corpora: sejm

text:
Sejm

Rzeczypospolitej Polskiej

(trzeci dzień obrad)

Punkt 22. porządku dziennego: Sprawo-

Punkt 2. porządku dziennego: Sprawozda-

Punkt 3. porządku dziennego: Sprawozda-

Punkt 4. porządku dziennego: Sprawo-

Głosowanie

Punkt 5. porządku dziennego: Sprawozda-

wym (cd.)

Poseł Sprawozdawca

Głosowanie

Punkt 6. porządku dziennego: Sprawozda-

Punkt 7. porządku dziennego: Pierwsze

(cd.)

Wznowienie posiedzenia

Punkt 9. porządku dziennego: Pierwsze

Punkt 10. porządku dziennego: Sprawo-

Punkt 11. porządku dziennego: Sprawo-

tyfikacji Umowy między Rzecząpo-

spolitą Polską a Księstwem Andory

TREŚĆ

41. posiedzenia Sejmu

str. str.

podatkowych, podpisanej w Andorra la

Głosowanie

Punkt 12. porządku dziennego: Sprawo-

Głosowanie

Punkt 15. porządku dziennego: Sprawo-

(cd.)

Głosowanie

Punkt 16. porządku dziennego: Infor-

kajaniu potrzeb mieszkaniowych wraz

dziny (cd.)

Punkt 18. porządku dziennego: Pierwsze

cywilnego (cd.)

Głosowanie

Punkt 19. porządku dziennego: Sprawo-

(cd.)

Głosowanie

(cd.)

Głosowanie

Punkt 21. porządku dziennego: Sprawo-

Punkt 27. porządku dziennego: Sprawo-

(cd.)

Sekretarz Stanu w Ministerstwie Zdrowia

Punkt 24. porządku dziennego: Pierwsze

Punkt 25. porządku dziennego: Zmiany

(Przerwa w posiedzeniu)

Wznowienie posiedzenia

nych przez firmy masowych zwolnień

pracowników

Minister Pracy i Polityki Społecznej

Minister Pracy i Polityki Społecznej

Minister Pracy i Polityki Społecznej

Sekretarz Stanu w Ministerstwie Finansów

Porządek dzienny

str. str.

Proszę poseł sekretarz o odczytanie komunikatów.

siedzenie Komisji Infrastruktury bezpośrednio po

zakończeniu głosowań.

W dniu dzisiejszym odbędzie się posiedzenie Po-

morskiego Zespołu Parlamentarnego o godz. 10.30.

Dziękuję.

Marszałek:

Dziękuję bardzo, pani poseł.

Informuję, że prezes Rady Ministrów zawiadomił

skiej a Rządem Czarnogóry o współpracy w dziedzi-

nie kultury, edukacji i nauki,

— Umowy o wspólnym obszarze lotniczym mię -

Prezydium Sejmu, po zasięgnięciu opinii Konwen-

tu Seniorów, przedstawiło wniosek w sprawie zmian

prowadził dyskusję.

W poprawkach 1., 11., 14. i 15.

Senat proponuje

zmiany redakcyjne.

poprawek Senatu 1., 11., 14. i 15., zechce podnieść

1 poseł wstrzymał się od głosu.

250

41. posiedzenie Sejmu w dniu 24 maja 2013 r.

przez wykorzystanie broni palnej rozumieć „oddanie

strzału z zastosowaniem amunicji penetracyjnej”.

Komisja wnosi o przyjęcie tej poprawki.

Głosowało 427 posłów.

Większość bezwzględna –

Stwierdzam, że Sejm wobec nieuzyskania bez-

art. 9 ustawy.

Stwierdzam, że Sejm wobec nieuzyskania bez-

je, aby po wyrazach „w wyniku użycia” dodać wyra-

zy „lub wykorzystania”.

Komisja wnosi o przyjęcie tej poprawki.

aby siłę fizyczną można było użyć lub wykorzystać

również w przypadkach określonych w art. 13 w za-

kresie określonym w tym przepisie.

217.

Za odrzuceniem poprawek oddało głos 420 po-

słów, przeciwnego zdania było 12 posłów, 1 poseł

aby również kobietom o widocznej ciąży w przypadku

użycia w stosunku do nich kaftana bezpieczeństwa

lub pasa obezwładniającego zapewniano niezwłocz-

nie pomoc medyczną.

Komisja wnosi o przyjęcie tej poprawki.

40 stanowiący m.in., iż w przypadku użycia przymu-

su bezpośredniego wobec nieletniego umieszczonego

w policyjnej izbie dziecka należy powiadomić sędzie-

go rodzinnego.

Komisja wnosi o przyjęcie tej poprawki.

było 430 posłów.

W 9. poprawce do art. 43 ust. 2 Senat proponuje

skreślić wyraz „podobnie”.

i 17.

poprawek Senatu 9., 10., 12. i 17., zechce podnieść

218.

Za odrzuceniem poprawek oddało głos 143 po-

Marszałek

251

słów, przeciwnego zdania było 292 posłów, przy bra-

Poprawki 11. i 12.

Senatu już rozpatrzyliśmy.

brzmienie § 1 i 2.

217.

Za odrzuceniem oddał głos tylko 1 poseł, prze-

Poprawki Senatu 14. i 15. już rozpatrzyliśmy.

W 16. poprawce Senat proponuje, aby w ustawie

o Policji dodać art. 16a.

Komisja wnosi o przyjęcie tej poprawki.

218.

Brak było głosów za, było 435 głosów przeciw-

nych i brak było głosów wstrzymujących się.

17. poprawkę Senatu już rozpatrzyliśmy.

W 18. poprawce do art. 49 ust. 3 pkt 2 ustawy

o lasach Senat proponuje zmianę o charakterze re-

dakcyjno-legislacyjnym.

wstrzymujących się nie było.

Stwierdzam, że Sejm odrzucił poprawkę Senatu

nie osób i mienia Senat proponuje zmianę o charak-

terze legislacyjnym.

218.

Za odrzuceniem poprawki oddał głos 1 poseł,

W 20. poprawce do art. 14h ustawy o strażach

gminnych Senat proponuje, aby wyraz „rejestrowa-

nia” zastąpić wyrazem „ewidencjonowania”.

Komisja wnosi o przyjęcie tej poprawki.

przy jednym głosie wstrzymującym się.

W 21. poprawce do art. 11 ust. 3c ustawy o stanie

wyjątkowym Senat proponuje zmianę o charakterze

redakcyjnym.

nia było 433 posłów, przy braku głosów wstrzymu-

W 22. poprawce do art. 19. ust. 1 ustawy o Służbie

Więziennej Senat proponuje rozszerzenie w stosunku

do przepisów zaproponowanych przez Sejm katalogu

środków przymusu bezpośredniego, których może

używać Służba Więzienna.

Komisja wnosi o przyjęcie tej poprawki.

252

W 23. poprawce Senat proponuje dodać pkt 1a

w art. 83.

Komisja wnosi o przyjęcie tej poprawki.

219.

Brak było głosów za, było 436 głosów przeciw-

nakładający na ministra właściwego do spraw we-

wnętrznych obowiązek przedstawienia, po upływie

natowi oceny jej funkcjonowania.

tania panią poseł Krystynę Łybacką.

Określam czas na zadanie pytania na jedną mi-

nutę.

Bardzo proszę.

Poseł Krystyna Łybacka:

pana ministra Stachańczyka.

Panie ministrze, czy

prawdą jest, że w trakcie drugiego czytania Sojusz

Lewicy Demokratycznej z uwagi na wyjątkowy cha-

rakter tej ustawy wnosił o sprawozdanie z jej wyko-

nania przedstawione parlamentowi.

A po drugie, czy prawdą jest, że pan minister

przyrzekł, iż w trakcie prac Senatu zostanie wniesio-

na stosowna poprawka.

Po trzecie, czy prawdą jest, że nie jest zjawiskiem

częstym, aby takie przyrzeczenie było zrealizowane,

co tym razem miało miejsce.

Zatem wymaga to zło-

żenia wyrazu szacunku i powiedzenia: Dziękuję.

(Oklaski)

Marszałek:

Dziękuję bardzo.

nia było 434 posłów, przy braku głosów wstrzymu-

Sejm wysłuchał sprawozdania komisji przedsta-

wionego przez pana posła Wojciecha Saługę i prze-

Przystępujemy do głosowania.

ku akcyzowym, w brzmieniu proponowanym przez

Powracamy do rozpatrzenia punktu 3. po-

Przystępujemy do głosowania.

Marszałek

253

Przystępujemy do głosowania.

Sejm wysłuchał sprawozdania komisji przedsta-

chałę oraz przeprowadził dyskusję, w trakcie której

Przystępujemy do trzeciego czytania.

Poseł Sprawozdawca

Elżbieta Apolonia Pierzchała:

Komisja Infrastruktury rekomenduje odrzucenie

dwóch pierwszych i przyjęcie trzeciej poprawki.

Dzię-

kuję.

(Oklaski)

Marszałek:

Dziękuję, pani poseł.

Komisja przedstawia również poprawki, nad któ-

W 1. poprawce polegającej m.in. na dodaniu ust.

8 w art. 17 wnioskodawcy proponują wprowadzenie

katalogu zasad prowadzenia ruchu kolejowego i syg-

nalizacji, które w drodze rozporządzenia określi mi-

nister właściwy do spraw transportu.

W 3. poprawce do dodawanego ust. 1a w art. 65

wnioskodawcy proponują zmianę o charakterze re-

Komisja wnosi o przyjęcie tej poprawki.

cie kolejowym, w brzmieniu proponowanym przez

Komisję Infrastruktury, wraz z przyjętą poprawką,

cych się nie było.

Powracamy do rozpatrzenia punktu 6. po-

gach publicznych.

Sejm wysłuchał sprawozdania komisji przedsta-

Marszałek

254

go Polaczka.

Panie pośle, proszę bardzo.

Poseł Jerzy Polaczek:

Pani Marszałek!

Wysoka Izbo!

Mam dwa pytania.

Pierwsze z nich jest skierowane do pani marszałek,

drugie – do pana premiera.

Głosujemy za chwilę nad zmianą ustawy o auto-

gowym.

Saldo pasywów tej instytucji wynosi ponad

40 mld, a koszt obsługi odsetek – 2 mld rocznie, do-

płata do systemu koncesyjnego – ok. 1 mld rocznie,

za usługi doradcze płaci się 40 mln, a dopłata do gwa-

rantowanego zysku dla firm w systemie koncesyjnym

jest równa ok. 37 mln.

Pytanie do pani marszałek: Jak pani marszałek

wytłumaczy to, że tego rodzaju nowelizacja nie jest

procedowana również choćby poprzez skierowanie

tego projektu ustawy do komisji finansów?

Dlaczego

tego rodzaju akt prawny tam się nie znalazł?

W uza-

sadnieniu rządowym czytamy przecież: Z uwagi na

fakt, iż w chwili obecnej, jak też w perspektywie kil-

ku lat, nie jest możliwe spłacenie z bieżących środ-

ków dotychczas zaciągniętych pożyczek i kredytów,

wości spłacenia istniejącego zadłużenia Krajowego

Funduszu Drogowego.

(Dzwonek)

Pytanie do pana premiera jest następujące: Czy

rząd poprzez zastosowanie tego mechanizmu zmie-

nia dzisiaj Krajowy Fundusz Drogowy w fundusz

spłat?

Jaka będzie w najbliższych latach funkcja tego

modelu, tym bardziej że instytucję tę wyprowadza

się poza obszar naliczania państwowego długu pub-

licznego?

Marszałek:

Czy ten fundusz nadal będzie realizował i finan-

sował inwestycje drogowe?

(Oklaski)

Marszałek:

Dziękuję bardzo, panie pośle.

Pani Marszałek!

Wysoka Izbo!

Panie pośle, nie ma

kontroli nad procesem zadłużania.

Ten projekt ma

jedynie zapewnić płynność finansową Krajowego

Funduszu Drogowego poprzez umożliwienie emisji

obligacji, natomiast wydawanie decyzji w tym zakre-

sie jest pod pełną kontrolą Ministerstwa Finansów.

Te obligacje nigdy nie będą konkurować z tymi emi-

towanymi bezpośrednio przez Skarb Państwa.

Nie

ma zagrożenia, co do którego pan poseł wyraził nie-

pokój.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Marszałek:

Dziękuję bardzo.

Panie pośle?

W trybie sprostowania?

(Gwar na sali)

(Głos z sali: Jakie sprostowanie?)

Poseł Jerzy Polaczek:

Pani Marszałek!

Przede wszystkim nie uzyska-

łem od pani marszałek odpowiedzi na pytanie doty-

czące procedury.

Marszałek:

Nie dał mi pan szansy, bo pan już tu stanął.

(We-

sołość na sali)

Poseł Jerzy Polaczek:

Druga kwestia.

Jak pan minister szacuje skutki

tej ustawy, w sytuacji kiedy koszt obsługi odsetek

wynosi 2 mld zł rocznie, a na tyle można oszacować

budowę 50 km autostrady?

(Poseł Cezary Grabarczyk: Ale za to buduje się

drogi.)

Dlaczego poprzez zastosowanie tego mechanizmu

państwo doprowadzają do sytuacji, w której koszty

finansowania i budowy dróg będą znacznie wyższe?

(Oklaski)

(Poseł Cezary Grabarczyk: Ale drogi będą.)

Marszałek:

Dziękuję bardzo, panie pośle.

Teraz udzielę panu odpowiedzi na pierwsze pyta-

nie.

Otóż nad tą ustawą procedowano w Komisji In-

frastruktury.

Jak pan wie, jest pan posłem od wielu

Marszałek

255

lat, Komisja Infrastruktury lub główna komisja pro-

cedująca ma prawo do, a nawet obowiązek, jeśli są

wątpliwości, zasięgnięcia opinii komisji finansów.

Jeśli tego nie uczyniła, a nie przypominam sobie pań-

skiego wniosku w tej sprawie zgłoszonego podczas

procedowania w ramach tej komisji, to dzisiaj to py-

tanie jest zupełnie bezzasadne.

Dziękuję bardzo.

Przystępujemy do głosowania.

przeciw – 209, przy braku posłów wstrzymujących się

duszu Drogowym oraz ustawy o drogach publicznych.

Zatrudnienia.

Sejm wysłuchał uzasadnienia projektu ustawy

da oraz przeprowadził dyskusję.

ki Społecznej i Rodziny w celu rozpatrzenia.

atę Szydło.

Poseł Beata Szydło:

w Polsce poważniejszego problemu i ważniejszej

sprawy niż praca.

Jest ponad 2 mln bezrobotnych,

ste – w nędzy.

Polska wschodnia, polska wieś, polska

prowincja wyludniają się.

Ludzie wyjeżdżają w po-

szukiwaniu pracy i szansy na założenie rodziny oraz

normalne życie.

Mam nadzieję, że te dane robią

wrażenie przede wszystkim na parlamentarzystach

koalicji rządzącej.

tę tendencję można odwrócić?

Czy są programy, któ-

re można zrealizować już, od razu, tak żeby dać Po-

lakom więcej miejsc pracy?

Jak pan poseł ocenia

stanowisko największej partii rządzącej, która z jed-

nej strony ustami swojego lidera twierdzi, że jest ot-

warta na wszelkie propozycje dotyczące walki z bez-

robociem, a z drugiej strony zgłasza wniosek o od-

rzucenie w pierwszym czytaniu projektu dotyczącego

Narodowego Programu Zatrudnienia?

(Oklaski)

Marszałek:

Dziękuję bardzo, pani poseł.

Czy pana słowa jeszcze coś znaczą?

Przedwczoraj,

będąc w Brukseli, przed kamerami zadeklarował

pan, że poprze pan każdy projekt, który przyczynia

się do zmniejszenia bezrobocia.

Dokładnie w tym

samym czasie państwa koleżanka z Platformy Iza-

bela Mrzygłocka składała tutaj, w Sejmie, deklarację,

czytaniu.

Jako posłowie Ruchu Palikota nie jesteśmy

fanami tego projektu, to słaby projekt i twierdzenie,

że przyczyni się on do powstania 1200 tys. miejsc

pracy, to bzdura, jeżeli natomiast przyczyni się nawet

do powstania 200 miejsc pracy, to warto nad tym

dyskutować.

Platforma nie chce dyskutować o prob-

lemie bezrobocia.

Panie premierze, czy pana słowa

w Platformie Obywatelskiej jeszcze coś znaczą?

(Poruszenie na sali)

(Prezes Rady Ministrów Donald Tusk: Nie wiem.)

(Wesołość na sali, oklaski)

Jak pan zagłosuje, panie premierze: tak jak pan

zadeklarował w Brukseli – za dalszym procedowa-

niem nad tym projektem, czy za odrzuceniem go

w pierwszym czytaniu, tak jak chce tego pańska par-

tia?

Dziękuję.

(Oklaski)

Marszałek:

Dziękuję bardzo.

rządu, do pana premiera, nawiązujące także do pań-

skich słów wypowiedzianych w Brukseli, choć będę

je formułował w sposób może mniej dla pana premie-

ra kłopotliwy.

Mianowicie zadeklarował pan premier,

że pan, rząd, poprze każdy projekt ustawy – nie każ-

dy projekt, prace nad każdym projektem – który daje

szansę na zwiększenie liczby miejsc pracy, zmniejsze-

nie bezrobocia.

W moim przekonaniu ten projekt Pra-

Marszałek

256

wa i Sprawiedliwości jest projektem poważnym, ma-

jącym pewne swoje możliwe wady i uchybienia, ale

spójnym, logicznym, w przeciwieństwie do wielu in-

nych koncepcji, które ten klub i ta partia zgłasza,

które specjalnego sensu nie mają, ale ten projekt ma

sens, w związku z tym stawiam pytanie o stosunek

rządu – nie jak pan będzie głosował, bo nie było sta-

nowiska rządu, ale może się pojawiło – bądź stosunek

pana premiera.

Dziękuję.

(Oklaski)

Marszałek:

Dziękuję bardzo.

liwość przedstawiło projekt ustawy o Narodowym

Programie Zatrudnienia – mam ten projekt, pokażę

wszystkim tym, którzy nie uczestniczyli w debacie

– projekt, który dotyka największego problemu, z ja-

kim dzisiaj mamy do czynienia, czyli braku pracy.

Dzisiaj jest ponad 2300 tys. bezrobotnych, do tego

ponad 2 mln ludzi, którzy wyjechali z naszego kraju

w poszukiwaniu chleba.

I w tej grupie największy

problem dotyka ludzi młodych.

Ponad milion osób

bezrobotnych to ludzie do 35. roku życia, a z tych,

którzy wyjechali, 80% to ludzie młodzi.

Projekt, któ-

ry państwu przedstawiamy, dotyka właśnie tej grupy,

czyli ludzi młodych, którzy są najbardziej zagrożeni

bezrobociem, ale również tych terenów, gdzie bezro-

bocie jest najwyższe.

Są województwa i powiaty, gdzie

bezrobocie stanowi powyżej 35%, gdzie co drugi

mieszkaniec w gminie jest bez pracy.

I to jest nasza

odpowiedź kompleksowa, przygotowana na te zada-

nia.

Czy utworzymy 1200 tys. miejsc pracy czy 1400

tys., czy milion, to każda liczba będzie w tym wypad-

ku zyskiem.

Przedstawiamy propozycje dotyczące ulg

dla przedsiębiorców, którzy będą zatrudniać osoby

poszukujące pracy, przedstawiamy propozycje doty-

czące pracowników bezrobotnych, którzy poszukują

pracy, w tym również propozycje dotyczące ulg dla

tych, którzy znajdą pracę, ale taką, która nie jest

wynagradzana w odpowiedni sposób.

Są tu też pro-

pozycje dotyczące mini pracy, czyli łączenia pracy

z nauką i na niepełny etat, wreszcie są tutaj propo-

zycje dotyczące stypendiów edukacyjnych, praktyk

szkoleniowych.

To wszystko jest podyktowane tym,

aby pomóc ludziom, którzy są dzisiaj w najtrudniej-

szej sytuacji, czyli ludziom bez pracy, ludziom mło-

dym.

W czasie debaty przedstawicielka klubu Plat-

forma Obywatelska nie znalazła konkretnych przy-

czyn, żeby złożyć wniosek o odrzucenie tego projektu.

Inne kluby wypowiadały się pozytywnie o tej propo-

zycji.

Dzisiaj dajemy państwu konkretny, opracowany

projekt, z konkretnymi rozwiązaniami.

I wszyscy

jesteśmy zaskoczeni, że składacie wniosek o odrzu-

lider waszej partii.

wersje na linii pan premier – klub, w imieniu klubu

Platformy mógł jeszcze raz zastanowić się nad złoże-

niem tego wniosku.

(Oklaski)

Marszałek:

Czy pan poseł prosi o przerwę dla klubu?

Poseł Stanisław Szwed:

Tak, dla klubu.

Marszałek:

Ile minut przerwy?

Poseł Stanisław Szwed:

5 minut.

Marszałek:

Ogłaszam 5-minutową przerwę.

(Poruszenie na sali)

Przepraszam, panie pośle, pan prosił o przerwę

dla klubu PiS, tak?

(Poruszenie na sali)

(Głos z sali: Nie, dla PO, dla Platformy.)

Proszę nie krzyczeć.

Niech pan poseł odpowie.

(Głos z sali: Dla Platformy.)

Poseł Stanisław Szwed:

Pani marszałek, prosiłem o przerwę dla klubu

PiS, żeby w tym czasie klub Platformy Obywatelskiej

i pan premier mogli się naradzić, co w tej sprawie

zrobić, żeby mówili jednym głosem.

(Oklaski, poru-

szenie na sali)

do godz. 9 min 47)

Marszałek:

Wznawiam obrady.

Kontynuujemy rozpatrywanie punktu 7. porząd-

ku dziennego.

(Gwar na sali)

Poseł Ludwik Dorn

257

wiłam obrady.

Przepraszam bardzo, czy klub PiS-u potrzebuje

jeszcze przerwy, bo nie skończył rozmów?

Panów posłów proszę o umożliwienie panu mini-

strowi wystąpienia.

Proszę bardzo, panie ministrze.

Pani Marszałek!

Panie Premierze!

Wysoka Izbo!

Dziwię się trochę tym wszystkim wątpliwościom i py-

taniom, które się pojawiają, gdy weźmie się pod uwa-

gę blisko trzygodzinną debatę, którą miałem przy-

jemność odbyć nad tym programem, wskazując jego

dobre strony, mocne strony, ale także na wiele wąt-

pliwości, które się pojawiają.

Pojawiły się generalne

pytania o to, co rząd robi z bezrobociem.

Oczywiście trzeba mieć świadomość, że to realna

sytuacja gospodarcza będzie decydować o tym, jaki

będzie bilans miejsc pracy.

Chcę jednak wskazać na

kilka konkretnych działań, które już od 1 stycznia

podjęliśmy, aby interweniować na rynku pracy, bo to,

co możemy dzisiaj zrobić, to przede wszystkim łago-

dzić ekonomiczne i społeczne skutki bezrobocia.

O 20% wzrosły nakłady Funduszu Pracy, które po-

zwolą zaktywizować blisko 0,5 mln osób bezrobot-

nych.

Jeśli policzymy efektywność 50-procentową,

ok. 250 tys. bezrobotnych powinno znaleźć zatrud-

nienie.

W tym kontekście, patrząc na efekty tego

programu, można powiedzieć, że jesteśmy w stanie

jeszcze szybciej zbudować te 1200 tys. miejsc pracy.

Ale problem jest w czym innym, problem polega na

trwałości tych rozwiązań, na bilansie miejsc, które

zostaną w gospodarce.

Przeanalizowaliśmy sytuację

w latach 2010–2012.

Z analiz wynika, że w latach

2009–2012 zatrudnienie podjęło 4400 tys. bezrobot-

nych.

Ale chcę powiedzieć, że mówiąc o 1200 tys.

miejsc pracy, trzeba mieć świadomość, że te miejsca

pracy mogą być nietrwałe.

Program przewiduje prze-

de wszystkim wzrost kosztów pracy.

Nie można, pro-

szę państwa, w okresie spowolnienia gospodarczego

szafować kosztami pracy.

Wzrost kosztów pracy o 2,5%

oznacza wyższe bezrobocie i bardzo niebezpieczne

skutki dla gospodarki.

Znalazły się w tym projekcie

preferencje, ulgi, zwolnienia.

Oznaczają one mniejsze

wpływy budżetowe, ale co najważniejsze, oznaczają

mniejsze wpływy do Funduszu Ubezpieczeń Społecz-

nych.

Postulatem związków zawodowych jest między

innymi, aby umowy zawierane z pracownikami za-

wierały pełne koszty ubezpieczenia społecznego po

to, aby przyszłe świadczenia były wyższe.

Chcę po-

wiedzieć, że wiele z tych rozwiązań już dziś, jak sty-

pendium edukacyjne określone w art. 55 ustawy o pro-

mocji zatrudnienia, uregulowano w ustawie o promo-

Boimy się trochę w tym programie faworyzowania

osób do 35. roku życia.

Dlaczego do 35. roku życia?

Mówimy, że te osoby, które wkraczają na rynek pra-

cy, osoby do 30. roku życia, powinny być objęte naj-

większą troską, ponieważ w fazie spowolnienia naj-

trudniej tworzyć zatrudnienie dla osób, które wycho-

dzą z systemu edukacji.

Boimy się, że takie działanie

może powodować tak naprawdę wypieranie z rynku

pracy starszych pracowników, a przecież naszym ce-

lem jest także wspieranie zatrudnienia osób 50+.

Teraz o konkretnych działaniach, które rząd po-

Przede wszystkim ta interwencja.

Od 1 stycznia były

i są środki Funduszu Pracy w urzędach pracy.

Każdy

region, w którym nastąpiły większe zwolnienia gru-

powe, może skorzystać ze specjalnej rezerwy, którą

utworzyliśmy dla tych regionów.

Naszymi działania-

mi obejmujemy w 36% środków osoby, które wkra-

czają na rynek pracy, a więc tych młodych, o których

mówimy.

Powiem więcej, jesteśmy już, informowałem

o tym Wysoką Izbę, na etapie założeń daleko idących

zmian w polityce rynku pracy.

Po pierwsze, większa

efektywność funkcjonowania publicznych służb za-

trudnienia, konkretne instrumenty dla rodziców po-

wracających na rynek pracy, dla osób 50+, dla mło-

dzieży.

Mowa była w programie o programie, który

uruchomiony zostanie wspólnie z Bankiem Gospo-

darstwa Krajowego.

Już dziś mamy przygotowaną

umowę z Bankiem Gospodarstwa Krajowego, którą

za chwilę podpiszemy, na wspieranie przedsiębiorczo-

ści młodzieży.

Chcę podkreślić że brak analizy finansowej i sku-

teczności nowych instrumentów powoduje, że scep-

tycznie odnosimy się do ich rozwiązań.

Ale chcę też

podkreślić, i podkreślałem to podczas debaty, że wie-

le rozwiązań, które przewidujemy chociażby w usta-

wie o ochronie miejsc pracy, którą na przyszłym po-

siedzeniu Sejmu już się zajmiemy, to efekt wspólnych

dyskusji nie tylko w dialogu społecznym, w Komisji

Trójstronnej, ale także z kolegami z klubu Prawa

i Sprawiedliwości.

Nad tymi rozwiązaniami będziemy

procedować, dlatego liczymy na poparcie tych daleko-

siężnych zmian, które proponuje rząd.

Jesteśmy na

etapie zakończenia prac nad założeniami i w ciągu

kilku miesięcy znajdą się one w parlamencie.

Zostały

one przeanalizowane, głęboko przekonsultowane z part-

nerami społecznymi, ale przede wszystkim na lokal-

nych rynkach pracy.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Marszałek:

Dziękuję bardzo.

Przystępujemy...

Panie pośle, w jakim trybie?

(Poseł Stanisław Szwed: Sprostowanie.)

Marszałek

258

Nie słyszałam, żeby pan minister wymienił pań-

skie nazwisko.

Proszę zająć miejsce.

projektu ustawy o Narodowym Programie Zatrud-

nienia, zawartego w druku nr 1292, zechce podnieść

rękę i nacisnąć przycisk.

przy 1 głosie wstrzymującym się.

Dziadzia oraz przeprowadził dyskusję.

zawartego w druku nr 1184, zechce podnieść rękę

i nacisnąć przycisk.

przy braku głosów wstrzymujących się.

Powracamy do rozpatrzenia punktu 10. po-

Przystępujemy do głosowania.

Przystępujemy do głosowania.

zechce podnieść rękę i nacisnąć przycisk.

balskiego.

Sejm wysłuchał sprawozdania komisji przedsta-

dowskiego.

Przechodzimy do głosowania.

Marszałek

259

Przypominam, że Komisja Regulaminowa i Spraw

Przystępujemy do głosowania.

go reprezentowanego przez adwokata Mirosława

231.

Za przyjęciem wniosku zagłosowało 70 posłów,

przeciwnego zdania było 275 posłów, 84 posłów

Stwierdzam, że Sejm, wobec nieuzyskania bez-

wyrażeniu zgody na pociągnięcie do odpowiedzial-

ności karnej posła Zbigniewa Babalskiego za czyn

Olgierda Dąbrowskiego z dnia 20 sierpnia 2012 r.

uzupełnionym w dniu 11 września 2012 r., repre-

zentowanego przez adwokata Mirosława Gąsiew-

skiego.

Powracamy do rozpatrzenia punktu 15. po-

Sejm wysłuchał sprawozdania komisji przedsta-

jekt uchwały do komisji w celu jej rozpatrzenia.

Przystępujemy do głosowania.

Poseł Sprawozdawca

Wiesław Suchowiejko:

i Środków Przekazu na wczorajszym posiedzeniu

rozpatrzyła zgłoszoną przez klub SLD poprawkę i –

co godne podkreślenia – jednomyślnie rekomenduje

odrzucenie tej poprawki.

Dziękuję.

(Oklaski)

Marszałek:

(Poseł Leszek Miller: Można?)

Tak, tylko odczytam formułkę.

Komisja wnosi o uchwalenie projektu uchwały

Komisja w dodatkowym sprawozdaniu przedsta-

W przypadku odrzucenia poprawki poddam pod

głosowanie propozycję komisji zawartą w sprawozda-

niu w druku nr 1320.

W jedynej poprawce wnioskodawcy proponują

nowe brzmienie projektu uchwały.

Przyjęcie tej poprawki spowoduje podjęcie uchwały

w brzmieniu proponowanym przez wnioskodawców.

Komisja wnosi o odrzucenie tej poprawki.

czącego Leszka Millera.

Poseł Leszek Miller:

Przyjęcie tej poprawki będzie oznaczało, czy Sejm sta-

nie na gruncie faktów, czy nie.

4 czerwca i wybory

4 czerwca albo też porozumienia między „Solidarnoś-

cią” a stroną rządową nie mają bowiem swojego źród-

ła w żadnej metafizyce, ale są wynikiem obrad i usta-

leń okrągłego stołu.

Ten fakt jest pominięty i ukryty

w projekcie uchwały, zresztą nie po raz pierwszy.

Uważam to za szkodliwe, dlatego że to obalenie

muru berlińskiego stało się symbolem przemian w Eu-

ropie, a nie polskie doświadczenie, jakim był właśnie

okrągły stół.

Jeżeli ktoś wątpi, że taki fakt miał miej-

sce, ma przed sobą świadka tamtych wydarzeń.

Mia-

łem bowiem zaszczyt pracować przy okrągłym stole.

Polakom powinno zależeć, żeby ten fakt był coraz

głośniejszy.

(Dzwonek) Otóż to tam właśnie ustalono,

że wybory się odbędą, ustalono wszystkie inne kwe-

stie, i pomijanie tego faktu jest fałszowaniem historii.

To po pierwsze.

Po drugie, mam też określone zastrzeżenia do

nazwy tego projektu.

Mówi się tam bowiem o Dniu

Wolności i Praw Obywatelskich.

Otóż chciałbym

przypomnieć, że do dzisiaj Polska nie przyjęła pełne-

go zakresu Karty Praw Podstawowych i obok Wiel-

kiej Brytanii i Czech jesteśmy krajem, który nie chce

Marszałek

260

pełnego zakresu praw obywatelskich dla własnych

obywateli.

Mam pytanie do wnioskodawców: Czy państwo

zamierzają wywrzeć presję na własny rząd, żeby ra-

tyfikował w pełni tę kartę?

(Oklaski)

Marszałek:

Dziękuję bardzo.

Panie Premierze!

Wysoka Izbo!

Tak czytam tę

poprawkę SLD, czytam, czytam i uwierzyć nie mogę,

ponieważ według tej poprawki PRL na początku był

systemem totalitarnym, a potem był autorytary-

zmem z elementami demokracji.

W związku z powyższym chciałbym zapytać au-

torów poprawki, Sojusz Lewicy Demokratycznej, kie-

dy widzieli w czasie PRL elementy autorytaryzmu

z syntezą demokracji.

Czy to było w 1956 r.?

Czy to

może było w roku 1970?

Czy może w roku 1976?

Czy

może w roku 1981?

I już chyba tak poza protokołem zadam pytanie:

Czy autorem tej poprawki nie jest może pan prof.

Iwiński?

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Marszałek:

Poseł Kazimierz Michał Ujazdowski:

rycznie w sprawie poprawki rekomendowanej przez

pana posła Leszka Millera.

Otóż Polska Zjednoczona

Partia Robotnicza nie zawiązywała umów okrągłego

stołu w nadziei, że „Solidarność” osiągnie tak znako-

mity rezultat, tylko w nadziei na utrzymanie modelu

demokracji limitowanej, demokracji kontraktowej.

Podstawą niepodległej i wolnej Polski nie są umowy

okrągłego stołu, tylko rozmiar społecznego poparcia

dla „Solidarności”, dla niepodległości i dla wolności.

(Oklaski) Dlatego właśnie na gruncie prawdy histo-

rycznej nie można zaakceptować państwa poprawki.

Apeluję też o to, aby wszystkie formacje politycz-

ne w Polsce stały na gruncie aksjologii konstytucji.

Ona już w preambule ustanawia wyraźną różnicę

między niepodległą i wolną Polską a okresem dykta-

tury komunistycznej.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Marszałek:

Dziękuję.

państwo nie czują niestosowności chwili.

W momen-

cie kiedy mamy szalejące bezrobocie, wy dyskutujecie

o PRL?

Przenieście te dyskusje do IPN.

Szkoda cza-

su, naprawdę.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Marszałek:

prawki, a zatem za przyjęciem uchwały w brzmieniu

proponowanym przez wnioskodawców, zechce pod-

w brzmieniu proponowanym przez Komisję Kultury

nie było głosów przeciwnych, 25 posłów wstrzymało

się od głosu.

(Oklaski)

Powracamy do rozpatrzenia punktu 16. po-

o realizacji rządowego programu preferencyj-

niowych wraz ze stanowiskiem Komisji Finan-

sów Publicznych, Komisji Infrastruktury oraz

Stycznia oraz sprawozdania komisji przedstawionego

Poseł Leszek Miller

261

przez panią poseł Magdalenę Gąsior-Marek i prze-

prowadził dyskusję.

z dniem 31 grudnia rząd wygasił program „Rodzina

na swoim”, który w latach 2007–2012 spowodował,

że 181 tys. kredytobiorców skorzystało z pomocy tego

programu, w tym 81% rodzin, 7% matek, osób samot-

nie wychowujących dzieci.

Na skutki wygaszenia nie

trzeba było długo czekać.

Podam tylko kilka danych.

W I kwartale 2012 r. wydano 38 tys. decyzji o pozwo-

29 tys. – spadek o 25%.

W I kwartale 2012 r. było 31

tys. rozpoczętych budów mieszkań, w I kwartale

tu w Polsce miesiąc do miesiąca, marzec 2013 r. do

marca 2012 r.

– 67%.

(Dzwonek) Tak źle nie było od

czasu wybuchu II wojny światowej.

Mam pytanie: Co rząd proponuje młodym rodzi-

rodziny.

On jest obchodzony w Londynie, panie pre-

mierze, nie w Polsce.

(Oklaski)

Marszałek:

Dziękuję bardzo.

pacza.

Poseł Witold Klepacz:

Dziękuję bardzo.

soka Izbo!

