zorganizowanych

li tak, to która służba i kiedy, w jakim dokumencie?

13.

Czy plany działania SKW i przedstawiana

sprawozdawczość są powielane z poprzednich lat?

14.

Czy po wyznaczeniu na stanowiska w 2011 r.

kierownicza kadra zarządu, przez okres co najmniej

macji (nie dokonały żadnej kwerendy prowadzonych

spraw)?

Proszę podać datę mianowania dyrektora Za-

rządu Operacyjnego w 2011 r. oraz naczelnika wydzia-

łu w tym zarządzie.

Jeżeli dyrektor i naczelnik zapo-

znali się z materiałami procedur i teczkami źródeł, to

proszę podać daty wpisów w teczkach lub inne doku-

menty poświadczające te czynności?

15.

Czy w 2012 r. była realizowana kontrola me-

rytoryczna działania Zarządu Operacyjnego?

Jeżeli

tak, to czy stwierdzono owe nieprawidłowości?

16.

Czy wspomniani wyżej przełożeni po objęciu

obowiązków nie przedstawili żadnej koncepcji funk-

cjonowania zarządu czy wydziałów?

Jeżeli tak, to

jakie dokumenty to potwierdzają?

Proszę podać datę

objęcia obowiązków i datę oraz numer dokumentu,

który określał zakres zadań dla poszczególnych wy-

działów?

17.

Czy prawdą jest, że w wyniku zmian w Zarzą-

dzie Operacyjnym rozdysponowano osoby najlepiej

przygotowane merytorycznie (m.in. zajmujące się

sprawą skutkującą wydaleniem dyplomatów rosyj-

organizacyjnych SKW?

18.

Jaki procent funkcjonariuszy merytorycznie

zajmuje się działaniami kontrwywiadowczymi (kontr-

szpiegowskimi)?

19.

Czy kierownictwo SKW było informowane

przez podległych funkcjonariuszy, że żołnierze słu-

żący w Afganistanie zgłaszają rosnące poczucie za-

grożenia w związku z ogłaszaniem na stronie SKW

„sukcesów” polskich żołnierzy?

Jeżeli tak, to ile razy,

kiedy i jaka była reakcja służby?

20.

Czy prawdą jest, że w SKW dochodziło do sy-

tuacji stawiania zadań dotyczących uzyskiwania

zainteresowaniu SKW?

21.

Czy miał miejsce przypadek billingowania

dziennikarza jednego z dzienników bez realizacji pro-

cedury operacyjnej w celu ustalenia źródła przecieku

bec b. MON obecnie senatora Klicha)?

22.

Czy prawdą jest, że wytworzył się mechanizm

„rywalizacji” o pierwszeństwo do rejestracji opera-

cyjnej osób pozostających w zainteresowaniu?

W jaki

sposób kierownictwo służb porządkuje tę sprawę?

23.

Czy służba prowadzi działania ochronne

w zakresie przedsięwzięć naukowych, wdrażania czy

pośrednio zaangażowanych w powyższe przedsię-

57

wzięcia?

Jeżeli tak, to jakie jednostki i ilu funkcjona-

riuszy?

24.

W jaki sposób uporządkowane jest rozdziele-

nie kompetencji pomiędzy SKA, ŻW i CBA w zakre-

sie wykrywania korupcji w ramach jednostek orga-

nizacyjnych podległych MON?

25.

Czy prowadzone są działania proﬁlaktyczne

stytucji MON?

Jeżeli tak, to ilu funkcjonariuszy ta-

kie działania ma wpisane do zakresu obowiązków

służbowych?

26.

Czy na stanowisko naczelnika jednego z wy-

działów wyznaczona została żona dyrektora z tej sa-

mej służby?

Jakie kompetencje posiadała ta osoba do

pracy w jednostce, w której została naczelnikiem?

Jakie doświadczenie miała żona dyrektora w pracy

operacyjnej lub analitycznej?

Czy przejęła istniejący

wydział z całą jego strukturą i składem osobowym,

czy też został on dla niej specjalnie stworzony?

27.

Czy w SKW droga awansowa zależy od tego,

czy szef mianowany oﬁcerwywodzisięześrodowiska

krakowskich służb specjalnych?

W jaki sposób, na

podstawie istniejących przepisów, jest możliwe, aby

od stopnia kapitana awansować do stopnia podpuł-

kownika w ciągu 3 lat?

Jakie wyjątkowe osiągnięcia

miał ten oﬁcer?

Jakiedokumentypotwierdzajątedo-

konania?

Proszę podać numery identyﬁkująceowe

dokumenty.

28.

Czy prawdą jest, że kierownictwo SKW utrzy-

muje kontakty z przedstawicielami rosyjskich służb

specjalnych?

Jeżeli tak, to w jaki sposób są dokumen-

towane tezy do prowadzonych rozmów jak też ich

przebieg?

Kto z kierownictwa służby bierze udział

w tych spotkaniach?

Jaki jest ich zakres merytorycz-

ny?

Ile odbyło się takich spotkań i gdzie?

Proszę po-

dać miejsca i daty.

Poseł Tomasz Kaczmarek

(nr 12385)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie przyczyn odmownej decyzji

dotyczącej sﬁnansowania uroczystości

90-lecia powstania Związku Polaków

w Niemczech spod znaku rodła

decyzji dotyczącej sﬁnansowaniauroczystości90-lecia

powstania Związku Polaków spod znaku rodła.

W dniach 1 i 2 grudnia br. w Berlinie planowano

uroczyste obchody 90-lecia powstania Związku Pola-

ków spod znaku rodła.

Za stronę ﬁnansowąobcho-

dów odpowiedzialny miał być kierowany przez Pana

Ministra resort, rząd Niemiec oraz Fundacja Polsko-

-Niemieckie Pojednanie.

Jednak niespodziewanie

MSZ odmówiło ﬁnansowaniaprzedmiotowejimpre-

zy.

W związku z tym niemiecki rząd, który przeka-

zuje pieniądze tylko na uroczystości zabezpieczone

już ﬁnansowo,równieżodmówiłwsparcia.

Takwięc

związek uczci 90-lecie jedynie z pieniędzy oﬁarowa-

nych przez Polonię.

Takie postępowanie wskazuje, że

zamiast pomagać, MSZ po raz kolejny utrudnia dzia-

łania rodaków poza granicami kraju.

fania się MSZ z ﬁnansowaniatejuroczystości?

Z poważaniem

Poseł Jadwiga Wiśniewska

(nr 12386)

do ministra ﬁnansów

w sprawie przepisów ustawy

w zakresie ulgi na dziecko

terpelacją w sprawie przepisów ustawy o podatku do-

niach na dzieci, o czym mówi art. 27f ww. ustawy.

Do mojego biura poselskiego zwróciła się pani T.

M., matka pełnoletniego, lecz uczącego się jeszcze

dziecka, które w trakcie studiów zawarło związek

małżeński i posiada potomstwo.

Cała nowa rodzina

mieszka wspólnie z wymienioną i jest na jej utrzyma-

niu, gdyż oboje młodzi małżonkowie studiują.

Zgod-

nie z treścią obowiązującego aktualnie przepisu art. 27f

cytowanej wyżej ustawy pani T. M., pomimo że utrzy-

muje swoje dorosłe już dzieci, nie może skorzystać

z przewidzianego w przepisach ustawy o podatku do-

Ta sytuacja jest zdaniem zainteresowanej bardzo

krzywdząca dla jej rodziny, gdyż de facto uniemożli-

wia skorzystanie z ulgi.

formację, czy planowane są przez resort zmiany prze-

pisów, które poszerzyłyby krąg osób uprawnionych

do odliczeń w trybie cytowanej wyżej ustawy.

Ponad-

to proszę o odpowiedź na pytania:

1.

Jakie ulgi, odliczenie w ustawie o podatku do-

chodowym od osób ﬁzycznychbędąobowiązywaćod

1 stycznia 2013 r.?

58

2.

Czy ministerstwo planuje jakieś zmiany w prze-

pisach podatkowych, które byłyby wparciem dla ro-

dzin takich jak opisana przeze mnie w interpelacji?

Z poważaniem

Poseł Anna Fotyga

Gdańsk, dnia 3 grudnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 12387)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

w sprawie kontrowersji związanych

z projektem „Teatr Polska”

Finansowany przez Ministerstwo Kultury i Dzie-

dzictwa Narodowego program „Teatr Polska” został

zainicjowany w 2009 r. celem ułatwienia dostępu do

ich mobilności i umożliwienie prezentacji spektakli

wzięć zrealizowanych w ramach projektu jest spek-

takl dla młodzieży gimnazjalnej „Zabawy na podwór-

ku”, pokazywany przez opolski Teatr im. Jana Ko-

chanowskiego.

Przedstawienie to zawiera realistycz-

ne sceny przemocy, seksu, a nawet gwałtu.

Historia,

którą pokazują młodzi aktorzy, oparta jest na fak-

tach.

Opowiada o dramatycznym wydarzeniu, które

spotkało 14-letnią uczennicę.

Została ona brutalnie

zgwałcona przez kolegów z podwórka.

Dialogi pełne

są wulgarnych, nieprzyzwoitych słów, niewybred-

nych, a nawet wręcz prymitywnych i upokarzających

żartów.

Papierosy i alkohol towarzyszą przemocy,

a nawet scenom gwałtu.

Twórcy przedstawienia z dumą

podkreślają, że w jego przygotowaniu brali udział

sami uczniowie.

Pisali oni m.in. dialogi, aby były one

bliskie życiu i doświadczeniu młodego człowieka.

Tymczasem, jak twierdzi znany pedagog, prof. Alek-

sander Nalaskowski z Uniwersytetu Mikołaja Koper-

nika z Torunia: „Promowanie tego spektaklu wśród

dzieci to co najmniej wielka głupota, tą sprawą powi-

nien się zająć prokurator albo psychiatra”.

Zwraca

także uwagę na fakt, iż przedstawienie, w którym

kumulują się sceny przemocy, nie odwzorowuje praw-

dziwego życia, albowiem tak nie wygląda świat gim-

nazjalistów.

Ich życie nie składa się wyłącznie z za-

chowań patologicznych.

To tak, jakby uczyć historii,

mówiąc tylko o rzeziach, bitwach i wojnach.

Mając na uwadze przedstawione powyżej informa-

1.

Ile pieniędzy na projekt „Teatr Polska” i spek-

takl „Zabawy na podwórku” przeznaczyło Minister-

stwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego?

2.

Czy kierowane przez Pana ministerstwo kon-

troluje sposób podziału przyznawanych funduszy

i posiada możliwości opiniowania pokazywanych

w ramach projektu spektakli?

3.

Czy uważa Pan za właściwe ﬁnansowaniezpie-

niędzy MKiDN i przybliżanie gimnazjalistom przed-

stawień opartych na wulgaryzmach i pokazywaniu

scen wybitnie patologicznych?

Z poważaniem

Poseł Wojciech Szarama

Bytom, dnia 3 grudnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 12388)

do ministra ﬁnansów

w sprawie konieczności usprawnienia

rozliczeń podatkowych polskich ﬁrm

cję w sprawie konieczności usprawnienia rozliczeń

miejsca zajmowanego przez Polskę w raporcie „Pay-

ing Taxes 2013” Banku Światowego, International

Jednym z czynników ułatwiających rozwój ﬁrm

są przejrzyste zasady rozliczeń podatkowych.

Pod

tym względem Polska wypada bardzo słabo (114 miej-

sce na 185 badanych krajów w raporcie „Paying Ta-

xes 2013” Banku Światowego, International Finance

Corporation i PwC).

W Europie zajmujemy niechlub-

ne trzecie miejsce jako najmniej przyjazny ﬁrmom

kraj.

Skomplikowane prawo podatkowe, konieczność

dokonywania żmudnych analiz przez księgowych,

surowe kary grożące ﬁrmompopełniającymbłędy

w rozliczeniach (o które nietrudno, biorąc pod uwagę

niejasne przepisy), brak elektronicznego tzw. systemu

E-podatki, brak jasnych i czytelnych interpretacji

i wyjaśnień dla podatników to główne zarzuty sta-

wiane przez przedsiębiorców.

Niewielkim pociesze-

niem jest upowszechnienie się elektronicznych rozli-

czeń, co ułatwia przedsiębiorcom np. comiesięczne

wysyłanie deklaracji VAT.

Jest to jednak dopiero po-

czątek drogi i pozostaje jeszcze wiele do zrobienia.

Mając na uwadze konieczność wypracowania kom-

pletnego, skutecznego i przyjaznego przedsiębiorcom

59

systemu rozliczeń podatkowych, zwracam się do

wiedzi na następujące pytania:

dalszego upowszechniania rozliczeń drogą elektro-

niczną, tj. przez Internet?

E-podatki, umożliwiającym w przyszłości sprawdza-

nie drogą elektroniczną całości rozliczeń ﬁrmyzurzę-

dem skarbowym?

3.

Czy – zdaniem ministerstwa – zasadna jest no-

welizacja ustaw podatkowych uwzględniająca uwagi,

sugestie i wskazówki specjalistów znających realia

sektora prywatnego i biznesu?

Poseł Wojciech Szarama

(nr 12389)

do ministra pracy i polityki społecznej

natychmiastowych działań

w celu zapobieżenia kryzysowi

polskiego rzemiosła

Rzemieślnicy skupieni w cechach rzemiosł róż-

nych i przedsiębiorczości na terenie całego kraju zgod-

nie twierdzą, że polskie rzemiosło znalazło się w po-

ważnym i głębokim kryzysie, a lekceważenie tego

zjawiska doprowadzi do nieuchronnej zapaści i upad-

ku pozostałych zakładów rzemieślniczych.

Przyczyn tego stanu rzeczy jest kilka: zupełnie

nieudana reforma szkolnictwa, która doprowadziła

do stopniowej likwidacji szkolnictwa zawodowego,

import tanich, niskiej jakości produktów, który po-

zbawił wielu rzemieślników klientów preferujących

niską cenę kosztem jakości, oraz brak spójnego, kon-

sekwentnego i efektywnego programu rozwoju rze-

miosła zabezpieczającego miejsca pracy w jeszcze ist-

niejących zakładach.

Dane mówią zresztą same za

du piekarza przygotowywało się ok. 12,5 tys. osób,

obecnie – ok. 4 tys.; do zawodu rzeźnika – ok. 3 tys.,

aktualnie – niecały tysiąc.

W całym kraju krawiec-

twa uczy się zaledwie kilkadziesiąt osób (!).

Rozwiązaniem tego problemu jest stworzenie pro-

gramu aktywizacji zawodowej i szkolnictwa zawodo-

wego, wsparcie izb rzemiosła i dbanie o zabezpiecze-

nie miejsc pracy dla absolwentów.

Jeżeli nic nie zo-

stanie uczynione w tej sprawie, zdolna młodzież wy-

jedzie z kraju skuszona warunkami oferowanymi

np. przez Niemcy (nauka zawodu, języka, gwarancja

pracy na terenie Niemiec, wysokie stypendia).

Nale-

ży także zachęcić samorządy do ściślejszej współpra-

cy z izbami rzemieślniczymi oraz kontrolować efek-

tywność wydawania przez urzędy pracy środków

z Funduszu Pracy na szkolenia dla przyszłych rze-

mieślników w zawodach fryzjera, cukiernika czy pie-

karza.

Mając na uwadze zagrożenia dotykające polskie rze-

bą o udzielnie odpowiedzi na następujące pytania:

2.

Jak ministerstwo ocenia współpracę powiato-

wych urzędów pracy z cechami rzemiosł w kontekście

organizowania szkoleń ﬁnansowanych ze środków

Funduszu Pracy?

3.

Jakie działania zamierza podjąć ministerstwo

w celu zapobieżenia dalszemu upadkowi szkolnictwa

zawodowego i tym samym rzemiosła w Polsce?

Poseł Wojciech Szarama

(nr 12390)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

Zgodnie z raportem

Najwyższej Izby Kontroli Policja zakupiła broń aku-

styczną Long Range Acoustic Device (LRAD) z na-

ruszeniem polskiego prawa i podstawowych zasad

obowiązujących przy tego rodzaju transakcjach.

Jak ocenia NIK, przygotowania i realizacja zaku-

pu były czynione przez Komendę Główną Policji na

początku 2010 r.

Zakupiono 6 urządzeń za niebaga-

telną kwotę przekraczającą 1 mln zł.

Wg NIK naru-

szono przy tym zasady rzetelnego przetargu, który

przeprowadzano w atmosferze nieuzasadnionego po-

śpiechu.

Co więcej, nie przeprowadzono żadnych te-

stów urządzenia, ale jedynie jego prezentację przez

producenta.

Porażający i skandaliczny jest fakt, że na najwyż-

szym szczeblu instytucji odpowiedzialnej za prze-

strzeganie prawa nie zorientowano się, że użycie bro-

ni wyposażonej w moduł wysyłania sygnału wysokiej

częstotliwości jako środka przymusu bezpośredniego

jest zakazane przez polskie prawo.

W wyniku tej

skrajnej niegospodarności Policja została zmuszona

do dezaktywacji nielegalnego sprzętu, za co musiała

dodatkowo zapłacić 25 tys. zł.

W związku z powyższymi faktami, proszę o udzie-

lenie odpowiedzi na nasuwające się pytania:

1.

Kto personalnie odpowiada za powzięcie skan-

dalicznej decyzji zakupu urządzeń LRAD oraz jakie

60

zostały wyciągnięte wobec tej osoby lub osób konse-

kwencje?

2.

Czy Komenda Główna Policji otrzymała w spra-

wie zakupu urządzeń dyspozycje ze strony Minister-

stwa Spraw Wewnętrznych?

3.

Czy Pan Minister uważa, że przy obecnej sytu-

acji społeczno-politycznej używanie przeciwko oby-

watelom broni wywołującej u porażonych oszołomie-

nie, przekroczenie progu bólu, silne dolegliwości apa-

ratu słuchu i inne dolegliwości jest w jakikolwiek

sposób zasadne?

Poseł Stanisław Pięta

Bielsko-Biała, dnia 3 grudnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 12391)

do ministra zdrowia

w sprawie procedury in vitro

Szanowny Panie Ministrze!

We wrześniu 2009 r.

w Sejmie rozpoczęły się prace nad regulacjami praw-

nymi dotyczącymi procedury in vitro.

Życie człowie-

ka rozpoczyna się w momencie poczęcia, jest to fakt

stwierdzony naukowo.

Procedura in vitro mająca słu-

żyć przekazywaniu życia ludzkiego jest nieodłącznie

natalnej jego rozwoju.

In vitro jest sprzeczne z naturą, zastępując natu-

ralne środowisko poczęcia i początkowego rozwoju

a w skrajnych przypadkach przez system głębokiego

zamrażania do temperatury –195 stopni Celsjusza.

To naruszenie skutkuje prawie dwukrotnym wzro-

stem śmiertelności niemowląt, dwu-, trzykrotnym

wzrostem występowania różnych wad wrodzonych,

ci poczętych metodą in vitro w porównaniu do dzieci

Metodą pomocy małżonkom pragnącym dzieci

jest naprotechnologia.

Jest to nowoczesna metoda

diagnozowania i leczenia niepłodności.

Na żadnym

naturalne zasady prokreacji.

Należy również podkre-

ślić, że metoda naprotechnologii jest bardziej sku-

teczna i mniej kosztowna.

1.

Procedura in vitro jest głęboko nieetyczna i w związ-

ku z tym powinna być ustawowo zakazana.

Dlaczego

ministerstwo nie podejmuje żadnych kroków zaka-

zujących tej morderczej procedury, w trakcie której

ginie 60–80% poczętych istot ludzkich?

2.

Dlaczego sprzyja się promocji stosowania me-

tody in vitro, która jest niehumanitarna i mało sku-

teczna, a pomija się skuteczną metodę naprotechno-

logii?

Poseł Izabela Kloc

Mikołów, dnia 3 grudnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 12392)

do ministra transportu,

w sprawie dworca PKP w Łapach

Szanowny Panie Ministrze!

Jak informują osoby

placówki budzi poważne zastrzeżenia.

Nieczynne to-

alety, brak ogrzewania w budynku głównym, zanie-

dbane perony i wiaty, zły stan elewacji budzą poważ-

ne wątpliwości co do tej placówki.

Brak również ja-

kiegokolwiek punktu gastronomicznego, sklepu.

Czynna jest jedynie kasa biletowa.

Budynek sprawia

wrażenie opuszczonej rudery.

2.

Jaki jest ewentualny harmonogram prac?

3.

Czy PKP zainteresowane jest przekazaniem

ww. substancji samorządowi w Łapach?

Z wyrazami szacunku

Poseł Marek Domaracki

Piotrków Trybunalski, dnia 3 grudnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 12393)

do ministra transportu,

w sprawie wydzielenia pasa ruchu

umożliwiającego zjazd

do miejscowości Krzętle

Szanowny Panie Ministrze!

Mieszkańcy miejsco-

wości Krzętle w powiecie wieluńskim zwrócili się do

ści Chorzyna umożliwiającego zjazd do miejscowości

Krzętle.

Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Au-

tostrad Oddział w Łodzi nie podejmuje tematyki pro-

61

blemu, w związku z powyższym kieruję sprawę bez-

pośrednio do ministerstwa.

Wybudowanie wysepek umożliwiających zjazd

z drogi krajowej nr 8 do miejscowości Krzętle nie jest

wysoce kosztowną inwestycją.

Przebudowa skrzyżo-

wania wpłynęłaby znacząco na poprawę bezpieczeń-

stwa ruchu drogowego poprzez ograniczenie lub na-

wet całkowite wyeliminowanie występujących w tymże

obszarze wypadków i kolizji samochodowych.

Jedno-

cześnie wprowadzone zmiany wymusiłyby na kieru-

jących pojazdami ograniczenie prędkości, co spowo-

duje zmniejszenie oddziaływań drgań i hałasu na

budynki mieszkalne usytuowane przy ww. drodze.

Ponadto pragnę zaznaczyć, że w miejscowości Krzę-

tle znajduje się dobrze prosperujący zakład produk-

cyjny, do którego codziennie dojeżdżają pracownicy

również z miejscowości Chorzyna.

zjazd do miejscowości Krzętle?

czeństwa kierowcom skręcającym do miejscowości

Krzętle?

Z poważaniem

Poseł Mieczysław Marcin Łuczak

Wieluń, dnia 3 grudnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 12394)

do ministra ﬁnansów

w sprawie klasyﬁkacji niektórych

wydatków budżetowych jednostek

samorządu terytorialnego

Szanowny Panie Ministrze!

W związku z brzmie-

o ﬁnansachpublicznychszczególnegoznaczenianabie-

ra problem zarządzania ﬁnansamijednosteksamorzą-

du terytorialnego w zakresie wydatków bieżących.

Sa-

morządowcy wskazują na wątpliwości dotyczące klasy-

ﬁkacjiwydatkównaodszkodowaniazanieruchomości

przejmowane pod przyszłe inwestycje w trybie m.in.

art. 98 ustawy o gospodarce nieruchomościami i art.

strzennym lub regulacji drogowych wynikających z art.

73 ustawy Przepisy wprowadzające ustawy reformują-

ce administrację publiczną.

Należy zwrócić uwagę, iż tego rodzaju wydatki

mają charakter jednorazowy (w stosunku do kon-

kretnej nieruchomości), a nie regularny i powtarzal-

ny, i wiążą się z nabyciem przez jednostkę samorządu

majątku trwałego, w zdecydowanej większości przy-

padków niezbędnego dla celów realizacji przyszłych

inwestycji określonych w miejscowym planie zago-

spodarowania przestrzennego lub decyzji o lokaliza-

cji inwestycji celu publicznego.

Z ekonomicznego i prak-

tycznego punktu widzenia mają więc one charakter

typowych wydatków majątkowych.

Ku takiej inter-

pretacji skłaniają się też niektóre regionalne izby

obrachunkowe (wyjaśnienia Regionalnej Izby Obra-

chunkowej we Wrocławiu dla województwa dolnoślą-

skiego z dnia 16 sierpnia 2010 r.).

Z drugiej zaś stro-

ny obowiązująca klasyﬁkacjabudżetowazawiera§459

i § 460 odnoszące się do kar i odszkodowań wypłaca-

nych na rzecz, odpowiednio, osób ﬁzycznych oraz

osób prawnych i innych jednostek organizacyjnych.

Klasyﬁkacjaniezawierawyłączeniaztegozakresu

odszkodowań za nabywane nieruchomości mimo ich

ewidentnie innego charakteru niż typowe wydatki

bieżące mogące się mieścić w tych paragrafach

(np. kary administracyjne w zakresie ochrony środo-

wiska czy odszkodowania za niedostarczenie lokalu

socjalnego).

Z uwagi na rosnące wydatki jednostek samorządu

terytorialnego na odszkodowania z tytułu nabywa-

nych nieruchomości pod przyszłe inwestycje, przy

jednoczesnej konieczności stosowania od 2014 r. art.

243 ustawy o ﬁnansachpublicznych,zwracamsiędo

Pana Ministra z następującymi pytaniami:

1.

Czy w świetle art. 242 i art. 243 ustawy o ﬁnan-

sach publicznych wydatki jednostek samorządu tery-

torialnego na jednorazowe odszkodowania za nieru-

chomości przejmowane pod przyszłe inwestycje w try-

bie art. 98 ustawy o gospodarce nieruchomościami

przestrzennym oraz nabycie gruntów w myśl art. 73

administrację publiczną powinny być klasyﬁkowane

jako wydatki bieżące czy jako wydatki majątkowe?

2.

Czy jednostki samorządu terytorialnego zwra-

cały się do Pana Ministra ze wskazaniem opisanego

w niniejszej interpelacji problemu?

Czy Pan Minister

cyzowania obowiązujących przepisów?

Z wyrazami szacunku

Poseł Agnieszka Kozłowska-Rajewicz

Poznań, dnia 3 grudnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 12395)

do ministra ﬁnansów

w sprawie stosowania art. 243 ustawy

o ﬁnansach publicznych i klasyﬁkacji

niektórych wydatków budżetowych

iż do budżetów jednostek samorządu terytorialnego

62

na rok 2014 będzie miał po raz pierwszy zastosowa-

sach publicznych, samorządowcy często zwracają się do

mnie z pytaniami i wątpliwościami dotyczącymi nie-

których konsekwencji wynikających z tego faktu.

Praktycznym skutkiem stosowania art. 243 usta-

wy o ﬁnansachpublicznychjestkoniecznośćdosto-

sowania przez jednostkę samorządową łącznej kwoty

przypadających w roku budżetowym 2014 spłat rat

pierów wartościowych wraz z należnymi odsetkami

jących z udzielonych poręczeń i gwarancji do wskaź-

nika wynikającego z wypracowanej w latach 2011–

–2013 nadwyżki bieżącej budżetu powiększonej o do-

chody ze sprzedaży majątku.

Przy obliczaniu tej re-

lacji dla roku budżetowego 2014 brać należy pod

uwagę roczne sprawozdania z wykonania budżetu za

lata 2011 i 2012 oraz sprawozdanie za trzy kwartały

roku 2013.

Sprawozdanie z wykonania budżetu za trzy kwar-

tały roku 2013 będzie możliwe do opracowania w paź-

dzierniku 2013 r. i wtedy dopiero będzie można obli-

czyć wskaźniki, o których mowa wyżej.

Tymczasem

kwoty konieczne do przeznaczenia na spłaty rat kre-

dytów i pożyczek oraz wykup papierów wartościo-

wych w 2014 r. są w wielu przypadkach konsekwencją

już zaciągniętych zobowiązań i w wielu przypadkach

nie jest możliwe ich przesunięcie lub restrukturyza-

cja.

W czwartym kwartale 2013 r., przy opracowywa-

niu projektu budżetu na 2014 r., może się okazać, iż

spełnienie relacji z art. 243 ustawy o ﬁnansachpu-

blicznych nie jest w żaden sposób możliwe, gdyż

wskaźnika za lata 2011–2013 nie idzie już w żaden

sposób zmienić działaniami naprawczymi, a kwoty

na obsługę zadłużenia w 2014 r. też mają sztywny

charakter, gdyż wynikają z warunków zaciąganych

kredytów czy wyemitowanych obligacji.

Stąd też

taniami dotyczącymi interpretacji art. 243 ustawy

o ﬁnansachpublicznych:

1.

Jeżeli organ stanowiący jednostki samorządu

spełnia relacji z art. 243 ustawy o ﬁnansachpublicz-

nych, a jednocześnie nie istnieje, z wymienionych

wyżej powodów, żadna możliwość dostosowania po-

ziomu obsługi zadłużenia w 2014 r. do wskaźników

nadwyżki bieżącej za lata 2011–2013, to czy oznacza

to, iż kompetencja do uchwalenia budżetu dla jed-

nostki samorządu przejdzie po 31 stycznia 2014 r.

w trybie art. 240 ust. 3 do regionalnej izby obrachun-

kowej, która może ustalić budżet niespełniający re-

lacji z art. 243?

2.

Czy niemożliwość uchwalenia budżetu na 2014 r.

spełniającego relację z art. 243 ustawy o ﬁnansach

publicznych może być przesłanką do zastosowania

wobec organów jednostki samorządu terytorialnego

środków nadzoru określonych w art. 96 i 97 ustawy

3.

Czy konieczność zachowania relacji z art. 243

ustawy o ﬁnansachpublicznychdotyczytakżewszyst-

kich zmian uchwały budżetowej w ciągu roku budże-

towego?

Jeżeli tak, to czy do obliczania wskaźnika

nadwyżki budżetowej za 3 poprzednie lata zawsze

stosuje się dane ze sprawozdania za trzy kwartały

ostatniego roku, czy po sporządzeniu sprawozdania

z wykonania budżetu za cały ostatni rok należy brać

pod uwagę wskaźniki wynikające z tego właśnie

sprawozdania?

4.

Czy do Pana Ministra również dochodzą sygna-

ły o wątpliwościach dotyczących stosowania art. 243

ustawy o ﬁnansachpublicznychlubprzewidywanych

problemach związanych ze spełnieniem jego wymo-

gów przy uchwalaniu budżetów samorządowych na

2014 r.?

Czy Pan Minister bierze pod uwagę możli-

wość nowelizacji ustawy o ﬁnansachpublicznych

w zakresie powołanego przepisu lub przesunięcie ter-

minu jego pierwszego zastosowania?

Z wyrazami szacunku

Poseł Agnieszka Kozłowska-Rajewicz

(nr 12396)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

w sprawie dotacji dla czasopism

o proﬁlu artystycznym i literackim

Szanowny Panie Ministrze!

Ogłoszone przez Mi-

nisterstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego nowe

zasady otrzymywania dotacji dla czasopism o proﬁlu

Szczególnie niepokoi zapis, który informuje, iż „ce-

lem priorytetu nie jest wspieranie czasopism o proﬁ-

lu społeczno-politycznym, religijnym, narodowościo-

wym, naukowym czy historycznym.

Wysoko ocenia-

ne mają być jedynie takie tytuły, dla których tema-

tyka kulturalna i artystyczna stanowi wiodącą oś

problemową”.

Nowe zasady przyznawania dotacji wywołały za-

niepokojenie redakcji, które dotychczas korzystały ze

wsparcia ﬁnansowego.

Ichzdaniemprzyjętezasady

przyznawania dotacji są na tyle nieprecyzyjne, że stwa-

rzają realne ryzyko wykluczenia szeregu czasopism,

które obok zagadnień stricte kulturalnych podejmowa-

ły również tematykę z zakresu spraw publicznych.

Redaktorzy 11 czasopism, w tym m.in. „Krytyki

Politycznej”, „Przeglądu Politycznego” czy „Czasu

Kultury”, wystosowali apel w tej sprawie, prosząc

Pana Ministra o pilną rewizję nowego mechanizmu

przyznawania dotacji dla czasopism.

63

1.

Jakie argumenty merytoryczne przemawiały

za zmianą funkcjonujących od kilkunastu lat zasad

przyznawania pomocy czasopismom?

2.

W jaki sposób ministerstwo zamierza rozstrzy-

gać, czy w danym czasopiśmie kultura jest tzw. osią

wiodącą?

Czy zdaniem ministerstwa w ogóle można

uznać kulturę jako dziedzinę całkowicie wyrwaną

z kontekstu politycznego i społecznego?

3.

Czy ministerstwo godzi się na to, że w wyniku

utraty dotacji resortowej niektóre znaczące dla kul-

tury tytuły mogą przestać istnieć, co jest bardzo

prawdopodobne?

Z poważaniem

Poseł Anna Bańkowska

Bydgoszcz, dnia 3 grudnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 12397)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

w sprawie szczegółowych warunków

Szanowny Panie Ministrze!

W obecnych czasach,

trudnych dla kultury wysokiej, wielkie znaczenie ma

pomoc ﬁnansowazMKiDNokreślonam.in.wrozpo-

rządzeniu ministra kultury i dziedzictwa narodowego

jącym się twórczością artystyczną, upowszechnianiem

stypendiów (rozporządzenie opublikowane w Dzienni-

ku Ustaw RP z 30 maja 2012 r., poz. 612).

Paragraf 3 tegoż rozporządzenia podaje warunki

przyznawania stypendium bardzo ściśle określone

w ust. 3, pkt 1, 2 i 3.

Pozwalam sobie wyrazić przekonanie, że ów § 3,

ust. 3 rozporządzenia dobrze byłoby uzupełnić dodat-

kowym pkt 4 umożliwiającym właściwemu ministro-

wi wyrażenie zgody na jakieś zmiany w warunkach

przyznawania stypendium – zgody uwzględniającej

ważne uzasadnienie, jeśli takie zostałoby podane

w piśmie wnioskodawcy.

Proponowany dodatkowy pkt 4 ust. 3 § 3 rozpo-

rządzenia byłby analogiczny do już istniejącego ust. 3

§ 5. tegoż rozporządzenia, jaki umożliwia właściwe-

mu ministrowi – wobec uzasadnionego wniosku sty-

pendysty – wyrażenie zgody na zmianę terminu re-

alizacji przedsięwzięcia, na które zostało przyznane

stypendium.

Ze względu na inspiracje Europejskiego Roku Ak-

tywności Osób Starszych i Solidarności Międzypoko-

leniowej wydaje się słuszne umożliwienie właściwe-

mu ministrowi, aby w drodze wyjątku od pkt 2 ust. 3

§ 3 rozporządzenia mógł zaaprobować fakt, że wnio-

skodawca poważnie chory lub sędziwy zgłosi projekt

bardzo ciekawego/ważnego przedsięwzięcia przed

upływem dwóch lat od dnia przyjęcia rozliczenia po-

przedniego stypendium – co da mu szansę zrealizo-

wania nowego projektu.

stawionych przeze mnie propozycji zmian?

Z poważaniem

Poseł Małgorzata Kidawa-Błońska

Warszawa, dnia 3 grudnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 12398)

do ministra transportu,

w sprawie redukcji połączeń kolejowych

na trasie Warszawa – Radom

Szanowny Panie Ministrze!

Z przykrością infor-

muję, że mimo kilkukrotnych interwencji posłów z okrę-

gu ziemi radomskiej dotyczących budowy linii kole-

jowej nr 8 drastycznie obniżono liczbę połączeń mię-

dzy Radomiem a Warszawą, wydłużeniu uległ czas

podróży i wzrosły ceny biletów.

Proszę o odpowiedź na następujące pytania:

1.

Dlaczego zredukowano część połączeń między

Radomiem a Warszawą?

2.

Jaki jest powód wydłużenia czasu podróży i wzro-

stu cen biletów na tym odcinku?

3.

W związku z rozbieżnymi wypowiedziami przed-

stawicieli ministerstwa pragnę zapytać: Kiedy ostatecz-

nie zostanie zakończona modernizacja linii nr 8?

Czy budowa, zgodnie z wypowiedzią p. ministra

A. Massela z 92. posiedzenia Sejmu RP, zostanie za-

kończona do 2014 r.?

Czy też odwołanie się do kolejnej

perspektywy ﬁnansowejUniiEuropejskiej,wodpo-

wiedzi na moją interpelację z dnia 25 października

2012 r., oznacza, że prace te mogą zakończyć się

w roku 2020, a nawet później?

4.

Jak decyzje dotyczące redukcji połączeń kolejo-

wych między Radomiem a Warszawą mają się do kon-

stytucyjnej zasady wyrażonej w art. 32 stanowiącej,

tycznym, społecznym i gospodarczym z jakiejkolwiek

przyczyny?

Z poważaniem

Poseł Marzena Dorota Wróbel

Radom, dnia 3 grudnia 2012 r.

64

Interpelacja

(nr 12399)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie karty prywatyzacji

Szanowny Panie Premierze!

W odpowiedzi na

moją interpelację z dnia 13 lipca 2012 r. dotyczącą

projektu rozporządzenia ministra skarbu państwa

w sprawie wzoru karty prywatyzacji (dalej: rozporzą-

dzenie) otrzymałem odpowiedź w imieniu ministra

skarbu państwa podpisaną przez podsekretarza sta-

nu pana Pawła Tamborskiego.

Ponieważ odpowiedź

jest całkowicie niesatysfakcjonująca, a wydane roz-

porządzenie z dnia 22 sierpnia 2012 r. tak daleko nie

odpowiada nowym realiom, muszę zwrócić się do

Pana Premiera o osobiste zajęcie się sprawą z racji

zagrożeń, jakie niesie ono dla zarządzania majątkiem

publicznym.

Tylko poważne potraktowanie przez

Pana Premiera zagadnienia bronić będzie Pana przed

odpowiedzialnością za prawdopodobny wzrost korup-

cji w procesach prywatyzacyjnych wynikający z ni-

skich standardów przejrzystości procedur, w szcze-

gólności w odniesieniu do samorządów lokalnych

rządzonych w przypadku większości największych

z pośród nich przy współudziale Platformy Obywa-

telskiej.

Potrzeba zmiany rozporządzenia wynikała z no-

welizacji z dnia 5 stycznia 2011 r. ustawy o komer-

cjalizacji i prywatyzacji (dalej u.k.i.p.), która wpro-

wadzała nowe procedury prywatyzacyjne nieuwzględ-

nione w rozporządzeniu.

Potrzeba nowego rozporzą-

dzenia była okazją, niestety zmarnowaną, do pogłę-

bienia przejrzystości procesów prywatyzacyjnych

sprzyjającej akceptacji społecznej dla prywatyzacji.

Aby Pana Premiera już na wstępie pozytywnie za-

niepokoić standardami MSP w tym zakresie, zwrócę

uwagę, iż argumentem przeciwko zaproponowanemu

przeze mnie umieszczeniu w karcie informacji o udzie-

leniu wyłączności jednemu z inwestorów resort skar-

bu zbył stwierdzeniem, iż nadmiar informacji zaszko-

dziłby przejrzystości karty.

W swoim stażu parla-

mentarnym nie spotkałem się z bardziej niepoważ-

nym argumentem.

Otóż przeciwko generalnemu art. 2a

u.k.i.p. nakazującemu przejrzystość procesów prywa-

tyzacyjnych wysuwa się nigdzie w polskim prawie

niezapisaną dyspozycję przejrzystości karty.

Tak

więc ze względu na przejrzystość karty nie poszerza

się przejrzystości procesów prywatyzacyjnych, której

ta karta ma służyć.

W dobie wdrażania przez Pana

rząd e-administracji opowiadanie przez resort skar-

bu, iż zbyt duży zakres informacji w zamieszczonej

na stronach internetowych BIP karcie prywatyzacyj-

nej będzie źle służyć dobru publicznemu pozbawia te

plany elementarnej powagi.

Drugim argumentem

przeciwko zamieszczaniu w karcie informacji o udzie-

przedmiotowość takiej dyspozycji, skoro resort skar-

bu państwa w swoich komunikatach na bieżąco in-

formuje o tym fakcie.

Podniesienie tego argumentu

świadczy o wąskich horyzontach rządzącej ekipy, któ-

rą Pan Premier sobie dobrał, bowiem przepisy pry-

watyzacyjne, w tym rozporządzenie, reguluje nie tyl-

ko prywatyzacje prowadzone przez MSP, ale także

przez samorządy lokalne.

Te natomiast, korzystając

z luk w rozporządzeniu, nie informują o udzieleniu

wyłączności.

Koronnym przykładem jest największa

prywatyzacja komunalna po 1989 r.

Stołecznego

Przedsiębiorstwa Energetyki Cieplnej SA w Warsza-

wie przeprowadzona przez prezydent Hannę Gron-

kiewicz-Waltz, wiceprzewodniczącą Plaformy Oby-

watelskiej.

W tym przypadku koleżanka partyjna

Pana Premiera nie tylko nie wydała odpowiedniego

komunikatu (do czego poza przyzwoitością nie była

zobowiązana formalnie, którego jednak wydanie

w swojej odpowiedzi resort skarbu uznaje za dobrą

praktykę), ale do dziś, mimo zakończenia prywaty-

zacji, odmawia udzielenia informacji publicznej

w zakresie postanowienia o udzieleniu wyłączności.

Co więcej, odmawia także informacji publicznej w spra-

wie dopełnienia obowiązku wynikającego z § 16 ust. 9

cji Skarbu Państwa (odpowiednio § 21 ust. 7 aktual-

nego rozporządzenia) poinformowania pozostałych

inwestorów o udzieleniu jednemu z nich wyłączności

na negocjacje (decyzja prezydent m.st. Warszawy z dnia

26.X.2012 r. o odmowie udzielenia informacji publicz-

nej nr 13/NW/2012).

Jawność informacji o udzieleniu

wyłączności na negocjacje podanej do publicznej wia-

domości bezpośrednio po takiej decyzji ma krytyczne

znaczenie dla procesu prywatyzacji, albowiem tak

inwestorom, jak i opinii publicznej daje to szansę na

ewentualne podniesienie zastrzeżeń co do prawidło-

wości dotychczasowego etapu postępowania wieńczo-

nego tak brzemiennym w skutkach uprzywilejowa-

niem jednego z inwestorów.

Także argumentacja centralnego urzędu, jakim

jest MSP, przeciwko umieszczeniu w karcie struktu-

ry odpowiedzi na zaproszenie do negocjacji nie trzy-

ma się realiów Polski prowincjonalnej, w szczególno-

ści m.st. Warszawy.

Resort argumentuje, iż struktu-

ra odpowiedzi zawarta jest w memorandum informa-

cyjnym, a nadto jest to informacja publiczna, którą

obywatel może otrzymać w trybie ustawy o dostępie

cja ta nie uwzględnia faktu, iż po pierwsze, opinia

publiczna nie ma dostępu do memorandum informa-

cyjnego nie tylko, co uzasadnione, w zakresie danych

o prywatyzowanym przedsiębiorstwie, ale także

w zakresie struktury odpowiedzi na ofertę.

Po dru-

gie, wskazana przez MSP ścieżka dostępu do tego

dokumentu przy złej woli władz lokalnych może

oznaczać wieloletnie postępowanie przed sądami ad-

ministracyjnymi, dezaktualizując tym samym infor-

macje potrzebne do oceny postępowania prywatyza-

cyjnego już dziś.

Taka sytuacja ma właśnie miejsce

w rządzonej przez Platformę Obywatelską Warsza-

wie.

Prezydent Hanna Gronkiewicz-Waltz decyzją

65

nr 1/NW/2011 z 10 października 2012 r. odmówiła

udostępnienia struktury odpowiedzi na ofertę (w no-

menklaturze warszawskiej tzw. procedura sprzedaży

I; w dniu 5 lipca WSA w Warszawie wyrokiem sygn.

II/SA/Wa 803/12 uchylił decyzję odmowną jako wy-

daną z naruszeniem prawa i skierował sprawę do po-

nownego rozpatrzenia).

Co bardziej skandaliczne,

prezydent Hanna Gronkiewicz-Waltz odmówiła udo-

stępnienia tego dokumentu także radnym w ramach

procesu uchwałodawczego zatwierdzającego proces

prywatyzacji.

Większość radnych należąca do PO

w Radzie m.st. Warszawy przystała na odstąpienie

od nadzoru działań swojej partyjnej wiceprzewodni-

czącej w ramach źle rozumianej lojalności, nie ba-

cząc, iż kiedyś taka postawa może się zemścić (m.in.

dlatego też na wypadek utajniania procedur złożyłem

wniosek zbagatelizowany przez resort o umieszcze-

nie w karcie regulaminu zespołu negocjacyjnego, al-

bowiem uwzględnia on częściowo procedurę prywa-

tyzacyjną).

Być może Panu Premierowi zagrożenie

uświadomi fakt, iż ponad rok po sprywatyzowaniu

SPEC Pana koledzy partyjni odmawiają udostępnie-

nia procedury prywatyzacyjnej, chociaż takie udo-

stępnienie nie wyrządzi aktualnie żadnej szkody po-

zycji negocjacyjnej zbywcy, na co się powoływano

w trakcie procesu prywatyzacji.

Platforma Obywa-

telska w Warszawie postępuje w sprawie przejrzysto-

ści procesu prywatyzacji tak, jakby miała coś do

ukrycia.

Owszem, dopuszczam możliwość, iż wynika

to ze zwykłej arogancji władzy, proszę jednak zauwa-

żyć, że wypracowany w Warszawie przez PO „stan-

dard” przejrzystości może zostać wykorzystany do

korupcyjnych praktyk w innych samorządach.

Podtrzymuję również wnioski o udostępnienie

w karcie po sprywatyzowaniu danego podmiotu pro-

rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie szczegó-

łowego trybu sprzedaży akcji spółek Skarbu Pań-

stwa, warunków ofert niewiążących, o których mowa

w § 21 ust. 2 i 3, a także warunków ofert wiążących,

Wiedza wynikająca z powyższych zmian z pewnym

poślizgiem czasowym ustanowiłaby ten sam stan-

dard przejrzystości, który ustanowiony jest w prze-

pisach odnośnie do innych trybów prywatyzacji, któ-

rych warunki ofert są jawne.

Resort skarbu w odpo-

wiedzi nie przedstawił żadnej rationem legis za zróż-

nicowaniem przejrzystości różnych trybów prywaty-

zacji.

Owszem, słusznie zauważa autor odpowiedzi,

iż poszczególne tryby różnią się od siebie, jednakże

ich cel zakreślony w ustawie o komercjalizacji i pry-

watyzacji jest dokładnie ten sam.

Z perspektywy tego

celu, bez względu na metodę prywatyzacji, opinia pu-

bliczna po sprywatyzowaniu spółki powinna mieć

taką samą wiedzę o warunkach konkurencyjnych

ofert.

Za oderwane od rzeczywistości uznaję stano-

wisko MSP, że negocjacje publiczne stosują się w przy-

padku bardziej skomplikowanej, wielowymiarowej

struktury odpowiedzi na zaproszenie do złożenia

oferty.

W przywoływanym przypadku prywatyzacji

przez Platformę Obywatelską SPEC SA jedynym

kryterium negocjacji była cena (pozostałe warunki,

które miała spełniać oferta nie były wskazane jako

kryteria negocjacji).

Może więc zamiast możliwej do

zastosowania przejrzystej aukcji Hanna Gronkie-

wicz-Waltz zastosowała tryb negocjacyjny, aby korzy-

stając z luk w przepisach tolerowanych przez Skarb

Państwa, ograniczyć przejrzystość swoich decyzji

prywatyzacyjnych?

Owszem, zgadzam się z autorem

odpowiedzi na moją interpelację, iż w przypadku nie-

skutecznej prywatyzacji dane o warunkach ofert nie

powinny być udostępniane.

Nie ma jednak żadnego

argumentu, by odmawiać ich udostępnienia po uda-

nej prywatyzacji.

Nie można mówić o przejrzystości

prywatyzacji, o której mowa w art. 2a u.k.i.p., bez

możliwości porównania wygrywającej oferty z ofer-

tami konkurencyjnymi, a takiej praktyki w przypad-

ku trybu negocjacyjnego stosowanego do najwięk-

szych projektów aktualnie przepisy, co pokazuje

przypadek SPEC SA, nie gwarantują.

Panie Premierze!

Obecnie zbliża się fala prywa-

tyzacji spółek samorządowych.

Odpowiedź MSP na

moją interpelację pokazuje, iż resort nie poczuwa się

do odpowiedzialności za skutek na szczeblu lokalnym

swoich działań prawodawczych.

Rozporządzenie w spra-

wie wzoru karty prywatyzacji jest stosowane nie tyl-

ko przez MSP, ale kilka tysięcy podmiotów samorzą-

dowych, których realia znane są resortowi w stopniu

bliskim zeru.

Wobec faktycznej odmowy poważnego

potraktowania moich rekomendacji to na Panu, Pa-

nie Premierze, spoczywa odpowiedzialność za wdro-

żenie rozwiązań gwarantujących przejrzystość pro-

cesów prywatyzacyjnych na szczeblu samorządowym.

stanowiska przez Pana Premiera wobec powyżej za-

rysowanego problemu, ze szczególnym uwzględnie-

niem zasadności zmodyﬁkowaniakartyprywatyzacji

o moje rekomendacje zgłoszone w interpelacji z dnia

13 lipca 2012 r.

Z poważaniem

Poseł Mariusz Kamiński

Warszawa, dnia 4 grudnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 12400)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

Mieszkańcy oraz wła-

dze samorządowe gminy Wierzchowo są zaniepoko-

jeni informacją o zamiarze reorganizacji Policji na

terenie powiatu drawskiego, w wyniku której zlikwi-

66

dowany zostanie Posterunek Policji w Wierzchowie.

Konsekwencją takiej decyzji będzie istotne pogorsze-

nie stanu bezpieczeństwa publicznego na terenie

gminy Wierzchowo, zwłaszcza że znajduje się tam

zakład karny.

Obecność posterunku w Wierzchowie

znacznie ułatwia szybką i skuteczną reakcję funkcjo-

nariuszy Policji w przypadkach łamania prawa

w zakładzie karnym oraz jego rejonie.

Ponadto od

wielu lat działalność posterunku wspierana jest

przez gminę.

Dzięki przekazanym środkom posteru-

nek został wyremontowany, a w tym roku gmina

przeznaczyła 25 tys. zł na zakup nowego radiowozu.

Likwidacja Posterunku Policji w Wierzchowie może

więc skutkować jedynie negatywnymi konsekwencja-

mi o charakterze społecznym, niezapewnieniem bez-

pieczeństwa mieszkańcom gminy, co doprowadzi do

zwiększenia liczby przestępstw i patologii.

ców gmin?

Czy w związku z negatywnymi opiniami władz sa-

morządowych Wierzchowa dotyczącymi likwidacji po-

sterunku Policji decyzja komendanta wojewódzkiego

Policji w Szczecinie może być nadal podtrzymywana?

Z poważaniem

Poseł Stanisław Wziątek

Połczyn-Zdrój, dnia 4 grudnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 12401)

do ministra transportu,

pociągów PKP w kontekście połączeń

Częstochowa – Warszawa

Szanowny Panie Ministrze!

Od listopada 2007 r.

do sierpnia 2012 r. zostały podpisane umowy na mo-

dernizację prawie 4 tys. km torów na liniach kolejo-

wych.

Dodatkowo podczas rządów koalicji PO–PSL

modernizuje się dworce kolejowe.

Nakłady ﬁnansowe

na infrastrukturę kolejową są na coraz wyższym po-

ziomie.

Wszystkie te zabiegi mają na celu wzmocnie-

nie pozycji przewozów kolejowych na tle innych środ-

ków transportu.

W związku z tym niezwykle ważne

wydaje się również sprawne i szybkie zorganizowanie

przez przewoźnika połączeń miedzy miastami.

Nowy

rozkład, który będzie obowiązywał od 9 grudnia 2012 r.,

ogranicza liczbę połączeń i zmienia godziny jazdy po-

ciągów na linii Częstochowa – Warszawa i z powro-

tem.

W kontaktach z obywatelami spotykam się z opi-

niami, iż tego typu zabiegi zaburzają ich dotychcza-

sowe rozkłady dnia i przyzwyczajenia.

Przykładem

takiej sytuacji jest kursujący od wielu lat pociąg wy-

ruszający z Częstochowy o godz. 6.27 i dojeżdżający

do Warszawy o godz. 9.55.

Takie połączenie było

optymalne dla wielu podróżujących, w tym studen-

tów oraz osób pracujących w Warszawie.

Dodatkowo

warto zauważyć, iż to połączenie obowiązywało od

wielu lat, a zastąpienie go innym zdaje się nie być już

tak korzystne.

Szanowny Panie Ministrze!

Polskie Koleje Pań-

stwowe od wielu lat służą obywatelom.

Mimo iż

w tym czasie nie zawsze były w stanie zapewnić 100%

satysfakcji swym klientom, to jednak dla wielu ludzi

na stałe wpisały się w codzienny harmonogram dnia.

Ponadto są one wciąż modernizowane i udoskonala-

ne, tak aby móc w pełni zaspokajać potrzeby swoich

klientów.

Czym kierowano się, podejmując decyzję o dokonaniu

chowa – Warszawa i czy istnieje możliwość przywró-

cenia dotychczasowych godzin kursowania pociągów

na tej trasie?

Z poważaniem

Poseł Grzegorz Sztolcman

Częstochowa, dnia 4 grudnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 12402)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie znieważenia grobu matki

Szanowny Panie Ministrze!

Szerokim echem wśród

Polonii oraz w środowiskach patriotycznych w kraju

odbił się kolejny haniebny akt wandalizmu względem

grobu matki i serca Józefa Piłsudskiego na wileńskiej

Rossie.

Wydarzenie sprzed kilku dni, kiedy to nie-

znani sprawcy na płycie grobu matki marszałka po-

stawili kartonowe pudło z napisami: „Polacy umrą”,

„Uwaga bomba”, „Wołajcie policję” i „Tomaszewski,

jeżeli nie przestaniesz działać, to spoczniesz tutaj”.

Nie jest to pierwszy tego typu akt przeciw polskim

narodowym symbolom na Litwie.

Także w bieżącym

roku zdewastowano już raz wspomnianą płytę na-

grobną na wileńskiej Rossie poprzez pomazanie farbą

i wymalowanie litewskich, nacjonalistycznych symboli.

Do kolejnego wymierzonego w Polaków aktu dewasta-

cji polskiego cmentarza doszło w Święcianach, gdzie

zniszczono groby 50 polskich legionistów.

Marszałek Józef Piłsudski jest po dziś dzień naj-

większym symbolem niepodległej Polski.

Jest też po-

stacią szczególnie bliską każdemu Polakowi żyjące-

67

mu w granicach obecnej Litwy.

Dlatego profanacja

jego grobu jest nie tylko zwykłym barbarzyństwem,

jest ciosem wymierzonym w polską rację stanu.

Wydarzenia te pokazują także, jak bardzo po-

trzebne jest współdziałanie władz Polski i Litwy

w kierunku złagodzenia antagonizmów i zapewnie-

nia równych praw polskiej i litewskiej mniejszości

narodowej.

Istotne jest, aby tego rodzaju czyny były

solidarnie i stanowczo potępione przez najwyższe

władze Polski i Litwy.

grobu matki i serca Józefa Piłsudskiego?

Jaka jest

oﬁcjalnareakcjanatowładzlitewskich?

2.

Jakie działanie zostaną podjęte, aby do takich

aktów nie dochodziło w przyszłości?

Czy grób mar-

szałka Józefa Piłsudskiego i jego matki wymaga do-

datkowego zabezpieczenia przed wandalami?

3.

Czy w ostatnich pięciu latach doszło na tere-

nie Republiki Litewskiej do innych aktów wanda-

lizmu w stosunku do polskich grobów i obiektów

historycznych oprócz tu wymienionych?

Czy wy-

4.

Czy Pan Minister zamierza wezwać ambasado-

ra Republiki Litewskiej, aby omówić możliwości po-

prawy stosunków polsko-litewskich oraz ochrony

polskich miejsc pamięci narodowej?

Z poważaniem

Poseł Stanisław Pięta

Bielsko-Biała, dnia 4 grudnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 12403)

do ministra zdrowia

w sprawie doﬁnansowania

zakupu sprzętu ortopedycznego

cję poselską do Pana Ministra w sprawie doﬁnanso-

wania zakupu sprzętu ortopedycznego.

Od kilkunastu lat doﬁnansowaniezakupusprzę-

tu ortopedycznego (protezy rąk i nóg) utrzymuje się

na tym samym poziomie, np. w przypadku protez nóg

jest to 1200 zł raz na 3 lata.

Proteza nogi w momen-

cie wprowadzenia tej dotacji kosztowała 2000 zł, dzi-

siaj ta sama proteza kosztuje 20 000 zł (jest to prote-

za rurowa ﬁrmyOttoBock).

Doﬁnansowaniemożna

uzyskać tylko wtedy, gdy przychód amputanta nie

przekroczy 120% średniej krajowej.

Jest to najtańsza

z nowoczesnych protez rurowych, korzysta z nich

większość amputantów.

Proteza musi być wymienia-

na co 2 lata przez pracujących i co 3 lata przez nie-

pracujących.

Tak znaczny wzrost cen protez przy

jednoczesnym braku rewaloryzacji kwoty doﬁnanso-

wania sprawia, że wydatek ten przekracza możliwo-

ści ﬁnansowewieluludzi,niestaćichnazakupno-

wych protez.

Następny problem to brak możliwości

odliczenia kosztu zakupu protezy od podatku i od

podstawy opodatkowania.

Czy ministerstwo planuje zwiększenie kwoty do-

ﬁnansowaniazakupusprzętuortopedycznego?

Czy kwota ta będzie zwiększana proporcjonalnie

do wzrostu cen sprzętu?

W jaki inny sposób amputanci mogą otrzymywać

pomoc w zakresie pokrycia kosztów zakupu sprzętu?

Z poważaniem

Poseł Krzysztof Tchórzewski

Siedlce, dnia 4 grudnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 12404)

do ministra gospodarki

dotyczących odwróconej hipoteki

Szanowny Panie Ministrze!

Coraz częściej zgłasza-

ją się do mnie o pomoc osoby starsze, które zwiedzione

reklamą zdecydowały się na odwrócony kredyt hipo-

teczny.

Taka forma dożywotniej renty stała się dla du-

żej grupy samotnych ludzi szansą na godne dożycie.

Niestety brak przepisów prawnych regulujących zasady

funkcjonowania odwróconej hipoteki wykorzystywany

jest bezwzględnie przez instytucje ﬁnansoweiprowadzi

do oszukiwania naiwnych, starszych i samotnych ludzi.

Dlatego też apeluję do Pana Ministra o pilne uregulo-

wania prawne w tej kwestii.

Jednocześnie proszę Pana Ministra o odpowiedź

1.

Czy ministerstwo zdaje sobie sprawę, że przez

tę poważną lukę prawną obywatele tracą swój doro-

bek i pozbawiani są szansy na godne dożycie?

o odwróconej hipotece, a jeżeli tak, to na jakim są one

3.

Kiedy planowane jest wejście w życie tej ustawy?

Z wyrazami szacunku

Poseł Marzena Machałek

Warszawa, dnia 4 grudnia 2012 r.

68

Interpelacja

(nr 12405)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie złego funkcjonowania

Szanowny Panie Ministrze!

W 2010 r., kiedy mi-

nisterstwo ogłosiło uruchomienie elektronicznego

sądu w Polsce, zachwalano jego skuteczność oraz za-

pewniano o poprawie jakości i szybkości przeprowa-

dzania postępowań sądowych.

Obecnie, po 2 latach

funkcjonowania elektronicznego systemu, ujawniają

się jego zasadnicze wady.

Najwięcej korzyści z tej formy załatwiania spraw

sądowych miało przynieść elektroniczne postępowa-

nie upominawcze.

Jak się jednak okazało, może być

ono często przyczyną oszustw i wyłudzeń.

Przykła-

dem tego jest fakt np. podawania przez wierzyciela

nieaktualnego miejsca zameldowania dłużnika i po-

nowne domaganie się wierzytelności.

E-sąd nie

sprawdza tych informacji, przez co dłużnik może zo-

stać ponownie pociągnięty do odpowiedzialności.

Proceder ten może stanowić spore zagrożenie dla

praworządności wymiaru sprawiedliwości.

Proszę Pana Ministra o wnikliwe przyjrzenie się

tej elektronicznej formie sądu i zweryﬁkowaniewad

jej funkcjonowania.

Proszę również Pana Ministra o odpowiedź na

działalność e-sądu i ma wiedzę na temat defektów

i wad tego systemu?

2.

Czy i kiedy ministerstwo planuje reformę e-sądu?

3.

Jaki będzie zakres tej reformy?

Z wyrazami szacunku

Poseł Marzena Machałek

(nr 12406)

do ministra edukacji narodowej

w arkuszach egzaminacyjnych,

Szanowna Pani Minister!

Jak alarmują specjali-

ści, testy sprawdzające poziom wiedzy uczniów pol-

skich szkół powstają bez odpowiedniego nadzoru.

Potwierdzeniem tego faktu są błędy, które niemal

każdego roku pojawiają się w arkuszach egzamina-

cyjnych.

Tegoroczna pomyłka Centralnej Komisji Eg-

zaminacyjnej na próbnym egzaminie z historii zosta-

ła wychwycona przez nauczyciela jednego z katowic-

kich gimnazjów.

Zdaniem byłego szefa CKE testy opracowywane

są w sposób amatorski i brakuje nadzoru nad ich

przygotowaniem.

Zadania egzaminacyjne przygoto-

wują anonimowi autorzy.

Ich poprawność weryﬁkuje

okręgowa komisja egzaminacyjna, a następnie komi-

sja centralna.

Przez taki stan rzeczy rozmywa się

odpowiedzialność osób, których zadaniem jest przy-

gotowanie poprawnych testów sprawdzających po-

ziom wiedzy uczniów polskich szkół.

W związku z tym, iż konieczny jest właściwy nad-

zór nad poprawnością przeprowadzanych egzaminów

w polskich szkołach, wnoszę o uściślenie zapisów

prawnych mających na celu wyznaczenie organu od-

powiedzialnego za merytoryczną treść, a także po-

prawność arkuszy egzaminacyjnych oraz proszę Pa-

1.

Dlaczego resort doprowadził do sytuacji, w któ-

rej nie ma jasno określonej odpowiedzialności za me-

rytoryczną treść zawartą w pytaniach egzaminacyj-

nych?

2.

Kiedy i jakie działania zostaną podjęte, by w przy-

szłości uniknąć nagminnie powtarzających się błę-

dów w testach sprawdzających wiedzę uczniów pol-

skich szkół?

Z wyrazami szacunku

Poseł Marzena Machałek

Jelenia Góra, dnia 4 grudnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 12407)

do ministra zdrowia

w sprawie obrotu pozaaptecznego

Szanowny Panie Ministrze!

Rozszerzany od daw-

na obrót pozaapteczny w opinii Naczelnej Rady Ap-

tekarskiej stanowi zagrożenie dla zdrowia publicz-

nego.

NRA w swoim stanowisku z dnia 21 listopada

2012 r. apeluje o wyłączenie sklepów ogólnodostęp-

nych z katalogu placówek obrotu pozaaptecznego

oraz istotne ograniczenie wykazu produktów leczni-

czych dopuszczonych do obrotu w pozostałych pla-

cówkach.

nie postulowanych przez Naczelną Radę Aptekarską

ograniczeń w kwestii obrotu pozaaptecznego?

Jeśli

nie, uprzejmie proszę o uzasadnienie tej decyzji.

2.

Jakie jest uzasadnienie dotychczasowego roz-

szerzania obrotu pozaaptecznego?

Z poważaniem

Poseł Dariusz Joński

Warszawa, dnia 4 grudnia 2012 r.

69

Interpelacja

(nr 12408)

do ministra zdrowia

Szpitalnym Kotliny Jeleniogórskiej

Szanowny Panie Ministrze!

Sytuacja służby zdro-

wia na Dolnym Śląsku pogarsza się z tygodnia na

tydzień.

W szczególnie trudnej sytuacji są duże wie-

looddziałowe szpitale.

W ostatnim czasie zaczynają

one ograniczać przyjmowanie pacjentów na zabiegi

planowe.

Z taką sytuacją mamy do czynienia m.in.

w Jeleniej Górze.

Zbyt niskie kontrakty z Narodo-

wym Funduszem Zdrowia prowadzą albo do ograni-

czania przyjmowania pacjentów na oddziały szpital-

ne pod koniec roku, albo do tzw. nadwykonań.

Brak

zapłaty przez NFZ za tzw. nadwykonania skutkuje

zadłużaniem się placówek szpitalnych.

Niestety sy-

tuacja ta powtarza się już po raz kolejny.

Obawiam

Oddział Wojewódzki NFZ we Wrocławiu nie zwiększy

kontraktów obu placówkom na przyszły rok, to opi-

sana powyżej sytuacja powtórzy się także pod koniec

2013 r.

Budzi to mój głęboki niepokój i wymaga szyb-

kiej interwencji.

1.

Czy Narodowy Fundusz Zdrowia zapłaci Szpi-

talowi Wojewódzkiemu w Legnicy oraz Wojewódzkie-

mu Centrum Szpitalnemu Kotliny Jeleniogórskiej

w Jeleniej Górze za tzw. nadwykonania?

2.

Dlaczego obie placówki szpitalne mają kontrak-

ty z NFZ na tak niskim poziomie, iż pod koniec roku

kończą się im limity na leczenie pacjentów?

3.

Czy kontrakt z NFZ na 2013 r. dla obu ww.

placówek będzie zwiększony do takiego poziomu, aby

wystarczył on tym szpitalom na cały rok?

Z wyrazami szacunku

Poseł Adam Lipiński

Legnica, dnia 4 grudnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 12409)

do ministra pracy i polityki społecznej

Szanowny Panie Ministrze!

Napływają liczne py-

tania oraz prośby dotyczące interpretacji przepisów

ustawy, której celem było podwyższenie wieku eme-

rytalnego do 67. roku życia, która przewiduje, że od

ne miesiące każdego roku.

Poniżej przedstawiony jest

przykład:

W przypadku osoby, która ma odejść na emerytu-

rę 1 stycznia 2015 r.: zgodnie z obowiązującą ustawą

dolicza się za rok 2013 – 3 miesiące, za rok 2014

– 3 miesiące.

W tym przypadku osoba ta powinna

odejść na emeryturę 1 lipca 2015 r.

W związku z wyżej nakreślonym problemem

na moje pytania:

1.

Czy za ten okres od 1 stycznia 2015 r. do 1 lipca

2015 r.

(6 miesięcy) dolicza się jeszcze w tym przy-

padku 1,5 miesiąca dodatkowej pracy?

2.

Proszę o wyjaśnienie kwestii naliczania okresu

dodatkowego.

Czy będzie naliczany podwójnie?

Z poważaniem

Poseł Marek Balt

Warszawa, dnia 4 grudnia 2012 r.

(nr 12410)

do ministra ﬁnansów

w sprawie funduszy celowych

cych informacji na temat funduszy celowych:

1.

Wykaz wszystkich funduszy celowych.

2.

Stan środków finansowych zgromadzonych

w ramach każdego z funduszy na dzień sporządzenia

odpowiedzi na niniejszą interpelację.

3.

Jaki podmiot (podmioty) i w jakim zakresie

uprawniony jest (uprawnione są) do wydatkowania

środków z każdego funduszu celowego?

4.

Jakie jest uzasadnienie istnienia każdego z fun-

duszy?

5.

Jakie są źródła przychodów każdego z funduszy?

70

(nr 12411)

do ministra ﬁnansów

w sprawie możliwości wprowadzenia

ulg podatkowych dla przedsiębiorców

przekazujących darowizny podmiotom

niebędącym organizacjami pożytku

publicznego, a realizującym zadania

w sferze kultury ﬁzycznej

Szanowna Pani Minister!

W dniu 15 listopada br.

wiedź na moją oraz grupy posłów interpelację w spra-

wie możliwości wprowadzenia ulg podatkowych dla

łalność sportową.

Serdecznie dziękuję za udzielenie obszernych wy-

jaśnień w tym zakresie.

Jednakże chciałabym pod-

kreślić, że nie wszystkie podmioty prowadzące spo-

łecznie pożądaną działalność w sferze upowszechnia-

nia i rozwoju kultury ﬁzycznej mogą otrzymywać

darowizny, które będą stanowiły podstawę do odli-

czenia ich od podstawy opodatkowania w ramach

podatku dochodowego od osób ﬁzycznych.

Wyżej wymieniona sytuacja powoduje niechęć w prze-

kazywaniu darowizn podmiotom innym niż organi-

zacje pożytku publicznego.

Dotyczy to szczególnie

klubów sportowych, jak również stowarzyszeń reje-

strowych i fundacji.

1.

Czy rozważa się poszerzenie katalogów darczyń-

ców, których obdarowanie umożliwi odliczenie przed-

miotu darowizny od podstawy opodatkowania, analo-

2.

W przypadku negatywnej odpowiedzi na po-

wyższe pytanie uprzejmie proszę o wyjaśnienie ta-

kiego stanu rzeczy.

(nr 12412)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie pomyłek

przy egzekucjach komorniczych

Szanowny Panie Ministrze!

Dochodzą mnie wia-

domości, iż od jakiegoś czasu coraz częściej zdarzają

się problemy przy windykacji należności przez ko-

mornika.

A dokładniej rzecz ujmując, egzekucja dłu-

gów może nastąpić od osoby, która nie posiada dłu-

gów, a jedynie takie samo imię i nazwisko jak fak-

tyczny dłużnik.

Jest to oburzające, gdyż tak napraw-

dę do drzwi każdego z nas może zapukać komornik

celem odebrania długów, które ma osoba o takim sa-

mym imieniu i nazwisku jak my.

W związku z powyżej przedstawionym stanem

Dlaczego dochodzi do takich problemów, co jest

tego przyczyną?

Czy problem stoi po stronie sądów

orzekających spłatę wierzytelności, czy po stronie

komorników?

Dlaczego sądy, orzekając wyrok, nie

posługują się numerami identyﬁkacjitypupeselobok

imienia i nazwiska dłużnika, by jednoznacznie wska-

zać osobę właściwą?

Jak można rozwiązać ten spór,

by w przyszłości nie pojawiły się podobne problemy?

(nr 12413)

do ministra ﬁnansów

terytorialnego zasięgu działania

kontroli skarbowej w sprawie przygotowanej przez

wiceministra ﬁnansówAndrzejaParaﬁanowiczare-

formy dotyczącej zmiany terytorialnego zasięgu dzia-

łania urzędów kontroli skarbowej.

Planowane zmia-

ny mają polegać m.in. na przekazaniu terenów daw-

dleckiego pod właściwość miejscową Urzędów Kon-

troli Skarbowej w Białymstoku, Bydgoszczy, Kiel-

cach, Lublinie, Łodzi i Olsztynie.

Zdaniem pracowników urzędów kontroli skarbo-

wej efekty wdrożenia przedmiotowej reformy przy-

niosą rezultaty negatywne:

71

strefy i mniejszymi wpływami do budżetu,

scowych Urzędu Kontroli Skarbowej w Warszawie zlo-

kalizowanych w Ciechanowie, Płocku i Siedlcach.

W uzasadnieniu do projektu rozporządzenia po-

minięto informację o likwidacji tych wydziałów za-

miejscowych.

Skarbowej w Białymstoku, Bydgoszczy, Kielcach, Lu-

chanowie, Płocku i w Siedlcach – które to budynki są

2.

Jakie są prawdziwe przesłanki reformy i jakie

skutki ﬁnansoweprzyniesiedlabudżetupaństwa?

3.

Jak opisywana reforma wpisuje się w politykę

zmniejszania zatrudnienia w administracji?

4.

Czy po ewentualnym uwzględnieniu argumen-

tów pracowników urzędów kontroli skarbowej istnie-

je możliwość wstrzymania zmian w terytorialnym

zasięgu działania urzędów kontroli skarbowej?

Z poważaniem

Poseł Michał Tomasz Pacholski

Łęczyca, dnia 4 grudnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 12414)

do ministra środowiska

w sprawie ekranów akustycznych

Szanowny Panie Ministrze!

W listopadzie br. wpły-

nęła do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej odpowiedź

stycznych wzdłuż dróg i linii kolejowych.

o udzielnie dodatkowych informacji w przedmiotowej

sprawie:

Od kiedy planuje się obsadzać ekrany akustyczne

roślinami pnącymi?

Jakimi środkami na ten cel minister dysponuje

obecnie, a jakie planuje się wydatki w latach 2013–

–2015?

(nr 12415)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie ram prawnych działania

Szanowny Panie Ministrze!

Zmiana art. 19a usta-

jaka miała miejsce podczas ostatniej nowelizacji

polegała na zmianie artykułu w ten sposób, aby zle-

cenie realizacji zadania publicznego w trybie tzw.

małych grantów mogło nastąpić na podstawie oferty

złożonej przez organizację lub określone podmioty.

Jednakże nasuwa się pytanie, czy zasadne byłoby

wprowadzenie wymogu uprzedniego złożenia wnio-

sku, którego rozpatrzenie przesądzałoby o tym, czy

jest szansa na realizację danego zadania publicznego

– doprowadziłoby to do sytuacji, w której nieskłada-

ne byłby oferty niemające szans na realizację ze

względu na negatywną ocenę przedmiotu zadania

publicznego przez organ wykonawczy jednostki sa-

morządu terytorialnego (np. ze względu na niecelo-

wość jego realizacji), czy też z powodu braku środków

na jego realizację.

72

W związku z powyżej przedstawionym stanem

stii: Czy zamierza się podjąć prace legislacyjne zakła-

dające wprowadzenie wymogu uprzedniego złożenia

wniosku, którego rozpatrzenie przesądzałoby o tym,

nego?

(nr 12416)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie działalności organizacji

pożytku publicznego w zakresie

lacji pragnę zaprezentować swoje stanowisko w przed-

miocie rozwiązań zawartych w projekcie ustawy

Po pierwsze, odnosząc się do art. 1 pkt 7 lit. a pro-

jektu ustawy, uważam, że zaproponowany okres pro-

wadzenia wykazu przez ministra właściwego do

Moim zdaniem zasadne jest wprowadzenie zapisu

o obowiązku archiwizowania baz i upubliczniania ich

w kolejnych latach, tak by możliwa była wsteczna

społeczna kontrola związana z rozliczaniem środków

ﬁnansowychpochodzącychz1%podatkudochodo-

wego od osób ﬁzycznychprzezorganizacjepożytku

publicznego.

Po drugie, odnosząc się do art. 1 pkt 8 projektu usta-

wy, sądzę, iż kierunek zmian zaprezentowany tamże

jest słuszny, jednakże uważam, że mogłyby one pójść

dalej.

Proponuję wprowadzenie przepisu, dzięki które-

mu środki pochodzące z jednego procenta podatków za

dany rok podatkowy będą mogły być wykorzystywane

tylko na cele statutowe aktualne w chwili składania

nie: teoretycznie możliwa jest sytuacja, w której orga-

nizacja pożytku publicznego diametralnie zmienia za-

kres swojej działalności w okresie pomiędzy przekazy-

waniem środków przez podatników a momentem wyko-

rzystania pozyskanego wsparcia.

Chciałabym również zwrócić uwagę na problem

udzielania pożyczek przez organizacje pożytku pu-

blicznego.

Ustawa o działalności pożytku publiczne-

go i o wolontariacie wyłączyła działalność odpłatną

pożytku publicznego z zakresu regulacji prawno-go-

spodarczych poprzez wyraźne wskazanie, że nie sta-

nowi ona działalności gospodarczej.

A zatem przepi-

sowi temu nie uchybia udzielanie nieodpłatnych po-

życzek przez organizacje pożytku publicznego.

Jak w opinii Pana Ministra ma się udzielanie poży-

czek w stosunku do bezpieczeństwa ﬁnansowegotych-

że organizacji (nie ulega wątpliwości, że każda udzielo-

na pożyczka obarczona jest pewnym ryzykiem)?

Czy w świetle obowiązujących przepisów możliwe

jest przeznaczenie środków pochodzących z 1% po-

datku dochodowego od osób ﬁzycznychnaudzielanie

pożyczek, o ile jest to zgodne z realizacją zadań sta-

tutowych danej organizacji i nie stoi w sprzeczności

ze sferą zadań publicznych, której zakres zawiera się

Jeżeli Pan Minister nie widzi nic złego w możli-

wości udzielania przez organizacje pożytku publicz-

nego pożyczek, o których mowa wyżej, chciałabym

wyrazić swoje obiekcje.

Osoby przekazujące na rzecz

organizacji pożytku publicznego środki ﬁnansowe

zycznych chcą w ten sposób pomóc potrzebującym i re-

alizować szczytne cele społeczne, a nie umożliwiać

innym podmiotom zawieranie z reguły nieoprocen-

towanych umów pożyczki.

Co więcej, uprzejmie proszę o udzielenie wyjaśnień,

jak te pożyczki są zabezpieczane, co w sytuacji, gdy po-

życzkobiorca nie zwróci organizacji przedmiotu pożycz-

ki?

Co dzieje się ze środkami ﬁnansowymiobjętymi

umową pożyczki, jeżeli przed jej zwróceniem organiza-

cja jej udzielająca zostanie zlikwidowana?

W związku z powyżej przedstawionym stanem

projektem ustawy, o którym mowa w pierwszym aka-

picie niniejszej interpelacji.

(nr 12417)

do ministra spraw wewnętrznych

rozbudowy i modernizacji siedziby

Od wielu lat wiadomo, że konieczna jest rozbudo-

wa Komendy Powiatowej Policji w Pruszkowie przy

ul. Kraszewskiego 8.

Obecnie zajmowany przez funk-

73

cjonariuszy budynek nie jest w stanie pomieścić

wszystkich wydziałów komendy powiatowej, wymaga

gruntownej rozbudowy i modernizacji.

Policjantom

brakuje pomieszczeń, bazy socjalnej czy archiwum

z prawdziwego zdarzenia.

O uwzględnienie inwesty-

cji w kolejnych, rocznych budżetach wnosi do Komen-

dy Głównej i Komendy Stołecznej Policji młodszy

inspektor komendant KPP w Pruszkowie.

Jestem przekonany, że Pan Minister życzy funk-

cjonariuszom służby bezpiecznej, ale i w godnych wa-

runkach.

Tych niestety od lat nie zapewnia siedziba

KPP w Pruszkowie przy ul. Kraszewskiego 8.

Dość

powiedzieć, że w sąsiednich wobec pruszkowskiego

powiatach powstają nowe siedziby komend powiato-

wych i komisariatów Policji (komenda powiatowa

w Starych Babicach, komisariat w Błoniu itd.).

Dzie-

je się to przy wsparciu władz samorządowych.

Rów-

nież w powiecie pruszkowskim samorządy wspierają

bieżącą działalność policji.

I tak, władze powiatu

w latach 2007–2011 wyasygnowały na ten cel kwotę

ok. 1 mln zł.

W stanowisku z dnia 25 września 2012 r.

Rada

Powiatu Pruszkowskiego zwróciła się do Pana Mini-

stra z wnioskiem o wpisanie rozbudowy i moderniza-

cji Komendy Powiatowej Policji w Pruszkowie do pla-

nów budżetowych MSW na lata 2013–2014.

Ministra z pytaniem: Kiedy w planach inwestycyj-

nych MSW zostanie uwzględniona pozycja pn. „Roz-

budowa i modernizacja Komendy Powiatowej Policji

w Pruszkowie”?

Zdając sobie sprawę z trudnej sytu-

acji budżetowej, apeluję do Pana Ministra o uwzględ-

nienie w planach MSW w najbliższych latach inwe-

stycji służącej poprawie jakości policji w powiecie

pruszkowskim, a co za tym idzie podniesieniu pozio-

mu bezpieczeństwa mieszkańców.

Z poważaniem

Poseł Mariusz Błaszczak

Warszawa, dnia 4 grudnia 2012 r.

Odpowiedź

posła Andrzeja Rozenka

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na po-

stywaniu środków przyznawanych przez prezesa

kazaną przy piśmie z dnia 30 października 2012 r.,

znak: SPS-023-6475p/12, uprzejmie przedstawiam,

co następuje.

Na wstępie pragnę wyjaśnić, że przedmiotowa in-

terpelacja oraz interpelacja pana posła załączona

-6475/12, zostały przekazane przez pana Adama Jas-

sera, podsekretarza stanu wykonującego działania

do spraw parlamentarnych w Kancelarii Prezesa

Rady Ministrów do ministra gospodarki odpowiednio

pismem z dnia 12 listopada 2012 r., znak: DSPA-

-4810-10344-(1)/12, oraz pismem z dnia 13 lipca 2012 r.,

znak: DSPA-4810-6139-(1)/12.

Jednocześnie w ww. pi-

smach prezes Rady Ministrów upoważnił ministra

gospodarki do udzielenia odpowiedzi na przedmioto-

we interpelacje pana posła.

Natomiast możliwość podpisania odpowiedzi na

ww. interpelację załączoną przy piśmie z dnia 10 lip-

ca 2012 r., znak: SPS-023-6475/12, przez pana Mie-

stwie Gospodarki, wynikała bezpośrednio z obowią-

zującego w tym czasie zarządzenia ministra gospo-

pracy w kierownictwie Ministerstwa Gospodarki.

§ 4

ww. zarządzenia zaliczał do zakresu czynności pana

Mieczysława Kasprzaka w szczególności koordynację

spraw parlamentarnych.

Odnosząc się natomiast do pozostałych zarzutów

pana posła, poniżej uprzejmie przedstawiam nastę-

pujące wyjaśnienia.

Utworzenie PSE Operator jako niezależnego ope-

ratora systemu przesyłowego wynikało z postano-

wień dyrektywy 2003/54/WE Parlamentu Europej-

wspólnych zasad wewnętrznego rynku energii elek-

trycznej, która zobowiązała przedsiębiorstwa ener-

getyczne do rozdzielenia działalności operatora sys-

temu przesyłowego w zakresie prawnym, organiza-

cyjnym i decyzyjnym.

Spółka Polskie Sieci Elektroenergetyczne Opera-

tor (PSE Operator) z siedzibą w Konstancinie-Jezior-

nie została utworzona 17 lutego 2004 r. jako jedno-

osobowa spółka w 100% zależna od spółki Polskie

Sieci Elektroenergetyczne SA.

Działalność operacyj-

ną rozpoczęła 1 lipca 2004 r., nie dysponując jednak

majątkiem trwałym, realizując zadania operatora

systemu przesyłowego na podstawie umowy dzierża-

wy majątku trwałego.

Od 31 grudnia 2006 r. w wy-

niku realizacji rządowego „Programu dla elektro-

energetyki” z dnia 27 marca 2006 r. spółka została

wydzielona ze struktury organizacyjnej Polskich Sie-

ci Elektroenergetycznych SA i przekształcona w sa-

modzielną niezależną spółkę prawa handlowego, w 100%

zależną bezpośrednio od Skarbu Państwa (jednooso-

bowa spółka Skarbu Państwa).

Dopiero z dniem 31 grudnia 2007 r.

PSE Operator

SA stał się właścicielem majątku sieci przesyłowej

(w wyniku podwyższenia kapitału zakładowego po-

przez wniesienie do PSE Operator SA materialnych

i niematerialnych składników majątkowych od PGE

Polska Grupa Energetyczna SA – następcy prawnego

Polskich Sieci Elektroenergetycznych SA).

W maju 2008 r.

PSE Operator nabył od PGE Pol-

ska Grupa Energetyczna SA spółkę PSE-Info sp. z o.o.

świadczącą usługi w obszarze telekomunikacji i in-

formatyki oraz spółkę EPC SA specjalizującą się w do-

radztwie i przygotowaniu inwestycji.

W sierpniu

2008 r. sﬁnalizowany został proces budowy grupy

kapitałowej PSE Operator przez przejęcie spółek ob-

szarowych: PSE-Centrum SA, PSE-Północ SA, PSE-

-Południe SA, PSE-Wschód SA i PSE-Zachód SA.

W ostatnim kwartale 2008 r.

PSE Operator przejął

międzynarodowe połączenia wschodnie – trzy linie

najwyższych napięć, co przypieczętowało uzyskanie

przez OSP pełnej kontroli nad systemem przesyło-

wym.

W świetle powyższego można stwierdzić, że spół-

ka PSE Operator działa w obecnym kształcie własno-

ściowo-organizacyjnym od początku 2009 r., czyli

zaledwie od czterech lat.

PSE Operator jest spółką prawa handlowego,

w której organami statutowymi są zarząd, rada nad-

zorcza oraz walne zgromadzenie.

PSE Operator jest

cję walnego zgromadzenia akcjonariuszy wykonuje

minister gospodarki.

W wykonaniu art. 1a ust. 1 usta-

wy o komercjalizacji i prywatyzacji Rada Ministrów

określiła w rozporządzeniu z dnia 22 października

stwowych oraz jednoosobowych spółek Skarbu Pań-

stwa (Dz. U. Nr 212, poz. 1387) w pkt 6 załącznika

nr 1 Polskie Sieci Elektroenergetyczne Operator SA

ODPOWIEDZI NA INTERPELACJE

75

w Konstancinie-Jeziornie jako spółkę o szczególnym

znaczeniu dla gospodarki państwa.

W odniesieniu do użytego w wystąpieniu pana

posła określenia „blackout” i powiązaniu tego okre-

ślenia z możliwymi deﬁcytamiwzakresiepokrywa-

nia zapotrzebowania na energię elektryczną po 2015 r.

należy wyjaśnić, że przez awarię systemową typu

energetycznej na znacznym obszarze kraju.

Zjawisko

takie występuje najczęściej w wyniku nałożenia się

kilku zdarzeń losowych, obejmujących np. awarię sie-

ciową, w powiązaniu z awaryjnym wyłączeniem du-

żej elektrowni, wskutek czego dochodzi do przekro-

czenia krytycznych wartości podstawowych parame-

trów technicznych pracy systemu elektroenergetycz-

nego.

Powyższe zaś może spowodować lawinowe,

automatyczne odłączanie się od sieci elektrowni i utra-

tę napięcia na całym obszarze objętym zakłóceniem.

Zjawisko to może wystąpić w każdych warunkach

padku posiadania odpowiednio dużych rezerw mocy

pozwalających w każdym momencie czasowym na po-

krywanie zapotrzebowania odbiorców.

Zupełnie inną sytuacją, której nie wolno mylić z awa-

rią typu blackout, jest zatem możliwość pojawienia

się deﬁcytuwbilansowaniupopytuipodażyzewzglę-

du na niewystarczające zdolności wytwórcze krajo-

wych elektrowni.

Jako operator polskiego systemu przesyłowego

odpowiedzialny za bezpieczną i stabilną pracę krajo-

wego systemu elektroenergetycznego (KSE) PSE

Operator w sposób cykliczny wykonuje analizy bilan-

sów mocy KSE dla horyzontów długoterminowych,

polegające na ocenie wystarczalności podsystemu

wytwarzania energii elektrycznej dla pokrycia pro-

gnozowanego zapotrzebowania na moc elektryczną.

W związku z tym, że opracowany bilans mocy KSE

do 2020 r. wykazał, że od roku 2016 mogą zaistnieć

trudności w pokryciu zapotrzebowania na moc przez

krajowe jednostki wytwórcze, co wydaje się głównym

powodem interpelacji pana posła, PSE Operator pod-

jął już szereg działań mających na celu przeciwdzia-

łanie tej niekorzystnej sytuacji.

Do najważniejszych działań PSE Operator, mają-

cych zapewnić bezpieczeństwo pracy KSE także

w najbardziej niekorzystnych warunkach krajowego

bilansu mocy, należy zaliczyć:

— pozyskanie dodatkowych mocy wytwórczych

w jednostkach niebędących w centralnej dyspozycji

PSE Operator,

— pozyskanie dodatkowych mocy wytwórczych

w energetyce przemysłowej,

— zawarcie umów pozwalających na korzystanie

z pomocy międzyoperatorskiej (operatorów działają-

cych w innych państwach),

— zawarcie innych umów pozwalających na dys -

ponowanie przez PSE Operator dodatkowymi zaso-

bami podażowo-popytowymi systemu elektroenerge-

tycznego.

Nie ulega wątpliwości, że zapewnienie pokrycia

zapotrzebowania na moc możliwe jest wyłącznie

w przypadku posiadania w systemie elektroenerge-

tycznym wystarczającej mocy w źródłach wytwór-

czych, natomiast PSE Operator, pełniąc funkcję ope-

ratora systemu przesyłowego, nie ma możliwości pro-

wadzenia działalności związanej z wytwarzaniem

energii elektrycznej.

Jednak zgodnie z ustawą z dnia

poz. 1059) PSE Operator jest odpowiedzialny za przy-

łączanie wytwórców energii elektrycznej do sieci.

Dla-

tego też od 24 grudnia 2004 r. do chwili obecnej PSE

Operator określił warunki przyłączenia dla wytwór-

ców o łącznej mocy 26 821 MW, w tym dla jednostek

konwencjonalnych o łącznej mocy 17 555 MW.

Po złożeniu wniosku o określenie warunków przy-

łączenia PSE Operator każdorazowo wykonuje eks-

pertyzy, które wskazują potrzeby rozwojowe systemu

niezbędne dla realizacji danego przyłączenia.

Potrze-

by te uwzględniane są następnie w uzgadnianym

z prezesem Urzędu Regulacji Energetyki planie roz-

woju sieci przesyłowej i w wewnętrznych dokumen-

tach planistycznych.

Podstawą do realizacji inwesty-

cji przez PSE Operator jest zawarcie umowy o przy-

łączenie.

PSE Operator zawarł umowy o przyłączenie na łącz-

ną moc 19 757 MW, w tym umowy o przyłączenie

nad 90% zawartych umów przypada na lata 2010–

–2012.

Realizacja inwestycji wynikających z zawar-

tych umów, umożliwiających wytwórcom zarówno

przyłączenie do sieci, jak i wyprowadzenie mocy, re-

alizowana jest przez PSE Operator w sposób gwaran-

tujący wywiązanie się z nałożonych zobowiązań.

W przypadku największych konwencjonalnych oraz

odnawialnych źródeł mocy zaplanowanych do przy-

łączenia do KSE w najbliższych latach zostały przy-

gotowane i są w trakcie opracowywania dokumenta-

cje precyzujące zakres rzeczowo-ﬁnansowy zadań

inwestycyjnych umożliwiających wyprowadzenie

mocy do systemu elektroenergetycznego.

Obecnie dla

ok. 30% zadań inwestycyjnych wynikających z pod-

pisanych umów przyłączeniowych zostały już zawar-

te umowy z wykonawcami prac i prowadzone są po-

stępowania o udzielenie zamówienia, w tym związa-

ne m.in. z przyłączeniem bloku gazowo-parowego

w Stalowej Woli, przyłączeniem bloku Elektrowni

Jaworzno III do stacji Byczyna, przyłączeniem blo-

ków Elektrowni Opole do stacji Dobrzeń, przyłącze-

niem bloku gazowo-parowego Elektrowni Skawina

do stacji Skawina, przyłączeniem farm wiatrowych:

Słupsk, Drzeżewo i Potęgowo do stacji Słupsk, przy-

łączeniem farmy wiatrowej Darłowo do stacji Duno-

wo, przyłączeniem farm wiatrowych Choczewo i Osie-

ki do stacji Żarnowiec, przyłączeniem farm wiatro-

wych Chwiram i Piła Krzewina do stacji Piła Krze-

wina.

Podsumowując, PSE Operator, wykonując swoje

76

uzyskania niezawodnej i bezpiecznej pracy KSE.

Wi-

dząc zaś możliwość pojawienia się okresowych deﬁ-

cytów mocy wytwórczych, podejmuje działania nad-

zwyczajne mające zapewnić zbilansowanie systemu

elektroenergetycznego.

Działalność inwestycyjna PSE Operator w zakre-

sie inwestycji rzeczowych polega na budowie, rozbu-

dowie i modernizacji obiektów krajowej sieci przesyło-

wej oraz niezbędnej infrastruktury towarzyszącej.

Z uwagi na wykonywaną działalność gospodarczą, ist-

niejący majątek oraz rodzaj realizowanych zadań in-

westycyjnych (nowo budowane i modernizowane linie

elektroenergetyczne oraz nowo budowane, rozbudowy-

wane i modernizowane stacje elektroenergetyczne)

inwestycje realizowane przez PSE Operator charak-

teryzują się długim okresem przygotowania do reali-

zacji oraz wieloletnim cyklem realizacji, zaś ich zasięg

terytorialny dotyczy obszaru całego kraju.

PSE Operator jako operator elektroenergetyczne-

go systemu przesyłowego opracował plan rozwoju

sieci przesyłowej na lata 2010–2025 (PRSP), w któ-

rym zaplanowana została rozbudowa i modernizacja

sieci przesyłowej wymagająca zaangażowania około

23 mld zł.

Główne cele planowania rozwoju sieci prze-

syłowej związane są z koniecznością:

— wzrostu bezpieczeństwa dostaw energii elek -

trycznej,

— przyłączenia i wyprowadzenia mocy z odna -

wialnych źródeł energii,

— przyłączenia i wyprowadzenia mocy z nowych

elektrowni systemowych,

— rozwoju połączeń transgranicznych.

Zrealizowanie ambitnego planu rozwoju sieci

w tak krótkim okresie czasu wymaga szczególnie do-

brego przygotowania inwestycji w fazie projektowej,

w której powstają studia wykonalności, koncepcje,

dokumentacje decyzyjne, specyﬁkacjeistotnychwa-

runków zamówienia.

Stanowią one warunek nie-

zbędny do przeprowadzenia postępowań na wyłonie-

nie wykonawców zadań inwestycyjnych.

Zgodnie

z wdrożonym w 2011 r. nowym modelem przygoto-

wania i realizacji inwestycji w grupie kapitałowej

PSE Operator stworzono profesjonalną jednostkę

projektową, która przygotowuje powyższe dokumen-

tacje.

Na przełomie lat 2010/2011, czyli od rozpoczęcia

wzrost liczby przygotowywanej dla inwestycji doku-

mentacji projektowej, co pozwoliło na uruchamianie

postępowań przetargowych, a w efekcie zawieranie

umów na realizację inwestycji o wielokrotnie większej

ne w odpowiedzi na interpelację liczby przygotowa-

nych dokumentów projektowych i uruchomionych po-

stępowań przetargowych, a także rozstrzygniętych

postępowań i już zawartych umów inwestycyjnych na

kwotę ponad 4,3 mld zł wskazują na olbrzymi postęp

w przygotowaniu inwestycji PSE Operator.

W procesie inwestycji najważniejsze jest pozyska-

nie tzw. dokumentacji formalnoprawnej, obejmującej

przede wszystkim wprowadzenie inwestycji do stu-

dium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania

przestrzennego gminy, uzyskanie decyzji lokalizacyj-

nej dla inwestycji lub wprowadzenie inwestycji do

miejscowych planów zagospodarowania przestrzen-

nego, pozyskanie decyzji o środowiskowych uwarun-

kowaniach, pozyskanie prawa do terenu oraz pozy-

skanie pozwolenia na budowę dla inwestycji.

Wymie-

nione wyżej działania wymagają przeprowadzenia

stosownych postępowań administracyjnych, których

uczestnikami są przede wszystkim organy admini-

stracji rządowej i samorządu terytorialnego oraz oso-

by ﬁzyczne.

Działania te dla inwestycji realizowa-

nych przez PSE Operator zajmują przeciętnie cztery

lata (tj. około 2/3 czasu przeznaczonego na całą in-

westycję), natomiast udział nakładów ponoszonych

w tym okresie nie przekracza 30% wartości inwesty-

cji.

Prace budowlano-montażowe, na które ponoszona

jest większość nakładów (70–80%), realizowane są

w piątym i szóstym roku (tj. w okresie dwóch lat, co

stanowi około 1/3 czasu realizacji całej inwestycji).

Na poniższym wykresie (Rys. 1) zilustrowano ty-

powy średni rozkład ponoszenia nakładów w po-

szczególnych latach w procesie związanym z przygo-

towaniem i realizacją inwestycji liniowej.

Rys. 1.

Typowy przeciętny rozkład ponoszenia nakładów

w procesie przygotowania i realizacji inwestycji liniowej.

0

5

10

15

20

25

lata

%

77

Jak widać z powyższego wykresu, nakłady inwe-

stycyjne przy realizacji dużych inwestycji infrastruk-

turalnych realizowanych w okresie kilku lat nie roz-

kładają się proporcjonalnie w okresie cyklu realizacji

inwestycji.

Najwyższe nakłady inwestycyjne ponoszo-

ne są po trzech latach prac, polegających na projek-

towym i formalnoprawnym przygotowaniu inwesty-

cji.

W związku z tym intensywne prace prowadzone

przez PSE Operator od 2011 r. polegające na opraco-

waniu dokumentacji projektowej i przeprowadzaniu

postępowań przetargowych umożliwiają sprawne za-

wieranie umów, których realizacja skutkować będzie

ponoszeniem dużych nakładów w kolejnych latach.

Mimo iż ostatnie dwa lata były okresem wytężo-

w kolejnych latach, to już teraz widać duży wzrost

nakładów inwestycyjnych.

W tym okresie zrealizo-

wano szereg inwestycji sieciowych, w tym związa-

nych z przygotowaniem Polski do ﬁnałowegoturnie-

2012.

Wartość inwestycji realizowanych w celu przy-

gotowania KSE do turnieju Mistrzostw Europy

mld zł.

Wykonane inwestycje pozwalają na dostar-

czanie energii elektrycznej z elektrowni systemowych

syłowej zasilających aglomeracje wrocławską i po-

Wykonanie nakładów w latach ubiegłych i 2012 r.

oraz planowanych do poniesienia w 2013 r. zostało

zaprezentowane na poniższym wykresie (Rys. 2).

Zatwierdzony we wrześniu 2012 r. aktualny plan

zamierzeń inwestycyjnych PZI 2013–2017 stanowi

zoptymalizowany zbiór zadań inwestycyjnych w 5-

-letnim okresie planistycznym od 2013 do 2017 r.

Na-

kłady na zamierzenia ujęte w tym planie w latach

2013–2017 wynoszą prawie 10 mld zł.

W roku 2014

ponoszone na inwestycje nakłady planowane są na

poziomie ok. 1,9 mld zł, natomiast w okresie 2015–

–2017 rozkład planowanych nakładów na lata wska-

zuje na wzrost nakładów do poziomu około 2,4 mld

zł rocznie.

Warto przy tym zaznaczyć, że nakłady,

które będą ponoszone w latach 2014–2017, są możli-

we do osiągnięcia dzięki przygotowanej już w okresie

lat 2011–2012 dokumentacji w fazie przygotowania

inwestycji.

PSE Operator w oparciu o przyjętą politykę ener-

getyczną Polski ukierunkowuje działalność inwesty-

cyjną głównie na rozwój linii 400 kV, które posiadają

większe możliwości przesyłu przy mniejszych stra-

tach energii.

W konsekwencji nakładów ponoszonych w latach

2013–2017 osiągnięte zostaną efekty zaprezentowane

na rysunku 3.

W wyniku zrealizowania inwestycji do 2017 r. dłu-

gość torów prądowych linii 400 kV wzrośnie o ok. 36%,

a zmodernizowanych na tym poziomie napięcia zosta-

nie ok. 15% linii w stosunku do długości wszystkich

linii 400 kV.

Przyjęte tempo realizacji inwestycji jest

nieporównywalne z okresem lat ubiegłych.

W przypadku linii 220 kV głównym kierunkiem

działalności inwestycyjnej jest ich utrzymanie w sta-

nie technicznym gwarantującym bezpieczeństwo

i niezawodność dostaw.

Na przestrzeni najbliższych

pięciu lat będzie zmodernizowanych blisko 14% łącz-

nej długości linii 220 kV.

Realizowana w tym okresie wymiana i instalacja

transformatorów na budowanych i rozbudowywa-

nych stacjach elektroenergetycznych sprawi, iż na-

stąpi zwiększenie ich mocy o ok. 50% w relacji do

stanu obecnego.

Powyższe zapewni zwiększenie bez-

pieczeństwa dostaw oraz zoptymalizuje pracę sieci.

Rys. 2.

Rozkład nakładów w latach 2005–2013 (mln zł).

78

Przedstawione powyżej zatwierdzone i będące

w toku realizacji procesy inwestycyjne prezentują

intensyﬁkację działań bezprecedensową w historii

krajowego systemu elektroenergetycznego.

Liczba

dokumentacji projektowej, prowadzonych i rozstrzy-

gniętych przetargów oraz zawartych umów inwesty-

cyjnych pokazuje podjęte już zobowiązania, które

umożliwiają w ciągu najbliższych pięciu lat realizację

inwestycji na skalę dotychczas niespotykaną.

Biorąc powyższe pod uwagę, katastroﬁcznawizja

braku rozwoju sieci przesyłowej prezentowana w in-

terpelacji pana posła nie znajduje potwierdzenia.

Do-

datkowo należy przy tym podkreślić, że pokazane

przyspieszenie w realizacji inwestycji następuje przy

braku specjalnych regulacji prawnych umożliwiają-

cych sprawną realizację inwestycji elektroenerge-

tycznych.

Zgodnie z wyjaśnieniami PSE Operator w odnie-

sieniu do współpracy z szeroko pojętym rynkiem

usług inwestycyjnych spółka dokłada najwyższej sta-

ranności w tworzeniu optymalnych warunków reali-

zacji inwestycji, uwzględniając obowiązujące przepi-

Rys. 3.

Efekty rzeczowe realizowanych zadań inwestycyjnych w zakresie linii przesyłowych 400 i 220 kV

w latach 2013–2017 oraz istniejące linie 400 i 220 kV (km)

w latach 2013–2017 oraz zainstalowane AT w sieci (MVA).

5 340

7 942

1 897

141

806

1 147

0

1 000

2 000

3 000

4 000

5 000

6 000

7 000

8 000

9 000

400 kV 220 kV

D

�

u

g

o

�

�

t

o

r

ó

w

[

k

m

]

Poziom napi�cia [kV]

istniej�ce

nowobudowane

modernizowane

79

poz. 759, z późn. zm.).

PSE Operator podejmuje dzia-

łania w zakresie doskonalenia współpracy ze wszyst-

kimi wykonawcami realizującymi umowy inwesty-

cyjne.

Celem współpracy jest wypracowanie zasad,

które mają zagwarantować jak największą efektyw-

ność procesu inwestycyjnego.

Zasady te obejmują

standaryzację specyﬁkacjiistotnychwarunkówza-

mówienia (SIWZ) stanowiących podstawę prowadze-

nia postępowań o udzielenie zamówienia, standary-

zację umów, doskonalenie systemu rozliczania inwe-

stycji i procedur odbiorowych.

Działalność inwesty-

cyjna spółki odpowiada najwyższym standardom

zarządzania, a kontrahenci są traktowani z zacho-

waniem zasad równości.

Podstawowe warunki ogła-

szanych zamówień określane są proporcjonalnie

do przedmiotu zamówienia w celu weryﬁkacji, czy

podmiot ubiegający się o udzielenie zamówienia dys-

ponuje odpowiednim potencjałem wykonawczym

gwarantującym realizację inwestycji.

W trosce o rynek usług inwestycyjnych PSE Ope-

rator dokłada wszelkich starań, by odbiory i płatno-

ści dokonywane były terminowo.

PSE Operator w swo-

ich umowach stosuje zasadę etapowania realizacji

i rozliczania inwestycji, co daje gwarancję zachowa-

nia płynności ﬁnansowejdlawykonawcówprzydu-

żych, kapitałochłonnych inwestycjach.

Potwierdze-

niem tej tezy jest m.in. konkurencja w postępowa-

niach przetargowych, w których składanych jest

średnio pięć, a w zdecydowanej większości do dzie-

sięciu ofert.

W ramach doskonalenia procesu realizacji inwe-

stycji PSE Operator wnikliwie analizuje i bierze pod

uwagę sugestie ﬁrm wykonawczych, w tym także

kluczowych wykonawców zrzeszonych w Towarzy-

stwie Projektowo-Wykonawczym Budownictwa Elek-

troenergetycznego Energetus.

Spółka w ostatnim

okresie zebrała uwagi i opinie szerokiego kręgu wy-

konawców oraz zorganizowała spotkanie, w ramach

którego zgłoszone sugestie i uwagi zostały szczegó-

łowo przedyskutowane.

W ramach spotkania uzgod-

niono organizację cyklicznych spotkań z wykonaw-

cami w celu dalszego doskonalenia modelu współpra-

cy.

Kolejne spotkanie z wykonawcami planowane jest

w styczniu 2013 r.

Powyższe fakty potwierdzają dbałość PSE Opera-

tor o tworzenie dogodnych warunków realizacji in-

westycji, stały charakter współpracy i nawiązywanie

konstruktywnego dialogu z uczestnikami rynku

PSE Operator jako spółka Skarbu Państwa dys-

ponująca środkami publicznymi odpowiednio zabez-

piecza się od ryzyka związanego z realizacją inwesty-

cji.

Pełniąc obowiązki zamawiającego sektorowego,

spółka zobligowana jest do przestrzegania ww. usta-

wy Prawo zamówień publicznych i rozporządzeń wy-

konawczych, w oparciu o które przygotowywane są

i przeprowadzane postępowania w sposób zapewnia-

jący zachowanie uczciwej konkurencji oraz równe

traktowanie wykonawców.

Przyjęte kryteria wyboru

ofert nie ograniczają konkurencji i nie wprowadzają

nieuzasadnionych preferencji dla określonych grup

dostawców i wykonawców, będąc w zgodzie z całością

prawa europejskiego, a w szczególności z zasadą nie-

dyskryminacji.

W świetle przedstawionych faktów nie mogę się

zgodzić z prezentowanym w interpelacji stwierdze-

niem, iż PSE Operator dokonuje niedozwolonych pra-

wem działań polegających na obchodzeniu ustawy

o zamówieniach publicznych.

PSE Operator powierza

realizację inwestycji tylko wykonawcom wyłonionym

w drodze postępowań publicznych zgodnie z ustawą

Prawo zamówień publicznych.

Postępowania niepu-

bliczne są stosowane przy zamówieniach o znacznie

mniejszej wartości, ale nawet wówczas spółka prefe-

ruje stosowanie trybów konkurencyjnych zdeﬁnio-

wanych w regulaminie zamówień niepublicznych.

Odnosząc się do zarzutów rzekomego dostosowy-

wania regulaminu zamówień niepublicznych w PSE

Operator, zgodnie z wyjaśnieniami spółki, zmiany

wprowadzane do regulaminu zamówień niepublicz-

2011 r. miały na celu usprawnienie procesu udziela-

nia zamówień – zapewnienie maksymalnej przejrzy-

stości i konkurencyjności procesu zamówień oraz

dostosowanie zapisów regulaminu do zmieniających

się przepisów prawa.

Zmiany zapewniające maksymalną staranność

przy przygotowaniu procesów zakupowych oraz mak-

symalną przejrzystość i konkurencyjność procesu

zamówień polegały m.in. na:

— wprowadzeniu zobowiązania dla inicjatorów

postępowań do stosowania trybów otwartych, tj. prze-

targu niegraniczonego i ograniczonego w przypadku

postępowań, których przedmiotem są dostawy, usłu-

gi lub roboty budowlane ogólnie dostępne i oferowane

przez wielu wykonawców,

— wprowadzeniu obowiązku szczegółowego uza -

sadniania doboru trybu i kryteriów oceny ofert na

udzielanie zamówień na usługi konsultingowe, eks-

pertyzy oraz prace badawcze i rozwojowe,

— wprowadzeniu zobowiązania do szczegółowego

uzasadnienia wyboru wykonawców w trybach nego-

cjacyjnych wraz z podaniem kryteriów, jakimi kiero-

wano się przy ich wyborze.

W związku ze zmianami wprowadzonymi w prze-

pisach ogólnych dostosowano regulamin zakupów

w następujących kwestiach:

— zaktualizowano progi udzielania zamówień

sektorowych oraz średni kurs złotego stanowiący

podstawę do przeliczania wartości zamówień, wyni-

kający ze zmiany ogólnie obowiązujących przepisów

prawa w tym zakresie (rozporządzenia prezesa Rady

Ministrów),

— wprowadzono do regulaminu instrukcję udzie -

lania zamówień współﬁnansowanychześrodkówpo-

mocowych w ramach krajowych programów operacyj-

nych, zgodnie z wytycznymi instytucji wdrażającej.

80

Kluczowe było również zaostrzenie wymogów sto-

sowania Regulaminu z dotychczas obowiązującej

kwoty 10 000 euro do kwoty 10 000 zł.

Wprowadzone zmiany pozwalają na realizację

podstawowych celów udzielania zamówień, tj. efek-

tywnego i gospodarnego dysponowania środkami ﬁ-

nansowymi oraz zapewniają dostęp do zamówień

szerokiemu kręgowi Wykonawców krajowych i zagra-

nicznych.

Aktualizowane są wszystkie obowiązujące prze-

pisy, zarówno prawa ogólnego (kodeksy, ustawy, roz-

porządzenia), jak i uregulowania wewnętrzne w spół-

kach (statuty, regulaminy).

Zmiany są efektem wnio-

sków pochodzących zarówno z doświadczeń poszcze-

gólnych instytucji w stosowaniu obowiązujących

przepisów, jak i wniosków instytucji kontrolnych

dzeniem, że zmiany wprowadzane do regulaminu

PSE Operator miałyby rzekomo służyć bliżej nie-

określonym nieprawidłowościom w przeprowadzaniu

przetargów.

Chybione są także zarzuty pana posła dotyczące

rzekomych nieprawidłowości w zakresie trybu powo-

łania członków Zarządu PSE Operator.

Przepisy

dotyczącym spółek o szczególnym znaczeniu dla go-

spodarki państwa, a więc również PSE Operator, są

przepisami szczególnymi (lex specialis) w stosunku

dzają wyjątki od tej kodeksowej regulacji.

Zgodnie

z art. 1a ust. 3 ustawy o komercjalizacji i prywatyza-

państwa stosuje się przepisy Kodeksu spółek handlo-

wych.

Przepisy powołanej ustawy stanowią, że człon-

kowie zarządu w spółce o szczególnym znaczeniu dla

gospodarki państwa powoływani są przez radę nad-

zorczą po przeprowadzeniu postępowania kwaliﬁka-

cyjnego (art. 19a ust. 1 i 2), przy czym przepis ten nie

ków.

Równocześnie art. 1a ust. 5 ustawy przewiduje

możliwość powołania członka zarządu przez walne

zgromadzenie i nie ma w tym przepisie odwołania do

postępowania kwaliﬁkacyjnegowskazanegowart.19a

ust. 2 lub przepisach wykonawczych wydanych na

podstawie art. 19a ust. 4.

Literalna wykładnia przepisu art. 19a ust. 1 i 2

powołanej ustawy w związku z art. 1a ust. 5 nie po-

zostawia wątpliwości, że postępowanie kwaliﬁkacyj-

ne przez radę nadzorczą poprzedza powołanie człon-

ka zarządu przez radę nadzorczą, a nie przez walne

zgromadzenie.

Również jasne brzmienie przepisów

4 powołanej ustawy w sprawie przeprowadzenia po-

stępowania kwaliﬁkacyjnegonastanowiskoczłonka

zarządu nie daje podstaw do przyjęcia, że rada nad-

zorcza przeprowadza postępowania kwaliﬁkacyjne

również w przypadku powołania członka zarządu

przez walne zgromadzenia.

Twierdzenie w oparciu o wykładnię systemową,

że możliwość wyboru członka zarządu przez walne

zgromadzenie nie zwalnia od obowiązku przeprowa-

dzenia postępowania kwaliﬁkacyjnego przez radę

nadzorczą nie jest uprawnione, zważywszy na pod-

stawowe zasady wykładni prawa.

Skoro przepisy ustawy o komercjalizacji i prywa-

tyzacji w zakresie postępowania kwaliﬁkacyjnegona

stanowisko członka zarządu spółki o szczególnym

od tej kodeksowej regulacji, to jedyną dopuszczalną

jest wykładnia językowa tych przepisów.

Wykładnia

ta w odniesieniu do powołanych przepisów art. 19a

i art. 1a ust. 5 ustawy nie daje podstaw do przyjęcia,

że powołanie przez walne zgromadzenia członka za-

rządu powinno być przeprowadzone postępowaniem

kwaliﬁkacyjnym.

Skorotakabyłabywolaracjonal-

nego ustawodawcy, to stosowny zapis w tym zakresie

znalazłby się w ustawie.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że powołanie

przez walne zgromadzenie członków Zarządu PSE Ope-

rator odbyło się zgodnie z przepisami prawa.

W odniesieniu natomiast do zarzutu naruszenia

art. 19 ust. 3 dyrektywy Parlamentu Europejskiego

trycznej zgodzić się niewątpliwie należy, że przepis

ten ma jasne brzmienie.

Nie budzi również wątpliwo-

ści, że przepis ten dotyczy niezależności kierownic-

twa operatora systemu przesyłowego w warunkach

funkcjonowania przez operatora systemu przesyło-

wego w modelu niezależnego operatora systemu prze-

syłowego w ramach przedsiębiorstwa zintegrowane-

go pionowo (rozdział V dyrektywy 2009/72, tj. art. 17–

–23), podczas gdy PSE Operator jest przedsiębior-

stwem będącym właścicielem systemu przesyłowego

i działa w warunkach modelu rozdziału właściciel-

skiego (art. 9 dyrektywy 2009/72).

Tym samym do członków Zarządu PSE Operator

nie mają zastosowania przepisy art. 19 ust. 3 dyrek-

tywy 2009/72.

W oczywisty sposób oznacza to bez-

podstawność zarzutu naruszenia powołanego prze-

pisu art. 19 ust. 3.

Odnosząc się do komentarza pana posła skiero-

wanego pod kątem jednego z członków Zarządu PSE

Operator, uprzejmie informujemy, iż każdy z człon-

ków Zarządu PSE Operator, podobnie jak inni mene-

dżerowie w spółce, ma prawo do wykorzystywania

samochodu służbowego do celów prywatnych, pono-

sząc z tego tytułu adekwatne do wartości tego prawa

opłaty.

Taką możliwość dają przepisy prawa ogólnego

i wewnętrzne uregulowania spółki.

Przywoływane

w interpelacji pana posła zdarzenie z udziałem człon-

ka Zarządu PSE Operator miało miejsce w późnych

godzinach nocnych, czyli w czasie wykorzystywania

samochodu służbowego do celów prywatnych.

Wziął

on pełną odpowiedzialność osobistą za wspomniane

zdarzenie i poniósł konsekwencje prawne, nieskut-

kujące ograniczeniami w pełnieniu funkcji w orga-

nach spółek handlowych.

81

Biorąc pod uwagę fakt, że przedmiotowe zdarze-

nie nie było związane z pełnieniem obowiązków służ-

bowych oraz jest jednorazowym incydentem w ponad

15-letnim okresie dobrze ocenianej pracy wspomnia-

nego członka zarządu dla ﬁrmy,niezastosowanodo-

datkowych konsekwencji służbowych.

Wyrażam przekonanie, że przedstawione wyja-

pelację pana posła Andrzej Rozenka.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Warszawa, dnia 29 listopada 2012 r.

Odpowiedź

sekretarza stanu

przekazujące ponowną interpelację poseł Małgorzaty

torów przy tankowaniu paliwa LPG w Polsce, w uzu-

pełnieniu do poprzedniej odpowiedzi przedstawiam

następujące wyjaśnienia.

Odnośnie do pytania nr 1: „Czy kwaliﬁkacje,nie-

zbędne do obsługi dystrybutora LPG, ulegną zmianie

w ramach planowanych deregulacji”, uprzejmie wy-

jaśniam, iż celem wprowadzanych zmian jest umoż-

liwienie samoobsługi przy tankowaniu LPG.

W no-

wym stanie prawnym będą możliwe dwa sposoby

tankowania:

1) samoobsługa – w przypadku dostosowania stacji

do wymagań, które zostaną określone w projekcie roz-

porządzenia ministra gospodarki zmieniającego roz-

tuowanie (zwanym dalej również projektem rozporzą-

dzenia MG);

2) tankowanie przez pracownika stacji posiadające-

go stosowne uprawnienie – w przypadku niedostosowa-

nia stacji paliw do nowych, dodatkowych wymagań.

Biorąc powyższe pod uwagę, na obecnym etapie

prac nie są planowane zmiany przy wydawaniu upraw-

nień umożliwiających tankowanie LPG.

Odnosząc się do pytania: „Kiedy planowane jest

zakończenie prac legislacyjnych nad projektami no-

wych przepisów (…)”, zgodnie z informacjami przeka -

zanymi przez pana Tomasza Tomczykiewicza, sekre-

tarza stanu w Ministerstwie Gospodarki (pismo z dnia

21 listopada 2012 r., nr DRO-II-073-1/73/12), uprzej-

mie informuję, że nowelizacja przepisów rozporządze-

nia MG jest obecnie w końcowym etapie prac we-

wnątrzresortowych.

Zgodnie z zasadami prowadzenia

prac legislacyjnych projekt rozporządzenia MG musi

stać się jeszcze przedmiotem konsultacji społecznych

oraz uzgodnień międzyresortowych, jak również musi

zostać notyﬁkowanyKomisjiEuropejskiej.

Natomiast

nowelizacja rozporządzenia ministra transportu z dnia

nia, wytwarzania, eksploatacji, naprawy i moderniza-

cji specjalistycznych urządzeń ciśnieniowych – Dz. U.

Nr 199, poz. 1469 i z 2011 r.

Nr 156, poz. 932 (zwane-

go dalej projektem rozporządzeniem MTBiGM), bę-

dzie opierała się na nowych przepisach wypracowa-

nych w trakcie prac legislacyjnych nad projektem roz-

porządzenia MG.

Biorąc powyższe pod uwagę, proce-

dowanie projektu rozporządzenia MTBiGM rozpocz-

nie się, gdy projekt MG będzie w trakcie uzgodnień

międzyresortowych.

Nawiązując do pytań dotyczących zagrożeń na

stacjach paliw w przypadku wprowadzenia samoob-

sługi tankowania LPG bez zmiany przepisów rozpo-

rządzenia MG, uprzejmie wyjaśniam, iż zagrożenia

te wynikają głównie z braku jednolitych przepisów

technicznych określających wymagania w zakresie

stosowania tzw. pistoletów, czyli urządzeń do napeł-

niania LPG zbiorników pojazdów samochodowych.

Przy napełnianiu LPG zbiorników pojazdów samo-

chodowych stosowanych jest kilka rodzajów przyłą-

czy określanych m.in. jako: włoskie, niemieckie, ho-

lenderskie, euro connector, co powoduje wielokrotnie

konieczność doboru stosownych elementów reduku-

jących, których zły dobór może spowodować rozsz-

czelnienie połączenia, a tym samym zagrożenie dla

życia lub zdrowia osób napełniających oraz mienia

i środowiska.

Jednocześnie występuje bardzo duża

gazowych LPG w pojazdach.

Podobnych zagrożeń nie

ma w przypadku tankowania benzyny.

Reasumując, nie były dotychczas określone mini-

malne standardy bezpieczeństwa samoobsługi, które

są przyjęte w innych państwach europejskich.

Odnośnie do pytania nr 5: „Proszę o udzielenie

odpowiedzi poruszającej kwestie ekologiczne, które

polegają na szerokiej promocji paliwa LPG jako pali-

wa bardziej ekologicznego niż tradycyjne”, wyja-

śniam, iż podtrzymuję swoje uprzednie stanowisko,

iż w ramach procedury homologacji typu pojazdu

znajdują się wymagania dotyczące emisji zanieczysz-

czeń gazowych, które to co 3–4 lata ulegają zaostrze-

niu (aktualnie tzw. Euro 5).

Nowe ostrzejsze wyma-

gania wymuszają na producentach stosowanie no-

wych rozwiązań ograniczających emisję.

Jednym z ele-

82

mentów umożliwiających ograniczenie emisji jest

stosowanie LPG, CNG czy LNG.

Jednocześnie informuję, iż w zakres właściwości

resortu transportu nie wchodzi promocja paliw, w tym

LPG.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tadeusz Jarmuziewicz

Warszawa, dnia 30 listopada 2012 r.

Odpowiedź

sekretarza stanu

w sprawie braku realizacji przez rząd

smo z dnia 8 listopada 2012 r. (znak: SPS-023-8008p/

12) przekazujące ponowną interpelację pani poseł

ka ONZ, wynikających z Powszechnego Przeglądu

Okresowego Praw Człowieka, z upoważnienia preze-

sa Rady Ministrów oraz w porozumieniu z ministrem

zdrowia, panem Bartoszem Arłukowiczem, oraz pa-

nią minister edukacji narodowej, Krystyną Szumi-

las, uprzejmie przedstawiam poniższe informacje.

W pierwszej interpelacji pani poseł Wanda Nowic-

ka wskazywała, że Polska, wbrew rekomendacjom

Komitetu Praw Człowieka, nie zagwarantowała ko-

bietom możliwości realizacji praw reprodukcyjnych,

w tym edukacji seksualnej, dostępu do antykoncepcji

oraz dostępu do legalnej aborcji.

Ponadto pani poseł

wskazała na potrzebę zapewnienia dostępu do środ-

ków prawnych i do realnej możliwości odwołania się

w odpowiednim terminie od odmowy wykonania

aborcji w celach terapeutycznych.

W odpowiedzi na powyższe zarzuty i postulaty

przekazałam w porozumieniu z Ministerstwem Zdro-

wia wyczerpującą informację o istniejącym w Polsce

stanie prawnym oraz stosowanych rozwiązaniach

praktycznych w zakresie dostępu do edukacji seksu-

alnej, antykoncepcji, aborcji oraz możliwości odwo-

ławczych od decyzji lekarza.

Ponadto w odpowiedzi zostały wskazane dodatko-

we działania mające na celu lepsze uświadomienie

społeczeństwa w zakresie przysługujących mu praw.

Podtrzymując wcześniejsze wyjaśnienia, przekazuję

uzupełniające informacje oraz odpowiedzi na nowo

postawione pytania, a także obszerny materiał przy-

gotowany przez ministra edukacji narodowej przed-

stawiający informacje o edukacji seksualnej w syste-

mie oświaty*

)

.

W ponownej interpelacji pani poseł Wanda Nowic-

ka wskazuje na problem powoływania się aptekarzy

na klauzulę sumienia.

Możliwość powoływania się na

klauzulę sumienia nie ma zastosowania wobec tej

grupy zawodowej.

Do ministra zdrowia nie wpłynęły

też skargi w tej kwestii.

Warto podkreślić jednak, że

gdyby doszło do takiej sytuacji, pacjent może złożyć

na aptekarza skargę do samorządu zawodowego w ra-

mach dochodzenia odpowiedzialności zawodowej za

gii zawodowej.

W odniesieniu do podniesionego przez panią poseł

problemu dotyczącego dostępu i wizyt u lekarza in-

formuję, iż tworzenie tzw. list oczekujących do komó-

rek organizacyjnych (np. poradni specjalistycznej,

oddziału szpitalnego) oraz na wybrane procedury

medyczne i programy zdrowotne jest standardową

procedurą stosowaną w ochronie zdrowia.

W odpowiedzi na stwierdzenie, że bardzo trudno

jest wyegzekwować skierowania na badania prena-

talne i problem ten nie ogranicza się do jednostko-

wych przypadków, uprzejmie informuję, iż w Polsce

nie ma ograniczeń w stosowaniu badań prenatalnych

i są one w określonych wskazaniach objęte koszykiem

świadczeń gwarantowanych.

Ministerstwo Zdrowia stara się upowszechniać

informacje o przysługujących pacjentom prawach

oraz upowszechniać wśród pracowników ochrony

zdrowia informację o obowiązujących zasadach praw-

nych.

Na stronach Ministerstwa Zdrowia zostało umiesz-

czone tłumaczenie wyroku Europejskiego Trybunału

R. przeciwko Polsce (skarga nr 27617/04), opubliko-

wano też informację, iż w przypadku świadczeń dia-

gnostycznych świadczeniodawcy nie powinni mieć

możliwości powoływania się na klauzulę sumienia.

Podobna informacja została też przekazana do kon-

sultantów wojewódzkich w dziedzinie ginekologii

i położnictwa z prośbą o dalsze jej upowszechnianie

w podmiotach realizujących świadczenia zdrowotne

w tym zakresie.

W odpowiedzi na pierwszą interpelację pani poseł

zapewniłam, że rząd traktuje sprawę coraz pełniej-

szej realizacji praw człowieka w Polsce jako stały pro-

ces prowadzony między innymi w dialogu z organi-

zacjami międzynarodowymi zajmującymi się moni-

torowaniem przestrzegania praw człowieka.

Realizując zobowiązanie zawarte w tej deklaracji,

we wrześniu 2012 r. – w związku z licznymi uwagami

oraz skargami na niestosowanie art. 39 ustawy z dnia

tysty (Dz. U. Nr 277, poz. 1634, ze zm.) w zakresie

*

)

83

obowiązku wskazania przez lekarza korzystającego

z klauzuli sumienia realnej możliwości uzyskania

miocie leczniczym – przekazałam ministrowi zdro-

wia wniosek dotyczący zmiany ww. artykułu, tak aby

powyższy obowiązek został przeniesiony z lekarza na

podmiot wykonujący działalność leczniczą, w którym

odmówiono pacjentowi wykonania świadczenia.

Wstęp-

ne propozycje konkretnych rozwiązań prawnych (za-

równo odnośnie do ww. przepisu, jak i alternatyw-

nych, istniejących w przeszłości rozwiązań na pozio-

mie rozporządzenia ministra zdrowia w sprawie ogól-

zdrowotnej) zostały już opracowane i prowadzone

będą dalsze prace w tym zakresie.

W podsumowaniu pragnę ustosunkować się do ge-

neralnych pytań pani poseł dotyczących przyczyn nie-

wdrożenia zaleceń Komitetu Praw Człowieka ONZ

w zakresie podniesionych w interpelacji problemów,

terminu planowanego wdrożenia i stanowiska rządu

wobec tych zaleceń oraz sposobu, w jaki rząd zamierza

zapewnić pełne wykonanie obowiązujących przepisów

prawa w celu zagwarantowania kobietom prawidłowej

realizacji przysługujących im praw reprodukcyjnych.

Krajowy system prawny zawiera przepisy regulu-

jące dostęp do praw reprodukcyjnych, zabezpiecza też

środki ochrony prawnej polegające na możliwości od-

wołania się od decyzji poszczególnych organów, a co

za tym idzie stwarza pełną możliwość egzekwowania

prawa.

Prowadzone są też działania uświadamiające

i edukacyjne.

Wszystkie zalecenia Komitetu Praw Człowieka

ONZ są traktowane bardzo poważnie, dokładnie ana-

lizowane, a następnie podejmowane są działania ma-

jące na celu ich wdrożenie.

Rekomendacje przedstawione w ramach Powszech-

nego Przeglądu Okresowego, do których odnosi się

w swojej interpelacji pani poseł Wanda Nowicka –

przyjęte i przeanalizowane z uwagą – zostały uznane

przez rząd za zrealizowane.

Takie też stanowisko rząd

przekazał Radzie Praw Człowieka.

Zostało ono opu-

blikowane jako załącznik do raportu o Polsce Grupy

Roboczej do spraw Powszechnego Przeglądu Okreso-

wego (dokument A/HCR/21/14/Add.

1).

Pragnę powtórnie podkreślić, że stanowisko po-

wyższe nie oznacza pełnej satysfakcji rządu z pozio-

mu i sposobu realizacji praw człowieka, w tym praw

reprodukcyjnych w naszym kraju.

Postęp w wielu

obszarach z pewnością jest możliwy i pożądany.

Po-

wyżej przedstawione zostały przykłady działań, któ-

re mają służyć poprawie sytuacji.

Z poważaniem

Sekretarz stanu w Kancelarii Prezesa

Warszawa, dnia 4 grudnia 2012 r.

podsekretarza stanu

sma z dnia 28 sierpnia 2012 r. (sygn.

SPS-023-8014/

pana Jacka Żalka w sprawie oprogramowania biuro-

wego w urzędach państwowych informuję, że odno-

sząc się do pytań pana posła nr 1, 2 i 5, Ministerstwo

Administracji i Cyfryzacji nie dysponuje konkretny-

mi danymi liczbowymi, które umożliwiałyby udzie-

lenie dokładnej odpowiedzi w przedmiotowej sprawie.

Każda jednostka organizacyjna administracji pań-

stwowej prowadzi samodzielną politykę w zakresie

nabywania niezbędnych do prowadzonej działalności

składników majątkowych, w tym oprogramowania

komputerowego.

Istniejące przepisy nie wymagają

także, aby jednostki te przekazywały w tym zakresie

dane lub sprawozdania.

Przybliżone jedynie dane na ten temat można

znaleźć w opracowaniu z badania ankietowego „Ba-

danie wpływu informatyzacji na działanie urzędów

zowanego na zlecenie Ministerstwa Spraw Wewnętrz-

nych i Administracji (publikacja z 2011 r.).

W przed-

miotowym badaniu odpowiedzi otrzymano od m.in.

6 ministerstw, 26 urzędów centralnych i urzędów

podległych ministerstwom, a także 12 urzędów wo-

jewódzkich, czyli od 44 urzędów z 112 badanych, co

daje poziom zwrotności ankiety na poziomie prawie

40%.

Jednym z badanych elementów były wydatki

urzędów na informatyzację.

Zgodnie z danymi zawartymi w ww. badaniu śred-

nia wartość wydatków inwestycyjnych poniesionych

na oprogramowanie przez grupę 44 urzędów admi-

nistracji rządowej wyniosła 1 026 893 zł.

Zbadano

także średnią wartość wydatków bieżących poniesio-

nych na oprogramowanie, która w wymienianej już

grupie 44 instytucji wyniosła 891 176 zł.

Niestety ba-

danie nie daje wskazówek co do tego, jakie oprogra-

mowanie było przedmiotem tych wydatków.

W kon-

sekwencji nie jest możliwe oszacowanie kosztów

związanych z oprogramowaniem biurowym.

Przy próbie znalezienia bardziej szczegółowych

informacji można odwołać się do badania opubliko-

wanego w 2010 r., które zostało przygotowane dla

Fundacji Wolnego i Otwartego Oprogramowania

„Wykorzystanie wolnego i otwartego oprogramowa-

nia w rządowej administracji publicznej”.

W badaniu

tym zrealizowanych zostało 101 efektywnych wywia-

dów.

Największą grupę wśród badanych stanowili

przedstawiciele działów IT urzędów szczebla poza-

centralnego – 87%, a urzędy centralne stanowiły 13%

próby.

Zgodnie z dokonanymi ustaleniami 96% bada-

84

nych urzędów miało zainstalowane na stanowiskach

urzędniczych aplikacje Microsoft Ofﬁce,przyczym

odsetek komputerów, na których był zainstalowany

ten program, wynosił 80%.

W 60% badanych urzę-

dów średnio co piąte stanowisko pracy miało zain-

stalowany pakiet biurowy OpenOfﬁce,awięcpakiet

wolnego i otwartego oprogramowania.

Im niższe ran-

gą stanowisko (w kolejności stanowisko urzędnicze,

następnie stanowiska pracowników IT i stanowiska

nieprzypisane konkretnym osobom), tym wyższy był

wskaźnik wykorzystywania wolnego/otwartego opro-

gramowania pakietu biurowego względem oprogra-

mowania własnościowego (Microsoft Ofﬁce).

Przed-

miotowe badanie jednak nie obejmowało kwestii

związanych z kosztami nabywania i użytkowania

oprogramowania.

Mimo braku danych będących w posiadaniu mi-

nisterstwa podjęta została próba ustalenia wydatków

ponoszonych przez administrację państwową na za-

kupy oprogramowania Microsoft Ofﬁce.

Zwróconosię

do ﬁrmyMicrosoftopodanieliczbylicencjinabytych

w ramach obowiązującej umowy Select, na mocy któ-

rej podmioty administracji publicznej mogą nabywać

licencje na produkty ﬁrmyMicrosoftnaszczególnych

warunkach, korzystniejszych niż detaliczne zakupy

indywidualne.

Aktualnie do umowy ramowej Select

podmioty, które ta umowa może obejmować, podpi-

sały 52 załączniki wykonawcze.

Według najnowszych

danych zakupy w ramach aktualnej umowy zawartej

w listopadzie 2011 r. wyniosły: 4187 licencji Microsoft

OfﬁceStandard,2645licencjiMicrosoftOfﬁcePro-

fessional Plus i 1 licencja Microsoft OfﬁceforMac.

Licencje te umożliwiają przejście na najnowszą wer-

sję oprogramowania w terminie 3 lat od zakupu.

Niestety nie było możliwe uzyskanie danych do-

tyczących ceny poszczególnych pakietów.

Zgodnie

z informacjami uzyskanymi z ﬁrmy Microsoft, ze

względu na fakt, że oferowane licencje grupowe (jak

Select) mają cechy i elementy – zarówno techniczne,

jak i licencyjne – przystosowujące je do potrzeb klien-

tów korporacyjnych, trudno jest porównać ceny po-

szczególnych pakietów biurowych dostarczanych

przez ﬁrmę.

Zasadniczowarunkilicencyjneoferowa-

ne w ramach licencji Select są bardziej korzystne niż

w przypadku standardowych licencji detalicznych,

choć różnią się znacznie w zależności od statusu

partnera Microsoft dokonującego sprzedaży czy wiel-

kości zamówienia.

Należy przy tym zauważyć, że

urzędy administracji publicznej mają także możli-

wość dokonywania zakupów aplikacji biurowych Mi-

crosoft Ofﬁcepozawspomnianąpowyżejlicencjągru-

pową.

Określenie liczby nabywanych w ten sposób

licencji nie jest możliwe bez przeprowadzenia długo-

trwałego procesu gromadzenia danych z poszczegól-

nych urzędów.

Stosując bardzo nieprecyzyjne dane, przyjmując

średnie ceny detaliczne podobnych produktów do-

stępnych w kanale detalicznym, można starać się

oszacować koszt nabycia licencji na MS Ofﬁcewza-

kresie umowy Select w okresie 1 roku na ok. 6 mln zł,

choć z zastrzeżeniem, że takie szacowanie jest obar-

czone ryzykiem bardzo dużego błędu.

Podkreślenia przy tym wymaga, że produkty de-

taliczne różnią się funkcjonalnością od dostępnych

w umowach grupowych, co tym bardziej utrudnia

możliwość porównania cen pakietów.

Koszty licencji

nabytych poza umową Select nie są możliwe do osza-

cowania, szczególnie, że zazwyczaj dokonywane są

wraz z zakupami sprzętu bez wyszczególnienia

składników cenowych na sprzęt i oprogramowanie.

Dodatkowo wskazać należy, że zakup licencji to

nie jedyne koszty, które musi ponieść urząd.

Dodat-

kowym elementem są wydatki na szkolenia, czas po-

święcony na zapoznanie się z aplikacjami biurowymi

itp.

Oceniając zasadność stosowania danego narzę-

dzia informatycznego, należy wobec tego zawsze brać

pod uwagę całość tych kosztów, czyli tzw. total cost

of ownership.

Nabycie oprogramowania bezpłatnego

lub po niższej cenie nie zawsze przełoży się na cało-

ściowe oszczędności, jeżeli pozostałe związane z nim

koszty lub spadek wydajności w organizacji okażą się

wyższe.

Odpowiadając na pytanie nr 3, informuję, że prze-

szkodą w zastąpieniu komercyjnego pakietu Micro-

soft Ofﬁceoprogramowaniemopartymnaotwartych

zasobach open source może być brak kompatybilności

formatów zapisu dokumentów domyślnie stosowa-

nych pomiędzy aplikacjami.

Powodować to może

trudności w odczycie i przenoszeniu dokumentów po-

między poszczególnymi aplikacjami i utrudniać pra-

cę pomiędzy poszczególnymi urzędami.

Przeszkodą

mogą być także kwestie subiektywne wynikające

z braku zaufania do ogólnodostępnych aplikacji, na

co wskazują autorzy raportu przygotowanego dla

Fundacji Wolnego i Otwartego Oprogramowania

Mając na uwadze powyższe, przykładów ewentu-

alnych przeszkód w zastąpieniu komercyjnego pakie-

tu biurowego oprogramowaniem typu open source

mogą dostarczyć próby wdrożenia otwartego i wolne-

go oprogramowania przez urzędy w innych krajach.

Tak np. 20 listopada br. Rada Miasta Freiburga po-

stanowiła powrócić do stosowania pakietu biurowego

ﬁrmy Microsoft w urzędach podporządkowanych

władzom miasta.

Oznacza to odejście od dotychcza-

sowych prób wdrażania otwartego i wolnego opro-

gramowania – pakietu OpenOfﬁce,któryzgodnie

z wcześniejszą decyzją miasta z 2007 r. miał docelowo

zastąpić komercyjny pakiet biurowy.

Kwestią, która

okazała się kluczową przeszkodą w realizacji tego

zamierzenia, były problemy z kompatybilnością for-

matu plików, a dokładniej z niewłaściwą implemen-

tacją formatu Microsoftu przez aplikacje OpenOfﬁce.

Szczególne problemy dotyczyły otwierania przez apli-

kację Impress plików w formacie MS PowerPoint.

Dodatkowo Freiburg skrytykował oprogramowanie

Calc i Impress, które uznane zostało za gorsze od

odpowiedników w pakiecie MS (Excela i PowerPoin-

ta) i nienadające się do poważniejszych zastosowań.

85

Dodatkowych problemów, na które wskazywały wła-

dze Freiburga, dostarcza niejasna przyszłość rozwoju

kolejnych wersji oprogramowania OpenOfﬁce.org.

Z drugiej strony można wskazać na pozytywne

doświadczenia innych organizacji, które z powodze-

niem wdrażają oprogramowanie open source nie tyl-

ko w zakresie oprogramowania biurowego, ale także

całego systemu operacyjnego wraz ze wszystkimi

aplikacjami.

Przede wszystkim wymienić można tu-

taj miasto Monachium, w którym zakończył się z suk-

cesem proces migracji ponad 12 tys. stanowisk robo-

czych na oprogramowanie otwarte, czy też żandar-

merii francuskiej, która użytkuje jeszcze większą

liczbę komputerów z systemem Ubuntu.

W obu przy-

padkach proces przechodzenia na otwarte oprogra-

mowanie był długotrwały, a sukces wymagał konse-

kwentnego wdrożenia jednolitych rozwiązań na

wszystkich komputerach w organizacji, dzięki czemu

ustawały problemy z kompatybilnością.

ności z kompatybilnością nie dotyczą jedynie opro-

gramowania otwartoźródłowego – wystąpiły one tak-

że w przypadku aplikacji ﬁrmyMicrosoftwzwiązku

ze zmianą formatu zapisu plików na nowy format

plików OfﬁceOpenXML(docx,xlsx,pptxitp.),za-

stosowaną w wersji pakietu Microsoft Ofﬁce2007

i Microsoft Ofﬁce2010.

Wskazujeto,żenawetzakup

oprogramowania od tej samej ﬁrmy,wzwiązkuze

zmianami technologicznymi stosowanymi w kolej-

nych wersjach produktu, nie gwarantuje pełnej kom-

patybilności formatu zapisu.

Rozwiązaniem w tym względzie jest oparcie się

na otwartym standardzie formatu pliku (opierając

się na deﬁnicjiotwartegostandarduopracowanego

przez Komisję Europejską w dokumencie: Europej-

skie Ramy Interoperacyjności), który pozwoliłby

uniezależnić się od rozwiązań stosowanych przez jed-

nego tylko dostawcę.

Obecnie, poprzez zastosowanie

przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 12

peracyjności, minimalnych wymagań dla rejestrów

teleinformatycznych, możliwe jest stosowanie forma-

tów danych opartych na otwartym standardzie

np. format OpenDocument (.odt).

Nadal jednak przy

stosowaniu różnych pakietów biurowych – własno-

ściowych i wolnościowych – kwestią problematyczną

jest możliwość odczytu formatów zapisu plików sto-

sowanych w poszczególnych aplikacjach.

KRI dopusz-

czają bowiem stosowanie całego szeregu formatów

zapisu plików, z których jedynie część to formaty

otwarte.

W tym kontekście warto zauważyć, że roz-

wiązania w kierunku kompatybilności formatów są

tym bardziej potrzebne ze względu na zwiększający

się udział w rynku urządzeń mobilnych, na których

także istnieje możliwość i potrzeba wykorzystywania

aplikacji biurowych.

Kluczowym wobec tego wydaje

się nie pytanie o stosowane pakiety biurowe, gdyż te

powinny być uzależnione od oceny potrzeb i możli-

wości danego urzędu, ale o konsekwentne stosowanie

standardów wymiany danych, które umożliwiają

swobodne określanie polityki w tym zakresie, bez

preferowania określonego typu oprogramowania czy

producenta.

Odnosząc się do pytania nr 4, uprzejmie informu-

ra rozwiązania w zakresie wykorzystania otwartych

licencji dostępnych w Internecie.

Jest to trend obecny

także w innych państwach Unii Europejskiej, co po-

twierdza deklaracja ministerialna w sprawie admi-

nistracji elektronicznej przyjęta 18 listopada 2009 r.

w Malmo, której sygnatariuszem jest także Polska.

W punkcie 21 deklaracji wskazano na zwracanie

szczególnej uwagi na korzyści wynikające z użycia

otwartych specyﬁkacjiwcelurealizacjiusługnajbar-

dziej efektywnych kosztowo.

Warto zauważyć, że Mi-

nisterstwo Administracji i Cyfryzacji, wpisując się

w ten trend, już w tej chwili wykorzystuje rozwiąza-

nia typu open source.

Strona internetowa naszego

ministerstwa została stworzona w oparciu o CMS

(system zarządzania treścią) WordPress.

Ponadto od

2011 r. na swoich stronach udostępniamy treści na

zasadzie licencji creative commons attribution-share

alike 3.0, co zwiększa możliwość ich wykorzystywa-

nia przez obywateli.

Jednocześnie informuję, że ko-

lejne kroki w tym kierunku, także poprzez wykorzy-

stanie bezpłatnych aplikacji biurowych, będą podej-

mowane w najbliższych latach.

Nie jest jednak planowane w chwili obecnej zastą-

pienie stosowanego w ministerstwie biurowego opro-

gramowania komercyjnego przez oprogramowanie

typu open source.

Podjęcie tego typu decyzji, jak

wskazano powyżej, wymaga przeprowadzenia szcze-

gółowej analizy przydatności i opłacalności danego

rozwiązania.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Andrzej Ręgowski

Warszawa, dnia 29 listopada 2012 r.

posła Piotra Chmielowskiego

smo z dnia 6 listopada 2012 r. (znak: SPS-023-8266p/

12) w sprawie uznania przez posła na Sejm RP pana

86

Piotra Chmielowskiego za niezadowalającą odpowie-

dzi udzielonej na interpelację dotyczącą dymisji dy-

rektora Śląskiego Oddziału Wojewódzkiego NFZ

w Katowicach (ŚOW NFZ) uprzejmie proszę o przy-

jęcie poniższych wyjaśnień.

W dniach od 16 do 27 kwiet-

nia 2012 r. pracownicy Centrali Narodowego Fundu-

szu Zdrowia przeprowadzili w ŚOW NFZ postępowa-

nie kontrolne nr 19, którego zakresem objęto prawi-

dłowość stosowania obowiązującej w NFZ procedury

konkursu ofert lub rokowań prowadzonych na pod-

stawie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej ﬁ-

dzajach świadczeń, w tym zawieranie umów w trybie

art. 161b ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej

ﬁnansowanychześrodkówpublicznych.

Wwyniku

przeprowadzonego postępowania kontrolnego stwier-

dzono w szczególności, że:

1.

Dyrektor ŚOW NFZ bezpośrednio ingerował

w czynności komisji konkursowej, co skutkowało nie-

odrzuceniem oferty nr 7 (oferta złożona przez Samo-

Uniwersytetu Medycznego w Katowicach) w postę-

powaniu konkursowym nr 12-12-000279/LSZ/03/1/

03.4540.030.02/1.

Obowiązek odrzucenia ww. oferty

wynikał z kontroli przeprowadzonej przez komisję

konkursową u oferenta, w trakcie której komisja

stwierdziła, że stan faktyczny nie był zgodny z dany-

mi przedstawionymi w ofercie.

Brak zgodności stanu

rzeczywistego z danymi przedstawionymi przez ofe-

renta został dodatkowo potwierdzony przez powtór-

ną kontrolę, przeprowadzoną już po zawarciu umowy

o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej.

2.

W ŚOW NFZ wielokrotnie podejmowano (stwier-

dzone 72 przypadki) ponowne negocjacje z oferenta-

mi dotyczące ceny i liczby świadczeń opieki zdrowot-

nej, po podpisaniu protokołów końcowych z negocja-

cji, co nie tylko było sprzeczne z obowiązującą w NFZ

procedurą konkursu ofert, ale także stanowiło naru-

szenie zasady równego traktowania wszystkich pod-

miotów, pozostali oferenci nie byli bowiem informo-

wani o możliwości przeprowadzenia ponownych ne-

gocjacji.

3. ŚOW NFZ w wyniku rozstrzygnięcia ww. po-

stępowania konkursowego nr 279/LSZ zawarł nie-

ważną umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowot-

nej ze SP Szpitalem Klinicznym nr 5 w Katowicach.

odrzuceniu z przyczyn wskazanych w ustawie.

Przy-

czyny odrzucenia oferty ww. ustawa wymienia w art.

149, zgodnie z którym odrzuca się ofertę zawierającą

nieprawdziwe informacje.

W wyniku przeprowadzonej w ŚOW NFZ kontro-

li, w dniu 13 lipca 2012 r. prezes NFZ wystosował do

dyrektora ŚOW NFZ wystąpienie pokontrolne zawie-

rające negatywną ocenę kontrolowanej działalności

ŚOW NFZ wraz z zaleceniami mającymi na celu usu-

nięcie stwierdzonych nieprawidłowości.

Jednym

z zaleceń było złożenie Samodzielnemu Publicznemu

Szpitalowi Klinicznemu Nr 5 w Katowicach wypo-

wiedzenia umowy o udzielanie świadczeń opieki

Uprzejmie informuję, że po otrzymaniu wystąpie-

nia pokontrolnego dyrektor ŚOW NFZ złożył rezy-

gnację z zajmowanego stanowiska.

Jednocześnie na podstawie informacji przedsta-

wionej przez prezesa NFZ uprzejmie informuję, że

Prokuratura Okręgowa w Katowicach prowadzi ak-

tualnie śledztwo odnoszące się do czynności prefe-

rencyjnych na rzecz SP Szpitala Klinicznego Nr 5

w Katowicach podejmowanych w toku ww. postępo-

wania konkursowego.

W związku z powyższym do-

kumentacje postępowania kontrolnego Centrali NFZ

oraz postępowania konkursowego ŚOW NFZ zostały

przez fundusz przekazane do ww. prokuratury.

Odpowiadając na pytanie dotyczące organów, do

których kierować się powinny osoby czujące się po-

szkodowane na skutek niezgodnej z prawem działal-

ności byłego dyrektora ŚOW NFZ, uprzejmie infor-

muję, że zgodnie z art. 155 ust. 1 ww. ustawy o świad-

ków publicznych do umów o udzielanie świadczeń

opieki zdrowotnej stosuje się przepisy Kodeksu cy-

wilnego.

Zgodnie z powyższym osoby czujące się po-

szkodowane działalnością byłego dyrektora ŚOW

NFZ mogą wnosić pozwy do sądu cywilnego właści-

wego dla siedziby oddziału wojewódzkiego NFZ.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Warszawa, dnia 4 grudnia 2012 r.

-8097-(1)/12), interpelację posła na Sejm RP pani

Anny Sobeckiej w sprawie wzrostu liczby urzędników

-023-8389/12) informuję, iż w urzędach administra-

cji publicznej jest sukcesywnie prowadzona polityka

87

ograniczenia zatrudnienia.

Należy również zauwa-

sie służby cywilnej odnotowano pierwszy od 2006 r.

tów (porównanie danych na koniec każdego roku).

kiem realizacji obowiązku nałożonego na członków

Rady Ministrów przez prezesa Rady Ministrów.

Pod-

zmniejszenia stanu zatrudnienia w kierowanych

kował m.in. reorganizacją struktur niektórych urzę-

dów, nienawiązywaniem ponownie wygasających umów

osób na miejsce członków korpusu służby cywilnej,

unijnych do innych jednostek będących poza syste-

mem służby cywilnej.

Ograniczenie zatrudnienia

cją zatrudnienia w administracji rządowej jest likwi-

dacja delegatur terenowych Ministerstwa Skarbu

go do spraw skarbu państwa (Dz. U. poz. 459).

Jednocześnie należy nadmienić, że ustawa o ra-

cjonalizacji zatrudnienia w państwowych jednost-

kach budżetowych i niektórych jednostkach sektora

ﬁnansówpublicznychwlatach2011–2013,namocy

decyzji Trybunału Konstytucyjnego z dnia 14 czerw-

ca 2011 r., nie weszła w życie.

Jednakże, mając na

względzie dążenie do zahamowania zwiększenia za-

trudnienia w administracji rządowej, stan zatrudnie-

nia w ministerstwach (wraz z KPRM), urzędach cen-

tralnych oraz urzędach wojewódzkich jest stale mo-

nitorowany przez KPRM.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Włodzimierz Karpiński

Warszawa, dnia 30 listopada 2012 r.

(8462)

12), dotyczącego ponownej interpelacji poseł na Sejm

cji Karpackiego Oddziału Straży Granicznej w No-

wym Sączu, uprzejmie informuję, że aktualnie na

południu Polski funkcjonują trzy komendy oddziałów

SG, których zaplecze infrastrukturalne umożliwia

realizację zadań jako urzędów obsługujących komen-

dantów oddziałów SG.

Wobec powyższego wskazanie docelowej lokaliza-

cji siedzib komend oddziałów SG na terytorium kra-

ju w oparciu o posiadaną infrastrukturę obiektową

nie wiąże się ze wzrostem nakładów ﬁnansowych

z tego tytułu.

Pragnę również nadmienić, że nieruchomości

snością Skarbu Państwa, a poszczególne jednostki

organizacyjne na mocy decyzji administracyjnych

posiadają trwały zarząd.

W przypadku decyzji o li-

kwidacji oddziału nieruchomości zostaną zagospoda-

sprzęt zostanie wykorzystany w innych jednostkach

Straży Granicznej.

Natomiast Umowa między Rzecząpospolitą Pol-

ską a Republiką Słowacką o współpracy w zwalcza-

niu przestępczości oraz o współdziałaniu na terenach

przygranicznych, podpisana w Warszawie dnia 23 mar-

ca 2004 r.

(Dz. U. z 2007 r.

Nr 85, poz. 568, z późn. zm.),

wymienia komendantów Karpackiego Oddziału SG

w Nowym Sączu i Bieszczadzkiego Oddziału SG

w Przemyślu jako organy właściwe do realizacji współ-

działania na terenach przygranicznych.

Niemniej

jednak zgodnie z art. 2 ust. 4 tejże umowy w sy-

tuacji zmiany właściwości lub nazw organów wymie-

nionych w ww. umowie strony powiadamiają się

o tym fakcie w drodze dyplomatycznej.

W tym miejscu ponownie pragnę podkreślić, że

waniu Straży Granicznej.

Zmniejszeniu uległa liczba

placówek SG, czyli podstawowych jednostek organi-

zacyjnych bezpośrednio realizujących ustawowe za-

dania formacji.

Poniższa tabela przedstawia sytuację Straży Gra-

nicznej na południu Polski:

Oddziały SG

Placówki SG przed

planowaną reorganizacją

(stan na 1 listopada 2012 r.)

Placówki SG

po planowanej

reorganizacji

Karpacki 5 3

Śląski 5 4

Sudecki 4 4

W świetle powyższego nieracjonalne wydaje się

utrzymywanie trzech komend oddziałów przy tak

małej liczbie placówek SG.

Należy przy tym wskazać,

że komenda oddziału jest urzędem podległym dane-

mu komendantowi oddziału Straży Granicznej, za-

88

pewniającym merytoryczną, organizacyjną, prawną

i kancelaryjno-biurową obsługę, potrzebnym do

sprawnej i skutecznej realizacji jego ustawowych za-

dań jako terenowego organu Straży Granicznej.

Wymaga podkreślenia, że dla zapewnienia spój-

ności i przejrzystości procesu reorganizacji w kwiet-

niu 2012 r. komendant główny Straży Granicznej

powołał zespół zadaniowy*

)

do określenia zasad funk-

cjonowania placówek Straży Granicznej wykonują-

cych zadania „wewnątrz kraju”.

Zespół w swoich pra-

cach opierał się na „Koncepcji funkcjonowania Stra-

ży Granicznej w latach 2009–2015”, a także na przy-

2007 r. i aktualizowanym na bieżąco „Programie zin-

tegrowanego zarządzania granicą w latach 2007–

–2013”.

Kontynuując dostosowanie struktur organizacyj-

Funkcjonariusze SG będą mogli kontynuować

służbę w jednostkach organizacyjnych SG wykonu-

jących zadania na granicy zewnętrznej Unii Europej-

skiej lub podejmować służbę w innych służbach mun-

durowych.

W przyszłym roku powinien zakończyć się

proces inwestycyjny na dwóch nowych przejściach

granicznych: w Budomierzu i Dołhobyczowie.

Reali-

zowana będzie również znacząca rozbudowa przejść

granicznych w Korczowej i Połowcach.

W związku

nej kontroli granicznej konieczne będzie zwiększenie

liczby funkcjonariuszy o niemal 1500 osób.

Daje to

Straży Granicznej zostaną w pełni wykorzystane.

Prowadzone są także uzgodnienia z pozostałymi

służbami mundurowymi mające na celu wypracowa-

nie rozwiązań umożliwiających zatrudnienie pracow-

ników SG ze znoszonych jednostek.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Piotr Stachańczyk

Warszawa, dnia 3 grudnia 2012 r.

Odpowiedź

podsekretarza stanu

posła Adama Kwiatkowskiego

12) przekazujące ponowną interpelację posła na Sejm

nariuszy Policji na Przystanku Woodstock uprzejmie

przedstawiam następujące informacje.

dzonej przez Policję w dniu 2 sierpnia 2012 r. doszło

do negatywnych zachowań ze strony kilku osób

sprzeciwiających się propagowaniu treści zawartych

na plakatach.

Wspomniane osoby zostały wezwane

przez funkcjonariuszy Policji do zachowania zgodne-

go z prawem.

W dniu 31 października 2012 r.

Sąd Rejonowy

w Słubicach oddalił zażalenia na zatrzymanie złożo-

ne przez pełnomocnika dwóch uczestników zgroma-

dzenia.

Z uzasadnienia wynika, że sąd nie podzielił

poglądu, iż w zakresie nakazu udania się do jednost-

ki Policji celem wyjaśnienia doszło do zdarzenia trak-

towanego w kategoriach zatrzymania procesowego.

Stosownie do informacji przekazanych przez Ko-

mendę Główną Policji pozostali uczestnicy zgroma-

dzenia nie zostali skierowani do najbliższego komi-

sariatu w celu złożenia wyjaśnień.

Jednocześnie należy wskazać, że informacja o pró-

bie wejścia na teren Przystanku Woodstock pochodzi

ze zgłoszenia otrzymanego przez dyżurnego Komisa-

riatu Policji w Kostrzynie nad Odrą.

Osoba, która

złożyła zgłoszenie, została przesłuchana na powyższą

okoliczność w charakterze świadka w ramach czyn-

ności wyjaśniających w sprawie o wykroczenie.

Po-

nadto z ustaleń dokonanych na miejscu zdarzenia

wynika, że patrol pokojowy Przystanku Woodstock

składający się z wolontariuszy pilnujących porządku

uniemożliwił wejście na teren trwania imprezy ma-

sowej osobom trzymającym zabezpieczony plakat.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Michał Deskur

Warszawa, dnia 3 grudnia 2012 r.

*

)

ciele oddziałów SG.

Ocenie poddano działalność poszczególnych

gen. Zespół wypracował szereg wniosków i propozycji, obejmu-

jących kwestie organizacyjne, kadrowe, logistyczne a także

su przekształceń Straży Granicznej.

89

Odpowiedź

podsekretarza stanu w Ministerstwie Finansów

dochodowego przekazywanego na rzecz

piśmie z dnia 9 listopada 2012 r., nr SPS-023-8845p/

12, w sprawie udzielenia dodatkowych wyjaśnień do

odpowiedzi udzielonej na interpelację z dnia 14 wrze-

śnia 2012 r., nr SPS-023-8845/12, dotyczącą zasad

podziału 1% podatku dochodowego przekazywanego

uprzejmie informuję.

rzecz OPP złożyło w zeznaniach:

— za 2011 r.

– 11 166 tys. osób,

— za 2010 r.

– 10 135 tys. osób,

co stanowi odpowiednio 43% i 38% wszystkich

podatników.

Wzrost liczby podatników, którzy zdecydowali się

na tę formę wsparcia działalności społecznie użytecz-

mentu, kiedy przekazania kwot z 1% dokonuje naczel-

nik urzędu skarbowego.

Mimo wprowadzenia korzyst-

nych rozwiązań w tym zakresie w latach 2007–2011

ok. 70% podatników nie korzystało z możliwości prze-

kazania 1% podatku należnego na rzecz OPP.

Z tego względu, że szczegółowe dane dotyczące

rozliczenia podatku dochodowego za 2011 r., umożli-

wiające podział liczby podatników wnioskujących o prze-

kazanie 1% podatku należnego na rzecz OPP, będą

dostępne dopiero pod koniec grudnia 2012 r., przeka-

zuję w załączeniu zestawienie obrazujące, jaki pro-

cent podatników deklarował chęć wsparcia wybranej

OPP częścią swojego podatku należnego za 2010 r.

w podziale na izby skarbowe.

Załącznik

Izba skarbowa

Procent podatników, którzy deklarowali

chęć wsparcia wybranej OPP częścią

Wrocław 41%

Bydgoszcz 34%

Lublin 33%

Zielona Góra 37%

Łódź 34%

Kraków 41%

Warszawa 42%

Opole 36%

Rzeszów 34%

Białystok 34%

Gdańsk 41%

Katowice 43%

Kielce 29%

Olsztyn 33%

Poznań 38%

Szczecin 38%

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Maciej Grabowski

Warszawa, dnia 28 listopada 2012 r.

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w sprawie fotografowania przedmiotów

skupowanych przez lombardy (8847)

kowych wyjaśnień dotyczących odpowiedzi na inter-

pelację poselską pani poseł Małgorzaty Niemczyk

nia fotograﬁcznego przedmiotów skupowanych do

lombardów uprzejmie przedstawiam, co następuje.

W odniesieniu do zagadnienia poruszanego w in-

terpelacji wydaje się przede wszystkim nieodzowne

wskazanie na konieczność wyraźnego rozdzielenia

płaszczyzny normatywnej od sfery czynności faktycz-

nych, w szczególności związanych z podejmowanymi

działaniami mającymi na celu wykrywanie czynów

zabronionych.

Kwestie dotyczące skuteczności ściga-

nia i ujawniania przestępstw popełnianych w związ-

ku z szeroko pojętą działalnością lombardową znaj-

dują się w gestii prokuratury i innych organów po-

stępowania przygotowawczego, a tym samym poza

zakresem właściwości ministra sprawiedliwości.

Jak wskazano w odpowiedzi na interpelację, obo-

wiązujące przepisy Prawa karnego oraz karnego

skarbowego penalizują społecznie szkodliwe czyny

mogące mieć związek z przyjmowaniem przedmiotów

do lombardów.

Chodzi w szczególności o paserstwo

umyślne i nieumyślne, oszustwo, nieujawnianie

przedmiotu lub podstawy opodatkowania, nieskłada-

nie deklaracji, nieprowadzenie lub nierzetelne pro-

wadzenie dokumentacji podatkowej.

Typy powyż-

szych czynów zabronionych mają również swe posta-

ci uprzywilejowane oraz najczęściej także kwaliﬁko-

wane, co ułatwia dostosowanie sposobów karnopraw-

nej reakcji do okoliczności konkretnej sprawy.

Ana-

lizując powyższe regulacje z punktu widzenia zasad-

90

ności i zakresu poddania kryminalizacji poszczegól-

nych zachowań, uznać je wypada za kompleksowe i umoż-

liwiające podejmowanie w oparciu o nie skutecznych

działań wykrywczych.

Podobna konkluzja nasuwa

się w odniesieniu do unormowań Kodeksu postępo-

wania karnego, które pozwalają na żądanie wydania

nie tych rzeczy oraz dokonanie w tym celu przeszu-

kania pomieszczeń, innych miejsc, osób, ich odzieży

i podręcznych przedmiotów – w wypadkach niecier-

piących zwłoki nawet bez polecenia sądu lub proku-

ratora.

Jeżeli chodzi natomiast o ewentualność zobowią-

zania stron do sporządzania dokumentacji fotogra-

ﬁcznejprzedmiotówprzyjmowanychdolombardów,

to podtrzymać należy argumentację przedstawioną

w odpowiedzi na interpelację, wskazującą na prak-

tyczną niecelowość nakładania formalnego obowiąz-

ku takiego utrwalenia.

Osobnym zagadnieniem jest natomiast podnoszo-

ny przez panią poseł brak należytej staranności

w prowadzeniu przez lombardy dokumentacji zwią-

zanej z przyjmowaniem przedmiotów pod zastaw.

W tym aspekcie istotne są przede wszystkim wymo-

gi formalne i niezbędna treść, którymi muszą się cha-

rakteryzować te dokumenty w świetle przepisów pra-

wa podatkowego.

Ocena, czy uregulowania te są wy-

starczające, należy jednak zgodnie z ustrojowym

podziałem zakresów działania poszczególnych resor-

tów do właściwości ministra ﬁnansów.

Z kolei, jeżeli potwierdzanie na piśmie przyjmo-

wania przedmiotów do lombardów odbywa się przez

zainteresowanych z naruszeniem przepisów regulu-

jących wymogi sporządzania stosownej dokumenta-

cji, ujawnianie takich zachowań oraz inicjowanie

postępowań karnych wobec osób popełniających te

czyny zabronione należy do kompetencji organów po-

datkowych, kontroli skarbowej i innych organów ści-

gania.

W całej rozciągłości podtrzymać zatem wypada

stanowisko, że najistotniejsze znaczenie dla rozwią-

zania sygnalizowanego problemu mają działania pre-

wencyjne i kontrolne w zakresie przestrzegania pra-

widłowości prowadzenia wymaganej dokumentacji

przez przedsiębiorców udzielających pożyczki pod za-

staw, co ma również niewątpliwy wpływ na poprawę

skuteczności działań wykrywczych organów ścigania

w zakresie tej kategorii czynów zabronionych.

Podsekretarz stanu

Michał Królikowski

Warszawa, dnia 30 listopada 2012 r.

(9296)

cją złożoną przez pana Szymona Giżyńskiego, posła na

Sejm RP, w dniu 24 września 2012 r. (znak: SPS-023-

uprzejmie proszę o przyjęcie poniższych informacji.

Na wstępie podkreślić należy, że w opiece zdrowot-

nej realizowany jest cały szereg zadań, które służyć

mają równemu dostępowi do świadczeń zdrowotnych

jak najlepszej jakości dla wszystkich pacjentów.

Warunki udzielania świadczeń opieki zdrowotnej

ﬁnansowanychześrodkówpublicznychorazzasady

i tryb ﬁnansowaniatychświadczeńzostałyokreślone

Dzięki ww. ustawie dąży się do zapewnienia wszyst-

kim powszechnego i równego dostępu do świadczeń

opieki zdrowotnej.

Opieka zdrowotna nad ludźmi

współczesnych czasów.

Stała się ważnym elementem

wodu specyﬁkiiskutkówtzw.choróbzależnychod

wieku, a zatem również specyﬁcznychpotrzebopie-

kuńczych tej grupy wiekowej.

Jednym z priorytetów ministra zdrowia stało się

stworzenie strategii polityki zdrowotnej wobec ludzi

starszych.

Jej podstawowe cele to: upowszechnienie

i poprawa dostępu do opieki zdrowotnej rozumiane

jako lepszy dostęp do świadczeń ochrony zdrowia na

ordynacja opieki poprzez ciągłość wynikającą z dłu-

gofalowego charakteru starzenia się i chorób mu to-

warzyszących, kompleksowość opieki poprzez cało-

ściowe rozwiązywanie problemów w interdyscypli-

narnej współpracy zespołów medycznych z uwzględ-

nieniem specyﬁcznych potrzeb zdrowotnych, pielę-

gnacyjnych, opiekuńczych i rehabilitacyjnych pacjen-

ta geriatrycznego, ale także przewlekle, terminalnie

chorego i niepełnosprawnego, jakość opieki poprzez

logicznej i geriatrycznej, ze szczególnym uwzględnie-

niem zasad etyki, w tym zastosowanie wypracowa-

nych standardów nie tylko w geriatrii, ale także

w opiece długoterminowej, opiece paliatywnej i reha-

bilitacji, właściwe ﬁnansowanieopiekipoprzezpod-

jęcie długofalowych działań poprawiających ﬁnanso-

wanie opieki zdrowotnej nad osobami w podeszłym

nych procedur i form opieki, odpowiednie, adekwatne

do potrzeb ﬁnansowanie świadczeń zdrowotnych,

lepsze ﬁnansowanie istniejącej i proponowanej do

91

wdrożenia infrastruktury opieki zdrowotnej dla osób

nad pacjentem wymagającym interdyscyplinarnego,

profesjonalnego i wielosektorowego podejścia inte-

trycznej, które zrealizowano poprzez wprowadzenie

w załączniku nr 12 zarządzenia nr 72/2011/DSOZ

czeniowego pod nazwą całościowa ocena geriatrycz-

na.

Procedura ta wyceniona została przez Narodowy

Fundusz Zdrowia na 3 pkt (obecnie 156 zł).

Aby zabezpieczyć w sposób właściwy medyczną

opiekę geriatryczną, Ministerstwo Zdrowia stara się

geriatrii za pośrednictwem konsultantów krajowych

karskiego poprzez zwiększenie liczby jednostek szko-

leniowych oraz ułatwienie, a także skrócenie procesu

uzyskiwania przez lekarzy tytułu specjalisty.

czone dane.

Według stanu na dzień 22 sierpnia 2012 r.

36 784 miejsca szkoleniowe w 5186 jednostkach szko-

wymi.

W dziedzinie geriatrii uprawnionych do pro-

wadzenia specjalizacji są 23 jednostki posiadające

r.), natomiast według stanu na 29 sierpnia 2008 r.

było tych jednostek 20 i posiadały one 83 miejsca

szkoleniowe (wzrost w ciągu 4 lat o ok. 28%).

Z informacji przekazanych przez Centrum Me-

geriatrii specjalizowało się 68 lekarzy, w tym 4 w try-

bie rezydenckim.

Według danych Naczelnej Izby Lekarskiej, opra-

rzy RP, liczba lekarzy geriatrów aktywnych zawodo-

wo ulega systematycznemu zwiększeniu i obecnie

Kwestia specjalizacji lekarskich uregulowana jest

będą mogli rozpocząć lekarze bezpośrednio po ukoń-

czeniu stażu podyplomowego, a po likwidacji stażu

mu.

Obecnie warunkiem rozpoczęcia specjalizacji

Należy także podkreślić, iż zgodnie z rozporządze-

W załączeniu*

)

pozwalam sobie przekazać także szcze-

gółowe dane dotyczące liczby oddziałów geriatrycz-

nych w Polsce w latach 2008–2011 z podziałem na

województwa, które pokazują progresję w zabezpiecze-

niu opieki geriatrycznej na przestrzeni ostatnich 5 lat.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że zgodnie z danymi

otrzymanymi z Narodowego Funduszu Zdrowia (w za-

łączeniu*

)

), sukcesywnie rośnie wysokość środków

przeznaczonych na ﬁnansowanieświadczeńwzakresie

geriatria w rodzajach świadczeń z zakresu ambulato-

ryjnej opieki geriatrycznej oraz leczenia szpitalnego.

Łączna wartość umów na ww. świadczenia w 2008 r.

wynosiła 31 539 740 zł, natomiast w 2012 r. wynosi 51

587424 zł.

Dodatkowo, na załączonych wykresach*

)

,

zaprezentowano kształtowanie się w poszczególnych

miesiącach w okresie 2008–2011 r. średniej wartości

hospitalizacji oraz liczby hospitalizacji w lecznictwie

szpitalnym w obszarze geriatria.

Średnia wartość ho-

spitalizacji jest ilorazem wartości zrealizowanych

świadczeń oraz liczby hospitalizacji, co obrazuje, ile

płaci Narodowy Fundusz Zdrowia szpitalowi za hospi-

talizację jednego pacjenta.

Odnosząc się do kwestii uregulowań prawnych

w opiece geriatrycznej, minister zdrowia dostrzega pil-

ną potrzebę wprowadzenia nowych rozwiązań w opie-

ce geriatrycznej w Polsce, za czym przemawiają argu-

menty demograﬁczneisocjoekonomiczne.

Ztegoteż

powodu przy ministrze zdrowia od lipca 2007 r. pracu-

je grupa ekspertów (zespół ds. gerontologii w grudniu

2008 r. przekształcony z zespołu ds. geriatrii), w skład

której wchodzą najlepsi krajowi specjaliści z tej dziedzi-

ny.

Należy także dodać, że poza kwestiami związanymi

z kompleksową opieką geriatryczną, w Ministerstwie

Zdrowia prowadzona jest analiza i projektuje się zmia-

ny dotyczące przepisów prawa w zakresie opieki długo-

terminowej oraz kwestii związanych z opieką pielęgna-

cyjną nad pacjentem w podeszłym wieku.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Igor Radziewicz-Winnicki

Warszawa, dnia 29 listopada 2012 r.

*

)

92

Odpowiedź

sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

odpłatności za korzystanie z usług medycznych

placówki państwowej służby zdrowia, która została

SPS-023-9741/12), uprzejmie proszę o przyjęcie na-

Prezes NFZ dnia 20 września 2012 r. udzieliła

wywiadu dla Money.pl (wywiad pod adresem: http://

www.money.pl/gospodarka/wiadomosci/artykul/pre-

zes;nfz;pacjenci;powinni;doplacac;za;leczenie-

,61,0,1155389.html), z którego pochodzą cytaty za-

warte w interpelacji.

Po zapoznaniu się z całością

materiału można zauważyć, że zdania, które są pod-

stawą zadanych ministrowi zdrowia pytań, są wy-

rwane z kontekstu, co całkowicie zmieniło ich zna-

czenie i zniekształciło wypowiedź pani prezes.

Zdanie: „Każdy z nas odpowiada za swoje zdro-

wie.

Opłaty o niskiej wartości nie ograniczają dostę-

pu do świadczeń, a zwiększałyby reﬂeksjęnadrze-

czywistą potrzebą wizyty u danego lekarza (...)” zo-

stało zaczerpnięte z wypowiedzi pani prezes na temat

zasad ﬁnansowaniaświadczeńwCzechach.

Wypo-

wiedź ta w żaden sposób nie wskazywała na system

obowiązujący w Polsce, ani też nie zapowiadała pro-

wadzenia prac nad podobnymi projektami.

Ponadto pragnę uprzejmie poinformować pana

przygotowuje regulacji, na podstawie których wpro-

wadzona byłaby odpłatność pacjentów za świadcze-

nia ﬁnansowaneześrodkówpublicznych.

Odnosząc się do kwestii dotyczącej długich termi-

nów oczekiwań na wizytę u lekarzy specjalistów,

uprzejmie informuję, że problem ten jest złożony, na-

tomiast przyczyn jest wiele.

Oprócz tych wskazanych

w interpelacji pana posła należałoby przede wszyst-

kim wymienić ograniczoną ilość środków pochodzą-

cych ze składek na powszechne ubezpieczenie zdro-

wotne i przeznaczonych na ﬁnansowanieświadczeń

zdrowotnych dla ubezpieczonych.

W związku z tym

przewiduje, iż świadczenia opieki zdrowotnej w szpi-

talach i świadczenia specjalistyczne w ambulatoryj-

nej opiece zdrowotnej są udzielane według kolejności

szem Zdrowia.

Za prowadzenie listy oczekujących

odpowiedzialny jest ww. świadczeniodawca.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Sławomir Neumann

Warszawa, dnia 3 grudnia 2012 r.

o rencie planistycznej (9757)

otrzymaliśmy wraz z pismem wicemarszałka Sejmu

RP pana Marka Kuchcińskiego dnia 9 października

2012 r., znak: SPS-023-9757/12, przesłaną w załącze-

niu zgodnie z właściwością przy piśmie ministra roz-

woju regionalnego pani Elżbiety Bieńkowskiej z dnia

-KOS/12 NK 126372/12 (wpływ do KG MTBiGM

25.10.2012 r., nr Docman: 21367/12, BP L.dz.: 4487),

przedstawiam stanowisko w tym zakresie.

W aktualnym stanie prawnym określonym w usta-

ze zm.), dalej zwanej ustawą p.z.p., ustawodawca zo-

bowiązał właściwy organ gminy do ustalenia w dro-

dze decyzji administracyjnej opłaty jednorazowej

z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, tzw. renty

planistycznej, gdy spełnione zostaną łącznie dwa wa-

runki.

Po pierwsze, w następstwie uchwalenia bądź

zmiany miejscowego planu zagospodarowania prze-

strzennego wzrośnie wartość nieruchomości.

Po wtó-

re, zbycie nieruchomości przez jej właściciela nastąpi

spodarowania przestrzennego lub jego zmiana stały

się obowiązujące.

Stwierdzenie, iż chociażby jedna

z przesłanek nie jest spełniona, uniemożliwia usta-

lenie opłaty planistycznej, w przeciwnym wypadku

wydanie decyzji w przedmiocie opłaty planistycznej

ma charakter obligatoryjny, przy posiłkowym zasto-

Nr 102, poz. 695, ze zm.).

93

Odpowiednie stosowanie art. 37 ust. 3 ustawy

wy p.z.p., należy rozumieć w ten sposób, że wójt, bur-

mistrz albo prezydent miasta powinien w terminie

zmiana stały się obowiązujące, wszcząć z urzędu po-

stępowanie administracyjne w sprawie ustalenia jed-

norazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieru-

chomości.

zumieć jako termin przedawnienia roszczeń w zna-

czeniu cywilistycznym oraz jako maksymalny ter-

min, w którym możliwe jest wszczęcie postępowania

administracyjnego w sprawie ustalenia opłaty z ty-

tułu wzrostu wartości nieruchomości (art. 36 ust. 4

w związku z art. 37 ust. 4 ustawy p.z.p.), a nie jako

termin ograniczający wydanie orzeczenia w sprawie.

Taka wykładnia art. 37 ust. 4 wskazanej ustawy po-

zwala na równe traktowanie podmiotów, które zgod-

chodzenia na drodze postępowania cywilnego i admi-

nistracyjnego odpowiednio odszkodowania równego

obniżeniu wartości nieruchomości i opłaty z tytułu

wzrostu wartości nieruchomości.

Wszczęcie postępo-

wania administracyjnego (art. 61 § 1 K.p.a.) w spra-

wie ustalenia opłaty z tytułu wzrostu wartości nie-

ruchomości (art. 36 ust. 4 ustawy p.z.p.) jest w tym

wypadku odpowiednikiem zgłoszenia roszczenia cy-

wy p.z.p.

Przedłożona w interpelacji posła Marka Łapiń-

skiego propozycja, zgłoszona mu pisemnie (w załą-

czeniu)*

)

przez grupę radnych i burmistrza miasta

i gminy Kąty Wrocławskie, zmiany obowiązujących

przepisów ustawy p.z.p. poprzez (bezterminowe) wy-

dłużenie terminu ustalania renty planistycznej przez

gminę, gdyż okres 5-letni utrudnia bądź uniemożli-

wia wypełnianie przez samorząd zadań publicznych,

w ocenie Ministerstwa Transportu, Budownictwa

Poprzez wydłużanie terminu, w szczególności bez

wskazania innego terminu granicznego, utrudnione

byłoby wskazanie bezpośredniego wpływu uchwale-

nia albo zmiany planu miejscowego na zmianę war-

tości nieruchomości.

Należałoby bowiem precyzyjnie

określić (wyizolować/zaktualizować), wyceniać i udo-

wodnić stronom postępowania lub następcom praw-

nym (np. po 30 latach) związek studium i planów

gminy z następstwami późniejszych ich zmian ponie-

sionych przez gminę oraz właścicieli nieruchomości

i ich sąsiadów inwestycji/nakładów z wszelakimi za-

niechaniami/błędami lub utratą korzyści, wpływu

wzrostów albo dekoniunktury rynkowej na wzrost

wartości tych nieruchomości – na czym zależy wła-

dzom gminy – ale także ryzyko niekończących się

dochodzeń i roszczeń właścicieli działek wskutek nie-

korzystnych dla nich zmian planów zagospodarowa-

nia przestrzennego.

Okres 5-letni wydaje się być wła-

ściwy i prosty w użyciu.

Należy wskazać, iż jakąkolwiek cząstkową propo-

zycję zmiany w przepisach dotychczas obowiązującej

ustawy p.z.p. należy rozpatrywać i oceniać w znacz-

nie szerszym kontekście zmian, które zostały zaini-

cjowane i wyrażone w exposé prezesa Rady Mini-

strów.

Z realizacją zmian wynikających z exposé prezesa

Rady Ministrów związana była m.in. konieczność po-

wstania Komisji KodyﬁkacyjnejPrawaBudowlanego

mającej na celu skrócenie czasu uzyskiwania pozwo-

lenia na budowę poprzez stworzenie kompleksowej

regulacji w zakresie Prawa budowlanego.

W związku

z powyższym zaplanowano ujęcie w jednym akcie

prawnym kompleksowej regulacji całego procesu in-

westycyjno-budowlanego rozumianego w sposób sze-

roki, tj. obejmujący proces budowlany (w tym opinio-

wanie i uzgadnianie przez inne organy), planowanie

przestrzenne na poziomie lokalnym, scalenia i po-

działy gruntów oraz mechanizmy ﬁnansowaniain-

westycji i inne zagadnienia ﬁnansowe,takiejakkary

i opłaty legalizacyjne.

Zagadnienia te obecnie uregu-

lowane są w różnych aktach prawnych leżących w ge-

stii wielu resortów, stąd potrzebne jest podejście in-

terdyscyplinarne, zapewniające koordynację zmian

ustawowych oraz umożliwiające przeniesienie części

regulacji do jednego aktu rangi ustawowej.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Janusz Żbik

Warszawa, dnia 3 grudnia 2012 r.

9 października 2012 r., znak: SPS-023-9770/12, przy

którym przekazano interpelację pana Piotra Chmie-

lowskiego, posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej,

w Opatowie, uprzejmie informuję, co następuje.

Od 1 listopada 2011 r. szpital powiatowy w Opa-

towie wydzierżawiony został spółce Twoje Zdrowie

Lekarze Specjaliści sp. z o. o. w Katowicach i od tego

czasu jest pod nadzorem państwowego powiatowego

*

)

94

inspektora sanitarnego w Opatowie, wcześniej zaś

był jednostką Starostwa Powiatowego w Opatowie

i nadzorował go państwowy wojewódzki inspektor

sanitarny w Kielcach.

Odpady medyczne na oddziałach szpitalnych w miej-

scu powstawania, z wyjątkiem odpadów o ostrych

końcach i krawędziach, zbierane są przez personel me-

dyczny w workach jednorazowych z folii koloru czer-

wonego – opisanych, natomiast odpady medyczne

o ostrych końcach i krawędziach zbierane są do po-

jemników jednorazowego użycia, sztywnych.

Perso-

nel medyczny dokonuje kwaliﬁkacjiisegregacjiwy-

tworzonych odpadów, zgodnie z rozporządzeniem mi-

oraz procedurami wewnętrznymi dotyczącymi postę-

powania z odpadami medycznymi.

Pojemniki lub

worki są zapełniane do 2/3 ich objętości, w sposób

umożliwiający ich bezpieczne zamknięcie.

Z poszczególnych oddziałów opakowania jednost-

kowe zbierane są przez salowe do zbiorczych worków

z folii koloru czerwonego umieszczonych na stelażach

w brudownikach.

Salowe zamykają i opisują zbiorcze

worki.

Informacje na workach zawierają: kod odpa-

dów, oddział, w którym zostały wytworzone, datę

zamknięcia.

Z brudowników oddziałowych worki zbiorcze za-

bierane są dwa razy dziennie, o godz. 8.30 i 13.45,

przez uprawnionego pracownika szpitala.

Transport

wewnętrzny odpadów medycznych z miejsca wytwo-

rzenia do miejsca magazynowania odbywa się środ-

kiem transportu przeznaczonym wyłącznie do tego

celu – wózkiem zamykanym, szczelnym.

Wózek po

każdym użyciu jest myty i dezynfekowany, prowa-

dzony jest rejestr mycia i dezynfekcji środka trans-

portu.

Transport wewnętrzny do magazynu odbywa

się jedną z wind, w sposób uniemożliwiający naraże-

nie na bezpośredni kontakt z odpadami (jedna winda

w tym czasie zostaje zablokowana), następnie prze-

prowadzana jest dezynfekcja windy.

Magazyn odpadów stanowi zespół pomieszczeń:

przedsionek (śluza), pomieszczenie mycia i dezynfek-

cji wózków przeznaczonych do transportu odpadów

oraz właściwe pomieszczenie przeznaczone do prze-

chowywania odpadów niebezpiecznych.

Posiada nie-

zależne wejście, zaś ściany i podłogi wykonane są

z materiałów gładkich, łatwo zmywalnych i umożli-

wiających dezynfekcję.

Temperatura w magazynie

nie przekracza 10

o

C. Worki z odpadami medycznymi

przechowywane w magazynie posiadają opisy za-

mknięcia.

Ze względu na brak w magazynie zgodnej

z wymaganiami wentylacji zapewniającej podciśnie-

nie z zapewnieniem ﬁltracjiodprowadzonegopowie-

trza państwowy powiatowy inspektor sanitarny

w Opatowie wydał decyzję administracyjną z dnia

22 sierpnia 2012 r., znak: SE.IVa-4230/5/12, dot. za-

pewnienia wentylacji z podciśnieniem oraz ﬁltracją

odprowadzonego powietrza, zgodnej z wymaganiami

w sprawie szczegółowego postępowania z odpadami

medycznymi (Dz. U. Nr 139, poz. 940) – z terminem

wykonania do dnia 30 listopada 2013 r.

Do dnia 31 lipca 2012 r. odpady medyczne ze szpi-

tala były odbierane przez ﬁrmęExpol-Bissp.j.

Wdniu

1 sierpnia 2012 r. na odbiór odpadów medycznych

podpisano cesję umowy pomiędzy zbywcą Expol-Bis

sp. j.

w Skarżysku-Kamiennej, nabywcą TPO sp. z.

o.o.

w Łodzi a wykonawcą Twoje Zdrowie Lekarze Spe-

cjaliści sp. z o.o. w Katowicach z miejscem wykony-

wania usługi Szpital Twoje Zdrowie w Opatowie.

Według cesji umowy utylizacją objęte są odpady me-

dyczne o kodach:

— 18 01 01 – narzędzia chirurgiczne i zabiegowe

— 18 01 02 – części ciała i organy oraz pojemniki

na krew, przekazania odpadów,

— 18 01 03 – inne odpady, które zawierają żywe

Kontrole przeprowadzane przez pracowników Po-

wiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w Opa-

towie oraz kontrole wewnętrzne Zespołu ds. Zakażeń

Szpitalnych nie wykazały nieprawidłowości w zakre-

sie postępowania z odpadami medycznymi powstały-

mi w wyniku udzielania świadczeń zdrowotnych

w Szpitalu Twoje Zdrowie w Opatowie.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Igor Radziewicz-Winnicki

Warszawa, dnia 3 grudnia 2012 r.

(9806)

terpelację pana Jarosława Jagiełły, posła na Sejm

w sprawie dodatkowego funduszu na ﬁnansowanie

leczenia onkologicznego uprzejmie informuję, co na-

stępuje.

W chwili obecnej Ministerstwo Zdrowia nie pla-

nuje utworzenia dodatkowego funduszu przeznaczo-

nego na ﬁnansowanie leczenia chorób nowotworo-

wych.

W związku z ograniczoną wysokością środków

publicznych przeznaczonych na ﬁnansowanieświad-

czeń gwarantowanych, które są do dyspozycji, i uwzględ-

niając konieczności zapewnienia równego dostępu do

świadczeń wszystkim obywatelom, istnieje jedynie

95

możliwość gospodarowania istniejącymi obecnie środ-

kami.

W kwestii dostępności do nowoczesnych terapii

pragniemy zwrócić uwagę, iż w tym roku do leczenia

onkologicznego zostały wprowadzone następujące

nowe leki:

— degerelix (lek Firmagon) – stosowany w za -

awansowanym hormonozależnym raku gruczołu

krokowego,

— eksemestan – we wskazaniu rak piersi w II

rzucie hormonoterapii,

— temozolomid – we wskazaniach pozarejestra -

cyjnych w leczeniu nowotworów ośrodkowego ukła-

du nerwowego oraz innych guzów litych poza ośrod-

kowym układem nerwowym u dzieci,

— bortezomib – zmieniono dotychczasowy pro -

gram lekowy leczenia szpiczaka mnogiego w spo-

sób umożliwiający leczenie pacjentów z niewydolno-

ścią nerek oraz pacjentów ze szpiczakiem mnogim

wcześniej nieleczonych i niekwaliﬁkujących się do

leczenia w chemioterapii wysokodawkowej.

Zwiększono także dostępność pacjentów do le-

ków refundowanych w 2011 r. poprzez rozszerzanie

zakresu wskazań objętych refundacją o nową, do-

tychczas nieﬁnansowaną ze środków publicznych

onkologiczną jednostkę chorobową: wczesny rak

na: letrozol).

Pragnę zwrócić uwagę, że leczenie onkologiczne jest

wysoce kosztowne, o czym świadczyć może chociażby

fakt znacznego wzrostu kosztów chemioterapii nie-

standardowych w ostatnich latach (tabela 1).

Zgodnie z informacjami opublikowanymi w spra-

wozdaniu z działalności Narodowego Funduszu

Zdrowia za 2011 r. oraz danymi przekazanymi

przez prezesa funduszu w maju 2012 r., ilość oraz

wartość wydanych zgód na leki ﬁnansowanewra-

mach chemioterapii niestandardowej w poszczegól-

nych latach wyniosła.

Rok

Łączna

liczba

złożonych

wniosków

Łączna liczba

wydanych

zgód

Sumaryczna wartość

zgód wydanych

na chemioterapię

niestandardową

2006 11 105 10 015 79 434 662 zł

2007 7790 6641 107923 017 zł

2008 7 111 6261 125 978 885 zł

2009 7347 6445 135 808621 zł

2010 7704 6645 161 612 580 zł

2011 7222 6346 169 958 894 zł

I–V 2012 b.d. b.d.

68 416 290 zł

Powyższe dane wskazują, że przy systematycz-

nym wzroście nakładów na świadczenia zdrowotne

w ramach chemioterapii niestandardowej, ilość wy-

dawanych zgód pozostaje na zbliżonym poziomie, co

terapii niestandardowej coraz częściej finansowa-

ne są terapie wysokokosztowe.

Bardzo często są

to terapie nowoczesnymi biologicznymi lekami, któ-

rych aktywność skierowana jest przeciwko specyﬁcz-

nym właściwościom komórek poszczególnych typów

nowotworów (np. przeciwciała skierowane przeciw-

ko antygenom nowotworów, inhibitory enzymów

wybranych szlaków metabolizmu komórek nowo-

tworowych).

Badania nad tego typu lekami oraz w ich

następstwie produkcja jest bardzo kosztowna, co

przekłada się w konsekwencji na koszt terapii.

W kontekście niezadowolenia pacjentów z lecze-

nia onkologicznego należy podkreślić, iż nadal bra-

kuje w pełni skutecznego leczenia nowotworów.

Obecnie stosowane terapie nie dają w części przy-

padków całkowitego wyleczenia, a jedynie zwięk-

szają czas przeżycia chorych, w niektórych typach

nowotworów nieznacznie, i nie ma znaczenia tu

fakt, jakim lekiem leczony jest chory, a jedynie od-

powiedz danego nowotworu na leczenie.

Co więcej

późna wykrywalność nowotworów skutkuje podję-

ciem leczenia na etapie, kiedy choroba jest już za-

awansowana a rokowanie dla pacjenta jest gorsze.

Powyższe przyczyny przekładają się na dużą śmier-

telność chorych leczonych onkologicznie.

prace nad wdrożeniem terapii w przypadku leczenia

nowotworów z wykorzystaniem następujących sub-

stancji:

— vemurafenib (lek Zelboraf) – w leczeniu czer -

niaka skóry (obecnie na etapie oceny w Agencji Oce-

ny Technologii Medycznych – 26 listopada posie-

dzenie Rady Przejrzystości),

— ipilimumab (lek Yervoy) – w leczeniu czerniaka

skóry (obecnie na etapie decyzji ministra zdrowia),

— pazopanib (lek Yotrient) – w leczeniu raka ner -

ki (30 października wydana rekomendacja prezesa

Agencji Oceny Technologii Medycznych),

— bewacyzumab (lek Avastin) – w leczeniu za -

awansowanego raka jajnika (12 listopada wydana

rekomendacja prezesa Agencji Oceny Technologii

— bendamiistyna (lek Levact) – w leczeniu chło -

niaków nieziarniczych o powolnym przebiegu opor-

nych na rytuksymab (obecnie na etapie oceny przez

Agencję Oceny Technologii Medycznych),

— octan abirateronu (lek Zytiga) – w leczeniu opor -

nego na kastrację raka gruczołu krokowego z prze-

rzutami u dorosłych mężczyzn, których choroba po-

stępuje w trakcie lub po chemioterapii zawierającej

docetaksel (obecnie na etapie oceny w AOTM),

— dazatynib (lek Sprycel) – we wskazaniu lecze -

nie nowo rozpoznanej przewlekłej białaczki szpikowej

(10 września stanowisko Rady Przejrzystości);

— nilotynib (lek Tasigna) we wskazaniu leczenie

dorosłych pacjentów z nowo rozpoznaną przewlekłą

białaczką szpikową (10 września stanowisko Rady

Przejrzystości),

— imatynib (lek Glivec) – leczenie adjuwantowe

chorych dorosłych z wysokim ryzykiem nawrotu,

50%, po zabiegu radykalnego usunięcia guza żo-

łądka, dwunastnicy, jelita cienkiego i odbytnicy

(rekomendacja 29 października),

96

— erlotynib (lek Tarceva) – rozszerzenie programu

lekowego „Leczenie niedrobnokomórkowego raka płu-

ca – leczenie I linii” (rekomendacja 30 października),

— sorafenib (lek Nexavar) – leczenie raka wątro -

bokomórkowego (zmiana aktualnie ﬁnansowanego

programu lekowego, rekomendacja 15 października),

— talidomid (lek Thalidomide Celgene) – we

wskazaniu leczenie I rzutu nieleczonego szpiczaka

mnogiego u pacjentów powyżej 65. rż. lub u pacjen-

tów niekwaliﬁkującychsiędochemioterapiiwyso-

kodawkowej (rekomendacja 12 listopada).

Wśród leków stosowanych w chemioterapii nieob-

jętych refundacją, nieocenionych jeszcze przez Agencję

Oceny Technologii Medycznych znajdują się leki:

1.

Evoltra (klofarabina) – we wskazaniu leczenie

ostrej białaczki limfoblastycznej (ALL) u dzieci i mło-

dzieży z nawrotem lub oporną na leczenie chorobą po

zastosowaniu przynajmniej dwóch wcześniejszych

standardowych cykli i w przypadku gdy brak innych

opcji pozwalających na przewidywanie długotrwałej

odpowiedzi, u chorych kwaliﬁkujących się do prze-

szczepu macierzystych komórek krwiotwórczych.

2.

Trisenox (ursenicum trioxidum) – we wskaza-

niu indukcja remisji i konsolidacja ostrej białaczki

promielocytowej (APL) u dorosłych pacjentów, cha-

rakteryzującej się translokacją t (15; 17) i (lub) obec-

nością genu (PML/RAR-alfa) po niepowodzeniu le-

czenia lub w nawrocie choroby.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

internetowej zgłaszanych przez osoby starsze

(9815)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

w sprawie zgłaszanych przez osoby starsze proble-

mów z obsługą bankowości internetowej, przesłaną

w dniu 9 października br. przy piśmie nr SPS-023-

-9815/12, uprzejmie przedstawiam następujące wy-

jaśnienia.

Aktualna oferta usług ﬁnansowychwPolscecha-

rakteryzuje się dużym poziomem zróżnicowania.

Różnice dostrzegane są również w sposobie prowa-

dzenia działalności przez przedsiębiorców oferują-

cych usługi ﬁnansowe,wszczególnościprzezbanki.

Poza bankowością „tradycyjną”, obecną dotychczas

na rynku, coraz większego znaczenia nabiera banko-

wość internetowa/elektroniczna.

Jednak taka forma

oferty nie zastępuje tradycyjnej obsługi bezpośred-

niej, podobnie jak zawieranie umów za pośrednic-

twem Internetu lub telefonu nie zastępuje zawarcia

umów w obecności pracownika banku.

Należy podkreślić, że bankowość elektroniczna za-

pewnia klientom wygodę korzystania z oferty ﬁnan-

sowej bez względu na czas i miejsce dokonywania

transakcji.

Ponadto klient zyskuje również wysoki sto-

pień samodzielności w określaniu zakresu i charakte-

ru obsługi, kierując się indywidualnymi preferencja-

mi.

Taki model kontaktu z bankiem wymaga jednak

od klienta niezbędnej wiedzy z zakresu posługiwania

się sprzętem komputerowym czy warunków świadcze-

nia usług bankowych.

Wskazać należy, iż seniorzy

w coraz większym stopniu posługują się Internetem.

Z raportu „Mobilny Internet 50+” wynika, że w 2005 r.

jedynie 7,6% osób z grupy wiekowej 60–64 lata korzy-

stało z Internetu, a już cztery lata później ten odsetek

wzrósł do 20,6%.

Powyższe dane potwierdzałyby tak-

że wyniki raportu „Diagnoza społeczna 2011”, z któ-

rych wynika, że 3 mln Polaków po 50. roku życia ko-

rzysta z Internetu, spośród łącznie 13 mln osób tej

grupy wiekowej.

Ponadto należy zauważyć, że w kolej-

nych latach w przedział wiekowy 50+ będą wchodziły

osoby, które obecnie korzystają z usług elektronicz-

nych, zatem ich odsetek będzie stale wzrastał.

Alter-

natywną formą relacji klienta z bankiem, z której

mogą bez specjalnego przygotowania korzystać senio-

rzy, jest bankowość telefoniczna.

Klienci kontaktują

się z pracownikiem banku lub z serwisem automa-

tycznym za pośrednictwem telefonów stacjonarnych

i zlecają wykonanie dyspozycji.

Przedsiębiorca oferujący usługi ﬁnansowewybie-

ra formę prowadzenia działalności oraz kanały sprze-

daży swoich usług.

Sposób dystrybucji produktów

i usług pozostaje zatem poza kompetencjami Mini-

sterstwa Finansów czy też innego urzędu.

Natomiast

potencjalny klient, w tym również senior, może wy-

brać dla siebie najbardziej zadowalającą ofertę spo-

śród oferowanych przez instytucje bankowe.

Z informacji otrzymanych ze Związku Banków

Polskich wynika, że co najmniej kilka polskich ban-

ków z grupy największych ma w swojej ofercie ra-

chunki wraz z powiązanymi usługami skierowane

specjalnie do seniorów.

W przypadku większości tych

kont oferowany jest także bezpłatny dostęp do usług

za pośrednictwem Internetu, przy czym klient nie

ma obowiązku korzystania z narzędzi internetowych

i elektronicznych.

Takie konta często wzbogacane są

ofertą dodatkową, niedostępną dla pozostałych grup

klientów.

Te dodatkowe usługi to, poza zmniejszony-

mi opłatami za usługi bankowe, np. bezpłatny dostęp

do bankomatów, ubezpieczenie pomocy medycznej i do-

mowej (home i medical assistance).

Jako bardziej nie-

standardowe formy zachęt dla potencjalnych klien-

tów można wskazać karty debetowe umożliwiające

97

zwrot 5% wartości opłaconych kartą zakupów w ap-

tekach w całym kraju lub specyﬁcznąusługęofero-

waną przez np. Bank Pocztowy SA, polegającą na

bezpłatnym dostarczaniu przez listonosza gotówki

do domu klienta.

Z dostępnych informacji wynika, że

najczęściej granica wieku uprawniająca do utworze-

nia takiego konta to ok. 50. rok życia, chociaż spoty-

ka się również ofertę rachunków bankowych skiero-

waną do osób, które ukończyły 60. rok życia.

Wszyst-

kie te banki dysponują siecią kilku tysięcy placówek

na terenie całego kraju, zatem można stwierdzić, że

dostępność usług dla starszych mieszkańców nasze-

go kraju jest znaczna.

Ponadto należy wskazać, że

nie tylko największe banki, ale również niektóre

działające lokalnie banki spółdzielcze stosują prak-

tykę dedykowania produktów odpowiednim grupom

klientów.

Jednym z kryteriów do określania tych

grup jest wiek klientów.

Banki spółdzielcze starają

się nadążyć za konkurencją, wdrażając internetowe

kanały komunikacji z klientami.

Pragnę poinformować, że kwestie ochrony konsu-

mentów zostały szczegółowo ujęte w ustawie z dnia

precyzuje sposób i formę informacji przekazywanych

klientom przed zawarciem umów o kredyt konsu-

mencki oraz kredyt zabezpieczony hipoteką.

Dodat-

kowo problematyka związana z relacjami z klientami

została podjęta w opracowanej przez Komisję Nadzo-

ru Finansowego rekomendacji S dotyczącej dobrych

praktyk w zakresie zarządzania ekspozycjami kre-

dytowymi ﬁnansującyminieruchomościorazzabez-

pieczonymi hipotecznie, a także rekomendacji T do-

tyczącej dobrych praktyk w zakresie zarządzania

komendacje stanowią zbiór zasad adresowanych do

banków, dotyczących zarządzania i oceny ryzyka

związanego z udzielanymi przez banki kredytami.

Odnosząc się do kwestii zrozumiałości terminolo-

gii ﬁnansowej,należywskazać,żewanalizieposta-

nowień wzorców umów wsparcia mogą udzielić orga-

ny lub instytucje powołane w celu świadczenia pomo-

cy indywidualnemu konsumentowi.

Obecnie istnie-

jący system ochrony interesów konsumentów jest

rozbudowany.

Poza rzecznikami konsumentów (dzia-

łającymi przy starostwach powiatowych lub urzę-

dach miasta) pomoc w powyższym zakresie może

zostać udzielona również przez Federację Konsumen-

tów – niezależną organizację pozarządową, której głów-

nym celem jest ochrona indywidualnych praw i inte-

resów konsumentów (prawnicy Federacji Konsumen-

tów w ramach tzw. infolinii konsumenckiej pod nu-

merem tel. 800-007-707 udzielają informacji praw-

nych konsumentom).

Również Stowarzyszenie Kon-

sumentów Polskich prowadzi internetowe centrum

porad dla konsumentów (pytania można kierować na

adres mailowy: porady@dlakonsumentów.pl).

Należy ponadto podkreślić, że Urząd Ochrony

sposobów, w jakie konsumenci otrzymują informacje

o produkcie.

Prezes urzędu może podjąć pewne dzia-

łania (np. postępowania w sprawie naruszenia zbio-

rowych interesów konsumentów, kontrole wzorców

umów, występowanie z powództwem o uznanie posta-

nowień wzorców umów za niedozwolone), w ramach

których weryﬁkowana jest jednoznaczność i zrozu-

miałość umów oraz badana przejrzystość wzorców.

Z informacji przekazanych przez UOKiK wynika,

że dotychczas do urzędu nie wpływały skargi konsu-

mentów z omawianej grupy wiekowej.

Jednocześnie,

jak zapewnia UOKiK, wszystkie przekazywane przez

konsumentów skargi i zawiadomienia związane z ob-

szarem rynku usług ﬁnansowych,wtymwszczegól-

ności braku transparentności i czytelności umów, są

weryﬁkowanepodkątemstosowaniaprzezprzedsię-

biorców praktyk naruszających zbiorowe interesy

konsumentów, a w przypadku stwierdzenia niepra-

widłowości podejmowane są działania zgodne z kom-

petencjami prezesa UOKiK.

Do chwili obecnej rów-

nież Ministerstwo Finansów nie otrzymywało takich

sygnałów od obywateli czy innych urzędów, np. Biu-

ra Rzecznika Praw Obywatelskich.

Natomiast skar-

gi zgłaszane przez klientów do Urzędu Komisji Nad-

zoru Finansowego koncentrowały się głównie w dwóch

obszarach, tj. w zakresie braku dostępu do usług in-

ternetowych (26 skarg) oraz zastrzeżeń odnośnie do

usług świadczonych przez Internet (36 skarg).

Ana-

liza treści przesłanych skarg nie pozwala jednak na

dokonanie jednoznacznej oceny, jakiej grupy wieko-

wej dotyczyły zgłoszone skargi.

Należy wspomnieć, że skargi dotyczące relacji

banków z grupami klientów, których dostęp do usług

bankowych jest utrudniony, tj. osób starszych czy

niepełnosprawnych, były przedmiotem dyskusji na

czerwcowym posiedzeniu Rady Arbitra Bankowego

(uczestniczą w niej m.in. przedstawiciele banków,

Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Urzę-

du Komisji Nadzoru Finansowego), podczas którego

zwrócono przedstawicielom tych przedsiębiorców

uwagę na problemy, jakie napotykają te osoby w kon-

taktach z bankami.

Z wypowiedzi przedstawicieli

tych instytucji ﬁnansowychwynikało,żeproblemten

przez część banków został dostrzeżony (np. jeden

z nich deklarował, że seniorom drukuje się umowy

większą czcionką).

wym sprawuje Komisja Nadzoru Finansowego, zatem

Ministerstwo Finansów nie jest ustawowo powołane

do monitorowania sektora bankowego czy też stoso-

wania prawnych narzędzi w celu wywierania wpływu

na indywidualne działania banków.

Jednym ze sposobów ograniczenia zjawiska wy-

kluczenia ﬁnansowegosąpodejmowaneprzezNaro-

dowy Bank Polski działania o charakterze edukacyj-

nym.

NBP identyﬁkujeobszarywymagającepodjęcia

takich działań na podstawie badań społecznych i wnio-

sków wynikających z rozwoju systemu ﬁnansowego

oraz sytuacji gospodarczej.

98

NBP, na podstawie badań i diagnoz stanu świa-

domości ekonomicznej społeczeństwa, kieruje propo-

zycję edukacyjną do osób zagrożonych wykluczeniem

ﬁnansowym,zeszczególnymuwzględnieniemosób

powyżej 60. roku życia, które potencjalnie są wyłą-

czone z pełnego korzystania z dostępnych usług i pro-

duktów ﬁnansowych,awięcpośredniorównieżzpeł-

nego uczestnictwa w życiu gospodarczym.

Celem

tych działań jest propagowanie wiedzy ekonomicznej

wśród osób starszych, podnoszenie poziomu znajomo-

ści zagadnień ekonomicznych, upowszechnianie wie-

dzy o obrocie bezgotówkowym (wraz ze wskazaniem

potencjalnych korzyści z korzystania z instrumentów

ﬁnansowych),tymsamymprzeciwdziałającwyklu-

czeniu ﬁnansowemu.

W 2012 r. NBP realizował lub wspierał m.in. na-

stępujące projekty skierowane do osób starszych:

— ABC bankowości, czyli z bankiem na Ty (cykl

10 publikacji ukazujących się od lipca do grudnia

projektu NBP jest podniesienie poziomu wiedzy ﬁ-

nansowej osób powyżej 60. roku życia oraz zwiększe-

nie świadomości czytelników na temat: oferty pro-

duktów i usług bankowych dostosowanych do potrzeb

osób starszych; konieczności wsparcia, pomocy i współ-

pracy międzypokoleniowej przy rozwiązywaniu pro-

ﬁnansowych;zarządzaniabudżetemdomowymprzez

osoby starsze; likwidowania przeszkód utrudniają-

cych osobom starszym korzystanie z obrotu bezgo-

tówkowego,

— Senior w świecie ﬁnansów(dodatekedukacyj -

ny skierowany do osób starszych, ukazujący się w ga-

zecie codziennej „Fakt”) – celem projektu jest poka-

zanie zalet posiadania kart płatniczych, upowszech-

nianie wiedzy, jak działają bankomaty oraz na co

należy uważać, zaciągając kredyt,

— Finanse na 50 plus (program edukacyjny, nad

którym patronat honorowy objął minister pracy i po-

lityki społecznej) – celem projektu jest przeciwdzia-

łanie wykluczeniu ﬁnansowemuosóbwwiekupowy-

żej 50. roku życia.

Uczestnicy programu zdobywać

będą praktyczne umiejętności przydatne w ich co-

dziennym życiu, a także poznawać, jakie ułatwienia

daje Internet i nowoczesne technologie w odniesieniu

do tematyki ﬁnansówosobistych,

— Akademia Dostępne Finanse (organizowany

w 16 oddziałach okręgowych NBP cykl seminariów

z osobami będącymi liderami w społecznościach lo-

kalnych, które swoją wiedzą, autorytetem i zaanga-

żowaniem będą w bezpośredni sposób promować idee

dowiskach w regionie) – celem projektu jest zwięk-

szenie świadomości wśród Polaków na temat korzyści

kowego oraz aktywnego korzystania z nowoczesnych

— uniwersytety trzeciego wieku – ich rola w zwięk -

szaniu poziomu wiedzy przez osoby starsze w zakre-

sie ﬁnansów,przedsiębiorczościibankowości.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Mirosław Sekuła

Warszawa, dnia 28 listopada 2012 r.

sekretarza stanu

na interpelację posła Józefa Lassoty oraz

samochodów wyposażonych

w instalację gazową LPG (9882)

-9882/12) dotyczącego interpelacji posła na Sejm RP

nistrację publiczną samochodów wyposażonych w in-

stalację gazową LPG uprzejmie informuję, iż zgodnie

z informacjami uzyskanymi ze wszystkich resortów

samochody służbowe standardowo nie są wyposaża-

ne w instalację LPG.

Promowanie i upowszechnianie przyjaznych śro-

dowisku napędów i paliw z pewnością mogą przyczy-

nić się do poprawy efektywności energetycznej środ-

ków transportu (zwłaszcza drogowego) i tym samym

– do ograniczenia emisji zanieczyszczeń (w tym CO

2

)

oraz zużycia paliw ropopochodnych.

Proekologiczne

zachowania mogłyby być promowane przez admini-

strację przez korzystanie z samochodów z napędami

alternatywnymi lub wykorzystującymi alternatywne

paliwa, jak np. paliwa gazowe.

Jednakże w opinii Mi-

nisterstwa Gospodarki nie wydaje się słuszne wskazy-

może być wykorzystywane przez administrację publicz-

ną w samochodach służbowych.

Nie przesądzając o efek-

tywności poszczególnych rozwiązań paliwowych, warto

wskazać, że samochody z instalacją LPG z powodu bez-

nie ogranicza ich użyteczność.

Wydaje się, że pod wzglę-

dem efektywności i bezpieczeństwa lepszym rozwiąza-

niem byłoby stosowanie metanowych paliw gazowych

(CNG, LNG i biometanu), jednakże w ich wypadku wy-

stępują z kolei inne ograniczenia, np. znikoma liczba

99

Analizując przedstawione przez pana posła argu-

menty, należy wziąć pod uwagę wspomniane ograni-

czenia możliwości parkowania w garażach podziem-

nych oraz aspekt ekonomiczny wyposażenia posiada-

nych już przez ministerstwa samochodów służbo-

wych w instalację LPG.

Garaże podziemne wykorzy-

stywane przez większość resortów nie są przystoso-

wane do parkowania samochodów wyposażonych

w instalacje gazowe LPG z uwagi m.in. na brak od-

powiedniego systemu wentylacji mechanicznej i od-

prowadzania spalin oraz detektorów stężenia gazu.

Zmiana stosowanego paliwa w samochodach służbo-

wych wiązałaby się natomiast z poniesieniem przez

budżet dodatkowych kosztów związanych z dostoso-

waniem użytkowanych samochodów (napędzanych

do tej pory ON lub PB) do zasilania LPG.

Ponieważ

większość samochodów jest wieloletnia i wszystkie

samochody wyposażone są w silniki na olej napędowy

lub silniki benzynowe, cała ﬂotamusiałabyzostać

poddana przebudowie, a koszty obciążyłyby budżet

państwa.

Istnieje też ryzyko, że samochody objęte

Ponadto dostosowanie, czyli montaż specjalnej insta-

lacji w użytkowanych samochodach, skutkowałoby

zmniejszeniem przestrzeni ładunkowej samochodu,

co ma szczególne znaczenie w pojazdach używanych

do prac w terenie z użyciem sprzętu przewożonego

tymi pojazdami.

W przypadku zastosowania instalacji gazowej

glądów rejestracyjnych.

Niektóre ministerstwa wy-

korzystują samochody w ramach umowy najmu dłu-

goterminowego, która nie przewiduje montażu insta-

lacji LPG.

Wskazać również należy na specyﬁkęniektórych

resortów, co automatycznie uniemożliwia stosowanie

przez nich instalacji gazowych w użytkowanych sa-

mochodach służbowych.

I tak np. zastosowanie in-

stalacji gazowych w pojazdach służbowych wykorzy-

stywanych w Ministerstwie Obrony Narodowej ogra-

niczone jest uwarunkowaniami wynikającymi z przy-

walki.

Zgodnie z przyjętym zobowiązaniem od 2008 r.

wszystkie pojazdy biorące udział w przedsięwzięciach

międzynarodowych oraz planowanych operacjach so-

juszniczych powinny być wyposażone w silniki z za-

płonem wysokoprężnym, umożliwiające stosowanie

paliwa jednolitego.

W związku z powyższym już

w 2003 r. szef Generalnego Zarządu Logistyki – P4

polecił wprowadzanie na wyposażenie wojsk pojaz-

dów z silnikami wysokoprężnymi, przystosowanymi

do zasilania paliwem jednolitym.

Wobec powyższego

pojazdy Sił Zbrojnych RP nie będą wyposażane

w instalacje LPG.

Kierownicy poszczególnych jednostek organiza-

cyjnych administracji publicznej w toku realizacji

bieżących zadań zobowiązani są podejmować działa-

nia służące minimalizowaniu generowanych kosz-

z którymi wydatki publiczne powinny być dokonywa-

dualną analizę ekonomiczną z uwzględnieniem cało-

kształtu informacji o potrzebach i możliwościach

W tym kontekście należy rozważyć, czy wprowa-

dzenie obowiązku przystosowania pojazdów do zasi-

lania gazowego winno następować przez dyspozycje

organów nadrzędnych lub wprowadzanie systemo-

wych rozwiązań, czy też przez proces decyzyjny w po-

szczególnych jednostkach, uwzględniających indywi-

dualne uwarunkowania i możliwości.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Włodzimierz Karpiński

Warszawa, dnia 4 grudnia 2012 r.

w sprawie utrzymania lecznictwa

lacją pana Piotra Babinetza, posła na Sejm Rzeczy-

wie utrzymania lecznictwa sanatoryjnego dzieci

nansowania leczenia dzieci w uzdrowiskach, która

(znak: SPS-023-9911/12), uprzejmie proszę o przyję-

100

i bezpieczne gospodarowanie środkami ﬁnansowymi

Uwzględniając powyższe, w związku z interpela-

cją pana posła minister zdrowia wystąpił do prezesa

Z informacji przekazanych przez NFZ odnośnie

do kwestii dotyczącej dopłacania przez NFZ więcej

do leczenia dorosłych niż do leczenia dzieci oraz kwe-

stii zwiększenia nakładów NFZ na lecznictwo uzdro-

wiskowe dziecięce wynika, iż w związku ze zgłasza-

nymi w 2011 r. przez zakłady lecznictwa uzdrowisko-

wego oraz organizacje zrzeszające te zakłady postu-

latami dotyczącymi zwiększenia ceny jednostkowej

osobodnia w lecznictwie uzdrowiskowym dla dzieci

na 2012 r. w zakresach świadczeń:

— uzdrowiskowe leczenie szpitalne dzieci od 3 do

18 lat,

— uzdrowiskowe leczenie sanatoryjne dzieci

na podstawie kalkulacji kosztów osobodnia w lecz-

nictwie uzdrowiskowym dzieci przesłanych przez

świadczeniodawców Narodowy Fundusz Zdrowia

przeprowadził stosowne analizy ﬁnansoweipodjął

decyzję o zwiększeniu stawki za osobodzień uzdrowi-

skowego leczenia dzieci przy zawieraniu umów o udzie-

two uzdrowiskowe na 2012 r.

Po przeprowadzeniu postępowań w sprawie za-

nej w rodzaju lecznictwo uzdrowiskowe stawki za oso-

bodzień uzdrowiskowego leczenia dzieci na 2012 r.

zawierają się w przedziałach:

— w przypadku uzdrowiskowego leczenia szpital -

nego dzieci od 3 do 18 lat – od 85 do 90 zł,

— w przypadku uzdrowiskowego leczenia sanato -

— w przypadku uzdrowiskowego leczenia sana -

słej – od 65 do 70 zł.

Wartość umów o udzielanie świadczeń opieki

Ponadto NFZ poinformował, iż planując środki

ﬁnansowenaświadczeniaopiekizdrowotnejwrodza-

ju lecznictwo uzdrowiskowe na 2013 r., dyrektorzy

oddziałów wojewódzkich Narodowego Funduszu

Zdrowia zostali zobowiązani do uwzględnienia m.in.

skutków ﬁnansowych zwiększenia w umowach na

rok 2012 przedziału cenowego jednostki rozliczenio-

wej w zakresach kierowanych do dzieci.

W związku

z powyższym kolejny wzrost cen osobodnia w lecznic-

twie uzdrowiskowym dzieci nastąpi w 2013 r.

Zwiększenie stawek osobodnia w leczeniu uzdro-

wiskowym dzieci bezwzględnie jest zależne od jakości

udzielanych świadczeń, jak i warunków, w których

te świadczenia są udzielane.

Narodowy Fundusz Zdro-

wia, zwłaszcza wobec podniesienia stawek osobodnia

za świadczenia lecznictwa uzdrowiskowego dzieci,

wyraża nadzieję na idące w ślad za tym dalsze, kom-

pleksowe podnoszenie jakości świadczeń dla dzieci.

formacyjnej skierowanej do rodziców odnośnie do

lecznictwa uzdrowiskowego dzieci, NFZ poinformo-

wał, iż fundusz w pełni zabezpiecza dla populacji

dzieci i młodzieży świadczenia w rodzaju leczenie

uzdrowiskowe, tzn. gwarantuje środki finansowe

i pełny dostęp do przedmiotowych świadczeń dla każ-

dego dziecka posiadającego skierowanie.

Narodowy

Fundusz Zdrowia umożliwia podjęcie leczenia uzdro-

wiskowego w terminie niezwłocznym od daty po-

twierdzenia celowości skierowania.

Czas oczekiwania

dziecka na przydział skierowania i termin realizacji

skierowania, począwszy od daty jego potwierdzenia

przez oddział wojewódzki Narodowego Funduszu

Zdrowia, nie przekracza 6 miesięcy.

Rokrocznie planowane środki ﬁnansoweprzezna-

czane na kontraktowanie świadczeń na leczenie uzdro-

wiskowe dla dzieci poprzedzone są oceną dostępności

skierowań na leczenie uzdrowiskowe dzieci oraz ana-

lizą stopnia realizacji umów w rodzaju lecznictwo

uzdrowiskowe i są dostosowane do liczby skierowań

na leczenie uzdrowiskowe wystawianych dzieciom

przez lekarzy ubezpieczenia zdrowotnego.

Natomiast poziom realizacji w głównej mierze de-

terminowany jest przez zjawisko „niedojazdów”, któ-

re niestety powtarza się systematycznie w każdym

roku i jest niezależne od funduszu.

Przyczyną tego

corocznie są te same aspekty wynikające z:

— zainteresowania rodziców (opiekunów) lecze -

niem dzieci tylko w okresach wolnych od nauki,

w szczególności w miesiącach wakacyjnych, co po-

twierdza liczba rezygnacji z potwierdzonych skiero-

wań w turnusach zimowych i późnojesiennych,

— względów ekonomicznych, wynikających z fak -

tu ponoszenia przez rodziców (opiekunów) całkowi-

tych kosztów pobytu własnego w zakładzie lecznic-

twa uzdrowiskowego w przypadku świadczeń uzdro-

wiskowego leczenia dzieci pod opieką dorosłych, co

powoduje preferowanie ośrodków uzdrowiskowych

najbliżej miejsca zamieszkania,

— dużej liczby rezygnacji ze skierowań, zwrotów

potwierdzonych skierowań dokonywanych przez

świadczeniobiorców na kilka dni przed rozpoczęciem

turnusu, co utrudnia ich ponowne zagospodarowa-

leczenie uzdrowiskowe oddział wojewódzki Narodo-

wego Funduszu Zdrowia doręcza świadczeniobiorcy

— malejącej liczby skierowań na leczenie uzdro -

wiskowe dla dzieci wystawianych przez lekarzy ubez-

pieczenia zdrowotnego.

Pomimo wyżej wymienionych przyczyn nie wystę-

pują żadne trudności związane z dostępem do lecze-

nia uzdrowiskowego dzieci.

Narodowy Fundusz Zdro-

101

dzieży świadczenia w rodzaju leczenie uzdrowiskowe,

przedmiotowych świadczeń dla każdego dziecka po-

siadającego skierowanie.

Odnośnie do kwestii dotyczącej potrzeby motywa-

cji ﬁnansowejlekarzyzwiązanejzkierowaniemdzie-

ci do lecznictwa uzdrowiskowego należy zwrócić

uwagę, że lecznictwo uzdrowiskowe nie jest świad-

czeniem dodatkowym opieki zdrowotnej, lecz inte-

gralną częścią systemu ochrony zdrowia.

Zgodnie

z późn. zm.) świadczenia lecznictwa uzdrowiskowego

należą do świadczeń gwarantowanych opieki zdro-

wotnej.

Z uwagi na fakt, iż wystawianie skierowań

wy należy do obowiązków lekarza ubezpieczenia

zdrowotnego, zastosowanie dodatkowej motywacji

ﬁnansowejjestbezzasadne.

Wocenieministrazdro-

wia przyczyną przedmiotowego problemu jest niewy-

starczający poziom zainteresowania lekarzy tą dzie-

dziną ochrony zdrowia.

Jednym z kierunków dal-

szych działań mających na celu poprawę sytuacji

lecznictwa uzdrowiskowego dzieci, ustalonym na po-

siedzeniu Parlamentarnego Zespołu ds. Dzieci, było

wystosowanie specjalnego apelu skierowanego do le-

karzy rodzinnych i internistów o większe zaintere-

sowanie lecznictwem uzdrowiskowym.

Dodatkowo

minister zdrowia zwrócił się z interwencją do Kole-

gium Lekarzy Rodzinnych w Polsce, jak również do

FZ POZ „Porozumienie Zielonogórskie” o wzmożone

zainteresowanie problematyką dotyczącą ilości wy-

stawianych przez lekarzy pediatrów skierowań na

leczenie uzdrowiskowe dzieci.

Odnosząc się do kwestii dotyczącej opracowania

przejrzystego i uproszczonego typu formularza skie-

rowań do sanatoriów, który usprawniłby pracę leka-

rzy i ułatwił rodzicom zapewnienie leczenia swoim

dzieciom uprzejmie informuję, że wzór skierowania

na leczenie uzdrowiskowe jest określony jako załącz-

nik do rozporządzenia ministra zdrowia z dnia 7 lip-

8 lipca 2011 r.).

Obowiązujący wzór skierowania na

leczenie uzdrowiskowe zawiera niezbędne informacje

służące orzecznikowi Narodowego Funduszu Zdro-

wia do potwierdzenia jego zasadności.

Odnośnie do kwestii dotyczącej stanu uzdrowi-

skowego lecznictwa dziecięcego i jego determinantów

zarówno ekonomicznych, jak i społecznych uprzejmie

informuję, że wśród 45 miejscowości o statucie uzdro-

wiska posiadamy w kraju 13 uzdrowisk udzielających

świadczeń w zakresie lecznictwa uzdrowiskowego dla

dzieci.

Na leczenie dzieci zarezerwowane jest 4075

miejsc, w tym 1874 miejsca w szpitalach uzdrowisko-

wych i 2201 miejsc sanatoryjnych.

W 2011 r. na le-

czenie sanatoryjne dzieci w wieku 3–6 lat (przebywa-

ją w uzdrowiskach pod opieką rodziców lub opieku-

nów) Narodowy Fundusz Zdrowia wydał 7962 skie-

rowania oraz zakontraktował 167 202 osobodni

o wartości 10 292 688 tys. zł.

Odpowiednio na uzdro-

wiskowe leczenie szpitalne dzieci od 7. do 18. roku

życia wydał 477 skierowań i zakontraktował 10 017

osobodni o wartości 690 795 zł.

Należy podkreślić,

że ilość i wartość kontraktów w roku bieżącym nie

różni się od wartości i wielkości kontraktów zawar-

tych w 2011 r., mimo że ich wykonanie przez jednost-

ki lecznictwa uzdrowiskowego wyniosło w zeszłym

roku niecałe 95%.

Odnośnie do kwestii dotyczącej procesu prywaty-

zacji polskich uzdrowisk (lub ewentualnej komuna-

lizacji części z nich), szczególnie w kontekście zapew-

nienia możliwości sanatoryjnego leczenia dzieci, na-

leży zwrócić uwagę, że polityka prywatyzacyjna pań-

stwa nie leży w gestii ministra zdrowia.

Zadanie to

należy zgodnie z kompetencjami do ministra skarbu

państwa.

Jednakże do kompetencji ministra zdrowia,

ﬁnansowanychześrodkówpublicznychorazustawą

o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obsza-

wiskowych, należy dbałość o prowadzenie leczenia

uzdrowiskowego na najwyższym poziomie, który jest

niezależny od formy własnościowej lub organizacyj-

no-prawnej podmiotów leczniczych.

Dlatego też mi-

nister zdrowia, odnosząc się do zagadnień prywaty-

zacji leczenia uzdrowiskowego, kierując się troską

o zapewnienie możliwości utrzymania leczenia uzdro-

wiskowego na poziomie odpowiadającym potrzebom

zdrowotnym, wielokrotnie zwracał uwagę na koniecz-

ność zapewnienia w umowach prywatyzacyjnych za-

pisów gwarantujących kontynuację prowadzenia lecz-

nictwa uzdrowiskowego co najmniej w dotychczaso-

wym zakresie i w okresie wieloletnim.

Zasadniczym zabezpieczeniem kontynuacji pro-

ochrony uzdrowiskowej nie można prowadzić innych

czynności poza lecznictwem uzdrowiskowym.

W stre-

ﬁetejznajdująsięzakładylecznictwauzdrowiskowe-

go, których przeznaczenia nie można zmieniać.

Do-

datkowo minister zdrowia pozytywnie odnosi się do

być rozwiązaniem zapewniającym utrzymanie do-

tychczasowej liczby łóżek w zakładach lecznictwa

uzdrowiskowego.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

102

Odpowiedź

sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

w sprawie trudnej sytuacji ﬁnansowej szpitali

(9958)

lacją pana Marka Krząkały, posła na Sejm Rzeczy-

wie trudnej sytuacji ﬁnansowej szpitali, przesłaną

-9958/12, uprzejmie proszę o przyjęcie następujących

informacji.

Podstawowym celem działania funduszu jest jak

najlepsze zabezpieczenie świadczeń dla świadczenio-

biorców, nie zaś zabezpieczenie dla szpitali kontrak-

tów w odpowiedniej wysokości, która swobodnie po-

zwala bilansować działalność, również pozamedycz-

ną.

Wobec tego trudno jest analizować skalę „niedo-

szacowania” umów zawartych z konkretnymi szpita-

lami w poszczególnych zakresach świadczeń.

Warto

również zwrócić uwagę, że wysokość środków prze-

znaczonych na leczenie szpitalne systematycznie ro-

śnie z 18 623 mln zł w 2007 r. do 29 997 mln zł na

rok 2013.

wanie projektu planu ﬁnansowego oddziału woje-

wódzkiego funduszu na rok następny oraz realizacja

zatwierdzonego planu należy do zadań dyrektora od-

działu wojewódzkiego funduszu, podobnie jak prze-

prowadzanie postępowań o zawarcie umów o udzie-

Odnośnie do kwestii dotyczącej „dysproporcji

w wysokościach ﬁnansowaniaposzczególnychzakre-

sów świadczeń w poszczególnych regionach Polski

i z czego one wynikają” NFZ przekazał dane w po-

staci tabelarycznej w załącznikach:

— w załączniku nr 1 przedstawiono wartość

świadczeń ponadumownych (ponadlimitowych) w ro-

dzaju leczenie szpitalne wykonanych przez świadcze-

września 2012 r. oraz wartość niewykonań za ten

sam okres,

— w załączniku nr 2 przedstawiono wartości

wszystkich umów zawartych w rodzaju leczenie szpi-

talne,

— w załączniku nr 3 przedstawiono wartości

umów zawartych w rodzaju leczenie szpitalne w 4 za-

kresach świadczeń, które zostały wymienione w in-

terpelacji.

W załącznikach nr 2 i 3 dla lepszego zobrazowa-

nia danych wartości umów zostały także przeliczone

w odniesieniu do 1000 mieszkańców województwa

oraz kraju.

W ostatniej kolumnie pokazano różnicę

procentową pomiędzy średnią wartością zawartych

umów w przeliczeniu na 1000 mieszkańców woje-

wództwa a średnią wartością zawartych umów w prze-

liczeniu na 1000 mieszkańców kraju.

Analizując przedstawione dane, można zauważyć,

że nie widać rażących dysproporcji w wartości zawar-

tych umów w przeliczeniu na liczbę mieszkańców

województwa.

Jedyną znaczącą różnicą jest większa

wartość w województwie mazowieckim, co jest zro-

zumiałe i wynika ze skupienia w tym województwie

wielu ośrodków udzielających świadczeń pacjentom

z terenu całego kraju, takich jak Centrum Zdrowia

Dziecka, Centrum Onkologii etc.

Odnosząc się do kwestii dotyczącej „liczby szpita-

li przekształconych w spółki prawa handlowego i jaka

jest gwarancja odzyskania zobowiązań publiczno-

prawnych przez samorządy”, uprzejmie informuję, iż

przekształciło się 14 szpitali (zgodnie ze stanem za

miesiąc październik 2012 r.).

W celu ubiegania się o dotację albo przekazanie

środków, zgodnie z art. 196 ww. ustawy, podmiot two-

rzący składa wniosek na podstawie art. 198 ustawy, do

dnia 31 grudnia 2013 r.

Natomiast kwota przeznaczona

na wsparcie procesów przekształceń to 1,4 mld zł.

Biorąc powyższe pod uwagę, wskazać należy, iż

nie ma obecnie zagrożenia, iż jednostki, które złożą

103

wnioski do ministra zdrowia, w ramach obowiązują-

cych mechanizmów wsparcia przekształceń, nie

otrzymają środków ﬁnansowych.

Nadmieniam, iż elementami ww. pomocy jest

umorzenie zobowiązań publicznoprawnych oraz prze-

kazanie dotacji podmiotom tworzącym na spłatę zo-

bowiązań podmiotu tworzącego przejętych od samo-

dzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej,

nia, w tym kosztów określenia wartości rynkowej

Odnośnie do kwestii dotyczącej „kosztów dosto-

sowania szpitali do wymogów sanitarno-epidemiolo-

gicznych (do roku 2016) oraz do wymogów ustawy

2014)” uprzejmie informuję, iż koszty dostosowania

szpitali do wymogów sanitarno-epidemiologicznych

(Dz. U. z 2012 r. poz. 739), będą niższe niż dostoso-

wanie do wymagań obecnie obowiązujących.

Ujedno-

licenie wymagań dla różnych podmiotów wykonują-

cych działalność leczniczą nie spowoduje wzrostu

kosztów działalności tychże podmiotów.

Zakres ko-

niecznych dostosowań w poszczególnych zakładach

będzie znany dopiero po sporządzeniu programów

dostosowawczych.

Natomiast, z uwagi na bardzo

dużą liczbę podmiotów tworzących (ok. 2500 podmio-

tów – m.in. gminy, powiaty, województwa, publiczne

uczelnie medyczne), trudne jest oszacowanie kosztów

dostosowania zakładów do nowych wymagań.

Ponad-

to w poszczególnych częściach kraju zakresy dosto-

sowania, jak i ceny usług budowlanych i remonto-

wych znacznie się różnią.

Odnosząc się natomiast do kosztów wynikających

temie informacji w ochronie zdrowia (Dz. U. z 2011 r.

Nr 113, poz. 657, ze zm.), uprzejmie informuję, iż Mi-

nisterstwo Zdrowia na swojej stronie internetowej na

bieżąco udostępnia informacje na temat potencjal-

nych źródeł doﬁnansowanianarealizacjępowyższe-

go celu (komunikat Ministerstwa Zdrowia w sprawie

możliwości pozyskania doﬁnansowanianaprojekty

w ramach działania 8.2: Wspieranie wdrażania elek-

tronicznego biznesu typu B2B w konkursie organi-

zowanym przez Polską Agencję Rozwoju Przedsię-

biorczości w ramach Programu Operacyjnego „Inno-

wacyjna gospodarka” 2007–2013).

dzeniem ministra zdrowia z dnia 20 czerwca 2008 r.

przekazywane na bieżąco przez świadczeniodawców

nia obiegiem informacji wymaga posiadania kompu-

terów oraz dostępu do Internetu.

Konieczność posia-

dania sprzętu komputerowego i dostępu do Internetu

wynika z innych obowiązujących przepisów prawa,

związanych ze świadczeniami zdrowotnymi ﬁnanso-

wanymi ze środków publicznych.

Niemniej jednak

Ministerstwo Zdrowia ma pełną świadomość, iż pod-

mioty lecznicze będą zmuszone do poniesienia nakła-

dów inwestycyjnych w celu dostosowania się do wy-

mogów nałożonych przez ustawę z dnia 28 kwietnia

Dlatego też planuje się rozpocząć badanie kwestiona-

riuszowe dotyczące świadomości pracowników sek-

tora ochrony zdrowia w zakresie obowiązków wyni-

zdrowia.

W opracowanym projekcie ankiety zawarto

m.in. pytania dot. stanu infrastruktury technicznej

oraz sposobów pozyskiwania środków na rozwój in-

frastruktury informatycznej szpitala.

Badanie adre-

sowane jest do ok. 100 szpitali niepublicznych.

Jed-

nocześnie warto wskazać, iż wskazana wyżej ustawa

stanowi kompleksowe rozwiązanie dla całego syste-

mu ochrony zdrowia.

Albowiem korzyści wynikające

z przyjętych regulacji odniosą również jednostki

ochrony zdrowia (m.in. poprzez zmniejszenie kosz-

tów przetwarzania i archiwizacji danych) oraz per-

sonel medyczny (poprzez ograniczenie ryzyka błędów

lekarskich).

Ponadto projekt przyczyni się do uspraw-

nienia funkcji diagnostycznych oraz będzie miał ko-

rzystny wpływ na proces leczenia pacjentów.

Szacuje się, że roczny poziom oszczędności wyni-

kających z wdrożenia systemu może sięgnąć nawet

5% wydatków na ﬁnansowanieopiekizdrowotnejze

środków publicznych, co w chwili obecnej można

określić na poziomie nawet ok. 2 200 000 tys. zł rocz-

nie.

Oszczędności zostaną osiągnięte również dzięki

poprawie bezpieczeństwa udzielanych świadczeń,

wpływającej na zmniejszenie ilości popełnianych błę-

dów, lepszej wydajności i jakości oraz skróceniu cza-

su na udzielenie świadczenia.

Istotna oszczędność

będzie wynikała z możliwości wykorzystania syste-

mu do badań związanych z ochroną zdrowia.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Sławomir Neumann

104

Z

a

ł

ą

cz

n

i

k 1

W

a

r

t

o

ś

ć ś

w

i

dc

z

ń p

o

n

a

d

u

m

o

w

n

y

c

h (

p

o

n

a

d

l

i

m

i

t

o

w

y

c

h

) w

y

k

o

n

a

h p

z ś

w

i

a

dc

z

o

d

a

w

c

ó

z

a o

k

r

e

s o

d 0

1

.

0

1

.

1

2 d

o k

o

ń

c

a o

k

r

e

s

u s

p

r

a

w

i

e

u

j

ę

t

y

c

s

i

ę

g

a

c

h r

a

c

h

u

n

h d

e

g

o o

k

r

o (

0

9

/

1

2

)

w t

y

s

.

z

R

o

d

z

a

j

ś

w

i

a

d

D

o

l

no

ś

l

ą

s

k

O

W

K

u

j

a

w

s

k

- P

o

mor

s

k

i

O

W

L

u

b

e

l

s

O

W

L

u

s

k

O

W

Ł

ó

d

z

k

i

O

W

M

a

ł

o

p

o

O

W

M

a

z

o

w

i

O

W

O

p

o

l

s

k

i

P

o

d

k

a

r

-

p

a

c

k

i O

W

P

o

l

a

s

O

W

P

mor

s

k

i

Ś

l

ą

s

k

i O

Ś

w

i

ę

t

o

-

k

r

z

y

s

k

i

O

W

W

a

r

m

i

ń

- M

a

z

u

r

s

O

W

W

i

e

l

k

o

Z

a

c

ho

d

n

i

o

-

p

o

mor

s

k

i

O

R

A

Z

E

M O

W

R

a

z

e

m

,

w t

y

m

1

73 0

0

5

,

4

6

1

1

5 1

4

4

,

3

9

1

2

4 3

4

5

,

7

5

5

4 2

3

1

,

4

4

1

4

7 7

8

9

,

1

1

1

7

8 0

5

8

,

0

1

4

7

7 7

9

2

,

1

7

4

8 1

0

1

,

9

1

1

0

9 8

9

8

,

7

5

5

5 4

4

3

,

0

1

1

0

9 0

9

2

,

8

0

3

6

4 0

7

9

,

5

6

7

0 2

8

5

,

0

0

8

0 9

3

7

,

19

2

3

3 9

3

4

,

6

1

7

6 1

6

2

,

2

0

2 4

1

8 3

0

1

,

3

6

l

e

c

z

e

n

p

i

t

a

e

,

w t

y

m

2

9 6

2

1

,

2

8

8

8 9

9

1

,

0

8

8

8 8

3

0

,

8

8

4

0 6

9

0

,

5

9

1

0

3 6

8

1

,

5

1

1

2

5 7

6

6

,

9

5

3

5

2 1

0

2

,

2

4

3

0 0

5

0

,

1

4

7

2 1

4

2

,

2

5

4

1 6

5

3

,

2

3

7

4 8

8

4

,

1

5

2

6

6 0

1

4

,

5

7

4

7 6

9

5

,

4

9

5

5 2

0

2

,

9

1

1

7

4 1

2

7

,

4

1

5

6 7

6

4

,

5

5

1 7

4

8 2

19

,

2

3

p

r

o

g

r

a

t

e

r

a

p

e

-

t

y

c

z

n

e

l

e

k

o

w

e

)

1

0 1

7

6

,

3

8

3 7

0

8

,

1

8

1 2

19

,

6

2

1 2

5

0

,

9

1

5 3

8

6

,

8

7

1

1 2

7

6

,

5

8

1

2 3

4

3

,

6

9

2

8

7

,

2

1

3 7

2

6

,

2

6

1 5

2

6

,

1

1

5 6

2

5

,

5

2

2

4 0

3

0

,

5

7

2 3

0

3

,

6

8

3 7

8

8

,

3

0

2 8

8

8

,

8

5

2 0

0

3

,

0

0

9

1 5

4

1

,

73

c

h

e

m

i

o

-

t

e

r

ap

i

a

1

0 3

2

1

,

6

5

1 7

2

6

,

7

1

3 5

1

5

,

73

1 3

5

8

,

6

2

1 6

4

3

,

0

7

5 0

7

5

,

5

9

1

2 2

7

8

,

9

5

7

6

2

,

6

5

1 5

6

0

,

8

6

2 3

3

0

,

1

7

1 2

7

2

,

6

7

3 2

3

9

,

1

4

1 2

6

4

,

0

9

3 5

5

0

,

3

3

2 0

8

7

,

8

4

1 6

6

5

,

4

5

5

3 6

5

3

,

5

2

W

a

r

t

o

ś

ć n

i

e

w

y

k

ń z

a o

k

r

e

s 0

1

.

0

1 – 3

0

.

0

9

.

2

0

1

2 r

.

*

)

w t

y

s

7

6 9

5

1

,

2

6

6

4 2

6

5

,

1

6

5

0 0

3

4

,

0

8

2

3 19

1

,

73

7

2 8

7

8

,

3

2

8

9 6

6

5

,

2

8

2

1

3 0

7

0

,

2

0

2

6 5

9

8

,

9

8

3

9 4

1

5

,

8

3

2

7 1

2

1

,

6

2

5

0 2

3

2

,

4

3

1

4

5 0

2

9

,

5

5

2

0 5

4

3

,

1

3

2

2 0

6

6

,

4

2

9

3 6

5

9

,

6

5

3

9 5

9

3

,

1

4

1 0

5

4 3

1

6

,

7

8

l

e

c

z

e

n

4

9 1

8

8

,

8

9

4

1 2

2

3

,

2

4

3

4 0

5

9

,

8

9

9 6

3

0

,

8

6

3

8 5

6

7

,

8

6

6

4 5

6

0

,

7

5

1

5

6 9

7

8

,

8

8

1

7 1

7

5

,

5

1

2

2 3

6

9

,

6

5

19 2

0

7

,

9

0

2

9 4

0

7

,

19

9

7 19

5

,

1

3

1

2 7

9

0

,

9

3

1

4 0

4

8

,

9

6

5

4 7

9

7

,

19

2

5 2

5

4

,

1

6

6

8

6 4

5

6

,

9

9

p

r

o

g

r

a

3 0

2

7

,

6

5

8 4

7

7

,

0

7

8 0

4

5

,

4

4

2 9

4

3

,

4

2

5 8

9

9

,

7

0

2

2 4

3

1

,

2

0

2

3 8

5

0

,

1

5

5 0

6

8

,

1

1

5 8

2

8

,

4

3

3 5

2

1

,

8

2

4 4

2

8

,

6

8

2

4 7

9

2

,

2

9

2 5

6

8

,

6

7

1 6

7

7

,

5

0

1

0 1

4

6

,

2

6

4 4

6

3

,

2

9

1

4

7 1

6

9

,

6

8

c

h

e

m

i

o

a

p

i

7 9

5

4

,

1

1

8 2

8

8

,

8

4

8 4

3

3

,

8

7

1 3

4

1

,

9

2

6 6

4

5

,

7

8

1

3 2

2

0

,

2

5

2

7 8

2

3

,

4

1

2 5

6

0

,

0

2

3 8

5

1

,

8

6

3 5

5

5

,

8

7

6 0

5

2

,

1

0

2

0 6

1

2

,

5

9

1 3

6

8

,

9

2

2 2

4

2

,

1

6

8 7

19

,

9

7

2 8

7

5

,

1

7

1

2

5 5

4

6

,

8

4

*

)

n

i

e

w

y

k

a - s

t

a

n

o

w

ą u

s

t

a

l

o

e d

l

a p

o

s

c

k

r

e

s

ó

w ś

w

i

a

dc

z

ń z

d

r

o

w

o

t

y

c

h d

o

d

a

t

n

e r

ó

ż

n

i

c

e p

o

m

i

ę

d

w

o

t

ą z

ob

o

w

i

ą

z

a

a z

a o

k

r

e

d 1

.

0

1

.

2

0

1

2 r

.

d

o k

o

ń

c

y

n

i

k

a

ą z z

a

w

a

r

t

h k

o

n

a

ó

w a w

a

r

t

ą w

y

k

o

n

w ś

w

i

a

h i p

r

z

y

j

ę

z

z N

F

Z d

o z

a

p

ł

a

t

y (

r

o

z

l

i

c

) z

a o

k

r

e

105

Załącznik nr 2

Leczenie szpitalne

Województwo Łączna wartość umów Populacja

Wartość umów

na 1 000 mieszkańców

Różnica wartości umów

na 1 000 mieszk.

OW

w stosunku do średniej w kraju

DOLNOŚLĄSKI 1 876 403 899 2 800 434 670 040 1%

KUJAWSKO-POMORSKI 1 297 327 919 2 046 935 633 790 -4%

LUBELSKI 1 423 172 128 2 120 345 671 198 1%

LUBUSKI 547 721 054 990 263 553 107 -17%

ŁÓDZKI 1 637 976 853 2 475 339 661 718 0%

MAŁOPOLSKI 2 033 715 052 3 194 528 636 625 -4%

MAZOWIECKI 4 304 761 891 5 126 173 839 761 27%

OPOLSKI 573 962 797 937 028 612 535 -8%

PODKARPACKI 1 164 221 063 2 051 975 567 366 -14%

PODLASKI 733 863 986 1 148 229 639 127 -4%

POMORSKI 1 369 711 177 2 193 904 624 326 -6%

ŚLĄSKI 2 915 817 202 4 462 772 653 365 -2%

ŚWIĘTOKRZYSKI 750 342 574 1 245 831 602 283 -9%

WARMIŃSKO-MAZURSKI 820 028 789 1 407 797 582 491 -12%

WIELKOPOLSKI 2 179 534 602 3 378 927 645 037 -3%

ZACHODNIOPOMORSKI 1 073 508 544 1 656 052 648 234 -2%

Suma / Średnia 24 702 069 529 37 236 532 663 383

Załącznik nr 3

Chirurgia ogólna – hospitalizacja

Województwo Łączna wartość umów Populacja

DOLNOŚLĄSKI 176 545 148 2 800 434 63 042 7%

KUJAWSKO-POMORSKI 113 567 748 2 046 935 55 482 -6%

LUBELSKI 128 774 939 2 120 345 60 733 3%

LUBUSKI 45 313 528 990 263 45 759 -22%

ŁÓDZKI 153 570 564 2 475 339 62 040 5%

MAŁOPOLSKI 152 283 254 3 194 528 47 670 -19%

MAZOWIECKI 330 229 858 5 126 173 64 420 10%

OPOLSKI 49 238 904 937 028 52 548 -11%

PODKARPACKI 106 478 268 2 051 975 51 891 -12%

PODLASKI 65 306 696 1 148 229 56 876 -3%

POMORSKI 140 389 217 2 193 904 63 991 9%

ŚLĄSKI 229 686 435 4 462 772 51 467 -13%

ŚWIĘTOKRZYSKI 78 402 651 1 245 831 62 932 7%

WARMIŃSKO-MAZURSKI 89 517 688 1 407 797 63 587 8%

WIELKOPOLSKI 222 831 620 3 378 927 65 947 12%

ZACHODNIOPOMORSKI 108 201 652 1 656 052 65 337 11%

Suma / Średnia 2 190 338 171 37 236 532 58 822

106

Choroby wewnętrzne – hospitalizacja

DOLNOŚLĄSKI 180 897 499 2 800 434 64 596 0%

KUJAWSKO-POMORSKI 104 112 776 2 046 935 50 863 -21%

LUBELSKI 156 747 508 2 120 345 73 925 15%

LUBUSKI 46 563 244 990 263 47 021 -27%

ŁÓDZKI 211 892 824 2 475 339 85 602 33%

MAŁOPOLSKI 193 776 284 3 194 528 60 659 -6%

MAZOWIECKI 349 027 263 5 126 173 68 087 5%

OPOLSKI 70 766 852 937 028 75 523 17%

PODKARPACKI 118 126 551 2 051 975 57 567 -11%

PODLASKI 65 618 852 1 148 229 57 148 -11%

POMORSKI 125 185 060 2 193 904 57 060 -12%

ŚLĄSKI 285 557 654 4 462 772 63 987 -1%

ŚWIĘTOKRZYSKI 85 794 360 1 245 831 68 865 7%

WARMIŃSKO-MAZURSKI 92 995 656 1 407 797 66 058 2%

WIELKOPOLSKI 204 585 368 3 378 927 60 547 -6%

ZACHODNIOPOMORSKI 112 159 788 1 656 052 67 727 5%

Suma / Średnia 2 403 807 539 37 236 532 64 555

Neurologia – hospitalizacja

DOLNOŚLĄSKI 41 319 185 2 800 434 14 755 -11%

KUJAWSKO-POMORSKI 31 416 448 2 046 935 15 348 -8%

LUBELSKI 55 513 158 2 120 345 26 181 57%

LUBUSKI 9 885 148 990 263 9 982 -40%

ŁÓDZKI 41 267 930 2 475 339 16 672 0%

MAŁOPOLSKI 49 096 528 3 194 528 15 369 -8%

MAZOWIECKI 87 061 735 5 126 173 16 984 2%

OPOLSKI 17 649 216 937 028 18 835 13%

PODKARPACKI 50 506 664 2 051 975 24 614 48%

PODLASKI 16 570 632 1 148 229 14 431 -13%

POMORSKI 24 910 339 2 193 904 11 354 -32%

ŚLĄSKI 73 483 297 4 462 772 16 466 -1%

ŚWIĘTOKRZYSKI 22 553 882 1 245 831 18 103 9%

WARMIŃSKO-MAZURSKI 21 283 548 1 407 797 15 118 -9%

WIELKOPOLSKI 59 915 024 3 378 927 17 732 6%

ZACHODNIOPOMORSKI 17 987 996 1 656 052 10 862 -35%

Suma / Średnia 620 420 731 37 236 532 16 662

107

Odpowiedź

podsekretarza stanu

z wnioskiem o udostępnienie danych

osobowych znajdujących się w rejestrach

powiatowych urzędów pracy (10019)

12) dotyczącego interpelacji posła na Sejm RP Marka

Wójcika w sprawie uproszczenia procedur występowa-

nia przez urzędy miasta z wnioskiem o udostępnienie

towych urzędów pracy uprzejmie informuję, iż minister

administracji i cyfryzacji nie jest właściwy do udziele-

inspektor ochrony danych osobowych, zasadnym jest,

aby stanowisko w sprawie zmiany procedury korzy-

stania przez urzędy miast z rejestrów i ewidencji po-

wiatowych urzędów pracy przedstawił generalny in-

spektor ochrony danych osobowych.

Z poważaniem

października 2012 r., przysłaną przy piśmie (znak:

SPS-023-10075/12) w sprawie planowanych przez Mi-

nisterstwo Zdrowia działań mających na celu pomoc

emerytom i rencistom w trudnej sytuacji ﬁnansowej

mi na łęki i rehabilitację, proszę o przyjęcie poniższe-

go stanowiska.

Uprzejmie informuję, iż obowiązujące przepisy pra-

wa gwarantują emerytom i rencistom leki ﬁnansowa-

ne ze środków publicznych oraz świadczenia gwaran-

towane z zakresu rehabilitacji leczniczej zgodnie

z poniższymi zasadami.

Na podstawie ustawy z dnia

wyrobów medycznych (Dz. U. 2011 r.

Nr 122, poz. 696,

z późn. zm.) wszystkim świadczeniobiorcom, w tym

także emerytom i rencistom, przysługują leki, środki

spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego

blicznych.

W myśl art. 3 ust. 1 przytoczonej ustawy

całkowity budżet na refundację wynosi nie więcej niż

17% sumy środków publicznych przeznaczonych na

Ortopedia i traumat.

narz. ruchu – hospitalizacja

DOLNOŚLĄSKI 71 631 879 2 800 434 25 579 -15%

KUJAWSKO-POMORSKI 39 511 640 2 046 935 19 303 -36%

LUBELSKI 52 751 472 2 120 345 24 879 -17%

LUBUSKI 26 334 880 990 263 26 594 -11%

ŁÓDZKI 58 825 936 2 475 339 23 765 -21%

MAŁOPOLSKI 101 497 708 3 194 528 31 772 6%

MAZOWIECKI 233 900 924 5 126 173 45 629 52%

OPOLSKI 28 919 964 937 028 30 864 3%

PODKARPACKI 65 201 678 2 051 975 31 775 6%

PODLASKI 39 891 626 1 148 229 34 742 16%

POMORSKI 56 738 883 2 193 904 25 862 -14%

ŚLĄSKI 141 509 329 4 462 772 31 709 6%

ŚWIĘTOKRZYSKI 29 998 502 1 245 831 24 079 -20%

WARMIŃSKO-MAZURSKI 41 496 780 1 407 797 29 476 -2%

WIELKOPOLSKI 78 358 488 3 378 927 23 190 -23%

ZACHODNIOPOMORSKI 50 322 688 1 656 052 30 387 1%

Suma / Średnia 1 116 892 376 37 236 532 29 995

108

ﬁnansowanie świadczeń gwarantowanych w planie

ﬁnansowymNarodowegoFunduszuZdrowia.

W ramach przyznanego budżetu minister zdrowia

z założenia zapewnia dostępność do leków refundo-

wanych jak najszerszej grupie pacjentów.

Minister

zdrowia niezmiennie dąży do racjonalizowania go-

spodarki lekami, mając na uwadze zachowanie pro-

porcji pomiędzy jakością a ceną leku oraz zagwaranto-

waniem dostępności leków w równym stopniu wszyst-

kim świadczeniobiorcom.

Jednocześnie należy podkreślić, iż co do zasady

ceny leków ustalane są przez prywatnych przedsię-

biorców wprowadzających leki na rynek farmaceu-

tyczny.

Wyjątek stanowią ceny leków objętych refun-

dacją ustalane w ramach negocjacji.

Zgodnie bowiem

wyrobów medycznych Komisja Ekonomiczna działa-

jąca przy ministrze zdrowia prowadzi negocjacje z ﬁr-

mami farmaceutycznymi wnioskującymi o objęcie leku

refundacją między innymi w zakresie ustalenia urzę-

dowej ceny zbytu oraz poziomu odpłatności.

Obecnie ceny leków na polskim rynku farmaceu-

tycznym należą do jednych z najtańszych w Europie.

Ponadto pacjentom przysługują tańsze odpowiedniki

leków refundowanych.

W myśl art. 44 ustawy o refun-

osoba wydająca leki ma obowiązek poinformować pa-

cjenta o możliwości nabycia leku objętego refundacją,

teka ma obowiązek zapewnić dostępność tego leku.

Odnośnie do części dotyczącej wydatków na reha-

świadczeniobiorcy przysługują świadczenia gwaran-

towane z zakresu rehabilitacji leczniczej.

Zgodnie

z przepisami ww. ustawy o świadczeniach opieki

zdrowotnej ﬁnansowanychześrodkówpublicznych

współﬁnansowanie świadczeń opieki zdrowotnej

może mieć miejsce w przypadkach (poza współﬁnan-

sowaniem leków refundowanych):

1) częściowych kosztów wyżywienia i zakwatero-

wania w zakładzie opiekuńczo-leczniczym (art. 18

ustawy),

2) częściowej odpłatności za koszty wyżywienia

(art. 33 ustawy),

3) zaopatrzenia w wyroby medyczne będące przed-

miotami ortopedycznymi oraz w środki pomocnicze

(art. 40 ustawy),

4) transportu sanitarnego (art. 41 ustawy).

A zatem świadczenia rehabilitacji leczniczej okre-

ślone w koszyku świadczeń są gwarantowane do ﬁ-

nansowania w całości ze środków NFZ.

Jednocześnie uprzejmie informuję, iż kwestia wy-

sokości emerytur i rent skutkująca trudną sytuacją

ﬁnansowąemerytówirencistówznajdujesięwkom-

petencjach ministra pracy i polityki społecznej.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pi-

smo przekazujące interpelację pani poseł Anny So-

-023-10121/12, w sprawie aktu wykonawczego do

przekazuję następujące informacje i wyjaśnienia.

Zgodnie z art. 24b ust. 1 wymienionej powyżej

ustawy zakłady opieki zdrowotnej prowadzące lecze-

nie lub rehabilitację osób uzależnionych są obowią-

zane do współpracy z Krajowym Biurem do Spraw

Przeciwdziałania Narkomanii, a w szczególności do

gromadzenia i przekazywania ww. biuru informacji

chotropowych.

W art. 24b ust. 3 ustawy minister

współpracy zakładów opieki zdrowotnej prowadzą-

cych leczenie lub rehabilitację osób używających

wych z biurem, a w szczególności sposobu gromadze-

nia, przechowywania i przetwarzania informacji,

oraz wzoru indywidualnego kwestionariusza spra-

wozdawczego osoby zgłaszającej się do leczenia z po-

wodu używania środków odurzających lub substancji

ochrony prywatności rozważanej grupy osób.

dzone są intensywne prace mające na celu wywiąza-

nie się przez ministra zdrowia z przedmiotowego zo-

bowiązania poprzez wydanie stosownego aktu wyko-

nawczego.

Stosowny w tym zakresie projekt rozpo-

rządzenia znajduje się na etapie prac wewnątrzresor-

towych i zostanie niebawem skierowany do uzgod-

109

Jednocześnie uprzejmie wyjaśniam, że powstała

w tym zakresie zaległość wynika z faktu, że prace nad

projektem rozporządzenia były czasowo wstrzymane

z uwagi na konieczność dokonania zmiany brzmienia

przytoczonego art. 24b ustawy, w tym również w za-

kresie jego ust. 3, zawierającego upoważnienie do wy-

dania aktu wykonawczego.

Przedmiotowe poprawki

polegają na uzupełnieniu regulacji wprowadzonych

nych ustaw (Dz. U. Nr 105, poz. 614) o nieuwzględnio-

ne „środki zastępcze” i zostały objęte zakresem przed-

miotowym procedowanego obecnie projektu ustawy

wy o odpadach.

Należy w tym miejscu nadmienić, że

projekt ten jest w chwili obecnej na etapie uzgod-

nień międzyresortowych i konsultacji społecznych.

Jednocześnie w świetle powyższego uznano, że

prace nad projektem rozporządzenia wynikającego

z art. 24b ust. 3 ustawy bez wniesienia w tym prze-

pisie poprawek dotyczących „środków zastępczych”

byłyby niecelowe i skutkowałyby koniecznością na-

tychmiastowej nowelizacji wydanego na jego podsta-

wie rozporządzenia z chwilą wejścia w życie zmienia-

nych w tym zakresie przepisów ustawowych.

Stąd też

za właściwe i zasadne uznano przystąpienie do prac

nad projektem rozważanego rozporządzenia w mo-

mencie zapewniającym, aby procedowany obecnie

narkomanii i ustawy o odpadach został przedłożony

Radzie Ministrów wraz z projektem aktu wykonaw-

czego wynikającego z art. 24b ust. 3 i obie regulacje

weszły w życie w tym samym terminie.

Dodatkowo na marginesie należy zauważyć, że

w związku z oﬁcjalnymprzyjęciemprzezkrajeczłon-

kowskie UE w listopadzie 2011 r. zmienionego proto-

kołu Europejskiego Centrum Monitorowania Narko-

tyków i Narkomanii (EMCDDA) dotyczącego monito-

rowania wskaźnika zgłaszalności do leczenia od grud-

nia 2011 r. trwają prace nad dostosowaniem polskiego

protokołu monitorowania do wymogów europejskich.

Należy zaznaczyć, że zmiany wprowadzone w proto-

kole europejskim bezpośrednio wpływają na zbieranie

danych w Polsce, stąd konieczne jest ich uwzględnie-

nie w rozważanym rozporządzeniu.

Mając jednak na względzie fakt przedłużających

ciwdziałaniu narkomanii, równolegle podjęte zostały

prace nad projektem rozporządzenia realizującego

upoważnienie zawarte w art. 24b ust. 3 ustawy.

Należy mieć jednak na uwadze, że rozporządzenie

to będzie musiało zostać zmienione z chwilą wejścia

w życie nowych, projektowanych obecnie przepisów

ustawowych.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Igor Radziewicz-Winnicki

sekretarza stanu

Szanowna Pani Marszałek!

W odpowiedzi na

-0713-1-155/2012/AD) interpelację posła na Sejm RP

pana Piotra Zgorzelskiego w sprawie sprzętu nie-

zbędnego podczas powodzi (sygn.

SPS-023-10171/12)

informuję, że organami reagującymi na zagrożenie

powodziowe oraz posiadającymi odpowiednie w tym

zakresie kompetencje są właściwe terenowo organy

samorządu terytorialnego i wojewoda.

Na skutek doświadczeń z powodzi w 2010 r. opi-

sywanej przez pana posła wojewoda mazowiecki za-

inicjował w roku 2011 „Program bezpieczeństwa po-

wodziowego w regionie wodnym Wisły środkowej”,

którego celem jest opracowanie przez instytucje od-

powiadające za bezpieczeństwo powodziowe oraz wo-

jewodów i marszałków ze wszystkich województw

leżących w dorzeczu Wisły środkowej rozwiązań i na-

rzędzi systemowych, które wpłyną na zwiększenie

bezpieczeństwa powodziowego i będą podnosiły świa-

domość społeczną w tym zakresie.

Wyżej wymieniony

program jest aktualnie w trakcie zaawansowanych

prac projektowych.

W przypadku wystąpienia zagrożenia powodzio-

wego, jeżeli zastosowane zarówno przez powiat, jak

i wojewodę siły i środki okażą się niewystarczające,

wówczas na wniosek wojewody mazowieckiego mini-

ster obrony narodowej może przekazać do jego dys-

pozycji pododdziały lub oddziały Sił Zbrojnych Rze-

czypospolitej Polskiej oraz sprzęt (w tym m.in. amﬁ-

bie) do wykonania zadań z zakresu zarządzania kry-

zysowego, które zostaną skierowane do miejsca wy-

stąpienia zagrożenia (w tym powiatu płockiego).

W momencie oddania do dyspozycji wojewody sprzę-

tu bądź oddziałów wojska sprawuje on stały nadzór

nad ich działaniami.

W kwestii postawienia jednostek w stan podwyż-

szonej gotowości, czasu reakcji wojska, a co za tym

idzie – szybkości w przegrupowywaniu sił i środków

na tereny oddalone od bazy, w której stacjonują żoł-

nierze i sprzęt, wojewoda w ramach swoich kompe-

tencji może zwrócić się do ministra obrony narodo-

wej o skrócenie czasu reakcji.

W trakcie powodzi

w roku 2010 wojewoda niejednokrotnie korzystał

z tego prawa.

Jednocześnie informuję, że podmiotem właści-

wym w sprawach dysponowania zarówno jednost-

kami, jak i sprzętem wojskowym jest minister obro-

ny narodowej, który posiada pełną informację na

temat transportu i rozmieszczenia sprzętu, który

110

może zostać użyty na terenie województwa mazo-

wieckiego w czasie zagrożenia powodziowego, a tak-

że czasu reakcji tych sił.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Włodzimierz Karpiński

ujawnionej przez GUS w Małym Roczniku

terpelacji pana posła Piotra Chmielowskiego, pana

posła Artura Bramory oraz pana posła Dariusza

Dziadzia przysłanej przy piśmie, znak: SPS-023-

-10189/12, w sprawie liczby lekarzy dentystów ujaw-

nionej przez GUS w „Małym roczniku statystycznym

Polski 2012” pragnę przekazać dodatkowe informa-

cje, które stanowić będą wyjaśnienie w zakresie da-

nych GUS.

Uprzejmie informuję, że zgodnie ze stanowiskiem

prezesa Głównego Urzędu Statystycznego (GUS),

przekazanego pismem, znak: GP-09-0611-16/2012,

do Ministerstwa Zdrowia, podstawowym źródłem

prezentowanych przez GUS danych statystycznych

dotyczących obszaru zdrowia i opieki zdrowotnej są

badania zamieszczone w corocznie zatwierdzonym

programie badań statystycznych statystyki publicz-

nej (PBSSP).

W ramach tego programu realizowane

są zarówno badania własne GUS, jak również bada-

nia resortowe, w tym badania, dla których podmio-

tem prowadzącym jest minister właściwy do spraw

zdrowia.

Obszary opieki zdrowotnej badane przez

GUS i Ministerstwo Zdrowia nie powielają się, lecz

są w stosunku do siebie komplementarne.

Wynikowe

informacje statystyczne dotyczące danych o pracują-

cych wg zawodów medycznych oraz dane o uprawnio-

nych do wykonywania zawodu m.in. lekarza dentysty

są pozyskiwane w badaniu statystycznym 1.29.06:

Kadra medyczna ochrony zdrowia w części prowa-

dzonej przez ministra właściwego do spraw zdrowia

— MZ-10A – Sprawozdanie o uprawnionych do

wykonywania zawodu lekarza, lekarza dentysty,

— MZ-88 – Sprawozdanie o pracujących w zakła -

dach opieki zdrowotnej oraz praktykach indywidual-

nych i grupowych w 2011 r.,

— MZ-89 – Sprawozdanie o specjalistach pracu -

jących w zakładach opieki zdrowotnej oraz prakty-

kach indywidualnych.

Ww.

formularze są źródłem danych prezentowa-

nych w wydawanych przez GUS publikacjach zbior-

czych.

Informacja o źródle pochodzenia danych za-

mieszczona jest bezpośrednio pod tablicami oraz

w uwagach metodologicznych.

Taka procedura zasto-

sowana była również w przypadku opublikowania

w małym roczniku statystycznym liczby lekarzy den-

tystów posiadających prawo wykonywania zawodu

i liczby lekarzy dentystów pracujących bezpośrednio

z pacjentem w 2010 r.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 4 grudnia 2012 r.

w sprawie projektu zmiany zarządzenia

terpelację pana Rajmunda Millera i pani Brygidy Ko-

lendy-Łabuś, posłów na Sejm RP, z dnia 8 paździer-

nika 2012 r. w sprawie projektu zmiany zarządzenia

-023-10215/12, uprzejmie proszę o przyjęcie następu-

Zgodnie z art. 55 ust. 3–4 ustawy z dnia 27 sierp-

tecznej opieki zdrowotnej, odnoszące się do przypad-

ków nagłego zachorowania lub nagłego pogorszenia

nem nagłym, oddział wojewódzki funduszu zawiera

ki zdrowotnej (POZ) spoczywa obowiązek informo-

111

wania świadczeniobiorców o zasadach i organizacji

ści poprzez umieszczenie informacji w miejscu udzie-

lania świadczeń i w siedzibie świadczeniodawcy.

Umowy o udzielanie świadczeń nocnej i świątecz-

nej opieki zdrowotnej w POZ, w związku z uregulo-

waniami wprowadzonymi przepisami ustawy z dnia

nym i uprawnieniach przysługujących cywilnym nie-

widomym oﬁaromdziałańwojennych(Dz.U.

Nr225,

w trybie konkursu ofert lub rokowań.

Dodatkowo do-

konanie przez świadczeniobiorcę wyboru lekarza,

pielęgniarki lub położnej POZ nie wiąże go w zakre-

sie świadczeniodawcy udzielającego przedmiotowych

świadczeń.

Obecnie obowiązujący sposób funkcjono-

wania nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej umoż-

liwia zatem świadczeniobiorcy korzystanie z pomocy

mieszkania, a także całodobowy dostęp do badań la-

boratoryjnych oraz diagnostyki RTG.

Natomiast warunki zawierania i realizacji umów

tecznej opieki zdrowotnej, a także warunki wymaga-

ne od świadczeniodawców zainteresowanych zawar-

ciem umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej

w tym zakresie zostały określone przez prezesa Na-

rodowego Funduszu Zdrowia zarządzeniem nr 85/

wowa opieka zdrowotna w zakresie nocnej i świątecz-

nej opieki zdrowotnej zmienionym zarządzeniami:

2012/DSOZ z dnia 6 lipca 2012 r., nr 47/2012/DSOZ

z dnia 2 sierpnia 2012 r.

W celu stworzenia warun-

ków dających możliwość uruchamiania dodatkowych

punktów przyjmowania pacjentów w zależności od

potrzeb i uwarunkowań lokalnych prezes NFZ w dniu

28 lutego 2011 r. podpisał zarządzenie nr 10/2011/

DSOZ zmieniające zarządzenie w sprawie określenia

opieki zdrowotnej, umożliwiające świadczeniodawcy,

na mocy porozumienia z dyrektorem oddziału woje-

wódzkiego NFZ, przyjmowanie pacjentów w dodat-

kowych miejscach.

Wprowadzone zmiany mają wpływ

na poprawę dostępności do przedmiotowych świad-

czeń poprzez możliwość zmniejszania odległości od

miejsca zamieszkania pacjenta do miejsca udzielania

zdrowotnej w odniesieniu do obszarów zabezpiecze-

nia o znacznej liczbie ludności albo znacznych odle-

głościach od miejsc udzielania świadczeń.

Niemniej jednak w dodatkowych miejscach przyj-

mowania pacjentów (znajdujących się na obszarze

zabezpieczenia) świadczenia mają być udzielane na

takich zasadach, aby zapewnić gotowość do udziela-

nia przedmiotowych świadczeń.

Przez gotowość do

udzielania świadczeń należy rozumieć warunki orga-

nizacyjno-techniczne pozwalające na wykorzystanie

zasobów kadrowych oraz niezbędnego sprzętu i wypo-

sażenia do udzielania świadczeń od poniedziałku do

Odnosząc się zatem do kwestii proponowanych

zmian w ww. zarządzeniu, dotyczących wprowadze-

nia możliwości odstąpienia od spełniania wymogów

w zakresie gotowości do udzielania świadczeń dla do-

datkowych miejsc udzielania nocnej i świątecznej

opieki zdrowotnej, należy zauważyć, iż regulacje, któ-

re określają dostępność do przedmiotowych świad-

czeń, wynikają z części I załącznika nr 5 do rozpo-

teczna opieka zdrowotna jest realizowana przez le-

karzy lub pielęgniarki od poniedziałku do piątku

nia świadczeniobiorcy.

Stąd deﬁnicja gotowości do

udzielania świadczeń ujęta w ww. zarządzeniu pre-

zesa NFZ wynika bezpośrednio z zapisów rozporzą-

dzenia w sprawie świadczeń gwarantowanych z za-

W związku z powyższym proponowane rozwiąza-

nia wymagałyby wcześniejszej zmiany ww. rozporzą-

dzenia.

Odstąpienie jednakże od wymogów w zakresie

nej opieki zdrowotnej spowodowałoby ograniczenie ich

dostępności dla świadczeniobiorców chcących skorzy-

stać z tego zakresu świadczeń gwarantowanych.

Na-

tomiast ograniczenie dostępności do nocnej i świątecz-

nej opieki zdrowotnej powodowałoby w dalszej kolej-

ności przerzucanie kosztów związanych z ﬁnansowa-

niem świadczeń na wyższe poziomy systemu ochrony

zdrowia – ratownictwo medyczne i leczenie szpitalne

(izby przyjęć, szpitalne oddziały ratunkowe), powodu-

jąc tym samym również ograniczenie dostępności do

tych świadczeń.

Należy także przypomnieć, iż wpro-

wadzone od marca 2011 r. zmiany w zakresie nocnej

i świątecznej opieki zdrowotnej miały na celu m.in.

zapobieganie praktyce przerzucania kosztów na wyż-

sze poziomy systemu ochrony zdrowia.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

112

Odpowiedź

podsekretarza stanu

i Zbigniewa Girzyńskiego

w sprawie dostępu do infrastruktury pocztowej

sma z dnia 19 października 2012 r. (sygn.

SPS-023-

-10263/12) przekazującego interpelację posłów na

Sejm RP panów Dawida Jackiewicza i Zbigniewa Gi-

jaśniam, co następuje.

Wdrażana w projekcie ustawy Prawo pocztowe dy-

rektywa 2008/6/WE nie wprowadza przepisów har-

monizacyjnych w zakresie dostępu operatorów pocz-

towych do sieci operatora świadczącego powszechne

usługi pocztowe (art. 11).

Tym samym pozostawia do

decyzji państw członkowskich uregulowanie tego do-

stępu w zależności od potrzeb krajowego rynku pocz-

towego.

Jednocześnie dyrektywa zaleca zapewnienie

wzajemnego dostępu do sieci pocztowej w sytuacji, gdy

cych regionalne sieci i niezbędne jest zachowanie in-

teroperacyjności dla realizacji tej usługi na terenie

całego kraju (preambuła 34).

Projekt ustawy Prawo pocztowe nie przewiduje

dostępu do sieci operatora wyznaczonego, gdyż jedy-

nym operatorem świadczącym usługi powszechne

jest ten operator, zatem nie występuje konieczność

zapewnienia wzajemnej interoperacyjności.

Działa-

jący na polskim rynku operatorzy pocztowi, co do

zasady, tworzą własna infrastrukturę.

Mając na uwa-

dze powyższe, a także fakultatywność regulacji wspól-

notowych w zakresie gwarantowania dostępu do sie-

ci operatora wyznaczonego, zrezygnowano z wprowa-

dzania obowiązku zapewnienia takiego dostępu do

projektu ustawy.

Nie zamyka to drogi do korzystania z sieci opera-

tora wyznaczonego na podstawie umowy i warun-

kach ustalanych na zasadach rynkowych.

Istotna

jest tutaj chęć współpracy operatorów pocztowych

w tym zakresie, możliwości techniczne korzystania

z sieci oraz rachunek ekonomiczny.

Ważne jest rów-

nież to, aby operator wyznaczony, udostępniając swo-

ją sieć, mógł bez zakłóceń realizować obowiązek

świadczenia usług powszechnych.

