corpora: sejm

text:
Sejm

Rzeczypospolitej Polskiej

zawierające informację Marszałka Sejmu

Posłowie Bogdan Rzońca i Jan Warzecha.

.

.

.75

Poseł Michał Tomasz Pacholski

Posłowie Henryk Smolarz

Posłowie Krzysztof Gadowski

Posłowie Jarosław Górczyński

Posłowie Henryk Smolarz

SPIS TREŚCI

str. str.

Posłanki Beata Bublewicz

Posłowie Anna Bańkowska

Poseł Gabriela Masłowska oraz grupa posłów .

.

192

Posłowie Dawid Jackiewicz

Posłowie Piotr Zgorzelski

Posłanki Agnieszka Hanajczyk

Poseł Tadeusz Tomaszewski

Posłowie Anna Bańkowska

Poseł Tadeusz Tomaszewski

Poseł Krzysztof Kłosowski oraz grupa posłów .

.

.219

Poseł Waldemar Andzel oraz grupa posłów .

.

.232

Posłanki Maria Nowak i Gabriela Masłowska .

.

232

Posłowie Przemysław Wipler

Posłowie Tomasz Makowski

Posłowie Adam Rybakowicz

Posłowie Adam Rybakowicz

Posłowie Marzena Machałek

Odpowiedzi na interpelacje

Sekretarz stanu

Podsekretarz stanu Magdalena Młochowska .

.

404

str. str.

Wiceprezes Rządowego Centrum Legislacji

Podsekretarz stanu

Podsekretarz stanu Aleksander Sopliński.

.

.

432

Podsekretarz stanu

Podsekretarz stanu

Podsekretarz stanu Małgorzata Olszewska .

.

.469

Podsekretarz stanu Grażyna Henclewska.

.

.

476

Podsekretarz stanu Aleksander Sopliński.

.

.

.480

Podsekretarz stanu Małgorzata Olszewska .

.

.487

Podsekretarz stanu

Podsekretarz stanu

Podsekretarz stanu

Podsekretarz stanu Magdalena Młochowska .

.

546

Podsekretarz stanu Grażyna Henclewska.

.

.

548

Podsekretarz stanu Grażyna Henclewska.

.

.

555

str. str.

Podsekretarz stanu Małgorzata Olszewska .

.

.566

Podsekretarz stanu Andrzej Parafianowicz .

.

.572

Podsekretarz stanu

Podsekretarz stanu Andrzej Parafianowicz .

.

.589

Sekretarz stanu

Podsekretarz stanu Andrzej Parafianowicz .

.

.605

Podsekretarz stanu Wojciech Kowalczyk 627

Podsekretarz stanu

Podsekretarz stanu Magdalena Młochowska .

.651

Podsekretarz stanu Magdalena Młochowska .

.

656

Podsekretarz stanu Aleksander Sopliński.

.

.

.657

Podsekretarz stanu Magdalena Młochowska .

.670

Podsekretarz stanu

Podsekretarz stanu Grażyna Henclewska.

.

.

687

Podsekretarz stanu Aleksander Sopliński.

.

.

715

str. str.

Podsekretarz stanu

Podsekretarz stanu

Podsekretarz stanu Andrzej Parafianowicz .

.

.735

Podsekretarz stanu

Podsekretarz stanu Magdalena Młochowska .

.771

Podsekretarz stanu Magdalena Młochowska .

.

793

Podsekretarz stanu Magdalena Młochowska .

.

795

Sekretarz stanu

Sekretarz stanu

str. str.

Podsekretarz stanu

Podsekretarz stanu

Podsekretarz stanu

Sekretarz stanu Jerzy Witold Pietrewicz 893

Zapytania

Posłowie Jan Dziedziczak

Posłowie Michał Wojtkiewicz

Posłowie Zbigniew Włodkowski

Odpowiedzi na zapytania

Podsekretarz stanu

str. str.

Podsekretarz stanu Małgorzata Olszewska .

.

.968

Podsekretarz stanu Małgorzata Olszewska .

.

.978

Podsekretarz stanu Magdalena Młochowska .

.

.981

Minister Władysław Kosiniak-Kamysz.

.

.

.

984

Podsekretarz stanu

Podsekretarz stanu Aleksander Sopliński.

.

.

.989

Podsekretarz stanu

Sekretarz stanu Tadeusz Jarmuziewicz .

.

1006

Sekretarz stanu Tadeusz Jarmuziewicz .

.

.1016

Podsekretarz stanu Andrzej Parafianowicz .

.

1016

Sekretarz stanu Tadeusz Jarmuziewicz .

.

.1018

Sekretarz stanu Tadeusz Jarmuziewicz .

.

.1020

Podsekretarz stanu

Podsekretarz stanu Małgorzata Olszewska.

.

.

1036

Podsekretarz stanu

Minister Władysław Kosiniak-Kamysz.

.

.

.1038

str. str.

INTERPELACJE

2) posła Piotra Pawła Baucia w sprawie prowadze-

nia przez Policję oraz ewentualnie inne służby ochro-

ny państwa działań operacyjnych wobec osób i śro-

dowisk uznanych za stwarzające zagrożenie w związ-

ku z organizacją ME Euro 2012, skutkujących za-

trzymaniem i następnie tymczasowym aresztowa-

3) posła Marka Opioły w sprawie wykorzystywa-

nia przez Służbę Kontrwywiadu Wojskowego oraz

na (13745),

(14001),

riów dochodowych w zakresie świadczeń pieniężnych

6) posła Marka Opioły w sprawie rządowego pro-

jektu ustawy o udziale zagranicznych funkcjonariuszy

wie wystawiania paragonu z NIP nabywcy – do mi-

nistra finansów (16365),

wie zwrotu kosztów dojazdów dla sędziów – do mini-

stra sprawiedliwości (16366),

wie parabanków – do ministra finansów (16367),

wie wezwania Polski przez Komisję Europejską do

medyczne – do ministra zdrowia (16368),

wie wdrożenia przez Policję systemu E-posterunek

– do ministra spraw wewnętrznych (16369),

12) posłów Jana Warzechy i Bogdana Rzońcy

– do ministra finansów (16370),

wie stosowania zapraw nasiennych opartych na sub-

stancjach z grupy neonikotynoidów – do ministra

wie planów podniesienia kwoty, do której kradzież

ministra sprawiedliwości (16372),

15) posłów Bogdana Rzońcy i Jana Warzechy

państwa (16373),

dla indywidualnych odbiorców – do ministra gospo-

darki (16374),

wie możliwości wybierania podręczników szkolnych

jątkowe – do ministra edukacji narodowej (16375),

morskiej (16376),

wie wystawiania listów gończych – do ministra spra-

wiedliwości (16377),

wie dotacji dla samorządów na przedszkola – do mi-

wie zmiany karania za korupcję – do ministra spra-

wiedliwości (16379),

wie trudnej sytuacji jednostek samorządu terytorial-

nego z woj. podkarpackiego – do ministra admini-

Druk 1263

2

środowiska (16381),

wie zamiaru wprowadzenia solidarnej odpowiedzial-

(16382),

wie wyludniania się Polski – do ministra pracy i po-

wie przeprowadzenia pogłębionej analizy sytuacji

wie wprowadzenia mechanizmu tzw. odwróconego

obciążenia – do ministra finansów (16385),

wie planowanych likwidacji laboratoriów działają-

cych przy stacjach sanitarno-epidemiologicznych na

Podkarpaciu – do ministra zdrowia (16386),

wie braku przepisów przejściowych do ustawy o ko-

mornikach sądowych i egzekucji – do ministra spra-

wiedliwości (16387),

wie braku możliwości złożenia deklaracji przez loka-

torów mieszkań komunalnych dotyczącej segregacji

śmieci – do ministra środowiska (16388),

wie Zintegrowanych Inwestycji Terytorialnych – do

ministra administracji i cyfryzacji (16389),

wie utrzymania 8-procentowej stawki podatku VAT

wie bezzasadnego stosowania aresztu – do ministra

sprawiedliwości (16391),

wie odzyskiwania przez polskich przedsiębiorców na-

leżności z tytułu eksportu – do ministra gospodarki

(16392),

35) posła Jana Warzechy w sprawie nałożenia po-

mandytowo-akcyjne i komandytowe – do ministra

finansów (16393),

ministra administracji i cyfryzacji (16394),

wie przekazania dworca w Zagórzu samorządowi gm.

słów w sprawie zakładania spółek prawa handlowego

przez Internet – do ministra sprawiedliwości (16396),

słów w sprawie motyla postojniaka wiesiołkowca – do

ministra środowiska (16397),

nistra środowiska (16398),

skiej (16399),

racie Transportu Drogowego – do ministra transpor-

racie Weterynarii – do ministra rolnictwa i rozwoju

wsi (16401),

finansów (16402),

ską Republiką Wenezueli – do ministra spraw zagra-

nicznych (16403),

Zjednoczonych Emiratów Arabskich – do ministra

spraw zagranicznych (16404),

do ministra finansów (16405),

liką Korei – do ministra gospodarki (16406),

stwem Kuwejtu – do ministra gospodarki (16407),

50) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy posłów

w sprawie pomiaru prędkości – do ministra transportu,

51) posła Michała Tomasza Pacholskiego oraz

ministra gospodarki (16409),

52) posła Michała Tomasza Pacholskiego oraz

wek za połączenia międzynarodowe – do ministra

spraw zagranicznych (16410),

53) posła Michała Tomasza Pacholskiego oraz

właściwemu ds. wewnętrznych i o świadczeniach od-

nych (16411),

54) poseł Beaty Mazurek w sprawie badań na-

ukowców z Instytutu Badań Edukacyjnych stwier-

3

wyniki w nauce – do ministra edukacji narodowej

(16412),

55) poseł Beaty Mazurek w sprawie niedożywie-

(16413),

56) poseł Beaty Mazurek w sprawie realizacji za-

dań pedagogicznych przez biblioteki w szkołach – do

57) poseł Beaty Mazurek w sprawie przyszłości

środowiska (16415),

58) poseł Beaty Mazurek w sprawie udostępnia-

nia dokumentacji medycznej pacjentowi – do mini-

stra zdrowia (16416),

59) poseł Beaty Mazurek w sprawie zabezpiecze-

nych powstać biblioteki publiczne – do ministra edu-

kacji narodowej (16417),

60) poseł Małgorzaty Gosiewskiej w sprawie sy-

sportu i turystyki (16418),

61) poseł Małgorzaty Gosiewskiej w sprawie sytu-

acji w polskiej Służbie Celnej – do ministra finansów

(16419),

62) posła Jerzego Borkowskiego w sprawie strefy

morskiej (16420),

63) poseł Krystyny Kłosin w sprawie dostępu pa-

cjentów zakażonych wirusowym zapaleniem wątroby

ceprevir i telaprevir) – do ministra zdrowia (16421),

(16422),

dziecięce – do ministra finansów (16423),

66) posła Johna Abrahama Godsona w sprawie

(16424),

67) posła Johna Abrahama Godsona w sprawie

68) poseł Izabeli Leszczyny w sprawie zaprzesta-

69) poseł Małgorzaty Adamczak w sprawie wszczę-

cia działań legislacyjnych mających na celu wprowa-

pełnosprawnych za przejazd płatnymi odcinkami

strów (16427),

71) poseł Iwony Kozłowskiej w sprawie deregula-

cji zawodu notariusza – do ministra sprawiedliwości

(16429),

72) posła Marcina Kierwińskiego w sprawie opi-

niowania projektów planu ochrony dla rezerwatów

przyrody – do ministra środowiska (16430),

73) poseł Domiceli Kopaczewskiej w sprawie

74) poseł Domiceli Kopaczewskiej w sprawie osób

nią granicą Polski – do ministra spraw zagranicz-

nych (16433),

opieki społecznej – do ministra zdrowia (16434),

77) posła Andrzeja Kani w sprawie ewentualnego

(16435),

78) posła Andrzeja Kani w sprawie ewentualnego

czewek niestandardowych wszczepianych podczas ope-

racji usuwania zaćmy – do ministra zdrowia (16436),

79) posła Andrzeja Kani w sprawie występowania

nego mięsa do innych wyrobów mięsnych i wędliniar-

skich – do ministra zdrowia (16437),

80) posła Andrzeja Kani w sprawie wprowadzenia

szkoły ponadgimnazjalnej – do ministra edukacji na-

rodowej (16438),

81) posła Andrzeja Kani w sprawie wprowadzenia

go dostępu do wody pitnej w szkołach – do ministra

82) posła Andrzeja Kani w sprawie występujących

83) posła Leszka Aleksandrzaka w sprawie budo-

84) posła Leszka Aleksandrzaka w sprawie pod-

jazdów prywatnych do celów służbowych – do mini-

(16442),

4

85) posłów Henryka Smolarza i Andrzeja Sztorca

nacyjnego i specjalnego zasiłku opiekuńczego na pod-

86) posła Szymona Giżyńskiego w sprawie podję-

cia zdecydowanych działań w celu wyjaśnienia tzw.

(16444),

87) posła Szymona Giżyńskiego w sprawie infor-

„tunelowego” – do ministra transportu, budownictwa

88) posła Szymona Giżyńskiego w sprawie postu-

latów zawartych w „Krajowym programie działań na

rzecz równego traktowania na lata 2013–2015” – do

prezesa Rady Ministrów (16446),

89) posła Szymona Giżyńskiego w sprawie decyzji

Narodowej przez rosyjskich wykładowców – do mini-

stra obrony narodowej (16447),

transportu kolejowego w Polsce – do ministra trans-

91) posła Krzysztofa Szczerskiego w sprawie pla-

chicznego – do ministra sprawiedliwości (16449),

92) posła Grzegorza Matusiaka w sprawie proble-

mów wynikających z przyznawania bezpłatnego depu-

tatu węglowego – do ministra gospodarki (16450),

93) poseł Jadwigi Wiśniewskiej w sprawie tworze-

nia zbędnych etatów dyrektorskich w spółkach PKP

morskiej (16451),

94) posła Stanisława Szweda w sprawie otwiera-

nia rachunków bankowych bez podpisania papiero-

wych umów – do ministra finansów (16452),

95) posła Lecha Kołakowskiego w sprawie planów

części pow. białostockiego – do ministra transportu,

96) poseł Marii Nowak w sprawie prywatyzacji

97) poseł Marii Nowak w sprawie likwidacji eta-

tów w zakładach poprawczych i schroniskach dla nie-

stra sprawiedliwości (16455),

98) poseł Marii Nowak w sprawie osób poszkodo-

wanych przez Getin Bank SA – do ministra finansów

(16456),

99) posła Dariusza Piontkowskiego w sprawie sta-

tycznego i skutków jego wprowadzenia – do ministra

środowiska (16457),

100) posła Piotra Babinetza w sprawie planowa-

101) posła Piotra Babinetza w sprawie prywaty-

102) posła Jana Kaźmierczaka w sprawie oznako-

skiej (16460),

103) posła Zbigniewa Kuźmiuka w sprawie plano-

104) posła Jerzego Polaczka w sprawie skuteczno-

ści organów ścigania w zakresie zwalczania niektó-

rych groźnych przestępstw – do ministra spraw we-

wnętrznych (16462),

105) posła Marka Łatasa w sprawie zwiększenia

liczby komorników i potrzeby kompleksowych zmian

w modelu egzekucji sądowej – do ministra sprawied-

liwości (16463),

106) posła Henryka Kmiecika w sprawie nagan-

nego obyczaju udzielania odpowiedzi na składane

strów – do prezesa Rady Ministrów (16464),

107) posła Henryka Kmiecika w sprawie noweli-

wartych umów z pracownikami – do ministra finan-

108) posła Henryka Kmiecika w sprawie unie-

możliwienia grupie zawodowej techników farmacji

podnoszenia swoich kwalifikacji – do ministra zdro-

wia (16466),

109) posła Henryka Kmiecika w sprawie listy le-

ków i kryteriów klasyfikacji produktów leczniczych,

do ministra zdrowia (16467),

110) posła Macieja Wydrzyńskiego w sprawie bez-

prawnych działań Służby Celnej w stosunku do człon-

ków Ruchu Palikota – do ministra finansów (16468),

111) posła Jerzego Szmita w sprawie przypadków

wych, na przykładzie Sądu Rejonowego w Działdowie

– do ministra sprawiedliwości (16469),

112) posła Romana Kaczora w sprawie nagan-

nych praktyk, jakich dopuszczają się komornicy oraz

nia dłużników – do ministra sprawiedliwości (16470),

113) posła Romana Kaczora w sprawie podwyż-

szenia dolnej granicy kwalifikacji kradzieży jako

chomej – do ministra sprawiedliwości (16471),

114) posła Romana Kaczora w sprawie propozycji

Ministerstwa Gospodarki dotyczącej wprowadzenia

nowacyjnych firm – do ministra finansów (16472),

5

115) poseł Moniki Wielichowskiej w sprawie ko-

niecznych zmian dotyczących Państwowego Ratow-

nictwa Medycznego – do ministra zdrowia (16473),

116) poseł Moniki Wielichowskiej w sprawie zada-

117) poseł Moniki Wielichowskiej w sprawie wy-

Nowa Ruda – do ministra środowiska (16475),

118) posła Mariusza Oriona Jędryska w sprawie

nia Zawodowego i Ustawicznego w Strzelinie – do

ministra edukacji narodowej (16476),

119) posła Mariusza Oriona Jędryska w sprawie

pakietu energetyczno-klimatycznego – do prezesa

Rady Ministrów (16477),

120) posła Roberta Telusa oraz grupy posłów

121) posła Łukasza Zbonikowskiego w sprawie

szych, na temat alternatywnych terapii lekowych –

do ministra zdrowia (16479),

122) posła Łukasza Zbonikowskiego w sprawie

ruchomej – do ministra sprawiedliwości (16480),

123) posła Łukasza Zbonikowskiego w sprawie

nia kamer monitoringu – do ministra spraw we-

wnętrznych (16481),

124) posła Andrzeja Bętkowskiego w sprawie ko-

125) posła Michała Jacha w sprawie realizowania

obronnych Rzeczypospolitej Polskiej – do ministra

obrony narodowej (16483),

126) poseł Jadwigi Wiśniewskiej w sprawie zagro-

żenia pozbawieniem części mieszkańców pow. nowo-

sądeckiego dostępu do cyfrowego sygnału telewizyj-

127) posła Zbigniewa Chmielowca w sprawie

ograniczenia dostępu do becikowego – do ministra

128) posła Zbigniewa Chmielowca w sprawie

przygotowanego projektu nowelizacji ustawy o podat-

– do ministra finansów (16486),

129) posła Zbigniewa Chmielowca w sprawie re-

130) posła Roberta Kołakowskiego w sprawie

przemysłowych elektrowni wiatrowych – do prezesa

131) posłów Krzysztofa Gadowskiego i Tomasza

nistra edukacji narodowej (16489),

132) poseł Małgorzaty Pępek w sprawie wyłącze-

nia z ruchu linii kolejowych na odcinkach Sucha

Beskidzka – Żywiec oraz Bielsko Biała – Wadowice

– Kalwaria Lanckorona w ramach tzw. optymalizacji

133) posła Romana Kaczora w sprawie konieczności

134) poseł Zofii Czernow w sprawie prac legisla-

cyjnych dotyczących tzw. odwróconej hipoteki – do

135) poseł Małgorzaty Pępek w sprawie ustalenia

mie decyzji administracyjnej – do ministra admini-

136) poseł Danuty Pietraszewskiej w sprawie po-

skich w roku 2020 – do ministra sportu i turystyki

(16494),

137) poseł Danuty Pietraszewskiej w sprawie nie-

przestrzegania ustaw i rozporządzeń resortowych

wentaryzacji powykonawczej przewodów podziem-

nych sieci uzbrojenia terenu i związanych z nimi urzą-

138) posła Killiona Munyamy w sprawie udostęp-

niania informacji gospodarczych i wymiany danych

gospodarczych – do ministra gospodarki (16496),

139) posła Leszka Aleksandrzaka w sprawie pil-

skiej (16497),

140) posła Artura Górskiego w sprawie wsparcia

edukacji w szkołach i klasach z polskim językiem na-

uczania na Ukrainie – do ministra edukacji narodo-

wej (16498),

141) posła Witolda Klepacza w sprawie fatalnego

stanu infrastruktury kolejowej – do ministra trans-

142) posła Witolda Klepacza w sprawie roszczeń

sa Rady Ministrów (16500),

143) posła Witolda Klepacza w sprawie zarządza-

nia terenem byłego garnizonu w Mierzęcicach przez

144) posła Józefa Rackiego w sprawie zakupu

morskiej (16502),

6

145) posła Zbigniewa Włodkowskiego w sprawie

projektu założeń ustawy o poprawie warunków świad-

go w części dotyczącej likwidacji bibliotek szkolnych

146) posła Jerzego Polaczka w sprawie drastycz-

nych zaniedbań we wdrażaniu aktów wykonawczych

do ustawy Prawo lotnicze – do prezesa Rady Mini-

strów (16504),

w Krzeszowie – do ministra zdrowia (16505),

148) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

ności w Krakowie – do ministra zdrowia (16506),

149) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

nitarną Sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia w Kra-

kowie – do ministra zdrowia (16507),

150) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

morskiej (16508),

151) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

(16509),

152) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

pracowników spółki PKP Szybka Kolej – do ministra

153) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

pracowników spółki PKP InterCity – do ministra trans-

skiej (16512),

pracowników spółki PKP Energetyka SA – do mini-

(16513),

pracowników spółki PKP LHS sp. z o.o. – do ministra

skiej (16516),

159) posłów Jarosława Górczyńskiego i Piotra

społecznej (16517),

160) posłów Jarosława Górczyńskiego i Piotra

kaniowych powstałych z zasobów mieszkaniowych

spółdzielni mieszkaniowych – do ministra transpor-

161) posła Jacka Kwiatkowskiego w sprawie li-

kwidacji laboratoriów w niektórych powiatowych sta-

cjach sanitarno-epidemiologicznych – do ministra

zdrowia (16519),

162) posła Jacka Kwiatkowskiego w sprawie al-

ternatywnych zajęć etyki w przedszkolach – do mi-

163) posła Jacka Kwiatkowskiego w sprawie szpi-

tala ortopedycznego w Jabłonnie – do ministra zdro-

wia (16521),

164) posła Jacka Kwiatkowskiego w sprawie postę-

powań egzekucyjnych na przykładzie poznańskich

sądów – do ministra sprawiedliwości (16522),

165) posła Jacka Kwiatkowskiego w sprawie po-

miaru prędkości przez fotoradary – do ministra trans-

166) posła Jacka Kwiatkowskiego w sprawie brod-

tecznej opieki medycznej – do ministra zdrowia

(16524),

167) posła Jacka Kwiatkowskiego w sprawie ży-

wienia dzieci w stołówkach szkolnych lub przez ze-

wnętrzne firmy cateringowe – do ministra edukacji

narodowej (16525),

168) posła Jacka Kwiatkowskiego w sprawie do-

datkowych gratyfikacji za zobowiązywanie się do ko-

rzystania przez szkoły z podręczników określonego

wydawcy – do ministra edukacji narodowej (16526),

169) posła Jacka Kwiatkowskiego w sprawie bra-

ku dostępu do łóżek internistycznych dla pacjentów

– do ministra zdrowia (16527),

170) posła Jacka Kwiatkowskiego w sprawie Pań-

stwowego Ratownictwa Medycznego na przykładzie

zdrowia (16528),

171) posła Jacka Kwiatkowskiego w sprawie opłat

środowiska (16529),

172) posła Jacka Kwiatkowskiego w sprawie nie-

udzielania realnej pomocy dzieciom i młodzieży nie-

dożywionym w woj. wielkopolskim przez Minister-

skiej Fundacji Pomocy Dzieciom „Maciuś” – do mi-

7

wartych w nim współczynników przeliczeniowych

174) posła Dawida Jackiewicza w sprawie podej-

egzaminu dojrzałości – do ministra sprawiedliwości

(16532),

175) posła Łukasza Gibały w sprawie konieczno-

ści zapewnienia uczciwej konkurencji pomiędzy pod-

miotami gospodarczymi prowadzącymi działalność

w krajowym transporcie drogowym – do ministra trans-

176) poseł Iwony Śledzińskiej-Katarasińskiej

w sprawie odpowiedzialności za bezumowne korzy-

177) poseł Józefy Hrynkiewicz w sprawie zasad

178) poseł Józefy Hrynkiewicz w sprawie podstaw

sowania zabiegów zapłodnienia pozaustrojowego (in

vitro) – do ministra zdrowia (16536),

179) poseł Józefy Hrynkiewicz w sprawie zwolnie-

nia ze służby przewodniczącego ZZ Celnicy PL – do

ministra finansów (16537),

funkcjonowania składowiska odpadów w Linowie –

do ministra środowiska (16538),

181) poseł Jadwigi Wiśniewskiej w sprawie plano-

wanego podwyższenia wartości mienia, od której

nistra sprawiedliwości (16539),

182) posła Szymona Giżyńskiego w sprawie pisma

nych elektronicznych – do ministra zdrowia (16540),

183) posła Szymona Giżyńskiego w sprawie pla-

nowanej przez Komendę Główną Policji w Warszawie

likwidacji izby dziecka w Częstochowie – do ministra

spraw wewnętrznych (16541),

184) posła Szymona Giżyńskiego w sprawie wy-

powiedzi dotyczącej ewentualnego zwrotu przez Ro-

zagranicznych (16542),

jęć komorniczych – do ministra sprawiedliwości (16543),

186) poseł Anny Nemś w sprawie martwych prze-

pisów zawartych w obowiązującej ustawie Kodeks pra-

187) poseł Anny Nemś w sprawie konieczności

przestępstw – do ministra sprawiedliwości (16545),

188) poseł Anny Nemś w sprawie wzrastającej licz-

by różnego rodzaju przestępstw bankowych w Polsce

– do ministra sprawiedliwości (16546),

189) posła Roberta Wardzały w sprawie metod le-

czenia próchnicy zębów u dzieci – do ministra zdro-

wia (16547),

190) posła Krzysztofa Kwiatkowskiego w sprawie

nowelizacji ustawy o weteranach działań poza gra-

nicami państwa – do ministra obrony narodowej

(16548),

191) posłów Marka Krząkały i Jarosława Pięty

darki (16549),

wie rosnącego zadłużenia polskich rodzin w paraban-

kach – do ministra finansów (16550),

wie oferty programowej uczelni wyższych – do mini-

wie problemu rosnącego niżu demograficznego – do

wie złego stanu uzębienia dzieci i młodzieży – do mi-

wie przedmiotowego traktowania pacjentów przez

niektóre placówki medyczne – do ministra zdrowia

(16554),

197) posła Mieczysława Golby w sprawie podjęcia

istotny interes społeczny – do ministra sportu i tury-

styki oraz ministra obrony narodowej (16555),

198) posła Mieczysława Golby w sprawie wprowa-

ty z własnych gospodarstw – do ministra rolnictwa

199) posła Jerzego Rębka w sprawie świadczeń

200) poseł Magdaleny Gąsior-Marek w sprawie

chore psychicznie – do ministra zdrowia (16558),

201) posłów Henryka Smolarza i Zbigniewa Włod-

kowskiego w sprawie problemów polskiego rynku

(16559),

202) posłanek Beaty Małeckiej-Libery i Beaty

skiej (16560),

203) posła Krzysztofa Borkowskiego w sprawie

8

go Beef-Beef sp. z o.o. – do ministra rolnictwa i rozwo-

204) posła Łukasza Borowiaka w sprawie udzie-

lenia dotacji na przeprowadzenie rekonstrukcji Mo-

stu Kamiennego w Kaliszu – do ministra kultury i dzie-

205) posła Łukasza Borowiaka w sprawie postu-

latów zmian w ustawie Prawo zamówień publicznych

206) posła Łukasza Borowiaka w sprawie nie-

uczciwych praktyk stosowanych przez firmy wydaw-

nicze – do prezesa Rady Ministrów (16564),

207) posła Łukasza Borowiaka w sprawie jakości

nego – do ministra sportu i turystyki (16565),

208) posła Łukasza Borowiaka w sprawie moder-

nizacji komisariatów Policji w regionie leszczyńskim

– do ministra spraw wewnętrznych (16566),

209) posła Łukasza Borowiaka w sprawie budowy

ska Górka w woj. wielkopolskim – do ministra rolni-

ctwa i rozwoju wsi oraz ministra środowiska (16567),

210) posła Łukasza Borowiaka w sprawie czę-

211) posła Józefa Lassoty w sprawie ograniczenia

tury – do ministra spraw wewnętrznych (16569),

212) posła Józefa Lassoty w sprawie zlecania

ministra sprawiedliwości (16570),

213) posła Józefa Lassoty w sprawie bierności in-

stytucji kontrolnych w zakresie ochrony interesów

ników w obrocie nieruchomościami – do prezesa

Rady Ministrów (16571),

214) posła Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie

(16572),

215) posłów Anny Bańkowskiej i Tadeusza Toma-

szewskiego w sprawie polskiego rzemiosła – do pre-

zesa Rady Ministrów (16573),

216) posła Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie

kładów Przemysłu Sklejek – do ministra skarbu pań-

stwa (16574),

217) posła Grzegorza Adama Woźniaka w sprawie

którego nie zapłacił sprzedający – do ministra finan-

sów (16575),

218) posła Grzegorza Adama Woźniaka w sprawie

morskiej (16576),

219) posła Marka Wójcika w sprawie mechanizmu

dusze emerytalne – do ministra finansów (16577),

220) posła Marka Wójcika w sprawie uproszczenia

dzialnością przez Internet – do ministra sprawiedli-

wości (16578),

wie procederu wyłudzania podatku VAT na rynku

dystrybucji stali w Polsce – do ministra finansów

(16579),

222) poseł Gabrieli Masłowskiej oraz grupy po-

dowych przez najemców i ich następców prawnych

– do ministra skarbu państwa (16580),

223) posłów Dawida Jackiewicza i Adama Kwiat-

kowskiego w sprawie działań nowego prezesa PLL

224) posłów Dawida Jackiewicza i Adama Kwiat-

kowskiego w sprawie obsługi handlingowej PLL LOT

225) posłów Dawida Jackiewicza i Adama Kwiat-

konywanych przez PLL LOT przez spółkę Eurolot

– do ministra skarbu państwa (16583),

226) posłów Dawida Jackiewicza i Adama Kwiat-

kowskiego w sprawie wyników finansowych PLL

(16584),

227) posła Adama Kwiatkowskiego w sprawie do-

tacji przyznanej Fundacji Pomoc Polakom na Wscho-

(16585),

228) posła Adama Kwiatkowskiego w sprawie rad

dyplomatycznych – do ministra spraw zagranicznych

(16586),

229) posłów Piotra Zgorzelskiego i Jarosława

Górczyńskiego w sprawie projektu ustawy o zmianie

środowiska (16587),

230) posłów Piotra Zgorzelskiego i Jarosława

231) posła Macieja Orzechowskiego w sprawie

zmian podręczników szkolnych – do ministra eduka-

232) posła Macieja Orzechowskiego w sprawie re-

gulacji prawnych dotyczących e-papierosów – do mi-

nistra zdrowia (16590),

233) posła Macieja Orzechowskiego w sprawie

bilitacji – do ministra zdrowia (16591),

234) posła Macieja Orzechowskiego w sprawie

promowania polskiego mięsa – do ministra rolnictwa

235) posła Macieja Orzechowskiego w sprawie

zmian w urzędach skarbowych – do ministra finan-

sów (16593),

236) posła Macieja Orzechowskiego w sprawie

9

ków placówek samorządowych – do ministra admini-

237) posła Macieja Orzechowskiego oraz grupy

(16595),

238) posła Macieja Orzechowskiego oraz grupy

(16596),

239) posła Macieja Orzechowskiego oraz grupy

wie marnowania z powodu opodatkowania ogromnej

ministra finansów (16598),

wie regulacji kwestii własności schronów, w szcze-

gólności elementów infrastruktury z nimi związa-

wie planowanego wprowadzenia solidarnej odpowie-

dzialności odbiorcy i dostawcy za zaległości podatko-

(16600),

dzy Krakowem a Katowicami – do ministra trans-

ny przeciwpożarowej – do ministra finansów (16602),

245) posła Artura Gierady oraz grupy posłów

Państwowe oraz jej odbiorców – do ministra środowi-

ska (16603),

wie importu biomasy spoza Unii Europejskiej oraz

ważonego rozwoju – do ministra gospodarki (16604),

247) posłanek Agnieszki Hanajczyk i Ewy Drozd

sprawie niewystarczającej liczby oddziałów geriatrycz-

249) posłanek Agnieszki Hanajczyk i Ewy Drozd

morskiej (16607),

250) poseł Elżbiety Achinger w sprawie ustano-

wienia przepisów przejściowych do ustawy o kierują-

251) posła Witolda Waszczykowskiego w sprawie

252) posła Tadeusza Tomaszewskiego oraz grupy

mu Fundusz Inicjatyw Obywatelskich na lata 2014–

253) posłów Anny Bańkowskiej i Tadeusza Toma-

szewskiego w sprawie nowych kryteriów ustawowych

254) posła Tadeusza Tomaszewskiego oraz grupy

we – do ministra sportu i turystyki (16612),

255) posła Tadeusza Tomaszewskiego oraz grupy

sportu powszechnego – do ministra sportu i turystyki

(16613),

256) posła Tadeusza Tomaszewskiego oraz grupy

duszu Rozwiązywania Problemów Hazardowych – do

ministra zdrowia (16614),

257) posła Tadeusza Tomaszewskiego oraz grupy

nansowanie inwestycji sportowych w woj. wielkopol-

skim – do ministra sportu i turystyki (16615),

258) posła Tadeusza Tomaszewskiego oraz grupy

ckim – do ministra sportu i turystyki (16616),

259) posła Tadeusza Tomaszewskiego oraz grupy

260) posła Tadeusza Tomaszewskiego oraz grupy

261) posła Tadeusza Tomaszewskiego oraz grupy

– do ministra sportu i turystyki (16619),

262) posła Tadeusza Tomaszewskiego oraz grupy

– do ministra sportu i turystyki (16620),

263) posła Tadeusza Tomaszewskiego oraz grupy

– do ministra sportu i turystyki (16621),

264) posła Tadeusza Tomaszewskiego oraz grupy

morskim – do ministra sportu i turystyki (16622),

10

265) posła Tadeusza Tomaszewskiego oraz grupy

– do ministra sportu i turystyki (16623),

266) posła Tadeusza Tomaszewskiego oraz grupy

– do ministra sportu i turystyki (16624),

267) posła Tadeusza Tomaszewskiego oraz grupy

268) posła Tadeusza Tomaszewskiego oraz grupy

krzyskim – do ministra sportu i turystyki (16626),

269) posła Tadeusza Tomaszewskiego oraz grupy

sko-mazurskim – do ministra sportu i turystyki

(16627),

270) posła Tadeusza Tomaszewskiego oraz grupy

271) posła Tadeusza Tomaszewskiego oraz grupy

do ministra sportu i turystyki (16629),

272) posła Tadeusza Tomaszewskiego oraz grupy

– do ministra sportu i turystyki (16630),

273) posła Macieja Banaszaka oraz grupy posłów

rejestrujących – do ministra transportu, budowni-

ku – do ministra zdrowia (16632),

rium Uzdrowiskowe „Grażyna” w Ciechocinku – do

ministra zdrowia (16633),

wy Szpital Uzdrowiskowy w Ciechocinku – do mini-

zdrowia (16635),

278) posła Krzysztofa Kłosowskiego oraz grupy

nu inwestycji drogowych – do ministra transportu,

279) posła Tomasza Makowskiego oraz grupy po-

tamentów Ministerstwa Spraw Wewnętrznych – do

280) posła Tomasza Makowskiego oraz grupy po-

tamentów Ministerstwa Transportu, Budownictwa

281) posła Tomasza Makowskiego oraz grupy po-

tamentów Ministerstwa Zdrowia – do ministra zdro-

wia (16639),

282) posła Tomasza Makowskiego oraz grupy po-

tamentów Ministerstwa Środowiska – do ministra

środowiska (16640),

283) posła Tomasza Makowskiego oraz grupy po-

tamentów Ministerstwa Sprawiedliwości – do mini-

284) posła Tomasza Makowskiego oraz grupy po-

tamentów Ministerstwa Spraw Zagranicznych – do

285) posła Tomasza Makowskiego oraz grupy po-

286) posła Tomasza Makowskiego oraz grupy po-

287) posła Tomasza Makowskiego oraz grupy po-

11

dodatków specjalnych, trzynastek) kierownictwa,

tamentów Ministerstwa Rozwoju Regionalnego – do

288) posła Tomasza Makowskiego oraz grupy po-

tamentów Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi –

289) posła Tomasza Makowskiego oraz grupy po-

tamentów Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej

290) posła Tomasza Makowskiego oraz grupy po-

tamentów Ministerstwa Obrony Narodowej – do mi-

291) posła Tomasza Makowskiego oraz grupy po-

tamentów Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyż-

(16649),

292) posła Tomasza Makowskiego oraz grupy po-

dowego (16650),

293) posła Tomasza Makowskiego oraz grupy po-

tamentów Ministerstwa Gospodarki – do ministra

gospodarki (16651),

294) posła Tomasza Makowskiego oraz grupy po-

tamentów Ministerstwa Edukacji Narodowej – do

295) posła Tomasza Makowskiego oraz grupy po-

tamentów Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji

296) posła Tomasza Makowskiego oraz grupy po-

tamentów Ministerstwa Finansów – do ministra fi-

nansów (16654),

297) posła Piotra Polaka w sprawie terminu zło-

żenia przez zainteresowany podmiot wniosku o spo-

rządzenie raportu o oddziaływaniu na środowisko –

do ministra środowiska (16655),

298) poseł Barbary Bartuś w sprawie wprowadze-

nia zbiorowej odpowiedzialności z tytułu podatku

299) poseł Barbary Bartuś w sprawie podwyżki

300) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie sy-

301) posła Waldemara Andzela oraz grupy posłów

302) posłanek Marii Nowak i Gabrieli Masłow-

(16660),

303) poseł Jolanty Szczypińskiej w sprawie skut-

ków zmian przepisów wprowadzonych ustawą z dnia

304) poseł Jolanty Szczypińskiej w sprawie kosz-

tów działania Rady Gospodarczej powołanej przez

sa Rady Ministrów (16662),

305) poseł Jolanty Szczypińskiej w sprawie po-

działu środków na zwalczanie skutków bezrobocia

306) posła Adama Rogackiego w sprawie udziele-

nia dotacji w ramach programu „Dziedzictwo kultu-

rowe” na naprawę Mostu Kamiennego w Kaliszu – do

307) posła Adama Rogackiego w sprawie likwida-

cji poradni ginekologiczno-położniczej będącej w struk-

turach Zespołu Zakładów Opieki Zdrowotnej w Ostrze-

szowie – do ministra zdrowia (16665),

308) posła Witolda Czarneckiego w sprawie zmian

wania przestrzennego gm. Orchowo w części doty-

czącej Powidzkiego Parku Krajobrazowego – do mi-

nistra środowiska (16666),

309) posła Witolda Czarneckiego w sprawie prob-

lemów z ustaleniem miejsca zamieszkania oraz wy-

310) posłów Przemysława Wiplera i Dawida Ja-

ckiewicza w sprawie sprzedaży udziałów Skarbu Pań-

stwa w spółce Presspublica oraz prywatyzacji Przed-

siębiorstwa Wydawniczego Rzeczpospolita SA – do

ministra skarbu państwa (16668),

311) poseł Bożeny Szydłowskiej w sprawie infor-

macji o planowanym nowym systemie wspierania

skiej (16669),

12

312) poseł Bożeny Szydłowskiej w sprawie projek-

tu rozporządzenia ministra zdrowia w sprawie sposo-

bu ustalenia minimalnych norm zatrudnienia pielęg-

dących przedsiębiorcami wydanego na podstawie de-

313) poseł Bożeny Szydłowskiej w sprawie wpro-

morskiej (16671),

314) poseł Bożeny Szydłowskiej w sprawie wpro-

czących dotacji celowych na przedszkola publiczne

znańskim – do ministra edukacji narodowej (16672),

wie ustalenia aktualnego statusu procedowanego

– do prezesa Rady Ministrów (16673),

316) posła Tomasza Latosa w sprawie rosnących

317) posła Tomasza Latosa w sprawie kryzysu

ju – do ministra gospodarki (16675),

318) posła Tomasza Latosa w sprawie wypowiedzi

stra sprawiedliwości (16676),

319) posła Tomasza Latosa w sprawie nadwykonań

320) posłów Tomasza Makowskiego i Małgorzaty

zachstanu – do ministra spraw zagranicznych (16678),

321) posła Adama Rybakowicza w sprawie szpita-

la w Łomży – do ministra zdrowia (16679),

322) posła Adama Rybakowicza w sprawie szpita-

la w Kolnie – do ministra zdrowia (16680),

323) posła Adama Rybakowicza w sprawie szpita-

la w Hajnówce – do ministra zdrowia (16681),

324) posła Adama Rybakowicza w sprawie szpita-

la w Wysokiem Mazowieckiem – do ministra zdrowia

(16682),

325) posła Adama Rybakowicza w sprawie Szpi-

tala Wojewódzkiego w Suwałkach – do ministra zdro-

wia (16683),

326) posła Adama Rybakowicza w sprawie szpita-

la wojewódzkiego w Białymstoku – do ministra zdro-

wia (16684),

327) posła Adama Rybakowicza w sprawie szpita-

la SP DSK w Białymstoku – do ministra zdrowia

(16685),

328) posła Adama Rybakowicza w sprawie szpita-

la w Siemiatyczach – do ministra zdrowia (16686),

329) posła Adama Rybakowicza w sprawie szpita-

la w Zambrowie – do ministra zdrowia (16687),

330) posła Adama Rybakowicza w sprawie szpita-

la w Dąbrowie Białostockiej – do ministra zdrowia

(16688),

331) posła Adama Rybakowicza w sprawie szpita-

la w Ciechanowcu – do ministra zdrowia (16689),

332) posła Adama Rybakowicza w sprawie szpita-

la w Bielsku Podlaskim – do ministra zdrowia

(16690),

333) posła Adama Rybakowicza w sprawie szpita-

la SPZOZ w Augustowie – do ministra zdrowia

(16691),

334) posła Adama Rybakowicza w sprawie szpita-

la w Sejnach – do ministra zdrowia (16692),

335) posła Adama Rybakowicza w sprawie szpita-

la w Mońkach – do ministra zdrowia (16693),

336) posła Adama Rybakowicza w sprawie szpita-

la miejskiego w Białymstoku – do ministra zdrowia

(16694),

337) posła Adama Rybakowicza w sprawie szpita-

la w Grajewie – do ministra zdrowia (16695),

338) posła Adama Rybakowicza w sprawie szpita-

la w Sokółce – do ministra zdrowia (16696),

339) posłów Adama Rybakowicza i Tomasza Ma-

stwo Obsługi Inwestycji w Białymstoku należącej do

Skarbu Państwa – do ministra administracji i cyfry-

zacji (16697),

340) posłów Adama Rybakowicza i Tomasza Ma-

stwo Geologiczne Budownictwa Wodnego Hydrogeo

341) posłów Adama Rybakowicza i Tomasza Ma-

Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Usługowe Presbet

liwości (16699),

342) posłów Adama Rybakowicza i Tomasza Ma-

Przedsiębiorstwo Przemysłowo-Montażowe Pomet

liwości (16700),

343) posłów Adama Rybakowicza i Tomasza Ma-

sprawiedliwości (16701),

344) posłów Adama Rybakowicza i Tomasza Ma-

leżącej do Skarbu Państwa – do ministra sprawiedli-

wości (16702),

345) posłów Adama Rybakowicza i Tomasza Ma-

siębiorstwo Wielobranżowe Agot należącej do Skarbu

346) posłów Adama Rybakowicza i Tomasza Ma-

wek Przedsiębiorstwo Państwowe należącej do Skar-

bu Państwa – do ministra sprawiedliwości (16704),

347) posłów Adama Rybakowicza i Tomasza Ma-

13

348) posłów Adama Rybakowicza i Tomasza Ma-

nictwo Okrętowe w Gdyni należącej do Skarbu Pań-

349) posłów Adama Rybakowicza i Tomasza Ma-

350) posłów Adama Rybakowicza i Tomasza Ma-

rstwo Państwowe w Strzelcach Opolskich należącej

(16708),

351) posłów Adama Rybakowicza i Tomasza Ma-

stwo Państwowe Gardia należącej do Skarbu Pań-

352) posłów Adama Rybakowicza i Tomasza Ma-

353) posłów Adama Rybakowicza i Tomasza Ma-

354) posłów Adama Rybakowicza i Tomasza Ma-

stwo Zaopatrzenia i Handlu Państwowej Komunika-

cji Samochodowej w Bydgoszczy należącej do Skarbu

355) posłów Adama Rybakowicza i Tomasza Ma-

szkodliwiania Odpadów Promieniotwórczych w Ot-

wocku – Świerku należącej do Skarbu Państwa – do

ministra gospodarki (16713),

356) posłów Adama Rybakowicza i Tomasza Ma-

357) posłów Adama Rybakowicza i Tomasza Ma-

358) posłów Adama Rybakowicza i Tomasza Ma-

359) posłów Adama Rybakowicza i Tomasza Ma-

Przedsiębiorstwo Odzieżowe Rakon w Raciborzu na-

wości (16717),

360) posłów Adama Rybakowicza i Tomasza Ma-

siębiorstwo Odzieżowe w Sieradzu należącej do Skarbu

361) posła Adama Rybakowicza w sprawie kondy-

362) posła Adama Rybakowicza w sprawie kondy-

363) posła Adama Rybakowicza w sprawie kondy-

cji spółki Elmech-Baupol Polska SA należącej do

(16721),

364) posła Adama Rybakowicza w sprawie kondy-

cji spółki Drogowa Trasa Średnicowa SA należącej

(16722),

365) posła Adama Rybakowicza w sprawie kondycji

366) posła Adama Rybakowicza w sprawie kondy-

cji spółki Częstochowska Specjalna Strefa Ekono-

367) posła Adama Rybakowicza w sprawie kondy-

368) posła Adama Rybakowicza w sprawie kondy-

369) posła Adama Rybakowicza w sprawie kondy-

cji spółki Budopol-Delta sp. z o.o. należącej do Skarbu

370) posła Adama Rybakowicza w sprawie kondy-

cji spółki Warszawski Rolno-Spożywczy Rynek Hur-

towy SA należącego do Skarbu Państwa – do mini-

371) posła Adama Rybakowicza w sprawie kondy-

państwa (16729),

372) posła Adama Rybakowicza w sprawie kondy-

373) posła Adama Rybakowicza w sprawie kondy-

cji spółki Krakowska Fabryka Mydła C. Śmiechow-

374) posła Adama Rybakowicza w sprawie kondy-

375) posła Adama Rybakowicza w sprawie kondy-

cji spółki Mazowiecka Specjalna Strefa Ekonomiczna

376) posła Adama Rybakowicza w sprawie kondy-

cji spółki Metron-Akwa sp. z o.o. należącej do Skarbu

377) posła Adama Rybakowicza w sprawie kondy-

cji spółki Metron-System sp. z o.o. należącej do Skar-

378) posła Adama Rybakowicza w sprawie kondy-

14

państwa (16736),

379) posła Adama Rybakowicza w sprawie kondy-

cji spółki Międzynarodowe Targi Poznańskie sp. z o.o.

państwa (16737),

380) posła Adama Rybakowicza w sprawie kondy-

381) posła Adama Rybakowicza w sprawie kondy-

382) posła Adama Rybakowicza w sprawie kondy-

cji spółki Unimor Radiocom sp. z o.o. należącej do

(16740),

383) posła Adama Rybakowicza w sprawie kondy-

państwa (16741),

384) posła Adama Rybakowicza w sprawie kondy-

(16742),

385) posła Adama Rybakowicza w sprawie kondy-

cji spółki Textilimpex sp. z o.o. należącej do Skarbu

386) posła Adama Rybakowicza w sprawie kondy-

cji spółki Śląski Rynek Rolno-Przemysłowy SA w Bę-

387) posła Adama Rybakowicza w sprawie kondy-

388) posła Adama Rybakowicza w sprawie kondy-

cji spółki Fabryka Szlifierek FAS – Głowno sp. z o.o.

państwa (16746),

389) posła Adama Rybakowicza w sprawie kondy-

cji spółki Górnośląska Agencja Promocji Przedsię-

390) posła Adama Rybakowicza w sprawie kondy-

391) posła Adama Rybakowicza w sprawie kondy-

392) posła Adama Rybakowicza w sprawie kondy-

cji Nadwiślańskiej Spółki Mieszkaniowej sp. z o.o.

państwa (16750),

393) posła Adama Rybakowicza w sprawie kondy-

cji spółki Rolno-Przemysłowy Rynek Hurtowy Giełda

394) posła Adama Rybakowicza w sprawie kondy-

cji spółki Zarząd Morskich Portów Szczecin i Świno-

395) posła Adama Rybakowicza w sprawie kondy-

cji spółki Zakłady Tworzyw Sztucznych Pronit SA

państwa (16753),

396) posła Adama Rybakowicza w sprawie kondy-

cji spółki Zakłady Tekstylno-Konfekcyjne Teofilów SA

państwa (16754),

397) posła Adama Rybakowicza w sprawie kondy-

cji spółki Zakłady Mechanizmów Precyzyjnych Me-

398) posła Adama Rybakowicza w sprawie kondy-

cji spółki Zarząd Morskiego Portu Gdańsk SA nale-

stwa (16756),

399) posła Adama Rybakowicza w sprawie kondy-

stwa (16757),

400) posła Adama Rybakowicza w sprawie kondy-

stwa (16758),

401) posła Adama Rybakowicza w sprawie kondycji

402) posła Adama Rybakowicza w sprawie kondy-

stwa (16760),

403) posła Adama Rybakowicza w sprawie kondy-

cji spółki Przedsiębiorstwo Przemysłu Bawełnianego

404) posła Adama Rybakowicza w sprawie kondy-

405) posła Adama Rybakowicza w sprawie kondy-

406) posła Adama Rybakowicza w sprawie kondy-

407) posła Adama Rybakowicza w sprawie kondy-

cji spółki Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo

408) posła Adama Rybakowicza w sprawie kondy-

409) posła Adama Rybakowicza w sprawie kondy-

cji spółki PGE Polska Grupa Energetyczna SA nale-

stwa (16767),

410) posła Adama Rybakowicza w sprawie kondy-

cji spółki Opolska Giełda Rolno-Towarowa SA nale-

stwa (16768),

15

411) posłów Adama Rybakowicza i Tomasza Ma-

stwo Budownictwa Przemysłowego Petrobudowa na-

412) posła Wojciecha Szaramy w sprawie podej-

rzenia naruszenia prawa do prywatności i ustawy

wania portalu udostępniającego dane o właścicielach

hipotecznych – do ministra sprawiedliwości (16770),

413) posła Marka Gosa w sprawie stosowania

czeń społecznych oraz informacji, jakiej może żądać

dzoną przez ZUS kontrolą w przedsiębiorstwie

414) poseł Teresy Piotrowskiej w sprawie zbycia

nr 2 SA w Bydgoszczy – do ministra obrony narodo-

wej (16772),

415) poseł Teresy Piotrowskiej w sprawie rozdzia-

łu środków finansowych Ministerstwa Kultury i Dzie-

dzictwa Narodowego w ramach programu „Dziedzi-

ctwo kulturowe – ochrona zabytków” – do ministra

416) poseł Teresy Piotrowskiej w sprawie realiza-

417) posła Wojciecha Zubowskiego oraz grupy po-

słów w sprawie uruchomienia stałego dalekobieżnego

lona Góra – Szczecin – do ministra transportu, bu-

418) posła Wojciecha Zubowskiego oraz grupy po-

419) posłów Marzeny Machałek i Adama Lipiń-

skiego w sprawie niezwłocznej realizacji budowy no-

wego bloku energetycznego w Elektrowni Turów – do

ministra gospodarki (16777),

420) posłów Marzeny Machałek i Adama Lipiń-

skiego w sprawie trudnej sytuacji polskiego przemy-

słu energetycznego opartego na węglu brunatnym

Ministrów (16778),

średnicową z autostradą A4 – do ministra transpor-

422) poseł Marii Nowak w sprawie nazbyt czę-

stych i nieuzasadnionych zmian w treści podręczni-

ków i konsekwencji tego faktu – do ministra edukacji

narodowej (16780),

423) poseł Małgorzaty Niemczyk w sprawie rozli-

424) poseł Małgorzaty Niemczyk w sprawie sytu-

acji polskiego curlingu oraz nieprawidłowości w Pol-

styki (16782),

425) poseł Małgorzaty Niemczyk w sprawie zmia-

nowanych w ZUS oraz zasad finansowania świadczeń

ubezpieczeni – do ministra zdrowia (16783),

426) poseł Małgorzaty Niemczyk w sprawie kie-

runku polityki energetycznej Polski – do ministra

gospodarki (16784),

427) poseł Zofii Ławrynowicz w sprawie grupy

rozwoju regionalnego (16785),

428) poseł Zofii Ławrynowicz w sprawie specjal-

nych stref ekonomicznych – do ministra finansów

oraz ministra gospodarki (16786),

429) poseł Zofii Ławrynowicz w sprawie emerytur

wojskowych – do ministra obrony narodowej (16787),

430) poseł Zofii Ławrynowicz w sprawie propozy-

cji obniżenia wysokości odpisu na fundusz socjalny

emerytów i rencistów mundurowych – do ministra

spraw wewnętrznych (16788),

431) poseł Zofii Ławrynowicz w sprawie oddawa-

nia krwi przez osadzonych – do ministra zdrowia

(16789),

432) posła Krzysztofa Tchórzewskiego w sprawie

elektrowni wiatrowych – do ministra środowiska

oraz ministra sprawiedliwości (16790),

433) posła Krzysztofa Tchórzewskiego w sprawie

434) posła Roberta Biedronia w sprawie raportu

prawicowych środowisk – do prezesa Rady Ministrów

(16792),

435) posła Adama Rybakowicza w sprawie Ko-

mendy Powiatowej Policji w Augustowie – do mini-

stra spraw wewnętrznych (16793),

436) posła Adama Rybakowicza w sprawie Komi-

sariatu Policji w Dąbrowie Białostockiej – do mini-

stra spraw wewnętrznych (16794),

437) posła Adama Rybakowicza w sprawie Ko-

– do ministra spraw wewnętrznych (16795),

438) posła Adama Rybakowicza w sprawie Ko-

mendy Powiatowej Policji w Sokółce – do ministra

spraw wewnętrznych (16796),

439) posła Adama Rybakowicza w sprawie Ko-

mendy Powiatowej Policji w Sejnach – do ministra

spraw wewnętrznych (16797),

16

440) posła Adama Rybakowicza w sprawie Ko-

mendy Powiatowej Policji w Mońkach – do ministra

spraw wewnętrznych (16798),

441) posła Adama Rybakowicza w sprawie Ko-

mendy Powiatowej Policji w Hajnówce – do ministra

spraw wewnętrznych (16799),

442) posła Adama Rybakowicza w sprawie Ko-

mendy Powiatowej Policji w Grajewie – do ministra

spraw wewnętrznych (16800),

443) posła Adama Rybakowicza w sprawie Ko-

mendy Powiatowej Policji w Bielsku Podlaskim – do

ministra spraw wewnętrznych (16801),

444) posła Adama Rybakowicza w sprawie Rewi-

ru Dzielnicowych Komendy Miejskiej Policji w Łom-

ży – do ministra spraw wewnętrznych (16802),

445) posła Adama Rybakowicza w sprawie Ko-

mendy Miejskiej Policji w Suwałkach – do ministra

spraw wewnętrznych (16803),

446) posła Adama Rybakowicza w sprawie I Ko-

– do ministra spraw wewnętrznych (16804),

447) posła Adama Rybakowicza w sprawie Ko-

mendy Miejskiej Policji II Rewiru Dzielnicowych

Suwałki-Północ – do ministra spraw wewnętrznych

(16805),

448) posła Adama Rybakowicza w sprawie Ko-

mendy Miejskiej Policji w Białymstoku – do ministra

spraw wewnętrznych (16806),

449) posła Adama Rybakowicza w sprawie Ko-

mendy Miejskiej Policji w Łomży – do ministra spraw

wewnętrznych (16807),

450) posła Adama Rybakowicza w sprawie Poste-

runku Policji w Tykocinie – do ministra spraw we-

wnętrznych (16808),

451) posła Adama Rybakowicza w sprawie Poste-

runku Policji w Szypliszkach – do ministra spraw

wewnętrznych (16809),

452) posła Adama Rybakowicza w sprawie Poste-

runku Policji w Szypliszkach Rejon Służbowy w Je-

leniewie – do ministra spraw wewnętrznych (16810),

453) posła Adama Rybakowicza w sprawie Poste-

runku Policji w Sztabinie – do ministra spraw we-

wnętrznych (16811),

454) posła Adama Rybakowicza w sprawie Poste-

runku Policji w Szczuczynie – do ministra spraw we-

wnętrznych (16812),

455) posła Adama Rybakowicza w sprawie Poste-

wnętrznych (16813),

456) posła Adama Rybakowicza w sprawie Poste-

runku Policji w Rutce-Tartaku Rejonu Służbowego

w Wiżajnach – do ministra spraw wewnętrznych

(16814),

457) posła Adama Rybakowicza w sprawie Poste-

runku Policji w Rutce-Tartaku – do ministra spraw

wewnętrznych (16815),

458) posła Adama Rybakowicza w sprawie Poste-

runku Policji w Radziłowie – do ministra spraw we-

wnętrznych (16816),

459) posła Adama Rybakowicza w sprawie Poste-

runku Policji w Puńsku – do ministra spraw we-

wnętrznych (16817),

460) posła Adama Rybakowicza w sprawie Poste-

runku Policji w Piątnicy Poduchownej – do ministra

spraw wewnętrznych (16818),

461) posła Adama Rybakowicza w sprawie Poste-

runku Policji w Nurcu-Stacji – do ministra spraw

wewnętrznych (16819),

462) posła Adama Rybakowicza w sprawie Poste-

runku Policji w Narewce – do ministra spraw we-

wnętrznych (16820),

463) posła Adama Rybakowicza w sprawie Komi-

sariatu Policji w Łapach – do ministra spraw we-

wnętrznych (16821),

464) posła Adama Rybakowicza w sprawie Komi-

sariatu Policji w Choroszczy – do ministra spraw we-

wnętrznych (16822),

465) posła Adama Rybakowicza w sprawie Komi-

sariatu Policji w Zabłudowie – do ministra spraw we-

wnętrznych (16823),

466) posła Adama Rybakowicza w sprawie komi-

sariatu Policji w Surażu – do ministra spraw we-

wnętrznych (16824),

467) posła Adama Rybakowicza w sprawie Komi-

sariatu Policji w Wasilkowie – do ministra spraw we-

wnętrznych (16825),

468) posła Adama Rybakowicza w sprawie Ko-

mendy Powiatowej Policji w Siemiatyczach – do mi-

nistra spraw wewnętrznych (16826),

469) posła Adama Rybakowicza w sprawie Ko-

mendy Powiatowej Policji w Zambrowie – do ministra

spraw wewnętrznych (16827),

470) posła Adama Rybakowicza w sprawie Ko-

mendy Wojewódzkiej Policji w Białymstoku – do mi-

nistra spraw wewnętrznych (16828),

471) posła Adama Rybakowicza w sprawie II Ko-

skiej 65 – do ministra spraw wewnętrznych (16829),

472) posła Adama Rybakowicza w sprawie Poste-

runku Policji w Rutkach-Kossakach – do ministra

spraw wewnętrznych (16830),

473) posła Adama Rybakowicza w sprawie Poste-

runku Policji w Bakałarzewie – do ministra spraw

wewnętrznych (16831),

474) posła Adama Rybakowicza w sprawie Poste-

runku Policji w Bargłowie Kościelnym – do ministra

spraw wewnętrznych (16832),

475) posła Adama Rybakowicza w sprawie Poste-

runku Policji w Brańsku – do ministra spraw we-

wnętrznych (16833),

476) posła Adama Rybakowicza w sprawie Poste-

runku Policji w Ciechanowcu – do ministra spraw

wewnętrznych (16834),

477) posła Adama Rybakowicza w sprawie Poste-

runku Policji w Czeremsze – do ministra spraw we-

wnętrznych (16835),

478) posła Adama Rybakowicza w sprawie Poste-

runku Policji w Czyżewie-Osadzie – do ministra spraw

wewnętrznych (16836),

17

479) posła Adama Rybakowicza w sprawie Poste-

runku Policji w Dobrzyniewie Dużym – do ministra

spraw wewnętrznych (16837),

480) posła Adama Rybakowicza w sprawie Poste-

runku Policji w Filipowie – do ministra spraw we-

wnętrznych (16838),

481) posła Adama Rybakowicza w sprawie Poste-

runku Policji w Grodzisku – do ministra spraw we-

wnętrznych (16839),

482) posła Adama Rybakowicza w sprawie Poste-

runku Policji w Jaświłach – do ministra spraw we-

wnętrznych (16840),

483) posła Adama Rybakowicza w sprawie Poste-

runku Policji w Jedwabnem – do ministra spraw we-

wnętrznych (16841),

484) posła Adama Rybakowicza w sprawie Poste-

runku Policji w Juchnowcu Górnym – do ministra

spraw wewnętrznych (16842),

485) posła Adama Rybakowicza w sprawie Poste-

runku Policji w Knyszynie – do ministra spraw we-

wnętrznych (16843),

486) posła Adama Rybakowicza w sprawie Poste-

runku Policji w Korycinie – Punktu Przyjęć Intere-

santów w Janowie – do ministra spraw wewnętrz-

nych (16844),

487) posła Adama Rybakowicza w sprawie Poste-

runku Policji w Krynkach – do ministra spraw we-

wnętrznych (16845),

488) posła Adama Rybakowicza w sprawie Poste-

runku Policji w Drohiczynie – do ministra spraw we-

wnętrznych (16846),

489) posła Adama Rybakowicza w sprawie Poste-

runku Policji w Czarnej Białostockiej – do ministra

spraw wewnętrznych (16847),

490) posła Adama Rybakowicza w sprawie Poste-

runku Policji w Białowieży – do ministra spraw we-

wnętrznych (16848),

491) poseł Zofii Popiołek w sprawie Samodzielne-

go Publicznego Psychiatrycznego Zakładu Opiekuń-

czo-Leczniczego w Celejowie – do ministra zdrowia

(16849),

492) posła Jacka Świata w sprawie budowy ob-

wodnicy miasta Oławy – do ministra transportu, bu-

493) posła Jana Burego w sprawie indywidualne-

go wskaźnika zadłużenia dotyczącego budżetów jedno-

stek samorządu terytorialnego, wynikającego z art. 243

sów (16851),

494) posła Dariusza Jońskiego w sprawie budowy

drogi ekspresowej S14 – do ministra transportu, bu-

495) poseł Joanny Fabisiak w sprawie potrzeby

dowego zawartej w rozporządzeniu ministra edukacji

nistra edukacji narodowej (16853),

496) posła Łukasza Borowiaka w sprawie naduży-

497) posła Łukasza Borowiaka w sprawie możli-

skiej (16855),

498) posła Łukasza Borowiaka w sprawie pozy-

skiwania środków zewnętrznych na wspieranie ak-

499) posła Adama Kwiatkowskiego w sprawie pla-

nowanej lokalizacji Dzielnicowego Zakładu Oczysz-

czania w dzielnicy Włochy m.st. Warszawy – do pre-

zesa Rady Ministrów (16857),

500) posła Artura Górskiego w sprawie likwidacji

Szwecji – do ministra spraw zagranicznych (16858),

501) posła Macieja Małeckiego w sprawie niepra-

widłowości w systemie rezerwacji miejsc w pociągach

502) posła Przemysława Wiplera w sprawie funk-

cjonowania systemu podatkowego – do ministra fi-

nansów (16860),

503) posła Przemysława Wiplera w sprawie prob-

lemów wynikających z wprowadzenia poboru tzw.

504) posła Dariusza Jońskiego w sprawie decyzji

nania dodatkowej zapłaty za użytkowanie pozwole-

nia radiowego w latach 2007–2009 przez Miejskie

– do prezesa Rady Ministrów (16862),

505) poseł Marii Małgorzaty Janyskiej w sprawie

506) posła Cezarego Olejniczaka w sprawie moż-

liwości przyznania dotacji celowej z budżetu państwa

niczno-Dydaktyczne Uniwersytetu Medycznego w Ło-

dzi – do ministra zdrowia (16864),

507) posła Stanisława Wziątka w sprawie zmiany

wym – do ministra finansów (16865),

508) posła Wojciecha Szaramy w sprawie dwulet-

niego opóźnienia we wdrażaniu informatycznego sy-

stemu elektronicznego obiegu dokumentów dla Poli-

509) posła Wojciecha Szaramy w sprawie koniecz-

(16867),

510) posła Macieja Małeckiego w sprawie systemu

lakom mieszkającym w krajach byłego Związku Ra-

dzieckiego – do ministra spraw zagranicznych (16868),

18

511) poseł Marii Małgorzaty Janyskiej w sprawie

nych w rocznym zeznaniu podatkowym – do ministra

finansów (16869),

512) posła Andrzeja Rozenka w sprawie przeszu-

kania domu bydgoskiego działacza Ruchu Palikota

nistra finansów (16870),

513) posła Marcina Kierwińskiego w sprawie re-

r. (sygn. akt S 1/13) – do ministra finansów (16871),

515) posła Andrzeja Dery w sprawie sposobu po-

516) poseł Małgorzaty Niemczyk w sprawie wpro-

(16874),

517) poseł Małgorzaty Niemczyk w sprawie pod-

tecznym – do ministra finansów (16875),

518) posła Andrzeja Jaworskiego w sprawie wzro-

stu wynagrodzeń menadżerów w Grupie Kapitałowej

519) poseł Beaty Mazurek w sprawie likwidacji

fryzacji (16877).

2) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

wych, którzy uchybili obowiązkowi uczestniczenia

3) ministra kultury i dziedzictwa narodowego

jących w Polsce platform telewizji cyfrowej w syste-

mie satelitarnym (11157),

4) podsekretarz stanu w Ministerstwie Skarbu

sła Mariusza Kamińskiego w sprawie prywatyzacji

borowskiego w sprawie wad prawnych Umowy po-

ważności stopni (11486),

6) sekretarza stanu w Ministerstwie Transportu,

cjonowania wojewódzkich ośrodków ruchu drogowe-

go (12624),

7) ministra kultury i dziedzictwa narodowego

gorza Napieralskiego w sprawie obchodów akcji Re-

inhardt i 70. rocznicy wybuchu powstań żydowskich

8) podsekretarza stanu w Ministerstwie Sportu

skala w sprawie finansowania i działalności Polskie-

go Związku Żeglarskiego (13225),

9) podsekretarza stanu w Ministerstwie Sportu

go Związku Zapaśniczego (13226),

10) podsekretarza stanu w Ministerstwie Sportu

la w sprawie finansowania i działalności Polskiego

Związku Wu Shu (13227),

11) podsekretarza stanu w Ministerstwie Sportu

Związku Wędkarskiego (13228),

12) podsekretarza stanu w Ministerstwie Sportu

Związku Warcabowego (13229),

13) podsekretarza stanu w Ministerstwie Sportu

19

Związku Unihokeja (13230),

14) podsekretarza stanu w Ministerstwie Sportu

Związku Triathlonu (13231),

15) podsekretarza stanu w Ministerstwie Sportu

Związku Towarzystw Wioślarskich (13232),

16) podsekretarza stanu w Ministerstwie Sportu

Związku Tenisowego (13233),

17) podsekretarza stanu w Ministerstwie Sportu

Związku Tenisa Stołowego (13234),

18) podsekretarza stanu w Ministerstwie Sportu

Związku Tańca Sportowego (13235),

19) podsekretarza stanu w Ministerstwie Sportu

Związku Taekwon-do (13236),

20) podsekretarza stanu w Ministerstwie Sportu

Związku Taekwondo Olimpijskiego (13237),

21) podsekretarza stanu w Ministerstwie Sportu

Związku Szermierczego (13238),

22) podsekretarza stanu w Ministerstwie Sportu

Związku Szachowego (13239),

23) podsekretarza stanu w Ministerstwie Sportu

Związku Sumo (13240),

24) podsekretarza stanu w Ministerstwie Sportu

Związku Strzelectwa Sportowego (13241),

25) podsekretarza stanu w Ministerstwie Sportu

26) podsekretarza stanu w Ministerstwie Sportu

Związku Sportu Niesłyszących (13243),

27) podsekretarza stanu w Ministerstwie Sportu

Związku Sportów Wrotkarskich (13244),

28) podsekretarza stanu w Ministerstwie Sportu

Związku Sportów Saneczkowych (13245),

29) podsekretarza stanu w Ministerstwie Sportu

Związku Snowboardu (13246),

30) podsekretarza stanu w Ministerstwie Sportu

31) podsekretarza stanu w Ministerstwie Sportu

Związku Skibobowego (13248),

32) podsekretarza stanu w Ministerstwie Sportu

Związku Rugby (13249),

33) podsekretarza stanu w Ministerstwie Sportu

Związku Radioorientacji Sportowej (13250),

34) podsekretarza stanu w Ministerstwie Sportu

Związku Podnoszenia Ciężarów (13251),

35) podsekretarza stanu w Ministerstwie Sportu

Związku Pływackiego (13252),

36) podsekretarza stanu w Ministerstwie Sportu

Związku Biathlonu (13253),

37) podsekretarza stanu w Ministerstwie Sportu

20

38) podsekretarza stanu w Ministerstwie Sportu

Związku Płetwonurkowania (13255),

39) podsekretarza stanu w Ministerstwie Sportu

Związku Piłki Siatkowej (13256),

40) podsekretarza stanu w Ministerstwie Sportu

41) podsekretarza stanu w Ministerstwie Sportu

Związku Piłki Nożnej (13258),

42) podsekretarza stanu w Ministerstwie Sportu

Związku Pięcioboju Nowoczesnego (13259),

43) podsekretarza stanu w Ministerstwie Sportu

Związku Orientacji Sportowej (13260),

44) podsekretarza stanu w Ministerstwie Sportu

Związku Narciarskiego (13261),

45) podsekretarza stanu w Ministerstwie Sportu

Związku Muaythai (13262),

46) podsekretarza stanu w Ministerstwie Sportu

Związku Motorowego (13263),

47) podsekretarza stanu w Ministerstwie Sportu

Związku Łyżwiarstwa Szybkiego (13264),

48) podsekretarza stanu w Ministerstwie Sportu

Związku Łyżwiarstwa Figurowego (13265),

49) podsekretarza stanu w Ministerstwie Sportu

Związku Łuczniczego (13266),

50) podsekretarza stanu w Ministerstwie Sportu

Związku Lekkiej Atletyki (13267),

51) podsekretarza stanu w Ministerstwie Sportu

w sprawie finansowania i działalności Polskiego Związ-

ku Kulturystyki, Fitness i Trójboju Siłowego (13268),

52) podsekretarza stanu w Ministerstwie Sportu

Związku Koszykówki (13269),

53) podsekretarza stanu w Ministerstwie Sportu

Związku Kręglarskiego (13270),

54) podsekretarza stanu w Ministerstwie Sportu

Związku Korfballu (13271),

55) podsekretarza stanu w Ministerstwie Sportu

Związku Kolarskiego (13272),

56) podsekretarza stanu w Ministerstwie Sportu

Związku Kickboxingu (13273),

57) podsekretarza stanu w Ministerstwie Sportu

Związku Kendo (13274),

58) podsekretarza stanu w Ministerstwie Sportu

Związku Karate (13275),

59) podsekretarza stanu w Ministerstwie Sportu

Związku Karate Tradycyjnego (13276),

60) podsekretarza stanu w Ministerstwie Sportu

Związku Karate Fudokan (13277),

61) podsekretarza stanu w Ministerstwie Sportu

21

Związku Kajakowego (13278),

62) podsekretarza stanu w Ministerstwie Sportu

Związku Ju-Jitsu (13279),

63) podsekretarza stanu w Ministerstwie Sportu

Związku Judo (13280),

64) podsekretarza stanu w Ministerstwie Sportu

Związku Jeździeckiego (13281),

65) podsekretarza stanu w Ministerstwie Sportu

Związku Hokeja na Trawie (13282),

66) podsekretarza stanu w Ministerstwie Sportu

67) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

w sprawie planów wprowadzenia możliwości pobie-

rania dodatkowej opłaty za korzystanie z bankoma-

tów (13286),

68) podsekretarza stanu w Ministerstwie Sportu

Związku Golfa (13288),

69) podsekretarza stanu w Ministerstwie Sportu

Związku Gimnastycznego (13289),

70) podsekretarza stanu w Ministerstwie Sportu

Związku Curlingu (13290),

71) podsekretarza stanu w Ministerstwie Sportu

Związku Brydża Sportowego (13291),

72) podsekretarza stanu w Ministerstwie Sportu

Związku Bokserskiego (13292),

73) podsekretarza stanu w Ministerstwie Sportu

74) podsekretarza stanu w Ministerstwie Sportu

Związku Badmintona (13294),

75) podsekretarza stanu w Ministerstwie Sportu

Związku Alpinizmu (13295),

76) podsekretarza stanu w Ministerstwie Sportu

Związku Akrobatyki Sportowej (13296),

77) podsekretarza stanu w Ministerstwie Sportu

ku Motorowodnego i Narciarstwa Wodnego (13297),

78) podsekretarza stanu w Ministerstwie Sportu

Polskiego (13298),

79) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

80) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

nych i zależnych oraz innych transakcji dochodowych

81) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admi-

łorusią (13368),

82) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

uprawnień do ubezpieczenia zdrowotnego członków

83) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

raportu Organizacji Współpracy Gospodarczej i Roz-

ka zdrowotna w zarysie: Europa 2012” (13407),

84) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

22

małej liczby umów zawartych przez NFZ na podsta-

wową opiekę medyczną w 2013 r.

(13415),

85) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

obniżonego poziomu finansowania służby zdrowia

(13418),

86) podsekretarz stanu w Ministerstwie Środowi-

87) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

wie cyfryzacji służby zdrowia – Elektronicznej Wery-

fikacji Uprawnień Świadczeniobiorców (13591),

88) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

89) sekretarza stanu w Ministerstwie Admini-

licznej (13649),

90) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

fundacji przez NFZ terapii leczenia tzw. choroby

resztkowej (13740),

91) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admini-

miku Województwa Mazowieckiego w zakresie go-

spodarki odpadami (13744),

92) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

wie kontroli warunków leczenia w Domu Zdrojowym

no-Jedlina SA (13753),

93) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia Sła-

rzenia funduszu odszkodowawczego szpitali (13765),

94) sekretarza stanu w Ministerstwie Administra-

95) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

Nemś w sprawie możliwości wydłużenia opieki pe-

diatrycznej nad przewlekle chorą młodzieżą tuż po

96) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

wie opóźnień we wdrożeniu rozporządzeń europej-

skich dotyczących jednolitej przestrzeni powietrznej,

97) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

wie utworzenia funduszu odszkodowawczego szpitali

(13841),

98) wiceprezesa Rządowego Centrum Legislacji

tom zewnętrznym (13961),

101) podsekretarz stanu w Ministerstwie Środo-

102) sekretarza stanu w Ministerstwie Obrony

w sprawie dysproporcji pomiędzy liczbą stanowisk

bą zatrudnionych osób realizujących ustawowe zada-

nia SKW a liczbą zatrudnionych osób realizujących

103) sekretarza stanu w Ministerstwie Obrony

w sprawie prywatnych imprez towarzyskich w ośrod-

ku szkoleniowym Służby Kontrwywiadu Wojskowego

w Magdalence (14072),

104) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

trali Narodowego Funduszu Zdrowia (14081),

105) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

w sprawie ewentualnych konsekwencji sposobu

106) sekretarza stanu w Ministerstwie Admini-

23

interpelację posła Jana Warzechy w sprawie wpro-

wadzenia rządowej rady przeciw mowie nienawiści

(14119),

107) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

wie problemu dopalaczy w Polsce (14120),

108) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

w sprawie wzrostu zachorowań na krztusiec (14139),

109) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

pu do informacji medycznej obywateli państw człon-

kowskich (14143),

110) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

111) minister sportu i turystyki Joanny Muchy

112) podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospo-

wie gwałtownego wzrostu upadłości firm (14176),

113) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

114) minister nauki i szkolnictwa wyższego Bar-

obniżają wymagania rekrutacyjne (14202),

115) ministra spraw wewnętrznych Bartłomieja

dawniczą (14227),

116) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

Świadczeniobiorców (14229),

117) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

wie danych na temat uleczalności chorób nowotwo-

rowych (14231),

żyńskiego w sprawie tekstu dotyczącego Kodeksu

119) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

ckiego w sprawie postawy Państwowej Inspekcji Sa-

nitarnej wobec obiektów i terenów handlowych w Wól-

ce Kosowskiej (14249),

120) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rolni-

121) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admi-

dzynarodowe połączenia telefoniczne poza granicami

Unii Europejskiej (14253),

122) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

wie ustawy Prawo łowieckie (14261),

123) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

nienia przestrzegania elementarnych zasad prawa

124) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

(14290),

125) sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

126) szefa Służby Cywilnej Sławomira Brodziń-

informacji o zatrudnieniu w administracji rządowej

w 2012 r.

(14314),

127) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

dlu danymi osobowymi na oddziałach położniczych

129) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

24

posłów w sprawie utrzymania warunków sanitar-

130) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

131) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

sko-Zdrój (14373),

132) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

sko-Zdrój (14374),

133) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

sko-Zdrój (14375),

134) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

Busko-Zdrój (14376),

135) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

posłów w sprawie działania systemu eWUŚ (14377),

136) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

ły w sprawie podjęcia przez rząd działań legislacyj-

nych w kontekście dynamicznego wzrostu liczby ferm

137) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admini-

pelację posła Jarosława Katulskiego w sprawie niepra-

widłowego działania Poczty Polskiej SA (14383),

138) sekretarza stanu w Ministerstwie Admini-

139) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

wykonywania przepisów o Państwowej Inspekcji Sa-

nitarnej przy wyłanianiu w drodze konkursu oraz

rów sanitarnych (14400),

140) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

141) sekretarza stanu w Ministerstwie Sportu

łajtis-Walczak w sprawie koncepcji dotyczącej zmian

młodzieży (14410),

142) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

skowych niezbędnych do rozpoczęcia budowy pierw-

szej polskiej elektrowni atomowej (14415),

143) podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospo-

144) ministra spraw wewnętrznych Bartłomieja

kuratorów wykonujących w ramach śledztwa smo-

leńskiego czynności na terenie Federacji Rosyjskiej

(14419),

145) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admi-

bioru paczek pocztowych przesyłanych spoza Unii

Europejskiej (14423),

146) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

go w sprawie dostępu dzieci przedwcześnie urodzo-

nych do profilaktyki zakażeń RSV (14433),

147) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

148) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

nym (14436),

149) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

(14447),

150) ministra kultury i dziedzictwa narodowego

25

Matuszewskiego w sprawie sposobów zatrudniania

(14452),

151) sekretarza stanu w Ministerstwie Admini-

152) sekretarza stanu w Ministerstwie Kultury

cia archeologiczne (14584),

153) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

wie palenia wyrobów tytoniowych na klatkach scho-

dowych i balkonach (14590),

154) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admi-

155) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

w sprawie sprawozdań z realizacji programów leko-

wych przesyłanych przez szpitale do poszczególnych

156) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

157) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admini-

158) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

tyczną sytuację ekonomiczną spółki (14600),

159) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

noszenia przez osoby ubezpieczone pełnych kosztów

160) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

choty w sprawie zmiany wymagań w zakresie prowa-

czących kwalifikacji osoby będącej kierownikiem

takiego punktu (14606),

161) ministra spraw wewnętrznych Bartłomieja

w sprawie wykonywania przez szefa SKW obowiązku

Wojskowego (14619),

162) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

163) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

164) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

łajtis-Walczak w sprawie projektu deregulacji zawodu

165) minister sportu i turystyki Joanny Muchy

Systemu Informacji Sportowej SISport (14644),

166) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

jącego odszkodowania za błąd medyczny (14645),

167) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

la w sprawie braku właściwego nadzoru nad bada-

niami klinicznymi (14647),

w sprawie przeliczników dochodów uprawniających

cych działalność rolniczą (14648),

w sprawie nieskutecznej walki z rosnącym bezrobo-

ciem (14651),

czowej świadczonych przez fundacje i stowarzysze-

nia, czyli świadczeń jednorazowych (14652),

171) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

172) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

26

ckiej kolei (14660),

173) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

duszy inwestycyjnych (14662),

174) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

Milówka (14665),

175) ministra rolnictwa i rozwoju wsi Stanisława

Izb Rolniczych (14672),

176) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

chy w sprawie unijnej dyrektywy o transgranicznej

177) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

chy w sprawie problemów wynikających z wprowa-

dzenia systemu eWUŚ (14677),

178) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

opieki długoterminowej” (14678),

179) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

180) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

dana Rzońcy w sprawie osób chorych na mukowiscy-

dozę (14687),

181) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

go w sprawie przymusu opanowywania przez adep-

tów prawniczych zawodów tekstów aktów prawnych

182) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

nie UE (14703),

183) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

wie wzrastającej liczby przypadków kłusownictwa

w Polsce (14704),

184) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

185) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admi-

nej przez bibliotekę publiczną (14707),

186) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admi-

bibliotek (14708),

(14710),

188) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

niewskiej w sprawie zmiany systemu egzaminowania

189) podsekretarz stanu w Ministerstwie Trans-

wie szczegółowych rozwiązań związanych z realiza-

cją nowo tworzonego instrumentu finansowego Con-

necting Europe Facility – funduszu rozbudowy infra-

Suwałk (14715),

190) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

w sprawie poboru podatku dochodowego od osób ko-

rzystających z tzw. kart zniżkowych wprowadzonych

191) sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa

(14717),

27

192) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

w sprawie uregulowań związanych ze służebnością

przesyłu (14719),

193) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

bowskiej w sprawie wprowadzenia ustawowego za-

kazu pracy w niedziele w placówkach handlowych

(14723),

194) podsekretarz stanu w Ministerstwie Skarbu

(14725),

195) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

196) sekretarza stanu w Ministerstwie Sprawied-

197) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

wie przyspieszenia procedury odszkodowawczej z ty-

tułu zdarzeń medycznych (14734),

198) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admi-

wie projektu założeń do ustawy o poprawie warun-

jącego możliwość wykonywania zadań biblioteki

199) podsekretarz stanu w Ministerstwie Skarbu

w sprawie przesłanek zakończenia trwającego w obec-

nym kształcie postępowania w procesie prywatyzacji

Dolnośląskich Zakładów Usługowo-Produkcyjnych

200) podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospo-

stra – oraz podsekretarza stanu w Ministerstwie Fi-

nansów Macieja Grabowskiego na interpelację poseł

towych wprowadzenia pełnego odliczenia podatku

201) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

ty Sobeckiej w sprawie stanowiska rządu wobec po-

stulatów tzw. rodziców I kwartału (14742),

znaczonych na walkę z bezrobociem i tworzenie no-

wych miejsc pracy (14745),

203) podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospo-

jeniowej (14746),

204) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

205) podsekretarz stanu w Ministerstwie Rolni-

wój obszarów wiejskich (14750),

206) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

nansowania budowy Drogowej Trasy Średnicowej

(14752),

207) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admini-

tu ustawy o poprawie warunków świadczenia usług

208) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

209) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

210) sekretarza stanu w Ministerstwie Sprawied-

gród dla członków zarządu oraz członków rad nad-

zorczych w przedsiębiorstwach państwowych, dla któ-

wiedliwości (14760),

211) podsekretarz stanu w Ministerstwie Skarbu

28

ganem założycielskim jest Ministerstwo Skarbu Pań-

stwa (14761),

212) podsekretarz stanu w Ministerstwie Skarbu

213) podsekretarz stanu w Ministerstwie Skarbu

w spółkach z mniejszościowym udziałem Skarbu

Państwa (14764),

214) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

stracyjnych (14767),

215) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admi-

stycznych praktyk polskich operatorów komórko-

wych w zakresie stawek za połączenia międzynaro-

dowe z Białorusią i Ukrainą (14768),

216) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

217) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

wie możliwości nowelizacji ustawy Prawo budowlane

218) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

wie bardzo trudnych warunków lokalowych w Urzę-

dzie Skarbowym w Jeleniej Górze (14775),

219) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

skiego w sprawie wysokości uzyskiwanych wpływów

ronimo Martins Polska SA i Jeronimo Martins Dys-

trybucja SA do budżetu państwa (14776),

220) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

go w sprawie sprzedaży leków zawierających pochod-

ne amfetaminy (14780),

221) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

(14784),

222) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

lację posła Marka Poznańskiego w sprawie likwidacji

mość – Hrubieszów (14785),

223) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

wanych planów rozwoju infrastruktury kolejowej na

224) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

wie opodatkowania tzw. cashbacku (14789),

225) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

226) podsekretarza stanu w Ministerstwie Go-

tecznej (14792),

227) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

kowskiego w sprawie programu „Mieszkanie dla mło-

dych” (14794),

niegospodarności Narodowego Centrum Sportu oraz

229) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

wie nowelizacji ustaw o podatku dochodowym od

zatorów płatniczych (14797),

230) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

kowskiego oraz grupy posłów w sprawie likwidacji

231) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

29

232) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

w sprawie planowanej reformy struktur urzędów

skarbowych (14802),

233) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

wie indywidualnego wskaźnika limitu zadłużenia dla

gmin (14805),

234) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

cha w sprawie wznowień postępowań o przywrócenie

235) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

danej likwidacji połączeń kolejowych na trasie Su-

wałki – Augustów – Sokółka (14810),

236) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

237) ministra kultury i dziedzictwa narodowego

ka Zaborowskiego w sprawie rewindykacji dóbr kul-

tury zagrabionych przez Szwedów (14812),

238) minister nauki i szkolnictwa wyższego Bar-

ustawy o instytutach badawczych (14814),

239) podsekretarz stanu w Ministerstwie Trans-

wie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady

sie zawartości siarki w paliwie żeglugowym na Mo-

rzu Bałtyckim, Północnym i Kanale La Manche do

0,1% (14819),

240) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

darów (14820),

241) podsekretarza stanu w Ministerstwie Obro-

wego do Mali (14822),

242) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

drogach (14823),

243) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

mińskiego w sprawie dyskryminacji pracowników ze

względu na porę dnia wykonywania pracy (14826),

244) podsekretarz stanu w Ministerstwie Rolni-

nych na rolnictwo w latach 2014–2020 (14827),

245) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

maszewskiego w sprawie nowych przepisów dotyczą-

cych rodzin zastępczych (14828),

246) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

biegu drogi krajowej S11 (14829),

247) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

248) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

funduszu świadczeń socjalnych (14833),

249) podsekretarz stanu w Ministerstwie Rolni-

250) podsekretarza stanu w Ministerstwie Go-

wie usprawnienia działania Centralnej Ewidencji i In-

251) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

wie uproszczenia trybu składania przez emerytów

leżnego podatku dochodowego na rzecz organizacji

252) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

tych regulacjami ustawy o wspieraniu rodziny i sy-

253) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

30

i Zofii Ławrynowicz w sprawie doprecyzowania zapi-

254) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

lację posła Tomasza Kamińskiego w sprawie wyna-

grodzeń członków zarządów w spółkach Grupy PKP

SA (14841),

255) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

256) sekretarza stanu w Ministerstwie Finansów

257) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

cych kwestie funkcjonowania spółdzielni mieszka-

niowych w Polsce (14846),

258) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

259) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

(14848),

260) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

261) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

odwróconego kredytu hipotecznego (14852),

262) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

dla młodych” (14853),

263) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

na swoim” (14854),

264) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admi-

fryzacji, jak i w podległych jednostkach (14856),

265) sekretarza stanu w Ministerstwie Finansów

ległych jednostkach (14857),

266) sekretarza stanu w Ministerstwie Obrony

ny Narodowej, jak i w podległych jednostkach (14859),

267) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rolni-

płaconych w latach 2011–2012 zarówno w Minister-

jednostkach (14864),

268) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

nicznych, jak i w podległych jednostkach (14865),

269) sekretarza stanu w Ministerstwie Sprawied-

wiedliwości, jak i w podległych jednostkach (14866),

270) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

i w podległych jednostkach (14867),

271) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

kach (14868),

272) minister edukacji narodowej Krystyny Szu-

dowej, jak i w podległych jednostkach (14870),

273) podsekretarza stanu w Kancelarii Prezesa

głych jednostkach (14874),

31

274) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admi-

tywy polegającej na wprowadzeniu programu oszczęd-

275) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

wie opodatkowania kart kredytowych typu cashback

(14877),

276) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

lację posła Krzysztofa Tchórzewskiego w sprawie

277) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

278) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admi-

lokalnym (14881),

279) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

280) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

wie zasadności finansowania procedury in vitro ze

technologii (14884),

281) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

282) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

licznych (14888),

283) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

wania się Rady Ministrów z ustawowych zobowiązań

dotyczących pokrywania różnic wynikających z ulgo-

wego oprocentowania i umorzenia kredytów w świet-

284) podsekretarz stanu w Ministerstwie Skarbu

tofa Lipca w sprawie sytuacji w spółce Skarbu Pań-

stwa Centrum Produkcyjnym Pneumatyki Prema

285) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

286) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

287) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admi-

publicznym (14900),

288) podsekretarza stanu w Ministerstwie Go-

z Republiką Konga (14902),

289) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

291) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

ści podatkowych dotyczących obniżonych cen za usłu-

gi sportowe i kulturalne dla rodzin wielodzietnych

(14905),

292) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

293) podsekretarza stanu w Ministerstwie Go-

32

z Republiką Indonezji (14911),

294) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

Natura 2000 (14912),

295) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

gramu Natura 2000 (14913),

296) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

2000 (14914),

297) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

298) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

299) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

go w sprawie wyrównania emerytur za okres przy-

padający przed dniem ogłoszenia wyroku Trybunału

300) sekretarza stanu w Ministerstwie Rozwoju

wie podjęcia działań związanych ze zwiększeniem

innowacyjności w latach 2014–2020 (14924),

301) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

wie usprawnienia funkcjonowania systemu elektro-

nicznego postępowania upominawczego w serwisie

www.e-sad.gov.pl (14925),

302) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

w sprawie finansowanego przez NFZ programu leko-

wego dla chorych na wirusowe zapalenie wątroby

303) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

kazywania dworców PKP SA samorządom (14927),

304) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

305) podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospo-

ryzacji (14932),

306) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

307) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

308) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

tów na aplikantów, doktorantów i innych prawników

(14936),

309) podsekretarz stanu w Ministerstwie Środo-

Ławrynowicz w sprawie uregulowań prawnych doty-

czących lokalizacji elektrowni wiatrowych w Polsce

(14937),

310) sekretarza stanu w Ministerstwie Rozwoju Re-

311) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

wie farm wiatrowych (14941),

skiego i Pawła Szałamachy w sprawie planowanych

banku Citi Handlowy (14942),

313) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

zaminowania aplikantów i kandydatów na aplikan-

tów (14943),

314) sekretarza stanu w Ministerstwie Obrony

33

Górczyńskiego i Piotra Zgorzelskiego w sprawie wy-

rażenia stanowiska wobec zmian w ustawie o ochronie

315) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

skiego w sprawie budowy wolno stojących ogniw fo-

towoltaicznych nazwanych farmami fotowoltaiczny-

mi (14945),

316) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

lojalnościowych (14946),

317) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

318) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

próchnicy u dzieci (14952),

319) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

320) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

ka w sprawie doprecyzowania i interpretacji przepisu

rozporządzenia w sprawie badań lekarskich kierow-

321) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

322) sekretarza stanu w Ministerstwie Finansów

nistrów, podsekretarz stanu w Ministerstwie Kultu-

minister nauki i szkolnictwa wyższego Barbary

skiego w sprawie usunięcia symboli państwa polskie-

go ze stron internetowych ministerstw (14958),

Lassoty w sprawie dostępnych w Internecie fałszy-

wych bądź nieuczciwych ofert pracy (14961),

325) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

wie nierespektowania przez apteki ustalonego har-

monogramu dyżurów (14965),

326) sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw We-

wie zmian w art. 19 ustawy o Policji (14966),

327) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

nych i terapeutycznych dla dzieci z zaburzeniami

spodarczej (14967),

328) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

terpelację posła Zbigniewa Konwińskiego w sprawie

bie niesłyszącej podczas egzaminu na prawo jazdy

bezpłatnej pomocy tłumacza języka migowego (14971),

330) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

ki podatku VAT dla wydawców e-booków (14974),

331) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

nia obowiązkowego ubezpieczenia dla osób wyrusza-

jących na wyprawy górskie (14976),

332) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

lację posła Jerzego Polaczka w sprawie uzyskania

333) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

rytorialnego na 2014 r.

(14982),

34

334) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

ki w Lublinie do Uniwersytetu Medycznego w Lubli-

nie (14983),

335) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rolni-

ckiego w sprawie planowanej likwidacji Zespołu

336) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

337) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

Kraczkowskiego w sprawie omijania przepisów o po-

datku akcyzowym przy rejestrowaniu sprowadza-

nych samochodów luksusowych jako pojazdów pomo-

cy drogowej (14987),

338) podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospo-

posłów w sprawie podjęcia realnych działań mających

posłów w sprawie bezpłatnych przejazdów komuni-

kacją zbiorową dla osób bezrobotnych, bez prawa do

pracy (14990),

340) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

(14992),

341) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

sła Wojciecha Saługi w sprawie art. 17 ustawy o pla-

342) sekretarza stanu w Ministerstwie Rozwoju

wie dofinansowania ze środków unijnych zakupu re-

zonansu magnetycznego dla Szpitala Wielospecjali-

stycznego w Jaworznie (14997),

343) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

tualne umorzenia poboru należności z tytułu pobytu

344) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

w sprawie problemów związanych z naliczaniem ro-

dzicom biologicznym opłat za pobyt ich dzieci w pie-

czy zastępczej (15000),

345) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

licznego 1% podatku dochodowego od osób fizycznych

346) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

347) minister sportu i turystyki Joanny Muchy

wie możliwości zmiany zasad obliczania świadczenia

pijskich, a w szczególności w sprawie możliwości wa-

loryzacji świadczenia (15005),

348) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

349) sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw We-

stępczej (15011),

350) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

tyczącej ograniczenia władzy rodzicielskiej, na przy-

kładzie sytuacji rodziny z Krakowa (15012),

351) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

wie nadpodaży świadectw pochodzenia oraz udostęp-

niania informacji nt. umorzonych i wydanych świa-

dectw pochodzenia przez prezesa Urzędu Regulacji

Energetyki (15013),

352) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

wie ustawy deregulacyjnej z dnia 16 listopada 2012 r.

353) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

35

środków spożywczych zaliczanych do środków spe-

cjalnego przeznaczenia żywieniowego (15017),

354) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

355) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

356) podsekretarz stanu w Ministerstwie Obrony

wie wyrażenia zgody na przekazanie terenu pod bu-

dowę nowej siedziby Archiwum Państwowego w Szcze-

cinie (15023),

357) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

358) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

pracy (15029),

360) sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa

w sprawie barier, które utrudniają polskim gospoda-

rzom i rolnikom dostęp do ziemi i zakup ziemi z za-

sobów Skarbu Państwa (15036),

361) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

dlowych z Japonią (15039),

362) podsekretarz stanu w Ministerstwie Rolni-

ka w sprawie planowanej zmiany rozporządzenia mi-

363) podsekretarz stanu w Ministerstwie Rolni-

pośrednich (15044),

364) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

wiślaka w sprawie systemu egzaminowania na apli-

kacje prawnicze (15045),

365) sekretarza stanu w Ministerstwie Finansów

366) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

(15049),

367) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

nym (15051),

368) sekretarza stanu w Ministerstwie Sprawied-

369) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

organizacji Narodowego Funduszu Zdrowia (15054),

370) podsekretarza stanu w Kancelarii Prezesa

371) minister nauki i szkolnictwa wyższego Bar-

ckiej w sprawie tworzenia regionalnych centrów na-

uki i lokalnych centrów nauki (15061),

372) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admi-

373) sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw We-

36

374) sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw We-

375) sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw We-

w Rydzynie w pow. leszczyńskim (15069),

376) sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw We-

w Wijewie w pow. leszczyńskim (15070),

377) sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw We-

w Osiecznej w pow. leszczyńskim (15072),

379) sekretarza stanu w Ministerstwie Finansów

sterstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego (15075),

380) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

Szweda w sprawie świadczeń pielęgnacyjnych dla

rolników (15076),

381) szefa Służby Cywilnej Sławomira Brodziń-

wilnej (15077),

382) sekretarza stanu w Ministerstwie Obrony

383) sekretarza stanu w Ministerstwie Obrony

Pełnomocnika Ochrony i Bezpieczeństwa Wewnętrz-

384) sekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji

skiego w sprawie wzrostu liczby przestępstw seksu-

alnych w szkołach podstawowych i gimnazjalnych

(15083),

385) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

tury w woj. podlaskim (15084),

386) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

387) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

kowskiego w sprawie przestępstwa stalkingu na te-

renie woj. podlaskiego (15086),

388) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

ki systemowej (15091),

389) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

ckiej w sprawie sytuacji samotnych osób niepełno-

sprawnych (15092),

390) sekretarza stanu w Ministerstwie Transportu,

391) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

392) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

go w sprawie wysokości odliczeń podatkowych w związ-

cielnych osób prawnych (15099),

393) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admi-

nów likwidacji bibliotek szkolnych (15103),

394) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

395) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admi-

interpelację poseł Małgorzaty Sekuły-Szmajdzińskiej

37

przepisu umożliwiającego wykonywanie zadań biblio-

teki szkolnej przez biblioteki publiczne (15107),

396) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

wie realizacji zapowiedzi rządu złożonej dnia 24 stycz-

chodzących z fotoradarów na budowę dróg (15110),

397) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rolni-

kresie uboju rytualnego (15113),

398) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

399) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

400) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

wie przyszłości i dalszego funkcjonowania Kopalni

(15118),

401) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

kroczeń drogowych (15119),

402) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

go w sprawie projektu ustawy o korytarzach przesy-

łowych (15122),

403) podsekretarz stanu w Ministerstwie Rolni-

ckiego w sprawie uporządkowania kwestii związa-

fikacja i pomiar działek rolnych zgłoszonych we

todą inspekcji terenowej (15123),

404) sekretarza stanu w Ministerstwie Obrony

nisterstwie Obrony Narodowej (15125),

(15126),

406) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

falskiej w sprawie ubóstwa polskich dzieci (15127),

407) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

finansowania z budżetu państwa budowy obwodnicy

408) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

(15132),

409) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

pelację posła Mariusza Grada w sprawie postępów

410) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

411) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

nieczności płacenia podatku dochodowego od osób

fizycznych (15137),

412) sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa

wie realizacji ustaw o kształtowaniu ustroju rolnego

ruchomości Rolnych, a także o antystandardach w dzia-

łaniach ANR wobec zachodniopomorskich rolników

(15139),

413) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

funduszu odszkodowawczego szpitali (15142),

414) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

czących wynagrodzeń nauczycieli (15148),

38

415) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

416) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

wy o świadczeniach rodzinnych (15150),

417) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

kwidacji połączeń kolejowych na Podkarpaciu oraz

418) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

sów Prawa budowlanego dotyczących obowiązku wy-

konania i przedłożenia zamiennego projektu budow-

lanego (15157),

419) sekretarza stanu w Ministerstwie Admini-

420) sekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji

421) sekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji

grupy posłów w sprawie norm żywieniowych w pla-

cówkach oświatowych (15202),

422) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

423) sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw Za-

wdrażania dyrektyw Komisji Europejskiej w Polsce

(15211),

424) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

(15213),

425) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

rzechy w sprawie Krajowego Rejestru Długów (15214),

426) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

kiewicz w sprawie zobowiązania do uiszczania od-

płatności za pobyt dzieci pozbawionych opieki rodzi-

cielskiej w zakładzie opiekuńczo-leczniczym, zakła-

dzie pielęgnacyjno-opiekuńczym oraz zakładzie re-

habilitacji leczniczej (15218),

427) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

nacyjnych i zasiłków pielęgnacyjnych z dochodu, któ-

rego wysokość decyduje o prawie do specjalnego za-

siłku opiekuńczego (15219),

(15220),

nagrodzenia pracownika niepełnosprawnego (15221),

430) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

szkód wyrządzanych w uprawach i plonach rolnych

431) ministra spraw wewnętrznych Bartłomieja

w sprawie zapewnienia należytej osłony kontrwywia-

dowczej konstytucyjnym organom państwa, które

432) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

wie braku dostępu polskich pacjentów zakażonych

waniem inhibitorów proteazy (boceprevir i telapre-

vir) (15229),

433) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

cówek oświatowych przeznaczonych do zamknięcia

(15232),

434) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

39

Anny Elżbiety Sobeckiej w sprawie brakujących

435) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

wie wymogu uzyskania opinii właściwego kuratora

łu szkół (15241),

436) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

wie tworzenia nowych stanowisk urzędniczych w Mi-

Morskiej (15244),

437) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

niektórych wykroczeń (15246),

438) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

ogólnopolskiej tzw. karty dużych rodzin (15247),

439) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

wie fotoradarów w pojazdach inspekcji ruchu drogo-

wego (15248),

440) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

podsekretarz stanu w Ministerstwie Administracji

i Cyfryzacji Magdaleny Młochowskiej na interpelację

441) sekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji

(15257),

442) sekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji

dana Rzońcy w sprawie przestępstw na tle seksual-

nym w polskich szkołach (15259),

443) sekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji

wie wyników badań dotyczących niedożywionych

444) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

nych (15267),

445) podsekretarz stanu w Ministerstwie Eduka-

go w sprawie nauczania języków obcych (15272),

446) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

w sprawie elektrowni wiatrowych (15280),

447) sekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji

oraz grupy posłów w sprawie edukacji zawodowej

448) sekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji

449) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

ślenia szczególnych przypadków odwołania dyrekto-

ra szkoły przez organ prowadzący (15313),

450) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

la z pracy za rażące zaniedbanie obowiązków (15314),

451) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

ny konsumentów zawierających umowy przeniesie-

nia własności nieruchomości w zamian za dożywot-

nią rentę i inne świadczenia (tzw. odwrócona hipote-

ka) (15315),

452) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

chowskiego w sprawie wielogodzinnej dziennej opieki

453) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

skiego w sprawie leczenia wirusowego zapalenia wą-

454) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

maszewskiego w sprawie pogłębiającego się zjawiska

455) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

40

homoseksualizmu (15331),

456) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

457) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

niewskiej w sprawie głodu i niedożywienia dzieci

458) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admi-

nej likwidacji bibliotek szkolnych (15343),

459) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

cji ustawy o systemie oświaty, według którego edu-

kację przedszkolną będą mogły zaczynać dzieci w wie-

ku dwóch lat (15358),

460) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

wie przyspieszenia rozpoczęcia budowy obwodnicy

461) sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw We-

wie restrukturyzacji służb Straży Granicznej (15373),

462) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

tek szkolnych (15374),

463) podsekretarz stanu w Ministerstwie Środo-

464) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

465) podsekretarz stanu w Ministerstwie Eduka-

go w sprawie przyjęcia rezolucji dotyczącej częstych

wynikających (15384),

466) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

467) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

468) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

469) sekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji

skiego w sprawie likwidacji nauczania ramowego w ze-

spole szkół przy Ambasadzie RP w Atenach (15400),

470) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

chleba (15446),

471) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

472) sekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji

pełnosprawnych (15462),

473) sekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji

troli dotyczącej przygotowania obecnego systemu

alizacji Konwencji Narodów Zjednoczonych o pra-

474) sekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji

mi niepełnosprawnymi w szkołach (15467),

475) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

41

rowania lokalami komunalnymi w budynkach miesz-

kalnych (15468),

476) sekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji

w sprawie problemów szkół niepublicznych wynika-

jących z interpretacji przepisów ustawy o systemie

oświaty (15474),

477) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

478) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

(15511),

479) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

dzenia Komisji Wspólnot Europejskich nr 800/2008

niu art. 87 i 88 traktatu (15548),

481) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

szkoli (15552),

482) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rolni-

483) sekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji

w sprawie kształcenia uczniów z niepełnosprawnoś-

ciami w szkołach publicznych (15579).

ry usuwania z dróg samochodów pozostawionych na

rodowego (13317) – 62 dni,

5) posła Jerzego Borowczaka w sprawie urucho-

(14046) – 47 dni,

7) posłów Artura Dębskiego i Tomasza Makow-

34 dni,

11) posła Marka Matuszewskiego w sprawie spo-

12) posła Edwarda Siarki w sprawie pominięcia

13) posła Jarosława Rusieckiego w sprawie prze-

rystyki (14728) – 26 dni,

14) posła Zbyszka Zaborowskiego w sprawie fi-

15) posłów Jarosława Górczyńskiego i Zbignie-

– 21 dni,

42

– 21 dni,

(14873) – 21 dni,

18) poseł Marzeny Machałek w sprawie wpisania

20) posła Artura Górczyńskiego oraz grupy posłów

rowych znajdujących się na Stadionie Narodowym –

21) posła Michała Jarosa w sprawie demonopoli-

22) posła Damiana Raczkowskiego w sprawie

23) posła Tomasza Głogowskiego w sprawie pod-

– 19 dni,

24) posła Jana Cedzyńskiego w sprawie nowej

25) posła Marka Opioły w sprawie przekazywania

26) poseł Beaty Kempy w sprawie finansowania

27) posła Czesława Hoca w sprawie kontrower-

28) posła Andrzeja Romanka w sprawie bulwer-

sce – od prezesa Rady Ministrów (15243) – 14 dni,

– 14 dni,

styki (15252) – 14 dni,

wie przydzielenia kajakarstwa do grupy złotej w dy-

scyplinach sportowych – od ministra sportu i tury-

styki (15253) – 14 dni,

rynku polskim – od ministra zdrowia (15316) – 12 dni,

35) posła Marka Poznańskiego w sprawie poten-

lewowych – od ministra zdrowia (15352) – 12 dni,

36) posła Szymona Giżyńskiego w sprawie nie-

obecności Prezesa Rady Ministrów na uroczystoś-

tych” – od prezesa Rady Ministrów (15359) – 9 dni,

37) posła Szymona Giżyńskiego w sprawie spo-

nistrów (15363) – 9 dni,

38) posła Romana Kotlińskiego oraz grupy po-

orzeczenia lekarskiego dla celów sanitarno-epidemio-

– od ministra zdrowia (15386) – 9 dni,

39) posła Jacka Kwiatkowskiego w sprawie sy-

podstawie ustawy o transporcie drogowym – od mi-

skiej (15392) – 9 dni,

40) posła Dariusza Piontkowskiego w sprawie za-

– 7 dni,

wiskowy nr 4 „Dom Zdrojowy” w Ciechocinku – od

ministra zdrowia (15449) – 7 dni,

wiskowy nr 3 im. dr Markiewicza w Ciechocinku – od

ministra zdrowia (15450) – 7 dni,

nitarnych przez Państwową Inspekcję Sanitarną

wie – od ministra zdrowia (15452) – 7 dni,

w Krakowie – od ministra zdrowia (15453) – 7 dni,

43

45) poseł Anny Bańkowskiej w sprawie konse-

– od ministra środowiska (15469) – 7 dni,

ministra sportu i turystyki (15470) – 7 dni,

47) posła Stanisława Wziątka w sprawie wyda-

nia pozwolenia dla przedsięwzięcia polegającego na

rowanie Basenu Północnego w Świnoujściu na port

– 7 dni,

wie zastosowania LPG w samochodach służbowych

– od ministra administracji i cyfryzacji (15513) – 6 dni,

50) posła Mariusza Grada w sprawie redukcji za-

belskiego – od ministra administracji i cyfryzacji

(15538) – 6 dni,

51) posła Dariusza Seligi w sprawie zasadności

wprowadzenia Zintegrowanego Systemu Zarządza-

nia ISO oraz Systemu Przeciwdziałania Zagroże-

niom Korupcyjnym w Ministerstwie Gospodarki – od

ministra gospodarki (15542) – 6 dni,

52) poseł Małgorzaty Niemczyk w sprawie podziału

ZAPYTANIA

Informuję, że wpłynęły następujące zapytania:

1) posła Johna Abrahama Godsona w sprawie tra-

gicznej w skutkach pomyłki komornika – do ministra

sprawiedliwości (3879),

2) posła Henryka Siedlaczka w sprawie propono-

wanych w Karcie Nauczyciela zmian dotyczących pe-

dagogów szkolnych, psychologów, logopedów, dorad-

ców zawodowych – do ministra edukacji narodowej

(3880),

3) poseł Iwony Kozłowskiej w sprawie warunków

realizacji świadczeń gwarantowanych z zakresu za-

opatrzenia w środki pomocnicze – do ministra zdro-

wia (3881),

4) poseł Domiceli Kopaczewskiej w sprawie dzia-

łalności remiz strażackich – do ministra spraw we-

wnętrznych (3882),

6) poseł Beaty Mazurek w sprawie remontu prze-

jazdu kolejowego (tzw. kowelskiego) kat. A położone-

husk nr 7 w Chełmie – do ministra transportu, bu-

7) poseł Beaty Mazurek w sprawie dożywiania

8) poseł Beaty Mazurek w sprawie połączeń pasa-

żerskich na linii kolejowej Chełm – Włodawa – do

skiej (3886),

wie wpływu planowanej budowy i eksploatacji drogi

dzoną przez KWK Brzeszcze – do ministra gospodar-

ki (3887),

10) poseł Marii Zuby w sprawie obrotu nierucho-

mościami rolnymi należącymi do ANR – do ministra

11) posła Jerzego Szmita w sprawie realizacji pro-

jektu „Razem cieplej – rozwój warmińsko-mazurskie-

go klastra ciepłowniczego” – do ministra gospodarki

(3889),

12) poseł Ewy Kołodziej w sprawie elektroniczne-

go poboru opłat za przejazdy samochodami osobowy-

mi na odcinku autostrady A4 pomiędzy Gliwicami

13) posła Marka Poznańskiego w sprawie rozwa-

żenia możliwości przeniesienia siedziby Komendy

– do ministra spraw wewnętrznych (3891),

14) posła Marka Poznańskiego w sprawie ograni-

czenia działalności Oddziału Celnego w Dorohusku

sami prawa celnego do towarów przywożonych i wy-

wożonych wyłącznie w transporcie kolejowym – do

ministra finansów (3892),

15) posła Łukasza Zbonikowskiego w sprawie

cie 1 września 2013 r., wydłużającej urlopy macie-

rzyńskie i wprowadzającej urlopy rodzicielskie – do

16) posła Łukasza Zbonikowskiego w sprawie ko-

nieczności przedstawiania w urzędzie skarbowym

korzystania jedynie z e-rachunków – do ministra fi-

nansów (3894),

17) posła Piotra Polaka w sprawie nowelizacji

skaniem prawa jazdy kat. A mimo zdanego jeszcze

w 2012 r. egzaminu – do ministra transportu, budow-

19) posła Zbigniewa Włodkowskiego w sprawie

Szczytno – Pisz – Ełk – do ministra transportu, bu-

44

20) poseł Krystyny Łybackiej w sprawie realizacji

– do ministra zdrowia (3898),

21) posła Jacka Kwiatkowskiego w sprawie skut-

ków podatkowych skazania posłanki Anny Sobeckiej

na karę grzywny – do ministra finansów (3899),

22) posłów Jana Dziedziczaka i Jadwigi Wiśniew-

skiej w sprawie rezygnacji z wykorzystywania psów

służbowych – do ministra sprawiedliwości (3900),

23) posłów Michała Wojtkiewicza i Edwarda Cze-

saka w sprawie przywrócenia lekarzy orzeczników

w tarnowskim oddziale ZUS – do ministra pracy i po-

24) posła Marka Krząkały w sprawie projektu in-

westycyjnego Szpitala Chorób Płuc w Orzeszu oraz

zdrowia (3902),

25) posła Jana Ziobry w sprawie określenia wa-

runków formalnoprawnych zakładania plantacji

wierzby energetycznej – do ministra rolnictwa i roz-

26) posłów Zbigniewa Włodkowskiego i Henryka

w Bułgarii – do ministra spraw zagranicznych (3904),

27) posła Stanisława Lamczyka w sprawie budo-

wy obwodnicy metropolii trójmiejskiej (OMT) – do

skiej (3905),

28) posła Adama Kwiatkowskiego w sprawie dzia-

łań skierowanych przez stowarzyszenie Centrum Po-

mocy Psychologicznej Pierwszy Krok do Polonii i Po-

granicznych (3906),

29) posła Adama Kwiatkowskiego w sprawie dzia-

łań skierowanych przez Polską Akademię Umiejęt-

30) posła Adama Kwiatkowskiego w sprawie dzia-

31) posła Adama Kwiatkowskiego w sprawie dzia-

łań skierowanych przez Fundację Okno na Wschód

32) posła Adama Kwiatkowskiego w sprawie dzia-

łań Fundacji na rzecz Kreatywności i Innowacji

(3910),

33) posła Adama Kwiatkowskiego w sprawie dzia-

34) posła Adama Kwiatkowskiego w sprawie dzia-

35) posła Adama Kwiatkowskiego w sprawie dzia-

łań Fundacji Janka Muzykanta skierowanych do Po-

36) posła Adama Kwiatkowskiego w sprawie dzia-

zagranicznych (3914),

37) posła Adama Kwiatkowskiego w sprawie dzia-

łań skierowanych przez Fundację dla Polonii do Po-

38) posła Adama Kwiatkowskiego w sprawie dzia-

39) posła Adama Kwiatkowskiego w sprawie dzia-

łań skierowanych przez Fundację ABCXXI – Cała Pol-

wie ograniczenia importu biomasy oraz możliwości

– do ministra gospodarki (3918),

41) posła Marka Łapińskiego w sprawie systemu

42) posła Marka Łapińskiego w sprawie systemu

sprawiedliwości (3920),

43) posła Marka Łapińskiego w sprawie Kodeksu

(3921),

44) posła Marka Łapińskiego w sprawie obowiąz-

ku wizowego dla obywateli USA – do ministra spraw

zagranicznych (3922),

45) posła Marka Łapińskiego w sprawie systemów

ubezpieczeń społecznych – do ministra pracy i poli-

46) posła Tadeusza Arkita oraz grupy posłów

wewnętrznych (3924),

47) poseł Joanny Bobowskiej w sprawie traktów

kolejowych na trasie Bielsko-Biała – Wadowice – Kra-

48) poseł Joanny Bobowskiej w sprawie rozsze-

rzenia zakresu programu „Mieszkanie dla młodych”

skiej (3926),

49) poseł Iwony Kozłowskiej w sprawie pomocy

50) posła Przemysława Wiplera w sprawie stoso-

podatkowej – do ministra finansów (3928),

45

)

,

Sępólno Krajeńskie – do ministra transportu, budow-

Łabiszyn – do ministra transportu, budownictwa

Lubraniec – do ministra transportu, budownictwa

wiejskiej Rypin – do ministra transportu, budowni-

Lubiewo – do ministra transportu, budownictwa

Lubień Kujawski – do ministra transportu, budow-

Rogóźno – do ministra transportu, budownictwa

64) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

65) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

Rogowo, pow. żniński – do ministra transportu, bu-

66) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

67) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

68) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

69) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

wiejskiej Radziejów – do ministra transportu, budow-

70) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

71) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

Radzyń Chełmiński – do ministra transportu, bu-

72) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

73) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

74) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

)

Zapytaniom nr 3929–4171 nie nadano biegu.

46

75) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

Kruszwica – do ministra transportu, budownictwa

76) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

Raciążek – do ministra transportu, budownictwa

77) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

Kowalewo Pomorskie – do ministra transportu, bu-

78) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

w gm. wiejskiej Kowal – do ministra transportu, bu-

80) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

81) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

82) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

Piotrków Kujawski – do ministra transportu, budow-

83) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

84) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

Papowo Biskupie – do ministra transportu, budow-

85) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

86) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

w gm. Skrwilno – do ministra transportu, budowni-

87) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

88) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

Solec Kujawski – do ministra transportu, budowni-

89) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

93) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy po-

94) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy po-

95) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

96) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy po-

Nowa Wieś Wielka – do ministra transportu, budow-

97) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy po-

98) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy po-

47

99) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

w gm. wiejskiej Chełmża – do ministra transportu,

100) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

101) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

102) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy po-

103) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

Łubianka – do ministra transportu, budownictwa

104) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

105) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

106) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

Białe Błota – do ministra transportu, budownictwa

107) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

108) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

Baruchowo – do ministra transportu, budownictwa

109) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

Bartniczka – do ministra transportu, budownictwa

110) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

111) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

wiejskiej Aleksandrów Kujawski – do ministra trans-

112) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

113) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

Aleksandrów Kujawski – do ministra transportu, bu-

114) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

Gostycyn – do ministra transportu, budownictwa

115) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

116) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

Golub–Dobrzyń – do ministra transportu, budowni-

117) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

118) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

wiejskiej Golub-Dobrzyń – do ministra transportu,

119) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy po-

120) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy po-

121) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

Gniewkowo – do ministra transportu, budownictwa

122) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

48

123) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

124) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

Waganiec – do ministra transportu, budownictwa

125) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

126) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

127) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

128) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

129) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

130) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

131) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

132) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

133) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

134) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

Wielka Nieszawka – do ministra transportu, budow-

135) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

136) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

137) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

Włocławek – do ministra transportu, budownictwa

138) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

Dębowa Łąka – do ministra transportu, budowni-

139) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

Dąbrowa Chełmińska – do ministra transportu, bu-

140) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

Dąbrowa Biskupia – do ministra transportu, budow-

141) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

142) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

Czernikowo – do ministra transportu, budownictwa

143) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

Ciechocinek – do ministra transportu, budownictwa

144) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

145) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

nie Ciechocin – do ministra transportu, budownictwa

146) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

49

147) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

Chrostkowo – do ministra transportu, budownictwa

148) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego

nie wieczyste nieruchomości gruntowych w latach

2007–2012 w gm. Bakałarzewo – do ministra trans-

149) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego oraz

2012 w gm. Szudziałowo – do ministra transportu,

150) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego

2007–2012 w gm. Suchowola – do ministra transpor-

151) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego

2007–2012 w gm. Sidra – do ministra transportu,

152) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego oraz

2012 w gm. Nowy Dwór – do ministra transportu,

153) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego oraz

2012 w gm. Kuźnica – do ministra transportu, bu-

154) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego

2007–2012 w gm. Krynki – do ministra transportu,

155) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego oraz

2012 w gm. Korycin – do ministra transportu, bu-

156) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego

2007–2012 w gm. Janów – do ministra transportu,

157) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego oraz

czyste nieruchomości gruntowych w latach 2007–2012

w gm. Dąbrowa Białostocka – do ministra transportu,

158) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego oraz

2012 w gm. Sokółka – do ministra transportu, bu-

159) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego oraz

2012 w gm. Perlejewo – do ministra transportu, bu-

160) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego oraz

2012 w gm. Nurzec-Stacja – do ministra transportu,

161) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

wiejskiej Chełmno – do ministra transportu, budow-

162) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

163) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

164) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

Włocławku – do ministra transportu, budownictwa

165) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

166) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

Zakrzewo – do ministra transportu, budownictwa

167) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

Bydgoszcz – do ministra transportu, budownictwa

168) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

169) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

170) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

50

171) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

172) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

173) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

174) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

Brześć Kujawski – do ministra transportu, budowni-

175) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

Kijewo Królewskie – do ministra transportu, budow-

176) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

wiejskiej Brodnica – do ministra transportu, budow-

177) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

178) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

179) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

180) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

Kamień Krajeński – do ministra transportu, budow-

181) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

182) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

183) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

Bobrowo – do ministra transportu, budownictwa

184) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

Jeziora Wielkie – do ministra transportu, budowni-

185) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

186) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

Janowiec Wielkopolski – do ministra transportu, bu-

187) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

Jabłonowo Pomorskie – do ministra transportu, bu-

188) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

189) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

Izbica Kujawska – do ministra transportu, budowni-

190) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

Inowrocław – do ministra transportu, budownictwa

191) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

192) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego oraz

2012 w gm. Czeremcha – do ministra transportu, bu-

193) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego oraz

2012 w gm. Białowieża – do ministra transportu, bu-

194) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego oraz

2012 w gm. Hajnówka – do ministra transportu, bu-

51

195) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

Grudziądz – do ministra transportu, budownictwa

196) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego

2007–2012 w gm. Wąsosz – do ministra transportu,

197) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

w gm. wiejskiej Grudziądz – do ministra transportu,

198) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego oraz

2012 w gm. Szczuczyn – do ministra transportu, bu-

199) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego oraz

2012 w gm. Rajgród – do ministra transportu, bu-

200) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego oraz

2012 w gm. Radziłów – do ministra transportu, bu-

201) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego

2007–2012 w gm. Grajewo – do ministra transportu,

202) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego oraz

2012 w gm. Wyszki – do ministra transportu, budow-

203) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego oraz

2012 w gm. Rudka – do ministra transportu, budow-

204) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego oraz

2012 w gm. Orla – do ministra transportu, budowni-

205) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego oraz

2012 w gm. Boćki – do ministra transportu, budow-

206) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego oraz

2012 w gm. Szumowo – do ministra transportu, bu-

207) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego oraz

2012 w gm. Goniądz – do ministra transportu, bu-

208) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego oraz

2012 w gm. Rutki – do ministra transportu, budow-

209) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego oraz

2012 w gm. Mońki – do ministra transportu, budow-

210) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego oraz

w gm. Kołaki Kościelne – do ministra transportu, bu-

211) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego oraz

2012 w gm. Zbójna – do ministra transportu, budow-

212) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego oraz

2012 w gm. Zambrów – do ministra transportu, bu-

213) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego

2007–2012 w gm. Wizna – do ministra transportu,

214) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego oraz

2012 w gm. Szepietowo – do ministra transportu,

215) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego oraz

2012 w gm. Śniadowo – do ministra transportu, bu-

216) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego oraz

2012 w gm. Sokoły – do ministra transportu, budow-

217) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego

2007–2012 w gm. Przytuły – do ministra transportu,

218) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego oraz

2012 w gm. Nowe Piekuty – do ministra transportu,

52

219) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego oraz

2012 w gm. Piątnica – do ministra transportu, bu-

220) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego oraz

w gm. Kulesze Kościelne – do ministra transportu,

221) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego oraz

2012 w gm. Nowogród – do ministra transportu, bu-

222) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego oraz

w gm. Kobylin-Borzymy – do ministra transportu, bu-

223) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego

2007–2012 w gm. Miastkowo – do ministra transpor-

224) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego oraz

2012 w gm. Klukowo – do ministra transportu, bu-

225) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego

2007–2012 w gm. Jedwabne – do ministra transpor-

226) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego oraz

2012 w gm. Czyżew-Osada – do ministra transportu,

227) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego oraz

2012 w gm. Turośl – do ministra transportu, budow-

228) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego

2007–2012 w gm. Ciechanowiec – do ministra trans-

229) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego oraz

2012 w gm. Stawiski – do ministra transportu, bu-

230) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego

(4108),

231) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego oraz

2012 w gm. Mały Płock – do ministra transportu,

232) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego

2007–2012 w gm. Wiżajny – do ministra transportu,

233) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego

2007–2012 w gm. Grabowo – do ministra transportu,

234) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego

2007–2012 w gm. Szypliszki – do ministra transpor-

235) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego

2007–2012 w gm. Kolno – do ministra transportu,

236) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego

2007–2012 w gm. Rutka-Tartak – do ministra trans-

237) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego

2007–2012 w gm. Narewka – do ministra transportu,

238) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego oraz

2012 w gm. Raczki – do ministra transportu, budow-

239) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego oraz

2012 w gm. Narew – do ministra transportu, budow-

240) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego oraz

2012 w gm. Przerośl – do ministra transportu, bu-

241) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego oraz

2012 w gm. Kleszczele – do ministra transportu, bu-

242) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego oraz

53

2012 w gm. Dubicze Cerkiewne – do ministra trans-

243) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego

2007–2012 w gm. Czyże – do ministra transportu,

244) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego

2007–2012 w gm. Jasionówka – do ministra trans-

245) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego

2007–2012 w gm. Jaświły – do ministra transportu,

246) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego

2007–2012 w gm. Knyszyn – do ministra transportu,

247) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego

2007–2012 w gm. Krypno – do ministra transportu,

248) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego

2007–2012 w gm. Trzcianne – do ministra transpor-

249) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego

2007–2012 w gm. Sejny – do ministra transportu,

250) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego

2007–2012 w gm. Giby – do ministra transportu, bu-

251) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego oraz

2012 w gm. Krasnopol – do ministra transportu, bu-

252) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego

2007–2012 w gm. Siemiatycze – do ministra trans-

253) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

w gm. Zbójno – do ministra transportu, budownictwa

254) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego

2007–2012 w gm. Puńsk – do ministra transportu,

255) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

Zławieś Wielka – do ministra transportu, budowni-

256) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

w gm. Złotniki Kujawskie – do ministra transportu,

257) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

258) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

Świecie nad Osą – do ministra transportu, budowni-

259) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

260) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego oraz

2012 w gm. Gródek – do ministra transportu, budow-

261) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego oraz

2012 w gm. Dobrzyniewo Duże – do ministra trans-

262) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego oraz

2012 w gm. Czarna Białostocka – do ministra trans-

263) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

264) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego oraz

2012 w gm. Brańsk – do ministra transportu, budow-

265) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego

2007–2012 w gm. Choroszcz – do ministra transpor-

266) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego oraz

54

2012 w gm. Bielsk Podlaski – do ministra transportu,

267) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego oraz

2012 w gm. Sztabin – do ministra transportu, budow-

268) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego

2007–2012 w gm. Płaska – do ministra transportu,

269) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego oraz

2012 w gm. Zawady – do ministra transportu, budow-

270) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego

2007–2012 w gm. Nowinka – do ministra transportu,

271) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego

2007–2012 w gm. Zabłudów – do ministra transpor-

272) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego

2007–2012 w gm. Lipsk – do ministra transportu,

273) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego

2007–2012 w gm. Wasilków – do ministra transportu,

274) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego oraz

w gm. Bargłów Kościelny – do ministra transportu,

275) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego oraz

2012 w gm. Tykocin – do ministra transportu, bu-

276) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego oraz

2012 w gm. Augustów – do ministra transportu, bu-

277) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego oraz

w gm. Turośń Kościelna – do ministra transportu,

278) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego oraz

2012 w gm. Łomża – do ministra transportu, budow-

279) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego oraz

2012 w gm. Suraż – do ministra transportu, budow-

280) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego

2007–2012 w gm. Suwałki – do ministra transportu,

281) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego oraz

2012 w gm. Supraśl – do ministra transportu, budow-

282) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego oraz

2012 w gm. Białystok – do ministra transportu, bu-

283) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego

2007–2012 w gm. Poświętne – do ministra transpor-

284) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

Świedziebnia – do ministra transportu, budownictwa

285) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego

2007–2012 w gm. Michałowo – do ministra transpor-

286) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego oraz

2012 w gm. Łapy – do ministra transportu, budow-

287) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

Świekatowo – do ministra transportu, budownictwa

288) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego

(4166),

289) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego oraz

2012 w gm. Milejczyce – do ministra transportu, bu-

290) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego

55

nie wieczyste nieruchomości gruntowych w latach

2007–2012 w gm. Mielnik – do ministra transportu,

291) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego

2007–2012 w gm. Grodzisk – do ministra transportu,

292) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego

2007–2012 w gm. Dziadkowice – do ministra trans-

293) posła Mariusza Antoniego Kamińskiego

2007–2012 w gm. Drohiczyn – do ministra transpor-

294) posła Ludwika Dorna w sprawie obecności

państwa (4172),

295) posła Romualda Ajchlera w sprawie budowy

ośrodka radioterapii w Pile – do ministra zdrowia

(4173),

296) poseł Anny Bańkowskiej w sprawie kar na-

łożonych na emerytów i rencistów za nieuregulowany

abonament radiowo-telewizyjny – do prezesa Rady

Ministrów (4174),

297) posła Jarosława Katulskiego w sprawie mo-

– Koronowo – do ministra transportu, budownictwa

298) posła Jerzego Budnika w sprawie rozbudowy

– do ministra spraw wewnętrznych (4176),

299) poseł Jadwigi Zakrzewskiej w sprawie pro-

tunkowego – do ministra zdrowia (4177),

300) posła Tomasza Kamińskiego w sprawie na-

woływania do bicia dzieci podczas wykładów prowa-

dzonych na wywiadówce w Zespole Szkół w Myczko-

wie – do ministra sprawiedliwości (4178),

301) posła Tomasza Kamińskiego w sprawie wy-

kładów prowadzonych podczas wywiadówki w Zespo-

le Szkół w Myczkowie – do ministra edukacji naro-

dowej (4179),

302) posła Mariusza Błaszczaka w sprawie za-

trudnienia w spółkach Skarbu Państwa i przedsię-

biorstwach państwowych – do prezesa Rady Mini-

strów (4180),

nistra skarbu państwa (4181),

304) poseł Joanny Fabisiak w sprawie Zespołu

305) posła Arkadiusza Mularczyka w sprawie

spraw zagranicznych (4183),

306) poseł Anny Zalewskiej w sprawie organizacji

w Zagórzu Śląskim – do ministra środowiska (4184),

307) poseł Mirosławy Nykiel w sprawie zmiany

sprawiedliwości (4185),

308) posła Arkadiusza Mularczyka w sprawie sy-

tuacji na rynku podręczników szkolnych, w szczegól-

ności istniejącego procederu oferowania przez wy-

dawców podręczników prezentów szkołom w zamian

309) poseł Julii Pitery w sprawie włączenia Spe-

cjalistycznego Szpitala Wojewódzkiego w Ciechano-

wie do „Narodowego programu zwalczania chorób

ośrodków radioterapii – do ministra zdrowia (4187),

310) posła Marka Rząsy w sprawie likwidacji

Zakładu Gazowniczego w Jaśle – do ministra skarbu

państwa (4188),

311) poseł Stanisławy Prządki w sprawie przy-

wrócenia wspólnych biletów Kolei Mazowieckich i spół-

ki PKP InterCity – do ministra transportu, budow-

312) posła Wojciecha Szaramy w sprawie odpo-

wiedzialności za przebieg prac modernizacyjnych na

oryginalnych urządzeń – do ministra kultury i dzie-

313) posła Wojciecha Szaramy w sprawie proble-

mów z odebraniem dokumentu prawa jazdy przez

skiej (4191),

314) posła Łukasza Gibały w sprawie zagrożenia

związanego z planami likwidacji Narodowego Fun-

duszu Rewaloryzacji Zabytków Krakowa – do mini-

stępnych w Ministerstwie Administracji i Cyfryzacji

(2674),

2) ministra skarbu państwa Mikołaja Budzanow-

56

płatności za wizyty w poradni kardiologicznej szpi-

tala MSWiA w Łodzi oraz niezapewnienia specjali-

stycznej opieki lekarskiej ze środków budżetu pań-

stwa (2957),

4) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodarki

6) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

wie osób leczonych w ramach programów lekowych,

leczenia zmian nowotworowych metodą brachytera-

pii przy pomocy implantów stałych (3328),

8) ministra kultury i dziedzictwa narodowego

lach internetowych przez Ministerstwo Kultury i Dzie-

Ministerstwo Zdrowia (3351),

10) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

wie okoliczności wyboru prezesa Zarządu PLL LOT

SA (3352),

11) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

12) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

(3480),

13) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rolni-

felda w sprawie wykorzystywania spirytusu etylowe-

go, w ramach wspierania rozwoju energetyki odna-

wialnej, do produkcji energii (3482),

14) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admini-

nia emisji cyfrowej w gminach pow. nowotarskiego

(3491),

15) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

16) sekretarza stanu w Ministerstwie Sprawied-

liwości Stanisława Chmielewskiego na zapytanie po-

sła Artura Ostrowskiego w sprawie uprawnień so-

cjalnych, pracowniczych, emerytalnych, rentowych

17) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

cjonowania systemu eWUŚ (3518),

18) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

li zasadności i prawidłowości wystawianych zwolnień

lekarskich (3519),

19) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

wie możliwości zwiększenia środków finansowych

2013 r.