Od wczoraj już wiemy, że Platforma przy-

spieszy zajmowanie się samą sobą (Wesołość na sali,

oklaski), a my mamy pytanie i chcielibyśmy znać na

nie odpowiedź: Kiedy przyspieszycie państwo rozwią-

zywanie problemów, z którymi borykają się Polacy

(Oklaski), z którymi borykają się przede wszystkim

młodzi ludzie?

Te problemy, m.in. dyskutowane na

tej sali, to dzisiaj bezrobocie i brak własnego miesz-

kania.

To, co dzisiaj proponujecie w programie

„Mieszkanie dla młodych” w miejsce programu „Ro-

dzina na swoim”, to zwykły zabieg marketingowy,

a nie rozwiązanie problemu.

(Oklaski)

(Poseł Andrzej Rozenek: Brawo!)

Ładna nazwa, ładne opakowanie, ale zawartość

zadowoli niewielu młodych ludzi.

(Oklaski)

W związku z tym kolejne pytanie: Kiedy przesta-

niecie udawać, że rządzicie (Dzwonek), panie premie-

rze, i zabierzecie się do porządnej roboty?

Widać, że

nie chce wam się pracować, chociażby po wyniku

głosowania nad Narodowym Programem Zatrudnie-

nia.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Marszałek:

Podsekretarz Stanu

Pani Marszałek!

Panie Premierze!

Wysoka Izbo!

Pytania zadane w oparciu o tezę, która wynikała

z przedstawionych danych, w żaden sposób nie wpisują

się w jedynie słuszną ocenę nowego programu miesz-

kaniowego pod nazwą „Mieszkanie dla młodych”.

Szanowni państwo, mam do przekazania infor-

mację uzupełniającą.

Mianowicie w okresie styczeń–

kwiecień 2013 r. polskie budownictwo mieszkaniowe

oddało do użytkowania, bo z punktu widzenia zaspo-

kajania potrzeb mieszkaniowych to jest najważniej-

szy parametr, 47 554 mieszkania.

(Poseł Andrzej Adamczyk: Panie ministrze, to jest

manipulacja.

Pan manipuluje danymi.)

To jest o 0,4% więcej…

Marszałek:

Panie pośle, proszę nie pokrzykiwać.

Podsekretarz Stanu

w Ministerstwie Transportu,

…niż w analogicznym okresie roku 2012…

(Poseł Andrzej Adamczyk: To manipulacja.)

…który z kolei był rokiem odbicia polskiego bu -

downictwa mieszkaniowego od pewnej tendencji spad-

kowej z liczby ok. 160 tys. oddawanych lokali miesz-

kalnych do liczby 130.

W roku 2012 oddaliśmy ok. 153

tys. tych mieszkań.

(Poseł Andrzej Adamczyk: Proszę powiedzieć, że to

jest efekt programu „Rodzina na swoim”, a nie ma-

nipulować danymi.)

Marszałek

262

następujący komunikat.

Aby podtrzymać zdolność

wykonawczą polskiego budownictwa mieszkaniowego,

rząd nie widzi innego rozwiązania niż uruchomienie

określonego popytu na tę zdolność, w związku z którą

można budować, oddać w Polsce jak w okresie ostat-

nich kilku lat między 130 tys. a 160 tys. lokali miesz-

kalnych.

Taka polityka wpisuje się także w oczekiwa-

nia tych zdarzeń budowlanych, tych podmiotów budu-

jących lokale mieszkalne, które mogłyby rozwinąć

akcję wykonawstwa budownictwa mieszkaniowego

w średnich i małych miasteczkach.

Dlaczego o tym

wspominam?

Dlatego że w pytaniu jest teza, że tylko

program „Rodzina na swoim” mógł ratować polskie

budownictwo mieszkaniowe, teza oparta także na wy-

niku dotyczącym rynku wtórnego.

Szanowni państwo, wydaje się, że w proponowa-

nym rozwiązaniu zawarta jest także troska o polski

rynek budownictwa mieszkaniowego rozumiany jako

rynek pracy.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

(Poseł Andrzej Adamczyk: Jaka troska?

Co się

z panem stało?)

Marszałek:

Dziękuję bardzo.

Przystępujemy do głosowania.

zacji rządowego programu preferencyjnych kredytów

potrzeb mieszkaniowych, zechce podnieść rękę i na-

Sejm wysłuchał uzasadnienia projektu ustawy

Kempę.

pana posła wnioskodawcy.

Istotnie, odbyła się wczo-

raj dyskusja i to dość burzliwa dyskusja.

Pierwsza

sprawa to co stało się z tym projektem, że nie został

skierowany do procedowania razem z projektem, któ-

ry został uchwalony 10 maja, a który, tak jak wspo-

mniał przedstawiciel Platformy Obywatelskiej, w jego

ocenie normuje tę kwestię.

W naszej ocenie jest zu-

pełnie odmiennie.

Przerzuca ta ustawa bardzo dużo

obciążeń na tych, którzy inicjują postępowanie, ko-

mornicy zaś w tej sprawie umywają ręce.

A prawdą

jest, że dzisiaj niemal każdy ma rachunek bankowy,

a nawet po kilka rachunków bankowych, i może się

spotkać z taką sytuacją, jak słynna sytuacja pani

Danuty z Sochaczewa.

art. 788, nad którym proponujemy przystąpienie do

procedowania, odmiennie interpretował dwukrotnie

Sąd Najwyższy i że to jest bardzo poważny problem,

nad którym powinna się po raz kolejny Wysoka Izba

pochylić?

I pytanie do pani marszałek, do Prezydium: Co

się stało, że ten projekt został bardzo późno skiero-

wany do procedowania i dzisiaj mamy zawirowania

natury proceduralno-prawnej?

(Oklaski)

Marszałek:

cieja Małeckiego.

Poseł Maciej Małecki:

roku interweniowaliśmy w sprawie mieszkanki So-

chaczewa ograbionej przez komornika metodą „na

bliźniaka”.

Po interwencji pieniądze udało się odzy-

skać, jednak żeby zabezpieczyć na przyszłość niewin-

nych ludzi przed takimi nadużyciami, wypracowali-

śmy projekt ustawy zakładający m.in. umieszczanie

numeru identyfikacyjnego w sentencji wyroku.

W związku z tym projektem zapytaliśmy Biuro Ana-

sie w innych państwach.

Chodzi o to, żeby lekarstwo,

które zostanie przygotowane na rozwiązanie tego

problemu, nie okazało się gorsze od samej choroby.

Na odpowiedź czekamy.

Natomiast wczoraj w debacie nie udało mi się uzy-

skać odpowiedzi od państwa wnioskodawców na na-

stępujące pytania.

Czy uważacie państwo, że wpro-

wadzenie 3-dniowego opóźnienia w wydaniu środków

komornikowi zabezpieczy interesy rzekomego dłuż-

nika?

Czy przygotowując ten projekt ustawy, spraw-

dziliście państwo, jak wyglądają (Dzwonek) takie

rozwiązania w innych europejskich porządkach praw-

Podsekretarz Stanu w Ministerstwie

263

nych?

Prosiłem też o ustosunkowanie się państwa do

szeregu uwag do państwa projektu zgłoszonych przez

jową Radę Komorniczą.

Ponownie proszę o udzielenie

Marszałek:

Dziękuję bardzo.

wania nad tymi projektami, które miały wyelimino-

wać patologie, jakie powstały w wyniku niewłaści-

wych egzekucji.

Przypomnę, w ubiegłym roku media

poinformowały o tym, że komornik zajął konta ban-

kowe pani Danuty z Sochaczewa, która nie była dłuż-

nikiem, przeprowadził egzekucję i nie chciał tych

środków zwrócić.

Dopiero interwencja ministra spra-

wiedliwości pana Jarosława Gowina spowodowała,

że te środki zostały zwrócone.

Ale pokazało to trud-

ności, jakie mają obywatele, wobec których prowa-

dzona jest egzekucja bez podstawy prawnej, bez wy-

roku, na podstawie błędnych, wręcz przestępczych

działań komorników.

Niestety, w tej sprawie doszło do pewnej rywali-

zacji, która miała miejsce w parlamencie, ponieważ

zostały złożone dwa projekty ustaw.

Jeden projekt

zgłosił ważny polityk Platformy Obywatelskiej, szef

komisji kodyfikacyjnej pan poseł Krzysztof Kwiat-

kowski, drugi projekt złożył klub Solidarnej Polski.

Ja byłem wnioskodawcą tego projektu.

Teraz, pani

marszałek, jaki był los tych projektów?

Otóż nad pro-

jektem Platformy, który wpłynął w grudniu, już

w styczniu odbyło się pierwsze czytanie i szybciutko,

w marszu został on uchwalony, a teraz czeka na pod-

pis pana prezydenta.

A jest to projekt, który w mojej

ocenie jest wysoce szkodliwy, jest wynikiem lobbingu

komorników, ponieważ nakłada na strony i na sądy

obowiązek wpisywania numeru PESEL i NIP do

wszystkich wyroków sądowych, czyli miliony stron

postępowań będą musiały wpisywać numer PESEL

i NIP do wyroku, do pozwów, żeby uniknąć błędów

przy egzekucji.

To jest według mnie, panie ministrze

– mówię też do ministra Jarosława Gowina – błędne

rozwiązanie, bo powoduje biurokrację, powoduje

przewłokę w postępowaniu po to tylko, żeby uniknąć

incydentalnych przypadków błędów przy egzekucji.

Co proponował nasz projekt, który, tak na margi-

nesie, wpłynął na początku lutego, a w dniu wczoraj-

szym, czyli po 4 miesiącach, był poddany pierwszemu

czytaniu?

To jest pytanie, pani marszałek, o to, jak

funkcjonuje Prezydium Sejmu czy jak funkcjonuje

Kancelaria Sejmu.

Pytam: Czy to jest wynikiem ce-

lowego działania (Gwar na sali), że projekty opozycji

w taki sposób się traktuje, czy jest to wynikiem ba-

łaganu po prostu?

Proszę o odpowiedź.

Jeden projekt

– miesiąc, projekt poselski Platformy.

Drugi projekt

– 4 miesiące, projekt opozycji dotyczący tego samego

zagadnienia: ochrony osób, które nie są dłużnikami,

przed wadliwą czy przestępczą, patologiczną egzeku-

cją.

Tak być nie powinno, bo te wyścigi doprowadzi-

ły do wprowadzenia złego prawa, którego skutkiem

będzie nadmierna biurokracja w wymiarze sprawied-

liwości i przewłoka postępowań.

W jakim kierunku zmierzał nasz projekt?

Projekt

Solidarnej Polski zmierzał w takim kierunku, ażeby

nie było bezpośredniej egzekucji i przelewu z zajęte-

go konta bankowego przez bank na konto wierzycie-

la w sytuacji, gdy jest to egzekucja wadliwa, ale żeby

w ciągu 3 dni bank miał obowiązek poinformowania

o tej egzekucji dłużnika, a dłużnik mógł podjąć dzia-

łania, na przykład takie jak wniosek o umorzenie

postępowania.

To spowodowałoby, że uniknęlibyśmy

tych patologicznych sytuacji przy egzekucji, jakie

miały miejsce i nadal mogą mieć miejsce, a nie obcią-

żali tysięcy stron postępowań zbędną biurokracją

i administracją.

To jest cena, jaką płaci państwo pol-

skie za pospieszne uchwalanie prawa, za to, że nie

doszło w komisji kodyfikacyjnej, której pan Kwiat-

kowski jest szefem, do wspólnego rozpoznania obu

projektów.

Panie ministrze, wstyd, bo pan mi obiecy-

wał osobiście, że te projekty będą poddane wspólne-

mu rozpoznaniu.

Ale pan chciał mieć sukces, żeby się

pochwalić, że to pan wniósł ten projekt.

A ten projekt

jest błędem i za niego zapłaci wymiar sprawiedliwo-

ści dłuższym postępowaniem.

Odpowiadając na pytania parlamentarzystów za-

dane podczas debaty, chcę powiedzieć, że oczywiście

ten projekt, który złożyliśmy, jest propozycją, którą

uważamy za uzasadnioną, która spowoduje, iż w tego

typu sytuacjach patologicznych, gdy jest prowadzona

egzekucja wobec osoby, która nie jest dłużnikiem, ta

osoba będzie miała możliwość podjęcia działań

obronnych, na przykład złożenia wniosku o umorze-

nie postępowania.

Panie pośle, mówię do posła, który pytał, czy zgła-

szaliśmy wnioski do BAS o analizę – nie zgłaszaliśmy

takich wniosków, jak to wygląda w innych krajach,

na świecie, dlatego że to jest zupełnie bezcelowe, dla-

tego że trzeba było podjąć działania tu i teraz, żeby

wyeliminować działania patologiczne, a nie czekać

na opinię, na którą pan czeka już pół roku, bo takich

spraw w kraju jest znacznie więcej.

Pani marszałek, proszę o wyjaśnienie tej przewło-

ki przy tym projekcie, dlatego że to nie jest pierwszy

i jedyny przypadek dyskryminowania projektów opo-

zycji.

Na zakończenie powiem: Pani marszałek, pół roku

temu zgłosiliśmy projekt, poselski także, o tym, żeby

Skarb Państwa miał pakiet kontrolny w Polskich

Kolejach Linowych.

Pół roku projekt leżał w Sejmie,

obecnie kolejne miesiące leży w komisji skarbu.

I oka-

Poseł Maciej Małecki

264

zuje się, że nastąpiła już prywatyzacja PKL, sprze-

dano PKL podmiotom prywatnym, a projekt ustawy

nadal leży w lasce marszałkowskiej.

(Gwar na sali)

Tak że proszę o wyjaśnienie tych wszystkich mo-

ich wątpliwości.

Dziękuję.

Marszałek:

Tak, bardzo krótkie wyjaśnienie, bo pan akurat

nie powinien tego wyjaśnienia słuchać tu, na tej sali,

ponieważ jest pan członkiem Konwentu i znajomość

regulaminu powinna być pańskim obowiązkiem, a nie

przywilejem.

Otóż każdy kodeksowy projekt, który

jest procedowany, od momentu wydrukowania wy-

maga 14-dniowego okresu, zanim zostanie skierowa-

ny do pierwszego czytania.

Od sprawozdania komisji

do drugiego czytania wymaga 14 dni.

Każdy projekt

poselski, w myśl art. 34 regulaminu, podlega tzw.

konsultacjom.

(Poseł Arkadiusz Mularczyk: To samo było z pro-

jektem Kwiatkowskiego.)

I pan to dokładnie wie, panie przewodniczący.

A więc bardzo proszę, żeby pan nie zadawał tych py-

tań tu, tylko jeśli pan czegoś nie wie, proszę przeczy-

tać regulamin.

Przystępujemy do głosowania.

(Oklaski)

przeciwnego zdania było 207 posłów, 5 posłów

Sejm wysłuchał sprawozdania komisji przedsta-

cję przepisów wykonujących wyroki Trybunału Kon-

stytucyjnego.

Nad tymi poprawkami głosować będziemy łącznie.

było 5 posłów, 145 posłów wstrzymało się od głosu.

Powracamy do rozpatrzenia punktu 20. po-

prowadził dyskusję.

ustawy o kierujących pojazdami Senat proponuje,

również w stosunku do jednostek, o których mowa

drogowym.

Komisja wnosi o przyjęcie tej poprawki.

nia było 436 posłów, przy braku głosów wstrzymu-

W 2. poprawce do art. 117 ust. 1 pkt 3a ustawy Pra-

wo o ruchu drogowym Senat proponuje skreślić wyra-

zy: „oraz przepisami wykonawczymi do tej ustawy”.

432 głosach przeciwnych.

Poseł Arkadiusz Mularczyk

265

Punkty 20., 21. i 27. porządku dziennego – głosowanie

nowelizującej art. 3a zawierający przepis przejściowy.

Komisja wnosi o przyjęcie tej poprawki.

437 głosach przeciwnych.

których innych ustaw.

W poprawkach od 1. do 5.

Senat proponuje, aby

podmiotom wymienionym w tych przepisach przy-

sługiwała apelacja, a nie, jak uchwalił Sejm, kasacja.

Nad tymi poprawkami głosować będziemy łącznie.

Sejm wysłuchał sprawozdania komisji przedsta-

lowskiego.

Poseł Piotr Chmielowski:

ministerstwo prowadzi monitoring dystrybucji wy-

robów medycznych, które są przedmiotem m.in. tej

część wyrobów objętych refundacją ma wyższą cenę

zbytu niż wtedy, kiedy znajduje się w wolnym handlu.

Dziękuję.

(Oklaski)

Marszałek:

Dziękuję.

Na liście leków refundowanych mamy około 190 wy-

robów medycznych i w przypadku kiedy są objęte

refundacją, nie ma możliwości, żeby ta cena była

inna.

Może tak się zdarzyć w nielicznych przypad-

kach, kiedy ta cena wynika z akcji promocyjnej pro-

ducenta, ale jeszcze przed objęciem refundacją i przed

zbyciem tych wyrobów.

Natomiast w przypadku kie-

dy lek już jest na liście refundacyjnej, takiej możli-

wości nie ma.

Dziękuję.

(Oklaski)

Marszałek:

Dziękuję.

w brzmieniu proponowanym przez Komisję Zdrowia,

głosów przeciwnych nie było, 144 posłów wstrzyma-

ło się od głosu.

Marszałek

266

specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyro-

Przystępujemy do rozpatrzenia punktu 24.

Sejm senackiego projektu ustawy o zmianie ustawy

ku nr 1353, do Komisji Nadzwyczajnej zaistniała

Prezydium Sejmu, po zasięgnięciu opinii Konwen-

proponuje się, aby do zakresu działania Komisji Nad-

zwyczajnej należało rozpatrzenie senackiej inicjatywy.

nie zabrać głos?

Nikt się nie zgłasza.

Proponujemy, aby Sejm niezwłocznie przystąpił

zechce podnieść rękę i nacisnąć przycisk.

Seniorów, przedstawiło wniosek w sprawie zmian

1403, zechce podnieść rękę i nacisnąć przycisk.

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Minister Pracy i Polityki Społecznej

cy na całym świecie nie ma już 197 mln ludzi – tak

wynika z najnowszego raportu Międzynarodowej

Organizacji Pracy.

Tylko w 2012 r. aż 4 mln osób

straciło pracę.

W samej Unii Europejskiej bez pracy

jest 26,5 mln ludzi, o 2 mln więcej niż jeszcze rok

trudna.

Światowy kryzys gospodarczy przerwał ko-

rzystne zmiany, jakie miały miejsce po wejściu Polski

do Unii Europejskiej.

Przypomnę, że w latach 2003–

2008 stopa bezrobocia spadała bardzo szybko, osią-

gając najniższy poziom w historii.

Spowolnienie go-

spodarcze, choć nie tak głębokie, jak w innych euro-

pejskich krajach, zatrzymało ten proces.

Wzrost PKB

zwolnił w 2009 r. do 1,6, a stopa bezrobocia rejestro-

wanego w urzędach pracy wzrosła do ponad 12%.

W kolejnych 2 latach sytuacja się nieco ustabilizowa-

ła, głownie dzięki zwiększeniu środków na aktywi-

zację bezrobotnych.

Wsparcie otrzymało wówczas

ponad 800 tys. osób szukających pracy.

Dzięki pod-

jętym działaniom stopa bezrobocia rosła wolniej, do

12,4% w 2010 r., 12,5% w 2011 r.

Dopiero wyraźne

osłabienie gospodarcze, widoczne szczególnie w koń-

cówce zeszłego roku, sprawiło, że stopa bezrobocia

przekroczyła 13% na koniec 2012 r.

Trudny był początek tego roku.

Na istotne spo-

wolnienie gospodarcze nałożyła się sezonowość ryn-

ku pracy, zawieszenie części prac w budownictwie,

Marszałek

267

ogrodnictwie, rolnictwie, leśnictwie, co spowodowało

dalszy wzrost bezrobocia.

Widać już jednak pierwsze

jaskółki zwiastujące wiosnę.

Mimo zimnego marca

i kwietnia bezrobocie stopniowo zaczęło spadać

– w marcu o 22 tys. osób, a w kwietniu o 56 tys. osób.

Warto przypomnieć, że w 2009 r., kiedy skutki kry-

zysu były najbardziej dotkliwe dla polskiego rynku

pracy, sezonowy spadek odnotowano dopiero w kwiet-

niu i trwał on zaledwie 3 miesiące.

W końcówce

kwietnia w urzędach pracy było zarejestrowanych

2258 tys. osób.

Stopa bezrobocia wyniosła 14%.

Zgod-

nie z prognozą przyjętą na potrzeby aktualizacji pro-

gramu konwergencji, rząd oczekuje, że na koniec

2013 r. utrzyma się ona na poziomie niższym niż 14%

i wyniesie 13,8%.

Tak bezrobocie rośnie w Polsce.

To nie tylko nasza zmora.

Kryzys uderza w pra-

cowników w całej Europie.

Nie możemy jednak nie

zauważyć, że Polska z kraju o najwyższym wskaźni-

ku stopy bezrobocia w Unii Europejskiej w ciągu

Według danych publikowanych przez Europejski

Urząd Statystyczny Eurostat, stopa bezrobocia w Pol-

sce wyniosła w marcu 10,7%, a średnie bezrobocie

w 27 krajach należących do Unii było na poziomie

prawie 11%.

Panie i Panowie Posłowie!

Jedne z najgorszych

konsekwencji spowolnienia gospodarczego to zwolnie-

nia grupowe.

Najtrudniejszy pod tym względem był

Jednak nawet w tym kryzysowym roku przedsiębior-

cy wyraźnie ograniczyli początkowe plany redukcji

zatrudnienia i ostatecznie zwolnili mniej osób.

Lepszy

był już rok 2010.

Spadła zarówno liczba zgłoszeń, jak

i samych zwolnień.

Dopiero w dwóch kolejnych latach

statystyki ponownie zaczęły rosnąć.

Z prowadzonego

toringu zwolnień grupowych wynika, że w zeszłym

roku o 20% wzrosła liczba zgłaszanych zwolnień,

a o 15% zwiększyła się liczba samych zwolnień w po-

równaniu do 2011 r.

Należy jednak zwrócić uwagę, że

przedsiębiorstwa zgłaszają zamiar dokonania zwol-

nień grupowych w bardzo długim horyzoncie czaso-

wym.

Pozwala to przypuszczać, że duża cześć z nich

nie zostanie nigdy zrealizowana.

Pracodawcy często

rezygnują z redukcji zatrudnienia lub ich skala jest

niższa od początkowych zamierzeń.

Przykładowo

w całym 2012 r. firmy zgłosiły zamiar zwolnienia

81 tys. osób, a zwolniły jedynie połowę.

Podobnie było

w 2011 r., gdy firmy chciały zwolnić 67 tys. pracowni-

ków, a skończyło się na 36 tys. osób.

W tym roku w okre-

nienia 21 tys. pracowników, rok wcześniej było to

15 tys. Najwięcej zgłoszeń złożono na Mazowszu –

10 tys., a także na Śląsku – 4 tys. Były to głównie

firmy z sektora finansowo-ubezpieczeniowego – 29%

zgłoszeń, budowlanego – 29%, przetwórstwa przemy-

słowego – 21%, handlu hurtowego i detalicznego, na-

prawy pojazdów – 9%, informacyjnego i komunikacyj-

nego – 6%.

pracodawcy zwolnili na podstawie wcześniej doko-

nanych zgłoszeń 12,3 tys. osób.

Rok wcześniej było

to ponad 6 tys. pracowników.

Najwięcej zwolnień

grupowych dotyczyło województwa śląskiego – 5 tys.

osób, a także mazowieckiego.

Tam są głównie usy-

tuowane centrale firm.

Najwięcej osób straciło pra-

cę w sektorze przetwórstwa przemysłowego – 33%

wszystkich, informacji i komunikacji – 17%, handlu

hurtowego i detalicznego, naprawy pojazdów – 15%,

finansowym i ubezpieczeniowym – 13%, budowla-

nym – 9%.

Według stanu na koniec marca bieżącego roku,

zakłady pracy zamierzają zwolnić 32,2 tys. pracow-

ników.

W analogicznym okresie roku ubiegłego było

to 23,6 tys. osób.

To są, jeszcze raz podkreślę, zamie-

rzenia.

W sektorze edukacji dyrektorzy szkół chcą

w tym roku zwolnić lub już zwolnili prawie 7 tys.

nauczycieli – to około 1% wszystkich nauczycieli,

z łącznie 557 tys. osób.

Oczywiście te dane odnoszą

się jedynie do 2283 szkół prowadzonych przez samo-

rządy, czyli 9% wszystkich placówek, których jest

24 570.

Informacje o planowanych zwolnieniach złożyły

także spółki z większościowym udziałem Skarbu

Państwa, w sumie 137.

Planują one zwolnić 2313

osób, w tym aż 660 osób w Polskich Liniach Lotni-

czych LOT.

W większości pozostałych przypadków

zwolnienia będą mieć charakter jednostkowy.

W tym

roku redukcję planują także koleje.

PKP PLK zmniej-

szy zatrudnienie o ok. 1300 pracowników, odbędzie

się to jednak głównie w ramach programu dobrowol-

nych odejść, stanowiącego element umowy społecznej

zawartej na lata 2012–2015 pomiędzy zarządem spół-

ki a organizacjami związkowymi w niej działającymi.

Powyższy proces nie powinien rodzić niepokojów

społecznych, ponieważ z wyżej wymienionego pro-

gramu będą korzystać głównie pracownicy posiada-

jący uprawnienia do świadczeń emerytalnych.

Jeszcze raz chciałbym podkreślić, że nie wszystkie

zapowiedziane zwolnienia grupowe są realizowane.

W części przypadków chodzi wyłącznie o tzw. wypo-

wiedzenie zmieniające warunki pracy i wynagrodze-

nia.

Zdarza się także, że pracodawcy informują o pla-

nach zwolnień jednocześnie kilka urzędów pracy.

Dzieje to w sytuacji, gdy nie umieją precyzyjnie okre-

ślić skali zwolnień w poszczególnych powiatach.

Mimo stosunkowo wysokiej skali zwolnień grupo-

wych w marcu i kwietniu tego roku udało nam się

zmniejszyć poziom rejestrowanego bezrobocia.

To

głównie zasługa zwiększonej pomocy finansowej dla

osób poszukujących pracy.

W tym roku zwiększyli-

śmy środki na ten cel aż o 1200 mln zł, w sumie

urzędy pracy dostaną na to 4700 mln.

Szacuje się, że

pozwoli to pomóc ok. 500 tys. osób szukających pracy.

Minister Pracy i Polityki Społecznej

268

Dodatkowo w rezerwie ministra na programy spe-

cjalne znajduje się ponad 300 mln, a 400 mln zł z tej

puli zarezerwowaliśmy na finansowanie programów

dla osób tracących pracę z przyczyn niedotyczących

pracowników.

Do 15 kwietnia wykorzystano z tej

sumy 15 mln na programy dla osób, które straciły pra-

cę w wyniku zwolnień grupowych, z tego aż 12 mln zł

przekazaliśmy na wsparcie pracowników tyskiej fa-

bryki Fiata i jej kooperantów.

Pozwoliło to pomóc

777 osobom zarejestrowanym w śląskich urzędach

pracy w Tychach, w Jaworznie, w Częstochowie,

w Pszczynie, w Sosnowcu, w Mysłowicach, w Bielsku-

-Białej i w Mikołowie.

Kolejne 230 osób zaktywizo-

wano w Oświęcimiu i w Chrzanowie w woj. małopol-

skim.

Kolejne 2 mln zł przekazaliśmy na wsparcie

dla osób zwalnianych w bydgoskim Zachemie.

Prze-

kazaliśmy także środki w związku ze zwolnieniami

w mniejszych zakładach.

Trafiły one m.in. do Kroto-

szyna w woj. wielkopolskim, do firm usługowych,

budowlanych, do Malborka w woj. pomorskim dla

zwalnianych w małych firmach usługowo-przetwór-

czych, do Świdnicy w woj. dolnośląskim w związku

ze zwolnieniami w różnych mniejszych zakładach

przemysłowych, do Świdwina w woj. zachodniopo-

morskim.

Wróćmy do finansowania wsparcia dla osób bez-

robotnych.

Na zasiłki zarezerwowaliśmy w tym roku

3700 mln zł, a na zasiłki i świadczenia przedemery-

talne – 1800 mln zł.

Z Funduszu Pracy najwięcej

pieniędzy urzędy mogą przeznaczyć na sfinansowa-

nie bezrobotnym stażu u pracodawcy, aż 1200 mln

wobec 763 mln rok wcześniej.

Na refundację kosztów

wyposażenia stanowiska pracy i na start firmy będą

mogły one wydać nieco ponad 1 mld zł, przed rokiem

były to 674 mln.

Więcej środków urzędy mają również

na szkolenia dla osób szukających pracy – 367 mln

wobec 188 mln rok wcześniej.

Prace interwencyjne,

społecznie użyteczne i roboty publiczne pochłoną

w tym roku ponad 0,5 mld zł.

Nie tylko zwiększamy

finansowanie, ale także przyspieszyliśmy przekazy-

wanie środków urzędom pracy.

Pierwszą transzę

dostały już na początku stycznia, a nie – jak do tej

pory – na przełomie lutego i marca.

Dzięki temu już

cały styczeń mogły aktywizować bezrobotnych.

Cały czas monitorujemy sytuację w urzędach pra-

cy.

Patrzymy, jak one sobie radzą z wydatkowaniem

większej puli środków z Funduszu Pracy.

Chcemy,

żeby były one wydatkowane jak najlepiej.

Jeżeli oka-

że się ich zbyt mało, a sytuacja na rynku pracy się

nie poprawi, wystąpię do ministra finansów o więcej

środków na wsparcie osób bezrobotnych.

Musimy tu

być jednak ostrożni, nie sztuką jest wpompować do

urzędów pracy miliardy złotych, chcemy wspierać

rynek pracy efektywnymi działaniami, ożywiać lo-

kalne rynki, a przez to dawać nadzieję i szansę jak

największej liczbie osób poszukujących pracy.

Dlate-

go jeszcze raz powtórzę: monitorujemy sytuację i rea-

gujemy na bieżąco.

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Nie ograniczamy

się do zwiększania finansowania wsparcia dla osób

poszukujących pracy, zamiast leczyć, wolimy prze-

ciwdziałać.

Jednym z takich lekarstw na zwolnienia

jest przyjęty w ostatni wtorek przez Radę Ministrów

o każde miejsce pracy.

Mam nadzieję, że ta ustawa,

która już niedługo trafi pod obrady Wysokiej Izby,

pozwoli zachować pracę nawet 60 tys. pracowników.

Nasz cel w tym zakresie jest jasny: w okresie spowol-

nienia gospodarczego chcemy uratować jak najwięcej

etatów, a przedsiębiorstwa, które popadły w tarapaty,

przeżywają przejściowe trudności, będą mogły liczyć

na pomoc państwa.

W projekcie znalazły się już sprawdzone w usta-

wie antykryzysowej elementy, ale również dzięki dia-

logowi społecznemu, dzięki dialogowi w komisji trój-

stronnej, dzięki dialogowi z pracodawcami i związ-

kami zawodowymi ta ustawa po ich uwagach w moim

poczuciu jest lepsza.

Będą mogły z niej skorzystać

firmy, których obroty spadną o 15%, łatwiejsze do

spełnienia są względy formalne, ulepszyliśmy projekt

dzięki doświadczeniom z pierwszych lat funkcjono-

wania ustawy antykryzysowej.

Przedsiębiorcy będą mogli skorzystać z dwóch

elementów: wprowadzenia przestoju ekonomicznego

i wprowadzenia obniżonego wymiaru czasu pracy.

Będziemy dopłacać z Funduszu Gwarantowanych

Świadczeń Pracowniczych oraz Funduszu Pracy – na

ten cel zarezerwowaliśmy 500 mln zł.

Będziemy do-

płacać wysokość zasiłku dla bezrobotnych oraz od-

prowadzać od tego składki.

Również na wniosek

strony społecznej poszerzyliśmy zakres rozwiązań

o możliwość podnoszenia kwalifikacji przez osoby,

które będą objęte tym programem, i szkolenia ich.

Będzie to realizowane ze środków Funduszu Pracy.

Mam nadzieję, że ta ustawa, choć nie jest pewnie

lekiem na całe zło, które występuje, na trudną sytu-

ację na rynku pracy, jest jednym z elementów bardzo

potrzebnych do realizowania działań związanych ze

wzmacnianiem sytuacji przedsiębiorcy, który popadł

w chwilowe, czasowe trudności w gospodarowaniu,

a przede wszystkim nastawia się na ochronę miejsc

pracy.

Lepiej zainwestować wcześniej wartość tego

zasiłku dla bezrobotnych, przez pewien czas dopłacać

pracodawcom do ich wynagrodzenia i utrzymać za-

trudnienie.

Dzięki temu Polacy utrzymają pracę i nie

zasilą grona bezrobotnych.

Te wnioski przedsiębior-

cy będą mogli składać odpowiednio u marszałków

województw, w odpowiednich województwach i będą

one rozpatrywane w szybkim trybie.

Projekt ustawy o ochronie miejsc pracy to część

szerszego programu ministerstwa, programu rządu,

którego celem jest powstrzymanie wzrostu bezrobo-

cia w czasie spowolnienia gospodarczego i podnosze-

nie konkurencyjności polskiej gospodarki.

Składa się

na to też zmiana ustawy, zmiana Kodeksu pracy

mówiąca o czasie pracy.

Projekt, którym zajmuje się

Minister Pracy i Polityki Społecznej

269

Wysoka Izba, zakłada możliwość wydłużenia okresu

rozliczeniowego z obecnych 4 miesięcy do maksymal-

nie 12 miesięcy.

Takie rozwiązania też już funkcjonowały.

Były

one wpisane w tzw. pierwszą ustawę antykryzyso-

wą.

W trakcie jej funkcjonowania skorzystało z nich

1075 firm w całym kraju.

Było to skierowane szcze-

gólnie do dużych przedsiębiorstw.

Dzięki temu ponad

100 tys. osób zachowało swoje miejsca pracy.

Więk-

szość z tych firm wybrała dłuższy okres rozliczenio-

wy.

Najbardziej zainteresowani tymi rozwiązaniami

byli pracodawcy i pracownicy ze Śląska, Wielkopolski

i Dolnego Śląska.

Ta ustawa obowiązywała do końca 2011 r.

Gdy

dyskutowaliśmy z partnerami społecznymi o potrze-

bie jej przedłużenia czy wprowadzenia zmian na sta-

łe do Kodeksu pracy, podjęliśmy wtedy wspólnie de-

cyzję, że będziemy pracować nad Kodeksem pracy.

Jest w tym rozwiązaniu bardzo ważny, dla mnie

fundamentalny zapis, że może dojść do wydłużenia

okresu rozliczeniowego tylko i wyłącznie po porozu-

mieniu na poziomie firmy, na poziomie zakładu pra-

cy pomiędzy związkami zawodowymi, radą pracow-

niczą lub przedstawicielami pracowników.

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Wspomniane

przeze mnie ustawy to tylko część rządowego planu

walki z bezrobociem.

Na ukończeniu jest projekt

ustawy reformującej urzędy pracy, funkcjonowanie

samych urzędów, ich efektywność, skuteczność, bo

na tym bazujemy, właśnie na efektywności wydatko-

wania, dotowania pieniędzmi publicznymi rynków

lokalnych, lokalnych rynków pracy i wspierania bez-

robotnych.

Chcemy, aby pracownicy urzędów zaczęli

podchodzić do swoich podopiecznych jeszcze bardziej

indywidualnie.

Po to powstał system profilowania

bezrobotnych.

Każda osoba po rejestracji w urzędzie

będzie przypisana do jednego z trzech profilów.

W pierwszym znajdą się bezrobotni aktywni, któ-

rzy potrzebują jedynie oferty pracy, a z resztą sami

sobie poradzą.

W drugim znajdą się bezrobotni wy-

magający wsparcia, którzy najpierw muszą podnieść

swoje kwalifikacje, np. na szkoleniu albo stażu.

W trze-

cim, ostatnim, będą bezrobotni oddaleni od rynku

w trudnej sytuacji, od wielu lat pozostające poza ryn-

kiem pracy.