Z posiadanych informacji z zakresu regulacji ryn-

ku pocztowego w krajach członkowskich UE wynika,

że żadne z tych państw nie zdecydowało się na za-

pewnienie pełnego dostępu do sieci operatora wyzna-

czonego.

Dziesięć krajów (Belgia, Estonia, Niemcy,

Łotwa, Litwa, Malta, Portugalia, Słowenia, Wielka

Brytania, Węgry) zdecydowało się na zapewnienie

dostępu do ostatniego etapu świadczenia usługi,

tj. etapu doręczenia tzw. downstream access, co ozna-

cza nałożenie na operatora wyznaczonego obowiązku

doręczenia przesyłek przekazywanych mu przez in-

nych operatorów świadczących usługi powszechne lub

wchodzące w zakres usług powszechnych.

Niezależnie od powyższego dyrektywa stanowi,

że jeśli jest to niezbędne dla ochrony interesu użyt-

kowników lub promocji rzeczywistej konkurencji,

a także w świetle warunków krajowych i ustawodaw-

stwa krajowego, państwa członkowskie powinny za-

pewnić dostęp do elementów infrastruktury poczto-

wej, takich jak: system kodów pocztowych, adresowa

baza danych, skrytki pocztowe, skrzynki oddawcze,

informacja o zmianie adresu, usługa przekierowania

i usługa zwrotu do nadawcy.

Projekt ustawy określa dostęp do elementów in-

frastruktury pocztowej w zakresie minimalnym dla

prawidłowego funkcjonowania rynku w warunkach

konkurencyjnych.

Mając na uwadze różnorodność

świadczonych przez operatorów usług (np. przesyłki

kurierskie nie są doręczane do skrytek pocztowych

i skrzynek oddawczych), przyjęto, że dostęp do ele-

mentów infrastruktury operatora wyznaczonego zde-

ﬁniowanychjakoskrytkipocztowe,własneskrzynki

oddawcze operatora, system kodów pocztowych i bazy

przesyłek pocztowych będzie zapewniał operator wy-

znaczony zainteresowanym takim dostępem opera-

torom świadczącym usługi wchodzące w zakres usług

powszechnych, na zasadach określonych w regulami-

nie dostępu do elementów infrastruktury i po cenach

ustalonych w cenniku za ten dostęp.

Zarówno regu-

lamin, jak i cennik zatwierdzane będą przez prezesa

Urzędu Komunikacji Elektronicznej.

Pozostałym

operatorom zapewniony będzie wyłącznie dostęp do

systemu kodów pocztowych i bazy informacji o zmia-

nie adresów w celu przekierowania przesyłek.

Dyrektywa pocztowa, w odróżnieniu od dyrektyw

telekomunikacyjnych, nie nakłada żadnych szczegól-

nych wymagań w zakresie określenia warunków za-

pewnienia dostępu do elementów sieci pocztowej,

poza zobowiązaniem państwa członkowskiego do

ustalenia tych warunków w sposób przejrzysty i nie-

dyskryminujący.

W związku z tym projekt określa,

iż warunki dostępu do elementów infrastruktury ope-

ratora wyznaczonego określane będą w regulaminie

dostępu, a opłaty – w cenniku za dostęp.

Oba doku-

menty zatwierdzane będą przez prezesa UKE.

Taki

system gwarantuje nadzór prezesa UKE nad pozio-

mem cen dostępu poprzez wykorzystanie mechani-

zmu sprzeciwu w stosunku do całości cennika lub

jego zmienianej części.

Podejmując decyzję o zatwier-

dzeniu cennika, prezes UKE będzie weryﬁkowałza-

sadę określania opłat za dostęp w sposób przejrzysty

i niedyskryminujący oraz ustalania ich wysokości

z uwzględnieniem kosztów zapewnienia dostępu.

Taki mechanizm uznano za wystarczający dla zapew-

nienia, by poziom opłat za dostęp do elementów in-

113

frastruktury operatora wyznaczonego nie stanowił

bariery w korzystaniu z tego dostępu.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Małgorzata Olszewska

Warszawa, dnia 28 listopada 2012 r.

Szanowna Pani Marszałek!

W nawiązaniu do

-10296/12, SPS-023-10297/12) dotyczących interpe-

lacji posła na Sejm RP pana Andrzeja Kani w sprawie

likwidacji posterunku Policji w Łysych w pow. ostro-

łęckim oraz w sprawie likwidacji posterunku Policji

w Lelisie w pow. ostrołęckim uprzejmie przedstawiam

następujące informacje.

i działa na identycznych zasadach, jak pozostałe ko-

mórki powyższych jednostek (np. komórka prewencji,

zmiany w sieci posterunków są jedynie wewnętrzny-

mi przekształceniami organizacyjnymi w ramach da-

nej jednostki, nie skutkują zatem ani uszczupleniem

liczby jednostek Policji, ani wyeliminowaniem obec-

ności policjantów na obszarze pozostającym we wła-

ściwości danego komendanta Policji.

wykwaliﬁkowanychspecjalistów bardziej skompliko-

114

wane działania z zasady wymagają zaangażowania

skiego badania przestępczości” (przeprowadzonej

towych/miejskich, komisariatów Policji) z przezna-

)

.

Jeden

*

)

115

będą z władzami samorządowymi.

O planowanych

tur Policji.

W przeprowadzonej dyskusji wzięli udział

podsekretarz stanu w MSW oraz komendant główny

Policji, przedstawiciele KGP i członkowie kierownic-

twa 17 komend wojewódzkich (stołecznej).

Reprezen-

tanci wszystkich garnizonów przedstawili aktualny

Kolejna wideokonferencja odbyła się w dniu 8 paź-

dziernika 2012 r.

Przedstawiciele wszystkich komend

wojewódzkich i Komendy Stołecznej Policji zaprezen-

towali aktualne informacje dotyczące procesu reorga-

nizacji struktur posterunków.

Dodatkowo komendant

główny Policji podkreślił, że żaden policjant nie straci

zatrudnienia w związku z reorganizacją posterunków

Policji, a warunki ﬁnansowepolicjantówprzenoszo-

nych do nowej jednostki nie ulegną pogorszeniu.

Podsumowując, należy stwierdzić, iż zaplanowane

Warszawa, dnia 4 grudnia 2012 r.

Patrz odpowiedź na interpelację nr 10296, str. 113.

Odpowiedź

sekretarza stanu w Ministerstwie Środowiska

ochrony przeciwpowodziowej w Polsce (10315)

Odpowiadając na interpelację poseł Jadwigi Wi-

śniewskiej przekazaną przez pana Marka Kuchciń-

SPS-023-10315/12, w sprawie niedostatecznej ochro-

ny przeciwpowodziowej w Polsce, przekazuję stosow-

ne wyjaśnienia.

1.

Jakie działania podejmie resort środowiska

celem wyeliminowania wskazanych nieprawidłowo-

ści i poprawy bezpieczeństwa przeciwpowodziowego

w kraju?

Na wstępie należy zaznaczyć, iż Najwyższa Izba

109, na temat wykonywania wybranych obowiązków

ustawowych przez prezesa Krajowego Zarządu Go-

spodarki Wodnej oraz dyrektorów regionalnych za-

rządów gospodarki wodnej oceniła pozytywnie, po-

mimo stwierdzonych nieprawidłowości, wykonywa-

nie przez prezesa KZGW oraz dyrektorów RZGW

wybranych ustawowych obowiązków dotyczących za-

rządzania zasobami wodnymi, w tym zapobiegania

powodziom.

Obowiązek opracowania projektu planu ochrony

zarządów gospodarki wodnej (RZGW) ustawa z dnia

wiązek opracowywania w miejsce planów ochrony

przeciwpowodziowej nowych dokumentów plani-

stycznych – planów zarządzania ryzykiem powodzio-

116

obowiązek opracowania planu ochrony przeciwpowo-

dziowej oraz przeciwdziałania skutkom suszy na ob-

szarze kraju i planów ochrony przeciwpowodziowej

powodziowej zgodnie z obowiązującą do 17 marca

2011 r. ustawą miały być opracowywane przez dyrek-

torów regionalnych zarządów gospodarki wodnej stu-

dia ochrony przeciwpowodziowej ustalające granice

zasięgu wód powodziowych o określonym prawdopo-

dobieństwie występowania oraz kierunki ochrony

środków ﬁnansowychstudiaochronyprzeciwpowo-

dziowej nie pokryły obszaru całego kraju, jednakże

istniejące studia przygotowane dla głównych rzek

stały wykonane i powinny stanowić podstawę zago-

spodarowania przestrzennego na poziomie lokalnym

i regionalnym.

Obecnie, po wejściu w życie w dniu 26 listopada

2007 r. dyrektywy 2007/60/WE Parlamentu Europej-

wie oceny ryzyka powodziowego i zarządzania nim

(tzw. dyrektywa powodziowa), państwa członkowskie

nia działań z zakresu ochrony przeciwpowodziowej

Członkowie UE zobligowani są do sporządzenia:

cjalne szkody związane z powodzią,

kompleksowych dokumentów opracowanych na pod-

powodziowego zawierających opis celów zarządzania

Transpozycja dyrektywy powodziowej do prawo-

dawstwa krajowego nałożyła na prezesa Krajowego

nia: wstępnej oceny ryzyka powodziowego, map za-

grożenia powodziowego, map ryzyka powodziowego

nia planów zarządzania ryzykiem powodziowym dla

regionów wodnych.

Wstępna ocena ryzyka powodziowego została

dzona przez prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki

Wodnej.

W dokumencie tym do obszarów narażonych

na niebezpieczeństwo powodzi zakwaliﬁkowano

w sumie 839 rzek o łącznej długości 27 161 km.

W pierw-

szym cyklu planistycznym mapy zagrożenia powo-

dziowego oraz mapy ryzyka powodziowego powstaną

dla 253 rzek o łącznej długości 14 481 km.

W kolej-

nym cyklu planistycznym ww. mapy zostaną opraco-

wane dla pozostałych 586 rzek o sumarycznej długo-

ści 12 680 km.

Prace nad mapami zagrożenia powodziowego

i mapami ryzyka powodziowego trwają od 2011 r.

W ramach tych prac pozyskiwane są szczegółowe

matematyczne modelowanie hydrauliczne oraz wy-

konywane są specjalistyczne analizy przestrzenne.

ne obszary, w których prawdopodobieństwo powodzi

jest:

wione zostaną zasięgi powodzi zgodnie z ww. 3 sce-

nariuszami, głębokość wody lub poziom zwierciadła

pływu wody lub odpowiednie natężenie przepływu

wody.

Uzupełnieniem map zagrożenia powodziowego

będą mapy ryzyka powodziowego określające poten-

wej liczby mieszkańców potencjalnie dotkniętych po-

wodzią, rodzaju działalności gospodarczej i ważnych

wodzią i zgodnie z art. 88 f ust. 5 ustawy Prawo wod-

ne przedstawione na nich obszary uwzględniane będą

strzennego oraz decyzji o ustaleniu lokalizacji inwe-

stycji celu publicznego lub decyzji o warunkach za-

budowy.

2.

Czy rząd dostrzega potrzebę zmiany proporcji

kwot wydatkowanych na prewencję i na usuwanie

skutków powodzi?

Regionalne zarządy gospodarki wodnej środki na

działalność statutową, w tym na utrzymanie wód

i urządzeń wodnych, otrzymują w limitach określo-

nych ustawą budżetową.

Na etapie tworzenia projek-

tu budżetu państwa na kolejny rok budżetowy przed-

stawiane są niezbędne potrzeby ﬁnansowenareali-

zację zadań działu administracji rządowej: Gospo-

darka wodna, jednakże w związku z ograniczeniami

117

budżetowymi środki na gospodarkę wodną planowa-

ne w rządowym projekcie ustawy, który traﬁapod

obrady Sejmu i Senatu, są ograniczone.

Należy podkreślić, iż pomimo stale zbyt niskiego

w stosunku do potrzeb ﬁnansowaniazadańgospo-

darki wodnej dyrektorzy regionalnych zarządów czy-

nią starania, by zapewnić najpełniejszą realizację

o pozyskanie dodatkowych środków z rezerw celo-

wych, jak i Funduszu Solidarności Unii Europejskiej.

Starania te, łącznie ze środkami budżetowymi, po-

zwolą na realizację niezbędnych inwestycji hydro-

technicznych.

3.

Kiedy zostaną ukończone prace w ramach projek-

tu ochrony przeciwpowodziowej w dorzeczu Odry?

Inwestycje realizowane w ramach projektu ochro-

ny przeciwpowodziowej dorzecza Odry, tj. budowa

suchego zbiornika przeciwpowodziowego Racibórz

oraz modernizacja Wrocławskiego Węzła Wodnego,

według harmonogramów prac planowane są do ukoń-

czenia odpowiednio w roku 2017 oraz 2015.

Sekretarz stanu

Stanisław Gawłowski

Warszawa, dnia 30 listopada 2012 r.

w sprawie zwłoki w wydawaniu aktów

z upoważnienia prezesa Rady Ministrów, uprzejmie

przekazuję informacje odnoszące się do podniesio-

Realizując wynikające z art. 14c pkt 9 ustawy

z 2012 r., poz. 392) zadanie, Rządowe Centrum Legi-

slacji na bieżąco monitoruje stan wykonywania przez

organy administracji rządowej upoważnień ustawo-

wych oraz systematycznie przesyła wykazy upoważ-

nień niezrealizowanych poszczególnym organom,

stymulując wykonywanie ciążących na nich obowiąz-

ków w tym zakresie.

W wyniku stałego monitorowa-

nia stanu wykonywania upoważnień ustawowych

Rządowe Centrum Legislacji systematycznie przeka-

zuje informacje członkom Rady Ministrów, stałemu

komitetowi Rady Ministrów oraz Zespołowi do spraw

Programowania Prac Rządu.

konywane, bowiem wymagają istotnej zmiany lub

nawet uchylenia z uwagi na fakt, iż nie korespondu-

ją one z ustawodawstwem unijnym.

Ponieważ podej-

mowanie inicjatywy ustawodawczej wyłącznie w celu

zmiany lub uchylenia delegacji ustawowych byłoby

działaniem nieracjonalnym, nowelizacji przepisów

W części przypadków opóźnienia w wydawaniu

aktów wykonawczych są rezultatem innych czynni-

ków: konsultacji społecznych projektów, uzyskania

stanowisk organów opiniotwórczych czy też notyﬁ-

kacji niektórych projektów aktów wykonawczych Ko-

misji Europejskiej (okres obowiązkowego wstrzyma-

nia procedury legislacyjnej, tzw. okres standstill,

może wynosić nawet 18 miesięcy).

Przykładowo na-

leży wskazać uchwaloną przez Sejm ustawę z dnia 13

obowiązek realizacji upoważnień ustawowych, mają-

cych zawierać przepisy techniczne wymagające noty-

ﬁkacji Komisji Europejskiej.

Jednocześnie ustawa

określiła termin wejścia tych przepisów na dzień wej-

32) Rada Ministrów zobowiązana jest do przedłoże-

nia wraz z uzasadnieniem do projektu ustawy kiero-

wanej do Sejmu podstawowych aktów wykonawczych.

Jeżeli przedkładany Sejmowi projekt ustawy zakłada

ust. 4a regulaminu Sejmu załączeniu podlegają wszyst-

kie projekty aktów wykonawczych.

Należy podkre-

ślić, iż obowiązek ten jest przestrzegany.

Projekty aktów wykonawczych po przyjęciu przez

Radę Ministrów kierowane są do marszałka Sejmu

przypadkach, związanych z wnioskiem Rady Mini-

strów o niezwłoczne podjęcie prac nad projektem

mentarnych.

dowych projektów ustaw, w wyniku których ulega

zmianie brzmienie przepisów upoważnień ustawo-

wych.

To z kolei rodzi konieczność przygotowania

nowego projektu aktu wykonawczego, z zachowa-

niem całej procedury legislacyjnej.

głębiania zaufania obywateli do państwa i prawa,

ności prawa proces legislacyjny powinien przebiegać

sprawnie.

Pokreślenia wymaga, że zarówno Rada

Ministrów, jak i poszczególni ministrowie przy opra-

118

cowywaniu projektów aktów normatywnych dążą do

realizacji tego celu.

Obecnie wśród grupy zaległych aktów pozostaje

11 niewykonanych rozporządzeń prezesa Rady Mini-

strów i 20 zaległych rozporządzeń Rady Ministrów.

Wśród grupy zaległych rozporządzeń obciążających

ministrów liczba zaległych aktów wykonawczych we-

niewykonane delegacje ustawowe.

W tej grupie znaj-

duje się 30 przepisów upoważnień ustawowych, w przy-

padku których trwają zaawansowane prace nad ich

uchyleniem lub zmianą.

Pozostała część zaległych

aktów wykonawczych jest na końcowym etapie pro-

cesu legislacyjnego.

W załączeniu przedstawiam wykaz sumujący nie-

zrealizowanych upoważnień ustawowych według or-

ganów zobligowanych*

)

.

Z wyrazami szacunku

Warszawa, dnia 29 listopada 2012 r.

(10338)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pi-

smo, znak: SPS-023-10338/12, z dnia 22 październi-

ka 2012 r. przekazujące interpelację pana posła Jana

mie przedstawiam następujące stanowisko.

tywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/82/UE

tyczących przestępstw lub wykroczeń związanych

288 z 5.11.2011 r., str. 1–15).

W związku z implemen-

tacją ww. dyrektywy (termin implementacji upływa

7 listopada 2013 r.) dostosowane zostaną zarówno

infrastruktura techniczna, jak i przepisy prawa do

postanowień wspomnianego aktu.

Dzięki temu moż-

liwe będzie występowanie do krajów implementują-

cych dyrektywę z zapytaniami o dane właściciela/po-

siadacza pojazdu.

Zapytania takie będą kierowane za

granicę w trybie automatycznym.

Wdrożenie powyż-

szych przepisów pozwoli na egzekwowanie odpowie-

dzialności wobec osób podróżujących pojazdami za-

rejestrowanymi w innych krajach Wspólnoty, co bez-

pośrednio przyczyni się do poprawy bezpieczeństwa

Mając powyższe na względzie, nie jest konieczne

zawieranie umowy transgranicznej ze Słowacją

umożliwiającej egzekwowanie odpowiedzialności wo-

bec obcokrajowców za naruszenia ujawnione przy

pomocy urządzeń rejestrujących (fotoradarów) dzia-

łających w sposób automatyczny.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tadeusz Jarmuziewicz

Warszawa, dnia 29 listopada 2012 r.

w sprawie kontroli mrożonych owoców

-10339/12, przy którym przekazana została interpela-

cja posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, pana Jana

Warzechy, w sprawie kontroli mrożonych owoców

w niemieckich szkołach, uprzejmie informuję.

jętych przez służby sanitarne, uprzejmie wyjaśniam,

że Krajowy Punkt Kontaktowy systemu RASFF (sys-

tem wczesnego ostrzegania o niebezpiecznej żywno-

ści i paszach) w Głównym Inspektoracie Sanitarnym

na bieżąco śledzi informacje przekazywane przez

kraje członkowskie oraz Chiny, publikowane przez

Komisję Europejską w systemie RASFF.

W dniu 1 października 2012 r. zamieszczona zo-

stała w systemie wczesnego ostrzegania o niebez-

nr 12-685, przekazana do systemu przez władze nie-

mieckie, dotycząca wystąpienia dużego ogniska za-

truć pokarmowych na terenie pięciu landów w Niem-

czech, we wschodniej części kraju.

Zatrucia wiązane

były ze spożyciem żywności w miejscach opieki nad

dziećmi i szkołach.

Pierwszy przypadek odnotowano

w dniu 25 września 2012 r., natomiast szczyt zacho-

rowań odnotowano w dniach 26 i 27 września 2012 r.

Źródło zakażenia nie było znane w momencie poja-*

)

wienia się pierwszych informacji.

Wśród możliwych

przyczyn zatruć uwzględniano norowirus lub bakte-

rie wytwarzające toksyny (np. Staphylococcus au-

reus, Bacillus cereus, Clostridium perfringers).

Wła-

dze niemieckie poinformowały, że nic nie wskazuje

na to, aby istniało bezpośrednie lub pośrednie powią-

zanie sytuacji w Niemczech z innymi krajami człon-

kowskimi UE lub krajami trzecimi.

W dniu 8 października władze niemieckie powia-

domiły Komisję Europejską, że prawdopodobnym źró-

dłem zatruć było spożycie mrożonych truskawek, któ-

re zostały dostarczone do ich kraju w jednej przesyłce

(44 t) z Chin.

10 października władze niemieckie

przedstawiły dowody na wykrycie obecności norowi-

rusa genogrupa II w próbce mrożonych truskawek.

W dniu 15 października 2012 r.

Chiny poinformo-

wały Komisję Europejską o wstępnych wynikach prze-

prowadzonego postępowania wyjaśniającego, które

wykazało, że przed wysłaniem produktu do odbiorców

zostały przeprowadzone badania w kierunku mikro-

organizmów, pozostałości pestycydów oraz zawartości

metali ciężkich.

Odpowiednie władze chińskie spraw-

dziły również dokumentację u producenta, która obej-

mowała m.in. stan zdrowia pracowników, jakość wody

użytej do produkcji, proces wytwarzania.

W rezultacie

nie znaleziono żadnych nieprawidłowości.

Chiński producent wyeksportował 36 partii mro-

żonych truskawek do 9 krajów, w tym Niemiec, Wiel-

kiej Brytanii, Danii, Norwegii, Islandii, Polski, Ho-

landii, Rosji oraz Kanady.

Wszystkie pozostałe pro-

dukty znajdujące się na stanie tej ﬁrmyzostałyza-

blokowane, a próbki wysłano do badań w kierunku

norowirusa, bakterii E. coli i salmonella.

Władze chiń-

skie wydały zalecenie o prowadzeniu oceny ryzyka

przez ﬁrmyeksportującemrożonetruskawkiiwdro-

żeniu kontroli pod kątem wirusa Norwalk wszyst-

kich eksportowanych mrożonych truskawek.

W dniu 16 października Chiny podały szczegóło-

we listy dystrybucji kwestionowanych mrożonych

truskawek do ww. krajów.

Strona chińska poinfor-

mowała, że w ramach działań urzędowych w dniu

9 października 2012 r., pobrano 6 próbek mrożonych

truskawek przechowywanych w zakładzie produk-

cyjnym do badań w kierunku obecności norowirusa.

W dniu 11 października 2012 r. pobrano do badań na

obecność norowirusa kolejne 4 próbki mrożonych

truskawek, 3 próbki wody używanej w procesie prze-

twarzania w zakładzie, 3 próbki gleby oraz l próbkę

wody używanej do nawadniania.

Patogen nie został

wykryty w żadnej badanej próbce.

Do badań wyko-

rzystano technikę ﬂuorescencyjnaRT-PCR.

Należy zauważyć, że mimo dystrybucji mrożonych

truskawek przez tego samego producenta z Chin do

9 krajów, zachorowania wystąpiły jedynie na terenie

Niemiec.

Dlatego bardzo prawdopodobne jest, iż ska-

żona partia truskawek traﬁła tylko na rynek nie-

miecki.

Niemniej jednak główny inspektor sanitarny

polecił organom urzędowej kontroli stosować zasadę

dzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego

Działania Państwowej Inspekcji Sanitarnej mają

charakter zapobiegawczy i są skoncentrowane na im-

porterach i dystrybutorach podejrzanego produktu.

Jeżeli truskawki pochodzące z chińskiej ﬁrmywska-

zanej przez władze niemieckie w powiadomieniu

RASFF zostaną zidentyﬁkowanejakowprowadzone

do obrotu, to importerzy i dystrybutorzy tych pro-

duktów są zobowiązani do przedstawienia wyników

badań potwierdzających, iż dystrybuowane przez

nich partie są wolne od norowirusów.

Zgodnie z generalną zasadą żywność znajdująca

czeństwo ponosi przedsiębiorca i to on powinien do-

starczyć dowody na bezpieczeństwo produktu, jeżeli

istnieją co do tego najmniejsze wątpliwości.

Obowiąz-

kiem importerów i dystrybutorów mrożonych truska-

wek pochodzących z chińskiej ﬁrmyokreślonejwpo-

wiadomieniu RASFF jest w tym konkretnym przy-

padku zapewnienie, że dostarczyli swoim odbiorcom

produkt w pełni bezpieczny, co powinno być właści-

wie udokumentowane.

W odpowiedzi na drugie pytanie pana posła,

uprzejmie informuję, iż na terenie Polski w ostatnim

czasie nie zarejestrowano zachorowań spowodowa-

nych norowirusem pochodzącym z importowanych

mrożonek owocowych sprowadzanych z Chin.

Państwowa Inspekcja Sanitarna dysponuje na tere-

nie kraju siecią laboratoriów, które wykonują szeroki

zakres badań laboratoryjnych w kierunku wykrywania

czynników biologicznych wywołujących ogniska zaka-

żeń jelitowych, w tym norowirusów.

Stacje sanitarno-

-epidemiologiczne, w strukturze których znajdują się

laboratoria diagnozujące norowirusy, są także w stanie

prowadzić działalność o charakterze ponadpowiato-

wym polegającą na wykonywaniu badań laboratoryj-

nych dla stacji sanitarno-epidemiologicznych, które nie

dysponuj ą odpowiednią bazą diagnostyczną.

Nr 212, poz. 1263 z późn. zm.) jednym z podstawo-

wych zadań Państwowej Inspekcji Sanitarnej jest

prowadzenie działalności zapobiegawczej i przeciwe-

pidemicznej w zakresie chorób zakaźnych.

Polega ona

na identyﬁkacjiogniskzakażeńichoróbzakaźnych

poprzez prowadzenie dochodzeń epidemiologicznych

pozwalających ustalić źródła i drogi ich szerzenia.

Wyniki laboratoryjnych badań mikrobiologicznych

służące powiązaniu przyczynowemu przypadków za-

chorowań na danym terenie są wykorzystywane

przede wszystkim do efektywnego sprawowania nad-

zoru epidemiologicznego.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Igor Radziewicz-Winnicki

120

Odpowiedź

podsekretarza stanu

posła Eugeniusza Tomasza Grzeszczaka

(10452)

śmie z dnia 29 października 2012 r. (sygn.

BMP-0713-

-7-100/2012/MKa), interpelację posła na Sejm RP pana

Eugeniusza Tomasza Grzeszczaka w sprawie wyga-

śnięcia mandatu radnego (sygn.

SPS-023-10452/12)

tu RP i Państwowej Komisji Wyborczej.

sła i propozycji w zakresie zmiany procedury wyga-

szania mandatu, należy podkreślić, iż przepisy ustawy

zania, które zaczną obowiązywać od nowej kadencji

samorządowej.

Mają one na celu usprawnienie proce-

dury wygaszania mandatu, w szczególności przyspie-

ny unormowania uprawniające komisarza wyborczego

nia wolności za przestępstwo umyślne ścigane z oskar-

art. 384 Kodeksu wyborczego).

Ocena, czy dane roz-

wiązania okażą się skuteczne i sprawdzą się w sytu-

acjach przedstawianych przez pana posła, może być

zgodnie z przyjętymi zasadami dokonywania zmian

w ustawodawstwie wyborczym wprowadzanie nowych

z chwilą nowej kadencji.

Z poważaniem

Warszawa, dnia 28 listopada 2012 r.

-10469/12) dotyczącego interpelacji posła na Sejm RP

w postępowaniu administracyjnym informuję, że Ko-

misja Nadzwyczajna „Przyjazne Państwo” do spraw

8 lipca 2010 r.

Marszałkowi Sejmu RP projekt ustawy

mowy nr 3362).

W trakcie prac nad projektem ww.

ustawy o zmianie ustawy Kodeks postępowania ad-

ministracyjnego oraz ustawy Ordynacja podatkowa

Rada Ministrów wyraziła swoje negatywne stanowi-

sko odnośnie do projektowanej zmiany.

Przygotowane przez ministra administracji i cy-

wie wzoru i sposobu prowadzenia metryki sprawy

wie określenia rodzaju spraw, w których obowiązek

poz. 269), stanowią realizację obowiązku nałożonego

o zmianie ustawy Kodeks postępowania administra-

Nr 186, poz. 1100).

Dodany do Kodeksu postępowa-

nia administracyjnego wskazaną ustawą art. 66a § 4

i 5 zawiera delegacje ustawowe dla ministra do wy-

dania dwóch rozporządzeń:

Katalog spraw wyłączonych spod obowiązku pro-

wadzenia metryki powstał po przeprowadzeniu kon-

sultacji z ministrami, którzy zgłaszali propozycje

zmian w ramach działu, którym kierują.

Projekt roz-

porządzenia stanowił również przedmiot konsultacji

nego i uzyskał pozytywną opinię.

W trakcie opraco-

wania projektu rozporządzenia MAiC analizowało

pod kątem kryteriów wskazanych w delegacji usta-

wowej (którymi było i jest związane) zgłoszone pro-

pozycje.

Należy pamiętać, że poszerzenie katalogu

wyłączeń spod obowiązku prowadzenia metryki spra-

121

rej wyłączenie spod tego obowiązku stanie się zasa-

dą, a prowadzenie metryki – wyjątkiem.

Byłoby to

sprzeczne z wprowadzonymi do K.p.a. zmianami.

Aktualnie do ministerstwa wpływają kolejne pro-

pozycje poszerzenia katalogu spraw podlegających

wyłączeniu spod obowiązku prowadzenia metryki.

Postulaty te są przedmiotem analiz, których wyni-

kiem mogą być również propozycje nowelizacji prze-

pisów dotyczących metryk.

Warto też dodać, że stale zwiększające się wyko-

rzystanie w jednostkach administracji publicznej

elektronicznych systemów zarządzania dokumenta-

cją powoduje w praktyce zmniejszenie się nakładów

czasu i pracy związanych z prowadzeniem metryk.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Włodzimierz Karpiński

Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji (10501)

-10501/12) dotyczącego interpelacji posła na Sejm RP

dzenia oszczędności w administracji państwowej, na

informuję, iż w 2012 r. przeciętne zatrudnienie w mi-

nisterstwie, według stanu na koniec III kwartału

2012 r., wynosiło 366 etatów i jest jednym z najniż-

szych w stosunku do pozostałych ministerstw.

Koszt zatrudnienia w Ministerstwie Administra-

października 2012 r. wyniósł 27 233 947,04 zł, zaś

średni miesięczny koszt zatrudnienia w minister-

stwie za powyższy okres równy był 2 723 394,70 zł.

W 2013 r. w Ministerstwie Administracji i Cyfry-

zacji planowane jest osiągniecie docelowego poziomu

zatrudnienia niezbędnego do sprawnego funkcjono-

wania urzędu.

Jednocześnie podkreślam, iż w ministerstwie jest

sukcesywnie prowadzona polityka optymalizacji za-

trudnienia.

Szczególną wagę przywiązuje się do ra-

cjonalnej alokacji stanowisk.

Ponadto Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji,

oprócz ww. optymalizacji zatrudnienia, aktywnie

włącza się w proces cięcia nadmiernych kosztów ad-

ministracji przez liczne działania zmierzające do zmi-

nimalizowania kosztów funkcjonowania.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Włodzimierz Karpiński

Warszawa, dnia 28 listopada 2012 r.

Spraw Wewnętrznych (10527)

-10527/12), dotyczącego interpelacji posła na Sejm RP

nowania gabinetu politycznego w Ministerstwie Spraw

Wewnętrznych, uprzejmie przedstawiam następujące

informacje.

W drodze przekształcenia byłego Ministerstwa

Spraw Wewnętrznych i Administracji, na podstawie

rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 21 listopada

wnętrznych (Dz. U. Nr 250, poz. 1502), z dniem 18

listopada 2011 r. zostało utworzone Ministerstwo

Spraw Wewnętrznych.

Przekształcenie polegało na

wydzieleniu z dotychczasowego Ministerstwa Spraw

Wewnętrznych i Administracji, obsługującego sprawy

działów: administracja publiczna, informatyzacja,

sprawy wewnętrzne i wyznania religijne oraz mniej-

szości narodowe i etniczne, komórek organizacyjnych

obsługujących sprawy działu: sprawy wewnętrzne

oraz pracowników obsługujących ten dział.

zatrudnienie w gabinecie politycznym w Minister-

stwie Spraw Wewnętrznych przedstawiało się nastę-

pująco:

— na dzień 30 listopada 2011 r.

– 4 osoby;

— na dzień 31 stycznia 2012 r.

– 7 osób;

— na dzień 28 lutego 2012 r.

– 7 osób;

— w okresie od marca do lipca 2012 r. według

stanu na ostatni dzień każdego miesiąca – 8 osób;

– 7 osób.

Wynagrodzenia członków gabinetu politycznego

w MSW są wypłacane na podstawie przepisów roz-

122

doradcom lub pełniącym funkcje doradców osób zaj-

Koszty wynagrodzeń wypłaconych ww. osobom od

148 951,35 zł i obejmowały także nagrody uznaniowe,

ekwiwalent za niewykorzystany urlop wypoczynkowy,

odprawy z tytułu rozwiązania przez pracodawcę stosun-

ku pracy lub jego wygaśnięcia oraz pochodne, tj. składki

ty wynagrodzeń wypłaconych za okres od stycznia do

października 2012 r. wynosiły 476 347,73 zł.

Wspomniana

kwota obejmuje także nagrody uznaniowe, dodatkowe

wynagrodzenie roczne oraz pochodne od wynagrodzeń,

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Piotr Stachańczyk

Warszawa, dnia 28 listopada 2012 r.

na interpelację posła Tadeusza Tomaszewskiego

politycznego prezesa Rady Ministrów (10535)

Szanowna Pani Marszałek!

Z upoważnienia preze-

tyczącego interpelacji pana posła Tadeusza Tomaszew-

cjonowania gabinetu politycznego prezesa Rady Mini-

strów uprzejmie przedstawiam poniższe informacje.

Stan zatrudnienia w Gabinecie Politycznym Pre-

zesa Rady Ministrów w latach 2011–2012 kształtował

się następująco:

— w 2011 r.

– 6 osób (stan na dzień 1 stycznia

2011 r.

– 6 osób, stan na dzień 1 listopada 2011 r.

– 6 osób).

— w 2012 r.

– 4 osoby (stan na dzień 1 stycznia

2012 r.

– 4 osoby, stan na dzień 1 listopada 2012 r.

– 4

osoby).

Dodatkowo przedstawiam poniżej tabelę obrazu-

jącą stan zatrudnienia w Gabinecie Politycznym Pre-

Według stanu na dzień

Gabinet Polityczny Prezesa RM

Osoby Etaty

1 listopada 2008 r. 8 8

1 listopada 2009 r. 7 5,4

1 listopada 2010 r. 7 5,4

1 listopada 2011 r. 6 4,4

1 listopada 2012 r. 4 3,2

Przedstawione w powyższej tabeli dane pokazują

tendencję malejącą stanu zatrudnienia w Gabinecie

Politycznym Prezesa Rady Ministrów pana Donalda

Tuska.

Ponadto dla porównania przedstawiam również

tabelę obrazującą liczbę członków gabinetu politycz-

nego poszczególnych premierów od 2005 r.

Lp.

Gabinet

polityczny

Stan na dzień

premier Marek

Belka

1 października

2005 r.

20 osób/19 etatów

2.

premier

Kazimierz

Marcinkiewicz

1 lipca 2006 r. 15 osób/14,5 etatu

3.

premier Jarosław

Kaczyński

1 listopada

2007 r.

13 osób/11,5 etatu

4.

premier Donald

Tusk

1 listopada

2012 r.

4 osoby/3,2 etatu

Chciałbym także poinformować, że wydatki ponie-

sione na wynagrodzenia brutto z nagrodami, nagrodą

jubileuszową, odprawami zwolnieniowymi, ekwiwa-

lentem za niewykorzystany urlop i dodatkowym wy-

nagrodzeniem rocznym wraz z pochodnymi (składki

ZUS pracodawcy i Fundusz Pracy) osób zatrudnio-

nych w Gabinecie Politycznym Prezesa Rady Mini-

strów w 2011 r. wyniosły 799 906,93 zł.

Natomiast

2012 r. wydatki na wynagrodzenia brutto z nagroda-

mi i dodatkowym wynagrodzeniem rocznym wraz

Pracy) osób zatrudnionych w Gabinecie Politycznym

Prezesa Rady Ministrów wyniosły 447 062,29 zł.

Środki ﬁnansowezaplanowanewbudżecieKan-

celarii Prezesa Rady Ministrów na wynagrodzenia

wszystkich doradców i asystentów politycznych (w tym

również osób zatrudnionych w Gabinecie Politycz-

nym Prezesa Rady Ministrów) od 2009 r. kształtu-

ją się na niezmienionym poziomie.

Również w pro-

jekcie budżetu KPRM na 2013 r. środki te zostały

zaplanowane w niezmienionej wysokości.

Przy czym

należy podkreślić, że zaplanowane środki na wy-

nagrodzenia tej grupy osób nie są wykorzystywane

w 100%.

Z wyrazami szacunku

Warszawa, dnia 28 listopada 2012 r.

123

Odpowiedź

sekretarza stanu

-10539/12) dotyczącego interpelacji posła na Sejm RP

blicznej, na przykładzie Ministerstwa Administracji

nienie osób niepełnosprawnych w Ministerstwie Ad-

ministracji i Cyfryzacji wg stanu na dzień 31 paź-

dziernika 2012 r. wynosiło 2,5 etatu.

zm.) informacja o wolnych stanowiskach pracy w Mi-

stępna dla każdego obywatela, a organizowany nabór

jest otwarty i konkurencyjny.

O zatrudnienie mogą

ubiegać się wszystkie osoby spełniające wymagania

formalne.

Zgodnie z art. 29a ust. 2 wyżej wskazanej

ustawy o służbie cywilnej osoba niepełnosprawna ma

pierwszeństwo w zatrudnieniu, o ile znajduje się w gro-

nie najlepszych kandydatów, wyłonionych przez ko-

misję przeprowadzającą nabór, spełniających wyma-

gania niezbędne oraz w największym stopniu speł-

niających wymagania dodatkowe przedstawianych

dyrektorowi generalnemu urzędu celem zatrudnienia

wybranego kandydata.

nieje możliwość zatrudnienia osoby niepełnospraw-

nej na każdym wolnym stanowisku pracy, o którym

informacja została powszechnie ogłoszona, o ile nie-

pełnosprawność tej osoby, zgodnie z opinią lekarza

orzecznika z zakresu medycyny pracy, nie będzie sta-

nowiła przeciwwskazań do jej zatrudnienia.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Włodzimierz Karpiński

Spraw Wewnętrznych (10544)

-10544/12) dotyczącego interpelacji posła na Sejm RP

nem na dzień 31 października 2012 r. zatrudnienie

osób niepełnosprawnych w Ministerstwie Spraw We-

wnętrznych wynosi 8 osób; w jednostkach Straży

Granicznej – 208 osób; w jednostkach Państwowej

Straży Pożarnej – 49 osób; w Państwowej Inspekcji

Sanitarnej MSW – 6 osób; w Urzędzie do Spraw Cu-

dzoziemców – 3 osoby; w Zakładzie Emerytalno-Ren-

towym MSW – 7 osób.

Jednocześnie należy wskazać, że stosownie do za-

rządzenia nr 1147 komendanta głównego Policji

strategicznego, sprawozdawczości i oceny pracy Po-

licji (Dz. Urz.

KGP Nr 8, poz. 57) dane na temat licz-

by osób niepełnosprawnych zatrudnionych w Policji

są gromadzone w cyklu półrocznym (tj. według stanu

na dzień 1 stycznia oraz na dzień 1 lipca każdego

roku).

Według stanu na dzień 1 lipca 2012 r. w jed-

nostkach Policji było zatrudnionych 1468 osób nie-

pełnosprawnych.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Piotr Stachańczyk

dokumentacji pracowniczej (10589)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

124

grupy posłów w sprawie przechowywania dokumen-

tacji pracowniczej, przekazaną przy piśmie z dnia 25

wyjaśniam, co następuje.

dawcy, a dokumentacja płacowa także 50 lat, z tym

nych płatnik składek jest zobowiązany przechowy-

Niewątpliwie przechowywanie dużej liczby doku-

mentów jest trudne ze względów organizacyjnych

tem istnieją obiektywne okoliczności do rozważenia

wprowadzenia możliwości wytwarzania, archiwizo-

wania i przechowywania dokumentacji pracowniczej

ny w Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej

z uwzględnieniem z jednej strony ograniczenia biu-

rokracji dla pracodawców, a z drugiej strony koniecz-

ności niepogorszenia sytuacji pracowników.

Należy

wartość dowodową umożliwiającą im wykazanie róż-

nego rodzaju uprawnień niejednokrotnie w dalekiej

przyszłości.

Ponadto odnosząc się do kwestii umożliwienia

prowadzenia dokumentacji pracowniczej w formie

elektronicznej, uprzejmie wyjaśniam, że dopuszcze-

nie takiej formy do stosowania także w stosunkach

pracy jest niewątpliwie uzasadnione, m.in. ze wzglę-

du na znaczny postęp technologiczny, w wyniku któ-

rego dość powszechnie dopuszcza się stosowanie ta-

kiej formy wytwarzania i przechowywania różnego

dejmowane już były próby dopuszczenia – jako alter-

natywnej do papierowej – elektronicznej formy prze-

chowywania dokumentacji pracowniczej.

Takie roz-

wiązania zawierał rządowy projekt ustawy o redukcji

ców przygotowany w Ministerstwie Gospodarki.

Pro-

pozycja ta miała dotyczyć nie tylko dokumentacji

pracowniczej, ale także innej dokumentacji groma-

dzonej przez różne podmioty.

Jednakże kilkumie-

Pragnę także podkreślić, iż umożliwienie prowa-

dzenia – jako alternatywnej dla papierowej – elektro-

nicznej formy przechowywania dokumentacji pra-

cowniczej wymagałoby zmian systemowych w prze-

Podsekretarz stanu

Radosław Mleczko

Warszawa, dnia 3 grudnia 2012 r.

dzieci na oddziałach pediatrycznych (10593)

pospolitej Polskiej, z dnia 25 października 2012 r.,

znak: SPS-023-10593/12, w sprawie problemów z ho-

spitalizacją dzieci na oddziałach pediatrycznych uprzej-

mie wyjaśniam.

Zabezpieczenie potrzeb kadrowych w poszczegól-

nych dziedzinach medycyny należy do zadań stawia-

nych zarówno przed właściwymi konsultantami kra-

jowymi, jak i przed konsultantami wojewódzkimi.

125

Konsultant wojewódzki prowadzi politykę kadrową

twa, natomiast konsultant krajowy zabezpiecza po-

trzeby kadrowe w skali kraju.

Należy podkreślić, że

uruchomienie nowych miejsc specjalizacyjnych jest

ściśle uzależnione od posiadanych wolnych miejsc

akredytowanych w danej specjalności.

Brak wolnych

miejsc akredytowanych wyklucza możliwość otwar-

cia specjalizacji.

Akredytacja jest następstwem do-

ministra zdrowia jednostek prowadzących specjali-

zację lub staż kierunkowy i przyznania określonej

liczby miejsc szkoleniowych, przez składanie stosow-

nych wniosków, podlegających następnie zaopiniowa-

niu przez zespół ekspertów.

Spełnienie określonych

przepisami warunków, po ich pozytywnym zweryﬁ-

i przyznaniem jej określonej liczby miejsc szkolenio-

wych.

Wojewódzkie centra zdrowia publicznego in-

formują konsultantów wojewódzkich o możliwościach

uruchamiania miejsc specjalizacyjnych przed każdą

sesją, a podejmowane przez nich decyzje są oparte na

analizie potrzeb w zakresie liczby specjalistów w da-

nej dziedzinie medycyny.

Pragnę podkreślić, że Mi-

nisterstwo Zdrowia uruchamia wszystkie zgłaszane

wolne miejsca szkoleniowe.

Odnosząc się do kwestii poprawy dostępności le-

karzy pediatrów na oddziałach pediatrycznych,

uprzejmie informuję, iż 21 maja 2009 r. minister

zdrowia wydał rozporządzenie w sprawie uznania

poz. 709), w którym pediatria uznana została za prio-

rytetową dziedzinę medycyny.

Ministerstwo Zdrowia

w dziedzinie pediatrii, za pośrednictwem konsultan-

tów krajowych, konsultantów wojewódzkich, a także

Uprzejmie informuję, iż na dzień 22 sierpnia 2012 r.

w dziedzinie pediatrii dostępnych jest 1965 miejsc

szkoleniowych w 297 jednostkach szkolących.

Dla

porównania 1 lutego 2008 r. dostępnych było 1326

miejsc szkoleniowych w 191 jednostkach.

Przytoczo-

ne powyżej dane obrazują systematyczny wzrost licz-

by miejsc szkoleniowych w dziedzinie pediatrii w jed-

dzenia specjalizacji.

Z informacji przekazanych przez

Centrum Medyczne Kształcenia Podyplomowego

dzień 31 grudnia 2011 r. specjalizowało się 1556 le-

karzy, w tym 1059 w trybie rezydenckim.

Ponadto

informuję, iż zgodnie z Centralnym Rejestrem Leka-

rzy prowadzonym przez NRL na dzień 30 września

2012 r. 7769 lekarzy posiada tytuł specjalisty w dzie-

dzinie pediatrii, w tym 6646 wykonuje zawód.

Ponadto w celu zwiększenia zainteresowania le-

karzy podejmowaniem szkolenia specjalizacyjnego

w priorytetowych dziedzinach medycyny Minister-

stwo Zdrowia w ramach posiadanych kompetencji,

na podstawie przepisów rozporządzenia ministra

kości wynagrodzenia miesięcznego lekarzy i lekarzy

dentystów odbywających specjalizację w ramach re-

zydentury (Dz. U. Nr 66, poz. 560), zwiększyło wyso-

kość zasadniczego wynagrodzenia miesięcznego le-

karza odbywającego specjalizację w ramach rezyden-

tury i tak w dziedzinach priorytetowych wynosi ono

w pierwszych dwóch latach rezydentury – 3602 zł,

a po dwóch latach rezydentury – 3890 zł.

Pragnę poinformować Panią Marszałek, że kon-

sultant krajowy w dziedzinie pediatrii ocenia dostęp-

ność świadczeń zdrowotnych dla populacji wieku roz-

wojowego jako dobrą.

Polska pediatria jest na bardzo

dobrym, europejskim poziomie, zarówno pod wzglę-

dem diagnostyki, jak i leczenia.

Lecznictwo zamknię-

te realizowane jest na bazie 418 oddziałów pedia-

trycznych siłami 7466 pediatrów.

Istniejąca baza

łóżkowa jest wystarczająca, wystarczająca jest także

liczba lekarzy, w tym lekarzy w trakcie specjalizacji,

z wyjątkiem małych szpitali powiatowych, gdzie wy-

stępuje niedobór kadry medycznej.

Fakt ten jednak

wymaga aktywizowania władz samorządowych do

odpowiednich działań w celu zabezpieczenia dostępu

populacji wieku rozwojowego do lekarza pediatry na

własnym terenie.

Po przeanalizowaniu danych z Narodowego Fun-

duszu Zdrowia (NFZ) muszę stwierdzić, że w porów-

naniu z rokiem 2009 obserwuje się wzrost liczby dzie-

ci oczekujących na świadczenia udzielane na oddzia-

łach pediatrycznych, jednakże czas oczekiwania na

te świadczenia bardzo znacząco zmalał.

W roku 2009

liczba dzieci oczekujących na przyjęcie do oddziału

pediatrycznego wynosiła 1596 (w tym 187 przypad-

ków pilnych), a średni czas oczekiwania wynosił 49

dni.

W roku 2012 liczba dzieci oczekujących na przy-

jęcie do oddziału pediatrycznego wynosiła 2330

(w tym 3 przypadki pilne), a średni czas oczekiwania

wynosił 5 dni.

Pragnę również poinformować, iż

Nr 123, poz. 801) określono zakres niezbędnych in-

formacji gromadzonych przez świadczeniodawców,

w tym sposób obliczania średniego czasu oczekiwa-

nia na udzielenie świadczenia opieki zdrowotnej,

szczegółowy sposób rejestrowania tych informacji

oraz ich przekazywania ministrowi właściwemu do

spraw zdrowia, NFZ lub innemu podmiotowi zobo-

wiązanemu do ﬁnansowaniaświadczeńześrodków

publicznych, w tym także rodzaje wykorzystywanych

na swojej stronie internetowej zamieszcza listę pod-

miotów leczniczych z liczbą osób oczekujących oraz

średnim czasem oczekiwania na przyjęcie.

Pacjent

ma możliwość zweryﬁkowania danych i wybrania

126

placówki, gdzie zostanie przyjęty w terminie odpo-

wiadającym jego oczekiwaniom.

Wyraźnie należy podkreślić, że wbrew szerzonym

opiniom problemy w opiece medycznej nad populacją

wieku rozwojowego nie dotyczą bazy łóżkowej.

W więk-

szości województw baza łóżkowa jest oceniana jako wy-

starczająca lub zadowalająca.

Natomiast z uwagi na

długotrwały system kształcenia widocznych wyników

uznania pediatrii za dział priorytetowy można się spo-

dziewać dopiero po kilku lub kilkunastu latach.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Aleksander Sopliński

Warszawa, dnia 3 grudnia 2012 r.

przewodniczącego

obcego kapitału na rynek polski (10599)

12), przy którym przesłana została do prezesa Rady

Tomasza Górskiego dotycząca prawdopodobnego wej-

ścia obcego kapitału na rynek polski, oraz w nawią-

zaniu do pisma podsekretarza stanu w Kancelarii

12 listopada 2012 r. upoważniającego przewodniczą-

cego Komisji Nadzoru Finansowego do udzielenia

odpowiedzi na pytanie zawarte w interpelacji przed-

stawiam poniższe informacje w poruszonej sprawie.

Na wstępie wskazane jest wyjaśnić, że udzielając

odpowiedzi na pytanie posła Tomasza Górskiego, czy

zdaniem KNF wyżej wymieniony inwestor [Sbier-

bank] i kapitał rosyjski dają gwarancję bezpiecznego

i stabilnego zarządzania w Polsce, biorąc pod uwagę

kontekst przekazanej interpelacji oraz określony

przepisami prawa zakres kompetencji Komisji Nad-

zoru Finansowego, można odnieść się jedynie do kwe-

stii związanych z oceną spełniania przez Sbierbank

lub inne podmioty mające siedzibę albo miejsce za-

mieszkania na terytorium Federacji Rosyjskiej usta-

wowych wymogów umożliwiających pośrednie lub

bezpośrednie nabywanie znaczących pakietów akcji

banków krajowych.

Omawiana problematyka została uregulowana

z późn. zm.).

W świetle tych przepisów każdy pod-

miot, który bezpośrednio lub pośrednio zamierza na-

być znaczący pakiet akcji banku krajowego albo stać

się podmiotem dominującym takiego banku w inny

sposób niż poprzez nabycie większościowego pakietu

akcji, ma obowiązek zawiadomienia o tej okoliczności

Komisji Nadzoru Finansowego.

Do składanego Ko-

misji Nadzoru Finansowego zawiadomienia należy

załączyć szereg dokumentów wskazanych w rozpo-

rządzeniu ministra ﬁnansówzdnia20sierpnia2010r.

w sprawie dokumentów załączanych do zawiadomień

o zamiarze nabycia albo akcji lub praw z akcji banku

krajowego lub o zamiarze stania się podmiotem domi-

nującym banku krajowego (Dz. U. z 2010 r.

Nr 161,

poz. 1081).

Na podstawie powyższych dokumentów Ko-

misja Nadzoru Finansowego dokonuje oceny, czy pod-

miot składający zawiadomienie spełnia określone pra-

wem wymogi, a w szczególności, czy wykazał on, że:

1) daje rękojmię wykonywania swoich praw i obo-

wiązków w sposób należycie zabezpieczający intere-

sy klientów banku krajowego oraz zapewniający

bezpieczeństwo środków gromadzonych w banku

krajowym,

2) osoby, które będą kierować działalnością banku

krajowego, dają rękojmię prowadzenia spraw banku

banku i zapewniający bezpieczeństwo środków gro-

madzonych w banku oraz posiadają odpowiednie do-

świadczenie zawodowe,

3) jest w dobrej kondycji ﬁnansowej,wszczegól-

ności w odniesieniu do aktualnego zakresu prowa-

dzonej działalności, jak również wpływu realizacji

planów inwestycyjnych na przyszłą sytuację ﬁnanso-

wą podmiotu składającego zawiadomienie i przyszłą

sytuację ﬁnansowąbankukrajowego,

4) zapewni przestrzeganie przez bank krajowy wy-

mogów ostrożnościowych wynikających z przepisów

prawa, w tym wymogów kapitałowych, norm płynno-

ści, kontroli wewnętrznej, zarządzania ryzykiem,

a w szczególności, że struktura grupy, której bank

stanie się częścią, umożliwiać będzie sprawowanie

efektywnego nadzoru oraz skuteczną wymianę infor-

macji pomiędzy właściwymi władzami nadzorczymi

i ustalenie zakresów właściwości tych władz,

5) środki ﬁnansowezwiązaneznabyciemalboob-

jęciem akcji lub praw z akcji lub podjęciem innych

działań zmierzających do stania się podmiotem do-

minującym powodujących, że bank krajowy stanie się

podmiotem zależnym, nie pochodzą z nielegalnych

lub nieujawnionych źródeł oraz nie mają związku z ﬁ-

nansowaniem terroryzmu ani w związku z zamierzo-

nym nabyciem albo objęciem akcji lub praw z akcji

nia się podmiotem dominującym nie zachodzi zwięk-

szone ryzyko popełnienia przestępstwa, a także wy-

stąpienia innych działań związanych z wprowadza-

niem do obrotu środków ﬁnansowychpochodzących

z nielegalnych lub nieujawnionych źródeł lub ﬁnan-

sowaniem terroryzmu.

Jednocześnie należy podkreślić, że w świetle kon-

stytucyjnej i prawno-administracyjnej zasady prawo-

127

rządności, zgodnie z którą organ administracji może

działać wyłącznie w granicach i na podstawie prze-

pisów prawa, Komisja Nadzoru Finansowego może

dokonywać oceny w powyższym zakresie wyłącznie

po otrzymaniu od danego podmiotu wspomnianego

wyżej formalnego zawiadomienia, o którym mowa

w przepisach ustawy Prawo bankowe oraz wszyst-

kich wymaganych przez przepisy prawa dokumentów

i informacji.

Ponadto ocena ta co do zasady powinna

być wyrażona w formie decyzji administracyjnej wy-

danej po postępowaniu administracyjnym przeprowa-

dzonym stosownie do przepisów ustawy Prawo ban-

kowe i Kodeksu postępowania administracyjnego.

Do dnia udzielenia niniejszej odpowiedzi Komisja

Nadzoru Finansowego nie otrzymała ani od Sbier-

banku, ani od jakiegokolwiek innego podmiotu ma-

jącego siedzibę albo miejsce zamieszkania na teryto-

rium Federacji Rosyjskiej przewidzianego ustawą

Prawo bankowe zawiadomienia o zamiarze bezpo-

średniego lub pośredniego nabycia znaczącego pakie-

tu akcji banku krajowego albo stania się podmiotem

przez nabycie większościowego pakietu akcji.

Z po-

wyższych względów obecnie brak jest podstaw zarów-

no prawnych, jak i faktycznych do dokonania przez

Komisję Nadzoru Finansowego oceny spełniania

przytoczonych wyżej wymogów przewidzianych w usta-

wie Prawo bankowe przez Sbierbank, względnie – in

abstracto – przez inne podmioty mające siedzibę albo

miejsce zamieszkania na terytorium Federacji Rosyj-

przez Komisję Nadzoru Finansowego merytorycznej

odpowiedzi na pytanie będące przedmiotem interpe-

lacji posła Tomasza Górskiego.

Z poważaniem

Przewodniczący Komisji Nadzoru Finansowego

Warszawa, dnia 3 grudnia 2012 r.

oraz grupy posłów

(10604)

py posłów, przesłaną przy piśmie wicemarszałka Sej-

mu pana Marka Kuchcińskiego z dnia 30 paździer-

nika 2012 r. (znak: SPS-023-10604/12) w sprawie

Medycznym, uprzejmie informuję, co następuje.

specjalistycznego zespołu ratownictwa medycznego

ratownik medyczny.

Należy również wskazać, iż le-

karzem systemu na podstawie art. 3 pkt 3 ustawy

cyny ratunkowej.

Natomiast art. 57 przewiduje, iż do

lekarz posiadający specjalizację lub tytuł specjalisty

zacji w dziedzinie anestezjologii i intensywnej terapii,

specjalistycznego zespołu ratownictwa medycznego

przewiduje funkcjonowanie w nim wyłącznie lekarza

specjalisty lub specjalizującego się, ale już z doświad-

czeniem zawodowym.

Docelowym modelem specjali-

stycznego zespołu ratownictwa medycznego jest za-

pewnienie w jego składzie lekarza systemu, o którym

mowa w art. 3 pkt 3 ustawy, tj. lekarza posiadającego

albo lekarza, który ukończył co najmniej drugi rok

wadzenie okresów przejściowych w tym zakresie po-

przez dopuszczenia do pracy w ww. zespołach lekarzy

innych specjalności jest wynikiem braku odpowied-

niej liczby ww. lekarzy.

Wskazanie specjalizacji okre-

ślonych w art. 57 było wynikiem dyskusji ze środo-

wiskiem ratownictwa medycznego w trakcie prac

legislacyjnych.

Lekarze posiadający przedmiotową

specjalizację wydają się właściwie przygotowani do

udzielania świadczeń zdrowotnych w ratownictwie

przedszpitalnym.

Zamieszczony jednocześnie w przepisach przej-

ściowych art. 63 ww. ustawy wskazuje, iż dysponen-

ci zespołów ratownictwa medycznego dostosują skład

tego zespołu do wymagań ustawy w terminie do dnia

wyjątek od reguły zawartej w art. 36 ustawy.

Wpro-

wadzenie tego przepisu miało na celu realne umożli-

wienie dysponentom jednostek dostosowanie składu

osobowego zespołu ratownictwa medycznego do wy-

magań określonych w przepisach, w odniesieniu do

możliwości wykształcenia odpowiedniej liczby kadry

medycznej w byłym i obecnie funkcjonującym syste-

mie kształcenia.

Z analizy danych wynika, że co roku zmniejsza

się w systemie liczba lekarzy niespełniających wyma-

gań dla lekarzy systemu, natomiast aktualne dane

przekazane przez NFZ informują, że jest ich obecnie

ok. 12%.

128

Podsumowując, należy stwierdzić, że w kraju jest

ogółem ok. 47 tys. potencjalnych lekarzy systemu

uprawnionych do podjęcia pracy w specjalistycznych

zespołach ratownictwa medycznego, co w pełni po-

winno zabezpieczać istniejące potrzeby w tym zakre-

sie, dlatego dalsze wydłużanie obowiązywania art.

63 nie ma w pełni uzasadnienia i przyczynia się do

obniżenia jakości świadczeń w systemie pozaszpital-

nym oraz nie zachęca lekarzy do przystąpienia do

specjalizacji z medycyny ratunkowej.

Jednocześnie uprzejmie informuję, iż w Sejmie

procedowany jest obecnie projekt nowelizacji ustawy

mowy nr 850), który rozszerza katalog lekarzy sys-

temu o lekarzy posiadających udokumentowane co

najmniej 3-letnie doświadczenie, jednak nie mniej niż

3000 godzin, w wykonywaniu zawodu lekarza w szpi-

talnym oddziale ratunkowym, zespole ratownictwa

medycznego, lotniczym zespole ratownictwa medycz-

nego lub izbie przyjęć szpitala, pod warunkiem przy-

stąpienia ich do końca 2014 r. do specjalizacji z me-

dycyny ratunkowej.

Powyższe ma na celu z jednej

strony zachowanie dostępności specjalistycznych ze-

społów ratownictwa medycznego na dotychczasowym

poziomie, a z drugiej strony zachęcenie lekarzy do

zdobywania specjalizacji umożliwiających im dalszą

pracę w tych zespołach.

Pacjent będzie też mógł li-

czyć na poprawę jakości świadczeń wykonywanych

przez zespoły specjalistyczne ze względu na zaprze-

stanie udzielania w nich świadczeń przez lekarzy

nieposiadających odpowiedniej specjalizacji lub do-

świadczenia.

Docelowo przewiduje się osiągnięcie

w systemie pozaszpitalnym wysokiej jakości świad-

czeń opieki zdrowotnej udzielanych przez specjali-

stów z medycyny ratunkowej.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Cezary Rzemek

Warszawa, dnia 29 listopada 2012 r.

własności przełączek budynków (10620)

-10620/12, przekazujące interpelację pana posła Jó-

zefa Lassoty oraz grupy posłów z dnia 12 paździer-

nika 2012 r. w sprawie uregulowania własności prze-

łączek budynków uprzejmie przedstawiam informa-

Na wstępie należy podkreślić, że przepisy ustawy

ustawą w.l., regulują kwestie związane z zarządem

nieruchomością wspólną, ale nie odnoszą się do ma-

terii związanej ze stanem prawnym gruntów, na któ-

rych znajdują się budynki wspólnot mieszkaniowych,

w tym m.in. w zakresie dotyczącym scalania i podzia-

ustawy w.l. przy dokonywaniu przez współwłaścicie-

li podziału nieruchomości gruntowej, na której poło-

żony jest więcej niż jeden budynek z przynajmniej

jednym wyodrębnionym lokalem, polegającego na

lub więcej działek budowlanych stosuje się przepisy

pisem art. 95 ustawy g.n. w określonych sytuacjach

można dokonać podziału nieruchomości niezależnie

Podział nieruchomości może nastąpić niezależnie

własności nieruchomości zabudowanej co najmniej

dwoma budynkami, jeżeli podział ma polegać na wy-

dzieleniu dla poszczególnych współwłaścicieli budyn-

ków wraz z działkami gruntu niezbędnymi do pra-

widłowego korzystania z tych budynków (art. 95 pkt 1

ustawy g.n.), a także w celu realizacji roszczeń do

ustawy g.n. lub z odrębnych ustaw (art. 95 pkt 4 usta-

wy g.n.) lub w celu wydzielenia działki budowlanej

(art. 95 pkt 7 ustawy g.n.).

W świetle powyższego należy zauważyć, że obo-

wiązujące przepisy umożliwiają dokonywanie podzia-

łów nieruchomości w celach zmierzających do regu-

lacji ich stanów prawnych.

Przedmiotem tych regu-

lacji i związanych z nimi podziałów mogą być nieru-

chomości, na których znajdują się budynki wspólnot

mieszkaniowych.

Należy ponadto zauważyć, że zgodnie z regulacją

art. 209a ustawy g.n., jeżeli przy wyodrębnianiu wła-

sności lokali w budynku wydzielono dla tego budyn-

ku działkę gruntu niespełniającą wymogów działki

budowlanej właścicielom lokali przysługuje w stosun-

ku do Skarbu Państwa lub jednostki samorządu te-

rytorialnego roszczenie o zawarcie umowy przenie-

sienia własności lub oddania w użytkowanie wieczy-

ste przyległej nieruchomości gruntowej lub jej części,

nie to musi zostać zgłoszone łącznie przez właścicie-

129

li wszystkich lokali, a w razie braku zgody stosuje się

Mając powyższe na uwadze, nie podzielam opinii

o konieczności podjęcia prac nad zmianą przepisów

w odniesieniu do kwestii przedstawionych w interpe-

lacji.

Ponadto informuję, iż w dniu 27 września br. gru-

pa posłów Platformy Obywatelskiej reprezentowana

przez panią poseł Lidię Staroń zgłosiła do marszałka

Sejmu projekt ustawy o spółdzielniach mieszkanio-

wych (druk sejmowy nr 819), który w art. 44 zawiera

ku z powyższym propozycje innych zmian w tejże

ustawie mogłyby zostać przez zainteresowanych po-

słów przedstawione bezpośrednio Komisji Infra-

struktury Sejmu RP.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 29 listopada 2012 r.

(10623)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

-023-10623/12, w sprawie uszczegółowienia treści

w załączeniu przekazuję stosowne wyjaśnienia.

Załącznik

2012 r., znak: SPS-023-10623/12, przekazujące inter-

mie informuję.

Polski system prawny w zakresie zagospodarowa-

nia odpadów opakowaniowych opiera się na przepi-

sach dyrektywy 94/62/WE w sprawie opakowań

i odpadów opakowaniowych.

Przepisy tej dyrektywy

zostały transponowane do polskiego prawa ustawą

mi oraz o opłacie produktowej (Dz. U. z 2007 r.

(Dz. U. Nr 63, poz. 607, z późn. zm.).

Przedsiębiorcy

wprowadzający na rynek produkty w opakowaniach

zostali zobowiązani do zapewnienia określonych po-

ziomów odzysku i recyklingu, w stosunku do ilości

wprowadzanych na rynek krajowy opakowań, a w przy-

padku ich nieuzyskania – do wpłacenia opłaty pro-

duktowej.

Polska uzyskała w 2007 r. wymagane ww.

dyrektywą poziomy odzysku i recyklingu odpadów

opakowaniowych.

Obecnie jesteśmy w trakcie docho-

dzenia do kolejnych podwyższonych poziomów odzy-

sku i recyklingu, które Polska, zgodnie z ww. dyrek-

tywą, jest zobowiązana uzyskać w 2014 r.

Obserwuje

się coroczny wzrost masy odpadów opakowaniowych

poddawanych odzyskowi i recyklingowi.

Rodzaj opakowania stosowanego do wprowadza-

nych na rynek produktów jest suwerenną decyzją

przedsiębiorcy.

Prawo wspólnotowe, a w ślad za nim

prawo polskie nie nakładają na przedsiębiorców obo-

wiązku stosowania opakowań wielokrotnego użytku

do pakowania wprowadzonych przez nich na rynek

produktów.

Jednak w ramach promowania opako-

wań wielokrotnego użytku przyjęto w ustawie o obo-

przepis, zgodnie z którym wprowadzanie na rynek

produktu w opakowaniu wielokrotnego użytku pod-

lega obowiązkowi odzysku i recyklingu tylko w mo-

mencie pierwszego wykorzystania tego opakowania

do pakowania produktu.

Kolejne wprowadzanie na

rynek produktu w tym opakowaniu nie powoduje po-

wstania obowiązku odzysku i recyklingu, a więc

zmniejsza koszty wprowadzenia na rynek produk-

tów.

Należy jednak pamiętać, że z opakowaniami

wielokrotnego użytku wiążą się dodatkowe koszty

takie jak m.in. zwiększone koszty transportu (odbiór

opakowań ze sklepów, wyższa waga opakowań) czy

dodatkowe koszty związane z myciem tych opako-

wań.

Przedsiębiorcy zaczęli więc stosować opakowa-

nia szklane wytworzone z cienkiego szkła, co obniża

ich wagę, a więc zmniejsza też koszty transportu, jak

i cenę samego opakowania.

W niektórych krajach UE stosuje się kaucję na

opakowania jedno-, czy wielokrotnego użytku.

Bo-

dziec ﬁnansowy w postaci kaucji na opakowania

może skutecznie wpływać na skłonność obywateli do

zwrotu pustych opakowań.

Polskie prawo nie prze-

widuje jednak stosowania kaucji za opakowania po

napojach.

Utworzenie systemu kaucyjnego, jak wska-

zuje doświadczenie krajów, które taki system wpro-

wadziły, wiąże się z dużymi wyzwaniem zarówno pod

nansowym.

Szacuje się, że wprowadzenie takiego

systemu w Niemczech kosztowało ok. 700 mln euro,

a jego utrzymanie i administrowanie pociąga za sobą

corocznie podobne koszty, dlatego też tylko nieliczne

kraje UE zdecydowały się na takie rozwiązanie.

Na-

130

leży też zauważyć, że wprowadzenie systemu kaucji

może tworzyć bariery dla wolnego przepływu towa-

rów wewnątrz UE, przed czym przestrzega Komisja

Europejska w komunikacie z dnia 9 maja 2009 r.

–

Opakowania na napoje, systemy kaucji i swobodny

przepływ towarów (2009/C 107/01).

Ponadto wyma-

gana jest zgoda całej branży na takie rozwiązania,

zarówno wprowadzających, jak i sprzedających pro-

dukty w opakowaniach.

W przeciwnym wypadku

koszty poniosą konsumenci.

Nie oznacza to, że przedsiębiorcy nie mogą dobro-

wolnie stosować tego instrumentu.

Tak się też dzieje

w przypadku niektórych napojów, gdzie producenci

ustalają i pobierają kaucję od jednostek handlowych

za opakowania, która jest pobierana poprzez te jed-

nostki od ostatecznego nabywcy tych produktów.

Jed-

nak stosowanie kaucji nie wynika wprost z przepisów

polskiego prawa.

Zasady pobierania kaucji ustalają

więc między sobą wprowadzający produkty w opako-

waniach oraz sprzedawcy tych produktów.

Należy

ki handlowe są obowiązane są do przyjmowania zwra-

canych i na wymianę opakowań wielokrotnego użytku

ją się w ich ofercie handlowej.

Natomiast producenci

lub jednostki handlu hurtowego produktów w opako-

waniach wielokrotnego użytku są obowiązani do od-

bioru na własny koszt opakowań wielokrotnego użyt-

ku od jednostek handlu detalicznego, którym sprze-

dają produkty w takich opakowaniach.

Ze względu na duże trudności techniczne oraz wy-

sokie koszty wprowadzenia kaucji poszukiwane są

inne rozwiązania prawne zwiększające ilości pozy-

skiwanych odpadów opakowaniowych pochodzących

z gospodarstw domowych i przekazywanych do od-

zysku i recyklingu.

Zgodnie z zapisami rządowego

dami opakowaniowymi (który jest obecnie procedo-

wany w sejmowej Komisji Ochrony Środowiska, Za-

sobów Naturalnych i Leśnictwa) proponuje się, aby

w uzyskanych poziomach odzysku i recyklingu, jakie

działające w imieniu przedsiębiorców organizacje od-

zysku będą zobowiązane uzyskać, uwzględniono do-

celowo do roku 2014 co najmniej 50% odpadów opa-

nych.

Wybór sposobu pozyskiwania tych odpadów

pozostawiony zostanie wprowadzającemu lub wyko-

nującej w jego imieniu ustawowe obowiązki organi-

zacji odzysku, a nieuzyskanie wymaganych pozio-

mów będzie wiązało się z koniecznością zapłacenia

wiązane z koniecznością osiągania wzrastających

poziomów odzysku i recyklingu, będzie w najbliż-

szych latach stymulować rozwój selektywnego zbie-

rania oraz przetwarzania odpadów opakowaniowych

pochodzących z gospodarstw domowych.

gospodarki odpadami komunalnymi.

W systemie tym

założono obligatoryjne przejęcie przez gminy obo-

wiązków właścicieli nieruchomości w zakresie gospo-

darowania odpadami komunalnymi.

Takie rozwią-

zanie oznacza, że właściciele nieruchomości nie będą

zobowiązani do zawierania umów na odbieranie od-

padów, będą natomiast zobowiązani odprowadzać do

gminy stałą opłatę w zamian za odbieranie, trans-

port i zagospodarowanie odpadów komunalnych.

Warto zaznaczyć, że opłata ta będzie niższa, w przy-

padku gdy odpady będą selektywnie zbierane i odbie-

rane.

Gminy na mocy tej ustawy są zobowiązane do

ustanowienia selektywnego zbierania w stosunku do

co najmniej następujących frakcji odpadów komunal-

nych: papieru, metalu, tworzyw sztucznych, szkła,

opakowań wielomateriałowych, a także odpadów ko-

munalnych ulegających biodegradacji, w tym opako-

wań ulegających biodegradacji.

Na gminy nałożono

obowiązki osiągania odpowiednich poziomów odzy-

sku, recyklingu oraz przygotowania do ponownego

nych ulegających biodegradacji przekazywanych do

składowania.

Określenie poziomów ma na celu zapew-

nienie stworzenia efektywnego systemu selektywnego

zbierania odpadów komunalnych „u źródła”.

Ponadto w celu zapobiegania przekazywaniu m.in.

odpadów opakowaniowych na składowiska podjęto

prace nad zmianą rozporządzenia Rady Ministrów

poz. 1217, z późn. zm.).

Projektowane zmiany polega-

ją na znaczącym podwyższeniu opłat za składowanie

odpadów, w tym za składowanie odpadów klasyﬁko-

wanych w katalogu odpadów jako odpady z grupy 15

– odpady opakowaniowe.

Reasumując: w resorcie środowiska podejmowa-

nych jest szereg prac mających na celu zwiększenie

recyklingu odpadów opakowaniowych.

Z wyrazami szacunku

Warszawa, dnia 3 grudnia 2012 r.

oraz grupy posłów

(10626)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pi-

smo nr SPS-023-10626/12, przekazujące interpelację

131

cych młodych kierowców, przedstawiam następujące

wyjaśnienie.

Ministerstwo Spraw Wewnętrznych w porozumie-

niu z Ministerstwem Transportu, Budownictwa i Go-

spodarki Morskiej ze względu na brak możliwości

rozbudowy i dostosowania funkcjonalności Central-

nej Ewidencji Kierowców do wymagań ustawy o kie-

rujących pojazdami rozpoczęło prace zmierzające do

przesunięcia wejścia w życie niektórych przepisów tej

ustawy regulujących działanie CEK.

Przesunięciu

ulegną także przepisy dotyczące okresu próbnego dla

młodych kierowców oraz nowych zasad gromadzenia

i ewidencji punktów karnych.

W prowadzonych pra-

cach planuje się przesunięcie wejścia w życie tych

przepisów na początek 2016 r.

Wprowadzenie przepi-

sów dotyczących okresu próbnego dla młodych kie-

rowców bez wspomagania CEK nie jest możliwe.

Nowy system przeprowadzania egzaminów na

prawo jazdy, wprowadzenie nowych kategorii prawa

jazdy, nowy wzór prawa jazdy oraz elektroniczny

do kierowania pojazdami są niezależne od osiągnię-

cia pełnej funkcjonalności przez system CEK, dlate-

go wejdą w życie 19 stycznia 2013 r.

Z poważaniem

Warszawa, dnia 28 listopada 2012 r.

i Dariusza Seligi

-10650/12) dotyczącego interpelacji posłów na Sejm

RP pana Marka Matuszewskiego oraz pana Dariusza

sterstwie Spraw Wewnętrznych uprzejmie informuję,

stwo Spraw Wewnętrznych i Administracji i utworzo-

sterstwo Administracji i Cyfryzacji.

Do 17 listopada

Odnosząc się do stanu zatrudnienia w minister-

stwie na koniec 2008 i 2011 r. jedynie w części 42:

Sprawy wewnętrzne (w celu porównywalności da-

nych liczbowych), informuję, że w 2011 r. stan zatrud-

nienia jest niższy niż w 2008 r., a ministerstwo nie

ponosiło kosztów ﬁnansowychwynikającychzewzro-

stu zatrudnienia.

Ponadto pragnę poinformować, że premie w Mi-

nisterstwie Spraw Wewnętrznych wypłacane są pra-

cownikom niebędącym członkami korpusu służby

cywilnej i wynikają z umów o pracę oraz ustalonego

regulaminu przyznawania premii pracownikom.

W latach 2008–2011 wielkość brutto wypłaconych

premii kształtowała się następująco:

— 2008 r.

– 196 400,77 zł,

— 2009 r.

– 250 740,58 zł,

— 2010 r.

– 270 839,39 zł,

— 2011 r.

– 746 322,92 zł.

Należy wskazać, że wzrost kwoty w 2011 r. wyni-

ka z przeprowadzonej z dniem 21 grudnia 2010 r. li-

kwidacji gospodarstwa pomocniczego działającego

przy ówczesnym Ministerstwie Spraw Wewnętrznych

i Administracji, które wykonywało na jego rzecz za-

dnia o charakterze obsługowym.

W związku z likwi-

dacją gospodarstwa pomocniczego część pracowni-

ków byłego gospodarstwa pomocniczego została prze-

jęta celem zabezpieczenia kadrowego realizacji przed-

miotowych zadań.

Byli to pracownicy niebędący

członkami korpusu służby cywilnej, których skład-

nikiem wynagrodzenia jest premia.

Ponadto uprzejmie informuję, że w 2011 r. w ów-

czesnym Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Ad-

ministracji przeprowadzono zwolnienia grupowe na

nych zasadach rozwiązywania z pracownikami sto-

prowadzono naborów na stanowiska pracowników,

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Michał Deskur

(10654)

-10654/12) dotyczącego interpelacji posłów na Sejm

132

nisterstwo Administracji i Cyfryzacji zostało utworzo-

ne z dniem 18 listopada 2011 r. poprzez przekształce-

nie Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administra-

cji oraz Ministerstwa Infrastruktury.

Przekształcenie

to polegało na przeniesieniu realizacji działań w po-

szczególnych działach administracji rządowej.

Odnosząc się do kwestii ograniczenia liczby za-

trudnionych osób, informuję, że Ministerstwo Admi-

nistracji i Cyfryzacji istnieje dopiero od roku i trudno

jest mówić o redukcji etatów czy wzroście zatrudnie-

nia.

Jednakże w ministerstwie sukcesywnie prowa-

dzona jest polityka optymalizacji zatrudnienia i mi-

nimalizacji kosztów funkcjonowania, podejmowane

są stałe i systemowe działania mające na celu racjo-

nalizację wydatków publicznych.

Wydatki realizowa-

ne są z wykorzystaniem wewnętrznych przepisów i pro-

nia 2009 o ﬁnansachpublicznych(Dz.U.

Nr157,

poz. 1240, z późn. zm.).

Przepis ten nakłada na dys-

ponenta środków budżetowych obowiązek celowego

i oszczędnego ich wydatkowania z zachowaniem za-

sady uzyskiwania najlepszych efektów z danych na-

kładów i optymalnego doboru metod i środków słu-

zobowiązał członków Rady Ministrów do podjęcia

działań zmierzających do zmniejszenia stanu zatrud-

nienia w kierowanych przez nich urzędach.

Zgodnie

z najbardziej aktualnymi informacjami uzyskanymi

z Kancelarii Prezesa Rady Ministrów zatrudnienie

całkowite we wszystkich ministerstwach i KPRM

w okresie od 31 marca 2011 r. (tj. po wydaniu ww.

polecenia) do 30 września 2012 r. spadło o 869 eta-

tów, tj. o 5,4%.

Spadki zatrudnienia w ostatnim czasie zostały

osiągnięte m.in. poprzez reorganizację struktur nie-

których urzędów, nienawiązywanie ponownie wyga-

niezatrudnianie nowych osób na miejsce tych, które

przeszły na emeryturę.

Podkreślić należy, iż ustawa o racjonalizacji za-

trudnienia w państwowych jednostkach budżetowych

blicznych w latach 2011 i 2013 na mocy decyzji Try-

do optymalizacji zatrudnienia w administracji rządo-

wej, stan zatrudnienia w ministerstwach wraz z KPRM,

urzędach centralnych oraz urzędach wojewódzkich

jest stale monitorowany przez KPRM.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

przez wicemarszałka Sejmu pana Marka Kuchciń-

skiego, przy piśmie (znak: SPS-023-10657/12) z dnia

rych na hemoﬁlięwczynnikikrzepnięciakrwiwra-

mach programu zdrowotnego ministra zdrowia pn.

„Narodowy program leczenia chorych na hemoﬁlię

oraz wyceny leczenia szpitalnego chorych na hemo-

ﬁlięuprzejmieprzedstawiam,conastępuje.

Program zdrowotny ministra zdrowia pn. „Na-

ﬁnansowanywcałościześrodkówbudżetupaństwa.

W ciągu ostatnich lat wydatki Ministerstwa Zdro-

wia na hemoﬁlię i pokrewne skazy krwotoczne

ciągły wzrost nakładów ﬁnansowychnazakupkon-

centratów czynników krzepnięcia, co w rezultacie

prowadzi do stopniowego podnoszenia standardów

opieki zdrowotnej nad tą grupą chorych.

Pragnę

również nadmienić, że stany magazynowe i zużycie

koncentratów czynników krzepnięcia są na bieżąco

monitorowane i dokonywane są również analizy

w zakresie ilości niezbędnych do zabezpieczenia cią-

głości leczenia chorych na hemoﬁlięipokrewneska-

zy krwotoczne w całej Polsce.

W odpowiedzi na zawarte w interpelacji pani po-

seł Wandy Nowickiej pytania uprzejmie proszę o przy-

Ad 1.

Chorzy na hemoﬁlięipokrewneskazykrwo-

toczne są zaopatrywani w koncentraty czynników

krzepnięcia na podstawie zapotrzebowań wystawia-

nych przez lekarza leczącego.

Ograniczenia w reali-

zacji zapotrzebowań dotyczyły przede wszystkim wy-

dań do leczenia domowego koncentratu czynnika

krzepnięcia VIII.

Po otrzymaniu dodatkowych środ-

ków ﬁnansowychnazakupkoncentratówczynników

krzepnięcia, zostały niezwłocznie wszczęte postępo-

wania o udzielenie zamówień publicznych na dostawy

czynników krzepnięcia.

Pragnę jednocześnie nadmienić, że w przypadku

zwiększonych potrzeb w poszczególnych wojewódz-

twach, podejmowane są niezwłoczne działania majce

na celu przekazanie przedmiotowych preparatów po-

między regionalnymi centrami krwiodawstwa i krwio-

lecznictwa.

Na przełomie III i IV kwartału bieżącego

133

roku działania te były wyjątkowo intensywne, co mi-

nimalizowało skutki czasowych niedoborów.

Ad 2.

W związku z pozytywną opinią sejmowej

Komisji Finansów Publicznych z dnia 28 września

2012 r., która dotyczyła zwiększenia środków budże-

towych przeznaczonych na przedmiotowy program,

uruchomiono niezwłocznie postępowania o udziele-

nie zamówień publicznych na dostawy koncentratów

czynników krzepnięcia, w wyniku czego w dniach

18–19 października 2012 r. regionalne centra krwio-

dawstwa i krwiolecznictwa przyjęły łącznie na stan

15 000 000 j.m. koncentratu czynnika krzepnięcia

VIII.

Na listopad i grudzień br. zaplanowano kolejne

dostawy koncentratów czynników krzepnięcia, z któ-

rych istotna część została już zrealizowana.

Przed-

miotowe dostawy gwarantują zabezpieczenie ciągło-

ści leczenia pacjentów ze skazami krwotocznymi.

Ad 3.

„Narodowy program leczenia chorych na

hemoﬁliąipokrewneskazykrwotocznenalata2012–

–2018” jest obecnie realizowany bez przeszkód.

Wa-

runkiem zapewnienia harmonijnej jego realizacji jest

stabilne ﬁnansowanie.

Ad 4.

Kwestia wyceny leczenia chorych na hemo-

ﬁlięipokrewneskazykrwotocznejestprzedmiotem

wewnętrznych zarządzeń prezesa Narodowego Fun-

duszu Zdrowia, niemniej jednak minister zdrowia

podjął stosowne działania w celu umiejscowienia

w systemie prawnym szpitalnych oddziałów hemato-

logii oraz onkologii i hematologii dziecięcej, funkcjo-

nujących w całym kraju, przygotowanych do leczenia

tej grupy chorych.

Prawne umiejscowienie tych jed-

nostek będzie stanowiło dla Narodowego Funduszu

Zdrowia podstawę do stworzenia oddzielnego syste-

mu rozliczeniowego dla ośrodków spełniających okre-

ślone warunki.

Działania te przejawiają się pracami

nad zmianą rozporządzenia ministra zdrowia z dnia

rozporządzenia jest dodanie świadczenia leczenie he-

moﬁliiipokrewnychskazkrwotocznychwośrodkach

referencyjnych w załączniku nr 4 do przedmiotowego

rozporządzenia wykaz świadczeń gwarantowanych

oraz dodatkowych warunków realizacji tych świad-

czeń, co doprowadzi do stworzenia oddzielnego sys-

temu rozliczeniowego dla ośrodków referencyjnych

leczących chorych na hemoﬁlię i pokrewne skazy

krwotoczne.

Ad 5.

W Polsce nie są likwidowane ośrodki zajmu-

jące się leczeniem hemoﬁliiipokrewnychskazkrwo-

tocznych.

Z informacji posiadanych przez resort

zdrowia wynika natomiast, że będzie miała miejsce

translokacja Oddziału Hematologii i Chorób We-

wnętrznych wraz z Pracownią Koagulologii z Wielo-

specjalistycznego Szpitala Miejskiego im. Józefa

Strusia w Poznaniu do Samodzielnego Publicznego

wnętrznych im. Ludwika Bierkowskiego w Poznaniu,

który zapewni warunki dla utworzenia referencyjne-

go ośrodka leczenia hemoﬁliizgodniezcelamipro-

gramu zdrowotnego ministra zdrowia pn. „Narodo-

wy program leczenia chorych na hemoﬁliąipokrew-

ne skazy krwotoczne na lata 2012–2018”.

Ad 6.,,Narodowy program leczenia chorych na he-

moﬁlięipokrewneskazykrwotocznenalata2012–

–2018” jest realizowany zgodnie z harmonogramem

w nim zawartym.

W Polsce obecnie istnieją ośrodki

hematologii oraz onkologii i hematologii dziecięcej

przygotowane do odpowiedniego leczenia i prowadze-

nia pacjentów z wrodzonymi skazami krwotocznymi.

Zmiana wspomnianego powyżej rozporządzenia bę-

dzie prowadziła do promowania doskonalenia tychże

jednostek i powstawania kolejnych, co będzie skut-

kowało stworzeniem przewidzianej przez przedmio-

towy program, ogólnokrajowej sieci ośrodków lecze-

nia hemoﬁliiipokrewnychskazkrwotocznych.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Igor Radziewicz-Winnicki

SPS-023-10666/12, w sprawie konieczności odstąpie-

nia od projektu likwidacji dyspozytorni medycznych

na terenie byłego woj. częstochowskiego, uprzejmie

informuję, co następuje.

zmian w funkcjonowaniu systemu powiadamiania

ratunkowego.

W piśmie z dnia 15 listopada 2012 r.

wojewoda wskazał, iż w „Wojewódzkim planie dzia-

134

łania systemu Państwowe Ratownictwo Medyczne”

umieszczona została koncepcja utworzenia 6 skonso-

lidowanych dyspozytorni medycznych mieszczących

się w Częstochowie, Sosnowcu, Katowicach, Gliwi-

cach, Jastrzębiu-Zdroju i Bielsku-Białej.

Każda z tych

dyspozytorni obejmowała będzie swym zasięgiem je-

den lub kilka rejonów operacyjnych zespołów ratow-

nictwa medycznego.

Obszary działania poszczegól-

nych tymczasowych dyspozytorni medycznych będą

sukcesywnie włączane do rejonów skonsolidowanych

dyspozytorni, wskazanych w planie jako docelowe.

Powyższe zmiany zostały zaakceptowane przez mi-

nistra zdrowia.

Jest to początek procesu organizacji

systemu powiadamiania ratunkowego według nowe-

go modelu, dokonywany w zależności od sprawności

tworzenia i organizacji systemu wspomagania dowo-

dzenia Państwowego Ratownictwa Medycznego (SWD

PRM).

Termin zakończenia reorganizacji planowany

jest do dnia 31 grudnia 2013 r. (co nie oznacza, że

obecnie dyspozytornie mogą być zlikwidowane w ter-

minie znacznie wcześniejszym).

Dopiero po uzyska-

niu pełnej wydolności skonsolidowanej dyspozytorni

medycznej, związanej z zapewnieniem infrastruktu-

ry łączności radiowej i telekomunikacyjnej w całym

obszarze jej działania, tj. we wszystkich przyłączo-

nych rejonach operacyjnych, możliwe będzie urucho-

mienie nowego modelu organizacji systemu Państwo-

wego Ratownictwa Medycznego na obszarze woje-

wództwa śląskiego.

Tworzenie skonsolidowanych dyspozytorni me-

dycznych umożliwia koordynację działań większej

liczby zespołów ratownictwa medycznego z jednego

miejsca ich dysponowania, co wpływa na poprawę

jakości i efektywności wykorzystania będących w dys-

pozycji sił i środków oraz usprawnienie w skali całe-

go województwa systemu przyjęcia i obsługi telefo-

nicznych zgłoszeń na numery ratunkowe.

To także

sprawne zabezpieczenie zdarzeń masowych poprzez

wykorzystanie większej ilości sił i środków ratownic-

twa medycznego, optymalny dobór wolnego zespołu

znajdującego się najbliżej miejsca zdarzenia, mini-

malizacja ryzyka nieporozumień na granicach rejo-

nów operacyjnych i konieczności zgłoszenia do leka-

rza koordynatora ratownictwa medycznego.

Wojewoda podkreślił, że obecnie podejmowane

działania nie stwarzają żadnych negatywnych na-

stępstw w zakresie funkcjonowania ratownictwa me-

dycznego na terenie całego województwa, są i będą

realizowane w trosce o bezpieczeństwo mieszkańców

w celu zapewnienia pomocy każdej osobie znajdującej

poprawy koordynacji systemu Państwowe Ratownic-

two Medyczne.

Wojewoda zwrócił również uwagę, iż przeniesienie

zadań dyspozytorni medycznej w Lublińcu i Kłobuc-

ku nie wpływa negatywnie na bezpieczeństwo miesz-

kańców, bowiem jest to jedynie zmiana miejsca dys-

ponowania zespołami ratownictwa medycznego, któ-

re nadal będą stacjonowały w tych samych miejscach

i obsługiwały ten sam obszar.

organizacja systemu powiadamiania ratunkowego

występuje w województwie świętokrzyskim, gdzie

funkcjonuje jedna skoncentrowana dyspozytornia

twie zachodniopomorskim, gdzie są dwie skoncentro-

wane dyspozytornie medyczne.

Wyniki pracy ww.

wę funkcjonowania i dysponowania zespołów ratow-

nictwa medycznego i przynoszą wymierne korzyści

diany czasów dojazdu zespołów na miejsce zdarzenia

nawet od 2 do 5 min (mediana czasu dojazdu wynosić

dłowość przyjętego kierunku zmian, który obejmuje

medycznych nie zwiększy obciążenia zespołów ratow-

nictwa medycznego wyjazdami – wręcz przeciwnie

powiadamiania ratunkowego.

Wiarygodnej oceny

funkcjonowania systemu w województwie małopol-

skim dokonać będzie można jednak dopiero po peł-

nym wdrożeniu nowej organizacji.

Niezależnie od powyższego informuję, iż ostatecz-

plinę ﬁnansowąwynikającązustawybudżetowej.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Cezary Rzemek

Warszawa, dnia 3 grudnia 2012 r.

(10667)

-10667/12) dotyczącego interpelacji posła na Sejm RP

kształcenia posterunków Policji w woj. podkarpac-

135

kim w załączeniu uprzejmie przedstawiam wykaz

posterunków Policji przeznaczonych do likwidacji lub

przekształcenia w ramach restrukturyzacji ww. jed-

nostek w woj. podkarpackim (stosownie do informa-

cji przekazanych przez Komendę Główną Policji, we-

dług stanu na dzień 15 października 2012 r.).

Jednocześnie pragnę poinformować, że zaplano-

wana reorganizacja posterunków Policji jest proce-

sem o charakterze ciągłym.

W związku z powyższym

ewentualne decyzje o kształcie i zakresie restruktu-

ryzacji sieci posterunków Policji w odniesieniu do

poszczególnych jednostek organizacyjnych mogą ule-

gać zmianom.

Pragnę również podkreślić, że decyzje

Załącznik

Wykaz posterunków Policji przeznaczonych do

ryzacji w województwie podkarpackim (według sta-

nu na dzień 15 października 2012 r.)

Jednostka

nadrzędna

Posterunki Policji przeznaczone do likwidacji

w poszczególnych garnizonach

Data dokonanej lub

planowanej zmiany

(począwszy od 1.01.2012 r.)

Rodzaj dokonanej lub planowanej

zmiany (likwidacja lub

przekształcenie)

KPP Brzozów Posterunek Policji w Jasienicy Rosielnej 30.09.2012 r. likwidacja

KP Brzostek

KPP Dębica

Posterunek Policji w Jodłowej 1.11.2012 r. likwidacja

KPP Jarosław Posterunek Policji w Laszkach 1.10.2012 r. likwidacja

KPP Jasło

Posterunek Policji w Dębowcu 1.12.2012 r. likwidacja

Posterunek Policji w Krempnej 1.12.2012 r. likwidacja

Posterunek Policji w Nowym Żmigrodzie 1.12.2012 r. przekształcenie

KPP Kolbuszowa

Posterunek Policji w Cmolasie 1.10.2012 r. likwidacja

Posterunek Policji w Dzikowcu 1.10.2012 r. likwidacja

Posterunek Policji w Niwiskach 1.10.2012 r. likwidacja

KMP Krosno Posterunek Policji w Korczynie 1.01.2013 r. likwidacja

KP Jedlicze

KMP Krosno

Posterunek Policji w Bratkówce 1.01.2013 r. likwidacja

KP Rymanów

KMP Krosno

Posterunek Policji w Miejscu Piastowym 1.01.2013 r. likwidacja

KP Dukla

KMP Krosno

Posterunek Policji w Chorkówce 1.01.2013 r. likwidacja

KPP Leżajsk Posterunek Policji w Kuryłówce 1.12.2012 r. przekształcenie

KPP Lubaczów Posterunek Policji w Oleszycach 1.11.2012 r.

likwidacja Posterunku Policji

w Oleszycach i utworzenie

Komisariatu Policji w Oleszycach

KPP Łańcut

Posterunek Policji w Białobrzegach 1.10.2012 r. likwidacja

Posterunek Policji w Markowej 1.10.2012 r. likwidacja

Posterunek Policji w Rakszawie 1.10.2012 r. likwidacja

KPP Mielec

Posterunek Policji w Padwi Narodowej 1.12.2012 r. likwidacja

Posterunek Policji w Radomyślu Wielkim 1.12.2012 r. przekształcenie

Posterunek Policji w Tuszowie Narodowym 1.12.2012 r. przekształcenie

KPP Nisko

Posterunek Policji w Jarocinie

Ewentualna zmiana od

1.01.2013 r.

likwidacja

Posterunek Policji w Krzeszowie

Ewentualna zmiana od

1.01.2013 r.

przekształcenie w Zespół Prewencji

KP w Rudniku nad Sanem

Posterunek Policji w Rudniku Nad Sanem

Ewentualna zmiana od

1.01.2013 r.

restrukturyzacji w komisariat

Policji

Posterunek Policji w Ulanowie

Ewentualna zmiana od

1.01.2013 r.

136

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Michał Deskur

SPS-023-10675/12) w sprawie złej kondycji ﬁnanso-

wej instytutów badawczych nadzorowanych przez

wyższej Izby Kontroli uprzejmie proszę o przyjęcie

poniższego.

Na wstępie pragnę zaznaczyć, że kontrola prze-

prowadzona przez Najwyższą Izbę Kontroli objęła

tylko pięć na szesnaście działających w obszarze

nauk medycznych instytutów badawczych i dotyczy-

ła funkcjonowania jednostek w okresie od stycznia

2008 r. do 15 grudnia 2011 r.

Kontrolowanymi insty-

tutami były: Instytut Centrum Zdrowia Matki Polki,

tut Reumatologii im. prof. E. Reicher, Centrum On-

kologii – Instytut M. Skłodowskiej-Curie i Instytut

Matki i Dziecka, czyli instytuty, z których trzy mają

poważne problemy ﬁnansowe, w tym szczególnie

trudna jest sytuacja Instytutu Centrum Zdrowia

Matki Polki i Instytutu Pomnika – Centrum Zdrowia

Dziecka.

Ponadto uprzejmie informuję, iż aktualnie zdecy-

dowaną większość instytutów charakteryzuje stabil-

na sytuacja ﬁnansowa.

Wśródnichsąjednostkibar-

dzo dobrze gospodarujące posiadanym mieniem, któ-

re poprzez właściwe zarządzanie zachowują płynność

ﬁnansową,nabieżącoregulująswojezobowiązania,

uzyskują zysk na prowadzonej działalności, co świad-

czy o braku istotnych zagrożeń dla możliwości kon-

tynuowania ich dalszej działalności.

Potwierdzeniem

tego są wysokie wartości wskaźników rentowności

tych jednostek oraz brak zobowiązań wymagalnych.

W roku 2010 dodatni wynik ﬁnansowy osiągnęło

dziewięć jednostek, a w roku 2011 pięć instytutów

odnotowało zysk netto.

Ministerstwo Zdrowia nie pozostawało bierne wo-

bec pogarszającej się sytuacji niektórych instytutów.

W związku z niezadowalającymi wynikami ﬁnanso-

wymi dokonano szczegółowej analizy sytuacji po-

szczególnych jednostek.

Przeanalizowano realizację

KMP Przemyśl

Posterunek Policji we Fredropolu 1.09.2012 r. likwidacja

Posterunek Policji w Krasiczynie 1.09.2012 r. likwidacja

Posterunek Policji w Żurawicy 1.08.2012 r. przekształcenie

Posterunek Policji w Dubiecku 1.05.2012 r. przekształcenie

KP Sędziszów

Małopolski

KPP Ropczyce

Posterunek Policji w Iwierzycach 1.10.2012 r. likwidacja

KMP Rzeszów

Posterunek Policji w Błażowej 1.10.2012 r. likwidacja

Posterunek Policji w Dynowie 1.10.2012 r. likwidacja

Posterunek Policji w Świlczy 1.10.2012 r. likwidacja

KP i KMP

Rzeszów

Posterunek Policji w Krasnem 1.10.2012 r. likwidacja

KPP Sanok

Posterunek Policji gminy Sanok i Tyrawa

Wołoska

1.12.2012 r. likwidacja

KPP Strzyżów

Posterunek Policji w Wiśniowej 1.10.2012 r.

likwidacja posterunków Policji,

utworzenie Punktu Przyjęć

DzielnicowychPosterunek Policji w Niebylcu 1.10.2012 r.

KMP Tarnobrzeg Posterunek Policji w Grębowie 1.11.2012 r.

przekształcenie polegające na

utworzeniu Ogniwa Prewencji

w Grębowie realizującego głównie

zadania z zakresu służby

patrolowej (w oparciu o stan

etatowy obecnego posterunku)

137

nych z prowadzeniem badań naukowych oraz udzie-

laniem świadczeń zdrowotnych.

W uzasadnionych

przypadkach powołane zostały zespoły robocze do

przeprowadzenia postępowania przygotowawczego

organizacji lub restrukturyzacji poszczególnych in-

stytutów.

Ponadto instytuty, które w sprawozdaniach

ﬁnansowychodnotowaływskaźnikiwskazującena

trudną sytuację ﬁnansową,zostałyzobligowanedo

przygotowania programów naprawczych zmierzają-

cych do osiągnięcia dodatniego wyniku ﬁnansowego

oraz uregulowania zobowiązań, których termin płat-

ności upłynął, a także do składania co kwartał spra-

wozdań z realizowanych w tym zakresie działań.

Odnosząc się do stwierdzenia Najwyższej Izby

Kontroli dotyczącego zbyt niskiej aktywności w pro-

wadzeniu badań naukowych i prac badawczych przez

instytuty nadzorowane przez ministra właściwego do

spraw zdrowia, pragnę poinformować, że środki ﬁ-

nansowe na naukę w formie dotacji na prowadzenie

działalności statutowej przyznaje minister właściwy

przyznawanej dotacji budżetowej na prowadzenie

prac nauko-badawczych jest m.in. wynik przeprowa-

dzanej okresowo oceny parametrycznej jednostki.

Ocenie podlega m.in. dorobek naukowy instytutów

z wykorzystaniem przyjętych wskaźników oceniają-

cych jakość prac naukowo-badawczych, stopnie i ty-

tuły zdobywane przez kadrę naukową jednostki, baza

aparatury naukowej, a także prowadzona współpra-

ca międzynarodowa.

Medyczne instytuty badawcze

w tej procedurze kategoryzacji uzyskały bardzo do-

bre wyniki.

Zgodnie z informacją w sprawie ujedno-

licenia wykazu ustalonych kategorii jednostek na-

ukowych zatwierdzoną przez ministra nauki i szkol-

nictwa wyższego w dniu 15 grudnia 2010 r. wśród

szesnastu instytutów nadzorowanych przez ministra

właściwego do spraw zdrowia dwanaście instytutów

posiada pierwszą, najwyższą kategorię (według obec-

nie obowiązującej klasyﬁkacjijesttokategoriaA).

W grupie kontrolowanych instytutów tylko Centrum

przyznaną kategorię trzecią (obecnie kategoria B).

Mimo takiej oceny Centrum Onkologii może wykazać

się znacznym dorobkiem naukowym.

W 2011 r. sto-

pień naukowy doktora uzyskało 40 doktorantów oraz

przyznano 7 stopni doktora habilitowanego.

W chwili

obecnej prowadzonych jest 36 przewodów doktorskich

i planowane jest otwarcie 72 przewodów doktorskich

w roku 2013.

Planowane jest także kontynuowanie

163 prac naukowo-badawczych i rozpoczęcie nowych

73 tematów prac naukowych będących podstawą roz-

woju naukowego zatrudnionej tam kadry.

Przytoczony wyżej przykład świadczy o znaczą-

cym potencjale naukowym i badawczym instytutów,

który mimo dalece nieadekwatnej wysokości doﬁnan-

sowania działalności badawczo-naukowej do istnie-

jących możliwości pozwala instytutom na prowadze-

nie badań naukowych na wysokim poziomie i w moż-

liwie szerokim zakresie, wnosząc znaczący wkład

w rozwój nauk medycznych i nauk mających zasto-

sowanie w ochronie zdrowia.

Odnosząc się do opinii, iż powierzając państwową

funkcję podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

wia panu A. W., który był dyrektorem Instytutu Reu-

matologii, nastąpił konﬂiktinteresów,pragnęuprzej-

mie poinformować, że nie mogę zgodzić się z taką

interpretacją stanu faktycznego w sprawie.

Zgodnie z obowiązującą ustawą z dnia 30 kwietnia

organizacyjną, wyodrębnioną pod względem praw-

nym, organizacyjnym i ekonomiczno-ﬁnansowym,po-

siadającą osobowość prawną i występującą w obrocie

organ inicjujący, opiniodawczy i doradczy instytutu.

Kluczowe dla instytutu decyzje konsultowane są rów-

nież z organami związkowymi.

Natomiast minister

nadzorujący sprawuje nadzór nad zgodnością działań

instytutu z przepisami prawa, realizacją przez insty-

tut podstawowych zadań oraz prawidłowością wydat-

kowania środków publicznych.

Tu trzeba zwrócić uwagę, że podsekretarz stanu

nie ocenia działań instytutu jednoosobowo, a czyni

to kierownictwo Ministerstwa Zdrowia na podstawie

analiz dokonanych przez właściwe komórki urzędu.

Jak z powyższego wynika, nie mógł i nie nastąpił tu

konﬂiktinteresów.

Nadto pragnę poinformować, że w związku z tym,

iż w okresie luty–maj 2011 r. pan A. W. wykonywał

zadania związane z funkcją podsekretarza stanu, in-

stytutem kierował pełnomocnik dyrektora – zastęp-

ca dyrektora ds. klinicznych oraz właściwi dla po-

szczególnych obszarów działania zastępcy dyrektora

wskazani w statucie instytutu.

Mam nadzieję, że pan poseł uzna niniejszą odpo-

wiedź na złożoną interpelację za wyczerpującą.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

przewodniczącego

-10699/12), dotyczącego interpelacji posła na Sejm

138

RP pana Jacka Tomczaka w sprawie wzrostu liczby

roku życia, uprzejmie przedstawiam następujące in-

formacje.

Na wstępie należy poinformować, że zgodnie

wstęp do ośrodków gier oraz do punktów przyjmowa-

nia zakładów wzajemnych dozwolony jest dla osób,

które ukończyły 18 lat.

Ponadto w grach losowych,

a także w zakładach wzajemnych urządzanych przez

sieć Internet mogą uczestniczyć wyłącznie osoby, któ-

re ukończyły 18 lat.

Podmioty urządzające i prowa-

dzące działalność w zakresie gier hazardowych

są obowiązane do umieszczenia w miejscu urządzania

gier, w widocznym miejscu, informacji o zakazie

uczestniczenia w grach osób, które nie ukończyły 18.

uczestnika gry hazardowej osoba kierująca ośrodkiem

na do żądania okazania dokumentu potwierdzającego

Stosownie do art. 15a ww. ustawy w ośrodkach

gier prowadzi się, na koszt podmiotu urządzającego

grę, rejestrację gości, która jest warunkiem wstępu

gości do ośrodka gier.

W celu dokonania rejestracji

osoba kierująca ośrodkiem gier albo upoważniony

przez nią pracownik sprawdza tożsamość gościa na

podstawie dokumentu potwierdzającego jego wiek

i tożsamość.

Rejestracja gości obejmuje sprawdzenie

i zapisanie w rejestrze gości daty i godziny wejścia

takiej osoby do ośrodka gier oraz jego danych osobo-

wych, obejmujących: imię i nazwisko; rodzaj i numer

dokumentu potwierdzającego wiek i tożsamość; nu-

– datę urodzenia; adres zamieszkania; obywatelstwo.

Gość otrzymuje jednorazową kartę wstępu będącą

potwierdzeniem dokonania rejestracji.

Jednocześnie należy nadmienić, że na podstawie

art. 15b ww. ustawy podmiot prowadzący działalność

w zakresie gier urządzanych w kasynie gry jest zo-

bowiązany do zainstalowania w kasynie gry audio-

wizyjnego systemu kontroli gier służącego kontroli

mi grami oraz weryﬁkacjęprawidłowościokreślania

ich rezultatów, rozliczania żetonów i pieniądza go-

tówkowego w kasie, wydawania zaświadczeń o uzy-

skanej wygranej i prowadzenia ewidencji wypłaco-

nych (wydanych) wygranych, a także możliwość kon-

troli i weryﬁkacjiosóbwchodzącychdokasynagry

za pomocą zapisu sygnału audiowizyjnego.

Zapis sy-

gnału audiowizyjnego jest udostępniany wyłącznie

funkcjonariuszom celnym i inspektorom kontroli skar-

bowej, uczestnikom gry zgłaszającym reklamacje

– w zakresie dotyczącym tych uczestników, a także

postępowaniem.

Warto podkreślić, że stosownie do art. 59 ww.

ustawy w przypadku dwukrotnego stwierdzenia

przyjmowania zakładów wzajemnych organ właściwy

W tym miejscu należy wskazać, że umożliwianie

osobie, która nie ukończyła 18. roku życia, udziału

w grze losowej innej niż loteria promocyjna lub fan-

towa, w grze na automacie lub w zakładzie wzajem-

nym stanowi, zgodnie z art. 110b Kodeksu karnego

skarbowego, wykroczenie skarbowe.

Z informacji przekazanych przez Komendę Główną

Policji wynika jednak, że Policja nie gromadzi i nie

posiada informacji na temat prowadzenia „czynności

sprawdzających” w kasynach i salonach gier pod ką-

tem obecności nieletnich oraz ewentualnego korzysta-

nia przez nich z usług kasyn i salonów gier.

Niezależnie od powyższego pragnę poinformować,

że Komenda Główna Policji na bieżąco utrzymuje

kontakt z powołanym do obsługi Funduszu Rozwią-

zywania Problemów Hazardowych w ramach Krajo-

wego Biura do spraw Przeciwdziałania Narkomanii

(KPBN) Działem Rozwiązywania Problemów Hazar-

dowych.

Po otrzymaniu z KBPN sprawozdania w za-

kresie naukowej diagnozy problemu uzależnień od

hazardu (opracowanie ww. dokumentu na podstawie

badań naukowych zleconych przez KBPN przewi-

dziane jest na początek 2013 r.), KGP planuje podję-

cie działań polegających na informowaniu młodzieży

o problematyce dotyczącej rozwiązywania problemów

wynikających z uzależnienia od hazardu.

Powyższe,

w opinii KGP, przyczyni się do wyznaczenia kierun-

ków działań i zakresu proﬁlaktykimającychnacelu

uwrażliwienie na zagrożenia związane z grami ha-

zardowymi.

Należy również poinformować, że Komenda Głów-

na Policji na bieżąco współpracuje z jednostkami or-

ganizacyjnymi Policji z terenu kraju w kwestii wy-

miany informacji i uwag na temat aktualnych tren-

dów występujących w zakresie zagrożeń dla dzieci

osób niepełnoletnich w grach hazardowych.

Policjanci służby prewencyjnej w ramach przed-

sięwzięć proﬁlaktycznychiedukacyjnychukierunko-

wanych na rozwijanie świadomości społecznej i praw-

nej oraz zmierzających do unikania zachowań ryzy-

kownych współpracują na bieżąco z instytucjami ad-

ministracji rządowej, organizacjami społecznymi dzia-

łającymi na rzecz ograniczania przestępczości i de-

moralizacji nieletnich oraz zapobiegania zjawiskom

patologii społecznej.

Przy realizacji ogólnokrajowych

działań proﬁlaktycznych,wtymprogramówprewen-

cyjnych, kampanii, projektów i akcji, Policja współ-

pracuje m.in. z Ministerstwem Edukacji Narodowej,

139

stwem Sprawiedliwości, Państwową Agencją Rozwią-

zywania Problemów Alkoholowych, Krajowym Biu-

rem Przeciwdziałania Narkomanii, Komitetem Praw

Dziecka, rzecznikiem praw dziecka, kuratoriami oświa-

ty, władzami samorządowymi, organizacjami młodzie-

żowymi (ZHP, ZHR), stowarzyszeniami i fundacjami

działającymi na rzecz dzieci i młodzieży (np. Fundacją

Dzieci Niczyje, Fundacją ITAKA) oraz wieloma innymi

o zasięgu centralnym oraz lokalnym.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Michał Deskur

(10701)

-10701/12), dotyczącego interpelacji posła na Sejm RP

padków spowodowanych pod wpływem narkotyków,

uprzejmie przedstawiam następujące informacje.

o zarządzenie nr 635 komendanta głównego Policji

prowadzenia przez Policję statystyki zdarzeń drogo-

wych (Dz. Urz.

KGP Nr 11, poz. 67, z późn. zm.),

monitoruje liczbę wypadków drogowych spowodowa-

nych przez kierujących znajdujących się w stanie po

działającego środka.

Należy nadmienić, że w 2011 r. na polskich dro-

gach doszło do 40 065 wypadków, w których zginęło

W 2011 r. nietrzeźwi uczestnicy ruchu drogowego

spowodowali 3893 wypadki (9,7% ogółu), w których

zginęło 450 osób (10,7%), a 4820 osób (9,7%) zostało

rannych.

Kierujący pojazdami stanowili najliczniej-

szą grupę nietrzeźwych sprawców wypadków (spo-

wodowali 2717 wypadków, w których zginęło 300

osób, a 3753 osoby zostały ranne).

W odniesieniu do

rujących nietrzeźwi stanowili 8,4% sprawców.

Z kolei kierujący pojazdami będący pod działa-

niem innego środka niż alkohol byli sprawcami

21 wypadków, co stanowi 0,05% wszystkich spraw-

ców.

W wypadkach tych zginęło 12 osób, natomiast

28 osób zostało rannych.

Dane dotyczące wypadków drogowych spowodo-

wanych przez nietrzeźwych kierujących bądź kieru-

jących będących pod działaniem innego środka

przedstawiają poniższe tabele.

Tabela 1.

Wypadki drogowe spowodowane przez

nietrzeźwych kierujących (ogółem – dane SEWIK)

Rok Wypadki Zabici Ranni

2007 3420 409 4928

2008 3617 444 5066

2009 3007 333 4243

2010 2455 248 3419

2011 2717 300 3573

I–IX 2012 1774 212 2390

Tabela 2.

Wypadki drogowe spowodowane przez

kierujących będących pod działaniem innego środka

– dane SEWIK

Rok Wypadki Zabici Ranni Kolizje

2007 21 1 36 39

2008 23 9 28 59

2009 29 11 44 40

2010 22 19 26 37

2011 21 12 28 52

I–IX 2012 15 7 13 67

Z przedstawionego zestawienia wynika, że śred-

niorocznie co 100–120 wypadek drogowy spowodo-

wany jest przez kierującego będącego pod działaniem

innego środka niż alkohol.

ruchu drogowego przeprowadzili 5 679 959 badań na

zawartość alkoholu oraz 10 594 badań na zawartość

środków narkotycznych.

Natomiast w okresie od

wiednio 5 341 817 badań na zawartość alkoholu oraz

6 655 badań na zawartość środków narkotycznych.

Tabela 3.

Liczba osób badanych przez policjantów

ruchu drogowego na zawartość alkoholu lub innego

środka działającego podobnie do alkoholu

Rok Alkohol Inny środek

2008 1 775 522 43 494

2009 2 305 582 16 760

2010 3 351 716 3 520

2011 5 679 959 10 594

I–IX 2012 5 341 817 6 655

W sytuacji gdy w wyniku obserwacji zewnętrz-

nych objawów zachowania kierującego pojazdem za-

chodzi podejrzenie, że taka osoba znajduje się w sta-

nie po użyciu środków działających podobnie do al-

koholu (m.in. obserwacja szerokości źrenic, obserwa-

cja reakcji lub ich braku na światło,), a jego badanie

urządzeniem elektronicznym nie wykazało co naj-

mniej stanu po użyciu alkoholu, kierujący poddawa-

ny jest prostym testom psychoﬁzycznym.

Wprzypad-

ku gdy policjant nabierze przekonania, że kierujący

140

znajduje się w stanie po użyciu środków działających

podobnie do alkoholu, kierowca poddawany jest ba-

daniu śliny przy wykorzystaniu narkotestu.

Należy

nadmienić, że przeprowadzenie tego testu wymaga

zgody osoby kontrolowanej.

Z kolei stosownie do § 11 zarządzenia nr 496 ko-

KGP Nr 9, poz. 40, z późn. zm.) badanie krwi lub

moczu w celu ustalenia w organizmie obecności środ-

ka działającego podobnie do alkoholu policjant prze-

prowadza:

— w razie uczestnictwa kierującego pojazdem

w wypadku drogowym, w którym jest zabity;

— na żądanie osoby, która była poddana badaniu

śliny;

— jeżeli stan badanego uniemożliwia przeprowa -

dzenie badania śliny;

— jeżeli badany odmawia poddania się badaniu

stanu trzeźwości urządzeniami elektronicznymi;

— w razie braku możliwości poddania kierującego

pojazdem badaniom w celu ustalenia zawartości al-

koholu w organizmie przez pomiar zawartości alko-

holu w wydychanym powietrzu urządzeniami elek-

tronicznymi znajdującymi się w wyposażeniu jedno-

stek organizacyjnych Policji, a jednocześnie w wyni-

ku obserwacji jego zachowania zachodzi uzasadnione

środka działającego podobnie do alkoholu.

Zgodnie z informacjami przekazanymi przez Ko-

mendę Główną Policji cyklicznie organizowane są

ogólnopolskie działania prewencyjne w ramach akcji

„Alkohol i narkotyki”.

Głównym celem ww. akcji jest

ciu alkoholu lub w stanie nietrzeźwości bądź środków

akcji, trzykrotnie przeprowadzono działania, w wy-

niku których:

— badaniu na zawartość alkoholu poddano

265 175 kierujących, co stanowi wzrost o 24% w sto-

sunku do analogicznego okresu 2011 r. (badaniu pod-

dano 214 732 kierujących);

— badaniu na zawartość środków działających

podobnie do alkoholu poddano 908 kierujących, co

stanowi spadek o 9,4% w stosunku do analogicznego

okresu 2011 r. (badaniu poddano 1002 kierujących);

— ujawniono 2187 kierujących pod wpływem al -

koholu, co stanowi spadek o 9,7% w stosunku do ana-

logicznego okresu 2011 r. (ujawniono 2422 kierują-

cych pod wpływem alkoholu);

— ujawniono 36 kierujących będących pod wpły -

wem środków działających podobnie do alkoholu, co

stanowi wzrost o 39% w stosunku do analogicznego

okresu 2011 r. (ujawniono 26 kierujących będących

koholu).

Jednocześnie warto dodać, że Policja wspiera

kampanie proﬁlaktyczno-edukacyjnemającenacelu

zmianę zachowań uczestników ruchu drogowego oraz

kreowanie wizerunku trzeźwego i odpowiedzialnego

kierowcy, m.in..

„Zachowaj trzeźwy umysł”; „Wyha-

muj w porę”; „Bezpiecznie.

Z pijanym nie jadę!”, „Nie

jedź na kacu.

Włącz myślenie”; „Europejska Noc Bez

Wypadku” czy „Prowadzę, jestem trzeźwy”.

Ponadto należy poinformować, że polska Policja

uczestniczyła w ogólnoeuropejskim projekcie badaw-

czym pod nazwą DRUID: Driving under the Inﬂuan-

ce of Drugs, Alcohol and Medicines, dotyczącym

wpływu alkoholu, narkotyków i lekarstw na funkcjo-

nowanie kierowcy w ruchu drogowym.

Celem projek-

tu była ocena skali rozpowszechnienia substancji

psychoaktywnych (alkoholu, narkotyków i lekarstw)

w populacji kierowców samochodów osobowych i do-

stawczych, oszacowanie ryzyka wypadku drogowego

i zaproponowanie skutecznych rozwiązań prewencyj-

nych.

W Polsce koordynatorem badań był Instytut

Transportu Samochodowego.

W ramach ww. projektu w 13 krajach przeprowa-

kierowców (w tym 4279 kierowców w Polsce).

W trakcie realizacji projektu DRUID podsumowa-

no dotychczasowe wyniki działań ukierunkowanych

na eliminację substancji psychoaktywnych z ruchu

drogowego, opracowano ujednolicone wytyczne doty-

czące zasad badania i monitorowania tego zjawiska,

przedstawiono Komisji Europejskiej nowe rekomen-

dacje dotyczące przyszłych działań prewencyjnych

w tym obszarze.

Niezależnie od powyższego pragnę również wska-

zać, że zgodnie z art. 99 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 5

kieruje osoba w stanie nietrzeźwości, w stanie po uży-

ciu alkoholu lub środka działającego podobnie do al-

koholu, starosta wydaje decyzję o skierowaniu kierow-

cy na kurs reedukacyjny w zakresie problematyki

Należy przypuszczać, że wspomniane rozwiąza-

nie, kształtujące świadomość nie poprzez represję,

lecz poprzez terapię i edukację, przyczyni się do wzro-

stu świadomości na temat zagrożeń w ruchu drogo-

wym związanych z prowadzeniem pojazdu po spoży-

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Michał Deskur

141

Odpowiedź

sekretarza stanu

-10709/12) dotyczącego interpelacji posła na Sejm RP

pana Dariusza Piontkowskiego w sprawie problemów

mie przedstawiam następujące informacje.

Obecnie ruch graniczny na odcinku białoruskim

obsługuje 13 przejść granicznych (7 drogowych, 5 ko-

lejowych, 1 rzeczne).

Większość z wymienionych

przejść granicznych jest dostępna dla wszystkich ka-

tegorii podróżnych.

Ograniczenia zostały wprowa-

dzone jedynie w drogowym przejściu granicznym

w Połowcach (tylko do obywateli Rzeczypospolitej

Polskiej i Republiki Białorusi), w drogowym przejściu

granicznym w Białowieży (dla ruchu pieszego lub dla

rowerzystów) oraz w rzecznym przejściu granicznym

Rudawka (dla wodnych środków transportu).

Zgodnie z art. 9 rozporządzenia (WE) nr 562/2006

graniczny Schengen (Dz. U. UE.

L.

Nr 105, s. 1)

w drogowych przejściach granicznych wyodrębniono

oddzielne pasy ruchu dla osób korzystających z prawa

do swobodnego przepływu, tj. obywateli Unii Euro-

pejskiej, Europejskiego Obszaru Gospodarczego oraz

Konfederacji Szwajcarskiej, co w znaczący sposób

ułatwia przekraczanie granicy obywatelom UE oraz

uprawnionym członkom ich rodzin.

Aktualnie prowadzone są również prace nad roz-

budową infrastruktury w drogowym przejściu gra-

nicznym w Połowcach.

Planuje się wyodrębnienie

parkingów buforowych dla samochodów ciężarowych

(miejsc obsługi podróżnych, tzw. MOP), mających

przyczynić się do zapewnienia porządku na drodze

brownikach.

Ponadto w celu zwiększenia przepustowości po-

szczególnych przejść granicznych dokonano zmiany

organizacji ruchu na drodze dojazdowej do drogowe-

go przejścia granicznego w Kuźnicy, polegającej na

wprowadzeniu jednej kolejki dla samochodów cięża-

rowych (bez względu na przewożony ładunek).

Po-

wyższe wpłynęło na poprawę bezpieczeństwa oraz

zmniejszenie utrudnień w ruchu podczas dojazdu do

przejścia granicznego.

Podjęto również starania

zmierzające do wprowadzenia podobnej zmiany orga-

nizacji ruchu przed przejściem w Bobrownikach.

Należy również zaznaczyć, że Straż Graniczna

konsekwentnie podejmuje działania zmierzające do

zwiększenia przepustowości przejść granicznych oraz

zapewnienia w nich płynności odpraw.

W porozumie-

niu ze Służbą Celną na kierunku wjazdowym do RP

wprowadzona została technologia odpraw tzw. one

stop, polegająca na dokonywaniu kontroli granicznej

i odprawy celnej osób i środków transportu przy jed-

nokrotnym zatrzymaniu się pojazdu przekraczające-

go granicę, co w znacznym stopniu skróciło czas od-

prawy.

W przejściach granicznych zostały wydzielone

odrębne ciągi odpraw tzw. zielone pasy dedykowane

wyłącznie podróżnym, którzy w trakcie przekracza-

nia granicy nie deklarują przewozu towarów podle-

gających ocleniu.

W celu wypracowania nowych technologii odpraw

umożliwiających usprawnienie procesu kontroli gra-

nicznej Straż Graniczna podjęła działania zmierza-

jące do wyeliminowania dublowania czynności kon-

trolnych realizowanych przez SG i SC, co stworzy

możliwość bardziej racjonalnego wykorzystania do-

stępnych sił i środków.

Jednocześnie, w przypadku wystąpienia wydłu-

żonych czasów oczekiwania na przekroczenie gra-

nicy Straż Graniczna podejmuje działania polegają-

ce na:

— dokonywaniu zmian w organizacji odpraw gra -

nicznych w celu zwiększenia przepustowości i efek-

tywności wykorzystania posiadanych sił i środków

– manewrowanie siłami w przejściu granicznym

w zależności od intensyﬁkacjidanegokierunkuczy

też rodzaju ruchu;

— elastycznym zarządzaniu ruchem przy wyko -

rzystywaniu zainstalowanych w przejściach granicz-

nych tablic LED zawierających informacje o pasach

przeznaczonych dla danego rodzaju ruchu.

Ponadto kierownicy jednostek organizacyjnych

jąc wyniki analizy ryzyka, planują do służby odpo-

wiednią liczbę funkcjonariuszy w celu zapewnienia

właściwej obsługi ruchu granicznego adekwatnie do

prognozowanego natężenia ruchu.

Istotne dla zapewnienia płynności w przekracza-

niu granicy jest również bieżące utrzymywanie kon-

taktów ze stroną białoruską oraz Izbą Celną w celu

wymiany informacji o aktualnej i prognozowanej sy-

tuacji granicznej oraz wypracowaniu stosownych

przedsięwzięć.

Kierownicy zmian służb granicznych

biorących udział w obsłudze ruchu granicznego

utrzymują bieżący kontakt ze swoimi odpowiednika-

mi po stronie sąsiedniej.

W tym miejscu pragnę poinformować, że współ-

praca ze stroną białoruską odbywa się na szczeblu

aparatu pełnomocnika granicznego na podstawie

obowiązującej umowy między rządem Polskiej Rze-

czypospolitej Ludowej a rządem Związku Socjali-

stycznych Republik Radzieckich o stosunkach praw-

nych na polsko-radzieckiej granicy państwowej oraz

nych z dnia 15 lutego 1961 r.

(Dz. U. Nr 47, poz. 253).

W I półroczu 2012 r. na różnych szczeblach aparatu

142

pełnomocnika granicznego miało miejsce 26 spotkań

granicznych ze stroną białoruską.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Piotr Stachańczyk

(10714)

wiedzi w wygłoszonym exposé z dnia 12 październi-

ka 2012 r. dotyczącej wydłużenia urlopu macierzyń-

skiego, przekazaną przy piśmie z dnia 11 paździer-

nika br., znak: SPS-023-10714/12, uprzejmie wyja-

śniam, co następuje.

przewiduje wprowadzenie zmian w przepisach Ko-

deksu pracy polegających na wydłużeniu okresu płat-

nego urlopu w związku z urodzeniem się dziecka.

W przypadku porodu pojedynczego wymiar tego urlo-

pu wynosiłby do 52 tygodni i obejmowałby podstawo-

wy urlop macierzyński w wymiarze 20 tygodni, do-

datkowy urlop macierzyński w wymiarze do 6 tygo-

Pragnę wyjaśnić, że projektowana ustawa nie

wprowadza żadnych zmian w zasadach korzystania

z podstawowego urlopu macierzyńskiego.

Zatem, tak

jak dotychczas, po wykorzystaniu po porodzie co naj-

mniej 14 tygodni urlopu macierzyńskiego pracowni-

ca będzie mogła powrócić do pracy; w takim przypad-

ku pozostałej części urlopu macierzyńskiego udziela

tomiast dalsze korzystanie z płatnego urlopu w związ-

ku z urodzeniem się dziecka, tj. z dodatkowego urlo-

pu macierzyńskiego i z urlopu rodzicielskiego, zale-

żeć będzie od decyzji pracownicy.

Pracownica będzie

zatem mogła korzystać z takich urlopów, będzie tak-

że mogła podzielić się korzystaniem z tych urlopów

z pracownikiem ojcem wychowującym dziecko.

Moż-

liwe będzie także wykorzystanie całego dodatkowego

urlopu macierzyńskiego i całego urlopu rodzicielskie-

go przez pracownika ojca wychowującego dziecko, co

oznacza, że po podstawowym urlopie macierzyńskim

pracownica będzie mogła powrócić do pracy.

Takie

elastyczne zasady korzystania z dodatkowego urlopu

sprzyjać dzieleniu się tymi uprawnieniami między

rodzicami dziecka, a także podejmowaniu przez nich

decyzji w kwestii korzystania z dodatkowego urlopu

nieniem nie tylko sytuacji osobistej ale także zawo-

dowej obojga rodziców dziecka.

W mojej ocenie nie

należy zatem projektowanych zmian w przepisach

Kodeksu pracy dotyczących wydłużenia płatnego

jako powodujących automatyczne wydłużenie okresu

nieobecności w pracy pracownicy matki dziecka.

Odnosząc się do kwestii skutków ﬁnansowych

związanych z projektowanym wydłużeniem okresu

pragnę wyjaśnić, że zgodnie z projektowaną noweli-

zacją zasiłek macierzyński będzie przysługiwał w okre-

sie urlopu macierzyńskiego, urlopu dodatkowego oraz

w przypadku korzystania przez ubezpieczonego (ro-

dzica dziecka) z zasiłku macierzyńskiego przez okres

pu rodzicielskiego.

Miesięczny zasiłek macierzyński

okres urlopu rodzicielskiego będzie wynosił:

a) 60% podstawy wymiaru zasiłku, przy zasiłku

macierzyńskim w okresie odpowiadającym okresowi

urlopu macierzyńskiego i urlopu dodatkowego na po-

ziomie 100% podstawy wymiaru, albo

b) 80% podstawy wymiaru zasiłku w przypadku

ubezpieczonej, która we wniosku złożonym przed

przewidywaną datą porodu wystąpi o udzielenie jej

bezpośrednio po zasiłku macierzyńskim dodatkowe-

go zasiłku macierzyńskiego w pełnym wymiarze,

a bezpośrednio po takim zasiłku – zasiłku macie-

rzyńskiego za okres urlopu rodzicielskiego w pełnym

wymiarze.

Zasiłek macierzyński za okres odpowia-

dający okresowi urlopu macierzyńskiego oraz dodat-

kowego urlopu macierzyńskiego w wyżej opisanym

przypadku będzie wynosił 80% podstawy wymiaru.

Wszystkie rozwiązania dotyczące wymiaru zasiłków

macierzyńskich oraz okresu ich wypłaty dotyczą zarów-

no pracowników, jak i pozostałych osób, które objęte są

ubezpieczeniem chorobowym obowiązkowo lub które do

tego ubezpieczenia przystąpiły dobrowolnie.

Wprowadzenie zasady, że kobieta (rodzic) może

otrzymać 80% podstawy wymiaru zasiłku macie-

rzyńskiego przez okres uwzględniający urlop rodzi-

cielski, spowoduje wzrost wydatków na zasiłki ma-

cierzyńskie wypłacane z funduszu chorobowego ZUS

oraz na składki emerytalno-rentowe za okres urlopu

macierzyńskiego ﬁnansowane z budżetu państwa.

Analogiczny skutek finansowy wystąpi również

w sytuacji, gdy po urlopie macierzyńskim w obowią-

zującym obecnie wymiarze i w wysokości 100% pod-

stawy wymiaru zasiłku macierzyńskiego podjęta zo-

stanie decyzja o skorzystaniu z urlopu rodzicielskie-

go przez następne tygodnie do 26 tygodni łącznie

w wysokości 60% podstawy wymiaru zasiłku macie-

rzyńskiego.

143

Przy założeniu, że wszyscy ubezpieczeni skorzy-

staliby z uprawnienia, szacunkowy (maksymalny)

wzrost wydatków z Funduszu Ubezpieczeń Społecz-

nych wyniósłby:

Rok Wzrost wydatków na zasiłki w mln zł

2013 868 *

)

2014 2744

2015 2893

2016 3042

2017 3189

2018 3336

Odnosząc się do pytań dotyczących żłobków, pra-

gnę wyjaśnić, że w celu zwiększenia dostępności

niem tych usług, za pośrednictwem Ministerstwa

Pracy i Polityki Społecznej, począwszy od 2011 r., re-

alizowany jest resortowy program rozwoju instytucji

gram ten przewiduje doﬁnansowanietworzeniano-

i prac wykończeniowych, a także doﬁnansowanie

szkoleń dziennych opiekunów.

O wsparcie ﬁnansowe

przyznane w konkursie „Maluch”, zgodnie z art. 63

ubiegać się jedynie jednostki samorządu terytorial-

nego szczebla gminnego prowadzące żłobek lub klub

dziecięcy w formie gminnej jednostki budżetowej

albo zlecające opiekę nad dziećmi podmiotom niepu-

blicznym (wymienionym w art. 8 ust 2 i 3 ww. usta-

wy) wyłonionym w oparciu o ustawę o pożytku pu-

blicznym i o wolontariacie, będącym w rejestrze żłob-

ków i klubów dziecięcych.

Żłobki i kluby dziecięce

ubiegające się o dotację z budżetu państwa muszą

spełnić wymagania dotyczące warunków lokalowych

i sanitarnych w żłobkach i klubach dziecięcych okre-

bów dziecięcych (Dz. U. Nr 69, poz. 367).

W 2011 r. na utworzenie instytucji opieki nad

a w 2012 r. aż 101 mln zł, z tego 23,9 mln zł na utwo-

rzenie nowych miejsc i 77,1 mln zł na doﬁnansowanie

opieki nad małymi dziećmi wykorzystuje się środki

konkursu ogłoszonego w październiku 2012 r.

W budżecie państwa na 2013 r. na doﬁnansowanie

(część 83: Rezerwy celowe, poz. 58: Środki na realiza-

mi w wieku do lat 3 „Maluch”, zaś pozostałe 11 mln zł

pracę.

Warunki resortowego programu wspierania

3 w 2013 r. (m.in. zasady przyznawania dotacji oraz

harmonogram) będą określone w regulaminie kon-

kursu ogłoszonym na początku 2013 r.

Jednocześnie informuję, że Ministerstwo Pracy

lat 3 (przyjęty przez Radę Ministrów w dniu 8 listo-

pada 2012 r.), zakładający m.in.:

— zwiększenie katalogu podmiotów, które będą

ki, tj. poza gminami będą to również podmioty posia-

dające osobowość prawną (m.in. spółka z o.o. i spółka

akcyjna, kościoły, szkoły wyższe, spółdzielnie miesz-

kaniowe) oraz jednostki organizacyjne nieposiadają-

ce osobowości prawnej (m.in. spółki cywilne, spółki

osobowe, wspólnoty mieszkaniowe),

— zwiększenie dotacji celowej z budżetu państwa

z 50% do 80% kosztów zadania (program „Maluch”).

Ponadto, jak wynika z informacji przekazanych

przez Ministerstwo Edukacji Narodowej, przygoto-

niczono się jednak wyłącznie do prostego doﬁnanso-

lane samorządom terytorialnym zapewniało zmniej-

szenie obciążeń ﬁnansowychdlarodzicóworazskut-

kowało zwiększeniem liczby miejsc wychowania przed-

szkolnego i podniesieniem jakości edukacji przed-

szkolnej.

Docelowo opłaty za każdą dodatkową godzi-

nę pobytu dzieci w przedszkolu, ponad czas bezpłat-

nego nauczania, wychowania i opieki, powinny wy-

wane rozwiązanie jest tak zaprojektowane, by zyska-

łecznymi został zamieszczony w Biuletynie Informa-

cji Publicznej na stronie internetowej Ministerstwa

*

)

zakładając wejście w życie przepisów od 1 września 2013 r.

144

jekty aktów prawnych od 2008 oraz na stronach Rzą-

dowego Centrum Legislacji.

W kolejnych latach przewiduje się, że kwota ta będzie

znacznie zwiększona:

— w 2014 r. – do 1148 mln zł,

— w 2015 r. – do 1703 mln zł,

— w 2016 r. – do 1747 mln zł.

W następnych latach kwota ta będzie waloryzo-

wana prognozowanym średniorocznym wskaźnikiem

ślonym w ustawie budżetowej na dany rok kalenda-

rzowy.

Odnosząc się równocześnie do pytania dotyczącego

wymagań formalnych, jakie będą musiały spełnić pod-

mioty „prywatne”, tj. osoby prawne inne niż jednostki

dzące niepubliczne przedszkola oraz inne formy wy-

chowania przedszkolnego, należy wyjaśnić, że będą

one otrzymywać dotację na każdego wychowanka

w wysokości odpowiednio nie niższej niż 75% oraz 40%

wydatków bieżących ponoszonych na jedno dziecko

w przedszkolach publicznych, pomniejszonych o opła-

ty wnoszone przez rodziców.

Szczegółowe warunki

dotyczące otrzymywania dotacji określa art. 90 usta-

nie planuje się zmian w powyższym zakresie.

Natomiast proponuje się umożliwienie od dnia 1

września 2014 r. niepublicznym przedszkolom otrzy-

mania dotacji w wysokości 100% wydatków bieżą-

cych ponoszonych przez gminę na jednego wycho-

wanka w przedszkolach publicznych prowadzonych

przez gminę pod warunkiem:

a) pobierania od rodziców opłat w wysokości nie

większej niż ustalona przez radę gminy dla przed-

szkoli publicznych za korzystanie z wychowania

b) zapewnienia bezpłatnego nauczania, wychowa-

nia i opieki w czasie ustalonym przez radę gminy dla

przedszkoli publicznych;

c) realizowania programów wychowania przed-

szkolnego uwzględniających podstawę programową

wychowania przedszkolnego;

d) przeprowadzania rekrutacji dzieci w oparciu

o zasadę powszechnej dostępności;

e) zatrudniania nauczycieli posiadających kwali-

ﬁkacjewymaganeodnauczycieliprzedszkolipublicz-

nych;

f) prowadzenia dokumentacji przebiegu naucza-

nia ustalonej dla przedszkoli publicznych.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Radosław Mleczko

posiadania dowodu osobistego (10717)

-10717/12), dotyczącego interpelacji posła na Sejm RP

dania dowodu osobistego, uprzejmie przedstawiam

następujące informacje.

Problematyka dotycząca wydawania dowodów

osobistych została uregulowana w ustawie z dnia 10

wodów osobistych, ich unieważniania, wymiany,

zwanym dalej „rozporządzeniem”.

osobisty jest dokumentem stwierdzającym tożsamość

ca obywatelem polskim i zamieszkała w Rzeczypo-

spolitej Polskiej jest obowiązana posiadać dowód oso-

bisty co do zasady od ukończenia 18. roku życia.

miejsce stałego pobytu.

W przypadku gdy dane za-

do § 13 ww. rozporządzenia wstrzymuje sporządzenie

nie wniosku.

Mając powyższe na względzie, należy wyjaśnić, że

w przypadku gdy wnioskodawca nie może otrzymać

dowodu osobistego w związku ze wstrzymaniem po-

stępowania o jego wydanie i posiada zaświadczenie

potwierdzające złożenie wniosku, przepis karny za-

warty w art. 55 ust. 1 pkt 1 ustawy, zgodnie z którym

dowodu osobistego jest zagrożone karą ograniczenia

wolności do l miesiąca albo karze grzywny, nie ma

zastosowania.

Jednocześnie warto wskazać, że sytuacje, w któ-

rych zachodzi konieczność sprostowania lub uzupeł-

nienia danych w akcie stanu cywilnego, występują

sporadycznie.

W przypadku gdy akt stanu cywilnego

145

nie zawiera wszystkich danych, np. nazwiska rodo-

wego matki, dane takie można uzupełnić w trybie

administracyjnym określonym w art. 36 ustawy z dnia

padku niezgodności danych zawartych w akcie stanu

cywilnego ze stanem faktycznym należy dokonać jego

sprostowania.

W świetle art. 28 Prawa o aktach sta-

nu cywilnego, kierownik urzędu stanu cywilnego

oczywisty błąd pisarski, za który zarówno w prakty-

ce, jak i w doktrynie uznaje się m.in. wpis niezgodny

z treścią dokumentu przedstawionego przy sporzą-

dzeniu aktu stanu cywilnego, błędną pisownię imie-

nia lub nazwiska oraz inne pomyłki powstałe przy

dokonywaniu wpisów w aktach stanu cywilnego.

Sprostowanie takiego błędu nie może powodować

istotnej zmiany treści aktu stanu cywilnego.

W przypadku natomiast gdy sprostowanie w wy-

żej opisanym trybie okaże się niemożliwe, zastosowa-

nie znajduje art. 31 i art. 33 ww. ustawy, zgodnie

z którymi w razie błędnego lub nieścisłego zredago-

wania aktu stanu cywilnego podlega on sprostowa-

niu w drodze orzeczenia sądowego w postępowaniu

nieprocesowym, prowadzonym na wniosek osoby za-

interesowanej, prokuratora lub kierownika urzędu

stanu cywilnego, na podstawie przepisów Kodeksu

postępowania cywilnego.

Przedstawiając powyższe, pragnę jednocześnie

poinformować, że w Ministerstwie Spraw Wewnętrz-

nych prowadzone są obecnie prace koncepcyjne nad

nowymi regulacjami z zakresu rejestracji stanu cy-

wilnego.

Jednym z rozważanych rozwiązań jest moż-

liwość rozszerzenia uprawnień kierownika urzędu

stanu cywilnego w ramach instytucji sprostowania

aktów stanu cywilnego poprzez odejście od oczywi-

stej omyłki pisarskiej na rzecz korekty aktu w opar-

ciu o wcześniejsze akty stanu cywilnego osoby zain-

teresowanej i członków jej rodziny.

Powyższe mogło-

by przyczynić się do zmniejszenia liczby spraw doty-

czących sprostowania aktu stanu cywilnego przeka-

zywanych do sądów powszechnych i usprawnienia

procesu załatwiania tych spraw.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Roman Dmowski

Warszawa, dnia 28 listopada 2012 r.

stanowisko odnośnie do interpelacji posłów Dawida

Jackiewicza oraz Przemysława Wiplera dotyczącej

programu „Inwestycje polskie”.

Na obecnym etapie program nie wymaga zmian

legislacyjnych.

nowaniem – już w tym roku – w sytuacji, gdy BGK

ustawą kominową?

Większościowym udziałowcem celowej spółki in-

westycyjnej (CSI) będzie Ministerstwo Skarbu Pań-

stwa.

Zakładamy mniejszościowy udział BGK.

W przy-

szłości w celu zapewnienia transparentności planu-

jemy częściową prywatyzację CSI poprzez giełdę.

CSI jako spółka Skarbu Państwa będzie podlegała

stosownym przepisom prawa (np. tzw. ustawa komi-

nowa, antykorupcyjna) oraz wewnętrznym regula-

cjom ministra skarbu państwa (zasady nadzoru, wy-

tyczne dot. sprawozdawczości, dobre praktyki).

Prze-

widujemy wprowadzenie kontraktów menadżerskich

w celu zatrudnienia wysokiej klasy specjalistów.

BGK jest bankiem aktywnym w obszarze ﬁnan-

sowania inwestycji infrastrukturalnych.

Projekty,

w których uczestniczył BGK, to m.in.: ﬁnansowanie

Portu Lotniczego Lublin (wspólnie z samorządem),

ﬁnansowaniemodernizacjiszlakuPomorskiejKolei

Metropolitarnej, emisja obligacji na modernizację ta-

boru PKP SKM w Trójmieście.

Organy CSI zostaną powołane zgodnie z Kodek-

sem spółek handlowych.

Za ustalenie i realizację

strategii inwestycyjnej będzie odpowiadał zarząd CSI

nadzorowany przez radę nadzorczą.

Strategia ta bę-

dzie podlegała zatwierdzeniu przez niezależną radę

nadzorczą oraz walne zgromadzenie akcjonariuszy.

Decyzje inwestycyjne w ramach programu w spół-

ce CSI będą zatwierdzane przez zarząd na podstawie

tycznego w CSI.

Następnie projekt inwestycyjny bę-

dzie przedłożony niezależnemu komitetowi inwesty-

cyjnemu, który będzie opiniował inwestycję oraz wy-

146

magał w razie potrzeby dalszych prac analitycznych.

mitet inwestycyjny ostateczną decyzję o realizacji

nadzorcza, w której składzie będą znajdowały się oso-

by z wymaganym doświadczeniem biznesowo-inwe-

stycyjnym.

Polityka inwestycyjna będzie obejmowała m.in.

obszary: energetyczny – dystrybucja i wytwarzanie;

gazowy – sieć przesyłowa, wydobycie i magazyny; za-

gospodarowanie złóż węglowodorowych, w tym gazu

łupkowego; portowy, morski, kolejowy i drogowy; sa-

morządowy (np. spalarnie śmieci, komunikacja);

przemysłowy.

Czy przyjęcie założenia, że Inwestycje Polskie mają

Nie jest przewidywane dublowanie kadry anali-

tyczno-zarządzającej ze spółek Skarbu Państwa.

Zadaniem zespołu CSI będzie przygotowanie pro-

jektu inwestycyjnego od strony struktury ﬁnansowej

uwzględniającej m.in. zaangażowanie ﬁnansoweCSI.

Kompetencje niezbędne do przygotowania oraz

odpowiedniego zarządzania poszczególnymi projek-

tami infrastrukturalnymi będą zapewniane przez

inwestorów strategicznych (przedsiębiorstwa nieza-

leżnie od struktury własnościowej, samorządy, insty-

tucje publiczne) tych projektów.

doboru wyłącznie rentownych projektów?

Pośpiech

jest zawsze kiepskim doradcą.

Priorytetem programu nie jest wydanie konkret-

nej kwoty, ale wsparcie realizacji wybranych projek-

tów infrastrukturalnych w sposób uzasadniony eko-

nomicznie.

Podaż projektów zależeć będzie od potrzeb

gospodarki – przedsiębiorstw, samorządów i innych

podmiotów realizujących projekty infrastrukturalne.

Wymienione szacowane kwoty wynikają z wartości ak-

tywów, których zamierzamy użyć oraz z mechanizmów

i sposobu ich angażowania w ramach programu.

CSI będzie spółką kapitałową utworzoną na pod-

stawie Kodeksu spółek handlowych.

Kapitał wyma-

gany na realizację celów programu zostanie wniesio-

ny przez Skarb Państwa.

Nie jest przewidywane za-

pewnienie gwarancji Skarbu Państwa na pokrycie

ewentualnych strat ani na rzecz CSI, ani BGK.

Główny rachunek Skarbu Państwa prowadzony

jest przez Narodowy Bank Polski.

Wysoki poziom bezpieczeństwa BGK wynika

m.in. z regulacji Prawa bankowego, a działalność

BGK – podobnie jak innych banków – podlega nad-

zorowi ze strony Komisji Nadzoru Finansowego.

ek sektora energetycznego lub ﬁnansowegoostrategicz-

nym znaczeniu?

Których konkretnie, jakie ilości?

Do CSI i BGK wnoszone będą wyłącznie akcje

ce kontrolę pakiety akcji spółek o znaczeniu strate-

gicznym pozostaną pod bezpośrednim nadzorem Mi-

nisterstwa Skarbu Państwa.

9.

Z wypowiedzi pana ministra Budzanowskiego

zabezpieczenie obligacji akcjami wniesionych do pro-

Na obecnym etapie nie planujemy emisji obligacji

przez CSI.

Przewidujemy ﬁnansowanieBGKpoprzez

emisję obligacji.

Akcje spółek będą wnoszone do BGK

i CSI w celu sprzedaży, a nie zabezpieczenia obligacji.

10.

Jaką część z zapowiedzianych 40 mld zł i póź-

przez emisję obligacji, jaką z prywatyzacji prowadzo-

Przewidujemy stopniowe zwiększenie funduszy

własnych BGK kwotą do 10 mld zł.

Zakładamy rów-

nież dokapitalizowanie CSI kwotą do 10 mld zł.

Kwo-

ty te będą pochodziły ze sprzedaży akcji.

Pozostałe

środki będą pochodziły z ﬁnansowaniazewnętrznego

BGK.

zwiększenia jego zdolności kredytowych, i jednocze-

rych mowa to mniej więcej równowartość przycho-

BGK nie będzie rozwijał kompetencji prywatyza-

cyjnych.

Planujemy wykorzystanie istniejących zaso-

bów Ministerstwa Skarbu Państwa i prowadzenie

sprzedaży na podstawie porozumienia z BGK.

Podob-

nie będzie w przypadku CSI.

Odpowiedź na drugą część pytania znajduje się

w odpowiedzi na pytanie dziesiąte.

147

12.

W prezentacji rządu pojawiła się zapowiedź

lem ﬁnansowanychwramachprogramuprojektów?

Czy nie rozsądniejsze byłoby ułatwienie ﬁnansowa-

nia projektów już istniejących?

CSI nie będzie tworzyła spółek celowych.

CSI bę-

dzie inwestowała kapitałowo w projekty infrastruktu-

ralne, co oznacza m.in. objęcie udziałów celowej spółki

projektowej w przypadku jej utworzenia przez inwe-

stora strategicznego (przedsiębiorstwo, samorząd lub

instytucja publiczna).

Jest to standardowe rozwiąza-

nie umożliwiające efektywną realizację tych projektów

i zapewnienie ich ﬁnansowaniaorazzarządzaniary-

zykiem.

Zakładamy, że głównymi udziałowcami spół-

ek celowych będą podmioty odpowiedzialne za reali-

zację tych projektów i dysponujące niezbędnym know-

-how w sektorze, w którym inwestują.

13.

Czy mówiąc o mechanizmie lewarowania i prze-

mnażaniu złotówek, pan minister miał na myśli wy-

łącznie sztuczne nadymanie bilansu BGK skutkujące

Finansowanie przez BGK będzie odbywało się

zgodnie z regulacjami prawnymi (m.in. Prawo banko-

we, ustawa o BGK) i powszechnymi standardami ryn-

kowymi, a dźwignia ﬁnansowabędziestosowanawstop-

niu zapewniającym zachowanie bezpieczeństwa.

De-

cyzje kredytowe w BGK będą podejmowane w ramach

dotychczasowego trybu uwzględniającego regulacje

Komisji Nadzoru Finansowego, jak i wewnętrzne pro-

cedury zarządzania ryzykiem w banku.

14.

Co ze szczególnymi uprawnieniami Skarbu

spółkach?

Czy minister skarbu państwa zdecydował

Program „Inwestycje polskie” nie zmienia sytu-

acji kontroli nadzorowanych spółek, w tym wobec

ewentualnych wrogich przejęć.

Do BGK i CSI będą

wnoszone jedynie przeznaczone do prywatyzacji ak-

cje spółek.

Pakiety akcji spółek strategicznych po-

zwalające na zachowanie kontroli pozostaną w bez-

pośrednim nadzorze Skarbu Państwa.

zaniżeniu ulegnie deﬁcytbudżetowy,asposobówwy-

dania przychodów z prywatyzacji będzie poza kontro-

lą parlamentu?

Plan prywatyzacyjny na lata 2012–2013 nie ule-

gnie zmianie, natomiast począwszy od roku 2014, nie

planujemy już przychodów z prywatyzacji.

Przychody ze sprzedaży akcji w ramach programu

„Inwestycje polskie” nie traﬁądobudżetu,leczpo-

służą do efektywnego wsparcia realizacji wybranych

projektów infrastrukturalnych w sposób uzasadnio-

ny ekonomicznie.

CSI będzie w bezpośrednim nadzorze Skarbu Pań-

stwa.

16.

Czy utworzenie spółki ﬁnansującej budowę

Zadłużanie się przez BGK nie zwiększa długu pu-

blicznego.

W przypadku CSI Skarb Państwa nie bę-

dzie gwarantem zobowiązań tej spółki.

Zgodnie z Ko-

deksem spółek handlowych akcjonariusz nie odpo-

wiada za zobowiązania spółki.

Cele i zasady realizacji programu „Inwestycje pol-

skie” zostały określone w powyższych odpowiedziach

na państwa pytania.

Wykorzystanie BGK daje moż-

liwość efektywnego pozyskiwania ﬁnansowaniaze-

wnętrznego oraz umożliwia zwielokrotnienie środ-

ków w stosunku do kwoty wniesionego kapitału.

Propozycja wniesienia wymienionych wyżej akty-

wów jest warta rozważenia, jednak w początkowym

etapie realizacji programu uzasadnione jest wnosze-

nie wyłącznie płynnych aktywów, możliwych do szyb-

kiej monetyzacji i efektywnego wykorzystania.

Jeśli chcielibyście Panowie osobiście przedysku-

tować powyższe zagadnienia, pozostaję do Panów

dyspozycji.

Z poważaniem

Minister

Mikołaj Budzanowski

Warszawa, dnia 29 listopada 2012 r.

(10732)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

terpelację posła Tomasza Lenza przekazaną przez

148

Rzeczypospolitej Polskiej, pismem z dnia 31 paździer-

nika 2012 r., znak: SPS-023-10732/12, w sprawie

przekazuję stosowne wyjaśnienia.

ruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy,

mogą też postanowić o odbieraniu odpadów komu-

nalnych od właścicieli nieruchomości, na których nie

nalne.

Na odbieranie odpadów komunalnych od wła-

ścicieli nieruchomości objętych systemem gminnym

wójt, burmistrz lub prezydent miasta jest obowiąza-

nalnych).

padku, gdy na skutek rozwiązania umowy na odbie-

ranie odpadów komunalnych konieczne jest zapew-

nienie odbierania odpadów do czasu rozstrzygnięcia

przetargu.

Rozwiązania powyższe zostały zaakceptowane

Warszawa, dnia 29 listopada 2012 r.

149

31 października 2012 r. nr SPS-023-10737/12 uprzej-

mie przedstawiam, co następuje.

poz. 1070, z późn. zm.) obywatele biorą udział w spra-

wowaniu wymiaru sprawiedliwości poprzez uczest-

nictwo ławników w rozpoznawaniu spraw przed są-

dami I instancji, chyba że ustawa stanowi inaczej.

strzygają przepisy procedury cywilnej i karnej.

udział ławników zarówno w postępowaniu cywilnym,

wania cywilnego enumeratywnie wylicza rodzaje

w składzie jednego sędziego jako przewodniczącego

powania karnego przewiduje, iż na rozprawie głów-

nej sąd orzeka w składzie jednego sędziego, jeżeli

ustawa nie stanowi inaczej, a z udziałem ławników

rozpoznawane są sprawy o zbrodnie i sprawy o prze-

zmniejszyła się liczba ławników w sądach powszech-

nych.

Procedura wyboru ławników sądowych została

uregulowana w rozdziale 7 działu IV u.s.p. Zgodnie

z art. 162 § 1 u.s.p. kandydatów na ławników mogą

warzyszenia, inne organizacje społeczne i zawodowe,

łączeniem partii politycznych, oraz co najmniej pięć-

dziesięciu obywateli mających czynne prawo wybor-

cze, zamieszkujących stale na terenie gminy dokonu-

jącej wyboru.

Ławników do sądów okręgowych oraz do sądów

rejonowych wybierają rady gminy, których obszar jest

objęty właściwością miejscową tych sądów.

Liczbę ław-

u.s.p.).

Prezesi sądów okręgowych nie zgłaszają sygnałów

o niewystarczającej liczbie ławników i wynikających

z tego faktu trudnościach w prowadzeniu spraw wy-

magających ich udziału.

Z ważnych przyczyn na pod-

stawie art. 170 § 1 u.s.p. prezes sądu może zwiększyć

naście dni w ciągu roku i sądy wykorzystują tę moż-

liwość.

Ponadto w razie potrzeby, a zwłaszcza z po-

wodu niewystarczającej lub zmniejszającej się w cza-

niających wyborów.

Ławnik pełni funkcję społeczną i za czas wykony-

wania czynności w sądzie otrzymuje rekompensatę

w wysokości 1,9% podstawy ustalenia wynagrodze-

go, ogłaszane w Dzienniku Urzędowym Rzeczypo-

spolitej Polskiej „Monitor Polski” przez prezesa

Głównego Urzędu Statystycznego (art. 91 § 1c u.s.p.).

dodatkowo otrzymuje dietę oraz zwrot kosztów prze-

jazdu i noclegu.

Odnosząc się bezpośrednio do pytań pani poseł,

uprzejmie informuję, że ławnicy wybierani są na czte-

roletnią kadencję w roku, w którym upływa trwająca

kadencja.

Wybory przygotowują gminy jako zadanie zlecone

z zakresu administracji rządowej (art. 160 § 2 u.s.p.),

do których to należą także działania związane z od-

powiednią kampanią informacyjną.

Wiadomo, że licz-

ba kandydatów w poszczególnych gminach przy każ-

dych wyborach jest zróżnicowana, co pośrednio może

świadczyć o stopniu zaangażowania tych urzędów.

Co do wysokości rekompensat dla ławników, to

w najbliższym czasie nie przewiduje się ich podwyż-

szenia.

Zauważyć należy jednak, że ostatnią zmianą

nie ustawy Prawo o ustroju sadów powszechnych –

Dz. U. Nr 109, poz. 627) wysokość rekompensat zo-

stała podwyższona do wysokości, jaką umożliwiała

sytuacja budżetowa resortu.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Wojciech Hajduk

Warszawa, dnia 29 listopada 2012 r.

sma z dnia 31 października 2012 r. (sygn.

SPS-023-

-10752/12) dotyczącego interpelacji posła na Sejm RP

pana Jana Burego w sprawie reorganizacji posterun-

ków Policji na terenie woj. podkarpackiego uprzejmie

przedstawiam następujące informacje.

150

Pragnę podkreślić, że Ministerstwo Spraw We-

watelami przeszło 800 etatów.

Zmiany etatowe obję-

ły swoim zasięgiem Komendę Główną Policji, szkoły

wencji Policji.

151

żenia przestępczością, optymalnego zarządzania za-

*

)

152

nianiem funkcjonariuszy i wszyscy obecnie zatrud-

nieni policjanci otrzymają propozycję dalszej służby

ganizacji struktur posterunków.

Dodatkowo komen-

runków Policji, a warunki ﬁnansowe policjantów

przenoszonych do nowej jednostki nie ulegną pogor-

szeniu.

Podsumowując, należy stwierdzić, iż zaplanowane

pieczeństwo społeczności lokalnych i jest efektem

pogłębionych analiz w tym zakresie.

Działania po-

dejmowane obecnie przez Policję mają służyć popra-

wie jakości pracy Policji oraz zwiększeniu poczucia

bezpieczeństwa obywateli.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

ministra skarbu państwa

(10754)

-4810-10515-(1)/12 upoważnieniem prezesa Rady Mi-

nistrów do udzielenia w porozumieniu z ministrem

ﬁnansówodpowiedzinainterpelacjęzdnia16paź-

wanych przekształceń własnościowych spółki Skarbu

jaśniam, co następuje.

Polski Holding Nieruchomości SA (dalej PHN lub

spółka) powstał w wyniku połączenia kilku odręb-

nych spółek, a obecnie przechodzi szeroki proces re-

strukturyzacji.

Podejmowane przez zarząd działania

mają na celu poprawę efektywności zarządzania

i zwiększanie wartości spółki.

Od początku było zakładane przeprowadzenie

optymalizacji operacyjnej nowo utworzonej Grupy

Kapitałowej PHN – zarówno w zakresie restruktu-

ryzacji organizacyjnej (m.in. wygaszanie działalności

niezwiązanej z działalnością podstawową, np. poło-

wów dalekomorskich, sprzedaży książek), jak też re-

dukcji poziomu zatrudnienia w poszczególnych spół-

kach grupy.

PHN konsekwentnie realizuje strategię bizneso-

wą przyjętą w kwietniu 2012 r., której celem jest sys-

tematyczne zwiększanie wartości grupy kapitałowej.

Strategia zakłada:

1) przeprowadzenie optymalizacji biznesowej m.in.

przez:

— stworzenie struktury organizacyjnej dostosowa -

nej do potrzeb biznesowych, ze scentralizowanymi

funkcjami zarządzania, ujednoliconymi procesami ope-

racyjnymi i funkcjami utrzymania nieruchomości

i wsparcia administracyjnego w formie outsourcingu,

— zmianę struktury prawnej grupy kapitałowej

z wykorzystaniem elementów restrukturyzacji po-

datkowej;

2) przebudowę portfela nieruchomości do docelo-

wej struktury (z przewagą nowoczesnych powierzch-

ni komercyjnych i rentownością na rynkowym pozio-

mie) m.in. poprzez:

— optymalizację wykorzystania nieruchomości

pozostających w portfelu,

— realizację nowych projektów deweloperskich

w segmencie komercyjnym,

— zbycie nieruchomości niepasujących do docelo -

wej struktury portfela.

Restrukturyzacja podatkowa stanowi jeden z ele-

mentów prowadzonych w grupie procesów i nie jest

podstawowym celem realizowanej strategii.

Harmonogram procesu przekształceń, pierwotnie

przyjęty przez Zarząd PHN SA, zakładał relatywnie

szybkie otrzymanie interpretacji podatkowych.

Obec-

nie spółka nie identyﬁkujeryzykawtymobszarze.

Zarząd Polskiego Holdingu Nieruchomości SA

kilkukrotnie przedstawiał radzie nadzorczej infor-

mację dotyczącą planowanych zmian w zakresie: po-

rządkowania struktury organizacyjnej i działalności

operacyjnej oraz restrukturyzacji podatkowej, która

stanowi jeden z elementów tego procesu.

Rada nad-

zorcza zapoznała się z przedstawioną informację na

temat postępów w projekcie oraz planowanych dal-

szych działaniach.

Na obecnym etapie projekt jest

nadal analizowany i dyskutowany, a ostateczne de-

cyzje dotyczące realizacji poszczególnych etapów pro-

jektu zostaną podjęte dopiero po uzyskaniu niezbęd-

nych interpretacji podatkowych.

153

Chciałbym pana posła zapewnić, iż moim celem

jest wspieranie wszelkich zgodnych z prawem działań

zarządu, które służą zwiększaniu wartości spółki

i uatrakcyjnieniu jej w oczach potencjalnych inwe-

storów, prowadząc do maksymalizacji przychodów

Skarbu Państwa ze sprzedaży posiadanych akcji.

r.

Nr 749) minister właściwy do spraw ﬁnansówpu-

blicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego,

terpretację przepisów prawa podatkowego (interpre-

tację indywidualną).

Wniosek o wydanie interpreta-

cji indywidualnej może dotyczyć zaistniałego stanu

W celu zapewnienia jednolitości wydawanych in-

terpretacji i usprawnienia obsługi wnioskodawców

minister ﬁnansów, w drodze rozporządzenia, upo-

ważnił podległe mu organy do wydawania interpre-

tacji indywidualnych w jego imieniu i w ustalonym

zakresie, określając jednocześnie właściwość rzeczo-

wą i miejscową upoważnionych organów – rozporzą-

dzenie ministra ﬁnansówzdnia20czerwca2007r.

w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji

770, ze zm.).

Zgodnie z ww. rozporządzeniem do wy-

dawania interpretacji indywidualnych upoważnieni

ponadto do złożenia oświadczenia pod rygorem odpo-

wiedzialności karnej za fałszywe zeznania, że ele-

menty stanu faktycznego objęte wnioskiem o wyda-

miotem toczącego się postępowania podatkowego,

zji lub postanowieniu organu podatkowego lub orga-

nu kontroli skarbowej.

W razie złożenia fałszywego

wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 ustawy

Ordynacja podatkowa).

Interpretacja indywidualna zawiera ocenę stano-

wiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem praw-

nym tej oceny.

Natomiast w razie negatywnej oceny

stanowiska wnioskodawcy interpretacja indywidual-

na zawiera wskazanie prawidłowego stanowiska

tacja zawiera pouczenie o prawie wniesienia skargi

do sądu administracyjnego (art. 14c ustawy Ordyna-

cja podatkowa).

Stosownie do art. 14d ww. ustawy

interpretację indywidualną wydaje się bez zbędnej

Indywidualne interpretacje prawa podatkowego

nie stanowią prawa ani nie ustanawiają źródeł pra-

wa, nie tworzą ani nie przewidują obowiązku zasto-

sowania się do nich przez zainteresowanych.

Ponad-

to należy wskazać, iż nie mają mocy wiążącej organy

podatkowe.

Znaczenie interpretacji indywidualnej

dotyczy wyłącznie unormowań statuujących ochronę

prawną z tytułu postępowania zgodnego z treścią

interpretacji, w znaczącym dla wnioskodawcy podat-

kowym stanie faktycznym, obejmującym konkretny

stan faktyczny oraz adekwatne do niego przepisy

prawne.

Innymi słowy, ochrona wynikająca z faktu

wydania i otrzymania interpretacji indywidualnej,

przysługuje tylko pod warunkiem zachodzenia kore-

spondencji stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłe-

go opisanego w treści wniosku oraz faktycznie zaist-

niałego, do którego następstw podatkowych adresat

odniósł treść interpretacji.

Podkreślić przy tym na-

leży, że ochroną prawną mogą zostać objęci tylko

wnioskodawcy – zainteresowani – w odniesieniu do

danej interpretacji indywidualnej, której byli adresa-

tami w administracyjnym postępowaniu interpreta-

cyjnym.

Jednocześnie pragnę poinformować, iż stosownie

do art. 14i § 3 ustawy interpretacje indywidualne

nięciu danych identyﬁkującychwnioskodawcęoraz

Odnosząc się zaś do pytania pana posła, czy do

ministra ﬁnansówbądźwłaściwejzewzględunasie-

dzibę przedmiotowej spółki izby skarbowej wpłynął

wniosek o wydanie interpretacji podatkowej w zakre-

sie przekształceń własnościowych dla tego podmiotu,

uprzejmie wyjaśniam, że udzielenie odpowiedzi na

ww. pytania nie jest możliwe z uwagi na tajemnicę

skarbową, która jest jedną z ustawowo chronionych

tajemnic.

Podlega ona udostępnieniu na zasadach

datkowa.

Zgodnie z art. 293 § 1 tej ustawy indywidu-

alne dane zawarte w deklaracjach oraz innych doku-

pis ten stosuje się również m.in. do danych zawartych

w informacjach podatkowych przekazywanych orga-

nom podatkowym przez podmioty inne niż wymie-

nione w § 1.

W tym kontekście pragnę wskazać, iż informacje,

o ujawnienie których zwrócił się pan poseł, stanowią

dane objęte tajemnicą skarbową na podstawie ww.

art. 293 ustawy Ordynacja podatkowa.

Oznacza to

zarazem, iż tego rodzaju informacje mogą być udo-

stępnione wyłącznie organom i osobom wymienio-

nym w art. 297, art. 298 i art. 299 Ordynacji podat-

kowej.

W katalogu podmiotów uprawnionych do do-

stępu do informacji chronionych tajemnicą skarbową

Ordynacja podatkowa nie wymienia posłów na Sejm

154

posłom prawa do uzyskiwania informacji objętych

tajemnicą skarbową.

Końcowo pragnę podnieść, iż minister ﬁnansów

na podstawie art. 14e § 1 przedmiotowej ustawy może

z urzędu zmienić wydaną interpretację indywidual-

ną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględnia-

jąc w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału

wiedliwości.

Jednocześnie pragnę zapewnić pana po-

sła, iż do zadań ministra ﬁnansównależyprowadze-

nie stałego nadzoru nad jednolitością i prawidłowo-

ścią wydawanych interpretacji indywidualnych.

Na-

leży w tym miejscu wskazać, iż każda informacja

w zakresie wydawanych przez organy upoważnione

nieprawidłowych interpretacji indywidualnych na bie-

żąco poddawana jest szczegółowej analizie.

W przy-

padku potwierdzenia istnienia w obrocie prawnym

nieprawidłowych interpretacji podejmowane są dzia-

łania mające na celu ich wyeliminowanie.

Z poważaniem

Minister

Mikołaj Budzanowski

Warszawa, dnia 28 listopada 2012 r.

-10757/12) dotyczącego interpelacji posła na Sejm RP

przedstawiam następujące informacje.

stawowych stanowiskach.

Zmiany w strukturach

2010 r. pozwoliły na przekazanie do Komendy Sto-

łecznej Policji i jednostek wykonawczych 274 etatów

komisariatom.

Policji pozwoliła na przekazanie do jednostek podsta-

wowych 337 etatów policyjnych oraz 226 cywilnych.

wnętrznym, objęły także oddziały prewencji i jednost-

ki szczebla podstawowego.

W wyniku zmian wzmoc-

niono oddziały prewencji Policji (OPP) stacjonujące

w największych aglomeracjach miejskich (Poznań,

ki i komórki organizacyjne Policji, w szczególności

komisariaty i posterunki.

155

Funkcjonowanie jednostek Policji o najniższym

riusze pełniący służbę w tych jednostkach z reguły

zajmują się wyłącznie obsługą najprostszych zdarzeń

sterunku wystarczającej liczby policjantów pełnią-

cych służbę interwencje przeprowadzane są przez

posażenia, a także odpowiednio wykwaliﬁkowanych

specjalistów, bardziej skomplikowane działania z za-

sady wymagają zaangażowania się jednostki Policji

156

Policji odbyło się spotkanie Rady Konsultacyjnej Ko-

głębionych analiz w tym zakresie.

Działania podej-

mowane obecnie przez Policję mają służyć poprawie

jakości pracy Policji oraz zwiększeniu poczucia bez-

pieczeństwa obywateli.

Odnosząc się do kwestii reorganizacji posterun-

ków Policji w województwie lubuskim, pragnę wska-

zać, że stosownie do informacji przekazanych przez

Komendę Główną Policji, według stanu na dzień 15

października 2012 r., planowana likwidacja obejmu-

je: PP Czerwieńsk, PP Świdnica, PP Kargowa, PP

Pszczew, PP Trzciel, PP Łęknica, PP Przewóz, PP

Jasień, PP Brody, PP Gozdnica.

Jednocześnie pragnę poinformować, że zaplano-

ryzacji ww. jednostek organizacyjnych Policji mogą

ulegać zmianie, przy czym każdorazowo poprzedzone

są uzgodnieniami i konsultacjami z władzami samo-

rządowymi.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Michał Deskur

cińskiego z dnia 31 października 2012 r. (znak: SPS-

-023-10766/12), w sprawie braku obsady lekarskiej

w specjalistycznych zespołach ratownictwa medycz-

nego, uprzejmie informuję, co następuje.

*

)

157

zacji w dziedzinie: anestezjologii i intensywnej tera-

pii, chorób wewnętrznych, chirurgii ogólnej, chirur-

gii dziecięcej, ortopedii i traumatologii narządu ru-

chu, ortopedii i traumatologii lub pediatrii.

Zatem

nego przewiduje funkcjonowanie w nim wyłącznie

z doświadczeniem zawodowym.

Zamieszczony jednocześnie w przepisach przej-

niżenia jakości świadczeń w systemie pozaszpital-

zespołów ratownictwa medycznego na dotychczaso-

liczyć na poprawę jakości świadczeń wykonywanych

w sprawie budownictwa ekologicznego

w Polsce (10769)

Górczyńskiego przekazaną do Ministerstwa Środo-

wiska pismem, znak: SPS-023-10769/12, z dnia 31 paź-

dziernika 2012 r. przedkładam stanowisko w sprawie

budownictwa ekologicznego w Polsce.

sterstwo w kierunku popularyzacji budownictwa słu-

żącego oszczędności energii oraz ochronie środowi-

ska?

Działania Ministerstwa Środowiska mające na

czędnego budownictwa i ochrony środowiska mają

różnorodny charakter.

Podstawową formą populary-

zacji tego typu zagadnień są realizowane projekty,

które bezpośrednio promują rozwiązania sprzyjające

ograniczeniu zużycia energii oraz wykorzystaniu jej

alternatywnych, mniej szkodliwych dla środowiska

źródeł.

Tego typu działania towarzyszyły przedsię-

wzięciom realizowanym w ramach Mechanizmu Fi-

nansowego Europejskiego Obszaru Gospodarczego

158

(NMF) na lata 2004–2009.

Podstawowym narzę-

dziem promocyjnym używanym w projekcie jest ta-

blica informacyjna (pamiątkowa) zawierająca naj-

ważniejsze dane o przedsięwzięciu.

Innym sposobem

dotarcia do odbiorców są ulotki, broszury i foldery

zawierające szczegółowe informacje o programie,

możliwościach wsparcia czy typach projektów, które

mogą otrzymać doﬁnansowanie,wtymrównieżoin-

strumentach sprzyjających energooszczędnemu bu-

downictwu.

Materiały te są bardzo przydatne pod-

czas konferencji, seminariów i targów, czyli wyda-

rzeń, które stanowią jeden z głównych kanałów

umożliwiających dotarcie do osób potencjalnie zain-

teresowanych uzyskaniem wsparcia w zakresie bu-

downictwa proekologicznego.

W ramach funduszy unijnych na lata 2014–2020

Ministerstwo Środowiska ściśle współpracuje z Mi-

nisterstwem Rozwoju Regionalnego, które jest odpo-

wiedzialne za przygotowanie programów operacyj-

nych.

Na tym etapie nie są znane szczegóły dotyczą-

ce typów projektów, które będą mogły otrzymać do-

ﬁnansowaniezUniiEuropejskiej.

Natomiastwiado-

mo, że jednym z obszarów wsparcia (tzw. celem te-

matycznym) będzie wspieranie przejścia na gospo-

darkę niskoemisyjną we wszystkich sektorach, w ra-

mach którego będą możliwe inwestycje związane

z zarządzaniem energią w budynkach, w tym termo-

modernizacja.

Kolejnym środkiem służącym popularyzacji tego

typu działań są ogólnopolskie kampanie społeczne

współﬁnansowanezbudżetupaństwai/lubśrodków

zagranicznych.

Przykładem takiej inicjatywy jest

kampania zatytułowania „Wyłączamy prąd, włącza-

my oszczędzanie”.

W jej ramach emitowane były spo-

ty telewizyjne w największych ogólnopolskich sta-

cjach telewizyjnych, zachęcające do oszczędzania

energii.

Kampania zyskała poparcie wśród osobisto-

ści świata mediów, nauki i kultury, o czym świadczy

fakt, że do udziału w niej udało się namówić m.in.

profesorów: Jerzego Bralczyka oraz Zbigniewa Lwa-

-Starowicza.

Połączeniem obu wyżej wymienionych działań bę-

dzie planowany na lata 2013–2014 projekt pn. „Dzia-

łania edukacyjne i promocyjne w zakresie efektywno-

ści energetycznej i wykorzystania odnawialnych źró-

deł energii, włączając ideę domów przyjaznych środo-

wisku”.

Inicjatywa ta została już zaakceptowana i jako

projekt predeﬁniowany(systemowy)będziewdrażana

w ramach programu „Ochrona środowiska i energia

odnawialna” Mechanizmu Finansowego Europejskie-

go Obszaru Gospodarczego (EOG).

Jego głównym

działaniem ma być ogólnopolska kampania medialna

(telewizja, prasa, Internet) mająca na celu promowa-

nie budownictwa energetycznego i pasywnego, stoso-

wania technologii wykorzystujących odnawialne źró-

dła energii oraz technologii związanych z efektywno-

ścią energetyczną.

Kampania jest elementem szersze-

go programu podnoszenia świadomości ekologicznej

Polaków i promocji oszczędzania zasobów i energii pn.

„Żyj ekologicznie, to ekonomiczne”.

Uzupełnieniem działań prowadzonych przez Mi-

nisterstwo Środowiska są inicjatywy, których orga-

nizatorami są: Narodowy Fundusz Ochrony Środo-

wiska i Gospodarki Wodnej (NFOŚiGW) oraz woje-

wódzkie fundusze ochrony środowiska.

Ich celem jest

dotarcie do przyszłych inwestorów indywidualnych

oraz deweloperów budowlanych.

Działania realizo-

wane w ramach programów i kampanii edukacyjnych

są skierowane do ogółu społeczeństwa, a szczególnie

osób ﬁzycznychdecydującychsięnabudowęlubza-

kup mieszkania w standardzie energooszczędnym

lub pasywnym lub alternatywnie – do ogółu konsu-

mentów energii.

Oprócz kampanii informacyjnych

organizuje się seminaria, konferencje i konkursy za-

chęcające do korzystania z rozwiązań służących

oszczędzaniu energii.

Szczegółowy opis prezentujący

wybrane działania promocyjne przedstawiono w dal-

szej części tekstu.

Ad 2.

Czy ministerstwo przewiduje proﬁtydlain-

westorów decydujących się na budowanie ekologicz-

nych budynków?

W celu zachęcenia potencjalnych inwestorów do

budownictwa ekologicznego Ministerstwo Środowi-

ska planuje przeprowadzenie ogólnopolskich działań

informacyjnych.

Należy podkreślić, że nie będą mia-

ły one jedynie charakteru deklaratoryjnego, ale znaj-

dą przełożenie na konkretne zapisy w dokumentach

programowych instrumentów wspierających budow-

nictwo energooszczędne.

W ramach Mechanizmu Finansowego Europejskie-

go Obszaru Gospodarczego zachętą dla inwestorów

będzie maksymalny poziom doﬁnansowania,którydla

jednostek sektora ﬁnansówpublicznychbędziewyno-

sił do 80% kosztów kwaliﬁkowanychprojektu(wprzy-

padku pozostałych podmiotów wyniesie do 60%).

W porównaniu z innymi instrumentami wsparcia bę-

dzie to jeden z najwyższych pułapów.

Po doświadcze-

niach wynikających z realizacji projektów poprzednie-

go priorytetu NMF i MF EOG, można założyć, że bę-

dzie się on cieszył bardzo dużym zainteresowaniem ze

strony ww. podmiotów.

Wynika to m.in. z tego, że

w ramach niniejszego programu beneﬁcjenci będą

otrzymywać wsparcie w postaci refundacji poniesio-

nych kosztów, a nie dopłat czy oprocentowanych kre-

dytów.

Dodatkowym proﬁtem dla beneﬁcjenta tego

typu projektu jest zazwyczaj kilku lub kilkudziesięcio-

procentowe obniżenie poziomu zużycia energii, co ma

konkretne ﬁnansoweprzełożenie.

W programach obsługiwanych przez NFOŚiGW

i wojewódzkie fundusze ochrony środowiska beneﬁ-

cjenci mogą osiągnąć zysk poprzez częściowe umo-

rzenie zaciągniętej pożyczki.

W dotychczasowych

stosowanych instrumentach takie udogodnienie mu-

siało być rzetelnie uzasadnione i nie mogło wynieść

więcej niż 50% zaciągniętego zobowiązania.

W plano-

wanym do realizacji na lata 2013–20 przez NFOŚiGW

programie priorytetowym budowy budynków uży-

teczności publicznej wysokość umorzenia będzie uza-

leżniona od osiągniętego przez budynek standardu

energetycznego (tzn. stopnia zmniejszenia zapotrze-

159

bowania na energię użytkową).

Szczegółowy opis

wszystkich programów i inicjatyw służących wspie-

raniu budynków energooszczędnych znajduje się w dal-

szej części tekstu.

Ad 3.

Czy ministerstwo rozważy możliwość dota-

cji lub kredytów dla inwestorów promujących ekolo-

giczne budownictwo?

W ramach programów, za których realizację od-

powiada Ministerstwo Środowiska, nie jest możliwe

udzielenie dotacji lub kredytu dla inwestorów promu-

jących ekologiczne budownictwo (oferowane wsparcie

ma formę refundacji kosztów).

Niemniej jednak obie

ww. formy są najbardziej popularnymi rodzajami po-

mocy, z których korzystają podmioty w ramach pro-

gramów oferowanych przez NFOŚiGW oraz woje-

wódzkie fundusze ochrony środowiska.

Dotychczaso-

wa praktyka pokazuje, że ze względu na relatywnie

niskie oprocentowanie, dogodne warunki spłaty czy

nawet możliwość częściowego umorzenia cieszą się

one dużą popularnością wśród inwestorów.

We wrześniu br. Rada Nadzorcza NFOŚiGW za-

twierdziła nowy program priorytetowy, dotyczący

dopłat do kredytów na budowę domów energooszczęd-

nych.

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady

Nowy program priorytetowy ma na celu przygotowa-

nie inwestorów, projektantów, producentów materia-

łów budowlanych, wykonawców do wymagań dyrek-

rzyściami ﬁnansowymidlabeneﬁcjentówprzyniesie

znaczący efekt edukacyjny dla społeczeństwa.

Jest to

dujących budynki mieszkalne o niskim zużyciu ener-

dujących dom jednorodzinny lub kupujących dom/

mieszkanie od dewelopera.

Doﬁnansowanie będzie miało formę częściowej

po zakończeniu realizacji przedsięwzięcia, po uzyska-

niu przez budynek wymaganego standardu energe-

tycznego.

Budżet programu wynosi 300 mln zł.

Środ-

ki pozwolą na realizację ok. 12 tys. domów jednoro-

dzinnych i mieszkań w budynkach wielorodzinnych.

–2018, a wydatkowanie środków z nim związanych

– do 31 grudnia 2022 r.

W chwili obecnej opracowywany jest również pro-

gram priorytetowy budowy budynków użyteczności

publicznej, którego celem będzie wspieranie budowy

nowych energooszczędnych budynków dla podmio-

tów publicznych.

Jego przyjęcie przez Radę Nadzor-

czą NFOŚiGW planowane jest na grudzień br. Zakła-

dane formy wsparcia to dotacja na projekt budynku,

która wyniesie maksymalnie 75% wydatków kwali-

ﬁkowanych,lubpożyczkawwysokoścido100%róż-

nicy kosztów pomiędzy kosztami budynku referen-

cyjnego a tego budowanego.

Planowany budżet pro-

gramu to kwota 300 mln zł.

Beneﬁcjentamiprogra-

mu będą jednostki sektora ﬁnansówpublicznychoraz

podmioty niepubliczne realizujące zadania publiczne.

Planowany termin ogłoszenia pierwszego naboru

konkursowego wniosków to II kwartał 2013 r.

W uzupełnieniu do wyżej wskazanych informacji

poniżej przedstawiam szczegółowy opis inicjatyw

podejmowanych przez Ministerstwo Środowiska,

NFOŚiGW oraz wojewódzkie fundusze ochrony śro-

dowiska, które służą popularyzacji budownictwa

energooszczędnego.

Instytucje sektora środowiska realizują działania

w kierunku popularyzacji budownictwa służącego

oszczędności energii i ochronie środowiska.

Dla przy-

kładu w Wojewódzkim Funduszu Ochrony Środowi-

logiczne stanowiło element programów edukacyj-

nych.

W latach 2009–2010 Wojewódzki Fundusz

cławiu, jako instytucja zarządzająca, koordynował

akcję w ramach ogólnoeuropejskiego programu

oszczędzania energii w budownictwie ILETE.

Pro-

jekt ILETE wspierany ﬁnansowoprzezKomisjęEu-

ropejską, to inwestycja w wiedzę architektów, inży-

nierów i studentów z Francji, Hiszpanii, Rumunii,

Niemiec, Austrii i Polski.

Zaplanowano 16 semina-

riów dla ok. 800 studentów oraz 500 profesjonalistów.

Zorganizowano m.in. dni domów pasywnych, targi

budownictwa energooszczędnego w Smolcu oraz kon-

kurs na najlepszą pracę dyplomową lub projekt z bu-

downictwa niskoenergetycznego.

Organizatorzy pro-

jektu przygotowali także przewodniki regionalne

o świadectwach i znakach energetycznych, konkursy,

strony internetowe.

Całość kosztów programu to bli-

sko 1 mln euro.

Wojewódzki Fundusz Ochrony Śro-

doﬁnansowaniezadańzzakresuedukacjiekologicz-

nej doﬁnansowujekonferencjeiseminaria,wramach

których podejmowana jest tematyka budownictwa

energooszczędnego.

Doﬁnansowanieedukacjiekolo-

gicznej odbywa się w formie dotacji do 90% kosztów

kwaliﬁkowanych.

WojewódzkiFunduszOchronyŚro-

dowiska i Gospodarki Wodnej w Zielonej Górze bez-

pośrednio nie prowadzi działań promocyjnych, ponie-

waż tym w ramach Lubuskiego Regionalnego Pro-

gramu Operacyjnego zajmuje się instytucja zarządza-

jąca LRPO (Urząd Marszałkowski).

Jednakże jeżeli

w nowej perspektywie będą środki na realizację tego

typu działań (mieszkalnictwo), to nie jest wykluczo-

ne promowanie budynków energooszczędnych.

Po-

dobnie jeżeli środki własne funduszu na to pozwolą,

wówczas nie jest wykluczone, że działania promocyj-

ne w tym zakresie zostaną podjęte.

Wojewódzki Fun-

runiu w ramach publikacji prezentuje zalety budow-

nictwa energooszczędnego i pasywnego.

Podobnie

160

Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospo-

darki Wodnej w Szczecinie realizuje promocję wszyst-

kich działań proekologicznych, w tym także budow-

nictwa ekologicznego w ramach działań statutowych.

Z kolei Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska

laryzację budownictwa służącego oszczędności ener-

gii w ramach współpracy z Warmińsko-Mazurską

Agencją Energetyczną, która proponuje bogatą ofer-

tę z zakresu szkoleń, konferencji, profesjonalnego

doradztwa, organizuje kampanie promocyjne nowych

technologii i poszanowania energii oraz monitoruje

rozwój regionalnego rynku energetycznego.

Szerokie działania w zakresie promowania bu-

downictwa energooszczędnego prowadzi Wojewódzki

w Rzeszowie.

WFOŚiGW zaangażował się w prowa-

dzoną przez marszałka województwa podkarpackie-

go kampanię informacyjno-edukacyjnej propagującą

efektywne rozwiązania energetyczne w budownic-

twie.

W dniu 9 września 2012 r. podczas targów bu-

dowlanych zorganizowanych w Rzeszowie odbyła się

konferencja na ww. temat, skierowana do mieszkań-

ców województwa podkarpackiego, na którą zapro-

szono w charakterze prelegentów ekspertów z dzie-

dziny energetyki odnawialnej oraz budownictwa

energooszczędnego.

WFOŚiGW doﬁnansowałorga-

nizację konferencji oraz wydanie broszury informa-

cyjno-edukacyjnej pn: „Czysta energia, budownictwo

niskoenergetyczne – nowe skojarzenie w ochronie

środowiska naturalnego”, która była przekazywana

nieodpłatnie wszystkim zainteresowanym.

Zapocząt-

kowana została współpraca z Polskim Instytutem

Budownictwa Pasywnego i Energii Odnawialnej

w Gdańsku w dziedzinie transferu wiedzy z zakresu

wydajności energetycznej w budownictwie i wykorzy-

stania odnawialnych źródeł energii.

Podobnie Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowi-

roku podejmuje wiele działań w celu popularyzowa-

nia budownictwa niskoenergetycznego zarówno w me-

diach, jak i podczas konsultacji zasad doﬁnansowa-

nia z przedstawicielami samorządów i różnych bran-

żowych środowisk.

Podczas wypowiedzi i wywiadów

dla prasy regionalnej i ogólnopolskiej przedstawicie-

le zarządu oraz eksperci WFOŚGW informowali i za-

chęcali do korzystania z możliwości uzyskania doﬁ-

nansowania ze środków funduszu na cele budownic-

twa energooszczędnego.

Efektem tego było ukazanie

się w latach 2011 i 2012 kilkudziesięciu publikacji,

m.in. w „Gazecie Wyborczej”, „Dzienniku Gazecie

Prawnej”, „Dzienniku Zachodnim” i w prasie lokal-

nej oraz w Polskim Radiu – w programie „Sygnały

Dnia”, a także kilkakrotnie w cyklicznych audycjach:

„Zielony telefon” oraz „Kawa na Ławę” w Radiu Ka-

towice.

Dużym echem w mediach oraz w serwisach

internetowych odbiła się ogólnopolska prezentacja

dokonana przez panią prezes WFOŚiGW w siedzibie

NFOŚiGW na temat pierwszej w Polsce pilotażowej

linii doﬁnansowującejbudownictwoniskoenergetycz-

ne ze środków publicznych, która została uruchomio-

na w Katowicach.

Na temat budownictwa niskoener-

getycznego, z udziałem ekspertów WFOŚiGW w Ka-

towicach, ukazały się ﬁlmyireportażetelewizyjne

m.in. w TVP, TVS, Telewizji Sfera, Telewizji Raci-

bórz, TVR Rybnik oraz audycje na antenach stacji ra-

diowych RMF, CCM, Radio Venessa.

W styczniu

2013 r.

WFOŚiGW w Katowicach planuje zorganizować

w katowickim Parku Naukowo-Technologicznym Euro-

-Centrum panel medialny na temat perspektyw budow-

nictwa niskoenergetycznego.

Zaprezentowane zostaną

zasady doﬁnansowaniaześrodkówWFOŚiGWwKa-

towicach.

Zapowiedzieli w nim udział naukowcy, prak-

tycy, architekci, bankowcy i ok. 40 dziennikarzy prasy

regionalnej oraz mediów ogólnopolskich.

Szczegółowy opis programów i instrumentów ﬁ-

nansowych wspierających energooszczędne budow-

nictwo w Polsce w podziale na podmioty, które je re-

alizują.

I. Ministerstwo Środowiska

Ministerstwo Środowiska pełni rolę instytucji po-

średniczącej dla dwóch europejskich programów: Me-

chanizmu Finansowego Europejskiego Obszaru Go-

spodarczego (MF EOG) i Norweskiego Mechanizmu

Finansowego (NMF) na lata 2004–2009.

W ramach

wskazanych instrumentów ﬁnansowychPolskaotrzy-

mała 533,51 mln euro, w tym łącznie ponad 133 mln

euro na inwestycje w sektorze środowiska, z czego

91 568 070 euro przeznaczono na realizację projek-

tów w ramach priorytetu 2.1: Ochrona środowiska,

energii.

Beneﬁcjentamidziałaniabyłyjednostkisa-

morządu terytorialnego, jednostki budżetowe, NGO,

jednostki badawczo-rozwojowe, uczelnie, ale również

ﬁrmyprywatne.

Termomodernizacja obiektów wzbudziła najwięk-

sze zainteresowanie inwestorów – zrealizowano 70

projektów, natomiast najmniej było projektów doty-

czących wykorzystania odnawialnych źródeł energii

– 6 projektów.

Przedsięwzięcia te będą ﬁnansowanewkolejnej

perspektywie mechanizmów ﬁnansowychwramach

Mechanizmu Finansowego Europejskiego Obszaru

Gospodarczego (MF EOG) na lata 2009–2014.

W ramach powyższego instrumentu ﬁnansowego

będzie realizowany Program Operacyjny PL04 „Oszczę-

dzanie energii i promowanie odnawialnych źródeł

energii”, którego zakres koncentruje się na promo-

waniu oszczędności energii poprzez realizację pro-

jektów kompleksowej termomodernizacji wraz

mowaniu energii odnawialnej poprzez realizację pro-

jektów z wykorzystaniem odnawialnych źródeł ener-

gii.

Program obecnie znajduje się w ocenie darczyń-

ców, w związku z tym poniższe informacje dotyczące

jego założeń mogą jeszcze ulec zmianie.

Celami programu operacyjnego są:

— redukcja emisji gazów cieplarnianych i zanie -

czyszczenia powietrza,

161

— zwiększenie udziału energii pochodzącej ze

Alokacja przeznaczona na nabór projektów to 67

394 000 euro.

Przewiduje się przeprowadzenie jedne-

go otwartego naboru wniosków aplikacyjnych o cha-

rakterze głównie inwestycyjnym.

Planowany termin

naboru to I kwartał 2013 r.

Termin kwaliﬁkowalno-

ści wydatków dla projektów to 30 kwietnia 2016 r.

W ramach programu przewiduje się doﬁnansowa-

nie przedsięwzięć takich jak prace termomoderniza-

cyjne w budynkach użyteczności publicznej, wymia-

na starych i zużytych źródeł ciepła na nowoczesne

m.in. wykorzystujące kolektory słoneczne czy pompy

ciepła, energooszczędne i ekologiczne źródła ciepła,

w tym: pochodzące ze źródeł odnawialnych lub źró-

dła ciepła i energii elektrycznej wytwarzanych w sko-

jarzeniu (kogeneracji).

Oczekiwane rezultaty programu:

— poprawa efektywności energetycznej w budyn -

kach,

— wzrost świadomości społecznej w zakresie edu -

kacji dotyczącej efektywności energetycznej,

— wzrost produkcji energii pochodzącej ze źródeł

odnawialnych.

Beneﬁcjencimogąubiegaćsięodoﬁnansowanie

na następującym poziomie:

— do 80% kosztów kwaliﬁkowanychdlabeneﬁcjen -

tów będących jednostkami sektora ﬁnansówpublicz-

nych, w tym jednostek samorządu terytorialnego,

— do 60% kosztów kwaliﬁkowanychwprzypadku

pozostałych beneﬁcjentów.

Wartość doﬁnansowaniadlapojedynczegopro-

jektu:

— minimalna – 170 000 euro,

— maksymalna – 2 000 000 euro.

Kolejnym programem wspierającym budownictwo

ekologiczne w Polsce, którego realizację nadzoruje

MŚ, jest system zielonych inwestycji (GIS – Green

Investment Scheme).

W tym przypadku rola mini-

sterstwa polega przede wszystkim na analizowaniu,

koordynowaniu i zatwierdzaniu działań podejmowa-

nych przez instytucję realizującą (NFOŚiGW).

Ponadto Ministerstwo Środowiska uczestniczy

w pracach nad przygotowaniem kolejnej perspektywy

ﬁnansowejfunduszyUniiEuropejskiejnalata2014–

–2020.

Za przygotowanie programów operacyjnych

i założeń pod nową perspektywę odpowiada Minister-

stwo Rozwoju Regionalnego.

Na tym etapie nie są

znane szczegóły dotyczące typów projektów, które

będą mogły otrzymać doﬁnansowaniezUniiEuro-

pejskiej.

Wiadomo jednak, że jednym z obszarów

wsparcia (tzw. celem tematycznym) będzie wspiera-

kich sektorach, w ramach którego będą możliwe in-

westycje termomodernizacyjne.

II.

Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Go-

Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospo-

darki Wodnej, jako instytucja realizująca (IR), wdra-

ża dwa programy priorytetowe ﬁnansująceprzedsię-

wzięcia termomodernizacyjne.

Do głównych zadań

NFOŚiGW należy m.in. przeprowadzanie naborów

wniosków oraz nadzór nad bieżącą realizacją projek-

tów.

Instrumenty te służą przede wszystkim popra-

wie zarządzania energią w budynkach publicznych.

1.

System zielonych inwestycji (GIS – Green Inve-

stment Scheme)

Część 1: Zarządzanie energią w budynkach uży-

teczności publicznej

1) Program skierowany jest do:

— jednostek samorządu terytorialnego oraz ich

związków,

— podmiotów świadczących usługi publiczne w ra -

mach realizacji zadań własnych jednostek samorządu

terytorialnego niebędących przedsiębiorcami,

— ochotniczych straży pożarnych,

— uczelni w rozumieniu ustawy Prawo o szkol -

nictwie wyższym oraz instytutów badawczych,

— samodzielnych publicznych zakładów opieki

zdrowotnej oraz podmiotów leczniczych prowadzą-

cych przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55

1

Kodek-

su cywilnego w zakresie udzielania świadczeń zdro-

wotnych,

— organizacji pozarządowych, kościołów i innych

ścielnych osób prawnych.

2) W ramach programu beneﬁcjencimogąotrzy-

mać doﬁnansowaniewformie:

— dotacji ze środków innych niż środki GIS: do

30% kosztów kwaliﬁkowanychdoﬁnansowania,

— dotacji ze środków GIS: do 50% kosztów kwa -

liﬁkowanychprzedsięwzięcia,jednakniewiększeniż

intensywność doﬁnansowaniaokreślonawumowach

sprzedaży jednostek przyznanej emisji,

— pożyczki do 60% kosztów kwaliﬁkowanych,

przy czym łączne dofinansowanie w formie dotacji

i pożyczki nie może być wyższe niż 95% kosztów kwa-

liﬁkowanych.

3) W 2013 r. na doﬁnansowanieprzedsięwzięć

w ramach konkursów organizowanych na podstawie

programu zaplanowano:

— w formie dotacji kwotę 152 141,4 tys. zł,

— w formie pożyczki kwotę 199 631,8 tys. zł.

Część 5: Zarządzanie energią w budynkach wy-

branych podmiotów sektora ﬁnansówpublicznych

1) Program skierowany jest do:

— państwowych jednostek budżetowych,

— Polskiej Akademii Nauk oraz utworzonych

— państwowych instytucji kultury,

— instytucji gospodarki budżetowej,

— komend powiatowych i miejskich państwowej

straży pożarnej.

2) W ramach programu beneﬁcjencimogąotrzy-

mać doﬁnansowaniewformieprzekazaniaśrodków

lub dotacji do 100% kosztów kwaliﬁkowanych.

162

3) W 2013 r. na doﬁnansowanieprzedsięwzięć

w ramach konkursów i naborów organizowanych na

podstawie programu zaplanowano kwotę 134 326,7

tys. zł.

Oba programy funkcjonują w ramach systemu

zielonych inwestycji.

Środki ﬁnansowepochodząze

sprzedaży jednostek przyznanej emisji (tzw. AAU –

Assigned Amount Unit) na podstawie umów zawie-

ranych między rządem Polski i kontrahentami zagra-

nicznymi albo innych środków NFOŚiGW.

III.

Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska

Aktualnie nie posiada specjalnie adresowanych

programów wspierających bezpośrednio budowę bu-

dynków energooszczędnych, ﬁnansujenatomiastele-

menty takiej budowy w ramach następujących in-

strumentów:

1) Dla osób ﬁzycznych.

Program priorytetowy dotyczący przedsięwzięć

modernizacja źródeł ciepła.

Pełna nazwa programu: „Program priorytetowy

pitału kredytów bankowych przeznaczonych na reali-

zację zadań dotyczących ograniczenia niskiej emisji

i wykorzystanie odnawialnych źródeł energii”.

Cel zadania: Wspomaganie ograniczenia emisji

zanieczyszczeń do atmosfery z terenu woj. łódzkiego

poprzez doﬁnansowanierealizacjiprzezosobyﬁzycz-

ne zadań polegających na modernizacji źródeł ciepła

i wykorzystaniu odnawialnych źródeł energii w bu-

dynkach mieszkalnych.

Okres wdrażania: w latach 2011–2013.

Pula środków do rozdysponowania: 3 150 000 zł.

Forma i intensywność doﬁnansowania:Dotacja

przeznaczona na częściową spłatę kapitału kredytu,

podstawie zawartej przez fundusz umowy o współ-

pracy.

2) Dla pozostałych beneﬁcjentów w formie po-

życzki.

Wysokość doﬁnansowania:Do95%kosztówcał-

kowitych zadania, przy czym obecnie mamy możli-

wość ﬁnansowaniatylkoodnawialnychźródełener-

gii jako elementu budowy budynku energooszczęd-

nego.

Okres spłaty: Do 10 lat (maksymalny okres ka-

rencji to 24 miesiące, przy czym nie może przekro-

czyć 6 miesięcy od daty planowanego terminu zakoń-

czenia zadania), maksymalna wartość umorzenia

wynosi 50% kwoty pożyczki.

IV.

Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska

Nie prowadził dotychczas dopłat do budowy bu-

dynków energooszczędnych, jednakże ﬁnansujeurzą-

dzenia czerpiące energię z odnawialnych źródeł sto-

sowane w budownictwie energooszczędnym, a także

od lat ﬁnansujetermomodernizacjęitermorenowację

istniejących budynków, co wydatnie przyczynia się

do oszczędności energii.

Wymienione zadania ﬁnan-

sowane są na ogólnych zasadach znajdujących się na

stronie internetowej www.wfos.lublin.pl.

V. Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska

Nie wprowadził odrębnego programu czy form

wsparcia dla budowy budynków energooszczędnych.

Na zasadach ogólnych doﬁnansowanesązadaniasłu-

żące poprawie efektywności energetycznej budynków,

m.in. termomodernizacje (do 60% wartości zadania

wyłącznie w formie pożyczki), modernizacje źródeł

ciepła (forma pomocy uzależniona od statusu wnio-

skodawcy i może stanowić do 20% wartości zadania

wyłącznie w formie dotacji lub do 60% wartości za-

dania wyłącznie w formie pożyczki, a w przypadku

łączenia tych do 20% dotacji i do 40% pożyczki).

VI.

Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska

Jako pierwszy spośród funduszy ochrony środo-

wiska od 2011 r. wspiera budowę obiektów energoosz-

czędnych.

Doﬁnansowaniem objęta jest budowa

obiektów, dla których wskaźnik zapotrzebowania na

energię końcową E

K

, wynikający ze sporządzonego

świadectwa energetycznego, jest niższy od 60 kWh/

(m

2

× rok).

W wyniku przeprowadzonego przetargu w Banku

Ochrony Środowiska została utworzona pilotażowa

linia kredytowa na lata 2011–2012, w ramach której

beneﬁcjent – osoba ﬁzyczna, również prowadząca

działalność gospodarczą – mógł uzyskać preferencyj-

nie oprocentowany kredyt.

Zakres wsparcia obejmo-

wał zakup i montaż:

a) urządzeń niekonwencjonalnych źródeł ciepła

(pompy ciepła, kolektory słoneczne),

b) układów wentylacji mechanicznej z odzyskiem

c) systemu wymiennika gruntowego,

d) urządzeń niekonwencjonalnych źródeł ciepła

e) instalacji ogrzewania,

f) materiałów izolacyjnych ścian, stropów, da-

chów, posadzek,

g) stolarki okiennej i drzwiowej.

Wysokość środków przeznaczonych do wykorzy-

stania w ramach linii kredytowej wynosiła 2 mln zł,

a maksymalna jednostkowa kwota kredytu dla bene-

ﬁcjenta–200tys.zł.

Liniacieszyłasiędużymzain-

teresowaniem, w związku z czym ogłoszono kolejny

przetarg na obsługę linii kredytowej, przeznaczając

3. mln zł do wykorzystania na ten cel w latach 2013–

–2014.

Rozstrzygnięcie procedury wyboru banku ob-

sługującego linię kredytową przewiduje się na koniec

listopada br., tak więc kredyty będą dostępne od

styczna 2013 r.

Wojewódzki fundusz w Katowicach zamierza rów-

nież wprowadzić nowe programy wsparcia dla inwe-

storów należących do sektora ﬁnansówpublicznych,

budujących niskoenergetyczne budynki użyteczności

publicznej.

Ponadto fundusz rozważa możliwość udzie-

163

lania doﬁnansowaniaosobomnabywającymmiesz-

kania w wielorodzinnych budynkach charakteryzu-

jących się niskim zużyciem energii.

VII.

Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska

W ramach Lubuskiego Regionalnego Programu

Operacyjnego wspierana jest termomodernizacja obiek-

tów użyteczności publicznej.

W okresie programowa-

nia 2014–2020 zakładamy również tego typu przed-

sięwzięcia (efektywność energetyczna OZE), ale jesz-

cze projekt programu nie został opracowany.

W zakresie środków własnych wspierane są dzia-

łania mające na celu zwiększenie energooszczędności

w mieszkalnictwie, co w pewnym stopniu określić

można jako działania w obszarze budowy budynków

energooszczędnych.

Realizowane jest to poprzez linię

kredytową w BOŚ SA na kredyty ze środków banku

z dopłatami do odsetek ze środków Funduszu na re-

alizację na terenie woj. lubuskiego zadań w zakresie

termomodernizacji budynków.

Kredyty przeznaczone

są dla: osób ﬁzycznych, wspólnot mieszkaniowych

oraz nadleśnictw.

Oprocentowanie dla klientów jest

zmienne w wysokości WIBOR dla depozytów 3M.

Marża banku pokrywana jest przez fundusz.

Kredyt

VIII.

Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska

Możliwe jest doﬁnansowanietermomodernizacji

budynków użyteczności publicznej zgodnie z wyko-

nanym audytem energetycznym.

Jeżeli audyt ener-

getyczny będzie przewidywał, iż budynek ma speł-

niać warunki budynku niskoenergetycznego, to bę-

dzie możliwość wsparcia (głównie w formie nisko-

oprocentowanej pożyczki z możliwością częściowego

umorzenia).

IX.

Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska

W zakresie ochrony powietrza doﬁnansowanajest

termomodernizacja istniejących budynków oraz wy-

miana wysokoemisyjnych źródeł ciepła na ekologicz-

ne.

Wspomagane są także zadania polegające na mon-

tażu pomp ciepła i kolektorów słonecznych.

W zakre-

sie budownictwa ekologicznego rozważane jest doﬁ-

nansowanie tego typu zadań poprzez dopłaty do opro-

centowania kredytów bankowych.

X. Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska

Od wielu lat wydatkowane są środki w formie do-

tacji na realizację przedsięwzięcia związanych z kom-

pleksową termomodernizacją budynków użyteczno-

ści publicznej – ok. 1mln zł rocznie.

XI.

Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska

Dotychczas udzielane było doﬁnansowanienapo-

jedyncze projekty dotyczące budowy budynków ener-

gooszczędnych.

Wynika to z niewielkiego zaintereso-

wania potencjalnych beneﬁcjentów.

Sztandarowym

projektem jest budowa osiedla energooszczędnego

w Gdańsku-Osowie.

W ramach tego przedsięwzięcia

doﬁnansowanezostałyinstalacjeodnawialnychźró-

deł energii dostarczających energii elektrycznej i ciepl-

nej do powstałych budynków wielorodzinnych oraz

system odzysku i magazynowania zgromadzonej ener-

gii cieplnej (wykorzystanie rekuperatorów oraz grun-

towego akumulatora ciepła).

Dążąc do poprawy efektywności energetycznej

w już istniejących obiektach, fundusz wspiera prace

związane z modernizacją źródeł ciepła oraz sieci dys-

trybucyjne.

Doﬁnansowywanesąprojektywymiany

źródeł energii na wysokosprawne, często przy wyko-

rzystaniu źródeł odnawialnych oraz rozbudowa i mo-

dernizacja sieci ciepłowniczej.

XII.

Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska

W ramach wspierania budownictwa energoosz-

czędnego doﬁnansowywanesąinwestycjedotyczące

termomodernizacji budynków w zakresie docieplenia

ścian zewnętrznych i stropów o łącznej powierzchni

min. 600 m

2

.

Dopłata do wymiany stolarki okiennej

i drzwiowej możliwa jest w sytuacji tzw. termomoder-

nizacji kompleksowej, czyli przy przeprowadzaniu

równocześnie modernizacji kotłowni, bądź przy ist-

niejącym podłączeniu do miejskiej sieci ciepłowniczej.

Przy spełnieniu ww. warunków fundusz udziela po-

życzki preferencyjnej do 100% kosztów kwaliﬁkowa-

nych netto, oprocentowanej 4% w skali roku, na

10 lat z możliwością umorzenia do 35%.

Dla jednostek samorządu terytorialnego – w przy-

padku docieplenia budynków oświatowych lub do-

mów pomocy społecznej – oraz dla szpitali, podmio-

tów leczniczych, instytutów badawczych i uczelni

publicznych na termomodernizację ich własnościo-

wych budynków możliwa jest opcjonalnie również

dotacja stanowiąca 40% kosztów kwaliﬁkowanych.

Jednostki samorządu terytorialnego szczebla woje-

wódzkiego mogą otrzymać dotację sięgającą 65% na

zadania inwestycyjne.

Ponadto beneﬁcjencirealizującyzadaniazzakre-

su zakupu instalacji rekuperatorów z odzyskiem cie-

pła w celu minimalizacji zużycia energii mogą uzy-

skać ze środków funduszu dotację przeznaczoną na

doﬁnansowanieczęściowej(do50%)spłatykapitału

kredytu bankowego.

XIII.

Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska

W ramach dokumentów programowych „Kryteria

wyboru przedsięwzięć ﬁnansowanychześrodkówWo-

jewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospo-

darki Wodnej w Opolu” oraz „Zasady udzielania i uma-

rzania pożyczek oraz trybu udzielania i rozliczania

możliwość doﬁnansowanianiektórychelementówzwią-

zanych z budownictwem energooszczędnym poprzez

ﬁnansowaniedziałańzmierzającychdo:

1.

Ograniczenia emisji zanieczyszczeń gazowych

i pyłowych do powietrza, w tym gazów cieplarnia-

nych, m.in. poprzez:

a) tworzenie i racjonalizację wytwarzania, prze-

syłu i zużycia energii,

164

b) budowę i modernizację źródeł ciepła i systemów

cieplnych,

c) ograniczenie zużycia ciepła poprzez termomo-

dernizację.

2.

Wykorzystania lokalnych źródeł energii odna-

wialnej i wprowadzanie bardziej przyjaznych dla śro-

dowiska nośników energii, w tym m.in.:

a) geotermalnej,

b) wód płynących,

c) wiatrowej,

d) słonecznej,

e) biomasy.

3.

Zakup wyposażenia, urządzeń i pojazdów o ni-

skim zużyciu energii i/lub paliw.

Powyższe zadania mogą być wspierane poprzez:

1.

Udzielanie pożyczek o preferencyjnym oprocen-

towaniu ustalonym w odniesieniu do stopy redyskon-

towej weksli, określanej dalej jako s.r.w., obwieszcza-

nej przez prezesa Narodowego Banku Polskiego.

Opro-

centowanie to nie może być niższe niż 2,5% w sto-

sunku rocznym dla zadań z listy przedsięwzięć prio-

rytetowych i 3,5% w stosunku rocznym dla zadań

doﬁnansowywanychspozatejlisty,adlapożyczek

płatniczych odpowiednio 1,0% i 2,0%.

Maksymalna wartość pożyczki inwestycyjnej

w kosztach zadania nie może być wyższa niż:

1) 95% wartości zadania netto lub brutto (jeśli

podatek VAT jest kosztem) na zadania umieszczone

na liście przedsięwzięć priorytetowych funduszu, re-

alizowane przez:

a) jednostki samorządu terytorialnego,

b) jednostki ochrony zdrowia oraz publiczne jed-

nostki organizacyjne oświaty, szkolnictwa wyższego,

nauki i kultury, domy pomocy społecznej, hospicja,

c) spółki prawa handlowego świadczące usługi ko-

munalne, w których udział kapitału publicznego sta-

nowi nie mniej niż 51%,

d) związki, stowarzyszenia i porozumienia komu-

nalne,

2) 75% wartości zadania netto lub brutto (jeśli

tów i zadań.

2.

Udzielanie dotacji na wspomaganie wykorzy-

stania lokalnych źródeł energii odnawialnej oraz

ograniczenia niskiej emisji (za wyjątkiem termomo-

dernizacji budynków i wymiany źródeł ciepła na źró-

dła o tym samym nośniku energii np. węgiel – węgiel)

oraz ochrony wód, realizowane w obiektach: opieki

zdrowotnej i sanatoriach, domach opieki społecznej

i placówkach opiekuńczo-wychowawczych, hospi-

cjach, szkołach, obiektach kultury, obiektach sakral-

nych, obiektach administracji publicznej – 50% kosz-

tów zadania, ale nie więcej niż 50 tys. zł.

XIV.

Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska

WFOŚiGW w Poznaniu bezpośrednio nie wspiera

samej budowy budynków energooszczędnych, nie

przewiduje również odrębnych programów wspiera-

jących inwestorów promujących budownictwo ekolo-

giczne.

W ramach funkcjonowania systemu ﬁnanso-

wania ochrony środowiska i wspierania inicjatyw

służących ochronie środowiska wspiera i planuje

wspierać w przyszłych latach zwiększenie wykorzy-

stania energii z odnawialnych źródeł, wdrażanie

kompleksowych programów w zakresie oszczędności

energii i realizacji inwestycji w zakresie oszczędności

energii, głównie polegających na ﬁnansowaniuinsta-

lacji służących ekologicznemu budownictwu, w tym

budynków energooszczędnych.

Ponadto obecnie w ramach Wielkopolskiego Re-

gionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007–

–2013 realizowane są m.in. przedsięwzięcia związane

z termomodernizacją obiektów użyteczności publicz-

nej i modernizacją systemów grzewczych, a także

budową i rozbudową urządzeń do produkcji energii

w oparciu o odnawialne źródła energii.

XV.

Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska

Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Go-

spodarki Wodnej w Szczecinie nie realizuje i nie pla-

nuje realizacji odrębnych programów wspierających

budownictwo energooszczędne.

Jednocześnie fun-

dusz od kilku lat wspiera przedsięwzięcia w obszarze

budowy budynków energooszczędnych w formie do-

płat do oprocentowania kredytów udzielanych przez

Bank Ochrony Środowiska.

W ramach umowy po-

między WFOŚiGW w Szczecinie a bankiem dopłaty

do oprocentowania są udzielane w ramach 6 linii kre-

dytowych, a w omawianym przypadku w ramach linii

L1: Inwestycje energooszczędne i ekologiczne.

W ra-

mach kredytu można sﬁnansowaćinwestycjepolega-

jące na budowie systemów ciepłowniczych obejmują-

cych zakup i montaż energooszczędnych kotłów opa-

lanych gazem, olejem opałowym, odpadami lub zasi-

lanych energią elektryczną, wraz z oprzyrządowa-

niem i systemem sterowania, źródeł ciepła opartych

o kotły charakteryzujące się wysoką sprawnością,

np. kotły kondensacyjne, oraz systemów z wykorzy-

staniem rekuperatorów (mechanicznej wentylacji

z odzyskiem ciepła).

W ramach linii L2: Inwestycje

z zakresu wykorzystania odnawialnych źródeł ener-

gii kredytowaniu podlegają zadania inwestycyjne

szące wymierny efekt ekologiczny w wyniku pozy-

dytu ﬁnansowanemogąbyćzakupywrazzmonta-

żem urządzeń i systemów grzewczych z zastosowa-

niem różnego rodzaju pomp ciepła, baterii i kolekto-

rów słonecznych, a także systemów biwalentnych

to przedsiębiorcy realizujący inwestycje w branży bu-

downictwa mieszkaniowego mogą skorzystać z prefe-

rencyjnych pożyczek ze środków statutowych fundu-

szu na sﬁnansowaniesystemów(bazującychnaodna-

wialnych źródłach energii) zaopatrzenia w energię

cieplną i elektryczną nowobudowanych budynków.

XVI.

Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska

Fundusz nie wspiera budowy budynków energo-

oszczędnych, natomiast wspiera termomodernizację

165

budynków już istniejących.

Formą wsparcia są udzie-

lane przez Fundusz niskooprocentowane pożyczki

oraz dopłaty do kredytów udzielanych przez banki.

Ewentualne wsparcie ﬁnansowenategotypuzada-

nia byłoby możliwe w przypadku udostępnienia środ-

ków przez NFOŚiGW.

XVII.

Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska

Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Go-

ochrony powietrza m.in. przedsięwzięcia mające na

celu ograniczenie emisji CO

2,

zastosowanie źródeł od-

nawialnych oraz oszczędność energii cieplnej, jednak

obowiązujące w funduszu „Zasady udzielania i uma-

rzania pożyczek (…)” nie przewidują obecnie doﬁ -

nansowania inwestycji polegających na budowie no-

wych obiektów.

Fundusz może udzielić wsparcia przy

realizacji tego typu przedsięwzięć jedynie w zakresie

zakupu i montażu kolektorów słonecznych bądź pom-

py ciepła.

W 2013 r. Wojewódzki Fundusz Ochrony Środo-

w sposób pośredni wpłynąć na rozwój budownictwa

energooszczędnego poprzez wdrożenie następujących

programów:

1.

„Zakup i montaż kolektorów słonecznych” –

planowane doﬁnansowaniewformiedotacjido45%

kosztów kwaliﬁkowanychdlaosóbﬁzycznych.

2.

„Zakup i montaż instalacji fotowoltaicznych”

– planowane doﬁnansowaniewformiedotacjido30%

kosztów kwaliﬁkowanychdlaosóbﬁzycznych.

3.

„Zakup i montaż małych elektrowni wiatro-

wych” – planowane doﬁnansowaniewformiedotacji

do 30% kosztów kwaliﬁkowanychorazdo100%wfor-

mie dotacji i pożyczki preferencyjnej dla osób ﬁzycz-

nych i prawnych.

4.

„Zakup i montaż pomp ciepła” – planowane do-

ﬁnansowaniewformiedotacjido30%kosztówkwa-

liﬁkowanychdlaosóbﬁzycznych.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Aneta Wilmańska

Warszawa, dnia 28 listopada 2012 r.

-10772/12), przekazującego interpelację posła na Sejm

strukturyzacyjnych w Poczcie Polskiej SA, uprzejmie

informuję, że strategia Poczty Polskiej SA w obszarze

lizacji kosztów funkcjonowania tej sieci, przy jedno-

czesnym zachowaniu wymaganej prawem jakości

obsługi klienta.

Podejmując działania reorganizacyj-

ne w obszarze sieci placówek pocztowych, Poczta Pol-

ska SA, biorąc pod uwagę powyższe wymogi prawne,

przekształcenia w tańsze w utrzymaniu formy orga-

nizacyjne, tj. ﬁlieurzędówpocztowychiagencjepocz-

towe.

Na terenie Regionu Sieci w Poznaniu funkcjonuje

819 placówek pocztowych, z których na dzień dzisiej-

szy do przekształcenia do końca 2012 r. zaplanowane

jest 28 placówek pocztowych – 9 placówek w agencje

pocztowe i 19 placówek w ﬁlieurzędówpocztowych.

Liczba przekształceń w poszczególnych obsza-

rach:

— Kalisz – przekształcenie 2 placówek własnych

w agencje pocztowe i 1 placówki w ﬁlięurzędupocz-

towego,

— Konin – przekształcenie 2 placówek własnych

w agencje pocztowe i 8 placówek w ﬁlieurzędówpocz-

towych,

— Leszno – przekształcenie 2 placówek własnych

w agencje pocztowe i 3 placówek w ﬁlieurzędówpocz-

towych,

— Piła – przekształcenie 2 placówek własnych

w agencje pocztowe i 5 placówek w ﬁlieurzędówpocz-

towych,

— Poznań – przekształcenie 1 placówki własnej

w agencję pocztową i 2 placówek w ﬁlie urzędów

pocztowych.

Poczta Polska SA jest podmiotem zobowiązanym

wszechnym w sposób ciągły, ale jednocześnie jest sa-

spodarczej.

Jednym z podstawowych wymagań wobec

Poczty Polskiej SA, jako operatora publicznego, jest

utrzymanie odpowiedniej liczby placówek pocztowych

oraz sposobu ich rozmieszczania w celu zapewnienia

określonej dostępności do usług pocztowych.

W świetle obowiązujących przepisów określonych

jest do utrzymania odpowiedniej w skali całego kra-

ju gęstości sieci placówek pocztowych, zarówno na

obszarach miejskich (7 tys. mieszkańców na jedną

placówkę), jak i na obszarach wiejskich (85 km² na

jedną placówkę), a także utrzymania ogólnej liczby co

najmniej 8240 placówek rozmieszczonych z uwzględ-

nieniem występującego na danym obszarze zapotrze-

bowania na usługi pocztowe.

166

Aktualnie spółka utrzymuje sieć łącznie 8450 pla-

cówek pocztowych.

Wskaźnik dostępności do usług

pocztowych wynosi 5,8 tys. mieszkańców na jedną

placówkę w mieście oraz 65,63 km² powierzchni na

jedną placówkę na obszarze wiejskim.

Powyższe

wskazuje, iż dostępność do usług pocztowych jest

znacznie większa w porównaniu z wymogami okre-

ślonymi w ww. rozporządzeniu.

Planując przekształcenie placówki pocztowej

w agencję pocztową, Poczta Polska SA poddaje szcze-

gółowej analizie dotychczas uzyskiwane przychody

i ponoszone koszty związane z funkcjonowaniem da-

nej placówki.

W każdym przypadku dokonywana jest ocena za-

sadności planowanej zmiany, z uwzględnieniem rze-

czywistego zapotrzebowania na usługi pocztowe na

nościom właściwej dostępności do usług pocztowych.

Analizie są poddawane także możliwości organiza-

cyjne, eksploatacyjne i komunikacyjne przeprowa-

dzenia planowanej zmiany m.in. pod względem nie-

pogorszenia jakości świadczonych usług na danym

terenie oraz wpływu tej zmiany na inne placówki

pocztowe funkcjonujące na danym obszarze.

Konieczność przeprowadzania działań mających

cesów w nich realizowanych wynika z obserwowane-

go w ostatnich latach poważnego spadku przychodów

cego odzwierciedleniem ogólnoświatowego trendu

rozwijające się usługi substytucyjne, głównie elektro-

niczne), przy jednoczesnym obligatoryjnym wymogu

zachowania przez Pocztę Polską SA odpowiedniej do-

stępności do usług na terenie kraju.

Wymusza to po-

szukiwanie rozwiązań w celu ograniczenia kosztów

działalności operatora np. poprzez tworzenie sieci

placówek prowadzonych przez agentów pocztowych.

ciu o podmioty zewnętrzne jest powszechnie stosowa-

ną praktyką w nowoczesnej gospodarce.

W taki sposób

funkcjonuje wiele sieci usługowych, bankowych i han-

dlowych, jak również w taki sposób konstruuje obec-

nie swoje sieci usługowe większość wiodących opera-

torów pocztowych na rynku europejskim.

Działania podejmowane przez spółkę w zakresie

restrukturyzacji sieci pocztowej skierowane są na

zbudowanie rentownej struktury tej sieci i nie doty-

czą jedynie małych placówek oraz placówek położo-

nych w małych miejscowościach.

Zmiana form orga-

nizacyjnych placówek na danym terenie uzależniona

jest przede wszystkim od lokalnego zapotrzebowania

na usługi pocztowe.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Małgorzata Olszewska

Warszawa, dnia 3 grudnia 2012 r.

przesłaną przy piśmie z dnia 31 października 2012 r.

(SPS-023-10775/12) w sprawie ﬁnansowanialeczenia

stwardnienia rozsianego lekiem Gilenya uprzejmie

proszę o przyjęcie następujących informacji.

ﬁnansowanialeczeniastwardnieniarozsianegowra-

mach programu lekowego zgodnie z opisem zawar-

tym w załączniku do obwieszczenia ministra zdrowia

dycznych.

W powyższym obwieszczeniu program:

Leczenia stwardnienia rozsianego zawiera możliwość

leczenia preparatami interferonów beta i octanu gla-

tirameru.

Odpowiadając natomiast na pytanie, kiedy

pacjenci uzyskają dostęp do leczenia lekami nowej

generacji, uprzejmie informuję, że w Ministerstwie

Zdrowia procedowane są dwa wnioski o utworzenie

programów lekowych dla pacjentów ze stwardnie-

niem rozsianym.

Pierwszy z wniosków dotyczy leczenie produktem

Gilenya (ﬁngolimod).

Obecnie program po ocenie

przez Agencję Oceny Technologii Medycznych i wy-

daniu rekomendacji przez prezesa Agencji Oceny

Technologii Medycznych zgodnie z zapisami ustawy

refundacyjnej został skierowany na komisję ekono-

miczną celem przeprowadzenia negocjacji warunków

objęcia refundacją.

Natomiast drugi z programów: Leczenie natali-

zumabem chorych ze stwardnieniem rozsianym

przekazany do Agencji Oceny Technologii Medycz-

nych w celu przygotowania: analizy weryﬁkacyjnej

Wydanie rekomendacji przez prezesa Agencji Oceny

Technologii Medycznych dla powyższego programu

umożliwi przekazanie projektu do komisji ekono-

micznej celem przeprowadzenia negocjacji warunków

objęcia refundacją.

W obydwu przypadkach zgodnie z art. 12 ustawy

696, z późń. zm.), uwzględniając m.in. stanowisko

komisji ekonomicznej i rekomendację prezesa agencji,

167

administracyjną (pozytywną bądź negatywną) w przed-

miocie objęcia refundacją i ustaleniu urzędowej ceny

zbytu dla przedmiotowego produktu.

Podsekretarz stanu

Igor Radziewicz-Winnicki

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

terpelację posła Jana Warzechy, przekazaną przez

nika 2012 r., znak: SPS-023-10777/12, w sprawie niż-

szych opłat za odbiór odpadów komunalnych, w za-

łączeniu przekazuję stosowne wyjaśnienia.

Załącznik

2012 r., znak: SPS-023-10777/12, przekazujące inter-

formuję.

ścicieli nieruchomości w zakresie gospodarowania

odpadami komunalnymi.

Takie rozwiązanie oznacza,

darowanie odpadów komunalnych.

Gmina ustali me-

todę naliczania opłat za gospodarowanie odpadami

komunalnymi oraz ich stawki.

W przypadku gdy od-

opłata będzie naliczana zgodnie z ustaloną, niższą

stawką.

Wysokość opłaty zostanie ustalona na pod-

stawie deklaracji złożonej przez właściciela nierucho-

mości.

W przypadku nieruchomości zabudowanych bu-

dynkami wielolokalowymi obowiązki właściciela nie-

ruchomości (m.in. złożenie deklaracji odprowadzanie

opłat na rzecz gminy) spoczywają na osobach spra-

wujących zarząd nieruchomością wspólną.

Jeżeli za-

rząd takiej nieruchomości w porozumieniu z miesz-

kańcami zdecyduje o tym, że odpady komunalne będą

zbierali selektywnie (i w związku z tym opłata uisz-

czana na rzecz gminy będzie niższa), wówczas jest on

zobowiązany wyegzekwować spełnienie tego obo-

wiązku od wszystkich mieszkańców nieruchomości.

Ustawodawca nie precyzuje sposobu, w jaki ma to być

dokonywane.

Jednym z elementów powinno być od-

powiednie zorganizowanie pojemników zbiorczych do

gromadzenia odpadów.

Jednakże nie można jedno-

znacznie stwierdzić, że niemożliwa będzie egzekucja

obowiązku selektywnego zbierania odpadów w bu-

dynkach wielolokalowych.

Ponadto pragnę zauważyć, że zakres deﬁnicjiwła-

ściciela nieruchomości przy nowelizacji nie uległ

zmianie.

Dotąd zarządy nieruchomością wspólną za-

wierały w imieniu swoich mieszkańców umowy na

odbieranie odpadów komunalnych, dzieląc między

mieszkańców należność powstałą z jej tytułu.

Jeżeli

przewoźnik mógł zaproponować niższe ceny za odpa-

dy selektywnie zbierane, wówczas również konieczne

było współdziałanie wszystkich mieszkańców bloku,

aby spełnić wymagania dotyczące selektywnego zbie-

rania.

Dlatego też ponoszenie niższej opłaty za go-

spodarowanie odpadami będzie wymagało zadekla-

rowania selektywnego zbierania odpadów przez

wszystkich mieszkańców bloku, a także solidarnego

współdziałania.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 28 listopada 2012 r.

w sprawie opóźnień modernizacji kolei (10778)

piśmie SPS-023-10778/12 z dnia 31 października

2012 r., w sprawie opóźnień modernizacji kolei przed-

stawiam poniższe stanowisko.

Sprawa trudności i opóźnień w realizacji inwesty-

cji kolejowych, która dotyczy przede wszystkim pro-

jektów zamieszczonych na liście indykatywnej Pro-

gramu Operacyjnego „Infrastruktura i środowisko”,

jest mi znana od dłuższego czasu.

Jedną z głównych

168

przyczyn tego stanu rzeczy było słabe przygotowanie

projektów, a ściślej – trudności na etapie przygotowy-

wania projektów budowlanych i wykonawczych.

Jest

to obszar newralgiczny dla procesu inwestycyjnego,

gdyż wymaga największego doświadczenia i wiedzy

specjalistycznej.

Z wielu przyczyn, głównie historycz-

nych, sektor projektowy rynku kolejowego w Polsce

nie był w stanie udźwignąć tak szeroko zakrojonego

planu inwestycyjnego.

Nie chciałbym się szerzej wy-

powiadać w tej kwestii, gdyż nie jest to jedyna przy-

czyna tego zjawiska.

Drugą przez pana wskazaną kwestią jest sprawa

ﬁnansowaniainwestycji.

Dotyczyonanietylkoetapu

realizacji, ale również etapu eksploatacji i późniejsze-

go utrzymania infrastruktury.

Zasady udzielania

wsparcia z funduszy unijnych wymagają bowiem

udziału środków własnych.

Na dziś realny poziom

doﬁnansowaniaprojektówkolejowychśrodkamiunij-

nym wynosi około 60%, co oznacza, że aby wykorzy-

stać dostępną alokację, należy zaangażować po stro-

nie budżetu państwa ponad 9 mld zł.

W perspektywie

kolejnych lat oznacza to również zdecydowany wzrost

zaangażowania środków budżetowych na utrzyma-

nie infrastruktury.

Dla naszego kraju jest to poważ-

ny problem, gdyż dotacja utrzymaniowa dla zarządcy

jowe SA – przekroczyła już poziom 1,3 mld zł rocznie,

tj. ponad 30% kosztów utrzymania.

Na tle zarysowanej sytuacji Ministerstwo Trans-

zwiększenia absorpcji środków UE podjęło starania,

aby umożliwić prowadzenie tzw. inwestycji rewitali-

zacyjnych w ramach Programu Operacyjnego „Infra-

struktura i środowisko”.

Inwestycje tego typu nie

wymagają tak wysokich nakładów oraz zaangażowa-

nia prac projektowych i wykonawczych jak zadania

modernizacyjne.

Nie prowadzą również do zwiększa-

nia kosztów eksploatacyjnych, a w sposób znaczący

wpływają na polepszenie warunków prowadzenia ru-

chu kolejowego.

Po uzyskaniu wstępnej zgody Komi-

sji Europejskiej przygotowanych zostało 9 tego typu

projektów, dla których pozyskano pozytywne decyzje

regionalnych dyrekcji ochrony środowiska.

Na jeden

z tych projektów, na odcinku linii kolejowej nr 18

pomiędzy Toruniem a Bydgoszczą, podpisano umowę

z wykonawcą i rozpoczęto już roboty budowlane.

Duży efekt eksploatacyjny przyniosą także nowe

projekty – przejazdowy i rozjazdowy.

W przypadku zadań modernizacyjnych zidentyﬁ-

kowane zostały ryzyka realizacyjne dla 11 projektów.

Pomimo wielu prób na dzień dzisiejszy nie udało się

wdrożyć rozwiązań, które pozwoliłyby na całkowite

wyeliminowanie tych zagrożeń.

Między innymi po-

wołany został specjalny zespół roboczy – task force,

który oprócz przedstawicieli strony polskiej składa

się również z reprezentantów Komisji Europejskiej.

Zespół ten raz w miesiącu przekazuje rekomendacje

działań zaradczych dla najbardziej zagrożonych pro-

jektów.

wszystkie zaplanowane zadania zostaną sﬁnalizowa-

ne w całości.

Dotyczy to m.in. linii E30, choć ryzyko

to odnosi się do odcinka pomiędzy Katowicami a Kra-

kowem, a nie odcinka pomiędzy Krakowem a Rzeszo-

wem, o którym pan wspomina.

Przypadek ten jest

jednak szczególnie skomplikowany z uwagi na ogło-

szenie upadłości przez lidera konsorcjum realizują-

cego to zadanie – ﬁrmęPNISp.zo.o.,którajestza-

angażowana również przy kilku innych inwesty-

cjach.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Andrzej Massel

Warszawa, dnia 28 listopada 2012 r.

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

w sprawie organizowania przetargów na odbieranie

przekazuję stosowne wyjaśnienia.

Załącznik

pelację posła Andrzeja Orzechowskiego w sprawie

kujących na terenie gminy, uprzejmie informuję.

tryby udzielania zamówienia: przetarg ograniczony

oraz przetarg nieograniczony.

Natomiast użyte w usta-

określenie „przetarg” oznacza konieczność wyboru

przetargu nieograniczonego lub ograniczonego zgod-

nie z wymaganiami określonymi w ustawie Prawo

zamówień publicznych.

169

odbierającego odpady komunalne od właścicieli nie-

ruchomości w każdym przypadku będzie się odbywać

na zasadach przetargu.

Przyjęcie tego rozwiązania

wiąże się jednak z koniecznością przekształcenia

gminnej jednostki organizacyjnej w spółkę prawa

handlowego, tak aby jednostka ta mogła wziąć udział

w przetargu na odbieranie odpadów komunalnych.

Brak możliwości udziału w przetargu gminnej jed-

nostki organizacyjnej wynika z rozwiązań systemo-

wych, gdyż w takim przypadku zakład budżetowy

gminy działa w ramach osobowości prawnej tej gmi-

ny (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15 września

2009 r. sygn. akt II UK 416/08), a tym samym nie

wilnoprawnym, albowiem tego rodzaju zdarzenie

prawne, jakim jest wykonywanie zadania użyteczno-

ści publicznej za pośrednictwem zakładu budżetowe-

go gminy, następuje w ramach jednej osobowości

prawnej.

Przepis dotyczący przekształcenia gminnej

umożliwia gminie udzielenie zamówienia publiczne-

Odnośnie do kwestii braku rozstrzygnięcia prze-

targu i niewybrania podmiotu realizującego obowią-

zek odbierania odpadów komunalnych od właścicieli

nieruchomości uprzejmie informuję, że zgodnie z art.

w gminach w celu zapewnienia odbierania odpadów

zamówień publicznych.

Ministerstwo Środowiska nie planuje aktualnie

ry w dniu wejścia w życie ustawy ma zawartą z gmin-

ną jednostką organizacyjną lub przedsiębiorcą umo-

wę na odbieranie odpadów komunalnych, jest zwol-

niony z uiszczania opłaty za gospodarowanie odpa-

dami komunalnymi w okresie obowiązywania tej

rozwiązania albo wygaśnięcia umowy przed upły-

wem 30 czerwca 2013 r. właściciel nieruchomości jest

jest objęty systemem gospodarowania odpadami

przez gminę, będzie zobowiązany uiszczać opłaty na

rzecz gminy.

W celu uniknięcia płacenia podwójnej

opłaty właściciel nieruchomości powinien z odpo-

wiednim wyprzedzeniem wypowiedzieć umowę tak,

wygasną.

Gmina nie może wypowiedzieć umowy za-

mości, który jest stroną umowy.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

w sprawie niesprawiedliwego podziału

lacją pana Wojciecha Szaramy, posła na Sejm Rzeczy-

pospolitej Polskiej, z dnia 15 października 2012 r.

w sprawie niesprawiedliwego podziału przez NFZ

kie, która została przesłana przy piśmie Marszałka

nika 2012 r. (znak: SPS-023-10790/12), uprzejmie

proszę o przyjęcie następujących informacji.

W odniesieniu do kwestii dotyczącej podziału fun-

zarządzeniem nr 63/2012/DEF z dnia 17 październi-

ka 2012 r. w sprawie zmiany planu ﬁnansowegona

2012 r. oraz zarządzeniem nr 64/2012/DEF z dnia 17

sowego Narodowego Funduszu Zdrowia na 2013 r.

dokonała zmian planów ﬁnansowych,zgodnieztry-

bem określonym w art. 129 ust. 3 i art. 124 ust. 9 usta-

z późn. zm.), poprzez zwiększenie planowanych na

2012 i 2013 r. kosztów świadczeń opieki zdrowotnej

w oddziałach wojewódzkich funduszu o kwotę 416 982

tys. zł ze środków pochodzących z funduszu zapaso-

wego NFZ.

Zgodnie z ww. przepisem art. 124 ust. 9 ustawy

do zmiany planu ﬁnansowegofunduszudokonywanej

w trybie art. 129 ust. 3 ustawy nie stosuje się prze-

pisów art. 118 ust. 3 ww. ustawy, co oznacza, że po-

dział dodatkowych środków na świadczenia opieki

musi być dokonywany zgodnie z obowiązującym al-

170

gorytmem podziału środków pomiędzy oddziały wo-

jewódzkie NFZ.

Z uzasadnienia do ww. zarządzenia nr 63 wynika,

że wartość środków pochodzących z funduszu zapa-

sowego w wysokości 160 848 tys. zł dla oddziałów

wojewódzkich NFZ w planie ﬁnansowymna2012r.

uwzględnia kwoty wynikające z:

— bilansu nierozliczonych pomiędzy oddziałami

wojewódzkimi NFZ kosztów świadczeń zdrowotnych

za 2009 r., udzielonych w ramach migracji ubezpie-

czonych, w wysokości 80 085 tys. zł,

— algorytmu podziału środków na świadczenia

NFZ, ustalonego na potrzeby planu ﬁnansowego

NFZ na 2013 r., w wysokości 80 763 tys. zł.

Natomiast z uzasadnienia do ww. zarządzenia nr 64

zapasowego w wysokości 256 134 tys. zł dla Mazowiec-

kiego Oddziału Wojewódzkiego NFZ w planie ﬁnanso-

wym na 2013 r. uwzględnia kwoty wynikające z:

czonych, w wysokości 114 974 tys. zł,

— wyrównania planowanych nakładów na świad -

czenia opieki zdrowotnej na 2013 r. w Mazowieckim

Oddziale Wojewódzkim NFZ do obecnego poziomu na

2012 r. w wysokości 127 943 tys. zł,

Podziału dodatkowych środków na koszty świad-

czeń opieki zdrowotnej pomiędzy poszczególne rodzaje

świadczeń opieki zdrowotnej dokonali dyrektorzy po-

szczególnych oddziałów wojewódzkich funduszu, przy

jednoczesnym uwzględnieniu priorytetów w zakresie

ich wykorzystania, wskazanych przez centralę NFZ.

Odnosząc się do twierdzenia pana posła o fawory-

zowaniu Mazowieckiego OW NFZ, uprzejmie informu-

ję, że dane dotyczące środków przyznanych z funduszu

zapasowego poszczególnym oddziałom wojewódzkim

funduszu nie powinny być analizowane niezależnie od

ogólnej wysokości środków, którymi dysponują te od-

działy.

W przypadku Mazowieckiego OW NFZ należy

stwierdzić, że przed podziałem środków z funduszu

zapasowego, był to jedyny oddział wojewódzki w Pol-

sce, który w planie ﬁnansowymna2013r.miałśrod-

ki na świadczenia opieki zdrowotnej poniżej obecnego

poziomu z planu ﬁnansowegoNFZna2012r.

Stanten

mógł powodować trudności w zakresie zabezpieczenia

świadczeń opieki zdrowotnej w roku 2013.

Między in-

nymi tym należałoby uzasadniać decyzję NFZ w spra-

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Sławomir Neumann

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pi-

smo, znak: SPS-023-10794/12, z dnia 31 październi-

ka 2012 r., przy którym przekazana została interpe-

lacja pana posła Krzysztofa Jurgiela w sprawie dzia-

gicznej w formie legalizacji, przekazuję poniżej na-

stępujące wyjaśnienia.

1.

Uprzejmie informuję, że w Ministerstwie Go-

spodarki nie są podejmowane żadne działania zmie-

rzające w kierunku zmniejszenia środków budżeto-

wych na 2013 r. przeznaczonych na funkcjonowanie

krajowej administracji miar (Głównego Urzędu Miar

oraz terenowych organów administracji miar, tj. okrę-

gowych i obwodowych urzędów miar).

Zgodnie z usta-

(Dz. U. poz. 273) wydatki roczne GUM na 2012 r.

zostały zaplanowane w wysokości 127 510 mln zł (za-

łącznik nr 2: Wydatki budżetu państwa na rok 2012

– zestawienie zbiorcze według działów).

Zgodnie z pro-

jektem ustawy budżetowej na rok 2013, która wpły-

nęła do Sejmu RP w dniu 29 września br. (druk nr 755),

proponowana kwota wydatków rocznych przeznaczo-

nych na funkcjonowanie administracji miar kształ-

tuje się na poziomie 127 605 mln zł.

Zatem wysokość

zaplanowanych środków budżetowych dla admini-

stracji miar na przyszły rok pozostanie na analogicz-

nym poziomie jak w roku bieżącym.

2.

W odniesieniu do kwestii ograniczenia wykazu

przyrządów pomiarowych podlegających prawnej

kontroli metrologicznej pragnę podkreślić, że nie są

podejmowane ani planowane żadne działania w kie-

runku zniesienia prawnej kontroli metrologicznej

liczników energii elektrycznej.

Jeśli natomiast chodzi

o zbiorniki pomiarowe, uprzejmie informuję, że obec-

nie w Głównym Urzędzie Miar – z upoważnienia mi-

nistra gospodarki – prowadzone są prace legislacyjne

zmierzające do ograniczenia prawnej kontroli metro-

logicznej zbiorników jedynie do zbiorników wykorzy-

stywanych de facto jako pomiarowe, z wyłączeniem

zbiorników posadowionych na stałe na stacjach paliw

służących wyłącznie jako magazynowe.

Zapropono-

wane obecnie zmiany realizują postulaty zgłoszone

przez stronę społeczną, tj. przedsiębiorców związa-

nych z przemysłem i handlem naftowym (Polska Izba

171

Paliw Płynnych, Polska Organizacja Przemysłu i Han-

dlu Naftowego, PKN Orlen), którzy zwracali wielo-

krotnie uwagę na problem zbiorników magazyno-

wych posadowionych na stałe na stacjach paliw, uza-

sadniając, że pełnią one rolę wyłącznie zbiorników

magazynowych, a zatem nie są zbiornikami pomia-

rowymi w rozumieniu przepisów metrologicznych i nie

powinny podlegać prawnej kontroli metrologicznej.

Celem proponowanych zmian jest ograniczenie obo-

wiązków i kosztów przedsiębiorców, związanych z pro-

wadzeniem stacji paliw płynnych.

Decyzje zmierza-

jące do ograniczenia prawnej kontroli metrologicznej

zbiorników w omawianym zakresie zostały podjęte

ze świadomością konsekwencji budżetowych.

Według

przedstawionej przez Główny Urząd Miar analizy ﬁ-

nansowej wyłączenie z prawnej kontroli metrologicz-

nej zbiorników na stacjach paliw spowoduje ograni-

czenie wpływów do budżetu o ok. 2570 tys. zł rocznie.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że Ministerstwo

Finansów pozytywnie zaopiniowało projektowane

zmiany.

Zgodnie z rozporządzeniem ministra gospodarki

rządów pomiarowych podlegających prawnej kontro-

rowe do cieczy podlegają obecnie prawnej kontroli

galizację pierwotną oraz legalizację ponowną.

Zgod-

nie z określoną w obowiązujących przepisach deﬁni-

cją zbiornika, przez zbiornik podlegający prawnej

kontroli metrologicznej rozumie się zbiornik pomia-

rowy będący przyrządem pomiarowym służącym do

pomiaru objętości cieczy do niego przyjmowanej lub

z niego wydawanej.

Jak wynika natomiast z zapro-

ponowanego obecnie nowego brzmienia deﬁnicji

zbiornika, przez zbiornik należy rozumieć zbiornik

pomiarowy służący do pomiaru objętości cieczy, wy-

posażony w urządzenie do pomiaru wysokości napeł-

nienia oraz opcjonalnie w przelicznik lub urządzenie

do pomiaru temperatury cieczy i urządzenie do po-

miaru gęstości cieczy.

Podstawowym kryterium kwa-

liﬁkującymzbiornikjakopomiarowyjestzatemjego

zastosowanie.

Jeżeli zbiornik nie spełnia funkcji po-

miarowej (nie jest używany do pomiarów), a jego je-

dyną funkcją jest przechowywanie określonych cie-

czy, nie będzie on podlegał prawnej kontroli metrolo-

gicznej (legalizacji).

W świetle powyższego należy

podkreślić, że klasyﬁkowanie zbiorników jako po-

miarowe lub magazynowe będzie uzależnione wy-

łącznie od ich zastosowania, a nie – jak podniesiono

w interpelacji – od oświadczenia prowadzącego stację

paliw.

Powyższe stwierdzenie nie znajduje umocowa-

nia zarówno w obowiązujących, jak też w przygoto-

wywanych obecnie przepisach prawnych regulują-

cych kwestie prawnej kontroli metrologicznej zbior-

ników.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że wyłączenie

zbiorników na stacjach paliw służących wyłącznie

jako magazynowe spod prawnej kontroli metrologicz-

nej nie spowoduje zagrożenia braku kontroli nad fak-

tycznym stanem paliwa na stacjach paliw.

Paliwo

przyjmowane jest do zbiornika oraz wydawane od-

biorcom poprzez legalizowane odmierzacze paliw,

natomiast rolą zbiorników na stacjach paliw jest wy-

łącznie magazynowanie produktu przed kontrolowa-

ną wysyłką.

Ponadto, odnosząc się do kwestii bezpieczeństwa

technicznego, należy zauważyć, że zbiorniki maga-

zynowe na stacjach paliw podlegają również dozoro-

wi technicznemu.

Zgodnie bowiem z brzmieniem § 1

ca 2002 r. w sprawie rodzajów urządzeń technicznych

Nr 120, poz. 1021) dozorowi technicznemu podlegają

różnego typu zbiorniki ciśnieniowe i bezciśnieniowe,

w tym zbiorniki przeznaczone do przechowywania

paliw, które regularnie są sprawdzane przez Urząd

Dozoru Technicznego, oceniający m.in. ich szczelność

i stan techniczny.

3.

Odnośnie do kwestii usytuowania urzędów

miar jako instytucji nadzoru rynku uprzejmie infor-

muję, że w Ministerstwie Gospodarki podjęte zostały

prace legislacyjne nad projektem nowej ustawy o sys-

temie oceny zgodności, regulującej m.in. system kon-

troli nad wyrobami wprowadzonymi na rynek, która

zastąpi obecnie obowiązującą ustawę z dnia 30 sierp-

zm.).

Celem proponowanych zmian jest dostosowanie

przepisów krajowych do nowych ram prawnych, tj. pa-

kietu horyzontalnych aktów prawnych, zmierzają-

cych do poprawy funkcjonowania rynku wewnętrz-

nego towarów – w tym rozporządzenia nr 765/2008/

nia w zakresie akredytacji i nadzoru rynku odnoszą-

ce się do warunków wprowadzania produktów do

93.

Kwestia usytuowania urzędów miar jako orga-

nów nadzoru rynku, które w ramach posiadanych

uprawnień miałyby sprawować kontrolę nad przyrzą-

dami pomiarowymi wprowadzonymi do obrotu i użyt-

kowania na podstawie oceny zgodności, będzie przed-

miotem dogłębnej analizy i dyskusji z zainteresowa-

nymi podmiotami na etapie konsultacji społecznych

i uzgodnień międzyresortowych przygotowywanej

obecnie nowej regulacji.

4.

Odnosząc się do kwestii likwidacji terenowych

urzędów miar należy wskazać, że Ministerstwo Go-

spodarki nie podejmuje żadnych działań w omawia-

nym zakresie.

Szczegółowe wyjaśnienia w tej sprawie

zostały zawarte w komunikacie Ministerstwa Gospo-

darki z dnia 20 lutego br., opublikowanym na stronie

internetowej MG.

Jednocześnie pragnę zapewnić, że

przedmiotem opracowanego w Ministerstwie Gospo-

darki projektu założeń do ustawy Prawo o miarach

nie jest kwestia siedzib i obszaru działania tereno-

wych organów administracji miar.

Należy również

podkreślić, że w przyszłości wszelkie decyzje dotyczą-

ce organizacji terenowej administracji miar podejmo-

wane będą w najściślejszej konsultacji i z uwzględ-

172

nieniem wszelkich wniosków samej administracji

miar oraz jej klientów.

5.

Ministerstwo Gospodarki jest w pełni świado-

me znaczenia administracji miar, w szczególności

urzędów terenowych, w prawidłowym funkcjonowa-

niu gospodarki narodowej.

Natomiast konkretne de-

cyzje w zakresie ﬁnansowaniaurzędówmiarpodej-

mowane muszą być w kontekście rzeczywistych moż-

liwości i sytuacji ﬁnansówpublicznychpaństwa.

Z wyrazami szacunku

Sekretarz stanu

Warszawa, dnia 29 listopada 2012 r.

(10801)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

SPS-023-10801/12) w sprawie programu „Mieszka-

nie dla młodych”, uprzejmie przekazuję poniższe wy-

jaśnienia.

Na wstępie chciałbym wyjaśnić, że wygaszenie

programu preferencyjnych kredytów mieszkanio-

wych „Rodzina na swoim” realizowanego na podsta-

z działań przewidzianych w kompleksowym doku-

mencie „Główne problemy, cele i kierunki programu

2020 roku” przyjętym przez Radę Ministrów w listo-

państwa, polegająca m.in. na położeniu większego na-

cisku na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych osób

sytuacji na rynku mieszkaniowym – np. osoby w mło-

dym wieku pragnące założyć rodzinę.

Pierwszy z powyższych celów realizowany jest przez

kontynuację programu wsparcia samorządów gmin-

nych i organizacji pożytku publicznego realizowanego

Jeżeli chodzi o wspieranie młodych osób w naby-

ciu własnego mieszkania, mimo wygaszenia progra-

mu „Rodzina na swoim”, rząd nie zamierza zaniechać

działań zmierzających do wspierania tej grupy osób,

wadziła do ustawy nowelizowanej zapis, zgodnie z któ-

rym kredyty preferencyjne będą udzielane na pod-

stawie wniosków złożonych przez zainteresowane

osoby do dnia 31 grudnia 2012 r.

Data ta odnosi się

do wniosków o kredyty preferencyjne składanych

przez potencjalnych beneﬁcjentówﬁnansowegowspar-

cia udzielanego w ramach programu „Rodzina na

swoim”, co oznacza, że same kredyty preferencyjne

udzielane w wyniku pozytywnej weryﬁkacjizłożo-

nych wniosków będę udzielane przez banki jeszcze

w roku 2013.

Zakłada się, że kredyty będą udzielane

do sierpnia 2013 r., a ich liczba, według szacunków

Banku Gospodarstwa Krajowego, może wynieść

ok. 8000.

Zważywszy zaś na formułę udzielanego

wsparcia, która zakłada 8-letni okres stosowania ze

środków budżetu państwa dopłat do oprocentowania

kredytów preferencyjnych, skutki ﬁnansowezwiąza-

Jednocześnie powyższa ustawa nałożyła na Radę

Ministrów zobowiązanie do przedłożenia Sejmowi

i Senatowi, do dnia 31 marca 2013 r., informacji o re-

alizacji rządowego programu preferencyjnych kredy-

tów mieszkaniowych „Rodzina na swoim” oraz za-

zania już obecnie prowadzone są prace nad przygo-

towaniem nowego instrumentu wsparcia młodych

nowego programu zostały zaprezentowane w dniu

z udziałem ministrów: transportu, budownictwa i go-

spodarki morskiej oraz rozwoju regionalnego.

Nowy

program propagowany pod nazwą „Mieszkanie dla

młodych” jest częścią pakietu działań prorodzinnych

sa Rady Ministrów, w informacji przedstawionej

dych ludzi uzupełnia takie działania rządu, jak wy-

dłużenie okresu urlopów macierzyńskich oraz uła-

twienia w dostępie do żłobków i przedszkoli.

173

Zgodnie z proponowaną koncepcją nowy program

byłby skierowany do ludzi młodych, wchodzących

w dorosłe życie, planujących zakupić pierwsze, wła-

sne mieszkanie (przy wykorzystaniu środków kredy-

tu hipotecznego) i powiększyć rodzinę.

Program, ma-

jący wspierać zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych

Co należy podkreślić, nowy program wymaga precy-

zyjnego określenia grupy beneﬁcjentów,takbyﬁnan-

sowym wsparciem zostały objęte osoby najbardziej

snego, samodzielnego mieszkania, zaspokajające swo-

je potrzeby mieszkaniowe z wykorzystaniem środków

snego wystarczającego na zakup pierwszego miesz-

kania).

Temu celowi służy określenie szeregu para-

metrów ograniczających m.in. katalog nieruchomości

obejmowanych ﬁnansowymwsparciem(wyłączenie

zakup lokalu mieszkalnego na rynku pierwotnym),

metraż lokalu mieszkalnego (limit wielkości po-

wierzchni użytkowej na poziomie 75 m²) i cenę jego

zakupu.

Nowy program „Mieszkanie dla młodych”

może przyczynić się do wykreowania rynku dewelo-

perskiego również w mniejszych miastach i miejsco-

wościach, w których dotychczas nie były lokowane

nowe inwestycje mieszkaniowe.

Założenia projektu ustawy o pomocy państwa

dych zostały w dniu 8 listopada 2012 r. przesłane do

szerokich konsultacji społecznych.

Wkrótce do kon-

sultacji zostanie przekazany również projekt ustawy.

Zgodnie z zakładanym harmonogramem prac nowe

że ostatnie kredyty preferencyjne w ramach progra-

w połowie 2013 r., a regulacje projektowanej ustawy

przez ludzi młodych weszłyby w życie najpóźniej na

początku 2014 r., okres, w którym nie będzie prak-

tycznie funkcjonował żaden wspierający program

mieszkaniowy, nie powinien być uznany za długi.

Na zakończenie należy podkreślić, że w związku

z realizacją powyższych założeń legislacyjnych Mini-

skiej nie planuje inicjatywy legislacyjnej zakładającej

przedłużenie funkcjonowania programu preferencyj-

nych kredytów mieszkaniowych „Rodzina na swoim”.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Piotr Styczeń

Warszawa, dnia 28 listopada 2012 r.

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

terpelację pani Jadwigi Wiśniewskiej, posła na Sejm

cym przedsiębiorcom, przekazaną przy piśmie o znaku:

SPS-023-10802/12, z dnia 31 października 2012 r., po-

niżej przedstawiam stanowisko ministra gospodarki

Z perspektywy przedsiębiorcy upadłość jest rze-

jący działalność gospodarczą.

Z punktu widzenia go-

spodarki rynkowej upadłość przyczynia się do wyeli-

minowania z rynku podmiotów nieefektywnych, nie-

sprawnie zarządzanych czy też oferujących produk-

ty/usługi nieodpowiadające potrzebom klientów.

Znaczna liczba upadłości nie powinna być postrzega-

na negatywnie, pod warunkiem że w miejsce przed-

siębiorstw upadłych powstają nowe, które funkcjonu-

ją lepiej.

Rola państwa powinna sprowadzać się zatem do

minimalizowania złych skutków wynikających z kry-

zysowej sytuacji w przedsiębiorstwie, a nie do prze-

ciwdziałania upadłości za wszelką cenę.

Mając na uwadze powyższe, Ministerstwo Gospo-

darki przystąpiło do budowy kompleksowego syste-

mu wsparcia przedsiębiorców znajdujących się w sy-

tuacji kryzysowej.

Jest to wyrazem nowego podejścia

do polityki przedsiębiorczości, prowadzonej przez pań-

stwo.

Dotychczasowa polityka państwa na rzecz przed-

siębiorczości nie uwzględniała w wystarczającym

biorstw, pozostających w niestabilnej sytuacji ﬁnan-

sowo-ekonomicznej.

Założenia do budowy tego syste-

nowej szansy” (dalej: polityka).

Podstawowym celem polityki nowej szansy, obok

174

procedur sanacyjnych i upadłościowych dotyczących

W najbliższym czasie projekt dokumentu zostanie

przekazany do uzgodnień międzyresortowych i spo-

łecznych, a następnie, zgodnie z właściwą procedurą,

przedstawiony do zaakceptowania komitetowi Rady

Ministerstwo Gospodarki podejmuje również

działania mające na celu uproszczenie i usystematy-

zowanie obecnego porządku prawnego tak, aby obo-

wiązujące w Polsce prawo gospodarcze było racjonal-

ne i transparentne.

W wyniku przeglądu prawa go-

spodarczego pod kątem wskazania aktów prawnych

stwarzających największe bariery w rozwoju przed-

siębiorczości powstały dwie obowiązujące ustawy:

Ministerstwo Gospodarki opracowało także pro-

jekt ustawy o redukcji niektórych obciążeń admini-

stracyjnych w gospodarce, który w dniu 24 paździer-

nika 2012 r. został przyjęty przez Radę Ministrów.

Projekt zawiera przede wszystkim rozwiązania w ob-

szarze poprawy płynności ﬁnansowejprzedsiębiorstw,

ograniczenia zatorów płatniczych, zwiększenia dys-

cypliny płatniczej między kontrahentami oraz likwi-

dacji barier administracyjnych.

Jednym z instrumen-

tów, które mogą przyczynić się do ograniczenia zja-

wiska zatorów płatniczych, są proponowane zmiany

warów i usług w zakresie metody kasowej.

Polega ona

na powstaniu obowiązku zapłaty podatku VAT przez

czynny.

W przypadku małego podatnika rozliczają-

cego się metodą kasową, dla którego kontrahentem

90-dniowy wynikający z ww. ustawy zostanie wydłu-

żony do 180 dni.

Pozostawienie „ogranicznika” cza-

sowego wynika z konieczności zapewnienia bezpie-

czeństwa budżetu państwa, gdyż w przypadku kon-

trahentów innych niż VAT czynni nie ma w systemie

VAT bodźca do uregulowania należności podatko-

wych.

Brak obowiązku zapłaty podatku po stronie

podatnika, w sytuacji dokonania sprzedaży na rzecz

innego podatnika VAT czynnego, będzie skorelowany

faktury.

W konsekwencji faktura, która nie zostanie

ła dla niego podstawy do odliczenia podatku naliczo-

nego.

Kolejną korzystną dla przedsiębiorców zmianą

gi w zakresie VAT.

Obecnie podatnik, który rozliczył

ro po upływie 180 dni od terminu płatności, przy

spełnieniu szeregu dodatkowych warunków.

Mając

na uwadze upowszechnienie możliwości skorzystania

przez wierzyciela, który nie otrzymał swojej należno-

ści, z tzw. ulgi na złe długi, proponuje się skrócenie

terminu na dokonanie korekty oraz wprowadzenie

szeregu odbiurokratyzowujących zmian, umożliwia-

jących dodatkowo skorzystanie z tej instytucji nieja-

ko w sposób „automatyczny”.

Zaproponowane zmia-

ny pozwolą na zmniejszenie podstawy opodatkowa-

nia oraz związanego z nią podatku należnego z tytu-

torium kraju w przypadku niezapłaconych wierzytel-

ności, od których terminu płatności upłynęło 150 dni.

Jeśli wierzytelność nie zostanie zapłacona w części,

uprawnienie do skorygowania będzie przysługiwało

wierzycielowi w części niezapłaconej.

Należy podkre-

ślić, że zaproponowany termin 150 dni będzie w ko-

lejnych latach skracany, jeśli tylko analiza funkcjo-

nowania tego systemu nie wykaże, że skala korekt

nie spowoduje dysfunkcji pracy urzędów skarbowych

ani nie dojdzie do powstania nadużyć podatkowych.

W przypadku nieuregulowania przez dłużnika cało-

ści lub części należności wynikającej z faktury doku-

mentującej dostawę towarów lub świadczenie usług

proponuje się nałożenie na niego obowiązku skory-

gowania całości lub części uprzednio odliczonego z tego

tytułu podatku naliczonego.

W odróżnieniu od stanu

obecnego projektowane przepisy zobowiązują dłuż-

nika do dokonania korekty niezależnie od faktu, czy

stawy opodatkowania i kwoty podatku należnego, czy

też nie.

Ponadto – inaczej niż obecnie – korekta win-

danej faktury.

Dłużnik nie będzie zobowiązany do

leżność najpóźniej w ostatnim dniu tego okresu roz-

liczeniowego.

Nie ulegnie natomiast zmianie możli-

175

wość powrotnego dokonania korekty w sytuacji ure-

gulowania przez dłużnika należności.

W Ministerstwie Gospodarki opracowany został

także projekt założeń projektu ustawy o ułatwieniu

Propozycje zawarte w przedmiotowym projekcie sta-

nowią kontynuacje działań wpływających na popra-

wę płynności ﬁnansowejprzedsiębiorców,wsparcie

inwestycji oraz ograniczenie obowiązków informa-

cyjnych.

Dodatkowo propozycje obejmują zmianę

przepisów w kierunku ułatwienia przedsiębiorcom

angażowania się w projekty realizujące postulat spo-

łecznej odpowiedzialności biznesu.

Wszystkie propo-

netowej: http://legislacja.rcl.gov.pl/lista/1/projekt/

70340.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Grażyna Henclewska

Warszawa, dnia 28 listopada 2012 r.

sekwencji budowy Gazociągu Północnego Nord Stre-

am, nr SPS-023-10803/12, przedstawiam poniżej

stanowisko w przedmiotowej sprawie.

Z uwagi na to, że Gazociąg Północny nie przebie-

ga przez obszary morskie Rzeczypospolitej Polskiej,

strona polska mogła uczestniczyć jedynie w procedu-

rze postępowania w sprawie transgranicznej oceny

oddziaływania na środowisko budowy gazociągu, ko-

ordynowanej przez generalnego dyrektora ochrony

środowiska na prawach państwa narażonego, sto-

sownie do postanowień Konwencji o ocenach oddzia-

ływania na środowisko w kontekście transgranicz-

nym (konwencja z Espoo).

Polska od początku udziału w konsultacjach pod-

nosiła, że gazociąg będzie trwałą przeszkodą nawi-

gacyjną i powinien być zakopany na przecięciu z tra-

sami żeglugowymi do portu Świnoujście.

Odpowiadając na szczegółowe pytania pani poseł,

przedstawiam poniżej następujące informacje.

i Świnoujściu w związku z budową Gazociągu Pół-

nocnego?

W wyniku interwencji rządu polskiego konsor-

cjum Nord Stream AG wykonało zagłębienie gazo-

ciągu na odcinku 23,6 km w obszarze morza teryto-

rialnego Niemiec, na przecięciu z zachodnią trasą

żeglugową do Świnoujścia, co oznacza utrzymanie

warunków żeglugowych dla statków mogących obec-

nie wpływać do portu w Świnoujściu, czyli dla stat-

ków o zanurzeniu max.

13,2 m.

Jest to spełnienie

polskich oczekiwań w zakresie trasy zachodniej.

Na

przecięciu z trasą północną wykonano przesunięcie

gazociągu na głębsze wody (17,5 m), gdzie uzyskano

głębokość ok. 16 m nad rurociągiem, co również

oznacza możliwość bezpiecznego przepływu dla stat-

ków o zanurzeniu max.

do ok. 13,5 m.

W czerwcu 2011 r. uzgodnione zostało wspólne

oświadczenie ministrów transportu RP i RFN ws.

Ga-

zociągu Północnego.

Strony zgodziły się, że w możli-

wie najkrótszym czasie po przedłożeniu studium wy-

konalności dla pogłębienia północnego toru podejścio-

wego zgodnie z programem rozwoju portów w Szcze-

cinie i Świnoujściu zostanie wypracowana koncepcja

wdrożenia zastrzeżenia zawartego w punkcie 28 de-

cyzji o zezwoleniu z dnia 28 grudnia 2009 r. wydanej

ﬁrmieNordStreamAGprzezFederalnyUrządŻeglu-

gi i HydrograﬁiwHamburgu.

Wpunkcietymprzewi-

dziana jest możliwość prowadzenia w przyszłości po-

stępowania w celu zmian i uzupełnień tej decyzji co

do ułożenia gazociągu na większej głębokości.

Informuję również, że Zarząd Morskich Portów

Komisji Europejskiej, w którym wskazał możliwość

naruszenia prawa europejskiego w związku z wyda-

nym przez Federalny Urząd Żeglugi i Hydrograﬁi

w Hamburgu pozwoleniem z dnia 28 grudnia 2009 r.

na budowę i eksploatację dwóch równoległych wyso-

kociśnieniowych rurociągów na obszarze niemieckie-

go szelfu kontynentalnego Morza Bałtyckiego.

W wy-

stąpieniu wskazano, że konsekwencją ułożenia ruro-

ciągu na dnie morskim bez zagłębienia go jest brak

możliwości podejścia do portu w Świnoujściu statków

o większym zanurzeniu w przyszłości, co powoduje

powstanie niezgodnego z prawem UE ograniczenia

swobody świadczenia usług oraz swobody przepły-

wu towarów w rozumieniu Traktatu o Funkcjono-

waniu UE.

Rząd Polski wspierał tę inicjatywę Za-

rządu Morskich Portów Szczecin i Świnoujście,

przekazując Komisji Europejskiej dodatkowe wyja-

śnienia w tej sprawie.

Jednocześnie Zarząd MPSiŚ podejmuje czynności

formalno-prawne celem nadania dalszego biegu środ-

kom zaskarżenia złożonym na wydane w sprawie de-

cyzje administracyjne.

Przed Sądem Administracyj-

nym w Hamburgu toczy się proces zainicjowany

skargą ZMPSiŚ SA na rozstrzygnięcie Federalnego

Urzędu Żeglugi i Hydrograﬁi(BSH)wprzedmiocie

176

sprzeciwu ZMPSiŚ SA na decyzję o zezwoleniu i eks-

ploatowaniu gazociągu Nord Stream.

Mając na uwadze konieczność zapewnienia moż-

liwości stałego, zrównoważonego rozwoju portów

morskich w Szczecinie i Świnoujściu, akcjonariusze

spółki, w tym Skarb Państwa, zatwierdzili w dniu 26

madzeniu spółki aktualizację „Strategii rozwoju por-

tów morskich w Szczecinie i Świnoujściu na lata

2007–2020”.

Jednym z najistotniejszych celów stra-

tegicznych zapisanym w dokumencie jest poprawa

dostępu do portów w celu umożliwienia obsługi stat-

ków o zanurzeniu limitowanym warunkami wpływa-

nia na Morze Bałtyckie (tj. max.

15 m).

Rząd prowadzi obecnie prace nad dokumentami

o charakterze strategicznym.

W opracowywanym ak-

tualnie przez Ministerstwo Transportu, Budownictwa

uwzględniona jest m.in. potrzeba rozbudowy torów

podejściowych oraz torów wodnych do polskich portów

morskich.

Na potrzeby realizacji strategii rozwoju

transportu zostanie opracowany przez ministerstwo

„Program rozwoju polskich portów morskich do 2020 r.

stawiona szczegółowa koncepcja w omawianym zakre-

sie.

Program ten zastąpi obecnie obowiązujący doku-

ment pn. „Strategia rozwoju polskich portów morskich

do 2015 r.” i będzie zgodny z programem rozwoju por-

tu w Świnoujściu opracowanym przez Zarząd Mor-

skich Portów Szczecin i Świnoujście SA.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 27 listopada 2012 r.

Odpowiedź

w sprawie leczenia nowotworów na oddziałach

ryjnych, przekazaną przy piśmie Marszałka Sejmu

RP z dnia 5 listopada 2012 r., znak: SPS-023-10818/

12, uprzejmie proszę o przyjęcie następujących infor-

Zgodnie z brzmieniem § 20 pkt 1 załącznika do roz-

„W przypadku zawarcia umowy na co najmniej

dwa z następujących rodzajów świadczeń:

1) ambulatoryjna opieka specjalistyczna,

2) leczenie szpitalne,

3) opieka psychiatryczna i leczenie uzależnień,

4) rehabilitacja lecznicza,

5) świadczenia zdrowotne kontraktowane od-

rębnie,

6) świadczenia pielęgnacyjne i opiekuńcze w ra-

mach opieki długoterminowej,

7) opieka paliatywna i hospicyjna

strony umowy, na wniosek świadczeniodawcy skła-

dany po upływie kwartału kalendarzowego, dokona-

ją zmian zawartych umów, polegających na zwiększe-

niu kwoty zobowiązania ustalonej dla jednego lub

kilku rodzajów świadczeń i jednoczesnym zmniejsze-

pozostałych rodzajów świadczeń”.

Jednocześnie pkt 2 w § 20 tego samego załącznika

stanowi, że: „Wniosek dotyczący ostatniego kwarta-

łu roku kalendarzowego należy złożyć do dnia 15

grudnia roku, którego dotyczy”.

Takie brzmienie zapisów obowiązującego aktu

prawnego jednoznacznie wskazuje, że dyrektor szpi-

tala dysponuje możliwością skompensowania wyko-

nanych świadczeń ponadumownych (nadwykonań)

w jednym rodzaju świadczeń z niewykonaniami

w innym rodzaju.

czeniodawcę reprezentowanego przez dyrektora szpi-

tala, tak więc inicjatywa należy tu do szpitala, nie

zaś do oddziału wojewódzkiego Narodowego Fundu-

szu Zdrowia.

Przytoczony przepis ma charakter ogólny, a za-

tem odnosi się także do świadczeń realizowanych

w związku z leczeniem chorób nowotworowych.

Należy zarazem pamiętać, że zgodnie z § 14 ust. 1

przytoczonego powyżej rozporządzenia ministra zdro-

wia fundusz jest zobowiązany do sﬁnansowaniaświad-

czeń udzielonych przez świadczeniodawcę w okresie

rozliczeniowym do kwoty zobowiązania określonej

177

Odpowiedź

podsekretarza stanu w Ministerstwie Finansów

SPS-023-10821/12, interpelacją pana posła Bogdana

o 300 mln zł proszę Panią Marszałek o przyjęcie na-

Podstawę działań zmierzających do zaplanowania

Zgodnie z powyższym przepisem planowana na

rok 2013 kwota części oświatowej subwencji ogólnej

została ustalona w wysokości łącznej kwoty części

szenie – w stosunku do roku 2012 – planowanej na

rok 2013 kwoty części oświatowej subwencji ogólnej

2013 podwyżki wynagrodzeń nauczycieli o 3,8%

su zawodowego nauczycieli zatrudnionych w szko-

jednostki samorządu terytorialnego, z uwzględnie-

oraz z uwzględnieniem środków na ﬁnansowanie

prac komisji egzaminacyjnych powoływanych przez

sem zawodowym nauczycieli.

W konsekwencji łączna kwota części oświatowej

rialnego planowana na rok 2013 wynosi 39 511 053

tys. zł. i jest o 799 958 tys. zł (o 2,1%) wyższa od kwo-

ty części oświatowej subwencji ogólnej określonej

2012 środki przeniesione z części 83: Rezerwy celowe

z rezerwy celowej poz. 74: Zwiększenie części oświa-

towej subwencji ogólnej z tytułu planowanego wzro-

stu składki rentowej w wysokości 450 000 tys. zł,

towej subwencji ogólnej kształtuje się na poziomie 0,9%

(wzrost w stosunku do 2012 r. o 349 958 tys. zł).

Różnica między częścią oświatową subwencji

ogólnej, jaka została ustalona we wstępnym projekcie

ustawy budżetowej z dnia 5 września 2012 r., a przy-

jętym przez rząd w dniu 27 września br. i przekaza-

nym do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej wynika z:

— utrzymania kwoty bazowej umożliwiającej na -

liczanie odpisów na ZFŚS dla nauczycieli na poziomie

nej na dotychczasowym poziomie – ok. 54 mln zł,

— korekty z tytułu uaktualnienia danych – mniej -

szego niż zakładano zakresu realizowanych zadań

oświatowych w 2013 r. w związku ze zmniejszeniem

liczby dzieci 6-letnich spełniających obowiązek szkol-

ny od dnia 1 września 2013 r.

Dodatkowo należy podkreślić, iż część oświatowa

subwencji ogólnej na przestrzeni lat systematycznie

wzrastała.

Dla porównania kwota części oświatowej

środków przeznaczonych na zwiększenie części

na rok 2006 wzrosła o 12 380 137 tys. zł, tj. o 46,2%.

W analogicznym okresie systematycznie zmniejsza

się liczba uczniów w systemie oświatowym: z 6518

tys. uczniów w roku 2006 do 5392 tys. uczniów

w roku 2012, tj. o ok. 17%.

Należy jednocześnie podkreślić, iż zgodnie z art. 5a

zm.), środki niezbędne na realizację zadań oświato-

wych przez jednostki samorządu terytorialnego,

w tym na wynagrodzenia nauczycieli oraz utrzyma-

nie przedszkoli, szkół i placówek, zagwarantowane

padku ﬁnansowaniazadańwłasnychocharakterze

obligatoryjnym, budżet państwa gwarantuje środki

na pokrycie wszystkich wydatków ponoszonych przez

dań oświatowych w części oświatowej subwencji ogól-

nej.