(3522),

20) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

21) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

TU-154M (3526),

22) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admini-

Janczyka w sprawie ograniczenia emisji cyfrowej

23) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admini-

w sprawie możliwości finansowania budowy centrum

25) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admini-

57

pytanie poseł Iwony Kozłowskiej w sprawie łączenia

powiatów (3534),

26) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

27) ministra pracy i polityki społecznej Włady-

go Borkowskiego w sprawie przyznania nagród pra-

cownikom OHP (3536),

wie uprawnień socjalnych, pracowniczych, emerytal-

nych, rentowych i innych funkcjonariuszy i pracow-

ników cywilnych Służby Kontrwywiadu Wojskowego

29) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

wie konieczności ujęcia muflonów w ewidencji zwie-

rząt leśnych (3544),

30) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rolni-

wińskiego w sprawie uregulowania stanu prawnego

31) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rolni-

zoru nad organizacją targów zwierząt hodowlanych

(3547),

32) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

skiego w sprawie projektu ustawy o badaniach kli-

33) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

34) podsekretarz stanu w Ministerstwie Skarbu

handlowych (3550),

35) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

w sprawie odpłatności za sprzęt stomijny (3553),

36) sekretarza stanu w Ministerstwie Finansów

nistrów, ministra kultury i dziedzictwa narodowego

wyższego Barbary Kudryckiej – z upoważnienia pre-

stwowego ze stron internetowych ministerstw (3555),

37) sekretarza stanu w Ministerstwie Transportu,

wania miejsc przeznaczonych dla taxi (3557),

38) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

w sprawie pozbawiania władzy rodzicielskiej i umiesz-

czania dzieci przez sądy w placówkach opiekuń-

czo-wychowawczych, na przykładzie rodziny z Kra-

kowa (3558),

39) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

40) sekretarza stanu w Ministerstwie Rozwoju

tu dzierżoniowskiego – etap I” (3560),

41) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

cji dworców kolejowych w Wielkopolsce (3561),

42) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

lującymi zasady funkcjonowania rynku finansowego

58

nizonie w Osowcu (3567),

48) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

modernizacji linii kolejowej E75 Warszawa – Biały-

stok – Sokółka w granicach woj. podlaskiego (3568),

49) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

50) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

51) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

52) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

53) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

54) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

55) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

56) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

57) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

58) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

59) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

60) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

61) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

62) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

63) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

64) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

65) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

w sprawie wysokości kwoty, jaką osoby fizyczne i praw-

płaciły łącznie w formie należnych budżetowi pań-

stwa podatków: PIT, CIT, VAT oraz podatku akcyzo-

66) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodarki

67) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

68) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

69) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

59

(3608),

70) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

jonego procederu wyłudzania podatku VAT (3609),

71) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

tanie posła Cezarego Kucharskiego w sprawie remon-

72) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

do zasiłku (3616),

75) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

nicy Wielunia (3622),

76) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

(3623),

77) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

nia z eksploatacji linii kolejowej nr 104 Chabówka –

Nowy Sącz (3624),

78) minister nauki i szkolnictwa wyższego Bar-

larczyka w sprawie braku terminowego wypłacenia

z dotacji projakościowej (3625),

79) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

zycznych (3629),

80) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

81) podsekretarza stanu w Ministerstwie Eduka-

niny Okrągły w sprawie przedłużenia licencji na

nia terapii metodą Tomatisa szkołom i ośrodkom re-

mach sektorowego programu operacyjnego (3635),

82) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

zaniu problemu kolei transgranicznej pomiędzy Pol-

ską a Czechami przez miejscowość Głuchołazy, opar-

tej na umowie międzynarodowej zawartej w 1948 r.,

83) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

84) sekretarza stanu w Ministerstwie Kultury

Zalewskiej w sprawie ochrony zabytkowego komplek-

su pałacowego znajdującego się w Mokrzeszowie

85) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

cedensowego zwolnienia przewodniczącego Związku

Zawodowego Celnicy PL (3642),

86) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

87) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

ograniczenia uprawnień ekologów (3645),

88) podsekretarz stanu w Ministerstwie Rolni-

Łuczaka w sprawie wyznaczenia obszarów o nieko-

rzystnych warunkach gospodarowania w gm. Strzel-

ce Wielkie (3651),

89) sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa

dochodowym (3655),

90) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admi-

pytanie poseł Barbary Bartuś w sprawie niedostoso-

frowej (3668),

91) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

60

92) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

receptę (3673),

93) ministra pracy i polityki społecznej Włady-

94) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

95) minister edukacji narodowej Krystyny Szu-

rodowej (3679),

96) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

stwa (3686),

97) minister edukacji narodowej Krystyny Szu-

w sprawie formularza dla interesantów znajdującego

się na stronie internetowej Ministerstwa Edukacji

Narodowej (3695),

98) podsekretarz stanu w Ministerstwie Edukacji

niku lekcyjnym związanych ze sposobem numerowa-

nia lekcji oraz realizacji zajęć artystycznych, muzyki

99) podsekretarza stanu w Ministerstwie Eduka-

ka Łatasa w sprawie projektu tzw. ustawy przed-

szkolnej dotyczącego opieki nad dziećmi młodszymi

100) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

1) posła Józefa Rojka w sprawie wykorzystania

4) posła Wiesława Suchowiejki w sprawie rozwoju

(3612) – 19 dni,

5) posła Mariana Cyconia w sprawie możliwo-

6) posła Stanisława Szweda w sprawie zakresu

gospodarki (3690) – 14 dni,

9) posła Henryka Kmiecika w sprawie finansowa-

10) posła Jana Dziedziczaka w sprawie likwidacji

Urzędu Skarbowego w Lesznie – od ministra finan-

sów (3733) – 6 dni,

11) posła Jana Dziedziczaka w sprawie likwidacji

finansów (3734) – 6 dni,

12) posła Jana Dziedziczaka w sprawie likwidacji

Urzędu Skarbowego w Krotoszynie – od ministra fi-

nansów (3735) – 6 dni,

13) posła Jana Dziedziczaka w sprawie likwidacji

Urzędu Skarbowego w Kaliszu – od ministra finan-

sów (3736) – 6 dni,

14) posła Jana Dziedziczaka w sprawie likwidacji

Urzędu Skarbowego w Jarocinie – od ministra finan-

sów (3737) – 6 dni,

15) posła Jana Dziedziczaka w sprawie likwidacji

ministra finansów (3738) – 6 dni,

16) posła Jana Dziedziczaka w sprawie likwidacji

Urzędu Skarbowego w Rawiczu – od ministra finan-

sów (3739) – 6 dni,

17) posła Jana Dziedziczaka w sprawie likwidacji

Urzędu Skarbowego w Gostyniu – od ministra finan-

sów (3740) – 6 dni,

18) posła Jana Dziedziczaka w sprawie likwidacji

Urzędu Skarbowego w Kościanie – od ministra finan-

sów (3741) – 6 dni,

19) posła Jana Dziedziczaka w sprawie likwidacji

Urzędu Skarbowego w Kępnie – od ministra finan-

sów (3742) – 6 dni.

Interpelacja

(nr 10710)

interpelacją o nr 10710 w sprawie nadania przez sze-

fa BOR statusu HEAD lotowi do Smoleńska w dniu

ny ministra spraw wewnętrznych na postawione

przeze mnie pytania występuję z żądaniem udziele-

nia przez Szanownego Pana Premiera dodatkowych

wyjaśnień, tym razem w prawem przewidzianym

terminie 21 dni od daty otrzymania niniejszej inter-

pelacji (zgodnie z art. 193 ust. l i 3 Regulaminu Sej-

mając nadzieję, że nie powtórzy się sytuacja zwłoki

w udzieleniu odpowiedzi w tej sprawie – jak ostatnio

– licząca blisko 100 dni, bez informacji o prośbie prze-

dłużenia terminu na udzielenie odpowiedzi.

Podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw We-

wnętrznych pan Michał Deskur w sposób niejasny

i niekonkretny przedstawił garść informacji na moją

interpelację.

Fakt przekazania dokumentacji Biura

Ochrony Rządu do Prokuratury Okręgowej Warsza-

wa-Praga o zabezpieczeniu lotu w dniu 10 kwietnia

2010 r. nie jest w żadnej mierze uzasadnieniem ta-

kiego działania.

Panie Premierze!

Zgodnie z art. 95 ust. 2 konsty-

tucji Sejm Rzeczypospolitej Polskiej sprawuje kontro-

lę nad działalnością Rady Ministrów, a brak odpo-

wiedzi na pytania stawiane w interpelacjach posel-

skich faktycznie ją uniemożliwia.

Biorąc pod uwagę niespotykany czas liczącej dzie-

siątki dni zwłoki w udzieleniu odpowiedzi przez pod-

nych na moją interpelację nr 10710 w sprawie nada-

nie mam wątpliwości, że ze względu na brak doku-

mentacji, procedur i wzoru dokumentu nie został

spełniony obowiązek § 19 ust. 2 rozporządzenia mi-

nistra infrastruktury z dnia 25 listopada 2008 r.

Jeśli tak, nienadanie zatem statusu HEAD przez sze-

fa BOR rejsowi do Smoleńska w dniu 10 kwietnia

2010 r. miało istotny wpływ na dalszy tragiczny prze-

bieg zdarzeń.

Przedstawione informacje, a właściwie zwłoka w ich

udzieleniu i zaciemnianie obrazu spraw, muszą bu-

dzić i budzą wiele dodatkowych pytań pod kątem nie-

zwykle uprawdopodobnionego niedopełnienia obo-

wiązków przez szefa Biura Ochrony Rządu oraz bra-

ku należytego nadzoru nad BOR przez ówczesnego

ministra spraw wewnętrznych i administracji, dlate-

go zasadne jest przekazanie do wiadomości tej, jak

i interpelacji o nr 10710 wraz z udzieloną odpowie-

dzią (sygn.

BMP-0713-1-188/2012/AD), do prokurato-

ra generalnego pana Andrzeja Seremeta.

W związku z powyższym ponawiam treść inter-

pelacji nr 10710 oraz ją uzupełniam.

powietrznego, na którego pokładzie znajdują się: pre-

zydent Rzeczypospolitej Polskiej, prezes Rady Mini-

strów, marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej oraz

zana szefowi Biura Ochrony Rządu przez odpowied-

nie organy i podmioty, nie później niż na jeden dzień

W dniu 9 czerwca 2009 r. minister obrony naro-

dowej wydał decyzję nr 184/MON w sprawie wpro-

wadzenia do użytku w lotnictwie Sił Zbrojnych Rze-

czypospolitej Polskiej „Instrukcji organizacji lotów

HEAD), która szczegółowo ustalała zasady organizo-

wania polskich wojskowych statków powietrznych

o statusie HEAD.

Treść instrukcji HEAD została

wydana w formie wydawnictwa wojskowego, sygn.

Teksty interpelacji i zapytań poselskich

WLOP 408/2009.

Uprzejmie proszę o przesłanie w for-

mie papierowej całej instrukcji HEAD jako załączni-

ka do odpowiedzi na niniejszą interpelację.

W związku z powyższym ponownie uprzejmie pro-

wione oraz dodatkowe pytania:

pospolitej Polskiej, posiadał status HEAD nadany

zgodnie z rozporządzeniem ministra infrastruktury

o podanie wiążącej krótkiej odpowiedzi wraz z syg-

naturą dokumentu oraz datą jego sporządzenia i re-

jestracji.

strów był odpowiedzialny za przekazanie w 2010 r.

informacji o planowanym locie najważniejszych osób

3.

Kto był tzw. koordynatorem zgodnie z instruk-

cją HEAD?

— w formie tabelarycznej wykazu lotów posiada -

jących status HEAD w latach 2009 – 2011 zgodnie

— w jaki sposób szef BOR wykonywał swoje obo -

wiązki.

5.

W jakim akcie prawa wewnętrznego Biura

Ochrony Rządu był zapisany sposób i metoda prze-

kazywania informacji o nadaniu statutu HEAD –

wzór dokumentu?

Proszę o załączenie takiego wzoru

dokumentu, jeżeli już istnieje, z informacją, od kiedy

został wprowadzony.

6.

Jaka była dokładna treść „Instrukcji organiza-

cji lotów statków powietrznych o statusie HEAD”

w 2010 r.?

Proszę o załączenie w formie papierowej

instrukcji HEAD, która została wydana w formie wy-

dawnictwa wojskowego, sygn.

WLOP 408/2009.

7.

Proszę o podanie, przez ile miesięcy szef Biura

Ochrony Rządu nie nadawał statusu HEAD zgodnie

miesięcy po katastrofie rządowego samolotu w Smo-

leńsku zorientował się o niedopełnieniu obowiązków

w tej mierze i rozpoczął nadawanie statusu HEAD

zgodnie z obowiązującym szefa BOR obligiem praw-

nym?

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Maks Kraczkowski

Warszawa, dnia 26 marca 2013 r.

Interpelacja

(nr 12663)

Interpelacja nr 12663 dotyczy działań operacyj-

ochrony państwa wobec osób i środowisk uznanych

kujących zatrzymaniem i następnie tymczasowym

aresztowaniem pana A. D. – prezesa Stowarzyszenia

Wolne Konopie.

Złożenie interpelacji było wynikiem wątpliwości,

jakie wzbudziła w mojej osobie legalność, prawidło-

wość oraz celowość działań podejmowanych przez

Wolne Konopie oraz przeciwko osobie jego prezesa A.

D. – osoby publicznej, stale współpracującej z Ruchem

Palikota.

Działania te tuż przed organizowanymi

i bezpodstawnego tymczasowego aresztowania w dniu

2 maja 2012 r., które zostało uchylone w dniu 24 lip-

ca 2012 r.

riusze Wydziału Przestępczości Narkotykowej Ko-

mendy Stołecznej Policji w Warszawie zatrzymali 3 oso-

by, w tym A. D. pod zarzutem popełnienia przez nie-

go przestępstw stypizowanych w ustawie z dnia 29

wione A. D. dotyczą zdarzeń z okresu 2011 r., a więc

z okresu co najmniej 6 miesięcy poprzedzającego za-

trzymanie A. D. Natomiast podstawą działań podję-

w Pruszkowie pod sygn.

3 Ds.

326/12.

W związku z powyższym postawiłem Panu Mini-

strowi następujące pytania, niedotyczące przebiegu

samego postępowania karnego, ale poprzedzających

je działań prowadzonych przez służby podległe mini-

strowi spraw wewnętrznych, które bez wątpienia były

związane także z przygotowaniami do turnieju Euro

2012 i mogły być uwarunkowane politycznie:

63

1.

Czy Stowarzyszenie Wolne Konopie zostało

funkcjonariuszy Wydziału Przestępczości Narkotyko-

Odpowiedzi na przedmiotową interpelację udzie-

lił z upoważnienia ministra spraw wewnętrznych

podsekretarz stanu Michał Deskur.

Należy podkre-

ślić, że wypowiedź interpelowanego nie zawiera od-

powiedzi na postawione w tekście interpelacji pyta-

nia.

Jest niezwykle enigmatyczna, a poza tym zawie-

ra nieprawdziwe informacje mogące wprowadzić za-

równo panią marszałek, jak i opinię publiczną w błąd

co do charakteru działań organów państwa wymie-

rzonych w osobę A. D. Zgodnie z teksem odpowiedzi:

„osoba wskazana w wystąpieniu została zatrzymana

dy Stołecznej Policji, na podstawie dowodów zgroma-

dzonych w toku postępowania przygotowawczego

prowadzonego pod nadzorem Prokuratury Rejonowej

w Pruszkowie”.

Tymczasem śledztwo w tej sprawie prokurator

wszczął dopiero w dniu 2 maja 2012 r.

W związku

nano nie na zarządzenie prokuratora, ale w wyniku

działań podejmowanych samodzielnie przez funkcjo-

nariuszy Komendy Stołecznej Policji.

Zarzuty w dniu

2 maja 2012 r. przedstawione A. D. przez prokurato-

ra stanowiły wierną i li tylko kopię zarzutów posta-

wionych A. D. przez funkcjonariuszy Policji w dniu

1 maja 2012 r., co nastąpiło bez wiedzy i nadzoru

prokuratora rejonowego w Pruszkowie.

Dokonane

w dniu 30 kwietnia 2012 r. oraz w dniu 1 maja 2012 r.

zatrzymanie A. D. oraz dwóch innych mieszkańców

powiatu pruszkowskiego przez funkcjonariuszy Ko-

mendy Stołecznej Policji nastąpiło bez uzgodnienia

terminu zatrzymań z prokuratorem rejonowym w Prusz-

kowie, którego nie informowano o podejmowanych

działaniach, skoro do ich realizacji doszło w wyniku

wykorzystania zgromadzonej wcześniej „wiedzy ope-

racyjnej”.

Tym samym należy wskazać, iż o zatrzymaniu

A. D. dokonanym w dniu 1 maja 2012 r., a więc na

dzień przed kongresem partii Ruch Palikota, na któ-

rym A. D. miał pełnić rolę gościa honorowego, nie

zadecydowały materiały śledztwa prokuratorskiego,

gdyż nie było ono jeszcze prowadzone.

O zatrzymaniu

A. D. przez funkcjonariuszy Policji zadecydowały tyl-

ko i wyłącznie nieujawnione materiały pozaproceso-

we, „operacyjne”, gromadzone przez Policję, wyko-

rzystane w konkretnej dacie, prawdopodobnie ze ści-

śle określonego powodu.

Dlatego też rodzi się oczy-

wiste podejrzenie, że działania wymierzone w szefa

stowarzyszenia, którego działalność wiąże się z sze-

rokim odzewem społecznym, mogły być wywołane

nie potrzebą realizowania zadań organów ścigania,

ale zostać nakierowane na ograniczenie działalności

tej organizacji społecznej.

Do zdarzenia tego doszło w okresie intensywnych

przygotowań służb ochrony państwa do ogromnego

przedsięwzięcia, jakim było dla nich zabezpieczenie

turnieju Euro 2012.

Jednocześnie nie budzi wątpli-

wości, że Stowarzyszenie Wolne Konopie i jego człon-

kowie mogli zostać uznani za środowisko potencjal-

nie zagrażające zgodnemu z wizją rządu przebiegowi

tej jakże ważnej imprezy.

Jest to jeszcze bardziej wi-

doczne, jeśli wskażemy, że Stowarzyszenie Wolne Ko-

zorganizowanie tradycyjnego happeningu pod ha-

słem „Marsz wolnych konopi”, który ostatecznie od-

był się 26 maja 2012 r.

Próba ograniczenia zasięgu

manifestacji, zwłaszcza w obliczu braków kadrowych

w służbach mundurowych, które niemalże w całości

zostały wykorzystane do ochrony meczów piłkar-

skich, mogła być podyktowana właśnie potrzebą za-

bezpieczenia imprezy sportowej.

Do takich działań

mogło dojść jednak z naruszeniem praw jednostki

gwarantowanych w Konstytucji Rzeczypospolitej

Polskiej.

Nawet obiektywnie istniejąca potrzeba za-

pewnienia bezpieczeństwa nie może sprawiać, że or-

gany ścigania podejmują działania niezgodnie z za-

sadą legalizmu, a więc nie natychmiast po dowiedze-

niu się o popełnieniu przestępstwa, ale w momencie

najbardziej dla nich dogodnym, czy to z uwagi na

kongres partii opozycyjnej, czy też z powodu zabez-

pieczenia ważnych wydarzeń sportowych.

Jasnym

jest, że decyzje takiego rodzaju musiały zapaść co

najmniej na szczeblu kierowniczym w Ministerstwie

Spraw Wewnętrznych, Radzie Ministrów albo w spe-

cjalnie w tym celu powołanym zespole międzyresor-

towym.

W kontekście powyższych rozważań z ubolewa-

niem stwierdzam, iż jasnym staje się sposób formu-

łowania odpowiedzi na interpelacje zaprezentowany

przez podsekretarza stanu, niestety narusza on po-

wagę urzędu oraz stara się ograniczać kontrolne

funkcje Sejmu.

Pan Michał Deskur nie odpowiedział

na którekolwiek z jasno sformułowanych pytań, uni-

kając potwierdzenia lub zaprzeczenia, czy faktycznie

środowisko Wolnych Konopi było przedmiotem zain-

teresowania służb bezpieczeństwa państwa w kon-

tekście Euro 2012.

Nie udzielił także odpowiedzi na

pytanie, kto podjął decyzję o wykorzystaniu posiada-

nej wiedzy operacyjnej o A. D. w tym, a nie innym ter-

minie, tuż przed kongresem partii opozycyjnej.

Nie

była to – wbrew twierdzeniom podsekretarza stanu

64

– decyzja prokuratora rejonowego w Pruszkowie, któ-

remu funkcjonariusze Komendy Stołecznej Policji

przekazali materiały sprawy i osoby zatrzymane do

dyspozycji, ale wyłącznie decyzja Policji – służby pod-

ległej ministrowi spraw wewnętrznych – której dzia-

łania skierowane wobec A. D. aż do dnia 2 maja 2012 r.

pozostawały poza kontrolą niezależnej prokuratury.

Należy także wskazać, że przedmiotem interpelacji

nr 12663 nie było postępowanie przygotowawcze pro-

wadzone przez prokuratora rejonowego w Pruszkowie

pod sygn. akt 3 Ds.

326/12, ale nietypowe czynności

organów ścigania poprzedzające wszczęcie tego postę-

powania.

Tym samym wskazanie jako osoby mogącej

udzielić informacji w sprawie prokuratora Prokuratury

Rejonowej w Pruszkowie prowadzącego postępowanie

przygotowawcze wydaje się wysoce nieprawidłowe i pod-

kreśla, w jak znacznym stopniu wysoki urzędnik pań-

stwowy zlekceważył skierowaną do niego przez mar-

szałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej interpelację,

podyktowaną przecież potrzebą zapewnienia ochrony

praw jednostki i organizacji społecznych.

Wydaje się, że minister spraw wewnętrznych po-

winien podjąć próbę udzielenia wyczerpującej odpo-

wiedzi na przedstawione mu pytania, a nie w sposób

enigmatyczny unikać tej wymaganej od niego czyn-

ności.

Mając na uwadze powagę i rolę instytucji, jaką

jest Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, wagę interpelacji

poselskich w demokratycznym państwie prawa oraz

w celu obrony autorytetu pani marszałek, a więc oso-

by, która powinna otrzymywać rzetelne i prawdziwe

odpowiedzi na kierowane za swoim pośrednictwem

pytania, uprzejmie wnoszę o wystąpienie do interpe-

lowanego o udzielenie dodatkowych wyjaśnień na

piśmie, które tym razem będą zawierać odpowiedzi

na zawarte w interpelacji poselskiej pytania.

Z poważaniem

Poseł Piotr Paweł Bauć

Warszawa, dnia 22 marca 2013 r.

Interpelacja

(nr 13745)

transportu lotniczego ponownie zwracam się z proś-

bą o odpowiedzi na następujące pytania, które doty-

czą bezpieczeństwa polskich żołnierzy, efektywności

polskich służb specjalnych, wypełnienia obowiązków

sojuszniczych wobec NATO:

1.

Kto był pomysłodawcą wykorzystania rosyj-

skiego transportu dla potrzeb SKW i SWW?

samolot przewożący oficerów SKW i SWW oraz ich

ce aż 24 godziny międzylądowanie w Azerbejdżanie

konieczność takiego postoju?

dowania w Azerbejdżanie?

jakikolwiek sprzęt NATO (chodzi o sprzęt elektro-

niczny, którego nie należy przekazywać poza NATO)?

Płońsk, dnia 28 marca 2013 r.

Interpelacja

(nr 14001)

– ponowna

udzielenie odpowiedzi na poprzednią interpelację

stwa dla uczelni wychowania fizycznego.

Jednocześ-

65

nie serdecznie proszę o udzielenie dodatkowych wy-

jaśnień.

1.

Argumenty przedstawione w przedmiotowej

odpowiedzi, oceniając sprawę rozsądnie, prowadzą do

wniosku, że algorytm, który określa sposób podziału

dotacji z budżetu państwa, w którym również uczest-

niczą uczelnie wychowania fizycznego, wydaje się, że

powinien ulec zmianie.

Serdecznie proszę o przesła-

nie tegoż algorytmu wraz ze stosowną legendą.

2.

Jaka jest ilość doktorantów oraz studentów

z podziałem na typy uczelni (uwzględniając ostatnie

pięć lat) oraz w jakiej wysokości zostały udzielone

dotacje w zakresie niżej wymienionych podmiotów:

— politechniki,

— uniwersytety,

— akademie wychowania fizycznego,

— i inne otrzymujące te dotacje?

3.

W przedmiotowej odpowiedzi wskazano, iż „nie

tylko uczelnie wychowania fizycznego posiadają

własne obiekty sportowe, takie jak hale widowisko-

wo-sportowe, pływalnie czy stadiony akademickie i inne.”.

Zgadzam się z tym, jednakże co do zasady każdy AWF

posiada wszystkie typy obiektów sportowych, nato-

miast inne uczelnie nie posiadają obiektów sporto-

wych w tak szerokim zakresie.

Uprzejmie proszę

4.

Ponadto w przedmiotowej odpowiedzi zawarto

informację, iż „w odniesieniu do poruszanych przez

ni wychowania fizycznego należy zauważyć, iż w pro-

ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym oraz niektó-

rych innych ustaw zawarto propozycję przekazania

ni ministrowi właściwemu do spraw kultury fizycznej

jektującemu i realizującemu cele polityki państwa

litacji ruchowej”.

W mojej opinii proponowane roz-

wiązanie nie powinno wejść w życie.

Uważam, iż te

uczelnie muszą być pod nadzorem ministra nauki

i szkolnictwa wyższego.

W ramach prac w komisji

sejmowej właściwej ds. sportu przedstawiciele wszyst-

kich „uczelni sportowych”, którzy byli obecni na tym

posiedzeniu, w sposób negatywny wypowiedzieli się

o tym projekcie.

Osobiście przychylam się do tego sta-

projekt był konsultowany z uczelniami sportowymi?

Jakie jest stanowisko Ministra Nauki i Szkolnictwa

Łódź, dnia 25 marca 2013 r.

Interpelacja

(nr 14003)

w sprawie kryteriów dochodowych w zakresie świad-

czeń pieniężnych z pomocy społecznej.

Cieszę się, że

podjęto pracę nad zmianą obecnego systemu przy-

znawania prawa do świadczeń pomocy społecznej.

Jednocześnie serdecznie proszę o udzielenie dodat-

kowych wyjaśnień w tejże sprawie:

1.

Serdecznie proszę o przesłanie projektu założeń

łecznej, o którym mowa w przedmiotowej odpowiedzi.

2.

Kiedy planowane jest zakończenie prac nad

projektem ustawy w przedmiotowej sprawie?

(nr 14430)

Szanowny Panie Premierze!

W otrzymanej odpo-

czych na terytorium Polski nie ustosunkował się Pan

do pytania trzeciego.

powiedź na pytanie: Kto jest dokładnie autorem czę-

ści projektu, w której do przedmiotowej współpracy

z faktem, iż projekt ustawy przewiduje możliwość

wglądu przedstawicieli obcych służb do informacji

uzyskanych przez służby polskie.

Łączę wyrazy szacunku

66

Interpelacja

(nr 16365)

do ministra finansów

w sprawie wystawiania

Szanowny Panie Ministrze!

Dziennik „Rzeczpo-

spolita” przedstawił problem, jakim jest obowiązek

wystawiania paragonu, na którym powinien znaleźć

się NIP nabywcy.

Takie rozwiązanie przedstawia

projekt rozporządzenia MF w sprawie kas fiskalnych

Eksperci uważają, że takie postanowienie znacząco

utrudni pracę przedsiębiorców oraz przyniesie dla

nich dodatkowy koszt zakupu nowych kas fiskalnych,

które wystawiałyby paragony pełniące funkcję fak-

tur uproszczonych.

1.

Czy ministerstwo planuje rozwiązać ten prob-

lem przedsiębiorców?

2.

Czy ministerstwo dostrzega potrzebę wprowa-

dzania ww. kas fiskalnych?

Z poważaniem

Posłowie Jan Warzecha

Warszawa, dnia 21 marca 2013 r.

Interpelacja

(nr 16366)

do ministra sprawiedliwości

Szanowny Panie Ministrze!

Stowarzyszenie Sę-

dziów Polskich „Iustitia” zwróciło się do ministra

do pracy w sądzie położonym poza miejscem zamiesz-

kania.

Ustawa o ustroju sądów powszechnych prze-

widuje, by wynagrodzenia sędziów sądów powszech-

nych były równe.

Zgodnie z art. 95 § 3 u.s.p. sąd ma

obowiązek zwrotu rzeczywistych kosztów przejaz-

dów poniesionych przez sędziego.

SSP „Iustitia” informuje, iż jedni dyrektorzy są-

dów zwracają wyższe stawki, a inni niższe.

kiwania SSP „Iustitia”?

Z poważaniem

Posłowie Jan Warzecha

(nr 16367)

do ministra finansów

w sprawie parabanków

Szanowny Panie Ministrze!

Rzecznik konsumen-

tów w Warszawie przedstawia problem wyłudzania

korzyści majątkowych przez instytucje finansowe

zwane parabankami.

W 2012 r. trafiło do niego 1200

takich spraw.

Firmy te działają jako spółki z o.o.,

które obiecują udzielenie pożyczki.

Pobierają tzw.

opłaty przygotowawcze, niekiedy dopłaty, zanim osta-

tecznie wypłacą klientowi pieniądze.

Jeżeli klient nie

uiści dopłaty, wtedy przedpłata przepada.

Sprawy

takie trafiają do sądu, a następnie do komornika, lecz

ten nie ma on z czego wyegzekwować, gdyż przedsię-

biorcy ogłaszają upadłość i niewypłacalność.

Preze-

sem takiej spółki jest często osoba nieposiadająca

majątku, a jej kapitał niejednokrotnie nie przekracza

20 tys. zł, a oferuje pożyczki na sumy 100 tys. czy

nawet do 200 tys. zł.

Eksperci zadają pytania, dlacze-

go osoba, która prowadziła już kilka takich firm,

wciąż działa w następnych.

1.

Czy ministerstwo dostrzega problem związany

z ww. instytucjami finansowymi?

2.

Jakie rozwiązanie planuje wprowadzić mini-

sterstwo dla większego zabezpieczenia praw konsu-

mentów?

Z poważaniem

Posłowie Jan Warzecha

(nr 16368)

do ministra zdrowia

Szanowny Panie Ministrze!

Zgodnie z załączni-

kiem 3 pozycja 105 ustawy o VAT wśród towarów

i usług, dla których właściwa jest obniżona 8-procen-

towa stawka podatkowa, wymienione zostały wyroby

medyczne dopuszczone do obrotu na terytorium Rze-

czypospolitej Polskiej.

Definicja wyrobów medycz-

nych zawarta jest w art. 2 ust. 1 pkt 38 ustawy o wy-

robach medycznych.

Komisja Europejska wezwała

Polskę do zmiany przepisów dotyczących opodatko-

wania przedmiotowych wyrobów.

Regulacje unijne

przewidują preferencyjną stawkę VAT w dużo mniej-

szym zakresie niż polskie ustawodawstwo.

Mogą być

67

stosowane w przypadkach, gdy służą do łagodzenia

skutków lub leczenia niepełnosprawności oraz muszą

być przeznaczone wyłącznie dla osób niepełnospraw-

nych.

Zwiększenie podatku VAT na wyroby medycz-

ne wpłynie niekorzystnie na sytuację ekonomiczną

szpitali.

Duża część ZOZ ma problemy finansowe,

a podniesienie stawki VAT o 15% będzie dla nich ko-

lejnym obciążeniem.

Jednak takie rozwiązanie naj-

bardziej uderzy w polskich pacjentów.

stwo będzie czynić starania o utrzymanie obecnie

obowiązujących przepisów dotyczących wysokości

podatku VAT na wyroby medyczne w Polsce?

Z poważaniem

(nr 16369)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

Oprogramowanie

E-posterunek, czyli informatyczny system elektro-

nicznego obiegu dokumentów stworzony dla potrzeb

Policji, miało na celu uprościć i usprawnić procedury

nych przez funkcjonariuszy.

Według dziennikarzy

obecnie policjant prowadzący jedną sprawę wypełnia

niejednokrotnie ponad 100 różnych dokumentów.

Dzięki E-posterunkowi mógłby zaoszczędzić 60%

czasu, który przeznacza na pracę administracyjną.

Na stworzenie tego systemu przeznaczono 4,6 mln zł.

W 2010 r. system testowano w kilku komendach, a od

2011 r. miał już działać na terenie całego kraju.

Jed-

nak do tej pory nie jest on wykorzystywany przez

Policję.

1.

Kiedy Policja będzie mogła korzystać z przed-

miotowego systemu elektronicznego na terenie całe-

go kraju?

2.

Czym spowodowane są opóźnienia z urucho-

mieniem systemu E-posterunek, który miał zacząć

działać od 2011 r.?

Z poważaniem

Posłowie Jan Warzecha

(nr 16370)

do ministra finansów

w sprawie tzw. odwróconego

kredytu hipotecznego

w ofercie rynkowej znajduje się coraz więcej podmio-

tów oferujących tzw. odwrócony kredyt hipoteczny.

Oferta taka kierowana jest przede wszystkim do osób

starszych.

W zamian za notarialne przeniesienie

własności nieruchomości mają oni otrzymywać doży-

wotnie świadczenie pieniężne.

W polskim systemie

prawnym nie ma regulacji, które normowałyby tzw.

odwróconą hipotekę.

Tego typu kontrakty zawierane

są na podstawie umowy o dożywocie lub rentę doży-

wotnią.

Takie zapisy umowy mogą być niekorzystne

i w niedostateczny sposób chronić osoby, które je za-

warły.

Należy także zwrócić uwagę, że działalność

podmiotów oferujących na rynku odwrócone kredyty

hipoteczne nie jest nadzorowana przez instytucje

państwowe, np. Komisję Nadzoru Finansowego.

ga potrzebę wprowadzenia przepisów, które unormo-

wałyby funkcjonowanie w Polsce tzw. odwróconego

kredytu hipotecznego?

Z poważaniem

Posłowie Jan Warzecha

(nr 16371)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

Szanowny Panie Ministrze!

Polskie organizacje

rolnicze protestują przeciwko propozycji Komisji Eu-

ropejskiej w sprawie zakazania stosowania na tere-

nie UE zapraw nasiennych opartych na substancjach

z grupy neonikotynoidów.

Z apelem takim wystąpiły:

Federacja Branżowych Związków Producentów Rol-

nych, Krajowa Federacja Producentów Zbóż, Krajo-

wa Rada Izb Rolniczych, Krajowe Zrzeszenie Produ-

centów Rzepaku i Roślin Białkowych, Krajowy Zwią-

zek Plantatorów Buraka Cukrowego, Polska Izba

Nasienna, Polski Związek Producentów Kukurydzy,

68

ski Związek Producentów Ziemniaków i Nasion Rol-

niczych, Zamojskie Towarzystwo Rolnicze.

Według

przedstawicieli organizacji rolniczych technologie

wykorzystujące neonikotynoidy mają bardzo duży

wpływ na efektywność i konkurencyjność polskiego

rolnictwa.

Zakaz ich stosowania przy równoczesnym

braku innych równie skutecznych metod ochrony ro-

ślin może narazić rolników na znaczne straty finan-

sowe.

Sygnatariusze apelu uważają również, że nie

można obecnie jednoznacznie stwierdzić, że substan-

cje te mają negatywny wpływ na środowisko natu-

ralne.

1.

Jakie stanowisko zajmie ministerstwo w przed-

miotowej sprawie?

2.

Czy ministerstwo podziela zdanie federacji

branżowych producentów co do skutków, jakie może

powodować zakaz stosowania przedmiotowych sub-

stancji?

Z poważaniem

Posłowie Jan Warzecha

(nr 16372)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie planów podniesienia kwoty,

Szanowny Panie Ministrze!

Resort sprawiedliwo-

ści planuje nowelizację między innymi Kodeksu wy-

kroczeń.

Jedną z proponowanych zmian jest podnie-

sienie z 250 zł do 1000 zł granicy wartości skradzio-

nego mienia, do której taki czyn byłby wykrocze-

niem. Takie rozwiązanie budzi wiele zastrzeżeń.

Przedstawiciele Komitetu Handlu przy Krajowej

Izbie Gospodarczej przedstawiają dane, z których

wynika, że niewykryte kradzieże w sklepach gene-

strat.

Komitet szacuje, że w razie podniesienia kwo-

ty, do której kradzież będzie traktowana jako wykro-

czenie, straty sklepów mogą osiągnąć poziom 4–5

mld zł rocznie.

Według statystyk policyjnych w ciągu

ostatnich pięciu lat ilość kradzieży, które kwalifiko-

wane były jako wykroczenia, wzrosła czterokrotnie.

niem kwoty, do której kradzież mienia kwalifikowa-

na będzie jako wykroczenie?

2.

Dlaczego rząd proponuje rozwiązania prawne,

które mogą powodować znaczny wzrost kradzieży?

Z poważaniem

Posłowie Jan Warzecha

(nr 16373)

do ministra skarbu państwa

w sprawie skreślenia

Szanowny Panie Ministrze!

4 lutego 2013 r.

Za-

rząd Stowarzyszenia Gmin Uzdrowiskowych RP zwró-

cił się do przewodniczącego sejmowej Komisji Samo-

nowania niekorzystnych zapisów w obowiązującej

ustawie uzdrowiskowej.

Proponowana zmiana doty-

czy skreślenia w ustawie uzdrowiskowej zapisu art. 2

pkt 13 ustawy, w którym zawarta jest definicja za-

kładu przemysłowego.

Przedmiotowa zmiana spowo-

dowałaby zniesienie ograniczeń w rozwoju Uzdrowi-

ska Iwonicz-Zdrój.

wiedź na następujące pytanie: Jaki jest stosunek mi-

nisterstwa do propozycji Stowarzyszenia Gmin

Uzdrowiskowych RP?

Z należnymi wyrazami szacunku

Jasło, dnia 21 marca 2013 r.

Interpelacja

(nr 16374)

do ministra gospodarki

Szanowny Panie Premierze!

UOKiK przeprowa-

dził kontrolę umów, wniosków o ich zawarcie, regu-

laminów stosowanych przez podmioty, które sprze-

dają gaz indywidualnym odbiorcom.

Objęła ona 16

przedsiębiorstw działających na polskim rynku, łącz-

nie zbadano 159 wzorców, na podstawie których po-

69

nad 6 milionów konsumentów zawarło umowy na

dostawę gazu.

Kontrola UOKiK wykazała u wszyst-

kich firm 178 nieprawidłowości, w tym 134 klauzule

niedozwolone.

Uchybienia dotyczyły m.in.: rozwiąza-

nia umowy, wstrzymania dostawy gazu, terminu

odpowiedzialności przedsiębiorcy, nieprecyzyjnego

określenia możliwości nałożenia kar umownych.

W związku z przedstawionym zagadnieniem zwraca-

sy w wystarczający sposób zabezpieczają interesy in-

dywidualnych konsumentów podpisujących umowy

na dostawy gazu?

2.

Czy ministerstwo planuje podjąć działania w celu

wyeliminowania nieprawidłowości stwierdzonych przez

UOKiK w przedmiotowej sprawie?

Z poważaniem

Posłowie Jan Warzecha

(nr 16375)

do ministra edukacji narodowej

Szanowna Pani Minister!

Europejska Inicjatywa

formację, że szkoły mogły kupować podręczniki w za-

mian za korzyści majątkowe otrzymywane od ich

wydawców.

Według fundacji za zamówienia rewan-

żowano się między innymi tabletami, komputerami

przenośnymi, oprogramowaniami, tablicami interak-

tywnymi.

Organizacja zebrała ponad 1 tys. umów, na

podstawie których placówki oświatowe zobowiązy-

wały się do korzystania z wydawnictw określonego

przedsiębiorcy.

Materiały dotyczące tego typu zda-

rzeń zostały przekazane do ministerstwa, Najwyższej

Izby Kontroli i właściwych prokuratur.

1.

Jakie podjęto działania w celu wyjaśnienia tej

sprawy?

2.

Czy ministerstwo rozważa wprowadzenie regu-

lacji, które zapobiegałyby tego rodzaju zdarzeniom?

Z poważaniem

Posłowie Jan Warzecha

(nr 16376)

do ministra transportu,

w sprawie udziału Ministerstwa Transportu,

terpelację nr 13648 wpłynęła informacja z MTBiGM,

że problem przywrócenia połączeń kolejowych z Kra-

kowa do Jasła powinien znaleźć swoje rozwiązanie

w wojewódzkim planie rozwoju transportu publicznego.

W związku z tym chcielibyśmy uzyskać od Pana

MTBiGM monitoruje proces tworzenia zrównoważo-

nego planu transportu publicznego przez zarządy

województw?

Z należnymi wyrazami szacunku

(nr 16377)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie wystawiania listów gończych

Szanowny Panie Ministrze!

„Dziennik Gazeta Praw-

na” podaje przypadek wystawiania przez prokurato-

rów listów gończych często nieadekwatnych do po-

pełnionego czynu.

Prokuratorzy często sięgają po

dotkliwe środki, np. poszukiwanie na podstawie listu

gończego.

Przedstawia się przypadki, kiedy prokura-

tor wystawił list na nierzetelnego allegrowicza za

nieprzesłanie tuszu do rzęs, nożyków do golenia i flu-

idu – całość o wartości 78,49 zł.

Już choćby takie

przykłady powodują, że instytucja listu gończego za-

miast wzbudzać respekt – śmieszy.

dzi: Czy ministerstwo dostrzega przedstawiony wyżej

problem?

Jeśli tak, to jakie z tego mogą wynikać pro-

pozycje rozwiązań?

Z poważaniem

Posłowie Jan Warzecha

70

Interpelacja

(nr 16378)

do ministra edukacji narodowej

Szanowna Pani Minister!

Według dostępnych

nam informacji dotacje dla samorządów na przed-

szkola, jak również sposób ich rozliczania wciąż cze-

kają na akceptację Rady Ministrów.

W opublikowa-

nym porządku obrad Rady Ministrów nie znalazł się

przygotowany przez resort edukacji projekt noweli-

zacji ustawy o systemie oświaty.

Przyjęcie propozycji

Ministerstwa Edukacji Narodowej przesuwane jest

od 26 lutego, mimo iż zostały one skierowane pod

obrady w trybie pilnym.

MEN proponuje zmiany

w finansowaniu przedszkoli w postaci dotacji, które

miałyby trafiać do gmin z przeznaczeniem na ten cel.

Sposób ich rozliczania, według dostępnych nam in-

formacji, jest przedmiotem sporu pomiędzy resortem

edukacji a resortem finansów, który chce, aby pienią-

dze były rozliczane w sposób bardziej szczegółowy.

Jednak MEN już wcześniej zadeklarowało samorzą-

dom, iż rachunki będą rozliczane w sposób dla nich

prostszy.

1.

Kiedy resort uzgodnił wspólne stanowisko w ww.

kwestii?

2.

Kiedy samorządy mogą otrzymać pieniądze po-

chodzące z dotacji celowej na przedszkola?

3.

Czy środki przekazane do gmin będą w takiej

wysokości, w jakiej zostały zapisane w budżecie pań-

stwa?

Z należnymi wyrazami szacunku

(nr 16379)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie zmiany karania za korupcję

Szanowny Panie Ministrze!

Dziennik ,,Rzeczpo-

spolita” przedstawił dane z raportu CBA wskazujące

obszary i branże, które mogą sprzyjać korupcji.

CBA

podkreśla, że w czołówce są mi.in. infrastruktura

oraz informatyzacja administracji publicznej, następ-

nie energetyka, unijne dotacje i obronność.

Szacowa-

ne kwoty, na jakie opiewają łapówki, to 4 mln zł.

Skutkiem wymienionych procederów korupcyjnych

było wstrzymanie finansowania polskich projektów

informatycznych przez Komisję Europejską na kwo-

tę 2 mln zł.

Szef CBA podkreśla, że w Polsce za ko-

rupcję karze się głównie karą pozbawienia wolności,

a powinno dodatkowo utratą pracy, zakazem sprawo-

wania stanowisk i proporcjonalnie wysokimi do prze-

stępstwa karami finansowymi.

W związku z przedstawionym problemem prosimy

o udzielenie odpowiedzi:

1.

Czy ministerstwo zgadza się z propozycjami

szefa CBA co do potrzeby zwiększenia kar za prze-

stępstwa korupcyjne?

2.

Czy planuje wprowadzić inne rozwiązania ogra-

niczające ten proceder?

Z poważaniem

Posłowie Jan Warzecha

(nr 16380)

do ministra administracji i cyfryzacji

w sprawie trudnej sytuacji jednostek

Szanowny Panie Ministrze!

Według dostępnych

nam informacji MAiC deklaruje, że na bieżąco moni-

toruje sytuację finansową samorządu terytorialnego

oraz że posiada listę j.s.t., które mogą mieć problem

z uchwaleniem budżetu w następnym roku na pod-

stawie obecnie posiadanych danych finansowych.

Co

istotne, najbliższe spotkanie strony samorządowej z pre-

zesem Rady Ministrów Donaldem Tuskiem poświę-

cone ma być wyłącznie sytuacji finansowej j.s.t. w kon-

tekście nowego wskaźnika, a jego termin planowany

jest w marcu/kwietniu bieżącego roku.

pujące pytanie: Które j.s.t. z województwa podkarpa-

ckiego są w najtrudniejszej sytuacji finansowej, unie-

możliwiającej uchwalenie budżetu na 2014 r.?

Z należnymi wyrazami szacunku

71

Interpelacja

(nr 16381)

do ministra środowiska

Szanowny Panie Ministrze!

W większości miast

i gmin w Polsce mieszkańcy złożyli już deklarację

dotyczącą segregacji śmieci, która będzie decydować

o wysokości opłat i ma obowiązywać od lipca 2013 r.

Według Związku Gmin Wiejskich opłata waha się od

4 do 14 zł na osobę miesięcznie za odpady segrego-

wane i 14–16 za zmieszane.

Najbardziej natomiast

pokrzywdzone zostaną osoby samotne i mieszkańcy

wolno stojących domów.

Osoba samotnie mieszkająca

w bloku zapłaci 19 zł za miesiąc, a jeśli mieszka w wol-

no stojącym domu, to 89 zł; w domach opłata byłaby

stała.

Jest to od 20 do 60% drożej niż obecnie.

Dlaczego tak diametralnie wzrosły opłaty za wywóz

śmieci, kiedy intencją rządu powinna być nie tylko

racjonalizacja gospodarki śmieciowej, ale również

niedopuszczenie do większych obciążeń finansowych

mieszkańców oddających odpady komunalne?

Z poważaniem

Posłowie Jan Warzecha

(nr 16382)

do ministra finansów

solidarnej odpowiedzialności

we przedsiębiorców i osób fizycznych w Polsce są bar-

dzo duże.

Jak donosi prasa, przedsiębiorcy mówią

stanowcze „stop” ostatnim podatkowym pomysłom

Ministerstwa Finansów.

Krytykują przede wszyst-

kim zamiar wprowadzenia solidarnej odpowiedzial-

1.

Czy resort finansów zamierza wprowadzić opi-

sane wyżej rozwiązanie, wedle którego konsument

będzie ponosił odpowiedzialność za rozliczenie podat-

ku VAT?

2.

Czy został opracowany wykaz towarów, z do-

kładnym wyszczególnieniem, objętych planowaną

odpowiedzialnością nabywcy i sprzedającego za roz-

liczenie podatku VAT?

3.

Czy została ustalona wartość rynkowa tych to-

warów i na podstawie jakiej metodologii?

Z należnymi wyrazami szacunku

(nr 16383)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie wyludniania się Polski

Szanowny Panie Ministrze!

Dziennik ,,Rzeczpo-

spolita” informuje o liczbie imigrantów, którzy przy-

jeżdżają do Polski.

W samym 2012 r. aż 224 tys. imi-

grantów ze Wschodu przyjechało, by podjąć legalną

pracę.

Przedstawiono raport fundacji Energia, który

przekazuje, że aby nasz kraj się nie wyludniał, do

2050 r. liczba obywateli powinna się zwiększyć o 5,2

mln osób.

Z raportu wynika, że może zajść koniecz-

ność uzupełnienia deficytu rąk do pracy obcokrajow-

cami.

Polscy przedsiębiorcy uzasadniają przyjmowa-

nie obcokrajowców do prostych prac w przemyśle

tym, iż nie mogą znaleźć do tych prac Polaków.

Eks-

perci twierdzą, że Polska to kraj nieprzyjazny imi-

grantom, ponieważ trudno dostać pozwolenie na pra-

cę na dłużej niż 6 miesięcy.

Jakie rozwiązanie widzi ministerstwo, aby zapobiec

dalszej fali emigracji i nie dopuścić do konieczności

posiłkowania się imigrantami, w sytuacji kiedy setki

tysięcy dobrze wykształconych młodych absolwentów

szkół emigrują w „poszukiwaniu chleba” na Zachód?

Z poważaniem

Posłowie Jan Warzecha

(nr 16384)

do ministra administracji i cyfryzacji

w sprawie przeprowadzenia pogłębionej

Szanowny Panie Ministrze!

Jednostki samorządu

terytorialnego niewątpliwie przeżywają kryzys fi-

72

nansowy, a minister finansów obwarowuje uchwale-

nie budżetów dla nich na 2014 r. nowymi przepisami.

MAiC nie należałoby przeprowadzić pogłębionej ana-

lizy sytuacji finansowej j.s.t. i na wniosek MAiC wpro-

wadzić zawczasu bariery umożliwiającej wchodzenie

j.s.t. w porozumienia, które nie dają gwarancji reali-

zacji zadań wspólnych, a zarazem postawią zdolne do

realizacji inwestycji gminy w trudnej sytuacji?

Z należnymi wyrazami szacunku

(nr 16385)

do ministra finansów

w sprawie wprowadzenia mechanizmu

Szanowny Panie Ministrze!

Polska izba dystrybu-

torów stali jest zadowolona z obietnicy Ministra Fi-

nansów odnośnie do wprowadzenia mechanizmu tzw.

odwróconego obciążenia.

Mechanizm ten pomógłby

w zwalczeniu procederu unikania podatku przez po-

średników w obrocie prętami stalowymi.

Izba zauwa-

ża jednak, iż należałoby przy wprowadzeniu tego

mechanizmu ograniczyć możliwość kwartalnych roz-

liczeń, ponieważ niektórzy dystrybutorzy poszerzają

swoją działalność także na inne wybory stalowe.

1.

Czy ministerstwo popiera propozycje polskiej

izby dystrybutorów stali?

2.

Czy mechanizm odwrotnego obciążenia VAT

Z poważaniem

Posłowie Jan Warzecha

(nr 16386)

do ministra zdrowia

w sprawie planowanych likwidacji

Szanowny Panie Ministrze!

Według informacji

medialnych połowa wojewodów chce zlikwidować

w sanepidach laboratoria.

Likwidacja laboratoriów

w sanepidach będzie stanowiła poważne zagrożenie

wydłuży czas terapii oraz rozpoznania zagrożeń.

Warto w tym miejscu zaznaczyć, że im wyższy po-

ziom diagnostyki, tym krótsza terapia i hospitaliza-

cja.

W przypadku likwidacji laboratoriów wydłuży

się czas np. podczas powodzi na zbadanie skażenia

wody.

Jako parlamentarzystów ziemi podkarpackiej

bulwersuje nas fakt, iż z 14 działających do chwili

obecnej laboratoriów aż 10 ma być zlikwidowanych.

Teren ziemi podkarpackiej jest ostatnimi laty coraz

częściej nawiedzany przez powodzie, w związku z tym

w sposób zdecydowany protestujemy przeciwko likwi-

dacji laboratoriów działających przy stacjach sanitar-

no-epidemiologicznych.

riów w woj. podkarpackim?

Jeśli tak, to proszę podać,

gdzie są planowane likwidacje oraz podać przyczyny?

2.

Czy likwidacja laboratoriów działających przy

stacjach sanitarno- epidemiologicznych nie spowodu-

je przejęcia zadań laboratoriów na firmy prywatne,

które będą czerpały z tego tytułu duże zyski?

3.

Kto wedle prawa wystąpił z wnioskiem o likwi-

dację laboratoriów przy SSE?

Z należnymi wyrazami szacunku

(nr 16387)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie braku przepisów przejściowych

Szanowny Panie Ministrze!

Ustawa z 1997 r. o ko-

mornikach sądowych i egzekucji w brzmieniu z 2006 r.

przewidywała, że kandydat na stanowisko komorni-

ka ma się legitymować wyższym wykształceniem

73

prawniczym lub administracyjnym.

Następnie w 2007 r.

zmieniono wymogi na obowiązek ukończenia wyż-

szych studiów prawniczych z tytułem magistra.

Nie

wprowadzono jednak przepisów przejściowych w usta-

wie o komornikach ani w ustawie nowelizacyjnej.

Asesorzy pozostawali nadal asesorami, jeżeli posia-

dali wyższe wykształcenie prawnicze.

Osoby powo-

łane bez takiego wykształcenia, muszą być odwołane,

ponieważ zostało naruszone prawo, ale nie rażąco.

Nie ma też uzasadnienia dla decyzji unieważniającej

powołanie na asesora komorniczego.

Jakie rozwiązanie przewiduje ministerstwo dla osób,

które bezzasadnie zostały pozbawione możliwości

zajmowania stanowiska komornika?

Z poważaniem

Posłowie Jan Warzecha

(nr 16388)

do ministra środowiska

Szanowny Panie Ministrze!

Zgodnie ze znoweli-

cyzji o segregacji śmieci należy się jedynie właścicie-

lom nieruchomości.

Według GUS mieszkania komu-

nalne i inne stanowiące własność Skarbu Państwa

stanowią 8,5% wszystkich mieszkań w Polsce, co

stanowi ok. 1150 tys. lokali.

Stowarzyszenie Lokato-

rów uważa, że decyzje powinni podjąć sami lokatorzy

takich mieszkań, ponieważ to oni będą segregować

śmieci.

Obecnie ostateczna decyzja należy do przed-

siębiorstw gospodarki mieszkaniowej, po wcześniej-

szym zasięgnięciu opinii lokatorów mieszkań komu-

nalnych.

Lokatorzy natomiast wyrażają obawę, że

ich sugestia może nie być wzięta pod uwagę.

Dlaczego decyzji o segregacji odpadów nie mogliby

podejmować sami lokatorzy mieszkań komunalnych,

gdyż to oni opłacają mieszkanie i wytwarzają śmieci?

Z poważaniem

Posłowie Jan Warzecha

(nr 16389)

do ministra administracji i cyfryzacji

inwestycji terytorialnych

terpelację nr 13643 otrzymałem informację, że w do-

kumencie Ministerstwa Rozwoju Regionalnego pn.

,,Programowanie perspektywy finansowej 2014–

2020.

Założenia umowy partnerstwa” jednostki sa-

morządu terytorialnego, w tym związki jednostek

samorządu lokalnego, będą mogły współpracować

wskutek czego ZIT będą instrumentem służącym do

zwiększenia zaangażowania m.in. związków jedno-

stek samorządu lokalnego w zarządzaniu środkami

zawarta jest również informacja, że ostateczny

twierdzenia umowy partnerskiej i programów opera-

cyjnych.

jednostki samorządu terytorialnego będą miały peł-

ną wiedzę, by skorzystać z proponowanego rozwią-

zania zintegrowanych inwestycji terytorialnych?

Z należnymi wyrazami szacunku

(nr 16390)

do ministra finansów

oraz

ministra zdrowia

w sprawie utrzymania 8-procentowej stawki

chce od Polski podwyżki VAT na produkty medyczne

z obecnie obowiązujących 8% do 23%.

W związku

z tym szpitale nie będą mogły przyjmować tylu pa-

cjentów, ile przyjmują obecnie, wskutek tego, że NFZ

nie zwiększy kontraktów wszystkim służbom mają-

cych podpisany kontrakt z funduszem.

74

wej stawki VAT na produkty medyczne?

2.

Jakich argumentów ministerstwo zamierza

użyć przed Komisją Europejską w obronie obecnie

występującej stawki VAT?

Z należnymi wyrazami szacunku

(nr 16391)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie bezzasadnego stosowania aresztu

informacje na temat bezzasadnych lub przedwczes-

nych decyzji o tymczasowym areszcie.

W samym

2011 r. zasądzono na odszkodowania dla osób, które

bezzasadnie zostały umieszczone w areszcie aż 14,5

mln zł.

Za takie zwroty dla poszkodowanych płaci

Skarb Państwa, a pieniądze pochodzą z kieszeni po-

datnika.

Takie bezzasadne osadzanie w aresztach

kończy się niekiedy utratą pracy, zaufania społecz-

nego i rodziny.

dzi: Jakie działania podejmie ministerstwo w celu

zaniechania przez prokuraturę aresztów wydobyw-

czych jako narzędzia śledczego?

Z poważaniem

Posłowie Jan Warzecha

(nr 16392)

do ministra gospodarki

w sprawie odzyskiwania przez polskich

Szanowny Panie Ministrze!

Z informacji medial-

nych wynika, że należności eksportowe polskich firm

rosną nawet 10 razy szybciej niż eksport.

Pewna fir-

ma windykacyjna wyliczyła, że w 2012 r. o 50% wzro-

sła liczba wpływających do nich zleceń w sprawie

odzyskania należności z tytułu eksportu.

Wynika z tego,

że polskie firmy coraz częściej znajdują się w sytuacji,

kiedy firmy zza granicy próbują wyłudzić od nich to-

war, nie płacąc za produkty.

Dlatego ważne jest, żeby

polscy przedsiębiorcy nie dawali dużego kredytu za-

ufania firmom zagranicznym, które często oferują

produkty za korzystną cenę.

ną listę firm, dzięki której polscy przedsiębiorcy mo-

gliby weryfikować ich rzetelność?

2.

Jakie działania zamierza podjąć ministerstwo,

aby zahamować tę tendencję?

Z należnymi wyrazami szacunku

(nr 16393)

do ministra finansów

w sprawie nałożenia podatku dochodowego

Szanowny Panie Ministrze!

Eksperci argumentu-

ją, iż nałożenie podatku dochodowego (CIT) na spół-

ki komandytowo-akcyjne (SKA) i komandytowe (SK)

byłoby pogwałceniem Konstytucji RP i jawnym ła-

maniem zasad: równości wobec prawa, ochrony praw

wego.

Wedle dostępnych mi informacji MF chce zmie-

nić zasady opodatkowania inwestycji po tym, jak po-

datnicy podjęli decyzje gospodarcze w zaufaniu do

obecnych przepisów.

Uważam, iż dokonywanie zmian

w podatkach dochodowych w trakcie trwającego roku

obrotowego byłoby niezgodne z konstytucją.

kie dochody przyniesie państwu, wedle szacunku

MF, nałożenie podatku CIT na SKA i SK?

Z należnymi wyrazami szacunku

Poseł Jan Warzecha

75

Interpelacja

(nr 16394)

do ministra administracji i cyfryzacji

szerokopasmowej sieci szkieletowej

Szanowny Panie Ministrze!

Szerokopasmowa sieć

szkieletowa ma zostać wybudowana przez samorzą-

dy, czyli województwa.

Sieć dla wykluczonych cyfro-

wo zapewnią gminy, finansując ją z dotacji z działa-

nia 8.3, a ostatnią milę wybudują sami przedsiębior-

cy, współfinansując ją z działania 8.4.

Już w ubie-

głym roku NIK alarmowała, że budowa sieci szkiele-

towej, czyli podstawowych, największych łączy, jest

poważnie zagrożona.

Do dziś ledwie kilka woje-

wództw zdołało ogłosić przetargi na jej budowę.

Sfi-

nansowane z dotacji unijnych sieci niekoniecznie

będą miały zagwarantowane środki na dalsze utrzy-

manie.

Użytkownicy będą musieli zacząć płacić za

Internet na warunkach rynkowych i niestety może

się okazać, że wiele osób pomimo dostępu do sieci

i tak nie będzie z niej korzystać.

1.

Jak MAiC ocenia zaawansowanie budowy sieci

szerokopasmowej w Polsce?

2.

Czy nie istnieje możliwość utraty dostępnych

środków z UE na ten cel?

Z należnymi wyrazami szacunku

(nr 16395)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Zarząd Polskich Linii

Kolejowych SA złożył propozycję samorządowi gminy

Zagórz przekazania 5 dworców kolejowych znajdują-

cych się na terenie gminy Zagórz oraz propozycję

sprzedaży dworca kolejowego w Zagórzu.

Przekaza-

nie dworców kolejowych gminie Zagórz nakładałoby

na nią obowiązek odpowiedniej rewitalizacji oraz mo-

dernizacji poszczególnych dworców, aby mogły one

obsługiwać pasażerów.

Sytuacja finansowa gminy

oraz środki na ewentualną modernizację tych obiek-

tów sprawiają, że zakup dworca w Zagórzu przez

gminę jest praktycznie niemożliwy.

Chciałbym jed-

nocześnie zauważyć fakt, iż dworzec w Zagórzu z roku

zanie go samorządowi gminy z pewnością poprawi-

łoby stan tego budynku.

Kolejowych SA podejmie decyzję o odstąpieniu od

sprzedaży dworca w Zagorzu i przekaże go na rzecz

gminy Zagórz?

Z należnymi wyrazami szacunku

(nr 16396)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie zakładania spółek

Szanowny Panie Ministrze!

Z informacji zamiesz-

czonych na stronie ems.ms.gov.pl wynika, że można

założyć spółkę prawa handlowego przez Internet.

Wielu przedsiębiorców próbowało dokonać tej czyn-

24 godzin.

Dwie próby podjęte przez biegłego księgo-

wego, który poddał się po 4 godzinach, i radcę praw-

nego specjalizującego się w sprawach gospodarczych,

który wytrzymał 2 godziny dłużej, zakończyły się

klęską.

Dlatego pytam Pana Ministra: Czy ten system

działa?

Jeżeli tak, to proszę podać liczbę spółek, któ-

re powołano do życia tą metodą w roku 2013.

Poseł Piotr Chmielowski

oraz grupa posłów

Warszawa, dnia 21 marca 2013 r.

(nr 16397)

do ministra środowiska

w sprawie motyla postojniaka wiesiołkowca

Szanowny Panie Ministrze!

Gatunek tego nocne-

Należy on do wielkiej rodziny zawisaków (Sphingi-

dae).

Polska leży na północnej granicy występowania

76

tego gatunku w Europie, a motyl nie posiada trwa-

łych i stałych siedlisk, bo należy do grupy motyli wę-

drownych.

Liczebność jego populacji w poszczegól-

nych latach wprawdzie uzależniona jest od wielu

czynników, jednak głównie od napływu migrujących

egzemplarzy.

Dlatego ochrona gatunkowa na terenie

Polski budzi wątpliwości co do sensu.

Dlatego pytamy Pana Ministra:

1.

Co spowodowało, że gatunek ten znalazł się na

liście gatunków chronionych?

2.

Dlaczego inne gatunki rodziny zawisaków

(Sphingidae), znacznie rzadziej występujące na tere-

nie RP, nie podlegają ochronie gatunkowej?

Poseł Piotr Chmielowski

oraz grupa posłów

(nr 16398)

do ministra środowiska

Szanowny Panie Ministrze!

Gatunek tego nie-

kową.

Jest oznaczony symbolem EN (zagrożony).

Nie

ma najmniejszej wątpliwości, że na terenie Polski

występuje tylko na kilku stanowiskach w południo-

wej i wschodniej części kraju.

Jednak w skali Europy

i Azji Mniejszej, gdzie występuje licznie, nie odnoto-

wano zmniejszenia jego populacji.

Zakładając, że te-

rytorium Polski stanowi północną granicę występo-

wania tego motyla, pytamy Pana Ministra:

1.

Jaki ma sens ochrona tego pięknego motyla,

skoro miejsca jego występowania nie są chronione,

np. jako rezerwaty?

2.

Zakładając, że motyl systematycznie od lat

utrzymuje się na tych samych stanowiskach i wpraw-

dzie jest nieliczny, jednak jego populacja jest stała,

czy nie lepiej byłoby nie propagować go poprzez spis

gatunków chronionych?

Z poważaniem

Poseł Piotr Chmielowski

(nr 16399)

do ministra obrony narodowej

oraz

w sprawie wykazu stowarzyszeń

cji nie tylko z organami państwa czy instytucji zwią-

zanych bezpośrednio z rządem, lecz również i przede

wszystkim z konsultacji z różnego rodzaju fundacja-

mi, stowarzyszeniami i innymi organizacjami poza-

rządowymi.

(nr 16400)

do ministra transportu,

w Głównym Inspektoracie

Transportu Drogowego – na jakim poziomie kształ-

77

2.

Jak duży był fundusz płac, ze wszystkimi do-

(nr 16401)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w Głównym Inspektoracie Weterynarii

Szanowny Panie Ministrze!

Pan premier Tusk

Weterynarii – na jakim poziomie kształtowało się za-

(nr 16402)

do ministra finansów

Szanowny Panie Ministrze!

Jednym z potencjal-

cieszy się coraz to większym zainteresowaniem na-

szych wytwórców i eksporterów.

Jednakże dzięki

mi, które wspierają polski eksport branży medycznej

Z poważaniem

(nr 16403)

do ministra spraw zagranicznych

(nr 16404)

do ministra spraw zagranicznych

Szanowny Panie Ministrze!

Jednym z potencjal-

78

nakże dzięki konsultacjom przeprowadzonym ze sto-

warzyszeniami, które wspierają polski eksport bran-

ży medycznej i farmaceutycznej, zrodziło się kilka

Emiratów Arabskich.

(nr 16405)

do ministra finansów

ka pytań z zakresu dostępności do rynku Zjednoczo-

nych Emiratów Arabskich.

(nr 16406)

do ministra gospodarki

Szanowny Panie Premierze!

Jednym z potencjal-

lika Korei.

Rynek koreański cieszy się coraz to więk-

urządzeń i sprzętu medycznego.

Czy ministerstwo dostrzega potencjał handlowy

Korei?

Czy ministerstwo gotowe jest podjąć się zadania

(nr 16407)

do ministra gospodarki

Szanowny Panie Premierze!

Jednym z potencjal-

darczej Polski, z pewnością dysponuje środkami praw-

nymi, aby zgłosić potrzebę zawarcia międzynarodo-

wej umowy ograniczającej lub eliminującej cła w han-

dlu między UE i Państwem Kuwejtu w zakresie urzą-

dzeń i sprzętu medycznego.

Kuwejtu?

79

(nr 16408)

do ministra transportu,

w sprawie pomiaru prędkości

Szanowny Panie Ministrze!

Od kilku miesięcy

trwa nie tyle dyskusja, co ostra awantura o stosowa-

nie fotoradarów i prześladowania kierowców zbędny-

mi ograniczeniami prędkości.

Pan premier i Pana

resort posunęliście się już nawet do tego, że chcecie

ograniczyć bądź znieść immunitet poselski w tej

sprawie.

Wielu funkcjonariuszy Pana ministerstwa

i innych instytucji państwowych, np. główny inspek-

tor transportu drogowego, systematycznie jest łapa-

nych przez media na przekraczaniu dozwolonej pręd-

kości, co Pana językiem można nazwać „piractwem”

bądź „skrajną brawurą niosącą śmierć”.

Dlatego pytamy Pana Ministra:

1.

Czy wszystkie pojazdy, w tym nieoznakowane

i nieuprzywilejowane, będące na wyposażeniu Rady

Ministrów, Kancelarii Sejmu, kancelarii premiera

i Kancelarii Prezydenta mają obowiązek poruszania

się zgodnie z przepisami o ruchu drogowym?

2.

Czy nie byłoby dobrze, aby osoby, które egze-

kwują niedorzeczne przepisy prawa dotyczące ogra-

niczenia prędkości, w tym policjanci, strażnicy miej-

scy, inspektorzy ITD złapani na przekroczeniu do-

zwolonej prędkości, natychmiast traciły pracę?

Z poważaniem

Poseł Piotr Chmielowski

(nr 16409)

do ministra gospodarki

cyjne, nieobywatelskie i niesprawiedliwe zapisy w usta-

kim można skorzystać z ulgi, oraz uproszczono sto-

sowanie tej procedury.

Istotnym problemem stał się

powania upadłościowego lub w trakcie likwidacji.

Co

to oznacza dla wierzycieli?

Wystawiając fakturę kon-

trahentowi, musimy zapłacić podatek VAT niezależ-

nie, czy pieniądze otrzymaliśmy, czy nie.

Jest to szcze-

gólnie dotkliwe w przypadku kontrahentów, którzy

finansową, zmuszając dłużnika do korekty swojego

cji gdy dłużnik będzie w stanie upadłości, nie może-

my odliczyć odprowadzonego podatku VAT.

Dodatko-

se wierzycieli na odzyskanie pieniędzy zmaleją.

W zaistniałej sytuacji mamy do czynienia z wy-

raźnym działaniem na niekorzyść wierzycieli firm

upadłych.

Nie dość, że nie mogą skorzystać z ulgi na

złe długi, to również zmniejsza się prawdopodobień-

likwidacji.

W sytuacji zwiększenia się liczby upada-

jących firm korzysta z tego tylko fiskus, który z jed-

nej faktury otrzymuje podwójny VAT.

Nowe przepisy mają zastosowanie do wierzytel-

ności powstałych przed datą l stycznia 2013 r., a do-

kładniej powstałych po dniu 4 sierpnia 2012 r.

Mamy

zatem do czynienia z działaniem prawa wstecz!

Celem ustawy była poprawa funkcjonowania ma-

łych i średnich przedsiębiorstw.

Ustawodawca nato-

miast nie tylko nie redukuje nieuzasadnionych ob-

ciążeń administracyjnych, ale wprowadza ich jeszcze

więcej.

Według źródeł Komisji Europejskiej Polska ma

nistracyjnych kosztów podatkowych oraz trzeci naj-

wyższy (za Czechami i Bułgarią) wskaźnik długości

kowych.

Od l stycznia 2013 r. mamy szansę zostać

liderami tych niechlubnych rankingów, wbrew temu,

co planował ustawodawca.

1.

Jakiemu celowi mają służyć opisywane zmiany

wprowadzone ustawą deregulacyjną?

2.

Czy wprowadzone zmiany działają wstecz?

3.