Urzędy zajmą się nimi wspólne z ośrod-

kami pomocy społecznej.

Będzie też współpraca z

podmiotami społecznymi i prywatnymi agencjami

zatrudnienia.

Taki system profilowania sprawdził się m.in.

w Niemczech, które uchodzą w Europie za wzór re-

formowania publicznych służb zatrudnienia.

Nad

przygotowaniem systemu pracowali urzędnicy mini-

sterstwa wspierani przez zagranicznych ekspertów

Banku Światowego.

Chciałbym, aby te działania,

nasze projekty, zmiana nie tylko w sposobie funkcjo-

nowania urzędów, lecz także w ofercie, jaką będą one

przedstawiać, przekształcenia urzędów pracy w cen-

trum aktywności zawodowej, w centrum przedsię-

biorczości, w centrum nie tylko dla osób poszukują-

cych pracy, lecz także dla przedsiębiorców, którzy

potrzebują pracowników...

Pracownicy urzędów pra-

cy będą rozliczani z efektów.

Od nich będzie zależała

wysokość ich wynagrodzeń.

Zmieniamy również za-

sady przyznawania dotychczasowych specjalnych

dodatków do wynagrodzeń.

Będą w większym stop-

niu niż teraz zależały od tego, jak efektywnie i ak-

tywnie urząd pracy występuje w tym zakresie.

Wprowadzimy nowe instrumenty wsparcia osób

wizacyjne, trójstronne umowy szkoleniowe, mento-

ring, pożyczkę na utworzenie miejsca pracy lub start

działalności gospodarczej, poręczenie zobowiązań

finansowych przez Bank Gospodarstwa Krajowego

z Funduszu Pracy.

Myślimy tutaj o osobach młodych,

osobach do 30. roku życia.

Już teraz funkcjonują spe-

cjalne programy dla osób młodych.

My to pojęcie

„osoby młodej”, o której w statystykach europejskich

mówi się: osoby do 25. roku życia, rozszerzyliśmy już

pod koniec 2011 r.

Dzięki specjalnym programom przez cały 2012 r.

wspieramy osoby młode, do 30. roku życia, ale w tej

grupie, która wymaga też szczególnego wsparcia,

jeżeli chodzi o rynek pracy, są także osoby dojrzałe,

powyżej 50. roku życia.

Działania, które proponuje-

my, jeżeli chodzi o założenia ustawy o promocji za-

również do tej grupy osób.

Jesteśmy po etapie kon-

sultacji społecznych, które dotyczyły założeń.

Mam

nadzieję, że niedługo Rada Ministrów będzie się tym

tematem zajmować.

podejmujemy wyłącznie działań systemowych.

Zdaję

sobie sprawę z tego, że musimy reagować na bieżąco.

Weźmy przykład fabryki Fiata w Tychach.

W pomoc

zwalnianym pracownikom zaangażowaliśmy się od

nowanej redukcji zatrudnienia.

W grudniu 2012 r.

i w styczniu 2013 r. w resorcie pracy odbywały się

regularne spotkania w tej sprawie, ta kwestia była

również poruszana w Komisji Trójstronnej.

Efekt jest

taki, że utworzyliśmy punkty konsultacyjne na tere-

nie fabryk, w których doradcy zawodowi ze Śląska

i Małopolski, pracownicy wojewódzkich urzędów pra-

cy z Katowic i Krakowa oraz przedstawiciele ZUS

udzielali zwalnianym pracownikom wszystkich po-

trzebnych informacji związanych z tym, co mogą

dalej robić.

Każdego dnia w punktach konsultacyj-

nych udzielano porad 60–80 osobom.

W przygotowaniu jest projekt systemowy „Auto-

mobilizacja” o wartości ponad 6 mln zł.

Jego realiza-

2015 r.

Celem projektu jest aktywizacja zawodowa

osób, które zwolniono z przyczyn leżących po stronie

zakładu pracy.

Wsparcie obejmuje szkolenia, doradz-

two zawodowe, zatrudnienie subsydiowane, wypłaty

dodatków, wsparcie finansowe na rozwój własnego

Minister Pracy i Polityki Społecznej

270

biznesu, wypłatę stypendiów szkoleniowych.

Co nie

mniej ważne, Ministerstwo Pracy i Polityki Społecz-

nej priorytetowo rozpatruje wnioski powiatowych

urzędów pracy na finansowanie działań aktywizują-

cych pracowników, którzy utracili pracę w fabryce

Fiata oraz firmach z nią kooperujących.

Tak się dzie-

je w przypadku wszystkich zwolnień grupowych do-

tyczących znacznej ilości pracowników, zawsze te wnio-

ski są rozpatrywane w pierwszej kolejności, a na te

działania jest przeznaczona specjalna część rezerwy.

trudny czas, trudny moment, gdy walka toczy się

każde miejsce pracy, gdy z jednej strony trzeba

usprawniać działania instytucji publicznych, zmie-

niać obowiązujące przepisy prawne, w innej części je

deregulować, mówię tu o deregulacji gospodarczej,

o czwartej transzy deregulacji, która jest przygoto-

wywana i przedstawiona już w Ministerstwie Gospo-

darki, o tych zadaniach, które wymieniałem, doty-

czących urzędów pracy, ich funkcjonowania i warun-

ków pracy, efektywnego wydawania środków, bo

efektywność i aktywność to główne założenia, fun-

dament, na którym budujemy zmiany w instytucjach

rynku pracy.

Oczywiście nie wszystkie rzeczy są za-

leżne tylko od sytuacji, z którą mamy do czynienia

w Polsce.

Nie bez znaczenia pozostaje, o czym mówi-

łem na początku, sytuacja w całej Unii Europejskiej,

w Europie Południowej.

Nie pociesza nas to, że ta

sytuacja jest bardzo dramatyczna, to nie może być

w ten sposób odbierane.

W Polsce na rynku pracy też

jest trudna sytuacja.

Wierzę, że wspólna praca i wspól-

ny cel przyniosą pozytywne efekty.

Mam nadzieję, że większość działań, które podej-

mujemy w zakresie indywidualnym, dotyczących po-

szczególnych firm, w których dochodzi do zwolnień

grupowych, a także w zakresie rozwiązań systemo-

wych i funkcjonowania państwa, przeprowadzimy

jak najszybciej.

Mówię tu szczególnie o ustawie o ochro-

nie miejsc pracy, drugiej ustawie antykryzysowej,

która już niedługo trafi pod obrady tej Izby, o innych

działaniach legislacyjnych, a także o aktywności Po-

laków, bo to oni pokazali, jak potrafią swoją gospo-

darnością, przedsiębiorczością, rozwijaniem swoich

firm przejść przez trudne momenty.

Będziemy wszyst-

kie te działania realizować na bazie rozwiązań legis-

lacyjnych, wspierać ich realizację, tak jak w ubiegłym

tygodniu, gdy z minister Bieńkowską przesuwaliśmy

środki na rzecz osób młodych do powiatowych urzę-

dów pracy i urzędów marszałkowskich na otwar-

cie własnej działalności gospodarczej, na staże, na

podnoszenie kwalifikacji.

W ten sposób na bieżąco

i z uwzględnieniem perspektywy będziemy reagować.

Razem z pozostałymi przedstawicielami rządu

pozostaję do państwa dyspozycji.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Ministrze!

Wysłuchaliśmy informacji, trzeba powie-

dzieć, które nie są przekoloryzowane czy zbyt pesy-

mistyczne, ale rzetelne.

Przyjdzie nam zmierzyć się

z trudnym zadaniem.

Gdyby ktoś wyszedł na trybu-

nę i powiedział: Mam pomysł na likwidację bezrobo-

cia, mam pomysł na to, żeby wreszcie gospodarka

ruszyła, żebyśmy w ciągu kilku miesięcy zrobili mi-

lowy krok, oczywiście byłoby to populistyczne dzia-

łanie, nieoparte na jakichkolwiek zasadach.

Musimy

postawić sobie pytanie, co powinniśmy zrobić, czy

powinniśmy bardzo się postarać i znaleźć rozwią-

zania krótko- i długoterminowe, które w perspek-

tywie przyniosą pozytywne efekty, czy też pod ręką,

populistycznie, wyjmiemy cokolwiek na pokaz, co być

może dobrze będzie przyjęte przez pewne środowi-

ska, ale w konsekwencji nie rozwiąże problemu.

Rząd od kilku lat stara się realizować trudną,

złożoną, ale uporządkowaną, politykę rozwoju gospo-

darczego.

Statystyka nie kłamie.

Jeśli nałożymy wa-

runki zewnętrzne na naszą sytuację gospodarczą

w kraju, to zauważymy, że stanowimy przedmiot

zazdrości dla wielu krajów.

Rocznik statystyczny po-

kazuje, że od 2008 r. do 2012 r. nasz wzrost gospo-

darczy osiągnął prawie 19%, dokładnie 18,7%.

A z dru-

giej strony, jeśli porównamy to do sytuacji w Grecji,

tam recesja wyniosła ponad 17%.

Biorąc pod uwagę

kryzys światowy, stagnację europejską, nie ma takiej

możliwości, żeby nawet nasza silna gospodarka – czy

jakiegokolwiek innego kraju – pozostała poza wpły-

wem czy nie została poddana wpływowi tego, co jest

silne z zewnątrz.

Są syndromy, które wskazują, że

kryzys, stagnacja światowa i europejska, dotyka też

nasz kraj.

Jeśli weźmiemy pod uwagę dane, to zauwa-

żymy, że w IV kwartale ubiegłego roku wskaźnik

naszego rozwoju – ciągle rozwoju – wynosił 0,7%,

natomiast w I kwartale – 0,4%.

To nakazuje nam

podjęcie pewnych zadań, uporządkowanych, na dłuż-

szą metę, żeby zawczasu reagować, a nie wpaść na

końcu w tzw. panikę, kiedy nie będzie czasu na to, aby

podjąć skuteczne działania chroniące rynek pracy.

Chciałbym powiedzieć też o działaniach długofa-

lowych, które są realizowane i które nie są bez wpły-

wu na rynek pracy, takich jak ograniczenie deficytu

w naszym kraju, spadek długu publicznego.

Ma to

realny wymiar w rentowności naszych obligacji dłu-

Minister Pracy i Polityki Społecznej

271

goterminowych.

To są sprawy mierzalne, które po-

kazują, że działania rządu są skuteczne i aktywne.

Jeśli czytamy statystykę dotyczącą wynagrodzeń w po-

równaniu z inflacją, to widzimy tendencję wyraźną

od kilku lat: inflacja jest poniżej wynagrodzeń.

Mamy

Radę Polityki Pieniężnej i jest to narzędzie – kiedy

jeszcze nie mamy wspólnej waluty, euro – do reago-

wania w sytuacjach kryzysowych.

W ostatnim czasie,

widzimy przecież, niezależny organ państwowy re-

dukuje stopy procentowe, innymi słowy ułatwia do-

stęp do kapitału inwestycyjnego po to, żeby przedsię-

biorcy, obywatele mogli wspomóc konsumpcję.

drugie exposé premiera, ponieważ nie ma dynamicz-

nego rozwoju gospodarczego bez rozkręcenia inwe-

stycji.

Nie chciałbym powtarzać pewnych spraw, któ-

re są znane, ale czy ktokolwiek z któregokolwiek

klubu poda inną receptę na rozwój gospodarczy, na

wsparcie, poza tym, że powinniśmy rozbudować i za-

inwestować środki, budując, przebudowując kraj?

Jeśli ktoś pyta, skąd te środki, to mówimy: jest spół-

ka Polskie Inwestycje Rozwojowe, za chwilę będziemy

mieć ponad 300 mld z Unii Europejskiej.

Minister

odpowiedzialny za rozwój regionalny zwraca się do

samorządowców, szczególnie województw samorzą-

dowych: przygotujcie projekty rozwojowe, bo to jest

nasz obowiązek, żeby te pieniądze, które są wynego-

cjowane w Brukseli, były zainwestowane w te miejsca

pracy, które będą procentowały przez wiele lat, a nie

inwestujmy w to, co i tak później będzie wymagało

dofinansowania do utrzymania.

Nasz kraj w oparciu

o procedury rządowe musi przestawić gospodarkę

i działania z dotychczasowych doraźnych, ratujących

pewne rzeczy, na rozwojowe.

To jest działanie inter-

dyscyplinarne.

Nie jest tak, że my, posłowie, że rząd

powinien spychać tę sprawę na samorząd, że samo-

rząd będzie tupał nogami: dajcie nam pieniądze itd.

W interesie publicznym, w poczuciu odpowiedzialno-

ści za środki publiczne – każda władza jest władzą

publiczną – powinniśmy skoordynować plan, który

w finale stworzy trwałe miejsca pracy.

Chcę jeszcze zwrócić uwagę na pewne kwestie,

które są przedmiotem działania, bo rozwój gospodar-

czy i, powiedzmy, środki na walkę z bezrobociem nie

mogą być oderwane od innych funduszy.

Ktoś mówi,

że to jest polityka ciepłej wody, ale odpowiedzialność

za okres paru lat do przodu – panie pośle, do pana się

zwracam – nakazała nam podwyższyć wiek emery-

talny.

Czy była to łatwa decyzja?

Wiedząc od wielu,

wielu lat, że następcy też będą mieli pewien problem,

po prostu trzeba było wprowadzić takie rozwiązanie.

Teraz jeśli chodzi o działania osłonowe.

Gdybym

zapytał kogokolwiek z państwa na tej sali, ile w na-

szym kraju kosztuje nowe miejsce pracy, to nie wiem,

czy uzyskałbym precyzyjną odpowiedź.

Jak pan są-

dzi, panie Zbigniewie?

(Poseł Zbigniew Kuźmiuk: Jeśli pan mi pozwoli

wejść na trybunę, to panu odpowiem.)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Poseł Andrzej Czerwiński:

To jest bez prowokacji, naprawdę.

Zaraz panu po-

wiem.

(Poseł Anna Fotyga: Ale przecież pan nie oczeku-

je odpowiedzi.)

Nie, powiem, bo to ważna rzecz, żebyśmy wymie-

nili informacje.

Usłyszałem odpowiedź zbliżoną do

prawdy.

Zakładamy strefy ekonomiczne, a to jest po

prostu do sprawdzenia.

79 mld zł z haczykiem zain-

westowano w strefy ekonomiczne, powstało tam

240 tys. z haczykiem miejsc pracy.

Dzieląc kapitał

przez miejsca pracy, wychodzi 330 tys. Tyle kosztuje

jedno nowe miejsce pracy.

Dlaczego rząd przygotował

pewne osłony?

Ponieważ odbudowanie nowego miej-

sca pracy, stworzenie tego miejsca pracy, to jest bar-

dzo wielki wysiłek.

Dlatego ta ustawa, która jest

przyjęta w tej chwili przez rząd i nad którą pewnie

będziemy procedować, pomoże przedsiębiorcom, któ-

rzy mają tych pracowników, żeby nie musieli po pro-

stu ich zwalniać i potem gdzieś znowu szukać kapi-

tału na odbudowę miejsc pracy.

To jest priorytet.

Jak w tej sytuacji wyglądają związkowcy, którzy

nie patrząc na to, że koszty pracy to jest coś, co two-

rzy konkurencyjność i usługi, i produktu, żądają co-

raz to większych obciążeń dla przedsiębiorców.

To

jest prawo związkowców, ale odpowiedzialność za

przyszłość, za budowę miejsc pracy wymaga, żeby te

środki racjonalnie wydawać.

Jeśli wzrost minimalnej

płacy jest ponad inflację i jeśli rząd to proponuje, to

tak trzeba, bo ludzie powinni coraz więcej zarabiać,

ale nie można kosztem innych po prostu żądać tego,

Na zakończenie chciałbym też powiedzieć o pew-

nych przedsięwzięciach niezwiązanych bezpośrednio

z osłonami, ale np. ze zmianą ustawy o zamówieniach

publicznych, która już jest procedowana i która uła-

twi wchłonięcie pieniędzy inwestycyjnych.

Są to dzia-

łania interdyscyplinarne, podjęliśmy je i chcemy

skończyć.

Widzimy światełko w tunelu w tym sensie,

że ten wzrost bezrobocia zostanie zatrzymany i za-

mienimy stagnację na rozwój.

Bardzo dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

wiedliwość.

Poseł Andrzej Czerwiński

272

Poseł Janusz Śniadek:

Rady Ministrów na temat zapowiadanych grupowych

zwolnień pracowników.

Bezrobocie to nie tylko sucha statystyka, bezoso-

bowe wskaźniki.

Za nimi kryją się osobiste dramaty

ludzi i rodzin, dramaty blisko 2,5 mln bezrobotnych.

To nieszczęście dotyka ludzi wokół nas, bliższych

i dalszych znajomych, członków naszych rodzin.

Po-

litykę Platformy prowadzoną na polskim rynku pra-

cy najtrafniej określa pojęcie „gospodarka rabunko-

wa”.

Dzisiejszy rozwój kraju finansowany jest w znacz-

nym stopniu nędzą przyszłych emerytów.

Tolerowa-

nie i wspieranie przez rząd umów śmieciowych i pracy

na czarno rujnuje system emerytalny i zdrowotny.

Również realnym i rosnącym zagrożeniem jest po-

stępujący zanik kompetencji i kwalifikacji pracowni-

ków poszukiwanych przez pracodawców na rynku.

Ten problem jest coraz bardziej widoczny i sygnali-

zowany.

Długoterminowe czynniki wzrostu bezrobocia to

z całą pewnością podniesienie wieku emerytalnego,

obniżenie wieku szkolnego, malejąca konkurencyj-

ność polskich pracowników wynikająca z postępują-

cego, Bogu dzięki, wzrostu wynagrodzeń.

Strefy

ekonomiczne w Polsce będą funkcjonowały tylko do

2020 r.

Krótkoterminowe czynniki to z całą pewnoś-

cią wydłużenie okresu rozliczeniowego, czyli mniej-

sze wynagrodzenia.

Mniejsze płace to mniejsza siła

nabywcza, mniejszy popyt, mniejsza produkcja i ma-

lejące zatrudnienie, wbrew temu, co buńczucznie

twierdzi premier.

Ta niewesoła wieloletnia perspek-

tywa wymaga od polskiego rządu nadzwyczajnej ak-

tywności.

Strategia lizbońska i Europa 2020 w jed-

nym z głównych priorytetów wskazują, aby chronić

istniejące i tworzyć nowe miejsca pracy.

Najpierw

chronić istniejące.

Państwo musi chronić istniejące

już miejsca pracy.

Tutaj odkrywamy Amerykę, ile

kosztują nowe miejsca pracy.

Wszyscy wiedzą, cała

Europa wie, cały świat wie, że taniej jest subsydiować

przejściowo w kłopotach już istniejące.

W porówna-

niu z innymi krajami Europy nie robimy w tej spra-

wie nic.

Zamykanie firm i zwolnienia ludzi to nie jest

tylko sprawa właściciela.

To kwestia wielkich kosztów

ponoszonych przez państwo i społeczeństwo.

Przed-

siębiorca likwidujący firmy i zwalniający ludzi prze-

rzuca część kosztów swojej działalności na państwo.

Dlaczego Polacy są traktowani przez własny

rząd nieporównanie gorzej niż obywatele innych

krajów Europy?

W Europie obowiązuje to samo pra-

wo, czyli dyrektywa Unii Europejskiej nr 2002/14

o informowaniu pracowników, implementowana

w Polsce ustawą z 7 kwietnia 2006 r., gdzie w art. 13

wprowadzony jest wymóg powiadamiania pracow-

ników o zmianie struktury zakładu z wyprzedze-

niem. Jednak to prawo nie działa, nie jest egzekwo-

wane.

Nie można ograniczać produkcji lub zamykać

zakładu bez negocjacji ze związkami.

W Niemczech,

we Francji, w Belgii, w Holandii i w innych krajach

związki zawodowe mogą iść do sądu w obronie

miejsc pracy.

Zwolnienia pracowników to koszt dla

społeczeństwa, powtarzam to jeszcze raz.

W Euro-

pie każda firma będąca w kłopotach musi przedsta-

wić plan uratowania miejsc pracy, który można

podważyć w sądzie.

Firma musi udowodnić, że zro-

biła wszystko, co możliwe, żeby uratować miejsca

pracy albo sprzedać zakład innemu inwestorowi.

W przeciwnym razie nie dostanie zgody na likwida-

cję.

W Europie procesy związane z zamykaniem firm

trwają dwa, trzy lata.

Gdy ArcelorMittal zapowie-

dział wygaszanie pieców we Francji, to interwenio-

wał prezydent Francji.

W Polsce nabijali się z tego

różni dziennikarze.

Piece wygaszano, ale nie zwol-

niono ani jednego pracownika, a właściciel zobowią-

zał się do wielomilionowej inwestycji.

Ten sam Ar-

celorMittal w ubiegłym roku w Polsce po cichutku

zwolnił 600 pracowników.

Rząd nie kiwnął palcem.

Dlaczego Polacy są traktowani dużo gorzej niż

Europejczycy w innych krajach?

Bo w Europie to

związki zawodowe, broniąc miejsc pracy, stoją na

straży interesu publicznego.

Mogą go bronić przed

sądem, mając wsparcie państwa.

W Polsce rząd wal-

czy ze związkami zawodowymi.

W Polsce niszczy się

związki, nie przestrzega się tego prawa, o którym

mówiłem.

We Francji przypadek ArcelorMittalu spo-

wodował, że w parlamencie procedowana jest ustawa

o ochronie miejsc pracy niepozwalająca zamknąć

rentownego zakładu bez szukania innego inwestora.

Jeśli się tego nie zrobi, nakładana jest wysoka kara,

a pieniądze przeznaczana się na fundusz wsparcia

pracowników.

Odnośnie do historii, jakie mają miejsce w Polsce

– opowiadał pan o tym w swoim sprawozdaniu, że

w Fiacie w Tychach udzielano pomocy – takich jak

w Tychach, gdzie zwolniono 1500 osób, a dzisiaj po-

nownie zatrudniono 150 osób, 150 pracowników.

Cała załoga miesiąc w miesiąc, tydzień w tydzień

pracuje, ma po kilkadziesiąt nadgodzin miesięcznie.

Dzisiaj ten zakład nie nadąża z produkcją.

We Fran-

cji, w całej Europie taka historia byłaby nie do pomy-

ślenia.

Tylko w Polsce to się może zdarzyć.

Podobnie,

jeżeli chodzi o przytaczane przez pana bydgoski Za-

chem albo Formet.

Takie historie są nie do pomyśle-

nia w innych krajach.

To w Polsce rząd mówi: Radź

sobie sam.

Polacy zasługują na troskę rządu o siebie,

o swoje miejsca pracy, nie mniejszą niż Niemcy, Fran-

cuzi, Belgowie.

Wszystkie kraje europejskie mógłbym

prawie tu wyliczyć.

Przykład Polski.

Prezes Telewizji Polskiej – tele-

wizji publicznej – zapowiedział właśnie publicznie

w Sejmie zwolnienie 550 pracowników.

Dokładniej

– wypchnięcie ich do innych podmiotów albo najlepiej

w kierunku założenia własnej działalności gospodar-

czej.

Wylicza, że jeśli 75% spośród zatrudnionych

założy własną działalność gospodarczą, to TVP

oszczędzi 15 mln zł.

Z tego, pan prezes deklaruje,

przekaże się 30% inaczej zatrudnionym.

Prezes tele-

273

wizji publicznej, państwowej instytucji, ogłasza, że

okiwa ZUS i Skarb Państwa na 15 mln zł, a dolą

podzieli się z poszkodowanymi, byłymi pracownika-

mi telewizji.

To jest możliwe tylko w Polsce.

(Oklaski)

Polski rząd prowadzi rabunkową, rujnującą polski

rynek pracy politykę.

Chodzi o zanik stosunku pracy

i zastępowanie go umowami śmieciowymi.

Komisja

kontroli państwowej w reakcji na raporty państwo-

wej inspekcji skierowała do pana ministra pracy de-

zyderat wzywający do przedstawienia ustawowych

propozycji ograniczających stosowanie fałszywego

samozatrudnienia i pracy na czarno.

Ministerstwo

odpowiedziało, można to tak streścić: Jest dobrze, nie

trzeba nic robić.

Komisja nie przyjęła tej odpowiedzi

ministra.

Oczekujemy na kolejną.

W przedstawionej dzisiaj informacji jest jedna ja-

skółka.

To projekt ustawy o szczególnych rozwiąza-

niach na rzecz ochrony miejsc pracy związany z ła-

godzeniem skutków kryzysu.

Była tu dzisiaj mowa

o tym.

Pozostaje jedno pytanie.

Dlaczego tak późno?

To rozwiązanie od lat jest znane w Europie.

Wymu-

siliśmy to na chwilę, w tym pakcie antykryzysowym.

Zostało wprowadzone, ale sformułowano kryteria

zaporowe.

Tylko mała ilość osób mogła z tego skorzy-

stać.

W Europie to działa od wielu lat.

W Niemczech

w 2010 r., to są dane rządu, uratowano 600 tys. miejsc

pracy za cenę ok. 6 mld euro.

Środki przeznaczane

końca 2013 r. od wejścia tego w życie mają wynieść

ok. 250 mln, w następnym półroczu kolejne 250 – ra-

zem 500 mln.

Przyznam, że nie budzi to wielkich

nadziei odnośnie do tego, że będzie tu istotny postęp.

Ale powtarzam tę prawdę, tę zasadę.

Pan poseł pytał,

ile kosztuje nowe miejsce pracy.

Cały świat wie, że

podtrzymanie, subsydiowanie zatrudnienia jest tań-

sze.

Dlaczego dopiero teraz, i to w glorii osób ratują-

cych pracowników, jest to prowadzone?

To powinno

być zrobione już kilka lat temu.

Jaskółka nie czyni wiosny.

Z wymienionych powo-

dów dotyczących tej gospodarki rabunkowej – jeszcze

raz powtarzam – prowadzonej przez Platformę na pol-

skim rynku pracy w imieniu klubu Prawo i Sprawied-

liwość składam wniosek o odrzucenie przez Wysoką

Izbę informacji Rady Ministrów na temat zapowiada-

nych grupowych zwolnień pracowników.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Palikota przedstawiam stanowisko mojego klubu co

do informacji rządu, informacji Rady Ministrów na

temat masowych zwolnień w zakładach pracy.

Szanowni państwo, stajemy dziś przed bezprece-

densowym problemem.

Po wielu latach kreatywnej

księgowości pana ministra Rostowskiego, której ce-

lem było wmawianie Polakom, że nasz kraj wspania-

le walczy z kryzysem, rząd Donalda Tuska znalazł

się pod ścianą.

Duże firmy, jak np. PLL LOT, Fiat,

Huta Częstochowa czy też Huta Zawiercie, znacznie

ograniczają zatrudnienie.

Kryzys nie objawił się

w Polsce zachwianiem systemu bankowego, lecz

właśnie załamaniem na rynku pracy.

Strach pomy-

śleć, jak wyglądałaby sytuacja, gdyby na emigrację

zarobkową nie zdecydowały się ok. 2 mln rodaków

– głównie młodych.

Jednak taka sytuacja nie powinna być dla nikogo

zaskoczeniem.

Eksperci alarmowali, że taki scena-

riusz czeka Polskę.

Nie od dziś było wiadomo, że duże

firmy zachodnie w ramach ratowania gospodarki

własnego kraju będą rezygnować z produkcji w Pol-

sce.

Czy rząd Donalda Tuska przygotował się na taką

ewentualność?

Otóż nie.

Rząd nie chciał słuchać eks-

pertów, ale był też głuchy na ostrzeżenia opozycji.

Ruch Palikota już po prezentacji założeń budżetu

alarmował, że nie widać żadnego pomysłu na rosną-

ce bezrobocie, a jedyną koncepcją polityczną rządzą-

cej koalicji jest trwanie i administrowanie, a nie

prawdziwe rządzenie.

Dlatego, podając pomocną dłoń, przedstawiliśmy

jesienią zeszłego roku swoje propozycje makroekono-

miczne skupione w programie pod nazwą „50 miliar-

dów plus”.

Jest to nasza odpowiedź na wyzwania

wynikające z kryzysu i recesji w Europie.

W progra-

mie tym postulowaliśmy m.in. działania zmierzające

do radykalnej obniżki kosztów energii, co dziś byłoby

argumentem zatrzymującym zagraniczne firmy w Pol-

sce.

Przygotowaliśmy rozwiązania, które pozwoliły-

by zatrzymać w Polsce co najmniej połowę z ok. 70 mld,

które co roku transferowane są za granicę.

W pro-

gramie tym zawarliśmy również zabezpieczenia na

wypadek, gdyby zagraniczne firmy korzystające

przez wiele lat z ulg podatkowych postanowiły wy-

prowadzić produkcję z Polski.

Te i jeszcze inne dzia-

łania zawarte w programie Ruchu Palikota w sumie

mogły wnieść do budżetu kwotę 50 mld zł, która po-

winna być co roku przeznaczana przede wszystkim

na inwestycje tworzące nowe miejsca pracy w Polsce.

Te działania makroekonomiczne połączone z inicja-

tywą nowej fali przedsiębiorczości mogą dać Polsce

szansę na zwycięskie wyjście z kryzysu.

Tymczasem,

panie pośle Czerwiński, przedsiębiorstwo Polskie In-

westycje działa tylko na papierze.

Taka jest dzisiaj

sytuacja.

Jeszcze ani jedno nowe miejsce pracy nie

zostało wygenerowane przez to przedsiębiorstwo.

Dziś możemy snuć przypuszczenia, w o ile lepszej

sytuacji byłby nasz rynek pracy, gdyby rząd od czasu

do czasu wsłuchał się w głos opozycji, zwłaszcza mó-

wiącej o tak kompetentnie przygotowanym rozwią-

zaniu, jakie zaproponowaliśmy we wspomnianym

programie „50 miliardów plus”.

To jednak nie

Poseł Janusz Śniadek

274

wszystko.

Skoro już rząd przejrzał na oczy i widzi, że

bezrobocie rośnie, to może warto spojrzeć na kolejny

pakiet rozwiązań proponowanych przez nasze ugru-

powanie dotyczących wsparcia małych i średnich

przedsiębiorstw.

Najwyższy czas zaufać Polakom

i uwolnić ich ducha przedsiębiorczości.

Wszyscy wie-

my, jak kreatywni są nasi rodacy, dajmy im tylko

większą swobodę działania.

Nasz pakiet proponowanych projektów ustaw do-

tyczy trzech filarów: przyjaznej administracji, ni-

skich podatków i innowacyjności.

W Polsce można

stworzyć przyjazne warunki prowadzenia biznesu

i wiemy, jak to zrobić.

W zakresie przyjaznej admini-

stracji propozycje dotyczą m.in. wprowadzenia zasa-

dy milczącej zgody przy rozpatrywaniu wniosków

przedsiębiorców i kar 500 zł za każdy dzień opóźnie-

nia, jeśli chodzi o rozpatrzenie sprawy i odpowiedź

w terminie urzędowym, przyznania przedsiębiorcom

prawa do błędu przy interpretowaniu często zagma-

twanych przepisów podatkowych, przekształcenia

Ministerstwa Gospodarki w ministerstwo przedsię-

biorczości, które zajmowałoby się usuwaniem barier

rozwoju przedsiębiorczości, na przykład skróceniem

czasu sądowego dochodzenia należności do 90 dni.

Wśród propozycji zmian podatkowych znalazła się

m.in. propozycja obniżenia o 30% składek na ZUS

i wypłacania przez ZUS składek chorobowych.

Zli-

kwidowalibyśmy obowiązek odprowadzania składek

na ZUS przez przedsiębiorców, niech sami decydują

o własnej emeryturze.

Bardzo ważnym postulatem

jest też wprowadzenie możliwości założenia firmy na

próbę, z prowadzenia której można byłoby zrezygno-

wać po trzech miesiącach bez konsekwencji.

W naszej ocenie równie ważny jest rozwój inno-

wacyjności, która może w przyszłości pozwolić Polsce

na konkurowanie z innymi gospodarkami światowy-

mi.

Propozycje Ruchu Palikota to m.in. stosowanie

kryterium innowacyjności w przetargach publicz-

nych, finansowe wsparcie innowacyjnych przedsię-

wzięć m.in. poprzez utworzenie specjalnego funduszu

środków unijnych oraz reforma szkolnictwa.

Takich

zmian domagają się obywatele.

Polacy chcą brać los

we własne ręce, chcą państwa, które będzie stymu-

lowało i wspierało ich w podejmowaniu odważnych

decyzji.

Rząd Donalda Tuska nie chce dialogu z eksperta-

mi, opozycją, ale również zamyka się przed osobami

w tym sporze najważniejszymi – pracownikami i pra-

codawcami.

Mowa oczywiście o Komisji Trójstronnej,

W ostatnich tygodniach Ogólnopolskie Porozumienie

Związków Zawodowych już dwukrotnie zwracało się

z wnioskiem o upublicznienie obrad komisji.

Nieste-

ty koledzy związkowcy spotkali się z odmową ze stro-

ny rządowej.

Donald Tusk mówił, że Komisja Trójstronna wy-

daje się miejscem dobrze pomyślanym, tak aby związ-

ki zawodowe, pracodawcy i władza wykonawcza mo-

gli ze sobą rozmawiać.

Jednak jeżeli komisja ma być

kluczowym miejscem negocjacji między rządem i part-

nerami społecznymi, to społeczeństwo powinno mieć

prawo do oceny argumentów i przekonań wszystkich

stron dialogu.

Niczym nieskrępowany dostęp do ar-

gumentów związkowców, pracodawców i rządu, tak-

że w kontekście ich wspólnych dyskusji, przyczyniłby

się do wzrostu prestiżu i znaczenia Komisji Trój-

stronnej.

Zamiast tego premier Donald Tusk woli

słuchać swoich ministrów, którzy całkiem niedawno

prognozowali ponad 9-procentowe bezrobocie.

Dziś

już ponad 14% osób jest bez pracy, a ponad 25% tej

grupy to ludzie młodzi.

Co w takiej sytuacji robi

rząd?

Zamraża środki z Funduszu Pracy.

Najpierw

Przez wiele lat w mediach mówiło się, że gabinet

Donalda Tuska skupia się na funkcjach administra-

cyjnych, że jego celem jest sprawne zarządzanie pań-

stwem.

Dziś wiemy, że taki sposób sprawowania wła-

dzy to droga donikąd.

Obecnie rynek pracy wpływa na każdą dziedzinę

funkcjonowania naszego kraju.

Wysokie bezrobocie

wśród ludzi młodych oraz brak stabilizacji wynika-

jący z pracy na umowy krótkoterminowe skutkują

obawą przed zakładaniem rodziny i posiadaniem

dzieci.

To jest dziś realny powód niżu demograficz-

nego, który to powoduje powolną degradację systemu

emerytalnego.

Bez odważnych i daleko idących zmian

nic w tej materii nie jesteśmy w stanie zmienić.

Dla-

szą odwagę.

Powiedział pan kiedyś, że nie jest spe-

cjalistą od wielkich wizji, ale dziś Polska potrzebuje

takiej wielkiej reformatorskiej wizji.

Skoro jej panu

brak, to proszę wsłuchać się w głos tych, którzy ją

mają, proszę podjąć dialog z tymi ludźmi, którzy

mają pomysł, jak wyprowadzić Polskę na prostą.

Ponieważ takiego pomysłu nie znaleźliśmy w in-

formacji rządu, będziemy głosowali za jej odrzuce-

Nie po raz pierwszy rozmawiamy w tej Izbie na temat

bardzo ważnego problemu, jakim jest bezrobocie.

Nie

po raz pierwszy padają słowa krytyki w odniesieniu

do działań, które są podejmowane przez rząd, przez

poszczególnych ministrów, ale po raz pierwszy słyszę

Poseł Witold Klepacz

275

ocenę faktów, które w opinii opozycji są zupełnie ina-

czej interpretowane.

Wspomniał pan minister także, mówiąc o proble-

mie bezrobocia, o nauczycielach, o dosyć dużej grupie

nauczycieli, którzy na skutek niższej liczby dzieci

także będą dotknięci tym problemem.

Przedstawiciel

opozycji, znany działacz związkowy mówi, że to ob-

niżenie wieku szkolnego jest przyczyną dalszego po-

głębiania się bezrobocia.