Dochodami jednostek samorządu terytorialnego

torialnego.

Natomiast poziom faktycznych wydatków pono-

szonych przez jednostki samorządu terytorialnego na

realizację zadań oświatowych wynika z podejmowa-

nych przez te jednostki decyzji w zakresie systemu

organizacji szkolnictwa w swojej jednostce (np. liczba

178

nów wynagradzania nauczycieli obowiązujących na

terenie danej jednostki samorządu terytorialnego.

Z poważaniem

Warszawa, dnia 29 listopada 2012 r.

wzrostu opłat podatkowych (10822)

Szanowna Pani Marszałek!

Nawiązując do prze-

SPS-023-10822/12, interpelacji pana Bogdana Rzoń-

stu opłat podatkowych, uprzejmie wyjaśniam.

Odnosząc się do pytania nr 1, czy rząd, zgodnie

z wcześniejszymi obietnicami, zamierza wrócić do

dzone zmiany m.in. do ustawy o podatku od towarów

i usług polegające na tymczasowym (na 3 lata, tj. do

31 grudnia 2013 r.) podwyższeniu wszystkich stawek

VAT o 1 pkt proc. z uwagi na obecny stan ﬁnansów

publicznych i stwierdzone zwiększenie deﬁcytustruk-

turalnego.

Powyższe stawki określone zostały w prze-

pisach przejściowych, tj. w art. 146a ustawy z dnia

ny do ustawy o VAT polegające m.in. na dodaniu art. 146f–

–146j.

W art. 146f ustawy o VAT zawarto zastrzeże-

nie, iż w przypadku gdy relacja państwowego długu

2012 r. lub 2013 r. nastąpią w następnych latach pod-

wyżki stawek VAT.

Natomiast w przypadku gdy relacja państwowego

widują utrzymania podwyższonych stawek VAT po

2013 r.

Odnosząc się do pozostałej poruszanej w interpe-

lacji problematyki oraz odpowiadając na pytanie

nr 2, jakich opłat podatkowych wprowadzenie planu-

je pański resort w najbliższych miesiącach, biorąc

recesji gospodarczej, uprzejmie wyjaśniam.

Według danych GUS ceny żywności i napojów bez-

alkoholowych we wrześniu br. były o 5,3% wyższe niż

przed rokiem.

Wśród grup żywnościowych najwyższy

wzrost cen odnotowano w przypadku ryb (8,6%) oraz

mięsa (8,4%), natomiast najniższą dynamiką cen cha-

rakteryzowały się ceny pieczywa i produktów zbożowych

(2,3%) oraz ceny olejów i tłuszczów (0,2%).

Należy pamiętać, że wysokość stawek podatku

poziom cen towarów, w tym także cen żywności.

Ceny artykułów żywnościowych na rynku krajowym

zależą dodatkowo od wielu innych czynników, w tym

m.in. od poziomu cen światowych (zwłaszcza na ryn-

ku unijnym), kształtowania się kursu polskiej walu-

ty, a także relacji pomiędzy podażą a popytem.

Do stosunkowo wysokiego wzrostu cen żywności

na przestrzeni ostatniego roku przyczyniły się prze-

de wszystkim wysokie ceny skupu produktów rolnych

utrzymujące się na rynkach światowych, a wynika-

jące przede wszystkim z niskiej podaży.

Według da-

nych Komisji Europejskiej ceny skupu bydła oraz

trzody chlewnej na przełomie września i październi-

ka br. osiągały poziomy najwyższe w historii zarów-

no w całej UE, jak i w Polsce i były o prawie 10% (w pr-

zypadku cen bydła) i o ok. 25% (w przypadku cen

trzody chlewnej) wyższe niż przed rokiem.

Wciąż na

wysokim poziomie utrzymują się także światowe

ceny zbóż.

Z uwagi na oszacowanie globalnych zbio-

rów zbóż na poziomie niższym od przewidywanego

zużycia w bieżącym sezonie na rynku światowym nie

odnotowano sezonowego spadku cen zbóż.

Według

danych Food and Agriculture Organization (FAO)

indeks cen zbóż w paździeniku 2012 r. był o 12% wy-

ższy niż przed rokiem i aż o 70% wyższy w porówna-

niu do połowy 2010 r., kiedy to rozpoczął się wyraźny

trend wzrostu cen zbóż na świecie.

Czynniki zewnętrzne (tj. światowe ceny surowców

rolnych oraz okresowe osłabianie się polskiej waluty

rze globalnym, a nie ze stanem fundamentów ekono-

micznych polskiej gospodarki) pozostają poza wpły-

wem zarówno polityki NBP, jak i rządu.

Niemniej

jednak działania polskiego rządu związane z reduk-

cją deﬁcytubudżetowegobędąwspieraćspadekin-

ﬂacjiwśrednimokresie.

Obecne prognozy (zarówno rządu, banku central-

raźny spadek dynamiki inﬂacji (w tym także cen

żywności) w kolejnych miesiącach bieżącego i przy-

szłego roku

1)

.

Niższa dynamika cen będzie z pewno-

ścią korzystna dla budżetów domowych Polaków.

1)

Już w październiku br. roczna dynamika inﬂacjiobniżyła

się do 3,4% (wobec 3,8% we wrześniu), a cen żywności do 4,7%

(wobec 5,3% we wrześniu).

179

Nie sposób zgodzić się ze stwierdzeniem pana po-

sła zawartym w interpelacji, iż od kilku lat zamrożo-

na jest skala podatkowa w PIT.

Zgodnie bowiem z konstytucyjną zasadą wyrażo-

ną w art. 84 ustawy zasadniczej każdy jest obowią-

nych, w tym podatków określonych w ustawie.

Regu-

lacja ta nie tylko obliguje wszystkich obywateli do

płacenia podatków, ale również jasno wskazuje, iż te

świadczenia publiczne muszą wynikać z ustaw.

Ozna-

cza to, że tego rodzaju obciążenia w państwie demo-

kratycznym mogą być nakładane tylko w drodze

Sejmu i Senatu.

Regulację określającą skalę podatkową zawiera

z późn. zm.), zwanej dalej ustawą.

Z uwagi na fakt,

iż obecne brzmienie ww. regulacji nie zawiera mecha-

nizmu waloryzacji przedziałów dochodów i kwoty

1956) została ona ostatecznie uchylona.

Uchylenie podstawy prawnej powoduje zatem

zmniejszającej podatek.

decyzji ustawodawcy, a nie od wskaźników ekonomicz-

nych.

Decyzję co do waloryzacji skali podatkowej pod-

osób ﬁzycznych oraz o zmianie niektórych innych

2009 r., wprowadziła dwustopniową skalę podatkową

ze stawkami podatkowymi w wysokości 18% i 32%,

kwotą zmniejszającą podatek wynoszącą 556,02 zł

zastosowanie trzystopniowa skala podatkowa ze staw-

mi (na każdy rok podatkowy) progami podatkowymi

i kwotą zmniejszającą podatek.

Odnosząc się do zmian w zakresie ustawy o po-

mowa w interpelacji, dotyczących ulgi na dzieci, kosz-

tów uzyskania przychodów dla twórców oraz ulgi na

Internet, które na skutek wejścia w życie ustawy

dalej ustawą z dnia 24 października 2012 r., zaczną

obowiązywać od 1 stycznia 2013 r., to stanowią one

realizację exposé pana premiera Donalda Tuska wy-

głoszonego w dniu 18 listopada 2011 r.

Sposób przedstawienia tych zmian ma wskazy-

wać na ich niekorzystny wpływ na wysokość obcią-

żeń podatkowych podatników, z czym nie można się

zgodzić.

Dlatego warto wskazać, iż modyfikacja

w zakresie ulgi na dzieci jest wynikiem zmiany kie-

runku polityki ﬁskalnejwkontekściesytuacjidemo-

graﬁcznejkrajuorazzasadysprawiedliwościisoli-

darności społecznej.

Mając świadomość, iż realizowa-

nie polityki prorodzinnej poprzez system podatkowy

nie jest pozbawione wad, wynikających choćby z fak-

tu jej ograniczenia wyłącznie do podatników tego

podatku, rząd zaproponował, a parlament przyjął

rozwiązanie ukierunkowane na zwiększenie wspar-

cia rodzin wielodzietnych.

W wyniku nowelizacji mie-

sięczna kwota ulgi na dzieci z kwoty 92,67 zł (na każ-

de dziecko) wzrośnie dla rodzin z trojgiem dzieci do

kwoty 139 zł (na trzecie dziecko), a dla rodzin z czwor-

giem i większą liczbą dzieci do 185,34 zł na każde

czwarte i następne dziecko.

Stąd też korzystanie

z ulgi w przypadku wychowywania w roku podatko-

wym wyłącznie jednego dziecka zostało ograniczone

i uzależnione od wysokości dochodu rodziców.

Szacuje się, że podwyższenie ulgi na trzecie i ko-

lejne dziecko spowoduje obniżenie dochodów sektora

ﬁnansówpublicznychztytułupodatkudochodowego

od osób ﬁzycznych,atymsamymnastąpiwzrostdo-

chodów rodzin wielodzietnych w łącznej kwocie

170 mln zł.

Rodzina z trójką i większą liczbą dzieci odliczy

przeciętnie w skali roku 577 zł, w tym rodzina z:

— trojgiem dzieci – 556 zł,

— czworgiem i większą liczbą dzieci – 686 zł.

Jak wspomniano wcześniej, zysk poszczególnych

rodzin z tytułu podwyższenia ulgi na dzieci jest jed-

nak zależny od wysokości uzyskiwanego przez nich

dochodu.

Większe korzyści ﬁnansoweztytułupod-

wyższenia ulgi niewątpliwie będą dotyczyć podatni-

ków uzyskujących wyższe dochody.

Przykładowo małżonkowie, którzy osiągają przy-

chody np. ze stosunku pracy, odliczą ulgę w pełnej

wysokości (po planowanych zmianach) na:

— troje dzieci, jeżeli uzyskują wynagrodzenie

roczne w łącznej wysokości 62 011 zł, tj. 5167,6 zł

miesięcznie,

— czworo dzieci, jeżeli uzyskują wynagrodzenie

roczne w łącznej wysokości 87 158 zł, tj. 7263,2 zł

miesięcznie, a więc gdy ich przeciętne wynagrodzenie

odpowiada średniej krajowej (obecnie 7368,60 zł,

tj. po 3684, 30 zł

2)

na każdego małżonka).

Także zmiana w zakresie 50% kosztów uzyskania

przychodów twórców, która zacznie obowiązywać od

1 stycznia 2013 r., polegająca na ograniczeniu kwo-

towym tych kosztów (art. 22 ust. 9 pkt 1–3 ustawy)

2)

Przeciętne miesięczne wynagrodzenie w sektorze przed-

siębiorstw wg GUS w okresie styczeń–październik 2012 r.

180

do 1/2 kwoty stanowiącej górną granicę pierwszego

przedziału skali podatkowej, czyli kwoty 42 764 zł

(dodany ust. 9a w art. 22 ustawy), nie pozbawia tych

podatników możliwości zastosowania kosztów fak-

tycznie poniesionych.

Stosownie do postanowień dodanego ust. 10a

w art. 22 ustawy możliwość zastosowania faktycz-

nych kosztów uzyskania przychodów istnieje także

wówczas, gdy podatnik udowodni, że w roku podat-

kowym łączne koszty uzyskania przychodów, o któ-

kwota określona w ust. 9a (tj. 42 764 zł).

Ponadto

zmieniony ust. 10 w art. 22 ustawy pozwoli na

uwzględnienie w roku uzyskania przychodów kosz-

tów uzyskania przychodów bezpośrednio z tymi przy-

chodami związanych, poniesionych zarówno w roku

podatkowym, jak i w latach poprzedzających rok po-

datkowy.

Równocześnie w rozliczeniu roku osiągnię-

cia przychodów będą mogły być potrącone koszty

uzyskania przychodów poniesione po zakończeniu

roku podatkowego, nie później jednak niż do upływu

Tych zmian nie sposób zatem traktować jako nie-

korzystnych dla twórców.

Zauważyć również należy, iż pierwotna propozycja

rządu polegająca na bezwzględnej likwidacji ulgi na

Internet została złagodzona w trakcie prac parlamen-

tarnych nad projektem ustawy o podatku dochodo-

wa z dnia 24 października 2012 r. przewiduje bowiem

rozwiązanie umożliwiające dokonywanie odliczeń z te-

go tytułu przez kolejne następujące po sobie dwa lata

podatkowe podatnikom, którzy w okresie poprzedza-

jącym te lata nie korzystali z odliczenia.

Stąd też po-

datnik, który w zeznaniu podatkowym składanym za

mach ulgi na Internet będzie mógł dokonać odliczenia

z tego tytułu wyłącznie za rok 2013.

Natomiast dla

wszystkich tych podatników, którzy w zeznaniach po-

korzystali z tej ulgi, zeznanie za 2012 r. będzie ostat-

nim, w którym będą mogli dokonać odliczenia ponie-

sionych z tego tytułu wydatków.

W odniesieniu do przedsiębiorców również nie

można podzielić zaprezentowanego stanowiska od-

nośnie do postępującego wzrostu opłat podatkowych

będącego skutkiem decyzji rządu, który przyjął stra-

tegię sukcesywnego zwiększania obciążenia podat-

kowego Polaków.

Zauważyć należy, iż podatnicy prowadzący poza-

rolniczą działalność gospodarczą mogą wybrać opo-

datkowanie dochodów z tego tytułu jednolitą 19-pro-

centową stawką podatku czy też jedną ze zryczałto-

wanych form opodatkowania, jaką jest ryczałt ewi-

dencjonowany.

Niezmieniana od 2004 r. jednolita

stawka dla działalności gospodarczej osób ﬁzycznych

oraz niezmieniane od 1999 r. 3-procentowe, 5,5-pro-

centowe i 8,5-procentowe stawki ryczałtu od przycho-

dów ewidencjonowanych wyraźnie wskazują, że nie

jest prowadzona polityka zwiększania obciążeń po-

datkowych.

Utrzymywanie stawek w tej samej wyso-

kości stanowi zachętę do podejmowania aktywności

gospodarczej w postaci zakładania własnych przed-

siębiorstw.

Z kolei zwiększenie opodatkowania pracy z 4,5 do

6,5%, o którym wspomina pan poseł, będące w istocie

podwyższeniem składki rentowej w części płaconej

przez pracodawcę, powodujące niewątpliwie wzrost

kosztów pracy, jednakże stanowi koszt uzyskania

przychodu, który pomniejsza podstawę opodatkowa-

nia przedsiębiorcy.

procentowa składki na ubezpieczenie rentowe wzro-

Pozostawienie składki rentowej na dotychczaso-

wym poziomie równoznaczne byłoby z akceptacją

wyższego deﬁcytu sektora ﬁnansów publicznych.

tów kapitału zarówno dla sektora prywatnego, jak

scenariusza byłyby dużo groźniejsze niż negatywne

Z funduszu rentowego wyodrębnionego w ramach

Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ﬁnansowanesą

Źródłem deficytu w tym obszarze jest dokonane

stawy jej wymiaru do 6 pkt proc., które spowodowa-

ło niedobór w systemie rentowym.

żącym ograniczeniu strukturalnego deﬁcytubudże-

tu państwa, a w konsekwencji obniżeniu poziomu

potrzeb pożyczkowych państwa i kosztów obsługi

Wraz z akcesją Polski do Unii Europejskiej wspól-

notowy porządek prawny stał się cechą naszej rze-

czywistości politycznej i gospodarczej.

Zgodnie z prze-

pisami prawa wspólnotowego obrót wyrobami akcy-

zowymi na terytorium Unii Europejskiej podlega

zasadom ujednoliconego podatku akcyzowego.

Ozna-

cza to, że przy obrocie tymi wyrobami zarówno na

terytorium kraju, jak i w pozostałych państwach

członkowskich stosuje się takie same zasady opodat-

kowania akcyzą.

Jedną z takich zasad na szczeblu

UE jest określenie minimalnych poziomów opodat-

kowania wyrobów akcyzowych.

Minister ﬁnansów

181

funkcjonuje w ramach prawnych wytyczonych za-

równo przez przepisy wspólnotowe, jak i ustawodaw-

stwo polskie.

Odnosząc się do podwyżek akcyzy na papierosy,

należy wskazać na kilka aspektów tych działań.

Wzrost stawek podatku akcyzowego na papierosy

go unijnego minimum podatkowego na papierosy.

Od

dnia 1 stycznia 2014 r. całkowity podatek akcyzowy

od papierosów wynosić będzie co najmniej 60% śred-

niej ważonej ceny detalicznej, przy czym podatek ten

od wszystkich papierosów.

Wprawdzie Polska uzy-

skała uprawnienie do stosowania okresu przejścio-

stawek podatku akcyzowego na papierosy do wspo-

mnianego powyżej unijnego minimum podatkowego,

ale oznacza to konieczność stopniowego, corocznego

podwyższania stawek podatku akcyzowego na papie-

rosy, tak aby wymagane minimum zostało osiągnię-

te w wyznaczonym terminie, tj. na dzień 1 stycznia

2018 r.

Pozwoli to zneutralizować skutki społeczne

i gospodarcze, jakie spowodowałaby jednorazowa,

skokowa podwyżka akcyzy.

Oprócz dostosowania krajowych stawek podatku

akcyzowego na wyroby tytoniowe do poziomu unij-

nego minimum podatkowego podwyżki akcyzy na

wyroby tytoniowe zabezpieczają osiągnięcie zamie-

rzonych wpływów z tytułu podatku akcyzowego sta-

nowiących ważny element realizacji dochodów budże-

towych.

Jako członek rządu minister ﬁnansówmusi

mieć na uwadze także cele związane z realizacją po-

lityki zdrowotnej i społecznej.

Przepisy ustawy z dnia

bowiem Radę Ministrów do ustalania programu

określającego politykę zdrowotną, społeczną i ekono-

miczną zmierzającą do zmniejszenia używania wy-

robów tytoniowych.

Podwyżki akcyzy na wyroby ty-

toniowe oddziałują na politykę cenową producentów,

importerów i nabywców wewnątrzwspólnotowych

wyrobów tytoniowych, stymulując podwyżki cen de-

talicznych tych wyrobów.

Rosnące ceny wyrobów ty-

toniowych, determinując ich dostępność dla konsu-

mentów, stanowią istotny czynnik ograniczania lub

wręcz całkowitej rezygnacji z palenia.

Sprzyja to wy-

pełnianiu szeroko pojętych celów społecznych i zdro-

wotnych, zwłaszcza w stosunku do grup społecznych

wymagających szczególnej ochrony, np. osób najuboż-

szych.

Znajdująca się obecnie w Senacie RP ustawa o zmia-

budżetowej przewiduje oprócz podwyżki akcyzy sta-

nowiącej kolejny etap konsekwentnej polityki reali-

zowanej przez rząd w stosunku do wyrobów tytonio-

wych wprowadzenie preferencyjnej stawki dla cydru

i perry.

Produkcja tych lekkich napojów alkoholo-

wych mogłaby w warunkach krajowych stanowić

Grójca, w Łódzkiem, Dolinie Dolnej Wisły czy na Dol-

nym Śląsku, także na promocję lokalnych produktów

zaproponowano, aby stawka akcyzy została określo-

na w wysokości 97,00 zł od 1 hektolitra wyrobu go-

towego, tj. 73 grosze za butelkę 0,75 l, co odpowiada

o podobnej zawartości alkoholu.

Ponadto, w związku z ustaniem dotychczasowego

systemu monitorowania obrotu surowcem tytonio-

wego, co skutkowało wzrostem aktywności szarej

czesnym spadku legalnej produkcji i sprzedaży wy-

robów, przedmiotowa ustawa przewiduje ujęcie suszu

tytoniowego (suchy tytoń niebędący jeszcze wyrobem

w określonych przypadkach.

Do suszu tytoniowego

nia poboru akcyzy i sformalizowane instytucje zwią-

zane z tą procedurą takie, jak skład podatkowy czy

wowania przez Służbę Celną skutecznej kontroli nad

czania tego suszu znakami akcyzy (banderolami),

w tych przypadkach, w których będzie on podlegał

pośredniczącego podmiotu tytoniowego lub prowa-

dzącego skład podatkowy, np. w punktach sprzedaży

detalicznej.

Termin wejścia w życie ww. zmian został określo-

ny na 1 stycznia 2013 r.

Odnosząc się do kwestii likwidacji tzw. lokat an-

tybelkowych, pragnę wskazać, że powodem wprowa-

dzenia zmian w zakresie zaokrąglania podstawy opo-

datkowania i podatku dla przychodów z tytułu odse-

tek kapitałowych było uszczelnienie systemu podat-

kowego poprzez jednolite opodatkowanie przychodów

uzyskiwanych z tytułu odsetek kapitałowych bez

względu na formę produktu bankowego (np. lokaty

z jednodniową kapitalizacją odsetek), z którego były

uzyskiwane.

Pragnę nadmienić, że przed dokonaną zmianą

podmioty, które wybierały lokaty z jednodniową ka-

pitalizacją odsetek, nie uiszczały podatku w ogóle,

podczas gdy inne podmioty osiągające dochód w tej

samej wysokości, które nie wybrały takich produk-

182

tów, zobowiązane były do uiszczenia podatku docho-

dowego.

Przedłużenie ograniczeń w odliczaniu podatku

VAT przy nabyciu niektórych pojazdów samochodo-

wych ma umocowanie w otrzymanej przez Polskę

września 2010 r. do wprowadzenia szczególnego środ-

dowane jest sytuacją ekonomiczną kraju.

Przyznana

Z kolei celem wprowadzenia podatku od wydoby-

cia niektórych kopalin było przejęcie przez państwo

nadzwyczajnych zysków w sektorze wydobywczym

miedzi i srebra.

Należy wskazać, że przed wprowa-

dzeniem podatku od wydobycia niektórych kopalin

państwo za pośrednictwem podatków oraz opłat uzy-

skiwało łącznie zaledwie ok. 20% dochodów wypra-

cowanych przez sektor wydobywczy miedzi i srebra.

Biorąc pod uwagę dużą zyskowność sektora wydobyw-

czego miedzi i srebra (związaną z eksploatacją nieod-

nawialnych surowców naturalnych stanowiących wła-

sność państwa) oraz fakt, że przed dokonaną zmianą

nie funkcjonowały dedykowane dla tego sektora prze-

pisy podatkowe (co jest standardem w innych krajach

należących do czołówki światowych producentów mie-

dzi i srebra), nie było uzasadnionych powodów do dal-

szego utrzymywania takiego poziomu.

Jednocześnie pragnę poinformować, że w chwili

obecnej są prowadzone prace związane z opodatko-

waniem wydobycia węglowodorów, w tym ze złóż nie-

konwencjonalnych, których założenia kierunkowe

dotyczące proponowanego systemu podatków i opłat

zostały zaprezentowane w dniu 16 października 2012 r

3)

.

Zgodnie z tymi założeniami proponuje się:

— objęcie obowiązującym podatkiem od wydoby -

cia niektórych kopalin (podatek typu royalty) w wy-

sokości 5% wartości wydobytego gazu i 10% wydoby-

tej ropy;

— wprowadzenie specjalnego podatku węglowo -

dorowego od dodatnich skumulowanych przepływów

ﬁnansowychwwysokości25%(podatektypucash

ﬂow);

— podwyższenie obecnie obowiązującej opłaty

eksploatacyjnej do 24 zł za 1000 m³ wydobytego gazu

wysokometanowego i 20 zł za 1000 m³ wydobytego

gazu zaazotowanego oraz 50 zł za tonę ropy naftowej,

która traﬁdobudżetówgmin(w60%)iNarodowego

Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej

(w 10%) oraz po raz pierwszy do budżetów powiatów

(w 15%) i województw (w 15%);

— w podatku od osób prawnych (CIT) zmianę

stawki amortyzacyjnej dla branży wydobywczej oraz

możliwość rozliczenia straty w CIT w podatku od wy-

dobycia niektórych kopalin (podatek typu royalty).

Nie są natomiast prowadzone prace związane

z wprowadzeniem podatku od wody deszczowej.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Maciej Grabowski

Warszawa, dnia 29 listopada 2012 r.

słaną przy pismie z dnia 5 listopada 2012 r., nr SPS-

023-10823/12, interpelację pana posła Bogdana Rzoń-

cy w sprawie stanowiska Polski wobec propozycji

wprowadzenia podatku od transakcji ﬁnansowych

uprzejmie informuję.

Kwestia wprowadzenia podatku od transakcji ﬁ-

nansowych pojawiła się w debacie publicznej w kon-

tekście niedawnego kryzysu gospodarczego i ﬁnan-

sowego.

W powszechnej ocenie do powstania tego kry-

zysu znacząco przyczynił się sektor ﬁnansowy,zatem

powinien on wykazywać większe zaangażowanie, biorąc

pod uwagę koszty pokonywania kryzysu i zaniżone

obecnie opodatkowanie sektora ﬁnansowego.

W odpowiedzi na wezwania Rady Europejskiej i Par-

lamentu Europejskiego Komisja Europejska w dniu

28 września 2011 r. przedstawiła projekt dyrektywy

ﬁnansowych i zmieniającej dyrektywę 2008/7/WE

COM(2011)594.

Projekt dyrektywy w sprawie wspólnego systemu

FTT był przedmiotem obszernej dyskusji w Radzie

UE, zapoczątkowanej przez polską prezydencję i kon-

tynuowanej w czasie prezydencji duńskiej.

Jednak

zidentyﬁkowanewtokudyskusjikwestiewrażliwe,

jak też budzące kontrowersje, przedstawione przez

Komisję Europejską w ocenie wpływu, dane dotyczą-

ce skutków wprowadzenia tego podatku, a także

brak rzetelnych informacji pozwalających na wylicze-

nie makroekonomicznych skutków wprowadzenia

tego podatku zarówno dla UE, jak też dla poszcze-

gólnych państw członkowskich, uniemożliwiły osią-

gnięcie kompromisu w gronie 27 państw.

W rezultacie wobec stwierdzenia, iż utrzymujące

się istotne różnice stanowisk państw członkowskich

w odniesieniu do powyższej inicjatywy powodują

brak możliwości jednomyślnego poparcia dla wpro-

wadzenia zharmonizowanego podatku od transakcji

ﬁnansowychwnajbliższejprzyszłości,jedenaściepaństw

członkowskich (Belgia, Niemcy, Estonia, Grecja, Hisz-

pania, Francja, Włochy, Austria, Portugalia, Słowe-

nia i Słowacja) na posiedzeniu Rady Ecoﬁnwdniu

3)

http://www.mos.gov.pl/artykul/7_aktualnosci/19352_pol-

ska_najbardziej_atrakcyjna_dla_wydobycia_gazu_z_lupkow_w_

europie.html

183

9 października 2012 r. zadeklarowało zainteresowa-

nie wdrożeniem tego podatku w formule wzmocnio-

nej współpracy.

W odpowiedzi na otrzymane formal-

ne wnioski tych państw Komisja Europejska w dniu

25 listopada 2012 r. przedłożyła projekt decyzji Rady

upoważniającej do podjęcia wzmocnionej współpracy

M(2012)631).

Zgodnie z przyjętym przez KSE w dniu 8 listopa-

da 2012 r. projektem stanowiska rządu do powyższe-

go dokumentu Polska nie jest przeciwna inicjatywie

wzmocnionej współpracy w zakresie wprowadzenia

podatku od transakcji ﬁnansowychprzezzaintereso-

wane państwa członkowskie, jednak ostateczna de-

cyzja o poparciu przez Polskę tej inicjatywy musi być

oparta o informacje dotyczące szczegółowych jej za-

łożeń, a także ocenę skutków ekonomicznych wpro-

wadzenia tego podatku w drodze wzmocnionej współ-

pracy zarówno dla Polski, jak i UE.

Ponadto w ocenie

Rzeczypospolitej Polskiej kwestie podjęcia wzmocnio-

nej współpracy w odniesieniu do FTT powinny być

powiązane z pracami nad reformą systemu środków

własnych UE (strona dochodowa budżetu UE).

Jednocześnie stwierdzono, że Polska uzależnia

ewentualne przystąpienie do wzmocnionej współpra-

cy od poznania konkretnych rozwiązań dotyczących

podatku od transakcji ﬁnansowych oraz wyników

analiz w zakresie wpływu wprowadzenia tego podat-

ku w ograniczonym gronie państw członkowskich

na wzrost gospodarczy i konkurencyjność sektora

ﬁnansowegowPolsce,aponadtoodprzekazaniaczę-

ści dochodów z podatku od transakcji ﬁnansowychdo

budżetu UE w postaci nowego środka własnego.

Należy zatem stwierdzić, iż dopiero w oparciu o kon-

kretne rozwiązania dotyczące podatku od transakcji

ﬁnansowychorazdanedotycząceskutkówtegopo-

datku dla gospodarki Unii Europejskiej i poszczegól-

nych państw członkowskich będzie możliwe dokona-

nie oceny wpływu tego podatku na rozwój i kondycję

rynku ﬁnansowegowPolsce.

Odpowiadając z kolei na pytanie pana posła odno-

śnie do prac Ministerstwa Finansów nad wprowadze-

niem FTT w Polsce, pragnę uprzejmie poinformować,

tywy przyjęcia tego podatku w formule wzmocnionej

współpracy, ministerstwo nie prowadzi prac w tym

zakresie.

Natomiast w przypadku przyjęcia przez Radę

Unii Europejskiej decyzji o wzmocnionej współpracy

w dziedzinie FTT przedstawiciele Ministerstwa Fi-

nansów będą uczestniczyli w pracach forów Rady

UE, na których będą dyskutowane kwestie technicz-

ne i polityczne związane z kształtem przyszłej dyrek-

tywy w tej sprawie.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

z dnia 24 października 2012 r. posła Bogdana Rzoń-

cy, która została przekazana ministrowi ﬁnansów

przy piśmie (znak: SPS-023-10824/12) z dnia 5 listo-

pada 2012 r., uprzejmie informuję Panią Marszałek,

działania przez resort ﬁnansówszarejstreﬁew han-

dlu paliwami, zadania w zakresie przeciwdziałania

zjawisku szarej strefy w obrocie paliwami realizują

funkcjonujące w resorcie ﬁnansówSłużbaCelnana

podstawie uprawnień określonych w ustawie z dnia

obarczony dużym ryzykiem wystąpienia oszustw

w postaci nieuiszczania należnych budżetowi pań-

stwa podatku akcyzowego i podatku VAT (w tym

również wyłudzania podatku VAT), kontrola podmio-

tów dokonujących obrotu paliwami płynnymi jest

bowej.

Realizacja zadań kontrolnych odbywa się przy

udziale wywiadu skarbowego, prokuratury, Policji,

ABW i organów Służby Celnej.

procederu unikania płacenia podatku VAT przez ﬁr-

my dokonujące tego obrotu.

Nieprawidłowości w tym

nych prowadzonych przez kontrolę skarbową.

Natomiast Służba Celna realizuje swoje ustawowe

w odniesieniu do legalnej produkcji i obrotu, nato-

miast w przypadku nielegalnej produkcji i obrotu

ku prawnego oraz uprawnione do ścigania prze-

stępstw związanych z nielegalnym wytwarzaniem i ob-

rotem paliwami.

Służba Celna współpracuje i współ-

działa z tymi organami lub służbami.

Istotne znacze-

nie mają posiadane przez te służby uprawnienia

operacyjno-rozpoznawcze, pozwalające na skuteczne

W ramach realizowanych zadań w obszarze paliw

Służba Celna na bieżąco monitoruje wszelkie zagro-

żenia mogące skutkować negatywnie na wielkość

184

wpływów do budżetu państwa, w tym zagrożenia

związane z nielegalnym obrotem paliwami.

W tym

zakresie jest prowadzone m.in. monitorowanie ofert

sprzedaży paliw w sieci Internet po cenach znacznie

niższych od cen rynkowych.

Informacja o każdej ta-

kiej ofercie jest przekazywana do właściwej miejsco-

wo izby celnej, z zaleceniem podjęcia we współpracy

odpowiednimi organami, zwłaszcza organami kon-

troli skarbowej, stosownych działań kontrolnych.

Dostrzegając negatywne zjawiska związane z nad-

przywozu paliw silnikowych spoza obszaru Unii Eu-

ropejskiej, w 2011 r. izby celne obsługujące granicę

wschodnią wprowadziły wewnętrzne rozwiązania

paliw silnikowych przywożonych w standardowych

zbiornikach pojazdów jest okazjonalny charakter

dów osobowych.

Obecnie za przywóz okazjonalny co

Ponadto w celu wzmocnienia skuteczności dzia-

łań służb podległych ministrowi ﬁnansówrealizują-

cych zadania w obszarze zwalczania obrotu nielegal-

nymi wyrobami akcyzowymi powołano w struktu-

rach Ministerstwa Finansów zespół zadaniowy dla

zapewnienia szybkiej i sprawnej wymiany informacji

pomiędzy organami Służby Celnej, podatkowymi

i kontroli skarbowej oraz koordynacji działań kon-

trolnych tych organów.

Szczegółowe zadania, jakie

minister ﬁnansówwyznaczyłtemuzespołowi,pole-

gają m.in. na:

— dokonaniu analizy ustaleń obrotu paliwami

płynnymi pod kątem problematyki stosowania opo-

datkowania podatkiem akcyzowym,

— stworzeniu systemu gromadzenia i analizy in -

formacji, który przy wykorzystaniu resortowych i ze-

wnętrznych baz danych wspomagałby realizację za-

dań kontrolnych wykonywanych przez organy Służby

Celnej, podatkowe i kontroli skarbowej w zakresie

prawidłowości opodatkowania podatkiem akcyzo-

wym obrotu paliwami płynnymi,

— przygotowaniu wytycznych dotyczących kie -

runków kontroli w zakresie prawidłowości opodatko-

wania podatkiem akcyzowym obrotu paliwami płyn-

nymi oraz zasad ich wykonywania.

Niezależnie od powyższego w strukturach Służby

Celnej funkcjonuje powołana przez szefa Służby Cel-

nej Krajowa Grupa Zadaniowa ds. Zwalczania Prze-

stępczości Paliwowej zlokalizowana w Izbie Celnej

w Katowicach.

Jest to specjalna komórka organiza-

cyjna umożliwiająca Służbie Celnej sprawne rozpo-

znawanie pojawiających się zagrożeń w obszarze

paliw, sygnalizowanie ich oraz szybkie na nie reago-

wanie.

Polska Służba Celna uczestniczy również w mię-

dzynarodowych operacjach związanych z przeciw-

działaniem obrotowi nielegalnymi paliwami.

W szcze-

gólności Służba Celna uczestniczyła w dwóch wielo-

stronnych kontrolach międzynarodowych MLC (Mul-

tilateral Controls) w zakresie przemieszczania wyro-

smarowych z Austrii).

W wyniku pierwszej z wymie-

przypadkach wystąpienie nieprawidłowości dotyczą-

cych łącznej ilość ok. 6 mln litrów oleju napędowego.

Ponadto w związku z gwałtownym wzrostem pro-

dukcji olejów smarowych w Polsce, który pozwalał

przypuszczać, że są one wykorzystywane niezgodnie

uwzględniając fakt, iż w innych państwach UE oleje

smarowe nie podlegają opodatkowaniu podatkiem

akcyzowym ani kontroli przemieszczania, Służba

Celna podjęła działania ukierunkowane na przeciw-

działanie zjawisku nielegalnego wykorzystywania

kontroli skarbowej oraz służbami celnymi innych

państw UE i organami ścigania.

Współpraca ze służ-

bami celnymi innych państw Unii była prowadzona

w ramach państw Grupy Wyszehradzkiej.

W tym za-

kresie podjęto również inicjatywę zmierzającą do wy-

pracowania jednolitego uregulowania kwestii obrotu

przez objęcie tych olejów systemem nadzoru.

Przedstawione działania resortu ﬁnansówprzy-

niej krajowej, która według opracowanego przez Ko-

misję Europejską dokumentu pt. „Ocena krajowego

niej unijnej wynoszącej 15,2%.

Jednocześnie podany

stycznego, który w studium analizy statystycznej pt.

„Rachunki narodowe według sektorów i podsektorów

w sierpniu 2012 r.) wskazuje, że udział szarej strefy

*

)

Rynek naftowy.

Raport okresowy Nr 17/3/2012 za 3 kwar-

185

„szarej streﬁe”wobrociepaliwamidoprowadziłydo

sytuacji, w której nielegalny obrót tymi wyrobami

sortu ﬁnansówwprzedmiotowymzakresieprzyczy-

II.

Odnośnie do pytania nr 2, dotyczącego czaso-

wego obniżenia akcyzy na paliwa silnikowe w celu

skłonienia konsumentów do nabywania paliw z le-

galnych źródeł informuję, co następuje.

Odnosząc się do kwestii obniżenia akcyzy na pa-

liwa silnikowe, które miałoby skłonić nabywców do

nabywania paliw od legalnych sprzedawców, należy

zauważyć, że wzrost cen paliw silnikowych w Polsce

wynika głównie z czynników zewnętrznych, tj. z wy-

sokich cen surowca (ropy naftowej) na rynkach świa-

towych oraz stosunkowo wysokiego kursu dolara

amerykańskiego do złotówki, a nie z obowiązujących

stawek podatku akcyzowego.

Podkreślenia wymaga

fakt, że zarówno wysokość cen detalicznych paliw

silnikowych na stacjach paliw, jak i wysokość marż

nikowe na kolejnych etapach obrotu, są ustalane

o mechanizmy wolnego rynku.

W konsekwencji,

uwzględniając fakt, że stawki podatku akcyzowego

od paliw po ich ustaleniu mają charakter niezmienny,

należy stwierdzić, iż minister ﬁnansówniemabez-

pośredniego wpływu na ostateczną wysokość cen pa-

liw na stacjach paliw.

Jednocześnie pragnę poinformować Panią Mar-

szałek, że z doświadczeń Ministerstwa Finansów wy-

równoznaczne z obniżeniem cen detalicznych paliw

na stacjach paliw, ponieważ obniżka akcyzy może być

„przechwycona” przez producentów i dystrybutorów

paliw silnikowych i w efekcie będzie niezauważalna

dla konsumentów.

Zjawisko to miało miejsce we wrze-

światowych, minister ﬁnansówobniżyłstawkęakcy-

zy na benzynę silnikową z 1,565 zł/1,000 l do poziomu

1,315 zł/1,000 l, czyli o 25 gr/1.

Obniżka ta nie miała

jednak wymiernego odzwierciedlenia w cenach deta-

licznych na stacjach paliw, gdyż obniżyły one ceny

Oprócz mechanizmów wolnorynkowych istotny

wpływ na ceny paliw silnikowych w Polsce mają uwa-

runkowania związane z członkostwem w Unii Euro-

pejskiej.

nych i energii elektrycznej, która w odniesieniu do

paliw silnikowych zobowiązuje państwa członkow-

skie do wprowadzenia minimalnych poziomów opo-

datkowania wynoszących dla benzyny bezołowiowej

359 euro/1000 l, natomiast dla oleju opałowego 330

euro/1000 1.

Podkreślić należy, że przyjęte przez pol-

skiego ustawodawcę wysokości stawek akcyzy wraz

z opłatą paliwową na benzynę silnikową i olej napę-

dowy kształtują się na poziomie zbliżonym do mini-

mów unijnych i jednocześnie należą do najniższych

naniu z krajami sąsiednimi.

Według notowań na stronie www.e-petrol.pl

z dnia 21 listopada 2012 r. średnie ceny benzyny silni-

kowej Pb95 i oleju napędowego w naszym kraju kształ-

towały się na poziomie odpowiednio 5,56 zł/1 i 5,64 zł/1,

natomiast w państwach sąsiednich, w przeliczeniu na

złotówki, odpowiednio (benzyna Pb95 i olej napędo-

wy): w Niemczech – 6,64 zł/1 i 6,24 zł/1, w Czechach –

5,91 zł/1 i 5,92 zł/1, na Słowacji – 6,30 zł/1 i 5,98 zł/1, na

Litwie – 5,81 zł/1 i 5,51 zł/1, na Węgrzech – 6,15 zł/1

i 6,31 zł.

Oznacza to, że jakikolwiek wniosek ze strony

Polski o zmniejszenie podatku akcyzowego wskazywał-

by na zakłócenie konkurencyjności na rynku wewnętrz-

nym, o której mowa w art. 19 dyrektywy Rady 2003/96/

WE w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepi-

Ponadto istotne znaczenie w zakresie możliwości

ewentualnego obniżenia stawek podatku akcyzowego

na paliwa ma wszczęcie przez Komisję Europejską

procedury nadmiernego deﬁcytuwstosunkudonie-

których państw członkowskich Unii Europejskiej,

w tym m.in. wobec Polski, w związku ze światowym

kryzysem i globalnym obniżeniem wzrostu gospodar-

czego.

W konsekwencji Polska jest zobowiązana do

ograniczenia deﬁcytubudżetowego,cozkoleiskut-

kuje brakiem możliwości obniżenia podatków.

jektów ustaw określających zwolnienia, ulgi i obniż-

ki, których skutkiem ﬁnansowymmożebyćzmniej-

szenie dochodów jednostek sektora ﬁnansówpublicz-

nych w stosunku do wielkości wynikających z obo-

wiązujących przepisów.

Zapis dotyczący nieprzyjmo-

wania projektów ustaw skutkujących obniżeniem

dochodów został potwierdzony w liście ministra ﬁ-

nansów do komisarza O. Rehna, tym samym wzmac-

niając nasze zobowiązania w tym zakresie.

Mam nadzieję, że przedstawione wyjaśnienia stano-

Warszawa, dnia 28 listopada 2012 r.

186

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w Ministerstwie Transportu,

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na otrzy-

maną za pośrednictwem Ministerstwa Finansów in-

terpelację pana posła Bogdana Rzońcy, przekazaną

przy piśmie z dnia 5 listopada br., znak: SPS-023-

-10825/12, w sprawie planowanego wprowadzenia

tzw. podatku od deszczu, uprzejmie informuję, co na-

stępuje.

będących ściekami, bowiem zgodnie z brzmieniem

prowadzane są ścieki opadowe, to powierzchnie wy-

rych zwłaszcza na obszarach zurbanizowanych, od-

prowadzane są znaczne ilości wód opadowych.

wodu przekroczenia delegacji ustawowej jaką stano-

wadzania i oczyszczania tych ścieków ponoszą wszy-

scy użytkownicy kanalizacji – w przypadku kanali-

zacji ogólnospławnej – proporcjonalnie do ilości od-

prowadzanych przez nich ścieków bytowych lub prze-

nieruchomości nie były w ogóle odprowadzane wody

gminę.

Równocześnie w sytuacji, gdy z jakiejś nieru-

ty nie stanowią tzw. podatku od deszczu, a jedynie są

odpłatnością za wykonanie przez przedsiębiorstwo

wod.-kan.

usługi polegającej na odprowadzeniu do ka-

nalizacji i oczyszczeniu wody pochodzącej z opadów.

zaopiniowało poselski projekt zmiany ustawy o zbio-

dzaniu ścieków w zakresie możliwości wprowadzenia

taryf za ścieki (wody) opadowe i roztopowe.

Z poważaniem

187

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w Ministerstwie Gospodarki

w sprawie inwestowania przez Polskę

znak: SPS-023-10826/12, z dnia 24 października

2012 r. w sprawie inwestowania przez Polskę w bu-

dowę elektrowni atomowych poprzez budowę bloków

energetycznych, odpowiadając na postawione pyta-

nia, wyjaśniam.

getycznego dla elektrowni atomowej?

Uruchomienie „Programu polskiej energetyki ją-

dła energii, podejmuje szereg kroków zmierzających

ploatacji elektrowni jądrowych,

— dywersyﬁkacjęźródełwytwarzaniaipotrzebę

równaniu do innych technologii energetycznych,

nych w Polsce do roku 2030” wykonanego w 2009 r.

na zlecenie Ministerstwa Gospodarki pokazują, że

dla scenariusza wdrożenia struktury paliw zapew-

niającego największą teoretycznie możliwą redukcję

emisji w obszarze wytwarzania energii elektrycznej

Polska, zgodnie z wymogami UE, może wybudo-

wać tylko reaktory generacji III lub III+.

Reaktory

te, chociaż są nieco droższe od eksploatowanych

obecnie w większości elektrowni na świecie reakto-

rów II generacji, są od nich o wiele bezpieczniejsze.

Takie reaktory jądrowe produkowane są obecnie

w Japonii, USA, Francji, Korei Południowej i Rosji.

Zgodnie z wstępnymi informacjami przekazywanymi

Polsce przez potencjalnych inwestorów koszty budowy

1 MW mocy takiej elektrowni wyniesie ok. 3–3,5 mln

euro, przy oferowanej mocy reaktora od 1100 MW do

1650 MW.

Reaktory te są urządzeniami bardzo bez-

piecznymi, bowiem są one budowane tak, aby były od-

porne nawet na najmniej prawdopodobne awarie.

Nakłady inwestycyjne w przypadku elektrowni

jądrowych są wyższe niż dla elektrowni węglowych

czy gazowych, ale za to znacznie niższe są w ich przy-

padku koszty bieżącej eksploatacji, po uwzględnieniu

kosztów zamknięcia i gospodarki wypalonym pali-

wem.

Podanie kosztu budowy będzie możliwe dopiero

po analizie ofert otrzymanych przez inwestora.

kresie rozwoju energetyki jądrowej.

Zgodnie z nią

188

w randze podsekretarza stanu w Ministerstwie Go-

spodarki.

ki jądrowej”.

W ww. projekcie przedstawiono szcze-

gółową informację na temat działań przewidzianych

do realizacji do roku 2020, z perspektywą do roku

2030, koniecznych dla wprowadzenia w Polsce ener-

getyki jądrowej, co stanowi podstawowy cel PPEJ.

Działania zostały podzielone na pięć etapów:

— opracowanie i przyjęcie przez Radę Ministrów

PPEJ oraz uchwalenie aktów prawnych niezbędnych

dla rozwoju energetyki jądrowej (do 30.06.2013 r.);

— wybór lokalizacji i zawarcie kontraktu na bu -

dowę pierwszej elektrowni jądrowej (1.07.2013 r.

–

31.12.2015 r.);

— wykonanie projektu technicznego i uzyskanie

wymaganych prawem zezwoleń (1.01.2016 r.

–

31.12.2017 r.);

pierwszej elektrowni jądrowej, rozpoczęcie budowy ko-

lejnych bloków/elektrowni (1.01.2018 r.

– 31.12.2023 r.);

— kontynuacja i rozpoczęcie budowy kolejnych blo -

ków/elektrowni jądrowych (1.01.2024 r.

– 31.12.2030 r.).

Dziękuję za zainteresowanie się kwestiami zwią-

Warszawa, dnia 29 listopada 2012 r.

w sprawie realizacji projektu jądrowego (10828)

znak: SPS-023-108268/12, z dnia 24 października

powiadając na postawione pytania, wyjaśniam.

Ad 1.

Czy któraś ze spółek będzie miała pakiet

większościowy?

W dniu 5 września 2012 r. zawarte zostało poro-

zumienie pomiędzy PGE Polska Grupa Energetyczna

SA, KGHM Polska Miedź SA, Tauron Polska Energia

SA oraz ENEA SA dotyczące nabycia udziałów

w spółce celowej (PGE EJ 1 sp. z o.o.), powołanej do

jądrowej.

Zgodnie z podpisanym listem intencyjnym

ww. spółki podejmą się wypracowania projektu umo-

wy nabycia udziałów w PGE EJ 1 sp. z o.o., spółce

celowej, która odpowiada za bezpośrednie przygoto-

wania procesu inwestycyjnego budowy i eksploatacji

pierwszej elektrowni jądrowej.

Umowa ma regulować

prawa i obowiązki każdej ze stron przy realizacji pro-

jektu, przy założeniu, że PGE Polska Grupa Energe-

tyczna SA będzie pełnić, bezpośrednio lub poprzez

podmiot zależny, rolę wiodącą w procesie przygoto-

wania i realizacji projektu.

W liście podkreślono, że

PGE SA przy wykorzystaniu spółek celowych rozpo-

częła prace związane z przygotowaniem budowy elek-

trowni jądrowej, w tym prace związane z rozpozna-

niem i zapewnieniem standardów, w jakich prowa-

dzone są inwestycje jądrowe na świecie.

Ad 2.

Jakie są zakładane koszty budowy pierw-

szego bloku jądrowego?

Uruchomienie „Programu polskiej energetyki ją-

uwzględniającej zapotrzebowanie na energię, możli-

ne (w tym ochronę klimatu), konieczność dywersyﬁ-

kacji źródeł oraz zapewnienie bezpieczeństwa ener-

189

getycznego dostaw.

Podejmując ww. decyzję, brano

1) stabilność i pewność zwrotu na zainwestowa-

2) dywersyﬁkacjęźródełwytwarzaniaipotrzebę

zastąpienia zdekapitalizowanych elektrowni syste-

mowych,

3) możliwość ograniczenia importu węgla i gazu

4) stabilność i przewidywalność w długim hory-

zoncie czasowym kosztów eksploatacji elektrowni

jądrowych,

5) niższe jednostkowe koszty wytwarzania w po-

równaniu do innych technologii energetycznych,

6) możliwości tworzenia wieloletnich zapasów pa-

liwa jądrowego,

7) bezpieczeństwo dostaw paliwa jądrowego po-

8) praktyczny brak szkodliwych dla środowiska

9) zaoszczędzenie dla przyszłych pokoleń zasobów

10) ożywienie gospodarcze regionów i możliwość

11) rozwój polskiego zaplecza naukowo-badawcze-

go energetyki jądrowej,

12) rozwój innowacyjności w gospodarce.

Japonii, USA, Francji, Korei Płd. i Rosji.

Zgodnie ze

wstępnymi informacjami przekazywanymi Polsce

przez potencjalnych inwestorów koszt budowy 1 MW

ne nawet na najmniej prawdopodobne awarie.

Koszty inwestycyjne (budowy) w przypadku elek-

trowni jądrowych są wyższe niż dla elektrowni wę-

w ich przypadku koszty bieżącej eksploatacji, ze

względu na znacznie niższy koszt zakupu paliwa.

Podanie kosztu budowy będzie możliwe dopiero

po podpisaniu przez inwestora kontraktu z dostawcą

technologii.

Szacowane przez inwestora – PGE Polską Grupę

Energetyczną SA – całkowite koszty budowy dwóch

elektrowni jądrowych wyniosą ok. 100 mld zł.

Ad 3.

Czy polski rząd bezpośrednio będzie się zaj-

mował realizacją projektu jądrowego?

Rolą rządu jest w całym procesie stworzenie wa-

runków i regulacji umożliwiających realizację inwe-

stycji związanych z rozwojem energetyki jądrowej.

Po

dokonaniu wyboru lokalizacji pierwszej polskiej elek-

trowni jądrowej, dla sprawnego przeprowadzenia pro-

cesu inwestycyjnego, niezbędna jest współpraca i współ-

działanie administracji samorządowej z inwestorem.

Jest to także konieczne dla utrzymania poparcia spo-

łeczności lokalnych dla inwestycji.

z nią zostaną w Polsce wybudowane co najmniej dwie

elektrownie jądrowe.

spodarki.

Pełnomocnik realizuje zadania w zakresie

określone w polityce energetycznej państwa w rozu-

stawienie Radzie Ministrów projektu „Programu pol-

skiej energetyki jądrowej”.

Do zadań pełnomocnika

należy w szczególności:

1) opracowanie i przedstawienie Radzie Ministrów

projektu „Programu polskiej energetyki jądrowej”

(PPEJ), zawierającego w szczególności liczbę, wielkość

2) opracowanie i przedstawienie Radzie Mini-

strów projektu programu zmian instytucjonalno-le-

gislacyjnych niezbędnych dla wdrożenia programu;

3) inicjowanie i prowadzenie prac związanych

niecznych dla wdrożenia programu;

4) inicjowanie, koordynowanie i monitorowanie

działań organów administracji rządowej w zakresie

przygotowania i budowy obiektów energetyki jądro-

wej w Rzeczypospolitej Polskiej oraz koordynowanie

i monitorowanie realizacji zadań przez międzyinsty-

tucjonalne zespoły robocze;

5) wydawanie, w porozumieniu z ministrem go-

spodarki, rekomendacji organom administracji rzą-

dowej oraz przekazywanie wniosków i opinii insty-

190

tucjom i podmiotom zaangażowanym w projektowa-

nie, budowę oraz przygotowanie obiektów energetyki

jądrowej w zakresie wynikającym z programu;

6) współpraca i wymiana informacji z innymi or-

ganami państw członkowskich Unii Europejskiej

oraz organami właściwymi organizacji międzynaro-

dowych.

W celu realizacji zadań nakreślonych w powyż-

szym rozporządzeniu Rady Ministrów został opraco-

wany „Ramowy harmonogram działań dla wdroże-

nia energetyki jądrowej w Polsce”.

Nawiązuje on do

zapisów „Polityki energetycznej Polski do 2030 r.”,

stanowiąc jednocześnie ich rozszerzenie, oraz do

„Planu strategicznego Ministerstwa Gospodarki”.

Ramowy harmonogram działań został przyjęty przez

nieniom projekt „Programu polskiej energetyki jądro-

wej”.

W ww. projekcie przedstawiono szczegółową in-

formację na temat działań przewidzianych do realiza-

nych dla wprowadzenia w Polsce energetyki jądrowej,

jakie należy podjąć dla zapewnienia bezpiecznej i efek-

tywnej eksploatacji obiektów energetyki jądrowej, ich

piecznego postępowania z wypalonym paliwem jądro-

wym i odpadami promieniotwórczymi.

Zgodnie z postanowieniami uchwały Rady Mini-

dejmowanych w zakresie rozwoju energetyki jądrowej

ds. polskiej energetyki jądrowej, PGE Polska Grupa

Energetyczna SA, w której Skarb Państwa posiada

większościowy pakiet akcji, pełni rolę głównego inwe-

stora.

PGE została również zobowiązana uchwałą Wal-

nego Zgromadzenia z dnia 18 lutego 2009 r. do współ-

pracy z pełnomocnikiem rządu w zakresie przygotowa-

nia oraz realizacji programu energetyki jądrowej.

W celu realizacji nałożonych zadań PGE SA powo-

łała spółkę zależną PGE Energia Jądrowa SA.

Pod-

miot ten zajmuje się koordynacją działań strategicz-

nych i rozwojem linii biznesowej energetyki jądrowej

w ramach grupy kapitałowej PGE.

Podmiotem odpo-

wiedzialnym za bezpośrednie przygotowanie procesu

inwestycyjnego, przeprowadzenie badań lokalizacyj-

nych oraz uzyskanie wszelkich niezbędnych decyzji

warunkujących budowę pierwszej elektrowni jest po-

wołana spółka celowa PGE EJ 1 sp. z o.o.

Dziękuję za zainteresowanie się kwestiami zwią-

Warszawa, dnia 28 listopada 2012 r.

podobnego zwiększenia straty ﬁnansowejPGNiG

w 2012 r., sygn. pisma SPS-023-10829/12, z dnia 5 li-

stopada 2012 r., w odpowiedzi na postawione pytania

w oparciu o informacje przekazane przez Polskie

Obrót gazem ziemnym jest regulowany przez Pra-

wo energetyczne, czego konsekwencją jest uzależnie-

gazowych zatwierdzanych przez prezesa Urzędu Re-

gulacji Energetyki (URE).

Kalkulacja poziomu cen i stawek opłat określa-

nych w taryﬁenastępujezgodniezzasadamiokre-

ślonymi w ustawie Prawo energetyczne (t.j.

Dz. U.

wiona jest prezesowi URE.

Przy kalkulacji cen w ob-

rocie gazem uwzględniane są koszty pozyskania gazu

wych, zarówno z importu, jak i wydobycia krajowego.

Przy tak przyjętej kalkulacji taryf jedną z podstawo-

wych przyczyn wzrostu cen paliw gazowych jest

towych.

Ujemna marża importowanego gazu wynika

z faktu, że ceny zakupu wynikające z kontraktów

długoterminowych oraz spotowych zwykle przewyż-

szają zatwierdzone przez prezesa URE taryfy, w któ-

rych ustalane są ceny sprzedaży.

Sytuacja ta jest ty-

powa, gdyż do kalkulacji taryfowych kosztów pozy-

skania gazu dodaje się koszty produkcji gazu krajo-

wego, które są istotnie niższe od kosztów importu,

przez co cena sprzedaży (czyli taryfa) po uśrednieniu

ustalana jest na poziomie niższym w stosunku do cen

gazu pochodzącego z kontraktów importowych.

Ceny gazu w kontraktach importowych PGNiG

SA wyliczane są na podstawie formuł cenowych, któ-

rych głównym składnikiem indeksującym są produk-

ty ropopochodne, takie jak olej opałowy.

Produkty te

notowane są na giełdach towarowych, a ich cena jest

silnie skorelowana z notowaniami ropy naftowej

(ceny te zależą w 99% od cen ropy naftowej).

W związku z rosnącymi kosztami gazu tegorocz-

ny wzrost taryf (w marcu br.) o ok. 17% okazał się

niewystarczający.

Taryfa nie odzwierciedla kosztów

pozyskania gazu z importu, zaś dynamiczne zmiany

na rynku walutowym doprowadziły do wygenerowa-

nia ujemnej marży na sprzedaży gazu wysokometa-

nowego.

W III kwartale 2012 r. marża na sprzedaży

191

gazu wyniosła minus 9%, natomiast po trzech kwar-

tałach 2012 r. wyniosła minus 11%.

Jak wyżej wspomniano, w kontraktach długoter-

minowych stosowane formuły cenowe odnoszą się

przede wszystkim do rynkowych notowań ropy naf-

towej (lub produktów ropopochodnych), a zakupy

spotowe odnoszą się wprost do rynkowych notowań

na hubach w Europie Zachodniej (TTF, NCG, GPL).

Należy dodać, że Polska nabywa gaz z importu w prze-

ważającej ilości na podstawie kontraktów długoter-

minowych.

Dostawy w ramach kontraktów importowych –

spotowych stanowią niewielki udział w całkowitym

bilansie gazu.

Ponadto kontrakty importowe deno-

minowane są w USD lub EUR, co przy chwilowym

i/lub gwałtownym osłabieniu złotego przy jednocze-

snej stałej cenie taryfowej, określonej w zł, powoduje

dodatkowy, negatywny wpływ na ujemną marżę.

Oczekuje się, iż sytuacja PGNiG SA ulegnie po-

prawie, szczególnie po podpisaniu aneksu do kon-

traktu jamajskiego, skutkującego znacznie korzyst-

niejszymi warunkami cenowymi w kontrakcie dłu-

goterminowym na dostawę gazu.

Ponadto spółka

podjęła wysiłki mające na celu poprawę efektywności

operacyjnej.

Z poważaniem

Minister

Mikołaj Budzanowski

pisma SPS-023-10830/12, z dnia 5 listopada 2012 r.,

informuję, co następuje.

W 2011 r. GK PGNiG pozyskała ponad 15 mld m

3

gazu ziemnego, z czego 71,1% stanowił gaz z importu,

głównie pochodzenia rosyjskiego.

Pozostałą cześć

stanowiło wydobycie gazu ziemnego ze złóż krajo-

wych.

Poniższa tabela przedstawia strukturę zaopa-

trzenia w gaz ziemny w przeliczeniu na gaz wysoko-

metanowy.

Pozyskanie gazu w mld m

3

Za 10 miesięcy

2012 r.

2011 r. 2010 r.

Import 8,8 10,9 10,1

Wydobycie krajowe 3,57 4,3 4,2

Dostawcy krajowi 0,1 0,11 0,09

Razem 12,47 15,31 14,39

PGNiG SA importowała gaz głównie w ramach

wymienionych poniżej umów i kontraktów, tj. długo-

terminowego kontraktu z OOO Gazprom Eksport

oraz umów średnioterminowych na dostawy gazu

z VNG-Verbundnetz Gas AG:

— kontraktu kupna sprzedaży gazu ziemnego do

Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 września 1996

roku z OOO Gazprom Eksport,

— umowy sprzedaży gazu z dnia 17 sierpnia 2006 r.

z VNG-Verbundnetz Gas AG,

— umowy sprzedaży gazu Lasów 2008 z dnia 29

września 2008 r. z VNG-Verbundnetz Gas AG.

W dniu 21 marca 2011 r.

PGNiG SA i OOO Gaz-

prom Export podpisały aneks do kontraktu kupna/

sprzedaży gazu ziemnego do Rzeczypospolitej Pol-

skiej z dnia 25 września 1996 r.

Strony uzgodniły

możliwość zwiększenia dobowego odbioru gazu ziem-

nego w punkcie zdawczo-odbiorczym Wysokoje do 15

mln m

3

na dobę, przy zachowaniu dotychczasowego

poziomu rocznych ilości kontraktowych:

W dniu 13 maja 2011 r.

PGNiG SA podpisała z Vi-

tol SA umowę indywidualną sprzedaży gazu ziemne-

go do punktu zdawczo-odbiorczego na granicy pol-

sko-czeskiej w rejonie Cieszyna.

W ramach tej umo-

wy dostawy gazu w ilości około 550 mln m

3

gazu

rocznie są realizowane w okresie od 1 października

2011 r. do 1 października 2014 r.

Gaz będzie dostar-

czany przez nowo wybudowany interkonektor, który

połączył systemy gazowe Polski i Czech.

z VNG-Verbundnetz Gas AG umowę indywidualną

na letnie dostawy gazu ziemnego do punktu zdawczo-

-odbiorczego Lasów.

Dostawy gazu realizowane były

w okresie od 17 maja 2011 roku do 3 lipca 2011 r.

W dniu 30 czerwca 2011 r.

PGNiG SA podpisała

W 2011 r. PGNiG SA dokonała rezerwacji mocy

przesyłowych w niemieckim systemie przesyłowym

w celu przesłania zakupionego na platformie VTP

Gaspool (wirtualny punkt handlowy) wolumenu

gazu.

Moce przesyłowe zostały zarezerwowane do

punktu odbioru Lasów w okresie od 1 października

2011 r. do 30 września 2016 r. oraz do punktu odbio-

We wrześniu 2011 r.

PGNiG SA zawarła na plat-

formie VTP Gaspool trzy krótkoterminowe umowy

na bazie standardu EFET (European Federation of

Energy Traders) na dostawy niewielkich ilości gazu

ziemnego.

192

Ponadto w celu przesłania gazu pozyskanego na

rynku niemieckim (na platformie VTP Gaspool) spół-

ka podpisała z OGP Gaz-System SA umowę o świad-

czenie krótkoterminowej usługi wirtualnego rewersu

(usługa przesyłania zwrotnego) na gazociągu jamal-

2012 r.

Dostawy gazu zrealizowane są na podstawie

pakietu transakcji indywidualnych zawartych przez

PGNiG Sales & Trading GmbH.

Jednocześnie informuję, iż ceny gazu dla zawie-

ranych kontraktów importowych stanowią tajemnicę

handlową spółki.

Są to informacje o charakterze

szczególnie wrażliwym zarówno dla kupującego, jak

i sprzedającego, które spółka zobowiązana jest chro-

nić zgodnie z zawartymi umowami.

Z poważaniem

Minister

Mikołaj Budzanowski

wiam następujące wyjaśnienia.

W związku z przystąpieniem Rzeczypospolitej

miany w obrocie nieruchomościami rolnymi z udzia-

łem cudzoziemców.

Dostosowały one prawodawstwo

polskie do prawa wspólnotowego w sprawach naby-

wania nieruchomości przez cudzoziemców.

W wyniku

do Unii Europejskiej uchwalona została ustawa

niu nieruchomości przez cudzoziemców oraz ustawy

szą nowelizacją zmienione zostały przepisy ustawy

poz. 1758, ze zm.) polegające m.in. na zwolnieniu

chomości rolnych, leśnych oraz drugich domów.

Zgodnie jednak z przepisami tej ustawy nabycie

nieruchomości rolnej przez cudzoziemca wymaga

ściowym, tj. w okresie 12 lat od dnia przystąpienia

zwolenie to jest wydawane w drodze decyzji admini-

stracyjnej przez ministra właściwego do spraw we-

wnętrznych, jeżeli sprzeciwu nie wniesie minister

Po upływie tego okresu wymóg uzyskania zezwo-

lenia na nabycie nieruchomości rolnych zostanie

utrzymany w przypadku podmiotów pochodzących

spoza Europejskiego Obszaru Gospodarczego, nato-

miast wobec podmiotów pochodzących z tego obsza-

ru obrót nieruchomościami rolnymi będzie regulo-

wany wyłącznie ustawą z dnia 11 kwietnia 2003 r.

która dotyczy zarówno podmiotów krajowych, jak

i zagranicznych.

Ustawa ta została uchwalona i we-

ropejskiej, tj. dnia 16 lipca 2003 r.

Określa ona zasa-

dy kształtowania ustroju rolnego państwa przez po-

prawę struktury obszarowej gospodarstw rolnych,

mości rolnych oraz zapewnienie prowadzenia dzia-

łalności rolniczej w gospodarstwach rolnych przez

osoby o odpowiednich kwaliﬁkacjach.

Przed datą

wejścia w życie tej ustawy obrót nieruchomościami

rolnymi (za wyjątkiem cudzoziemców) nie podlegał

ograniczeniom, a przeniesienie własności nierucho-

mości wymagało jedynie zawarcia umowy (np. sprze-

daży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomo-

ści) w formie aktu notarialnego.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 tej ustawy za gospodarstwo

rodzinne uważa się gospodarstwo rolne prowadzone

wierzchnia użytków rolnych jest nie mniejsza niż

1 ha i nie większa niż 300 ha.

Rolnikiem indywidu-

alnym jest zaś osoba ﬁzycznabędącawłaścicielem,

użytkownikiem wieczystym, samoistnym posiada-

dająca kwaliﬁkacjerolniczeorazconajmniejod5lat

zamieszkała w gminie, na obszarze której jest poło-

żona jedna z nieruchomości rolnych wchodzących

ten okres osobiście to gospodarstwo.

Stosownie do art. 3 ustawy o kształtowaniu ustro-

ju rolnego w przypadku sprzedaży nieruchomości

rolnej przez osobę ﬁzycznąlubosobęprawnąprawo

pierwokupu tej nieruchomości przysługuje jej dzier-

żawcy, jeżeli umowa dzierżawy została zawarta w for-

mie pisemnej z datą pewną oraz była wykonywana

bywana nieruchomość wchodzi w skład gospodar-

stwa rodzinnego dzierżawcy.

Przez pojęcie prawa

pierwokupu rozumie się zastrzeżenie dla jednej ze

stron pierwszeństwa kupna nieruchomości.

Zgodnie

z przepisami ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego

bez żadnych ograniczeń mogą nabywać nieruchomo-

ści rolne:

193

1) rolnicy indywidualni na powiększenie gospo-

4) spółdzielnie produkcji rolnej w przypadku

5) jednostki samorządu terytorialnego.

W przypadkach zamiaru nabycia nieruchomości

rolnej przez innego nabywcę prawo pierwokupu tej

nieruchomości, jeżeli jej powierzchnia wynosi nie

mniej niż 5 ha, przysługuje Agencji Nieruchomości

Rolnych działającej w imieniu Skarbu Państwa.

Ponadto zgodnie z art. 4 ww. ustawy jeżeli prze-

niesienie własności nieruchomości rolnej o powierzch-

ni nie mniejszej niż 5 ha następuje w wyniku zawar-

cia umowy innej niż umowa sprzedaży, Agencja Nie-

ruchomości Rolnych działająca na rzecz Skarbu Pań-

stwa może złożyć oświadczenie o nabyciu tej nieru-

chomości za zapłatą równowartości pieniężnej.

Po-

wyższe ograniczenie nie ma zastosowania w przypad-

kach, gdy:

3) przeniesienie własności nieruchomości rolnej

Po upływie zatem okresu przejściowego dotyczą-

cego ograniczeń w nabywaniu ziemi przez cudzo-

ziemców obrót nieruchomościami rolnymi z udziałem

tych podmiotów podlegać będzie ograniczeniom wy-

towaniu ustroju rolnego.

W celu umożliwienia rolnikom powiększenia ich

gospodarstw rodzinnych uchwalona została ustawa

Nr 233, poz. 1382), która przewiduje m.in. złożenie

przez Agencję Nieruchomości Rolnych propozycji zmia-

ny umowy dzierżawy w zakresie wyłączenia z umowy

dzierżawy 30% powierzchni użytków rolnych, a na-

stępnie przeznaczenie ich do sprzedaży, głównie na

rzecz rolników indywidualnych powiększających go-

spodarstwa rodzinne.

W terminie do dnia 3 czerwca

2012 r.

Agencja Nieruchomości Rolnych przedstawi-

ła dzierżawcom, którzy dzierżawili z Zasobu Własno-

wierzchni powyżej 428,5714 ha użytków rolnych

gruntów, propozycję dokonania zmian umowy dzier-

żawy w zakresie wyłączenia z dzierżawy 30% po-

wierzchni użytków rolnych.

Wraz z tym zawiadomie-

niem agencja przesyłała projekty stosownych anek-

sów do umów dzierżaw.

W aneksach tych określane

zostały m.in. grunty podlegające wyłączeniu oraz

termin wyłączenia ich z umowy dzierżawy.

Takie za-

wiadomienia agencja skierowała do 1085 dzierżaw-

ców.

Wg stanu na koniec września br. podpisanych

zostało 675 aneksów do umów dzierżawy na wyłącze-

nie 77,43 tys. ha użytków rolnych.

Ponadto zgodnie ze zmianami wprowadzonymi

wymienioną na wstępie ustawą w ustawie z dnia 19

ściami rolnymi Skarbu Państwa Agencja Nierucho-

mości Rolnych w pierwszej kolejności gospodaruje

nieruchomościami zasobu poprzez sprzedaż.

Agencja

posiada także możliwość rozkładania ceny sprzedaży

nieruchomości na roczne lub półroczne raty każdemu

towanie rozłożonej na raty należności stosownie do

przepisów rozporządzenia ministra rolnictwa i roz-

łowych warunków rozkładania na raty należności

dla rolników indywidualnych powiększających gospo-

darstwo rodzinne lub osób zamierzających je utwo-

rzyć, którzy nabędą nieruchomość w drodze przetar-

w wysokości 2% będzie również stosowane dla dzier-

żawców nieruchomości zasobu nabywających je w try-

bie pierwszeństwa w nabyciu.

W pozostałych przy-

padkach agencja stosować będzie oprocentowanie

bazową ogłaszaną w komunikacie Komisji Europej-

Należy również zauważyć, że szereg działań, któ-

re mają na celu umożliwienie rolnikom indywidual-

nym powiększenia gospodarstw rodzinnych, wpro-

wadził prezes Agencji Nieruchomości Rolnych.

Zgod-

nie z jego zaleceniami:

1) Agencja Nieruchomości Rolnych w pierwszej

kolejności sprzedaje nieruchomości zasobu na rzecz

rolników indywidualnych w rozumieniu przepisów

ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego zamierzają-

cych powiększyć gospodarstwo rodzinne, a następnie

na rzecz osób zamierzających je utworzyć,

2) przy ustalaniu powierzchni konkretnej nieru-

chomości rolnej niezabudowanej przeznaczonej do

sprzedaży agencja bierze pod uwagę strukturę obsza-

rową okolicznych gospodarstw rolnych, zapotrzebo-

wanie miejscowych rolników oraz średnią wielkość

powierzchni gruntów rolnych w danym wojewódz-

194

twie ogłoszoną przez prezesa Agencji Restruktury-

zacji i Modernizacji Rolnictwa,

3) sprzedaż nieruchomości o powierzchni powyżej

100 ha odbywa się po uzyskaniu opinii właściwej te-

rytorialnie izby rolniczej,

4) Agencja Nieruchomości Rolnych nie przeznacza

do sprzedaży nieruchomości zasobu obciążonych

umową dzierżawy, jeżeli dzierżawcą jest rolnik indy-

widualny w rozumieniu przepisów ustawy o kształ-

towaniu ustroju rolnego.

Rzońcy, czy planowane jest stworzenie preferencyj-

nych warunków, które pozwoliłyby polskim rolnikom

posiadającym już gospodarstwa rolne kupić, nabyć,

się przedmiotem niekontrolowanego obrotu nakiero-

wanego na zysk, informuję, że dotychczasowe regu-

lacje, wskazane wyżej, określone w ustawie z dnia 11

nych ustaw, są wystarczające do ochrony interesów

polskiego rolnika.

Sekretarz stanu

Kazimierz Plocke

Warszawa, dnia 29 listopada 2012 r.

w sprawie osób ubiegających się

W związku z wystąpieniem pana wicemarszałka

2012 r., znak: SPS-023-10833/12, dotyczącym inter-

pelacji poselskiej pana Bogdana Rzońcy w sprawie

w odniesieniu do pytań pana posła o liczbę osób za-

trudnionych w szarej streﬁeorazstratybudżetupań-

stwa z tego tytułu pragnę uprzejmie wyjaśnić, że na

podstawie danych statystycznych gromadzonych

w powiatowych urzędach pracy (PUP) nie ma moż-

liwości określenia rzeczywistej skali osób rejestrują-

cych się w urzędach pracy w celu uzyskania ubezpie-

czenia zdrowotnego.

Osoba bezrobotna zarejestrowana w PUP z deﬁ-

nicji powinna być zdolna i gotowa do podjęcia zatrud-

nienia.

Wobec powyższego osoby, które rejestrują się

w PUP i nie są zainteresowane uzyskaniem wsparcia

w znalezieniu zatrudnienia, nie wskazują swoich rze-

czywistych zamiarów.

Informacje na temat przyczyn

rejestracji w PUP mogą zostać uzyskane w drodze

badania sondażowego, jednakże jego wyniki mogą

być znacznie obciążone niepełnymi odpowiedziami.

Badania takie są prowadzone w sposób wyrywkowy

i dotyczą tylko wybranych obszarów kraju.

Przykładem takiego badania jest raport pt. „Ana-

liza popytu i podaży pracy w województwie podla-

skim w ujęciu regionalnym i lokalnym”

1)

przeprowa-

dzona przez Podlaskie Obserwatorium Rynku Pracy

i Prognoz Gospodarczych w 2009 r.

Prezentuje ono

wyniki badania sondażowego przeprowadzonego na

próbie 1000 osób bezrobotnych z województwa pod-

laskiego.

Jedną z ważniejszych przyczyn rejestracji

w PUP (oprócz znalezienia pracy, którą wskazało

58,1% ankietowanych), było uzyskanie prawa do

ubezpieczenia zdrowotnego, wskazane przez aż 24%

są w ogóle skłonne do podjęcia zatrudnienia.

Wśród

wszystkich przebadanych bezrobotnych 72,6% było-

by w stanie podjąć pracę w ciągu 2 tygodni.

Biorąc

pod uwagę jedynie bezrobotnych, którzy wskazali za

przyczynę rejestracji uzyskanie prawa do ubezpiecze-

nia zdrowotnego, udział ten wyniósł 63,8%.

Oznacza to, że osoby rejestrujące się w PUP, dla

których głównym powodem rejestracji było uzyska-

nie ubezpieczenia zdrowotnego, nie zawsze pozostają

bierne zawodowo.

Często zdarza się, że podejmują one

pracę na czarno, poszukują pracy we własnym zakre-

sie lub też podejmują prace sezonowe za granicą, re-

jestrując się w PUP w okresie pobytu w kraju.

Takie

wnioski płyną z raportów z realizacji projektu pn.

„Analiza sytuacji na wybranych powiatowych ryn-

kach pracy”.

2)

W ramach tego badania średnio 40%

ankietowanych bezrobotnych wskazało na tę przy-

czynę rejestracji – jednakże należy pamiętać, że moż-

liwe było udzielenie kilku odpowiedzi na zadane py-

tanie.

gających się o status osoby bezrobotnej, warto wspo-

rejestracja w urzędach pracy jest prowadzona na

wniosek osoby ubiegającej się o status bezrobotnego.

Osoba ta deklaruje, iż spełnia ustawowo określone

kryteria – tj. między innymi jest osobą zdolną i goto-

wą do podjęcia pracy.

Sankcje, w postaci pozbawienia

statusu bezrobotnego, wobec osoby zarejestrowanej

w urzędzie pracy są przewidziane w przypadkach

określonych w ustawie o promocji zatrudnienia

1)

http://www.obserwatorium.up.podlasie.pl/uploads/upload/

analizy__badania_progrnozy_projektowe/mapa_zawodow_i_

kwaliﬁkacji/ver_skrocona_a5_podlaska_mapa_zawodow_i_kwa-

liﬁkacji.pdf

2)

http://analizy.mpips.gov.pl/index.php/raporty-i-publikacje-

-topmenu-58/32-opracowania-tematyczne/39-analiza-sytuacji-

-na-wybranych-powiatowych-rynkach-pracy.html

195

– tj. między innymi niewypełnienia przez nią jedne-

go z szeregu obowiązków, np. niestawienia się w okre-

ślonym przez urząd terminie.

Ponieważ jednak resort pracy dostrzega problem

związany z dużą ilością osób rejestrujących się w urzę-

dach pracy w celu nabycia prawa do ubezpieczenia

zdrowotnego, wystąpiłem do ministra właściwego ds.

zmianę zasad opłacania składek na ubezpieczenie

wania obecnych zasad ubezpieczenia zdrowotnego.

W efekcie:

jących przede wszystkim z systemu ubezpieczeń spo-

łecznych i systemu podatkowego powoduje, że powia-

towe urzędy pracy w ograniczonym stopniu realizują

swoje podstawowe funkcje, dla których zostały utwo-

rzone (tj. w szczególności prowadzenie pośrednictwa

pracy i udzielanie pomocy osobom rzeczywiście po-

szukującym pracy oraz pracodawcom poszukującym

nansowych realizowana jest kosztem zatrudnienia

w zadaniach podstawowych,

Mam nadzieję, że przedstawione powyżej infor-

Sekretarz stanu

Warszawa, dnia 30 listopada 2012 r.

w sprawie spadku produkcji przemysłowej

(10835)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

-10835/12) w sprawie spadku produkcji przemysło-

wej, uprzejmie informuję, co następuje.

Sytuacja w polskiej produkcji przemysłowej jest

monitorowana przez Ministerstwo Gospodarki, nale-

ży jednak zaznaczyć, że na jej poziom i dynamikę

wpływ mają zarówno czynniki egzogeniczne, jak i en-

dogeniczne.

Gospodarka Polski ma charakter otwarty i z tego

względu odczuwa zmiany koniunktury zachodzące

na rynku globalnym, w tym unijnym.

W 2012 r. ry-

nek Unii Europejskiej funkcjonuje w warunkach glo-

balnego kryzysu ekonomicznego i ściśle związanego

z nim spadku popytu zarówno wewnętrznego, jak

i zewnętrznego.

W kolejnych miesiącach I–VIII 2012 r.

w UE 27 notowane są spadki produkcji przemysłowej

o ok. 2% w stosunku do analogicznych miesięcy 2011 r.

Jeszcze trudniejsza sytuacja występuje w streﬁe

euro, gdzie spadki produkcji są głębsze o 0,5–1,0

pkt% w stosunku do wyników UE 27.

Na tle UE 27, strefy euro oraz największych

państw – członków UE 27 sytuacja w zakresie pro-

dukcji przemysłowej w Polsce kształtuje się korzyst-

nie.

We wszystkich miesiącach I–VIII 2012 r. produk-

cja wzrastała, choć tempo wzrostu wykazywało ten-

dencję malejącą.

196

Sytuacja na rynku UE nie pozostaje bez wpływu

na krajowy poziom produkcji przemysłowej.

Przemysł

partycypuje w ponad 80% w krajowym eksporcie,

a ok. 80% eksportu kierowane jest na rynek unijny

(w tym ponad 30% do Niemiec i W. Brytanii).

Spadek

popytu oraz produkcji w krajach importujących to-

wary z naszego kraju powoduje istotne zmniejszenie

zapotrzebowania na import z Polski, co skutkuje ko-

niecznością ograniczenia produkcji przemysłowej

w Polsce.

W okresie I–IX 2012 r. produkcja przemysłowa

w Polsce wzrosła o 2,5%.

W tym czasie eksport zwięk-

szył się o 1,9%.

W badanym okresie występuje zatem

mocna korelacja między kierunkiem zmian produkcji

przemysłowej i eksportu.

Drugim czynnikiem mającym wpływ na wielkość

produkcji przemysłowej jest popyt wewnętrzny, na

którego poziom wpływa m.in. wielkość zatrudnienia

i płac.

W okresie I–IX 2012 r. odnotowano przyrost

zatrudnienia w gospodarce o 0,3% i wzrost przecięt-

nego wynagrodzenia nominalnego o 3,7%.

W ujęciu

realnym przeciętne wynagrodzenie było tylko nieco

mniejsze (o 0,3%) niż przed rokiem.

Oznacza to, że

w ujęciu realnym w okresie I–IX 2012 r. popyt zgła-

szany przez pracujących pozostał na poziomie ubie-

głorocznym.

W celu poprawy długookresowej sytuacji polskie-

go przemysłu w Ministerstwie Gospodarki trwają

przedsiębiorstw” (PRP), który jest programem wy-

konawczym do Strategii Innowacyjności i Efektyw-

ności Gospodarki (SIiEG) będącej jedną z dziewięciu

sektorowych strategii rozwoju realizowanych w la-

tach 2011–2012.

W strategii szczególną uwagę po-

święcono wzmacnianiu współpracy oraz tworzeniu

warunków sprzyjających przedsiębiorczości, powsta-

waniu i wdrażaniu innowacji, a także efektywnemu

korzystaniu z dostępnych zasobów ludzkich, ﬁnan-

sowych, rzeczowych i naturalnych.

Program ma pomóc przedsiębiorcom w uzyskaniu

korzystnej pozycji konkurencyjnej i stawianiu czoła

globalnym wyzwaniom, przy jednoczesnym zapew-

nieniu zrównoważonego rozwoju kraju i wysokiego

poziomu zatrudnienia.

W dokumencie tym zostaną

zaprezentowane z jednej strony instrumenty wspie-

rające przedsiębiorstwa we wszystkich fazach ich roz-

woju, z drugiej zaś ukierunkowane na dalszą popra-

wę ich otoczenia.

PRP stanie się też podstawą przy opra-

cowywaniu nowego programu operacyjnego w obsza-

rze przedsiębiorczości.

Pragnę również poinformować, że przedstawicie-

le Ministerstwa Gospodarki czynnie uczestniczą w dzia-

łaniach podejmowanych na szczeblu Unii Europej-

skiej ukierunkowanych na poprawę sytuacji w prze-

myśle.

Jedną z inicjatyw podjętych przez Komisję Euro-

pejską jest komunikat Komisji do Parlamentu Euro-

pejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomicz-

no-Społecznego i Komitetu Regionów pt. „Silniejszy

przemysł europejski na rzecz wzrostu i ożywienia go-

spodarczego”.

Celem zaktualizowanego komunikatu

jest położenie większego nacisku na uzyskanie szyb-

szego wzrostu gospodarczego, wzmocnienie polityki

przemysłowej oraz stworzenie nowych miejsc pracy.

Ministerstwo Gospodarki w przygotowywanym

projekcie stanowiska rządu odnośnie do tego doku-

mentu poparło propozycję dalszych działań, których

głównym celem będzie utrzymanie konkurencyjności

UE i przemysłów poszczególnych państw członkow-

skich.

Zdaniem MG działania podejmowane przez Ko-

misję Europejską powinny zapewnić warunki dla sta-

bilnej odbudowy i rozwoju sektora przemysłu, poprawę

dostępu do źródeł ﬁnansowania,zwiększenieinwesty-

cji w rozwój kapitału ludzkiego w celu podniesienia

kwaliﬁkacjikadrwprzemyśleidlaprzemysłu.

W ocenie rządu RP polityka przemysłowa UE po-

winna zmierzać w kierunku transformacji na gospo-

darkę niskoemisyjną, lecz jednocześnie rozwój prze-

mysłu nie powinien być nadmiernie i w nieuzasad-

niony sposób ograniczany polityką klimatyczną.

Brak spójności pomiędzy polityką klimatyczną, ener-

getyczną i przemysłową jest jednym z głównych czyn-

ników powodujących przenoszenie produkcji przemy-

słowej poza UE.

Niezbędne jest zatem stworzenie

rozwiązań, które będą takiej delokalizacji zapobiega-

ły.

Przykłady niespójności powinny zostać zidentyﬁ-

kowane, tak by móc następnie zdeﬁniowaćiwdrożyć

stosowne środki zaradcze.

Kluczowe jest także podej-

ście uwzględniające specyﬁkęgospodarcząposzcze-

gólnych państw członkowskich UE.

Minimalizowanie barier i obciążeń oraz odzyskanie

zaufania przedsiębiorców również przyczynią się do po-

prawy konkurencyjności unijnej gospodarki.

Przemysł

potrzebuje stabilnych regulacji i klarownych sygnałów

odnośnie do przewidywanych zmian, tak aby mieć czas

na właściwe przygotowanie się do nich.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Grażyna Henclewska

197

skiego z dnia 5 listopada 2012 r. (znak: SPS-023-

-10841/12), w sprawie braku obsady lekarskiej w spe-

cjalistycznych zespołach ratownictwa medycznego

uprzejmie informuję, co następuje.

nego lub izbie przyjęć szpitala pod warunkiem przy-

dostępu do specjalistycznych zespołów ratownictwa

giej strony zachęcenie lekarzy do zdobywania specja-

lizacji umożliwiających im dalszą pracę w tych zespo-

ści świadczeń wykonywanych przez zespoły specjali-

styczne ze względu na zaprzestanie udzielania w nich

niej specjalizacji lub doświadczenia.

Docelowo prze-

widuje się osiągnięcie w systemie pozaszpitalnym

wysokiej jakości świadczeń opieki zdrowotnej udzie-

lanych przez specjalistów z medycyny ratunkowej.

Z poważaniem

wie stale pogarszającej się kondycji polskiej służby

zdrowia (znak: SPS-023-3099/12) zwracam się z uprzej-

mą prośbą o przyjęcie poniższych informacji.

Należy podkreślić, że pomimo negatywnej oceny

społecznej systemu, w ciągu ostatnich 20 lat odnoto-

wujemy znaczną poprawę wskaźników zdrowotnych.

Wzrasta długość życia oraz spada umieralność w po-

szczególnych kategoriach chorób.

Stan zdrowia Po-

laków ulega stałej poprawie, choć w ostatnich kilku

latach dynamika poprawy została nieco wyhamowa-

na.

Sukcesem polityki zdrowotnej ostatnich lat jest

m.in. wzrost skuteczności leczenia chorób układu

krążenia czy spadek umieralności niemowląt.

Jedno-

cześnie rosnącym wyzwaniem jest szybkie i skutecz-

ne diagnozowanie i leczenie chorób nowotworowych,

które w coraz większym stopniu obciążają starzejące

się społeczeństwo.

Nadal obserwowane są różnice

w stanie zdrowia ludności zamieszkującej na różnych

198

obszarach kraju lub grup różniących się między sobą

cechami społeczno-ekonomicznymi.

Niewystarczają-

ca skuteczność zapobiegania i leczenia niektórych

chorób (oprócz złej percepcji systemu przez obywate-

li oraz napięć na tle ﬁnansowym)jesttakżeproble-

mem systemu ochrony zdrowia.

Na tle krajów OECD

polski system ochrony zdrowia z jednej strony wy-

różnia się niskim poziomem wydatków publicznych

na zdrowie, z drugiej zaś szerokim zakresem upraw-

nień pacjenta w ramach powszechnego ubezpieczenia

zdrowotnego bez względu na koszt indywidualnego

leczenia.

Polski system przy stosunkowo niskich

kosztach funkcjonowania, które nie obciążają nad-

miernie podatników, budżetu państwa i gospodarki,

zapewnia powszechny dostęp do publicznej opieki

zdrowotnej.

W odczuciu społecznym istnieje dysproporcja po-

między formalnymi uprawnieniami a faktycznym

dostępem pacjentów do świadczeń.

Niskie nakłady są

często wskazywane jako podstawowe źródło proble-

mów systemu i jego instytucji.

Stałym elementem

działania ochrony zdrowia są problemy ﬁnansowe

świadczeniodawców i płatnika, spory dotyczące po-

działu środków pomiędzy województwami, nadwyko-

nania, proces kontraktowania, zadłużenie niektó-

rych placówek i strajki personelu.

Należy zwrócić uwa-

gę, iż podobne problemy występują również w innych

krajach rozwiniętych.

Zgodnie z najnowszymi dostępnymi danymi wśród

niższych wydatkach na ochronę zdrowia, zarówno

biorąc pod uwagę wskaźnik ogólnych wydatków

w relacji do PKB, jak i wysokość wydatków na jed-

nego mieszkańca.

Można przypuszczać, że wysokość

ﬁnansowaniaopiekizdrowotnejwPolsceprzekłada

się na możliwości zabezpieczenia usług zdrowotnych

na odpowiednim poziomie i w konsekwencji na ww.

ocenę jej funkcjonowania.

Mniejsze wydatki na zdro-

wie w Polsce wynikają z uwarunkowań makroeko-

nomicznych powodujących, że kraje o niższym PKB

per capita przeznaczają mniej środków na ochronę

zdrowia.

Z najnowszych dostępnych danych Eurosta-

tu wynika, że w 2011 r. poziom zamożności w Polsce

wynosił 65% średniej unijnej.

Niższy poziom zamoż-

ności odnotowano tylko w przypadku Litwy (62%),

Łotwy (58%), Rumunii (49%) i Bułgarii (45%).

W przy-

padku pozostałych krajów Grupy Wyszehradzkiej

wskaźnik ten wynosił: Czechy (80%), Słowacja (73%),

Węgry (66%).

Dobrą ilustrację zależności pomiędzy PKB a wy-

datkami na zdrowie stanowi poniższy wykres opra-

cowany na podstawie danych z 2007 r.

Obiektywną koniecznością zarządzających ochro-

ną zdrowia jest podejmowanie przemyślanych decy-

zji, wprowadzających zmiany udoskonalające, nastę-

pujące etapowo i sukcesywnie.

Działania Minister-

stwa Zdrowia w tym obszarze skoncentrowane są na

wprowadzeniu długofalowych i planowych rozwiązań

systemowych mających na celu stabilizację oraz po-

prawę sytuacji w systemie opieki zdrowotnej.

Warto

dokładnie prześledzić ilość i rodzaj działań zrealizo-

wanych ostatnio w ochronie zdrowia.

W ostatnich latach udoskonalono dotychczas ist-

niejące rozwiązania prawno-organizacyjne, jednocze-

śnie podjęto się szeregu nowych inicjatyw.

Do waż-

niejszych ze zrealizowanych zadań należy zaliczyć:

wzmocnienie praw pacjenta w drodze ustawowej, po-

wołanie rzecznika praw pacjenta, wprowadzenie try-

bu szybkich odszkodowań za błędy medyczne, wzmoc-

nienie znaczenia akredytacji w ochronie zdrowia,

Wykres 1.

Wydatki na ochronę zdrowia per capita w US$ PPP

CZ

FI

FR

DE

EL

HU

IE

IT

NL

NO

PL

SK

ES

UK

y = 0,101x - 366,03

R

2

= 0,8692

-

1 000

2 000

3 000

PKB per capita w US$ PPP

Wykres 1.

Wydatki na ochron� zdrowia per capita w US$ PPP

199

określenie uprawnień pacjenta w systemie powszech-

nego ubezpieczenia zdrowotnego (wprowadzenie ko-

szyka świadczeń gwarantowanych i standardów ja-

kościowych udzielania świadczeń), stałe usprawnie-

nia systemu ratownictwa państwowego (powołanie

centrów urazowych, doﬁnansowanieinwestycjiwza-

kresie szpitalnych oddziałów ratunkowych i ambu-

lansów, zakup nowoczesnych śmigłowców), systema-

tyczna poprawa dostępu do najnowszych osiągnięć

medycyny (refundacja innowacyjnych terapii leko-

wych, doﬁnansowaniezakupuwysokospecjalistycz-

nej aparatury diagnostyczno-leczniczej).

Istotnym

sukcesem podjętych działań jest poprawa jakości ży-

cia osób chorych na hemoﬁlięorazrozszerzaniepro-

ﬁlaktykiukierunkowanejnagłówneschorzeniacy-

wilizacyjne takie jak: cukrzyca, nowotwory i choroby

układu krążeniowego.

Sukcesywnie podejmowane są

nowe wyzwania.

Obecnie prowadzone są prace mają-

ce na celu wprowadzenie systemu informacji w ochro-

nie zdrowia, monitorowania jakości oferowanej opie-

ki, udoskonaleń systemu kształcenia kadry medycz-

nej.

Zajęto się też zagadnieniami chorób rzadkich

i poprawą dostępności do najnowszych terapii leko-

wych.

Nakłady na ochronę zdrowa i poprawę zdrowia

publicznego należy liczyć w dziesiątkach miliardów

złotych, środki przeznaczane na budowanie zdrowia

społeczeństwa stale rosną.

Wymierne efekty zmian

systemowych w ochronie zdrowia pojawiają się w okre-

ślonym odstępie czasu od momentu ich wprowadze-

nia, w tym przypadku – jak w każdym z większych

sektorów gospodarczych – należy je oceniać z per-

spektywy długoterminowej.

Przedstawiając powyższe, pragnę wyrazić prze-

stateczną odpowiedź na pytania przedstawione w in-

terpelacji pani poseł.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Sławomir Neumann

w sprawie drastycznej podwyżki opłat

sma z dnia 5 listopada 2012 r. (sygn.

SPS-023-10848/

opłat za koncesje na rozpowszechnianie programów

radiowych i telewizyjnych nie są w zakresie ministra

administracji i cyfryzacji, lecz Krajowej Rady Radio-

fonii i Telewizji.

Stąd poniższa odpowiedź będzie kon-

centrowała się na kwestii rocznych opłat za prawo do

wykorzystywania częstotliwości uregulowanej w usta-

W dniu 16 listopada br. została uchwalona ustawa

o zmianie ustawy Prawo telekomunikacyjne oraz nie-

których innych ustaw (druki sejmowe nr 627 i 872).

Ustawa ta między innymi dokonała zmiany art. 185

regulującego opłaty za prawo do dysponowania czę-

stotliwością.

W znowelizowanym w art. 185 ust. 5 pkt 13

ustawy Prawo telekomunikacyjne wprowadzono na-

stępujące nowe maksymalne stawki opłat za wyko-

rzystywanie częstotliwości na potrzeby rozpowszech-

niania lub rozprowadzania programów radiofonicz-

nych lub telewizyjnych:

a) za prawo do dysponowania częstotliwościami

o łącznej szerokości 1 kHz na obszarze jednej gminy

lub mniejszym, w zakresie poniżej 300 kHz – 0,5 zł;

b) za prawo do dysponowania częstotliwościami

lub mniejszym, w zakresie od 300 kHz do 3 000 kHz

– 110 zł;

c) za prawo do dysponowania częstotliwościami

lub mniejszym, w zakresie powyżej 3 MHz do 30 MHz

– 400 zł;

d) za prawo do dysponowania częstotliwościami

174 MHz:

— w przypadku gminy wiejskiej – 2,25 zł,

— w przypadku gminy miejsko-wiejskiej – 2,25 zł,

miast na prawach powiatu – 6,5 zł,

— w przypadku miasta na prawach powiatu – 25 zł;

e) za prawo do dysponowania jednym kanałem

wą, w zakresie powyżej 174 MHz – 99 tys. zł;

f) za prawo do dysponowania częstotliwościami

system cyfrowy na obszarze jednej gminy lub mniej-

szym, w zakresie powyżej 174 MHz do 862 MHz:

– 5 tys. zł;

g) za prawo do dysponowania częstotliwościami

200

szym, w zakresie powyżej 862 MHz – 500 zł.

Ponadto w znowelizowanym art. 185 ust. 6 pkt 5

ustawy Prawo telekomunikacyjne wprowadzono 50%

ulgi w przypadku wykorzystywania częstotliwości

wyłącznie do rozpowszechniania lub rozprowadzania

wierających przekazów handlowych.

W interpelacji pani poseł wskazała, iż nowelizacja

ustawy Prawo telekomunikacyjne ustala maksymal-

ną opłatę za częstotliwości dla każdej ogólnopolskiej

stacji radiowej nadającej swój sygnał na UKF na po-

ziomie 19 mln zł, podczas gdy dziś nadawcy płacą

żej nowe opłaty maksymalne ustalone zostały według

uproszczonych i bardziej elastycznych niż obecnie

zasad.

Kryteriami ustalenia maksymalnych kwot

wane zakresy częstotliwości, szerokości kanałów czę-

stotliwościowych oraz wielkość obszaru, na którym

kość opłaty za prawo do dysponowania częstotliwo-

ściami nie będzie zatem zależała od liczby stacji oraz

parametrów technicznych stacji.

Zmiana zasad określania maksymalnej wysokości

opłat wynika także z potrzeby dostosowania zasad

naliczania opłat do faktu, że coraz więcej decyzji

w sprawie rezerwacji częstotliwości realizuje postu-

lat neutralności technologicznej poprzez odstąpienie

od określania w treści decyzji rezerwacyjnej konkret-

nej technologii.

Wysokość opłat za dysponowanie czę-

stotliwością powinna być zatem uzależniona głównie

od rodzaju służby radiokomunikacyjnej, wielkości

zasobu, jakim dysponuje podmiot i zakresu częstotli-

wości, a nie od liczby stacji i jej parametrów czy też

zastosowanej technologii.

W rezerwacjach częstotli-

wości z reguły określa się obszar objęty rezerwacją

(np. liczbę i rodzaj gmin), a nie liczbę uruchomionych

stacji nadawczych.

Konieczne jest dostosowanie me-

todologii naliczania opłat do wielkość obszaru, na

Opłaty powinny być także zróżnicowane w zależno-

ści od rodzaju gmin, na których obszarze są wyko-

rzystywane częstotliwości objęte daną rezerwacją,

przy czym opłata powinna być wyższa w przypadku

gmin miejskich i miast na prawach powiatu.

Zmiana metodologii naliczania opłat nie wpłynie

globalnie na znaczącą ich podwyżkę dla nadawców.

W załączeniu przekazuję szczegółowe porównanie

opłat dla służby radiodyfuzji naziemnej obecnie obo-

wiązujących i znowelizowanych zgodnie z materiała-

mi otrzymanymi od Urzędu Komunikacji Elektro-

nicznej*

)

.

Stawki opłat za wykorzystywanie częstotliwości

określone w ustawie są stawkami maksymalnymi.

Do oceny wysokości opłat niezasadne jest porówny-

wanie określonych w ustawie stawek maksymalnych

z obowiązującymi stawkami rzeczywistymi, ponie-

waż dopiero określone w rozporządzeniu wydanym

na podstawie art. 185 ust. 11 ustawy Prawo teleko-

munikacyjne stawki będą stanowiły podstawę do na-

liczania opłat.

Uprzejmie informuję, iż obecnie toczą się już prace

legislacyjne nad projektem rozporządzenia Rady Mi-

nowania częstotliwością na podstawie znowelizowa-

nego art. 185 ust. 11 ustawy Prawo telekomunikacyj-

ne.

W dniu 26 października br. projekt został skiero-

wany do konsultacji społecznych z prośbą o nadsyłanie

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Małgorzata Olszewska

Warszawa, dnia 30 listopada 2012 r.

W związku z wystąpieniem pana wicemarszałka

2012 r., znak: SPS-023-10849/12, dotyczącym inter-

pelacji poselskiej pani Anny Elżbiety Sobeckiej w spra-

wie wzrostu bezrobocia w Polsce uprzejmie informuję,

że decydujący wpływ na bieżące kształtowanie się bez-

robocia ma stan gospodarki.

Okres spowolnienia go-

spodarczego przy utrzymujących się niekorzystnych

uwarunkowaniach zewnętrznych skutkuje spadkiem

zatrudnienia i wzrostem liczby bezrobotnych.

Dane GUS pokazują wyraźnie, że w okresie sty-

czeń–październik br. polska gospodarka rozwijała się

gospodarczego, związane z utrwalaniem się czynni-

ków negatywnie oddziaływujących na popyt krajowy

oraz nadal wysokim poziomem niepewności ogólnej

sytuacji gospodarczej, wpływającym na decyzje pro-

rozwojowe (w tym inwestycyjne) przedsiębiorstw.

W okresie lipiec–wrzesień br. obserwowano pogorsze-

nie wyników w wielu obszarach działalności gospo-

darczej, m.in. nieco poniżej poziomu sprzed roku

ukształtowała się produkcja sprzedana przemysłu,

odnotowano również spadek produkcji budowlano-

-montażowej.

Osłabieniu dynamiki gospodarczej to-

warzyszyła stagnacja na rynku pracy.

Przeciętne

trzech kwartałów br. wyniosło 5547,7 tys. osób i było

tylko nieznacznie (o 0,3%) wyższe niż przed rokiem.

*

)

201

Zahamowany został notowany w poprzednich mie-

siącach sezonowy spadek bezrobocia – zarówno liczba

bezrobotnych, jak i stopa bezrobocia były wyższe niż

przed miesiącem i przed rokiem.

W końcu października br. liczba bezrobotnych za-

rejestrowanych w urzędach pracy wyniosła 1995,9

wojewódzkie urzędy pracy), tj. wzrosła o 0,9% (o 16,9

tys. osób) w porównaniu z poprzednim miesiącem.

W analogicznym miesiącu ub. roku odnotowano rów-

nież wzrost liczby bezrobotnych, ale był on trzykrot-

nie słabszy (wyniósł 0,3%, tj. 5,9 tys. osób).

Stopa bezrobocia rejestrowanego wyniosła w paź-

dzierniku 2012 r. 12,5% i w porównaniu do września

br. wzrosła o 0,1 punktu procentowego.

W analogicz-

nym okresie ubiegłego roku (wrzesień 2011 – paź-

dziernik 2011) natężenie bezrobocia nie uległo zmia-

nie i wynosiło 11,8%.

Wyraźnie mniejsza jest w bieżącym roku liczba

osób wyrejestrowanych z ewidencji bezrobotnych,

a w szczególności – wykreślonych z powodu podjęcia

pracy, co potwierdza, że kondycja ekonomiczna praco-

więciu miesięcy br. odpływ z bezrobocia w odniesieniu

dek podjęć pracy niesubsydiowanej (o 7,8%).

tuacja na rynku pracy pozostaje trudniejsza niż przed

rokiem i przy utrzymywaniu się obserwowanych ten-

dencji liczba bezrobotnych w końcu bieżącego roku

może przekroczyć poziom 2,0 mln osób, a stopa bez-

robocia – wzrosnąć do 13,0% ludności aktywnej za-

wodowo.

wzrostu bezrobocia pragnę wyjaśnić, iż według „Ba-

dania koniunktury w przemyśle, budownictwie, han-

dlu i usługach w listopadzie 2012 r.”

(GUS) ogólny

klimat koniunktury gospodarczej oceniany był nega-

tywnie przez przedsiębiorstwa we wszystkich sekto-

rach, gorzej niż w analogicznym miesiącu ostatnich

lat (od siedmiu do dwunastu lat w zależności od bran-

ży).

Koniunktura w przetwórstwie przemysłowym

oraz w handlu oceniana była jednak nieco mniej ne-

gatywnie niż w październiku.

W przedsiębiorstwach

usługowych koniunktura oceniana była negatywnie

w ponad połowie badanych sekcji, jednak podmioty

z sekcji działalność ﬁnansowaiubezpieczeniowa,infor-

macja i komunikacja zgłaszały oceny optymistyczne.

Badanie koniunktury wskazuje na spadek odsetka

przedsiębiorstw nieodczuwających żadnych barier

W porównaniu z listopadem 2011 r. najbardziej wzro-

sło znaczenie barier związanych z niepewnością ogól-

nej sytuacji gospodarczej, niedostatecznym popytem

oraz obciążeniami na rzecz budżetu, natomiast spadło

– z niedoborem wykwaliﬁkowanychpracowników.

Podsumowując, należy stwierdzić, że przedsię-

biorstwa odnotowują wyraźne pogorszenie bieżącej

sytuacji ﬁnansowejorazprognozsprzedaży.

Spadek

zamówień oraz problemy z terminowym ściąganiem

należności powodują podejmowanie decyzji o ograni-

czaniu produkcji.

W konsekwencji następuje zmniej-

szenie popytu na pracę.

Należy jednak zaznaczyć, że

wzrost bezrobocia jest stosunkowo niewielki.

Za-

wdzięczamy to relatywnie płytkiemu dostosowaniu

poziomu zatrudnienia w czasie trwającej dekoniunk-

tury.

Zgodnie z wynikami „Badania ankietowego rynku

pracy 2012” (NBP) pracodawcy zmienili strategię do-

stosowawczą do spowolnienia gospodarczego.

Spodzie-

wając się intensywnego, lecz krótkotrwałego kryzysu,

częściej niż miało to miejsce w roku 2002 decydują się

na „przechowanie” pracowników, ograniczając jedno-

cześnie koszty pracy dzięki dostosowaniu poziomu

wynagrodzeń.

Następuje to w wyniku zastosowania

szeregu dostępnych instrumentów optymalizacyjnych

– elastycznych form zatrudnienia, prowizyjnych form

wynagradzania (przy obniżeniu podstawy), a także

zwiększonej rotacji pracowników.

Przechodząc do kwestii związanej z działaniami,

jakie zamierzam podjąć w celu ograniczenia bezro-

bocia, informuję, iż priorytetem na najbliższe lata,

inicjatywy mające wspomóc rynek pracy koncentro-

wać się będą przede wszystkim na utrzymywaniu

istniejących miejsc pracy i – w miarę możliwości –

tworzeniu nowych oraz na działaniach ułatwiających

aktywizację bezrobotnych.

Pierwszemu celowi służyć

będzie uelastycznienie czasu pracy i obniżenie kosz-

tów pracy, drugiemu – zapowiedziana reforma urzę-

dów pracy, które rozliczane będą z efektywności do-

prowadzenia osób bezrobotnych do zatrudnienia.

Mając na uwadze powyższe, warto wskazać, iż urzę-

dy pracy realizują obecnie zainicjowany przez Mini-

na rzecz zmniejszenia bezrobocia młodzieży, wśród

z kilku elementów, tj. m.in. z:

duszu Pracy będących w mojej dyspozycji.

Specyﬁką

wspomnianego rozwiązania jest możliwość łączenia

202

dywidualnych potrzeb uczestników programu oraz

mu kilkoma formami aktywizacji zawodowej przy

cyﬁcznymielementamiwspierającymizatrudnienie

w sytuacji, kiedy proces aktywizacji i doprowadze-

nia do zatrudnienia wymaga niestandardowych roz-

wiązań.

W przypadku zadowalających wyników pilotażu

przetestowane w jego ramach rozwiązania będą mia-

ły szansę wejścia na stałe do porządku prawnego.

Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej zdaje so-

bie sprawę, iż polski rynek pracy wymaga reform oraz

że konieczna jest m.in. intensyﬁkacjawspółpracypu-

blicznych służb zatrudnienia z niepublicznymi part-

nerami rynku pracy, w tym agencjami zatrudnienia.

Warto w tym miejscu wspomnieć, że polskie pra-

przez publiczne służby zatrudnienia, ale również

Otrzymanie statusu agencji zatrudnienia, w formie

wpisu do rejestru agencji zatrudnienia, uprawnia te

poradnictwa zawodowego, doradztwa personalnego

W efekcie pilotażu opracowany zostanie polski

model kontraktowania usługi aktywizacyjnej, rozu-

mianej jako kompleks działań lokujących bezrobot-

nych na rynku pracy, a także dokonana będzie ocena

funkcjonalności i efektywności zaproponowanych no-

wych rozwiązań w zakresie kontraktowania usługi

aktywizacyjnej.

rzające do wprowadzenia systemowych zmian doty-

czących ﬁnansowaniaaktywizacjibezrobotnych,opar-

te na partnerstwie pomiędzy urzędami pracy a pod-

miotami niepublicznymi, w szczególności agencjami

zatrudnienia.

Mając na uwadze konieczność reformy rynku pra-

cy, MPiPS prowadzi obecnie zaawansowane prace

wprowadzenie zmian w kompetencjach służb zatrud-

nienia na poszczególnych poziomach zarządzania

i oddziaływania na rynek pracy (poziom krajowy, re-

gionalny, powiatowy, gminy).

Reforma rynku pracy

zakłada wzmocnienie roli regionów w kreowaniu

W związku z powyższym konieczne jest prowa-

dzenie efektywnych działań aktywizujących, które

obejmować powinny m.in. właściwe adresowanie po-

mocy poprzez proﬁlowaniebezrobotnych,monitoro-

wanie procesu poszukiwania pracy i sankcje za nie-

spełnianie wymagań określonych w indywidualnych

planach działań oraz aktywny udział w programach

rynku pracy.

Ponadto konieczne jest położenie naci-

sku na prowadzenie ewaluacji prowadzonych działań

oraz badania efektywności realizowanych przez urzę-

dy pracy programów, a także usprawnienie organi-

zacji oraz zarządzania urzędami pracy.

Nie bez zna-

czenia, z uwagi na fakt, że gros klientów urzędów

jest zinstytucjonalizowanie współpracy między urzę-

dami pracy a instytucjami pomocy społecznej, tak by

zminimalizować zjawisko długotrwałego pobierania

świadczeń bez aktywizacji zawodowej i tym samym

ograniczyć długotrwałe bezrobocie i zwiększyć prze-

pływy z bierności do aktywności zawodowej.

W odniesieniu do pytania pani poseł o prognozy

na 2013 r. dotyczące tworzenia nowych miejsc pracy

informuję, że minister ﬁnansównapodstawieart.50a

stawia wytyczne dotyczące stosowania jednolitych

wskaźników makroekonomicznych.

Zgodnie z aktualizacją wytycznych z dnia 12

września 2012 r.

Ministerstwo Finansów prognozuje,

że przeciętne zatrudnienie w gospodarce narodowej

w roku 2013 wyniesie 9 mln 857 tys. etatów, w tym

w sektorze przedsiębiorstw – 5 mln 578 tys. etatów.

Zgodnie z wynikami badania sondażowego zawar-

tymi w publikacji „Popyt na pracę w II kwartale 2012 r.”

(GUS) w pierwszym półroczu 2012 r. powstało 281,5

tys. nowych miejsc pracy, z tego 9,5% w sektorze pu-

blicznym, a 90,5% – w sektorze prywatnym.

Najwięcej

nowych miejsc pracy zostało utworzonych w przetwór-

stwie przemysłowym, handlu oraz budownictwie.

Licz-

ba nowo utworzonych miejsc pracy w II kwartale 2012 r.

wyniosła 121,8 tys., co oznacza, że w stosunku do ana-

logicznego okresu ubiegłego roku zmalała o 18,4%.

W końcu II kwartału nieobsadzone było 11,5 tys.,

tj. 9,4% nowo utworzonych miejsc pracy.

Zakładając, że w przyszłym roku utrzymają się

tendencje w popycie na pracę obserwowane w latach

2011–2012, liczba nowo utworzonych miejsc pracy

w roku 2013 powinna wynieść od 419 tys. do 435 tys.

Bardziej precyzyjne prognozowanie zatrudnienia bę-

dzie możliwe dzięki działaniom podjętym przez In-

stytut Pracy i Spraw Socjalnych w ramach zadania:

Opracowanie zintegrowanego systemu prognostycz-

no-informacyjnego umożliwiającego prognozowanie

zatrudnienia, realizowanego w projekcie „Analiza

203

procesów zachodzących na polskim rynku pracy

wadzonej polityki gospodarczej”.

Mam nadzieję, że przedstawione powyżej infor-

Warszawa, dnia 29 listopada 2012 r.

W związku z wystąpieniem pana wicemarszałka

2012 r., znak: SPS-023-10851/12, dotyczącym inter-

wie spadku zatrudnienia w polskich przedsiębior-

stwach, odpowiadając na pytanie pani poseł, co jest

powodem spadku popytu na pracę, uprzejmie infor-

muję, że popyt na pracę określany jest jako zapotrze-

bowanie gospodarki, czyli pracodawców (przedsię-

biorstw) na pracę.

Można go podzielić na 2 części,

tj. popyt zrealizowany (pracujący) i niezrealizowany

(wolne miejsca pracy).

Wśród głównych determinant

popytu na pracę wymienić należy: wzrost gospodar-

czy, poziom oraz rozwój techniki i technologii, sposób

zarządzania przedsiębiorstwami, stopień wykorzy-

stania zdolności wytwórczych, poziom obciążeń wy-

nagrodzeń, wydajność pracy oraz popyt na dobra

i usługi.

Pewien wpływ na popyt na pracę wywiera

również siła i rola związków zawodowych oraz usta-

wodawstwo dotyczące organizacji i ochrony pracy.

Kategorie podaży i popytu na pracę służą opisa-

niu równowagi na rynku pracy.

Warunkiem tej rów-

równy jej podaży.

Z początkiem lat 90. ubiegłego wie-

ku pojawiło się w Polsce zjawisko bezrobocia, czyli

sytuacja, w której grupa pracowników zdolnych do

liwości zatrudnienia.

Popyt na pracę ma kluczowe znaczenie dla sytu-

acji na rynku pracy.

Wpływa on na wielkość zatrud-

nienia i bezrobocia, a zatem również na dochody

i poziom życia ludności.

W okresach przyspieszonego

wzrostu gospodarczego najczęściej rośnie popyt na

pracę, co sprzyja ograniczaniu bezrobocia, natomiast

w czasie spowolnienia gospodarczego popyt na pracę

maleje albo też pozostaje na stabilnym poziomie, a pra-

codawcy poprzez wynagrodzenia, np. brak premii,

dostosowują się do zmian.

W bieżącym roku tempo wzrostu PKB wyraźnie

zwolniło.

Według wstępnych szacunków GUS w I kwar-

tale 2012 r. wzrost PKB wyniósł 3,6%, a w II kwarta-

le – 2,3% (w analogicznych okresach 2011 r. było to

odpowiednio 4,4% i 4,1%).

Na spowolnienie tempa

wzrostu PKB wpłynęło osłabienie dynamiki spożycia

Zmiany w gospodarce mają wpływ na zachowania

pracodawców, tj. zwolnienia, elastyczne kształtowa-

nie poziomu wynagrodzeń i liczbę ofert pracy.

Prze-

kłada się to również na poziom bezrobocia, które

choć znacznie wolniej niż w 2009 r., ale rośnie.

Po-

wodem tego może być zakończenie wielu inwestycji

związanych z organizacją mistrzostw Euro 2012, cze-

go nie zniwelowało sezonowe zatrudnienie w budow-

nictwie, rolnictwie, czy turystyce.

Wpływ na pogor-

szenie sytuacji może mieć również fakt, że z powodu

kryzysu spadła ilość udzielanych kredytów, a ponad-

to większość banków zrezygnowała z kredytów

w obcej walucie (euro, franki).

Powyższe przełożyło

się na trudności na rynku mieszkaniowym, a zatem

również spowodowało ograniczenie zatrudnienia i zwol-

nienia w budownictwie.

Z analizy ofert pracy, jakie napływają do urzędów

pracy, wynika, że ich liczba choć większa niż przed

rokiem o 4,4%, to głównie za sprawą wzrostu liczby

ofert pracy subsydiowanej o 27,3%, przy spadku licz-

by niesubsydiowanych miejsc pracy o 8,0%.

Zauważyć w tym miejscu należy, że minister pra-

wu na sytuację ekonomiczną przedsiębiorstw i wyni-

kający z niej stan zatrudnienia w przedsiębiorstwach,

cy lub już zwolnionych.

W okresie 9 miesięcy 2012 r.

zaktywizowano 334,3 tys. osób, tj. o 67,4 tys. osób

więcej niż w analogicznych okresie 2011 r. (wzrost

o 25,2% w porównaniu do analogicznego okresu ubie-

głego roku).

łania podejmuje Ministerstwo Pracy i Polityki Spo-

łecznej w celu aktywizacji bezrobotnych w sektorze

przedsiębiorstw, uprzejmie wyjaśniam, że minister

204

zapewnienia odpowiedniej pracy, także przez porad-

nego u pracodawcy, przez skierowanie do udziału

rostom powiatów, podejmowanie, w ramach regional-

wających z obowiązujących dokumentów rządo-

wych*

)

:

nie w roku bieżącym programów specjalnych skiero-

wanych do osób bezrobotnych i poszukujących pracy

skaniu pozytywnej opinii sejmowej Komisji Finan-

*

)

205

Funduszu Pracy polegającej na zwiększeniu wydat-

ne zostało na ﬁnansowanie,nadotychczasowychza-

sadach, indywidualnych wniosków dotyczących pro-

łowymi i zwolnieniami z przyczyn niedotyczących

pracowników.

Pozostała kwota, 450 mln zł, została

Odpowiadając na pytanie pani poseł, jakie są pro-

gnozy dotyczące bezrobocia i wzrostu płac na 2013 r.,

uprzejmie informuję, że z meldunków nadesłanych

przez wojewódzkie urzędy pracy wynika, że w końcu

października br. liczba bezrobotnych wyniosła

2012 r. wzrosła o 16,9 tys. osób (o 0,9%).

W analogicz-

nym miesiącu ubiegłego roku odnotowano również

wzrost liczby bezrobotnych, ale był on 3-krotnie słab-

z końca września br.) wyniosła w październiku 2012 r.

ubiegłego roku (październik 2011–wrzesień 2011) na-

tężenie bezrobocia nie uległo zmianie i wynosiło

11,8%.

Przytoczone dane potwierdzają, że sytuacja

kiem i przy utrzymaniu się obserwowanych tendencji

liczba bezrobotnych w końcu bieżącego roku przekro-

czy poziom 2 mln osób, a stopa bezrobocia wzrośnie

do 13% ludności aktywnej zawodowo.

Sytuacja taka

powinna utrzymać się również w kolejnym roku.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że minister ﬁ-

nansów na podstawie art. 50a ustawy z dnia 27 sierp-

czące stosowania jednolitych wskaźników makroeko-

nomicznych.

Zgodnie z aktualizacją wytycznych

prognozuje, że przeciętne wynagrodzenie brutto w go-

spodarce narodowej w roku 2013 wyniesie 3713 zł,

podczas gdy w sektorze przedsiębiorstw ukształtuje

się na poziomie 3934 zł.

Wyrażam przekonanie, że przedstawione infor-

bietę Sobecką za wyczerpujące.

Sekretarz stanu

Jacek Męcina

nej sytuacji ﬁnansowej Instytutu „Pomnik – Cen-

trum Zdrowia Dziecka” w Warszawie przekazaną

2012 r., znak: SPS-023-10854/12, uprzejmie proszę

o przyjęcie następujących informacji.

cji Narodowego Funduszu Zdrowia.

Wyżej wymienio-

ne zadania w imieniu funduszu realizują dyrektorzy

gionie, przy jednoczesnej odpowiedzialności za efek-

sowymi kierowanych przez siebie oddziałów.

nych w przedmiotowej interpelacji.

Odnosząc się do kwestii zapłaty przez Mazowiec-

ki Oddział NFZ Centrum Zdrowia Dziecka za tzw.

nadwykonania świadczone w drugim półroczu br.,

dyrektor Mazowieckiego OW NFZ poinformował, iż

oddział sﬁnansujewszystkieświadczeniawykonane

zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.

Według

dyrektora nadwykonania nie stanowią istoty zawie-

ranych umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowot-

nej ﬁnansowanychześrodkówpublicznych.

Przed-

miotowy zakres umów pozwala na objęcie leczeniem

dycznych ustalanych przez lekarzy z uwzględnieniem

kwaliﬁkacjidoprzeprowadzenialeczeniawnajbar-

leczenia szpitalnego.

Odnosząc się do pytania pani

poseł, gdzie odesłani pacjenci Centrum Zdrowia Dziec-

206

ka mają kontynuować dalsze leczenie, dyrektor Ma-

zowieckiego OW NFZ poinformował, iż lekarze odsy-

łający pacjentów, w sytuacjach gdy stan zdrowia tych

pacjentów nie wymaga podjęcia natychmiastowego

leczenia, są zobowiązani do wydania zaleceń co do

dalszego sposobu postępowania ze wskazaniem, ja-

kiego rodzaju leczenie lub diagnostyka są niezbędne

w tych przypadkach.

Odmowa przyjęcia do szpitala

lub poradni specjalistycznej lub też zmiana terminu

udzielenia świadczenia na liście oczekujących wyma-

ga udokumentowania w sposób zgodny z zasadami

sobu jej przetwarzania (Dz. U. z 2010 r.

Nr 252,

poz. 1697, z póz.

zm.).

Lekarz, wydając skierowanie

do leczenia szpitalnego, powinien uszanować prawo

pacjenta do swobodnego wyboru szpitala, przy czym

wybór obejmuje wszystkie szpitale w Polsce posiada-

jące umowę z NFZ.

Na terenie Mazowsza funkcjonu-

je 51 podmiotów leczniczych udzielających świadczeń

szpitalnych w zakresach dedykowanych dzieciom.

Wszystkie informacje na temat dostępności do świad-

publicznych są zamieszczone na stronie internetowej

oddziału: www.nfz-warszawa.pl. Zgodnie z informa-

cją dyrektora Mazowieckiego OW NFZ, oddział prze-

kazuje dane dotyczące oddziałów szpitalnych o spe-

cjalnościach dziecięcych również bezpośrednio kon-

sultantowi wojewódzkiemu w dziedzinie pediatrii dla

województwa mazowieckiego.

Oddział podejmuje

każdy rodzaj współpracy, poprzez którą w ramach

posiadanych kompetencji może przyczynić się do

usprawnienia funkcjonowania opieki zdrowotnej na

Mazowszu.

Dyrektor poinformował jednocześnie, że do od-

działu nie napływają informacje wskazujące na od-

syłanie w sposób nieuprawniony pacjentów przez

lekarzy Centrum Zdrowia Dziecka.

Każdy sygnał

o naruszaniu praw pacjenta lub też o postępowaniu

sprzecznym z najlepszym interesem pacjenta jest

przez oddział niezwłocznie badany.

W załączeniu*

)

przekazuję sporządzony przez Ma-

zowiecki OW NFZ wykaz szpitali mazowieckich dys-

ponujących oddziałami szpitalnymi dla dzieci, do

których lekarze mogą kierować pacjentów.

Odnosząc się do kwestii dotyczącej przyczyn za-

dłużenia Centrum Zdrowia Dziecka i działań podję-

tych przez Ministerstwo Zdrowia w celu pomocy tej

placówce, uprzejmie informuję, że Instytut „Pomnik

z późn. zm.), która w art. 3 zawiera zapis, iż instytu-

ty prowadzące badania naukowe i prace rozwojowe

mie ochrony zdrowia.

Artykuł 4 ust. 3 i 4 ustawy

tuty badawcze do podmiotów leczniczych, z tym że

stytutach badawczych.

złej sytuacji ﬁnansowej Instytutu „Pomnik –Cen-

trum Zdrowia Dziecka”, ponieważ zgodnie z art. 1

instytut posiada osobowość prawną i stosownie do

i sam odpowiada za swoje zobowiązania.

Na obecną sytuację Instytutu „Pomnik– Centrum

Zdrowia Dziecka” złożyło się wiele przyczyn.

Jedną

z nich jest budzący wątpliwości sposób zarządzania

placówką, o czym świadczy fakt, iż funkcjonują in-

stytuty, które nie miały i nie mają problemów z za-

rządzaniem i zobowiązaniami (m.in. Instytut Hema-

tologii i Transfuzjologii, Instytut Gruźlicy i Chorób

Mając informacje o złej sytuacji ﬁnansowejInsty-

tutu „Pomnik – Centrum Zdrowia Dziecka”, minister

zdrowia podjął niezwłocznie działania zmierzające

do rozwiązania problemu, zgodnie z zasadami i pro-

cedurami wynikającymi z obowiązującego systemu

prawnego.

Instytut został zobligowany do przygoto-

wania i wdrożenia programu naprawczego.

Niestety

program przedłożony ministrowi zdrowia nie był za-

dowalający zarówno w sferze założeń kierunkowych,

jak i metod realizacji.

Dla ustabilizowania sytuacji instytutu zarządze-

niem z dnia 10 października 2012 r. minister zdrowia

powołał zespół roboczy do przeprowadzenia postępo-

wania przygotowawczego mającego na celu ocenę po-

trzeby oraz warunków reorganizacji Instytutu „Po-

mnik – Centrum Zdrowia Dziecka”.

Celem reorgani-

zacji jest optymalizacja warunków działania centrum

bowiązany do przedkładania ministrowi zdrowia co

najmniej raz na dwa tygodnie informacji o dokona-

nych ustaleniach i wynikających z nich wnioskach.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Sławomir Neumann

*

)

207

Odpowiedź

podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

dziernika 2012 r. w sprawie akcji „Dziękujemy, od-

chodzimy” lekarzy z Ogólnopolskiego Związku Zawo-

dowego Lekarzy przekazaną przy piśmie z dnia 5 li-

stopada 2012 r., znak: SPS-023-10855/12, uprzejmie

proszę o przyjęcie następujących wyjaśnień.

Dostrzegając skomplikowaną sytuację naszego

systemu ochrony zdrowia, minister zdrowia zainicjo-

wał proces działań naprawczych zakładający sukce-

sywne zmiany w organizacji i funkcjonowaniu sek-

tora zdrowotnego.

Podejmowane inicjatywy wynika-

ją zarówno z resortowych analiz, jak i są efektem

wsłuchiwania się w merytoryczne argumenty wysu-

wane na rzecz zmian przez przedstawicieli środowisk

zatroskanych stanem i perspektywami ochrony zdro-

wia w Polsce, w tym również przez wyrazicieli opinii

lekarzy.

Analizując kwestie podnoszone w pytaniu pierw-

szym, dotyczącym ewentualnej możliwości zwiększe-

nia nakładów ze środków publicznych na służbę zdro-

wia, należy zwrócić uwagę na generalną tendencję

w obszarze nakładów publicznych na ochronę zdro-

wia, warunkującą w znacznym stopniu dostępność

świadczeń, jak również wpływającą na kondycję jed-

nostek systemu.

Środki ﬁnansoweprzeznaczoneprzez

NFZ na ﬁnansowaniekosztówświadczeńopiekizdro-

wotnej corocznie systematycznie wzrastają – i to po-

mimo obserwowanej w ostatnich latach trudnej sytu-

acji ﬁnansówpublicznych–odkwoty40122980zł

w roku 2007 do kwoty 63 230 834 zł w planie ﬁnanso-

wym NFZ na rok 2013.

Przy czym wraz ze wzrostem

funduszy, od których naliczana jest składka zdrowot-

na, można oczekiwać dalszego wzrostu ﬁnansowania

świadczeń opieki zdrowotnej.

Potwierdzają to progno-

zy przychodów przygotowywane przez NFZ.

W kwestii zaś poruszanej w drugim pytaniu,

w sprawie wyceny świadczeń zdrowotnych, pragnę

zwrócić uwagę, że w dniu 22 października br. mini-

ster zdrowia przedstawił plan działań, który ma na

celu zreorganizowanie systemu powszechnego ubez-

pieczenia zdrowotnego.

Zmiany te przewidują m.in.

stworzenie systemu wyceny świadczeń opieki zdro-

wotnej opartej na obiektywnych danych kosztowych

i wykonywanej poza instytucją płatnika.

Liczymy na

duże zaangażowanie organizacji reprezentujących

kadry ochrony zdrowia w procesie konsultowania

zmian ustawowych w tym zakresie, które aktualnie

są w trakcie opracowywania.

Powodzenie zakłada-

nych działań naprawczych wymaga współpracy ze

wszystkimi środowiskami czynnymi w systemie

ochrony zdrowia i o współpracę taką minister zdro-

wia, tak jak dotąd, będzie nadal zabiegał.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Cezary Rzemek

terpelację posła Pawła Szałamachy przekazaną przy

piśmie nr SPS-023-10860/12 z dnia 5 listopada br.

wych przedstawiam poniższe wyjaśnienia.

Pojawiające się w ostatnim czasie informacje me-

dialne opisujące jakoby bliskie realizacji plany likwi-

dacji ponad czterech tysięcy kilometrów linii kolejo-

wych, nie mają obecnie oparcia w decyzjach resortu

transportu.

Opublikowane przez media dokumenty

związane są m.in. z przeglądem ﬁnansówspółkiiprzy-

gotowaniem planu ﬁnansowegonarok2013.

Prace

optymalizacji sieci i będące częścią szerszego opraco-

wania w zakresie planu rozwoju i restrukturyzacji

stawione przez media stanowią własność spółki PKP

PLK, a wyciągnięte wnioski uznać należy za nie-

prawdziwe i zdecydowanie przedwczesne.

Jednocze-

śnie biorąc pod uwagę skomplikowanie oraz wielowy-

miarowość opracowania, na dzień dzisiejszy nie jest

możliwe precyzyjne wskazanie daty jego pozyskania.

lizowania wniosków raportu przez służby Minister-

skiej.

wadzenie takich analiz nie oznacza wytypowania tej

linii do likwidacji, lecz zmierza do określenia odpo-

ploatacyjnych.

Trzeba zauważyć, że część linii kole-

208

jowych nie jest przedmiotem zbyt dużego zaintereso-

wania przewoźników i organizatorów publicznego

cinkach, po których jeździ mała liczba pociągów, na-

leży minimalizować nakłady, a co za tym idzie, opty-

malizować koszty w celu koncentracji działań pozwa-

lających utrzymać właściwy standard na liniach

obciążonych ruchem kolejowym.

Działania związane z podniesieniem znaczenia

łowych i dogłębnych analiz, przy uwzględnieniu za-

informuję, że na obecnym etapie prac nie rozpoczęto

jeszcze konsultacji społecznych i uzgodnień z podmio-

tami zewnętrznymi (np. w celu przekazania odcin-

ków linii kolejowych ﬁrmomzainteresowanymprze-

wozami kolejowymi lub samorządom lokalnym).

Do-

datkowo dotychczasowe doświadczenia wskazują, że

morządów lub przedsiębiorstw i gwarancji zaangażo-

wania ﬁnansowego, jest przychylny, tam gdzie to

możliwe, przekazywaniu linii kolejowych pod zarząd

rzenia miały miejsce: m.in. odcinek linii kolejowej nr

311 Szklarska Poręba – granica państwa oraz nr 326

Wrocław Zakrzów – Trzebnica.

Istotna jest również

klasyﬁkacjaliniikolejowychzpunktuwidzeniain-

teresów strategicznych państwa, wykorzystywania

do przewozów międzywojewódzkich bądź ze względu

na kwestie obronne.

Takich linii nie przekazuje się

mowane są w przypadku dworców kolejowych.

Ponadto informuję, że likwidacji dokonuje zarząd-

ca infrastruktury kolejowej po spełnieniu warunków

ją kosztów jej udostępniania oraz po powiadomieniu

torialnego i potencjalnie zainteresowanych przewoź-

ca może wystąpić z wnioskiem do ministra właściwe-

dację.

Ustawa zakłada bowiem możliwość wstrzyma-

nia postępowania likwidacyjnego, jeżeli właściwy

zany przez niego przedsiębiorca:

1) zapewni środki ﬁnansowenapokryciekosztów

lejowej;

3) przystąpi do spółki wojewódzkich przewozów

Dopiero po wnikliwym zapoznaniu się z przesłaną

kolejowej.

Zapewniam przy tym, iż wszystkie wszczę-

te w resorcie postępowania likwidacyjne są trakto-

wane ze szczególną starannością i indywidualnie

w zakresie rozwoju sieci kolejowej.

Reasumując powyższe, prowadzone przez PKP

PLK SA analizy mają wspomóc decyzję odnośnie do

standardu i warunków oferty, którą spółka będzie

mogła przedstawić dla badanych linii.

Na obecnym

jedynie charakter wstępny.

Do dnia dzisiejszego brak

szczegółowych rozpracowań m.in. na temat skonkre-

tyzowanych propozycji działań i ich harmonogramu,

skutków społecznych, wyznaczenia zespołu (bądź

pełnomocnika) koordynującego wdrażanie wybrane-

go scenariusza oraz odpowiedzialnego za procedurę

konsultacji społecznych i uzgodnień, ekspertyz praw-

nych, wielkości środków potrzebnych dla takiego pro-

cesu (wygospodarowanie ich w działalności operacyj-

planach działalności gospodarczej).

Na polecenie

MTBiGM spółka PKP PLK dopracowuje szczegóły.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Andrzej Massel

209

Odpowiedź

pana Zbigniewa Kuźmiuka z dnia 18 października

2012 r., przesłaną przy piśmie o znaku: SPS-023-

-10861/12, poniżej przedstawiam następujące stano-

wisko.

porządzenia ministra zdrowia z dnia 27 lipca 2005 r.

dzonych w systemie informatycznym Narodowego

Funduszu Zdrowia oraz zakresu i sposobu ich prze-

kazywania ministrowi właściwemu do spraw zdrowia

oraz wojewodom i sejmikom wojewódzkim (Dz. U.

z 2005 r.

Nr 152, poz. 1271) Narodowy Fundusz Zdro-

wia gromadzi w swoim systemie informatycznym

dane dotyczące recept na refundowane leki i wyroby

medyczne, refundowanych leków i wyrobów medycz-

nych oraz aptek realizujących recepty na refundowa-

ne leki i wyroby medyczne.

W obecnym systemie prawnym, jak i tym, który

z późn. zm.), również nie było przepisów, które na-

kładałyby obowiązek sprawozdawania do Narodowe-

go Funduszu Zdrowia danych dotyczących produk-

tów leczniczych nieobjętych refundacją ze środków

publicznych.

Dane dotyczące sprzedaży leków nieobjętych re-

fundacją ze środków publicznych są zbierane przez

prywatne podmioty, które prowadzą całościowy mo-

nitoring rynku.

Jednakże należy zaznaczyć, że wy-

niki badań prowadzonych przez niniejsze podmioty

mogą być szacunkowe i mogą nie odzwierciedlać fak-

tycznych wydatków pacjentów na leki nieobjęte re-

fundacją ze środków publicznych.

munikatem Narodowego Fundusz Zdrowia z dnia 31

października 2012 r. poniesione przez płatnika pu-

blicznego w okresie styczeń–wrzesień 2012 r. koszty

całkowitego budżetu na refundację wyniosły blisko

6540 mln zł, co stanowiło 62,6% wykonania plano-

wanego całkowitego budżetu na refundację, który

został ustalony na kwotę równą 10 445 mln zł.

Od wej-

ścia w życie ustawy refundacyjnej, od dnia 1 stycznia

2012 r. średnia dopłata pacjenta do leku wykupowa-

nego w aptece na receptę w 2012 r. w stosunku do

analogicznego okresu 2011 r. zmniejszyła się o ok. 4%

przy jednoczesnym już wskazanym powyżej spadku

wydatków NFZ na refundację.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że biorąc pod

uwagę obwieszczenie refundacyjne z dnia 1 listopada

br., w porównaniu do rozporządzenia refundacyjnego

z listopada 2011 r. dopłaty pacjenta są niższe dla po-

nad 1700 leków, zaś wyższe dla ok. 1050 leków, które

jednak posiadają tańsze odpowiedniki (przy porów-

naniu przeprowadzonym za pomocą zestawienia in-

dywidualnych kodów EAN)

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Igor Radziewicz-Winnicki

Warszawa, dnia 4 grudnia 2012 r.

(10862)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na wy-

-10862/12, przy którym załączono interpelację pana

posła Tomasza Szymańskiego w sprawie opodatko-

wania przychodów uzyskanych z tytułu sprzedaży

bytu, uprzejmie informuję.

Przedmiotem wystąpienia jest opodatkowanie

przychodów uzyskiwanych ze sprzedaży wykonanych

w domach dziennego pobytu wyrobów artystycznych,

stroiki, różnego rodzaju obrazki itp.

Wyroby te wy-

konywane są w ramach terapii zajęciowej prowadzo-

nej w domach dziennego pobytu.

W interpelacji nie

wskazuje się zasad funkcjonowania domów dzienne-

go pobytu, tj. podstawy prawnej ich funkcjonowania,

formy prawnej, w jakiej funkcjonują, podmiotów,

przez które są prowadzone i wreszcie, kto uzyskuje

dochody z tytułu sprzedaży wytworzonych wyrobów

artystycznych.

Rozstrzygnięcie tych kwestii ma bar-

dzo istotne znaczenie dla jednoznacznego określenia

skutków podatkowych sprzedaży wyrobów artystycz-

nych wykonanych w domach dziennego pobytu.

Niezależnie jednak od braku wskazania w inter-

pelacji zasad funkcjonowania domów dziennego po-

bytu wyjaśnić należy, że zgodnie z przepisami ustawy

— prowadzenie i rozwój infrastruktury środowi -

skowych domów samopomocy dla osób z zaburzenia-

210

mi psychicznymi jest zadaniem z zakresu admini-

stracji rządowej realizowanym przez gminy, ﬁnanso-

(art. 18 ust. 1 pkt 5 ustawy),

— prowadzenie i zapewnienie miejsc w ośrodkach

osób wymagających opieki – jest zadaniem własnym

gmin, ﬁnansowanymzichdochodówwłasnych(art.

17 ust. 2 pkt 3 ustawy),

— prowadzenie powiatowych ośrodków wsparcia,

z wyłączeniem środowiskowych domów samopomocy

psychicznymi, jest zadaniem własnym powiatów, ﬁ-

nansowanym z ich dochodów własnych (art. 19 pkt 11

ustawy),

— prowadzenie ośrodków wsparcia dla osób z za -

burzeniami psychicznymi jest zadaniem z zakresu

ﬁnansowanymzbudżetupaństwawformiedotacji

celowej (art. 20 ust. 1 pkt 2 ustawy).

Ośrodek wsparcia, zgodnie z art. 51 ust. 2 ustawy

o pomocy społecznej, jest jednostką organizacyjną

pomocy społecznej dziennego pobytu, działającą sto-

Pobrane dochody budżetowe związane z realizacją

odrębnymi ustawami, pomniejszone o określone w od-

rębnych ustawach dochody budżetowe przysługujące

jednostce samorządu terytorialnego z tytułu wyko-

nywania tych zadań, zgodnie z art. 255 ustawy o ﬁ-

nansach publicznych, zarząd jednostki samorządu

terytorialnego przekazuje na rachunek bieżący docho-

dów dysponenta części budżetowej przekazującego do-

tację celową według stanu środków określonego na:

nego miesiąca;

nego miesiąca.

Stosownie do postanowień art. 25 ustawy o pomo-

cy społecznej organy administracji rządowej i samo-

rządowej mogą zlecać realizację zadań z zakresu po-

mocy społecznej (np. prowadzenie ośrodków wsparcia

skowego domu samopomocy dla osób z zaburzeniami

psychicznymi), udzielając dotacji na ﬁnansowanielub

doﬁnansowanierealizacjizleconegozadaniaorgani-

działalność w zakresie pomocy społecznej.

Do zleca-

nia tych zadań stosuje się przepisy ustawy o działal-

sowanie mają również przepisy art. 221 ustawy o ﬁ-

nansach publicznych.

Jeżeli przychody ze sprzedaży wyrobów artystycz-

nych uzyskuje dom dziennego pobytu będący jednost-

ką budżetową, to nie uiszcza z tego tytułu podatku

zm.) jednostki budżetowe zarówno państwowe, jak

i samorządowe są bezwarunkowo zwolnione od po-

datku dochodowego od osób prawnych.

Są one pod-

stawową formą organizacji jednostek sektora ﬁnan-

sów publicznych.

W takiej formie działają m.in. jed-

nostki organizacyjne wykonujące zadania z pomocy

społecznej.

Inne domy dziennego pobytu niebędące jednost-

kami budżetowymi mogą korzystać ze zwolnienia od

z zastrzeżeniem art. 17 ust. 1c, jeżeli ich celem sta-

tutowym jest działalność w zakresie pomocy społecz-

nej.

W związku z tym uzyskane przez dom dziennego

pobytu pieniądze z tytułu sprzedaży wyrobów arty-

stycznych, takich jak serwetki, kartki świąteczne,

ozdoby, stroiki itp. w ramach terapii zajęciowej, jeże-

li zostaną przeznaczone na wymieniony powyżej cel

statutowy domu, korzystają ze zwolnienia z podatku

sady funkcjonowania domu dziennego pobytu pozwa-

lają na uzyskiwanie przychodów ze sprzedaży wyro-

bów wykonanych w takim domu podopiecznym (oso-

bom ﬁzycznym),todochodyztegotytułupodlegają

opodatkowaniu na podstawie ustawy o podatku do-

uzyskanych przez podopiecznych ze sprzedaży wyro-

bów wykonanych w domu dziennego pobytu są inne

zsumowaniu z dochodami uzyskanymi z innych ty-

tułów, np. z emerytury, renty, należy wykazać w ze-

znaniu rocznym i opodatkować według skali podat-

kowej.

Podatek od takich dochodów uiszcza się w ter-

minie złożenia zeznania, tj. do 30 kwietnia roku na-

stępującego po roku podatkowym.

Prezentując powyższe, jednocześnie uprzejmie in-

formuję, że aktualnie nie są planowane działania

mające na celu zwolnienie z podatku dochodowego

przychodów podopiecznych domów dziennego pobytu

uzyskanych z tytułu sprzedaży przedmiotów wyko-

nanych w takiej placówce i przeznaczonych na reali-

zację dalszej aktywności.

W konsekwencji nie jest też

planowane rozszerzenie o tego rodzaju przychody ka-

talogu zwolnień przedmiotowych określonych w art. 21

Przy konstruowaniu zwolnień od podatku dochodo-

wego należy mieć na uwadze postanowienia art. 112c

ustawy o ﬁnansachpublicznych,zgodniezktórym

211

w stosunku do wielkości wynikających z obowiązu-

wiązujących przepisów.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

w myśl rozporządzenia Rady Ministrów

pada 2012 r., znak: SPS-023-10864/12, interpelacją

śniejszej emerytury z tytułu pracy w szczególnych

warunkach dla osób wykonujących własną działal-

ność gospodarczą uprzejmie wyjaśniam, że przepisy

wydane z upoważnienia art. 55 ustawy z dnia 14 grud-

nia 1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowni-

nigdy nie miały charakteru powszechnego.

Od czasu

ich wejścia w życie ograniczały prawo do wcześniej-

szej emerytury dla osób, których ubezpieczenie wy-

nikało ze stosunku pracy.

Sam tytuł tego rozporzą-

dzenia przesądza, że prawo do emerytury na podsta-

wie jego przepisów mogą nabyć wyłącznie ci ubezpie-

czeni, którzy legitymują się odpowiednim okresem

zatrudnienia w szczególnych warunkach lub o szcze-

gólnym charakterze, rozumianym jako wykonywanie

pracy w ramach stosunku pracy.

Możliwość stosowania przepisów ww. rozporzą-

ła wprawdzie utrzymana (wyłącznie na okres przej-

poz. 1227, z późn. zm.), jednakże nie stanowi to upraw-

nienia do dokonywania zmian w jego treści z przy-

czyn formalnoprawnych (z faktu utraty mocy obo-

wiązującej podstawy prawnej wydania przedmioto-

wego rozporządzenia, tj. art. 55 cytowanej na wstępie

ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników

Należy podkreślić, że zgodnie z przepisem § 2 ust. 1

omawianego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia

7 lutego 1983 r. praca może być uznana za zatrudnie-

nie w szczególnych warunkach praktycznie wyłącz-

nie wtedy, gdy pracownik w ramach obowiązującego

na określonym stanowisku pełnego wymiaru czasu

pracy świadczy ją stale, tj. ciągle.

W przypadku prowadzenia własnej działalności

wymagania te – z uwagi na różne sytuacje faktyczne

– nie mogą mieć realnego zastosowania.

Wykonywa-

nie takiej działalności często bowiem uzależnione

jest m.in. od ilości zamówień, zapotrzebowania na

rynku itp.

Ponadto osoba prowadząca własną dzia-

łalność nie tylko wykonuje szereg czynności o cha-

rakterze administracyjno-biurowym (np. zaopatrze-

nie w materiały, załatwianie formalności ﬁnanso-

wych), ale również reprezentuje ﬁrmęnazewnątrz.

Zakres obowiązków osób podlegających ubezpiecze-

niom społecznym z tytułu niepracowniczego zatrud-

nienia wykracza zatem poza prace wymienione

1983 r.

Dlatego też okresów takiego zatrudnienia nie

można traktować na równi z pracą świadczoną

w szczególnych warunkach stale i w pełnym wymia-

rze czasu pracy.

Pracowniczy, a nie powszechny charakter tego

uprawnienia potwierdził Trybunał Konstytucyjny

w Dz. U. Nr 76, poz. 874) w sprawie, o sygn.

K 1/00,

dotyczącej prawa do wcześniejszej emerytury osób

objętych ubezpieczeniami społecznymi z innego ty-

tułu niż stosunek pracy.

W uzasadnieniu tego wyro-

ku Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że: „Ustawa

emerytalna (tj. ustawa o emeryturach i rentach

z FUS) nie zmieniła zakresu podmiotowego tych re-

nia 1999 r.

Zróżnicowanie uprawnień w zakwestio-

nowanych przepisach wynika z tego, że w stosunku

do ubezpieczonych będących pracownikami jest to

kontynuacją posiadanych uprzednio uprawnień, aż

do całkowitego ich wygaszenia, natomiast pozostali

ubezpieczeni, którzy przed wejściem w życie ustawy

emerytalnej podlegali innym systemom ubezpiecze-

nia niż pracowniczy, takich uprawnień (do wcześniej-

szej emerytury) nigdy nie mieli”.

W konsekwencji Trybunał Konstytucyjny uznał,

że wspomniane zróżnicowanie jest uzasadnione i nie

212

tucji RP zasad równości i sprawiedliwości społecznej.

zmiany obecnie obowiązujących uregulowań w za-

kresie nabywania prawa do wcześniejszych emerytur

cowników (...), zwłaszcza że do jego nowelizacji nie

ma podstawy prawnej.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Marek Bucior

Warszawa, dnia 29 listopada 2012 r.

(10865)

nik medyczny.

Należy również wskazać, iż lekarzem

w dziedzinie: anestezjologii i intensywnej terapii,

Zamieszczony jednocześnie w przepisach przej-

magań określonych w przepisach w odniesieniu do

213

Odpowiedź

ministra skarbu państwa

stopada 2012 r. (znak: SPS-023-10866/12) w sprawie

Sandomierskim przedstawiam poniżej następujące

wyjaśnienia.

Agencja Rozwoju Przemysłu SA (dalej: ARP SA)

wrócić zespołowi jego dawną świetność, jak również

Odnosząc się do pytań 1–3 postawionych przez

pana posła, proszę o przyjęcie poniższych wyjaśnień.

Ministerstwo Skarbu Państwa, sporządzając co-

roczne sprawozdanie o stanie mienia Skarbu Pań-

stwa, wykorzystuje dane zbiorczej ewidencji majątku

Skarbu Państwa.

(Dz. U. Nr 77, poz. 864, z późn.

zm.).

Zgodnie z tym aktem, źródła danych ewidencji

zbiorczej stanowią tylko zagregowane sprawozdania

i informacje jednostek, którym przysługują upraw-

nienia wynikające z praw majątkowych Skarbu Pań-

stwa.

Prowadzona ewidencja ma na celu dysponowa-

nie określonymi danymi, nie jest jednak „analizą

w czasie” zachodzących zmian.

W ewidencji zbiorczej

nie wykorzystuje się dokumentów stanowiących pod-

stawę sprawozdań o stanie mienia sporządzanych

w jednostkach ewidencji podstawowej lub przedmio-

towej.

Corocznie opracowywany jest także raport o eko-

nomicznych, ﬁnansowych i społecznych skutkach

prywatyzacji, który stanowi realizację zapisu art. 2

kładającego na ministra skarbu państwa obowiązek

sprawozdania o ekonomicznych, ﬁnansowychispo-

łecznych skutkach prywatyzacji.

Raport ma charak-

ter sprawozdawczy.

Opisuje przebieg i efekty prywa-

tyzacji majątku państwowego oraz prezentuje wielo-

aspektową (społeczną i ekonomiczną) analizę proce-

sów przekształceń własnościowych w Polsce, jednak

wyłącznie w odniesieniu do podmiotów nadzorowa-

nych bezpośrednio przez ministra skarbu państwa

(rozumianych jako całość, np. spółka), a nie ich po-

szczególnych składników majątkowych i aktywów.

W opracowaniach tych nie były zatem poruszane

kwestie związane z prywatyzacją Zespołu Pałacowo-

-Parkowego w Baranowie Sandomierskim (dalej tak-

że: ZZP w Baranowie Sandomierskim).

Dokumentami o charakterze planistycznym są

kierunki prywatyzacji majątku Skarbu Państwa oraz

plany prywatyzacji.

Obecnie w MSP realizowane są

założenia „Kierunków prywatyzacji majątku Skarbu

Państwa w 2012 r.” oraz „Plan prywatyzacji na lata

2012–2013”.

W dokumentach tych (jak również

w „Kierunkach prywatyzacji majątku Skarbu Pań-

stwa w 2013 r.”) nie znajduje się zapis dotyczący

prywatyzacji Zespołu Zamkowo-Parkowego w Bara-

nowie Sandomierskim ani też jakiegokolwiek inne-

go obiektu o charakterze dobra/dziedzictwa narodo-

wego.

Zespół Zamkowo-Parkowy w Baranowie Sando-

mierskim nie został ujęty w żadnym dokumencie

sprawozdawczym bądź planistycznym Ministerstwa

Skarbu Państwa, ale stanowi on jedynie składnik

majątkowy Agencji Rozwoju Przemysłu SA.

W zakresie pozostałych pytań informuję, co na-

stępuje.

Ad 4.

Przed uruchomieniem postępowania doty-

czącego sprzedaży/dzierżawy ZZP w Baranowie San-

domierskim agencja zwróciła się w lutym 2012 r. do

marszałka województwa podkarpackiego z prośbą

o rozważenie przejęcia przez samorząd województwa

podkarpackiego Zespołów Zamkowo-Parkowych w Ba-

ranowie Sandomierskim i w Krasiczynie.

Do lipca

2012 r., kiedy to ARP SA ogłosiła postępowanie

w sprawie sprzedaży/dzierżawy ZZP w Baranowie

Sandomierskim, nie wpłynęła odpowiedź w tej spra-

wie.

Dopiero w dniu 9 października 2012 r.

ARP SA

otrzymała pismo marszałka województwa podkar-

packiego deklarujące możliwość przejęcia Zespołu

Zamkowo-Parkowego w Baranowie Sandomierskim,

214

zawierające pytanie, czy Zarząd ARP SA rozważa

możliwość prowadzenia rozmów w sprawie nieodpłat-

nego przekazania Zespołu Zamkowo-Parkowego

w Baranowie Sandomierskim na rzecz samorządu

województwa podkarpackiego.

W tym czasie ARP SA

była w trakcie realizacji projektu mającego na celu

zagospodarowanie obiektu w sposób, który przy za-

chowaniu jego zabytkowego charakteru pozwoli na

maksymalizację osiąganych przychodów.

Ad 5. ARP SA jest jedną ze spółek Skarbu Państwa

z uwagi na specyﬁkęwykonywanychprzezniązadań,

tj. w szczególności wspieranie procesów restruktury-

zacji i pełnienie funkcji inwestora w odniesieniu do

restrukturyzowanych przedsiębiorców.

Ponadto nie

można zapominać, iż ARP SA jest spółką prawa han-

dlowego, która działa w celu maksymalizacji osiąga-

nego zysku.

Jak już zostało wspomniane powyżej, pro-

wadzona w ZZP w Baranowie Sandomierskim działal-

ność nie jest działalnością dochodową.

Ad 6.

Zakończone przez ARP SA postępowanie

dotyczące sprzedaży ZZP w Baranowie Sandomier-

skim nie było przetargiem w rozumieniu przepisów

ruchomościami, gdyż ARP SA nie ma obowiązku sto-

sowania przepisów przedmiotowej ustawy.

Postępo-

wanie prowadzone było w oparciu o procedurę we-

wnętrzną ARP SA, tj. zaakceptowany przez Zarząd

ARP SA regulamin sprzedaży Zespołu Zamkowo-

-Parkowego w Baranowie Sandomierskim, który był

załącznikiem do publikowanego w prasie i na stronie

internetowej ARP SA zaproszenia do składania ofert

na zakup ZZP w Baranowie Sandomierskim.

Postę-

powanie prowadzone było przez zespół negocjacyjny

ds. przeprowadzenia postępowania dot. sprzedaży

i dzierżawy dot. ZZP w Baranowie Sandomierskim,

który działał na podstawie uchwały o jego powołaniu,

wewnętrznych procedur spółki, w tym regulaminu

sprzedaży Zespołu Zamkowo-Parkowego w Barano-

wie Sandomierskim, zasad przyjmowania i otwiera-

nia ofert (które zostały przyjęte przez zespół nego-

cjacyjny w celu zapewnienia traktowania na równych

uczciwej konkurencji) oraz Kodeksu cywilnego.

Postępowanie w sprawie sprzedaży było otwarte

i jawne, jako że zaproszenie do składania ofert było

SA i skierowane do wszystkich zainteresowanych bez

ograniczenia podmiotowego.

Każdy podmiot, który

złożył oświadczenie o zachowaniu poufności, otrzy-

mał bardziej szczegółowe niezbędne informacje doty-

czące ZZP w Baranowie Sandomierskim i mógł, speł-

niając wymogi określone w zaproszeniu do składania

ofert, złożyć stosowną ofertę.

Natomiast dokumenta-

cja postępowania jest chroniona tajemnicą przedsię-

biorstwa i nie jest udostępniana osobom trzecim bez

uzasadnionej przyczyny.

Aktualnie ARP SA prowadzi postępowanie mają-

ce na celu dzierżawę części gastronomicznej Zespołu

Zamkowo-Parkowego w Baranowie Sandomierskim.

Prowadzone są negocjacje z podmiotami, które zło-

żyły ofertę na dzierżawę.

Nie przewiduje się obecnie

wszczęcia nowego procesu mającego na celu zbycie

zespołu.

Przedstawiając powyższe wyjaśnienia, wyrażam

w sprawie barier urbanistycznych

ograniczających aktywność

nych ograniczających aktywność osób niepełno-

sprawnych przekazanej przez Marszałka Sejmu Rze-

br., znak: SPS-023-10867/12, uprzejmie informuję

i wyjaśniam.

innymi, niezbędne warunki do korzystania z obiek-

tów użyteczności publicznej i mieszkaniowego bu-

downictwa wielorodzinnego przez osoby niepełno-

nienie dostępności dla osób niepełnosprawnych.

Nie

może być więc obligatoryjności stosowania przepisów

w zakresie dostępności dla osób niepełnosprawnych

ku, a w przypadku obiektów wpisanych do rejestru

215

zabytków lub objętych ochroną konserwatorską –

ryczną tkankę budynku, wynikający z wytycznych

watora.

Należy zauważyć, iż przepisy rozporządzenia mi-

gań, których celem jest zapewnienie dostępności bu-

dynku dla osób niepełnosprawnych.

Jednocześnie, zgodnie z art. 59a ust.1 i 2 ustawy

Prawo budowlane, właściwy organ przeprowadza, na

tu przeze osoby niepełnosprawne, w szczególności

ku do obiektów użyteczności publicznej i budynku

mieszkalnego wielorodzinnego.

Tak więc przepisy

prawa budowlanego zapewniają zatem uwzględnienie

kwestii dostępności budynków dla osób niepełno-

sprawnych zarówno na etapie projektowania budyn-

ku, jak i jego realizacji, która poddawana jest kontro-

Ponadto, zgodnie z art. 59f ustawy Prawo budowlane,

w przypadku stwierdzenia w trakcie obowiązkowej

w sposób określony w tymże przepisie.

Należy mieć

sie zapewnienia warunków niezbędnych do korzysta-

dynku mieszkalnego wielorodzinnego.

Każde niespełnienie standardów budowlanych

Podsumowując, należy stwierdzić, iż przepisy usta-

wy Prawo budowlane i rozporządzenia ministra in-

osobom niepełnosprawnym możliwość korzystania

kami oraz otaczającą przestrzenią, tym samym nie

zachodzi potrzeba wprowadzania dodatkowych regu-

lacji prawnych na rzecz równego traktowania osób

niepełnosprawnych w tym zakresie.

Ponadto uprzejmie informuję, iż nie są prowadzone

statystyki dotyczące ilości obiektów przystosowanych

lub niedostępnych dla osób niepełnosprawnych.

Jednocześnie uprzejmie informuję, iż również

w zakresie transportu kolejowego są podejmowane

i nadal będą podejmowane działania, w tym również

przygotowanie programów i aktów normatywnych,

mające na celu poprawę stanu i dążenie do zapewnie-

nia pełnej dostępności polskiej infrastruktury trans-

portu publicznego dla wszystkich pasażerów, ze

szczególnym uwzględnieniem osób z niepełnospraw-

nością i osób ograniczonych ruchowo.

Przykładem

jest wydane jeszcze przez ministra infrastruktury

Nr 144, poz. 859), w którym po raz pierwszy uregu-

lowano zagadnienia zapewnienia tras wolnych od

przeszkód czy oznaczeń wizualnych i dotykowych dla

osób niewidomych i niedowidzących.

Obecnie są przygotowywane zmiany rozporządze-

zmiany wymagań dla obiektów służących do obsługi

podróżnych, takich jak perony i przejścia podziemne.

Należy również mieć na uwadze, iż zastosowanie

przy modernizacji lub budowie obiektów wchodzą-

cych w skład sieci kolejowej mają postanowienia de-

ści w zakresie aspektu „Osoby o ograniczonej możli-

z 7.03.2008 r., str. 72), w której to decyzji wyodręb-

niono wymagania dla podsystemów infrastruktura

i tabor, a także, w niewielkim zakresie dla podsyste-

mu aplikacje telematyczne dla przewozów pasażer-

skich, w sposób szczegółowy regulując wiele aspek-

tów zapewnienia dla podróżnych pełnej dostępności.

Obecnie trwają również prowadzone przez Europej-

ską Agencję Kolejową konsultacje społeczne projektu

zmiany ww. decyzji.

W ramach modyﬁkacjispecyﬁ-

kacji wprowadzono zmiany w wymaganiach dotyczą-

cych dostępu do przestrzeni publicznej i taboru kole-

jowego, a także uszczegółowiono zasady dotyczące

udzielania pomocy pasażerom.

Prowadzone działa-

nia modyﬁkująceukierunkowanesąnazwiększenie

dostępności transportu kolejowego dla osób o ogra-

niczonej sprawności ruchowej.

Natomiast mając na względzie rozwiązania stoso-

wane w organizacji ruchu, dotyczące wyznaczania

stanowisk postojowych, uprzejmie wskazuję, że prze-

pisy zawarte w punkcie 5.2.4 załącznika nr 2 do roz-

z późn. zm.) stanowią, że na obszarach, gdzie wyzna-

cza się ogólnodostępne miejsca postojowe, należy prze-

216

widzieć stanowiska przeznaczone dla pojazdów osób

niepełnosprawnych.

Ponadto należy zauważyć, iż pojazdy przystoso-

wane do przewozu osób niepełnosprawnych, znajdu-

jące się w eksploatacji, podlegają również sprawdze-

niu w toku badań technicznych pojazdów, w ramach

których diagnosta dokonuje kontroli stanu technicz-

nego drzwi, ramp, podnośników, mocowania do wóz-

ków inwalidzkich, jak również wyposażenia sygnali-

zacyjnego i specjalnego.

Jednocześnie uprzejmie informuję, iż do kompe-

tencji ministra transportu, budownictwa i gospodar-

ki morskiej nie należy wspieranie ﬁnansowelikwida-

cji barier związanych z dostosowaniem obiektów dla

osób niepełnosprawnych, a jedynie ewentualne wpro-

wadzanie regulacji prawnych mających na celu po-

prawę stanu i dążenie do zapewnienia pełnej dostęp-

ności polskiej infrastruktury dla osób niepełnospraw-

nych w zakresie właściwości ministra transportu,

budownictwa i gospodarki morskiej.

Niezależnie od powyższego z uzyskanych z Mini-

nika, iż Biuro Pełnomocnika Rządu ds. Osób Niepeł-

nosprawnych stale prowadzi działania na rzecz

zwiększania dostępności osób niepełnosprawnych do

życia w społeczeństwie, również przez wdrażanie idei

projektowania uniwersalnego.

Już w roku 2001, po

przyjęciu przez Radę Europy rezolucji ResAP(2001)1

dotyczącej wprowadzenia zasad uniwersalnego pro-

jektowania do programów nauczania wszystkich za-

wodów związanych z tworzeniem środowiska budow-

lanego, biuro przygotowało tłumaczenie rezolucji

i przesłało ją do wszystkich rektorów uczelni wyż-

szych w Polsce.

Od 2009 r. na stronie biura: niepeł-

nosprawni.gov.pl, została utworzona zakładka: Do-

stępność.

Projektowanie uniwersalne, w której są

gromadzone materiały dotyczące projektowania uni-

wersalnego.

Znajdują się tam dokumenty międzyna-

rodowe oraz publikacje polskie związane z tym tema-

tem.

W październiku 2010 r., odbyła się pierwsza

ogólnopolska konferencja „Projektowanie uniwersal-

ne – równe prawa, równy dostęp”.

Druga konferencja

miała miejsce 21 czerwca 2012 r. w Warszawie – „Pro-

jektowanie uniwersalne.

Dostępność i uczestnictwo

dla wszystkich”.

W konferencjach uczestniczyli przed-

stawiciele administracji rządowej, środowisk nauko-

wych, architekci i projektanci oraz przedstawiciele

organizacji pozarządowych.

Jednocześnie z informacji uzyskanych z Biura

wynika, iż na podstawie przepisów ustawy dnia 27

ków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Nie-

środków funduszu likwidacji barier architektonicz-

nych.

O powyższe doﬁnansowaniemogąubiegaćsię

osoby niepełnosprawne, które mają trudności w po-

ruszaniu się, jeżeli są właścicielami nieruchomości

wane ze środków Państwowego Funduszu Rehabili-

z późn. zm.) do zadań samorządu województwa, któ-

re mogą być ﬁnansowaneześrodkówPaństwowego

Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych,

należą roboty budowlane w rozumieniu przepisów usta-

wy z dnia 7 lipca1994 r.

Prawo budowlane (Dz. U.

obiektów służących rehabilitacji w związku z potrze-

bami osób niepełnosprawnych, z wyjątkiem rozbiór-

ki tych obiektów.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 29 listopada 2012 r.

produktów kartograﬁcznych, wytwarzanych

przez Wojskowe Centrum Geograﬁczne

Szanowna Pani Marszałek!

Nawiązując do prze-

SPS/023-10868/12, interpelacji pani poseł Krystyny

przez Wojskowe Centrum Geograﬁcznedostawpro-

duktów kartograﬁcznych, głównie na potrzeby Sił

Zbrojnych RP, uprzejmie informuję.

217

porządzania towarami jak właściciel, w tym również

mian za odszkodowanie (por. art. 7 ust. 1 pkt 1 ww.

Należy również tu wskazać, że w myśl art. 7 ust.

2 ww. ustawy przez dostawę towarów podlegającą

opodatkowaniu rozumie się również przekazanie nie-

odpłatnie przez podatnika towarów należących do

1) przekazanie lub zużycie towarów na cele oso-

szy, członków spółdzielni i ich domowników, człon-

ków organów stanowiących osób prawnych, członków

stowarzyszenia,

2) wszelkie inne darowizny:

— jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub

Z powyższego wynika, że ewentualny obowiązek

opodatkowania nieodpłatnego przekazania towarów

jest ściśle związany z prawem, o którym mowa wyżej.

Jednocześnie należy wskazać, że dla opodatkowa-

nia danej czynności istotne jest, aby była wykonywana

przez podmiot uznany za podatnika tego podatku.

towarów i usług podatnikami są osoby prawne, jed-

nostki organizacyjne niemające osobowości prawnej

oraz osoby ﬁzycznewykonującesamodzielniedzia-

łalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2

ww. ustawy obejmuje wszelką działalność producen-

Należy jednocześnie wskazać, że w myśl art. 15

ust. 6 ww. ustawy nie uznaje się za podatnika orga-

nów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących

nych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji któ-

rych zostały one powołane, z wyłączeniem czynności

wilnoprawnych.

Mając na uwadze powyższe oraz z uwagi na bar-

dzo ogólnie przekazane w ww. interpelacji informacje

(m.in., że produkty te są po ich bezpłatnym otrzyma-

niu przez niektóre podmioty sprzedawane na rynku),

nie mogę jednoznacznie stwierdzić, czy dochodzi tu-

taj do naruszenia przepisów prawa podatkowego

jest szeregu istotnych informacji, które pozwoliłyby

określić, czy wykonywane przez centrum czynności

kładowo w interpelacji brak jest informacji dotyczącej

statusu podmiotów, którym przekazywane lub udo-

stępnianie są dane i materiały z wojskowego zasobu

geograﬁcznego,najakichzasadachnastępujetoprze-

kazanie, w jaki sposób są ﬁnansowaneteczynności,

a w szczególności, czy są ﬁnansowanenp.z:

charakterze mających bezpośredni wpływ na cenę

charakterze niemających wpływu na cenę (kwotę na-

leżną) towarów dostarczanych lub usług świadczo-

nych przez podatnika.

Brak informacji o podmiotach, którym przekazy-

wane są bezpłatnie produkty kartograﬁczneiktóre

sprzedają te produkty na rynku, jest również istotny

dla oceny, czy dokonane czynności skutkują obowiąz-

kiem rozliczenia podatku od towarów i usług.

Jak

wcześniej wskazano, dostawa towarów wykonywana

przez podatnika VAT co do zasady podlega opodatko-

waniu tym podatkiem, należy mieć jednak na uwa-

dze, że wykonujący te czynności może korzystać ze

zwolnienia podmiotowego.

Z uwagi, że potwierdzenie zgłoszonych w interpreta-

cji informacji o ewentualnym naruszeniu prawa podat-

określenie ewentualnych skutków ﬁnansowychdlaSił

Zbrojnych oraz budżetu państwa możliwe jest wyłącznie

w drodze kontroli, uprzejmie informuję, iż informacje

zgłoszone przez państwa posłów przekazałem do orga-

nów odpowiedzialnych za kontrolę skarbową do wyko-

rzystania zgodnie z posiadanymi kompetencjami.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Maciej Grabowski

218

przesłaną przy piśmie wicemarszałka Sejmu pana

znak: SPS-023-10869/12, w sprawie przeniesienia

gu i Zakopanego do Krakowa i Tarnowa uprzejmie

informuję, co następuje.

2012 r. wojewoda małopolski poinformował, iż powia-

ty nowotarski oraz tatrzański są obsługiwane przez

Skoncentrowaną Dyspozytornię Medyczną nr 1 zlo-

kalizowaną w Krakowskim Pogotowiu Ratunkowym.

W opinii wojewody wdrożenie projektu utworzenia

skoncentrowanej dyspozytorni medycznej pozwala na

centralizację zarządzania zespołami ratownictwa

medycznego, co ułatwia sprawną koordynację dzia-

łań ratowniczych w terenie, pozwalając na efektyw-

niejsze wykorzystanie zasobów systemu Państwowe-

go Ratownictwa Medycznego w celu zabezpieczenia

obsługiwanej populacji w świadczenia medyczne z za-

kresu ratownictwa medycznego.

Wprowadzone roz-

wiązania umożliwiają m.in.:

1) podniesienie bezpieczeństwa,

2) efektywne wykorzystanie zasobów,

3) prowadzenie na bieżąco monitoringu systemu

Państwowego Ratownictwa Medycznego,

4) wprowadzenie jednolitych standardów funkcjo-

nowania ZRM,

5) bieżący dostęp do informacji o wszystkich ZRM

6) wsparcie działań lekarza koordynatora.

Jednocześnie wojewoda poinformował, iż Skon-

centrowana Dyspozytornia Medyczna nr 1 w Kra-

kowskim Pogotowiu Ratunkowym w pełni funkcjo-

nuje – zostały już przyłączone wszystkie rejony ope-

racyjne, łącznie z powiatami nowotarskim i tatrzań-

skim.

Stan łączności w terenie górskim w związku

z przyłączeniem do skoncentrowanej dyspozytorni

nie uległ pogorszeniu w stosunku do stanu sprzed

centralizacji.

Nawiązana została współpraca Kra-

kowskiego Pogotowia Ratunkowego z dysponentem

zespołów ratownictwa medycznego w Zakopanem

w celu udoskonalenia łączności radiowej, jako alter-

natywnego sposobu komunikacji pomiędzy skoncen-

trowaną dyspozytornią medyczną a zespołami ratow-

nictwa medycznego.

Wojewoda zwrócił również uwagę na korzyści, ja-

kie wynikają z centralnego zarządzania zespołami

ratownictwa medycznego.

Obecnie skoncentrowana

dyspozytornia medyczna w Krakowie dysponuje łącz-

nie 73 ZRM, w tym 3 zespołami w tatrzańskim rejo-

nie operacyjnym.

Dotychczas dyspozytor medyczny

mógł jednocześnie zadysponować w tatrzańskim re-

jonie operacyjnym 3 ZRM, natomiast w ramach skon-

centrowanej dyspozytorni medycznej istnieje możli-

wość zadysponowania zespołów ratownictwa medycz-

nego z sąsiednich rejonów operacyjnych.

Takie roz-

wiązanie skraca czas dotarcia na miejsce zdarzenia i

usprawnia proces dysponowania zespołami ratownic-

twa medycznego w przypadku zdarzeń masowych.

Reasumując, dzięki wprowadzonym rozwiązaniom

zwiększyła się sprawność zarządzania zespołami ra-

townictwa medycznego w terenie, nie ma konieczno-

ści porozumiewania się pomiędzy poszczególnymi

dyspozytorniami w celu zadysponowania karetki z są-

siedniego rejonu operacyjnego czy też w przypadku

konieczności zebrania na miejscu zdarzenia większej

liczby zespołów ratownictwa medycznego, obecnie

dyspozytor skoncentrowanej dyspozytorni medycznej

ma podgląd na wszystkie zespoły ratownictwa me-

dycznego rozlokowane w terenie.

Takie rozwiązanie

umożliwia zadysponowanie zespołu ratownictwa me-

dycznego, który najszybciej dotrze na miejsce zdarze-

nia.

Nawiązując natomiast do zapytania o przenie-

sienie dyspozytorów z Nowego Targu do Skoncentro-

wanej Dyspozytorni Medycznej nr l w Krakowie wo-

jewoda poinformował, iż dyspozytorzy medyczni

z przejmowanych powiatów posiadali możliwość za-

trudnienia w Skoncentrowanej Dyspozytorni Me-

dycznej nr 1 zlokalizowanej w Krakowskim Pogoto-

wiu Ratunkowym.

Należy jednak nadmienić, że za-

interesowanie tym rozwiązaniem było znikome.

Jed-

nocześnie na terenie Skoncentrowanej Dyspozytorni

Medycznej nr l w Krakowie na stanowisku dyspozy-

tora medycznego w ostatnim czasie zostały zatrud-

nione cztery osoby z Nowego Targu oraz jedna z Za-

kopanego.

chodniopomorskim, gdzie są dwie skoncentrowane

trowanych dyspozytorni wskazują na poprawę funk-

cjonowania i dysponowania zespołów ratownictwa

łeczeństwa, głównie w postaci skrócenia mediany

zapewni równomierny rozkład zadań.

Powinna też

funkcjonowania systemu w woj. małopolskim doko-

219

nać będzie można jednak dopiero po pełnym wdroże-

niu nowej organizacji.

smo SPS-023-10870/12 z dnia 5 listopada 2012 r.

Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej, przy któ-

rym przekazano interpelację pana Andrzeja Guta-

-Mostowego, posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej,

kopanem na 2013 r., uprzejmie informuję.

Z dniem 1 stycznia 2010 r. ﬁnansowanie woje-

wódzkich i powiatowych stacji sanitarno-epidemio-

logicznych zostało wyłączone zarówno z kompetencji

nego.

w powiecie.

Na podstawie art. 51 pkt 3 ustawy z dnia

skutecznego jej działania.

Wojewoda posiada jednocześnie uprawnienia pod-

miotu tworzącego, w rozumieniu przepisów ustawy

logicznej.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Sławomir Neumann

(10872)

2012 r., znak: SPS-023-10872/12, w sprawie przepi-

sów odnoszących się do komunalnych osadów ścieko-

w załączeniu przekazuję opinię w przedmiotowym

zakresie.

Załącznik

W odpowiedzi na pismo przekazujące interpelację

poseł Mirosławy Nykiel w sprawie przepisów odno-

szących się do komunalnych osadów ściekowych za-

przedstawiam następujące wyjaśnienia.

Na wstępie uprzejmie informuję, że w chwili obec-

wy o odpadach (druk sejmowy nr 456 i nr 853), która

1243, z późn. zm.).

Na podstawie przedmiotowego

projektu ustawy zostanie wydane rozporządzenie

zastąpi obecnie obowiązujące rozporządzenie w tym

zakresie.

Odnosząc się do podnoszonych przez panią poseł

kwestii dotyczących wprowadzenia rozwiązań praw-

nych doprecyzowujących możliwości i warunki sto-

sowania komunalnych osadów ściekowych, pragnę

220

podkreślić, że zgodnie z obowiązującymi przepisami

w tym m.in. w rolnictwie, powinien odbywać się z za-

chowaniem warunków określonych w ust. 1a–7 tego

logiczny przepis zamieszczony jest w art. 96 ust. 1).

padach odpowiedzialność za prawidłowe zastosowa-

nie komunalnych osadów ściekowych spoczywa na

wytwórcy osadów (taki przepis zawarto również

w rozporządzeniu ministra środowiska z dnia 14 li-

W przedmiotowym rozporządzeniu określono dodat-

Odnosząc się do kwestii odpowiedzialności, uprzej-

mie wyjaśniam, że zgodnie z art. 43 ust. 1b ustawy

o odpadach odpowiedzialność za prawidłowe stoso-

wanie komunalnych osadów ściekowych spoczywa na

wytwórcy osadów (kwestie odpowiedzialności w po-

dobny sposób zostaną również uregulowane w art. 96

dów: właścicielowi, dzierżawcy lub innej osobie wła-

padach, ze zmianą polegającą na wskazaniu włada-

jącego powierzchnią ziemi (w rozumieniu przepisów

dowiska), jako osoby, której komunalne osady ścieko-

we mogą być przekazywane przez wytwórcę.

Powyż-

sza zmiana porządkuje i ogranicza zakres osób upraw-

nionych do odbioru i stosowania komunalnych osa-

dów ściekowych.

Dodatkowo w przywołanym art. 96

wprowadzono zmiany mające na celu zapewnienie

nych osadów ściekowych przed zastosowaniem ich

zwolą wyeliminować spotykane obecnie niewłaściwe

praktyki postępowania z komunalnymi osadami

ściekowymi.

stosowania się do tego warunku zgromadzone osady

ściekowe można uznać jako magazynowanie lub skła-

dowanie odpadów w miejscu na ten cel nieprzezna-

czonym.

W takich przypadkach na podstawie art. 34

zydent miasta – może nakazać posiadaczowi odpadów

nowania.

Biorąc natomiast pod uwagę inne sygnalizowane

wątpliwości oraz wskazania na potrzebę zmian legi-

slacyjnych w zakresie stosowania komunalnych osa-

dów ściekowych, w tym m.in. dotyczące obowiązku

prowadzenia przez właściciela ewidencji odpadów

oraz ewidencji działek, na których komunalne osady

ściekowe miałyby być składowane, uprzejmie wyja-

śniam, że ich wprowadzenie do projektu aktualnie

procedowanej ustawy o odpadach w znaczący sposób

221

wpłynęłoby na zmianę procedowanej regulacji, stąd

też nie jest możliwe ich uwzględnienie na obecnym

etapie prac.

Niemniej należy podkreślić, że zapropo-

nowane zmiany wymagają głębszej analizy i szer-

szych konsultacji, po czym zostanie rozważona moż-

liwość ich wprowadzenia.

Odnosząc się do propozycji zmian w rozporządze-

niu w sprawie komunalnych osadów ściekowych, pra-

gnę zapewnić, że na etapie prac nad rozporządze-

niem, które zostanie wydane na podstawie art. 96

obowiązujące rozporządzenie w sprawie komunal-

nych osadów ściekowych, podnoszone przez Panią

kwestie zostaną wzięte pod uwagę.

Z wyrazami szacunku

Bestwina i Czechowice-Dziedzice, przesłaną w dniu

5 listopada 2012 r., uprzejmie przedstawiam, co na-

stępuje.

Na wstępie wskazuję, że przepis art. 95 ust. 2 usta-

dzające ustawy reformujące administracje publiczną

stra sprawiedliwości z obowiązku dostosowania

Zmiany te są dokonywane wówczas, gdy pozwalają

na to warunki lokalowe i kadrowe konkretnych są-

szenia dysproporcji w wielkości tych jednostek.

55%.

Sytuacja gmin Bestwina i Czechowice-Dziedzi-

ce należących do powiatu bielskiego, a pozostających

we właściwości miejscowej Sądu Rejonowego w Pszczy-

go charakteru wyjątkowego.

Propozycja przeniesie-

nia gmin Bestwina i Czechowice-Dziedzice z obszaru

Sądu Rejonowego w Pszczynie do właściwości miej-

scowej Sądu Rejonowego w Bielsku-Białej została

skonsultowana z prezesem Sądu Apelacyjnego w Ka-

towicach.

Po analizie przedstawionej opinii Minister-

stwo Sprawiedliwości prezentuje negatywne stano-

wisko odnośnie do postulowanej reorganizacji.

Rozszerzanie obszaru działania Sądu Rejonowego

w Bielsku-Białej byłoby działaniem nieracjonalnym.

W obecnej strukturze Sąd Rejonowy w Bielsku-Białej

odnotowuje większy wpływ spraw i osiąga gorsze wy-

niki w zakresie sprawności postępowania niż Sąd

Rejonowy w Pszczynie, dla którego sprawy z obszaru

gmin Bestwina i Czechowice-Dziedzice stanowią

istotną część wpływu.

Jednocześnie dla Sądu Rejo-

nowego w Bielsku-Białej rozstrzyganie spraw z tere-

nu wskazanych dwóch gmin stanowiłoby dodatkowe

obciążenie.

Niezależnie od powyższego podnieść należy, że

odległość do Bielska-Białej i Pszczyny z miejscowości

położonych w gminach Bestwina i Czechowice-Dzie-

dzice jest niewielka i porównywalna, a połączenia

komunikacyjne na terenie powiatów pszczyńskiego

i bielskiego są dogodne.

Odległość do siedziby Sądu

Rejonowego w Pszczynie wynosi z Bestwiny ok. 10

km, z Czechowic-Dziedzic ok. 15 km.

Budynki Sądu

Rejonowego w Pszczynie usytuowane są w ścisłym

Przynależność wskazanych gmin do Sądu Rejonowe-

go w Pszczynie nie powoduje zatem istotnych utrud-

nień w dostępie do sądu.

W kwestii zmiany właściwości miejscowej po-

wszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury

informuję, że zgodnie z art. 17 ust. 13 ustawy z dnia

po zasięgnięciu opinii prokuratora generalnego,

dziby i obszary właściwości, mając na względzie za-

pewnienie właściwego funkcjonowania tych jedno-

stek.

Jakkolwiek zmiana obszarów działania jednostek

prokuratury dokonywana jest na podstawie przepi-

sów rozporządzenia ministra sprawiedliwości, to jed-

nak inicjatywa w tym zakresie należy do prokurato-

ra generalnego.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Wojciech Węgrzyn

Warszawa, dnia 28 listopada 2012 r.

222

Odpowiedź

podsekretarza stanu w Ministerstwie Finansów

pada 2012 r. pana posła Łukasza Borowiaka w spra-

poz. 1054), zwanej dalej ustawą o VAT, wprowadzają

jako zasadę generalną miesięczne rozliczanie tego

(vide art. 99 ust. 1 ustawy o VAT).

Wyjątek stanowią

mali podatnicy rozliczający się metodą kasową, na

których nałożono obowiązek składania deklaracji za

ust. 2).

Należy podkreślić, że również pozostali po-

datnicy mogą wybrać kwartalne rozliczanie VAT po

uprzednim zawiadomieniu naczelnika urzędu skar-

bowego.

Zgodnie z art. 103 ust. 1 ustawy o VAT podatnicy

bez wezwania naczelnika urzędu skarbowego, do ob-

liczania i wpłacania podatku za okresy miesięczne

na rachunek urzędu skarbowego, z zastrzeżeniem

ust. 2–4 oraz art. 33 i 33b.

Mali podatnicy, którzy

wybrali metodę kasową oraz inni podatnicy, którzy

wybrali kwartalne rozliczanie VAT, są obowiązani,

na rachunek urzędu skarbowego (art. 103 ust. 2),

z tym że podatnicy, którzy wybrali rozliczenia kwar-

talne, inni niż mali podatnicy, są obowiązani, bez

Uprzejmie informuję, że nie są przewidywane pra-

ce legislacyjne mające na celu wydłużenie ustanowio-

nych w art. 103 ustawy o VAT terminów wpłaty po-

datku przez podatników.

Należy podkreślić, że przy

wprowadzaniu zmian w zakresie podatku od towa-

rów i usług należy uwzględniać nie tylko ogranicze-

nia wynikające z obowiązku podporządkowania prze-

pisów krajowych wymogowi zgodności z prawem Unii

Europejskiej (obecne regulacje w tym zakresie są

zgodne z art. 206 i 252 dyrektywy Rady 2006/112/

należy mieć na uwadze zapewnienie ﬁskalnejstabil-

ności budżetu państwa.

W rezultacie wszelkie postu-

laty dotyczące modyﬁkacjiprzepisówustawyoVAT

muszą uwzględniać ewentualne skutki budżetowe

takich zmian.

Należy bowiem założyć, że wprowadze-

nie w ustawie o VAT zmian przewidujących po-

wszechne odroczenie terminu płatności podatku od

towarów i usług (podatku stanowiącego największe

źródło dochodów budżetu państwa) spowodowałoby

poważne skutki budżetowe, a tym samym negatyw-

nie wpłynęłoby na terminowe regulowanie przez

państwo swoich zobowiązań.

Biorąc pod uwagę obec-

ne uwarunkowania budżetowe, nie przewiduje się

zmian w postulowanym w interpelacji zakresie.

Odnosząc się do postulatu pana posła, należy za-

uważyć, że już obecnie obowiązujące przepisy ustawy

o VAT przewidują system specjalnych preferencji

umożliwiających faktyczne odroczenie momentu za-

płaty podatku.

Wskazane powyżej uwarunkowania

powodują jednak, że adresatem tych szczególnych

uprawnień nie mogą być wszyscy podatnicy tego po-

datku, lecz jego zakres podmiotowy musi podlegać

ograniczeniu do podatników najbardziej podatnych

na negatywne konsekwencje utraty płynności ﬁnan-

sowej.

Za takie podmioty uznaje się co do zasady małe

i średnie przedsiębiorstwa, które z reguły dysponują

relatywnie niższą od dużych przedsiębiorstw zdolno-

ścią akumulacji kapitału oraz pozyskiwania ﬁnanso-

wania zewnętrznego.

Z uwagi na powyższe zasadni-

cza część tych preferencji została adresowana do

szczególnej kategorii podatników określonych na

gruncie ustawy o VAT mianem małych podatników.

kategorii podatników zostali zaklasyﬁkowanim.in.

kroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej

1 200 tys. euro (przeliczenia kwot wyrażonych w euro

boczy października poprzedniego roku podatkowego,

nym przepisie limit umożliwia skorzystanie z prefe-

rencji określonych w ustawie o VAT ok. 95% zareje-

strowanych czynnych podatników podatku od towa-

rów i usług.

W kontekście przedstawionego problemu szczegól-

nie ważnym udogodnieniem dla małych podatników

jest przyznany im przywilej wyboru kasowej metody

rozliczeń podatku VAT.

Należy bowiem mieć na uwa-

dze, że określony w art. 103 ustawy o VAT termin

zapłaty podatku jest ściśle skorelowany z momentem

powstania obowiązku podatkowego.

Oznacza to, że

223

odsunięcie tego momentu w czasie odracza również

ostateczny termin uregulowania należnego podatku.

W świetle art. 21 ust. 1 ustawy o VAT podatnicy speł-

niający kryteria określone w art. 2 pkt 25 ustawy

o VAT w miejsce powszechnie stosowanego memoria-

łowego rozliczenia podatku VAT mogą dokonać wy-

boru kasowej metody rozliczeń.

U podatnika rozli-

czającego podatek VAT według metody kasowej obo-

usługi, lecz z dniem uregulowania całości lub części

na ww. zasadach, momentu powstania obowiązku

podatkowego z datą otrzymania przez małego podat-

nika płatności z tytułu dostawy towarów lub świad-

czenia usług oznacza, że do 90. dnia, licząc od dnia

je sytuacja, w której taki podatnik jest zmuszony do

pokrycia z własnych środków ﬁnansowychpłatności

podatku VAT dokonywanej przez niego na rzecz urzę-

du skarbowego.

Nadmienić należy, że powyższe regulacje prawa

krajowego znajdują oparcie w przepisach dyrektywy

2006/112/WE.

Przepisy ww. dyrektywy nie przewi-

dują jednak możliwości powszechnego zastosowania

podatkowego stanowiącego odstępstwo od ww. gene-

ralnej zasady możliwe jest bowiem wyłącznie w od-

niesieniu do określonych transakcji lub do określo-

nych kategorii podatników.

Z powyższego wynika, że

wprowadzenie jako generalnej zasady rozwiązania

Dodatkowo należy również wskazać przepisy, któ-

re mają przyczyniać się do szybszego regulowania

należności przez kontrahentów małych podatników

rozliczających się metodą kasową.

Stosownie do prze-

pisu § 18 ust. 1 rozporządzenia ministra ﬁnansów

których przepisów ustawy o podatku od towarów

padku nabycia towarów i usług udokumentowanych

faktura VAT-MP (czyli fakturą wystawioną przez

małego podatnika rozliczającego VAT metodą kaso-

wą) podatnik może obniżyć kwotę podatku należne-

uregulował całość lub część należności na rzecz ma-

łego podatnika lub przypada 90. dzień od dnia otrzy-

mania towaru lub wykonania usługi.

Równocześnie uprzejmie informuję, że została

przekazana do Senatu RP ustawa z dnia 16 listopada

cyjnych w gospodarce, w której m.in. zaproponowano

zniesienie 90-dniowego limitu w odniesieniu do ma-

łego podatnika rozliczającego się metodą kasową,

VAT czynny.

Natomiast w przypadku małego podat-

nika rozliczającego się metodą kasową, którego kon-

trahentem jest podmiot inny niż podatnik VAT czyn-

datnika w sytuacji dokonania sprzedaży na rzecz in-

nego podatnika VAT czynnego i nieotrzymania za-

płaty oznacza, że nie powstanie prawo do odliczenia

cji faktura, która nie zostanie uregulowana przez

wy do odliczenia podatku naliczonego w niej wyka-

zanego.

Powyższe zmiany powinny przyczynić się do

zmniejszenia zjawiska zatorów płatniczych.

Przedstawiając powyższe, należy również podkre-

ślić, o czym już była mowa, że mali podatnicy rozli-

czający się metodą kasową oprócz przesunięcia mo-

mentu powstania obowiązku podatkowego do daty

uregulowania należności za sprzedane towary lub

świadczone usługi korzystają również z wydłużenia

okresu na uregulowanie podatku, które przysługuje

podatnikom składającym deklaracje podatkowe za

go po kwartale, w którym powstał obowiązek podat-

kowy).

Mali podatnicy (w tym zarówno rozliczający

się metodą kasową, jak i niekorzystający z tej meto-

dy) nie odprowadzają zaliczek na podatek, do czego

są zobowiązani pozostali podatnicy, którzy wybrali

kwartalne rozliczanie VAT.

Przedstawiając powyższe, dodatkowo uprzejmie

informuję, że w przepisach ustawy o VAT funkcjonu-

je instytucja tzw. ulgi na złe długi, która umożliwia

usługi.

Celem tej ulgi jest zmniejszenie obciążeń po-

datkowych u podatnika, u którego powstał obowią-

hent nie uregulował należności określonych w umo-

wie lub na fakturze.

Szczegółowe zasady rozliczenia

galnych wierzytelności zostały określone w art. 89a

ce proponuje się wprowadzenie ułatwień w tym za-

kresie dla wierzyciela (m.in. skrócenie terminu na

dokonanie korekty oraz rezygnację z warunku zawia-

domienia dłużnika o zamiarze skorygowania podat-

ku należnego oraz dokonania takiej korekty).

Reasumując, uprzejmie informuję, że pomimo iż

nie przewiduje się wydłużenia określonych w art. 103

podkreślić, że omówione regulacje ustawy o VAT do-

tyczące kwartalnego rozliczania VAT oraz metody

224

kasowej umożliwiają podatnikom wyeliminowanie

problemów związanych z nieterminowym regulowa-

niem należności przez kontrahentów, a zmiany, jakie

przewidywane są od 1 stycznia 2013 r., powinny do-

datkowo przyczynić się do poprawy ich płynności ﬁ-

nansowej.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Maciej Grabowski

sza Borowiaka w sprawie nowelizacji ustawy o dostę-

uprzejmie informuję, że należy zgodzić się z panem

posłem, iż w art. 6 ustawy d.i.p. nie do końca okre-

ślony jest zakres udostępnianych informacji.

Mając

na uwadze, iż celem tego przepisu jest konkretyzacja

przedmiotu informacji publicznej sformułowanej

w art. 1, przepis ten nie tworzy zamkniętego katalo-

gu źródeł i rodzaju informacji, a ustala jedynie w spo-

sób przykładowy zakres przedmiotowy informacji

publicznej.

Użycie przez ustawodawcę sformułowania

„w szczególności” przesądza o jego otwartości, nie

jest zatem możliwe przyjęcie, że informacja, która nie

została wymieniona w art. 6 ust. 1 ustawy, nie jest

informacją publiczną.

W takim przypadku podmiot

zobowiązany powinien zastosować ogólne zasady za-

warte w art. 1–5 ustawy, mając na względzie przede

wszystkim zasadę powszechnego dostępu do infor-

macji publicznej (I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrow-

ska, „Ustawa o dostępie do informacji publicznej.

Komentarz”, Warszawa 2012, str. 94).

Należy mieć

na uwadze, iż intencją ustawy jest szerokie rozumie-

nie informacji publicznej.

Dlatego też w razie wątpli-

wości, czy żądana informacja mieści się w zakresie

przedmiotowym ustawy, respektując zasadę po-

wszechnego prawa do informacji, należy interpreto-

wać przepisy na korzyść wnioskującego (wyrok Na-

czelnego Sądu Administracyjnego, NSA, z 2 lipca

2003 r., II SA 837/03, Monitor Prawniczy 2003,

nr 17, s. 770).

Odnośnie do kwestii potencjalnego stosowania

procedury wynikającej z Kodeksu postępowania ad-

ministracyjnego (dalej K.p.a.) już od chwili składania

wniosku trzeba mieć na uwadze fakt, iż przyjęcie ta-

kiego rozwiązania mogłoby być obarczone ryzykiem

naruszenia przepisów Konstytucji RP gwarantują-

cych prawo do informacji publicznej.

Znajdujące się

bowiem w art. 2 ustawy d.i.p. prawo do informacji

trzeba rozpatrywać łącznie z art. 61 Konstytucji RP.

W wyroku z dnia 1 października 2010 r.

NSA stwier-

dził, iż prawo do informacji jest jednym z najważniej-

szych praw obywatelskich i politycznych (I OSK

1149/10, LexPolonica).

Poddanie wniosków o udzie-

lenie informacji rygorom formalnym przewidzianym

w K.p.a. (tj. dłuższe niż w ustawie d.i.p. terminy za-

łatwiania spraw, wskazanie we wniosku osoby, od

której pochodzi, podpisanie wniosku, adres) oznacza-

łoby sformalizowanie udostępnienia informacji pu-

blicznej.

Natomiast ustawodawca poprzez przyjęcie

braków szczególnych wymogów formalnych, jaki

spełniać ma wniosek (np. mogą być składane telefo-

nicznie lub drogą poczty elektronicznej), możliwości

ustnego udzielenia informacji, krótszych terminów

załatwienia sprawy przyjął koncepcję szybszego i od-

formalizowanego udostępnienia informacji.

Biorąc pod uwagę, iż prawo do informacji publicz-

nej jest prawem obywatelskim zagwarantowanym

Konstytucją RP, potencjalna zmiana przepisów usta-

wy wymaga przeprowadzenia gruntownego przeglą-

du orzecznictwa i stanowisk doktryny, ale także

określenia potrzeb interesariuszy.

W związku z tym Ministerstwo Administracji

i Cyfryzacji organizuje warsztaty dotyczące funkcjo-

nowania systemu dostępu do informacji publicznej,

zapraszając do debaty przedstawicieli środowisk na-

ukowych oraz organizacji pozarządowych.

Celem do-

tychczasowych spotkań było zidentyﬁkowanie naj-

ważniejszych dylematów związanych z funkcjonowa-

niem ustawy i najskuteczniejszych praktyk, jakie

mogą usprawnić system udostępniania informacji

w administracji publicznej.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Andrzej Ręgowski

Warszawa, dnia 4 grudnia 2012 r.

225

12, przekazujące interpelację pana posła Johna Abra-

nych z budową ekranów przy drogach uprzejmie wy-

jaśniam, co następuje.

Należy wskazać, że rozporządzenie ministra śro-

czalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U.

Nr 120, poz. 826) nie wprowadzało ostrzejszych wy-

magań w zakresie ochrony przed hałasem, a jedynie

dostosowywało przepisy już wcześniej istniejące do

tych wskazanych w dyrektywie 2002/49/WE Parla-

łasu w środowisku (Dz. Urz.

L 189 z 18.7.2002,

str. 12–25).

Ponadto faktem jest, że organy ochrony

środowiska biorą udział jedynie w procesie przygoto-

wywania oceny oddziaływania na środowisko inwe-

stycji drogowej.

Natomiast budowane ekrany akustyczne są ele-

mentem drogi, wobec czego istotne tutaj są przepisy

dotyczące konstrukcji drogowych.

Nagminne stoso-

wanie właśnie ekranów akustycznych jako jedynego

rozwiązania łagodzącego występujące przekroczenia

norm hałasu, których stosowanie nie wynika z prze-

pisów znajdujących się w kompetencji ministra śro-

dowiska, wynikało przede wszystkim z przepisów

§ 179 rozporządzenia ministra transportu i gospo-

430, z późn. zm.), które za podstawowe urządzenia

ochrony obiektów przed hałasem uznaje ekrany aku-

styczne.

Oczywiście wszystkie zbudowane dotąd ekrany

akustyczne zostały wykonane zgodnie z wydanymi

decyzjami administracyjnymi, w których zostały

określone zarówno ich lokalizacje, jak i parametry,

a strony nabyły prawo do ochrony przed hałasem.

możliwości bez przeprowadzenia postępowania ad-

ministracyjnego pozbawiać strony tejże ochrony.

Podstawę do potwierdzenia, czy zaproponowane roz-

wiązania ochrony środowiska są skuteczne i czy stan-

dardy ochrony środowiska zostały dochowane, będzie

wykonanie, po roku od oddania drogi do użytkowa-

nia, analizy porealizacyjnej.

Należy zauważyć, że kwestia demontażu ekranów

akustycznych wymaga od zarządzającego daną dro-

gą, linią kolejową przeprowadzenia analizy ekono-

micznej, jak i technicznej.

Ze względów technicz-

nych demontaż ekranów (w zależności od rodzaju

zastosowanego ekranu) może wiązać się z ingerencją

w korpus drogi lub skarpę.

Z kolei ze względów eko-

nomicznych demontaż może okazać się kosztowny

np. w przypadku demontażu wałów ziemnych byłoby

to całkowicie nieopłacalne.

Ponadto zabezpieczenia przed hałasem są projek-

towane w oparciu o prognozy ruchu na 5–10 lat do

przodu, a więc mają stanowić zabezpieczenie przed

uciążliwościami związanymi z zakładanym w pro-

gnozach ruchu wzrastającym poziomem hałasu w mia-

rę wzrostu natężenia ruchu na drodze.

Biorąc pod uwagę powyższe, konieczne jest doko-

nywanie indywidualnej analizy każdej oddanej inwe-

stycji w oparciu o procedury wynikające z prawa,

biorąc pod uwagę względy prawne, ekonomiczne,

techniczne oraz społeczne.

Biorąc pod uwagę występujący ostatnio problem

z budową ekranów akustycznych, rząd prowadzi

przegląd przepisów mających wpływ na proces bu-

dowlany dróg i wybór metody ochrony przed hałasem

komunikacyjnym.

Niektóre niezbędne zmiany zosta-

ły już wprowadzone, jak w przypadku dopuszczal-

nych poziomów hałasu, lub są w trakcie procesu le-

gislacyjnego, jak zmiany rozporządzenia ministra

Podsekretarz stanu

Beata Jaczewska

Warszawa, dnia 28 listopada 2012 r.

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pi-

smo, znak: SPS-023-10889/12, z dnia 5 listopada 2012

r., przesyłające interpelację posła Johna Abrahama

ruszających się po zmierzchu, uprzejmie przedsta-

wiam następujące stanowisko.

Na wstępie należy podkreślić, że aspekt oświetle-

nia pojazdów jest w praktyce kontroli ruchu drogo-

wego bardzo szeroki, do jego zakresu należy zarówno

sposób i jakość oświetlenia pojazdów, jak również

wzajemna widoczność na drodze wszystkich uczest-

ników ruchu drogowego.

Z przedstawionych przez Policję informacji i sta-

tystyk wynika, że pora nocna i niedostateczna wi-

doczność, w szczególności na drogach nieoświetlo-

nych, a także pogarszające się warunki atmosferycz-

ne w okresie jesienno-zimowym, są przyczyną dużej

liczby wypadków drogowych.

W tym miejscu należy

wskazać, że w 2011 r. na polskich drogach doszło do

niosło 4189 osób, a 49 501 zostało rannych, przy czym

od kilku lat obserwowana jest tendencja wzrostu licz-

226

by wypadków drogowych w okresie jesiennym.

Pod-

kreślić przy tym trzeba, że w porze nocnej odnotowy-

wany jest największy wskaźnik osób zabitych, gdzie

w co czwartym wypadku ginie człowiek, natomiast

w porze dziennej – w co trzynastym wypadku.

Mając zatem na względzie zagrożenia powodowa-

ne brakiem prawidłowego oświetlenia pojazdów,

w tym kompletności oświetlenia, właściwego usta-

wienia i prawidłowego używania świateł zewnętrz-

nych w pojazdach, a także dostatecznej widoczności

pieszych na drodze, policjanci uczestniczą w prelek-

cjatywach i kampaniach ogólnopolskich promujących

prawidłowe zachowanie uczestników ruchu drogowe-

go na drodze.

Największą społeczną kampanią ogólnopolską,

której inicjatorem było Biuro Ruchu Drogowego Ko-

mendy Głównej Policji, mającą na celu poprawę bez-

pieczeństwa i wzrost świadomości najbardziej zagro-

żonych użytkowników dróg, była kampania „Użyj

wyobraźni”.

Kampania ukierunkowana została

w poszczególnych odsłonach na różne kategorie uczest-

ników ruchu drogowego, ze szczególnym uwzględnie-

niem pieszych, przy czym problem widoczności pie-

szych był tematem odsłony pt. „Daj szansę kierują-

cym, bądź widoczny”.

Aktualnie na terenie kraju prowadzona jest kam-

pania pt. „Chroń życie – załóż odblask”, która pro-

muje noszenie elementów odblaskowych przez pie-

szych poruszających się po drogach.

W odniesieniu do prawidłowego oświetlenia pojaz-

dów Biuro Ruchu Drogowego Komendy Głównej Po-

licji jest głównym partnerem Instytutu Transportu

Samochodowego w inicjatywie poradnictwa dla kie-

rowców „Na rzecz dobrych świateł samochodowych”.

W ramach przedsięwzięcia opracowana została ulot-

ka informacyjna dla kierowców w zakresie stanu

oświetlenia pojazdu, a także cykl szkoleń dla poli-

cjantów w zakresie rozpoznawania i oceny nieprawi-

dłowości oświetlenia pojazdów w warunkach kontro-

li drogowej, w których uczestniczyło już 43 osoby.

Należy również nadmienić, że policjanci ruchu

drogowego, wykonując ustawowe zadania, w okresie

trzech kwartałów 2012 r. ujawnili między innymi

105 649 wykroczeń popełnionych przez kierujących

pojazdami w zakresie braku lub nieprawidłowego

oświetlenia pojazdu, w tym pojazdów mechanicznych

(45 542) oraz innych pojazdów (60 107).

Ponadto, na

1137), w okresie trzech kwartałów 2012 r. zatrzyma-

li 277 692 dowody rejestracyjne kontrolowanych po-

jazdów.

Reasumując, w zakresie stanu oświetlenia pojaz-

dów podejmowane są przez właściwe organy i służby

intensywne działania mające na celu kontrolę pojaz-

dów w ruchu drogowym co do ich prawidłowego

oświetlenia, jak też działania informacyjne, których

celem jest podniesienie świadomości społecznej od-

nośnie do problemu dostatecznej widoczności pojaz-

dów i wszystkich uczestników ruchu drogowego na

drogach oraz zagrożeń powodowanych w ruchu dro-

gowym na skutek nieprawidłowego oświetlenia po-

jazdów i pieszych.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

-10890/12) przekazującego interpelację posła na Sejm

Abrahama Johna Godsona w sprawie różnic w wy-

nagrodzeniach między kobietami a mężczyznami

uprzejmie przedstawiam następujące informacje.

Zasada jednakowego wynagrodzenia za pracę jed-

nakowej wartości została ujęta w art. 33 Konstytucji

Rzeczypospolitej Polskiej, który gwarantuje kobie-

tom i mężczyznom równe prawa w życiu rodzinnym,

Powyższą zasadę bardziej szczegółowo reguluje

przepis art. 18

3c

Kodeksu pracy, według którego pra-

cownicy mają prawo do jednakowego wynagrodzenia

tości.

Wynagrodzenie to obejmuje wszystkie składni-

wartości są zaś prace, których wykonywanie wyma-

ga od pracowników porównywalnych kwaliﬁkacjiza-

wodowych, potwierdzonych dokumentami przewi-

dzianymi w odrębnych przepisach lub praktyką i do-

świadczeniem zawodowym, a także porównywalnej

Jednocześnie, zgodnie z art. 78 Kodeksu pracy,

aby odpowiadało rodzajowi pracy i kwaliﬁkacjomwy-

maganym przy jej wykonywaniu, a także uwzględ-

niało ilość i jakość świadczonej pracy.

Ponadto nale-

ży także podkreślić, że jedną z podstawowych zasad

prawa pracy jest także zakaz dyskryminacji bez

względu na jakąkolwiek przyczynę, w tym także bez

względu na płeć (art. 11

Kodeksu pracy).

227

Przytoczone powyżej przepisy powinny gwaran-

tować równość wynagrodzeń kobiet i mężczyzn.

Wy-

stępujące jednak różnice w płacach odzwierciedlają

istniejące nadal nierówności na rynku pracy, które

w praktyce dotykają głównie kobiet.

W większości

krajów europejskich kobietom trudniej jest znaleźć

i utrzymać stałą pracę, osiągają przeciętnie niższe

wynagrodzenia, mają także mniejsze możliwości

awansu na stanowiska kierownicze.

Kobiety z regu-

ły częściej pracują w sektorze publicznym oraz w za-

wodach związanych z edukacją i oświatą, opieką

społeczną i służbą zdrowia, tj. zawodach oferujących

większą stabilność zatrudnienia i bardziej odpor-

nych na cykl koniunkturalny lecz niżej wynagra-

dzanych.

Przyczyny, które wpływają na występowanie róż-

nic w wynagradzaniu, są wynikiem wzajemnego na-

kładania się wielorakich czynników.

Analizując śred-

nioroczną różnicę wynagrodzeń nominalnych*

)

kobiet

i mężczyzn w wybranych zawodach w 2010 r., można

zauważyć, że biorąc pod uwagę wykonywany zawód,

kobiety zarabiały mniej na wyższych stanowiskach

urzędniczych, kierowniczych stanowiskach w zakresie

obsługi biznesu i zarządzania, a także na stanowi-

skach robotnika przemysłowego oraz w sektorze usług.

Więcej niż mężczyźni, w ujęciu średniorocznym, ko-

biety zarabiają głównie w zawodzie nauczyciela.

Femi-

nizacja pewnych zawodów wynika zaś z wyboru kie-

runku kształcenia na etapie kształcenia formalnego,

co także należy uznać za czynnik mający wpływ na

różnice w zarobkach kobiet i mężczyzn.

Ponadto kobiety pracują w mniejszej liczbie sek-

torów i zawodów niż mężczyźni.

Tak zwana pozioma

segregacja zawodowa przejawia się w koncentrowa-

niu aktywności zawodowej kobiet w pewnych obsza-

rach gospodarki.

Segregacja zawodowa w płaszczyź-

nie pionowej wyraża się zaś w znacznie mniejszej

liczbie kobiet na stanowiskach kierowniczych i dy-

rektorskich.

Zjawisko to określane jest jako szklany

suﬁt, przez który kobiety mogą tylko obserwować

wyższe piętra władzy, dla nich niedostępne.

Czynnikiem wpływającym na różnice w wynagro-

dzeniach okazuje się być często decyzja o założeniu

rodziny.

Badania aktywności ekonomicznej ludności

w latach 2008–2010 w odniesieniu do wskaźników

zatrudnienia matek i ojców w wieku 25–44 lata wska-

zują, że obserwowana w ostatnich latach zmniejszo-

na dzietność może być wynikiem trudności w łącze-

niu pracy zawodowej z obowiązkami rodzicielskimi.

Jednocześnie decyzja o posiadaniu dziecka znacząco

wpływa na spadek zatrudnienia wśród kobiet.

Pod-

czas gdy współczynnik zatrudnienia osób nieposia-

dających dzieci w wieku poniżej 15. roku życia jest

zbliżony u obu płci, to już wśród osób posiadających

jedno dziecko międzypłciowa luka w zatrudnieniu

w 2010 r. wynosiła 17,8 pkt proc.

Innym wskaźnikiem, który obrazuje różnice

w płacach kobiet i mężczyzn, jest tzw. luka płacowa

(ang. gender pay gap) określana stosunkiem różnicy

średniej godzinowej stawki wynagrodzeń brutto męż-

czyzn i kobiet do średnich godzinowych wynagrodzeń

brutto mężczyzn.

Według danych Komisji Europej-

skiej w 2010 r. luka płacowa w Unii Europejskiej wy-

nosiła 16,5%.

Istniejące nierówności na rynku pracy wskazują,

jak bardzo ważne są działania informacyjne, aby m.in.

uświadamiać pracodawcom, pracownikom i innym

różnic w płacach kobiet i mężczyzn.

Ministerstwo

Pracy i Polityki Społecznej bardzo aktywnie włą-

czyło się w kampanię na rzecz równości wynagro-

dzeń prowadzoną przez Komisję Europejską

w 2009 r.

Działania w ramach tej kampanii reali-

zowane były w Warszawie, Brukseli, Budapeszcie,

Madrycie i Berlinie.

W 2010 r. kampania miała

znacznie szerszy wymiar, bo dołączyły się do niej

wszystkie kraje Unii Europejskiej.

Od 2011 r. obcho-

dzony jest Europejski Dzień Równości Wynagro-

dzeń.

Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej traktuje

powyższą problematykę bardzo poważnie i stąd za-

gadnienia dotyczące równości wynagrodzeń za pracę

jednakowej wartości podejmowane są w ramach róż-

norodnych działań zmierzających do upowszechnie-

stępie do zatrudnienia, wzmocnienia pozycji kobiet

cy kobiet oraz wartości społecznej rodzicielstwa,

tegii w miejscu pracy.

Działania te realizowane są m.in. poprzez projek-

ty współﬁnansowanezEuropejskiegoFunduszuSpo-

łecznego, w tym np. projekt „Aktywizacja społeczno-

nalnym”, projekt „Godzenie ról zawodowych i rodzin-

nych kobiet i mężczyzn”, a także projekt „Gender

cy” realizowany w ramach programu ogólnego „Pro-

gress” na rzecz zatrudnienia i solidarności społecz-

nej, priorytet 5: Równość płci.

Powyższe projekty adresowane m.in. do przedsta-

wicieli instytucji rynku pracy, organizacji pracodaw-

ców i pracobiorców, organizacji pozarządowych, a tak-

że studentów promują idee równych szans oraz no-

woczesnego modelu rodziny, w którym kobiety i męż-

czyźni są równoprawni.

Zmiana sposobu myślenia

o zagadnieniach równych szans kobiet i mężczyzn na

rynku pracy wymaga bowiem nie tylko dyskusji na

temat sytuacji kobiet na rynku pracy, lecz także po-

ruszania tej problematyki w odniesieniu do mężczyzn

oraz rodziny i jej otoczenia społecznego.

Konkretnym przykładem działań ministerstwa

w opisywanym wyżej obszarze była także realizowa-

społeczna w stacjach telewizyjnych i radiowych, w ra-

*

)

Wynagrodzenie nominalne = wynagrodzenie zasadnicze

+ dodatek za premię zmianową + premie regulaminowe.

228

mach której jeden ze spotów reklamowych poświęco-

ny był właśnie kwestii równego wynagrodzenia za

pracę tej samej wartości.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Czesława Ostrowska

Warszawa, dnia 28 listopada 2012 r.

smo (znak: SPS-023-10892/12) Marszałka Sejmu

Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 5 listopada 2012 r.,

przy którym przekazano interpelację pana Johna

Godsona, posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej,

tzw. napojów energetycznych, uprzejmie informuję,

co następuje.

Napoje energetyzujące to produkty spożywcze

ślą o osobach dorosłych i sportowcach, narażonych

na wzmożony wysiłek psychiczny lub podejmujących

intensywny wysiłek ﬁzyczny.

Głównymprzeznacze-

niem tych produktów jest zwiększenie lub poprawa

możliwości psychoﬁzycznychorganizmu(koncentra-

cja, myślenie, szybkość reakcji, zwiększenie wydol-

ności ﬁzycznej).

Charakterystyczne składniki aktywne napojów

energetyzujących to: witaminy, składniki mineralne,

aminokwasy (głównie tauryna), kofeina oraz inne

składniki aktywne, takie jak: glukuronolakton, ino-

zytol i ekstrakty roślinne.

Wyłącznymi przepisami prawa krajowego i wspól-

notowego ustanawiającymi ogólne i szczegółowe prze-

pisy dla ww. kategorii środków spożywczych są.:

— rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu

ściowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpie-

z 01.02.2002, str. l),

cjalnego przeznaczenia żywieniowego (Dz. U. z 2010 r.

Nr 180, poz. 1214),

— rozporządzenie (WE) nr 953/2009 z dnia 13

czych do środków spożywczych specjalnego przezna-

czenia żywieniowego (Dz. U. UE.

L 9 z 13 paździer-

nika 2009 r.

Nr 269),

— rozporządzenie ministra rolnictwa i rozwoju

z późn. zm.),

— rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady

Powyższe przepisy prawa żywnościowego zezwalają

na stosowanie w składzie środków spożywczych zarów-

no witamin i składników mineralnych, jak również

aminokwasów i kofeiny, jednakże nie określają maksy-

malnych poziomów zawartości tych składników.

Wrażliwość na działanie kofeiny jest różna i zale-

ży od wieku, płci i stanu ﬁzjologicznego.

Dzieci,mło-

dzież i kobiety w ciąży oraz osoby wrażliwe na kofe-

inę oraz chore na różne choroby powinny zachować

ostrożność w spożywaniu produktów zawierających

kofeinę.

Należy podkreślić, że umiarkowane spożycie

produktów o naturalnej zawartości kofeiny wraz

z normalną urozmaiconą dietą nie stanowi zagroże-

nia dla zdrowia lub życia konsumentów.

Wyniki dostępnych badań naukowych nie po-

twierdzają w sposób jednoznaczny negatywnego wpły-

wu kofeiny pochodzącej z tradycyjnych źródeł co-

dziennej diety na ryzyko rozwoju chorób układu krą-

żenia, takich jak nadciśnienie tętnicze lub choroba

niedokrwienna serca.

Ponadto eksperci naukowi są zdania, iż spożycie

przez osoby dorosłe kofeiny na poziomie 300–400 mg

jest bezpieczne.

Zaś w przypadku produktów zawiera-

jących kofeinę na poziomie przewyższającym wspo-

mniane ilości niezbędne jest przedstawienie przez

przedsiębiorcę dowodów naukowych potwierdzających

bezpieczeństwo spożycia kofeiny w takiej ilości.

Odnosząc się do szkodliwości wysokiego poziomu

spożycia kofeiny, publikacje krajowe i zagraniczne

wskazują, że nadużywanie kofeiny może wywoływać

efekty uboczne, jak: nudności, bóle głowy, rozdraż-

nienie, bezsenność.

U osób, które spożywają duże

ilości napojów gazowanych z kofeiną, częściej wystę-

pują bóle głowy, które ustępują na ogół po rezygnacji

z tych napojów.

W przypadku dzieci, które z natury nie spożywają

tyzujących i innych produktów o wysokiej zawartości

szonego ryzyka negatywnego oddziaływania napojów

energetyzujących na zdrowie zalicza się w szczegól-

ności dzieci ze schorzeniami układu krążenia, z choro-

bami wątroby, z cukrzycą lub wykazujące zaburzenia

związane zjedzeniem, zachowaniem lub nastrojem.

Wysokie spożycie kofeiny może prowadzić do nasi-

lenia objawów niepożądanych łącznie z zatruciem; ostra

toksyczność określona jest na poziomie l g/dzień.

229

Zgodnie z ogólnymi przepisami prawa żywnościo-

wego maksymalny poziom zawartości witamin,

składników mineralnych i innych substancji wyka-

zujących korzystne oddziaływanie ﬁzjologicznemusi

zapewniać, że zwykłe stosowanie tych produktów

zgodnie z informacją zamieszczoną w oznakowaniu

Warto podkreślić, że przepisy szczegółowe krajo-

wego i wspólnotowego prawa żywnościowego nie wy-

znaczają maksymalnych poziomów zawartości ww.

składników stosowanych w środkach spożywczych,

w tym m.in. w napojach energetyzujących.

Wyłącznym przepisem prawa krajowego (imple-

mentowanym z przepisów dyrektywy wspólnotowej),

którego stosowanie przez producentów ma na celu

zwrócenie uwagi konsumentów na szczególny cha-

rakter i przeznaczenie tego typu produktów, jest roz-

żywczych.

Przepis § 2 ust. l pkt 4 tego rozporządzenia

nakazuje, aby opakowany środek spożywczy był

oznakowany m.in. informacjami na temat sposobu

przygotowania lub stosowania, jeżeli brak tej infor-

macji mógłby spowodować niewłaściwe postępowanie

ze środkiem spożywczym.

Z uwagi na powyższe oraz mając na uwadze szcze-

gólny charakter produktów energetyzujących zawie-

rających kofeinę, producenci odpowiedzialni za ich

jakość zdrowotną powinni (ze względu na stymulu-

jące właściwości kofeiny oraz możliwe interakcje)

znakować tego typu produkty dodatkowymi informa-

cjami, np.:

1) „nieprzeznaczony dla kobiet w ciąży, matek kar-

miących, dzieci oraz osób wrażliwych na kofeinę”,

2) jeżeli zawartość kofeiny w napoju gotowym do

tworzeniu skoncentrowanego lub suchego produktu

przekracza 150 mg/1 w jego oznakowaniu, w tym sa-

mym polu widzenia, co nazwa tego napoju, podaje się

śleniem w nawiasach tej zawartości wyrażonej w mg/

100 ml (§ 6 pkt 7 ww. rozporządzenia).

Ponadto w związku z doniesieniami naukowymi,

opracowanymi m.in. przez Europejski Urząd ds. Bez-

pieczeństwa Żywności (EFSA), w sprawie działań

niepożądanych napojów energetyzujących dostęp-

nych na rynku (tzw. energy drinks) główny inspektor

sanitarny zwrócił się pismem z dnia 20 czerwca 2011 r.

z apelem do Polskiej Federacji Producentów Żywności

o zalecenie przedsiębiorcom uczestniczącym na ryn-

ku środków spożywczych uwzględnienia w oznako-

waniu ww. produktów następujących sformułowań:

— „Niewskazane dla dzieci, młodzieży poniżej 16.

ciśnieniem i innymi chorobami układu krążenia”,

— „Nie spożywać z alkoholem oraz lekami”,

— „Nie przekraczać zalecanej do spożycia dzien -

nej porcji produktu”.

Ponadto informuję, iż zgodnie z informacją otrzy-

maną w dniu 18 kwietnia 2011 r. z Polskiej Federacji

Producentów Żywności Związku Pracodawców, wy-

nika, że rozpoczęła ona działania mające na celu

wprowadzenie w Polsce na zasadzie samoregulacji

kodeksu znakowania i marketingu napojów energe-

tyzujących.

Co więcej, ww. kodeks został zaprezentowany na

posiedzeniu Rady ds. Diety, Aktywności Fizycznej

i Zdrowia w październiku 2011 r. przez Polską Fede-

racją Producentów Żywności.

Pismem z dnia 27 stycz-

nia 2012 r. główny inspektor sanitarny przekazał

ministrowi zdrowia treść dobrowolnego kodeksu zna-

kowania i marketingu napojów energetyzujących

opracowany we współpracy z Polską Federacją Pro-

ducentów Żywności.

Dodatkowo nowo przyjęte rozporządzenie Parla-

wia obowiązek znakowania produktów zawierających

kofeinę poprzez zamieszczanie następujących sfor-

mułowań, zgodnie z załącznikiem III.

Tego typu in-

formacje będą musiały być zamieszczane na środkach

spożywczych od dnia 13 grudnia 2014 r., a w chwili

obecnej mogą być stosowane, o ile nie są sprzeczne

z aktualnie obowiązującymi przepisami z zakresu

ogólnego znakowania żywności.

Poniżej została przedstawiona tabela nr 4 znajdu-

jąca się w załączniku III do ww. rozporządzenia, któ-

ra dotyczy oznakowania napojów o wysokiej zawar-

tości kofeiny lub środków spożywczych z dodatkiem

kofeiny:

4.

Napoje o wysokiej zawartości kofeiny lub środki spożywcze z dodatkiem kofeiny

4.1.

Napoje, z wyjątkiem napojów na bazie kawy, herbaty lub

ekstraktu kawy lub herbaty, w przypadku gdy nazwa środka

spożywczego zawiera określenie „kawa” lub „herbata”, które:

są przeznaczone do spożycia w stanie niezmodyﬁkowanym

i zawierają kofeinę, niezależnie od jej źródła, w proporcji

przewyższającej 150 mg/1; lub występują w postaci

skoncentrowanej lub suchej i po przygotowaniu do spożycia

„Wysoka zawartość kofeiny; nie zaleca się stosowania u dzieci, kobiet

w ciąży i kobiet karmiących piersią” w tym samym polu widzenia, co

nazwa napoju, po czym w nawiasach, zgodnie z art. 13 ust. l niniejszego

rozporządzenia, umieszcza się informację dotyczącą zawartości kofeiny

wyrażonej w mg na 100 ml.

4.2.

Środki spożywcze inne niż napoje, do których dodano

kofeinę w celu ﬁzjologicznym.

„Zawiera kofeinę; nie zaleca się stosowania u dzieci i kobiet w ciąży”

w mg na 100 g/ml.

W przypadku suplementów diety zawartość kofeiny

jest wyrażona w przeliczeniu na porcję zgodnie z zaleceniem w sprawie

dziennego spożycia podanym na etykiecie.

230

Na koniec warto zaznaczyć, że napoje zawierające

kofeinę, m.in. napoje energetyzujące, mogą mieć szcze-

gólnie niekorzystne działanie w przypadku dzieci i mło-

dzieży, które często mają tendencję do nadużywania

tzw. energy drinków.

Z tego powodu konieczna jest

edukacja dzieci i młodzieży w wieku szkolnym.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Sławomir Neumann

nr SPS-023-10896/12, w sprawie braku świadczeń

uprzejmie informuję.

Ministerstwo Zdrowia nigdy nie podjęło decyzji

o likwidacji szkolnych gabinetów stomatologicznych.

wanym przez instytucję zdrowotną zwaną kasą cho-

rych.

Na podstawie ww. ustawy ubezpieczony miał

czeń lekarza stomatologa, a kasy chorych zawierały

nych, po przeprowadzeniu konkursów ofert, ze świad-

czeniodawcami posiadającymi uprawnienia do udzie-

lania świadczeń.

W tym czasie stomatolodzy masowo

opuszczali publiczne gabinety, w tym mieszczące się

w szkołach, zakładając swoje własne indywidualne

praktyki lekarskie.

podane w wykazie pt.: Wykaz świadczeń ogólnosto-

du na traktowanie dzieci i młodzieży jako grupy spe-

cjalnej troski i na ich specyﬁcznepotrzebyzdrowotne

dzieciom i młodzieży przyznano prawo do następują-

cych bezpłatnych dodatkowych świadczeń zdrowot-

nych lekarza stomatologa i materiałów stomatolo-

gicznych: indywidualnie ukierunkowane profesjonal-

ne zabiegi proﬁlaktyczne,tj.lakierowanieilakowa-

nie zębów stałych, świadczenia niezbędne w okresie

manego kąta w zębach siecznych oraz kosmetyczne

dano wykazy proﬁlaktycznychświadczeństomatolo-

poz. 1133, z późn. zm.) opiekę zdrowotną nad dziećmi

kiem nauki, sprawują: lekarz podstawowej opieki

stomatologiczne, proﬁlaktykępróchnicyzębówipro-

ﬁlaktykę ortodontyczną.

Rozporządzenie zakłada

zdrowotną nad uczniem.

Proﬁlaktyczna opieka zdrowotna sprawowana

ﬁlaktykiﬂuorkowej.

W myślzałącznikanr3 rozpo-

rządzenia grupowa proﬁlaktykaﬂuorkowawykony-

wana metodą nadzorowanego szczotkowania zębów

biegi proﬁlaktyczne,tj.lakierowanieilakowaniezę-

bów stałych, jak podałem wyżej, zostały zabezpieczo-

ne w rozporządzeniu ministra zdrowia w sprawie

matologicznego.

Wszystkie wyżej wymienione działania ﬁnanso-

czeń opieki zdrowotnej, a miejsce to może mieć do-

wolną lokalizację zapisaną w ww. umowie z Narodo-

wym Funduszem Zdrowia, także w miejscu naucza-

nia i wychowania w indywidualnych praktykach

mieszczeniach.

Warunki wymagane do realizacji

świadczeń zdrowotnych ogólnostomatologicznych dla

231

Jednak z powodu dużej ilości ofert wpływających

przekracza wartość środków ﬁnansowychprzezna-

czonych na przedmiotowe świadczenia, Narodowy

czenia stomatologiczne, traktując w sposób prioryte-

towy świadczeniodawców ze względu na lokalizację

dury konkursowej zasady równego traktowania

świadczeniodawców.

zabezpieczenia, przekładających się na zapewnienie

Jednocześnie uprzejmie informuję, że minister

nia zmian w organizacji udzielania stomatologicz-

nych świadczeń zdrowotnych dla dzieci i młodzieży.

Z poważaniem

Aleksander Sopliński

Warszawa, dnia 29 listopada 2012 r.

laminu Sejmu przedkładam Pani Marszałek odpowiedź

na interpelację pana posła Witolda Pahla w sprawie

okresu ochronnego suma, przesłaną przy piśmie z dnia

Przepisy dotyczące warunków ochrony i połowu

ryb, zawarte w rozporządzeniu ministra rolnictwa

poz. 1559, z późn. zm.), zarówno w trakcie tworzenia,

jak i później przeprowadzanych zmian były przed-

miotem szerokich konsultacji, przede wszystkim z jed-

nostkami naukowymi oraz partnerami społecznymi

zajmującymi się tematyką rybacką oraz ochroną ich-

tiofauny.

Ponadto przedmiotowe rozporządzenie,

nia 1985 r. o rybactwie śródlądowym (t.j.

Dz. U.

jego nowelizacje wydawane są w porozumieniu z mi-

nistrem środowiska.

Tego rodzaju procedura z powo-

dzeniem stosowana jest od wielu lat i umożliwia wy-

pracowanie najbardziej kompromisowych i zrówno-

ważonych rozwiązań, które mogą zostać zastosowane

na poziomie całego kraju.

Ze względów pragmatycznych w przypadku kon-

trowersyjnych bądź rozbieżnych postulatów, a takie

często się zdarzają, w pierwszej mierze uwzględniane

jest doradztwo naukowe.

Tym samym kierowane do

ministra właściwego do spraw rybołówstwa postula-

ty zrewidowania powszechnie obowiązujących wy-

miarów ochronnych ryb są konfrontowane z opinią

uznanych jednostek i autorytetów naukowych w dzie-

dzinie rybactwa, a w przypadku dalszego procedowa-

nia również ze stanowiskiem nadrzędnego organu

ochrony przyrody, jakim jest minister właściwy do

spraw środowiska, wspieranego przez Państwową

Radę Ochrony Przyrody.

Poruszana w interpelacji problematyka była w ubie-

głym roku, a także na początku bieżącego roku,

przedmiotem szczegółowej analizy.

W roku 2011 jed-

na z organizacji społecznych zwróciła się z wnioskiem

o nowelizację ww. rozporządzenia, w tym m.in. skró-

cenie i ujednolicenie okresu ochronnego suma, tak

by obowiązywał on od 1 grudnia do 31 maja.

Argu-

mentacja tej propozycji opierała się na stwierdzeniu,

iż wprowadzenie takiego okresu ochronnego na wszyst-

kich wodach podniesie skuteczność ochrony osobni-

ków gromadzących się na zimowiskach oraz w okre-

sie przed tarłem.

Wskazano również, podobnie jak

232

w interpelacji, iż sum po wprowadzeniu nowych ope-

ratów rybackich stał się poważnym problemem w wie-

lu obwodach rybackich.

Najbardziej krytycznie do powyższej propozycji

ustosunkował się Wydział Nauk o Żywności i Rybac-

twa Zachodniopomorskiego Uniwersytetu Technolo-

gicznego, który w swoim stanowisku stwierdza m.in.,

iż w żaden sposób przytaczana przez organizację spo-

łeczną argumentacja nie wyjaśnia, dlaczego zastą-

pienie istniejącego przepisu zakazującego połów

morskimi), regulacją skracającą ten okres o dwa mie-

siące, miałaby podnieść skuteczność ochrony osobni-

sie przed tarłem.

Na uwagę zasługuje fakt, iż tarło

suma w warunkach Polski odbywa się głównie w czerw-

cu, więc wnioskodawca dopuszczenia połowów tego

gatunku w tym miesiącu sugeruje, iż podniesienie

skuteczności jego ochrony nastąpi poprzez zezwole-

nie na jego połowy w okresie tarła.

Wydział Nauk o Żywności i Rybactwa ZUT pod-

daje również w wątpliwość stwierdzenie, iż sum stał

się poważnym problemem w wielu obwodach rybac-

kich.

Wątpliwości i zastrzeżenia budzi przede wszyst-

kim kwestia, jakiego rodzaju są to problemy i dlacze-

go ich wystąpienie wiązane jest z wprowadzeniem

nowych operatów rybackich.

Operaty rybackie, zgod-

nie z ustawą o rybactwie śródlądowym, sporządza

uprawniony do rybactwa.

Zatem można by przyjąć,

iż to właśnie okręgowe jednostki organizacji wnio-

skującej o zmiany okresu ochronnego suma, które

jednocześnie są rybackimi użytkownikami wód, od-

powiedzialne są za opracowanie planów gospodaro-

wania (operatów rybackich) stwarzających domnie-

mane problemy.

W opinii Wydziału Nauk o Żywności i Rybactwa

ZUT propozycja skrócenia okresu ochronnego suma

nie została poparta rzeczowymi argumentami mery-

przyjęta.

Również Instytut Rybactwa Śródlądowego

w Olsztynie optował za utrzymaniem obecnie obo-

wiązujących przepisów dotyczących ustanowionego

okresu ochronnego dla suma.

Niejednoznaczne sta-

nowisko wyraził Wydział Ochrony Środowiska i Ry-

bactwa Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsz-

tynie, optując za utrzymaniem okresu ochronnego,

a jednocześnie dążeniem do ujednolicenia przepisów

na terenie całego kraju.

Z kolei Pracownia Ichtiobio-

logii i Rybactwa Wydziału Nauk o Zwierzętach Szko-

ły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie

nie odniosła się bezpośrednio i szczegółowo do rozpa-

trywanej kwestii skrócenia okresu ochronnego suma,

niemniej ogólnie popierając całość propozycji zawar-

tych w ówczesnym piśmie organizacji społecznej.

W związku z powyższym, po analizie zgromadzo-

nych w sprawie materiałów, mając na uwadze, iż za-

proponowane zmiany odnoszące się do zasad ochrony

ichtiofauny w powierzchniowych wodach śródlądo-

wych nie uzyskały pełnej akceptacji jednostek nauko-

wych, w korespondencji skierowanej do wnioskodaw-

cy Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi poinformo-

wało, iż zaproponowane zmiany rozporządzenia

w proponowanym przez tę organizację brzmieniu, nie

będą procedowane.

Ponadto w następnym piśmie

skierowanym do wnioskodawcy zwrócono uwagę, iż

kolejny przesłany wniosek nie wyjaśnia wątpliwości

i zastrzeżeń zgłoszonych przez jednostki naukowe

w opiniach, które zostały przekazane wnioskodawcy

do wiadomości.

Jednocześnie zaznaczono, iż w celu

wszczęcia procedury mogącej zmienić aktualnie obo-

wiązujące przepisy, niezbędne jest właściwe i należy-

te uzasadnienie zaproponowanych rozwiązań.

Dodatkowo chciałbym zwrócić uwagę, iż ustawa

o rybactwie śródlądowym zawiera specjalny mecha-

nizm, który na poziomie regionalnym, przy zastoso-

waniu przepisów postępowania administracyjnego,

umożliwia bardziej elastyczne podejście i uzyskanie

różnego rodzaju derogacji od ogólnie obowiązujących

przepisów.

W szczególnie uzasadnionych przypad-

kach, zgodnie z art. 17 ww. ustawy, marszałek woje-

wództwa, w drodze decyzji administracyjnej, może

zezwalać na odstępstwo, m.in. od zakazu połowu ryb

w okresie ochronnym.

Niemniej uzyskanie takiego

odstępstwa również wymaga właściwego umotywo-

wania oraz udokumentowania argumentów uzasad-

niających wydanie pozytywnej decyzji.

W tym miejscu pragnę wyrazić swoją opinię, iż

przynajmniej części opisywanych w interpelacji przy-

kładów nie można potraktować jako szczególnie uza-

sadnionych przypadków dających podstawę do uzy-

skania odstępstw regionalno-lokalnych.

Z pewnością

opisane sytuacje nie odnoszą się wprost do przykła-

dowych motywów zastosowania derogacji (cele zary-

bieniowe, hodowla ryb, ochrona zdrowia ryb, cele

naukowo-badawcze).

Być może to stanowi przyczynę

chęci ingerowania w regulację ogólnokrajową, za-

miast sięgania po znacznie prostsze mechanizmy re-

gionalne (decyzje marszałków).

Jakie jednak argu-

menty przemawiają za niepodejmowaniem de facto

najprostszego i najbardziej racjonalnego rozwiąza-

nia, jakim jest modyﬁkacjazabiegówgospodarczych

prowadzonych przez użytkowników rybackich?

Należy bowiem zauważyć, iż nawet podczas do-

stępnego, trzymiesięcznego okresu połowowego nie

powinno być większych trudności, by we wspomnia-

nych w interpelacji niewielkich zbiornikach wodnych,

przy wykorzystaniu ogólnie dostępnych technik ry-

backich, doprowadzić do odpowiedniego zmniejszenia

liczebności suma (jeżeli mamy do czynienia z jego

dominacją w ichtiofaunie).

W przypadku użytkowni-

ków rybackich, którzy nie są w stanie przeprowadzić

tego rodzaju operacji, można postawić uzasadnione

pytanie, czy gwarantują oni prowadzenie racjonalnej

gospodarki rybackiej.

Przecież w myśl postanowień

art. 6 ust. 1 ustawy o rybactwie śródlądowym upraw-

niony do rybactwa w obwodzie rybackim jest obowią-

zany prowadzić racjonalną gospodarkę rybacką, któ-

233

ra zgodnie z art. 6 ust. 2 polega m.in. na wykorzysty-

waniu produkcyjnych możliwości wód oraz zachowa-

niu zasobów ryb w równowadze biologicznej.

Mając na uwadze powyżej przytoczone informa-

cje, nie ulega wątpliwości, iż rybackie prawodawstwo

wraz z odpowiednią praktyką rybacką zapewniają

wystarczające mechanizmy elastycznego reagowania

na zmiany liczebności i struktury populacji ryb, wy-

nikające wprost z prowadzonych zabiegów gospodar-

czych.

Ponadto Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju

Wsi nie posiada obecnie właściwie udokumentowa-

nych informacji, które wskazywałyby na nowe biolo-

giczne przesłanki uzasadniające dokonanie zmiany

okresu ochronnego suma.

Nie można jednak wykluczyć, że wyniki podejmo-

wanych badań naukowych, w tym nad dynamiką za-

sobów ichtiofauny w ramach monitoringu ekologicz-

nego wód, w przyszłości dadzą podstawy do zmiany

zasad ochrony suma w wodach śródlądowych.

Sekretarz stanu

Kazimierz Plocke

konstytucji (10901)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

20 października 2012 r. otrzymaną przy piśmie

w sprawie zaniechań w prawie podatkowym pełnej

wiam, co następuje.

W obecnym stanie prawnym nie przewiduje się

innego, usankcjonowanego prawnie związku między

kobietą i mężczyzną niż małżeństwo.

Konkubinat nie

stanowi źródła praw czy obowiązków partnerów po-

zostających w takim związku ani w trakcie jego trwa-

nia, ani po jego rozpadzie.

Natomiast w przypadku

małżonków ustawodawca przewidział w art. 23 usta-

zek współdziałania dla dobra rodziny, którą przez

swój związek założyli.

Obowiązek ten został skonkre-

tyzowany w art. 27 Kodeksu rodzinnego i opiekuń-

czego, zgodnie z którym oboje małżonkowie obowią-

ści zarobkowych i majątkowych, przyczyniać się do

zek założyli.

Zadośćuczynienie temu obowiązkowi

Przepisów powyższych, skierowanych wyraźnie

wyłącznie do małżonków, nie można stosować, nawet

w drodze analogii, do partnerów (konkubentów).

Dodatkowo należy zauważyć, że zgodnie z posta-

nowieniem Sądu Najwyższego – Izby Cywilnej z dnia

6 października 2004 r., sygn. akt II CK 47/04, do

stosunków majątkowych osób, które pozostawały

w konkubinacie, nie można stosować przepisów

ków.

Oznaczałoby to bowiem zrównanie w pewnym

sensie małżeństwa i konkubinatu, do czego brak pod-

stawy prawnej.

Wobec zasady powszechności opodatkowania i ści-

słego określania ulg i zwolnień brak przepisów regu-

lujących istnienie związków partnerskich skutkuje

brakiem możliwości odwołania się do takich przepi-

sów przez prawo podatkowe.

Odniesienie się w prze-

pisach prawa podatkowego do instytucji nigdzie nie-

zdeﬁniowanejmogłobypowodowaćtrudnościdowo-

dowe (zarówno po stronie podatnika, jak i organu

podatkowego) oraz sprzyjać obchodzeniu prawa po-

datkowego.

Z powyższych względów na podstawie art. 6 ust. 2

zm.), zwanej dalej ustawą p.d.o.f., ze wspólnego spo-

sobu opodatkowania dochodów mogą skorzystać wy-

łącznie małżonkowie pozostający w związku małżeń-

skim przez cały rok podatkowy i to pod warunkiem

istnienia między nimi (także przez cały rok podatko-

wy) wspólności majątkowej.

Zatem samo sformalizo-

wanie związku nie jest wystarczającą przesłanką do

skorzystania z tego szczególnego sposobu opodatko-

wania.

W przypadku małżonków preferencja polega

ści podatku obliczonego od połowy ich łącznych do-

chodów.

Z podobnych powodów art. 196 § 1 ustawy z dnia

do odmowy składania zeznań w charakterze świadka

w postępowaniu podatkowym, analogicznie zresztą

a nie osobę pozostającą ze stroną w faktycznym po-

życiu.

Prawo odmowy zeznań musi być bowiem uwa-

runkowane istnieniem przesłanki obiektywnej, a mia-

nowicie usankcjonowanego prawnie stosunku osobi-

stego pomiędzy świadkiem a stroną tak, aby proble-

mów nie przysparzało ustalenie okoliczności uzasad-

niających skorzystanie z tego prawa.

234

Punktem odniesienia dla oceny przedstawionych

wyżej rozwiązań nie może być art. 111 § 3 Ordynacji

podatkowej dopuszczający odpowiedzialność podat-

kową osoby pozostającej z podatnikiem w faktycznym

pożyciu, gdyż jest to uregulowanie dotyczące szcze-

gólnej sytuacji faktyczno-prawnej.

Odpowiedzialność

ta obejmuje jedynie zaległości podatnika, prowadzą-

cego działalność gospodarczą, związane z tą działal-

nością i jest uwarunkowana zaistnieniem ściśle okre-

ślonych okoliczności (stałe współdziałanie z podatni-

kiem w prowadzeniu działalności gospodarczej, z któ-

rą związane są zaległości, oraz osiąganie korzyści

z działalności prowadzonej z podatnikiem).

Odpowie-

dzialność, o jakiej mowa w art. 111 Ordynacji podat-

kowej, jest odpowiedzialnością solidarną, ograniczo-

ną wysokością uzyskanych korzyści.

Z kolei w odniesieniu do opodatkowania darowizn,

pożyczek czy depozytów nieprawidłowych na rzecz

dzieci podkreślenia wymaga, że zarówno w przepi-

lacji dyskryminujących dzieci ze względu na to, z ja-

kiego związku pochodzą.

Nietrafne są zarzuty naruszenia art. 18 i art. 47

Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, gdyż obowią-

zujące przepisy prawa podatkowego w żaden sposób

nie uchybiają ochronie małżeństwa, rodziny, macie-

rzyństwa i rodzicielstwa oraz życia prywatnego i ro-

dzinnego.

Określone uwarunkowania, uprawniające do ko-

rzystania z preferencji podatkowych, nie oznaczają

nierównego traktowania podatników.

Konstytucyjna

zasada równości, iż wszyscy są wobec prawa równi,

wyrażona w treści art. 32 ust. 1 była wielokrotnie

przedmiotem orzecznictwa Trybunału Konstytucyj-

nego, który stwierdził, iż zasada równości wymaga,

aby podmioty charakteryzujące się daną cechą istot-

ną w równym stopniu były traktowane równo.

Rów-

ność oznacza także akceptację różnego traktowania

Zasada równości oznacza nakaz jednakowego trak-

towania wszystkich obywateli w obrębie określonej

klasy (kategorii).

Wszystkie podmioty charakteryzu-

wantną) powinny być traktowane równo, a więc we-

dług jednakowej miary, bez zróżnicowań zarówno

z 5 listopada 1997 r., sygn. akt K.

22/97, OTK ZU

nr 3–4/1997, poz. 41).

Podatnicy posiadający rodzinę, którzy zawarli zwią-

zek małżeński, oraz podatnicy pozostający w tzw.

wolnych związkach (czy w przyszłości w innych in-

stytucjonalizowanych formach związku) nie znajdu-

ją się w takiej samej sytuacji.

Także osoby będące

w związkach małżeńskich, lecz w różnych ustrojach

majątkowych, nie są w takim samym położeniu.

W kon-

sekwencji obecne przepisy prawa podatkowego nie

naruszają powołanych w interpelacji pana posła

norm konstytucyjnych.

Przechodząc do udzielenia odpowiedzi na poszcze-

gólne pytania pana posła, pragnę przedstawić nastę-

pujące wyjaśnienia.

Ad 1. i 3.

Na podstawie art. 14a § 1 Ordynacji po-

datkowej minister ﬁnansów dąży do zapewnienia

go przez organy podatkowe oraz organy kontroli

(interpretacje ogólne).

Minister ﬁnansównieposiada

żadnych sygnałów o rozbieżnościach w stosowaniu

przez te organy przepisów będących przedmiotem

interpelacji, które miałyby wskazywać na potrzebę

Jednocześnie pragnę zapewnić, że orzecznictwo

Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, do

którego pan poseł nawiązuje, jest na bieżąco monito-

rowane pod kątem zidentyﬁkowania w przepisach

prawa podatkowego ewentualnych obszarów wyma-

gających podjęcia inicjatywy legislacyjnej.

Ad 2.

Poza wspomnianym już preferencyjnym

opodatkowaniem małżonków, ustawa p.d.o.f. zawiera

wiele innych elementów polityki prorodzinnej.

Prze-

pisy tej ustawy umożliwiają również szczególny spo-

sób opodatkowania dochodów osób samotnie wycho-

4.

W tym przypadku podatek określa się w podwójnej

osoby samotnie wychowującej dziecko (za osobę sa-

motnie wychowującą dziecko uważa się jednego z ro-

wodnikiem albo osobą, w stosunku do której orze-

czono separację; za osobę samotnie wychowującą

ku małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawio-

ny praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia

wolności).

Przepisy ustawy p.d.o.f. przewidują także szereg

zwolnień przedmiotowych w odniesieniu do świad-

czeń otrzymywanych na dzieci lub innych członków

go są:

p.d.o.f.),

— jednorazowe zasiłki z tytułu urodzenia dziecka

— przyznana, na podstawie odrębnych przepisów,

235

lona usamodzielniającym się wychowankom rodzin

Kolejnym prorodzinnym instrumentem podatko-

wym, adresowanym do podatników wychowujących

dzieci, jest ulga na dzieci uregulowana w art. 27f

ustawy p.d.o.f.

Od 2009 r. odliczenie to obejmuje nie

Ulga jest adresowana do osób, które w roku po-

datkowym wychowują dzieci:

— małoletnie,

studiujące, jeżeli w roku podatkowym nie uzyskały

Kwota odliczenia wynosi 92,67 zł miesięcznie na

każde dziecko (rocznie 1112,04 zł).

w zakresie ulgi na dzieci wprowadziła znaczące zmia-

ny, kładąc szczególny nacisk na wsparcie rodzin wie-

lodzietnych.

Zmiany te podyktowane były faktem, iż

Polska należy do państw o najmniejszym wskaźniku

dzietności w Europie.

Prosta zastępowalność pokoleń

pokolenia rodziców.

do ulgi podatnikowi posiadającemu jedno dziecko:

— pozostającemu w związku małżeńskim oraz

podatnikowi samotnie wychowującemu dziecko i uzy-

— niepozostającemu w związku małżeńskim

i uzyskującemu dochody przekraczające kwotę

56 000 zł.

Powyższe rozwiązanie pozwoliło na zwiększenie

odliczenia w odniesieniu do rodzin wielodzietnych.

I tak kwota ulgi na:

— trzecie dziecko zostanie podwyższona o 50%

kwoty obecnie obowiązującej, co oznacza, że wyso-

kość odliczenia w tym przypadku wyniesie miesięcz-

nie 139,01 zł (rocznie 1668,12 zł),

Przedstawiając powyższe informacje, wyrażam

terpelację z dnia 22 października 2012 r. posła Ro-

granicy wschodniej, która została przekazana mini-

strowi ﬁnansówprzypiśmienrSPS-023-10902/12

z dnia 7 listopada 2012 r., uprzejmie informuję Panią

W pierwszej kolejności pragnę zauważyć, że pro-

blem tzw. szarej strefy na granicy wschodniej dotyczy

głównie nielegalnego przywozu na obszar celny Unii

Europejskiej wyrobów akcyzowych, w tym przede

wszystkim wyrobów tytoniowych.

Rzadziej występu-

ją przypadki przemytu innych wyrobów akcyzowych,

takich jak alkohol czy paliwa.

Problem przemytu wyrobów tytoniowych, w tym

głównie papierosów, wynika przede wszystkim z ist-

nienia różnic w cenach między państwami Unii Eu-

ropejskiej a państwami trzecimi.

Różnice te sprawia-

cych się obrotem nielegalnymi wyrobami tytoniowy-

i Ukrainy.

Ponadto ww. różnice cenowe mają zasadni-

czy wpływ na zainteresowanie nielegalnymi papiero-

sami wśród potencjalnych nabywców na unijnym ryn-

ku, a także stanowią istotne utrudnienie dla możliwo-

ści likwidacji szarej strefy obrotu tymi wyrobami.

Należy podkreślić, że do istnienia różnic w cenach

papierosów między państwami Unii Europejskiej

a państwami trzecimi przyczyniają się m.in. względy

zdrowotne, bowiem utrzymywanie wysokiego opo-

datkowania akcyzą wyrobów tytoniowych przez pań-

stwa unijne stanowi element polityki zdrowotnej

związanej z ochroną społeczeństw przed negatywny-

mi skutkami palenia tytoniu, polegającymi na zwięk-

szonym ryzyku zachorowania na choroby układu

236

Spośród służb państwowych realizujących zada-

nia na wschodniej granicy Polski, która jest jedno-

cześnie zewnętrzną granicą Unii Europejskiej, wio-

dącą rolę w zakresie zwalczania szarej strefy obrotu

wyrobami akcyzowymi pełni Służba Celna.

Działa-

nia w tym zakresie należą do priorytetowych zadań

wykonywanych przez Służbę Celną, która korzysta-

jąc z uprawnień określonych w przepisach ustawy

z dnia 27 sierpnia 209 r. o Służbie Celnej (Dz.U.

ganie przez podmioty przepisów prawa celnego oraz

zem towarów w obrocie między obszarem celnym

znaje, wykrywa i zwalcza przestępstwa skarbowe

kroczenia przeciwko obowiązkom podatkowym, jak

dom obrotu z zagranicą towarami, a także ściga ich

szonych w interpelacji zagadnień, uprzejmie przed-

stawiam następujące wyjaśnienia.

I. Odnośnie do pytań dotyczących planowanych

działań oraz proponowanych rozwiązań w celu „walki

z problemami występującymi na granicy wschodniej”

Na wstępie pragnę podkreślić, że resort ﬁnansów

na bieżąco monitoruje i reaguje, w tym podejmuje

inicjatywy i wdraża rozwiązania, w przypadku wy-

stąpienia problemów na granicy wschodniej, związa-

nych z zagadnieniami należącymi do kompetencji

Służby Celnej.

W przypadku problemów wyszczegól-

nionych w interpelacji podjęto w ramach resortu ﬁ-

nansów następujące działania.

1.

W zakresie długich kolejek oraz czasu oczeki-

wania na granicy

Odnosząc się do problemu długich kolejek i czasu

oczekiwania przez podróżnych na przekroczenie gra-

nicy, należy mieć na względzie fakt, że każde z przejść

granicznych zlokalizowanych na granicy z Ukrainą,

Białorusią i Rosją posiada określoną przepustowość,

która jest ustalana na etapie jego projektowania.

W ostatnim czasie dostrzegalna jest tendencja po-

legająca na znacznym zwiększeniu ruchu, zarówno

osobowego, jak i towarowego, na tych przejściach gra-

nicznych, co w związku z ich przepustowością jest

czynnikiem istotnie wpływającym na czas oczekiwa-

nia podróżnych na przekroczenie granicy.

Przykła-

dowo Izba Celna w Olsztynie w kwartałach I–III

2011 r. i 2012 r. odnotowała wzrost liczby pojazdów

odprawianych w kierunku wjazdowym do Polski,

w przypadku samochodów osobowych – o ponad

108%, autokarów – o prawie 50% i samochodów cię-

żarowych – o prawie 15%.

W tych samych okresach

odnotowano również wzrost liczby pojazdów odpra-

wionych w kierunku wyjazdowym z Polski, w przy-

padku samochodów osobowych – o ponad 77%, auto-

karów – o ponad 18% i samochodów ciężarowych

– o ponad 20%.

Przedstawioną tendencję potwierdzają badania

Głównego Urzędu Statystycznego, Urzędu Staty-

stycznego w Rzeszowie, opublikowane w dokumencie

z dnia 19 listopada 2012 r. pt. „Badanie obrotu towa-

rów i usług na zewnętrznej granicy Unii Europejskiej

na terenie Polski w III kwartale 2012 r.”, w którym

stwierdzono: „W III kwartale 2012 r. zewnętrzną

granicę lądową Unii Europejskiej na terenie Polski,

przekroczyło 7,8 mln osób (o 14,3% więcej niż w II

kwartale 2012 r. i o 18,9% więcej niż przed rokiem),

z tego: 6,2 mln cudzoziemców (o 13,6% więcej niż

w II kwartale br. i o 20,3% więcej niż w III kwartale

2011 r.), 1,6 mln Polaków (o 17,0% więcej niż w II

kwartale br. i o 14,0% więcej niż w III kwartale 2011 r.).

Najwięcej osób przekraczało granicę polsko-ukraiń-

ską (53,9% ogółu przekroczeń polskiego odcinka ze-

wnętrznej granicy lądowej Unii Europejskiej w III

kwartale 2012 r.), mniej z Białorusią (31,3%), naj-

mniej (14,8%) granicę z Rosją”.

W związku ze zwiększającym się natężeniem ru-

chu na istniejących przejściach granicznych plano-

wane jest uruchomienie nowych przejść, w tym m.in.

w Budomierzu i w Dołhobyczowie.

Służba Celna przykłada szczególną uwagę do

utrzymywania jak największej przepustowości przejść

granicznych oraz ograniczenia do niezbędnego mini-

mum czasu oczekiwania na przekroczenie granicy

w związku z czynnościami wykonywanymi przez

funkcjonariuszy celnych.

Realizacja tych zadań jest

prowadzona zarówno w oparciu o przepisy powszech-

nie obowiązującego prawa, jak i regulacje wewnętrz-

ne wydawane przez organy Służby Celnej.

W szczególności należy wskazać na art. 3 ustawy

o Służbie Celnej, zgodnie z którym kontrole wykony-

wane przez funkcjonariuszy celnych w zakresie prze-

strzegania przez podmioty przepisów prawa celnego

nym Wspólnoty Europejskiej a państwami trzecimi

przeprowadza się na podstawie analizy ryzyka mają-

cej na celu rozpoznawanie i oszacowanie wielkości

jego ograniczenia, przy czym ryzyko oznacza praw-

dopodobieństwo wystąpienia naruszenia przepisów

prawa.

Nie wyklucza to możliwości przeprowadzenia

kontroli niezależnie od analizy ryzyka, np. w sposób

losowy.

W konsekwencji kontrole są przeprowadzane se-

lektywnie, z ukierunkowaniem na obszary o najwięk-

szym prawdopodobieństwie wystąpienia nieprawidło-

wości, co przekłada się na typowanie do kontroli tych

osób i pojazdów przekraczających granicę, wobec któ-

rych istnieje podejrzenie naruszenia przepisów pra-

wa.

W efekcie następuje ograniczenie liczby przepro-

wadzanych rewizji celnych, przez co przejazd przez

granicę dla osób, wobec których analizy ryzyka nie

237

wskazała możliwości zaistnienia nieprawidłowości,

jest szybszy.

W celu usprawnienia przekraczania granicy przez

podróżnych, stosownie do regulacji art. 233 ust. 1 lit.

konania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92

L 253 z dn. 11.10.1993, s. 1 z późn. zm.), wprowadzo-

no na przejściach granicznych, na których uwarun-

kowania infrastrukturalne na to pozwalały, tzw. zie-

lone korytarze („zielone pasy”) w ruchu osobowym.

Stanowią one znaczne udogodnienie dla podróżnych

wjeżdżających do Unii Europejskiej, którzy nie po-

siadają towarów podlegających zgłoszeniu celnemu.

Korzystając z tych korytarzy podróżni mogą dokonać

zgłoszenia celnego poprzez wybranie odpowiedniego

pasa ruchu już w państwie trzecim i poruszać się nim

aż do chwili zakończenia kontroli po stronie unijnej.

Wybranie tego pasa jest równoznaczne z deklaracją

nieposiadania towarów do oclenia.

Utworzenie „zielonych korytarzy” znacząco wpły-

nęło na zwiększenie przepustowości przejść granicz-

nych w ruchu osobowym, a ich popularność wśród

podróżnych ciągle wzrasta.

Przykładowo na przejściu

stycznia do sierpnia 2012 r. liczba pojazdów odpra-

wionych na „zielonym pasie” wzrosła z 2518 do 7509

szt., a średni czas odprawy wyniósł 8 min (jest to

całkowity czas pobytu pojazdu na przejściu) i był

znacznie krótszy od czasu odprawy samochodów oso-

bowych na pozostałych pasach.

Należy dodać, że

w wyniku efektywnej współpracy polskich i ukraiń-

skich służb celnych, jako dopełnienie koncepcji funk-

cjonowania „zielonego korytarza” na kierunku wjaz-

dowym, wdrażane jest analogiczne rozwiązanie na

kierunku wyjazdowym.

Ponadto w celu zapobiegania występowaniu zakłó-

ceń w płynności ruchu towarowego i osobowego na

drogowych przejściach granicznych na granicy wschod-

niej, a także zwiększenia przepustowości tych przejść,

podejmowane są działania polegające w szczególno-

ści na:

— wzmocnieniu najbardziej obciążonych kierun -

ściach granicznych,

— wyodrębnieniu pasów przeznaczonych dla pu -

stych środków przewozowych w ruchu towarowym

na kierunku przywozowym – odprawy na tych pa-

sach odbywają się w pierwszej kolejności, tj. przed

pojazdami załadowanymi,

— zamieszczaniu informacji o czasie oczekiwania

www.granica.gov.pl oraz na tablicach informacyj-

nych usytuowanych przy głównych szlakach komu-

nikacyjnych prowadzących do przejść granicznych

– informacje te usprawniają współpracę ze środowi-

skiem przewoźników wykonujących międzynarodowe

przewozy drogowe, a korzystanie z nich przyczynia

się do bardziej równomiernego rozłożenia ruchu

w drogowych przejściach granicznych, jak również

zmniejszenia czasu oczekiwania na przekroczenie

granicy,

— wdrażaniu system e-Booking, czyli elektronicz -

nego powiadomienia o przybyciu zorganizowanych

grup turystycznych – polega on na uprzednim elek-

tronicznym powiadomieniu Służby Celnej o planowa-

nym przyjeździe autobusu przewożącego zorganizo-

wane grupy turystyczne wraz z listą pasażerów ce-

lem dostosowania kadrowego przejścia granicznego

dokonania oceny ryzyka przejazdu przed faktycznym

pojawieniem się pojazdu na granicy,

— udostępnieniu elektronicznego systemu „Zwrot

VAT dla podróżnych”, który umożliwia podróżnym

samodzielną rejestrację dokumentów Tax Free,

— organizowaniu cyklicznych spotkań z podmio -

— utrzymywaniu stałych kontaktów z przedsta -

wicielami administracji państw sąsiednich celem wy-

pracowania rozwiązań umożliwiających dobrą współ-

pracę na granicy – w ramach wspólnych działań uru-

chamiany jest m.in. system wczesnego ostrzegania

w przejściach granicznych położonych na granicy

polsko-białoruskiej i polsko-ukraińskiej w celu utrzy-

mania płynności jej przekraczania.

Należy podkreślić, że przejścia graniczne na gra-

nicy wschodniej są przedmiotem zainteresowania

przedstawicieli administracji celnych innych państw

ze względu na innowacyjność zastosowanych rozwią-

zań, nowoczesność technologii i infrastruktury.

Świadczy to najlepiej o profesjonalizmie m.in. Służby

Celnej w realizacji powierzonych jej zadań.

z zamieszczonym w interpelacji stwierdzeniem, że

„niedrożna granica wschodnia hamuje rozwój spo-

łeczno-gospodarczy regionów przygranicznych oraz

ogranicza współpracę”.

Dodatkowym argumentem w tym zakresie są wy-

niki badań Urzędu Statystycznego w Rzeszowie za-

mieszczone w cytowanym dokumencie pt. „Badanie

obrotu towarów i usług na zewnętrznej granicy Unii

według którego: „Wśród cudzoziemców przekracza-

jących poszczególne odcinki granicy dominowali oby-

watele kraju sąsiadującego – i tak na granicy z Ukra-

iną 92,5% stanowili obywatele Ukrainy, na granicy

z Rosją 87,7% to obywatele Rosji, a na granicy z Bia-

łorusią 82,0% to obywatele Białorusi.

(...)

Szacunko-

granicy zewnętrznej Unii Europejskiej w III kwarta-

le 2012 r. wyniosła 1793,7 mln zł (...)”.

Według przed-

miotowych badań wydatki cudzoziemców na zakup

w Polsce towarów i usług były o blisko 25% wyższe

niż przed rokiem, przy czym najwięcej wydatków

238

(969 mln zł) ponieśli cudzoziemcy przekraczający

granicę z Ukrainą.

2.

W zakresie przeciwdziałania przemytowi wy-

robów akcyzowych

Problem przemytu i nielegalnego obrotu wyroba-

mi akcyzowymi, w tym głównie wyrobami tytonio-

wymi, jest dobrze rozpoznany przez Służbę Celną,

która podejmuje inicjatywy i działania ukierunkowa-

ne na podniesienie skuteczności zwalczania tych zja-

wisk.

W tym zakresie należy wyszczególnić przede

wszystkim „Strategię działania Służby Celnej w za-

na lata 2009–2011”.

W ramach tej strategii wykona-

no m.in. następujące działania:

— wykorzystano przy czynnościach służbowych

ciwdziałania i zwalczania przemytu i nielegalnego

obrotu wyrobami tytoniowymi Służba Celna podjęła

— stosowania innych środków prawnych (typu

rych pobyt na terytorium RP był niepożądany.

skąd najczęściej są przemycane papierosy, utrzyma-

nie poziomu kontroli na bazarach i targowiskach

miejskich oraz dalsze rozwijanie i doskonalenie

sięgu ogólnopolskim, składającą się z ekspertów z za-

Ponadto dostrzegając negatywne zjawiska zwią-

zane z nadużywaniem przez podmioty zwolnień

w zakresie przywozu wyrobów akcyzowych spoza

obszaru Unii Europejskiej, w 2011 r. izby celne ob-

sługujące granicę wschodnią wprowadziły wewnętrz-

ne rozwiązania dotyczące sprecyzowania tzw. zasady

wych importu wyrobów akcyzowych przywożonych

przez podróżnych jest okazjonalny charakter tego

przywozu.

Za przywóz okazjonalny – co do zasady –

działania przemytowi papierosów świadczy procen-

towy udział Służby Celnej w ujawnieniach nielegal-

nych papierosów w stosunku do innych służb w Pol-

sce (Straż Graniczna, Policja, organy skarbowe).

Ujawnienia dokonane przez Służbę Celną stanowiły

w ostatnich latach ponad 70% ujawnień dokonanych

jąc relację liczby ujawnień do liczby ujawnionych pa-

pierosów, zaobserwowano, w szczególności w ostat-

nich latach, statystyczny spadek liczby przemycanych

papierosów przypadających na ujawnienie, co świad-

czy o wyeliminowaniu przemytu w dużych partiach

oraz o wzroście poziomu rozdrobnionego przemytu.

pejskiej pod względem ujawnień nielegalnych wyro-

przedzając takie kraje, jak Wielka Brytania, Hiszpa-

legalnych papierosów na obszar UE.

Przyczyniły się

nicy UE.

O skuteczności podejmowanych przez Służbę Cel-

ną działań mogą świadczyć szacunki, według których

w 2014 r. szafa strefa w obrocie papierosami w Polsce

dzone na zlecenie koncernów tytoniowych badania

– międzynarodowej sieci ﬁrm audytorsko-dorad-

dem procentowego udziału w rynku papierosów nie-

legalnego pochodzenia Polskę wyprzedzały w 2011 r.

239

takie kraje Unii Europejskiej, jak: Litwa – 31,3%,

Niemcy – 13,1%.

rej strefy papierosów.

3.

W zakresie domniemanego mobbingu stosowa-

nego wobec funkcjonariuszy celnych oraz nieprawi-

dłowości związanych z obsługą zgłoszeń celnych

Zjawisko mobbingu jest objęte szczególną uwagą

resortu ﬁnansów,wktórympowstałprojektdecyzji

szefa Służby Celnej w sprawie powołania Zespołu do

przygotowania wewnętrznej procedury rozpatrywa-

nia spraw dotyczących mobbingu, dyskryminacji lub

molestowania w Służbie Celnej.

Wprowadzenie tej

procedury przyczyni się do zapewnienia dobrej at-

mosfery w miejscu pełnienia służby oraz zapobiega-

nia mobbingowi, molestowaniu lub dyskryminacji

w Służbie Celnej.

Działania prewencyjne ukierunkowane na prze-

ciwdziałanie mobbingowi prowadzą we własnym za-

kresie również dyrektorzy izb celnych, jako pełniący

rolę pracodawców wobec funkcjonariuszy celnych

i pracowników zatrudnionych w izbach celnych i pod-

ległych im urzędach celnych.

Działania te dotyczą

m.in. określenia wewnętrznych procedur postępowa-

nia w przypadku wystąpienia zjawiska mobbingu

w danej izbie, a także prowadzone są szkolenia dla ka-

dry kierowniczej, poświęcone problematyce przeciw-

działania mobbingowi i polityce antymobbingowej.

Niezależnie od powyższego należy mieć na wzglę-

dzie fakt, iż specyﬁkasłużbynaprzejściachgranicz-

nych wiąże się z koniecznością bycia odpornym na

stres.

Kandydaci do służby są o tym powiadamiani

podczas rekrutacji.

Ponadto pragnę zauważyć, że w interpelacji nie

wskazano, na którym przejściu granicznym był/jest

stosowany mobbing wobec funkcjonariuszy celnych,

wobec czego nie jest możliwe precyzyjne odniesienie

się do tego zarzutu.

Z tego samego powodu nie jest możliwe precyzyj-

ne odniesienie się do podniesionych w interpelacji

zarzutów dotyczących nieprawidłowości związanych

z obsługą zgłoszeń celnych na przejściach granicz-

nych, polegających na odstępstwie od losowania sta-

nowisk służby, braku rotacji funkcjonariuszy celnych

na tych stanowiskach i jednoczesnego obsługiwania

kilku stanowisk przez jednego funkcjonariusza cel-

nego.

Jednocześnie pragnę poinformować Panią Mar-

szałek, że z informacji uzyskanych z izb celnych ob-

sługujących przejścia graniczne na granicy wschod-

niej wynika, że losowanie oraz rotacja na stanowi-

skach są prowadzone w sposób ciągły, co ma odzwier-

ciedlenie w dokumentacji służby, a wszelkie odstęp-

stwa w tym zakresie oraz przypadki łączenia stano-

wisk zdarzają się sporadycznie i wynikają z nieprze-

widzianych okoliczności, podyktowanych np. zwol-

nieniami lekarskimi.

4.

W zakresie pełnienia służby na przejściach gra-

nicznych przez funkcjonariuszy celnych bez zasadni-

czego kursu celnego

Odnosząc się do zagadnienia możliwości pełnienia

służby na przejściach granicznych przez funkcjona-

riuszy celnych pozostających w służbie przygotowaw-

czej, uprzejmie informuję Panią Marszałek, że prze-

pisy ustawy o Służbie Celnej nie zabraniają wykony-

wania ani nie ograniczają tych funkcjonariuszy

w wykonywaniu obowiązków służbowych, mimo bra-

ku egzaminu potwierdzającego ukończenie zasadni-

czego kursu zawodowego.

Jednakże zgodnie z syste-

mem szkolenia w Służbie Celnej funkcjonariusze w służ-

bie przygotowawczej pełnią służbę pod opieką opie-

kunów wyznaczonych przez dyrektora izby celnej albo

naczelnika urzędu celnego, w którym funkcjonariusz

pełni służbę.

Rolę opiekunów powierza się funkcjo-

nariuszom celnym, których wiedza i doświadczenie

zawodowe oraz predyspozycje interpersonalne po-

zwalają na właściwe formowanie zawodowe funkcjo-

nariuszy w służbie przygotowawczej.

Do zadań opie-

kunów należy m.in. nadzorowanie funkcjonariuszy

w służbie przygotowawczej podczas pełnienia służby

i interweniowanie w razie potrzeby.

Stosownie do art. 80 ust. 1 ustawy o Służbie Cel-

nej w okresie służby przygotowawczej funkcjonariusz

celny podlega okresowemu opiniowaniu służbowemu,

średni przełożony, w porozumieniu z opiekunem

funkcjonariusza.

W każdej z opinii stwierdza się m.in.

przydatność funkcjonariusza pozostającego w służ-

bie przygotowawczej do pełnienia służby w służbie

stałej.

Opinia stanowi zatem instrument, za którego

pomocą jest dokonywana weryﬁkacjakadrSłużby

Celnej.

II.

Odnośnie do pytania dotyczącego stosunku re-

sortu ﬁnansówdozaproponowanychwinterpelacji

rozwiązań problemów występujących na granicy

wschodniej

Należy zauważyć, że w interpelacji skoncentrowa-

no się przede wszystkim na wskazaniu problemów

występujących na granicy wschodniej oraz ich skut-

ków.

Natomiast kwestia możliwych rozwiązań przed-

stawionych problemów została podsumowana ogól-

nym stwierdzeniem, iż „potrzebne są natychmiasto-

granicy wschodniej”.

Wobec powyższego resort ﬁnansówniemadosta-

tecznych podstaw do ustosunkowania się do kwestii

propozycji rozwiązania problemów występujących na

granicy wschodniej.

Jednocześnie, mając na uwadze

wyjaśnienia zawarte w części pierwszej niniejszego

gicznej sytuacji na wschodniej granicy”.

240

Nie wydaje się również, aby jako propozycję roz-

wiązania problemów na granicy wschodniej można

było potraktować zawarte w interpelacji stwierdze-

nie, by „wzorem dawnej granicy polsko-niemieckiej

albo polsko-słowackiej pozwolić na rozwój legalnego

handlu i turystyki, natomiast do przemytu wyrobów

akcyzowych podchodzić bardziej restrykcyjnie”.

Na-

leży zauważyć, że polska granica wschodnia od l maja

2004 r. jest jednocześnie granicą Unii Europejskiej.

W konsekwencji obowiązują na niej regulacje stano-

wione przez instytucje unijne, wyznaczające jednoli-

te dla całego obszaru celnego Unii Europejskiej za-

sady dotyczące przepływu osób i towarów z państw

trzecich.

Z tego względu przenoszenie na grunt unij-

ny rozwiązań przedakcesyjnych, które wówczas Pol-

ska mogła jednostronnie ustalać na swoich granicach

z innym państwami, nie wydaje się odpowiadać obec-

nym uwarunkowaniom politycznym i gospodar-

czym.

III.

Odnośnie do pytania dotyczącego zmian re-

gulacji prawnych w celu rozwiązania problemów na

granicy wschodniej

Odnosząc się do kwestii wprowadzenia zmian

w przepisach prawa, które dotyczyłyby rozwiązania

przedstawionych w interpelacji problemów na grani-

cy wschodniej, uprzejmie informuję Panią Marszałek,

że obecnie nie są prowadzone w Ministerstwie Finan-

sów prace legislacyjne w tym zakresie.

W ocenie re-

sortu posiadane przez Służbę Celną uprawnienia

oraz podejmowane działania pozwalają na skuteczne

przeciwdziałanie problemom pojawiającym się na

granicy wschodniej, związanym z zadaniami Służby

Celnej.

Niezależnie od powyższego pragnę poinformować

Panią Marszałek, że w związku ze zjawiskiem wyko-

rzystywania suszu tytoniowego do nielegalnej pro-

dukcji papierosów podjęto w Ministerstwie Finansów

działania legislacyjne w celu zapobieżenia negatyw-

rowcem tytoniowym.

W szczególności działania te

w dłuższej perspektywie czasu zmierzają do ograni-

czenia negatywnych skutków ﬁnansowychdlabudże-

tu państwa związanych z niekontrolowanym dostę-

pem do surowca tytoniowego.

W ustawie o zmianie niektórych ustaw związa-

leniu przez Sejm została przekazana prezydentowi

RP i marszałkowi Senatu, ujęto propozycje zmian

przepisów ustawy o podatku akcyzowym, przewidu-

tytoniowego.

Przewiduje się zatem ujęcie suszu tytoniowego

robem tytoniowym) w katalogu wyrobów akcyzo-

wych oraz opodatkowanie tego suszu podatkiem ak-

cyzowym, w przypadku gdy jest on sprzedawany in-

nym podmiotom niż uprawnionym podmiotom (pod-

miotom będącym pośredniczącymi podmiotami tyto-

niowymi lub podmiotom prowadzącym składy podat-

kowe).

Przewiduje się również opodatkowanie akcyzą

importu i nabycia wewnątrzwspólnotowego suszu

tytoniowego, w przypadku gdy czynności te są doko-

wieszenia poboru akcyzy i sformalizowane instytucje

związane z tą procedurą, takie jak np. skład podat-

kowy.