Czy zamiast redukcji obciążeń administracyj-

nych dla małych i średnich przedsiębiorstw ustawa

wprowadza ich jeszcze więcej?

80

4.

W jaki sposób Ministerstwo Gospodarki zamie-

rza pomóc w funkcjonowaniu małych i średnich

przedsiębiorstw?

Z poważaniem

Poseł Michał Tomasz Pacholski

Łęczyca, dnia 21 marca 2013 r.

Interpelacja

(nr 16410)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie monopolistycznych praktyk

wie monopolistycznych praktyk polskich operatorów

komórkowych (podejrzenie zmowy cenowej) w zakre-

sie stawek na połączenia międzynarodowe.

Obecnie

dopodobnie wynikiem zabronionej polskimi i unijny-

mi przepisami zmowy cenowej.

Problemem są rów-

nież zbyt wysokie administracyjne stawki tzw. inter-

konektu, czyli stawki rozliczeń międzyoperatorskich

ruskimi operatorami.

1.

Czy możliwe jest podjęcie negocjacji między rzą-

dem RP a rządem Ukrainy i Republiki Białorusi w spra-

wie obniżenia stawek interkonektu?

2.

Jakie czynniki natury prawnoadministracyjnej

3.

Czy kwestia wysokich kosztów rozmów między-

narodowych może być przedmiotem obrad szczytu

Partnerstwa Wschodniego w 2013 r.?

4.

Czy możliwe jest włączenie Ukrainy i Białoru-

czących maksymalnych, dopuszczalnych stawek

opłaty za połączenia międzynarodowe?

Z poważaniem

Poseł Michał Tomasz Pacholski

(nr 16411)

do ministra spraw wewnętrznych

rządu Wojewódzkiego Stowarzyszenia Emerytów i Ren-

cistów Policyjnych, Pożarnictwa RP oraz Służb Wię-

ziennictwa w Łodzi w sprawie projektu ustawy o funk-

Zdaniem sygnatariuszy listu w projekcie ustawy

nistracyjnej państwa, wprowadza się „tylnymi drzwia-

mi” zapisy o charakterze regulacyjnym innych ustaw,

nych służb MSW, które mają pozbawić emerytów po-

łowy należnego im funduszu socjalnego emerytów,

po zmarłych i poległych policjantach i funkcjonariu-

szach, a także źródłem pomocy materialnej dla grupy

ku tzw. emerytów policyjnych.

Do tej pory komisje lekarskie sytuowane były

w ośrodkach zdrowia MSW i były dotowane finanso-

wo i rzeczowo z innych części budżetu państwa, a obec-

nie zakłada się, że zajmować się nimi będzie Zakład

Emerytalno-Rentowy MSW w Warszawie w stosun-

ku do centralnej komisji, a jego odpowiedniki w tere-

nie zajmować się będą rejonowymi komisjami lekar-

skimi.

Praktycznie znaczy to, że emeryci policyjni

mają utrzymywać ze swoich środków komisje lekar-

skie MSW, które im służą w niewielkim stopniu.

Ponadto, zdaniem autorów listu, przewiduje się

również, że zawłaszczona tym emerytom połowa fun-

81

duszu socjalnego ma służyć m.in. do uzupełniania

duszu socjalnego.

W projekcie przewiduje się, że za pieniądze z czę-

ści funduszu socjalnego emerytów MSW będą powo-

ływani specjaliści z różnych dziedzin życia, do badań

naukowych włącznie, ale takich, których nie trzeba

Przedstawiony projekt ustawy w czasie konsulta-

cji społecznych w MSW był oprotestowany przez po-

nad 150 tys. „emerytów i rencistów policyjnych”.

1.

Czy opisywany projekt ustawy wpłynął już do

laski marszałkowskiej?

2.

Jakie są powody przygotowania zmian dotyczą-

cych funduszu socjalnego „emerytów policyjnych”?

3.

Czy znany jest Panu protest przedstawicieli

„emerytów i rencistów policyjnych” przeciw projek-

towi omawianej ustawy?

Z poważaniem

(nr 16412)

do ministra edukacji narodowej

Media poinformowały opinię publiczną o bada-

niach przeprowadzonych przez Instytut Badań Edu-

kacyjnych w sprawie zależności pomiędzy wiekiem

uczniów a ich wynikami w nauce.

W trakcie toczącej

się na ten temat debaty minister edukacji zakwestio-

nowała wagę powyższego badania z powodu jego rze-

komo wybiórczego oraz fragmentarycznego charak-

teru.

Działalność Instytutu Badań Edukacyjnych jest

wiada za jakość badań prowadzonych przez instytut,

natomiast minister właściwy ds. oświaty i wychowa-

nia sprawuje nadzór nad instytutem w zakresie zgod-

ności działań instytutu z przepisami prawa i statu-

tem, realizacji zadań podstawowych oraz prawidło-

wości wydatkowania środków publicznych.

Przypo-

mnę, że głównym zadaniem Instytutu Badań Edu-

kacyjnych jest prowadzenie badań podstawowych

i stosowanych w obszarze edukacji oraz ekspertyz

kacyjnej.

Zgodnie ze statutem instytut realizuje na-

stępujące zadania:

— poznawanie i rozwijanie podstawowych kie-

runków nauk o edukacji,

— diagnozowanie aktualnego stanu funkcjonowa-

— prognozowanie zmian oświatowych,

— współudział w reformie edukacji narodowej po -

przez merytoryczne opracowanie rozwiązań moderni-

kresie programów kształcenia ogólnego i zawodowego.

Kwestionowanie metodologii badań (najprawdo-

podobniej finansowanych z budżetu państwa) prowa-

dzonych przez, jak twierdzi MEN, najlepszych na-

ukowców i specjalistów edukacji, rodzi zasadne prze-

konanie, iż podstawową przesłanką dla wysłania

sześciolatków do szkół jest przesłanka ekonomiczna

(sześciolatkowie wejdą szybciej na rynek pracy i będą

dłużej pracować), a nie edukacyjna czy przywoływa-

ne często wręcz „dobro dziecka”.

Okazuje się, że ba-

dania mogą wskazywać na warte rozważenia kierun-

ki projakościowych zmian w edukacji, natomiast kon-

struowanie samego prawa oświatowego znajduje uza-

sadnienie w stanie finansów publicznych oraz w moż-

liwościach budżetowych.

analitycy IBE w przypadku sprawdzianu szóstokla-

sisty wzięli pod uwagę wyniki 435 tys. uczniów

w 2009 r., 399 tys. w 2010 r. oraz 372 tys. w 2011 r.,

w sumie do badania wykorzystano ponad 1,2 mln wy-

ników?

2.

Czy w powyższym badaniu rzeczywiście poja-

wiły się wnioski cytowane przez dziennikarzy: „War-

tości współczynników regresji mówią nam, że mie-

siąc życia przekłada się na wzrost wyników o 0,22–

0,25 punktu” oraz „Wyniki analizy potwierdzają

istnienie zależności między wiekiem a osiągnięciami

szkolnymi”?

Proszę o udostępnienie całego raportu.

3.

Z jakich powodów wyników powyższych badań

nie ma na stronie internetowej IBE oraz dlaczego

wyniki powyższych badań nie zostały przedstawione

przez minister edukacji w trakcie sejmowej debaty

na temat wprowadzenia obowiązku szkolnego dla

sześciolatków?

4.

Jeżeli ministerstwo dyskredytuje metodologię

powyższych badań, a co za tym idzie, wnioski z nich

płynące uważa za nieadekwatne, jakie są źródła sfi-

nansowania powyższych badań?

5.

W jaki sposób powyższe badania są wykorzy-

stane zarówno przez nauczycieli, dyrektorów szkół,

kuratoria oświaty, jak i samorządy w celu ciągłego

82

doskonalenia sposobu nauczania, organizacji pracy

szkół oraz zarządzania oświatą – co jest podstawo-

wym zadaniem realizowanym przez Instytut Badań

Edukacyjnych, leżącym u podstaw finansowania z bu-

dżetu państwa?

Z poważaniem

Poseł Beata Mazurek

Chełm, dnia 21 marca 2013 r.

Interpelacja

(nr 16413)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie niedożywienia dzieci

Po nagłośnieniu w mediach wyników badań w spra-

wie niedożywienia dzieci w Polsce, które zostały

przeprowadzone na zlecenie fundacji pomocy dzie-

ciom „Maciuś”, rozgorzała dyskusja na temat efektów

programów dożywiania dzieci w Polsce.

Według ra-

portu fundacji „Maciuś” 800 tys. dzieci w Polsce jest

niedożywionych.

Według MPiPS dane te są niepraw-

dziwe, ponieważ spośród blisko 7 mln dzieci do lat 17

dożywianych regularnie jest około miliona.

Na pro-

gramy dożywiania dzieci rocznie trafia ponad mi-

liard złotych.

W szkołach dożywiane są dzieci z bied-

nych rodzin.

Pozostałe mogą liczyć na ciepły posiłek

w prowadzonych przez organizacje pozarządowe

świetlicach środowiskowych.

Wcześniej ministerstwo również dyskredytowało

raport UNICEF dot. ubóstwa dzieci w Polsce, stwier-

dzając, iż dane z tego raportu nie są danymi odpo-

wiednimi do monitorowania stanu ubóstwa w Polsce.

W obu powyższych sytuacjach minister pracy posłu-

guje się dwiema konstrukcjami – koszykiem mini-

mum socjalnego oraz koszykiem minimum egzysten-

cji.

Na koniec 2011 r.

IPiSS wyliczył minimum socjal-

ne oraz minimum egzystencji na jedną osobę:

— w rodzinie z dzieckiem małym – 851,64; 404,12;

— z dzieckiem starszym – 869,17; 442,99;

— z dwójką dzieci – 811,86; 425,74;

— trójką dzieci – 788,04; 438,63.

Koszyk minimum egzystencji wyznacza najniższy

poziom życia.

Znajdują się w nim wydatki pozwala-

jące na przeżycie.

W koszyku tym 81% wydatków sta-

nowi żywność i mieszkanie.

Inne grupy to wydatki

na odzież, obuwie i leki.

W koszyku tym nie uwzględ-

niono wydatków na komunikację publiczną, zakup

podstawowego sprzętu gospodarstwa domowego,

kosztów pobytu dzieci w przedszkolu, choćby najtań-

szego dla nich wypoczynku, nie mówiąc już o korzy-

staniu z imprez kulturalnych i mediów.

Aktualny próg dochodów rodziny zapewniający

przyznanie świadczeń rodzinnych (po ostatniej osza-

łamiającej podwyżce o 35 zł) wynosi 539 zł netto na

członka rodziny.

Mimo tej podwyżki nadal matka sa-

motnie wychowująca dziecko, zarabiająca kwotę naj-

niższego wynagrodzenia (brutto 1600 zł) jest zbyt

dobrze uposażona finansowo, by zyskać wsparcie ze

strony państwa w formie świadczenia rodzinnego.

Media, powołując się na prognozy MPiPS, przytacza-

ją dane, jakoby w 2013 r. miało się urodzić ok. 132

tys. dzieci, z czego 35% ich rodziców – ok. 390 tys.

będzie uprawnionych do świadczeń rodzinnych, m.in

dodatku do urodzenia, czyli ich dochód netto nie

przekracza kwoty 539 zł miesięcznie na osobę w ro-

dzinie.

Zapomnijmy o tzw. pomocy społecznej, gdzie

próg dochodowy w rodzinie to 456 zł netto na osobę,

czyli de facto minimum egzystencji – granica ubó-

stwa skrajnego.

Jeżeli we wstępie opracowania „Poziom i struk-

tura minimum egzystencji w 2011 r.”

Instytutu Pra-

cy i Spraw Socjalnych czytamy: „Skutki społeczne

kryzysu, w jakim znajdują się kraje Europy, skłania-

ją do regularnego śledzenia sytuacji gospodarstw

ubogich w każdym z krajów.

Minimum egzystencji

wyznacza w Polsce najniższy standard życia – jest to

linia ubóstwa skrajnego.

W składzie koszyków mini-

mum egzystencji znajdują się jedynie wydatki na to-

wary i usługi na »przeżycie«, stając się dolną granicą

obszaru ubóstwa.

Badania nad polskim ubóstwem,

prowadzone przez różne ośrodki, ukazują rozmaite

jego aspekty.

Dane z raportów GUS (2011), uwzględ-

niające trzy linie ubóstwa – minimum egzystencji,

linię relatywną oraz tzw. linię ustawową (próg docho-

dowy uprawniający do nabywania świadczeń z pomo-

cy społecznej) – zdają się sugerować, że od 2008 r.

mamy do czynienia z utrwalaniem się ubóstwa.

Sto-

pa ubóstwa skrajnego (określana przez minimum

egzystencji) oraz ubóstwa relatywnego nie uległy

praktycznie zmianie”, przestańmy demagogicznie

dzieci, o niedożywieniu dzieci, „dopóki rośnie szczaw

i śliwki ulęgałki” – osiągnęliśmy już granicę absurdu

dyskusji na ten temat.

Dzisiaj niestety, po wielu latach realizacji progra-

mu „Pomoc państwa w zakresie dożywiania”, nadal

stwierdzamy, że nie uporaliśmy się z problemem nie-

dożywionych dzieci w Polsce.

W końcu powinniśmy

wszyscy zrozumieć, że w dyskusji tej nie chodzi o prze-

rzucanie się danymi liczbowymi.

Oczywiste jest, iż

resort pracy przeznacza duże nakłady finansowe na

dożywianie dzieci, iż jest dużo programów dożywia-

nia dzieci prowadzonych i finansowanych przez or-

ganizacje pozarządowe (np. Caritas Polska, Polska

Akcja Humanitarna itd.), jest wola całego społeczeń-

stwa, by problem niedożywionych dzieci zredukować

w Polsce do minimum.

Opinia społeczna nie oczeku-

je od ministra pracy zaklinania rzeczywistości po-

przez wyliczanie poziomu finansowania dożywiania

dzieci.

Oczekiwalibyśmy jak najszybszego opracowa-

nia zintegrowanego, skutecznego systemu dożywia-

nia dzieci, tak by wreszcie dyrektorzy szkół i peda-

godzy nie musieli bić na alarm, że widzą głodne dzie-

ci, którym nie mogą pomóc, że rodzice, z różnych

przyczyn, nie zgłaszają się o pomoc do ośrodków po-

83

mocy społecznej, a jeśli już, to poddawani są drobiaz-

gowej procedurze: liczne dokumenty, wywiady środo-

wiskowe i inne biurokratyczne procedury.

Oczekiwa-

libyśmy rządowej strategii dożywiania dzieci, rozwią-

zującej równolegle problem otyłości dzieci, propago-

wania kultury kulinarnej, z wykorzystaniem istnie-

jącej strony społecznej, która deklaruje wolę współ-

pracy.

Oczekiwalibyśmy systemowej realizacji sen-

sownej obietnicy prezesa Rady Ministrów sprzed

pięciu lat, kiedy to w maju 2008 r. w jednym ze swo-

ich kilku orędzi premier zapewnił Polaków, że każde

głodne dziecko zje w szkole obiad bez udowadniania,

iż jest wystarczająco biedne.

1.

Czy pomimo wielu zasadnych wątpliwości co do

skuteczności dotychczasowych działań minister pra-

cy planuje w ramach przeciwdziałania niedożywieniu

polskich dzieci poprzestać na kontynuacji dotychcza-

sowych programów?

2.

Czy, kiedy i ewentualnie jakie działania planu-

je podjąć resort w zakresie usprawnienia rządowych

mechanizmów dożywiania dzieci, tak by zrealizować

obietnicę premiera, by każde głodne dziecko mogło

zjeść obiad w szkole, również w czasie wakacji i ferii?

3.

Czy resort pracy – wzorem innych krajów – pra-

cuje nad stworzeniem zintegrowanego, całościowego,

skutecznego systemu dożywiania dzieci w Polsce?

założenia i kiedy system ten mógłby wejść w życie?

Z poważaniem

(nr 16414)

do ministra edukacji narodowej

W rządowym projekcie ustawy o poprawie warun-

terytorialnego zawarto m.in. zapis umożliwiający łą-

czenie bibliotek szkolnych z publicznymi.

Mówiąc

wprost, jest to rozwiązanie prowadzące do likwidacji

bibliotek szkolnych, których liczbę szacuje się dziś na

ok. 33 tys. W sytuacji ogromnego, wciąż powiększa-

jącego się zadłużenia j.s.t., gminy po wejściu w życie

wolną liczbę prowadzonych na swoim terenie biblio-

tek poprzez połączenie ich w jedną instytucję.

W pro-

ponowanym projekcie nie określono skali tych połą-

czeń, czyli de facto likwidacji, pojawia się kolejny

obszar, za funkcjonowanie którego rząd nie chce od-

powiedzialności i oddaje ją w ręce samorządowców.

Przytaczany w mediach przez autorów projektu niż

demograficzny jako argument na rzecz likwidacji wy-

łącznie bibliotek szkolnych jest nietrafiony, ponieważ

j.s.t. jako organ prowadzący szkoły na swoim terenie

dostosowuje sieć szkół do liczby uczniów, więc siłą

rzeczy również liczbę bibliotek szkolnych – likwidując

szkoły, likwiduje też ich biblioteki.

W ramach przeprowadzonych konsultacji między-

resortowych MEN zaproponował w powyższym za-

kresie zapis: „Stworzenie możliwości wykonywania

zacji przez bibliotekę szkolną jej zadań dydaktyczno-

-wychowawczych, a także warunków bezpieczeństwa

uczniów”, czyli poparł proponowane rozwiązania.

W bibliotekach szkolnych mamy do czynienia ze

specyficznym czytelnikiem i przede wszystkim bi-

bliotekarz to nie tylko osoba, która wypożycza książ-

ki, lecz nauczyciel, który zajmuje się całym szeregiem

innych rzeczy związanych z edukacją.

Bibliotekarz

biblioteki publicznej nie ma uprawnień pedagogicz-

nych i nie może wykonywać wielu istotnych zadań.

Bibliotekarz biblioteki szkolnej rozpoznaje zaintere-

sowania oraz inne potrzeby czytelnicze poprzez ar-

kusze obserwacji, ankiety, wywiady, eksperymenty,

analizy, zapytania informacyjne wśród uczniów, pro-

wadzi zastępstwa, zajęcia biblioterapeutyczne, przy-

gotowuje scenariusze, konspekty, programy do zajęć

dydaktycznych i pozalekcyjnych.

Biorąc pod uwagę stan czytelnictwa w Polsce, trze-

ba za wszelką cenę walczyć o biblioteki szkolne i wzbo-

gacać ich księgozbiory o nowe woluminy.

Biblioteka

to integralna część szkoły, pierwsze miejsce kontak-

tu dziecka z książką.

biec ewentualnej likwidacji bibliotek szkolnych?

2.

Nauczyciele bibliotekarze są grupą stale dosko-

nalącą się w zawodzie zgodnie z wymogami nowo-

czesnej edukacji, kwalifikacje te nie są niezbędne

w innych bibliotekach.

Jakie działania podejmie re-

sort edukacji w celu ochrony statusu zawodowego pra-

cujących w nich nauczycieli bibliotekarzy po ewentu-

alnej likwidacji bibliotek szkolnych?

3.

Czy zdaniem Ministerstwa Edukacji Narodowej

ewentualna likwidacja bibliotek szkolnych nie pozba-

wi uczniów możliwości kształtowania umiejętności

kluczowych, niezbędnych do satysfakcjonującego

funkcjonowania w społeczeństwie informacyjnym?

4.

Czy resort edukacji podejmie działania noweli-

zujące ustawę o systemie oświaty, które określą sta-

tus biblioteki szkolnej i dadzą gwarancję funkcjono-

wania w każdej szkole biblioteki szkolnej?

Z poważaniem

Poseł Beata Mazurek

84

Interpelacja

(nr 16415)

do ministra środowiska

w sprawie przyszłości wydobycia

Do niedawna w Europie tylko Polska i Anglia były

zwolennikami wydobywania gazu łupkowego.

Tym-

czasem Niemcy decydują się na eksploatację tego gazu.

Rząd niemiecki zamierza w ten sposób powstrzymać

wzrost cen energii, będący efektem planowanego za-

mknięcia elektrowni atomowych.

Niemiecki projekt

ma też bardzo duże znacznie dla debaty nad gazem

łupkowym w Unii Europejskiej.

Do tej pory zarówno

Parlament Europejski, jak i Rada UE były w tej spra-

wie sceptyczne.

Ton nadawała Francja, gdzie wydo-

bycie gazu łupkowego formalnie ze względu na ochro-

nę środowiska jest zakazane.

Polska i Wielka Bryta-

nia pozostawały w defensywie.

Dołączenie do tej gru-

py Niemiec zmienia układ sił w tej sprawie.

Poważny wzrost wydobycia gazu w Niemczech

może mieć również negatywny wpływ na opłacalność

eksploatacji gazu łupkowego w Polsce, tym bardziej,

że także na Ukrainie proces ten szybko się rozwija.

Ze

względu na warunki geologiczne w Polsce nie opłaca

się wydobywać gazu, jeśli jego cena spadnie poniżej

300 dolarów za tysiąc metrów sześciennych (obecnie

jest to 450), twierdzi Piotr Brodzik, szef portalu bran-

żowego: Gazlupokowy.pl.

1.

Jak obecnie wygląda proces zaawansowania

prac nad wydobyciem gazu łupkowego w Polsce i czy

zmiana układu sił w Europie w związku z deklara-

cjami Niemiec może wpłynąć na dotychczasowe pla-

ny dotyczące eksploatacji gazu?

2.

Czy w przypadku, gdy ceny gazu drastycznie

spadną i koncerny amerykańskie zrezygnują z wydo-

bycia na terenie naszego kraju, polskie firmy otrzy-

mają wsparcie rządowe, niezbędne dla dalszego wy-

dobycia, co wiąże się z bezpieczeństwem energetycz-

nym państwa?

3.

Jakie są wyniki kontroli Centralnego Biura An-

tykorupcyjnego w resorcie środowiska oraz w firmach,

które dostały koncesje na wydobycie gazu łupkowego?

Z poważaniem

Poseł Beata Mazurek

(nr 16416)

do ministra zdrowia

w sprawie udostępniania

mowa o zasadach odpłatności za wydanie, udostęp-

nienie dokumentacji medycznej pacjentowi zmienia-

jącemu np. lekarza rodzinnego, jest tam też mowa

o opłatach pobieranych przez podmiot udzielający

świadczeń zdrowotnych za wydanie odpisu lub kopii

tejże dokumentacji.

Osoby wnoszące o wydanie dokumentacji medycznej

spotykają się z odpowiedzią, że koszt wydania tejże,

wynosi nawet 70 gr. za stronę ksero, tj. w niektórych

przypadkach kilkaset złotych za całość.

Chełmska pra-

sa regionalna opisała ostatnio przypadek podopiecz-

nych Domu Dziecka w Siedliszczu, pow. chełmski, kie-

dy to dyrekcja zdecydowała o przeniesieniu podopiecz-

nych do nowego ośrodka zdrowia.

W tym wypadku koszt

kopii dokumentacji medycznej wyniósł 400 zł, kierow-

nik ośrodka zdrowia wydającego kopię stwierdziła, że

tak stanowi ustawa.

Do mojego biura zgłaszają się rów-

nież mieszkańcy Chełma, najczęściej starsi, chorzy, nie-

zamożni, którzy zostali zmuszenie do poniesienia kosz-

tu wydania dokumentacji medycznej w kwocie nawet

200 zł.

Podobne przypadki można by mnożyć.

27 ust. 3 pacjent, którego dokumentacja dotyczy, jest

organem lub podmiotem uprawnionym do wypoży-

czenia w ramach stosownego wniosku pisemnego

oryginału dokumentacji medycznej w celu skopiowa-

nia we własnym zakresie?

Jest to problem szczegól-

nie istotny w przypadku osób ciężko chorych,

np. ubiegających się o rentę w KRUS, ZUS, którzy

mają dużo dokumentacji, a jest ona niezbędna dla

komisji orzekającej.

Z poważaniem

Poseł Beata Mazurek

(nr 16417)

do ministra edukacji narodowej

W styczniu br. Ministerstwo Administracji i Cy-

fryzacji przedstawiło projekt założeń do ustawy o po-

85

prawie warunków świadczenia usług przez jednostki

nych rozwiązań możliwe będzie zarówno zastąpienie

biblioteki szkolnej filią biblioteki publicznej, jak i prze-

niesienie biblioteki publicznej do szkoły, likwidując

dotychczasową placówkę.

W ramach przeprowadzo-

nych konsultacji międzyresortowych MEN zapropo-

nował w powyższym zakresie zapis: Stworzenie moż-

dań dydaktyczno-wychowawczych, a także warun-

ków bezpieczeństwa uczniów, czyli poparł propono-

wane rozwiązania.

zadań biblioteki publicznej nie spowoduje pogorsze-

nia warunków bezpieczeństwa szkoły oraz skutecz-

nie wyegzekwuje realizację powyższego zapisu?

Już

dzisiejsza praktyka związana z egzekucją prawa

oświatowego jednoznacznie wskazuje, że brakuje

nadzoru merytorycznego nad decyzjami gmin doty-

czącymi oświaty.

2.

W jaki sposób zostaną wykluczone potencjalne

zagrożenia, które mogą być spowodowane przez oso-

by obce, spoza szkoły, które będą korzystały z biblio-

teki publicznej, czyli powszechnie dostępnej?

Korzy-

stanie z takiej biblioteki może na przykład się stać

idealnym pretekstem dla osób handlujących narko-

tykami.

3.

W jaki sposób będzie realizowana ministerialna

strategia wychowawcza w szkołach, polegająca na

jasnych kryteriach dopuszczalnych zachowań i odpo-

wiednich sankcjach wobec zachowań nagannych

w sytuacji, gdy uczniowie będą narażeni na takie

zachowania w przypadku osób obcych korzystających

z biblioteki publicznej?

4.

Obecnie zapewnienie sprzyjających warunków

dla rozwoju i bezpieczeństwa uczniów, ochrona ich

przed przemocą fizyczną, psychiczną i używkami od-

bywa się głównie poprzez eliminowanie z terenu

szkół osób nieuprawnionych.

W sytuacji funkcjono-

wania biblioteki publicznej w szkole stanie się to nie-

możliwe.

W jaki sposób wówczas będą chronieni ucz-

niowie na terenie szkoły przed przemocą fizyczną,

psychiczną i używkami?

Z poważaniem

Poseł Beata Mazurek

(nr 16418)

do ministra sportu i turystyki

strzostw Polski juniorów w pływaniu niepełnospraw-

nych.

Możliwość rywalizacji i udział w zawodach

sportowych stanowią dla wszystkich zawodników

sekcji pływania główne źródło motywacji do całorocz-

nej pracy treningowej, wspierającej proces rehabili-

tacji.

ski juniorów i juniorów młodszych w pływaniu nie-

pełnosprawnych, nie został również wyznaczony ter-

min rozegrania mistrzostw Polski w pływaniu nie-

Niemiec dla pięciu najlepszych zawodników IKS

W celu umożliwienia jak najdokładniejszego zba-

1.

Jakie działania zmierzające do poprawy sytua-

2.

Czy przewiduje Pani Minister utworzenie wielo-

letniego planu organizacji niezwykle ważnych dla mło-

dych pływaków zawodów okręgowych i mistrzostw

3.

Kiedy odbędą się kolejne mistrzostwa Polski

niepełnosprawnych w pływaniu?

86

Warszawa, dnia 21 marca 2013 r.

(nr 16419)

do ministra finansów

zgłosili się przedstawiciele Związku Zawodowego Cel-

nicy PL, zwracając uwagę na sytuację w polskiej

Służbie Celnej oraz ich negatywne stanowisko wobec

zwolnienia ze służby pana A. M. oraz przewodniczą-

cego Związku Zawodowego Celnicy PL.

W skierowanym do mnie piśmie informowali

o niezgodnej z prawem praktyce zwalniania ze służ-

by funkcjonariuszy, którzy przebywają na zwolnieniu

chorobowym.

Rozwiązywana jest z nimi umowa pra-

cy, pomimo iż nie spełniają oni przesłanek do usta-

wowego zwolnienia ze służby: nie chorują nieprze-

rwanie dłużej niż 1 rok, a odbywane przez nich zwol-

nienie chorobowe służyć ma rekonwalescencji i po-

wrotowi do pełnego zdrowia.

Dlatego też opisywana przez funkcjonariuszy sy-

tuacja, w której niezgodnie z obowiązującymi prze-

pisami zwalniani są funkcjonariusze przebywający

na zwolnieniach lekarskich służących szybkiemu po-

wrotowi do zdrowia i służby, budzi ich słuszny sprze-

ciw.

Jest on dodatkowo potęgowany praktyką sumo-

wania przerywanych okresem służby zwolnień lekar-

skich, tak by uzbierać z nich pełen rok pozwalający

na zwolnienie ze służby.

Praktyka ta jest oczywiście

niezgodna z obowiązującym prawem.

W swym piśmie funkcjonariusze służby celnej

zwracali również uwagę na kilkukrotne przypadki

nagłego pogorszenia się zdrowia spowodowane otrzy-

maniem decyzji o zwolnieniu.

Decyzja ta u wielu

z nich odbiera chęć dalszej walki z chorobą.

Obecna sytuacja potęguje lęk przed utratą pracy.

Prowadzi do zatajania chorób przez funkcjonariuszy,

wpływając negatywnie na jakość wykonywanej służ-

by oraz wykonywanych zadań, bezpieczeństwo oby-

wateli i wpływy budżetowe.

Chory funkcjonariusz

nie jest w stanie należycie wykonywać swoich obo-

wiązków służbowych, stwarzać może zagrożenie dla

innych funkcjonariuszy, w tym także zdrowotne.

Należy bowiem pamiętać, że praca funkcjonariu-

szy Służby Celnej obciążona jest wieloma niesprzy-

jającymi zdrowiu czynnikami: stresem, urazami,

czasem też koniecznością narażania własnego zdro-

kuje zapewnień o możliwości powrotu do pracy w przy-

padku absencji chorobowej wynikającej z długotrwa-

łego leczenia pourazowego albo ciężkiego stanu zdro-

rale funkcjonariuszy.

Korzystnie nie wpływa także fakt, że funkcjona-

riusze celni jako jedyna formacja mundurowa służą

kach porównywalnych do funkcjonariuszy innych

służb mundurowych.

Są również jedyną formacją

mundurową pozostającą poza zaopatrzeniowym sy-

stemem emerytalnym.

Ponadto jako jedyna formacja

Pragnę również zwrócić uwagę na zwolnienie ze

służby przewodniczącego Związku Zawodowego Cel-

nicy PL działającego w ramach ogólnopolskiego mię-

dzyzwiązkowego komitetu protestacyjnego, który

powołano w celu podjęcia działań zmierzających do

W ocenie zarządu głównego Związku Zawodowego

Celnicy PL zwolnienie przewodniczącego związku

nastąpiło jako skutek jego szerokiej działalności związ-

interesów zawodowych i socjalnych funkcjonariuszy

i pracowników zatrudnionych w Służbie Celnej.

Pra-

wo do tego typu działań oraz ochronę osób je podej-

mujących gwarantuje ustawa o związkach zawodo-

wych, która ewidentnie w tym przypadku nie była

brana pod uwagę.

Podobne wątpliwości budzi zwol-

nienie ze służby pana A. M.

cja dotycząca wypowiedzeń stosunku pracy przeby-

wających na zwolnieniu lekarskim funkcjonariuszy

Służby Celnej?

2.

Proszę o udostepnienie pełnej informacji doty-

czącej wypowiedzeń na przełomie ostatnich 12 mie-

sięcy stosunku pracy przebywającym na zwolnieniu

lekarskim funkcjonariuszom Służby Celnej.

3.

Czy zostaną przez Pana Ministra podjęte kroki

mające na celu regulacje obecnej, budzącej sprzeciw

Związku Zawodowego Celnicy PL sytuacji?

Jeżeli

tak, to jakie będą to kroki?

4.

Czy rozważa Pan Minister wystosowanie wnio-

sku o objęcie zaopatrzeniowym systemem emerytal-

nym funkcjonariuszy Służby Celnej?

5.

Czy rozważa Pan Minister wystosowanie wnio-

sku do Ministra Finansów o sporządzenie wykazu

służby celnej?

6.

Czy znana jest Panu Ministrowi sytuacja, w któ-

rej następstwem działalności związkowej jest zwal-

nianie ze służby funkcjonariuszy Służby Celnej?

Poseł Małgorzata Gosiewska

87

Interpelacja

(nr 16420)

do ministra transportu,

w sprawie strefy N w kolejowej

Szanowny Panie Ministrze!

Problem stref w li-

niach kolejowych na Górnym Śląsku był już niejed-

nokrotnie poruszany.

Wcześniej dotyczył spółki Prze-

wozy Regionalne, dziś ten sam problem dotyka Kolei

Śląskich, które wprowadziły nowy podział stref, po-

szerzając je np. o Sławków czy Miasteczko Śląskie,

jednak nie o stacje Dąbrowy Górniczej.

Chodzi głów-

nie o strefę N, której koniec w Dąbrowie Górniczej-

-Gołonogu dzieli miasto na dwie części: tańszą, któ-

rą obejmuje strefa, oraz droższą, której strefa, nie-

stety, nie obejmuje.

W liniach kolejowych obsługiwanych przez Koleje

Śląskie występują trzy strefy: Z, C i N. Dwie pierwsze

zawierają w sobie całe miasta, zaś strefa N dzieli Dą-

browę Górniczą, gdyż zawiera w sobie cztery z sześciu

stacji znajdujących się w mieście.

Nieobjęte strefą sta-

cje, czyli Dąbrowa Górnicza-Ząbkowice i Dąbrowa Gór-

nicza-Sikorka są oddalone od ostatniej stacji strefy (Go-

łonogu) o odpowiednio 7 i 11 km, ale znajdują się poza

nią, co powoduje, że podróżujący do tych stacji miesz-

kańcy muszą płacić więcej za bilety.

Skutkuje to obu-

rzeniem pasażerów, którzy płacą prawie o 40% więcej

za bilety, choć są mieszkańcami tego samego miasta,

co pasażerowie podróżujący do innej stacji Dąbrowy

Górniczej.

Mam zatem do Pana Ministra kilka pytań:

1.

Czy jest możliwość wydłużenia zasięgu strefy

N tak, by objęła ona wszystkie stacje w mieście?

2.

Co spowodowało, że miasta zostało podzielone?

rzyły zasięg stref w stosunku do stref oferowanych

wcześniej przez Przewozy Regionalne, nie można tak-

że poszerzyć strefy N do końca Dąbrowy Górniczej,

czyli o 2 przedmiotowe stacje: Ząbkowice i Sikorkę?

Z poważaniem

Poseł Jerzy Borkowski

Warszawa, dnia 21 marca 2013 r.

(nr 16421)

do ministra zdrowia

skich pacjentów zakażonych wirusowym zapaleniem

previr i telaprevir).

Te przełomowe terapie dają szan-

sę na niemal całkowitą eliminację choroby, która

była dotąd nieuleczalna dla ponad połowy pacjentów.

Ostatnio opublikowana lista leków refundacyj-

nych, która zmieniła się 1 marca, nie uwzględniała

wspomnianych leków, mimo że w listopadzie 2012 r.

zytywną opinię dla terapii trójlekowej z zastosowa-

niem bocepreviru i telapreviru.

łeczny, ponieważ większość zakażonych (96%) nie

jest świadoma swojego stanu ze względu na bezob-

jawowy przebieg zakażenia, które przez 20–30 lat

może pozostać w ukryciu.

Niewyleczone WZW typu

wczesnej śmierci.

Niestety społeczeństwo nie ma jak bronić się przed

zakażeniem wirusem HCV, nie wynaleziono bowiem

szczepionki ochronnej.

Poza tym WZW typu C to ukryta bomba epide-

miologiczna, jeżeli nie zapewni się chorym leczenia

na najwyższym poziomie, wirus będzie się rozprze-

strzeniał w niekontrolowany sposób.

1.

Czy Ministerstwo Zdrowia w związku z pozy-

tywna opinią AOTM planuje wprowadzenie nowych

terapii na listę leków refundowanych?

Kiedy mogło-

by to nastąpić?

2.

Jakie są przyczyny braku finansowania ze środ-

ków publicznych wspomnianych leków?

3.

W jaki sposób pacjenci w Polsce mogą uzyskać

dostęp do tych leków?

Jaki jest obecnie koszt terapii

dla pacjentów?

Które ośrodki w Polsce prowadzą le-

czenie z wykorzystaniem preparatów boceprevir i te-

laprevir?

Z poważaniem

Poseł Krystyna Kłosin

Warszawa, dnia 21 marca 2013 r.

88

Interpelacja

(nr 16422)

do ministra pracy i polityki społecznej

problemem zagrożenia wystąpieniem biedy w gospo-

darstwach domowych, w których znajdują się niepeł-

nosprawne dzieci.

Spośród ponad 320 tys. rodzin wychowujących

niepełnosprawne dzieci 203 tys. są uprawnione do

świadczeń rodzinnych.

Dużą część z nich stanowią

rodziny, które osiągają niskie dochody.

Spory odsetek

tych rodzin jest zagrożony ubóstwem, więcej niż co

druga rodzina ma dochód nieprzekraczający połowy

kryterium dochodowego, czyli ok. 300 zł.

To stanowi

granicę ubóstwa biologicznego.

Inny problem zwią-

zany jest z tym, że część z nich otrzymuje wsparcie

nieadekwatne do ciężkości niepełnosprawności dzie-

cka, które nie uwzględnia rodzaju schorzenia oraz

kosztów opieki.

W stosunku do wszystkich dzieci poniżej 16 lat

wydawane jest jednolite orzeczenie o niepełnospraw-

ności bez zróżnicowania na jej stopień.

Na podstawie

takiego samego orzeczenia równą wysokość pomocy

otrzymuje zarówno dziecko z upośledzeniem umysło-

wym, jak i z porażeniem mózgowym.

Nie jest łatwo

być rodzicem dziecka niepełnosprawnego, dlatego

pomoc ze strony państwa jest po prostu koniecznoś-

cią.

W końcu nikt świadomie nie planuje choroby

i nieszczęścia w rodzinie.

Każdy pedagog specjalny

doskonale rozumie konieczność wspierania rodzin

dzieci niepełnosprawnych.

Wiadomo, że jeśli rodzina

nie otrzyma odpowiedniego wsparcia, nie ma co li-

czyć na prawidłowy rozwój dziecka.

W końcu żeby

terapia odniosła zamierzony skutek, bardzo często

powinna być kontynuowana w domu.

Rodzic powi-

nien być przede wszystkim rodzicem, dla prawidło-

wego rozwoju dziecka konieczne są wspólne oddzia-

ływania.

Rodzina bez odpowiedniego wsparcia nie

poradzi sobie sama z niepełnosprawnością, niezbęd-

na jest pomoc innych ludzi – specjalistów.

Niemal

wszyscy rodzice skarżą się na brak jakiejkolwiek in-

formacji, w jaki sposób i gdzie takie wsparcie można

uzyskać.

Jak można wymagać, by np. rodzic, który

pełnosprawnym dzieckiem i w zamian za to dostaje

420 zł plus 153 zł zasiłku pielęgnacyjnego, dopłacił

za wózek, fotelik rehabilitacyjny, podjazd czasem na-

wet kilka tysięcy złotych?

Jedna z matek dziecka niepełnosprawnego pisze

na forum „Razem możemy więcej”: „dostajemy za

mało, żeby godnie żyć, i za dużo, żeby umrzeć...”.

Te

słowa są bardzo smutnym, ale chyba najlepszym pod-

sumowaniem wsparcia finansowego rodzin osób nie-

pełnosprawnych w Polsce.

Rodzice dzieci niepełno-

sprawnych chcą, by opieka w naszym kraju była po-

równywalna do tej, jaka jest w innych krajach Unii

Europejskiej.

Pragną gwarancji godnego życia dla

siebie i swoich pociech.

Stopień cywilizacyjny danego

państwa najlepiej badać, obserwując opiekę tego pań-

stwa nad osobami potrzebującymi, chorymi, niepeł-

nosprawnymi.

Czy w ramach pomocy państwa nie powinno dojść

do uniezależnienia progu dochodowego uprawniają-

cego do pobierania świadczenia od progu dochodowe-

go obowiązującego dla świadczeń rodzinnych?

Czy resort planuje podwyższenie świadczenia pie-

lęgnacyjnego oraz zasiłku pielęgnacyjnego dla dzieci

niepełnosprawnych?

Czy istnieje możliwość przywrócenia prawa do

wcześniejszych emerytur dla rodziców oraz zapew-

nienia bezpieczeństwa finansowego po śmierci jedne-

go z rodziców dziecka niepełnosprawnego poprzez

wprowadzenie przepisu gwarantującego dziedzicze-

nie prawa do świadczenia emerytalnego?

Z poważaniem

Poseł John Abraham Godson

Łódź, dnia 21 marca 2013 r.

Interpelacja

(nr 16423)

do ministra finansów

w sprawie podwyższenia stawki VAT

problemem oraz rozwiązaniami problemu w innych

krajach stawki VAT dla ubranek i artykułów dziecię-

cych, którego wysokość przeczy prowadzonej przez

polski rząd polityce prorodzinnej.

Konieczność podniesienia VAT na ubranka dla

roku Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości

(ETS), który w październiku 2010 r. orzekł, że Polska

ma zaprzestać stosowania preferencyjnej stawki VAT

na te towary – obecnie jest to 8% – i obłożyć je staw-

ką podstawową – 23%.

ETS uznał, że nasze przepisy

Eksperci Centrum im. Adama Smitha szacują

a dwójki dzieci na 322 tys. zł.

Chociaż posiadanie

dzieci nie jest wyłącznie skutkiem ekonomicznych

kalkulacji, to obawy potencjalnych rodziców o bez-

pieczeństwo ekonomiczne rodziny i jej poziom życia

negatywnie wpływają na decyzje o posiadaniu i o licz-

89

bie dzieci.

Niskim poziom dzietności polskich rodzin

jest w znacznej mierze skutkiem obaw przed wysoki-

mi kosztami posiadania dzieci.

Stopień ubóstwa pol-

skich rodzin jest wysoki.

Według danych Komisji

Europejskiej Polska przoduje w tym niechlubnym

rankingu: pośród wszystkich państw członkowskich

UE w Polsce najwięcej (29%) dzieci żyje w biedzie,

a w sumie co piąty Polak żyje poniżej progu ubóstwa.

Imperatywem działania polskiego państwa powinna

być ochrona polskich rodzin przed wzrostem kosztów

utrzymania i wychowania dzieci.

Planowane podniesienie VAT na ubranka i buciki

dziecięce z 8% do 23% zwiększy koszty wychowania

rodziny z trójką dzieci do momentu uzyskania przez

nie dwudziestego roku życia o ok. 9000 zł (rocznie

o 450 zł).

W niektórych krajach członkowskich staw-

ka VAT na produkty dziecięce wynosi 0% (przykła-

dowo w Wielkiej Brytanii) lub 3% (Luksemburg)

i rządy tych państw utrzymują ją pomimo nacisku

instytucji unijnych.

Dla prawie 10 mln rodzin zmiana

ta będzie oznaczać dodatkowy koszt rzędu 2,72 mld zł

rocznie.

Zmiana ta byłaby szczególnie niekorzystna

dla rodzin polskich rolników, którym wzrostu cen

artykułów dla dzieci nie zrekompensuje żadna ulga

w podatku dochodowym.

Polski system podatkowy nie powinien traktować

posiadania wielu dzieci jako luksusowej konsumpcji,

na którą stać niewielu.

Dla wielu polskich rodzin niż-

szy VAT na artykuły dla dzieci, w tym obuwie dzie-

cięce, to szansa, aby te artykuły nie stały się dobrami

luksusowymi.

Dlaczego wymienione w interpelacji kraje euro-

pejskie mogą stosować preferencyjne stawki VAT dla

ubranek dziecięcych, a Polska nie może?

Jakie są narzędzia przeciwdziałania lub kompen-

saty obciążania gospodarstwa domowego wyższą

stawką VAT za ubranka dziecięce?

Z poważaniem

Poseł John Abraham Godson

(nr 16424)

do ministra pracy i polityki społecznej

Na koniec ubiegłego roku w urzędach pracy zare-

jestrowanych było 486,4 tys. bezrobotnych po 50.

roku życia.

W ciągu roku przybyło ich aż o 45 tys.,

czyli o 10,2%.

W rezultacie stanowią już prawie jedną

czwartą wszystkich.

Na rynku pracy jest coraz więcej osób starszych,

urodzonych podczas wyżu demograficznego w latach

50.

Równocześnie coraz mniej liczne są roczniki mło-

dzieży poszukującej zatrudnienia.

Starszych osób

przybywa na rynku pracy również dlatego, że w 2009 r.

zlikwidowano wcześniejsze emerytury dla wielu za-

wodów.

Zdecydowanie trudniej jest też uzyskać świad-

czenie rentowe.

Starsze osoby są na ogół zwalniane

z zakładów pracy w pierwszej kolejności.

W syste-

mach płacowych utrwaliła się senioralna zasada, we-

dług której wynagrodzenie rośnie wraz z wiekiem.

Przy spowolnieniu gospodarczym przedsiębiorcy zwal-

niają więc często najpierw starsze osoby, bo w ten

sposób mocniej obniżają koszty firm.

Paradoksalnie starszym osobom szkodzi również

nadmierna ochrona prawna.

Zgodnie z przepisami

– poza nielicznymi wyjątkami – nie można zwolnić

pracownika, gdy brakuje mu czterech lat do osiąg-

nięcia przez niego wieku emerytalnego.

Część przed-

nią się przed ewentualnym problemem: przychodzi

kryzys, firma musi ciąć koszty, a nie może zwalniać

niektórych członków załogi znajdujących się w wieku

przedemerytalnym.

Bezrobotni po pięćdziesiątce stanowią najważ-

niejszy problem dla rządu.

W ostatnich latach liczba

osób bezrobotnych w tym wieku wzrosła aż o 10%.

Zupełnie odwrotny trend jest w Niemczech.

W ciągu

dwudziestu lat Niemcom udało się zwiększyć udział

osób powyżej 60. roku życia, które są aktywne zawo-

dowo, z nieco ponad 20% do 44%.

Walka z bezrobo-

ciem wśród seniorów pozwala skutecznie niwelować

skutki zmniejszenia przyrostu naturalnego.

Przyczyn wzrostu bezrobocia w tej grupie wieko-

wej jest wiele.

Jedną z głównych przyczyn stanowi

przekonanie, że starsze osoby nie potrafią szybko do-

stosować się do nowych technologii, urządzeń czy na

przykład form obsługi klienta.

Zdarza się jednak i tak,

że niektórzy pracodawcy pozbywają się starszych

pracowników lub nie zatrudniają innych w tym wie-

ku, bo uważają, że psują oni wizerunek firmy.

Dlate-

go w ogłoszeniach o naborze pracowników pojawia

się czasem stwierdzenie, że będzie to praca w mło-

dym zespole, i to w sytuacji gdy prawo zabrania dys-

kryminacji na rynku pracy ze względu na wiek.

Co jest powodem i jak rząd RP przeciwdziała

wzrostowi bezrobocia w grupie wiekowej 50+?

Z poważaniem

90

Interpelacja

(nr 16425)

do ministra pracy i polityki społecznej

sprawą, a zarazem problemem niskiej efektywności

publicznych służb zatrudnienia.

W zakresie funkcjonowania urzędów pracy ko-

nieczne są kompleksowe zmiany, które faktycznie

usprawnią funkcjonowanie urzędów, a przez to przy-

nie z propozycją ministerstwa wszystkie powiatowe

urzędy pracy musiałyby doprowadzić do zatrudnienia

określonej liczby bezrobotnych, których kierują na

szkolenia czy staże.

Trzeba jednak pamiętać, że sto-

pa bezrobocia w Polsce jest zróżnicowana w zależno-

ści od regionu.

Urzędy powinny mieć możliwość ela-

stycznego regulowania kwestii związanych z obsługą

osób bezrobotnych w zależności od indywidualnej

sytuacji.

Obecny wskaźnik efektywności służb zatrudnie-

i jest niższy niż w innych krajach UE, gdzie wynosi

on ok. 70%.

Aby poprawić skuteczność urzędów pra-

cy, ich działania powinny opierać się na dokładnej

analizie potrzeb lokalnego rynku pracy, gdyż bez do-

statecznej wiedzy na ten temat trudno jest stosować

odpowiednie formy aktywizacji zawodowej.

Zdarza

się, że urzędy organizują szkolenia niepoprzedzone

badaniami ich przydatności dla danego obszaru.

Ni-

ska efektywność urzędów pracy wynika również z tego,

że zbyt rzadko stosują one indywidualne plany akty-

wizacji wobec bezrobotnych.

Zdecydowanie najwięk-

szym problemem urzędów pracy jest też nadmierna

biurokracja.

Obecnie urzędnicy, zamiast poświęcać

więcej czasu osobom bezrobotnym, muszą przezna-

czać go na wypełnianie zbędnej dokumentacji.

Ważne jest także zapewnienie odpowiednio wy-

kwalifikowanej kadry doradców zawodowych i pośred-

ników, zwłaszcza że mamy jej najmniej spośród kra-

na jednego doradcę zawodowego przypadały 1244

osoby bezrobotne.

W konsekwencji wielu bezrobot-

nych jest po prostu pozbawionych profesjonalnej po-

mocy w poszukiwaniu zatrudnienia.

Najbardziej zadziwiający jest fakt, że w poszuki-

waniu pracy dla osób bezrobotnych często bardziej

skuteczne są kilkuosobowe małe prywatne firmy.

Za-

służb zatrudnienia, dlatego coraz częściej korzystają

z Internetu czy usług prywatnych agencji.

Istnieje

ryzyko, że w przyszłości powiatowe urzędy pracy nie

Sam fakt istnienia urzędów pracy i rzeszy zatrudnio-

nej w nich urzędników nikomu nie pomoże, koniecz-

na jest odpowiednia kontrola wskaźników efektyw-

ności.

Wydaje się, że bez zmian systemowych publicz-

ne pośrednictwo pracy w Polsce straci na znaczeniu,

a niewłaściwa redystrybucja środków z Funduszu

Pracy przyczyni się do jego upadku.

Czy Pan Minister przeprowadza dokładne analizy

skuteczności i efektywności działania urzędów pracy

w Polsce?

Czy Pan Minister posiada informację na temat,

jaki jest koszt jednostkowy znalezienia jednego miej-

sca pracy dla bezrobotnego w stosunku do kosztów

działalności urzędów pracy?

Czy Pan Minister planuje w najbliższym czasie

przeprowadzić reformę urzędów pracy?

Jeśli tak, to

w jakim zakresie?

(nr 16426)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie zaprzestania od 2014 r.

Szanowny Panie Ministrze!

Zgodnie z rozporzą-

dzeniem ministra pracy i polityki społecznej z dn. 19

wynagrodzeń wypłacanych młodocianym uczniom

i koszty składek na ubezpieczenie społeczne są obję-

te pomocą, czyli refundacją z Funduszu Pracy do 31

grudnia 2013 r., z tym że realizacja podpisanych

W związku z powyższym koszty wynagrodzeń i skła-

dek ZUS nie będą pokrywane od tego czasu.

Również

umowy zawarte z uczniami w 2013 r. nie zostaną

objęte całkowitą refundacją, ponieważ umowy zawie-

rane są na 36 miesięcy i będą obowiązywać od 1 wrześ-

nia 2013 r. do 31 sierpnia 2016 r.

Natomiast zgodnie

z ww. rozporządzeniem okres refundacji został okre-

ślony jako ostateczny na dzień 31 lipca 2016 r.

Od pewnego czasu szkolnictwo zawodowe w Pol-

sce zaczyna odradzać się po kilku latach zapomnie-

nia.

Podyktowane jest to przede wszystkim niedopa-

sowaniem struktury absolwentów do wymagań ryn-

ku pracy.

Na rynku brakuje przede wszystkim fa-

chowców.

91

Jak podkreślają przedsiębiorcy zatrudniający ab-

solwentów szkół zawodowych, aby dobrze wykształcić

ucznia w zdobyciu zawodu, potrzebna jest nie tylko

wiedza teoretyczna, ale przede wszystkim praktyka.

Obecnie większość uczniów szkół zawodowych reali-

zuje praktyki w zakładach rzemieślniczych.

Ucznio-

wie są rzetelnie, fachowo i prawidłowo przygotowy-

wani do zawodu w zakładach wyposażonych w naj-

nowsze urządzenia, sprzęt, narzędzia i środki łącz-

ności.

Podczas nauki zawodu uczniowie mają także

bezpośredni kontakt z klientem, przechodząc rów-

nież szkolenia behawioralne i interpersonalne.

Zgodnie z rozporządzeniem MPiPS za zapewnie-

nie młodocianym uczniom praktyk zawodowych za-

kłady otrzymują zwrot wynagrodzenia i składek

ZUS, ale, jak pisałam powyżej, przepisy te mają ulec

zmianie od 2014 r.

Uprzejmie proszę Pana Ministra o zwrócenie

uwagi na fakt, że zakład zatrudniający pracowników

młodocianych ponosi nie tylko koszty wynagrodzenia

i składek ZUS.

Są jeszcze inne obciążenia, tj. zapew-

nienie odzieży roboczej, środków czystości, materia-

łów dydaktycznych, pomocy naukowych, koszty szko-

leń BHP, ppoż., badań lekarskich, straty za zniszcze-

nia – nieuniknione w procesie nauki zawodu, a także

czas pracodawcy przeznaczony na szkolenie.

Dlatego też zwrot wynagrodzeń i składek ZUS

jest tylko częściowym zwrotem poniesionych kosz-

tów.

Jeżeli ta pomoc zostanie zatrzymana i nie będzie

wypłacana, to zakłady rzemieślnicze nie będą przyj-

mowały uczniów młodocianych na praktyczną naukę

zawodu, bo obciążenia będą zbyt duże.

Nietrudno

wyobrazić sobie, jakie straty dla gospodarki to spo-

woduje, tym bardziej że absolwenci gimnazjów ku-

szeni są przez naszych zachodnich sąsiadów lepszymi

warunkami kształcenia zawodowego.

Szanowny Panie Ministrze, przedstawiony powy-

żej problem zgłaszany był wielokrotnie do mojego

biura poselskiego przede wszystkim przez przedsta-

wicieli różnych cechów rzemiosł.

Także w ich imieniu

pragnę zadać Panu Ministrowi następujące pytania:

1.

Czy od 2014 r.

Fundusz Pracy rzeczywiście nie

będzie refundował wynagrodzeń i składek ZUS mło-

docianych pracowników pobierających praktyczną

naukę zawodu?

2.

Czy ministerstwo pracuje nad wprowadzeniem

innego rozwiązania wspomagającego praktyczne

przygotowanie uczniów do wykonywania zawodu?

Z poważaniem

Poseł Izabela Leszczyna

Warszawa, dnia 21 marca 2013 r.

(nr 16427)

do prezesa Rady Ministrów

nych za przejazd płatnymi odcinkami autostrad na

terenie Polski.

Portal internetowy www.motospraw-

ni.pl wskazuje, że przywilej ten powinien obejmować

wszystkie osoby niepełnosprawne, a w szczególności

osoby ze schorzeniami narządu ruchu, legitymujące

się kartą parkingową.

Jako prezes Stowarzyszenia Pomocy Dzieciom

kowicie popieram inicjatywę członków portalu www.

motosprawni.pl

Warto wskazać, że osoby niepełnosprawne od wie-

lu lat posiadają prawo do ulg za przejazdy komuni-

kacją Natomiast obecnie coraz więcej osób niepeł-

nosprawnych jest kierowcami, często aktywnymi

zawodowo.

Również bliscy osób niepełnosprawnych

nieposiadających prawa jazdy wolą zapewnić im

transport samochodem niż wysyłać w dalszą podróż

niedostosowanym pociągiem czy autobusem.

Przy

obecnych cenach paliw koszt podróży np. kilkaset

kilometrów do sanatorium staje się coraz częściej

bardzo trudny do poniesienia, a gdy dochodzi do

tego niemała opłata za przejazd autostradą, nieraz

jest niemożliwy.

Co więcej, w dzisiejszych czasach łatwiej, szybciej,

a przede wszystkim bezpieczniej przemieszczać się

autostradami niżeli tylko drogami krajowymi, czy też

środkami komunikacji publicznej.

Osoby niepełno-

sprawne są bardzo dobrymi kierowcami, ale ich po

prostu nie stać, by zapłacić za przejazd autostradą.

mą prośbą o odpowiedź, czy dostrzega Pan wyżej syn-

zmierza go Pan rozwiązać?

Z poważaniem

Kościan, dnia 21 marca 2013 r.

92

Interpelacja

(nr 16428)

do ministra transportu,

pływają liczne apele o pomoc związane ze zmianą

wania egzaminu teoretycznego i praktycznego na

prawo jazdy zgodnie z zasadą wiekową.

Mam tutaj

na myśli szczególnie kategorie C i C+E.

Kategoria

C umożliwia kierowanie pojazdem samochodowym

złożonym z pojazdu oraz z przyczepy lekkiej, nato-

miast kategoria C+E umożliwia kierowanie zespołu

pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej co naj-

mniej 18 t i długości co najmniej 12 m złożonych

z samochodu ciężarowego określonego w poz. 5 i przy-

czepy lub ciągnika siodłowego i naczep.

Jak więc

widać, są to kategorie, które umożliwiają jazdę sa-

mochodami o dużej ładowności.

Niestety, wejście w życie wyżej wspomnianych

przepisów zbiegło się dla niektórych kursantów z eg-

zaminem praktycznym, do którego z powodu zmia-

ny przepisów, a tym samym podniesienia granicy

wiekowej, nie mogą zostać dopuszczeni.

Zgodzę się

z faktem, iż kierowanie tego typu pojazdami wyma-

ga dużej odpowiedzialności i doskonałej umiejętno-

ści jazdy, nie mniej jednak skazanie tych młodych

ludzi na konieczność kolejnego zdawania egzaminu

po ukończeniu 21. roku życia generuje dla nich

znaczne koszty.

Szanowny Panie Ministrze, myślę że należy wziąć

pod uwagę to, że wspomniani młodzi ludzie odbyli

już kurs jazdy samochodem o dużej ładowności i na

tej podstawie zostali dopuszczeni do egzaminu teo-

retycznego, który również zdali.

Konieczność powta-

rzania kursu to dla nich ogromny wydatek rzędu

2 tys. zł, dla niektórych wydatek zbyt duży.

Jedyną

opcją, którą zaproponował im wojewódzki ośrodek

ruchu drogowego, było ukończenie kwalifikacji

wstępnej, której koszt to ok. 3–3,5 tys. zł.

Zaistniała sytuacja jest dla sporej grupy społecz-

nej ogromnym problemem, dlatego w związku z tym

praktycznego w kat. C i C+E osób poniżej 21. roku

życia, jeśli zaliczyły pozytywnie egzamin teore-

tyczny?

2.

Czy możliwe jest dopuszczenie osób, o których

mowa w pytaniu pierwszym, do egzaminu praktycz-

nego pod warunkiem wydania prawa jazdy kat. C

i C+E po ukończeniu 21. roku życia?

Poseł Renata Butryn

Warszawa, dnia 21 marca 2013 r.

(nr 16429)

do ministra sprawiedliwości

cą debatą dotyczącą deregulacji zawodów regulowa-

nych pojawił się także pomysł na deregulację zawodu

notariusza.

Zgodnie z obowiązującą ustawą z dnia 14 lutego

sza wygląda następująco: studia prawnicze, aplikacja

notarialna, która trwa 2,5 roku i dzieli się na dwa

rodzaje – etatową i pozaetatową.

Aplikant etatowy

jest zatrudniony w kancelarii, natomiast aplikant

pozaetatowy bywa w kancelarii raz w tygodniu.

Nad-

to jeden i drugi odbywają praktyki w sądzie.

Po zda-

niu egzaminu notarialnego minister sprawiedliwości

powołuje takiego aplikanta na stanowisko asesora

notarialnego, który zastępuje notariusza, dokonując

wszystkich czynności, za co odpowiada notariusz bę-

dący patronem danego asesora.

Po upływie dwulet-

niego okresu asesury minister sprawiedliwości po-

wołuje asesora na notariusza.

Według zapowiedzi ministerstwa deregulacja

w notariacie ma się sprowadzać do tego, że asesor

notarialny będzie mógł być asesorem na dotychcza-

sowych zasadach albo będzie mógł stać się bez prak-

tyki na asesurze od razu notariuszem.

Osoby te zo-

staną notariuszem na czas określony, próbny, czyli

notariuszem na tzw. próbę.

Wątpliwości, jakie się pojawiają, są komentowane

nie tylko w świecie prawniczym.

Zastanawiające jest

to, że jeśli notariusz będzie pracował na próbę, to

powstaje pytanie, czy jego akty notarialne będą rów-

nież aktami próbnymi.

Przypomnieć należy, iż nie

tylko notariat, ale również Rada Legislacyjna przy

premierze wskazywała na niebezpieczeństwo, jakie

niosą ze sobą omawiane zmiany dla bezpieczeństwa

obrotu prawnego w obszarze dotyczącym notariatu.

Po wejściu w życie tych przepisów obywatel, udając

się do notariusza, nie będzie wiedział, czy korzysta z

usług notariusza powołanego na tzw. próbę, czy też

notariusza, który przeszedł w pełni drogę rozwoju

zawodowego.

formacji, czy jest to ostateczna wizja deregulacji za-

wodu notariusza, oraz udzielenie odpowiedzi na py-

93

tanie, czy nie dostrzega Pan Minister żadnych zagro-

żeń z tym związanych.

Z poważaniem

Poseł Iwona Kozłowska

Warszawa, dnia 21 marca 2013 r.

(nr 16430)

do ministra środowiska

w sprawie opiniowania projektów

Szanowny Panie Ministrze!

Opinię w sprawie pro-

jektu planu ochrony dla rezerwatu przyrody wydaje

rada gminy w terminie 30 dni po przekazaniu przez

dyrektora RDOŚ do rady projektu planu.

Nieprzedsta-

wienie opinii w tym terminie oznacza wydanie przez

radę opinii pozytywnej.

Zgodnie z ustawą z dnia

art. 19 i 20) projekt planu sporządza się na okres 20

lat.

Sporządzający projekt planu ochrony zapewnia

199 poz.1227), w postępowaniu którego przedmiotem

jest sporządzenie projektu.

Art. 39 ww. ustawy wskazuje co najmniej 21-dnio-

wy termin na składanie uwag i wniosków w trybie

konsultacji społecznych.

Daje to możliwość zapo-

znania się przez społeczeństwo z projektem planu

i wniesienie do projektu uwag i wniosków.

Organ

sporządza informację, w jaki sposób zostały wzięte

łeczeństwa.

Również w propozycji „Kodeku konsultacji”, któ-

ry został wypracowany przez MAC, zaleca się, aby

termin ten nie był krótszy niż 21 dni.

W przeciwnym

razie osoby i organizacje zainteresowane danym te-

matem mają bardzo ograniczone możliwości wyraże-

nia swojego zadania, co stoi w sprzeczności z zasadą

powszechności, która powinna przyświecać wszelkim

konsultacjom.

Przy opracowywaniu planów ochrony dla rezer-

watów przyrody projekt przekazywany jest równo-

cześnie do konsultacji społecznych oraz do rady gmi-

ny w celu zaopiniowania.

Taka procedura powoduje

to, że samorząd otrzymuje do opiniowania projekt

w wersji pierwotnej, bez informacji o wnioskach i uwa-

gach zgłoszonych w ramach konsultacji społecznych.

Samorząd, procedując nad dokumentem, nie zna uwag

i wniosków z konsultacji rozpatrzonych pozytywnie

przez RDOŚ, nie wie też, jakie uwagi nie zostały

przez RDOŚ uwzględnione.

Okres 30 dni, wyznaczony do opiniowania przez

samorząd projektu planu, dokumentu niezwykle

ważnego dla społeczności lokalnej, powinien być

przeznaczony na zapoznanie się przez samorząd

z treścią projektu po konsultacjach i złożenia włas-

nych uwag i wniosków do tak przedstawionego ma-

teriału.

Ministra z pytaniem czy Ministerstwo Środowiska

rozważy taką zmianę w obowiązującym ustawodaw-

stwie, aby opiniowanie planu ochrony dla rezerwatu

przyrody odbywało się dwustopniowo.

1.

W pierwszej kolejności – 21-dniowe konsultacje

społeczne (art. 39 ustawy o udostępnianiu informacji

na środowisko), wniesienie do projektu planu przez

RDOŚ uwag i wniosków wynikających z konsultacji

społecznych, uwzględnionych przez RDOŚ.

2.

W drugiej kolejności – przekazanie do samorzą-

du do zaopiniowania w ciągu 30 dni projektu planu

ochrony wraz z uwzględnionymi przez RDOŚ wnio-

skami i uwagami wynikającymi z konsultacji wraz

z wykazem uwag i wniosków nieuwzględnionych.

Z poważaniem

Poseł Marcin Kierwiński

Warszawa, dnia 21 marca 2013 r.

(nr 16431)

do ministra pracy i polityki społecznej

Szanowny Panie Ministrze!

Niejednokrotnie nie-

pełnosprawność jednej osoby zmienia diametralnie

wiąże się to z podjęciem całodobowej opieki nad oso-

bą niepełnosprawną.

Bez znaczenia pozostają wiek

osoby niepełnosprawnej, moment powstania niepeł-

nosprawności czy też wcześniejsze obowiązki osoby

podejmującej się opieki.

Osoby podejmujące się opie-

ki, nie zważając na trud, jeśli tylko mogą, nie umiesz-

czają rodzica, małżonka czy też dziecka w ośrodku

opieki.

Zmiany wprowadzone w ustawie o świadczeniach

rodzinnych, uszczelniając system wypłat, zawęziły

krąg osób uprawnionych do świadczenia pielęgnacyj-

nego.

Przypadki, jakie pisze życie, są znacznie bardziej

wielowątkowe aniżeli hipotezy ustaw.

Syn od 4 lat

opiekuje się niepełnosprawną matką.

Do 30 czerwca

94

2013r.

otrzymuje świadczenie pielęgnacyjne.

Od 1

lipca 2013 r. zainteresowany straci uprawnienia do

świadczenia pielęgnacyjnego, ponieważ niepełnospraw-

na matka nie mieści się w grupie wiekowej określonej

w art. 17 ust 1b ustawy o świadczeniach rodzinnych.

Zainteresowany pozostaje na utrzymaniu żony pra-

cującej na umowę zlecenia – dochody wnikające z za-

trudnienia żony są nieregularne i w nieregularnej

wysokości.

Zgodnie z ustawą do dochodu rodziny na-

leży zaliczyć dochód niepełnosprawnej matki oraz

nieregularne dochody żony zainteresowanego wyni-

kające z umowy zlecenia, których wysokość jest bar-

dzo trudna do przewidzenia.

Ustawa nie wyjaśnia,

w jaki sposób obliczyć dochód na osobę i z jakiego

okresu należy wyliczać średnią.

Czy znane jest ministerstwu zagadnienie przed-

stawione w interpelacji?

Czy przy wprowadzeniu nowych kryteriów przy-

znawania świadczeń opiekuńczych pod uwagę były

brane koszty całodobowej opieki w specjalistycznym

ośrodku?

Czy ministerstwo podejmie prace mające na celu

uwzględnienie wyżej wspomnianej grupy osób w ka-

talogu uprawnionych do świadczeń rodzinnych?

Z poważaniem

Poseł Domicela Kopaczewska

Włocławek, dnia 21 marca 2013 r.

Interpelacja

(nr 16432)

do ministra pracy i polityki społecznej

w ustawie o świadczeniach rodzinnych zawęziły krąg

osób uprawnionych do świadczenia pielęgnacyjnego.