Naprawdę nie jestem w sta-

nie zrozumieć, w jaki sposób włączenie dzieci z ko-

lejnego rocznika do wcześniejszej edukacji przyczyni

się do ograniczenia zajęć nauczycieli zamiast, jak jest

w rzeczywistości, do zapewnienia im pracy.

Przykła-

dów, jeśli chodzi o tego typu argumenty, które były

tutaj przedstawiane, nie będę mnożył, gdyż szkoda

na to czasu.

Chciałbym odnieść się do działań, które podejmo-

wane są przez cały rząd, a dotyczą nie tylko, jak po-

wiedział pan minister, interwencji i łagodzenia skut-

ków niekorzystnych, jakim jest utrata miejsca pracy,

ale także pobudzania przedsiębiorczości.

Te działa-

nia, które zostały przedstawione nawet wyłącznie

przez resort pracy, wskazują, że poszerzamy pole

działania o utrzymanie miejsc pracy, a także o two-

rzenie nowych.

To szeroka oferta wsparcia ludzi mło-

dych, ale także tych w wieku starszym, którzy poszu-

kują pracy.

To nowe oferty dla tych, którzy chcą

znaleźć samozatrudnienie.

To wsparcie w wielu in-

nych obszarach polityki społecznej dającej możliwość

godzenia obowiązków rodzinnych, domowych i zwią-

zanych z wychowaniem dzieci z możliwością pracy.

To uelastycznienie wielu rozwiązań dotyczących sa-

mego Kodeksu pracy i możliwości łączenia pracy

z urlopem macierzyńskim i wychowawczym, a także

przedstawiana przez ministerstwo propozycja no-

wych rozwiązań wzorowanych na ustawie antykry-

zysowej.

To napawa dużą nadzieją i znalazło uznanie

także w oczach moich przedmówców, także tych po-

chodzących z opozycji.

To prawda, że jedna jaskółka wiosny nie czyni.

To

prawda, że rozwiązania, które są zaproponowane

w ustawie o ochronie miejsc pracy, nie zadziałają na-

tychmiast.

Nie ma dzisiaj czasu na to, aby mówić, że

każde z działań, które jest przez nas podejmowane,

każda ustawa i każda opinia, którą na temat tej usta-

wy wyrażamy, powinny zawierać jeden ważny ele-

ment.

Bardzo często do projektów, które trafiają do

Wysokiej Izby, dołączona jest informacja, czy ten

projekt jest zgodny z prawodawstwem Unii Europej-

skiej.

Ale często i coraz częściej znajduje się tam in-

formacja, jaki to ma wpływ na rynek finansowy,

a przede wszystkim na rynek pracy.

Jak wiele jest

rozwiązań proponowanych przez rząd, które de facto

zwiększają możliwość tworzenia nowych miejsc pra-

cy, utrzymania tych miejsc pracy i rozwoju miejsc

pracy.

Nie wspomnę o ustawach deregulacyjnych,

które przynoszą właśnie to, o czym bardzo szeroko

tutaj mówimy – inne podejście ze strony urzędu, sze-

roko pojętej administracji, czyniąc administrację

bardziej przyjazną, przychylną w bardzo wielu obsza-

rach.

To niezwykle istotne, aby obywatele czuli się

bezpiecznie, czuli, że państwo nie jest po to, aby nę-

kać ich nieustającymi kontrolami, aby im przeszka-

dzać, ale aby tworzyć jak najlepsze warunki do roz-

woju, aby zachęcać do przedsiębiorczości.

że dla nas wszystkich.

Dzisiaj także w tej debacie

warto wspomnieć o tym, że musimy zachęcać wszyst-

kich do przedsiębiorczości.

Ale żeby zachęcać, musi-

my stworzyć właściwe warunki.

Zmiany w systemie

edukacji, w tym zmiany, jeśli chodzi o szkolnictwo

zawodowe, idą w dobrym kierunku, ale muszą być

jeszcze bardziej dynamiczne, powinny w bardzo płyn-

ny sposób odpowiadać na zapotrzebowanie rynku

pracy.

Dziś z wielkim wyrzutem sumienia muszą

wspomnieć swoje słowa ci, którzy mówili, że dyplom

wyższej uczelni jest przepustką do tego, aby odnaleźć

się w życiu dorosłym, odnaleźć się w świecie.

Dzisiaj

nawet znajomość kilku języków zachodnich i dyplom

wyższej uczelni nie są przepustką do niczego, chyba

że do emigracji, o której nie marzymy.

Przysłuchując się dyskusji, chciałbym powiedzieć,

że ważna jest także sama zmiana świadomości, na-

szego myślenia o przedsiębiorczości, o ludziach ak-

tywnych jako o tych, którzy stwarzają warunki dla

nas wszystkich, którzy wypracowując dochód dla

siebie, tworzą dochód dla nas, z którego będziemy

mogli mądrze i rozsądnie korzystać.

Wiele w tym ob-

szarze się zmienia.

Nie ma już, tak jak kiedyś, na wsi

badylarzy, którzy dzięki swojej przedsiębiorczości,

zaradności tworzyli dochód narodowy.

Coraz mniej

jest podejrzliwości wobec tych wszystkich, którzy

próbują prowadzić własny interes, własny biznes,

którzy mają pomysł na siebie, którzy próbują odna-

leźć własną drogę, ale ciągle musimy pamiętać o tym,

aby wspierać każdy przejaw aktywności.

Rozwiązania, które są proponowane w ustawie

o ochronie miejsc pracy, powinny jak najszybciej zna-

leźć szerokie uznanie w tej Izbie.

Chciałbym, aby ta

pozytywna opinia, która dzisiaj została wyrażona

przez przedstawicieli opozycji, została potwierdzona

także w głosowaniu, bowiem mieliśmy już przykłady

dobrych rozwiązań z zakresu polityki prorodzinnej,

dobrych rozwiązań, o których już wspominałem, da-

jących możliwość łączenia pracy zawodowej z opieką

nad dzieckiem, i podczas prac komisji były stanowi-

ska wspierające projekt, a niestety zabrakło człon-

kom opozycji odwagi, aby na sali plenarnej poprzeć

dobre rozwiązania.

Nie bójcie się państwo popierać dobrych rozwią-

zań.

Nie zyska akceptacji ten, kto tylko i wyłącznie

krytykuje, ale ten, kto daje dobry pomysł.

A ten po-

mysł, nawet jeśli pada z ust opozycji, zostaje przez

nas wszystkich dobrze wykorzystany.

Mówił o tym

szeroko pan minister Kosiniak-Kamysz, mówił o dia-

logu, o szukaniu porozumienia, o wypracowywaniu

najlepszych rozwiązań, rozwiązań, które będą służy-

ły tworzeniu miejsc pracy, zachowaniu tych miejsc

Poseł Henryk Smolarz

276

pracy, wtedy gdy trzeba, pomocy tam, gdzie miejsc

pracy nie udało się uratować.

Podejmowanie tych

działań zapewni dodatkowe środki na pomoc dla

tych, którzy utracili pracę.

Dzisiaj odbyło się głosowanie nad propozycją, któ-

ra została złożona przez Prawo i Sprawiedliwość.

Ta

propozycja nie zyskała naszej akceptacji, gdyż wią-

zała się z dodatkowymi obciążeniami, z dodatkowy-

mi kosztami pracy.

Ta propozycja jednak, jak pod-

kreślił pan minister, wniosła pewną ciekawą nutę do

dyskusji o przyszłości.

Przedstawiając stanowisko Polskiego Stronni-

ctwa Ludowego wobec informacji Rady Ministrów na

nień pracowników, chciałbym powiedzieć, że będzie-

my głosowali za przyjęciem tej informacji, gdyż dzia-

łania podejmowane w różnych resortach są odpo-

wiednie do zaistniałej sytuacji.

Są to działania, które

łagodzą negatywne skutki bezrobocia, negatywne

skutki kryzysu, niestety, boleśnie dotykającego tak-

że polskie społeczeństwo.

Będziemy zachęcać pana

ministra, a także innych ministrów, do jeszcze wy-

trwalszej pracy, a nas wszystkich do głębokiej zmia-

ny świadomości i podejścia do przedsiębiorczości.

Trzeba uczyć przedsiębiorczości od najmłodszych lat,

od przedszkola, szkoły, zmieniać podejście do osób

aktywnych, chcących podejmować ryzyko prowadze-

nia biznesu na własny rachunek.

Ci wszyscy ludzie

zasługują na nasz najgłębszy szacunek.

Dziękuję

bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Codziennie pracę traci ok. 2 tys. Polaków.

To prze-

raża.

A nadchodzi kolejna fala zwolnień.

Pracownicy

budowlani, sprzedawcy, robotnicy zatrudnieni przy

produkcji mebli, pracownicy firm telekomunikacyj-

nych, konsultanci w bankach, wszyscy oni muszą

niestety drżeć o swój los w najbliższych tygodniach

i miesiącach.

Dla przykładu dziennie w woj. dolno-

śląskim traci pracę 185 osób, w kujawsko-pomorskim

– 130, w lubelskim – 105 osób.

A to nie koniec.

442

zakłady zapowiedziały, że w najbliższym czasie zwol-

nią ok. 37 tys. pracowników.

Według oficjalnych danych bez pracy na koniec

marca było ponad 2300 tys. Polaków.

To tak jakby

całą Warszawę wysłać na bezrobocie, wliczając dzie-

ci, emerytów oraz uwzględniając faktyczną i szaco-

waną liczbę warszawiaków, a nie liczbę tych, którzy

są tu zameldowani.

Co gorsza, bezrobotni mogą liczyć

tylko na głodowy zasiłek.

Dla osoby mającej staż od

5 do 20 lat wynosi on tylko 761,4 zł, a wśród polskich

bezrobotnych aż 1900 tys. osób nie ma prawa do tej

zapomogi.

Bezrobocie przekroczyło już 14%.

Ci, któ-

rzy mają pracę, wykonują swoje zadania często za

śmiesznie niskie wynagrodzenia i na podstawie

umów śmieciowych, o których tu dzisiaj była mowa.

Ceny w sklepach ostro idą w górę, kupujemy coraz

mniej żywności, bo społeczeństwa na nią nie stać.

Z danych statystycznych wyraźnie wynika, że

niemal co czwarta bezrobotna osoba ma ponad 50 lat,

a Wysoki Sejm wydłużył wiek emerytalny do 67 lat

dzięki głosom koalicji rządzącej i Ruchu Palikota.

Osoby te nie mogą, tak jak mogły jeszcze do 2009 r.,

niani w pierwszej kolejności.

Pogorszyła się również sytuacja ludzi młodych.

Grupa osób bez pracy w wieku do 25 lat dramatycz-

nie wzrosła, do blisko 450 tys. W takiej sytuacji wręcz

frywolny wydaje się wpis na Twitterze ministra obro-

ny narodowej o zakupie dronów dla wojska.

Okazuje

cem albo w ogóle nie wiążą, zrzucą się na drony dla

pana ministra, czyli na minisamoloty szpiegowskie

dla wojska, a to koszt, bagatela, ponad 24 mln zł.

Wysoki Sejmie!

Panie Ministrze!

Klub Sojuszu

Lewicy Demokratycznej już w grudniu ubiegłego

roku złożył do Wysokiego Sejmu wniosek o przedsta-

pracy, szczególnie w obliczu zapowiadanych przeze

firmy masowych zwolnień pracowników.

Minęło pięć

miesięcy, sytuacja na rynku pracy nadal się nie po-

prawiła, a wręcz pogorszyła.

Wymienię tylko te spół-

ki, o których mówiliśmy we wniosku: Fiat Auto Po-

land, Polskie Linie Lotnicze LOT, Adamek, Pabia-

nickie Zakłady Farmaceutyczne Polfa SA, Grupa

Lotos, spółki kolejowe, Poczta Polska, sektor banko-

wy i inne.

Do zwolnień dochodzi również w małych

w ostatnim czasie jest rzeczywiście nie do poza-

zdroszczenia.

zwrócił się do połączonych Komisji: Gospodarki oraz

Polityki Społecznej i Rodziny, żeby ten temat stanął

w Sejmie.

Chciałem podziękować członkom tych

dwóch komisji, na czele z ich przewodniczącymi po-

słem Sławomirem Piechotą i posłem Jasińskim, że

wyrazili aprobatę, żeby pan minister przedstawił

informację na forum Wysokiej Izby.

Mam jeszcze pytanie: Dlaczego ministerstwo do-

piero teraz rozpoczyna prace legislacyjne nad rozwią-

zaniami systemowymi?

Przecież o tym, że mamy

wysoki procent bezrobocia i że niestety ma ono ten-

Poseł Henryk Smolarz

277

dencję wzrostową, wiecie państwo już od sześciu lat,

bo rządzicie tym krajem już drugą kadencję.

Oczeku-

jemy zatem od rządu i jego ministrów, by zamiast

działań doraźnych opracowano długofalowy plan

walki z bezrobociem i zapobiegania likwidacji małych

i średnich przedsiębiorstw.

Metoda, że rząd daje węd-

kę, a naród sam już tę rybę złowi, nie zawsze jest

skuteczna.

Zwalniane osoby muszą często się prze-

kwalifikować.

Dostają też możliwość otworzenia

własnej firmy.

To plus, ale niewystarczający.

Osoby

bezrobotne powinny być lepiej edukowane, rozdawa-

nie pieniędzy to za mało.

Nieprzygotowany przedsię-

biorca pada po dwóch latach albo i szybciej.

Droga

przedsiębiorcy do uzyskania wsparcia z gwarantowa-

nych i ustawowo zapewnionych mu funduszy na

utrzymanie firmy to droga przez mękę.

Może czas już

odbiurokratyzować te procedury, panie ministrze.

Rząd musi myśleć wyprzedzająco, a nie chwytać za

gaśnicę, kiedy ogień się już rozhulał.

Dla grupowo

zwalnianych pracowników natychmiast kierowany

jest strumień pieniędzy do urzędów pracy.

Ale czy

troluje, jak one są wykorzystywane?

Wysoki Sejmie!

Zagrożeni pracownicy dużych

przedsiębiorstw mają wiele instrumentów, by bronić

swoich miejsc pracy.

Mogą stosować różne formy na-

cisku.

Mają też nadzieję, że ich protest, strajk lub

negocjacje uchronią ich przed grupowymi zwolnie-

niami.

Ale pracownicy mikro- i małych firm nie mają

nawet tego.

Przedsiębiorstwo upada, a oni zostają na

bruku, często wraz z właścicielem firmy.

Z tego miej-

sca chcę się upomnieć o przedsiębiorców i bezrobot-

nych z małych miast i wsi.

Bez inwestycji w przemysł

i inne dziedziny gospodarki ludzie ci nigdy nie wyjdą

z biedy.

To właśnie do wsi odnosi się termin „ukryte

bezrobocie”.

Pan minister jako przedstawiciel Pol-

skiego Stronnictwa Ludowego w polskim rządzie do-

brze o tym wie.

Całe szczęście, obserwuję, że pan

minister ma dużą wrażliwość społeczną i może wy-

wrze nacisk przede wszystkim na resort finansów

i na premiera Rostowskiego, żeby pieniądze z gwa-

rantowanego funduszu świadczeń przekazywane

były na walkę z bezrobociem, a nie na łatanie dziury

budżetowej.

Klub Sojuszu Lewicy Demokratycznej ma propo-

zycje, jak uchronić duże przedsiębiorstwa przed ma-

sowymi zwolnieniami i program do walki z bezro-

bociem.

Nie odrzucajcie go tylko dlatego, że to pro-

gram opozycji.

Nikt nie ma patentu na wiedzę cał-

kowitą.

Może warto wspólnie zastanowić się, zrozu-

mieć, że tak naprawdę nam wszystkim chodzi

o godność człowieka, być albo nie być pojedynczego

obywatela, a w konsekwencji być albo nie być całego

naszego narodu.

Klub Sojuszu Lewicy Demokratycznej będzie gło-

sował za odrzuceniem informacji rządu.

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

stawić stanowisko klubu Solidarnej Polski na temat

informacji Rady Ministrów o zapowiadanych przez

firmy masowych zwolnieniach pracowników.

Jeszcze nie tak dawno, pamiętamy, pan premier

Donald Tusk twierdził, że Polska jest zieloną wyspą

na niespokojnym oceanie.

Dziś można powiedzieć, że

ta zielona wyspa tonie, a ocean zalewa tę zieloną wy-

spę, dlatego że te prognozy, które w tamtym czasie

pan premier Donald Tusk przedstawiał, jak wiemy

dzisiaj, były czystą propagandą.

Obecny czas, lata

2011–2012, a w szczególności rok 2013, to okres ma-

sowych zwolnień w tysiącach polskich firm, a na bez-

robocie trafiają dziesiątki tysięcy polskich pracowni-

ków.

Dziś w Polsce praca staje się luksusem, wiele

osób traci pracę z dnia na dzień, poszerzając listę

bezrobotnych w naszym kraju.

Podobnych dramatów

jest w Polsce cała masa.

Tylko od początku tego roku

upadło kilkadziesiąt dużych firm, a dziesiątki, setki

firm przeprowadziły zwolnienia grupowe.

Tysiące

ludzi z dnia na dzień pozostają bez pracy.

Rok 2013

w prognozach ekonomistów od dawna przedstawiany

był jako rok trudny i ciężki, jako rok, który będzie

raczej pesymistyczny dla rynku pracy.

Najpewniej

polska gospodarka jest i będzie dotknięta recesją,

a w pozytywnym wariancie możemy mieć do czynie-

nia jedynie ze stagnacją.

Wiele firm boleśnie odczuwa kryzys na rynku,

który dotarł do Polski w poprzednim roku.

Kryzys

przekłada się na oszczędności w wielu firmach.

Owe

oszczędności najczęściej skutkują właśnie redukcją

zatrudnienia.

Przy mniejszym poziomie zamówień

i zleceń przedsiębiorstwa nie potrzebują takiej kadry

kierowniczej jak dotychczas.

Muszą więc zwalniać

kolejnych pracowników, aby nie ponosić z tego tytułu

straty.

Największe masowe zwolnienia następują w ta-

kich branżach jak transport, budownictwo czy prze-

mysł chemiczny.

Jeśli chodzi o transport i budowni-

wem zamówień publicznych, gdzie, jak pamiętamy,

przy budowie autostrad na Euro dziesiątki dużych

firm upadły lub też nie były w stanie realizować swo-

ich bieżących należności z uwagi na brak zapłaty czy

niewłaściwe regulacje związane z przetargami.

To

także spowodowało olbrzymi wzrost bezrobocia w tej

branży.

Główny Urząd Statystyczny już w grudniu

2012 r. podawał, że stopa bezrobocia wynosi ponad

13%.

W tym roku jest już 14%.

Tak więc to bezrobo-

cie rośnie niemalże z miesiąca na miesiąc.

Poseł Cezary Olejniczak

278

W ciągu ostatniego półrocza redukcja etatów na-

stąpiła w prawie co trzeciej firmie, podczas gdy tylko

co czwarta firma je zwiększyła.

Po raz pierwszy

w

TNS OBOP więcej firm zwalniało pracowników, niż

zatrudniało.

Jak wynika także z najnowszych badań, w minio-

nych 6 miesiącach zwolnienia najczęściej przeprowa-

dzano w firmach zatrudniających powyżej 250 pra-

cowników, a najtrudniejsza sytuacja miała miejsce

na wschodzie i w centralnej Polsce.

W tych regionach

zwolnienia objęły średnio 35% i 36% firm.

Ekonomiści już w 2012 r. przestrzegali, że ten rok

będzie rokiem kryzysu.

Pewne jest jedno: ten rok nie

jest rokiem dobrym dla rynku pracy, dla pracowni-

ków, ale też dla rodzin.

Wiele zakładów dokonało już

zwolnień, wiele zapowiada kolejne zwolnienia, i to na

gigantyczną skalę.

A co robią samorządy?

W samo-

rządach niestety próbuje się dopiąć budżety także

kosztem obywateli, planując kolejne podwyżki nie-

mal wszystkich miejskich opłat.

Praktycznie wszę-

dzie wzrastają opłaty za wodę, śmieci czy energię,

a na tym nie koniec, bo w związku z powyższym ros-

ną ceny żywności.

Ceny rosną, natomiast pensje stoją w miejscu czy

wręcz przeciwnie – inflacja powoduje, że te pensje

stają się coraz mniejsze.

Sklepy sprzedają mniej to-

warów, więc i ograniczają zamówienia, a co za tym

idzie – zakłady zmniejszają produkcję.

Efekt?

Cięcia

etatów i zwolnienia, czyli mniej pieniędzy w portfe-

lach Polaków.

I tak koło się zamyka.

Dla przykładu powiem, że zwolnienia planowane

są w firmach motoryzacyjnych, lotniczych, kolejowych,

telekomunikacyjnych, ubezpieczeniowych i w ban-

kach.

Już doszło do szeregu zwolnień w PZU SA,

w PZU Życie – 630 osób, a tylko w branży bankowej

i budowlanej pracę straci kilka tysięcy osób.

W Mo-

stostalu Warszawa pracę stracić ma 400 osób, w Hy-

drobudowie – 850, a w Tychach, pamiętamy, w fabry-

ce Fiata – 1500.

Kryzys dopadł nawet banki.

Prak-

tycznie w większości banków następują znaczne

zwolnienia pracowników.

W spółce PLK wynegocjo-

wano ze stroną społeczną program dobrowolnych

odejść dla 4,5 tys. osób w ciągu trzech najbliższych

lat.

To tylko niektóre przykłady wielu restruktury-

zacji zatrudnienia.

Między innymi w wyniku właśnie

tych zwolnień bezrobocie w Polsce wynosi ponad

14%, w sytuacji gdy już tak wielu naszych rodaków

wyjechało za granicę w poszukiwaniu pracy.

Prof. Krzysztof Rybiński powiedział, że rok 2013

będzie niezwykle trudny dla konsumentów i przed-

siębiorców.

Już teraz wszystko spada: zatrudnienie,

wet kredyt konsumpcyjny.

Potrzeba cudu, żeby tę

tendencję odwrócić w przyszłym roku.

Nie widzi tak-

że czynników, które mogłyby pobudzić polską gospo-

darkę.

To będzie rok recesji dla polskiej gospodarki,

a to oznacza wzrost bezrobocia i obniżenie standar-

dów życia.

A co w tej sprawie robi rząd pana premiera Donal-

da Tuska, co robi z tym problemem rząd?

Gdy przyj-

rzymy się ostatnim miesiącom, a nawet latom dzia-

łalności rządu w tym zakresie, zobaczymy, że niewie-

le w tym zakresie robi.

Natomiast w jednym segmencie zatrudnienie

wzrasta.

Wiemy, że jest bardzo szybki wzrost zatrud-

nienia w administracji publicznej.

W latach 2008–2012

w centralnej administracji rządowej zatrudnienie

wzrosło o prawie 20 tys. osób, czyli o prawie 10%.

Wy-

nika to z raportu Fundacji Republikańskiej.

Ta liczba

obejmuje zatrudnienie na podstawie umowy o pracę,

jak również umowy o dzieło i umowy zlecenia.

Wydat-

ki na administrację w związku z powyższym wzrosły

o ponad 10 mld zł.

Wynagrodzenia w sektorze publicz-

nym rosną szybciej niż w sektorze prywatnym.

Wszystkie kraje Unii Europejskiej zaczęły po-

ważne oszczędności, natomiast w Polsce zatrudnie-

nie i wynagrodzenia w administracji publicznej i rzą-

dowej ciągle rosną, a efektywność administracji

niestety ciągle spada.

Plany rządu dotyczące ogra-

niczenia administracji o 10% oczywiście upadły, bo

były niekonstytucyjne i nikt ich poważnie nie trak-

tował.

Po chwilowym zmniejszeniu w 2011 r. zatrud-

nienia w administracji publicznej ten poziom znów

wzrasta i na chwilę obecną mamy prawie 440 tys.

urzędników.

W ciągu 20 lat zatrudnienie w naszym kraju w in-

stytucjach i urzędach publicznych zwiększyło się po-

nadtrzykrotnie.

Niestety w tym samym czasie nie

opracowano żadnych kryteriów ani ocen efektywno-

ści działań urzędników.

Nie oszacowano także, jaki-

mi konkretnymi zadaniami mają zajmować się urzęd-

nicy.

Efekt jest taki, że nie wiadomo, ilu urzędników

powinno zajmować się danymi sprawami i jakie są

tego faktyczne koszty.

Sprzyja to w konsekwencji

rozrostowi administracji, a warto to podkreślić i pa-

miętać, że to nie urzędnicy przyczyniają się do wzro-

stu gospodarczego, ale przedsiębiorcy.

Najwyższy

zatem czas, aby dokładnie przyjrzeć się pracy urzęd-

ników administracji rządowej i zapytać, czy stać nas

na taką armię urzędników.

Z drugiej strony mamy

bardzo skomplikowane, niejasne prawo, które jest

przyczyną rozrostu armii urzędników.

Bez szkody dla gospodarki oraz budżetu państwa

można wyeliminować bądź ograniczyć wiele barier

administracyjnych, które dziś powstrzymują przed-

siębiorczych Polaków przed zakładaniem własnego

biznesu.

Dlatego Solidarna Polska postuluje i apelu-

je, ażeby jak najszybciej doprowadzić do deregulacji

przepisów, które ograniczają działalność gospodar-

czą.

W szczególności odnosimy się do przepisów unij-

nych.

Proponujemy model Unia Europejska +0, czy-

li żadne regulacje, które wynikają z prawa Unii Eu-

ropejskiej, nie powinny być jeszcze wzbogacane w na-

szym kraju o kolejne regulacje czy bariery admini-

stracyjne.

O tym mówią przedsiębiorcy, że to ich

krępuje, to blokuje możliwość inwestycji i możliwość

Poseł Arkadiusz Mularczyk

279

tworzenia nowych miejsc pracy.

Nie ma więc potrze-

by, aby istniały regulacje wykraczające poza i tak już

wyśrubowane normy i standardy unijne.

Eliminacja

barier sprawi, iż wiele stanowisk urzędniczych stanie

się niepotrzebnych, spadną więc koszty funkcjono-

wania administracji, a jednocześnie sprawniej i szyb-

ciej będzie można rozpocząć czy też rozwijać działal-

ność gospodarczą.

Dodatkowo należy położyć na nacisk na e-admi-

nistrację, która (Dzwonek) powinna ułatwić kontak-

ty na linii państwo–obywatel i państwo–przedsię-

biorca, a także uwolnić klientów administracji od

potrzeby przedstawiania różnorakich zaświadczeń

i oświadczeń.

Już kończę.

W Polsce mamy około 40 różnego rodzaju inspek-

cji i służb kontrolnych.

Dlaczego nie można ich połą-

czyć?

Dlaczego nie można stworzyć jednej inspekcji,

która będzie zajmowała się kwestiami kontroli skar-

bowej czy bezpieczeństwa żywności?

A teraz sprawa-

mi bardzo często identycznymi zajmuje się kilka róż-

nego rodzaju inspekcji, służb kontroli.

Dlatego postulujemy, by walczyć przede wszyst-

kim z biurokracją, administracją, zmniejszać ogra-

niczenia administracyjne.

Rząd niestety w tym za-

kresie robi bardzo niewiele.

Z tego względu Solidarna Polska nie może przyjąć

informacji, którą przedstawił pan minister pracy.

Mimo całej sympatii dla pana ministra będziemy

wnioskować o odrzucenie informacji rządu.

Bardzo

dziękuję.

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

O możliwość sprostowania źle zrozumianej jego

wypowiedzi poprosił pan poseł Janusz Śniadek.

Dziękuję bardzo.

Panie Marszałku!

Szanowni Państwo!

W trybie

sprostowania, wyjaśnienia.

Pan Henryk Smolarz nie

zrozumiał z mojej wypowiedzi, w jaki sposób obniże-

nie wieku obowiązku szkolnego przyczynia się do

wzrostu bezrobocia.

Wyjaśnię.

Zarówno obniżenie

wieku obowiązku szkolnego, jak i podniesienie wieku

emerytalnego długofalowo w ogólnym bilansie przy-

czynia się do zablokowania naturalnej wymiany, któ-

ra dokonuje się co roku.

Rocznik odchodzący na eme-

ryturę zwalnia miejsca, oczywiście nie wprost, dla

rocznika absolwentów.

Otóż obniżenie wieku obowiąz-

ku szkolnego i podniesienie wieku emerytalnego za-

równo w ogólnym bilansie dla około pięciu roczników

blokuje taką naturalną wymianę.

To oznacza, że

gdybyśmy mieli stałą liczebność populacji, to w ciągu

dłuższego czasu dla około 1 mln ludzi trzeba stwo-

rzyć 1 mln nowych miejsc pracy w Polsce.

To jest

proste, oczywiste, ale uznałem za konieczne wyjaś-

nienie tego, również rządowi, który najwyraźniej

tego prostego mechanizmu nie rozumie.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Zgłosiło się 36 posłów, zapytam jednak: Czy ktoś

Proszę, pan poseł Bodio.

Więcej zgłoszeń nie ma.

Zamykam listę.

W tej sytuacji zakreślam limit czasu na zadanie

na Machałek, Prawo i Sprawiedliwość.

Rzeczywiście tej informacji nie można przyjąć.

Jestem

posłem z województwa dolnośląskiego, szczególnie je-

stem związana z ziemią jeleniogórską.

Z miast, mia-

steczek powiatowych w ciągu ostatnich lat wyjechało

tysiące osób.

W Kamiennej Górze, z której pochodzę,

z 23 tys. zrobiło się 17 tys. mieszkańców, według tak

zwanych deklaracji śmieciowych, a przybyło blisko

1,5 tys. bezrobotnych.

To są dramatyczne sytuacje.

Tak wygląda większość miast i miasteczek powiato-

wych dawnego województwa jeleniogórskiego.

Światełkiem na tej mapie był worek turoszowski,

worek turoszowski z kopalnią i elektrownią Turów.

W ostatnich miesiącach zapowiedziano tam masowe

zwolnienia, likwidację prawie 2 tys. miejsc pracy.

Prosiłam o szczegółową informację w tej kwestii mi-

nistra gospodarki.

Pytania o to zostały zlekceważo-

ne.

Nie otrzymaliśmy żadnej odpowiedzi na pytania,

jaka jest przyszłość przemysłu energetycznego opar-

tego na węglu brunatnym, jaka jest przyszłość miesz-

kańców dawnego powiatu zgorzeleckiego.

Jest to

powiatu zgorzeleckiego, ich rodzin.

Jest to ważne

Polski.

(Dzwonek) Nie otrzymałam na te pytania od-

powiedzi.

Nie otrzymałam na te pytania odpowie-

dzi, kiedy zadałam je i powtórzyłam w interpelacji

i w oświadczeniu.

Dlatego uporczywie, panie mar-

szałku, pozwolę sobie te pytania powtarzać.

Jaka jest

Turów?

Czy w tworzonych spółkach córkach, zakła-

dach usług wspólnych zbiorowe układy pracy będą

podtrzymywały te warunki, które są zawarte w ukła-

dzie zbiorowym zakładu macierzystego?

Poseł Arkadiusz Mularczyk

280

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję, pani poseł.

Poseł Marzena Machałek:

Czy zna pan premier analizy, które wskazują...

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Pani poseł…

...jakie są rzeczywiste koszty utrzymania wydzie-

lonych spółek?

I ostatnie pytanie.

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Poseł Marzena Machałek:

Ostatnie pytanie, panie marszałku, bo sprawa

jest ważna.

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Przekroczenie wynosi 43 sekundy.

Poseł Marzena Machałek:

niczym wydobywczym, miejsca pracy, które pozwala-

dyrektorom z partyjnego nadania PO, PSL?

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję.

Pochodzę z okolic Gorlic, z terenu, który jest znany

z piękna przyrody, pan minister może to potwierdzić,

niedawno był.

Ale dawniej ten teren, Gorlice były

znane z najstarszej Rafinerii Nafty Glimar, która

powstała w 1883 r., znane były z Fabryki Maszyn

i Urządzeń Wiertniczych Glinik, której początki też

sięgają końca XIX w.

Te zakłady, te przedsiębiorstwa

przetrwały drugą wojnę światową, po drugiej wojnie

światowej odbudowywały się i w dalszym ciągu funk-

cjonowały, zatrudniały tysiące pracowników z nasze-

go terenu i nie tylko.

W latach dziewięćdziesiątych,

po przemianach – oczywiście najlepsze hasło: spry-

watyzować – zostały sprywatyzowane, zarówno rafi-

neria, jak i zakład maszyn i urządzeń wiertniczych.

Końcówka lat dziewięćdziesiątych to pierwsze bardzo

duże problemy.

Jak zostałam posłem, próbowałam

interweniować w sprawie właśnie zwolnień w tych

zakładach – po upadłości już była rafineria – i usły-

szałam, że to są prywatne spółki, Skarb Państwa,

państwo nie ma już na to żadnego wpływu.

kolejnych prywatyzacjach, które przeprowadza ten

rząd – ostatnia na naszym terenie (Dzwonek) prywa-

tyzacja przedsiębiorstwa uzdrowiskowego Wysowa

– pan minister nie mógłby zabierać głosu w obronie

tych pracowników, którzy w przyszłości przez pry-

watnych właścicieli będą zwalniani?

I jeszcze co do Glinika.

Glinik cały czas zwalnia.

Nie robi tego w ramach zwolnień grupowych, bo mu

się to nie opłaca – zwalnia poszczególne osoby.

Na

dzień dzisiejszy na początku tego roku było zatrud-

nionych 700 osób, na koniec ma być tylko 500.

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję.

Czy naprawdę państwo polskie w obronie pracow-

ników nie mogłoby jednak interweniować?

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

rodowość, i jednocześnie prawdziwy renesans pań-

stwowego interwencjonizmu.

Mają na swym koncie

tacjach z zagranicznym kapitałem, rządy Francji,

281

cisków dyplomatycznych i międzyrządowych obroni

przed zwolnieniem pracowników ISD Huta Często-

dem do naśladowania à rebours dla polskiego rządu

słowa prezesa Przemysłowego Związku Donbasu

znesu, iż aby utrzymać stabilną produkcję w zakła-

dach w Ałczewsku na Ukrainie, Przemysłowy Zwią-

zek Donbasu stworzył program polegający na dostar-

czaniu półproduktów z Ukrainy do polskich fabryk?

Panie Marszałku!

Wysoki Sejmie!

Są różne punk-

ty zaczepienia dla polskiego rządu podejmującego

taką drogę rokowań czy rozmów międzynarodowych,

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Co bardziej boli niż brak pracy, brak stabilności

i troska o to, czy będzie co dać dzieciom na obiad?

Mówię to dlatego, że obecne dane dotyczące biedy

i nędzy wśród polskich dzieci są zatrważające.

Co

cko żyje w nędzy.

Mamy rok 2013.

Jesteśmy człon-

kiem Unii Europejskiej.

Eksperci mówią, że nasza

polityka społeczna, panie ministrze, to klęska, i to są

dane, z którymi trudno dyskutować, dane wynikają-

ce z tego, że państwo nie zabezpieczyli, nie pomyśle-

li o tym, jak wzmocnić gospodarkę.

Kapitał nie ma

narodowości – przez wiele lat powtarzaliście pań-

stwo.

Dzisiaj, w dobie kryzysu, widzimy, że tę naro-

dowość ma.

Firmy przenoszą swoje fabryki do swoich

państw macierzystych.

Co zrobiliście z hutnictwem?

Spowodowaliście, że przemysł hutniczy ulokowany

w Polsce, już wprawdzie nienależący do Polaków, ale

ulokowany w Polsce i dający miejsca pracy, przestał

być konkurencyjny na światowych rynkach.

W latach

2007, 2008, 2011, 2012 o 100% wzrosły koszty energii

elektrycznej właśnie dla przemysłu stalowego.

Wpro-

wadziliście najwyższą (Dzwonek) akcyzę na wyroby

hutnicze w państwach Unii Europejskiej.

Dziś w Czę-

stochowie, w Hucie Częstochowa 1500 ludzi straci

pracę.

W Hucie Zawiercie 300 osób straci pracę.