W celu umożliwienia sprawowania przez Służ-

bę Celną kontroli nad suszem tytoniowym przewidu-

je się obowiązek oznaczania tego suszu znakami ak-

cyzy (banderolami) w tych przypadkach, w których

z jego sprzedażą podmiotom innym niż podmioty

uprawnione.

Przewidywany termin wejścia w życie ww. zmian

te uzyskają akceptację podczas kolejnych etapów pro-

cesu legislacyjnego.

Mam nadzieję, że przedstawione wyjaśnienia sta-

Warszawa, dnia 3 grudnia 2012 r.

w sprawie zreformowania obecnego

systemu podatkowego (10903)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

wania obecnego systemu podatkowego, nadesłaną przy

znak: SPS-023-10903/12, uprzejmie informuję.

są prowadzone prace dotyczące systemu opodatkowa-

nia nieruchomości opartego całkowicie na wartości

nieruchomości.

W poprzednich latach przeprowadzo-

no prace analityczne mające na celu zbadanie możli-

wości wprowadzenia tego rodzaju opodatkowania.

241

W ich efekcie nie doszło jednak do powstania projek-

tu ustawy przyjętego przez Radę Ministrów.

Ad 2.

Zmiana systemu opodatkowania nierucho-

mości z obecnego, w którym podstawą opodatkowa-

nia jest powierzchnia (grunty), powierzchnia użyt-

kowa (budynki), a w przypadku budowli – ich war-

tość, na system opodatkowania oparty całkowicie na

wartości nieruchomości wymaga uprzedniego opra-

cowania systemu wyceny nieruchomości, jak również

uporządkowania ewidencji gruntów i budynków pod

względem kompletności i aktualności danych w niej

zawartych, a także ksiąg wieczystych jako źródła in-

formacji o właścicielu (posiadaczu), a w konsekwencji

– podatniku podatku od nieruchomości.

W celu poprawy jakości i wiarygodności informa-

cji o nieruchomościach gromadzonych w powołanych

tych informacji, prezes Rady Ministrów powołał Ze-

spół do spraw Rządowego Programu Rozwoju Zinte-

growanego Systemu Informacji o Nieruchomościach.

W skład zespołu wchodzą podzespoły, m.in. podze-

spół do spraw opodatkowania nieruchomości.

Do za-

dań podzespołu należą: przeprowadzenie analizy

systemu podatkowego, przygotowanie propozycji

zmian przepisów i analiza systemu rejestracji cen

transakcyjnych.

Gospodarzem zespołu jest Główny

Urząd Geodezji i Kartograﬁi.

Ocena zasadności wprowadzenia systemu opodat-

kowania nieruchomości opartego na wartości nieru-

chomości powinna być dokonana po przeprowadzeniu

ww. analiz.

Celowość zmian, oprócz uwzględnienia

ich skutku w postaci zwiększenia dochodów gmin, na-

leży oceniać również w kontekście związanego z nimi

wzrostu wysokości obciążeń dla podatników podatku

od nieruchomości w połączeniu z poziomem obciążeń

innymi daninami publicznymi.

Ad 3.

Zgodnie z informacją uzyskaną od ministra

sprawiedliwości, właściwego w sprawie udzielenia

informacji na temat ksiąg wieczystych, w Polsce nie

została zrealizowana zasada powszechności ksiąg

mości została założona księga wieczysta.

Na koniec

2011 r. liczba ksiąg wieczystych według repertorium

ksiąg wieczystych prowadzonych przez sądy rejonowe

wynosiła 20 732 246.

Stwierdzenie zgodności stanu prawnego ujawnio-

nego w księdze wieczystej z rzeczywistym stanem

prawnym wymagałoby weryﬁkacjitreściwpisówwksię-

gach wieczystych, które są orzeczeniami sądowymi

w kontekście zachodzących pozaksięgowo różnorod-

nych zdarzeń cywilnoprawnych skutkujących na bie-

żąco zmianami stanu prawnego nieruchomości.

Zde-

cydowana większość wpisów w księgach wieczystych

ma charakter deklaratoryjny, w szczególności prze-

niesienie własności nieruchomości nie wymaga kon-

stytutywnego (prawotwórczego) wpisu.

Dodatkowo

zasady, następuje na wniosek, a jedynie w przypad-

kach określonych w przepisach szczególnych – z urzę-

Co do zgodności danych w księdze wieczystej

ków, w strukturze księgi wieczystej prowadzonej w sys-

temie informatycznym w dziale I przewidziana zo-

gruntów i budynków”, do której wpisaniu podlega

dze wieczystej z danymi ewidencji gruntów i budyn-

ków, m.in. w trakcie migracji ksiąg wieczystych do

systemu informatycznego Nowa Księga Wieczysta.

Istotną okolicznością jest, że proces ten nie został

jeszcze zakończony.

Decydujące znaczenie ma jednak

fakt, że w zasadzie dopiero po wdrożeniu funkcjonal-

ności systemu teleinformatycznego, tj. Zintegrowa-

nego Systemu Informacji o Nieruchomościach, który

pracy m.in. ze starostami, ministrem sprawiedliwo-

ści, ministrem ﬁnansówiprezesemGłównegoUrzę-

du Statystycznego, możliwa będzie weryﬁkacjazgod-

ności danych w obu systemach.

Odnośnie do danych objętych ewidencją gruntów

i budynków, zgodnie z wyjaśnieniami głównego geo-

dety kraju określenie w skali kraju ilości podziałów

geodezyjnych wymagałoby kwerendy do 438 jedno-

stek samorządu terytorialnego prowadzących ewi-

dencje; nie istnieje bowiem tego typu rejestr.

Z tego

względu nie jest możliwe podanie takich danych.

Na-

tomiast dostępne są dane na temat nieruchomości

podmiotów publicznych.

W ramach wygenerowanego z systemu Integrują-

cej Platformy Elektronicznej zestawienia krajowego

z 14 listopada br. dane nt. nieruchomości kształtują

się następująco: 6 217 543 (liczba działek ewidencyj-

nych ogółem), 2 013 805 (liczba nieruchomości w ewi-

dencji gruntów i budynków), 1 224 752 (liczba nieru-

chomości w księgach wieczystych) i 789 053 (liczba

nieujawnionych nieruchomości).

Działania mające na celu uporządkowanie zapi-

sów ewidencji są podejmowane w ramach bieżącej

aktualizacji i modernizacji, polegającej na wprowa-

dzaniu do bazy danych ewidencyjnych udokumento-

wanych zmian, w tym podziałów geodezyjnych.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Maciej Grabowski

242

Odpowiedź

sekretarza stanu

w sprawie wydawania zezwoleń

(10905)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

maną przy piśmie (znak: SPS-023-10905/12) z dnia

na przejazd pojazdów nienormatywnych, przedsta-

wiam następujące wyjaśnienia.

ustaw (Dz. U. Nr 222, poz. 1321.), nowelizująca prze-

drogowym (Dz. U. poz. 1137) dotyczące zezwoleń na

przejazd pojazdów nienormatywnych.

Wraz ze nowe-

lizowaną ustawą Prawo o ruchu drogowym w tym

samym terminie weszły w życie przepisy następują-

cych aktów wykonawczych:

1.

Rozporządzenia ministra transportu, budow-

nictwa i gospodarki morskiej z dnia 22 czerwca 2012

r. w sprawie zezwoleń na przejazd pojazdów nienor-

matywnych (Dz. U. poz. 764), które określa warunki

dystrybucji i tryb wydawania zezwoleń na przejazd

pojazdu nienormatywnego oraz jego wzory.

2.

Rozporządzenia ministra transportu, budow-

przejazd pojazdu nienormatywnego (Dz. U. poz. 366),

które określa wysokość opłat za wydawanie zezwoleń

poszczególnych kategorii, w zależności od okresu ich

ważności.

3.

Rozporządzenia ministra transportu, budow-

w sprawie pilotowania pojazdów nienormatywnych

(Dz. U. poz. 629), które określa wymagania w zakre-

sie pilotowania pojazdu nienormatywnego.

Zgodnie z przepisami art. 64–64d ustawy Prawo

o ruchu drogowym ruch pojazdu nienormatywnego

dozwolony jest po uzyskaniu zezwolenia odpowied-

niej kategorii na przejazd pojazdu nienormatywnego

po drogach publicznych, wydanego przez uprawniony

organ w formie decyzji administracyjnej.

Zezwolenie

może zostać wydane na wniosek zainteresowanego

podmiotu, po uiszczeniu opłaty za jego wydanie.

W odniesieniu do kwestii wydawania zezwoleń

kategorii I–III na przejazd pojazdu nienormatywne-

go podnoszonej w interpelacji posła Krzysztofa Ga-

dowskiego uprzejmie informuję, iż zezwolenie kate-

gorii I jest wydawane w celu umożliwienia dojazdu

sy art. 64a ust. 3 ustawy wskazują, iż zezwolenie ka-

tegorii I wydaje zarządca drogi właściwy dla drogi,

po której wykonywany jest przejazd.

Przejazd pojaz-

du nienormatywnego w kategorii I może być wyko-

nywany po drodze gminnej, powiatowej i wojewódz-

kiej.

Wydając zezwolenie, zarządca drogi wydaje tak-

dów, którymi ma być wykonywany przewóz.

Za wy-

danie zezwolenia kategorii I ustala się opłatę w kwo-

cie stanowiącej iloczyn liczby wypisów i odpowiedniej

Zezwolenie kategorii II jest wydawane na prze-

jazd nienormatywnego pojazdu wolnobieżnego, cią-

gnika rolniczego albo zespołu pojazdów składającego

i przyczepy specjalnej.

Zezwolenie w kategorii II na

przejazd pojazdu nienormatywnego wydaje starosta,

właściwy ze względu na siedzibę wnioskodawcy, albo

miejsce rozpoczęcia przejazdu.

Starosta wydaje ze-

zwolenia w tej kategorii na drogi publiczne, z wyjąt-

kiem dróg ekspresowych i autostrad.

Ponadto w gra-

nicach administracyjnych miasta na prawach powia-

tu zezwolenie wydaje prezydent miasta.

Zezwolenie

podmiot wykonujący przejazd oraz pojazd, którym

będzie wykonywany przejazd.

Zezwolenia kategorii III na przejazd pojazdu nie-

normatywnego wydaje starosta właściwy ze względu

przejazdu na wszystkie drogi publiczne.

Ponadto w gra-

dzie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zezwo-

lenie kategorii III wydaje także naczelnik urzędu

celnego.

Zezwolenia kategorii III wydawane jest na

nia zezwolenia zwraca się wniesioną opłatę.

Zezwo-

lenie wydaje się dla podmiotu wykonującego prze-

jazd, bez wskazania pojazdu, którym przejazd będzie

Odnosząc się do kwestii zezwoleń kategorii VII na

przejazd pojazdu nienormatywnego, uprzejmie infor-

muję, że zezwolenie jest wydawane na jednokrotny

leniu.

Zezwolenie wydaje się dla pojazdu, którego

I–VI.

Zezwolenie kategorii VII może być wydane po

spełnieniu warunków określonych w art. 64d ust. 2

ustawy Prawo o ruchu drogowym.

Zezwolenie wyda-

uiszczeniu opłaty generalny dyrektor dróg krajowych

243

żenia wniosku.

Jeżeli trasa przejazdu pojazdu nienor-

matywnego przebiega w granicach administracyj-

tostradą lub drogą ekspresową, zezwolenie wydaje

prezydent miasta.

Zezwolenie na jednokrotny prze-

jazd jest ważne 14 dni, a zezwolenie na wielokrotny

przejazd jest ważne 30 dni od dnia wskazanego we

W odpowiedzi na pierwsze pytanie zawarte w in-

terpelacji posła Krzysztofa Gadowskiego uprzejmie

informuję, że zezwolenie kategorii III wydawane jest

dla podmiotu wykonującego przejazd, bez wskazania

64c ust. 8 ustawy Prawo o ruchu drogowym).

Ozna-

cza to, że zainteresowany podmiot, składając wnio-

sek o wydanie zezwolenia w kategorii III, nie wska-

zuje w nim pojazdu, którym będzie wykonywał prze-

jazd.

Jeżeli posiada kilka pojazdów nienormatyw-

nych, nie musi uzyskać zezwolenia na każdy z nich,

ponieważ zezwolenie kategorii III uprawnia do poru-

szania się po drodze pojazdu nienormatywnego (nie

ma znaczenia, którym z pojazdów przewoźnik będzie

wykonywał ten przejazd), ważne jest, aby kierowca

posiadał przy sobie oryginał zezwolenia.

Tak więc,

posiadając jedno zezwolenie, przewoźnik nie może

wykonywać dwóch przewozów jednocześnie.

W odniesieniu do drugiego pytania przedstawio-

nego w interpelacji posła Krzysztofa Gadowskiego

uprzejmie informuję, iż okres ważności zezwoleń na

przejazd pojazdów nienormatywnego uzależniony

jest od kategorii zezwolenia i jest ograniczony do

okresów określonych przepisami ustawy Prawo o ru-

chu drogowym.

Zezwolenia kategorii I mogą być wy-

dane na okres: miesiąca, 6 miesięcy lub 12 miesięcy.

Zezwolenia kategorii II wydaje się na okres 12 mie-

sięcy.

Zezwolenia kategorii III–VI mogą być wydane

miesięcy.

Zezwolenia kategorii VII na jednokrotny

ny przejazd jest ważne 30 dni, od dnia wskazanego

Nawiązując do trzeciego pytania postawionego

w interpelacji posła Krzysztofa Gadowskiego, uprzej-

mie informuję, iż termin ważności zezwolenia kate-

gorii VII na jednokrotny przejazd pojazdu wynosi 14

dni, a na wielokrotny 30 dni.

Zgodnie z załącznikiem

nr 4 do rozporządzenia w sprawie zezwoleń na prze-

jazd pojazdów nienormatywnych zainteresowany

podmiot we wniosku o wydanie zezwolenia kategorii

VII wskazuje konkretnie termin przejazdu (-ów) po-

jazdu nienormatywnego „od… do...”, który określa

jednocześnie termin ważności zezwolenia (zgodnie

z ustawą Prawo o ruchu drogowym – 14 dni dla ze-

zwolenia jednokrotnego albo 30 dni dla zezwolenia

wielokrotnego).

W zakresie odpowiedzi na czwarte pytanie wska-

zane w interpelacji posła Krzysztofa Gadowskiego

uprzejmie informuję, że podmiot posiadający zezwo-

lenie kategorii VI, planujący wykonanie przejazdu po

drogach innych niż krajowe, jest uprawniony do po-

ruszania się drogami określonymi dla zezwolenia ka-

tegorii V, tj. wszystkimi drogami publicznymi (art. 64c

ust. 6 ustawy Prawo o ruchu drogowym) jedynie

w przypadku gdy pojazd nienormatywny nie prze-

kracza parametrów technicznych określonych dla

zezwolenia kategorii V. Warunkiem takiego przejaz-

du jest także w myśl przepisów art. 64c ust. 9 ustawy

Prawo o ruchu drogowym obowiązek pisemnego za-

wiadomienia właściwego zarządcy drogi o terminie

i trasie planowanego przejazdu w przypadku przejaz-

du przez most lub wiadukt.

Natomiast w przypadku, gdy podmiot posiadający

zezwolenie kategorii VI planuje wykonanie przejazdu

po drogach krajowych, to przejazd ten może być re-

alizowany jedynie po drogach krajowych ujętych w wy-

kazie dołączonym do zezwolenia kategorii VI przy

jego wydaniu przez organ wydający – generalnego

Ponadto, odnosząc się do podnoszonej przez posła

Krzysztofa Gadowskiego kwestii jednego wzoru

wniosku o wydanie zezwolenia kategorii od III do VI

na przejazd pojazdu nienormatywnego, uprzejmie in-

formuję, że takie rozwiązanie w mojej ocenie stanowi

ułatwienie dla wszystkich podmiotów zainteresowa-

nych uzyskaniem zezwolenia i pozwala efektywniej

wykorzystać formularze wniosków.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tadeusz Jarmuziewicz

w sprawie zapowiedzianej reformy

Kodeksu pracy (10910)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

wie reformy Kodeksu pracy, przekazaną przy piśmie

z dnia 7 listopada br., znak: SPS-023-10910/12,

uprzejmie wyjaśniam, co następuje.

Rynek pracy w ostatnich latach przeszedł poważne

zmiany, które w znacznym stopniu wpływają na

organizację pracy.

Dostrzegane są nowe wyzwania

wynikające ze zróżnicowania sposobów wykonywa-

nia pracy – w szczególności rozwoju sektora usług,

zmieniających się potrzeb pracowników oraz przed-

siębiorców, ale także z czekających całą Europę nie-

korzystnych procesów demograﬁcznych.

Najbardziej aktualne kierunki działań rządu

w prawie pracy zostały przedstawione w informacji

244

prezesa Rady Ministrów zaprezentowanej w Sejmie

dotyczyć urlopów macierzyńskich i rodzicielskich

skierowany do konsultacji w dniu 8 listopada br.)

oraz instytucji czasu pracy (dalsze wyjaśnienia poni-

żej).

Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej nie pro-

wadzi natomiast obecnie prac nad kompleksową no-

welizacją Kodeksu pracy.

Jednocześnie wymaga podkreślenia, iż debata nt.

przyszłości regulacji prawa pracy odbywa się przy

stałym współudziale partnerów społecznych, zarów-

no reprezentacji pracodawców, jak i związków zawo-

dowych.

Podstawowym i umocowanym prawnie fo-

rum współpracy rządu i reprezentatywnych organi-

zacji partnerów społecznych jest Komisja Trójstron-

na do Spraw Społeczno-Gospodarczych.

Odnosząc się

do nowych inicjatyw, należy zauważyć, iż Zespół pro-

blemowy ds. prawa pracy i układów zbiorowych Trój-

na początku bieżącego roku zobowiązał się do podję-

cia kompleksowych prac w zakresie uregulowania

pracy oraz równoczesnego podjęcia rozmów zmierza-

jących do uregulowania kwestii stabilności zatrud-

nienia w kontekście warunków stosowania umów na

trudnienia i pracy tymczasowej.

Wyrazem prowadzo-

nej dyskusji są przedstawione zespołowi w dniu 18

września br. propozycje zmian przepisów działu szó-

stego Kodeksu pracy „Czas pracy”.

Przedmiotem

dalszych prac są dwa projekty: wersja obejmująca

propozycję całościowej zmiany działu szóstego Ko-

deksu pracy oraz wersja dotycząca tylko wybranych

zagadnień czasu pracy (m.in. kwestia wydłużania

okresów rozliczeniowych, ruchomego czasu pracy,

pracy w godzinach nadliczbowych).

Projekty, które

powstały z inicjatywy ministra pracy i polityki spo-

łecznej, uwzględniają także propozycje zgłaszane

przez partnerów społecznych w trybie roboczych

ustaleń.

Przygotowanie materiału poprzedził prze-

gląd problematyki czasu pracy, a zwłaszcza dyskusje

prowadzone z partnerami społecznymi.

Proponowa-

ne zmiany mają na celu m. in.:

— umożliwienie stronom stosunku pracy –

o szczegółowym rozkładzie czasu pracy przy uwzględ-

nieniu norm ochronnych wynikających z Kodeksu

pracy,

— poszerzenie przestrzeni dialogu społecznego na

poziomie zakładowym i ponadzakładowym,

— poszerzenie przestrzeni dla układów zbioro -

wych, które, wzorem wielu państw europejskich, po-

winny, w naszej ocenie, odgrywać większą rolę

w procesie stanowienia prawa pracy, niż ma to obec-

nie miejsce,

— umożliwienie organizowania procesu pracy

w dostosowaniu do dynamicznie zmieniającej się sy-

tuacji na rynku,

— umożliwienie pracownikom w większym niż

dotychczas stopniu godzenia życia zawodowego z oso-

bistym, pracy z nauką, podejmowania dodatkowej

aktywności zawodowej, łączenia pracy zawodowej

z pełnieniem funkcji rodzicielskich.

Warto pamiętać, iż regulacje czasu pracy należą

do jednych z najbardziej newralgicznych obszarów

prawa pracy.

Mają bowiem na celu ochronę pracowni-

ków, a jednocześnie w sposób zasadniczy wpływają na

możliwość elastycznej organizacji pracy przez praco-

dawców.

W obydwu projektach na uwagę zasługuje

instytucja tzw. ruchomego czasu pracy (rozkład czasu

pracy może przewidywać różne godziny rozpoczyna-

cy w godzinach nadliczbowych) oraz możliwość wy-

dłużenia okresu rozliczeniowego do 12 miesięcy.

Prowadzony przez ministerstwo dialog z partnera-

mi społecznymi i innymi zainteresowanymi środowi-

skami nie ogranicza się do forum Komisji Trójstron-

nej.

Przykładem tego są robocze spotkania przedsta-

wicieli Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej z przed-

stawicielami Związku Przedsiębiorców i Pracodawców,

w trakcie których prezentowano założenia projektu

Kodeksu pracy, autorstwa związku.

Na koniec pragnę jeszcze podkreślić, iż na kształt

przepisów prawa pracy wpływa nie tylko dorobek le-

gislacyjny i orzeczniczy danego państwa, ale także

proces jego dostosowywania do standardów unijnych.

Na poziomie unijnym brak jest skodyﬁkowanegosys-

temu prawa pracy, niemniej obowiązuje szereg aktów

prawnych regulujących poszczególne instytucje pra-

wa pracy.

Unia wspiera bowiem i uzupełnia działania

państw członkowskich m.in. w zakresie polepszania

czeństwa pracowników oraz w dziedzinie warunków

pracy.

Dyrektywy unijne regulują w dość szczegóło-

wy sposób m.in. kwestie czasu pracy (dyrektywa

2003/88/WE), zwolnień grupowych (dyrektywa 98/

59/WE), zachowania praw pracowniczych w razie

transferu przedsiębiorstw (dyrektywa 2001/23/WE),

obowiązku informowania pracowników o warunkach

tywa 91/533/EWG), stosowania umów na czas okre-

ślony (dyrektywa 1999/70/WE), pracy w niepełnym

wymiarze (dyrektywa 97/81/WE), ochrony pracy

młodocianych pracowników (dyrektywa 94/33/WE),

pracy tymczasowej (dyrektywa 2008/104/WE), ochro-

ny pracownic w ciąży, pracownic, które niedawno

92/85/EWG), czy też ochrony bezpieczeństwa i zdro-

wia pracowników w miejscu pracy (dyrektywa 89/

391/EWG).

Wspomniane unijne regulacje są kluczo-

wym punktem odniesienia dla swobody działań usta-

wodawcy krajowego.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Radosław Mleczko

245

Odpowiedź

podsekretarza stanu

(10915)

Prawo pocztowe uprzejmie informuję, że projekt

ustawy Prawo pocztowe był szeroko konsultowany

zarówno na etapie prac nad założeniami do projektu

(do uzgodnień środowiskowych założenia przekazano

w dniu 3 listopada 2009 r.), jak i podczas całego cyklu

prac nad projektem ustawy, w trakcie którego przyj-

mowano i dyskutowano wnioski i postulaty zgłasza-

ne przez operatorów pocztowych, związki zawodowe,

głównie działające przy Poczcie Polskiej SA, jak i or-

ganizacje zrzeszające operatorów takich, jak Forum

Przewoźników Ekspresowych, Polska Konfederacja

Pracodawców Prywatnych Lewiatan oraz Ogólnopol-

ski Związek Pracodawców Niepublicznych Operato-

rów Pocztowych (OZPNOP).

Projekt ustawy jest wypadkową oczekiwań wszyst-

kich zainteresowanych liberalizacją rynku pocztowe-

go podmiotów w granicach, w jakich oczekiwania te

nie wykraczają poza przepisy implementowanej dy-

rektywy pocztowej.

Zgodność projektu ustawy z prawem Unii Euro-

pejskiej stwierdza opinia Ministerstwa Spraw Zagra-

DPUE-920-65-10/12/eg/14).

Zgodność tą potwierdzi-

ło także Biuro Analiz Sejmowych w swojej opinii

prawnej z dnia 19 listopada 2012 r. (znak: BAS-

-WAPEIM-2919/12) sporządzonej na wniosek podko-

misji nadzwyczajnej do rozpatrzenia rządowego pro-

jektu ustawy Prawo pocztowe (druk 801).

Projekt ustawy Prawo pocztowe przewiduje roz-

wiązania uniwersalne dla każdego operatora poczto-

wego, który może ubiegać się o status operatora wy-

znaczonego.

Tym samym może przyjąć na siebie za-

równo obowiązek świadczenia usług powszechnych,

jak i uprawnienia z tym związane.

Niezależnie od powyższego projekt ustawy wpro-

wadza przepisy przejściowe w celu zagwarantowania

ciągłości realizacji podstawowego obowiązku pań-

stwa wynikającego z dyrektywy 97/67/WE, tj. zapew-

nienia społeczeństwu dostępu do powszechnych

usług pocztowych o określonej jakości, na terytorium

całego kraju i po przystępnych cenach.

Z tego też

względu Poczta Polska SA jedynie w okresie przej-

będzie operatorem wyznaczonym działającym na

podstawie odrębnego przepisu ustawy.

W okresie tym

operatorzy pocztowi będą mogli przygotować się do

udziału w konkursie na operatora wyznaczonego,

który będzie organizowany przez prezesa Urzędu Ko-

munikacji Elektronicznej z rocznym wyprzedzeniem,

tak aby z dniem 1 stycznia 2016 r. operatorem wy-

znaczonym został operator pocztowy wyłoniony

w drodze konkursu.

Jeśli chodzi o kwestię uwzględnienia projektów

aktów wykonawczych w ramach konsultacji projektu

ustawy, wyjaśniam, że zgodnie z obowiązującą pro-

cedurą prac legislacyjnych określoną w uchwale

z późn. zm.) projekty dokumentów rządowych, w tym

projekty aktów normatywnych i założeń do projek-

tów ustaw, są opracowywane i wnoszone przez człon-

ków Rady Ministrów, a następnie uzgadniane z za-

chowaniem ścisłych procedur określających każdy

kolejny etap prac nad projektem ustawy, w tym kon-

sultacji społecznych.

Zgodnie z przywołanymi przepisami projekty ak-

tów wykonawczych są obowiązkowo załączane do

projektu ustawy, począwszy od etapu skierowania go

pod obrady stałego komitetu Rady Ministrów, po-

przez Radę Ministrów i wreszcie przekazania do Sej-

mu RP.

Taki tryb prac gwarantuje rozpatrzenie pro-

jektu przez rząd w kontekście regulacji szczegóło-

wych proponowanych w projektach rozporządzeń.

Przedstawiając powyższe zasady, pragnę zwrócić

uwagę, że projekty rozporządzeń, podobnie jak pro-

jekt samej ustawy Prawo pocztowe, były podawane

do publicznej wiadomości poprzez publikacje na stro-

nie internetowej Rzędowego Centrum Legislacji (www.

rcl.gov.pl) w zakładce: Rządowy proces legislacyjny,

w części: Projekty ustaw.

Pełny tekst projektu usta-

wy Prawo pocztowe wraz z projektami rozporządzeń

opublikowany jest na stronach Sejmu jako druk sej-

mowy nr 801.

Projekty wszystkich rozporządzeń, które będą

wydawane na podstawie ustawy Prawo pocztowe,

będą podlegały obowiązującej procedurze uzgodnie-

niowej, w tym kierowane będą do konsultacji środo-

wiskowych, co zapewni możliwość zebrania i rozpa-

trzenia uwag wszystkich zainteresowanych stron.

Jednocześnie informuję, iż w dniu 23 listopada

2012 r. ustawa Prawo pocztowe została uchwalona

w Sejmie i tekst ustawy został skierowany do Senatu

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Małgorzata Olszewska

Warszawa, dnia 4 grudnia 2012 r.

246

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w Ministerstwie Sprawiedliwości

w sprawie poselskiego projektu ustawy

(10916)

terpelację z dnia 23 października 2012 r., złożoną

przez pana posła Wojciecha Penkalskiego, przekazaną

znak: SPS-023-10916/12, w sprawie poselskiego pro-

wy o gospodarce nieruchomościami (druk nr 760),

uprzejmie przedstawiam, co następuje.

Celem poselskiego projektu ustawy o zmianie

chomościami (druk nr 760), zwanego dalej „posel-

skim projektem”, jest uporządkowanie przepisów do-

tyczących własności urządzeń przesyłowych i zwią-

zanych z nimi praw do gruntu.

W ocenie projekto-

dawców dotychczas obowiązujące przepisy nie regu-

lują w sposób dostatecznie kompletny i spójny statu-

su prawnego urządzeń przesyłowych, jak też praw do

gruntu związanych z tymi urządzeniami.

Tej samej materii dotyczy rządowy projekt ustawy

ny dalej „rządowym projektem”, który został przed-

stawiony Sejmowi RP VII kadencji wcześniej niż po-

selski projekt.

W toku prac sejmowej podkomisji nadzwyczajnej

działającej w ramach Komisji Nadzwyczajnej do spraw

wstały pewne wątpliwości co do kształtu niektórych

proponowanych w tym projekcie rozwiązań prawnych.

Poselski projekt uwzględnia uwagi zgłoszone do rzą-

dowego projektu, w tym również te, które zostały pod-

niesione w opinii Biura Analiz Sejmowych z dnia 17

kwietnia 2012 r. (opinia zamieszczona na stronie in-

ternetowej Sejmu RP, przy druku nr 74).

W interpelacji zakwestionowano konstytucyjność

zawartych w poselskim projekcie przepisów o służeb-

ności przesyłu odnoszących się do urządzeń trans-

portu linowego oraz przepisów umożliwiających

przymusowe (bez zgody właściciela nieruchomości)

ustanawianie takiej służebności.

W poselskim projekcie proponuje się rozszerzenie

pojęcia urządzenia przesyłowego o urządzenia służą-

ce prowadzeniu ruchu kolejowego, tramwajowego,

transportu linowego i trolejbusowego czy też zapew-

niające łączność telekomunikacyjną oraz inne urzą-

dzenia podobne, a także budynki, które służą wyłącz-

nie do korzystania z tych urządzeń (projektowany

lej „K.c.”).

Budynki służące wyłącznie do korzystania

z urządzeń będą więc dzielić los prawny samych

urządzeń, co jest rozwiązaniem odpowiadającym na-

turze tych przedmiotów i potrzebom obrotu.

Posłu-

gując się tym zabiegiem, dokonano również uprosz-

czenia w stosunku do regulacji proponowanej w rzą-

dowym projekcie.

Szeroki katalog urządzeń w projek-

towanym art. 49 K.c. jest uzasadniony sieciowym

charakterem tych urządzeń.

Należy podnieść, że jedną z najistotniejszych kwe-

stii, jaka wyłoniła się w toku prac podkomisji sejmo-

wej nad rządowym projektem, było zagadnienie moż-

liwości przymusowego ustanowienia służebności

przesyłu na wniosek przedsiębiorcy.

Poselski projekt

tego rodzaju uprawnienie dla właściciela urządzeń

przesyłowych, czemu służyć ma uchylenie art. 305

2

K.c. (zgodnie z § 1 tego przepisu jeżeli właściciel nie-

ruchomości odmawia zawarcia umowy o ustanowie-

nowienia za odpowiednim wynagrodzeniem; art. 305

2

§ 2 K.c. reguluje żądanie właściciela nieruchomości

w tym zakresie).

W ocenie projektodawców jedynym instrumentem

umożliwiającym ingerencję w prawo własności nie-

ruchomości powinno być wywłaszczenie, dlatego też

wskazują na regulację art. 124 ustawy dnia 21 sierp-

„u.g.n.”, jako najbardziej właściwą również w przy-

padkach przymusowego ustanawiania służebności

przesyłu.

Trudno nie zgodzić się z tą oceną, zwłasz-

cza że skierowanie tego rodzaju spraw na drogę po-

stępowania administracyjnego przy wykorzystaniu

przepisów u.g.n. o wywłaszczeniu pozwoli na włącze-

nie w proces decyzyjny tak istotnej przesłanki inge-

rencji w prawo własności jak cel publiczny, co nie

byłoby raczej możliwe na gruncie Kodeksu cywilne-

go.

Jak podnoszą projektodawcy, jeżeli urządzenia

przesyłu wymienione w art. 49 K.c. (np. urządzenia

kolejki linowej) nie będą wznoszone w ramach inwe-

stycji celu publicznego, to ustanowienie służebności

przesyłu w celu wybudowania takich urządzeń, ich

przeglądu, konserwacji czy naprawy wbrew woli wła-

ściciela gruntu nie będzie możliwe.

W ten sposób

w procedurze przymusowego ustanawiania służeb-

ności przesyłu konstytucyjnie gwarantowany interes

właściciela dozna najlepszej ochrony.

Wskazać należy, iż w obowiązującym stanie praw-

nym relacja między art. 305

2

K.c. a art. 124 u.g.n. nie

jest jasna.

Niewątpliwie art. 305

2

K.c. wkracza w ma-

terię, która powinna być objęta art. 124 u.g.n. Zwra-

ca się jednak uwagę, iż zakres przedmiotowy obu

przepisów nie pokrywa się w pełni, jako że art. 305

2

K.c. wypełnia w pewnym sensie lukę wynikającą

z faktu, że art. 124 u.g.n (jak wynika to z orzecznic-

twa sądów administracyjnych) nie obejmuje sytuacji,

gdy dana instalacja już została wybudowana.

Wyda-

247

je się więc, że drogą do ustanowienia przymusowej

służebności przed podjęciem inwestycji powinien być

tylko art. 124 u.g.n., co projekt poselski zakłada.

W zakresie tej regulacji przewidziano też możliwość

żądania przez właściciela nieruchomości jej wykupu

przez inwestora (projektowany art. 124 ust. 5 u.g.n.).

brak jest podstaw do kwestionowania propozycji za-

wartych w poselskim projekcie, także w zakresie ich

zgodności z konstytucją.

Propozycje te należycie będą

też chronić prawo własności.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Michał Królikowski

Warszawa, dnia 29 listopada 2012 r.

lacją pana posła Witolda Klepacza, nr SPS-023-

dernizacji linii E30 pomiędzy Katowicami a Krako-

wem przedkładam poniższe stanowisko.

Linia kolejowa E30 stanowi część III paneuropej-

skiego korytarza transportowego, który biegnie z Dre-

zna przez Wrocław – Opole – Katowice – Kraków –

Medykę – Lwów aż do Kijowa.

Jest arterią o znacze-

niu zarówno gospodarczym, jak i politycznym.

Polski

ny Śląsk, Górny Śląsk, Małopolskę i Podkarpacie.

Ministerstwo Transportu, Budownictwa i Gospo-

darki Morskiej dostrzega ogromne znaczenie tego

korytarza transportowego, zarówno w skali europej-

skiej, krajowej, jak również lokalnej.

Wyrazem tego

jest wpisanie m.in. projektu pn. „Modernizacja linii

Kraków” PO IiŚ 7.1–11.1 na listę podstawową pro-

jektów w ramach listy projektów indywidualnych dla

sko” 2007–2013.

W ramach tego projektu w bieżącym

okresie ﬁnansowaniapodjętomodernizacjęodcinka

Sosnowiec Jęzor – Kraków Główny Towarowy.

Celem

modernizacji jest dostosowanie parametrów linii E30

do nowych standardów oraz wymogów umów mię-

dzynarodowych AGC (główne międzynarodowe linie

kolejowe) i AGTC (główne międzynarodowe linie ko-

lejowe transportu kombinowanego) dla korytarzy

transportowych, tj. do kursowania pociągów pasa-

żerskich z taborem klasycznym z prędkością V

ma-

x

=160km/h oraz pociągów towarowych z prędkością

V

max

=120km/h.

Przedsiębiorstwo Napraw Infrastruktury sp. z o.o.,

derem konsorcjum na jednym z trzech obecnie pro-

wadzonych kontraktów na przebudowę linii kolejowej

Centrali PKP Polskie Linie Kolejowe SA nad przed-

mają zadecydować o sposobie dalszej realizacji po-

wyższego kontraktu.

Rozważanych jest kilka scena-

riuszy.

Wszystkie podejmowane działania nakiero-

wane są na rozwiązanie problemu w sposób umożli-

wiający zakończenie i rozliczenie przedmiotowych

Podpisana umowa o doﬁnansowaniedlaprojektu

sko” 2007–2013 określa ostateczny termin zakończe-

nia realizacji na koniec 2014 r.

W sytuacji gdy zada-

nie będzie kontynuowane (nawet przy zmianie lide-

ra), nie ma zagrożenia dokończenia prac moderniza-

cyjnych w tym terminie.

W przypadku ogłoszenia

nowego przetargu zajdzie konieczność przedłużenia

umowy o doﬁnansowanieibezwzględnewykonanie

prac do końca 2015 r.

Ze swej strony pragnę zapewnić, iż Ministerstwo

bieżąco prowadzi monitoring stanu realizacji projek-

tów przewidzianych do realizacji ze środków unij-

nych w ramach Programu Operacyjnego „Infra-

korzystania środków Unii Europejskiej, tak aby moż-

liwe było ich pełne wykorzystanie.

Biorąc powyższe pod uwagę, proszę o przyjęcie

stanowiska.

Z poważaniem

Warszawa, dnia 30 listopada 2012 r.

248

Odpowiedź

sekretarza stanu

w Ministerstwie Transportu,

(10922)

-023-10922/12, w sprawie braku woli współpracy

z gm. Siewierz przedstawiam następujące informacje

i wyjaśnienia.

Zgodnie z art. 19 ustawy o drogach publicznych

jowych i autostrad jest zarządcą dróg krajowych.

Peł-

niąc tę funkcję, GDDKiA zobowiązana jest do prze-

strzegania przepisów prawa we wszystkich aspektach

swojej działalności.

W związku z tym przedkłada

urzędom gmin w celu zaopiniowania dokumenty do-

tyczące projektów planowanych do wdrożenia na ich

terenie.

Nie inaczej było z obwodnicą Siewierza, któ-

rej projekt uzgadniany był z przedstawicielami mia-

sta i gminy.

Ponadto GDDKiA zobowiązana jest do

opiniowania miejscowych planów zagospodarowania

przestrzennego, co realizowane jest na bieżąco.

Przebudowa skrzyżowania drogi krajowej nr 1

z ul. Bytomską, przedstawiana przez pana posła,

jako krzywdząca dla mieszkańców, spowodowana

była troską o bezpieczeństwo ruchu wszystkich użyt-

kowników drogi, tj. kierowców i pieszych.

Zmiana

organizacji ruchu na przedmiotowym skrzyżowaniu

wpłynęła także na poprawę przepustowości skrzyżo-

dla osób zamieszkałych w budynkach znajdujących

się w niedużej odległości od drogi krajowej nr 1 i od

ul. Bytomskiej.

Funkcjonująca organizacja ruchu

tomską zabezpiecza interesy komunikacyjne miesz-

kańców po obu stronach drogi.

W kwestii kontroli Oddziału GDDKiA w Katowi-

cach informuję, iż jednostka ta kontrolowana była

w ostatnim okresie przez różne instytucje, m.in. Naj-

wyższą Izbę Kontroli, urząd kontroli skarbowej, Mi-

nisterstwo Transportu, Budownictwa i Gospodarki

Morskiej.

Najwyższa Izba Kontroli wystąpieniem po-

kontrolnym z dnia 1 kwietnia 2011 r. pozytywnie

oceniła działalność Oddziału GDDKiA w Katowicach

przy budowie obwodnicy miasta Siewierz.

Prowadzone działania odbywają się zgodnie z za-

kresem kompetencji GDDKiA, z poszanowaniem li-

tery prawa oraz interesów gminy i jej mieszkańców.

Dodać należy, iż Oddział GDDKiA w Katowicach do-

kłada wszelkich starań, by prowadzone budowy oraz

remonty na terenie gm. Siewierz nie generowały do-

datkowych kosztów i w jak najmniejszym stopniu

powodowały utrudnienia dla mieszkańców.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tadeusz Jarmuziewicz

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pi-

12), dotyczące interpelacji pana posła Jerzego Bor-

Europejskiej, przedstawiam poniższe wyjaśnienia.

W październiku 2011 r.

Komisja Europejska opu-

blikowała projekty rozporządzeń, w tym rozporządze-

nie ogólne ustanawiające wspólne przepisy dla Euro-

pejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR),

szu Spójności (PS) oraz Europejskiego Funduszu

ROW) i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybac-

kiego (EFMR), które są objęte zakresem wspólnych

ram strategicznych (WRS).

Komisja Europejska w za-

pisach rozporządzeń promuje zasadę zintegrowanego

podejścia, polegającą na koordynacji, przez wspólne

ramy strategiczne, wymienionych wyżej funduszy.

Zakłada się, że ostateczne stanowisko Rady UE

dla polityki spójności zostanie przyjęte do końca bie-

żącego roku.

Przyjęcie pełnego stanowiska Rady UE

pozwoli na zainicjowanie oﬁcjalnychnegocjacjizPar-

lamentem Europejskim, choć już od początku paź-

dziernika 2012 r. mają miejsce nieformalne spotka-

nia prezydencji cypryjskiej z parlamentarzystami

europejskimi z komitetów REGI i EMPL.

Ich zakoń-

czenie nastąpi już podczas prezydencji irlandzkiej.

Szybkie zamknięcie procesu negocjacji pakietu dla

polityki spójności po 2013 r. pozwoli zakończyć nego-

cjacje umowy partnerstwa i programów operacyjnych

na tyle wcześnie, aby uruchomić programy z dniem

1 stycznia 2014 r.

Aby zapewnić jak najszybsze wdrożenie nowej

perspektywy, Ministerstwo Rozwoju Regionalnego

już po rozpoczęciu negocjacji pakietu rozporządzeń

249

przystąpiło równolegle do przygotowania procesu

opracowania dokumentów strategicznych na per-

spektywę ﬁnansowąUEnalata2014–2020.

Wmaju

2012 r.

Rada Ministrów przyjęła dokument „Sposób

organizacji prac nad dokumentami programowymi

związanymi z perspektywą ﬁnansową UE 2014–

–2020”, w którym prezes Rady Ministrów powierzył

ministrowi rozwoju regionalnego koordynację przy-

gotowania dokumentów programowych oraz rozwią-

zań wdrożeniowych i instytucjonalnych.

Zgodnie

z powyższym dokumentem za przygotowanie propo-

zycji do umowy partnerskiej w zakresie rozwoju ob-

szarów wiejskich oraz polityki rybołówstwa odpowia-

da minister rolnictwa i rozwoju wsi, który ma decy-

dującą rolę w zakresie określania sposobu realizacji

programów, wyboru celów i kierunków rozwoju oraz

zasad podziału środków dla II ﬁlarawspólnejpolity-

ki rolnej i rybołówstwa.

Obecnie trwają w MRR prace nad strategią wy-

korzystania środków unijnych dla realizacji celów

rozwojowych kraju do roku 2020.

Podstawą prac są

krajowe dokumenty strategiczne – przyjęta przez

Radę Ministrów (25.09.2012 r.)

Strategia Rozwoju

Kraju 2020 oraz realizujące ją tzw. strategie zinte-

czasowe doświadczenia związane z realizacją obecnej

perspektywy ﬁnansowej2007–2013MRRprzygoto-

wało projekt założeń umowy partnerstwa 2014–2020.

Dokument został przyjęty przez Komitet do Spraw

Europejskich (30.10.2012 r.) oraz komitet ds. cyfry-

zacji (15.11.2012 r.).

Pomimo że dokument ten odno-

si się do większości kwestii niezbędnych do organi-

zacji systemu zarządzania i wdrażania funduszy eu-

ropejskich (w tym celów i kierunków wsparcia fun-

duszami europejskimi, struktury programów opera-

cyjnych, mechanizmów wdrażania czy zarysu ﬁnan-

przygotowania dokumentów strategicznych (umowy

partnerstwa oraz programów operacyjnych) na nową

perspektywę ﬁnansową.

Po zatwierdzeniu przez Radę Ministrów założeń

umowy partnerstwa MRR przystąpi do opracowania

projektu umowy partnerstwa.

Równolegle do procesu

przygotowania projektu umowy partnerstwa opraco-

wane zostaną projekty programów operacyjnych.

Za-

kłada się zakończenie procesu programowania na

lata 2014–2020 do końca 2013 r., jednakże należy

gocjacje pakietu rozporządzeń dla funduszy objętych

wspólnymi ramami strategicznymi, długotrwały pro-

ces związany z uzgodnieniami z kluczowymi intere-

sariuszami, tj. resortami, regionami, partnerami

społecznymi, a następnie negocjacji z Komisją Euro-

pejską także należy liczyć się z ryzykiem pewnych

opóźnień.

Wraz z ostatecznymi przesądzeniami do-

tyczącymi wieloletnich ram ﬁnansowych UE oraz

proponowanych rozwiązań w zakresie 5 funduszy

objętych wspólnymi ramami strategicznymi na lata

2014–2020 przygotowywane dokumenty strategiczne

na ten okres – umowa partnerstwa oraz programy

operacyjne – będą uzupełniane i aktualizowane.

Z poważaniem

Minister

Elżbieta Bieńkowska

Warszawa, dnia 30 listopada 2012 r.

sma nr SPS-023-10931/12 z dnia 7 listopada 2012 r.

dnia oraz podjęcie działań mających na celu przepro-

sowaniem nowoczesnych technik, co pozwoli obniżyć

twa Wyższego, informuję.

Przywiązując ogromną wagę do konieczności

ograniczania wydatków budżetowych w kierowanym

przeze mnie ministerstwie na przestrzeni lat 2010–

–2012 plan wydatków na szkolenia został zreduko-

wany o blisko 35%.

Należy podkreślić, iż udział pra-

cowników w różnego typu konferencjach, naradach

czy szkoleniach zawsze poprzedzony jest analizą

kosztów w stosunku do potrzeb, a przede wszystkim

uwzględnieniem priorytetowych zadań ministerstwa.

Proces optymalizacji kosztów dokonywany jest po-

przez rzetelne planowanie, dobór zakresu i najefek-

tywniejszych form szkoleń.

W celu ograniczania kosztów dokonano zmiany

polityki szkoleniowej w ministerstwie, wprowadzając

następujące zasady:

— rzetelna selekcja potrzeb szkoleniowych z uwzględ -

nieniem priorytetowych zadań urzędu,

— organizacja szkoleń zamkniętych z poszczegól -

nych zakresów tematycznych w siedzibie minister-

stwa, co zasadniczo ogranicza koszty związane z lo-

gistyką,

— prowadzenie szkoleń kaskadowych, polegają -

cych na przekazywaniu przez pracowników odbywa-

250

jących szkolenie zdobytej wiedzy czy umiejętności

pozostałym pracownikom komórki organizacyjnej,

— zwiększona liczba szkoleń realizowanych przez

pracowników ministerstwa – w takiej formule odby-

wają się szkolenia z zakresu procesu służby przygo-

towawczej, których obowiązkowe przeprowadzenie

nakłada na nowo zatrudnionych pracowników art. 36

ustawy o służbie cywilnej; w ministerstwie zorgani-

zowano grupę tzw. tutorów – doświadczonych pra-

cowników urzędu, którzy szkolą i egzaminują osoby

odbywające służbę przygotowawczą z poszczególnych

obszarów tematycznych przewidzianych w programie

służby.

Istotnym elementem jest ewaluacja przeprowa-

dzanych szkoleń – w określonym odstępie czasu do-

konuje się oceny jakości i efektywności podnoszenia

kwaliﬁkacjizawodowych,copozwalastwierdzić,czy

pracownik wykorzystuje zdobytą wiedzę i umiejętno-

ści, oraz zweryﬁkować,w jakim stopniu zdobyta wie-

dza oraz nabyte umiejętności usprawniają realizowa-

nie zadań na stanowisku.

Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego, ana-

lizując potrzeby szkoleniowe oraz uwzględniając prio-

rytetowe cele i zadania resortu, preferuje działania

szkoleniowe niewymagające dalekich wyjazdów i dłuż-

szych przerw w realizowaniu przez pracowników ich

bieżących obowiązków.

Coraz więcej szkoleń realizo-

wanych jest z wykorzystaniem technik cyfrowych i ko-

munikacji elektronicznej.

Jako przykład mogę wska-

zać kontakty z Komisją Europejską w związku z przy-

gotowaniami do organizacji konferencji pn. „Desti-

nation Europe”.

Do chwili obecnej przedstawiciele

ministerstwa uczestniczyli w trzech konferencjach

wideo, a większość uzgodnień i korespondencji była

realizowana za pomocą poczty elektronicznej.

Innym

konkretnym przykładem działań ministerstwa na

rzecz ograniczenia wyjazdów był postulat odbywania

części spotkań tzw. ERAC Steering Board (grupa ste-

rująca przygotowująca pracę Komitetu ERAC – stra-

tegicznego organu doradczego Komisji Europejskiej,

Rady i państw członkowskich w zakresie polityki na-

ukowo-innowacyjnej) w formie wideokonferencji.

Pragnę również zapewnić, że urząd zarówno

w zakresie organizacji szkoleń i udziału w konferen-

cjach, jak i w zakresie realizacji zadań merytorycz-

nych wykorzystuje możliwości, jakie oferują nowo-

czesne techniki oraz rozwijający się system e-admi-

nistracji.

Minister

Barbara Kudrycka

Warszawa, dnia 28 listopada 2012 r.

działalności Ministerstwa Gospodarki (10933)

12, przekazującego interpelację pana Henryka Kmie-

20 października 2012 r. poniżej przedstawiam infor-

macje dotyczące zagadnień poruszonych w interpe-

lacji.

ka korpusu służby cywilnej należy, między innymi,

rozwijanie wiedzy zawodowej, które jest traktowane

służbowych.

Szkolenie pracowników stanowi wiodą-

cy czynnik podwyższający ich kompetencje zawodowe

i jest niezbędne w kontekście współczesnych wyzwań

związanych z koniecznością podnoszenia jakości

rzecz społeczeństwa.

Zgodnie z przepisem art. 106 powyższej ustawy

pracownicy Ministerstwa Gospodarki uczestniczą

w szkoleniach obejmujących: szkolenia centralne –

służby cywilnej, szkolenia powszechne – planowane,

ralnego urzędu, szkolenia specjalistyczne – planowa-

ne, organizowane i nadzorowane przez dyrektora

generalnego urzędu, obejmujące tematykę związaną

z zadaniami urzędu.

Wszystkie powyższe szkolenia

realizowane są zgodnie z indywidualnymi programa-

mi rozwoju zawodowego członków korpusu służby

cywilnej, który powstaje na podstawie opisu stano-

wiska pracy oraz wniosków z oceny okresowej.

Każ-

dorazowo organizacja szkolenia poprzedzona jest

wnikliwą analizą potrzeb wynikających z indywidu-

alnego programu rozwoju zawodowego, użyteczności

szkolenia, mających na celu zapewnienie realizacji

zadań zgodnie z priorytetami strategicznymi urzędu.

Pragnę zapewnić, że w Ministerstwie Gospodarki

duży nacisk kładziony jest na racjonalne, odpowie-

dzialne i efektywne wydatkowanie środków przezna-

czonych na podnoszenie kwaliﬁkacji zawodowych

pracowników w ramach posiadanych możliwości ﬁ-

nansowych urzędu.

251

Odnosząc się szczegółowo do pytań zawartych

w interpelacji, poniżej przedstawiam stosowne wyja-

śnienia:

robotnych zamierza Pan także pochylić się nad pro-

blemem szkoleń podległych urzędników państwo-

wych i w sposób efektywny zmniejszyć nakłady

w tym obszarze?

Czy przyjęcie zasady jednodniowych

alizowane w podległej jednostce?

Z roku na rok środki przeznaczone na podnosze-

nie kwaliﬁkacjizawodowychpracowników,wramach

budżetu Ministerstwa Gospodarki, ulegają zmniej-

szeniu.

Każdorazowo organizacja szkolenia poprze-

dzona jest analizą rynku celem wyboru takiego kon-

trahenta, który zapewni najwyższą jakość szkolenia

i najkorzystniejszą cenę.

Szkolenia specjalistyczne,

na które kierowani są pracownicy Ministerstwa Go-

spodarki, w większości organizowane są na terenie

Warszawy, bez konieczności ponoszenia dodatkowych

niem oraz wyżywieniem.

Czas trwania danego szko-

lenia uzależniony jest od obszaru merytorycznego,

jakiego dotyczy dane szkolenie.

Znaczna część szko-

leń czy konferencji odbywa się w ciągu jednego dnia.

W przypadku szkoleń, które charakteryzują się wie-

lokrotnymi zmianami w przepisach prawa powszech-

nie obowiązującego, obszerną oraz skomplikowaną

wiedzą specjalistyczną, oferta szkoleniowa propono-

wana na rynku zazwyczaj obejmuje dwa dni szkole-

niowe, w czasie których program realizowany jest

w formie wykładu oraz warsztatów.

Zakres meryto-

ryczny tego typu szkoleń nie jest możliwy do zreali-

zowania w jeden dzień.

Mając na celu jak najbardziej

racjonalne wydatkowanie środków publicznych, w Mi-

nisterstwie Gospodarki przyjęto praktykę rozpo-

wszechniania drogą elektroniczną materiałów ze

szkoleń, tak aby zapewnić dostęp do najbardziej ak-

tualnej wiedzy jak największej liczbie pracowników

urzędu.

Ponadto należy zauważyć, że część szkoleń ﬁnan-

sowana jest w ramach programów operacyjnych

współﬁnansowanychześrodkówUniiEuropejskiej,

a tym samym budżet Ministerstwa Gospodarki w nie-

wielkim stopniu obciążany jest kosztami.

waną większość tego rodzaju spotkań odbywać za

komunikacji elektronicznej?

W Ministerstwie Gospodarki wykorzystywane są

również możliwości, jakie stwarzają nowoczesne

techniki komunikacji elektronicznej.

Przed rozpoczę-

ciem oraz w trakcie sprawowania przez Polskę prze-

wodnictwa w Radzie Unii Europejskiej większa część

narad czy konferencji odbywała się za pomocą wide-

okonferencji.

Ponadto służba przygotowawcza dla osób podej-

przeprowadzana jest w formie e-learningowej.

Szkolenia mające charakter warsztatowy, gdzie

najbardziej istotna dla pracowników jest część prak-

tyczna szkolenia, nie mogą być przeprowadzane za

pomocą nowoczesnych technik komunikacji elektro-

nicznej.

Z wyrazami szacunku

Sekretarz stanu

działalności Ministerstwa Finansów (10934)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na

znak: SPS-023-10934/12, interpelację pana Henryka

w sprawie ograniczenia wydatków na szkolenia w re-

sorcie ﬁnansów,uprzejmiezapewniam,iżdokładam

wszelkiej staranności, aby maksymalnie ograniczyć

takie koszty bez szkody dla rozwoju zawodowego pra-

cowników Ministerstwa Finansów i jednostek podle-

głych, jak również dla jakości realizowanych przed-

sięwzięć szkoleniowych.

Obligatoryjność udziału pracowników i urzędni-

ków służby cywilnej w szkoleniach w służbie cywilnej

ustawodawca wskazuje, że członek korpusu służby

nej.

Przepis ten należy rozpatrywać w kontekście

art. 109 ust. 1 ww. ustawy, który zakłada, że uczest-

nictwo członka korpusu służby cywilnej w szkole-

niach przewidzianych dla służby cywilnej jest trak-

towane na równi z wykonywaniem przez niego obo-

wiązków służbowych. oraz art. 76 ust. 1 pkt 6, który

nakłada na członków korpusu służby cywilnej obo-

wiązek rozwijania wiedzy zawodowej.

Ponadto w od-

niesieniu do funkcjonariuszy Służby Celnej, zgodnie

bie Celnej, na funkcjonariuszu spoczywa obowiązek

podnoszenia kwaliﬁkacjizawodowych.

Dążenie do utrzymania w administracji skarbo-

wej i celnej stabilnego korpusu wykształconej kadry

o odpowiednich kwaliﬁkacjachidoświadczeniu,któ-

252

ry sprawnie i skutecznie wykonuje przypisane mu

zadania, jest ściśle uzależnione od zapewnienia sys-

tematycznego szkolenia obejmującego wszystkich

pracowników na wszystkich etapach rozwoju zawo-

dowego.

Mając na uwadze wyzwania stojące przed admi-

nistracją skarbową i celną, przy jednoczesnym dąże-

niu do efektywnego zarządzania środkami publicz-

nymi, podjęto szereg działań zmierzających do opra-

cowania i wdrożenia jednolitego systemu szkolenia

w administracji skarbowej, który wraz z systemem

szkolenia w Służbie Celnej utworzy spójny system

szkolenia całego resortu ﬁnansów.

Przyjętepodejście

ujednolicenia kształcenia i doskonalenia zawodowego

pracowników administracji skarbowej i celnej w dłuż-

szej perspektywie przyczyni się nie tylko do zwięk-

szenia efektywności wydatkowania środków ﬁnan-

sowych przeznaczonych na doskonalenie zawodowe

pracowników/funkcjonariuszy, ale także poprawy

sprawności i skuteczności działania poprzez podnie-

sienie poziomu merytorycznego przygotowania pra-

cowników/funkcjonariuszy, wzrost jakości świadczo-

nych usług, a tym samym zwiększenie zaufania spo-

łecznego wobec przedstawicieli organów państwa

oraz poprawy wizerunku administracji rządowej jako

pracodawcy zatrudniającego profesjonalistów.

Ponadto dążąc do ograniczania nakładów na

szkolenia, przyjęto założenia, które obejmują:

— określanie i wdrażanie programów szkolenio -

wych wynikających z potrzeb służby cywilnej, Służby

Celnej, urzędów i preferencji członków korpusu służ-

by cywilnej i funkcjonariuszy,

— szkolenia dostosowane są do proﬁlukompeten -

cji pracowników,

— pracownicy kierowani są na szkolenia związa -

ne z wykonywaną pracą, aby ułatwić skuteczne wy-

konywanie obowiązków służbowych oraz realizację

indywidualnych programów rozwoju zawodowego,

— wprowadzono elastyczny wymiar godzin w mo -

dułach szkoleniowych dostosowanych do potrzeb

uczestników zajęć.

Kształcenie i doskonalenie zawodowe w resorcie

ﬁnansówjestrealizowanezarównoprzezpracodaw-

cę kierującego swoich pracowników na szkolenia, jak

i przez samych pracowników podnoszących swoje

kwaliﬁkacjewewłasnymzakresie.

Szkoleniaodby-

wają się w formie stacjonarnej w ośrodkach szkole-

niowych Centrum Edukacji Zawodowej Resortu Fi-

nansów, położonych jak najbliżej miejsca pracy lub

pełnienia służby, a także – na poziomie regionalnym

– w izbach i urzędach skarbowych, izbach i urzędach

celnych oraz urzędach kontroli skarbowej.

Przyjęty

system organizacji doskonalenia zawodowego pra-

cowników resortu ﬁnansów,któregopodstawowym

elementem jest system trenerów wewnętrznych, któ-

rzy m.in. przygotowują programy i materiały szkole-

niowe, stanowiące podstawę programową zarówno

dla szkoleń centralnych organizowanych przez CEZRF,

jak i dla szkoleń regionalnych/wewnętrznych organi-

zowanych w jednostkach podległych ministrowi ﬁ-

nansów i w Ministerstwie Finansów, zapewnia jed-

nolitość szkoleń realizowanych w całym kraju, ale

także pozwala na wydatkowanie środków budżeto-

wych w sposób oszczędny i efektywny.

Podczas realizacji szkoleń wykorzystywane są

różne formy szkoleniowe, w tym:

— szkolenia bezpośrednie – wykorzystujące kon -

takt bezpośredni szkolonego z trenerem,

— szkolenia prowadzone na odległość (distance

learning) – wykorzystujące technologie teleinforma-

tyczne, w tym e-learning i b-learning, co znacznie

zmniejsza koszty szkolenia tradycyjnego (obecnie

udostępniono 42 szkolenia e-learningowe do dyspo-

zycji funkcjonariuszy Służby Celnej, ponadto Służba

Celna jest obecnie na etapie uruchomienia systemu

wideokonferencji).

Natomiast istnieje część szkoleń bezpośrednich,

których nie da się zastąpić innymi formami, chcąc za-

chować ich skuteczność, np. szkolenia miękkie, inter-

personalne, warsztatowe, szkolenia doskonalące umie-

jętności zawodowe pracowników służb kontrolnych,

szkolenia dotyczące podtrzymywania i rozwijania umie-

jętności strzeleckich, a także szkolenia realizowane

w celu utrzymania niezawodności broni dla funkcjona-

riuszy posiadających na uposażeniu broń palną.

Realizacja różnorodnych zadań nałożonych na re-

sort ﬁnansówispecyﬁkafunkcjonowaniajednostek

organizacyjnych determinują dobór kategorii szkoleń

i treści nauczania, co ma umożliwić uzyskanie wie-

dzy i umiejętności umożliwiających efektywne wyko-

nywanie zadań.

Szkolenia służą nie tylko przekazy-

waniu wiedzy i umiejętności na określony temat, ale

także kreują jednolite, przejrzyste modele pracy, my-

ślenia i zachowań, wspólne dla całego resortu ﬁnan-

sów.

Szkolenia przeprowadzane są na odpowiednim

poziomie: merytorycznym, dydaktycznym oraz orga-

nizacyjnym, dostosowanym do osiągnięcia zakłada-

nych celów i uczestników szkolenia.

Czas trwania

szkolenia wynika z programu szkolenia, poziomu za-

awansowania uczestników zajęć, zastosowanych me-

tod dydaktycznych (np.: wykład, analiza przypadku,

praca w grupach, dyskusja moderowana) oraz celu

głównego i celów szczegółowych szkolenia.

Ewentu-

alne wdrożenie postulowanych przez pana posła

Henryka Kmiecika rozwiązań dotyczących przyjęcia

zasady jednodniowych szkoleń, konferencji itp. jest

uwarunkowane powyższymi czynnikami.

Z kolei szersze wykorzystanie elektronicznej ko-

munikacji, zaawansowanych usług takich jak wide-

okonferencje, telefonia VoIP z uwagi na zapewnienie

wydajności, niezawodności i bezpieczeństwa sieci wy-

maga odpowiedniego dostosowania zaproponowa-

nych rozwiązań do specyﬁkiorazmożliwościorgani-

zacyjnych, technologicznych i budżetowych poszcze-

gólnych jednostek organizacyjnych, w tym Minister-

stwa Finansów.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 30 listopada 2012 r.

253

Odpowiedź

sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

działalności Ministerstwa Zdrowia (10936)

zaną przy piśmie Pani Marszałek, znak: SPS-023-

-10936/12, z dnia 6 listopada 2012 r. uprzejmie in-

formuję, że polityka szkoleniowa w Ministerstwie

Zdrowia ukierunkowana jest na zapewnienie reali-

zacji celów i zasad wynikających z ustawy o służbie

cywilnej.

Aktualnie w celu racjonalnego wykorzystania

środków przeznaczonych na szkolenia w Minister-

stwie Zdrowia coraz większa liczba szkoleń dla pra-

cowników organizowana jest na terenie urzędu celem

obniżenia kosztów szkoleń.

Czas trwania szkoleń

uzależniony jest od stopnia złożoności i obszerności

programu, a także oczekiwanego rezultatu danego

szkolenia.

Zazwyczaj są one jednodniowe lub dwu-

dniowe.

W celu właściwego gospodarowania środkami ﬁ-

nansowymi szkolenia wyjazdowe pracowników orga-

nizowane są sporadycznie, chyba że dane zagadnienie

szkoleniowe nie jest dostępne na miejscu, a wiedza

z danego obszaru jest niezbędna w realizacji zadań

urzędu.

Ponadto uprzejmie informuję, iż w celu minima-

lizacji nakładów ﬁnansowychnaszkoleniaczłonków

korpusu służby cywilnej w urzędzie wdrażany jest

również system szkoleń kaskadowych, polegający na

przekazywaniu wiedzy i umiejętności zdobytych na

szkoleniu pozostałym pracownikom.

Nowoczesna technika w zakresie komunikacji

elektronicznej jest bez wątpienia bardzo cennym na-

rzędziem, jednakże w zakresie szkoleń w platformie

e-learningu jest stosunkowo niewielki wachlarz za-

gadnień, które byłyby szczególnie użyteczne w pracy

urzędu.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Sławomir Neumann

terpelację nr SPS-023-10937/12 z dnia 6 listopada

2012 r. złożoną przez posła Henryka Kmiecika w spra-

z zastosowaniem nowoczesnych technik w celu obni-

żenia kosztów działalności Ministerstwa Transpor-

Ad 1.

Nakłady na szkolenia w Ministerstwie Trans-

są w sposób racjonalny, co wynika m.in. z przyjętych

zasad kierowania pracowników na szkolenia, trybu

wyboru wykonawców szkolenia, jak również regular-

nej analizy wydatków na cele szkoleniowe.

Ad 2.

Czas trwania szkolenia uzależniony jest od

jego zakresu tematycznego.

Zawsze, gdy jest to uza-

sadnione z punktu widzenia realizacji celów szkole-

nia, organizowane są szkolenia jednodniowe.

Ad 3.

Przy realizacji szkoleń i konferencji w mia-

rę możliwości wykorzystywane są nowoczesne tech-

nologie elektroniczne, w szczególności wideokonfe-

rencje, szkolenia e-learningowe oraz Internet.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tadeusz Jarmuziewicz

254

Odpowiedź

sekretarza stanu

w Ministerstwie Sprawiedliwości

(10939)

Szanowny Panie Marszałku!

Odpowiadając na pi-

nr SPS-023-10939/12, przedstawiam poniżej odpo-

dliwości przez pana posła Henryka Kmiecika.

leń podległych urzędników państwowych i w sposób

Cały proces podnoszenia kompetencji zawodo-

wych pracowników Ministerstwa Sprawiedliwości,

obejmujący także szkolenia, jest stale koordynowany

i nadzorowany przez wyspecjalizowane komórki w celu

poprawienia ich efektywności.

Ad 2.

Czy przyjęcie zasady jednodniowych szko-

leń, konferencji itp. mogłoby być przez Pana realizo-

wane w podległej jednostce?

Czas trwania szkoleń i konferencji organizowa-

nych w Ministerstwie Sprawiedliwości jest dostoso-

wywany do potrzeb wynikających z konieczności re-

alizacji merytorycznego programu danego szkolenia

czy konferencji.

Szkolenia i konferencje jednodniowe

są już dziś częstą praktyką.

Ministerstwo Sprawiedliwości, doceniając zalety

komunikacji elektronicznej, stosuje już tego typu no-

woczesne narzędzia.

Nadto obecnie trwają prace

zmierzające do upowszechnienia realizacji części

szkoleń w drodze e-learningu, co w efekcie znacznie

obniży ich koszt.

Z wyrazami szacunku

Sekretarz stanu

Warszawa, dnia 29 listopada 2012 r.

Spraw Wewnętrznych (10941)

ści Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, uprzejmie

przedstawiam następujące informacje.

ne są głównie szkolenia na terenie MSW oraz na te-

renie Warszawy.

Ponadto, w ramach działań mają-

cych na celu wykorzystanie nowoczesnych technik,

propaguje się w MSW korzystanie ze szkoleń e-lear-

ningowych, których szeroka oferta dostępna jest na

stronie Departamentu Służby Cywilnej Kancelarii

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Piotr Stachańczyk

Warszawa, dnia 29 listopada 2012 r.

255

Odpowiedź

ministra rozwoju regionalnego

Rozwoju Regionalnego (10944)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

piśmie z dnia 6 listopada br., znak: SPS-023-10944/

12, w sprawie wprowadzenia zaleceń mających na

następujące informacje.

Podzielając pogląd dotyczący potrzeby ogranicza-

nia wydatków na różne formy podnoszenia kwaliﬁ-

kacji w sytuacjach, w których możliwe jest skorzy-

stanie z alternatywnych form komunikacji, informu-

ję, że środki komunikacji elektronicznej były i są

niejednokrotnie wykorzystywane przez pracowników

MRR.

Jako przykład najlepiej mogą posłużyć działa-

nia MRR podejmowane, chociażby w ramach przygo-

towań do polskiej prezydencji.

Takie działania fak-

tycznie przyczyniają się do ograniczenia kosztów

funkcjonowania urzędu, jednakże nie w każdym przy-

padku takie rozwiązania mogą znaleźć zastosowanie.

Jest to szczególnie utrudnione w odniesieniu do szko-

leń o charakterze aplikacyjnym, warsztatowym,

gdzie udzielenie bezpośredniej informacji zwrotnej

przez prowadzącego jest jednym z podstawowych ele-

mentów danej formy podnoszenia kwaliﬁkacji.

Od-

nosząc się do przyjęcia zasady jednodniowych szkoleń

i konferencji, warto zaważyć, że w przypadku szkoleń

specjalistycznych dotyczących obszaru funduszy eu-

ropejskich, istotną platformą wymiany wiedzy i do-

świadczeń są również fora międzynarodowe.

Przed-

sięwzięcia te organizowane są z reguły przez podmio-

ty zagraniczne.

Zakresy tematyczne, jak również

harmonogramy takich spotkań dostosowane są do

potrzeb wszystkich uczestników, także tych spoza

Polski, stąd podjęcie zobowiązania o udziale wyłącz-

nie w przedsięwzięciach trwających nie dłużej niż

jeden dzień wiązałoby się z rezygnacją z udziału

w części z nich, bez ich merytorycznej oceny, a więc

prowadziłoby do ograniczenia cennych kontaktów

i prowadzonej współpracy.

Niezależnie od specyﬁcznych potrzeb minister-

stwa zaangażowanego w realizację zadań wynikają-

cych z ustawy o zasadach prowadzenia polityki roz-

woju, a w szczególności efektywnego wykorzystania

środków z funduszy europejskich, warto zauważyć,

że zgodnie z obowiązującymi przepisami każdy pra-

codawca, w tym ministerstwo, zobowiązany jest do

ułatwiania pracownikom podnoszenia kwaliﬁkacji.

W przypadku członków korpusu służby cywilnej pod-

noszenie kwaliﬁkacjitejgrupypracowniczejpotrak-

towane zostało w sposób szczególny, bowiem regula-

cje dotyczące szkolenia i rozwoju zawodowego zosta-

ły odrębnie uregulowane w ustawie o służbie cywil-

nej, w rozdziale 8: Szkolenie i rozwój w służbie cywil-

nej.

Ministerstwo prowadzi obecną politykę szkole-

niową, mając na uwadze zarówno obowiązujące w tym

zakresie przepisy w służbie cywilnej, w tym nakła-

dające obowiązek ustalania odrębnie dla każdego

członka korpusu służby cywilnej indywidualnego

programu rozwoju zawodowego, jak i obowiązki wy-

nikające z osi priorytetowej Programu Operacyjnego

„Pomoc techniczna” 2007–2013: Wsparcie zasobów

ludzkich (cel bezpośredni: stałe podnoszenie kwali-

ﬁkacjiosóbzaangażowanychwrealizacjęinstrumen-

tów strukturalnych, ze szczególnym uwzględnieniem

umiejętności w zakresie obsługi krajowego systemu

informatycznego wspierającego realizację NSRO).

Mając na uwadze takie usytuowanie prawne podno-

szenia kwaliﬁkacjiczłonkówkorpususłużbycywilnej

i uwarunkowania Programu Operacyjnego „Pomoc

techniczna” 2007–2013, w ocenie ministerstwa, nie

można rozpatrywać działalności szkoleniowej MRR

(w odniesieniu do podległych pracowników, jak i pra-

cowników instytucji i beneﬁcjentówkorzystających

ze wsparcia PO PT 2007–2013) w kontekście szkoleń

adresowanych do jakże innej, pod względem celu ofe-

rowanych szkoleń, grupy osób poszukujących pracy.

Podstawowym kryterium prowadzonej polityki szko-

leniowej jest celowość szkoleń w kontekście realizo-

wanych przez MRR zadań.

Odnosząc się natomiast do obszaru szkoleń dla

osób bezrobotnych, informuję, iż środki na tę formę

wsparcia przeznaczone są w Programie Operacyjnym

„Kapitał ludzki” (PO KL) i nie zostały ograniczone

w ostatnim czasie.

Wsparcie dla osób bezrobotnych

w postaci kursów i szkoleń realizowane jest przede

wszystkim w poddziałaniu 6.1.1: Wsparcie osób po-

zostających bez zatrudnienia na regionalnym rynku

pracy oraz w poddziałaniu 6.1.3: Poprawa zdolności

ści zawodowej osób bezrobotnych.

Na realizację ww.

działań w latach 2007–2013 przeznaczono łącznie

blisko 1,8 mld euro (ok. 7,4 mld zł).

Na realizację

projektów ukierunkowanych m.in. na szkolenie osób

bezrobotnych zakontraktowano już blisko 6,6 mld zł.

Szkolenia współﬁnansowanezEuropejskiegoFun-

duszu Społecznego to element strategii inwestowania

w kapitał ludzki, w kształcenie i podnoszenie kwali-

ﬁkacjiprzezcałeżycie.

Według stanu na koniec I półrocza 2012 r. udział

w szkoleniach rozpoczęło ponad 995,9 tys. osób bez-

robotnych.

Mając na uwadze, iż projekty PO KL re-

256

alizowane są od 2007 r., szacuje się, iż średniorocznie

w szkoleniach realizowanych projektów PO KL mo-

gło uczestniczyć od 150 do 200 tys. osób bezrobot-

nych.

Warto podkreślić, iż tylko w 2011 r. w szkole-

niach współﬁnansowanychzEFSuczestniczyłook.

196,7 tys. osób bezrobotnych.

W 2011 r. udział w pro-

jektach realizowanych w priorytecie VI: Rynek pracy

otwarty dla wszystkich, ukierunkowanym przede

wszystkim na aktywizację osób bezrobotnych (m.in.

szkolenia i kursy) zakończyło 169,1 tys. osób, a odse-

tek uczestników projektów, którzy podjęli zatrudnie-

nie lub samozatrudnienie w okresie do trzech miesię-

cy po zakończeniu udziału w projekcie, wyniósł ok.

52%.

Zgodnie z wynikami badania ewaluacyjnego pt.

„Badanie osiągniętych wartości wskaźników rezul-

tatu komponentu regionalnego PO KL z 2011 i 2012 r.”

szkolenia są bardzo popularną formą pomocy ﬁnan-

sowaną z EFS.

Ocenia się, iż w Programie Operacyj-

nym „Kapitał ludzki” skorzystało z nich nawet ponad

3,5 mln osób (bezrobotnych, nieaktywnych zawodo-

wo i pracujących).

Ten rodzaj wsparcia przynosi wy-

mierne rezultaty i tak np.

— ponad połowa bezrobotnych znajduje zatrud -

jekcie,

— 56% uczestniczących w projekcie EFS znajduje

pracę w ciągu 6 miesięcy po jego zakończeniu.

Blisko

dwie trzecie osób bezrobotnych, które znalazły pracę

w ciągu 6 miesięcy po udziale w projekcie, dostrzega

wpływ projektu EFS na znalezienie zatrudnienia;

— wśród osób starszych (50–64 lata) co drugi

uczestnik projektu PO KL znalazł zatrudnienie;

w grupie tych, którzy uzyskali pracę, co czwarty pod-

jął samozatrudnienie,

— wśród osób zagrożonych wykluczeniem społecz -

nym co czwarta osoba znajduje pracę w ciągu w ciągu

6 miesięcy po zakończeniu projektu, a w dłuższej per-

spektywie – nawet 35% (po ok. 30 miesiącach),

— analiza trwałości zatrudnienia uczestników

projektów wskazuje na ogólnie wysoki poziom trwa-

łości miejsc pracy zajmowanych przez odbiorców po-

mocy z EFS.

Z poważaniem

Minister

Elżbieta Bieńkowska

Warszawa, dnia 29 listopada 2012 r.

oraz konieczności podjęcia realizacji budów

Odpowiadając na interpelację pana posła Henry-

ka Kmiecika z dnia 13 listopada 2012 r., przekazaną

przez pana Adama Jassera, sekretarza stanu do

DSPA-4810-10581-(1)/12, w sprawie przedsięwzięcia

gionalnych planów ochrony przeciwpowodziowej oraz

obiektów hydrotechnicznych, w załączeniu przeka-

zuję stosowne wyjaśnienia.

Załącznik

W odpowiedzi na interpelację posła Henryka Kmie-

cika z dnia 20 października 2012 r. w sprawie przed-

mie informuję, co następuje.

Odpowiedź na pytanie nr 1: Jaki jest stan zaan-

gażowania państwa w opracowanie krajowego planu

ochrony przeciwpowodziowej?

Odpowiedź na pytanie nr 2: W jaki sposób podległe

stracji państwowej i motywują je do opracowania re-

gionalnych planów ochrony przeciwpowodziowej?

Obowiązek opracowania projektu planu ochrony

ca 2011 r., wprowadziła obowiązek opracowywania,

w miejsce planów ochrony przeciwpowodziowej, no-

wych dokumentów planistycznych – planów zarzą-

nia planu ochrony przeciwpowodziowej oraz przeciw-

powodziowej, zgodnie z obowiązującą do 17 marca

257

2011 r. ustawą, miały być opracowywane przez dy-

rektorów regionalnych zarządów gospodarki wodnej

studia ochrony przeciwpowodziowej, ustalające gra-

nice zasięgu wód powodziowych o określonym praw-

dopodobieństwie występowania oraz kierunki ochro-

ny przed powodzią.

zbędnych do wykonania prac.

wodziowego, map zagrożenia powodziowego, map ry-

zyka powodziowego oraz planów zarządzania ryzy-

kiem powodziowym dla obszarów dorzeczy, a na dy-

rektorów regionalnych zarządów gospodarki wodnej

obowiązek przygotowania planów zarządzania ryzy-

kiem powodziowym dla regionów wodnych.

Wodnej.

Raport z wykonania wstępnej oceny ryzyka

powodziowego, po akceptacji Ministerstwa Środowi-

ska, został przekazany Komisji Europejskiej przez

spodarki Wodnej: http://www.kzgw.gov.pl/pl/Wstep-

na-ocena-ryzyka-powodziowego.html.

W wyniku wstępnej oceny ryzyka powodziowego

zostały wyznaczone obszary narażone na niebezpie-

czeństwo powodzi, czyli obszary, na których istnieje

cego ryzyka jest prawdopodobne.

Obszary wyróżniono ze względu na występujące

zagrożenie dwoma typami powodzi: powodzią rzecz-

ną oraz powodzią od strony morza.

do opracowania map zagrożenia powodziowego i map

rządzone mapy zagrożenia powodziowego i mapy ry-

zyka powodziowego do dnia 22 grudnia 2013 r.

258

100 lat (Q 1%);

wody; oraz tam gdzie jest to wskazane, prędkość

przepływu wody i kierunki przepływu wody.

Dla wy-

żej wymienionych prawdopodobieństw oraz uwzględ-

niając elementy przedstawiane na mapach zagroże-

nia powodziowego zostaną sporządzone mapy ryzyka

powodziowego, określające potencjalne szkody zwią-

zane z powodzią.

Zostaną na nich przedstawione

kańców potencjalnie dotkniętych powodzią, rodzaju

zagrożonym obszarze.

Powyższe będą stanowiły podstawę do prowadze-

nia polityki przestrzennej na obszarach zagrożonych

jewództwa, miejscowym planie zagospodarowania

Za wykonanie map zagrożenia powodziowego i map

ryzyka powodziowego odpowiedzialny jest prezes

Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej.

Mapy zagrożenia powodziowego oraz mapy ryzy-

ka powodziowego są w trakcie opracowywania przez

którego liderem jest Krajowy Zarząd Gospodarki

ISOK to kompleksowy, zintegrowany system in-

stwowego Instytutu Badawczego oraz Rządowego

nów zarządzania ryzykiem powodziowym.

Plany te,

wane na zapobieganie, ochronę i właściwe przygoto-

wanie, w tym prognozowanie powodzi i systemy

poszczególnych obszarów dorzecza.

Zgodnie z dyrek-

tywą powodziową dla obszarów, gdzie występuje lub

staną odpowiednie cele zarządzania ryzykiem powo-

dziowym, z naciskiem na ograniczenie potencjalnych

staniu tam, gdzie to możliwe, nietechnicznych środ-

ków ochrony przeciwpowodziowej.

Plany wskażą

zarządzania ryzykiem powodziowym oraz metody

nadawania im priorytetów.

Jednocześnie pragnę za-

uważyć, że plany oraz zawarte w nich działania sta-

nowić będą podstawę dla Komisji Europejskiej do

weryﬁkacjiprojektówzzakresuochronyprzeciwpo-

wodziowej.

wodnych”, ﬁnansowanychześrodkówNarodowego

Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wod-

nej.

Obecnie trwają prace nad oba dokumentami.

Ponadto Krajowy Zarząd Gospodarki Wodnej

wraz z regionalnymi zarządami gospodarki wodnej

rozpoczęły kampanię informacyjną dotyczącą opra-

cowania planów zarządzania ryzykiem powodzio-

wym.

Kampania skierowana jest do organów odpo-

wiedzialnych za ochronę przeciwpowodziową i ma na

opracowywania powyższych planów.

Pierwszy etap

kampanii został przeprowadzony na poziomie krajo-

wym oraz na obszarze działania regionalnych zarzą-

dów gospodarki wodnej w formie 8 spotkań informa-

cyjnych.

Na konferencji były m.in. prezentowane

wstępne wyniki pracy pt. „Metodyka opracowania

opracowywania planów zarządzania ryzykiem prze-

259

ciwpowodziowej przebiegał pomyślnie i możliwe było

zakończenie prac w listopadzie 2015 r., konieczne jest

informowanie oraz zaangażowanie wielu stron.

Jest

to spowodowane interdyscyplinarnym charakterem

powyższych planów.

Odpowiedź na pytanie nr 3: Czy i w jakim zakre-

sie realizowane są obecnie prace nad budową nie-

zbędnych obiektów hydrotechnicznych?

Prace nad budową niezbędnych obiektów hydro-

to następujące inwestycje:,,Poprawa ochrony prze-

ciwpowodziowej Lewina Brzeskiego na rzece Nysie

Kłodzkiej”,,,Modernizacja zbiornika wodnego Nysa

etap I”.

Program ochrony przeciwpowodziowej dorzecza

Odry, zakładający stworzenie czynnego i biernego

czyni się do redukcji strat powodziowych w porówna-

niu z powodzią z 1997 r. w województwach: śląskim,

lanych lub ich rozpoczęcia.

Dla zbiornika Racibórz

rozpoczęcie budowy planowane jest najpóźniej w pierw-

szej połowie 2013 r.

Program „Kompleksowe zabezpieczenie przeciw-

– 2030”, obejmujący deltę Wisły (Żuławy: Gdańskie,

nicach dwóch województw: pomorskiego i warmińsko-

-mazurskiego, znajduje się w fazie prowadzenia robót

budowlanych lub ich rozpoczęcia.

Realizowany jest również rządowy „Program

nia 2011 r.).

Realizacja programu ma zabezpieczyć

południowe województwa kraju przed katastrofalny-

mi skutkami powodzi.

Pełnomocnikiem rządu, który

packim, śląskim, świętokrzyskim), jest wojewoda

małopolski.

Inwestycje realizowane są przez admini-

stratorów cieków wodnych, czyli Regionalny Zarząd

wojewódzkich zarządów melioracji i urządzeń wod-

nych (lubelski, małopolski, podkarpacki, śląski, świę-

tokrzyski).

W planie rzeczowo-ﬁnansowymprogra-

mu według stanu na dzień 2 sierpnia 2012 r. znalazły

się łącznie 103 projekty, w tym 43 projekty dokumen-

tacyjne, 42 projekty inwestycyjne, 11 projektów kon-

cepcyjnych, 1 projekt koncepcyjno-dokumentacyjny

oraz 6 projektów dokumentacyjno-inwestycyjnych.

Całkowita wartość projektów wynosi 644,6 mln

zł, z czego: wartość projektów dokumentacyjnych wy-

nosi 240,6 mln zł, inwestycyjnych – 329,8 mln zł,

koncepcyjnych – 26,4 mln zł, koncepcyjno-dokumen-

tacyjnych – 0,5 mln zł, dokumentacyjno-inwestycyj-

nych – 47,2 mln zł.

Z ważniejszych inwestycji służących poprawie bez-

pieczeństwa przeciwpowodziowego obecnie na ukoń-

czeniu jest budowa zbiornika Świnna Poręba.

Inwe-

stycja ta zapewni ochronę przeciwpowodziową doliny

Skawy poniżej zapory (m.in. Wadowic) i doliny Wisły

(m.in. Krakowa).

Poprzez retencję wód Skawy możli-

we będzie obniżenie kulminacji fali powodziowej

w przekroju Krakowa do ok. 40 cm.

Dodatkowymi

funkcjami zbiornika będą: ochronne oddziaływanie

stanie energetyczne, produkcja narybku na potrzeby

na rozwój regionalny oraz wykorzystanie rekreacyjne.

Budowa zbiornika jako przedsięwzięcie inwestycyjne

obejmuje swoim zakresem szereg obiektów i branż bu-

dowlanych, w tym: hydrotechniczną, ogólnobudowla-

ną, elektryczną, teletechniczną, drogową i kolejową.

Termin zakończenia prac umożliwiających piętrzenie

przewidziano na rok 2013, jednak zależy on od zakoń-

czenia przebudowy linii kolejowej, której trasa obecnie

przebiega dnem zbiornika.

Do realizacji, jako projekty priorytetowe do ﬁnan-

sowania przy udziale środków UE w nowej perspek-

tywie ﬁnansowejobejmującejlata2014–2020,plano-

wane są również inwestycje z zakresu ochrony prze-

ciwpowodziowej.

Odpowiedź na pytanie nr 4: Jaki jest stan nakła-

dów na remont i modernizację istniejących obiektów

hydrotechnicznych?

W 2011 r. na utrzymanie wód, będących w admi-

nistracji regionalnych zarządów gospodarki wodnej,

wydatkowano ze środków budżetowych łącznie 31 243

tys. zł.

Na utrzymanie urządzeń wodnych wydatko-

wano 40 712 tys. zł.

Łącznie to kwota 71 995 tys. zł.

W 2012 r. na koniec listopada 2012 r. przewiduje

na bieżącą działalność regionalnych zarządów (zada-

nia remontowe i utrzymaniowe) 47 761 tys. zł.

260

W 2013 r. projekt ustawy budżetowej (inf. na pod-

stawie objaśnień do projektu ustawy budżetowej na

2013 r. opracowany przez DE MŚ) przewiduje wydat-

kowanie 51 071 tys. zł na realizację zadań związa-

nych z utrzymaniem majątku gospodarki wodnej,

w tym na remonty budowli hydrotechnicznych i utrzy-

manie rzek.

Należy jednak podkreślić, że na ostateczną wyso-

kość nakładów ﬁnansowychwpływmajądecyzjemi-

nistra ﬁnansówzwiększającelubzmniejszającepla-

nowane wydatki RZGW.

Roczne potrzeby regional-

nych zarządów gospodarki wodnej w zakresie utrzyma-

nia urządzeń wodnych oszacowano na kwotę 690 mln zł

w poziomie cen 2008 r.

Z uwagi na ograniczone limi-

ty środków prezes KZGW rokrocznie czyni starania

o pozyskanie dodatkowych środków, jednak te prze-

znaczane są na usuwanie szkód powodziowych, a nie

na bieżące utrzymanie i remonty obiektów hydro-

technicznych.

Obecnie usuwane są szkody po powo-

dzi z 2010 r. i lat następnych, których wysokość osza-

cowano na poziomie ok. 1815 mln zł.

Dodatkowe środki na gospodarkę wodną (remon-

ty w związku ze szkodami powodziowymi) pochodzą

głównie z NFOŚiGW, rezerwy celowej budżetu pań-

stwa przeznaczanej na przeciwdziałanie i usuwanie

cypacji.

Sekretarz stanu

Stanisław Gawłowski

12, przekazujące interpelację posła Henryka Kmie-

cika w sprawie płacenia przez Polskę skandalicznie

jące wyjaśnienia.

Obowiązek ograniczenia składowania komunal-

nych odpadów ulegających biodegradacji wynika

z art. 5 dyrektywy Rady 1999/31/WE z dnia 26 kwiet-

str. 1), zgodnie z którym Polska zobowiązana jest

osiągnąć poziom ograniczenia składowania komunal-

nych odpadów ulegających biodegradacji w 2010 r. do

75%, w 2013 r. – do 50%, natomiast w 2020 r. –do 35%

w 1995 r.

Przepisy ww. dyrektywy zostały transpo-

nowane do prawa polskiego przepisami ustawy z dnia

towy obowiązek został zapisany w art. 3c ust. 1, jako

jedno z obowiązkowych zadań własnych gmin.

Na podstawie danych Głównego Urzędu Staty-

stycznego oraz danych pochodzących z prowadzonej

przez Ministerstwo Środowiska bazy Centralnego

Systemu Odpadowego oszacowano, że w 2010 r.

Pol-

ska przekazała do składowania 3,47 mln Mg odpadów

ulegających biodegradacji, co stanowi 79% ilości tych

odpadów wytworzonych w 1995 r. (zgodnie z „Krajo-

wym planem gospodarki odpadami 2010” w 1995 r.

wytworzono w Polsce 4,38 mln Mg odpadów ulegają-

cych biodegradacji).

Ponadto, zgodnie z art. 11 ust. 2 dyrektywy Par-

Polska jest zobowiązana osiągnąć do dnia 31 grudnia

nego użycia w wysokości co najmniej 50% wagowo

następujących frakcji odpadów komunalnych: papie-

ru, metali, tworzyw sztucznych i szkła.

Mając na względzie konieczność pełnego wdroże-

nia wymagań unijnych w tym zakresie, przyjęto usta-

wadziła rozwiązania systemowe umożliwiające wdro-

żenie nowego systemu gospodarowania odpadami

komunalnymi.

Przedmiotowa ustawa umożliwi gmi-

nom przejęcie gospodarowania odpadami komunal-

nymi wytworzonymi na ich terenie, a także odpo-

wiednie kierowanie strumieniem odpadów do regio-

nalnych instalacji do zagospodarowania odpadów

komunalnych, tak aby ograniczyć ilość odpadów ko-

munalnych, w tym ulegających biodegradacji, depo-

nowanych na składowiskach odpadów oraz stworzyć

warunki do prowadzenia selektywnej zbiórki odpa-

dów.

W nowym systemie gospodarki odpadami komu-

nalnymi zmieszane odpady komunalne nie będą mo-

gły być kierowane bezpośrednio bez przetworzenia

na składowisko odpadów, co zredukuje składowanie

odpadów ulegających biodegradacji znajdujących się

w strumieniu odpadów zmieszanych.

Odpady takie

będą mogły być jedynie kierowane do instalacji

do termicznego przekształcania odpadów oraz do in-

stalacji do mechaniczno-biologicznego przetwarzania

odpadów.

Ponadto preferowanym kierunkiem dzia-

łań mającym wpływ na ograniczenie składowania

odpadów ulegających biodegradacji jest selektywna

zbiórka tych odpadów „u źródła”, co nie tylko może

wpłynąć na obniżenie opłaty za odbiór odpadów ko-

munalnych od mieszkańców, ale przede wszystkim

261

na właściwe ich zagospodarowanie.

W zabudowie jed-

norodzinnej i tam, gdzie jest taka możliwość, propo-

nowane jest kompostowanie odpadów ulegających

biodegradacji w przydomowych kompostownikach,

natomiast innym rozwiązaniem jest kierowanie se-

lektywnie zebranych odpadów ulegających biodegra-

dacji na instalację regionalną do kompostowania od-

padów lub instalację do fermentacji metanowej z od-

zyskiem biogazu.

Ponadto, aby wzmocnić tempo kierowania stru-

mienia odpadów komunalnych do instalacji innych

niż składowiska opracowano rozporządzenie mini-

1052), które określa wymagania dla instalacji prowa-

dzących procesy mechaniczno-biologicznego prze-

kształcania zmieszanych odpadów komunalnych oraz

wymagania dla odpadów, które powstają w tych pro-

cesach.

Określenie zasad prowadzenia procesów me-

chaniczno-biologicznego przetwarzania zmieszanych

odpadów komunalnych wpłynie na pozbawienie od-

padów komunalnych właściwości, które powodują, że

uznaje się te odpady za ulegające biodegradacji.

Tym

samym rozporządzenie przyczyni się do ograniczenia

składowania odpadów ulegających biodegradacji.

Ministerstwo Środowiska opracowało również

rozporządzenie ministra środowiska z dnia 25 maja

padów komunalnych ulegających biodegradacji, prze-

kazywanych do składowania oraz sposobu obliczania

z 2012 r. poz. 676), w którym określono coroczne wy-

magane poziomy ograniczenia składowania masy

odpadów ulegających biodegradacji oraz sposób wy-

liczenia tych poziomów, co również przyczyni się do

efektywniejszego zmniejszania kierowania strumie-

nia odpadów komunalnych ulegających biodegradacji

na składowiska odpadów.

wydał również rozporządzenie z dnia 29 maja 2012 r.

poz. 645), które określa roczne poziomy recyklingu

tali, tworzyw sztucznych i szkła oraz poziomy recy-

klingu, przygotowania do ponownego użycia i odzy-

sku innymi metodami innych niż niebezpieczne od-

padów budowlanych i rozbiórkowych, wymagane do

osiągnięcia w poszczególnych latach przez gminę

oraz podmiot prowadzący działalność w zakresie od-

chomości, o którym mowa w art. 9g ustawy o utrzy-

we rozporządzenie przyczyni się do wzrostu zagospo-

darowania selektywnie zbieranych odpadów innymi

metodami niż składowanie.

Jednym z ważniejszych instrumentów służących

ograniczeniu składowania odpadów jest również

opłata za składowanie odpadów, która stanowi jedną

z opłat za korzystanie ze środowiska, określona na

z późn. zm.).

Stawki opłat za składowanie odpadów

dla poszczególnych rodzajów odpadów zostały okre-

waloryzowane na podstawie art. 291 ustawy Prawo

ochrony środowiska i publikowane w obwieszczeniu

ministra środowiska w sprawie stawek opłat za ko-

ły podniesione głównie opłaty za składowanie zmie-

szanych odpadów komunalnych i odpadów, które

nadają się do recyklingu.

Obecnie trwają prace ma-

jące na celu podwyższenie niektórych stawek opłat

za umieszczenie odpadów na składowisku, co ma na

celu promowanie innych niż składowanie procesów

zagospodarowania odpadów oraz umożliwienie lep-

szego planowania gospodarki odpadami przez przed-

siębiorców, a w rezultacie stworzenia warunków dla

rozwoju przedsiębiorczości w zakresie wykorzystania

poszczególnych rodzajów odpadów.

Publikacja rozpo-

rządzenia Rady Ministrów w sprawie nowych stawek

opłat planowana jest w połowie 2013 r., natomiast

nia 2014 r.

obowiązek zawarty w art. 55 ust. 1 pkt 7b ustawy

zakazuje się składowania odpadów ulegających bio-

degradacji selektywnie zebranych, co również przy-

czyni się do zwiększenia kierowania strumienia tych

odpadów do instalacji regionalnych do przetwarzania

bioodpadów i wytwarzania z nich produktu o właści-

uprawę roślin.

Obok obowiązujących przepisów prawa z zakresu

gospodarki odpadami podstawowe wytyczne wpły-

wające na kreowanie krajowej polityki gospodarki

odpadami zawarte zostały w „Krajowym planie go-

spodarki odpadami 2014”, który wszedł w życie

do kwestii związanych z najważniejszymi działania-

mi w zakresie gospodarki odpadami, w tym odpada-

mi komunalnymi ulegającymi biodegradacji.

W „Krajowym planie gospodarki odpadami 2014”

zostały określone zadania oraz model systemu gospo-

darki odpadami komunalnymi.

Podstawą gospodarki

odpadami komunalnymi w kraju mają być zakłady

zagospodarowania odpadów o przepustowości wy-

dów z obszaru zamieszkałego minimum przez 150

tys. mieszkańców, spełniające kryteria najlepszej do-

stępnej techniki.

W przypadku aglomeracji lub regio-

262

nów obejmujących powyżej 300 tys. mieszkańców

canie.

Głównym działaniem na poziomie regionalnym

realizowanym przez zarządy województw było wy-

znaczenie w wojewódzkich planach gospodarki odpa-

dami regionów gospodarki odpadami komunalnymi

obsługiwanych przez regionalne zakłady zagospoda-

rowania odpadów – w uzgodnieniu z samorządem

lokalnym.

Funkcjonujący w ramach wyodrębnionego

obszaru zakład zagospodarowania odpadów powi-

nien zapewnić dla tego obszaru następujące usługi

w zakresie przekształcania odpadów komunalnych,

m.in.:

— mechaniczno-biologiczne lub termiczne prze -

— składowanie przetworzonych zmieszanych od -

munalnych zbieranych selektywnie (opcjonalnie).

Tak więc resort środowiska podejmuje szereg dzia-

łań systemowych mających na celu stworzenie zinte-

growanego systemu gospodarki odpadami i wywiąza-

nie się z zadań nałożonych przez Unię Europejską.

Odnosząc się do kar ﬁnansowychzestronyKomi-

sji Europejskiej, w przypadku naruszenia przez pań-

stwo członkowskie zobowiązań traktatowych Komi-

sja Europejska, na podstawie art. 226 Traktatu usta-

nawiającego Wspólnotę Europejską, może wszcząć

postępowanie formalne.

Jeżeli państwo członkowskie

nionej opinii przekazanej przez Komisję Europejską

w ramach postępowania formalnego, Komisja może

wnieść sprawę do Trybunału Sprawiedliwości.

Za-

równo resort środowiska, jak i pozostałe resorty do-

kładają wszelkich starań, by nie dopuścić do sytuacji

Sprawiedliwości.

Sankcje wobec państw członkow-

skich za nieprzestrzeganie prawa ochrony środowi-

ska, w tym kary pieniężne, są stosowane w ostatecz-

ności.

Taka sytuacja ma miejsce wówczas, gdy wszyst-

kie etapy działań zapobiegawczych kończą się niepo-

wodzeniem, jak również nieskuteczne okazuje się

pejską a państwem członkowskim, prowadzone w świe-

tle art. 226 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę

Europejską.

Sankcje pieniężne służą w zasadzie zmu-

szeniu państw członkowskich do zastosowania się do

wiedliwości i stosowane są jedynie w przypadku, gdy

stwo członkowskie celowo nie zastosuje się do orze-

czenia ETS.

Należy podkreślić, że do dnia dzisiejszego na Pol-

skę nie były nałożone żadne kary pieniężne z tytułu

niewywiązania się z zadań nałożonych przez Unię

Europejską z zakresu ograniczenia składowania od-

padów, w związku z czym na rok 2013 nie zarezer-

wowano żadnych środków ﬁnansowychwbudżecie

państwa na ten cel.

Podsekretarz stanu

Piotr Woźniak

(10958)

23 października br., przekazaną przy piśmie z dnia

6 listopada br. (znak: SPS-023-10958/12), w sprawie

proszę o przyjęcie następujących informacji.

Dostrzegając skomplikowaną sytuację naszego

Krajowego Zjazdu Delegatów Ogólnopolskiego Związ-

ku Zawodowego Lekarzy, należy zwrócić uwagę na

nych na ochronę zdrowia warunkującą w znacznym

jącą na kondycję jednostek systemu.

Środki ﬁnanso-

we przeznaczone przez NFZ na ﬁnansowaniekosz-

tów świadczeń opieki zdrowotnej corocznie systema-

tycznie wzrastają i to pomimo obserwowanej w ostat-

nich latach trudnej sytuacji ﬁnansówpublicznych,od

jest składka zdrowotna, można oczekiwać dalszego

wzrostu ﬁnansowaniaświadczeńopiekizdrowotnej.

Potwierdzają to prognozy przychodów przygotowy-

wane przez NFZ.

W odniesieniu do jednej z centralnie sytuowanych

przez Ogólnopolski Związek Zawodowy Lekarzy kwe-

stii wyceny świadczeń zdrowotnych pragnę zwrócić

263

ganizowanie systemu powszechnego ubezpieczenia

zdrowotnego.

Zmiany te przewidują m.in. stworzenie

wanie organizacji reprezentujących kadry ochrony

wania.

Powodzenie zakładanych działań naprawczych

nister zdrowia, tak jak dotąd, będzie nadal zabiegał.

12), przekazującego interpelację posła na Sejm RP

dłużenia umów na policyjne terminale, uprzejmie

informuję, że z wyjaśnień przekazanych przez Ko-

ne jest postępowanie o zamówienie publiczne na za-

kup usługi transmisji danych w technologii sieci pa-

kietowej GPRS/EDGE/UMTS umożliwiającej bez-

przewodowy dostęp terminali mobilnych do central-

nych systemów informatycznych Policji.

Pierwsze

dostawy usługi transmisji danych spodziewane są

w grudniu 2012 r.

Należy przy tym wskazać, że po-

wyższe postępowanie o zamówienie publiczne na za-

kup usługi transmisji danych prowadzone jest w try-

bie przetargu nieograniczonego.

Ponadto równolegle prowadzone są prace wdraża-

jące nowe rozwiązanie w zakresie nośnika certyﬁka-

tów i infrastruktury klucza publicznego, co umożliwi

udział w postępowaniu przetargowym wszystkim

operatorom GSM.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Michał Deskur

w sprawie wdrażania ustawy o wspieraniu

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pi-

smo, znak: SPS-023-10970/12, dotyczące interpelacji

posła Adama Kwiatkowskiego w sprawie wdrażania

ściwego miejscowo komendanta powiatowego (miej-

skiego) Państwowej Straży Pożarnej i państwowego

z późn. zm.) zakłada, że placówkę wsparcia dzienne-

go prowadzi gmina, podmiot, któremu gmina zleciła

ciom i o poziomie bezpieczeństwa w placówkach

wsparcia dziennego.

opinii właściwego miejscowo komendanta powiato-

wego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej i wła-

runkach bezpieczeństwa i higieny w budynku, w któ-

rym będzie mieścić się placówka wsparcia dziennego,

oraz najbliższego mu otoczenia, mając na uwadze

specyﬁkęplacówki.

Wprzypadkuplacówekprowa-

stępczej dopuszcza funkcjonowanie placówek w opar-

Również z wielu apeli i wniosków kierowanych do

z przekazów medialnych i oﬁcjalnychwystąpieńwtej

podmiotów wynika, że wiele placówek wsparcia dzien-

264

nego nie będzie w stanie sprostać nowym wymaga-

Należy jednakże zauważyć, że inicjatywę w zakre-

sie przedłużenia ww. okresu na dostosowanie się pla-

cówek wsparcia dziennego do nowych wymogów po-

wziął Senat RP.

W dniu 9 listopada 2012 r.

Senat

żenie (o 2 lata, tj. do dnia 1 stycznia 2015 r.) okresu

przejściowego, w którym zarówno publiczne, jak

zastępczej.

Projekt przewiduje, że ustawa wejdzie

Uznając w dalszym ciągu potrzebę zapewnienia

dzieciom odpowiednich warunków bezpieczeństwa

i higieny, ale dostrzegając jednocześnie problem zbyt

krótkiego okresu na dostosowanie się do nowych

przepisów, minister pracy i polityki społecznej pozy-

tywnie ocenił propozycję przedłużenia terminu osią-

gnięcia określonych ustawą o wspieraniu rodziny i sys-

stosowanie placówek wsparcia dziennego do nowych

standardów.

Sekretarz stanu

Jacek Męcina

skala, przekazaną przy piśmie, znak: SPS-023-10973/

Światowy kryzys ﬁnansowywykazał,jakistotne

dla stabilności ekonomicznej jest sprawne i efektyw-

ne funkcjonowanie przemysłu.

Odgrywa on istotną

rolę w nowoczesnej gospodarce, bowiem jest:

— nośnikiem innowacyjności dostarczającym co -

raz bardziej zaawansowane wyroby innym sektorom

gospodarki oraz gospodarstwom domowym, zaspa-

kajającym przy tym ich potrzeby i je tworzącym;

— gwarantem stabilności gospodarczej, bowiem

gospodarki oparte w większym stopniu na przemyśle

łagodniej przechodzą przez ten trudny okres;

— kluczowym pracodawcą oferującym atrakcyjne

i stabilne miejsca pracy;

— kreatorem otoczenia biznesu, z którym silnie

powiązane są inne sektory gospodarki, takie jak

transport, budownictwo, handel i usługi.

Sytuacja gospodarcza Polski ostatnich lat przed-

stawia się stosunkowo korzystnie na tle innych kra-

jów europejskich, które w znaczący sposób odczuły

skutki kryzysu.

Notowany relatywnie wysoki wzrost

gospodarczy nie byłby możliwy bez wysiłku przed-

siębiorców, którzy mimo wciąż niepewnych perspek-

tyw gospodarczych zwiększają sprzedaż, zwłaszcza

w sektorze przemysłu oraz osiągają zadawalające wy-

niki ﬁnansowe.

Wpłynęłynatoczynnikimakroeko-

nomiczne, takie jak silny popyt wewnętrzny i depre-

cjacja złotego, które pozwoliły na uzyskanie przewa-

gi konkurencyjnej na rynkach europejskich, tym

samym poprawiając znacząco bilans handlu zagra-

nicznego.

Nie bez znaczenia są także zmiany doko-

nywane w samych przedsiębiorstwach – optymalizu-

jących struktury zarządzające, produkcyjne i poza-

produkcyjne, jak również wykorzystanie potencjału

zasobów ludzkich – które w szybkim tempie potraﬁ-

ły przystosować się do dynamicznie zmieniającej się

sytuacji gospodarczej, wykazując się elastycznością

i kreatywnością.

Jednakże polska gospodarka jest

w dużym stopniu uzależniona od krajów strefy euro,

w których sytuacja gospodarcza wciąż jest niestabil-

na.

Ponadto rosnący stopień umiędzynarodowienia

gospodarki przejawiający się m.in. zwiększoną dyna-

miką rozwoju sieci powiązań kooperacyjnych i relacji

handlowych, a także wyzwania zrównoważonego roz-

woju coraz częściej skutkują niedopasowaniem struk-

tur i modeli zarządzania organizacjami do bieżących

wyzwań.

Utrzymanie stosunkowo wysokiej dynami-

ki wzrostu wymagać będzie zatem trafnego identy-

ﬁkowaniaszansorazzagrożeńrynkowych,atakże

podejmowania działań wyprzedzających, umożliwia-

jących zwiększenie potencjału ekonomicznego, przede

wszystkim poprzez wzrost innowacyjności i adapta-

cyjności przedsiębiorstw.

Wykorzystując mocne strony i przewagi gospodar-

cze krajowego rynku (m.in. duży potencjał rynkowy

i rosnący popyt wewnętrzny, wzrost poziomu kapita-

łu ludzkiego, korzystne gospodarczo położenie geo-

graﬁczne sprzyjające inwestycjom zagranicznym),

polskie przedsiębiorstwa, w tym branże przemysło-

we, mogą w ocenie rządu odgrywać znaczącą rolę

w globalizującej się gospodarce.

Dlatego też rząd po-

nie zagrożeń dla stabilnego rozwoju gospodarczego

wynikających m.in. ze starzejącego się społeczeń-

stwa, trudności w osiągnięciu równowagi ﬁnansów

265

publicznych, niedostatecznego wykorzystywania

w praktyce potencjału B+R czy wyzwań związanych

ze stanowieniem i egzekwowaniem prawa.

Odpowiadając szczegółowo na zadane przez pana

posła Kazimierza Moskala pytania, przedstawiam

poniżej następujące wyjaśnienia:

1.

Czy Ministra Gospodarki niepokoją dane rapor-

tu „Industrial Performance Scoreboard and Mem-

bers States’ Competitiveness Performance and Poli-

cies” o konkurencyjności polskiego przemysłu?

Opracowanie „Industrial Performance Scorebo-

ard and Members States’ Competitiveness Perfor-

mance and Policie”

1)

jest dokumentem roboczym

służb Komisji Europejskiej towarzyszącym komuni-

katowi „Silniejszy przemysł europejski na rzecz

2)

.

Celem komu-

nikatu KE jest położenie większego nacisku na uzy-

skanie w Unii Europejskiej szybszego wzrostu gospo-

darczego, wzmocnienie polityki przemysłowej oraz

Ministerstwo Gospodarki w imieniu rządu RP

przygotowuje obecnie projekt stanowiska wobec

przedmiotowego komunikatu

3)

.

W projekcie stanowi-

ska podkreśla się m.in., że przemysł był, jest i powi-

nien pozostać kluczowym czynnikiem dla budowania

dobrobytu i mocnej pozycji UE, w tym Polski, na are-

nie międzynarodowej.

Konkurencyjna, a więc nowo-

czesna i przyjazna środowisku baza przemysłowa

stwarza możliwość obniżania cen i kosztów oraz two-

rzenia nowych, lepszych dóbr i usług, przyczyniając

gospodarki.

Jest ona ponadto podstawowym źródłem

innowacji niezbędnych do sprostania szeroko rozu-

mianym wyzwaniom, przed którymi stoi UE oraz

zachowania i uruchamiania przewag konkurencyj-

nych na światowym rynku.

Dlatego też przy podej-

mowaniu wszelkich nowych inicjatyw należy mieć na

uwadze ich wpływ na konkurencyjność gospodarczą,

w tym przede wszystkim przemysłu.

Zdaniem rządu

reindustrializacja UE oraz inwestycje w nowe, inno-

wacyjne technologie powinny być podstawą ożywie-

nia gospodarczego i rozwoju wszystkich sektorów

przemysłu, w tym również energochłonnych.

nie zaufania przedsiębiorców również przyczynią się

do poprawy konkurencyjności unijnej gospodarki.

nych sygnałów odnośnie do przewidywanych zmian,

Zgodnie z raportem Komisji Europejskiej „Indu-

strial Performance Scoreboard and Members States’

Competitiveness Performance and Policie” Polska

należy do krajów nadrabiających różnice gospodarcze

(podobnie jak Bułgaria, Czechy, Litwa, Łotwa, Ru-

munia, Słowacja i Węgry).

W obszarach: eksport ogó-

łem, pracownicy z wykształceniem wyższym czy in-

westycje w wyposażenie Polska plasuje się w okoli-

cach średniej unijnej.

Dobre wyniki osiągnęliśmy

w obszarze: dostęp do ﬁnansowaniadlasektorama-

łych i średnich przedsiębiorstw.

Niestety Polska go-

spodarka relatywnie słabiej niż średnia UE prezen-

tuje się w następujących obszarach:

— wydajność pracy,

— energochłonność przemysłu,

— otoczenie biznesu,

— innowacyjność.

Wzrost wydajności pracy jest w dużym stopniu

uzależniony od wydatków na innowacyjność, badania

i rozwój oraz dyfuzji technologii.

Pragnę podkreślić,

że w zestawieniu pokazującym zmianę wydajności

produkcji Polska uplasowała się na dobrym 7. miejscu

(za Łotwą, Słowacją, Irlandią, Litwą, Hiszpanią i Es-

tonią).

Takie wyniki są charakterystyczne dla kra-

jów intensywnie rozwijających się, które po okresie

transformacji muszą nadrabiać zaległości i doganiać

partnerów z bardziej zaawansowanymi technologicz-

nie gospodarkami.

W odniesieniu do energochłonności pragnę poin-

formować, że w ciągu ostatnich 10 lat dokonał się

w Polsce ogromny postęp w zakresie efektywności

energetycznej.

Energochłonność produktu krajowego

brutto spadła blisko o 1/3.

Nasze dokonania to przede

wszystkim przedsięwzięcia termomodernizacyjne czy

też optymalizacja procesów przemysłowych.

Nadal jednak efektywność energetyczna polskiej

gospodarki jest ok. 3 razy niższa od najbardziej roz-

winiętych krajów europejskich i ok. 2 razy niższa od

średniej w krajach Unii Europejskiej.

Powyższe świad-

czy o ogromnym potencjale w zakresie oszczędzania

energii w Polsce charakterystycznym dla gospodarki

intensywnie rozwijającej się.

Do najważniejszych

działań rządu podjętych w tym zakresie należy stwo-

rzenie ram prawnych oraz systemów wsparcia zwią-

zanych z poprawą efektywności energetycznej.

Usta-

2011 r.

(Dz. U. Nr 94, poz. 551) określa cel w zakresie

1)

SWD(2012) 298.

2)

COM(2012) 582.

3)

Projekt znajduje się w uzgodnieniach.

Przewidywana data

przyjęcia stanowiska przez Komitet do Spraw Europejskich

– 27 listopada 2012 r.

266

rające oraz system monitorowania i gromadzenia

Bardzo ważne dla konkurencyjności całej gospo-

darki, w tym sektora przemysłu, jest otoczenie biz-

nesowe, którego jakość w znaczącym stopniu wpływa

na warunki prowadzenia działalności gospodarczej.

Na tę kwestię zwraca uwagę również Komisja Euro-

pejska w swoim opracowaniu „Industrial Performan-

ce Scoreboard”.

Pragnę podkreślić, że według ostatniego raportu

Doing Business 2013

4)

Polska awansowała o 7 miejsc

w rankingu światowym i jest obecnie na 55. miejscu

na świecie.

Według raportu Polska zajmuje czołowe

miejsce wśród gospodarek UE, które najbardziej po-

prawiły swoje regulacje dla przedsiębiorców w prze-

dziale 2005–2012 r.

Od 2006 r.

Polska w każdym roku

przeprowadzała reformy w którymś z obszarów moni-

torowanych na potrzeby raportu Doing Business.

W sumie w ciągu ostatnich 8 lat Polska przeprowadzi-

ła 20 takich reform, stając się regionalnym i globalnym

liderem według tego kryterium (tzw. top reformer).

W odniesieniu do innowacyjności pragnę poinfor-

mować, że według przygotowanego przez Komisję

Europejską zestawienia „Innovation Union Scorebo-

ard 2011” Polska znajduje się w grupie umiarkowa-

nych innowatorów.

Rząd, mając świadomość, że zwięk-

szanie konkurencyjności i innowacyjności gospodarki

jest kluczowym zadaniem warunkującym rozwój kra-

ju, podjął działania na rzecz wzmocnienia powiązań

między badaniami, innowacjami i przemysłem.

Głów-

nymi programami ukierunkowanymi obecnie na

wzrost innowacyjności wśród przedsiębiorców są:

a) Program Operacyjny „Innowacyjna gospodar-

ka” (PO IG) 2007–2013.

Interwencja w ramach PO

IG obejmuje zarówno bezpośrednie wsparcie dla

we zapewniające rozwój środowiska instytucjonalne-

go innowacyjnych przedsiębiorstw.

W ramach PO IG

wspierane są działania z zakresu innowacyjności

przedsiębiorstw.

Wspierana i promowana jest inno-

wacyjność na poziomie co najmniej krajowym i/lub

międzynarodowym.

Działania innowacyjne o takim

darki w wymiarze międzynarodowym.

Do działań

najistotniejszych z punktu widzenia przedsiębiorstw

przemysłowych należą:

— poddziałanie 1.3.1 PO IG: Projekty rozwojowe

– wsparcie realizacji badań przemysłowych i prac

rozwojowych prowadzonych przez publiczne organi-

zacje badawcze we współpracy z konkretnym przed-

siębiorcą;

— działanie 1.4 PO IG: Wsparcie projektów celo -

wych – wzmocnienie skłonności przedsiębiorców do

inwestowania w innowacje oraz wspieranie zdobywa-

nia przez nich innowacyjnych narzędzi i produktów

dla rozwoju działalności gospodarczej i poprawy po-

zycji konkurencyjnej na rynku;

— działanie 4.1 PO IG: Wsparcie wdrożeń wyni -

ków prac B+R – wsparcie na praktyczne zastosowa-

nie wyników prac badawczych w ﬁrmieoraznawpro-

wadzenie nowych produktów na rynek;

— działanie 4.3 PO IG: Kredyt technologiczny –

przedsiębiorcy wdrażający nowe technologie mogą

— działanie 4.5 PO IG: Wspieranie inwestycji

o dużym znaczeniu dla gospodarki – dotacje z tego

działania były przyznawane na inwestycje w sektorze

produkcyjnym (poddziałanie 4.5.1) oraz usług nowo-

czesnych (poddziałanie 4.5.2).

W pierwszym przypad-

ku na dotację mogły liczyć ﬁrmyinwestującewinno-

wacyjne technologie lub produkty, które były stoso-

lub gdy stopień rozpowszechnienia danego rozwiąza-

nia w danej branży nie przekraczał 15%.

b) Ustawa o niektórych formach wspierania dzia-

łalności innowacyjnej – możliwość odliczania przez

przedsiębiorcę od podstawy opodatkowania do 50%

ceny zakupu nowej technologii od polskich lub zagra-

nicznych jednostek naukowych oraz możliwość zali-

czenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków

na prace rozwojowe, niezależnie od wyniku, jakim się

zakończyły.

c) Bon na innowacje – wsparcie w ramach tego

programu może być przeznaczone wyłącznie na za-

kup usługi dotyczącej wdrożenia lub rozwoju produk-

tu lub technologii.

d) Pożyczka na innowacje – przeznaczona m.in.

na zakup i wdrożenie prac badawczo-rozwojowych,

licencji krajowych lub zagranicznych, usług dorad-

czych w zakresie planowania inwestycyjnego i wdra-

żania innowacji.

Pragnę poinformować, że komitet Rady Ministrów

na posiedzeniu w dniu 18 października 2012 r. przyjął

projekt „Strategii innowacyjności i efektywności go-

growanych strategii rozwoju, które zgodnie z rządo-

wym „Planem uporządkowania strategii rozwoju”

będą służyć realizacji średnio- i długookresowej stra-

tegii rozwoju kraju.

Ramy dla zintegrowanych strate-

gospodarki” (SIEG) wskazuje działania rządu służą-

ce dostosowaniu otoczenia gospodarczego do potrzeb

4)

Opublikowany 23 października 2012 r. zawiera oceny go-

spodarek 185 państw w oparciu o coroczne badania regulacji

przez Bank Światowy.

267

innowacyjności.

Punktem wyjścia projektowanych

chować mają:

— otwartość,

— ekspansywność,

z drugiej stanowią element wiążący zakresy pozosta-

łych strategii rozwoju

5)

.

Wspomniane cele to:

— Cel 1: Dostosowanie otoczenia regulacyjnego

i ﬁnansowegodopotrzebinnowacyjnejiefektywnej

gospodarki;

— Cel 2: Stymulowanie innowacyjności poprzez

— Cel 3: Wzrost efektywności wykorzystania za -

— Cel 4: Wzrost umiędzynarodowienia polskiej

gospodarki.

w projekcie SIEG Ministerstwo Gospodarki przystą-

piło do prac nad projektem programu wykonawczego

biorstw” (PRP).

Celem PRP będzie wskazanie szczegółowej koncep-

cji systemu wsparcia przedsiębiorstw w Polsce, ze

ności.

Program ten będzie stanowił podstawę przy

ności.

Obejmie zarówno usuwanie barier i tworzenie

tywne działania (ﬁnansoweipozaﬁnansowe)narzecz

wzrostu ich innowacyjności i konkurencyjności.

Program ukierunkowany będzie na dalszy rozwój

przedsiębiorstw poprzez zapewnienie najlepszych dla

ich potrzeb warunków i instrumentów.

PRP ma po-

móc przedsiębiorcom w uzyskaniu korzystnej pozycji

konkurencyjnej, biorąc pod uwagę globalne wyzwa-

nia, przy jednoczesnym zapewnieniu zrównoważone-

go rozwoju kraju i wysokiego poziomu zatrudnienia.

Celem głównym PRP jest bowiem wysoki i zrówno-

ważony wzrost produktywności w sektorze przedsię-

biorstw prowadzący do wzrostu ich konkurencyjności

międzynarodowej.

Mając na uwadze powyższe, PRP będzie tworzył

spójne ramy dla wspierania powstawania i rozwoju

przedsiębiorstw, skupiając się przy tym na ich inno-

wacyjności.

Wskazane w programie instrumenty kon-

centrować się będą na tworzeniu bardziej przyjaznego

otoczenia dla przedsiębiorców, wzmacnianiu przedsię-

biorczości, podnoszeniu jakości kapitału ludzkiego dla

innowacyjności, wsparciu B+R i innowacji, wzmocnie-

niu współpracy przedsiębiorców ze światem nauki,

wzroście umiędzynarodowienia przedsiębiorstw, jak

też zrównoważonym rozwoju przedsiębiorstw.

Zawarte w PRP cele wpisują się w szerszy kon-

tekst polityki rozwoju zarówno w odniesieniu do pol-

skich dokumentów strategicznych, jak i celów stra-

tegii „Europa 2020” (w szczególności polskiego Kra-

jowego Programu Reform).

Dzięki tego typu podej-

ściu zapewniona będzie komplementarność i synergia

prowadzonych działań, a także efektywne wykorzy-

stanie środków ﬁnansowych.

Oprócz ww. inicjatyw Ministerstwo Gospodarki

podjęło kilka kluczowych działań i decyzji, które

mają służyć poprawie konkurencyjności polskiej go-

spodarki, w tym krajowego przemysłu.

Najważniejszym działaniem służącym bezpośred-

nio poprawie efektywności, innowacyjności i techno-

logicznej specjalizacji polskiego przemysłu jest tzw.

Foresight technologiczny przemysłu – InSight 2030.

W grudniu 2011 r.

Ministerstwo Gospodarki zakoń-

czyło realizację tego projektu, który miał na celu

zweryﬁkowaniepotencjałurozwojupolskichsekto-

rów i obszarów przemysłowych, zidentyﬁkowanie

konkurencyjnych obszarów przemysłowych oraz klu-

czowych technologii przyszłości.

Wyniki tych badań

będą szczególnie pomocne podczas podejmowania de-

cyzji w zakresie ﬁnansowaniaobszarówitechnologii

o najwyższym potencjale społeczno-ekonomicznym.

Informacja nt. takich obszarów i technologii pozwoli

na zapewnienie spójności w podejmowaniu inicjatyw

rozwojowych w obszarach nauki i gospodarki.

W ramach projektu „InSight 2030” wskazano 10

pól badawczych – biotechnologia przemysłowa, nano-

technologie, zaawansowane materiały i systemy wy-

twarzania, ICT, mikroelektronika, fotonika, kogene-

racja i racjonalizacja gospodarowania energią, inno-

wacyjne technologie pozyskiwania surowców mine-

ralnych, zielona gospodarka, zdrowe społeczeństwo.

Wyselekcjonowano także 33 najbardziej konku-

rencyjne obszary, które w perspektywie długookre-

sowej wpłyną na przyspieszenie tempa rozwoju spo-

łeczno-gospodarczego oraz będą stanowiły specjalno-

ści polskiej gospodarki w perspektywie najbliższych

20 lat.

Ponadto wskazano 99 kluczowych technologii

charakteryzujących się dużym potencjałem rozwoju,

możliwością wdrożenia na rynku oraz potencjałem

konkurencyjnym względem rynków zagranicznych.

Obecnie Ministerstwo Gospodarki prowadzi pra-

ce nad „Programem wdrażania wyników projektu

InSight 2030”, który ma na celu identyﬁkacjęinstru-

mentów ﬁnansowych ipozaﬁnansowych, które po-

zwolą wdrożyć wyniki projektu, a także wskazać

podmioty odpowiedzialne za podjęcie przedmioto-

wych działań.

Program będzie także wykorzystywał

mapy drogowe, wskazujące horyzont czasowy rozwo-

ju danych technologii, a także odniesie się do zapre-

zentowanych rekomendacji.

Działania wskazane

w dokumencie będą stanowiły integralną część „Pro-

gramu rozwoju przedsiębiorstw”.

Ponadto Ministerstwo Gospodarki przygotowało

projekt dokumentu „Polityka nowej szansy”, który

5)

Na przykład „Strategia rozwoju kapitału ludzkiego”,

„Strategia rozwoju kapitału społecznego” czy „Strategia rozwo-

ju transportu”.

268

zawiera działania mające zapobiegać niewypłacalno-

ści przedsiębiorstw, wspierać przedsiębiorców znaj-

dujących się w sytuacji kryzysowej oraz ułatwić po-

nowne rozpoczynanie działalności gospodarczej.

Należy wspomnieć o kolejnej, trzeciej ustawie de-

regulacyjnej, która zawiera propozycje zniesienia lub

ograniczenia uciążliwych i zbędnych obciążeń admi-

nistracyjnych, uproszczenie niektórych przepisów,

poprawy płynności ﬁnansowejprzedsiębiorcóworaz

ożywienia inwestycji.

Do poprawy innowacyjności polskiego przemysłu

niewątpliwie przyczyni się także członkostwo Polski

w Europejskiej Agencji Kosmicznej (ESA)

6)

.

Wzrastają-

ca rola sektora kosmicznego w gospodarce europejskiej

owocuje szeregiem inicjatyw podejmowanych wspólnie

przez UE i ESA.

W ocenie rządu wzrost innowacyjności

i konkurencyjności przedsiębiorstw poprzez rozwój za-

awansowanych technologii (technik satelitarnych i tech-

nologii kosmicznych) oraz wspieranie współpracy po-

między sektorem badawczo-rozwojowym i przedsiębior-

stwami zapewni stały i szybki wzrost innowacyjności

i konkurencyjności przedsiębiorstw.

W czerwcu 2012 r. rząd przyjął „Program działań

na rzecz rozwoju technologii kosmicznych i wykorzy-

stywania systemów satelitarnych w Polsce”.

Program

ten określa m.in. potencjalne obszary współpracy

Polska – ESA w ramach programów naukowo-prze-

mysłowych.

Działalność kosmiczna jest bardzo waż-

nym narzędziem wspierania innowacji, rozwoju go-

spodarki i podwyższania sprawności instytucji pań-

stwowych.

Sektor kosmiczny

7)

, stanowiący jedną z naj-

technologicznie gałęzi przemysłu, ma rosnące zna-

czenie dla gospodarki europejskiej i światowej.

Podsumowując, Ministerstwo Gospodarki, świa-

dome pozycji konkurencyjnej polskiego przemysłu,

podejmuje szereg działań zmierzających do jej popra-

wy.

Działania te podejmowane są zarówno na pozio-

mie krajowym, jak i unijnym.

Dobre wyniki osiągane mimo kryzysu przez pol-

skie przedsiębiorstwa, w tym również przemysłowe,

pokazują, że lata transformacji przyczyniły się do

ukształtowania gospodarki opartej na solidnych pod-

stawach i regułach funkcjonowania.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Grażyna Henclewska

Warszawa, dnia 29 listopada 2012 r.

pelację pana posła Kazimierza Moskala przesłaną przy

7 listopada 2012 r., SPS-023-10975/12, w sprawie bar-

dzo niskiego ﬁnansowaniaświadczeńpielęgniarekszkol-

nych, uprzejmie wyjaśniam, co następuje.

Świadczenia pielęgniarki środowiska nauczania

i wychowania realizowane są w oparciu o przepisy

niami gwarantowanymi, czyli ﬁnansowanymiwca-

łości ze środków publicznych.

Płatnikiem tych świad-

czeń pozostaje Narodowy Fundusz Zdrowia.

Świad-

czenia są ﬁnansowanewramachstawkikapitacyjnej

na ucznia, która jest korygowana wskaźnikami

uwzględniającymi stan zdrowia ucznia (wyższy wskaź-

nik dla uczniów niepełnosprawnych i przewlekle cho-

rych) lub typ szkoły (wyższy wskaźnik dla szkół spe-

cjalnych, klas integracyjnych, szkół i klas sportowych

oraz szkół prowadzących naukę zawodu z warsztata-

mi).

Na przestrzeni lat 2005–2012 roczna stawka ka-

pitacyjna na świadczenia proﬁlaktycznejopiekizdro-

wotnej realizowane przez pielęgniarkę w środowisku

nauczania i wychowania wynosiła: 25,00 zł (2005),

26,06 zł (2006), 33,00 (2007), 34,08 zł (2008), 38,40

(2008–2010) i 42,00 zł (2011–2012).

Dodatkowo kon-

trakt na świadczenia pielęgniarki szkolnej obejmuje

ﬁnansowaneoddzielnieświadczenie:grupowaproﬁ-

laktyka ﬂuorkowametodąnadzorowanegoszczotko-

wania, które wykonuje się u uczniów szkół podstawo-

wych (klasy I–VI).

Roczna stawka kapitacyjna na

ucznia w ramach prowadzonej w szkołach podstawo-

wych proﬁlaktykiﬂuorkowejwynosiła3,60zł(2005–

–2009), a w 2011 r. została podwyższona do kwoty

5,40 zł.

Na podstawie tych danych nie mogę podzielić

opinii pana posła, że „przez ostatnie lata stawka ka-

pitacyjna nie ulegała zmianie”.

Decyzje o zwiększeniu wysokości środków pu-

blicznych przeznaczonych na świadczenia opieki zdro-

wotnej, w tym świadczenia pielęgniarki środowiska

nauczania i wychowania, pozostają w wyłącznej kom-

petencji prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia.

Reforma ochrony zdrowia w latach 90. oddzieliła bo-

wiem funkcje organizatora opieki zdrowotnej, któ-

rym pozostaje minister właściwy do spraw zdrowia,

od funkcji płatnika, którym obecnie jest Narodowy

Fundusz Zdrowia.

Tym niemniej minister zdrowia

w pismach kierowanych do prezesa Narodowego Fun-

duszu Zdrowia wskazywał na konieczność rozważe-

6)

Polska przystąpiła do Europejskiej Agencji Kosmicznej

z dniem 19 listopada 2012 r.

7)

Sektor kosmiczny obejmuje tzw. segment upstream, czyli

wszystkie urządzenia umieszczane w przestrzeni kosmicznej

oraz downstream, czyli infrastrukturę naziemną i usługi oparte

na technikach satelitarnych, takie jak łączność czy nawigacja

satelitarna.

269

nia możliwości podwyższenia stawki kapitacyjnej na

ucznia oraz zrównania wskaźników ﬁnansowaniaze

wskaźnikami liczby uczniów na etat przeliczeniowy.

Z uzyskanej od prezesa Narodowego Funduszu Zdro-

wia odpowiedzi wynika, że przedłożona propozycja

traktowana jest jako aktualna i w sytuacji zmiany

planu ﬁnansowegoNFZwtrakcierokubędziepod-

dana ponownej ocenie pod względem możliwości jej

realizacji w 2012 r. oraz zostanie ona uwzględniona

– w miarę posiadanych środków – w planie ﬁnanso-

minister zdrowia dostrzega kluczową rolę pielęgniar-

ki środowiska nauczania i wychowania w kształto-

waniu postaw prozdrowotnych dzieci i młodzieży

oraz promocji zdrowia i edukacji zdrowotnej oraz

działaniu na rzecz indywidualnej i zbiorowej odpo-

wiedzialności za zdrowie.

Z tego właśnie względu

urząd ministra zdrowia współpracuje z samorządem

zawodowym pielęgniarek i położnych.

Celem tej współ-

pracy jest doskonalenie istniejącego systemu opieki

zdrowotnej, w szczególności w obszarze zadań reali-

zowanych przez pielęgniarki środowiska nauczania

i wychowania.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Aleksander Sopliński

w szkołach, uprzejmie wyjaśniam, co następuje.

Na zlecenie ministra zdrowia Instytut Matki

i Dziecka opracował „Standardy i metodykę pracy

pielęgniarki i higienistki szkolnej”*

)

.

Wytyczne te

miały na celu ujednolicenie dostępności i jakości pro-

ﬁlaktycznejopiekizdrowotnejnaduczniami.

Rozpo-

1139, z późn. zm.) uwzględnia w całości normy liczby

uczniów we wszystkich typach szkół określone przez

Instytut Matki i Dziecka.

Generalna norma dotyczą-

ca zasad ustalania liczby uczniów objętych proﬁlak-

tyczną opieką zdrowotna przez jedną pielęgniarkę

środowiska nauczania i wychowania/higienistkę szkol-

ną została określona w rozporządzeniu ministra

W części III załącznika nr 4 „Wykaz świadczeń gwa-

rantowanych pielęgniarki lub higienistki szkolnej

udzielanych w środowisku nauczania i wychowania”

do rozporządzenia jednoznacznie wskazano zasady

ustalania liczby uczniów objętych proﬁlaktyczną

opieką zdrowotną przez jedną pielęgniarkę.

Przed-

miotowe wskaźniki odnoszą się do całości zadań re-

alizowanych przez pielęgniarkę albo higienistkę

szkolną, z uwzględnieniem analizy czasu konieczne-

go do realizacji określonych procedur u poszczegól-

nych uczniów oraz specyﬁkiszkoły.

Rozporządzenie

określa więc normy zalecanej liczby uczniów na jedną

pielęgniarkę lub higienistkę szkolną, traktowanej

jako wartość dla jednego etatu przeliczeniowego.

Kwestie te rozstrzygnięte były w przepisach obowią-

zujących w przeszłości.

Niezrozumiałe pozostaje więc

wyrażone w interpelacji oczekiwanie „powrotu do

poprzedniego stanu prawnego”.

Minister zdrowia z uwagą wsłuchuje się w głosy

środowiska pielęgniarskiego i podejmuje działania na

rzecz wzmocnienia roli pielęgniarki w podstawowej

opiece zdrowotnej, w tym również pielęgniarki śro-

dowiska nauczania i wychowania.

Przykładem ta-

kich działań jest wydanie zarządzenia z dnia 2 kwiet-

analizy przepisów dotyczących wykonywania zawo-

dów pielęgniarki i położnej (Dz. Urz.

Min.

Zdr.

2012.12).

Zadaniem zespołu, w skład którego weszli

przedstawiciele Naczelnej Rady Pielęgniarek i Położ-

nych na czele z panią prezes Grażyną Rogalą-Pawel-

czyk, jest dokonanie analizy ustaw i innych aktów

prawnych w części dotyczącej zawodów pielęgniarki

i położnej.

W szczególności analiza dotyczy ustawy

podstawie której zostało wydane rozporządzenie mi-

zm.).

Wyniki prac zespołu będą istotnymi wskazów-

kami do kontynuowania prac nad nowelizacją przed-

miotowego rozporządzenia, które podjęto już w re-

sorcie.

Odnosząc się do kwestii „podjęcia prac legislacyj-

nych w celu ograniczenia trudności w funkcjonowa-

niu szkolnego systemu opieki lekarskiej w szkołach”,

wyjaśniam, że lekarz sprawujący opiekę na dziec-

kiem w wieku szkolnym jest wybierany przez rodzi-

*

)

Oblacińska, W. Ostręga: „Standardy i metodyka pracy

pielęgniarki i higienistki szkolnej”, Instytut Matki i Dziecka,

Warszawa 2003.

270

ców/opiekunów prawnych dziecka na podstawie de-

klaracji wyboru.

Lekarz ten udziela świadczeń opie-

ki zdrowotnej w miejscu określonym umową z Naro-

dowym Funduszem Zdrowia, którym jest gabinet poza

szkołą.

Proﬁlaktycznąopiekęzdrowotnąnaducznia-

mi na terenie szkoły sprawuje wyłącznie pielęgniar-

ka środowiska nauczania i wychowania lub higienist-

ka szkolna.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Aleksander Sopliński

w sprawie czystości i porządku

Odpowiadając na pismo z dnia 7 listopada 2012 r.,

znak: SPS-023-10977/12, przekazujące interpelację

rządku w gminach, uprzejmie informuję.

sort środowiska, dążąc do poprawy stanu gospodarki

mą obowiązki właścicieli nieruchomości w zakresie

za opłatę odprowadzaną do gminy.

Rozwiązanie to

będzie oznaczać, że gminy, w celu przejęcia tych obo-

wiązków, nie będą obowiązane do przeprowadzenia

referendum.

(odpowiednie zagospodarowywanie odpadów komu-

nalnych zgodnie z przepisami prawa).

Taki system

z wyjątkiem Polski i Węgier.

sjach powinno ulec znacznemu zmniejszeniu, gdyż

nie się pozbywanie odpadów w sposób niezgodny

Podsekretarz stanu

Piotr Woźniak

Polskiej w sprawie okoliczności i trybu zwolnień pra-

cowników Urzędu Skarbowego w Sosnowcu będących

przedstawicielami NSZZ „Solidarność”, przesłaną

-10984/12, uprzejmie informuję, że w informacji przed-

stawionej Wysokiej Izbie przez podsekretarza stanu

w Ministerstwie Finansów podczas 21. posiedzenia

271

Sejmu RP w dniu 13 września 2012 r. nakreślony zo-

stał obraz tego, jak wygląda rotacja kadr nie tylko

dach skarbowych.

Odnosząc się do sprawy zwolnień pracowników

w Urzędzie Skarbowym w Sosnowcu, należy podkre-

ślić, że były one spowodowane naruszeniem podsta-

wowych obowiązków pracowniczych.

Zwolnienia ob-

jęły osoby, które nie dopełniły swoich obowiązków

służbowych związanych m.in. z zabezpieczeniem do-

kumentacji prowadzonych przez siebie spraw, lub też,

jak w przypadku przewodniczącej Komisji Zakłado-

wej NSZZ „Solidarność” przy Urzędzie Skarbowym

w Sosnowcu, rozwiązanie umowy o pracę nastąpiło

czych oraz obowiązków członka korpusu służby cy-

wilnej.

W związku z zaistniałą sytuacją Izba Skarbowa

w Katowicach przeprowadziła dwie kontrole działa-

nia Urzędu Skarbowego w Sosnowcu w zakresie sze-

roko pojętych spraw pracowniczych oraz przechowy-

wania i zabezpieczania dokumentów, które nie

stwierdziły istotnych uchybień ze strony kierownic-

twa urzędu.

W oparciu o analizę działań podjętych

w Urzędzie Skarbowym w Sosnowcu oraz o stwier-

dzony podczas kontroli stan faktyczny naczelnik

urzędu otrzymał polecenie podjęcia stosownych roz-

wiązań organizacyjnych prowadzących do wyelimi-

nowania zagrożenia zagubienia dokumentów i za-

pewnienia bezpieczeństwa i ich ochrony.

Należy podkreślić, że zarówno w sprawie związa-

nej ze znalezieniem dokumentów, jak i zaginięcia akt

podatkowych naczelnik Urzędu Skarbowego w So-

snowcu skierował do Prokuratury Rejonowej Sosno-

wiec-Południe zawiadomienia o podejrzeniu popeł-

nienia przestępstwa, natomiast przewodnicząca Ko-

misji Zakładowej NSZZ „Solidarność” przy Urzędzie

Skarbowym w Sosnowcu odwołala się od rozwiązania

z nią umowy o pracę do sądu pracy w Sosnowcu.

Ter-

min pierwszej rozprawy został wyznaczony na począ-

tek grudnia br.

Mając na uwadze powyższe oraz fakt prowadzenia

w tej sprawie postępowań prokuratorskich oraz roz-

poczynającego się niebawem postępowania przed są-

dem pracy, w mojej ocenie zasadnym jest powstrzy-

manie się od podejmowania interwencji w tych spra-

wach do czasu wydania prawomocnych rozstrzygnięć

przez prokuraturę i sąd.

Należy jeszcze raz przypomnieć, że w roku 2011

z różnych przyczyn doszło do rozwiązania stosunku

pracy z prawie tysiącem pracowników jednostek

skarbowych.

Stąd też rozwiązanie w ciągu ostatnie-

go półtora roku 14 umów o pracę z członkami związ-

ków zawodowych nie może wskazywać na zorganizo-

waną akcję skierowaną przeciwko działaczom związ-

kowym.

Piastowanie funkcji działacza związkowego

ników poprzez uprzywilejowane traktowanie osób

przynależących do związków zawodowych.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Andrzej Paraﬁanowicz

Warszawa, dnia 30 listopada 2012 r.

maną interpelacją pana Piotra Chmielowskiego oraz

w okolicach: Władysławowa, Chałup, Ustronia Mor-

skiego, Darłówka, Dźwirzyna, Jastrzębiej Góry, Kar-

wi, Kuźnicy, Kołobrzegu, Niechorza, Dziwnowa,

Łeby, Orłowa i Ustki, znaki: SPS-023-10999–11012/

12, przekazuję odpowiedź na ww. interpelacje.

Urzędy morskie nie mają danych o podmiotach,

które posiadają prawa do działek przylegających do

zabezpieczanych odcinków brzegu morskiego.

Ponad-

zwaną ustawą, wydawanie decyzji m.in. w sprawach

budowy, utrzymywania i ochrony umocnień brzego-

wych, wydm i zalesień ochronnych w pasie technicz-

nym następuje po zasięgnięciu opinii właściwego or-

ganu samorządu terytorialnego, a wszystkie przed-

sięwzięcia ochronne są konsultowane z właściwym

organem samorządu lokalnego.

Dla pozyskania aktualnych danych w zakresie

właścicieli działek bezpośrednio przylegających do

brzegu morskiego urzędy morskie musiałby wystąpić

do właściwych starostw powiatowych w celu otrzy-

mania stosownych wypisów z rejestru gruntów.

Jest

to związane z wniesieniem stosownej opłaty, która

generuje koszty w budżetach urzędów.

Wydatki takie

nie mają uzasadnienia i są bezcelowe.

Większość

działek bezpośrednio przylegających do linii brzegu

morskiego jest własnością Skarbu Państwa, a ich

dysponentami są właściwi starostowie.

Konieczność

konsultacji z prywatnymi właścicielami ma miejsce

jedynie w chwili, gdy planowane działania inwesty-

cyjne dotyczą ich posesji i niezbędne jest otrzymanie

272

od nich prawa do dysponowania gruntem na cele bu-

dowlane.

Przykładem takim jest przebudowa opaski

brzegowej w Sarbinowie (3 spotkania społeczne oraz

3 spotkania z przedstawicielami gminy) i awaryjne

zabezpieczenie klifu w Jarosławcu (3 spotkania spo-

łeczne oraz 2 spotkania z przedstawicielami gminy).

Przedmiotowe inwestycje znajdują się w kompetencji

Urzędu Morskiego w Słupsku, który posiada do wglą-

du protokoły z przedmiotowych konsultacji.

W Urzę-

dach Morskich w Gdyni i Szczecinie nie odnotowano

takich przypadków.

Przy wyborze umacnianych odcinków kierowano

się wyłącznie stanem bezpieczeństwa brzegu w opar-

ciu o posiadane kompetencje ustawowe zawarte

w art. 42 ust. 2 pkt 11 i 26a ustawy.

Zgodnie z wyżej

wskazanymi przepisami do kompetencji administra-

cji morskiej należą: budowa, utrzymywanie i ochrona

umocnień brzegowych, wydm i zalesień ochronnych

w pasie technicznym, a także wykonywanie zadań

w dziedzinie ochrony przed powodzią, o których

skie nie brały pod uwagę sprawy wykonywania dzia-

łalności gospodarczej, gdyż sprawa ta leży poza za-

kresem ich kompetencji ustawowych.

Urzędy mor-

skie wykonują stały monitoring brzegów morskich

oraz zlecają prace badawcze mające na celu wskaza-

nie koniecznych i niezbędnych działań ochronnych.

Wyniki badań pozwalają na skuteczne zaplanowanie

działań oraz zastosowanie optymalnych metod ochro-

ny, uwzględniających lokalne uwarunkowania oraz

aspekty środowiskowe.

Urzędy morskie analizują

także sygnały płynące od jednostek samorządu tery-

torialnego (gmin) oraz mieszkańców i turystów.

W trakcie podejmowania decyzji urzędy morskie

odnoszą się przede wszystkim do zapisów ustawy

wieloletniego: „Program ochrony brzegów morskich”

(Dz. U. z 2003 r.

Nr 67, poz. 621) wskazującej odcin-

ki przeznaczone do ochrony, dla których określono

ścisły poziom ﬁnansowania.

Wyboruposzczególnych

odcinków do zabezpieczenia dokonuje się w oparciu

o analizę oddziaływania kolejnych sztormów, tenden-

cje brzegu wynikające z pomiarów i zagrożenia pły-

nącego z przewidywanych zjawisk.

Urzędy morskie

nie analizują przy tym kwestii własności działek

znajdujących się za umocnieniem.

Poniżej przedstawiam syntetyczne informacje dot.

ochrony brzegów na przedmiotowych odcinkach.

Urząd Morski w Gdyni

Lp. Odcinek brzegu Argumentacja dla prowadzonych działań

1.

Władysławowo

Odbudowa tzw. pierwszej linii ochrony

brzegu, czyli wydmy i plaży, do parame-

trów bezpiecznych.

Połączony system

ochrony pierwszej linii z istniejącą opaską

brzegową stałą (druga linia ochrony brze-

gu) tworzą skuteczny system zabezpiecze-

nia brzegu przed negatywnymi skutkami

działań morza w warunkach sztormowych

i zapewniają bezpieczeństwo zaplecza.

2.

Jastrzębia Góra

Zabezpieczenie istniejącego umocnienia

klifu.

3.

Chałupy

Zadanie wykonywane w oparciu o zalece-

nia zawarte w opracowaniu „Ocena stanu

i oddziaływania ostróg na podmorskie

brzegi Półwyspu Helskiego”, które wyko-

nał Instytut Budownictwa Wodnego PAN.

Z opracowania wynika, że na tym odcinku

można się spodziewać pozytywnego od-

działywania systemu ostróg.

Obecny stan

techniczny jest zły, co powoduje negatywne

oddziaływanie.

4.

Karwia

Ochrona przed zalewaniem sztormowym

bezpośredniego zaplecza, drogi Jastrzębia

Góra – Karwia oraz nisko położonych te-

renów.

Odbudowa przedpola przed opaską

brzegową przez sztuczne zasilanie.

5.

Kuźnica

Zadanie wykonywane w oparciu o zalece-

oddziaływanie.

Odbudowa plaży do bez-

piecznych parametrów przez sztuczne za-

silanie.

6.

Orłowo

Poprawienie stopnia bezpieczeństwa brze-

gu i zwiększenie jego odporności na nisz-

czące działanie sztormów.

Ze względu na

erozyjny typ brzegu materiał piaszczysty

potrzebny do utrzymania i wzmocnienia

strefy brzegowej musi być dostarczony

w sposób sztuczny.

Urząd Morski w Słupsku

7.

Ustronie

Morskie

Zabezpieczenie przed erozją wydmy i klifu

oraz depresyjnego zaplecza.

Podejmowane

po tym zdarzeniu działania w postaci

sztucznego zasilania i odbudowy zespołu

ostróg mają na celu dalsze zabezpieczenie

niskiego zaplecza brzegu wydmowego i prze-

ciwdziałanie zatapiania zaplecza.

Działa-

nia mają na celu uniknięcie zdarzenia

z początku lat 90. ubiegłego wieku, gdy

miała miejsce powódź spowodowana prze-

rwaniem wału wydmowego.

8.

Darłówek

Sztuczne zasilanie oraz system budowli

ochronnych ma za zadanie zmniejszyć

abrazję na kilkukilometrowym odcinku na

wschód od portu, a co za tym idzie zabez-

pieczyć niskie zaplecze przed powodzią

morską (szczególnie w okolicach jeziora

Kopań).

Działania te mają istotne znacze-

nie, gdyż w lutym 1993 r. w tym rejonie

mało miejsce przerwanie wału wydmowe-

go i zalanie zaplecza.

9.

Dźwirzyno

W czasie sztormów w listopadzie 2004 r.

zdegradowany został całkowicie odcinek

brzegu na 345 km, co groziło przerwaniem

niskiego wału wydmowego i zalaniem za-

plecza.

W wyniku podjętych bezpośrednio

po tym zdarzeniu działań udało się odbu-

dować na zagrożonym odcinku wydmę

wraz z opaską ochronną.

Podejmowane po

nego zasilania i odbudowy zespołu ostróg

go zaplecza brzegu wydmowego i przeciw-

działanie zatapiania zaplecza.

273

10.

Kołobrzeg

Zabezpieczenie zaplecza i użytku ekolo-

gicznego Ekopark Wschodni Na wysokości

planowanych do zrealizowania działań in-

westycyjnych przebiega odcinek międzyna-

rodowej ścieżki rowerowej Via Baltica.

W przypadku odstąpienia od ochrony tego

odcinka brzegu przy kolejnym przerwaniu

wału wydmowego nastąpi dalsze obniżanie

się zwierciadła wody w rozlewisku, co bę-

dzie miało wpływ na zmiany w stosunkach

wodnych terenów położonych na zapleczu

planowanej inwestycji o powierzchni kil-

kunastu tysięcy hektarów.

Sztuczne zasi-

lanie pozwoliło na zatrzymanie utraty

brzegu.

11.

Łeba

Zabezpieczenie niskiego zaplecza, przeciw-

działanie możliwości podtopień.

Sztuczne

zasilanie ma za zadanie zmniejszyć abrazję

od portu oraz zwiększyć efektywność zlo-

kalizowanych tam konstrukcji ochronnych

w postaci ostróg i opasek brzegowych chro-

niących obiekty zaplecza.

12.

Ustka

Występowanie stale pogłębiającej się zato-

ki erozyjnej potęguje bardzo silną erozję

brzegu.

Możliwość zalania zurbanizowa-

nego zaplecza przyległego do brzegu.

Sztuczne zasilanie ma zadanie zniwelowa-

nie tych tendencji oraz zwiększenie efek-

tywność zlokalizowanych tam konstrukcji

gowych chroniących obiekty zaplecza.

13 Sarbinowo

Modernizacja istniejącego umocnienia

brzegowego mającego na celu dostosowa-

nie do warunków wskazanych w strategii

ochrony brzegów morskich – rzędna umoc-

nień brzegowych podwyższona do rzędnej

+3,5 m n.p.m.

Wykonanie umocnienia an-

tyerozyjnego przed konstrukcją ochronną

z uwagi na wzmożoną erozję plaży.

Linia

zabudowy infrastruktury mieszkaniowej

położona jest w bezpośrednim sąsiedztwie

konstrukcji ochronnej (wysoki parytet

ochrony brzegu).

14 Jarosławiec

Stabilizacja odcinka klifu, na którym po-

łożona jest droga dojazdowa oraz nierucho-

mości prywatnych właścicieli.

Konstrukcja

inżynierska na długości 200 m, instalacje

drenażowe (drenaż poziomy) na odcinku

600 m.

Urząd Morski w Szczecinie

13.

Niechorze

Zabezpieczenie klifu przed silną erozją

morską, ochrona zurbanizowanego zaple-

cza.

Newralgiczne odcinki klifu w gminie

Rewal, osuwające się w wyniku rozmięk-

czania przez wysięki wód podziemnych

i podcinania przez fale morskie, zostały

zabezpieczone opaską narzutową z natu-

ralnego kamienia o specjalnej warstwowej

konstrukcji.

Podpiera ona zbocze, pozwala

na bezpieczne odprowadzanie sączącej się

wody i chroni przed falami.

Dodatkowo na

przedpolu opasek wykonywane jest sztucz-

ne zasilanie powiększające plażę i zwięk-

szające skuteczność ochrony.

14.

Dziwnów

Przeciwdziałanie erozji brzegu oraz zata-

pianiu zaplecza.

Na najbardziej erodowa-

nych odcinkach wykonywane jest sztuczne

zasilanie likwidujące deﬁcytrumowiska

i pozwalające na wygaszanie energii ata-

kujących fal metodą grawitacyjną.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 30 listopada 2012 r.

w okolicach Chałup (11000)

Patrz odpowiedź na interpelację nr 10999, str. 271.

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w Ministerstwie Transportu,

w okolicach Darłówka (11002)

274

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w Ministerstwie Transportu,

w okolicach Dźwirzyna (11003)

w okolicach Karwi (11005)

w okolicach Kuźnicy (11006)

w okolicach Kołobrzegu (11007)

w okolicach Niechorza (11008)

w okolicach Dziwnowa (11009)

w okolicach Łeby (11010)

275

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w Ministerstwie Transportu,

w okolicach Orłowa (11011)

w okolicach Ustki (11012)

smo z 6 listopada br., znak: SPS-023-11013-11026/12,

przy którym przesłano czternaście interpelacji pana

Dziwnowa, Niechorza, Orłowa, Ustki, Ustronia Mor-

skiego, Władysławowa, Chałup, Darłówka, Dźwirzy-

na, Jastrzębiej Góry, Karwi, Kołobrzegu i Kuźnicy,

uprzejmie przekazuję zbiorczą odpowiedź na te

wszystkie wystąpienia.

Ministerstwo Gospodarki dysponuje informacja-

mi o wszystkich przedsiębiorcach wykonujących

działalność gospodarczą w Polsce w zakresie wska-

działalności gospodarczej, dalej s.d.g., (Dz. U. z 2010 r.

blikowane są przez uruchomioną 1 lipca 2011 r.

Cen-

tralną Ewidencję i Informację o Działalności Gospo-

darczej (CEIDG) za pośrednictwem powszechnie

dostępnej strony internetowej www.ceidg.gov.pl.

Strona internetowa CEIDG zawiera szczegółową

wyszukiwarkę przedsiębiorców, dzięki której można

uzyskać wiele danych o przedsiębiorcach-osobach ﬁ-

zycznych.

Nie ma jednak możliwości automatycznego

wygenerowania raportu o wpisach według klucza:

wzdłuż linii brzegowej.

CEIDG udostępnia m.in. in-

formacje o deklarowanych przez przedsiębiorców ad-

resach miejsc wykonywanej działalności gospodar-

czej oraz jej rodzajach.

Oznacza to, że do wyszukania

wpisu konkretnego przedsiębiorcy wystarczy podać

dane miejsca wykonywania działalności, np. miejsco-

wość i nazwę ulicy.

Dane te podlegają domniemaniu

prawdziwości, a przedsiębiorca wpisany do CEIDG

ma obowiązek ich bieżącej aktualizacji w terminie

7 dni od ich zmiany.

Publikowane przez CEIDG dane pochodzą od sa-

mych przedsiębiorców.

Dane adresowe są zgodne z ozna-

czeniami kodowymi przyjętymi w krajowym rejestrze

przedmiot wykonywanej działalności gospodarczej

określany jest za pośrednictwem kodów Polskiej Kla-

syﬁkacjiDziałalności.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 30 listopada 2012 r.

w okolicach Dziwnowa (11014)

Patrz odpowiedź na interpelację nr 11013.

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w Ministerstwie Gospodarki

w okolicach Niechorza (11015)

Patrz odpowiedź na interpelację nr 11013.

276

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w Ministerstwie Gospodarki

w okolicach Orłowa (11016)

Patrz odpowiedź na interpelację nr 11013, str. 275.

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w Ministerstwie Gospodarki

w okolicach Ustki (11017)

w okolicach Ustronia Morskiego (11018)

w okolicach Władysławowa (11019)

w okolicach Chałup (11020)

w okolicach Darłówka (11021)

w okolicach Dźwirzyna (11022)

w okolicach Jastrzębiej Góry (11023)

277

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w Ministerstwie Gospodarki

w okolicach Karwi (11024)

w okolicach Kołobrzegu (11025)

w okolicach Kuźnicy (11026)

sekretarza stanu w Ministerstwie Środowiska

w sprawie planowanej budowy polderu

Odpowiadając na interpelację posła Andrzeja Bęt-

kowskiego przekazaną przez pana Marka Kuchciń-

skiej, pismem z dnia 8 listopada 2012 r., znak: SPS-

-023-11027/12, w sprawie planowanej budowy polde-

ru przeciwpowodziowego na terenie gmin Łubnice,

Pacanów i Połaniec, w załączeniu przekazuję stosow-

ne wyjaśnienia.

Załącznik

znak: SPS-023-11027/12, przekazujące interpelację

kładam, co następuje.

inwestycja podlega Świętokrzyskiemu Zarządowi Me-

lioracji i Urządzeń Wodnych (ŚZMiUW), podlegające-

mu marszałkowi województwa świętokrzyskiego.

Zgodnie z informacjami przekazanymi przez dy-

rektora ŚZMiUW w ramach opracowania: „Koncep-

cja ochrony przed powodzią Wisły i jej dopływów

lizie odcinek rzeki Wisły i przedstawiono 6 warian-

tów rozwiązań.

Autorzy koncepcji rozważali szereg

rozwiązań takich jak: budowa polderów, zwiększenie

rozstawu wałów, stan i utrzymanie koryta rzeki,

rzędne korony wałów oraz stan międzywala.

Jedno

z zaprezentowanych w opracowaniu rozwiązań prze-

widuje m.in. budowę polderów zalewowych.

Według

autorów koncepcję polderów należy traktować jako

wstępną, wymagającą w dalszej fazie prac szczegóło-

wego opracowania.

Na aktualnym etapie prac wyka-

zana została potrzeba budowy polderów, zostały

wstępnie określone ich parametry i efektywność dzia-

łania oparta na ograniczonym zakresie analiz.

Powyższa koncepcja została uzgodniona z Regio-

nalnym Zarządem Gospodarki Wodnej w Krakowie

(RZGW), który akceptuje podejście przyjęte przez

autorów koncepcji polegające na analizie oprócz od-

cinków obwałowań przewidzianych do ewentualnej

modernizacji również możliwości retencjonowania

części objętości fali powodziowej poprzez poldery.

Do-

datkowo RZGW wskazuje na zasadność przeprowa-

dzenia dodatkowych analiz budowy polderów na Wi-

śle również powyżej przedmiotowego odcinka rzeki.

Proponowane w koncepcji działania należy zatem

traktować jako I etap działań, a docelowe wskazania

powinny być sformułowane dopiero po przesądzeniu

wykonania przewidzianych w koncepcji polderów,

które wpłyną na zmianę warunków hydraulicznych

przepływu wód powodziowych na analizowanym ob-

szarze.

Jednocześnie informuję, że w związku z wdraża-

niem dyrektywy 2007/60/WE Parlamentu Europej-

(tzw. dyrektywa powodziowa) realizowany jest pro-

zwyczajnymi zagrożeniami” (ISOK).

ISOK to kom-

pleksowy, zintegrowany system informatyczny opra-

cowywany w celu skutecznego powiadamiania i ostrze-

gania właściwych instytucji i ludności o zagroże-

niach.

Projekt realizowany jest w konsorcjum Insty-

tutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej – PIB, Kra-

278

jowego Zarządu Gospodarki Wodnej, Głównego Urzę-

du Geodezji i Kartograﬁi,InstytutuŁączności–PIB

oraz Rządowego Centrum Bezpieczeństwa.

Aktual-

nie w ramach projektu ISOK opracowywane są mapy

zagrożenia powodziowego i mapy ryzyka powodzio-

wego.

Dzięki systemowi ISOK i wykonaniu w jego ra-

mach nowych obliczeń hydrologicznych dla wszyst-

kich rzek objętych projektem – według jednolitej me-

todyki i dla jednolitego okresu historycznego, wyko-

naniu modelowania matematyczno-hydraulicznego

transformacji wezbrań powodziowych oraz awarii

obwałowań, będzie możliwe właściwe planowanie

przestrzenne w kontekście zagrożeń powodziowych

występujących w dolinach rzek, także tych, które po-

wstaną w wyniku awarii urządzeń wodnych, a szcze-

gólnie obwałowań rzek.

Projekt ISOK umożliwi wła-

ściwe podejmowanie decyzji inwestycyjnych odnośnie

do ich lokalizacji.

W związku z powyższym decyzje o lokalizacji po-

tencjalnych polderów zalewowych dla wód rzeki Wisły

będą mogły być podjęte po zakończeniu prac nad re-

alizacją projektu ISOK oraz analizie całej zlewni gór-

nej Wisły w aspekcie ochrony przeciwpowodziowej.

Sekretarz stanu

Stanisław Gawłowski

i Romana Kotlińskiego

w sprawie kierunku studiów: projektowanie

gier, na Uniwersytecie Śląskim (11028)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

terpelację panów posłów Piotra Chmielowskiego i Ro-

mana Kotlińskiego z dnia 18 października 2012 r.,

znak: SPS-023-11028/12, w sprawie kierunku stu-

diów: projektowanie gier i przestrzeni wirtualnej pro-

wadzonego w Uniwersytecie Śląskim w Katowicach,

przedstawiam poniżej następujące wyjaśnienia.

Wskazywany przez panów posłów kierunek pro-

jektowanie gier i przestrzeni wirtualnej utworzony

został na podstawie uchwały Senatu Uniwersytetu

Śląskiego w Katowicach z dnia 29 maja 2012 r.

Kształ-

cenie na tym kierunku prowadzone jest przez Wy-

dział Artystyczny Uniwersytetu Śląskiego w Kato-

wicach na poziomie studiów pierwszego stopnia

o proﬁlu praktycznym.

Studia trwają sześć seme-

strów i kończą się uzyskaniem tytułu zawodowego

licencjata.

Z danych przekazanych przez uczelnię do

Systemu Informacji o Szkolnictwie Wyższym wyni-

ka, że o przyjęcie na ten kierunek studiów ubiegało

się 34 kandydatów, natomiast przyjętych zostało 17

osób.

Wydział Artystyczny posiada również upraw-

nienie do prowadzenia studiów drugiego stopnia na

ww. kierunku.

Uprzejmie wyjaśniam, że zgodnie z przepisami

art. 4 i art. 6 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym,

uczelnia jest autonomiczna we wszystkich obszarach

wie.

Uczelnia ma w szczególności prawo do prowa-

dzenia kształcenia zgodnie z przysługującymi jej

uprawnieniami, w tym do ustalania warunków przy-

jęcia na studia, liczby miejsc na kierunkach i formach

studiów, a także do ustalania programów kształcenia

uwzględniających efekty kształcenia zgodnie z kra-

jowymi ramami kwaliﬁkacjidlaszkolnictwawyższe-

go, określonymi w rozporządzeniu ministra nauki

twa Wyższego.

Zmiany w przepisach Prawa o szkol-

nictwie wyższym zwiększyły autonomię uczelni

w zakresie kreowania kierunków studiów i konstru-

owania programów kształcenia.

Dzięki autonomii

programowej uczelnie mają możliwość kształtowania

swojej oferty dydaktycznej pod konkretne potrzeby

pracodawców.

Jednocześnie, na podstawie przepisu

art. 13a ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym,

uczelnie są zobowiązane do monitorowania kariery

zawodowej swoich absolwentów w celu poprawy jako-

ści kształcenia, a w szczególności tworzenia kierun-

ków studiów zwiększających szanse absolwentów na

rynku pracy.

Prowadzone w uczelniach kierunki stu-

diów poddawane są ocenie Polskiej Komisji Akredy-

tacyjnej, która jest instytucją działającą niezależnie

na rzecz doskonalenia jakości kształcenia.

Komisja,

oceniając kierunek studiów, ma na uwadze m.in. do-

stosowanie efektów kształcenia do potrzeb rynku

pracy, a także spełnianie warunków niezbędnych do

prowadzenia studiów.

Studia w zakresie produkcji rozrywki interaktyw-

nej to wspólna inicjatywa kilku wydziałów Uniwer-

sytetu Śląskiego w Katowicach działających we współ-

pracy z ﬁrmamibranżygierkomputerowychwcelu

wzbogacenia oferty dydaktycznej uczelni o specjalno-

ści kształcące poszukiwanych na rynku pracy spe-

cjalistów.

Zasadniczym celem kształcenia na kierun-

ku projektowanie gier i przestrzeni wirtualnej, okre-

ślonym przez uczelnię, jest wykształcenie absolwenta

przygotowanego do prowadzenia samodzielnej dzia-

łalności w dziedzinie projektowania gier i przestrze-

ni wirtualnej.

Dzięki uzyskaniu specjalistycznej wie-

dzy i umiejętności poszukiwanych na rynku pracy,

absolwent ma szansę zatrudnienia na szybko rozwi-

jającym się rynku gier i rozrywki interaktywnej, a tak-

że w agencjach reklamowych czy instytucjach kultu-

ry.

Uczelnia wskazuje, że zapotrzebowanie na specja-

listów świadczących usługi w zakresie: pre-produkcji,

produkcji i postprodukcji rozrywki interaktywnej ro-

śnie proporcjonalnie do dynamicznie rozwijającej się

w Polsce branży gier komputerowych.

W odpowiedzi

na te potrzeby powstała koncepcja studiów wyższych,

279

oferujących specjalistyczne wykształcenie.

Program

kierunku projektowanie gier i przestrzeni wirtualnej

ze specjalnością graﬁkakomputerowagierjestwięc

znaczącym elementem tej koncepcji, przygotowującym

do zawodu graﬁkawprzemyślegierkomputerowych,

łączącym w sobie zarówno kompetencje z zakresu gra-

ﬁkiartystycznejiprojektowaniagraﬁcznego.

Przedstawiając powyższe wyjaśnienia, pozwalam

sobie jeszcze raz wskazać na określoną przepisami

Prawa o szkolnictwie wyższym autonomię uczelni

w zakresie kształtowania własnej oferty programo-

wej.

Wszelkie działania i decyzje dotyczące tworzenia

określonego kierunku studiów pozostają w gestii uczel-

ni i są autonomiczną decyzją jej władz, która z regu-

ły jest poprzedzona stosowną analizą kosztów, roz-

poznaniem możliwości uczelni oraz zapotrzebowa-

niem rynku.

Minister

Barbara Kudrycka

Warszawa, dnia 29 listopada 2012 r.

na Uniwersytecie Łódzkim (11029)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

nr SPS-023-11029/12, w sprawie kierunku studiów:

okcydentalistyka prowadzonego w Uniwersytecie Łódz-

kim, przedstawiam poniżej następujące wyja-

śnienia.

Kierunek studiów okcydentalistyka utworzony

Łódzkiego z dnia 23 kwietnia 2012 r.

Kształcenie na

ww. kierunku prowadzone jest przez Wydział Filozo-

ﬁczno-HistorycznyUniwersytetuŁódzkiegonapo-

ziomie studiów pierwszego stopnia o proﬁluogólno-

akademickim.

Studia na okcydentalistyce trwają

sześć semestrów i kończą się uzyskaniem tytułu za-

wodowego licencjata.

Z danych przekazanych przez

uczelnię do systemu informacji o szkolnictwie wyż-

ubiegało się 72 kandydatów, natomiast przyjętych

zostało 47 osób.

Uprzejmie wyjaśniam, że zgodnie z przepisami

uczelnia jest autonomiczna we wszystkich obszarach

go określonymi w rozporządzeniu ministra nauki

twa wyższego.

Zmiany w przepisach Prawa o szkol-

kresie kreowania kierunków studiów i konstruowa-

nia programów kształcenia.

Dzięki autonomii pro-

gramowej uczelnie mają możliwość kształtowania

pracodawców.

Jednocześnie na podstawie przepisu

nie są zobowiązane do monitorowania kariery zawo-

dowej swoich absolwentów w celu poprawy jakości

kształcenia, a w szczególności tworzenia kierunków

studiów zwiększających szanse absolwentów na ryn-

ku pracy.

Prowadzone w uczelniach kierunki studiów

poddawane są ocenie Polskiej Komisji Akredytacyj-

nej, która jest instytucją działającą niezależnie na

niając kierunek studiów, ma na uwadze m.in. dosto-

sowanie efektów kształcenia do potrzeb rynku pracy,

dzenia studiów.

Wskazywany przez panów posłów kierunek stu-

diów okcydentalistyka został przez uczelnię określo-

ny jako nowy kierunek studiów humanistycznych

mający umożliwić systematyczne i interdyscyplinar-

ne badanie fenomenu cywilizacji zachodniej.

Studia

na tym kierunku przekazują symultanicznie w inter-

dyscyplinarnych modułach dydaktycznych niezbęd-

ną wiedzę historyczną (na temat cywilizacyjnie naj-

donioślejszych zaszłości w obszarze polityki, gospo-

darki oraz stosunków społecznych) oraz podstawową

wiedzę na temat rozwoju myśli i kultury zachodniej:

ﬁlozoﬁi,religii,sztuki,kulturypopularnej,obycza-

jów.

Okcydentalistyka, będąc kierunkiem o charak-

terze interdyscyplinarnym, łączy ze sobą dyscypliny

naukowe, takie jak: archeologia, etnologia, ﬁlozoﬁa,

historia, historia sztuki.

Jako zasadnicze cele kształ-

cenia na tym kierunku uczelnia wskazała przekaza-

nie podstawowej wiedzy o cywilizacji Zachodu w ukła-

dzie interdyscyplinarnym, umożliwiającym uchwy-

cenie wzajemnych zależności nauk humanistycznych

i ich przedmiotów badań oraz uporządkowanie wie-

dzy na temat cywilizacji Zachodu pod względem

głównych etapów jej rozwoju, momentów przełomo-

wych w jej dziejach wyznaczających najistotniejsze

zmiany społeczne, gospodarcze i kulturowe.

Wskaza-

no również na wykształcenie krytycznej reﬂeksjiwo-

bec otaczającego świata, umiejętności wielopłaszczy-

znowej rekonstrukcji i oceny zjawisk politycznych

i społecznych, umiejętności analizy wszelkich wytwo-

rów kultury, a także odpowiedzialności za uczestnic-

two w życiu publicznym oraz umiejętności odnajdo-

wania się w różnorodnych jego przejawach instytu-

280

cjonalnych i niesformalizowanych.

Student okcyden-

talistyki wdrażany jest od samego początku do pracy

zespołowej poprzez udział w realizacji projektów, dys-

kusjach, warsztatach, w trakcie studiów rozwija kul-

turę logiczną, umiejętność prowadzenia merytorycz-

nych sporów oraz umiejętność analizy wszelkich

przejawów kultury.

Dzięki uzyskaniu odpowiedniej

wiedzy i umiejętności zdobędzie możliwość zatrud-

nienia jako wykwaliﬁkowanypracowniksektorakul-

tury i mediów, krytyk sztuki, dziennikarz, polityk.

Przedstawiając powyższe wyjaśnienia, pozwalam

Inspekcję Sanitarną w Sanktuarium

(11030)

12, przy którym przekazana została interpelacja

arium Matki Boskiej Wspomożycielki w Czerwińsku,

uprzejmie informuję, co następuje.

władza publiczna może podjąć niezbędne działania

niego powiadamiania władzy kościelnej, jeśli jest to

towy inspektor sanitarny w Płońsku posiada upraw-

arium Matki Boskiej Wspomożycielki w Czerwińsku

wia ludzi.

str. 1; Dz. Urz.

UE, Polskie wydanie specjalne, rozdz.

281

nik etiologiczny.

Równocześnie podejmowane są od-

powiednie dla sytuacji działania przeciwepidemiczne

Powiatową Stację Sanitarno-Epidemiologiczną

w Płońsku ustalono, że na terenie sanktuarium znaj-

duje się dom rekolekcyjny z miejscami noclegowymi.

W obrębie sanktuarium nie jest prowadzona działal-

ność żywnościowo-żywieniowa, nie ma więc na jego

terenie zorganizowanych punktów konsumpcyjnych

przeznaczonych dla pielgrzymów.

W miejscowości Czerwińsk znajdują się sklepy

ogólnospożywcze oraz restauracje, które podlegają

stałemu nadzorowi organów Państwowej Inspekcji

Sanitarnej sprawowanemu w ramach urzędowej kon-

troli żywności.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

12, przy którym przekazana została interpelacja

arium Matki Boskiej Saletyńskiej w Dębowcu, uprzej-

mie informuję, co następuje.

licą Apostolską i Rzecząpospolitą Polską, podpisane-

określonych w ust. 3, także bez uprzedniego powia-

Matki Boskiej Saletyńskiej w Dębowcu w zakresie

czeństwa żywności w odniesieniu do: żywności pocho-

dzenia niezwierzęcego produkowanej i wprowadzanej

282

spożywczym obowiązek przestrzegania w zakładach

śle ustalono, że na terenie miejscowości Dębowiec

znajdują się cztery obiekty żywnościowo-żywieniowe

oraz sklepy spożywczo-przemysłowe, które podlegają

Ponadto na ternie sanktuarium zlokalizowana

jest kawiarnia świadcząca usługi w zakresie małej

gastronomii.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Sławomir Neumann

w sprawie miejsca urodzenia

go uprzejmie informuję, że funkcją dowodu osobiste-

go jest potwierdzenie tożsamości i obywatelstwa pol-

skiego jego posiadacza, jak również zapewnienie

możliwości przekraczania granic państw członkow-

skich Unii Europejskiej.

Stąd też dowód osobisty

musi zawierać aktualne dane, w tym dane nazwy

miejscowości wynikające z wykazu urzędowych nazw

miejscowości.

Powyższe dotyczy również nazwy miej-

scowości urodzenia osoby.

Osoba ubiegająca się o wydanie dowodu osobiste-

go wypełnia wniosek, zgłaszając w nim dane niezbęd-

ne do wydania ww. dokumentu.

Zgodnie z § 8 rozpo-

niem dokumentu organ gminy sprawdza zgodność

gromadzących dane tej osoby.

Jeżeli dane zawarte we

wniosku są zgodne, organ gminy sporządza formu-

larz umożliwiający wydanie dowodu osobistego (§ 9

ust. 1 ww. rozporządzenia).

Wspomniany formularz

jest podpisywany przez wnioskodawcę.

W przypadku niezgodności danych organ gminy

wyjaśnia nieprawidłowości, wydając wnioskodawcy

nieodpłatnie zaświadczenie potwierdzające złożenie

wniosku i wyjaśnia rozbieżności danych (§ 13 ww.

rozporządzenia).

Dopiero po ich usunięciu sporządza-

ny jest formularz umożliwiający wydanie dowodu

osobistego, na którym osoba potwierdza własnoręcz-

nym podpisem prawidłowość danych w nim zawar-

tych.

Obowiązująca procedura wyklucza możliwość

zamieszczenia w dowodzie osobistym danych bez wie-

dzy wnioskodawców.

W przypadku zmiany nazwy miejscowości zgod-

graﬁcznych(Dz.U.

Nr166,poz.1612,zpóźn.zm.)

adnotację o ww. zmianie wpisuje się w akcie stanu

cywilnego w formie wzmianki dodatkowej, zaś w wy-

dawanych z tych aktów odpisach nazwę miejscowości

wpisuje się w brzmieniu aktualnie obowiązującym

283

stosownie do § 14 ust. 1 i 3 rozporządzenia ministra

dziernika 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad spo-

rządzania aktów stanu cywilnego, sposobu prowa-

dzenia ksiąg stanu cywilnego, ich kontroli, przecho-

wywania i zabezpieczenia oraz wzorów aktów stanu

ust. 4 ww. rozporządzenia istnieje możliwość wpisa-

nia, na wniosek osoby zainteresowanej, w odpisie

skróconym aktu stanu cywilnego w nawiasie obok

aktualnego brzmienia nazwy miejscowości, nazwy

miejscowości wpisanej w akcie w chwili jego sporzą-

dzenia.

W dowodzie osobistym zamieszczana jest je-

dynie aktualna nazwa miejscowości.

Jednocześnie pragnę poinformować, że Minister-

stwo Spraw Wewnętrznych nie prowadzi statystyk

dotyczących liczby osób, których dotyczy zmiana na-

zwy miejscowości urodzenia.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Roman Dmowski

Warszawa, dnia 29 listopada 2012 r.

Rybniku (11038)

ma Kępińskiego i Marka Stolarskiego przekazaną

-11038/12, w sprawie rozwoju górnictwa węgla ka-

miennego w Polsce w odniesieniu do KWK Chwałowi-

ce w Rybniku uprzejmie wyjaśniam, co następuje.

– Południowy Koncern Węglowy SA,

ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa, po-

siada uprawnienia przewidziane przepisami prawa,

Wydobycie węgla w KWK Chwałowice prowadzo-

ne jest na podstawie:

— koncesji nr 212/93, której ważność upływa

30 października 2016 r.,

— dodatku nr 2 do projektu zagospodarowania

złoża na lata 2004–2016 ze stanem zasobów na 31

grudnia 2003 r., dodatek nr 2 do projektu zagospo-

darowania złoża został przyjęty bez zastrzeżeń przez

DGe/MM1489-9482/2004),

— części szczegółowej planu ruchu kopalni na lata

2011–2013, zatwierdzonej decyzją dyrektora Okręgo-

wego Urzędu Górniczego w Rybniku z dnia 15 grud-

nia 2010 r., L.dz.

RYB/0234/0014/10/11061/JK.

W bieżącym roku kopalnia Chwałowice planuje

wydobycie na poziomie 2,38 mln ton węgla.

W roku

przyszłym planowane jest wydobycie 2,4 mln ton.

Zgodnie ze „Strategią rozwoju i funkcjonowania

wać się będzie na poziomie 2,41–2,48 mln ton węgla.

Utrzymanie wydobycia węgla na bazie aktualne-

go rozpoznania złoża Chwałowice planowane jest do

około 2072 r.

Kopalnia Chwałowice w ostatnich trzech latach

— 5796,9 tys. zł w 2009 r.,

— 6245,3 tys. zł w 2010 r.,

— 7074,1 tys. zł w 2011 r.,

— 6900,0 tys. zł – plan na 2012 r.,

284

— 9000,0 tys. zł – plan na 2014 r.,

Na dzień 16 listopada 2012 r. zatrudnienie w ko-

palni Chwałowice wynosi 3404 osoby, w tym 2695

ny, niezbędny do bezpiecznego prowadzenia robót.

Według projektu zagospodarowania złoża stan

zasobów złoża Chwałowice na 31 grudnia 2011 r.

przedstawia się następująco:

zasoby bilansowe – 684 872 tys. ton,

zasoby przemysłowe – 221 759 tys. ton,

zasoby operatywne (przewidziane do wydobycia)

– 144 643 tys. ton.

Przy średnim ubytku zasobów na poziomie 2,4

mln ton, zasoby te zapewniają perspektywę wydoby-

cia do około 2072 r.

Aktualnie oferta kopalni obejmuje węgiel typu

32.1 o średniej wartości opałowej 23 071 kJ/kg, śred-

niej zawartości siarki: 0,73% i średnim zapopieleniu:

17,86%.

W następnych latach prognozuje się uzyskiwanie

produktu o parametrach jakościowych porównywal-

nych do uzyskiwanych dotychczas.

Podstawowym

odbiorcą węgla z kopalni Chwałowice jest energetyka

przemysłowa.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tomasz Tomczykiewicz

-023-11039/12, w sprawie rozwoju górnictwa węgla

ba-Wirek w Rudzie Śląskiej uprzejmie wyjaśniam, co

słanych informacji wynika, co następuje.

kopaliny towarzyszącej, prowadzone jest w KWK

Halemba-Wirek na podstawie:

— koncesji nr 125/94 z dnia 18 sierpnia 1994 r.,

L.dz.

BKk/MS-1268/94, dla złoża Halemba – wydanej

przez ministra ochrony środowiska zasobów natural-

nych i leśnictwa na wydobywanie węgla kamiennego

decyzją ministra środowiska z dnia 19 listopada 1999 r.,

L.dz.

DGe/WL/487-5490/99, której ważność upływa

31 sierpnia 2020 r.,

— koncesji nr 18/98 z dnia 9 października 1998 r.

dla złoża Halemba II – wydanej przez ministra ochro-

ny środowiska zasobów naturalnych i leśnictwa na

paliny towarzyszącej, sprostowanej decyzją ministra

z dnia 29 stycznia 1999 r., L.dz.

DGe/WL/449/99,

której ważność upływa 9 października 2021 r.,

— dodatku nr 5 do PZZ.

opracowanego wg stanu

31 grudnia 2003 r., przyjętego bez zastrzeżeń pismem

ministra środowiska z dnia 12 listopada 2004 r., znak

decyzji DGe/MM1489-8275/2004,

285

— dodatku nr 6 do PZZ., opracowanego wg stanu

decyzji DGe/MM/489-8276/2004, części szczegółowej

decyzją dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego

w Gliwicach z dnia 15 grudnia 2010 r., L.dz.

GLI/

0234/0244/10/07758/Sp.

W roku 2012 kopalnia planuje wydobyć około 1,83

mln ton węgla, natomiast w roku przyszłym około

1,92 mln ton.

Zgodnie ze,,Strategią rozwoju i funkcjonowania

tować się będzie na poziomie 1,8–2,0 mln ton węgla.

Dla utrzymania w przyszłości odpowiedniego po-

ziomu zdolności wydobywczych, aktualnie czynione

są przez KW SA starania o pozyskanie koncesji na

eksploatację złoża Śmiłowice położonego na południe

od złoża Halemba II, którego zasoby bilansowe wy-

noszą 302,6 mln ton węgla kamiennego, a szacunko-

we zasoby operatywne około 106,5 mln ton węgla.

Równocześnie KW SA podjęła starania o uzyska-

nie nowej koncesji na złoże Halemba II w związku

z likwidacją Elektrowni Halemba (w ﬁlarze,której

zasoby węgla były kwaliﬁkowanejakopozabilansowe

grupy b) oraz zwiększoną do 1300 m głębokością do-

kumentowania złoża i zmianą kryteriów bilansowo-

ści.

W wyniku tych działań zasoby bilansowe złoża

Halemba II zwiększą się o 252,2 mln ton, a szacun-

kowe zasoby operatywne o około 51,0 mln ton.

go rozpoznania i wyliczonych zasobów węgla plano-

wane jest w złożu Halemba do około 2035 r., nato-

miast w złożu Halemba II jeszcze przez około 36 lat,

czyli do około 2048 r.

Po uzyskaniu nowej koncesji na

złoże Halemba II żywotność tego złoża przedłuży się

o kolejne 25 lat.

Natomiast po uzyskaniu koncesji na

złoże Śmiłowice i przystąpieniu do wydobycia w tym

złożu szacunkowa żywotność KWK Halemba-Wirek

wyniesie 98 lat, tj. do 2110 r.

Kopalnia, Halemba-Wirek (jest kopalnią dwuru-

chową, w której postawiony w stan likwidacji jest

ruch Wirek) w ostatnich trzech latach poniosła na-

stępujące koszty z tytułu usuwania szkód górni-

1.

Ruch Halemba:

— 11 328,50 tys. zł. w 2009 r.,

— 9860,20 tys. zł. w 2010 r.,

— 11 420,30 tys. zł. w 2011 r.,

— na rok 2012 zaplanowano 13 000,00 tys. zł.

2.

Ruch Wirek:

— 16 510,30 tys. zł. w 2009 r.,

— 10 221,90 tys. zł. w 2010 r.,

— 11 885,90 tys. zł. w 2011 r.,

W planach na następne lata koszty kształtować

się będą odpowiednio:

1.

Ruch Halemba:

— 13 000,00 tys. zł. na 2013 r.,

— 14 000,00 tys. zł. na 2014 r.,

— 22 000,00 tys. zł. na 2015 r.

2.

Ruch Wirek:

— 10 000,00 tys. zł. na 2013 r.,

— 8000,00 tys. zł. na 2014 r.,

W roku 2015 w związku z zakończeniem likwida-

cji ruchu Wirek nie przewiduje się ponoszenia wydat-

ków na usuwanie szkód górniczych

Na dzień 14 listopada 2012 r. zatrudnienie w ko-

palni Halemba-Wirek wynosiło 3786 osób, w tym 3011

osób pod ziemią.

Zgodnie z przyjętymi założeniami

„Strategii Kompanii Węglowej SA na lata 2011–2015

z perspektywą do 2020 roku” oraz ustaleniami zespo-

łu roboczego powołanego do oceny stanu aktualnego

i przyszłego oddziału KWK Halemba-Wirek stan za-

trudnienia na poziomie 3807 osób, w tym 3025 osób

pod ziemią, planuje się osiągnąć na koniec br. i utrzy-

mywać przynajmniej do końca 2020 r.

zasobów złoża Halemba na 31 grudnia 2011 r. przed-

stawia się następująco:

zasoby bilansowe – 370 721 tys. ton,

zasoby przemysłowe – 213 074 tys. ton,

– 133 913 tys. ton.

Ponieważ znaczna część zasobów operatywnych

uwięziona jest w pasie ochronnym autostrady A4

(97 077 tys. ton), do obliczenia żywotności tego złoża

należy przyjąć wartość 36 836 tys. ton.

Przy średnio-

rocznym ubytku zasobów na poziomie 1,6 mln ton,

zasoby te pokrywają wydobycie w okresie koncesyj-

nym (sierpień 2020 r.) oraz zapewniają perspektywę

wydobycia do 2035 r.

Projektuje się uzyskanie produktu o parametrach

jakościowych porównywalnych do uzyskiwanych

w poprzednich latach.

Ponieważ głównie wydobywa-

ne są węgle typu 34, w mniejszym zakresie także 33,

całość wydobycia przeznaczona jest dla energetyki

przemysłowej oraz indywidualnych odbiorców.

Według projektu zagospodarowania złoża stan

zasobów złoża Halemba II na 31 grudnia 2011 r.

zasoby bilansowe – 159 966 tys. ton,

zasoby przemysłowe – 88 928 tys. ton,

– 59 493 tys. ton.

Przy średniorocznym ubytku zasobów na pozio-

mie około 1,0 mln ton (do czasu zakończenia eksplo-

atacji w złożu Halemba), zasoby te pokrywają wydo-

bycie w okresie koncesyjnym (październik 2021 r.)

oraz zapewniają perspektywę wydobycia do 2048 r.

W przypadku zmiany koncesji i pozyskania dodatko-

286

wych zasobów węgla (około 51,0 mln ton zasobów ope-

ratywnych), perspektywa wydobycia sięgnie 2073 r.

Uzyskanie koncesji wymaga zatwierdzenia doku-

mentacji geologicznej, projektu zagospodarowana

złoża i uzyskania decyzji środowiskowej (na podsta-

wie raportu o oddziaływaniu na środowisko).

Projek-

tuje się uzyskanie produktu o parametrach jakościo-

wych porównywalnych do uzyskiwanych w poprzed-

nich latach.

Ponieważ głównie wydobywane są węgle

typu 34 (34.1 i 34.2), w mniejszym zakresie typu 33,

Dalsza działalność wydobywcza kopalni związana

jest z perspektywą eksploatacji złoża Śmiłowice, po-

łożonego na południe od złoża Halemba II.

Według

dokumentacji geologicznej (niezatwierdzonej, ale zło-

żonej w Ministerstwie Środowiska) stan zasobów zło-

zasoby bilansowe – 302 635 tys. ton,

zasoby przemysłowe (szacunkowe) – 163 910 tys. ton,

– szacunkowe 106 542 tys ton.

W złożu Śmiłowice występują węgle typu 33, 34.1,

34.2.

Perspektywa ich zagospodarowania jest taka

sama jak obecne dla złóż.

Halemba i Halemba II, czy-

li energetyka przemysłowa i indywidualni odbiorcy.

Złoże Śmiłowice będzie zagospodarowywane przez

dwie kopalnie: KWK Halemba-Wirek oraz KWK

Bielszowice.

Przy średniorocznym ubytku zasobów na pozio-

mie około 25 mln ton (razem obie kopalnie), zasoby

węgla w tym złożu powinny wystarczyć do 2110 r.

Uzyskanie koncesji wymaga zatwierdzenia doku-

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tomasz Tomczykiewicz

Służby Więziennej (11042)

smo SPS-023-11042/12 z dnia 7 listopada 2012 r.,

związane z pytaniami zawartymi w interpelacji posła

w pojazdach Służby Więziennej, uprzejmie informuję,

że pojazdy służbowe Służby Więziennej są wyposażo-

ne w urządzenia umożliwiające łączność radiową,

a w ośmiu z nich zainstalowano zestawy głośnomó-

wiące.

Telefony kierowców prowadzących wyżej wy-

mienione pojazdy są kompatybilne z zainstalowany-

mi w nich zestawami głośnomówiącymi.

Służba Wię-

zienna nie prowadziła dodatkowych szkoleń z zakre-

su używania zestawów głośnomówiących.

Służbowymi telefonami komórkowymi mogą po-

sługiwać się jedynie dysponenci pojazdów służbo-

wych, a nie osoby je prowadzące.

Wszelkie przypadki

prowadzenia rozmów telefonicznych przez osoby pro-

wadzące pojazdy są niedopuszczalne i zostanie na to

zwrócona uwaga.

Z wyrazami szacunku

Sekretarz stanu

zaną przy piśmie, nr SPS-023-11043/12, z dnia 7 li-

stopada br. interpelacją panów posłów Piotra Chmie-

lowskiego i Wincenta Elsnera w sprawie kosztu po-

boru podatku VAT uprzejmie informuję.

2 995 218 tys. zł.

Obecnie obowiązujące struktury organizacyjne

w urzędach skarbowych, określone zarządzeniem

nr 39 ministra ﬁnansówzdnia21września2010r.

Nr 10, poz. 45), nie przewidują podziału komórek w urzę-

dach skarbowych na poszczególne rodzaje podatków.

Alokacji środków w ramach posiadanych zasobów

ludzkich dokonują naczelnicy urzędów skarbowych,

którzy odpowiadają za prawidłową i terminową re-

287

wyodrębnienie kosztów ponoszonych przez organy

podatkowe w zakresie poboru poszczególnych rodza-

jów podatków, w tym kosztów związanych z poborem

podatku od towaru i usług.

Koszty druku i dystrybucji formularzy podatko-

wyniosły 561 452,51 zł (w 2010 r.

– 1 104 220,05 zł).

Od momentu wprowadzenia sytemu e-deklaracji

(tj. od 2008 r.) w podatku od towarów i usług drogą

elektroniczną zostało złożonych: w 2008 r. – ponad

60 tys. deklaracji, w 2009 r. – prawie 400 tys. dekla-

racji, w 2010 r. – ponad 1,5 mln deklaracji, w 2011 r.

równo po stronie podatników, jak i administracji.

W odniesieniu do drugiego pytania uprzejmie in-

formuję, że resort ﬁnansów nie dysponuje innymi

danymi niż te, o których mowa wyżej, dotyczącymi

kosztów ponoszonych przez Skarb Państwa związa-

nych ze składaniem deklaracji podatkowych dla po-

datku od towarów i usług.

Z poważaniem

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na prze-

-023-11044/12 interpelację posłów Piotra Chmielow-

skiego i Wincentego Elsnera w sprawie kosztów po-

boru podatku dochodowego od osób prawnych (CIT),

uprzejmie wyjaśniam.

wej (izby i urzędy skarbowe) średnioroczne zatrud-

Wydatki związane z funkcjonowaniem organów po-

przewidują podziału komórek w urzędach skarbo-

wych na poszczególne rodzaje podatków, a alokacji

środków w ramach posiadanych zasobów ludzkich do-

konują naczelnicy urzędów skarbowych, którzy od-

powiadają za prawidłową i terminową realizację za-

dań urzędu.

Dlatego też nie jest możliwe jednoznacz-

ne wyodrębnienie wydatków ponoszonych w zakresie

poboru poszczególnych podatków, w tym wydatków

Powyższe informacje zostały przekazane również

w piśmie z dnia 6 listopada 2012 r. nr AP10/0602/

MXR/586/12/BMI9-15121, stanowiącym odpowiedź

na interpelację w sprawie kosztów poboru podatku

Wpływy (wraz z udziałami jednostek samorządu

nych w 2011 r. wyniosły 31 739 301 tys. zł.

Podobnie jak w przypadku formularzy związa-

nych z rozliczeniem rocznym podatników podatku

dochodowego od osób ﬁzycznych,SkarbPaństwapo-

nosi koszty związane z drukiem i dystrybucją formu-

larzy służących do rozliczenia podatku dochodowego

od osób prawnych (CIT).

I tak koszt wydruku i dys-

trybucji ww. formularzy dotyczących:

— rozliczenia za rok 2010 – wyniósł 60,2 tys. zł,

— rozliczenia za rok 2011 – wyniósł 59,6 tys. zł.

Od momentu wprowadzenia sytemu e-deklaracji,

nych drogą elektroniczną złożono:

— w 2008 r.

– 152 deklaracje,

— w 2009 r. – ponad 4,5 tys. deklaracji,

— w 2010 r. – ponad 16 tys. deklaracji,

— w 2011 r. – prawie 35 tys. deklaracji,

— w 2012 r. – ponad 50 tys. deklaracji.

Z roku na rok wzrasta liczba podatników korzy-

stających z tej formy rozliczenia podatku, co niewąt-

pliwie wpływa na zmniejszenie kosztów z tym zwią-

zanych, zarówno po stronie podatników, jak i admi-

nistracji podatkowej.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

w ramach programu Natura 2000 (11045)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

288

posłów, przekazaną przez pana Marka Kuchcińskie-

-11045/12, w sprawie obszaru mającego znaczenie dla

Wspólnoty Przełom Warty koło Mstowa PLH240026,

w załączeniu przekazuję stosowne wyjaśnienia.

Załącznik

znak: SPS-023-11045/12, przekazujące interpelację

Warty koło Mstowa PLH240026 jest przygotowany

infrastrukturalnie do przyjęcia turystów, ile koszto-

wało przygotowanie i udostępnienie obszaru do celów

turystycznych oraz czy gminy, w granicach których

znajduje się obszar, korzystają ﬁnansowozfaktuobec-

ności tego obszaru na ich terenie, uprzejmie przedkła-

dam następujące informacje.

W dniu 13 listopada br. przekazano pismo z przed-

miotowymi zapytaniami do regionalnego dyrektora

wującego nadzór nad obszarem mającym znaczenie dla

Zgodnie z wyjaśnieniami RDOŚ obszar Przełom

Warty koło Mstowa obejmuje w dużej mierze natu-

ralny odcinek doliny rzeki Warty od Mirowa do

Skrzydlowa.

Występujący tam grąd środkowoeuro-

pejski i subkontynentalny – reprezentant siedlisk

leśnych, wraz ze starorzeczami tworzą charaktery-

styczny dla siebie układ roślinności, obok zmienno-

wilgotnych łąk trzęślicowych stanowią elementy ma-

lowniczej doliny.

Do osobliwości przyrodniczych na-

leży rzadko spotykany groszek wschodniokarpacki,

który ma w ostoi Gąszczyk (las grądowy) jedno z trzech

istniejących na Wyżynie Śląsko-Krakowskiej stano-

wisk.

Przełom Warty jest wykorzystywany turystycznie

jako miejsce spływów kajakowych.

Część spływów

rozpoczyna się przy Bramie Mirowskiej i kończy

w Mstowie na wysokości zbiornika Tasarki.

Na gra-

nicy Częstochowy i gminy Mstów podziwiać można

las grądowy z lipami szerokolistnymi, grabami, dę-

bami szypułkowymi i klonami zwyczajnymi.

Rośnie

na zboczu Przeprośnej Górki.

Na szczycie wzgórza

znajduje się Sanktuarium św. Ojca Pio.

Przeprośna

Górka to tradycyjne miejsce odpoczynku pieszych

pielgrzymek.

Atrakcją okolicy jest grodzisko Gąsz-

czyk – pozostałości osady obronnej z czasów kultury

łużyckiej oraz wczesnego średniowiecza.

Obszar ten

został zatwierdzony decyzją Komisji Europejskiej

szar mający znaczenie dla Wspólnoty.

których znajduje się obszar Natura 2000 Przełom

Warty koło Mstowa odnośnie do potrzeby wprowa-

dzenia dodatkowej infrastruktury turystycznej.

Re-

alizacja takich inwestycji będzie musiała być poprze-

dzona analizą pod kątem wpływu na siedliska przy-

rodnicze oraz gatunki, dla których ochrony wyzna-

czono przedmiotowy obszar Natura 2000.

towicach nie dysponuje informacjami, aby gminy, na

terenie których położony jest ww. obszar, tj. Mstów

i Częstochowa, ponosiły jakiekolwiek koszty lub uzy-

skiwały korzyści ﬁnansowe związane z wyznacze-

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Janusz Zaleski

Warszawa, dnia 28 listopada 2012 r.

w ramach programu Natura 2000 (11046)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

-11046/12, w sprawie obszaru mającego znaczenie dla

Wspólnoty Łęgi w lasach nad Liswartą PLH240027,

w załączeniu przekazuję stosowne wyjaśnienia.

Załącznik

znak: SPS-023-11046/12, przekazujące interpelację

nad Liswartą PLH240027 jest przygotowany infra-

rystycznych oraz czy gminy, w granicach których

Zgodnie z wyjaśnieniami RDOŚ obszar Natura

2000 Łęgi w lasach nad Liswartą PLH240027 obej-

muje trzy fragmenty rozległego kompleksu leśnego

położonego w dolinie Liswarty o powierzchni 234,7

ha.

W obrębie ww. fragmentów znajdują się trzy re-

zerwaty przyrody: Cisy nad Liswartą, Cisy w Łeb-

kach i Łęg nad Młynówką.

Ponadto obszar Łęgi w la-

289

sach nad Liswartą leży na terenie Parku Krajobra-

zowego Lasy nad Górną Liswartą.

Jak sama nazwa

wskazuje, obszar ten został wyznaczony dla ochrony

siedliska przyrodniczego, jakim są łęgi wierzbowe,

topolowe, olszowe i jesionowe (Salicetum albo-fragi-

lis, Populetum albae, Alnenion glutinoso-incanae,

olsy źródliskowe).

W dwóch pierwszych ww. rezerwa-

tach cechą wyróżniającą łęgi i decydującą o ich wy-

sokiej wartości przyrodniczej jest obecność cisów.

Obszar ten został zatwierdzony decyzją Komisji Eu-

Przez jedną z enklaw obszaru przebiega ścieżka

edukacyjna oraz ścieżka rowerowa, natomiast czę-

ściowo wzdłuż granicy innej enklawy przebiega nie-

bieski szlak turystyczny.

Obecny sposób udostępnie-

nia turystycznego tego obszaru – możliwość przejścia

ścieżką edukacyjną, szlakiem turystycznym lub po-

ruszania się po ścieżce rowerowej – w ocenie Regio-

sach nad Liswartą odnośnie do potrzeby wprowadze-

nia dodatkowej infrastruktury turystycznej.

Reali-

zacja takich inwestycji będzie musiała być poprzedzo-

na analizą pod kątem wpływu na siedliska przyrod-

nicze oraz gatunki, dla których ochrony wyznaczono

przedmiotowy obszar Natura 2000.

i Herby, ponosiły jakiekolwiek koszty lub uzyskiwały

korzyści ﬁnansowezwiązanezwyznaczeniemobsza-

rów Natura 2000 na tym terenie.

-023-11049/12, w sprawie budowy drogi ekspresowej

wiam następujące informacje i wyjaśnienia.

Uprzejmie informuję, iż inwestorem i zarazem za-

mawiającym reprezentującym Skarb Państwa przy

realizacji ww. inwestycji jest generalny dyrektor dróg

ściwego terytorialnie oddziału GDDKiA jest odpo-

wiedzialny za cały proces inwestycyjny.

Natomiast minister transportu, budownictwa i go-

spodarki morskiej odpowiada m.in. za sprawowanie

nadzoru nad generalnym dyrektorem dróg krajo-

wych i autostrad.

wej inwestycji, informuję, iż kierownik projektu skie-

rował do wykonawcy szereg powiadomień o roszcze-

niu za okres luty – czerwiec 2011 r., lipiec 2011 r.,

sierpień – wrzesień 2011 r., październik 2011 r. – ma-

rzec 2012 r. oraz marzec – czerwiec 2012 r., w szcze-

gólności z tytułu opóźnień w stosunku do zatwier-

dzonego harmonogramu, braku właściwej organiza-

cji oraz koordynacji robót po stronie wykonawcy.

go kontraktu odbyło się 27 takich rad.

Pierwotny okres realizacji inwestycji określony

stanem faktycznym na dzień 18 listopada 2012 r. za-

awansowanie rzeczowe na przedmiotowej inwestycji

trzymywania terminów oraz spraw formalnych zwią-

zanych z podpisywaniem umów z podwykonawcami.

Obecnie akceptacja umów z podwykonawcami odby-

wa się bez zbędnej zwłoki.

W trakcie realizacji wystąpiła konieczność wyko-

nania dodatkowo robót zabezpieczających dla jednej

z podpór obiektu mostowego oraz robót polegających

na wzmocnieniu podłoża nasypu przy dojeździe do

dwóch wiaduktów.

Wykonawca w terminie 15 miesięcy od daty roz-

poczęcia prac zrealizował roboty budowlane o war-

tości niemniejszej niż 30% zaakceptowanej kwoty

kontraktowej.

W związku z powyższym inżynier kon-

traktu potwierdził wykonanie ﬁnansowo-rzeczowe

w terminie kontraktowym, a tym samym osiągnięcie

tzw. kamienia milowego.

Problemy wykonawcy z realizacją kontraktu po-

głębiły się z chwilą ogłoszenia upadłości przez człon-

ka konsorcjum ﬁrmęMostmarSA.

Wzwiązkuzpo-

290

wyższym wykonawca ma problemy z terminowym

zakończeniem obiektów mostowych.

Ponadto pomi-

mo sprzyjających warunków atmosferycznych nadzór

budowlany stwierdził niewystarczającą mobilizację

wykonawcy.

Z uwagi na powyższe inżynier kontrak-

tu pismem z dnia 3 września 2012 r. wezwał wyko-

nawcę do poprawy w trybie klauzuli 15.1 warunków

kontraktu.

Obecnie trwają uzgodnienia pomiędzy wykonaw-

w Katowicach przekazał wykonawcy uzgodniony przez

Centralę GDDKiA projekt aneksu do umowy doty-

czący wydłużenia czasu na ukończenie o 132 dni.

W odpowiedzi wykonawca wprowadził korekty do

projektu aneksu polegające m.in. na wydłużeniu cza-

su na ukończenie o 235 dni, tj. do 13 lipca 2013 r.

Aktualnie sprawa jest w toku procedowania na etapie

uzgodnień pomiędzy zamawiającym a wykonawcą.

Szacuje się, iż oddanie całej inwestycji do użytku na-

stąpi do września 2013 r.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

kantów adwokackich i radcowskich uprzejmie przed-

stawiam, co następuje.

Nowelizacją ustaw Prawo o adwokaturze oraz

ustawy o radcach prawnych, dokonaną ustawą z dnia

poz. 1361), wprowadzone zostały nowe zasady dostę-

pu do zawodów adwokata i radcy prawnego.

Ustawo-

dawca wprowadził państwowe egzaminy wstępne na

aplikację adwokacką i radcowską, jak również pań-

stwowe egzaminy: adwokacki i radcowski, co zapew-

niło szeroki i równy dostęp do tych zawodów.

Obecnie

o przyjęciu na aplikację decyduje wynik państwowe-

go egzaminu wstępnego, przeprowadzanego raz w roku,

przy czym wszystkie osoby zdające rozwiązują ten

sam test.

Zapewnia to równe szanse w uzyskaniu

pozytywnego wyniku egzaminu.

Także egzaminy za-

wodowe przeprowadzane są dla wszystkich kandyda-

tów na jednakowych zasadach – wszyscy zdający roz-

wiązują w danym roku takie same zadania.

Istotnie po wprowadzeniu nowych zasad dostępu

do wskazanych zawodów, w tym nowych zasad nabo-

ru na aplikacje, tj. po tzw. otwarciu tych zawodów,

liczba osób odbywających aplikacje prawnicze znacz-

nie wzrosła.

Podkreślenia jednak wymaga, że od roku 2005 nie

jest to już jedyna droga dojścia do zawodu adwokata

i radcy prawnego.

Ustawodawca wprowadził bowiem

alternatywny sposób polegający m.in. na zdobyciu

odpowiedniego, określonego ustawą doświadczenia,

pozwalającego na przystąpienie do egzaminu zawo-

dowego – adwokackiego lub radcowskiego – bez ko-

nieczności odbycia aplikacji.

Zdanie egzaminu zawo-

Niezależnie od powyższego aplikacja cieszy się

nadal dużym zainteresowaniem absolwentów prawa.

Jest to bowiem najskuteczniejsza droga dojścia do

zawodu adwokata czy radcy prawnego.

Jak bowiem

pokazują wyniki państwowych egzaminów zawodo-

wych, do których obok aplikantów przystępują także

osoby spełniające inne ustawowe przesłanki upraw-

niające do przystąpienia do egzaminu zawodowego

(bez odbycia aplikacji), zdawalność tych egzaminów

przez aplikantów w stosunku do pozostałych zdają-

cych jest znacznie, często nawet dwukrotnie, wyższa.

Przykładowo w roku 2012 egzamin adwokacki zdało

83% aplikantów i 44% osób przystępujących do tego

egzaminu z innego tytułu, natomiast egzamin rad-

cowski zdało 79% aplikantów i 45% pozostałych zda-

jących.

Odnosząc się do przedstawionego w interpelacji

problemu związanego z odpłatnością za aplikacje, na-

leży przede wszystkim wskazać, że wybór tej drogi

dojścia do zawodu należy wyłącznie od decyzji danej

osoby.

Jak wskazano wyżej, możliwe jest przystąpie-

nie do egzaminu adwokackiego i radcowskiego bez

odbycia aplikacji i, co wynika z praktyki, do egzami-

nów tych przystępuje na tej podstawie znacząca licz-

ba osób.

W roku 2012 do egzaminów zawodowych bez

odbycia aplikacji przystąpiło 457 osób.

Ukończenie

aplikacji nie jest już zatem warunkiem koniecznym

w drodze dojścia do zawodu prawniczego.

Wybierając

tę drogę, należy mieć jednak na uwadze zasady jej

odbywania, w tym jej odpłatność.

Podkreślić bowiem należy, że aplikacja jest pro-

wadzona przez samorządy zawodowe.

Wspomniana

nowelizacja z 2005 r. wprowadziła państwowe egza-

miny wstępne na te aplikacje, zapewniając wszyst-

kim równy dostęp, pozostawiając równocześnie w rę-

kach samorządu zawodowego jej organizację i prowa-

dzenie.

Konsekwencją szerokiego otwarcia dostępu

do aplikacji było natomiast przyjęcie zasady odpłat-

ności tej aplikacji, co jednocześnie miało zapewnić

samorządom odpowiednie środki na realizację tego

zadania.

291

Zgodnie z obecnie obowiązującymi przepisami

(Dz. U. z 2009 r.

Nr 46, poz. 1188, z późn. zm.) oraz

kacka i radcowska są odpłatne, a szkolenie aplikan-

tów pokrywane jest z opłat wnoszonych przez nich

odpowiednio do właściwej okręgowej rady adwokac-

kiej lub do właściwej rady okręgowej izby radców

prawnych.

Wysokość tych opłat jest zgodnie z wolą ustawo-

dawcy określana przez ministra sprawiedliwości w roz-

porządzeniu, przy czym ustalając tę wysokość, mini-

ster sprawiedliwości kieruje się koniecznością zapew-

nienia aplikantom właściwego poziomu wykształce-

nia.

Wysokość opłaty rocznej za szkolenie na aplika-

wynagrodzenia za pracę.

Od roku 2012 opłata roczna

za obie aplikacje, ustalona rozporządzeniami mini-

stra sprawiedliwości z dnia 22 grudnia 2011 r. zmie-

niającymi rozporządzenia w sprawie wysokości opła-

ty rocznej za aplikację adwokacką i odpowiednio rad-

cowską (Dz. U. Nr 289, poz. 1701 i 1702), wynosi 2,8-

-krotność minimalnego wynagrodzenia za pracę

(przy ustawowym progu 6-krotności minimalnego

wynagrodzenia za pracę), co w roku 2012 stanowiło

kwotę 4200 zł.

W świetle obowiązujących przepisów, jak również

mając na uwadze praktykę w zakresie ich stosowa-

w interpelacji, z którego wynika, że osoby robiące

aplikację muszą wnosić coroczne, bardzo wysokie

wodzie prawnika aplikacji takiej nie muszą odbywać.

Byłoby to sprawiedliwe, pod warunkiem iż aplikacja

niższa.

Każdy ma bowiem prawo wyboru drogi doj-

ścia do zawodu adwokata czy radcy prawnego – po-

przez aplikację lub też stosowne doświadczenie

(np. pracę w kancelarii lub urzędzie organu admini-

stracji publicznej).

Wybierając aplikację, należy liczyć

się zatem z jej odpłatnością.

Co do wysokości opłaty,

określonej obecnie na poziomie poniżej połowy do-

puszczalnej ustawowo wysokości, jak wskazano wy-

żej, ustalenie jej wysokości jest uwarunkowane ko-

niecznością zapewnienia aplikantom właściwego

poziomu wykształcenia.

Przy czym przeliczając wy-

sokość obowiązującej opłaty na jeden miesiąc, wska-

zać należy, że opłata ta w roku 2012 wyniosła 350 zł

miesięcznie, co nie wydaje się być wygórowaną kwo-

tą, a tym bardziej bardzo wysoką opłatą.

Natomiast

nieuzasadnione i niezależne od kosztów aplikacji

określanie wysokości tej opłaty byłoby, po pierwsze,

niezgodne z obowiązującymi przepisami, a po drugie,

mogłoby negatywnie wpłynąć na poziom szkolenia

aplikantów – przy określeniu jej wysokości znacznie

poniżej kosztów szkolenia aplikantów.

Niezależnie od powyższego wskazać należy, że

obowiązujące przepisy wprowadzają możliwość zwol-

nienia z całości lub części opłaty, czy też odroczenia

jej płatności lub rozłożenia na raty.

Decyzja w tym

zakresie należy do właściwej okręgowej rady adwo-

kackiej lub okręgowej rady radców prawnych.

W wy-

padku podjęcia uchwały o zwolnieniu aplikanta od

lenia tego aplikanta pokrywane są proporcjonalnie

do wysokości zwolnienia ze środków własnych wła-

ściwej okręgowej rady adwokackiej lub okręgowej

rady radców prawnych.

Z analizy uchwał podejmo-

wanych przez organy samorządów adwokackiego lub

radcowskiego, które wpływają do ministra sprawie-

dliwości wynika, że przepisy pozwalające właściwym

radom na zwolnienie aplikantów z opłaty, odroczenie

jej płatności lub rozłożenie na raty są stosowane czę-

sto i w sposób korzystny dla aplikantów.

Ponadto podkreślenia wymaga, że odbywanie

aplikacji nie wyklucza możliwości wykonywania pra-

cy i tym samym możliwości zarobkowania.

Wiele

osób, które rozpoczynają aplikacje prawnicze, jest już

zatrudnionych, przy czym w ustawach samorządo-

wych zawarte są regulacje, które pracownikom od-

bywającym aplikacje dają szereg szczególnych upraw-

nień, np. zwolnienie od pracy (z zachowaniem prawa

ciach, miesięczny płatny urlop na przygotowanie się

do egzaminu zawodowego oraz zwolnienie od pracy

uczestniczenia w egzaminach wstępnych i zawodo-

wych.

Dodatkowo, zgodnie z obowiązującymi przepi-

sami, po sześciu miesiącach aplikacji aplikanci adwo-

kaccy i radcowscy mogą zastępować adwokata i rad-

cę prawnego przed sądem rejonowym, organami ści-

gania, organami państwowymi, samorządowymi

i innymi instytucjami, co niewątpliwie może stano-

wić również źródło uzyskiwania dochodów.

Odnosząc się do pytania o propozycję resortu co

do wysokości opłaty za aplikacje, wskazać należy, że

radcowskiej zacznie obowiązywać nowy program

aplikacji wprowadzony uchwałą Krajowej Rady Rad-

ców Prawnych z dnia 7 września 2012 r.

Symulacja

kosztów szkolenia aplikantów radcowskich pierwsze-

go roku dokonana przez Krajową Radę Radców Praw-

nych na rok 2013 wykazała, że koszt szkolenia 1 apli-

kanta pierwszego roku aplikacji wyniesie 6015 zł.

Biorąc również pod uwagę koszt szkolenia aplikan-

tów na drugim i trzecim roku aplikacji, ogólny koszt

szkolenia jednego aplikanta radcowskiego na rok

2013 Krajowa Rada Radców Prawnych przedstawiła

na kwotę 4760 zł, a w roku 2014 na kwotę 5388 zł.

Zdaniem Krajowej Rady Radców Prawnych koszty

prowadzenia aplikacji w latach 2013–2014 pokrywa-

łaby opłata odpowiadająca 3,2-krotności minimalne-

go wynagrodzenia za pracę, co w roku 2013 odpowia-

dałoby kwocie 5120 zł.

Przedstawiając powyższe, Krajowa Rada Radców

Prawnych zwróciła się do ministra sprawiedliwości

o podwyższenie wysokości opłaty za aplikację rad-

cowską od 2013 r. i określenie jej na poziomie 3,2-

-krotności minimalnego wynagrodzenia za pracę.

292

Mając na uwadze treść art. 32

1

ust. 3 ustawy o rad-

cach prawnych nakładającego na ministra sprawie-

dliwości obowiązek określania wysokości opłaty rocz-

nej za szkolenie na aplikacji, uwzględniającej koniecz-

ność zapewnienia aplikantom właściwego poziomu

wykształcenia, a także celowość wprowadzenia no-

wego systemu szkolenia na aplikacji i realizację jego

podstawowych celów zakładających m.in. przewagę

zajęć w formie warsztatowej, obowiązek prowadzenia

ćwiczeń w ograniczonych liczebnie grupach (co do

zasady do 35 osób) i określających nowy model spra-

wowania patronatu, co uzasadnia wyraźny wzrost

kosztów organizowania aplikacji w stosunku do do-

tychczas ponoszonych, w Ministerstwie Sprawiedli-

wości został opracowany projekt rozporządzenia

w sprawie wysokości opłaty rocznej za szkolenie na

aplikacji radcowskiej.

Przy określaniu propozycji wysokości opłaty na

rok 2013 r. wzięto również pod uwagę, niezależnie od

zmian systemowych na aplikacji, koszty szkolenia za

aplikację za rok szkoleniowy 2011.

Koszty te, przy

wysokości obowiązującej wówczas opłaty, tj. 3,5-krot-

ności minimalnego wynagrodzenia za pracę, wyka-

zały, że w części rad opłata za aplikacje nie pokryła

kosztów szkolenia.

Mając na uwadze powyższe argumenty, w projek-

cie rozporządzenia zaproponowano wysokość opłaty

na poziomie 3,1-krotności minimalnego wynagrodze-

nia za pracę, co przy uwzględnieniu wysokości mini-

malnego wynagrodzenia za pracę, które będzie obo-

wiązywało w roku 2013, stanowiłoby kwotę 4960 zł.

Projekt został w dniu 22 listopada 2012 r. skierowa-

ny do uzgodnień międzyresortowych.

Jako datę jego

wejścia w życie wskazano dzień następujący po dniu

ogłoszenia.

W przypadku opłaty za aplikację adwokacką de-

cyzja co do ewentualnej zmiany obowiązującej wyso-

kości opłaty nie została jeszcze podjęta.

Ministerstwo

Sprawiedliwości oczekuje w tym zakresie na przed-

stawienie przez Naczelną Radę Adwokacką symulacji

kosztów szkolenia aplikantów adwokackich w przy-

szłym roku.

Odnosząc się do pytania o możliwość wprowadze-

nia bezpłatnej aplikacji adwokackiej lub radcowskiej,

wskazać należy, że byłoby to sprzeczne z obowiązu-

jącymi regulacjami i wymagałoby zmiany zasad od-

bywania aplikacji, której dokonać może wyłącznie

ustawodawca.

Ponadto, jak wskazano wyżej, istnieją

prawne możliwości obniżenia tej opłaty lub też zwol-

nienia aplikanta z jej wnoszenia.

Istnieje również

możliwość pokrywania kosztów aplikacji przez pra-

codawców, jak też w przypadku osób bezrobotnych

przez urzędy pracy.

Na marginesie wskazać również należy, że nie

znajduje także uzasadnienia porównywanie w inter-

pelacji zasad odbywania aplikacji samorządowych –

adwokackiej i radcowskiej – do zasad odbywania apli-

kacji ogólnej, sędziowskiej i prokuratorskiej, które

przygotowują do wykonywania zawodu w służbie pu-

blicznej (tj. zawodu sędziego, prokuratora, asystenta

sędziego lub referendarza sądowego), a nie do tzw.

wolnego zawodu prawniczego.

Aplikacje te prowadzo-

ne są dla bardzo wąskiej grupy osób (w roku 2012 na

aplikację prokuratorską przyjęto 45 osób, na aplikację

sędziowską – 105, a limit przyjęć na aplikację ogólną

został określony przez ministra sprawiedliwości na

200 miejsc).

Aplikacje te są prowadzone na odmien-

nych zasadach, uregulowanych w ustawie z dnia 23

kuratury (Dz. U. Nr 26, poz. 157, z późn. zm.).

Podsekretarz stanu

Michał Królikowski

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

terpelację pana posła Jana Ziobry (pismo z dnia 7 li-

stopada 2012 r., znak: SPS-023-11051/12), w sprawie

funkcjonowania przedsiębiorstwa państwowego Ko-

w likwidacji realizuje aktualnie zadania w zakresie

likwidacji zakładów górniczych wchodzących w skład

przedsiębiorstwa oraz utrzymania, zabezpieczenia

Bochnia w oparciu o zaakceptowany przez ministra

gospodarki „Program całkowitej likwidacji zakładu

górniczego »Siedlec–Moszczenica« oraz niezabytko-

wej części zakładu górniczego, »Bochnia«, a także

utrzymania, zabezpieczeniu i ratowania zabytkowej

części zakładu górniczego ”Bochnia” wchodzących

w skład Przedsiębiorstwa Państwowego Kopalnia

Soli »Bochnia« z siedzibą w Bochni w likwidacji na

lata 2007–2013” wraz z aneksami.

Działalność przedsiębiorstwa ﬁnansowana jest

głównie z dotacji budżetowej i dotacji NFOŚiGW oraz

w niewielkim stopniu z wpływów uzyskiwanych z czyn-

szu z tytułu umowy dzierżawy wyrobisk dla celów

turystycznych.

i PP KS Bochnia w likwidacji.

W uzasadnieniu do

ww. propozycji minister gospodarki wskazał, iż oby-

dwa podmioty prowadzą tożsame działania zabezpie-

czające, mające na celu ochronę zabytkowych kopalń,

oddziaływając pozytywnie na poprawę bezpieczeń-

293

stwa obszarów miejskich, a także likwidują niezabyt-

kowe części zakładów górniczych.

cji przeznaczonej dla niektórych podmiotów podmio-

ty te do 31 grudnia 2013 r. mają zapewnioną dotację

na realizację zadań wynikających z programów li-

kwidacji.

Aktualnie trwają prace legislacyjne nad

zmianą ww. ustawy mające na celu zapewnienie do-

tacji dla PP KS Bochnia w likwidacji również w przy-

padku zmiany jego formy prawnej.

W MSP rozważana jest koncepcja połączenia ww.

podmiotów w grupę kapitałową, w której KS Wielicz-

ka SA będzie podmiotem dominującym.

W ramach

realizacji koncepcji planowane jest cofnięcie decyzji

o likwidacji PP KS Bochnia w likwidacji, przeprowa-

dzenie procesu jej komercjalizacji, a następnie wnie-

sienie udziałów powstałej spółki na podwyższenie

kapitału zakładowego spółki KS Wieliczka SA.

Proponowana zmiana organizacyjna pozwoli na

optymalizację działań i obniżenie kosztów prowadzo-

nej działalności.

Ponadto koordynacja prac prowa-

dzonych przez podmioty mogłaby doprowadzić do

dacyjne, a tym samym zmniejszenia kosztów tego

procesu.

Ułatwi także podejmowane przez PP KS

Bochnia w likwidacji starania o dokonanie wpisu na

listę światowego dziedzictwa kulturowego i przyrod-

niczego UNESCO oraz umożliwi pozyskiwanie dota-

cji zewnętrznych, np. unijnych.

Realizacja powyższej koncepcji umożliwi zacho-

wanie osobowości prawnej przez Kopalnię Soli Boch-

nia w ramach grupy kapitałowej.

Z informacji uzyskanych od likwidatora spółki

wynika, że związki zawodowe działające w przedsię-

biorstwie popierają zamierzenia dotyczące prze-

kształcenia przedsiębiorstwa w spółkę Skarbu Pań-

stwa.

Z poważaniem

Minister

Mikołaj Budzanowski

z dnia 12 października 2012 r. (przekazaną pismem

Marszałka Sejmu RP o sygnaturze SPS-023-11052/

12, które wpłynęło do Ministerstwa Finansów dnia

12 listopada 2012 r.) w sprawie opóźnień w realizacji

mie przedstawiam następujące stanowisko ministra

ﬁnansów.

Zasadniczym powodem wdrożenia programu e-Po-

datki jest konieczność unowocześnienia administra-

cji podatkowej i jej relacji z interesariuszami.

Od dnia

ukształtowania struktury organizacyjnej w 1982 r.,

gdy przywrócono izby i urzędy skarbowe, przekazu-

jąc nadzór nad nimi ministrowi ﬁnansów,admini-

stracja podatkowa nie przechodziła gruntownych

reform systemu biznesowego.

Ostatnie 27 lat w hi-

storii polskiej skarbowości to okres niemal nieusta-

jących zmian ustrojowych – od wprowadzenia nowe-

go systemu podatkowego na początku lat 90., poprzez

przekazanie w 1992 r. funkcji kontroli ﬁnansowejdo

nowo utworzonych urzędów kontroli skarbowej i wpro-

wadzenie w 1999 r. trójstopniowego podziału teryto-

rialnego państwa, po oddanie w 2004 r. zadań wy-

miaru podatku akcyzowego i podatku od towarów

i usług importowanych w gestię naczelników urzę-

dów celnych i dyrektorów izb celnych.

W tym samym

czasie w kraju dokonały się fundamentalne przemia-

ny społeczne i gospodarcze oraz nastąpił gwałtowny

przełom technologiczny.

Te wszystkie zjawiska po-

stawiły przed administracją podatkową nowe i trud-

ne wyzwania.

W takich okolicznościach wykonanie

podstawowego zadania nałożonego na administrację

podatkową, tj. poboru podatków, wymaga szczegól-

nego zarządzania dostępnymi zasobami.

Szczególne

miejsce pośród nich zajmują systemy informacyjne.

Tym samym głównym celem programu e-Podatki

jest zbudowanie potencjału administracji podatkowej

do bardziej efektywnego świadczenia usług publicz-

nych.

Proces wyposażania administracji podatkowej

w narzędzia do zarządzania informacjami systemu

podatkowego opartymi na scentralizowanych reje-

strach podzielono na cztery etapy, z których każdy

umożliwia osiągnięcie konkretnych korzyści w funk-

cjonowaniu służb podatkowych.

I.

W ramach pierwszego z nich (realizowanego

w latach 2009–2012) opracowano szczegółowy plan

transformacji działania administracji podatkowej,

w tym jej model docelowy, uruchomiono system ma-

sowego przyjmowania deklaracji zeznań rocznych,

uruchomiono centralną bazę podmiotów wraz z nie-

zbędnymi zmianami w prawie, zlikwidowano wiele

zbędnych obowiązków w zakresie ewidencji podatni-

ków, wprowadzono inne usprawnienia w funkcjono-

waniu informatycznego wsparcia obsługi podatku

PIT i VAT.

II.

W drugim etapie transformacji (lata 2013–

–2014) zbudowane zostaną mechanizmy obsługi do-

kumentów zapewniające przekazywanie danych za-

294

równo do systemu Poltax, jak i nowych centralnych

rejestrów.

W ramach tego etapu zmodyﬁkowanyzo-

stanie system zbierania informacji od pracodawców

(płatników podatku PIT), co zaowocuje wyelimino-

waniem z obiegu ok. 26 mln papierowych dokumen-

tów, stworzy bazę informacyjną dla wstępnie wypeł-

nianych zeznań rocznych oraz zwiększy dyscyplinę

w odprowadzaniu zaliczek podatku PIT przez płat-

ników.

III.

W ramach trzeciego etap transformacji (lata

2014–2015) uruchomione zostaną wszystkie docelo-

we funkcje systemu dla podatku PIT, w tym oczeki-

wana społecznie usługa tzw. wstępnie wypełnianych

zeznań rocznych.

Uruchomiony zostanie również

m.in. centralny system rozliczeń podatników i płat-

ników z funkcjami planowania budżetu.

IV.

Po zakończeniu czwartego etapu (lata 2016–

–2017) docelowe rozwiązania zostaną uruchomione

dla pozostałych podatków, co pozwoli na rezygnację

z eksploatacji systemu Poltax.

Program e-Podatki jest realizowany zgodnie z przy-

jętym harmonogramem.

Na obecnym etapie realizo-

wany jest trudny przetarg, w ramach którego wyło-

niony zostanie wykonawca systemu informatycznego.

Trudności w jego prowadzeniu nie oznaczają opóź-

nień w realizacji samych projektów.

Oprócz niezbęd-

nych prac planistycznych, realizując program e-Po-

datki, wprowadzono w życie szereg ułatwień dla po-

datników.

Przykładem mogą być usprawnienia w skła-

daniu deklaracji podatkowych.

W momencie urucha-

miania programu e-Podatki elektronicznych dekla-

racji podatkowych w Polsce składano zaledwie 103

tys. rocznie, podczas gdy tylko w bieżącym roku do

połowy listopada złożono ich już ponad 10,5 mln.

Z obiegu prawnego wyeliminowano ok. 400 tys. de-

cyzji wydawanych corocznie w związku z nadawa-

niem podatkowego numeru identyﬁkacyjnego.

Skró-

cono czas nadawania NIP dla osób ﬁzycznychzakła-

dających działalność gospodarczą do jednego dnia,

a podatników nieprowadzących działalności gospo-

darczej zwolniono z obowiązku posługiwania się tym

identyﬁkatorem.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Andrzej Paraﬁanowicz

Warszawa, dnia 29 listopada 2012 r.

Ratownictwa Medycznego (11054)

-11054/12) w sprawie nowelizacji ustawy o Państwo-

co następuje.

specjalistycznego zespołu ratownictwa medycznego

jest zapewnienie w jego składzie lekarza systemu, o któ-

jącego tytuł specjalisty w dziedzinie medycyny ratun-

kowej albo lekarza, który ukończył co najmniej dru-

gi rok specjalizacji w dziedzinie medycyny ratunko-

wej.

Wprowadzenie okresów przejściowych w tym

zakresie przez dopuszczenie do pracy w ww. zespo-

łach lekarzy innych specjalności jest wynikiem braku

odpowiedniej liczby ww. lekarzy.

Wskazanie specja-

lizacji określonych w art. 57 było wynikiem dyskusji

ze środowiskiem ratownictwa medycznego w trakcie

tową specjalizację wydają się właściwie przygotowa-

ni do udzielania świadczeń zdrowotnych w ratownic-

twie przedszpitalnym.

Zamieszczony jednocześnie w przepisach przej-

295

spełniających wymagań dla lekarzy systemu.

najmniej trzyletnie doświadczenie, jednak nie mniej

nictwa medycznego, lotniczym zespole ratownictwa

medycznego lub izbie przyjęć szpitala, pod warun-

kiem przystąpienia ich do końca 2014 r. do specjali-

zacji z medycyny ratunkowej.

Powyższe ma na celu

nych zespołów ratownictwa medycznego na dotych-

czasowym poziomie, a z drugiej strony – zachęcenie

lekarzy do zdobywania specjalizacji umożliwiających

wanych przez zespoły specjalistyczne, ze względu na

karzy nieposiadających odpowiedniej specjalizacji lub

doświadczenia.

Docelowo przewiduje się osiągnięcie

w sprawie błędnych decyzji wydawanych

SPS-023-11057/12, interpelację pana posła Jana Wa-

nych decyzji wydawanych przez organy podatkowe

uprzejmie wyjaśniam, co następuje.

Podnoszenie poziomu szeroko rozumianego orzecz-

nictwa podatkowego jest przedmiotem stałego zain-

teresowania ministra ﬁnansów.

Dotyczytonietylko

wydawanych decyzji podatkowych, ale wszelkich ak-

tów prawa stanowionych w sferze prawa podatkowe-

go, np. interpretacji indywidualnych.

Podejmowane

w tym zakresie działania mają na celu nie tylko za-

pewnienie jak największej poprawy jakości indywi-

dualnych rozstrzygnięć wydawanych w sferze prawa

podatkowego, ale również ujednolicenie orzecznictwa

w skali całego kraju.

Zwrócić przy tym uwagę należy

na fakt, że liczba uchylanych decyzji podatkowych,

z tytułu odsetek od nienależnie pobranych należno-

ści podatkowych, systematycznie maleje, co jest wy-

nikiem poprawy jakości wydawanych decyzji podat-

kowych.

I tak w sprawach podatkowych sądy w 2010 r.

załatwiły 19 205 skarg na akty i czynności organów

administracji publicznej, z czego uwzględniono 4110

skarg, tj. 21,40%.

W 2009 r. liczba takich spraw wy-

nosiła 25,1%, w 2008 r. 23%, w 2007 r. 31%.

Podobnie

wysokość kwot zwracanych przez Skarb Państwa

z tytułu odsetek od należności wypłaconych po uchy-

lonych decyzjach ulegała zmniejszeniu i wynosiła

w 2008 r. 103 mln zł, w 2009 r. 95 mln zł, zaś w 2010 r.

kwota ta zmalała do 72 mln zł.

Natomiast w 2011 r. na 20 607 załatwionych skarg

na akty i inne czynności organów w sprawach podat-

kowych sądy uwzględniły 4662 skargi, tj. 22,62%.

Odnotować należy, że w stosunku do 2010 r. nieznacz-

nie wzrosła liczba decyzji wyeliminowanych z obrotu

prawnego dotyczących VAT oraz podatku od spadków

i darowizn – odpowiednio z 18,5% do 20,71% oraz

z 20,2% do 23,24%.

Poprawa zaś nastąpiła w spra-

wach podatku akcyzowego oraz podatku dochodowe-

go od osób prawnych.

Z obrotu prawnego wyelimino-

wano odpowiednio 19,17% oraz 34,64% decyzji.

W 2010 r. wskaźnik ten wynosił 20,7% i 36%.

Anali-

za powyższego zestawienia wskazuje, że choć liczba

uwzględnionych w 2011 r. skarg wzrosła (552), to nie

może ujść uwadze, że znacznie wzrosła również licz-

ba decyzji zaskarżonych do sądu (1402).

W związku

z powyższym, odwołując się do problematyki poru-

szonej w niniejszym wystąpieniu, wskazać należy, że

w 2011 r. odnotowano wzrost kwoty wypłacanej z ty-

296

tułu odsetek do 117 mln zł, lecz jednocześnie organy

podatkowe podległe ministrowi ﬁnansówzwiększyły

liczbę wydawanych decyzji, które zostały utrzymane

w mocy.

Zaistniała sytuacji została dostrzeżona przez

ministra ﬁnansów.

Jestjednakzbytwcześnie,bywy-

jaśnić, czy był to jednorazowy wzrost czy trwale zmie-

niła się tendencja utrzymująca się do końca 2010 r.

Pełna ocena zjawiska możliwa będzie po uzyskaniu

kompletnych danych za 2012 r., tj. do połowy przy-

szłego roku.

Niezależnie od danych za 2011 r. minister ﬁnan-

sów podejmuje nieustanne działania mające wpływ

na poprawę tej sytuacji.

Przede wszystkim wskazać

należy na proces przeprowadzanych szkoleń dla pra-

cowników służb podległych ministrowi ﬁnansów.

Re-

gularne szkolenia prowadzone dla pracowników jed-

nostek wszystkich szczebli, zwłaszcza kadry kierow-

niczej, mają skutkować nie tylko poprawą jakości

orzecznictwa, ale też niewątpliwie wpływać na jego

ujednolicenie.

W 2011 r. przeprowadzono 449 szkoleń

dla pracowników organów administracji skarbowej,

w których wzięło udział 11 091 uczestników, w 2012

r. zaś przeprowadzono 590 szkoleń, w których wzięło

udział 12 075 uczestników.

Ponadto powstają progra-

my koordynujące, np. system oceny pionu postępowa-

nia w sprawach podatkowych prowadzonych przez

organy celne, mające na celu wykonywanie zadań na

wysokim poziomie merytorycznym poprzez termino-

we i zgodne z prawem prowadzenie postępowań po-

datkowych.

Ponadto wskazać należy, że problematy-

ka poprawy jakości orzecznictwa jest częstym tema-

tem licznych spotkań i narad.

Spotkania te organi-

zowane są na różnych szczeblach, np. narady z dy-

rektorami izb skarbowych, spotkania z naczelnikami

urzędów skarbowych, spotkania z pracownikami

urzędów skarbowych w różnego rodzaju zespołach.

Ponadto organizowane są zespoły trenerskie mające

prowadzić szkolenia dla kadr skarbowych.

Stałe mo-

nitorowanie przedstawionej w interpelacji problema-

tyki odbywa się również poprzez analizę narzędzi

służących do kontroli poprawy jakości orzecznictwa

podatkowego (tzw. mierniki).

Na podstawie otrzymy-

wanych wyników opracowywane są wnioski i wdra-

żane zalecenia, których skutkiem ma być poprawa

jakości orzecznictwa podatkowego.

Konkludując, uzyskiwane dane dotyczące orzecz-

nictwa podatkowego należy uznać za pozytywne, co

utwierdza w przekonaniu o słuszności przyjętych

działań i strategii zmierzających do poprawy jakości

orzecznictwa podatkowego.

Jednocześnie minister

ﬁnansówzapewnia,żenieustajewdziałaniachzmie-

rzających do dalszej poprawy jakości wydawanych

przez podległe mu służby decyzji podatkowych.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Andrzej Paraﬁanowicz

i Andrzeja Lewandowskiego

Odpowiadając na pismo, znak: SPS-023-11059/12,

dotyczące interpelacji posłów Jacka Kwiatkowskiego

wsparcia dziennego, uprzejmie informuję, iż zgodnie

-wychowawcze wsparcia dziennego miały charakter

jestru placówek opiekuńczo-wychowawczych (w tym

również wsparcia dziennego).

Przepis ten obowiązy-

siały legitymować się opiniami właściwego miejscowo

komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej

tora sanitarnego o warunkach bezpieczeństwa i hi-

cówka, oraz najbliższego jej otoczenia.

wójt, będąc odpowiedzialnym za kreowanie polityki

specyﬁkęplacówki.

Wprzypadkuplacówekprowa-

kazów medialnych i oﬁcjalnychwystąpieńwtejspra-

wie rzecznika praw dziecka oraz szeregu innych pod-

miotów wynika, że wiele placówek wsparcia dzienne-

297

cjatywę w zakresie przedłużenia ww. okresu na do-

stosowanie się placówek wsparcia dziennego do no-

wych wymogów powziął Senat RP.

W dniu 9 listopa-

bliczne, jak i niepubliczne placówki wsparcia dzien-

nego zobowiązane będą dostosować się do wymagań

wprowadzonych ustawą o wspieraniu rodziny i sys-

temie pieczy zastępczej.

Projekt przewiduje, że usta-

pisów, minister pracy i polityki społecznej pozytyw-

nie ocenił propozycję przedłużenia terminu osiągnię-

cia określonych ustawą o wspieraniu rodziny i syste-

terpelację posłanki Anny Nemś, przekazaną przy pi-

śmie, znak: SPS-023-11069/12, dotyczącą świadczeń

towarzyszących udzielanych w szpitalach uprzejmie

przedstawiam następujące wyjaśnienia.

czeniobiorcy mają na zasadach określonych w usta-

wie prawo do świadczeń opieki zdrowotnej, których

bom i urazom, wczesne wykrywanie chorób, leczenie,

i jej ograniczanie.

Jak wynika z art. 5 pkt 34 ustawy,

świadczenie opieki zdrowotnej obejmuje świadczenie

zdrowotne, świadczenie zdrowotne rzeczowe i świad-

czenie towarzyszące.

Świadczeniami towarzyszącymi

są m.in. zakwaterowanie i wyżywienie w zakładzie

Wyżywienie i zakwaterowanie mieści się zatem

w zakresie pojęcia świadczenia opieki zdrowotnej

udzielanego w podmiotach leczniczych udzielających

świadczeń zdrowotnych w trybie stacjonarnym i ca-

z późn. zm.) wynika natomiast bezspornie, że świad-

czenia zdrowotne udzielane w szpitalach należą do

świadczeń stacjonarnych i całodobowych.

Tym samym podmiot leczniczy udzielający świad-

czeń zdrowotnych w szpitalu zobowiązany jest w ra-

mach umowy na udzielanie świadczeń opieki zdrowot-

nej zawartej z Narodowym Funduszem Zdrowia zapew-

nić pacjentom wyżywienie i zakwaterowanie.

Nieuza-

sadnione są zatem obawy co do ewentualnych podstaw

do pobierania z tego tytułu opłat od pacjentów.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że do Mini-

sterstwa Zdrowia nie wpłynęły dotąd żadne niepoko-

jące informacje, z których wynikałoby, że podmioty

lecznicze wykonujące działalność leczniczą w zakre-

sie świadczeń szpitalnych pobierają od pacjentów

opłaty za wyżywienie albo zakwaterowanie w szpita-

lu, a tym samym naruszają przepisy pierwszej z wy-

mienionych ustaw oraz umowy z Narodowym Fun-

duszem Zdrowia.

Przedstawiony w interpretacji problem ma cha-

rakter raczej medialny niż rzeczywisty.

Z uwagi na przedstawione wyżej argumenty nie

widzę potrzeby zmian przepisów w omawianym za-

kresie.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Warszawa, dnia 29 listopada 2012 r.

298

Odpowiedź

sekretarza stanu

w Ministerstwie Transportu,

w sprawie wątpliwości dotyczących

(11070)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

piśmie, znak: SPS-023-11070/12, z dnia 7 listopada

tacji nowych przepisów w zakresie wydawania zezwo-

leń na przejazdy pojazdów nienormatywnych, przed-

stawiam następujące wyjaśnienia.

drogowym (Dz. U. 2012 r. poz. 1137) dotyczące ze-

zwoleń na przejazd pojazdów nienormatywnych.

Wraz ze nowelizowaną ustawą Prawo o ruchu drogo-

następujących aktów wykonawczych:

1) rozporządzenie ministra transportu, budownic-

tywnych (Dz. U. z 2012 r. poz. 764), które określa wa-

runki dystrybucji i tryb wydawania zezwoleń na prze-

jazd pojazdu nienormatywnego oraz jego wzory,

2) rozporządzenie ministra transportu, budownic-

nie zezwoleń poszczególnych kategorii w zależności

od okresu ich ważności,

3) rozporządzenie ministra transportu, budow-

w zakresie pilotowania pojazdu nienormatywnego.

podmiotu po uiszczeniu opłaty za jego wydanie.

W odniesieniu do pierwszego pytania podnoszo-

nego w interpelacji poseł Anny Nemś uprzejmie in-

formuję, iż zezwolenie kategorii I jest wydawane w celu

w zezwoleniu.

Przepisy art. 64a ust. 3 ustawy wska-

zują, iż zezwolenie kategorii I wydaje zarządca drogi

jazd.

Przejazd pojazdu nienormatywnego kategorii I

może być wykonywany po drodze gminnej, powiato-

wej i wojewódzkiej.

Wydając zezwolenie, zarządca

ślonych we wniosku o wydanie zezwolenia.

Zezwole-

o wydanie zezwolenia na wskazany we wniosku

przewóz.

Za wydanie zezwolenia kategorii I ustala

się opłatę w kwocie stanowiącej iloczyn liczby wypi-

w granicach administracyjnych miasta na prawach

powiatu zezwolenie wydaje prezydent miasta.

Przy

wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ze-

zwolenie kategorii III wydaje także naczelnik urzędu

celnego.

Zezwolenie kategorii III wydawane jest na

bez wskazania pojazdu, którym przejazd będzie wy-

konywany.

w wyznaczonym czasie na trasie wskazanej w zezwo-

299

uiszczeniu opłaty, generalny dyrektor dróg krajo-

złożenia wniosku.

Jeżeli trasa przejazdu pojazdu nie-

normatywnego przebiega w granicach administra-

jazd jest ważne 14 dni a zezwolenie na wielokrotny

W odpowiedzi na drugie pytanie zawarte w inter-

pelacji poseł Anny Nemś uprzejmie informuję, że zez-

wolenie kategorii III wydawane jest dla podmiotu

zainteresowany podmiot, składając wniosek o wyda-

nie zezwolenia w kategorii III, nie wskazuje w nim

pojazdu, którym będzie wykonywał przejazd.

Jeżeli

posiada kilka pojazdów nienormatywnych, nie musi

lenie kategorii III uprawnia do poruszania się po dro-

dze pojazdu nienormatywnego (nie ma znaczenie,

którym z pojazdów przewoźnik będzie wykonywał

ten przejazd).

Ważne jest, aby kierowca posiadał przy

W odniesieniu do trzeciego pytania przedstawio-

formuję, iż okres ważności zezwoleń na przejazd po-

jazdów nienormatywnych uzależniony jest od kate-

gorii zezwolenia i jest ograniczony do okresów okre-

ślonych przepisami ustawy Prawo o ruchu drogowym.

Zezwolenia kategorii I mogą być wydane na okres:

tegorii II wydaje się na okres 12 miesięcy.

Zezwolenia

W nawiązaniu do czwartego pytania postawionego

w interpelacji poseł Anny Nemś uprzejmie informuję,

iż termin ważności zezwolenia kategorii VII na jedno-

dzenia w sprawie zezwoleń na przejazd pojazdów nie-

normatywnych zainteresowany podmiot we wniosku

nie termin przejazdu(ów) pojazdu nienormatywnego

„od do”, który określa jednocześnie termin ważności

wym – 14 dni dla zezwolenia jednokrotnego albo 30

że podmiot posiadający zezwolenie kategorii VI, pla-

nujący wykonanie przejazdu po drogach innych niż

określonymi dla zezwolenia kategorii V, tj. wszystki-

wo o ruchu drogowym), jedynie w przypadku gdy

Warunkiem takiego przejazdu jest także, w myśl

gowym, obowiązek pisemnego zawiadomienia wła-

ściwego zarządcy drogi o terminie i trasie planowa-

nego przejazdu w przypadku przejazdu przez most

lub wiadukt.

w wykazie dołączonym do zezwolenia kategorii VI

nego dyrektora dróg krajowych i autostrad.

Odnosząc się do szóstego pytania poseł Anny Nemś

dotyczącego kwestii jednego wzoru wniosku o wyda-

jazdu nienormatywnego, uprzejmie informuję, że ta-

kie rozwiązanie stanowi ułatwienie dla wszystkich

podmiotów zainteresowanych uzyskaniem zezwole-

nia i pozwala efektywniej wykorzystać formularze

wniosków.

Wobec powyższego, w mojej ocenie, nie

istnieje uzasadniona potrzeba zmiany wzoru wnio-

sku o wydanie zezwolenia na przejazd pojazdu nie-

normatywnego w wyżej wymienionych kategoriach.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tadeusz Jarmuziewicz

(11071)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

terpelację poseł Anny Nemś przekazaną pismem z dnia

obowiązku zapewnienia tzw. pomieszczeń tymczaso-

wych, znak: SPS-023-11071/12, uprzejmie informuję,

co następuje.

Odnosząc się do poruszanych w interpelacji pani

poseł wątpliwości związanych z możliwością wywią-

zywania się przez gminy z obowiązku wskazania

i utrzymania w swoim zasobie pomieszczeń tymcza-

300

sowych bez dotowania przez państwo tego zadania,

uprzejmie dziękuję za troskę o ﬁnansowemożliwości

samorządów w tym zakresie.

Nie podzielam jednak

obaw związanych z nałożeniem na gminy dodatko-

wego obowiązku, jakim jest zapewnienie pomiesz-

czeń tymczasowych osobom eksmitowanym (nie po-

siadającym prawa do otrzymania lokalu socjalnego

lub zamiennego) bez zapewnienia ze strony państwa

ﬁnansowegowsparcianatencel.

Trudnouznaćbo-

wiem za celowe kierowanie ograniczonych środków

budżetowych bezpośrednio na realizację zasobu po-

mieszczeń tymczasowych, w sytuacji gdy do jego two-

rzenia z założenia powinien być wykorzystywany

istniejący zasób o obniżonym standardzie i wyposa-

samorządy gminne posługiwały się lokalami wcho-

dzącymi w skład mieszkaniowego zasobu gminy lub

innymi pomieszczeniami.

W miarę potrzeby miesz-

kaniowy zasób gminy może być natomiast uzupeł-

niany poprzez realizację przedsięwzięć przy ﬁnanso-

wym wsparciu z budżetu państwa.

nansowym wsparciu tworzenia lokali socjalnych,

ny mają możliwość pozyskiwania, przy pomocy ﬁnan-

sowej z budżetu państwa, mieszkań komunalnych

nym warunkiem wykorzystania przez gminy wspar-

cia na takie inwestycje jest równoległe utworzenie

komunalnym niestanowiącym lokali socjalnych.

Utwo-

rzenie dzięki pomocy państwa odpowiedniej liczby

mieszkań komunalnych umożliwia gminom stworze-

nie tzw. łańcucha przeprowadzek, dzięki któremu do

ulokować w starych, o gorszym standardzie zasobach

mieszkaniowych.

Zwalniane w ten sposób lokale

mogą być również wykorzystywane na tworzenie

tymczasowych pomieszczeń przeznaczonych dla osób,

które w wyniku wyroków eksmisyjnych utraciły pra-

wo do lokalu socjalnego.

Istotnym z punktu widzenia realizacji założeń

ustawy jest zapewnienie odpowiedniej w stosunku do

istniejących potrzeb ilości środków ﬁnansowych.

W roku bieżącym z budżetu państwa na zasilenie Fun-

cie budownictwa socjalnego i komunalnego przezna-

jaką dotychczas zaplanowano na doﬁnansowanie

przedsięwzięć realizowanych na podstawie ustawy).

Dla porównania w roku ubiegłym na ten cel przeka-

wyższa niż w roku 2010).

Należy przewidywać, że

downictwa mieszkaniowego do 2020 roku”, zakłada-

jąc utrzymanie obecnego systemu wsparcia w dotych-

czasowym kształcie przy możliwym, w porównaniu

zwiększeniu dotacji budżetowej na ten cel, przewidu-

je stopniowe dochodzenie do rocznych rezultatów pro-

Jednocześnie informuje, że obecnie w Minister-

skiej prowadzone są prace nad systemowymi zmia-

z późn. zm.).

W opracowanym i pozytywnie ocenio-

nym przez stronę samorządową projekcie założeń

gospodarki publicznym zasobem mieszkaniowym

m.in. poprzez następujące działania:

1.

Zmiana deﬁnicjimieszkaniowegozasobugminy

i publicznego zasobu mieszkaniowego polegająca na

niż 5 lat; umowy te mogłyby być przedłużane przy

wy Kodeks cywilny dotyczących wstąpienia w najem

po śmierci najemcy, co oznacza przyznanie właścicie-

lowi uprawnienia do badania sytuacji majątkowej

sowego najemcy, a także możliwość zaproponowania

mieszkaniowego, najmu innego mieszkania spełnia-

jącego kryteria lokalu zamiennego.

301

6.

Wprowadzenie najmu socjalnego lokali miesz-

śle określone ustawą); stosowanie najmu socjalnego

domu; przyjęcie tej regulacji pozwoli gminom na od-

waną jednocześnie ustawę z dnia 8 grudnia 2006 r.

o ﬁnansowymwsparciutworzenialokalisocjalnych,

domnych, ubieganie się o uzyskanie ﬁnansowegowspar-

cia na budowę lokali komunalnych bez dotychczasowego

projektowane zmiany dodatkowo zwiększą elastycz-

tałowo, niedziałających jednak w formule TBS.

mał pozytywną opinię Komisji Wspólnej Rządu i Sa-

morządu Terytorialnego i w dniu 5 października

2012 r. został przekazany do rozpatrzenia przez ko-

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

-11072/12, w sprawie odpowiedzialności odszkodo-

wawczej gmin za niewskazanie pomieszczenia tym-

czasowego, przedstawiam następujące stanowisko.

Rzeczypospolitej Polskiej prowadzenie polityki sprzy-

jającej zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych obywa-

teli i przeciwdziałaniu bezdomności należy do władzy

publicznej.

Zadania publiczne służące zaspokajaniu

nia własne.

u.o.l., ustawodawca wskazał gminę jako organ odpo-

wiedzialny za te zadania.

Gmina na zasadach i w wypadkach przewidzia-

nych w u.o.l. zapewnia lokale socjalne i lokale za-

mienne, a także zaspokaja potrzeby mieszkaniowe

ust. 2.

Zgodnie zaś z art. 25e przepisy art. 4 stosuje

się odpowiednio do tymczasowych pomieszczeń.

Jed-

nocześnie w myśl art. 20 ust. 1 i ust. 2a ww. ustawy

nałożone na gminę zadania, gmina może wykonywać

wykorzystując nie tylko własny zasób mieszkaniowy,

ale również lokale wynajęte od innych właścicieli.

Pojęcie tymczasowe pomieszczenie zostało wpro-

Przepis ten zaczął obowiązywać od dnia 5 lutego

2005 r., a jego celem było zapobieganie przeprowa-

dzania eksmisji na tzw. bruk.

Zgodnie z tym przepisem, jeżeli z tytułu wykonaw-

czego nie wynikało prawo dłużnika do lokalu socjal-

nego lub zamiennego, komornik wstrzymywał się

ła tymczasowe pomieszczenie, chyba że dłużnik znalazł

takie pomieszczenie lub wskazał je wierzyciel.

W obowiązujących wówczas regulacjach praw-

nych brak było przepisu szczególnego, który wprost

obciążałby gminę odszkodowaniem z tytułu nieza-

pewnienia takiego pomieszczenia.

Jednakże odpo-

302

wiedzialność taka wynikała z zasad ogólnych wyni-

kających z przepisów Kodeksu cywilnego (art. 417 § 1).

Wierzyciele mogli dochodzić stosownego odszkodo-

wania, jeżeli dysponowali tytułem wykonawczym na-

kazującym opuszczenie i opróżnienie lokalu, a gmina

nie dostarczyła osobie uprawnionej pomieszczenia

tymczasowego.

W myśl art. 417 § 1 K.c. za szkodę

ka samorządu terytorialnego lub inna osoba prawna

podkreślić, że art. 1046 § 4 K.p.c. w brzmieniu sprzed

16 listopada 2011 r. był adresowany nie tylko do ko-

mornika, ale także wskazywał na gminę jako pod-

miot właściwy do zapewnienia pomieszczenia tym-

czasowego.

Z powyższego wynikało, że niewykonanie przez

gminę wspomnianej powinności mogło skutkować

uprawnieniem wierzyciela do ubiegania się od niej

stosownego odszkodowania, z tym, że sąd mógł żądać

od wierzyciela udowodnienia braku możliwości wska-

zania pomieszczenia tymczasowego.

Sąd Najwyższy rozstrzygając zagadnienie prawne

przedstawione przez sąd okręgowy, Czy niewskaza-

nie przez gminę w postepowaniu egzekucyjnym do-

tyczącym opróżnienia lokalu mieszkalnego – po-

§ 4 K.p.c., w sytuacji wykonania przez komornika

wach o opróżnienie lokalu lub pomieszczenia albo

ków, jakim powinno odpowiadać tymczasowe po-

mieszczenie (Dz. U. 2005 r.

Nr 17, poz. 155) – może

rodzić po stronie gminy odpowiedzialność odszkodo-

wawczą wobec właściciela lokalu objętego egzekucją

w szczególności opartą o art. 417 § 1 K.c., podjął

o następującej treści: „Gmina może ponosić wobec

niem pomieszczenia tymczasowego, o którym mowa

Podobne stanowisko zajął Sąd Najwyższy w uchwa-

13 grudnia 2011 r.

III CZP 48/2011(o której mowa

w interpelacji pani poseł) cyt: Gmina ponosi wobec

właściciela lokalu mieszkalnego odpowiedzialność,

na podstawie art. 417 § 1 K.c., za szkodę powstałą

mornika, tymczasowego pomieszczenia dla dłużnika

dania tego lokalu.

W uzasadnieniu Sąd Najwyższy

m.in. zważył, że podstawę prawną roszczenia o od-

szkodowanie za szkodę wyrządzoną przez niezgodne

Ponadto Sąd Najwyższy stwierdził, że rozważania

niu obowiązującym do dnia16 listopada 2011 r. może

misji z lokalu mieszkalnego, trzeba zacząć od stwier-

dzenia, że zaspokojenie własnych potrzeb mieszka-

niowych powinno być podstawową troską każdego

ić zobowiązani do alimentacji, w granicach wyzna-

czonych treścią obowiązku alimentacyjnego.

Obo-

wiązek zaspokojenia tych potrzeb ciąży na orga-

nach administracji publicznej w takim zakresie,

mi międzynarodowymi, standardami przyjętymi

w konstytucji i sposobami ich realizacji wyznaczo-

nymi przez ustawy.

W uzasadnieniu ww. uchwały Sąd Najwyższy

zważył, że wierzyciel nie musi się troszczyć o zaspo-

kojenie potrzeb mieszkaniowych swojego dłużnika

ne obowiązki; takie obowiązki przyjęło na siebie pań-

stwo, a ich realizację nakazało gminom.

Niewykona-

nie przez gminę obowiązku służącego ochronie dłuż-

nika, ze świadomością, że jego wykonanie warunku-

je zrealizowanie publicznego prawa podmiotowego

wem, może zatem rodzić odpowiedzialność na zasa-

dach ogólnych.

Dostosowując system prawa do postanowienia sy-

gnalizacyjnego Trybunału Konstytucyjnego z dnia

4 listopada 2010 r., sygn. akt K 19/06, w dniu 16 li-

cywilnego.

W ustawie tej precyzyjnie określono obowiązki

gminy związane ze wskazaniem tymczasowego po-

w szczególności: okres najmu tymczasowego pomiesz-

czenia, sposób postepowania po upływie okresu tego

najmu oraz odpowiedzialność gminy za niewskazanie

tymczasowego pomieszczenia.

Obecnie regulacja dotycząca odszkodowań na rzecz

wierzycieli z tytułu niedostarczenia osobie uprawnio-

nej tymczasowego pomieszczenia znajduje odzwier-

ciedlenie w art. 25e u.o.l. – do najmu tymczasowych

pomieszczeń stosuje się odpowiednio przepisy, m.in.

art. 18.

Przechodząc do udzielenia odpowiedzi na przedsta-

wione pytania, uprzejmie wyjaśniam, co następuje.

Ad 1. i 4.

Jakie jest stanowisko Pana Ministra

w przedstawionej sprawie?

Czy z uwagi na niewielkie

303

możliwości ﬁnansowe większości gmin nie byłoby za-

sadnym zwolnić je z obowiązku odszkodowawczego

za niedostarczenie pomieszczeń tymczasowych za

okres sprzed 16 listopada 2011 r.?

Niewykonanie przez gminę obowiązku służącego

nie warunkuje zrealizowanie publicznego prawa pod-

miotowego wierzyciela, jest zaniechaniem sprzecznym

z prawem i może rodzić odpowiedzialność odszkodo-

wawczą wynikającą chociażby z zasad ogólnych (jak

miało to miejsce przed 16 listopada 2011 r.).

Ad 2. i 3.

Czy Pański resort dostrzega podniesiony

w niniejszej interpelacji problem?

Nałożony na gminy

nowy obowiązek wskazywania pomieszczeń tymcza-

sowych budzi wiele kontrowersji wśród samorządow-

mi należytego wywiązywania się z tego obowiązku.

ności odszkodowawczej gmin za niewskazanie w ter-

minie pomieszczeń tymczasowych nie spowodują fali

ﬁnansowo?

Chciałbym zapewnić, że problem, o którym mowa

w interpelacji pani poseł jest dostrzegany.

Z uwagi

na wcześniej przedstawione wyjaśnienia nie można

jednak zgodzić się z określeniem nowy obowiązek.

W związku z obawami pani poseł dotyczącymi

sprostania odpowiedzialności odszkodowawczej gmin

chciałbym poinformować, że m.in. kwestie ﬁnansowa-

nia przez gminy gospodarki mieszkaniowej w ich za-

sobach znalazły swoje odzwierciedlenie w przygotowa-

nym przez Ministerstwo Transportu, Budownictwa

Podstawowym celem projektowanej ustawy jest

kaniowych osób najuboższych, wynikający z małej

mieszkaniowym oraz deﬁcytulokaliwtymzasobie.

Projekt przewiduje m.in. wprowadzenie dla gmin

i innych jednostek samorządu terytorialnego obo-

wiązku zawierania umów na czas oznaczony, nie

dzenie zasady, że stawka czynszu w publicznym za-

sobie mieszkaniowym powinna pokrywać co najmniej

Rozwiązania te mają na celu stworzenie elastycz-

niejszych instrumentów regulacyjnych umożliwiają-

cych racjonalne gospodarowanie posiadanym zaso-

bem mieszkaniowym.

Jednocześnie informuję, że w ramach ustawy z dnia

z późn. zm.) gminy mają możliwość pozyskiwania

przy pomocy ﬁnansowej z budżetu państwa m.in.

mieszkań komunalnych nieposiadających statusu lo-

cym lokali socjalnych.

Utworzenie dzięki pomocy pań-

stwa odpowiedniej liczby mieszkań komunalnych

umożliwia gminom stworzenie tzw. łańcucha przepro-

wadzek, dzięki któremu do nowego zasobu komunal-

nego mogą być kierowani lokatorzy uiszczający regu-

larnie opłaty czynszowe, natomiast niewypłacalnych

ne na tworzenie tymczasowych pomieszczeń przezna-

czonych dla osób, które w wyniku wyroków eksmisyj-

nych utraciły prawo do lokalu socjalnego.

SPS-023-11075/12) w sprawie plakatu „Europe 4 All”

304

uprzejmie informuję, że Ministerstwo Spraw Zagra-

nicznych jest świadome niewłaściwych treści, jakie

znalazły się na tym plakacie.

Zgodnie z informacjami, jakimi dysponuje MSZ,

plakat ten nie był nigdy oﬁcjalnymmateriałempro-

mocyjnym Unii Europejskiej.

W odpowiedzi na protest

złożony przez ambasadora Republiki Litewskiej przy

Unii Europejskiej Komisja Europejska zgodnie z pro-

cedurami wewnętrznymi przeprowadziła natychmia-

stowe postępowanie wyjaśniające w tej sprawie.

W wyniku tego postępowania ustalono, że plakat

został przygotowany przez Czech Council of Foreign

Relations i jako jedna z prac konkursowych zawisł

w budynku Komisji Europejskiej, w korytarzu biuro-

wym, do którego nie mają dostępu osoby spoza Ko-

misji Europejskiej.

Komisja Europejska zapewniła, że kontrowersyj-

ny plakat, na którym znalazła się symbolika totali-

tarna, zostanie usunięty z siedziby KE.

Według na-

szej wiedzy nastąpiło to bezzwłocznie po otrzymaniu

zgłoszenia w tej sprawie.

Na chwilę obecną uznajemy te działania za satys-

fakcjonujące.

Chciałbym jednocześnie zapewnić, że Minister-

stwo Spraw Zagranicznych podejmuje działania ma-

jące na celu promowanie prawdy historycznej o XX-

-wiecznych reżimach totalitarnych w Europie Środ-

kowo-Wschodniej i każda próba zafałszowania histo-

rii zbrodni komunistycznych spotka się z należytą

odpowiedzią polskich dyplomatów.

Z wyrazami szacunku

Sekretarz stanu

Warszawa, dnia 30 listopada 2012 r.

w sprawie wysłania przez MSZ białoruskim

nr SPS-023-11076/12 z dnia 7 listopada br.) w spra-

wie wysłania przez MSZ białoruskim opozycjonistom

MSZ wypłaciło niewielkie sumy (poniżej 600 zł)

dla działaczy organizacji niezależnych na Białorusi

przy okazji ich udziału w oﬁcjalnejKonferencjiSpo-

łeczeństwa Obywatelskiego podczas Szczytu Part-

nerstwa Wschodniego Unii Europejskiej we wrześniu

2011 r.

Zarówno cały szczyt, jak i konferencja były

współorganizowane przez MSZ w ramach polskiej

prezydencji w UE.

Wypłacono ww. kwoty nie kilku-

dziesięciu, tylko 9 osobom – uczestnikom oﬁcjalnej

konferencji UE.

Aktywny udział Białorusinów w kon-

ferencji był jawny, publiczny, większość z tych osób spo-

tykała się podczas szczytu Partnerstwa Wschodniego

z politykami z UE i z mediami (także polskimi).

Wypłacone sumy nie dotyczyły zatem nieakcepto-

wanego przez prawo białoruskie zagranicznego wspar-

cia na projekty pozarządowe.

Żaden z uczestników do-

tychczas nie spotkał się z jakimikolwiek nieprzyjemno-

ściami ze strony władz białoruskich w związku z ich

otrzymaniem, jak i z otrzymaniem polskiego PIT.

Zgodnie z obowiązującym prawem informacje po-

datkowe (tzw. PIT-y) mogły zostać przekazane biało-

ruskim uczestnikom spotkania bezpośrednio przy

okazji tego odbywającego się we wrześniu 2011 r. wy-

darzenia, jednak na podstawie pisemnego wniosku

danego uczestnika.

Jednocześnie pragnę poinformować, iż w celu

zwiększenia bezpieczeństwa informacji wrażliwych

MSZ podjęło również działania, aby w projekcie no-

wej ustawy o służbie zagranicznej zostało wprowa-

dzone pojęcie „tajemnicy dyplomatycznej”, obejmują-

cej zagadnienia chronione ze względu na interes pań-

stwa i dobro partnerów zagranicznych, w tym przed-

stawicieli opozycji i społeczeństwa obywatelskiego

innych państw.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Janusz Cisek

Warszawa, dnia 30 listopada 2012 r.

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

terpelację pani Brygidy Kolendy-Łabuś, posła na

rozszerzenia listy podatników podatku rolnego zwol-

nionych z opłaty od posiadania psów o grupę podat-

ników posiadających mniejszą niż 1 ha powierzchnię

produkcji rolnej, nadesłaną przy piśmie marszałka

305

-11077/12, uprzejmie informuję.

Pobór opłaty od posiadania psów reguluje art. 18a

zm.).

Zgodnie z tym przepisem rada gminy może

rej mowa powyżej, pobiera się od osób ﬁzycznychpo-

siadających psy.

od podatników podatku rolnego od gospodarstw rol-

Wysokość opłaty, zasady jej ustalania i poboru,

zgodnie z art. 19 pkt 1 lit. f i pkt 3, określa rada gmi-

ny w drodze uchwały.

Stawka opłaty może być usta-

lona na dowolnym poziomie, z uwzględnieniem górnej

granicy stawki określonej w ustawie, która w 2012 r.

wynosi 115,31 zł od jednego psa.

Dodatkowo rada

gminy może wprowadzić zwolnienia z opłaty inne niż

określone w ustawie.

Zasady pobierania opłaty od posiadania psów za-

kładają jej fakultatywność, tj. ustanowienie opłaty

zależy od decyzji określonej gminy.

Oznacza to, że nie

w każdej gminie opłata taka jest pobierana.

Maksy-

malna wysokość opłaty jest niewielka w porównaniu

z innymi daninami publicznymi, a uchwała rady gmi-

ny może ustalić wysokość opłaty na jeszcze niższym

poziomie oraz wprowadzić dodatkowe zwolnienia.

Konstrukcja przepisu regulującego ustawowy

katalog odstąpień od poboru opłaty z tytułu posia-

dania psów ma zamknięty charakter.

W sposób pre-

cyzyjny, za zasadzie odstępstwa od powszechności

opodatkowania, wylicza osoby objęte zwolnieniem

z opłaty.

Są to głównie osoby niepełnosprawne i w po-

deszłym wieku.

Zwolnienie z opłaty przewidziane dla podatni-

ków podatku rolnego od gospodarstw rolnych jest

wyrazem szczególnego traktowania rolników w pol-

skim systemie podatkowym, które przejawia się sto-

sowaniem szeregu ulg i zwolnień z różnych podat-

ków, m.in. podatku dochodowego, akcyzowego, rol-

nego, od nieruchomości itd.

Dalsze rozszerzanie

tych uprawnień nie znajduje uzasadnienia w kon-

tekście zachowania zasady równości i powszechno-

ści opodatkowania.

W aspekcie dochodów jednostek samorządu tery-

torialnego, którego jednym z elementów są wpływy

z opłaty od posiadania psów, rozszerzenie kręgu

osób uprawnionych do zwolnienia z opłaty powodo-

wałoby konieczność rekompensaty utraconych przez

gminę dochodów.

Stosownie bowiem do wywodzącej

się z art. 167 Konstytucji RP zasady autonomii po-

datkowej i samodzielności ﬁnansowejgmin,spadek

dochodów wymaga bądź rekompensaty z innego źró-

dła, bądź ewentualnego zmniejszenia zakresu zadań

Z wyżej wskazanych powodów nie przewiduje się

zmian zasad pobierania opłaty od posiadania psów,

w szczególności rozszerzania zwolnienia z opłaty.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Maciej Grabowski

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na

interpelację z dnia 25 października br. pana posła

Włodzimierza Bernackiego z Klubu Parlamentarne-

go Prawo i Sprawiedliwość, przedstawiam następu-

jące wyjaśnienia w zakresie wymagań niezbędnych

do uzyskania tytułu profesora.

Zmiany wprowadzone ustawą z dnia 18 marca

szym, ustawy o stopniach naukowych i tytule nauko-

jaką przykłada resort do podniesienia jakości kształ-

cenia w uczelniach, a także jakości badań naukowych

stanowiących podstawę do nadawania stopni i tytu-

łów naukowych oraz w zakresie sztuki.

Realizując wska-

zany cel, zdecydowano o wprowadzeniu w art. 26 ust. 1

wymogu posiadania przez kandydatów, oprócz stop-

nia doktora habilitowanego lub uprawnień równo-

ważnych z uprawnieniami doktora habilitowanego

1) osiągnięć naukowych znacznie przekraczają-

cych wymagania stawiane w postępowaniu habilita-

cyjnym;

2) doświadczenia w kierowaniu zespołami badaw-

czymi realizującymi projekty ﬁnansowanewdrodze

konkursów krajowych i zagranicznych;

3) osiągnięć w opiece naukowej rozumianych jako

uczestniczenie co najmniej trzy razy w charakterze

terze recenzenta w przewodzie doktorskim lub postę-

powaniu habilitacyjnym;

306

4) odbycia staży naukowych i prowadzenia prac

naukowych w instytucjach naukowych, w tym zagra-

nicznych.

Tytuł profesora w zakresie sztuki może być nada-

ny również osobie, która uzyskała stopień doktora

habilitowanego, lub osobie, która nabyła uprawnie-

nia równoważne z uprawnieniami doktora habilito-

wanego na podstawie art. 21a, posiadającej:

1) osiągnięcia artystyczne znacznie przekracza-

jące wymagania stawiane w postępowaniu habilita-

cyjnym;

2) osiągnięcia w kształceniu młodej kadry.

może w szczególnych przypadkach, na wniosek rady

wanego, dopuścić do wszczęcia postępowania o nada-

nie tytułu profesora osobie, która uzyskała stopień

artystyczne.

Za dorobek naukowy uważa się również wybitne,

zrealizowane osiągnięcia projektowe, konstrukcyjne

bitne dzieło artystyczne.

Projakościowe mechanizmy wprowadzone ustawą

ka 2011 r.

Wydaje się zatem, że jest jeszcze zbyt wcze-

śnie, aby oceniać skuteczność i trafność obowiązują-

cych od zaledwie roku rozwiązań prawnych, a tym

samym podejmować decyzje o ich zmianie.

Niezależnie od powyższego zapewniam Panią

Marszałek, że Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa

Wyższego będzie dokładnie analizować wszystkie

sygnały dotyczące stosowania znowelizowanej usta-

tualne uwagi o trudnościach związanych z jej sto-

sowaniem.

Minister

Barbara Kudrycka

znak: SPS-023-11079/12, w sprawie nabywania upraw-

nień równoważnych uprawnieniom doktora habilito-

wanego przez osoby posiadające stopień doktora prze-

kazuję następujące wyjaśnienia.

poz. 455, z późn. zm.) mają na celu ułatwienie podej-

mowania pracy naukowej w Polsce naukowcom po-

siadającym znaczący dorobek i osiągnięcia naukowe,

a także doświadczenie w kierowaniu zespołami ba-

dawczymi uzyskane w wyniku co najmniej kilkulet-

niej pracy poza granicami kraju.

Zgodnie z art. 21a

i podczas pracy poza krajem przez co najmniej pięć

we, zatrudnione w szkole wyższej na stanowisku pro-

fesora nadzwyczajnego lub profesora wizytującego,

nabywają – na podstawie decyzji rektora – uprawnie-

nia równoważne uprawnieniom wynikającym z po-

siadania stopnia doktora habilitowanego.

O swojej

decyzji rektor zawiadamia Centralną Komisję do

tową decyzję oraz opis kariery zawodowej i wykaz

publikacji osoby, której ona dotyczy.

Decyzja rektora

zawiadomienia centralnej komisji.

Warto jednak pod-

kreślić, że komisja, w drodze decyzji administracyj-

nej, może wyrazić sprzeciw i uchylić decyzję rektora

w sprawie nabycia uprawnień równoważnych upraw-

nieniom wynikającym z posiadania stopnia doktora

habilitowanego.

Tryb nadawania pracownikowi na-

ukowemu ww. uprawnień podlega zatem profesjonal-

nej weryﬁkacjiprzezkompetentnyorgan,cowyklu-

cza ewentualne nieprawidłowości.

Na decyzję cen-

tralnej komisji przysługuje rektorowi skarga do wła-

ściwego sądu administracyjnego.

Dotychczasowy, nieelastyczny model rozwoju ka-

riery akademickiej nierzadko powodował, że naukow-

cy ze znaczącymi osiągnięciami naukowymi i dydak-

tycznymi oraz doświadczeniem w kierowaniu mię-

dzynarodowymi zespołami naukowymi nie mogli

zajmować stanowisk czy pełnić funkcji adekwatnych

do ich doświadczenia.