Zgodnie z aktualnym stanem prawnym świadczenie

pielęgnacyjne przysługuje, jeżeli niepełnosprawność

wprowadzony specjalny zasiłek opiekuńczy przysłu-

guje jedynie osobom rezygnującym z zatrudnienia,

których łączny dochód rodzinny nie przekracza kwo-

ty ustalonej w ustawie.

wielowątkowe aniżeli hipotezy ustaw.

W 2008 r. oso-

ba niepracująca podjęła się całodobowej opieki nad

niepełnosprawnym ojcem.

Nie przysługiwało zainte-

resowanej świadczenie pielęgnacyjne, bowiem niepeł-

nosprawny ojciec pozostawał w związku małżeńskim

z 80-letnią, schorowaną matką zainteresowanej.

W roku 2012 zainteresowana podjęła się również

opieki nad matką, która przebyła udar mózgu i jako

osoba niepełnosprawna także wymaga całodobowej

opieki.

Zainteresowana w chwili obecnej opiekuje się

dwiema sparaliżowanymi osobami wymagającymi

całodobowej opieki bez możliwości ubiegania się

o jakikolwiek świadczenie.

Zainteresowanej nie przy-

sługuje specjalny zasiłek opiekuńczy, bowiem przed

podjęciem opieki nad niepełnosprawnym ojcem

w 2008 r. zainteresowana nie pozostawała w stosun-

ku pracy, jak również świadczenie pielęgnacyjne, po-

nieważ niepełnosprawni rodzice nie mieszczą się

Jak pokazuje powyższy przypadek, wprowadzone

regulacje pozostawiają poza nawiasem szerokie gro-

no osób, które przed powstaniem niepełnosprawności

najbliższej osoby nie pracowało zawodowo, nie speł-

nia kryterium dochodowego lub też niepełnosprawni

nie spełniają kryterium wiekowego.

Czy, aby wykluczyć fikcyjną opiekę i pobieranie

zasiłku, rozważano sposoby uszczelnienia systemu

np. kontrole, niezapowiedziane wizytacje?

(nr 16433)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie obcięcia dotacji dla Fundacji

„Pomoc Polakom na Wschodzie”

Szanowny Panie Ministrze!

Składam interpelację

obniżenia przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych

dotacji na dofinansowanie projektów realizowanych

przez Fundację „Pomoc Polakom na Wschodzie” i in-

informacje związane z drastycznym obcięciem dota-

nych działających na Kresach organizacji.

95

Fundacja Pomoc Polakom na Wschodzie za fun-

dusze otrzymywane z dotacji organizuje liczne pro-

jekty adresowane do Polonii zamieszkałej za wschod-

nią granicą naszego kraju, których realizacja nie

byłaby możliwa bez odpowiedniego dofinansowania.

Fundacja „Pomoc Polakom na Wschodzie” w te-

gorocznym konkursie organizowanym przez Mini-

sterstwo Spraw Zagranicznych starała się o dofinan-

sowanie w wysokości około 32 mln zł.

Tymczasem

ministerstwo postanowiło przyznać fundacji na rea-

lizację planowanych przez nią projektów tylko 6,2

mln zł.

Kilka ważnych i interesujących inicjatyw nie

otrzymało żadnego wsparcia, m.in. programy eduka-

cyjne „Z Polską w plecaku” czy „Nowoczesna Polska

– nowoczesna edukacja”.

Niektóre projekty otrzyma-

ją tylko część z wnioskowanych środków, np. projekt

otrzymał jedynie 650 tys. zł dotacji.

Należy podkre-

ślić, że w ubiegłym roku same projekty edukacyjne

realizowane przez Fundację „Pomoc Polakom na

Wschodzie” otrzymały dofinansowanie w wysokości

4,5 mln zł.

Cięcia w dofinansowaniu dotknęły nie tylko pro-

jektów edukacyjnych, ale też mediów współpracują-

cych z Fundacją „Pomoc Polakom na Wschodzie”.

Projekty z tej dziedziny otrzymają ponad 500 tys. zł

mniej dofinansowania niż w ubiegłym roku.

W sumie Fundacja „Pomoc Polakom na Wscho-

dzie” otrzyma w tym roku dofinansowanie na reali-

zację planowanych projektów w kwocie o przeszło

Szanowny Panie Ministrze, po raz kolejny organi-

zacje, które mają pomagać naszym rodakom mieszka-

jącym na Wschodzie, otrzymują mniej pieniędzy.

Jest

to moim zdaniem (i wielu innych osób) niepokojące

zjawisko.

Ograniczanie środków na projekty realizo-

wane za wschodnią granicą grozi zapaścią działań

tam podejmowanych.

Wiele środowisk polonijnych,

gdy znikną polskie szkoły i media, zacznie tracić więź

łączącą je ze wspólnotą Polaków.

Oznaczać to może

też likwidację wielu środowisk polskich na Wschodzie.

W związku z powyższymi problemami związany-

mi z drastycznym obcięciem dotacji dla Fundacji „Po-

moc Polakom na Wschodzie” i innych organizacji

działających na tych terenach zwracam się do Sza-

stępujące pytania:

1.

Jakie są procedury przyznawania dotacji na

projekty realizowane przez organizacje działające za

wschodnią granicą kraju?

2.

Jakie są powody tak drastycznego obcięcia dofi-

nansowania dla Fundacji „Pomoc Polakom na Wscho-

dzie” i innych organizacji działających na Kresach?

Z poważaniem

Poseł Andrzej Kania

Warszawa, dnia 21 marca 2013 r.

(nr 16434)

do ministra zdrowia

Szanowny Panie Ministrze!

Moja interpelacja do-

tyczy doprecyzowania przepisów prawa dotyczących

pobierania opłat za świadczenia zdrowotne udzielone

pacjentom w podmiocie leczniczym niebędącym

przedsiębiorcą.

poz. 654) stanowi: Podmiot leczniczy niebędący przed-

siębiorcą udziela świadczeń zdrowotnych finansowa-

ciową odpłatnością lub całkowitą odpłatnością.

Zapis ten jest dowolnie interpretowany przez śro-

dowiska prawnicze i medyczne, a także przez pacjen-

tów.

Można domniemać, że na podstawie art. 44 usta-

wy o działalności leczniczej możliwe jest pobieranie

opłat za badania diagnostyczne czy porady lekarskie

udzielone bez wymaganego skierowania lekarskiego,

za znieczulenie przy porodzie w sytuacji gdy nie jest

to uzasadnione medycznie (na życzenie pacjentki

przy jednoczesnym braku przeciwwskazań).

Również art. 55 ust. 1 pkt 1 określa, że samodziel-

ny publiczny zakład opieki zdrowotnej może pozyski-

wać środki finansowe z odpłatnej działalności leczni-

czej na podstawie umów cywilnoprawnych np. zawie-

ranych indywidualnie z pacjentami.

Dopuszczalność ustalania i pobierania przez sa-

modzielne publiczne zakłady opieki zdrowotnej opłat

za udzielone świadczenia zdrowotne wyznaczana jest

nie tylko przez ww. przepisy.

Zapis art. 24 ust. 1 pkt 12

ustawy o działalności leczniczej wprowadza pojęcie

„opłat za udzielone świadczenia zdrowotne inne niż

finansowane ze środków publicznych” i ustanawia

obowiązek określenia wysokości takich opłat w re-

gulaminie organizacyjnym podmiotu wykonującego

działalność leczniczą.

W związku z powyższymi wątpliwościami zwra-

ska w powyższej sprawie i odpowiedź na następujące

pytania:

1.

Czy w świetle ustawy o działalności leczniczej

dopuszczalne jest, aby opłaty za świadczenia zdrowot-

ne mógł pobierać podmiot leczniczy mający zawartą

2.

Jakie rodzaje opłat za świadczenia zdrowotne

i w jakich sytuacjach mogą pobierać samodzielne

publiczne zakłady opieki zdrowotnej?

96

3.

Czy i jakie różnice w zakresie dopuszczalności

pobierania opłat za udzielone świadczenia zdrowotne

zachodzą między samodzielnym publicznym zakła-

dem opieki zdrowotnej a podmiotami leczniczymi bę-

dącymi przedsiębiorcami?

Z poważaniem

Poseł Andrzej Kania

(nr 16435)

do ministra zdrowia

Szanowny Panie Ministrze!

Krztusiec stanowi

jedną z najbardziej zakaźnych chorób wieku dziecię-

cego, wywoływaną przez Gram-ujemną pałeczkę Bor-

detella pertussis.

W ostatnim czasie przytacza się

wiele danych o zachrowaniach wśród starszych dzie-

ci i u osób dorosłych.

Największą liczbę zachorowań (prawie 96 tys.) na

krztusiec zanotowano w Polsce w 1960 r.

Była to bez-

pośrednia przyczyna wprowadzenia szczepień prze-

ciw krztuścowi do programów szczepień ochronnych.

Dzięki temu w ciągu 30 lat od przeprowadzania obo-

wiązkowych szczepień ilość zachorowań ustabilizo-

wała się na poziomie kilkuset zachorowań rocznie.

Jednak od 1990 r. obserwuje się wyraźną tendencję

wzrostową.

Według danych Narodowego Instytutu Zdro-

ca początkowo zbliżone są do objawów przeziębienia.

nozowany.

Zdaniem lekarzy na chorobę najbardziej

narażone są noworodki oraz osoby dorosłe, ponieważ

zmniejsza się ich odporność na tę chorobę w związku

z wydłużaniem się czasu upływającego od ostatniego

szczepienia.

Zaobserwowano też rozszerzanie się za-

chorowań wśród osób słabiej uodpornionych.

Możliwe

powikłania po chorobie to zapalenie ucha środkowe-

go, zapalenie płuc, ropniak opłucnej, rozedma płuc.

Zdarzają się też bardzo ciężkie powikłania pod po-

stacią zapalenia mózgu i encefalopatii.

Dlatego też

szczepienie należałoby częściej powtarzać.

Obecnie bezpłatne szczepionki dostają tylko dzie-

ci.

Problem z wysoką zapadalnością na krztusiec

w starszych grupach wiekowych jest na tyle poważny,

że Ministerstwo Zdrowia w „Programie szczepień

ochronnych na rok 2013” zaleca: podanie dawki

Niestety jako szczepienie zalecane, a nie obowiązko-

we jest ono odpłatne.

Koszt to ok. 70–80 zł.

Preparat

chroni nie tylko przed krztuścem, ale także przed

tężcem i błonicą.

Mając na uwadze dobro pacjentów i informacje

wprowadzić refundację szczepionki na krztusiec dla

2.

Jakie nakłady finansowe należałoby ponieść,

Z poważaniem

Poseł Andrzej Kania

(nr 16436)

do ministra zdrowia

Szanowny Panie Ministrze!

Zaćma jest definiowa-

na jako naturalne zmętnienie soczewki oka.

Choroba

ta występuje dość często, na świecie cierpi na nią ok.

20 mln osób.

Według konsultanta w dziedzinie oku-

listyki profesora Jerzego Szaflika takich zabiegów

usuwania zaćmy w Polsce wykonuje się rocznie ok.

160 tys., a drugie tyle chorych osób oczekuje w kolej-

kach.

Leczenie zaćmy polega na operacyjnym usunięciu

wej, sztucznej.

Narodowy Fundusz Zdrowia refundu-

je jedynie standardową soczewkę tzw. monofokalną,

która poprawia wzrok, a wielu chorym nawet go

przywraca, ale nie koryguje wad, takich jak krótko-

wzroczność czy astygmatyzm, które u niektórych

chorych występują wraz z zaćmą.

W ostatnich tygodniach w Warszawie odbył się 17.

zjazd Europejskiego Towarzystwa Chirurgii Zaćmy

i Chirurgii Refrakcyjnej.

Przy okazji zorganizowano

konferencję prasową, na której eksperci przekonywa-

li, iż powinno się dopuścić do możliwości współfinan-

sowania przez pacjenta za soczewki niestandardowe

wszczepiane podczas operacji usuwania zaćmy, jeśli

nie są one w standardzie usług finansowanych przez

NFZ.

Należy zauważyć, że takie prawo wyboru mają

już pacjenci w Holandii, Niemczech, Czechach i Tur-

cji oraz ma być wkrótce wprowadzone we Francji

i Hiszpanii.

97

Jak wyżej wspomniałem w Polsce nie są dostępne

soczewki nowej generacji w ramach zabiegów usuwa-

nia zaćmy refundowanych przez NFZ.

Skorzystać

z nich można jedynie w ramach zabiegów opłacanych

przez pacjentów w prywatnej służbie zdrowia.

We-

dług specjalistów, którzy wystąpili na ww. przeze

mnie konferencji, soczewki nowej generacji powinny

być dostępne także wtedy, gdy operacja zaćmy jest

opłacana z budżetu.

Pacjent dopłacałby jedynie za

soczewkę ponadstandardową.

Szpitale także powin-

ny mieć możliwość oferowania pacjentowi za dopłatą

lepszych soczewek nowej generacji.

Dopuszczenie do współpłacenia przez pacjenta za

soczewki niestandardowe nie prowadzi do żadnych

dodatkowych kosztów dla płatnika publicznego.

Na-

tomiast przynosi korzyści dla pacjentów, takie jak

ograniczenie lub eliminacja potrzeby korzystania

z okularów lub soczewek kontaktowych po zabiegu

usunięcia zaćmy.

Mając na uwadze dobro pacjentów, a także infor-

macje przedstawione powyżej, zwracam się do Pana

wprowadzić zmiany, które umożliwią współfinanso-

wanie przez pacjenta za soczewki niestandardowe,

wszczepiane podczas operacji usuwania zaćmy?

2.

Czy w przypadku braku takiej możliwości mi-

nisterstwo rozważy możliwość podjęcia działań ma-

jących na celu zmianę regulacji w tym zakresie?

Opi-

sana powyżej sytuacja wskazuje na potrzebę takich

zmian.

Z poważaniem

Poseł Andrzej Kania

(nr 16437)

do ministra zdrowia

Szanowny Panie Ministrze!

W ostatnim czasie duże

zainteresowanie i emocje w naszym kraju wywołała

kolejna afera mięsna.

Na początku marca br. ujawniono w zakładzie

mięsnym Viola z Lniana w woj. kujawsko-pomorskim

skandaliczny proceder polegający na dodawaniu do

wyrobów mięsnych zepsutego mięsa ze sklepowych

zwrotów.

Zakład mięsny ze względu na oszczędności

towar przeterminowany lub z bardzo krótkim termi-

nem przydatności przerabiał na mielonki, wędliny

i kiełbasy.

Zepsute mięso było zwracane ze sklepów i segre-

fiła do ponownej sprzedaży.

Działania te odbywały

się na wielką skalę, bowiem miesięcznie sklepy zwra-

cały nawet po kilka ton towaru.

Produkowane w ww. zakładzie mięso i wędliny

ści skażonego mięsa produkowane przez tę firmę wy-

dostały się także poza granice Polski.

Wędliny i mię-

so trafiały do Wielkiej Brytanii, Irlandii, Niemiec

i na Litwę.

O aferze mięsnej z Lniana mówią już świa-

towe media, takie jak brytyjski „Daily Mail”, BBC

News, amerykański „Global Post”, Radio Głos Rosji,

a także dzienniki na Malcie, w Indiach i Kanadzie.

Za kontrolę tego zakładu odpowiadał powiatowy

lekarz weterynarii w Świeciu, który dopiero po ujaw-

nieniu afery mięsnej został zawieszony, oraz zostało

wszczęte dochodzenie wewnętrzne działalności po-

wiatowego inspektoratu weterynarii.

Sytuacja opisana powyżej wskazuje niewątpliwie

na wadliwe funkcjonowanie polskiego systemu kon-

troli jakości produktów spożywczych w naszym kra-

ju, nad którą nadzór sprawują organy Państwowej

Inspekcji Sanitarnej i Inspekcja Weterynaryjna.

z funkcjonowaniem branży mięsnej i wędliniarskiej

są uważane przez ministerstwo za zjawisko normalne?

2.

Czy Pan Minister uważa, iż obecne regulacje

prawne mające chronić obywateli przed takimi za-

grożeniami są wystarczające?

3.

Jakie kroki zmierzające do zmiany systemu

kontroli produktów spożywczych zamierza podjąć mi-

nisterstwo, aby uniknąć zagrożenia zdrowotnego pol-

skich i zagranicznych konsumentów?

Z poważaniem

Poseł Andrzej Kania

(nr 16438)

do ministra edukacji narodowej

w Polsce znaczenie transportu drogowego.

Świadczyć

o tym może stale rosnąca liczba zarejestrowanych

pojazdów ciężarowych oraz wzrost wolumenu prze-

wożonych ładunków.

Wraz z budową i modernizacją

98

szlaków komunikacyjnych rośnie popyt na wysokiej

jakości usługi transportowe zarówno w wymiarze

krajowym, jak i międzynarodowym, a jednym z gwa-

rantów odpowiedniej jakości usług przewozowych

jest poziom wyszkolenia kierowców.

Wysokie kwali-

fikacje kierowców to także wyższy poziom bezpie-

czeństwa oraz kultury na drogach.

Szkoły zawodowe kształcące w zawodzie kierowca

mechanik zostały w Polsce zlikwidowane w 1986 r.

Do niedawna wiele osób zdobywało uprawnienia do

wykonywania zawodu kierowcy w trakcie służby woj-

skowej, jednak na skutek reform w polskiej armii

również ta struktura nie szkoli już kierowców zawo-

dowych.

W świetle dostępnych statystyk w Polsce jest

zatrudnionych ok. 750 tys. kierowców, w tym szacu-

je się, że ok. 660 tys. z nich obsługuje transport cię-

żarowy.

Z wyliczeń specjalistów wynika, że w najbliż-

szych 10 latach z pracy odejdzie ok. 300 tys. z nich.

Jednocześnie inne prognozy potwierdzają, że wraz

ze wzrostem przewozów drogowych zapotrzebowanie

na kierowców będzie wzrastać przynajmniej o 5%

rocznie.

Przedstawione powyżej dane jednoznacznie suge-

rują, że w najbliższych latach transport drogowy

w Polsce będzie generował tysiące miejsc pracy, co

w obliczu kryzysu ekonomicznego i rosnącego bezro-

bocia jest informacją niezwykle pozytywną.

Jednakże, aby wykorzystać stale rosnący poten-

cjał branży, konieczne będzie podjęcie komplekso-

wych działań na rzecz ułatwienia dostępu do kształ-

cenia w zawodzie kierowcy.

Obecnie szkolenie kie-

rowców w Polsce odbywa się na zasadach komercyj-

nych, a cena kursu jest barierą, która pozbawia mło-

dych ludzi szans na zdobycie odpowiednich kwalifi-

kacji.

W związku z tym wskazane byłoby zastanowie-

nie się nad możliwością kształcenia młodzieży w za-

wodzie kierowca mechanik już na poziomie szkoły

ponadgimnazjalnej.

W ten sposób młodzi ludzie zy-

skaliby szansę zdobycia perspektywicznego zawodu

oraz kompetencji poszukiwanych na europejskim

rynku pracy.

W obliczu kryzysu gospodarczego oraz problemów

na rynku pracy potrzebne są działania, które będą

wychodziły naprzeciw oczekiwaniom przedsiębior-

ców działających w szeroko pojętej branży transpor-

towej.

Mając na uwadze powyższe argumenty, proszę

Panią Ministra o odpowiedź na następujące pytania:

1.

Czy Pani Minister znane są prognozy kształto-

wania się rynku pracy i zapotrzebowania na wykwa-

2.

Dlaczego w szkołach publicznych nie kształci

się kierowców mechaników, co byłoby odpowiedzią

na potrzeby rynku pracy oraz perspektywy rozwoju

transportu drogowego?

3.

Czy zdaniem Pani Minister istnieją szanse, aby

4.

Czy Ministerstwo Edukacji Narodowej przewi-

duje alternatywne działania w zakresie reagowania

na dynamicznie zmieniające się potrzeby rynku pra-

cy kierowców zawodowych?

Z poważaniem

Poseł Andrzej Kania

(nr 16439)

do ministra edukacji narodowej

Szanowna Pani Minister!

Dzieci uczęszczające do

szkoły spędzają przeciętnie 5–6 godzin poza domem.

W tym czasie nie każdy rodzic wyposaża dziecko

w butelkę wody.

Okazuje się ponadto, że znaczna licz-

ba dzieci i młodzieży nie jada systematycznie posił-

Jak wiemy, woda w zasięgu ręki dziecka przez

cały dzień to podstawowy warunek właściwej diety

i znakomite dydaktyczne uzupełnienie licznych pro-

jektów edukacyjnych ukierunkowanych na propago-

wanie zdrowego stylu życia.

Istnieją dowody, że picie wody w szkole stymuluje

koncentrację i zdolność zapamiętywania i jednocześ-

nie jest bardzo ważne jako podstawa prawidłowego

rozwoju dziecka.

Od dawna lekarze przekonują nas, że dzieci nie

piją wystarczająco dużo wody podczas dnia spędzo-

nego w szkole i w rezultacie odwodnienie organizmu

prowadzi do wielu krótko- i długotrwałych proble-

mów zdrowotnych.

Dzieci łatwiej niż dorośli mogą się

odwodnić.

Dzieje się tak, ponieważ mają wyższy sto-

sunek powierzchni do masy ciała, w związku z czym

łatwiej tracą wodę przez wyparowanie, mają słabiej

rozwiniętą zdolność pocenia się i słabsze funkcyjnie

nerki, ponadto mają mniej rozwiniętą wrażliwość na

odczucie pragnienia.

Zwiększył się w ostatniej deka-

dzie także problem nadwagi u dzieci, który spowodo-

wany jest dużą zawartością cukru w napojach.

Szko-

ły powinny wymieniać automaty z napojami na ba-

niaki z wodą.

Wymiana słodkich napojów na wodę,

która nie zawiera kalorii, może pomóc w kontrolowa-

niu wagi.

Od 2009 r. istnieje program „Mamo, tato, wolę

wodę”, który wspiera rodziców i nauczycieli w kształ-

towaniu zdrowych nawyków żywieniowych u najmłod-

wagą i otyłością.

Postanowiono aktywnie przeciw-

99

działać temu zjawisku i poprzez edukację oraz zaba-

Partnerami merytorycznymi programu są Instytut

tronatem przez ministra edukacji narodowej.

Należy więc zadbać o to, by dziecko w szkole mia-

ło stały dostęp do wody pitnej.

Dlatego też Minister-

stwo Edukacji Narodowej powinno podjąć odpowied-

nie kroki, które zmobilizowałyby dyrekcję każdej

szkoły do zaopatrzenia szkolnych korytarzy w bania-

ki z wodą pitną.

Powinni także zaznajamiać dzieci ze

zdrowymi nawykami żywieniowymi.

Mając na uwadze dobro uczniów oraz informacje

zamierza wprowadzić obowiązek zapewnienia ucz-

w szkołach?

ny przez Panią Minister resort, aby rozpropagować

w szkołach i wśród rodziców zdrowe nawyki żywie-

niowe?

Z poważaniem

Poseł Andrzej Kania

(nr 16440)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie występujących problemów

szlaków komunikacyjnych rośnie popyt na wysokiej

1986.

Do niedawna wiele osób zdobywało uprawnie-

nia do wykonywania zawodu kierowcy w trakcie od-

bywania służby wojskowej, jednak na skutek reform

kierowców zawodowych.

W świetle dostępnych staty-

guje transport ciężarowy.

Z wyliczeń specjalistów

wynika, że w najbliższych 10 latach z pracy odejdzie

twierdzają, że wraz ze wzrostem przewozów drogo-

wych zapotrzebowanie na kierowców będzie wzrastać

że, aby wykorzystać stale rosnący potencjał branży,

konieczne będzie podjęcie kompleksowych działań na

rzecz ułatwienia dostępu do kształcenia w zawodzie

kierowcy.

Obecnie szkolenie kierowców w Polsce od-

bywa się na zasadach komercyjnych, a cena kursu

jest barierą, która pozbawia młodych ludzi szans na

zdobycie odpowiednich kwalifikacji.

W związku z tym

wskazane byłoby zastanowienie się nad możliwością

kształcenia w zawodzie kierowca mechanik już na

młodzi ludzie zyskaliby szansę zdobycia perspekty-

wicznego zawodu oraz kompetencji poszukiwanych

ców, także tych działających w szeroko pojętej bran-

uwadze powyższe argumenty, proszę o odpowiedź na

3.

Czy ministerstwo pracy przewiduje alternatyw-

Z poważaniem

Poseł Andrzej Kania

100

Interpelacja

(nr 16441)

do ministra sportu i turystyki

Szanowny Panie Ministrze!

Przez ostatnie lata

cała Polska jest dumna z osiągnięć pani Justyny Ko-

walczyk.

Wielu z nas, oglądając, jak ciężko pracuje

na swój sukces i jak wiele wyrzeczeń ją to kosztuje,

chciałaby choć raz założyć narty biegowe i pokonać

na nich choćby niewielki odcinek przygotowanej tra-

sy.

Chciałaby również podziwiać zmagania narciarzy

biegowych w Polsce.

Wcześniej ogromne sukcesy pana Adama Małysza

spowodowały, że znaleźli się sponsorzy i środki bu-

dżetowe, dzięki którym zmodernizowano skocznie

narciarskie, a młodzi ludzie, którzy w czasie tzw. Ma-

łyszomani zaczynali swoją przygodę ze skokami, dziś

zdobywają medale mistrzostw świata.

Obserwujemy znaczący progres w polskim nar-

ciarstwie biegowym.

Ostatnie dni przyniosły również

sukcesy Polek w biathlonie.

Tymczasem w naszym

kraju z wyjątkiem trasy biegowej w Jakuszycach nie

ma praktycznie miejsc, gdzie można by ten sport pro-

fesjonalnie uprawiać.

Nie ma miejsc, gdzie można by

zorganizować zawody pucharu świata w biegach nar-

ciarskich czy wspomnianym biathlonie.

A nasza mi-

strzyni Justyna Kowalczyk i coraz większa rzesza

ludzi uprawiających ten sport nie mają szans na pro-

fesjonalny trening na dobrej trasie w Polsce.

Wiele osób uprawiających sporty zimowe uważa,

że powinno się zainwestować w rozwój przynajmniej

dwóch takich tras (ośrodków).

Wskazują bowiem na

potrzebę inwestycji w rozwój obecnego ośrodka w Ja-

kuszycach oraz budowy całkiem nowej profesjonalnej

trasy w Zakopanem lub jego okolicach.

Zwracają rów-

nież uwagę na fakt, że rozwój tego typu infrastruk-

tury z pewnością wpłynie na poprawę atrakcyjności

tych terenów i przyciągnięcia na nie rzesze turystów.

Ludzi, którzy w ostatnich latach, chcąc pobiegać

gdzieś na nartach, wybierali ośrodki narciarskie

poza granicami naszego kraju.

Od blisko 20 lat tu i ówdzie słychać pomysły o zor-

ganizowaniu mistrzostw świata w narciarstwie kla-

sycznym w Zakopanem.

Moim zdaniem dziś nie ma

szans na organizację tego typu mistrzostw m.in. z uwa-

gi na brak wspomnianej trasy narciarstwa biegowego.

Mając na uwadze podniesione kwestie, proszę

1.

Czy odpowiednie władze zamierzają w najbliż-

szych latach wystąpić z wnioskiem o organizację im-

prezy klasy mistrzowskiej (mistrzostwa świata, za-

wody pucharu świata) w narciarstwie klasycznym

w Polsce, ze szczególnym uwzględnieniem narciar-

stwa biegowego i biathlonu?

2.

Czy planowana jest budowa w Polsce trasy do

by wymagania FIS w zakresie możliwości rozgrywa-

nia na niej zawodów klasy mistrzowskiej?

3.

Czy planowane są inwestycje w rozwój ośrodka

biegów narciarskich w Jakuszycach?

Mam tu rów-

nież na uwadze rozwiązanie problemu infrastruktu-

ry i parkingów w okolicy tego ośrodka.

4.

Czy planowana jest i kiedy się rozpocznie bu-

dowa profesjonalnej trasy biegowej w Zakopanem lub

jego okolicach?

Poseł Leszek Aleksandrzak

Kalisz, dnia 21 marca 2013 r.

Interpelacja

(nr 16442)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Podczas kolejnego ze

spotkań z przedstawicielami Związku Zawodowego

Pracowników Poczty związkowcy podnieśli bardzo

ważną dla nich kwestię od lat nierewaloryzowanej

służbowych.

W samej tylko Poczcie Polskiej SA ponad 20 tys.

pracowników stanowią listonosze, którzy wykonując

powierzone im zadania, pokonują niemal każdego

dnia dziesiątki kilometrów.

Zdecydowana większość

z nich obsługujących tzw. auto-region musi posiadać

prawo jazdy i własny samochód, który wykorzystuje

do celów służbowych na podstawie stosownej umowy

zawartej z pracodawcą.

Zgodnie z tego typu umowa-

mi na użytkowanie samochodu prywatnego do celów

służbowych po zakończonym i rozliczonym miesiącu

pracownicy otrzymują zwrot poniesionych kosztów.

Zasady ustalania i zwrotu kosztów używania po-

jazdów prywatnych do celów służbowych zostały ure-

gulowane w rozporządzeniu ministra infrastruktury

nością pracodawcy (Dz. U. z 2002 r.

Nr 27, poz. 271,

z późn. zm.).

Wspomniane rozporządzenie było kilkakrotnie

nowelizowane.

Zmianie ulegały również stawki tzw.

kilometrówki.

Jednak ostatnia zmiana stawek za 1 km

używania pojazdów prywatnych do celów służbowych

miała miejsce pod koniec 2007 r. i od tego odległego

czasu nie była waloryzowana.

101

W listopadzie 2007 r., kiedy obecnie obowiązujące

stawki kilometrówki były ustalane, cena najpopular-

niejszej benzyny bezołowiowej Pb95 kształtowała się

na poziomie 4,40–4,50 zł za l l tego paliwa.

Natomiast

ówczesna cena za l l oleju napędowego ON kształto-

wała się na poziomie 4,10–4,20.

Dziś średni koszt l l benzyny bezołowiowej Pb95

kształtuje się na poziomie 5,60–5,70 zł.

Zatem jest on

wyższy średnio o l,20 zł na l l w stosunku do wspo-

mnianego listopada 2007 r., co stanowi wzrost tej

ceny o 27%.

Dodam, że jeszcze większy wzrost cen paliw od-

notowano w przypadku ceny l l oleju napędowego.

Dziś średni koszt l l ON kształtujący się na poziomie

5,60–5,70 zł jest wyższy średnio o l,50 zł na l l, co w sto-

sunku do wspomnianego listopada 2007 r. stanowi

wzrost tej ceny o 36%.

Gdybym napisał moją interpelację kilka miesięcy

temu, gdy cena tych paliw kształtowała się na pozio-

mie 6,00 zł, wykazane powyżej różnice byłyby jeszcze

większe.

To wszystko sprawia, że listonosze oraz przedsta-

wiciele innych zawodów, którzy wykonując powierzo-

ne im przez pracodawców zadania, zobligowani są do

używania pojazdów prywatnych do celów służbo-

wych, zmuszeni są pokrywać coraz to większe różni-

ce z własnych poborów.

Wynagrodzeń, które w przy-

padku wspomnianych listonoszy są znacznie niższe

od średnich wynagrodzeń w gospodarce.

1.

Proszę o przedstawienie sposobu wyliczenia

kosztów użytkowania samochodów prywatnych do

celów służbowych, na podstawie których w 2007 r.

określono wysokość stawek za użytkowanie pojazdów

prywatnych do celów służbowych.

2.

O ile od 2007 r. wzrosły koszty użytkowania sa-

mochodów prywatnych do celów służbowych i dlacze-

go tymi kosztami przez lata obciążani są pracownicy?

3.

Kiedy zostaną znowelizowane niekorzystne dla

pracowników stawki wykorzystywania pojazdów pry-

watnych do celów służbowych?

Poseł Leszek Aleksandrzak

(nr 16443)

do ministra pracy i polityki społecznej

nie lub inną pracę zarobkową rozumie się wykony-

wanie pracy na podstawie stosunku pracy, stosunku

wanie pracy lub świadczenie usług na podstawie

umowy agencyjnej, umowy-zlecenia, umowy o dzieło

dzielni usług rolniczych, a także prowadzenie poza-

rolniczej działalności gospodarczej.

W myśl dotychczasowych przepisów posiadanie

gospodarstwa rolnego nie stanowiło przesłanki unie-

możliwiającej przyznanie specjalnego zasiłku opie-

kuńczego i świadczenia pielęgnacyjnego, o ile wyka-

zało ono, że nie jest aktywne zawodowo w rozumieniu

definicji zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej za-

dzinnych.

wykładni przepisów ustawy, stwierdził, że prowadze-

nie gospodarstwa rolnego pomimo że nie mieści się

z prowadzeniem działalności i wykonywaniem pracy

Na skutek wspomnianej uchwały wiele organów

realizujących świadczenia rodzinne odmawia obecnie

rolnikom przyznania świadczenia pielęgnacyjnego,

nych tego nie zabraniają.

Prowadzi to do sytuacji, że

ministracyjnego.

stwo przewiduje wprowadzić stosowne zmiany, które

ujednolicą przyznawanie osobom prowadzącym go-

spodarstwo/pracującym w gospodarstwie rolnym

specjalnego zasiłku opiekuńczego i świadczenia pie-

lęgnacyjnego?

Z poważaniem

Posłowie Henryk Smolarz

i Andrzej Sztorc

Warszawa, dnia 21 marca 2013 r.

102

Interpelacja

(nr 16444)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

Szanowny Panie Ministrze!

Witold Choiński, pre-

zes Związku Polskie Mięso, w wypowiedzi dla jedne-

go z portali zajmującego się tematyka rolną, w związ-

ku z tzw. aferą z koniną zaapelował do władz o spo-

wodowanie: „(…) zdecydowanego stanowiska, powo -

łania rady szybkiego reagowania, która będzie zaan-

gażowana w wyjaśnienie całej sprawy, oraz akcji

informacyjnej”.

Według prezesa Choińskiego, skutkiem tzw. afery

z koniną drastycznie spadły zamówienia na polskie

mięso u zagranicznych kontrahentów, znacznie ob-

niżyły się ceny mięsa wołowego.

Niektóre sieci zagra-

niczne (w Anglii i Niemczech) podjęły decyzję, że

sprzedają na terenie swojego kraju tylko mięso po-

chodzące od krajowych dostawców.

Prezes Choiński podkreśla również potrzebę szyb-

kiej i zdecydowanej akcji informacyjnej, która będzie

wspierała polską żywność na zagranicznych rynkach,

zwłaszcza tych, na których dochodzi do szkalowania

polskich produktów (np. na rynku czeskim).

W związku z bardzo konkretnymi i uzasadniony-

mi postulatami polskich producentów mięsa proszę

o odpowiedź na pytania:

czenia interesów polskich producentów mięsa w związ-

Czy ministerstwo planuje postulowaną akcję in-

formacyjną?

Z poważaniem

Poseł Szymon Giżyński

Warszawa, dnia 21 marca 2013 r.

(nr 16445)

do ministra transportu,

o działanie w Polsce lobby „tunelowego”

Szanowny Panie Ministrze!

Według informacji,

które docierają zarówno z ośrodków naukowych, jak

branżowych związanych z budownictwem, działa

w Polsce silne lobby „tunelowe”.

Sytuacja spowodo-

wana jest znaczną różnicą w kosztach budowy kilo-

metra autostrady (średni koszt – 9,6 mln euro) a ki-

lometra tunelu (40 mln euro).

Czy wobec licznych przykładów kontrowersyjnych

inwestycji tunelowych (np. budowa w Łodzi najdroż-

szego w Europie podziemnego dworca kolejowego za

1,5 mld zł.) oraz ciągle podejmowanych nowych tego

typu projektów ministerstwo podjęło kroki weryfiku-

jące i sprawdzające zasadność realizacji akurat ta-

kich rozwiązań budowlanych?

Z poważaniem

Poseł Szymon Giżyński

(nr 16446)

do prezesa Rady Ministrów

Szanowny Pani Premierze!

Pełnomocnik rządu do

-Rajewicz przygotowała „Krajowy program działań

Obok propozycji wprowadzenia absurdalnych prze-

pisów – m.in. do Kodeksu karnego – o zakazie kryty-

kowania homoseksualizmu, wprowadzenia nakazu

przeprowadzania aborcji przez lekarzy (bezpośrednio

bądź pośrednio) poprzez przymusową delegację do

innej placówki proponuje się w nim również propa-

gowanie w szkołach „ideologii gender”.

Uzasadnie-

niem dla tego typu działań są wskazane w programie

braki w obowiązujących dziś podręcznikach:

„(…)

Wszystkie podręczniki szkolne w mniejszym

lub większym stopniu powielają stereotypy dotyczą-

ce ról płciowych czy obowiązków kobiet i mężczyzn

i dotyczy to każdego etapu nauczania.

Na poziomie

przedszkola i grup »zerówkowych« stereotypy płcio-

we pogłębiane są za pomocą przekazu ilustrowanego,

w podręcznikach dla starszych uczniów i uczennic

przekaz ten zawarty jest również w warstwie słow-

nej.

Polecenia formułowane są w formie męskoosobo-

wej, zakłada się bowiem, że »uczeń« jest rodzajem

uniwersalnym.

Tradycjonalizm dotyczy prezentowa-

nia kobiet w podręcznikach szkolnych w rolach żony,

matki czy córki, natomiast role męskie obejmują ak-

tywności zawodowe i publiczne.

Kobiety w podręcznikach nie pracują w zawodach

związanych z władzą i prestiżem, ani nie pełnią

funkcji publicznych.

Podkreśla się za to ich opiekuń-

czość, skłonność do poświęceń i zależność od innych.

Mężczyźni z kolei są ambitni, aktywni, racjonalni

i opanowani.

Podobnie przedstawiane jest młodsze

pokolenie.

Chłopcy są ciekawi świata, poszukujący,

a dziewczynki uległe, spokojne, zainteresowane głów-

nie sprawami domowymi.

Preferowany jest rodzin-

103

nocentryczny typ społeczeństwa i stereotypowe ukła-

dy rodzinne: mama, tata, dwoje dzieci.

Nieobecny jest

natomiast problem »inności«, nie podejmuje się też

prób oswajania z nią (…)”.

Czy Pana Premiera nie przeraża osobiście: kurio-

zalność i absurd, zaprezentowanych w powyższym

cytacie „zarzutów”?

Pani minister Agnieszka Kozłowska-Rajewicz za-

rzuca autorom podręczników szkolnych to, iż chcą, by

mężczyźni byli „ambitni, aktywni, racjonalni i opa-

nowani”.

Czy bierze Pan Premier ten zarzut do sie-

bie, bo przecież cechy Pańskiego charakteru pasują

do tego opisu, jak ulał?

Czy piętnowany przez panią minister obraz pol-

skiej rodziny: „rodzinnocentryczny typ społeczeń-

stwa i stereotypowe układy rodzinne: mama, tata,

dwoje dzieci” nie jest również bolesnym przytykiem

w stosunku do Pańskiej rodziny, Panie Premierze,

która, jak informują społeczeństwo wiarygodne i od-

powiedzialne tabloidy, również odpowiada swym

kształtem inkryminowanemu przez panią Kozłow-

ską-Rajewicz schematowi?

Czy są jakieś granice groteski i absurdu, które

Pan Premier wobec twórczości pani minister Ag-

nieszki Kozłowskiej-Rajewicz określa jako: nieprze-

kraczalne?

Z poważaniem

Poseł Szymon Giżyński

(nr 16447)

do ministra obrony narodowej

Szanowny Panie Ministrze!

Generał Bogusław

Pacek, rektor Akademii Obrony Narodowej, zapowie-

dział, że na elitarnej polskiej uczelni – Akademii

Obrony Narodowej – będą nauczali rosyjscy wykła-

dowcy.

Uzgodniono tę kwestię podczas spotkania gen.

Packa z ambasadorem Rosji Aleksandrem Aleksieje-

wem.

Wobec oburzenia, jakie informacja wywołała nie

tylko wśród kadry wojskowej, proszę Pana Ministra

Czy wobec obowiązującej w Rosji doktryny, we-

dług której Sojusz Północnoatlantycki jest jedynym

Rosyjskiej, a Polska jako kraj NATO jest wrogiem,

obecność rosyjskich wykładowców na polskiej uczel-

ni wojskowej jest zasadna i zgodna z polską racją

stanu?

Jakie jest w kwestiach merytorycznych i odpowie-

dzialności personalnej stanowisko Ministra Obrony

Narodowej wobec postępowania i decyzji generała

Packa?

Z poważaniem

Poseł Szymon Giżyński

(nr 16448)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Zarządca sieci kolejo-

wej w Polsce (PKP PLK SA) planuje od nowego roz-

kładu jazdy, wchodzącego w życie 15 grudnia 2013 r.,

wyłączyć z eksploatacji około 2000 km linii kolejo-

wych w Polsce.

W związku z obawami lokalnych spo-

łeczności przed utratą w najbliższym czasie licznych

połączeń kolejowych konieczne staje się przeciwdzia-

łanie temu zjawisku.

Jednym z możliwych rozwiązań

mogłoby być przygotowanie niezbędnych zmian do

ustawy o transporcie kolejowym, polegających na wpro-

wadzeniu czasowego moratorium (odroczenia zawie-

szania bądź likwidacji ruchu kolejowego na wybra-

nych liniach kolejowych w latach 2014–2020, tzn. do

czasu zakończenia wykorzystania przyznanej Polsce

drugiej transzy środków z UE na rozwój transportu

kolejowego oraz środków w ramach regionalnych

i środowisko).

W tym okresie zawieszenie bądź likwi-

dacja linii kolejowej mogłyby nastąpić wyłącznie

w drodze rozporządzenia ministra właściwego do

wództwa, podjętego w drodze uchwały.

W celu przeciwdziałania zbyt pochopnemu zawie-

szaniu lub likwidowaniu linii kolejowych należałoby

także rozważyć dokonanie zmian w ustawach o trans-

porcie kolejowym oraz o komercjalizacji, restruktu-

„Polskie Koleje Państwowe”.

Zmiany te powinny po-

legać na wyłączeniu prawno-organizacyjnym zarząd-

cy sieci kolejowej (PLK) z Grupy Kapitałowej PKP

SA, co od dawna było postulowane przez prawników

i ekonomistów zajmujących się transportem kolejo-

wym.

W ten sposób Polskie Linie Kolejowe zamiast

statusu prawnego spółki prawa handlowego mogłyby

uzyskać status agendy rządowej (jednostki budżeto-

wej) na wzór zarządcy sieci drogowej w Polsce, tj. Ge-

nie PLK ma określone uprawnienia władcze wobec

104

przewoźników kolejowych (np. określanie stawek

dostępu za korzystanie z danej linii, zatwierdzanie

rozkładu jazdy itp.).

Ponadto GDDKiA nigdy nie pro-

ponowała zamknięcia określonej drogi publicznej

jako nierentownej.

Wskazane rozwiązanie przyczyni

się do większego uniezależnienia się PLK od prze-

woźników kolejowych oraz do mniej komercyjnego

rozwiązywania problemów kolejnictwa jako strate-

gicznego elementu infrastruktury państwa.

Pytanie: Czy ministerstwo rozważa wprowadzenie

zawartych w interpelacji rozwiązań legislacyjnych?

Z poważaniem

Andrychów, dnia 21 marca 2013 r.

Interpelacja

(nr 16449)

do ministra sprawiedliwości

w mediach niepokojącymi informacjami o planowa-

nych zmianach w ustawie o ochronie zdrowia psy-

chicznego.

Zgodnie z tymi informacjami do ustawy

ma zostać dodany nowy artykuł, który stwierdza, iż

śledzeniem umysłowym, zaburzeniem osobowości lub

terapii osobowości lub w szpitalu”.

W związku z tym

1.

Czy informacje o planowanym dodaniu do usta-

wy o ochronie zdrowia psychicznego ww. artykułu są

prawdziwe?

2.

Jakie jest uzasadnienie dla planowanej zmiany?

3.

Jak należy rozumieć użyte w projekcie sformu-

łowania: „upośledzenie umysłowe”, „zaburzenie oso-

bowości”, „zaburzenie preferencji seksualnych”?

Czy

nie obawia się Pan, że wpisanie do ustawy tak ogól-

nych określeń będzie prowadzić do niebezpiecznych

nadużyć?

Z poważaniem

Poseł Krzysztof Szczerski

Warszawa, dnia 21 marca 2013 r.

(nr 16450)

do ministra gospodarki

w sprawie problemów wynikających

deputatu węglowego.

Interweniujący w dniu 31 sierp-

nia 2007 r. wystąpił z wnioskiem o wypłatę ekwiwa-

lentu pieniężnego z tyt.

prawa do bezpłatnego węgla,

opierając swoje roszczenie na przepisach ustawy z dnia

rentowy odmówił ubezpieczonemu prawa do wnio-

skowanego ekwiwalentu.

Jednakże prawo do ekwi-

walentu pieniężnego przysługuje osobie, która była

uprawniona do bezpłatnego węgla w dniu 14 stycznia

z dnia 26 listopada 1998 r., jeżeli prawo do emerytu-

ry lub renty uzyskała do dnia 14 stycznia 1999 r.

Interweniujący wszystkie podane warunki spełnia,

a mimo to decyzją ZUS interweniującemu nie należy

się prawo do bezpłatnego węgla – uzasadnia tym, że

utracił on prawo do bezpłatnego węgla przed wyżej

wskazaną datą.

Jako że pracownicy Zakładu Ubezpieczeń Spo-

łecznych obowiązani są zweryfikować, czy osoba

ubiegająca się o ekwiwalent pieniężny posiada do nie-

go uprawnienia i czy roszczenie to nie zostało już

wcześniej zaspokojone, czy to poprzez wypłatę świad-

czenia na skutek prawomocnego wyroku sądowego,

czy też w postaci uwzględnienia wysokości deputatu

węglowego w podstawie wymiaru renty lub emery-

tury, to wydana przez pracowników ZUS decyzja dot.

interweniującego jest niezrozumiała, błędnie uzasad-

niona, gdyż od momentu przejścia na emeryturę in-

terweniujący otrzymywał deputat węglowy do grud-

nia 1987 r.

Tymczasem w dniu 11 lutego 2007 r. in-

terweniujący otrzymał negatywną decyzję od ZUS

w sprawie przyznawania bezpłatnego deputatu wę-

glowego, jako że nie jest osobą uprawnioną.

Wielu

górników w takiej samej sytuacji co interweniujący

czuje się pokrzywdzonych zaistniałą sytuacją.

zbyt rozbudowanymi procedurami zasad wydawania

wo do renty rodzinnej po byłych pracownikach ko-

palń, a dotyczącymi wydawania talonów węglowych,

wania deputatu?

105

2.

Na podstawie jakich przepisów pracownicy ZUS

mogą zmieniać decyzję dot. przyznawania i oblicza-

nia wysokości ekwiwalentu za deputat węglowy na-

leżny byłym górnikom węgla kamiennego?

3.

Ile skarg dot. decyzji ZUS na temat przyznawa-

nia bezpłatnego deputatu węglowego wpłynęło do

ministerstwa jako interpelacje?

4.

Jak wyglądała sytuacja z przyznawaniem bez-

płatnych deputatów węglowych i wysokość ekwiwa-

lentu pieniężnego należnego byłym górnikom węgla

kamiennego na przestrzeni ostatnich pięciu lat?

Poseł Grzegorz Matusiak

Warszawa, dnia 21 marca 2013 r.

(nr 16451)

do ministra transportu,

nych etatów dyrektorskich w spółkach PKP.

Za rządów PO–PSL w spółce PKP Polskie Linie

Kolejowe, która w 2012 r. zanotowała 700 mln zł stra-

ty, tworzone są niepotrzebne stanowiska dyrektor-

skie, takie jak dyrektor projektu ochrony przed ha-

łasem czy dyrektor projektu zarządzania komunika-

cją wewnętrzną.

Jest też kilku dyrektorów projektu

bez sprecyzowanych kompetencji oraz kilku, których

kompetencje zdają się dublować, jak np. dyrektor pro-

jektu budowy tunelu średnicowego w Łodzi i dyrek-

tor projektu modernizacji łódzkiego węzła kolejowe-

go.

Podobnie jest w samej centrali PKP, gdzie utwo-

rzono więcej departamentów, niż jest w całym

MTBiGM.

Tam każdy z 21 dyrektorów zarabia rów-

nowartość 6–8 średnich krajowych.

Zatrudnionych

jest także 25 wicedyrektorów i 7 tzw. dyrektorów

zarządzających.

Dodatkowo w PKP utworzono 66

wydziałów kierowanych przez wysoko opłacanych

naczelników oraz 17 zespołów zarządzanych przez

osoby o podobnej randze.

Kolejarze podnoszą, że sztucznie tworzone stano-

wiska, najczęściej pod konkretne osoby, kosztują wię-

cej niż kwoty ulg przejazdowych, o które w ostatnim

czasie związkowcy muszą walczyć z Zarządem PKP.

Warszawa, dnia 21 marca 2013 r.

(nr 16452)

do ministra finansów

w sprawie otwierania rachunków bankowych

Banki dają możliwość założenia konta bez podpi-

sania papierowej umowy.

Wykorzystują to oszuści,

którzy otwierają rachunki na wyłudzone podstawowe

ty, pożyczki, które są przez banki realizowane.

Idąc

dalej, to nawet pracownik banku, mając dane osobo-

we klienta, może dokonać takiego oszustwa.

Szanowny Panie Ministrze, czy ministerstwo

przygotowuje zmianę przepisów w prawie banko-

wym, które zabezpieczą klientów banków przed tego

rodzaju oszustwami?

Z poważaniem

Poseł Stanisław Szwed

Bielsko-Biała, dnia 21 marca 2013 r.

Interpelacja

(nr 16453)

do ministra transportu,

Wyrażam zdecydowany sprzeciw wobec planów

likwidacji linii kolejowej na ziemi łomżyńskiej, tj. mia-

sta Łomży, powiatu łomżyńskiego, kolneńskiego, zamb-

rowskiego, wysokomazowieckiego oraz części powia-

tu białostockiego.

Zarządca infrastruktury kolejowej, spółka PKP

PLK (Polskie Linie Kolejowe), opublikował listę linii

kolejowych, które mają być przeznaczone do: defini-

tywnego zamknięcia lub wstępnie do zamknięcia.

Na

pierwszej liście znalazły się linia nr 36 (Ostrołęka –

Śniadowo – Czerwony Bór – Czarnowo – Kulesze Koś-

cielne – Jamiołki – Sokoły – Łapy) oraz linia nr 49

(Śniadowo – Łomża).

Zamiar likwidacji wymienio-

nych powyżej połączeń kolejowych na ziemi łomżyń-

skiej wywołał bardzo żywą dyskusję i niezwykle

ostry sprzeciw mieszkańców regionu.

Samorządy te-

rytorialne oraz przedsiębiorcy podjęli starania i dzia-

łania na rzecz utrzymania połączenia towarowego

Ostrołęki z Łapami, jak też o ponowne uruchomienie

106

konieczności samorządy zgłosiły chęć przejęcia tych-

że linii kolejowych.

Uważam, że w świetle powyż-

szych działań konieczna jest współpraca Pana Mini-

stra z marszałkiem Sejmiku Województwa Podla-

skiego.

Ponadto (jak pisałem we wcześniejszej inter-

pelacji nr 1670) wyraziły zainteresowanie urucho-

mieniem szynobusu z Łomży do Białegostoku i War-

szawy (por. „Pociąg pojedzie z Łomży”, www.4lomza.

pl/index.php?wiad=18181).

Potrzeba uruchomienia

połączenia szynobusowego, zwłaszcza kursów w okre-

sach szczytów (np. w święta), jest sygnalizowana

przez mieszkańców od wielu lat.

O ogromnym zainteresowaniu lokalnej społecz-

ności kwestią kolei oraz problemem linii kolejowej do

Łomży świadczyć może także fakt, że w ramach Wiel-

atrakcją finału był przejazd szynobusem z Białego-

stoku do Łomży, przyjęty przez mieszkańców z ogrom-

nym entuzjazmem.

Także najnowsze plany budowy

w mieście centrum komunikacyjno-handlowego

uwzględniają pełnienie przez niego funkcji dworca

niem żywego zainteresowania problematyką skomu-

nikowania regionu komunikacją szynową z resztą

mowane w sprawie ustalenia przebiegu trasy Rail

wie ekologicznie najkorzystniejszą (zob. interpelację

Likwidacja wspomnianych linii spowoduje degra-

dację cywilizacyjną regionu, będzie miała tragiczne

skutki dla istnienia infrastruktury kolejowej w na-

szym regionie.

Województwo podlaskie to część Pol-

ski o najniższej sieci kolejowej w przeliczeniu na 1 km²,

a jego zachodnia strona może w ogóle zostać tej in-

frastruktury pozbawiona.

Już w chwili obecnej z jed-

nego z 3 głównych miast województwa, z Łomży, nie

odbywa się koleją żaden transport osobowy.

Zapewne

trudno znaleźć takie miejsce w innej części UE, w któ-

rym świadomie niszczy się tę gałąź transportu, któ-

ra dynamicznie rozwija się w krajach cywilizowanych.

Niezwykle ważna pozostaje możliwość dostarcze-

nia towarów drogą kolejową, która to rola jeszcze

wzrośnie w związku z koniecznością dowiezienia

ogromnej liczby materiałów potrzebnych do budowy

wątpliwie połączenie kolejowe Łomży istotnie wpły-

wa także na rozwój gospodarczy miasta i regionu –

możliwość dostarczenia znacznej liczby towarów po-

ciągami jest jednym z warunków lokowania inwesty-

cji, zwłaszcza o charakterze strategicznym.

Ma to

nania dysproporcji w rozwoju poszczególnych regio-

siębiorcy oraz przedsiębiorstwa państwowe przewożą

w chwili obecnej towary o rocznej masie przekracza-

jącej ponad 250 000 t (co według analiz gwarantuje

opłacalność przewozów), a w przypadku odtworzenia

połączenia kolejowego ze Śniadowa na wschód doce-

lowo ponad pięć razy więcej, tj. ponad milion t – zob.

„Pociągiem szybciej, taniej i bezpieczniej”, „Gazeta

nami miasta Łomży uzbrojenia nieruchomości pod

inwestycje i utworzenia podstrefy ekonomicznej spo-

dziewać się można zwiększenia liczby podmiotów za-

interesowanych przywozem i wywozem towarów ko-

leją żelazną.

Transport kolejowy pozwala także istot-

nie odciążyć bardzo obecnie obciążone drogi w regio-

dacji linii kolejowych, to właśnie drogi będą musiały

przejąć setki tysięcy ton ładunków w skali roku.

Na-

leży pamiętać, że z kolei korzystają nie tylko firmy

z Łomży i powiatu łomżyńskiego, ale także powiatów

kolneńskiego, zambrowskiego i wysokomazowieckie-

go.

Drogą kolejową dostarczane są: cement, nawozy

mineralne, węgiel, kruszywa do budowy dróg oraz

wiele innych towarów.

Utrzymanie decyzji o za-

mknięciu tych linii w niezwykle dramatyczny sposób

utrudni prowadzenie działalności gospodarczej w tej

części województwa podlaskiego.

Taka niezmiernie

niebezpieczna decyzja w dużym stopniu ogranicza

szanse na dobry start i rozwój podstrefy ekonomicz-

nej, na którą liczą lokalni przedsiębiorcy, mieszkań-

cy miasta i regionu.

Pomimo zapowiedzi o likwidacji połączenia kole-

jowego Łomży z resztą kraju, na co mieszkańcy ziemi

łomżyńskiej nie wyrażają zgody, ministerstwo w swych

pismach sygnalizowało, że linia kolejowa 36 weźmie

na siebie ciężar związany z przewozami kolejowymi,

jaki powstanie podczas remontu linii kolejowej nr 6

dowa infrastruktury przemysłowej Ostrołęki, w szcze-

gólności potrzeba transportu węgla do powiększanej

elektrowni, świadczy o rosnących potrzebach, jakie

warowej Łapy – Ostrołęka.

Stan infrastruktury na

tej trasie na odcinku Łapy – Śniadowo pozostaje za-

dowalający.

Wreszcie bieżące remonty infrastruktury

kolejowej na trasie Śniadowo – Łomża (przejazdy ko-

Polskich Linii Kolejowych SA, jak i ministerstwa na

powyższy problem.

Rosnąca rola ekonomicznie, śro-

dowiskowo, społecznie i militarnie cennego transpor-

tu kolejowego niewątpliwie pozwala przewidywać

struktury kolejowej.

Ma ona szczególne znaczenie dla

rozwoju gospodarczego północno-wschodniej Polski,

oddalonej od zagłębi surowcowych.

Tymczasem kosz-

ty pochopnego przyzwolenia na marginalizację linii

nr 36 i 49 mogą skutkować w przyszłości znacznie

nii odbywa się praktycznie bezkosztowo, ale ponow-

107

ne uruchomienie może kosztować dziesiątki milio-

nów złotych.

Jak wiemy, pomysł zamykania linii ko-

lejowych nie jest nowy, PKP PLK przeprowadziło

podobną „operację” w 1999 r.

Dzisiaj wiadomo, że nie

przyniosło to pozytywnych efektów dla sytuacji fir-

my, a pozbawiło dostępu do kolei mieszkańców wielu

regionów i utrudniło działalność podmiotów gospo-

darczych.

Likwidacja wymienionych linii kolejowych to jed-

nocześnie likwidacja wielu stanowisk pracy.

To de-

gradacja cywilizacyjna regionu, bowiem taka decyzja

pozbawi tę część województwa podlaskiego całkowi-

cie infrastruktury kolejowej.

Spowoduje to dodatko-

we obciążenie dróg, które i tak w większości znajdu-

ją się w fatalnym stanie.

Decyzja taka bez wątpienia

spowoduje upadek wielu firm, które i tak walczą o prze-

trwanie w tym trudnym ekonomicznie okresie.

Pod-

jęta zbyt pochopnie i nieodpowiedzialnie decyzja do-

prowadzi do pauperyzacji całego regionu, który sta-

nie się zupełnie nieatrakcyjny dla potencjalnych in-

westorów.

Już w chwili obecnej bardzo duża część

młodych mieszkańców opuszcza ziemię łomżyńską

z powodu zacofania przemysłowego.

Brak perspek-

tyw, brak możliwości rozwoju, a w chwili obecnej trud-

ność znalezienia jakiegokolwiek zatrudnienia i tak

stawia ziemię łomżyńską w bardzo trudnej sytuacji.

Decyzje powinny iść w przeciwnym kierunku, aby

ten region ożywić i sprawić, by stał się bardziej atrak-

cyjny i przyjazny nie tylko potencjalnym inwestorom,

ale również mieszkańcom.

Domagam się utrzymania tych linii kolejowych,

wykorzystując środki UE przewidziane dla Polski na

modernizację infrastruktury kolejowej.

Pytania.

Panie Ministrze:

1.

Czy nie należałoby ze względów gospodarczych,

społecznych, obronnych oraz ekologicznych utrzymać

o znaczeniu państwowym (załącznik do rozporządze-

2.

Kiedy będzie istnieć możliwość uwzględnienia

3.

Jakie perspektywiczne plany i zadania wyzna-

4.

W jakiej wysokości są planowane środki finan-

5.

Jakie są perspektywy remontu (rewitalizacji)

6.

Jakie działania i inwestycje przewiduje mini-

7.

Czy planowane jest ponowne włączenie do sieci

montem linii Tłuszcz – Białystok i zwiększonym za-

potrzebowaniem na towary (węgiel) elektrowni w Os-

trołęce?

Kiedy linia ta „wyposażona zostanie w nie-

zbędne urządzenia łączności oraz sterowania ruchem

kolejowym”, co było deklarowane przez ministerstwo

już 3 lata temu?

8.

Czy i kiedy ministerstwo podejmie współpracę

z organami lokalnych jednostek samorządu teryto-

rialnego w celu znalezienia rozwiązań umożliwiają-

cych utrzymanie i rozwój infrastruktury kolejowej

regionu?

9.

Jakie są perspektywy dla uruchomienia trans-

trołęka, Łomża – Białystok oraz Łomża – Warszawa?

10.

Jakie są możliwości techniczne i ekonomiczne

święta, ferie),

b) o charakterze stałym?

11.

Kiedy podejmie Pan Minister działania z mar-

szałkiem województwa podlaskiego w celu rewitali-

zacji wymienionych linii kolejowych?

Z poważaniem

Poseł Lech Kołakowski

Łomża, dnia 21 marca 2013 r.

Interpelacja

(nr 16454)

do ministra gospodarki

oraz

Kompanii Węglowej SA

Szanowny Panie Premierze!/Szanowny Panie Mi-

nistrze!

Do mojego biura poselskiego docierają syg-

nały, że przy kopalniach należących obecnie do Kom-

panii Węglowej, między innymi w Rudzie Śląskiej,

Lędzinach, Bieruniu, pojawiły się ogłoszenia o chęci

kupna prawa do akcji Kompanii Węglowej za gotów-

kę, od ręki.

To ewidentna próba oszukiwania emery-

tów górniczych, dlatego też proszę o odpowiedź na

Na kiedy jest planowana prywatyzacja Kompanii

Węglowej?

Jaka jest przewidywalna kwota transakcji?

Jacy górnicy będą mieli prawo do nabycia akcji?

Z wyrazami szacunku

Poseł Maria Nowak

Warszawa, dnia 21 marca 2013 r.

108

Interpelacja

(nr 16455)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie likwidacji etatów

w zakładach poprawczych i schroniskach

selskiego dotarły informacje, z których wynika, że

w części zakładów poprawczych i schronisk dla nie-

letnich dochodzi do likwidacji etatów zastępców kie-

rowników w tych placówkach.

Dotyczy to zastępców

kierowników internatu, warsztatów szkolnych, wice-

dyrektorów.

Ponieważ z mojego punku widzenia pro-

ces ten przyniesie znikome oszczędności, ale wyrzą-

dzi na pewno poważne szkody edukacyjno-wycho-

wawcze, proszę o odpowiedź na następujące pytania:

1.

Czy istnieje współpraca pomiędzy Minister-

stwem Sprawiedliwości a Ministerstwem Edukacji

Narodowej i jakie ma ona formy w zakresie dalszego

kształcenia podopiecznych zakładów poprawczych

2.

Czym się kierowano, likwidując etaty we wspo-

mnianych placówkach, i czy zostały przedtem ocenio-

ne możliwe szkody, jakie ta decyzja wywoła?

Z wyrazami szacunku

Poseł Maria Nowak

(nr 16455)

do ministra edukacji narodowej

ści zakładów poprawczych i schronisk dla nieletnich

dochodzi do likwidacji etatów zastępców kierowni-

ków w tych placówkach.

Dotyczy to zastępców kie-

rowników internatu, warsztatów szkolnych, wicedy-

rektorów.

Ponieważ z mojego punku widzenia proces

ten przyniesie znikome oszczędności, ale wyrządzi

na pewno poważne szkody edukacyjno-wychowaw-

cze, proszę o odpowiedź na następujące pytania:

3.

Jakie możliwości dalszego kształcenia mają

opuszczający zakłady poprawcze?

Z wyrazami szacunku

Poseł Maria Nowak

(nr 16456)

do ministra finansów

w sprawie osób poszkodowanych

menty, które wzbudziły moje zaniepokojenie i zrodzi-

ły kilka pytań.

Pierwszy z dokumentów to umowa

zł.

Osoba podpisująca wskazaną umowę pozostawała

poinformował o ryzyku finansowym, jakie osoba ta

bierze na siebie.

Można przypuszczać, że gdyby tak

się stało – znając stopień ryzyka – umowy kredytowej

by nie podpisała.

W związku z powyższym moje pytania:

1.

Czy KNF i nadzór bankowy, a także Prawo

bankowe dopuszczają podobne sytuacje, gdy kredy-

tobiorca uzyskuje wysoki kredyt, nie posiadając zdol-

ności kredytowej do jego obsługi?

2.

Czy KPWiG i KNF dopuszczają sytuacje, w któ-

KPWiG lub KNF nie widzą w tej sytuacji żadnych

zagrożeń, konfliktów interesów i potencjalnych ne-

gatywnych skutków dla stabilności rynku finanso-

wego w Polsce?

3.

Czy wg KPWiG lub KNF sytuacja, w której

Getin Bank udzielał znacznych kredytów na zakup

akcji LC Corp, mogła mieć wpływ na cenę emisyjną

LC Corp, a także na cenę akcji na rynku po emisji?

Z wyrazami szacunku

Poseł Maria Nowak

109

Interpelacja

(nr 16457)

do ministra środowiska

w sprawie stanowiska polskiego rządu

W ostatnim czasie ujawniony został w niektórych

mediach raport Międzyrządowego Panelu ds. Zmian

Klimatu (IPCC), działającej przy ONZ organizacji

monitorującej groźbę globalnego ocieplenia.

Przed-

stawione w raporcie wyniki badań stoją w sprzecz-

ności z powszechnie lansowanymi tezami dotyczący-

mi dramatycznych zmian klimatycznych, które stały

się podstawą do wprowadzenia tzw. pakietu klima-

tycznego.

Jak wynika z raportu, nie potwierdzają się kre-

ślone dotychczas przez IPCC czarne scenariusze kli-

matyczne.

Wśród wniosków, które szczególnie zwra-

cają uwagę, wymienić należy m.in. fakt, że średnia

przewidywali to specjaliści z IPCC (pomyłka w gra-

nicach –300%), nie sprawdziły się prognozy dotyczą-

ce większej częstotliwości susz i cyklonów, oraz te

dotyczące zaburzenia przebiegu Golfstromu.

Wreszcie, co najistotniejsze, stwierdzono, że dwu-

tlenek węgla nie jest aż tak istotnym czynnikiem

wpływającym na temperaturę.

Pojawia się zatem py-

tanie o zasadność wprowadzenia pakietu klimatycz-

nego w 2008 r. przez rząd Donalda Tuska.

Ów zestaw

rozwiązań mających na celu ograniczenie rzekomo

szkodliwej emisji dwutlenku węgla, był od samego

początku poddany ostrej krytyce jako mający nega-

tywne skutki dla polskiej gospodarki opartej na wę-

glu jako podstawowym surowcu.

Dziś okazuje się, że

dwutlenek węgla nie ma aż tak negatywnego wpływu

na środowisko, jak początkowo sądzono.

niki badań emisji dwutlenku węgla i innych czynni-

ków mających wpływ na zmiany klimatyczne?

pan Minister sensowność wprowadzenia w Polsce

klimatycznego.

Uprzejmie proszę o przesłanie odpowiedzi także

Białystok, dnia 21 marca 2013 r.

Interpelacja

(nr 16458)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Spółka PKP Polskie

Linie Kolejowe SA podjęła działania, które mają na

celu wyłączenie do końca tego roku wielu połączeń

kolejowych na Podkarpaciu, a wśród nich: Nowy Za-

górz – Łupków oraz Nowy Zagórz – Krościenko, a tak-

że Munina – Hrebenne.

W ramach tego ostatniego

kursują pociągi osobowe od stacji Jarosław do stacji

Horyniec-Zdrój, które są dofinansowywane przez sa-

morząd województwa.

Linia Jarosław – Horyniec-

-Zdrój jest również obsługiwana przez szynobusy.

Na linii nr 107 Zagórz – Łupków w ostatnich la-

tach poczyniono kosztowne inwestycje i prace remon-

towe dotyczące: mostu kolejowego w Komańczy, wia-

duktu w Osławicy, kilku przepustów oraz licznych

odcinków torów, na których wymieniono łącznie kil-

ka tysięcy sztuk podkładów kolejowych.