Czy

mają szansę na to, żeby pozytywnie myśleć o dniu

jutrzejszym?

Co rząd zamierza zrobić, żeby wesprzeć

gospodarkę narodową w taki sposób, aby dawała

miejsca pracy, które dadzą ludziom szansę na godne

życie?

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję.

wiedliwość.

posłużę się cytatem z wybitnego polskiego uczonego,

który niestety jeszcze w Polsce jest mało odkryty,

a jest to ksiądz prof. Włodzimierz Sedlak, twórca

bioelektroniki.

Powiedział on, że czeka nas renesans

człowieczeństwa albo wielka zagłada.

Niestety dzi-

siaj, gdy patrzymy wokół, co się dzieje, co państwo

robicie, co robi rząd Platformy Obywatelskiej i PSL,

to jednak wychodzi na to, że czeka nas wielka zagła-

da.

Ale jest nadzieja, bo wszelkie systemy ekonomicz-

ne, które nie są podporządkowane człowiekowi, mu-

szą prędzej czy później upaść.

Dziś jednak króluje wszechwładny zysk, pieniądz,

wszystko musi się opłacać, zdrowie musi się opłacać,

niedługo będą zakładane spółki z o.o. w przedszko-

lach.

Przykładem takiej właśnie działalności, takiej

ekonomii jest chociażby sytuacja w powiecie miko-

łowskim.

Tam znajduje się Elektrownia Łaziska

wchodząca w skład koncernu Tauron Polska Energia.

W ostatnich miesiącach doszło tam do redukcji za-

trudnienia z 1000 do 500 osób.

Słyszy się nawet, że

ostatecznie zostanie 200 osób, w sytuacji kiedy Tau-

ron Polska ma 1,5 mld zł zysku.

(Dzwonek) Pytaliśmy

przedstawiciela Tauronu, jak to możliwe.

Cóż, akcjo-

nariusze chcą dywidendy.

Chcę zapytać pana mini-

stra, czy to rzeczywiście prawda, że taka była przy-

czyna tych zwolnień – dywidenda dla akcjonariuszy.

I na koniec chcę powiedzieć tak: może odpowiedz-

cie sobie państwo na pytanie, jaki system ekonomicz-

ny, jaką ekonomię reprezentujecie.

Czy jest to ekono-

mia potrzeb, czy ekonomia pieniądza, zysku?

Ekono-

mia wolności czy ekonomia niewolnictwa?

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję.

Czas minął, pani poseł.

Poseł Izabela Kloc:

Ekonomia życia czy śmierci?

Mam nadzieję i wie-

rzę w to, że jednak będzie taki rząd, którego polityka

nie będzie prowadziła do niewykorzystania tej ener-

gii życiowej, która tkwi dzisiaj w bezrobotnych.

I mam

nadzieję, że to światło dla bezrobotnych też zabłyś-

nie.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Poseł Szymon Giżyński

282

Dziękuję.

w tak ważnej debacie nie towarzyszą panu inni kon-

stytucyjni ministrowie, choćby minister finansów,

minister gospodarki czy minister skarbu państwa,

bo bardzo często musi pan odpowiadać za nie swoje

grzechy.

Otóż doskonale wiemy, że miejsca pracy

w polskiej gospodarce powstają wtedy, kiedy wzrost

gospodarczy wynosi powyżej 3% PKB.

Jeżeli jest niż-

szy, gospodarka traci miejsca pracy.

Niestety nicnie-

robienie rządu doprowadziło do tego, że ten wzrost

gospodarczy został sprowadzony prawie do zera.

Przypomnę tylko, że ostrzegaliśmy ten rząd w tam-

tym roku, kiedy po I kwartale wzrost PKB wynosił

3,5%, po II – już tylko 2,3%, po III – 1,3%, wreszcie

po IV – 0,7%.

Teraz, jeżeli popatrzymy i porównamy

kwartał do kwartału, to wynosi to tylko 0,1%.

A mi-

nister finansów mówi, że ma wszystko pod kontrolą.

I jest rezultat, panie ministrze.

To nie jest tylko wy-

sokie bezrobocie, ale to jest także spadek poziomu

zatrudnienia w przedsiębiorstwach o 1 punkt procen-

towy.

W sytuacji, panie ministrze, kiedy tak napraw-

dę większość instrumentów mamy jak dotąd we włas-

nych rękach – bo przecież wzrost polskiego PKB

w 2/3 zależy od popytu krajowego, konsumpcji i in-

westycji, a te dwa instrumenty mamy we własnych

rękach – podcinamy gałąź (Dzwonek), na której sie-

dzimy, i mówimy, że to wszystko przez to, że nie je-

steśmy w stanie sprzedawać za granicę, bo tam jest

kryzys.

Panie marszałku, niech mi pan pozwoli na pod-

niesienie problemu o charakterze lokalnym, związa-

nego z prywatyzacją.

W moim regionie, radomskim,

minister skarbu sprzedał radomskie zakłady „Łącz-

niki” firmie, która powstała dwa tygodnie przed tą

prywatyzacją, i napisał, że wszystko jest w porządku.

Po roku nowy właściciel doprowadził do upadłości tej

firmy.

Zniknęło 400 miejsc pracy w mieście Radomiu,

gdzie bezrobocie wynosi blisko 20%.

Poseł Czerwiński

mówił, że jedno miejsce pracy średnio w strefach eko-

nomicznych kosztuje 330 tys. Czy minister skarbu

odpowie za to, że zniknęło 400 miejsc pracy o takiej

wartości?

Dlatego tutaj powinni panu towarzyszyć

ministrowie i także odpowiadać na nasze pytania.

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Ale tu już był znak zapytania.

Dziękuję.

Poseł Zbigniew Kuźmiuk:

Szkoda, że pana zostawiono samemu sobie.

Dzię-

kuję bardzo.

(Oklaski)

Mam dwa pytania.

Wiadomo, że rząd planuje prywa-

tyzować w tym roku kilkadziesiąt spółek.

Jakkolwiek

sam proces prywatyzacji jest bardzo pożądany, to

jednak zdarza się, że niesie również ze sobą pewne

zagrożenia.

Otóż przedsiębiorca, inwestor jest nasta-

wiony na maksymalizację swojego zysku i przy okazji

restrukturyzacji przedsiębiorstwa czy spółki dopro-

wadza do zwolnienia pracowników.

O tym zresztą już

wcześniej państwo tu też wspominali.

Pytanie jest

takie.

Jakimi instrumentami dysponuje pan mini-

ster, aby jednak przeciwdziałać tym, szczególnie czę-

sto występującym, masowym zwolnieniom, tak żeby

pracownicy nie czuli się zagrożeni w przypadku pry-

watyzacji?

Drugie pytanie dotyczy programów, które

są podejmowane, w tym elementu szkolenia.

Otóż

w każdym programie jest element szkolenia, który

jest odbierany czasem bardzo różnie.

Mam pytanie,

czy są jakieś wskaźniki, które świadczą o tym, że

efekty tych szkoleń, związanych właśnie z przeciw-

działaniem bezrobociu, są rzeczywiście na tyle istot-

ne, że opłaca się wydawać środki na te szkolenia.

Według opinii publicznej na ogół – tak się uważa – te

szkolenia rzeczywiście są mało efektywne.

Dziękuję

bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję bardzo.

Panie Marszałku!

Panie Ministrze!

Otóż redukcja

obowiązków, usprawnienie naszego prawa również

powodują w pewnym zakresie utratę miejsc pracy.

Taką sytuację mamy w przypadku ustawy o refun-

dacji leków.

Ustawa z 2012 r., która ogranicza marżę

z 10 do 5%, jest dobra, bo na pewno wpłynie na ob-

niżkę, a jeżeli nie na obniżkę, to na zahamowanie

283

wzrostu cen leków.

Natomiast z drugiej strony już

mamy sygnały od całego sektora lekowego, sektora

dystrybucji leków, że to wpłynie na likwidację nie-

których miejsc pracy, likwidację aptek, co z kolei

Mam pytanie do pana ministra: Czy państwo w re-

sorcie macie jakieś rozeznanie i czy te sygnały do was

też docierają?

Jeżeli tak, to trzeba by podjąć jakieś

działania w tym zakresie.

Dziękuję bardzo.

sce przekracza 14%, wśród absolwentów 30%.

Pan

minister finansów nadal jednak mrozi środki w Fun-

duszu Pracy – te zamrożone pieniądze to prawie 7 mld.

Jaki poziom bezrobocia rząd uzna za wystarczający

do interwencji na rynku pracy na skalę, która odpo-

wiada zagrożeniom?

Panie ministrze, na jakim po-

ziomie musi być bezrobocie, 15, 16 czy może 20%,

żeby minister Rostowski ruszył kasę na aktywną

walkę z bezrobociem?

Pan minister wspomniał dzisiaj o zwolnieniach

grupowych, w przypadku województwa śląskiego mó-

wił o 5 tys. miejsc pracy.

Faktycznie, zaczęło się od

Fiata, od branż kooperujących.

Była już mowa dzisiaj

o Elektrowni Łaziska, Hucie Zawiercie, Hucie Czę-

stochowa, gdzie grozi zwolnienie do 1500 osób.

Co

samo jak z Fiatem?

Fiat u siebie, jeżeli spada produk-

cja, wysyła ludzi na urlopy, u nas zwolnił 1390 osób,

a po 3 miesiącach zatrudnił na nowo 150.

W Mittal

Steel zwalniają ludzi, a potem zatrudniają poprzez

agencję pracy tymczasowej.

Tak jest w polskich hu-

tach.

We Francji jest to nie do pomyślenia, panie mi-

nistrze.

Kiedy rząd zacznie interweniować?

Co rząd zrobi

w sprawie działań Zarządu Huty Częstochowa?

Ocze-

kuję jasnej informacji w tej sprawie.

Dziękuję bardzo.

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję.

Dlaczego rząd nie rozlicza delegowanych przez Mini-

sterstwo Skarbu Państwa przedstawicieli do rad nad-

zorczych spółek Skarbu Państwa za zaniechania i spo-

kojne przyglądanie się niegospodarnemu zarządza-

niu przez prezesów spółkami Skarbu Państwa?

Czy

państwu chodzi o to, aby koledzy obsadzani na sta-

nowiskach prezesów mogli odnotować sobie w swoich

życiorysach, w CV, że sprawowali takie funkcje?

Mówię to na przykładzie swojego zakładu.

Ostat-

ni zakład w moim mieście, Zakłady Wyrobów Ka-

mionkowych Marywil, do 2009 r. właśnie dzięki do-

bremu zarządzaniu prezesa delegowanego przez

Prawo i Sprawiedliwość został oddłużony na kwotę

4,4 mln zł w ramach układówki.

W 2009 r. przejęli-

ście państwo zarządzanie w tym zakładzie i już trzy

razy zmienialiście prezesa.

I co się teraz okazuje?

Że

ostatni prezes, który tak naprawdę przyszedł w grud-

niu, nie robi nic, żeby w tym zakładzie zmienić sytu-

ację, tylko redukuje zatrudnienie.

Dziś wiemy, że

złożył wniosek o upadłość.

(Dzwonek)

Czy na tym polega zarządzanie tego rządu, Plat-

formy Obywatelskiej i PSL, gospodarką?

Co rząd

robi, żeby nie było takich przypadków na rynku go-

spodarczym w naszym kraju?

Proszę o odpowiedź na

piśmie.

Dla nas to jest bardzo istotne.

To jest ostatni

zakład w naszym mieście.

Niszczycie Polskę i nisz-

czycie gospodarkę.

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję.

Zwolnienia grupowe w fabryce Fiat Auto Poland

istotnie stanowią katastrofę społeczną nie tylko dla

mieszkańców Tychów, ale także powiatów sąsied-

nich, bieruńsko-lędzińskiego, pszczyńskiego, oświę-

cimskiego czy też mikołowskiego, a także dla koope-

rantów.

Biorąc to pod uwagę, moje pytanie brzmi nastę-

pująco: Co Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej

oraz urzędy pracy zrobiły w celu złagodzenia trudnej

sytuacji tych pracowników?

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję.

Poseł Mieczysław Kasprzak

284

Poseł Anna Fotyga:

To jest informacja Rady Ministrów, swoje pytanie

kieruję więc do Rady Ministrów i jej prezesa Donalda

Tuska, ponieważ sądzę, że przy największych nawet

wysiłkach pana ministra i wielu kompetentnych

urzędników jego resortu w ramach jednego resortu

nie można rozwiązać tak poważnych problemów, ja-

kie dotykają obecnie polskiego rynku pracy.

Winę ponosi przede wszystkim polityka gospodar-

cza rządu koalicji PO–PSL, również w jakimś sensie

polityka zagraniczna poprzez uzależnienie nas od

jednego kierunku dostaw energii, co powoduje, że dla

wachlarza polskich przedsiębiorstw czy operujących

w Polsce przedsiębiorstw wytwórczych koszty energii

są de facto jednymi z najwyższych na świecie.

Te

przedsiębiorstwa radzą sobie w różny sposób.

Jedne,

tak jak mówili tutaj posłowie, zwalniają pracowni-

ków, a potem zatrudniają ich ponownie na umowy

śmieciowe, część w ogóle bankrutuje, część wycofuje

się z Polski.

Panie ministrze, mam pytanie.

W strategii „Eu-

ropa 2020” zawarty jest cel, jeśli chodzi o wskaźnik

zatrudnienia – 71%.

(Dzwonek) W roku 2011 był on

na poziomie 51%, w ubiegłym roku spadł, a są regio-

ny, gdzie ten wskaźnik wynosi mniej niż 45%.

Proszę

mi powiedzieć, co państwo zamierzacie zrobić w celu

zapewnienia niższych cen energii dla przemysłu.

Mam nadzieję, że tym rozwiązaniem nie będzie

wpuszczenie rosyjskiego czy innego przemysłu na

rynek polski, co będzie związane z obniżeniem cen.

Przepraszam.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję.

strowie!

Szanowni Państwo!

Są rzeczy od nas zależ-

ne i niezależne.

Dlatego też powinniśmy dokonać

pewnego podziału.

Na pewno niezależna od nas jest

aura, przedłużający się okres zimowy, co wpłynęło

niewątpliwie na zahamowanie tych prac, które wy-

konywane są na zewnątrz.

Można przewidywać,

przygotowywać instrumenty, ale tych instrumentów

nieraz nie można wykorzystać.

Ważna jest nasza sy-

tuacja, ale po wejściu do Unii Europejskiej uzależni-

liśmy się od wspólnego rynku, dotyczy to też sytuacji,

która ma u nas miejsce.

Szanowna pani poseł mówiła o uniezależnieniu

się energetycznym.

O ile dobrze pamiętam, to chyba

na początku jeszcze rząd Millera podpisał taką umo-

wę o uniezależnieniu energetycznym i podłączeniu

się od strony Niemiec.

Później ta umowa została ze-

rwana.

Dzisiaj może nie mówilibyśmy o tym, że…

(Poseł Cezary Olejniczak: Ale dla kogo zerwana?)

Już po zakończeniu rządów SLD.

Dlatego też mu-

simy spojrzeć na sprawę w sposób bardziej rzeczywi-

sty i zobaczyć, że te elementy dotyczące sytuacji bez-

robocia nie są zależne jedynie od rządu, ale praktycz-

nie od nas samych.

(Dzwonek) Podając informacje

o trudnościach gospodarczych, o powiększającym się

bezrobociu, sami wpływamy jeszcze na atmosferę

społeczną.

Pogarszający się nastrój społeczny powo-

duje pewnego rodzaju zniechęcenie i odebranie tzw.

wiary we własne siły, własne możliwości, a przecież

to jest podstawa rozwijającej się przedsiębiorczości

i powstawania nowych podmiotów.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję.

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Kontynuując wą-

tek bezpieczeństwa energetycznego, chciałbym po-

wiedzieć, że to nie tylko kontrakty i umowy między-

narodowe decydują o bezpieczeństwie energetycz-

nym, ale także te działania, które podejmujemy.

I waż-

nym źródłem wzmocnienia bezpieczeństwa energe-

tycznego są odnawialne źródła energii.

Ponieważ ta

troska przejawia się tutaj po prawej stronie sali,

chciałbym zapytać, czy państwo w swoim środowisku

wspieracie tego typu działalność.

Mówię o biogazow-

niach, o farmach wiatrowych.

Ja mam być może złe

osobiste doświadczenia z mojego regionu, ale to po-

słowie Prawa i Sprawiedliwości starają się z pewnoś-

cią nie pomagać, nie chciałbym powiedzieć, że prze-

szkadzać, ale wzbudzają obawy w społeczeństwie,

zamiast uspakajać.

Przejdę jednak do pytania, które mam do pana

ministra.

(Poseł Maria Zuba: Dajcie nam argumenty i usta-

wę.)

Panie ministrze, w szczegółowej informacji na

temat działań, które podejmuje rząd, a także w trak-

cie tej debaty nie została poruszona kwestia wydaj-

ności pracy.

Proszę pana ministra o to, aby powie-

dział, jak zmienia się wydajność pracy w ostatnich

na miejsca pracy.

Czy te zmiany i zwolnienia, które

mają miejsce w wielu sektorach, w sektorze banko-

wym czy ubezpieczeń, nie są także efektem wzrostu

wydajności pracy?

(Dzwonek) Ja mam osobiste do-

świadczenia związane z korzystaniem z usług ban-

kowych, każdy z nas ma, i też obserwuję, że kiedyś

285

na sali operacyjnej pracowało kilkanaście osób, dzi-

siaj są to jedna, dwie, trzy osoby.

Zatem proszę bardzo

o informację, jak to wygląda w innych, poszczególnych

działach gospodarki.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

pana ministra dostrzegłem cień nadziei, że słyszy

pan to wołanie dotyczące m.in. potrzeby uruchomie-

nia dodatkowych środków na aktywne formy zwal-

czania bezrobocia z pieniędzy, które dzisiaj leżą u mi-

nistra Rostowskiego.

Powiedział pan, że: po ocenie

rozważę to, zamierzam wtedy wystąpić z wnioskiem

o zwiększenie środków z Funduszu Pracy.

To jest ta

nadzieja, bo do tej pory wszyscy urzędnicy mówili, że

to są środki wystarczające.

A argumentem na to mia-

ła być – co powiedzieliśmy sobie już dość dawno, w lu-

tym – normalność, którą pan wprowadził.

To prawda,

że środki są dostępne w Funduszu Pracy od 1 stycz-

nia.

Myślę, że w tej sytuacji ta normalność, że środki

są dostępne od 1 stycznia, to trochę za mało.

Wyma-

ga to dodatkowych instrumentów.

Również w Wielkopolsce, gdzie prywatyzowana

była Kopalnia Węgla Brunatnego Konin, Zespół Elek-

trowni Pątnów – Adamów – Konin, w tej chwili ist-

nieje ogromne niebezpieczeństwo restrukturyzacji,

która wiąże się ze zwolnieniami.

Te zwolnienia nie

będą miały charakteru grupowego, ale już dzisiaj

sygnalizowana jest przez społeczność lokalną,

zwłaszcza przez samorządy w Turku, Koninie i w in-

nych miejscowościach, potrzeba dodatkowych dzia-

łań, również wyprzedzających, a nie podejmowanych

wtedy, kiedy się pali.

(Dzwonek)

strumenty na dzień dzisiejszy, bez tego, co nazywa

się zwolnieniami grupowymi, mają powiatowe urzę-

dy pracy poza tym, co już mają od 1 stycznia?

Chodzi

o instrumenty, które pozwolą im przeciwdziałać

w takich sytuacjach i wyjść z ofertą dla zwalnianych

pracowników, chociażby w prywatyzowanych fir-

mach.

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję.

nomii definiują lokaut jako metodę likwidowania

sporów zbiorowych polegającą na działaniach, jakie

może podjąć pracodawca, aby uniemożliwić pracow-

z rządami Platformy Obywatelskiej Polacy mają dzi-

złowieszczych skutkach.

Mam tu na myśli zwłaszcza

lokaut ofensywny stosowany w celu wywarcia pre-

sji na pracowników i zmuszenia ich do ustępstw

korzystnych dla pracodawców, np. zgody na gorsze

warunki pracy.

Dyskutowaliśmy dzisiaj o zakładach

w Gliniku Mariampolskim, Gorlicach, Łaziskach,

Częstochowie, Tychach.

Dodam jeszcze Łabędy.

Mó-

wiliśmy o wychłodzeniu gospodarki jako elemencie,

który jest decydujący, jeśli chodzi o napędzanie pol-

skiej gospodarki.

Jest jednak jeszcze pewien silnik,

który napędza polską gospodarkę, czyli konsumpcja.

Można byłoby ją zwiększyć.

Macie państwo potrzeb-

ne do tego narzędzia.

Chcielibyśmy usłyszeć, w jaki

sposób uruchomicie państwo ten mechanizm, jeszcze

ten silnik.

W źródle branżowym znalazłem pewne

materiały, twierdzi się tam wręcz, że ten silnik już

się zatrzymał, wygasł.

Po prostu nie będzie już pra-

cował.

Wspomniał pan dzisiaj o wsparciu dla wielu osób,

które utraciły miejsca pracy w województwie ślą-

skim.

Bardzo prosiłbym również o udzielenie infor-

macji, ile tych stanowisk pracy w tym roku, od 1 stycz-

nia zlikwidowano na Śląsku i ile stanowisk państwo

czy państwa resort w jakiś sposób zabezpieczył.

Chciałbym zapytać też o państwa ocenę efektywności

działań urzędów pracy.

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję.

Apele zwalnianych pracowników, a także pracodaw-

ców, którzy stają przed szczególnie trudną próbą

utrzymania miejsc pracy, potwierdzają występowa-

nie różnych negatywnych zjawisk na rynku pracy.

Należy na nie patrzeć w kategoriach zarówno ekono-

micznych, jak i społecznych.

Pan minister przedsta-

wił szereg bardzo dobrych propozycji i rozwiązań.

Osoby zwalniane z pracy nie otrzymują wynagro-

dzeń, nie generują więc przychodów do budżetu pań-

stwa.

Ludzie bez pracy są zagrożeni wykluczeniem,

odsuwają więc różne decyzje życiowe, np. te o cha-

rakterze rodzinnym, mają problemy z motywacją do

Poseł Henryk Smolarz

286

działania i tworzeniem więzi społecznych.

Nierzadko

podejmują desperackie decyzje o wyjeździe za gra-

nicę i poszukiwaniu tam pracy.

Czy, dostrzegając

trudną sytuację na rynku pracy, rząd planuje prze-

kazanie urzędom pracy funduszy dla osób masowo

zwalnianych?

Kolejne pytanie.

Czy ministerstwo dostrzega rolę,

jakieś miejsce dla podmiotów ekonomii społecznej

i aktywizacji prowadzonej przez urzędy pracy, ak-

tywnego zatrudniania w kontekście różnych zagro-

żeń związanych z masowymi zwolnieniami i pojawia-

niem się coraz większej liczby osób bezrobotnych?

W moim przekonaniu instrumenty związane z eko-

nomią społeczną mają znaczenie.

Warto przekonywać

urzędy pracy do podejmowania działań w tym zakre-

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Panie Ministrze!

Wczoraj pod obrady komisji fi-

przesunięcia środków, które były przeznaczone na

tworzenie spółdzielni socjalnych dla osób prawnych,

na zupełnie inne cele.

Spółdzielnie socjalne mają mię-

dzy innymi na celu tworzenie nowych miejsc pracy.

Czy ministerstwo rozpoznało tę sytuację?

Dlaczego

osoby prawne nie chciały, nie były w stanie wykorzy-

stać tych środków, co wpłynęłoby przecież zarazem

na ograniczenie, zmniejszenie bezrobocia?

Czy mini-

sterstwo zna tego powody i co zamierza w tej sprawie

zrobić, żeby jednak zachęcić osoby prawne do podej-

mowania tego typu działań?

W województwie lubelskim sytuacja na rynku

pracy jest, podobnie jak w większości województw

Polski, dramatyczna.

W agencjach i urzędach pracy

proces zatrudniania jest upolityczniony do granic

absurdu, zostaje się zatrudnionym, jeśli zawiera się

transakcję: zapisze się pan do partii, to ewentualnie

pomyślimy o pracy.

Zwolnienia są planowane, panie ministrze, także

w służbie zdrowia w związku z restrukturyzacją – pięk-

na nazwa – szpitali.

W gruncie rzeczy chodzi o likwi-

dację jednego ze szpitali.

Przygotowuje się zwolnienia

w odniesieniu do banków i szkół.

Tyle osób zostało

zwolnionych z firmy Żagiel.

W ostatnich dniach do-

szło także do sprzedaży jednego z poważniejszych

pracodawców na terenie Lublina, mianowicie zakła-

dów cukierniczych Solidarność, spółce Colian Sweets

z Poznania.

Ta perspektywa jest bardzo niebezpiecz-

na dla pracowników, jeśli chodzi o zatrudnienie.

Fir-

ma ta zatrudnia tysiąc osób.

Czy minister monitoru-

je skutki takich decyzji, jeżeli chodzi o zwolnienia

pracowników na terenie Lublina i czy ministerstwo

podejmie jakieś działania, by złagodzić skutki ewen-

tualnych zwolnień pracowników zatrudnionych na

terenie naszego miasta, które pustoszeje, panie mi-

nistrze.

Skoro pustoszeje jedno z największych miast

po tej stronie Wisły, można sobie wyobrazić, co dzie-

je w małych miasteczkach w województwie lubel-

skim.

W co drugim domu okiennice są pozamykane,

ponieważ młodzież, a często i ich rodzice, całe rodzi-

ny wyjeżdżają za granicę z powodu braku pracy i trud-

nych warunków życia.

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję.

marszałku.

Przepraszam za spóźnienie, ale akurat spotkałem

się z matkami, które występują o przyznanie urlopu

rodzicielskiego.

Pan minister spotkał się z nimi wczoraj.

Panie również dzisiaj są w parlamencie, wcześniej

spotkały się z klubem SLD.

To temat na inną okazję,

myślę, że wrócimy do niego jeszcze w czasie wtorko-

wej debaty, bo problem, który panie przedstawiają,

istnieje.

Panie ministrze, chcę jeszcze wrócić do punktu,

który rozpatrywaliśmy dzisiaj rano, dotyczącego

wniosku Platformy Obywatelskiej, jeżeli chodzi o Na-

rodowy Program Zatrudnienia.

Niestety, również

pana klub poparł ten wniosek.

Jest mi z tego powodu

przykro, bo pan minister wielokrotnie namawiał nas

do debaty, dzisiaj mówił o tym również w swoim wy-

stąpieniu, do składania propozycji, a w chwili, gdy je

składamy, pan minister Męcina mówi nawet, że moż-

na w nich coś dobrego znaleźć, to je odrzucacie, i to

w pierwszym czytaniu.

To jest jakaś abstrakcja.

Pan

doskonale wie, dzisiaj pojawiły się dane GUS doty-

czące ubóstwa i biedy wśród młodzieży, że 2,5 mln

ludzi do 18. roku życia korzysta z pomocy społecznej,

że największe bezrobocie, 60-procentowe, jest na te-

renach wiejskich, w małych miasteczkach, a wy nie

chcecie tego poprzeć, nawet podjąć dyskusji, tylko

odrzucacie to w pierwszym czytaniu.

Panie Ministrze!

Czy pan uważa, że w ciągu jed-

nej kadencji można rozwiązać problem bezrobocia?

Nie można.

Spróbujmy znaleźć rozwiązania na kilka

kadencji, takie jak proponowany przez nas Narodowy

Poseł Joanna Bobowska

287

Program Zatrudnienia, wspólnie, razem, jak w tej

Izbie jesteśmy.

Żaden rząd nie zrobi kroku naprzód,

kiedy będzie to traktował wybiórczo, bo trzeba stwo-

rzyć program na okres dłuższy niż dwa czy trzy lata.

Do tego pana ministra namawiam.

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję.

zarówno w skali społecznej, jak i indywidualnej, dra-

matem każdego bezrobotnego człowieka.

Powodów

bezrobocia jest wiele.

Wspominano, że chyba najpo-

ważniejszym z nich jest kryzys związany z zaburze-

niem gospodarki.

Innym ważnym powodem, właści-

wie większość osób o tym tutaj mówiła, jest nieumie-

jętność przekwalifikowania się i kształcenie, które

nie zawsze odpowiada potrzebom.

W tym zakresie

rząd zrobił bardzo wiele, wspomnę tylko ustawę

o szkolnictwie wyższym, o nauce, w której jest mowa

o powiązaniu nauki z biznesem.

Kolejna rzecz dotyczy przekwalifikowywania.

W Stanach Zjednoczonych normalną rzeczą jest pię-

ciokrotna czy siedmiokrotna zmiana zawodu, to jest

powszechnie znany przykład.

Do tego potrzebna jest

jednak lista zawodów i rozpoznanie potrzeb, jeżeli

chodzi o poszukiwane zawody.

Takimi zawodami są

na przykład zawody z sektora IT, czyli informatyk

czy teleinformatyk.

Zwróciłam uwagę na poszukiwa-

ny zawód badacza oprogramowania, testera oprogra-

mowania i jeszcze kilka innych.

Moje pytanie dotyczy

tej właśnie kwestii, czyli elastycznego reagowania

resortu, reprezentowanego nie tylko przez pana, na

wskazywanie, wzbogacenie tej listy zawodów, po-

wiem inaczej, na penetrację obecnej listy zawodów

z nanoszeniem zawodów, które są aktualnie potrzeb-

ne.

Jeżeli chodzi o przygotowanie do przekwalifiko-

wania, to wiem, że się bardzo dużo w tej sprawie robi.

Chciałabym, aby pan rozszerzył swoją wypowiedź, bo

ważne jest to, by podać do publicznej wiadomości,

w jaki sposób pracuje się nad ustaleniem nowych,

potrzebnych i poszukiwanych na rynku zawodów.

Dziękuję bardzo.

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję.

go roku wspólnie z panem posłem Pawłem Szałama-

chą pytaliśmy o zwolnienia grupowe w kontekście

Warszawy i metropolii.

Pytaliśmy dlatego, że takie

zwolnienia były zapowiedziane.

Część z nich została

zrealizowana, choćby w PLL LOT, Grupie PZU, spół-

kach telekomunikacyjnych czy bankach.

Nie uzyska-

liśmy satysfakcjonującej odpowiedzi, dlatego dzisiaj

chciałbym kilka z tych pytań powtórzyć.

Panie Ministrze!

Ile osób w Warszawie zostało

zwolnionych od 1 stycznia w ramach zwolnień gru-

powych, a ile ma być zwolnionych w dalszej części

bieżącego roku?

Jak te zwolnienia będą wpływały na

firmy, które z nimi współpracują, kooperują?

Jakie

firmy, według tego rejestru, który jest w państwa

dyspozycji, planują kolejne zwolnienia grupowe?

Czy

planujecie państwo uruchomienie specjalnych pro-

gramów?

W odpowiedzi, jeżeli chodzi o naszą interpelację,

nie było żadnych informacji dotyczących Mazowsza.

Chciałbym się dowiedzieć, wtedy chcieliśmy dowie-

dzieć się wspólnie z panem posłem Szałamachą, jakie

środki, z tych, które uruchomiono, od 1 stycznia prze-

kazano na rozwiązywanie problemów związanych ze

zwolnieniami grupowymi w województwie mazowie-

ckim, w mieście stołecznym Warszawie?

Dziękuję

bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Mam pytanie dotyczące pieniędzy z Funduszu Rezer-

wy Demograficznej.

W takich krajach, panie mini-

strze, jak Francja, Irlandia czy Norwegia podobne

fundusze działają od kilku czy kilkunastu lat.

Na tę

chwilę gromadzą kilkadziesiąt miliardów euro, nie

złotych, absolutnie nie są ruszane, tylko czekają na

tak zwaną czarną godzinę.

Chciałbym zapytać: Czy dzisiaj w Polsce wybiła

już ta czarna godzina, bo od roku 2012 do roku bie-

żącego z tego funduszu zostało zabranych i wykorzy-

stanych, jeśli tak mogę powiedzieć, aż 17 mld zł.

Czy

pan minister się pod tym lekką ręką podpisuje?

Kolejne pytanie dotyczy zwalnianych nauczycieli.

W tym roku dyskusja na temat dotyczący likwidacji

szkół bardzo się nasiliła i wiemy, że na masową ska-

lę, można powiedzieć, zwalniani są nauczyciele,

szczególnie ci z dłuższym stażem pracy, czterdziesto-

letni, pięćdziesięcioletni.

Czy rząd ma przygotowany

Poseł Stanisław Szwed

288

jakiś szczególny program osłonowy dla tej grupy za-

wodowej?

Ostatnie pytanie – o staże dla bezrobotnej mło-

dzieży.

Wiem, że są zgromadzone odpowiednie środ-

ki i powiatowe urzędy pracy dysponują środkami na

te staże, ale niestety, panie ministrze, okaże się, że

duża pula tych środków nie będzie wykorzystana

z tego powodu, że są określone sztywne wymogi sta-

wiane przez urzędy pracy.

(Dzwonek) Chodzi o kon-

kretne dalsze zatrudnienie.

Wiem, że wiele instytucji

chętnie zatrudniłoby stażystów, nawet ja zatrudnił-

bym stażystów w biurze poselskim, ale z racji tego,

że są tak napięte budżety czy w szkołach, czy w or-

ganach administracji samorządowej, młodzi ludzie

odchodzą z kwitkiem, nie mogą podjąć takiej formy

pracy.

Czy przewidziana jest jakaś forma zliberalizo-

wania tych przepisów?

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję.

Dużo mówił pan o różnych formach wsparcia, jakiego

udzielają bezrobotnym powiatowe urzędy pracy, a tak-

że o projekcie reformy tych urzędów, ale jednak w tej

nowej propozycji ukształtowania urzędów pracy dalej

pojawia się hasło „szkolenia”.

Chciałbym właśnie

zwrócić uwagę na tzw. szkolenia mające na celu prze-

kwalifikowanie bezrobotnych, które mają rzekomo

pomóc bezrobotnym w znalezieniu pracy.

Te szkolenia

pochłaniają ogromne środki krajowe i unijne.

Mam pytanie: Czy są prowadzone badania efek-

tywności tych szkoleń?

Jaka jest ich skuteczność?

Jaki odsetek osób przeszkolonych znalazł pracę po

tak zwanym przekwalifikowaniu?

W tym zakresie

wyspecjalizowały się firmy, osoby, które dobrze żyją

z tych usług.

Ale czy faktycznie pomagają bezrobot-

nym?

Czy jest prowadzony monitoring, jeśli chodzi o

firmy szkolące, czy są one eliminowane, jeśli ich szko-

lenia nie są skuteczne, jeśli jest to tylko sztuka dla

sztuki?

Przychodzą do mnie, do mojego biura poselskiego

bezrobotni i pokazują, że mają po kilka zaświadczeń

o odbytych szkoleniach, ale pracy dalej nie mogą zna-

leźć.

Często w tych firmach szkolących wykładają

nauczyciele, którzy dopiero co wypuścili na rynek

bezrobotnych absolwentów.

Dlaczego szkoły i ci sami

nauczyciele nie tworzą programów nauczania we

współpracy z przedsiębiorcami?

Czy resort myśli o tym,

aby szkolenia bezrobotnych odbywały się u przedsię-

biorców i były przeprowadzane przez przedsiębior-

ców?

Wtedy pieniądze wydane na szkolenia będą

oznaczały może nawet 100-procentową skuteczność.

Panie ministrze, musi pan przyznać, że jako PSL,

bo jest pan ministrem z PSL-u, w tym dniu, kiedy

zgodziliście się na to, żeby środki z Funduszu Pracy

były wydawane za zgodą ministra finansów, ponie-

śliście porażkę, a ta porażka przełożyła się na to, że

ludzie nie mają pracy.

(Dzwonek)

Chciałbym wrócić jeszcze do wypowiedzi pana

Smolarza, posła z PSL-u, który straszył PiS-em,

nami, że wprowadzamy złą atmosferę, jeśli chodzi

o elektrownie wiatrowe.

Chciałbym go zapytać: Od

kiedy elektrownie wiatrowe tworzą miejsca pracy?

Od kiedy?

Tworzą miejsca pracy tam, gdzie są pro-

dukowane, czyli w Niemczech.