Wymóg ten stanowił istotną

barierę dla włączania się w życie naukowe naszego

kraju naukowców uznanych i cenionych za granicą.

W Polsce od kilku lat odnotowujemy wprawdzie

zwiększanie się liczby naukowców uzyskujących sto-

pień naukowy doktora, ale liczba nadawanych stopni

doktora habilitowanego jest ciągle niezadowalająca.

ścieżka kariery naukowej jest bardziej skomplikowa-

na, co w konsekwencji prowadzi do osiągania samo-

dzielności naukowej w stosunkowo późnym wieku.

W związku z tym w strukturze kadry naukowej wy-

307

stępuje zbyt mały udział samodzielnych pracowni-

ków naukowych i naukowo-dydaktycznych (tj. profe-

sorów tytularnych i doktorów habilitowanych) w sto-

sunku do ogółu nauczycieli akademickich.

Fakt ten

stanowi istotne ograniczenie dla dalszego rozwoju

systemu szkolnictwa wyższego.

Wprowadzona w zno-

welizowanej ustawie możliwość nabycia uprawnień

doktora habilitowanego daje szansę na umiędzyna-

rodowienie polskiej nauki oraz pozyskanie dla krajo-

wych uczelni światowych autorytetów naukowych,

a jednocześnie pozwala zwiększyć liczbę samodziel-

nych nauczycieli akademickich.

Warto jednak zaznaczyć, że w wyniku przywoła-

nej procedury naukowiec nabywa jedynie uprawnie-

nia doktora habilitowanego, co nie jest równoznaczne

z nabyciem samego stopnia.

W celu dalszego rozwoju

naukowego i osiągnięcia kolejnego stopnia i tytułu

musi więc przejść procedurę habilitacyjną.

Jednakże

wprowadzone zmiany w trybie uzyskiwania stopni

naukowych i w systemie awansu zawodowego były

konieczne dla poprawy efektywności kształcenia

i badań naukowych.

Łączę wyrazy szacunku

Minister

Barbara Kudrycka

Warszawa, dnia 3 grudnia 2012 r.

w sprawie pobytu nieletnich matek

terpelację posła Macieja Orzechowskiego z dnia 7 li-

stopada 2012 r. (znak: SPS-023-11088/12), którą Mi-

nisterstwo Pracy i Polityki Społecznej przekazało do

Ministerstwa Sprawiedliwości w dniu 16 listopada

2012 r., dotyczącą pobytu nieletnich matek w placów-

kach resocjalizacyjnych, uprzejmie przedstawiam

poniższą odpowiedź.

Minister sprawiedliwości, zgodnie z treścią art. 95

u.p.n., sprawuje zwierzchni nadzór jedynie nad schro-

niskami dla nieletnich i zakładami poprawczymi.

W zakładzie poprawczym umieszczane są osoby

nieletnie, które ukończyły 13. rok życia i popełniły

czyn karalny stanowiący przestępstwo oraz wykazu-

ją wysoki stopień demoralizacji (art. 1 w zw. z art. 10

u.p.n.).

Nieletni w trakcie pobytu w zakładach po-

prawczych mają zapewniony dostęp do świadczeń zdro-

wotnych i rehabilitacyjnych.

Wychowankom w ciąży

gwarantuje się dostęp do tych świadczeń również

w okresie ciąży, w czasie porodu i po porodzie.

Należy zauważyć, że część wychowanek rodzą-

cych dziecko podczas pobytu w zakładzie popraw-

czym jest niepełnoletnia, a zatem nie przysługuje im

władza rodzicielska.

Władza taka przysługuje bo-

wiem osobie pełnoletniej posiadającej pełną zdolność

do czynności prawnych.

W myśl art. 10 i 11 ustawy

zm.) pełnoletnim jest ten, kto ukończył lat osiemna-

ście, a pełną zdolność do czynności prawnych nabywa

się z chwilą uzyskania pełnoletniości.

W takiej więc

sytuacji dziecko nie może pozostać pod dalszą bezpo-

średnią opieką małoletniej matki.

W przypadku gdy

oboje rodzice są niepełnoletni, zgodnie z art. 94 § 3

z 2012 r. poz. 788), dla dziecka musi być wówczas

ustanowiony opiekun prawny, który będzie jego przed-

stawicielem ustawowym oraz rodzina zastępcza.

Je-

żeli ojciec dziecka jest znany i pełnoletni, to będzie

mu przysługiwać władza rodzicielska i będzie mógł

ewentualnie przejąć opiekę nad dzieckiem.

Matka

dziecka, po spełnieniu przesłanek opisanych poniżej,

będzie mogła zostać umieszczona poza zakładem

(art. 909 u.p.n.) lub warunkowo z niego zwolniona

(art. 86 i 87 u.p.n.).

W zależności od przyjętego roz-

wiązania będą wobec niej prowadzone oddziaływania

resocjalizacyjne bądź przez zakład poprawczy, bądź

też w formie orzeczonego w okresie próby środka wy-

chowawczego, np. nadzór kuratora sądowego.

W przypadku gdy wychowanka, rodząc dziecko,

ma ukończone 18 lat i przysługuje jej władza rodzi-

cielska, dyrektor zakładu poprawczego może umie-

ścić wychowankę na czas określony poza zakładem,

jeżeli przemawiają za tym m.in. szczególne względy

rodzinne, a ocena zachowania nieletniej wskazuje, iż

będzie możliwe roztoczenie nad nią skutecznego nad-

zoru (art. 90 § 1 pkt 4 u.p.n.).

Zgodnie z tymi regu-

lacjami nieletnia nadal pozostaje wychowanką zakła-

du, który sprawuje nad nią nadzór.

W przypadku

wychowanek, które w czasie pobytu w zakładzie uro-

dziły dziecko, a brak jest możliwości ich powrotu do

środowiska rodzinnego, zakład udziela im pomocy

w uzyskaniu miejsca w domu samotnej matki, gdzie

nieletnia może w bezpiecznych warunkach sprawować

bezpośrednią opiekę i pieczę nad swoim dzieckiem.

Dyrektor zakładu może w każdym czasie odwołać

decyzję o umieszczeniu nieletniej poza zakładem, je-

żeli ustały przyczyny, dla których została wydana

(art. 90 § 2 u.p.n.).

Rozwiązanie takie pozwala na

wykonywanie nadzoru i oddziaływanie resocjaliza-

cyjne wobec nieletniej nawet wówczas, gdy przebywa

ona poza placówką.

Jeżeli zatem nieletnia umieszczo-

na poza zakładem na podstawie art. 90 u.p.n. podda-

je się w dalszym ciągu oddziaływaniom resocjaliza-

cyjnym, nie ma powodów, aby uniemożliwić jej korzy-

stanie z szansy sprawowania bezpośredniej opieki

nad dzieckiem.

308

W przypadku gdy wychowanka nie poddaje się

procesowi resocjalizacji, nie jest wskazane opuszcze-

nie przez nią zakładu w trybie art. 90 u.p.n. W przy-

padku gdy urodziła dziecko, nie jest możliwe zapew-

nienie jej i dziecku warunków do wspólnego, niekiedy

kilkuletniego, pobytu w zakładzie poprawczym.

Za-

daniem zakładów poprawczych jest przede wszyst-

kim resocjalizacja nieletnich zakładająca zmianę ich

postaw w kierunku społecznie pożądanym, zapew-

nienie prawidłowych wzorców osobowości, rozwijanie

właściwych zainteresowań oraz przestrzeganie przez

wychowanków porządku prawnego i zasad współży-

cia społecznego.

Zakłady poprawcze dysponują do-

świadczoną i znakomicie wykwaliﬁkowaną kadrą

pedagogiczną, która z dużym zaangażowaniem pra-

cuje z wychowankami i dokłada wszelkich starań,

aby wykształcić w nich nawyk przestrzegania norm

prawnych i moralnych oraz przywrócić ich społeczeń-

stwu, lecz nie jest przygotowana do sprawowania

profesjonalnej opieki nad dziećmi wychowanek.

Po-

mieszczenia w zakładach poprawczych są dostosowa-

ne do potrzeb przebywających w nich nieletnich, nie

są natomiast przystosowane do potrzeb noworodków

ani dzieci w okresie niemowlęcym lub przedszkol-

nym.

Zadania realizowane przez zakłady poprawcze

oraz warunki, jakimi one dysponują, uniemożliwiają

tworzenie oddziałów dla nieletnich matek z ich dzieć-

mi.

Nadto nieletnie przebywające w zakładach reali-

zują określony program edukacyjny i resocjalizacyj-

ny, który uniemożliwia zajmowanie się małoletnim

dzieckiem w dostatecznym zakresie.

W czasie, gdy

matka dziecka, zobligowana do udziału w zajęciach,

nie będzie wykonywała pieczy i opieki nad swym

dzieckiem, konieczne byłoby sprawowanie opieki nad

dzieckiem – niemowlęciem, przez pracowników za-

kładu, którzy jak wskazano powyżej nie posiadają

odpowiednich do tego kwaliﬁkacji.

Zgodnie z art. 73 § 1 u.p.n. wykonywanie środka

poprawczego ustaje z chwilą ukończenia przez osobę

nieletnią 21 lat.

Rozporządzenie ministra sprawiedli-

z 2001 r.

Nr 124, poz. 1369, z późn. zm.) dalej rozpo-

rządzenie, nakłada na zakłady poprawcze obowiązek

przygotowania wychowanka do zwolnienia.

Zgodnie z § 80 rozporządzenia zakład w tym celu

powinien: zgromadzić informacje o potrzebach wy-

chowanka po zwolnieniu, udzielić wychowankowi

informacji dotyczących wyrobienia niezbędnych do-

kumentów, przysługującej wychowankowi pomocy

w usamodzielnianiu, sposobu nawiązania i utrzymy-

wania kontaktów z kuratorem sądowym oraz udzie-

lić wychowankowi pomocy w podjęciu zatrudnienia

i zamieszkania.

Jeżeli zwalniany wychowanek nie

posiada własnych pieniędzy i nie może uzyskać po-

trzebnej pomocy od rodziców (opiekunów) lub z in-

nych źródeł, dyrektor zakładu może udzielić mu po-

mocy ﬁnansowejimaterialnej.

Ponadtowychowanek

otrzymuje rzeczy złożone w depozycie zakładu po-

prawczego, dokumenty, a w razie potrzeby bilet na

przejazd, artykuły żywnościowe na czas podróży oraz

skierowanie na leczenie, jeżeli takie jest zalecenie le-

karskie (§ 81 rozporządzenia).

W szczególnie uzasad-

nionych przypadkach, na pisemny wniosek wycho-

wanka zwalnianego z zakładu, dyrektor zakładu może

pozwolić na pozostanie wychowanka w zakładzie na

czas określony (§ 82 rozporządzenia).

Po opuszczeniu przez wychowanka zakładu po-

prawczego i skreśleniu z ewidencji zakładu za zabez-

pieczenie wychowanków nie odpowiada minister

sprawiedliwości.

Pomoc dla osób usamodzielnianych

należy do zadań pomocy społecznej i jest regulowana

zakład poprawczy zostaje objęta pomocą mającą na

o pomocy społecznej, w sytuacji kryzysowej matki

z dziećmi mogą znaleźć schronienie w domach dla

gółowe zasady dotyczące przyjmowania i przebywa-

nia w ww. placówkach reguluje rozporządzenie mini-

w ciąży (Dz. U. z 2005 r.

Nr 43, poz. 418).

Ponadto, zgodnie z § 3 rozporządzenia ministra

wie udzielania pomocy na usamodzielnienie, konty-

Nr 6, poz. 45, z późn. zm.), dyrektor zakładu popraw-

czego informuje właściwe powiatowe centrum pomo-

roku poprzedzającego, o wychowankach, którzy w da-

nym roku kalendarzowym osiągną pełnoletniość.

Uprzejmie informuję, że obecnie funkcjonują 4 za-

kłady poprawcze dla dziewcząt (działające wraz ze

schroniskami dla nieletnich), które łącznie dysponu-

ją 130 miejscami (Warszawa-Falenica, Mrozy, Koro-

nowo, Zawiercie).

Od lat minister sprawiedliwości

dokłada starań, aby warunki pobytu w tych placów-

kach ulegały poprawie i spełniały obowiązujące stan-

dardy.

Przykładowo od dnia 25 maja 2012 r. obowią-

zują w zakładach poprawczych wyższe od podstawo-

wych stawki żywieniowe dla kobiet w ciąży.

Finan-

sowanie placówek dla nieletnich musi jednak odpo-

wiadać podstawowemu celowi, dla którego zostały

powołane, tj. resocjalizacji nieletnich, którzy popada-

li w konﬂiktzprawem.

Narealizacjitegocelukon-

centruje się działalność wychowawcza i dydaktyczna

kadry placówek, zwłaszcza w obszarach związanych

z nauczaniem, przygotowaniem do zawodu, wycho-

waniem, organizacją wolnego czasu oraz przygoto-

waniem nieletnich do wypełniania obowiązków ro-

dzinnych i obywatelskich.

nienie wychowankom, które urodziły dziecko pod-

czas pobytu w zakładzie poprawczym, zamieszkiwa-

nia razem z dzieckiem w placówce przez okres wyko-

309

nywania środka poprawczego.

Odpowiednie zaopa-

trzenie przez zakład poprawczy wychowanek w ciąży

przez kadrę placówki odbywa się obecnie i tak w szer-

szym zakresie niż wynika to z obecnie obowiązują-

cych przepisów, np. poprzez pomoc w znalezieniu

mieszkania lub domu samotnej matki i pracy po

opuszczeniu placówki.

Odpowiadając na pytania pana posła, uprzejmie

informuję, że z powyższych powodów Ministerstwo

Sprawiedliwości nie przewiduje wprowadzenia prze-

pisów umożliwiających przebywanie dzieci nieletnich

matek w zakładach poprawczych i schroniskach dla

tworzenia przy tych placówkach oddziałów dla matek

z dziećmi.

Z wyrazami szacunku

Sekretarz stanu

w sprawie niejasnej w interpretacji

przepisów prawa o podatku akcyzowym

12, przy którym przesłana została interpelacja pana

posła Zbigniewa Dolaty z dnia 12 października 2012 r.

z późn. zm.) wyroby tytoniowe, jako grupa wyrobów

akcyzowych, podlegają jednakowym zasadom doty-

czącym produkcji, przetwarzania oraz przemieszcza-

nia.

Produkcja wyrobów tytoniowych co do zasady

powinna odbywać się w składzie podatkowym.

Artykuł 8 ww. ustawy wskazuje zakres czynności

i stanów faktycznych opodatkowanych podatkiem

akcyzowym.

W konsekwencji opodatkowaniu podlega

m.in. produkcja.

Jednocześnie art. 98 ust. 1 cytowa-

nej powyżej ustawy stanowi, iż produkcją wyrobów

tytoniowych jest ich wytwarzanie, przetwarzanie,

Status producenta wyrobów tytoniowych określo-

ny został w dyrektywie Rady 2011/64/UE z dnia

nie z art. 6 ww. dyrektywy za producenta uznaje się

osobę ﬁzycznąlubprawnąmającąmiejscezamiesz-

detalicznej.

Również preambuła tej dyrektywy (pkt 7)

wskazuje, iż: producent powinien zostać zdeﬁniowa-

ny jako osoba ﬁzycznalubprawna,którafaktycznie

przygotowuje wyroby tytoniowe i ustala maksymal-

ną detaliczną cenę sprzedaży dla każdego z państw

członkowskich, w którym dane wyroby mają być do-

puszczone do konsumpcji.

Brak jest zatem podstaw do uznania za producen-

tów konsumentów, którzy dokonują pocięcia liści ty-

toniu domowym sposobem w celu wytworzenia skrę-

tów papierosowych, przeznaczonych nie na sprzedaż,

konsumpcji).

Zatem konsumenci, o których mowa powyżej, nie

są podatnikami akcyzy, a wytworzone tym sposobem

skręty papierosowe nie podlegają opodatkowaniu po-

datkiem akcyzowym.

Oznacza to, iż proces polegają-

cy na własnoręcznym wytwarzaniu wyłącznie na

własny użytek skrętów papierosowych nie stanowi

obejścia przepisów z zakresu akcyzy, zatem jest le-

galny.

Mając na uwadze właściwą interpretację przepi-

sów podatkowych, resort ﬁnansów organizuje cy-

kliczne spotkania zarówno z przedstawicielami jed-

nostek organizacyjnych Służby Celnej, jak i przed-

stawicielami biur Krajowej Informacji Podatkowej.

Osoby zajmujące się tematyką akcyzową w izbach

i urzędach celnych oraz biurach KIP mają także bez-

pośredni kontakt telefoniczny bądź e-mailowy z od-

powiednimi komórkami Ministerstwa Finansów.

Ponadto Ministerstwo Finansów bieżąco analizu-

je poprawność wydawanych przez dyrektorów izb

skarbowych interpretacji indywidualnych, dotyczą-

cych stosowania m.in. przepisów o podatku akcyzo-

wym, a w przypadkach uzasadnionych dokonuje ich

zmiany.

Należy równocześnie wskazać na zmianę tych

przepisów.

Zgodnie z ustawą o zmianie niektórych

ra jest na ostatnim etapie prac parlamentarnych i wej-

suszone liście tytoniu) będzie wyrobem akcyzowym.

Przewiduje się jego opodatkowanie podatkiem ak-

cyzowym w przypadku: importu bądź nabycia we-

wnątrzwspólnotowego przez podmioty nieuprawnio-

ne, sprzedaży podmiotom innym niż uprawnione,

nabycia lub posiadania suszu tytoniowego przez pod-

miot nieuprawniony, jeżeli nie została od niego za-

płacona akcyza.

Obowiązek podatkowy nie będzie powstawał w sto-

sunku do podmiotu posiadającego susz tytoniowy,

nia poboru akcyzy.

Ponadto projekt przewiduje w sto-

kowaniu, obowiązek jego oznaczania znakami akcy-

310

zem, w celu umożliwienia sprawowania kontroli nad

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Jacek Kapica

Warszawa, dnia 30 listopada 2012 r.

(11091)

Odpowiadając na pismo, znak: SPS-023-11091/12,

dotyczące interpelacji posła Adama Abramowicza

wychowawcze, uprzejmie informuję, iż zgodnie z obo-

311

Odpowiedź

podsekretarza stanu w Ministerstwie Finansów

(11093)

Szanowna Pani Marszałek!

W związku z udzielo-

nym upoważnieniem przez prezesa Rady Ministrów

11093/12/12, interpelację pana posła Krzysztofa Lip-

ca w sprawie likwidacji rezerwy subwencji ogólnej

gowych uprzejmie informuję.

W obowiązującym stanie prawnym w części 82

budżetu państwa tworzona jest na podstawie art. 26

nej z przeznaczeniem na doﬁnansowanie:

1) inwestycji na drogach publicznych powiatowych

2) utrzymania rzecznych przepraw promowych

ast na prawach powiatu.

Obecnie w Sejmie Rzeczypospolitej Polskiej trwa-

ją prace nad dwoma projektami ustaw zmieniających

jektem komisyjnym (druk nr 230).

Rozwiązania za-

proponowane w obu projektach ustaw zmierzają pr-

zede wszystkim do zmiany zasad ustalania wpłat do

nych na część równoważącą subwencji ogólnej dla

gmin i dla powiatów oraz na część regionalną sub-

wencji ogólnej dla województw.

Do prac nad ww. projektami ustaw została powoła-

na podkomisja nadzwyczajna.

Projekt ustawy przy-

gotowany przez podkomisję zawierał m.in. propozyc-

je zmian przepisów dotyczących rezerwy subwencji

Projekt ten nie przewidywał likwidacji rezerwy dro-

gowej, lecz wprowadzał w odniesieniu do części re-

zerwy nowe kryteria jej podziału.

Należy w tym miejscu zauważyć, iż Komisje se-

jmowe: Samorządu Terytorialnego i Polityki Regio-

nalnej oraz Finansów Publicznych na połączonym

posiedzeniu w dniu 24 lipca 2012 r., po rozpatrzeniu

jektu ustawy zawartego w druku 230, wniosły do

Sejmu RP wniosek o odrzucenie projektów ustaw za-

wartych w powyższych drukach sejmowych.

wa subwencji ogólnej została zaplanowana na pod-

stawie obecnie obowiązujących przepisów.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Hanna Majszczyk

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na prze-

cję pana posła Józefa Lassoty oraz grupy posłów

w sprawie warsztatów terapii, proszę o przyjęcie po-

niższych wyjaśnień.

funduszu kosztów działalności warsztatów terapii

312

w sprawie algorytmu przekazywania środków Pań-

Należy również zaznaczyć, że doﬁnansowaniere-

ﬁnansowaniempochodzącymzinnychźródeł,np.ze

nie przygotowanie odpowiednich zmian w przepisach

Odpowiadając na drugie pytanie, wyjaśniam, że

działania dotyczące aktywizacji zawodowej osób po-

zostających bez pracy, w tym również osób niepełno-

sprawnych, które zakończyły rehabilitację w warsz-

tacie terapii zajęciowej, należą do kompetencji jedno-

stek samorządu terytorialnego.

Ministerstwo Pracy

i Polityki Społecznej wspiera aktywizację zawodową

osób niepełnosprawnych poprzez działania o charak-

terze legislacyjnym, programowym i nadzorczym.

Należy podkreślić, że osoby niepełnosprawne, któ-

re zakończyły terapię w warsztacie terapii zajęciowej,

mogą korzystać ze wszystkich form wsparcia przewi-

nosprawnych bezrobotnych lub poszukujących pracy

niepozostających w zatrudnieniu.

Zgodnie z art. 11

ww. ustawy osoba niepełnosprawna zarejestrowana

może skorzystać z usług i instrumentów rynku pracy

szkoleń, staży, prac interwencyjnych lub przygotowa-

nia zawodowego dorosłych.

Ponadto na mocy art. 12a ustawy o rehabilitacji

(…) osoba niepełnosprawna może otrzymać jednora -

zowe środki na podjęcie działalności gospodarczej,

przeciętnego wynagrodzenia, pod warunkiem

że wcześniej nie otrzymała bezzwrotnych środków

Osoba niepełnosprawna prowadząca działalność

stwo rolne może także otrzymać ze środków Pań-

sprawnych doﬁnansowaniedowysokości50%opro-

centowania kredytu bankowego zaciągniętego na

— nie korzystała z pożyczki na podjęcie działal -

ności gospodarczej lub rolniczej albo pożyczka zosta-

ła w całości spłacona lub umorzona;

— nie otrzymała bezzwrotnych środków na pod -

jęcie działalności gospodarczej lub rolniczej albo pro-

Zgodnie natomiast z art. 25a ustawy o rehabilita-

cji (…) możliwa jest refundacja ze środków PFRON:

313

— osobie niepełnosprawnej wykonującej działal -

ność gospodarczą obowiązkowych składek na ubez-

pieczenie emerytalne i rentowe do wysokości odpo-

wiadającej wysokości składki,

— niepełnosprawnemu rolnikowi lub rolnikowi

sprawnego domownika składki na ubezpieczenia spo-

łeczne rolników, w tym wypadkowe, chorobowe, ma-

cierzyńskie oraz emerytalno-rentowe.

Należy także podkreślić, że osoby niepełnospraw-

ne, które zakończyły terapię w warsztacie terapii za-

jęciowej, mogą również starać się o zatrudnienie

w zakładach aktywności zawodowej i zakładach pra-

cy chronionej, z założenia tworzących miejsca pracy

dla osób niepełnosprawnych, którym samodzielnie

trudno znaleźć i utrzymać zatrudnienia na otwartym

rynku pracy.

Z szacunkiem

Sekretarz stanu

Jarosław Duda

Warszawa, dnia 30 listopada 2012 r.

długotrwałych procedur oceny technologii medycz-

nych uprzejmie informuję, co następuje.

Technologii Medycznych (dalej: AOTM) to instytucja

z późn. zm.), dalej: ustawa o świadczeniach, oraz usta-

poz. 696), dalej: ustawa o refundacji.

Art. 48 ust. 2a ustawy o świadczeniach nakłada

na ministrów oraz jednostki samorządu terytorial-

nego, a więc podmioty, które zgodnie z art. 48 ust. 1

ww. ustawy mogą opracowywać, wdrażać, realizować

i ﬁnansowaćprogramyzdrowotne,obowiązekprze-

kazywania projektu programu zdrowotnego AOTM

celem jego zaopiniowania.

W obecnym stanie praw-

nym każdy dokument określający zespół działań,

spełniający z deﬁnicjiprzesłankiuznaniazaprogram

zdrowotny, opracowany przez ministra lub jednostkę

samorządu terytorialnego podlega zaopiniowaniu

przez AOTM.

Zgodnie z art. 31c ustawy o świadcze-

niach minister właściwy do spraw zdrowia zleca pre-

zesowi AOTM przygotowanie rekomendacji dla da-

nego świadczenia opieki zdrowotnej w sprawie jego

zakwaliﬁkowaniajakoświadczeniagwarantowanego

wraz z określeniem poziomu ﬁnansowaniawsposób

kwotowy albo procentowy lub sposobu jego ﬁnanso-

wania.

Zlecenie, o którym mowa powyżej, zawiera

wu na poprawę zdrowia obywateli.

Zgodnie z brzmie-

niem przywołanego przepisu prezes AOTM nie-

zwłocznie po otrzymaniu zlecenia zasięga opinii:

1) konsultantów krajowych z dziedziny medycyny

2) prezesa funduszu w zakresie, o którym mowa

Wymienione podmioty są obowiązane wydać opi-

o których mowa w ust. 2.

Po otrzymaniu przywoła-

nych opinii prezes AOTM niezwłocznie przedstawia

je Radzie Przejrzystości w celu przedstawienia sta-

nowiska w sprawie:

nia albo

2) niezasadności zakwaliﬁkowaniadanegoświad-

czenia opieki zdrowotnej jako świadczenia gwaran-

towanego.

Prezes agencji, biorąc pod uwagę stanowisko Rady

Przejrzystości oraz kryteria określone w art. 31a ust. 1,

wydaje rekomendację w sprawie:

czenia jako świadczenia gwarantowanego.

pana posła dotyczącej stanu realizacji zadań zleco-

nych agencji, uprzejmie informuję, że minister wła-

ściwy do spraw zdrowia w ramach nadzoru nad dzia-

łalnością AOTM wystąpił do prezesa agencji o infor-

macje w powyższym zakresie.

Jednocześnie pragnę

podkreślić, iż termin wykonania zleceń jest wskaza-

ny tylko w art. 35 ust. 8 ustawy o refundacji oraz

w art. 48 ust 2b ustawy o świadczeniach oraz często

określany bezpośrednio przez zleceniodawcę.

Zgod-

nie z wyjaśnieniami i raportem prezesa agencji prze-

kazanymi na wezwanie ministra zdrowia w ramach

określonego ustawą o świadczeniach nadzoru, spo-

śród zadań zleconych przez ministra zdrowia (z za-

kresu technologii lekowych) w okresie od stycznia

314

cji) do dnia 21 listopada 2012r., wśród których wska-

zać należy:

— 66 zleceń z art. 35 ustawy o refundacji (z usta -

wowym 60-dniowym terminem realizacji);

— 20 zleceń z art. 40 ustawy o refundacji (z usta -

wowym 14-dniowym terminem realizacji);

— 1 zlecenie z art. 39 ustawy o refundacji;

— 9 zleceń z art. 15 ustawy o refundacji;

— 11 zleceń z art. 31n ustawy o świadczeniach;

— 5 zleceń z art. 31c ustawy o świadczeniach;

— 3 zlecenia z art. 31e ustawy o świadczeniach;

— 3 zlecenia projektów ministerialnych progra -

mów zdrowotnych z art. 48 ustawy o świadczeniach

– ocenionych zostało 80 i wydano do nich:

— 117 rekomendacji prezesa;

— 127 stanowisk Rady Przejrzystości oraz

— 30 opinii Rady Przejrzystości.

Odnośnie do zleceń od podmiotów zewnętrznych

(rozumianych jako wnioski o ocenę projektów pro-

gramów zdrowotnych realizowanych przez jednostki

samorządu terytorialnego i ministerstwa z uwagi na

fakt, że zleceń od innych podmiotów zewnętrznych

AOTM nie wykonuje) proszę przyjąć poniższe wyja-

śnienia.

Do AOTM wpłynęły od 2009 r. 852 zlecenia na

ocenę tychże programów, w tym w 2012 r. 330 (dane

na dzień 21 listopada 2012 r.), z których agencja oce-

niła 651 projektów, w tym w 2012 r.

Rada Przejrzy-

stości wydała 227 opinii w tym zakresie.

Jeśli chodzi o zlecenia ministra zdrowia dotyczą-

ce technologii nielekowych, to w chwili obecnej pozo-

stało 29 takich zleceń oczekujących na ocenę.

Zgod-

nie z zapewnieniami prezesa AOTM część z nich zo-

stanie oceniona na przełomie 2012 i 2013 r.

Do tej

pory, tj. w samym 2012 r., agencja oceniła dziewięć

zleceń z tego zakresu, które przedstawiono poniżej:

1) terapia protonowa nowotworów oka;

2) lecznictwa uzdrowiskowe: „uzdrowiskowe lecze-

nie sanatoryjne dorosłych”, „uzdrowiskowa rehabili-

tacja dla dorosłych w sanatorium uzdrowiskowym”;

3) trepanacja martwego zęba z zaopatrzeniem

ubytku opatrunkiem (KOD ICD-9-CM:23.1201);

4) dewitalizacja miazgi zęba z zaopatrzeniem

ubytku opatrunkiem (KOD ICD- 9-CM:23.1202);

5) ekstyrpacja zdewitalizowanej miazgi 1 kanału

(KOD ICD-9-CM:23.1209);

6) usunięcie świadczenia „leczenie farmakologicz-

ne” wykonywanego w warunkach domowych z wy-

kazu świadczeń gwarantowanych z zakresu opieki

7) mechaniczne wspomaganie serca pompami im-

plantowalnymi najnowszej generacji – identyﬁkowa-

nymi procedurami wysokospecjalistycznymi: od 13.1

do 13.5;

8) zapobieganie „powikłaniom” z zakresu opieki

paliatywnej i hospicyjnej realizowanej w warunkach

domowych;

9) ocena przeszczepienia płuc u chorych z mukowi-

scydozą oraz u chorych z nadciśnieniem płucnym.

W tym miejscu należy wskazać, iż mimo braku

ustawowych terminów oceny zleceń oczekujących

przywołanych powyżej agencja nie zwleka z ich oceną.

Jednakże ze względu na dużą ilość wniosków refun-

dacyjnych w chwili obecnej ocena innych zadań jest

realizowana z uwzględnieniem ustalonych prioryte-

tów oceny poszczególnych technologii.

Obowiązujące

regulacje prawne wskazują najwyższy priorytet dla

wniosków refundacyjnych zleconych w trybie art. 35

ustawy o refundacji (a więc dotyczących oceny wnio-

sku o objęcie refundacją leku, który nie ma odpowied-

kolejności opracowywane są zlecenia bez ustawowego

terminu realizacji oraz wskazane przez ministra zdro-

wia.

Należy przy tym dodać, że technologie nielekowe

nie są najdłużej oczekującymi na ocenę.

Odnośnie do zagadnienia 2. zawartego w interpe-

lacji pana posła, dotyczącego zamierzonych działań

ministra zdrowia w celu poprawy systemu oceny

technologii nielekowych i procedur medycznych uprzej-

mie informuję, iż zarówno prezes agencji, jak i organ

nadzorujący podejmują działania mające na celu

usprawnienie systemu oceny zleconych technologii,

biorąc pod uwagę ich znaczenie dla zdrowia publicz-

nego.

W związku z tym, w ramach istniejących moż-

liwości kadrowo-ﬁnansowych,prezesagencjipodej-

muje działania w celu przyspieszenia tychże ocen.

Ocena technologii nielekowych jest tak samo ważna

jak ocena leków i programów lekowych.

Niemniej jed-

nak liczba zleceń wpływających do agencji, które

mają ustawowy termin realizacji, często ogranicza

możliwości zintensyﬁkowaniadziałań.

Wzwiązku

z tym zlecenia bez wyznaczonego terminu realizacji

uległy spowolnieniu.

W ramach zintensyﬁkowanych

prac oraz zwiększenia ilości wydawanych rekomen-

dacji AOTM podjęto szereg działań:

— przesunięto dostępne środki na maksymalne

rozszerzenie kadry analitycznej poprzez współpracę

na podstawie umów cywilnoprawnych;

— wszystkie oszczędności ﬁnansowezagospoda -

rowane zostały na dostarczenie raportów skróconych

w drodze przetargu nieograniczonego – wyłoniono

4 dostawców do następujących zleceń:

– „Przeznaczyniowe zamknięcie uszka lewego

przedsionka w leczeniu migotania przedsionków”;

– „Zastosowanie znakowanych radioizotopowo

neuroendokrynne”;

– „Chemioterapia perfuzyjna kończynowa w hi-

pertermii (KCPH)”;

– „Protezowanie rogówki”.

Jednocześnie pragnę nadmienić, iż w Minister-

stwie Zdrowia w chwili obecnej trwają prace nad pro-

jektem mającym na celu zmianę systemu wyceny

i oceny procedur medycznych.

W ramach prowadzo-

nych prac przygotowywane są rozwiązania instytu-

cjonalne i proceduralne w zakresie przeprowadzania

oceny technologii medycznych.

W konsekwencji na-

stąpi systemowe uporządkowanie kompetencji i funk-

cji wykonywanych przez instytucje systemu powszech-

315

nego ubezpieczenia zdrowotnego, w szczególności

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

(11100)

SPS-023-11100/12, interpelację posłów Jarosława

czających kontrolą urzędniczą w przedsiębiorstwach

uprzejmie przedstawiam następujące stanowisko.

Przepisy o kontroli działalności gospodarczej

przedsiębiorcy wprowadzone ustawą z dnia 2 lipca

zm.), miały na celu zmniejszenie uciążliwości kontro-

li działalności przedsiębiorców przez skrócenie czasu

trwania i zmniejszenie liczby kontroli oraz ustano-

wienie pewnych ogólnych standardów przeprowadza-

nia kontroli przez różne organy kontroli.

W ustawie w toku dalszego jej funkcjonowania

wprowadzono kolejne rozwiązania przynoszące ko-

rzyści dla przedsiębiorców z tytułu ograniczenia kon-

troli.

Obecnie obowiązujące przepisy o kontroli w usta-

wie s.d.g. równoważą oczekiwania przedsiębiorców

oraz potrzeby organów kontroli.

Dotyczy to m.in. re-

gulacji dotyczących zawiadomienia przedsiębiorcy

o zamiarze wszczęcia kontroli, zakazu równoczesności

podejmowania kontroli u przedsiębiorcy przez kilka

organów kontroli, ograniczenia czasu trwania wszyst-

kich kontroli organu kontroli u przedsiębiorcy w jed-

nym roku kalendarzowym oraz zamkniętego katalogu

wyłączeń z ustanowionych zakazów i ograniczeń.

W przypadku przystępowania do kontroli i zamia-

ru skorzystania przez organ kontroli z wyłączenia

z powyższych reguł w każdym konkretnym przypad-

ku organ kontroli jest obowiązany dokonać w książ-

ce kontroli prowadzonej przez przedsiębiorcę wpisu

uzasadnienia zastosowania jednego z wyjątków.

Należy podkreślić, że wyjątki od ww. zakazów

i ograniczeń mają na celu ochronę interesu publicz-

nego (zdrowia i życia obywateli, interesów ekono-

micznych państwa).

Wszystkie przypadki były szcze-

gółowo analizowane w trakcie szerokich konsultacji.

Niektóre wyłączenia są dodatkowo uzasadnione spe-

cyﬁcznymcharakteremkontrolidziałalnościgospo-

darczej przedsiębiorców: ze względu na stały charak-

ter nadzoru (w zakresie objętym szczególnym nadzo-

rem podatkowym), ze względu na to, że kontrola

dotyczy obiektów przemieszczających się, jak środki

transportu, statki, handel obwoźny i obnośny lub do-

tyczy sprawdzenia rzetelności sprzedaży produktów

i świadczenia usług.

W przypadku nadzoru wetery-

naryjnego i ﬁtosanitarnegoPolskajakokrajczłon-

kowski Unii Europejskiej dodatkowo zobowiązana

Z uwagi na dość liczne konieczne wyłączenia z przy-

jętych zakazów i ograniczeń obowiązujących organy

kontroli przedsiębiorcy zostali wyposażeni w pewne

dodatkowe instrumenty prawne przeciwko ewentu-

alnemu nadużywaniu przez organy kontroli swoich

uprawnień.

Pozwalają one na zwiększenie ochrony

przedsiębiorców przed podejmowaniem przez organy

kontroli czynności kontrolnych z naruszeniem zasad

wynikających z ustawy s.d.g.

W szczególności wpro-

wadzono możliwość zgłoszenia przez przedsiębiorcę

sprzeciwu wobec podjęcia czynności kontrolnych

z naruszeniem przepisów ustawy oraz przysługiwa-

nie przedsiębiorcy odszkodowania w przypadku na-

ruszenia przepisów przez organ kontroli (art. 84c

z art. 77 ust. 6 dowody przeprowadzone w toku kon-

troli przez organ kontroli z naruszeniem przepisów

stępowaniu administracyjnym, podatkowym, kar-

nym lub karno-skarbowym dotyczącym kontrolowa-

nego przedsiębiorcy.

Dodatkowo wprowadzono przepis art. 80b, na pod-

liwie niezakłócający funkcjonowania ﬁrmy.

Z uwagi na przyjęty katalog wyłączeń z ogólnego

ograniczenia czasu trwania kontroli dokonano w 2009 r.

tów czasu trwania kontroli.

Dodatkowo pragnę wyjaśnić, że przyjęty w art. 83

ust. 1 ustawy s.d.g. czas trwania kontroli w jednym

roku kalendarzowym określony w dniach w zależno-

ści od wielkości przedsiębiorcy w sposób zamierzony

dotyczy wszystkich kontroli danego organu kontroli

u przedsiębiorcy.

Uwzględniono bowiem fakt, że w przy-

padku ustalenia łącznego czasu trwania kontroli

mogłoby to w skrajnych przypadkach prowadzić do

316

sytuacji, iż czas kontroli zostałby wyczerpany przez

jących stosunkowo dużego nakładu czasu), a inny or-

zakresie przedmiotowym.

Dlatego wszelkie zmiany

W przypadku występowania długotrwałych i uciąż-

liwych działań organu wobec przedsiębiorcy ich przy-

czyną mogą być w ocenie Ministerstwa Gospodarki

przepisy niektórych ustaw szczególnych dotyczących

kontroli i czynności wyjaśniających w stosunku do

przedsiębiorcy.

Od czasu ostatniej zmiany przepisów o kontroli

w ustawie s.d.g., mającej charakter systemowy do

Ministerstwa Gospodarki wpływały tylko sporadycz-

ne wnioski od organizacji przedsiębiorców postulują-

cych pewne zmiany w tych przepisach.

Natomiast

zdecydowanie więcej kierowanych było wniosków

z urzędów oraz inspekcji kontrolujących o wyłączenie

w określonym zakresie lub całkowite wyłączenie or-

ganu kontroli spod regulacji ustawy s.d.g., zwłaszcza

w zakresie zawiadamiania o zamiarze wszczęcia kon-

troli oraz limitów czasu trwania kontroli.

Na podstawie badanych przez Ministerstwo Go-

spodarki trendów rozwojowych sektora MSP i oceny

otoczenia, w jakim działają przedsiębiorcy, wynika,

że co trzeci ankietowany negatywnie ocenia przepisy

i procedury z zakresu kontroli działalności gospodar-

czej, w szczególności w zakresie kontroli skarbowej.

Wsłuchując się w opinie formułowane w sprawie

funkcjonowania obecnych przepisów, na podstawie

prowadzonej cyklicznie w Ministerstwie Gospodar-

ki oceny skutków regulacji (tzw. OSR ex-post) usta-

wy s.d.g. zdecydowano o potrzebie dokonania oceny

ustawy s.d.g. w części dotyczącej funkcjonowania

przepisów o kontroli.

Przeprowadzenie analizy jest

zaplanowane na I półrocze 2013 r.

Zakłada się m.in.

przeprowadzenie analizy wpisów do książek kontro-

li poszczególnych przedsiębiorców i ustalenie na tej

podstawie faktycznej liczby kontroli, organów kon-

troli i obciążenia konkretnego przedsiębiorcy z ty-

tułu kontroli.

Wynik tej analizy pozwoli na określe-

nie potrzeby i zakresu ewentualnej zmiany przepi-

sów ustawy s.d.g.

Pod uwagę wzięte zostaną także

ponoszone przez przedsiębiorców koszty związane

z alokacją zasobów do obsługi organów kontrolnych.

Analiza będzie również przedmiotem konsultacji

społecznych.

Z wyrazami szacunku

Warszawa, dnia 4 grudnia 2012 r.

ministra rozwoju regionalnego

smo znak SPS-023-11106/12 z dnia 7 listopada 2012 r.,

Babinetza, przedstawiam, co następuje.

Na wstępie zaznaczam, że do zadań ministra roz-

woju regionalnego należy przede wszystkim koordy-

nacja kwestii związanych z przygotowaniem oraz

ków rozwojowych pochodzących z funduszy Unii Eu-

ropejskiej w Polsce, w tym pełnienie funkcji instytu-

cji koordynującej regionalne programy operacyjne na

z 2006 r.

Nr 227, poz. 1658, z późn. zm.) za przygoto-

wanie i realizację Regionalnego Programu Opera-

cyjnego Województwa Podkarpackiego na lata 2007–

–2013, w tym za wybór projektów do doﬁnansowania

nitorujący, odpowiada Zarząd Województwa Pod-

karpackiego.

W myśl art. 60 rozporządzenia Rady

wiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego

duszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchy-

lającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1999, IZ RPO

jego realizację zgodnie z zasadą należytego zarządza-

nia ﬁnansowego.

Tym samym niezależnie od charakteru danego

projektu i dokonanych uzgodnień odnośnie strate-

gicznego znaczenia dla rozwoju regionu uzasadnia-

jącego umieszczenie przedsięwzięcia na liście projek-

tów kluczowych, każdy projekt uzyskujący wsparcie

w ramach programu musi spełniać wszystkie warun-

ki wymagane dla zapewnienia zgodności z progra-

mem i przepisami właściwymi dotyczącymi funduszy

strukturalnych.

Wobec powyższego, mając na uwadze stanowisko

Komisji Europejskiej, potwierdzone w piśmie skiero-

wanym do Marszałka Województwa Podkarpackiego

z dnia 14 listopada 2012 r., należy stwierdzić, że de-

cyzja o przyznaniu doﬁnansowanianaprzedsięwzię-

cie związane z rozwojem infrastruktury szkoleniowej

na lotnisku w Krośnie uwarunkowana jest zapewnie-

niem zgodności projektu z zakresem określonym

w ramach odpowiedniego schematu wsparcia w pro-

gramie, przy czym wsparcie może być udzielone na

infrastrukturę inną niż lotniskowa.

Zgodnie z infor-

macjami, jakie posiada MRR, Zarząd Województwa

317

Podkarpackiego rozpoczął stosowne uzgodnienia

z władzami miasta Krosna.

Z poważaniem

Minister

Elżbieta Bieńkowska

Warszawa, dnia 28 listopada 2012 r.

Szanowna Pani Marszałek!

Poniżej przesyłam

projekt odpowiedź na interpelację pana posła Wojcie-

cha Szaramy (SPS-023-11108/12).

Odpowiedź zosta-

ła skonsultowana z MTBiGM ze względu na właści-

wość merytoryczną tego resortu w podniesionych

w interpelacji kwestiach.

Pragnę podkreślić, że kwestia wpływu przebiegu

gazociągu na przyszłe warunki żeglugi jest przed-

miotem stałej uwagi resortów właściwych: Minister-

skiej w sprawach morskich oraz Ministerstwa Skar-

bu Państwa, jeżeli chodzi o własność akwenów por-

towych i infrastruktury, które wspierane są przez

Ministerstwo Spraw Zagranicznych.

Polska wielokrotnie zgłaszała uwagi dotyczące

budowy i sposobu ułożenia Gazociągu Północnego

w zakresie aspektów technicznych, bezpieczeństwa

i ochrony środowiska na różnych jego etapach, zwłasz-

cza w procesie oceny oddziaływania na środowisko

gazociągu Nord Stream, prowadzonej na podstawie

konwencji z Espoo z dnia 25 lutego 1991 r.

Polska od początku udziału w konsultacjach do-

tyczących budowy Gazociągu Północnego podnosiła,

że położenie rurociągu na przecięciu z trasami żeglu-

gowymi do portu w Świnoujściu będzie miało nega-

tywny wpływ na bezpieczeństwo gazociągu oraz że-

glugi.

Spłycenie o 1,4 m tras żeglugowych wskutek

ułożenia gazociągu bezpośrednio na dnie, bez zako-

pywania go, utrudni ruch i dostęp statków o dużym

zanurzeniu do portu Świnoujście, a Gazociąg Północ-

ny będzie trwałą przeszkodą nawigacyjną.

W związ-

ku z tym strona polska konsekwentnie prezentowała

stanowisko, że Gazociąg Północny powinien być za-

kopany na przecięciu z trasami żeglugowymi do por-

tu Świnoujście.

W wyniku interwencji rządu polskiego konsor-

cjum NordStream AG wykonało zagłębienie gazocią-

nego Niemiec, na przecięciu z zachodnią trasą żeglu-

gową do Świnoujścia, co oznacza utrzymanie warun-

ków żeglugowych dla statków mogących obecnie

o zanurzeniu maksymalnym 13,2 m.

Jest to spełnie-

nie polskich oczekiwań w zakresie trasy zachodniej.

ków o zanurzeniu maksymalnym do ok. 13,5 m.

wie Gazociągu Północnego.

Strony zgodziły się, że

w możliwie najkrótszym czasie po przedłożeniu stu-

dium wykonalności dla pogłębienia północnego toru

podejściowego zgodnie z programem rozwoju portów

w Szczecinie i Świnoujściu zostanie wypracowana

wydanej ﬁrmie NordStream AG przez Federalny

Urząd Żeglugi i HydrograﬁiwHamburgu.

Wpunkcie

tym przewidziana jest możliwość prowadzenia

w przyszłości postępowania w celu zmian i uzupeł-

Ponadto informuję, że Zarząd Morskich Portów

powstanie niezgodnego z prawem UE ograniczenia

towarów w rozumieniu Traktatu o funkcjonowaniu

UE.

Wystąpienie jest nadal przedmiotem analiz Ko-

misji Europejskiej.

Rząd Polski wspiera tę inicjatywę

Zarządu Morskich Portów Szczecin i Świnoujście

(ZMPSiŚ), przekazując Komisji Europejskiej dodat-

kowe wyjaśnienia w tej sprawie.

formalnoprawne celem nadania dalszego biegu środ-

Ministerstwo Spraw Zagranicznych sugeruje zwrócić

aktualnej informacji na temat przebiegu ww. postę-

powań.

318

Rząd prowadzi obecnie prace nad dokumentami

uwzględniona jest m.in. potrzeba rozbudowy torów

tów morskich.

Na potrzeby realizacji strategii rozwo-

ju transportu zostanie opracowany przez minister-

stwo „Program rozwoju polskich portów morskich do

zostanie przedstawiona szczegółowa koncepcja w oma-

wianym zakresie.

Program ten zastąpi obecnie obowiązujący doku-

woju portu w Świnoujściu opracowanym przez Za-

rząd Morskich Portów Szczecin i Świnoujście SA.

Dopiero przyjęcie dokumentów strategicznych po-

zwoli prowadzić projekty inwestycyjne zwiększające

możliwości portu w Świnoujściu w zakresie przyjmo-

wania większych statków (o zanurzeniu limitowa-

nym warunkami wpływania na Morze Bałtyckie,

tj. maksymalnie 15 m).

Z wyrazami szacunku

Sekretarz stanu

Warszawa, dnia 29 listopada 2012 r.

pracy zawodowej (11113)

pelację posła Patryka Jakiego w sprawie obligatoryj-

pracy zawodowej, uprzejmie proszę o przyjęcie nastę-

Od powstania system ubezpieczenia społecznego

rolników, a więc od 1977 r. aż do roku 1989, istniał

obowiązek podwójnego ubezpieczenia dla rolników

dwuzawodowców, tj. osób, które prowadzenie gospo-

darstwa rolnego łączyły z zatrudnieniem poza rolnic-

twem.

W związku z podwójnym ubezpieczeniem ist-

niała możliwość równoczesnego pobierania świad-

czeń emerytalno-rentowych z powszechnego i rolni-

czego systemu ubezpieczenia społecznego.

W razie

nabycia prawa do dwóch ww. świadczeń uprawnione-

mu wypłacano 1,5 świadczenia – wyższe świadczenie

w całości, a drugie w połowie.

Przepisami ustawy

czeniu społecznym rolników indywidualnych i człon-

ków ich rodzin (Dz. U. Nr 10, poz. 53) zniesiono za-

równo obowiązek podwójnego ubezpieczenia dla rol-

ników dwuzawodowców, jak i możliwość pobierania

świadczeń emerytalno-rentowych zbiegowych i wpro-

wadzono rozwiązanie polegające na wzajemnym za-

liczaniu okresów ubezpieczenia do uprawnień eme-

rytalno-rentowych oraz możliwość pobierania tylko

jednego świadczenia emerytalnego z powszechnego

albo rolniczego systemu ubezpieczenia społecznego.

Wzajemne zaliczanie okresów ubezpieczenia do

uprawnień emerytalno-rentowych obecnie jest ure-

zm.), zwanej dalej „ustawą emerytalną”, jak i w art. 20

291, z późn. zm.).

Ponadto art. 56 ustawy emerytal-

nej wprowadza mechanizm zwiększania emerytury

z FUS dla osoby, która posiada okresy ubezpieczenia

społecznego rolników, a która nie ma ustalonego pra-

wa do emerytury lub renty z KRUS.

Kwotę zwiększe-

kość części składkowej emerytury przyznawanej na

podstawie przepisów o ubezpieczeniu społecznym rol-

ników.

Wskazana instytucja zwiększenia świadcze-

nia pełni rolę rekompensaty za okresy podwójnego

ubezpieczenia.

Powyższe zasady, a także reguła umożliwiająca

pobieranie tylko jednego wybranego świadczenia są

stosowane wobec osób urodzonych przed 1 stycznia

1949 r.

Inne zasady obowiązują natomiast osoby uro-

dzone po 31 grudnia 1948 r.

Zgodnie z zapoczątkowaną w 1999 r. reformą po-

wszechnego systemu ubezpieczeń społecznych w 2009 r.

rozpoczęto wypłacanie emerytur z nowego systemu

W związku z tym zaistniała konieczność wprowadze-

nia nowych zasad łączenia okresów ubezpieczenia

ubezpieczeń funkcjonujących w Polsce – rolnym i po-

wszechnym.

System ubezpieczenia społecznego rol-

ników nie został bowiem zreformowany, jest nadal

w znacznym stopniu dotowany z budżetu państwa

i opiera się na zdeﬁniowanymświadczeniu,aniezde-

ﬁniowanej składce, co ma miejsce w systemie po-

wszechnym.

Oznacza to, że przy ustalaniu prawa do

emerytury rolniczej nadal warunkiem koniecznym

jest nie tylko osiągnięcie wieku emerytalnego, ale

również posiadanie wymaganego stażu ubezpiecze-

niowego.

Dodatkowo prawo do wypłaty pełnej eme-

rytury rolniczej uwarunkowane jest zaprzestaniem

319

prowadzenia działalności rolniczej, np. poprzez prze-

kazanie gospodarstwa rolnego.

Dotacja budżetowa

do systemu ubezpieczenia społecznego rolników ukie-

runkowana jest głównie na ﬁnansowanietejczęści

emerytury rolniczej, która przysługuje za zaprzesta-

nie prowadzenia działalności rolniczej.

świadczenia emerytalnego wprowadzono łączenie

okresów ubezpieczenia i opłacania składek w obu sys-

temach w taki sposób, aby w każdym przypadku rol-

nik otrzymał w obu systemach świadczenie odpowia-

dające opłaconym przez niego składkom w okresie

aktywności zawodowej.

Stosowne przepisy w tym za-

kresie, w ustawie o ubezpieczeniu społecznym rolni-

ków oraz innych ustawach, wprowadzone zostały

w życie z dniem 8 stycznia 2009 r.

Zgodnie z tymi

przepisami rolnik dwuzawodowiec urodzony po dniu

31 grudnia 1948 r., ma zawsze prawo do emerytury

na długość stażu ubezpieczeniowego w ZUS), a także

do emerytury ze środków zgromadzonych w otwar-

tym funduszu emerytalnym, jeżeli był członkiem

OFE, a także do części składkowej świadczenia eme-

rytalnego rolniczego stanowiącej część ubezpiecze-

niową.

Natomiast jeżeli w okresie aktywności zawodowej

to działalność rolnicza w gospodarstwie rolnym była

głównym źródłem utrzymania rolnika, tj. posiada on

okres opłacania składek na ubezpieczenie emerytal-

no-rentowe rolników wymagany do uzyskania eme-

rytury rolniczej (25 lat lub 30 lat w przypadku wcze-

śniejszej emerytury), rolnik ma prawo do emerytury

rolniczej z KRUS niezależnie od świadczeń emerytal-

nych wypłacanych mu przez ZUS (z FUS i z OFE).

W pozostałych przypadkach, gdy rolnik nie ma

wymaganego stażu ubezpieczenia rolniczego do przy-

znania mu emerytury z ubezpieczenia społecznego

rolników, o emeryturę musi ubiegać się w ZUS.

Przy

ustalaniu wysokości emerytury z FUS ZUS uwzględ-

ni okresy opłacania składek na ubezpieczenie eme-

rytalno-rentowe rolników, obliczając zwiększenie na

takich zasadach jak ustala się wysokość części skład-

kowej emerytury rolniczej na podstawie przepisów

cania składek na ubezpieczenie rolne są traktowane

jak okresy składkowe w powszechnym systemie eme-

rytalnym.

Są więc sumowane przy ustalaniu prawa

do podwyższenia świadczenia do kwoty najniższej

emerytury gwarantowanej przez państwo, jeżeli wy-

sokość ustalonego ze składek świadczenia nie osią-

gnie tej kwoty.

Takie rozwiązanie wpisuje się w zasadniczy cel re-

formy powszechnego systemu emerytalnego, bowiem

zachęca do dłuższej aktywności zawodowej i opłaca-

nia składek ubezpieczeniowych.

Rolnik posiadający

długi staż ubezpieczeniowy w rolnictwie (co najmniej

25-letni) oraz okresy opłacania składek w systemie

powszechnym ma szansę otrzymać na starość 3 eme-

rytury: z KRUS rolną oraz z ZUS emeryturę z FUS

i emeryturę kapitałową (ze środków zgromadzonych

w OFE).

Takiej możliwości nie miałby rolnik, gdyby

przepisy w tym zakresie nie uległy zmianie od 8 stycz-

nia 2009 r.

Przyjęte rozwiązania są więc korzystniej-

sze od poprzednich, które przewidywały wypłatę tyl-

ko jednego świadczenia emerytalnego z wybranego

przez ubezpieczonego systemu, tj., z KRUS lub z ZUS.

Istotą przyjętych rozwiązań jest utrzymanie praw

nabytych w systemie powszechnym, w tym do zgro-

madzonego kapitału ze składek, także w części pod-

legającej dziedziczeniu (z OFE), przy jednoczesnym

zachowaniu praw do emerytury rolniczej.

Moim zda-

niem rozwiązania te są prawidłowe i nie wymagają

zmian.

Równocześnie uprzejmie informuję, że warunki

podlegania ubezpieczeniu społecznemu rolników są

uregulowane w przepisach ustawy o ubezpieczeniu

społecznym rolników i należą do kompetencji mini-

stra rolnictwa i rozwoju wsi.

Z poważaniem

Marek Bucior

12, dotyczące interpelacji posła Patryka Jakiego w spra-

wie podwyżek dla pracowników administracji i ob-

sługi zatrudnionych w szkołach rolniczych prowadzo-

mie informuję, że opracowując projekt budżetu na

ﬁnansówzdnia27lipca2012r.,znak:BP6/414/167/

AJG/2012/350, zgodnie z którymi wynagrodzenia

grodzeń, a więc także pracowników niebędących na-

uczycielami, należało ustalić na poziomie ustawy

budżetowej na rok 2012.

Jednakże, w celu dostoso-

grodzenie roczne do rzeczywistych potrzeb zgłasza-

nych przez szkoły rolnicze w ramach otrzymanego

limitu, dokonano przesunięć wydatków na wynagro-

dzenia między nauczycielami i pracownikami niebę-

dącymi nauczycielami.

320

Ponadto informuję, że pismem z dnia 6 listopada

br. wystąpiłem do ministra ﬁnansówzprośbąookre-

ślenie mechanizmu podwyższenia wynagrodzeń dla

pracowników niebędących nauczycielami wykorzy-

stanego w szkołach artystycznych.

Z poważaniem

Warszawa, dnia 28 listopada 2012 r.

(11116)

znak: SPS-023-11116/12, przekazujące interpelację po-

bórz Dolny uprzejmie przedkładam, co następuje.

Harmonogram realizacji budowy zbiornika Raci-

bórz został przyjęty przez komitet sterujący „Projek-

tem ochrony przeciwpowodziowej w dorzeczu rzeki

Odry”.

Zgodnie z powyższym dokumentem budowa

zbiornika Racibórz będzie trwać około 3,5–4 lat.

Roz-

poczęcie prac budowlanych powinno się rozpocząć

najpóźniej na przełomie 2013/2014 r., a realizacja in-

westycji powinna zakończyć się w 2017 r.

Obecnie

prowadzone jest przez wojewodę dolnośląskiego po-

Zgodnie z ustaleniami komitetu sterującego „Pro-

jektu ochrony przeciwpowodziowej w dorzeczu rzeki

Odry” został zmieniony montaż ﬁnansowyprojektu,

którego jednym z elementów jest budowa zbiornika

w Raciborzu.

Zmiana polega na przesunięciu środ-

ków z Funduszu Spójności z zadania: Budowa zbior-

nika Racibórz Dolny na rzece Odrze, woj. śląskie,

(polder) realizowanego przez RZGW Gliwice na za-

dania Modernizacji Wrocławskiego Węzła Wodnego

realizowane przez RZGW we Wrocławiu oraz Dolno-

śląski Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych.

Źródła ﬁnansowaniainwestycjiwRaciborzupozmia-

nie montażu ﬁnansowegotośrodkiBankuŚwiatowego,

Banku Rozwoju Rady Europy, środki budżetu państwa

oraz środki Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska

i Gospodarki Wodnej i „Programu dla Odry – 2006”.

gania o dotację unijną na realizację przedmiotowego

przedsięwzięcia.

W związku z realizacją przedmiotowej inwestycji

w ostatnim czasie podjęto szereg decyzji mających na

celu poprawę tempa prac z nią związanych.

Zostały

wyciągnięte konsekwencje kadrowe wobec dyrektora

RZGW w Gliwicach.

Budowa zbiornika została obję-

ta szczegółowym monitoringiem ze strony Krajowego

Zarządu Gospodarki Wodnej, a Biuro Koordynacji

Projektu w znaczny sposób zwiększy bezpośrednie

zarządzanie tym zadaniem.

Sekretarz stanu

Stanisław Gawłowski

(11117)

pismem, znak: SPS-023-11117/12, z dnia 7 listopada

2012 r. wyjaśniam, co następuje.

1.

Jednostki doradztwa rolniczego, tj. Centrum

Doradztwa Rolniczego (CDR) i 16 wojewódzkich ośrod-

ków doradztwa rolniczego (ODR), działają na podsta-

z późn. zm.).

Zgodnie z art.11 ust. 1 ustawy prowadzą

one samodzielną gospodarkę ﬁnansową w ramach

środków pochodzących m.in. z dotacji budżetowych.

Minister ﬁnansówprzekazujedotacjęcelowąODR-

-om na podstawie umowy, za pośrednictwem wojewo-

dy.

Nowelizacja ww. ustawy, zaproponowana w roku

bieżącym przez grupę posłów pod przewodnictwem

posła Mirosława Maliszewskiego, wprowadza prze-

pis, na podstawie którego samorządy terytorialne

będą mogły doﬁnansowywaćdziałalnośćośrodków

doradztwa rolniczego poprzez przyznawanie dotacji

z budżetów jednostek samorządu terytorialnego,

w tym na wynagrodzenia dla pracowników, utrzy-

manie ośrodka oraz wydatki inwestycyjne.

Dotacje

udzielane przez samorządy nie byłyby obowiązkowe.

Taka treść przepisu umożliwi dostosowanie działal-

ności ośrodków doradztwa rolniczego do kierunków

rozwoju wyznaczonych w regionalnych i lokalnych

ustanowionych przez właściwe organy samorządu

terytorialnego.

Rząd w swoim stanowisku poparł ta-

321

kie rozwiązanie.

Powyższe rozwiązania prawne,

w moim przekonaniu, zapewniają ﬁnansowanie

ośrodkom doradztwa rolniczego.

2.

Z opinii przekazywanej zarówno przez izby rol-

nicze, jak i ośrodki doradztwa rolniczego wynika, że

instytucje te najczęściej współpracują ze sobą.

Żadna

masowa impreza doradcza, typu targi czy dni otwar-

tych drzwi, nie odbywa się bez obecności przedstawi-

cieli właściwej miejscowo izby rolniczej.

Często insty-

tucje te tworzą konsorcja, ubiegając się o środki

z funduszy unijnych, np. w ramach działania: Szko-

lenia zawodowe dla osób zatrudnionych w rolnictwie

i leśnictwie PROW 2007–2013.

Konkurencja w pew-

nych obszarach jest zjawiskiem pozytywnym.

W od-

niesieniu do doradztwa przyczynia się do poprawy

jakości usług świadczonych rolnikom.

Usunięcie kon-

kurencji w trybie administracyjnym nie wydaje się

zasadne.

3.

Ośrodki doradztwa rolniczego działają na pod-

stawie rocznych planów działalności, opiniowanych

przez społeczne rady doradztwa rolniczego, co gwa-

rantuje dostosowanie zadań do potrzeb danego woje-

wództwa (art. 8 i 9 ustawy).

Ponadto na podstawie

art. 5 ustawy ODR-y realizują swoje zadania, uwzględ-

niając kierunki rozwoju wyznaczone w regionalnych

wiejskich, ustalanych przez właściwe organy samo-

rządu terytorialnego.

Nowelizacja ustawy przepro-

wadzona w roku bieżącym zakłada, że dotacje ośrod-

kom doradztwa rolniczego mogą być przyznawane

przez jednostki samorządu terytorialnego.

Taka treść

przepisu umożliwi dostosowanie działalności ośrod-

ków doradztwa rolniczego do potrzeb danego woje-

wództwa i uwzględnienia również kompleksową ob-

sługę doradczą niskotowarowych gospodarstw rol-

nych.

Jeśli w wyniku analizy potrzeb z zakresu do-

skonalenia zawodowego doradców rolniczych zosta-

nie wskazana potrzeba przeprowadzenia szkoleń dla

doradców rolniczych, takie zadanie zostanie wprowa-

dzone do planu działalności Centrum Doradztwa

Rolniczego, które odpowiada za podnoszenie kwali-

ﬁkacjizawodowychdoradcówrolniczych.

4.

Producenci zrzeszeni w związkach branżowych

mają obecnie taki sam dostęp do publicznych usług

doradczych, jak pozostali producenci rolni.

Podobnie

jak izby rolnicze współpracują na co dzień z ODR-

-ami, organizując wspólnie np. cykliczne konferencje

dla swoich członków.

Nie wydaje mi się, aby były po-

trzebne jakieś dodatkowe środki dla zapewnienia tej

współpracy.

Natomiast jeśli chodzi o doradztwo tech-

nologiczne i rozwój doświadczalnictwa technologicz-

nego, to w świetle przepisów reformujących WPR po

2013 r. będzie możliwość przeznaczenia pewnych

środków na aktywizację współpracy z nauką rolniczą

i upowszechnianie wyników badań nauk rolniczych

do praktyki.

5.

Jak wskazałem w pkt 4, nowa, zreformowana

WPR stawia na rozwój, zwiększenie nakładów na

transfer wiedzy i upowszechnianie wyników badań

nauk rolniczych oraz aktywizację współpracy róż-

nych podmiotów, w tym instytutów badawczych

i ośrodków doradztwa rolniczego, w ramach działa-

nia: Współpraca PROW 2014–2020.

Jest to szansa na

zapewnienie postępu w rolnictwie, na dostosowanie

programów badawczych do rzeczywistych potrzeb,

zdiagnozowanie i rozwiązanie problemów wynikają-

cych z gospodarowania w warunkach konkurencji na

rynkach europejskich i światowych.

Musimy wspie-

rać rozwój nauki i upowszechnianie wyników badań,

jeśli chcemy, aby nasze rolnictwo było nowoczesne

i konkurencyjne, a przy tym zapewniało konsumen-

tom bezpieczną żywność wysokiej jakości odżywczej.

Jeśli chodzi o system doskonalenia zawodowego do-

radców rolniczych, to nie oceniam go negatywnie.

W Polsce jest wyznaczona instytucja odpowiedzialna

za szkolenie doradców – jest to Centrum Doradztwa

Rolniczego (CDR) w Brwinowie z oddziałami w Ra-

domiu, Poznaniu i Krakowie.

System doskonalenia

zawodowego prowadzony przez tę instytucję jest

oparty zarówno o kształcenie tradycyjne, stacjonar-

ne, jak również wykorzystuje nowoczesne metody,

takie jak kształcenie na odległość, czyli ODL.

CDR

prowadzi listy doradców posiadających uprawnienia

do doradzania w tych obszarach, w których taka do-

datkowa, wysokospecjalistczna wiedza jest niezbęd-

na, tj. w zakresie programów rolnośrodowiskowych,

cross-compliace, leśnictwa, ekspertyz przyrodni-

czych.

Opracowana została również metodyka świad-

czenia usług doradczych, aby zapewnić jednolite spo-

soby dziania w tym zakresie.

Doskonalenie zawodo-

we doradców rolniczych będzie możliwe ze środków

Unii Europejskiej, w ramach działań PROW 2014–

–2020.

Jestem przekonany, że dotychczasowe do-

świadczenie tej instytucji oraz wsparcie ze środków

UE przyczyni się do udoskonalenia systemu kształ-

cenia doradców rolniczych.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Tadeusz Nalewajk

Warszawa, dnia 30 listopada 2012 r.

z dnia 7 listopada br., nr SPS-023-11118/12, przeka-

zanym przy piśmie Kancelarii Prezesa Rady Mini-

322

strów z dnia 12 listopada br., nr DSPA-4810-10603-

-(1)/12, w sprawie interpelacji pana posła Krzysztofa

Lipca dotyczącej zadłużenia jednostek samorządu

nego uprzejmie informuję.

1.

W ramach wykonywanych zadań, które obej-

mują sprawy ﬁnansowania samorządów, resort ﬁ-

nansów na bieżąco monitoruje sytuację ﬁnansową

jednostek samorządu terytorialnego, w tym proces

zadłużania się tych jednostek.

Podstawą do prowa-

dzenia monitoringu i analiz są dane ze sprawozdań

budżetowych jednostek samorządu terytorialnego,

a w zakresie danych prognostycznych w perspekty-

wie wieloletniej – informacje zawarte w uchwałach

jednostek w sprawie wieloletnich prognoz ﬁnanso-

wych.

Dane sprawozdawcze są regularnie i na bieżą-

co udostępniane na stronie internetowej Minister-

stwa Finansów.

Z analizy danych zawartych w sprawozdaniach

z wykonania budżetów jednostek samorządu teryto-

rialnego wynika, że samorządy za trzy kwartały 2012 r.

wykazują nadwyżkę budżetową 7122 mln zł, przy pla-

nowanym na 2012 r. deﬁcyciewkwocie13,5mldzł.

Według aktualnych danych z wieloletnich pro-

gnoz samorządy planują nadwyżki budżetowe:

— w 2013 r.

– 1,0 mld zł,

— w 2014 r.

– 2,8 mld zł,

— w 2015 r.

– 6,6 mld zł.

Pragnę zaznaczyć, że na poziom zarówno docho-

dów, jak i wydatków bieżących w największym zakre-

sie mają wpływ same jednostki samorządu terytorial-

nego, bowiem to od prowadzonej przez nie polityki

w dużym stopniu uzależniona będzie zdolność do za-

ciągania nowych zobowiązań.

W okresach spowolnienia gospodarczego samo-

rządy, tak jak inne jednostki sektora ﬁnansówpu-

blicznych, powinny zachować szczególną ostrożność

przy prowadzeniu swojej gospodarki finansowej,

niu do poziomu zadłużenia.

Na sytuację ﬁnansową

danej jednostki ma wpływ wiele czynników zewnętrz-

nych, które tak naprawdę determinują zdolność do

spłaty kredytów czy pożyczek w dłuższym okresie

czasu.

2.

Odnosząc się do pytania dotyczącego działań

mających na celu oddłużenie samorządów, które mają

problemy w związku z realizacją inwestycji, pragnę

zaznaczyć, że jednostki samorządu terytorialnego

samodzielnie prowadzą gospodarkę ﬁnansowąwopar-

ciu o własne budżety, a określone ustawami zadania

publiczne wykonują w imieniu własnym.

Zatem sa-

morząd, podejmując decyzję o realizacji przedsięwzię-

cia inwestycyjnego, sam decyduje o źródłach sﬁnan-

sowania danego przedsięwzięcia: czy będą to dochody

tościowych.

Przed podjęciem decyzji jednostki samo-

rządu terytorialnego powinny dokonać oceny swoich

możliwości w zakresie spłaty zobowiązań.

Jednocześnie pragnę zauważyć, że po trzech kwar-

tałach 2012 r. ustawowy limit zadłużenia (60% w re-

lacji do planowanych dochodów ogółem) przekroczy-

ło 21 jednostek samorządu terytorialnego.

Zadłuże-

nie jednostek samorządu terytorialnego stanowiło

35,1% planowanych dochodów ogółem, natomiast

wskaźnik zadłużenia bez zobowiązań na realizację

programów i projektów realizowanych z udziałem

środków unijnych wynosił 31,7%.

Mając na uwadze umożliwienie jednostkom samo-

rządu terytorialnego prowadzenia gospodarki ﬁnan-

sowej w długookresowej perspektywie, począwszy od

2011 r., na szczeblu samorządowym wprowadzono

nowy instrument, tj. wieloletnią prognozę ﬁnansową,

która ma na celu horyzontalne podejście do planowa-

nia wieloletniego.

Obecnie, w celu usprawnienia mo-

nitorowania sytuacji ﬁnansowejjednosteksamorzą-

du terytorialnego i zwiększenia zakresu informacji

o prognozowanej sytuacji ﬁnansowejjednosteksamo-

rządu terytorialnego, w ustawie o zmianie niektó-

wej zaproponowano wprowadzenie jednolitego wzoru

wieloletniej prognozy ﬁnansowej oraz rozwiązań

usprawniających proces pozyskiwania przez ministra

ﬁnansówinformacjioprognozowanejsytuacjiﬁnan-

sowej jednostek samorządu terytorialnego.

Wychodząc naprzeciw oczekiwaniom samorzą-

dów, w ustawie tej zaproponowano również wprowa-

dzenie czasowych preferencji w zakresie zasady zrów-

noważenia wydatków bieżących budżetu jednostki

samorządu terytorialnego, indywidualnego limitu

spłaty zobowiązań i limitu zadłużenia dla tych jed-

nostek samorządu terytorialnego, które przekształ-

cają samodzielne publiczne zakłady opieki zdrowot-

nej i planują spłatę ich zobowiązań z tego tytułu.

Wprowadzenie przewidzianych wyłączeń pozwoli nie

o ﬁnansachpublicznych,aletakżeumożliwiprowa-

dzenie racjonalnej gospodarki ﬁnansowejjednostek

samorządu terytorialnego.

3.

Odnośnie do obywatelskiego projektu ustawy

terytorialnego (druk nr 848) uprzejmie informuję, że

projekt jest aktualnie analizowany.

Rząd zajmie sta-

nowisko wobec tego projektu – stosownie do posta-

Warszawa, dnia 3 grudnia 2012 r.

323

Odpowiedź

podsekretarza stanu w Ministerstwie Finansów

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

skiego oraz grupy posłów z dnia 23 października 2012 r.,

nr SPS-023-11119/12, w sprawie interpretacji podat-

kowych, uprzejmie wyjaśniam, co następuje.

Interpretacja indywidualna prawa podatkowego

stanowi wykładnię przepisów prawa podatkowego

w indywidualnej sprawie zainicjowanej wnioskiem

zainteresowanego podmiotu.

Interpretacja zawiera

stanowisko organu podatkowego, jak należy zastoso-

wać przepisy prawa podatkowego w odniesieniu do

określonego we wniosku stanu faktycznego lub zda-

rzenia przyszłego.

Rozbieżność w zakresie interpretacji indywidual-

nych pojawia się w przypadku, gdy co najmniej dwie

interpretacje osadzone co do istotnych elementów

szłym rozstrzygają dane zagadnienie w odmienny

sposób.

Wystąpienie takiej sytuacji stanowi dla mi-

nistra ﬁnansówsygnał,iżprzynajmniejjedenztych

aktów jest nieprawidłowy i wymaga podjęcia działań

zmierzających do jego zmiany.

Możliwość zmiany wydanej interpretacji indywi-

dualnej przewiduje art. 14e § 1 ustawy Ordynacja

podatkowa.

Zgodnie z tą regulacją minister właściwy

nić wydaną interpretację ogólną lub indywidualną,

stytucyjnego lub Europejskiego Trybunału Sprawie-

dliwości.

Sygnały co do potrzeby podjęcia tego rodzaju ini-

cjatywy mogą płynąć z różnych źródeł, np. od wnio-

skodawców, od organów podatkowych i organów kon-

troli skarbowej, od mediów.

Należy w tym miejscu

w zakresie wydawanych przez organy upoważnione

interpretacji indywidualnych na bieżąco poddawana

jest szczegółowej analizie przez ministra ﬁnansów.

Do zadań ministra ﬁnansównależyprowadzenie

stałego nadzoru nad jednolitością wydawanych in-

terpretacji indywidualnych.

W tym celu stworzono

odpowiednią wewnętrzną procedurę postępowania

w przypadku wystąpienia w obrocie prawnym inter-

pretacji rozbieżnych oraz interpretacji, co do których

istnieją wątpliwości co do prawidłowości podjętego

rozstrzygnięcia.

Konieczność podjęcia powyższych działań podyk-

towana jest treścią przepisu art. 14a ustawy Ordy-

nacja podatkowa, który nakłada na ministra ﬁnan-

sów m.in. obowiązek dążenia do zapewnienia jedno-

litego stosowania prawa podatkowego przez organy

podatkowe.

Ta właśnie norma prawna obliguje bo-

wiem ministra ﬁnansówdoeliminowaniazobrotu

prawnego wszelkich sprzecznych (rozbieżnych) indy-

widualnych interpretacji podatkowych.

W wyniku tych działań na ponad 154 000 inter-

dziernika 2012 r. w 1161 przypadkach stwierdzono

nieprawidłowość interpretacji i dokonano jej zmiany.

Ilość interpretacji, które minister ﬁnansówuznałza

wadliwe, jest zatem nieznaczna w stosunku do liczby

wydanych interpretacji ogółem.

Statystyki prowadzone przez organy upoważnione

wskazują, że spośród 7075 spraw poddanych ocenie

przez sądy administracyjne w okresie od lipca 2007 r.

do października 2012 r. 4279 zakończyło się uchyle-

niem interpretacji przez wojewódzki sąd administra-

cyjny.

W 2811 przypadkach organ nie podzielił argu-

mentacji WSA i złożył skargę kasacyjną do Naczel-

nego Sądu Administracyjnego.

Na 2377 rozstrzygnięć

ogółem dotyczących interpretacji (w sprawach rozpa-

trywanych zarówno ze skargi organu, jak i zaintere-

sowanego) do chwili obecnej w 1119 przypadkach

NSA orzekł na korzyść organów podatkowych.

Jednakże należy podkreślić, iż orzeczenia WSA

uchylające interpretacje organów upoważnionych oraz

zmiany interpretacji dokonane przez ministra ﬁnan-

sów stanowią tylko około 3,5% wszystkich wydanych

interpretacji.

Ocenianie zatem całego systemu inter-

pretacji poprzez pryzmat tak niewielkiej grupy zazwy-

czaj najbardziej skomplikowanych i spornych spraw

w mojej ocenie jest niesprawiedliwe.

Końcowo należy wskazać, że w resorcie ﬁnansów

już od 2001 r. działa System Informacji Podatkowej,

czyli wewnętrzna baza danych, w której publikowane

są wszystkie wydane interpretacje podatkowe.

Po-

zwala ona sprawować ścisłą kontrolę nad jakością

wydawanych interpretacji przez organy podatkowe.

nacja podatkowa interpretacje indywidualne wraz

danych identyﬁkujących wnioskodawcę oraz inne

zwłocznie zamieszczane w Biuletynie Informacji Pu-

blicznej.

Reasumując, rozbieżności w interpretacjach po-

datkowych nie są znaczące, a przyjęte rozwiązania

prawne, systemowe i techniczne pozwalają skutecz-

nie realizować centralną kontrolę nad prawidłowo-

ścią i spójnością wydawanych interpretacji.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Maciej Grabowski

324

Odpowiedź

sekretarza stanu

pelacji złożonej przez pana Tadeusza Tomaszewskie-

go, posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, przeka-

zanej do ministra edukacji narodowej przez ministra

pracy i polityki społecznej (SPS-023-11124/12), w spra-

wie zapewnienia przez gminę opiekuna podczas do-

wozu do szkoły dzieci niepełnosprawnych, uprzejmie

wyjaśniam.

wiązkiem gminy jest:

1) zapewnienie niepełnosprawnym dzieciom pię-

cioletnim oraz dzieciom objętym wychowaniem

przedszkolnym na podstawie art. 14a ust. 1a bezpłat-

bliższego przedszkola, oddziału przedszkolnego w szko-

le podstawowej, innej formy wychowania przedszkol-

nego lub ośrodka umożliwiającego dzieciom upośle-

dzonym umysłowo w stopniu głębokim udział w za-

jęciach rewalidacyjno-wychowawczych, a także dzie-

ciom z upośledzeniem umysłowym z niepełnospraw-

nościami sprzężonymi realizację obowiązku rocznego

przygotowania przedszkolnego albo zwrot kosztów

2) zapewnienie uczniom niepełnosprawnym bez-

bliższej szkoły podstawowej i gimnazjum, a uczniom

3) zapewnienie dzieciom i młodzieży z upośledze-

ciom i młodzieży z upośledzeniem umysłowym z nie-

pełnosprawnościami sprzężonymi, bezpłatnego trans-

wiającego tym dzieciom i młodzieży realizację obo-

wiązku szkolnego i obowiązku nauki, nie dłużej jed-

4) zwrot kosztów przejazdu ww. ucznia oraz jego

opiekuna do szkoły lub ośrodka, na zasadach okre-

ślonych w umowie zawartej między wójtem (burmi-

strzem, prezydentem miasta) i rodzicami, opiekuna-

mi lub opiekunami prawnymi ucznia, jeżeli dowoże-

nie i opiekę zapewniają rodzice, opiekunowie lub

Ustawa nie reguluje szczegółowo trybu zawiera-

nia powyższych umów, w związku z tym warunki

umowy powinny być określone wspólnie przez obie

strony – gminę i rodziców (prawnych opiekunów).

Obowiązkowi zapewnienia bezpłatnego transpor-

tu uczniowi niepełnosprawnemu towarzyszy obowią-

zek zapewnienia opieki w czasie przejazdu do szkoły,

przedszkola, innej formy wychowania przedszkolne-

Sposób zorganizowania bezpłatnego transportu

i opieki nie został uregulowany w ustawie, zagadnie-

nie to ustawodawca pozostawił gminie.

Jednocześnie należy zauważyć, że w pojęciu za-

pewnienia uczniom opieki w czasie przewozu mieści

się obowiązek – wynikający z art. 1 pkt 10 ustawy

o systemie oświaty – utrzymywania bezpiecznych

i higienicznych warunków nauki, wychowania oraz

opieki – w tym także opieki zapewnianej podczas

przewozu dzieci i młodzieży niepełnosprawnych.

Przygotowanie opiekuna, w tym także wolontariu-

sza (zatrudnionego przez gminę na podstawie umowy

o wolontariacie), powinno zatem zapewniać utrzyma-

nie bezpiecznych i higienicznych warunków podczas

przewozu dzieci i młodzieży niepełnosprawnych.

Warszawa, dnia 30 listopada 2012 r.

posła Dariusza Cezara Dziadzia z dnia 25 październi-

z późn. zm.) wyroby tytoniowe jako grupa wyrobów

akcyzowych podlegają jednakowym zasadom doty-

nia.

Produkcja wyrobów tytoniowych, co do zasady,

powinna odbywać się w składzie podatkowym.

Art. 8 ww. ustawy wskazuje zakres czynności

325

akcyzowym.

W konsekwencji opodatkowaniu podlega

się osobę ﬁzyczną lub prawną mającą miejsce za-

daży detalicznej”.

Również preambuła tej dyrektywy

(pkt 7) wskazuje, iż: „Producent powinien zostać zde-

ﬁniowanyjakoosobaﬁzycznalubprawna,którafak-

tycznie przygotowuje wyroby tytoniowe i ustala mak-

symalną detaliczną cenę sprzedaży dla każdego

mają być dopuszczone do konsumpcji”.

tów konsumentów wytwarzających skręty papieroso-

we przeznaczone wyłącznie na własny użytek (do

Zatem konsumenci dokonujący zakupu legalnego

tytoniu do palenia z przeznaczeniem do samodziel-

nego skręcania z niego papierosów zużywanych wy-

łącznie na własny użytek nie są podatnikami akcyzy,

opodatkowaniu podatkiem akcyzowym.

Oznacza to,

iż proces polegający na własnoręcznym wytwarzaniu

na własny użytek skrętów papierosowych z tytoniu,

od którego zapłacono akcyzę w należnej wysokości,

nie wymaga zapłaty dodatkowej akcyzy, nie stanowi

Odnosząc się do podniesionej w interpelacji spra-

wy dotyczącej interpretacji indywidualnej dyrektora

Izby Skarbowej w Katowicach, należy zauważyć, co

następuje.

Istotą interpretacji indywidualnej było udzielenie

odpowiedzi na pytania: czy z tytułu wydzierżawienia

maszyn do automatycznego wytwarzania papierosów

spółka stanie się podatnikiem akcyzy i czy od wytwo-

rzonych przez konsumentów dzierżawiących maszy-

ny papierosów spółka będzie zobowiązana odprowa-

dzić podatek akcyzowy?

W odpowiedzi dyrektor Izby Skarbowej w Kato-

wicach stwierdził, iż ustawa o podatku akcyzowym

nie przewiduje opodatkowania podatkiem akcyzo-

wym dzierżawy jakichkolwiek maszyn na jakikolwiek

cel.

Tym samym z tytułu wydzierżawienia przez

spółkę maszyn do automatycznego nabijania tyto-

niem gilz papierosowych nie stanie się ona podatni-

kiem podatku akcyzowego.

Jak również spółka nie

będzie zobowiązana do zapłaty podatku akcyzowego

od wytworzonych przez konsumenta dzierżawcę pa-

pierosów.

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach wskazał

również, iż w świetle przepisu art. 98 ust.1 ustawy

o podatku akcyzowym czynność polegającą na wła-

snoręcznym nabijaniu tytoniem do palenia gilz pa-

pierosowych, w efekcie czego powstaje papieros (nowy

produkt), należy uznać za produkcję, podlegającą

tym samym opodatkowaniu podatkiem akcyzowym.

W związku z powyższym uznał, iż jedyną możliwo-

ścią produkcji papierosów w sklepie spółki, na terenie

którego nie znajduje się skład podatkowy, przez kon-

sumentów wytwarzających skręty papierosowe, przy

wykorzystaniu wydzierżawionych maszyn, jest wcze-

śniejsza zapłata akcyzy w formie przedpłaty.

Odnosząc się do przedmiotowej interpretacji in-

dywidualnej, należy zauważyć, iż przedstawione

w niej stanowisko co do istoty sprawy jest prawidło-

we.

Jednakże z konstrukcji przepisów art. 99 ust. 1

w związku z art. 99 ust. 7 ustawy dotyczących opo-

datkowania akcyzą wyrobów tytoniowych, jak rów-

nież w świetle deﬁnicjizawartejwart.6dyrektywy

Rady 2011/64/UE cytowanej powyżej, nie można

uznać za uprawnione twierdzenia prowadzącego do

wniosku, iż za produkcję winno zostać uznane każde,

nawet czynione wyłącznie na własne potrzeby (na

własny użytek), wytwarzanie skrętów papieroso-

wych.

W związku z powyższym, jak również mając na

uwadze poprawność wydawanych przez dyrektorów

czących stosowania m.in. przepisów o podatku akcy-

zowym, minister ﬁnansówdokonaanalizyprzedmio-

towej interpretacji indywidualnej w części dotyczącej

opodatkowania podatkiem akcyzowym skrętów pa-

pierosowych wytwarzanych wyłącznie na własny

użytek (do bezpośredniej konsumpcji), a w przypad-

ku stwierdzenia jakichkolwiek uchybień ma możli-

wość dokonania jej zmiany.

Należy jednak zwrócić uwagę na zagrożenia wy-

nikające z upowszechnienia się tego rodzaju praktyk

w życiu gospodarczym.

W istocie udostępnianie ku-

pującemu, w miejscu sprzedaży detalicznej, narzędzi

do samodzielnego wytwarzania papierosów z tytoniu

do palenia, w efekcie czego mamy do czynienia z pro-

dukcją, może stanowić próbę obejścia obowiązują-

cych przepisów (unikanie opodatkowania), bowiem

papierosy są znacznie wyżej opodatkowane niż tytoń

do palenia.

Zatem łatwość w dostępie do narzędzi

umożliwiających wytwarzanie tanich papierosów

(skrętów papierosowych) może prowadzić do destabi-

lizacji rynku wyrobów tytoniowych (rezygnacja z kon-

sumpcji papierosów gotowych na korzyść tańszego

tytoniu do palenia), a konsekwencji generować straty

budżetowe z tytułu wpływów z akcyzy.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Andrzej Paraﬁanowicz

Warszawa, dnia 3 grudnia 2012 r.

326

Odpowiedź

sekretarza stanu

w Ministerstwie Transportu,

-023-11127/12, w sprawie budowy obwodnicy drogowej

wiam następujące informacje i wyjaśnienia.

Inwestycja pn.: „Budowa obwodnicy drogowej Ja-

Proces przygotowania zadań ujętych w załączniku

ca na realizację inwestycji stała się ostateczna.

Jeszcze w tym roku rozpoczną się badania arche-

ologiczne, których ukończenie planowane jest na ko-

niec przyszłego roku.

Natomiast przejęcia gruntów

planowane są na rok przyszły.

Następnie po opraco-

waniu kosztorysu inwestorskiego oraz materiałów

przetargowych możliwe będzie wszczęcie procedury

przetargowej na wybór wykonawcy oraz zawarcie

umowy na realizację inwestycji.

Głównym celem inwestycji jest zwiększenie bezpie-

czeństwa ruchu użytkowników drogi oraz mieszkań-

ców miasta i przyległych wsi Wolica Pusta, Mieszków

i Cielcza.

Dzięki wyeliminowaniu ruchu tranzytowego

z terenów zurbanizowanych poprawią się w znacznym

stopniu warunki życia mieszkańców.

Budowa obwod-

nicy zmniejszy również w znacznym stopniu możli-

wość wypadków i kolizji poprzez zaprojektowanie wę-

złów i wiaduktów nad drogą ekspresową.

Odnosząc się do kwestii zabezpieczenia środków

ﬁnansowychnarealizacjęzadania,należywskazać,

zmianie niektórych innych ustaw został wprowadzo-

ny system ﬁnansowaniabudowyiprzebudowydróg

krajowych oparty o KFD.

Ze środków funduszu re-

alizowane są wydatki inwestycyjne, czyli związane

budżetu państwa ﬁnansowanesązaśwydatkizwią-

zane z remontami, utrzymaniem i zarządzaniem sie-

cią dróg krajowych (z wyjątkiem dróg krajowych

w miastach na prawach powiatu) oraz prace przygo-

towawcze.

Z uwagi na prawomocność ZRiD przejęcia

gruntów z mocy prawa zostaną sﬁnansowanezbu-

dżetu państwa.

W ustawie budżetowej na 2013 r. za-

bezpieczono środki na ten cel.

W kwestii możliwości realizacyjnych przedmioto-

wej inwestycji należy wskazać, iż obecnie w resorcie

perspektywie ﬁnansowej UE.

Jednakże dokładne

jakie Polska otrzyma w ramach funduszy unijnych.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tadeusz Jarmuziewicz

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

października 2012 r., skierowaną do ministra kultu-

2012 r. (znak: SPS-023-11132/12), w sprawie ochrony

zabytków i dziedzictwa kulturowego, uprzejmie pro-

szę o przyjęcie następującego stanowiska.

Zakres ochrony prawnej zabytków określają przede

dza cztery formy ochrony zabytków.

Jedną z nich są

ustalenia ochrony w miejscowym planie zagospoda-

rowania przestrzennego albo w decyzji o ustaleniu

Ta forma ochrony zabytków ma szczególne znaczenie

dla ochrony zabytków, które ujęte są w gminnej ewi-

dencji zabytków, a nie są wpisane do rejestru zabyt-

327

ków.

Objęcie bowiem zabytku tą forma ochrony ozna-

cza konieczność uzgadniania z wojewódzkim konser-

watorem zabytków zakresu ochrony tego zabytku

rowania przestrzennego albo w decyzjach, na podsta-

wie których lokalizowane są różnego rodzaju inwe-

stycje.

Zabytków ujętych w gminnej ewidencji zabyt-

ków dotyczy również przepis art. 39 ust. 3 ustawy

pozwolenie na rozbiórkę wydaje się w uzgodnieniu

z wojewódzkim konserwatorem zabytków.

Na pod-

stawie wskazanych wyżej przepisów wojewódzki kon-

serwator zabytków może przeciwstawić się planowa-

nym zmianom zabytku, które jego zdaniem spowo-

dują obniżenie wartości zabytkowej obiektu, albo jego

rozbiórce.

Znacznie szerszy zakres ochrony zabytku wynika

z faktu wpisu zabytku do rejestru zabytków, gdyż

wszelkie działania podejmowane przy takim zabytku

wymagają pozwolenia wojewódzkiego konserwatora

zabytków.

W przypadku, gdy działania podjęto bez

takiego pozwolenia, wojewódzki konserwator zabyt-

ków posiada kompetencje do ich wstrzymania.

Pa-

miętać jednak należy, że takie uprawnienie woje-

wódzki konserwator zabytków posiada także w od-

niesieniu do zabytków niewpisanych do rejestru za-

bytków.

Wówczas jednak tuż po wstrzymaniu działań

musi on podjąć procedurę wpisu zabytku do rejestru

zabytków.

sadnienia dla poszerzenia zakresu ochrony zabytków

ujętych w gminnej ewidencji zabytków, a niewpisa-

nych do rejestru zabytków, gdyż wojewódzki konser-

wator zabytków może, gdy uzna to za konieczne, wpi-

sać taki zabytek do rejestru zabytków.

Ponadto ist-

nienie wspomnianych wyżej form ochrony zabytków

zasadne jest tylko wtedy, gdy różnią się one zakresem

ochrony.

I w tej sytuacji nie są w chwili obecnej pla-

nowane zmiany przepisów.

Jednocześnie pamiętać również należy, że uszko-

dzenie lub zniszczenie zabytku, nawet takiego, który

nie jest objęty jakąkolwiek formą ochrony, zagrożone

A w przypadku, gdy sprawca takiego czynu działa

umyślnie, sąd jest zobowiązany orzec również na-

wiązkę w wysokości od trzykrotnego do trzydziesto-

krotnego minimalnego wynagrodzenia.

Tak więc

w bieżącym roku nawiązka mogła wynosić nawet

45 tys. zł.

Wydaje się, że jest to kwota dość wysoka

i w tym zakresie również nie planuje się wprowadze-

nia zmian.

Natomiast organem władnym ustalać wysokość

podatku od nieruchomości jest rada gminy.

Przy okre-

ślaniu wysokości stawek tego podatku może ona róż-

nicować ich wysokość dla poszczególnych rodzajów

przedmiotów opodatkowania, uwzględniając w szcze-

gólności lokalizację, rodzaj prowadzonej działalności,

wania gruntu.

Są to jednak kompetencje organu sa-

morządu terytorialnego.

Z wyrazami poważania

Sekretarz stanu

Warszawa, dnia 28 listopada 2012 r.

w sprawie bezkarności w cofaniu liczników

przy sprzedaży aut używanych, oraz stworzenia

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pi-

przekazujące interpelację pani poseł Małgorzaty

Niemczyk w sprawie procederu fałszowania wskazań

liczników przebiegu w pojazdach samochodowych,

uprzejmie informuję, iż zgodnie z art. 81 ust. 6 usta-

okresowe badanie techniczne (…) przeprowadza się

dzenia poprzedniego badania technicznego, a następ-

nie przed upływem kolejnego roku od dnia przepro-

wadzenia badania (…).

Przedmiotowy przepis wska -

zuje, że w ciągu pięciu lat od dnia pierwszej rejestra-

cji pojazd poddawany jest okresowemu badaniu tech-

nicznemu dwukrotnie.

W tym samym pięcioletnim okresie czasu pojazd

ten, zgodnie z zaleceniem producenta, powinien być

corocznie podstawiany do autoryzowanej stacji ob-

sługi (ASO) celem przeprowadzenia kontroli.

Jest to

istotne z punktu widzenia producenta pojazdu, w od-

niesieniu do kontroli stanu technicznego pojazdu

w funkcji wykonywanego przebiegu, a co za tym idzie,

przebiegu dalszej części okresu gwarancyjnego.

Dane

z kontroli przeprowadzonej w ASO, w tym stan licz-

nika przebiegu, powinny być zamieszczane w książce

obsługi i napraw pojazdu.

Ponadto informuję, iż w dniu 7 września 2012 r.

zostało wydane rozporządzenie ministra transportu,

dzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów

328

z 2012 r. poz. 996).

Rozporządzenie to jest wynikiem

konieczności wdrożenia do prawa polskiego przepi-

sów dyrektywy Komisji 2010/48/UE z dnia 5 lipca

2010 r. dostosowującej do postępu technicznego dy-

rektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/40/

WE w sprawie badań zdatności do ruchu drogowego

dzenie wprowadza kilka nowych pozycji w przedmio-

cie badania.

Wśród nich jest m.in. sprawdzenie stanu

licznika przebiegu.

Jako podstawowe kryteria uzna-

nia stanu technicznego pojazdu za niezadowalający

w tym przedmiocie badania określono cyt.: „(…)

a) wyraźne oznaki manipulacji (oszustwo) oraz b) wy-

raźnie nie działa (…)”.

Powyższe zapisy odnoszące się

do kontroli podczas badania technicznego licznika

przebiegu pojazdu powinny stworzyć podstawy praw-

ne ochrony przed umyślnymi działaniami mającymi

na celu fałszowanie wskazań liczników pojazdów.

Co więcej, aktualnie w ramach prac grupy robo-

czej Rady UE ds. transportu lądowego (w której re-

sort transportu bierze czynny udział) procedowany

jest projekt rozporządzenia Parlamentu Europejskie-

czep oraz uchylającego dyrektywę 2009/40/WE.

Pro-

jekt ten zakłada wydawanie po każdym badaniu

technicznym pojazdu certyﬁkatuzdatnościdrogowej,

w którym to dokumencie uprawniony diagnosta bę-

dzie musiał wpisywać m.in. stan licznika pojazdu.

Dziękując Pani za wystąpienie z inicjatywą w tak

istotnym i ważnym temacie, jakim jest cofanie wska-

zań liczników w pojazdach samochodowych, pragnę

zapewnić, iż resort transportu monitoruje problem

związany z umyślnymi działaniami mającymi na

celu fałszowanie liczników przebiegu pojazdów oraz

zbiera informacje w celu wypracowania skutecznych

rozwiązań eliminujących to zjawisko.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tadeusz Jarmuziewicz

w sprawie ﬁnansowania uczelni wyższych

(11136)

Szanowny Panie Marszałku!

Odpowiadając na pi-

smo, znak: SPS-023-11136/12, z dnia 7 listopada

dam poniższe informacje.

Zasadniczym celem obecnie planowanych zmian

jest dostosowanie reguł funkcjonowania uczelni do

skutków niżu demograﬁcznego,wprowadzenieścież-

ki uznawania efektów kształcenia nieformalnego, co

pozwoli na zwiększenie dostępności do edukacji na

poziomie wyższym dla osób po 25. r.ż., oraz doprecy-

zowanie niektórych rozwiązań, przy wzięciu pod

uwagę doświadczeń z wdrażania reformy szkolnictwa

wyższego.

W odniesieniu do poruszanych przez panią poseł

w pytaniach nr 2 i 3 szczegółowych kwestii dotyczą-

cych zasad podziału środków ﬁnansowychzbudżetu

państwa i planowanych zmian w tym zakresie nale-

ży wskazać, iż w aktualnym stanie prawnym, kwe-

stia sposobu podziału dotacji w obszarze działalności

dydaktycznej jest uregulowana nie bezpośrednio

w ustawie, lecz poprzez upoważnienia, na podstawie

których minister właściwy do spraw szkolnictwa wyż-

szego samodzielnie lub w porozumieniu z innymi mi-

nistrami nadzorującymi uczelnie ustala sposób po-

działu dotacji poprzez odpowiednie rozporządzenie.

Upoważnienia te wykonano, wydając rozporządzenie

Nr 251, poz. 1508, z późn. zm.) oraz rozporządzenie

nych (Dz. U. poz. 202).

Algorytmy podziału dotacji wynikające z obu roz-

porządzeń służą podziałowi – dokonywanemu przez

odpowiednich ministrów – środków z budżetu pań-

te, otrzymywane przez poszczególne uczelnie publicz-

ne w wysokości określonej w wyniku zastosowania

odpowiednich formuł algorytmicznych, stanowią

twie wyższym przychody tych uczelni.

Powszechnie

obowiązujące przepisy prawne nie nakładają na uczel-

nie obowiązku zastosowania któregoś z algorytmów

zawartych w powyższych rozporządzeniach do doko-

nania wewnętrznego podziału środków.

Do zakresu

autonomii uczelni należy dokonanie własnego podzia-

łu środków pomiędzy poszczególne jednostki organi-

zacyjne.

Oczywistym jest zatem, iż uczelnia może tak-

że przyjąć dla potrzeb własnych np. algorytm podzia-

łu dotacji podstawowej, ustalony w załączniku nr 1 do

blicznych, jednak dokonanie dowolnej jego modyﬁkacji

w celu uczynienia go bardziej adekwatnym do własnej

specyﬁkilubteżpozostawieniegobezzmianleży

w wyłącznej gestii danej uczelni.

329

Odnosząc się do pytania o nowy algorytm, pragnę

wskazać, iż w Ministerstwie Nauki i Szkolnictwa

Wyższego przygotowano projekt rozporządzenia

zmieniającego rozporządzenie w sprawie sposobu po-

nych i niepublicznych, dostępny na stronie podmio-

towej ministra nauki i szkolnictwa wyższego w Biu-

letynie Informacji Publicznej w zakładce: Projekty

aktów prawnych.

Dokument ten jest aktualnie przed-

miotem uzgodnień międzyresortowych oraz konsul-

tacji społecznych.

We wspomnianym projekcie zaproponowano m.in.

szereg zmian w zakresie algorytmu podziału dotacji

rzecz uczelni publicznych realizujących zadania zwią-

zane z kształceniem studentów cywilnych.

Zmiany

te dotyczą zwłaszcza: zastąpienia dotychczasowego

składnika zrównoważonego rozwoju składnikiem do-

stępności kadry, wprowadzenia mechanizmu zachęty

ﬁnansowej,stosowanegoprzezministrawobecnad-

zorowanych uczelni, które podjęły decyzję o połącze-

niu się, oraz innych kwestii związanych z modyﬁka-

cją sposobu obliczania pozostałych składników, tak

miować jakość kształcenia.

Zgodnie z nowym składnikiem dostępności kadry

do podziału stosować się będzie wzór uwzględniający

liczbę studentów i uczestników studiów doktoranc-

kich przypadających na jednego nauczyciela akade-

mickiego.

Składnik dostępności ma za zadanie pre-

miowanie uczelni, w których poprzez ograniczenie

uczelnie będą kładły większy nacisk na zapewnienie

intensywniejszego kontaktu studentów i doktoran-

tów, w ramach procesu kształcenia, z nauczycielami

akademickimi.

Niezwykle ważnym rozwiązaniem, zaprojektowa-

nym pod kątem podnoszenia jakości kształcenia oraz

wspomagania w uczelniach procesów dostosowują-

cych je do współczesnych warunków demograﬁcz-

nych, jest wprowadzany mechanizm wspierający łą-

czące się uczelnie publiczne.

Zmiana ta ma na celu

zapewnienie stabilizacji ﬁnansowejnowopowstałych

uczelni publicznych, tak aby w okresie trzech lat od

połączenia zapewnić im środki niezbędne do przepro-

wadzenia odpowiednich zmian organizacyjnych

i wzmocnienia wybranych aspektów działalności.

Za-

chęci to uczelnie publiczne do podjęcia prac zmierza-

jących do przeprowadzania połączeń, które z kolei

umożliwią korzystanie z efektu synergii wynikające-

go ze wzmocnienia potencjału dydaktycznego i na-

ukowego.

Na podstawie zaproponowanego mechanizmu, je-

żeli dotacja podstawowa obliczona w roku przypada-

jącym w okresie trzech kolejnych lat następujących

po roku utworzenia uczelni publicznej dokonanego

w wyniku połączenia uczelni publicznych, będzie niż-

sza niż 102% sumy dotacji podstawowych przyzna-

nych połączonym uczelniom w roku poprzedzającym

połączenie, w warunkach porównywalnych, minister

nadzorujący tę uczelnię przyzna jej w tym roku do-

tację podstawową uzupełnioną do wysokości stano-

wiącej 102% sumy dotacji podstawowych przyzna-

100% zwiększeń dotacji podstawowej o charakterze

stałym, przyznanych uczelni publicznej w okresie

trzech lat od utworzenia.

W składniku badawczym, zgodnie z projektem

rozporządzenia, podwyższono przelicznik do 2,0 dla

projektów badawczych w ramach programów mię-

dzynarodowych.

Przelicznik dla krajowych projek-

tów badawczych pozostawiono na dotychczasowym

poziomie równym 1,0.

Kolejne projektowane zmiany dotyczą sposobu okre-

ślania liczby nauczycieli akademickich w ramach skład-

nika kadrowego – według posiadanych przez nich stop-

ni i tytułów naukowych, a nie, jak dotychczas, według

zajmowanych stanowisk.

Zastosowane rozwiązanie

wpisuje się w zmiany wprowadzone nowelizacją ustawy

Prawo o szkolnictwie wyższym, promujące dynamiczny

model kariery naukowej oraz jakość kształcenia.

Do-

tychczasowe rozwiązanie uwzględniało awans stanowi-

skowy, a nie realny awans naukowy.

W celu wspierania kształcenia kadry uczelnie pu-

bliczne zachęcane będą do przyznawania stypendium

doktoranckiego na prowadzonych stacjonarnych stu-

diach doktoranckich dzięki, wprowadzonemu w pro-

pozycji nowego algorytmu podziałowi uczestników

stacjonarnych studiów doktoranckich na osoby otrzy-

mujące stypendium doktoranckie (z wyłączeniem

osób pobierających wyłącznie zwiększenie stypen-

dium doktoranckiego z dotacji projakościowej) oraz

nieotrzymujące stypendium doktoranckiego.

Uczest-

nicy stacjonarnych studiów doktoranckich niepobie-

rający stypendium doktoranckiego będą uwzględnia-

ni w algorytmie podziału dotacji z obniżonym prze-

licznikiem równym 2,0.

Dla osób otrzymujących sty-

pendium doktoranckie przewiduje się wyraźnie wyż-

szy przelicznik – na poziomie 5,0 (tj. analogicznym

do wcześniej obowiązującego dla całej grupy uczest-

ników stacjonarnych studiów doktoranckich, nieza-

leżnie od pobieranego stypendium doktoranckiego).

Zachętą do uruchamiania kształcenia przez pu-

bliczne uczelnie zawodowe na proﬁlupraktycznym

będzie przewidziane w projekcie rozporządzenia roz-

wiązanie, zgodnie z którym studenci studiów stacjo-

narnych studiujący w takich uczelniach na kierunku

o proﬁlupraktycznymbędąuwzględnianiwalgoryt-

mie podziału dotacji – po uwzględnieniu kosztochłon-

ności kierunku – z przelicznikiem 1,2.

Natomiast

pozostali studenci stacjonarni tych uczelni będą uj-

mowani w algorytmie, także po uwzględnieniu kosz-

tochłonności kierunku, z przelicznikiem 1,0.

Odnosząc się natomiast do kwestii środków ﬁnan-

sowych z budżetu państwa, jakie w 2011 r. otrzyma-

ły wymienione w interpelacji łódzkie uczelnie publicz-

ne, warto wskazać, iż minister właściwy do spraw

330

szkolnictwa wyższego sprawuje nadzór nad dwiema

uczelniami z siedmiu wymienionych w interpelacji,

tj. nad Uniwersytetem Łódzkim oraz Politechniką

Łódzką.

Kwoty przyznanych tym uczelniom w roku 2011

dotacji podmiotowych z działu 803: Szkolnictwo wyż-

sze, rozdziałów 80306: Działalność dydaktyczna oraz

80309: Pomoc materialna dla studentów i doktoran-

tów stanowiły odpowiednio 255 212,8 tys. zł oraz

204 348,5 tys. zł [dane na podstawie obwieszczenia

nia 2012 r. w sprawie wykazu jednostek, którym

udzielono w 2011 r. dotacji podmiotowych w ustawo-

wo określonym zakresie z części 38: Szkolnictwo

wyższe, (Dz. Urz.

MNiSW poz. 9) wydanego na pod-

Odpowiadając z kolei na pytanie dotyczące dotacji

z budżetu państwa, jakie w ubiegłym roku przezna-

czono na szkolnictwo wyższe, uprzejmie informuję,

że wydatki w 2011 r. w dziale 803: Szkolnictwo wyż-

sze zostały zrealizowane w łącznej kwocie 13 154,8

mln zł, z tego: z budżetu państwa – 12 009,2 mln zł

i z budżetu środków europejskich – 1145,6 mln zł.

Największy udział w zrealizowanych wydatkach

działu 803: Szkolnictwo wyższe stanowi grupa wy-

datków dotacji z budżetu państwa w kwocie 10 971,1

mln zł.

Zasadniczą część dotacji budżetowych stanowiły

dotacje podmiotowe w obszarze działalności dydak-

tycznej przekazane dla publicznych szkół wyższych.

Udział przekazanych dotacji na szkolnictwo wyższe

(10 971,1 mln zł) w pozycji budżetu państwa: Dotacje

i subwencje ogółem (148 461,3 mln zł) wynosi 7,39%.

Minister

Barbara Kudrycka

12, przy którym została przekazana interpelacja

pani poseł Małgorzaty Niemczyk w sprawie emisji

wiam stosowne wyjaśnienia.

Jednocześnie uprzejmie informuję, iż resortem

wiodącym w zakresie transportu oraz budownictwa

jest Ministerstwo Transportu, Budownictwa i Gospo-

darki Morskiej.

W związku z powyższym stanowisko

zawiera również informacje przekazane przez ww.

resort.

1.

Jaki wpływ na zanieczyszczenie środowiska

Jak wynika ze statystyk, transport lotniczy jest

odpowiedzialny za emisje ok. 2–3% światowej emisji

CO

2

oraz ma 12% udziału w emisji z całej gałęzi trans-

portu na świecie.

Pomimo tego, że wolumen przed-

miotowej emisji nie jest duży, to dynamika wzrostu

ruchu lotniczego oraz jego potencjał wpływa na sze-

reg działań o charakterze legislacyjnym oraz proce-

duralnym podejmowanych między innymi przez UE

oraz samych przewoźników lotniczych.

Przewoźnicy

dostrzegają zwiększający się wpływ zagadnień śro-

dowiskowych na ich działalność, które odzwiercie-

dlone są w postaci podatków, opłat i innego rodzaju

obciążeń.

Poziom emisji CO

2

jest związany z zużyciem pali-

wa.

Zwiększone zużycie paliwa powoduje zwiększoną

emisje CO

2

nicy lotniczy koncentrują się głównie na ogranicze-

niu zużycia paliwa.

Instrumentem prawnym jest tu

włączenie lotnictwa cywilnego do systemu handlu

uprawnieniami do emisji (EU-ETS) począwszy od

2012 r.

Generalnie działania poszczególnych podmiotów

można podzielić na trzy główne obszary:

— rozwój technologii (nowe, bardziej ekonomiczne

silniki lotnicze oraz zastosowanie kompozytów do

produkcji płatowca),

— aspekty związane z zarządzaniem ruchem lot -

niczym (Single European Sky oraz jego technologicz-

ny komponent w postaci programu SESAR),

— operacyjne środki obniżania kosztów (np. ko -

łowanie na jednym silniku, stosowanie narzędzi do

optymalizacji planowania operacji lotniczych).

sacyjne tworzone przez samoloty?

Trwałe linearne smugi kondensacyjne (ang. con-

densation trails – contrails) są chmurami piętra wy-

sokiego (łac. Cirrus) złożonymi z kryształków lodu

powstałych w procesie kondensacji pary wodnej będą-

cej produktem spalania paliwa lotniczego.

Smugi kon-

densacyjne tworzą się na znacznej wysokości, z regu-

ły powyżej 6 tys. m ponad ziemią (najczęściej pomiędzy

7–10 tys. m).

Procesy powstawania i rozwoju smug

kondensacyjnych są przedmiotem badań wielu ośrod-

ków naukowych w związku z zapotrzebowaniem, jakie

Zespołu do spraw Zmian Klimatu (IPCC).

Wyniki badań wykazały, że na pewnych wysoko-

ściach smugi kondensacyjne wykazują efekt ociepla-

jący, a na innych wysokościach wykazują efekt ozię-

biający planetę.

Mając na uwadze powyższe, należy

stwierdzić, iż w obecnym stanie wiedzy wpływ ten

powinien być uważany jako neutralny.

331

Transport wodny jest jedną z najtańszych, a jed-

nocześnie najbardziej przyjaznych dla środowiska form

transportu.

Cechuje go małe zużycie energii w prze-

liczeniu na wykonaną pracę przewozową, mała emisja

zanieczyszczeń powietrza i relatywnie niewielkie za-

nieczyszczenie wód.

Transport wodny śródlądowy ma

dodatkowo potencjał dla znacznego zmniejszenia za-

gęszczenia ruchu w wyniku przejęcia przewozów

transportu samochodowego.

W odniesieniu do ładun-

ków bardzo ciężkich i wielkogabarytowych stosowanie

transportu wodnego jest często niemożliwe.

Ponieważ w żegludze śródlądowej i morskiej sto-

sowane są różnorodne typy statków i eksploatowa-

nych silników, dane dotyczące emisji mogą mieć je-

dynie charakter przykładowy i orientacyjny, nato-

miast faktyczna emisja uzależniona będzie od kon-

kretnego silnika, a także od samej jego eksploatacji,

w tym np. od prędkości statku i typu paliwa.

Wśród statków towarowych uprawiających żeglu-

gę morską wymienić można m.in. drobnicowce, kon-

tenerowce, masowce czy zbiornikowce.

Wielkość stat-

ków jest bardzo zróżnicowana.

Przykładowo w seg-

mencie masowców najmniejsze jednostki mają no-

śność do 10 000 DWT (DWT – ang. deadweight ton-

nage), podczas gdy największe nawet ponad 150 000

DWT.

Najliczniejsze w tym segmencie są jednostki o

pojemności 10 000–50 000 DWT.

Przykładowa orien-

tacyjna emisja dla masowca o nośności 35 000–60

000 DWT wynosi 5,7 g CO

2

na tonokilometr.

W zależ-

ności od nośności statku dla masowców wartość ta

oscyluje w przedziale 2,5–29,2 g CO

2

na tonokilometr,

a dla wszystkich typów statków ogółem w przedziale

2,5–60,3 g CO

2

na tonokilometr.

W sektorze żeglugi

zarówno wskaźniki emisji, jak i same emisje są znacz-

nie niższe niż w pozostałych formach transportu.

Statki żeglugi śródlądowej mają w porównaniu ze

środkami transportu lądowego znaczną nośność.

Je-

den statek o możliwości załadowczej 2000 DWT to 50

wagonów 40-tonowych oraz 80 ciężarówek 25-tono-

wych.

Średnie zużycie paliwa załadowanego statku

żeglugi śródlądowej to ok. 35 l/h.

Przykładowa orien-

tacyjna emisja z silnika Diesla wynosić może 3170 kg

CO

2

na tonę paliwa.

Zużycie paliwa w żegludze śród-

lądowej do przewozu tej samej ilości ładunku na tej

samej trasie jest ok. 5-krotnie niższe niż w transpor-

cie kołowym, co ma bezpośrednie przełożenie na emi-

sję dwutlenku węgla.

Dla przewozu tej samej ilości

ładunku na tę samą odległość żeglugą śródlądową

i transportem kołowym emisja CO

2

z żeglugi śródlą-

dowej jest zatem ok. 5-krotnie niższa.

Normy, jakim powinny odpowiadać silniki spali-

nowe używane w żegludze śródlądowej, regulowane

są przez następujące akty prawne:

1) rozporządzenie ministra gospodarki i pracy

wymagań dla silników spalinowych w zakresie ogra-

niczenia emisji zanieczyszczeń gazowych i cząstek

stałych przez te silniki (Dz. U. Nr 202, poz. 1681),

2) rozporządzenie ministra gospodarki i pracy

(Dz. U. Nr 258, poz. 2584).

Ilość zanieczyszczeń produkowanych w ciągu roku

przez dom ogrzewany olejem, węglem lub drewnem

zależna jest od wielu parametrów, tj. m.in. powierzch-

ni, użytych materiałów, położenia, warunków ze-

wnętrznych, zastosowanych technologii.

W związku

z powyższym możliwe jest jedynie oszacowanie w przy-

bliżeniu wielkości emisji CO

2

dla np. budynku miesz-

kalnego jednorodzinnego.

W obliczeniach założono,

że budynek ma powierzchnię 100 m

2

i na cele grzew-

cze potrzebuje średnio 80 kWh/(m

2

rok) energii użyt-

kowej.

W poniższej tabeli przedstawiono dane wej-

ściowe oraz wielkość emisji obliczone na podstawie

przepisów rozporządzenia ministra środowiska z dnia

nia wielkości emisji substancji objętych wspólnoto-

wym systemem handlu uprawnieniami do emisji oraz

na podstawie przepisów rozporządzenia ministra in-

nej budynku, lokalu mieszkalnego lub części budyn-

ku stanowiącej samodzielną całość techniczno-użyt-

kową oraz sposobu sporządzania i wzorów świadectw

Rodzaj paliwa Sprawność wytwarzania ciepła

Wskaźnik

zapotrzebowania na

energię końcową

[kWh/(m

2

rok)]

Wskaźnik

zapotrzebowania na

nieodnawialną energię

pierwotną

[kWh/(m

2

rok)]

Ilość zużytego

paliwa [TJ/rok]

Wielkość emisji

CO

2

[Mg CO

2

]

Węgiel

kamienny

Kocioł węglowy

wyprodukowany w latach

1980–2000 – 0,70

114 125 0,041 3,88

olej

Kotły niskotemperaturowe na

paliwo gazowe lub płynne z

zamkniętą komorą spalania i

palnikiem modulowanym – 0,91

88 97 0,032 2,34

drewno Kocioł na biomasę – 0,72 111 22 0,040 0,00

332

Z tabeli wynika, iż zarówno pod kątem wielkości

emisji CO

2

oraz wartości wskaźnika zapotrzebowa-

nia na nieodnawialną energię pierwotną najkorzyst-

niej wypada budynek ogrzewany drewnem (pod wa-

runkiem, że spalanie biomasy odbywa się z wysoką

sprawnością i bez stosowania jakichkolwiek domie-

szek).

W rzeczywistości parametry emisyjne kotłów

zasilanych biomasą są porównywalne z kotłami ga-

zowymi lub olejowymi.

5.

Jakie inne zanieczyszczenia powodujące trucie

W Polsce, jak w większości krajów Unii Europej-

skiej, duże problemy sprawia dotrzymanie wymogów

jakości powietrza ze względu na zanieczyszczenie py-

łem drobnym PM10 i PM2,5 oraz poziomów docelo-

wych benzo(a)pirenu (w wyniku oceny jakości powie-

trza za rok 2011 wyznaczone są 42 strefy ze względu

na przekroczenie poziomu dopuszczalnego PM10, 21

stref ze względu na przekroczenie poziomów dopusz-

czalnych powiększonych o margines tolerancji pyłu

PM2,5 oraz 42 strefy ze względu na przekroczenie

poziomu docelowego benzo(a)pirenu, ponadto noto-

wane są pojedyncze strefy z przekroczeniami norm

dwutlenku azotu, arsenu oraz benzenu).

Z analiz wy-

mysł, sektor bytowo-komunalny oraz transport.

nia oddziaływania ww. sektorów na środowisko.

Należy zauważyć, że Polska od lat prowadzi dzia-

łania mające na celu zmniejszenie emisji zanieczysz-

czeń do powietrza.

Ponadto należy zauważyć, że

czynnikiem wpływającym na występowanie okre-

sów podwyższonych stężeń zanieczyszczeń w powie-

trzu są warunki meteorologiczne i ukształtowanie

terenu.

W wyniku spalania paliw wysokoemisyj-

nych w paleniskach domowych obserwowany jest

kilkukrotny wzrost poziomu zanieczyszczenia po-

wietrza (głównie SO

2

, pyły, CO oraz benzo(a)piren)

w sezonie grzewczym, rejestrowany na całym obsza-

rze kraju.

Aby temu zapobiegać, podejmuje się róż-

nego rodzaju interwencje.

W okresie ostatnich 20 lat

dzięki podjęciu i zrealizowaniu efektywnych działań

emisja pyłów do powietrza została ograniczona o bli-

sko 80%, dwutlenku siarki o ok. 70%, a tlenków

azotu o blisko 40%.

Zgodnie z polskim prawodawstwem dla stref,

celowych i dopuszczalnych zanieczyszczeń, zarząd

województwa opracowuje programy ochrony powie-

trza, które spowodują naprawę sytuacji i dotrzymy-

wanie norm jakości powietrza.

W ww. programach ochrony powietrza określane

nistracyjnym oraz przez podmioty odpowiedzialne za

przekroczenia poziomów zanieczyszczeń.

Wśród licz-

nych prowadzonych działań należy zwłaszcza wymie-

nić następujące:

1) w sektorze bytowo-komunalnym:

— wymiana starych wysokoemisyjnych urządzeń

grzewczych opalanych węglem kamiennym na piece

olejowe i gazowe,

— termomodernizacja budynków,

— podłączenie do sieci ciepłowniczej;

2) w sektorze transportu:

— propagowanie paliw bardziej przyjaznych śro -

dowisku (gaz ciekły LPG, gaz sprężony CNG),

— ﬂotypojazdówzasilanepaliwaminiskoemisyj -

nymi (elektryczność, biopaliwa),

— tworzenie stref z ograniczonym ruchem pojaz -

dów;

3) w sektorze przemysłu:

— stosowanie wysokosprawnych urządzeń odpy -

lających,

— zamiana paliwa węglowego na paliwa o mniej -

szej zawartości popiołu, w tym zwłaszcza stosowanie

węgla uzdatnianego,

— wprowadzanie nowych technologii niskoemi -

syjnych,

— wytwarzanie energii elektrycznej w skojarze -

niu z wytwarzaniem ciepła (kogeneracja).

Polska nie odprowadza pieniędzy do Unii Euro-

pejskiej związanych z emisją CO

2.

Emisja w Polsce wyrażona w ekwiwalencie CO

2

w roku 2010 wyniosła 402 532,13 Gg, osiągnięto po-

ziom znacznie przewyższający cel zadeklarowany

w ramach zobowiązań międzynarodowych.

W dniu 15 lipca 1998 r.

Polska podpisała protokół

z Kioto ustanowiony do Ramowej konwencji Narodów

który następnie został ratyﬁkowanywdniu13grud-

nia 2002 r.

Polska jako strona protokołu z Kioto przy-

jęła zobowiązanie do zredukowania emisji gazów cie-

plarnianych o 6% w okresie 2008–2012 w stosunku

do roku 1988 jako roku bazowego.

Przemiany polityczno-gospodarcze zachodzące od

1990 r. spowodowały, że krajowa emisja gazów cie-

plarnianych znajduje się znacznie poniżej poziomu

przyjętego dla RP w protokole z Kioto.

W latach

1988–2010 znacząco zmniejszyła się emisja gazów

cieplarnianych, o ok. 28,6%.

Cel ten został osiągnię-

ty przez wdrożenie kompleksu polityk i działań

przede wszystkim prowadzących do poprawy efek-

tywności wykorzystania energii oraz restrukturyza-

cji zużycia paliw.

Podsekretarz stanu

Beata Jaczewska

333

Odpowiedź

podsekretarza stanu

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

blemu bezdomności, znak: SPS-023-11138/12, uprzej-

mie informuję, co następuje.

wyjaśniam, że z informacji przekazanych przez Mi-

liczbę osób bezdomnych można w przybliżeniu sza-

cować na około 30–40 tys. osób.

Jednocześnie, jak

podaje MPiPS, w Polsce jest 625 placówek noclego-

wych dla osób bezdomnych o łącznej liczbie ok 22,5

tys. miejsc.

Chciałbym zapewnić, że rząd w ramach prowa-

dzonej polityki mieszkaniowej nie pomija niezamoż-

nych rodzin.

Pomoc państwa w tym zakresie realizo-

duje możliwość ubiegania się o ﬁnansowewsparcie

z budżetu państwa przez podmioty, do których usta-

gminy, powiaty, związki międzygminne i organizacje

domy dla bezdomnych.

Źródłem udzielanej w ramach programu wsparcia

budownictwa socjalnego pomocy jest Fundusz Dopłat

W zależności od rodzaju realizowanego przedsięwzię-

cia inwestor ma możliwość otrzymania wsparcia

(w przypadku noclegowni i domów dla bezdomnych

40–50% kosztów przedsięwzięcia).

W ramach realizacji programu w latach 2007–

–2012 udzielono ﬁnansowegowsparcianarealizację

około 10 tys. lokali socjalnych, mieszkań chronio-

nych, mieszkań komunalnych (dodatkowo powstanie

odpowiednia liczba lokali socjalnych) i mieszkań dla

powodzian oraz około 0,8 tys. miejsc w noclegow-

niach i domach dla bezdomnych.

W roku bieżącym

twa socjalnego i komunalnego przekazana została

publicznych, jest to najwyższa kwota, jaką dotych-

czas w roku budżetowym zaplanowano na doﬁnan-

sowanie przedsięwzięć realizowanych na podstawie

ustawy (w porównaniu z ubiegłym rokiem wydatki

na ten cel wzrosły o 40 mln zł).

blemy, cele i kierunki programu wspierania rozwoju

jęty w dniu 4 marca 2011 r. również przez Sejm RP.

downictwa mieszkaniowego, wraz z głównymi kie-

tem odniesień do wszystkich działań rządu podejmo-

wanych w obszarze mieszkaniowym.

Wobec powyż-

szego uważam, że nie ma potrzeby opracowania na-

rodowego programu mieszkaniowego, bowiem to

mu wspierania rozwoju budownictwa mieszkaniowe-

go do 2020 roku” pełni rolę porządkującą obszar po-

lityki mieszkaniowej w Polsce oraz wyznacza kierun-

ki jej rozwoju.

Działania podejmowane przez ministerstwo

skupiają się na wspieraniu różnych segmentów

rynku mieszkaniowego i w ramach aktualnych in-

strumentów należy wyróżnić cztery podstawowe

grupy działań:

łania, doﬁnansowujączbudżetuczęśćkosztówprzed-

sięwzięć (30–50%), w ramach których tworzone są

2)

tową państwo adresuje wsparcie w postaci doﬁnan-

sowania części odsetek do oprocentowania kredytów

sowanie jest udzielane na zakup lub budowę lokalu

1)

334

cych określone parametry cenowe i powierzchniowe.

W ramach wsparcia budownictwa mieszkaniowe-

wy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub

budownictwa objętego społecznym programem miesz-

ści jest stosowana do budynków mieszkalnych jedno-

rodzinnych, których powierzchnia użytkowa nie prze-

2

temu obniżek czynszów w zasobach komunalnych.

4)

lega na wypłacie ﬁnansowanej z budżetu państwa

środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regional-

nego.

Szczegółowe warunki wsparcia i zakres bene-

ﬁcjentów są określone w poszczególnych regional-

dom jednorodzinny lub kupujących dom/mieszkanie

na rynku pierwotnym.

Doﬁnansowanie ma formę

gniętego na budowę/zakup domu lub zakup mieszka-

nych i mieszkań w budynkach wielorodzinnych.

ten cel stanowiły rocznie od 43% do 66% części 18 bu-

dżetu państwa przeznaczanego bezpośrednio na

mieszkalnictwo.

„Mieszkanie dla młodych”, który zastąpi realizowany

obecnie, a wygaszany z końcem 2012 r., program

„Rodzina na swoim”.

Nowy instrument jest częścią

pakietu działań prorodzinnych, zapowiedzianych

snego mieszkania.

Pomoc ma polegać na otrzymaniu

na rynku pierwotnym, na pokrycie wkładu własnego

nej, a także dla branż powiązanych (np. producenci ma-

teriałów budowlanych, producenci sprzętów AGD i RTV

nia dziecka w momencie zakupu mieszkania wsparcie,

w rodzinie beneﬁcjentawciągu5latoddniazakupu

dzie mógł się ubiegać o dodatkowe doﬁnansowanie

w wysokości 5%.

Planuje się, że nowy program wejdzie

Aktualnie założenia programu znajdują się w konsul-

tacjach społecznych.

Wkrótce do konsultacji zostanie

przekazany również projekt ustawy.

Podsekretarz stanu

Piotr Styczeń

3)

5)

335

Odpowiedź

podsekretarza stanu w Ministerstwie Finansów

w sprawie podwyższenia limitu kwotowego

-023-11139/12, przy którym przesłana została interpe-

lacja pani poseł Iwony Ewy Arent z dnia 22 paździer-

zenty o małej wartości rozumie się przekazywane

Przekazanie nieodpłatnie takich towarów jest

czynnością wyłączoną z zakresu opodatkowania po-

Pierwotnie w projekcie ustawy o zmianie ustawy

ustaw przewidywano podniesienie limitów kwoto-

wych dla prezentów o małej wartości (w projekcie

ustawy przekazanym pod obrady komitetu Rady Mi-

nistrów proponowano podniesienie tych limitów: dla

prezentów przekazywanych przez podatnika jednej

osobie w roku podatkowym ze 100 zł do 160 zł, jeżeli

podatnik prowadzi ww. ewidencję, oraz dla prezen-

tów przekazywanych bez ewidencji z 10 zł do 20 zł).

Projektowane zmiany, w przypadku gdyby weszły

w życie, spowodowałyby ujemne skutki ﬁnansowedla

budżetu państwa w wysokości ok. 67 mln zł (szaco-

wane w warunkach 2013 r.).

Te ujemne skutki bu-

dżetowe miały być zniwelowane dodatnimi skutkami

budżetowymi z tytułu podwyższenia stawki podatku

na niektóre towary i usługi.

Z uwagi na okoliczność, że dyskusje w ramach

komitetu Rady Ministrów doprowadziły do odstąpie-

nia w ww. projekcie ustawy od podwyższenia stawki

VAT na niektóre towary, a tym samym nie wystąpi-

łyby planowane dodatnie skutki ﬁnansowedlabu-

dżetu państwa z tytułu tych zmian, uwzględniając

zm.), odstąpiono od podwyższenia limitów dla ma-

łych prezentów.

W związku z tym z projektu ustawy

zostały wyłączone zmiany w zakresie art. 7 ust. 4

ustawy o VAT.

Odnosząc się do przedstawionej w interpelacji pro-

pozycji Polskiej Izby Artykułów Promocyjnych, nale-

ży wskazać, że proponowane podwyższenie limitów

wałoby ubytkiem dochodów budżetu państwa z tytu-

łu podatku VAT o ok. 280 mln zł.

Biorąc pod uwagę

obecne uwarunkowania budżetowe, a przede wszyst-

kim ww. przepisy ustawy o ﬁnansachpublicznych,

nie jest aktualnie możliwe uwzględnienie tej propo-

zycji.

Jednocześnie w związku z uwagą, iż propozycja

PIAP została wniesiona w trosce o zgodność z dyrek-

tywą 2006/112/UE, należy podkreślić, że ww. art. 7

skiego porządku prawnego postanowień art. 16 dy-

Europejskiej przysługuje pewien zakres swobodnego

zdeﬁniowaniapojęciaprezentuomałejwartościpod

warunkiem, że przyjęte rozwiązanie uwzględnia cel

Przedstawiając powyższe, nie podzielam przyto-

czonego w interpelacji argumentu, że podwyższenie

na celu m.in. zapewnienie zgodności polskich przepi-

sów ustawy o VAT z przepisami dyrektywy 2006

/112/WE, gdyż obecne uregulowania w tym zakresie

nie naruszają przepisów dyrektywy.

Reasumując, nie przewiduje się obecnie wprowa-

dzenia zmian w zakresie podwyższenia limitów dla

prezentów o małej wartości.

Nie wyklucza się jednak,

że zmiany w tym zakresie zostaną wprowadzone

w przyszłości.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Maciej Grabowski

336

Odpowiedź

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pis-

12, za którym przekazana została interpelacja posel-

ska posłanki na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, pani

Iwony Ewy Arent, z dnia 22 października 2012 r.

w sprawie szykanowania związkowców w Służbie

Celnej, uprzejmie informuję, co następuje.

kie informacje przedstawione w piśmie z dnia 28 si-

erpnia 2012 r. nr SC4/0602/19/12/SOQ/11443BMI9,

stanowiącym odpowiedź na wcześniejszą interpelac-

ję pani poseł Iwony Ewy Arent (znak: SPS-023-7656/

12), w warstwie merytorycznej i faktycznej zachowu-

ją swoją aktualność.

Prowadzone wobec poszczegól-

nych działaczy związkowych postępowania dyscypli-

narne nie wynikają z braku poszanowania w Służbie

Celnej praw przysługujących przedstawicielom związ-

ków zawodowych.

Podkreślić należy także, iż tego

typu sprawy mają charakter incydentalny, dotyczą

bowiem kilku funkcjonariuszy celnych będących

działaczami związkowymi, członkami de facto jednej

z pięciu działających w Służbie Celnej ogólnopolskich

organizacji związkowych.

Chcę zapewnić Panią Marszałek, iż kierownictwo

Służby Celnej ma świadomość istoty i roli związków

zawodowych w danej grupie zawodowej.

Z tego powo-

du – wbrew tezom stawianym w wystąpieniach

Związku Zawodowego Celnicy PL kierowanych do

najważniejszych organów państwa, posłów i senato-

rów o szykanowaniu i marginalizacji związków za-

wodowych w Służbie Celnej – przykłada dużą wagę

mi działającymi w Służbie Celnej.

Podkreślenia wymaga przy tym, iż, jak to już

wskazano, w chwili obecnej w Służbie Celnej działa

pięć organizacji związkowych o charakterze ogólno-

polskim.

Podstawą współpracy kierownictwa Służby

Celnej z tymi organizacjami związkowymi jest dialog

prowadzony w trybie ciągłym.

Praktyka tego dialogu

przekłada się m.in. na odbywane cyklicznie w Mini-

najistotniejsze sprawy dotyczące Służby Celnej.

W szczególności są to kwestie kierunków rozwoju

Służby Celnej oraz dyskusja o bieżących problemach

nurtujących środowisko funkcjonariuszy celnych.

W spotkaniach, których w 2012 r. odbyło się już sie-

dem, a planowane są następne, biorą także udział

przedstawiciele Związku Zawodowego Celnicy PL.

Rola działaczy związkowych w służbach mundu-

rowych jest dwojaka (podobnie wyrok WSA w War-

szawie, sygn. akt II SA/Wa 1276/11, z dnia 8 grudnia

2011 r. – niepublikowany).

Po pierwsze, są oni cały

bie Celnej oraz poszanowania powszechnie przyję-

tych i społecznie akceptowanych kanonów zachowań

gie, wprawdzie funkcjonariuszowi celnemu, jako

działaczowi związkowemu przysługuje, na podstawie

wych, szereg przywilejów, jak choćby swoisty immu-

ność związkowa prowadzona na podstawie przywo-

jącego w Rzeczpospolitej Polskiej.

W doktrynie prawa

pracy powszechny jest pogląd, iż działalność związ-

kowa odbywać się musi w granicach obowiązującego

stania z uprawnień wynikających z ustawy o związ-

kach zawodowych kosztem łamania innych powszech-

nie obowiązujących norm prawa.

Pragnę zapewnić Panią Marszałek, iż prowadzo-

ne wobec przewodniczącego Związku Zawodowego

Celnicy PL postępowania dyscyplinarne są efektem

naruszenia przez pana S. S. zasad określonych w usta-

rowych.

Jako takie, nie mają one związku z prowa-

dzoną przez niego działalnością związkową.

Wynika-

ją bowiem ze świadomego nadużywania przez obwi-

nionego ochrony wynikającej z ustawy o związkach

Pierwsze z tych postępowań dyscyplinarnych do-

tyczyło publicznego podważania legalności wprowa-

dzonych przez ministra ﬁnansówprzepisówograni-

czających przywóz papierosów z 200 do 40 sztuk, co

było elementem planu ograniczania tzw. przemytu

mrówkowego.

Miało to miejsce w czasie tzw. protestu

przemytników polegającego na blokadzie przejścia

granicznego w Medyce.

Działanie takie niewątpliwie

podniosło napięcie i utrudniło służbom porządkowym

opanowanie sytuacji.

Ocena zachowań przewodniczą-

cego ZZ Celnicy PL została dokonana przez organy

dyscyplinarne Służby Celnej pierwszej i drugiej in-

stancji w sposób rzetelny i obiektywny.

Należycie roz-

graniczyła elementy obowiązków wynikające z kano-

nów zachowań funkcjonariuszy służb mundurowych

od przywileju wolności słowa i czynu, jaki związany

jest z prowadzeniem działalności związkowej.

W tym miejscu chcę poinformować Panią Marsza-

II SA/Wa 1276/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Warszawie oddalił skargę S. S. na to postępowanie.

Sposób orzeczenia przez sąd administracyjny poprzez

oddalenie skargi wskazuje, iż skarga była rozpozna-

337

wana merytorycznie oraz że objęte nią postępowanie

dyscyplinarne zarówno w warstwie przesłanek jego

wszczęcia, jak i warstwie formalnej – sposobu jego

przeprowadzenia – spełniało wymogi obowiązujących

norm prawa.

Od orzeczenia pan S. S. złożył skargę

kasacyjną, która oczekuje na rozpoznanie przez Na-

czelny Sąd Administracyjny.

Na marginesie, aby przedstawić Pani Marszałek

pełny obraz podnoszonego w interpelacji poseł Iwony

Ewy Arent problemu, chce poinformować Panią Mar-

szałek, iż w sprawie innego działacza Związku Zawo-

dowego Celnicy PL, wobec którego zakończone zosta-

ły dwa z czterech prowadzonych postępowań dyscy-

plinarnych, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rze-

szowie w dniu 14 listopada 2012 r. i w dniu 23 listo-

pada 2012 r. także oddalił skargi na prowadzone

postępowania dyscyplinarne.

Zważywszy na wagę,

jaką sądy przywiązują do zgodności badanych proce-

dur z zapisami Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

i ustawami zwykłymi, wydaje się, iż jest to najlepszy

argument do obalenia tez stawianych przez Związek

Zawodowy Celnicy PL w piśmie do pani poseł.

Wracając do meritum, chcę poinformować Panią

Marszałek, iż nieprawdziwy jest również zarzut nie-

uzasadnionego przedłużania czy przewlekania postę-

powań dyscyplinarnych prowadzonych wobec pana

przewodniczącego oraz innych związkowców.

Świad-

czy o tym fakt, iż w opisanym wyżej pierwszym po-

stępowaniu organ dyscyplinarny pierwszej instancji

przez kilka miesięcy nie mógł dopełnić wymogów for-

malnych procedury, ponieważ obwiniony unikał od-

bioru pism.

W postępowaniu prowadzonym przez

naczelnika Urzędu Celnego w Opolu (wszczętym

w dniu 11 lutego 2011 r.) występowały problemy ze

skutecznym doręczeniem obwinionemu wezwania do

osobistego złożenia wyjaśnień, ponieważ w okresie

od 15 lutego 2011 r. do dnia 4 kwietnia 2011 r. był on

nieobecny w służbie, korzystając naprzemiennie ze

zwolnienia lekarskiego i zwolnienia na prowadzenie

działalności związkowej.

Co istotne, w tym samym

czasie przewodniczący ZZ Celnicy PL utrzymywał

wysoką aktywność działalności publicznej, jak choć-

by poprzez obecność na spotkaniu Komisji Sprawie-

dliwości i Praw Człowieka w dniu 24 marca 2011 r.

czy udzielanie wywiadów dla mediów.

Innym dowo-

dem na nieprawdziwość zarzutu przewlekłości tego

typu postępowań jest fakt, iż wobec nieodbierania

przesyłki pocztowej organ dyscyplinarny pierwszej

instancji zmuszony był doręczyć panu S. S. orzecze-

nie dyscyplinarne organu pierwszej instancji w trybie

art. 133 Kodeksu postępowania karnego.

Drugie postępowanie dyscyplinarne wobec pana

S. S. zakończyło się poprzez wydanie orzeczenia

w drugiej instancji przez dyrektora Izby Celnej

w Opolu (orzeczono karę dyscyplinarną przeniesie-

nia na niższe stanowisko służbowe, podstawą orze-

czenia było stwierdzenie naruszenia przez przewod-

niczącego ZZ Celnicy PL obowiązków służbowych

poprzez m.in. publiczne znieważanie kierownictwa

Służby Celnej i pomawianie go o działania antypań-

stwowe oraz oparte na kumoterstwie).

Pan S. S. zło-

żył na to rozstrzygnięcie skargę do wojewódzkiego

sądu administracyjnego i sprawa czeka na wyznacze-

nie terminu rozprawy.

Chcę zapewnić Panią Marszałek, iż w Służbie Cel-

nej nie ma miejsca dla funkcjonariuszy notorycznie

i z premedytacją łamiących obowiązujące w Rzeczy-

pospolitej Polskiej normy prawa.

Zasada ta dotyczy

zarówno zwykłych funkcjonariuszy, kierownictwa

Służby Celnej, jak i tych, którzy pełnią funkcje w związ-

kach zawodowych lub są ich członkami.

Z tych wzglę-

dów wobec przewodniczącego ZZ Celnicy PL, który

pomimo dwóch postępowań dyscyplinarnych nadal

łamie przepisy ustawy o Służbie Celnej, dopuszczając

się w środkach masowego przekazu pomawiania kie-

rownictwa Służby Celnej o ułatwianie przemytu czy

poprzez wzywanie w trakcie EURO 2012 innych

funkcjonariuszy do podjęcia strajku, co narusza art.

nej, dyrektor Izby Celnej w Opolu wszczął postępo-

wanie o wydalenie ze służby na podstawie art. 105

pkt 9 ustawy o Służbie Celnej.

Postępowanie to znaj-

duje się aktualnie na etapie oceny zebranych w spra-

wie dowodów.

Wyjaśnienia przy tym wymaga, iż

w Służbie Celnej nie istnieje pojęcie legalnej akcji

protestacyjnej czy legalnego strajku.

Pragmatyka Służ-

by Celnej w przywołanym wyżej art. 124 zakazuje

bowiem funkcjonariuszom celnym zarówno uczest-

nictwa w strajku, jak również w jakiejkolwiek dzia-

łalności zakłócającej normalną pracę urzędu.

Przechodząc do zarzutu braku bezstronności i obiek-

tywizmu procedur dyscyplinarnych w Służbie Celnej,

uprzejmie wyjaśniam, iż zastosowanie tu mają naj-

wyższe standardy, których źródłem jest Konstytucja

Rzeczypospolitej Polskiej.

Pragmatyka służbowa

Służby Celnej przewiduje dla wszystkich procedur

wpływających na status zawodowy funkcjonariusza

celnego odpowiednie, zgodnie z zasadami Konstytu-

cji Rzeczypospolitej Polskiej procedury oparte o za-

sadę dwuinstancyjności w ramach organizacji i dwu-

instancyjnej kontroli zapadłych tam rozstrzygnięć

przez niezawisłe sądy.

Wysokich standardów, o których wyżej, nie nale-

ży jednak mylić z prawem lub wręcz obowiązkiem

orzekania przez szefa Służby Celnej w niektórych

kategoriach spraw lub na niektórych ich etapach.

Na-

leży bowiem zauważyć, iż wolą ustawodawcy szef

Służby Celnej pełni w ramach służby potrójną rolę.

nym wszystkich funkcjonariuszy celnych.

Co istotne,

zapis ten został wprowadzony w trakcie prac sejmo-

wych nad ustawą o Służbie Celnej na wniosek związ-

ków zawodowych.

Na podstawie art. 10 ust. 3 pkt 1

ustawy szef Służby Celnej sprawuje także nadzór nad

dyrektorami izb celnych i naczelnikami urzędów celnych

– niezależnie od tego – na podstawie m.in. art. 188

ustawy o Służbie Celnej, będąc organem orzekającym

w konkretnych, wskazanych przez ustawę sprawach.

Szef Służby Celnej ma także możliwość wydania upo-

338

ważnienia do orzekania w swoim imieniu oraz prze-

glądania akta spraw prowadzonych postępowań.

Jak

już wspomniano, taki podział kompetencji wynika

z woli ustawodawcy, który w ramach procesu stano-

wienia prawa, w którym, jak podniesiono to wyżej,

uczestniczyły związki zawodowe działające w Służbie

Celnej, nie uzyskał opinii kwestionujących takie roz-

wiązanie.

Rozwiązanie, które w określonych przy-

padkach jest jedynym, pozwalającym zachować zasa-

dę, której źródłem jest Konstytucja Rzeczypospolitej

Polskiej, rozpatrywania środków odwoławczych przez

organ wyższej instancji.

Reasumując powyższe, chcę jeszcze raz podkre-

ki zawodowe aktywnie uczestniczą w ciągłym proce-

jest istotnym elementem dyskusji o przyszłości tej

kach uporczywego łamania obowiązujących zasad,

organy Służby Celnej będą wyjaśniać naganne zacho-

wania za pomocą instrumentów dyscyplinarnych,

a tam, gdzie nie przynoszą one efektu, pozbywając

się funkcjonariuszy ze swoich szeregów.

Mam nadzieję, iż Pani Marszałek przyjmie po-

wyższe wyjaśnienia, biorąc pod uwagę także stano-

wisko niezawisłych sądów w opisanych wyżej spra-

czych.

Przytoczone argumenty jednoznacznie wska-

zują bowiem na brak przesłanek działań nielegalnych

w postępowaniu kierownictwa Służby Celnej.

Innymi

słowy atmosfera wokół działalności Związku Zawo-

Pozwalając sobie wyrazić nadzieję, iż przedsta-

wioną informację uzna Pani Marszałek za wyczerpu-

jącą, chce jeszcze raz podkreślić, iż w sprawie nie

mamy do czynienia z konﬂiktemzjednązpięciuor-

ganizacji związkowych działających w Służbie Cel-

nej, a jedynie niewłaściwym postrzeganiem swojej

roli przez kilku działaczy jednego ze związków.

W kwestii podniesionego przez panią poseł w in-

terpelacji ewentualnego przedstawienia przez Zarząd

Związku Zawodowego Celnicy PL sprawy ułatwień

dla przemytu na forum Sejmu Rzeczypospolitej Pol-

skiej pozwalam sobie wyrazić opinię, iż ewentualna

zgoda na takie wystąpienie jest wyłączną kompeten-

cją Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Jacek Kapica

odpowiedź na interpelację posła na Sejm RP pani

lekarzy z pierwszym stopniem specjalizacji, przeka-

zaną przy piśmie znak: SPS-023-11142/12.

Serdecznie dziękuję pani poseł za zasygnalizowa-

nie problemu lekarzy z pierwszym stopniem specja-

lizacji.

Pragnę zapewnić, że Ministerstwo Zdrowia

dostrzega istniejący problem i dokłada starań, aby

znaleźć rozwiązanie w tym zakresie.

Warto zaznaczyć, że zgodnie z przepisami obowią-

zującego rozporządzenia ministra zdrowia z dnia

z późn. zm.), lekarz z pierwszym stopniem specjali-

zacji ma możliwość uzyskania tytułu specjalisty po

zrealizowaniu odpowiedniej wersji programu specja-

lizacji, np. lekarz z pierwszym stopniem specjalizacji

w dziedzinie pediatrii ma zarówno możliwość dokoń-

czenia specjalizacji w dziedzinie pediatrii i uzyskania

tytułu specjalisty, jak i przystąpienia do odbywania

specjalizacji w innych dziedzinach, takich jak: cho-

roby zakaźne, medycyna rodzinna, neonatologia, me-

dycyna ratunkowa, genetyka kliniczna i medycyna

nuklearna.

Podobne rozwiązanie przewiduje projekt nowego

rozporządzenia w sprawie specjalizacji lekarskich

wprowadzający tzw. modułowy system specjalizacji.

Niezależnie od powyższego uzasadnione wydaje się

wprowadzenie innych rozwiązań w tym zakresie.

Z wyrazami szacunku

Warszawa, dnia 3 grudnia 2012 r.

339

Odpowiedź

podsekretarza stanu w Ministerstwie Finansów

Szanowna Pani Marszałek!

W nawiązaniu do

SPS-023-11144/12, interpelacji poselskiej pani Beaty

Szydło, posła na Sejm RP, w sprawie podniesienia

dowego i artystycznego pragnę uprzejmie przedsta-

wić następujące stanowisko.

wych przepisów w zakresie podatku VAT z regulacja-

mi wynikającymi z prawa Unii Europejskiej, tj.

czenie usług są, co do zasady, opodatkowane według

stawki podstawowej, natomiast państwa członkow-

skie mogą stosować obniżoną stawkę podatku VAT

W związku z propozycją pani poseł utrzymania

poz. od 108 do 128 w załączniku nr 3 do ustawy

stawienia obniżonej stawki na wyroby sztuki ludowej

uprzejmie informuję, że w uzasadnieniu do projektu

mowy nr 805/pkt 67 uzasadnienia) szczegółowo wy-

jaśniono, że stosowanie do tych towarów stawki ob-

niżonej VAT nie ma uzasadnienia w przepisach unij-

nych.

Tym samym proponowane zmiany zmierzają

do pełniejszego odwzorowania postanowień ww. dy-

rektywy w zakresie możliwości stosowania stawek

obniżonych do dostawy niektórych towarów i świad-

czenia niektórych usług.

Pozwolę sobie podkreślić, że dalsze stosowanie

przez Polskę rozwiązań polegających na objęciu tych

wyrobów stawką obniżoną (obecnie 8%) mogłoby na-

razić Polskę na kary ﬁnansowe(wszczętojużpostę-

powanie naruszeniowe w tym przedmiocie).

Zastosowanie do tej kategorii towarów preferen-

cyjnej stawki podatku VAT byłoby możliwe jedynie

w przypadku zmiany prawa na szczeblu unijnym,

a w konsekwencji we wszystkich państwach człon-

kowskich UE.

Jednakże wyłączna inicjatywa legisla-

ny przepisów dyrektywy 2006/112/WE) należy do

Należy jednak podkreślić, że w kwestiach podat-

kowych w Unii Europejskiej obowiązuje zasada jed-

nomyślności, a biorąc pod uwagę stanowisko państw

członkowskich i ich brak poparcia dla forsowania po-

mysłu rozszerzenia katalogu towarów i usług obję-

tych obniżonymi stawkami podatku VAT (w 2009 r.

8 państw członkowskich złożyło oświadczenie, iż każ-

da przyszła decyzja w tym zakresie powinna ograni-

czać ogólny zakres stosowania stawek obniżonych),

nie można byłoby liczyć na skuteczne zainicjowanie

procedury legislacyjnej w tym obszarze.

Nawiązując do kwestii pracochłonności wyrobów

rękodzieła, wyjaśniam, iż załącznik III ww. dyrekty-

wy Rady 2006/112/WE, którego brzmienie zostało

ustalone dyrektywą Rady 2009/47/WE z dnia 5 maja

kresie stawek obniżonych podatku od towarów i usług

(Dz. Urz.

UE L 116/18 z 9.05.2009) objął swym za-

kresem m.in. tzw. usługi pracochłonne (co do zasady

są to usługi świadczone na rzecz odbiorców końco-

wych, na rynku lokalnym), których zamknięty kata-

log został określony jeszcze przed przystąpieniem

Polski do UE (rozwiązanie to było przyjęte ekspery-

mentalnie, kilkukrotnie przedłużano okres jego obo-

wiązywania).

Co jednak istotne, zamknięty katalog

usług pracochłonnych nie obejmował swoim zakre-

sem dostawy towarów.

Jednocześnie pozwolę sobie zauważyć, że przepisy

ca 2004 r. zwalnia się od podatku podatników, u któ-

rych wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekro-

czyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwo-

kwoty podatku.

Ponadto zgodnie z ust. 2 do wartości

sprzedaży, o której mowa wyżej, nie wlicza się odpłat-

nej dostawy towarów oraz odpłatnego świadczenia

re na podstawie przepisów o podatku dochodowym

jących amortyzacji.

Zwolnienie to dotyczy również podatników wy-

twarzających wyroby sztuki ludowej oraz rękodzieła

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

340

Odpowiedź

w sprawie problemów ﬁnansowych jednostek

-023-11145/12, interpelacją pani Beaty Szydło, posła

mów ﬁnansowychjednostekPaństwowejStrażyPo-

żarnej uprzejmie informuję.

Środki na ﬁnansowaniezadańPaństwowejStra-

ży Pożarnej są planowane corocznie w budżecie pań-

stwa w części 42: Sprawy wewnętrzne, w rozdziale

75409: Komenda Główna Państwowej Straży Pożar-

nej oraz w części 85: Budżety wojewodów, w rozdzia-

le 75410: Komendy wojewódzkie PSP oraz w rozdzia-

le 75411: Komendy powiatowe PSP.

wej w danym roku, w ramach której planowane są

środki na funkcjonowanie PSP, stanowi określona

zm.).

Jednocześnie należy pamiętać, że Polska objęta

w ujęciu realnym.

Ponadto, zważywszy na fakt, że

wielkość długu publicznego w stosunku do PKB prze-

kracza 50%, konstrukcja wydatków podyktowana

ww. ustawy o ﬁnansachpublicznych.

Uwzględniając wszystkie te ograniczenia, w tym

będących w kompetencji poszczególnych części bu-

dżetowych dokonują, z wyłączeniem przypadków wy-

nikających z odrębnych przepisów, samodzielnie po-

szczególni ministrowie i wojewodowie.

W ustawie budżetowej na rok 2012 wysokość wy-

datków na funkcjonowanie Państwowej Straży Po-

żarnej została zaplanowana w kwocie 2 235 956 tys.

zł, w ramach cz.

42: Sprawy wewnętrzne oraz cz.

85:

Budżety wojewodów, w tym w województwie opol-

skim w kwocie 66 180 tys. zł.

W stosunku do roku

2011 wydatki na ten cel wzrosły o 0,2%, tj. o kwotę

4404 tys. zł (w woj. opolskim o 0,51%, tj. o kwotę 335

tys. zł), natomiast względem roku 2010 wydatki te

wzrosły o 7,5%, tj. o kwotę 156 420 tys. zł (w woj.

opolskim o 4,7%, tj. o kwotę 2979 tys. zł).

Należy więc

zauważyć, że wydatki na Państwową Straż Pożarną

w tym okresie mają tendencję wzrostową.

Jednocześnie pragnę zwrócić uwagę, że w trakcie

roku budżetowego plan wydatków poszczególnych

części budżetowych może być zwiększony o środki

budżetu państwa.

W roku 2012 na zadania wykony-

wane przez Państwową Straż Pożarną przekazano

dotychczas środki m.in. z rez.

celowej poz. 4: Prze-

ciwdziałanie i usuwanie skutków klęsk żywiołowych

– w kwocie 13 116 tys. zł, z rez.

celowej poz. 67: Re-

zerwa na zabezpieczenie bezpieczeństwa podczas Mi-

płatę zryczałtowanego ekwiwalentu pieniężnego za

Państwowej Straży Pożarnej, Straży Granicznej, Biu-

ra Ochrony Rządu w kwocie 7240 tys. zł, z rez.

celo-

wej poz. 69: Środki na modernizację Policji, Straży

Ochrony Rządu – w kwocie 5700 tys. zł oraz z rezer-

wy ogólnej – w kwocie 900 tys. zł (dla Państwowej

Straży Pożarnej w woj. opolskim).

Ponadto wydatki

Państwowej Straży Pożarnej zostały zwiększone o środ-

ki w kwocie 30 226 tys. zł, pochodzące z rezerwy ce-

lowej utworzonej na podstawie art. 42 ustawy budże-

towej na rok 2012, tj. z przeznaczeniem na podwyżki

dla funkcjonariuszy PSP od 1 października 2012 r.

Niezależnie od powyższego należy zauważyć, że

działalność Państwowej Straży Pożarnej jest także

wspierana w ramach Funduszu Wsparcia Państwo-

wej Straży Pożarnej, utworzonego na podstawie art.

Straży Pożarnej.

Fundusz ten uzyskuje środki m.in.

od jednostek samorządu terytorialnego, innych pod-

miotów i osób ﬁzycznych,tj.októrychmowawart.19b–

–19d ww. ustawy o Państwowej Straży Pożarnej, na

podstawie zawartych umów i porozumień.

Minister ﬁnansównapodstawieart.29ust.12

nych wyraził (na podstawie wniosków komendanta

głównego Państwowej Straży Pożarnej) w dniach 8 paź-

dziernika 2012 r., 16 listopada 2012 r. oraz 27 listo-

pada 2012 r. zgody na zmianę planu ﬁnansowegoFun-

duszu Wsparcia Państwowej Straży Pożarnej na rok

2012 polegającej m.in. na zwiększeniu planowanych

wydatków o kwotę 15 009 tys. zł.

Powyższe zmiany pozwolą w 2012 r. na przezna-

czenie pozyskanych dodatkowych środków przez ww.

fundusz m.in. na pokrycie wydatków inwestycyjnych,

modernizacyjnych i remontowych oraz kosztów utrzy-

mania i funkcjonowania jednostek organizacyjnych

PSP, w tym m.in. na zakup paliwa.

nośnie do liczby wniosków o zwiększenie wydatków,

które wpłynęły do Ministerstwa Finansów od Pań-

stwowej Straży Pożarnej w 2012 r., uprzejmie infor-

muję, że komendant główny Państwowej Straży Po-

żarnej do chwili obecnej przedstawiał jedynie wnio-

341

ski o zwiększenie wydatków ujętych w planie ﬁnan-

sowym Funduszu Wsparcia Państwowej Straży Po-

żarnej.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Hanna Majszczyk

Warszawa, dnia 30 listopada 2012 r.

w sprawie przypadków zatrzymania kibiców

po meczach piłkarskich, uprzejmie informuję, że zgod-

nie z informacjami przekazanymi przez Komendę

Główną Policji do Sądu Rejonowego dla Warszawy-

-Śródmieścia wpłynęły zażalenia na zatrzymanie przez

Policję osób wskazanych w wystąpieniu.

Decyzja sądu w przedmiocie zasadności, legalności

i prawidłowości zatrzymania osób będzie wiążąca dla

wszystkich zatrzymanych, jak również dla Policji.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

(11149)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pi-

smo, znak: SPS-023-11149/12, z dnia 7 listopada 2012 r.

przesyłające interpelację poseł Anny Paluch w spra-

wie skokowego wzrostu liczby zabitych rowerzystów

wiam następujące stanowisko.

Porównując (na podstawie danych Komendy

Głównej Policji) liczbę wypadków drogowych i kolizji

z udziałem rowerzystów w okresie 21.05 – 31.12.2011 r.,

rzystów, do analogicznego okresu roku 2010, można

zauważyć, że nastąpił wzrost liczby zdarzeń (wypad-

ków i kolizji) z udziałem rowerzystów, a także liczby

oﬁar(zabitychirannych)tychzdarzeń.

Tabela 1.

Wypadki drogowe i kolizje z udziałem

2010 2011 wzrost

Wypadki 3 077 3 575 + 498

Zabici 226 244 + 18

Ranni 2 733 3 175 + 442

Kolizje 4 451 5 426 + 975

W porównywanym okresie odnotowano również

wzrost liczby zdarzeń spowodowanych przez rowe-

rzystów.

Tabela 2.

Wypadki drogowe i kolizje spowodowa-

ne przez rowerzystów w okresie 21.05 – 31.12.

Wypadki 1 253 1 418 + 165

Zabici 112 116 + 4

Ranni 1 204 1 349 + 145

Kolizje 2 117 2 408 + 291

Z roboczych wyliczeń Instytutu Transportu Sa-

mochodowego wynika, że w 2012 r. następuje dalsze

pogorszenie stanu bezpieczeństwa rowerzystów.

Do-

stępne dane (za okres od stycznia do sierpnia) o wy-

padkach rowerzystów pokazują, że w porównywa-

nym okresie roku 2012 i 2011 liczba wypadków wzro-

sła o 43, zabitych o 25, a rannych o 44.

Tabela 3.

Wypadki z udziałem rowerzystów w okre-

sie 01.01 – 31.08.

2011 2012 wzrost

Wypadki 3 113 3 156 + 43

Zabici 164 189 + 25

Ranni 2 810 2 854 + 44

Bardziej szczegółowa analiza tegorocznych (tj. do

końca sierpnia 2012 r.) wypadków rowerzystów, po-

trąconych na skrzyżowaniu drogi rowerowej z drogą

dla pozostałych pojazdów, pokazuje wzrost liczby wy-

padków i rannych w ich konsekwencji.

Natomiast

w globalnej skali wszystkich wypadków drogowych

udział tej grupy wynosił w omawianym okresie zale-

dwie 0,5%.

Z powyższych informacji wynika, iż zagrożenie

rowerzystów nadal wzrasta.

Natomiast nie są jeszcze

znane dokładne przyczyny intensyﬁkacjipowyższych

342

zagrożeń.

W szczególności nie stwierdzono, iż prze-

Prawo o ruchu drogowym mogłoby prowadzić do ry-

zykownych sytuacji na drogach z udziałem pieszych,

rowerzystów i kierujących pojazdami.

Dostępne dane

i analizy nie zawierają również wniosków, które

wskazywałyby na związek przyczynowy między wej-

poz. 530) a wzrostem liczby negatywnych zdarzeń

drogowych z udziałem rowerzystów.

wadzenie pogłębionej analizy wyżej opisanego pro-

blemu, która pozwoli na:

— zdiagnozowanie przyczyny wzrostu liczby ne -

gatywnych zdarzeń drogowych z udziałem rowerzy-

stów,

— wskazanie obszarów występowania najwięk -

szych zagrożeń na podstawie struktury wypadków,

— wyciągnięcie wniosków umożliwiających pod -

jęcie odpowiednich kroków zaradczych mających na

celu zwiększenie bezpieczeństwa rowerzystów.

Jednakże, aby przeprowadzić powyższe analizy,

konieczne jest zamknięcie i podsumowanie baz da-

nych o wypadkach drogowych w 2012 r., co powinno

Po uzyskaniu i szczegółowym przeanalizowaniu

powyższych danych resort transportu, budownictwa

i gospodarki morskiej podejmie decyzję odnośnie do

konieczności ewentualnych zmian w przepisach ma-

jących na celu wprowadzenie rozwiązań poprawiają-

cych bezpieczeństwo rowerzystów.

W razie stwierdze-

nia takiej konieczności podjęta zostanie inicjatywa

legislacyjna mająca na celu wypracowanie projektu

stosownych zmian prawnych.

Po przygotowaniu i uzgod-

nieniu ww. projektu zostanie on przekazany do mar-

szałka Sejmu z wnioskiem o przedłożenie pod obrady

Sejmu.

Niezależnie od powyższego resort podejmuje i bę-

dzie podejmował także inne intensywne działania na

rzecz poprawy bezpieczeństwa rowerzystów.

W szcze-

gólności w przygotowywanym obecnie przez Krajową

wym programie bezpieczeństwa ruchu drogowego

2013–2020” przewidziany jest komponent poświęco-

ny planowanym działaniom mającym na celu ochro-

nę użytkowników dróg szczególnie narażonych na

zagrożenia, w tym rowerzystów.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tadeusz Jarmuziewicz

(11152)

W związku z przekazaną przy piśmie SPS-023-

-11152/12 z dnia 7 listopada 2012 r. interpelacją po-

selską, jaką złożył pan poseł Wincenty Elsner, w spra-

wie kosztów funkcjonowania urzędów pracy, sposobu

mierzenia skuteczności ich działania, oceny jakości

i skuteczności ich działania oraz planowanych zmian

dotyczących powiatowych urzędów pracy w zakresie

osiągania wysokiego stopnia efektywności uprzejmie

informuję zgodnie z poniższym.

W zakresie kosztów funkcjonowania urzędów pra-

cy przede wszystkim pragnę zauważyć, że zgodnie

zm.) powiatowy urząd pracy będący jednostką orga-

nizacyjną powiatu stanowi powiatową administrację

z 2009 r.

Nr 157, poz.1240, z późn. zm.) jako jednost-

ka organizacyjna sektora ﬁnansówpublicznychnie-

posiadająca osobowości prawnej pokrywa swoje wy-

datki bezpośrednio z budżetu, a pobrane dochody

dżetu państwa albo budżetu jednostki samorządu

terytorialnego.

343

lityki Społecznej możemy poinformować o wydatkach

Funduszu Pracy na ﬁnansowaniekosztówfunkcjo-

nowania powiatowych urzędów pracy w postaci:

wanie programów na rzecz promocji zatrudnienia,

dowej.

Możliwość przejściowego wspomagania ﬁnan-

wijanie i eksploatację systemu teleinformatycznego

W zakresie skuteczności i jakości działania urzę-

dy pracy wykorzystują na rzecz bezrobotnych takie

usługi rynku pracy jak pośrednictwo pracy, porad-

nictwo zawodowe i informację zawodową i powinny

je wykorzystywać w pierwszej kolejności, w szcze-

gólności w stosunku do osób dobrze wykształco-

nych, rokujących na szybkie podjęcie pracy.

Jedno-

cześnie, monitorując bieżącą sytuację na krajowym

niem standardowych działań realizowanych przez

urzędy pracy i ﬁnansowane są w większości ze

w szczególnie trudnej sytuacji, to jest m.in. takie

grupy bezrobotnych jak: młodzi bezrobotni, bezro-

botni bez kwaliﬁkacjizawodowych,bezrobotnipo-

wyżej 50. roku życia.

Skuteczność działań powiatowych urzędów pracy

mierzona jest efektywnością podstawowych form ak-

tywizacji zawodowej (szkolenia, prace interwencyjne,

roboty publiczne, prace społecznie użytecznie, staże,

przygotowanie zawodowe, środki na podjęcie działal-

ności gospodarczej, refundacja doposażenia stanowi-

ska pracy) w ramach programów na rzecz promocji

wizacji zawodowej bezrobotnych, tj. ilością podjęć

Lp.

lata 2007 2008 2009 2010 2011

Wyszczególnienie w tys. zł

6.

wysyłka zawiadomień, koszty wypłat

zasiłków, zakup druków

7.

CAZ oraz lokalne punkty

informacyjno-konsultacyjne

Pozostałą część kosztów działalności urzędów pracy ponosi samorząd powiatowy

344

wizacji.

Zestawienie wydatków, liczbę osób aktywi-

zowanych i efektywność w latach 2007–2011 ujęto

w poniższej tabeli.

W zakresie planowanych zmian w celu poprawy

efektywności działania urzędów pracy efekty działań

urzędów pracy ściśle powiązane są z sytuacją gospo-

darczą kraju.

Mając na uwadze zmieniającą się sytu-

ację na rynku pracy wywołaną negatywnymi skut-

kami spowolnienia gospodarczego, konieczne jest:

— wprowadzenie zmian w kompetencjach służb

nie roli regionów w kreowaniu i koordynowaniu po-

lityki regionalnej rynku pracy,

— poprawa jakości usług świadczonych bezrobot -

— poprawa standardów działania urzędów pracy,

w sprawie postulatów środowiska ośrodków

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pi-

smo nr SPS-023-11156/12 przekazujące interpelację

cych nowelizacji ustawy o kierujących pojazdami,

Ministerstwo Spraw Wewnętrznych w porozumie-

i Gospodarki Morskiej, ze względu na brak możliwości

Ewidencji Kierowców do wymagań ustawy o kieru-

jących pojazdami, rozpoczęło prace zmierzające do

pisów na początek 2016 r.

Wprowadzenie przepisów

dotyczących okresu próbnego dla młodych kierowców

bez wspomagania CEK nie jest możliwe.

wo jazdy, wprowadzenie nowych kategorii prawa jaz-

Wydatki, liczba osób aktywizowanych w ramach podstawowych aktywnych form

przeciwdziałania bezrobociu oraz wskaźniki efektywności

Zadania realizowane w ramach podstawowych

Razem aktywne

2007

Razem aktywne

2008

Razem aktywne

2009

Razem aktywne

2010

Razem

aktywne 2011

Wydatki kasowo w tys. zł na podstawowe formy

aktywizacji

2 498 304,2 3 110 748,2 4 015 696,2 5 323 470,9 1 919 996,1

Osoby, które rozpoczęły udział 672 788 652 314 684 624 788 674 302 002

Osoby, które zakończyły program 647 866 607 361 651 245 759 262 382 266

Osoby, które uzyskały zatrudnienie po

zakończeniu programu

373 967 340 064 346 485 411 153 212 854

Efektywność zatrudnieniowa 57,7% 56,0% 53,2% 54,2% 55,7%

Koszt uczestnictwa w programie w zł 3 713,40 4 768,79 5 865,55 6 749,90 6 357,56

Efektywność kosztowa

(koszt ponownego zatrudnienia w zł)

6 680,50 9 147,54 11 589,81 12 947,66 9 020,25

345

kierowania pojazdami są niezależne od osiągnięcia

pełnej funkcjonalności przez system CEK, dlatego

minów państwowych na pojazdach ośrodków szkole-

nia kierowców, należy wskazać, że obowiązujące prze-

drogowym oraz przepisy ustawy z dnia 5 stycznia

wykorzystywane podczas egzaminu państwowego na

prawo jazdy nie muszą stanowić własności wojewódz-

kiego ośrodka ruchu drogowego.

Takie rozwiązanie

jazdów stanowiących własność ośrodków szkolenia

kierowców.

tus wojewódzkich samorządowych osób prawnych

zamówienia publicznego, przeprowadzając zwykle

przetarg nieograniczony.

W przepisach ustawy o kie-

rujących pojazdami przewidziano, że umowa dotyczą-

ca pojazdów w WORD nie może być zawarta na okres

powoływania przez dyrektorów WORD do komisji

dów do przeprowadzania egzaminów na prawo jazdy

przedstawicieli organizacji społecznych zrzeszających

przedsiębiorców prowadzących ośrodki szkolenia kie-

rowców.

Podsumowując, pragnę podkreślić, że obecnie obo-

wiązujące i przyszłe przepisy regulujące zagadnienia

związane z egzaminowaniem kandydatów na kierow-

ców dają WORD możliwość wykorzystywania do eg-

zaminowania pojazdów stanowiących własność ośrod-

ków szkolenia kierowców, dlatego też nie planuję zmian

tych przepisów w przedmiotowym zakresie.

Z poważaniem

Warszawa, dnia 4 grudnia 2012 r.

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

2012 r. w sprawie nadzoru sądu opiekuńczego nad

rządu majątkiem dziecka pozostającego pod władzą

rodzicielską, uprzejmie informuję, że będąca przed-

miotem interpelacji sprawa sądowa małoletniego P.

P. podlegała kontroli w oparciu o przysługujące mi-

nistrowi sprawiedliwości uprawnienia nadzorcze.

Nr 98, poz. 1070, z późń. zm.) w brzmieniu obowiązu-

jącym od dnia 28 marca 2012 r., zwanej dalej P.u.s.p.,

ustawodawca przewidział dwa rodzaje nadzoru admi-

nistracyjnego nad działalnością administracyjną są-

dów w zakresie zapewnienia właściwego toku we-

wnętrznego urzędowania sądu związanego bezpośred-

nio ze sprawowaniem wymiaru sprawiedliwości oraz

prawnej, a mianowicie wewnętrzny nadzór admini-

stracyjny sprawowany przez prezesów sądów oraz ze-

wnętrzny nadzór administracyjny pozostający w kom-

petencji ministra sprawiedliwości.

W myśl art. 37b § 1

pkt 1 P.u.s.p. prezes sądu w ramach wewnętrznego

nadzoru administracyjnego bada sprawność postępo-

wania w poszczególnych sprawach.

Z nadesłanych przez prezesa Sądu Apelacyjnego

w Katowicach informacji wynika, że we wskazanej

sprawie nie były podejmowane czynności nadzorcze

przez prezesa Sądu Okręgowego w Katowicach i pre-

zesa Sądu Rejonowego Katowice-Zachód w Katowi-

cach w ramach wewnętrznego nadzoru administra-

cyjnego.

Jednocześnie podkreślić należy, iż czynności z za-

kresu nadzoru administracyjnego nie mogą wkraczać

przedmiotem żadnego z wyżej wymienionych rodza-

jów nadzoru administracyjnego nie może być działal-

ność orzecznicza sądów (art. 9b P.u.s.p.).

W kontekście poruszanej przez panią poseł pro-

blematyki zabezpieczenia interesów majątkowych

małoletniego wskazać należy, że obowiązujące prze-

pisy Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, zwanego

dalej K.r.o., nakładają na rodziców w ramach przy-

sługującej im władzy rodzicielskiej obowiązek i pra-

dziecka.

Władza rodzicielska powinna być wykony-

społeczny (art. 95 § 1 i 3 K.r.o.).

Dziecko zaś pozosta-

je pod władzą rodzicielską aż do pełnoletności (art.

92 K.r.o.).

Rodzice są przedstawicielami ustawowymi dziec-

ka pozostającego pod ich władzą rodzicielską i każde

z nich może działać samodzielnie.

Jednym z atrybu-

tów władzy rodzicielskiej jest zarząd majątkiem dziec-

ka, który rodzice obowiązani są sprawować z należy-

tą starannością (art. 101 § 1 K.r.o.).

Miernik staran-

ności rodziców odnosi się do stosunku prawnego ma-

jącego zarówno charakter rodzinny, jak i charakter

cywilnoprawny i nie dotyczy osoby dziecka, ale jego

majątku.

Ponadto wystarczająca jest staranność wła-

ściwa dla typowych rodziców w typowych stosunkach

346

społecznych, a nie najwyższa osiągalna staranność, co

miałoby miejsce, gdyby ustawodawca posłużył się bez-

pośrednio co do zarządu kryterium dobra dziecka.

Ponadto zbyt wysoki miernik staranności mógłby

stanowić utrudnienie we właściwym wykonywaniu

oraz ocenie zarządu rodziców.

Kryterium należytej

staranności pozwala uwzględnić wymóg maksymal-

nej ostrożności i unikać jakichkolwiek ryzykownych

inwestycji, co nic musi mieć miejsca w odniesieniu do

zarządu własnym majątkiem.

Wskazany miernik staranności nie stanowi jedy-

nego kryterium oceny zarządu rodziców, ponieważ

zarząd ten jest atrybutem władzy rodzicielskiej i po-

średnio służy ochronie dobra dziecka, czyli osiągnię-

ciu pewnego optymalnego stanu rzeczy.

Takie połą-

czenie obu kryteriów pozwala na pozytywną ocenę

sądu i udzielenie zezwolenia na dokonywanie inwe-

stycji obiektywnie kosztownych i nienajlepszych z eko-

nomicznego punktu widzenia, ale uzasadnionych

potrzebami dziecka.

Jednocześnie rodzice nie mogą bez zezwolenia sądu

nywanie takich czynności przez dziecko (§ 3).

Podkreślić należy, że zakres pieczy nad majątkiem

dziecka obejmuje m.in. zarząd majątkiem dziecka, dys-

ponowanie czystym dochodem z tego majątku, rozli-

czenie z zarządu majątkiem, kontrolowanie majątko-

wej sytuacji dziecka oraz zapobieganie nieprawidłowo-

ściom w zarządzie sprawowanym przez inne osoby.

Zarząd majątkiem małoletniego dziecka ustaje

w określonych wypadkach ograniczenia władzy ro-

dzicielskiej.

Ponadto sąd opiekuńczy może na posta-

wie art. 109 K.r.o. ograniczyć zarząd rodziców w od-

niesieniu do określonych składników majątku dziec-

ka.

Ograniczenie tego zarządu wynikać może z kilku

przyczyn.

Po pierwsze, może wynikać z ograniczenia władzy

rodzicielskiej dokonanej na podstawie art. 106, 107

lub 109 K.r.o. lub w wyroku rozwodowym – art. 58

K.r.o., a także na podstawie art. 104 K.r.o. Po drugie,

wynikać może z zastrzeżenia spadkodawcy lub dar-

czyńcy dokonanego na podstawie art. 102 K.r.o. Po

trzecie, stanowić może następstwo przekazania dziec-

ku przedmiotów majątkowych do swobodnego użyt-

ku.

Po czwarte, orzeczenie wobec rodzica pozbawie-

nia władzy rodzicielskiej zawsze powoduje ustanie

zarządu tego rodzica nad majątkiem dziecka.

Warto wskazać, że celem zarządu rodziców jest

zachowanie majątku i przekazanie go dorosłemu dziec-

ku w stanie niepogorszonym, z zachowaniem jego

substancji.

Ponadto w odniesieniu do starszego dziecka za-

rząd majątkiem, jako atrybut władzy rodzicielskiej,

wykonywany powinien być z uwzględnieniem stano-

wiska dziecka, które może formułować własne opinie

i cele tego zarządu.

Rodzice mają w tej mierze obo-

wiązek wysłuchania dziecka, co wynika także z obo-

wiązku uwzględnienia stopnia jego dojrzałości, wy-

rażonego w art. 48 ust. 1 Konstytucji RP oraz art. 95

§ 4 K.r.o.

Jednocześnie należy dodać, że czynności przekra-

czające granice zwykłego zarządu majątkiem mało-

letniego (art. 101 § 3 K.r.o.) zawsze wymagają zezwo-

lenia sądu opiekuńczego.

Zezwolenia udziela sąd na

wniosek, który może być złożony przez każde z rodzi-

ców, równocześnie dziecko może być uczestnikiem

tego postępowania.

Podkreślić należy, że sąd udziela zezwolenia, a nie

zgody, konsekwencją jego braku jest nieważność do-

konanej czynności i nie może ona być następnie kon-

walidowana (uchwala pełnego składu Izby Cywilnej

73/76, OSNCP 1978, nr 2, poz. 19).

Decydującym kryterium, w oparciu o które sąd

powinien rozstrzygać w przypadku złożenia takiego

wniosku, jest dobro dziecka.

Natomiast kryteria za-

kwaliﬁkowaniadanejczynnościdoprzekraczających

zakres zwykłego zarządu nawiązują do ustalonych

w tej mierze poglądów wypracowanych nie tylko na

gruncie prawda rodzinnego, ale także w prawie rze-

czowym.

Dla ustalenia, czy dana czynność mieści się w ra-

mach zwykłego zarządu, czy też przekracza jego za-

kres, pomocne są kryteria obiektywne w postaci ka-

talogu czynności zaliczanych powszechnie do zwy-

kłego zarządu oraz katalog czynności uznawanych

zgodnie za przekraczające te ramy.

Pomocne są tak-

że kryteria subiektywne, a mianowicie ocena sytuacji

majątkowej posiadacza majątku, wartość i charakter

czynności w stosunku do wartości i charakteru głów-

nych składników danego majątku oraz okoliczność

odpłatnego albo nieodpłatnego (także nieobciążliwe-

go) nabycia danego przedmiotu.

Powszechnie, w judykaturze i doktrynie, uważa się,

że do czynności przekraczających zakres zwykłego za-

rządu zalicza się w szczególności następujące czynno-

ści: nabycie, zbycie, zrzeczenie się lub istotne obciążenie

nieruchomości oraz praw o większej wartości, zmiana

sposobu gospodarowania ważnym składnikiem mająt-

ku czy dokonanie podziału nieruchomości.

W typowej sytuacji rodzice wykonują zarząd samo-

dzielnie.

Jeżeli jednak sąd otrzyma informacje, że ro-

dzice nieprawidłowo wykonują zarząd majątkiem

dziecka, to w zależności od potrzeby, może zastosować

różne ograniczenia.

Po pierwsze, może poddać rodziców

takim ograniczeniom, jakim podlega opiekun, a po

drugie, może zastosować także inne sposoby, niewska-

zane w otwartym katalogu w art. 109 § 2 K.r.o.

Spośród obowiązków opiekuna sąd może zastoso-

wać wobec rodziców wszystkie albo tylko niektóre

z nich, a mianowicie może zobowiązać rodziców do:

sporządzenia inwentarza majątku, zabezpieczenia

kosztowności (złożenie do depozytu) oraz gotówki

(wplata na rachunek bankowy dostępny za zgodą

sądu – art. 594 K.p.c.), uzyskiwania zezwolenia sądu

na działanie we wszystkich ważniejszych sprawach

związanych z zarządem majątkiem oraz składania

347

corocznych sprawozdań z tego zarządu (art. 166 § 1

K.r.o.).

Po drugie, sąd może ograniczyć zarząd rodziców

na podstawie przepisu art. 104 § 1 K.r.o. i nakazać

rodzicom, żeby sporządzili inwentarz majątku dziec-

Po trzecie, sąd w drodze ograniczenia władzy ro-

dzicielskiej (art. 109 § 2 K.r.o.), jeżeli wymaga tego

dobro dziecka, może odebrać rodzicom zarząd mająt-

kiem i powierzyć go innemu zarządcy, w szczególno-

ści kuratorowi.

Poza tym sąd może zastosować inne,

stosowne do istniejącej sytuacji, ograniczenia pieczy

nad majątkiem dziecka.

Ograniczenie zarządu rodziców majątkiem dziec-

ka, dokonane nowelą z dnia 6 listopada 2008 r., po-

lega na ustanowieniu możliwości objęcia ich nakazem

sporządzenia spisu inwentarza majątku dziecka i ma

na celu usunięcie stanu zagrożenia uszczuplenia ma-

jątku dziecka.

Natomiast w sytuacji powzięcia przez sędziego

rodzinnego informacji o zagrożeniu dobra dziecka

przy zarządzie jego majątkiem zostaje wszczęte z urzę-

du postępowanie opiekuńcze, w którym sąd bada pra-

widłowość wykonywania przez rodziców władzy ro-

dzicielskiej.

Również w umowie darowizny albo w testamencie

darczyńca lub spadkodawca może zastrzec, że przed-

mioty przypadające dziecku z tytułu darowizny lub

dawca nie wyznaczył zarządcy, zarząd sprawuje ku-

rator ustanowiony przez sąd opiekuńczy (art. 102

K.r.o.).

Wyłączenie zarządu rodziców dotyczy przed-

miotów odziedziczonych przez dziecko albo darowa-

nych mu, jeżeli spadkodawca lub darczyńca dokonał

zastrzeżenia wyłączającego zarząd rodziców.

Zastrze-

żenie to występuje w dwóch postaciach: z jednocze-

snym wyznaczeniem zarządcy albo bez wskazania

takiej osoby.

Zastrzeżenie dotyczyć może, po pierw-

sze, wszystkich przekazanych dziecku przedmiotów

majątkowych albo tylko niektórych przedmiotów,

wskazanych przez spadkodawcę lub darczyńcę.

Po

drugie, dokonujący wyłączenia zarządu rodziców nie

musi wskazać zarządcy.

Wówczas sąd wyznaczy ku-

ratora do zarządzania wydzieloną częścią majątku

dziecka.

Zarówno zarządca, jak i kurator podlegają kon-

troli sądu, który może nakazać zarządcy bądź kura-

torowi określony sposób sprawowania zarządu albo

w razie jego wykonywania zwolnić go z zarządu i po-

wierzyć go innej osobie.

W tej mierze do kuratora

stosuje się przepisy o opiece na podstawie odesłania

zawartego w art. 178 § 2 K.r.o., a także w drodze

analogii do zarządcy.

W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości

w opiece nad małoletnim sąd może rodzicom władzę

rodzicielską ograniczyć w sposób wskazany w art. 109

K.r.o. Rodzina pozostaje wówczas pod kontrolą sądu

opiekuńczego tak długo, jak trwa wspomniane ogra-

niczenie.

Natomiast w sytuacji nadużywania przez

rodziców władzy rodzicielskiej bądź rażącego zanie-

dbywania przez nich swych obowiązków względem

dziecka sąd może pozbawić ich władzy rodzicielskiej

(art. 11l K.r.o.).

Ograniczenie i pozbawienie praw rodzicielskich

czenia sądu.

Przepisy Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego pre-

cyzują wypadki wymagające ingerencji sądu w spra-

wowanie władzy rodzicielskiej, tj. przesłanki jej ogra-

niczenia, zawieszenia oraz pozbawienia.

W sprawach opiekuńczych sądy prowadzą postę-

powanie z urzędu.

Ustalając sytuację rodzinną, zle-

cają przeprowadzenie przez kuratora sądowego wy-

wiadu środowiskowego dotyczącego małoletniego.

Oprócz kuratora źródłem informacji o małoletnim

i jego środowisku są organy pomocowe, jak chociażby

powiatowe centrum pomocy rodzinie, ośrodek pomo-

cy społecznej, placówka opiekuńczo-wychowawcza,

ośrodek adopcyjno-opiekuńczy, a także ośrodek in-

terwencji kryzysowej.

Powyższe unormowania wskazują, że obowiązu-

jący porządek prawny zapewnia należyte zabezpie-

czenie interesów majątkowych małoletniego dziecka

i równocześnie pozwała na podjęcie przez sąd działań

zmierzających do jego ochrony w przypadku powzię-

cia informacji o wystąpieniu nieprawidłowości zwią-

zanych z zarządem jego majątkiem.

Ponadto przytoczone regulacje nie budzą również

wątpliwości interpretacyjnych.

W związku z tym,

mając na względzie zakres uprawnień nadzorczych

ministra sprawiedliwości – art. 9b P.u.s.p., nie stwier-

dzam podstaw do podejmowania czynności mających

na celu przeciwdziałanie sytuacji opisanej w interpe-

lacji.

Odnosząc się natomiast do poruszanej przez pa-

nią poseł kwestii naprawienia szkody w przypadku

nieprawidłowego orzeczenia sądu, wskazać należy,

że art. 417

1

§ 2 K.c. stanowi podstawę prawną rosz-

czenia o wynagrodzenie szkody wyrządzonej wyda-

niem niezgodnego z prawem prawomocnego orzecze-

nia sądowego.

Przy czym wymóg, by orzeczenie było

prawomocne, oznacza, że podmiot zainteresowany

uzyskaniem odszkodowania wyczerpał już tok in-

stancji, bowiem wskazany przepis w swoim założeniu

nie może zastępować właściwego toku instancji lub

stanowić dla niego alternatywy.

Ponadto dodać należy, że powyższy przepis nie

obejmuje szkody wynikłej z realizacji wykonania pra-

womocnego orzeczenia sądowego, jak też nie stanowi

podstawy prawnej do dochodzenia roszczeń o wyrów-

nanie szkody wynikłej z wykonania wadliwego, nie-

prawomocnego orzeczenia sądowego, gdy orzeczeniu

temu nadano rygor natychmiastowej wykonalności.

Niezgodność z prawem prawomocnego orzeczenia

wynikać może zarówno z naruszenia prawa material-

348

nego, jak i przepisów postępowania (art. 424

4

K.p.c.).

Istotne jest, by naruszenia prawa skutkowały wyrzą-

dzeniem stronie szkody, bowiem nie wystarczy sama

bezskutkowa niezgodność orzeczenia z prawem.

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

ławczym, ale specjalnym środkiem prawnym służą-

cym umożliwieniu uzyskania odszkodowania od pań-

stwa na podstawie art. 417

1

§ 2 K.c.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Wojciech Węgrzyn

Warszawa, dnia 30 listopada 2012 r.

(11161)

w Gdańsku uprzejmie przedstawiam, co następuje.

nastąpiła zmiana charakteru nadzoru ministra spra-

wiedliwości nad działalnością administracyjną są-

dów powszechnych, który zgodnie z brzmieniem art.

sprawuje w tym zakresie wyłącznie nadzór zewnętrz-

ny, w przeciwieństwie do nadzoru wewnętrznego,

który jest sprawowany przez prezesów sądów (art. 9a

§ 1 tej ustawy).

Zgodnie z treścią art. 37b § 1 pkt 1 oraz art. 41b

sądów powszechnych w brzmieniu po 28 marca 2012 r.

badanie toku postępowania w poszczególnych spra-

wach należy do uprawnień prezesa sądu, a nie mini-

stra sprawiedliwości.

Czynnościami z zakresu we-

wnętrznego nadzoru administracyjnego wykonywa-

okręgowego są też m.in. lustracje, obejmujące wybra-

ne zagadnienia z działalności administracyjnej sądu

lub wydziału sądu.

Minister sprawiedliwości może

natomiast zarządzić wyłącznie przeprowadzenie lu-

stracji całego sądu lub wydziału sądu albo przepro-

wadzenie lustracji działalności nadzorczej prezesa

sądu dopiero w przypadku stwierdzenia istotnych

wszechnych.

Aktualnie brak podstaw do uznania, że

przesłanki te zostały spełnione.

Dlatego nie może być

zarządzona lustracja przez ministra sprawiedliwości.

Należy ponadto zwrócić uwagę, że niezależnie od

tego podziału kompetencji nadzór nad działalnością

administracyjną sądów nie obejmuje czynności orzecz-

niczych, których dokonywanie jest zastrzeżone dla

ryczne badanie zasadności czynności podejmowanych

trola prawidłowości orzeczeń sądowych może nastą-

pić wyłącznie na skutek przewidzianych prawem

środków odwoławczych wnoszonych przez stronę.

Poza kompetencją ministra sprawiedliwości oraz pre-

zesów sądów pozostaje zatem możliwość podejmowa-

nia tego rodzaju czynności nadzorczych w prowadzo-

nym przed sądem postępowaniu, a także wpływania

na sposób prowadzenia postępowania.

Mając na względzie powyższe wyjaśnienia, trzeba

wskazać, że badanie zarzutów odnoszących się do

przebiegu konkretnych postępowań sądowych wy-

mienionych w załączonym do interpelacji wniosku

pani W. B. może być ograniczone jedynie do kwestii

z zakresu nadzoru administracyjnego sprawowanego

przez prezesów sądów.

W tej mierze skierowane do

ministra sprawiedliwości skargi pani W. B. z dni

8 września 2012 r. oraz 2 listopada 2012 r., które

dotyczą spraw ujętych w interpelacji, zostały przeka-

zane według właściwości do rozpatrzenia odpowied-

nio prezesowi Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdań-

sku, prezesowi Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe

w Gdańsku oraz prezesowi Sądu Okręgowego w Gdańsku.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Wojciech Hajduk

(11162)

Szanowna Pani Marszałek!

Poniżej przesyłam od-

powiedź na interpelację pani poseł Anny Fotygi

(SPS-023-11162/12).

Odpowiedź została skonsulto-

349

wana z MTBiGM ze względu na właściwość meryto-

ryczną tego resortu w podniesionych w interpelacji

Polska wielokrotnie zgłaszała uwagi dotyczące

zwłaszcza w procesie oceny oddziaływania na środo-

wisko gazociągu Nord Stream prowadzonej na pod-

stawie Konwencji o ocenach oddziaływania na środo-

wisko w kontekście transgranicznym (konwencja

z Espoo).

W świetle tej konwencji strona polska mo-

gła uczestniczyć w procedurze postępowania w spra-

wie transgranicznej oceny oddziaływania budowy

Gazociągu Północnego na środowisko jedynie na pra-

wach „państwa narażonego”, a nie jako „strona po-

chodzenia”.

Oznacza to brak prawnych możliwości

przeciwdziałania realizacji projektu.

Polska od początku podnosiła, że położenie ruro-

ciągu na przecięciu z trasami żeglugowymi do portu

w Świnoujściu będzie miało negatywny wpływ na

bezpieczeństwo gazociągu oraz żeglugi.

Spłycenie

gu bezpośrednio na dnie, bez zakopywania go, utrud-

tu Świnoujście, a Gazociąg Północny będzie trwałą

przeszkodę nawigacyjną.

W związku z tym strona

cięciu z trasami żeglugowymi do portu Świnoujście.

rialnego Niemiec na przecięciu z zachodnią trasą

ności dla pogłębienia północnego toru podejściowego

noujściu zostanie wypracowana koncepcja wdrożenia

Stream AG przez Federalny Urząd Żeglugi i Hydro-

graﬁiwHamburgu.

Wpunkcietymprzewidzianajest

możliwość prowadzenia w przyszłości postępowania

kazanie aktualnej informacji na temat przebiegu ww.

postępowań.

Rząd prowadzi obecnie prace nad dokumentami

spektywą do 2030 r.)”, w którym zostanie przedsta-

wiona szczegółowa koncepcja w omawianym zakresie.

Program ten zastąpi obecnie obowiązujący dokument

w Świnoujściu opracowanym przez Zarząd Morskich

dokumentów strategicznych pozwoli prowadzić pro-

jekty inwestycyjne zwiększające możliwości portu

statków (o zanurzeniu limitowanym warunkami

wpływania na Morze Bałtyckie, tj. max.

15 m).

Należy zaakcentować, że w kontekście polityki

energetycznej państwa realizacja Gazociągu Północ-

nego nie utrudnia dostaw gazu do terminalu LNG

w Świnoujściu, jak również budowy oraz rozbudowy

kluczowych połączeń międzysystemowych.

Nie sta-

nowi zatem de facto bezpośredniej przeszkody dla

350

kontynuowania polityki dywersyﬁkacji surowców

energetycznych do Polski prowadzonej przez rząd RP.

W świetle ram prawnych wewnętrznego rynku ener-

gii UE oraz budowy wspólnego rynku gazu ziemnego

kluczowym elementem działań polskiego rządu jest

zapewnienie, aby nowe przepisy unijnego prawa ener-

getycznego były stosowane w równym stopniu wobec

wszystkich dostawców energii do UE.

Chodzi tutaj

w szczególności o zasadę dostępu stron trzecich do

infrastruktury przesyłowej oraz rozdział właściciel-

ski działalności operatorskiej od produkcji i sprzeda-

ży gazu.

W kontekście budowy nowych dróg dostaw

gazu rosyjskiego do UE kluczowe jest zatem, aby każ-

da nowa infrastruktura była przedmiotem jasnych,

przejrzystych i równych regulacji opierających się na

III pakiecie energetycznym z możliwością zastosowa-

nia wyjątków tylko w ściśle wskazanych prawem sy-

tuacjach, które nie będą zagrażały konkurencji na

rynku gazu.

Ponadto rząd RP prowadzi aktywną po-

litykę na rzecz budowy rynkowych struktur i mecha-

nizmów obrotu gazem opartych na giełdzie obrotu

oraz płynnym i konkurencyjnym rynku gazu zarów-

no na poziomie krajowym, jak i regionalnym

(np. w ramach Grupy Wyszehradzkiej).

Polska ak-

tywnie działa również na rzecz budowy południowe-

go korytarza gazowego – projektu, który umożliwi

dostęp do nowych źródeł gazu, realizując dywersyﬁ-

kacyjne cele polskiej polityki energetycznej.

Pragnę podkreślić, że kwestia wpływu przebiegu

skiej – w sprawach morskich oraz Ministerstwa Skar-

bu Państwa – jeżeli chodzi o własność akwenów por-

Z wyrazami szacunku

Sekretarz stanu

nisława Wziątka (pismo nr SPS-023-11165/12 z dnia

7 listopada br.) w sprawie zmiany systemu ﬁnanso-

informuję.

Dokonana w bieżącym roku istotna zmiana w spo-

sobie ﬁnansowegowspieraniaprzezpaństwopolskie

Polonii i Polaków za granicą jest wynikiem decyzji

parlamentu RP.

Środki ﬁnansowe,którenamocytej

decyzji zostały przeniesione z Kancelarii Senatu RP

do budżetu Ministerstwa Spraw Zagranicznych, prze-

znaczone zostały na współpracę z Polonią i Polakami

miotów wybranych w otwartym konkursie dotacyjnym

organizowanym przez MSZ.

W celu jasnego określe-

nia priorytetów i obszarów tematycznych w zakresie

wspierania Polonii i Polaków za granicą MSZ przed-

stawiło do konsultacji w bieżącym roku dwa kolejne

na lata 2012 i 2013.

Wskazują one najważniejsze za-

dania z punktu widzenia polskiej polityki zagranicz-

nej, jakie powinny zostać zrealizowane dzięki środ-

kom ﬁnansowym,któreznalazłysięwgestiiMSZ.

Dokonywanie podziału środków w otwartych kon-

ków mieszkających za granicą oferty przygotowanej

zgodnie z regulaminem konkursu i wpisującej się

w priorytety określone w „Planie współpracy z Polo-

W rozstrzygniętym w maju br. pierwszym kon-

kursie dotacyjnym Stowarzyszenie „Wspólnota Pol-

ska” uzyskało dotacje na łączną kwotę 25,8 mln zł.

Oferty złożone przez zainteresowane podmioty w ra-

mach konkursu na dotacje w 2013 r. będą przedmio-

tem prac i oceny komisji konkursowej w najbliższym

czasie.

Ogłoszenie wyników planowane jest na począ-

tek trzeciej dekady stycznia 2013 r.

Podsekretarz stanu

Janusz Cisek

(11167)

dziernika 2012 r. w sprawie realizacji wydatków bu-

351

dżetowych będących następstwem wypłaty odszko-

dowań z tytułu niesłusznego skazania, bezzasadnego

powań w sprawach karnych i cywilnych uprzejmie

przedstawiam następującą informację.

Na wstępie zaznaczyć należy, iż stosownie do

przepisu art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

1997 r.

Nr 78, poz. 483), organy władzy publicznej

to, że normy prawne określają ich kompetencje, za-

dania i tryb postępowania, wyznaczając tym samym

granice aktywności.

Minister sprawiedliwości może

zatem działać tylko w takim zakresie, w jakim posia-

da upoważnienie ustawowe.

Minister sprawiedliwości, kierujący działem ad-

ministracji rządowej sprawiedliwość, nie może wy-

kraczać poza przyznane mu ustawowo uprawnienia.

minister uzyskał uprawnienia nadzorcze, nadzór

i kontrola odbywają się tylko i wyłącznie na zasadach

określonych ustawowo.

zewnętrznego nadzoru administracyjnego nad dzia-

łalnością administracyjną sądów, który obejmuje

nadzoru administracyjnego (art. 37f).

W ramach ze-

wnętrznego nadzoru administracyjnego minister

sprawiedliwości analizuje informacje roczne o dzia-

łalności sądów, ustala ogólne kierunki wewnętrznego

nadzoru administracyjnego wykonywanego przez

łalności administracyjnej sądu lub niewykonania

rządzić przeprowadzenie lustracji sądu lub wydziału

sądu bądź przeprowadzenie lustracji działalności

nadzorczej prezesa sądu.

Natomiast zadania z zakresu wewnętrznego

nadzoru administracyjnego, obejmujące m.in. takie

wania w poszczególnych sprawach, powierzone zo-

Z racji nowego ukształtowania zasad nadzoru mi-

nistra sprawiedliwości nad działalnością sądów po-

wszechnych w aktualnym stanie prawnym udzielenie

wyczerpujących odpowiedzi na wszystkie z postawio-

nych w interpelacji pytań nie jest możliwe.

Wymaga-

łoby bowiem podjęcia szeregu czynności z zakresu

wewnętrznego nadzoru nad działalnością admini-

stracyjną sądów, pozostających w kompetencji preze-

sów sądów.

Odpowiadając na poszczególne pytania interpela-

cji, uprzejmie przedstawiam, co następuje.

Ad 1.

Roczny wpływ spraw w pionie karnym ogó-

łem na sędziego według liczby sędziów i wakujących

stanowisk sędziowskich w ramach limitu w sądach,

o których mowa w interpelacji, kształtował się nastę-

pująco:

— w 2007 r. w Sądzie Rejonowym w Kraśniku na

sędziego przypadało 902,80 spraw, w Sądzie Rejono-

wym w Lublinie 562,96, a w Sądzie Rejonowym

w Puławach 894,81;

sędziego przypadało 817,20 spraw, w Sądzie Rejono-

wym w Lublinie 532,74, a w Sądzie Rejonowym w Pu-

ławach 805,88;

sędziego przypadało 859,40 spraw, w Sądzie Rejono-

wym w Lublinie 578,65, a w Sądzie Rejonowym w Pu-

ławach 812,78;

sędziego przypadało 925,45 spraw, w Sądzie Rejono-

wym w Lublinie 694,40, a w Sądzie Rejonowym w Pu-

ławach 742,22;

sędziego przypadało 880,91 spraw, w Sądzie Rejono-

wym Lublin-Wschód w Lublinie 801,06, w Sądzie Re-

jonowym Lublin-Zachód w Lublinie 774,57, a w Są-

dzie Rejonowym w Puławach 791,33.

Ad 2.

Załatwienia roczne na sędziego według licz-

by sędziów i wakujących stanowisk sędziowskich

interpelacji kształtowały się następująco:

sędziego przypadało 901,40 załatwień, w Sądzie Re-

jonowym w Lublinie 556,02, a w Sądzie Rejonowym

w Puławach 848,05;

sędziego przypadało 809,00 załatwień, w Sądzie Re-

jonowym w Lublinie 541,96, a w Sądzie Rejonowym

w Puławach 822,88;

sędziego przypadało 839,00 załatwień, w Sądzie Re-

jonowym w Lublinie 651,07, a w Sądzie Rejonowym

w Puławach 796,33;

sędziego przypadało 921,64 załatwień, w Sądzie Re-

jonowym w Lublinie 720,96, a w Sądzie Rejonowym

w Puławach 701,67;

sędziego przypadało 896,18 załatwień, w Sądzie Re-

jonowym Lublin-Wschód w Lublinie 662,00, w Sądzie

Rejonowym Lublin-Zachód w Lublinie 630,93 a w Są-

Ad 3.

Obowiązująca statystyka resortowa doty-

cząca ruchu spraw sądowych nie ewidencjonuje da-

nych w zakresie ilości spraw karnych zakończonych

wyrokiem wydanym na pierwszym posiedzeniu.

Ad 4.

W 2007 r. pozostałość spraw z kategorii K

wynosiła:

352

— w Sądzie Rejonowym w Kraśniku: powyżej 12

miesięcy 42 sprawy, powyżej 12 miesięcy do 2 lat 27,

powyżej 2 do 3 lat 5, powyżej 3 lat 10, powyżej 3 do

5 lat 8, powyżej 5 do 8 lat 2;

— w Sądzie Rejonowym w Lublinie: powyżej

12 miesięcy 814 spraw, powyżej 12 miesięcy do 2 lat

436, powyżej 2 do 3 lat 142, powyżej 3 lat 236, powy-

żej 3 do 5 lat 166, powyżej 5 do 8 lat 59;

— w Sądzie Rejonowym w Puławach: powyżej

55, powyżej 2 do 3 lat 23, powyżej 3 lat 10, powyżej

3 do 5 lat 7, powyżej 5 do 8 lat 2.

— w Sądzie Rejonowym w Kraśniku w okresach

powyżej 12 miesięcy do 2 lat 2 sprawy, a powyżej 2

do 3 lat nie odnotowano pozostałości;

— w Sądzie Rejonowym w Lublinie w okresach

powyżej 2 do 3 lat 9, powyżej 3 do 5 lat 6, powyżej

5 do 8 lat 4;

powyżej 2 do 3 lat 169, powyżej 3 do 5 lat 166, powy-

żej 5 do 8 lat 79;

5 do 8 lat 1.

siła:

W 2009 r. pozostałość spraw z kategorii K wyno-

siła:

powyżej 2 do 3 lat 6, powyżej 3 do 5 lat 3, powyżej 5

do 8 lat 3;

powyżej 2 do 3 lat 111, powyżej 3 do 5 lat 120, powy-

żej 5 do 8 lat 74;

powyżej 2 do 3 lat 16, powyżej 3 do 5 lat 22, powyżej

5 do 8 lat 3.

wano;

— w Sądzie Rejonowym w Lublinie nie odnotowano;

powyżej 2 do 3 lat 11, powyżej 3 lat do 5 lat 5, powy-

żej 5 do 8 lat 2;

397, powyżej 2 do 3 lat 190, powyżej 3 do 5 lat 156,

powyżej 5 do 8 lat 86;

powyżej 2 do 3 lat 25, powyżej 3 do 5 lat 26, powyżej

5 do 8 lat 9.

wano spraw powyżej 12 miesięcy;

lat 9, powyżej 5 do 8 lat l;

— w Sądzie Rejonowym Lublin-Wschód w Lubli -

nie: powyżej 12 miesięcy 237 spraw, powyżej 12 mie-

sięcy do 2 lat 170, powyżej 2 do 3 lat 29, powyżej 3 lat

38, powyżej 3 do 5 lat 21, powyżej 5 do 8 lat 13;

— w Sądzie Rejonowym Lublin-Zachód w Lublinie:

powyżej 12 miesięcy 732 sprawy, powyżej 12 miesięcy

do 2 lat 386, powyżej 2 do 3 lat 110, powyżej 3 lat 236,

powyżej 3 do 5 lat 121, powyżej 5 do 8 lat 79;

5 lat 25, powyżej 5 do 8 lat 12.

— w Sądzie Rejonowym Lublin-Zachód w Lubli -

powyżej 12 miesięcy do 2 lat 7 spraw, a powyżej 2 do

353

Ad 5.

Wyniki czynności nadzorczych podejmowa-

nych w Ministerstwie Sprawiedliwości do 28 marca

powszechnych oraz innych ustaw (Dz. U. z dnia

zakres uprawnień nadzorczych ministra sprawiedli-

wości nad administracyjną działalnością sądów po-

wszechnych, wykazały, iż przyczynami przedłużania

się postępowań sądowych w sprawach karnych są

następujące okoliczności:

— jakość niektórych regulacji proceduralnych,

które nie przystają do obecnych uwarunkowań (dłu-

gotrwałość i skomplikowanie procedur),

— niestawiennictwo uczestników postępowania

(oskarżonych, obrońców, pełnomocników, świadków,

biegłych i prokuratorów);

— długotrwałe oczekiwanie na sporządzenie opi -

nii przez biegłych;

— bariery organizacyjne, takie jak brak sal roz -

praw, limity konwojowe doprowadzeń do sądu przez

Policję osób pozbawionych wolności;

— zawiłość spraw ze względu na charakter zarzu -

tów lub ich znaczną liczbę oraz ze względu na dużą

liczbę oskarżonych oraz świadków zawnioskowanych

w akcie oskarżenia;

— wykonywanie przez sędziów wielu czynności

o innym charakterze niż ściśle orzeczniczy;

— niewystarczająca liczba asystentów sędziów;

— zbytnio rozbudowana kognicja sądów po -

wszechnych;

— tzw. zaległości strukturalne w dużych sądach;

— przyczyny leżące po stronie niektórych sądów,

polegające na niewłaściwej organizacji pracy, niesta-

bilności orzecznictwa, a także braku nadzoru admi-

nistracyjnego ze strony osób zobowiązanych do jego

sprawowania;

— inne bariery, np. zbyt długi obieg informacji

dotyczących konkretnej sprawy czy wadliwość dorę-

czeń dokonywanych przez pocztę.

Podkreślić należy, że problematyka sprawności

postępowań sądowych stanowi jedno z prioryteto-

wych zadań w działalności ministra sprawiedliwości.

W Ministerstwie Sprawiedliwości podejmowane są

różnorodne działania o charakterze legislacyjnym i or-

ganizacyjnym mające na celu usprawnienie postępo-

wań sądowych.

Ad 6.

Obowiązująca statystyka resortowa doty-

nych umożliwiających udzielenie odpowiedzi na to

pytanie.

Ad 7.–11.

Udzielenie odpowiedzi na te pytania leży

poza kompetencjami ministra sprawiedliwości.

Ad 12.

Zgodnie z art. 460 w związku z art. 465 § 1

doręczenie postanowienia – od daty doręczenia.

Ad 13.

Do Sądu Okręgowego w Lublinie wpłynęło:

— w 2007 r. 3456 spraw zażaleniowych, z czego

wszystkie zostały rozpoznane w okresie poniżej 6 mie-

sięcy od dnia wpływu sprawy do sądu do dnia wyda-

nia orzeczenia w drugiej instancji;

— w 2008 r. 3372 sprawy, z czego 6 rozpoznano

po upływie wyżej wskazanego okresu;

— w 2009 r. 1418 spraw tej kategorii, z czego

4 rozpoznano po upływie wskazanego okresu;

— w 2010 r. 1552 sprawy, z czego wszystkie zosta -

ły rozpoznane w okresie poniżej 6 miesięcy od dnia

w drugiej instancji;

— w 2011 r. 1274 sprawy, przy czym wszystkie

czenia w drugiej instancji.

Ad 14.

Zgodnie z treścią art. 433 § 1 i 2 K.p.k. sąd

ustawa to przewiduje.

Sąd ten jest obowiązany w tak

określonych granicach rozważyć wszystkie wnioski

sady określa art. 436 K.p.k., zgodnie z którym sąd

może ograniczyć rozpoznanie środka odwoławczego

du, jeżeli rozpoznanie w tym zakresie jest wystarcza-

jące do wydania orzeczenia, a rozpoznanie pozosta-

łych uchybień byłoby przedwczesne lub bezprzedmio-

towe dla dalszego toku postępowania.

Z kolei przepis

art. 439 § 1 K.p.k. zawiera katalog tzw. bezwzględ-

nych przyczyn odwoławczych, które implikują uchy-

lenie przez sąd odwoławczy zaskarżonego orzeczenia

nych zarzutów oraz wpływu uchybienia na treść

orzeczenia.

W sytuacji, w której – zdaniem skarżące-

go – prokurator nie odniósł się procesowo w swoim

postanowieniu do danego czynu, to o ile zarzut jest

uzasadniony co do zasady sąd powinien w tym zakre-

sie nakazać prokuratorowi wydanie rozstrzygnięcia.

Należy jednakże zaznaczyć, że nie każdemu podmio-

towi będzie służyła skuteczna legitymacja do złoże-

nia zażalenia.

Zgodnie bowiem z brzmieniem art. 306

§ 1 K.p.k. pokrzywdzonemu oraz instytucji wymie-

nionej w art. 305 § 4 K.p.k. przysługuje zażalenie na

nom (tj. pokrzywdzonemu i podejrzanemu – art. 299

§ 1 K.p.k.) – na postanowienie o jego umorzeniu.

Ad 15.–16.

Ustawową deﬁnicjępokrzywdzonego

zawiera przepis art. 49 § 1 K.p.k., stanowiąc, że po-

krzywdzonym jest osoba ﬁzycznalubprawna,której

dobro prawne zostało bezpośrednio naruszone lub

zagrożone przez przestępstwo.

Ponadto – w myśl

art. 49 § 2 K.p.k. – pokrzywdzonym może być także

karnej występuje tylko jeden wyjątek od pojęcia po-

krzywdzonego zawierającego przymiot bezpośrednio-

ści pokrzywdzenia z art. 49 § 1 K.p.k., który został

354

określony w art. 49 § 3 K.p.k. i dotyczy zakładu ubez-

pieczeń w zakresie, w jakim pokrył szkodę wyrządzo-

ną pokrzywdzonemu przez przestępstwo lub jest zo-

bowiązany do jej pokrycia.

Wykładnia pojęcia po-

krzywdzonego, zdeﬁniowanegowtreściart.49§1

K.p.k., w myśl niekwestionowanego w orzecznictwie

Sądu Najwyższego poglądu ograniczona jest zespo-

łem znamion czynu będącego przedmiotem postępo-

wania oraz czynów współukaranych (deﬁnicjamate-

rialna).

Dla przyznania statusu pokrzywdzonego

konieczne jest prawidłowe rozpoznanie nie tylko

ogólnego lub rodzajowego, ale także indywidualnego

przedmiotu ochrony analizowanej normy karnej (nie-

zależnie od tego, czy chodzi o przedmiot główny czy

uboczny), przy jednoczesnym uwzględnieniu, iż dany

czyn może wypełniać znamiona więcej niż jednego

przepisu ustawy lub obejmować przestępstwo współ-

ukarane.

Kryterium bezpośredniości naruszenia lub

zagrożenia dobra prawnego danej osoby oznacza, że

w relacji między czynem o konkretnych znamionach

przestępstwa a naruszeniem lub zagrożeniem dobra

tej osoby nie ma ogniw pośrednich, z czego wynika,

że do kręgu pokrzywdzonych można zaliczyć tylko

ten podmiot, którego dobro prawne zostało działa-

niem przestępnym naruszone wprost, a nie za po-

średnictwem godzenia w inne dobro (tak Sąd Naj-

wyższy w postanowieniu z dnia 25 marca 2010 r.,

sygn. akt IV KK 316/09, LEX nr 844 501).

Przedmiotem ochrony objętej rozdziałem XXXIV

Kodeksu karnego jest publiczne zaufanie do doku-

mentów, a ściślej mówiąc do ich autentyczności i rze-

telności, co stanowi podstawowy warunek pewności

obrotu prawnego.

Dobrem prawnym, które bezpo-

średnio zostało naruszone lub zagrożone, np. poprzez

wyłudzenie poświadczenia nieprawdy przez funkcjo-

nariusza publicznego, będzie wystawiony przez niego

dokument, a nie jest nim dobro prawne osoby doku-

mentem tym objęte – np. mienie.

Do tego może dojść

dopiero wobec funkcjonowania takiego dokumentu

w obrocie prawnym i podejmowania przez właściwe

organy w przyszłości określonych decyzji.

Z kolei

przedmiotem ochrony w przepisie art. 233 § 4 K.k.

jest, najogólniej rzecz ujmując, prawidłowe funkcjo-

nowanie wymiaru sprawiedliwości w szerokim tego

wanie jego organów, w tym podmiotów prowadzących

stępstwo to nie ma zatem zindywidualizowanego

terze społecznym, publicznym.

Tak określonego do-

bra nie sposób utożsamiać z indywidualnym intere-

sem organu sądowego lub innego organu prowadzą-

cego postępowanie przewidziane ustawą ani też

z interesem jakiejkolwiek jednostki (podmiotu) – jako

składowej części ogółu.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że rzeczy-

wiście w okolicznościach opisanych przez pana posła,

osoba, której dotyczy np. sfałszowane zaświadczenie,

jak i osoba, której dotyczy nierzetelna opinia biegłe-

go, w obecnym stanie prawnym formalnie nie speł-

niają przesłanek do uzyskania statusu pokrzywdzo-

nego w postępowaniu karnym.

Kwestia przyznania osobie zawiadamiającej o po-

dejrzeniu popełnienia przestępstwa uprawnienia do

zaskarżania postanowienia o odmowie wszczęcia po-

stępowania karnego, podobnie jak kwestia ewentu-

alnych uprawnień procesowych osób, które nie są

pokrzywdzonymi w rozumieniu art. 49 K.p.k., lecz

ich dobra prawne zostały naruszone wskutek właśnie

np. podrobienia dokumentu czy wydania niezgodnej

z prawdą opinii, wymagają rozważenia.

Obecnie

zmiany ustawy Kodeks postępowania karnego (druk

nr 604), zmierzającym do poszerzenia kręgu osób

Projektowane zmiany – w myśl uzasadnienia – prze-

widują stworzenie możliwości poddania sądowej kon-

troli realizacji przez prokuratora roli obrońcy dóbr

ogólnych, w sytuacji gdy prowadzi to jednocześnie do

naruszenia lub zagrożenia interesów indywidual-

nych, nie spełniających kryterium bezpośredniości.

Ad 17.

Roczny wpływ spraw w pionie cywilnym

ogółem na sędziego według liczby sędziów i wakują-

cych stanowisk sędziowskich w ramach limitu w są-

dach, o których mowa interpelacji, kształtował się

następująco:

sędziego przypadało 928,31 spraw, w Sądzie Rejono-

wym w Lublinie 891,96, a w Sądzie Rejonowym

w Puławach 899,25;

sędziego przypadało 1001,85 spraw, w Sądzie Rejo-

nowym w Lublinie 905,97, a w Sądzie Rejonowym

w Puławach 951,76;

sędziego przypadało 1178,77 spraw, w Sądzie Rejono-

wym w Lublinie 1173,90, a w Sądzie Rejonowym

w Puławach 1611,25;

sędziego przypadało 1528,00 spraw, w Sądzie Rejo-

nowym w Lublinie 22974,77, a w Sądzie Rejonowym

w Puławach 1708,00;

sędziego przypadało 1360,67, w Sądzie Rejonowym

Lublin-Wschód w Lublinie 2119,11, w Sądzie Rejono-

wym Lublin- Zachód w Lublinie 51808,97, a w Sądzie

Rejonowym w Puławach 1558,50.

Załatwienia roczne na sędziego według liczby sę-

dziów i wakujących stanowisk sędziowskich w ra-

mach limitu w wyżej wymienionych sądach kształ-

towały się następująco:

sędziego przypadało 934,77 załatwień, w Sądzie Re-

jonowym w Lublinie 940,72, a w Sądzie Rejonowym

w Puławach 930,00;

sędziego przypadało 1001,85 załatwień, w Sądzie Re-

355

sędziego przypadało 1173,54 załatwienia, w Sądzie

Rejonowym w Lublinie 1241,42, a w Sądzie Rejono-

wym w Puławach 1608,25;

sędziego przypadało 1509,67 załatwień, w Sądzie Re-

jonowym w Lublinie 21641,03, a w Sądzie Rejono-

sędziego przypadało 1335,67 załatwień, w Sądzie Re-

dzie Rejonowym Lublin- Zachód w Lublinie 42470,75,

a w Sądzie Rejonowym w Puławach 1551,25.

Ad 18.

Obowiązująca statystyka resortowa doty-

Ad 19.

Udzielenie szczegółowych odpowiedzi na

to pytanie w oparciu o dostępne dane nie jest możli-

we.

Można jedynie ogólnie wskazać, iż zgodnie z tre-

ścią § 57 rozporządzenia ministra sprawiedliwości

dów powszechnych, przewodniczący wydziału kieru-

sądowych, w tym rozdziela pracę pomiędzy sędziów

według zasad ustalonych przez kolegium sądu, uwzględ-

niając stan referatów poszczególnych sędziów, w tym

lem ich równomiernego obciążenia (§ 49).

Częstotli-

wość wyznaczania posiedzeń uzależniona jest przede

wszystkim od ilości spraw pozostających w referacie

poszczególnych sędziów.

Może być jednak także wyni-

kiem trudności lokalowych danej jednostki sądowej,

a więc brakiem wystarczającej liczby sal rozpraw.

Ad 20.

Liczba sesji na sędziego według liczby sę-

dziów SR i wakujących stanowisk sędziowskich

pelacji, wynosiła:

117,54, w Sądzie Rejonowym w Lublinie 89,30, a w Są-

116,00, w Sądzie Rejonowym w Lublinie 132,51, a w Są-

144,33, w Sądzie Rejonowym w Lublinie 322,26, a w Są-

138,67, w Sądzie Rejonowym Lublin- Wschód w Lu-

blinie 160,67, w Sądzie Rejonowym Lublin-Zachód

w Lublinie 505,50, a w Sądzie Rejonowym w Puła-

wach 266,00.

Ad 21.–25.

Udzielenie odpowiedzi na te pytania

nie jest możliwe.

Można jedynie ogólnie wskazać, iż

przyczyn odroczeń posiedzeń na okres powyżej dwóch

miesięcy może być wiele.

Wynikają one nie tylko

z konieczności przeprowadzenia dowodu z opinii bie-

głego sądowego, ale także choćby z potrzeby uzyska-

nia informacji od innych organów, czy też zlecenia

przez sąd orzekający przeprowadzenia dowodu jed-

nemu ze swych członków albo innemu sądowi (art. 235

K.p.c.).

Czasokres wyznaczania kolejnych posiedzeń

może być także wynikiem dopuszczenia do udziału

w sprawie osoby zamieszkałej za granicą i koniecz-

nością doręczenia jej odpisu pozwu, czy też wniosku,

a w następstwie zawiadomienia jej o terminie posie-

dzenia.

Nie bez znaczenia są również takie okolicz-

ności, jak obciążenie sędziego referenta, korzystanie

z urlopu wypoczynkowego czy zwolnienia lekarskie-

go.

Należy również zauważyć, iż dwumiesięczny ter-

min wyznaczania kolejnych terminów posiedzeń nie

wydaje się zbyt odległy, biorąc pod uwagę koniecz-

ność wysłania i dwukrotnego awizowania przesyłki

pocztowej w przypadku nieobecności adresata.

Stosownie do treści art. 278 § 1 K.p.c. w wypad-

kach wymagających wiadomości specjalnych sąd po

nie osoba fizyczna) może być powołany przez sąd

z listy biegłych sądowych lub spośród innych bez-

stronnych osób posiadających odpowiednie kwaliﬁka-

cje, wymagane w konkretnej sprawie.

Uregulowania

w tym przedmiocie nie nakładają na sąd obowiązku

dokonywania przed dopuszczeniem dowodu z opinii

z biegłego sądowego ustaleń co do możliwości sporzą-

dzenia w określonym terminie.

Należy jednak podkre-

ślić, iż w praktyce orzeczniczej sąd bardzo często usta-

la z biegłym sądowym termin, w którym może zostać

opracowana opinia, co eliminuje zwrot akt z uwagi na

nadmierne obciążenie biegłego i niemożność opraco-

wania opinii w określonym terminie.

Zgodnie z treścią art. 287 K.p.c. za nieuzasadnio-

ną odmowę złożenia opinii albo za nie usprawiedli-

wione opóźnienie złożenia opinii sąd skaże biegłego

na grzywnę.

Wysokość grzywny nie może przekra-

czać 5000 zł. (art. 163 § 1 K.p.c.).

Grzywny ściąga się

stwa.

Egzekucję sądową grzywien reguluje rozporzą-

dzenie ministra sprawiedliwości z dnia 9 marca 2006 r.

nych (Dz. U. Nr 42, poz. 288).

Niezależnie od grzyw-

ny sąd, w wypadku spełnienia przesłanek z art. 110

K.p.c., może zasądzić od biegłego zwrot kosztów.

Ad 26.–27.

Udzielenie szczegółowych odpowiedzi

mienić, iż zgodnie z treścią art. 89 ustawy z dnia 28

wołanemu przez sąd przysługuje wynagrodzenie za

wykonaną pracę oraz zwrot poniesionych przez niego

wydatków niezbędnych do wydania opinii.

Wysokość

wynagrodzenia biegłego za wykonaną pracę ustala

się, uwzględniając wymagane kwaliﬁkacje,potrzeb-

ny do wydania opinii czas i nakład pracy, a wysokość

złożonego rachunku.

Wynagrodzenie biegłych oblicza

albo według taryfy zryczałtowanej określonej dla po-

356

szczególnych kategorii biegłych ze względu na dziedzi-

nę, w której są oni specjalistami.

Podstawę obliczenia

stawki wynagrodzenia za godzinę pracy i taryfy zry-

czałtowanej stanowi ułamek kwoty bazowej dla osób

rej wysokość określa ustawa budżetowa.

Ad 28.

Zgodnie z treścią art. 199 § 1 pkt 2 K.p.c. sąd

już prawomocnie osądzona.

Wobec tego nie może zacho-

dzić sytuacja, o której mowa w tym pytaniu.

Ad 29.–33.

W 35 przypadkach sądy, o których mowa

w interpelacji, powiadomiły prezesa Sądu Okręgowe-

go w Lublinie o uchybieniach w pracy biegłych sądo-

wych.

We wszystkich przypadkach toczyły się postę-

powania administracyjne, przy czym dwa z nich do-

prowadziły do zwolnienia biegłego z pełnionej funk-

cji, a powiadomienia o uchybieniach w pracy biegłych

pochodziły od sądu.

W odniesieniu do pytań dotyczących dostępu skła-

dających wniosek o skreślenie biegłego z listy do akt

sprawy, należy wskazać, że osoby takie nie posiadają

przymiotu strony postępowania.

Skarżący nie posia-

da własnego, aktualnego, bezpośredniego, konkret-

nego i realnego interesu opartego na przepisie prawa

materialnego, z którego mógłby wywieść swoje żąda-

nie dotyczące odwołania biegłego z funkcji.

Pojęcie

interesu prawnego jest jednolite i ugruntowane w dok-

trynie i orzecznictwie sądów administracyjnych.

Stwierdzenie istnienia interesu prawnego wymaga

ustalenia związku o charakterze materialno-praw-

nym pomiędzy obowiązującą normą prawa a sytuacją

nistracyjna) może mieć wpływ na sytuację prawną

Tymczasem odwołanie z pełnienia funkcji biegłego

skarżącego i w niczym nie kształtuje jego sytuacji

prawnej.

Z powyższych względów nie ma podstaw do udo-

stępniana akt dotyczących biegłych sądowych oso-

bom składającym wniosek o skreślenie biegłego

z listy biegłych.

Dostrzegając wagę problemu wynikającego z kon-

sekwencji orzeczeń sądów stwierdzających przewle-

kłość postępowania sądowego oraz zasądzających

odszkodowania za niesłuszne skazanie, tymczasowe

aresztowanie lub zatrzymanie, należy stwierdzić, że

sprawy, w których orzeczenia te zostały wydane, sta-

nowią marginalną część ogółu spraw wpływających

do sądów powszechnych.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Wojciech Węgrzyn

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

(znak: SPS-023-11172/12) z dnia 7 listopada 2012 r.

w sprawie braku działań strony niemieckiej na rzecz

w zakresie modernizacji kolei, uprzejmie informuję,

co następuje.

Granica państwowa między Rzecząpospolitą Pol-

ską a Republiką Federalną Niemiec rozdziela sieci

kolejowe zarządzane odrębnie w ramach obu tych

państw.

Na granicy tej funkcjonuje 8 kolejowych

przejść granicznych, zapewniających styk sieci, umoż-

liwiając tworzenie polsko-niemieckich połączeń kole-

jowych.

Rozwój tych połączeń związany jest z koor-

dynacją i harmonizacją działań po obu stronach,

zmierzających do poprawy stanu ich infrastruktury.

Ze względu na wybrane we wspólnych dwustronnych

umowach międzyrządowych oraz w porozumieniach

europejskich (np. dotyczących korytarzy paneuropej-

skich, sieci TEN-T, kolejowych korytarzy towaro-

wych, linii AGC i AGTC) priorytety i określone dla

nich standardy, obecnie przedmiotem współdziałania

może być rozwój infrastruktury tylko niektórych po-

łączeń.

Chodzi tu o następujące połączenia: Warsza-

wa – Poznań – Berlin, Wrocław – Węgliniec – Zgorze-

lec/Görlitz – Drezno, Wrocław – Węgliniec –Bielawa

Dolna/Horka – Knappenrode – Cottbus.

Planowane

jest również wkrótce objęcie wspólną umową połą-

czenia Szczecin – Szczecin Gumieńce/Tantow – An-

germiinde – Berlin.

Pozostałe połączenia kolejowe

mogą funkcjonować w ramach istniejącego stanu in-

frastruktury, co w wielu wypadkach jednak utrudnia

możliwości zapewnienia efektywnej komunikacji pa-

sażerskiej.

Porozumienia międzyrządowe i europejskie umoż-

liwiają zarządcom infrastruktury w obu państwach

podjęcie ściślejszej współpracy i koordynacji działań

przy modernizacji infrastruktury, w tym także uzu-

pełnienia na przedmiotowych odcinkach brakującej

elektryﬁkacji.

Działaniaplanowaneirealizowane

w tym zakresie nadzorowane są przez funkcjonującą

na szczeblu zarządców infrastruktury polskiego PKP

PL SA i niemieckiego DB Netz AG wspólną grupę ds.

infrastruktury.

W opinii PKP PL SA, opartej na doświadczeniu

zdobytym we współpracy z DB Netz AG, powodami

opóźnień występujących po stronie niemieckiej w za-

357

kresie modernizacji połączeń kolejowych pomiędzy

Polską a Niemcami są:

— niemożność zapewnienia ﬁnansowaniadanego

projektu modernizacyjnego w przypadku jego niewy-

stępowania na liście projektów priorytetowych w ra-

mach wieloletniego planu rozwoju infrastruktury

transportowej,

— skuteczne przesunięcia w czasie terminów roz -

poczęcia realizacji projektów priorytetowych, spowo-

dowane występującymi obecnie napięciami budżeto-

wymi i ograniczeniami ﬁnansowymi,

— długotrwały okres przygotowania inwestycji

oraz uzyskiwania niezbędnych pozwoleń administra-

cyjnych.

Niemniej jednak strona niemiecka podjęła mo-

dernizację i elektryﬁkacjęodcinkaHorka–Knap-

penrode, której brak stanowi wąskie gardło w ra-

mach polsko-niemieckiego połączenia Wrocław –

Węgliniec – Bielawa Dolna/Horka – Knappenrode

– Cottbus.

Realizacja modernizacji i elektryﬁkacji

tego odcinka nastąpi do 2015 r.

Pozwoli to na sko-

ordynowanie działań obu stron, a w szczególności

na zharmonizowanie terminów zakończenia nie-

mieckiej inwestycji na odcinku Horka – Knappen-

rode oraz prowadzonej przez stronę polską moder-

nizacji kolejowego mostu granicznego na Nysie Łu-

życkiej Bielawa Dolna – Horka.

W zakresie monitorowania rozwoju infrastruktu-

ry polsko-niemieckich połączeń kolejowych obie stro-

ny prowadzą intensywne działania zarówno na szcze-

blu zarządców infrastruktury, jak i na szczeblu mi-

nisterstw właściwych ds. transportu.

Obecnie ﬁnali-

zowane są uzgodnienia ws. poprawy połączenia

Szczecin – Berlin i jeszcze w tym roku powinno na-

stąpić podpisanie umowy międzyrządowej pt. umowa

między ministrem transportu, budownictwa i gospo-

darki morskiej Rzeczypospolitej Polskiej a Federal-

nym Ministerstwem Transportu, Budownictwa i Roz-

woju Miast Republiki Federalnej Niemiec o współpracy

przy rozwoju połączenia kolejowego Szczecin – Ber-

lin.

W projekcie tej umowy został uzgodniony termin

zakończenia modernizacji połączenia Szczecin – Ber-

lin na 2020 r.

Jednocześnie ostatnio (dnia 14 listopada 2012 r.)

została podpisana umowa między Rzecząpospolitą

miecką granicę państwową.

Jest to umowa ramowa,

której celem podstawowym jest wspieranie niezbęd-

nych i wspólnie uzgodnionych działań dla ułatwienia

komunikacji kolejowej i podniesienia jej jakości przez

wspólną granicę państwową, zgodnie z przepisami

prawa wewnętrznego umawiających się stron i prawa

Unii Europejskiej.

Również jednym z celów tej umo-

wy jest wspieranie i wzmocnienie współpracy wszyst-

kich uczestników komunikacji kolejowej przez wspól-

ną granicę państwową.

Dlatego też umowa ta powin-

na inspirować różnych uczestników tej komunikacji,

takich jak przedsiębiorstwa kolejowe (przewoźnicy)

do zawierania dodatkowych porozumień w celu re-

alizacji postanowień niniejszej umowy, w szczególno-

ści w sprawach:

a) dotyczących współpracy w zakresie realizacji

i ułatwienia przewozów o znaczeniu międzynarodo-

wym, regionalnym lub lokalnym przez wspólną gra-

nicę państwową;

b) szczegółowych zasad postępowania w przypad-

ku wypadków kolejowych i innych zakłóceń ruchu

kolejowego;

c) szczegółowych zasad współpracy na odcinkach

eksploatowanych w ruchu granicznym.

Również zarządcy infrastruktury działający na

terytorium każdej z umawiających się stron mogą

zawierać dodatkowe porozumienia w celu usprawnie-

nia ruchu kolejowego przez wspólną granicę pań-

stwową.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Andrzej Massel

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

pada 2012 r., znak: SPS-023-11184/12, w sprawie

trudniej sytuacji warsztatów terapii, proszę o przy-

jęcie poniższych wyjaśnień.

sowanie ze środków funduszu kosztów działalności

warsztatów terapii zajęciowej, w tym wynikających

358

szu kosztów działalności warsztatów terapii zajęcio-

wej określono na poziomie 90% kosztów.

zania dotyczące rocznego kosztu pobytu uczestnika

zwiększeniu – do kwoty 14 796 zł.

realizacji tych zadań ze środków Państwowego Fun-

duszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych jest

rządu terytorialnego.

Szczególne powinności w sto-

sunku do osób niepełnosprawnych nie mogą spoczy-

wać wyłącznie na organach administracji rządowej,

winny starać się dbać o dobro wszystkich mieszkań-

ców, a więc również osób niepełnosprawnych.

Obo-

wiązek doﬁnansowaniawarsztatuprzezpowiatnie

ma jednak charakteru wyłącznego, ponieważ może

cej warsztat lub środków gminy albo województwa

ków innych podmiotów.

tów terapii zajęciowej powinny zostać poprzedzone

bilitacji społecznej.

Problemy dotyczące funkcjono-

wania warsztatów terapii zajęciowej będą brane pod

nie odpowiednich zmian w przepisach mających na

Odnosząc się do kwestii zaliczenia pracowników

WTZ do wyodrębnionej grupy zawodowej, informuję,

że bez szczegółowego określenia wymagań w odnie-

sieniu do kwaliﬁkacjizatrudnianychwWTZosóbnie

jest możliwe kwaliﬁkowanieichdogrupypracowni-

ków wykonujących pracę w szczególnych warunkach.

Z kolei odgórne regulacje w tym zakresie mogą po-

zbawić WTZ samodzielności, zmuszając je do dobie-

rania współpracowników przede wszystkim pod wzglę-

dem spełniania wymagań wskazanych w przepisach,

a nie pod względem zatrudniania kadry, której

kształt najbardziej odpowiada potrzebom uczestni-

ków warsztatu.

Umiejętność dostosowania się do po-

trzeb uczestników, różnorodność proponowanych

przez warsztat form terapii jest dobrą praktyką, któ-

ra może ulec zniekształceniu w przypadku narzuce-

nia warsztatom zbyt dużych wymagań formalnych.

Ponadto ewentualne zaliczenie do wyodrębnionej

grupy zawodowej powinno właśnie dotyczyć grup za-

wodowych, a nie instytucji.

Do grupy pracowników

zajmujących się m.in. rehabilitacją osób niepełno-

sprawnych należą również pracownicy takich jedno-

stek jak np. środowiskowe domy samopomocy.

Poruszając kwestię struktury PFRON, uprzejmie

ły Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Nie-

pełnosprawnych miały stać się biurem obsługi fun-

duszu.

Koncepcja utraty z dniem 1 stycznia 2012 r.

osobowości prawnej przez PFRON spotkała się z ne-

gatywną oceną organizacji pozarządowych działają-

cych na rzecz środowiska osób niepełnosprawnych.

Organizacje uznały, iż utrata osobowości prawnej

stanowi realne zagrożenie dla stabilności i właściwe-

go funkcjonowania dotychczas wypracowanego sys-

temu rehabilitacji osób niepełnosprawnych.

W związ-

ku z powyższym podjęte zostały działania mające na

celu optymalne uregulowanie kwestii związanych

z funkcjonowaniem PFRON, których wynikiem było

uchwalenie przez Sejm RP w dniu 15 lipca 2011 r.

ustawy o zmianie ustawy Przepisy wprowadzające

359

Zgodnie z przepisami ww. ustawy PFRON utraci

osobowość prawną 1 stycznia 2015 r., co pozwoli na

przygotowanie i przeprowadzenie takich zmian praw-

nych, które umożliwią wdrożenie nowych rozwiązań

systemowych i zachowanie ciągłości zadań wykony-

wanych przez PFRON.

Wydłużenie vacatio legis po-

zwoli również na zsynchronizowanie planowanych

zmian ze zmianą przepisów dotyczących nowego

okresu programowania funduszy europejskich na

lata 2014–2020 oraz ze zmianami przepisów wspól-

notowych w obszarze pomocy publicznej dla przed-

siębiorców, które będą obowiązywały do dnia 31

grudnia 2013 r.

Odpowiadając na czwarte pytanie, wyjaśniam, że

zakończyły terapię w warsztacie terapii zajęciowej,

rostą, nie więcej jednak niż do piętnastokrotności

przeciętnego wynagrodzenia, pod warunkiem, że wcze-

śniej nie otrzymała bezzwrotnych środków publicz-

nych na ten cel.

Osoba niepełnosprawna prowadząca

gospodarstwo rolne może także otrzymać ze środków

sprawnych doﬁnansowaniedowysokości50%opro-

tynuowanie tej działalności, jeżeli:

— osobie niepełnosprawnej wykonującej działal -

sprawnego domownika, składki na ubezpieczenia

społeczne rolników, w tym wypadkowe, chorobowe,

macierzyńskie oraz emerytalno-rentowe.

w sprawie omijania prawa

piśmie z dnia 12 listopada 2012 r., nr SPS-023-11185/

12, w sprawie omijania prawa przez wysokich rangą

urzędników państwowych wynikającego z faktu

przemieszczania się z i do miejsca zamieszkania sa-

mochodem służbowym uprzejmie informuję.

bowego środka transportu w związku z wykonywa-

niem powierzonych zadań nie rodzi obowiązku po-

datkowego.

Przychód po stronie osoby ﬁzycznejpo-

wstaje tylko wtedy, gdy służbowy środek transportu

wykorzystywany jest dla celów prywatnych.

W takim

przypadku na podmiocie udostępniającym pojazd cią-

ży obowiązek ustalenia wartości udzielonego świad-

czenia, o które następnie zwiększa się podlegające

opodatkowaniu przychody świadczeniobiorcy.

Powyż-

360

sza zasada obowiązuje od ponad 20 lat i dotyczy

wszystkich podatników tego podatku.

Nie zmienia to faktu, iż w przypadku premiera

oraz członków Rady Ministrów mamy do czynienia

z konstytucyjnymi organami władzy wykonawczej.

Zatem wykorzystywanie przez osoby pełniące te funk-

cje państwowe oraz urzędników wchodzących w skład

kierownictw urzędów władzy wykonawczej służbo-

wych pojazdów w celu wykonywania zadań państwo-

wych nie może być traktowane jako wykorzystywa-

nie środków transportu do celów prywatnych.

Korzy-

stanie z tych środków zapewnia bowiem podstawowe

warunki właściwego funkcjonowania tych organów.

Z tych też względów postulat zmiany powyższej

interpretacji należy uznać za niezasadny.

Przepisy

są bowiem wtórne w stosunku do regulacji prawnych

dotyczących ustroju państwa, kompetencji naczel-

nych organów państwowych oraz wypełniania funk-

cji publicznych.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

w sprawie sytuacji Polaków

wie sytuacji Polaków mieszkających na Litwie uprzej-

mie informuję.

gą obserwuje działania strony litewskiej odnoszące

mniejszości polskiej.

Na wszystkich szczeblach kon-

taktów dwustronnych stale zabiega o zmianę nasta-

cych w Unii Europejskiej, OBWE i Radzie Europy.

Tylko na takiej drodze można uzyskać trwałą zmia-

nę postrzegania roli mniejszości narodowej.

Problematyka przestrzegania praw mniejszości

polskiej na Litwie omawiana była przez prezydentów

obu państw, szefów rządów, ministrów spraw zagra-

nicznych, parlamentarzystów.

Nasze niezadowolenie

z istniejącego stanu oraz uwagi przekazywane były

w notach dyplomatycznych wręczanych w polskim MSZ

urzędującym ambasadorom Litwy w Warszawie.

O problemach polskiej mniejszości na Litwie szcze-

gółowo informowany był wysoki komisarz ds. mniej-

szości narodowych OBWE Knut Vollebaek.

Nasze stanowisko wobec problemu jest niezmien-

ne: nie rezygnując z dotychczasowych działań, poszu-

kujemy nowych, skutecznych sposobów przekonania

Mamy nadzieję, że wyniki tegorocznych wyborów do

litewskiego Sejmasu otworzą nowe możliwości współ-

pracy z administracją litewską w tym zakresie.

Z wyrazami szacunku

Warszawa, dnia 28 listopada 2012 r.

reformy Prawa wodnego (11190)

Odpowiadając na interpelację posła Wojciecha

SPS-023-11190/12, w sprawie propozycji nowych roz-

wiązań w zakresie zarządzania gospodarką wodną

zawartych w projekcie założeń reformy ustawy Pra-

wo wodne, przekazuję stosowne informacje.

Aktualnie toczą się intensywne prace legislacyjne

nad projektem założeń projektu nowej ustawy Prawo

wy Prawo wodne wynika z konieczności przeprowa-

dzenia dogłębnej reformy regulacji prawnych w za-

kresie gospodarki wodnej w Polsce.

Zakładany za-

kres regulacji nowej ustawy Prawo wodne powinien

umożliwić osiągnięcie fundamentalnego celu reformy

wiązań prawnych, organizacyjnych, finansowych

i technicznych w gospodarowaniu wodami, które za-

pewnią trwały i zrównoważony społeczno-gospodar-

czy rozwój kraju, z uwzględnieniem adaptacji do prze-

widywanych zmian klimatu.

Ponadto dotychczasowe

zmiany ustawy Prawo wodne nie tylko nie wyelimi-

nowały wszystkich problemów prawnych, a dodatko-

wo istotnie naruszyły jej spójność i uczyniły nieprzej-

rzystą.

Dlatego też za opracowaniem nowej ustawy

Prawo wodne przemawiają zarówno względny for-

361

malne (§ 84 zasad techniki prawodawczej), jak i wzglę-

dy merytoryczne, wskazujące na konieczność wpro-

wadzenia odmiennych regulacji w wielu obszarach

przedmiotu regulacji tej ustawy.

Opracowanie zało-

żeń nowej ustawy Prawo wodne jest podstawowym

elementem reformy gospodarki wodnej, która zosta-

ła ujęta, jako działanie nr 1.2.2, w krajowym progra-

mie reform „Europa 2020” przyjętym przez Radę

gulacji w szczególności określenie nowej struktury

organów administracji publicznej właściwych w spra-

wach gospodarowania wodami przez przygotowanie

nowej regulacji prawnej o charakterze ustrojowym,

a w tym zniesienie organów administracji rządowej

niezespolonej właściwych w sprawach gospodarowa-

nia wodami i zastąpienie ich mniejszą liczbą organów

o zmodyﬁkowanym zakresie kompetencji – to jest

urzędami gospodarki wodnej regionów wodnych.

Przewiduje się także rozdzielenie w zakresie zarzą-

dzania i planowania w gospodarce wodnej od utrzy-

mania wód i pozostałego mienia Skarbu Państwa

rządcze będą powierzone dyrektorom urzędów gospo-

darki wodnej, zaś kompetencje utrzymaniowe i inwe-

stycyjne nowo powołanym państwowym osobom

prawnym, do których będzie należeć pozyskiwanie

i gromadzenie wpływów generowanych przez gospo-

darkę wodną, jak również ich wydatkowanie na in-

westycje w gospodarce wodnej oraz utrzymanie wód

Należy także wspomnieć o planowanym podziale

dowe.

Wody rządowe, które zostaną przypisane do

ciwpowodziowej.

To w szczególności: Wisła, Odra,

pozostałe rzeki graniczne, rzeki żeglowne (śródlądo-

we drogi wodne).

Wody niezaliczone do wód rządo-

wych będą stanowić wody samorządowe i zostaną

przypisane do właściwości samorządu województwa.

Projekt założeń hołduje tezie, że podmiot, którego

właściwości przypisano daną kategorię wód, będzie

odpowiedzialny zarówno za wodę w korycie, jak rów-

powodziowe.

Regulacje prawno-ustrojowe zawarte w nowej

ustawie Prawo wodne powinny więc wykluczyć wy-

sie gospodarki wodnej.

Dyrektorzy urzędów gospo-

darki wodnej regionów wodnych będą organami ad-

ministracji rządowej niezespolonej właściwymi w spra-

wach gospodarowania wodami w zakresie wynikają-

cym z nowej ustawy Prawo wodne.

Co do zasady za-

dania i kompetencje dyrektora urzędu gospodarki

wodnej regionu wodnego będą analogiczne z zadania-

mi dotychczasowych dyrektorów regionalnych zarzą-

dów gospodarki wodnej, z wyłączeniem zadań i kom-

petencji w zakresie utrzymywania wód i inwestycji

w gospodarce wodnej.

Dyrektorzy urzędów gospodar-

ki wodnej regionów wodnych będą wykonywać swoje

zadania i kompetencje przy pomocy urzędów gospo-

darki wodnej regionów wodnych, które będą urzęda-

mi w rozumieniu ustawy o służbie cywilnej, oraz

państwowymi jednostkami budżetowymi w rozumie-

niu ustawy o ﬁnansachpublicznych.

Z utworzeniem urzędów gospodarki wodnej regio-

nów wodnych jest ściśle związana propozycja zniesie-

nia dyrektorów urzędów żeglugi śródlądowej jako

organów administracji rządowej niezespolonej – te-

renowych organów administracji żeglugi śródlądowej

oraz likwidacji urzędów żeglugi śródlądowej jako

urzędów administracji rządowej niezespolonej zapew-

niających obsługę dyrektorów urzędów żeglugi śród-

lądowej.

Ustawowe zadania dyrektorów urzędów że-

glugi śródlądowej zostaną przypisane dyrektorom

urzędów gospodarki wodnej regionów wodnych.

Wpro-

wadzenie takiego rozwiązanie będzie wymagało

oczywiście dokonania daleko idących zmian w prze-

pisach ustawy o żegludze śródlądowej, w szczególno-

ści w zakresie podziału kompetencji między ministra

ściwego do spraw gospodarki morskiej.

Przewiduje

ma swoje dotychczasowe kompetencje w zakresie po-

lityki transportowej, Funduszu Żeglugi Śródlądowej

i Funduszu Rezerwowego oraz regulacji prawnomię-

dzynarodowych dotyczących przewozu pasażerów

i towarów po śródlądowych drogach wodnych.

Nato-

miast minister właściwy do spraw gospodarki wodnej

oraz nadzorowani przez tego ministra dyrektorzy

urzędów gospodarki wodnej regionów wodnych będą

realizować pozostałe zadania określone w ustawie

o żegludze śródlądowej.

Zadania te będą obejmować

w szczególności problematykę warunków uprawiania

żeglugi, prowadzenia rejestrów, bezpieczeństwa że-

glugi, śródlądowych dróg wodnych oraz pilotażu.

Mi-

nister właściwy do spraw transportu będzie miał

ponadto istotny wpływ na obsadę stanowiska zastęp-

cy dyrektora urzędu gospodarki wodnej regionu wod-

nego nadzorującego pion żeglugi śródlądowej, gdyż

zostanie mu przydana kompetencja do uzgadniania

kandydatury na to stanowisko.

Uzasadnieniem dla

tej propozycji jest przede wszystkim koncepcja umiej-

scowienia kluczowych zadań związanych z gospodar-

ką wodną w jednym wyspecjalizowanym organie ad-

ministracji rządowej.

Dyrektor urzędu gospodarki

wodnej regionu wodnego będzie bowiem realizował

zadania dotychczasowego dyrektora regionalnego za-

rządu gospodarki wodnej, z wyłączeniem kompeten-

cji obejmujących utrzymywanie wód oraz prowadze-

362

nie inwestycji w gospodarce wodnej.

Przydanie temu

organowi administracji rządowej niezespolonej do-

datkowych zadań realizowanych aktualnie przez dy-

rektorów urzędów żeglugi śródlądowej pozwoli na

utworzenie organu o pełnym katalogu kompetencji,

obejmującym wszystkie kluczowe dla gospodarki

wodnej aspekty.

Jednolite zarządzanie obszarem go-

spodarki wodnej z pewnością przyczyni się do lepszej

koordynacji zadań podejmowanych w obszarze gospo-

darki wodnej w ścisłym ujęciu, jak i w obszarze że-

glugi śródlądowej.

Należy bowiem podkreślić, że ak-

tualnie dyrektorzy regionalnych zarządów gospodar-

ki wodnej realizują już zadania w zakresie śródlądo-

wych dróg wodnych.

W pierwszej kolejności należy

wskazać na prowadzenie przez dyrektorów regional-

nych zarządów gospodarki wodnej inwestycji na śród-

lądowych drogach wodnych.

Jako przykład należy

podać jedną z największych inwestycji w gospodarce

wodnej realizowaną w ramach Programu Operacyj-

nego „Infrastruktura i środowisko”, jaką jest moder-

nizacja Wrocławskiego Węzła Wodnego realizowana

przez Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej we

Wrocławiu.

Jest to zadanie o zasadniczym znaczeniu

dla infrastruktury dróg wodnych oraz dla żeglugi

śródlądowej.

Ponadto w ramach osi 7.5 Programu

Operacyjnego „Infrastruktura i środowisko”, regio-

nalne zarządy gospodarki wodnej realizują projekty

mające na celu lepsze wykorzystanie śródlądowych

dróg wodnych w Polsce.

Należy bowiem mieć na

dze śródlądowej, utrzymanie śródlądowych dróg

gę należy do jednostek organizacyjnych ministra

ustawa określa jako administrację drogi wodnej.

Istotne znaczenie ma także aspekt ograniczenia licz-

by urzędów, co w szczególności przełoży się na zde-

cydowanie bardziej racjonalną gospodarkę środkami

publicznymi z budżetu państwa.

Należy podkreślić,

że w miejsce 7 regionalnych zarządów gospodarki

wodnej oraz 8 urzędów żeglugi śródlądowej powsta-

nie 6 nowych urzędów o pełnym katalogu kompeten-

cji.

Pozwoli to na zmniejszenie poziomu zaangażowa-

nia środków publicznych z budżetu państwa przezna-

czanych aktualnie na działalność 15 urzędów.

W świetle powyższych propozycji odstąpienie od

tworzenia dodatkowego 7 urzędu gospodarki wodnej

na bazie Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej

w Gliwicach wydaje się w pełni uzasadnione zarówno

od strony prawno-organizacyjnej, jak i z punktu wi-

dzenia racjonalizacji wydatków budżetowych na

funkcjonowanie administracji publicznej w obszarze

gospodarki wodnej.

Należy także mieć na uwadze uwarunkowania

hydrograﬁczne.

RegionalnyZarządGospodarkiWod-

nej w Gliwicach, o najmniejszym obszarze działania

spośród wszystkich regionalnych zarządów gospo-

darki wodnej, zajmuje powierzchnię około 8387 km

2

,

co stanowi zaledwie około 2,5% powierzchni kraju.

Swym zasięgiem działania obejmuje około 49% po-

wierzchni woj. śląskiego, około 11% powierzchni woj.

opolskiego i 5% woj. małopolskiego.

Zasięg działania

Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Gliwi-

cach obejmuje: region wodny Małej Wisły od źródeł

do ujścia Przemszy włącznie, region wodny Górnej

Odry w granicach państwa do Kędzierzyna-Koźla

wraz z węzłem kędzierzyńskim oraz dorzecze rzeki

Wag (Dunaju) w granicach Polski.

Obszar działania

cach jest więc położony na wododziale Odry i Wisły,

czyli w istocie na terenie dwóch obszarów dorzecza,

niowego zarządzania wodami wynikającą z postano-

wień ramowej dyrektywy wodnej.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, nie znaj-

duję aktualnie podstawy do zmiany kierunku propo-

nowanej w projekcie założeń regulacji w przedmiocie

reformy organizacyjnej w gospodarce wodnej.

Zdaję

sobie sprawę z tego, że likwidacja Regionalnego Za-

rządu Gospodarki Wodnej w Gliwicach będzie miała

negatywny odbiór w środowiskach związków zawo-

dowych, jednakże opinia związków zawodowych nie

może być jedynym wyznacznikiem kierunków propo-

nowanych zmian.

Reforma gospodarki wodnej, której

kluczowe tezy są zawarte w projekcie założeń, wy-

wrze szerokie spektrum skutków dla rynku pracy,

jednakże będą to głownie skutki pozytywne.

Należy

bowiem mieć na względzie fakt, że w projekcie zało-

żeń postuluje się utworzenie dwóch nowych podmio-

tów – Zarządu Dorzecza Wisły oraz Zarządu Dorze-

cza Odry, posiadających rozbudowaną strukturę te-

renową, które także będą tworzone na bazie likwido-

wanych regionalnych zarządów gospodarki wodnej.

Dlatego też należy oczekiwać, że utworzenie tej nowej

struktury zbilansuje skutki społeczne wynikające z

likwidacji Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej

w Gliwicach.

Sekretarz stanu

Stanisław Gawłowski

na wychowanie przedszkolne w 2013 r.

(11192)

udzielenia, w porozumieniu z ministrem ﬁnansów,

odpowiedzi na przekazaną przy piśmie z dnia 8 listo-

363

pada br., nr SPS-023-11192/12, interpelację posła na

wiedzianej w exposé dotacji przeznaczonej na wycho-

wanie przedszkolne w 2013 r., uprzejmie wyjaśniam,

co następuje.

Kwota przewidywanego wykonania części oświa-

towej subwencji ogólnej w 2012 r. z uwzględnieniem

środków na zwiększenie części oświatowej subwencji

wej w 2012 r. ujętych w rezerwie celowej nr 74 budże-

tu państwa w 2012 r. wynosi 39 161 095 tys. zł.

samorządu terytorialnego, dział 758: Różne rozlicze-

nia, rozdział 75801: Część oświatowa subwencji ogól-

sza w stosunku do kwoty części oświatowej subwen-

cji ogólnej uwzględnionej w ustawie budżetowej na

a w stosunku do przewidywanego wykonania sub-

wencji w roku 2012 o 349 958 tys. zł, tj. o 0,9%.

w kwocie 624 776 tys. zł,

— skutek prognozowanych zmian w liczbie i struk -

dowego – nauczycieli zatrudnionych w szkołach i pla-

cówkach prowadzonych przez jednostki samorządu

terytorialnego w kwocie 318 047 tys. zł,

— wzrost środków na pochodne od wynagrodzeń

osobowych, ZFŚS, doskonalenie zawodowe, dodatek

wiejski w kwocie 41 729 tys. zł,

Należy dodać, że w 2013 r. w pełnej kwocie części

oświatowej subwencji ogólnej uwzględnione są kosz-

ty wzrostu składki rentowej obowiązującej od 2012 r.

Kwota oświatowej subwencji ogólnej na 2012 r. decy-

zją ministra ﬁnansówzostałazwiększonaztegoty-

tułu o 450 000 tys. zł (środki ujęte w rezerwie celowej

nr 74 budżetu państwa na 2012 r.).

Przyczyną zmniejszenia kwoty części oświatowej

subwencji ogólnej o 294 902 tys. zł w przedłożeniu

sunku do przyjętego przez Radę Ministrów 4 wrze-

śnia 2012 r. projektu ustawy budżetowej na rok 2013

jest zmiana realizowanych zadań oświatowych w roku

2013 wynikająca z objęcia nauką w szkole podstawo-

wej mniejszej liczby dzieci 6-letnich niż w roku 2012

oraz zapisów projektu ustawy okołobudżetowej.

Uzyskanie informacji o mniejszej liczbie dzieci 6-

-letnich w szkołach podstawowych spowodowało ko-

rektę liczby etatów nauczycieli szacowanych na rok

2013.

Ponadto projekt ustawy okołobudżetowej za-

kłada zmianę w sposobie naliczania odpisu na ZFŚS,

która polega na odwołaniu się, zgodnie z art. 15 pro-

jektu, do kwoty bazowej obowiązującej w dniu 1 stycz-

nia 2012 r., a nie 1 stycznia 2013 r.

samorządom środków na rekompensatę za podwyż-

szoną składkę rentową, uprzejmie informuję, że mi-

nister edukacji narodowej pismem z dnia 19 listopa-

da br., nr DWST-WSST-337-JJ-31a/2012, wystąpił do

ministra ﬁnansówzpropozycjąpodziałuzwiększonej

– o przeniesione do części oświatowej środki pocho-

dzące z rezerwy celowej nr 74 budżetu państwa

w 2012 r. – części oświatowej subwencji ogólnej na

rok 2012 z tytułu wzrostu o 2% składki rentowej po

stronie pracodawcy.

Podział został dokonany zgodnie

z zasadami przyjętymi w rozporządzeniu ministra

nieniem zmian wprowadzonych rozporządzeniem mi-

zmieniającym rozporządzenie w sprawie sposobu po-

mie informuję, iż naliczone w wymieniony sposób

środki dla poszczególnych jednostek samorządu te-

rytorialnego zostały przekazane na rachunki banko-

we jednostek.

Jednocześnie warto podkreślić, iż

z obowiązujących przepisów nie wynika, że subwen-

cja przekazywana z budżetu państwa ma pokrywać

terytorialnego.

Stanowi ona jedynie jedno ze źródeł

ﬁnansowaniazadańoświatowych,obokinnychdo-

chodów jednostek samorządu terytorialnego.

Z poważaniem

Warszawa, dnia 28 listopada 2012 r.

364

Odpowiedź

podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

października br. przekazaną przy piśmie z dnia 8 li-

stopada br. (znak: SPS-023-11193/12) w sprawie ma-

„Dziękujemy, odchodzimy” uprzejmie proszę o przy-

Dostrzegając skomplikowaną sytuację naszego

Krajowego Zjazdu Delegatów Ogólnopolskiego Związ-

tycznie wzrastają, i to pomimo obserwowanej w ostat-

organizowanie systemu powszechnego ubezpieczenia

żowanie organizacji reprezentujących kadry ochrony

opracowywania.

Powodzenie zakładanych działań

dowiskami czynnymi w systemie ochrony zdrowia

o bezpieczeństwo polskich pacjentów w związku

z ewentualnym odchodzeniem lekarzy z pracy uprzej-

mie informuję, że poszczególne urzędy wojewódzkie

na zlecenie ministra zdrowia prowadzą stały moni-

toring niepokojów społecznych i sytuacji pracowni-

czej w polskich szpitalach, co pozwala z odpowiednim

wyprzedzeniem reagować na pojawiające się zagro-

żenia w ciągłości udzielania świadczeń opieki zdro-

wotnej.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Cezary Rzemek

w sprawie restrukturyzacji sanepidu

w woj. zachodniopomorskim (11196)

smo (SPS-023-11196/12) z dnia 8 listopada 2012 r.

jednostek Państwowej Inspekcji Sanitarnej w woj.

zachodniopomorskim, uprzejmie informuję.

ganem rządowej administracji zespolonej w woje-

Wojewoda posiada jednocześnie uprawnienia pod-

365

W odpowiedzi na pytanie zawarte w interpelacji

uprzejmie informuję, że zarówno minister zdrowia,

działań zmierzających do przekształcania laborato-

riów powiatowych stacji sanitarno-epidemiologicz-

nych w ﬁliewojewódzkiejstacjisanitarno-epidemio-

logicznej.

Odnosząc się do kwestii zawartych w interpelacji,

jewodami, po którym zostało skierowane pismo do

pada 2012 r. propozycji zmian w strukturze stacji

sanitarno-epidemiologicznych oraz laboratoriów.

Na-

desłane przez wojewodów propozycje będą następnie

przedmiotem analiz w Ministerstwie Zdrowia i w Głów-

nym Inspektoracie Sanitarnym oraz zostaną przed-

stawione do zaopiniowania Radzie Sanitarno-Epide-

miologicznej.

Jedynie nowelizacja rozporządzenia ministra

336) zawierającego wykaz stacji sanitarno-epidemio-

logicznych wykonujących nieodpłatnie badania labo-

ratoryjne i pomiary ze wskazaniem obszaru, poprze-

dzona dogłębną oceną skutków regulacji z uwzględ-

nieniem potrzeb reagowania na wypadek zagrożenia

nie w życie zmian w przedmiotowym zakresie.

Z poważaniem

lokalu mieszkaniowego warunkującej

przyznanie dodatku mieszkaniowego (11200)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na

otrzymaną w dniu 16 listopada br. za pośrednictwem

pana posła Janusza Dzięcioła, przekazaną przy pi-

śmie z dnia 8 listopada br., nr SPS-023-11200/12,

w sprawie powierzchni użytkowej lokalu mieszkal-

nego warunkującej przyznanie dodatku mieszkanio-

wego, uprzejmie informuję, co następuje.

W celu udzielania pomocy ﬁnansowejprzypono-

szeniu opłat za zajmowane mieszkania lokatorom,

w tym zwłaszcza znajdującym się w trudnej sytuacji

materialnej, wprowadzono obligatoryjny system do-

datków mieszkaniowych.

Zgodnie z przepisami usta-

do dodatków mieszkaniowych przysługują osobom

spełniającym równocześnie kilka kryteriów:

1) posiadającym tytuł prawny do zajmowanego

mieszkania (najemcy, członkowie spółdzielni miesz-

kaniowych, właściciele mieszkań i domów jednoro-

dzinnych) lub uprawnienia do lokalu zamiennego lub

socjalnego;

2) których średni miesięczny dochód na jednego

nie dodatku mieszkaniowego nie przekracza 175%

najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobo-

wym;

w stosunku do liczby osób, tzn. jeżeli powierzchnia

użytkowa zajmowanego lokalu nie przekracza po-

wierzchni normatywnej o więcej niż 30%.

Normatywna powierzchnia użytkowa lokalu

mowego nie może przekraczać dla: 1 osoby – 35 m

2

,

2 osób – 40 m

2

, 3 osób – 45 m

2

, 4 osób – 55 m

2

, 5 osób

– 65 m

2

, 6 osób – 70 m

2

, a na każdą następną osobę

zwiększa się o 5 m

2

.

Normatywną powierzchnię po-

większa się o 15 m

2

, jeżeli w lokalu mieszkalnym za-

mieszkuje osoba niepełnosprawna poruszająca się na

nosprawność wymaga zamieszkiwania w oddzielnym

pokoju.

Należy podkreślić, że przepisy ustawy o dodat-

kach mieszkaniowych mają na celu nie tylko pomoc

w ponoszeniu opłat z tytułu wydatków mieszkanio-

wych, ale także stymulowanie do zajmowania lokali

mieszkalnych adekwatnych do możliwości ﬁnanso-

wych właściciela/najemcy.

W pewnych przypadkach

może być wskazana zamiana mieszkań o zbyt dużej

powierzchni na mieszkania o mniejszej powierzchni

użytkowej.

Należy ponadto zauważyć, że przy usta-

nawianiu jakiegokolwiek progu ww. powierzchni lub

określonego w art. 5 ust. 5 ustawy dopuszczalnego

progu przekroczenia tej powierzchni zawsze pojawi

się kolejna grupa osób znajdujących się na granicy

możliwości uzyskania prawa do dodatku mieszkanio-

wego, która będzie postulowała dalsze powiększanie

powierzchni normatywnej.

Natomiast odnosząc się do kwestii deﬁnicji po-

wierzchni użytkowej lokalu, pragnę wyjaśnić, że

wym zasobie gminy oraz o zmianie Kodeksu cywil-

należy przez nią rozumieć powierzchnię wszystkich

366

ności pokoi, kuchni, spiżarni, przedpokoi, alków, holi,

cych mieszkalnym i gospodarczym potrzebom loka-

wania; za powierzchnię użytkową lokalu nie uważa

kowni, strychów, piwnic i komórek przeznaczonych

do przechowywania opału.

Z powyższej deﬁnicjiwy-

nika, że z powierzchni użytkowej lokalu wykluczone

są jedynie szafy i schowki w ścianach (czyli wbudo-

wane w ścianę), natomiast przedmiotowe wnęki

ewentualnie podlegające późniejszej zabudowie win-

ny być wliczane do powierzchni użytkowej.

Należy jednak podkreślić, że przepisy ww. ustawy

o ochronie praw lokatorów (…) odnoszą się jedynie

do stosunków prawnych objętych zakresem działania

tej ustawy, a więc stosunków łączących najemcę

z właścicielem.

Natomiast dla celu ustanowienia od-

rębnej własności lokalu właściciel mógł przyjąć do-

wolną metodę obmiaru powierzchni użytkowej za-

wartą w Polskich Normach:

— PN-7/B-02365 – Powierzchnie budynków.

Po -

dział, określenia i zasady obmiaru,

— PN-ISO 9836:1997 – Właściwości użytkowe

w budownictwie.

Określenie i obliczanie wskaźników

powierzchniowych i kubaturowych.

Obie mogły być stosowane do tych obliczeń nieza-

leżnie od faktu, iż norma PN-7/B-02365 miała status

normy archiwalnej.

Wynikało to z ustawy z 12 wrze-

w myśl której wszystkie Polskie Normy, w tym także

normy służące do obliczania powierzchni budynku,

są normami do dobrowolnego stosowania.

Decyzja

o wykorzystaniu Polskich Norm jako źródła „zasad

wiedzy technicznej”, o czym mówi art. 5 ust. 1 usta-

z późn. zm.), jak i ewentualny wybór jednej z nich

należą do stron umawiających się, chyba że norma

narzucona jest aktem prawnym odnoszącym się do

konkretnych działań związanych z działalnością bu-

dowlaną, w tym m.in. z utrzymaniem obiektów bu-

dowlanych.

Z dniem 29 kwietnia 2012 r. weszła w życie zmia-

na w Prawie budowlanym wprowadzona ustawą

dotycząca pomiarów powierzchni użytkowej budyn-

ku i poszczególnych lokali mieszkalnych.

W tym sa-

mym dniu weszło w życie rozporządzenie ministra

rządkujące przepisy dotyczące reguł obliczania po-

wierzchni użytkowej budynków i lokali mieszkal-

nych.

Nowe rozporządzenie wprowadziło jednoznacz-

ne reguły obliczania powierzchni na podstawie Pol-

skiej Normy z 1997 r. obowiązujące dla budynków

nowo budowanych, a także dla nadbudowy, rozbudo-

wy, przebudowy i zmiany sposobu użytkowania w już

użytkowanych budynkach, jeżeli zasady normy PN-

-ISO 9836:1997 były stosowane w tych budynkach

przed dniem 29 kwietnia 2012 r.

Jak wynika z po-

wyższego, projektujący i budujący nowe lokale muszą

uwzględniać późniejszą normę, natomiast do mierze-

nia powierzchni wzniesionych przed tą datą stosowa-

ne będą nadal dotychczasowe zasady projektowania

i budowy, czyli obie normy.

Podsumowując powyższe rozważania odnoszące

się do kwestii sposobu obmiaru powierzchni użytko-

wej lokali mieszkalnych, uprzejmie informuję, że

przyjęcie na potrzeby wypłaty dodatków mieszkanio-

wych odrębnej deﬁnicjipowierzchniużytkowejjest

niecelowe i w praktyce niewykonalne, gdyż organ wy-

dający decyzję byłby obowiązany do każdorazowego

ustalania powierzchni lokalu wnioskodawcy (m.in.

właścicieli lokali) w świetle nowej, odrębnej deﬁnicji.

Ponadto należy zauważyć, że od 2004 r. dodatki

mieszkaniowe są w całości wypłacane z budżetów

gmin.

Zmiany przepisów w proponowanym zakresie

spowodowałyby wzrost wypłat kwot dodatków miesz-

kaniowych, a zatem zgodnie z art. 167 Konstytucji

RP musiałoby towarzyszyć im odpowiednie wyasy-

gnowanie środków z budżetu państwa na rzecz gmin

w celu pokrycia ich zwiększonych wydatków.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Piotr Styczeń

Warszawa, dnia 3 grudnia 2012 r.

w sprawie sytuacji mieszkaniowej w Polsce

(11203)

lacją posła Ryszarda Zbrzyznego w sprawie sytuacji

8 listopada br. (nr SPS-023-11203/12), uprzejmie

przekazuję poniższą odpowiedź.

jęła dokument pt. „Główne problemy, cele i kierunki

kaniowego do 2020 roku”, przyjęty w dniu 4 marca

367

kich działań rządu podejmowanych w obszarze

mieszkaniowym.

Wobec powyższego uważam, że nie

ma potrzeby opracowania Narodowego Programu

Mieszkaniowego, bowiem to dokument „Główne pro-

w Polsce oraz wyznacza kierunki jej rozwoju.

Działania podejmowane przez ministerstwo skupia-

ją się na wspieraniu różnych segmentów rynku miesz-

kaniowego i w ramach aktualnych instrumentów na-

leży wyróżnić cztery podstawowe grupy działań:

cych określone parametry cenowe i powierzchniowe.

należy również zauważyć preferencyjne traktowanie

mieszkalnictwa w ramach systemu podatkowego.

Ob-

niżona stawka VAT (8%) dotyczy dostawy, budowy,

nictwa objętego społecznym programem mieszkanio-

wym.

W praktyce preferencyjna stawka w całości jest

stosowana do budynków mieszkalnych jednorodzin-

2

nych programach operacyjnych zarządzanych przez

samorządy wojewódzkie.

kredytów mieszkaniowych starego portfela

5)

.

Warto

państwa przeznaczanego bezpośrednio na mieszkal-

nictwo.

W najbliższym horyzoncie czasowym minister-

1)

368

pakietu działań prorodzinnych zapowiedzianych

ciowej i zawodowej, i ma wesprzeć ich w zakupie

kania, zakupionego na rynku pierwotnym, na pokry-

nie beneﬁcjentawciągu5latoddniazakupumiesz-

Na koniec chciałbym odnieść się do stwierdzenia:

„Trwa chaos w zabudowie przestrzennej i bezkarna

gulujące procesy przygotowania i realizacji inwesty-

cji są w dalszym ciągu przeregulowane i należą

litycznione”.

Uprzejmie informuję, że obecnie trwają dwueta-

powe prace nad kompleksową reformą prawa procesu

inwestycyjno-budowlanego.

Pierwszym etapem refor-

my jest przyjęcie nowej ustawy Prawo budowlane,

która zastąpi obecnie obowiązującą regulację i będzie

dotyczyć tego samego zakresu przedmiotowego,

tj. procesu budowlanego rozumianego w sposób wą-

ski.

Obecnie trwają konsultacje międzyresortowe

projektu założeń ustawy Prawo budowlane, po któ-

rych nastąpi przedstawienie projektu założeń do za-

opiniowania Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu

Terytorialnego.

Ustawa zakłada wprowadzenie za-

sady, zgodnie z którą roboty budowlane będzie można

rozpocząć na podstawie skutecznego zgłoszenia wraz

z projektem budowlanym, nie zaś – jak obecnie – na

podstawie pozwolenia na budowę.

Instytucja pozwo-

lenia na budowę zostanie zachowana jedynie w od-

niesieniu do określonych kategorii obiektów budow-

lanych.

Ponadto jednoznacznie wskazane będą doku-

menty, jakie należy załączyć do zgłoszenia budowla-

nego (lub wniosku o pozwolenie na budowę), co pod-

niesie pewność prawną inwestora i skróci okres ocze-

kiwania na rozstrzygnięcie organu administracji.

Drugim etapem reformy jest opracowanie przepi-

sów rangi ustawowej w sposób kompleksowy regulu-

jących proces inwestycyjno-budowlany, rozumiany

także jako czynności z zakresu lokalnego planowania

przestrzennego, podziałów nieruchomości, postępo-

wań środowiskowych itd.

Zadanie to przypisano Ko-

misji KodyﬁkacyjnejPrawaBudowlanego,utworzo-

że komisja nie jest organem działającym przy mini-

skiej, lecz przy Radzie Ministrów, ma w związku

z tym możliwość opracowania rozwiązań ingerują-

cych w zakresy odpowiedzialności wielu ministrów,

a przez to skutecznie integrujących proces inwesty-

cyjno-budowlany.

Zgodnie z przyjętym harmonogra-

mem komisja ma przedstawić projekt Kodeksu bu-

dowlanego w listopadzie 2014 r.

Częścią kodeksu

staną się rozwiązania nowej ustawy Prawo budowla-

ne, procedowanej jako faza pierwsza reformy.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Piotr Styczeń

Warszawa, dnia 30 listopada 2012 r.

wiceprezesa Urzędu

Szanowna Pani Marszałek!