Położono

także 1,5 km nowego torowiska przed przejściem w Łup-

kowie, dzięki czemu mogą tamtędy kursować pociągi

tej infrastruktury bez wykorzystania traktować

można jako rażącą niegospodarność.

Decyzja PKP PKL SA przekreśla również możli-

wość wykorzystania kolei dla transportu osób, pro-

duktów i komponentów dla otwieranej właśnie w Za-

sławiu, w podstrefie mieleckiej specjalnej strefy eko-

nomicznej, fabryce japońskiego koncernu TRI Po-

land, a także dla lokalnych przedsiębiorstw zajmują-

cych się przetwórstwem drewna oraz pozyskiwaniem

kamienia, dla których wobec remontu drogi woje-

wódzkiej Zagórz – Komańcza zachowanie połączeń

kolejowych ma kluczowe znaczenie.

Na podkreślenie zasługuje fakt, że linia Zagórz

– Łupków jest jedyną w Polsce kolejową alternatywą

komunikacyjną dla linii Tarnów – Muszyna wiodącej

na Słowację i na południe Europy.

Znaczenie strate-

giczne tej międzynarodowej linii wyraźnie widoczne

było w 2010 r., gdy po uszkodzeniu przez powódź mo-

stu na Popradzie odprawiono tędy ok. 800 pociągów

towarowych PKP Cargo.

Również w perspektywie zbliżenia Ukrainy do

struktur Unii Europejskiej dziwić musi zamiar defi-

nitywnego wyłączenia z eksploatacji linii Zagórz –

Krościenko stanowiącej element międzynarodowego

szlaku łączącego Polskę z Ukrainą, zwłaszcza w sytu-

acji gdy strona ukraińska konsekwentnie zabiega

o przywrócenie połączenia Jasło – Chyrów, a nawet

o rozszerzenie zakresu działalności przejścia granicz-

nego w Krościenku o odprawy w ruchu towarowym.

110

Połączenia kolejowe są jednym z najważniejszych

elementów komunikacyjnych na Podkarpaciu.

Mają

one duże znaczenie gospodarcze, prowadzą do przejść

granicznych ze Słowacją i Ukrainą oraz stanowią

o bezpieczeństwie naszego kraju.

Ich likwidacja mar-

ginalizuje region podkarpacki i czyni z niego obszar

peryferyjny.

Jest to szczególnie ważne dla rozwoju

Podkarpacia zarówno w aspekcie przedsiębiorczości,

jak i turystyki regionalnej.

Linia Munina – Hreben-

ne ma znaczenie dla komunikacji z popularnym

uzdrowiskiem Horyniec-Zdrój (z tego powodu to po-

łączenie ma charakter ogólnopolski), a także szeroki

wymiar gospodarczy ze względu na połączenie z ter-

minalem przeładunkowym w Werchracie na granicy

polsko-ukraińskiej i z przejściem granicznym w Hre-

bennem (woj. lubelskie).

Te działania są odbierane przez wielu mieszkań-

ców Podkarpacia jako wpisujące się w ogólną politykę

rządu PO–PSL wobec Podkarpacia.

Prowadzą do pod-

trzymania niedostępności komunikacyjnej tego regio-

nu.

Uniemożliwia to pobudzenie gospodarcze Podkar-

pacia, które jest warunkiem tworzenia tak koniecz-

nych miejsc pracy, szczególnie dla młodych ludzi.

ważnych dla Podkarpacia połączeń kolejowych?

2.

Na jakiej zasadzie zostały wytypowane linie

kolejowe Nowy Zagórz – Łupków oraz Nowy Zagórz

– Krościenko, a także Munina – Hrebenne (w tym

połączenia pociągami osobowymi oraz szynobusem

Jarosław – Horyniec-Zdrój)?

3.

Czy były prowadzone konsultacje społeczne

przed opracowaniem planu wyłączenia tych linii ko-

lejowych?

na celu odstąpienie Zarządu PKP PLK od planowa-

nych zmian?

Z poważaniem

Poseł Piotr Babinetz

Krosno, dnia 21 marca 2013 r.

Interpelacja

(nr 16459)

do ministra skarbu państwa

nej działalności uzdrowiskowej w Horyńcu-Zdroju

można datować na koniec XIX w.

Po zniszczeniach

podczas II wojny światowej uzdrowisko popadło

w zapomnienie do początku lat 60.

Od tego okresu baza

lecznicza uzdrowiska systematycznie się powiększa.

Uzdrowisko w Horyńcu świadczy usługi lecznicze

siarczkowo-siarkowodorowej.

Spółka zajmuje się też

Przedsiębiorstwo jest również producentem natural-

nej wody źródlanej „Hetmańska”.

Z usług leczniczych

spółki korzystają m.in. kuracjusze z Narodowego Fun-

duszu Zdrowia, Państwowego Funduszu Rehabilitacji

z kraju i zagranicy.

Uzdrowisko prowadzi usługi lecz-

nicze w trzech obiektach: Dom Zdrojowy, Jawor oraz

Modrzew.

Spółka zatrudnia ponad 100 osób.

podjął decyzję o zamknięciu bez rozstrzygnięcia nego-

cjacji podjętych na podstawie publicznego zaproszenia

opublikowanego w dniu 4 sierpnia 2011 r. na nabycie

14,144 udziałów stanowiących 89,26% kapitału zakła-

w Horyńcu-Zdroju.

MSP prowadziło wtedy negocjacje

ze spółką Europejskie Centrum Leczniczo-Rehabili-

tacyjne Lotos z Rabki-Zdroju.

Była to pierwsza próba

prywatyzacji uzdrowiska.

W sierpniu 2012 r.

Sejmik

Województwa Podkarpackiego podjął uchwałę odnoś-

nie do możliwości skomunalizowania tego obiektu.

W dniu 15 listopada 2012 r.

Ministerstwo Skarbu

Państwa parafowało projekt umowy sprzedaży spół-

ki Uzdrowisko Horyniec, jednakże rozmowy w spra-

wie prywatyzacji przeciągają się.

Minister skarbu

państwa po raz kolejny wydłużył wyłączność nego-

cjacyjną dla potencjalnego inwestora do 18 stycznia

2013 r.

Głównym inwestorem ma być B. B.D. prowa-

dząca działalność gospodarczą pod nazwą Specjali-

styczny Gabinet Reumatologiczny Lekarz medycyny

i W. D. prowadzący działalność gospodarczą pod na-

zwą Przedsiębiorstwo Handlowo-Usługowe DUKAT

Zarząd Uzdrowiska Horyniec sp. z o.o. oraz pra-

cownicy są bardzo zaniepokojeni przedłużającą się

procedurą inwestycyjna i prywatyzacyjną.

Jak wyni-

ka z przekazanych przez nich danych, inwestor ku-

puje Uzdrowisko Horyniec na kredyt, bez pakietu

inwestycyjnego, planowane jest wydłużenie do 10 go-

dzin dnia pracy załogi.

Zainteresowani zwracają uwa-

gę, że inwestor nie zna branży oraz realiów, w jakich

spółka funkcjonuje.

1.

Jakimi kryteriami kierowało się ministerstwo

Z poważaniem

Poseł Piotr Babinetz

111

Interpelacja

(nr 16460)

do ministra transportu,

w sprawie dotyczącej oznakowania na zjazdach auto-

stradowych, które w mojej ocenie w niektórych miej-

scach w Polsce utrudnia kierowcom prawidłową

orientację w terenie.

Konkretnie mam na myśli fakt,

że na wielu zjazdach na tablicach informujących, do

jakiej miejscowości zjazd prowadzi, brakuje informa-

cji o dużych lub znaczących dla regionu miastach po-

łożonych bezpośrednio przy zjeździe.

Przykładowo

w woj. śląskim na zjeździe Gliwice-Wschód z auto-

strady A1 znak informuje o zjeździe w stronę Byto-

mia i Strzelec Opolskich (które są położone ponad

50 km od zjazdu), natomiast nie ma informacji o tym,

że jest to zjazd w stronę 200-tysięcznego Zabrza.

Na-

tomiast dla podróżnych zmierzających do Zabrza jest

to zjazd najdogodniejszy.

Zjazdy Zabrze-Południe

i Zabrze-Zachód prowadzą na peryferie tego miasta,

a zjeżdżając na zjeździe Gliwice-Wschód, na którym

brak informacji o Zabrzu, można najszybciej dostać

się do centrum tego miasta.

Inny przykład to zjazd

Gliwice-Południe z autostrady A4, na którym braku-

je informacji o zjeździe do Knurowa, choć jest to duże

miasto położone bezpośrednio przy autostradzie.

Brak takich informacji powoduje niejednokrotnie

dezorientację i nadkładanie drogi przez kierowców,

którzy nie znając lokalnych dróg, kierują się oznako-

waniem.

W związku z podanymi powyżej przykładami prag-

nę zapytać Pana Ministra: Czy ministerstwo może

podjąć kroki w celu zracjonalizowania opisów zjaz-

dów z autostrad poprzez umieszczenie na nich infor-

macji o każdym dużym mieście, do którego bezpo-

średnio prowadzi konkretny zjazd?

Z wyrazami szacunku

Poseł Jan Kaźmierczak

Gliwice, dnia 21 marca 2013 r.

Interpelacja

(nr 16461)

do ministra skarbu państwa

selskiego wpłynęło interwencyjne pismo z organiza-

cji zakładowej Związku Zawodowego „Solidarność”

w Mazowieckiej Spółce Gazowej sp. z o.o. w Warsza-

wie informujące o przygotowywanej przez kierowni-

ctwo PGNiG głębokiej restrukturyzacji tej spółki.

W dokumencie „Krótkoterminowa strategii budo-

wania wartości Grupy Kapitałowej PGNiG” zakłada

się stworzenie jednego podmiotu z 6 dotychczaso-

wych spółek dystrybucyjnych, a także likwidację

(bądź poważne ograniczenie zatrudnienia) związa-

nych z nimi 23 zakładów gazowniczych rozmieszczo-

nych na terytorium całego kraju.

Ponieważ jednym z nich jest zakład gazowniczy

w Radomiu zatrudniający ok. 350 osób, pojawiły się

poważne obawy o utratę kolejnej ogromnej liczby

miejsc pracy w naszym mieście.

W tym miejscu przypomnę, że po sprywatyzowa-

nych przez Pana Ministra Zakładach Łączników za-

trudniających ponad 400 osób zostało tylko wspomnie-

nie, a po pustych halach fabryki hula tylko wiatr.

Ponieważ miejsca pracy w spółkach Skarbu Pań-

stwa są także ważnym instrumentem prowadzenia

przez rząd polityki regionalnej, uprzejmie proszę

Pana Ministra o zainteresowanie się planami re-

strukturyzacji spółki PGNiG pod kątem zapowiada-

nej przez nią likwidacji miejsc pracy poza stolicami

regionów.

Niedobre doświadczenia w tym względzie dotyka-

ją bowiem Radom już od dłuższego czasu.

W wyniku

restrukturyzacji takich podmiotów, jak Telekomuni-

kacja Polska, Poczta Polska, Ruch SA, zakłady ener-

getyczne zlikwidowano w Radomiu łącznie kilkaset

miejsc pracy, co bardzo poważnie uderzyło w rynek

pracy w naszym mieście.

Ponieważ planowana restrukturyzacja spółki

PGNiG może spowodować likwidację kolejnych miejsc

pracy w Radomiu, jeszcze raz proszę Pana Ministra

temu procesowi.

Czy Pan Minister podejmie stosowne działania

w przedmiotowej sprawie?

Z poważaniem

Poseł Zbigniew Kuźmiuk

Radom, dnia 21 marca 2013 r.

Interpelacja

(nr 16462)

do ministra spraw wewnętrznych

trzebę uzyskania informacji dotyczących skuteczno-

ści działań organów ścigania w zakresie zwalczania

112

niektórych groźnych przestępstw, zwracam się do

1.

Jaka jest wykrywalność w kategorii: rozboje

w latach 2011 i 2012, gdy wartość zagarniętego mie-

nia przekracza 50 tys. PLN?

2.

Ile w latach 2011 i 2012 było czynów w katego-

rii: rozboje, gdy wartość zagarniętego mienia prze-

kracza 50 tys. PLN?

3.

Jaka jest wykrywalność w kategorii: kradzieże

rii: kradzieże, gdy wartość zagarniętego mienia prze-

5.

Jaka jest wykrywalność w kategorii: zabójstwa

w latach 2011 i 2012 z użyciem broni palnej?

rii: zabójstwa z użyciem broni palnej?

Z poważaniem

Poseł Jerzy Polaczek

Bytom, dnia 21 marca 2013 r.

Interpelacja

(nr 16463)

do ministra sprawiedliwości

Szanowny Panie Ministrze!

Prasa donosi, że pięć

lat temu komornicy prowadzili 1,7 mln postępowań

egzekucyjnych, a w roku ubiegłym prawie trzy razy

tyle.

Liczba budzących największe emocje licytacji

nieruchomości rosła w tym czasie o 30–50% rocznie.

W roku 2010 komornicy zajęli ponad 100 tys. mająt-

ków, a w zeszłym roku ok. 200 tysięcy.

Biorąc pod

uwagę wzrastającą liczbę niezałatwionych spraw, mi-

nister sprawiedliwości postanowił po raz kolejny

zwiększyć liczbę komorników.

Dziś jest ich 1089,

a zgodnie z decyzją ministra jeszcze w tym roku ma

być ich 1309.

Niestety, decyzji o zwiększeniu liczby komorni-

ków nie towarzyszy wzmocnienie sądów zajmujących

się administracyjnym nadzorem nad pracą komorni-

ków i weryfikacją ich działań.

Bank Światowy w ra-

porcie „Doing Buisness” już pięć lat temu, gdy egze-

kucji było znacznie mniej, zarzucił Polsce, że w prak-

tyce nikt skutecznie nie kontroluje komorników:

„Istniejący formalnie nadzór jest rozproszony, rzad-

ki, doraźny, a przede wszystkim powierzchowny,

wręcz iluzoryczny, a organy korporacyjne raczej bro-

nią swoich niż ich rozliczają”.

Należy zwrócić uwagę

na fakt, że sędziowie formalnie sprawujący nadzór

nie są w stanie „przerobić” ogromu często bardzo

skomplikowanych spraw.

Przykładowo za zeszły rok

w okręgu krakowskim kontrole kancelarii komorni-

czych przeprowadziło na polecenie prezesów poszcze-

gólnych sądów zaledwie 40 sędziów, podczas gdy ko-

mornicy w tym okręgu prowadzą setki tysięcy spraw.

1.

Kiedy Ministerstwo Sprawiedliwości rozpo-

cznie prace związane z zapewnieniem odpowiedniego

nadzoru nad pracą komorników?

Brak odpowiednie-

go nadzoru może skłaniać do nadużyć, tym bardziej

siębiorcami pragnącymi zarobić jak najwięcej.

że największa kancelaria komornicza w Polsce pro-

wadzi ćwierć miliona egzekucji, a nadzór nad nią

sprawuje prezes sądu i jeden sędzia?

Czy ten nadzór

nie jest fikcją?

Ile pojedynczy sędzia potrzebuje czasu

na sprawdzenie tych spraw?

przeciwdziałać zasypywaniu sądów skargami na ko-

morników, które w ostatnich latach znacząco wzrosły

(w okręgu krakowskim w 2012 r.

– 3400 skarg)?

Z wyrazami szacunku

Poseł Marek Łatas

Interpelacja

(nr 16464)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie nagannego obyczaju udzielania

Szanowny Panie Premierze!

Wykonując powierzo-

ny mi przez wyborców mandat poselski, staram się

dokładać wszelkich starań, ażeby nie zawieść swoich

wyborców i w tematach, które są dla nich ważne,

zabierać głos.

Taką formą zabierania głosu przez po-

sła jest instytucja interpelacji poselskiej.

Konstruk-

cja tej niezwykle ważnej dla demokracji instytucji

prawnej w istocie wydawać by się mogło prosta i jed-

noznaczna.

Poseł składa interpelację o określonej

treści i kierują ją do określonego odbiorcy.

Odbiorca

z uwagi na to, iż jest osobą zapracowaną i niezwykle

ważną (VIP), z reguły osobiście na interpelacje nie

odpowiada, zostawiając odpowiedź dla sekretarza

stanu, podsekretarza, itp.

Zawsze jednak są to z re-

guły odpowiedzi w miarę merytoryczne i rzeczowe.

Zupełnie inaczej przedstawia się sytuacja w przypad-

ku interpelacji adresowanych wprost do Premiera.

Tutaj, niepytany i niewywoływany, pojawia się pan

113

Paweł Graś, który pełni w chwili obecnej obowiązki

rzecznika prasowego rządu.

Urząd rzecznika praso-

wego rządu powstał w roku 1971 i jeszcze do niedaw-

na zajmował się tym, do czego został powołany: or-

ganizowaniem konferencji prasowych oraz przekazy-

waniem dziennikarzom informacji.

Nigdzie nato-

miast nie mogę odnaleźć plenipotencji udzielonej

przez Premiera do zastępowania go przez urzędnika,

który zajmuje się z racji pełnionego stanowiska dzia-

łaniami paradziennikarskimi.

Gdyby jeszcze treść

udzielonych odpowiedzi zasługiwała na określenie

„odpowiedź”, można byłoby ten naganny stan rzeczy

zaakceptować.

Jednakże z uwagi na żenująco niski

poziom udzielanych odpowiedzi, które prezentowane

są przez pana Pawła Grasia, celowe wydaje się po-

wstrzymanie go przed tego rodzaju wyczynami.

Od-

powiedzi pana Grasia to z reguły jedno lub dwa zda-

nia, w których nieodmiennie odsyła on pytającego do

historycznej konferencji prasowej.

W związku z tym ośmielam się zadać Panu pyta-

nie, Panie Premierze: Czy w dalszym ciągu na zada-

wane Panu pytanie oczekiwać będziemy odpowiedzi

od rzecznika czy też może z braku czasu zastąpi

Pana merytoryczny urzędnik z Pana kancelarii?

Jednocześnie proszę o przyjęcie apelu, ażeby na

moje interpelacje skierowane do Pana, na które miał-

by odpowiadać rzecznik prasowy rządu, żądanych

odpowiedzi z przyczyn oczywistych nie udzielać.

Z poważaniem

Poseł Henryk Kmiecik

Lubawka, dnia 21 marca 2013 r.

Interpelacja

(nr 16465)

do ministra finansów

Bardzo poważnymi problemami, które niepokoją

naszych rodaków, są rosnące bezrobocie oraz prob-

lem tzw. umów śmieciowych.

Wiele partii, grup za-

wodowych oraz innych zainteresowanych tą kwestią

przedstawia w związku z tym wiele mniej lub bar-

dziej udanych pomysłów na przezwyciężenie tych nie-

pokojących zjawisk.

W związku z tym proszę o roz-

ważenie możliwości wprowadzenia zmian w skali

podatkowej zarówno w ustawie podatku dochodo-

wym od osób fizycznych (u.p.d.o.f.), jak i w ustawie

polegających na tym, że różnicowały by one podmio-

ty gospodarcze w zależności od rodzaju zawieranych

umów.

Można byłoby w ten sposób preferować pod-

mioty gospodarcze, które zawierają pełne i zadawa-

lające strony umowy o pracę i jednocześnie stymulo-

wać podmioty tego nieczyniące do przedsięwzięcia

koniecznych w tym temacie zmian.

Społeczne korzy-

ści z tak przyjętych zmian wydają się nieocenione.

dzi na poniższe pytanie: Czy tego rodzaju rozwiąza-

nie brane jest pod uwagę przez Pana i kierowany

przez Pana resort?

Z poważaniem

Poseł Henryk Kmiecik

W ślad za interpelacją przestawioną ministrowi

finansów proszę o zajęcie stanowiska w przedstawio-

nej poniżej sprawie.

Bardzo poważnymi problemami,

bocie oraz problem tzw. umów śmieciowych.

Wiele

partii, grup zawodowych oraz innych zainteresowa-

mniej lub bardziej udanych pomysłów na przezwycię-

żenie tych niepokojących zjawisk.

W związku z tym

dzie daleko idącą wstrzemięźliwość prezentowaną

w podobnych sprawach przez Ministerstwo Finan-

sów, wydaje się za celowe zainteresowanie tym pomy-

słem Pańskiego resortu.

Społeczne korzyści z tak przy-

jętych zmian wydają się nieocenione.

114

(nr 16466)

do ministra zdrowia

w sprawie uniemożliwienia

Od dłuższego już czasu z przykrością i jednocześ-

nie z niedowierzaniem obserwuję szykanowanie gru-

py zawodowej techników farmacji prowadzących

punkty apteczne, jaka jest prowadzona przez Mini-

sterstwo Zdrowia w naszym kraju.

Analizując sytu-

ację tej stosunkowo licznej grupy zawodowej, należy

ślaną krucjatą mającą na celu wyeliminowanie z ryn-

ku zarówno techników farmacji prowadzących punk-

ty apteczne, jak i likwidację samych punktów aptecz-

nych.

Podlegli Panu urzędnicy, biegli w różnego ro-

dzaju sztukach i sztuczkach mogących umilić życie

tej właśnie grupie zawodowej, wspinają się na wyży-

ny swojej arogancji i bezczelności, traktując ten aku-

rat obszar jak swój własny folwark, gdzie brane są

pod uwagę partykularne interesy wąskiej grupy za-

interesowanych.

To dzięki właśnie tego rodzaju ukła-

dom uniemożliwiono w naszym kraju, normalną

gdzie indziej, drogę dokształcania dla techników far-

macji prowadzących na co dzień punkty apteczne.

Osoby takie nie mają w chwili obecnej żadnej realnej

szansy na to, ażeby, będąc technikiem farmacji i pro-

wadząc punkt apteczny, podnosić swoje kwalifikacje

w formie studiów zaocznych.

Tego rodzaju sytuacja staje się coraz bardziej zro-

zumiała, gdy weźmiemy pod uwagę wypływające

z Ministerstwa Zdrowia informacje w sprawie obo-

wiązku posiadania wyższego wykształcenia farma-

ceutycznego dla wszystkich właścicieli aptek i punk-

tów aptecznych.

Dlatego też proszę o odpowiedź:

1.

Czy Ministerstwo Finansów chce wprowadzić

obowiązek posiadania wyższego wykształcenia far-

maceutycznego dla właścicieli aptek i punktów ap-

tecznych?

2.

Czy Ministerstwo Zdrowia widzi szansę na stwo-

rzenie możliwości podnoszenia kwalifikacji przez

techników farmacji w taki sposób, ażeby naukę moż-

na było pogodzić z pracą zawodową?

3.

Czy i w jaki sposób będą nostryfikowane dyplo-

my wyższych uczelni z dziedziny farmacji w naszym

kraju?

Z poważaniem

Poseł Henryk Kmiecik

(nr 16467)

do ministra zdrowia

W roku 2009 resort zdrowia, który pozostaje na

dzień dzisiejszy pod Pana kierownictwem, zmienił

zasady sprzedaży produktów leczniczych w punktach

aptecznych.

Do tego momentu obowiązywała tzw. li-

sta negatywna, w której zawarty był wykaz leków,

których placówki te nie mogły sprzedawać.

W chwili

obecnej wskutek irracjonalnych w gruncie rzeczy po-

mysłów funkcjonuje tzw. lista pozytywna, a więc

taka, która precyzyjnie określa leki dopuszczone do

obrotu w punktach aptecznych.

Oczywiście w związ-

ku z tym, że rozporządzenia wydawane w ww. spra-

wie przez ministra zdrowia posiada drugie dno, czy-

li dotyczy nie tylko sprzedaży określonych z nazwy

handlowej medykamentów, ale także zabrania sprze-

daży leków, jeśli zawierają one substancję czynną,

która nie jest zamieszczona w rozporządzeniu, rodzi

się z tego tytułu wiele niedomówień, niejasności i po-

sądzeń o stanowienie prawa na życzenie.

Coroczne,

jeśli nie częstsze, zmiany listy pozytywnej to ewiden-

tne przykłady łamania wszelkich zasad dotyczących

prowadzenia działalności gospodarczej oraz obowiąz-

ku zapewnienia zainteresowanym możliwości zaku-

pu leków.

Wszelkie dostępne mi interpretacje tego

faktu dokonywane przez podległych Panu urzędni-

ków to wierutne bzdury próbujące za wszelką cenę

przykryć efekty działania potężnego lobby aptek, w tym

przede wszystkim aptek sieciowych.

1.

Kto w Pana resorcie stoi za działaniami mają-

cymi na celu coroczne uszczuplanie oferty produktów

leczniczych dostępnych w punktach aptecznych?

2.

Czy osoby, które z taka ochotą dokonują zmian

w listach leków, nie współpracują zbyt blisko z kre-

zusami rynku aptecznego?

3.

Czy częste zmiany treści listy pozytywnej nie

wynikają z faktu nacisków właścicieli aptek oraz lob-

by aptek sieciowych?

115

4.

Dlaczego Ministerstwo Zdrowia nie prowadzi

rzeczowych konsultacji w sprawie zmian treści listy

leków, a jeśli już je inicjuje, to z reguły są one tak

prowadzone, ażeby nie przyniosły one w efekcie no-

wych wartości?

Z poważaniem

Poseł Henryk Kmiecik

Interpelacja

(nr 16468)

do ministra finansów

w sprawie bezprawnych działań

Szanowny Panie Ministrze!

Służba Celna jest po-

lega nadzorowi ministra finansów.

Grupy terenowe

i mobilne dysponują profesjonalnym sprzętem do wy-

krywania przemytu, w tym psami wyszkolonymi do

wykrywania wyrobów tytoniowych i narkotyków.

Na

mocy ustawy funkcjonariusze Służby Celnej mogą

palnej.

Atrybuty te pozwalają zastosować analogię do

działania innych służb mundurowych w Rzeczypo-

spolitej Polskiej, przede wszystkim Policji.

Każdora-

zowe jednak działanie operacyjne związane z np. prze-

szukaniem pomieszczenia, w którym wedle wiedzy

operacyjnej mogą znajdować się przedmioty, co do

których zachodzi podejrzenie wejścia w ich posiadanie

w wyniku czynu przestępczego, musi opierać się na

poszanowaniu porządku prawa, w tym m.in. zgody

właściwego organu na dokonanie takich czynności.

W środę 6 marca 2013 r. około godz. 7 rano

funkcjonariusze Służby Celnej przeszukali dom

bydgoskiego działacza Ruchu Palikota R. C. Powo-

dem przeszukania był donos z rzekomo potwierdzo-

nego warszawskiego źródła o posiadaniu przez R.

C. bardzo dużej ilości nieakcyzowanych papiero-

sów.

W wyniku przeszukania nie znaleziono przed-

miotów, co do których zachodziło podejrzenie, że

ich posiadanie jest wynikiem czynu przestępczego.

Przeszukanie odbyło się na podstawie zweryfiko-

wanych informacji, bez nakazu prokuratorskiego,

we wczesnych godzinach rannych, z użyciem psa

tropiącego i w obecności dzieci podejrzanego.

R. C. to znany koordynator bydgoskiej placówki

Monar.

Zanim przyszedł do Ruchu Palikota, był dzia-

łaczem Platformy Obywatelskiej, a jego odejście

z partii odbiło się w Bydgoszczy głośnym echem ze

względu na jego działalność społeczną.

Wydarzenia

z 6 marca 2013 r. budzą nie tylko przerażenie w związ-

ku z powrotem praktyk tzw. IV RP związanych

z wczesnoporannymi przeszukaniami szczególnie

funkcjonariuszy Centralnego Biura Antykorupcyjne-

go, ale również podają w wątpliwość działania Służ-

by Celnej, której kompetencje wydają się przekraczać

ustawowo uregulowane granice.

o sprawdzenie rzekomej wiarygodności donosu, na

podstawie którego doszło do przeszukania domu nie-

winnego człowieka, oraz o odpowiedź na następujące

pytania:

1.

Dlaczego funkcjonariusze Służby Celnej zdecy-

dowali się podjąć czynności z użyciem psa tropiącego

bez nakazu prokuratorskiego w stosunku do R. C.?

2.

Kto ustala godziny przeszukań lokali podejrza-

nych i dlaczego w większości przypadków są to go-

dziny poranne, kiedy w domach z reguły mogą prze-

bywać osoby małoletnie?

3.

Czy zastosowanie metody porannego przeszu-

kania z użyciem psa tropiącego miało na celu zastra-

szenie działacza Ruchu Palikota?

4.

Jak często funkcjonariusze Służby Celnej po-

dejmują działania podobne do opisanych powyżej na

podstawie niezweryfikowanych informacji?

5.

Kto ponosi (i czy poniesie) służbową odpowie-

dzialność za przeszukanie bez nakazu prokurator-

skiego, szczególnie w przypadku kiedy nie znaleziono

poszukiwanych przedmiotów?

6.

Czy Ministerstwo Finansów gotowe jest pokryć

koszty związane z roszczeniem odszkodowawczym

w razie skierowania pozwu cywilnego o odszkodowa-

nie za poniesione straty moralne (funkcjonariusze

Służby Celnej nie zdają sobie chyba sprawy, jaki ślad

mógł pozostać w psychice dziecka, które było świad-

kiem tych karygodnych działań)?

Z poważaniem

Poseł Maciej Wydrzyński

Toruń, dnia 21 marca 2013 r.

Interpelacja

(nr 16469)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie przypadków niezgodnych

Szanowny Panie Ministrze!

Społeczeństwo jest

systematycznie bulwersowane doniesieniami praso-

wymi wskazującymi na często zdarzające się łamanie

prawa przez funkcjonariuszy publicznych, jakimi są

komornicy.

Szczególnie narażoną grupą społeczną na

niezgodne z prawem działanie komorników są rolni-

cy.

Niezbyt wysoki poziom wiedzy prawnej, znaczna

116

odległość od punktów specjalistycznej pomocy czyni

te osoby bezradnymi wobec bezprawnych działań ko-

morników.

Znamienny przykład stanowi tu egzeku-

cja opisana w artykule Wojciecha Kamińskiego pt. „Ko-

mornik wykończył gospodarzy”, zamieszczonym w „Ga-

zecie Polskiej Codziennie” nr 443 z dnia 21 lutego

2013 r. (w załączeniu*

)

).

W tym przypadku, który nie

jest odosobniony, komornik wykorzystał niewiedzę

rolnika i nie poinformował o przepisach, jakie wydał

minister sprawiedliwości, a jakie mają zapewnić ochro-

nę gospodarstwa rodzinnego, stanowiącego, zgodnie

z art. 23 Konstytucji RP, podstawę ustroju rolnego

państwa.

Prowadzone niezgodnie z przepisami prawa przez

komornika sądowego postępowanie egzekucyjne

zmierza obecnie do likwidacji nowoczesnego i przy-

noszącego rocznie około 200 tys. zł zysku gospodar-

stwa rolnego.

Bezprawność działań wynika z rażące-

go naruszenia przez komornika obowiązujących

przepisów prawa w postaci:

1) braku pouczenia dłużników o przysługujących

im uprawnieniach wynikających z rozporządzenia

zekucji sądowej (Dz. U. z 1996 r.

Nr 63, poz. 300),

2) niesporządzenia planu podziału wyegzekwowa-

nych sum.

Taki stan rzeczy wskazuje na notoryczne nieprze-

strzeganie przepisów prawa i traktowanie ich w spo-

sób dowolny, a także podważa autorytet komornika

– organu państwowego, co rażąco narusza powagę i god-

ność urzędu komornika jako funkcjonariusza pub-

licznego.

Komornik sądowy obecnie prowadzi wobec

państwa M. postępowania egzekucyjne o sygnatu-

rach akt (...).

Sprawy powyższe zostały połączone do

wspólnego prowadzenia pod sygnaturą (...).

W listopadzie 2010 r., zgodnie z wnioskami wie-

rzycieli, komornik wszczął pierwsze postępowania

egzekucyjne.

W celu wyegzekwowania długu komor-

nik zajął dłużnikom należności z tytułu nadpłaty

podatku w Urzędzie Skarbowym w Działdowie, ra-

chunki bankowe w Banku Spółdzielczym w Działdo-

wie, Banku PKO BP SA, Banku Gospodarki Żywnoś-

ciowej SA, BRE Banku i Banku BPH SA.

Dodatkowo,

w związku z zawartą umową na dostarczanie mleka

pomiędzy dłużnikami a firmą Danone sp. z o.o., ko-

mornik zajął również wszystkie uzyskiwane z tego

tytułu należności.

Ze zgromadzonych w ten sposób

środków finansowych komornik wbrew przepisom

prawa (art. 1023 § 2 K.p.c.) nie sporządził planu po-

działu uzyskanych sum.

Należności te sprzecznie

z obowiązującą zasadą proporcjonalności komornik

wpłacił na rzecz wybranych przez siebie wierzycieli.

Brak sporządzenia planu podziału sum uzyskanych

z egzekucji oraz ich nieproporcjonalny podział dopro-

wadził do sytuacji, w której niektórzy z wierzycieli

przez ponad pół roku od zajęcia należności od firmy

Danone sp. z o.o. nie zostali w ogóle zaspokojeni.

Po-

dział wyegzekwowanych sum wbrew zasadzie pro-

porcjonalności oraz regułom logiki, oparty na zna-

nych tylko komornikowi podstawach, budzi poważne

wątpliwości co do legalności jego działania.

Kolejnym etapem postępowania egzekucyjnego

było dokonanie zajęcia ruchomości należących do

dłużników w dniach: 17 grudnia 2010 r., 21 stycznia

2011 r., 31 stycznia 2011 r., 4 lutego 2011 r. i 6 lutego

2012 r.

Wówczas komornik dokonał zajęcia ruchomo-

ści, w tym inwentarza żywego (84 krowy), urządzeń

rolniczych (2 ciągniki, silos zbożowy, silos paszowy

z przenośnikiem ślimakowym, kosiarka rotacyjna

czołowa, kosiarka rotacyjna czterobębnowa, siewnik

do kukurydzy, przyczepa jednoosiowa ciągnikowa,

przyczepy do słomy, siewnik zbożowy, opryskiwacz

polowy, miksery do gnojownicy, dmuchawa zbożowa,

budki zbiorowe, chwytak bel T-225, agregat prądo-

twórczy itd.), samochodu osobowego Alfa Romeo.

Z powyższych czynności został uzupełniony druk

protokołu zajęcia ruchomości.

Asesor sądowy przed

przedstawieniem protokołów do podpisania poinfor-

mował dłużników wyłącznie o możliwości wniesienia

skargi na dokonaną przez niego czynność.

Wbrew

przepisom asesor sądowy nie pouczył dłużników o przy-

sługującym im prawie wyłączenia niektórych przed-

miotów spod egzekucji zgodnie z art. 389 K.p.c.

Nie

pouczył także o możliwości wyłączenia spod egzeku-

cji innych przedmiotów oraz nadwyżki inwentarza

żywego zgodnie z obowiązującym rozporządzeniem

Podkreślenia wymaga, że państwo M. jako rolnicy,

zgodnie z Kodeksem postępowania cywilnego oraz

ww. rozporządzeniem ministra sprawiedliwości, pod-

legają szczególnej ochronie przed egzekucją.

Wspo-

mniane przepisy mają na celu zachowanie zdolności

produkcyjnej gospodarstwa rolnego oraz zobowiąza-

nie komornika do przeprowadzenia tylko takich czyn-

ności egzekucyjnych, które nie będą sprzeczne z in-

teresem społeczno-gospodarczym, tj. likwidacją go-

spodarstwa rolnego.

Wspomniane rozporządzenie na-

kłada więc na komornika obowiązek poinformowania

dłużników – rolników – o możliwości wyjęcia spod

egzekucji nadwyżki zajętego inwentarza niezbędnego

do prowadzenia gospodarstwa rolnego oraz wyzna-

czenia 14-dniowego terminu do złożenia odpowied-

niego zaświadczenia w tej kwestii od starosty.

W ni-

niejszej sprawie komornik nie wywiązał się z nałożo-

nego na niego obowiązku i nie poinformował o wyjęciu

spod egzekucji nadwyżki inwentarza żywego oraz

maszyn będących podstawą do prowadzenia gospo-

darstwa rolnego.

Niezadowolenie wierzycieli będące wynikiem nie-

regularnego uiszczania wpłat oraz brak pouczenia

dłużników o przysługujących im uprawieniach do-

prowadziły do sprzedaży w trybie licytacji zajętych

*

)

117

zwierząt.

Gdyby komornik zgodnie z obowiązującym

prawem pouczył dłużników przy pierwszym zajęciu

o możliwości wyjęcia spod egzekucji inwentarza ży-

wego, dłużnicy skorzystaliby z tego prawa i nie do-

szłoby do licytacji.

Zajęcie nieruchomości, które wy-

klucza skorzystanie z tego uprawienia, nastąpiło

bowiem dopiero dnia 11 sierpnia 2011 r.

Nieprawidłowe działanie komornika zmierza do

likwidacji nowoczesnego i rentownego gospodarstwa

rolnego.

O zyskowności prowadzonego gospodarstwa

świadczy fakt, że od dnia 16 lutego 2011 r. do dnia 14

listopada 2012 r. firma Danone sp. z o.o. przelała na

rzecz komornika kwotę 310 375,56 zł.

Z kolei plan

inwestycyjny sporządzony na potrzeby państwa M.

przewidywał, iż za 2 lata przy takim samym stopniu

rozwoju produkcji dłużnicy zaspokoiliby w całości

wszystkich wierzycieli oraz utrzymaliby gospodar-

stwo rolne na wysokim poziomie.

Mając na względzie wysokie dochody uzyskiwane

z prowadzonego gospodarstwa rolnego, poważne wąt-

pliwości budzi postanowienie komornika o sprzedaży

inwentarza, stanowiącego podstawę ich otrzymywa-

nia.

Z przeprowadzonej licytacji zwierząt i maszyn

komornik uzyskał jedynie 138 175,00 zł.

Druga licy-

tacja pozostałych ruchomości przyniesie jeszcze niższe

kwoty, co spowoduje niezaspokojenie wszystkich wie-

rzycieli.

Zatem uważam, że w niniejszej sprawie ko-

mornik działał wbrew interesowi społeczno-gospodar-

czemu, i wnoszę o poczynienie stosownych kroków

służących wyjaśnieniu zaistniałych nieprawidłowości.

Niniejszym na podstawie art. 20 ustawy o wyko-

Nr 221, poz. 2199) wnoszę o złożenie wniosku o wszczę-

cie postępowania dyscyplinarnego przeciwko komor-

nikowi sądowemu przy Sądzie Rejonowym w Dział-

dowie, prowadzącemu kancelarię komorniczą w Dział-

istniałych nieprawidłowości w jego działaniu.

Czy Pan Minister podejmie stosowne działania

Pozdrawiam

Poseł Jerzy Szmit

Warszawa, dnia 21 marca 2013 r.

(nr 16470)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie nagannych praktyk,

z interpelacją dotyczącą nagannych praktyk, jakich

coraz częściej dopuszczają się komornicy oraz rzeczo-

znawcy w przypadku zajęcia oraz wyceny mienia

dłużników.

Na podstawie doniesień medialnych coraz

częściej rysuje się opis komorników wysoko niekom-

petentnych, działających wbrew prawu oraz posza-

nowaniu elementarnych wartości.

W praktyce nie-

rzadko występują również przypadki podejmowania

działań komorniczych w celu osiągnięcia prywatnych

korzyści majątkowych.

Nie ulega wątpliwości, iż ce-

lem instytucji komorniczej jest stanie na straży pra-

wa i obrona interesów wierzycieli, niemniej jednak

proces egzekucji komorniczej nie może odbywać się

w tak skandaliczny sposób, jaki ma miejsce w chwili

obecnej, tzn. poprzez nagminne łamanie prawa.

Bardzo obrazowym przykładem procederu nie-

przestrzegania prawa i działania w celu osiągnięcia

historia przedsiębiorcy, którego majątek firmy został

oszacowany na 1/10 ceny, a zajmowane mienie wyce-

nione przez komornika oraz biegłego (gdyż sprawa

trafiła do sądu) było wielokrotnie niższe, niż wyni-

kało z wyceny biegłego prokuratora.

Ponadto brak

sporządzenia dokładnego protokołu zajęcia mienia,

a także precyzyjnego spisania zajmowanego przez

komornika sprzętu włącznie z podaniem ilości kon-

fiskowanych sztuk jest rażącym naruszeniem prawa.

Niedopuszczalny jest również brak udostępnienia

dłużnikowi dokumentacji komorniczej, a tym samym

brak możliwości wniesienia przez dłużnika uwag do

sporządzonego protokołu zajęcia mienia.

Absurdem w przytoczonej sprawie wydaje się rów-

nież wywiezienie z terenu dłużnika zajętego przez

zabezpieczone mienie zostaje na terenie dłużnika,

aby nie generować dodatkowych kosztów związanych

z jego składowaniem.

W przypadku ww. przedsiębior-

cy zajęte mienie trafiło na prywatny parking, gdzie

bez licytacji zostało sprzedane, co jest niedopuszczal-

ne, gdyż komornik nie ma prawa sprzedać zajętych

ruchomości z wolnej ręki.

Licytacja jest obowiązkiem

wynikającym z przepisów prawa, gdzie zazwyczaj

najpierw wystawia się towar za 3/4 szacowanej ceny,

a następnie za połowę ceny.

Wyjątek od tej zasady

stanowią produkty, które łatwo się psują – w przy-

padku ww. przedsiębiorcy zajęte ruchomości to: nowe

i używane opony samochodowe, a także śruby do kół.

Kolejną niedorzecznością w przedstawianej spra-

wie jest sprzedaż zajętego mienia po znacząco obni-

żonej wycenie, np. przetwornicy prądu, która kosz-

tuje ok. 2000 zł, za kwotę 15 zł, opon samochodowych

za 3,50 zł za sztukę czy 14-letniego auta za kwotę 142

zł.

Przytoczone przykłady stanowią dowód, iż komor-

nicy lub rzeczoznawcy w rzeczywistości nie mają po-

jęcia o rynkowej wartości zajmowanego mienia.

Nie

ulega również wątpliwości, iż wycena mienia poniżej

nie tylko jego wartości rynkowej, ale również warto-

ści otrzymanej np. na złomowisku jest procederem

wymagającym podjęcia natychmiastowych działań

regulujących przedmiotowe zjawisko.

Równie niepokojący jest proces oraz sposób zaj-

mowania mienia, który w wielu przypadkach egze-

118

kucji komorniczych wielokrotnie przewyższa wartość

zadłużenia.

Przypadek taki miał miejsce na Mazu-

rach, gdzie rolnikowi zadłużonemu na kwotę ok. 27

tys. zł komornik zajął sprzęt rolniczy o wartości ok.

98 tys. zł (co prawie czterokrotnie przewyższyło war-

tość zadłużenia) jedynie po to, aby go następnie

sprzedać za kwotę 15 tys. zł, po tym jak dłużnik ure-

gulował niemal całą kwotę zadłużenia.

Sytuacja ta

wydaje się niedorzeczna i z całą pewnością jest dale-

ka od litery prawa.

Wskazane postępowania komorników w obydwu

przytoczonych przypadkach pozwalają postawić tezę,

iż jedyne, czym kierowali się, wystawiając część

sprzętu na licytację, była chęć „dodatkowego” zaro-

bienia.

Niestety w praktyce komorniczej coraz częś-

ciej można dostrzec przypadki, w których podczas

licytacji „podstawia” się „nabywcę”, który za niezwy-

kle okazyjną cenę staje się nowym właścicielem licy-

towanego mienia.

Wobec powyższego nie ulega wątpliwości, iż proce-

der wyceny zajmowanego mienia poniżej jego wartości

jest nie tylko niezgodny z prawem, ale również wyso-

ce nagany.

Nie trzeba chyba również podkreślać, iż

z całą pewnością nie służy on nie tylko dłużnikowi,

któremu zależy na spłacie całego zadłużenia, ale rów-

nież wierzycielowi, któremu powinno zależeć na tym

samym.

Za karygodne uważam również postępowanie

niektórych sądów, które w przypadku złożenia przez

dłużnika skargi na zajęcie przez komornika mienia

oraz dokonaną przez niego wycenę oddalają wnioski

dłużnika bez pisemnego uzasadnienia swojej decyzji

i ponownego zlecenia wyceny zajętego mienia.

1.

Jakie rozwiązania w przedmiotowej sprawie

zamierza podjąć resort?

2.

Jakie regulacje prawne powinny zostać urucho-

mione, aby w praktyce komornicy oraz rzeczoznawcy

dokonywali rzeczywistej, rynkowej wyceny zajmowa-

nego mienia?

3.

Jakie konsekwencje mogą ponieść komornicy

i rzeczoznawcy, którzy dokonują znacznie niższej niż

rzeczywista wartość rynkowa wyceny zajmowanego

mienia?

Z poważaniem

Poseł Roman Kaczor

Oława, dnia 21 marca 2013 r.

Interpelacja

(nr 16471)

do ministra sprawiedliwości

w zakresie podwyższenia progu decydującego o po-

pełnieniu przestępstwa kradzieży z 250 zł do 1000 zł.

Celem projektu ustawy jest zmniejszenie kosztów

związanych z dochodzeniem wykrycia sprawcy prze-

stępstwa, które niejednokrotnie przekracza samą

wartość kradzieży, gdyż w wielu przypadkach koszty

sprawy sądowej czy powołania biegłego przekraczają

kwotę 250 zł.

Za zmianą obecnie obowiązujących

przepisów prawa, wskazywanych m.in. przez funk-

cjonariuszy Policji, przemawiają również przykłady

absurdalnych dochodzeń, w których w przypadku

wykrycia sprawcy kradzieży telefonu komórkowego

powołuje się biegłego badającego DNA w celu ustale-

nia sprawcy.

Warty zaznaczenia w tym miejscu jest

fakt, iż koszt przedmiotowej sprawy dziesięciokrot-

nie przekracza wartość skradzionego przedmiotu.

W wielu przypadkach do kosztów związanych z wy-

kryciem sprawcy należy doliczyć również te związa-

ne z pracą ekipy od oględzin, a w przypadku wykry-

cia sprawcy – również związane z pracą prokuratora.

Wobec powyższego, biorąc pod uwagę wydatki zwią-

zane z procedurą wykrycia sprawcy, zwiększenie

kwoty z 250 zł do 1000 zł wydaje się zasadne, nie

mniej jednak z drugiej strony, powtarzając za przed-

siębiorcami i właścicielami dużych sieci handlowych,

podwyższenie progu przestępstwa otworzy furtkę do

kradzieży produktów droższych niż artykuły spo-

żywcze.

jest zbyt dużym wzrostem?

2.

Czy w ocenie resortu podwyższenie progu kra-

dzieży, od którego liczy się przestępstwo, nie wywoła

plagi kradzieży artykułów droższych niż 250 zł?

Z poważaniem

Poseł Roman Kaczor

(nr 16472)

do ministra finansów

w sprawie propozycji

Ministerstwa Gospodarki dotyczącej

która jest propozycją Ministerstwa Gospodarki.

W oce-

nie resortu gospodarki wprowadzenie dla przedsię-

biorców ulgi i możliwości odliczenia od podatku wy-

datków poniesionych na badania i rozwój przyczyni

119

się do znacznego wzrostu innowacyjnych technologii

i, co istotniejsze, zdecydowanie przyśpieszy rozwój

gospodarczy kraju.

Resort gospodarki przedstawia, iż byłyby to odpi-

sy w podatkach PIT i CIT oraz wskazuje, że takie

rozwiązania funkcjonują w niektórych krajach Unii

Europejskiej, gdzie doskonale się sprawdzają.

Przed-

stawiona przez resort propozycja zakłada, iż z nowej

ulgi podatkowej skorzystałyby nie tylko, jak to obec-

nie jest najczęściej spotykane, uczelnie, ale również

firmy prowadzące prace badawczo-rozwojowe.

Należy

w tym miejscu wskazać, iż największymi beneficjen-

tami środków unijnych, a także publicznych są uczel-

nie, które stale podwyższają jakość swoich usług

m.in. poprzez modernizację sal wykładowych, labo-

ratoriów oraz zakup profesjonalnego sprzętu, co bez

wątpienia przekłada się na ich konkurencyjność na

rynku polskim nie tylko, ale również europejskim.

Nie ulega zatem wątpliwości, iż wprowadzenie ta-

kich samych udogodnień dla firm prowadzących dzia-

łalność badawczo-rozwojową przyczyni się do wzro-

stu konkurencyjności, przedsiębiorczości i atrakcyj-

ności polskiej gospodarki, co w dalszej perspektywie

przełoży się na wzrost PKB.

Co prawda w chwili

obecnej firmy, które w celu zwiększenia jakości swo-

ich produktów decydują się na inwestowanie w bada-

nia, poniesione na ten cel wydatki mogą zaliczyć do

kosztów uzyskania przychodu, ale już nie mogą sko-

rzystać z ulg za tworzenie innowacyjnych produktów.

Z całą pewnością można powiedzieć, że dzięki przed-

miotowej uldze zdecydowanie wzrosłaby innowacyj-

ność polskich firm.

W tym miejscu warty podkreślenia jest również

fakt, iż przedmiotowe rozwiązania przedstawione

w projekcie Ministerstwa Gospodarki stanowią część

ry doskonale wpisuje się w nowy budżet Unii Euro-

pejskiej.

Ponadto należy pamiętać, iż w ramach za-

chowania równowagi gospodarczej nie wolno jedynie

oszczędzać, należy także inwestować.

Nie budzi za-

tem wątpliwości fakt, iż inwestowanie w rozwój i prak-

tyczne wdrażanie innowacyjnych technologii w każ-

dej dziedzinie życia zarówno gospodarczego, jak i spo-

łecznego jest jedyną i niepowtarzalną szansą odbu-

dowania większej niż dotąd konkurencyjności pol-

skiej gospodarki.

gospodarki w przedmiotowej sprawie?

2.

Czy Ministerstwo Finansów przychyli się do

propozycji wprowadzenia od 2014 r. ulgi podatkowej

dla najbardziej innowacyjnych firm, przedstawionej

w projekcie ustawy Ministerstwa Gospodarki?

Z poważaniem

Poseł Roman Kaczor

(nr 16473)

do ministra zdrowia

w sprawie koniecznych zmian dotyczących

ków medycznych stoi na stanowisku, że pilnie ko-

nieczne są najważniejsze zmiany dotyczące Państwo-

wego Ratownictwa Medycznego, prowadzące do

sprawnego i efektywnego działania systemu i niege-

nerujące dodatkowych kosztów dla płatnika (pań-

stwa).

Są to:

1.

Utworzenie państwowej (publicznej) służby ra-

townictwa medycznego, na wzór Państwowej Straży

ustawa o np. Państwowym Pogotowiu Ratunkowym

(lub inne nazewnictwo), składającym się z wojewódz-

kich stacji pogotowia ratunkowego (lub np. ratowni-

ctwa medycznego), finansowanych w całości na jed-

nakowych zasadach z budżetu państwa, bez jakich-

kolwiek procedur konkursowych z pominięciem Na-

rodowego Funduszu Zdrowia (podobnie jak np. Lot-

nicze Pogotowie Ratunkowe).

2.

Do czasu trwania obecnie obowiązujących

najdłuższych kontraktów w rodzaju ratownictwo me-

dyczne aneksowanie pozostałych przez wojewodów

w całym kraju do 31 grudnia 2015 r. dla obecnych

podmiotów świadczących usługi w rodzaju ratowni-

ctwo medyczne.

Do końca tego terminu opracowanie

ustawy i innych aktów prawnych, by 1 stycznia 2016 r.

rozpoczęło się funkcjonowanie Państwowego Pogoto-

wia Ratunkowego.

Ratownictwo medyczne nie może

być nastawione wyłącznie na zysk, bo odbywa się to

zawsze kosztem pacjenta i pracowników systemu.

Wszystkie służby, z wyjątkiem ratownictwa me-

dycznego, są publiczne.

Dlatego środowisko ratowni-

townictwu medycznemu trzeba przywrócić w pełni

publiczny charakter, tak finansowania, jak i wyko-

nywania.

Takie zresztą stanowisko przedstawili mar-

szałkowie województw na konwentach w lipcu w Sie-

Ratownictwo medyczne jest, obok wojska, Policji i stra-

ży pożarnej, jednym z filarów bezpieczeństwa pań-

3.

Zmiana modelu ratownictwa medycznego, być

może na wzór amerykański, brytyjski lub niemiecki,

by zrezygnować z lekarza w składzie zespołu ratow-

po 2020 r. była wystarczająca liczba lekarzy medycy-

ny ratunkowej do pełnej obsady ambulansów, a miej-

sce ich pracy stanowiłyby szpitalne oddziały ratun-

kowe.

Taki lekarz mógłby być w razie pilnej potrzeby

120

wzywany przez ratowników medycznych na miejsce

przekazuje ich często w ręce lekarzy, np. rezydentów

w trakcie specjalizacji.

i umiejętności specjalisty medycyny ratunkowej, pod-

czas wdrażania specjalistycznego leczenia.

W Polsce,

decydując się na stworzenie zawodu ratownika me-

dycznego, stworzono nowy zawód medyczny, tym sa-

mym w Polsce postawiono na profesjonalizm kadr

medycznych i nie funkcjonują w naszym kraju zespo-

ły paramedyczne, jak to jest na świecie, gdzie ratow-

nicy medyczni są paramedykami jedynie po ukończo-

nych odpowiednich kursów.

Szkoda marnować ten

potencjał.

Od 2007 r. funkcjonują podstawowe zespo-

ły ratownictwa medycznego bez lekarza w składzie

(ok. 850 w kraju, przy 600 zespołach z lekarzem).

Wydaje się, że sprawdziły się w działaniu, co doceni-

ła również Najwyższa Izba Kontroli we wrześniu

2012 r., analizując funkcjonowanie systemu.

4.

Należy przeprowadzić analizę obecnych planów

zabezpieczenia województw pod kątem liczby i dys-

lokacji zespołów ratownictwa medycznego.

Rezygna-

cja z lekarza w ambulansie pozwoliłaby na wygene-

rowanie wielkiej ilości środków finansowych, a przy

założeniu, że nie zmniejsza się obecnych nakładów

na ratownictwo medyczne, można dzięki zamianie

„P” bez lekarza uzyskać finansowanie dodatkowych

ponad 300 zespołów ratownictwa medycznego.

Oczywiście, stworzenie publicznego w pełni syste-

mu jest znacznym wyzwaniem, lecz korzyści będą

znaczne.

Potężne oszczędności, ograniczenie admi-

nistracji, sprawne funkcjonowanie jednolitego syste-

mu, oszczędności finansowe podczas zakupów sprzę-

tu (duże centralne zamówienia np. ambulansów

nych, wyposażenie w odzież i obuwie ratownicze),

kompatybilność systemu, zabezpieczenie pracowni-

ków przez możliwość stabilizacji i likwidacja „śmie-

ciowych” umów o pracę.

5.

Konieczne jest zwiększenie obsady osobowej

podstawowych zespołów ratownictwa medycznego do

trzech osób poprzez zatrudnienie kierowców posia-

dających tytuł ratownika, po ukończonym kursie

kwalifikowanej pierwszej pomocy.

Usprawniłoby to

townicze z pacjentem, spełnione byłyby warunki

BHP przez ratowników podczas transportu ręcznego

pacjentów.

Obecnie często wzywany jest do pomocy

kolejny zespół lub w razie jego braku konieczna jest

pomoc jednostek Państwowej Straży Pożarnej (udzie-

lana niechętnie), co znacznie wydłuża czas dotarcia

Przy pacjentach urazowych, w przypadku których

istnieje podejrzenie uszkodzenia odcinka szyjnego

kręgosłupa, praktycznie przy wszystkich zdarze-

niach komunikacyjnych konieczne jest według stan-

dardów medycznych współdziałanie co najmniej trzech

ratowników.

6.

Obecnie ratownik medyczny, mimo posiadania

zawodu medycznego, może podejmować medyczne

7.

Konieczne są zmiany w systemie finansowania

szpitalnych oddziałów ratunkowych.

Zmiany muszą

też dotyczyć ich funkcjonowania w relacji z podstawo-

jest opisane we wrześniowym (2012 r.) raporcie NIK.

8.

Konieczne jest opracowanie standardów postę-

powania zespołów ratownictwa medycznego, aby art.

nieczne są również standardy postępowania dyspo-

zytorów medycznych.

Polska jest jednym z niewielu

ra pogotowia nie jest zalgorytmizowany.

Dlaczego,

skoro wydano tak wielkie pieniądze na stworzenie

systemów powiadamiania, nie wydano nieporówna-

nie mniejszych środków na program dla dyspozyto-

rów?

Taki program nie pozwala na dowolności w oce-

nie, czy potrzebne jest wysłanie karetki.

W Wielkiej

programy już dekadę temu oferowano w Polsce, jako

narzędzie wspomagające pracę dyspozytora.

9.

Postulatem ratowników medycznych jest stwo-

rzenie jednej samodzielnej ustawy o zawodzie ratow-

nika medycznego, a nie tak jak dziś, kiedy o zawodzie

sób nie do końca doprecyzowany.

Konieczne jest

stworzenie aktu prawnego, w którym znalazłyby się

wszelkie normy i przepisy dotyczące wykonywania

lęgniarek.

Biorąc pod rozwagę charakter i wagę pra-

cy ratownika medycznego, to przecież ratownik me-

dyczny może sam podejmować medyczne czynności

ratunkowe z użyciem sprzętu i leków, decydując sa-

modzielnie o ratowaniu zdrowia i życia pacjenta.

10.

Nie ma dziś w naszym prawie żadnych instru-

mentów, które kontrolowałyby działalność ratowni-

ków medycznych.

Konieczne jest, aby po lekarskim,

pielęgniarskim, adwokackim powstał kolejny samo-

rząd zawodowy.

Należy pamiętać, że ratownik me-

dyczny to zawód zaufania publicznego i nie może

w nim panować jakikolwiek chaos.

Samorządność

wać nadzoru merytorycznego nad wykonywaniem

zawodu ratownika medycznego, tworzyć standardów

121

znają.

Ratownik medyczny jest jedynym zawodem

medycznym niewymagającym prawa wykonywania

zawodu w przeciwieństwie do lekarzy i pielęgniarek.

zgodnie z zasadami sztuki, podobnie jak ma to miej-

sce wśród lekarzy.

Nikt nie ma aktualnie wpływu na

tych ratowników medycznych, którzy mają formalne

wykształcenie i uprawnienia, ale swój zawód wyko-

nują źle.

Nie można skierować ratownika medyczne-

go na badania do komisji lekarskiej, która wystawia-

łaby zaświadczenie, czy stan zdrowia danej osoby

pozwala jej na wykonywanie zawodu.

Nie ma żad-

nych narzędzi, które pozwalałyby, do czasu wylecze-

nia, choćby zawiesić prawo do wykonywania zawodu

np. uzależnionym od alkoholu czy też narkotyków.

szczególnie ważne również dla nich samych, ponie-

waż obecnie podczas procedowania nad jakimikol-

wiek aktami prawnymi nie mają możliwości brać

w tym udziału.

O sposobie wykonywania zawodu,

towników medycznych inni, np. lekarze i pielęgniar-

tu interesów.

Ratownicy medyczni poprzez swój sa-

morząd chcą być pełnoprawnym partnerem w każdej

11.

Ogromnym problemem jest podstawowa opie-

ka zdrowotna.

POZ zamiast realizować tzw. wizyty

domowe swoim pacjentom bardzo często sugeruje,

aby chorzy do drobnych czy przewlekłych zachoro-

wań wzywali „pogotowie”.

W związku z tym koniecz-

na jest edukacja lekarzy rodzinnych oraz pozostałego

personelu medycznego należącego do POZ, co należy

do ich obowiązków, za co mają płacone przez NFZ.

Zrozumiałe jest, że POZ jest głównym ogniwem

w systemie ochrony zdrowia, więc jeśli będzie działał

sprawnie, uczciwie wykonując zadania, które w rze-

czywistości do nich należą, pozwoli to na sprawniej-

sze działanie zespołów ratownictwa medycznego oraz

szpitalnych oddziałów ratunkowych.

Ważne jest tak-

że uświadomienie społeczeństwu, w jakim przypad-

ku gdzie mogą poszukiwać pomocy, a kiedy należy

wzywać ZRM.

Przekazanie takiej wiedzy może odbyć

się poprzez kampanie reklamowe itp.

Taka niewiedza

społeczeństwa oraz odsyłanie pacjentów przez POZ

jest konsekwencją opóźnień wyjazdów do poszkodo-

wanych, którzy w rzeczywistości potrzebują natych-

miastowej pomocy ZRM.

Warto nadmienić, że ratownicy medyczni przygo-

townika medycznego i o samorządzie ratowników me-

dycznych i o samorządzie ratowników medycznych.

Szanowny Panie Ministrze!

Wobec powyższych

postulatów środowiska ratowników medycznych pro-

1.

Jakie jest stanowisko Pana i Pana resortu w spra-

wie wyżej wymienionych postulatów wysuniętych

przez środowisko ratowników medycznych?

2.

Czy ministerstwo planuje nowelizację ustaw

lub też ujednolicenie zmian systemowych w tym za-

kresie?

Z poważaniem

Poseł Monika Wielichowska

Warszawa, dnia 21 marca 2013 r.

(nr 16474)

do ministra transportu,

w sprawie zadania pn. „Przebudowa

Szanowny Panie Ministrze!

„Przebudowa skrzy-

tostrad we Wrocławiu podziela opinię co do pilnej

realizacji rzeczonych zadań, kierując się względami

starania o pozyskanie środków finansowych na ich re-

na za najbardziej niebezpieczną i zapoczątkowała pro-

gram hasłem „Drogi zaufania.

Bezpieczna ósemka”.

ofiar śmiertelnych.

Połączenie tych działań z działa-

niami Policji polegającymi m.in. na egzekwowaniu

pisów ruchu drogowego, jak i działaniami w zakresie

komunikacji społecznej, mającymi na celu zmianę

efektu synergii, w sposób istotny wpływa na podnie-

122

Na najdłuższej, liczącej 721 km, drodze krajowej

drogowych spadła o 30%, ze 137 w I kwartale 2008

nych obniżyła się o 35%.

W pierwszych miesiącach

nym okresie br. – 28.

O 17% spadła również liczba

zadanie, jednakże bez realizacji inwestycji na po-

szczególnych niebezpiecznych odcinkach drogi nie

ma mowy o pełnym bezpieczeństwie dla jej użytkow-

ników.

1.

Kiedy GDDKiA planuje realizację zadania

gi powiatowej nr 3158D (lewoskrętny i sygnalizacja)

w miejscowości Braszowice”?

2.

Jak w perspektywie czasowej przedstawia się

realizacja poszczególnych etapów inwestycji?

Z poważaniem

(nr 16475)

do ministra środowiska

w sprawie wygaszenia koncesji

Szanowny Panie Ministrze!

29 grudnia 2000 r.

minister środowiska udzielił spółce Termogaz sp. z o.o.

wanie gazu ziemnego w Podziemnym Magazynie

Gazu Nowa Ruda oraz zawarł umowę o ustanowienie

użytkowania górniczego.

Umowa o ustanowienie użyt-

kowania górniczego w celu bezzbiornikowego maga-

zynowania gazu ziemnego w Podziemnym Magazy-

nie Gazu Nowa Ruda, zlokalizowanym w złożu węgla

kamiennego Nowa Ruda – pole Słupiec, była zmienia-

na w latach 2001–2010 sześcioma aneksami (26 lutego

2001 r., 31 sierpnia 2001 r., 21 grudnia 2001 r., 31

grudnia 2002 r., 30 lipca 2004 r., 9 lipca 2010 r.)

Każ-

dy z wymienionych aneksów dotyczył zmiany termi-

nu płatności rat określonych w umowie.

Początkowo

umowa ustalała wynagrodzenie z tytułu użytkowa-

nia górniczego w wysokości 150 000 euro; aneksem

z dnia 31 grudnia 2002 r. zmieniono wysokość wyna-

grodzenia na 90 000 euro.

Ostatni z aneksów do umo-

wy – z dnia 9 lipca 2010 r. – przewiduje wynagrodze-

nie w wysokości 90 000 euro i ustala następujący

harmonogram spłat: 27 000 euro, płatne w terminie

do 31 lipca 2012 r. oraz dziewięć rat w wysokości po

7000 euro każda, płatnych corocznie w terminie do

dnia 31 lipca przez okres 9 lat, począwszy od 2013 r.

Od dnia zawarcia umowy do dnia dzisiejszego na kon-

to MŚ nie wpłynęły jakiekolwiek środki.

Przedsię-

biorca nie rozpoczął działalności objętej koncesją.

1) wygaszenie koncesji na 16/2000/m udzielonej

przez Ministra Środowiska w dniu 29 grudnia 2000 r.,

2) rozwiązanie umowy z dnia 29 grudnia 2000 r.

o ustanowieniu użytkowania górniczego,

3) zwolnienie z obowiązku wpłacania wynagro-

dzenia za ustanowienie użytkowania górniczego

w wysokości 90 000 euro na rzecz Skarbu Państwa.

Termogaz sp. z o.o. uzasadnił swój wniosek bra-

kiem możliwości realizacji projektu utworzenia Pod-

ziemnego Magazynu Gazu Nowa Ruda w wyrobi-

skach górniczych byłej Kopalni Węgla Kamiennego

Nowa Ruda z przyczyn geologicznych, brakiem inwe-

stora w celu wspólnego dokończenia projektu PMG

Nowa Ruda, brakiem środków finansowych umożli-

wiających zapłatę wynagrodzenia za ustanowienie

użytkowania górniczego – w chwili obecnej stan środ-

ków, którymi dysponuje spółka na dzień 17 maja 2012 r.

wynosi 5000 zł.

Szanowny Panie Ministrze!

Także gmina miejska

Nowa Ruda zwróciła się z prośbą o wygaszenie kon-

cesji nr 16/2000 udzielonej przez ministra środowiska

w dniu 29 grudnia 2000 r. spółce Termogaz sp. z o.o.

w Nowej Rudzie na bezzbiornikowe magazynowanie

Nowa Ruda położonym na terenie byłej Kopalni Wę-

gla Kamiennego Nowa Ruda w województwie dolno-

śląskim.

Mając na uwadze powyższe, pragnę wyjaś-

nić Panu Ministrowi, że wygaszenie ww. koncesji jest

niezbędne do kontynuacji podjętych przez gminę

miejską Nowa Ruda projektów mających na celu efek-

tywne wykorzystanie likwidowanego majątku poko-

palnianego w kierunku tworzenia nowych miejsc

pracy oraz jego zagospodarowania na inne cele.

Ko-

palnia w Nowej Rudzie została zamknięta w 2000 r.,

do dzisiaj władze miasta borykają się z niezagospo-

darowanym pokopalnianym majątkiem.

Panie Ministrze!

Obecnie gmina miejska Nowa

Ruda podejmuje starania w kierunku pozyskania środ-

ków unijnych na remont szybu pokopalnianego Nowy I

oraz jego aktywizacji na cele rekreacyjne.

Opracowany

przez gminę miejską Nowa Ruda projekt pn. „Sięgaj

wyżej – rewitalizacja miasta poprzez adaptację poprze-

mysłowego szybu kopalni węgla kamiennego w Nowej

Rudzie na ściankę wspinaczkową” będzie podstawą do

aplikowania w kwietniu br. o uzyskanie dofinansowa-

nia w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego

Obowiązująca do dnia dzisiejszego koncesja

nr 16/2000, a co za tym idzie stosowne zapisy w miej-

scowym planie zagospodarowania przestrzennego

123

dla terenów w rejonie ul. Kłodzkiej poważnie ograni-

czają działania gminy miejskiej Nowa Ruda zmierza-

jące w kierunku rewitalizacji terenów pokopalnia-

nych.