Teraz tak: Czy pan

poseł zapoznał się ze stanowiskiem ministra zdrowia,

z druzgocącą opinią, jaką wydał na temat elektrowni

wiatrowych, ich negatywnego wpływu na zdrowie

ludzkie?

Czy zna pan opinię ministra z innego…

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Proszę kończyć.

…resortu, który stwierdził, że te gminy, które

zgodzą się na usytuowanie u siebie elektrowni wia-

trowych, zatrzymają się w swoim rozwoju na 20–30

lat?

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

bezrobotnego jest twarzą bezrobotnych rodziców, jest

twarzą dobrze wykształconych młodych ludzi po do-

brych studiach.

Rząd nie bierze tego w ogóle pod

uwagę.

Bezrobocie ma też niestety twarz osób już

wykluczonych społecznie, osób dziedziczących biedę.

Przez sześć lat rząd PO–PSL nie zauważa tego i jesz-

cze wstrzymuje środki z Funduszu Pracy.

To jest

jedno ze źródeł tego dzisiejszego bezrobocia – że po-

zwoliliście państwo, aby minister finansów z pełną

premedytacją nie przekazywał pieniędzy z Funduszu

Pracy tam, gdzie powinien przekazywać.

15% Pola-

ków czuje się bezrobotnymi, a 80% Polaków nie ma

żadnych oszczędności.

Nie mówcie państwo, mówię do rządu, że bezro-

botny w Polsce i we Francji to ten sam bezrobotny.

Bezrobotny we Francji ma majątek, ma oszczędności.

80% Polaków w ogóle nie ma żadnych oszczędności.

Poseł Piotr Polak

289

To jest dramat polskiego bezrobocia.

Rząd tego nie

widzi.

Przeciętny bezrobotny w wieku 30 lat przez

rok poszukuje pracy.

70% bezrobotnych pozostaje na

utrzymaniu rodziny, żyją dzięki babci, dziadziowi,

którzy mają emeryturę być może jeszcze z czasów

PRL-u.

(Dzwonek) Będziecie państwo wstydzić się tego.

Nie zazdroszczę wam.

Z goryczą to powiem, ale będzie

wam wstyd za to, że do tego doprowadziliście nasz kraj,

że młodych Polaków przepędziliście z Polski.

PIP przedstawiła kilka tygodni temu raport, jak

wygląda sytuacja, jak wyglądają relacje między pra-

codawcą a pracobiorcą.

Oczekuję, panie ministrze,

jasnej odpowiedzi: Co z tym raportem, z którego wy-

nika, że te relacje między pracobiorcą a pracodawcą

pogarszają się, że pracodawcy znowu przestają płacić

składki na Fundusz Pracy, że wzrasta liczba umów

śmieciowych itd.?

Czy minister w ogóle to zauważy?

Czy zechce odpowiedzieć na ten raport?

Dziękuję bar-

dzo.

(Oklaski)

W debacie na temat bezrobocia i sytuacji w zakresie

zwolnień pracowników podawane są uśrednione

wskaźniki krajowe.

Gdy mówimy o stopie bezrobocia,

to podajemy na przykład wskaźnik 14,3% za marzec,

14% za kwiecień.

Ale sytuacja w zakresie bezrobocia

jest zróżnicowana w poszczególnych województwach

i w poszczególnych powiatach.

W lutym 2013 r. po-

ziom bezrobocia rejestrowanego w województwie

warmińsko-mazurskim wynosił ponad 22%, w za-

chodniopomorskim – ponad 19%.

Województwo podkarpackie, które reprezentuję,

wskaźnikiem bezrobocia ponad 17%.

Warto też do-

dać, że na Podkarpaciu występuje także większe ani-

żeli w innych regionach kraju bezrobocie ukryte,

które dotyczy głównie terenów wiejskich i obszarów

mniej zurbanizowanych.

Do powiatów najbardziej

dotkniętych bezrobociem na Podkarpaciu należą po-

wiat brzozowski – ponad 24%, bieszczadzki – blisko

24% i strzyżowski – 23%.

Stąd moje pytanie do pana ministra: Jaki pomysł

ma rząd na poprawę sytuacji w zakresie wzrostu za-

trudnienia właśnie w tych powiatach najbardziej

dotkniętych plagą bezrobocia?

Czy tym powiatom nie

należy stworzyć specjalnych preferencji w zakresie

(Dzwonek) kierowania dodatkowych środków z bu-

dżetu państwa na walkę z bezrobociem?

Czy pan

minister rozważa wprowadzenie specjalnego progra-

mu pomocy finansowej dla regionów szczególnie do-

tkniętych bezrobociem?

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

nie Ministrze!

Wydłużenie wieku emerytalnego ude-

rzyło przede wszystkim w polską wieś i w kobiety

wiejskie.

Wydłużenie wieku emerytalnego kobiet o 7 lat

to jest, użyję mocnych słów, zbrodnia na kobietach

wiejskich.

One wam tego nie wybaczą.

Jakie mechanizmy pan widzi, panie ministrze?

Do tej pory funkcjonował program rent struktural-

nych, w ramach którego rolnicy mogli przekazywać

gospodarstwa swoim następcom znacznie wcześniej,

po ukończeniu 55. roku życia.

Tego mechanizmu, jak

nas zapewniał pan minister Kalemba, w przyszłej

perspektywie, na lata 2014–2020, nie będzie.

Jak

państwo zamierzają zachęcić rolników – najczęściej

gospodarstwa prowadzą mąż z żoną – do tego, żeby

przekazywali je swoim następcom, swoim dzieciom?

Wyjdzie, że po wydłużeniu wieku emerytalnego będą

musieli przekazywać gospodarstwa swoim wnukom.

A co ze średnim pokoleniem, z synami i córkami?

Zasilą rzesze bezrobotnych lub będą musieli wyjeż-

dżać na zmywak do Londynu.

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Chcę polecić pana uwadze sytuację w województwie

lubuskim.

Otóż w tym województwie stopa bezrobo-

cia wynosi 16,9, a bezrobotnych jest ponad 66 tys.

Lubuszan.

W stosunku do roku 2011 nastąpił ponad

2,5-procentowy wzrost bezrobocia.

Równocześnie

w województwie lubuskim w 2012 r. prawie o 40%

wzrosły zaległości płacowe dla ponad 4 tys. osób na

łączną kwotę 4,3 mln.

A więc to jest naprawdę znacz-

ny wzrost w stosunku do roku 2011.

Czy pan zna dane dotyczące tego, jakie są zaległości

i zatory płatnicze związane z wypłatą wynagrodzeń za

2012 r.?

Jaka jest sytuacja ludzi, którzy stracili pracę

i jeszcze nie są im wypłacane wynagrodzenia?

Poseł Bogdan Rzońca

290

Pracodawcy lubuscy wielokrotnie domagali się od

rządu uproszczenia w sytuacjach kryzysowych dostę-

pu do środków z Funduszu Gwarantowanych Świad-

czeń Pracowniczych.

W 2012 r. znacznie wzrosły

również zwolnienia grupowe w województwie lubu-

skim.

1,5 tys. osób było nimi objętych, a ich skala

wzrosła o 25%.

(Dzwonek) W 2012 r. w powiatowych

urzędach pracy było o 5 tys. mniej ofert.

Wszystko to

składa się na niezwykle trudną sytuację na rynku

pracy, a równocześnie na niezwykle trudną sytuację

materialną lubuskich rodzin.

Dlatego kieruję pytania: Czy Fundusz Gwaranto-

wanych Świadczeń Pracowniczych w pana ocenie jest

instrumentem do elastycznego korzystania, czy wy-

maga on głębokich zmian?

Kiedy skończy się rola

Funduszu Pracy polegająca na równoważeniu budże-

tu?

Jak pan ocenia skalę szarej strefy, która generu-

je nam też problemy społeczne powodujące, że przy-

szłe świadczenia emerytalne pracowników z koniecz-

ności pracujących na czarno będą bardzo niskie, bo

ci ludzie są pozbawieni praw do zwolnień lekarskich

i osłony socjalnej?

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Państwo trzeszczy w szwach, ogromna część narodu

nie ma pracy, Sejm debatuje o bezrobociu, a na sali

brak Tuska, brak tzw. specjalisty od finansów i zie-

lonej wyspy Vincent-Rostowskiego, ale także pana

wicepremiera od gospodarki Piechocińskiego.

Ich nie

ma, oni mają pracę.

A kto jest?

Młody minister Kosi-

niak-Kamysz z plutonem przestraszonych urzędni-

ków ministerialnych.

(Poseł Andrzej Czerwiński: Z Markiem Matuszew-

skim.)

Według PO–PSL oni są tymi, którzy doprowadzą

do tego, że firmy będą zatrudniać.

To jest, Wysoka

Izbo, chyba jakaś farsa, kpina z tych, którzy nie mają

pracy.

Z całym szacunkiem do pana ministra Kosi-

niaka-Kamysza, 32-latka, z zawodu lekarza, na le-

czeniu chorób może się pan zna, ale śmiem wątpić,

czy wie pan, jakie rozwiązania zastosować, aby

w Polsce były tworzone nowe miejsca pracy.

Sami nie

umiecie stworzyć dobrych rozwiązań dla rozwoju pol-

skiej przedsiębiorczości, to wiemy, ale dlaczego nie

weźmiecie gotowych rozwiązań z tych krajów Unii

Europejskiej, gdzie gospodarka jest w dobrej kondy-

cji, a wolnych miejsc pracy, np. w Anglii, panie mini-

strze, jest ok. pół miliona?

Rozwój tych krajów jest

możliwy, bo są dobre, profesjonalne przepisy stano-

wione przez profesjonalne ministerstwa.

(Dzwonek)

Panie ministrze, pytanie lokalne.

Co z bezrobot-

nymi z powiatu zgierskiego?

W powiecie zgierskim

rządzi Platforma Obywatelska, pan marszałek do-

skonale o tym wie, a bezrobocie jest największe

w całym województwie.

A co będzie z pracownikami

Polfy z Pabianic?

Na koniec powiem tak.

Pewien piosenkarz śpie-

zostawicie Polakom.

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Panie Ministrze!

To, że nastąpią zapowiadane

wielotysięczne zwolnienia, to wiemy, to rząd wie, to

pan minister wie.

Ale to, co pan dzisiaj przedstawił,

mnie osobiście, a myślę, że także tych, którym grozi

to zwolnienie, nie napawa optymizmem, nadzieją,

o której tu jeden z posłów mówił.

To na pewno ich nie

przekona i nadziei nie będzie.

Dlatego pytam.

Jakie wnioski wyciągnęło mini-

sterstwo, wyciągnął pan minister z faktu, który miał

miejsce w Fiat Auto Poland w Tychach, który ma

miejsce w wielu zakładach pracy, tych sprywatyzo-

wanych, jak chociażby Huta Batory?

Tam zwalnia się

pracowników, a potem tych samych pracowników się

przyjmuje za 1/3 tej pensji, którą otrzymywali wcześ-

niej, i to na czas określony, na podstawie tzw. umów

śmieciowych.

Jak temu przeciwdziałać?

Gdy pytałam

o sytuację w fabryce Fiat Auto Poland – był to ubiegły

rok, kiedy dopiero zapowiadane były te wielotysięcz-

ne zwolnienia – pan minister Męcina w odpowiedzi

odpisał mi, że ci zwalniani mogą korzystać z pomocy

społecznej.

Proszę sprawdzić odpowiedź na moje za-

pytanie.

Dlatego pytam.

O ile więcej pieniędzy w takim

razie przeznaczacie na pomoc społeczną dla tych ty-

sięcy?

(Dzwonek) O ile więcej będzie środków na do-

datki mieszkaniowe?

Pytam, bo w Tychach i okolicy

ludzie już tracą mieszkania.

Gdy przez kilka miesię-

cy nie otrzymują wynagrodzenia, to nie stać ich na

opłacenie mieszkania.

To jest raz.

Panie marszałku, już kończę.

I druga sprawa.

Przybędzie nam kilka tysięcy ab-

solwentów.

Co z absolwentami?

Nie ma potrzeby

przeznaczania tych 500 mln, którymi rząd tak bar-

dzo się chwali, na szkolenia.

Absolwenci wyższych

uczelni mają dyplomy, te osoby mają studia podyplo-

mowe, nawet doktoraty, a dzisiaj przychodzą do na-

szych biur poselskich, bo nie mają pracy.

Zatem nie

szkolenia, ale konkretne miejsca pracy dla młodych

ludzi.

(Oklaski)

Poseł Elżbieta Rafalska

291

Głos ma pan poseł Wincenty Elsner, ale go nie

widzę.

Zatem głos ma pan poseł Arkadiusz Czartoryski,

rząd w swojej informacji na str. 9 przedstawia to,

czym się chwali, projekt ustawy o szczególnych roz-

rzecz ochrony miejsc pracy.

Rząd przyjął projekt

ków i przedsiębiorców i państwo piszecie, że w roku

2013 macie na to 200 mln oraz 50 mln, w sumie 250 mln.

Jednocześnie, w tym samym czasie ministrowie skar-

bu podejmują decyzję, która marnotrawi znacznie

większe środki.

Samo wstrzymanie budowy Elektro-

wni Ostrołęka to jest według szacunków, które ja

zebrałem, 250 mln.

Taką kwotę zmarnotrawiono,

wydatkując te środki na budowę, bo następnie się

rozmyślono.

Z prokuratury dostałem informację o tym,

że prowadzone jest postępowanie w sprawie 400 mln,

które stracono na tej budowie.

Kolejne to Elektro-

wnia Łaziska i Elektrownia Opole.

Zatrzymanie bu-

dowy wszystkich tych inwestycji to są stracone kon-

kretne pieniądze, ale to jest bomba z opóźnionym

zapłonem, dlatego że właśnie takie inwestycje w przy-

szłości przyniosłyby potężną liczbę miejsc pracy.

To jest oczywiste w całej Europie.

W Niemczech

powołano fundację Wirtschaft Deutschland, która

115 mld euro przeznacza na rozwój najpotężniejszych

inwestycji w gospodarce.

Każdy w Europie wie, że

takie inwestycje napędzają miejsca pracy, promieniu-

ją na cały region.

(Dzwonek) I oni to mogą robić.

Ja

nie mówię, że my mamy takie pieniądze, ale pytam,

dlaczego rząd podejmuje decyzje, które skutkują

wprost utratą pieniędzy i to w setkach milionów zło-

tych.

Dlaczego z jednej strony możemy marnotrawić

pieniądze, a z drugiej strony na pana działania prze-

znacza się tak znikome środki?

Dlaczego pan nie in-

terweniuje w tej sprawie?

Na koniec rzecz zupełnie dowcipna.

Przeczyta-

łem, że 100 mln zł ma kosztować kongres klimatycz-

ny na Stadionie Narodowym.

Czy stać nas na to,

panie ministrze?

Czy mógłby pan odpowiedzieć, czy

Co tam się uchwali w takim wrzasku na ogromnym

Stadionie Narodowym, gdy zbierze się kilkadziesiąt

tysięcy ludzi?

Co mądrego tam wymyślimy?

Przecież

klimatem zajmują się specjaliści.

Czy dzisiaj nas stać

na takie rzeczy?

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję.

Za chwilę posłuchamy odpowiedzi.

sach, a z takimi niewątpliwie mamy do czynienia,

wydaje się, że każdy odpowiedzialny rząd powinien

przede wszystkim zabiegać o to, by chronić własną

gospodarkę i własnych obywateli.

A w Polsce jest zgo-

ła odwrotnie.

Ja pochodzę z Dolnego Śląska, gdzie

mamy wiele surowców, w tym najlepszy w Europie

granit, mamy swoje kopalnie granitu.

Tymczasem

zwracają się do mnie nie tylko właściciele, ale także

przedstawiciele związków zawodowych z pytaniem:

Pani poseł, jak to się dzieje, że my musimy zamykać

nasze kopalnie, ponieważ sprowadzamy dużo tańszy

granit z Chin?

Podobnie jest z węglem kamiennym.

Mimo że mamy swój, sprowadzamy go z Chin, bo jest

tańszy.

Ja napisałam w tej sprawie interpelację.

Otrzy-

małam odpowiedź, z której wynikało, że jest wolny

rynek i można tak robić.

Ja rozumiem wolny rynek,

ale nie mówimy o czasach normalnych, tylko mówi-

my o czasach trudnych, kiedy w Polsce rośnie bezro-

bocie.

I pytanie z tego wynikające: Czy rząd zamierza

w tej sprawie podjąć jakąkolwiek interwencję?

Panie

ministrze, bezrobocie widać najbardziej w małych

miastach, w tej Polsce powiatowej.

W dużych mia-

stach być może nie.

Małe miasta umierają, starzeją

się, zmniejsza się liczba ludności.

W moim Jaworze

z 28 tys. zostało 24 tys. I co widzimy?

Na ulicach co

chwilę napisy: zamknięte, zamknięte, do wynajęcia.

Padają rodzinne interesy, zamykane są zakłady pra-

cy, jak np. Zakłady Kuziennicze i Maszyn Rolniczych

(Dzwonek), które dawały tysiące miejsc pracy, dzisiaj

zostało ich zaledwie 200.

Natomiast mamy obcych

właścicieli, dla których Polacy są wyłącznie pracow-

nikami pracującymi na naprawdę bardzo niekorzyst-

nych warunkach.

Pytanie.

Panie ministrze, czy nie uważa pan – właś-

ciwie powinnam to pytanie skierować do innego mi-

nistra, ale kieruję do rządu, a pan jest jego przedsta-

wicielem – że jest to najwyższy czas na interwencję

państwa w tej szczególnej sytuacji?

Jeśli nie interwe-

niuje państwo, to naprawdę to bezrobocie pogłębi się

jeszcze bardziej.

Dla nas to będzie dramat, z którego

nie będziemy potrafili wyjść nie przez dziesięć lat,

myślę, że przez dziesiątki lat.

Szkoda tego młodego

pokolenia i szkoda następnych pokoleń.

Dziękuję

i przepraszam.

(Oklaski)

292

nowny Panie Ministrze!

Europejskie gospodarki to

swoisty system naczyń połączonych.

Zmniejszenie

bezrobocia to przede wszystkim zwiększenie inwe-

stycji.

Niemcy i Hiszpania przyjęły w kwietniu 2013 r.

plan wsparcia finansowania małych i średnich przed-

siębiorstw, firm hiszpańskich, celem wsparcia siły

napędowej gospodarki pogrążonej w kryzysie i do-

tkniętej wielkim bezrobociem.

Plan jest skierowany

głównie na walkę z bezrobociem, zwłaszcza wśród

ludzi młodych.

Nasz rząd w lutym bieżącego roku

ogłosił uruchomienie transzy środków dla BGK na

biorstw w kwocie do 30 mld zł.

Szanowny panie ministrze, na ile i w jakim zakre-

sie kierowane przez pana ministerstwo planuje

wsparcie małych i średnich przedsiębiorstw w opar-

ciu o doświadczenia innych krajów?

Jakby pan był

uprzejmy odpowiedzieć, które instrumenty w rynku

pracy najefektywniej pomagają zwalnianym pracow-

nikom w powrocie na rynek pracy?

Odnośnie do posłów, którzy tak mocno poruszali

tematy energetyki, fotowoltaiki, elektrowni wiatro-

wych, to serdecznie zapraszam na posiedzenie zespo-

łu parlamentarnego kierowanego przez pana posła

Czerwińskiego celem wyjaśnienia wszelkich wątpli-

wości.

Dziękuję bardzo.

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję.

nowny Panie Ministrze!

Chcę zadać dwa pytania.

Pierwsze pytanie dotyczy energetyki.

Otóż więk-

szość z dzisiaj obecnych przedstawicieli ministerstw

pośrednio albo bezpośrednio, z dużym zaangażowa-

niem, pracowało nad realizacją polityki energetycz-

nej do 2030 r.

Efektem tej pracy jest obniżenie cen

gazu o ok. 10% i obniżenie cen energii też o ok. 10%,

a w poniedziałek usłyszymy o dalszej obniżce dla in-

dywidualnych odbiorców, dla gospodarstw domo-

wych.

Panie ministrze, energia jest cenotwórcza, jeśli

chodzi o usługi, produkcję.

Ile w wyniku obniżenia

tych kosztów, jak pan szacuje, może być utrzymanych

miejsc pracy?

Drugie pytanie.

Chciałbym odwrócić filozofię.

Czy

rozważał pan, panie ministrze, stworzenie takiej li-

sty dobrych praktyk, pokazania tych przedsiębior-

ców, którzy przetrwali kryzys, którzy wyszli obronną

ręką i dzięki dobremu zarządzaniu tworzą miejsca

pracy?

Chciałem pana zaprosić do jednej z takich

firm, do Newagu w Nowym Sączu, gdzie niedawno

przedstawiciele opozycji podsycali strajki, bo chcieli

żądać podwyżek, a mądre zarządzanie i współdzia-

przyjmuje się tam do pracy 300 nowych pracowni-

ków.

Proszę rozważyć zabranie strony społecznej

i pojechanie do tych miejsc, gdzie dobra praktyka

skutkuje nowymi miejscami pracy.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

sce jest bardzo wysokie i wynosi 14%, to jest 2300 tys.

osób bezrobotnych i 2260 tys. osób, które na stałe

wyjechały poza granice naszego kraju w poszukiwa-

niu pracy, a dalsze duże grupowe zwolnienia są prze-

widywane.

Bezrobocie pogłębia chore rozwiązania

rządu PO–PSL podniesienia wieku emerytalnego do

67 lat.

Do administracji przyjmuje się najczęściej par-

tyjnych działaczy.

Dzisiaj odrzuciliście dobry pro-

gram walki z problemem bezrobocia przygotowany

przez klub Prawo i Sprawiedliwość, Narodowy Pro-

gram Zatrudnienia, nakierowany na tworzenie no-

wych miejsc pracy i pomoc przedsiębiorcom.

Wasz

rząd, rząd Tuska, zarządza krajem od sześciu lat,

mówi o przygotowanych programach, które są tylko

PR zielonej wyspy, a bezrobocie przez ostatnie lata

tylko rosło.

Rząd Prawa i Sprawiedliwości zmniejszył

bezrobocie z 3 mln do 1700 tys. w 2007 r.

W powiecie

będzińskim bezrobocie wynosi ponad 17%, to przy-

kład: zamknięta, zlikwidowana za waszych rządów

Huta Będzin.

A w powiecie zawierciańskim, gdzie

bezrobocie wynosi 20%, przewiduje się dalsze zwol-

nienia 200 pracowników z CMC Zawiercie, czyli Huta

Zawiercie.

Pytanie do premiera Tuska, którego tu nie ma,

i prosiłbym o odpowiedź na piśmie.

Dlaczego rząd

blokuje 7 mld zł (Dzwonek) z Funduszu Pracy i 3 mld

zł z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracow-

niczych na tworzenie nowych miejsc pracy?

Dziękuję

bardzo.

(Oklaski)

293

O tym, jak obecny rząd traktuje problemy bezrobo-

cia, świadczy i godzina tej debaty, i niestety obecność

tylko pana.

A powinien być tu i premier, i minister

finansów, gospodarki.

Niestety jest tu dzisiaj tylko

pan.

Pan jest najczęściej tylko i wyłącznie po to, żeby

gasić pożar, a powinniśmy jednak zapobiec temu po-

żarowi.

Pierwsza sprawa.

Dzisiaj pan zapowiedział,

że być może zostaną uruchomione środki z Funduszu

Pracy.

Ale, panie ministrze, kiedy?

Czy czekacie,

żeby to zrobić przed wyborami, czy jednak zrobicie

to rzeczywiście teraz, kiedy poziom bezrobocia jest

już tak wysoki, bo kiedy ludzie młodzi opuszczą Pol-

skę, będzie po prostu za późno?

Proszę o konkretną

datę?

O jakie środki i kiedy będzie pan wnioskował?

Kolejna sprawa.

Bezrobocie w województwie lu-

belskim – ponad 14%, a ponad 50% to ludzi młodzi,

w wieku 25–34 lat.

Jakie pan jako minister pracy ma

rozwiązania?

Czy staże, czy jakieś programy, które

będą wspierały w założeniu pierwszej firmy?

I jakie

to konkretnie środki?

Wielokrotnie tutaj poruszano

sprawę szkoleń.

To jest marnotrawienie pieniędzy.

Mówi się o tym od lat, ludzie na to narzekają, a urzę-

dy pracy najczęściej wykorzystują to tylko w takim

celu, aby wyrejestrować ludzi i ogłosić, że rzekomo

spada bezrobocie.

A czy reforma urzędów pracy nie

poprzez nagminne wzywanie bezrobotnych spowo-

dujecie to, że będziecie ich wykreślać z listy, ale re-

alnie oni pracy dalej nie będą mieli?

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję.

szu Lewicy Demokratycznej.

Poseł Anna Bańkowska:

wództwa kujawsko-pomorskiego, które kiedyś słynę-

ło z wielkiego rozwoju przemysłowego.

W tej chwili

proszę sobie wyobrazić, że bezrobocie jest 19-procen-

towe.

Jest to sytuacja dramatyczna.

Upadło w ostat-

nim czasie szereg zakładów, w tym znane w całej

Polsce Zakłady Chemiczne Zachem.

W tym czasie,

kiedy Zachem potrzebował pomocy, pan minister

z panem premierem Piechocińskim udawaliście się

do Fiat Auto Poland.

Wtedy zwróciłam się z prośbą,

żeby również tego typu działania pomocowe skiero-

wać pod adresem Zachemu.

Pewnie wtedy nie doszło-

by do upadku tej firmy.

W tej chwili już działalność

Zachemu dobiega końca.

Chciałabym w związku z tą trudną sytuację na

rynku pracy w województwie kujawsko-pomorskim,

uwagę na kolejny problem, duży, który może się oka-

zać wielkim problemem, mianowicie na sytuację,

która w najbliższym czasie zaistnieje w zakładach

chemicznych Soda Mątwy i Janikosoda.

To są wielkie

przedsiębiorstwa przynoszące zyski Ciechowi.

Zysk

z tego on czerpie, a brakuje pieniędzy na rozwój i na

właściwe programy rozwojowe i właściwą restruktu-

ryzację.

Związki zawodowe, bardzo mądre (Dzwonek)

w tym zakładzie, szukają kontaktów wszędzie.

Ja

w ich imieniu składam interpelacje, proszę wicepre-

miera ministra gospodarki o kontakt, ministerstwo

skarbu.

Oni są bezradni, zdesperowani, nie chcą straj-

ku, choć ogłaszają pogotowie strajkowe, chcą mieć

partnera do rozmów merytorycznych.

Panie ministrze, jest pan trzecim ministrem, któ-

rego proszę o to, żebyście siedli razem i ze związkami

zawodowymi, które myślą koncepcyjnie, przeanali-

zowali, co Ciech zamierza zrobić z tymi rentownymi

przedsiębiorstwami.

W tej chwili są już przewidziane

zwolnienia ludzi, około 97 osób.

Ale chodzi o to, żeby

to nie upadło, bo to będzie klęska dla Inowrocławia

i dla województwa...

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję.

...już pomijając los ludzi.

Dziękuję bardzo.

(Okla-

ski)

Głos ma pan poseł Bartłomiej Bodio, poseł nie-

zrzeszony.

Poseł Bartłomiej Bodio:

strowie!

Każdy chciałby być zdrowy, piękny, młody

i bogaty, ale niestety kołderka jest zawsze za krótka.

szym mieście jest zakład zatrudniający kilka tysięcy

pracowników, że albo utrzymamy zatrudnienie, albo

ten zły rząd nas zwolni, jeżeli podejmiemy protesty.

Tu jest alternatywa tego typu, że albo ten zakład

294

przetrwa po zwolnieniu, po poświęceniu jakiejś gru-

py ludzi, by ci pozostali mieli pracę, albo pracę stracą

wszyscy.

Musimy bardzo jasno sobie powiedzieć, że

to jest taka alternatywa.

Musimy też wiedzieć, że

rząd się stara przygotowywać restrukturyzację, pro-

gramy i że każdy dzień zwłoki z wdrożeniem tych

programów powoduje, że pozostałe osoby, które mia-

ły szansę przetrwać w pracy, są coraz bardziej zagro-

żone.

Wiele można zarzucić programom dla osób,

które zostały zwolnione, że nie są one zbyt szybko

realizowane, że pieniądze są zamrożone.

Róbmy to,

idźmy w tę stronę, ale nie przeszkadzajmy w restruk-

turyzacjach, bo tempo restrukturyzacji, szybkie dzia-

łania jak w medycynie sprawiają, że osoby, które

zostaną w zakładzie, mają szansę utrzymać swoje

miejsca pracy, a zwłoka w działaniu powoduje, że tra-

cą pracę wszyscy.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Minister Pracy i Polityki Społecznej

za tę debatę, która swoim zakresem wykroczyła poza

temat zwolnień grupowych, i to bardzo dobrze.

Po-

zwólcie państwo, że na początek ustosunkuję się do

uwagi odnoszącej się tak bardzo bezpośrednio do

mojej osoby.

Chodzi o mój młody wiek.

Jeżeli dla ko-

goś to jest wada, to zapewniam, że ona dość szybko

przeminie.

(Wesołość na sali) Niestety to prawda.

(Oklaski) Skoro mowa o moim wykształceniu me-

dycznym, lekarskim, to cieszę się ze słów, które wy-

powiedział przed chwilą pan poseł Bodio, że może jest

potrzebna tu szybka medyczna interwencja.

Wielu z państwa mówiło, że dramatem, tragedią

jest brak pracy.

Ja się z tym zgadzam.

Dramatem,

czasem wielką tragedią jest też choroba.

Tu także

trzeba interweniować, ale również trzeba tworzyć

dobry zespół.

Cieszę się, że w ministerstwie pracy jest

na przykład pan minister Męcina, który odpowiada

za rynek pracy, był też, zbierał doświadczenie w in-

nych rządach, w zakresie prawa pracy.

A tu razem ze

mną jest nie grupa przestraszonych urzędników, tyl-

ko jest grupa dobrze przygotowanych i urzędników,

ale i przedstawicieli innych resortów, ministrów, też

państwa kolegów z tej Izby jako parlamentarzystów.

To tytułem wstępu, też osobistego wyjaśnienia.

Ale temat kluczowy, najistotniejszy.

Tak jak wie-

lu z państwa mówiło, dotyczy on każdego w swej in-

dywidualności, rodziny, naszych bliskich, sąsiadów,

znajomych, dotyczy też całego państwa i jego odpo-

wiedzialności za sytuację tych ludzi i sytuację gospo-

darczą.

Od lat mam okazję obserwować pana posła

Zbigniewa Kuźmiuka i cenię go jako ekonomistę,

jako osobę zaangażowaną.

Zgadzam się, że konsump-

cja plus inwestycje nakręcają wzrost gospodarczy, on

jest twórcą stabilnych, dobrych miejsc pracy.

To, co

my możemy robić – interweniować, reagować, two-

rzyć zapisy ustawowe – oczywiście jest bardzo po-

trzebne, ale wzrost gospodarczy, czyli też tworzenie

warunków do jego funkcjonowania, jest jak najbar-

dziej konieczny.

Z tą częścią się zgadzam.

Z kolejną,

że nic w tym względzie nie robimy, oczywiście zgodzić

się nie mogę, ponieważ przez lata, gdy w całej Euro-

pie i na świecie szaleje kryzys, w najtrudniejszym

roku jak do tej pory, roku 2009, gdy też w skali ilości

zwolnień grupowych była najgorsza sytuacja, jednak

Polska w porównaniu z innymi europejskimi gospo-

darkami wychodziła bardziej obronną ręką.

Nie mó-

wię, że bez straty i bezboleśnie.

Co do wskaźników

zatrudnienia też.

Oczywiście był spadek pomiędzy

rokiem 2011 a rokiem 2012 o 0,1%.

W roku 2011 to

było 64,8, w roku 2012 – 64,7.

Ale w roku 2007 to było

62,7, w roku 2006 – 60,1.

Dobrze, że udaje się to

zwiększać.

Mam nadzieję, że ambitny cel wynikający

ze strategii „Europa 2020”, mówiący o wskaźniku

zatrudnienia na poziomie 71% zostanie osiągnięty.

Ale nie da się tego zrobić… nie da rady tego zrobić

tylko Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej, nie

da rady tego zrobić nawet cały rząd.

Tutaj musi być

współdziałanie, jeśli chodzi o stronę rządową, która

oczywiście musi być aktywna, musi pokazywać roz-

wiązania – i je prezentujemy, zaraz do nich przejdę

– ale musi być też współdziałanie w dialogu społecz-

nym, którego jestem ogromnym zwolennikiem, z sa-

morządem terytorialnym, z przedsiębiorcami i z pra-

cownikami.

Wtedy tylko możemy kreować dobre i sku-

teczne rozwiązania i dążyć do powrotu na ścieżkę

wzrostu gospodarczego dającego stabilne, dobre, trwa-

łe miejsca pracy.

Zgadzam się również z tymi, którzy mówią o ochro-

nie miejsc pracy i pobudzaniu tworzenia nowych.

W tym kierunku idziemy.

Dlatego cieszę się z ciepłe-

go przyjęcia ustawy o ochronie miejsc pracy, drugiej

ustawy antykryzysowej.

Czy 500 mln to jest wystarczająca kwota?

Przy-

pomnę: 400 mln z Funduszu Gwarantowanych

Świadczeń Pracowniczych.

To jest zwiększenie.

O tym

nie było mowy w planie budżetu, gdy przyjmowali-

śmy, że będzie na ten cel to przekazane.

Udało się po

dialogu z Ministerstwem Finansów uwolnić te 400 mln

już w tym roku.

Do tego kolejne 100 mln z Funduszu

Pracy.

Tylko na ten cel, na tę ustawę, na ustawę

Poseł Bartłomiej Bodio

295

o ochronie miejsc pracy.

Ale ja będę pierwszym orę-

downikiem – jeżelibyśmy wykorzystali te wszystkie

pieniądze w celu ochrony miejsc pracy – zwiększenia

tej puli.

Tylko dajmy szansę pracodawcom wziąć i wy-

korzystać te pieniądze.

Zasadniczą zaletą tej ustawy

jest, po pierwsze, ochrona miejsc pracy, po drugie,

obniżenie kosztów przedsiębiorcy w momencie trud-

nym, w momencie spowolnienia gospodarczego, i po

trzecie, utrzymanie konkurencyjności.

Bo to praw-

da, że każde utracone miejsce pracy, każda sytuacja,

gdy dochodzi do zwolnienia miejsca pracy, to później

o wiele większe koszty dla całego państwa jako or-

ganizmu – wypłaty zasiłków, później przywracanie

na rynek pracy.

To też większe koszty dla pracodaw-

cy, ponieważ czasem w bardzo trudnej sytuacji musi

rozstać się z dobrym pracownikiem, z pracownikiem

wykwalifikowanym, w którego zainwestował.

Od-

tworzenie tego kapitału jest o wiele trudniejsze i o wie-

le bardziej kosztowne niż nawet czasowe, subsydiar-

ne, pomocnicze wsparcie takiego przedsiębiorcy właś-

nie z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pra-

cowniczych.

Tak, odpowiadam, jestem zwolennikiem elastycz-

nego korzystania z tych funduszy, nie tylko z Fundu-

szu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych na

rzecz pracowników, ich roszczeń, gdy utracą miejsce

pracy, gdy dochodzi do likwidacji zakładu pracy nie

z ich przyczyny, ale też...

(Poseł Joanna Bobowska: Wcześniej.

)

...wcześniej.

Dokładnie tak.

Tutaj znów medyczna

zasada, że lepiej zapobiegać niż leczyć, się przydaje.

Mam nadzieję na przychylność Wysokiej Izby dla

tych rozwiązań, ponieważ one są bardzo potrzebne,

i o to proszę.

Pada też często w tym kontekście pytanie, czy one

są spóźnione.

W czasie kryzysu trzeba reagować na

bieżąco.

Cieszę się, że mogliśmy też poświęcić trochę

czasu na przepracowanie tych rozwiązań w Komisji

Trójstronnej, bo dzięki partnerom społecznym, dzię-

ki związkom zawodowym i dzięki pracodawcom ta

ustawa jest lepsza, niż pierwotnie ją zaprojektowali-

śmy w ministerstwie, po konsultacjach społecznych

jest po prostu lepsza, w moim poczuciu i w mojej opi-

nii.