Pragnę przedstawić

następujące wyjaśnienia w odpowiedzi na interpela-

cję (SPS-023-11204/12) pani poseł Iwony Kozłowskiej

ze zm.) polegających na usunięciu przepisu ograni-

czającego możliwość pobierania łącznej kwoty wszyst-

ści 5% kwoty udzielonego kredytu (nieobowiązujący

ciem zabezpieczeń i ubezpieczeń nie mogła przekro-

369

czyć 5% kwoty udzielonego kredytu konsumenckiego.

Ustawodawca rzeczywiście zdecydował o likwidacji

ustawie o kredycie konsumenckim.

Przyczyną takiej

niepowodzenie z racji niejasnego i nieprecyzyjnego

sformułowania przepisu, które nie odzwierciedlało

stosowania.

W praktyce egzekwowanie art. 7a w spo-

sób odpowiadający jego celowi okazało się niemal

nomicznego tego zagadnienia.

Faktyczne koszty kre-

dytów udzielanych konsumentom często przekracza-

ły wszelkie ustawowe ograniczenia, a mimo to umo-

wy na takich warunkach były zawierane.

Świadczy

u.k.k. przeprowadzono szeroko zakrojoną analizę

nad nową ustawą o kredycie konsumenckim rozwa-

żano cztery propozycje zmiany stanu prawnego:

I. Wprowadzenie identycznego przepisu, co ozna-

czałoby utrwalenie stanu prawnego, co uznano za

wysoce niepożądane.

II.

Wprowadzenie przepisu analogicznego, ale

opartego na deﬁnicjicałkowitegokosztukredytupo-

noszonego przez konsumenta, przyjętej w dyrekty-

wie, co miałoby zalety, ale i wady.

Oznaczałoby obję-

cie limitem kosztu maksymalnego również odsetek

od kapitału, które są już limitowane przepisami K.c.

o odsetkach maksymalnych, nie rozwiązałoby pro-

blemu omijania art. 7a poprzez zawieranie dodatko-

wej, formalnie nieobowiązkowej umowy ubezpiecze-

nia, objęłoby również rynek bancassurance, co mia-

łoby trudne do przewidzenia skutki dla rynku, impli-

kowałoby przyjęcie dwóch wartości procentowych

określających poziom kosztów maksymalnych – inny

dla kosztów związanych z umową o kredyt konsu-

mencki bez umów dodatkowych oraz inny dla umów

o kredyt konsumencki z obowiązkową umową dodat-

kową, w szczególności umową ubezpieczenia, a okre-

ślenie pułapu kosztów maksymalnych na takim sa-

mym poziomie byłoby nieracjonalne.

III.

Wprowadzenie przepisu w brzmieniu:

1.

Łączna kwota wszystkich opłat, prowizji oraz

innych kosztów, które konsument jest zobowiązany

ponieść w związku z zawarciem i prawidłowym wy-

konywaniem umowy o kredyt konsumencki, które to

koszty są znane kredytodawcy, z wyjątkiem kosztów

notarialnych, odsetek oraz podatków, nie może prze-

kroczyć 5% kwoty udzielonego kredytu konsumenc-

kiego z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

także koszty usług dodatkowych związanych z umo-

wą o kredyt konsumencki, w szczególności koszty

ustanowienia, zmiany lub wygaśnięcia zabezpieczeń

i ubezpieczeń, bez względu na to, czy zawarcie umo-

wy o usługi dodatkowe jest niezbędne dla uzyskania

kredytu lub uzyskania go na oferowanych warun-

kach.

może przekroczyć 8% kwoty udzielonego kredytu

konsumenckiego.

4.

Przyjmuje się, że kredytodawca posiada wiedzę

na temat kosztów usług dodatkowych, które sam lub

w imieniu strony trzeciej oferuje konsumentowi, chy-

ba że ich cena zależy od zdarzeń przyszłych i niepew-

nych, uniemożliwiających oszacowanie tych kosztów

w momencie zawarcia umowy.

5.

Przez kwotę udzielonego kredytu konsumenc-

kiego należy rozumieć kwotę udzielonego kapitału

wraz ze wszelkimi opłatami oraz prowizjami, które

są kredytowane przez kredytodawcę w ramach umo-

wy o kredyt konsumencki.

Wadą tego rozwiązania było to, że sprzeciwia się

podstawowej zasadzie gospodarki rynkowej stano-

wiącej, że ceny towarów i usług są dyktowane przez

popyt i podaż, oznaczałby to w istocie próbę regla-

mentacji zarówno rynku kredytów konsumenckich,

jak i ubezpieczeń.

Potencjalny negatywny wpływ

przyjęcia proponowanego przepisu na rynek kredy-

tów konsumenckich był trudny do oszacowania,

a dotychczasowa praktyka stosowania art. 7a prowa-

dziło do wniosku, że taka reglamentacja jest wysoce

nieskuteczna.

Przedsiębiorcy podejmowali różne pró-

by obchodzenia przepisów ograniczających możliwość

czerpania korzyści z działalności gospodarczej.

Wadą

była też trudność z określeniem właściwego poziomu

dopuszczalnych kosztów maksymalnych, ponieważ

ustalenie ich na zbyt niskim poziomie odbiłoby się na

dostępności kredytu.

IV.

Wreszcie rozważano usunięcie art. 7a z po-

rządku prawnego, co byłoby wyrazem poszanowania

padkową popytu i podaży na te dobra oraz, że jedy-

nym czynnikiem, który jest w stanie skutecznie ogra-

niczać koszty ponoszone przez konsumentów, jest

w narzędzia niezbędne dla porównania ofert i wybo-

ru najkorzystniejszej.

Ponadto przyjęcie tej opcji nie

konsumenckich, co daje szansę na większą obecność

polskim rynku, czyli wzmożoną konkurencję.

Zauwa-

370

żono przy tym ryzyko, że kredytodawcy skorzystają

prawnego i znacznie podniosą opłaty, prowizje oraz

kie.

Wnioskowano, że należy raczej skoncentrować

się na zapewnieniu konsumentom dostępu do rzetel-

nie przedstawionej informacji o rzeczywistych kosz-

tach kredytu, niż na wprowadzaniu ograniczeń, któ-

re będą skutkowały próbami ukrycia części kosztów

przez kredytodawców.

Biorąc pod uwagę powyższe argumenty, ustawo-

dawca przyjął opcję czwartą.

Z poważaniem

Wiceprezes Urzędu

Warszawa, dnia 3 grudnia 2012 r.

w sprawie programu „Mieszkanie dla młodych”

(11205)

lacją poseł Iwony Kozłowskiej w sprawie programu

8 listopada br. (znak: SPS-023-11205/12) uprzejmie

przekazuję poniższą odpowiedź.

W dniu 12 października 2012 r. pan Donald Tusk,

prezes Rady Ministrów, podczas wystąpienia w Sej-

mie RP przedstawił plan działań rządu mających

wspierać rozwój gospodarki w najbliższym okresie,

w skład którego wchodzi m.in. pakiet działań proro-

dzinnych, obejmujący wydłużenie urlopu macierzyń-

skiego i ułatwienia w dostępie do żłobków i przed-

szkoli.

Jego elementem jest program „Mieszkanie dla

młodych” zaprezentowany przez pana Sławomira No-

waka, ministra transportu, budownictwa i gospodar-

ki morskiej, w trakcie konferencji prasowej w dniu 14

października br.

Założenia nowego instrumentu opierają się na do-

świadczeniach obecnie realizowanego programu „Ro-

dzina na swoim” uzupełnionego o nowe elementy, aby

jak najefektywniej wspierać młode gospodarstwa

w zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych.

Jego

celem ma być umożliwienie większej liczbie młodych

ludzi zakupu mieszkania i tym samym stworzenie

warunków do podjęcia decyzji o założeniu lub o jej

powiększeniu.

Program skierowany jest do młodych ludzi: mał-

żeństw i osób samotnych (tzw. singli) w wieku do 35.

lat, znajdujących się na początku swojej drogi życio-

szego własnego mieszkania.

Pomoc ma polegać na

nia zakupionego na rynku pierwotnym, na pokrycie

dytowej przyszłych beneﬁcjentów.

Ten mechanizm

w banku komercyjnym.

Również dzięki zapropono-

wanemu instrumentowi beneﬁcjentbędziemógłspła-

cać obniżone raty kredytowe przez cały okres kredy-

w programie „Rodzina na swoim”.

pierwotny będzie miało pozytywne efekty dla branży

ducenci materiałów budowlanych, producenci sprzę-

tów AGD i RTV itp.).

Oczekuje się również, że skie-

rowanie wsparcia na ten rynek spowoduje pobudze-

nie rynku deweloperskiego na obszarach obecnie

mniej aktywnych inwestycyjnie, zwłaszcza w mniej-

szych miejscowościach.

Dodatkowym atutem planowanego rozwiązania

rzeniowej mieszkania.

Jeżeli w rodzinie beneﬁcjenta

Aktualnie założenia programu znajdują się w kon-

sultacjach społecznych.

Wkrótce do konsultacji zo-

stanie przekazany również projekt ustawy.

W poniższej tabeli przedstawiona została symula-

cja wysokości ﬁnansowego wsparcia otrzymanego

przy zakupie 50-metrowego mieszkania w Bydgoszczy

lub w innej miejscowości województwa kujawsko-po-

morskiego w ramach wygaszanego programu „Rodzi-

na na swoim” oraz planowanego „Mieszkanie dla mło-

dych”.

Korzyść dla beneﬁcjentazostałaobliczonawe-

dług wzoru: suma rat spłaty kredytu bez ﬁnansowego

wsparcia – suma rat spłaty kredytu w poszczególnych

wariantach wsparcia w programie „Mieszkanie dla

młodych” i w programie „Rodzina na swoim”.

1.

Bydgoszcz

Założenia:

— stopa procentowa = 6,76% (stan na dzień 24

października 2012 r.)

— powierzchnia mieszkania – 50 m

2

— liczba lat spłaty – 25 lat (300 rat)

— wartość odtworzeniowa (średnia arytmetyczna

z dwóch ostatnio ogłoszonych wskaźników) – 5628,00

zł/m

2

— wysokość kredytu – 281 400 zł (5628,00 zł × 50 m

2

)

371

„Mieszkanie dla młodych”

„Rodzina

na swoim”

wariant

bez dziecka

(10%)

wariant z

dzieckiem

(15%)

wariant z 3

dzieckiem

(20%)

Korzyść dla

beneﬁcjenta

58 379 87 569 116 759 70 519

2.

Województwo kujawsko-pomorskie

Założenia:

zł/m

2

— wysokość kredytu –200 725 zł (4014,50 zł × 50 m

2

)

„Mieszkanie dla młodych”

„Rodzina

na swoim”

41 643 62 465 83 286 50 302

Na podanych wyżej przykładach widać, że szcze-

szą niż dotychczas pomoc.

Wynika to z założeń pro-

gramu, który, jak wspomniano na wstępie, jest czę-

ścią szerszego pakietu prorodzinnego.

Odnosząc się

zaś do obaw pani poseł, że oferowane wsparcie nie

dotrze do wystarczającej grupy odbiorców, proszę

mieć na uwadze, że ministerstwo działa w sytuacji

ograniczeń budżetowych, co wiąże się z konieczno-

ścią wpisania parametrów proponowanych działań

dla ﬁnansówpublicznych,zdrugiejzaś,poprzezre-

alizację założonych celów społecznych, mają pełnić

również funkcje stymulujące gospodarkę.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Piotr Styczeń

Zakładu Gazowniczego w Jarosławiu (11206)

dacji Zakładu Gazowniczego w Jarosławiu, sygnatu-

ra pisma SPS-023-11206/12 z dnia 8 listopada 2012 r.,

Karpackiej Spółki Gazownictwa sp. z o.o. informuję,

co następuje.

Główną przesłanką połączenia oddziałów w Kar-

packiej Spółce Gazownictwa sp. z o.o. (KSG) był

aspekt związany z optymalizacją zasobów majątko-

wych i osobowych oraz przygotowanie spółki do

funkcjonowania na nowo tworzonym zliberalizowa-

nym rynku gazowym.

Połączenie zakładów gazow-

niczych przy utrzymaniu zatrudnienia wszystkich

pracowników administracyjnych zatrudnionych obec-

nie w siedzibie Oddziału Zakładu Gazowniczego

(OZG) w Jarosławiu pozwoli uzyskać oszczędności

w działalności operacyjnej spółki wynikające z re-

dukcji kosztów administracyjnych oraz rezygnacji

z utrzymywania stanowisk zarządczych w jednym

z dotychczasowych oddziałów.

Istotnym celem tej

zmiany jest także wzmocnienie struktur terenowych,

w tym rejonów dystrybucji gazem (RDG), gdyż wła-

śnie do jednostek terenowych będzie alokowana część

pracowników.

Pozwoli to na lepszą obsługę sieci dys-

trybucyjnej oraz efektywniejsze wykorzystanie czasu

pracy, doświadczenia i umiejętności pracowników.

Wszystko to przełoży się na polepszenie jakości ob-

sługi klientów.

Oddział Zakład Gazowniczy w Jarosławiu (OZG)

jest najmniejszym oddziałem dystrybucji gazu w struk-

turze KSG, który obsługuje zdecydowanie najmniej

punktów odczytowych, posiada najmniejszy wolumen

dystrybuowanego gazu oraz nieznaczną ilość nowych

przyłączeń.

Z dokonanej analizy wynika, iż OZG Ja-

rosław obsługuje ok. 5% wszystkich punktów wyjścia

z sytemu dystrybucyjnego KSG i tylko ok. 3,8% wo-

lumenu dystrybuowanego gazu, co sprawia, że nie

ma potrzeby w dalszym ciągu utrzymywania w OZG

w Jarosławiu tak znaczącego zaplecza administracyj-

nego i logistycznego.

Biorąc pod uwagę zakres zadań przypisanych dla

OZG Jarosław, z ekonomicznego punktu widzenia

racjonalne jest połączenie OZG Jarosław z innym

odziałem KSG w celu zmniejszenia kosztów bieżącej

działalności oraz wykorzystania powstałych w ten

sposób wolnych zasobów na innych polach działalno-

ści KSG.

Za połączeniem OZG Jarosław z OZG Rzeszów

przemawia fakt, że są to oddziały prowadzące dzia-

łalność na terenie tego samego województwa i odle-

głość obecnych siedzib oddziałów (Rzeszowa i Jaro-

sławia) jest niewielka (ok. 55 km), co daje możliwość

zapewnienia pracownikom miejsc pracy w nowo po-

łączonym oddziale.

Niezależnie od tego, są to obecnie jedne z najmniej-

szych zakładów gazowniczych w KSG pod wzglę-

dem:

— wolumenu dystrybuowanego gazu (Jarosław

75,4 mln m

3

, Rzeszów 188,3 mln m

3

),

— liczby układów pomiarowych (Jarosław 74,2

tys. szt., Rzeszów 168,4 tys. szt.),

372

— najmniejsze, obok ZG Tarnów, pod względem

powierzchni obsługiwanego obszaru (Jarosław 4653

tys. km

2

, Rzeszów 4398,9 tys. km

2

).

Przedstawione projekcje ﬁnansowedotyczącepo-

łączonych OZG Jarosław z OZG Rzeszów wykazują

dodatnie przepływy ﬁnansowewnastępnychlatach,

przy czym suma zdyskontowanych przepływów pie-

niężnych w okresie 10-letnim jest dodatnia i wynosi

15,9 mln zł.

Po połączeniu zakładów gazowniczych terenowe

jednostki OZG Jarosław będą funkcjonowały w ra-

mach OZG w Rzeszowie.

W wyniku reorganizacji

poszerzy się kadra ww. jednostek, co pozwoli na roz-

szerzenie działalności oraz efektywniejsze wykorzy-

stanie czasu pracy, doświadczenia i umiejętności.

Analiza funkcjonowania jednostek terenowych (rejon

dystrybucji gazu i punkt dystrybucji gazu) planowa-

na jest w dalszej perspektywie w całej KSG, co jest

działaniem cyklicznym.

Wszystkim pracownikom zatrudnionym w siedzi-

bie OZG Jarosław zostały zaproponowane nowe wa-

runki pracy i płacy.

Podczas alokacji 56 pracowników

brano pod uwagę wykształcenie, doświadczenie za-

wodowe, stanowisko oraz miejsce zamieszkania.

W celu zmniejszenia dolegliwości zmian dla pracow-

ników znacznej części z nich została zaproponowana

praca w jednostkach terenowych, co pozwoli im unik-

nąć uciążliwości związanych z dojazdem do nowego

miejsca pracy.

Jednocześnie należy podkreślić, że podejmowanie

działań mających na celu ograniczenie kosztów wiąże

się z optymalizacją procesów wewnętrznych spółki,

nie wpływając jednocześnie na stabilność zatrudnie-

nia dla pracowników, których te zmiany dotyczą.

Zarząd spółki podkreśla, że podejmowane działa-

nia mające na celu ograniczenie kosztów działalności

spółki przekładają się na wysokość opłat dystrybu-

cyjnych zatwierdzanych przez Urząd Regulacji Ener-

getyki w konsekwencji ponoszonych przez odbiorców

gazu ziemnego.

Wyrażam przekonanie, iż przedstawione informa-

cje dotyczące restrukturyzacji organizacyjnej prowa-

dzonej przez Karpacką Spółkę Gazownictwa sp. z o.o.

umożliwią panu posłowi właściwą ocenę powodów,

którymi kierował się zarząd spółki, planując połącze-

nie Oddziałów Zakładów Gazowniczych w Jarosła-

wiu i Rzeszowie.

Z poważaniem

Minister

Mikołaj Budzanowski

lacją pana posła Marka Rząsy, przekazaną przy piśmie

w sprawie wydatków ponoszonych na administrację

darki w latach 2005–2007, uprzejmie informuję, że:

2005 r.

Ministerstwo Gospodarki i Pracy obejmowa-

ło trzy części budżetowe: 20 – Gospodarka, 31 – Pra-

ca i 40 – Turystyka,

2007 r.

Ministerstwo Gospodarki obejmowało dwie czę-

ści budżetowe: 20 – Gospodarka i 40 – Turystyka,

— od dnia 22 lipca 2007 do dnia dzisiejszego Mi -

nisterstwo Gospodarki obejmuje tylko część budże-

tową 20: Gospodarka.

Informacje dotyczące Ministerstwa Gospodarki

w latach 2005–2007 przekazuję tylko w zakresie czę-

ści 20: Gospodarka.

Ponadto informuję, że w 2006 r. nastąpiły istotne

zmiany w systemie organizacji placówek zagranicz-

nych zajmujących się promocją gospodarczą.

Część

wydziałów ekonomiczno-handlowych ambasad i kon-

sulatów RP za granicą została zlikwidowana, a resz-

ta przekształcona w wydziały promocji handlu i in-

westycji, przy znacznie zmniejszonym stanie zatrud-

nienia.

Ad 1.

Stan zatrudnienia w Ministerstwie Gospo-

darki, jednostkach podległych i nadzorowanych przez

Ministerstwo Gospodarki przedstawia załącznik

nr 1 do przedmiotowego pisma.

Stan zatrudnienia w Ministerstwie Gospodarki,

jednostkach podległych i nadzorowanych przez Mi-

nisterstwo Gospodarki

2005 r. 2006 r. 2007 r.

etaty

Ministerstwo Gospodarki 784 711 872

Placówki zagraniczne 392 191 180

Agencja Rezerw

Materiałowych

726 701 611

Urząd Patentowy RP 465 491 522

Urząd Dozoru

Technicznego

1104 1190 1281

Główny Urząd Miar 398 398 397

Urząd Regulacji

Energetyki

265 280 282

373

Polskie Centrum

Akredytacji

42 44 49

Polska Agencja Rozwoju

Przedsiębiorczości

290 329 379

Ad 2.

Kwoty wydatkowane w okresie między

wanie umów o dzieło i umów zlecenia w Minister-

stwie Gospodarki, jednostkach podległych i nadzoro-

wanych przez Ministerstwo Gospodarki przedstawia

załącznik nr 2 do przedmiotowego pisma.

Ad 3.

W latach 2005–2007 Ministerstwo Gospo-

darki realizowało szereg działań promocyjnych ma-

jących na celu:

— kreowanie pozytywnego wizerunku polskiej

gospodarki,

— rozwój współpracy gospodarczej z zagranicą,

— wzrost polskiego eksportu,

— promocję bezpośrednich inwestycji zagranicz -

nych w Polsce.

Realizacja wydatków na działania promocyjne

wystąpiła w rozdziale budżetowym 50005: Promocja

eksportu.

Wydatkowane były następujące kwoty:

— w 2005 r.

– 59 479 tys. zł,

— w 2006 r.

– 48 634 tys. zł

— w 2007 r.

– 50 290 tys. zł, w tym ﬁnansowanie

kwota 11 595 tys. zł.

Wydatki te przeznaczone zostały m.in. na sﬁnan-

sowanie działań realizowanych przez Polską Agencję

promocji bezpośrednich inwestycji zagranicznych

w Polsce, sﬁnansowanieudziałuPolskiwwystawach

Expo, działalność promocyjną wydziałów promocji

nicą, pomoc publiczną de minimis, funkcjonowanie

Portalu Promocji Eksportu.

W latach 2005–2007 w Ministerstwie Gospodarki

nie były prowadzone działania mające na celu pro-

mocję urzędu.

Ad 4.

W latach 2005–2007 nie zamieszczano ma-

teriałów promocyjnych i reklamowych w mediach

publicznych.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tomasz Tomczykiewicz

Warszawa, dnia 3 grudnia 2012 r.

Załącznik nr 2

Kwoty wydatkowane na sﬁnansowanieumówodziełoiumówzleceniawMinisterstwieGospodarki,

Umowy o dzieło Umowy zlecenia Łącznie

w tys. zł

Ministerstwo

Gospodarki

22,4 347,4 578,9 97,7 108,2 277,5 120,1 455,6 856,4

Placówki zagraniczne 248,3 250,5 278,9 248,3 250,5 278,9

Agencja Rezerw

Materiałowych

23,5 10,6 14,3 152,0 266,0 90,2 175,5 276,6 104,5

Urząd Patentowy RP 39,2 43,3 42,1 38,9 41,7 46,7 78,1 85,0 88,8

Urząd Dozoru

Technicznego

98,8 84,9 99,4 127,5 120,4 152,3 226,3 205,3 251,7

Główny Urząd Miar 5,0 6,5 15,4 193,2 120,7 55,3 198,2 127,2 70,7

Urząd Regulacji

Energetyki

30,9 22,0 87,6 123,5 100,1 150,7 154,4 122,1 238,3

Polskie Centrum

Akredytacji

2 528,8 2 566,6 3 238,5 166,7 179,8 168,1 2 695,5 2 746,4 3 406,6

Polska Agencja

Rozwoju

Przedsiębiorczości

1 420,8 1 258,6 1 058,2

374

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w Ministerstwie Sprawiedliwości

w latach 2005–2007 (11212)

8 listopada 2012 r., sygn.

SPS-023-11212/12, w spra-

wie wydatków ponoszonych na administrację publicz-

ną, promocję i reklamę w Ministerstwie Sprawiedli-

wości w latach 2005–2007, uprzejmie przedkładam

odpowiedzi na poruszane w niej kwestie.

Pytanie 1.

Jaka liczba osób świadczyła pracę na

postawie umowy o pracę, której stroną było Minister-

stwo Sprawiedliwości, a także jednostki podległe i nad-

zorowane przez Ministerstwo Sprawiedliwości w la-

tach 2005–2007?

Przeciętne zatrudnienie w Ministerstwie Sprawie-

dliwości w latach 2005–2007 (w etatach) wyniosło:

2005 r.

– 804,

2006 r.

– 823,

2007 r.

– 856.

Przeciętne zatrudnienie w jednostkach sądownic-

twa powszechnego w latach 2005–2007 przedstawia-

ło się następująco (dane obejmują rożne grupy zawo-

dowe, tj. sędziów, asystentów sędziego, referendarzy,

asesorów, aplikantów, kuratorów, pedagogów, urzęd-

ników i innych pracowników sądu, osoby zatrudnio-

wołania czy mianowania):

w 2005 r.

– 44 364,

2006 r.

– 46 342,

2007 r.

– 48 952.

Przeciętne zatrudnienie w jednostkach organiza-

cyjnych wymiaru sprawiedliwości w latach 2005–

–2007 przedstawiało się następująco:

2005 r.

– 26 973,

2006 r.

– 27 671,

2007 r.

– 29 895.

Przeciętne zatrudnienie w zakładach budżeto-

wych Ministerstwa Sprawiedliwości za lata 2006–

007:

2005 r. – brak danych,

2006 r. – średnio zatrudnionych było 73,25,

2007 r. – średnio zatrudnionych było 67,50.

(na podstawie sprawozdań Rb-70 o zatrudnieniu

w zakładach budżetowych Ministerstwa Sprawiedli-

wości).

Powyższe dane nie obejmują zatrudnienia w po-

wszechnych jednostkach organizacyjnych prokura-

tury, podległych ministrowi sprawiedliwości w latach

2005–2007 w związku z rozdzieleniem z dniem 31

marca 2010 r. funkcji ministra sprawiedliwości i pro-

kuratora generalnego.

Pytanie nr 2.

Jakie kwoty zostały wydane w okre-

przez Ministerstwo Sprawiedliwości, a także jednost-

ki podległe i nadzorowane przez Ministerstwo Spra-

ceń, z uwzględnieniem podziału na oba typy umów?

(Brak możliwości wyodrębnienia przez jednostki wię-

ziennictwa wielkości wydatków na umowy o dzieło

i umowy zlecenia, związany z koniecznością pozyska-

nia tych danych z zasobów archiwalnych wszystkich

jednostek, zarówno funkcjonujących, jak też zlikwi-

dowanych po roku 2005, zważywszy na pięcioletni

okres przechowywania dokumentów księgowych, co

w niektórych przypadkach uniemożliwia uzyskanie

pełnych danych.

Niniejsza informacja przedstawia

dane o wysokości łącznej wydatków na umowy zlece-

nia i umowy o dzieło.)

Zgodnie z rozporządzeniem ministra ﬁnansów

z dnia 20 września 2004 r. w sprawie szczegółowej

klasyﬁkacjidochodów,wydatków,przychodówiroz-

nicznych (Dz. U. 2004.209.2132 z późn. zm.) w księ-

gach rachunkowych ministerstwa wykonanie wydat-

ków w przedmiotowej sprawie uwzględnia § 4170, są

z wyżej wymienionym rozporządzeniem minister-

stwo nie miało obowiązku prowadzenia dodatkowej

ewidencji w tym zakresie.

Poniżej przedstawiam wykonanie wydatków w roz-

dziale 75501 § 4170 na podstawie zarchiwizowanych

sprawozdań budżetowych we wnioskowanym prze-

dziale czasowym:

2005 r.

– 4 494 789,41,

2006 r.

– 9 039 486,57,

2007 r.

– 7 324 039,75.

Wydatki jednostek sądownictwa powszechnego

zleceń:

a) umowy zlecenia

2005 r.

– 23 332 152,42 zł,

2006 r.

– 28 118 654,45 zł,

2007 r.

– 31 304 717,07 zł;

b) umowy o dzieło

2005 r.

– 6 328 300,56 zł,

2006 r.

– 6 733 802,35 zł,

2007 r.

– 6 637 150,54 zł.

Wydatki jednostek organizacyjnych wymiaru

sprawiedliwości zrealizowane na podstawie umów

2005 r.

– 1 777 330,04 zł,

2006 r.

– 1 829 242,34zł,

2007 r.

– 2 189 384,46 zł.

Pytanie 3.

Jakie kwoty zostały wydane w tych la-

tach na promocję ministerstwa, reklamę projektów

ministerialnych, ogłoszenia, komunikaty, nekrologi?

Wydatki Ministerstwa Sprawiedliwości obejmo-

wały wydatki na ogłoszenia, komunikaty, nekrologi,

które przedstawiały się następująco:

375

2005 r.

– 41 101,24 zł,

2006 r.

– 44 034,68 zł,

2007 r.

– 117 182,46 zł.

Ministerstwo Sprawiedliwości nie prowadziło

działań związanych z promocją i reklamą projektów

ministerialnych.

Pytanie 4.

W jakich mediach (stacje telewizyjne,

rozgłośnie radiowe, dzienniki, tygodniki, inne perio-

dyki) zamieszczano materiały promocyjne lub rekla-

mowe?

We wskazanym okresie ani w stacjach radiowych,

ani też w stacjach telewizyjnych i w prasie Minister-

stwo Sprawiedliwości nie publikowało materiałów

promocyjnych i reklamowych.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Wojciech Węgrzyn

Warszawa, dnia 3 grudnia 2012 r.

SPS-023-11215/12, interpelacją pana posła Marka

Panią Marszałek, co następuje.

Dane dotyczące liczby osób świadczących pracę na

tach 2005–2007 oraz kwot wydatków związanych

z zawartymi w tym okresie umowami o dzieło i umo-

niniejszego pisma*

)

.

Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi zrealizo-

wało wydatki na promocję, w tym ogłoszenia praso-

we, a także organizację imprez wystawienniczo-tar-

gowych oraz nekrologi w latach 2005–2007 r. w na-

stępujących kwotach:

— 2005 r.

– 1 144 060,43 zł,

— 2006 r.

– 1 183 567,13 zł,

— 2007 r.

– 3 361 312,16 zł,

z czego ﬁnansowane w ramach projektów unij-

nych – 500 717,09 zł.

Ogłoszenia i nekrologi zamieszczane były w dzien-

nikach takich jak: „Rzeczpospolita”, „Gazeta Wybor-

cza”, „Trybuna”, „Kurier Szczeciński”, „Gazeta Po-

morska”.

Program „Poznaj dobrą żywność” w 2006 r.

reklamowany był na antenie TVP3 Poznań, na an-

tenach TVP SA oraz w publikacji „Studium prawa

żywnościowego”.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Tadeusz Nalewajk

Warszawa, dnia 4 grudnia 2012 r.

-023-11216/12 z dnia 8 listopada br.) w sprawie wy-

datków ponoszonych na administrację publiczną,

promocję i reklamę w MSZ w latach 2005–2007

uprzejmie informuję.

Ad 1.

Średnie zatrudnienie w przeliczeniu na pe-

łen etat w MSZ oraz w jednostkach podległych mini-

strowi wynosiło odpowiednio: w 2005 r.

– 4244 osoby,

w 2006 r.

– 4348 osób, w 2007 r.

– 4377 osób.

Ad 2.

Łączne wydatki poniesione w okresie od 1 stycz-

dzeń bezosobowych, tj. umów o dzieło i umów zlece-

nia, wyniosły 16,5 mln zł.

Sposób prowadzenia ewi-

dencji wydatków przez jednostki budżetowe unie-

możliwia wskazanie kwot w podziale na ww. rodzaje

umów.

Ad 3–4.

W latach 2005–2007 nie poniesiono kosz-

tów na promocję ministerstwa, komunikaty czy ne-

krologi.

W powyższym okresie poniesiono natomiast

wydatki na ogłoszenia prasowe, publikowane przez

Agorę SA oraz Presspublicę, w wysokości 70 tys. zł.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

*

)

376

Odpowiedź

12, przy którym przekazano interpelację poselską

pana Marka Rząsy w sprawie wydatków ponoszonych

2005–2007, uprzejmie przekazuję następujące infor-

macje.

W 2005 r. ministerstwo funkcjonowało jako:

— Ministerstwo Gospodarki i Pracy oraz Mini -

sterstwo Polityki Społecznej – do dnia 30 październi-

ka 2005 r.,

dnia 31 października 2005 r.

W 2005 r. w trzech ministerstwach realizowano

zadania z obszaru pracy i zabezpieczenia społeczne-

go, zatem wydatki ponoszone w różnych instytucjach

trudno zidentyﬁkowaćiodnieśćdowydatkówdoko-

nywanych przez Ministerstwo Pracy i Polityki Spo-

łecznej po 2005 r.

W związku z powyższym informa-

cje przekazane poniżej, stanowiące odpowiedź na

interpelację poselską, obejmują lata 2006–2007.

tach 2006–2007 w Ministerstwie Pracy i Polityki Spo-

łecznej oraz jednostkach podległych i nadzorowanych

przez ministerstwo prezentuje poniższa tabela.

Lp. Wyszczególnienie

Przeciętne zatrudnienie

wg sprawozdania Rb-70

2006 2007

w przeliczeniu na

pełnozatrudnionych

1.

Ministerstwo

Pracy i Polityki

Społecznej

673 700

2.

Zakład

Wydawniczo-Poli-

graﬁczny

60 53

3.

Centrum Rozwoju

Zasobów

Ludzkich

0 14

4.

Ochotnicze Hufce

Pracy

2 511 2 527

5.

Główna

Biblioteka Pracy

i Zabezpieczenia

Społecznego

19 18

Razem 3 263 3 312

Wydatki wykonane w latach 2006–2007 na reali-

zację umów o dzieło i umów zlecenia przez Minister-

i nadzorowane przez ministerstwo prezentuje poniż-

sza tabela.

w tys. zł

Lp. Wyszczególnienie

2006 2007

Wydatki

na

realizację

umów

o dzieło

Wydatki

na

realizację

umów

zlecenia

Wydatki

na

realizację

umów

o dzieło

1 2 3 4 5 6

1.

Ministerstwo Pra-

cy i Polityki

Społecznej

1 143 1 653 1 699 3 280

2.

Zakład

Wydawniczo-Poli-

graﬁczny

23 67 1 79

3.

Centrum Rozwoju

Zasobów

Ludzkich

0 0 26 108

4.

Ochotnicze Hufce

Pracy

19 193 57 266

5.

Główna

Biblioteka Pracy

i Zabezpieczenia

11 60 57 55

Razem 1 196 1 973 1 840 3 788

W latach 2006–2007 Ministerstwo Pracy i Polity-

klamę projektów ministerialnych, ogłoszenia i komu-

nikaty zamieszczane w stacjach telewizyjnych, radio-

prezentowanych w poniższej tabeli.

Jednocześnie

informuję, że ministerstwo nie prowadzi ewidencji

i reklamę.

Wskazane poniżej dane dotyczą wydatków,

które zostały zidentyﬁkowane w drodze przeglądu

ków na promocję, reklamę, ogłoszenia i komunikaty.

Ponadto informuję, że wydatki przedstawione poniżej

dokonywane były głównie w związku z realizacją pro-

gramów ﬁnansowanychzudziałemśrodkówpocho-

dzących z budżetu Unii Europejskiej.

w zł

Lp. Rodzaj mediów

2006 2007

Wydatki

w mediach na

promocję i

reklamę

projektów,

ogłoszenia,

komunikaty,

nekrologi itp.

Wydatki w mediach na

1 2 3 4

1.

Telewizja Polska

SA

24 000,00 10 341 651,28

2.

Polskie Radio SA 0,00 36 508,50

377

3.

Radio ZET + 44

stacje lokalne

1 086 559,00

4.

Radio OFF 1 738,50

5.

Katolickie Radio

Podlasie

5 978,00

6.

„Gazeta

Wyborcza”

141 518,10 113 006,48

7.

„Rzeczpospolita”243 651,00 62 105,32

8.

„Gazeta

Prawna”

12 239,04

9.

„Polityka” 12 261,00

10.

„Gazeta

Codzienna

Nowiny”

13 725,00

11.

Inne (ogłoszenia

i kampanie

internetowe oraz

pozostałe

ogłoszenia

prasowe,

kampanie

telewizyjne

i radiowe)

766 562,15 4 061 372,08

Razem 1 189 456,25 15 733 419,20

Z poważaniem

Minister

Władysław Kosiniak-Kamysz

Warszawa, dnia 30 listopada 2012 r.

w latach 2005–2007 (11219)

kazującym interpelację posła Marka Rząsy w sprawie

–2007 przesyłam zestawienie zawierające informacje

dotyczące liczby osób zatrudnionych na podstawie

umowy o pracę, której stroną było ministerstwo lub

jednostki podległe i nadzorowane, oraz dane dotyczą-

ce kwot wydatkowanych na umowy o dzieło i umowy

zlecenia, zawarte w ministerstwie i w jednostkach pod-

ległych i nadzorowanych w okresie między 1.01.2005 r.

a 31.12.2007 r. (w załączeniu).

Wydatki poniesione na promocję i reklamę projek-

tów realizowanych w ministerstwie w 2007 r. wynio-

sły 2 869 391 zł, w tym:

— kampanie promujące bezpieczeństwo ruchu

drogowego, m.in. realizacja I światowego tygodnia

bezpieczeństwa, kampania „Włącz światła, włącz

myślenie”, „Między nami kierowcami”, „Info-Traf-

ﬁc”,„Sygnalizator”,„Zdwójkąbezpieczniej”,„Czy

musi tak być?”, „Prowadzę, jestem trzeźwy”, „Bądź

bezpieczny na drodze”, „Jeżdżę z kulturą”, „Europej-

ska noc bez wypadków”;

— zakup materiałów informacyjno-promocyjnych

(m.in. materiały promocyjne w zakresie realizowa-

nych projektów UE, broszury, atlasy, kalendarze,

baner wraz ze ścianką wystawienniczą, wykonanie

pucharów, statuetek, dyplomów).

Wydatki na ogłoszenia i komunikaty wyniosły

114 782 zł i obejmowały m.in.:

— ogłoszenia o przetargu na sprzedaż samocho -

dów osobowych służbowych, zaproszenia do składa-

nia ofert;

— ogłoszenia dot. postępowań kwaliﬁkacyjnych

na stanowiska: dyrektora i głównego księgowego

oraz specjalistów CUPT; postępowania kwaliﬁkacyj-

nego na stanowisko prezesa Polskiej Agencji Żeglugi

Powietrznej.

Wydatki poniesione na nekrologi wyniosły 15 936 zł.

Dokumenty ﬁnansowe,któremogłybystanowić

źródło informacji na temat wydatków ponoszonych

w ministerstwie na promocję i reklamę w latach

wcześniejszych niż 2007 r., nie są już dostępne z uwa-

gi na obowiązujący okres przechowywania.

Materiały promocyjne i reklamowe, w szczególno-

ści dotyczące bezpieczeństwa ruchu drogowego, za-

mieszczane były w następujących mediach:

— stacje telewizyjne: TVN, TV Trwam, TVP2,

TVP3, TVP Kultura, TVP Sport, TVP Polonia, TVN7,

TVN Style, TVN Turbo, TV4, Polsat 2, Puls, Supersta-

cja, Fox Life, Discovery, Animal Planet, AT Media;

— rozgłośnie radiowe: RMF FM, Radio Zet, Radio

Złote Przeboje, Radio Eska, Radiostacja, Radio Niepo-

kalanów, Katolickie Radio Podlasie, Radio WAWA;

— prasa: „Rzeczpospolita”, „Gazeta Wyborcza”,

„Nasz Dziennik”, „Dziennik Zachodni”, „Euroregio-

ny – Polska”, „Gazeta Prawna”, PAP, „The Wall Stre-

et Journal”, „Financial Times”.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tadeusz Jarmuziewicz

378

Z

a

ł

ą

cz

n

U

r

z

ą

d

Z

a

t

r

u

d

n

n

i

g s

t

a

n

u

n

a d

z

i

e

ń 3

1 g

r

u

d

n

i

a (

w e

t

a

t

a

c

h

)

K

w

o

t

a w

d

a

t

a u

m

o

w

y z

l

e

c

e

n

i

a i u

m

o

w

y o d

z

i

e

ł

o w l

a

t

a

c

5

-

2

7

2

0

5 r

.

2

0

0

6 r

.

2

0

0

7 r

.

2

0

0

5 r

.

u

m

o

w

y z

u

m

o

w

u

m

o

w

y z

1

.

M

i

n

i

s

t

7

8

4

8

1

8

9

1

8

*

3

8

8 7

0

0

,

0

0 z

4

4

1 6

0

0

,

0

0 z

3

7

6 9

0

0

,

0

0 z

1

7

3 0

0

0

,

0

1 5

4

7 1

0

0

,

0

0 z

6

5 5

0

0

,

0

0 z

.

U

r

z

ą

d T

r

a

n

s

p

u K

o

l

e

j

o

w

e

g

o

1

3

2

1

4

0

,

5

1

5

7

,

7

5

1

6

0 9

1

9

,

5

5 z

ł

3

0 8

5

0

,

0

0 z

0

3 5

4

0

,

9

6 z

ł

1

6 7

4

4

,

0

0 z

ł

2

3

1 3

3

3

,

2

1 z

ł

2

2 6

0

4

,

0

0 z

ł

3

.

U

r

z

ą

d L

o

t

n

i

c

a C

y

w

i

l

e

2

2

9

2

5

7

,

0

5

3

0

1

,

5

5

9

0

7 1

9

1

,

9

1 z

ł

4

4

8 5

4

3

,

1

0 z

ł

1 2

8

4 9

5

9

,

7

6 z

ł

5

6

6 0

4

9

,

3

9 z

ł

1 0

79 8

1

2

,

6

0 z

ł

5

7

4 2

5

2

,

0

0 z

ł

4

.

G

e

n

e

r

a

a D

y

r

e

k

c

a D

r

ó

g

K

r

a

j

o

w

c

h i A

u

t

o

s

t

r

3

6

2

4

3

6

2

2

3

7

8

2

3 9

0

1 3

0

1

,

6

4 z

ł

77

8 9

2

8

,

8

6 z

ł

3 79

1 4

4

3

,

2

3 z

ł

6

4

7 4

6

1

,

0

2 z

ł

4 0

8

1 8

1

9

,

1

8 z

ł

4

8

7 8

7

8

,

8

8 z

ł

5

.

G

ł

ó

w

n

y I

n

s

p

e

k

a

t T

r

a

n

s

p

D

r

o

g

o

w

e

g

4

4

6

4

5

0

,

0

0 z

6 6

0

0

,

0

7 6

0

8

,

0

0 z

ł

6

5 2

8

0

,

0

0 z

ł

6 77

0

,

3

0 z

ł

3

4 2

2

5

,

0

0 z

ł

6

.

G

ł

ó

w

n

y U

r

z

ą

d N

a

d

z

o

r

u

B

u

d

o

w

l

g

o

2

0

3

,

1

5

2

0

6

,

9

5

1

9

4

,

5

5

0

,

0

0 z

5 8

4

0

,

0

0 z

ł

9 0

0

0

,

0

3 8

7

6

,

0

0 z

ł

5

0

0

,

0

2 2

6

5

,

0

0 z

ł

7

.

U

r

z

ą

d M

o

r

s

k

i w G

d

y

n

i

6

9

0

,

2

5

6

9

0

,

7

5

6

7

1

,

3

8

3

4

2 2

5

5

,

3

9 z

ł

3

3 8

2

3

,

0

0 z

ł

3

0 2

6

1

,

3

4 z

ł

7

3 9

6

8

,

0

0 z

ł

5

7

1 5

7

5

,

4

2 z

ł

6

2 6

0

0

,

0

8

.

U

r

z

ą

ł

u

p

s

k

u

3

3

2

3

3

9

3

2

6

8

8 7

5

9

,

8

7 z

ł

3 5

4

0

,

0

0 z

1

5 4

8

5

,

3

0 z

ł

1

6 5

8

0

,

0

0 z

2 8

77

,

2

5 z

ł

0

,

0

0 z

ł

.

U

r

z

ą

z

c

z

e

c

i

e

6

2

4

6

1

4

5

72

2

2

6 5

8

5

,

9

2 z

ł

2

9 1

4

5

,

0

0 z

ł

2

4 3

4

5

,

9

3 z

ł

2

2 8

9

7

,

5

0 z

ł

3

72 1

4

6

,

6

3 z

ł

2

4 7

3

0

,

5

0 z

ł

1

0

.

U

r

z

ę

d

y Ż

e

g

l

u

g

i Ś

r

ó

d

l

ą

d

e

j w

:

B

y

d

g

o

s

y

, G

d

a

ń

s

k

u

, G

i

ż

y

c

k

u

,

K

ę

d

z

i

e

r

y

n

i

e

-

K

o

ź

l

u

, K

r

a

k

o

w

,

S

z

c

z

e

c

, W

r

o

c

ł

a

u

, W

a

r

s

z

a

6

6

6

4

6

5

6 2

0

0

,

0

0 z

,

0

,

0

.

C

e

n

t

r

u

m U

n

i

j

n

y

c

h P

r

o

j

e

k

T

r

a

n

s

p

*

*

x

x

3

4

,

6

x

x

x

x

1

4 5

0

5

,

0

0 z

ł

3

4 1

0

0

,

0

.

M

o

r

s

k

a S

ł

u

ż

b

a P

o

s

z

u

k

i R

a

t

ow

n

i

c

t

w

a

2

8

4

2

77

2

8

2

9

4 5

3

7

,

0

0 z

ł

3

0

,

0

0 z

ł

6 4

0

7

,

0

0 z

ł

,

0

0 z

6

6 0

7

3

,

0

0 z

ł

4 6

77

,

0

0 z

ł

1

3

.

I

z

b

a M

o

r

s

k

a w G

d

a

ń

s

u z s

i

e

d

z

i

ą

w G

d

y

n

i

7

7

7

2

8 2

6

6

,

8

8 z

ł

0

,

0

9 2

4

3

,

0

0 z

ł

2

,

0

0 z

5 6

0

0

,

0

0

0

,

0

4

.

I

z

b

a M

z

c

z

e

9

9

8

2

7 4

4

9

,

9

1 z

ł

0

,

0

3 5

1

1

,

8

4 z

ł

0

,

0

3

0

,

0

0 z

.

O

d

w

o

ł

a

w

c

a I

z

b

a M

o

w G

d

a

ń

s

9

8

8

0

,

0

0 z

0

,

0

0 z

0

0

,

0

1 0

0

0

,

0

* z

w

i

ę

k

s

u o

s

ob

o

w

e

g

o w z

w

i

ą

z

r

z

e

j

ę

c

i

em p

r

a

c

o

w

w z

l

i

k

w

i

d

o

w

a

e

o G

o

s

p

o

d

s

t

w

a P

o

m

o

c

n

o M

i

n

i

s

a T

r

a

n

s

p

*

*

C

e

n

t

r

u

h z

o

s

t

a

o u

t

w

o

r

z

e n

a p

o

d

e z

a

r

z

r 5 m

i

n

i

s

t

r

a

n

s

p

u z d

n

i

a 2

9 m

a

r

c

0

7 r

.

w s

p

r

a

w

t

w

o

r

z

a p

ń

s

t

j j

e

d

n

o

s

i bu

d

ż

e

t

o

w

C

e

n

t

r

u

h (

D

z

.

U

r

z

.

M

T N

r 3

, p

o

z

.

8

, z p

ó

ź

n

.

379

Odpowiedź

podsekretarza stanu w Ministerstwie Finansów

w latach 2005–2007 (11220)

12, przekazuję odpowiedź na interpelację pana Mar-

2005–2007.

1) Poniższa tabela (1) przedstawia stan zatrudnie-

nia w latach 2005–2007 osób świadczących pracę na

oraz w jednostkach podległych i nadzorowanych

przez ministra ﬁnansów.

Jednocześnie dla porównania stan zatrudnienia

w jednostkach podległych i nadzorowanych przez mi-

nistra ﬁnansów w latach 2008–2012 przedstawia

poniższa tabela (2).

2) Kwoty wydane w okresie między 1 stycznia

oraz umów zleceń przez Ministerstwo Finansów

oraz jednostki podległe i nadzorowane przez mini-

stra ﬁnansówprzedstawionezostaływponiższejta-

beli (3).

3) W odniesieniu do pytań nr 3 oraz 4 interpelacji

uprzejmie informuję, że wydatki pionu kontroli skar-

bowej poniesione na ogłoszenia o przetargach, ogło-

szenia o zagubieniu legitymacji, pieczęci, nekrologi,

kondolencje zamieszczone w prasach lokalnych wy-

niosły w latach:

— 2005 r.

– 8726 zł,

— 2006 r.

– 7256 zł,

— 2007 r.

– 10 004 zł.

Tabela 1

Lata

Jednostki podległe ministrowi ﬁnansów Ministerstwo Finansów*

urzędy kontroli

skarbowej

izby celne izby skarbowe

urzędy

skarbowe

osoby nieobjęte

mnożnikowymi

systemami wynagrodzeń

członkowie korpusu służby cywilnej

oraz osoby zajmujące wysokie

stanowiska państwowe

2005 5623 1895 4009 38 689 140 1798

2006 5554 1853 3918 38 563 139 1781

2007 5599 1882 3934 39 160 138 1730

* Zestawienie sporządzono na podstawie sprawozdań Rb-70 o zatrudnieniu i wynagrodzeniach w Minister-

stwie Finansów za lata 2005–2007.

Tabela 2

Zatrudnienie wg stanu na 1 stycznia

izby skarbowe 3928 3896 3882 3896 3761

urzędy skarbowe 39 121 39 264 39 374 39 877 39 132

izby celne i urzędy celne 1926 1927 1936 1009 997

urzędy kontroli skarbowej 5465 5391 5336 5479 5368

Tabela 3

Lata

Urzędy kontroli

skarbowej

Izby celne Izby skarbowe Urzędy skarbowe Ministerstwo Finansów*

umowy

o dzieło

umowy

zlecenia

umowy

o dzieło

umowy

zlecenia

umowy

2005 64 084 73 592 224 973 26 7013 57 686 270 218 1 190 679 13 358 963 27 800 279 373,68

2006 89 928 113 720 209 636 212 820 102 001 276 772 978 438 13 401 114 125 000 272 328,46

2007 63 781 60 285 389 497 239 218 82 219 346 625 1 210 208 14 807 100 146 301 363 432,84

* Wskazane w tabeli wartości w zakresie umów zlecenia i umów o dzieło obejmują również wypłaty doko-

nywane z innych źródeł ﬁnansowanianiż§417–wynagrodzeniabezosobowe,np.umowyzleceniaﬁnanso-

wane z § 455 – szkolenia członków korpusu służby cywilnej.

380

Natomiast w odniesieniu do pionu administracji

podatkowej na promocję i reklamę wydano kwoty:

— 2005 r.

– 503 500 zł,

— 2006 r.

– 229 759 zł,

— 2007 r.

– 0 zł.

Poza tym wydatki poniesione przez Ministerstwo

Finansów z tytułu ogłoszeń, komunikatów i nekro-

logów wyniosły odpowiednio: w 2005 r. 35 013,76 zł,

w 2006 r. 23 365,44 zł, a w 2007 r. 14 545,82 zł.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że Minister-

stwo Finansów w latach 2005–2007 współpracowało

z mediami, tj. „Gazeta Prawna”, „Rzeczpospolita”,

„Gazeta Wyborcza”, TVP2, przy realizacji kampanii

dotyczącej rozliczenia podatku dochodowego od

osób ﬁzycznych,jednakżenieponiesionożadnychwy-

datków z tego tytułu.

Wydatki na promocję i reklamę Ministerstwa Fi-

nansów wydatkowane przez Departament Służby

Celnej i Departament Administracji Podatkowej

wraz ze wskazaniem rodzaju wydatku przedstawia

poniższa tabela (4).

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Maciej Grabowski

Rozwoju Regionalnego w latach 2005–2007

(11222)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pi-

-11222/12) przekazujące interpelację posła Marka

nistrację publiczną, promocję i reklamę w Minister-

stwie Rozwoju Regionalnego, przedstawiam nastę-

pujące informacje.

1.

Jaka liczba osób świadczyła pracę, której stroną

było Ministerstwo Rozwoju Regionalnego, a także

jednostki podległe i nadzorowane przez MRR, w la-

tach 2005–2007?

Zatrudnienie w Ministerstwie Rozwoju Regional-

nosiło 328,5 etatu, a według stanu na dzień 31 grud-

nia 2007 r.

– 799,95 etatu.

Ministerstwo Rozwoju Regionalnego zostało

utworzone 31 października 2005 r.

Lata 2005–2007

były okresem kształtowania struktury organizacyj-

nej urzędu i działań zmierzających do zapewnienia

właściwej liczby pracowników do realizacji zadań mi-

nisterstwa związanych z wdrażaniem programów

ﬁnansowanych zfunduszy europejskich w ramach

NSRO 2007–2013.

W celu zapewnienia właściwych zasobów ludzkich

w obszarze wdrażania funduszy europejskich w ad-

Tabela 4

Lata

2005 2006 2007

Departament

Służby Celnej

rodzaj wydatku

kwota na

wydatki

rodzaj wydatku

kwota na

wydatki

wydawnictwa celne

(„Kompendium

Statystyki Celnej”,

„Wiadomości Celne”,

podręczniki)

139 000

1) wydawnictwa celne

(„Kompendium

Statystyki Celnej”,

podręczniki);

2) wykonanie ulotki

informacyjnej

164 962

1) wydawnictwa celne („Kom-

pendium Statystyki Celnej”,

„Wiadomości Celne”,

podręczniki);

2) obchody dnia Służby

Celnej;

3) okolicznościowe upominki

115 860

Departament

Administracji

Podatkowej

akcja edukacyjna dla

szkół podstawowych

80 966,15

1) akcja edukacyjna dla szkół

podstawowych;

2) przygotowanie nowego

opracowania graﬁcznego

Biuletynu Skarbowego MF;

3) wykonanie broszur

i ulotek informacyjnych;

4) materiały promocyjne KIP

236 633,75

381

ministracji rządowej Rada Ministrów w dniu 17 kwiet-

nia 2007 r. przyjęła „Plan działań na rzecz zwiększe-

nia potencjału administracyjnego jednostek zaanga-

żowanych w realizację programów operacyjnych

ca 2008 r.).

W planie ustalono niezbędną liczbę sta-

nowisk pracy do wdrażania funduszy europejskich

w Polsce.

Stanowiska te są w 85% ﬁnansowaneze

środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regional-

techniczna” 2007–2013, a wkład budżetu państwa

w ich ﬁnansowaniewynositylko15%.

W latach 2005–2007 nie funkcjonowała żadna jed-

nostka podległa ministrowi rozwoju regionalnego.

2.

Jakie kwoty zostały wydane w okresie między

sterstwo Rozwoju Regionalnego, na podstawie umów

Poniesione wydatki na umowy zlecenia i umowy

o dzieło w latach 2006–2007 z uwzględnieniem podzia-

łu na oba typy umów przedstawia poniższa tabela.

promocję ministerstwa, reklamę projektów ministe-

rialnych, ogłoszenia, komunikaty, nekrologi?

mieszczano materiały promocyjne lub reklamowe?

Wydatki z budżetu państwa w ramach tzw. kosz-

tów funkcjonowania ministerstwa na ogłoszenia, ko-

munikaty i nekrologi kształtowały się następująco:

– 3 074 zł;

— w 2006 r.

– 29 711 zł;

— w 2007 r.

– 23 872 zł.

Poniżej przedstawiam informację na temat dzia-

łań promocyjnych współﬁnansowanychześrodków

unijnych (1).

I. Działania współﬁnansowaneześrodkówProgra-

mu Operacyjnego „Pomoc Techniczna” 2004–2006

W ramach PO PT 2004–2006 wydzielono odrębny

priorytet poświęcony działaniom informacyjno-pro-

mocyjnym na temat funduszy europejskich.

Budżet

tego priorytetu był ﬁnansowanyw75%zEuropej-

skiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i nie mógł

być przeznaczony na autopromocję Ministerstwa

Rozwoju Regionalnego.

Promocja funduszy europejskich była prowadzona

w przeważającej większości za pomocą konkursów dota-

cji na działania informacyjno-promocyjne dotyczące FE,

które były adresowane do przedstawicieli mediów i part-

nerów społeczno-gospodarczych.

W tego typu konkur-

sach przyznawano ww. podmiotom dotacje na realizację

autorskich projektów.

Dlatego też działań informacyjno-

-promocyjnych realizowanych w tych konkursach nie

można wprost zakwaliﬁkowaćdokategoriizamawia-

nych materiałów promocyjnych i reklamowych.

Biorąc powyższe pod uwagę, przedstawiam poni-

żej tabelaryczne zestawienia.

Tabela 1

Rok

Umowy zlecenia Umowy o dzieło

Razem brutto Razem netto

Liczba

umów

Kwota brutto Kwota netto

Liczba

umów

2006 329 968 009,47 735 662,45 302 1 404 225,89 1 249 569,33 2 372 235,36 1 985 231,78

2007 362 1 224 949,45 951 249,41 195 1 460 016,99 1 304 662,06 2 684 966,44 2 255 911,47

Łącznie 691 2 192 958,92 1 686 911,86 497 2 864 242,88 2 554 231,39 5 057 201,80 4 241 143,25

Tabela 2

Zestawienie działań w stacjach telewizyjnych, radiowych i prasowych, zrealizowanych

w ramach konkursów dotacji na działania informacyjno-promocyjne dotyczące funduszy europejskich

Dotacjobiorca Nazwa projektu/zadania

Tytuł prasowy/stacja

TV/stacja radiowa

Wartość

(wartość brutto

w zł)

Uwagi

Agora SA

„Skorzystajmy wspólnie!

Fundusze

strukturalne są także dla Ciebie”

dziennik „Metro” 80 000

Pro Media

„Modelowe projekty europejskie

Opolszczyzny”

„Nowa Trybuna

Opolska”

79 440

Grupa Wydawnicza Infor SA

„Fundusze strukturalne z Gazetą

Prawną”

„Gazeta Prawna” 40 000

Edytor sp. z o.o.

„Fundusze strukturalne – żeby żyło

się lepiej”

„Gazeta Olsztyńska”,

Radio Olsztyn

75 164,22

Polskapresse sp. z o.o.

Oddział Prasa Bałtycka

„Unia Europejska dla każdego.

Poradnik – jak korzystać z funduszy

unijnych”

„Dziennik Bałtycki” 65 560

382

Wodnik – Monika Agopsowicz „Zrób pierwszy krok” Gazeta Lokalna 22 000

Media Pomorskie sp. z o.o.

„Konkurs dla mediów – fundusze

strukturalne w Polsce”

„Głos Koszaliński”,

„Głos Słupski”,

„Głos Szczeciński”

80 000

Presspublica sp. z.o.o.

„Rzeczpospolita o funduszach

europejskich”

„Rzeczpospolita” 465 688

Projekt był realizowany

w okresie od

Agora SA „Sięgnij po eurofundusze” „Gazeta Wyborcza” 498 196,58

Projekt był realizowany

w okresie od

listopada 2008 r.

Wydawnictwo Pascal

sp. z o.o.

„Polska pięknieje” tygodnik „Przekrój” 500 000

Projekt był realizowany

2007 r. do czerwca 2008 r.

Polskie Radio Regionalna

Rozgłośnia w Krakowie

„Konkurs dla mediów – fundusze

PR Kraków 23 904,70

Polskie Radio Regionalna

Rozgłośnia w Warszawie

Radio dla Ciebie

„Fundusze unijne naszym

sprzymierzeńcem w rozwoju

społecznym i gospodarczym”

Radio dla Ciebie 28 600

Radio CCM sp. z o.o.

„To działa!

Fundusze strukturalne –

środki skuteczne i realne”

Radio CCM 30 000

Polskie Radio Regionalna

Radio Zachód SA

„Inwestuj w Europę” Radio Zachód 29 800

Katolickie Radio Plus „Plan dla miasta” Katolickie Radio Plus 29 909,50

Polskie Radio Regionalna

Rozgłośnia w Kielcach

„Fundusze strukturalne szansą

rozwoju terenów wiejskich”

PR Kielce 30 000

RDN Małopolska

„Europejska winda – jak korzystać z

funduszy strukturalnych?”

RDN Małopolska 30 000

Kuria Diecezjalna w Kielcach

„Fundusze strukturalne – drogą do

rozwoju społeczeństwa wschodniej

części Polski”

Radio Plus Kielce 83 244

Radio Plus Opole „Jak ugryźć fundusze strukturalne?”

Radio Plus Opole 30 000

Polskie Radio Regionalna

Radio Olsztyn SA

„Fundusze strukturalne – żeby żyło

PR Olsztyn 29 660,39

Polskie Radio Regionalna

Rozgłośnia we Wrocławiu

„Spróbuj i Ty” PR Wrocław 27 973,91

Polskie Radio Regionalna

Rozgłośnia w Poznaniu

Radio Merkury SA

„Konkurs dla mediów – fundusze

Radio Merkury 30 000

Radio eM sp. z o.o.

„Twoja droga do pracy – czyli

bezrobotni, niepełnosprawni oraz

pracodawcy wspierani przez fundusze

strukturalne w Polsce”

Radio eM 23 800

Polskie Radio Regionalna

Rozgłośnia w Lublinie

Radio Lublin SA

„Pomóż sobie i innym” PR Lublin 19 500

R&K Nehrebeccy Agencja

Artystyczna s.c.

„Konkurs dla mediów – fundusze

PR Koszalin,

PR Rzeszów

29 000

Radio Victoria „Spotkać listonosza” Radio Victoria 29 700

Katolickie Radio Plus „Kapitalni” Katolickie Radio Plus 260 038,13

Radio Victoria

„Na prowincji – jak korzystać z

funduszy europejskich”

Radio Victoria 488 810

Projekt był realizowany

w okresie od lipca 2007 r.

Radio eM sp. z o.o.

„Droga do pracy – fundusze

europejskie w zasięgu ręki”

Radio eM 30 210

Projekt był realizowany

w okresie od września

2007 do kwietnia 2008 r.

Fundacja Rozwoju

Demokracji Lokalnej

„Eurolinia Plus” – multimedialny

serwis informacyjno-promocyjny na

temat funduszy europejskich w Polsce

TV Biznes 969 070

Projekt uzyskał

doﬁnansowaniew2007r.

Emisja audycji

nastąpiła w okresie od

Press max media sp. z o.o.

Telewizja Dolnośląska

„Konkurs dla mediów – fundusze

Telewizja

Dolnośląska

187 159

383

FX/2 Mirosław Basaj „Pejzaż z Europą w tle” TVP 2 379 750

Studio Arlekin

„Konkurs dla mediów – fundusze

strukturalne w Polsce.

Szanse

ﬁnanse”

TVP 2 400 000

Telewizja Polska SA

Agencja Produkcji

Telewizyjnej

„Europa XXL interakcyjny projekt

multimedialny”

TVP 1 697 760

Telewizja Elbląska

Janusz Stanisław Marek

„Europejski magazyn młodzieżowy” Telewizja Elbląska 84 074

Astra TV Studio „Eurodolina” Astra TV 65 150

Projekt uzyskał

doﬁnansowaniew2007r.

Emisja audycji

TVN SA „Fundusze dla zuchwałych” TVN 24 1 499 359,52

Projekt uzyskał

doﬁnansowaniew2007r.

Emisja audycji

czerwca 2008 r.

Telewizja Polska SA „Z Europą na Ty” TVP 1 1 460 031,84

Projekt uzyskał

doﬁnansowaniew2007r.

Emisja audycji

Telewizja Polska

Oddział Terenowy

w Szczecinie

„Po sukces do Unii” TVP Szczecin 872 582,50

Projekt uzyskał

doﬁnansowaniew2007r.

Emisja audycji

Łącznie 9 805 136,29

– zrealizowanych poza konkursami dotacji

Rodzaj działania

Wartość

(wartość brutto w zł)

Przygotowanie i emisja programów telewizyjnych: „Szansa dla wszystkich” (TVP Białystok), „Zafunduj sobie

przyszłość” (TVP Szczecin),

„Potraﬁsz”(TVPŁódź),„4+1”(TVP2),„Plakatyeuropejskie”(TVP)

1 231 242,59

Zakup czasu antenowego na potrzeby pierwszej części kampanii promocyjnej funduszy europejskiej „Dobrze nam

się układa” realizowanej w okresie grudzień 2007 r. – luty 2008 r. oraz kwiecień – maj 2008 r. (zaliczka na poczet

realizacji kampanii)

3 115 501,54

Publikacja ogłoszeń i reklam prasowych (m.in. w „Rzeczpospolitej” oraz „Gazecie Wyborczej”) 150 116,12

Reklama punktów informacyjnych funduszy europejskich w papierowych wydaniach „pkt.pl Polskie Książki

Telefoniczne”

288 774,19

Łącznie 4 785 634,44

384

II.

Wydatki współﬁnansowaneześrodkówEuro-

pejskiego Funduszu Społecznego (EFS) w ramach

bów ludzkich” (SPO RZL) oraz Inicjatywy Wspólno-

towej EQUAL (PIW EQUAL)

W latach 2005–2007 w ramach obu programów

realizowane były w mediach następujące działania

informacyjno-promocyjne:

1.

Produkcja i emisja w TVP SA (TVP1, TVP2

i TVP3) programów telewizyjnych pt. „Przystanek

praca” i „Niezłomni”.

Pierwszy z nich był progra-

mem o rynku pracy w Polsce, jego celem było zachę-

cenie ludzi do korzystania ze środków Europejskiego

Funduszu Społecznego podczas poszukiwania pracy

bądź zmianie kwaliﬁkacjizawodowych.

Drugipro-

gram poświęcony był promocji dobrych praktyk EFS.

W programie pokazywano historie uczestników pro-

jektów, którym Europejski Fundusz Społeczny po-

mógł zmienić życie na lepsze.

Łączny koszt produkcji

i emisji programów telewizyjnych w latach 2005–

–2007 wyniósł 2 014 976,12 zł.

2.

Produkcja reklam prasowych w tygodniku „Po-

lityka” oraz w „Gazecie Wyborczej”.

Łączny koszt

w latach 2005–2007 wyniósł 34 826,12 zł.

Inne działania promocyjne niezwiązane z rekla-

mą w mediach:

3.

Realizacja ogólnopolskiej kampanii informacyj-

no-promocyjnej dotyczącej EFS na nośnikach wiel-

koformatowych (billboardy) w 2007 r.

Celem kampa-

nii było pokazanie społeczeństwu, jak można skorzy-

stać ze środków EFS – łączny koszt przygotowania

i przeprowadzenia kampanii wyniósł 610 000 zł.

4.

Produkcja, druk oraz dystrybucja publikacji

oraz materiałów informacyjno-promocyjnych poświę-

conych EFS, takich jak: dokumenty programowe,

broszury informacyjne, biuletyny informacyjne, al-

bumy prezentujące dobre praktyki EFS – łączny

koszt tego zadania w latach 2005–2007 wyniósł

1 716 213,58 zł.

5.

Organizacja i realizacja licznych spotkań infor-

macyjnych, konferencji, seminariów poświęconych

wyniósł 352 944,79 zł.

III.

Wydatki poniesione przez instytucję zarzą-

dzającą Funduszem Spójności oraz instytucję zarzą-

dzającą Programem Operacyjnym „Infrastruktura

i środowisko”

Były one związane z organizowaniem konferencji

informacyjnych i seminariów, przygotowaniem ma-

teriałów promocyjnych – łączny koszt tego zadania

IV.

Wydatki na informację i promocję poniesione

w latach 2005–2007 przez instytucję zarządzającą

Zintegrowanym Programem Operacyjnym Rozwoju

Regionalnego.

Koszty związane z przygotowaniem i rozpowszech-

nianiem materiałów promujących ZPORR wyniosły

1 046 634 zł, w tym wkładki do prasy („Rzeczpospo-

lita”) na kwotę 113 121 zł.

V. Wydatki współﬁnansowanewramachSekto-

rowego Programu Operacyjnego „Wzrost konkuren-

cyjności przedsiębiorstw” (SPO WKP)

Łączna kwota wydatków wyniosła 1 501 485 zł i

związana była z przeprowadzeniem kampanii infor-

macyjnej SPO WKP oraz kampanii promocyjnej

Programu Operacyjnego „Innowacyjna gospodar-

ka” (PO IG).

Kampania reklamowała polegała na:

— umieszczaniu reklam w prasie ogólnopolskiej

(„Gazeta Wyborcza”, „Rzeczpospolita”, „Gazeta Praw-

na”, „Forum”, „Newsweek”, „Forbes”, „Wprost”);

— emisji reklam w stacjach radiowych (Program

3 Polskiego Radia, Radio Zet oraz 44 niezależnych

lokalnych stacji radiowych);

— emitowaniu banerów internetowych na pol -

skich portalach internetowych.

Poza ww. działaniami promowanie programów

odbywało się poprzez dystrybucję różnego typu ma-

teriałów informacyjno-promocyjnych, np. biuletyny,

ulotki, kalendarze, plakaty, płyty CD.

VI.

Wydatki współﬁnansowanewramachInicja-

tywy Wspólnotowej Interreg

Koszty związane z działaniami informacyjno-pro-

mocyjnymi w latach 2005–2007 wyniosły 117 893 zł.

VII.

Wydatki współﬁnansowanewramachPro-

gramu Operacyjnego „Rozwój Polski Wschodniej”

Koszty związane z działaniami informacyjno-pro-

mocyjnymi w roku 2007, tj. od momentu uruchomie-

nia programu, wyniosły 26 720 zł i nie były związane

z reklamą w mediach.

Jednocześnie informuję, że koszty poniesione na

promocję wszystkich programów były w 75% ﬁnan-

sowane ze środków unijnych, a 25% stanowiły środki

budżetu państwa.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Warszawa, dnia 4 grudnia 2012 r.

(11224)

Szanowna Pani Marszałek!

Nawiązując do pisma

(znak: SPS-023-11224/12) z dnia 8 listopada 2012 r.

385

i Szkolnictwa Wyższego informuję, co następuje.

Ad 1.

Dane dotyczące zatrudnienia w Minister-

kach podległych i nadzorowanych w latach 2005–

–2007 zostały przedstawione w poniższej tabeli

(1) i uwzględniają przeciętne roczne zatrudnienie

w przeliczeniu na pełnozatrudnionych, bez uwzględ-

nienia osób przebywających na urlopach bezpłatnych,

wychowawczych i macierzyńskich.

Ad 2.

Kwoty wydatkowane na podstawie umów

o dzieło i umów ryczałtowych oraz umów zlecenia w jed-

nostkach podległych i nadzorowanych w latach 2005–

–2007 wskazuje poniższa tabela 2 (dane w tys. zł.):

W zakresie dysponenta budżetu trzeciego stopnia

poniesiono następujące wydatki w zakresie umów

o dzieło i umów zlecenia:

wy zlecenia wydatkowano kwotę 468,3 tys. zł; na

umowy o dzieło kwotę 1,2 tys. zł,

umowy zlecenia wydatkowano kwotę 1186,8 tys. zł;

W zakresie dysponenta budżetu pierwszego stop-

nia poniesiono następujące wydatki z tytułu umów

o dzieło:

— 7831,1 tys. zł w okresie od maja do grudnia

2006 r.,

Tabela 1

2005 2006 2007 Uwagi

Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego 377 426

MNiSW utworzono na mocy rozporządzenia Rady

Zakład Obsługi Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa

Wyższego

16 35

stan zatrudnienia w 2006 r. liczony od daty

utworzenia ZO MNiSW (1 lipca)

Biuro Centralnej Komisji ds. Stopni i Tytułów 16 16 17

Biuro Uznawalności Wykształcenia i Wymiany

Międzynarodowej

40 36

34

Biuro Polskiej Komisji Akredytacyjnej 20 24

Osiedle Mieszkaniowe Przyjaźń w Warszawie 89 87

Dom Pracy Twórczej w Ustroniu 7 7

Ośrodek Przetwarzania Informacji 85 74 75

Naukowa i Akademicka Sieć Komputerowa 18

w 2005 i 2006 r. zatrudnienie było ﬁnansowane

z działalności komercyjnej, NASK nie otrzymał

środków na działalność statutową

Fundacja Zakłady Kórnickie 4 6 5

Narodowe Centrum Badań i Rozwoju 19

NCBiR utworzono na podstawie ustawy z dnia 15

czerwca 2007 r. o NCBiR (Dz. U. Nr 115, poz. 789)

Tabela 2

2005 r. 2006 r. 2007 r.

Uwagi

Biuro Centralnej Komisji do

Sprawa Stopni i Tytułów

umowy o dzieło i umowy

ryczałtowe

2203,0 1807,0 1231,6

umowy zlecenia 646,7 618,1 582,2

ogółem 28049,7 2425,1 1813,8

Biuro Polskiej Komisji

Akredytacyjnej

umowy o dzieło i umowy

ryczałtowe

1268,5 4509,2

umowy zlecenia 18,7 25,7

ogółem 1287,2 4534,9

Biuro Uznawalności

Wykształcenia i Wymiany

Międzynarodowej

umowy o dzieło i umowy

ryczałtowe

92,6 94,7 137,9

umowy zlecenia 17,9 39,4 88,9

ogółem 110,5 134,1 226,8

Naukowa i Akademicka Sieć

Komputerowa

umowy o dzieło i umowy

ryczałtowe

0 0 0

Umowy o dzieło i umowy

zlecenia ﬁnansowanebyły

wyłącznie z prowadzonej

działalności gospodarczej

NASK

umowy zlecenia 0 0 0

ogółem 0 0 0

Narodowe Centrum Badań

i Rozwoju

umowy o dzieło (w tym

umowy

z ekspertami)

21,3 NCBiR utworzono na

umowy zlecenia 24,9

ogółem 46,2

386

— 11 295,7 tys. zł w okresie od stycznia do grud -

nia 2007 r.

W ramach wynagrodzeń bezosobowych minister-

stwo wypłacało wynagrodzenia członkom komisji,

rad, zespołów, recenzentom i ekspertom, którzy nie są

związani z ministerstwem stosunkiem pracy, a świad-

czą pracę w ramach umów cywilnoprawnych.

Wyna-

grodzenia wypłacane tym osobom są na podstawie

odrębnych rozporządzeń ministra nauki i szkolnic-

twa wyższego uregulowanych odpowiednimi przepi-

sami ustawy o zasadach ﬁnansowanianauki(Dz.U.

z 2004 r.

Nr 238, poz. 2390, z późn. zm.) i ustawy

szego na działalność o charakterze informacyjno-

-promocyjnym wydatkowano następujące kwoty:

tys. zł, w tym:

— w ramach działalności resortowej: na promo -

cję, upowszechnianie i popularyzację osiągnięć na-

ukowych i naukowo-technicznych – 8 193,0 tys. zł,

— w ramach podmiotów działających na rzecz na -

uki: na upowszechnianie osiągnięć nauki – 2941,7

tys. zł, na informację i popularyzację nauki w środ-

kach masowego przekazu – 11,2 tys. zł;

15 075,1 tys. zł, w tym:

wszechnianie osiągnięć nauki – 6653,1 tys. zł, na

wego przekazu – 2219,1 tys. zł, na promocję przed-

sięwzięć innowacyjnych prowadzonych z wykorzysta-

niem wyników badań naukowych i prac rozwojowych

– 709,9 tys. zł,

masowego przekazu – 462,7 tys. zł, na promocję przed-

niem wyników badań naukowych – 369,1 tys. zł.

Dodatkowo w budżecie w cz.

38: Szkolnictwo wyż-

sze, głównie w ramach promocji szkolnictwa wyższe-

go za granicą, wydatkowano:

łącznie kwotę ok. 89 000,00 zł,

łącznie kwotę ok. 229 000,00 zł.

Ad 4.

W latach 2006–2007 ministerstwo publiko-

wało ogłoszenia prasowe w: „Rzeczpospolitej”, „Fak-

cie” i biuletynie ministra.

W tym okresie dwukrotnie

zakupiono czas antenowy w Telewizji Polskiej z prze-

znaczeniem na: emisję 10 ﬁlmówpromującychpolską

naukę oraz emisję 15 audycji telewizyjnych związa-

nych z Dniem Nauki.

Łączę wyrazy szacunku

Minister

Barbara Kudrycka

na przykładzie Częstochowy (11228)

znak: SPS-023-11228/12, przekazujące interpelację

poseł Jadwigi Wiśniewskiej w sprawie niedoprecyzo-

wania przepisów w zakresie ochrony przeciwpowo-

dziowej na przykładzie Częstochowy, uprzejmie in-

formuję, co następuje.

1.

Jakie jest stanowisko ministerstwa w przedsta-

wionej sprawie?

Ośrodek Przetwarzania

Informacji

umowy o dzieło i umowy

ryczałtowe

39 765,0 za lata 2005 i 2007 podano

łączną wysokość wydanych

środków, ponieważ

prowadzona ewidencja

została sporządzona bez

podziału na rodzaj umowy.

Wzrost środków w 2007 r.

był spowodowany

powierzeniem OPI realizacji

zadań instytucji wdrażającej

PO IG, instytucji

wdrażającej XIII osi PO IiŚ

oraz realizacji grantu

blokowego Fundusz Badań

Naukowych

umowy zlecenia 278 736,0

ogółem 494 441,0 523 830,0

Fundacja Zakłady Kórnickie

umowy o dzieło

i umowy ryczałtowe

umowy zlecenia 4205,0 8746,92 4683,1

ogółem 4205,0 8746,92 4683,1

387

2.

Czy i kiedy ministerstwo doprecyzuje zapisy

sie ochrony przeciwpowodziowej?

z 2012 r. poz. 145), obowiązująca od dnia 1 stycznia

2002 r., jest aktem normatywnym regulującym go-

spodarowanie wodami zgodnie z zasadą zrównowa-

zarządzanie zasobami wodnymi.

Jest to akt norma-

tywny o zasadniczym znaczeniu dla gospodarki wod-

nej w Polsce, określający fundamentalne regulacje

zarówno w płaszczyźnie przedmiotowej, jak i podmio-

towej.

Na przełomie 10 lat obowiązywania ustawy

ujawniły się okoliczności wymagające wprowadzenia

do jej tekstu normatywnego licznych zmian.

Zmiany

ustawy Prawo wodne nie wyeliminowały jednak

wszystkich problemów prawnych, a dodatkowo istot-

nie naruszyły jej spójność i uczyniły nieprzejrzystą,

dlatego też w Ministerstwie Środowiska prowadzone

są prace nad opracowaniem nowej ustawy Prawo

wodne.

Zakłada się, że zasadnicze zmiany w odniesieniu

do obowiązującego stanu prawnego zostaną wprowa-

dzone w regulacjach dotyczących:

1) struktury organów administracji publicznej

właściwych w sprawach gospodarowania wodami, ze

szczególnym uwzględnieniem rozdzielenia kompeten-

spodarką wodną od funkcji administracyjnych i pla-

nistycznych;

2) ﬁnansowaniagospodarkiwodnejześrodkówpu-

blicznych, ze szczególnym uwzględnieniem utworzenia

dwóch nowych państwowych osób prawnych groma-

dzących i wydatkujących środki publiczne i określe-

niem źródeł przychodów tych osób prawnych;

3) wzmocnienia kompetencji organów jednostek

samorządu terytorialnego w zakresie utrzymania

wód oraz zarządzania mieniem Skarbu Państwa

związanym z gospodarką wodną;

4) transpozycji postanowień ramowej dyrektywy wod-

nej w zakresie pełniejszej implementacji zasady zwrotu

kosztów usług wodnych i polityki opłat za wodę.

Kluczowym elementem reformy gospodarki wod-

nej będzie utworzenie 2 nowych podmiotów działają-

cych w formie dwóch państwowych osób prawnych

nych, to jest Zarządu Dorzecza Wisły oraz Zarządu

westycje w gospodarce wodnej, w tym inwestycje

przeciwpowodziowe oraz utrzymanie wód i pozosta-

łego mienia Skarbu Państwa związanego z gospodar-

ką wodną, z uwzględnieniem podziału wód publicz-

nych na wody rządowe oraz wody samorządowe.

Przychody państwowych osób prawnych będą

przeznaczane na zadania statutowe państwowych

osób prawnych, to jest na całokształt działalności

związanej z utrzymywaniem przypisanych tym pod-

miotom wód będących własnością Skarbu Państwa

oraz inwestycjami na tych wodach, w tym inwesty-

cjami przeciwpowodziowymi.

Plany utworzenia dwóch

nowych jednostek sektora ﬁnansów publicznych –

państwowych osób prawnych (zarządów dorzeczy)

wynikają zarówno z konieczności usprawnienia dzia-

łań polegających na utrzymywaniu wód i pozostałego

wodną oraz działań inwestycyjnych w tym obszarze,

jak również z niedostatku środków publicznych ko-

niecznych do zapewnienia adekwatnego poziomu re-

alizacji zadań publicznych obejmujących utrzymywa-

nie wód oraz inwestycje w gospodarce wodnej.

Z planowanym utworzeniem dwóch zarządów do-

rwalnie związana kwestia dokonania podziału wód

oraz ochrony przeciwpowodziowej.

To w szczególno-

ści Wisła, Odra, pozostałe rzeki graniczne, rzeki że-

glowne (śródlądowe drogi wodne).

Wody niezaliczone

do wód rządowych będą stanowić wody samorządowe

jewództwa.

Projekt założeń hołduje tezie, że podmiot,

przeciwpowodziowe.

Wprowadzenie tej zasady będzie

miało szczególne znaczenie dla ochrony przed powo-

dzią, gdyż doprowadzi do ujednolicenia i spójności

kompetencji w tym obszarze.

Projekt założeń projektu ustawy Prawo wodne

zakłada rozbudowanie oraz doprecyzowanie szczegó-

łowych regulacji w zakresie ochrony przed powodzią

i suszą, ze szczególnym uwzględnieniem:

1) przydania planom zarządzania ryzykiem powo-

dziowym oraz planom przeciwdziałania skutkom su-

szy charakteru przepisów prawa powszechnie obo-

wiązującego;

2) przypisania Instytutowi Meteorologii i Gospo-

darki Wodnej – Państwowemu Instytutowi Badaw-

czemu, pełniącemu z mocy ustawy Prawo wodne pań-

stwową służbę hydrologiczno-meteorologiczną, zada-

nia polegającego na opracowywaniu scenariuszy

zdarzeń kryzysowych, w szczególności dotyczących

powodzi, które będą stanowić podstawę do podejmo-

wania decyzji w zakresie sterowania zbiornikami

przeciwpowodziowymi;

3) rozbudowania regulacji prawnej w zakresie wy-

konywania map ryzyka powodziowego o metodykę

szacowania poziomu ryzyka powodziowego, co po-

zwoli na umieszczenie na tych mapach dodatkowej

warstwy informacyjnej;

388

4) określenia kompetencji wojewody zmierzają-

cych do zapewnienia bezpieczeństwa powodziowego

ludności i mienia.

Proponowane rozwiązania prawne powinny przy-

nieść pozytywne skutki w dziedzinie ochrony przed

powodzią oraz pozostałymi niekorzystnymi zjawiska-

mi zachodzącymi w atmosferze i hydrosferze.

Przy-

danie planom zarządzania ryzykiem powodziowym

oraz planom przeciwdziałania skutkom suszy cha-

rakteru przepisów prawa powszechnie obowiązują-

cego zasadniczo wzmocni znaczenie tych dokumen-

tów planistycznych i będzie miało istotny wpływ na

kształtowanie zagospodarowania przestrzennego na

terenach narażonych na niebezpieczeństwo powodzi.

Oczekuje się, że tego rodzaju rozwiązanie w szczegól-

ności przyczyni się do całkowitego wyeliminowania

przypadków lokalizowania zabudowy na obszarach

narażonych na niebezpieczeństwo powodzi.

Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej – Pań-

stwowy Instytut Badawczy, pełniący z mocy ustawy

Prawo wodne państwową służbę hydrologiczno-me-

teorologiczną, aktualnie odgrywa szczególnie istotną

rolę w systemie ochrony przed niebezpiecznymi zja-

wiskami zachodzącymi w atmosferze i hydrosferze,

rozpoznając te zagrożenia, a także zapewniając osło-

nę hydrologiczną i meteorologiczną społeczeństwa,

środowiska, dziedzictwa kulturowego oraz gospodar-

ki.

Zakres informacji zbieranych i przetwarzanych

Państwowy Instytut Badawczy, posiadana infrastruk-

tura badawcza i techniczna, udział w EUMETSAT,

a także potencjał nowoczesnej państwowej służby hy-

drologiczno-meteorologicznej pozwala powierzyć temu

instytutowi zadanie polegające na opracowywaniu

zdarzeń powodziowych, których ranga pozwoli wła-

ściwym organom na podejmowanie szybkich, traf-

nych oraz odpowiedzialnych i uzasadnionych decyzji

w zakresie przeciwdziałania potencjalnym zagroże-

niom ze strony niebezpiecznych zdarzeń zachodzą-

cych w atmosferze oraz hydrosferze, a w szczególności

w zakresie sterowania zbiornikami przeciwpowo-

dziowymi oraz synchronizacji pracy zbiorników re-

tencyjnych i polderów.

Właściwy organ będzie więc

podejmował decyzję w oparciu o oﬁcjalnyscenariusz

kryzysowy przygotowany na podstawie ustawy przez

państwową służbę hydrologiczno-meteorologiczną.

Rozbudowanie regulacji prawnej w zakresie wy-

na umieszczenie na tych mapach dodatkowej war-

stwy informacyjnej.

Wpłynie to pozytywnie na war-

tość map zagrożenia powodziowego jako dokumen-

tów stanowiących podstawę do sporządzania planów

zarządzania ryzykiem powodziowym.

Kompetencje wojewody w czasie wprowadzenia

stanu klęski żywiołowej są określone w przepisach

Kompetencje wojewody w zakresie zarządzania kry-

zysowego wynikają zaś z przepisów ustawy z dnia 26

Nr 89, poz. 590).

Przedmiotowe ustawy stanowią re-

gulację o charakterze pełnym, wobec czego nie prze-

widuje się wprowadzania w nich zmian o charakterze

merytorycznym.

Zakres przedmiotowy obowiązują-

cej ustawy Prawo wodne co do zasady nie ingeruje

w zakres regulacji przywołanych wyżej ustaw.

Istnie-

je jednakże regulacja prawna posiadająca charakter

ściśle związany z zaistnieniem sytuacji kryzysowej.

Zgodnie z art. 88p ustawy Prawo wodne w przypad-

ku ostrzeżenia o nadejściu wezbrania powodziowego

dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej

w drodze decyzji może nakazać zakładowi piętrzące-

mu wodę obniżenie piętrzenia wody lub opróżnienie

zbiornika, bez odszkodowania.

Decyzji nadaje się ry-

gor natychmiastowej wykonalności.

Decyzja wymaga

uzgodnienia z właściwymi wojewodami.

Brak stano-

wiska w ciągu 2 godzin od chwili przekazania wnio-

sku o uzgodnienie decyzji uznaje się za dokonanie jej

uzgodnienia.

W nowym ujęciu przedmiotowa kompe-

tencja zostanie przydana wojewodzie, który będzie ją

wydawał w oparciu o przekazany przez Instytut Me-

teorologii i Gospodarki Wodnej – Państwowy Insty-

tut Badawczy scenariusz kryzysowy.

Nie przewiduje

się więc uzgadniania tej decyzji z innymi organami.

Zakłada się zachowanie regulacji o nadawaniu tej

decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności.

Prze-

widywana regulacja powinna umożliwić wojewodzie

podjęcie decyzji w trybie natychmiastowym.

3.

Mając na uwadze stan zabezpieczenia przeciw-

powodziowego Częstochowy, który zagraża bezpie-

czeństwu jej mieszkańców, czy ministerstwo zapew-

ni ﬁnansowanie zadań związanych zgeneralnym

uporządkowaniem rzek węzła częstochowskiego?

Minister środowiska jako minister właściwy ds.

gospodarki wodnej otrzymuje środki w części 22 bu-

dżetu państwa: Gospodarka wodna na działalność

ministerstwa dotyczącą spraw gospodarowania wo-

dami, działalność Krajowego Zarządu Gospodarki

Wodnej (KZGW) oraz podległych mu jednostek bu-

dżetowych i ﬁnansowaniesłużbpaństwowychnad-

zorowanych przez prezesa KZGW.

Z tej części budże-

tu państwa realizowane są zadania utrzymaniowe

i inwestycyjne w odniesieniu do cieków, wobec któ-

rych prawa właścicielskie w imieniu Skarbu Państwa

wykonuje prezes Krajowego Zarządu Gospodarki

Wodnej.

Wyżej wymienione środki na działalność do-

tyczącą spraw gospodarowania wodami minister śro-

dowiska otrzymuje w limitach określonych ustawą

budżetową.

ta rzeki i urządzeń wodnych będących w administra-

stochowy.

Wnikliwa analiza wyników takich przeglą-

dów stanowi podstawę dla planowania zadań eksplo-

atacyjnych przewidzianych do realizacji oraz ustale-

nia hierarchii ich ważności.

Wszystkie zadania wpro-

389

możliwość ich realizacji weryﬁkowanajestwysoko-

ścią środków ﬁnansowychprzyznawanychzbudżetu

państwa.

Pomimo trudności w realizacji wszystkich zadań

związanych z ograniczonymi środkami ﬁnansowymi

na terenie Częstochowy są realizowane przedsięwzię-

cia polegające przede wszystkim na przebudowie ob-

wałowań rzeki Warty.

Wartość zadania szacuje się

cia pochodzą głównie z rezerwy celowej „Programu

dla Odry 2006” i dotyczą następujących zadań:

ka wału I–II w km 5+160 – 5+900 węzła częstochow-

skiego (lewy wał rzeki Warty wzdłuż ul. Drogowców)

– wartość zadania 173,7 tys. zł;

i L-VIII – wartość zadania wraz z dokumentacją

ok.630 tys. zł.

Poza wyżej wymienionymi przedsięwzięciami na

Warty (wykoszenie porostów, usuwanie zakrzaczeń)

kalne odmulenia, usuwanie przetasowań, śmieci wy-

rzucanych przez mieszkańców itp.).

nanie w okolicach miasta Częstochowy prac polegają-

cych na naprawie uszkodzonych brzegów koryt rzek,

udrożnieniu i pogłębieniu koryt.

Szacunkowy koszt

Sekretarz stanu

Stanisław Gawłowski

w sprawie złej sytuacji ﬁnansowej

ośrodków doradztwa rolniczego (11234)

W odpowiedzi na interpelację z dnia 29 paździer-

nika 2012 r. w sprawie sytuacji ﬁnansowejośrodków

doradztwa rolniczego, przekazaną przy piśmie z dnia

podkreślić, że w czasie kryzysu gospodarczego, z któ-

rym boryka się świat, problem niedostatecznej ilości

środków ﬁnansowych na swoją działalność dotyka

nie tylko doradztwa rolniczego, ale również bardziej

wrażliwe sektory społeczne, jak: zdrowie, edukacja,

opieka społeczna, czy też dziedziny gospodarcze, któ-

re z racji stanu wymagają wsparcia.

Zrobiona poniżej w Ministerstwie Rolnictwa i Roz-

woju Wsi analiza otrzymywanych przez ośrodki do-

radztwa rolniczego dotacji celowych z budżetu pań-

stwa na utrzymanie jednostek, wynagrodzenia i wy-

datki majątkowe za lata 2010–2012 i plan na rok 2013

wykazują, że dochody ośrodków z budżetu państwa

utrzymują się w pokazanym okresie prawie na nie-

zmienionym poziomie.

Odchylenia są niewielkie.

Na

niezmienionym poziomie pozostają dotacje w ośrod-

kach doradztwa rolniczego województw: kujawsko-

-pomorskiego, lubelskiego, łódzkiego, mazowieckie-

go, opolskiego, podkarpackiego, podlaskiego, pomor-

skiego, śląskiego, świętokrzyskiego, warmińsko-ma-

zurskiego, wielkopolskiego, a także zachodniopomor-

skiego.

Zmalały o 100 tys. zł w dolnośląskim, o 32 tys.

zł w lubuskim, o 192 tys. zł w małopolskim i o 110 tys.

zł w Centrum Doradztwa Rolniczego w Brwinowie.

Jednostki doradztwa

rolniczego

(ODR – CDR)

Dotacja na 2010 r.

w tys. zł

Dotacja na 2011 r.

w tys. zł

Dotacja na 2012 r.

w tys. zł

Planowana dotacja

na 2013 r. w tys. zł

Dolnośląski 11 004 11 004 11 004 10 904

Kujawsko-Pomorski 9550 9770 9770 9770

Lubelski 13 080 13 080 13 080 13 080

Lubuski 5140 5140 5140 5108

Łódzki 10 808 10 808 10 808 10 808

Małopolski 8208 8208 8208 8000

Mazowiecki 18 428 18 808 18 808 18 808

Opolski 4906 4906 4906 4906

Podkarpacki 11 186 11 186 11 186 11 186

Podlaski 6901 7060 7060 7060

Pomorski 9190 9190 9190 9190

Śląski 7420 7420 7420 7420

Świętokrzyski 7843 7853 7853 7853

Warmińsko-Mazurski 7129 7129 7129 7129

Wielkopolski 15 159 15 659 15 660 15 660

Zachodniopomorski 7286 7250 7260 7260

RAZEM ODR-y 153 238 154 471 154 482 154 142

CDR 11 433 11 854 11 744

RAZEM JDR-y 165 904 166 336 165 886

390

Zgodnie z art. 2 ust. 2a oraz art. 3 ust. 3 ustawy

wojewódzkie ośrodki doradztwa rolniczego są samo-

rządowymi wojewódzkimi osobami prawnymi podle-

głymi właściwym sejmikom województw.

Kwoty dotacji dla poszczególnych ośrodków do-

radztwa ujęte są w budżetach właściwych miejscowo

wojewodów.

Wojewoda jako dysponent części budżetu

państwa decyduje o kwotach wydatków przeznaczo-

nież na ﬁnansowanieośrodkadoradztwarolniczego

podległego właściwemu sejmikowi województwa.

Informuję również, że projekt ustawy budżetowej

na rok 2013 wraz z uzasadnieniem, zgodnie z art. 141

przedłożony Sejmowi RP.

W aktualnym stanie Rada

Ministrów nie ma możliwości wprowadzenia zmian

do projektu ustawy budżetowej na rok 2013.

Odnosząc się do pytania nr 2 (Czy w ocenie mini-

sterstwa obecnie funkcjonujący system doradztwa

rolniczego w Polsce w odpowiedni sposób realizuje

swoje działania?), informuję, że problematyka do-

radztwa rolniczego była dyskutowała w dniu 6 listo-

pada 2012 r. podczas konferencji pt. „Jaki system

doradztwa rolniczego w Polsce po 2013 r.?” zorgani-

zowanej przez komisje rolnictwa i rozwoju wsi Sejmu

i Senatu.

Na konferencji tej przedstawiono stanowi-

sko Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz oce-

niono funkcjonowanie ustawy o jednostkach doradz-

twa rolniczego i potrzeby zmian.

Poinformowano

również o propozycjach KE dotyczących doradztwa

rolniczego po 2013 r., a także o stanie negocjacji oraz

stanowisku rządu polskiego do WPR oraz o wizji do-

radztwa i stanie prac nad systemem doradztwa

w Polsce po 2013 r.

W celu właściwego przygotowania zadań doradz-

twa rolniczego i efektywnego wykorzystania środków

dostępnych w ramach WPR minister rolnictwa i roz-

woju wsi powołał w drodze zarządzenia zespół do

spraw opracowania koncepcji funkcjonowania syste-

mu doradztwa rolniczego w nowym okresie progra-

mowania.

Do zadań zespołu należy:

1) analiza funkcjonowania systemu doradztwa

rolniczego i realizacji zadań w ramach Programu

2) analiza rozporządzeń i innych dokumentów

prawnych Unii Europejskiej odnośnie do zadań i za-

sad funkcjonowania sytemu doradztwa rolniczego po

2014 r;

3) opracowanie propozycji rozwiązań systemo-

wych wspierających rozwój systemu doradztwa rol-

niczego po 2013 r., zgodnie z wytycznymi Unii Euro-

pejskiej;

4) opracowanie propozycji rozwiązań prawnych

niezbędnych do zapewnienia efektywnego wsparcia

rolników poprzez system doradztwa rolniczego, zgod-

nie z przepisami UE.

Powołany zespół będzie pomocny przy opiniowa-

niu projektów rozporządzeń UE, mający na uwadze

polskie potrzeby i uwarunkowania, a także będzie

działał na rzecz właściwego przygotowania zarówno

struktur doradczych, jak i odpowiednich aktów praw-

nych, niezbędnych do uruchomienia środków ﬁnan-

sowych na doradztwo rolnicze po 2014 r.

Obecnie obowiązujące przepisy, lokujące ośrodki

doradztwa rolniczego w strukturach samorządu te-

rytorialnego, funkcjonują zaledwie od 3 lat, jednak

nowelizacja ustawy o jednostkach doradztwa rolni-

czego stała się konicznością.

Potrzeba zmian wynika

przede wszystkim z faktu, że obecnie obowiązujące

przepisy ustawy w pewnych obszarach są niespójne,

a także nie spełniają warunków realizacji zadań

oczekiwanych zarówno przez rolników, pracowników

jednostek doradztwa rolniczego, jak również admini-

strację odpowiedzialną za realizację polityki rolnej

w ramach WPR.

Potrzeba zmian wynika także z fak-

tu, że obowiązujące regulacje unijne, w tym zwłasz-

cza dotyczące funkcjonowania systemu doradztwa

nież spodziewane rozwiązania we wspólnej polityce

rolnej na lata 2014–2020 nakładają na administrację

państw członkowskich wymóg zapewniania rolnikom

właściwego dostępu do doradztwa rolniczego.

System doradztwa rolniczego w Polsce powinien

zapewniać jednolity standard usług doradczych.

Aby

to było możliwe, należy zadbać o jakość kwaliﬁkacji

doradczych, w tym system doskonalenia zawodowe-

go, oraz dostęp do aktualnej wiedzy i rozwiązań in-

nowacyjnych.

Zadanie to powinien pełnić krajowy

ośrodek doskonalenia kadr doradczych, (aktualnie

Centrum Doradztwa Rolniczego z siedzibą w Brwi-

nowie), którego zadaniem powinno być utworzenie

i wdrożenie systemu doskonalenia zawodowego do-

radców rolniczych, stałe monitorowanie potrzeb kom-

petencyjnych doradców w oparciu o analizę obowią-

zujących przepisów prawnych oraz diagnozowanie

luk kompetencyjnych.

Usługi doradcze powinny być świadczone w opar-

ciu ujednoliconą metodykę i prowadzić do podobnych

jakościowo rezultatów.

W przypadku świadczenia

usług doradczych ﬁnansowanychześrodkówunijnych

powinien istnieć system certyﬁkacjipodmiotóworaz

nadzoru i monitorowania jakości świadczonych usług.

Należy stworzyć mechanizmy, które będą eliminowa-

ły możliwość nieuczciwej konkurencji i konﬂiktuinte-

resów.

Jednocześnie należy mieć na względzie fakt, że

funkcja informacyjna, szkoleniowa czy udzielanie po-

rad połączone z wymogami kodeksu dobrej praktyki

rolniczej i kwestiami ochrony środowiska naturalne-

go, pozostaną w gestii doradztwa publicznego, za któ-

re powinno ono być odpowiedzialne.

Dotychczasowe światowe doświadczenia wskazują,

że inwestycje w doradztwo zmniejszają koszty pro-

dukcji żywności, co skutkuje obniżeniem cen żywno-

ści dla konsumentów i umożliwia rolnikom lepsze

konkurowanie na rynku światowym, a także prowa-

dzi do zmian w systemach produkcji, w tym zwłasz-

391

cza zespołowych jego form z wykorzystaniem grup

producenckich i spółdzielczości.

Nowelizacja ustawy o jednostkach doradztwa rol-

niczego jest pożądana i oczekiwana.

Powinna uspraw-

nić bieżący proces zarządzania jednostką oraz otwo-

rzyć nowe możliwości pozyskiwania środków na re-

alizację prac w ODR-ach.

Wieś i rolnictwo ulęgają

bardzo dynamicznym przemianom, a co za tym idzie

również system funkcjonowania doradztwa rolnicze-

go będzie podlegał nieustannemu doskonaleniu i ewo-

lucji nie tylko dostosowując się do istniejących uwa-

runkowań, ale także przygotowując się do nowych

wyzwań wynikających z planowanych działań w ra-

mach WPR 2014–2020.

Podsumowując, należy stwierdzić, że nie ma jed-

nego, uniwersalnego modelu funkcjonowania doradz-

twa rolniczego.

Praktycznie każdy kraj członkowski

Unii Europejskiej ma inny, specyﬁcznyiuwzględnia-

jący krajowe uwarunkowania system doradztwa rol-

niczego.

Polska ma także własne, bardzo bogate do-

świadczenia, a także długoletnią tradycję w zakresie

doradztwa rolniczego.

Z tej tradycji i doświadczenia

można wyprowadzić polski model bazujący na struk-

turze publicznych jednostek doradztwa rolniczego,

w stosunku do których oddziaływanie ministra rol-

nictwa i rozwoju wsi będzie umożliwiało skuteczną

realizację polityki rolnej, a także obok których będą

funkcjonowały jednostki prywatne akredytowane

przez ministra rolnictwa i rozwoju wsi ukierunkowa-

ne na usługi typowo komercyjne.

Podsekretarz stanu

Tadeusz Nalewajk

Szanowny Panie Marszałku!

Odpowiadając na

interpelację pana posła Jana Warzechy przesłaną

przy piśmie z dnia 8 listopada br., znak: SPS-023-

-11235/12, w sprawie wyników kontroli NIK dot. re-

alizacji Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na

lata 2007–2013 w zakresie tworzenia i rozwoju mi-

kroprzedsiębiorstw, przekazuję następujące wyja-

śnienia.

Najwyższa Izba Kontroli oceniła pozytywnie przy-

gotowania oraz skuteczność realizacji działań w za-

kresie tworzenia i rozwoju mikroprzedsiębiorstw ob-

jętych Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na

lata 2007–2013 przez ministra rolnictwa i rozwoju

wsi oraz pozytywnie, pomimo stwierdzonych niepra-

widłowości, realizację zadań przez Agencję Restruk-

turyzacji i Modernizacji Rolnictwa.

Nieprawidłowości stwierdzone podczas kontroli

w oddziałach regionalnych ARiMR polegały głównie

na nieterminowym w stosunku do obowiązujących

przepisów rozpatrywaniu wniosków o przyznanie po-

mocy.

Ponadto stwierdzono przypadki niewypowie-

dzenia umów beneﬁcjentom,którzyniezrealizowali

określonych w nich zobowiązań, niezachowania for-

my pisemnej przy występowaniu do beneﬁcjentów

o uzupełnienie wniosku o przyznanie pomocy lub

wniosku o płatność oraz nieprzestrzegania procedu-

ry i zasad wykonywania kontroli u beneﬁcjentów.

zwróciło się do prezesa ARiMR z poleceniem o zapew-

nienie przestrzegania obowiązujących przepisów i pro-

cedur przy wdrażaniu działania: Tworzenie i rozwój

mikroprzedsiębiorstw, we wszystkich oddziałach re-

gionalnych, w szczególności w zakresie:

— terminowego rozpatrywania wniosków o przy -

znanie pomocy,

— formy zawiadamiania wnioskodawców o ko -

nieczności dokonania uzupełnień,

— wypowiadania umów przyznawania pomocy,

— weryﬁkacjiekonomicznegoplanuoperacji,

— dokumentowania i uzasadniania przyczyn od -

stąpienia od przeprowadzenia kontroli lub wizytacji

w miejscu realizacji operacji,

— przestrzegania procedur i zasad wykonywania

kontroli u beneﬁcjentów.

W odpowiedzi prezes ARiMR zapewnił, że agencja

na bieżąco podejmuje działania usprawniające pracę

w celu zwiększenia jej efektywności oraz sprawnej

obsługi wnioskodawców i beneﬁcjentówwdrażanych

działań, w szczególności:

— prowadzi się stały, bieżący monitoring termi -

nowości obsługi wniosków,

— zwiększono zatrudnienie w biurach wsparcia

inwestycyjnego odpowiedzialnych za weryﬁkację

wniosków poprzez przesunięcie pracowników z in-

nych komórek ARiMR.

W związku z tym nastąpił istotny wzrost tempa

rozpatrywania wniosków o przyznanie pomocy w ra-

mach ww. działania, tj. w I kwartale 2012 r. zostało

zakończonych 1015 spraw, w II kw.

2012 r.

– 3116,

w lipcu i sierpniu br. – 2018.

Jednocześnie pragnę poinformować, że obecnie

w MRiRW trwają prace nad projektem rozporządze-

nia zmieniającego rozporządzenie ministra rolnictwa

płaty pomocy ﬁnansowejwramachdziałania:Two-

rzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw, objętego Pro-

392

Projekt rozporządzenia przewiduje m.in. zmianę

w zakresie skrócenia z 6 miesięcy do 1 miesiąca ter-

minu na wykonanie przez wnioskodawcę określonych

nia pomocy.

Z informacji przekazywanych przez

ARiMR wynika, że wydłużenie przez wnioskodaw-

ców terminu na uzupełnienie wniosków jest główną

przyczyną powstawania opóźnień w obsłudze wnio-

sków, a zatem zakłada się, że wprowadzenie tej zmia-

ny przyczyni się do przyspieszenia procesu obsługi

wniosków.

Przedstawiając powyższe informacje, pragnę za-

pewnić pana posła, że działania te zostały podjęte

w celu usprawnienia procesu rozpatrywania wnio-

sków o przyznanie pomocy w ramach działań w za-

jętych PROW 2007–2013 w celu zagwarantowania

pełnego wykorzystania środków zaplanowanych na

ich realizację oraz osiągnięcia rezultatów przewi-

dzianych w PROW 2007–2012 dotyczących wzrostu

konkurencyjności obszarów wiejskich, rozwoju przed-

stu zatrudnienia na obszarach wiejskich.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

ZoﬁaSzalczyk

Warszawa, dnia 29 listopada 2012 r.

w sprawie braku lekarzy orzeczników w ZUS

(11236)

Szanowna Pani Marszałek!

W odpowiedzi na

znak: SPS-023-11236/12, interpelację pana posła

w ZUS – na podstawie informacji uzyskanych od pre-

wyjaśniam.

W ramach działań związanych z zapewnieniem

jak najwyższej jakości świadczonych usług Zakład

Ubezpieczeń Społecznych dokłada starań, aby postę-

powanie dotyczące ustalania uprawnień do świad-

czeń z ubezpieczeń społecznych prowadzone było

sprawnie.

Pan prezes poinformował, że czas trwania

postępowań związanych z ustalaniem uprawnień do

świadczeń z ubezpieczeń społecznych we wszystkich

oddziałach jest na bieżąco monitorowany.

Z informacji pana prezesa wynika, że podejmo-

wane są działania zachęcające lekarzy do pracy

w zakładzie i służące utrzymaniu obecnej kadry.

Stosowane są zarówno ﬁnansowe,jakipozaﬁnan-

sowe środki motywujące do pracy.

Przeciętne wyna-

grodzenie lekarzy orzeczników wynosi ok. 6,7 tys.

zł i jest dwukrotnie wyższe niż przeciętne wynagro-

dzenie pracowników zatrudnionych w oddziałach

zakładu (które wynosi ok. 3 tys. zł).

Stworzone zo-

stały możliwości ustawicznego kształcenia dla tej

grupy pracowników (dodatkowy urlop szkoleniowy

w wymiarze do 3 dni w roku kalendarzowym, uzy-

skiwanie przez lekarzy uczestniczących w szkole-

niach w ramach pracy w Zakładzie Ubezpieczeń

Społecznych punktów edukacyjnych niezbędnych do

wypełnienia obowiązku doskonalenia zawodowego

nałożonego przez ustawę o zawodach lekarza i leka-

rza dentysty).

Wdrażane są zmiany w organizacji pracy, których

celem jest skrócenie czasu oczekiwania osób ubezpie-

czonych na badanie i wydanie orzeczenia: wprowa-

dzono różne formy zapraszania na badanie przez le-

karza orzecznika (np. informowanie telefonicznie

o terminie badania), usprawniono pozyskiwanie kon-

sultacji specjalistycznych i badań dodatkowych (w umo-

wach zawieranych przez zakład z podmiotami wyko-

nującymi te usługi określane są krótkie terminy ich

realizacji) oraz dokumentacji medycznej z placówek

ochrony zdrowia (dokumentacja niezbędna do wyda-

nia orzeczenia jest pozyskiwana przez pracowników

zakładu z tych placówek, bez pośrednictwa poczty),

delegowane są obowiązki pomiędzy lekarzami orze-

kającymi.

Pan prezes podkreśla, że mimo niepełnej obsady

etatowej lekarzy orzeczników podejmowane działa-

nia przynoszą efekty.

Średnio w kraju ponad 87%

wniosków o wydanie orzeczenia przez lekarza orzecz-

nika jest rozpatrywanych w terminie do 45 dni, a w po-

łowie oddziałów zakładu wskaźnik ten wynosi 95%.

Są to pozytywne wskaźniki, biorąc pod uwagę fakt,

że okres 45 dni obejmuje nie tylko postępowanie

orzecznicze, ale również 14-dniowy termin oczekiwa-

nia na ewentualne wniesienie środków odwoławczych

od orzeczenia lekarza orzecznika.

Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych zapew-

nił, że nadal będą prowadzone w zakładzie wszech-

stronne działania celem optymalnego zatrudnienia

lekarzy orzekających, jak również doskonalące

postępowanie, tak aby czas rozpatrywania wnio-

sków osób ubezpieczonych o świadczenia był jak

najkrótszy.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Marek Bucior

393

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w Ministerstwie Sprawiedliwości

(11237)

wie wymagań stawianych przed osobami zatrudnia-

nymi na stanowiskach asystentów sędziów, zwłasz-

cza wymagania ukończenia aplikacji ogólnej prowa-

dzonej przez Krajową Szkołę Sądownictwa i Proku-

ratury, uprzejmie przedstawiam, co następuje.

poz. 157, ze zm.) wprowadziła nowy, scentralizowany

i kompleksowy model szkolenia kadr sądownictwa

i prokuratury.

Zgodnie z obowiązującymi przepisami

zadaniem Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokura-

tury jest m.in. prowadzenie aplikacji ogólnej, sę-

dziowskiej i prokuratorskiej, których celem jest przy-

gotowanie osób poddanych szkoleniu do zajmowania

stanowisk sędziego, prokuratora, asesora prokuratu-

ry, referendarza sądowego, asystenta sędziego i asy-

stenta prokuratora.

Wskazać należy, że status asystenta sędziego jest

1070, ze.

zm.), zwanej dalej „u.s.p.”.

Zgodnie z art.

155 § 2 pkt 5 u.s.p. na stanowisku asystenta sędziego

twa i Prokuratury lub zdał egzaminy sędziowski,

prokuratorski, notarialny, adwokacki lub radcowski.

Obowiązujący obecnie model szkolenia, wprowadza-

jący zasadę systematycznego oceniania aplikantów,

pewnił należyte przygotowanie osób do wykonywa-

nia zawodu asystenta sędziego, a także ubiegających

się w przyszłości o objęcie stanowiska sędziego.

Wy-

maganie od osób pretendujących do objęcia stanowi-

ska asystenta sędziego ukończenia aplikacji ogólnej

lub złożenia jednego z prawniczych egzaminów za-

wodowych zostało skorelowane z uprawnieniem oso-

by zajmującej stanowisko asystenta sędziego do skła-

dania egzaminu sędziowskiego.

Trzeba bowiem

wskazać, że wprowadzeniu wyższych wymagań co do

kwaliﬁkacjizawodowychasystentówsędziówtowa-

rzyszyło skrócenie okresu umożliwiającego asysten-

towi sędziego przystąpienie do egzaminu sędziow-

skiego.

Nowelizacja art. 155 § 7 u.s.p. dokonana usta-

skróciła ten okres z 6 lat do 4 lat, wychodząc z zało-

żenia, że osoby o wyższych kwaliﬁkacjachzawodo-

wych szybciej będą nabywały wiedzę i umiejętności

pozwalające na pomyślne złożenie egzaminu sędziow-

skiego i wykonywanie zawodu sędziego.

Wprowadzenie opisanych powyżej regulacji miało

również na celu, wobec likwidacji instytucji asesora

sądowego, stworzenie ścieżki dojścia do urzędu sę-

dziego, której istnienie w należyty sposób zabezpie-

czałoby bieżące potrzeby kadrowe sądownictwa

w okresie przejściowym, do czasu ukończenia proce-

su szkolenia odpowiedniej liczby absolwentów apli-

kacji prowadzonych w Krajowej Szkole Sądownictwa

i Prokuratury.

Kilkuletnie doświadczenia związane z realizacją

przez Krajową Szkołę Sądownictwa i Prokuratury

ustawowych zadań wskazują na potrzebę nowelizacji

ustawy.

W Ministerstwie Sprawiedliwości został

opracowany projekt założeń projektu ustawy o zmia-

nie ustawy o Krajowej Szkole Sądownictwa i Proku-

ratury, ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych

obowiązujących przepisów, poprawienia procedur

szeroko pojętego szkolenia wstępnego, jak również

usprawnienia zasad funkcjonowania Krajowej Szko-

ły Sądownictwa i Prokuratury, a także dostosowania

przepisów ustawy do zmienionych regulacji ustrojo-

wych, polegających na rozdzieleniu stanowiska mi-

nistra sprawiedliwości i funkcji prokuratora general-

nego.

Jednocześnie przypomnieć należy, że w Sejmie

wszechnych (druk sejmowy nr 880), który przewidu-

je uchylenie pkt 5 w § 2 w art. 155 u.s.p., a tym sa-

mym zakłada się rezygnację z ustawowego wymaga-

nia, aby wszyscy asystenci sędziów legitymowali się

ukończoną aplikacją ogólną bądź zdaniem jednego z

prawniczych egzaminów zawodowych.

łożony ministrowi sprawiedliwości w celu wypraco-

wania stanowiska rządu w jego przedmiocie.

Można

jednak stwierdzić, że proponowane rozwiązania wpi-

sują się w realizowaną przez ministra sprawiedliwo-

ści politykę ułatwiania dostępu do różnych zawodów,

w tym zawodów prawniczych.

Ponadto mogą one

przyczynić się – zwłaszcza w większych ośrodkach

miejskich – do rozwiązania problemu związanego z

trudnościami w zakresie obsadzenia wakujących sta-

nowisk asystenckich.

Stan zatrudnienia na stanowiskach asystenckich

r. w podziale na poszczególne lata przedstawia się w

sposób następujący:

— 2007 r.

– 2677 (dane według stanu zatrudnie -

nia na 31 grudnia 2007 r.),

— 2008 r.

– 2723 (dane według stanu zatrudnie -

— 2009 r.

– 2924 (dane według stanu zatrudnie -

394

— 2010 r.

– 2922 (dane według stanu zatrudnienia

na 31 grudnia 2010 r.),

— 2011 r.

– 2938 (dane według stanu zatrudnienia

— 2012 r.

– 2908 (dane według stanu zatrudnie -

nia na 30 września 2012 r.).

Ponadto informuję, że we wskazanym powyżej

okresie w sądach powszechnych zostały utworzone

1583 etaty asystenckie, w tym: w 2007 r.

– 820 eta-

tów, w 2008 r.

– 100 etatów, w 2009 r.

– 650 etatów

oraz w 2010 r.

– 13 etatów.

Minister sprawiedliwości, dostrzegając potrzebę

zwiększenia zatrudnienia w grupie zawodowej asy-

stentów sędziów, wobec ograniczonych możliwości

budżetowych rozważa pozyskanie etatów asystenc-

kich w drodze przekształcenia odpowiedniej liczby

wolnych etatów urzędniczych.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Wojciech Hajduk

o nieprawidłowościach podatkowych (11238)

zaną przy piśmie nr SPS-023-11238/12 z dnia 8 listo-

pada 2012 r. interpelacją złożoną przez pana Prze-

mysława Wiplera, posła na Sejm Rzeczypospolitej

Polskiej, w sprawie liczby kontroli wszczętych przez

organy administracji skarbowej i podatkowej w wy-

niku złożonych zawiadomień o nieprawidłowościach

podatkowych, uprzejmie przedstawiam następujące

wyjaśnienia.

Na wstępie wskazać należy, że organy skarbowe

otrzymują informacje o nieprawidłowościach w za-

kresie wypełniania obowiązków podatkowych z róż-

nych źródeł.

Każda z tych informacji poddawana jest

wnikliwej analizie, w toku której weryﬁkowanajest

jej wiarygodność oraz przydatność.

Dopiero wynik

analizy, a nie sama treść informacji, stanowi pod-

stawę do ewentualnego podjęcia działań kontrolnych

we wskazanych podmiotach.

Przykładowo w 2011 r. do urzędów kontroli skar-

bowej wpłynęło 6149 wniosków o przeprowadzenie

kontroli od osób ﬁzycznychianonimów.

Jednocześnie

we wskazanym okresie przeprowadzono tylko 181

kontroli związanych z ww. wnioskami, co stanowi

jedynie 2,9% wszystkich wniosków wpływających do

urzędów kontroli skarbowej oraz ok. 1,8% wszystkich

kontroli przeprowadzonych przez te organy w roku

że „znaczna część kontroli skarbowych wszczęta jest

na podstawie zawiadomień pochodzących od podmi-

otów prywatnych“.

Jednocześnie wzrost liczby zawiadomień o nie-

prawidłowościach podatkowych kierowanych do or-

ganów skarbowych może świadczyć o korzystnej zmi-

anie świadomości obywatelskiej wynikającej m.in.

z działań prewencyjnych podejmowanych przez re-

sort ﬁnansów,np.akcja„Weźparagon“czykonkursy

plastyczne dla dzieci.

Działania te wpływają również

na zmianę wizerunku administracji skarbowej jako

zwalczającej nieuczciwą konkurencję i działającej na

korzyść podmiotów gospodarczych prawidłowo wy-

pełniających obowiązki podatkowe.

liczby informacji o nieprawidłowościach podatkowych

oraz kontrolach przeprowadzonych w ich wyniku,

wskazać należy, że Ministerstwo Finansów jest w po-

siadaniu przedmiotowych danych jedynie z urzędów

kontroli skarbowej.

Ad 1.

W 2011 r. do urzędów kontroli skarbowej

wpłynęło 6149 wniosków.

Brak jest danych za lata

2009–2010.

Ad 2.

W 2009 r. urzędy kontroli skarbowej prze-

prowadziły 10 168 postępowań kontrolnych, w tym

248 w wyniku informacji o nieprawidłowościach po-

datkowych otrzymanych od osób ﬁzycznychorazano-

nimowych, co stanowi 2,4% wszystkich postępowań

kontrolnych przeprowadzonych w ww. okresie.

W 2010 r. urzędy kontroli skarbowej przeprowad-

ziły 10 075 postępowań kontrolnych, w tym 234 w wy-

niku informacji o nieprawidłowościach podatkowych,

co stanowi 2,3% wszystkich postępowań kontrolnych

W 2011 r. urzędy kontroli skarbowej przeprowad-

ziły 9906 postępowań kontrolnych, w tym 181 w wy-

co stanowi 1,8% wszystkich postępowań kontrolnych

Ad 3.

Brak jest danych dotyczących skuteczności

kontroli przeprowadzonych w wyniku informacji o ni-

eprawidłowościach podatkowych.

Ad 4.

Podstawowym kryterium typowania pod-

miotów do kontroli w organach skarbowych jest wy-

sokie ryzyko naruszania przez podmiot prawa podat-

kowego skutkujące niewykonywaniem obowiązków

podatkowych w znacznych rozmiarach.

Istotne są

również inne czynniki związane z patologiami podat-

kowymi, np. próby wyłudzenia zwrotu VAT, działa-

nie w zorganizowanych grupach popełniających pr-

zestępstwa podatkowe, świadome uchylanie się od

płacenia podatków, działalność w szarej streﬁeitp.

Urzę-

dy kontroli skarbowej analizują każdą informację

wskazującą na ryzyko powstania uszczupleń podat-

395

kowych, wykorzystując do tego celu zarówno trady-

cyjne metody analityczne, jak również zaawansowa-

ne narzędzia informatyczne.

Urzędy skarbowe dokonują typowania podmiotów

do kontroli na podstawie wszystkich dostępnych źró-

deł informacji, np. informacji z systemów informa-

tycznych urzędu skarbowego, analiz deklaracji i spra-

wozdań ﬁnansowych,danychrejestracyjnych,usta-

leń z czynności sprawdzających i kontroli podatko-

wych czy informacji ogólnie dostępnych w Internecie.

Jednocześnie działania kontrolne w szczególności

nakierowane są na segmenty podatników (obszary

ryzyka), które postrzegane są jako szkodliwe dla pra-

widłowego funkcjonowania systemu podatkowego.

Przyjęty w organach administracji podatkowej model

analizy ryzyka oraz typowania podmiotów do kon-

troli i czynności sprawdzających zakłada szeregowa-

nie podmiotów w oparciu o ogólny wskaźnik ryzyka.

Kontrole podatkowe powinny być bowiem realizowa-

ne wobec podmiotów o najwyższej wartości ogólnego

wskaźnika ryzyka.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Andrzej Paraﬁanowicz

(11239)

12, dotyczące interpelacji posłanki Anny Bańkow-

skiej w sprawie podwyżek dla pracowników admini-

stracji i obsługi zatrudnionych w szkołach rolniczych

uprzejmie informuję, że opracowując projekt budżetu

ﬁnansówzdnia27lipca2012r.(znak:BP6/414/167/

AJG/2012/350), zgodnie z którymi wynagrodzenia

dzenie roczne do rzeczywistych potrzeb zgłaszanych

dokonano przesunięć wydatków na wynagrodzenia

nauczycielami.

Warszawa, dnia 29 listopada 2012 r.

przesłaną przy piśmie Marszałka Sejmu Rzeczypo-

-023-11240/12, w sprawie stworzenia regulacji praw-

nej dotyczącej wykorzystania tzw. wody szarej w bu-

dynkach użyteczności publicznej informuję i wyja-

śniam.

sach, w tym techniczno-budowlanych, oraz zgodnie

warunki użytkowe zgodne z przeznaczeniem obiektu,

w szczególności:

a) w zakresie zaopatrzenia w wodę i energię elek-

tryczną oraz odpowiednio do potrzeb w energię ciepl-

ną i paliwa, przy założeniu efektywnego wykorzysta-

nia tych czynników,

Do ww. przepisów techniczno-budowlanych nale-

żą m.in. przepisy rozporządzenia ministra infra-

396

nie sposobu użytkowania budynków oraz budowli

urządzeń budowlanych.

Wymagania ogólne dla budynków i pomieszczeń

określone zostały w rozdziale pierwszym działu trze-

ciego ww. rozporządzenia.

Zgodnie z § 44 ww. rozporządzenia budynek, jego

układ funkcjonalny i przestrzenny, ustrój konstruk-

cyjny oraz rozwiązania techniczne i materiałowe ele-

mentów budowlanych powinny być zaprojektowane

dzenia i przepisów odrębnych.

Budynek z pomieszczeniami przeznaczonymi na

pobyt ludzi zgodnie z § 45 powinien być zaopatrzony

pisy odrębne, a odpowiednio do ich przeznaczenia –

Ponadto budynek mieszkalny, zamieszkania zbio-

rowego, opieki zdrowotnej, opieki społecznej i socjal-

nej, oświaty, nauki, zakładu żywienia, produkcji i han-

sażone w wanny, natryski lub umywalki, powinny

walek nie dotyczy budynków w zabudowie zagrodo-

wej i rekreacji indywidualnej, zgodnie z § 46 ww. roz-

porządzenia.

Budynek wyposażony w instalację wodociągową

zgodnie z § 47 ww. rozporządzenia powinien mieć za-

pewnione odprowadzenie ścieków bytowo-gospodar-

czych oraz ścieków technologicznych, jeżeli one wy-

stępują.

Wyposażenie techniczne budynków określają prze-

pisy działu IV rozporządzenia ministra infrastruk-

W odniesieniu do kwestii zapewnienia zaopatrze-

nia budynku w wodę przepis § 113 ust. 4 ww. rozpo-

rządzenia stanowi, że instalacja wodociągowa powin-

na być zaprojektowana i wykonana w sposób zapew-

niający zaopatrzenie w wodę budynku zgodnie z jego

przeznaczeniem oraz spełniać wymagania określone

cji wodociągowych, tj. PN-B-01706:1992 – Instalacje

wodociągowe – wymagania w projektowaniu.

Zgodnie z § 122 ust. 1 ww. rozporządzenia insta-

lację kanalizacyjną stanowi układ połączonych prze-

wodów wraz z urządzeniami, przyborami i wpustami

szej studzienki od strony budynku.

Instalacja kanalizacyjna budynku zgodnie z § 122

ust. 2 powinna umożliwiać odprowadzanie ścieków,

magania określone w Polskich Normach dotyczących

Zgodnie z załącznikiem nr 1 do ww. rozporządze-

nia zatytułowanym: Wykaz Polskich Norm powoła-

nych w rozporządzeniu, w zakresie przepisu § 122

ust. 2 zastosowanie mają następujące normy:

1) PN-EN 12056-1:2002 – Systemy kanalizacji

grawitacyjnej wewnątrz budynków, część 1: Postano-

wienia ogólne i wymagania (w zakresie pkt 4 i 5),

2) PN-EN 12056-2:2002 – Systemy kanalizacji

zacja sanitarna – projektowanie układu i obliczenia

(w zakresie pkt 4–6),

3) PN-EN 12056-3:2002 – Systemy kanalizacji

dy deszczowe – projektowanie układu i obliczenia

4) PN-EN 12056-4:2002 – Systemy kanalizacji

pownie ścieków – projektowanie układu i obliczenia

5) PN-EN 12056-5:2002 – Systemy kanalizacji

i badania, instrukcje działania, użytkowania i eks-

ploatacji (w zakresie pkt 5–9),

6) PN-EN 12109:2003 – Wewnętrzne systemy ka-

nalizacji podciśnieniowej (w zakresie pkt 5, 7 i 8).

Reasumując, przepisy rozporządzenia ministra

tyczących instalacji kanalizacyjnej, są zgodne z Pol-

ską Normą PN-EN 12056-1:2002, natomiast wyko-

rzystanie tzw. wody szarej jest kwestią rozwiązań

technicznych oraz technologicznych zastosowanych

w instalacji kanalizacyjnej konkretnego budynku,

w związku z czym ministerstwo nie planuje zmian

legislacyjnych przedmiotowego rozporządzenia w za-

kresie dotyczącym wprowadzenia przepisów regulu-

jących wykorzystanie tzw. wody szarej w budynkach

użyteczności publicznej.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 4 grudnia 2012 r.

397

Odpowiedź

podsekretarza stanu

zmieniających zasady realizacji zadania

(11247)

terpelację pana Cezarego Olejniczaka posła na Sejm

RP w sprawie dokonania regulacji ustawowych zmie-

niających zasady realizacji zadania własnego gminy:

wyłapywanie, przekazaną pismem z dnia 9 listopada

2012 r., nr SPS-023-11247/12, uprzejmie informuję, że

Jednocześnie uprzejmie informuję Panią Marsza-

łek, że ww. zmiana przepisów przedmiotowej ustawy

w zakresie dotyczącym m.in. zapobiegania bezdom-

ności zwierząt domowych odbyła się z inicjatywy Par-

lamentarnego Koła Przyjaciół Zwierząt przy współ-

pracy organizacji pozarządowych statutowo zajmują-

cych się ochroną zwierząt.

Utworzenie centralnej bazy danych, dostępnej z po-

ziomu każdej gminy i zawierającej podstawowe dane

umożliwiające identyﬁkację właściciela zwierzęcia

oznaczonego transponderem, jest niewątpliwie pro-

pozycją godną uwagi, jednakże realizacja takiego

ﬁnansowych,jakiadministracyjnych.

Wprowadze-

niem takiej regulacji zainteresowani są przedstawi-

ciele niektórych samorządów terytorialnych, ponie-

waż część obowiązków związanych z zapobieganiem

bezdomności zwierząt zostałaby przejęta przez orga-

ny centralne i budżet państwa.

Sprawy związane

z prowadzeniem ewidencji właścicieli zwierząt domo-

wych, ochroną danych osobowych przetwarzanych

cie państwa przeznaczonych na ten cel wykraczają

cji oraz zapewnienie źródeł ﬁnansowaniawprowa-

dzanego systemu.

W związku z powyższym przed przystąpieniem do

Jednocześnie uprzejmie informuję Panią Marsza-

nuje podjęcia prac legislacyjnych związanych z prze-

niesieniem obecnych zadań własnych gmin związa-

nych z zapobieganiem bezdomności zwierząt na inny

podmiot.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Tadeusz Nalewajk

w sprawie potencjalnego zamykania

świetlic socjoterapeutycznych

od 1 stycznia 2013 r.

(11249)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pi-

smo, znak: SPS-023-11249/12, dotyczące interpelacji

posła Roberta Tyszkiewicza w sprawie potencjalnego

nia 2013 r., uprzejmie informuję, iż zgodnie z obowią-

wawcze wsparcia dziennego miały charakter publicz-

placówek opiekuńczo-wychowawczych (w tym rów-

nież wsparcia dziennego).

Przepis ten obowiązywał

mendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej

398

przepisu wójt, będąc odpowiedzialnym za kreowanie

scowo komendanta powiatowego (miejskiego) Pań-

stwowej Straży Pożarnej i właściwego państwowego

W przypadku placówek prowadzonych przez gminę

zastępczej dopuszcza funkcjonowanie placówek w opar-

li i wniosków kierowanych do Ministerstwa Pracy

nych i oﬁcjalnychwystąpieńwtejsprawierzecznika

praw dziecka oraz szeregu innych podmiotów wyni-

ka, że wiele placówek wsparcia dziennego nie będzie

formuję, że w projekcie budżetu państwa na 2013 r.

cówek wsparcia dziennego do nowych standardów.

w sprawie interpretacji niektórych przepisów

ustawy o publicznym transporcie zbiorowym

(11250)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pi-

smo, nr SPS-023-11250/12, z dnia 9 listopada 2012 r.,

transporcie zbiorowym, przedstawiam poniżej odpo-

interpelacji.

z późn. zm.) w odniesieniu do obiektów przystanko-

wych wyróżnia obiekty, których właścicielem albo

nego oraz obiekty, których jednostka samorządowa

nie jest ani właścicielem, ani zarządzającym.

ustawy, za korzystanie przez operatora i przewoźni-

ka z przystanków komunikacyjnych lub dworców

mogą być pobierane opłaty, których stawka jest usta-

być wyższa niż stawki określone w art. 16 ust. 5 tej

ustawy.

Natomiast w przypadku gdy jednostka sa-

morządowa nie jest właścicielem lub zarządzającym

przystankiem komunikacyjnym lub dworcem, zgod-

nie z art. 16 ust. 2 ustawy, stawki opłat za korzysta-

nie z tych obiektów ustalane są w drodze negocjacji

przystanek lub dworzec a właścicielem albo zarzą-

dzającym tym obiektem.

W odniesieniu do zapytania dotyczącego przepi-

sów, jakie powinny mieć zastosowanie w przypadku,

gdy właścicielem albo zarządzającym dworcem jest

spółka prawa handlowego z udziałem gminy, należy

wyjaśnić, że decydującym kryterium dla dokonania

rozstrzygnięcia w tym zakresie jest tytuł własności

do danego obiektu.

Jeżeli właścicielem dworca jest

taka spółka, zastosowanie ma przepis art. 16 ust. 2

ustawy.

Natomiast w sytuacji gdy właścicielem pozostaje

jednostka samorządu terytorialnego, stawka opłaty

powinna być ustalona zgodnie z art. 16 ust. 4 i 5

ustawy.

Fakt przekazania takiego dworca w zarzą-

dzanie spółce nie skutkuje zmianą w zakresie wła-

sności takiego obiektu.

Przekazanie dworca nieskut-

kujące przeniesieniem prawa własności powoduje, że

stawki opłaty za korzystanie z takiego obiektu po-

winny być ustalone przez organ stanowiący jednost-

399

ki samorządu terytorialnego w drodze uchwały wy-

danej na podstawie art. 16 ust. 4 ustawy.

W zakresie drugiego zapytania należy wyjaśnić,

transporcie zbiorowym organizowanie publicznego

transportu zbiorowego polega między innymi na

określaniu przystanków komunikacyjnych i dwor-

ców, których właścicielem lub zarządzającym nie jest

formowaniu o stawce opłat za korzystanie z tych

obiektów.

W przypadku dworca, którego właścicielem

albo zarządzającym nie jest jednostka samorządu te-

rytorialnego (jest własnością prywatną), udostępnie-

nie takiego obiektu operatorom i przewoźnikom po-

winno być uzależnione od wynegocjowania przez

gminę stawek opłat za korzystanie z niego – w myśl

art. 16 ust. 2 ustawy.

Informacje o takim obiekcie

powinny być podane do publicznej wiadomości przez

organizatora publicznego transportu zbiorowego, na

obszarze którego znajduje się dany obiekt przystan-

kowy.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tadeusz Jarmuziewicz

w Warszawie (11252)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

Marszałek poniższe wyjaśnienie.

Istotnie, do ministra zdrowia wpłynęła uchwała

wniosek o dokonanie podziału centrum onkologii na

trzy odrębne instytuty.

Z uwagi na społeczną rangę

problemu jest on szczegółowo analizowany w kontek-

ście funkcjonowania sieci placówek onkologicznych

i wymaga to określonych ram czasowych.

Należy zwrócić uwagę, że dotychczasowy status

oddziałów nie stanowił i nie stanowi przeszkody

w efektywnym zarządzaniu, a jednorazowa konsolida-

cja środków ﬁnansowychzoddziałamiwGliwicachi

Krakowie wchodzących w strukturę centrum onkologii

nie może być traktowana jako naruszenie interesu.

Wątpliwości budzi też namnażanie jednostek o tym

samym proﬁlu o randze instytutu, jako że art. 4

raźnie stanowi, że instytut jest tworzony, jeśli za-

istnieje potrzeba prowadzenia działalności w danej

dziedzinie (tu onkologia), zwłaszcza że istnieje sze-

reg form prawno-organizacyjnych, w które oddziały

mogłyby być przekształcone i realizować swoje za-

dania.

Ponadto aktualny stan organizacyjno-prawny

stanowi rodzaj zabezpieczenia dla oddziałów, gdyby

wystąpiły w ich działaniu problemy, w tym natury

ﬁnansowej,którychniemożnawykluczyć.

Istotny jest też fakt, jak wynika z powziętych

przez ministerstwo informacji – w chwili obecnej sy-

gnatariusze wniosku o podział centrum onkologii nie

są zgodni co do jego podtrzymania.

Pragnę też podkreślić, że podstawową przesłanką

do zajęcia stanowiska w sprawie muszą być określone

korzyści z dokonania zmian i przekształceń jednostki

dla zdrowia pacjentów i rozwoju nauki w skali makro.

Znając zaangażowanie ministra zdrowia w pro-

blemy związane ze zwalczaniem chorób nowotworo-

wych, mogę zapewnić, że ostateczne decyzje będą

wyważone i uzasadnione.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 29 listopada 2012 r.

oraz doﬁnansowania obecnie istniejących

małych biogazowni (11255)

12, poniżej przedstawiam stanowisko dotyczące za-

gadnień podniesionych w interpelacji pani poseł Kry-

styny Ozgi w zakresie funkcjonowania oraz doﬁnan-

sowania obecnie istniejących biogazowni rolniczych.

Na wstępie uprzejmie wyjaśniam, iż szereg kwe-

stii, które zostały poruszone w interpelacji, dotyka

kwestii rozwoju sektora odnawialnych źródeł energii,

zatem niniejszym informuję, iż sektor ten będzie się

400

istniejące i planowane mechanizmy wsparcia (projekt

ustawy o odnawialnych źródłach energii).

ustawy o odnawialnych źródłach energii w ramach

kontynuacji trwających od grudnia 2011 r. prac legi-

slacyjnych został w dniu 9 października 2012 r. skie-

rowany do rozpatrzenia przez Komitet do Spraw Eu-

ropejskich.

Projekt regulacji wraz z uzasadnieniem i oceną

towej Rządowego Centrum Legislacji pod następują-

cym adresem: http://legislacja.rcl.gov.pl/lista/2/pro-

jekt/19349.

Informuję, iż opublikowany projekt ww. ustawy

przyczyni się do wdrożenia nieujętych dotychczas

sektora odnawialnych źródeł energii, wynikających

Ponadto projekt zawiera szereg nowatorskich roz-

wiązań w zakresie mikroenergetyki i małej energe-

tyki, w tym także energetyki prosumenckiej, które

z punktu widzenia ministra gospodarki są bardzo

istotnym elementem pozwalającym w przyszłości wy-

korzystywać lokalnie dostępne zasoby OZE w celu

wytwarzania m.in. energii elektrycznej czy biogazu

rolniczego ze źródeł odnawialnych.

Tego typu inicja-

tywy lokalne umożliwią bowiem zwiększanie udziału

energii pochodzącej ze źródeł odnawialnych, co jest

przez Polskę zobowiązań wynikających z dyrektywy

stępstwie uchylającej dyrektywy 2001/77/WE oraz

2003/30/WE.

Ponadto przedmiotowa regulacja dotyczy także

propozycji modyﬁkacjinabardziejefektywnyobecnie

obowiązującego systemu wsparcia wytwórców ener-

gii elektrycznej ze źródeł odnawialnych.

Przechodząc do spraw związanych z sektorem bio-

gazowni rolniczych, uprzejmie informuję, iż ww. pro-

jekt regulacji zakłada wsparcie dla mikroinstalacji

o mocy zainstalowanej do 40 kW (mikrobiogazownie)

oraz małych instalacji (do 200 kW), które realizowa-

ne będą w ramach stałych cen gwarantowanych

w postaci feed-in-tariff (art. 41 i nast. projektu usta-

wy) oraz w przypadku dużych wytwórców (instalacje

powyżej 200 kW) w postaci systemu zielonych certy-

ﬁkatów(świadectwpochodzeniaorazświadectwpo-

chodzenia biogazu, których wartość uzależniona bę-

dzie od rodzaju technologii, mocy zainstalowanej

oraz od wartości współczynnika korekcyjnego dla

danego rodzaju instalacji).

Niezależnie podkreślenia wymaga fakt, iż funk-

cjonujące obecnie biogazownie rolnicze oraz te bioga-

zownie rolnicze, które powstaną w przyszłości, będą

mogły uzyskać wsparcie w zakresie wytwarzania

energii elektrycznej w kogeneracji, która realizowana

będzie na gruncie projektowanych przepisów nowego

Prawa energetycznego.

Mając na uwadze powyższe, uprzejmie informuję,

iż minister gospodarki, przedstawiając projekt usta-

wy o odnawialnych źródłach energii, należycie i rze-

telnie oszacował koszty, które powinien ponieść in-

westor zainteresowany inwestycją w sektorze odna-

wialnych źródeł energii.

Dotyczy to także sektora

biogazowni rolniczych.

Szczegółowo zostało to przed-

stawione w uzasadnieniu do ww. projektu ustawy

oraz w ocenie skutków regulacji.

Wsparcie przemysłowych wytwórców (dużych in-

stalacji OZE – biogazowni rolniczych) opierać się bę-

dzie na systemie tzw. zielonych certyﬁkatów,których

wartość uzależniona będzie od rodzaju technologii

oraz od wartości współczynnika korekcyjnego dla da-

nego rodzaju technologii.

Wysokość współczynnika

korekcyjnego z kolei uzależniona będzie od rzeczywi-

stych kosztów wytwarzania energii elektrycznej w da-

nej instalacji odnawialnego źródła energii.

W przypad-

ku biogazowni rolniczych zgodnie z przepisami wpro-

wadzającymi wysokość współczynnika korekcyjnego

dla instalacji o mocy np. powyżej 200 kW wytwarza-

jących biogaz rolniczy lub energię elektryczną z bio-

gazu rolniczego kształtowała się będzie od poziomu

1,5 w roku 2013 do poziomu 1,41 w roku 2017.

Projekt ustawy wprowadzającej pakiet ustaw

energetycznych wraz z uzasadnieniem i OSR jest do-

stępny na stronie internetowej Rządowego Centrum

Legislacji pod następującym adresem: http://legisla-

cja.rcl.gov.pl/lista/2/projekt/19295/katalog/68650.

Uprzejmie informuję, iż w celu określenia wyso-

kości współczynnika korekcyjnego przyjęto, iż w przy-

padku biogazowni rolniczych następował będzie co-

rocznie spadek kosztów inwestycyjnych o 1%, a mając

na uwadze przyjęty wskaźnik inﬂacji na poziomie

2,5% oraz zmniejszające się koszty inwestycyjne, za-

proponowano malejącą korektę współczynnika ko-

rekcyjnego na poziomie 2% rocznie.

Powyższe dotyczy wyłącznie tych biogazowni rol-

niczych (instalacji odnawialnych źródeł energii), któ-

wialnych źródłach energii.

W przypadku już funkcjo-

nujących biogazowni rolniczych zaproponowano

utrzymanie wsparcia na dotychczasowym poziomie,

przyjmując dla tych biogazowni współczynnik korek-

cyjny w wysokości 1.

Zaproponowany współczynniki na poziomie 1 dla

obecnie funkcjonujących przedsiębiorstw jest jednocze-

śnie ważnym sygnałem dotyczącym uznania ich do-

tychczasowej roli i zachowania praw nabytych na grun-

cie przepisów ustawy Prawo energetyczne z 1997 r.

Poprzez przyjęcie tej wartości współczynnika przed-

siębiorcy ci utrzymają poziom wsparcia przez okres 15

lat od momentu oddania danej instalacji OZE do użyt-

kowania, nawet w sytuacji gdyby wartość współczyn-

ników korekcyjnych dla nowych instancji (nowych

biogazowni rolniczych) z racji na malejące koszy wy-

twarzania spadła poniżej poziomu 1.

401

Uprzejmie informuję, iż różnicując wysokość współ-

czynnika korekcyjnego dla obecnie funkcjonujących

przedsiębiorstw i nowych przedsiębiorstw, wzięto pod

uwagę fakt, iż niemalże wszystkie biogazownie rol-

nicze, które powstały dotychczas, otrzymały wspar-

cie na etapie inwestycyjnym ze środków unijnych

nawet do wysokości 70% wartości realizowanej inwe-

stycji.

Z tej też przyczyny różne wartości współczyn-

ników korekcyjnych mają być gwarancją jednakowe-

go poziomu wsparcia dla obecnych przedsiębiorstw

i dla nowych podmiotów, które mogą już nie otrzy-

mać wsparcia na etapie realizacji inwestycji w wyso-

kości nawet 70% wartości inwestycji.

Niezależnie od powyższego informuję, iż bioga-

zownie rolnicze powstałe w tym samym okresie

otrzymają wsparcie z tytułu zielonych certyﬁkatów

na takim samym poziomie.

Wydaje się, iż argument powyższy – równy poziom

wsparcia dla inwestycji powstałych w tym samym okre-

sie oraz ryzyko braku otrzymania dodatkowego wspar-

cia ze środków unijnych na etapie inwestycyjnym – sta-

nowi należyte uzasadnienia dla różnicowania poziomu

współczynników korekcyjnych dla nowych i dla już

funkcjonujących biogazowni rolniczych.

Niezależnie od powyższego należy również zazna-

czyć, iż w przypadku przedłużających się prac nad

wane współczynniki korekcyjne i ich wartość będą

musiały zostać dostosowane do aktualnych na dany

moment kosztów wytwarzania energii elektrycznej

w danej technologii wytwarzania energii elektrycznej.

Dodatkowo uprzejmie informuję, iż z pojawiają-

cych się głosów ze środowiska związanego z sektorem

biogazowni rolniczych z uwagi na stabilność tego ro-

dzaju źródeł zaproponowanie współczynników dla

nowych instalacji na poziomie wyższym od wartości

1 jest nieuzasadnione.

W opinii resortu z deklaracji

padających z ust przedstawicieli sektora biogazowni

rolniczych wynika, iż brak jest obaw o niewydolność

ﬁnansowątegosektora,którejskutkiembyłbyproces

likwidacji bądź upadłości tych przedsiębiorstw.

Mając na uwadze powyższe, w opinii Minister-

stwa Gospodarki pojawiające się opinie świadczyć

mogą o obawie o konkurencyjność i efektywność już

funkcjonujących przedsiębiorstw w porównaniu do

tych biogazowni, które wraz z rozwojem technologii

mogą się okazać bardziej wydajne i mogą generować

wyższe przychody niż obecnie funkcjonujące pod-

mioty.

Uprzejmie informuję, iż przedstawione propozycje

legislacyjne wpisują się w założenia przyjętego

mentu pn. „Kierunki rozwoju biogazowni rolniczych

wany przez ministra gospodarki we współpracy z mi-

nistrem rolnictwa i rozwoju wsi.

Na zakończenie uprzejmie informuję, iż prioryte-

tem jest zachowanie szczególnej staranności w zakre-

sie dotyczącym prac nad projektem ustawy o odna-

wialnych źródłach energii, a ponadto deklaruję, iż

z chwilą zakończenia prac legislacyjnych nad trójpa-

kiem energetycznym (tj. ustawa Prawo energetyczne,

ustawa Prawo gazowe i ustawa o odnawialnych źró-

dłach energii) i z chwilą przyjęcia przez Radę Mini-

strów pakietu ustaw energetycznych zostanie nie-

Z wyrazami szacunku

Sekretarz stanu

przez samorządy gminne (11256)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

Sejm RP, w sprawie płacenia samym sobie podatków

przez samorządy gminne, przesłaną przy piśmie

-023-11256/12, uprzejmie wyjaśniam.

Obowiązek zapłaty podatku od nieruchomości

przez gminy od nieruchomości stanowiących jej wła-

sność: nieprzekazanych w posiadanie innym podmio-

tom i niepodlegających ustawowemu wyłączeniu lub

zwolnieniu z opodatkowania na podstawie uchwał

rad gmin – wynika z aktualnie obowiązujących prze-

Art. 3 ust. 1 ww. ustawy o podatkach i opłatach

lokalnych ustanawia bowiem regułę, że obowiązek

właścicielu (posiadaczu samoistnym) nieruchomości

lub obiektów budowlanych oraz użytkowniku wieczy-

stym gruntów niezależnie od tego, w czyim posiada-

niu to mienie się znajduje.

Reguła ta doznaje wyjątku

tów budowlanych lub ich części, stanowiących wła-

sność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu te-

rytorialnego – jeśli mienie to znajduje się w posiada-

niu innych podmiotów, to zarówno gdy posiadanie

mowne, podatnikami podatku od nieruchomości są

posiadacze.

Ustawodawca zatem przewidział taką konstruk-

cję podatku od nieruchomości w przypadku nierucho-

mości będących własnością jednostek samorządu

402

terytorialnego, że podatnikiem staje się ich aktualny

posiadacz, natomiast jeśli nadal znajdują się one we

władaniu właściciela, podatnikiem jest właściciel;

duje bowiem wyłączenia z opodatkowania podatkiem

od nieruchomości dla gmin.

Powyższe reguły mają zastosowanie w przypadku

opodatkowania mienia gminnego niezależnie od jego

typu i rodzaju przeznaczenia.

Celem wprowadzenia

takich rozwiązań było skłonienie gmin do racjonal-

nego i prawidłowego gospodarowania mieniem pu-

blicznym.

Gmina bowiem, tak jak każdy właściciel,

jest podatnikiem podatku od nieruchomości, nato-

miast jeśli mienie to stało się zbędne dla gminy i jest

nieprzydatne dla realizowanych zadań, to zasadne

jest przekazanie go w posiadanie innym podmiotom,

bez jednoczesnego wyzbycia się własności w odnie-

sieniu do takiego mienia.

W konsekwencji zatem ce-

lem istniejącego rozwiązania jest zapewnienie wpły-

wów podatkowych dla gmin.

Jednocześnie pragnę zwrócić uwagę pana posła,

ust. 3 pkt 4 tej ustawy przewiduje katalog wyłączeń

z zakresu opodatkowania podatkiem od nieruchomo-

ści.

Na podstawie tego przepisu opodatkowaniu nie

podlegają m.in. nieruchomości lub części zajęte na

nego, w tym urzędów gmin, starostw powiatowych

Natomiast wewnętrzne drogi gminne nie korzy-

stają z analogicznego wyłączenia z uwagi na fakt, że

żadnej z kategorii dróg publicznych, a tylko takie nie

podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomo-

Możliwością rozwiązania kwestii opodatkowania

gminnych dróg wewnętrznych jest zmiana kategorii

dróg wewnętrznych na drogi gminne.

Zgodnie z art. 7

ustawy o drogach publicznych zaliczenie do kategorii

dróg gminnych, jak również ustalenie przebiegu ist-

niejących dróg gminnych, następuje w drodze uchwa-

ły rady gminy po zasięgnięciu opinii właściwego za-

rządu powiatu.

Jeśli droga może być uznana za dro-

gę publiczną, zgodnie z warunkami określonymi

w art. 1 ustawy o drogach publicznych, decyzją gmi-

ny może uzyskać status drogi publicznej, a tym sa-

mym korzystać z wyłączenia z podatku od nierucho-

datkach i opłatach lokalnych.

Ten sam skutek mia-

łaby zmiana przepisów ustawy o drogach publicznych

i zaliczenia dróg wewnętrznych do kategorii dróg pu-

blicznych (gminnych).

Natomiast wprowadzenie zwolnienia bądź wyłą-

czenia podatkowego z podatku od nieruchomości dla

dróg wewnętrznych w ustawie o podatkach i opłatach

lokalnych nie znajduje uzasadnienia zarówno z punk-

tu widzenia wpływu na dochody gminne, jak i zacho-

wanie konstytucyjności rozwiązań podatkowych.

Stosunki własnościowe wpływające na opodatko-

wanie dróg wewnętrznych w skali kraju są zróżnico-

wane.

Wprowadzenie wyłączenia dla wszystkich dróg

wewnętrznych, w przypadku gdy podatnikami są

podmioty inne niż samorządy, spowodowałoby spa-

dek dochodów wielu gmin.

Z kolei wprowadzenie

zwolnienia dla dróg wewnętrznych, ale jedynie tych,

których właścicielem jest jednostka samorządu tery-

torialnego, stałoby w sprzeczności z konstytucyjną

nakazuje identyczne traktowanie w prawie podatko-

wym tych samych stanów faktycznych.

Dopuszczone

prawem wyjątki od tej zasady wymagają zachowania

proporcjonalności i sprawiedliwości dokonywanych

zróżnicowań.

Przedstawiając powyższe, należy zatem podsumo-

wać, że kwestia opodatkowania podatkiem od nieru-

chomości mienia gminnego, w tym wewnętrznych

dróg gminnych oraz innej infrastruktury gminnej,

wynika z obowiązujących przepisów prawa.

Jedno-

cześnie chcę wskazać, że aktualnie zapadł jeden pra-

womocny wyrok rozstrzygający odmiennie przedmio-

towe zagadnienie (wyrok WSA w Gliwicach z dnia

dwa pozostałe wyroki WSA w Gliwicach: z dnia 4

3 kwietnia 2012, sygn. akt I SA/GL 1026/11, są nie-

prawomocne.

Wyroki te nie pozwalają zatem jeszcze na posta-

wienie tezy o ukształtowaniu się jednolitej linii

orzeczniczej w zakresie opodatkowania podatkiem od

nieruchomości mienia gminnego, która omawianą

kwestię rozstrzygałaby w sposób inny niż przedsta-

wiony na wstępie.

Natomiast kwestie związane z wypłatą subwencji

nie z art. 20 tej ustawy część wyrównawcza subwen-

Część wyrównawcza subwencji ogólnej dla gmin,

zarówno w zakresie kwoty podstawowej, jak i kwoty

uzupełniającej, jest naliczana według zobiektywizo-

wanych i ustawowo określonych kryteriów.

Wysokość części wyrównawczej subwencji ogólnej

jest od wielkości dochodów podatkowych, w tym

wpływów z tytułu podatku od nieruchomości możli-

wych do uzyskania przez gminę oraz liczby miesz-

kańców faktycznie zamieszkałych w gminie, a do-

kładniej – od relacji między wskaźnikiem określają-

cym wielkość dochodów podatkowych gminy w prze-

liczeniu na mieszkańca gminy (tzw. wskaźnikiem G)

Kwotę podstawową otrzymuje gmina, w której wskaź-

403

sza jest różnica między wskaźnikiem Gg i wskaźni-

stawowa.

Biorąc pod uwagę, że obowiązek zapłaty podatku

od nieruchomości dotyczy wszystkich gmin, a docho-

dy z omawianego tytułu wpływają zarówno na war-

tość wskaźnika G jak i Gg, istnienie tego obowiązku

nie musi prowadzić do obniżenia części wyrównaw-

czej subwencji ogólnej dla konkretnej gminy.

Należy ponadto wyjaśnić, że do wyliczenia części

wyrównawczej subwencji ogólnej, zgodnie z przepi-

sem art. 32 ust. 3 o dochodach jednostek samorządu

terytorialnego, bierze się pod uwagę tzw. potencjał

dochodowy gmin, na który składają się nie tylko kwo-

ty uzyskane z tytułu wykonania dochodów podatko-

wych, ale również z tytułu:

1) skutków uchwał rad gmin o stosowaniu stawek

2) skutków ﬁnansowychwynikającychzzastoso-

wania przewidzianych w przepisach prawa podatko-

wego ulg podatkowych i ulg w spłacie zobowiązań.

Powyższe dane są wykazywane przez gminy w spra-

wozdaniu z wykonania dochodów podatkowych (Rb-

-PDP), o czym stanowi przepis art. 32 ust. 1 ustawy

Zgodnie z tym przepisem podstawę do wyliczenia

wskaźnika G i Gg stanowią dochody wykazane za rok

poprzedzający rok bazowy w sprawozdaniach jedno-

stek samorządu terytorialnego, których obowiązek

nych w zakresie sprawozdawczości budżetowej, z uwzględ-

nieniem korekt złożonych do właściwych regionalnych

roku bazowego.

Obowiązek sporządzania sprawozda-

nia Rb-PDP wynika z rozporządzenia ministra ﬁnan-

ści budżetowej (Dz. U. Nr 20, poz. 103).

Pragnę również zwrócić uwagę pana posła, iż

w omawianym wyżej zakresie nie może być mowy

o jakichkolwiek dyspozycjach ze strony Ministerstwa

Finansów, bowiem organem podatkowym dla podat-

ku od nieruchomości jest wójt (burmistrz, prezydent

miasta).

Natomiast urzędy kontroli skarbowej sprawują

kontrolę w celu i zakresie określonych w art. 1 i 2

pisów tych wynika, że celem kontroli skarbowej jest

Do zakresu kontroli skarbowej należy m.in. kon-

trola celowości i zgodności z prawem gospodarowania

o kontroli skarbowej.

skarbowej podlegają: wydatkujący, przekazujący

i otrzymujący środki publiczne.

Środkami publiczny-

mi są również subwencje ogólne dla jednostek samo-

rządu terytorialnego.

Jak wynika z powyższego, urzędy kontroli skar-

bowej nie mają kompetencji kontrolnych wobec jed-

nostek samorządu terytorialnego w zakresie podatku

od nieruchomości.

Jednocześnie należy podkreślić, iż

organem kontrolującym jednostki samorządu teryto-

rialnego w zakresie spraw ﬁnansowychsąregionalne

izby obrachunkowe, które nie podlegają nadzorowi

ministra ﬁnansów.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Maciej Grabowski

Warszawa, dnia 3 grudnia 2012 r.

(11257)

cińskiego, z dnia 9 listopada 2012 r. (znak: SPS-023-

-11257/12), w sprawie nowelizacji ustawy o Państwo-

404

ny ratunkowej albo lekarza, który ukończył co naj-

mniej drugi rok specjalizacji w dziedzinie medycyny

ratunkowej.

Wprowadzenie okresów przejściowych

w tym zakresie poprzez dopuszczenie do pracy w ww.

specjalizacji określonych w art. 57 było wynikiem

przygotowani do udzielania świadczeń zdrowotnych

dotyczących uprawnień osób

niepełnosprawnych do bezpłatnego

parkowania pojazdów (11258)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na

pelację pana posła Jarosława Zielińskiego w sprawie

jazdów, uprzejmie informuję.

Z obecnie obowiązujących przepisów ustawy

ustalania strefy płatnego parkowania, ustalania wy-

sokości stawek opłaty za parkowanie pojazdów samo-

chodowych na drogach publicznych w streﬁepłatne-

go parkowania ustawodawca pozostawił właściwym

organom samorządu terytorialnego – radzie gminy/

samorząd może wprowadzić opłaty abonamentowe

przez samorząd.

Dlatego też w tym zakresie pozosta-

wiono swobodę właściwemu organowi samorządu.

Nie oznacza to jednak dowolności w działaniu, w przy-

padku gdy rada gminy/miasta zdecyduje się na wpro-

wadzenie strefy płatnego parkowania.

Ograniczenie

405

miasta zakreślone jest poprzez jednoznacznie wska-

zany przez ustawodawcę cel, jakiemu generalnie słu-

ży wprowadzenie opłat za parkowanie.

Ponadto pra-

pkt 1 ustawy o drogach publicznych organ zarządza-

jący ruchem w uzgodnieniu z zarządcą drogi wyzna-

cza w streﬁepłatnegoparkowaniamiejscaprzezna-

czone na parkowanie, w tym miejsca przeznaczone

na parkowanie pojazdów konstrukcyjnie przeznaczo-

nych do przewozu osób niepełnosprawnych o obniżo-

nej sprawności ruchowej lub pojazdów zaopatrzonych

(gminy), ustalając strefę płatnego parkowania, może

ruchu lub postoju w zakresie określonym przepisami

rozporządzenia ministrów infrastruktury oraz spraw

kiem zachowania szczególnej ostrożności, nie stoso-

stać z tego uprawnienia, trzeba posiadać kartę par-

zostawienia pojazdu nieoznakowanego kartą parkin-

gową w miejscu przeznaczonym dla pojazdu osoby

lub kierującego pojazdem przewożącego osobę o ob-

niżonej sprawności ruchowej lub pracowników odpo-

przedstawicieli samorządu terytorialnego.

Zgodnie

jest trudne.

Ponadto, jak wskazało Ministerstwo Trans-

w korzystaniu z kart parkingowych np. przez osoby,

Mając na uwadze powyższe, obecnie obowiązujące

wystarczające, co jest zbieżne z opinią Ministerstwa

Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej.

Z szacunkiem

Sekretarz stanu

Jarosław Duda

ministra spraw zagranicznych

Cywilnego) w związku z raportem MAK (11261)

-023-11261/12, z dnia 9 listopada br.) w sprawie pod-

informuję.

Rzeczpospolita Polska nie zwróciła się oﬁcjalnie

do Rady ICAO o wprowadzenie do jej porządku obrad

sprawy raportu MAK.

Niepodjęcie takiego kroku wy-

nika zarówno z niejednolitości stanowisk między FR

a RP co do prawa zastosowanego dla badania przy-

czyn katastrofy smoleńskiej, jak i braku przekonania

o konieczności wprowadzenia tego zagadnienia do

Międzynarodowej Organizacji Lotnictwa Cywilnego.

Stanowisko RP dotyczące prawa zastosowanego do

406

badania przyczyn katastrofy smoleńskiej zawarte

jest w odpowiedzi na interpelację poselską nr 15734

panów posłów W. Janczyka i A. Gawędy, udzielonej

w imieniu prezesa Rady Ministrów przez ministra

dzono, iż „strona rosyjska rozpoczęła badanie wymie-

nionego wypadku zgodnie z procedurą opisaną w kon-

wencji chicagowskiej, a przede wszystkim w załącz-

niku nr 13 do konwencji.

Strona polska, po uzyskaniu

na podstawie dokonanej analizy, zgodziła się na pod-

reżimie prawnym”.

Dzięki przyjętemu reżimowi

prawnemu zgłosiliśmy formalne zastrzeżenia do ra-

portu MAK, które stały się formalną częścią doku-

mentu.

Rząd RP uważnie obserwuje sygnały płynące

z Rosji związane z katastrofą smoleńską.

Reakcja

rządu RP, w tym także pana premiera, była jasna

i jednoznaczna.

Na początku 2011 r. komisja pań-

stwowa kierowana przez ministra SW J. Millera po-

informowała stronę rosyjską, iż uznajemy raport

MAK za niepełny, a jego niektóre fragmenty za mi-

jające się z prawdą.

Krokiem w dobrym kierunku

było usunięcie przez MAK z ich strony internetowej

informacji medycznej dotyczącej zwłok śp. generała

broni pilota Andrzeja Błasika.

Z wyrazami szacunku

Minister

Radosław Sikorski

Warszawa, dnia 4 grudnia 2012 r.

(11265)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

ca 2012 r. nr SPS-023-11265/12 w sprawie wprowa-

dzenia e-podręczników, uprzejmie informuję.

Podejmowane w ciągu ostatnich lat działania na

rzecz rozwijania kompetencji uczniów i nauczycieli

cy dydaktycznej, wyposażenie szkół w sprzęt kompu-

terowy oraz zapewnienie szkołom dostępu do cyfro-

wych zasobów edukacyjnych.

Działania rządowe mające na celu wyposażenie

szkół podstawowych w sprzęt komputerowy były re-

alizowane w latach 2005–2008 przy wsparciu ﬁnan-

sowym Europejskiego Funduszu Społecznego.

Wów-

czas do szkół podstawowych traﬁło10009dziesięcio-

stanowiskowych pracowni komputerowych z dostę-

pem do Internetu oraz 5648 czterostanowiskowych

W skład każdej wyposażonej pracowni komputerowej

składający się z komputera przenośnego i wideopro-

jektora).

W rezultacie powyższych działań podejmowanych

cowni komputerowych (dane według systemu informa-

ba tablic interaktywnych i projektorów multimedial-

Aktualnie w ramach komponentu „e-szkoła” i „e-

-uczeń” programu rządowego „Cyfrowa szkoła” szko-

ły uczestniczące w programie mają możliwość zaku-

pu nowoczesnych pomocy dydaktycznych, a przez to

zwiększenia możliwości technicznych stosowania

TIK (technologii informacyjno-komunikacyjnej) na

zajęciach lekcyjnych.

Ponadto w ramach komponen-

tu „e-nauczyciel” zaplanowane są szkolenia dla na-

uczycieli, w wyniku których rozwijane będą umiejęt-

ności nauczycieli w zakresie nauczania z wykorzy-

staniem TIK, a ponadto komunikowania się z ucznia-

mi i rodzicami oraz prowadzenia dokumentacji szkol-

nej z wykorzystaniem TIK.

Projekt e-podręczniki zakłada opracowanie elek-

tronicznych podręczników do edukacji wczesnoszkol-

geograﬁi,ﬁzyki,chemii,matematyki,zajęćkompu-

terowych, informatyki, edukacji dla bezpieczeństwa

kacyjnych).

E-podręczniki będą udostępnione dopie-

Wyposażenie szkoły lub placówki w pomoce dy-

407

gramów nauczania, programów wychowawczych,

wykonywania innych zadań statutowych (art. 5 pkt

organu prowadzącego szkołę.

czone możliwości ﬁnansowe, aby wyposażyć swoje

między innymi wzmocnienie potencjału technolo-

gicznego szkół.

Przed wprowadzeniem programu wieloletniego

cyjno-komunikacyjnych – „Cyfrowa szkoła”, który

Przedsięwzięcie opiera się na założeniu, że jed-

nym z zasadniczych zadań współczesnej szkoły jest

nien dokonywać się w szkole poprzez działania odpo-

wiednio przygotowanych nauczycieli, świadomych

informacyjno-komunikacyjnych (TIK).

Szkoły po-

przez rozwiązania technologiczne powinny umożli-

wiać prowadzenie procesu nauczania w każdym cza-

sie i miejscu, w którym przebywa uczeń, a więc rów-

tycznych.

W ramach programu pilotażowego „Cyfrowa szko-

ła” realizowane są komponenty „e-szkoła” i „e-uczeń”,

które przewidują zapewnienie szkołom niezbędnej

woczesnych pomocy dydaktycznych, oraz zapewnie-

nie uczniom, w szczególności zagrożonym cyfrowym

daktycznych.

Działania w obszarach „e-szkoła” i „e-uczeń” są

ﬁnansowane ze środków rezerwy celowej budżetu

państwa.

nadto będą organizowane sieci współpracy i dosko-

nalenia dla 20 tysięcy e-koordynatorów z zakresu

nalenia nauczycieli oparty na kompleksowym wspo-

maganiu szkół” przygotowana i udostępniona będzie

platforma informatyczna dla systemu wspomagania

uczycieli oraz prowadzenie szkoleń z wykorzystaniem

W ramach projektu systemowego „Scholaris –

multimedialne zasoby edukacyjne szczególnie w za-

kresie treści podstawy programowej kształcenia

wizualizacją, oraz udostępniane narzędzia rozszerza-

jące warsztat pracy nauczycieli, umożliwiające opra-

cowywanie lekcji z wykorzystaniem TIK oraz zarzą-

dzanie szkołą.

W ramach projektu systemowego „E-podręczniki

cownicy instytucji wspierających szkoły i placówki

TIK w szkole.

spotykali się beneﬁcjenci programu wtrakcie jego

realizacji.

Następnie zostaną wypracowane rozwią-

Joanna Berdzik

Warszawa, dnia 28 listopada 2012 r.

w sprawie Karty Praw Podstawowych pragnę pod-

Polska jest w pełni związana postanowieniami Kar-

ty Praw Podstawowych.

Protokół nr 30 w sprawie stosowania Karty Praw

czonego Królestwa, tzw. protokół polsko-brytyjski,

stanowi jedynie, że nie powstają w stosunku do obec-

nego stanu prawnego dodatkowe możliwości stwier-

dzenia niezgodności przepisów polskiego prawa z Kar-

408

tą Praw Podstawowych.

Polska uwzględniła w ten

sposób fakt, że obecnie trudno przewidzieć kierunek

rozwoju doktryny i orzecznictwa opartego na tekście

karty.

Sama Karta Praw Podstawowych wprawdzie

w znaczącej mierze zawiera postanowienia już istnie-

jące w polskim porządku konstytucyjnym lub obo-

wiązujące w Polsce na podstawie ratyﬁkowanych

umów międzynarodowych, ale, jak każdy nowy akt

prawny, daje też możliwość nowych interpretacji.

Protokół brytyjsko-polski jest integralną częścią trak-

tatu z Lizbony, co oznacza, że stanowi część prawa

pierwotnego Unii Europejskiej.

Jakakolwiek zmiana

w tym protokole (w tym odstąpienie Polski od jego po-

stanowień) wymaga przeprowadzenia pełnej procedu-

ry rewizji traktatów uregulowanej w art. 48 ust. 2–5

Traktatu o Unii Europejskiej.

Zwykła procedura rewizji przewiduje:

— notyﬁkację wniosku parlamentom narodo -

wym;

— decyzję Rady Europejskiej (zwykła większość)

w traktatach;

— podpisanie traktatu rewizyjnego;

— ratyﬁkacjętraktaturewizyjnegoprzezwszyst -

W obecnej sytuacji politycznej całej UE oraz wie-

lu państw członkowskich przeprowadzenie pełnej

procedury zmiany traktatów wydaje się być proce-

sem ryzykownym.

W kontekście sformułowanego w interpelacji za-

rzutu nieskorzystania przez rząd z możliwości odstą-

pienia przez Polskę od protokołu nr 30 przy okazji

ratyﬁkacji traktatu akcesyjnego Chorwacji chciał-

bym zwrócić uwagę, że z prawnego punktu widzenia

zmiana traktatu z Lizbony spowodowana przystąpie-

niem Chorwacji oraz zmiana protokołu brytyjsko-

-polskiego poprzez odstąpienie Polski od jego posta-

nowień przebiegałyby na podstawie dwóch odrębnych

procedur: traktat akcesyjny w oparciu o art. 49 Trak-

tatu o Unii Europejskiej, a zmiany protokołów

– w oparciu o cytowany wyżej art. 48 Traktatu o Unii

Europejskiej.

Odpowiadając na pytanie dotyczące rozważenia

przez rząd możliwości odstąpienia od postanowień

Karty Praw Podstawowych w świetle ograniczeń

w jej obowiązywaniu, pragnę jeszcze raz podkreślić,

że rząd kierowany przez pana premiera Donalda Tu-

ska konsekwentnie wskazywał, że w pełni respektuje

prawa potwierdzone w Karcie Praw Podstawowych

mające swoje źródło w tradycji konstytucyjnej państw

wych konwencjach, których państwa te są stronami.

Z wyrazami szacunku

Sekretarz stanu

Warszawa, dnia 4 grudnia 2012 r.

która wygasza dotychczasowy rejestr placówek

wsparcia dziennego (świetlic środowiskowych)

przez wójta (11268)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pi-

smo, znak: SPS-023-11268/12, dotyczące interpelacji

ra wygasza dotychczasowy rejestr placówek wsparcia

informuję, iż z danych zgromadzonych w pierwszej

połowie 2012 r. przez Ministerstwo Pracy i Polityki

cówek wsparcia dziennego, w których są 41 903 miej-

sca dla dzieci i młodzieży.

Natomiast ministerstwo

nie posiada obecnie informacji, ile placówek wsparcia

dziennego posiada już zezwolenie wójta.

Odnosząc się natomiast do działań, jakie zamie-

rza podjąć ministerstwo, wyjaśniam, iż zgodnie z obo-

409

wójt, będąc odpowiedzialny za kreowanie polityki

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Czesława Ostrowska

Warszawa, dnia 4 grudnia 2012 r.

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pi-

smo nr SPS-023-11270/12 przekazujące interpelację

nych, przedstawiam następujące wyjaśnienia.

Rozporządzenie ministra infrastruktury z dnia

minowania i uzyskiwania uprawnień przez kierują-

cych pojazdami, instruktorów i egzaminatorów (Dz. U.

z 2005 r.

Nr 217, poz. 1834, z późn. zm.) reguluje za-

sady przeprowadzania egzaminów na prawo jazdy,

w tym także określa pojazdy, jakimi przeprowadzana

jest część praktyczna egzaminu państwowego.

Przepis § 16 pkt 3 lit. b ww. rozporządzenia okre-

śla, że wojewódzki ośrodek ruchu drogowego powi-

nien posiadać pojazdy przeznaczone do przeprowa-

dzania egzaminów na prawo jazdy.

W § 19 określono,

że odpowiedni pojazd do egzaminowania powinna

zapewnić osoba egzaminowana, w tym osoba niepeł-

nosprawna.

Zakupienie przez WORD pojazdu przy-

stosowanego dla potrzeb osób niepełnosprawnych

teoretycznie jest możliwe.

Jednakże należy zauwa-

żyć, że z punktu widzenia konstrukcji urządzeń do-

stosowujących pojazdy do niepełnosprawności przy-

stosowanie jednego pojazdu dla potrzeb wszystkich

osób niepełnosprawnych jest niemożliwe.

Zakup po-

jazdu przystosowanego do niektórych niepełnospraw-

pić do egzaminu.

Dlatego też rozwiązanie polegające

na zapewnieniu odpowiedniego pojazdu przez osobę

egzaminowaną jest swego rodzaju wytyczną pozwa-

lającą na zastosowanie w trakcie egzaminów pojaz-

dów innych niż pojazdy stanowiące własność WORD.

Jest to szczególnie ważne w przypadku egzaminowa-

nia osób niepełnosprawnych.

Ponownie podkreślam,

że dostosowanie pojazdu dla osoby niepełnosprawnej

wymaga indywidualnego i specjalistycznego podej-

ścia, aby mogła ona bezpiecznie kierować nim w ru-

chu drogowym.

Ze względu na to zapewnienie pojaz-

du przez osobę niepełnosprawną jest rozwiązaniem

Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełno-

sprawnych poprzez doﬁnansowanieosobomniepeł-

nosprawnym zakupu pojazdu i przystosowania go do

ich rodzaju niepełnosprawności, tak aby mogły wy-

korzystać go do nauki jazdy, zdania egzaminu pań-

stwowego na prawo jazdy, a po uzyskaniu uprawnień

410

Konstrukcja omawianego przepisu jest działaniem

padku braku takiego przepisu nie wszystkie osoby

ponieważ zapewnione wyłącznie przez WORD pojaz-

dy przystosowane do potrzeb osób niepełnospraw-

nych niekoniecznie spełniałyby wymagania poszcze-

gólnych osób niepełnosprawnych.

Należy także pod-

kreślić, że takie rozwiązanie od wielu lat jest stoso-

wane na egzaminach państwowych na prawo jazdy,

a jego słuszność nie była kwestionowana.

Podsumowując, uznaję obowiązujący stan prawny

w sprawie dostosowania budynków

osób niepełnosprawnych (11271)

blicznej do potrzeb osób niepełnosprawnych, przeka-

zanej przez Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Pol-

skiej przy piśmie z dnia 9 listopada br., znak: SPS-

-023-11271/12, uprzejmie informuję i wyjaśniam.

obligatoryjności stosowania przepisów w zakresie do-

dynku, wynikający z wytycznych konserwatorskich

Ponadto należy zauważyć, iż przepisy rozporzą-

reg wymagań, których celem jest zapewnienie do-

stępności budynku dla osób niepełnosprawnych.

Natomiast przepisy rozporządzenia ministra in-

Nr 158, poz. 938) określają warunki techniczne, ja-

kim powinien odpowiadać lokal obwodowej komisji

nosprawnych.

Prawo budowlane właściwy organ przeprowadza, na

niami i warunkami określonymi w pozwoleniu na bu-

dowę.

Kontrola ta obejmuje m.in. sprawdzenie zgod-

ności obiektu budowlanego z projektem architekto-

niczno-budowlanym w zakresie zapewnienia warun-

lorodzinnego.

Należy więc stwierdzić, iż przepisy Pra-

wa budowlanego zapewniają uwzględnienie kwestii

zarówno na etapie projektowania budynku, jak i jego

ne.

Ponadto zgodnie z art. 59f ustawy Prawo budow-

lane w przypadku stwierdzenia w trakcie obowiązko-

wej kontroli nieprawidłowości w zakresie, o którym

padku stwierdzenia nieprawidłowości w zakresie za-

pewnienia warunków niezbędnych do korzystania

Każde niespełnienie standardów budowlanych

411

Podsumowując, przepisy ustawy Prawo budowla-

Niezależnie od powyższego należy zauważyć, iż

z uzyskanych z Ministerstwa Pracy i Polityki Spo-

łecznej informacji wynika, iż Biuro Pełnomocnika

Rządu ds. Osób Niepełnosprawnych stale prowadzi

działania na rzecz zwiększania dostępu osób niepeł-

nosprawnych do życia w społeczeństwie, również

rezolucji, ResAP(2001)1, dotyczącej wprowadzenia

zasad uniwersalnego projektowania do programów

nauczania wszystkich zawodów związanych z two-

rzeniem środowiska budowlanego biuro przygotowa-

rektorów uczelni wyższych w Polsce.

Z wyrazami szacunku

procedury in vitro (11273)

piśmie z dnia 9 listopada br. (znak: SPS-023-11273/

12) w sprawie odstąpienia od planów ﬁnansowania

procedury in vitro proszę Panią Marszałek o przyję-

cie następujących informacji.

W odniesieniu do pierwszego i trzeciego pytania

pana posła uprzejmie informuję, że Światowa Orga-

nizacja Zdrowia (WHO) deﬁniujezdrowiereproduk-

cyjne jako dobrostan ﬁzyczny,psychicznyispołeczny,

związany ze spełnieniem oczekiwań rozrodczych.

W odniesieniu do tej deﬁnicjiniepłodnośćizwiązana

z nią bezdzietność jest chorobą.

Według WHO o cho-

ﬁkaniepłodnościpoleganatym,żechorobatazawsze

dotyczy dwojga łudzi (pary), a nie pojedynczej osoby,

brak dziecka.

Tym samym tylko ciąża i poród oraz

zabranie do domu zdrowego dziecka (taken home

baby) stanowi o pełnym wyleczeniu niepłodności.

Współczesna medycyna dysponuje różnorodnymi

metodami diagnostycznymi, które pozwalają w więk-

szości przypadków rozpoznać przyczynę niepłodno-

ści.

Postępowanie terapeutyczne – uzależnione od

zdiagnozowanej przyczyny – winno uwzględniać ta-

kie kryteria, jak: skuteczność metody, uzyskanie cią-

ży w jak najkrótszym czasie, jak najmniejszą inwa-

zyjność oraz niskie koszty leczenia.

Z deﬁnicjizdrowiareprodukcyjnegowynikapra-

wo mężczyzn i kobiet do odpowiedniej informacji oraz

możliwości korzystania z bezpiecznych i akceptowal-

nych metod planowania rodziny oraz wolnego wybo-

ru niekolidujących z prawem metod regulacji płod-

ności.

W Polsce decyzje w sprawach reprodukcji po-

dejmowane są przez pary w sposób całkowicie dobro-

ży organy administracji rządowej i samorządowej

mają obowiązek zapewnienia obywatelom swobodne-

prokreacji.

Należy zaznaczyć, iż minister zdrowia nie

na ograniczenie prawa swobodnego dostępu do tych

metod.

Tym samym nie wskazuje żadnej metody dia-

gnostyczno-leczniczej jako najskuteczniejszej w lecze-

niu zaburzeń płodności.

Odnosząc się do zapytania o ustawowy zakaz sto-

sowania metody zapłodnienia pozaustrojowego,

uprzejmie informuję, że to do parlamentu należy de-

cyzja, jaki kształt przybierze uchwalona ustawa.

Po-

nadto w odpowiedzi na pytanie o zgodność metody

zapłodnienia pozaustrojowego z Konstytucją Rzeczy-

pospolitej Polskiej oraz Kodeksem karnym uprzejmie

informuję, że tego rodzaju stanowiska wymagają po-

głębionej analizy prawnej i specjalistycznej.

Jedno-

cześnie ewentualne opinie na temat zgodności jakich-

kolwiek przepisów z Konstytucją Rzeczypospolitej

Polskiej zawsze powinny być tworzone w oparciu

o projekty przepisów regulujących szczegółowe kwe-

stie, a nie szerokie zagadnienie medyczne.

Niemniej

jednak nie znajduję żadnego odniesienia pomiędzy

art. 40 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, który

mówi o torturach, oraz art. 157 Kodeksu karnego

a zabiegiem medycznym związanym z zapłodnieniem

pozaustrojowym.

Odnosząc się do art. 30 Konstytucji Rzeczypospo-

litej Polski, należy mieć na uwadze, że jego narusze-

niem byłaby każda regulacja, które traktuje człowie-

ka jako przedmiot, regulacja, której musi się on pod-

porządkować bez względu na swoje interesy.

Warto

podkreślić, że art. 30 odnosi się do człowieka jako

istoty ludzkiej, która ma możność decydowania o swo-

im życiu.

Gwarancja konstytucyjna poszanowania

godności ludzkiej nie odnosi się do życia w fazie za-

rodka ludzkiego, któremu nie można jeszcze przypi-

sać immamentnej cechy człowieka, jaką jest godność.

Natomiast w odniesieniu do art. 38 Konstytucji Rze-

412

czypospolitej Polskiej uprzejmie informuję, że prawo

do ochrony życia nie ma charakteru absolutnego, ży-

cie ludzkie w okresie prenatalnym, jak i po urodzeniu

podlega ochronie konstytucyjnej, jednak są to na tyle

odmienne postaci życia, że ich ochrona prawna po-

winna być odpowiednio zróżnicowana.

Dlatego też

bardzo ważne jest przyjęcie przepisów prawa, które

będą w odpowiedni sposób zabezpieczać ochronę

wskazanych wartości.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Aleksander Sopliński

Warszawa, dnia 4 grudnia 2012 r.

-023-11282/12) w sprawie wagi plecaków i tornistrów

Zgodnie z zaleceniami głównego inspektora sani-

tornister na obu ramionach.

Konieczna jest kontrola

rodziców nad zawartością szkolnego plecaka, aby

ły niż to konieczne.

szkolnych.

Rozporządzenie to nie określa formy re-

alizacji wymogów udostępnienia uczniom pomiesz-

czeń na przechowywanie rzeczy.

Do dyrektora szko-

ły należy decyzja, czy miejscem do przechowywania

będą szafki zakupione specjalnie w tym celu czy też

nio zagospodarowane.

Zgodnie z § 4 rozporządzenia przy ustalaniu ty-

godniowego planu zajęć dydaktyczno- wychowaw-

czych należy uwzględniać m.in. równomierne obcią-

żenie zajęciami w poszczególnych dniach tygodnia.

szkół, odpowiedzialnych za opracowanie tygodnio-

wych planów zajęć, jest kontrolowane zarówno przez

pracowników sanepidu, jak i kuratorów oświaty spra-

wujących nadzór pedagogiczny nad szkołami, zgod-

Ministerstwo Edukacji Narodowej, uznając celo-

i skolioz), współpracuje m.in. z Ministerstwem Zdro-

wia, przedstawicielami Polskiego Towarzystwa Re-

habilitacji, Polskiego Towarzystwa Fizjoterapii oraz

Polskiego Towarzystwa Ortopedycznego i Trauma-

tologicznego w zakresie wypracowywania procedur

i metod postępowania pozwalających minimalizować

negatywne skutki nadmiernego ciężaru tornistrów

gulacja zawarta w przepisach ww. rozporządzenia.

Jednocześnie informuję, że zgodnie z art. 34a

nadzór nad działalnością szkoły lub placówki w za-

kresie spraw ﬁnansowychiadministracyjnychspra-

wuje organ prowadzący daną szkołę czy placówkę.

przestrzeganie obowiązujących przepisów dotyczą-

cych bezpieczeństwa i higieny pracy pracowników

pkt 2 i 3).

Należy także zauważyć, że począwszy od

go mogą mieć formę elektroniczną, co też przyczyni

się do odciążenia tornistrów uczniów.

W bieżącym

„Cyfrowa szkoła”, rozpoczęte zostały prace nad przy-

gotowaniem nowego projektu systemowego współﬁ-

nansowanego ze środków Europejskiego Funduszu

lu edukacyjnym, umożliwiającym każdemu swobod-

413

w ramach projektu będą udostępnione na podstawie

tzw. wolnych licencji.

Pierwsze części podręczników zostaną udostępnione

we wrześniu 2014 r.

Realizacja w formie pilotażu rządowego programu

„Cyfrowa szkoła” zakończy się w sierpniu 2013 r.

Mi-

matyzacji dokonają oceny efektów realizacji progra-

mu i przedłożą Radzie Ministrów sprawozdanie w tej

sprawie wraz z rekomendacją dotyczącą wieloletnie-

go programu rządowego w sprawie rozwijania kom-

petencji uczniów i nauczycieli w zakresie stosowania

TIK w edukacji.

Dzięki programowi nauczyciele i ucznio-

wie szkół podstawowych zwiększą swoje umiejętności

i kompetencje cyfrowe w zakresie stosowania tech-

nologii informacyjno-komunikacyjnych (TIK) w edu-

kacji, a tym samym uzyskają lepsze przygotowanie

do funkcjonowania w społeczeństwie informacyjnym

Zgodnie z ustaleniami z partnerem projektu, od-

powiedzialnym za opracowanie e-podręczników do

matematyki i przedmiotów informatycznych, jako

-podręczników do matematyki dla klas IV szkoły

nazjalnej.

Planuje się, że prototypy tych trzech pod-

ręczników zostaną opracowane do końca sierpnia

Rolą ministra edukacji narodowej jest stworzenie

gieniczne warunki pracy i wychowania w szkole.

Mi-

nisterstwo Edukacji Narodowej nie przewiduje w naj-

bliższym czasie nowelizacji wyżej przywoływanego

rozporządzenia w zakresie wskazanym przez panią

poseł.

W opinii ministerstwa § 4a rozporządzenia mi-

nych i niepublicznych szkołach i placówkach w wy-

starczającym stopniu precyzuje obowiązek dyrektora

Z poważaniem

Warszawa, dnia 30 listopada 2012 r.

polityki antynarkotykowej, zgłoszoną przez panią

poseł Małgorzatę Niemczyk i przesłaną przy piśmie

syłam stanowisko odnoszące się do poruszanych

przez panią poseł zagadnień.

W odpowiedzi na pytanie pani poseł, jakie działa-

nia mogą zostać podjęte w celu ograniczenie kosztów

związanych z realizacją polityki antynarkotykowej,

które pokrywane są ze środków publicznych, należy

w pierwszej kolejności wskazać, iż w zakresie udzie-

lenia pełnej i wyczerpującej odpowiedzi na powyższe

właściwym organem rządowym, koordynującym wy-

konywanie zadań z zakresu przeciwdziałania narko-

manii jest minister właściwy do spraw zdrowia i on

również jest podmiotem najbardziej kompetentnym

do wskazania sensu largo, w jakich obszarach ogra-

niczenie wydatkowania środków pochodzących z bu-

dżetu państwa na rzecz przeciwdziałania narkoma-

nii byłoby możliwe i celowe.

Politykę państwa w wyżej wspomnianej materii

reguluje w zakresie ogólnym ustawa z dnia 29 lipca

poz. 124, z późn. zm.), zwana dalej ustawą, oraz w za-

kresie szczegółowym „Krajowy program przeciw-

działania narkomanii na lata 2011–2016”, stanowią-

cy załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów

gramu Przeciwdziałania Narkomanii na lata 2011–

–2016 (Dz. U. z 2011 r.

Nr 78, poz. 428), zwany dalej

krajowym programem, określający strategię naszego

państwa przyjętą w celu realizacji szeroko rozumia-

nego celu, jakim jest przeciwdziałanie narkomanii.

Ponadto minister sprawiedliwości w zakresie swo-

jej właściwości rzeczowej wydał zarządzenie z dnia

go programu przeciwdziałania narkomanii na lata

2012–2016, na mocy którego podejmowane są dodat-

kowe działania resortowe, mające znaczenie dla po-

prawy realizacji zadań wynikających z krajowego pro-

gramu.

Do najważniejszych z realizowanych zadań

należy zaliczyć działania o charakterze informacyj-

nym i edukacyjnym oraz monitorowanie reakcji praw-

nokarnej na przestępstwa kwaliﬁkowanezustawy.

W odniesieniu do analizy środków ﬁnansowych

pochodzących z budżetu państwa, jakie przeznacza-

ne są na przeciwdziałanie narkomanii, w zakresie wła-

ściwym dla ministra sprawiedliwości należy wskazać

jednak zdecydowanie bardziej na konieczność zwięk-

szenia nakładów, szczególnie w obszarze szkoleń dla

414

pracowników wymiaru sprawiedliwości, niż na ogra-

niczenie środków na ten cel wydatkowanych.

Wiedza

o problemach związanych ze szkodliwym używaniem

środków odurzających lub substancji psychotropo-

wych ma istotne znaczenie nie tylko dla racjonaliza-

cji podejmowanych działań w obszarze orzecznictwa,

lecz również w zakresie wykonania wymierzanych

kar i środków karnych.

Innym zagadnieniem jest zaangażowanie środków

publicznych w związku z prowadzeniem spraw kar-

nych z mocy przepisu art. 62 ustawy, w zakresie,

siadania narkotyków o charakterze konsumenckim.

Liczba tych skazań od roku 2000, czyli od za-

ostrzenia reakcji karnej na ten rodzaj czynów zabro-

nionych, istotnie wzrosła, doprowadzając do krymi-

nalizacji wiele osób używających środki odurzające

lub substancje psychotropowe.

Skutki tego represyj-

nego podejścia w ocenie resortu sprawiedliwości były

bardzo dotkliwe, i to nie tylko w obszarze szkód in-

dywidualnych podsądnych, lecz również dla polityki

państwa w zakresie przeciwdziałania narkomanii,

bowiem odsunęły na plan dalszy monitorowanie re-

akcji organów ścigania, prokuratury i sądu na czyny

zabronione związane z wytwarzaniem, obrotem czy

uczestniczeniem w obrocie środkami lub substancja-

mi zabronionymi ustawą oraz, co równie istotne, były

to działania, których koszt był znaczący.

Tu należy

istotnie wskazać na badania Instytutu Spraw Pu-

blicznych, który oszacował roczne wydatki stosowa-

nia przepisu art. 62 na poziomie 80 mln zł, lecz jed-

nocześnie ta reakcja prawa nie doprowadziła do ogra-

niczenia używania środków odurzających.

W związku z powyższym minister sprawiedliwo-

ści wystąpił z inicjatywą legislacyjną, która w odnie-

sieniu do omawianego zagadnienia wprowadziła do

porządku prawnego ustawy przepis art. 62a, na mocy

którego postępowanie wobec osoby posiadającej środ-

ki odurzające można umorzyć, jeśli ilość środka odu-

rzającego jest nieznaczna, przeznaczona na własny

użytek oraz orzeczenie kary wobec sprawcy byłoby

niecelowe.

Nowelizacja ustawy została przyjęta przez

parlament dnia 1 kwietnia 2011 r. i weszła w życie

dnia 9 grudnia 2011 r.

W pierwszym półroczu stosowania przepisu art. 62a

ustawy prokuratura umorzyła w postępowaniu przy-

gotowawczym postępowanie wobec 1094 osób.

Zwięk-

szyła się również liczba spraw umorzonych na mocy

przepisu art. 17 K.p.k. i liczba spraw warunkowo

umorzonych.

Szczegółowe dane w tym zakresie prezentuje ta-

bela zamieszczona poniżej, która została opracowana

na podstawie statystyk przesyłanych przez sądy i pro-

kuratury, obejmujących dane z pierwszego półrocza

roku 2012, czyli z okresu obowiązywania omawianej

powyżej nowej regulacji prawa i analogicznego okre-

su sprawozdawczego w roku 2011.

Z perspektywy tych kilku miesięcy należy zauwa-

żyć, iż przyjęta nowelizacja realizuje cel założony

przez ustawodawcę, jakim jest ograniczenie reakcji

karnej na przestępstwa posiadania środków lub sub-

stancji zabronionych w odniesieniu do czynów o cha-

rakterze typowo konsumenckim, co przyczyniło się

do ograniczenia wydatków z budżetu państwa prze-

znaczanych na prowadzenie spraw i wykonania orze-

czeń w tym zakresie.

415

W kolejnym pytaniu pani poseł, dotyczącym tego,

jaka jest przyczyna zmniejszania się liczby osób ska-

zanych za sprzedaż narkotyków, zawarta jest teza, iż

mamy do czynienia z rzeczywistą tendencją spadkową

w tym zakresie.

Teza ta jednak nie znajduje odzwier-

ciedlenia w danych statystycznych, gdyż od roku 2009,

czyli od kiedy w dyskursie publicznym pojawiła się

informacja o działaniach legislacyjnych ministra spra-

wiedliwości oraz o powodach tych działań, podejmo-

wanych w zakresie nowelizacji ustawy, z uwagi na

wzrost liczby skazań za przestępstwa posiadania i nie-

zadowalającą liczbę skazań za przestępstwa np. pro-

wadzania do obrotu środków odurzających lub sub-

stancji psychotropowych, obserwujemy w tej grupie

skazań stopniowy i zdecydowany wzrost.

I tak na mocy przepisu art. 56 ustawy w roku 2009

było 1159 skazań, w roku 2010 – 294 oraz w roku

2011 – 1335.

Należy zaznaczyć, że wzrost tej liczby

skazań, a co za tym idzie – wykrytych przestępstw,

jest bardzo dużym osiągnięciem organów ścigania,

które dla zebrania materiału dowodowego, wyczerpu-

jącego, z punktu widzenia organów prokuratury i sądu,

podejmują bardzo zróżnicowane i skomplikowane dzia-

łania operacyjne.

Na marginesie zaznaczyć należy, że w związku

z nowelizacją ustawy przedłożoną przez ministra

sprawiedliwości, przyjętą dnia 1 kwietnia 2011 r.,

podwyższony został wymiar kary za przestępstwa

wprowadzania do obrotu znacznych ilości środków

makowej oraz za uczestniczenie w tym procederze.

Za to przestępstwo stypizowane w ustawie, określone

w art. 56 ust. 3, sprawca podlega grzywnie oraz karze

Pytanie o to, jakie działania zostaną podjęte

w celu poprawy wykrywalności przestępstw popeł-

nionych w tym zakresie (wprowadzania do obrotu

substancji zabronionych ustawą), jest de facto pyta-

niem do ministra właściwego do spraw wewnętrz-

nych i podmiotów mu podległych, takich jak Komen-

da Główna Policji, które działają na rzecz poprawy

skuteczności działań operacyjnych.

Kolejne podniesione przez panią poseł zagadnie-

nie sprowadza się w swej konkluzji do pytania o sta-

nowisko ministra sprawiedliwości w zakresie zastą-

pienia określenia wypadku mniejszej wagi konkret-

niejszym zapisem deﬁniującymtosformułowanie.

Pojęcie wypadku mniejszej wagi jest konsekwent-

nie używane we wszystkich polskich kodyﬁkacjach

karnych.

W Kodeksie karnym z 1932 r. określane było

mianem przypadku mniejszej wagi.

W aktualnie obo-

wiązującym Kodeksie karnym z 1997 r. pojęcie to nie

zostało zdeﬁniowane, co stanowi świadomy zabieg

ustawodawcy, mający na celu pozostawienie decyzji

w tym zakresie – przy uwzględnieniu systemowego

ujęcia wypadku mniejszej wagi jako typu uprzywile-

jowanego danego przestępstwa – ocenie sędziowskiej,

dokonywanej w wyroku.

Wedle niebudzącej zarówno

towo-podmiotowej „kryterium identyﬁkującewypa-

dek mniejszej wagi w zbiorze czynów wypełniających

znamiona przestępstwa sprowadza się do właściwej

oceny znamion przedmiotowych i podmiotowych czy-

nu, z pominięciem okoliczności dotyczących samego

sprawcy.

Uzasadnieniem przyjęcia wypadku mniejszej

wagi jest przewaga okoliczności zmniejszających za-

wartość bezprawia, a w konsekwencji także stopień

karygodności czynu” – szerzej patrz: P. Lewczyk, „Wy-

padek mniejszej wagi w polskim Kodeksie karnym

(uwagi de lege lata i postulaty de lege ferenda)”, „Pro-

kuratura i Prawo”, 2008, Nr 7–8, s. 28 i n.

W kontekście powyższych uwag uznać należy, iż

instytucja „wypadku mniejszej wagi” jest znana i w prze-

ważającej mierze akceptowana jako niebudząca wąt-

pliwości.

Mając zaś na względzie dorobek orzeczniczy

i poglądy nauki wypracowane w tym zakresie na grun-

cie poszczególnych przepisów obecnej (i dawnych)

kodyﬁkacjikarnej,któreperanalogiamznajdująza-

stosowanie do przepisów ustawy o przeciwdziałaniu

narkomanii, minister sprawiedliwości nie widzi po-

przez panią poseł.

Dane statystyczne prezentujące liczbę skazań na

art. 62 ust. 3 przedstawia wykres zamieszczony na

str. 416.

Z wyrazami szacunku

Sekretarz stanu

przekazuję następujące wyjaśnienia.

Kwestię ﬁnansowaniaoświetleniadrógregulują

416

wana w trybie przepisów ustawy o autostradach płat-

powiedzialnymi za poniesienie kosztów oświetlenia

we gminy, przez które przebiega realizowana inwe-

stycja.

Przepisom ustawy Prawo energetyczne odpo-

noty, w tym m.in. zaopatrzenie w energię elektrycz-

ną.

Nie powinno więc budzić wątpliwości, że zapew-

nienie oświetlenia ulic, placów i dróg publicznych

trzebą wspólnoty, jaką jest gmina.

w skład mienia komunalnego gminy lub są w jej za-

wanie oświetlenia dotyczy wszystkich dróg publicz-

tuowanie – Wyposażenie techniczne dróg, wskazano

kiem uzyskania pozwolenia na budowę.

Przepisy powyższe odnoszą się do warunków tech-

nicznych i nie mogą przesądzać o sposobie ﬁnanso-

wania, który jest regulowany przez ustawę Prawo

energetyczne.

Mając na uwadze powyższe regulacje,

w ocenie resortu należy przyjąć, że zarządca drogi

powinien w przypadku budowy lub przebudowy dro-

gi pokryć koszty budowy oświetlenia, jeżeli wynika

to z przepisów rozporządzenia w sprawie warunków

bliczne i ich usytuowanie.

Przy czym po wybudowa-

niu urządzenia oświetlenia, tj. punkty świetlne, o któ-

rych mowa w art. 3 pkt 22 ustawy Prawo energetycz-

ne, powinny zostać przekazane odpowiedniemu wła-

ścicielowi sieci.

W innych sytuacjach koszty budowy

i przebudowy oświetlenia drogi obarczają gminę

zgodnie z przepisami ustawy Prawo energetyczne.

Koszty utrzymania oświetlenia drogi obciążają gmi-

jest przedsiębiorstwo energetyczne, wówczas sam

417

obowiązek ich utrzymywania należy do tego przed-

siębiorstwa.

Należy również pamiętać, iż obowiązujące prze-

nia dróg, dlatego też, mając na uwadze dobro samo-

rządów, ówczesne Ministerstwo Infrastruktury wy-

państwa.

Nałożenie na gminy dodatkowego obowiązku, ja-

cy dróg krajowych wielce problematyczne byłoby

com gminy.

dodatkowych środków z budżetu państwa nałożenie

nością zmniejszenia już zaplanowanych środków

np. na inwestycje, remonty czy utrzymanie dróg kra-

jowych, a zatem wydłużeniem procesów inwestycyj-

nych.

Koszty zmiany ww. przepisów w zakresie ﬁnan-

sowania dróg wyniosłyby w skali roku ok. 80 mln zł,

zatem taka kwota powinna być zarezerwowana w bu-

dżecie państwa na ten cel.

Ponadto wyjaśniam, iż właściwym w sprawie

zmiany ustawy Prawo energetyczne oraz jego inter-

pretacji jest minister gospodarki.

Z poważaniem

Tadeusz Jarmuziewicz

Szanowna Pani Marszałek!

W odpowiedzi na pyta-

nia zawarte w interpelacji złożonej przez posła Piotra

-11289/12) przekazuję następujące informacje.

Po akcesji Polski do Unii Europejskiej Polacy za-

częli korzystać ze swobody przepływu osób.

W ciągu kil-

418

(w tym 750 tys. w państwach członkowskich UE) do

.

Świato-

wy kryzys gospodarczy wpłynął na zmniejszenie się

skali wyjazdów zarobkowych za granicę, część pol-

skich obywateli przyśpieszyła zaś w tym okresie swo-

ją decyzję o powrocie do kraju

2)

, w wyniku czego sza-

cunkowa liczba Polaków przebywających czasowo

poza granicami kraju malała do 2010 r., osiągając na

Opierając się na ostatnich danych, można nadal mó-

wić o zjawisku emigracji zarobkowej Polaków, choć

nie na masową skalę.

Według danych GUS na koniec

2011 r. poza granicami Polski przebywało o 60 tys.

szość ekspertów zakłada, że w dłuższym terminie

ﬁcznymiorazzwyrównywaniempoziomugospodar-

czego pomiędzy Polską a tzw. państwami starej Unii,

stanowiącymi nadal preferowane miejsca docelowe

wyjazdów Polaków.

Potwierdzać to może relatywnie

szych szacunków (mówiono nawet o kilkuset tysiącach

na.

Konsekwencje migracji zarobkowych są zróżni-

cowane – zarówno negatywne, jak i pozytywne.

Ko-

rzyściom związanym z możliwością uzyskania więk-

szych dochodów, które częściowo będą przeznaczone

na konsumpcję lub inwestycje w kraju, zdobyciem no-

wej wiedzy i umiejętności towarzyszą społeczne kosz-

stwo i poszczególne regiony potencjału młodych i przed-

siębiorczych obywateli.

Wśród zalet emigracji, zwłasz-

cza czasowej, należy wskazać: zdobywanie doświad-

czenia zawodowego przez migrantów, transfery pie-

niężne do kraju, podnoszenie kwaliﬁkacji(m.in.ję-

zykowych) czy możliwość wykorzystania zdobytego

kapitału kulturowego, wiedzy i doświadczenia po po-

wrocie do kraju.

czać lub stymulować wyjazdy zagraniczne

4)

migracyjne są bowiem podejmowane indywidualnie

przez każdego obywatela.

Rząd podejmuje natomiast

szereg różnorodnych działań mających na celu popra-

kraju, tak by Polska stanowiła atrakcyjne miejsce do

życia i pracy dla wszystkich Polaków – także dla osób

młodych.

Wśród działań tych można wymienić:

1) politykę wobec osób młodych na rynku pracy;

Wśród reform rynku pracy podejmowanych przez

bliczne i niepubliczne, organizacje branżowe, pracodaw-

cy, przedsiębiorcy) na rzecz promowania poradnictwa

zawodowego i planowania kariery zawodowej;

1)

2)

3)

419

strategicznego, jakim jest „Strategia rozwoju kapita-

łu ludzkiego”.

W szczególności w obszarze piątym

konieczność lepszego dopasowania kształcenia i szko-

czych i społecznych.

Obecnie trwają prace nad osta-

dowej, takie jak:

— modernizacja szkolnictwa zawodowego;

— stworzenie i promowanie dobrych praktyk

— wspieranie działalności akademickich inkuba -

wisk dysfunkcyjnych;

2) politykę prorodzinną.

Istotną dziedziną, która skłania młodych ludzi do

lokowania swojego centrum interesów życiowych w da-

nym kraju, jest umiejętnie prowadzona przez pań-

stwo polityka prorodzinna, zakładająca istotne uła-

twienia dla osób decydujących się na potomstwo oraz

umożliwiająca młodym rodzicom godzenie życia ro-

dzinnego z zawodowym.

Mimo trudnej sytuacji budżetowej spowodowanej

łem na świadczenia rodzinne wydano z budżetu pań-

Ponadto należy podkreślić, że poza świadczenia-

mi rodzinnymi wsparciem ﬁnansowymdlarodzin

z dziećmi jest ulga podatkowa, której szczegółowe

datku dochodowym od osób ﬁzycznych(Dz.U.z2010r.

pieczenie zdrowotne mogą dokonać odliczenia na

Rząd realizuje politykę prorodzinną nie tylko

rodzicom realną możliwość wyboru pomiędzy wycho-

dziećmi poza domem, rząd przygotował ustawę o opie-

nicowanych form opieki nad małymi dziećmi (żłobek,

liwienie rodzicom i opiekunom dzieci podjęcia aktyw-

ności zawodowej.

Działanie to wpisuje się ponadto

w realizację strategii „Europa 2020” mówiącej m.in.

spowodować wzrost aktywności zawodowej osób (ro-

(babć, dziadków) sprawujących opiekę nad dziećmi

gminom 18,5 mln zł.

Biorąc pod uwagę liczbę nowych

420

W powyższych punktach zostały opisane głównie

inicjatywy mające na celu polepszenie położenia osób

młodych.

Rząd realizuje jednak programy reform

obejmujące wiele dziedzin życia społeczno-gospodar-

czego, m.in. rozwój infrastruktury, uproszczenie sys-

temu podatkowego czy skutkująca złagodzeniem pro-

cedur biurokratycznych deregulacja oraz wprowa-

dzenie ułatwień w zakładaniu własnej działalności

gospodarczej.

Działania rządu mają na celu ogólny

rozwój kraju, a jedną z ich konsekwencji może być

podejmowanie przez większą liczbę obywateli pol-

skich, w tym osób młodych, decyzji o pozostaniu

w Polsce.

Łączę wyrazy szacunku

Sekretarz stanu

w sprawie bezpieczeństwa w ruchu drogowym

(11290)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pi-

smo, znak: SPS-023-11290/12, z dnia 9 listopada

2012 r. przekazujące interpelację posła Piotra Zgo-

rzelskiego w sprawie bezpieczeństwa w ruchu drogo-

W odniesieniu do pytania pierwszego należy

należą m.in. ochrona bezpieczeństwa i porządku pu-

blicznego, w tym zapewnienie spokoju w miejscach

nia, inicjowanie i organizowanie działań mających

kroczeń oraz zjawiskom kryminogennym, jak rów-

nież współdziałanie w tym zakresie z organami pań-

stwowymi, samorządowymi i organizacjami społecz-

nymi, a także wykrywanie przestępstw i wykroczeń

W związku z tym działania Policji w obszarze ru-

chu drogowego, ukierunkowane na ściganie spraw-

ców przestępstw i wykroczeń, nie powinny być po-

strzegane inaczej, jak działania zmierzające do po-

prawy bezpieczeństwa ruchu drogowego.

Dlatego też

Policja od wielu lat prowadzi szczegółowe analizy sta-

nu bezpieczeństwa, aby wszystkie podejmowane

przedsięwzięcia były adekwatne do zdiagnozowanych

zagrożeń.

Jednocześnie, aby uczestnicy ruchu nie odnosili

wrażenia, że mogą być jakiekolwiek inne pobudki

prowadzenia zintensyﬁkowanychkontroliprędkości

niż poprawa stanu bezpieczeństwa, komendant głów-

ny Policji wprowadził w zarządzeniu nr 609 z dnia

by na drogach przez policjantów (Dz. Urz.

KGP z dnia

16 lipca 2007 r.) przepisy stanowiące m.in., że:

§ 7.

1.

Dyslokację służby ustala kierownik komórki

– właściwej do spraw ruchu drogowego jednostki or-

ganizacyjnej Policji, w szczególności na podstawie:

1) analizy stanu bezpieczeństwa i porządku na

drogach oraz zagrożenia przestępczością;

2) natężenia i struktury ruchu na poszczególnych

odcinkach dróg i skrzyżowaniach;

3) harmonogramu pełnienia służby centralnie ko-

ordynowanej;

4) planów wykorzystania dróg w sposób szczegól-

ny;

5) potwierdzonych uwag i wniosków zgłoszonych

przez obywateli, organy i instytucje oraz policjantów;

6) planów działań wojewódzkich i powiatowych

oraz innych doraźnych zadań.

2.

Poza elementami wymienionymi w ust. l, w pla-

nowaniu dyslokacji służby oraz precyzowaniu zadań

i sposobu jej pełnienia należy uwzględnić: porę roku

i doby, dzień tygodnia, warunki atmosferyczne, prze-

widywane zagrożenia, informacje przekazane przez

inne służby.

Jednocześnie podczas pełnienia służby w sposób

scu bezpiecznym i widocznym dla uczestników ru-

chu, a w warunkach niedostatecznej widoczności

w radiowozie oznakowanym powinien być włączony

świetlny napis „Policja” (§ 18 ust. 2 i 3 zarządzenia).

Ponadto czas i miejsce kontroli prędkości musi wy-

nikać z nałożonych zadań w wyznaczonym punkcie

pomiarowym (§ 22 ust. 2 zarządzenia).

W związku

troli prędkości w miejscu innym niż wyznaczone

przez przełożonego na odprawie służbowej.

Przytoczone regulacje prawne wskazują zatem,

że rozmieszczenie patroli dokonujących pomiarów

prędkości musi wynikać z analizy stanu bezpieczeń-

stwa, a także innych uwarunkowań, w tym także

uwag i wniosków obywateli.

Przy tym radiowóz nie

powinien być ustawiony za jakąkolwiek przeszkodą

terenową lub infrastrukturalną.

Nie ulega zatem

wątpliwości, iż komendant główny Policji, określając

metody i formy działań Policji w sferze ruchu drogo-

wego, przewidział, że przynajmniej część z nich ma

mieć charakter jawny, czyli zdecydowanie prewencyj-

nie oddziaływać na uczestników ruchu drogowego.

Należy jednakże zauważyć, że Policja nie może

ograniczać swoich działań do prowadzenia tylko i wy-

łącznie kontroli statycznej, w znanych dla wielu kie-

421

rujących miejscach, mając także na względzie fakt

powszechnego wymieniania się kierowców informa-

cjami o lokalizacji patroli Policji.

Dlatego też po-

wszechnie stosowane są również dynamiczne formy

nadzoru nad ruchem drogowym z wykorzystaniem

wideorejestratorów zamontowanych zarówno w ozna-

kowanych, jak i nieoznakowanych radiowozach.

Nie

można bowiem dopuścić do takiej sytuacji, aby kie-

rowcy byli przeświadczeni o konieczności przestrze-

gania określonych limitów prędkości tylko w tych

miejscach, gdzie prowadzony jest jej pomiar, choćby

były to miejsca najbardziej niebezpieczne.

Nawiązując do propozycji oznakowywania tablicą

informacyjną punktu dokonywania przez Policję po-

miaru prędkości, należy zauważyć, że w rozporzą-

dzeniu ministrów: infrastruktury oraz spraw we-

D-51 „automatyczna kontrola prędkości” uprzedza-

dzenia działające samoczynnie.

Ponadto Policja nie

jest uprawniona do samodzielnego ustawiania zna-

ków drogowych, poza przypadkami wprowadzania

tymczasowych ograniczeń lub zakazów ruchu

stąpić zagrożenie bezpieczeństwa ruchu drogowego,

Z uwagi na powyższe resort nie planuje wprowa-

dzania zmian legislacyjnych w zakresie prowadzenia

pomiarów prędkości przez uprawnione organy kon-

troli ruchu drogowego.

Odnosząc się do drugiego z pytań pana posła Pio-

tra Zgorzelskiego dotyczącego używania sygnału

świetlnego w celu ostrzeżenia przed kontrolą, należy

mieć na względzie, iż przepis art. 29 ust. 1 ustawy

używanie sygnału świetlnego jest dozwolone jedynie

w przypadku, gdy zachodzi konieczność ostrzeżenia

o niebezpieczeństwie.

Z tego względu nie wydaje się

zasadne – w mojej ocenie – deprecjonowanie tak waż-

nej z punktu widzenia bezpieczeństwa funkcji sygna-

łu świetlnego na rzecz usankcjonowania praktyki

ostrzegania o kontroli drogowej.

W takim bowiem

przypadku (podobnie jak przy proponowanym ozna-

kowaniu każdego miejsca prowadzenia przez Policję

pomiaru prędkości) ugruntowywałoby się przekona-

nie kierujących pojazdami, że zwolnić należy tylko

tam, gdzie stoi patrol Policji.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tadeusz Jarmuziewicz

oraz rozporządzenia Ministra Środowiska

znak: SPS-023-11293/12, w sprawie przepisów odno-

ję opinię w przedmiotowym zakresie.

nie obowiązujące rozporządzenie w tym zakresie.

Odnosząc się do możliwości i warunków stosowa-

nia komunalnych osadów ściekowych, pragnę podkre-

ślić, że zgodnie z obowiązującymi przepisami, komu-

nalne osady ściekowe mogą być stosowane na grun-

tach, pod warunkiem spełniania wymogów określo-

porządzeniu w sprawie komunalnych osadów ścieko-

Należy również wspomnieć, że ustabilizowane ko-

munalne osady ściekowe są dopuszczone do odzysku

w ramach procesu odzysku R10 – rozprowadzanie na

gleby, uregulowanym w rozporządzeniu ministra śro-

zm.).

W przedmiotowym rozporządzeniu określono

dodatkowe warunki, jakie muszą być spełnione, aby

mie wyjaśniam, że zgodnie art. 43 ust. 1b ustawy o od-

422

padach, odpowiedzialność za prawidłowe stosowanie

twórcy osadów (kwestie odpowiedzialności w podob-

ne wyłącznie przez wytwórcę tych osadów: właścicie-

lowi, dzierżawcy lub innej osobie władającej nieru-

wych.

Dodatkowo w przywołanym art. 96 projektu

dzono zmiany mające na celu zapewnienie większej

kowych stosowanych w następujących celach: w rol-

nictwie, do uprawy roślin przeznaczonych do produk-

cji kompostu oraz do uprawy roślin nieprzeznaczo-

munalnych osadów ściekowych przed zastosowaniem

jewódzkiego inspektora ochrony środowiska o zamia-

kowymi.

Natomiast w odniesieniu do kwestii związanych

z uciążliwościami wynikającymi gromadzenia i ma-

osadów ściekowych, komunalne osady ściekowe sto-

ustawy o odpadach, organ – wójt, burmistrz lub pre-

dowania lub magazynowania.

W projekcie ustawy

przeznaczonych do ich składowania lub magazyno-

wania.

Biorąc natomiast pod uwagę pozostałe sygnalizo-

wane przez panią poseł wątpliwości oraz wskazanie

na potrzebę zmian legislacyjnych w zakresie stoso-

wania komunalnych osadów ściekowych, uprzejmie

wyjaśniam, że ich wprowadzenie do projektu aktual-

nie procedowanej ustawy o odpadach w znaczący spo-

sób wpłynęłoby na zmianę procedowanej regulacji,

nym etapie prac.

Niemniej należy podkreślić, że za-

proponowane zmiany wymagają głębszej analizy i szer-

kwestie zostaną wzięte pod uwagę.

do 2030 r.

(11297)

nika 2012 r. w sprawie znaczenia planowania zaopa-

423

sygn.

SPS-023-11297/12, uprzejmie przedstawiam

następujące wyjaśnienia.

Legislacji projekcie nowej ustawy Prawo energetyczne

wprowadzone zostały przepisy, które modyﬁkowały

funkcjonujący dotychczas system planowania energe-

tycznego w gminie, a także zawierały delegację do roz-

porządzenia, które określałoby szczegółowe wytyczne

dotyczące sporządzania takich planów.

nym do funkcjonujących rozwiązań.

korekty, związane m.in. ze skorelowaniem planowania

energetycznego w gminach z rozwiązaniami zawarty-

mi w projekcie ustawy o korytarzach przesyłowych.

Pozycja samorządów pozostanie więc niezmieniona,

syłowych wpływ samorządów na planowanie energe-

tyczne w gminie zostanie zwiększony.

mywania obowiązku sporządzania przez gminy pla-

nów zaopatrzenia w gaz ziemny.

Należy podkreślić,

że wydzielenie przepisów dotyczących funkcjonowa-

nia sektora gazu ziemnego z obecnie obowiązującej

ustawy miało umożliwić m.in. uwzględnianie specy-

ﬁkisektoragazuziemnegoorazenergiielektrycznej

przy tworzeniu przepisów prawa oraz rezygnację

z nieefektywnych przepisów, które dotychczas, z uwa-

automatycznie odnoszone do obu sektorów.

trowni wiatrowych, czy też określenia minimalnej

dotyczącymi m.in. pojawiających się postulatów o usta-

nowienie minimalnych odległości elektrowni wiatro-

wych od zabudowań mieszkalnych i gospodarczych,

jak również przedstawienia szczegółowych raportów

naukowych wyjaśniających wszelkie wątpliwości

w zakresie oddziaływania elektrowni wiatrowych na

zdrowie ludzi i środowisko przyrodnicze.

pani poseł Izabeli Kloc.

Z poważaniem

Tomasz Tomczykiewicz

Warszawa, dnia 4 grudnia 2012 r.

na interpelację posła Grzegorza Adama Woźniaka

systemem stypendiów studenckich (11298)

Woźniaka z dnia 5 listopada 2012 r. (nr SPS-023-

-11298/12) w sprawie funkcjonowania systemu sty-

pendiów studenckich, uprzejmie informuję, co nastę-

puje.

Dotacja z budżetu państwa przeznaczona na re-

alizację pomocy materialnej dla studentów i dokto-

rantów przez uczelnie publiczne i niepubliczne oraz

424

jednostki naukowe podlega corocznej waloryzacji.

Podobnie jak w ostatnich latach, również w projekcie

rantów o 2,6% do kwoty 1 685 257 tys. zł.

Oznacza

to realny wzrost nakładów na pomoc materialną

w przeliczeniu na jednego studenta, a zatem wzrost

dostępności stypendiów socjalnych, w sytuacji spad-

ku liczby studentów związanego z niżem demogra-

ﬁcznym.

Rok akademicki 2011/2012 był pierwszym rokiem

cym przeznaczanie przez uczelnie większych środ-

ków dotacji na stypendia socjalne i zapomogi (nie

czanych na stypendia rektora dla najlepszych studen-

tów (nie więcej niż 40%) oraz uprawniającym więk-

szą grupę studentów do otrzymania stypendium so-

cjalnego przez podwyższenie minimalnej i maksy-

kierunku studiów.

Przed wejściem w życie omawia-

nych zmian stypendium za wyniki w nauce lub spo-

rcie otrzymywało 12,5% studentów.

Niejednokrotnie

znawane w Polsce stypendia naukowe w poprzednich

cji omawianych zmian liczba studentów otrzymują-

cych stypendium rektora dla najlepszych studentów

analogiczne stypendium w latach ubiegłych, jednak-

że wprowadzenie limitu liczby stypendystów spowo-

dowało podniesienie rangi tego stypendium, które

welizowana ustawa wprowadziła także możliwość

otrzymywania stypendium rektora łącznie ze stypen-

Pragnę również dodać, iż nowe stypendium rek-

tora dla najlepszych studentów może być przyznawa-

ne, podobnie jak dotychczas, według kryterium wy-

sokiej średniej ocen lub wysokich wyników sporto-

wych, a ponadto także według kryterium osiągnięć

naukowych lub artystycznych.

Kryteria te określa

rektor w porozumieniu z uczelnianym organem sa-

morządu studenckiego w szczegółowym regulaminie

ustalania wysokości przyznawania i wypłacania świad-

czeń pomocy materialnej dla studentów, zgodnie

rektora dla najlepszych studentów według dotychcza-

sowego kryterium średniej ocen.

Decyzję w tej spra-

wie podejmuje rektor w porozumieniu z uczelnianym

szych studentów, lecz umożliwiła dodatkowo nagra-

tów.

Obecnie do najzdolniejszych studentów – oprócz

sowane są także specjalne programy stypendialne

nościom, stanowiące wzmocnienie oferty ww. stypen-

diów, np.:

1.

Program „Diamentowy grant” ustanowiony

z dniem 2 listopada 2011 r. przez ministra nauki

i szkolnictwa wyższego, którego celem jest stworze-

nie możliwości rozwoju naukowego wybitnie uzdol-

nionym absolwentom studiów pierwszego stopnia lub

studentom po ukończeniu trzeciego roku jednolitych

studiów magisterskich prowadzącym badania nauko-

we, tak aby dać im możliwość skrócenia ścieżki ka-

riery naukowej.

Do konkursu mogą być zgłoszone

naukowych prowadzonych przez adresata programu

pod kierunkiem opiekuna naukowego, promotora lub

promotora pomocniczego.

W 2012 r. po raz pierwszy

stu wybitnych studentów z polskich uczelni otrzyma-

ło po niemal 200 tys. zł na realizowanie badań, które

otworzą im drogę do kariery naukowej.

Obecnie trwa

nabór kandydatów do drugiej edycji konkursu.

2.

Program „Generacja przyszłości” ustanowiony

z dniem 3 października 2012 r. przez ministra nauki

i szkolnictwa wyższego to dodatkowe 7 mln zł na

wsparcie młodych wynalazców, konstruktorów, pro-

gramistów, innowatorów, twórców nowoczesnych

rozwiązań biznesowych, którzy reprezentują Polskę

na międzynarodowych zawodach.

Dzięki sﬁnansowa-

niu kosztów wyjazdów, zajęć przygotowujących do

zawodów i potrzebnych materiałów program ułatwi

młodym ambitnym Polakom udział w światowych

prestiżowych konkursach.

Obecnie zbierane są wnio-

ski o sﬁnansowanieprojektówdotyczącychstuden-

tów lub zespołów studentów.

3.

Programy stypendialne dla studentów realizo-

wane w ramach kształcenia na kierunkach zamawia-

nych, w celu podniesienia atrakcyjności studiowania

425

na kierunkach technicznych, matematycznych i przy-

rodniczych – na podstawie poddziałania 4.1.2: Zwięk-

szenie liczby absolwentów kierunków o kluczowym

mu Operacyjnego „Kapitał ludzki”.

Stypendia na kie-

runkach zamawianych ﬁnansowanesąześrodków

Europejskiego Funduszu Społecznego i budżetu pań-

stwa.

W dotychczasowych edycjach konkursów na

kierunki zamawiane do studentów traﬁłook.18tys.

stypendiów.

Maksymalna miesięczna kwota stypen-

dium przyznawanego na kierunkach zamawianych

wynosi 1000 zł na osobę.

Jednocześnie uprzejmie informuję, iż w wyniku

wszechniających i doskonalących system pomocy ma-

terialnej, w szczególności korzystniejsze dla studen-

tów i doktorantów zasady ustalania dochodu (m.in.

wyłączenie z deﬁnicjidochodustypendiówprzyzna-

wanych w ramach funduszy strukturalnych Unii Eu-

ropejskiej, międzynarodowych programów stypen-

dialnych, stypendiów doktoranckich, złagodzenie

warunków uzyskania statusu studenta lub doktoran-

ta samodzielnego ﬁnansowo),możliwośćzasięgania

opinii jednostek pomocy społecznej w postępowaniu

o przyznanie stypendium socjalnego, wprowadzenie

cia dla doktorantów w uczelniach, objęcie pomocą

materialną doktorantów kształcących się na studiach

Obowiązujące przepisy zawierają odpowiednie in-

strumenty prawne umożliwiające uczelniom właści-

we planowanie wydatków z funduszu pomocy mate-

wiem do art. 103 ust. 7 ww. ustawy niewykorzystane

w danym roku budżetowym środki tego funduszu

przechodzą do wykorzystania na rok następny.

Plan

dżetowym odrębnie, zgodnie z rozporządzeniem mi-

oraz jednostek naukowych na pomoc materialną dla

jednakże resort szkolnictwa wyższego zapewnia

uczelniom ciągłość ﬁnansowaniapomocymaterialnej

poprzez comiesięczne przekazywanie transz dotacji.

Ponadto wskazane rozporządzenie zawiera mecha-

nizm umożliwiający zrealizowanie nieprzewidzia-

nych przez uczelnię na etapie planowania podziału

dotacji wydatków w zakresie stypendiów i zapomóg.

Rektor uczelni może bowiem wystąpić do właściwego

ministra o zwiększenie planu dotacji w ramach uzu-

Należy podkreślić, iż ustawa Prawo o szkolnic-

twie wyższym określa jednolite dla wszystkich uczel-

ni warunki i zasady udzielania świadczeń pomocy

uczelni w porozumieniu z właściwymi organami sa-

morządu studenckiego i samorządu doktorantów usta-

lają natomiast, w granicach określonych przez usta-

wę, szczegółowe kryteria i tryb przyznawania sty-

pendiów i zapomóg.

Ulokowanie w uczelniach powyż-

szych kompetencji uzasadnione jest możliwością

lepszej identyﬁkacjiprzezorganyuczelniikomisje

stypendialne indywidualnych potrzeb ich studentów

i doktorantów, wynikających m.in. z odmiennych wa-

runków ekonomicznych poszczególnych regionów

Polski, specyﬁkistudiowaniawdanejuczelni,atak-

że istoty i celu pomocy materialnej, która poprzez

przez uczelnie wniosków o przyznanie stypendium

lub zapomogi przez wszystkie uczelnie na jednako-

wych zasadach.

Stosownie do wspomnianego artyku-

łu do indywidualnych decyzji podejmowanych przez

organ uczelni lub komisję stypendialną w sprawach

żaniu decyzji do sądu administracyjnego.

Oznacza to,

doktoranta o przyznanie stypendium socjalnego jest

wiednie zastosowanie znajdują przepisy K.p.a., które

regulują takie kwestie jak sposób prowadzenia postę-

powania i wyłączenie członka organu kolegialnego

od udziału w postępowaniu, w którym jest stroną.

że rozpatrywane są wszelkie zgłaszane propozycje

dotyczące zmian systemowych w powyższym obsza-

rze.

Wstępne dane Głównego Urzędu Statystycznego

starczające do dokonania całościowej analizy i oceny

skuteczności nowych rozwiązań prawnych.

Omawia-

a zatem w czasie trwania roku budżetowego.

Ponad-

to nowe zasady podziału dotacji na ten cel obowiązu-

dane ﬁnansowedotyczącewykorzystaniauczelnia-

nych funduszy pomocy materialnej dla studentów

426

wnioskować o wysokości udzielanego wsparcia, do-

stępne będą dopiero po upływie pełnego roku budże-

towego od dokonanych zmian, tj. w 2013 r.

Łączę wyrazy szacunku

Minister

Szanowna Pani Marszałek!

Nawiązując do wystą-

-11302/12) pana wicemarszałka Sejmu RP Marka

Kuchcińskiego przekazującego interpelację posła na

Sejm PR pana Grzegorza Adama Woźniaka w spra-

uprzejmie przedstawiam następujące informacje.

Działania kierowane do osób bezrobotnych oraz

poszukujących pracy, w tym do osób, które straciły

pracę, a nie osiągnęły jeszcze wieku emerytalnego,

takich działań należy pomoc w znalezieniu pracy,

zie braku możliwości zapewnienia odpowiedniej pra-

cy także przez poradnictwo zawodowe i informację

pracy.

Dodatkowo osoby zarejestrowane w powiato-

spektrum działań aktywizujących określonych w przy-

toczonej ustawie, takich m.in. jak:

— pomoc w szeroko rozumianym rozwoju zawodo -

wym przez oferowane szkolenia, staże, przygotowanie

zawodowe dorosłych, sﬁnansowaniestudiówpodyplo-

mowych, stypendia na kontynuowanie nauki,

go u pracodawcy poprzez skierowanie do udziału

w programie specjalnym, do wykonywania prac in-

terwencyjnych, robót publicznych, prac na zasadach

dotyczących robót publicznych, niezwiązanych z wy-

— pomoc w podjęciu samozatrudnienia poprzez

przyznanie środków na podjęcie działalności gospo-

Należy podkreślić, że wymienione działania ak-

tywizujące, ﬁnansowaneześrodkówFunduszuPra-

aktywizacji zawodowej.

Ponadto ustawa o promocji

adresowane do pracodawców instrumenty, których

I tak, ustawa zwalnia pracodawców z obowiązku

cjach rynku pracy pozwala również zrefundować

podmiotowi prowadzącemu działalność gospodarczą

ślonej w umowie, nie wyższej jednak niż 6-krotna

wysokość przeciętnego wynagrodzenia.

Innym korzystnym rozwiązaniem wspierającym

inwestujących w rozwój zawodowy swoich pracowni-

Należy również wskazać, że środki rezerwy Fun-

duszu Pracy będące dyspozycji ministra pracy i poli-

tyki społecznej zostały w roku bieżącym m.in. prze-

znaczone na ﬁnansowanie/doﬁnansowanierealizacji

programów specjalnych dedykowanych osobom po-

wyżej 50. roku życia.

Specyﬁkątychprogramówjest

możliwość łączenia ustawowych usług i instrumen-

zatrudnienie” w sytuacji, kiedy proces aktywizacji

Omówione działania ujęte zostały w dokumencie

implementacyjnym (DI) przyjętego w 2008 r. progra-

mu „Solidarność pokoleń.

Działania dla zwiększenia

427

aktywności zawodowej osób w wieku 50+” („Pro-

gram 50+” – http://www.mpips.gov.pl/bip/akty-praw-

ne/programy/sprawozdanie-z-realizacji-programu-so-

lidarnosc-pokolen-dzialania-dla-zwiekszenie-aktyw-

nosci-zawodowej-osob-50).

Oba dokumenty opracowa-

ne zostały w Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej.

Dokument implementacyjny programu obejmuje łącz-

ﬁnansowanychzEuropejskiegoFunduszuSpołeczne-

go.

Przeważająca część działań zapisanych w DI „Pro-

gramu 50+” przeznaczona jest bezpośrednio dla osób

w 7 obszarach urzeczywistniających cel strategiczny

programu, którym jest osiągnięcie do 2020 r. wskaź-

poziomie 50%.

Obszary te to:

— promocja zatrudnienia pracowników po 50.

— poprawa kompetencji i kwaliﬁkacjipracowni -

ków po 50. roku życia,

W zakresie planowanych programów wsparcia dla

ciwdziałania bezrobociu na znacznie wyższym pozio-

mie niż przewidywane wykonanie roku 2012.

Na ﬁ-

nansowanie aktywnych form przeciwdziałania bez-

robociu urzędy pracy w 2013 r. otrzymają 3 262 093

tys. zł, tj. o 1 170 358 tys. zł więcej niż przyznano na

początku bieżącego roku, kiedy to kwota ta wynosiła

2 091 735 tys. zł.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Czesława Ostrowska

Warszawa, dnia 30 listopada 2012 r.

znak: SPS-023-11303/12, przekazujące interpelację

kości kar za nielegalną wycinkę drzew, uprzejmie

przedkładam następujące wyjaśnienie.

Czy resort środowiska planuje m.in. obniżyć staw-

ki opłat za wycinkę, a tym samym zmniejszyć kary

dla osób indywidualnych i przedsiębiorców?

Jakie kroki ministerstwo prewencyjnie podejmie,

aby w obecnie obowiązującym prawie złagodzić ob-

ciążenia ﬁnansowezanielegalnąwycinkędrzew?

Uprzejmie informuję, że w resorcie środowiska trwa-

ją obecnie zaawansowane prace nad przygotowaniem

projektu zmiany przepisów ustawy o ochronie przy-

ni, który ma na celu m.in. obniżenie opłat za usuwa-

nie drzew i krzewów oraz wysokości kar za usunięcie

to wstępne propozycje zmian, które będą podlegać

szczegółowej analizie na dalszych etapach procesu

legislacyjnego.

Zadanie to jest traktowane priorytetowo i przewi-

Podsekretarz stanu

Janusz Zaleski

Warszawa, dnia 3 grudnia 2012 r.

w sprawie funduszy polonijnych

nr SPS-023-11306/12 z dnia 9 listopada br.) w spra-

wie funduszy polonijnych przekazanych organiza-

cjom polonijnym przez Wydział Konsularny Amba-

428

sady RP w Waszyngtonie w latach 2006–2011 uprzej-

mie informuję.

Fundusze polonijne MSZ będące w dyspozycji pol-

skich placówek dyplomatycznych nie mają na celu

wspierania organizacji polonijnych, lecz służą reali-

zacji zadań przez ww. placówkę.

Niemniej jednak

przy tej okazji zakłada się współdziałanie z organi-

zacjami polonijnymi.

W odpowiedzi na pierwsze pytanie przesyłam ze-

stawienie tabelaryczne obejmujące siedzibę placówki,

rok przyznania doﬁnansowania,nazwęiadresorga-

nizacji oraz projekt/zadanie, na które przyznano do-

ﬁnansowanie,kwotęprojektu,kwotędotacji,udział

własny i informację dotyczącą realizacji celu.

Zbior-

cze dane przedstawiają wydatkowanie środków ﬁ-

nansowych z funduszy polonijnych.

Ponadto infor-

muję, że wszystkie zadania wynikające z projektów

ﬁnansowanychzfunduszypolonijnychzostaływpeł-

ni zrealizowane i rozliczone.

Odnosząc się do drugiego pytania, pragnę pod-

kreślić, że wszelkie środki ﬁnansowe,któreniezo-

stały wydatkowane w ramach przydzielonych pla-

cówce funduszy polonijnych, podlegały zwrotowi do

budżetu państwa.

Wydatki z funduszy polonijnych 2006–2011 – placówki w Ameryce Północnej

USA – Washington, 2640 16th Street, N.W. 20009 Waszyngton

2011

Nazwa organizacji Dane adresowe Projekt

Realizacja

celu (skala

1–5)

Waluta

Kwota

projektu

Udział

własny

Kwota

dotacji

Kultura, dziedzictwo narodowe

Związek Sybiraków

na Florydzie

P.O. BOX 48816, St.

Petersburg, FL 48816

doﬁnansowanie

Światowego Zjazdu

Kombatantów i

Sybiraków na Florydzie

5 USD 1000,00 0,00 1000,00

Polska Misja

Miłosierdzia

Bożego

1358-20th Ave.

North, St.

Petersburg, FL 33704

doﬁnansowaniepromocji

książki „20 lat Polskiej

Misji Miłosierdzia

Bożego”

5 USD 1100,00 0,00 1100,00

Ambassador

Theatre

205 Yoakum Parkway,

Suite 1008, Alexandria, VA

22304

doﬁnansowanie

organizacji warsztatów

plastycznych dla dzieci

ze środowisk polonijnych

5 USD 2500,00 0,00 2500,00

The Polish Catholic

Apostolate in

85 Gloster Road, NW,

Lawrenceville, GA 30044

zakup biletów lotniczych

dla zespołu

występującego podczas

festiwalu polskiego

organizowanego w

stanie Georgia przez

PCAAA

5 USD 910,00 0,00 910,00

Polish American

Society, Memphis,

TN

P.O. BOX 770927,

Memphis, TN 38177

wsparcie działalności

polonijnej w stanie

Tennessee

5 USD 835,84 0,00 232,14

Kosciuszko

Foundation

2025 O Street NW,

Washington, DC 20036

wsparcie organizacji

koncertu polonijnej

artystki Marty Wryk

5 USD 340,00 0,00 340,00

Szkolnictwo, edukacja

Polish American

Congress –

Teachers

Association

5631 West Waveland Ave.,

Chicago, IL 60634

opłata prenumeraty

kwartalnika „Głos

Nauczyciela” dla 8 szkół

j. polskiego w

waszyngtońskim okręgu

konsularnym

5 USD 580,00 0,00 580,00

Inne

Nina Jankowicz Washington

doﬁnansowanieudziału

w programie „Szkoła

liderów polonijnych”

5 USD 800,00 0,00 800,00

429

2010

Nazwa organizacji Dane adresowe Projekt

Realizacja

Polish American

Arts Association

Washington

doﬁnansowanie

koncertu jazzowego A.

Dutkiewicza

5 USD 600,00 0,00 600,00

Biblioteka Polska

1503 21st Street, NW,

Washington, DC 20036

dotacja celowa na

działalność statutową

organizacji

5 USD 500,00 0,00 500,00

Centrum

Kulturalne Jana

Pawła II w

Waszyngtonie

Washington

doﬁnansowanie

zorganizowanego

23.10.2010 r.

„Polish

Heritage Day” w

Waszyngtonie

1 USD 823,20 0,00 823,20

Polish Club of

Atlanta

PO BOX 621, Roswell,GA

30007

wsparcie działalności

polonijnej wśród młodej

Polonii w stanie Georgia

5 USD 246,99 0,00 246,99

Polish American

Society, Memphis,

TN

5 USD 232,14 0,00 232,14

Szkolnictwo, edukacja

Szkoła sobotnia

j. polskiego im.

Marii Konponickiej

– oddział

południowy

1521 North Saturn Ave.,

Clearwater, FL 33755

zakup podręczników 5 USD 534,57 0,00 534,57

Polish American

Congress –

Teachers

Association

5 USD 500,00 0,00 500,00

Szkoła sobotnia

j. polskiego przy

paraﬁiOurLady

Queen of Poland

12379 New Hampshire

Ave., Silver Spring, MD

zakup podręczników 5 USD 400,00 0,00 400,00

Szkoła sobotnia j.

polskiego im. Marii

Konopnickiej w

Tarpon Springs,

FL

715 E. Orange Str., Tarpon

Springs, FL 34689

zakup pomocy

naukowych i

dydaktycznych

5 USD 289,00 0,00 289,00

Szkoła sobotnia

j. polskiego im.

Kardynała A.

Hllonda

408 S. Chester st.,

Baltimore, MD 21231

zakup pomocy

naukowych oraz

podręczników

5 USD 251,00 0,00 251,00

2009

Nazwa organizacji Dane adresowe Projekt

Realizacja

5 USD 400,00 0,00 400,00

Centrum Jana

Pawła II w

Clearwater, FL

1521 N. Saturn Ave.,

Clearwater, FL 34618

dotacja celowa na

działalność statutową

organizacji

5 USD 400,00 0,00 400,00

Polsko-Amerykań-

ski Klub „Polonez”

7310 Southgate Blvd.,

North Lauderdale, FL

33068

dotacja celowa na

działalność statutową

organizacji

1 USD 280,00 0,00 280,00

430

Biblioteka Polska

1503 21st Street, NW,

Szkolnictwo, edukacja

Polish American

Congress –

5 USD 560,00 0,00 560,00

Szkoła sobotnia

j. polskiego im. Św.

Jadwigi Królowej

Polski

2400 N.E. 12th Street,

Pompano Beach, FL 33062

zakup pomocy

naukowych

5 USD 549,00 0,00 549,00

Szkoła sobotnia

j. polskiego im.

Kazimierza

Pułaskiego

w Atlancie, GA

8403 Jefferson Circle

North, Atlanta, Ga 30341

zakup pomocy

naukowych i

dydaktycznych

5 USD 655,08 0,00 655,08

Szkoła sobotnia j.

polskiego im. Marii

2008

Nazwa organizacji Dane adresowe Projekt

Realizacja

Ambassador

Theatre

205 Yoakum Parkway,

honorarium dla H.

Bondarewskiej –

właścicielki teatru za

przygotowane programu

promocyjnego o Polsce

„Poland the beautiful,

an Imaginary Fligt”

5 USD 1200,00 0,00 1200,00

Centrum Jana

Pawła II w

5 USD 900,00 0,00 900,00

Polish Heritage

Foundation

Washington

zakup programu

komputerowego dla

projektowania strony

internetowej

1 USD 1400,00 0,00 1400,00

Paraﬁapod

wezwaniem

Najświętszej Maryi

Panny w Silver

Spring

12379 New Hampshire

wsparcie obchodów

rocznicowych 25-lecia

istnienia Paraﬁipod

wezwaniem Najświętszej

Maryi Panny w Silver

5 USD 1000,00 0,00 1000,00

Szkolnictwo, edukacja

Szkoła sobotnia

Jana Pawła II

w Gainesville, FL

10504 SW 17 Place,

Gainesville, FL 320607

zakup pomocy

naukowych oraz

kserokopiarki

5 USD 1000,00 0,00 1000,00

Szkoła sobotnia

j. polskiego im.

kserokopiarki

5 USD 300,00 0,00 300,00

Szkolny Punkt

Konsultacyjny przy

Ambasadzie RP

2640 16th Street, NW,

Washington, DC 20009

doﬁnansowanie

działalności SPK

5 USD 300,00 0,00 300,00

Szkoła sobotnia

j. polskiego im.

Kazimierza

5 USD 500,00 0,00 500,00

431

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Janusz Cisek

Szkoła sobotnia

j. polskiego im.

– oddział

południowy

2007

Nazwa organizacji Dane adresowe Projekt

Realizacja

American Center of

Polish Culture

2025 O Street NW,

Ambassador

Theatre

205 Yoakum Parkway,

zorganizowane wieczoru

kolęd

5 USD 500,00 0,00 500,00

Marek

Tomaszewski –

polonijny pianista

Washington

honorarium za recital

fortepianowy

5 USD 1000,00 0,00 1000,00

w Koronie, FL

21 Raleigh Dr., Palm

Coast, FL 32164

zakup pomocy

naukowych oraz

doﬁnansowanieremontu

szkoły zniszczonej

wskutek huraganu

5 USD 1925,00 0,00 1925,00

Szkoła sobotnia

j. polskiego przy

paraﬁiOurLady

zakup pomocy

naukowych oraz

kserokopiarki

5 USD 700,00 0.00 700,00

Polish American

Congress –

Teachers

Association

Kazimierza

2006

Nazwa organizacji Dane adresowe Projekt

Realizacja

The Jan Karski

Foundation

2256 Providence Str., Falls

Church, VA 22043

organizacja koncertu

z udziałem artysty

z „Piwnicy pod

Baranami”

5 USD 200,00 0,00 200,00

American Center of

Polish Culture

5 USD 1009,00 0,00 1009,00

Władysław

Zachariasiewicz

4620 N. Park Ave., Chevy

Chase, MD 20815

wsparcie promocji

książki autorstwa W.

Zachariasiewicza „Drogi

do Niepodległości

Polonii Amerykańskiej”

5 USD 850,00 0,00 850,00

432

Odpowiedź

podsekretarza stanu

Odnośnie do drugiego pytania pragnę poinformo-

wać, że wszelkie środki ﬁnansowe,któreniezostały

wydatkowane w ramach przydzielonych placówce

funduszy polonijnych, podlegały zwrotowi do budże-

tu państwa.

USA – Los Angeles

12400 Wilshire Boulevard, Suite 555, Los Angeles, CA 90025

2011

Nazwa organizacji Dane adresowe Projekt

1-5)

Waluta

Kwota

projektu

Udział

własny

Kwota

Polish Tenis

Association

3656 Dunn Drive, #4 Los

Angeles, CA 90034

zawody tenisowe

o Puchar Konsula

4 USD 60 000 59 700 300

Zespół pieśni i tańca

„Lajkonik”

5708 E.

6th Street Tucson,

Arizona 85711

zespół „Lajkonik” –

występy w Polsce

5 USD 42 000 33 000 9000

Yorba Linda Polish

Center

3999 Rose Drive Yorba

Linda, CA 92886

brak danych brak danych USD 12 000 11 700 300

Tatry Ski Club brak danych

zawody o Puchar

Konsula w

Breckenridge

5 USD 70 000 67 350 2650

ParaﬁaPolskawLos

Angeles

3424 West Adams Blvd.

Los

Angeles, CA 90018

uroczystości

rocznicowe

4 USD 2000 1730 270

Klub PIE Brak danych

koncert M.

Ziemskiego

5 USD 3500 3000 500

Związek Podhalan

w Phoenix

29227 N.

46th Street Cave

Creek, AZ 85331

Polish Night z

Marcinem Gortatem

5 USD 30 000 29 034,35 965,65

Grupa Krak

2200 N. Beachwood Dr.

#112 Los Angeles, CA

brak danych brak danych USD

brak

danych

brak

danych

brak

danych

Szkolnictwo, edukacja

Szkoła Polska w San

Francisco

240 Fell Street San

Francisco, CA 94102

zakup materiałów

szkolnych dla Szkoły

Polskiej im.

prezydenta

Kaczyńskiego w San

Francisco

5 USD 8000 7550 450

Szkoła Polska

w Denver

525 East 46th Avenue

Denver, CO 80216

Konkurs wiedzy

o Janie Pawle II

4 USD 5000 4500 500

Szkoła Polska

w Dallas

274 Aspen Ln. Frisco, TX

75034

ubezpieczenie Szkoły

Polskiej w Dallas

5 USD 467 0 467

433

Szkoła Polska

w Phoenix

2828 W. Country Gables

Dr. Phoenix, Arizona

85053-4904

zakup pomocy

szkolnych dla Szkoły

Polskiej im. Jana

Pawła II

5 USD 4000 3800 200

Harcerze chorągwi

San Francisco

brak danych biwak harcerski 5 USD 13 500 12141 1359

Harcerze chorągwi

Los Angeles

brak danych biwak harcerski 5 USD 14 700 13259 1441

Harcerze chorągwi

Denver

8342 Club Crest Dr.

Arvada, CO 80005

brak danych brak danych USD

brak

Harcerze chorągwi

Phoenix

2828 W. Country Gables

obchody 5. rocznicy

powstania ZHP

Phoenix

4 USD 4500 4000 500

Szkoła Polska

w Walnut Creek

1323 Sunnyvale Ave.

Walnut Creek, CA 94596

brak danych brak danych USD 2000 1500 500

Inne

Koło Przyjaciół Jana

Pawła II

brak danych

konkurs wiedzy o

Janie Pawle II

4 USD 4000 3779,8 220,2

Polish Film Festival

Houston

brak danych

festiwal ﬁlmów

polskich

4 USD 47 000 45765 1235

Polish Film Festival

Austin

brak danych

opracowanie

materiałów

promocyjnych na

festiwal

5 USD 43 000 41 582,94 1417,06

Polonia w Houston brak danych

wspomnienie o b.

konsulu honorowym

RP w dniu śmierci

5 USD 1000 781,12 218,88

2010

Nazwa organizacji Dane adresowe Projekt

Polish Arts &

Cultural Foundation

4077 Waterhouse Rd.

Oakland, CA 94602

wsparcie produkcji

opery Halka w SF

Opera

5 USD 5000 4000 1000

Poland in the

Rockies

brak danych

udział w konferencji

przedstawiciela

Polonii w Los Angeles

4 USD 2000 1474,61 525,39

Koło b.

Żołnierzy AK

4461 Caledonia Way Los

Angeles, CA 90065-4815

wystawa dotycząca

powstania

warszawskiego

5 USD 30 000 28 000 2000

Komitet Pomocy

Polakom na

Wschodzie

3424 W. Adams Blvd.

Los

Angeles, CA 90018-4900

wsparcie rzeczowe

działalności Komitetu

Pomocy Polakom na

Wschodzie w Los

Angeles

5 USD 26 000 25 500 500

Biblioteka Polska

w LA

3424 W. Adams Blvd.

Los

zakup książek o I.J.

Paderewskim

4 USD 18,65 0 18,65

UW PSEC Seattle brak danych

koncert chopinowski –

zakup ubezpieczenia

5 USD 3500 279,82 701,8

Biblioteka Polska

w LA

zakup płyt DVD –

ﬁlmypolskie

4 USD 151,99 0 151,99

ParaﬁaPolskawLA

3424 West Adams Blvd.

Los

msza św. dedykowana

zmarłym w

katastroﬁesamolotu

pod Smoleńskiem

5 USD 1100 400 700

Modjeska Club

8644 Le Berthon St.

Sunland, CA 91040

koncert z okazji Roku

Chopina

5 USD 7000 3904 3096

Festiwal Filmów

Polskich w Austin

brak danych

organizacja festiwalu

ﬁlmowego

5 USD 27 000 25 500 1500

Festiwal Filmów

Polskich w Houston

brak danych

organizacja festiwalu

ﬁlmowego

5 USD 26 000 24 800 1200

434

Kongres Polonii

Amerykańskiej

brak danych

spotkanie z

prezydentem L.

Wałęsą

5 USD 30 000 29 289 711

Polonia w Las Vegas brak danych

koncert chopinowski –

Leszek Możdżer

5 USD 12 500 11 789 711

wkład rzeczowy

w organizację

uroczystości

pożegnania Zenona

Lipowicza

4 USD 3000 29 010 90

Polonia w Los

Angeles

brak danych

wydruk folderów –

święto niepodległości

5 USD 135 0 135

Zespół Krakusy

3424 W. Adams Blvd.

Los

wsparcie rzeczowe

balu Krakusów na

50-lecie istnienia

5 USD 23 000 22 700 300

Koło Przyjaciół Jana

Pawła II

nagrody

4 USD 5000 4500 500

Polish Music Center

840 West 34th St. Los

Angeles, CA 90089-0851

materiały promocyjne

– druk na Paderewski

Festival w Paso

Robles

5 USD 362,64 0 362,64

Szkolnictwo, edukacja

Szkoła Polska Los

Angeles

brak danych

zakup książek na

rzecz Szkoły Polskiej

w Los Angeles

5 USD

brak

danych

brak

danych

70

wkład rzeczowy

w działalność Szkoły

Polskiej w Los

Angeles

4 USD

brak

danych

brak

danych

500

Szkoła Polska

w Seattle

brak danych

zakup materiałów na

rzecz Szkoły Polskiej

im. Słowackiego w

Seattle

5 USD

brak

danych

brak

danych

600

Szkoła Polska

w Houston

1731 Blalock Dr. Houston,

TX 77080

zakup pomocy

naukowych na rzecz

Szkoły Polskiej im.

Kopernika w Houston

5 USD

brak

danych

brak

danych

2000

Wszystkie szkoły

polskie w okręgu

(15)

brak danych

zakup książek „Cała

Polska czyta

dzieciom”

5 USD 1370,73 0 1370,73

Polska Unia

Edukacyjna

w San Francisco

1543 Sunnyvale Ave

Walnut Creek, CA

94596-1903

zakup materiałów

edukacyjnych

4 USD 3000 2300 700

Harcerze

w Los Angeles

brak danych

doﬁnansowanie

udziału

przedstawicieli ZHP

w San Francisco i Los

Angeles w zlocie na

100-lecie ZHP

w Polsce

5 USD 24 000 12 000 12 000

Szkoła Polska

w Walnut Creek

zakup materiałów

poświęconych nauce

języka polskiego

4 USD 85,57 0 85,57

Szkoły Polskie brak danych

zakup materiałów

związanych z Rokiem

Chopinowskim

5 USD 1000 0 1000

2009

Nazwa organizacji Dane adresowe Projekt

Zespół pieśni i tańca

„Lajkonik”

z Arizony

5708 E.

6th Street Tucson,

doﬁnansowanie

zakupu strojów

ludowych

5 USD

brak

danych

brak

danych

500

Kościuszko

Foundation

6402 S. Robb Ct. Littleton,

CO 80127

doﬁnansowanie

konkursu

pianistycznego

4 USD

brak

danych

brak

danych

250

435

Zespół tańca

Krakusy z Kalifornii

brak danych

doﬁnansowanie

przygotowania do

wyjazdu

szkoleniowego

5 USD

brak

danych

brak

danych

400

Organizacje

Polonijne okręgu

brak danych święto 3 maja 5 USD

brak

danych

brak

danych

1547

Polish Music Center

opracowanie

materiałów

dotyczących święta 11

listopada

5 USD

brak

danych

brak

danych

300

Organizacje

Polonijne okręgu

brak danych

materiały

informacyjne

dotyczące święta 11

listopada

5 USD

brak

1250

University of

Washington, Polish

Studies Endowment

Committee

c/o Dept. of Slavic

Languages and Literatures

Box 353580 University of

Washington Seattle, WA

98195-3580

doﬁnansowanie

kosztów transportu

wystawy „Polscy

bohaterowie” z

Seattle do Denver

5 USD

brak

danych

brak

danych

100

Szkolnictwo, edukacja

Harcerze chorągwi

San Francisco

brak danych

zakup pomocy

naukowych

5 USD

brak

danych

brak

danych

Harcerze chorągwi

Los Angeles

brak danych

zakup pomocy

naukowych

1000

Szkoła Polska

w Yorba Linda

3999 Rose Dr. Yorba Linda,

CA 92886

doﬁnansowanie

działalności Szkoły

Polskiej w Yorba

Linda

4 USD

brak

danych

brak

danych

600

Inne

Tatry Ski Club brak danych

refundacja kosztów

zakupu pucharów na

XI Mistrzostwa

Polonii

w Narciarstwie

Alpejskim

5 USD

brak

danych

brak

danych

Yorba Linda Polish

Center

brak danych

organizacja

polonijnego opłatka

5 USD

brak

danych

brak

danych

4000

Polish Tennis

Association

3656 Dunn Drive, #4 Los

doﬁnansowanie

nagród w polonijnym

turnieju tenisa

ziemnego o Puchar

Konsula Generalnego

RP w LA

4 USD

brak

danych

brak

danych

100

Polskie Radio

w Denver

brak danych

wkład rzeczowy w

realizację programu

polonijnego

5 USD

brak

danych

brak

danych

350

2008

Nazwa organizacji Dane adresowe Projekt

Łowiczanie

2916 Hillegass Ave.

Berkeley, CA 97405-2212

wsparcie ﬁnansowe

grupy folklorystycznej

Łowiczanie

brak danych USD

brak

danych

brak

201,7

Podhalanie

5328 Hermitage Ave., #213

Valley Village, CA 91607

wsparcie ﬁnansowe

grupy folklorystycznej

Podhalanie

brak danych USD

brak

danych

brak

220

Zespół tańca

Krakusy z Kalifornii

wsparcie ﬁnansowe

grupy folklorystycznej

Krakusy

brak danych USD

brak

danych

brak

400

Grupa KRAK

2200 N. Beachwood Dr.

doﬁnansowanie

obchodów 25-lecia

grupy artystycznej

Krak

brak danych USD

brak

danych

brak

1000

436

Arden2 w Los

Angeles

brak danych

wystawa poświęcona

Helenie

Modrzejewskiej

brak danych USD

brak

danych

brak

2000

Komitet Pomocy

Polakom na

Wschodzie

Wsparcie ﬁnansowe

Komitetu Pomocy

Polakom na

Wschodzie

brak danych USD

brak

danych

brak

1650

Polish Music Center

zakup materiałów

promocyjnych na

festiwal

Paderewskiego w Paso

Robles

brak danych USD

brak

danych

brak

174,91

Związek Podhalan

29227 N.

46th Street Cave

wsparcie ﬁnansowe

występów w Los

Angeles

brak danych USD

brak

danych

brak

Modjeska Club

8644 Le Berthon St.

organizacja spotkania

z A. Wajdą

brak danych USD

brak

danych

brak

294,91

UW PSEC

wkład rzeczowy w

aukcje na rzecz PSEC

brak danych USD

brak

danych

brak

457,38

Polish Music Center

zakup nagród dla

zwycięzców konkursu

Paderewskiego w Paso

Robles

299,9

Koło Przyjaciół Jana

Pawła II

wystawa poświęcona

Janowi Pawłowi II

brak danych USD

brak

danych

brak

2510,17

Kongres Polonii

Amerykańskiej

brak danych spotkanie promocyjne brak danych USD

brak

danych

brak

450

PSASD brak danych koncert Gondek brak danych USD

brak

danych

brak

1500

Polonia w Houston brak danych wynajęcie sali brak danych USD

brak

danych

brak

1537,25

3693,8

Polonia w Phoenix brak danych wynajęcie Sali brak danych USD

brak

danych

brak

718,75

Polonia w LA brak danych kopie zdjęć brak danych USD

brak

danych

brak

40

Modjeska Club

8644 Le Berthon St.

koncert Mazemus brak danych USD

brak

danych

brak

1200

Kosciuszko

Foundation

w Houston

4239 Emory Houston,

Texas 77005

koncert fortepianowy brak danych USD

brak

danych

brak

250

Biblioteka w Los

Angeles

3424 W. Adams Blvd.

Los

zakup płyt DVD brak danych USD

brak

danych

brak

482,23

Szkolnictwo, edukacja

Szkoła Polska w San

brak danych

wkład rzeczowy w

działalność szkoły

brak danych USD

brak

danych

brak

355

Szkoła Polska

w Portland

3916 N. Interstate

Portland, OR 97227

wkład rzeczowy w

działalność szkoły

w Houston

wkład rzeczowy w

działalność szkoły

500

1714 18th Ave.

Seattle, WA

98112

wkład rzeczowy w

działalność szkoły

650

Szkoła Polska

w Tacoma

3422 E. Portland Ave.

Tacoma, WA 98404

wkład rzeczowy w

działalność szkoły

w Phoenix

234 E. Alice Avenue

Phoenix, AZ 85020

wkład rzeczowy w

działalność szkoły

w Yorba Linda

wkład rzeczowy w

działalność szkoły

550

437

Szkoła Polska

w San Jose

10250 Clayton Rd. San

Jose, CA 95127-4336

wkład rzeczowy

w działalność szkoły

w Walnut Creek

wkład rzeczowy

w działalność szkoły

Szkoła Polska

w Denver

wkład rzeczowy

w działalność szkoły

w Los Angeles

wkład rzeczowy

w działalność szkoły

600

Henderson

brak danych

wkład rzeczowy

358,12

Szkoła Polska

w Los Angeles

brak danych zakup książek brak danych USD

brak

danych

brak

404,5

Loyola University brak danych

transport książek

o tematyce

polsko-żydowskiej

brak danych USD

brak

danych

brak

300

Szkoła Polska

w Los Angeles

brak danych zakup kwiatów brak danych USD

brak

danych

brak

17

Inne

Dom Opieki

Szarotka

brak danych

wkład rzeczowy

w działalność

instytucji

brak danych USD

brak

danych

brak

350

Polish Tennis

Association

zakup nagród –

Turniej Tenisowy

o Puchar Konsula

brak danych USD

brak

danych

brak

Tatry Ski brak danych

zakup nagród –

Turniej Narciarski

o Puchar Konsula

brak danych USD

Konsulowie

honorowi RP

w okręgu

brak danych organizacja spotkania brak danych USD

brak

danych

brak

118,66

Koło b.

Żołnierzy AK

kwiaty brak danych USD

brak

danych

brak

48,71

2007

Nazwa organizacji Dane adresowe Projekt

Polish Music Center

koncert Mazemus brak danych USD

brak

2300

Podhalanie

5328 Hermitage Ave., #213

zakup strojów

ludowych

brak danych USD

brak

danych

brak

Austin Chopin

Society

1938 Baker Trail Houston,

TX 77094

koncert chopinowski brak danych USD

brak

danych

brak

200

UW PSEC brak danych

koszty wydruku

materiałów

promocyjnych

wystawy

brak danych USD

brak

danych

brak

UW PSEC brak danych

koszty organizacji

wykładu polskiego

brak danych USD

brak

danych

brak

950

Tatry Ski brak danych

zakup nagród

w konkursie o puchar

konsula

brak danych USD

brak

danych

brak

Jewish Film Festival brak danych pokaz ﬁlmu brak danych USD

brak

danych

brak

Łowiczanie

2916 Hillegass Ave.

doﬁnansowanie

koncertu

brak danych USD

brak

danych

brak

438

Krakusy

3424 W. Adams Blvd.

Los

zakup nowych strojów brak danych USD

brak

danych

brak

Organizacje

polonijne okręgu

brak danych święto 3 maja brak danych USD

brak

danych

brak

927,95

Modjeska Club

8644 Le Berthon St.

spotkanie z R.

Kapuścińskim

brak danych USD

brak

danych

brak

587,38

Modjeska Club

8645 Le Berthon St.

Sunland, CA 91040

spotkanie ﬁlmowe brak danych USD

brak

danych

brak

384,12

Koło Lotników brak danych

wysyłka materiałów

faktograﬁcznych

z okresu II wojny

światowej do muzeum

Lotnictwa

w Krakowie

brak danych USD

brak

danych

brak

507,2

Organizacje

polonijne z Los

Angeles

brak danych wykład na UCLA brak danych USD

brak

danych

brak

145,54

Modjeska Club

8645 Le Berthon St.

spotkanie poświęcone

Helenie

Modrzejewskiej

brak danych USD

brak

729,24

Kongres Polonii

Amerykańskiej

brak danych

wkład rzeczowy

w działalność

organizacji

brak danych USD

brak

danych

brak

828,18

Organizacje

polonijne z Los

Angeles

brak danych święto niepodległości brak danych USD

brak

danych

brak

7444,61

Polish Music Center

wkład rzeczowy

w uroczystości

odsłonięcia pomnika

Paderewskiego

brak danych USD

brak

danych

brak

Szkolnictwo, edukacja

Szkoła Polska

w Tacoma

178

Szkoła Polska

w Walnut Creek

Francisco

w Union City

brak danych

wkład rzeczowy

w Sacramento

brak danych

wkład rzeczowy

w Denver

w Glendale

brak danych

wkład rzeczowy

w Las Vegas

3046 Alta Drive Las Vegas,

NV 89107

wkład rzeczowy

w działalność szkoły

w Houston

256

Szkoła Polska

w Phoenix

w Los Angeles

wkład rzeczowy

Szkoła Polska

w Yorba Linda

439

Szkoła Polska

w San Jose

267

Szkoła Polska

w Portland

w Seattle

Inne

ParaﬁaPolska

w Phoenix

2828 W. Country Gables

wkład rzeczowy

w budowę pomnika

Jana Pawła II

brak danych USD

brak

danych

ParaﬁaPolska

w Los Angeles

3424 West Adams Blvd.

Los

kwiaty brak danych USD

brak

danych

23,8

Dom Opieki

Szarotka

brak danych

brak danych USD

brak

danych

brak

1366,12

ParaﬁaPolska brak danych

Msza z okazji śmierci

Jana Pawła II – 1.

rocznica

brak danych USD

brak

danych

brak

Brighton-Ziębice

Sister Cities

PO Box 66, Brighton, CO

80601

wkład rzeczowy

w budowę repliki

bramy paczkowskiej

brak danych USD

brak

danych

brak

Polish Music Center

w budowę pomnika

I.J. Paderewskiego

brak danych USD

brak

danych

2006

Nazwa organizacji Dane adresowe Projekt

Krakusy

3424 W. Adams Blvd.

Los

zakup materiałów

edukacyjnych

brak danych USD

brak

danych

brak

Polish Music Center

pokrycie kosztów

przygotowania

i wysyłki materiałów

związanych z

festiwalem

Paderewskiego

w Paso Robles

3500

Polish ﬁlmFestival

w Los Angeles

brak danych

w organizację

festiwalu

brak danych USD

brak

danych

brak

1700

Polish Tennis

Association

zawody o puchar

konsula – nagrody

brak danych USD

brak

danych

brak

150

Kongres Polonii

Amerykańskiej

brak danych

1080

Związek Narodowy

Polski

11460 West 44th Ave.

Wheat Ridge, CO 80033

zakup elementów

mocujących do

sztandaru organizacji

brak danych USD

brak

danych

25

Fundacja

Kościuszkowska

4239 Emory Houston,

Texas 77005

wkład rzeczowy

w działalność

organizacji

Modjeska Club

8645 Le Berthon St.

wkład rzeczowy

w organizację

spotkania ﬁlmowego

brak danych USD

brak

danych

brak

665,92

ParaﬁaPolskawLos

Angeles

w organizację

wystawy o Janie

Pawle II w katedrze

brak danych USD

brak

danych

brak

170

Polonia w Los

Angeles

brak danych spotkanie polonijne brak danych USD

brak

danych

brak

1490,68

Polonia w Los

Angeles

brak danych

wykład ambasadora

RP na UCLA

brak danych USD

brak

592,78

440

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Janusz Cisek

Organizacje

polonijne w okręgu

konsularnym

brak danych

wydruk broszur

poświęconych świętu

3 maja

brak danych USD

brak

2334,77

Polonia

w Los Angeles

brak danych

spotkanie ku czci

zmarłego Jana Pawła II

brak danych USD

2482,23

Organizacje

polonijne w okręgu

konsularnym

11 listopada,

organizacja święta

brak danych USD

brak

danych

brak

4448,01

brak danych brak danych

nagrody dla

odznaczonych

czynnych działaczy

polonijnych

brak danych USD

brak

danych

brak

459,34

Szkolnictwo, edukacja

Szkoła Polska

w Tacoma

144

Szkoła Polska

w Yorba Linda

w Walnut Creek

w Denver

w Phoenix

w Los Angeles

288

Szkoła Polska

w San Francisco

120

Szkoła Polska

w San Jose

1735 Grand Ave.

San Diego,

CA 92109

wkład rzeczowy

w działalność szkoły

w Portland

w Sacramento

brak danych

w Houston

w Union City

w Seattle

160

Wszystkie szkoły

polskie w okręgu

brak danych

broszury o II wojnie

światowej

brak danych USD

brak

danych

brak

Inne

Dom Opieki

Szarotka

brak danych wsparcie ﬁnansowe brak danych USD

brak

danych

brak

441

Odpowiedź

podsekretarza stanu

(11312)

ronto w latach 2006–2011 uprzejmie informuję.

Odpowiadając na drugie pytanie, pragnę poinfor-

mować, że wszelkie środki ﬁnansowe,któreniezo-

CANADA - Toronto

2603 Lakeshore Blvd.

West Toronto, Ontario M8V 1G5

2011

Nazwa

organizacji

Dane adresowe Projekt

Fundusz

Dziedzictwa

Polek w

Kanadzie

502-100 Cavell Ave.,

Toronto, ON, M8V 3V6

doﬁnansowaniewydania

książki/albumu

4 CAD 23 000 19 000 4000

Kongres Polonii

Kanadyjskiej

o. Niagara

36 October Drive, St.

Catharines, ON, L2N 6J6

doﬁnansowaniedruku

broszur informacyjnych

5 CAD 3500 3000 500

Zespół pieśni

i tańca „Radość

Joy”

379 Isabella Ave.,

Mississauga, ON, L5B

2C6

doﬁnansowaniezakupu

strojów

5 CAD 4322 2322 2000

Zespół pieśni

i tańca

„Cracovia”

Saint Eugene de Mazenod

Parish, 1252 Steeles Ave.

W., Brampton, ON, L6Y

0A9

doﬁnansowaniezakupu

strojów

4 CAD 46 500 44 700 1800

Salon Poezji,

Muzyki i Teatru

1103-22 Oakmount Rd.,

Toronto, ON, M6P 2M7

doﬁnansowaniewydania

książki/albumu

4 CAD 40 000 36 000 4000

Szkolnictwo, edukacja

Związek

Nauczycielstwa

Polskiego

w Kanadzie

3055 Lakeshore Blvd.

W.,

Toronto, ON, M8V 1K6

doﬁnansowaniezjazdu

ZNP

5 CAD 4200 3350 850

Związek

Nauczycielstwa

Polskiego

w Kanadzie

doﬁnansowaniedruku

kwartalnika „Myśl”

5 CAD 4950 3563 1387

Związek

Nauczycielstwa

Polskiego

w Kanadzie

doﬁnansowaniewydania

książki/albumu o M.

Curie-Skłodowskiej

5 CAD 4950 3800 1150

442

2010

Nazwa

organizacji

Dane adresowe Projekt

Centrum

Kultury Polskiej

im. Jana Pawła

4300 Cawthra Road,

Mississauga, ON, L4Z 1V8

doﬁnansowaniezakupu

książek dla biblioteki

polskiej

brak danych CAD 2000 1000 1000

Stowarzyszenie

Lotników

Polskich

Skrzydło

Warszawa

206 Beverley St., Toronto,

ON, M5T 1Z3

doﬁnansowaniewydania

książki/albumu

brak danych CAD 16 000 14 300 1700

Szkolnictwo, edukacja

Związek

Nauczycielstwa

Polskiego

zakup nagród książek

dla uczniów szkół

polonijnych

brak danych CAD 2031,96 1015,98 1015,98

Związek

Nauczycielstwa

Polskiego

w Kanadzie

brak danych CAD 1850 925 925

Związek

Nauczycielstwa

Polskiego

w Kanadzie

doﬁnansowanie

organizacji Dni Polskiej

Szkoły w Kanadzie

brak danych CAD 3300 1650 1650

Związek

Studentów

Polskich

w Kanadzie

288 Roncesvalles Ave.,

Toronto, ON, M6R 2M4

doﬁnansowanie

konferencji

QUO VADIS II

brak danych CAD 70 000 58 000 12 000

2009

Nazwa

organizacji

Dane adresowe Projekt

doﬁnansowanie

działalności

brak danych CAD 3000 2500 500

Centrum

Kultury Polskiej

im. Jana Pawła

brak danych CAD 500 250 250

Inne

Federacja Polek

w Kanadzie

brak siedziby

doﬁnansowaniewystawy

Polish Spirit

brak danych CAD 800 400 400

2008

Nazwa

organizacji

Dane adresowe Projekt

Kongres Polonii

Kanadyjskiej

o. Windsor

214 St. Clair, Chatham,

ON, N7L 3J7

doﬁnansowaniePolish

Week in Windsor

brak danych CAD 6000 3000 3000

ZHR

w Kanadzie

165-4662 Kingston Rd.,

Toronto, ON, M1E 4Y7

doﬁnansowanieakcji

letniej

brak danych CAD 2000 1000 1000

ZHP „Bałtyk”

Britannia Public School,

na 1145 Swinbourne Dr.,

Mississauga, ON, L5V

1C2

doﬁnansowanieakcji

letniej

Zespół pieśni

i tańca „Radość

Joy”

doﬁnansowanie

działalności

brak danych CAD 2000 1000 1000

443

Fundacja

Adama

Mickiewicza

w Toronto

2102-61 Richview Rd.,

Toronto, ON, M9A 4M8

doﬁnansowanie

działalności

brak danych CAD 6000 3000 3000

Kongres Polonii

Kanadyjskiej

o. Kitchener

601 Wellington St., N.,

Kitchener, ON, N2H 5L6

doﬁnansowanie

obchodów Dni Polskich

brak danych CAD 3000 2000 1000

Fundacja

Władysława

i Nelli

Turzańskich

4 Peach Tree Path,

Toronto, ON, M9P 3T7

doﬁnansowanie

działalności

brak danych CAD 1000 500 500

Fundacja

Polish–Jewish

Heritage

195 Waterloo Ave.,

Toronto, ON, M3H 3Z3

doﬁnansowanie

działalności

Salon Poezji,

Muzyki i Teatru

doﬁnansowanie

organizacji

przedstawienia

brak danych CAD 2000 1000 1000

Polski Teatr

Muzyczny

w Toronto

Polskie Centrum Kultury

Cawthra Road,

doﬁnansowanie

organizacji koncertu

brak danych CAD 1200 600 600

XI Festiwal

Chórów

Polonijnych

Fundusz Dziedzictwa

Polek w Kanadzie,

502-100 Cavell Ave.,

organizacji koncertu

brak danych CAD 3000 1500 1500

Szkolnictwo, edukacja

Związek

Nauczycielstwa

Polskiego

doﬁnansowanieXIX

Zjazdu ZNP

brak danych CAD 2600 1300 1300

Inne

Federacja Polek

w Kanadzie

doﬁnansowanie

działalności

2007

Nazwa

organizacji

Dane adresowe Projekt

Polski Teatr

Muzyczny

w Toronto

ZHR

w Kanadzie

165-4662 Kingston Rd.,

doﬁnansowaniezakupu

sztandaru

brak danych CAD 600 300 300

Szkolnictwo, edukacja

Związek

Nauczycielstwa

Polskiego

3485 Ellendale Drive,

Mississauga, ON L5C 1Z8

doﬁnansowanie

organizacji konkursu

„Miss czytania”

brak danych CAD 3800 1900 1900

2006

Nazwa

organizacji

Dane adresowe Projekt

Orzeł”

16 Humbervale Blvd.,

Toronto, ON, M8Y 3P2

doﬁnansowaniezakupu

strojów

brak danych CAD 1600 800 800

ZHR

w Kanadzie

165-4662 Kingston Rd.,

namiotów

brak danych CAD 4000 3200 800

444

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Janusz Cisek

w Ottawie w latach 2006–2011 (11313)

smo, nr SPS-023-11313/12, z dnia 9 listopada br.)

Przesyłam zestawienie tabelaryczne obejmujące

siedzibę placówki, rok przyznania doﬁnansowania,

nazwę i adres organizacji oraz projekt/zadanie, na któ-

re przyznano doﬁnansowanie,kwotęprojektu,kwotę

dotacji, udział własny i informację dot. realizacji celu.

Pragnę zaznaczyć, że niektóre dane teleadresowe nie

są podawane, organizacje nie zawsze mają własną sie-

dzibę.

Zbiorcze dane przedstawiają wydatkowanie

środków ﬁnansowychzfunduszypolonijnych.