Miejscowy plan zagospodarowania przestrzen-

nego oraz obowiązujące przepisy Prawa geologiczne-

go i górniczego wskazują jednoznacznie, że do czasu

wygaśnięcia ww. koncesji teren objęty planowanym

utworzeniem bezzbiornikowego magazynu gazu

ziemnego jest ograniczony sposobem jego zagospoda-

rowania i użytkowania oraz jest objęty strefą zagro-

żenia wybuchem.

Przedmiotowe uregulowania umoż-

liwiają uzyskanie pozwolenia na budowę dla zapla-

nowanej przez gminę miejską Nowa Ruda inwestycji

oraz kontynuowanie działań zmierzających do rewi-

talizacji terenów pokopalnianych w Nowej Rudzie.

Niekorzystne zapisy miejscowego planu zagospoda-

rowania przestrzennego dla terenu objętego inwesty-

cją tracą moc w przypadku wygaśnięcia koncesji

nr 16/2000.

Wówczas przedmiotowy obszar objęty

będzie symbolem PU, co stworzy możliwość realizacji

inwestycji ukierunkowanych na świadczenie usług,

w tym również rekreacyjnych.

Jednocześnie informuję, że Spółka Restruktury-

spółki Termogaz sp. z o.o. z uwagi na niekorzystne

uwarunkowania środowiskowe ograniczające budo-

wę magazynu gazu oraz wycofanie się partnera in-

westycyjnego: Polskiego Górnictwa Naftowego i Ga-

zownictwa SA, przystąpiła do likwidacji szybu poko-

palnianego Nowy I. Opracowany przez gminę miej-

ską Nowa Ruda projekt rewitalizacji szybu oraz

utworzenia w pierwszym etapie inwestycji zewnętrz-

nej ścianki wspinaczkowej stworzy możliwość zago-

spodarowania obiektu, który jest częścią historii No-

wej Rudy oraz górnictwa w Polsce.

Realizacja projek-

tu będzie miała również wpływ na rozwój usług tu-

rystycznych na terenie powiatu kłodzkiego (w któ-

rym stopa bezrobocia sięga 28%), województwa dol-

nośląskiego, w którym podobne obiekty jeszcze nie

funkcjonują.

Panie Ministrze!

W notatce sporządzonej 7 marca

br. w Departamencie Geologii i Koncesji Geologicz-

nych można przeczytać, że wydanie decyzji wygasza-

jącej koncesję wymaga wypracowania stanowiska

dotyczącego najistotniejszej części wniosku, tj. zwol-

nienia z obowiązku wpłacania wynagrodzenia za

ustanowienie użytkowania górniczego w wysokości

90 000 EUR na rzecz Skarbu Państwa, a także że,

biorąc pod uwagę konieczność ochrony interesu pub-

licznego, nie można godzić się na zwolnienie z obo-

wiązku uiszczenia należnego wynagrodzenia.

Za-

uważono przy tym, że z uwagi na to, iż kapitał zakła-

dowy spółki wynosi jedynie 5000 zł, wydaje się, że

należne wynagrodzenie należałoby wyegzekwować

od Spółki Restrukturyzacji Kopalń SA, która ma

100% udziałów w Termogaz sp. z o.o. Według infor-

macji zamieszczonych w Krajowym Rejestrze Sądo-

wym w dniu 6 grudnia 2012 r. uchwałą nadzwyczaj-

nego zgromadzenia wspólników podjęto decyzję o ot-

warciu likwidacji Termogaz sp. z o.o., która nie zo-

stała dotychczas zakończona.

Obecnie DGK przeka-

zał sprawę egzekucji należności Skarbu Państwa do

Departamentu Prawnego i Biura Generalnego, któ-

rych zadaniem jest zgłoszenie wierzytelności Skarbu

Państwa do masy majątkowej likwidowanej spółki.

Szanowny Panie Ministrze!

DGK powstrzymuje

się od podjęcia działań w sprawie wygaszenia konce-

sji ze względu na ewentualne sprawy procesowe, jed-

nak te mogą ciągnąć się latami, do czasu wyjaśnienia

możliwości wyegzekwowania należności Skarbu Pań-

stwa, natomiast przygotowania gminy Nowa Ruda:

koncepcja zagospodarowania terenu objętego plano-

waną inwestycją, miejscowy plan zagospodarowania

przestrzennego dla terenów w rejonie ul. Kłodzkiej,

możliwość uzyskania dofinansowania projektu „Się-

gaj wyżej – rewitalizacja miasta poprzez adaptację

poprzemysłowego szybu kopalni węgla kamiennego

dla Województwa Dolnośląskiego, są w trakcie reali-

zacji i muszą zakończyć się w kwietniu br. Z uwagi

na ogłoszony termin naboru projektów do dnia 30 kwiet-

nia 2013 r. zwracam się z pytaniem, czy Pan Minister

podejmie się pilnych działań mających na celu wyga-

szenie koncesji 16/2000, która pozwoli na zagospoda-

rowanie przez gminę Nowa Ruda pokopalnianego

majątku?

Czy wobec powyższych przedstawionych informa-

cji możliwe jest wygaszenie koncesji, biorąc pod uwa-

gę, że gaz do zbiornika nigdy nie popłynął i nie po-

Spółka Restrukturyzacji Kopalń SA?

Z wyrazami szacunku

Poseł Monika Wielichowska

(nr 16476)

do ministra edukacji narodowej

Szanowna Pani Minister!

Niedawno zwrócili się

do mnie przedstawiciele środowisk nauczycielskich

z terenu powiatu strzelińskiego zaniepokojeni infor-

macjami o planach starosty powiatowego w Strzeli-

nie w przedmiocie rozwiązania dwóch zespołów szkół

ponadgimnazjalnych w Strzelinie i Ludowie Polskim

oraz utworzenia na ich bazie jednego zespołu pod

wicznego z siedzibą w Strzelinie.

Zespół Szkół Ponad-

gimnazjalnych nr 2 w Ludowie Polskim, dla którego

organem prowadzącym jest powiat strzeliński, jest

124

szkołą z 65-letnią tradycją.

W skład zespołu wchodzą

następujące typy szkół:

1) 4-letnie technikum dla młodzieży kształcące

w zawodach: technik informatyk, technik hotelar-

stwa, technik rolnik, technik ekonomista,

2) 3-letnie liceum ogólnokształcące dla młodzieży,

3) 3-letnia zasadnicza szkoła zawodowa, zawód:

mechanik operator pojazdów i maszyn rolniczych,

4) szkoła policealna dla dorosłych kształcąca

w zawodach: technik rolnik, technik architektury

krajobrazu, technik informatyk,

5) liceum ogólnokształcące dla dorosłych,

6) uzupełniające liceum ogólnokształcące dla do-

rosłych,

7) kurs kwalifikacyjny w zawodzie technik rolnik.

Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych nr 2 w Ludo-

wie Polskim jest najliczniejszą szkołą spośród wszyst-

kich szkół w powiecie strzelińskim (dane wg SIO na

30 września 2012 r.

– 442 uczniów i 184 słuchaczy

w szkołach dla dorosłych, 80% uczniów pochodzi

z terenów wiejskich).

Szkoła oferuje bardzo dobre wa-

runki dla rozwoju uczniów i słuchaczy, oferując dużą

liczbę zajęć dodatkowych, kursów i szkoleń oraz or-

ganizując praktyki zagraniczne w Grecji, Austrii

oraz Niemczech i Anglii (projekt Leonardo da Vinci

– 2013/2014, wartość 570 tys. zł).

Zarząd powiatu strzelińskiego przygotował pro-

jekt uchwały w sprawie utworzenia zespołu pod na-

zwą Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicz-

nego w Strzelinie.

Projekt tej uchwały zakłada roz-

wiązanie Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych nr 2

im. prof. Tadeusza Konopińskiego w Ludowie Pol-

skim (ZSP nr 2) oraz Zespołu Szkół Ponadgimnazjal-

(ZSP nr 1) i połączenie szkół wchodzących w skład

rozwiązywanych zespołów w jeden zespół pod nazwą

w Strzelinie z siedzibą w Strzelinie, ul. Staszica 5.

Projekt ten został po raz pierwszy w dniu 11 lutego

2013 r. przedstawiony przez starostę powiatu strze-

lińskiego dyrektorowi ZSP nr 2 wraz z prośbą do

rady pedagogicznej o wydanie opinii w sprawie utwo-

rzenia centrum.

W dniu 22 lutego 2013 r. rada peda-

gogiczna ZSP nr 2 w Ludowie Polskim jednogłośnie

utworzenia centrum.

Negatywnie w tej sprawie wy-

powiedziały się również rada rodziców oraz oba związ-

ki zawodowe, tj. ZNP i NSZZ „Solidarność”, zrzesza-

jące pracowników ww. szkoły.

Na kolejnym posiedze-

niu Komisji Edukacji Kultury i Sportu w dniu 13 mar-

ca 2013 r. został przedstawiony do opiniowania pro-

jekt uchwały w sprawie utworzenia centrum, który

różnił się od pierwotnego projektu, gdyż uzupełniono

go o nową podstawę prawną i zmieniono uzasadnie-

nie.

Projekt uchwały został pozytywnie zaopiniowa-

ny przez komisję, która nie wzięła pod uwagę nega-

tywnych opinii rady pedagogicznej, rady rodziców

oraz związków zawodowych. w dniu 21 marca 2013 r.

projekt uchwały ma być przedstawiony do uchwale-

nia radzie powiatu.

Zdaniem rodziców, uczniów, słuchaczy i pracow-

ników szkoły projekt uchwały w sprawie utworzenia

centrum jest nieuzasadniony i szkodliwy, ogranicza

jej autonomię i rozwój oraz niekorzystnie wpłynie na

jej funkcjonowanie, a w końcu doprowadzi do jej li-

kwidacji.

Nie przedstawiono w nim analizy skutków

ekonomicznych (choć taki jest wymóg formalny pro-

jektu każdej uchwały) i społecznych tego przedsię-

wzięcia.

Nie widzą oni potrzeby organizacji centrum

na bazie dwóch dużych zespołów szkół zlokalizowa-

nych w różnych miejscowościach z siedzibą w jednej

z nich (gorzej funkcjonującej), gdyż spowoduje to

znaczne utrudnienia w funkcjonowaniu ich organów

oraz ich nadzorowaniu.

Żaden z rozwiązywanych ze-

społów nie posiada w swojej strukturze takich placó-

wek oświatowych, jak centrum kształcenia ustawicz-

nego czy też centrum kształcenia praktycznego.

Pro-

jekt uchwały nie przewiduje również ich utworzenia

w nowo powstałym centrum.

Utworzenie w oparciu

o art. 62a ustawy o systemie oświaty zespołu pod na-

nego w żadnym przypadku nie zrealizuje celu, w ja-

kim ten artykuł został dodany do ustawy.

konanie analizy prawnych połączenia ww. szkół oraz

udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

właściwe jest utworzenie zespołu pod nazwą Cen-

trum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego, w któ-

rego skład mają wejść szkoły:

a) technikum w Ludowie Polskim oraz technikum

w Strzelinie,

b) zasadnicza szkoła zawodowa w Ludowie Pol-

skim oraz zasadnicza szkoła zawodowa w Strzelinie,

c) szkoła policealna dla dorosłych w Ludowie Pol-

skim oraz szkoła policealna dla dorosłych w Strze-

linie?

2.

Czy taki sposób łączenia szkół w oparciu o art. 62a

ustawy o systemie oświaty nie jest sposobem na stop-

niowe wygaszenie i likwidację jednej ze szkół z po-

minięciem przepisów dotyczących likwidacji szkół

określonych w art. 58 i 59 ustawy o systemie oświaty,

co pozwoli na przejęcie przez starostwo powiatowe

majątku i obiektów likwidowanej szkoły?

3.

Czy art. 24 rozporządzenia ministra edukacji

do innych upoważnia zarząd powiatu do ustalenia

tylko liczby oddziałów czy też kierunków kształcenia

w klasach pierwszych?

4.

Czy ustalona liczba oddziałów klas pierwszych

może być mniejsza od liczby prowadzonych kierun-

ków kształcenia (np. czy w technikum prowadzącym

dotychczas kształcenie w trzech zawodach organ pro-

wadzący może ustalić w tej szkole tylko jeden oddział

klas pierwszych)?

5.

Jaką formę powinno mieć porozumienie, o któ-

rym mowa w art. 24 rozporządzenia?

125

6.

Czy utworzenie centrum kształcenia zawodo-

wego i ustawicznego nie doprowadzi do zaniku kon-

kurencji szkół ponadgimnazjalnych w powiecie, co

wpłynie na pogorszenie jakości nauczania?

7.

Czy dwie oddalone od siebie szkoły mogą mieć

wspólną radę pedagogiczną, samorząd uczniowski,

samorząd słuchaczy, radę rodziców?

8.

Czy starostwo powiatowe może łączyć szkoły

w centrum kształcenia zawodowego i ustawicznego

przy negatywnej opinii jednej ze szkół oraz negatyw-

nej opinii rady rodziców?

9.

Czy możliwe jest utworzenie centrum tylko

przy szkole, która wydała pozytywną opinię, bez łą-

czenia obu szkół?

10.

Czy przeprowadzenie powyższych czynności

nie grozi nieuzasadnionym przejęciem majątku przez

osoby trzecie?

11.

Jeśli jest takie podejrzenie, czy przekaże Pani

Minister sprawę do CBA?

W załączeniu dokumentacja dotycząca sprawy*

)

.

Z poważaniem

Poseł Mariusz Orion Jędrysek

Wrocław, dnia 21 marca 2013 r.

Interpelacja

(nr 16477)

do prezesa Rady Ministrów

energetyczno-klimatycznego

Szanowny Panie Premierze!

Środowisko natural-

ne stanowi najważniejsze dobro nas wszystkich, za-

tem podstawowym i konstytucyjnym zadaniem rządu

powinno być dbanie o jego jak najlepszy stan.

W tym

celu powinny być podejmowane wszelkie działania

zmierzające do należytej ochrony środowiska.

Polska

od wielu lat aktywnie angażuje się na arenie między-

narodowej w dziedzinie ochrony środowiska.

Podjęte

zostało szereg inicjatyw wynikających z zobowiązań

międzynarodowych.

W roku 1992 Polska brała udział

mową konwencję Narodów Zjednoczonych dotyczącą

zmian klimatycznych.

Podpisała również protokół

z Kioto.

Sukcesy wynikające z realizacji zobowiązań

międzynarodowych w dziedzinie ochrony środowiska

związane były w dużej mierze z faktem zmian ustro-

jowych w Polsce po 1989 r.

W tym czasie zamknięte

zostały wielkie zakłady przemysłowe, które dostar-

czały do atmosfery ogromne ilości CO

2

.

W mniejszy

stopniu, ale nie bez znaczenia dla realizacji wspo-

mnianych zobowiązań, miały liczne inwestycje w nowe

technologie (np. geotermia, energia odnawialna itp.).

Polska systematycznie dążyła do zmodernizowania

swojego przemysłu do standardów międzynarodo-

wych.

Również Unia Europejska od lat kontynuuje

politykę czystej energii.

Należy do jednych z najważ-

niejszych zwolenników realizacji protokołu z Kioto.

Unia Europejska podejmuje od lat wzmożone wysiłki

do atmosfery.

W tym celu podjęte zostały w Unii Eu-

ropejskiej prace nad pakietem energetyczno-klima-

tycznym Unii Europejskiej.

W wyniku prac Komisji

Europejskiej i bezczynności Pana Premiera podjęte

zostały niekorzystne dla nas postanowienia.

Polska,

która stała do tej pory na dobrej pozycji, będzie zmu-

szona do ponoszenia ogromnych ciężarów związa-

nych z wprowadzaniem w Europie polityki czystej

energii.

Skutki społeczno-gospodarcze wprowadza-

nia pakietu klimatycznego będą katastrofalne dla

Polski.

W konsekwencji nasza gospodarka stanie się

o wiele mniej konkurencyjna.

Istnieje duże prawdo-

podobieństwo, że z biegiem czasu nastąpi wielka fala

emigracji inwestorów z Polski do innych krajów,

w których postanowienia pakietu energetyczno-kli-

matycznego nie są tak drastyczne dla rodzimej go-

spodarki.

Wraz z tym dojdzie do wzrostu (już teraz

wysokiego) bezrobocia oraz zubożenia społeczeń-

stwa.

Pakiet klimatyczny doprowadzi do znacznego

podniesienia kosztów produkcji energii elektrycznej

cia.

W dobie ogólnoświatowego kryzysu polska gospo-

darka nie jest gotowa na tak wielkie poświęcenia.

Celem Unii Europejskiej jest ograniczenie udziału

węgla w energetyce.

Jak by się mogło wydawać szczyt-

ny cel, który ma uczynić europejską gospodarkę naj-

bardziej innowacyjną gospodarką na świecie.

Nieste-

ty zapomniał Pan Premier o tym, że Polska energe-

tyka opiera się głównie na węglu.

Polska to jeden z naj-

bardziej bogatych regionów Europy pod względem

surowcowym, w tym węgla kamiennego i brunatne-

go.

Z ekonomicznego punktu widzenia nie jest dla nas

opłacalne wspieranie alternatywnych rozwiązań ener-

getycznych w formie proponowanej przez państwa

„starej” Unii, takie jak Niemcy, Francja czy Dania,

które za wszelką cenę dążą do wprowadzenia swoich

rozwiązań, które nijak mają się do polskiej rzeczywi-

stości.

Przykładem może być Francja, której sektor

energetyczny opiera się głównie na energii atomowej.

W związku z tym przyjęcie i realizacja pakietu kli-

matycznego nie przysporzy tej gospodarce żadnych

problemów, a wręcz przeciwnie, może się okazać dla

niej bardzo korzystne, ponieważ spowoduje wzrost

cen energii w Europie i tym samym zwiększy zapo-

trzebowanie na atrakcyjną cenowo energię atomową

z Francji.

Nieprzemyślana i nierozważna zgoda Pana na pa-

kiet energetyczno-klimatyczny skazała nasz kraj na

ogromne wydatki, za które przyjdzie niedługo nam

zapłacić dużą cenę.

Od 1 stycznia 2013 r. zobowiąza-

ni jesteśmy do wykupu części uprawnień do emisji

CO

2

.

Co prawda nie będziemy płacić w latach 2013–

2019 za 100% uprawnień, ale z każdym rokiem udział

*

)

126

ten będzie zwiększany, przez co z roku na rok będzie-

my płacić coraz więcej.

Po tym okresie już w 2020 r.

przedsiębiorcy w Polsce będą zobligowani do zakupu

całości uprawnień do emisji ditlenku węgla.

Nawet

takie ustępstwo od postanowień pakietu energetycz-

no-klimatycznego oraz możliwość odsprzedaży nie-

wykorzystanych uprawnień do emisji ditlenku węgla

nie przyczynią się do zrekompensowania strat, jakie

nasza gospodarka poniesie na skutek wprowadzenia

postanowień pakietu energetyczno-klimatycznego do

polskiego systemu prawnego.

Szczycenie się ustęp-

stwami Unii Europejskiej w kwestii uprawnień oraz

liczenie na jakieś zyski z obrotu prawami do emisji

dla Skarbu Państwa są jedynie dowodem prowadze-

nia krótkowzrocznej polityki Pana rządu, który nie

przejmuje się, co będzie później i jak poradzą sobie

nasi przedsiębiorcy z wysokimi cenami energii.

Ustąpił Pan Premier w przypadku ACTA i przy-

znał się do błędu.

Ratyfikacja ACTA została czasowo

zawieszona, zatem około rok temu w tej sprawie zło-

żyłem projekt ustawy dotyczącej ratyfikacji ACTA,

aby umożliwić w ten sposób jej odrzucenie.

Do dnia

dzisiejszego projekt po skierowaniu do Komisji Spraw

Zagranicznych nie został rozpatrzony.

Społeczeństwo

oczekuje również takiej reakcji w sprawie pakietu

energetyczno-klimatycznego, który jest jedną z naj-

większych porażek Pana rządu.

W związku z tym

rekomenduje, aby wystąpił Pan do Unii Europejskiej

z propozycją zawieszenia ograniczeń emisyjnych,

na zapobieganie szeroko pojętym skutkom znaczą-

cych opadów śniegu i niskich temperatur (np. odśnie-

żanie dróg, linii, trakcji i szlaków wodnych, moder-

nizację sprzętu do usuwania zalegającej na drogach

pokrywy śnieżnej oraz opracowanie planów reagowa-

nia na nagłe opady śniegu, które mogą prowadzić do

paraliżu całego kraju i w znaczny sposób utrudniać

życie mieszkańcom).

Kluczowe znaczenie powinno

mieć również zmodernizowanie dróg wodnych i tym

samym zabezpieczenie terenów potencjalnie zagro-

żonych powodzią przed skutkami topniejącej po zi-

mie warstwy śnieżnej.

Zatory lodowe na rzekach

mogą powodować gigantyczne powodzie, dlatego

należy udrożnić koryta rzek i umożliwić swobodny

przepływ lodołamaczy.

Istotne jest również lepsze

przygotowanie rzek do bezpiecznego spływu wód

roztopowych oraz modernizacja infrastruktury

przeciwpowodziowej.

powiedz na następujące pytania oraz liczę na wyczer-

pujące wyjaśnienia i skuteczne działania Pana Pre-

miera:

1.

Czy posiada Pan Premier plan działania w kwe-

stii przeciwdziałania spowolnieniu polskiej gospodar-

ki w związku z obowiązywaniem pakietu energetycz-

no-klimatycznego?

2.

Czy zamierza Pan Premier podjąć jakieś dzia-

przed katastrofą?

jeśli będzie Pan bierny w sprawie pakietu energetycz-

no-klimatycznego, to będzie Pan odpowiedzialny za

zrujnowanie polskiej gospodarki i ubożenie społe-

czeństwa?

4.

Czy jest Pan zadowolony z prowadzonych prac

nad realizacją „Programu dla Odry – 2006”, w tym

drożności Odry dla lodołamaczy?

5.

Z uwagi na fakt, że 6 lat realizacji „Programu

dla Odry – 2006” przypada na rządy Pana Premiera,

wiedzialny za powodzie, które spowodowały w ostat-

nich latach ogromne straty materialne i społeczne

w Polsce?

6.

Czy rozważa Pan podjęcie skutecznej ogólnoeu-

ropejskiej inicjatywy w celu zawieszenia postanowień

pakietu energetyczno-klimatycznego oraz przekaza-

nie zaoszczędzonych w ten sposób środków na walkę

ze skutkami zimy?

7.

Jakie są rzeczywiste koszty społeczne i gospo-

darcze wdrożenia pakietu klimatycznego w Polsce?

8.

Jakiej kwoty brakuje w budżecie RP do szybkiej

niwelacji różnic w rozwoju infrastruktury przeciw-

powodziowej w Polsce (ze szczególnym uwzględnie-

niem powodzi związanych z roztopami)?

9.

Ile osób rocznie ponosi śmierć albo traci zdrowie

w Polsce w następstwie działania czynników klima-

tycznych w okresie zimowym, w szczególności (proszę

podać osobno dla ostatnich 10 lat): a) zamarznięcia, b)

utonięcia, c) dziury w jezdniach w okresie zimowym

i pozimowym, d) warunki drogowe (śnieg, oblodzenia,

śliska nawierzchnia) skutkujące wypadkami drogo-

wymi, d) uszkodzenia linii kolejowych, e) zerwania

trakcji elektrycznej, f) roztopy, powodzie itd.

10.

Jakie są skutki ekonomiczno-gospodarcze osób

indywidualnych, podmiotów gospodarczych, samo-

rządów i państwa polskiego (osobno) w skali rocznej

w następstwie działania czynników klimatycznych

w okresie zimowym w szczególności (proszę podać

niach w okresie zimowym i pozimowym, d) poprawia-

nie warunków na drogach (śnieg, oblodzenia, śliska

nawierzchnia) skutkujące wypadkami drogowymi, d)

11.

Czy Pan Premier prowadzi negocjacje (kto

w imieniu RP) w sprawie takiej modyfikacji zapisów

pakietu energetyczno-klimatycznego, aby nakłady

związane z realizacją wymagań tego pakietu (w tym

certyfikaty, pozwolenia na emisje, zmniejszanie emi-

sji CO

2

, siłownie wiatrowe, panele słoneczne, OZE

itd.) były przeznaczane w Polsce na niwelację skut-

ków takich zjawisk klimatycznych, jak mrozy, opady

śniegu itd.

Proszę o szerszą informację na ten temat.

12.

Czy rząd dokonał ekonomiczno-gospodarczej

i społecznej (w tym bezpieczeństwa ludności) analizy

porównawczej kosztów i skutków zimowych i letnich

czynników klimatycznych?

13.

Jakie są wyniki ekonomiczno-gospodarczej

127

14.

Czy przewiduje Pan, i kiedy, dopuszczenie do

rozpatrzenia przez koalicję rządzącą ratyfikacji

ACTA w celu odrzucenia tej ratyfikacji zgodnie z pro-

jektem ustawy mojego autorstwa?

15.

Czy chce Pan rzeczywistej współpracy z opo-

zycją, do czego Pan wielokrotnie wzywał, a nie rea-

gował na pozytywne odzewy, w tak kluczowych dla

Polski sprawach?

Uprzejmie proszę o konkretną od-

powiedź i propozycje.

Z poważaniem

Poseł Mariusz Orion Jędrysek

(nr 16478)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Przez Polskę przebie-

gają prawie wszystkie korytarze transportowe.

Na-

sza infrastruktura kolejowa jest jedną z najwięk-

szych w Europie.

Prowadzone przez PKP Polskie

jące na celu zbilansowanie kosztów działalności fir-

my wpłyną negatywnie na rozwój społeczno-gospo-

darczy konkretnych regionów Polski – 2000 km linii

kolejowych do likwidacji, taki jest wynik analiz PKP

PLK w sprawie optymalizacji sieci zarządcy infra-

struktury.

Przykładami zaproponowanych likwidacji są:

— Linia z Piotrkowa do Zarzecza, w wyniku któ -

rej od sieci kolejowej zostanie odcięta Elektrownia

Bełchatów.

W związku z przejęciem obsługi towarów

przez transport drogowy Związek Niezależnych

Przewoźników Kolejowych wylicza straty PLK na 1,5

mln zł rocznie.

Na 2 mln zł oszacował utracone przy-

chody PKP, jeśli kolej wycofa się z transportu 150 tys.

ton piasku z kopalni w Osiecznicy, Kleczkowie i No-

wogrodźcu w wyniku zamknięcia linii z Zebrzydowej

do Ławszowa.

— Szczególnie negatywny wydźwięk społeczny

ma wyłączenie linii 25 ze Świętokrzyskiego w stronę

Łodzi.

Jest to 86-kilometrowy odcinek między Toma-

szowem Mazowieckim a Skarżyskiem-Kamienną (na

niej odchodzi trasa 79 Padew – Wola Baranowska

prowadząca do terminalu przeładunkowego LHS.

Li-

nia 79 jest przewidziana do wyłączenia definitywnie,

a linia 25 wstępnie.

Terminal w LHS jest właśnie

stamtąd wyjechać koleją.

— Somonino – Kartuzy, mimo że w tym samym

czasie gdański oddział spółki planuje przetarg na jej

elektryfikację.

— Tarnobrzeg – Mielec – Dębica na terenie spe -

cjalnej strefy ekonomicznej.

Tutaj znajdują się m.in.

elektrociepłownia w Mielcu i zakłady kolejowe Tabor

Dębica.

W roku 2012 samorząd wydał 1 mln zł na

rewitalizację linii.

Powaga poruszonych zagadnień oraz duże znacze-

nie logistyczno-strategiczne dla lokalnych społeczno-

upoważnia mnie do zwrócenia się do Pana Ministra

1.

Proszę o wskazanie alternatywnych rodzajów

transportu dla 1 mln ton towaru rocznie, który to do

chwili obecnej odbywał się drogą kolejową.

2.

Czy likwidacja linii nr 25 wpłynie pozytywnie

na stan infrastruktury drogowej niedostosowanej do

transportu tak dużych ilości towarów?

3.

Czy likwidacja połączenia kolejowego nr 25

wpłynie pozytywnie na konkurencyjność inwestycyj-

ną terenów, przez które owa linia przebiega?

4.

Ile kilometrów nowych linii kolejowych zostało

oddanych do użytku w roku 2012 (nie wliczając mo-

dernizowanych)?

5.

Na jak długi okres linia nr 25 zostanie wyłą-

czona z użytku i czy w rzeczywistości powyższe wy-

łączenie nie okaże się likwidacją tejże linii?

6.

Czy została przeprowadzona analiza negatyw-

nego wpływu wyłączenia linii 25 na wzrost bezro-

bocia?

Z poważaniem

Poseł Robert Telus

Opoczno, dnia 21 marca 2013 r.

Interpelacja

(nr 16479)

do ministra zdrowia

w sprawie powierzchownej wiedzy obywateli,

Szanowny Panie Ministrze!

Jednym z elementów

zmieniającej się struktury demograficznej Polski jest

rosnący w populacji udział osób starszych.

Obecnie

w naszym kraju żyje około 7,8 mln, tj. ponad 20%,

osób powyżej 60. roku życia.

Osoby w tzw. wieku po-

produkcyjnym często borykają się ze stosunkowo

trudną sytuacją materialną.

Jest to grupa społeczna

128

osiągająca niskie dochody i jednocześnie przeznacza-

jąca największą ich część na leki.

W związku z powyższym nagminnie dochodzi do

sytuacji, gdzie seniorzy nie wykupują recept, decydu-

ją się tylko na wybrane farmaceutyki bądź ograni-

czają zalecone im dawki.

W najtrudniejszym położe-

niu są osoby cierpiące na choroby przewlekłe wyma-

gające ciągłego przyjmowania lekarstw – a zwłaszcza

kobiety, z uwagi na fakt, iż ich emerytury są niższe.

Praktyki, do których są zmuszeni seniorzy, powodu-

ją powstawanie powikłań, a co za tym idzie, koniecz-

ność wykupywania kolejnych farmaceutyków.

W tym przypadku rozwiązaniem, które przyczy-

niłoby się do polepszenia trudnej sytuacji finansowej

osób starszych, jest zastąpienie drogich preparatów

tańszymi zamiennikami niepowodującymi różnicy

terapeutycznej.

Mimo istnienia takiego rozwiązania

badania wskazują, że aż 70% seniorów wciąż wyku-

puje leki najdroższe, co bardzo znacząco uszczupla

ich już i tak skromny budżet.

Okazuje się, że ustawa refundacyjna wspierająca

działania na rzecz dostępu do tańszych leków, która

wprost w art. 44 ust. 1 mówi, że farmaceuta ma obo-

wiązek powiadomić o możliwości nabycia tańszego

zamiennika, to za mało, gdyż wiedza seniorów na te-

mat zamienników leków jest bardzo powierzchowna.

Być może problemem jest fakt, że ww. obowiązek jest

bez żadnej sankcji, a więc praktycznie niemożliwy do

wyegzekwowania, albo wręcz nie ma motywacji, aby

farmaceuta proponował tańsze leki, gdyż może to

skutkuje mniejszą marżą lub refundacją.

W związku

z tym bardzo pożądane jest powzięcie dodatkowych

działań celem uświadomienia obywatelom istnienia

rozwiązań pozwalających na zaoszczędzenie ich nie-

wielkich środków finansowych podczas realizowania

recept bez zagrażania skuteczności terapii.

Szanowny Panie Ministrze!

Proszę o odpowiedź

macyjnej, której celem byłoby znaczne poszerzenie

wiedzy obywateli, szczególnie starszych, nt. alterna-

tywnych terapii lekowych refundowanych przez Mi-

nisterstwo Zdrowia?

2.

Czy ministerstwo planuje stworzenie jakichś

punktów informacyjnych albo tabel zawierających

wykaz odpowiednich zamienników, z których obywa-

tel bez wykształcenia medycznego czy farmaceutycz-

nego mógłby dowiedzieć się o specyfikach o takim

samym składzie i dawce bez obawy pomyłki czy spo-

wodowania szkody na swym zdrowiu?

3.

Jak ministerstwo ustosunkowuje się do faktu,

że lekarze i farmaceuci często nie informują pacjen-

tów o możliwości zastosowania tańszych zamienni-

ków leków?

Z poważaniem

Poseł Łukasz Zbonikowski

Włocławek, dnia 21 marca 2013 r.

(nr 16480)

do ministra sprawiedliwości

Szanowny Panie Ministrze!

Sprawa, którą chcę

poruszyć, dotyczy kuriozalnego pomysłu zmian w Ko-

deksie wykroczeń.

Według obecnie obowiązujących

przepisów suma, powyżej której kradzież lub znisz-

czenie mienia są przestępstwem, wynosi 250 zł.

W ostat-

nim czasie pojawiła się propozycja podniesienia tego

pułapu aż do 1000 zł, która wywołała niemałe obu-

rzenie społeczne.

Jeśli proponowane zmiany wejdą w życie, będą

oznaczały prawdziwe eldorado dla osób wchodzących

w konflikt z prawem – zwłaszcza dla kieszonkowców.

Przeciętni obywatele zwykle nie noszą przy sobie go-

tówki w kwocie większej niż 1000 zł – w smutnej rze-

czywistości polskich zarobków najczęściej oznacza-

łaby to noszenie przy sobie połowy lub większości

miesięcznego wynagrodzenia.

W takiej sytuacji kie-

szonkowcy mogliby niemalże bezkarnie każdorazowo

okradać obywateli z kilkuset złotych, a czyny ten nie

zostałyby nawet zarejestrowane w statystykach.

Pro-

ponowane zmiany są kolejnym pomysłem koalicji rzą-

dzącej, którego negatywny wydźwięk najbardziej od-

bije się na jednostkach najuboższych i najbardziej

bezbronnych, tj. emerytach, rencistach, dzieciach,

małych sklepikach oraz osobach pracujących za naj-

niższą krajową stawkę wynagrodzenia.

Wdrożenie tego rodzaju zmian doprowadzi także

do absurdalnych sytuacji, kiedy np. za kradzież

sprzętu elektronicznego czy samochodu wartego nie-

spełna 1000 zł będzie groziło co najwyżej otrzymanie

mandatu.

Co więcej, teoretycznie mandaty te mogą

sięgać 5 tys., jednak w praktyce najczęściej oznacza-

ją zaledwie kilkaset złotych kary.

Przedmiotowa propozycja jest niewątpliwie sui ge-

neris zaproszeniem dla przestępców do jeszcze częst-

szego i bardziej dotkliwego dla poszkodowanych wcho-

dzenia w konflikt z prawem.

Jest ona przyczynkiem

do zwiększenia liczby tych przypadków łamania pra-

wa, które są dla przeciętnych obywateli najbardziej

dotkliwe i uciążliwe, tj. kradzieży bezpośrednich.

Szanowny Panie Ministrze!

Proszę o odpowiedź

1.

Czy czterokrotne podwyższenie pułapu oddzie-

lającego wykroczenie od przestępstwa jest genialnym

planem na obniżenie liczby przestępstw?

Czy po tym

fakcie manipulacji statystykami koalicja rządząca

zacznie wygłaszać peany na swój własny temat w związ-

ku z poczynieniem ogromnych sukcesów w walce z prze-

stępczością i zapewnieniu obywatelom funkcjonowa-

nia w bezpiecznym państwie?

129

2.

Czy zdaniem ministerstwa wprowadzenie przed-

miotowych planów nie będzie miało negatywnego

wpływu na bezpieczeństwo obywateli?

3.

Propozycja wprowadzenia tak radykalnych

zmian jest tłumaczona niepotrzebnym uruchamia-

niem skomplikowanej państwowej machiny, zbęd-

nym obciążaniem prokuratorów.

Czy multiplikowa-

nie sumy kwalifikującej czyn jako przestępstwo jest

zdaniem ministerstwa jedynym sposobem na uprosz-

czenie procedur?

4.

Dlaczego rachunek ekonomiczny przedkładany

jest przed bezpieczeństwo obywateli?

5.

Czy resort uważa, że fakt zrabowania 999 zł

człowiekowi zarabiającemu tzw. najniższą krajową

lub żyjącemu z bardzo skromnej emerytury jest dla

niego znikomą szkodliwością społeczną?

6.

Czy w ten sposób partia dominująca koalicji

rządzącej chce wprowadzić w życie swój sztandarowy

slogan, lecz w nieco zmodyfikowanej wersji brzmią-

cej: By żyło się lepiej... złodziejom?

7.

Czy może jest to realizacja obietnicy wyborczej

złożonej osadzonym w zakładach karnych, za co PO

otrzymała tam ok. 90% poparcia wyborczego?

Z poważaniem

Poseł Łukasz Zbonikowski

(nr 16481)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

Kamery monitoringu

są coraz powszechniej instalowanymi urządzeniami

w miejscach publicznych, jak i prywatnych, jednakże

kwestia ich umieszczania wciąż pozostaje nieuregu-

lowana prawnie.

Celem instalowania kamer jest zwięk-

szenie bezpieczeństwa, wszakże brak jasnych i przej-

rzystych przepisów w tej sprawie powoduje, że urzą-

dzenia nierzadko stają się narzędziem inwigilacji

i nadmiernej ingerencji w życie prywatne.

Do niedawna prym w ilości kamer monitoringu

wiodły duże miasta – w samej Warszawie funkcjonu-

je ich obecnie ponad 5 tys. Jednakże urządzenia te

są coraz powszechniej umieszczane w mniejszych

miejscowościach.

Ilość kamer zainstalowanych przez

samorządy przekracza w chwili obecnej 12 tys.

Umieszczanie kamer monitoringu ma swoje uza-

sadnienie w wielu przypadkach, jednakże istnieją

także liczne sytuacje, gdzie zasadność instalowania

urządzeń rejestrujących obraz i dźwięk budzi wątpli-

wości.

Jedną z nich jest sytuacja, gdy zasięg kamery

umieszczonej przed punktem handlowym, bankiem

czy inną placówką obejmuje prywatną posesję – znaj-

duje się ona wówczas pod stałym nadzorem niezależ-

nie od tego, czy jej mieszkańcy sobie tego życzą, czy

nie.

Niepokojący jest również fakt, że w wielu przy-

padkach osoby czy firmy, które zainstalowały urzą-

dzenia wideonadzoru, nie są znane.

Należy także zauważyć, że powszechne monitoro-

wanie obywateli przyczynia się do ograniczenia za-

gwarantowanej przez Konstytucję RP prywatności,

a także budzi kontrowersje w świetle ustawy o ochro-

nie danych osobowych.

Szanowny Panie Ministrze!

Proszę o odpowiedź

1.

Kiedy zostaną przygotowane przepisy regulu-

jące kwestię wykorzystywania kamer monitoringu?

2.

Czy ministerstwo jest w posiadaniu wyników

badań analizujących związek między poziomem prze-

stępczości a liczbą kamer w przestrzeni publicznej?

Z poważaniem

Poseł Łukasz Zbonikowski

(nr 16482)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

Szanowny Panie Ministrze!

Jako parlamentarzy-

sprawiedliwego podejścia Ministerstwa Rolnictwa

i Rozwoju Wsi do problemu okresu użytkowania

plantacji truskawek w Polsce oraz brak zmian legis-

lacyjnych w przedmiotowej sprawie.

Cała sytuacja ma swoje negatywne odbicie w śro-

dowisku rolniczym – w szczególności wśród planta-

torów truskawek.

Pragnę jednocześnie zauważyć, że

problem ma zasięg ogólnopolski, ze szczególnym na-

ciskiem na krajowe „zagłębia” truskawkowe uloko-

wane szczególnie w województwach: mazowieckim,

lubelskim, łódzkim, świętokrzyskim i zachodniopo-

morskim.

Wobec sygnałów Urzędu Miasta i Gminy Połaniec

– stanowisko pełnomocnika wojewody ds. usuwania

skutków klęsk żywiołowych w województwie święto-

krzyskim wynikało z przepisów Ministerstwa Rolni-

ctwa i Rozwoju Wsi, zgodnie z którymi „szkody w upra-

wach jako środkach trwałych mogą być oszacowane

nisterstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi, powołując się

z kolei na opinię Instytutu Ogrodnictwa, uzasadnia,

130

że „zaleca się, aby okres uprawy nie przekraczał

wana większość plantacji to plantacje o okresie użyt-

kowania 3–4 lata.

A zatem szkody w tych uprawach

nie mogły być traktowane jako szkody w środkach

trwałych”.

Sytuacja taka uniemożliwia rolnikom ubieganie się

o dodatkowe wsparcie w ramach działania: Przywra-

nie odpowiednich działań zapobiegawczych.

Jednocześnie, odnosząc się do opinii innych eks-

pertów z dziedziny sadownictwa (w szczególności opi-

nia dr. Pawła Michalskiego z Uniwersytetu Przyrod-

niczego w Lublinie), można łatwo ustalić, że okres

użytkowania plantacji truskawek może wynosić na-

wet 6 lat.

Wobec powyższego zapytuję Pana Ministra:

Dlaczego stanowisko ministerstwa nie uwzględ-

nia szerszego zakresu opinii ekspertów z dziedziny

sadownictwa w kwestii okresu użytkowania plantacji

truskawek w Polsce?

Czy w najbliższym czasie są planowane przez Mi-

działania legislacyjne mające na celu zmianę prawa

w powyższym zakresie celem umożliwienia rolnikom

szacowania szkód w uprawach truskawek powyżej

okresu 3 lat jako szkód w środkach trwałych?

Czy ministerstwo nie dostrzega konieczności pod-

jęcia niezwłocznych działań w sprawie jako społecz-

nie uzasadnionych?

Z poważaniem

Poseł Andrzej Bętkowski

Skarżysko-Kamienna, dnia 21 marca 2013 r.

Interpelacja

(nr 16483)

do ministra obrony narodowej

w sprawie realizowania wydatków

nakłada obowiązek przeznaczania corocznie na fi-

nansowanie potrzeb obronnych Rzeczypospolitej Pol-

skiej wydatków z budżetu państwa w wysokości nie

wyglądały w latach 2004–2012:

1) planowane wydatki budżetowe w części budże-

tu państwa: Obrona narodowa oraz wydatki budże-

towe w dziale obrona narodowa w innych częściach

budżetu państwa;

2) jak wyglądała realizacja tych wydatków;

3) ile w tych wydatkach wynosiły wydatki mająt-

kowe?

Z poważaniem

Poseł Michał Jach

Stargard Szczeciński, dnia 21 marca 2013 r.

Interpelacja

(nr 16484)

do ministra administracji i cyfryzacji

czeniem cyfrowym mieszkańców powiatu nowosąde-

ckiego.

Do 31 lipca br. na terenie całej Polski mają zostać

wyłączone wszystkie nadajniki naziemnej telewizji

analogowej, która dotychczas docierała do 99,4% po-

wierzchni kraju.

Zastąpi ją telewizja cyfrowa, której

sygnał docierał będzie jedynie na 95% terytorium

Polski (zwiększenie do 98% ma nastąpić w 2014 r).

Oznacza to, że przez kilka miesięcy 5% powierzchni

kraju – m.in. gminy powiatu nowosądeckiego, np. Kry-

nica-Zdrój, Muszyna – będzie pozbawione ogólnodo-

stępnego sygnału telewizyjnego.

Warto podkreślić,

iż wymienione miejscowości mają charakter sanato-

ryjno-turystyczny.

Mieszkańcy słusznie obawiają się,

że ograniczenie dostępu do telewizji nie tylko zagra-

ża im wykluczeniem cyfrowym, ale też znacząco

wpłynie na obniżenie standardu oferowanych usług,

co z kolei wpłynie na mniejszy ruch turystyczny.

podjąć Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji, aby

przeciwdziałać wykluczeniu cyfrowemu mieszkań-

ców powiatu nowosądeckiego?

Z poważaniem

Poseł Jadwiga Wiśniewska

131

Interpelacja

(nr 16485)

do ministra pracy i polityki społecznej

Szanowny Panie Ministrze!

Od 2013 r. zmieniły

się zasady przyznawania becikowego.

Według no-

wych przepisów jednorazową zapomogę w wysokości

1000 zł mogą otrzymać rodziny, których miesięczny

dochód nie przekracza 1922 zł na osobę.

Z ustaleń Ministerstwa Pracy i Polityki Społecz-

nej wynika, że prawo do becikowego utraci około 10%

rodzin o najwyższych dochodach, co pozwoli zaoszczę-

dzić państwu około 39 mln zł.

Kiedy u nas rząd ogranicza dostęp części rodziców

do tej symbolicznej pomocy finansowej w postaci be-

cikowego, za naszymi granicami zapomogi te są pod-

noszone.

Jak donosi prasa, przykładem jest Ukraina,

która od 1 stycznia 2013 r. przy urodzeniu pierwsze-

go dziecka udziela wsparcia finansowego w wysoko-

ści prawie 3 tys. euro.

Za drugie dziecko Ukraińcy

otrzymają ponad 6 tys., za trzecie i kolejne dziecko

odpowiednio po 11 i 12 tys. euro.

Takie kwoty zało-

żono w tamtejszym budżecie na 2013 r.

Innym przykładem jest Anglia, w której według

różnych szacunków przebywa na emigracji od 1 do 2 mln

Polaków.

Wskaźnik dzietności wśród polskich kobiet

mieszkających w tym kraju jest dwukrotnie wyższy

niż w Polsce.

Wynika z tego, że liczna małodzietność

wśród Polaków to wcale nie jest efekt naśladowania

zachodniego i modnego stylu, tylko faktu, że nasz

kraj nie oferuje im niezbędnej pomocy.

Aby przełamać kryzys polskiej demografii, należy

jak najszybciej opracować nowe zasady pomocy rodzi-

nom.

Powinny one dotyczyć trzech obszarów, tj. wsparcia

dla samej rodziny, pracy dla młodych ludzi i polityki

mieszkaniowej.

Tylko one mogą dać pozytywny efekt.

prognoz demograficznych?

Jakie kroki podjęło w tym

kierunku ministerstwo?

sują się one w politykę demograficzną Polski?

3.

Czy resort planuje podjęcie kroków w sprawie

podniesienie wysokości becikowego?

Jeśli tak, to kie-

dy można się spodziewać pierwszych decyzji?

4.

Na co zostaną przeznaczone zaoszczędzone pie-

niądze?

5.

Czy rząd wyjdzie z konkretną i pomocną ręką

do osób planujących mieć dzieci?

Z poważaniem

Poseł Zbigniew Chmielowiec

Warszawa, dnia 21 marca 2013 r.

(nr 16486)

do ministra finansów

w sprawie przygotowanego projektu

Szanowny Panie Ministrze!

Ministerstwo Finan-

sów przygotowało projekt nowelizacji ustawy o po-

Przewiduje on m.in. wprowadzenie tzw. odpowie-

dzialności solidarnej za zaległości podatkowe i skró-

cenie okresów rozliczeniowych w VAT.

Zmiany mają

wejść w życie 1 lipca 2013 r.

Zdaniem Związku Przedsiębiorców i Pracodaw-

ców regulacja jest niesprawiedliwa i nieuczciwa.

Zwrócili się więc z apelem do premiera o powstrzy-

manie zamiarów wprowadzenia solidarnej odpowie-

dzialności za zaległości podatkowe przez resort fi-

nansów.

Jeżeli opracowywane regulacje wejdą w ży-

cie, to przykładowo, nabywając paliwo na stacji ben-

zynowej, będziemy mogli być pociągnięci do odpowie-

dzialności, gdy dana stacja nie zapłaci podatku VAT.

Projekt zakłada bowiem, że nabywca towaru będzie

odpowiadał za zaległość podatkową sprzedawcy, gdy

wiedział lub miał uzasadnione podstawy do przy-

puszczenia, że podatek nie został wpłacony przez

jego dostawcę.

Przewiduje on również winę nabywcy,

jeżeli cena jego zakupu odbiega od ceny rynkowej.

Rodzi się zatem pytanie: Skąd nabywca ma wie-

dzieć, czy sprzedawca zapłacił podatek, czy też nie oraz

czy oferowana przez niego cena jest ceną rynkową?

wyżej pytań dotyczących podatku VAT i ceny rynkowej?

2.

Czy i z kim prace nad tym projektem były kon-

sultowane?

3.

Czy Pan Minister przewiduje zaprzestanie prac

nad tym projektem zgodnie z apelem ZPP skierowa-

nym do pana premiera?

Z poważaniem

Poseł Zbigniew Chmielowiec

(nr 16487)

do ministra pracy i polityki społecznej

Szanowny Panie Ministrze!

Przez ostatnie mie-

siące duże emocje w środowisku górniczym wywołu-

132

głoszonym exposé w 2011 r. przez premiera Donalda

Tuska, który zapowiedział utrzymanie tych upraw-

nień tylko dla osób pracujących bezpośrednio przy

wydobyciu.

Takim zmianom sprzeciwiają się związkowcy,

podkreślając, że górnicy zatrudnieni na dole przy

drążeniu chodników, transporcie czy utrzymaniu in-

frastruktury są również niezbędni dla prowadzenia

wydobycia.

W obecnym systemie górnicy dołowi po

przepracowaniu 25 lat pod ziemią mogą przejść na

emerytury.

Zapowiadany projekt zmian początkowo miał być go-

towy do końca 2012 r.

Tak się jednak nie stało, a mini-

sterstwo utrzymuje, że prace nad projektem górniczych

emerytur, które zmierzają w kierunku ograniczenia gór-

niczych uprawnień emerytalnych, nadal trwają.

W ostatnich dniach gazeta „Rzeczpospolita” do-

nosi jednak, że premier Donald Tusk powoli rezyg-

nuje z reformy emerytur górniczych.

Wcześniej po-

przez interwencję właśnie związków zawodowych

upadł także przygotowany przez Ministerstwo Go-

spodarki pod koniec 2012 r. projekt, który przewidy-

wał, że górnicze przywileje będą ograniczane od

2014 r., a oddzielny system emerytalny dla górników

zacznie być likwidowany w 2017 r.

Górnicy niejednokrotnie już deklarowali, że będą

upominać się o to, co im się należy.

Według gazety

związkowcy żądają teraz nowych przywilejów, m.in.

zwiększenia liczby osób uprawnionych do przejścia na

tzw. emeryturę pomostową.

Wielokrotnie też pokazali,

że potrafią walczyć, a ich długotrwałe protesty mogą

się do zaprzestania prac nad reformą emerytur gór-

niczych?

2.

Jeśli nie, to w jakim obecnie kierunku zmierza-

ją prace, kogo w środowisku górniczym będą one do-

tyczyć oraz kiedy ministerstwo planuje wdrożyć pro-

jekt w życie?

3.

Czy ministerstwo wprowadzane zapisy konsul-

tuje ze związkami zawodowymi?

Z poważaniem

Poseł Zbigniew Chmielowiec

(nr 16488)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie przemysłowych

elektrowni wiatrowych

przemysłowych elektrowni wiatrowych.

Do mojego biura poselskiego zwróciło się kilka

lokalnych stowarzyszeń z prośbą o pomoc w sprawie

lokalizacji przemysłowych elektrowni wiatrowych /

farm wiatrowych na terenie naszego regionu.

Zagad-

nienia przedstawiane przez zainteresowanych poru-

szają głębszy problem, który nie dotyczy tylko pół-

nocnego Mazowsza, ale całego kraju.

W ostatnim okresie możemy zaobserwować w Pol-

sce niepokojące zjawisko, jakim jest znaczne zwięk-

szanie się ilości powstających elektrowni wiatrowych

oraz proces ich lokowania.

Inwestorzy próbują budo-

wać farmy wiatrowe wszędzie, gdzie jest to tylko

to niesie dla ludzi oraz środowiska naturalnego.

Pew-

nie trudno byłoby znaleźć gminę, gdzie nie próbowa-

no budować elektrowni wiatrowych.

Zainteresowani podnoszą, że w polskim prawie

budowlanym i w procedurach administracyjnych nie

ploatacją elektrowni wiatrowych, co jest skutecznie

wykorzystywane przez inwestorów.

Członkowie stowarzyszeń podkreślają, że mimo

istniejącej „Polityki energetycznej Polski do 2030 r.”

panuje chaos nie tylko prawny, ale i organizacyjny,

co może zagrozić zdrowiu człowieka, ale także bez-

pieczeństwu energetycznemu państwa.

Elektrownie wiatrowe często są lokalizowane

w pobliżu budynków mieszkalnych, co wywołuje ne-

gatywne skutki dla zdrowia ludzi.

Brak reakcji rządu

w tej sprawie doprowadzi do zagrożenia komfortu

życia setek tysięcy mieszkańców, obniżenia wartości

nieruchomości, wyłączenia tysięcy hektarów najżyź-

niejszej ziemi, zdegradowania krajobrazu i wzrostu

cen energii.

kwestie prawne budowy i lokalizacji elektrowni wia-

trowych?

lisk ludzkich skutkować może niekorzystnymi dla

4.

W przypadku stwierdzenia niekorzystnego

wpływu elektrowni wiatrowych na zdrowie ludzkie

kto będzie ponosił odpowiedzialność z tego tytułu?

133

owania w pobliżu elektrowni wiatrowych, mogą do-

chodzić z tego tytułu rekompensaty i od kogo?

Od

Z poważaniem

Poseł Robert Kołakowski

Warszawa, dnia 21 marca 2013 r.

(nr 16489)

do ministra edukacji narodowej

Pani Minister!

Dyrektor jednej ze szkół zwróciła

pretacji przepisów w kwestii organizacji lekcji otwar-

tych w ramach międzyszkolnych sieci współpracy.

W § 7.

1. pkt 5 lit. b rozporządzenia Rady Mini-

kacyjnych mowa jest o zorganizowaniu w ramach

miotów, z zastosowaniem metod pracy aktywizują-

cych uczniów:

— w szkołach małych - co najmniej 2 lekcji otwar -

tych,

— w szkołach średnich – co najmniej 4 lekcji ot -

wartych,

— w szkołach dużych – co najmniej 6 lekcji otwar -

tych.

1.

Jak rozumieć zapis dotyczący ilości lekcji ot-

wartych?

2.

Czy każda szkoła będąca w sieci ma przepro-

wadzić tę ilość lekcji właściwą dla jej wielkości czy

ilość lekcji dotyczy całej sieci?

Przykład: W sieci jest 7 szkół, 3 duże, 2 średnie

i 2 małe.

Ile lekcji ma przeprowadzić każda szkoła,

a w ilu lekcjach mają uczestniczyć nauczyciele jako

obserwatorzy?

3.

Czy wyraz: zorganizowanie należy rozumieć jako

przeprowadzenie i obserwację lekcji, czy tylko zorgani-

zowanie w swojej szkole wskazanej ilości lekcji?

Z poważaniem

Posłowie Krzysztof Gadowski

(nr 16490)

do ministra transportu,

linii kolejowych na odcinkach

– Wadowice – Kalwaria Lanckorona

sowym wyłączeniu 2 tysięcy kilometrów linii kolejo-

wych, poczynając od dnia 15 grudnia 2013 r.

Na tej

liście zostały umieszczone m.in. dwie linie przebie-

gające przez tereny województw małopolskiego i ślą-

skiego, a mianowicie: linia nr 97 na odcinku Sucha

Beskidzka – Żywiec o długości 35 km oraz linia nr

na (w całości) o długości 58 km.

Zarząd PKP PŁK

nazwał takie działania „łagodnym wariantem opty-

malizacji wybranym po konsultacjach z samorząda-

mi i przewoźnikami”.

Podejmując decyzje, PKP PLK

miała na celu zbilansowanie kosztów działalności

przedsiębiorstwa.

Pominięto całkowicie czynniki

społeczno-ekonomiczne, dostępność komunikacyjną

i koszt alternatywnych środków transportu dojazdu

do pracy, wzmożony ruch turystyczny, np. związany

z miejscami kultu religijnego, dojazdem studentów

do ośrodków kształcenia czy perspektywy rozwoju

gospodarczego regionu.

Obecnie oba wskazane od-

cinki mimo nie najlepszych parametrów technicz-

nych służą potrzebom pasażerskim, a zwłaszcza pra-

cowniczym, a także młodzieży akademickiej studiu-

jącej w Krakowie, korzystającej z ulg kolejowych.

Ponadto część linii nr 117 Wadowice – Kalwaria Lan-

ckorona o długości 17 km stanowi część Szlaku Pa-

pieskiego należącego niewątpliwie do trwałego dzie-

dzictwa kulturowego Małopolski.

Odcinek ten został

wyremontowany kosztem blisko 30 mln w 2006 r., co

134

pozwoliło na zwiększenie użyteczności poprzez m.in.

podniesienie maksymalnej prędkości do 70 km/godz.

Samorządy, przez teren których przebiegają prze-

widziane do zamknięcia linie kolejowe, deklarują

wolę współpracy w celu utrzymania obu linii.

Linia

bitne walory turystyczne i ekologiczne oraz widoko-

we, znacznie skracając czas przejazdu z aglomeracji

górnośląskiej w rejon Podhala, umożliwiając również

odwiedzenie okolic Beskidu Żywieckiego i Wysokiego,

w tym Korbielowa wraz z przejściem granicznym na

Słowację.

Niestety Zarząd PKP PLK SA podjął decyzję

wbrew stanowisku wyrażanym przez samorządy,

które przede wszystkim wskazały na fakt, że czasowe

wyłączenie oznacza faktyczną likwidację linii i wy-

woła skutek dokładnie taki jak likwidacja linii kole-

jowych opisana w ustawie o transporcie kolejowym.

Myślę, że nie trzeba nikogo specjalnie przekonywać,

że sytuacja taka odbije się bardzo niekorzystnie na

rozwoju gospodarczym regionów Podbeskidzia, Ślą-

ska i Małopolski.

Samorządowcy podnoszą, że ko-

nieczne jest nie tylko utrzymanie funkcjonowania

lokalnego transportu w jego obecnym kształcie, ale

również zwiększenie jego udziału w wykonywanych

przewozach.

Zwiększenie atrakcyjności przewozów,

częstotliwości kursów i prędkości jazdy pociągów jest

bardzo oczekiwane i będzie stanowić o ekonomicz-

nym i społecznym powodzeniu przedsięwzięcia.

PKP Polskie Linie Kolejowe zarządzają siecią po-

nad 21 600 km linii kolejowych, których wykorzysta-

nie jest bardzo zróżnicowane.

Już od kilku lat nie-

czynnych jest blisko 2200 km linii.

Przez ten czas nie

podjęto żadnych kroków w celu przywrócenia ruchu

na wyłączonych odcinkach, infrastruktura kolejowa

ulega ciągłemu niszczeniu i dewastacji, a przez to

ewentualne przywrócenie w przyszłości ruchu na wy-

łączonych odcinkach bez poniesienia bardzo wyso-

kich nakładów finansowych na remont i moderniza-

cję staje się coraz bardziej nierealne.

Zgodnie z obowiązującym prawem procedura cza-

sowego wyłączania linii kolejowych jest stosowana

zacyjno-remontowe i jest ściśle powiązana z tymi pra-

cami.

To znaczy, że po ich ustaniu linia ma być do-

stępna dla przewoźników.

Na odcinkach wskazanych

przez PKP PLK do czasowego wyłączenia od 15 grud-

nia 2013 r. nie będą się w zasadzie odbywać żadne

prace, a jedynie będzie możliwość ich ponownego ot-

warcia.

Tymczasem pojęcie czasowości zawarte w na-

zwie czasowe wyłączenie sugeruje, że sytuacja taka

walny.

PKP PLK widzą to inaczej – czasowe wyłą-

czenie nie będzie ograniczone w czasie.

Tymczasem

jowych.

Ustawa o transporcie kolejowym nazywa taki

proces likwidacją linii kolejowej lub odcinka linii ko-

lejowej i ściśle reguluje ten proces.

Zgodnie z nią za-

rządca infrastruktury kolejowej może zlikwidować

linię, jeżeli po przyznaniu tras pociągów stwierdzi,

ry kolejowej.

Podobnym argumentem Zarząd PKP

nia sieci kolejowej.

Ma to przynieść zarządcy narodo-

80 mln zł rocznych oszczędności.

Wynika z tego, że

które będzie miało w praktyce trwałe skutki, to trud-

linii kolejowej w rozumieniu ustawy o transporcie

ten proces powinien przebiegać.

Likwidacja linii ko-

lejowej powinna być poprzedzona powiadomieniem

zainteresowanych przewoźników kolejowych o za-

miarze likwidacji linii kolejowej lub odcinka linii ko-

lejowej w następnym rozkładzie jazdy pociągów, je-

żeli rezultaty analizy wniosków o przyznanie tras

pociągów, które zostaną zgłoszone, potwierdzą defi-

lejowej.

Tymczasem zanim zarząd spółki ogłosił listę

linii do czasowego wyłączenia, zdążył porozmawiać

na ten temat tylko z jednym przewoźnikiem spoza

grupy PKP – Arrivą RP, pomijając zupełnie pozosta-

łych przewoźników w tym rejonie, tj. Przewozy Re-

gionalne, Koleje Śląskie i PKP InterCity.

Kolejnym

obowiązkiem zarządcy infrastruktury w procesie li-

kwidacji linii kolejowych jest poinformowanie właś-

ciwych jednostek organów samorządu terytorialne-

likwidacji.

PKP konsultacje z większością urzędów

marszałkowskich w spawie zamykania linii kolejo-

wych rozpoczęły dopiero po ogłoszeniu listy odcin-

ków, których wyłączenie z eksploatacji jest planowa-

ne.

Ostatnim krokiem na drodze do likwidacji linii

kolejowej jest wystąpienie przez zarządcę infrastruk-

zastrzeżeniu, że w przypadku linii o znaczeniu pań-

stwowym ze względu na charakter obronny koniecz-

na jest wcześniejsza zgoda resortu obrony narodowej.

Przedstawiona powyżej procedura likwidacji linii

kolejowych oznacza, że w myśl przepisów ustawy

o transporcie kolejowym formalnie zarządca infra-

struktury nie może dokonać likwidacji linii kolejo-

wych bez uprzedniej zgody najwyższych władz wyko-

nawczych w państwie.

Upoważnienie takie może wy-

dać jedynie Rada Ministrów w drodze rozporządze-

nia w odniesieniu do linii o znaczeniu państwowym

(biorąc pod uwagę względy gospodarcze, społeczne,

obronne i ekologiczne) lub minister transportu w dro-

dze decyzji, jeżeli chodzi o pozostałe linie kolejowe.

Tymczasem w opisanej przeze mnie sytuacji Zarząd

135

PKP PLK opiera swoje działania tylko i wyłącznie

na statucie spółki.

Moim zdaniem uzasadnianie de-

cyzji regulowanych ustawą o transporcie kolejowym,

która bardzo dokładnie określa tryb postępowania

i obowiązki poszczególnych podmiotów, postanowie-

niami własnego statutu jest wielkim nieporozumie-

niem. Mam wrażenie, że na swoim obszarze spółka

PKP PLK chce się kierować i kieruje się własnymi

zasadami, pomijając powszechnie obowiązujące prze-

pisy prawa.

PKP PLK SA jako spółka odpowiadająca za za-

rządzanie państwową siecią linii kolejowych w Pol-

sce, tj. utrzymanie, modernizację oraz udostępnianie

ich przewoźnikom kolejowym, powinna przy współ-

udziale środków Unii Europejskiej prowadzić dzia-

łalność inwestycyjną będącą szeroko pojętym progra-

mem modernizacji linii kolejowych, którego głów-

nych celem jest dążenie do zintegrowania polskiego

transportu kolejowego z systemem Unii Europejskiej

zarówno w aspekcie standardów technicznych, jak i

interoperacyjności linii kolejowych, zwiększenia

komfortu jazdy dla pasażerów, polepszenia bezpie-

czeństwa ruchu pociągów oraz skrócenia czasu po-

dróży.

Niestety, jak wykazała Europejska Agencja

Kolejowa w raporcie z 2011 r., Polska jest nadal kra-

jem o wysokiej liczbie incydentów i wypadków kole-

jowych.

Dodatkowo w 2012 Najwyższa Izba Kontroli

negatywnie oceniła stan infrastruktury kolejowej

zarządzanej przez PLK.

Mamy jedną z największych, odziedziczoną jesz-

cze z czasów PRL, infrastrukturę kolejową, ale śred-

nia prędkość przewozów towarów w Polsce wynosi

zaledwie 25 km/h, a średnia prędkość dla pociągu

intermodalnego to 35 km/h.

To jak transport kolejo-

wy może konkurować z drogowym?

Czas dostawy to

sprawa kluczowa.

Dla porównania na rynku niemie-

ckim przewoźnicy mają tańszy dostęp do infrastruk-

tury kolejowej, a do tego mogą wozić towary ze śred-

nią prędkością 60–70 km/h.

Przez Polskę przebiegają prawie wszystkie kory-

tarze transportowe, a udział przewozów intermodal-

nych jest niski w porównaniu do potencjału, jaki nasz

kraj posiada.

Polska jako kraj tranzytowy może być

szlakiem transportowym zarówno w ruchu na linii

północ – południe, jak i wschód – zachód.

Tymczasem

w 2001 r. przewozy intermodalne stanowiły 2,37%

transportu towarów ogółem, w 2012 r. udział ten

wzrósł do 2,48%.

To stawia nas na szarym końcu

Europy.

W takim stanie rzeczy PKP chce jeszcze bar-

dziej ograniczać możliwość przewozów towarów po-

przez likwidację określonych odcinków linii kolejo-

wych.

Spółka PKP PLK SA to spółka, w której właści-

cielem pakietu większościowego (64,02%) jest bezpo-

średnio Skarb Państwa, w związku z powyższym

nie dopuścić do zamknięcia linii kolejowej nr 97 na

2.

Czy zdaniem Pana Ministra podejmowane obec-

nie przez Zarząd PKP PLK SA działania nie są fak-

tyczną próbą obejścia wielostopniowej procedury li-

kwidacji linii kolejowej określonej w ustawie o trans-

porcie kolejowym?

3.

Czy dokument wewnętrzny spółki, jakim jest

czającą podstawą prawną do pozbawienia przewoź-

w sytuacji gdy ustawa o transporcie kolejowym do-

kładnie opisuje procedurę, w jakiej taki proces powi-

nien przebiegać?

Gdyby jednak doszło do definitywnego zawieszenia

kursów na obu liniach przez Zarząd PKP PLK, to:

4.

Co stanie się z pracownikami, których miejsca

pracy związane są z liniami planowanymi do wyłą-

czenia?

Proponowany przez spółkę pakiet finansowy,

łagodzący, to tylko rozwiązanie odsuwające w czasie

skutki utraty miejsca pracy, a ewentualne podjęcie

pracy na podobnych stanowiskach w innych lokali-

zacjach bardzo często jest nie do przyjęcia przez pra-

cowników ze względu na sytuację rodzinną, gdyż

wiązałoby się z koniecznością zmiany miejsca za-

mieszkania, nauki i pracy dla członków rodziny.

Również proponowane szkolenia mające na celu

zmianę kwalifikacji to działania, za którymi nie ma

faktycznych możliwości podjęcia zatrudnienia w in-

nych sektorach gospodarki.

5.

Co stanie się z infrastrukturą kolejową na wy-

łączonych odcinkach, czy ktoś będzie odpowiadał,

a jeżeli tak, to kto i na jakich warunkach, za jej nale-

żyte zabezpieczenie przed niszczeniem i dewastacją?

Poseł Małgorzata Pępek

Żywiec, dnia 21 marca 2013 r.

Interpelacja

(nr 16491)

do ministra spraw wewnętrznych

nowej formuły funkcjonowania straży miejskiej, gdyż

w ocenie nie tylko opinii społecznej, ale coraz częściej

również wielu gmin, a także części strażników miej-

skich dotychczasowe jej funkcjonowanie wypaczyło

zamysł jej powołania, który w głównej mierze opierał

się na służbie lokalnej społeczności oraz wykonywa-

niu czynności porządkowych wspomagających pracę

Policji.