Mam nadzieję, że dojdzie, tak jak mówiłem, do

jej szybkiego uchwalenia, bo ma ona jedną wielką,

antykryzysową zaletę – ona nie jest ograniczona cza-

sowo.

Pierwsza była ograniczona od połowy 2009 r.

do końca 2011 r.

Ta druga na stałe wprowadza roz-

wiązania dotyczące właśnie tej pomocniczości, a tyl-

ko na bieżąco będziemy podejmować decyzje o pro-

gramach uruchamiających pieniądze, ale już nie

trzeba będzie przechodzić tej całej ścieżki legislacyj-

nej, żeby uruchomić pieniądze na ochronę miejsc

pracy.

Te rozwiązania zostaną również dla przy-

szłych rządów.

Bo to prawda, i z tym też się zgadzam,

że polityką rynku pracy nie da się odwrócić sytuacji

osób bezrobotnych na tym rynku w trybie atomo-

wym, bardzo szybko, nie pozostawiając czegoś na

przyszłość, jakichś kolejnych rozwiązań do wdroże-

nia.

To jest proces wieloletni, dlatego na pewno bę-

dziemy korzystać z różnych ciekawych pomysłów i za-

chęcam również do wskazywania w naszych pomy-

słach innych, może lepszych, rozwiązań.

Wiele dzisiaj mówiono o urzędach pracy, o tym,

jak funkcjonują, co robią, jaka jest ich przydatność

w pomocy osobie bezrobotnej, ale również jaka jest

ich przydatność dla tego, który tworzy miejsce pracy,

dla przedsiębiorcy.

Część urzędów już dzisiaj to robi,

ale naszym zadaniem jest to, żeby to było standar-

dem – przedsiębiorca też powinien znaleźć partnera

w urzędzie pracy, jeśli chodzi o pośrednictwo pracy,

o podnoszenie kwalifikacji.

Wielu z państwa posłów pytało o szkolenia.

Je-

stem ogromnym zwolennikiem podnoszenia kwalifi-

kacji, ale związanych z danym miejscem pracy, nie

dla samego faktu odbycia szkolenia i wzięcia udziału

w jakimś procesie aktywizacyjnym.

Dlatego w no-

wych rozwiązaniach dla urzędów pracy, w reformie

tych urzędów proponujemy takie porozumienia trój-

stronne, że potencjalny pracodawca oraz osoba bez-

robotna, przy aktywnym udziale urzędu pracy, pod-

pisują taką umowę i pracownik zostanie przeszkolo-

ny, ale tylko wtedy, jeśli jest perspektywa jego za-

trudnienia, bo są takie przypadki, kiedy trzeba pod-

nieść kwalifikacje, kiedy warto zainwestować w szko-

lenie, ale tylko w związku z danym miejscem pracy.

Zatem szkolenia: tak, ale związane z danym miej-

scem pracy, nie dla szkoleń w celu samego odbywania

szkoleń.

I to też są nasze przemyślenia, nasze rozwa-

żania i nasze propozycje ustawowe dotyczące urzę-

dów pracy.

Jeśli chodzi o efektywność urzędów pracy i o to,

które formy wsparcia aktywizacji zawodowej są dzisiaj

najbardziej efektywne, to na pierwszy plan wysuwają

się oczywiście dotacje na otwarcie własnej działalności

gospodarczej.

One są drogie, wymagają dużych nakła-

dów finansowych, ale dają wysoką efektywność.

Dobre

też są staże i jestem zwolennikiem ich utrzymania, ale

pracodawca musi podjąć wysiłek i wykazać chęć za-

trudnienia później takiego pracownika, a nie tylko

korzystać z tego wsparcia w okresie odbywania przez

niego stażu i później nie brać odpowiedzialności za

tego pracownika.

Wiem, że to się nie uda w 100%, ale

jest konieczny taki kierunek, że urzędy pracy w dia-

logu z pracodawcą rozmawiają o szansach na podjęcie

przez pracownika stałego zatrudnienia po czasie tej

aktywizacji, po odbyciu stażu.

Jest grupa działań aktywizacyjnych, takich jak

prace społecznie użyteczne, roboty publiczne, które

też mają swoją wartość, choć ich efektywność jest

dużo niższa, ale w moim poczuciu szczególnie w cza-

sach trudnych, w czasach kryzysu gospodarczego

taka inwestycja o stopie zwrotu, na który trzeba dużo

dłużej czekać, jest potrzebna.

To jest szczególnie waż-

z rynkiem pracy.

I nie jest takie proste, po pierwsze,

znalezienie dla nich miejsca pracy, a po drugie, przy-

Minister Pracy i Polityki Społecznej

296

stosowanie ich do funkcjonowania w pracy.

Często

– to mówią ci, którzy z tych programów skorzystali

– prace społecznie użyteczne i roboty publiczne,

o niższej efektywności niż te, które wymieniałem

wcześniej, dają szansę na powrót na rynek pracy, bo

dają możliwość kontaktu z pracą, a to jest niezwykle

cenne.

Jeszcze raz podkreślam: w czasach trudnych

te mniej efektywne, ale potrzebne elementy, jak pra-

ce społecznie użyteczne i roboty publiczne, mające

charakter socjalny, są jak najbardziej konieczne.

Jakimi środkami dysponujemy?

O tym mówiłem

dość dużo w swojej informacji.

Była mowa o tych

środkach przekazywanych według algorytmu.

One

trafiły do urzędów pracy w styczniu i to już będzie

standard, tak już będzie na stałe, żebyśmy – i urzędy

powiatowe, i wojewódzkie urzędy pracy – wiedzieli

na początku roku, jakimi środkami dysponujemy,

żeby podjąć aktywizację.

Dzięki temu udało się to, że

więcej ofert pracy zostało zgłoszonych do powiato-

wych urzędów pracy.

Mówię o 235 tys., tj. o 20% wię-

cej niż rok temu, w tym liczba ofert pracy subsydio-

wanej wzrosła o 45%.

I te pieniądze muszą być efek-

tywnie wydatkowane w Polsce na poziomie lokalnym

przez powiatowe urzędy pracy.

Do tego dochodzą środki, które są w dyspozycji

czy to wojewódzkich urzędów pracy, bo to w zależno-

ści od regionu jest różnie, czy urzędów marszałkow-

skich.

Mówię o środkach z Europejskiego Funduszu

Społecznego, które też warto w tym momencie wy-

korzystywać poprzez bezpośrednią interwencję na

rynku pracy.

Tutaj największa pula jest na dotacje

na otwarcie własnej działalności gospodarczej.

To są

większe kwoty, bo to są dotacje rzędu 40 tys., czyli

więcej niż może zaoferować powiatowy urząd pracy.

W tym roku rezerwa ministra pracy wynosi

308 mln i znaczną jej część już przekazaliśmy.

Wy-

szliśmy z założenia, że to jest moment, w którym

trzeba szybko interweniować.

Myślę, że w czerwcu

przekażemy jeszcze dodatkowe 80 mln.

Pozostaje re-

zerwa na trudne sytuacje, właśnie na wypadek zwol-

nień grupowych.

Tutaj województwo śląskie, którego

temat często w państwa wypowiedziach podnoszono,

jest największym beneficjentem, bo to jemu zostało

przekazanych 10 mln w związku z sytuacjami, kiedy

doszło do zwolnienia nie z winy pracownika.

Będzie-

my to kontynuować.

Dziękuję też za indywidualne zgłoszenia, gdzie

potrzebna jest nasza aktywność…

(Poseł Maria Zuba: Co ze świętokrzyskim?)

Dajcie szansę, szanowni państwo, jeszcze.

O świę-

tokrzyskim i regionach rolniczych spróbujemy też

troszkę powiedzieć.

W sprawie Śląska i Częstochowy – rozmawiałem

dzisiaj rano z prezydentem tego miasta.

Tam właśnie

spotyka się zespół ze związkowcami, z pracodawcą.

Zaprosiłem pana prezydenta, zaprosimy też powiato-

we urzędy pracy i wojewódzki urząd pracy do współ-

pracy w sprawie Huty Częstochowa.

To jest szeroki

temat, który trzeba podjąć też międzyresortowo, i dla-

tego szczególnie resort skarbu czy rozwoju regional-

nego będę prosił o wsparcie w tej kwestii.

Na pewno

wnioski dotyczące zwolnień grupowych, wnioski do-

tyczące trudnych sytuacji, obejmujące dużą grupę

osób, będą rozpatrywane w pierwszej kolejności i mamy

zarezerwowane na ten cel pieniądze.

Dziękuję też za

inicjatywę samorządu lokalnego, który także jest

ważnym ogniwem w całej tworzonej polityce dotyczą-

cej rynku pracy.

Przypomnę bowiem, że powiatowe

urzędy pracy nie podlegają ani Radzie Ministrów, ani

ministrowi pracy, podlegają staroście powiatowemu,

więc nasz kontakt jest dla mnie rzeczą naturalną

i jak najbardziej potrzebną.

Podczas państwa wystąpień była również mowa

o podejściu do ekonomii społecznej.

Bardzo dziękuję

za ten temat.

Uważam, iż kryzys gospodarczy poka-

zał, że tylko chęć zysku, tylko chęć osiągania coraz

lepszych wyników finansowych może się wyczerpać

i ona nie daje takich efektów, jakich byśmy oczekiwa-

li.

Dlatego tak ważna jest społeczna odpowiedzial-

ność biznesu, ale też dobra formuła, jaką daje ekono-

mia społeczna i jaką dają podmioty ekonomii społecz-

nej, jak choćby spółdzielnie socjalne.

Na pytania

szczegółowe w tej sprawie, które też padły, odpowie-

my na piśmie.

Jak poprzez urzędy pracy docierać do regionów,

w których dominują obszary związane z rolnictwem,

również o mniejszym stopniu uprzemysłowienia?

Tu-

taj chodzi o współdziałanie w ramach Programu Roz-

woju Obszarów Wiejskich i jego wykorzystanie.

Stwo-

rzono już kilkanaście tysięcy miejsc pracy dzięki

zaangażowaniu tych środków, dlatego trzeba tu wy-

konać jeszcze większą pracę.

Mam nadzieję, że lepsze

połączenie urzędów pracy z ośrodkami pomocy spo-

łecznej, bo docieramy do jeszcze niższego szczebla

samorządu – chodzi też o lepszy kontakt z beneficjen-

tem – czyli do gminy, gdzie są zlokalizowane ośrodki

pomocy społecznej, pomoże na zaktywizowanie osób

długotrwale bezrobotnych.

Szanowni państwo, była mowa również o roli dia-

logu społecznego, o roli Komisji Trójstronnej.

Jeszcze

raz podkreślę, iż cieszę się, że mogliśmy przepraco-

wać ustawę o ochronie miejsc pracy.

Dialog to nie

zawsze spełnienie wszystkich oczekiwań jednej ze

stron.

Pamiętajmy, że członkami Komisji Trójstron-

nej są zarówno pracodawcy, jak i związkowcy.

Auto-

nomiczny dialog pomiędzy tymi organizacjami też

jest potrzebny i w tym kierunku idzie polityka euro-

pejska dotycząca dialogu pomiędzy poszczególnymi

organizacjami.

Mam nadzieję, że pomimo różnych

okoliczności i trudności będziemy w stanie częściej

tworzyć takie ustawy, jak ustawa o ochronie miejsc

pracy, które dadzą szansę, po pierwsze, na zachowa-

nie istniejących miejsc pracy, po drugie, na podno-

szenie konkurencyjności polskiej gospodarki i w kon-

sekwencji tworzenie nowych miejsc pracy.

Myślę, że jeśli chodzi o pierwszą część, bardzo

serdecznie państwu dziękuję.

Poproszę jeszcze, jeśli

Minister Pracy i Polityki Społecznej

297

pan marszałek wyrazi na to zgodę, by odpowiedzi

udzielił minister skarbu, ponieważ wiele tematów

dotyczyło spółek Skarbu Państwa.

Jeszcze raz za

wszystkie uwagi, za wszystkie wnioski zawierające

prośbę o interwencję dziękuję.

Dziękuję państwu za

dzisiejszą debatę.

(Oklaski)

(Poseł Anna Bańkowska: Zapomniał pan o woje-

wództwie kujawsko-pomorskim.)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję.

Kuźmiuk w trybie sprostowania błędnie zrozumianej

wypowiedzi.

(Poseł Andrzej Czerwiński: Było podkreślenie mą-

drości pana posła.)

Proszę.

Poseł Zbigniew Kuźmiuk:

Dziękuję bardzo.

Tak, w trybie sprostowania mo-

jej wypowiedzi.

Panie ministrze, rzeczywiście z tą kwestią struk-

tury PKB od strony popytowej trudno jest polemizo-

wać.

Rzeczywiście tak ona w Polsce wygląda.

2/3 to

popyt wewnętrzny, konsumpcja i inwestycje.

Zwra-

całem na to uwagę, bo rzeczywiście, panie ministrze,

od dłuższego czasu obserwujemy, że w tym zakresie,

na który mamy wpływ, na który polski rząd ma

wpływ, zamiast poprawiać sytuację, to ją pogarsza.

Dzisiaj po głosowaniach w tym budynku pan premier

Tusk powiedział coś takiego: nie ma takiego magika

w Polsce, który rozwiązałby te wszystkie problemy

spowodowane między innymi jego 6-letnimi rządami.

Otóż rzeczywiście takiego magika nie ma.

Natomiast

w tym rządzie jest inny magik.

Nazywa się Jan Vin-

cent-Rostowski i w dużej części on te problemy powo-

duje, bo wymyślił zacieśnienie fiskalne właśnie na

ten czas, kiedy wiadomo, że koniunktura idzie w dół.

Niestety, to zacieśnienie realizuje, także kosztem

obszaru, za który pan odpowiada.

Przejęcie 7 mld zł

z Funduszu Pracy i finansowanie przy pomocy tych

pieniędzy deficytu sektora finansów publicznych to

jest podcinanie gałęzi, na której wszyscy siedzimy,

i robi to minister finansów.

(Oklaski) Podobnie jest

zresztą z Funduszem Gwarantowanych Świadczeń

Pracowniczych.

Tam kwota jest mniejsza, ale rzeczy-

wiście także jest przejęta.

(Poseł Andrzej Czerwiński: To już jest debata.)

Mówi pan, że do Sejmu trafi ustawa o sponsoro-

waniu czy współfinansowaniu miejsc pracy w przed-

siębiorstwach.

Dobrze, bo jest szansa na uratowanie

wielu z nich.

Mówi pan, że będzie ona obowiązywała

cały czas, ale środki finansowe na jej realizację będą

zależały właśnie od decyzji tego magika.

(Dzwonek)

Już kończę, panie marszałku.

Panie ministrze, naprawdę jeszcze raz podkre-

ślam, że realizacja koncepcji zacieśnienia fiskalnego

w sytuacji zjazdu gospodarki w dół powoduje gigan-

tyczne problemy, nie tylko zresztą na rynku pracy,

ale dla wszystkich funduszy, które zależą od płac:

Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, Funduszu Pra-

cy, Narodowego Funduszu Zdrowia.

Proszę, żeby pan

naprawdę przekazał tę uwagę na posiedzeniu Rady

Ministrów.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Proszę bardzo, głos ma podsekretarz stanu w Mi-

nisterstwie Skarbu Państwa pan Rafał Baniak.

Rzeczywiście było kilka szczegółowych pytań.

Po-

staram się odnieść przynajmniej do części z nich

i odpowiedzieć.

Do reszty pytań, na które nie mam

gotowych odpowiedzi, odniosę się wspólnie z mini-

strem pracy w odpowiedzi uzupełniającej, którą

przekażemy.

Przedstawię ogólny obraz Skarbu Państwa, jeże-

li chodzi o spółki.

Jeżeli chodzi o spółki, gdzie Skarb

Państwa posiada 100% akcji, albo jest większościo-

wym akcjonariuszem, to zatrudnionych jest tam oko-

ło 46 tys. pracowników.

Żeby oddać prawdę, należy

wspomnieć, że w 8 spółkach notowanych na Giełdzie

Papierów Wartościowych, gdzie Skarb Państwa po-

zostaje w strukturze akcjonariatu, mamy zatrudnio-

nych 180 tys. pracowników.

Nieprawdziwe jest stwierdzenie, że Skarb Pań-

stwa pozostaje bierny w przypadkach, w których do-

chodzi do odejść pracowników czy wręcz likwidacji

miejsc pracy.

Wystarczy wspomnieć aktywność Gru-

py Kapitałowej Agencja Rozwoju Przemysłu, która

nie stała biernie, kiedy upadał Polimex, gdzie mieli-

śmy bardzo szybkie, wręcz interwencyjne działanie,

którego celem, oprócz celów czysto biznesowych, było

ratowanie miejsc pracy.

Oczywiście były koszty tego

działania, część pracowników musiała odejść.

Nato-

miast to, co istotne i na czym również skupiła się

Agencja Rozwoju Przemysłu, to ochrona istniejących

miejsc pracy, żeby nie trzeba było ponosić nakładów

na ich tworzenie czy odtwarzanie.

Innym przypadkiem jest chociażby znajdująca się

w dużych kłopotach Stocznia Gdańska, gdzie Skarb

Państwa poprzez Agencję Rozwoju Przemysłu, po

pierwsze, udziela wsparcia finansowego, chociażby

Minister Pracy i Polityki Społecznej

298

w postaci pożyczek, gdzie Skarb Państwa poprzez

Agencję Rozwoju Przemysłu aktywnie uczestniczy

w procesie zbywania aktywów.

Warto wspomnieć ogłoszony dwa dni temu przez

syndyka proces sprzedaży majątku po Mostostalu

Chojnice, gdzie według mojej wiedzy Agencja Rozwo-

ju Przemysłu poprzez fundusz Mars zamierza uczest-

niczyć w procesie nabycia tego majątku właśnie po

to, żeby chronić miejsca pracy zagrożone w wyniku

upadku sektora.

Jeżeli mówimy o odejściach z podmiotów i wprost

o zwolnieniach tam, gdzie Skarb Państwa jest więk-

szościowym akcjonariuszem, to według informacji,

jakie posiadamy, pojawiają się sygnały dotyczące oko-

ło 2300 pracowników, co stanowi mniej niż 5% ogółu

zatrudnionych w tych spółkach.

To jest oczywiście

dużo, każde miejsce pracy, proszę wierzyć, każde li-

kwidowane miejsce pracy, traktujemy jako proces

bardzo dotkliwy i nie napawa takie działanie radoś-

cią.

Natomiast chcę powiedzieć wyraźnie, że w pro-

cesie, w którym dochodzi do znaczącego ruchu

w strukturze zatrudnienia, Skarb Państwa stara się

być obecny.

Wspomniana była kwestia Zachemu.

Mamy świa-

domość, pani poseł, że to jest nie tylko ważna, ale

super ważna sprawa w województwie kujawsko-po-

morskim.

(Poseł Anna Bańkowska: O tak.)

Ale też, proszę wybaczyć, nie było i nie ma stania

z boku i przyglądania się biernego przez Skarb Pań-

stwa.

Przypomnę, że z inicjatywy ministra skarbu

państwa powstał nieformalny zespół złożony z przed-

stawicieli ministra pracy, ministra rozwoju, prezy-

denta miasta, wojewody kujawsko-pomorskiego, mar-

szałka kujawsko-pomorskiego, jak również powstał

program aktywizacji.

(Poruszenie na sali) Wiem, że to

(Poseł Anna Bańkowska: Za późno.)

Włączone też zostały Polska Agencja Informacji

i Inwestycji Zagranicznych, Agencja Rozwoju Prze-

mysłu w poszukiwanie nowych inwestorów.

Ciech,

czyli spółka matka dla Zachemu, stara się tak orga-

nizować likwidację tego zakładu, żeby to, co zdrowe,

co jeszcze może świadczyć usługi chociażby na rzecz

potrzeb publicznych, zostało uchronione, aby te miej-

sca pracy zostały uchronione.

To, co istotne, pani

trudny…

(Poseł Anna Bańkowska: To zarząd i szefowie

związku.)

Jeszcze raz.

Mamy świadomość, iż jest to proces

trudny, wynikający z takich, a nie innych uwarun-

kowań rynkowych, w związku z tym poprzez specjal-

nie dedykowany temu problemowi zespół trójstronny

do spraw Ciechu i Zachemu doprowadziliśmy do tego,

że ci pracownicy nie odeszli tylko na warunkach ko-

deksowych, ale otrzymali dodatkowe odprawy.

To, co

się udaje, robimy.

(Poruszenie na sali) Wiem, że to

jest mało, pani poseł, ale mam tego świadomość, że

żadna odprawa problemu nie załatwi i każda kupka,

czy.

Natomiast nie jest tak, że wychodzimy, otrzepu-

jemy ręce i trzymamy się z boku.

(Głos z sali: Nie upadły zakłady chemiczne.)

Jeżeli chodzi o dalszą restrukturyzację Ciechu,

by mówić dłużej, jest to spółka publiczna, notowana

na giełdzie, która o każdym swoim ruchu informuje

w raporcie bieżącym.

Natomiast musimy mieć na

uwadze to, że Skarb Państwa jest w tej spółce jednym

z akcjonariuszy i odpowiada nie tylko za to, co jest

po stronie Skarbu Państwa, ale też za majątek in-

nych inwestorów pozostających w składzie akcjona-

riatu.

Kiedy jeszcze kilka miesięcy temu był potężny

problem z finansowaniem bieżącej działalności Cie-

chu, kiedy mieliśmy do zrolowania – w znaczeniu:

Ciech – kiedy pozostawał do zrolowania potężny

dług, jaki Ciech ma w swoim bilansie, należało poka-

zać ruchy restrukturyzacyjne.

Tego oczekiwały ban-

ki, które finansują bieżącą działalność Ciechu.

To są

kwoty przekraczające miliard złotych.

Jeszcze kilka

miesięcy temu wycena akcji Ciechu oscylowała wokół

kwoty 16 zł, dzisiaj jest to o kilkadziesiąt procent

więcej.

Często jest tak, że likwidowane miejsca pracy,

odejścia są ceną, kosztem związanym z ochroną ist-

niejących miejsc pracy.

Niestety, to nie jest żadna

satysfakcja, ale jeżeli mówimy o otoczeniu rynko-

wym, o potrzebach naprawczych w niektórych zakła-

dach pracy, niektórych przedsiębiorstwach, oczywi-

ście pociąga to za sobą koszty społeczne, których nie

jesteśmy w stanie uniknąć.

(Poseł Anna Bańkowska: Kiedy kierownictwo

Ciech będzie zarabiać tyle co pan minister.)

Przyjmuję, pani poseł, do wiadomości tę cenną

uwagę.

(Poseł Andrzej Czerwiński: Podwyżka dla mini-

stra.)

To pan poseł Czerwiński powiedział, tak.

Była mowa o Marywilu.

Odnoszę się konkretnie

do wymienionych przykładów.

To jest bardzo poważ-

ny problem, mam tego świadomość.

Blisko 100 osób

jest jeszcze dzisiaj zatrudnionych, jak na jedno nie-

duże miasto to jest również potężny problem społecz-

ny, mamy tego świadomość.

Jednak, szanowna pani

poseł, nie mamy takich zdolności, jakie miało Prawo

i Sprawiedliwość, i nie udało nam się jeszcze, jak pani

powiedziała, jak to było w latach 2005–2007, delego-

wać prezesa.

Pani powiedziała wprost, przepraszam,

że Prawo i Sprawiedliwość delegowało prezesa, który

był świetny.

Na tyle był świetny, że w okresie prospe-

rity nie potrafił przeprowadzić procesów tak, aby

dzisiaj spółka potrafiła sobie poradzić w trudnym

okresie.

(Poruszenie na sali) Proszę wrócić, pani po-

seł, do kolegów związkowców, naszych wspólnych

kolegów, zapytać, czy z naszej strony, z mojej osobi-

Podsekretarz Stanu w Ministerstwie

299

ście, nie było prób pomocy, prób ratowania tego za-

kładu różnymi metodami.

(Poruszenie na sali) Pro-

szę zapytać, proszę o to zapytać.

Myślę, że ludzie

stamtąd będą bardziej wiarygodni niż ja.

Proszę

wrócić i zapytać, jestem gotowy wspólnie się spotkać

i dalej rozmawiać.

Wielokrotnie podejmowane były

próby poszukiwania nowego inwestora – brak chęt-

nych, dzisiaj próbuje się znaleźć inwestora poprzez

proces licytacji.

Mamy nadzieję, że w wyniku tego

procesu przynajmniej częściowo uda się uratować

miejsca pracy.

Jeżeli chodzi o zakłady „Łączniki” w Radomiu,

oczywiście, panie pośle, pan bardzo dokładnie zna

sytuację.

Warunki sprzedaży są jasno określone,

znajduje się inwestor, dochodzi do transakcji, w ra-

mach której udaje się wynegocjować gwarancje za-

trudnienia, później mamy takie zachowanie inwesto-

ra, jakie mamy.

Trzeba ponieść konsekwencje tego,

więc wszystkie możliwe kroki zostają wykonane, tak?

Panie pośle, doskonale pan wie, bo zna pan problem

i wie, jak pan mógłby się zachować w naszej sytuacji.

Jeżeli chodzi o Wysową, to sprzedaż rzeczywiście

następuje w listopadzie 2012 r.

Udaje się wynegocjować

pakiet socjalny, który zakłada m.in. 36-miesięczny

okres gwarancji zatrudnienia, pakiet inwestycyjny…

A pani poseł wie, co będzie później, co będzie dzia-

ło się w sektorze, co będzie działo się w gospodarce?

Pani poseł, powtarzam, że nie mam tego daru, prze-

praszam, nie mam daru przewidywania, co wydarzy

się za 4 lata.

Nie wiem, nie będę wiedział.

Pani poseł

jest zapewne świetnym politykiem i ma pani taki dar.

Ja tego daru nie posiadam.

Jeżeli chodzi o proces prywatyzacji, to jako rząd

ciągle stoimy na stanowisku, że państwo nie jest naj-

lepszym właścicielem dla spółek z sektorów, które nie

są kluczowe z punktu widzenia interesów państwa.

W każdym procesie dajemy czas na zawarcie w trak-

cie negocjacji pakietów społecznych, umów społecz-

nych.

Zawsze dajemy przestrzeń do tego, żeby strona

społeczna mogła włączyć się w ten proces.

Nie ma

tak, że nie patrzymy na interesy załogi, nie patrzymy

na to, co mówią do nas organizacje związkowe, wy-

pełniając swój ustawowy obowiązek.

Zawsze jest ta

przestrzeń, żeby można było to zrobić.

Jeżeli chodzi o Tauron, rzeczywiście mamy infor-

mację, tak samo jak każdy akcjonariusz, że w grupie

Tauron dochodzi do odejść, jest to zgłoszone.

Ponie-

waż tę spółkę stać na to, przynajmniej część proce-

sów odbywa się w ramach programu dobrowolnych

odejść.

Jeżeli chodzi o Skarb Państwa, tam, gdzie

możemy, również staramy się wspomagać proces po-

prawy efektywności gospodarczej.

Wystarczy wspo-

mnieć, że – co jest, przyznają państwo, rzadko spoty-

kane w każdej kadencji parlamentarnej i u każdego

ministra skarbu państwa – sięgnęliśmy po znacznie

niższą dywidendę, niż była zakładana.

Jeżeli chodzi o Hutę Batory, sprzedaż w roku 2005

miała bardzo umiarkowany, nikły – żeby nie powie-

dzieć: żaden – wpływ na to, co robi inwestor.

Zakła-

dam, że inwestor prywatny zachowuje się w sposób

rynkowy, natomiast nie ponosi formalnej odpowie-

dzialności za koszty społeczne swoich decyzji.

Jak rozumiem, było pytanie o LOT, gdzie rzeczy-

wiście mamy odejścia, częściowo również w oparciu

o program dobrowolnych odejść.

Spieszę wyjaśnić,

że kwestia odejść, tego trudnego procesu nie jest pa-

rametrem, na którym opiera się realizacja programu

restrukturyzacji.

Jest wymienionych ponad 100 róż-

nego rodzaju inicjatyw.

Odejścia są jedną z nich.

Mam świadomość, że koszty pracy w LOT są rela-

tywnie niższe niż w innych europejskich, zachod-

nich liniach lotniczych, natomiast są również kosz-

tem i jeżeli dzisiaj mówimy o koszcie na poziomie

9%, to również w tym obszarze należy poszukać

oszczędności chociażby po to, żeby uchronić istnie-

jące miejsca pracy.

Dzisiaj mówimy o 2 tys. miejsc pracy plus kolejne

tysiące miejsc pracy w spółkach kooperatywnych.

Chcemy zachować tę spółkę dla celów istotnych z punk-

tu widzenia gospodarki.

Chcemy, żeby ta spółka była

w Polsce, żeby Polska miała przewoźnika z central-

nym portem w Warszawie.

Mówię o tym z całą świa-

domością, wiedząc, że jednocześnie szukamy inwe-

stora, ale chcemy postawić taki warunek potencjal-

nemu inwestorowi.

Tyle.

Wydaje mi się, panie marszałku, jeżeli

chodzi…

(Poseł Anna Bańkowska: A Janikosoda?)

Jeżeli chodzi o Janikosodę, pani poseł, byłem w Ja-

nikosodzie na miejscu osobiście, organizuję spotka-

nia u siebie w Warszawie i w Centrum Partnerstwa

Społecznego „Dialog”, staram się rozmawiać w tym

zakładzie pracy nie tylko z liderami związkowymi,

lecz również z pojedynczymi ludźmi, natomiast też

musimy mieć świadomość, że jeżeli będziemy czekać

biernie, to nie będziemy mówili o odejściach, które są

w dużej mierze, pani poseł, odejściami naturalnymi,

wynikającymi z racji wieku…

(Poseł Anna Bańkowska: Chodzi o dialog, o to,

żeby nie zostawiać zakładu, że tylko Ciech mówi,

a reszta musi słuchać.)

Szanowna pani poseł, kwestię autonomicznego

dialogu również starałem się w Sodzie sprawdzić.

Zostało to udokumentowane liczbą spotkań na pozio-

mie zakładu zarówno w Ciechu, jak i w Sodzie…

(Poseł Anna Bańkowska: Myśli pan perspekty-

wicznie o tym zakładzie?)

…do ilu spotkań dochodziło, powtarzam, mówię

jeszcze raz: i z udziałem Zarządu Ciechu, i z udziałem

Zarządu Sody, i z moim udziałem.

Tak że to nie jest

tak, że proces jest puszczony samemu sobie i nikt nie

chce rozmawiać ze stroną społeczną.

Soda ma stać

się dla grupy Ciech biznesem core’owym.

Dzisiaj,

zgodnie ze strategią Ciechu, dokonywane są dezin-

westycje, czyli wychodzenie z majątku, który nie jest

Podsekretarz Stanu w Ministerstwie

300

biznesem wsadowym.

Swoją strategię Ciech opiera na

Sodzie, więc – myślę – bardzo perspektywicznie.

Pani

poseł, staramy się wspierać proces po to, żeby Ciech

stał się albo pozostał spółką konkurencyjną.

Dosko-

nale pani wie, bo pani się tym interesuje, że w wyniku

nowych inwestycji niemieckich, tureckich rynek sody

będzie coraz trudniejszy.

Dzisiaj jesteśmy konkuren-

cyjni, ale ta przewaga konkurencyjna w dzisiejszym

kształcie się kończy.

Musimy być na to przygotowani.

Stąd jak najbardziej myślimy perspektywicznie, tak

aby ta firma mogła w sposób zdrowy działać i działać

trwale.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

(Głos z sali: W trybie sprostowania.)

W trybie sprostowania, ale pragnę poinformować

panie poseł, że jeszcze wystąpi minister finansów.

Czy w trybie sprostowania do tego wystąpienia?

(Poseł Anna Bańkowska: Tak, tak.)

Tylko, pani poseł, przepraszam, kolejność była

troszkę inna.

(Poseł Anna Bańkowska: Pół minutki.)

Ale, pani poseł, przepraszam, kolejność była taka,

że pierwsza w trybie sprostowania zgłosiła się pani

poseł Marzena Machałek.

Proszę.

(Poseł Anna Bańkowska: Tak?

Mogę?)

(Poseł Marzena Machałek: Dobrze, ja poczekam.)

Dobrze, proszę bardzo.

Poseł Anna Bańkowska:

Skoro już wyszłam…

Panowie ministrowie, problem jest taki, że w tych

awaryjnych sytuacjach nie może być tak, że poseł na

interwencję w formie interpelacji czy zapytania do-

staje taką odpowiedź jak ja w przypadku Zachemu.

Zachem tonął, a minister skarbu i minister gospo-

darki pisali, że są szanse rozwojowe.

To są sprawy,

które uniemożliwiają nam normalne zachowanie.

Mam nadzieję, że w przypadku Sody Mątwy i Jani-

kosody będziemy dmuchać na zimne przed, a nie ra-

tować.

Tylko tyle.

Dziękuję.

Przepraszam bardzo, pani poseł.

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję.

I w trybie sprostowania pani poseł Marzena Ma-

chałek.

Poseł Marzena Machałek:

Dziękuję.

Panie Marszałku!

Wysoki Sejmie!

Panowie Mini-

strowie!

Chyba w ogóle moje pytanie nie zostało zro-

zumiane, dlatego że zupełnie nie ma na nie odpowie-

dzi.

Już podkreślałam w pytaniu, że zadałam te py-

tania w ramach pytań bieżących, wystosowałam

interpelację.

Natomiast nie ma odpowiedzi, co dalej

z elektrownią i kopalnią, chodzi o Elektrownię Tu-

rów, co dalej z budową bloku energetycznego.

Pań-

stwo odpowiadacie, że czekacie na… nie wiem, na co

czekacie, bo wiadomo, że tam lada moment trzeba

będzie zwolnić 2 tys. osób.

Jeszcze dzisiaj słyszę, że

Pytam jeszcze raz: Co dalej z ludźmi z Elektrowni

Turów, kopalni Turów, co dalej z budową bloku ener-

getycznego?

Co dalej z tą inwestycją?

Proszę powie-

dzieć prawdę i nie udawać, że nie było tych pytań, nie

ma problemów w powiecie zgorzeleckim i w ogóle

w Polsce, jeśli chodzi o sektor energetyczny oparty

na węglu brunatnym.

Dziękuję.

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

To sprostowanie jest właściwie formą pytania

uzupełniającego do ministra skarbu państwa.

(Poseł Marzena Machałek: Powtórzyłam pytanie.)

Proszę, pani poseł Bartuś także w trybie sprosto-

wania.

Poseł Barbara Bartuś:

strowie!

Ja chciałabym sprostować swoją wypowiedź,

bo panowie ministrowie chyba jej nie zrozumieli.

Gdy

mówiłam o rafinerii Glimar, o Gliniku i na koniec

o Wysowej, nie chodziło mi o to, żebyśmy się tutaj, na

sali sejmowej, przekrzykiwali, czy trzy lata, kiedy

nowy właściciel nie będzie zwalniał, to dużo, czy

mało, tylko zadałam pytanie, czy nie byłoby właści-

we, aby przy kolejnych prywatyzacjach – i to prywa-

tyzacjach, w przypadku których wątpliwe jest, co to

daje państwu – brał udział minister polityki społecz-

nej, ministerstwo, i właśnie starał się przewidzieć

skutki, jakie przyniesie prywatyzacja, tak jak w przy-

padku Wysowej, kiedy uzdrowisko zostało zakupione

przez trzech obcych przedsiębiorców.

Swoją drogą

pojawia się też pytanie, jakie korzyści miało Mini-

sterstwo Skarbu Państwo, oddając to za taką małą

kwotę, a to był duży pracodawca dla tego terenu.

Czy

nie należałoby, aby w przypadku sprzedaży kolejnej

spółki ministerstwo polityki społecznej próbowało

terenu?

Dziękuję.

Podsekretarz Stanu w Ministerstwie

301

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję.

Odpowie pan minister Kosiniak-Kamysz.

Minister Pracy i Polityki Społecznej

liśmy taką sytuację dotyczącą uzdrowisk w Komisji

Trójstronnej.