Ponad-

to informuję, że wszystkie zadania wynikające z pro-

jektów ﬁnansowanychzfunduszypolonijnychzostały

w pełni zrealizowane i rozliczone.

Jednocześnie pragnę poinformować, że wszelkie

środki ﬁnansowe,któreniezostaływydatkowane

w ramach przydzielonych placówce funduszy polonij-

nych, podlegały zwrotowi do budżetu państwa.

Polski Teatr

Muzyczny

w Toronto

brak danych CAD 1000 600 400

ZHP poza

Granicami

501-41 Lakeshore Dr.,

Toronto, ON, M8V 1Z3

doﬁnansowaniezakupu

sprzętu żeglarskiego

brak danych CAD 2000 1000 1000

411 Olive Avenue,

Oshawa, ON, L1H 2P9

doﬁnansowaniezakupu

strojów

brak danych CAD 1500 750 750

Salon Poezji,

Muzyki i Teatru

Dance

28 Kingsmount Cr.,

Brantford, ON, N3T 5L7

doﬁnansowaniezakupu

strojów

brak danych CAD 1650 850 800

CANADA – Ottawa

443 Daly Avenue, Ottawa 2, Ontario K1N 6H3

2011

Nazwa

organizacji

Dane adresowe Projekt

KPK brak danych wsparcie 29.

Konkursu Recytatorskiego

brak

danych

CAD

brak

danych

brak

danych

400

KPK brak danych wydruk zaproszeń na Dzień Polonii

brak

danych

CAD

brak

danych

brak

152,5

Szkolnictwo, edukacja

Szkoła Polska

im. Podoskiego

w Ottawie

893 Admiral Ave.,

Ottawa

zakup książek dla dzieci kończących VIII

klasę Szkoły Polskiej

brak

danych

CAD

brak

danych

brak

176

445

Szkoła Polska

im. Podoskiego

w Ottawie

894 Admiral Ave.,

Ottawa

oprawienie 10 plansz na wystawę „Sport

w środowisku polonijnym”

brak

danych

CAD

brak

danych

brak

650,3

Szkoła Polska

im. Podoskiego

w Ottawie

895 Admiral Ave.,

Ottawa

zakup książek Szkoły Polskiej

brak

danych

CAD

brak

262,5

Szkoła Polska

im. Podoskiego

w Ottawie

896 Admiral Ave.,

Ottawa

zdjęcia dla dzieci z pasowania

pierwszoklasistów

brak

danych

CAD

brak

danych

brak

97,5

Szkoła Polska

im. Podoskiego

w Ottawie

897 Admiral Ave.,

Ottawa

wsparcie ﬁnansowedziałalnościZHR

brak

danych

CAD

brak

danych

brak

460

Szkoła Polska

im. Podoskiego

w Ottawie

898 Admiral Ave.,

Ottawa

doﬁnansowanieprzedstawieniaszkolnego

w Szkole Polskiej

brak

danych

CAD

brak

danych

147,45

2010

Nazwa

organizacji

Dane adresowe Projekt

Ottawski Klub

Teatralny

brak danych dotacja

brak

danych

CAD

brak

danych

brak

750

Ottawski Klub

Teatralny

brak danych zakup towarów na bal dla dzieci

brak

danych

CAD

brak

danych

brak

98,4

Ottawski Klub

Teatralny

brak danych

refundacja kosztów VIII Konkursu

Talentów

brak

danych

CAD

brak

danych

brak

120,49

Ottawski Klub

Teatralny

brak danych prezenty dla dzieci polonijnych

brak

danych

CAD

brak

danych

brak

44,04

Ottawski Klub

Teatralny

brak danych

zakup materiałów dla Ottawskiego Klubu

Teatralnego

brak

danych

CAD

brak

danych

brak

brak danych druk zaproszeń na bal dla dzieci

brak

danych

14,98

Ottawski Klub

Teatralny

brak danych

zakup towarów i usług na bal dla dzieci

polonijnych

brak

danych

CAD

1457,2

Ottawski Klub

Teatralny

brak danych koszty przygotowania Salonu Poezji

brak

danych

CAD

brak

danych

brak

600

Ottawski Klub

Teatralny

brak danych

partycypacja w kosztach organizacji przy-

jęcia 11.11.2010

brak

danych

CAD

brak

danych

brak

500

Szkolnictwo, edukacja

Szkoła Polska

im. Podoskiego

zakup książek i prezentów choinkowych

dla Szkoły Polskiej

brak

danych

CAD

brak

352,17

Szkoła Polska

im. Podoskiego

w Ottawie

wsparcie działalności przedszkola

polskiego

brak

danych

CAD

brak

danych

brak

798,88

Szkoła Polska

im. Podoskiego

w Ottawie

materiały i przybory szkolne dla Szkoły

Polskiej

brak

danych

CAD

349,52

Szkoła Polska

im. Podoskiego

w Ottawie

zakup książek dla Szkoły Polskiej

brak

danych

CAD

357,42

Szkoła Polska

im. Podoskiego

w Ottawie

wsparcie działalności Szkoły Polskiej

brak

danych

CAD

brak

381,38

Szkoła Polska

im. Podoskiego

w Ottawie

doﬁnansowaniekoloniiharcerzy

brak

danych

CAD

brak

danych

brak

990

2009

Nazwa

organizacji

Dane adresowe Projekt

brak danych brak danych doﬁnansowanieakcjigwiazdkowej

brak

danych

CAD

brak

danych

brak

1000

446

brak danych brak danych

doﬁnansowanieprzedstawienia

Ottawskiego Klubu Studenta

brak

danych

CAD

brak

danych

brak

brak danych brak danych zakup pucharu na turniej piłki nożnej

brak

danych

CAD

brak

danych

brak

8925

brak danych brak danych doﬁnansowanieprzedstawienia

brak

danych

CAD

brak

danych

brak

300

brak danych brak danych doﬁnansowaniemateriałównabal

brak

danych

CAD

brak

danych

brak

223,44

brak danych brak danych

przygotowanie (druk, oprawa, druk

katalogów, dyplomów) na potrzeby

konkursu i wystawy fotograﬁcznej

brak

danych

CAD

brak

danych

brak

1749,37

Szkolnictwo, edukacja

Szkoła Polska

im. Podoskiego

dotacja na gry edukacyjne, książki, mapy

materiały edukacyjne, kalendarze dla

dwóch oddziałów Szkoły Polskiej

brak

danych

CAD

brak

1651,07

Szkoła Polska

im. Podoskiego

w Ottawie

upominki na ślubowanie

pierwszoklasistów

brak

danych

CAD

brak

danych

168,5

Szkoła Polska

im. Podoskiego

w Ottawie

książki dla nagrodzonych i wyróżnionych

dzieci w konkursach Szkoły Polskiej

brak

danych

CAD

brak

343,57

Szkoła Polska

im. Podoskiego

w Ottawie

świąteczne karty podarunkowe

brak

danych

CAD

brak

danych

brak

181,86

2008

Nazwa

organizacji

Dane adresowe Projekt

379 Waverley

Street, Ottawa

doﬁnansowanieKonkursuTalentów

Polskich

brak

danych

CAD

brak

danych

brak

KPK

380 Waverley

Street, Ottawa

doﬁnansowaniekoncertuKabaretuPo

Ósmej

brak

danych

CAD

brak

danych

brak

381 Waverley

Street, Ottawa

doﬁnansowaniekoncertu

brak

danych

CAD

brak

danych

brak

382 Waverley

Street, Ottawa

zakup towarów i usług na spotkanie

polonijne 17.09.2008

brak

danych

CAD

brak

danych

brak

199

KPK

383 Waverley

Street, Ottawa

zwrot kosztów podróży prelegenta na

spotkanie

w dn. 11.09.2008

brak

danych

CAD

brak

danych

brak

200

Szkolnictwo, edukacja

Szkoła Polska

im. Podoskiego

dotacje dla dwóch oddziałów Szkoły

Polskiej

brak

im. Podoskiego

w Ottawie

doﬁnansowaniezakupuksiążekdla

Szkoły Polskiej

brak

danych

CAD

brak

Szkoła Polska

im. Podoskiego

w Ottawie

brak

danych

CAD

brak

danych

brak

87

Szkoła Polska

im. Podoskiego

w Ottawie

dary na aukcje – książki

brak

danych

CAD

brak

danych

brak

33,4

Szkoła Polska

im. Podoskiego

w Ottawie

prenumeraty gazet polskich

i mapy Kanady i Ameryki Północnej

brak

danych

CAD

brak

danych

brak

680

Szkoła Polska

im. Podoskiego

w Ottawie

doﬁnansowaniepaczekświątecznychdla

dzieci ze Szkoły Polskiej

brak

danych

CAD

brak

800

447

Szkoła Polska

im. Podoskiego

w Ottawie

899 Admiral Ave.,

Ottawa

doﬁnansowaniepaczekświątecznychdla

Inne

brak danych brak danych wiązanka na pogrzeb członka Polonii

brak

danych

CAD

brak

danych

50,4

brak danych brak danych

wiązanka na rocznicę powstania

warszawskiego

brak

danych

CAD

brak

danych

brak

84

2007

Nazwa

organizacji

Dane adresowe Projekt

spotkania polonijne (w tym zakup

gobelinu – godła – daru na 60-lecie SPK)

brak

danych

CAD

brak

danych

brak

7727,62

Szkolnictwo, edukacja

Szkoła Polska

im. Podoskiego

nagrody w konkursie recytatorskim

brak

danych

CAD

brak

danych

brak

214,05

Szkoła Polska

im. Podoskiego

w Ottawie

dotacja

brak

danych

CAD

brak

danych

im. Podoskiego

w Ottawie

dotacja na zakup książek

brak

danych

CAD

brak

danych

brak

678,2

Szkoła Polska

im. Podoskiego

w Ottawie

dyplomy gratulacyjne dla absolwentów

brak

danych

CAD

brak

danych

brak

100

Inne

Stowarzyszenie

Polskich

Seniorów

„Ognisko”

378 Waverley

Street, Ottawa

kwiaty na grobach działaczy polonijnych i

generałów polskich

brak

danych

CAD

brak

danych

brak

251,11

Stowarzyszenie

Polskich

Seniorów

„Ognisko”

379 Waverley

Street, Ottawa

zapomoga dla Stowarzyszenia Polskich

Seniorów

brak

danych

CAD

brak

danych

brak

150

2006

Nazwa

organizacji

Dane adresowe Projekt

Chór im.

Paderewskiego

brak danych dotacja

brak

danych

CAD

Ottawski Klub

Teatralny

29 Paula Crescent

Ottawa K2H8Y8

dotacja

brak

danych

CAD

brak

danych

Małgorzata

Rachniowska

Rogers TV

Ottawa

dotacja na polski program telewizyjny w

Rogers TV na cele dokumentacyjne

brak

danych

CAD

brak

danych

brak

448

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Janusz Cisek

brak danych brak danych

zakup materiałów koniecznych do

zorganizowania zaplanowanych imprez

dla środowiska polonijnego (WOŚP,

wernisaże M. Żołtaka, A.

Romaszewskiego, R. Litwiniuka, bankiet

studentów z Polskiego Klubu

Studenckiego na Uniwersytecie

Ottawskim, przyjęcie z okazji 3 Maja,

koncert jazzowy związany z promocją

pierwszej polskiej karty bankowej

zainicjowanej przez Fundację

Dziedzictwa Polskiego w Kanadzie,

wykład „Alianci a sprawa polska”,

spektakl teatralny o Marii

Curie-Skłodowskiej oraz koncert „Dzieci

dzieciom” współﬁnansowanyprzezWK

Ambasady RP w Ottawie

brak

danych

CAD

brak

danych

brak

2480,03

brak danych brak danych

zakup usług koniecznych do zorganizowa-

nia zaplanowanych imprez dla

środowiska polonijnego (WOŚP,

1969,97

Szkolnictwo, edukacja

ZHR brak danych

dotacja dla harcerzy na wyposażenie

obozu letniego

brak

danych

CAD

brak

danych

brak

Szkoła Polska

im. Podoskiego

w Ottawie

akcja gwiazdkowa dla dwóch oddziałów

Szkoły Polskiej

brak

Szkoła Polska

im. Podoskiego

w Ottawie

nagrody dla absolwentów Szkoły Polskiej

brak

danych

CAD

brak

613,59

Szkoła Polska

im. Podoskiego

w Ottawie

pomoc w organizacji zawodów sportowych

brak

danych

CAD

brak

danych

brak

96,9

Szkoła Polska

im. Podoskiego

w Ottawie

doﬁnansowanienagróddlauczestników

konkursu na recenzję teatralną

brak

danych

CAD

brak

danych

brak

90

Inne

brak danych brak danych

dotacja dla Stowarzyszenia Seniorów

Polskich

brak

danych

CAD

brak

danych

75

brak danych brak danych zakup kwiatów okolicznościowych

brak

danych

CAD

brak

danych

brak

210

449

Odpowiedź

podsekretarza stanu w Ministerstwie Finansów

z niejednolitym stosowaniem przepisów

prawa podatkowego przy wydawaniu

przez organy podatkowe oraz organy kontroli

oraz interpretacji indywidualnych w takich

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

nr SPS-023-11315/12, w sprawie niejednolitego sto-

sowania prawa podatkowego w wydawanych przez

zjach, postanowieniach i interpretacjach indywidu-

alnych, uprzejmie wyjaśniam.

czenia Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11 maja

2004 r.

K 4/03, OTK-A 2004/5/41 wydanego na wnio-

sek prezesa NSA oraz rzecznika praw obywatelskich,

wydawane przez ministra ﬁnansów interpretacje

nów podatkowych.

Jak orzekł bowiem Trybunał Kon-

stytucyjny w ww. wyroku, nadanie mocy wiążącej

abstrakcyjnej interpretacji problemów prawa podat-

kowego sprawiało, że gwarancja powtórnego rozpa-

trzenia sprawy wskutek wniesienia środka zaskar-

żenia stawała się iluzoryczna i pozorna.

Prawo za-

skarżenia nabierało środka prawnego wyłącznie for-

malnego.

Związanie interpretacją wszystkich orga-

nów zasadniczo ograniczało samodzielność ich orze-

kania.

W szczególności zaś ograniczało dwuinstan-

cyjność, która polegała na przeprowadzeniu postępo-

wania i wydaniu decyzji dwa razy w tej samej spra-

wie.

Nadanie mocy wiążącej wykładni ministra ﬁ-

nansów pozbawiało organy orzekające tego składni-

ka kompetencji, co stanowiło naruszenie art. 78 oraz

art. 93 ust. 2 Konstytucji RP.

Odpowiadając na pytanie nr 1, pragnę podnieść,

iż w aktualnie obowiązującym stanie prawnym mi-

nister ﬁnansówdążydozapewnieniajednolitegosto-

sowania przepisów prawa podatkowego przez organy

W kontekście przedstawionego wyżej wyroku TK

interpelacje ogólne nie mogą jednak formalnie wią-

zać organów podatkowych.

Kolejnym instrumentem służącym zapewnieniu

jednolitego stosowania przepisów prawa podatkowe-

go są interpretacje indywidualne wydawane w trybie

nacja podatkowa.

Interpretacja indywidualna prawa podatkowego

zainteresowanego podmiotu.

Treścią interpretacji

indywidualnej jest ocena prawna stanowiska wnio-

skodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny.

Interpretacja nie jest orzeczeniem, wyraża ona jedy-

nie stanowisko organu podatkowego co do sposobu

stosowania prawa podatkowego w odniesieniu do

W przypadku gdy minister ﬁnansówstwierdzi,że

została wydana interpretacja nieprawidłowa lub in-

nister ﬁnansów dokonuje zmiany nieprawidłowej

wy do spraw ﬁnansówpublicznychmoże,zurzędu,

zmienić wydaną interpretację ogólną lub indywidu-

alną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględ-

niając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybuna-

łu Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunału

Sprawiedliwości.

Rozbieżność w zakresie interpretacji indywidual-

interpretacje, osadzone co do istotnych elementów

szłym, rozstrzygają dane zagadnienie w odmienny

stra ﬁnansówsygnał,iżprzynajmniejjedenztychak-

tów jest nieprawidłowy i wymaga podjęcia działań

zmierzających do jego zmiany.

Sygnały co do potrzeby

podjęcia tego rodzaju inicjatywy mogą płynąć z róż-

nych źródeł, np. od wnioskodawców, od organów po-

datkowych i organów kontroli skarbowej, od mediów.

cja na temat rozbieżności w zakresie wydawanych

nych na bieżąco poddawana jest szczegółowej analizie

nia istnienia rozbieżnych interpretacji podejmowane

są działania mające na celu wyeliminowanie niepra-

widłowych interpretacji indywidualnych z obrotu

prawnego.

z wnioskiem o wydanie interpretacji ogólnej w trybie

art. 14a § 2 ww. ustawy Ordynacja podatkowa.

W myśl art. 14a § 2 tej ustawy wniosek o wydanie

1) przedstawienie zagadnienia oraz wskazanie

450

2) wskazanie niejednolitego stosowania przepisów

W okresie od lipca 2007 r. do listopada 2012 r. mi-

nister ﬁnansówwydałzurzędu36interpretacjiogól-

nych, natomiast od 1 stycznia 2012 r., tj. od momentu

wprowadzenia instytucji interpretacji ogólnych wyda-

wanych na wniosek, do chwili obecnej zostało wyda-

nych 7 interpretacji ogólnych na wniosek.

Odpowiadając na pytanie 2, pragnę wyjaśnić, iż

organ wydający interpretację opiera się jedynie na

opisie okoliczności zaprezentowanym we wniosku,

nie może natomiast prowadzić postępowania dowo-

dowego.

W odróżnieniu od interpretacji, która stanowi je-

dynie informację o poglądzie ministra ﬁnansówlub

organu upoważnionego przez ministra ﬁnansówdo

wydawania interpretacji w danej kwestii podatkowej

– decyzja podatkowa rozstrzyga sprawę co do jej isto-

ty.

Oznacza to, że decyzja wydana przez organ podat-

kowy musi stanowić rozstrzygnięcie całej sprawy

zawisłej przed tym organem.

W toku prowadzonego

postępowania podatkowego organ podatkowy zbiera

i analizuje materiał dowodowy, który następnie sta-

nowi podstawę do wydania decyzji.

Postępowanie

podatkowe jest dwuinstancyjne, co oznacza, że w wy-

niku złożenia odwołania sprawa podatkowa będzie

w całości przedmiotem postępowania przed organem

drugiej instancji.

Zgodnie z art. 128 ustawy Ordyna-

cja podatkowa decyzje, od których nie służy odwoła-

nie w postępowaniu podatkowym, są ostateczne.

Uchylenie lub zmiana tych decyzji, stwierdzenie ich

ustawie oraz ustawach podatkowych.

Należy podkreślić, iż minister ﬁnansówwkon-

tekście powołanego na wstępie wyroku TK nie ma

uprawnienia do ingerowania w prowadzone postępo-

wanie podatkowe.

Interpretacja indywidualna odnosi się wyłącznie

do opisanego we wniosku stanu faktycznego lub zda-

rzenia przyszłego, natomiast decyzja podatkowa jest

wydawana po przeprowadzeniu postępowania podat-

kowego przez organ podatkowy oraz dokonaniu ana-

lizy i oceny zebranego w postępowaniu materiału

dowodowego.

A zatem w sytuacji, gdy stan faktyczny ustalony

przez organ podatkowy w toku postępowania podat-

kowego różni się od opisu zdarzenia przedstawionego

we wniosku o wydanie interpretacji, nie można mó-

wić o odmiennym stosowaniu przepisów prawa po-

datkowego przez organy podatkowe.

funkcję ochronną interpretacji wynikającą z art. 14m

ustawy Ordynacja podatkowa.

W przypadku gdy

wnioskodawca zastosował się do interpretacji, która

niona w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej, jest

zwolniony z zapłaty podatku w zakresie wynikają-

cym ze zdarzenia będącego przedmiotem interpreta-

cji.

A zatem pomimo braku formalnego związania

organów treścią wydawanych interpretacji i związa-

nej z tym samodzielności rozstrzygania spraw podat-

kowych podatnik będzie chroniony, gdy działał w za-

ufaniu do treści wydanej interpretacji, która następ-

nie nie została uwzględniona przy rozstrzyganiu

sprawy podatkowej.

Powyższe zwolnienie nie będzie miało jednak za-

stosowania w odniesieniu do sprawy opisanej w in-

terpelacji, gdyż wskazane przez pana posła interpre-

tacja indywidualna oraz decyzja podatkowa zostały

wydane dla dwóch różnych podatników.

Przedstawiając powyższe wyjaśnienia, wyrażam

zasiłków rodzinnych oraz zmiany urągającej

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na wy-

stąpienie z dnia 9 listopada 2012 r. dotyczące inter-

pelacji posła Henryka Kmiecika w sprawie zmiany

świadczeń rodzinnych, uprzejmie informuję.

Państwo realizuje politykę rodzinną w oparciu

o jedną z podstawowych zasad konstytucyjnych – za-

sadę pomocniczości, zgodnie z którą państwo przej-

muje na siebie obowiązek wsparcia rodzin, gdy te

nej, ale nie ich pełnego utrzymania.

Dlatego też

świadczenia rodzinne w postaci zasiłku rodzinnego

wane wszystkim rodzinom bez wyjątku, ale adreso-

wane są do osób znajdujących się w najtrudniejszej

sytuacji dochodowej i stanowią one tymczasowe

wsparcie w trudnej sytuacji materialnej poprzez czę-

ściowe pokrycie wydatków na utrzymanie dziecka.

451

Prawo do zasiłku rodzinnego (do którego przysłu-

gują określone dodatki) uzależnione jest od spełnie-

nia kryterium dochodowego, które na podstawie art. 18

zm.) podlega okresowej weryﬁkacji,co3lata,zuwzględ-

nieniem wyników badań progu dochodowego rodzin.

Zgodnie z przeprowadzoną w tym roku ustawową

weryﬁkacją kwot kryteriów dochodowych i świad-

czeń rodzinnych, od 1 listopada br. podniesione zo-

stały wysokości kryteriów dochodowych uprawniają-

rodzinnego.

Zakres tej weryﬁkacjizostałokreślony

Zgodnie z ww. rozporządzeniem, po podwyższeniu

kryterium dochodowe wynosi: 539 zł (wcześniej 504

sprawne.

Następnie od 1 listopada 2014 r. kwoty kry-

teriów dochodowych wzrosną do wysokości 574 zł na

kiem niepełnosprawnym.

Natomiast kwoty zasiłku

rodzinnego zostały podwyższone do następujących

wysokości:

— 77 zł (wcześniej 68 zł) na dziecko w wieku 0–5 lat,

— 106 zł (wcześniej 91 zł) na dziecko w wieku

6–18 lat,

— 115 zł (wcześniej 98 zł) na dziecko w wieku

19–23 lata.

Jednocześnie podkreślenia wymaga fakt, że wspo-

mniany wyżej wzrost wysokości zasiłku rodzinnego

spowodował od 1 listopada 2012 r. wzrost dopuszczal-

nego przekroczenia kwoty kryteriów dochodowych

korzystających z tych świadczeń.

Zgodnie z art. 5 ust.

przysługują także w sytuacji, gdy przeciętny mie-

nie wyższą niż kwota najniższego zasiłku rodzinne-

go, ten zaś wzrósł do kwoty 77 zł (np. dla czterooso-

bowej rodziny z dwojgiem dzieci dopuszczalne prze-

kroczenie kryterium dochodowego wyniesie 308 zł).

Odnosząc się do kolejnego pytania poruszonego

w piśmie, mianowicie procedury ubiegania się o za-

siłek rodzinny, uprzejmie wyjaśniam, że warunkiem

koniecznym do uzyskania przez rodzinę prawa do za-

siłku rodzinnego jest złożenie wniosku wraz z kom-

pletem dokumentów.

Katalog dokumentów, jakie oso-

ba ubiegająca się o zasiłek rodzinny powinna dołą-

czyć do wniosku o zasiłek rodzinny, określa § 2 ust.

2 rozporządzenia z dnia 27 grudnia 2011 r. ministra

postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne

(Dz. U. Nr 298, poz.1769).

Nie wszystkie dokumenty

wymienione ww. katalogu są obligatoryjne w każdej

sprawie – o tym, jakie dokumenty strona jest zobo-

wiązana do wniosku dołączyć, decyduje indywidual-

na sytuacja rodzinna i dochodowa wnioskodawcy.

Zastosowanie kryterium dochodowego wymaga

od organu przyznającego zasiłki rodzinne i dodatki

(tak jest na całym świecie w przypadku świadczeń

uzależnionych od dochodu) ustalenia, czy dochody

wnioskodawcy uprawniają do przyznania świadczeń.

W tej sprawie wnioskodawca może złożyć oświadcze-

nie lub przedłożyć zaświadczenie.

Takie rozwiązanie

istotnych okoliczności warunkujących uzyskanie pra-

wa do świadczeń rodzinnych i odpowiednio świad-

czeń z funduszu alimentacyjnego.

Jednocześnie na-

leży zaznaczyć, że świadczenia rodzinne przyznawa-

ne są na cały 12-miesieczny okres zasiłkowy w opar-

ciu o te oświadczenia lub zaświadczenia.

Stosowana

świadczenia ani oświadczenia na potwierdzenie fak-

wi z urzędu, co jest wykorzystywane w przypadku

Jednocześnie uprzejmie informuję, że w ramach

komunikacyjna obszaru zabezpieczenia społecznego”,

ﬁnansowanegoprzywspółudzialeśrodkówUniiEu-

ropejskiej stworzone zostaną dwa produkty teleinfor-

matyczne – Centralna Baza BeneﬁcjentóworazPlat-

forma Informacyjno-Usługowa, które mają usprawnić

sposób realizacji zadań związanych z ustalaniem pra-

duszu alimentacyjnego.

Zakłada się m.in., że organ

czeń z funduszu alimentacyjnego (w formie papierowej

matyczny z obszaru świadczeń rodzinnych albo obsza-

ru świadczeń z funduszu alimentacyjnego do stosow-

nej bazy danych o przekazanie informacji niezbędnych

ści załączania stosownych dokumentów przez wniosko-

dawcę (np. gmina po otrzymaniu wniosku występuje

poprzez aplikację dziedzinową do bazy e-deklaracje

w celu uzyskania informacji o osiągniętych docho-

dach).

Przewiduje się, że powyższy mechanizm zosta-

nie wdrożony w drugiej połowie 2013 r.

Dzięki powyższym rozwiązaniom osoby ubiegają-

szu alimentacyjnego nie będą musiały dokumento-

wać większości okoliczności potwierdzających ich

z odpowiednimi rejestrami publicznymi (dotyczyć to

452

Pozwoli to organom właściwym sprawnie przy-

znawać świadczenia, ale również wyeliminuje przy-

padki pobierania świadczeń nienależnych (jak sygna-

lizują organy właściwe realizujące świadczenia ro-

dzinne, obecnie prowadzą one bardzo wiele czaso-

chłonnych i kosztownych postępowań dotyczących

zwrotu świadczeń nienależnych wynikających z fak-

tu nieinformowania przez beneﬁcjentówozaistnie-

niu zmian w sytuacji dochodowej i rodzinnej, które

Z szacunkiem

Sekretarz stanu

Jarosław Duda

o dużych odszkodowaniach zawartych

w Ministerstwie Transportu, Budownictwa

sma z dnia 9 listopada 2012 r. (sygn.

SPS-023-11319/

12) przekazującego interpelację posła Henryka

uprzejmie informuję, iż w okresie sprawowania przez

p. Sławomira Nowaka funkcji ministra transportu,

budownictwa i gospodarki morskiej stosunki pracy

nawiązane z kierownikami jednostek podległych lub

nadzorowanych na podstawie powołania oraz z pra-

cownikami ministerstwa na podstawie umowy o pra-

cę kształtowane są zgodnie z obowiązującymi w tym

klauzul, o których mowa w interpelacji.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Szanowny Panie Marszałku!

Odpowiadając na pi-

-023-11321/12, przedstawiam poniżej odpowiedzi na

pytania skierowane do ministra sprawiedliwości

przez pana posła Henryka Kmiecika.

1.

Ile wynosi kwota wypłaconych odszkodowań,

odpraw itp. świadczeń, które zostały wypłacone od-

wołanym czy też zwolnionym pracownikom w okresie

sprawowania przez Pana funkcji ministra?

W okresie od dnia 18 listopada 2011 r. do dnia 28

listopada 2012 r.

Ministerstwo Sprawiedliwości wypła-

ciło pracownikom, których stosunek pracy został roz-

wiązany w związku z przejściem na emeryturę, jedno-

razowe odprawy na ogólną kwotę 582 000,83 zł.

2.

Czy dostrzega Pan wagę i zasadność porusza-

nego powyżej problemu?

Dostrzegam wagę i zasadność poruszanego przez

pana posła problemu.

Jednocześnie informuję, że w umo-

wach o pracę zawieranych przez Ministerstwo Spra-

wiedliwości nie zamieszcza się klauzul zobowiązują-

cych do wypłacania odpraw bądź odszkodowań.

Ministerstwo Sprawiedliwości wypłaca jedynie

świadczenia wynikające z obowiązującego prawa pra-

dzaniu osób zajmujących kierownicze stanowiska

państwowe, rozporządzenie Rady Ministrów z dnia

3.

Czy przedsięwziął Pan działania mające na celu

ukrócenie tego rodzaju praktyk?

Jak wspomniano powyżej, Ministerstwo Sprawie-

dliwości w stosunku do żadnej grupy pracowników

nie stosuje praktyk skutkujących finansowaniem

453

z budżetu państwa świadczeń niemających umoco-

wania w przepisach prawa pracy.

Z wyrazami szacunku

Sekretarz stanu

Warszawa, dnia 4 grudnia 2012 r.

wie zatrudniania pracowników w MSZ i eliminacji

szkodliwych dla ﬁnansówpaństwaklauzulodużych

odszkodowaniach zawartych w umowach o pracę

pracy uprzejmie informuję.

W zakresie nawiązywania, zmiany i rozwiązywa-

nia stosunku pracy w Ministerstwie Spraw Zagra-

nicznych obowiązują: ustawa z dnia 21 listopada

cze do ww. ustaw.

Ustawa o służbie cywilnej stanowi, że nabór do służ-

by cywilnej jest otwarty oraz konkurencyjny, a każdy

skach pracy.

Informacje o wakatach w Ministerstwie

Spraw Zagranicznych są umieszczane w Biuletynie

Informacji Publicznej MSZ oraz BIP KPRM.

W celu

przygotowania do służby zagranicznej osób, które nie

posiadają stopnia dyplomatycznego, ustanowiona zo-

stała roczna aplikacja dyplomatyczno-konsularna

odbywana w MSZ.

Kandydaci, którzy przejdą po-

myślnie postępowanie rekrutacyjne, przez rok przy-

gotowują się pod okiem profesjonalistów do pracy,

pogłębiając swoją wiedzę teoretyczną i praktyczną,

realizując zadania w ministerstwie oraz w placów-

kach zagranicznych.

Mając na uwadze powszechnie

obowiązujące przepisy, w standardach zarządzania

zasobami ludzkimi w MSZ nie ma miejsca na prak-

tyki związane z nepotyzmem lub omijaniem przepi-

sów prawa.

Chciałabym podkreślić, że od kilku lat wdrażana

jest wielopłaszczyznowa modernizacja resortu spraw

zagranicznych mająca na celu między innymi lepsze

i bardziej efektywne zarządzanie zasobami ludzkimi

w warunkach realizacji nowych zadań.

Dała ona pod-

stawę do rozpoczęcia w 2011 r. procesu restruktury-

zacji etatowej i racjonalizacji zatrudnienia.

Konse-

kwencją tych działań była alokacja wydatków zwią-

zanych z wypłatą odpraw i odszkodowań na podsta-

W resorcie spraw zagranicznych na przestrzeni

ostatnich 5 lat (biorąc pod uwagę przyłączenie do MSZ

Urzędu Komitetu Integracji Europejskiej w styczniu

2010 r. czy Zarządu Obsługi w styczniu 2011 r.), w po-

równaniu do stanu etatowego na wrzesień br., stan

zatrudnienia zmniejszono o 310 etatów.

Polityka ra-

cjonalizacji i poszukiwania oszczędności w obszarze

zarządzania zasobami ludzkimi będzie w kolejnych

latach kontynuowana.

Ponadto podkreślam, że w zakresie wypłaty od-

praw emerytalnych lub rentowych, jak również z ty-

tułu rozwiązania stosunku pracy z przyczyn leżących

skróconego okresu wypowiedzenia stosowane są

przepisy prawa powszechnie obowiązującego.

Zgod-

nie z prowadzoną przez MSZ polityką zarządzania

zasobami ludzkimi w umowach o pracę nie stosuje

się żadnych indywidualnych zapisów mających na

celu ustalenie wyższych świadczeń z tytułu rozwią-

zania stosunku pracy niż wynikające m.in. z Kodek-

su pracy lub ustawy o szczególnych zasadach rozwią-

zywania z pracownikami stosunków pracy z przy-

Odnosząc się do prośby o podanie wysokości wy-

płaconych odszkodowań i odpraw, informuję, że w okre-

sie 2007–2012 r. ministerstwo wypłaciło:

— 2007: odprawy z tytułu rozwiązania stosunku

pracy lub odwołania z powodów leżących po stronie

pracodawcy – 6750,95 PLN, odprawy emerytalne/

rentowe – 1 365 209,90 PLN;

— 2008: odprawy z tytułu rozwiązania stosunku

pracodawcy – 0,00 PLN, odprawy emerytalne/rento-

we – 1 193 609,09 PLN;

— 2009: odprawy z tytułu rozwiązania stosunku

we – 1 660 872,44 PLN;

— 2010: odprawy z tytułu rozwiązania stosunku

pracodawcy – 75 011,15 PLN, odprawy emerytalne/

rentowe – 1 239 495,75 PLN;

454

— 2011: odprawy z tytułu rozwiązania stosunku

pracodawcy – 1 021 541,96 PLN, odprawy emerytal-

ne/rentowe – 2 030 401,37 PLN;

— 2012 do dnia 31 października: odprawy z tytułu

prawy emerytalne/rentowe – 384 712,01 PLN.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

w Ministerstwie Skarbu Państwa (11325)

listopada 2012 r. (znak: SPS-023-11325/12) uprzej-

mie informuję, co następuje.

W umowach o pracę pracowników zatrudnionych

w Ministerstwie Skarbu Państwa nie ma zawartych

żadnych klauzul dotyczących wypłaty odszkodowań

z tytułu rozwiązania stosunku pracy.

Jednocześnie pragnę poinformować, że w ramach

stale prowadzonego w Ministerstwie Skarbu Pań-

stwa procesu optymalizacji zatrudnienia z dniem 30

kwietnia 2012 r. zlikwidowane zostały delegatury te-

renowe ministra skarbu państwa, co wiązało się z ko-

niecznością przeprowadzenia zwolnień grupowych.

osobom tym wypłacono odprawy pieniężne w wyso-

kości 648 265,67 zł.

W okresie sprawowania przeze mnie funkcji mi-

nistra skarbu państwa pracownikom gabinetu poli-

tycznego w związku z zakończeniem przez nich peł-

nienia funkcji doradców w gabinecie politycznym

wypłacono odprawy pieniężne w wysokości 21 254,40

zł.

Wypłat dokonano zgodnie z § 5 rozporządzenia

Ponadto osobom odwołanym z pełnionych funkcji

oraz pracownikom, z którymi rozwiązano umowę

o pracę, zgodnie z należnymi im uprawnieniami wy-

nikającymi ze stosunku pracy, wypłacono odprawy

emerytalne i ekwiwalenty urlopowe w wysokości

328 276,19 zł.

Z poważaniem

Minister

Mikołaj Budzanowski

Warszawa, dnia 3 grudnia 2012 r.

Ministerstwie Nauki i Szkolnictwa Wyższego

(11330)

sma SPS-023-11330/12 z dnia 15 listopada 2012 r. do-

Ad 1, 2 oraz 3.

Mając na uwadze stwierdzenia

pana posła Henryka Kmiecika zawarte w przedmio-

towej interpelacji, informuję, że w kierowanym prze-

ze mnie Ministerstwie Nauki i Szkolnictwa Wyższe-

go rekrutacja na stanowiska pracy w służbie cywilnej

bie cywilnej, w ramach otwartych i konkurencyjnych

naborów, a obowiązująca procedura ma na celu wy-

łonienie najlepszego kandydata, tj. osobę, której kom-

petencje w najwyższym stopniu pozwolą w sposób

rzetelny i właściwy wykonywać zadania na wskaza-

nym stanowisku pracy.

Pragnę także zapewnić, że

455

również pracownicy zatrudniani w gabinecie poli-

tycznym ministra, na podstawie umowy o pracę na

czas pełnienia funkcji ministra (na podstawie ustawy

wybierani są każdorazowo na podstawie kompetencji

i doświadczenia koniecznego do sprawowania wyzna-

czonej funkcji.

Z całą stanowczością muszę stwierdzić, iż żaden

z aktów stanowiących podstawę zawarcia stosunku

go nie zawiera dodatkowych klauzul dotyczących od-

szkodowań lub odpraw.

W związku z powyższym w la-

tach 2007–2012 nie wypłacono z tego tytułu odszko-

dowań, odpraw i innych świadczeń.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Maria Orłowska

Warszawa, dnia 3 grudnia 2012 r.

w sprawie liczby zbędnych

ekranów akustycznych wybudowanych

wzdłuż polskich dróg (11337)

smo z dnia 15 listopada 2012 r., znak: SPS-023-

-11337/12, przy którym przekazano interpelację pana

akustycznych, uprzejmie przekazuję następujące wy-

jaśnienia.

Obowiązek budowy ekranów akustycznych wyni-

przed hałasem muszą być objęte również tereny pla-

nowane pod zabudowę, a nie tylko faktycznie obecnie

zabudowane.

wiska (jak np. wentylacja, separatory, ekrany aku-

styczne).

Wymagania te są konieczne w dokumenta-

cji nieodzownej przy wydawaniu późniejszych decyzji

inwestycyjnych.

Ponadto w decyzji może zostać na-

łożony obowiązek przedstawienia analizy porealiza-

cyjnej, określając jej zakres i termin przedstawienia.

nia zabezpieczeń akustycznych.

456

Reasumując, każdy projekt drogowy realizowany

wadzonych postępowań administracyjnych decyzja-

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pi-

-11337/12, przekazujące interpelację pana Bogdana

stycznych wybudowanych wzdłuż polskich dróg,

przedstawiam poniższe wyjaśnienia.

Należy wskazać, że rozporządzenie ministra śro-

Nr 120, poz. 826) podpisane przez ministra środowi-

ska Jana Szyszkę dostosowywało przepisy już wcze-

śniej istniejące do tych wskazanych w dyrektywie

dzania poziomem hałasu w środowisku (Dz. Urz.

L

189 z 18.7.2002 r., str. 12–25) i jednocześnie podtrzy-

mywało ostre wymagania w zakresie ochrony przed

hałasem.

Przy czym faktem jest, że organy ochrony

przepisy dotyczące konstrukcji drogowych.

Nagmin-

ne stosowanie właśnie ekranów akustycznych jako

kroczenia norm hałasu, których stosowanie nie wy-

nika z przepisów znajdujących się w kompetencji mi-

nistra środowiska, wynikało przede wszystkim z prze-

pisów § 179 rozporządzenia ministra transportu i go-

Biorąc pod uwagę sygnalizowany przez wiele jed-

nostek występujący problem z budową ekranów aku-

stycznych, rząd prowadzi przegląd przepisów mają-

cych wpływ na proces budowlany dróg i wybór metody

niezbędne zmiany zostały już wprowadzone, jak

w przypadku dopuszczalnych poziomów hałasu lub są

w trakcie procesu legislacyjnego, jak zmiany rozporzą-

dzenia ministra transportu i gospodarki morskiej

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Janusz Zaleski

Warszawa, dnia 4 grudnia 2012 r.

SPS-023-11345/12, interpelację pana posła Stanisła-

wa Szweda w sprawie wypadków przy pracy w pierw-

szym dniu zatrudnienia uprzejmie informuję.

zm.) obowiązek ubezpieczeń społecznych pracowni-

ków (emerytalnego, rentowych, chorobowego i wy-

padkowego) powstaje od dnia nawiązania stosunku

pracy.

Obowiązek ten powstaje wprost na mocy wska-

zanych przepisów ustawy i nie jest uzależniony od

śmie, czy też pracodawca będący płatnikiem składek

za pracownika dopełnił obowiązku w postaci przeka-

zania zgłoszenia do ubezpieczeń do Zakładu Ubez-

pieczeń Społecznych w terminie, o którym mowa

w art. 36 ust. 4 ustawy.

Odrębną kwestią natomiast

jest brak zgłoszeń do ubezpieczeń pracowników.

Zgodnie z art. 68 powołanej ustawy do zakresu dzia-

457

łania Zakładu Ubezpieczeń Społecznych należy m.in.

łecznych.

W związku z tym terenowe jednostki orga-

nizacyjne ZUS mają obowiązek podejmować odpo-

wiednie działania wyjaśniające lub kontrole w przy-

padkach, gdy uzyskają informacje o braku zgłoszenia

i opłacania składek za osoby podlegające ubezpiecze-

niom.

W przypadku sporu zakład wydaje decyzje, od

Należy też podkreślić, że w kwestii sprawowania nad-

zoru i kontroli przestrzegania prawa pracy, w tym

również przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny

trudnienia i innej pracy zarobkowej, jest właściwa

Państwowa Inspekcja Pracy.

Natomiast spory w za-

kresie stosunków pracy rozstrzygają sądy pracy.

Z informacji otrzymanych od prezesa Zakładu

Ubezpieczeń Społecznych wynika, że w eksploatowa-

nych w zakładzie systemach informatycznych – za-

równo w systemach EMIR i RENTIER, jak też w KSI

– nie jest odnotowana data wypadku przy pracy, lecz

jedynie fakt zaistnienia takiego wypadku, z tytułu

którego wnioskodawca ubiega się o przyznanie świad-

czeń (renty z tytułu niezdolności do pracy i/lub jed-

norazowego odszkodowania).

czy wypadek przy pracy zaistniał w pierwszym dniu

ubezpieczenia – zgodnie ze zgłoszeniem do ubezpie-

czeń społecznych.

Z tych samych względów niemoż-

liwe jest podanie kwot świadczeń wypłaconych z ty-

tułu wypadków, które nastąpiły w pierwszym dniu

ubezpieczenia.

Poniższa tabela zawiera wielkości pokrycia wy-

datków funduszu wypadkowego wpływami ze skła-

dek w latach 2007–2011.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Marek Bucior

terapii zajęciowej (11348)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na

pelację pana posła Stanisława Szweda w sprawie ﬁ-

nansowania warsztatów terapii, proszę o przyjęcie

symalne doﬁnansowanieześrodkówfunduszukosz-

tów działalności warsztatów terapii zajęciowej okre-

ślono na poziomie 90% kosztów.

wie algorytmu przekazywania środków Państwowe-

go Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych

wiązań dotyczących kosztów działania warsztatów

Fundusz wypadkowy

Lp. Treść

Wykonanie

2007 r.

Wykonanie

2008 r.

Wykonanie

2009 r.

Wykonanie

2010 r.

Wykonanie

2011 r.

I. Wpływy składek 4 386 176 4 915 197 5 455 897 5 701 374 6 045 800

II.

Wydatki 4 536 797 5 062 988 5 177 305 5 312 553 5 374 610

III.

Różnica I–II -150 620 -147 791 278 592 388 821 671 190

IV.

Stopień pokrycia wydatków

wpływami ze składek

96,7% 97,1% 105,4% 107,3% 112,5%

458

duszu przekazywanych zgodnie z algorytmem).

Środ-

ki przekazywane w drodze algorytmu określają wy-

sokość zobowiązań obliczanych jako iloczyn liczby

tywności działania WTZ.

W jej wyniku rozważane

zostanie przygotowanie odpowiednich zmian w prze-

pisach, mających na celu poprawę funkcjonowania

WTZ.

Podnosząc kwestię struktury PFRON, uprzejmie

bowości prawnej przez PFRON spotkała się z nega-

tywną oceną organizacji pozarządowych działających

nizacje uznały, iż utrata osobowości prawnej stanowi

cjonowania dotychczas wypracowanego systemu re-

habilitacji osób niepełnosprawnych.

W związku z powyższym podjęte zostały działa-

nia mające na celu optymalne uregulowanie kwestii

su programowania funduszy europejskich na lata

wych w obszarze pomocy publicznej dla przedsiębior-

Odnosząc się do kwestii ﬁnansowaniaremontów

„za zgodą powiatu nie więcej niż 3% środków fundu-

szu przeznaczonych na pokrycie rocznych kosztów

lub jego dodatkowe wyposażenie” przez dodanie za-

dłowego funkcjonowania warsztatu”.

Odnosząc się do kwestii zaliczenia pracowników

do kwaliﬁkacji zatrudnianych w WTZ osób nie jest

możliwe kwaliﬁkowanieichdogrupypracownikówwy-

konujących pracę w szczególnych warunkach.

459

pozbawić WTZ samodzielności, zmuszając je do do-

bierania współpracowników przede wszystkim pod

kątem spełniania wymagań wskazanych w przepi-

sach, a nie pod kątem zatrudniania kadry, której

stek, jak np. środowiskowe domy samopomocy.

Z szacunkiem

Sekretarz stanu

Jarosław Duda

Warszawa, dnia 4 grudnia 2012 r.

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pi-

smo, znak: SPS-023-11349/12, dotyczące interpelacji

wiskowych, uprzejmie informuję.

ziomie bezpieczeństwa w placówkach wsparcia dzien-

nego.

Wójt, wydając zezwolenie, żąda m.in. pozytywnej

publiczne placówki wsparcia dziennego zobowiązane

460

Odpowiedź

podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

przypadków aborcji przeprowadzonych

służby zdrowia, przesłaną przy piśmie z dnia 15 li-

stopada 2012 r., znak: SPS-023-11352/12, pana Mar-

ka Kuchcińskiego, wicemarszałka Sejmu, uprzejmie

proszę o przyjęcie następujących wyjaśnień.

1.

Ile wykonano aborcji w latach 2010–2011 ze

Zgodnie ze „Sprawozdaniem Rady Ministrów z wy-

konywania oraz o skutkach stosowania w roku 2011

czalności przerywania ciąży” (Dz. U. Nr 17, poz. 78,

z późn. zm.) w 2010 r. wykonano 27 zabiegów prze-

matki, a w 2011 r. 49 takich zabiegów.

Zgodnie ze „Sprawozdaniem Rady Ministrów

z wykonywania oraz o skutkach stosowania w roku

nie wykonano zabiegu przerwania ciąży w związku

z uzasadnionym podejrzeniem, że ciąża powstała

3.

Ile wykonano aborcji eugenicznych w latach

2010–2011?

Zgodnie ze „Sprawozdaniem Rady Ministrów

puszczalności przerwania ciąży” w 2010 r. wykonano

614 zabiegów przerwania ciąży, w przypadku gdy ba-

dania prenatalne lub inne przesłanki medyczne wska-

no 620 takich zabiegów.

4.

W ilu przypadkach w latach 2010–2011 doszło

do aborcji, gdyż stwierdzono, że płód dotknięty jest

zespołem Downa lub zespołem Turnera?

Podstawy prowadzenia badań statystycznych

przedmiotowej ustawy stanowi, że program badań

statystycznych statystyki publicznej ustala Rada Mi-

nistrów w drodze rozporządzenia.

Program badań

określony w załączniku do rozporządzenia Rady Mi-

łączniku do wyżej wymienionego rozporządzenia

wia i jej funkcjonowanie” wskazany jest obowiązek

nych Ochrony Zdrowia sprawozdań MZ-24 (roczne

ogólnego).

porządzenia, wzory formularzy sprawozdawczych i ob-

kwestionariuszy i ankiet statystycznych stosowanych

-24 podaje się łączną liczbę przerwań ciąży wykona-

nych w placówkach ambulatoryjnej opieki zdrowot-

informacje o działalności oddziału ginekologiczno-

-położniczego podaje się łączną liczbę zabiegów prze-

rwania ciąży z podziałem na przyczynę przerwania

w wyniku badań prenatalnych, w wyniku czynu za-

bronionego).

Podsumowując, w programie badań statystycz-

danych dotyczących liczby dokonanych w danym roku

zabiegów przerywania ciąży, w przypadku gdy bada-

choroby zagrażającej jego życiu z podziałem na wska-

zania, jakie były podstawą do dokonania zabiegu

przerwania ciąży.

Dane interesujące pana posła nie

były zbierane również w 2010 r. ani w 2011 r.

Z poważaniem

461

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w Ministerstwie Środowiska

w sprawie podjęcia przez Ministerstwo

zapisów zmienionej ustawy o utrzymaniu

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

terpelację posła Jacka Osucha przekazaną przez

2012 r., znak: SPS-023-11372/12, w sprawie podjęcia

nach wymagając przeprowadzenia przetargu i okre-

ciu przez gminy obowiązku odbierania odpadów ko-

na konkurencyjnym rynku, który zapewnią organi-

również fakt zapewnienia ochrony właścicieli nieru-

chomości przed zawyżaniem kosztów gospodarowa-

nia odpadami komunalnymi przez gminne jednostki

w zakresie przesunięcia terminu wejścia w życie nie-

których przepisów ustawy.

Ministerstwo Środowiska praktycznie od momen-

tu przygotowania projektu nowelizacji ustawy o utrzy-

działania mające na celu wsparcie samorządów.

Na

stronie ministerstwa została uruchomiona podstro-

na: Utrzymanie czystości i porządku w gminach, na

której zamieszczane są interpretacje przepisów zno-

welizowanej ustawy, a także odpowiedzi na zadawa-

ne pytania.

Zlecone również zostało wykonanie pod-

ręcznika dla gmin, który zawiera przydatne informa-

cje dotyczące m.in. przeprowadzania przetargów, po-

dejmowania uchwał, przeprowadzania analizy rynku

się on również na stronie internetowej Ministerstwa

Środowiska, a odrębnie został przekazany drogą

elektroniczną do gmin i urzędów marszałkowskich.

Do dyspozycji gmin oddana została również ulotka

i plakat, które zawierają najistotniejsze z punktu wi-

462

dzenia mieszkańców informacje o nowym systemie.

Gminy mogą je pobrać bezpłatnie ze strony interne-

towej Ministerstwa Środowiska.

Planujemy również

wspierać gminy w edukowaniu i informowaniu miesz-

kańców o wprowadzanych zmianach, a także o spo-

sobach prawidłowego postępowania z odpadami – już

od sierpnia br. rozpoczęła się kampania edukacyjna

w mediach dotycząca nowej ustawy.

Powołany został

zespół ekspertów, którzy udzielają wyjaśnień doty-

czących organizacji nowego systemu, w tym dotyczą-

cych opłat, aspektów technicznych instalacji i praw-

nych.

Do urzędów marszałkowskich i gmin został

przekazany adres poczty elektronicznej: eksper-

t@mos.gov.pl, na który należy kierować pytania do

ekspertów.

Ministerstwo Środowiska, mając na uwadze dalece

idące zmiany wynikające z wdrażania nowelizacji

zróżnicowało terminy wejścia w życie niektórych za-

pisów ustawy, które mogą wymagać gruntowniejszego

przygotowania gmin.

W związku z tym większość

natomiast niektóre dopiero w dniu 1 lipca 2013 r.

Z wyrazami szacunku

(11376)

12, przy którym przesłano interpelację posła Dariu-

sza Piontkowskiego dotyczącą budowy obwodnicy Au-

gustowa, uprzejmie przekazuję informacje w przed-

Zadanie polegające na budowie obwodnicy Augu-

cji w systemie: projektuj i buduj.

Umowa z wykonaw-

cą została zawarta w dniu 11 marca 2011 r. i przewi-

duje m.in. 15-miesięczny okres na wykonanie projek-

Należy wskazać, że wniosek o wydanie decyzji

złożony do wojewody podlaskiego w dniu 23 maja

2012 r.

Obecnie trwa postępowanie administracyjne

w przedmiotowej sprawie, które zakończy się wyda-

niem decyzji.

Zgodnie z informacjami uzyskanymi

w Podlaskim Urzędzie Wojewódzkim zakończenie

procedur planowane jest do końca 2012 r.

Wydanie przedmiotowej decyzji będzie oznaczało

przejęcie z mocy prawa nieruchomości pod budowę

przedmiotowej drogi, co umożliwi rozpoczęcie prze-

kazywania placu budowy.

Ułatwi też prowadzenie

badań geotechnicznych i archeologicznych na dział-

Warto dodać, iż na etapie prac projektowych,

z wniosku o zezwolenie na realizację inwestycji dro-

gowej wyodrębniony został węzeł Augustów (rozjazd

na Łomżę i Białystok).

Takie działanie wynika z fak-

tu, że po przeprowadzeniu konsultacji społecznych

oraz w wyniku dodatkowych analiz, zapadła decyzja

przygotowywany projekt zakłada, że ruch na kierun-

ku Raczki – Białystok zostanie poprowadzony na gór-

nej kondygnacji, natomiast kierunek Augustów –

Łomża kondygnacją dolną.

Takie rozwiązanie zmniej-

oraz umożliwi normalne funkcjonowanie dotychczas

Odnosząc się do problematyki przeciągającego się

procesu przygotowawczego dla przedmiotowego pro-

jektu, należy wskazać na kwestie związane z ustale-

niem ostatecznego wariantu przebiegu przedmioto-

wej obwodnicy zgodnego z przepisami prawa krajo-

wego i europejskiego, w tym w szczególności z prze-

pisami dotyczącymi ochrony środowiska naturalne-

go.

W tym miejscu należy podkreślić, że prace budow-

lane na zadaniu obejmującym budowę obwodnicy

Augustowa, która pierwotnie miała przebiegać przez

dolinę Rospudy zostały przerwane na przełomie 2008

i 2009 r. ze względu na uchylenie pozwolenia na bu-

dowę przez wojewódzki sąd administracyjny.

W związ-

ku z tym konieczne stało się ponowne przeprowadze-

nie całej procedury administracyjnej związanej z uzy-

skaniem decyzji administracyjnych wymaganych

uwarunkowaniach, rozstrzygającej kwestię przebie-

gu drogi.

Ostatecznie decyzja ta została uzyskana 29

grudnia 2009 r., co pozwoliło na ogłoszenie przetargu

i wyłonienie wykonawcy, który aktualnie realizuje

zadanie.

Prowadzenie robót budowlanych na zadaniu prze-

widywane jest na lata 2013–2014.

W związku z tym

należy wskazać, że w chwili obecnej brak jest uza-

sadnienia dla twierdzeń o istnieniu zagrożenia ter-

minu realizacji zadania przypadającego na jesień

2014 r.

Odnosząc się do kwestii kosztów budowy obwod-

nicy Augustowa oraz zabezpieczenia środków ﬁnan-

sowych na ten cel, należy wskazać, że nakłady prze-

widywane do poniesienia na przedmiotowe zadanie

w latach 2010–2015 wynoszą l446,7 mln zł.

Nato-

miast wszystkie zadania ujęte w załączniku nr l do

463

programu, w tym także obwodnica Augustowa, po-

siadają zabezpieczone środki ﬁnansowenarealizację

w ramach limitu 82,8 mld zł przyznanego przez Radę

Ministrów.

Zgodnie z wprowadzonym w połowie 2009 r.

systemem ﬁnansowania,wszelkiewydatkiinwesty-

krajowych, realizowane są ze środków Krajowego

Funduszu Drogowego.

Ze środków budżetu państwa

ﬁnansowanesązaśwydatkizwiązanezremontami,

utrzymaniem i zarządzaniem siecią dróg krajowych

powiatu) oraz pracami przygotowawczymi.

Reasumując, chciałbym zapewnić, że wszelkie

działania podejmowane przez resort transportu są

zgodne z przepisami prawa.

Zaś celem działań w sfe-

rze realizacji inwestycji drogowych jest m.in. zapew-

nienie terminowej i właściwej realizacji inwestycji,

minimalizowanie ryzyka opóźnień oraz rzetelna we-

ryﬁkacjaibezzwłocznedokonywaniepłatnościwy-

konawcom.

generalny dyrektor dróg krajowych i au-

tostrad, jako inwestor zadań realizowanych na sieci

dróg krajowych, prowadzi stały i bieżący nadzór oraz

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tadeusz Jarmuziewicz

w sprawie niedożywienia dzieci

wie niedożywienia dzieci, w tym uczniów w placów-

kach oświatowych (SPS-023-11377/12), wyjaśniam,

co następuje.

Decentralizacja państwa i przypisanie poszczegól-

nym jednostkom samorządu terytorialnego określo-

nych zadań uczyniło samorządy odpowiedzialnymi

za ich realizację.

Zgodnie z Konstytucją RP oraz

rządu terytorialnego działają samodzielnie, na pod-

stawie własnego budżetu.

Należy pamiętać, że udzielanie pomocy w formie

dożywiania dzieci, w tym uczniów, zgodnie z art. 17 ust. 1

wiązkowym.

Jako zadanie własne jest ono realizowane w ra-

mach środków własnych gminy.

Do zadań jednostek samorządu terytorialnego

runków działania, w tym możliwości prowadzenia

stołówki szkolnej

1)

jako zadania włączonego w orga-

nizację pracy szkoły.

Funkcjonowanie szkoły jest ﬁnansowane przez

nich lat część oświatowa subwencji ogólnej przekazy-

wana organom prowadzącym szkoły (jednostkom

samorządu terytorialnego) ulega systematycznemu

zwiększeniu:

— w 2010 r. wzrost o 4,8% w stosunku do roku

2009 r.,

— w 2011 r. wzrost o 5,5% w stosunku do roku

2010 r.,

2011 r.

działalność.

Jednym z elementów samodzielności jed-

nostek samorządu terytorialnego jest samodzielność

gospodarki ﬁnansowej–pobieraniadochodówokre-

ślonych w ustawach (władztwo dochodowe) oraz dys-

ponowania nimi w granicach określonych przez usta-

wy dla realizacji prawnie określonych zadań (władz-

two wydatkowe).

Artykuł 67a wprowadzony w 2007 r.

do ww. ustawy umożliwia poprzez określenie wa-

runków korzystania ze stołówki szkolnej zwolnienie

posiłki.

Ubóstwo nadal jest jedną z głównych barier ogra-

niczających szanse rozwoju edukacyjnego dzieci i mło-

dzieży.

Bariera ﬁnansowawpływanegatywnienapro-

ces edukacyjny, zaburza relacje z rówieśnikami, a tym

w środowisku.

Od wielu lat minister edukacji naro-

dowej prowadzi działania, których celem jest wyrów-

nywanie szans edukacyjnych uczniów, szczególnie

Już od 1996 r. zadanie dożywiania uczniów wspie-

realizowane było w ramach przyjmowanych uchwałą

1)

464

wanych ze środków przewidzianych w budżecie pań-

i w 2005 r. wsparcie to realizowane było w ramach

programów rządowych przy podwyższonym kryte-

rium dochodowym (do 150% kryterium dochodowego

cy społecznej).

działania pomocy ograniczał się jedynie do szkół pod-

stawowych i gimnazjów.

Pomocą w zakresie dożywia-

nia nie były objęte dzieci do 7. roku życia i młodzież

szkół ponadgimnazjalnych.

Dopiero w ramach rzą-

dowego programu „Posiłek dla potrzebujących” re-

alizowanego w 2005 r. rozszerzono zakres podmioto-

wy w stosunku do poprzednich programów (realizo-

wanych w latach 2002–2003) i objęto pomocą dzieci

nych środków ﬁnansowych na ten cel, był fakt, że

Prowadząc politykę wyrównywania szans, w tym

ny element systemu pomocy w 2005 r.

rząd ustano-

wił wieloletni program pn. „Pomoc państwa w zakre-

sie dożywiania”, uznając za sprawę najwyższej wagi

w zakresie dożywiania, szczególnie w odniesieniu do

dzieci i młodzieży, przyjmując także zasadę gwaran-

cji stałego doﬁnansowania tego zadania zbudżetu

państwa w określonym przedziale czasowym.

Stało

publicznych w zakresie możliwości realizowania pro-

tys. zł, środki własne gmin 265 559 tys. zł – łączne

zł, środki własne gmin 283 973 tys. zł – łączne wy-

datki na realizację programu – 811 080 tys. zł,

tys. zł, środki własne gmin 281 203 tys. zł – łączne

tys. zł, środki własne gmin 297 843 tys. zł – łączne

zł, środki własne gmin 297 019 tys. zł – łączne wy-

zł, środki własne gmin 295 073 tys. zł – łączne wy-

Z dniem 1 października 2012 r. decyzją Rady Mi-

nistrów nastąpiła zmiana wysokości kryteriów do-

społecznej.

Obecnie wynoszą one:

Jednocześnie wzrosną:

sem uchodźcy i ochroną uzupełniającą) z 446–1175 zł

na 531–1260 zł,

W związku z podwyższeniem ww. kryteriów docho-

dowych i niektórych świadczeń pieniężnych oszacowa-

no, że wydatki wzrosną w 2012 r. o 116 900 tys. zł

z budżetu państwa, o 7900 tys. zł z budżetów gmin,

o 100 tys. zł z budżetów powiatów, natomiast w 2013 r.

o 467 500 tys. zł z budżetu państwa, o 31 500 tys. zł

z budżetów gmin, o 500 tys. zł z budżetów powiatów.

2)

465

Zmiany w zakresie wzrostu kwot kryteriów do-

mają bezpośredni wpływ na poszerzenie kręgu od-

biorców programu „Pomoc państwa w zakresie doży-

wiania”.

Pomoc w ramach programu przyznawana jest

mie jest to podwyższone do 150% kryterium docho-

mocy społecznej.

Zatem pomoc w ramach programu

program umożliwia dzieciom i uczniom skorzystanie

du środowiskowego, tj. 20% dzieci i uczniów dożywia-

nych na terenie gminy, które mogą skorzystać z po-

siłku w tym trybie.

W 2011 r. taką pomoc otrzymało

W ramach programu organizowany jest również

dowóz posiłków, co ułatwia realizację pomocy na wsi,

w małych miasteczkach lub w przypadku dotarcia do

osób starszych lub niepełnosprawnych.

Od początku

obowiązywania programu przeznaczane środki z bu-

dżetu państwa wynosiły od 500 000 tys. zł do 550 000

tys. zł.

Każdego roku wysokość środków na pomoc

kierowaną do osób zamieszkujących tereny wiejskie

stanowi 43% ogółu wydatkowanych środków.

W 2011 r.

łącznie pomocą w ramach programu objęto 1 933 998

osób, z czego ponad 50% (971 160 osób) z obszarów

wiejskich.

Spośród tej liczby:

— 301 232 osoby to dzieci do 7. roku życia (w tym

49% tej liczby, tj. 149 591 stanowiły dzieci z obszarów

wiejskich),

— 730 122 to uczniowie do czasu ukończenia szko -

ły ponadgimnazjalnej (w tym 61% tej liczby, tj. 451 663

stanowili uczniowie z obszarów wiejskich),

— 886 948 to osoby i rodziny znajdujących się w sy -

tuacjach wymienionych w art. 7 ustawy o pomocy

społecznej (w tym 40% tej liczby, tj. 356 044 stanowi-

ły osoby z obszarów wiejskich).

Za zbieranie danych z przebiegu realizacji progra-

mu, opracowywanych przez wydziały polityki spo-

łecznej urzędów wojewódzkich na podstawie infor-

macji przedstawianej przez gminy na terenie kraju,

odpowiedzialne jest Ministerstwo Pracy i Polityki

Społecznej.

Dane te zbierane są kwartalnie, jak i rów-

nież przedstawiana jest Sejmowi RP roczna informa-

cja z realizacji programu w kraju.

Dane te obejmują

m.in. liczbę osób objętych programem, korzystają-

cych z form pomocy przewidzianej programem, liczbę

punktów żywieniowych, placówki prowadzące doży-

wianie, koszt programu, szacunkową liczbę dzieci

i osób wymagających dożywiania nieobjętych progra-

mem z powodu: braku środków, braku warunków

ku, z niechęci do korzystania z tej formy pomocy,

z innych powodów.

Z informacji przekazanych z Mi-

nisterstwa Pracy i Polityki Społecznej dane te obra-

zują przebieg realizacji programu i są odmienne od

danych zbieranych przez Polską Akcję Humanitarną.

Dodatkowo jednym z efektów oddziaływania progra-

wiania” odnotowanym na podstawie danych staty-

stycznych zebranych w ww. resorcie był w 2008 r., jak

i 2009 r. brak osób, które spełniając kryteria progra-

mu, nie zostały objęte pomocą ze względu na brak

środków.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że z informacji

przekazanych przez MPiPS wynika, iż resort pracy

nie dysponuje danymi dotyczącymi niedożywienia

dzieci w ciągu ostatnich dwudziestu lat ani danymi

dotyczącymi dożywiania dzieci w krajach Unii Euro-

pejskiej.

Pragnę zaznaczyć, że zadanie dożywiania dzieci

i osób pozbawionych posiłku jest realizowane wspól-

nie z organizacjami pozarządowymi, które dzięki for-

mom działania mogą docierać do osób takiej pomocy

wymagającej.

W ciągu trwania programu kolejne nowelizacje

ustawy ustanawiającej program, jak i aktu wykonaw-

czego do ustawy były dostosowywane do potrzeb

zgłaszanych przez koordynatorów realizujących pro-

gram i wychodziły naprzeciw oczekiwaniom osób wy-

magających pomocy, np. w szczególnie uzasadnio-

nych przypadkach początkowo 10%, a następnie 20%

dzieci i uczniów mogło skorzystać z posiłku bez wy-

dawania przez ośrodek pomocy społecznej decyzji

administracyjnej.

Proces legislacyjny dotyczący ewentualnie nowej

ustawy, programu, rozporządzeń czy nowelizacji

obecnej ustawy wymaga od projektodawcy przepro-

wadzenia uzgodnień i konsultacji społecznych.

Obec-

na ustawa o ustanowieniu programu wieloletniego

je do końca roku 2013.

Po jej zakończeniu resort pra-

cy i polityki społecznej przedstawi dalsze rozwiąza-

nia w obszarze pomocy społecznej.

Z wyrazami szacunku

Sekretarz stanu

Warszawa, dnia 29 listopada 2012 r.

i doskonalenia zawodowego nauczycieli (11382)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

466

Lassoty (pismo nr: SPS-023-11382/12) w sprawie wy-

organizacji i ﬁnansowaniakształceniaidoskonalenia

zawodowego nauczycieli, uprzejmie wyjaśniam, co

następuje.

Ministerstwu Edukacji Narodowej znane są wy-

niki kontroli przeprowadzonej przez Najwyższą Izbę

Kontroli w zakresie organizacji i ﬁnansowania

kształcenia i doskonalenia zawodowego nauczycieli.

Kontroli NIK podlegały publiczne placówki doskona-

lenia nauczycieli, publiczne szkoły, publiczne szkoły

nisterstwo Edukacji Narodowej.

Najwyższa Izba

nieprawidłowości, działania Ministerstwa Edukacji

cenia i doskonalenia zawodowego nauczycieli.

For-

mułując pozytywną ocenę, w szczególności wskazała

na przeprowadzenie przez Ministerstwo Edukacji

Narodowej diagnozy funkcjonowania krajowego sys-

temu doskonalenia zawodowego nauczycieli w ra-

mach projektu systemowego pn. „Wzmocnienie sys-

temu wspierania rozwoju szkół ze szczególnym

twa metodycznego”.

Wnioski przedstawione w informacji Najwyższej

systemu doskonalenia nauczycieli, przygotowanym

jektu oraz oceny i zalecenia sformułowane przez NIK

będą służyły do przygotowania nowych rozwiązań

nauczycieli.

W Ministerstwie Edukacji Narodowej

magania przedszkoli, szkół i placówek, w którym

istotną rolę będą odgrywały placówki doskonalenia

wek tak, aby kierowane do nauczycieli doskonalenie

Projektując system wspomagania, przyjęto, że:

placówki, nie zaś wyłącznie do poszczególnych osób

oznacza, że poprzez doskonalenie nauczycieli cało-

ściowo oddziałuje się na szkołę lub placówkę rozu-

mianą jako złożona, wieloaspektowa organizacja,

— wspomaganie pomaga szkole lub placówce

w rozwiązywaniu jej problemów, ale nie wyręcza jej

temu wsparcia musi uwzględniać podmiotową, auto-

nomiczną rolę szkoły lub placówki i ściśle współpra-

cować ze szkołą lub placówką przy organizowaniu

lub placówkę,

— zakres wspomagania wynika z analizy indywi -

dualnej sytuacji szkoły lub placówki i odpowiada na

jej specyﬁcznepotrzeby,punktemwyjściawszelkich

działań adresowanych do nauczycieli danej szkoły

lub placówki jest rzetelna, angażująca społeczność

rektora szkoły lub placówki przy pomocy placówki

wsparcia,

— wspomaganie jest procesem, czyli odchodzi się

od pojedynczych, samodzielnych form doskonalenia

cówce, obejmujących cały proces wspomagania, po-

czynając od przeprowadzenia, we współpracy ze szko-

W procesie wspomagania powinno się uwzględ-

niać także efekty kształcenia, w szczególności wy-

niki ewaluacji zewnętrznej i wewnętrznej szkoły lub

placówki, oraz wyniki sprawdzianu i egzaminów ze-

wnętrznych.

Dopełnieniem i rozszerzeniem realizo-

wanego w szkole/przedszkolu wspomagania powin-

no być powstanie sieci skupiających nauczycieli (dy-

rektorów, nauczycieli poszczególnych przedmiotów,

psychologów, pedagogów, bibliotekarzy itd.) z róż-

nych szkół i placówek.

Sieć powinna służyć współ-

pracy i samokształceniu dającemu możliwość wy-

miany doświadczeń, analizie dobrych praktyk, two-

rzeniu innowacyjnych rozwiązań czy poszerzaniu

kompetencji.

Sieci współpracy będą mogły mieć charakter:

— przedmiotowy (na przykład sieć współpracy

matematyków, polonistów czy przyrodników),

— problemowy (na przykład sieć współpracy na -

uczycieli pracujących z uczniem niepełnosprawnym

czy też sieć łącząca osoby zainteresowane rozbudze-

niem nauczycielskiej kreatywności).

Podstawą systemu wspomagania musi być ścisła

współpraca placówek doskonalenia nauczycieli, po-

radni psychologiczno-pedagogicznych oraz bibliotek

pedagogicznych przy realizacji działań związanych

powyższe, planuje się wprowadzić zmiany w funkcjo-

nowaniu tych jednostek polegające na umożliwieniu

im organizowania i prowadzenia:

467

— pomocy szkole w zakresie diagnozowania po -

trzeb,

— przedstawieniu możliwych sposobów działania

których możliwe będą organizowanie doskonalenia

w różnych formach obejmujących zarówno spotkania

z udziałem zewnętrznych ekspertów (np. wykłady,

warsztaty, konsultacje grupowe), jak i wszelkie formy

inicjowane przez organizatora i prowadzącego sieć

(np. organizowanie lekcji pokazowych, omawianie

dobrych praktyk, wspólne poszukiwanie optymal-

nych rozwiązań bieżących problemów dydaktycznych

i wychowawczych).

W tym celu wydane zostało rozporządzenie mini-

stra edukacji narodowej z dnia 26 października 2012 r.

skonalenia nauczycieli (Dz. U. poz. 1196).

Odpowied-

nie zmiany dotyczyć będą także:

— rozporządzenia ministra edukacji narodowej

— rozporządzenia ministra edukacji narodowej

nych (Dz. U. Nr 89, poz. 824).

Zmiany w przepisach zostały zaprojektowane

maganie od 1 stycznia 2016 r.

Oprócz ww. zadań re-

alizowanych przez wszystkie placówki systemu wspo-

magania szkół i placówek szczególnym zadaniem

publicznych placówek doskonalenia nauczycieli pro-

wadzonych przez jednostki samorządu terytorialne-

go będzie obowiązek informowania o kierunkach

polityki oświatowej państwa, ustalanych przez mini-

ty, w tym planowanych i wprowadzanych zmianach.

Szybka i pełna informacja o planowanych i wdraża-

nych zmianach pozwoli szkołom i placówkom lepiej

Szczególnym zadaniem placówek doskonalenia

nauczycieli prowadzonych przez ministra edukacji

narodowej będzie:

— wspieranie publicznych placówek doskonalenia

nauczycieli, poradni psychologiczno-pedagogicznych

lityki oświatowej państwa, ustalanej przez ministra

— wspieranie ww. placówek oraz doradców meto -

Już obecnie placówki doskonalenia nauczycieli

dejmują działania wspierające placówki doskonalenia

nauczycieli w realizacji ich nowych zadań.

W lutym

2012 r. uruchomiono w Ośrodku Rozwoju Edukacji

pilotażowy program wspierania placówek doskona-

lenia nauczycieli pn. „Nowa rola placówek doskona-

lenia”.

W ramach pilotażowego programu wspierania

placówek doskonalenia nauczycieli Ośrodek Rozwoju

Edukacji zapewni placówkom pomoc we wdrażaniu

udzielanie bieżących informacji na temat prac syste-

mowych dotyczących edukacji.

pn. „System doskonalenia nauczycieli oparty na ogól-

nodostępnym kompleksowym wspomaganiu szkół”

nalenia nauczycieli), w ramach którego przygotowano

schematy ofert doskonalenia i schematy sieci współ-

pracy i samokształcenia dla nauczycieli i dyrektorów

wspomagania i organizowania sieci współpracy.

Uru-

chomiono także działania służące przygotowaniu za-

plecza kadrowego i merytorycznego, w tym szkolenia

współpracy, oraz dla dyrektorów szkół i przedszkoli.

Tematyka szkoleń obejmuje m.in. diagnozowanie po-

trzeb rozwojowych szkoły.

Planuje się również w ra-

mach ww. projektu uruchomić platformę informatyczną

skierowaną do dyrektorów placówek oświatowych,

nia 3.5: Kompleksowe wspomaganie rozwoju szkół

mach których możliwe będzie organizowanie wspoma-

kształcenia dla nauczycieli i dyrektorów szkół.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

468

Odpowiedź

obwoźnych gabinetów stomatologicznych,

tzw. dentobusów (11383)

pada 2012 r., nr SPS-023-11383/12, w sprawie moż-

liwości wykorzystywania obwoźnych gabinetów sto-

matologicznych, tzw. dentobusów, uprzejmie infor-

muję.

opieki przez lekarza podstawowej opieki zdrowotnej

lizację zapisaną w umowie z Narodowym Funduszem

Dyrektorzy szkół nie mają obowiązku organizo-

nie ma też żadnych przeciwwskazań do zakładania

gabinetów stomatologicznych na terenach szkół.

Nie-

którzy stomatolodzy zakładają swoje indywidualne

praktyki stomatologiczne w dzierżawionych od szko-

ły pomieszczeniach.

Świadczeniodawcy ci, przystępu-

spełnić warunki zawarte w konkursach ofert.

Wyma-

Przychylając się do licznych postulatów wpływa-

w postępowaniu konkursowym na 2012 r. i lata na-

stępne zlecił dyrektorom oddziałów wojewódzkich,

dostępności świadczeń stomatologicznych dedykowa-

nych dzieciom i młodzieży szkolnej w jak najbliższym

otoczeniu zamieszkania i pobierania nauki.

wania pojazdów służących udzielaniu świadczeń sto-

matologicznych, zarówno z zakresu proﬁlaktyki,jak

i leczenia (art. 10 ustawy ministra zdrowia z 2011 r.

z późn. zm.).

Takie mobilne gabinety mogą być użyt-

kowane w ramach jednostki czy komórki organiza-

cyjnej podmiotu leczniczego, który to podmiot musi

posiadać swoją siedzibę zgodnie z ustawą o działal-

zm.).

Ponadto gabinety te muszą spełniać wszystkie

normy dotyczące sposobu i bezpieczeństwa ich użyt-

kowania.

Przedmiotowe wymagania zawarte są w roz-

planuje podjęcia dodatkowych działań związanych

z możliwością wykorzystywania mobilnych gabine-

tów dentystycznych.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Aleksander Sopliński

dokonujący przewozów dzieci do szkół (11388)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pi-

smo, nr SPS-023-11388/12, z dnia 15 listopada 2012 r.,

na Sejm RP Anny Nemś w sprawie potrzeby likwida-

cji problemów, z jakimi borykają się obecnie przed-

siębiorcy dokonujący przewozów dzieci do szkół, przed-

stawiam poniżej odpowiedź odnoszącą się do zagad-

Zasady wykonywania przewozów regularnych

specjalnych osób w krajowym transporcie drogowym

z tymi zasadami wykonywanie przewozów regular-

nych specjalnych w krajowym transporcie drogowym

wymaga zezwolenia wydanego przez organ, o którym

469

o wydanie tego zezwolenia (art. 22 ust. 4 ustawy o trans-

porcie drogowym) należy dołączyć:

— informację określającą grupę osób, która bę -

dzie uprawniona do korzystania z przewozu;

— proponowany rozkład jazdy;

— schemat połączeń komunikacyjnych z zazna -

czoną linią komunikacyjną i przystankami;

— potwierdzenie uzgodnienia zasad korzystania

cyjnych miast i obiektów dworcowych.

Zezwolenie na przewozy regularne specjalne, uzy-

skane w wyżej opisanym trybie, musi uzyskać również

przewoźnik, który zamierza prowadzić działalność

związaną z dowozem dzieci do szkół, a wykonywanie

tych przewozów ściśle wiąże się z przestrzeganiem

przez przewoźnika stosownego rozkładu jazdy.

Specyﬁkądowozudziecidoszkółjestregularność

przewozów wynikająca z planu zajęć szkolnych, prze-

platana sytuacjami, gdy zajęcia szkolne mogą trwać

dłużej lub krócej (np. z tytułu anomalii klimatycz-

nych, uroczystości szkolnych, zawieszenia zajęć lub

zajęć dodatkowych).

Problem opisany przez panią poseł był sygnalizo-

wany przez środowisko przewoźników drogowych.

Uznając słuszność argumentacji dotyczącej po-

trzeby wprowadzenia bardziej elastycznego podejścia

do konieczności przestrzegania rozkładu jazdy, wy-

nikającej z udzielonego zezwolenia, w resorcie trans-

portu opracowano nowelizację przepisów ustawy

o transporcie drogowym również w tym zakresie.

Zgodnie z art. 73 pkt 2 ustawy z dnia 16 grudnia

redakcja art. 18 ust. 1a ustawy o transporcie drogo-

wym.

Wprowadzony został zapis, że wykonywanie prze-

wozów regularnych specjalnych organizowanych przez

jednostkę samorządu terytorialnego w krajowym trans-

porcie drogowym – o ile w środkach transportu znajdu-

je się dokument stwierdzający uprawnienie do ich wy-

konywania – nie wymaga uzyskania zezwolenia, któ-

rego częścią składową jest rozkład jazdy.

Zmiana ta jest elementem szerszej zmiany, doty-

czącej przepisów związanych z wydawaniem zezwo-

leń na wykonywanie przewozów regularnych i regu-

larnych specjalnych w krajowym transporcie drogo-

wym.

Wejście w życie tych regulacji przewidziane jest

po dniu 31 grudnia 2016 r.

Mając na względzie wagę problemu poruszonego

przez panią poseł, resort transportu ponownie prze-

analizuje zgłoszoną propozycję pod kątem możliwości

jak najszybszego wprowadzenia zmian w tym zakre-

sie, tak aby wychodziły one naprzeciw oczekiwaniom

społecznym.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tadeusz Jarmuziewicz

(11392)

znak: SPS-023-11392/12, dotyczącym interpelacji

pani poseł Elżbiety Achinger w sprawie działań pro-

wadzonych przez MPiPS w kwestii realizacji reformy

emerytalnej pragnę uprzejmie przedstawić, co nastę-

puje.

wyższanie i zrównanie wieku emerytalnego dla ko-

biet i mężczyzn na poziomie 67 lat oraz ograniczenie

stosowania przepisów umożliwiających wcześniejsze

zakończenie aktywności zawodowej, które dotych-

czas funkcjonują w systemie emerytalnym rolników

widują stopniowe podnoszenie wieku emerytalnego,

począwszy od 2013 r., do poziomu 67 lat, tak by po-

2020 r. a dla kobiet do końca 2040 r.

Powołana usta-

wa z dnia 11 maja 2012 r. zawiera również regulacje

dotyczące czasu trwania szczególnej ochrony stosun-

ków pracy niektórych pracowników w wieku przed-

emerytalnym w związku z wydłużeniem wieku eme-

rytalnego.

Chodzi tu o kobiety urodzone w okresie od

1953 r. do 1956 r. oraz mężczyzn urodzonych w okre-

niniejszej ustawy będą już objęci ochroną z art. 39

Kodeksu pracy lub mogliby być taką ochroną objęci.

Regulacje ustawy wyraźnie przesądzają, że ochrona

ta będzie trwać do czasu osiągnięcia nowego, wydłu-

żonego wieku emerytalnego.

ustaw było poprzedzone kampanią informacyjno-

-edukacyjną.

Kampania dotycząca kwestii podniesie-

nia wieku emerytalnego była realizowana na podsta-

wie porozumienia w sprawie ustalenia zasad współ-

pracy i rozliczenia z realizacji kampanii informacyj-

no-edukacyjnej dotyczącej reformy emerytalnej za-

stwem Finansów, Ministerstwem Obrony Narodowej,

470

łecznych.

W ramach kampanii zostały przygotowane

i wyprodukowane spoty informacyjne prezentowane

na antenach telewizyjnych, wykonane strony inter-

netowe oraz udostępniona została infrastruktura

umożliwiająca prowadzenie infolinii.

W przeprowa-

dzonych badaniach opinii publicznej ponad 70% Po-

laków opowiedziało się za organizacją kampanii in-

formacyjnej poświęconej zmianom w emeryturach.

Wychodząc naprzeciw tym oczekiwaniom, powstała

kampania, dzięki której każdy mógł dowiedzieć się

więcej o planowanej reformie z rożnych źródeł, z te-

lewizji, Internetu lub rozmowy z konsultantem.

Głównym celem rządowej kampanii informacyj-

i zrozumiały założeń reformy emerytalnej w Polsce

przez szerokie medialne działania informacyjne za-

równo w telewizji, Internecie, jak również w bezpo-

średnim kontakcie przez infolinię.

W pierwszym eta-

pie kampanii w telewizji emitowane były dwa spoty

zrealizowane w oszczędnej, ale ciepłej formie i bazu-

jące na symbolice.

Organizatorom kampanii zależało

na tym, by miały one charakter edukacyjny i mery-

toryczny.

Pierwszy spot, pt. „Demograﬁa”,odpowia-

dał na pytanie, dlaczego rząd robi reformę.

Drugi

spot, pt. „Stopniowość”, tłumaczył, kogo reforma do-

tyczy i w jaki sposób będzie wprowadzana.

Oba spoty odsyłały do dedykowanej reformie stro-

ny internetowej.

Filmy emitowane były w TVP1,

TVP2, Polsacie, TVN i TVN24.

Opublikowane zosta-

ły także na kanale Kancelarii Prezesa Rady Mini-

strów w serwisie YouTube http://www.youtube.com/

KancelariaPremiera.

Szczegółowe informacje znaj-

dowały się pod adresem www.emerytura.gov.pl. Ser-

wis podzielony został na kilka zakładek: Dlaczego

reforma jest potrzebna, Na czym polega reforma, Jak

reforma wpłynie na ciebie.

W serwisie znajdowały się

także działy: Aktualności, Najczęściej zadawane py-

tania, a także poglądowy kalkulator emerytalny.

Natomiast na proﬁluKPRMwserwisieFacebook

uruchomiona została specjalna zakładka o emerytu-

rach oraz opublikowana została krótka wypowiedź

premiera Donalda Tuska.

W trakcie szerokiej kampanii informacyjnej zor-

ganizowane zostały czaty internetowe z ekspertami.

Działała także specjalna infolinia.

Za jej pośrednic-

twem konsultanci z ZUS, Ministerstwa Pracy i Poli-

tyki Społecznej oraz Ministerstwa Spraw Wewnętrz-

nych udzielali szczegółowych wyjaśnień.

W rezultacie przeprowadzonej kampanii:

— telewizyjne spoty obejrzało łącznie 23 819 228

osób w wieku 16+,

— strona internetowa www.emerytura.gov.pl –

1 034 106 odsłony,

— szczegółowy kalkulator emerytalny zarejestro -

wał 435 643 odsłony,

— konsultanci infolinii obsłużyli 1762 połączenia,

— spoty „Demograﬁa”,„Stopniowość”,„Szczegól -

ne uprawnienia” na www.youtube.com wyświetlono

łącznie 51 006 razy.

W związku z uchwaleniem w dniu 11 maja 2012 r.

na stała się zmiana regulacji prawnych nawiązują-

cych do wysokości wieku emerytalnego.

Po dokona-

niu przeglądu przepisów prawnych został przygoto-

wany projekt ustawy o zmianie niektórych ustaw

kobiet i mężczyzn (druk sejmowy nr 834).

Propono-

wane zmiany polegają na wyeliminowaniu z systemu

puszczają rozwiązanie stosunku pracy z pracowni-

kiem tylko dlatego, że osiągnął on wiek emerytalny,

a także uzależniają możliwość pełnienia określonych

funkcji od wieku emerytalnego.

Dotyczy to miano-

wanych nauczycieli, mianowanych urzędników pań-

stwowych, urzędników służby cywilnej, mianowa-

nych pracowników PIP wykonujących czynności kon-

trolne, inspektorów kontroli skarbowej, kontrolerów

NIK, komorników sądowych i asesorów komorni-

czych, kuratorów zawodowych, funkcjonariuszy Służ-

by Celnej, ekspertów Urzędu Patentowego, radców

Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, pilotów

morskich, kontrolerów ruchu lotniczego oraz farma-

ceutów będących kierownikami apteki.

Sejm RP

w dniu 23 listopada br. uchwalił i skierował do Sena-

nr 251).

Działania podwyższające stopniowo wiek emery-

program „Solidarność pokoleń – działania dla zwięk-

modyﬁkacji.

Dodatkowodlaosóbwwieku60+,zgod-

przygotowany do końca 2013 r. oddzielny program

działań prozatrudnieniowych i wspierający równość

płci na rynku pracy.

W 2013 r. planowane jest doko-

nanie przeglądu śródokresowego programu „Solidar-

wania zapisów programu do zasad nowej perspekty-

wy ﬁnansowejnalata2014–2020,atakżeokreślenia,

471

czy rodzaj wsparcia skierowanego do osób po 60. roku

życia różni się od tego, które skierowane jest do osób

po 50. roku życia.

Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej prowa-

dzi szereg działań upowszechniających ideę wyrów-

trudnienia, wzmocnienia pozycji kobiet na rynku

biet oraz wartości społecznej rodzicielstwa.

Działania

te realizowane są m.in. poprzez różne projekty współ-

ﬁnansowanezEuropejskiegoFunduszuSpołecznego,

w tym np. projekty realizowane przez CRZL, a nad-

zorowane przez MPiPS: projekt „Aktywizacja spo-

łeczno-ekonomiczna kobiet na poziomie lokalnym

i regionalnym” oraz projekt „Godzenie ról zawodo-

efekty działań projektowych to m.in.:

— eliminacja uprzedzeń związanych z płcią, w tym

postrzegania kobiet jako mniej atrakcyjnych pracow-

ników ze względu na obciążenie obowiązkami pro-

kreacyjno-opiekuńczymi,

— wzrost poziomu świadomości pracowników in -

stytucji rynku pracy w zakresie zagadnień związa-

nych z równością płci oraz rozpropagowanie idei gen-

der mainstreaming w ramach polityki rynku pracy,

— stworzenie pozytywnego klimatu dla aktywno -

ści zawodowej kobiet, w tym po 50. roku życia,

— stworzenie sieci współpracy pomiędzy instytu -

cjami rynku pracy w zakresie działalności na rzecz

kobiet,

— stworzenie zasobu wiedzy, również eksperckiej,

służącego zmianom instytucjonalnym w zakresie

pracy,

— podniesienie świadomości społecznej w zakre -

sie wyrównywania szans na rynku pracy oraz prze-

łamywanie stereotypów dotyczących ról płciowych

w społeczeństwie.

W ramach projektów prowadzonych przez MPiPS

powstała m.in. baza dobrych praktyk, która zawiera

opisy projektów dotyczących problematyki wyrówny-

że opisy projektów dotyczących godzenia ról rodzin-

nych i zawodowych kobiet i mężczyzn.

Dobre prakty-

ki to ponad 1000 projektów, które zostały z powodze-

niem zrealizowane na szczeblu lokalnym, regional-

nym lub krajowym przez podmioty działające na

rzecz poprawy sytuacji kobiet i mężczyzn na rynku

dostępna jest na portalu www.rowniwpracy.gov.pl.

Działania kierowane do osób bezrobotnych oraz

pracy.

trum działań aktywizujących określonych w ww.

ustawie, takich jak m.in.:

cych robót publicznych niezwiązanych z wyuczonym

mocy społecznej,

— pomoc w podjęciu samozatrudnienia przez

puszcza możliwość zwolnienia z obowiązku opłacania

zatrudnia starszych pracowników, tj. kobiety, które

Ustawa pozwala również zrefundować podmioto-

wi prowadzącemu działalność gospodarczą koszty

sokości przeciętnego wynagrodzenia.

Innym korzystnym rozwiązaniem wspierającym

łecznej trwają prace nad projektem założeń do zmia-

ny ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach

472

rynku pracy, których celem będzie m.in. poprawa ja-

kości usług świadczonych osobom bezrobotnym oraz

ich dostosowanie stosownie do potrzeb bezrobot-

nych.

Kwestie dłuższej aktywności osób starszych na

dzonej obecnie debaty publicznej w ramach Europej-

ności Międzypokoleniowej (ER 2012), w ramach któ-

rej promowane jest utrzymywanie w zatrudnieniu

pracowników w starszym wieku przez wskazywanie

korzyści dla pracodawców płynących z przekazywa-

nia ich wiedzy i doświadczenia kolejnym pokoleniom

pracowników oraz budowania wizerunku ﬁrmyna

rynku jako zapewniającej stabilne zatrudnienie.

Ba-

dania wskazują na związek między poziomem aktyw-

ności społecznej i poziomem aktywności zawodowej,

zatem działania na rzecz wzrostu udziału osób star-

szych generalnie w życiu społecznym mogą pośrednio

wpływać na wzrost ich aktywności zawodowej.

Dzia-

łaniem rządu w tym zakresie uwzględniającym tę

prawidłowość jest obecnie m.in. rządowy „Program

lata 2012–2013.

Celem głównym programu jest przy-

czynianie się do pełniejszego korzystania z potencja-

łu społeczno-zawodowego osób starszych, aby mogły

Cel główny jest realizowany przez cztery cele szcze-

gółowe:

1) zwiększenie różnorodności i poprawa jakości

oferty edukacyjnej dla osób starszych,

2) tworzenie warunków dla integracji wewnątrz-

staniu istniejącej infrastruktury społecznej, m.in.

kiem w ramach przygotowywania społeczeństwa do

starości,

3) rozwój zróżnicowanych form aktywności spo-

łecznej, w tym upowszechnianie wolontariatu, par-

tycypacji w procesach decyzyjnych, w życiu społecz-

nym, w tym udział osób starszych w kształtowaniu

polityki publicznej,

4) zwiększenie dostępności, podniesienie jakości

— rozwój systemów wsparcia umożliwiających

zaspokojenie specyﬁcznychdlawiekupodeszłegopo-

trzeb, w szczególności osobom starszym o ograniczo-

nej samodzielności,

— rozwój usług społecznych w sferze sportu, tu -

rystyki, rekreacji i kultury.

Program jest realizowany w dwóch aspektach:

przez komponent krótkoterminowy, w ramach któ-

rego doﬁnansowywanesązadaniapublicznemające

służyć realizacji celów programu, oraz komponent

długoterminowy, obejmujący opracowanie założeń

długoterminowej polityki senioralnej.

Z uwagi na fakt, że polityka senioralna obejmuje

wiele zagadnień o charakterze interdyscyplinarnym,

jej założenia będą opracowywane z udziałem zarów-

no przedstawicieli pozostałych resortów, jak i repre-

zentujących środowiska naukowe, organizacje poza-

rządowe i przedsiębiorców.

Rząd wspiera również wdrożenie reformy podno-

szącej wiek emerytalny do 67. roku życia przez dzia-

łania z zakresu polityki rodzinnej ukierunkowane na

ułatwienie godzenia życia zawodowego i rodzinnego,

co powinno przełożyć się w dłuższej perspektywie na

wzrost zatrudnienia oraz zwiększenie kwoty składek

zewidencjonowanych na indywidualnym koncie oso-

by ubezpieczonej.

Rozwiązania zawarte w ustawie

— rozwój zróżnicowanych form opieki nad mały -

mi dziećmi (żłobek, klub dziecięcy, dzienny opiekun,

niania), umożliwiający rodzicom i opiekunom dzieci

podjęcie aktywności zawodowej,

— opłacanie składek na ubezpieczenia społeczne

nie zdrowotne za nianie, od podstawy stanowiącej

grodzenia za pracę za dany rok,

wpisują się w projekt strategii „Europa 2020”,

gdyż mogą jednocześnie spowodować wzrost aktyw-

ności zawodowej osób (rodziców) wychowujących

W celu zwiększenia dostępności usług opieki nad

pośrednictwem Ministerstwa Pracy i Polityki Spo-

łecznej, począwszy od 2011 r., realizowany jest resor-

towy program rozwoju instytucji opieki nad dziećmi

doﬁnansowanietworzenianowychmiejscopiekinad

cięcych przez inwestycje, adaptacje pomieszczeń, do-

ﬁnansowaniewyposażeniaipracwykończeniowych,

a także doﬁnansowanieszkoleńdziennychopieku-

nów.

O wsparcie ﬁnansoweprzyznanewkonkursie

mi podmiotom niepublicznym (wymienionym w art. 8

ust. 2 i 3 ww. ustawy) wyłonionym w oparciu o usta-

wę o pożytku publicznym i o wolontariacie, będącym

w rejestrze żłobków i klubów dziecięcych.

na utworzenie ok. 3,3 tys. nowych miejsc, a w 2012 r.

473

wydatków bieżących związanych z utrzymaniem miejsc

W Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej zo-

dający m.in.:

siadające osobowość prawną (m.in. spółka z o.o.

nie mieszkaniowe) oraz jednostki organizacyjne nie-

posiadające osobowości prawnej (m.in. spółki cywil-

ne, spółki osobowe, wspólnoty mieszkaniowe),

i doﬁnansowaniewydatkówbieżącychzwiązanych

Realizacja polityki prorodzinnej, rozwój usług

opiekuńczych, w tym zapewnienie szerokiej opieki

przedszkolnej i żłobkowej, służy wzmacnianiu wa-

runków do łączenia aktywności zawodowej z wycho-

wywaniem dzieci.

Pragnę nadmienić, że w dniu 8 li-

stopada br. Rada Ministrów przyjęła i skierowała do

innych ustaw zmieniający istniejącą obecnie zróżni-

cowaną sytuację rodziców wychowujących dzieci,

w którym proponuje się rozszerzenie kręgu osób, za

które budżet państwa opłacałby składki w związku

pracy i polityki społecznej trwają również prace nad

wydłużeniem okresu urlopu macierzyńskiego.

Pro-

znajduje się w trakcie konsultacji międzyresortowych

oraz z partnerami społecznymi.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Marek Bucior

Warszawa, dnia 4 grudnia 2012 r.

w sprawie pilnej konieczności przyspieszenia

budowy drogi ekspresowej na odcinku

-023-11394/12, w sprawie pilnej konieczności przy-

spieszenia budowy drogi ekspresowej S1 na odcinku

Potok w Bielsku-Białej, na zadane pytania przedsta-

Uprzejmie informuję, iż ww. inwestycja uwzględ-

niona została w załączniku nr 2 do „Programu bu-

Realizacja przedmiotowej inwestycji przewidywana

jest po roku 2013, pod warunkiem zapewnienia ﬁ-

nansowania.

Prace studialne nad wytyczeniem odpowiedniego

przebiegu inwestycji rozpoczęły się już w 1996 r.

W ra-

mach „Opracowania koncepcji programowej i mate-

w Bielsku-Białej” wykonanego przez konsorcjum

ﬁrmTebodinSAP-Projektsp.zo.o.zsiedzibąwWar-

szawie i Dopravoprojekt a.s. z siedzibą w Bratysławie

w lipcu 2007 r. zostało wykonane studium technicz-

no-ekonomiczno-środowiskowe etap II, w którym

opracowano pięć wariantów trasy.

Przeprowadzona

analiza objęła aspekty środowiskowe, społeczne, tech-

niczne oraz ekonomiczne wszystkich zaproponowa-

nych wariantów.

Analiza ta miała na celu wskazanie

najbardziej optymalnego przebiegu drogi na przed-

miotowym odcinku.

Istotnym elementem tego etapu projektowego było

przeprowadzenie konsultacji społecznych na terenie

wszystkich miejscowości, przez które przebiegają po-

szczególne warianty trasy.

Konsultacje te miały na

474

celu poinformowanie lokalnej społeczności i innych

zainteresowanych stron o planowanym przedsięwzię-

ciu, jak również wyjaśnienie wątpliwości i obaw spo-

łecznych związanych z planowaną inwestycją.

Umoż-

liwiono społeczeństwu wypowiedzenie się na temat

projektu poprzez składanie wniosków, uwag i opi-

nii dotyczących planowanych wariantów przebiegu

drogi.

Z uwagi na duże konﬂiktyspołecznezwiązane

z oporem ludności i brakiem akceptacji społecznej

wybór V wariantu trasy jako wariantu rekomendo-

wanego został odrzucony na etapie wcześniejszym,

po przeprowadzeniu analizy wielokryterialnej i po

posiedzeniu Komisji Oceny Przedsięwzięć Inwesty-

cyjnych (KOPI – organ doradczy działający przy ge-

neralnym dyrektorze dróg krajowych i autostrad).

Na

posiedzeniu KOPI ustalono, że GDDKiA opracuje do-

datkowy wariant VI trasy S1 omijający obóz Au-

schwitz-Birkenau zgodnie z rekomendacją między-

narodowych ekspertów UNESCO i zawiesi postępo-

wanie o wydanie decyzji środowiskowej do czasu

uzupełnienia raportu o oddziaływaniu przedsięwzię-

cia na środowisko o dodatkowy wariant.

Wskazać również należy, iż poważnym proble-

mem w wyborze odpowiedniego wariantu przebiegu

ww. drogi były kwestie związane z ochroną środowi-

ska.

Wykorzystując dotychczasowe doświadczenia

związane z ustaleniem przebiegu drogi ekspresowej

S1 na przedmiotowym odcinku i biorąc pod uwagę

trudności wynikające m.in. z protestów społecznych,

kwestii związanych z ochroną środowiska oraz są-

siedztwa byłego niemieckiego nazistowskiego obozu

zagłady Auschwitz-Birkenau i terenów eksploatacji

górniczej, GDDKiA podjęła decyzję o wyeliminowa-

niu z dalszych rozważań odcinków trasy uznanych

za nierealne do wykonania.

Aktualnie biura projektowe pod przewodnictwem

niem publicznym sporządzają studium techniczno-

-ekonomiczno-środowiskowe oraz materiały do zło-

żenia wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych

wej inwestycji.

Termin realizacji ww. opracowań

upływa z dniem 28 grudnia 2012 r.

Na obecnym etapie projektanci wytypowali cztery

zostaną przeanalizowane na posiedzeniu KOPI.

Wy-

nikiem tej oceny będzie rekomendacja wariantu naj-

korzystniejszego.

Kolejne działania GDDKiA będą polegały na uzy-

skaniu:

— decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach –

wydawanej przez regionalnego dyrektora ochrony śro-

dowiska w Katowicach – określającej trasę drogi,

— decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji –

wydawanej przez wojewodę śląskiego – ustalającej

szczegółową lokalizację drogi i zatwierdzającej gra-

nice inwestycji.

Ponadto informuję, iż w latach 2007–2011 wydat-

kowano na ww. projekt inwestycyjny 2906 tys. zł.

Przewiduje się że do końca 2012 r. poniesione zostaną

koszty w wysokości ok. 250 tys. zł.

W kwestii pomiarów natężenia ruchu na drodze

krajowej nr 44 w rejonie skrzyżowań z drogami wo-

jewódzkimi 934 i 931 informuję, iż ostatnio general-

ny pomiar ruchu był wykonany w roku 2010.

W 2005 r.

średni dobowy ruch (SDR) pojazdów samochodowych

ogółem na trasie Tychy – Bieruń Stary wyniósł

10 951 poj./dobę i wzrósł w 2010 r. do poziomu 13 622

poj./dobę.

Natomiast na odcinku Bieruń Stary – gra-

nica województwa SDR pojazdów samochodowych

poziomu 17 416 poj./dobę.

W związku z powyższym

informuję, iż resort jest świadomy postępującego

wzrostu natężenia ruchu na ww. odcinkach na dro-

dze krajowej nr 44.

Jednocześnie informuję, iż obecnie trudno jest

westycji.

Należy przy tym zauważyć, iż prezes Rady

12 października br. zapewnił, że będą czynione sta-

W związku z powyższym w resorcie transportu trwa-

nansowej UE.

Jednakże dokładne plany inwestycyj-

ne na lata 2014–2020 zostaną przedstawione, gdy

-023-11405/12, w sprawie rozwoju górnictwa węgla

w Knurowie, uprzejmie wyjaśniam, co następuje.

475

w Polsce doszło do wielu przekształceń organizacyj-

nych, jak i własnościowych.

Obecnie struktura orga-

nizacyjna polskiego górnictwa obejmuje siedem spół-

– Siltech sp. z o.o.,

nistra właściwego do spraw skarbu państwa i posia-

ślone Kodeksem spółek handlowych.

Należy również podkreślić, że KWK Knurów

i KWK Szczygłowice decyzją Zarządu Kompani Wę-

glowej SA zostały połączone w jeden zakład i od

1.02.2010 r. funkcjonują pod nazwą KWK Knurów-

-Szczygłowice jako zakład dwuruchowy.

Ponieważ,

niami posiadają władze spółki, zwróciłem się do Za-

rządu KW SA o przedstawienie wyjaśnień odnośnie

do KWK Knurów-Szczygłowice.

Wskaźniki charak-

teryzujące kopalnie przez połączenie zostały przed-

stawione sumarycznie.

palnia KWK Knurów-Szczygłowice w Knurowie?

Wydobycie węgla prowadzone jest w KWK Knu-

rów-Szczygłowice na podstawie:

— koncesji nr 60/94 zatwierdzonej przez MOŚ -

ZNiL pismem BKk/MS-613/94 z dnia 21.04.1994 r.

i uzupełnionej decyzją nr BKk/PK/146/97 z dnia

27.01.1997 r. z ważnością do 15 kwietnia 2020 r.,

— koncesji nr 29/94 zatwierdzonej przez MOŚ -

ZNiL pismem BKk/MS-549/94 z dnia 8.04.1994 r.

i uzupełnionej decyzją nr BKk/PK/147/97 z dnia

27.01.1997 r., zmienionej decyzją ministra środowi-

ska nr DGe-4771-1/7831/07/MM z dnia 13.07.2007 r.,

z ważnością do 31 marca 2020 r.,

— PZZ zatwierdzonego przez MOŚZNiL decyzją

DG/KP/4159/98 z dnia 5.11.1998 r. oraz dodatków do

PZZ-u przyjętych bez zastrzeżeń przez ministra śro-

dowiska nr 1 decyzją DGe/MM/489-6235/2001,

nr 2 decyzją DGe-479-24/9634/07/MM oraz nr 3 pi-

smo o sygn.

DGiKGe-DGiKGe-4774-29/51847/10/MM.

z dnia 28.10.2010 r.,

GOsm1/2251/96 z dnia 29.07.1996 r., oraz dodatki do

PZZ-u zatwierdzone przez MOŚZNiL – nr 1 decyzją

GK/wk/KP/489-3007/98, nr 2 decyzją DGe/MM/489-

-2366/99; kolejne dodatki zostały przyjęte bez za-

strzeżeń przez ministra środowiska – nr 3 decyzją

DGe/MM/489-4970/2000, nr 4 decyzją DGe/MM/

489-64/2/2003 oraz nr 5 decyzją DGe – 4792-24-1/

1592/07/MM,

— planu ruchu na lata 2012–2014 zatwierdzonego

decyzją dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego

0234/0234/11/07324/Dn.

W 2012 r. KWK Knurów-Szczygłowice planuje

wydobyć ok. 3,87 mln t węgla.

W roku przyszłym

planowane jest wydobycie rzędu 4,0 mln t.

Zgodnie ze „Strategią rozwoju i funkcjonowania

KW SA na lata 2012–2015 z perspektywą do roku

tować się będzie na poziomie od 4,5 do 4,9 mln t/rok.

Utrzymanie ww. wielkości wydobycia węgla na

bazie aktualnego rozpoznania złoża i wielkości zaso-

bów możliwe jest do ok. 2080 r.

Kopalnia Knurów-Szczygłowice w latach 2009–

–2011 poniosła następujące koszty z tytułu usuwania

— 2009 r. w wysokości 19 813,9 tys. zł,

— 2010 r. w wysokości 18 818,7 tys. zł,

— 2011 r. w wysokości 21 056,5 tys. zł.

Plany do roku 2015 przewidują następujące wy-

datki z tego tytułu:

— 2012 r. w wysokości 19 436,9 tys. zł,

— 2013 r. w wysokości 21 055,0 tys. zł,

— 2014 r. w wysokości 25 500,0 tys. zł,

— 2015 r. w wysokości 23 000,0 tys. zł.

Stan zatrudnienia na dzień 21.11.2012 r. w KWK

Knurów-Szczygłowice wynosi 6403 osoby, w tym 4976

Według projektów zagospodarowania złoża stan

zasobów złoża Knurów i Szczygłowice na stan

31.12.2011 r. sumarycznie przedstawia się następu-

jąco:

— zasoby bilansowe – 1 262 398 tys. t,

— zasoby przemysłowe – 448 196 tys. t,

— zasoby operatywne – 242 850 tys. t.

Przy średnim ubytku węgla na poziomie 4,9 mln

t rocznie zasoby te zapewniają wydobycie do 2080 r.

476

Głównymi rynkami zbytu węgla jest energetyka

zawodowa oraz koksownie.

Złoże eksploatowanego

węgla wg PZZ charakteryzuje się następującymi pa-

rametrami:

— średnie zapopielenie – 9,7%,

— średnie zasiarczenie – 0,88%,

— średnia wartość opałowa – 29 015 kJ/kg.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

-023-11406/12, w sprawie rozwoju górnictwa węgla

-Mos w Jastrzębiu-Zdroju uprzejmie wyjaśniam co

następuje.

– Kompania Węglowa S.A. – 15 kopalń,

w Katowickim Holdingu Węglowym S.A. oraz 1 ko-

palnia sp. z o.o.,

— pozostałe spółki:

ślone Kodeksem spółek handlowych.

zwróciłem się do Zarządu JSW SA o przedstawienie

informacji wynika, co następuje.

palnia KWK Jas-Mos w Jastrzębiu-Zdroju?

KWK Jas-Mos ma ograniczone możliwości rozwo-

ju na obszarze koncesji pierwotnej.

Zgodnie z uchwa-

wie utworzenia w Jastrzębskiej Spółce Węglowej SA

Kopalni Węgla Kamiennego Borynia-Zoﬁówka-Ja-

strzębie kopalnia Jas-Mos od dnia 1 stycznia 2013 r.

zostanie połączona z kopalnią zespoloną Borynia-Zo-

ﬁówka.

Planuje się, że węgiel z kopalni Jas-Mos będzie

transportowany zarówno na szyb wydobywczy ruchu

Jas-Mos, jak i szyb wydobywczy ruchu Zoﬁówka.

W 2018 r. przewiduje się, że cały urobek będzie trans-

portowany i przerabiany w ruchu Zoﬁówka.

Wprzy-

padku zmian uwarunkowań na rynku węgla kokso-

wego może to ulec zmianie.

Jednocześnie w JSW SA trwają prace związane

z opracowaniem studium wykonalności projektu gór-

niczego zagospodarowania zasobów zalegających

w złożu Gołkowice w oparciu o infrastrukturę kopal-

ni Jas-Mos.

Złoże Gołkowice zalega w sąsiedztwie

obszaru górniczego kopalni Jas-Mos.

Eksploatacja kopalni Jas-Mos w odniesieniu do

nowana jest do 31 grudnia 2022 r.

zów lub pyłów do powietrza dla KWK Jas-Mos,

w 2011 r. wyniosły 92 tys. zł.

Plan techniczno ekono-

miczny przewiduje wydatkowanie na ten cel w 2012 r.

– 88 tys. zł.

dobyciem węgla w KWK Jas-Mos przekazanej do Na-

darki Wodnej w 2011 r. wyniosła 1089,5 tys. zł, nato-

miast za pierwsze półrocze 2012 r.

– 731,9 tys. zł.

w 2011 r. wyniosły 799,1 tys. zł.

Według PTE na rok

2012 opłaty ten wyniosą ok. 788 tys. zł.

477

nia-Zoﬁówka, Jas-Mos, Krupiński i Pniówek.

Dla

W zakresie napraw szkód w związku z działalnością

wydobywczą KWK Jas-Mos w 2011 r. wykonała napra-

wę za kwotę 12 139,7 tys. zł.

W roku 2012 przewiduje

się wykonanie napraw za kwotę 6616,2 tys. zł.

w KWK Jas-Mos wynosi 3976 osób.

Kopalnia Jas-Mos

znajduje się w trakcie zmian strukturalnych, w wyni-

ku których od dnia 1 stycznia 2013 r. kopalnia Jas-

-Mos zostanie połączona z kopalnią Borynia-Zoﬁówka

i stanie się jednym z ruchów kopalni Borynia-Zoﬁów-

ka-Jastrzębie.

Połączenie kopalń niesie ze sobą moż-

liwość wewnętrznej alokacji pracowników.

Działalność górnicza KWK Jas-Mos prowadzona

jest w oparciu o koncesję nr 23/1994 z dnia 21 marca

1994 r. na wydobywanie węgla kamiennego i metanu,

ze zmianami ujętymi w latach: 1995, 1996 i 2000.

Koncesji udzielono do dnia 20 marca 2019 r.

Złoże

o powierzchni 32,53 km

2

udokumentowane zostało

do głębokości 1060 m (w części północnej do głęboko-

ści 1260 m).

Zgodnie z operatem ewidencyjnym zasobów na

dzień 31 grudnia 2011 r. (ostatnia aktualizacja doku-

mentacji geologicznej i projektu zagospodarowania

złoża) zasoby KWK Jas-Mos wynoszą:

— zasoby bilansowe – 221 363 tys. ton,

— zasoby przemysłowe – 64 394 tys. ton,

— zasoby operatywne – 30 230 tys. ton.

Parametry udokumentowanego złoża: węgiel kok-

sowy typu 35 (68%), 36 (15,1%), pozostałą część sta-

nowią węgle typu 37 (16,9%).

Zawartość popiołu

1,2–19%, wartość opałowa ok. 26–36 MJ/kg, zawar-

tość siarki 0,2–3,1%.

Przewiduje się prowadzenie działalności produk-

cyjnej przez kopalnię Jas-Mos w obrębie złoża Jas-

-Mos do 31 grudnia 2022 r.

Celem Jastrzębskiej

Spółki Węglowej SA jest efektywne wykorzystanie

złoża w odniesieniu do panujących uwarunkowań

rynkowych.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tomasz Tomczykiewicz

-023-11407/12, w sprawie rozwoju górnictwa węgla

wice w Rybniku, uprzejmie wyjaśniam, co następuje.

palnia KWK Jankowice w Rybniku?

Wydobycie węgla prowadzone jest w KWK Janko-

wice na podstawie:

— koncesji na wydobywanie węgla i metanu nr 215/

93 zatwierdzonej przez MOŚZNiL dnia 26.01.1994 r.,

478

uzupełnionej decyzją z dnia 17.06.1996 r., znak BKk/

PK/7668/96; ważna do 31.01.2019 r.,

— planu ruchu na lata 2011–2012 zatwierdzonego

decyzją dyrektora OUG w Rybniku L.dz.

RYB/0234/

0021/10/11060/PW z dnia 15.12.2010 r.,

nego Jankowice – dodatek nr 1 zatwierdzony przez

ministra środowiska dnia 30.10.2009 r.,

— projektu zagospodarowania złoża – dodatek nr 3

– zatwierdzonego przez ministra środowiska dnia

7.04.2011 r., uwzględniającego zagospodarowanie złoża

do końca ważności koncesji, tj. do 31.01.2019 r.

wane jest wydobycie ok. 3 mln t.

Zgodnie ze „Strate-

tach wielkość wydobycia kształtować się będzie na

poziomie 3,01–3,14 mln t węgla.

Utrzymanie takiej wielkości wydobycia węgla na

bazie aktualnego złoża Jankowice planowane jest do

ok. 2076 r.

— 7553,2 tys. zł w 2009 r.,

— 5840,0 tys. zł w 2010 r.,

— 7698,4 tys. zł w 2011 r.

— 7267,9 tys. zł w 2012 r.,

— 10 000,0 tys. zł w 2013 r.,

Na dzień 22.11.2012 r. zatrudnienie w kopalni

Jankowice wynosi 3869 osób, w tym 3115 osób pod

zasobów złoża Jankowice do końca obowiązywania

koncesji, tj. 31.01.2019 r., przedstawia się następu-

jąco:

— zasoby bilansowe – 620 986 tys. t,

— zasoby przemysłowe – 90 765 tys. t,

cia) – 50 804 tys. t.

Całkowite zasoby operatywne kopalni zapewnia-

ją perspektywę wydobycia do ok. 2076 r.

Aktualnie

33 o średniej wartości opałowej 24 722 kJ/kg, śred-

niej zawartości siarki 0,52% i średnim zapopieleniu

15,89%.

Podstawowym odbiorcą węgla z kopalni Jan-

kowice jest energetyka przemysłowa oraz zakłady

chemiczne.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tomasz Tomczykiewicz

grupy posłów (pismo nr SPS-023-11409/12 z dnia 15

listopada br.) w sprawie kontaktów handlowych z Re-

publiką Indii uprzejmie informuję.

Za kwestie związane ze współpracą gospodarczą

z Republiką Indii odpowiedzialny jest Wydział Pro-

hi.

Do podstawowych zadań wydziału należy:

— promocja polskiej gospodarki za granicą,

darczej i inwestowania oraz udzielanie odpowiedzi na

zapytania polskich przedsiębiorców.

pan Zbigniew Magdziarz

radca, kierownik Wydziału Promocji Handlu i In-

westycji

Ambasada Rzeczypospolitej Polskiej w New Delhi

50-M (Gate no.4) Shantipath, Chanakyapuri, New

Delhi 110 021

Tel: +91-11-41496959

Fax: +91-11-26889215

Email: newdelhi@trade.gov.pl

www.needelhi.trade.gov.pl

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Janusz Cisek

479

Odpowiedź

podsekretarza stanu

grupy posłów (pismo nr SPS-023-11411/12 z dnia 15

publiką Indonezji uprzejmie informuję.

W Republice Indonezji ochronę polskich interesów

zapewnia Ambasada RP w Dżakarcie oraz konsulo-

wie honorowi: konsul Soedomo Mergonoto w Sura-

baya, konsul Maria Pawłowska-Budiman w Bundun-

gu, konsul Jonner Napitupulu w Medanie.

Wkrótce

ma zostać otwarta czwarta placówka kierowana

przez konsula honorowego w Denpasar z okręgiem

konsularnym obejmującym region wyspy Bali.

W Ambasadzie RP w Dżakarcie oprócz ambasa-

dora zatrudnionych jest 4 dyplomatów, przy czym

żaden z jej pracowników nie odpowiada za prowadze-

nie spraw handlowych.

W referacie ds. polityczno-

-ekonomicznych i konsularnych wyodrębnione jest co

prawda stanowisko ekonomiczne, jednak w zakresie

obowiązków na tym stanowisku nie przewiduje się

prowadzenia spraw handlowych.

Zasadniczym zada-

niem pracownika ds. ekonomicznych jest analiza sy-

tuacji ekonomicznej i polityki gospodarczej kraju

urzędowania oraz kraju dodatkowej akredytacji (De-

mokratyczna Republika Timoru Wschodniego), po-

dejmowanie działań na rzecz usuwania przeszkód

w rozwoju dwustronnych stosunków gospodarczych

i promocja polskich interesów gospodarczych w In-

donezji i Timorze Wschodnim.

Za bezpośrednie wsparcie polskich przedsię-

biorstw zainteresowanych rozwijaniem współpracy

handlowej lub inwestycyjnej z Republiką Indonezji

odpowiada Wydział Promocji Handlu i Inwestycji

(WPHiI), który organizacyjnie podlega Ministerstwu

Gospodarki.

WPHiI realizuje działania informacyjne

dla polskich eksporterów i inwestorów na temat uwa-

runkowań indonezyjskiego rynku i potencjalnych

możliwości podejmowania tam działalności, działa-

nia promocyjne zachęcające lokalne przedsiębiorstwa

do podejmowania współpracy bądź inwestowania

w Polsce.

Z uwagi na niewielką obsadę kadrową WPHiI (za-

trudnionych jest w nim 2 pracowników posiadających

stopień dyplomatyczny) w wydziale nie istnieje wy-

odrębnione stanowisko ds. promocji i wsparcia sek-

tora farmaceutycznego i medycznego.

W związku

z tym wszelkie prośby o pomoc i wsparcie dla pol-

skich przedsiębiorców zainteresowanych współpracą

handlową w ww. obszarze z Republiką Indonezji po-

winny być kierowane do kierownika Wydziału, któ-

rego dane kontaktowe podajemy poniżej:

Trade and Investment Promotion Section

Jl. H.R. Rasuna Said Kav.

X Blok IV/3

Jakarta 12950

Indonesia

tel: +62 21 2525947 faks: +62 21 2525960 e-mail:

jakarta@trade.gov.pl

pracownicy: pan Romuald Morawski, I radca, kie-

rownik wydziału.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Janusz Cisek

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

grupy posłów, przekazane przy pismach SPS-023-

-11412/12 i SPS-023-11413/12, z dnia 15 listopada

2012 r., w sprawie zatrudnienia osób niepełnospraw-

nych w spółkach: KPTW Natura Tour sp. z o.o. i Dru-

karnia Kolejowa Kraków sp. z o.o., których część sta-

nowi własność Skarbu Państwa, przedstawiam na-

stępujące informacje.

Z wyjaśnień przekazanych przez PKP SA w dniu

27 listopada br. wynika, że w spółce Kolejowe Przed-

siębiorstwo Turystyczno-Wypoczynkowe Natura

były 3 osoby niepełnosprawne.

za miesiąc październik br. wyniosła 14 263 zł.

2012 r. wynosił 217 osób, w tym:

— 7 dyrektorów.

Na stanowiskach nierobotniczych (bez zarządu

spółki i dyrektorów) zatrudnionych jest 18 pracow-

480

ników, natomiast na stanowiskach robotniczych 190

pracowników.

W odniesieniu do spółki Drukarnia Kolejowa Kra-

nie są zatrudnione osoby niepełnosprawne.

za miesiąc październik br. wyniosła 7740 zł.

2012 r. wynosił 91 osób, w tym:

Z ogólnej liczby pracowników spółki 70 osób za-

trudnionych jest na stanowiskach bezpośrednio i po-

średnio produkcyjnych oraz 3 osoby na stanowiskach

związanych z przygotowaniem produkcji.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Andrzej Massel

Warszawa, dnia 3 grudnia 2012 r.

Patrz odpowiedź na interpelację nr 11412, str. 479.

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w szkołach (11421)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

-11421/12) w sprawie rocznego przygotowania przed-

szkolnego w oddziałach przedszkolnych w szkołach

podstawowych, uprzejmie wyjaśniam.

Zadania dotyczące administrowania i ﬁnansowa-

nia m.in. przedszkoli oraz szkół podstawowych z od-

działami przedszkolnymi należą do zadań realizowa-

nych przez jednostkę samorządu terytorialnego.

przez nią publicznych przedszkoli oraz oddziałów

da rada gminy, która tę sieć ustala – art. 14a ustawy

Organ prowadzący szkołę (w tym z oddziałami

przedszkolnymi) odpowiada za jej działalność.

Do za-

dań organu prowadzącego należy w szczególności:

nych zadań statutowych.

Odnosząc się do sprawy warunków odbywania

przez dzieci pięcioletnie obowiązku przygotowania

le podstawowej, uprzejmie wyjaśniam, że Minister-

wiało swoje stanowisko, iż oddział przedszkolny

umieszczony w budynku szkoły podstawowej jest

nadal podstawową jednostką organizacyjną przed-

nej szkoły podstawowej.

Prowadzenie wychowania

przedszkolnego w oddziale przedszkolnym zorgani-

zowanym w szkole podstawowej wymaga dostosowa-

nia bazy szkoły i warunków realizacji tego obowiąz-

ku do potrzeb małych dzieci.

Umieszczenie oddziału przedszkolnego w szkole

podstawowej, jak ma to miejsce w opisywanej spra-

wie, oznacza jedynie zmianę miejsca realizacji pro-

gramu wychowania przedszkolnego i odbywa się zgod-

nie z obowiązującym prawem oświatowym w tym

zakresie.

Plan zajęć w oddziale przedszkolnym powi-

nien być dostosowany do potrzeb dzieci w niej prze-

bywających, a czas pracy – do potrzeb rodziców.

Za-

równo w szkole podstawowej, jak i w przedszkolu

(a tym samym w oddziale przedszkolnym) obowiązu-

ją przepisy rozporządzenia ministra edukacji naro-

481

Jednocześnie uprzejmie wyjaśniam, że organem

uprawnionym do przeprowadzenia kontroli w zakre-

sie zgodnego z prawem funkcjonowania oddziału

przedszkolnego w danej szkole podstawowej jest wła-

ściwy kurator oświaty.

Równocześnie wychowanie przedszkolne podlega

stałemu monitorowaniu przez Ministerstwo Edukacji

Narodowej.

Najważniejszymi jego narzędziami są:

— prowadzone systematyczne monitorowanie

wdrażania podstawy programowej wychowania przed-

szkolnego;

— wyniki nadzoru pedagogicznego sprawowane -

go przez kuratorów oświaty.

W podstawowych kie-

runkach realizacji polityki oświatowej państwa

w roku szkolnym 2011/2012 uwzględniono m.in. ba-

danie prawidłowości nadzorowania przez dyrektora

ci pięcioletnie i sześcioletnie rocznego obowiązkowe-

go przygotowania przedszkolnego.

Na rok szkolny 2012/2013 zaplanowano również

kontrolę w zakresie: prawidłowości nadzorowania

niania przez dzieci pięcioletnie i sześcioletnie roczne-

go obowiązkowego przygotowania przedszkolnego

oraz prawidłowości organizacji oddziału przedszkol-

nego.

W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości

w powyższym zakresie kurator oświaty jest obowią-

zany do wydawania stosownych zaleceń.

Ośrodek Rozwoju Edukacji podległy Minister-

stwu Edukacji Narodowej w ramach projektu syste-

mowego „Doskonalenie strategii zarządzania oświa-

tą na poziomie regionalnym i lokalnym” (w partner-

stwie z Uniwersytetem Warszawskim) przygotował

badania terenowe i ankietowe dotyczące edukacji

przedszkolnej w Polsce, opublikowane następnie

w książce „Edukacja przedszkolna” skierowanej do

przedstawicieli samorządów.

Warunki, w jakich przebywają, bawią się i uczą

dzieci w przedszkolach, oddziałach przedszkolnych

w szkole podstawowej oraz w innych formach wycho-

wania przedszkolnego, również są stale monitorowane

przez właściwe powiatowe inspektoraty sanitarne.

Minister edukacji narodowej nie sprawuje nadzo-

ru nad działalnością jednostek samorządu terytorial-

nego prowadzących szkoły, przedszkola i inne pla-

cówki oświatowe.

Zgodnie z Konstytucją RP oraz

ściwy wojewoda, a w zakresie gospodarki ﬁnansowej

– regionalne izby obrachunkowe.

Równocześnie uprzejmie informuję, że w Mini-

sterstwie Edukacji Narodowej przygotowany został

projekt nowych rozwiązań prawnych zawierający

propozycje wsparcia ﬁnansowegodlagminwreali-

zacji zadań dotyczących wychowania przedszkolnego.

W projekcie tym rząd nie ogranicza się jednak wy-

łącznie do prostego doﬁnansowaniagmin.

Uznajesię

Celem zmian jest, by wsparcie udzielane samorzą-

dom terytorialnym zapewniało zmniejszenie obcią-

żeń ﬁnansowych dla rodziców oraz skutkowało

nego.

Projektuje się również, aby funkcjonujące od-

działy przedszkolne w szkołach podstawowych stały

się z mocy prawa przedszkolami, co wpłynie pozy-

tywnie na jakość edukacji przedszkolnej.

Wsparcie z budżetu państwa edukacji przedszkol-

dżetu na 2013 r. rząd zaplanował w rezerwie celowej

szkolnego środki na ten cel w wysokości 320 mln zł.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Joanna Berdzik

Warszawa, dnia 4 grudnia 2012 r.

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pi-

przesyłające interpelację posła Jana Warzechy w spra-

wie rejestracji pojazdów mechanicznych dostosowa-

nych do ruchu lewostronnego, uprzejmie informuję,

że podjęte działania legislacyjne dotyczące noweliza-

cji ustawy Prawo o ruchu drogowym, których celem

jest stworzenie systemu norm prawnych umożliwia-

jących na terytorium RP rejestrację niektórych po-

jazdów z układem kierowniczym umieszczonym po

prawej stronie, rozpoczęte zostały w związku z prowa-

dzonym przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Euro-

pejskiej (TSUE) postępowaniem w sprawie C-639/11.

W postępowaniu tym TSUE zarzuca, iż RP uzależnia

rejestrację nowych oraz wcześniej zarejestrowanych

w innych państwach niektórych pojazdów z układem

kierowniczym umieszczonym po prawej stronie od

przełożenia koła kierownicy na lewą stronę.

W związku z powyższym resort transportu w przed-

miotowym zakresie opracował założenia projektu

których przedmiotem jest dopuszczenie do rejestracji

na terytorium RP określonych pojazdów z kierowni-

482

cą po prawej stronie.

Po przeprowadzeniu konsultacji

z jednostkami eksperckimi, przy uwzględnieniu tre-

ści zarzutu kierowanego przez TSUE w odniesieniu

do RP, a także celem zapewnienia jak najwyższego

poziomu bezpieczeństwa w ruchu drogowym, podjęto

decyzję, iż właściwe jest odniesienie projektowanych

zmian do pojazdów osobowych oraz pojazdów specjal-

nych mających znaczenie dla gospodarki, tj. pojazdów

przeznaczonych do oczyszczania dróg, do wywozu

śmieci oraz żurawi samochodowych, objętych świa-

dectwem homologacji typu WE pojazdu.

W zakresie opracowanych założeń zostały prze-

prowadzone uzgodnienia wewnątrzresortowe oraz

konsultacje społeczne, natomiast skierowanie zało-

żeń do uzgodnień międzyresortowych oraz włączenie

ich do wykazu prac legislacyjnych Rady Ministrów

zostało przez Zespół ds. Programowania Prac Rządu

odroczone do momentu zakończenia postępowania

prowadzonego przez TSUE.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tadeusz Jarmuziewicz

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na inter-

pelację pana posła Stefana Strzałkowskiego, nr SPS-

-023-11428/12, w sprawie roszczeń odszkodowawczych

wych, przedstawiam następujące stanowisko.

Dostosowując system prawa do postanowienia sy-

nego (Dz. U. Nr 224, poz. 1342).

W ustawie tej precyzyjnie określono obowiązki

gmin związane ze wskazaniem tymczasowego po-

su postepowania cywilnego, w szczególności: okres

najmu tymczasowego pomieszczenia, sposób poste-

powania po upływie okresu tego najmu oraz odpowie-

dzialność gminy za niewskazanie tymczasowego po-

mieszczenia.

Regulacja dotycząca odszkodowań na rzecz wie-

rzycieli z tytułu niedostarczenia osobie uprawnionej

tymczasowego pomieszczenia znajduje odzwierciedle-

nie w art. 25e ww. ustawy – do najmu tymczasowych

art. 18.

Wobec powyższego przepis art. 18 ust. 5 ustawy

stanowiący, że jeżeli gmina nie dostarczyła lokalu

roku, właścicielowi przysługuje roszczenie odszkodo-

wawcze do gminy, na podstawie art. 417 ustawy

do tymczasowych pomieszczeń.

Jeżeli z tytułu wykonawczego, z którego nie wy-

nika prawo dłużnika do lokalu socjalnego lub za-

ustawy), o ile dłużnikowi nie przysługuje tytuł praw-

ny do innego lokalu lub pomieszczenia, gmina na

wniosek komornika jest zobowiązana wskazać dłuż-

nikowi tymczasowe pomieszczenie.

W sytuacji niewskazania tego pomieszczenia prze-

pis art. 18 ust. 5 ww. ustawy umożliwia właścicielowi

dach ogólnych, a zatem w zakresie wyznaczonym

wiązana jest do wypłacenia odszkodowania w pełnej

wysokości, tj. ponosi odpowiedzialność za normalne

da wynikła, a naprawienie szkody obejmuje straty,

Udzielając odpowiedzi na pytania pana posła:

1) jaka jest opinia ministerstwa w przedmiotowej

sprawie,

2) czy ministerstwo planuje podjąć jakiekolwiek

działania w celu zmiany przepisów w tym zakresie,

uprzejmie wyjaśniam, że nie zachodzi potrzeba

podjęcia działań, o których mowa w interpelacji pana

posła, ponieważ, jak wyjaśniłem powyżej, znalazły

one odzwierciedlenie w obowiązujących przepisach

prawa i obowiązują od dnia 16 listopada 2011 r.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 4 grudnia 2012 r.

483

Odpowiedź

sekretarza stanu

w Ministerstwie Transportu,

w realizacji inwestycji drogowych (11435)

-11435/12, przy którym przekazano interpelację pana

ści w realizacji inwestycji drogowych w wybranych

miastach na prawach powiatu, uprzejmie przekazuję

następujące wyjaśnienia.

Poruszone w interpelacji kwestie odnoszą się do

inwestycji realizowanych na drogach zarządzanych

przez poszczególnych prezydentów miast na prawach

powiatu.

W tym przypadku są to prezydenci: Warsza-

wy, Bydgoszczy, Gdańska, Krakowa, Lublina, Pozna-

nia, Szczecina i Wrocławia.

Jednocześnie należy podkreślić, że resort trans-

Ponadto, odnosząc się do informacji o wynikach

2012 r. dotyczącej wybranych inwestycji drogowych

w największych miastach, należy zauważyć, że NIK

pomimo wskazania pewnych uchybień pozytywnie

oceniła działalność ww. zarządców dróg w miastach

na prawach powiatu.

Jednocześnie z niniejszej informacji NIK wynika,

że poszczególni zarządcy dróg objęci kontrolą poin-

formowali NIK o podjętych lub planowanych do pod-

jęcia działaniach organizacyjnych na rzecz poprawy

systemu planowania wieloletnich inwestycji drogo-

wych oraz nadzoru nad realizacją procesów inwesty-

cyjnych.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tadeusz Jarmuziewicz

w sprawie infrastruktury komunikacyjnej

woj. podkarpackiego (11436)

12, przy którym przekazano interpelację posła Kazi-

mierza Moskala dotyczącą budowy drogi ekspresowej

S19 na terenie woj. podkarpackiego w kontekście pi-

sma Stowarzyszenia Samorządów Terytorialnych Aglo-

meracja Rzeszowska, przekazuję informacje w przed-

miotowej sprawie.

są zdeterminowane ścisłe określonym limitem ﬁnan-

aktualny stan prac przygotowawczych, zadania po-

legające na budowie drogi ekspresowej S19 na odcin-

kach Nisko – Stobierna i Świlcza – Barwinek ujęte

wych projektów.

W chwili obecnej dla ww. zadań prowadzone są

zji i opinii wymaganych przepisami prawa.

W ich wy-

niku uzyskana została decyzja o środowiskowych

uwarunkowaniach dla odc. drogi ekspresowej S19

pomiędzy węzłami Świlcza – Kielanówka (Lutoryż).

W odniesieniu do odcinków Nisko – Stobierna oraz

Kielanówka – Barwinek przeprowadzone zostały wie-

lokryterialne analizy wariantów przebiegu przed-

miotowej drogi w ramach studium techniczno-eko-

nomiczno-środowiskowego (STEŚ) i złożone zostały

484

wnioski o wydanie decyzji o środowiskowych uwa-

runkowaniach.

Decyzje te będą stanowiły podstawę

dalszych prac projektowych.

Należy również podkreślić, że resort transportu,

dostrzegając znaczenie drogi ekspresowej S19, przed-

stawił ją jako propozycję projektu priorytetowego

sieci transportowej TEN-T, zgłoszonych przez stronę

sposób podkreślona została kluczowa rola, jaką od-

grywa przedmiotowa droga nie tylko dla obszaru Pol-

ski wschodniej, ale również jako międzynarodowy

tyczących transeuropejskiej sieci transportowej, w ra-

mi członkowskimi, w ramach których strona polska

przekazywała Komisji Europejskiej szczegółowe in-

formacje dotyczące szeregu projektów, w tym rów-

nież drogi ekspresowej S19.

W okresie od IV kwar-

Reasumując, chciałbym zaznaczyć, że prezes Rady

alizacji zadań ujętych w programie.

W chwili obecnej

ków ﬁnansowych,pochodzącychzbudżetuUE,prze-

znaczonych na infrastrukturę drogową.

Uprzejmie informuję również, że przedmiotowe

stanowisko zostało przekazane Stowarzyszeniu Sa-

morządów Terytorialnych Aglomeracja Rzeszowska

osobnym pismem.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

w stosunki rodzinne Polaków mieszkających

za granicą (11437)

-023-11437/12) z dnia 15 listopada br. w sprawie inge-

rencji obcych instytucji w stosunki rodzinne Polaków

Ministerstwo Spraw Zagranicznych dostrzega

problemy, z jakimi spotykają się niektóre polskie ro-

dziny w kontaktach ze służbami socjalnymi krajów

Europy Zachodniej.

Należy przy tym podkreślić, że

wobec liczby obywateli polskich osiadłych za granicą

skala tego typu problemów jest niewielka.

Pragnę zapewnić, iż w każdym zgłoszonym przy-

padku polskie służby konsularne podejmują działa-

nia zgodne z posiadanymi uprawnieniami i miejsco-

wym prawem.

Placówka konsularna nie ma możli-

wości wpływania na orzeczenia niezawisłych, miej-

scowych sądów.

Konsulowie pozostają natomiast

w stałym kontakcie ze wszystkimi zainteresowanymi

podmiotami, w tym przede wszystkim z osobami,

których ten problem bezpośrednio dotyczy, oraz od-

powiednimi urzędami miejscowymi.

Na prośbę rodzi-

ców konsulaty podejmują interwencje polegające na

scowych.

Służby socjalne, które objęły opiekę nad dzieć-

mi polskich obywateli, zwracają się do konsulatów

sytuacji ich rodzin w Polsce.

W takich przypadkach na-

wiązywane są kontakty z właściwymi ośrodkami po-

mocy społecznej lub ośrodkami pomocy rodzinie w Pol-

sce oraz/lub sądami w celu ustalenia sytuacji rodzinnej

dziecka.

Jednocześnie polscy konsulowie zwracają się

o uwzględnienie w procedurach adopcyjnych kręgu naj-

bliższej rodziny z Polski (dziadków, innych krewnych),

jeżeli nie zagraża to bezpieczeństwu dzieci.

Na prośbę

naszych obywateli konsulowie uczestniczą także w roz-

prawach sądowych, w trakcie których rozstrzygane są

sprawy opieki nad polskimi dziećmi.

Należy jednak

podkreślić, że czynności konsula nie mogą zastąpić

działania miejscowego adwokata.

Rozpatrując przypadki odebrania dzieci rodzicom,

bardzo ważne jest przyjęcie do wiadomości faktu, że

obywatele polscy, którzy zdecydowali się na osiedle-

nie za granicą, podlegają obowiązującym w miejscu

swojego pobytu przepisom prawnym i procedurom,

również w zakresie sprawowania opieki nad dziećmi

oraz zapewnienia im bezpieczeństwa.

Decyzje z za-

kresu opieki nad dziećmi, podejmowane przez władze

lokalne, podlegają nadzorowi sądowemu.

Zgodnie

art. 9 rozporządzenia (WE) nr 2201/2003 dotyczące-

485

go jurysdykcji oraz uznawania i wykonywania orze-

czeń w sprawach małżeńskich oraz w sprawach do-

tyczących odpowiedzialności rodzicielskiej, uchylają-

cego rozporządzenie (WE) nr 1347/2000 w sprawach

odpowiedzialności rodzicielskiej, jurysdykcję mają

przebywa w chwili wniesienia pozwu lub wniosku.

Polski konsul nie ma zatem bezpośredniego wpływu

na działania miejscowych służb powołanych do

ochrony praw dziecka.

Należy również pamiętać, że w ustawodawstwie,

szczególnie państw skandynawskich, ale także w nie-

mieckim, brytyjskim czy holenderskim, podkreśla się

konieczność traktowania dzieci indywidualnie i na

równi z osobami dorosłymi w stopniu odpowiadają-

cym poziomowi rozwoju dziecka.

Służby socjalne tych

krajów skupiają się przede wszystkim na zapobiega-

niu sytuacjom naruszającym prawa dziecka i mogą-

cym zagrażać jego bezpieczeństwu.

Prawa dzieci są

dokładnie określone i ściśle przestrzegane.

Należą do

nich między innymi: prawo do edukacji zgodnej z moż-

liwościami i życzeniami dziecka, prawo do ﬁzycznej

i emocjonalnej wolności, prawo do bycia odpowiedzial-

nym za własne dorastanie i niezależność.

Osoby ma-

jące kontakt z dziećmi (nauczyciele, lekarze) mają

obowiązek powiadamiać służby socjalne w przypad-

ku zauważenia jakichkolwiek nieprawidłowości.

Od-

powiednio umocowany pracownik socjalny musi za-

reagować natychmiast na otrzymaną informację

i może odebrać dziecko rodzicom, gdy tylko zachodzi

podejrzenie naruszenia jego praw.

W wielu przypad-

kach interwencje miejscowych służb społecznych są

wynikiem znikomej wiedzy polskich rodziców na te-

mat miejscowego prawa, różnic pomiędzy prawem

polskim i prawem obowiązującym na miejscu, różnic

w zakresie uregulowania władzy rodzicielskiej, róż-

nic międzykulturowych oraz w szczególności braku

świadomości, jak miejscowe organy są uwrażliwione

na kwestie naruszania praw dzieci i jak szybko i sku-

tecznie reagują na wszelkie ich przejawy.

Różnice

pomiędzy Polską i ww. krajami w stosowanych me-

todach wychowawczych, powszechnie uznawanych za

służące dobru dziecka, mogą prowadzić do działań

pracowników służb socjalnych, które z punktu wi-

dzenia polskich rodziców, będą uważane za bezpod-

stawne, a zgodnie z kładącym olbrzymi nacisk na

ochronę dzieci prawem tych państw – za konieczne.

Polacy zdają się często być zaskoczeni surowością

prawa w odniesieniu do problemu przemocy w rodzi-

nie, a także skalą wrażliwości społeczeństw zachod-

nioeuropejskich na problemy rodzinne w środowi-

skach obcokrajowców, co przejawia się w zgłaszaniu

takich faktów do odpowiednich służb socjalnych.

Dla

wielu naszych rodaków to, co wydaje się w relacjach

pomiędzy rodzicami a dziećmi prawnie i kulturowo

w Polsce dopuszczalne, w niektórych krajach jest

traktowane jako naruszenie praw dziecka, skutkują-

ce surowymi konsekwencjami.

Podejmowane przez urzędy konsularne RP inter-

wencje w obronie praw i interesów naszych obywate-

li pozwalają na sformułowanie wniosku, iż działania

miejscowych władz zasadniczo mieszczą się w grani-

cach prawa, a powszechną reakcją na interwencje

konsulatów jest wnikliwa kontrola zgłaszanych za-

strzeżeń.

Trudno także dostrzec w działaniach służb

socjalnych oraz organów wymiaru sprawiedliwości

wspomnianych państw UE aspektów, które mogłyby

posiadać podtekst dyskryminacji polskich obywateli.

We wszystkich zgłaszanych przypadkach ingerencji

służb socjalnych w sprawach dzieci polskich obywa-

teli, w opinii konsulatów, działania te są uzasadnio-

ne i kierują się dobrem i bezpieczeństwem dziecka.

Podnoszenie zarzutów o dyskryminację przez rodzi-

ców dzieci, którymi zainteresowały się służby socjal-

ne, nie znajduje, w ocenie służby konsularnej, uza-

sadnienia.

W znanych nam przypadkach spraw dotyczących

dzieci toczą się one z zachowaniem porządku praw-

nego krajów, w których mają miejsce, i nie odbiegają

od poziomu prowadzenia spraw z tego zakresu doty-

czących innych imigrantów, czy też obywateli danego

państwa.

Odebranie dzieci zawsze traktowane jest

jako działanie ostateczne.

Decyzję podejmuje sąd i to

w jego gestii pozostaje ocena zasadności tego działa-

nia.

Warto mieć na uwadze, że służby socjalne zobo-

wiązane są do zachowania tajemnicy zawodowej, ma-

jąc prawo nie informowania konsulatów o kwestiach,

które mogą mieć przełożenie na dalszy rozwój dzieci,

np. choroba alkoholowa rodzica.

Oczywiście ideałem byłoby, aby w ogóle nie docho-

dziło do przypadków odbierania dzieci rodzicom.

Nie-

stety nie jest to możliwe.

Możliwe są natomiast dzia-

przypadków.

W tym zakresie Ministerstwo Spraw

Zagranicznych podejmuje działania, przede wszyst-

kim informacyjne, skierowane do obywateli polskich

wyjeżdżających na stałe za granicę o większym niż

w Polsce wyczuleniu instytucji opiekuńczych innych

krajów na wszelkie przejawy zagrożenia praw dziec-

ka, o szczególnej roli i szczególnym zaufaniu społe-

czeństw zachodnich względem instytucji opiekuń-

czych i o ich szerokich kompetencjach oraz dużej au-

tonomii.

Na potrzebę zorganizowania szerszej kam-

panii informacyjnej w tym zakresie Departament Kon-

sularny Ministerstwa Spraw Zagranicznych zwrócił

ostatnio uwagę w piśmie do rzecznika praw dziecka.

Tego typu kampania w polskich mediach powinna

mieć za zadanie uświadomienie osobom zamierzają-

cym wyjechać za granicę ze swoimi dziećmi różnic

w polskim prawie rodzinnym i prawie państw za-

chodnioeuropejskich.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Janusz Cisek

486

Odpowiedź

sekretarza stanu

(11442)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

terpelację pani poseł Ewy Kołodziej w sprawie dzia-

w zakresie prawidłowego żywienia (SPS-023-11442/

12), uprzejmie informuję.

nia ogólnego określonej w rozporządzeniu ministra

niu ﬁzycznym,biologii,wychowaniudożyciawro-

Wymagania i procedury zapewniające bezpieczeń-

stwo żywności i żywienia (m.in. normy kaloryczno-

ści) znajdują się w przepisach ustawy z dnia 25 sierp-

niach ministra zdrowia.

wodzeniem mogą być wykorzystywane w szkołach.

łania mające na celu dalszy rozwój programu „Szko-

ła promująca zdrowie” realizowanego w Polsce przez

Ośrodek Rozwoju Edukacji (ORE) – jednostkę podle-

głą resortowi edukacji w ramach Europejskiej Sieci

rają wojewódzcy koordynatorzy, z którymi współpra-

cuje krajowy koordynator.

Programy promocji zdro-

wia są przygotowywane przez szkoły, dzięki czemu

jowy Certyﬁkat „Szkoła Promująca Zdrowie”, po-

większając grono szkół, które są inicjatorem zmian

wy certyﬁkat,podejmująsystemowedziałaniawza-

kresie promocji zdrowia oraz monitorują klimat spo-

łeczny w swojej placówce.

tywności ﬁzycznej,m.in.dbają,bydobórasortymen-

tu produktów żywnościowych i napojów w sklepikach

487

rad pedagogicznych.

Wśród szkół upowszechnia się

stronie internetowej Ośrodka Rozwoju Edukacji za-

nych.

Minister edukacji narodowej, w ramach reali-

zacji porozumienia, powołał przy Ośrodku Rozwoju

i ProﬁlaktykiProblemówDzieciiMłodzieży,której

–2014, działania rady programowej, planowane w la-

tach 2012–2014, obejmują wspieranie realizacji edu-

cześnie działania z zakresu: promowania zdrowego

488

cję zapisu do statutu szkolnego w zakresie organiza-

netową, ogólnopolski program edukacyjny „Trzymaj

nitarną oraz Stowarzyszenie Polska Federacja Pro-

tywności ﬁzycznej,objętychzostałojużok.3780000

uczniów w Polsce.

organ opiniodawczo-doradczy działający na rzecz

gramu proﬁlaktykidostosowanegodopotrzebrozwo-

jowych uczniów oraz potrzeb danego środowiska,

terze proﬁlaktycznym skierowane do uczniów, na-

Ponadto, stosownie do postanowień art. 50 ww.

maga kształtowania świadomości rodziców, którzy

Ponadto należy zaznaczyć, że minister edukacji

stwa w roku szkolnym 2012/2013 pn. „Wzmacnianie

Dbałość o bezpieczeństwo i wychowanie jest rozu-

dejmowanie odpowiedzialnych decyzji, w tym promo-

wanie wolontariatu.

Wszystkie te działania Minister-

stwo Edukacji Narodowej realizuje we współpracy

mi pozarządowymi, aktywizując lub wspierając wie-

le inicjatyw na szczeblu lokalnym.

Działania w tym

zakresie są przedstawione na stronie ministerstwa

w banerze Rok Bezpiecznej Szkoły.

Z wyrazami szacunku

Sekretarz stanu

Warszawa, dnia 28 listopada 2012 r.

489

Odpowiedź

podsekretarza stanu

na pisma do Oddziału ZUS w Częstochowie,

na przykładzie współudziałowca spółki

Ekowent Montex (11451)

stąpienie Marszałka Sejmu RP z dnia 11 listopada

2012 r., znak: SPS-023-11451/12, dotyczące interpe-

lacji posła Marka Balta w sprawie braku jakiejkol-

stochowie, na przykładzie współudziałowca spółki

Ekowent Montex, w oparciu o stanowisko członka

Zarządu Zakładu Ubezpieczeń Społecznych uprzej-

mie wyjaśniam, że pan poseł Marek Balt pismem

w Częstochowie o przedstawienie szczegółowego uza-

sadnienia w przedmiocie odmowy umorzenia panu

W. W. należności z tytułu składek.

Oddział ZUS

w Częstochowie udzielił odpowiedzi panu posłowi

Markowi Baltowi w piśmie z dnia 23 lipca 2012 r.

Powyższe pismo zostało doręczone w dniu 30 lipca

2012 r., zgodnie z zasadami określonym w ustawie

)

przekazuję kopię ww.

pisma z dnia 23 lipca 2012 r. wraz z kopią potwier-

dzenia jego odbioru i jednocześnie informuję, że zgod-

nie z informacją ZUS pismo z dnia 16 lipca 2012 r.

jest jedynym pismem pana posła Marka Balta, jakie

wpłynęło do Oddziału ZUS w Częstochowie.

Dodatkowo prezes ZUS wyjaśnił, że pan W. W. na

mocy decyzji Oddziału ZUS w Częstochowie z dnia

14 lutego 1997 r. został obciążony jako udziałowiec

odpowiedzialnością za zobowiązania spółki Ekowent

Montex sp. z o.o. z tytułu składek na ubezpieczenie

24 sierpnia 1995 r. do 31 stycznia 1997 r.

Zadłużenie

z tego tytułu zobowiązany spłacił w 12 miesięcznych

ratach.

Ponadto pan W. W. na mocy wyroku Sądu Okrę-

gowego w Częstochowie I Wydział Cywilny z dnia 7

listopada 2003 r. odpowiada jako były członek zarzą-

du spółki Ekowent Montex sp. z o.o. za jej zobowią-

zania z tytułu nieopłaconych składek za okres od

lutego 1993 r. do maja 1995 r. w wysokości 562 694,44

zł plus odsetki za zwłokę.

Wyrok w tej sprawie jest

prawomocny.

Zgodnie z informacją przedstawioną przez ZUS

pan W. W. wielokrotnie występował z wnioskami o umo-

rzenie należności wynikających z prawomocnego Wy-

roku Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 7 li-

stopada 2003 r. (m.in. w pismach z dnia: 11 sierpnia

2009 r., 12 stycznia 2010 r., 17 lutego 2011 r., 6 lipca

2011 r., 28 marca 2012 r.).

Oddział ZUS w Częstocho-

wie każdorazowo przeprowadzał postępowanie wyja-

śniające mające na celu ustalenie, czy w sprawie za-

chodzi ważny interes dłużnika lub interes publiczny,

poz. 1240, ze zm.) stanowi przesłankę uzasadniającą

umorzenie zadłużenia.

Biorąc pod uwagę, że należ-

ność powstała w związku z nieopłaceniem składek za

zatrudnionych pracowników, oraz fakt, że zobowią-

zany posiada środki majątkowe, z których można

skutecznie prowadzić postępowanie egzekucyjne,

wnioski pana W. W. o umorzenie zadłużenia zostały

rozpatrzone negatywnie.

Należy nadmienić, że uwzględniając trudną sytu-

ację ﬁnansowąpanaW.W.,OddziałZUSwCzęsto-

chowie, działając jako wierzyciel, w dniu 6 paździer-

nika 2011 r. wyraził zgodę na ograniczenie prowa-

dzonej wobec dłużnika egzekucji do kwoty 300 zł

miesięcznie.

Ponadto prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecz-

nych zapewnił, że dołoży wszelkich starań w celu

umożliwienia zobowiązanemu uregulowania istnie-

jącego zadłużenia w jak najmniej dolegliwej formie.

Jednakże ze względu na ograniczenia prawne ZUS

– jako organ odpowiedzialny za pobór składek – jest

zobowiązany do realizacji ustawowych powinności,

a zatem w tym przypadku pomimo żądania strony

nie może dowolnie odstąpić od podjętych zgodnie z pra-

wem czynności zmierzających do zapewnienia pol-

skiemu systemowi zabezpieczenia społecznego należ-

nych składek.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Marek Bucior

Warszawa, dnia 3 grudnia 2012 r.

w sprawie przywrócenia Zespołu Ratownictwa

Medycznego w Mąkowarsku (11459)

przesłaną przy piśmie wicemarszałka Sejmu pana

Marka Kuchcińskiego, z dnia 15 listopada 2012 r.,

znak: SPS-023-11459/12, w sprawie przywrócenia

uprzejmie informuję, co następuje.*

)

Na wstępie podkreślić należy, iż w myśl art. 19

jawsko-pomorskiego”, ujmującą funkcjonowanie w wo-

jewództwie kujawsko-pomorskim od 1 stycznia 2013 r.

jakości udzielanych świadczeń.

W tym miejscu należy

zwrócić uwagę, iż aktualnie w planie ﬁnansowymNa-

go dla województwa kujawsko-pomorskiego przewi-

przyjmując zakładany wskaźnik inﬂacjina2013r.na

nie dwóch dodatkowych ZRM.

l ZRM/na dobę w miejscu stacjonowania wyniosła

zdrowotnego przypadających na l ZRM/na dobę w miej-

– w latach ubiegłych liczba interwencji utrzymy-

wała się na jeszcze niższym poziomie.

ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym.

urzędników sądowych (11461)

Szanowna Pani Marszałek!

Stosownie do posta-

nowień art. 193 ust. 1 i 2 Regulaminu Sejmu Rzeczy-

pospolitej Polskiej uprzejmie przesyłam na ręce Pani

panią Annę Elżbietę Sobecką interpelację poselską

płac urzędników sądowych.

Nawiązując do kwestii protestu urzędników sądo-

wych w związku z planowanym na rok 2013 ponow-

nym zamrożeniem wynagrodzeń, interpelacja zawie-

ra pytania:

1.

Czy rząd uchyli przepisy zamrażające walory-

zację inﬂacyjnąispełniobiecanywcześniejwzrost

środków na wynagrodzenia urzędników sądowych?

2.

Dlaczego mimo obiecanego wzrostu środków na

wynagrodzenia płace urzędników sądowych są za-

mrożone już piąty rok z rzędu?

W odniesieniu do powyższych pytań pozwolę sobie

na wstępie nadmienić, że niniejsza odpowiedź na in-

terpelację pani poseł nie może być rozpatrywana jako

stanowisko rządu, ale stanowi wyłącznie informację

opracowaną z perspektywy pełnionej przeze mnie

funkcji ministra sprawiedliwości.

491

Chcę bowiem uprzejmie zwrócić uwagę, że jako

jeden z członków kolegialnego organu, jakim jest

Rada Ministrów, nie posiadam uprawnienia i kompe-

tencji do udzielenia odpowiedzi w imieniu całego rzą-

du, w szczególności w kwestiach związanych z ogól-

nymi zasadami polityki ﬁnansowejpaństwaizałoże-

niami budżetowymi, do których zalicza się m.in.

zagadnienie waloryzacji wynagrodzeń w sferze bu-

dżetowej.

Zaznaczenia bowiem wymaga, że stosowa-

ne w ostatnich latach zamrożenie wynagrodzeń jest

mechanizmem o charakterze ogólnym, a nie rozwią-

zaniem fragmentarycznym stosowanym w odniesie-

niu do wybranej, pojedynczej grupy zawodowej.

Za-

mrożenie płac urzędników sądowych jako mecha-

nizm samoistny nie ma miejsca w odniesieniu do

projektu budżetu na rok 2013 i nie miało zastosowa-

nia w latach poprzednich.

Brak waloryzacji płac tej

grupy zawodowej jest tylko i wyłącznie elementem

oraz konsekwencją decyzji o zamrożeniu wynagro-

dzeń w całej państwowej sferze budżetowej podejmo-

wanych na szczeblu rządu w ramach działań mają-

cych na celu utrzymanie stabilności ﬁnansów pu-

blicznych.

Należy przy tym zauważyć, że decyzje te

są następnie formalizowane przez parlament w pro-

cesie legislacyjnym w ramach prac nad kolejnymi

tzw. ustawami okołobudżetowymi.

W przypadku pod-

jęcia decyzji o zasadności zastosowania tego rozwią-

zania mechanizm zamrożenia wynagrodzeń stanowi

zatem element obowiązującego w danym roku po-

rządku prawnego.

Tym samym kwestia ewentualne-

go zwiększenia wysokości funduszu wynagrodzeń

zostaje wyłączona z obszaru autonomicznych decyzji

poszczególnych ministrów kierujących właściwymi

działami administracji rządowej, a mechanizm za-

mrożenia wynagrodzeń pozostaje bezwzględnie wią-

żący dla wszystkich dysponentów środków budżeto-

wych.

Przedstawiając powyższe wyjaśnienie, chcę jed-

nocześnie podkreślić, że mając świadomość i w peł-

ni doceniając znaczenie zadań realizowanych przez

kadrę wspierającą sędziów dla sprawnego funkcjo-

nowania wymiaru sprawiedliwości, kwestia ade-

kwatnego do posiadanych kwaliﬁkacjiorazrealizo-

wanych zadań i nakładu pracy wynagradzania

wszystkich grup zawodowych sądownictwa, w tym

m.in. urzędników sądowych, stanowi jedno z istot-

nych wyzwań dla obecnego kierownictwa Minister-

stwa Sprawiedliwości.

Jednocześnie w świetle obowiązujących zasad

funkcjonowania sektora ﬁnansówpublicznychoraz

zewnętrznych czynników natury ﬁnansowejzmiany

w zakresie systemu wynagradzania i poziomu płac

urzędników sądowych nie stanowią zależnego wy-

łącznie od woli samego ministra sprawiedliwości, jak

również rządu jako całości rutynowego działania.

Podzielając bowiem słuszność postulatów nawiązu-

jących do potrzeby zwiększenia wynagrodzeń urzęd-

ników z jednej strony, z drugiej strony pamiętać na-

leży, że nie jest możliwe przeprowadzenie tych zmian

w oderwaniu od ogólnych uwarunkowań budżeto-

wych, wpływających na realne możliwości realizacji

postulatów poszczególnych grup zawodowych wy-

miaru sprawiedliwości w zakresie zwiększenia pozio-

mu wynagrodzeń.

z trudną sytuacją ﬁnansówpublicznychiograniczo-

nymi możliwościami budżetu państwa, w związku

z tzw. kryzysem finansowym, a także w związku

z objęciem Polski przez Komisję Europejską proce-

durą nadmiernego deﬁcytu,wostatnichlatachcały

budżet państwa, nie tylko sądownictwa, konstruowa-

ny jest z uwzględnieniem istotnych ograniczeń po

stronie wydatkowej, wynikających m.in. z dyscypli-

nującej reguły wydatkowej określonej w art. 112a

nych, a także konsekwentnych starań rządu RP za-

pobiegających pogłębianiu długu publicznego oraz

deﬁcytubudżetowego.

Niezależnie od powyższego, zgodnie z wcześniej-

szymi zapowiedziami oraz ustaleniami ze związkami

zawodowymi wymiaru sprawiedliwości, w ramach

próbę zwiększenia wynagrodzeń zarówno urzędni-

ków sądowych, jak i pozostałych pracowników sądów.

W pierwotnym projekcie budżetu na rok 2013 w czę-

ści 15: Sądy powszechne, przekazanym przez mini-

stra sprawiedliwości ministrowi ﬁnansów,zaplano-

wane zostały środki na zwiększenie wynagrodzeń

poszczególnych grup zawodowych sądownictwa, w tym

m.in. urzędników.

Planowany wzrost wynagrodzeń sędziów i relacjo-

nowanych do nich wynagrodzeń referendarzy sądo-

wych o 9,35% wynikał ze zwiększenia podstawy usta-

lenia wynagrodzenia sędziego, o którym mowa w art. 91

§ 1c ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych

(wzrost przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce

w II kwartale roku 2012 w stosunku do przeciętnego

2010, stanowiącego – w wyniku zamrożenia wynagro-

dzeń na poziomie roku 2011 – podstawę ustalenia wy-

nagrodzenia zasadniczego sędziów w budżecie pań-

stwa na rok 2012), w przypadku natomiast urzędni-

ków, asystentów sędziego oraz pozostałych pracowni-

ków sądów powszechnych wzrost ten został zaplano-

wany na poziomie 3,5% w porównaniu do wielkości

wynagrodzeń w roku 2012.

Na etapie prac rządowych nad projektem budżetu

na rok 2013 z uwagi na brak możliwości ﬁnansowych

po stronie budżetu państwa oraz ze względu na za-

powiedzianą przez ministra ﬁnansówiRadęMini-

strów konieczność ponownego zamrożenia wynagro-

dzeń w państwowej sferze budżetowej (które następ-

nie zostało sformalizowane poprzez stosowny zapis

w projekcie tzw. ustawy okołobudżetowej) do projek-

tu budżetu sądów powszechnych na rok 2013 wpro-

wadzona została jednak zmiana, w rezultacie której

obecna wersja projektu ustawy budżetowej na rok

2013 zabezpiecza środki ﬁnansowejedynienapod-

wyżki wynagrodzeń sędziów, których wysokość re-

gulowana jest odrębnymi przepisami, oraz relacjono-

492

wanych do nich wynagrodzeń referendarzy.

Fundusz

wynagrodzeń innych grup zawodowych sądownic-

twa, w tym urzędników sądowych – podobnie jak ma

państwowej sfery budżetowej – pozostaje natomiast

na poziomie roku 2012.

Przedstawiając powyższe, tytułem podsumowa-

nia chcę ponownie zapewnić, że sprawując funkcję

ministra sprawiedliwości, potrzebę docelowego za-

bezpieczenia należytego, adekwatnego do zakresu

realizowanych zadań poziomu wynagrodzeń dla

wszystkich bez wyjątku grup zawodowych wymiaru

sprawiedliwości traktuję bardzo poważnie.

W miarę

dostępnych możliwości i narzędzi będą podejmowane

działania zmierzające w kierunku poprawy warun-

ków płacowych urzędników sądowych oraz pozosta-

łych grup zawodowych wymiaru sprawiedliwości,

przy czym bezwzględnie należy pamiętać o ograni-

czeniach w tej sferze wynikających z czynników nie-

zależnych od woli kierownictwa i podległych służb

resortu sprawiedliwości.

Przedmiotowa kwestia nie

może być bowiem rozpatrywana w oderwaniu od bie-

żącej kondycji ﬁnansówpublicznychorazmożliwości

wydatkowych budżetu państwa, które aktualnie

uniemożliwiają natychmiastową realizację wszyst-

kich potrzeb i życzeń w tym obszarze i na dzień dzi-

siejszy nie pozwalają na wdrożenie zmian zgodnych

z postulatami poszczególnych grup zawodowych są-

downictwa powszechnego.

Mając na uwadze uwarunkowania, w których

funkcjonuje obecnie zarówno samo sądownictwo, jak

i cały sektor ﬁnansówpublicznych,atakżeograni-

czenie w ostatnich kilku latach lub wręcz brak moż-

liwości bezpośredniego podwyższania wynagrodzeń,

należy jednocześnie zaznaczyć, że obok oczywistego

warunku dostępności środków w budżecie państwa

zbudowanie elastycznego i efektywnego systemu wy-

nagrodzeń w sądownictwie, pozwalającego na zacho-

wanie w każdym indywidualnym przypadku pełnej

adekwatności wynagrodzenia do zakresu i jakości

realizowanych zadań, wymaga nie tylko regulacji

prawnych w zakresie określenia wyższych przedzia-

łów wynagrodzenia, ale przede wszystkim zmiany

podejścia do zarządzania sądami, ich budżetem oraz

organizacją pracy.

W szczególności w chwili obecnej,

po formalnej likwidacji w sektorze ﬁnansówpublicz-

nych kategorii limitów zatrudnienia, politykę zatrud-

nienia i płac, w ramach dostępnych środków budże-

towych, należy prowadzić w sposób elastyczny i umoż-

liwiający z jednej strony właściwy poziom etatyzacji

i równomierne obciążanie zadaniami, a z drugiej stro-

ny premiowanie efektywnych pracowników zarówno

w przekroju poszczególnych grup zawodowych, jak

i w skali całego sądu.

W warunkach braku realnej

możliwości prostego zwiększania wydatków na wy-

nagrodzenia na tym właśnie kierunku zmian z ko-

nieczności muszą się obecnie koncentrować wysiłki

i działania tak ministra sprawiedliwości, jak i osób

zarządzających poszczególnymi jednostkami organi-

zacyjnymi sądownictwa.

W działania te wpisuje się

m.in. projekt reorganizacji i przekształcenia naj-

mniejszych sądów rejonowych w wydziały zamiejsco-

we większych jednostek organizacyjnych.

Jednocześnie pragnę zapewnić, że nie oznacza to

w żadnym wypadku zanegowania i odrzucenia postu-

latów poszczególnych grup zawodowych sądownictwa

oraz rezygnacji z dążenia do poprawy warunków pła-

cowych w wymiarze sprawiedliwości.

Działania te

będą podejmowane w miarę poprawy kondycji ﬁnan-

sów publicznych oraz w miarę dostępności środków

ﬁnansowychnatencelwbudżeciepaństwa.

Przedstawiając powyższe, wyrażam nadzieję, że

przedstawione informacje w sposób satysfakcjonują-

cy i wyczerpujący dostarczyły pani poseł odpowiedzi

na zadane pytania.

Z wyrazami szacunku

Sekretarz stanu

partnerów, którzy mają realizować program

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na inter-

-023-11462/12, w sprawie nieprawidłowości przy wybo-

rze partnerów, którzy mają realizować program stwo-

rzenia cyfrowych podręczników, uprzejmie informuję.

W odpowiedzi na poprzednią interpelację pani po-

alizacją projektu e-szkoły przedstawiliśmy informację

na temat kontekstu, założeń i procedury planowanego

do realizacji projektu „E-podręczniki do kształcenia

ogólnego”.

Uzupełniając ten materiał w związku z py-

taniami z bieżącej interpelacji, wyjaśniamy.

Otwarty nabór na partnerów do wspólnej realiza-

cji projektu „E-podręczniki do kształcenia ogólnego”,

w wyniku którego została wybrana ﬁrmaProgress

Framework sp. z o.o., został unieważniony decyzją

dyrektora Ośrodka Rozwoju Edukacji w lipcu br. Dy-

rektor Ośrodka Rozwoju Edukacji podjął następnie

decyzję o rozpoczęciu działań zmierzających do po-

zyskania partnera technologicznego – zgodnie z usta-

wą o zasadach prowadzenia polityki rozwoju – spo-

śród instytucji należących do sektora ﬁnansówpu-

blicznych, w szczególności szkół wyższych i instytu-

tów naukowych, które mają doświadczenie w zakre-

493

sie wykorzystania technologii informacyjno-komuni-

kacyjnych w procesie uczenia się i zdobywania infor-

macji oraz konieczny potencjał technologiczny z tego

zakresu.

W wyniku przeprowadzonego rozeznania na part-

nera technologicznego w ww. projekcie wybrano osta-

tecznie Poznańskie Centrum Superkomputerowo-

-Sieciowe, jednostkę organizacyjną Polskiej Akade-

mii Nauk.

Odpowiadając na pytania w sprawie kontroli do-

tyczącej konkursu na otwarty nabór partnera tech-

nologicznego w projekcie „E-podręczniki do kształ-

cenia ogólnego”, informuję, że kontrolę w Ośrodku

Rozwoju Edukacji przeprowadziło Ministerstwo Edu-

kacji Narodowej.

Wyniki kontroli znajdują się pod

adresem: http://www.men.gov.pl/images/stories/PDF/

zalecenia.pdf.

Wyniki przeprowadzonej przez Ministerstwo Edu-

kacji Narodowej kontroli doraźnej procesu wyboru

partnerów do projektu „E-podręczniki do kształcenia

ogólnego” wskazały w szczególności na:

— braki w procedurach wewnętrznych dotyczą -

cych otwartego naboru partnerów,

— brak określenia w ogłoszeniach o otwartym

naborze partnerów informacji nt. wag punktowych

poszczególnych kryteriów podlegających ocenie i spo-

sobu wyboru najkorzystniejszej oferty oraz

— uchybienia w procesie oceny złożonych ofert,

co w ocenie kontrolujących skutkowało narusze-

niem zasady przejrzystości i równego traktowania

podmiotów, o której mowa w art. 28a ust. 4 ustawy

lityki rozwoju.

Pismem z dnia 15 października 2012 r. dyrektor

Ośrodka Rozwoju Edukacji poinformował ministra

edukacji narodowej o pełnej realizacji zaleceń pokon-

trolnych opracowanych na podstawie przeprowadzo-

nej przez MEN kontroli doraźnej w zakresie popraw-

ności przeprowadzenia otwartego naboru partnerów

do projektu systemowego pt. „E-podręczniki do

kształcenia ogólnego”.

Działania korygujące realizowane były jeszcze

w trakcie trwania kontroli.

Wszystkie kwestie objęte

przekazanymi zaleceniami zostały zaimplementowa-

ne do decyzji dyrektora Ośrodka Rozwoju Edukacji

ustalenia procedury otwartego naboru partnera pro-

jektów systemowych współﬁnansowanychwramach

priorytetu III Programu Operacyjnego „Kapitał

ludzki” 2007–2013, realizowanych przez Ośrodek

Rozwoju Edukacji.

Drugi otwarty nabór partnera merytorycznego

w zakresie edukacji wczesnoszkolnej w celu wspólnej

realizacji projektu „E-podręczniki do kształcenia

ogólnego”, ogłoszony przez ORE w dniu 20 sierpnia

2012 r., został poprzedzony zmianą wewnętrznych

procedur naboru partnerów projektów systemowych

realizowanych przez Ośrodek Rozwoju Edukacji

w ramach priorytetu III PO KL.

Ponowny wybór

partnera merytorycznego został przeprowadzony na

podstawie decyzji dyrektora Ośrodka Rozwoju Edu-

systemowych współﬁnansowanychwramachprio-

rytetu III Programu Operacyjnego „Kapitał ludzki”

Edukacji, w której zostały uwzględnione wszystkie

kwestie objęte przekazanymi zaleceniami pokon-

trolnymi.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Joanna Berdzik

Warszawa, dnia 3 grudnia 2012 r.

wprowadzenia pięciolatków do szkół (11465)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

12) w sprawie porażki reformy dotyczącej wprowadze-

nia pięciolatków do szkół, uprzejmie wyjaśniam.

Od 20 lat realizacja zadań dotyczących wychowa-

nia przedszkolnego jest obowiązkowym zadaniem wła-

wych potrzeb wspólnoty w zakresie edukacji publicz-

z przekazaniem gminom zadania prowadzenia przed-

szkoli zostały odpowiednio ukształtowane ich docho-

dy.

Środki na prowadzenie przedszkoli ogólnodostęp-

nych zostały zapewnione gminom w ich dochodach

własnych.

Dochodami samorządów terytorialnych są

oraz subwencje ogólne, w tym część oświatowa tej sub-

wencji.

zadania związane z prowadzeniem przedszkoli ogól-

494

wane z dochodów jednostek samorządu terytorialne-

rze dochodów własnych jednostek samorządu teryto-

rialnego największy udział stanowią udziały we wpły-

(PIT), podatek od nieruchomości, udziały we wpły-

(CIT), dochody z majątku.

two dochodowe) – oraz dysponowania nimi w grani-

Powyższe oznacza, że edukacja przedszkolna na

dzieci w wieku przedszkolnym powinny mieć od lat

zapewnione miejsca wychowania przedszkolnego.

Od

samorządu lokalnego należy oczekiwać efektywnego

prowadzenia ﬁnansowania m.in. edukacji przed-

szkolnej oraz umiejętnego dostosowywania się do lo-

kalnych możliwości i potrzeb.

Jednocześnie gminy mogą występować o środki

ﬁnansowe z Europejskiego Funduszu Społecznego

sady korzystania z doﬁnansowaniaześrodkówEu-

ropejskiego Funduszu Społecznego są uzależnione od

priorytetów przyjętych przez marszałków województw.

Katalog działań możliwych do ﬁnansowaniaześrod-

ków EFS w obszarze edukacji przedszkolnej wskazu-

je szczegółowy opis priorytetów Programu Operacyj-

nego „Kapitał ludzki”.

Zgodnie ze szczegółowym opi-

sem priorytetów PO KL obowiązującym od dnia

nienia edukacji przedszkolnej wsparciem mogą być

wych miejsc przedszkolnych przyczyniające się do

scowionych na terenie danej gminy.

Ponadto w celu zwiększenia możliwości wyrów-

Równocześnie ustalając wysokości subwencji

o systemie oświaty).

Organ prowadzący szkołę (w tym

łalność.

Do zadań organu prowadzącego należą w szcze-

gólności:

3) wyposażenie szkoły w pomoce dydaktyczne

nywania innych zadań statutowych.

Ministerstwo Edukacji Narodowej niejednokrot-

nie przedstawiało swoje stanowisko, iż oddział przed-

szkolny umieszczony w budynku szkoły podstawowej

495

ku do potrzeb małych dzieci (dotyczy również wyży-

wienia).

Umieszczenie oddziału przedszkolnego w szkole

bywających, a czas pracy do potrzeb rodziców.

Zarów-

pisy rozporządzenia ministra edukacji narodowej

czeństwa i higieny w publicznych i niepublicznych

ściwy kurator oświaty, który posiada ustawowe

uprawnienia do wydania stosownych zaleceń.

W podstawowych kierunkach realizacji polityki

uwzględniono m.in. badanie prawidłowości nadzoro-

wania przez dyrektora publicznej szkoły podstawowej

spełniania przez dzieci 5-letnie i 6-letnie rocznego

obowiązkowego przygotowania przedszkolnego.

Na

lę w zakresie prawidłowości nadzorowania przez dy-

rektora publicznej szkoły podstawowej spełniania

wego przygotowania przedszkolnego oraz prawidło-

wości organizacji oddziału przedszkolnego.

Należy podkreślić, że minister edukacji narodowej

nie sprawuje nadzoru nad działalnością jednostek sa-

morządu terytorialnego prowadzących szkoły, przed-

szkola i inne placówki oświatowe.

Zgodnie z Konsty-

nostki samorządu terytorialnego działają samodziel-

stwa kontrolę nad działalnością jednostek samorządu

wej – regionalne izby obrachunkowe.

Przygotowany w Ministerstwie Edukacji Narodo-

cych propozycje wsparcia finansowego dla gmin

szkolnego nie ogranicza się jednak wyłącznie do pro-

stego doﬁnansowaniagmin.

Uznajesięzazasadne,

nym zapewniało zmniejszenie obciążeń ﬁnansowych

również, aby funkcjonujące oddziały przedszkolne

przedszkolami, co wpłynie pozytywnie na jakość edu-

kacji przedszkolnej.

Z poważaniem

w sprawie warunków transportu dzieci

do placówki oświatowej (11466)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

12) w sprawie warunków transportu dzieci 5-letnich

do placówki oświatowej, uprzejmie wyjaśniam.

własnym gmin – art. 105 ustawy z dnia 7 września

poz. 2572, z późn. zm.).

Równocześnie, zgodnie z art. 7

z późn. zm.), do zadań własnych gminy należy zaspo-

kajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty w zakresie

ku 3–6 lat.

Należy przypomnieć, że wraz z przekaza-

niem gminom zadania prowadzenia przedszkoli zo-

stały odpowiednio ukształtowane ich dochody.

Środ-

ki na prowadzenie przedszkoli ogólnodostępnych

496

torialnego dochodami własnymi jednostek samorzą-

du terytorialnego są m.in. udziały we wpływach z po-

z podatku dochodowego od osób prawnych (CIT).

Zadania dotyczące administrowania i ﬁnansowa-

uzasadnionych warunkami demograﬁcznymiigeo-

graﬁcznymiradagminymożeuzupełnićsiećpublicz-

szkolnego.

Inne formy wychowania przedszkolnego

organizuje się dla dzieci w miejscu zamieszkania lub

w innym możliwie najbliższym miejscu.

Sieć publicz-

łach podstawowych wraz z publicznymi innymi for-

mami wychowania przedszkolnego powinna zapew-

niać wszystkim dzieciom pięcioletnim zamieszkałym

towego obowiązku.

Droga dziecka pięcioletniego z domu do najbliż-

szego publicznego przedszkola, oddziału przedszkol-

nego w szkole podstawowej lub do publicznej innej

formy wychowania przedszkolnego nie powinna prze-

kraczać 3 km.

Jeżeli droga dziecka pięcioletniego

działu przedszkolnego w szkole podstawowej lub pu-

blicznej innej formy wychowania przedszkolnego

przekracza 3 km, obowiązkiem gminy jest zapewnie-

nie bezpłatnego transportu i opieki w czasie przewo-

zu dziecka lub zwrot kosztów przejazdu dziecka

mie oświaty nie wchodzi w skład struktury organi-

zacyjnej szkoły podstawowej.

Prowadzenie wychowa-

nia przedszkolnego w oddziale przedszkolnym zorga-

nizowanym w szkole podstawowej wymaga dostoso-

wania bazy szkoły i warunków realizacji tego obo-

wiązku do potrzeb małych dzieci.

podstawowej oznacza jedynie zmianę miejsca reali-

zacji programu wychowania przedszkolnego i odbywa

się zgodnie z obowiązującym prawem oświatowym

Organem uprawnionym do przeprowadzenia kon-

troli w zakresie zgodnego z prawem funkcjonowania

jest właściwy kurator oświaty.

Równocześnie, wychowanie przedszkolne podlega

W podstawowych kierunkach realizacji polityki

nego obowiązkowego przygotowania przedszkolnego.

kontrolę w zakresie prawidłowości nadzorowania

497

przedszkolnej w Polsce, opublikowane następnie

nia przedszkolnego, również są stale monitorowane

Niezależnie od powyższego w Ministerstwie Edu-

kacji Narodowej przygotowany został projekt nowych

cia ﬁnansowegodlagminwrealizacjizadańdotyczą-

cych wychowania przedszkolnego.

W projekcie tym

doﬁnansowania gmin.

Uznaje się za zasadne, by

dyskryminacji ekonomicznej pięciolatków

(11467)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

-11467/12) w sprawie dyskryminacji ekonomicznej

pięciolatków, uprzejmie wyjaśniam.

towane ich dochody.

Środki na prowadzenie przed-

szkoli ogólnodostępnych zostały zapewnione gminom

Powyższe oznacza, że edukacja przedszkolna na

Dodatkowo informuję, że w latach 2000–2011 do-

Gminy mogą również występować o środki ﬁnan-

sowe z Europejskiego Funduszu Społecznego w ra-

tał ludzki” 2007–2013.

Zarządzanie projektami od-

bywa się na poziomie regionalnym, dlatego też zasa-

dy korzystania z doﬁnansowaniaześrodkówEuro-

pejskiego Funduszu Społecznego są uzależnione od

498

Zgodnie ze szczegółowym opisem priorytetów PO KL

tów:

lub innych formach wychowania przedszkolnego pod-

legających pod jeden organ prowadzący umiejscowio-

nych na terenie danej gminy.

Równocześnie, ustalając wysokości subwencji

na br., wzięto pod uwagę wszystkie dzieci sześciolet-

W roku 2007/2008, czyli w roku poprzedzającym

przygotowanie projektu ustawy wprowadzającej obo-

wiązek edukacji przedszkolnej dla pięciolatków, od-

setek dzieci w tym wieku korzystających z wychowa-

nia przedszkolnego wynosił niecałe 58%, a obecnie

wynosi 96,5%.

wadzący szkołę (w tym z oddziałami przedszkolnymi)

wadzącego należy w szczególności:

Jednocześnie uprzejmie wyjaśniam, że organem

nego.

Na rok szkolny 2012/2013 zaplanowano rów-

nież kontrolę w zakresie prawidłowości nadzorowa-

nia przez dyrektora publicznej szkoły podstawowej

nego oraz prawidłowości organizacji oddziału przed-

szkolnego.

Jednocześnie należy podkreślić, że minister edu-

kacji narodowej nie sprawuje nadzoru nad działalno-

ścią jednostek samorządu terytorialnego prowadzą-

cych szkoły, przedszkola i inne placówki oświatowe.

Przygotowany w Ministerstwie Edukacji Narodo-

499

szkolnej.

Wsparcie z budżetu państwa edukacji przedszkol-

w sprawie zadośćuczynienia osobom

represjonowanym przez komunistyczną władzę

(11480)

bom represjonowanym przez komunistyczną władzę

uprzejmie przedstawiam, co następuje.

stwa Polskiego (Dz. U. z 1991 r.

Nr 34, poz. 149, z późn.

zm.) swym zakresem stosowania obejmuje m.in. dzia-

łalność niepodległościową prowadzoną w okresie 1956–

–1989, a także osoby, wobec których wydano decyzję

Na tle stosowania ustawy lutowej nie może budzić

wątpliwości, iż zakres świadczeń majątkowych ogra-

niczony jest do represji związanych z wydanymi orze-

czeniami, których nieważność stwierdzono w trybie

przewidzianym ustawą, oraz (po nowelizacji z 2007 r.)

decyzji o internowaniu w stanie wojennym, a także

stępowania.

W dotychczasowym orzecznictwie wskazywano

jednoznacznie, iż ustawa lutowa nie ma na celu do-

prowadzenia do zadośćuczynienia moralnego i mate-

rialnego za wszelkie formy represji wobec osób pro-

wadzących działalność niepodległościową, a cało-

Obowiązujące do dnia 10 marca 2011 r. uregulo-

wania wynikające z treści art. 8 ust. 1a cyt. ustawy

ograniczały wysokość zasądzanego przez sądy od-

szkodowania i zadośćuczynienia do kwoty 25 000 zł,

co z kolei powodowało konieczność dokonania przez

sąd miarkowania i odrębnej oceny zasadności każde-

go wniosku o odszkodowanie bądź zadośćuczynienie

w zależności od okoliczności konkretnej sprawy, ma-

jąc w polu widzenia skutki, czasokres dolegliwości

i rodzaj represji wynikających z wykonania orzecze-

nia, którego nieważność stwierdzono w trybie powyż-

szej ustawy.

Dopiero wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego

stwierdzono niekonstytucyjność art. 8 ust. 1a ustawy

czeń wydanych wobec osób represjonowanych za

zm.), a utrata mocy tego przepisu pozwoliła sądom

na ocenę zasadności wniosków o odszkodowanie i za-

dośćuczynienie bez ograniczenia wynikającego z usta-

wowo określonej maksymalnej kwoty odszkodowania

i zadośćuczynienia.

W tej sytuacji obecnie obowiązu-

bom represjonowanym możliwość dochodzenia rosz-

czeń, ale orzeczenia w tym zakresie należą do wy-

łącznej kompetencji niezawisłych sądów, a treść wy-

roków wydawanych w poszczególnych sprawach oraz

motywów tych orzeczeń może być poddana jedynie

kontroli instancyjnej, która pozostaje poza uprawnie-

niami ministra sprawiedliwości.

Z posiadanych przez Wydział Statystyki Minister-

stwa Sprawiedliwości danych wynika, iż w latach

1991–2008 prawomocnie zasądzono odszkodowania

wobec 69 759 osób na łączną kwotę 1 127 984 108 zł,

a więc średnia wysokość zasądzonych odszkodowań

wyniosła 16 170 zł.

Natomiast w latach 2009–2011

zasądzono odszkodowania i zadośćuczynienia wobec

6056 osób na łączną kwotę 79 910 816 zł, a średnia

wysokość zasądzonego w tym okresie odszkodowania

i zadośćuczynienia wyniosła 13 195 zł.

Przy czym

zasądzone kwoty były zróżnicowane i mieściły się

w przedziale od kilku tysięcy złotych do nawet 500 tys.

zł, w zależności od okoliczności konkretnej sprawy.

zakresu informacji umieszczanych na stronie inter-

netowej Instytutu Pamięci Narodowej, uprzejmie in-

500

formuję, iż do kompetencji ministra sprawiedliwości

nie należy nadzór nad Instytutem Pamięci Narodo-

informacji udostępnianych przez IPN do publicznej

wiadomości.

Ministerstwo Sprawiedliwości nie prowadzi też

statystyk i wykazów dotyczących orzekania przez po-

szczególnych sędziów w oparciu o przepisy dekretu

Jednocześnie uprzejmie informuję, że w świetle

do przyjęcia, iż sędziowie orzekający w latach 80.,

szczególnie w procesach tzw. politycznych, mogą być

niejako automatycznie wyłączeni od rozpoznawania

spraw odszkodowawczych osób represjonowanych.

Okoliczność ta może być jedynie przesłanką do zło-

żenia wniosku o wyłączenie sędziego, o ile zachodzą

przesłanki określone w przepisach art. 40–41 K.p.k.

bądź art. 48–49 K.p.c., a o wyłączeniu sędziego w obu

procedurach – karnej i cywilnej – rozstrzyga sąd

w przewidzianym przepisami trybie.

Sąd ten każdo-

razowo ma jednak obowiązek badania i oceny zasad-

ności wniosku o wyłączenie sędziego przez pryzmat

okoliczności danej sprawy.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Wojciech Hajduk

Warszawa, dnia 4 grudnia 2012 r.

ministra spraw zagranicznych

w sprawie absencji ministra spraw

zagranicznych na pogrzebie prezydenta RP

(11526)

smo, nr SPS-023-11526/12, z dnia 16 listopada br.)

Kaczorowskiego uprzejmie wyjaśniam, że w uroczy-

stościach pogrzebowych Ministerstwo Spraw Zagra-

nicznych reprezentował podsekretarz stanu pan Ja-

nusz Cisek.

Z wyrazami szacunku

Minister

Radosław Sikorski

w sprawie skuteczności działań Ministerstwa

Edukacji Narodowej w ramach rządowego

(11536)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

teczności działań Ministerstwa Edukacji Narodowej

jazna szkoła” (SPS-023-11536/12), uprzejmie infor-

muję.

Ad 1.

Rządowy program wspierania w latach

2007–2009 organów prowadzących w zapewnieniu

ny uchwałą nr 156/2007 Rady Ministrów z dnia

Ogółem wyposażono w monitoring wizyjny 7882

tę 76 999 650,00 zł.

Dyrektorzy szkół, w których funkcjonuje system

monitoringu wizyjnego, podkreślają, że obecność ka-

mer mobilizuje uczniów do poprawnych zachowań,

zwiększa bezpieczeństwo osób przebywających na

rozmiar zjawisk patologicznych w środowisku szkol-

nym (kradzieże, wymuszenia, zastraszenia, pobicia,

dewastacja mienia szkolnego, palenie tytoniu), ogra-

501

nicza dostęp do szkół i placówek osobom nieupraw-

nionym.

Doświadczenie innych krajów, a także polskich

szkół uczestniczących w programie wskazuje, że mo-

nitoring wizyjny jest skutecznym, a zarazem naj-

prostszym sposobem podniesienia bezpieczeństwa

uczniów i wychowanków, szczególnie tam, gdzie mamy

do czynienia z liczną rzeszą młodzieży, tj. w szkołach

i placówkach z dużą liczbą oddziałów, w zespołach

szkół, a także w placówkach, w których wymagane

jest stosowanie specjalnej organizacji nauki, metod

Ad 2. i 3.

Ministerstwo Edukacji Narodowej od

1997 r. monitoruje zjawisko agresji i przemocy w szko-

łach poprzez ogólnopolskie badania ankietowe.

W sys-

temie informacji oświatowej są odnotowane wypadki

dotyczące pobić, uderzeń umyślnych i nieumyślnych.

Do roku szkolnego 2008/2009 dane gromadzone

były w sposób zbiorczy, tzn. każda szkoła/placówka

podawała liczbę wypadków, które miały miejsce w po-

przednim roku szkolnym.

Dane budzące wątpliwości

były weryﬁkowane za pośrednictwem kuratoriów

oświaty.

Od roku szkolnego 2009/2010 każdy wypa-

dek wykazywany jest indywidualnie, co znacznie

zwiększyło wiarygodność danych.

Zmniejszenie liczby wypadków z podanych wyżej

przyczyn należy też wiązać ze spadkiem liczby

uczniów (o 1130 tys., tj. o 18,9% w roku szkolnym

2010/2011 w stosunku do roku szkolnego 2005/2006,

w szkołach dla dzieci i młodzieży).

Jednocześnie uprzejmie informuję, że za zgodność

ze stanem faktycznym danych przekazanych do SIO

odpowiada dyrektor szkoły, a za poprawność i kom-

pletność ww. danych odpowiada jednostka samorzą-

du terytorialnego, kurator oświaty oraz Minister-

stwo Edukacji Narodowej.

jazna szkoła”.

Głównym jego celem jest poprawa sta-

nu bezpieczeństwa uczniów w polskich szkołach,

w tym agresji i przemocy rówieśniczej, przez zmianę

klimatu psychospołecznego szkoły i realizację pro-

gramu wychowawczego.

W roku szkolnym 2012/2013

minister edukacji narodowej w kierunkach polityki

oświatowej państwa przyjął priorytet pn. „Wzmac-

nianie bezpieczeństwa w szkołach i placówkach”.

jedynie na zapobieganiu agresji i przemocy, ale także

psychiczną i używkami, budowanie poczucia bezpie-

czeństwa poprzez kształtowanie postaw społecznych,

stwa priorytetu związanego z bezpieczeństwem ozna-

łalności szkoły.

Jednocześnie minister edukacji na-

rodowej zobowiązał placówki doskonalenia nauczy-

cieli, poradnie psychologiczno-pedagogiczne i biblio-

teki pedagogiczne do przygotowania ofert dla szkół

wspierających nauczycieli w ich działaniach na rzecz

mach nadzoru będą kontrolować i monitorować dzia-

W obszarze dbałości o bezpieczne zachowanie

wało także materiał pn. „Oferta działań proﬁlaktycz-

nych adresowanych do kadry pedagogicznej, rodzi-

ców, uczniów oraz organów prowadzących szkoły

i placówki do wykorzystania w realizacji zadań dy-

daktycznych, wychowawczych i proﬁlaktycznych”.

problemowych stosowaniu skutecznych form inter-

została zamieszczona na stronie Ministerstwa Edu-

kacji Narodowej: www.men.gov.pl, w zakładce: Rok

Bezpiecznej Szkoły oraz na stronach Ośrodka Roz-

woju Edukacji: www.ore.edu.pl, w zakładce: Wycho-

wanie i proﬁlaktyka.

Wszystkie te działania Ministerstwo Edukacji

tami, instytucjami oraz z organizacjami pozarządo-

wymi, aktywizując lub wspierając wiele inicjatyw na

szczeblu lokalnym.

Z wyrazami szacunku

Sekretarz stanu

Warszawa, dnia 4 grudnia 2012 r.

502

Odpowiedź

podsekretarza stanu

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

oraz grupy posłów (SPS-023-11539/12 z dnia 16 li-

stopada 2012 r.) w sprawie planowanego zniesienia

pujące informacje.

Do 1992 r. podstawą uprawnień emerytów i ren-

cistów kolejowych oraz członków ich rodzin do świad-

czeń przejazdowych były przepisy ustawy o zaopa-

trzeniu emerytalnym pracowników kolejowych i ich

rodzin, a szczegółowe zasady dotyczące przyznawa-

nia tych świadczeń określały zarządzenia ministra

właściwego do spraw transportu oraz dyrektora ge-

neralnego przedsiębiorstwa państwowego PKP.

Usta-

płatnych i ulgowych przejazdów środkami publiczne-

go transportu zbiorowego (Dz. U. Nr 54, poz. 254),

sła wszelkie uprawnienia do bezpłatnych i ulgowych

wego przewidziane w dotychczasowych przepisach

pracy.

Przedsiębiorstwo państwowe PKP, posiadają-

ce wówczas status przewoźnika kolejowego, zgodnie

z art. 8 przywołanej ustawy, utrzymało uprawnienia

przejazdowe dla tej grupy osób, regulując szczegóło-

wo zasady ich przyznawania zarządzeniami dyrekto-

ra generalnego PKP.

W 1999 r. prawo do ulg przejaz-

dowych zostało wprowadzone do ponadzakładowego

układu zbiorowego pracy dla pracowników przedsię-

biorstwa państwowego Polskie Koleje Państwowe

zawartego w dniu 4 stycznia 1999 r.

W wyniku wej-

siębiorstwa państwowego „Polskie Koleje Państwo-

utraciła status przewoźnika kolejowego, a uzyskały

go utworzone przez PKP SA spółki, które są samo-

dzielnymi podmiotami gospodarczymi.

W celu realizacji postanowień ponadzakładowego

oraz zachowania dotychczasowych uprawnień dla

pracowników, emerytów, rencistów i niektórych człon-

ków ich rodzin spółki Grupy PKP zawarły w dniu

łalność w zakresie kolejowych przewozów pasażer-

skich porozumienie dotyczące zasad wykupu świad-

czeń przejazdowych od tych przewoźników.

Od 1 stycz-

nia 2003 r. uprawnienia do świadczeń przejazdowych

zostały uregulowane w ponadzakładowym układzie

przez pracodawców zrzeszonych w Związku Praco-

dawców Kolejowych (PUZP), który obowiązywał we

jako następca prawny przedsiębiorstwa państwowego

PKP, wykupywała uprawnienia określone w PUZP

dla wszystkich emerytów i rencistów byłych pracow-

ników przedsiębiorstwa państwowego PKP oraz

uprawnionych członków ich rodzin.

„Polskie Koleje Państwowe” od 2009 r. obowiązek

wykupu uprawnień został rozłożony na spółki Grupy

PKP wskazane w art. 74a tej ustawy.

W wyniku

zmian część dotychczas obsługiwanych przez PKP

SA emerytów i rencistów byłego przedsiębiorstwa

państwowego PKP została przyporządkowana tym

spółkom.

Wykupywanie przedmiotowych uprawnień

odbywa się na zasadach określonych w zakładowych

układach zbiorowych obowiązujących w spółkach.

re spółki kolejowe przedstawił propozycje regulacji

ło PUZP, ze skutkiem na dzień 31 grudnia 2011 r.

nionych emerytów i rencistów o wygaśnięciu podsta-

wy prawnej do wykupu tych ulg.

Zarząd PKP SA

i pozostałe spółki Grupy PKP porozumiały się ze

spółkami wykonującymi kolejowe przewozy pasażer-

na dotychczasowych zasadach.

Z danych przekaza-

nych przez PKP SA wynika, że spółki Grupy PKP

wykupiły na rok 2012 uprawnienia do ulgowych prze-

jazdów kolejami dla emerytów i rencistów kolejowych

oraz członków ich rodzin, łącznie dla 80 606 osób,

z czego 65 546 dla emerytów i rencistów kolejowych.

503

Przedstawiając powyższe, uprzejmie informuję, że

na gruncie obowiązujących uregulowań prawnych

organ administracji rządowej, jakim jest minister

właściwy do spraw transportu, nie posiada kompe-

łego problemu.

Przepisy ustawowe pozostawiały w sfe-

rze oddziaływania organów administracji rządowej

przejazdów koleją dla emerytów i rencistów kolejo-

wych oraz członków ich rodzin do roku 1992.

Od tego

czasu przedmiotowa kwestia pozostaje w gestii spół-

ek kolejowych, które są samodzielnymi podmiotami

prawa handlowego, w związku z czym resort trans-

portu nie przewiduje zmian legislacyjnych w tym za-

kresie.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że aktualnie

prowadzone są pomiędzy pracodawcami kolejowymi

a związkami zawodowymi działającymi w spółkach

kolejowych negocjacje w zakresie uprawnień przejaz-

dowych dla byłych pracowników kolejowych.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Granicznej na granicy południowej Polski

(11542)

smo z dnia 16 listopada 2012 r. (znak: SPS-023-

-11542/12), przekazujące interpelację posła na Sejm

Polski, uprzejmie informuję, że przystąpienie Polski

proces zmian w funkcjonowaniu Straży Granicznej.

w latach 2009–2015

1)

, rozkładając w czasie wprowa-

dzanie poszczególnych zmian, głównie celem mini-

malizacji ich skutków społecznych.

ków formacji na działaniach graniczno-migracyjnych

niczeniem działań patrolowych);

1)

504

we

2)

do określenia zasad funkcjonowania placówek

nizacyjnych, SG nie mogła stanowić kryterium wy-

wego.

Należy podkreślić, że planowane zmiany dotyczą-

racyjno-śledczy Straży Granicznej.

Zakres podejmo-

wanych przedsięwzięć mających na celu rozpoznawa-

nie, zapobieganie i wykrywanie przestępstw i wykro-

właściwości rzeczowej SG pozostanie tożsamy z do-

tychczas realizowanym.

Tym samym jakiekolwiek

strukturalne na granicy południowej nie będą miały

przełożenia na wzrost przestępczości zorganizowanej

na tym odcinku granicy państwowej.

nach każdy z wspomnianych oddziałów SG zarządzał

kretarz stanu odpowiedzialny za nadzór nad Strażą

cywilnych informacje na temat realizowanych zadań,

osiąganych efektów, ale również posiadanej infra-

struktury i wyposażenia.

Przewiduje się, iż decyzja

końca 2013 r.

westycyjny w dwóch nowych przejściach granicznych

w Budomierzu i Dołhobyczowie.

Realizowana będzie

również znacząca rozbudowa przejść granicznych

w Korczowej oraz Połowcach.

W związku z powyż-

szym dla zapewnienia efektywnej i skutecznej kon-

troli granicznej konieczne będzie zwiększenie liczby

ność, że wiedza i umiejętności funkcjonariuszy Stra-

ży Granicznej zostaną w pełni wykorzystana.

Niezależnie od powyższego pragnę nadmienić, że

decyzji o likwidacji oddziału sprzęt zostanie wyko-

rzystany w innych jednostkach Straży Granicznej,

2)

505

Pragnę jednocześnie zapewnić, że zarówno prowa-

cówek Straży Granicznej, jak i podejmowane w ich

w sprawie funkcjonowania warsztatów

działania w zakresie rehabilitacji społecznej

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na

pelację pana posła Wojciecha Penkalskiego w sprawie

funkcjonowania warsztatów terapii – placówek reali-

zujących działania w zakresie rehabilitacji społecznej

i zawodowej osób niepełnosprawnych, proszę o przy-

jęcie poniższych wyjaśnień.

maksymalne doﬁnansowanie ze środków fundu-

506

zostać poprzedzone głęboką analizą funkcjonowania

nych przez PFRON.

Wydłużenie vacatio legis pozwoli

również na zsynchronizowanie planowanych zmian ze

mowania funduszy europejskich na lata 2014–2020

rze pomocy publicznej dla przedsiębiorców, które będą

Z szacunkiem

Sekretarz stanu

w sprawie działań legislacyjnych,

jakie zamierza podjąć Ministerstwo Pracy

(11565)

Szanowna Pani Marszałek!

W związku z pi-

smem Pani Marszałek z dnia 20 listopada br., znak:

SPS-023-11565/12, dotyczącym interpelacji pani

poseł Agnieszki Pomaskiej w sprawie działań legi-

slacyjnych, jakie zamierza podjąć Ministerstwo Pra-

cy i Polityki Społecznej w związku ze stwierdze-

niem przez Trybunał Konstytucyjny niezgodności

stek sfery budżetowej, uprzejmie przekazuję nastę-

pującą informację.

Rządowe Centrum Legislacji opracowało projekt

niu rocznym dla pracowników jednostek sfery budże-

towej mający na celu wykonanie wyroku Trybunału

czających stosowanie zasady przepracowania u dane-

go pracodawcy co najmniej 6 miesięcy w roku kalen-

darzowym jako warunku nabycia prawa do wynagro-

kaz opieki i ochrony macierzyństwa i szerzej rodziciel-

stwa, zapewnienia szczególnej opieki zdrowotnej m.in.

dzieciom oraz szczególnej pomocy matkom przed i po

urodzeniu dziecka.

Projektowane regulacje zakładają,

że znowelizowane przepisy będą miały zastosowanie

międzyresortowych oraz m.in. do opinii partnerów

społecznych, przy piśmie Rządowego Centrum Legi-

-126/12.

Projekt ten, wraz z nadesłanymi uwagami

kładce: Rządowy proces legislacyjny / Projekty ustaw

(http://legislacja.rcl.gov.pl/lista/2/projekt/70520).

507

W zakresie swojej właściwości Ministerstwo Pra-

Centrum Legislacji w pracach nad ww. projektem

ustawy.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Radosław Mleczko

Warszawa, dnia 29 listopada 2012 r.

motywacyjnych dla nauczycieli powracających

z urlopu macierzyńskiego (11566)

lacją pani poseł Agnieszki Dominiki Pomaskiej

z dnia 20 listopada 2012 r. nr SPS-023-11566/12

w sprawie przyznawania dodatków motywacyjnych dla

uprzejmie przekazuję następujące wyjaśnienia.

1) wynagrodzenia zasadniczego;

2) dodatków: za wysługę lat, motywacyjnego,

3) wynagrodzenia za godziny ponadwymiarowe

4) nagród i innych świadczeń wynikających ze

wego funduszu świadczeń socjalnych i dodatków so-

cjalnych określonych w art. 54.

Na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 1 oraz ust. 6a ww.

ustawy organ prowadzący szkołę będący jednostką

waną strukturę zatrudnienia, określa dla nauczycie-

li poszczególnych stopni awansu zawodowego, w dro-

dze regulaminu, wysokość stawek dodatków, o któ-

i 34.

Regulamin podlega uzgodnieniu ze związkami

Zgodnie z powyższym organ prowadzący szkołę

określa wysokość oraz warunki przyznawania na-

uczycielom dodatku motywacyjnego.

Ogólne warun-

ki przyznawania dodatku motywacyjnego są ponadto

uregulowane w rozporządzeniu ministra edukacji

wie wysokości minimalnych stawek wynagrodzenia

znawania dodatków do wynagrodzenia zasadniczego

Mając na uwadze powyższe oraz wyrok Wojewódz-

kiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielko-

polskim z dnia 17 grudnia 2008 r.

II SA/Go 726/08,

wyjaśniam, że kompetencje do określenia w drodze

regulaminu m.in. wysokości i warunków wypłacania

składników wynagrodzenia dla nauczycieli zostały

przyznane wyłącznie organowi prowadzącemu szko-

łę.

Nie jest dopuszczalne przekazanie tych kompeten-

cji przez ten organ innym podmiotom.

Normy zawar-

te w wydanym na podstawie art. 30 ust. 6 Karty

Nauczyciela regulaminie jako normy prawa miejsco-

wego powinny być ponadto na tyle szczegółowe, aby

stanowiły wystarczającą podstawę do ustalenia przez

dyrektora szkoły wynagrodzenia dla konkretnego

nauczyciela, a jednocześnie tak sformułowane, by znaj-

dowały zastosowanie we wszystkich szkołach na tych

samych zasadach.

Konkludując, pragnę zauważyć, że dodatek moty-

wacyjny przyznawany jest przez dyrektora szkoły na

pewien okres nauczycielowi, który spełnił warunki

ustalone przez organ prowadzący szkołę w regulami-

nie wynagradzania.

Dodatek motywacyjny nie jest

obligatoryjnym elementem wynagrodzenia i jest wy-

płacany wyłącznie w okresie jego przyznania.

Nadmieniam, że decyzje w zakresie organizacji

cówce nauczycieli i pracowników niebędących na-

uczycielami.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Maciej Jakubowski

Warszawa, dnia 30 listopada 2012 r.

508

12, uprzejmie przedstawiam, co następuje.

z dniem 28 marca 2012 r. do ustawy z dnia 20 czerw-

1599, z późn. zm.) wprowadzono regulację (art. 62e

ustawy o prokuraturze), zgodnie z którą efektywność

wykonywania zadań oraz kompetencje zawodowe

prokuratora podlegają okresowej ocenie (nie rzadziej

niż co cztery lata – art. 62f ustawy o prokuraturze).

Okresowej oceny pracy prokuratora dokonuje się

z punktu widzenia prawidłowości, racjonalności,

ratora przy wykonywaniu powierzonych mu funkcji,

kultury urzędowania obejmującej kulturę osobistą

i kulturę organizacji pracy oraz respektowania praw

sobu formułowania wypowiedzi przy wydawaniu i uza-

sadnianiu decyzji merytorycznych oraz procesu do-

skonalenia zawodowego.

Przy dokonywaniu okreso-

wej oceny prokuratora uwzględnia się rodzaj i stopień

zawiłości przydzielonych prokuratorowi spraw lub

powierzonych zadań bądź funkcji, obciążenie pracą

oraz warunki pracy w okresie objętym oceną.

wizytacje jednostek organizacyjnych prokuratury

obejmujące okresowe oceny prokuratorów zostaną

przeprowadzone po upływie 12 miesięcy od dnia wej-

ścia w życie ustawy (po dniu 29 marca 2013 r.).

Ustawa o prokuraturze przewiduje również regu-

lacje, które określają konsekwencje stwierdzonych

nieprawidłowych działań prokuratora.

Zgodnie z art. 66 ustawy o prokuraturze prokura-

urzędu prokuratorskiego, odpowiada dyscyplinarnie.

W art. 67 ustawy o prokuraturze określono kary

dyscyplinarne w postaci upomnienia, nagany, usu-

nięcia z zajmowanej funkcji, przeniesienia na inne

miejsce służbowe oraz wydalenia ze służby prokura-

torskiej.

Wymierzenie kary dyscyplinarnej, z wyłą-

czeniem upomnienia, pociąga za sobą pozbawienie

możliwości awansowania prokuratora przez okres

ratury apelacyjnej i zgromadzeniu prokuratorów,

w Krajowej Radzie Prokuratury i w sądzie dyscypli-

narnym.

W odniesieniu do prokuratorów wojskowych jed-

nostek organizacyjnych prokuratury przewidziano

kary dyscyplinarne w postaci upomnienia, nagany,

ostrzeżenia o niepełnej przydatności na zajmowanym

stanowisku, przeniesienia na niższe stanowisko oraz

wydalenia ze służby prokuratorskiej (art. 113 ustawy

o prokuraturze).

Za przewinienia dyscyplinarne mniejszej wagi,

narnego prokurator przełożony wymierza podległym

prokuratorom karę porządkową upomnienia (art. 72

ust. 1 ustawy o prokuraturze).

kurator przełożony w razie stwierdzenia oczywistej

obrazy prawa przy przeprowadzaniu sprawy wytyka,

niezależnie od innych uprawnień, właściwemu pro-

kuratorowi uchybienie po uprzednim żądaniu, w ra-

zie potrzeby, wyjaśnień.

W przypadku wymierzenia kary dyscyplinarnej

lub dwukrotnego wytknięcia uchybienia, o którym

pracy uprawniający prokuratora do uzyskania wyna-

grodzenia zasadniczego w stawce bezpośrednio wyż-

szej ulega wydłużeniu o trzy lata (art. 62 ust. 1ee

ustawy o prokuraturze).

turze prokurator generalny może odwołać prokura-

tora jednostki organizacyjnej prokuratury, jeżeli pro-

kurator, mimo dwukrotnego ukarania przez sąd dys-

cyplinarny karą dyscyplinarną (z wyłączeniem upo-

mnienia) popełnił przewinienie służbowe, a w tym

Trzeba również podkreślić, iż działania prokura-

tora są oceniane nie tylko w związku z oceną okre-

sową jego pracy, ale również w związku z realizacją

nadzoru służbowego mającego na celu zapewnienie

prawidłowej realizacji ustawowych zadań prokura-

tury w zakresie czuwania nad ściganiem przestępstw,

a zwłaszcza należytego i sprawnego przebiegu postę-

powań przygotowawczych prowadzonych lub nadzo-

rowanych w podległych jednostkach organizacyjnych,

określonego w § 74 rozporządzenia ministra sprawie-

wnętrznego urzędowania powszechnych jednostek

z późn. zm.).

Czynności w trybie nadzoru służbowego wykony-

wane są jako wewnętrzny nadzór służbowy sprawo-

wany przez prokuratora bezpośrednio przełożonego

lub zwierzchnika służbowego w tej samej jednostce

organizacyjnej lub jako zwierzchni nadzór służbowy

wykonywany przez prokuratora nadrzędnego lub

jako kontrola służbowa obejmująca m.in. wizytacje

i lustracje.

Niezależnie od powyższego należy podkreślić, iż

działania podejmowane przez prokuratora są ocenia-

ne w procedurze konkursowej na wolne stanowisko

prokuratorskie, określonej w art. 14b-14j ustawy

o prokuraturze.

Zgodnie z art. 14e ustawy o prokuraturze cena

kwaliﬁkacjikandydatazajmującegostanowiskopro-

kuratora albo asesora prokuratury obejmuje prawi-

dłowość i poziom merytoryczny, jak również efektyw-

ność wykonywania powierzonych obowiązków służ-

bowych, z uwzględnieniem stopnia obciążenia wyko-

nywanymi zadaniami i ich złożoności, a także pod-

509

noszenie kwaliﬁkacjizawodowychikulturęosobistą.

Ocena kwaliﬁkacjijestdokonywanawoparciuoba-

danie co najmniej pięćdziesięciu akt spraw różnych

kategorii wybranych losowo spośród wymienionych

w wykazie przedstawionym przez kandydata, a także

na podstawie danych ewidencjonowanych w proku-

raturach, w tym na potrzeby statystyki.

Do oceny

kwaliﬁkacjikandydatadołączasięodpisyznajdują-

cych się w aktach osobowych prokuratora prawomoc-

nych wyroków orzekających karę dyscyplinarną lub

prawomocnych decyzji o wymierzeniu kary porząd-

kowej upomnienia, jak również odpisy prawomocnych

decyzji prokuratora przełożonego zawierających wy-

tknięcie uchybienia w razie oczywistej obrazy prawa.

Przy ocenie kwaliﬁkacjikandydatauwzględniasię

również jego predyspozycje osobowościowe do zawo-

du prokuratora, w tym umiejętność podejmowania

decyzji i współpracy, odporność na stres oraz prze-

strzeganie zasad etyki zawodowej wykonywanego

zawodu (art. 14j ust. 1 ustawy o prokuraturze).

Przygotowywany w Ministerstwie Sprawiedliwo-

ści projekty ustawy Prawo o prokuraturze, co do za-

sady, utrzymuje obecnie obowiązujące regulacje w wy-

żej przedstawionym zakresie.

W projekcie zapropo-

nowano jednak pewną modyﬁkacjękryteriówoceny

okresowej poprzez wskazanie, iż dokonuje się jej z punk-

tu widzenia prawidłowości i poziomu merytoryczne-

go podejmowanych decyzji, w tym umiejętności pra-

widłowej wykładni przepisów prawa, stosowanej ar-

gumentacji prawniczej oraz zasad logicznego rozu-

mowania, racjonalności, sprawności i efektywności

działań przy wykonywaniu powierzonych zadań lub

funkcji.

Jako dodatkowe kryteria oceny okresowej

prokuratora zaproponowano kulturę urzędowania,

obejmującą kulturę osobistą i kulturę organizacji pra-

cy, oraz respektowanie praw uczestników postępowa-

nia i zasad współpracy przy wykonywaniu powierzo-

nych zadań lub funkcji, sposób formułowania wypo-

wiedzi przy wydawaniu i uzasadnianiu decyzji, proces

doskonalenia zawodowego, w tym uzyskane stopnie

i tytuły naukowe oraz znajomość języków obcych.

Nadto zaproponowano jednolity katalog kar dla

prokuratorów wojskowych i pozostałych prokurato-

rów powszechnych jednostek organizacyjnych proku-

ratury oraz zmianę modelu sądownictwa dyscypli-

narnego poprzez m.in. przekazanie orzekania w spra-

wach dyscyplinarnych w drugiej instancji sądom

powszechnym.

Podsekretarz stanu

Michał Królikowski

Warszawa, dnia 3 grudnia 2012 r.

(11609)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pi-

-11609/12, przekazujące interpelację pani Bożenny

ciwdziałaniu uciążliwości zapachowej, przedstawiam

poniższe wyjaśnienia.

Należy jednak zaznaczyć, że wprowadzanie sub-

oddziałuje na środowisko, wykonanie w określonym

my drobiu, trzody chlewnej) kwestie mające związek

510

907), w szczególności fermy drobiu, trzody chlewnej,

Dodatkowo funkcjonuje tzw. Kodeks dobrej prak-

Warszawa, dnia 29 listopada 2012 r.

w sprawie budowy zbiornika wodnego Kąty

Odpowiadając na interpelację pana posła Mirosła-

wa Pluty z dnia 29 października 2012 r. przekazaną

Wisłoka, przekazuję stosowne wyjaśnienia.

Rzeka Wisłoka jest prawobrzeżnym dopływem

Wisły o długości 164 km i powierzchni zlewni 4110

km².

Wisłoka w obszarze dorzecza górnej Wisły wy-

różnia się dużą zmiennością przepływów oraz naj-

mniejszym minimalnym odpływem jednostkowym

wynoszącym 1 l/s/km².

Jest to powodem występowa-

niem zarówno długotrwałych okresów posuchy z ni-

skimi stanami, jak i gwałtownych powodzi.

Jedyną

skuteczną metodą wyrównania przepływu rzecznego

w odpowiedniej skali oraz w warunkach hydrogeolo-

gicznych ﬂiszukarpackiegojestbudowazbiorników

retencyjnych.

Planowany zbiornik wodny Kąty – Myscowa zlo-

kalizowany jest w Beskidzie Niskim na obszarze pow.

jasielskiego w woj. podkarpackim.

Obszar zbiornika

na część zbiornika przylega do obszaru Magurskiego

Parku Narodowego.

Unikatowe warunki przestrzen-

ne tego zbiornika pozwalają na pogodzenie potrzeb

ochrony przyrody z potrzebami gospodarki wodnej.

Zalesiony w 70% obszar zlewni i ograniczony istnie-

niem Magurskiego Parku Narodowego stopień zain-

westowania terenu pozwalają uzyskać wysoką jakość

wody, a warunki topograﬁczneumożliwiająbudowę

zbiornika o pojemności optymalnej z punktu widze-

nia wykorzystania zasobów wodnych.

Budowa zbiornika wodnego Kąty – Myscowa jest

przedsięwzięciem inwestycyjnym, w skład którego

wchodzą następujące zadania:

— zbiornik wodny,

— droga Kąty – Myscowa – Polany – Krempna,

— kanalizacja wsi Kąty, Myscowa, Polany, Krempna,

— obiekty gospodarki wodno-ściekowej w zlewni

zbiornika.

Podstawowe zadania planowanego zbiornika wod-

nego:

1.

Ochrona przed skutkami suszy (zagwaranto-

kalizowanych pomiędzy Nowym Żmigrodem a Ja-

słem z równoczesnym zachowaniem przepływów bio-

logicznych w rzece) poprzez wyrównanie przepływów

3

/s do 2,25 m

3

/s.

2.

Ochrona przed powodzią poprzez zmniejszenie

kulminacji wezbrań powodziowych z 390 m

3

/s do

86 m

3

/s (tj. do wielkości przepływu nieszkodliwego).

3.

Wspomożenie utrzymania dobrego stanu eko-

logicznego rzeki Wisłoki.

4.

Umożliwienie pracy elektrowni wodnej o mocy

ok. 1,5 MW.

5.

Stworzenie warunków dla aktywizacji gospodar-

czej terenu zgodnej z jego walorami przyrodniczymi.

Podstawowe parametry planowanej zapory i zbior-

nika:

1) lokalizacja zapory – 133,6 km rzeki Wisłoki,

2) powierzchnia zlewni – 297 km

2

,

3) przepływy charakterystyczne:

— średni roczny – 3,78 m

3

/s

— średni niski – 0,35 m

3

/s,

4) pojemność całkowita zbiornika – 65,5 mln m

3

,

(w tym pojemność powodziowa – 19,5 mln m

3

),

5) maksymalna powierzchnia zalewu przy mak-

symalnym poziomie piętrzenia – 427 ha,

6) charakterystyka zapory:

— długość w koronie – 607 m,

— maksymalna wysokość – 43,4 m,

7) odpływ gwarantowany – 2,25 m

3

/s,

8) redukcja fali powodziowej 100-letniej – 304 m

3

/s

(78% redukcji).

511

Z uwagi na konieczność dostosowania prac do wy-

mogów unijnych w ramach trwających prac przedpro-

jektowych w latach 2006–2007 zostały wykonane

m.in. następujące opracowania:

1) „Ocena ekoﬁzjograﬁczna rejonu inwestycji

zbiornik wodny Kąty – Myscowa”,

2) „Raport o oddziaływaniu na środowisko zbior-

nika wodnego Kąty – Myscowa” (wraz z aktualiza-

cją),

3) „Operat wodno-prawny na wykonanie urzą-

dzeń wodnych dla zbiornika Kąty – Myscowa”,

4) „Program funkcjonalno-użytkowy dla inwesty-

cji budowa zbiornika Kąty – Myscowa”,

5) „Określenie deﬁcytuwodypitnejrejonuKremp-

na – Jasło”.

W ramach toczącego się postępowania administra-

cyjnego w dniach od 7 do 28 stycznia 2008 r. zostały

przeprowadzone konsultacje społeczne (art. 31, 32 usta-

wy P.o.ś.).

Dnia 11 stycznia 2008 r. w budynku Urzędu

Gminy w Krempnej odbyła się rozprawa administracyj-

na otwarta dla społeczeństwa, na której zostało omó-

wione przedmiotowe przedsięwzięcie z uwzględnieniem

jego oddziaływania na środowisko (art. 32 ustawy

P.o.ś.).

W rozprawie, którą kierował dyrektor Wydziału

wódzkiego, wzięło udział 115 osób (mieszkańcy gmin

Krempna i Nowy Żmigród, przedstawiciele Związku

Gmin Dorzecza Wisłoki z Jasła, przedstawiciele Miej-

skiego Przedsiębiorstwa Gospodarki Komunalnej z Ja-

sła, przedstawiciele organizacji ekologicznych).

Proto-

kół z rozprawy wraz z materiałami uzupełniającymi

umieszczony został na stronie internetowej Urzędu Wo-

jewódzkiego w Rzeszowie.

W oparciu o doświadczenia i wnioski zebrane

w trakcie prowadzonych konsultacji społecznych,

cyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na

realizację zbiornika, RZGW został zobligowany do

wykonania analizy wariantowej, dwuetapowej jako

uzupełnienie raportu:

— etap I – analiza rozwiązań wariantowych: stro -

na techniczna,

— etap II – inwentaryzacja przyrodnicza dla

3 wybranych wariantów po zakończeniu etapu I.

Etap I został zrealizowany w ramach wykonania

opracowania „Wielowariantowe rozszerzenie stu-

dium wykonalności – kompleksowa rehabilitacja sys-

temu gospodarowania zasobami wodnymi w rejonie

Jasła i ochrony przeciwpowodziowej w zlewni Wisło-

ki jako instrument stymulacji rozwoju regionu”.

nalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska w Rzeszowie,

która prowadzi aktualnie postępowanie, z pięciu wy-

brano następujące trzy warianty alternatywne osią-

gnięcia założonych celów:

1) budowa wielozadaniowego zbiornika wodnego

wraz ze związaną z nim infrastrukturą,

2) modernizacja istniejących i budowa nowych ob-

wałowań Wisłoki na dł. 54,13 km z rozpatrzeniem

możliwości budowy polderów przeciwpowodziowych,

zapewnienie dodatkowych zasobów wodnych dla za-

opatrzenia w wodę Jasła i obszarów pomiędzy No-

wym Żmigrodem i Jasłem w oparciu o istniejący zbior-

nik wodny oraz dodatkowe przerzuty wody z istnie-

jących zbiorników Klimkówka, Besko, Solina,

3) zaniechanie użytkowania terenów zalewowych

do poziomu zalewu wodą o p=1%, likwidacja infra-

struktury tego obszaru, określenie charakterystyki

zagospodarowania terenów zalewowych rzeki Wisło-

ki do poziomu zalewu wodą p=1%, zapewnienie do-

datkowych zasobów wodnych dla zaopatrzenia Jasła

i obszarów pomiędzy Nowym Żmigrodem i Jasłem

w oparciu o istniejący zbiornik wodny lub nowy jed-

nozadaniowy zbiornik wodny oraz dodatkowe prze-

rzuty wody z istniejących zbiorników Klimkówka,

Besko, Solina w ilości 0,7 m

3

/s w roku 2002.

Warianty te będą szczegółowo rozpatrywane

w trakcie realizacji etapu II.

Realizacja etapu II jest możliwa po uzyskaniu

przez RZGW w Krakowie środków ﬁnansowychpo-

zwalających na wykonanie uzupełnienia raportu.

Środki te uzyskano decyzją ministra środowiska i po-

chodzą z programu priorytetowego 8 „Wsparcie reali-

zacji polityki ekologicznej państwa przez ministra śro-

dowiska” część I: Ekspertyzy i prace badawcze.

W chwili obecnej trwa procedura uzyskania decyzji

zację zbiornika wodnego Kąty – Myscowa.

Postępowa-

nie aktualnie prowadzone jest przez Regionalną Dy-

rekcję Ochrony Środowiska w Rzeszowie.

W dniu 25

listopada 2011r pomiędzy Narodowym Funduszem

D o realizację zadania państwowej jednostki budżeto-

wej zakwaliﬁkowanejdodoﬁnansowaniaopracowa-

nia: Uzupełnienie raportu o oddziaływaniu na środo-

Wisłoce na terenie gm. Krempna oraz Nowy Żmigród

zawierającego wariantowe rozwiązania realizacyjne

przedsięwzięcia na kwotę 1 700 000 zł.

Termin reali-

zacji zadania 30 czerwca 2013 r.

W dniu 2 grudnia 2011 r. została podpisana umo-

wa na wykonanie opracowania w trzech etapach:

— etap I – inwentaryzacja przyrodnicza obejmu -

jąca okres jesieni, zimy, wiosny i lata, termin reali-

zacji etapu do dnia 2 grudnia 2012 r.,

— etap II – ocena i weryﬁkacja uwarunkowań

środowiskowych, hydrologicznych i społecznych dla

3 wariantów lokalizacyjnych na podstawie inwenta-

ryzacji przyrodniczej, uzupełnienie raportu o wnioski

złożone w wyniku konsultacji społecznych, prezenta-

cja raportu oraz jego ewentualna poprawa, przyjęcie

ﬁnalnejwersjiraportuztekstemjednolitym,termin

realizacji etapu do dnia 12 marca 2013 r.,

— etap III – uzyskanie decyzji o środowiskowych

cia, termin realizacji etapu do dnia 25 lipca 2013 r.

W ramach umowy z NFOŚiGW wykonane będą

również opracowania weryﬁkujące I i II etap pn.

512

„Opinia dotycząca prawidłowości wykonania inwen-

taryzacji przyrodniczej w ramach etapu I – uzupeł-

nienia raportu o oddziaływaniu na środowisko zbior-

nika wodnego Kąty – Myscowa na terenie gminy

Krempna oraz Nowy Żmigród zawierającego warian-

towe rozwiązania realizacyjne przedsięwzięcia” oraz

„Ekspertyza dotycząca prawidłowości wykonania ra-

portu o oddziaływaniu na środowisko zbiornika wod-

wiązania realizacyjne przedsięwzięcia”.

Uzyskanie decyzji środowiskowej w roku 2013 po-

zwoli na rozpoczęcie prac projektowych (projekty bu-

dowlane), a co za tym idzie umożliwi uzyskanie zgo-

–2021.

Sekretarz stanu

Stanisław Gawłowski

w sprawie urządzeń (spektrometrów,

detektorów) używanych podczas ostatnich

nr SPS-023-11642/12, przy którym została przeka-

zana interpelacja pana posła Sławomira Zawiślaka

trometrów, detektorów) używanych podczas ostat-

nich badań wraku TU-154M na lotnisku w Smoleń-

sku uprzejmie przedstawiam poniższe wyjaśnienia.

stiach należących do właściwości jednostek organi-

zacyjnych prokuratury, w tym Wojskowej Prokura-

tury Okręgowej w Warszawie, w zasygnalizowanej

przez pana posła sprawie.

Minister sprawiedliwości nie dysponuje także in-

formacjami, czy i jakie urządzenia zabezpieczają pol-

skie lotniska, obiekty infrastruktury krytycznej oraz

ambasady, jak i czy podano do publicznej wiadomości

ostrzeżenie o nieskuteczności spektrometrów ruchli-

wości jonów używanych w Smoleńsku.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że kopię przed-

Warszawa, dnia 30 listopada 2012 r.

w sprawie ﬁnansowania polskich szkolnych

punktów konsultacyjnych za granicą (11652)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na py-

tanie zawarte w interpelacji pana Grzegorza Bernar-

da Napieralskiego, posła na Sejm Rzeczypospolitej

Polskiej, z 22 listopada 2012 r. (sygnatura SPS-023-

-11652/12) w sprawie ﬁnansowaniaszkolnychpunk-

tów konsultacyjnych za granicą, uprzejmie informu-

ję, co następuje.

Zgodnie z § 15 ust. 2 rozporządzenia ministra

ścią szkolnych punktów konsultacyjnych w zakresie

spraw ﬁnansowych i administracyjnych dyrektor

Ośrodka Rozwoju Polskiej Edukacji za Granicą, jed-

nostka podległa MEN, sprawuje we współpracy z kie-

rownikami przedstawicielstw dyplomatycznych, urzę-

dów konsularnych lub przedstawicielstw wojskowych

RP.

Należy jednak zaznaczyć, że w związku z rosnącą

liczbą uczniów niemożliwe stało się w przypadku nie-

których szkół kontynuowanie działalności na terenie

placówek dyplomatycznych.

W takich przypadkach

placówki bezpośrednio angażują się w pomoc w zna-

lezieniu odpowiedniego lokalu na działalność SPK.

Obok szkolnych punktów konsultacyjnych przy

placówkach dyplomatycznych RP funkcjonują nastę-

pujące formy nauczania języka polskiego: szkoły spo-

łeczne przy organizacjach Polaków, nauczanie języka

polskiego w lokalnych systemach kraju zamieszkania

oraz nauczanie na odległość prowadzone przez Ośro-

dek Rozwoju Polskiej Edukacji za Granicą.

Naucza-

nie w tych formach nadal będzie wspierane.

Wszelkie rozwiązania dotyczące ewentualnych

zmian organizacyjnych w funkcjonowaniu szkolnych

punktów konsultacyjnych będą konsultowane ze śro-

*

)

513

dowiskiem szkolnym (nauczycielami, uczniami i rodzi-

cami) jak i organizacjami polonijnymi, zaś zapropono-

wane działania będą dostosowane do konkretnych

miejsc oraz możliwości organizacyjnych Polaków.

Podejmując działania na rzecz oświaty polskiej za

granicą, Ministerstwo Edukacji Narodowej RP nadal

będzie kierowało się dobrem uczniów polskich i tro-

i krajem.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Maciej Jakubowski

Warszawa, dnia 4 grudnia 2012 r.

nowego departamentu

(11668)

stopada 2012 r., znak: SPS-023-11668/12, interpela-

cją posła Szymona Giżyńskiego w sprawie zapowiedzi

Rolnictwa i Rozwoju Wsi wyjaśniam, że z przeprowa-

dzonej w ostatnim okresie głębokiej analizy funkcjo-

nowania ministerstwa w obecnej strukturze wynika,

że konieczne jest dokonanie zmian organizacyjnych

w celu wykonania zadań związanych m.in. z nową

perspektywą ﬁnansowąpo2013r.orazzapowiada-

nego wcześniej przeze mnie wsparcia funkcjonowa-

nia oraz rozwoju spółdzielczości rolniczej i grup pro-

ducentów rolnych, aktywizacji społecznej i zawodo-

wej mieszkańców wsi, rozwoju przedsiębiorczości

i rynku pracy w rolnictwie i na wsi oraz funkcjono-

wania systemu doradztwa rolniczego.

Mając na względzie powyższe oraz zapewnienie

skutecznej realizacji obowiązków nałożonych na mi-

nistra rolnictwa i rozwoju wsi, zamierzam zapropo-

nować prezesowi Rady Ministrów zmianę statutu

ministerstwa.

Jednocześnie zapewniam, że uwzględniając ko-

nieczność racjonalnego i oszczędnego gospodarowania

środkami budżetowymi, planowaną reorganizację za-

mierzam przeprowadzić w ramach dostępnych zaso-

bów etatowych i środków ﬁnansowych,niezwiększa-

jąc przy tym liczby komórek organizacyjnych w mini-

sterstwie.

Sekretarz stanu

Kazimierz Plocke

w sprawie próby wywarcia przez Komisję

Europejską presji na Sąd Okręgowy

w Gdańsku poprzez oświadczenie tej instytucji

(11670)

Szanowny Panie Marszałku!

W nawiązaniu do

pisma z dnia 20 listopada 2012 r. przekazującego in-

skiego, w sprawie ewidentnej presji, jaką Komisja

Europejska próbuje wywrzeć swym oświadczeniem

komentującym sprawę sądową jednego z wokalistów,

który publicznie bezcześcił Biblię, na Sąd Okręgowy

w Gdańsku, uprzejmie przedstawiam, co następuje.

W odniesieniu do A. D. – wokalisty jednego z ze-

społów muzycznych uniewinnionego przez Sąd Rejo-

nowy w Gdańsku od zarzutu obrazy uczuć religijnych

poprzez publiczne znieważenie przedmiotu kultu reli-

gijnego, toczy się aktualnie postępowanie odwoławcze

prowadzone przez Sąd Okręgowy w Gdańsku.

Sąd

ten, rozpatrując odwołanie od wyroku uniewinniają-

cego A. D. od popełnienia zarzucanego mu czynu,

uznał, że w sprawie wyłoniło się zagadnienie prawne

przedstawił do rozstrzygnięcia Sądowi Najwyższemu.

W tej sprawie Sąd Najwyższy podjął uchwałę w dniu

29 października 2012 r. (sygn. akt I KZP 12/12).

Z informacji otrzymanych z Ministerstwa Spraw

Zagranicznych wynika, że Komisja Europejska nie

wydała oﬁcjalnegooświadczeniadotyczącegopowyż-

szej sprawy.

W przywołanym w interpelacji artykule „EU to

Poland: artists should be free to shock”, opublikowa-

nym przez EUobserver, znalazły się zaś stwierdze-

nia, które mają pochodzić ze skierowanego do tego

serwisu pisemnego oświadczenia Komisji.

W cytowa-

nych oświadczeniach Komisja miała stwierdzić, że:

— przepisy krajowe dotyczące obrazy uczuć reli -

gijnych są sprawą wewnętrzną państw członkow-

skich,

— państwa członkowskie UE muszą przestrzegać

zobowiązań międzynarodowych, w tym wynikają-

cych z Europejskiej Konwencji Praw Człowieka, któ-

re chronią nie tylko wypowiedzi przychylne i obojęt-

ne, ale również te, które obrażają, szokują lub wpro-

wadzają niepokój (ang. offend, shockordisturb).

Istotnie z art. 83 ust. 1 i 2 Traktatu o funkcjono-

Europejska może przyjmować środki ustawodawcze

jedynie w odniesieniu do konkretnych rodzajów prze-

stępczości, tj. terroryzmu, handlu ludźmi, seksual-

nego wykorzystywania kobiet i dzieci, nielegalnego

handlu narkotykami, nielegalnego handlu bronią,

514

prania pieniędzy, korupcji, fałszowania środków płat-

niczych, przestępczości komputerowej i przestępczo-

ści zorganizowanej, a także w celu zapewnienia sku-

tecznego wprowadzania w życie polityki Unii Euro-

pejskiej w dziedzinie, która stała się przedmiotem

środków harmonizujących.

Przestępstwa przeciwko

wolności sumienia i wyznania nie są objęte zakresem

art. 83 TFUE, a zatem nie należą do kompetencji

Unii Europejskiej.

W odniesieniu do tego typu prze-

stępstw wyłączną kompetencję posiadają państwa

członkowskie UE.

Z kolei cytowane przez EUobserver stwierdzenia

Komisji w odniesieniu do zakresu prawa do swobody

wypowiedzi odzwierciedlają interpretację art. 10 Eu-

ropejskiej Konwencji Praw Człowieka wyrażoną

w orzecznictwie Europejskiego Trybunału Praw

Człowieka.

W orzeczeniu Handyside przeciwko Wiel-

kiej Brytanii Trybunał uznał, że swoboda wypowie-

dzi nie może obejmować jedynie informacji i poglą-

dów odbieranych przychylnie albo postrzeganych

jako nieszkodliwe lub obojętne, ale i takie, które ob-

rażają, szokują lub wprowadzają niepokój.

Podobne

stwierdzenie znalazło się w orzeczeniu Murphy prze-

ciwko Irlandii.

Między innymi to właśnie orzeczenie

powołane zostało w uzasadnieniu pytania prawnego

skierowanego przez Sąd Okręgowy w Gdańsku do

Sądu Najwyższego oraz w samej uchwale Sądu Naj-

wyższego z dnia 29 października 2012 r.

Równocze-

śnie trzeba zwrócić uwagę, że Europejski Trybunał

Praw Człowieka rozpatruje każdą sprawę indywidu-

alnie, dopuszczając – jak w sprawie Murphy przeciw-

ko Irlandii –ograniczenia w zakresie wolności słowa,

które są uzasadnione z uwagi na konieczność ochro-

ny prawa do wolności myśli, sumienia i wyznania

objętego art. 9 konwencji.

Z powyższego wynika, że niniejsza sprawa nie wy-

maga podjęcia przez Ministerstwo Sprawiedliwości

działań w odniesieniu do cytowanych przez EUobse-

rver stwierdzeń Komisji.

Nie ulega wątpliwości, że

kwestia odpowiedzialności karnej za przestępstwa

całkowicie w suwerennej kompetencji krajowych or-

ganów wymiaru sprawiedliwości.

O odpowiedzialno-

ści A. D. zadecyduje zatem niezawisły sąd krajowy.

Z wyrazami poważania

Podsekretarz stanu

antynarkotykowych w latach 2002-2011 (11692)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

terpelację pana Stanisława Jana Pięty, posła na Sejm

RP, w sprawie edukacyjnych programów antynarko-

tykowych w latach 2002–2011 (SPS-023-11692/12),

uprzejmie informuję.

1)

.

W myśl przepisów ww. rozporządzenia działal-

Podstawa programowa kładzie nacisk na wycho-

wanie, w tym przeciwdziałanie zagrożeniom niedosto-

sowania społecznego dzieci i młodzieży m.in. wynika-

jącego z używania substancji psychoaktywnych.

Od najmłodszych lat w procesie kształcenia i wy-

chowania szkoła kształtuje u uczniów postawy wa-

runkujące odpowiedzialne funkcjonowanie we współ-

czesnym świecie, w tym rozwijając świadomość doty-

czącą zdrowia, nawyki dbania o własne zdrowie i zdro-

wie innych ludzi oraz umiejętności tworzenia środo-

wiska sprzyjającego zdrowiu.

Wiadomości i umiejęt-

ności, które uczeń zdobywa, opisane są w języku

efektów kształcenia.

Swobodny wybór przez nauczy-

cieli programów nauczania umożliwia optymalne ich

ności konkretnej grupy uczniów.

Doceniając znaczenie edukacji zdrowotnej w pre-

ambule podstawy programowej dla szkół podstawo-

wych, gimnazjów i szkół ponadgimnazjalnych, zapi-

sano: Ważnym zadaniem szkoły jest także edukacja

1)

515

zdrowotna, której celem jest kształtowanie u uczniów

nawyku (postaw) dbałości o zdrowie własne i innych

jającego zdrowiu.

Stwierdzenie to nadaje edukacji

zdrowotnej wysoką rangę wśród zadań szkoły.

— poznawaniu siebie, śledzeniu przebiegu swoje -

go rozwoju, identyﬁkowaniuirozwiązywaniuproble-

mów zdrowotnych,

— zrozumieniu, czym jest zdrowie, od czego zale -

ży, dlaczego i jak należy o nie dbać;

— rozwijaniu poczucia odpowiedzialności za zdro -

wie własne i innych ludzi,

— wzmacnianiu poczucia własnej wartości i wia -

ry w swoje możliwości,

— rozwijaniu umiejętności osobistych i społecz -

nych sprzyjających dobremu samopoczuciu i pozytyw-

— przygotowaniu się do uczestnictwa w działa -

niach na rzecz zdrowia i tworzenia zdrowego środo-

wiska w domu, szkole, miejscu pracy, społeczności

lokalnej.

Edukacja zdrowotna realizowana jest od wycho-

wania przedszkolnego do IV etapu edukacyjnego

w szkołach ponadgimnazjalnych.

W okresie przedszkolnym dziecko poznaje m.in.

rząt i uczy się ich unikać.

Następnie na etapie edukacji wczesnoszkolnej

w klasach od I do III treści dotyczące edukacji zdro-

wotnej są włączone w wychowanie ﬁzyczne.

Wyma-

gania szczegółowe dotyczą głównie zdrowia ﬁzyczne-

go, zachowań sprzyjających zdrowiu, zachowania

bezpieczeństwa m.in. w kontaktach z lekami i sub-

stancjami chemicznymi, szukania pomocy w sytu-

acjach zagrożenia zdrowia lub życia, właściwego za-

chowania się w chorobie.

Na II etapie edukacyjnym, w klasach od IV do VI,

pogłębiana jest wiedza w zakresie bezpieczeństwa

i sposobu postępowania w zagrożeniach zdrowia lub

życia.

Podejmowane są tematy z zakresu proﬁlakty-

ki antytytoniowej, narkotykowej, alkoholowej.

W trakcie nauki uczeń powinien opanować wia-

domości na temat środków psychoaktywnych, jak

perymentować.

Ważnym celem edukacyjnym jest

cych zdrowiu i rozwojowi osobistemu.

Obszar zagadnień z zakresu przeciwdziałania

narkomanii wpisany jest także w działania szkół pro-

mujących zdrowie.

Szczególną ich rolą jest upo-

wszechnianie systemowych i nowatorskich rozwią-

zań budowania całościowej oferty szkoły w zakresie

promocji zdrowia i proﬁlaktyki,opartejnaoddziały-

waniu zarówno na ucznia, rodziców, jak również na

środowisko, w którym żyją.

W ten sposób szkoły

zwiększają skuteczność i zasięg oddziaływań proz-

drowotnych.

Dla zapewnienia dalszego rozwoju programu oraz

ci Szkół dla Zdrowia w Europie w dniu 23 listopada

wie promocji zdrowia i proﬁlaktykiproblemówdzieci

i młodzieży.

Na mocy wspomnianego porozumienia w Ośrod-

ku Rozwoju Edukacji została powołana rada progra-

mowa ds. promocji zdrowia i proﬁlaktykiproblemów

dzieci, która jest organem inicjatywnym i opiniodaw-

czym dla trzech sygnatariuszy porozumienia.

Jej za-

dania obejmują m.in. podnoszenie wśród dzieci i mło-

dzieży poziomu sprawności ﬁzycznej,kształtowanie

pożądanych nawyków żywieniowych oraz zapobiega-

nie zachowaniom ryzykownym związanym z używa-

niem środków psychoaktywnych oraz rozwijanie sys-

temu rekomendacji programów profilaktycznych

w obszarze uzależnień od substancji chemicznych.

W październiku 2010 r. minister edukacji naro-

dowej wystosował apel do dyrektorów szkół i placó-

wek o dostosowanie treści programu profilaktyki

i programu wychowawczego szkoły do zagrożeń zwią-

zanych z zażywaniem dopalaczy – do potrzeb uczniów,

rodziców.

Wystosowano również prośbę do kuratorów

oświaty o monitorowanie tych działań na terenie

Ministerstwo Edukacji Narodowej we współpracy

Główną Policji, Krajowym Biurem ds. Przeciwdzia-

łania Narkomanii i Ośrodkiem Rozwoju Edukacji

przygotowało dla dyrektorów szkół i placówek mate-

riał pn. „Proﬁlaktykaużywanianowychnarkotyków

tzw. dopalaczy przez młodzież.

Oferta działań proﬁ-

laktycznych adresowanych do dyrektorów szkół, ka-

dry pedagogicznej, rodziców, uczniów oraz organów

prowadzących”.

Materiał wraz z listem minister edukacji narodo-

wej do dyrektorów szkół i placówek został zamiesz-

czony na stronie internetowej Ministerstwa Edukacji

Narodowej, Ośrodka Rozwoju Edukacji i kuratoriów

oświaty.

Jednocześnie Ministerstwo Edukacji Narodowej

uzupełniło plan nadzoru pedagogicznego o nowy kie-

runek realizacji polityki oświatowej przez kuratorów

oświaty w roku szkolnym 2010/2011 dotyczący moni-

torowania realizacji działań proﬁlaktycznychwza-

kresie przeciwdziałania narkomanii, w tym współ-

praca z wyspecjalizowanymi instytucjami oraz wy-

korzystywanie przygotowanych przez nie ofert i ma-

teriałów.

Z przeprowadzonego monitoringu został sporzą-

dzony raport, w którym przedstawiono rekomendacje

do dalszych działań z zakresu proﬁlaktykinarkoma-

nii w szkołach i placówkach systemu oświaty.

Reko-

mendacje zostały uwzględnione w planie działania

w zakresie proﬁlaktykinarkomaniidzieciimłodzie-

2012.

516

Należy podkreślić, że Ministerstwo Edukacji Na-

rodowej realizuje zadania ministra właściwego ds.

mie przeciwdziałania narkomanii”.

Ministerstwo Edukacji Narodowej corocznie przy-

gotowuje plany działania w zakresie proﬁlaktykinar-

nych w ramach nadzoru pedagogicznego, rozwijania

resortowej dotyczącej proﬁlaktyki uzależnień oraz

działań informacyjnych i edukacyjnych kierowanych

do dzieci i młodzieży, kadry pedagogicznej, rodziców

i opiekunów.

W kolejnych latach, począwszy od 2008 r., środki

ﬁnansowewydatkowanezbudżetuMENnarealiza-

cję zadań w zakresie przeciwdziałania narkomanii

przedstawia poniższa tabela.

Środki ﬁnansoweprzeznaczonezostałynadziała-

nia wspierające szkoły i placówki.

Obejmowały one

szkolenia kadry pedagogicznej w zakresie proﬁlaktyki

narkomanii, realizację działań edukacyjnych i infor-

macyjnych.

Szkoły i placówki oraz współpracujące

z nimi organizacje pozarządowe mogły również składać

oferty w konkursach ogłaszanych przez MEN, których

celem było zapobieganie narkomanii oraz kształtowa-

nie zdrowego stylu życia dzieci i młodzieży.

Ośrodek Rozwoju Edukacji (ORE), placówka pod-

kresu wychowania i proﬁlaktyki.

Ośrodekprzygoto-

wał bank programów proﬁlaktycznychspełniających

kryteria dobrej jakości.

Bank zawiera zaktualizowany

przegląd 26 edukacyjnych programów proﬁlaktycz-

nych.

Zamieszczone w banku programy zostały pod-

dane ewaluacji.

Programy mogą być wykorzystane

placówce.

Należą do niego m.in programy:

dzinny trening kluczowych umiejętności wychowaw-

dzieci i młodzieży.

Dostarcza wiedzę z zakresu funk-

cjonowania psychospołecznego dziecka i umożliwia pod-

zapobiegania zachowaniom ryzykownym dzieci i mło-

dzieży, w tym inicjacji narkotykowej.

2.

„Golden Five” – program przygotowuje nauczy-

sie, a przez to zapobiegania zachowaniom ryzykow-

nym nastolatków oraz wykluczeniu.

3.

„Szkolna interwencja proﬁlaktyczna”–program

zjalnych.

Przygotowuje nauczycieli do podejmowania

4.

„Jak sobie radzić z prowokacyjnymi zachowa-

rzenie repertuaru reakcji nauczyciela o nowe, bar-

dziej efektywne metody wychowawcze i zwiększanie

umiejętności radzenia sobie z trudnymi zachowania-

mi uczniów, wśród których mają miejsce zachowania

prowokacyjne związane z używaniem substancji psy-

choaktywnych.

Ponadto ORE opracowało materiały informacyjne

i edukacyjne dla nauczycieli i rodziców:

1) „Proﬁlaktykauzależnieńwszkole”–e-porad-

nik będący zbiorem podstawowej, ogólnej wiedzy o pro-

ﬁlaktyce uzależnień oraz podpowiedzią metodolo-

giczną, jak planować działania proﬁlaktycznewszko-

le w ramach szkolnego programu proﬁlaktyki,

2) „Procedury postępowania nauczycieli w sytu-

ców zawierający najważniejsze wskazania wychowaw-

cze i podpowiedzi konkretnych zachowań rodziców

i opiekunów w określonych sytuacjach problemowych.

Powyższe programy i materiały są dostępne na stro-

nie internetowej ORE: www.ore.edu.pl w zakładce: Wy-

chowanie i proﬁlaktyka/Materiałydopobrania.

Rok

2)

Całkowity koszt działań skierowanych na

przeciwdziałanie narkomanii

Koszt realizacji KPPN

Koszty poniesione na realizacje zadań

z obszaru nr 1 KPPN: Proﬁlaktyka

2008 22 117 155,81 22 117 155,81 22 180 426,31

2009 163 610,62 22 776,86 22 776,86

2010 2 000 000,00 2 000 000,00 2 000 000,00

2011 1 500 000,00 1 500 000,00 1 500 000,00

2012 wg stanu na

2) Dane księgowe za wcześniejszy okres nie są dostępne ze

ﬁnansowo-księgowych.

517

Ministerstwo Edukacji Narodowej opracowało

również rządowy program na lata 2008–2013 „Bez-

pieczna i przyjazna szkoła”.

Jednym z jego celów jest

m.in. ograniczenie skali występowania zjawisk pato-

logicznych (m.in. przemocy, narkomanii, alkoholi-

zmu).

Działania te są zawarte w obszarach:

— III.1: Przyjaźnie wspierający program wycho -

wawczy szkoły,

— III.2: Upowszechnianie wiedzy, doskonalenie

— III.4: Rozwój działalności pozalekcyjnej i po -

zaszkolnej oraz zwiększenie znaczenia organizacji

— III.3: Uspołecznienie szkoły oraz wzmocnienie

pomocy psychologiczno-pedagogicznej.

piecznej i przyjaznej szkoły” zgodnie z harmonogra-

łach, w tym proﬁlaktykęnarkomanii.

Obejmowały

one doﬁnansowanieprojektówwotwartychkonkur-

sach ofert, programu „Proﬁlaktyka a Ty/E” oraz

działania pn. „Warszawska noc proﬁlaktyki”.

su obejmowały wsparcie nowych programów wyróżnia-

jących się nowatorstwem, oryginalnością, ukierunko-

wanych na odkrywanie i rozwijanie w uczniach talen-

tów, w tym szczególnie artystycznych i naukowych,

oraz rozwijanie sieci współpracy w tym zakresie.

aktywności własnej dziecka, wychowanie w partner-

stwie, wzajemny szacunek i akceptację.

W tym konkur-

sie podjęto także tematykę promowania zachowań ko-

rzystnych z punktu widzenia prawidłowego rozwoju

lem konkursu jest konstruktywne zagospodarowanie

czasu dzieci i młodzieży poprzez aktywne uczestnic-

two w życiu kulturalnym.

Realizacja wybranych pro-

jektów daje możliwość podnoszenia kompetencji kul-

turowych, w tym pasji, zainteresowań, uzdolnień,

talentów.

Ministerstwo Edukacji Narodowej we współpracy

E) w województwach lubelskim, opolskim i pomor-

skim.

Program ten należy do strategii proﬁlaktycz-

wiają zachowania problemowe.

W ramach programu

PaT/E zostali przeszkoleni animatorzy, wśród któ-

rych znaleźli się pedagodzy szkolni, nauczyciele

struktorzy placówek kultury, a także placówek wy-

chowania pozaszkolnego.

Program był realizowany

z zaangażowaniem młodzieżowego wolontariatu i ak-

tywną współpracą z samorządami.

przeprowadzono jako projekt pilotażowy 6 paździer-

nika 2012 r.

Obecnie planuje się jego kontynuacje

w kolejnych latach.

Działanie to wzorowane jest na

masowe, ogólnopolskie wydarzenie kulturalne.

W trak-

cie „Warszawskiej nocy proﬁlaktyki”przeprowadzo-

no interaktywne działania proﬁlaktyczneopartena

modelu proﬁlaktykirówieśniczej.

W uzupełnieniu informuję, że minister edukacji

narodowej ogłosił rok szkolny 2012/2013 Rokiem Bez-

piecznej Szkoły.

Dbałość o bezpieczeństwo i wycho-

jające rozwojowi i bezpieczne dla uczniów otoczenie,

kami, budowanie poczucia bezpieczeństwa przez

kształtowanie postaw społecznych, uczenie współ-

Reasumując, należy podkreślić, że Ministerstwo

Edukacji Narodowej prowadzi systemowe działania

proﬁlaktycznezzakresuprzeciwdziałanianarkoma-

nii, które wpisują się w obszar priorytetu minister-

stwa pn. Rok Bezpiecznej Szkoły.

Wszystkie te działania Ministerstwo Edukacji

518

Odpowiedź

sekretarza stanu

przy piśmie z dnia 21 listopada 2012 r., znak: SPS-

-023-11705/12, w sprawie systemu viaTOLL uprzej-

mie przedstawiam następujące stanowisko.

ruszonej przez pana posła kwestii karania kierowców

naruszających obowiązek uiszczania opłaty elektro-

nicznej.

Nie jest prawdą, że kary powyższe nakłada

się za każdy przejechany odcinek drogi płatnej, liczo-

ny od skrzyżowania do skrzyżowania.

Zgodnie z wy-

tycznymi ministra transportu, budownictwa i gospo-

darki morskiej każdy zarejestrowany przez urządze-

nie kontrolne obraz pojazdu, którego kierowca naru-

szył obowiązek uiszczenia opłaty elektronicznej,

stanowić powinien odrębną podstawę do wszczyna-

nia postępowań administracyjnych, o których mowa

zm.).

Obraz taki stanowi bowiem dowód przejazdu

drogą krajową w określonym miejscu i czasie z naru-

szeniem przepisów ustawy regulujących obowiązek

uiszczenia opłaty elektronicznej.

Gwoli wyjaśnienia należy w tym miejscu dodać,

że nie wszystkie bramownice zainstalowane na sieci

dróg objętych elektronicznym systemem poboru opłat

rejestrują obrazy pojazdu.

Taką funkcje posiadają

bowiem jedynie bramownice kontrolne oraz urządze-

nia przenośne, które mogą być instalowane na tzw.

bramownicach naliczających.

Bramownice kontrolne

są rozmieszczone w miejscach, w których duże natę-

żenie ruchu umożliwia przeprowadzanie kontroli jak

największej liczby pojazdów.

System ten wzmocniony

jest przez urządzenia przenośne, które są czasowo

umieszczane na niektórych bramownicach naliczają-

cych na podstawie m.in. analiz natężenia ruchu na

odcinkach płatnych.

Łącznie w chwili obecnej wyko-

rzystywanych jest na sieci dróg płatnych 40 urządzeń

stacjonarnych, które rejestrują obrazy pojazdu.

Sta-

nowi to jedynie ok. 7% ze wszystkich 555 bramownic,

które, jak dotychczas, zainstalowano na ww. sieci.

Jedna bramownica rejestrująca obrazy pojazdu przy-

jętych opłatą elektroniczną.

Pozostałe bramownice,

tzw. bramownice naliczające, nie posiadają funkcji

wane przez nie zapisy ewidencyjne nie powinny,

stępowań administracyjnych, o których mowa w art.

Z informacji powyższej wynika, że przyjęta przez

ministerstwo interpretacja uwzględnia specyﬁkęsys-

temu czynności kontrolnych, który funkcjonuje

w elektronicznym systemie poboru opłat, i nie powin-

na prowadzić do nakładania kar administracyjnych

nicza ewentualną, nadmierną represyjność przepi-

sów, skoro stanowi, że obrazy naruszeń niezawiera-

jące zarazem obrazu pojazdu dokonującego przejazdu

na drodze krajowej objętej opłatą, rejestrowane przez

mu (ponad 90%), nie mogą stanowić podstawy do

wszczynania postępowań administracyjnych doty-

czących naruszenia obowiązku uiszczenia opłaty

elektronicznej.

Uprzejmie również informuję, że Ministerstwo

lizuje kwestię zmiany zasad odpowiedzialności admi-

nistracyjnej w przedmiotowym zakresie, z udziałem

organów administracji rządowej, które są najbardziej

zaangażowane w funkcjonowanie elektronicznego sys-

temu poboru opłat, czyli generalnym dyrektorem dróg

krajowych i autostrad oraz głównym inspektorem

transportu drogowego.

Ministerstwo zbiera przy tym

i analizuje na bieżąco informacje dotyczące praktycz-

nego działania systemu karania przekazywane przez

środowisko przewoźników.

Rozpoczęły się również

wstępne konsultacje w tym zakresie.

Tak więc nie

poczną się prace nad projektem przepisów modyﬁku-

jących zasady karania kierowców naruszających obo-

wiązek uiszczenia opłaty elektronicznej.

W odniesieniu do kwestii wyłączenia z elektro-

nicznego systemu poboru opłat zespołów pojazdów

złożonych z pojazdu samochodowego o dopuszczalnej

t należy podkreślić, że Ministerstwo Transportu, Bu-

publicznych, przewidujący takie rozwiązanie.

Projekt

ten został w dniu 24 kwietnia br. skierowany do

uzgodnień międzyresortowych i konsultacji społecz-

nych.

Do projektu ustawy zgłoszono liczne uwagi

towanego rozwiązania dla przychodów Krajowego

zarządzanymi przez generalnego dyrektora dróg kra-

jowych i autostrad dla pojazdów samochodowych o do-

i motocykli.

Wskazano również, że zaproponowane

zwolnienie z opłat narusza przepisy dyrektywy 1999/

62/WE w sprawie pobierania opłat za użytkowanie

żarowe, szczegółowo określającej kategorie pojazdów,

519

które mogą zostać zwolnione z opłat za przejazd.

Dla-

tego też resort podjął decyzję o rezygnacji z dalszych

Z poważaniem

działalności warsztatów terapii zajęciowej

(11749)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na

23 listopada 2012 r., znak: SPS-023-11749/12, inter-

sposobu ﬁnansowaniawarsztatówterapii,proszę

o przyjęcie poniższych wyjaśnień.

520

ZAPYTANIA

Zapytanie

(nr 2697)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie zmiany ustawy o systemie

ﬁrmą jest szczególnym wyzwaniem dla przyszłych

matek planujących powiązać obowiązki zawodowe

z urodzeniem dziecka.

Podstawową zasadą i warunkiem do otrzymania

zasiłku macierzyńskiego jest podleganie w tym cza-

sie ubezpieczeniu chorobowemu.

W związku z pismem skierowanym do mojego biu-

ra poselskiego w sprawie projektu zmiany ustawy

o systemie ubezpieczeń społecznych, o świadczeniach

roby i macierzyństwa, proszę Pana Ministra o zapo-

znanie się z treścią zapytania poselskiego.

Młode kobiety, zwłaszcza przedsiębiorczynie, czu-

ją rozgoryczenie faktem, iż projekt zmiany ustawy

i macierzyństwa mocno godzi w interes przyszłych

matek.

Propozycja projektu zmiany ustawy nie pozo-

stawia złudzeń, młode kobiety są pozbawione wspar-

cia państwa w postaci ulgi podatkowej, becikowego

oraz przyzwoitego zasiłku macierzyńskiego.

Do tej

pory obowiązujące przepisy pozwalały przedsiębior-

czym przyszłym matkom zapewnić sobie wysoki za-

siłek macierzyński po urodzeniu dziecka.

Dobrowol-

ność wymiaru składek ubezpieczenia chorobowego

pozwalała na to, by po powrocie do pracy kobieta mo-

gła obniżyć tę składkę do minimum.

Wówczas kobie-

ty na jasnych zasadach decydowały się na macierzyń-

stwo.

Nie może być tak, że zgodnie z obowiązującymi

przepisami prawa gdy kobieta decydowała się na

dziecko, miała szansę na zasiłek macierzyński w wy-

sokości swoich zarobków, nagle 4 miesiące przed po-

rodem tę szansę odbiera się matkom.

Te kobiety, po-

dejmując decyzję o powiększeniu rodziny, liczyły na

to, że przepisy o ubezpieczeniach społecznych będą

niezmienne do dnia ich porodu.

Młode przedsiębiorczynie mają zastrzeżenia rów-

nież do zmian, które obejmują urlop macierzyński

oraz proponowane wydłużenie okresu składkowego.

Kobiety uważają, że jest potrzebne dłuższe vacatio

legis, co najmniej 10 miesięcy, aby miały szansę przy-

gotować się do ewentualnych zmian.

Wydłużenie

okresu składkowego do 12 miesięcy jest zdecydowa-

nie za długie, należy wziąć pod uwagę fakt, że aby

uzyskać zasiłek pozwalający na godne życie na pod-

stawie proponowanych przepisów, kobiety przedsię-

biorcy musiałyby z dnia na dzień podnieść składkę

do proponowanego 250%, a to w praktyce oznacza,

że początkujących przedsiębiorców nie stać na płace-

nie miesięcznych składek w wysokości 3230 zł.

Kierując się słusznym interesem kobiet przedsię-

1.

Jakie kroki podejmie ministerstwo, aby rozwią-

zać powyższy problem?

stwo, aby kobiety, które decydowały się na powięk-

szenie rodziny na zasadach obowiązujących przed

propozycją projektu zmiany ustawy, miały zapewnio-

ne wsparcie państwa na wcześniejszych zasadach?

3.

Czy ministerstwo przewidziało wydłużenie va-

catio legis w przypadku nowelizacji obowiązujących

przepisów prawa?

Z poważaniem

Poseł Mirosława Nykiel

Bielsko-Biała, dnia 28 listopada 2012 r.

Zapytanie

(nr 2698)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie trybu rozwiązywania umów

o pracę z pracownikami

Szanowny Panie Ministrze!

Planowana redukcja

zatrudnienia w jednostkach podległych Centrum

Usług Logistycznych spotyka się z szeregiem zastrze-

żeń zgłaszanych przez przedstawicieli Niezależnego

Samorządnego Związku Zawodowego Pracowników

Policji.

Wskazują oni m.in. na poważne uchybienia

w procedurze składania wniosków do organów związ-

kowych o zajęcie stanowiska w przedmiocie planowa-

nych zwolnień.

są powody podjęcia przez CUL decyzji o redukcji za-

trudnienia, a także jaka jest planowana skala zwol-

nień w poszczególnych jednostkach podległych?

Pro-

szę również o informację: Jakie działania osłonowe

planuje się zastosować wobec zwalnianych pracow-

ników?

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Krystyna Łybacka

Poznań, dnia 28 listopada 2012 r.

522

Zapytanie

(nr 2699)

do ministra spraw wewnętrznych

wykorzystania infrastruktury

Karpackiego Oddziału Straży Granicznej

Szanowny Panie Ministrze!

Karpacki Oddział

neﬁcjentów programu modernizacji Policji, Straży

cja została przedłużona do 2011 r.

Ze środków pocho-

dzących z tego programu dokonano gruntownej mo-

dernizacji infrastruktury oddziału, a przede wszyst-

kim stacji paliw oraz budynku garażowo-magazyno-

wo-warsztatowego.

Całkowity koszt modernizacji

stacji paliw wyniósł 6 436 251,00 zł, z czego z progra-

mu modernizacji pochodziło 6 373 948,00 zł, a koszt

modernizacji budynku garażowo-magazynowo-warsz-

tatowego wyniósł 11 113 209,63 zł i został on pokry-

ty w całości ze środków pochodzących z programu.

Tak ogromne inwestycje sprawiły, że Karpacki Od-

dział Straży Granicznej posiada w pełni zautomaty-

zowaną, bezpieczną stację paliw, nowoczesną stację

diagnostyczną, warsztaty remontowe oraz maszyny

niezbędne do produkcji mebli.

Chciałbym przypomnieć, że w okresie realizacji

ww. programu pojawiła się zasługująca na pełną

aprobatę koncepcja tzw. integracji logistycznych.

Za-

kładała ona maksymalne wykorzystanie potencjału

modernizowanych jednostek i oddziałów poprzez

udostepnienie ich infrastruktury dla potrzeb innych

służb, a w szczególności Policji.

W Nowym Sączu owa

integracja miała polegać na dokonaniu modernizacji

stacji paliw, stacji diagnostycznej oraz warsztatów,

które znajdują się na terenie Karpackiego Oddziału

Straży Granicznej, celem późniejszego udostępniania

ich dla potrzeb innych służb.

Z kolei Komenda Miej-

ska Policji w Nowym Sączu uzyskała nowoczesną

strzelnicę, z której mieli korzystać funkcjonariusze

Straży Granicznej.

Niestety pomimo upływu wielu

lat powyższa koncepcja nie została wprowadzona

w życie.

Co prawda funkcjonariusze Karpackiego Od-

działu Straży Granicznej korzystają ze strzelnicy

w komendzie miejskiej Policji, jednakże zarówno sta-

cja paliw, stacja diagnostyczna, jak również warszta-

ty nie są wykorzystywane przez żadną ze służb z wy-

jątkiem Straży Granicznej.

Uważam, że z uwagi na

wysokość wydatkowanych środków publicznych oraz

zasadność przedstawionej powyżej koncepcji należy

wadzenie jej w życie.

maksymalnego wykorzystania potencjału moderni-

zowanych jednostek i oddziałów poprzez udostępnie-

nie ich infrastruktury dla potrzeb innych służb?

2.

Czy Ministerstwo Spraw Wewnętrznych zamie-

mają być one podjęte?

Z poważaniem

Poseł Andrzej Romanek

Warszawa, dnia 28 listopada 2012 r.

Zapytanie

(nr 2700)

w sprawie zwiększającej się liczby

Z ostatnich danych Światowej Organizacji Zdro-

wia (WHO) wynika, że na depresję i zaburzenia psy-

chiczne cierpi ponad 350 mln ludzi na świecie.

We-

dług szacunków tej organizacji depresja stanowi

cie, a w roku 2020 będzie już drugim takim proble-

mem zdrowotnym świata.

w 2010 r.

Polacy popełnili 4087 samobójstw.

To liczba

bardzo duża, większa nawet od liczby osób, które zgi-

nęły w tym samym czasie w wypadkach drogowych.

To duży problem, szczególnie jeśli weźmiemy pod

uwagę to, iż co roku nieudanych prób samobójczych

jest od siedmiu do dziesięciu razy więcej niż samobój-

czych śmierci.

Głównym powodem takich decyzji jest depresja,

której ryzykiem zagrożony jest co dziesiąty człowiek.

Od 20 do 30% chorych na depresję próbuje odebrać

sobie życie.

To bardzo ważne, by w odpowiedniej chwili za-

uważyć problem i zacząć go leczyć.

W 2010 r. rząd

przyjął „Narodowy program ochrony zdrowia psy-

chicznego”.

Jednak ciągle brakuje pieniędzy, by pro-

gram ten działał odpowiednio.

zwiększającej się liczby samobójstw oraz nieudanych

prób samobójczych, najczęściej spowodowanych de-

presją, Ministerstwo Zdrowia planuje zwiększyć do-

stępność opieki psychiatrycznej w Polsce?

Z wyrazami szacunku

523

Zapytanie

(nr 2701)

do ministra nauki i szkolnictwa wyższego

w sprawie niewykorzystanego potencjału

Szanowna Pani Minister!

Głównym źródłem do-

chodu szkół wyższych w Polsce są fundusze otrzymy-

wane z Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego.

To doﬁnansowaniestanowiod50doponad80%budże-

tów uczelni.

Drugim źródłem ﬁnansowaniauczelnisą

pieniądze, które pobierane są za płatne zajęcia dydak-

tyczne, za które student płaci z własnej kieszeni.

Przychody z działalności badawczej są marginal-

ne, ich wysokość nie zmienia się od lat.

W przypadku

wielu uczelni nie wynosi nawet 5% budżetu.

Na uczel-

niach w Kanadzie, USA czy w zachodniej Europie,

gdzie uczelnie zarabiają, wykorzystując potencjał in-

telektualny swoich pracowników, sytuacja jest od-

wrotna, a największe zyski te uczelnie czerpią wła-

śnie z badań naukowych.

Przychody wszystkich polskich szkół wyższych

z badań naukowych nie przekraczają 100 mln dol.

rocznie.

To niemal dwukrotnie mniej, niż wyniosły

roczne przychody jednej tylko szkoły z USA.

zachęcić uczelnie do wykorzystywania potencjału na-

ukowego swojej kadry, który przełożyłby się na ich

wyniki naukowe oraz na jakość i liczbę badań, które

mogłyby prowadzić?

Z wyrazami szacunku

(nr 2702)

do ministra transportu,

w sprawie inwestycji – miejsce obsługi

Szanowny Panie Ministrze!

W ramach prac przy-

gotowawczych związanych z przebudową drogi kra-

jowej nr 7 na odcinku Warszawa – Grójec, która ma

za zadanie podniesienie jej standardu do klasy S, Ge-

skała decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach

dla realizacji przytoczonego przedsięwzięcia.

Zakła-

da ona wykorzystanie wariantu II z przebiegiem tra-

sy w pobliżu miejscowości Antoninów według podwa-

riantu C. Decyzję wydał regionalny dyrektor ochrony

środowiska w Warszawie w dniu 22 kwietnia 2011 r.

(WOOŚ-II.4200.11.2011.TS).

Następnie wskutek pro-

testów mieszkańców niektórych gmin została ona

zmodyﬁkowana decyzją generalnego dyrektora

ochrony środowiska.

Wspomniany powyżej wariant powoduje, że na

terenie gminy Grójec droga ekspresowa S7 poprowa-

dzona zostaje po starym śladzie i łączy się z istnieją-

cą obwodnicą miasta Grójca.

Przewiduje również

obecność dwóch miejsc obsługi podróżnych na jej te-

renie.

Ich usytuowanie to obszar między 27 a 28 km

planowanej inwestycji we wsi Podole.

Zgodnie ze

„Studium uwarunkowań i kierunków zagospodaro-

wania przestrzennego gminy Grójec” jest to strefa C,

a więc dopuszczająca tego typu inwestycje.

Co więcej,

takie usytuowanie MOP-ów zostało uzgodnione i za-

akceptowane przez lokalne społeczeństwo.

W ostatnim czasie w Urzędzie Gminy i Miasta

w Grójcu zostały wszczęte postępowania administra-

cyjne – w sprawie wydania decyzji o środowiskowych

legającego na: budowie stacji paliw i motelu wraz

z infrastrukturą towarzyszącą oraz rozbiórką istnie-

jącej stacji LPG przy drodze krajowej nr 7, w miej-

scowości Podole na działkach nr geod.

127/16, 127/17,

127/18, 127/7, 127/8, 65/1, 110 oraz w sprawie wyda-

nia decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji

z pasem wyłączenia na drodze krajowej nr 7 wraz

z elementami przebudowy odwodnienia i korektą

skrzyżowania z drogą gminną na potrzeby stacji pa-

liw w miejscowości Podole, gm. Grójec, na części

działki nr ewid.

127/16 i na części działki nr ewid.

65/1, stanowiącej drogę krajową.

Przytoczone powy-

żej działki znajdują się w pobliżu planowanego wia-

duktu WD29, na mającej powstać trasie S7.

Zgodnie

z gminnymi planami zagospodarowania jest to stre-

fa D. Oznacza to, że zawiera w swych granicach „ob-

szary o dużych wartościach przyrodniczych – predys-

ponowane do pełnienia funkcji ochronnych, klima-

tycznych i klimatotwórczych, a także glebo- i wiatro-

chronnych”.

Gmina dopuszcza w nich realizację nie-

których przedsięwzięć, jednak pod warunkiem speł-

nienia wymogów o ograniczeniu uciążliwości dla

otaczającej zabudowy i środowiska.

Wspomniana inwestycja, tj. budowa stacji paliw

wraz z infrastrukturą towarzyszącą oraz rozbiórką

istniejącej stacji LPG, stanowić będzie źródło licz-

nych uciążliwości dla otoczenia.

Już na etapie jej re-

alizacji istnieje ryzyko emisji zanieczyszczeń do po-

wietrza, gruntów oraz wód podziemnych, co wpłynie

negatywnie na zdrowie pobliskich mieszkańców oraz

środowisko naturalne.

Należy wspomnieć, że są to

tereny, na których prowadzone są uprawy, w tym eko-

logiczne.

W związku z powyższym opary benzyny

i gazów oraz kurz, towarzyszące eksploatacji stacji

paliw, wpłyną niekorzystnie także na jakość uzyski-

524

wanych tam płodów rolnych.

Projektowany zjazd

z drogi krajowej nr 7, prowadzący do przytoczonej

powyżej inwestycji, nada jej rangę MOP.

Realizacja

całego przedsięwzięcia spowoduje zmianę zatwier-

dzonego, decyzją regionalnego dyrektora ochrony

środowiska w Warszawie, przebiegu ciągów komuni-

kacji lokalnej i tzw. drogi autobusowej towarzyszą-

cych planowanej trasie S7.

To z kolei będzie skutko-

wało naruszeniem własności nieruchomości pobli-

skich mieszkańców.

zacja przytoczonej inwestycji (tj. budowy stacji paliw

i motelu), posiadającej charakter miejsca obsługi pa-

sażerów, w sytuacji gdy projekt planowanej trasy S7

zakłada powstanie MOP-ów w innym miejscu i w sy-

tuacji gdy może ona mieć bardzo niekorzystny wpływ

na środowisko naturalne i zdrowie mieszkańców?

2.

Czy realizacja ww. inwestycji może doprowadzić

do zmiany pierwotnie zakładanego usytuowania

MOP-ów przy planowanej trasie S7 we wsi Podole?

Z poważaniem

Poseł Mirosław Maliszewski

Grójec, dnia 29 listopada 2012 r.

Zapytanie

(nr 2703)

w sprawie aktualizacji

wojewódzkiego małopolskiego systemu

Państwowego Ratownictwa Medycznego

– przywrócenia lotniczego zespołu

Szanowny Panie Ministrze!

Niniejsze zapytanie

jest kontynuacją moich wystąpień w sprawie funk-

cjonowania systemu Państwowego Ratownictwa Me-

dycznego w województwie małopolskim.

Powziąłem niepokojącą informację, że na Podha-

lu, regionie, który ze względu na swoje walory krajo-

brazowe i inne atrakcje jest obleganym regionem tu-

rystycznym, brak jest nowoczesnego śmigłowca Lot-

niczego Pogotowia Ratunkowego.

Na wniosek pry-

watnego stowarzyszenia TOPR wojewoda małopolski

pozytywnie zaopiniował wycofanie z lądowiska w Za-

kopanem śmigłowca LPR.

Od tego czasu lądowisko

okupuje śmigłowiec Sokół należący do TOPR, a ob-

sługiwany przez pilotów prywatnej ﬁrmyHeliseco.