Myślę, że to jest ciekawe w aspekcie

pani pytania, ponieważ dotyczyło właśnie możliwości

i propozycji prywatyzacji uzdrowisk.

Wtedy podda-

łem ten punkt, na wniosek strony społecznej, pod

obrady Komisji Trójstronnej.

W większości przypad-

ków stało się tak, że uzdrowiska zostały przejęte

przez samorządy.

Myślę, że to jest dobre rozwiązanie.

Doszło tu do porozumienia.

Tak więc ten kierunek

jest dla mnie – przetestowaliśmy go sobie przy oka-

zji tych uzdrowisk, tak się stało np. w Busku-Zdro-

ju – dobry.

To, że tutaj nie doszło do prywatyzacji,

tylko doszło do usamorządowienia tych spółek, wy-

daje się, że dla wartości tego regionu, jak również

dla pracowników tych uzdrowisk jest bardzo, bar-

dzo dobre.

Cieszę się też, że odbyło się to w formie

dialogu społecznego.

Jeśli chodzi o to pytanie, w dwóch zdaniach skon-

sultowałem się z panią minister Henclewską.

Odpo-

wiedzi na interpelacje są już gotowe, mam nadzieję,

że dotrą, i będę też osobiście monitorował tę sytuację.

Dziękuję bardzo.

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Panie ministrze, chodzi o sprawę worka turoszow-

skiego, tak?

(Minister Pracy i Polityki Społecznej Władysław

Kosiniak-Kamysz: Tak.)

Dobrze, dziękuję.

Jeszcze pani poseł Maria Zuba.

W tym momencie pani zgłosiła...

(Poseł Maria Zuba: Do pana ministra skarbu.)

Ale też w trybie sprostowania?

(Poseł Maria Zuba: W trybie sprostowania.)

Proszę bardzo.

Pani poseł Maria Zuba w trybie sprostowania do

wypowiedzi ministra skarbu państwa.

Poseł Maria Zuba:

Panie ministrze, moja wypowiedź była jasna.

Określiłam pewne etapy w zakładzie ZWK Marywil.

W okresie do 2009 r. ten zakład został oddłużony

i zostały umorzone długi na 4400 tys. Od tego mo-

mentu zaczęła się tylko i wyłącznie sytuacja zwijania

tego zakładu, sprzedawanie majątku, najpierw część

zakładu, potem kopalnia, potem zwalnianie załogi,

ze 160 ludzi obecnie zostały 93 osoby.

A pan minister

twierdzi, że rząd stara się pomagać temu ostatniemu

zakładowi, jaki istnieje w tym mieście.

Naprawdę

jakoś nie widzę tu pomocy.

Dziękuję.

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję bardzo.

chciałbym się odnieść, bo w paru wypowiedziach

państwo je podejmowaliście, a potem w dodatkowych

wyjaśnieniach te kwestie wracały.

Pierwsza, zasadnicza moim zdaniem, a wynika-

jąca chyba jednak z braku zrozumienia, czym jest

Fundusz Pracy.

Otóż domagamy się wydawania środ-

ków, czyszczenia tego funduszu do zera, jakbyśmy

traktowali środki tam gromadzone tak jak środki

budżetowe, zapominając o tym, że to jest fundusz

celowy, fundusz, który powinien być uruchamiany

wtedy, kiedy wymaga tego sytuacja.

A jeśli chodzi

o Fundusz Pracy…

(Poseł Maria Zuba: Jest celowy, dlatego nie powi-

nien być…)

…to powinien być uruchamiany wtedy, kiedy po -

garsza się sytuacja na rynku pracy.

(Poseł Maria Zuba: A wykorzystujecie go inaczej.)

Trudno się spodziewać, żebyśmy utylizowali pie-

niądze, wydawali je wtedy, kiedy nie ma wyraźnej

potrzeby.

Mało tego, myśmy tak naprawdę marnowa-

li te pieniądze, wydawali je nieefektywnie.

W cza-

sach, kiedy bezrobocie spadało, na szczęście tego nie

robiliśmy.

Gdy jednak sytuacja na rynku pracy zaczęła

się pogarszać, to w ubiegłym roku, w końcówce roku

zwiększyliśmy wydatki tego funduszu o 500 mln zł.

W tym roku budżet jest o 1200 mln większy niż wy-

konanie roku ubiegłego i już – jak państwo słyszycie

– podjęliśmy kolejne decyzje, które wskazują na to,

że jesteśmy tu elastyczni po to, aby zapobiegać, tak

naprawdę przeciwdziałać wzrostowi bezrobocia.

Oskarżanie nas o to, że my mrozimy ten fundusz,

wydaje się wysoce nie na miejscu.

a która tutaj też w takim trochę demagogicznym wy-

miarze się pojawiała, to jest tempo wzrostu gospo-

darczego w Polsce, tempo wzrostu, a nie kryzys czy

recesja, bo w dalszym ciągu mówimy jednak o wzro-

ście gospodarczym w Polsce, warto o tym pamiętać.

Ono spowolniło i to wszyscy wiemy, odczuwamy to

także, jeśli chodzi o rynek pracy.

Wiemy też i mówi-

302

Oświadczenia poselskie

my o tym głośno, że to nie tylko pogorszenie koniunk-

tury na rynkach eksportowych, choć z naszego pun-

ku widzenia jest to bardzo istotny element, ale także

wynik restrykcyjnej polityki makroekonomicznej,

czyli tego fiskalizmu czy zacieśnienia fiskalnego, bo

takiego używamy określenia, tylko zapominamy

o tym, że to zacieśnienie fiskalne to w polskim wy-

daniu w gruncie rzeczy ograniczanie wydatków pań-

stwa.

Nie można zjeść ciastka i mieć…

(Poseł Maria Zuba: Dajecie wysokie nagrody pre-

zesom…)

czamy wydatki publiczne z roku na rok ze sporą de-

terminacją, a od was słyszymy ciągle zachęty, żeby

wydawać więcej.

My oglądamy się na stan finansów

publicznych, na stan długu i zdajemy sobie sprawę

deficyt.

Te nasze wysiłki się opłacają.

W kategoriach

korzyści nie sposób nie dostrzec tego, co się dzieje,

jeśli chodzi o wiarygodność Polski, także dzięki temu

zacieśnieniu fiskalnemu, z jakim mamy do czynienia,

jakie w Polsce wprowadzamy.

Ta wiarygodność prze-

kłada się na wzrost inwestycji czy zmniejszenie kosz-

tów obsługi zadłużenia, co mogliśmy spożytkować

nie tak dawno, chociażby przeznaczając środki z bu-

dżetu państwa na finansowanie urlopów rodziciel-

skich.

Przecież niedawno taką decyzję Sejm podej-

mował.

Nie bez znaczenia jest też dostęp do środków eu-

ropejskich.

Pamiętajcie państwo o tym, że bez trzy-

mania w ryzach naszych polskich finansów z tym

dostępem mielibyśmy problem, a to jest także źródło

finansowania naszego wzrostu.

Niestety, rzeczywiście spada nam konsumpcja.

Tutaj też powinniście uderzyć się w piersi, bo w dużej

mierze spada ona dlatego, że od paru lat straszycie

Polaków i wygląda na to, że skuteczność w tym za-

kresie wzrosła.

(Poseł Maria Zuba: Bo podnieśliście VAT, szanow-

ni państwo.)

VAT przejściowo podnieśliśmy, to także jeden

z elementów zacieśnienia fiskalnego, po to, żeby zbi-

lansować dochody i wydatki.

(Poseł Maria Zuba: To jest przyczyna.)

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

(Głos z sali: Propaganda.)

Zamykam dyskusję.

cenie przedstawionej informacji, do głosowania nad

wiście w bloku głosowań na następnym posiedzeniu

Sejmu.

siedzenia Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej.

sota, klub Platforma Obywatelska.

Poseł Józef Lassota:

czenie w sprawie hierarchii przejazdu pojazdów

uprzywilejowanych.

W dniu 17 maja w Krakowie

przebywała delegacja państw Grupy Wyszehradzkiej

i Partnerstwa Wschodniego.

Zdarzyło się, że trasa

przejazdu kolumny delegacji skrzyżowała się w sercu

iż widział pędzącą na sygnale karetkę ratunkową,

erkę, kolejno przepuszczał rządowe limuzyny, a ra-

townikom kazał stać tak długo, aż goście spokojnie

przejadą.

Zachowanie policjanta kierującego ruchem

W ustawie Prawo o ruchu drogowym w oddziale

4 zatytułowanym „Warunki używania pojazdów w ru-

chu drogowym”, art. 53, poza uszczegółowieniem

ślonych sytuacjach, pod warunkiem zachowania szcze-

ków i sygnałów drogowych, jednak kierujący takim

gólny sytuacji pierwszeństwa przejazdu, gdy na skrzy-

żowaniu spotykają się dwa pojazdy uprzywilejowane,

które dojechały do niego z różnych stron.

Należy

pojazdem uprzywilejowanym jest zachowanie szcze-

gólnej ostrożności, w przypadku gdy nie stosuje się

w omawianym wcześniej przypadku policjant kieru-

jący ruchem nie naruszył przepisów prawa, to jednak

nie zachował zdrowego rozsądku.

Sytuacja zagroże-

nia zdrowia czy życia nawet jednej osoby, a o takiej

możemy mówić w przypadku karetki jadącej na syg-

nale, powinna mieć zdecydowane pierwszeństwo

przed przejazdem oficjalnej delegacji nawet najważ-

niejszych osób.

Zaistniała sytuacja spotkała się z sze-

rokim, negatywnym odbiorem społecznym.

Apeluję do komendanta głównego Policji o spowo-

dowanie, by policjanci, nie naruszając prawa, zawsze

korzystali także ze zdrowego rozsądku, bo chyba ta-

kiego nie powinno im brakować.

A do ministra trans-

o rozważenie doprecyzowania obowiązujących prze-

Sekretarz Stanu w Ministerstwie Finansów

303

Oświadczenia poselskie

pisów o ruchu drogowym w zakresie określenia hie-

rarchii przejazdu pojazdów uprzywilejowanych.

Dzię-

kuję bardzo.

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

nie internetowej prezesa Rady Ministrów umieszczo-

no zakładkę pod tytułem „Premierzy PRL”.

Nie do

końca jest dla mnie jasny kontekst i cel, jaki przy-

świecał Kancelarii Prezesa Rady Ministrów przy

opracowywaniu tych poprawnych życiorysów prezen-

towanych tam osób.

Być może chodziło o zachowanie

chronologii, pokazanie ciągłości istnienia państwa

polskiego.

Zapomniano jednak o szczegółach i sposo-

bach, w jakich premierzy PRL sprawowali swój urząd.

Nie byli to kontynuatorzy mężów stanu II Rzeczypo-

spolitej, która istniała jako państwo niepodległe

i wolne.

Biografie m.in. Bolesława Bieruta, Józefa

Cyrankiewicza, Piotra Jaroszewicza, Wojciecha Ja-

ruzelskiego czy Czesława Kiszczaka są przedstawio-

ne w sposób bardzo wybielony.

Biografie premierów

PRL umieszczone na stronie polskiego rządu są peł-

ne nieścisłości i urągają prawdzie historycznej.

Premierzy Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej to

osoby odpowiedzialne osobiście za kierowanie repre-

sjami wobec tysięcy Polaków.

Zastanawiam się, jak

się czują, czytając te informacje, dziesiątki tysięcy

żyjących opozycjonistów, którzy byli bici, wyrzucani

z pracy, a ich rodziny nękane przez Służbę Bezpie-

czeństwa za rządów tych premierów.

Czy w taki spo-

sób należy przedstawiać historię naszego państwa,

umieszczając tych ludzi obok premierów II Rzeczy-

pospolitej i premierów rządu polskiego na emigracji?

Należy przedstawić prawdziwą historię PRL, pań-

stwa zależnego od sowieckiej Rosji.

Należy to zrobić

m.in. w imię ofiar władzy komunistycznej.

Należy

dokonać rachunku sumienia i prawdziwego osądu

historii PRL i ówczesnych premierów, m.in. dla żyją-

cych krewnych i przyjaciół ofiar: studenta Stanisława

Pyjasa, maturzysty Grzegorza Przemyka, bestialsko

zamordowanego ks. Jerzego Popiełuszki, zabitych

górników z kopalni Wujek czy stoczniowców zamor-

dowanych w grudniu 1970 r.

To tylko niektóre ofiary

rządów tych panów wymienianych na stronie kance-

larii pana premiera.

Panie i Panowie Posłowie!

Bez względu na przy-

należność partyjną i przekonania należy się zastano-

wić, kim są dla nas ofiary rządów komunistycznych

w Polsce.

Jak długo jeszcze ich bliscy mają czekać

na prawdziwe „przepraszam”?

Polska prawdziwie

wolna i demokratyczna musi być budowana na

prawdzie historycznej.

Nie mogę przejść obojętnie

wobec zakłamanych historii premierów PRL przed-

stawianych na oficjalnej stronie Kancelarii Prezesa

Rady Ministrów, bo jest to niestosowne i nieetyczne

wobec pamięci o ofiarach reżimu komunistycznego

w naszym kraju i ich rodzin.

Myślę, że przyczynia

się to też do takich sytuacji, jakie mieliśmy ostatnio

w Sejmie, kiedy były problemy, aby przyjąć uchwałę,

która przypominała to, jak zginął Grzegorz Prze-

myk.

Dziękuję.

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję.

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

25 maja w lasach

Smolnicy pod Gliwicami odbędzie się organizowany

przez pana leśniczego Piotra Kulczyna bieg konny na

orientację pod nazwą „Kawaleryjka 2013 – upamięt-

nienie 150. rocznicy powstania styczniowego, kam-

pania Edmunda Różyckiego, bitwa pod Salichą”.

Celem tego wydarzenia jest upamiętnienie 150. rocz-

nicy powstania styczniowego, a w szczególności kam-

panii wołyńskiej gen. brygady Edmunda Różyckiego

i bitwy pod Salichą, stoczonej pomiędzy jazdą polską

a rosyjskimi oddziałami karnymi kpt. Łomonosowa.

skiego.

Przybliżając sylwetkę gen. brygady Edmunda Ró-

życkiego, należy stwierdzić, że syn ziemi wołyńskiej,

bo urodził się 16 sierpnia 1827 r. w Agatówce pod

Berdyczowem, był wierny tradycji swojego ojca, tra-

dycji powstańczej, gdyż Karol Różycki, ojciec Edmun-

da, był nie tylko oficerem napoleońskim, ale również

uczestnikiem powstania listopadowego.

Edmund

Różycki dołącza do powstania styczniowego i pełni

tam funkcję naczelnika Wydziału Prowincjonalnego

Rusi, podporządkowanego Komitetowi Centralnemu

Narodowemu, ale również staje się dowódcą najlicz-

niejszego i opromienionego najliczniejszymi zwycię-

stwami oddziału wojskowego, jaki utworzył się na

ziemiach ukraińskich, a przeszedł do historii pod

nazwą Jazdy Wołyńskiej.

Dzięki wspomnianej kam-

panii wołyńskiej, jak również m.in. bitwie pod Sali-

chą można powiedzieć, że Edmund Różycki znalazł

się w panteonie bohaterów walk o niepodległość XIX

w. na równi z generałem Dwernickim, zwycięzcą

spod Stoczka z 1831 r., czy Michałem Heydenrei-

chem, pseudonim Kruk, który rozbił Rosjan pod

Chruśliną i Żyrzynem.

Co do samej bitwy źródła opisują ją w sposób na-

stępujący.

Oddział Różyckiego, liczący w tym mo-

Poseł Józef Lassota

304

mencie 260 osób (5 szwadronów, z czego 3 niekom-

pletne), spędził noc w Medwedówce Starej, a następ-

nego dnia ruszył traktem prowadzącym ze Starego

Konstantynowa w stronę Jampola.

Siły nieprzyjacie-

la były 3-krotnie większe i wynosiły 3 roty piechoty

oraz 120-osobowy oddział Kozaków, w sumie około

720 osób.

Tak doszło do pamiętnej bitwy pod Salichą,

jednego z najbardziej błyskotliwych zwycięstw w kam-

panii Różyckiego i całego powstania styczniowego.

Był 26 maja 1863 r.

Różycki, zorientowawszy się

w sytuacji, przyspieszył kroku, by dotrzeć do znajdu-

jącego się we wsi mostu, zanim uczynią do Kozacy.

Przeszedł wieś, skierował się na północ w stronę

Jampola, a następnie zwrócił oddział na południe

w taki sposób, że lewą flankę oparł o błotnisty wą-

wóz.

Tymczasem rosyjscy tyralierzy zbliżyli się na

odległość strzału i otworzyli ogień.

Różycki uformo-

wał oddział w dwa szeregi, po dwa szwadrony w każ-

dym, i rozpoczął szarżę.

Tak jak pod Samosierrą

kawaleria pędziła pod gradem kul, mając jednak na

wyposażeniu przede wszystkim piekielne lance.

Broń

ta, mimo że wydawała się przestarzała, świetnie

przysłużyła się w bitwie – Polacy wyrąbali sobie dro-

gę przez kolumny rosyjskie na drugą ich stronę.

Wie-

lu Rosjan poległo tego dnia, łącznie z dowódcą kapi-

tanem Łomonosowem.

Ci, którzy przeżyli, uciekali

w popłochu.

Po tym decydującym natarciu w pobliżu pola wal-

ki pojawiły się jeszcze 3 rosyjskie roty, ale widząc

ogrom zniszczeń, nie ośmieliły się podejść.

Droga do

granicy galicyjskiej była otwarta.

Oddział Różyckie-

go przekroczył ją w dwa dni później w miejscowości

Szczęsnówka i tam uległ rozwiązaniu.

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Jakkolwiek kam-

pania Różyckiego nie przyniosła Polsce upragnionej

niepodległości, znaczenie jej było ogromne.

Jazda

Wołyńska dosłownie schodziła ze sceny niepokonana,

stoczywszy 8 potyczek, z których bitwa pod Salichą

ze względu na wielkość i przewagę wojsk nieprzyja-

cielskich weszła do historii powstania styczniowego

Wpisują się one w szeroki kontekst walki z rosyjską

okupacją, stanowiąc dla przyszłych pokoleń wzór mę-

stwa i odwagi.

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

I tym miłym akcentem wyczerpaliśmy porządek

dzienny 41. posiedzenia Sejmu.

Zakończyliśmy oświadczenia poselskie*

)

.

)

.

Na tym zakończyliśmy 41. posiedzenie Sejmu Rze-

czypospolitej Polskiej.

Porządek dzienny 42. posiedzenia Sejmu, zwoła-

nego na dzień 28 maja 2013 r., zostanie paniom i pa-

nom posłom doręczony.

zdania Stenograficznego z 41. posiedzenia Sejmu.

Poseł Piotr Pyzik

Oświadczenia poselskie

Poseł Piotr Chmielowski

Oświadczenie w sprawie nowego rozkadu jazdy

Kolei Śląskich

Nie ma najmniejszej wątpliwości, że dzień l czerw-

ca 2013 r. będzie początkiem końca Kolei Śląskich.

Na ten dzień przewidziano podniesienie ceny biletów

średnio o 10% i ograniczenie liczby połączeń o 1/3.

Przedstawiciele firmy tłumaczą, całkowicie błędnie,

myląc przyczynę ze skutkami, że bez tych zmian spół-

ka musiałaby upaść.

Nie ma sensu zagłębiać się w ir-

racjonalne pomysły nowego Zarządu Kolei Śląskich,

dlatego że jakikolwiek komentarz do tych niedorzecz-

ności powodowałby zadowolenie, że ktoś pochyla się

nad tego typu działaniami.

Jedynie Ruch Autonomii Śląska wraz z dużą gru-

pą internautów próbował obecnym włodarzom woje-

wództwa, czyli koalicji PO–PSL, wytłumaczyć to, jak

najlepiej uratować Koleje Śląskie.

Marszałek Sekuła

jest jednak głuchy na te propozycje.

Ciekawe, czy po

1 czerwca na śląskich torach będzie chaos, czy cał-

kowity zanik ruchu?

Dziękuję.

Poseł Józef Rojek

1945 r. w kwaterze głównej Alianckich Sił Ekspedy-

cyjnych Niemcy skapitulowały na froncie zachodnim

przed przedstawicielami armii USA i Wspólnoty Bry-

tyjskiej.

Delegacja niemiecka działała z upoważnie-

nia naczelnego dowódcy Wehrmachtu admirała Kar-

la Doenitza.

Natomiast dopiero na kategoryczne żą-

danie Stalina następnego dnia, czyli 8 maja, w kwa-

terze marszałka Żukowa po prostu powtórzono pod-

pisanie kapitulacji, tym razem całych Niemiec, przed

przedstawicielami trzech mocarstw sojuszniczych:

ZSRR, USA i Wielkiej Brytanii.

Skąd zatem wzięła

się data 9 maja obchodzona w Związku Radzieckim

i we wszystkich krajach bloku komunistycznego?

Stąd, że gdy wieczorem 8 maja w Berlinie podpisy-

wano wymuszony przez Stalina akt kapitulacji, na

Kremlu był już 9 maja.

Niezależnie od tych sojuszni-

czych nieporozumień dla Polaków kapitulacja Nie-

miec zaczęła się 7 maja, a zakończyła dzień później.

Niemniej jednak właśnie 9 maja br. główne wyda-

nie „Wiadomości” zaczęło się od aż 20-sekundowej

migawki z moskiewskiej defilady.

Czyżby redakcja

publicznej telewizji postanowiła jednak oddać hołd

komunistycznym „wyzwolicielom”?

Przecież Polska,

w odróżnieniu od większości europejskich państw,

nie została wyzwolona, lecz zniewolona.

W maju 1945 r.

w naszym kraju w konspiracji pozostawało nadal

przeszło 100 tys. żołnierzy, którzy bronili się przed

sowieckim wywiadem, NKWD, rodzimym UB i funk-

cjonariuszami komunistycznej władzy.

Tutaj toczyła

się walka z nowym bezwzględnym okupantem.

To

było kolejne powstanie – beznadziejna walka o nie-

podległą Polskę.

Ta rocznica to także dobry czas, żeby kolejny raz

przypomnieć losy tzw. żołnierzy wyklętych, którzy

podjęli walkę z sowieckim okupantem, lecz na pewno

nie może to być okazja do tego, aby czołówkę głów-

nego wydania telewizyjnych „Wiadomości” poświęcić

na pokazanie defilady w rocznicę wydarzeń, które po

pierwsze, miały miejsce w innym terminie, a po dru-

gie, dla naszego narodu nie są bynajmniej powodem

do świętowania.

Poseł Bogdan Rzońca

Polacy coraz bardziej zaniepokojeni są sytuacją

zadłużenia państwa polskiego, wzrastającego bezro-

bocia, upadłościami firm, emigracją młodych ludzi.

W maju 2013 r. duży niepokój społeczny wywoła-

ny jest z powodu opinii ekspertów na temat budżetu

państwa polskiego na 2013 r., który wymagał będzie

nowelizacji, choć na etapie jego uchwalania premier

D. Tusk i minister finansów J. Rostowski zapewnia-

li, że wszystkie założenia makroekonomiczne do jego

uchwalenia są realistyczne.

Pieniędzy w budżecie jednak zabraknie i trzeba

będzie pożyczać, bo są zbyt niskie wpływy do kasy

państwa, a przy tym mamy słaby wzrost gospodarczy.

Deficyt budżetu państwa po kwietniu 2013 r. wyniósł

31 746,4 mln zł, co daje 89,3% deficytu planowanego

na 2013 r. na poziomie 35 565,5 mln zł.

Wydatki pań-

stwa wyniosły 118 608,9 mln zł, czyli 35,4% kwoty

334 950,8 mln zł planowanej na 2013 r.

Dochody bu-

Teksty wystąpień niewygłoszonych

Załącznik nr 1

dżetu państwa wyniosły 86 862,5 mln zł, czyli 29%

planu rocznego wynoszącego 299 385,3 mln zł.

Dziura

w budżecie będzie więc dużo większa, niż zakładał

rząd – pieniędzy zabraknie.

Powstaje więc pytanie:

Dlaczego rząd kłamał, przyjmując nierealistyczne

założenia makroekonomiczne?

Kolejne pytanie dotyczy źródeł pokrycia deficytu

budżetowego.

Czy rząd sięgnie do kieszeni obywateli,

w tym do kieszeni najbiedniejszych?

Czy rząd zaapli-

kuje państwu polskiemu beztroskie dalsze zadłużenie

w myśl zasady: po nas niech będzie nawet potop?

Z dużym niepokojem obserwuję więc, jak media

publiczne chronią rząd, nie prezentując właściwych

problemów polskich: stagnacji gospodarki, bezradno-

ści rządu wobec rosnącego bezrobocia, zapaści służby

zdrowia, rozpadu systemu edukacyjnego.

Podobnie w mediach publicznych brak jest rzetel-

nej debaty o stanie finansów publicznych, a rząd po-

przez swe beztroskie decyzje prowadzi kraj do ruiny

gospodarczej i regresu poziomu życia w dłuższym

okresie większości narodu polskiego, czego wyrazem

jest ogromny, może nawet niekontrolowany wzrost

zadłużenia państwa polskiego.

Poseł Piotr Szeliga

Oświadczenie w sprawie rosnącego ubóstwa dzieci

Pani Marszałek!

Wysoka Izbo!

Co trzecie dziecko

polityka społeczna rządu PO–PSL to klęska.

Świadczenia rodzinne przysługujące dzieciom ży-

jącym w biedzie otrzymuje aż 2,5 mln osób wieku

0–17 lat.

To co trzecia osoba w tym wieku – wynika

z najnowszego raportu GUS dotyczącego 2011 r.

Na

tym nie koniec złych wieści.

Z pomocy społecznej – ta

jest adresowana do osób żyjących w jeszcze gorszych

warunkach – korzystało 16% najmłodszych.

Co to

oznacza?

Co szóste dziecko ma problemy z zaspoko-

jeniem podstawowych potrzeb życiowych.

Skala tego zjawiska nie maleje.

Jak wynika z da-

nych resortu pracy, w ubiegłym roku zasiłki rodzin-

ne (są wypłacane do 24. roku życia) pobierało 2,5 mln

osób.

Dlaczego korzystanie ze świadczeń wskazuje, że

w rodzinie jest bieda?

Bo tam oficjalny dochód netto

na osobę nie mógł przekraczać 504 zł (ewentualnie

sprawne).

Chodzi o poziom w okolicach tzw. mini-

mum egzystencji.

Jeśli się go nie osiąga, rodzina ma

problem z biologicznym przeżyciem.

GUS szczegółowo przeanalizował też sytuację ro-

dzin i podał szokującą liczbę.

Niemal połowa osób

robków uprawniających do świadczeń.

Zarobki nie

Eksperci nie pozostawiają na sposobie prowadze-

nia naszej polityki społecznej suchej nitki.

Wskazują,

że wydajemy na wsparcie niemało, ale bez głowy.

Liczą się tu bardziej grupy interesów niż realne po-

trzeby.

Jeden z mitów brzmi: Na biedę narażeni są

emeryci.

Tak nie jest, bo dotyka ona najczęściej

najmłodszych.

Mimo to na świadczenia rodzinne wy-

dajemy najmniej na świecie.

Państwo pomija grupy

najbardziej potrzebujących, tj. niepełnosprawnych

i dzieci, zwłaszcza w rodzinach wielodzietnych, a po-

maga tym, którzy tej pomocy nie potrzebują, ale są

dobrze reprezentowani, np. górnikom.

Solidarna Polska przedstawiła w listopadzie ubie-

głego roku program całościowej poprawy sytuacji

rodzin w Polsce pod nazwą „Pomóżmy rodzinie”.

Oczekuję od rządu premiera Tuska zdecydowanych

działań zmierzających do zmiany sytuacji polskich

rodzin.

Poseł Andrzej Szlachta

uroczyście otwarto 52.

Muzyczny Festiwal w Łańcucie.

Jego historia sięga 1964 r.

Wtedy to z inicjatywy Ja-

nusza Ambrosa, ówczesnego dyrektora państwowej

filharmonii w Rzeszowie, przez 20 lat festiwal odby-

wał się jako impreza międzynarodowa.

W 1981 r.

dyrektorem artystycznym festiwalu został Bogusław

Kaczyński, który zmienił nazwę Dni Muzyki Kame-

ralnej na Festiwal Muzyki w Łańcucie.

Przez 10 lat

festiwalu odbywały się recitale wokalne słynnych

śpiewaków.

Od 1991 r., po rezygnacji Bogusława Ka-

czyńskiego ze stanowiska dyrektora artystycznego,

Filharmonia Rzeszowska kontynuuje organizację

imprezy pod nazwą Muzyczny Festiwal w Łańcucie.

Tegoroczny festiwal obejmie 12 koncertów.

Mu-

zyczny prolog odbył się w sali balowej zamku w Łań-

cucie.

Uroczysta inauguracja odbyła się w Filharmo-

nii Podkarpackiej w Rzeszowie nietypowym jak na

ten festiwal programem.

Słuchacze festiwalu wzięli

udział w wykonaniu opery Giuseppe Verdiego „Tra-

viata”.

Po raz pierwszy w historii festiwalu przekazywa-

na jest bezpośrednia relacja z koncertów na cały

świat za pomocą Internetu.

Nowością jest też uru-

chomione studio festiwalowe.

Gwiazdami tegorocz-

nego festiwalu są słynne siostry Labeque, duet forte-

pianowy, który od lat koncertuje w największych

salach koncertowych świata.

W ramach lżejszego

repertuaru wystąpi Anita Lipnicka z zespołem Voice

Band.

Na zakończenie odbędzie się w sobotę koncert

plenerowy przed fasadą zamku.

Zabrzmi „Carmina

Burana” Carla Orffa w wykonaniu Orkiestry Filhar-

monii Podkarpackiej, trzech chórów oraz solistów:

Iwony Sochy, Dariusza Pietrzykowskiego i Adama

Kruszewskiego.

Z gmachu polskiego Sejmu pragnę złożyć podzię-

kowania i gratulacje pani profesor Marcie Wierzbie-

niec, dyrektorce Filharmonii Podkarpackiej w Rze-

szowie oraz całemu zespołowi, który przygotował 52.

307

edycję Muzycznego Festiwalu w Łańcucie.

Liczny

udział melomanów w tym festiwalu niech będzie naj-

większą satysfakcją i radością z profesjonalnie przy-

gotowanej największej imprezy kulturalnej na Pod-

karpaciu.

Bardzo dziękuję.

Poseł Jan Warzecha

sach, kiedy z takiego bohatera jak rotmistrz Witold

Pilecki próbuje się zrobić zdrajcę, a z człowieka, któ-

ry wyjechał z Oświęcimia ze względu na zły stan zdro-

wia – bohatera.

Z tekstu zamieszczonego w pewnej

gazecie, sięgającej swoją historią siermiężnej komuny,

płynie sugestia, że rotmistrz Pilecki, który bohater-

sko oddał życie za Polskę, był zdrajcą i konfidentem.

Przecież w 1939 r. ten odważny człowiek współtwo-

rzył Tajną Organizację Wojskową.

Rok później celowo

przedostał się do obozu w Auschwitz, wszedł w kocioł

łapanki, by zesłano go do obozu.

Tam zorganizował

ruch oporu, przekazywał na zewnątrz informacje o nie-

mieckich zbrodniach.

Był autorem pierwszych na świe-

cie raportów o Holokauście.

Później działał w II od-

dziale Kedywu Komendy Głównej AK.

Czy człowiek, który byłby zdrajcą, zostałby oskar-

żony i skazany przez władze komunistyczne Polski

Ludowej na karę śmierci, byłby torturowany, a następ-

nie stracony?

W dniu 25 maja tego roku mija 65. rocznica za-

mordowania rotmistrza Pileckiego strzałem w tył

Trwa ekshumacja ofiar terroru komunistycznego i jest

prawdopodobne, że w najbliższym czasie zostaną od-

nalezione szczątki rotmistrza.

W Parlamencie Euro-

pejskim kilka dni temu ponownie rozpatrywano kan-

dydaturę Witolda Pileckiego na bohatera walki z to-

talitaryzmami.

Czy człowiek, który jest torturowany

w więzieniu – wyrywa mu się paznokcie u rąk i nóg

– może być zdrajcą?

Dowodem na to, że rotmistrz Pilecki przeszedł

piekło, są jego słowa: Oświęcim to była igraszka.

Do czego są zdolni ludzie, aby dla niewiadomych

celów próbować zohydzić nawet tak wspaniałą postać?

Panie Marszałku!

Wysoki Sejmie!

Jestem przeko-

nany, że rotmistrz Witold Pilecki to jeden z najwięk-

szych polskich bohaterów i żaden nędzny paszkwil

tego nie zmieni.

Dziękuję.

Poseł Jan Ziobro

Oświadczenie w sprawie pracy polskich biegłych

cy oraz kontroli opinii biegłych sądowych.

Do mojego biura poselskiego zwrócił się mieszka-

niec Niepołomic, który prowadzi przed Sądem Rejo-

nowym w Wieliczce sprawę o ustanowienie drogi

koniecznej.

Według zainteresowanego (i na podsta-

wie przedstawionych przez niego dokumentów) bie-

gły sądowy przygotował w jego sprawie opinię, w któ-

rej błędnie przedstawił niektóre zagadnienia, podał

fakty inne, niż wynika to z ksiąg wieczystych.

Miesz-

kaniec ten złożył skargę na biegłego sądowego do

Sądu Okręgowego w Krakowie, który prowadzi listę

biegłych sądowych.

Skarga ta okazała się jednak nie-

skuteczna.

Co więcej, sąd przyznał biegłemu wyna-

grodzenie w pełnej wnioskowanej przez niego wyso-

kości.

Na podstawie wyżej opisanego przykładu można

dostrzec, iż funkcjonowanie instytucji biegłego w pol-

opinii biegłych pod kątem merytorycznym.

sca do pana ministra sprawiedliwości o zajęcie się

kompleksowym uregulowaniem instytucji biegłego

w polskim procesie sądowym.

Dziękuję za uwagę.

Poseł Jarosław Żaczek

Kilka dni temu w Lublinie odbył się marsz w obro-

nie dzieci i młodzieży – liczna obecność mieszkańców

Lublina na tym marszu świadczy o głębokiej trosce

o los pokoleń młodych Polaków i wielkim sprzeciwie

wobec działań rządu zmierzających do wyniszczenia

naszego narodu poprzez agresywne ataki skierowane

w najmłodsze pokolenie.

Na naszych oczach lewicowo-liberalne środowiska

nachalnie agitują na rzecz zmiany definicji płci, mał-

żeństwa, rodziny, nomenklatury językowej, w której

nie będą występowały już słowa: mama i tata, męż-

czyzna i kobieta, chłopczyk i dziewczynka.

Wszystkie

te działania czynią z dewiacji normę, z normy zaś

dewiację.

Polityka rządu PO–PSL bezpośrednio uderza

w rodziny, prowadząc je często na skraj ubóstwa wy-

wołanego utratą lub długotrwałym brakiem pracy,

zaś tym szczęśliwie pracującym zabiera się ulgi i suk-

cesywnie obniża pensje, nie licząc się z konsekwen-

cjami wywołanymi zwłaszcza wzrostem kosztów

życia.

Ataki na rodzinę przybierają na sile i przecho-

dzą do kolejnego etapu – indoktrynacja przestaje wy-

starczać, bo na jej efekty trzeba czekać długo.

Aby

przyspieszyć ten proces, rozpoczęto proceder zabie-

rania dzieci rodzicom i rozbijania rodzin pod preteks-

tem niewłaściwego wychowywania przez katolickich

rodziców, o czym wszyscy słyszeliśmy.

I na nic się

zdają konstytucyjne prawa – bo ten rząd i podległa

mu administracja mają je za nic.

1318 i 1318-A).

licznych (druki nr 1248 i 1321).

nr 1184).

2012 r. (druki nr 1245 i 1326).

(druk nr 1337).

13.

Pytania w sprawach bieżących.

nr 1281, 1320 i 1320-A).

*

)

Zmieniony – patrz s. 116.

Porządek dzienny*

)

41. posiedzenia Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej

bów medycznych (druki nr 1360 i 1373