Śmigłowiec ten nie posiada licencji na przewożenie

rannych, zwłok ani organów do przeszczepów.

Zatem

oﬁcjalniemożesłużyćjedyniejakotransportratow-

ników.

Wyremontowane i wielkim kosztem wyposa-

żone profesjonalne lądowisko przy zakopiańskim

szpitalu zostało przez LPR wydzierżawione TOPR.

Zatem Lotnicze Pogotowie Ratunkowe wyposażone

ostatnio w nowoczesne śmigłowce typu Eurocopter

nie stacjonuje na Podhalu i nie bierze udziału w ak-

cjach ratowniczych podczas wypadków drogowych,

pilnych wezwań do chorych czy też do transportu

organów do przeszczepu.

Obsługę tego regionu ma

sprawować jednostka Lotniczego Pogotowia Ratun-

kowego w Krakowie, ale z racji odległości używanie

śmigłowca z Krakowa do działań na Podhalu jest

z punktu widzenia ekonomicznego oraz z uwagi na

długi czas reakcji niecelowe.

Sytuacja taka powoduje,

że na terenie Podhala, regionie odwiedzanym rocznie

przez miliony turystów, znacznie obniżył się poziom

zabezpieczenia w służbę ratowniczą.

Sytuacja taka

powinna ulec zmianie.

Dlatego też zwracam się z pytaniem: Czy minister

zdrowia skorzysta z kompetencji nadzorczych nad

systemem ratownictwa medycznego i wprowadzi

zmiany do wojewódzkiego małopolskiego planu dzia-

łania systemu Państwowego Ratownictwa Medycz-

nego, które przywrócą lotniczy zespół ratownictwa

medycznego na Podhalu?

Z wyrazami szacunku

Poseł Arkadiusz Mularczyk

Zapytanie

(nr 2704)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie obowiązku gminy w zakresie

podstawowej i gimnazjum

Szanowna Pani Minister!

Działając w trybie art.

191 i 195 regulaminu Sejmu oraz art. 20 ustawy o wy-

Nr 7, poz. 29, ze zm.), zwracam się do Pani z uprzej-

mą prośbą o przedstawienie stanowiska w niżej opi-

sanej sprawie.

Do mojego biura poselskiego zgłosili się rodzice

uczniów uczęszczających do szkół (szkoły podstawo-

wej i ponadpodstawowej) w Barczewie koło Olsztyna

z prośbą o interwencję.

Z wyjaśnień wnoszących

o interwencję, jak również przedstawionych doku-

mentów, wynika, że zamieszkują oni w miejscowości

Próle oddalonej od Barczewa o ok. 12 km.

W związku

ze znaczną odległością od miejsca zamieszkania do

szkół dzieci korzystają z transportu organizowanego

przez gminę Barczewo, tzw. gimbusów.

Jednakże od-

ległość między miejscem zamieszkania dzieci (Próle)

a miejscowością Stare Włóki, w której dzieci wsiada-

ją do gimbusu, wynosi ponad 2 km.

W związku z tą

uciążliwością wnoszący o interwencję zwrócili się do

525

gminy Barczewo z prośbą o wyjaśnienie, dlaczego

dzieci nie są dowożone bezpośrednio z miejsca za-

mieszkania.

W odpowiedzi uzyskali informację, że

obecnie nie ma możliwości dowozu dzieci z miejsco-

wości Próle z uwagi na zły stan drogi, który uniemoż-

liwia dojazd gimbusu.

Jednocześnie wskazano, że

z tej samej miejscowości dowożone są dzieci do szko-

ły w Kronowie.

Odnosząc się do przedstawionego stanu faktycz-

nego, trzeba wskazać, że obowiązki gminy w zakresie

zapewnienia dowozu dzieci do szkół reguluje art. 17

sytuacji, jak się wydaje, stanowisko wnoszących o in-

terwencję jest słuszne, albowiem odległość między

szkołą a miejscem zamieszkania znacznie przekracza

maksymalne dopuszczalne odległości.

W sytuacji gdy

droga dziecka do szkoły mieści się w granicach tych

maksymalnych odległości, które w odniesieniu do

uczniów pierwszych czterech klas szkoły podstawowej

wynoszą 3 km, zaś w przypadku starszych uczniów

szkół podstawowych i gimnazjów – 4 km, na gminie

nie ciąży obowiązek zapewnienia bezpłatnego dowozu.

W przypadku zaś gdy te odległości są przekroczone,

w świetle przywołanego art. 17 ustawy o systemie

oświaty, bezpłatny dojazd powinien być zapewniony.

Jednocześnie ustawa nie przewiduje w tym zakresie

wyjątków, na przykład z uwagi na możliwość stworze-

nia przez gminę tzw. punktów zbiorczych.

Czy w świetle przepisów ustawy o systemie oświa-

ty w sytuacji gdy wskazane odległości między szkołą

a miejscem zamieszkania są przekroczone, obowiązek

dowozu dzieci winien być realizowany od miejsca za-

mieszkania dziecka do szkoły, do której uczęszcza?

Wskazana przez gminę Barczewo możliwość do-

wozu dzieci do szkoły w Kronowie, do której dojazdy

realizowane są bezpośrednio z miejscowości Próle,

świadczy o tym, że dojazd do miejsca zamieszkania

wnoszących o interwencję jest technicznie możliwy.

W tym stanie rzeczy istnieje zatem uzasadniona wąt-

pliwość, czy gmina Barczewo rzeczywiście realizuje

nałożony na nią obowiązek zapewnienia dowozu

dzieci do szkoły.

Wydaje się jednocześnie, że problem

ma charakter szerszy i potencjalnie może dotyczyć

wszystkich dzieci, które zamieszkują w znacznej od-

ległości od szkół, do których uczęszczają.

Szanowna Pani Minister!

W tym stanie rzeczy,

gumenty, proszę o przedstawienie stanowiska w przed-

miotowej sprawie i odpowiedź na pytanie: Jakie dzia-

łania według Ministerstwa Edukacji Narodowej słu-

żą zainteresowanym i innym w podobnych sprawach

w związku występującym problemem niewywiązy-

wania się gminy z ustawowego obowiązku dowozu

dzieci do szkół?

Z poważaniem

Poseł Lidia Staroń

Olsztyn, dnia 30 listopada 2012 r.

Zapytanie

(nr 2705)

do ministra skarbu państwa

w sprawie

Polski

Szanowny Panie Ministrze!

Polskie Sieci Elektro-

energetyczne Operator SA prowadzą intensywne pra-

ce przygotowawcze do budowy linii elektroenerge-

tycznej 2x400 kV, zwanej mostem energetycznym

Polska – Litwa, przebiegającej przez północno-

-wschodnie tereny Polski.

Istotne problemy, które

wywołuje sposób postępowania ﬁrmyEltelNetworks

jako działającego w imieniu inwestora wykonawcy

tego zadania, przedstawiłem w swojej interpelacji po-

dłowości w procesie przygotowywania inwestycji po-

legającej na budowie dwutorowej napowietrznej linii

elektroenergetycznej 400 kV Ełk – granica państwa,

terenie gmin i powiatów województwa podlaskiego

i województwa warmińsko-mazurskiego oraz spowo-

dowanych przez nie protestów społecznych.

W ostatnim czasie powstała nowa zasadnicza wąt-

pliwość dotycząca tej inwestycji.

Jej źródłem jest

wstrzymanie budowy elektrowni w Ostrołęce.

Infor-

macja na ten temat została przez Pana Ministra

przedstawiona na 24. posiedzeniu Sejmu Rzeczypo-

1.

Jaką funkcję po jej wybudowaniu będzie speł-

niała linia elektroenergetyczna 2x400 kV, zwana mo-

stem energetycznym Polska – Litwa, w sytuacji za-

niechania budowy elektrowni w Ostrołęce?

2.

Czy ta linia przesyłowa będzie służyła, a jeśli

energetycznego Polski?

stania tej linii elektroenergetycznej do przesyłu ener-

gii elektrycznej do Polski z elektrowni w innych kra-

jach, w szczególności z budowanej elektrowni jądro-

wej w rosyjskim obwodzie kaliningradzkim?

Z wyrazami szacunku

Poseł Jarosław Zieliński

Suwałki, dnia 3 grudnia 2012 r.

526

Zapytanie

(nr 2706)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie zaliczkowego charakteru decyzji

o przyznaniu emerytury kolejowej

zapytaniami kierowanymi do mnie podczas dyżurów

poselskich dotyczącymi tzw. emerytur kolejowych pro-

szę o przeanalizowanie opisanej przeze mnie sytuacji

oraz o odpowiedź na postawione poniżej pytania.

Emerytura kolejowa, przewidziana w art. 40 usta-

wy emerytalnej, może być przyznana mężczyznom

osiągnęli wiek emerytalny wynoszący 60 lat, udo-

wodnili okres składkowy i nieskładkowy wynoszący

nienia na kolei, łącznie z okresami równorzędnymi

i okresami zaliczalnymi do okresów zatrudnienia na

kolei.

Prawo do wcześniejszej emerytury kolejowej

mogą również nabyć kobiety urodzone w latach 1949–

–1953, o ile warunki wymagane do przyznania tego

świadczenia od osób urodzonych przed dniem 1 stycz-

lub złożyły wniosek o przekazanie środków zgroma-

dzonych na rachunku w otwartym funduszu emery-

talnym, za pośrednictwem ZUS, na dochody budżetu

państwa.

Decyzje wydawane przez Zakład Ubezpieczeń

Społecznych przyznające emeryturę kolejową mają

nader często charakter zaliczkowy.

Informuje się

przy tym świadczeniobiorcę, że ostateczna decyzja

wydana zostanie w terminie późniejszym, co de facto

bardzo często nigdy nie następuje.

W swoich decy-

zjach ZUS, argumentując taką właśnie formę, powo-

łuje się na błędny stan raportów rozliczeniowych zło-

żonych przez płatnika składek.

1.

Czy wszystkie decyzje o przyznaniu emerytury

kolejowej mają charakter zaliczkowy i tymczasowy?

2.

Co determinuje wydawanie decyzji o charakte-

rze zaliczkowym?

3.

Czy znana jest skala zjawiska błędnie złożo-

nych raportów rozliczeniowych?

Ilu osób w skali kra-

ju dotyczy ten problem?

4.

Jakie rozwiązanie docelowe, i kiedy, przewidu-

je resort dla osób, które ponoszą konsekwencje nie

swoich zaniechań?

Z wyrazami szacunku

Poseł Izabela Leszczyna

Warszawa, dnia 3 grudnia 2012 r.

Zapytanie

(nr 2707)

w sprawie zmiany terytorialnego zasięgu

przez Ministerstwo Finansów projekt rozporządze-

nia dotyczący zmiany właściwości terytorialnej po-

szczególnych urzędów kontroli skarbowej zakłada

likwidację niektórych z dotychczasowych placówek

działających poza miastami wojewódzkimi.

Decyzja taka doprowadzi zdaniem części pracow-

ników UKS do pogorszenia warunków pracy, wydłu-

żenia czasu dojazdu na miejsce kontroli, a także spo-

woduje konieczność wynajęcia dodatkowych pomiesz-

czeń dla osób skierowanych do nowych urzędów.

Bardzo proszę Pana Ministra o odpowiedź: Jaki

jest powód dokonywania tak znaczącej reorganizacji

w strukturze urzędów kontroli skarbowej, a także

zbyt duże i negatywne konsekwencje dla pracowni-

ków służby kontroli skarbowej i utrudni jednocześnie

wykonywanie przez nich obowiązków?

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Krystyna Łybacka

Poznań, dnia 3 grudnia 2012 r.

Zapytanie

(nr 2708)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie

prawnych możliwości wyjazdu do USA

Ministra z niniejszym zapytaniem dotyczącym sprawy

pani J. F., petentki mojego biura poselskiego.

Z prze-

kazanych mi informacji i dokumentów wynika, że

zainteresowana po 15 latach pracy w USA została

deportowana do Polski i uzyskała 10-letni zakaz

wjazdu do USA.

Wymieniona podnosi, że ubiegała się o wyjazd do

USA z całą rodziną już w 1983 r., jednakże nie uzy-

skała stosownego zezwolenia.

Następnie po śmierci

męża w 1991 r. na zaproszenie rodziny (w USA miesz-

kała matka zainteresowanej M. G. i jej brat S. G.)

pani J. wyjechała do Ameryki wraz ze swoimi wów-

czas jeszcze niepełnoletnimi synami, decydując się

na pozostanie tam.

Z wyjaśnień zainteresowanej wynika, że w zasa-

dzie od początku pobytu w USA podejmowała stara-

nia, aby zalegalizować swój pobyt, korzystając z obo-

wiązującego wówczas prawa imigracyjnego, które

527

zezwalało na takie działanie w ramach tzw. łączenia

rodzin.

Ponadto, jak podnosi zainteresowana, złoży-

ła również dokumenty umożliwiające ubieganie się

o zieloną kartę.

Po półtora roku pobytu w USA otrzy-

mała jednak nakaz opuszczenia kraju, czego nie

uczyniła i w dniu 4 listopada 2006 r. pani J. F. zosta-

ła deportowana do Polski.

Zdesperowana 68-letnia kobieta od kilku lat po-

dejmuje bezskuteczne próby uzyskania pozwolenia,

wizy na legalny wyjazd do USA celem spotkania się

z najbliższą rodziną.

Ministra z zapytaniem, wnosząc o odpowiedź na na-

stępujące pytanie: Jakie są możliwości prawne pomo-

cy pani J. F. w skróceniu okresu zakazu wjazdu do

USA i umożliwieniu spotkania się z rodziną?

Z poważaniem

Poseł Anna Fotyga

Zapytanie

(nr 2709)

do ministra skarbu państwa

oraz

w sprawie stabilizacji ﬁnansowej

i przyszłości Zakładów Mechanicznych

Bumar-Łabędy SA w Gliwicach

W moich licznych wcześniejszych wystąpieniach

dotyczących sytuacji ﬁnansowej i planów na przy-

szłość Zakładów Mechanicznych Bumar-Łabędy SA

w Gliwicach wskazywałem na zagrożenia i niespójną

politykę rządu, która to nie wpływała stabilizująco

na sytuację zakładów na rynku, co w pewnym okre-

sie czasu wydawało się prowadzić prostą drogą do ich

likwidacji i zwolnień pracowników.

ZM Bumar-Łabędy przystąpiły do programu do-

browolnych odejść (w ciągu 2 lat odeszło ponad 200

pracowników), zredukowały zadłużenie, oddając Skar-

bowi Państwa część nieruchomości, pozyskały nowe

kontrakty, w tym mający zagwarantować stabilizację

kontrakt na produkcję WZT dla Indii.

Wydawało się,

że odważne decyzje uratują zakłady i deﬁnitywnie

oddalą widmo bankructwa.

Niestety szereg niekorzystnych zdarzeń zachwiał

z mozołem realizowanym programem naprawczym.

Realizacja umowy z Indiami została wstrzymana i aby

ją uratować, wymagana jest renegocjacja.

W aktual-

nym kształcie jest bowiem nieopłacalna.

Rezygnacja

armii z wielozadaniowej platformy bojowej Anders,

strategicznego projektu zakładów, pogrzebała obu-

dzone nadzieje na seryjną produkcję dla polskiego

wojska i być może, w przyszłości, dobrego produktu

na rynki zagraniczne.

Kolejny cios to wstrzymanie

prac nad bezzałogową wieżą Hitﬁst.

Wszystkie te chaotyczne ruchy nieodparcie skła-

niają do reﬂeksji,iżPolscebrakujejednejispójnej

polityki obronnej oraz że kuleje koordynacja i wymia-

na decyzji pomiędzy Ministerstwem Obrony Narodo-

wej a Sztabem Generalnym.

W efekcie wydatkujemy

potężne sumy na projekty i ich realizację, po czym

okazuje się, że gotowy produkt nie budzi zaintereso-

wania wojska, które rozgląda się za produktami ﬁrm

zagranicznych.

Związkowcy z ZM Bumar-Łabędy wskazują jesz-

cze na dwa niekorzystne zdarzenia mogące, ich zda-

niem, mieć wpływ na przyszłość ﬁrmy:błędembyła

likwidacja fabryki silników w Woli, jedynego zakładu

produkującego jednostki napędowe do pojazdów gą-

sienicowych.

W przypadku kontynuacji realizacji

umowy z Indiami będzie to poważna przeszkoda, nie

wspominając o bieżących remontach czołgów będą-

cych na wyposażeniu polskiej armii.

Drugim zagro-

żeniem jest przejęcie przez Agencję Rozwoju Przemy-

słu Zakładu Konstrukcji Spawanych.

W konsekwen-

cji na teren zakładów w Łabędach przeniesiony zo-

stanie Ośrodek Badawczo-Rozwojowy Urządzeń Me-

chanicznych.

Załoga obawia się wchłonięcia przez

OBRUM.

Mając na uwadze przedstawione powyżej informa-

cje, troskę o przyszłość i los ZM Bumar-Łabędy oraz ich

2.

Czy, zdaniem ministerstwa, projekt centraliza-

cji lokalizacji OBRUM i ZM Bumar-Łabędy jest za-

sadny i nie zagraża przyszłości zakładów?

3.

Czy informacja o woli renegocjacji umowy przez

partnera indyjskiego jest prawdziwa, a jeśli tak, kie-

dy się ona rozpocznie?

4.

Jaką aktywnością może się wykazać polski rząd

w zakresie poszukiwania zagranicznych klientów dla

produktów polskiego przemysłu zbrojeniowego?

Poseł Wojciech Szarama

Zapytanie

(nr 2710)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie zniszczenia torowiska

przez radiowóz policyjny podczas trwania

obchodów narodowego Święta Niepodległości

Szanowny Panie Ministrze!

11 listopada 2012 r.

ok. godz. 17 na odcinku ul. Marszałkowskiej między

528

placem Zbawiciela a placem Konstytucji stało kilka-

dziesiąt radiowozów.

Policyjny kierowca chcący omi-

nąć tę kawalkadę postanowił przejechać przez toro-

wisko tramwajowe.

Jednak nie ujechał daleko i zarył

kołami w rozmiękłym gruncie.

Zanim udało się usu-

nąć radiowóz z torowiska, funkcjonariusze Policji

zniszczyli samo torowisko oraz słupek oddzielający

torowisko od jezdni.

1.

Ile wyniosły straty spowodowane nieprzemy-

ślaną akcją funkcjonariuszy Policji?

2.

Kto poniesie ﬁnansowekonsekwencjepolicyj-

nych zniszczeń?

Proszę o uzasadnienie odpowiedzi.

Z wyrazami szacunku

Poseł Zbigniew Girzyński

Toruń, dnia 4 grudnia 2012 r.

Zapytanie

(nr 2711)

karetek pogotowia powinni znajdować się wyłącznie

lekarze specjalizujący się w medycynie ratunkowej.

Oprócz nich do roku 2020 w karetkach będą mogli

jeździć jedynie lekarze specjalizujący się w anestezjo-

logii i chirurgii.

W chwili obecnej w Polsce jest za-

trudnionych 743 lekarzy posiadających specjalizację

z zakresu medycyny ratunkowej.

Oprócz tego w trak-

cie szkolenia na rezydenturach jest 92 kolejnych.

Aby

zapewnić pełną obsadę karetek S, konieczne jest za-

trudnianie co najmniej 2000 lekarzy o tej specjaliza-

cji, a tych nie ma.

Istnieje zatem ryzyko, że po l stycz-

nia 2013 r.

Narodowy Fundusz Zdrowia zmuszony

będzie masowo rozwiązywać umowy z pogotowiami

ratunkowymi niespełniającymi ustawowych wymo-

gów, jeśli chodzi o obsadę zespołów ratunkowych,

a dostępność świadczeń medycyny ratunkowej zosta-

nie ograniczona w stopniu zagrażającym bezpieczeń-

stwu obywateli.

W związku z powyższym proszę Pana

1.

Czy resort zdrowia planuje nowelizację przepi-

sów ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycz-

nym, aby zapewnić dostępność ratownictwa medycz-

nego, i na jakich zasadach zostanie ona oparta?

2.

Jakie środki zamierza podjąć resort zdrowia,

aby zwiększyć liczbę lekarzy decydujących się na spe-

cjalizację z medycyny ratunkowej?

Z poważaniem

Poseł Sławomir Kopyciński

Kielce, dnia 4 grudnia 2012 r.

Zapytanie

(nr 2712)

W związku z otrzymanym pismem od pana M. R.

pozwalam sobie poruszyć sprawę uprawnień do ulgo-

wych przejazdów kolejowych dla emerytów kolejo-

wych i ich rodzin.

Emeryci kolejowi ustawowo nie posiadają żadnej

zniżki na przejazdy kolejowe.

Należy wspomnieć, że

przed transformacją ustrojową posiadali zniżkę 80%.

To pracownicy kolei oraz zakładów przynależnych do

kolei w trudnych warunkach utrzymywali tabor ko-

lejowy w stanie do eksploatacji.

Pominięcie byłych

pracowników kolei w ustawach pozbawia podstaw

prawnych spółkę kolejową do przyznawania jakich-

kolwiek ulg.

Przez kilka ostatnich lat emeryci kole-

jowi i ich współmałżonkowie mogli wykupić upraw-

nienia do zniżki, lecz uprawnienia te wygasają z dniem

31 grudnia 2012 r.

Niektórzy emeryci nie korzystali

z tych uprawnień ze względu na koszt wykupu i wy-

padli automatycznie z ewidencji osób uprawnionych

do wykupu zniżki.

Duża ilość spółek kolejowych na

rynku przewozów stwarza sytuację, że bez rozwiąza-

nia ustawowego emeryci kolejowi oraz ich rodziny nie

będą posiadali prawa do zniżek kolejowych.

bą o zapoznanie się z przedstawioną sprawą i udzie-

wyżej problem?

2.

Czy ministerstwo widzi możliwość ustawowego

uregulowania problemu zniżek kolejowych dla eme-

rytów kolejowych i ich rodzin?

Jak tak, to na jakich

zasadach?

Poseł Zbigniew Rynasiewicz

Leżajsk, dnia 4 grudnia 2012 r.

529

Zapytanie

(nr 2713)

do ministra nauki i szkolnictwa wyższego

w sprawie przewlekłości postępowania

Szanowna Pani Minister!

Zadaję to pytanie Pani

Minister w ślad za moim poprzednim zapytaniem,

ponieważ sposób prowadzenia sprawy dyscyplinarnej

wobec pana K. K., doktoranta Akademii Pedagogiki

Specjalnej, budzi mój coraz większy niepokój odno-

śnie do przestrzegania standardów demokratycznych

na polskich uczelniach.

Postępowania wyjaśniające i dyscyplinarne są po-

stępowaniami o charakterze represyjnym, sam fakt

ich prowadzenia rodzi dla obwinianego negatywne

skutki.

Jest to szczególnie dotkliwe, gdy dotyczy dok-

toranta, osoby będącej na początku drogi naukowej.

W wyniku przewlekłości działania Komisji dyscy-

plinarnej do spraw doktorantów przy Akademii Pe-

dagogiki Specjalnej doktorant, wobec którego toczy

się postępowanie, jest narażony na dolegliwości i utrud-

nienia w pracy naukowej.

Jednak dopóki obie instan-

cje komisji dyscyplinarnej nie rozpatrzą sprawy, dok-

torant nie może złożyć skargi do sądu administracyj-

nego ani podjąć kroków w celu oczyszczenia się z za-

rzutów.

W wyniku tego pojawia się niebezpieczeństwo, że

doktorant będzie miał poważne problemy z obroną

rozprawy doktorskiej niezależnie od jej wartości me-

rytorycznej.

Na uczelni stosowane są dziwne i nie-

zgodne z prawem praktyki, pani rzecznik wysłała

bowiem do doktorantów APS e-maila wzywającego

do donoszenia jej na obwinianego doktoranta, ponie-

waż wskazała w tym e-mailu, że chodzi jej o donosy

przedstawiające doktoranta w złym świetle.

Z dostar-

czonych mi informacji wynika, że pani rzecznik świa-

domie zaangażowała w postępowanie dość dużą licz-

bę nauczycieli akademickich, w wyniku czego doszło

do roznoszenia po tej dwuwydziałowej uczelni oczer-

niających doktoranta plotek.

W wyniku tego świado-

mie popsuła doktorantowi opinię na APS.

Skanda-

liczna przewlekłość postępowania uniemożliwia dok-

torantowi odwołanie się do sądu administracyjnego

i oczyszczenie się z plotek i pomówień.

W wyniku

zniszczonej opinii niemożliwa stała się na tej uczelni

obiektywna ocena jego rozprawy doktorskiej.

Z tego

powodu doktorant do czasu oczyszczenia z pomówień

ma obawy przed złożeniem pracy doktorskiej i podej-

mowaniem innych czynności związanych z przewo-

dem doktorskim.

Jedynym rozwiązaniem pozostaje

obrona rozprawy na innej uczelni, ponieważ tylko to

może zagwarantować mu obiektywizm.

Niepokoi mnie ta sytuacja, ponieważ dotyczy ona

doktoranta, który był wielokrotnie wyróżniany (tak-

że na APS-ie) za osiągnięcia naukowe i wzorowe wy-

pełnianie roli doktoranta, m.in. na podstawie osią-

gnięć naukowych i wysokiej użyteczności społecznej

jego badań naukowych ma przyznane prestiżowe,

współﬁnansowaneześrodkówunijnychstypendium

samorządu województwa mazowieckiego.

Wiele fak-

tów, m.in. pomawiające go e-maile pani rzecznik,

wskazuje na to, że ma on problemy na APS-ie z po-

wodu poglądów politycznych i religijnych.

W wyniku

stresu związanego z przewlekłością postępowania

represyjnego doktorant zaczął odczuwać problemy

zdrowotne natury kardiologicznej.

o możliwie szybkie podjęcie właściwych działań oraz

odpowiedź na następujące pytania:

1.

Co może zrobić student stacjonarnych studiów

doktoranckich, w sytuacji gdy wbrew prawu jest

przedłużane w nieskończoność (także po terminie

przedawnienia) postępowanie dyscyplinarne prze-

ciwko niemu i nie może w wyniku tego odwołać się

do sądu?

2.

Jakie kroki może podjąć doktorant, gdy uważa,

że niesprawiedliwie ma niszczoną opinię na uczelni

tylko dlatego, że różni się poglądami politycznymi

i ideologicznymi?

3.

Co może zrobić doktorant, w sytuacji gdy ist-

nieje uzasadniona obawa, że będzie miał problemy

z obroną pracy doktorskiej na swojej uczelni nieza-

leżnie od jej wartości merytorycznej?

4.

Czy istnieje możliwość, żeby w sytuacji niebez-

pieczeństwa braku obiektywizmu na APS-ie dokto-

rant bronił rozprawę doktorską na innej uczelni?

5.

Czy doktorantowi wolno jest wyrażać swoje po-

glądy polityczne i ideologiczne, nie dotykając przy

tym konkretnych osób?

Z poważaniem

Poseł Krzysztof Tchórzewski

Zapytanie

(nr 2714)

do ministra administracji i cyfryzacji

w sprawie ﬁnansowania w woj. śląskim

administracji rządowej związanych

z rejestracją stanu cywilnego,

ewidencją ludności oraz dowodami osobistymi,

ze sprawami powszechnego obowiązku obrony,

Szanowny Panie Ministrze!

Problem występuje

we wszystkich województwach i wygląda podobnie.

Władze centralne przekazują gminom za pośrednic-

twem wojewodów zbyt małe środki na realizację tych

zadań.

Jednym z pierwszych samorządów, który gło-

śno zaprotestował, był burmistrz Brzegu, który z po-

530

wodu niedoﬁnansowaniatychzadańskróciłczaspra-

cy urzędu stanu cywilnego do 2,5 godziny dziennie.

Dla przykładu w częstochowskim urzędzie miasta do

obsługi spraw związanych z ewidencją ludności, do-

wodami osobistymi, rejestracją stanu cywilnego,

obronnością, zgromadzeniami oraz zmianą imion

i nazwisk przeznaczonych jest 42,5 etatu.

W przy-

szłym roku, podobnie jak w latach poprzednich, wo-

jewoda śląski planuje przeznaczyć na ten cel kwotę

856 tys. zł, która wystarcza zaledwie na 1/4 wyna-

grodzeń wraz z pochodnymi.

Ponadto oprócz wyna-

grodzeń są jeszcze inne wydatki.

Do tego dochodzą

koszty oprawy i konserwacji ksiąg stanu cywilnego,

zabezpieczenia technicznego archiwum ksiąg stanu

cywilnego, koszty odbioru dowodów osobistych z ko-

mendy miejskiej Policji oraz koszty stałe: energia,

ogrzewanie, licencje na oprogramowanie, sprzęt kom-

puterowy i jego eksploatacja, druki akcydensowe,

materiały biurowe i inne.

Ponadto dodam, iż dochody

gminy z tytułu opłaty skarbowej za czynności reali-

zowane w ramach ww. zadań nie pokrywają nawet

20% kosztów.

o uzyskanie odpowiedzi na poniższe pytania:

1.

Jaka jest ilość środków przekazywanych przez

wojewodę śląskiego w latach 2010–2012 (w rozbiciu

na poszczególne lata oraz miasta) na realizację zadań

zleconych z zakresu rejestracji stanu cywilnego, ewi-

dencji ludności, dowodów osobistych (proszę o podanie

danych dla 10 największych miast w województwie)?

2.

Według jakiego algorytmu dokonywany jest przez

wojewodę śląskiego podział powyższych środków?

Poseł Marek Balt

Zapytanie

(nr 2715)

do ministra zdrowia

w sprawie nowych wskaźników

i Centrum Położniczego św. Łukasza

Szanowny Panie Ministrze!

Oba podmioty, w nie-

jasnych okolicznościach w trybie natychmiastowym,

w dniach 21 września br. oraz 2 listopada br. otrzy-

mały wypowiedzenie kontraktu z Narodowym Fun-

duszem Zdrowia we wszystkich zakresach.

Podstawą

do wypowiedzenia kontraktu było rzekome niedopeł-

nienie obowiązku wynikającego z rozporządzenia

talnego polegające na braku umowy z podmiotem

posiadającym oddział anestezjologii i intensywnej

terapii zlokalizowanym nie dalej niż w sąsiednim po-

wiecie.

Wyżej wymienione rozporządzenie nie wyma-

ga posiadania umowy z podmiotem posiadającym

OAiIT, lecz zobowiązuje do posiadania co najmniej

jednego stanowiska intensywnej terapii oraz zapew-

nienia prawidłowości leczenia pacjentów i ciągłości

nie dalej niż w sąsiednim powiecie.

Dodatkowym wa-

runkiem jest zapewnienie przez świadczeniodawcę

transportu sanitarnego w składzie odpowiadającym

specjalistycznemu zespołowi ratownictwa medycznego

oraz określenie szczegółowego sposobu zapewnienia

przez świadczeniodawcę leczenia pacjentów i ciągłości

terapii w wewnętrznych aktach regulujących funkcjo-

nowanie świadczeniodawcy, określających warunki

współdziałania z innymi podmiotami leczniczymi w

zakresie zapewnienia prawidłowości diagnostyki, le-

czenia pacjentów i ciągłości postępowania.

Oba podmioty wdrożyły wewnętrzną procedurę

przekazania pacjenta, posiadają stanowiska inten-

sywnej terapii, podpisały umowę na specjalistyczny

transport sanitarny, a więc spełniały wymóg zapisa-

ny w rozporządzeniu.

Mimo to po kontroli przepro-

wadzonej w dniach 13–16 lutego br. Śląski OW NFZ

w raporcie pokontrolnym zwrócił uwagę na brak po-

siadania umowy z podmiotem leczniczym posiadają-

cym OAiIT zlokalizowanym nie dalej niż w sąsied-

nim powiecie.

Jednocześnie ŚOW NFZ zwrócił uwa-

gę na rzekome potwierdzenie nieprawdy w dokumen-

tacji konkursowej.

Zarówno Centrum Medyczne św.

Łukasza, jak i Centrum Położnicze św. Łukasza nie

zgodziły się z wystąpieniem pokontrolnym i wysłały

zastrzeżenia do tegoż raportu.

Nie zostały one jednak

uwzględnione przez Śląski OW NFZ.

W związku z tym

oba podmioty lecznicze złożyły skargę do prezesa

NFZ za pośrednictwem dyrektora Śląskiego Oddzia-

łu Wojewódzkiego NFZ.

Dnia 21 sierpnia 2012 r. do

obu podmiotów wpłynęło pismo prezesa NFZ z dnia

8 sierpnia 2012 r. informujące, że wobec konieczności

szczegółowego przeanalizowania podniesionych kwe-

stii odpowiedź będzie udzielona w późniejszym ter-

minie.

Do dnia dzisiejszego taka odpowiedź do żad-

nego podmiotu nie wpłynęła, co oznacza, że procedu-

ra rozpatrywania zażalenia nie została jeszcze za-

kończona.

Tymczasem w dniu 21 września br. cen-

trum medyczne oraz centrum położnicze otrzymały

pismo informujące o rozwiązaniu umowy na leczenia

szpitalne w trybie natychmiastowym, a także o roz-

poczęciu kolejnej kontroli sprawdzającej posiadanie

umowy na OAiIT.

Warto podkreślić, że oba podmio-

ty świadczyły usługi w zakresie położnictwa i gine-

kologii, gastroenterologii, chirurgii ogólnej, ortopedii

i traumatologii narządów ruchu, neonatologii oraz

otolaryngologii w trybie hospitalizacji i hospitalizacji

planowej na terenie Częstochowy.

Są nowoczesnymi

i cenionymi przez pacjentów podmiotami leczniczy-

531

mi, mimo to ŚOW NFZ z niejasnych powodów zerwał

z nimi umowy.

skanie odpowiedzi na poniższe pytanie: Na jakiej

podstawie Śląski Oddział Wojewódzki NFZ zerwał

natychmiastowo kontrakt z Centrum Medycznym

św. Łukasza i Centrum Położniczym św. Łukasza we

wszystkich zakresach?

Poseł Marek Balt

(nr 2716)

Polska północno-wschodnia ma, również z przy-

czyn historycznych, najuboższą sieć połączeń kolejo-

wych w skali kraju.

Dotyczy to zwłaszcza wojewódz-

twa warmińsko-mazurskiego o bardzo dużym obsza-

rze, którego mieszkańcy – także z powodu ich sytu-

acji materialnej – mają ograniczone pole manewru,

udając się do pracy czy do szkół.

Z rozkładu jazdy PKP wynika niezbicie, że od

1 stycznia 2013 r. zawiesza się kursowanie pociągu

porannego z Olsztyna do Braniewa (odjazd 04.45) oraz

powrotnego z Braniewa do Olsztyna (odjazd 14.12).

Połączenie to istnieje od wielu lat i jest niezbędne dla

pracowników i uczniów północnej części Warmii i Ma-

zur.

Po drodze znajduje się wiele miejscowości popege-

erowskich, dla ludności których kolej stanowi de facto

jedyny dostępny środek transportu publicznego.

Wspomniana zmiana musiałaby oznaczać drama-

tyczne pogorszenie jakości życia sporej grupy obywa-

teli, stąd zrozumiałe ich protesty.

Dlatego też – mając

świadomość, że sieć przewozów regionalnych w naj-

większym stopniu zależy od samorządu wojewódz-

twa – pytam Pana Ministra o możliwość utrzymania

wspomnianego połączenia Olsztyn – Braniewo.

Z wyrazami poważania

Poseł Tadeusz Iwiński

Warszawa, dnia 4 grudnia 2012 r.

532

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w sprawie restrukturyzacji Poczty Polskiej SA

(2166)

-2166/12), dotyczącego zapytania posła na Sejm RP

Poczty Polskiej SA, uprzejmie informuję, co następuje.

Z przekazywanych na bieżąco MAC informacji

wynika, że Zarząd Poczty Polskiej SA prowadzi dia-

log ze stroną związkową mający na celu zakończenie

sporów zbiorowych w spółce.

W sierpniu 2012 r. za-

kończył się spór zbiorowy z Ogólnopolskim Związ-

kiem Zawodowym „Straż Pocztowa” podpisaniem

przez strony porozumienia.

W kwestii sporu zbiorowego z OM NSZZ „Solidar-

ność” Pracowników Poczty Polskiej informuję, iż do

związkową.

W dniu 29 sierpnia 2012 r. strony sporu

podpisały protokół rozbieżności i uzgodniły mediato-

rów, którymi zostali pan Longin Komołowski i pan

Witold Polkowski.

Strona pracodawcy, przykładając

dużą wagę do prowadzonych rozmów w ramach spo-

ru zbiorowego i mając na względzie dążenie do osią-

gnięcia porozumienia, stara się przedstawić w sposób

optymalny i transparentny pełną sytuację ekono-

miczno-ﬁnansowąspółkiijejmożliwości.

Odnosząc się do kwestii redukcji etatów, uprzej-

mie informuję, że projekt planu zatrudnienia na 2013 r.

dla Poczty Polskiej SA przewiduje zmniejszenie po-

ziomu zatrudnienia o 4584 etaty.

Redukcja ta wyni-

ka z przyjętej na lata 2012–2015 polityki personalnej.

Zmniejszenie poziomu zatrudnienia w 2013 r., podob-

nie jak to ma miejsce w 2012 r., będzie odbywać się

w ramach programu dobrowolnych odejść.

W 2013 r.

z programu dobrowolnych odejść będą mogli skorzy-

stać wszyscy pracownicy, którzy w okresie jego obo-

wiązywania będą zatrudnieni w Poczcie Polskiej SA

Pracownicy ci otrzymają:

1. odprawę należną na podstawie ustawy z dnia

z późn. zm.); odprawa ta uzależniona jest od stażu

pracy w spółce i wynosi:

a) jednomiesięczne wynagrodzenie, jeżeli pracow-

nik był zatrudniony w spółce krócej niż 2 lata,

b) dwumiesięczne wynagrodzenie, jeżeli pracow-

nik był zatrudniony w spółce od 2 do 8 lat,

c) trzymiesięczne wynagrodzenie, jeżeli pracow-

2. dobrowolne odszkodowanie, które również uza-

b) dwumiesięczne wynagrodzenie, jeżeli pracow-

c) trzymiesięczne wynagrodzenie, jeżeli pracow-

Ponadto pracownicy, którzy zdecydują się skorzy-

stać z programu i rozwiążą umowę w określonym

w regulaminie programu dobrowolnych odejść ter-

minie, otrzymają dodatkowy bonus w wysokości

dwumiesięcznego wynagrodzenia.

Informuję rów-

nież, że w 2013 r. nie są planowane zwolnienia gru-

powe w Poczcie Polskiej SA.

Realizacja przyjętej polityki personalnej na lata

2012–2015 jest niezbędnym warunkiem wypracowa-

nia korzystnego wyniku ﬁnansowegodlaspółkioraz

utrzymania pozycji na uwolnionym rynku usług

pocztowych.

Na uwagę zasługuje pilotażowy projekt dotyczący

systemu motywacyjnego pracowników wprowadzony

w ostatnich miesiącach w Poczcie Polskiej SA, któ-

rym objęte zostały wybrane urzędy pocztowe.

Pro-

jekt ten ma na celu wypracowanie nowego systemu

wynagradzania listonoszy.

Objął on swym zasięgiem

tylko kilka wybranych obszarów i w dalszym ciągu

jest w trakcie testowania, zbierania niezbędnych da-

nych oraz prowadzenia analiz.

Wyniki tego projektu

powinny być przedstawione do końca 2012 r.

Na pod-

stawie dokonanych analiz zostaną następnie podjęte

konkretne działania.

W wielu przypadkach projekt

ten spowodował wzrost wynagrodzeń na stanowisku

listonosza.

Jednakże na ogólną ocenę pilotażowego

projektu jest jeszcze zbyt wcześnie, tym bardziej, że

pilotaż ten obejmuje również ankiety przeprowadzo-

ne zarówno wśród objętych nim listonoszy, jak i na-

czelników urzędów pocztowych biorących udział

w projekcie.

Dopiero po całkowitym zakończeniu pi-

lotażu oraz analizie ankiet i uzyskaniu pełnych da-

nych będą mogły zostać podjęte decyzje co do kierun-

ków kolejnych działań.

Projekt ten nie miał na celu ograniczenia wyna-

grodzeń, wręcz przeciwnie, założenia tego projektu

przewidywały możliwość wzrostu całkowitego wyna-

grodzenia na przedmiotowym stanowisku, uzależ-

nionego od realizacji wyznaczonych zadań i uzyski-

wanych efektów pracy.

Podkreślić należy, iż oprócz ww. pilotażu na po-

czątku 2012 r. spółka podjęła działania mające na

celu wprowadzenie nowego regulaminu premiowania

pracowników Poczty Polskiej SA, w którym szczegól-

ny nacisk został położony na nowy sposób wynagra-

dzania służb sprzedaży.

Nowy regulamin zakładał

ODPOWIEDZI NA ZAPYTANIA

533

m.in. premiowanie za wysoką efektywność oraz kon-

centrację wysiłków w realizacji kluczowych dla ﬁrmy

celów.

Proponowany system motywacyjny był prosty,

przejrzysty i premiował za osiąganie konkretnych

rezultatów oraz działanie zgodne z wartościami spół-

ki, pozwalał na koncentrowanie się na zwiększeniu

rentowności i budowie lepszych relacji z klientem

przy jednoczesnym spełnieniu wszystkich standar-

dów wynikających z funkcji operatora publicznego.

Regulamin ten nie uzyskał do tej pory, w ramach

negocjacji, akceptacji strony społecznej i dlatego

Poczta Polska SA podjęła kroki w celu ponownego

przygotowania zmian do systemu wynagradzania

i premiowania pracowników ﬁrmy.

Głównym założeniem i celem wprowadzenia no-

wych systemów motywacyjnych, a zarazem jedną

z wiodących korzyści zarówno dla pracownika, jak

i pracodawcy jest ścisłe powiązanie wyników oceny

pracownika z motywacją ﬁnansową(premiamotywa-

cyjna) i nagradzanie za wysoką jakość pracy i sku-

teczność w działaniu.

Poczta Polska SA, aby móc w sposób rynkowy

wprowadzić nowy system wynagradzania i premio-

wania, podjęła decyzję o przeprowadzeniu wartościo-

wania stanowisk pracy.

Projekt ten jest obecnie w re-

alizacji.

Proces wartościowania stanowisk pracy nie

tylko pomoże w uporządkowaniu struktur organiza-

cyjnych w spółce, ale przede wszystkim da możliwość

oceny wartości poszczególnych stanowisk i stworze-

nia nowego taryﬁkatorapłac,któryopierasięnare-

aliach rynkowych.

Wymiernym efektem końcowym

wspomnianego procesu ma być budowa motywacyj-

nego systemu wynagradzania pracowników Poczty

Polskiej SA, uwzględniającego nową siatkę płac, kon-

cepcję systemu premiowania oraz koncepcję wdroże-

nia nowego systemu wynagrodzeń.

Otoczenie rynkowe, w którym poruszają się ope-

uwolnienie rynku pocztowego na pełną konkurencję.

Poczta Polska SA traci przywileje zarówno w odnie-

sieniu do przepisów prawa pocztowego, jak i ustawy

gi pocztowe zmieniają się także w wyniku cyfryzacji

kanałów komunikacji ﬁrmiobywateli.

PocztaPolska

SA jako operator wyznaczony do świadczenia usług

powszechnych będzie musiała z jednej strony dbać

o jakość usług świadczonych w ramach obowiązku,

z drugiej strony pozyskiwać nowych klientów bizne-

sowych, aby dbać o stronę przychodową.

Aby to re-

alizować, zarząd spółki musi dbać o ograniczanie

strony kosztowej, co w tak dużym przedsiębiorstwie

jest procesem rozłożonym w czasie, skomplikowanym

i społecznie wrażliwym.

Restrukturyzacja Poczty Polskiej SA przeprowa-

dzana jest w oparciu o zaakceptowane działania w ra-

mach przyjętej strategii rozwoju.

Zakłada ona opty-

malizację procesów i struktury grupy kapitałowej

Poczty Polskiej SA, w ramach której realizowane

będą usługi pocztowe oraz inne, których prowadze-

nie wykorzystywać będzie efektywnie zasoby i akty-

wa spółki.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Małgorzata Olszewska

pytanie pana Jarosława Jagiełły przekazane przy

skiego (znak: SPS-024-2190/12) w sprawie braku

niższe informacje.

Ministerstwo Zdrowia pragnie podkreślić, że do-

stępność leków na rynku jest cały czas monitorowa-

na.

Minister zdrowia współpracuje z głównym in-

spektorem farmaceutycznym oraz producentami le-

ków, każdy sygnał o braku możliwości zakupu leku

jest natychmiast weryﬁkowany.

Równocześniewcelu

zbierania informacji o ewentualnych brakach na

stronie Ministerstwa Zdrowia powstała specjalna za-

kładka: Braki leku, gdzie każdy może zgłosić brak

konkretnego leku.

Zgodnie z informacjami nadesłanymi do Mini-

sterstwa Zdrowia przez podmioty odpowiedzialne

ciągłość sprzedaży i dostęp dla pacjentów leków:

Prograf, Cellcept, Kliogest, Xalacom oraz Madopar

jest zapewniona.

Ministerstwo Zdrowia nie odno-

towało żadnych sygnałów o braku na rynku tychże

leków.

Jednocześnie należy nadmienić, że każdy

z tych produktów posiada odpowiednik znajdujący

się na aktualnie obowiązującej liście leków refun-

dowanych.

Nawiązując do produktu leczniczego Bemecor,

Ministerstwo Zdrowia informuje, że od początku paź-

dziernika 2012 r. lek jest ponownie w sprzedaży na

terenie kraju i dostępny dla polskich pacjentów.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

534

Odpowiedź

podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

w sprawie analizy kosztów związanych

(2198)

przesłaną przy piśmie z dnia 9 października (SPS-

-024-2198/12), w sprawie analizy kosztów refundacji

związanych z wprowadzeniem ustawy z dnia 12 maja

proszę o przyjęcie następujących informacji.

Zgodnie z danymi przekazanymi przez Centralę

Narodowego Funduszu Zdrowia łączna odpłatność

pacjentów za leki refundowane w okresie styczeń

– czerwiec 2011 r. oraz styczeń – czerwiec 2012 r.

wyniosła odpowiednio:

styczeń – czerwiec

2011 r.

[w zł]

styczeń – czerwiec

2012 r.

[w zł]

Łączna odpłatność

poniesiona przez

pacjentów za leki

refundowane

2 181 023 304,96 1 706 085 128,05

Liczba pacjentów w różnych grupach odpłatności

Grupy odpłatności

Liczba unikalnych nr PESEL

styczeń – czerwiec

2011 r.

styczeń – czerwiec

2012 r.

>= 1200 8010 6995

>= 1800 1023 1241

>= 2400 241 184

>= 3000 82 50

Największe odpłatności za leki refundowane po-

niesione przez pacjentów w latach styczeń – czerwiec

styczeń – czerwiec 2011 r.

21035,84 20179,1

19471,94 10253,22

10723,14 6515,03

Wartości dopłat pacjentów z grup 50%, 25%, 10%,

5%, którzy ponieśli największe koszty zakupu leków

Grupy pacjentów

o największych

kosztach zakupu leków

styczeń –

czerwiec 2011 r.

50% 1 962 964 701 1 517 541 219

25% 1 517 272 613 1 157 257 835

10% 904 113 409 687 898 818

5% 566 913 917 433 061 626

W nadziei na przyjęcie powyższych wyjaśnień

Łączę wyrazy szacunku

Podsekretarz stanu

w sprawie ochrony złóż torfu leczniczego

dla Wspólnoty Natura 2000 PLH320017

Trzebiatowsko-Kołobrzeski Pas Nadmorski

(2264)

niem pana posła Czesława Hoca w sprawie ochrony

złóż torfu leczniczego borowiny w Kołobrzegu obję-

tych obszarem górniczym Mirocice na terenie spe-

cjalnego obszaru ochrony siedlisk mającego znacze-

nie dla wspólnoty Natura 2000 PLH320017 Trzebia-

towsko-Kołobrzeski Pas Nadmorski przekazuję sto-

sowne wyjaśnienia.

1.

Czy doszło do zaniechania podjęcia czynności

wcześniej zapowiedzianych przez stosowne organa

i instytucje państwowe?

Zatem, czy zostały naruszo-

ne przepisy ustaw: o ochronie przyrody oraz o udo-

prawie?

Jeśli doszło do naruszenia ww. czynności,

jakie będą podjęte prawne konsekwencje wobec od-

powiedzialnych za ten stan osób?

535

W związku z pismem generalnego dyrektora

ochrony środowiska z dnia 18 kwietnia 2011 r., znak:

DON-OO.600.28.2011.MB, dotyczącym ustalenia,

czy działalność pn. Park rozrywki z torem samocho-

dowym prowadzona przez ﬁrmę„Bastion”nadziałce

o numerze ewid.

2/11, położonej przy ul. Koszaliń-

skiej w Kołobrzegu, w granicach obszaru mającego

znaczenie dla wspólnoty Natura 2000 Trzebiatow-

sko-Kołobrzeski Pas Nadmorski (PLH320017) jest

zgodna z przepisami dotyczącymi ochrony przyrody,

regionalny dyrektor ochrony środowiska w Szczeci-

nie dokonał weryﬁkacjiobszarudziałaniaﬁrmy„Ba-

stion”.

Na podstawie informacji zawartych w bazie da-

nych RDOŚ ustalono, że na omawianym terenie nie

występują gatunki i siedliska, dla których ochrony

dyrektor ochrony środowiska w Szczecinie nie pro-

wadził postępowania dotyczącego omawianej działal-

ności i nie uzgadniał żadnych inwestycji związanych

z ww. działalnością, a także nie otrzymywał sygna-

łów o zagrożeniu wynikającym z prowadzonej dzia-

łalności.

W odpowiedzi na pismo generalnego dyrektora

ochrony środowiska powiadomiono pana posła oraz

generalnego dyrektora ochrony środowiska, że w dniu

terenowa obiektu.

Podczas oględzin omawianego terenu pracownicy

RDOŚ nie stwierdzili działań oraz inwestycji, które

wymagałyby uzgodnienia lub zezwolenia regionalne-

go dyrektora ochrony środowiska w Szczecinie.

Wła-

ściciel ﬁrmy„Bastion”paniM.M.posiadałaniezbęd-

ne zezwolenia w zakresie prowadzenia działalności.

Ponadto nie stwierdzono dewastacji elementów przy-

rodniczych znajdujących się zarówno w stanie natu-

ralnym, jak też przekształconym w wyniku działal-

ności człowieka na omawianym terenie.

Z uwagi na

fakt, iż z bazy danych RDOŚ, jak i lustracji wynika-

ło, że na obszarze działania ﬁrmy„Bastion”oraz

w bliskim sąsiedztwie nie stwierdzono występowania

znaczony ww. obszar Natura 2000, brak było pod-

staw do podjęcia postępowania w trybie art. 37 usta-

Z przytoczonych względów regionalny dyrektor

szych czynności administracyjnych w ww. sprawie,

gdyż postępowanie takie byłoby bezprzedmiotowe,

a ponadto w sprawie nie zaszły żadne nowe, istotne

okoliczności.

2.

Czy faktycznie zaistniała uchwała Rady Miej-

skiej w Kołobrzegu w sprawie wydzierżawienia przed-

miotowej ﬁrmieczęściww.działkinaokreskolejnych

dziewięciu lat, jak to oznajmił pan prezydent Koło-

brzegu w piśmie z dnia 1 października 2010 r.

(GN-

-72243-3.VII-64/10) do generalnego dyrektora ochro-

ny środowiska?

Rada miasta Kołobrzeg w dniu 24 sierpnia 2010 r.

podjęła uchwałę w sprawie oddania w wieloletnią

dzierżawę, na okres 9 lat, części działki nr 2/11, obręb

20, położonej przy ul. Koszalińskiej w Kołobrzegu,

która w związku z nieprzystąpieniem przez panią

M. M., prowadzącą działalność gospodarczą pn. „Ba-

stion”, do podpisania umowy dzierżawy, została uchy-

lona w dniu 3 kwietnia 2012 r.

3.

Czy prawdą jest, że dzierżawca (ﬁrma „Ba-

stion”) płaci wynagrodzenie w wysokości karnej za

korzystanie z gruntu od dnia 15 listopada 2010 r., tj.

od momentu, kiedy wygasła dzierżawa, a jeśli tak, to

Zgodnie z § 14 ust. 1 i 2 umowy dzierżawy nr 113/08

z dnia 27 lutego 2008 r. zawartej na okres od 19 stycz-

nia 2008 r. do 15 listopada 2010 r. ﬁrma„Bastion”

obciążana jest systematycznie od dnia 7 maja 2011 r.

odszkodowaniem z tytułu bezumownego korzystania

z gruntu miejskiego w wysokości dwukrotnej stawki

dziennej czynszu za każdy dzień, tj. 5375,04 zł brut-

to w okresie poza sezonem letnim (01.10 – 31.05) oraz

8062,04 zł brutto w okresie sezonu letniego (01.06 –

30.09).

4.

Kto i jakie instytucje wydały (czy też wydają)

wstępną zgodę na zmianę przestrzennego planu za-

gospodarowania na obszarze Mirocic oraz wykony-

wania wstępnych prac uzbrojeniowych na tym obsza-

rze w aspekcie budowy wielkiego osiedla mieszkanio-

wego?

Regionalny dyrektor ochrony środowiska w Szcze-

cinie zaopiniował oraz uzgodnił w zakresie swoich

kompetencji następujące projekty dokumentów pla-

nistycznych obejmujących m.in. teren złoża torfu

leczniczego Mirocice:

— projekt zmiany studium uwarunkowań i kie -

runków zagospodarowania przestrzennego miasta

Kołobrzeg w granicach administracyjnych miasta

-OSZP.410.149.5.2011.AM oraz uzgodnienie z dnia

AM;

— projekt miejscowego planu zagospodarowania

– opinia z dnia 5 maja 2011 r., znak: WOOŚ-

-OSZP.410.33.1.2011.AM, postanowienie z dnia 5 maja

5.

Kto i na podstawie jakich badań wydał zezwo-

lenie na wycięcie 60 drzew na obszarze Natura 2000

w obrębie Mirocic?

z terenu nieruchomości wydaje wójt, burmistrz albo

prezydent miasta (w tym przypadku prezydent) na

wniosek posiadacza nieruchomości.

Regionalny dy-

rektor ochrony środowiska w Szczecinie jest organem

uzgadniającym, wobec czego postanowieniem z dnia

uzgodnił wycinkę 72 drzew zlokalizowanych na dział-

ce o nr 4, obręb 20 miasta Kołobrzeg.

Wycinka drzew

536

jest podyktowana koniecznością zapewnienia bezpie-

czeństwa ludziom odwiedzającym teren ww. działki

(park Mirocice) oraz ochrony pozostałego drzewosta-

nu.

Postanowienie wydano na podstawie przedłożo-

nych dokumentów wyszczególnionych w art. 96 ust. 3

ska oraz ocenach oddziaływania na środowisko

waniu planowanej wycinki drzewna obszary Natura

2000.

Działka objęta wycinką znajduje się w granicach

towsko-Kołobrzeski Pas Nadmorski (PLH320017),

który został wyznaczony do ochrony siedlisk przy-

rodniczych wyszczególnionych w załączniku I oraz

stanowisk roślin i zwierząt wyszczególnionych w za-

łączniku II do dyrektywy siedliskowej.

Z uwagi na to

w wydanym postanowieniu określono szereg warun-

ków, na jakich należy realizować wycinkę.

6.

Czy prawdą jest, że przy drodze krajowej S11

na wysokości Kądzielna wydano zgodę na budowę

stacji benzynowej?

Regionalny dyrektor ochrony środowiska w Szcze-

cinie zaopiniował (w ramach strategicznej oceny od-

działywania na środowisko) projekt zmiany miejsco-

wego planu zagospodarowania przestrzennego gminy

Kołobrzeg w części obrębu Kądzielno (opinia z dnia

8 września 2011 r., znak: WOOŚ-OSZP.410.228.2011.

AS), w ramach którego przewidziano m.in. lokaliza-

cję stacji paliw (obszar planu częściowo znajduje się

w granicach terenu górniczego Mirocice ustanowio-

nego dla złoża torfów leczniczych).

Obszar objęty

zmianą planu zlokalizowany jest poza formami

zm.), dlatego też nie podlegał procedurze uzgadnia-

nia z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska

w związku z art. 13 ust. 3a, art. 16 ust. 7, art. 23 ust.

7.

Czy prawdą jest, że koncesja na wydobywanie

torfów leczniczych (nr 46/92), której termin upływa

z dniem 27 października tego roku, została już prze-

dłużona tylko na rok?

nicze, akta sprawy dotyczące koncesji nr 46/92 z dnia

27 października 1992 r. udzielonej przez ministra

twa na wydobywanie torfów leczniczych ze złóż w miej-

scowości Kołobrzeg objętych obszarem górniczym

Mirocice zostały przesłane w marcu br. do marszałka

województwa zachodniopomorskiego.

Według posia-

danych informacji, przekazanych przez geologa wo-

jewódzkiego urzędu marszałkowskiego województwa

zachodniopomorskiego, aktualnie toczy się postępo-

wanie o zmianę koncesji nr 46/92 (wniosek przesłano

do gminy w celu uzgodnienia) i nie została jeszcze

wydana żadna decyzja w tej sprawie.

Z poważaniem

Janusz Zaleski

w sprawie realizacji przez samorządy zapisów

ustawy Prawo ochrony środowiska (2271)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na za-

pytanie posła Marka Opioły, przekazane przez pana

2012 r., znak: SPS-024-2271/12, w sprawie realizacji

dowiska, przekazuję stosowne wyjaśnienia.

Odnosząc się do kwestii prawnych konsekwencji

nierealizowania przez samorządy przepisów ustawy

dalej P.o.ś., przedstawiam poniższe stanowisko.

Zgodnie z przepisami P.o.ś. powiatowe i gminne

programy ochrony środowiska są sporządzane w celu

realizacji polityki ekologicznej państwa odpowiednio

przez organ wykonawczy powiatu i gminy.

Po ich za-

opiniowaniu przez organ wykonawczy województwa,

w przypadku projektów powiatowych programów

ochrony środowiska, albo przez organ wykonawczy

powiatu, w przypadku projektów gminnych progra-

mów ochrony środowiska, są one uchwalane odpo-

wiednio przez radę powiatu albo radę gminy.

Artykuł 18 ust. 2 P.o.ś. stanowi, że z wykonania

powiatu albo gminy sporządza co 2 lata raporty, któ-

re przedstawia się odpowiednio radzie powiatu albo

radzie gminy.

Sporządzanie raportów jest więc obo-

wiązkiem wynikającym bezpośrednio z ustawy, któ-

ry musi być bezwzględnie przestrzegany.

537

Procedura, którą należy zastosować w przypadku

naruszenia prawa przez organ wykonawczy powiatu,

czyli zarząd powiatu, jest wskazana w ustawie z dnia

z art. 83 ust. 2 tej ustawy, jeżeli zarząd powiatu do-

puszcza się powtarzającego się naruszenia konstytu-

cji lub ustaw, wojewoda wzywa radę powiatu do za-

stosowania niezbędnych środków, a jeżeli wezwanie

to nie odnosi skutku, to za pośrednictwem ministra

wiązanie zarządu powiatu.

W razie rozwiązania za-

rządu do czasu wyboru nowego zarządu funkcję za-

rządu pełni osoba wyznaczona przez prezesa Rady

Ministrów.

Przywołany przepis odnosi się oczywiście

do inicjatywy wojewody właściwego miejscowo.

Pod

pojęciem zastosowanie niezbędnych środków rozu-

mie się wystosowanie przez radę powiatu stosownych

dyrektyw do zarządu powiatu, a w sytuacjach skraj-

nych odwołanie zarządu przez radę powiatu*

)

.

Z dal-

szej części omawianego przepisu wynika, że w przy-

padku braku pozytywnego rezultatu takiej interwen-

cji i dalszego naruszania konstytucji lub ustaw przez

zarząd powiatu, wojewoda odwołuje się do władz cen-

tralnych, kierując swój wniosek do prezesa Rady Mi-

nistrów za pośrednictwem ministra właściwego do

W przypadku powtarzającego się naruszenia kon-

stytucji lub ustaw przez organ wykonawczy gminy

(wójta, burmistrza, prezydenta miasta) sposób postę-

nym przepisem właściwy miejscowo wojewoda wzywa

wójta (burmistrza, prezydenta miasta) do zaprzesta-

o odwołanie wójta (burmistrza, prezydenta miasta).

W przypadku odwołania wójta (burmistrza, prezy-

denta miasta) prezes Rady Ministrów, na wniosek

(burmistrza, prezydenta miasta), pełni jego funkcję.

Jednocześnie pragnę poinformować, że wg danych

uzyskanych od marszałka woj. mazowieckiego, do

powiatów z terenu północnego Mazowsza, które w ostat-

nich sześciu latach nie przekazały programów ochro-

ny środowiska do Mazowieckiego Urzędu Marszał-

kowskiego celem ich zaopiniowania, należą: pow.

ostrołęcki, pow. makowski, pow. płoński i miasto

Płock.

Odnosząc się natomiast do sygnałów dotyczących

informacji o narastaniu problemu ferm hodowlanych

na terenie północnego Mazowsza oraz o mogącym

stąd wynikać wzroście zanieczyszczenia powietrza,

chciałbym poinformować, że wg uzyskanych danych,

analiza liczby wydanych pozwoleń zintegrowanych

pozwala zauważyć na przestrzeni ostatnich lat dyna-

miczny rozwój ferm drobiu na terenie woj. mazowiec-

kiego:

— w latach 2005–2007 wydanych zostało 19 po -

zwoleń zintegrowanych na prowadzenie instalacji do

chowu lub hodowli drobiu,

— w roku 2008 wydanych zostało 13 kolejnych

pozwoleń,

— w roku 2009 wydanych zostało 9 pozwoleń,

— w roku 2010 wydanych zostało 9 pozwoleń zin -

tegrowanych,

— w roku 2012, wg stanu na 21 listopada, wyda -

nych zostało 10 pozwoleń.

Zdecydowana większość ferm zlokalizowana jest

w północno-zachodniej części Mazowsza, przede

wszystkim w pow.: mławskim (36 ferm), żuromiń-

skim (20 ferm) i gostynińskim (7 ferm).

Z rozkładu

przestrzennego nowo powstających ferm drobiu (ferm,

które uzyskały pozwolenia w latach 2010–2012) za-

uważyć można, że w przypadku:

— pow. mławskiego – nowe fermy powstały przede

wszystkim w gminie Radzanów i Wiśniewo, a więc

na terenach, na których już wcześniej znajdowała się

znaczna liczba ferm (w ciągu ostatnich trzech lat na-

stąpiło podwojenie liczby ferm na tym terenie),

— pow. żuromińskiego – największa liczba ferm

powstała w gminie Bieżuń, na terenach, na których

już wcześniej znajdowało się kilka ferm, kilka no-

wych obiektów zlokalizowanych zostało jednak rów-

nież w gminie Kuczbork Osada i Żuromin, a więc na

zupełnie nowych terenach,

— pow. gostynińskiego – nowe fermy powstały

wyłącznie w gminie Gostynin, na nowych terenach.

W przypadku woj. mazowieckiego instalacje do

chowu i hodowli drobiu prowadzone są nierzadko

przez osoby ze sobą spokrewnione, z tego względu

fermy drobiu znajdują się często w niewielkiej odle-

głości od siebie, na ogół na terenie jednej gminy.

Decyzja o możliwości lokalizacji nowych ferm dro-

biu na danym terenie należy do organów samorządu

gminnego, które z jednej strony regulują kwestie za-

gospodarowania przestrzennego w gminie (uchwala-

ją miejscowy plan zagospodarowania lub wydają de-

terenu), z drugiej zaś określają środowiskowe uwa-

runkowania realizacji przedsięwzięć takich jak fermy

drobiu.

wzięcia (tu: budowy/rozbudowy ferm drobiu) prowa-

dzone jest przed faktyczną budową lub rozbudową

obiektów.

Decyzja o środowiskowych uwarunkowa-

niach wydawana jest wyłącznie w przypadku stwier-

dzenia, że funkcjonowanie obiektu nie powinno ne-

gatywnie wpłynąć na zdrowie ludzi i środowisko.

Marszałek województwa w decyzji udzielającej po-

zwolenia zintegrowanego określa warunki eksploata-

cji instalacji, w tym dopuszczalną wielkość emisji

*

)

B. Dolnicki (red.), R. Cybulska, J. Glumińska-Pawlic,

J. Jagoda, C. Martysz, M. Taniewska-Banacka, A. Wierzbica,

Ustawa o samorządzie powiatowym.

Komentarz, wyd.

2007.

538

zanieczyszczeń.

Prowadzenie fermy drobiu zgodnie

z warunkami określonymi w ww. pozwoleniu nie po-

winno stanowić zagrożenia dla środowiska natural-

nego.

Jeżeli została wydana decyzja o środowisko-

wych uwarunkowaniach, warunki w niej zawarte

(np. maksymalna liczba stanowisk dla drobiu)

uwzględniane są również w pozwoleniu zintegrowa-

nym.

Pozwolenie zintegrowane wydane może być

w przypadku, gdy instalacja spełnia wymogi najlep-

szej dostępnej techniki i nie powoduje przekroczenia

standardów jakości środowiska.

W przypadku spełniania warunków określonych

w pozwoleniu instalacje nie powinny ponadnormatyw-

nie oddziaływać na środowisko naturalne, nawet przy

znacznym ich zagęszczeniu na danym terenie.

Powsta-

wanie nowych ferm na terenie woj. mazowieckiego, przy

założeniu prawidłowego ich prowadzenia, nie powinno

spowodować wzrostu zagrożenia dla środowiska.

Ograniczenia w zakresie możliwości rozbudowy

obiektów, w kontekście niedopuszczenia do zbyt wy-

sokiego wzrostu emisji substancji szkodliwych dla

środowiska i ludzkiego zdrowia, znajdują odbicie

w przepisach P.o.ś. (tytuł I, dział VII: Ochrona śro-

dowiska w zagospodarowaniu przestrzennym i przy

realizacji inwestycji).

W dziale tym ustawodawca

podkreślił (art. 71), że w studiach uwarunkowań

i kierunkach zagospodarowania przestrzennego

przestrzennego określa się rozwiązania niezbędne do

nienia ochrony przed powstającymi zanieczyszcze-

niami oraz przywracania środowiska do właściwego

stanu, określa się warunki realizacji przedsięwzięć,

kresie ochrony środowiska, a przeznaczenie i sposób

szym stopniu zapewniać zachowanie jego walorów

krajobrazowych.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 30 listopada 2012 r.

Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji (2289)

-2289/12), dotyczącego zapytania posła na Sejm RP

fryzacji, uprzejmie informuję, że ministerstwo pod-

jęło liczne działania zmierzające do zminimalizowa-

nia kosztów funkcjonowania.

Do najważniejszych

należą:

1) informatyzacja – zakup urządzeń wielofunkcyj-

nych do systemu centralnego wydruku, które umiesz-

czone są na każdym piętrze w budynku do użytku

pracowników (odejście od mniejszych urządzeń wie-

lofunkcyjnych, które do niedawna znajdowały się

w każdym pokoju);

2) zaktualizowanie systemu zarządzania doku-

mentami i zadaniami pracowników E-dok w celu

zmniejszenia ilości wytwarzanych dokumentów, a je-

dynie przekazywanie ich w wersji elektronicznej;

3) energooszczędność – działania mające na celu

korzystania w pokojach biurowych z urządzeń elek-

trycznych;

4) zmniejszenie kosztów eksploatacyjnych poprzez

ogólne możliwości ograniczenia zużycia energii i ob-

niżenia kosztów eksploatacyjnych.

Ministerstwo

obecnie zajmuje obiekt przy ul. Królewskiej 27 będą-

cy w trwałym zarządzie Ministerstwa Administracji

i Cyfryzacji.

Do III kwartału br. komórki organiza-

cyjne znajdowały się w pięciu lokalizacjach, co utrud-

niało współpracę, a także przyczyniało się do pono-

szenia znacznych kosztów eksploatacyjnych (czynsz,

energia, sprzątanie, wywóz nieczystości).

Obecnie

komórki organizacyjne ministerstwa znajdują się

w jednym budynku, co zdecydowanie usprawnia ich

współpracę, bez ponoszenia dodatkowych kosztów

przejazdu.

Docelowo, po przeprowadzonej przebudo-

wie całego budynku, ministerstwo planuje zagospo-

darować część budynku dla dwóch jednostek: Władzy

Wdrażającej Programy Europejskie oraz Centrum

Projektów Informatycznych;

5) ministerstwo planuje wycofać 6 używanych sa-

mochodów nabytych w drodze podziału majątku bę-

dącego wynikiem przekształcenia Ministerstwa

liﬁkujesiędowymianyzewzględunaznacznezuży-

cie i wysokie koszty napraw.

Rozważany jest również

ewentualny wynajem długoterminowy samochodów

osobowych.

Kierując się zasadą uzyskiwania najlepszych efek-

tów z danych nakładów, brane są pod uwagę takie

czynniki, jak:

— nieabsorbowanie środków budżetowych o cha -

rakterze inwestycyjnym;

— obniżenie kosztów eksploatacji samochodów;

— wymogi dotyczące europejskich standardów

emisji spalin, tzw. Euro 5.

539

Ponadto w ramach planowanej umowy najmu za-

warte są wszelkie inne koszty, tj. ubezpieczenia, na-

prawy, przeglądy, serwisowanie, parkingi, materiały

spodarowaniu środkami transportu oraz przy zasto-

sowaniu oszczędnościowej polityki (mała ilość prze-

jechanych kilometrów w skali roku) koszt długoter-

minowego najmu samochodów może przynieść wy-

mierne korzyści oraz oszczędności.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Magdalena Młochowska

w sprawie kosztów zabezpieczenia meczów

2315/12) przekazującego zapytanie posła na Sejm RP

nia meczów piłkarskich w województwie śląskim

uprzejmie przedstawiam następujące informacje.

zm.) oraz zarządzeniem nr 982 komendanta główne-

niem przestępstw i wykroczeń popełnianych w związ-

ku z imprezami sportowymi oraz gromadzenia i prze-

twarzania informacji dotyczących bezpieczeństwa

masowych imprez sportowych funkcjonariusze Poli-

cji zobligowani są do realizacji szeregu zadań zwią-

zanych z bezpieczeństwem imprez sportowych, w tym

do zabezpieczania przemieszczania się ich uczestników.

Należy wskazać, że koszt zabezpieczenia meczu

piłki nożnej zależy przede wszystkim od ilości zaan-

gażowanych sił i środków Policji oraz od czasu trwa-

nia działań policyjnych, co uzależnione jest od liczby

kibiców, zagrożeń oraz ewentualnej konieczności za-

bezpieczenia przejazdu kibiców drużyny gości.

Poniżej przedstawiam dane statystyczne z terenu

województwa śląskiego:

— W 2007 r. odbyło się 780 masowych imprez

sportowych, do zabezpieczenia których zaangażowa-

no 36 737 funkcjonariuszy Policji, szacunkowy koszt

ich zabezpieczenia wyniósł 4 923 464 zł.

— W 2008 r. odbyły się 462 masowe imprezy spor -

towe, do zabezpieczenia których zaangażowano

38 822 funkcjonariuszy Policji, szacunkowy koszt ich

zabezpieczenia wyniósł 4 642 608 zł.

— W 2009 r. odbyło się 365 masowych imprez

no 33 313 funkcjonariuszy Policji, szacunkowy koszt

ich zabezpieczenia wyniósł 5 407 380 zł.

— W 2010 r. odbyły się 223 masowe imprezy spor -

19 555 funkcjonariuszy Policji, szacunkowy koszt ich

zabezpieczenia wyniósł 2 587 792 zł.

19 528 funkcjonariuszy Policji, szacunkowy koszt ich

zabezpieczenia wyniósł 2 652 846 zł.

— Do dnia 30 września 2012 r. odbyło się 146

meczów piłki nożnej, w tym 35 podwyższonego ryzy-

ka, do zabezpieczenia których zaangażowano 12 862

funkcjonariuszy Policji (w tym 3676 policjantów w pa-

trolach zabezpieczających przejazdy uczestników), sza-

cunkowy koszt ich zabezpieczenia wyniósł 1 721 875 zł

(w tym w związku z wykonywaniem patroli zabezpie-

czających przejazdy uczestników – 315 544 zł).

Pragnę poinformować, że zgodnie z obowiązują-

cymi przepisami w latach 2007–2009 nie gromadzo-

no danych statystycznych dotyczących meczów piłki

nożnej.

We wskazanych wyżej latach gromadzono je-

dynie dane dotyczące masowych imprez sportowych.

Natomiast w latach 2010–2012 dane statystyczne

obejmują imprezy sportowe w postaci meczów piłki

nożnej, lecz bez podziału na ligi (ekstraklasa, I, II,

III, IV liga).

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Michał Deskur

2320/12, przekazującego zapytanie posła na Sejm RP

kim, uprzejmie przedstawiam następujące informacje.

540

zm.) oraz zarządzeniem Nr 982 komendanta główne-

dań związanych z rozpoznaniem, zapobieganiem,

zwalczaniem przestępstw i wykroczeń popełnianych

nia i przetwarzania informacji dotyczących bezpie-

czeństwa masowych imprez sportowych, funkcjona-

riusze Policji zobligowani są do realizacji szeregu

zadań związanych z bezpieczeństwem imprez spor-

towych, w tym do zabezpieczania przemieszczania

Poniżej przedstawiam tabelę zawierającą szacun-

kowe koszty związane z zabezpieczeniem meczów

piłki nożnej na terenie garnizonu mazowieckiego

w latach 2007–2012.

Rok

rozliczeniowy

Szacunkowy koszt zabezpieczenia meczów

2007 574 688,00 zł

2008 738 419,00 zł

2009 97 144,00 zł

2010 408 507,17 zł

2011 307 502,71 zł

I połowa 2012 319 783,00 zł

Natomiast koszt użycia sił i środków Policji do

zabezpieczenia meczów piłki nożnej, będących maso-

wymi imprezami sportowymi, które zostały przepro-

wadzone na terenie podległym komendantowi sto-

łecznemu Policji w latach 2007–2012 przedstawia się

następująco:

Rok

rozliczeniowy

Szacunkowy koszt zabezpieczenia meczów

komendantowi stołecznemu Policji

2007 2 764 849 zł

2008 1 952 036 zł

2009 1 026 738 zł

2010 2 486 755 zł

2011 5 205 125 zł

I połowa 2012 14 777 615 zł (w tym mecze UEFA EURO 2012)

Warto również zaznaczyć, że najwyższe koszty

generują mecze piłki nożnej rozgrywane w ramach

ekstraklasy.

Koszty zabezpieczenia meczów rozgry-

wanych w ramach niższych lig są zdecydowanie

mniejsze.

Przykładem mogą być zrealizowane zabez-

pieczenia przedstawionych w poniższej tabeli meczów

piłki nożnej:

Mecz

Klasa

rozgrywek

L

i

c

z

b

i

b

i

c

ó

w

g

o

s

p

o

d

y

L

i

c

z

b

ś

c

i

K

o

s

z

t

y

Legia Warszawa

– Jagiellonia

Białystok

w dniu

29 kwietnia 2012 r.

Ekstraklasa 22000

624

(zorganizowany

duży przyjazd)

201 888 zł

Legia Warszawa

– TS Podbeskidzie

w dniu 3 września

2012 r.

Ekstraklasa 15 700 112 95 585 zł

Dolcan Ząbki

– GKS Tychy

w dniu

21 października

2012 r.

I liga 263 111 9858 zł

Znicz Pruszków

– Stal Rzeszów

w dniu

13 października

2012 r.

II liga 200 86 4238 zł

Znicz Pruszków

– Puszcza

Niepołomice

w dniu

28 października

2012 r.

II liga 80 brak 597 zł

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Michał Deskur

Warszawa, dnia 28 listopada 2012 r.

2322/12, przekazującego zapytanie posła na Sejm RP

uprzejmie przedstawiam następujące informacje.

541

związanych z rozpoznaniem, zapobieganiem, zwal-

czaniem przestępstw i wykroczeń popełnianych

piłki nożnej w województwie lubuskim w latach

2007–2012.

Szacunkowy koszt zabezpieczenia meczów piłki nożnej

w województwie lubuskim (w zł)

R

o

k

r

o

z

l

i

c

E

k

s

t

r

a

k

l

a

s

a

I l

i

g

a

I

I l

i

g

a

I

I l

i

g

a

V l

i

g

a

R

a

z

em

2007 0 0 0 132 308,8 16 669,84 148 978,64

2008 0 25 239,67 19 736,33 3938,04 0 48 914,04

2009 0 61 200,34 87 956,87 78 985,36 0 228 142,57

2010 0 44 100,72 98 038,02 89 155,14 0 231 293,88

2011 0 66 815,06 39 613,55 37 567,1 38 121,35 182 117,06

2012 0 0 59 823,95 35 772,7 260 537,15 356 133,8

Koszty poniesione w latach 2007–2012 1 195 579,99

Należy wskazać, że ww. dane dotyczące lat 2007–

–2009 nie odzwierciedlają faktycznie poniesionych

kosztów ze względu na brak obowiązku wprowadza-

nia do systemu danych dotyczących ilości angażowa-

nych sił i środków do działań porządkowo-ochron-

nych podejmowanych przez jednostki garnizonu lu-

buskiego (realizacja zabezpieczeń na poziomie inter-

wencji, mecze nie były imprezami masowymi).

Przedłożone dane dotyczące okresu od 2010 do

2012 r. przedstawiają poniesione przez lubuską Poli-

cję nakłady ﬁnansowezwiązanezrealizacjązabez-

pieczeń meczów piłki nożnej, zarówno masowych

imprez sportowych, zabezpieczeń realizowanych na

poziomie akcji policyjnej, jak i w przypadku, gdy mecz

nie ma charakteru sportowej imprezy masowej oraz

patroli zabezpieczających przejazd kibiców.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Michał Deskur

w sprawie podziału wynagrodzenia

za wykonanie protezy dentystycznej

go przekazanym przy piśmie z dnia 24 października

2012 r. (znak: SPS-024-2330/12) w sprawie podziału

refundowanej przez NFZ, co następuje.

niodawca zapewnia udzielanie świadczeń w sposób

kompleksowy.

W szczególności obejmuje to wykona-

nie niezbędnych badań, w tym badań laboratoryj-

nych i diagnostyki obrazowej, oraz procedur medycz-

nych związanych z udzielaniem tych świadczeń (z wy-

łączeniem świadczeń opieki zdrowotnej, których re-

alizację określają inne przepisy prawa).

W oparciu o ww. przepis ﬁnansowanieświadczeń

stomatologicznych, których elementem jest wykona-

nie techniczne świadczenia (w dentystycznej pracow-

ni technicznej), przyjęto zasadę polegającą na włą-

czeniu wyceny wykonawstwa technicznego w kom-

pleksową wycenę punktową świadczenia oraz ﬁnan-

sowanie przez Narodowy Fundusz Zdrowia całości

świadczenia.

Zasady rozliczeń pomiędzy udzielają-

cym świadczenie i odpowiadającym za jego jakość

świadczeniodawca a wykonawcą części technicznej

świadczenia następuje na podstawie umowy cywil-

noprawnej zawartej pomiędzy tymi podmiotami i po-

zostaje do ich wyłącznej decyzji.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Aleksander Sopliński

oraz grupy posłów

pytania pana posła Krzysztofa Gadowskiego oraz

542

grupy posłów Platformy Obywatelskiej w sprawie

znak: SPS-024-2379/2012, uprzejmie informuję.

W odniesieniu do kwestii odpowiedzialności ma-

terialnej pracownika za szkodę w mieniu pracodaw-

cy, regulowanej w przepisach Kodeksu pracy, posłu-

giwanie się w takiej sytuacji wekslem in blanco po-

zostaje w sprzeczności z ochronną funkcją prawa

pracy (wyrażoną zwłaszcza w art. 116 i art. 291 Ko-

deksu pracy).

Przemawia za tym okoliczność, że za-

bezpieczenie roszczeń pracodawcy za pomocą weksla

modyﬁkujenaniekorzyśćpracownikakodeksoweza-

sady odpowiedzialności materialnej (ciężar dowodu,

okresy przedawnienia).

Pogląd powyższy znalazł po-

twierdzenie w wyroku Sądu Najwyższego z dnia

26 stycznia 2011 r. (sygnatura akt: II PK 159/10,

M.P. Pr 2011/6/313-317, Lex nr 786374).

Sąd Najwyż-

szy podkreślił przede wszystkim, że przepis art. 300

Kodeksu pracy nie przewiduje, a zatem również nie

legitymuje, możliwości stosowania w sprawach nie-

unormowanych przepisami prawa pracy innych prze-

pisów prawa cywilnego niż przepisy Kodeksu cywil-

nego i to pod warunkiem ich niesprzeczności z zasa-

dami prawa pracy.

Ponadto Sąd Najwyższy zwraca uwagę, iż gdyby

ustawodawca dopuszczał możliwość naprawienia

przedawnienia roszczeń pracodawcy z takiej wekslo-

wej podstawy odpowiedzialności materialnej pracow-

ników konieczne byłoby ustanowienie w Kodeksie

pracy odesłania do przepisów Prawa wekslowego.

Nawiązując do różnych stanowisk przedstawicie-

li doktryny na temat zakresu przedmiotowego art. 300

Kodeksu pracy, chciałbym zwrócić uwagę, iż Kodeks

pracy wyraźnie określa zasady odpowiedzialności

pracownika wobec pracodawcy (z tytułu odpowie-

dzialności materialnej, umowy o zakazie konkurencji

podkreślono ponadto, że także w sprawach nieuza-

sadnionego rozwiązania stosunku pracy przez pra-

cownika brak jest jakichkolwiek podstaw prawnych

do stosowania szeroko rozumianych zabezpieczeń

cywilnych w postaci weksli gwarancyjnych in blanco,

gdyż o odszkodowaniu z art. 61

1

Kodeksu pracy orze-

ka zawsze sąd pracy pod warunkiem udowodnienia

przez pracodawcę poniesionej szkody oraz jej wyso-

kości, która w żadnym razie nie może przekroczyć

wynikającego z art. 61

2

§ 1 Kodeksu pracy górnego

limitu obowiązku odszkodowawczego (wysokości wy-

nagrodzenia pracownika za okres wypowiedzenia,

– wysokości wynagrodzenia za okres 2 tygodni).

Dlatego też w mojej ocenie nie jest dopuszczalne sto-

sowanie, na podstawie art. 300 Kodeksu pracy, przepi-

sów Kodeksu cywilnego w sprawach dotyczących sto-

sunku pracy unormowanych przepisami prawa pracy

(na co jednoznacznie wskazał Sąd Najwyższy).

Odnosząc się natomiast do rozbieżności w zakre-

sie możliwości stosowania w stosunkach pracy, po-

przez art. 300 Kodeksu pracy, wyłącznie Kodeksu

cywilnego czy też szeroko rozumianego prawa cywil-

nego, pragnę podkreślić, iż jestem zwolennikiem po-

glądu, zgodnie z którym przywołany przepis odsyła

wyraźnie do przepisów Kodeksu cywilnego, a co za

tym idzie, nie stanowi podstawy prawnej pozwalają-

cej na stosowanie odpowiednio przepisów ustawy

Nr 37, poz. 282, z późn. zm.).

Niemniej jednak nawet

w przypadku przyjęcia przeciwnego poglądu, tj. że

art. 300 Kodeksu pracy daje podstawę prawną do sto-

sowania w stosunkach pracy nie tylko przepisów Ko-

deksu cywilnego, ale też innych przepisów z dziedzi-

ny prawa cywilnego, nadal nie byłoby możliwe moim

zdaniem zastosowanie Prawa wekslowego.

Art. 300

Kodeksu pracy stanowi bowiem wyraźnie, że stoso-

wane za jego pośrednictwem przepisy nie mogą być

sprzeczne z zasadami prawa pracy (zasadami takimi

są przede wszystkim: rozłożenie ciężaru dowodu, np.

przy odpowiedzialności materialnej pracownika,

właściwość sądu pracy w razie sporu między praco-

dawcą a pracownikiem, inny niż w prawie cywilnym

okres przedawnienia, w jakim pracodawca może do-

chodzić swoich roszczeń od pracownika).

Dodatkowo pragnę nadmienić, że zgodnie z „Za-

sadami techniki prawodawczej” ustawa powinna wy-

czerpująco regulować daną dziedzinę spraw, nie po-

zostawiając poza zakresem swego unormowania

istotnych fragmentów tej dziedziny, i nie należy za-

mieszczać w niej przepisów, które regulowałyby spra-

wy wykraczające poza wyznaczony ustawą zakres

przedmiotowy oraz podmiotowy.

Ponieważ Kodeks

pracy reguluje zasady odpowiedzialności pracownika

wobec pracodawcy, a ustawa Prawo wekslowe nie

ogranicza kręgu adresatów jej norm prawnych, to

również z tego względu nie wydaje się możliwe wpro-

wadzanie do Kodeksu pracy, na zasadzie wyjątku,

postanowień modyﬁkującychzakresprzedmiotowy

stosowania ustawy Prawo wekslowe.

Ponadto chciałbym podkreślić, że jakkolwiek orze-

czenia Sądu Najwyższego nie stanowią źródła po-

wszechnie obowiązującego prawa, to zgodnie z art. 1

wyższy jest organem władzy sądowniczej powołanym

do sprawowania wymiaru sprawiedliwości, m.in. przez

Biorąc pod uwagę powyższe, nie są konieczne

moim zdaniem zmiany w przepisach Kodeksu pracy,

które miałyby na celu wyłączenie możliwości stoso-

wania zabezpieczeń wekslowych w stosunku pracy.

Jednocześnie pragnę wyjaśnić, że przekazałem

głównemu inspektorowi pracy analogiczną informa-

543

cję pismem z dnia 2 listopada br,.

znak: DPR-I-4102-

-716/JS/MF/2012.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Radosław Mleczko

w sprawie obowiązku składania oświadczeń

Szanowna Pani Marszałek!

W odpowiedzi na

-2262-(1)/12), zapytanie posła na Sejm RP pana Bo-

rysa Budki w sprawie obowiązku składania oświad-

czeń majątkowych przez członków organu zarządza-

jącego gminną osobą prawną (sygn.

SPS-024-2381/12)

należy zauważyć, że w ustawodawstwie polskim znaj-

dują się rozwiązania eliminujące ewentualny konﬂikt

interesów osób pełniących funkcje publiczne w jed-

nostkach samorządu terytorialnego bądź też piastu-

jących mandat przedstawicielski wobec przyjętego

przez ustawodawcę systemu wartości konstytucyj-

nych oraz nakładające na wskazane osoby różne obo-

wiązki.

Do takich z pewnością należy przywołany

przez pana posła przepis art. 24h ustawy z dnia 8 mar-

członka organu zarządzającego gminną osobą praw-

ną obowiązek złożenia oświadczenia majątkowego.

Odnosząc się do problematyki zakresu pojęcia

„gminna osoba prawna”, należy stwierdzić, że prze-

pisy ww. ustawy o samorządzie gminnym oraz inne

uregulowania prawne kształtujące zasady działalno-

ści gospodarczej jednostek samorządu terytorialnego

nie deﬁniujątegoterminu.

Gospodarowaniemająt-

kiem publicznym na szczeblu gminy może odbywać

się w formie jednostki organizacyjnej utworzonej

przez daną gminę, ale stanowiącej od niej odrębny

podmiot prawa (czego przykładem jest spółka prawa

handlowego), lub też jednostki organizacyjnej wcho-

dzącej w skład danej jednostki samorządu terytorial-

nego i nieposiadającej osobowości prawnej (tj. np.

jednostki sektora ﬁnansówpublicznych–jednostka

lub zakład budżetowy).

Jak wskazano powyżej, przy-

kładem gminnej (samorządowej) osoby prawnej może

być spółka prawa handlowego utworzona przez daną

jednostkę samorządu terytorialnego lub też z jej

udziałem.

Uwzględniając ogół rozwiązań, z całą pewnością

można stwierdzić, że gminną osobą prawną będzie

podmiot spełniający łącznie dwa warunki:

1) ustawa nada mu osobowość prawną (vide art. 33

2) podmiotem partycypującym w tym podmiocie

będzie gmina.

Do rozstrzygnięcia zatem pozostaje, jak duży ma

być udział gminy w danym podmiocie, aby mógł być

uznany za gminną osobę prawną.

Głosy doktryny i za-

padłe na gruncie tych przepisów orzecznictwo nie są

jednolite (jest to wynik przede wszystkim coraz szer-

szej i bardziej złożonej aktywności gospodarczej sa-

morządu terytorialnego).

Można tu wskazać koncep-

cję zakładającą, że gminną osobą prawną jest każda

jednostka organizacyjna posiadająca osobowość

prawną, której majątek przynajmniej w części stano-

wi mienie gminne.

Przeciwwagą dla tej koncepcji po-

zostaje pogląd o uznaniu za gminne osoby prawne te

podmioty (w szczególności spółki), w których gmina

ma 100% udziału.

Pogląd ten spójny jest z przyjętym

wiatowej i wojewódzkiej osoby prawnej poprzez od-

niesienie wyłącznej kompetencji jednostki samorzą-

du terytorialnego do tworzenia danego podmiotu.

Jeżeli przyjąć, że przysłówek „wyłącznie” wskazuje

na ograniczenie (wyłączenie) innych niż powiat (wo-

jewództwo) podmiotów współtworzących powiatowe

(wojewódzkie) osoby prawne, to istotnie można wy-

snuć wniosek, że powiatową (wojewódzką) osobą

prawną są kapitałowe spółki handlowe z wyłącznym

udziałem powiatu (województwa).

Warto w tym miej-

scu zwrócić również uwagę na wyrok NSA w Warsza-

w świetle którego „Określenie, że powiatową osobą

prawną jest m.in. podmiot, który może być utworzo-

ny wyłącznie przez powiat (art. 46 ust. 2 ustawy z dnia

sytuacji, gdy daną osobę prawną tworzy sam powiat”.

Reprezentanci powyższego stanowiska twierdzą przy

tym, że nie ma żadnego istotnego powodu, aby pojęcie

„gminnych osób prawnych” było rozumiane inaczej

niż pojęcie „powiatowych (wojewódzkich) osób praw-

nych”.

Niemniej odmienny pogląd zaprezentował dla

tego rodzaju materii Sąd Najwyższy w wyroku z dnia

jednak, że wyrok ten nie znajduje aprobaty wśród

doktryny, jak też dotyczy zakładów opieki zdrowot-

544

nej, może odnosić mniejsze znaczenie dla rozstrzyga-

nia danego zagadnienia).

Pośrednia do wyżej przy-

wołanych koncepcja opiera się na interpretacji usta-

wskazuje się, że regulacje tego aktu prawnego mają

zastosowanie m.in. do samorządowych jednostek or-

ganizacyjnych posiadających osobowość prawną, nie-

będących jednocześnie: jednoosobowymi spółkami

prawa handlowego utworzonymi przez jednostki sa-

morządu terytorialnego, spółkami prawa handlowe-

go, w których udział jednostek samorządu terytorial-

nego przekracza 50% kapitału zakładowego lub 50%

liczby akcji, bądź też spółkami prawa handlowego,

w których udział ww. spółek przekracza 50% kapita-

łu zakładowego lub 50% liczby akcji.

Ponadto, sto-

sownie do postanowień art. 2 pkt 3 tejże, ww. akt

normatywny ma zastosowanie do członków organów

zarządzających jednostek organizacyjnych, o których

mowa powyżej, a w szczególności członków zarządów.

Na gruncie powyższego oraz wykładni celowościowej

przepisów „antykorupcyjnych” niektórzy z komenta-

torów przyjmują założenie, że spółka, w której udział

podmiotem, w którym wspomniana jednostka posia-

da decydujący głos w sprawach bieżącego zarządu

sprawami danej spółki i jako taką należy ją zaliczyć

do sektora publicznego.

W rezultacie za samorządowe

należałoby uznać te osoby prawne (spółki), w których

udział danej jednostki samorządu terytorialnego (np.

gminy) przekracza 50% ogółu udziałów lub akcji.

Reasumując, jakkolwiek trudno danym poglądom

przyznać przymiot rozstrzygających, niemniej jednak

mogą one stanowić pomocną wskazówkę dla zdeﬁnio-

wania, wobec jakich podmiotów (spółek) znajdą za-

stosowanie unormowania odnoszące się do samorzą-

dowych jednostek organizacyjnych (m.in. statuujące

ograniczenie aktywności gospodarczej czy też nakła-

dające obowiązki w zakresie oświadczeń majątko-

wych).

Poruszane zagadnienie zbiega się w pewnym

sensie z kwestią kontroli ze strony gminy danej spół-

ki – powyższe, jak można uznać, jest nie tylko uwa-

runkowane wielkością posiadanych udziałów, lecz

także formą, w jakiej jednostka samorządu teryto-

rialnego występuje w danym podmiocie (jako zastaw-

nik, użytkownik czy też posiadający pozycję dominu-

jącą).

Trudno jest w akcie ustrojowym określać

wszystkie formy działania jednostki, tym bardziej

w sytuacji gdy gminy zaczynają działać w coraz więk-

szych obszarach, tworząc wyspecjalizowane podmio-

ty, często z udziałem podmiotów prywatnych.

Tym

samym ocena każdej jednostkowej sytuacji w aspek-

cie kwaliﬁkowaniaustawowychzakazóworazobo-

wiązków obejmujących samorządowych funkcjona-

riuszy publicznych spoczywa wyłącznie na organach

jednostki samorządu terytorialnego oraz organach

nadzoru (podejmowane przez ww. organy, w ramach

przyznanych im kompetencji, określone działania

podlegają kontroli sądowej).

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Magdalena Młochowska

pytania poselskiego pana posła Cezarego Olejniczaka,

znak: SPS-024-2383/12, z dnia 13 października 2012 r.

w sprawie budowy elektrowni atomowych w Polsce,

odpowiadając na postawione pytania, wyjaśniam.

— wykonanie projektu technicznego i uzyskanie

ku pierwszej elektrowni jądrowej, rozpoczęcie budo-

wy kolejnych bloków/elektrowni,

545

— kontynuacja i rozpoczęcie budowy kolejnych

bloków/elektrowni jądrowych.

Na każdym z etapów przedstawiono planowane

twórczymi.

Określone w dokumencie cele są ponadto

zgodne z priorytetem polityki energetycznej Polski

do 2030 r. – dywersyﬁkacjastrukturywytwarzania

energii elektrycznej poprzez wprowadzenie energe-

tyki jądrowej.

Program jest elementem instrumenta-

rium potrzebnego do zapewnienia perspektyw roz-

woju gospodarczego poprzez wzrost potencjału pol-

skiej energetyki, opisanego w raporcie „Polska 2030.

Wyzwania rozwojowe”.

Niestety Rada Ministrów nie mogła ani nie może

zaakceptować programu, ponieważ zgodnie z ustawą

zm.) wymaga on jeszcze uzupełnienia o wnioski ze

dowisko.

Dopiero po uzupełnieniu o ww. dokument

zaktualizowany projekt „Programu polskiej energe-

tyki jądrowej” będzie przedstawiony Radzie Mini-

strów do akceptacji.

Dlatego w dniu 25 stycznia 2011 r.

Rada Ministrów przyjęła tylko informację o stanie

prac nad programem (program był załącznikiem do

informacji).

wykonanej na zlecenie Ministerstwa Gospodarki,

ca 2011 r.

W jej wyniku otrzymano uwagi ok. 300

instytucji i organizacji w kraju.

Wnioski z oceny zo-

staną dołączone do PPEJ przed jego przedłożeniem

Radzie Ministrów do akceptacji.

transgraniczne prognozy i programu w ramach zo-

bowiązań wynikających z ww. ustawy i podpisanych

formacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu de-

cyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach

dotyczących środowiska, podpisanej w 25 czerwca

1998 w Aarhus, w Danii, a także Konwencji o oce-

nach oddziaływania na środowisko w kontekście

transgranicznym, podpisanej w Espoo dnia 25 lutego

Konsultacje prowadzi Ministerstwo Gospodarki

we współpracy z Generalną Dyrekcją Ochrony Śro-

dowiska.

Do udziału w konsultacjach transgranicz-

nych zaproszono 10 państw: Litwę, Łotwę, Estonię,

ne zakończono dopiero 27 lutego 2012 r.

Po zakończe-

niu konsultacji realizowane są kolejne etapy proce-

dury – przygotowane zostały odpowiedzi na zgłoszo-

ne w trakcie konsultacji uwagi, które po przetłuma-

czeniu zostały przesłane do odpowiednich krajów za

pośrednictwem GDOŚ.

Jeżeli wyjaśnienia okażą się

niewystarczające, wówczas zorganizowane będą kon-

sultacje transgraniczne w formie spotkania eksper-

tów na poziomie międzyrządowym.

protokołu, co kończy proces konsultacji transgranicz-

nych z tym krajem.

Spotkania z kolejnymi krajami:

Niemcami, Austria i Danią planowane są listopadzie

i grudniu 2012 r.

Zakończenie procesu konsultacji transgranicz-

nych umożliwi przedłożenie „Programu polskiej

energetyki jądrowej” Radzie Ministrów do akceptacji,

co powinno nastąpić I kwartale 2013 r.

Niezależnie od działań zmierzających do przyjęcia

„Programu polskiej energetyki jądrowej” przez Radę

Ministrów prace przygotowawcze do budowy elek-

trowni jądrowych prowadzi inwestor – PGE SA.

wołała spółkę zależną PGE Energia Jądrowa SA.

Podmiot ten zajmuje się koordynacją działań strate-

gicznych i rozwojem linii biznesowej energetyki ją-

drowej w ramach Grupy Kapitałowej PGE.

Podmio-

tem odpowiedzialnym za bezpośrednie przygotowa-

nie procesu inwestycyjnego, przeprowadzenie badań

lokalizacyjnych oraz uzyskanie wszelkich niezbęd-

nych decyzji warunkujących budowę jest powołana

spółka celowa PGE EJ 1 sp. o.o.

Część z ww. działań ukierunkowana jest na dzia-

łania związane z wyborem lokalizacji dla pierwszej

polskiej elektrowni jądrowej.

Inwestor zgodnie z Pra-

wem atomowym przed wyborem lokalizacji obiektu

jądrowego przeprowadza badania i pomiary terenu.

Szczegółowy zakres przeprowadzenia oceny terenu

pod lokalizację został określony w rozporządzeniu

szło w życie 2 października 2012 r.

Badania lokalizacyjne wymagają specjalistycznej

wiedzy, doświadczenia, sprzętu oraz zachowania ry-

gorystycznych wymagań odnośnie do bezpieczeń-

stwa, jakości i audytowalności prowadzonych prac

oraz ich wyników.

W związku z powyższym w ramach poszukiwania

odpowiedniego wykonawcy ww. prac w dniu 5 lutego

546

2011 r. uruchomione zostało postępowanie o udziele-

nie zamówienia publicznego – „Badania środowiska,

badania lokalizacji oraz usługi związane z uzyska-

niem pozwoleń i uprawnień niezbędnych w procesie

o mocy ok. 3000 MW”.

Zakończenie postępowania

i ogłoszenie wyniku zaplanowane jest na IV kwartał

2012 r. (przy założeniu braku odwołań lub kolejnych

wniosków o wydłużenie terminów).

Wybrany wyko-

nawca przez kolejne dwa lata we wskazanych lokali-

zacjach prowadzał będzie szczegółowe badania loka-

lizacyjne i środowiskowe.

Wyniki tych badań pozwo-

lą wskazać lokalizację docelową dla pierwszej polskiej

elektrowni jądrowej.

Niezależnie od prac na wyłonieniem wykonawcy

badań lokalizacyjnych i środowiskowych realizowane

są również działania przygotowawcze do rozpoczęcia

procesu wyboru dostawcy technologii dla pierwszej

polskiej elektrowni jądrowej.

We wrześniu 2012 r. in-

westor odbył cykl spotkań z potencjalnymi dostaw-

cami technologii, a samo rozpoczęcie postępowania

planowane jest w I kwartale 2013 r.

Ad 2.

Czy wobec sprzeciwu jak się wydaje więk-

szości Polaków, ministerstwo przewiduje przeprowa-

tano by Polaków czy akceptują budowę elektrowni

ciem uranu?

Ministerstwo Gospodarki przygotowujące projekt

„Programu polskiej energetyki jądrowej” uważnie

wsłuchuje się w opinie polskiego społeczeństwa na

ten temat.

Rząd RP zdaje sobie sprawę, iż budowie

pierwszej polskiej elektrowni jądrowej powinna to-

warzyszyć akceptacja społeczna na poziomie zarówno

lokalnym, jak i ogólnokrajowym.

W sondażu instytutu badawczego Millward Brown

SMG/KRC z lutego 2012 r. 51% ankietowanych opo-

wiedziało się zdecydowanie lub raczej za energetyką

jądrową, 46% wyraziło mniej lub bardziej zdecydo-

wany sprzeciw.

By akceptacja dla programu jądrowego była świa-

doma i trwała, musi być oparta na rzetelnej wiedzy

o energetyce jądrowej.

W tym celu MG realizuje kam-

panię informacyjną pod nazwą „Poznaj atom.

Poroz-

mawiajmy o Polsce z energią”.

Kampania ma charak-

ter żywego dialogu ze społeczeństwem, w trakcie

którego omawiane są argumenty zwolenników, jak

i przeciwników energetyki jądrowej oraz rozwiewane

są narosłe wokół niej mity.

Badania Millward Brown SMG/KRC pokazują, że

działań informacyjnych na temat energetyki jądro-

wej oczekuje aż 94% Polaków.

Jednocześnie zaledwie

6% respondentów uważa, że temat budowy tego ro-

dzaju elektrowni w Polsce jest nieważny.

Oznacza to,

że Polacy chcą poszerzać swoją wiedzę na ten temat,

a administracja rządowa jest wręcz zobligowana, by

taką wiedzę obywatelom dostarczyć.

W ramach kampanii zostanie m.in. przeprowa-

dzony cykl debat z udziałem ekspertów reprezentu-

jących zarówno zwolenników, jak i przeciwników

energetyki jądrowej, w trakcie których strony będą

mogły przedstawić swoje argumenty Polakom.

Bardzo ważnym elementem kampanii są działa-

nia informacyjne skierowane do społeczności lokal-

nych.

Będą to m.in. spotkania w regionach wskaza-

nych jako potencjalne lokalizacje elektrowni jądro-

wej, w trakcie których resort będzie chciał poznać

oczekiwania i obawy mieszkańców.

W kwietniu, w ra-

mach kampanii, odbyło się w Warszawie pierwsze

z cyklu spotkań w ramach konsultacji społecznych

z przedstawicielami samorządów 3 wskazanych przez

inwestora lokalizacji.

W kolejnych edycjach w wybra-

nych lokalizacjach zostaną zorganizowane spotkania

samorządowców oraz lokalnych liderów opinii z „am-

basadorami kampanii” – ekspertami i naukowcami.

Ministerstwo Gospodarki liczy, że zaplanowane

w ramach kampanii działania informacyjno-eduka-

cyjne poszerzą zakres wiedzy Polaków na temat ener-

getyki jądrowej, rozwieją ich obawy oraz pomogą do-

konać racjonalnej oceny.

Mając na uwadze powyższe oraz doświadczenia

innych krajów, które pokazują, że w czasie referen-

dum decydującym czynnikiem są emocje, a nie prze-

słanki merytoryczne, przeprowadzenie ogólnokrajo-

wego referendum nie jest przewidywane.

Wspomniane przez pana posła w pytaniu rozpo-

częcie wydobycia rud uranu w Polsce nie jest w chwi-

li obecnej planowane.

Złoża rudy uranowej są rozmieszczone w różnych

częściach świata, głównie w krajach stabilnych poli-

tycznie.

W skali globalnej blisko 2/3 dostaw uranu

w postaci koncentratu uranowego otrzymywanego ze

źródeł pierwotnych, czyli z kopalń, pochodzi z Kana-

dy, Australii i Kazachstanu (63,19% według wydane-

go przez Agencję Dostaw Euratomu raportu roczne-

go za 2009 r.

– Annual Report 2009).

Wykorzystanie

uranu jako paliwa jądrowego jest praktycznie jedy-

nym jego pokojowym zastosowaniem.

Dostępna ilość

uranu jest silnie zależna od jego ceny rynkowej.

Do

roku 2001 cena uranu była wyjątkowo niska, rzędu

20 dolarów/kgU.

Spowodowane było to przede wszyst-

kim nadprodukcją przed 1990 r.

Rozbrojenie jądrowe

jeszcze bardziej obniżyło ceny, wprowadzając na ry-

nek tani uran z demontowanych głowic jądrowych.

Obecnie zapasy pochodzące z rozbrojenia powoli się

kończą, przez co cena uranu wzrosła.

W latach 2005–

–2007 nastąpił szybki, lawinowy wzrost ceny do 300 do-

larów/kgU.

Cena ustabilizowała się w 2009 r. na po-

ziomie 100 dolarów/kgU.

Umożliwia to prowadzenie

wydobycia ze złóż, które dotychczas były nieopłacal-

ne.

Dzięki zwiększonym wydatkom na poszukiwania

nowych złóż w latach 2001–2007 znane zasoby tanie-

go uranu powiększyły się o 40%.

Rozpoznane zasoby uranu, które można wydobyć

za cenę mniejszą niż 80 dolarów/kgU, oceniano

w 2007 r. na 5 469 000 t. MAEA szacuje, że zasoby

te starczą na przynajmniej 100 lat pracy obecnie ist-

niejących reaktorów, natomiast spodziewane odkry-

cia nowych złóż powinny wydłużyć ten czas do 300

547

lat.

Cywilna energetyka jądrowa istnieje dopiero od

52 lat.

Ilość uranu nadającego się do wydobycia zależy

głównie od ceny, jaką gotowi jesteśmy za uran płacić.

Przez wiele lat cena uranu była niska, rzędu 25–

–50 dolarów/kg, co nie sprzyjało prowadzeniu eks-

ploracji i zagospodarowywaniu nowych złóż uranu.

Obecnie cena uranu wzrosła znacznie, co spowodo-

wało wzrost intensywności poszukiwań uranu, a jed-

nocześnie umożliwiło otwarcie i eksploatację kopalń,

które przedtem były nieopłacalne.

Zjawisko wzrostu

ilości odkrytych zasobów przy wzroście cen jest nor-

malne, dzieje się tak ze wszystkimi minerałami i uran

nie jest wyjątkiem.

Wielkość znanych zasobów ura-

nu, których wydobycie jest opłacalne przy aktualnej

cenie rynkowej, rośnie z każdym rokiem.

Według naj-

nowszej oceny uranu w znanych zasobach wystarczy

na 200 lat, a rozwój technologii jądrowej stwarza per-

spektywę, że uranu wystarczy na tysiące lat.

W per-

spektywie 20–30 lat wprowadzenie prędkich reakto-

rów powielających, doskonalonych obecnie w ramach

programu rozwoju EJ IV generacji, zapewni możli-

wość wykorzystania zarówno wypalonego paliwa

z obecnie pracujących reaktorów, jak i zapasów ura-

nu zubożonego pozostałego po procesie wzbogacania.

Pozwoli to znacząco przedłużyć czas pracy energety-

ki jądrowej przy użyciu obecnych zasobów.

Zasady dotyczące dostaw uranu i usług jądrowego

cyklu paliwowego w ramach UE reguluje traktat Eu-

ratom.

Specjalna struktura Komisji Europejskiej – Eu-

ratom Supply Agency (ESA) – posiada prawo opcji

w odniesieniu do materiałów jądrowych wytworzo-

nych w UE, oferując jednocześnie pomoc przy zawie-

raniu kontraktów w kwestiach dostaw materiałów

i usług cyklu paliwowego pochodzących z wewnątrz

i zewnątrz Wspólnoty.

Zajmuje się ona ponadto mo-

nitorowaniem rynków uranu i usług cyklu paliwowe-

go, a także opracowywaniem rekomendacji.

W sytu-

acjach zagrożenia dostaw uranu (co jak dotąd nie

miało miejsca) może także inicjować tworzenie zapa-

sów uranu.

Komitet Doradczy ESA określił w 2005 r.

rekomendacje wspólnej polityki bezpieczeństwa do-

staw uranu: dywersyﬁkację kierunków dostaw,

utrzymywanie odpowiedniego poziomu rezerw wła-

snych uranu i optymalnego wykorzystywania możli-

wości rynku uranu dla ich zwiększenia, dążenie do

pokrywania zapotrzebowania na uran w drodze kon-

traktów wieloletnich oraz zaspokajanie potrzeb na

usługi cyklu paliwowego wewnątrz UE.

Ad 3.

W jakich proporcjach Ministerstwo Gospo-

gicznie różniące się sposoby pozyskania energii?

względu m.in. na koszty wytwarzania, ochronę inte-

syłu energii miks energetyczny (strukturę wytwa-

rzania energii elektrycznej).

W polskim miksie w chwi-

li obecnej ponad 90% stanowi węgiel kamienny i bru-

natny.

poszukiwania możliwości dywersyﬁkacjibazypali-

lenderskie, szwajcarskie), zmuszone do sprzedaży

wyprodukowanej energii na rynku i konkurowania

źródłach.

Należy przy tym zaznaczyć, że energetyka

jądrowa nie jest w przeciwieństwie np. do odnawial-

Aktualna prognoza zapotrzebowania na energię

gnie wielkość ok. 210 TWh.

Największy wzrost zapotrzebowania spodziewany

nienie produkcji energii elektrycznej w ilości pozwa-

lającej na pokrycie prognozowanego wzrostu zapo-

trzebowania, w warunkach starzenia się majątku

wytwórczego w polskim systemie elektroenergetycz-

nym, a także w kontekście zobowiązań wynikających

z pakietu klimatyczno-energetycznego, będzie wy-

magało obok wysokosprawnych elektrowni węglo-

wych budowy również innych źródeł: odnawialnych,

gazowych oraz jądrowych, co spowoduje zmianę

nikami, które w największym stopniu będą wymu-

szały zmianę bazy paliwowej w elektroenergetyce, są:

obowiązek redukcji emisji CO

2

oraz ograniczanie

emisji innych zanieczyszczeń do atmosfery, a także

548

udziału odnawialnych źródeł energii w strukturze

energii ﬁnalnejbrutto.

Aby sprostać ww. wyzwaniom, rząd realizuje po-

lityką energetyczną Polski do 2030 r.

(PEP 2030).

Określa ona VI priorytetów:

— Poprawa efektywności energetycznej,

— Wzrost bezpieczeństwa dostaw paliw i energii,

— Dywersyﬁkacjastrukturywytwarzaniaener -

gii elektrycznej poprzez wprowadzenie energetyki

jądrowej,

— Rozwój wykorzystania odnawialnych źródeł

— Rozwój konkurencyjnych rynków paliw i ener -

gii,

— Ograniczenie oddziaływania energetyki na śro -

dowisko.

Podsumowując, należy stwierdzić, że pokrycie za-

potrzebowania na energię w Polsce w perspektywie

sowanie wszystkich dostępnych, technicznie możli-

wych do wykorzystania oraz ekonomicznie uzasad-

nionych technologii.

Dlatego środki budżetowe prze-

widziane na realizację ww. celów wynikają i będą

wynikać z ich uzasadnionych potrzeb.

Dziękuję za zainteresowanie się kwestiami zwią-

Szanowna Pani Marszałek!

Nawiązując do pisma

nia emerytur służb mundurowych, uprzejmie przed-

stawiam następujące informacje.

dowych oraz ich rodzin, ustawy o zaopatrzeniu eme-

emerytur mundurowych będzie obejmował wyłącznie

żołnierzy powołanych do służby i funkcjonariuszy

nia 2012 r.

Funkcjonariusze i żołnierze zawodowi po-

tj. w dniu 1 stycznia 2013 r., będą mieli natomiast

zagwarantowane prawo wyboru pomiędzy obecnie

obowiązującym a nowym systemem emerytalnym.

Podstawę wymiaru emerytury w nowym systemie

będzie stanowiło średnie uposażenie, należne przez

okres dziesięciu kolejnych lat służby wskazanych

przez funkcjonariusza wraz z nagrodą roczną oraz

dodatkami o charakterze stałym.

Jednocześnie należy podkreślić, że wyboru dzie-

sięciu kolejnych lat będzie dokonywał funkcjonariusz

lub żołnierz zawodowy, który ma tym samym możli-

wość wskazania najbardziej korzystnego dla siebie

okresu, będącego podstawą do wyliczenia przyszłych

świadczeń emerytalnych.

W przypadku natomiast,

gdy funkcjonariusz lub żołnierz zawodowy nie wska-

że ww. okresu, podstawę wymiaru emerytury będzie

stanowiło średnie uposażenie należne przez okres

kolejnych dziesięciu lat kalendarzowych poprzedza-

jących rok zwolnienia ze służby.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Michał Deskur

W związku z pismem pana Władysława Kosinia-

549

z dnia 15 listopada 2012 r., upoważnionego przez pre-

lenia odpowiedzi na zapytanie pani poseł Wandy No-

wickiej (znak: SPS-024-2420/12) w sprawie podpisa-

i przemocy domowej, uprzejmie informuję, że przygo-

towania do podpisania Konwencji prowadzi pełno-

mocnik rządu do spraw równego traktowania.

W wyniku odbytych konsultacji i uzgodnień zło-

żony został w dniu 23 listopada 2012 r. wniosek do

pana Macieja Berka, sekretarza Rady Ministrów, za-

wierający projekt uchwały Rady Ministrów o podpi-

saniu konwencji wraz z załącznikami i uzgodnionymi

zastrzeżeniami.

Odnosząc się do kolejnego pytania, pragnę poin-

formować, że pełnomocnik rządu do spraw równego

traktowania rekomendowała Radzie Ministrów zło-

żenie dwóch zastrzeżeń do art. 44 ust. 1 lit. e oraz

art. 30 ust. 2 konwencji.

Ostateczna decyzja w spra-

wie zastrzeżeń zostanie podjęta na właściwym posie-

dzeniu Rady Ministrów.

Biorąc pod uwagę, że polskie prawo ogranicza do-

stęp do państwowej kompensaty w porównaniu z re-

gulacjami konwencyjnymi wskazanymi w art. 30 ust.

2, pełnomocnik rządu do spraw równego traktowania

rekomendowała następującą treść zastrzeżenia:

„Rzeczpospolita Polska na podstawie art. 78 ust. 2

zastrzega, że będzie stosować art. 30 ust. 2 konwen-

cji wyłącznie w stosunku do pokrzywdzonych będą-

cych obywatelami Rzeczypospolitej lub Unii Europej-

skiej oraz w trybie własnego prawa krajowego”.

Z kolei zastrzeżenie do art. 44 ust. 1 lit. e, o na-

stępującej treści: „Rzeczpospolita Polska na podsta-

wie art. 78 ust. 2 tiret drugie zastrzega, że nie będzie

stosować postanowień konwencji w przypadku, kiedy

przestępstwo popełnione zostało przez osobę z miej-

scem stałego zamieszkania na terytorium Rzeczypo-

spolitej Polskiej”, wynika z faktu, że Kodeks karny

nie przewiduje podstawy jurysdykcji w postaci miej-

sca zamieszkania sprawcy.

Z poważaniem

Sekretarz stanu w Kancelarii

Warszawa, dnia 28 listopada 2012 r.

(2422)

-2422/12), czy możliwe jest udostępnienie mi (w for-

tucji obowiązanej postanowień ustawy z dnia 16 li-

stopada 2000 r., przekazane przez pana Marka Kuch-

stra Jana Vincent-Rostowskiego pismem z dnia 7 li-

stopada 2012 r. uprzejmie potwierdzam możliwość

dostępu do ww. materiału.

Wymagane zestawienie

przekazuję w postaci tabeli.

Data

zapytania

Temat zapytania Odpowiedź generalnego inspektora informacji ﬁnansowej(GIIF)

1) 12.01.2009 r.

Stosowanie obowiązku

rejestracji w zakresie

czynności przekraczających

kwotę 15 tys. euro wobec

umów spółki kapitałowej lub

osobowej, zmian umowy

spółki, w wyniku której

następuje podwyższenie

kapitału zakładowego spółki

kapitałowej lub zwiększenie

majątku spółki osobowej;

oświadczeń o objęciu udziałów

lub akcji w spółce kapitałowej

w wyniku podwyższenia

kapitału zakładowego

i pokrycia objętych udziałów

lub akcji wkładem pieniężnym,

wkładem pieniężnym,

w szczególności

wierzytelnością.

IF6/734/10/WYM/08/09/284 z 12.01.2009 r.

Umowa (zawiązanie) spółki kapitałowej

ze zm.), chyba że dokonywane jest jednocześnie wniesienie aportów; podobnie nie jest

kapitałowej w wyniku podwyższenia kapitału zakładowego, chyba że dokonywane jest

jednocześnie pokrycie objętych udziałów lub akcji; jest natomiast transakcją

wniesienie wkładu pieniężnego lub niepieniężnego na poczet kapitału zakładowego

lub jego podwyższenia.

550

2) 27.04.2009 r.

Czynności notarialne

podlegające rejestracji

w systemie informatycznym

GIIF.

IF6/0734/5/LSA/09/5382 z 05.05.2009 r.

Obowiązkowi rejestracji podlegają wyłącznie

transakcje.

Nie wszystkie czynności notarialne (tj. przeniesienie własności lub

posiadania wartości majątkowych, zmiany wierzytelności na akcje lub udziały,

zarówno gdy dokonywane są we własnym i cudzym imieniu, na własny jak i cudzy

rachunek; poświadczenie własnoręczności podpisu wymagane dla ważności czynności

prawnej) są transakcjami w rozumieniu ustawy i podlegają rejestracji.

3) 10.07.2009 r.

Rejestrowanie transakcji

depozytów nieprawidłowych.

IF6/734/9/KGR/09/8964 z 22.07.2009 r.

W przypadku czynności notarialnej

polegającej na przeniesieniu własności nieruchomości, dla której wcześniej został

złożony u notariusza depozyt pieniężny, transakcjami będą: przyjęcie środków

pieniężnych w depozyt, umowa przeniesienia własności nieruchomości, dla której

został złożony depozyt, a jeżeli umowa przeniesienia własności nie została zawarta,

zwolnienie środków z depozytu.

4) 20.07.2009 r.

Przyjmowanie na

przechowanie i wydawanie

depozytów a pojęcie transakcji;

wskazanie beneﬁcjenta

ww. czynności.

IF6/734/10/SIQ/09/9480 z 03.08.2009 r.

W przypadku czynności notarialnej

zwolnienie środków z depozytu.

Wartością transakcji jest wartość środków

płatniczych, data realizacji – data wpływu pieniędzy na konto kancelarii lub data

wręczenia środków; wydanie depozytu, jak również zwrot pieniędzy przez notariusza

klientowi, gdy nie doszło do zawarcia umowy, od którego uzależnione było wydanie

depozytu, jest transakcją.

5) 30.07.2009 r.

Pojęcie transakcji a depozyty

nieprawidłowe z tytułu kwot

klientów deponowanych na

subkontach kancelarii

w związku z dokonywanymi

czynnościami

cywilnoprawnymi.

IF6/734/13/SIQ/09/9879 z 12.08.2009 r.

W przypadku czynności notarialnej

6) 20.10.2009 r.

Rejestracja przyjęcia na

przechowanie pieniędzy

przez notariusza.

IF6/734/19/SIQ/09/12988 z 28.10.2009 r., IF6/734/25/SIQ/09/14762 z 10.12.2009 r.

Depozyty przyjmowane przez notariuszy w postaci gotówki lub wartości

majątkowych winny być rejestrowane, podobnie wydanie depozytu, jak też zwrot

uzależnione było wydanie depozytu; wartością transakcji jest wartość środków

wręczenia notariuszowi środków.

7) 29.10.2009 r.

Sporządzanie analiz wysokości

ryzyka dotyczących transakcji;

forma sporządzenia i

konieczność rejestracji.

IF6/734/21/LZE/09/13901 z 18.11.2009 r.

Brak progów kwotowych wskazujących na

konieczność przeprowadzenia analizy ryzyka.

Instytucje obowiązane mają wolną rękę

w wyborze formy i terminów przeprowadzania analiz, obowiązuje je jednak wymóg

dokumentowania wyników przeprowadzonych analiz.

Artykuł 10 ustawy wprowadza

kryteria dla analiz określenia wysokości stopnia ryzyka na poziomie ogólnym,

instytucje mają swobodę w kreowaniu kryteriów dodatkowych.

Konieczne jest

wprowadzenie zasad i kryteriów prowadzenia analiz do procedur wewnętrznych.

8) 16.11.2009 r.

Umowa zbycia udziałów

o określonej wartości w celu

umorzenia tych udziałów bez

wynagrodzenia a obowiązek

rejestracji.

Notarialne poświadczenie

podpisu stron a obowiązek

rejestracji.

Umowa dzierżawy,

w przypadku ustalonej

wysokości czynszu,

a obowiązek rejestracji

transakcji.

IF6/734/22/LSA/09/14238 z dnia 27.11.2009 r.

Przeniesienie własności udziałów ze

spółki do spółki jest zdarzeniem podlegającym rejestracji w sytuacji przekroczenia

kwoty progu; cel, dla którego jest ono dokonywane (tu: umorzenie), nie ma znaczenia

dla faktu wystąpienia samego przeniesienia.

Notarialne poświadczenie podpisu

podlega rejestracji w sytuacji, gdy zachowanie takiej formy jest niezbędne dla

ważności danej czynności prawnej (poświadczenie podpisów pod umową dzierżawy

nie jest taką czynnością).

W przypadku umowy dzierżawy obowiązek rejestracji

dotyczy nie tylko transakcji powyżej progu kwoty, ale także transakcji

przeprowadzanych za pomocą więcej niż jednej operacji, jeżeli okoliczności wskazują,

że zostały podzielone z zamiarem uniknięcia rejestracji i niezależnie od wielkości

w przypadku podejrzenia o związek z praniem pieniędzy lub ﬁnansowaniem

terroryzmu.

9) 20.11.2009 r.

Obowiązek rejestracji

transakcji przez podmioty

stające się instytucjami

obowiązanymi po wejściu

ustawy z dnia 25.06.2009 r.

IF6/734/24/KGR/09/14538 z 04.12.2009 r.

Zwolnienie z obowiązku rejestracji

transakcji powyżej kwoty progu dotyczy podmiotów, które stały się instytucjami

podmiotów, które stały się instytucjami obowiązanymi przed tym dniem, do czasu

wejścia w życie przepisów wykonawczych stosuje się przepisy dotyczące rejestracji

i przekazywania, określone w dotychczasowych przepisach wykonawczych.

551

10) 15.01.2010 r.

Zasady wypełniania kart

transakcji dotyczących: osób

wydających dyspozycje

(tożsamych z osobami

beneﬁcjenta)przyrejestracji

umowy zmiany, działu spadku,

podziału majątku i zniesienia

współwłasności.

Beneﬁcjentawydający

dyspozycję w przypadku

nabywania prawa przez

małoletniego

reprezentowanego przez

przedstawiciela ustawowego.

IF6/734/1/SIQ/10/1403 z 01.02.2010 r.

W przypadku tych samych osób, jako stron

transakcji, w karcie transakcji w pozycji beneﬁcjentipodmiotwydającydyspozycję

należy wpisać te same osoby; przy tych samych osobach w sekcji: wydający dyspozycję

i podmiot, w imieniu którego wydawana jest dyspozycja oraz beneﬁcjent,można

wypełnić jedynie sekcję pierwszą; transakcje rejestruje się zgodnie z dyspozycją

klienta; każda transakcja (nawet z jednej umowy) powinna być rejestrowana

oddzielnie; w przypadku zastosowania tytułu transakcji: inne, należy podać

szczegóły transakcji; gdy nabywcą nieruchomości jest małoletni, wydającym

dyspozycje będzie jego przedstawiciel ustawowy a małoletni beneﬁcjentem.

11) 14.04.2010 r.

Prośba o opinię GIIF na temat

projektu wzorcowych procedur

wewnętrznych

przygotowanych przez Krajową

Radę Notarialną we

współpracy z samorządem

notarialnym, dotyczących

realizacji przepisów ustawy

z dnia 16.11.200 przy

czynnościach notarialnych.

IF6/734/5/KGR/10/5323 z 28.04.2010 r.

Generalny inspektor nie może angażować

się w opiniowanie regulacji opracowywanych przez pojedyncze grupy instytucji

obowiązanych, udziela natomiast na bieżąco merytorycznego wsparcia

w rozwiązywaniu konkretnych problemów.

12) 11.05.2010 r.

Przekazanie informacji

o transakcjach

ponadprogowych z

niezachowaniem terminu.

IF6/734/11/SIQ/10/6434 z 20.05.2010 r.

Instytucja niedopełniająca obowiązku

przesłania informacji o tych transakcjach do GIIF, podlega karze pieniężnej

określonej w art. 34a ust. 1 ustawy.

13) 17.05.2010 r.

Rejestracja transakcji i osoba

beneﬁcjentaprzywnoszeniu

wkładu przy rejestracji spółki

z ograniczoną

odpowiedzialnością.

IF6/734/13/SIQ/10/6546 z 24.05.2010 r.

Przeniesienie własności lub posiadania prawa

majątkowego, którego wartość nie przekracza 15 tys. euro, nie podlega rejestracji;

w rejestrze transakcje wniesienia przez wspólników do spółki wkładów powyżej

progu ww. kwoty powinny być rejestrowane oddzielnie.

14) 25.05.2010 r.

Wyjaśnienie treści art. 1

ustawy z dnia 25.06.2009 r.

o zmianie ustawy

o przeciwdziałaniu

ﬁnansowegowartości

ﬁnansowaniuterroryzmu

oraz o zmianie niektórych

innych ustaw (Dz. U Nr 166,

poz. 1317).

IF6/734/14/GMM/10/7017 z dnia 01.06.2010 r.

Tiret art. 2 pkt 1f nowelizacji ustawy

o treści: mające miejsce zamieszkania poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

odnosi się do wszystkich jednostek redakcyjnych tego punktu.

15) 06.10.2010 r.

Zasady numerowania kart

transakcji i przesyłania kart

papierowych, w sytuacji

zdiagnozowania niepoprawnej

numeracji kart i

nieprawidłowego ich

przesyłania.

IF6/734/31/SIQ/10/13844 z dnia 27.10.2010 r.

Informacje o transakcjach powyżej

progu 15 tys. euro należy przesyłać w formie elektronicznej na bieżąco z numeracją

zawierającą kontynuację numeracji kart transakcji za okres poprzedni, bez

konieczności przesyłania wcześniej przekazanych w formie papierowej; termin

16) 16.11.2010 r.

Pojęcie bieżącej analizy

transakcji, rejestracji: umów

spółek z kapitałem

przekraczającym 15 tys. euro,

umów najmu poniżej kwoty

progu, protokołu spółki z

uchwałą o podwyższeniu

kapitału spółki powyżej kwoty

progowej, umowy ustanowienia

odrębnej własności lokalu i

przeniesienia własności,

ustanowienia służebności

przesyłu w kwocie powyżej

progu; cechy transakcji

podejrzanej i transakcji

powiązanej.

IF6/734/35/MMX/10/15661 z 03.12.2010 r.

Omówienie terminu z art. 8a ustawy,

pozostawiającego swobodę w zakresie częstotliwości przeprowadzania analizy

i zawartości dokumentu potwierdzającego jej wykonanie; zawiązanie spółki

kapitałowej jest transakcją w sytuacji jednoczesnego dokonania objęcia akcji;

w działalności notariuszy transakcjami są jedynie przeniesienia własności lub

posiadania wartości majątkowych, zamiany wierzytelności na akcje lub udziały;

umowa najmu nie podlega rejestracji; rejestracja czynności poświadczenia

własnoręczności podpisu wymaganej przepisami prawa dla ważności czynności

prawnej; obowiązek rejestracji każdej transakcji, także przeprowadzanej za pomocą

więcej niż jednej operacji, przy okolicznościach wskazujących na powiązanie i

podzielenie celem uniknięcia rejestracji; transakcje realizowane na podstawie art. 12,

podlegają rejestracji; służebność przesyłu nie podlega rejestracji; instytucja sama

określa w procedurze wewnętrznej kryteria dla transakcji powiązanej.

IF6/734/9/WYM/11/7042 z 30.05.2011 r., IF6/734/17/LSA/11/12450 z 23.09.2011 r.

Przy umowach spółek i podwyższaniu kapitału zakładowego transakcją jest jedynie

dodatkowa umowa przenosząca na spółkę własność aportu, jeżeli zawierana jest

w formie aktu notarialnego lub formie pisemnej z podpisami notarialnie

poświadczonymi; wpisowi do rejestru przez notariuszy podlegają tylko aporty

w postaci nieruchomości lub prawa użytkowania wieczystego (stanowisko po

konsultacjach z Krajową Radą Notarialną).

552

17) 11.01.2011 r.

Prawidłowe wypełnianie

formularza identyﬁkacyjnego

w sytuacji notariusza w spółce

cywilnej.

IF6/734/1/MMX/11/1007 z 24.01.2011 r.

Wskazanie stosowania art. 2 pkt 1 lit. n

ustawy do osób notariuszy, nie spółki notariuszy.

18) 10.02.2011 r.

Rejestracja umowy

przeniesienia własności

nieruchomości zawarta

pomiędzy Skarbem Państwa a

państwową osobą prawną.

IF6/734/KGR/11/2022 z 11.02.2011 r.

Artykuł 8 ust. 1e pkt. 6 ustawy – transakcja nie

podlega rejestracji.

19) 23.03.2011 r.

Klasyﬁkacjaklientówdogrup

ryzyka w sytuacji

jednorazowego kontaktu

notariusza z klientem.

IF6/734/3/GMM/11/5207 z 19.04.2011 r.

Wskazanie kryteriów uniwersalnych

określonych w art. 10a ust. 3 ustawy do stosowania w powiązaniu z wiedzą życiową

i doświadczeniem notariusza oceniającego transakcję.

20) 07.04.2011 r.

Rejestracja umów zawieranych

przy zawiązaniu spółki

kapitałowej przy jednoczesnym

objęciu udziałów w drodze

przeniesienia własności na

podstawie umowy zawartej

w oddzielnym akcie

notarialnym.

Rejestracja w sytuacji aktu

notarialnego zawierającego

uchwałę o podwyższeniu

kapitału zakładowego spółki

przy objęciu udziałów

dokumentowanym

w oddzielnym akcie

notarialnym (rejestracja

oświadczeń i protokołów

o podwyższeniu i objęciu

udziałów).

Uściślenie interpretacji

dotyczącej osoby beneﬁcjenta

i wydającego dyspozycję

w sytuacji osoby małoletniej

jako nabywcy.

IF6/734/6/WYM/11/5638 z 29.04.2011 r., IF6/734/6a/WYM/11/7043 z 30.05.2011 r.,

IF6/734/19/LSA/11/12452 z 23.09.2011 r.

W sytuacji złożenia oświadczenia o objęciu

udziałów w zamian za wniesienie wkładu pieniężnego nie następuje jednoczesne

zastosowania art. 8 ust. 1 ustawy.

Przy umowach spółek i podwyższaniu kapitału

gdy osoba małoletnia występuje tylko w roli beneﬁcjenta,niemapotrzeby

wpisywania jej przedstawiciela ustawowego w polu podmiotu wydającego dyspozycję.

21) 14.04.2011 r.

Identyﬁkacjaklienta

i ustalanie beneﬁcjenta

rzeczywistego (zakres

i podejmowane czynności).

IF6/734/5/MMX/11/5539 z 27.04.2011 r.

Klucz należytej staranności, wykorzystanie

dostępnych narzędzi i dokumentów przy ustalaniu beneﬁcjentarzeczywistegoiobu

stron transakcji, uwzględniony w procedurze wewnętrznej instytucji obowiązanej;

brak możliwości ustalenia beneﬁcjentarzeczywistegojakoczynnikdorozważenia

przy decyzji o stopniu ryzyka i zastosowaniu wzmożonych środków bezpieczeństwa.

22) 29.04.2011 r.

Oświadczenie wspólnika

o objęciu udziałów a pojęcie

transakcji w ustawie; problem

rejestracji.

23) 04.05.2011 r.

Obowiązek przesyłania

informacji o zarejestrowanych

transakcjach w sytuacji

śmierci notariusza.

IF6/734/7/MMX/11/5934 z 09.05.2011 r.

Wygaśnięcie obowiązków spoczywających na

notariuszu w przypadku jego śmierci – art. 2 pkt 1 lit. n ustawy.

24) 28.04.2011 r.

Poświadczenie

własnoręczności podpisów na

umowie dzierżawy, najmu

a rejestracja transakcji, jeżeli

przedmiotem jest

nieruchomość o wartości powy-

żej kwoty progu.

IF/734/10/GMM/11/7672 z 14.06.2011 r.

Poświadczenie własnoręczności podpisów na

umowie dzierżawy, najmu nie podlega rejestracji.

25) 10.07.2011 r.

Beneﬁcjentrzeczywisty

transakcji w sytuacji

sprzedaży nieruchomości, gdy

stroną transakcji jest spółdziel-

nia, fundacja, spółka

komandytowo-akcyjna.

IF6/734/11/MMX/11/9424 z 20.07.2011 r.

Ustalania beneﬁcjentarzeczywistego

dokonuje się z należytą starannością, z uwzględnieniem uwarunkowań

formalnoprawnych dotyczących klienta, także w przypadku klienta z udziałami

rozproszonymi.

Identyﬁkacjabeneﬁcjentarzeczywistegonastępujezawszew zakresie

możliwym w odniesieniu do poszczególnego klienta; rozstrzygniecie w przypadku

spółki komandytowo-akcyjnej – na podstawie umowy spółki, a przy jej braku –

oświadczenia wspólników.

26) 29.07.2011 r.

Asesor notarialny w sytuacji

zastępstwa notariusza a

rejestracja transakcji, dane

wypełniającego formularz

rejestracji i użycie podpisu

elektronicznego notariusza.

IF6/734/12/LSA/11/10129 z 03.08.2011 r.

Obowiązek rejestracji transakcji w sytuacji

zastępstwa notariusza spoczywa na osobie zastępującej, ta wprowadza dane osoby

wypełniającej kartę transakcji, nie notariusza; użycie podpisu elektronicznego

notariusza może się odbyć wyłącznie za jego zgodą.

553

Pytania notariuszy i odpowiedzi dotyczące przed-

stawianych problemów, umieszczane są również na

stronie internetowej generalnego inspektora: http://

www.mf.gov.pl w dziale: Ministerstwo Finansów/

Działalność/IIF/Pytania instytucji obowiązanych.

Jednocześnie uprzejmie podkreślam, że przygoto-

wana tabela jest zestawieniem zapytań związanych

z interpretacją przepisów prawa, skierowanych do

generalnego inspektora w latach 2009–2011 przez

notariuszy, opracowanym według klucza tematu za-

pytania i opisywanego przypadku przedstawionego

w celu konsultacji.

Zawiera ponadto kluczowe twier-

dzenia z odpowiedzi odnoszących się do konkretnego

przypadku stanowiącego przedmiot zapytania.

Ze-

stawienie nie posiada zatem charakteru zbioru pod-

powiedzi uniwersalnych, do stosowania bez uwzględ-

nienia kontekstu zapytania.

Nie może być też trak-

towany jako wyabstrahowany zbiór wskazówek sto-

sowania przepisów prawa – tj. ustawy z dnia 16 listo-

oraz ﬁnansowaniuterroryzmu(t.j.

Dz.U.z2010r.

Nr 46, poz. 276, ze zm.).

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

(2424)

W odpowiedzi na wystąpienie poselskie pana po-

sła Stanisława Szweda, przekazane pismem Marszał-

SPS-024-2424/12) w sprawie działań osłonowych dla

nego poniżej przekazuję informację dotyczącą dostęp-

nych instrumentów, z których mogą korzystać zwal-

niani pracownicy, w tym również pracownicy prze-

mysłu motoryzacyjnego.

Instrumenty te mają cha-

rakter osłonowy, gdyż są ukierunkowane na udziele-

nie pomocy w dalszym zatrudnieniu poprzez wspar-

cie w poszukiwaniu pracy, organizowaniu szkoleń

i innych form aktywizacji.

Obowiązki pracodawców, którzy planują lub do-

konują redukcji zatrudnienia, wynikające z ustawy

rym pracodawca zamierzający zwolnić co najmniej

ny uzgodnić z powiatowym urzędem pracy właści-

ności:

1) pośrednictwa pracy;

2) poradnictwa zawodowego;

przez pracodawcę i odpowiednie jednostki admini-

27) 03.08.2011 r.

Rejestracja przedwstępnych

umów sprzedaży w sytuacji

przyjęcia kwoty zadatku lub

części ceny przekraczających

kwotę progu.

Osoba

beneﬁcjentawtakiejsytuacji.

IF6/734/12/LSA/11/10896 z 24.08.2011 r.

Kwota nie podlega rejestracji na podstawie

art. 8 ust. 1 ustawy; umowa przedwstępna nie stanowi o przeniesieniu własności;

podstawą rejestracji jest zapłata całości kwoty wynikającej z umowy.

28) 16.09.2011 r.

Rejestracja umowy

przedwstępnej sprzedaży

w sytuacji, gdy doszło do

przeniesienia posiadania

rzeczy o wartości powyżej

kwoty progu.

Osoba

beneﬁcjentawtakiejsytuacji.

IF6/734/16/LSA/11/12282 z 22.09.2011 r.

Umowa przedwstępna jest umową

zobowiązującą, nie podlega rejestracji zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy; w chwili jej

zawarcia nie dochodzi do przeniesienia własności lub posiadania wartości

majątkowych.

29) 01.12.2011 r.

Umowy przedwstępne

a obowiązek rejestracji

w systemie GIIF.

IF6/734/17/ZTP/11/16607 z 22.12.2011 r.

Umowa przedwstępna jest umową

554

rozwiązaniu stosunku pracy lub stosunku służbowe-

Dodatkowo chciałbym poinformować, że zwalnia-

ni pracownicy, którzy zarejestrują się w powiatowym

pracy, m.in. w zakresie:

pomocy w znalezieniu pracy, przede wszystkim

1) pomocy w szeroko rozumianym rozwoju zawo-

2) pomocy w podjęciu zatrudnienia subsydiowa-

nego u pracodawcy przez skierowanie do udziału

Ponadto w przypadku niewypłacalności praco-

dawcy pracownicy mogą dochodzić swoich roszczeń

z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowni-

czych (FGŚP) zgodnie z uregulowaniami zawartymi

ustawą z FGŚP dokonywane są wypłaty niezaspoko-

jonych roszczeń pracowniczych przez pracodawcę z po-

wodu niewypłacalności pracodawcy w przypadkach

zie stwierdzenia, że majątek dłużnika jest obciążony

wem skarbowym lub hipoteką morską w takim stop-

spokojenie kosztów postępowania.

Osobami uprawnionymi do wypłaty z FGŚP są

pracownicy niewypłacalnego pracodawcy, jego byli

pracownicy, członkowie rodziny zmarłego pracowni-

ka lub byłego pracownika uprawnieni do renty rodzin-

nej, osoby, które wykonują pracę zarobkową na innej

legają obowiązkowi ubezpieczenia społecznego.

Prze-

pisów ustawy nie stosuje się do małżonka pracodawcy,

a także jego krewnych i powinowatych.

Ze środków FGŚP w razie niewypłacalności pra-

codawcy podlegają zaspokojeniu należności główne

z tytułu niezaspokojonych roszczeń pracowniczych

pracodawcy, z tytułu:

1) wynagrodzenia za pracę, wynagrodzenia za

cy, wynagrodzenia za czas niezdolności pracownika

urlopu wypoczynkowego, dodatku wyrównawczego,

składek na ubezpieczenia społeczne należnych od

ubezpieczeń społecznych;

2) jeżeli ustanie stosunku pracy nastąpiło w okre-

ne są świadczenia z tytułu ekwiwalentu pieniężnego

za urlop wypoczynkowy;

wystąpienia niewypłacalności pracodawcy lub w okre-

sie nie dłuższym niż 4 miesiące następujące po tej

dacie, z tytułu odprawy pieniężnej przysługującej na

podstawie przepisów o szczególnych zasadach roz-

czyn niedotyczących pracowników, odszkodowania.

A zatem odprawy i odszkodowania za skrócenie

okresu wypowiedzenia są wypłacane zarówno oso-

bom zwolnionym w okresie 9 miesięcy przed dniem

niewypłacalności, jak i 4 miesięcy po tym dniu.

W przypadku stwierdzenia przez sąd wystąpienia

przesłanki niewypłacalności na podstawie złożonych

wniosków lub wykazów mogą zostać uruchomione

przedstawione powyżej rozwiązania z zakresu ochro-

555

ny roszczeń pracowniczych, ponieważ Fundusz Gwa-

rantowanych Świadczeń Pracowniczych jest instytu-

cją gwarancyjną utworzoną do wypłaty roszczeń pra-

Odpowiadając na pytanie dotyczące możliwości

uzyskania dodatkowych środków z Funduszu Pracy

na uruchomienie własnej działalności w związku ze

zwolnieniami w przemyśle motoryzacyjnym, uprzej-

rok 2013 w planie ﬁnansowymFunduszuPracyRada

Ministrów przyjęła wydatki na aktywne formy prze-

sowanie aktywnych form przeciwdziałania bezrobociu

początku br., która wynosiła 2 091 735 tys. zł.

Zwięk-

szone środki pozwolą na uruchomienie własnej dzia-

łalności gospodarczej przez większą liczbę bezrobot-

nych, w tym osób zwalnianych w branży motoryza-

cyjnej.

minister pracy i polityki społecznej przekazu-

je poszczególnym samorządom powiatowym limity

środków możliwych do wydatkowania w danym roku

bezrobociu, a starostowie po zasięgnięciu opinii po-

wiatowej rady zatrudnienia decydują o formach ak-

tywizacji, wybierając te, które są najbardziej odpo-

wiednie dla danego rynku pracy.

Sekretarz stanu

Jacek Męcina

w sprawie prywatyzacji spółki pod ﬁrmąBielskieZa-

kłady Obuwia Befado sp. z o.o. z siedzibą w Bielsku-

-Białej, uprzejmie informuję, co następuje.

1.

Jakie plany prywatyzacyjne wobec spółki BZO

Befado sp. z o.o. ma minister skarbu państwa?

Prywatyzacja spółki pod ﬁrmąBielskieZakłady

Obuwia Befado sp. z o.o. jest realizowana na podsta-

wie przyjętego przez Radę Ministrów „Planu prywa-

W latach 2010–2012 podjęto cztery próby prywa-

tyzacji spółki, w tym dwukrotnie w trybie negocjacji

nie w trybie przetargu publicznego.

państwa zaprosił wszystkich zainteresowanych do

przetargu publicznego na nabycie pakietu 85% udzia-

łów spółki z terminem składania ofert do dnia 26 li-

26 listopada 2012 r. wpłynęła jedna oferta złożona

przez inwestora branżowego – Arcobaleno sp. z o.o.

z siedzibą w Czerwieńsku.

2.

Czy dopuszcza się możliwość sprzedaży spółki

BZO Befado sp. z o.o. pracownikom?

W podejmowanych próbach prywatyzacji spółki

mogły uczestniczyć wszystkie podmioty, w tym i pra-

cownicy spółki na równych i konkurencyjnych za-

sadach.

Ponadto, zgodnie z ustawą o komercjalizacji i pry-

watyzacji, uprawnionym pracownikom przysługuje

spółki.

Uprawnienie to powstaje po upływie trzech

szych udziałów na zasadach ogólnych (wygasa z upły-

wem 24 miesięcy od dnia powstania) i w ww. terminie

pracownicy BZO Befado sp. z o.o. będą mogli z niego

skorzystać.

3.

Czy spółka BZO Befado sp. z o.o. brana jest pod

uwagę przy nowej propozycji tworzenia spółki Inwe-

stycje Polskie?

Wobec złożonej oferty w przetargu publicznym

przez potencjalnego inwestora – Arcobaleno sp. z o.o.

z siedzibą w Czerwieńsku, komisja przetargowa pod-

jęła czynności polegające na ocenie oferty i przedło-

żenia rekomendacji dla ministra skarbu państwa.

W związku z powyższym spółka BZO Befado Sp.

Inwestycje Polskie.

Z poważaniem

Minister

Mikołaj Budzanowski

Szanowna Pani Marszałek!

W odpowiedzi na

556

objęcia szczególną pomocą konsularną rodzin z dzieć-

mi uprzejmie informuję.

Ministerstwo Spraw Zagranicznych nie prowadzi

szczegółowych statystyk dotyczących zaangażowania

służb konsularnych w sprawy rodzin z dziećmi.

Przy-

padki takie są traktowane jako interwencje w spra-

wach prawnych.

Z szacunkowych danych posiada-

nych przez polskie placówki konsularne na terenie

Niemiec wynika, że w ostatnich trzech latach do pol-

skich konsulów w tym kraju wpłynęło ok. 100 próśb

o interwencję w urzędach ds. młodzieży (Jugendamt).

czyły odebrania dzieci.

Większość z nich zawierała

zastrzeżenia co do zachowania miejscowych pracow-

ników socjalnych.

W tym samym okresie w Norwegii

do konsulatu polskiego wpłynęły cztery wnioski o po-

moc w związku z odebraniem przez miejscowe służby

socjalne dzieci obywatelom polskim.

W każdym zgłoszonym przypadku polskie służby

konsularne podejmują działania zgodne z posiadany-

mi uprawnieniami i miejscowym prawem.

Placówka

konsularna nie ma możliwości wpływu na orzeczenia

niezawisłych miejscowych sądów.

Konsulowie pozo-

stają natomiast w stałym kontakcie ze wszystkimi

kim z osobami, których ten problem bezpośrednio

dotyczy oraz urzędami ds. młodzieży w Niemczech

lub ich odpowiednikami w innych krajach.

Na wiosek

rodziców konsulaty podejmują interwencje w insty-

tucjach miejscowych.

Służby socjalne, które objęły opieką dzieci pol-

skich obywateli, wielokrotnie zwracają się do konsu-

przypadkach nawiązywane są kontakty z właściwy-

mi ośrodkami pomocy społecznej lub ośrodkami po-

mocy rodzinie w Polsce oraz/lub sądami w celu usta-

lenia sytuacji rodzinnej dziecka.

Jednocześnie polscy

rach adopcyjnych członków najbliższej rodziny z Pol-

ski (np. dziadków), jeżeli nie zagraża to bezpieczeń-

stwu dzieci.

Na prośbę naszych obywateli konsulowie

uczestniczą także w rozprawach sądowych, w trakcie

Obywatele polscy, którzy zdecydowali się na osie-

dlenie za granicą, podlegają przepisom prawnym i pro-

cedurom obowiązującym w miejscu swojego pobytu,

wie opieki nad dziećmi podejmowane przez władze

lokalne podlegają nadzorowi sądowemu.

Zgodnie

cego jurysdykcji oraz uznawania i wykonywania

lającego rozporządzenie (WE) nr 1347/2000 w spra-

wach odpowiedzialności rodzicielskiej, jurysdykcję

Należy pamiętać, że w ustawodawstwie, szczegól-

nie państw skandynawskich, ale także w niemiec-

kim, podkreśla się konieczność traktowania dzieci

niu odpowiadającym poziomowi rozwoju dziecka.

wszystkim na zapobieganiu sytuacjom naruszającym

prawa dziecka i mogącym zagrażać jego bezpieczeń-

dziecka, prawo do ﬁzycznejiemocjonalnejwolności,

prawo do bycia odpowiedzialnym za własne dorasta-

nie i niezależność.

Osoby mające kontakt z dziećmi (nauczyciele, le-

karze) mają obowiązek powiadamiać służby socjalne

w przypadku zauważenia jakichkolwiek nieprawidło-

wości.

Uprawniony pracownik socjalny musi zareago-

wać natychmiast na otrzymaną informację i może

rzenie naruszenia jego praw.

W wielu przypadkach

interwencje miejscowych służb społecznych są wyni-

kiem braku świadomości polskich rodziców, jak miej-

scowe organy są uwrażliwione na kwestie naruszania

a także znikomej wiedzy na temat miejscowego pra-

wa, różnic pomiędzy nim a prawem polskim.

Od-

mienne metody wychowawcze, powszechnie uznawa-

ne za służące dobru dziecka, stosowane w Polsce i w ww.

krajach mogą prowadzić do działań pracowników

rodziców będą uważane za bezpodstawne, a zgodnie

wem tych państw – za konieczne.

nioeuropejskich na sytuacje wskazujące na tego ro-

dzaju problemy w rodzinach obcokrajowców, co prze-

jawia się w zgłaszaniu takich faktów do odpowied-

których krajach jest traktowane jako naruszenie

praw dziecka skutkujące surowymi konsekwencjami.

czech interwencje w obronie praw i interesów na-

szych obywateli pozwalają na sformułowanie wnio-

sku, że działania władz niemieckich prowadzone są

zgodnie z przepisami prawa.

Powszechną reakcją na

szanych zastrzeżeń i informowanie o jej wynikach.

Zaobserwowano również pozytywną ewolucję w dzia-

łaniach urzędów ds. nieletnich.

Na uwagę zasługuje

557

fakt, że w coraz większej liczbie przypadków, w któ-

rych zdecydowano o zastosowaniu ograniczenia pra-

wa do opieki nad dziećmi posiadającymi obywatel-

stwo polskie, Jugendamty poszukiwały opiekunów

w ramach najbliższej rodziny, np. dziadków i najbliż-

szych krewnych mieszkających w Polsce.

W odniesieniu do Norwegii, w znanych Ambasa-

dzie RP w Oslo przypadkach, sprawy są prowadzone

zgodnie z norweskim prawem.

Nie ma podstaw, aby

twierdzić, że sprawy obywateli polskich traktowane

są inaczej niż postępowanie wobec innych imigran-

tów czy też obywateli norweskich.

Odebranie dzieci

jest decyzją ostateczną, podejmowaną przez sąd.

Warto mieć na uwadze, że Barnevernet obowiązuje

tajemnica zawodowa i urząd ten ma prawo nie infor-

mować konsulatu o kwestiach, które mogą mieć

wpływ na dalszy rozwój dzieci, np. choroba alkoholo-

wa rodzica.

Także w innych krajach polskie konsulaty nie od-

notowują działań miejscowych służb socjalnych oraz

organów wymiaru sprawiedliwości mających charak-

ter dyskryminacji polskich obywateli.

We wszystkich

w sprawach dzieci polskich obywateli działania te są

uzasadnione i powodowane dobrem dziecka.

Podno-

szenie zarzutów dyskryminacji nie znajduje w ocenie

służby konsularnej uzasadnienia.

Należy przy tym

ponownie podkreślić, że polska służba konsularna

nie ma uprawnień do ingerencji w decyzje miejsco-

wych organów, a zwłaszcza niezawisłych sądów.

Je-

dyne co może zrobić, to wspomagać obywateli pol-

skich w kontaktach z ww. urzędami i udzielać im

porad prawnych.

Odpowiadając na pytanie pana posła o działania

MSZ przeciwdziałające tego typu przypadkom,

uprzejmie wyjaśniam, że przede wszystkim informu-

jemy obywateli polskich wyjeżdżających na stałe za

instytucji opiekuńczych na wszelkie przejawy zagro-

żenia praw dziecka, a także o ich szerokich kompe-

tencjach i dużej autonomii.

Departament Konsular-

ny MSZ zwrócił ostatnio uwagę w piśmie do rzecz-

nika praw dziecka na potrzebę zorganizowania szer-

szej kampanii informacyjnej w polskich mediach.

Jej

celem powinno być uświadomienie osobom zamie-

rzającym wyjechać za granicę ze swoimi dziećmi

państw.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej

Odpowiadając na zapytania posła Józefa Rojka

przekazane przez pana Marka Kuchcińskiego, wice-

-2440/12, w sprawie stanu bezpieczeństwa przeciw-

powodziowego na terenie administrowanym przez

Regionalne Zarządy Gospodarki Wodnej w: Gdań-

sku, Poznaniu, Szczecinie, Gliwicach, Krakowie,

Wrocławiu i Warszawie, przekazuję stosowne wyja-

śnienia.

przeciwpowodziowej dla terenów administrowanych

przez poszczególne regionalne zarządy gospodarki

wodnej?

Obowiązek opracowania projektu planu ochrony

powodziowej, zgodnie z obowiązująca do 17 marca

studia ochrony przeciwpowodziowej ustalające gra-

powodziowej nie pokryły obszaru całego kraju, jed-

nakże istniejące studia, przygotowane dla głównych

zostały wykonane i powinny stanowić podstawę za-

558

gospodarowania przestrzennego na poziomie lokal-

nym i regionalnym.

studia ochrony przeciwpowodziowej wykonywane

były na ograniczonym obszarze i w niepełnym zakre-

sie.

Ponieważ nie sporządzono studiów dla obszaru

planu ochrony przeciwpowodziowej dla obszaru kra-

jącej do 17 marca 2011 r.

spodarki Wodnej.

W dokumencie tym do obszarów

W pierwszym cyklu planistycznym mapy zagrożenia

powodziowego oraz mapy ryzyka powodziowego po-

W kolejnym cyklu planistycznym ww. mapy zostaną

opracowane dla pozostałych 586 rzek o sumarycznej

długości 12 680 km.

— wysokie.

scenariuszami, głębokość wody lub poziom zwiercia-

potencjalne szkody związane z powodzią.

Zostaną na

nych instalacjach na zagrożonym obszarze.

559

Opracowanie wstępnej oceny ryzyka powodziowe-

go zostało zakończone, a mapy zagrożenia powodzio-

wego oraz mapy ryzyka powodziowego są opracowy-

wane przez utworzone w tym celu Centra Modelowa-

nia Powodzi i Suszy w Instytucie Meteorologii i Go-

spodarki Wodnej – PIB, w ramach projektu „Infor-

matyczny system osłony kraju przed nadzwyczajnymi

growany system informatyczny opracowany w celu

skutecznego powiadamiania i ostrzegania właści-

wych instytucji i ludności o zagrożeniach.

Projekt

realizowany jest w konsorcjum Instytutu Meteorolo-

gii i Gospodarki Wodnej – PIB, Krajowego Zarządu

Gospodarki Wodnej, Głównego Urzędu Geodezji i Kar-

tograﬁi,InstytutuŁączności–PIBorazRządowego

Centrum Bezpieczeństwa.

dziowym, kładąc nacisk na ograniczenie potencjal-

nych negatywnych konsekwencji powodzi przy wyko-

rzystaniu w możliwych przypadkach nietechnicznych

środków ochrony przeciwpowodziowej.

W celu opra-

cowania ww. planów KZGW zlecił opracowanie dwóch

gionów wodnych” oraz „Analizy obecnego systemu

nia planów zarządzania ryzykiem powodziowym dla

nych ze środków Narodowego Funduszu Ochrony

rach administrowanych przez poszczególne regionalne

zarządy gospodarki wodnej ma więcej niż 25 lat?

ne zarządy gospodarki wodnej ma więcej niż 50 lat?

Uprzejmie informuję, że z 229 obiektów piętrzą-

cych będących w administracji regionalnych zarzą-

dów gospodarki wodnej, 195 obiektów jest starszych

niż 25 lat, co stanowi 85% wszystkich budowli pię-

trzących, w tym 143 budowle są starsze niż 50 lat, co

stanowi 62% wszystkich budowli.

Na wstępie pragnę zaznaczyć, że budowle hydro-

logiczne w przeciwieństwie do budowli hydrotech-

nicznych takich jak: stopnie wodne, jazy, zapory

zbiorników wodnych itp., nie są budowlami wykorzy-

stywanymi do kształtowania gospodarki wodnej,

w tym w szczególności do ochrony przeciwpowodzio-

wej.

Budowle te służą jedynie do prowadzenia obser-

wacji hydrologicznych na rzekach, tj. określania prze-

pływów w ich korytach.

Państwowe budowle hydro-

logiczne utrzymywane są z reguły przez Instytut

Meteorologii i Gospodarki Wodnej.

W przypadku budowli hydrotechnicznych utrzy-

manie tych obiektów, administrowanych przez RZGW,

jest ﬁnansowaneześrodkówbudżetupaństwa.

Rok-

rocznie na etapie planowania budżetu państwa regio-

nalne zarządy gospodarki wodnej i Krajowy Zarząd

Gospodarki Wodnej przekazują informacje o zakresie

niezbędnych do realizacji zadań związanych z utrzy-

maniem wód i urządzeń wodnych, a także usuwaniem

skutków powodzi.

Niestety z uwagi na możliwości bu-

dżetu państwa limity określone w projekcie ustawy

budżetowej przedstawianym przez ministra ﬁnansów

odbiegają znacznie od zgłaszanych przez resort śro-

dowiska potrzeb.

Niemniej, niezależnie od rokrocznie

przyznawanych limitów ﬁnansowych,ministerśro-

dowiska i podległe mu jednostki czynią starania

o pozyskanie dodatkowych środków na realizację za-

dań powierzonych jednostkom resortu środowiska

administrującym mieniem Skarbu Państwa zawiąza-

nym z gospodarką wodną.

W miarę dostępnych środ-

ków wykonywane są najpilniejsze prace.

Sekretarz stanu

Stanisław Gawłowski

Patrz odpowiedź na zapytanie nr 2434, str. 557.

Odpowiedź

sekretarza stanu w Ministerstwie Środowiska

560

Odpowiedź

sekretarza stanu w Ministerstwie Środowiska

podsekretarza stanu

w Ministerstwie Środowiska

w sprawie dotacji na budowę przydomowych,

do Ministerstwa Środowiska pismem, znak: SPS-

-024-2442/12, z dnia 7 listopada 2012 r. przedkładam

stanowisko Ministerstwa Środowiska w sprawie

przydomowych biologicznych oczyszczalni ścieków.

Zasady udzielania wsparcia ﬁnansowegonabu-

dowę przydomowych biologicznych oczyszczalni ście-

ków (PBOŚ) określone zostały w programie priory-

tetowym „Doﬁnansowanieprzydomowychbiologicz-

nych oczyszczalni ścieków (PBOŚ) oraz podłączeń

(zwanym dalej programem priorytetowym) zatwier-

dzonym przez Radę Nadzorczą Narodowego Fundu-

28 czerwca 2011 r.

Przygotowanie i zatwierdzenie programu priory-

tetowego poprzedzone zostało szczegółową analizą

techniczną, technologiczną, ekologiczną i ekonomicz-

ną budowy i eksploatacji przydomowych oczyszczalni

ścieków oraz uwarunkowań prawnych ich stosowa-

nia.

Z przeprowadzonej analizy wynika, że spośród

dostępnych obecnie rozwiązań technologicznych, za

pełnosprawne i skuteczne urządzenia do oczyszcza-

nia ścieków z indywidualnych gospodarstw domo-

wych mogą zostać uznane jedynie reaktory biologicz-

ne oparte na technologii osadu czynnego oraz złoża

biologiczne lub połączenia tych technologii.

Ich pod-

stawową przewagą nad pozostałymi rozwiązaniami

jest możliwość panowania nad zachodzącymi w nich

procesami biochemicznymi oraz możliwość sterowa-

nia tymi procesami w celu ich intensyﬁkacji.

Ponad-

to wykorzystanie do oczyszczania ścieków procesów

tlenowych, w większości wspomaganych poprzez na-

powietrzanie ścieków, ogranicza ryzyko, że oczysz-

czalnie staną się uciążliwe dla otoczenia.

Na podstawie wieloletnich doświadczeń zarówno

krajowych, jak i zagranicznych uznano także, że na-

leży obecnie odchodzić od takich rozwiązań jak dre-

naże rozsączające czy ﬁltry piaskowe.

Urządzenia

takie można nadal z powodzeniem wykorzystywać

do końcowego doczyszczania ścieków, ale nie do sku-

tecznego ich oczyszczania.

Dopuszczenie tych roz-

wiązań, jako pełnosprawnych oczyszczalni, wynika

z przepisów pozwalających na oczyszczenie w gruncie

ścieków, z których uprzednio usunięto jedynie 20%

ładunku biochemicznego zapotrzebowania tlenu (BZT

5

)

i 50% ładunku zawiesin ogólnych.

Do tego celu budo-

wany jest odpowiedni system drenażowy rozprowa-

dzający podczyszczone ścieki w gruncie.

Proces oczysz-

561

czania jest niesterowalny i przebiega poza jakąkol-

wiek kontrolą.

Mimo że takie rozwiązania stosowane

są od co najmniej kilkudziesięciu lat, to do chwili

obecnej nie prowadzono badań, które pozwoliłyby

rzetelnie ocenić, jaki rzeczywisty wpływ wywierają

one na środowisko.

Sporadycznie wykonywane oglę-

dziny miejsc, w których zlokalizowane są drenaże

(np. w trakcie ich likwidacji lub wymiany wypełnio-

nych zawiesinami warstw ﬁltracyjnych),pozwalają

stwierdzić, że zanieczyszczenie gruntu w obrębie dre-

naży jest porównywalne z obserwowanym wokół li-

kwidowanych nieszczelnych szamb.

Obiekty takie

niejednokrotnie stają się również uciążliwe dla śro-

dowiska z powodu wydobywających się z nich odorów.

W przypadku dużych systemów takich oczyszczalni

uciążliwości mogą być bardzo poważne.

W efekcie stosowanie rozwiązań, które są uciąż-

liwe dla otoczenia i nie zapewniają odpowiednio wy-

sokiego stopnia oczyszczenia ścieków, może mieć ne-

gatywny wpływ na kształtowanie postaw sprzyjają-

cych trosce o stan środowiska naturalnego.

Obecnie

w niektórych krajach ogranicza się lub nawet wyklu-

cza możliwość stosowania rozwiązań polegających na

odprowadzaniu do ziemi mechanicznie oczyszczo-

nych ścieków.

Również w Polsce istnieje podobna ten-

dencja.

W coraz większej liczbie gmin w miejscowych

planach zagospodarowania przestrzennego zamiesz-

czane są zapisy zabraniające instalacji takich syste-

mów.

Dzieje się tak najczęściej z uwagi na złe do-

świadczenia w ich stosowaniu.

Z danych zawartych w „Krajowym programie

oczyszczania ścieków komunalnych” wynika, że obej-

mie on docelowo 32 mln osób w aglomeracjach liczą-

cych ponad 2 tys. mieszkańców.

Ścieki wytwarzane

przez taką liczbę ludności kierowane będą zbiorczymi

systemami kanalizacyjnymi do oczyszczalni ścieków.

Pozostali mieszkańcy Polski (ok. 6 mln osób) będą

musieli zostać objęci innymi systemami gospodarki

ściekowej, w tym systemami opartymi na przydomo-

wych oczyszczalniach ścieków (POŚ).

Z ostrożnych

ocen wynika, że w perspektywie najbliższych kilku-

nastu lat może powstać w Polsce nawet 500 tys. no-

wych przydomowych oczyszczalni ścieków.

Powyższe oznacza, że budowane będą nie pojedyn-

cze obiekty, ale całe systemy przydomowych oczysz-

czalni.

Z punktu widzenia ochrony środowiska wska-

zane jest, by były one równie skuteczne, jak miejskie

oczyszczalnie, z których korzystają tysiące czy dzie-

siątki tysięcy mieszkańców.

W innym przypadku sys-

temy te, zamiast chronić środowisko, staną się źró-

dłem jego systematycznego zanieczyszczania.

Miało-

by to miejsce np. w przypadku dopuszczenia do ﬁnan-

sowania nadal akceptowanych przez obowiązujące

przepisy prawne przydomowych oczyszczalni opar-

tych na osadnikach gnilnych i drenażach rozsącza-

jących, w przypadku których ścieki mogą być wpro-

wadzane do ziemi już po usunięciu 20% ładunku

BZT

5

oraz 50% ładunku zawiesin ogólnych.

W prak-

tyce oznaczałoby to np. że z systemu przydomowych

oczyszczalni przyjmującego ścieki wytwarzane przez

1 tys. osób do środowiska wraz z „oczyszczonymi”

ściekami traﬁałby ładunek zanieczyszczeń orga-

nicznych porównywalny wielkością do zrzucanego

przez zbiorczą oczyszczalnię obsługującą 12 tys.

mieszkańców.

Aby zapobiec tak nieproporcjonalnemu negatyw-

nemu oddziaływaniu na środowisko, w ramach pro-

gramu priorytetowego środki ﬁnansowemożnapo-

zyskiwać wyłącznie na ﬁnansowaniesystemówPBOŚ

wyposażonych w wysokosprawne urządzenia umoż-

liwiające pełne biologiczne oczyszczenie ścieków.

Spełnienie takich wymogów umożliwi odprowadza-

nie oczyszczonych ścieków nie tylko do ziemi, lecz

również do wód powierzchniowych.

Wyeliminowanie

niskoefektywnych rozwiązań będzie również zgodne

z zapisami ramowej dyrektywy wodnej (RDW), w któ-

rej za cel postawiono osiągnięcie dobrego stanu wód

kraju.

Przy przewidywanej skali krajowych potrzeb

dotyczących budowy systemów POŚ, zbyt łagodne

wymogi postawione tym systemom mogłyby być

przyczyną nieosiągnięcia dobrego stanu lub poten-

cjału ekologicznego wód powierzchniowych, a tym

samym nieosiągnięcia dobrego stanu wód, do czego

RDW zobowiązuje.

Biorąc powyższe pod uwagę, program prioryteto-

wy daje możliwość pozyskania środków wyłącznie na

doﬁnansowanieprzydomowychoczyszczalniścieków

wyposażonych w reaktory biologiczne.

Z uwagi na

fakt, że na krajowym rynku dostępnych jest wiele

urządzeń, których producenci oferowane przez siebie

urządzenia nazywają oczyszczalniami biologicznymi,

w celu umożliwienia inwestorom dokonanie właści-

wego wyboru niezbędnych urządzeń, program prio-

rytetowy daje możliwość ﬁnansowaniaPOŚopartych

na reaktorach biologicznych spełniających wymogi

normy zharmonizowanej „PN-EN 12566-3 Małe

oczyszczalnie ścieków dla obliczeniowej liczby miesz-

kańców (OLM) do 50 – Część 3: Kontenerowe i/lub

montowane na miejscu budowy domowe oczyszczal-

nie ścieków”.

Powyższy fakt musi być potwierdzony

certyﬁkatemwystawionymprzezlaboratoriumno-

tyﬁkowanewKomisjiEuropejskiej.

Norma PN-EN 12566-3 określa wymagania doty-

czące: wymiarów, wytrzymałości konstrukcji, szczel-

ności, pojemności minimalnej, przepustowości hy-

draulicznej, deklarowanej skuteczności oczyszczania,

projektowania, dostępu, trwałości, znakowania, ste-

rowania jakością eksploatacji.

Wymagany certyﬁkat

mogą uzyskać urządzenia, które przeszły praktyczny

test skuteczności oczyszczania ścieków przeprowa-

dzany w różnych warunkach pracy (obciążenie no-

minalne, brak przepływu, niskie, przeciążenie itp.).

Badanie jest podzielone na 10 etapów, po każdym eta-

pie pobierane są próbki do badań określonych para-

metrów ścieków.

Wyniki badań (zawarte w raporcie

z badań) pozwalają na ocenę, czy deklarowane przez

producenta wskaźniki skuteczności oczyszczania

(ChZT – chemiczne zapotrzebowanie na tlen, BZT,

zawiesina i inne) są zachowane.

562

Na etapie opracowywania programu prioryteto-

wego analizowane były również inne normy zharmo-

nizowane, związane z przydomowymi oczyszczalnia-

mi ścieków, w tym norma PN-EN 12566-4 dla osad-

ników montowanych na miejscu budowy oczyszczal-

ni z zestawów prefabrykowanych oraz norma PN-EN

12566-1 dla osadników prefabrykowanych.

Uznano

jednak, że spełnienie wymogów obu ww. norm może

mieć wyłącznie charakter pomocniczy, ponieważ do-

tyczą one parametrów technicznych (wymiary, szczel-

ność, wytrzymałość itp.) osadników gnilnych, które

są urządzeniami służącymi do oczyszczania ścieków

z zawiesiny oraz do magazynowania wyodrębnionych

osadów w trakcie ich fermentacji.

Normy te nie

uwzględniają żadnych parametrów dotyczących sku-

teczności oczyszczania ścieków.

Biorąc pod uwagę powyższe informacje, poniżej

przedstawione zostały odpowiedzi na pytania zawar-

te w piśmie pana Łukasza Zbonikowskiego, posła na

Sejm Rzeczypospolitej.

Ad 1.

Wymienione normy nie dotyczą oczyszczal-

ni ścieków jako całości, lecz poszczególnych urządzeń

wchodzących w ich skład.

Norma PN-EN 12566-1

obejmuje osadniki gnilne, a norma PN-EN 12566-3

reaktory biologiczne.

Nie można więc mówić, że

NFOŚiGW i WFOŚiGW honorują oczyszczalnie po-

siadające inne certyﬁkaty.

Możnanatomiaststwier-

dzić, że WFOŚiGW akceptuje rozwiązania technicz-

ne POŚ, które w opinii NFOŚiGW nie powinny być

stosowane przy budowie dużych systemów przydomo-

wych oczyszczalni ścieków z obawy o znaczące nega-

tywne oddziaływanie takich urządzeń na środowisko

polegające na kumulowaniu na niewielkim obszarze

dużych ładunków zanieczyszczeń zawartych w pod-

czyszczonych ściekach odprowadzanych do środowi-

ska.

Upraszczając, można powiedzieć, że jedne oczysz-

czalnie składają się z osadnika gnilnego, a drugie

z osadnika gnilnego i reaktora biologicznego, co wy-

jaśnia również różnice w ich cenie.

Ad 2.

Wymagając certyﬁkatunapodstawienormy

PN-EN 12566-3, narodowy fundusz dokłada wszel-

kich starań, aby ﬁnansowane przez niego obiekty

były jak najlepszej jakości i w jak najlepszy sposób

chroniły środowisko.

Jest to również działanie w imie-

niu inwestorów.

Większość z nich to jednostki samo-

rządu terytorialnego, które instalując urządzenia

nieposiadające odpowiednich certyﬁkatów:

— nie mogą mieć pewności, że wszystkie deklarowa -

ne parametry kupowanych urządzeń są prawdziwe,

— w przypadku awarii lub innych sytuacji nad -

zwyczajnych mogą zostać uznane za winne niestoso-

wania zasady ostrożności,

— ryzykują, że założony efekt ekologiczny może

nie zostać osiągnięty,

— narażają się na negatywną ocenę ze strony re -

gionalnej izby obrachunkowej co do celowości wyda-

nia środków publicznych,

— mogą zakupić urządzenia, których parametry

w krótkim czasie przestaną być zgodne z planowany-

mi normami emisyjnymi.

Ad 3.

Przeprowadzony na etapie przygotowywania

programu priorytetowego przegląd podmiotów dostar-

czających urządzenia wchodzące w skład przydomo-

wych oczyszczalni ścieków wykazał, że wówczas na

polskim rynku cztery podmioty legitymowały się cer-

tyﬁkatem zgodności z normą PN-EN 12566-3+A-

1:2009, jeden podmiot był na etapie uzyskiwania pra-

wa do legitymowania się takim certyﬁkatem,asześć

podmiotów posiadało certyﬁkatyzgodnezpoprzednią

normą PN-EN 12566-3:2007.

Wprowadzone w normie

PN-EN 12566-3+A1:2009 zmiany w porównaniu do

PN-EN 12566-3:2007 były stosunkowo niewielkie,

przez co podmioty spełniające wymogi starej normy

mogły bez większych problemów zaktualizować swoje

certyﬁkaty.

Zuwaginafakt,żenapolskimrynkujuż

w trakcie opracowywania programu priorytetowego

działało kilkanaście podmiotów, które posiadały lub

były bliskie uzyskania stosownego certyﬁkatu,NFO-

ŚiGW stwierdził, że nie ma obawy narażenia się na

zarzut preferowania konkretnych podmiotów gospo-

darczych.

Co więcej, uznano, że uruchomienie syste-

mu ﬁnansowaniaPBOŚbędziezachętądlapodmiotów

działających w Polsce, które dotąd nie były zaintere-

sowane uzyskaniem certyﬁkatu,douzyskaniago

z myślą o rozszerzeniu rynku zbytu na swoje wyroby

na cały obszar Unii Europejskiej, który bez tego do-

kumentu był dla nich zamknięty.

Odnosząc się do zapytania dotyczącego gmin pow.

włocławskiego, informujemy, że wniosek o doﬁnan-

sowanie budowy przydomowych oczyszczalni ścieków

złożony przez wójta gminy Włocławek został wycofa-

ny pismem z dnia 14 listopada 2012 r. bez podania

przyczyn.

Wnioskodawca, składając wniosek, znał

wymagania programu priorytetowego, w tym rów-

nież wymóg stosowania przydomowych oczyszczalni

spełniających normę PN-EN 12566-3.

Wydaje się

więc, że wymóg spełnienia tej normy nie był powo-

dem wycofania wniosku.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Aneta Wilmańska

w sprawie wsparcia ﬁnansowego

563

7 listopada br., znak: SPS-024-2444/12, w sprawie

wsparcia ﬁnansowegodlaZwiązkuSybirakówwUSA,

uprzejmie informuję.

W swoim zapytaniu pan poseł powołuje się na in-

formację o tym, że Związek Sybiraków w USA z sie-

dzibą w Chicago nie otrzymał pomocy ﬁnansowej

w latach 2007 i 2009 ze środków Ministerstwa Spraw

Zagranicznych.

W związku z tym kwestionuje zasad-

ność umieszczenia związku na liście organizacji po-

lonijnych, które, zgodnie z wcześniejszą informacją

MSZ, należą do grona beneﬁcjentówtychfunduszy.

W świetle dokonanych ustaleń w tej sprawie muszę

stwierdzić, że wyżej wspomniana informacja, nie jest

do końca precyzyjna.

Zgodnie z powyższymi ustaleniami i wcześniej

przekazaną posłowi Kwiatkowskiemu tabelą, obej-

mującą lata 2006–2011, a zatem okres, o który w szcze-

gólności pan poseł obecnie pyta, Związek Sybiraków

otrzymał w tym czasie, a dokładnie w styczniu

2009 r., doﬁnansowaniewkwocie350dolarówame-

rykańskich.

Została ona przeznaczona na wsparcie

organizowanych przez związek obchodów 69. roczni-

cy masowej wywózki Polaków na Syberię.

Jednocze-

śnie pragnę podkreślić, że pomoc ta została w pełni

doceniona, czego wyrazem było pisemne podziękowa-

nie, skierowane do urzędu konsularnego w Chicago

przez prezesa Związku Sybiraków w USA pana Eu-

geniusza Chmielowskiego w lutym 2009 r.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

w sprawie trudnej sytuacji leczenia

zapalenia stawów na Dolnym Śląsku (2446)

pytanie pani Moniki Wielichowskiej, poseł na Sejm

RP, z dnia 16 października 2012 r., w sprawie trudnej

we zapalenie stawów na Dolnym Śląsku, przekazane

przy piśmie pana Marka Kuchcińskiego, wicemar-

SPS-024-2446/12, uprzejmie proszę o przyjęcie na-

do tej ustawy.

Leczenie łuszczycowego zapalenia stawów o prze-

biegu agresywnym inhibitorami TNF, tj. adalimu-

mab, etanercept i inﬂiksimab,aktualnieodbywasię

w ramach programu lekowego, który stanowi konty-

nuację dotychczasowego terapeutycznego programu

zdrowotnego.

Zakwaliﬁkowanieprzedmiotowejtera-

pii jako świadczenia gwarantowanego, ﬁnansowane-

go ze środków publicznych, nastąpiło na podstawie

podpisanego w dniu 17 sierpnia 2011 r. rozporządze-

nia zmieniającego rozporządzenie ministra zdrowia

programu znajduje się w obwieszczeniu ministra

Odnosząc się do kwestii ﬁnansowaniaświadczeń,

ww. ustawy określenie jakości i dostępności oraz ana-

liza kosztów świadczeń opieki zdrowotnej w zakresie

kompetencji Narodowego Funduszu Zdrowia.

Należy

również dodać, że obowiązkiem funduszu jest nale-

żyte zabezpieczenie świadczeń świadczeniobiorcom

w ramach posiadanych środków ﬁnansowych.

Zgod-

nie bowiem z art. 118 ust. 1 cytowanej na wstępie

ustawy plan ﬁnansowyNarodowegoFunduszuZdro-

wia jest zrównoważony w zakresie przychodów i kosz-

tów.

Natomiast zgodnie z art. 132 ust. 5 tejże ustawy

łączna suma zobowiązań funduszu wynikających

O podziale środków ﬁnansowychnaposzczególne

zakresy świadczeń opieki zdrowotnej decydują dyrek-

torzy oddziałów wojewódzkich funduszu, uwzględ-

niając przy tym potrzeby zdrowotne populacji oraz

możliwości realizacji świadczeń w poszczególnych

zakresach w danym regionie Polski.

W związku z powyższym w ramach nadzoru spra-

wowanego przez ministra zdrowia nad funduszem

dyrektor Dolnośląskiego Oddziału Wojewódzkiego

NFZ został poproszony o przekazanie wyjaśnień od-

nośnie do kwestii podnoszonych w zapytaniu pani

poseł.

Jak wynika z uzyskanych wyjaśnień, problem nie-

wystarczającej w stosunku do potrzeb dostępności

leczenia biologicznego łuszczycowego zapalenia sta-

wów na terenie województwa dolnośląskiego został

dostrzeżony i podjęto działania mające na celu popra-

wę w tym zakresie.

564

Zgodnie z informacjami Dolnośląskiego Oddzia-

łu Wojewódzkiego NFZ na początku 2012 r. pro-

gram lekowy „Leczenie łuszczycowego zapalenia

stawów o przebiegu agresywnym” był realizowany

przez czterech świadczeniodawców.

Obecnie na te-

renie województwa dolnośląskiego ww. program

lekowy jest realizowany przez sześciu świadczenio-

dawców:

— Wojewódzki Szpital Specjalistyczny we Wro -

cławiu,

— Samodzielny Publiczny Szpital Kliniczny nr 1

we Wrocławiu,

— Akademicki Szpital Kliniczny im. J. Mikulicza -

-Radeckiego we Wrocławiu,

— 4.

Wojskowy Szpital Kliniczny z Polikliniką

SPZOZ we Wrocławiu,

— Regionalne Centrum Zdrowia sp. z o.o. w Lu -

binie.

Aktualnie objętych leczeniem w ramach progra-

mu lekowego „Leczenie łuszczycowego zapalenia sta-

wów o przebiegu agresywnym” jest 38 osób.

Nato-

miast 22 osoby oczekują na leczenie w związku z za-

kwaliﬁkowaniemichprzezZespółKoordynacyjnydo

Spraw Leczenia Biologicznego w Chorobach Reuma-

tycznych powoływany przez prezesa Narodowego

Funduszu Zdrowia.

Liczbę osób objętych leczeniem

w ramach przedmiotowego programu oraz oczekują-

cych na leczenie u poszczególnych świadczeniodaw-

ców przedstawia tabela 1.

Tabela 1

Nazwa Świadczeniodawcy

Liczba osób

objętych

leczeniem

Liczba osób

oczekujących

na leczenie

Wojewódzki Szpital

Specjalistyczny we Wrocławiu

7 8

Samodzielny Publiczny Szpital

1 1

Akademicki Szpital Kliniczny

we Wrocławiu

10 13

4.

Wojskowy Szpital Kliniczny

15 0

SP Zespół Opieki Zdrowotnej

w Świdnicy

3 0

Regionalne Centrum Zdrowia

Sp. z o.o. w Lubinie

2 0

Razem 38 22

Ponadto, jak wynika z wyjaśnień Dolnośląskiego

Oddziału Wojewódzkiego NFZ, w planie zakupów na

2013 r. kwota przeznaczona na ﬁnansowanieleczenia

w ramach programu lekowego „Leczenie łuszczyco-

wego zapalenia stawów o przebiegu agresywnym”

wynosi 2 969 860 zł, co stanowi wzrost o ok. 157%

w stosunku do nakładów poniesionych przez Dolno-

śląski OW NFZ na przedmiotowe świadczenie w 2012 r.

Łączna kwota zobowiązań przeznaczonych na reali-

Tabela 2 przedstawia szczegółowe koszty związa-

ne z realizacją programu przez poszczególnych świad-

czeniodawców.

Tabela 2

Nazwa

Świadczeniodawcy

Wartość umowy

w okresie

01–06.2012*

)

Wartość umowy

w okresie

07–12.2012*

)

Wykonanie

w okresie

01–06.2012**

)

Wykonanie

w okresie

07–12.2012**

)

Wartość umowy

w okresie

01–12.2012*

)

Wykonanie

w okresie

01–12.2012**

)

Wojewódzki Szpital

Specjalistyczny

we Wrocławiu

82 664 117 820 123 000 109 320 200 484 232 320

Samodzielny Publiczny

Szpital Kliniczny nr 1

13 178 21 194 2 553 19 039 34 372 21 592

Akademicki Szpital

Kliniczny we Wrocławiu

137 568 137 568 230 010 175 401 275 136 405 411

4 Wojskowy Szpital

Kliniczny z Polikliniką

255 610 240 348 255 612 274 559 495 958 530 171

SP Zespół Opieki

Zdrowotnej w Świdnicy

23 466 18 784 19 231 52 585 42 250 71 817

Regionalne Centrum

Zdrowia Sp. z o.o.

w Lubiniu

54 992 50 104 41 491 23 423 105 096 64 914

*

)

stan na 7 listopada 2012 r.

**

)

stan na 19 listopada 2012 r.

565

Mając zatem na uwadze powyższe informacje, na-

leży oczekiwać, iż działania podjęte przez Dolnoślą-

ski Oddział Wojewódzki NFZ przyczynią się do zna-

czącej poprawy dostępności leczenia biologicznego

łuszczycowego zapalenia stawów na terenie woje-

wództwa dolnośląskiego.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Sławomir Neumann

Odpowiadając na zapytanie posła Sławomira Kło-

sowskiego w sprawie okoliczności zatrudnienia w Od-

dziale Terenowym Agencji Nieruchomości Rolnych

pana Łukasza Tuska i pana Adama Krupy, uprzejmie

informuję, co następuje.

Z wyjaśnień uzyskanych z Agencji Nieruchomości

Rolnych wynika, że pan Łukasz Tusk został zatrud-

niony z dniem 1 października br. przez administra-

tora mienia niezagospodarowanego w Oleśnie na

stanowisku specjalisty na podstawie umowy o pracę,

która zostanie rozwiązana z dniem 31 grudnia 2012 r.,

Łukasz Tusk posiada wykształcenie wyższe licen-

cjackie.

Ze względu na posiadaną wiedzę z zakresu

funkcjonowania Agencji Nieruchomości Rolnych, po-

partą pracą w sejmowej Komisji Rolnictwa i Rozwoju

ku z przewidywanymi zmianami w funkcjonowaniu

agencji, administrator uznał za zasadne zatrudnienie

pana Łukasza Tuska w celu zdynamizowania wyko-

nywania zadań w kontekście planowanego zniesienia

jednostek gospodarczych zasobu z dniem 31 grudnia

2012 r.

Zdaniem agencji zatrudnienie pana Łukasza

Tuska na okres 3 miesięcy nie spowoduje przekro-

czenia limitu zatrudnienia w jednostkach gospodar-

czych zasobu ani nie stoi w sprzeczności z osiągnię-

ciem zaplanowanego obniżenia zatrudnienia w jgz

o 30%, ponieważ umowa ta ulegnie rozwiązaniu.

Jeżeli natomiast chodzi o zatrudnienie pana Adama

Krupy, to z wyjaśnień agencji wynika, że w dniu

– dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Nierucho-

mości Rolnych w Opolu został rozpoczęty w Biurze Pre-

zesa Agencji Nieruchomości Rolnych nabór na stano-

wisko zastępcy dyrektora Oddziału Terenowego Agen-

cji Nieruchomości Rolnych w Opolu.

Do naboru przy-

stąpiło 3 kandydatów, z których tylko 2 osoby spełnia-

ły wymogi formalne i zostały zakwaliﬁkowanedo

II etapu, tj. rozmowy kwaliﬁkacyjnej.

Wwynikuroz-

mowy kwaliﬁkacyjnejtrzyosobowakomisjawybrałana

powyższe stanowisko pana Adama Krupę, ponieważ

wykazał się on dużą wiedzą merytoryczną z zakresu

zagadnień dotyczących funkcjonowania Agencji Nieru-

chomości Rolnych.

W związku z powyższym w dniu

8 lutego 2012 r. pan Adam Krupa został powołany na

stanowisko zastępcy dyrektora Oddziału Terenowego

Ponadto uprzejmie informuję, że minister rolnic-

twa i rozwoju wsi nie miał żadnego wpływu na za-

trudnienie powyższych osób w Agencji Nieruchomo-

ści Rolnych oraz Administracji Mienia Niezagospo-

darowanego w Oleśnie.

Podsekretarz stanu

Tadeusz Nalewajk

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na prze-

słane przy piśmie nr SPS-024-2457/12 z dnia 7 listo-

pada 2012 r. zapytanie posła Macieja Orzechowskie-

go w sprawie przepisów regulujących przewóz osób

drezynami, uprzejmie informuję, co następuje.

I. Działalność gospodarczą polegającą na wykony-

waniu przewozów kolejowych osób reguluje art. 43

Działalność taka podlega licencjonowaniu.

Wyjąt-

kiem od tej zasady są przewozy w obrębie bocznicy

lub stacji kolejowej (art. 44 ww. ustawy).

W celu przewozu osób drezynami przedsiębiorca

powinien posiadać licencję przewoźnika na wykony-

wanie przewozów kolejowych osób wydaną przez pre-

zesa Urzędu Transportu Kolejowego, która jest po-

twierdzeniem zdolności przedsiębiorcy do wykony-

wania funkcji przewoźnika kolejowego na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej.

566

II.

Dopuszczenie do eksploatacji pojazdów kolejo-

wych na liniach kolejowych zarządzanych przez PKP

Polskie Linie Kolejowe SA odbywa się na zasadach

określonych w:

1) przywołanej wyżej ustawie z dnia 28 marca

2) przepisach wydanych na podstawie upoważ-

a) rozporządzeniu ministra infrastruktury z dnia

ków technicznych eksploatacji pojazdów kolejowych

b) rozporządzeniu ministra transportu, budow-

c) rozporządzeniu ministra infrastruktury z dnia

technicznej pojazdów kolejowych (Dz. U. Nr 37,

poz. 330),

d) rozporządzeniu ministra transportu z dnia

winny znajdować się w pojeździe kolejowym (Dz. U.

Zgodnie z określonymi wyżej normami prawnymi

drezyny, podobnie jak wszystkie pojazdy kolejowe,

aby zostały dopuszczone do eksploatacji na liniach

kolejowych zarządzanych przez PKP PLK SA, muszą

spełniać następujące warunki:

1) posiadać ważne zezwolenie na dopuszczenie do

prezesa Urzędu Transportu Kolejowego;

2) posiadać dokument potwierdzający, że pojazd

sprawności technicznej pojazdu kolejowego), wysta-

wiany przez przewoźnika.

III.

W celu realizacji przejazdów drezynami po

liniach zarządzanych przez PKP PLK SA dysponent

pojazdu kolejowego powinien posiadać ważną licencję

przewoźnika w zakresie przewozu osób, pojazd kole-

jowy powinien być dopuszczony do eksploatacji i spraw-

ny technicznie (zgodnie z przepisami podanymi w punk-

cie II) oraz wyposażony w dokumenty określone

w rozporządzeniu ministra transportu z dnia 2 listo-

pada 2006 r. w sprawie dokumentów, które powinny

Przejazdy pojazdów kolejowych (drezyn) po li-

niach zarządzanych przez PKP PLK SA odbywają się

zgodnie z rozporządzeniem ministra infrastruktury

Powyższe rozporządzenie oraz ustawa z dnia

lują warunków i zasad korzystania z nieczynnych

linii/odcinków linii kolejowych.

Przejazdy po liniach

wyłączonych z ruchu pociągów odbywają się w opar-

ciu o opracowywany przez właściwy zakład linii ko-

lejowych, na każde wystąpienie przewoźnika, regu-

lamin prowadzenia ruchu na liniach, dla których nie

jest przygotowywany rozkład jazdy pociągów.

Kierujący tym pojazdem powinien posiadać licen-

cję maszynisty odpowiedniej kategorii wydaną na pod-

stawie rozporządzenia ministra infrastruktury z dnia

nisty uprawniające do kierowania wskazanym rodza-

jem pojazdu kolejowego na określonej infrastrukturze

wydane na podstawie rozporządzenia ministra infra-

poz. 1658) do dnia 1 grudnia 2017 r. kierujący pojaz-

dem może posiadać prawo kierowania pojazdem kole-

jowym wydane na podstawie rozporządzenia ministra

cowników zatrudnionych na stanowiskach bezpośred-

nio związanych z prowadzeniem i bezpieczeństwem

jów pojazdów kolejowych oraz pojazdów kolejowych

metra (Dz. U. Nr 59, poz. 301, z późn. zm.).

IV.

Jednocześnie informuję, że w przygotowanym

w Ministerstwie Transportu, Budownictwa i Gospo-

darki Morskiej projekcie nowelizacji ustawy z dnia

26 lipca 2012 r. został przyjęty przez komitet stały

Rady Ministrów, przewidziano zmianę w art. 18 ust.

5, w którym mowa, że z obowiązku uzyskania licen-

cji i świadectwa maszynisty zwolnieni są prowadzący

pojazdy kolejowe m.in. po liniach turystycznych, które

są eksploatowane w celach wykonywania przewozów

w tym kolei wąskotorowych.

Do osób wykonujących te

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na za-

567

znak: SPS-023-2461/12, w sprawie wysokości zadłu-

tów mieszkaniowych starego portfela, uprzejmie

przedstawiam, co następuje.

Przewidywany stan zadłużenia z tytułu kredytów

mieszkaniowych spłacanych w oparciu o przepisy art. 7,

dzień 31 grudnia 2012 r. przedstawiony został w za-

łączonej tabeli.

Informacja opracowana została na

podstawie rozliczeń przekazywanych w okresach

kwartalnych ministrowi transportu, budownictwa

i gospodarki morskiej przez bank PKO BP SA (obsłu-

gujący największy portfel kredytów mieszkaniowych

starego portfela), zgodnie z trójstronną umową z dnia

10 września 2004 r. zawartą pomiędzy ministrem

właściwym ds. budownictwa, gospodarki przestrzen-

nej i mieszkaniowej, ministrem ds. ﬁnansówpublicz-

nych i bankiem PKO BP SA.

Załącznik

Informacja o przewidywanym stanie zadłużenia

kredytobiorców z tytułu kredytów mieszkaniowych

L.p.

Zadłużenie kredytobiorców

spłacających zadłużenie

z tytułu kredytów

tzw. starego portfela

wg następujących

kryteriów spłaty

Szacunkowe

zadłużenie

według stanu

na dzień

(w tysiącach złotych)

1 2 3

1. art. 7

z tytułu:

kredytu (kapitału) 220 405,00

skapitalizowanych odsetek 917 855,30

łącznie zadłużenie bankowe 1 138 260,30

przejściowo wykupionych odsetek 5 174 111,80

łącznie zadłużenie 6 312 372,10

liczba mieszkań 64 500

2. art. 8

z tytułu:

kredytu (kapitału) 593,20

skapitalizowanych odsetek 465,85

łącznie zadłużenie bankowe 1 059,05

przejściowo wykupionych odsetek 11 483,05

łącznie zadłużenie 12 542,10

liczba kredytów 148

3. art. 11

z tytułu:

kredytu (kapitału) 15,00

skapitalizowanych odsetek 6 484,90

łącznie zadłużenie bankowe 6 499,90

przejściowo wykupionych odsetek 6 484,85

łącznie zadłużenie 12 984,75

liczba mieszkań 374

4.

łącznie zadłużenie (art. 7, art. 8

i art. 11)

z tytułu:

kredytu (kapitału) 221 013,20

skapitalizowanych odsetek 924 806,05

łącznie zadłużenie bankowe 1 145 819,25

przejściowo wykupionych odsetek 5 192 079,70

łącznie zadłużenie 6 337 898,95

liczba mieszkań 65 022

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Piotr Styczeń

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pi-

przekazujące zapytanie posła Dariusza Cezarego

padach, przedstawiam następujące wyjaśnienia.

Uprzejmie informuję, że na mocy ustawy z dnia

poz. 1458), wprowadzono zmianę w art. 42 ustawy

z odpadami medycznymi i weterynaryjnymi, która

polegała na dodaniu ust. 1a w brzmieniu: zakazuje

568

się unieszkodliwiania zakaźnych odpadów medycz-

nych i zakaźnych odpadów weterynaryjnych w inny

tyce oznaczało, że odpady te mogły być unieszkodli-

wiane jedynie w drodze spalania w spalarniach od-

padów.

Zmiana ta została wprowadzona z inicjatywy

poselskiej, w trakcie procedowania projektu ustawy

przedłożonej przez rząd (przedłożenie rządowe nie

zawierało powyższej propozycji).

Podobnie w ramach

su nowelizacji przepisów ustawy o odpadach zostały

zaproponowane nowe przepisy dotyczące gospodaro-

mi odpadami weterynaryjnymi, dopuszczające stoso-

wanie innych niż termiczne metody unieszkodliwia-

nia ww. odpadów.

Jednakże w trakcie prac parlamen-

tu zapisy te zostały zastąpione obecnie obowiązują-

Ostatni rządowy projekt ustawy o odpadach sta-

nowi kolejną próbę zmian przypisów w zakresie go-

spodarowania odpadami medycznymi i weterynaryj-

nymi (obecnie procedowany w Sejmie – druki nr 456

i 853), w którym zaproponowane przez rząd rozwią-

zania w zakresie unieszkodliwiania zakaźnych odpa-

nych w odróżnieniu od obecnego stanu prawnego

zakładają możliwość funkcjonowania różnych tech-

nologii do unieszkodliwiania odpadów medycznych.

Celem wprowadzonych zmian jest umożliwienie sto-

sowania wszystkich skutecznych metod unieszkodli-

Z kolei podczas prac prowadzonych w podkomisji

ustawy o odpadach posłowie wprowadzili zmianę

w przepisach dotyczących metod unieszkodliwiania

ww. odpadów, która miała na celu szczegółowe wska-

zanie postępowania z odpadami medycznymi i wete-

rynaryjnymi, w szczególności z zakaźnymi odpadami

mi (art. 95 projektu ustawy o odpadach).

Dopuszczal-

nymi metodami unieszkodliwiania zakaźnych odpa-

nych jest ich termiczne przekształcanie w spalar-

niach odpadów niebezpiecznych lub zastosowanie

innych metod (np. autoklawowanie), w wyniku któ-

rych powstające odpady będą następnie poddawane

ny wzmacniają odpowiedzialność wytwórcy zakaź-

terynaryjnych za końcowe unieszkodliwienie tych

odpadów.

Wytwórca ten odpowiadać będzie za wy-

tworzone przez siebie odpady zakaźne aż do ostatecz-

nego ich unieszkodliwienia bez względu na zastoso-

wane metody.

Unieszkodliwienie zostanie potwier-

dzone stosownym dokumentem, którego jeden z eg-

zemplarzy przekazywany będzie do wojewódzkiego

Warto zauważyć, że w projekcie ustawy o odpa-

dach zakazano zbierania odpadów, które powstały

podczas unieszkodliwiania zakaźnych odpadów me-

metodami innymi niż termiczne przekształcanie od-

padów.

Przepis ten został wprowadzony, ponieważ

gromadzenie wspomnianych odpadów poza miejsca-

mi ich wytwarzania oraz miejscami przeznaczonymi

do ich odzysku lub unieszkodliwiania jest nieuzasad-

nione z punktu widzenia ochrony środowiska.

Ponadto uprzejmie informuję, że Narodowy Fun-

znaje doﬁnansowaniezadańinwestycyjnychiniein-

westycyjnych w oparciu o zapisy zawarte w progra-

mach priorytetowych (PP), które są prezentowane

na stronach NFOŚiGW.

Programem priorytetowym,

w ramach których możliwe jest doﬁnansowanie

przedsięwzięć z zakresu zagospodarowania odpadów

niebezpiecznych, w tym zakaźnych odpadów medycz-

gram „Gospodarowanie odpadami innymi niż komu-

nalne”, w ramach którego są możliwe jest doﬁnanso-

wanie pięciu rodzajów przedsięwzięć, między innymi

przedsięwzięć polegających na termicznym prze-

kształcanie odpadów z odzyskiem energii.

Ponadto

należy zauważyć, że w ostatnich trzech latach nie

odrzucono żadnego wniosku o doﬁnansowanieprzed-

sięwzięć dotyczących inwestycji w zakresie zagospo-

darowania odpadów medycznych.

W ramach weryﬁ-

kacji wniosków dokonywana jest analiza kosztów,

a także analiza ﬁnansowaiekonomicznaprzedsię-

wzięcia, co ma wpływ na warunki doﬁnansowania.

Ponadto uprzejmie informuję, że przedstawiciele

Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospo-

darki Wodnej nie mają formalnych kompetencji do

tworzenia prawa, tj. przygotowywania rządowych

projektów aktów normatywnych, a aktywne uczest-

nictwo NFOŚiGW w poszczególnych etapach proce-

dur legislacyjnych zarówno na etapie prac rządo-

wych, jak i podczas prac parlamentarnych związane

jest z powierzeniem tej państwowej osobie prawnej

zadań publicznych związanych z ﬁnansowaniem

ochrony środowiska i gospodarki wodnej.

Natomiast

w przypadku dyskusji dotyczącej kwestii ﬁnansowa-

nia inwestycji z zakresu ochrony środowiska, biorąc

pod uwagę posiadane przez fundusz doświadczenie,

zasadne jest umożliwienie wyrażenia opinii przez

przedstawiciela tej instytucji.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

569

Odpowiedź

sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

pytanie panów posłów Sławomira Kopycińskiego i Wi-

tolda Klepacza, z dnia 22 października 2012 r., prze-

słane przy piśmie pana Marka Kuchcińskiego, wice-

SPS-024-2465/12), w sprawie konkursów na realiza-

cję świadczeń opieki medycznej w Śląskim Oddziale

Wojewódzkim Narodowego Funduszu Zdrowia, uprzej-

mie proszę o przyjęcie stanowiska co do treści pytań

zawartych w przedmiotowym zapytaniu.

Odnosząc się do pytania dotyczącego możliwości

prowadzenia działalności gospodarczej przez pracow-

ników Narodowego Funduszu Zdrowia oraz prowa-

dzenia działalności gospodarczej przez ówczesnego

naczelnika Wydziału Świadczeń Medycznych Ślą-

skiego OW NFZ, uprzejmie informuję, iż kwestię do-

tyczącą możliwości prowadzenia działalności gospo-

darczej przez pracowników NFZ reguluje art. 112

Zgodnie z przytoczonym przepisem ustawy pracow-

nicy funduszu nie mogą być jednocześnie:

ją się o zawarcie takich umów;

pracującymi ze świadczeniodawcami, którzy zawarli

tów tworzących w rozumieniu przepisów o działalno-

ści leczniczej;

4) członkami organów lub pracownikami jedno-

stek samorządu terytorialnego;

dzącego działalność ubezpieczeniową na podstawie

10% kapitału zakładowego, w każdej z tych spółek,

9) członkami rady funduszu oraz rad oddziałów

wojewódzkich funduszu.

Ponadto pracownicy funduszu nie mogą bez zgo-

dy prezesa funduszu podejmować zatrudnienia u in-

nego pracodawcy oraz wykonywać działalności go-

spodarczej.

Zgodnie z wyjaśnieniami płatnika świadczeń pra-

cownicy Śląskiego OW NFZ w związku z wymienio-

nymi powyżej pewnymi ograniczeniami w zakresie

aktywności zawodowej składają stosowne oświadcze-

nia, a także dodatkowe oświadczenie o konieczności

powiadomienia pracodawcy o ewentualnych zmia-

nach dotyczących informacji zawartych we wcze-

śniejszych oświadczeniach.

Z oświadczeń złożonych przez ówczesnego naczel-

nika Wydziału Świadczeń Medycznych Śląskiego

OW NFZ wynika, że nie zachodziły wobec niego prze-

słanki świadczące o możliwości naruszenia przyto-

czonego powyżej art. 112 ustawy.

Pracownik ten nie

prowadził również działalności gospodarczej (w tym

w dziedzinie ochrony zdrowia), jak również nie był

zatrudniony u innego pracodawcy (oświadczenia

z 4 maja 2010 r.).

Równocześnie uprzejmie informuję,

iż Śląski OW NFZ nie zwracał się do Krajowego Re-

jestru Sądowego z zapytaniem, czy pracownik od-

działu ﬁgurujewrejestrzesądowymzuwaginabrak

takiego obowiązku.

W przypadku pytania dotyczącego objęcia stano-

wiska prezesa spółki Euromedic Poland przez córkę

ówczesnego naczelnika Wydziału Świadczeń Medycz-

nych Śląskiego OW NFZ, uprzejmie informuję, iż

przytoczone przepisy art. 112 ww. ustawy nie nakła-

dają obostrzeń w zakresie aktywności zawodowej na

członków rodziny pracownika NFZ.

Odnosząc się do pytania dotyczącego czynności

kontrolnych prowadzonych przez Centralne Biuro

Antykorupcyjne w Śląskim OW NFZ, uprzejmie in-

formuję, iż ww. czynności kontrolne w zakresie kon-

troli zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki

OW NFZ w wybranych rodzajach i zakresach świad-

czeń zostały w dniu 13 listopada br. przedłużone do

dnia 28 lutego 2013 r.

W kwestii dotyczącej dalszego pełnienia obowiąz-

ków służbowych na mocy umowy o pracę przez ów-

czesnego naczelnika Wydziału Świadczeń Medycz-

nych Śląskiego OW NFZ uprzejmie informuję, iż

omawiana osoba nie jest już pracownikiem Śląskiego

OW NFZ.

Umowa o pracę została rozwiązana dnia

6 sierpnia 2012 r. bez wypowiedzenia, na podstawie

czych.

Jak wskazuje Śląski OW NFZ, naczelnik Wydzia-

łu Świadczeń Medycznych, jako przewodniczący ko-

misji prowadzącej postępowania w sprawie zawarcia

puścił się poważnych nieprawidłowości w stosowaniu

procedur konkursu ofert polegających na:

— podejmowaniu ponownych negocjacji z oferen -

tami (72 przypadki) dotyczących ceny i liczby świad-

czeń już po podpisaniu protokołów końcowych z ne-

570

gocjacji – wspomniane działania nie tylko były

sprzeczne z procedurą, ale naruszyły także zasadę

równego traktowania podmiotów, do której fundusz

jest zobowiązany, co wynika z art. 134 ust. 1 ustawy

środków publicznych; pozostali oferenci nie zostali

poinformowani o możliwości przeprowadzenia po-

nownych negocjacji – taka sytuacja mogła spowodo-

wać konieczność ewentualnego powtórzenia całego

postępowania;

— doprowadzeniu do zawarcia umowy z oferentem,

którego oferta powinna być odrzucona z uwagi na nie-

spełnienie warunków realizacji świadczeń gwaranto-

wanych;

— braku nadzoru nad pracą komisji w zakresie

skompletowania dokumentacji potwierdzającej czyn-

ności wykonywane przez komisje konkursowe.

Odnosząc się do pytania dotyczącego zawarcia

w trybie rokowań umowy o udzielanie świadczeń

opieki zdrowotnej z Beskidzkim Centrum Onkologii

muję, że w wyniku rozstrzygniętych postępowań

konkursowych z dniem 1 stycznia 2012 r. zawarto

w Bielsku-Białej oraz Szpitalem Ogólnym im. dr Ed-

munda Wojtyły w Bielsku-Białej.

W wyniku zakończonych postępowań w trybie

konkursu ofert w rodzaju leczenie szpitalne fundusz

zawarł umowy z Beskidzkim Centrum Onkologii im.

enterologia – hospitalizacja, onkologia kliniczna – ho-

spitalizacja (3 miejsca wykonywania świadczeń), gi-

nekologia onkologiczna – hospitalizacja, anestezjolo-

gia i intensywna terapia – hospitalizacja, chirurgia

ogólna – hospitalizacja oraz izba przyjęć.

Jak wskazuje płatnik świadczeń, ww. świadcze-

niodawca złożył odwołanie w zakresie rozstrzygnię-

cia postępowania w sprawie zawarcia umów o udzie-

w rodzaju: leczenie szpitalne, świadczenia w zakre-

sie: chirurgia onkologiczna – hospitalizacja.

Ówcze-

sny dyrektor Śląskiego OW NFZ uwzględnił to odwo-

łanie, w wyniku czego zostały ogłoszone rokowania,

do których zaproszono wskazany powyżej podmiot

leczniczy.

W wyniku zakończonego postępowania w sprawie

zawarcia umów w trybie rokowań z dniem 1 lutego

2012 r. fundusz zawarł umowę z Beskidzkim Cen-

w zakresie: chirurgia onkologiczna – hospitalizacja.

Równocześnie uprzejmie informuję, iż w dniach od

16 do 27 kwietnia 2012 r. pracownicy Centrali Naro-

dowego Funduszu Zdrowia przeprowadzili w Śląskim

OW NFZ postępowanie kontrolne, którego zakresem

objęto: prawidłowość stosowania obowiązującej w NFZ

nych na podstawie ustawy o świadczeniach opieki

zdrowotnej ﬁnansowanychześrodkówpublicznych,

branych rodzajach świadczeń, w tym zawieranie umów

wotnej ﬁnansowanychześrodkówpublicznych.

W wyniku ustaleń poczynionych w toku kontroli

prezes NFZ wystosował do ówczesnego dyrektora

Śląskiego OW NFZ wystąpienie pokontrolne zawie-

wraz z zaleceniami mającymi na celu usunięcie

stwierdzonych nieprawidłowości.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Sławomir Neumann

w sprawie przekazania środków ﬁnansowych

pytanie (pismo SPS-024-2472/12 z dnia 7 listopada

w sprawie przekazania środków ﬁnansowychnara-

towanie tczewskiego mostu drogowego na Wiśle, pro-

szę o przyjęcie poniższego stanowiska.

podporach 5 i 6.

Według koncepcji modernizacji/przebudowy histo-

rycznego mostu, całkowity koszt prac projektowych

nę 5 przęseł z lat 1946–1947 i 1957 r. na trzy nowe,

konserwację i modernizację najstarszych XIX-wiecz-

571

W nawiązaniu do pytań pana posła o możliwość

przejęcia własności tczewskiego mostu przez Skarb

Państwa uprzejmie informuję, że minister kultury

w odniesieniu do majątku Skarbu Państwa, zarówno

w kwestii zarządzania wspomnianym majątkiem, jak

również przejmowania nieruchomości na własność

Skarbu Państwa.

Minister kultury i dziedzictwa narodowego, dzia-

„Dziedzictwo kulturowe”, priorytet: 1 Ochrona zabyt-

ne w przepisach ustawy o ochronie zabytków i opiece

którego dotyczy wniosek musi być objęty ochroną

przy tej części mostu.

Z ewentualnej dotacji nie mogą

być ﬁnansowaneelementyinfrastrukturydrogowej

wierzchni, wymiana lub wzmocnienie konstrukcji

w celu podniesienia nośności mostu itp.

twa narodowego udzielił w roku 2012 powiatowi

tczewskiemu doﬁnansowaniawkwocie500tys.zł,

z przeznaczeniem (na wniosek beneﬁcjenta)naprace

owanej na podporze nr 6 jako najbardziej zagrożone-

go katastrofą budowlaną elementu historycznej czę-

ści mostu.

W chwili obecnej beneﬁcjentrealizujeza-

łożony program prac remontowo-konserwatorskich.

Ewentualna kontynuacja prac konserwatorskich

przy zabytkowej, wpisanej do rejestru zabytków, części

mostu może się odbyć po złożeniu i pozytywnym rozpa-

trzeniu wniosku powiatu tczewskiego w ramach pro-

zabytków.

Najbliższy termin naboru wniosków na rok

2013 upływa w dniu 30 listopada 2012 r.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Piotr Żuchowski

Warszawa, dnia 4 grudnia 2012 r.

Szanowna Pani Marszałek!

W odpowiedzi na

-2350-(1)/12) zapytanie posła na Sejm RP pana Zbi-

(SPS-024-2474/12), uprzejmie informuję, iż zgodnie

zwaną dalej „ustawą”, minister właściwy ds. łączno-

ści w procesie cyfryzacji telewizji naziemnej odpowie-

dzialny jest za przeprowadzenie kampanii informa-

cyjnej o naziemnej telewizji cyfrowej (art. 16).

Mini-

sterstwo Administracji i Cyfryzacji, realizując obo-

wiązki wynikające z ustawy, prowadzi zintensyﬁko-

waną kampanię informującą o procesie w Internecie,

telewizji, radiu oraz prasie.

Niezależnie od prowadzonych działań informacyj-

nych ministerstwo prowadzi również cykliczne bada-

nia mające na celu analizę przygotowania gospo-

darstw domowych do odbioru naziemnej telewizji

cyfrowej.

Badania te wskazują, jakich informacji

oczekują obywatele, a także jakie mają problemy

w związku z wprowadzaniem cyfrowego odbioru.

Wy-

niki tych badań stanowią podstawę do podejmowania

dalszych działań związanych z procesem cyfryzacji.

W sierpniu br. przeprowadzone zostało badanie

przedstawicieli grup zagrożonych wykluczeniem cy-

frowym, którego celem była diagnoza stanu wiedzy

na temat procesu cyfryzacji wśród osób starszych,

z niższym wykształceniem oraz zamieszkujących te-

reny wiejskie.

Badanie pokazało, że jednym z powo-

dów niepodjęcia dotychczas przez osoby z tej grupy

działań zmierzających do dostosowania odbiornika

do odbioru naziemnej telewizji cyfrowej był w głów-

nej mierze brak wiedzy o terminach wyłączenia emi-

sji analogowych.

Pojawiały się opinie, że proces ten

zapewne będzie jeszcze trwał przynajmniej kilka lat,

co oznacza, że społeczeństwo ma wystarczająco dużo

czasu na przygotowanie się.

Z komentarzy badanych

można wnioskować, że część osób podejmie działanie

dopiero w chwili, gdy utraci sygnał analogowy.

Obec-

nie osoby te nie czują motywacji, by zaopatrzyć się

w niezbędny sprzęt.

Oczywiście brak działań wyni-

kał również z obawy o koszty, jakie będzie trzeba

ponieść, by móc odbierać sygnał cyfrowy.

Osoby za-

grożone wykluczeniem cyfrowym to przeważnie oso-

by starsze, o niskich zarobkach.

Wydatek 100–200 zł

na zakup dekodera to dla nich duże obciążenie ﬁnan-

sowe.

Zgodnie z wynikami badań takie osoby liczą,

że w późniejszych etapach procesu cyfryzacji bądź po

572

jego zakończeniu dekodery będą taniały bądź będą

rozdawane za darmo.

Osoby uboższe wskazywały, że

w kwestii urządzeń do odbioru naziemnej telewizji

cyfrowej często liczą na pomoc rodziny lub państwa,

które sﬁnansujezakupdekoderaipomożegozain-

stalować.

Brak informacji o terminach wyłączenia telewizji

analogowej był jedyną przyczyną niepodjęcia dotych-

czas żadnych działań w zakresie przygotowania się

do odbioru naziemnej telewizji cyfrowej.

W związku

z tym we wszystkich przekazach, jakie ministerstwo

przygotowywało w ramach prowadzonego na przeło-

mie października i listopada II etapu kampanii, za-

warte były informacje o terminach wyłączenia sy-

gnału analogowego oraz kosztów tego procesu, w tym

cen dekoderów.

Na przełomie września i października br. MAC

przeprowadziło kolejne badanie pn. „Analiza przygo-

towania gospodarstw domowych do odbioru naziem-

nej telewizji cyfrowej – badanie regionalne”.

Celem

było monitorowanie stopnia przygotowania do odbio-

ru naziemnej telewizji cyfrowej mieszkańców woje-

wództwa lubuskiego oraz części województw: wielko-

polskiego, dolnośląskiego, zachodniopomorskiego,

kujawsko-pomorskiego, pomorskiego, warmińsko-

-mazurskiego, na terenie których wyłączenie sygna-

łu naziemnej telewizji analogowej nastąpić miało

w listopadzie 2012 r.

Zgodnie z wynikami tego bada-

nia 92,6% społeczeństwa wiedziało o planowanym

zastąpieniu w telewizji naziemnej sygnału analogo-

wego sygnałem cyfrowym, tzn. o procesie cyfryzacji

telewizji.

Jednocześnie badanie wykazało, że odsetek

osób, które nie mają telewizora przystosowanego do

odbioru sygnału telewizji cyfrowej, wyraźnie spada

w porównaniu z przeprowadzonym w sierpniu br. ogól-

nopolskim badaniem ilościowym.

Natomiast zaledwie

4% respondentów wskazało, że przyczyną niedostoso-

wania odbiorników do odbioru naziemnej telewizji cy-

frowej jest brak pieniędzy na zakup dekodera.

W związku z powyższym Ministerstwo Admini-

stracji i Cyfryzacji nie podejmuje obecnie działań w za-

kresie udzielania pomocy w zakupie sprzętu służące-

go do odbioru naziemnej telewizji cyfrowej.

Należy

także zaznaczyć, że doﬁnansowanialubreﬁnanso-

wania urządzeń służących do odbioru naziemnej te-

lewizji cyfrowej nie przewidziano również w regula-

cjach zawartych w ww. ustawie o cyfryzacji.

Natomiast wychodząc naprzeciw ewentualnym

trudnościom, jakie starsze, samotne osoby mogą mieć

z podłączeniem sprzętu do odbioru naziemnej telewi-

zji cyfrowej, Krajowa Izba Gospodarcza Elektroniki

i Telekomunikacji we współpracy z Ministerstwem

stracji i Cyfryzacji przygotowała pakiet edukacyjny

na temat telewizji cyfrowej składający się z projektu

scenariusza lekcji dla szkół ponadpodstawowych

i prezentacji na temat cyfryzacji telewizji naziemnej,

tkaniach z ich rodzicami.

Pakiet ten zawiera szereg

informacji w zakresie procesu przejścia z nadawania

prowadzane zajęcia mają zachęcać uczniów do pomo-

cy w tym procesie osobom starszym z ich najbliższe-

go otoczenia.

Z doświadczeń państw, które wdrożyły

oświatowe mają ogromne znaczenie w dotarciu z in-

formacją o procesie do znacznej części społeczeństwa.

Przekazując uczniom, którzy z reguły są obeznani

z nowymi technikami, niezbędne informacje nie tylko

upowszechniamy wiedzę o cyfryzacji, ale także zachę-

camy ich do pomocy innym: rodzinie, sąsiadom.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Małgorzata Olszewska

-024-2476/12, w sprawie listy zawodów, do których

ma być ułatwiony dostęp, uprzejmie przedstawiam,

co następuje.

Prace nad otwarciem dostępu do zawodów podzie-

lone zostały na trzy etapy.

Pierwszy projekt ustawy

rych zawodów, zwany dalej I ustawą deregulacyjną,

został w dniu 25 września br. przyjęty przez Radę

Ministrów i w dniu 8 października br. przesłany do

Sejmu (druk nr 806).

Pierwsze czytanie projektu od-

było się na 25 posiedzeniu Sejmu Rzeczypospolitej

Polskiej w dniu 8 listopada 2012 r.

Obecnie projekt

poddany został pracom w powołanej przez Sejm w dniu

9 listopada komisji nadzwyczajnej do rozpatrzenia

projektów ustaw deregulacyjnych.

Spośród zawodów

będących przedmiotem zainteresowania pana posła

ustawa ta obejmuje notariuszy, adwokatów i instruk-

torów nauki jazdy.

Jednocześnie dobiegają końca rozpoczęte w dniu

28 września 2012 r. konsultacje społeczne i uzgodnie-

nia międzyresortowe drugiego projektu ustawy (o uła-

twieniu dostępu do wykonywania zawodów ﬁnanso-

wych, budowlanych i transportowych).

Obejmuje on

m.in. zawód maklera papierów wartościowych i ma-

klera giełd towarowych.

Obecnie minister sprawie-

dliwości wraz ze współautorami projektu to jest mi-

573

nistrem ﬁnansówiministremtransportu,budownic-

twa i gospodarki morskiej przystępują do analizy

przesłanych uwag i opinii.

W odniesieniu do pytania o przebieg konsultacji

społecznych informuję, że w dniu 7 marca br. projekt

I ustawy deregulacyjnej przesłano do konsultacji spo-

łecznych.

Wzięło w nich udział blisko 500 podmiotów.

Następnie, we współpracy z właściwymi resortami,

przeanalizowaliśmy pozyskane opinie – każda ze

zgłoszonych uwag podlegała rzetelnemu rozpatrze-

niu.

Wyniki konsultacji społecznych zostały upublicz-

nione na stronach Rządowego Centrum Legislacji

z chwilą przesłania projektu do konsultacji między-

resortowych tj. 21 maja br. Ponadto minister spra-

wiedliwości postanowił wyjść poza standardowe

ramy konsultacji i zaprosić na spotkania przedstawi-

cieli największych i budzących najwięcej kontrowersji

grup zawodowych, jak geodeci, detektywi, pracownicy

ochrony, trenerzy, przewodnicy turystyczni, taksów-

karze czy pośrednicy i zarządcy nieruchomości.

Celem

tych spotkań było pozyskanie jak najszerszej wiedzy

o postulatach środowisk objętych reformą.

Proponowane zmiany w zakresie ustawy Prawo

o adwokaturze zmierzają do ułatwienia dostępu do

zawodu adwokata przez poszerzenie katalogu osób

uprawnionych do wpisu na listę adwokatów bez ko-

nieczności odbycia aplikacji adwokackiej i złożenia

egzaminu adwokackiego o osoby:

— które zdały egzamin sędziowski, prokuratorski

tora nauk prawnych i równocześnie, które przez co

stwowych jednostkach organizacyjnych,

— o komorników z trzyletnim stażem,

— o osoby wykonujące w Sądzie Najwyższym,

wym organie sądowym, w szczególności w Trybuna-

le Sprawiedliwości Unii Europejskiej lub Europej-

skim Trybunale Praw Człowieka zadania odpowia-

dające czynnościom asystenta sędziego.

Osoby takie

wykonują zadania analogiczne, jak asystenci sędzie-

go, z tym, że nie są zatrudnione na tym stanowisku,

co uniemożliwia im skorzystanie z uprawnień przy-

znanym asystentom sędziego.

Projekt zakłada skrócenie z pięciu do trzech lat

okres stażu pracy dla osób, które zatrudnione były

referendarza sądowego, asystenta sędziego, asysten-

ta prokuratora czy też bezpośrednio wykonywały

celariach adwokackich lub radcy prawnego lub na

rzecz urzędów organów władzy publicznej, umożli-

wiający przystąpienie do egzaminu adwokackiego bez

wymogu odbycia aplikacji.

W projekcie poszerzono także katalog osób upraw-

nionych do przystąpienia do egzaminu adwokackiego

bez wymogu odbycia aplikacji:

— o osoby pracujące przy tworzeniu projektów

— o osoby, które zdały egzamin komorniczy.

Proponuje się ponadto likwidację części testowej

egzaminu adwokackiego i jednocześnie dodanie do

zakresu egzaminu zadania z zasad wykonywania

zawodu oraz możliwość rozwiązania zadania z pra-

wa rodzinnego.

Egzamin adwokacki będzie składał

się zatem z pięciu części (po jednym zadaniu z za-

kresu prawa karnego, cywilnego lub rodzinnego,

gospodarczego i administracyjnego oraz z zakresu

zasad wykonywania zawodu), co pociąga za sobą

modyﬁkacjęprzepisówdotyczącychzasadprzepro-

wadzania egzaminu.

W odniesieniu do zawodu notariusza przyjęty

przez Radę Ministrów projekt proponuje utrzymanie

instytucji asesury notarialnej przy jednoczesnym

tariacie) do ubiegania się (bezpośrednio po egzaminie

notarialnym) o powołanie na stanowisko notariusza

na czas określony (na okres 3 lat).

Projektodawca zakłada, iż skoro egzamin nota-

W zakresie zawodu instruktora nauki jazdy przed-

miotowy projekt ma na celu zniesienie wymogu wy-

kształcenia (dotychczas obowiązywał wymóg, co naj-

mniej średniego wykształcenia) oraz skrócenie z 3 do

2 lat okresu posiadania prawa jazdy wymaganego od

nie uprawnienia do kierowania określoną kategorią

pojazdów.

Przedmiotowa zmiana wynika z faktu, iż

dyrektywa 2006/126/WE Parlamentu Europejskie-

jazdy nie określa wymogów dotyczących instrukto-

ra nauki jazdy, pozostawiając tym samym możliwość

swobodnego decydowania o kryteriach dopuszcze-

nia do wykonywania zawodu przez ustawodawcę

krajowego.

W odniesieniu do zawodów maklera papierów

wartościowych i maklera giełd towarowych pragnę

poinformować, ze projekt II ustawy deregulacyjnej

zakłada całkowitą deregulację, tj. likwidację wymo-

574

gów ustawowych na rzecz samoregulacji rynku.

Jed-

nocześnie należy podkreślić, że z uwagi na dobiega-

jące końca konsultacje społeczne i uzgodnienia mię-

dzyresortowe projekt podlegał będzie dalszej analizie

i możliwe jest, że poszczególne jego zapisy ulegną

zmianie.

Informacje o postępie prac udostępnione zo-

staną na stronie internetowej ministra sprawiedli-

wości (www.ms.gov.pl).

Należy zauważyć, że nadmierna regulacja niektó-

rych branż oznacza spadek poziomu konkurencji.

Jest to naturalnym skutkiem mniejszej dostępności

usług.

Przedstawiciele wielu zawodów regulowanych

uzyskują obecnie tzw. rentę ekonomiczną – dodatko-

wą korzyść ﬁnansowąwynikającązzamknięciakon-

kurentom dostępu do rynku.

Należy z całą mocą pod-

kreślić, że celem projektu deregulacji nie jest obniże-

nie jakości usług, ale uruchomienie innych, wolno-

rynkowych metod jej osiągania.

Na straży jakości

usług nie powinny stać państwowe regulacje, głów-

nie dlatego, że jest to w większości przypadków me-

chanizm mniej skuteczny niż konkurencja.

Wśród

pozytywów, których oczekujemy po redukcji barier

ograniczających dostęp do wykonywania zawodów

w pierwszej kolejności wymienić należy wzrost do-

Z kolei w przypadku zawodów, których przedstawicie-

le świadczą usługi przedsiębiorstwom, doprowadzi to

do obniżki kosztów prowadzenia działalności.

Powin-

no to znaleźć pozytywne przełożenie na rozwój gospo-

darczy państwa i wzrost jego konkurencyjności.

Omawiając korzyści z punktu widzenia gospodar-

ki, nie można tracić z oczu celu zasadniczego – uła-

twienia dostępu do zawodów dla młodych ludzi.

We-

dług danych Głównego Urzędu Statystycznego we

wrześniu 2012 r. stopa rejestrowanego bezrobocia

wyniosła 12,4%.

Według danych za II kwartał 2012 r.

najliczniejszą grupę wśród bezrobotnych stanowiły

osoby młode, w tym 19,4% ogółu zarejestrowanych

było w wieku do 24 lat, a kolejne 29,4% miało od

25 do 34 lat.

Stopa bezrobocia wśród osób poniżej

25. roku życia wynosiła 25,2%.

To lepiej niż w wielu

krajach Unii Europejskiej, ale daleko od naszych ma-

rzeń i aspiracji zawodowych młodych Polaków.

Ocze-

kuje się, że deregulacja dostępu do określonych za-

wodów doprowadzi do rozszerzenia możliwości zawo-

dowych obywateli i prawdopodobnego spadku bezro-

bocia wśród grupy najwrażliwszej na ten problem, tj.

wśród osób wchodzących na rynek pracy.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Michał Królikowski

smo, znak: SPS-024-2479/12, dotyczące zapytania

posła Łukasza Zbonikowskiego w sprawie funkcjono-

wania rodzin zastępczych w świetle tragedii w Puc-

ku, uprzejmie informuję.

kwaliﬁkacją,umieszczaniemdzieciorazwsparciem

Ponadto, w kontekście przypadków przemocy w ro-

8.10.2012 r. ze wspólnym apelem do wojewodów, mar-

szałków, prezydentów, burmistrzów, starostów i wój-

mocą w rodzinie oraz o podejmowanie odważnych

i skutecznych przedsięwzięć, które zapewnią ochronę

obowiązujących przepisów prawa zarówno na szcze-

575

pomocy m.in. dzieciom.

W 2010 r. pomocy w formie

terenie kraju (dane ze sprawozdania za rok 2011 będą

dostępne na początku grudnia br.).

Jednocześnie informuję, że w Ministerstwie Pra-

Łączę wyrazy szacunku

Sekretarz stanu

na leczenie uzdrowiskowe lub rehabilitację

uzdrowiskową i z powrotem (2482)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na

nie pana posła Andrzeja Dery w sprawie przejazdu

lub rehabilitację uzdrowiskową, uprzejmie informuję,

że poruszone kwestie nie mieszczą się w kompeten-

cjach ministra pracy i polityki społecznej.

Należy

rehabilitacja lecznicza odbywa się na podstawie od-

rębnych przepisów, a ﬁnansowanajestześrodków

Narodowego Funduszu Zdrowia.

Niemniej pragnę poinformować, że kwestie doty-

czące ulgowych przejazdów m.in. dla osób niepełno-

sprawnych regulują przepisy ustawy z dnia 20 czerw-

z 2012 r.

Nr 1138).

W powyższych przepisach okre-

ślone są uprawnienia do ulgowych przejazdów środ-

nych przewozach osób, wykonywanych przez upraw-

nionych przewoźników kolejowych i autobusowych.

ne do samodzielnej egzystencji oraz zrównani z nimi

inwalidzi I grupy i osoby zaliczone do znacznego stop-

nia niepełnosprawności, niebędące osobami niewido-

mymi, mają prawo do ulgi:

— 49% przy przejazdach pociągami osobowymi

— 37% przy przejazdach pociągami innymi niż

osobowe oraz przy przejazdach autobusami komuni-

kacji przyspieszonej i pospiesznej.

Osoby niewidome, które zostały uznane za nie-

zdolne do samodzielnej egzystencji, mają prawo do

ulgi:

— 93% przy przejazdach pociągami osobowymi

— 51% przy przejazdach pociągami innymi niż

osobowe i autobusami komunikacji innej niż zwykła.

Natomiast osoby niewidome, które nie są uznane

prawo do ulgi:

— 37% przy przejazdach środkami publicznego

Ponadto należy wskazać, że na podstawie powyż-

szych przepisów prawo do 95% ulgi przy przejazdach

wego i autobusowego przysługuje również przewod-

nikowi lub opiekunowi towarzyszącemu w podróży

dzielnej egzystencji.

Z szacunkiem

Sekretarz stanu

Jarosław Duda

Warszawa, dnia 29 listopada 2012 r.

576

Odpowiedź

sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

pytanie pana Andrzeja Dery, posła na Sejm RP, prze-

kazane przy piśmie SPS-024-2482/12, w sprawie prze-

jazdu osób niepełnosprawnych na leczenie uzdrowi-

skowe lub rehabilitację uzdrowiskową i z powrotem,

uprzejmie proszę o przyjęcie poniższych informacji.

w tym leczenia sanatoryjnego, zostały określone

z późń. zm.), zwanej dalej ustawą, oraz aktów wyko-

nawczych do tej ustawy.

krywanie chorób, leczenie, pielęgnacja oraz zapobiega-

nie niepełnosprawności i jej ograniczenie.

Na podstawie

art. 33 ust. 1 przywołanej wyżej ustawy leczenie uzdro-

wiskowe albo rehabilitacja uzdrowiskowa przysługuje

nego przez lekarza ubezpieczenia zdrowotnego.

Jednocześnie na podstawie art. 33 ust. 3 (każdy)

świadczeniobiorca ponosi koszty przejazdu na lecze-

i z leczenia uzdrowiskowego albo rehabilitacji uzdro-

wiskowej oraz częściową odpłatność za wyżywienie

Mając na uwadze powyższe regulacje, stwierdzić

należy, iż zasady dotyczące odpłatności za przejazd

na leczenie uzdrowiskowe lub rehabilitację uzdrowi-

skową i z powrotem w ramach świadczeń opieki zdro-

wotnej ﬁnansowanychześrodkówpublicznychwza-

kresie leczenie uzdrowiskowe określone zostały nor-

mami opierającymi się na zasadzie równości wszyst-

kich świadczeniobiorców.

Warto także zwrócić uwa-

gę, że w § 3 ust. 1 rozporządzenia ministra zdrowia

stało, że świadczenia gwarantowane obejmują:

1) uzdrowiskowe leczenie szpitalne dzieci w wieku

2) uzdrowiskowe leczenie sanatoryjne dzieci w wie-

ku od 7 do 18 lat;

3) uzdrowiskowe leczenie sanatoryjne dzieci w wie-

4) uzdrowiskowe leczenie szpitalne dorosłych;

5) uzdrowiskowe leczenie sanatoryjne dorosłych;

6) uzdrowiskową rehabilitację dla dorosłych w szpi-

talu uzdrowiskowym;

7) uzdrowiskową rehabilitację dla dorosłych w sa-

natorium uzdrowiskowym;

8) uzdrowiskowe leczenie ambulatoryjne doro-

słych i dzieci.

Natomiast zgodnie z § 5 ww. rozporządzenia w za-

kresie koniecznym do wykonania świadczeń gwaran-

towanych świadczeniodawca zapewnia świadczenio-

biorcy nieodpłatnie:

1) badania diagnostyczne;

2) leki i wyroby medyczne, w tym wyroby medycz-

ne będące przedmiotami ortopedycznymi i środki

pomocnicze, zgodnie z art. 35 ustawy.

Ostatni ze wskazanych przepisów w odmienny spo-

sób wskazuje, jakiego rodzaju świadczenia świadcze-

niobiorca zapewnia świadczeniodawcy w zakresie ko-

niecznym do wykonywania świadczeń gwarantowa-

nych z zakresu leczenia uzdrowiskowego.

Odmienność

owa polega na tym, że w zakresie koniecznym do wy-

konywania świadczeń gwarantowanych z zakresu le-

czenia uzdrowiskowego ustawodawca wyłączył spod

ﬁnansowaniaześrodkówpublicznychprzejazdśrod-

kami transportu sanitarnego na leczenie uzdrowisko-

we lub rehabilitację uzdrowiskową i z powrotem.

Konkludując, stwierdzić należy, że przejazd na lecze-

nie uzdrowiskowe lub rehabilitację uzdrowiskową

i z powrotem, choć niezbędny do odbycia leczenia – re-

alizacji świadczeń gwarantowanych, sam w sobie nie jest

świadczeniem zdrowotnym, a więc nie podlega ﬁnanso-

waniu ze środków publicznych, i to niezależnie od tego,

czy dotyczy osób z orzeczoną niepełnosprawnością.

Kwestie ewentualnego uzyskania doﬁnansowania

przez osoby niepełnosprawne należą do Państwowe-

go Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych,

nad którym nadzór sprawuje minister pracy i polity-

ki społecznej.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Sławomir Neumann

poprzez zaniechanie budowy tunelu

wyspę Uznam z wyspą Wolin (2483)

pytanie poselskie skierowane w dniu 8 listopada br.

577

przez panów posłów Joachima Brudzińskiego, Micha-

ła Jacha i Leszka Dobrzyńskiego w sprawie rzekomej

dyskryminacji Pomorza Zachodniego poprzez zanie-

chanie budowy tunelu pod rzeką Świną, mającą po-

łączyć wyspę Uznam z wyspą Wolin, przedstawiam

stosowne wyjaśnienia.

Ministerstwo Transportu, Budownictwa i Gospo-

darki Morskiej wspiera koncepcję wzmocnienia połą-

czenia komunikacyjnego pomiędzy wyspami Uznam

i Wolin, co znajduje wyraz w organizacji systematycz-

nych spotkań roboczych z udziałem przedstawicieli

władz miasta Świnoujścia, Ministerstwa Rozwoju

Regionalnego, Inicjatywy JASPERS oraz Generalnej

zakwestionowany przez ekspertów JASPERS, we-

dług których nie została właściwie przeprowadzona

analiza wariantów przedmiotowej inwestycji.

Konsorcjum ﬁrm DHV – DS, wyłonione przez

miasto Świnoujście w drodze przetargu, opracowuje

aktualnie wielokryterialną analizę pn. „Analiza wa-

riantów usprawnienia komunikacyjnego pomiędzy

jest wykazanie opłacalności ekonomiczno-ﬁnansowej

i społecznej rozważanych wariantów realizacyjnych,

przedstawienie rozwiązań alternatywnych i wskaza-

nie najbardziej korzystnego wariantu zawierającego

szczegółowe uzasadnienie jego wyboru.

Odnosząc się do pytania panów posłów na temat

kwoty środków unijnych przesuniętych z realizacji

projektu budowy tunelu łączącego wyspy Uznam

i Wolin na rzecz projektu „Połączenie Portu Lotni-

czego z Portem Morskim Gdańsk – Trasa Słowackie-

go” oraz rzekomej dyskryminacji przedsięwzięcia

w Świnoujściu, informuję, że w Programie Operacyj-

ujęte w ramach różnych osi priorytetowych, pomię-

dzy którymi nie było przesunięcia środków.

Nie jest

więc uprawnione stwierdzenie, że jedna z tych inwe-

stycji została zrealizowana kosztem drugiej.

W 2011 r. projekt „Budowa stałego połączenia po-

stał przeniesiony z podstawowej listy projektów indy-

widualnych Programu Operacyjnego „Infrastruktura

i środowisko” na listę rezerwową z uwagi na niedo-

szacowanie przez miasto Świnoujście całkowitego

kosztu przedsięwzięcia (w roku 2007 zakładano kwo-

tę 415,41 mln zł, po wstępnej analizie koszt budowy

tunelu dwunawowego wyceniono na 1,3 mld zł) oraz

wyczerpaną alokację środków UE w działaniu 8.2.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 30 listopada 2012 r.

w sprawie wysokości i zasad wsparcia

Kongresu Kobiet ze środków publicznych (2485)

Szanowna Pani Marszałek!

Nawiązując do wystą-

-2485/12, przekazującego zapytanie posła na Sejm

RP pana Artura Górskiego w sprawie wysokości

blicznych, uprzejmie przedstawiam następujące in-

formacje.

W 2012 r. w ramach Konkursu Inicjatyw Organi-

zacji Pozarządowych na najlepsze projekty z obszaru

nansowało wspólny projekt Stowarzyszenia Kongres

Kobiet i Fundacji Klasa Kobiet.

W kwietniu 2012 r. ww. organizacje złożyły do

Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej wspólny

projekt pn. „Druga Młodość Zawodowa – aktywizacja

45+”, który zamierzały zrealizować po uzyskaniu

dotacji w ramach Konkursu Inicjatyw Organizacji

doﬁnansowywanegow2012r.ześrodkówDyspo-

nenta Głównego części 63 – Rodzina, czyli MPiPS.

Jako priorytetowe w ramach tego konkursu przyję-

to działania na rzecz aktywizacji społeczno-ekono-

micznej osób w wieku 45+, w tym m.in. działania

uświadamiające jak kampanie, spotkania, szkole-

nia, treningi itp.

Wysokość środków publicznych

wynosiła 300 000,00 zł.

W odpowiedzi na ogłoszenie konkursowe do MPiPS

wpłynęły 52 oferty.

Po dokonaniu oceny formalnej

i merytorycznej komisja konkursowa dokonała wybo-

ru 12 ofert, które otrzymały największą liczbę punk-

tów i zaproponowała przyznanie rekomendowanym

oferentom doﬁnansowania ze środków publicznych.

Doﬁnansowanie projektu Stowarzyszenia Kongres

Kobiet i Fundacji Klasa Kobiet „Druga Młodość Za-

wodowa – aktywizacja 45+” wynosiło: 44.724,00 zł.

Odpowiadając na pozostałe pytania pana posła

należy zwrócić uwagę na fakt, że Ministerstwo Pra-

cy i Polityki Społecznej uczestniczyło w IV Kongresie

Kobiet w charakterze „Partnera instytucjonalnego”

podobnie jak Ministerstwo Spraw Zagranicznych

oraz pełnomocnik rządu ds. równego traktowania.

Podczas IV Kongresu Kobiet odbył się bowiem drugi

okrągły stół ministrów Unii Europejskiej ds. równo-

ści płci, który prowadzony był wspólnie przez mini-

stra pracy i polityki społecznej pana Władysława Ko-

siniak-Kamysza i pełnomocniczkę rządu ds. równego

traktowania panią Agnieszkę Kozłowską-Rajewicz.

578

Europejscy ministrowie dyskutowali w czasie tego

spotkania na temat wpływu stereotypów i przemocy

wobec kobiet na sytuację kobiet na rynku pracy.

Pan minister Władysław Kosiniak-Kamysz uczest-

niczył także w panelu dyskusyjnym IV Kongresu

Kobiet zatytułowanym „Praca domowa, zagrodowa

i zawodowa – rynek pracy, równość szans i godzenie

ról”, podczas którego prezentował działania resortu

pracy na rzecz polityki równych szans dla kobiet

Z poważaniem

Czesława Ostrowska

w sprawie możliwości przeprowadzania

kontroli ﬁtosanitarnej produktów pochodzenia

roślinnego przez instytucje inne

Pani Marszałek!

W związku z nadesłanym przy

sława Maliszewskiego w sprawie możliwości przepro-

wadzania kontroli ﬁtosanitarnejprzezpodmiotyinne

niż Państwowa Inspekcja Ochrona Roślin i Nasien-

nictwa, znak: SPS-024-2488/12, przedstawiam po-

niższe wyjaśnienia.

Zgodnie z postanowieniami art. V ust. 2 lit. a Mię-

dzynarodowej Konwencji Ochrony Roślin (Dz. U.

z 2007 r.

Nr 73, poz. 485) kontrola i inne powiązane

czynności prowadzące do wydania świadectwa ﬁto-

sanitarnego są prowadzone wyłącznie przez władze

państwowej organizacji ochrony roślin.

Ponadto

świadectwa ﬁtosanitarne powinny być wydawane

przez technicznie wykwaliﬁkowanych urzędników

państwowych, upoważnionych przez państwową or-

ganizację ochrony roślin do działań w jej imieniu

i pod jej kontrolą przy takim zakresie wiedzy i do-

stępnych informacji, aby władze państwa importują-

cego mogły uznać takie świadectwa za dokumenty

wiarygodne.

W związku powyższym nie jest możliwe przepro-

wadzanie kontroli ﬁtosanitarnejprowadzonejdoce-

lów wydania świadectwa ﬁtosanitarnego,nakładania

plomb oraz wydawania świadectwa ﬁtosanitarnego

przez podmioty inne niż wojewódzki inspektor ochro-

ny roślin i nasiennictwa.

Odnosząc się do kolejnego pytania, uprzejmie in-

z późn. zm.) stanowi, że rośliny, produkty roślinne

lub przedmioty wyprowadzane z terytorium Rzeczy-

pospolitej Polskiej do państw trzecich zaopatruje się

tarne dla reeksportu, jeżeli są one wymagane przez

państwo, do którego są przeznaczone lub państwa,

przez które są przemieszczane.

Świadectwa dołącza

się do roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów,

dla których zostały wydane, na każdym etapie ich

przemieszczania.

A zatem w przypadku wystawiania

świadectw ﬁtosanitarnychprzezwojewódzkiegoin-

spektora dla roślin, produktów roślinnych i przed-

miotów przeznaczonych na eksport, kontroli podlega

przedstawiony inspektorowi towar, a nie dokonujący

eksportu podmiot.

Ponadto zgodnie z art. V ust. 1

Międzynarodowej Konwencji Ochrony roślin pań-

stwo wysyłające przesyłkę zawierającą towar podle-

gający regulacjom ﬁtosanitarnympaństwaimportu-

jącego, powinno zapewnić, że spełnia ona wymagania

państwa importującego potwierdzone w świadectwie

ﬁtosanitarnym.

Tak więc wystawiane świadectwo

ﬁtosanitarne zaświadcza o stanie ﬁtosanitarnym

przesyłki, w związku z czym historia współpracy

podmiotu z inspektorami PIORiN nie ma wpływu na

ten stan i przebieg oceny.

Należy podkreślić, że dla

wydania świadectwa ﬁtosanitarnegoistotnyjeststan

ﬁtosanitarny eksportowanego towaru w dniu jego

wysyłki.

Warunku tego nie da się osiągnąć poprzez

wcześniejsze kontrole prowadzone w takiej produkcji,

ponieważ nie jest możliwe wykluczenie, że od czasu

przeprowadzenia kontroli wysyłany towar nie ule-

gnie porażeniu przez organizmy szkodliwe dla roślin.

Porażenie takie może mieć miejsce w trakcie zbioru,

sortowania lub magazynowania.

Co więcej, obowią-

zujące przepisy ﬁtosanitarne,zarównokrajowe,jak

i unijne, nie przewidują nadawania statusu zaufane-

go eksportera oraz stosowania wobec takiego pod-

miotu uproszczonych procedur postępowania.

Usprawnienie działania wojewódzkich inspekto-

ratów ochrony roślin i nasiennictwa w części organi-

zacyjnej (zwiększenie zatrudnienia, system dwu-

zmianowy) mogłoby być zasadne, niemniej rozważe-

nie i ewentualne wprowadzenie zmian leży w kom-

stracji zespolonej w województwie kieruje nią i koor-

dynuje jej działalność oraz zapewnia warunki sku-

tecznego jej działania.

Ponadto wojewoda, zgodnie

z art. 53 tej ustawy, zatwierdza regulamin wojewódz-

kiego inspektoratu oraz może tworzyć i znosić dele-

gatury, oddziały wojewódzkiego inspektoratu w celu

usprawnienia ich działania.

Natomiast minister rol-

prawnych do organizacji pracy wojewódzkich inspek-

toratów.

579

Wprowadzenie stałej kontroli w gospodarstwach

produkujących owoce i warzywa spowodowałoby

znaczne obciążenie dodatkowymi obowiązkami pra-

cowników inspekcji.

Kontrole prowadzone w gospo-

darstwach rolnych przez inspekcję mają przede

wszystkim na celu wykrycie ognisk występowania

organizmów kwarantannowych określonych w kra-

jowych przepisach, zgodnych z prawem Unii Euro-

pejskiej.

Państwa, do których wysyłane są towary

z Polski, mają niejednokrotnie inne niż przyjęte

w Polsce listy organizmów kwarantannowych.

A więc

kontrole takie nie byłyby wystarczające dla wydania

świadectwa ﬁtosanitarnego.

Wymaganiaﬁtosanitar-

ne państwa przeznaczenia w odniesieniu do owoców

i warzyw rzadko odnoszą się do miejsca produkcji

owoców, a zwykle jedynie wskazują, że eksportowane

partie owoców lub warzyw muszą być wolne od okre-

ślonych organizmów kwarantannowych.

Posiadanie

informacji nt. warunków panujących w miejscu pro-

dukcji, w tym ewentualne wizyty w miejscu produk-

cji podczas okresu wegetacyjnego, są czynnikami

zwiększającymi bezpieczeństwo ﬁtosanitarneiuła-

twiającymi ocenę inspektorowi wystawiającemu

świadectwo ﬁtosanitarne,jednakniezastępująkon-

troli towaru przygotowanego na eksport przed wy-

syłką.

Jest to związane z faktem, iż świadectwo ﬁto-

sanitarne zaświadcza o stanie ﬁtosanitarnymprze-

syłki której towarzyszy.

Ponadto, kontrola towaru

przygotowanego na eksport, zwłaszcza w odniesieniu

do Federacji Rosyjskiej, gwarantuje również zapew-

nienie niezmienionej tożsamości przesyłki, poddanej

kontroli i będącej faktycznie przedmiotem eksportu.

Sekretarz stanu

Kazimierz Plocke

w sprawie nakładania plomb na środki

transportu i opakowania służące do

przemieszczania produktów pochodzenia

roślinnego przeznaczonych na eksport (2489)

zapytaniem posła Mirosława Maliszewskiego w spra-

wie nakładania plomb na środki transportu i opako-

wania służące do przemieszczania produktów roślin-

nych przeznaczonych na eksport, przedstawiam po-

niższe wyjaśnienia.

Zgodnie z art. 18 ust. 6b ustawy z dnia 18 grudnia

poz. 849, z późn. zm.), na środki transportu lub opa-

kowania, w których są przewożone rośliny, produkty

wódzki inspektor ochrony roślin i nasiennictwa, któ-

ry wystawia świadectwo ﬁtosanitarnelubświadec-

two ﬁtosanitarnedlareeksportu,może,zewzględu

na możliwość rozprzestrzeniania się organizmów

szkodliwych, nałożyć plomby ze znakiem Państwowej

wydanego świadectwa ﬁtosanitarnego.

Należy podkreślić, że inspekcja nie nakłada plomb

na wszystkie przesyłki przeznaczone na eksport i za-

opatrzone w świadectwo ﬁtosanitarne.

Plombytakie

są nakładane na przesyłki kierowane do Federacji

Rosyjskiej.

Podstawę prawną takich działań stanowi

przytoczony już art. 18 ust. 6b ustawy o ochronie

roślin oraz rozporządzenie ministra rolnictwa i roz-

produktów roślinnych lub przedmiotów wyprowa-

dzanych z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do

Federacji Rosyjskiej (Dz. U. Nr 144, poz. 910).

Prze-

syłki przeznaczone do innych państw trzecich nie są

plombowane.

Wyjaśniam też, że zgodnie z przywołanymi prze-

pisami ustawy niemożliwe jest nakładanie plomb

przez osoby inne niż wojewódzki inspektor ochrony

roślin i nasiennictwa.

Ponadto przepisy art. V ust. 2

lit. a Międzynarodowej konwencji ochrony roślin

trola i inne powiązane czynności prowadzące do wy-

dania świadectwa ﬁtosanitarnego są prowadzone

Należy podkreślić, że plombowanie przesyłek do

Federacji Rosyjskiej zostało wprowadzone w wyniku

negocjacji ze stroną rosyjską i stawianych przez nią

zarzutów o brak nadzoru inspekcji nad tożsamością

eksportowanych towarów.

Wprowadzenie plombowa-

nia umożliwiło wznowienie wystawiania świadectw

ﬁtosanitarnychprzezinspekcjędlatowarówkiero-

wanych do Federacji Rosyjskiej po tym jak świadec-

twa te przestały być akceptowane przez władze ro-

syjskie w roku 2005.

Tym samym umożliwiło to bez-

pośrednią wymianę handlową miedzy Polską a Fe-

deracją Rosyjską.

Ewentualna zmiana przepisów

w tym zakresie wymagałaby zatem przeprowadzenia

negocjacji z Federacją Rosyjską.

Sekretarz stanu

Kazimierz Plocke

580

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w Ministerstwie Gospodarki

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na za-

pytanie posła Mariana Cyconia, znak: SPS-024-

-2493/12, dotyczące działania ﬁrm,które,powołując

się na wpis przedsiębiorcy do Centralnej Ewidencji

wzywają przedsiębiorcę do uiszczenia opłat za wpis

następujące stanowisko w tej sprawie.

Do Ministerstwa Gospodarki napływają informa-

cje o żądaniach zapłaty kierowanych do przedsiębior-

ców, którzy dokonali wpisu do CEIDG.

Firmy prze-

syłające przedsiębiorcom oferty dokonania wpisu do

prowadzonych przez siebie rejestrów, żądają za to

klamowy i nie upoważnia do wykonywania działal-

ności gospodarczej na terytorium Polski.

Ponieważ żądania te formułowane są w sposób

sugerujący, iż pochodzą od instytucji państwowych,

Ministerstwo Gospodarki zaleca przedsiębiorcom

dzonych przez siebie rejestrów, informując, że nie

ponosi odpowiedzialności za zawartość jakichkolwiek

rejestrów prowadzonych przez ﬁrmykomercyjne.

Ministerstwo Gospodarki na bieżąco prowadzi

działania informacyjne w środkach przekazu, w tym

o zasięgu ogólnopolskim, ukierunkowane na infor-

mowanie nowych i aktualnych przedsiębiorców o tym,

iż wszelkie czynności związane z wpisem do Central-

nej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodar-

czej prowadzonej przez ministra gospodarki są bez-

płatne.

Współpracuje w tym zakresie również z orga-

nizacjami przedsiębiorców.

siębiorców, media oraz pracowników organów gmin.

Do wszystkich przedsiębiorców, których adres poczty

elektronicznej był MG znany skierowano wiadomość

z ostrzeżeniem i prośbą o zachowanie szczególnej

ostrożności przy podejmowaniu współpracy z ﬁrma-

mi oferującymi odpłatne wpisy do prowadzonych

przez siebie rejestrów.

Do pracowników urzędów

miast i gmin obsługujących przedsiębiorców w zakre-

sie dokonywania wpisów do CEIDG, skierowano

prośbę o informowanie przedsiębiorców o działalno-

ści nieuczciwych ﬁrmorazobrakuodpłatnościzty-

tułu dokonywanych czynności związanych z wpisem

w CEIDG.

Organom gmin przekazano także gotowe

komunikaty, celem umieszczenia ich na stronie in-

ternetowej urzędu.

Minister gospodarki w kwietniu bieżącego roku

zwrócił się również w powyższej sprawie do general-

nego inspektora ochrony danych osobowych oraz do

prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumenta.

Ponadto każde pisemne zawiadomienie od przedsię-

biorców było przekazywane jako zawiadomienie o po-

dejrzeniu popełnienia przestępstwa do Prokuratury

Rejonowej Warszawa Śródmieście, a po objęciu jed-

nym postępowaniem wszystkich podobnych spraw do

Prokuratury Okręgowej w Warszawie

Minister gospodarki zwrócił się do GIODO o we-

ryﬁkację,czypodmiotyżądająceodprzedsiębiorców

osobowych, w szczególności w zakresie dopuszczal-

ności przetwarzania danych osobowych, odpowied-

niej ochrony przetwarzanych danych oraz realizacji

nie danych osobowych.

ﬁkację,czypowyższepodmiotynienaruszająprzepi-

nieuczciwej konkurencji (u.o z.n.k.) poprzez wprowa-

ślono, iż treść ofert kierowanych do przedsiębiorców

do tego, czy żądana opłata związana jest bezpośred-

ważenie, czy opisane zachowania nie kwaliﬁkująsię

jako czyny nieuczciwej konkurencji polegającej na

stosowaniu reklamy wprowadzającej w błąd i mogą-

wątpienia powoływanie się w treści pism na rejestr

CEIDG może stanowić silny czynnik skłaniający

przedsiębiorców do zapłaty żądanej kwoty, a przez to

jącej na ujawnianiu danych przedsiębiorcy w prowa-

dzonych przez nie rejestrach.

ta uważa się osobę ﬁzyczną,dokonującączynności

prawnej niezwiązanej bezpośrednio z jej działalno-

ścią gospodarczą lub zawodową, a analizowane dzia-

581

zującego.

Ustawodawca nie wyposażył prezesa

pływającymi kolejnymi zgłoszeniami ze strony urzę-

dów gmin i przedsiębiorców podlegających rejestracji

w CEIDG, w maju i sierpniu br. Ministerstwo Gospo-

darki zwróciło się do prokuratora generalnego z proś-

bą o niezwłoczne wszczęcie postępowania w celu wy-

dobnymi wyłudzeniami.

Wskazano, iż na rynku mno-

żą się kolejne „ﬁrmy prowadzące rejestry”, które,

przedsiębiorców korespondencję z wezwaniem do za-

płaty, których treść może wprowadzać w błąd.

Przed-

siębiorcy zgłaszają telefonicznie, pisemnie oraz drogą

ku z wspomnianym działaniem.

Niestety wielu spo-

śród nich dokonuje wpłat.

W odpowiedzi otrzymano z Prokuratury Okręgo-

zostało wszczęte śledztwo w sprawie wyłudzeń nie-

należnych kwot, opartych na stworzeniu pozorów

ustawowego obowiązku wnoszenia opłat za redago-

wany rejestr informacji o przedsiębiorcach, tj. o czyn

Prokurator generalny w piśmie z dnia 28 wrze-

śnia br. poinformował ponadto, iż w wyniku przepro-

wadzonego w Prokuraturze Apelacyjnej w Warszawie

że postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania

przygotowawczego, wydane wcześniej w sześciu spra-

wach, były niezasadne i w sprawach tych zostaną

lacyjny w Warszawie wystąpił także do prokuratora

staci nakazu powstrzymania się od określonej dzia-

łalności w sprawach, których podejrzanym przedsta-

wiono zarzuty.

Minister gospodarki został zapewnio-

ny, że podjęte kroki pozwolą na sprawne przeprowa-

dzenie postępowań przygotowawczych, dotyczących

podmiotów oferujących przedsiębiorcom odpłatne

wpisy do różnego rodzaju rejestrów w sposób sugeru-

jący, że jest to działanie organów państwowych.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Dariusz Bogdan

Warszawa, dnia 29 listopada 2012 r.

w sprawie ciągnącej się latami sprawy

właścicielki ﬁrmy TECHDOM sp. j.

w Rybniku

(2495)

pytanie pana posła Bolesława Piechy, posła na Sejm

2012 r., dotyczące sprawy właścicielki TECHDOM

sp. j.

w Rybniku, uprzejmie przedstawiam, co nastę-

puje:

Na wstępie wypada wyjaśnić, że w związku z wej-

zakresie wyłącznie nadzór zewnętrzny, w przeciwień-

stwie do nadzoru wewnętrznego, który jest sprawo-

Istota nadzoru zewnętrznego sprowadza się do nad-

zorowania wyników pracy nadzorczej prezesów są-

dów, w szczególności prezesów sądów apelacyjnych.

582

Niezależnie od powyższych wyjaśnień wypada

wskazać, że przed zmianą zakresu nadzoru nad dzia-

łalnością administracyjną sądów, tj. przed dniem

28 marca 2012 r., sprawy sądowe, o których zbadanie

pan poseł wnosi, były już przedmiotem zaintereso-

wania służby nadzoru ministra sprawiedliwości

w związku z wieloma skargami pani H. F. złożonymi

w latach 2006, 2007 i 2008.

W toku czynności wyja-

śniających nie stwierdzono uchybień w czynnościach

sądów uzasadniających podjęcie działań nadzor-

czych.

W tym zakresie wielokrotnie udzielono skar-

żącej odpowiedzi.

Z poczynionych wówczas ustaleń wynikało, że

w sprawie o sygn. akt X GC 175/02 Sądu Okręgowe-

go w Gliwicach przeciwko TECHDOM sp. j.

Hurtow-

ni Artykułów Gospodarstwa Domowego Wyrobów

i Części Zamiennych H. F. i M. F. w Rybniku o zapła-

tę sąd pierwszej instancji w dniu 26 września 2002 r.

wydał wyrok, którym umorzył postępowanie w części

dotyczącej zapłaty kwoty przekraczającej 82 357,39 zł,

a w pozostałym zakresie powództwo oddalił.

Apelacja

strony powodowej od wyroku została oddalona przez

ca 2003 r.

(I ACa 1676/02).

Wyrok jest prawomocny.

Okręgowego w Gliwicach przeciwko TECHDOM sp.

j.

Hurtowni Artykułów Gospodarstwa Domowego

ku w dniu 18 października 2004 r. sąd okręgowy wy-

dał wyrok, którym zasądził od pozwanej na rzecz

powoda kwotę 6869,35 zł z odsetkami oraz nakazał

pozwanej wydanie powodowi szeregu ruchomości opi-

sanych w sentencji orzeczenia, a w pozostałym za-

kresie powództwo oddalił.

Apelacja strony pozwanej

od powyższego wyroku została oddalona przez Sąd

2005 r.

(I ACa 445/05).

Wyrok sądu drugiej instancji

uprawomocnił się, gdyż strona pozwana nie złożyła

skargi kasacyjnej.

W świetle powyższych faktów błędny jest zarzut

pani H. F., że w tej samej sprawie, pomiędzy tymi

samymi stronami wydano dwa różne orzeczenia.

Wprawdzie oba postępowania toczyły się z udziałem

tych samych stron, jednak w sprawie o sygn. akt

X GC 175/02 strona powodowa dochodziła roszczenia

z umowy sprzedaży, tj. zapłaty ceny za towar.

Rosz-

czenie to nie zostało przez sąd uwzględnione z uwagi

na ustalenie, że pomiędzy stronami nie doszło do za-

warcia umowy sprzedaży.

Natomiast w drugiej ze

spraw, w oparciu o przepisy o ochronie własności,

strona powodowa zgłosiła żądanie wydania rzeczy i do-

datkowo żądanie zapłaty równowartości niektórych

towarów.

Jak z powyższego wynika, sprawy nie do-

tyczyły tego samego roszczenia.

W obu sprawach zo-

stały sporządzone uzasadnienia, istniała zatem moż-

liwość zapoznania się z podstawami faktycznymi

i prawnymi wyroków.

Niezależnie od tych wyjaśnień podkreślam, że po-

stępowania w każdej z tych spraw zostały już dawno

prawomocnie zakończone, a ocena zasadności wyro-

ków pozostaje poza zakresem nadzoru administra-

sprawowanego przez ministra sprawiedliwości, jak

i prezesów sądów.

Odnosząc się natomiast do zarzutu niewydania

odpisów z dokumentów akt sprawy, należy wskazać,

że we wcześniejszych odpowiedziach informowano

panią H. F., że wniosek o wydanie dokumentów z akt

sprawy musi określać konkretne dokumenty, których

wydania strona się domaga.

Przedstawiając powyższe, stwierdzam, że brak

jest podstaw do podejmowania działań kontrolnych

przez ministra sprawiedliwości.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Wojciech Hajduk

umów o pracę, przekazane przy piśmie z dnia 9 listo-

pada br., znak: SPS-024-2497/12, uprzejmie wyja-

śniam, co następuje.

Odnośnie do liczby osób, które pracują w Polsce

na podstawie umów cywilnoprawnych, tzn. na pod-

stawie umów zlecenia i umów o dzieło, uprzejmie in-

formuję, że zgodnie z danymi Ministerstwa Finan-

sów, zawartymi w: Informacji dotyczącej rozliczenia

podatku dochodowego od osób ﬁzycznych,możliwe

jest określenie liczby podatników, którzy uzyskali

dochody wyłącznie z jednego źródła dochodów, np.

Tabela 1. przedstawia liczbę osób wykonujących

pracę w ww. formie.

Zaprezentowane liczebności od-

noszą się nie tylko do umów zlecenia oraz umów

o dzieło, lecz także innych form określonych w art. 13

m.in. przychodów z działalności duchownych, osią-

dów otrzymywanych przez osoby, niezależnie od spo-

sobu ich powoływania, należące do składu zarządów,

wiących osób prawnych czy przychodów uzyskanych

583

na podstawie umów o zarządzanie przedsiębior-

stwem, kontraktów menedżerskich lub umów o po-

dobnym charakterze.

Dostępne dane statystyczne nie

umożliwiają wyodrębnienia osób, które osiągnęły

przychody z tytułu wykonywania umów zlecenie lub

umów o dzieło ani określenia podstawowych cech

społeczno-ekonomicznych tej grupy osób.

Dlatego też

nie można wskazać, w przypadku jakiej części osób

pracujących na podstawie umów cywilnoprawnych

istnieje obowiązek opłacania składek na ubezpiecze-

nie społeczne.

Tabela 1.

Liczba podatników uzyskujących do-

chód wyłącznie z działalności wykonywanej osobiście

w latach 2000–2011.

umowy cywilno-prawne

2000 40 1801

2001 460 412

2002 579 638

2003 600 283

2004 665 366

2005 737 097

2006 777 659

2007 749 513

2008 758 613

2009 690 155

2010 795 692

2011 894 319

Źródło: Opracowanie MPiPS na podstawie danych MF.

Ponadto uprzejmie informuję, że z informacji uzy-

skanych z Głównego Inspektoratu Pracy wynika, że

w wyniku przeprowadzonych w 2011 r. kontroli le-

galności zatrudniania na podstawie umów cywilno-

prawnych oraz prawidłowości nawiązywania stosun-

ku pracy inspektorzy pracy skierowali do właściwych

sądów 41 powództw o ustalenie istnienia stosunku

pracy 50 osób.

Spośród osób, na rzecz których skie-

rowano powództwa w 2011 r., 13 było zatrudnionych

na podstawie umowy zlecenia, 1 – w ramach umowy

o dzieło, natomiast 35 świadczyło pracę bez jakiejkol-

wiek umowy.

W 4 przypadkach inspektor pracy wstą-

pił – za zgodą powoda – do już toczącego się postępo-

wania sądowego.

Z kolei w wyniku przeprowadzonych w 2010 r.

w tym zakresie kontroli inspektorzy pracy skierowa-

li do właściwych sądów 100 powództw o ustalenie

istnienia stosunku pracy 253 osób.

Spośród osób, na

rzecz których skierowano powództwa, 137 było za-

trudnionych na podstawie umowy zlecenia, 84 – w ra-

mach umowy o dzieło, 7 – na podstawie innych umów,

25 osób świadczyło pracę bez jakiejkolwiek umowy.

W 3 przypadkach inspektor pracy wstąpił – za zgodą

powoda – do toczącego się już postępowania.

W wyniku przeprowadzonych w 2009 r. kontroli

legalności zatrudniania na podstawie umów cywil-

noprawnych oraz prawidłowości nawiązywania sto-

sunku pracy inspektorzy PIP skierowali do właści-

wych sądów 64 powództwa o ustalenie istnienia

stosunku pracy 425 osób.

Spośród osób, na rzecz

których skierowano powództwa w roku sprawoz-

dawczym, 391 było zatrudnionych na podstawie

umowy zlecenia, 11 – na podstawie umowy o dzieło,

18 osób świadczyło pracę bez jakiejkolwiek umowy,

a 5 osób pracowało w ramach tzw. samozatrudnie-

nia, tj. założonej przez siebie indywidualnej działal-

ności gospodarczej.

W 2 przypadkach inspektor pra-

Natomiast odnosząc się do pytania pana posła do-

tyczącego liczby ubezpieczonych, którzy podlegają

ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym, wyłącz-

nie z tytułu wykonywania umowy agencyjnej, umo-

wy zlecenia lub umowy o świadczenie usług (łącznie

z osobami współpracującymi) uprzejmie informuję,

że zgodnie z danymi Zakładu Ubezpieczeń Społecz-

nych liczba tych osób wyniosła:

— w grudniu 2011 r.

– 734,9 tys. osób,

— w październiku 2012 r.

– 796,1 tys. osób.

niające warunki do objęcia ubezpieczeniami społecz-

nymi, które są osobami wykonującymi ww. umowy,

podlegają obowiązkowo ubezpieczeniu zdrowotnemu.

dysponuje danymi dotyczącymi liczby zleceniobior-

ców zgłoszonych do ubezpieczeń społecznych lub

ubezpieczenia zdrowotnego.

Natomiast nie dysponu-

je liczbą osób wykonujących umowy o dzieło.

Jednocześnie skalę zjawiska w zakresie kwestio-

nowania prawidłowości zgłaszania do ubezpieczeń

osób wykonujących pracę na podstawie umów cywil-

noprawnych obrazują dane z terenu działania Sądu

Apelacyjnego Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecz-

nych w Gdańsku, tj. spraw w związku z decyzjami

wydanymi przez oddziały ZUS w Gdańsku, Elblągu,

Toruniu, Bydgoszczy i Słupsku.

W 2011 r. te jednost-

ki organizacyjne zakładu wydały:

— 747 decyzji stwierdzających podleganie ubez -

pieczeniom społecznym z tytułu pozostawania w sto-

sunku pracy osób, które zawarły umowy o dzieło

i umowy te, jak stwierdzono, miały charakter umów

o pracę,

— 5 decyzji stwierdzających podleganie ubezpie -

czeniom społecznym z tytułu pozostawania w stosun-

ku pracy osób, które zawarły umowy zlecenia/umowy

o świadczenie usług, i umowy te, jak stwierdzono,

— 1032 decyzje stwierdzające podleganie ubezpie -

zlecenia/umów o świadczenie usług osób, które za-

584

warły umowy o dzieło i umowy te jak stwierdzono

miały charakter umów zlecenia/umów o świadczenie

usług.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Radosław Mleczko

Warszawa, dnia 4 grudnia 2012 r.

w sprawie form świadczenia pracy

(2499)

pismem wicemarszałka Sejmu RP z dnia 9 listopada

2012 r., znak: SPS-024-2499/12, w sprawie form

Społecznej, przekazuję następujące informacje.

Na dzień 15 listopada 2012 r. w Ministerstwie

nione są 92 osoby, w tym 66 osób na podstawie art.

W myśl tego przepisu z osobą podejmującą po raz

wiera się na czas określony 12 miesięcy.

Do pozosta-

łych 26 osób zatrudnionych na czas określony mają

zastosowanie przepisy Kodeksu pracy – ustawa z dnia

Natomiast na dzień 28 listopada 2012 r. zawar-

tych jest 17 umów zleceń i o dzieło z osobami ﬁzycz-

nymi.

W ministerstwie nie są obsadzane stanowiska

pracy w ramach zawartych umów cywilnoprawnych

z osobami ﬁzycznymi.

Zawieraneumowyzleceniazo-

bowiązują do dokonania określonej czynności praw-

nej dla dającego zlecenie, natomiast poprzez realiza-

cję umowy o dzieło przyjmujący zamówienie zobowią-

zuje się do wykonania oznaczonego dzieła.

Z poważaniem

Minister

Władysław Kosiniak-Kamysz

Warszawa, dnia 3 grudnia 2012 r.

w miejscowości Serock (2501)

tanie pani poseł Iwony Kozłowskiej, przesłane przy pi-

śmie wicemarszałka Sejmu pana Marka Kuchcińskie-

w sprawie likwidacji zespołu ratownictwa medycznego

w Serocku, uprzejmie informuję, co następuje.

twierdził aktualizację nr 1 do „Planu działania sys-

temu państwowe ratownictwo medyczne dla woje-

wództwa kujawsko-pomorskiego”, znak: MZ-OKR-

-RM-075-3934-717/DS/12, ujmującą funkcjonowanie

na czasowe funkcjonowanie zespołu ratownictwa me-

twa medycznego dla województwa kujawsko-pomor-

wyższym, przyjmując zakładany wskaźnik inﬂacjina

czające na utrzymanie 2 dodatkowych ZRM.

585

podstawowych – „P”, dla województwa kujawsko-po-

ratownictwa medycznego, uwzględnioną w przekaza-

nym ministrowi ﬁnansów projekcie podziału środ-

ków na zadania zespołów ratownictwa medycznego

interwencji wykonanych w powiatach bydgoskim

społów ratownictwa medycznego:

— liczba wszystkich wyjazdów przypadających na

scu stacjonowania wyniosła odpowiednio 3,2 i 2,2

(średnia krajowa: 4,54).

W latach ubiegłych liczba interwencji utrzymywa-

ła się na jeszcze niższym poziomie.

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pi-

smo nr SPS-024-2508/12 z dnia 9 listopada 2012 r.

przekazujące zapytanie posła Johna Abrahama God-

sona w sprawie systemu oznakowania dróg, przed-

dokumentacja zawierająca propozycję Generalnej

Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad, dotyczącą

zmian w przepisach rozporządzenia ministra infra-

w Ministerstwie Transportu, Budownictwa i Gospo-

darki Morskiej prowadzona jest szczegółowa analiza

otrzymanych materiałów.

W wyniku tej analizy zo-

stanie podjęta decyzja w kwestii ewentualnego roz-

poczęcia prac legislacyjnych (oraz ich zakresu) w przed-

miocie zaproponowanych zmian przepisów.

Ponadto należy zwrócić uwagę, że przedmiotowa

propozycja przedłożona przez Generalną Dyrekcję

czcionki stosowanej na znakach drogowych.

W tej kwestii podtrzymuję stanowisko przedsta-

wione w odpowiedziach na interpelacje pana posła

Johna Abrahama Godsona, przekazane przy pismach

-023-9651/12 z dnia 9 października 2012 r.

Stanowi-

sko resortu wyrażone w przywołanych odpowiedziach

na interpelacje opierało się m.in. na opinii Generalnej

zasadność zmiany czcionki na znakach drogowych.

Mając na uwadze powyższe, uprzejmie informuję,

że w przypadku pozytywnej oceny zaproponowanych

strad zmian przepisów (dotyczących również systemu

oznakowania dróg), resort podejmie działania legi-

slacyjne mające na celu nowelizację regulacji odno-

szących się do znaków drogowych.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na zapy-

tanie poseł na Sejm RP pani Aleksandry Trybuś, znak:

SPS-024-2513/12, w sprawie planów wykluczenia biblio-

tekarzy z Karty Nauczyciela, uprzejmie wyjaśniam, że

w Ministerstwie Edukacji Narodowej nie są prowadzone

li bibliotekarzy bibliotek szkolnych z zakresu podmioto-

Przedstawiając powyższe wyjaśnienia, uprzejm