136

Zadania i obowiązki straży miejskiej regulują za-

pisy ustawy z 1990 r. likwidujące milicję obywatel-

ską, a przywracające policję.

W pkt 4 przedmiotowej

ustawy jest zapis stwarzający burmistrzom i prezy-

dentom miast możliwość utworzenia straży miejskiej.

Zgodnie z zapisami noweli funkcjonariusze straży

miejskiej powinni wykonywać wyłącznie czynności

administracyjno-porządkowe, których celem jest prze-

de wszystkim odciążenie funkcjonariuszy Policji.

Niestety, jak pokazują liczne przypadki, w praktyce

bywa z tym różnie, co stanowi przyczynę podjęcia

przez wiele gminy coraz częściej decyzji o rozwią-

zaniu straży miejskiej lub ogłoszeniu w przedmiotowej

sprawie referendum.

Wobec powyższego sprawa funkcjonowania w obec-

nej formule straży miejskiej wydaje się niezwykle

istotna i warta najwyższej uwagi.

W ocenie miesz-

kańców wielu gmin straż miejska zamiast pomagać

obywatelom, interweniować w zgłaszanych przez nich

sprawach, uczestniczyć w patrolach, nawet tych noc-

nych, a także w weekendy, głównie zajmuje się zakła-

daniem blokad na koła samochodów, wystawianiem

mandatów za złe parkowanie czy też wyprowadza-

niem psów bez smyczy, (cyt.) „nabijając tym samym

kasę dla budżetu miasta, czyli de facto dla swojego

pracodawcy”.

Niedopuszczalny wydaje się fakt, iż w coraz więk-

szej liczbie gmin głównym zadaniem funkcjonariuszy

straży miejskiej staje się wypisywanie mandatów,

a nie rzetelna pomoc mieszkańcom.

Powołując się na

doniesienia prasowe, coraz więcej mieszkańców miast

zgłasza krytyczne uwagi i skargi dotyczące niewłaś-

ciwego zachowania się funkcjonariuszy straży miej-

skiej lub rażącego przekroczenia przez nich upraw-

nień.

Znane są przecież w kraju przypadki, w których

funkcjonariusze straży miejskiej ostentacyjnie poka-

zują swoją siłę w stosunku do osób starszych, jedno-

cześnie nie zwracając uwagi na bójki chuliganów oraz

interwencje mieszkańców wymagające podjęcia na-

tychmiastowych działań.

Być może za taki stan rzeczy odpowiada brak od-

górnego kompleksowego systemu szkolenia strażni-

ków miejskich, którzy w chwili obecnej jedynie po

kilkutygodniowym szkoleniu wychodząc na patrol,

posiadając praktycznie takie same uprawnienia jak

policja z prewencji.

Niepokojące jest również to, iż coraz częściej wła-

dze samorządowe, które w swoich strukturach mają

straż miejską lub straż gminną, traktują ją jako do-

skonałe źródło przychodu do budżetu z tytułu wysta-

wianych mandatów.

Przykładem takich „owocnych”

praktyk mogą być miasta, w których funkcjonariusze

straży miejskiej „mają 600 interwencji rocznie, a wy-

stawiają 40 tys. mandatów ze zdjęć”.

To daje solidną

podstawę do wysunięcia tezy, iż głównym zadaniem

Straży Miejskiej, często z dużym przyzwoleniem władz

samorządowych, jest przede wszystkim wzmacnianie

finansowe budżetów gmin, które w wielu przypad-

kach są wysoce niewystarczające.

Nie dziwi zatem

fakt, iż tak znaczne oddalenie się nie tylko od roli,

ale również pierwotnych założeń, do których zostali

powołani funkcjonariusze straży miejskiej, w ocenie

opinii społecznej, jak również mojej budzi spore wąt-

pliwości i uzasadniony sprzeciw.

Głównym zadaniem

straży miejskiej przede wszystkim powinna być po-

moc i oddanie społeczeństwu, a także zajmowanie się

sprawami, przy których angażowanie wyszkolonych

funkcjonariuszy Policji byłoby zabieraniem im czasu,

na sprawy wielokrotnie ważniejsze niż np. wypisanie

mandatu dla właściciela, którego pies chodzi bez

smyczy.

Ponadto w ocenie wielu mieszkańców miast i mniej-

szych gmin strażnicy miejscy coraz częściej, zamiast

zajmować się przestrzeganiem porządku w gminach

i czuwaniem nad bezpieczeństwem, nie rzadko sami

łamią prawo, pozostając często bezkarni, gdyż ustna

nagana przełożonego w zasadzie nie jest żadną na-

ganą.

ce do modyfikacji pracy funkcjonariuszy straży miej-

skiej, tak aby przywrócić jej pierwotne założenia?

2.

Czy w ocenie resortu nie należałoby stworzyć

odpowiedniego systemu szkolenia dla funkcjonariu-

szy straży miejskiej, tak aby ich wiedza była adekwat-

na do pełnionej służby?

3.

Czy skupianie się straży miejskiej na wypisy-

waniu mandatów, a nie niesieniu pomocy potrzebu-

jącym, jest dobrym kierunkiem funkcjonowania stra-

ży miejskiej?

Z poważaniem

Poseł Roman Kaczor

(nr 16492)

do ministra gospodarki

w sprawie prac legislacyjnych

Panie Premierze!

Od kilku lat działają coraz pręż-

niej na polskim rynku firmy, które oferują ludziom,

głównie starszym, emerytom, środki finansowe

w zamian za przejęcie prawa własności do ich miesz-

kań.

Jednocześnie brak jest odpowiednich przepisów,

które mogłyby stworzyć alternatywę dla umów doży-

wocia.

Wielu Polaków uważa, że dalszy brak kontro-

li państwa nad tą ofertą rynku i ustawowych regu-

lacji może mieć dla obywateli, a w dalszej kolejności

samorządów dramatyczne skutki.

Specjaliści wprawdzie zapewniają, że obowiązu-

jące polskie prawo, w tym zapisy Kodeksu cywilnego,

dostatecznie chroni osoby zainteresowane takim pro-

137

duktem.

Jednak, jak pokazuje doświadczenie ostat-

nich lat, problem polega w dużej mierze na uczciwo-

ści, dobrej woli oraz etyce podmiotów oferujących lub

uczestniczących w zwieraniu umów o produkty fi-

nansowe, w tym m.in. i renty dożywotnie.

Świadczy

o tym przykład dotyczący zakwestionowania przez

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów aż pię-

ciu zapisów w umowach, jakie zawierał jeden z naj-

prężniej funkcjonujących na rynku funduszy hipo-

tecznych.

Pokazuje to, jak ważne jest prawne uregu-

lowanie tej kwestii.

Podkreślić trzeba, że oferta funduszy hipotecz-

nych kierowana jest przede wszystkim do osób star-

szych, szczególnie podatnych na manipulację oraz

często znajdujących się w bardzo trudnej sytuacji

materialnej, a będących właścicielami mieszkań lub

domów o znacznej wartości.

Z chwilą zawarcia takiej

umowy emeryt mieszka już w „cudzym” mieszkaniu,

a w przypadku bankructwa funduszu istnieje realne

zagrożenie eksmisją, a także utratą znacznej części

dochodu.

Niewątpliwie osobom starszym, szczególnie

narażonym na finansowe nadużycia, należy zapew-

nić odpowiednią ochronę.

Warto rozważyć możli-

wość, by ustawowo osoba np. po 75. roku życia podej-

mowała decyzję o zawarciu umowy o dożywocie lub

rentę dożywotnią wspólnie z opiekunem prawnym,

a w przypadku osób samotnych rolę taką pełniłby

rzecznik konsumentów.

Ważnym zagadnieniem w tym zakresie jest także

z funduszami hipotecznymi.

Z tym wiąże się ryzyko

dekoniunktury i możliwość bankructwa.

Dlatego tak

ważne jest szybkie zabezpieczenie klientów funduszy

hipotecznych.

Przedstawiając powyższy problem, proszę Pana

Premiera o odpowiedź: Czy obecnie prowadzone są

w Ministerstwie Gospodarki prace legislacyjne zmie-

rzające do prawnego uregulowania spraw dotyczą-

cych tzw. odwróconej hipoteki?

Z poważaniem

Poseł Zofia Czernow

Warszawa, dnia 21 marca 2013 r.

(nr 16493)

do ministra administracji i cyfryzacji

w sprawie ustalenia opłaty za korzystanie

Szanowny Panie Ministrze!

Zgodnie z art. 40 ust. 3c

tograficzne udostępnianie danych i informacji zgro-

madzonych w bazach danych, standardowych opra-

cowań kartograficznych oraz innych materiałów pań-

stwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego,

stępnianiem tych informacji, opracowań i materia-

łów zgromadzonych w państwowym zasobie geode-

zyjnym i kartograficznym oraz wypisów i wyrysów

z operatu ewidencyjnego jest odpłatne, z zastrzeże-

niem jedynie przypadków określonych w tej ustawie

publiczne.

Wymieniony przepis został dodany do usta-

wy na podstawie art. 23 pkt 13 lit. b ustawy z dnia

Ustawa Prawo geodezyjne i kartograficzne nie regu-

luje formy, w jakiej starosta (prezydent miasta na

prawach powiatu) ustala i pobiera opłatę za czynno-

ści geodezyjne i kartograficzne.

Z dniem 1 stycznia 2010 r., tj. z dniem wejścia

publicznych, ustawodawca określił, że dochody po-

bierane przez państwowe i samorządowe jednostki

także te, których obowiązek uiszczenia wynika z art.

są środkami publicznymi stanowiącymi niepodatko-

we należności budżetowe o charakterze publiczno-

prawnym.

Opłaty za udostępnienie z właściwego

ośrodka prowadzącego państwowy zasób geodezyjny

i kartograficzny danych, informacji i innych mate-

riałów wymienionych w tym przepisie pobierane są

przez właściwego starostę (będącego organem admi-

nistracji geodezyjnej i kartograficznej) i odprowadza-

ne na rachunek jednostki samorządu terytorialnego

sach publicznych w odniesieniu do należności, o któ-

rych mowa w art. 60, o ile odrębne ustawy nie stano-

wią inaczej, właściwy organ wydaje decyzję.

Skoro ustawa Prawo geodezyjne i kartograficzne

nie reguluje formy, w jakiej właściwy organ ustala

i pobiera opłatę za czynności geodezyjne i kartogra-

ficzne, sądy administracyjne stoją na stanowisku, że

nia 2009 r. o finansach publicznych, tj. od 1 stycznia

2010 r., ustalenie opłaty za korzystanie z zasobu geo-

dezyjnego następuje wyłącznie w formie decyzji ad-

ministracyjnej.

Tym samym przed starostami i prezydentami

miast stanęło nowe wyzwanie polegające na koniecz-

ności wydania w ciągu roku kilkudziesięciu tysięcy

decyzji administracyjnych ustalających wysokość

opłaty za udostępnienie danych z zasobu.

Istota prob-

lemu tkwi jednak nie tylko w tym, że organy admi-

nistracji publicznej są zobligowane do zmiany formy,

w jakiej naliczane są należne opłaty, ale przede wszyst-

kim w tym, że powoduje to znaczne wydłużenie ter-

minu załatwienia sprawy, wydawałoby się prostej

i oczywistej.

Wydawanie decyzji administracyjnych

zamiast stosowanych w poprzednio obowiązującym

stanie prawnym (sprzed 1 stycznia 2010 r.) rachun-

ków lub faktur praktycznie uniemożliwia udostęp-

138

nianie danych „od ręki”.

Postępowanie administra-

cyjne w indywidualnej sprawie z zakresu administra-

cji publicznej kończące się wydaniem decyzji admini-

stracyjnej musi bowiem spełniać wymagania okre-

ślone w Kodeksie postępowania administracyjnego, co

wymaga czasu i środków.

Konieczność stosowania

przez starostów formy decyzji w zakresie ustalania

wysokości opłaty za udostępnienie informacji zawar-

tych w państwowym zasobie geodezyjnym i kartogra-

ficznym powoduje negatywny oddźwięk społeczny.

Nierozwiązany pozostaje również problem nieu-

regulowania w ustawie i wydanych do niej aktach

wykonawczych kwestii kosztów reprodukcji map na

papierze, folii, wykonywania wydruków komputero-

wych tekstów, rysunków i dokumentów geodezyjnych

znajdujących się w powiatowym zasobie geodezyjnym

i kartograficznym.

Czynności te są pomocnicze, acz-

kolwiek niezbędne dla prawidłowego wykonania

czynności podstawowych, o których mowa w ustawie

Prawo geodezyjne i kartograficzne.

W sprawie, jed-

nym głosem alarmują starostowie, wskazując na ne-

gatywne skutki ekonomiczne i społeczne przyjętych

rozwiązań, a rzecznik praw obywatelskich wnio-

skiem z dniu 12 lipca 2012 r. zwrócił się do Trybuna-

łu Konstytucyjnego o stwierdzenie niezgodności art. 40

Konstytucji RP.

Zdaniem rzecznika delegacja prze-

widziana tym przepisem nie spełnia konstytucyjnego

warunku szczegółowości pod względem treściowym.

Nie sposób również na podstawie przepisów Prawa

czynności związanych z prowadzeniem zasobu geo-

dezyjnego i kartograficznego.

kimi borykają się starostowie w związku z wejściem

w życie w roku 2010 zmian w ustawie Prawo geode-

zyjne i kartograficzne oraz ustawy o finansach pub-

licznych?

opłat za czynności pomocnicze wykonywane w związ-

ku z udostępnianiem danych z zasobu geodezyjnego

i kartograficznego?

Czy widzi Pan Minister możli-

wość uregulowania w rozporządzeniu wysokości opłat

za udostępnianie danych z zasobu geodezyjnego i kar-

tograficznego oraz udzielanie informacji, a także za

cyjnego czy kwestii kosztów reprodukcji?

3.

Czy widzi Pan Minister zasadność i koniecz-

ność wystąpienia z propozycją zmian legislacyjnych

polegających na możliwości odstąpienia od wydawa-

nia decyzji administracyjnych ustalających wysokość

opłaty za udostępnianie danych z zasobu geodezyj-

nego i kartograficznego?

Poseł Małgorzata Pępek

(nr 16494)

do ministra sportu i turystyki

w sprawie pozostawienia zapasów

Szanowna Pani Minister!

W związku z decyzją

Komitetu Wykonawczego Międzynarodowego Komi-

tetu Olimpijskiego nierekomendowania zapasów do

programu olimpijskiego w roku 2020 zwracam się do

mających na celu zmianę tego postanowienia.

Spo-

śród dyscyplin, które mogłyby zastąpić zapasy pod-

czas igrzysk w 2020 r., wymienia się: baseball, soft-

ball, squash, wrotkarstwo, wakeboarding, wushu

oraz wspinaczkę sportową.

Jak w ogóle można usta-

wić zapasy obok takich sportów?

Ze wspomnianej

grupy jedynie wushu może szczycić się długą trady-

cją.

Nie mogę oprzeć się wrażeniu, że reszta propo-

nowanych w ww. grupie sportów znalazła się w niej

ze względu na to, że akurat stały się modne.

Zapasy są jednym z najstarszych sportów świata.

Pierwsze wzmianki o tej dyscyplinie pochodzą z ok.

5000 r. przed Chrystusem.

W roku 776 p.n.e. zapasy

były już elementem pięcioboju podczas igrzysk olim-

pijskich w Grecji.

Sięgające korzeniami do starożyt-

ności tradycje zapasów zaowocowały włączeniem

tego sportu do programu I nowożytnych igrzysk olim-

pijskich w 1896 r. w Atenach.

Pierwsze mistrzostwa

świata w stylu klasycznym rozegrano w roku 1921.

W roku 1951 odbyły się premierowe mistrzostwa

świata w stylu wolnym.

Pierwsze mistrzostwa Euro-

py w stylu klasycznym zorganizowano w 1925 r.,

a w stylu wolnym zaledwie 4 lata później.

Zapasy mają bardzo bogatą tradycję także w na-

szym kraju.

Zorganizowane początki zapasów istnia-

ły już pod koniec XIX w. w Bytomiu.

Z początkiem

XX w. na Śląsku powstało wiele towarzystw sporto-

wych ciężkoatletycznych, jednak większość z nich nie

była polska.

Jednym z wyjątków było powstałe

w 1905 r. w dzisiejszej Rudzie Śląskiej Towarzystwo

Atletyczne Sława – dzisiejszy ZKS Slavia.

ZKS Slavia jest obecnie najlepszym klubem za-

paśniczym stylu wolnego w Polsce.

Od początku swe-

go istnienia osiągał coraz większe sukcesy.

Co roku

klub miał swoich reprezentantów na mistrzostwach

Europy kadetów i juniorów.

Pojawiły się również suk-

cesy seniorskie.

Obecnie najlepszym zawodnikiem

klubu jest Adrian Hajduk – pięciokrotny mistrz Pol-

ski seniorów w latach 2008–2012.

Powodem do dumy

jest także Natalia Kubaty – brązowa medalistka mi-

strzostw świata kadetów.

Nie są to oczywiście wszyst-

kie sukcesy klubu.

Należy także wspomnieć o wielo-

krotnym medaliście mistrzostw Polski seniorów, mi-

strzostw Europy i mistrzostw świata – Marku Gar-

mulewiczu, który aktualnie jest prezesem ZKS Sla-

via.

Przyszłość sukcesów zapaśniczych w Slavii tak-

139

że rysuje się w jasnych barwach.

Najmłodsi wycho-

wankowie klubu mają 13 lat.

Nie można pozbawiać

ich szansy na olimpijskie złoto, co może się stać, jeśli

zapasy znikną z programu przyszłych igrzysk olim-

pijskich.

Trzeba walczyć o to, aby dzisiejsi młodzi

wychowankowie klubów zapaśniczych w całej Polsce

mogli powtórzyć sukces naszych zapaśników z Atlan-

ty (1996 r.), gdzie zdobyli aż 5 (3 złote, 1 srebrny i 1

brązowy) z 17 zdobytych przez Polaków medali.

Dlatego też kieruję do Pani Minister pytanie: Kie-

Z wyrazami szacunku

Poseł Danuta Pietraszewska

Ruda Śląska, dnia 21 marca 2013 r.

Interpelacja

(nr 16495)

do ministra transportu,

Geodezyjnej Izby Gospodarczej i przedstawionymi

przez nich problemami składam do Pana Ministra

interpelację w ww. sprawie.

mi sieci podziemnego uzbrojenia terenu w postaci urzą-

dzeń i przewodów, m.in. sieć wodociągowa, gazowa,

ciepłownicza, kable elektroenergetyczne, telefoniczne,

telewizyjne itp.

Każdy z rodzajów sieci podziemnego

uzbrojenia posiada swojego właściciela w postaci in-

stytucji branżowej i to w ściśle określonym rejonie ad-

ministracyjnym – np. w zakresie terytorialnym gminy

lub powiatu.

Ta cecha powoduje, że każda z instytucji

branżowych dla danego terenu jest monopolistą.

Nale-

ży dodać, że każda instytucja branżowa, przejmując od

inwestora na własność dany odcinek sieci podziemnego

uzbrojenia terenu (SUT), dokonuje tzw. odbioru, w trak-

cie którego powinna bezwzględnie wymagać od inwe-

stora kopii mapy zasadniczej zaopatrzonej pieczątką

właściwego ośrodka dokumentacji geodezyjnej i karto-

graficznej (ODGiK) z naniesionym odcinkiem przewo-

du podziemnego należącego do przedmiotu odbioru.

Obowiązek ten dotyczy także wszystkich instytucji do-

konujących odbioru wykonanych inwestycji.

Geodeta, któremu zlecono wykonanie mapy do

celów projektowych na bazie mapy zasadniczej prowa-

dzonej przez ODGiK, zmuszony jest wykonywać tzw.

wywiady we wszystkich instytucjach branżowych

władających SUT w zakresie zleconego obszaru.

W zależności od stopnia zainwestowania danego te-

renu tych instytucji branżowych jest od kilku do kil-

kudziesięciu.

Każdej z tych instytucji geodeta wysy-

ła 2 egzemplarze kopii mapy zasadniczej, na których

dana instytucja wkreśla swoje, istniejące w terenie

przewody podziemne.

Praktycznie na każdym opra-

cowywanym przez geodetę obiekcie jedna lub kilka

instytucji branżowych wykazuje orientacyjne poło-

żenie odcinków przewodów podziemnych, które

wskutek złamania obowiązujących przepisów niewy-

kazane są na mapie zasadniczej.

W przypadku takich

wskazówek geodeta przymuszony jest do zlokalizo-

wania w terenie trasy takiego przewodu i dokonania

pomiarów w dowiązaniu do osnowy geodezyjnej.

Koszty takiego pomiaru ponosi wówczas całkiem

przypadkowy zleceniodawca mapy lub najczęściej

sam geodeta wykonujący to zlecenie.

Instytucja bran-

żowa natomiast za każdy tzw. wywiad branżowy na-

licza geodecie spore kwoty, nie ponosząc żadnych

kosztów aktualizacji map wzbogaconych przebiegiem

swoich własnych przewodów podziemnych.

Od czterdziestu bez mała lat wszyscy inwestorzy

nowo budowanych sieci uzbrojenia terenu są ustawo-

wo zobowiązani do zlecania geodetom i finansowania

geodezyjnej inwentaryzacji powykonawczej każdego

(bez wyjątku) odcinka SUT tak, aby geodeta mógł

pomierzyć wybudowany odcinek sieci przed jej zasy-

paniem.

Tymi aktami prawnymi są:

— rozporządzenie ministra gospodarki terenowej

— ustawa Prawo geodezyjne z 17 maja 1989 r.

wraz z późn. zm.,

z późn. zm.,

— rozporządzenie ministra gospodarki prze -

strzennej i budownictwa z dnia 21 lutego 1995 r.,

— rozporządzenie ministra rozwoju regionalnego

i budownictwa z 2 kwietnia 2001 r.

Ponadto zgodnie z rozporządzeniem MRRiB § 23

od stycznia 2008 r. w każdym ODGiK powinien dzia-

łać zbiór o nazwie GESUT, tj. geodezyjna ewidencja

sieci uzbrojenia terenu, która powinna stanowić dla

geodety – wykonawcy jedyne źródło informacji o lo-

kalizacji niewidocznych w terenie przewodów pod-

ziemnych.

Rozporządzenie MRRiB z 2001 r. w § 17

pkt 1 zobowiązuje wszystkie instytucje branżowe do

przekazywania i udostępniania geodetom informacji

dotyczących lokalizacji i niektórych parametrów

SUT, natomiast § 19 tego rozporządzenia mówi, że

przekazywanie tych informacji ma odbywać się nie-

odpłatnie.

Na dzień dzisiejszy instytucje branżowe w zakre-

sie posiadanych rodzajów SUT odpowiedzialne są za

zaniedbania minionego okresu i nieprzestrzegania

obowiązków wynikających z ww. przepisów prawa

(mają w tym swój udział), posiadają wiedzę o przybli-

żonym położeniu niezinwentaryzowanych odcinków

SUT, pobierają od geodetów opłaty za ujawnienie

140

przedmiotu złamania prawa, a po uzupełnieniu przez

geodetów mapy zasadniczej pomierzonymi odcinka-

mi SUT instytucje te korzystają z tych map nieod-

płatnie, naliczając wcześniej geodecie wspomnianą

wyżej opłatę za informacje o własnym zaniedbaniu.

Opłaty te przekraczają czasami kwotę wartości całej

roboty geodezyjnej na danym obiekcie.

Ta właśnie

sytuacja, spowodowana nieprzestrzeganiem przepi-

sów prawa, budzi od lat protest całego środowiska

wykonawców prac geodezyjnych oraz projektantów.

1.

Dlaczego powiatowi inspektorzy budowlani nie

reagują na sytuacje, gdy instytucje branżowe i za-

rządcy terenów zamkniętych oraz służby nadzoru

budowlanego łamią obowiązujące przepisy, nie egze-

kwując przy odbiorze inwestycji, zaklauzulowanej

przez właściwy terenowo ośrodek dokumentacji geo-

dezyjnej i kartograficznej, mapy potwierdzającej speł-

nienie przedmiotowych wymogów prawnych?

zmienienia tego, że instytucje branżowe i zarządcy

terenów zamkniętych wystawiają geodetom i projek-

tantom faktury za udzielanie informacji wskazują-

cych przewody podziemne niezinwentaryzowane do-

tychczas powykonawczo, będąc równocześnie winny-

mi tej patologii?

Z wyrazami szacunku

Poseł Danuta Pietraszewska

(nr 16496)

do ministra gospodarki

w sprawie udostępniania informacji

składam interpelację skierowaną do ministra gospo-

Nr 81, poz. 520, ze zm.) w brzmieniu:

Celem aktu prawnego, jakim jest ustawa z dnia 9

zdyscyplinowanie dłużników do zapłaty ich zobowią-

zań finansowych.

Ustawa szczegółowo reguluje pro-

cedurę udostępniania danych gospodarczych do od-

powiednich biur informacji gospodarczych, brak

w niej natomiast regulacji wykreślania nieprawdzi-

wej informacji gospodarczej.

Bardzo często ofiarami ww. biur padają konsu-

menci, którzy wpisywani są za fikcyjne długi.

Status

„dłużnika” w obecnym stanie prawnym można uzy-

skać bez przeprowadzenia postępowania przed nie-

zawisłym sądem.

Przepisy wspomnianej ustawy sta-

nowią narzędzie opresji nie tylko wobec rzeczywi-

stych dłużników, ale wobec całej rzeszy prostych lu-

dzi (bez znajomości podstaw prawa czy finansów),

którzy są często szantażowani przez firmy windyka-

cyjne, które masowo skupują przedawnione wierzy-

telności.

Przed sądem konsument mógłby korzystać

ze skutecznej obrony, jaką daje mu możliwość pod-

niesienia kwestii przedawnienia roszczenia – wierzy-

ciel przegrywa wówczas sprawę sądową.

Przed biu-

rami informacji gospodarczej (które nie są nawet

organami administracji publicznej, lecz funkcjonują

wyłącznie w formie spółki akcyjnej) taka ochrona nie

ma zastosowania.

Niejednokrotnie jako rzekomi dłużnicy wpisywa-

ni są konsumenci, którzy nie posiadają zadłużenia.

Ustawodawca nie zachował symetrii przy redagowa-

niu przepisów – brak jest szczegółowych regulacji,

w jaki sposób dane te powinny być usuwane.

W treści art. 48 ustawy przewidziana jest sankcja

za przekazanie do biura nieprawdziwej informacji –

jest to grzywna do 30 000 zł.

Ustawodawca nie wspo-

mina, kto ani w jakim trybie powinien ją egzekwo-

wać.

Czy ściganie podlega z urzędu, czy z zawiado-

mienia prywatnego konsumenta?

Jaki jest okres

przedawnienia karalności?

Czy jest to 5 lat, jak w przy-

Kodeksu karnego?

Z treści art. 32 ust. 1 wynika, iż to Pan Minister

sprawuje nadzór nad biurami informacji gospodarczej.

Wydaje się, że w zakres Pańskich kompetencji nie

wchodzi działalność wierzycieli, którzy przekazują in-

formacje do biur.

Przy takiej wykładni przepisów oka-

zuje się, że działalność wierzycieli nie podlega żadnej

władczej ingerencji organów administracji publicznej,

a przepis mówiący o grzywnie jest na tyle ogólnikowy,

że jest on martwy, gdyż w praktyce nie wiadomo, kto

Proszę zatem o podjęcie czynności zmierzających

do wprowadzenia zmian legislacyjnych w tym zakre-

sie, tak aby wskazana regulacja była spójna, odpo-

wiadała zasadom techniki prawodawczej oraz w na-

leżyty sposób chroniła konsumentów.

Czy nie warto doprecyzować tej sankcji i umieścić

jej np. w rozdziale XXXVI Kodeksu karnego: Prze-

stępstwa przeciwko obrotowi gospodarczemu?

Z poważaniem

Poseł Killion Munyama

Warszawa, dnia 21 marca 2013 r.

141

Interpelacja

(nr 16497)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

W związku z zaawan-

sowaną budową drogi ekspresowej S8, która w Kęp-

nie krzyżuje się z drogą S11, zachodzi pilna koniecz-

ność rozpoczęcia budowy zjazdu do Kępna oraz bu-

dowy obwodnicy Kępna w ciągu trasy S11.

W miejscowości Myjomice realizowany jest węzeł

Kępno I. Węzeł ten miał być zjazdem do Kępna i miał

łączyć dwie drogi S8 i S11.

W wyniku zaniechania

zjazdu do Kępna oraz budowy obwodnicy Kępna zo-

stanie on martwym i bardzo kosztownym tworem

inżynierskim.

Realizacja drogi S8 z węzłem Kępno I

bez połączeń komunikacyjnych z drogą krajową

nr 11 w żadnej mierze nie rozwiąże problemu komu-

nikacyjnego Kępna i gmin ościennych.

Ruch na trasie

Katowice – Poznań nadal przebiegać będzie ulicami

tego miasta, stwarzając zagrożenie dla środowiska

Miasto Kępno jest jedynym miastem powiatowym

w Wielkopolsce leżącym przy budowanej trasie S8.

Wskutek decyzji podległych Panu urzędników nie ma

zapewnionego połączenia z nowo wybudowaną drogą

ekspresową S8, choć takie zjazdy mają już wykonane

chociażby sąsiedni Syców czy Oleśnica, te jednak leżą

na terenie sąsiedniego województwa dolnośląskiego.

Pozwolę sobie zwrócić Pana uwagę również na to,

że zarówno mieszkańcy powiatu kępińskiego, jak

i sąsiedniego ostrzeszowskiego, jadąc do Warszawy,

wobec braku zjazdu w Kępnie będą mogli wjechać na

trasę S8 dopiero na terenie sąsiedniego województwa

łódzkiego.

będzie możliwe po wybudowaniu przez powiat kępiń-

ski drogi łączącej węzeł Bralin z obecną trasą S8.

To

rozwiązanie zastępcze, zamiast poprawić, znacznie

pogorszy sytuację mieszkańców Kępna, gdyż ruch

w kierunku Katowic (dojazd do drogi krajowej nr 11)

musi kierowany być przez centrum tego miasta.

Wę-

zeł Bralin może wspomagać rozwiązanie problemów

komunikacyjnych Kępna, ale nie zastąpi konieczno-

ści budowy faktycznego dojazdu do Kępna z węzła

Kępno I.

Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad

w Poznaniu dysponuje pełną dokumentacją na budo-

wę zjazdu do Kępna i obwodnicy Kępna w ciągu dro-

gi krajowej nr 11.

Zostały wykupione grunty na od-

cinku węzeł Kępno I i obecna trasa S8 (odcinek ten

stanowi zjazd do miasta Kępna).

Środki na wykup

niezbędnych do realizacji inwestycji gruntów prze-

kazał kilka lat temu samorząd województwa wielko-

polskiego.

1.

Jakie działania należy podjąć, by możliwie naj-

szybciej rozpocząć realizację tej inwestycji?

2.

Czy jest szansa na jej rozpoczęcie jeszcze w bie-

żącym roku?

3.

Co sprawia, że jedne miasta powiatowe leżące

na trasie budowanej drogi S8 mają zapewniony do-

godny dojazd do tej drogi, tak jak wspomniany Syców

czy Oleśnica, a inne, jak omawiane Kępno, takiej

możliwości nie mają?

4.

Dlaczego budując drogi w Polsce, nie realizuje-

my jednocześnie budowy dogodnych zjazdów i dojaz-

dów do tych dróg?

Poseł Leszek Aleksandrzak

(nr 16498)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie wsparcia edukacji w szkołach

wie wsparcia działalności dydaktycznej w szkołach

a szczególnie pracy nauczycieli, którzy prowadzą za-

jęcia lekcyjne w klasach z polskim językiem naucza-

nia w Średniej Ogólnokształcącej Szkole Nr 3 w Iwa-

no-Frankowsku (do 1962r.

Stanisławów).

Otrzymuję sygnały, że w szkołach na Ukrainie,

gdzie nauczyciele prowadzą zajęcia lekcyjne w kla-

sach z polskim językiem nauczania, uczą dzieci bez

możliwości korzystania z podręczników specjalistycz-

nych, których jest bardzo niewiele lub nie ma wcale.

Także w Średniej Ogólnokształcącej Szkole Nr 3

w Iwano-Frankowsku, która mieści się w byłym klasz-

torze sióstr urszulanek nauczyciele uczą dzieci naro-

dowości polskiej bez należytego wsparcia w książ-

kach i innych pomocach naukowych.

Szkoła prowadzona przez miasto istnieje od 1961 r.

Uczą się w niej dzieci w klasach tzw. rosyjskich i pol-

skich.

Do 2009 r. było dwa razy więcej klas rosyj-

skich.

Jednak sukcesywnie przybywa w szkole dzieci

narodowości polskiej i obecnie istnieje taka sama

liczba klas polsko- i rosyjskojęzycznych, przy czym

społeczność polska w mieście jest szacowana na 3–4

tys. osób.

Nauka w szkole trwa 11 lat.

W polskojęzycznych

klasach 1–4 wszystkie przedmioty nauczane są w ję-

zyku polskim, zaś w klasach 5–11 po polsku odbywa-

ją się lekcje języka polskiego, historii Polski, geogra-

fii Polski.

Uczniowie kończą szkołę tzw. polską ma-

142

turą i uzyskują możliwość kontynuacji nauki na pol-

skich uczelniach wyższych.

Dlatego bezwzględnie

jest potrzebne wsparcie metodyczne dla nauczycieli

w klasach polskojęzycznych.

Czy MEN ma zdiagnozowane potrzeby (braki)

w szkołach i klasach polskojęzycznych na Ukrainie

w zakresie polskich książek i innych pomocy nauko-

wych?

Jakie MEN podejmuje działania, aby ten deficyt

zlikwidować i zwiększyć poziom nauczania polskich

dzieci na Ukrainie?

Czy istnieje możliwość, aby MEN wyposażył na-

uczycieli uczących w klasach polskojęzycznych w Śred-

niej Ogólnokształcącej Szkole Nr 3 w Iwano-Fran-

kowsku przynajmniej w niektóre z książek wymie-

nionych w załączonym aneksie (spis przygotowali

sami nauczyciele)?

Ile polskich dzieci uczy się obecnie w szkołach i kla-

kie MEN podejmuje działania, aby zwiększyć dostęp-

ność nauki w języku ojczystym dla polskich dzieci

żyjących w tym kraju?

Aneks.

Materiały dydaktyczne, których brakuje

nauczycielom z polskim językiem nauczania w Iwa-

no-Frankowsku (dawnym Stanisławowie):

1.

Programy nauczania języka polskiego jako ob-

cego, poziomy od A1–C2, red. naukowy serii W. Mio-

dunka, Księgarnia Akademicka, Kraków 2011.

obcego, Iwona Janowska, Universitas, Kraków 2011.

3.

40 koncepcji dobrych lekcji, red. Agnieszka Ra-

biej, Hanna Marczyńska, Beata Zaręba, Universitas,

1xCD, Kraków 2011.

4.

Przewodnik po egzaminach certyfikatowych,

red. Ewa Lipińska, Anna Seretny, Universitas, Kra-

ków 2011.

5.

Planowanie lekcji języka obcego, Iwona Janow-

ska, Universitas, Kraków 2010, s.196.

6.

Dydaktyka kultury polskiej jako obcej: od fak-

tografii do podejścia zadaniowego, Przemysław E.

Gębal, Universitas, Kraków 2010.

7.

Kultura w nauczaniu języka polskiego jako ob-

cego.

Stan obecny – programy nauczania – pomoce

dydaktyczne, red. Władysław Miodunka, Universi-

tas, Kraków 2009.

8.

Nowa generacja w glottodydaktyce polonistycz-

nej, red. Władysław T. Miodunka, Universitas, Kra-

ków 2009.

9.

Od mediów przekazu do mediów uczestnicze-

nia, red. Robert Dębski, Universitas, Kraków 2008.

10.

Z zagadnień dydaktyki języka polskiego jako

obcego, Ewa Lipińska, Anna Seretny, Universitas,

Kraków 2006.

11. ABC metodyki nauczania języka polskiego

tas, Kraków 2005.

12.

Oswoić tekst.

Podręcznik kompozycji i redak-

cji tekstów użytkowych dla poziomu B2 i C1, Andrzej

Ruszer, 2011.

13.

Słownik minimum języka polskiego, Halina

Zgółkowa, 2012.

14.

Pięćdziesiąt scenariuszy ciekawych lekcji z ję-

zyka polskiego w gimnazjum i liceum, Janusz Uhma,

Maria Topczewska.

15.

Język polski w gimnazjum.

Opracowania lek-

tur.

Gramatyka.

Ortografia, autor/redaktor prowa-

dzący Piotr Janusz Pardo, Anna Konkolewska.

16.

Matura na 100%.

Język polski.

Repetytorium,

Anna Śliwińska.

17.

Zrozumieć tekst, zrozumieć człowieka 2, część

1, Dariusz Chemperek, Adam Kalbarczyk.

18.

Z polskim na ty, poziomy A, B, Ewa Lipińska.

19.

Scenariusz lekcji z języka polskiego w klasie

III gimnazjum, Maria Kubiczek.

20.

Scenariusze lekcji języka polskiego w klasie

I gimnazjum, Maria Kubiczek.

21.

Język polski 2.

Wybrane scenariusze lekcji dla

nauczyciela gimnazjum, Stanisława Gurbowicz.

22.

Scenariusze lekcji języka polskiego w klasie

I gimnazjum, Janina Dietrich, Alicja Zacharska.

23.

Podręczniki dla zajęć fakultatywnych z serii

Hurra po polsku: 1,2,3 (3 poziomy po 3 podręczniki:

dla nauczyciela, studenta i zeszyt ćwiczeń), Małgo-

rzata Małolepsza, Aneta Szymkiewicz.

24.

Polski.

Krok po Kroku, poziomy A1, A2, Gry

i zabawy językowe (A1), Iwona Stempek, Anna Stel-

mach, Sylwia Dawidek, Aneta Szymkiewicz.

Z poważaniem

Poseł Artur Górski

Warszawa, dnia 21 marca 2013 r.

(nr 16499)

do ministra transportu,

infrastruktury kolejowej

Szanowny Panie Ministrze!

W rocznicę tragicznej

katastrofy kolejowej pod Szczekocinami trzeba mó-

wić głośno o zaniedbaniach dotyczących polskich ko-

lei.

Kolejarze w codziennej pracy zauważają wiele

nieprawidłowości mogących doprowadzić do kolej-

nych ludzkich tragedii.

Ostrzegają, że każda podróż

wagonami InterCity to dla pasażerów spore ryzyko.

Kolejarze Zakładu Północnego w Gdyni mówią o ka-

tastrofalnym stanie technicznym pociągów InterCity

wyjeżdżających w trasę z Gdyni.

O sprawie poinfor-

mowali również Urząd Transportu Kolejowego.

143

Zarzuty dotyczą przede wszystkim braku staran-

ności w serwisowaniu wagonów.

Zdaniem związkow-

ców pracuje przy nich zbyt mała liczba osób, co skut-

kuje niedbalstwem, pośpiechem i nieprzestrzeganiem

procedur.

Większość prac i przeglądów wykonywana

jest przy zaniżonym stanie zatrudnienia (obecnie

około 50% w stosunku do realizowanych działań).

Wykonuje się je pobieżnie lub wielu czynności nie wy-

konuje się w ogóle, łamiąc wszelkie standardy i prze-

pisy w tym zakresie.

Łamane są: regulaminy pracy,

przepisy bezpieczeństwa BHP i inne.

Według kolejarzy brakuje przede wszystkim rze-

mieślników, elektromonterów oraz rewidentów tabo-

ru.

Wskazują, że już wielokrotnie próbowali interwe-

niować w tej sprawie w spółce PKP InterCity – bez

skutku.

Brak reakcji już kilkakrotnie mógł doprowa-

dzić do katastrofy kolejowej.

Pracownicy wskazują konkretne przykłady: wy-

łączenie wagonu w pociągu TLK jadącym z Gdyni do

Katowic w dniu 17 września 2010 r. wskutek zerwa-

nych wieszaków belki bujakowej oraz trzykrotne wy-

kolejenie wagonu pociągu Ex „Kaszub” w Mikołaj-

kach Pomorskich 6 grudnia 2011 r.

Rośnie liczba wykolejeni pociągów spowodowa-

nych złym stanem torów.

29 grudnia 2012 r., w czasie szczytu przewozów

między Bożym Narodzeniem a Sylwestrem, w Cha-

bówce wykoleiła się lokomotywa pociągu ekspresowe-

go „Tatry” relacji Zakopane – Warszawa Wschodnia.

Nikomu nic się nie stało, lecz na kilkanaście godzin

zimowa stolica Polski została odcięta od reszty sieci

kolejowej, a w Zakopanem uwięzione zostały składy

pociągów dalekobieżnych.

Według nieoficjalnych in-

formacji portalu „Rynek Kolejowy”, przyczyną wyko-

lejenia mogła być pęknięta szyna – elektrowóz wypadł

z toru przy niewielkiej prędkości 37 km/h.

Przeszło dwa tygodnie wcześniej – 13 grudnia

2012 r. – w Poraju między Zawierciem a Częstochową

wykoleił się pociąg towarowy.

Wskutek zdarzenia po-

ważnie zniszczona została infrastruktura stacji Poraj

– wypadający z torów pociąg zniszczył nawierzchnię

torową, połamał słupy oraz bramki podtrzymujące

sieć trakcyjną.

Przywracanie normalnego ruchu trwa-

ło prawie tydzień – najpierw linia była całkowicie

nieprzejezdna, potem przez kilka dni składy prze-

puszczane były jednym torem, przez co pociągi kur-

sujące ciągiem Katowice – Częstochowa doznawały

opóźnień przekraczających nawet godzinę.

Spotęgo-

wało to grudniowy chaos na kolei w województwie

śląskim związany z przejęciem przez Koleje Śląskie

obsługi linii kolejowych w całym regionie.

Zdarzenia z Chabówki i Poraja to nie jedyne wy-

kolejenia, do jakich doszło w grudniu 2012 r. na pol-

skiej sieci kolejowej.

21 grudnia w okolicach stacji

Knurów Szczygłowice na Śląsku z szyn wypadła lo-

komotywa prowadząca skład węglarek, 19 grudnia

na stacji Babiak na magistrali węglowej podczas ma-

newrów wykoleił się wagon towarowy, 9 grudnia na

stacji Dęblin z torów wypadła lokomotywa, a 2 grud-

nia między stacjami Boreczek i Żórawina doszło do

wykolejenia jednego wagonu pociągu InterRegio

„Mamry” relacji Międzylesie – Olsztyn Główny.

Nie tylko grudzień obfitował w przypadki wypad-

nięcia pociągów z szyn.

Do wykolejeń pociągów do-

chodziło przez cały 2012 r. – nierzadko miały one

miejsce w odstępie zaledwie kilku dni albo częściej.

Tak było na początku lipca, kiedy do wypadnięcia

z szyn doszło nie tylko dzień po dniu, ale w dodatku

w tym samym punkcie sieci kolejowej – na wyjeździe

ze stacji Iława Główna w kierunku przystanku Iława

Miasto.

4 lipca wykoleiła się tu lokomotywa pociągu

ekspresowego „Szanty” relacji Bielsko-Biała Główna

– Kołobrzeg, a 5 lipca wypadł z szyn ostatni wagon

pociągu TLK „Pobrzeże” relacji Kraków Główny –

Kołobrzeg.

To nie jedyne wykolejenia, do jakich doszło w lip-

cu.

3 lipca między stacją Kostomłoty a przystankiem

Kielce Piaski z szyn wypadł pociąg Regio jadący ze

Skarżyska-Kamiennej do Kielc.

17 lipca we Wron-

kach wykoleiło się osiem wagonów pociągu przewo-

żącego nawozy sztuczne.

Usuwanie rozsypanej sale-

try, wykolejonych wagonów, naprawianie zniszczone-

go torowiska i uszkodzonych słupów trakcyjnych

trwało kilka dni.

Aż kilometr toru został uszkodzony 30 kwietnia

w wyniku wykolejenia pociągu towarowego na odcin-

ku Taciszów – Gliwice Łabędy.

Utrudnienia w ruchu

kolejowym na ciągu łączącym Górnośląski Okręg

Przemysłowy z Wrocławiem trwały tygodniami.

Do-

dajmy, że dzień wcześniej z szyn wypadły cztery wa-

gony pociągu z miałem węglowym przejeżdżającego

przez Tychy.

19 czerwca doszło do wykolejenia 13 wagonów po-

ciągu towarowego jadącego ze Skarżyska-Kamiennej

do Przeworska – wagony wypadły z szyn między

Rudnikiem nad Sanem a Łętownią.

11 maja na kolejowym kręgosłupie Trójmiasta,

w pobliżu stacji Gdańsk Wrzeszcz, wypadł z szyn

pociąg towarowy.

Na tym samym odcinku doszło do

wykolejenia składu towarowego również w marcu

2011 r.

Do kilku wykolejeń doszło w minionym roku

na linii Warszawa – Radom.

Stan tej linii stale się

pogarsza – bieżące utrzymanie na tym ciągu prak-

tycznie zostało wstrzymane.

Sytuacja ta tłumaczona

jest planowaną modernizacją.

Problem w tym, że o mo-

dernizacji, która ma wkrótce się rozpocząć, słyszymy

już prawie od dekady.

19 czerwca wykoleiło się kilka

wagonów towarowych na stacji Radom, 5 sierpnia na

stacji Czachówek Południowy wykoleił się pociąg to-

warowy relacji Sitkówka Nowiny – Warszawa Okęcie,

a 4 października z szyn wypadł pociąg Kolei Mazo-

wieckich z Warszawy Wschodniej do Radomia, z nie-

wielką prędkością wjeżdżający na stację Bartodzieje.

Najczęstsze przyczyny wykolejeń to awarie taboru

(np. pęknięcie osi wagonu), zbyt duża prędkość po-

ciągów (np. pokonanie rozjazdu przy jeździe w bok

z prędkością dostosowaną do jazdy na wprost), błędy

w prowadzeniu ruchu (np. przestawienie zwrotnicy

pod przejeżdżającym pociągiem) czy pogarszający się

stan techniczny linii kolejowych.

144

Coroczne raporty Państwowej Komisji Badania

Wypadków Kolejowych (PKBWK) wskazują, iż roś-

nie liczba zdarzeń spowodowanych właśnie złym

utrzymaniem nawierzchni torowej: w 2009 r. miały

miejsce 44 zdarzenia spowodowane złym stanem na-

wierzchni torowej, w 2010 r.

– 60, a w 2011 r. już 74.

Raport na temat bezpieczeństwa na kolei za rok 2012

nie został jeszcze opracowany.

W raporcie za 2011 r. czytamy, że spośród 16 zda-

rzeń, których wyjaśnianie przez spółki kolejowe było

dodatkowo objęte – z uwagi na skomplikowany cha-

rakter – bezpośrednim nadzorem PKBWK, siedem

dotyczyło wykolejeń spowodowanych złym stanem

infrastruktury.

Mowa między innymi o wypadnięciu

z szyn dziewięciu węglarek z powodu złego stanu

toru (odcinek Gdańsk Główny – Gdańsk Wrzeszcz,

6 marca 2011 r.), wykolejeniu się lokomotywy i dwóch

cystern z benzyną z powodu niewłaściwego stanu na-

wierzchni torowej (Warszawa Gdańska, 11 marca

2011 r.), wykolejeniu się pociągu towarowego z powo-

du poszerzonego prześwitu między szynami (Żagań,

23 marca 2011 r.) czy wykolejeniu się pociągu towa-

rowego z powodu złamanej szyny (odcinek Chmielnik

– Grzybów, 1 sierpnia 2011 r.).

Jak fatalne jest utrzymanie linii kolejowych, po-

kazują wykazy ostrzeżeń stałych, zawierające infor-

macje o ograniczeniach prędkości oraz ich przyczy-

nach.

Wykazy wskazują, że wielu uszkodzeń na-

wierzchni torowej po prostu się nie naprawia.

Jeden

z najbardziej szokujących przykładów stanowi „pro-

wizoryczne zabezpieczenie pękniętej szyny” między

stacją Grębocice a przystankiem Krzydłowice na

linii kolejowej Szczecin – Wrocław.

Pęknięta szyna

nie została wymieniona od co najmniej roku – jedy-

ne co zrobiła spółka PKP Polskie Linie Kolejowe to

wprowadziła ograniczenie prędkości pociągów do

20 km/h.

Jeżeli ministerstwo nie zareaguje, rok 2013 praw-

dopodobnie będzie kolejnym rokiem wypadających

z szyn pociągów.

igrania z życiem pasażerów?

2.

Czy w związku z niepokojącymi sygnałami ko-

lejarzy ministerstwo przewiduje wdrożenie postępo-

wania administracyjnego w stosunku do winnych

rzeczywistych zagrożeń na kolei?

3.

Czy Pan Minister, mając tak ogromną wiedzę

i przykre doświadczenia, bierze na siebie pełną od-

powiedzialność za zaniedbania, które w przyszłości

nieuchronnie doprowadzą do kolejnej katastrofy ko-

lejowej?

Z poważaniem

Poseł Witold Klepacz

Warszawa, dnia 21 marca 2013 r.

(nr 16500)

do prezesa Rady Ministrów

Szanowny Panie Premierze!

28 stycznia br. minę-

ła siódma rocznica katastrofy budowlanej powszech-

nie uznawanej za największą w dziejach Polski.

W 2006 r. w Chorzowie z powodu zawalenia się kon-

strukcji dachu hali targowej Międzynarodowych Tar-

gów Katowickich zginęło 65 osób, a ponad 140 zosta-

ło rannych.

Mająca w tym dniu miejsce wystawa go-

łębi pocztowych na zawsze zapisała się w kartach

historii jako niezwykle dramatyczne wydarzenie,

którego tragiczne konsekwencje poszkodowani oraz

rodziny ofiar – obywatele Polski, Niemiec, Słowacji,

Czech, Belgii, Francji, Węgier czy Holandii – odczu-

wają do dziś.

W tej dacie ich życie uległo nieodwra-

calnej zmianie, ponieśli ogromne krzywdy natury

fizycznej i psychicznej.

Wielu z nich straciło najbliż-

szych, jedynych żywicieli rodziny, a co za tym idzie

poczucie stabilizacji materialnej.

Żaden z bliskich

ofiar nie spodziewał się natomiast tego, iż w udziale

przypadnie mu kolejny dramat, tym razem taki, któ-

rego istnienie jest rezultatem bierności władz pol-

skich na szczeblu centralnym i nasuwa wniosek jed-

noznacznie wskazujący na nierówne traktowanie

obywateli.

W dniu 22 kwietnia 1995 r. doszło do zawarcia

umowy dzierżawy nieruchomości przy ul. Bytkow-

skiej w Chorzowie między jej właścicielem – Skarbem

Państwa – jako wydzierżawiającym a spółką Między-

narodowe Targi Katowickie jako dzierżawcą.

W 2005 r.

umowa dzierżawy została przedłużona na kolejnych

10 lat.

To właśnie w tym miejscu została wybudowa-

na przedmiotowa hala wystawiennicza.

Umowa łą-

cząca strony przewidywała nie tylko obowiązek za-

płaty czynszu na rzecz wydzierżawiającego, ale rów-

nież zezwolenie na wzniesienie na dzierżawionym

gruncie hal wystawowych, które jako cześć składowa

gruntu automatycznie stawały się własnością Skarbu

Państwa.

Ponadto ten ostatni zastrzegł sobie prawo

do kontrolowania, czy przedmiot dzierżawny wyko-

rzystywany jest zgodnie z umową.

Według biegłych,

którzy opracowali opinię na użytek postępowania

przygotowawczego prowadzonego w związku z kata-

strofą, jej przyczyną była wadliwość konstrukcji hali.

Wytrzymałość wiązarów i podciągów dachowych

oraz słupów głównych była zbyt mała.

W ocenie Sądu

Najwyższego, który analizował przedmiotową kwe-

stię, podstawą odpowiedzialności Skarbu Państwa

jest regulacja z art. 434 Kodeksu cywilnego.

Zgodnie

z tym przepisem odpowiedzialność za szkody wyrzą-

dzone zawaleniem się budowli lub oderwaniem jej

części ponosi samoistny posiadacz budowli.

Skarb

Państwa jako właściciel gruntu jest także właścicie-

145

lem wzniesionej na tym gruncie hali wystawienni-

czej, a tym samym samoistnym jej posiadaczem.

Na-

tomiast spółka MTK jest posiadaczem zależnym,

gdyż włada halą jedynie w zakresie wynikającym

z umowy dzierżawy.

Tym samym na mocy orzeczenia

akt V CSK 204/11) kwestia ustalenia podmiotu, któ-

ry winien wypłacić zadośćuczynienie na rzecz po-

szkodowanych, została jednoznacznie i ostatecznie

rozstrzygnięta.

W sytuacjach, w których dochodzi do ogromnych

ludzkich tragedii, trudno jest mówić o wartościowa-

niu życia ludzkiego, miarkować lub kazać innym wy-

ceniać cierpienia poszkodowanych, stwierdzać, stra-

ta kogo jest bardziej odczuwalna, a powstała pustka

nie do zapełnienia.

Dlatego jedynym słusznym mier-

nikiem, podstawą ustalenia odpowiedzialności w tym

zakresie czy punktem odniesienia może być litera

prawa, która jednoznacznie wskazuje, na kim spo-

czywa ciężar zadośćuczynienia.

Na potrzeby prakty-

ki, w oparciu o orzecznictwo sądów, stworzono także

katalog dyrektyw pozwalający w sposób możliwie

najsłuszniejszy zmierzyć to, co w zasadzie niemierzal-

ne – ludzką krzywdę.

W sukurs przychodzi tu kon-

stytucja, wskazując, jak powinno się traktować oby-

wateli.

Wszakże to właśnie ustawa zasadnicza powin-

na być aksjologiczną bazą dla wszelkich decyzji pań-

stwa.

Zgodnie z utrwalonym już orzecznictwem Try-

bunału Konstytucyjnego zasada równości wobec pra-

adresatów norm prawnych znajdujących się w takiej

Inaczej rzecz ujmując, z zasady równości wynika na-

kaz równego, czyli jednakowego traktowania wszyst-

kich adresatów norm prawnych charakteryzujących

chą, co oznacza zarówno zakaz dyskryminowania,

jak i faworyzowania takich osób (wyroki TK z: 17 stycz-

nia 2001 r.

K 5/2000 OTK ZU 2001/1 poz. 2; 29 maja

2001 r.

K 5/2001 OTK ZU 2001/4 poz. 87; 29 czerwca

2001 r.

K 23/2000 OTK ZU 2001/5 poz. 124).

Warto

w tym kontekście zaznaczyć, iż w przedmiotowej spra-

wie bliskim ofiar katastrofy chodzi przede wszystkim

o zadośćuczynienie za krzywdy psychiczne i fizyczne

wywołane śmiercią osoby bliskiej, których rozmiar

niezależnie od statusu społecznego i majątkowego

poszkodowanych – jest zawsze podobny.

Po katastrofie lotniczej samolotu CASA C-295 pod

Mirosławcem, która miała miejsce 23 stycznia 2008 r.,

minister obrony narodowej powołał zespół do spraw

udziału ministra obrony narodowej w przedsądowym

postępowaniu o zawezwanie do próby ugodowej z wnio-

sków pełnomocników rodzin ofiar.

Jako podstawę tej

decyzji z dnia 24 stycznia 2011 r. powołano § 2 pkt 16

minister obrony narodowej realizuje ponadto zadania

w zakresie innych spraw określonych w odrębnych

przepisach.

W następstwie katastrofy samolotu TU-

-154M nr 101 pod Smoleńskiem 9 listopada 2010 r.

odbyło się spotkanie przedstawicieli Kancelarii Pre-

zesa Rady Ministrów, Kancelarii Prezydenta RP, Mi-

nisterstwa Obrony Narodowej, Ministerstwa Spra-

wiedliwości, Biura Ochrony Rządu oraz Prokuratorii

Skarbu Państwa zorganizowane przez Kancelarię

Prezesa Rady Ministrów.

Tego dnia przesądzono

kwestie takie jak krąg osób upoważnionych do otrzy-

mania zadośćuczynienia, jego wysokość (250 000 zł

dla każdego członka rodziny ofiary wraz z możliwoś-

cią sądowego dochodzenia kwot dodatkowych z tytu-

łu zadośćuczynienia) oraz powody, dla których przed-

miotowe kwoty zdecydowano wypłacić bez przepro-

wadzenia postępowania sądowego.

Natomiast po po-

nad siedmiu latach od katastrofy budowlanej w Cho-

rzowie rodziny ofiar, oprócz odszkodowań od towa-

rzystwa ubezpieczeniowego, w niektórych przypad-

kach jednorazowych zasiłków oraz tego, co już wy-

walczono na drodze sądowej, nie otrzymały od pań-

stwa zadośćuczynienia.

Na szczeblu centralnym nie

podjęto żadnej inicjatywy, która mogłaby coś zmienić

w tej kwestii.

Początkowo składane przez oficjeli

obietnice udzielenia stosownej pomocy tym, którzy

ucierpieli w katastrofie, nie zostały zrealizowane.

Pod-

kreślić należy, iż sytuacji nie zmieniła nawet nowe-

lizacja Kodeksu cywilnego z roku 2008, dokonana

dopiero po katastrofie lotniczej w Mirosławcu.

Do art. 446

dodano § 4 – przepis, którego dyspozycja przewiduje

wprost możliwość przyznania najbliższym członkom

dośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę.

W całym tym dramacie najbardziej cierpią właś-

nie bezpośrednio poszkodowani i najbliżsi ofiar.

Ich

gehenna trwa nadal, z dala od medialnego zgiełku,

który ucichł bardzo szybko.

Wszakże w hali wysta-

wienniczej MTK 28 stycznia 2006 r. nie było najważ-

niejszych osób w państwie, elity polskiej polityki.

Po-

szkodowani nie należą do rodzin dowódców Sił Zbroj-

nych, szefów ważnych instytucji państwowych, lide-

rów partii politycznych, parlamentarzystów.

Nie mają

możliwości organizowania konferencji prasowych,

tak aby móc przypominać o swoich prawach i na fo-

rum krajowym żądać równouprawnienia.

Choć ich

głos bez wątpienia jest mniej słyszalny, to właśnie im

władze polskie przyznały inny, odrębny status.

Przed-

miotowi decydenci podzielili de facto obywateli do-

tkniętych życiową tragedią na tych, których los,

przyszłość, materialną stabilizację bądź jej brak

przesądza się na jednym spotkaniu, ostatecznie przy-

znając im słuszne zadośćuczynienie, oraz na tych,

którym wskazuje się sale sądowe, skazując ich jedno-

cześnie na ponowną traumę, lata oczekiwań, ogrom-

ne koszty i stan permanentnej niepewności.

Niewąt-

pliwie podważa się w ten sposób ufność i wiarę spo-

łeczeństwa w to, iż nadrzędne wartości wymienione

w konstytucji znajdują ostatecznie odzwierciedlenie

w rzeczywistości, wtedy gdy najbardziej potrzebują-

cy wymagają ochrony.

Pomoc powinna jednakowo

przysługiwać wszystkim znajdującym się w podobnej

sytuacji ocenianej jedynie przez pryzmat prawa, a nie-

zależnie od pozycji poszkodowanego zajmowanej w hie-

rarchii społecznej – niejako w opozycji do teorii stra-

tyfikacji w najgorszym wydaniu.

Wszakże ustawa za-

146

sadnicza operuje jedną podstawową kategorią – oby-

watel – i tak też karze postrzegać ludzi władzom,

abstrahując od tego jaką rolę pełnią w społeczeń-

stwie.

Świadomość tego, iż kwestia uznania przez pań-

niesienia konsekwencji z tym związanych, co wiąza-

łoby się z wypłatą słusznego zadośćuczynienia, nadal

nie została przesądzona, nie pozwala poszkodowa-

nym podjąć próby zamknięcia tego niezwykle boles-

nego rozdziału w ich życiu.

Zamiast tego ponad 180

osób zmuszone jest dochodzić swoich praw w wielo-

letnich i niezwykle kosztownych procesach, których

ponieść.

Konieczność wielokrotnego przeżywania

największego dla nich dramatu w sądach, udowod-

niania tego, co oczywiste, stwarza wrażenie powtór-

nej wiktymizacji i ponownie otwiera rany, które od

lat nie mogą się zabliźnić, potęgując poczucie nie-

sprawiedliwości i krzywdzącej dysproporcji, faktycz-

nej nierówności wobec prawa.

A przecież można by

tego uniknąć, gdyby władze polskie dostrzegły nie-

podważalną w świetle prawa, tożsamą z katastrofami

samolotu CASA C-295 czy TU-154M, zasadę odpo-

wiedzialności, o której prawidłowości stosowania

w tej sprawie świadczy stanowisko cieszącego się naj-

wyższym autorytetem Sądu Najwyższego.

Wyżej

przywołane orzeczenie, które zapadło w kwietniu

2012 r., finalnie przesądziło przedmiotową kwestię.

Nie pozostawiając pola do interpretacji i niedomó-

wień, w sposób jednoznaczny wskazuje ono na odpo-

wiedzialność Skarbu Państwa.

Tego kolejnego dramatu, tym razem rozgrywają-

cego się na salach sądowych czy też w codziennym

życiu poszkodowanych, można by uniknąć, gdyby

potraktować ich tak, jak rodziny ofiar innych wiel-

kich katastrof.

Warto zauważyć, iż jednocześnie wła-

dze zaoszczędziłyby w ten sposób pieniądze podatni-

ków, unikając generowania ogromnych wydatków,

które to niosą za sobą wieloletnie procesy sądowe, nie

wspominając o czasie, który to składy orzekające mo-

głyby poświęcić obywatelom dochodzącym swych

praw w konfiguracjach mniej jednoznacznych, kiedy

efekt finalny postępowania nie jest z góry przesądzo-

ny.

Pamiętać należy o tym, iż wszystkie koszty pro-

cesu poniesie ostatecznie Skarb Państwa, który w przy-

padku takiej ilości poszkodowanych liczyć należy

w setkach tysięcy złotych.

Dokonując chłodnej kal-

kulacji, ocenić należy, że jest to dla państwa całko-

wicie nieopłacalne.

Racjonalności postawy zajmowa-

nej przez władze polskie wobec tej sprawy można by

się dopatrzeć, gdyby założyć, iż decydenci zdają sobie

sprawę z tego, że poszkodowanych nie stać będzie na

wytoczenie procesów i dochodzenie swoich praw z przy-

czyn ich niskiego statusu materialnego – i dzięki

temu Skarb Państwa uniknie obciążenia z tego tytu-

łu.

Jednakże przyjęcie tego scenariusza i tym samym

przyznanie, iż oficjele działają z najniższych pobudek,

oznaczałoby niezwykle dotkliwy upadek morale pol-

skiej elity politycznej.

Jednakże, analizując stanowisko władz, trudno

dopatrzeć się konsekwencji, logiki, jednolitości sta-

nowiska i woli rozwiązania tego dramatycznego

problemu wskazującej na inne motywy ich działania.

Poszczególne szczeble władzy pozostają obojętne na

apele poszkodowanych i podejmowane przez ich peł-

nomocników próby polubownego rozwiązania przed-

miotowej kwestii.

Jak wynika z oficjalnego stanowi-

ska, wyrażonego przez podsekretarza stanu, zastęp-

cę szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów – prezes

Rady Ministrów nie jest właściwym organem do re-

prezentowania Skarbu Państwa w zakresie roszczeń

związanych z przedmiotową sprawą, z uwagi na brak

związku między ustawowymi kompetencjami preze-

sa Rady Ministrów, a dochodzonymi roszczeniami.

Zastanawiające jest to, że w przypadku katastrofy

TU-154M taki rzekomy brak formalnych uprawnień

nie stał na przeszkodzie zorganizowaniu wspomnia-

nego wyżej spotkania przesądzającego losy rodzin

ofiar.

Podług dotychczas zajętego stanowiska Mini-

sterstwo Skarbu Państwa również nie znajduje pod-

staw swojej właściwości w tej sprawie.

Jako podmiot

władny do podjęcia decyzji w zakresie ugodowego

zakończenia spraw poszkodowanych wskazuje się

prezydenta miasta Chorzowa jako reprezentanta

Skarbu Państwa w sprawach gospodarowania nieru-

chomościami stanowiącymi własność państwową.

Ten jednakowoż sam przyznaje, iż takiego rodzaju

władzą nie dysponuje – samodzielnie nie może decy-

dować o przeznaczeniu środków tego rzędu, a odgór-

na zgoda wyrażona na szczeblu ministerialnym jest

nieodzowna.

Autorom odmiennego w tej kwestii sta-

nowiska umknął fakt, iż sprawa poszkodowanych

MTK nie jest związana z bieżącym gospodarowaniem

nieruchomościami Skarbu Państwa, gdyż dotyczy

roszczeń opartych na odpowiedzialności deliktowej

Skarbu Państwa, co potwierdził sam Sąd Najwyższy.

Niewiadomą nadal pozostaje, czy autorytet naczel-

nego organu władzy sądowniczej wystarczy, aby prze-

konać szczebel ministerialny co do słuszności stano-

wiska zajmowanego przez poszkodowanych w tej

sprawie.

Błędne koło przerzucania odpowiedzialności

się zamyka, a newralgiczne pytanie co do finalnego

losu poszkodowanych pozostaje bez odpowiedzi.

Po

siedmiu latach unikania odpowiedzialności wydaje

się, iż czas stanąć w prawdzie, a poszkodowanym

w tej największej katastrofie budowlanej w historii

Rzeczypospolitej przyznać zadośćuczynienie, na któ-

re czekają tak długo.

W związku z powyższym i w odniesieniu do przy-

toczonych wyżej faktów uprzejmie proszę Pana Pre-

1.

Z jakich powodów Kancelaria Prezesa Rady Mi-

nistrów pismem z 28.12.2011 r. uznała prezesa Rady

Ministrów za organ niewłaściwy do wypracowania

stanowiska Skarbu Państwa (wspólnie z innymi właś-

ciwymi organami) w zakresie ugód z poszkodowany-

mi w katastrofie budowlanej MTK z 28.01.2006 r., pod-

czas gdy Kancelaria Prezesa Rady Ministrów była

organizatorem spotkania w sprawie ugód zawiera-

147

nych z rodzinami ofiar katastrofy samolotu TU-154M

pod Smoleńskiem (por. pismo MON z 30.01.2013 r.)?

2.

Z jakich powodów bliscy ofiar katastrofy samo-

lotu CASA C-295 czy TU-154M otrzymali od Skarbu

Państwa stosowne kwoty tytułem zadośćuczynienia

za krzywdy spowodowane śmiercią osób im bliskich

bez postępowań sądowych, podczas gdy poszkodowa-

ni w katastrofie budowlanej MTK wobec braku woli

ugodowego zakończenia sprawy ze strony przedsta-

wicieli Skarbu Państwa, ale i potwierdzonej sądow-

nie odpowiedzialności Skarbu Państwa za zdarzenie

zmuszeni są do kierowania roszczeń na drogę postę-

powania sądowego?

3.

Czy w świetle przedstawionych wyżej faktów

Pan Premier dostrzega możliwość polubownego roz-

wiązania przedmiotowej kwestii?

4.

Jeśli odpowiedź będzie twierdząca, jakie kon-

kretne kroki zostaną poczynione w celu sfinalizowa-

nia ugody oraz w jakiej perspektywie czasowej moż-

na oczekiwać ich realnych efektów?

Z wyrazami szacunku

Poseł Witold Klepacz

(nr 16501)

do ministra obrony narodowej

w sprawie zarządzania terenem

Szanowny Panie Ministrze!

W imieniu mieszkań-

ców gminy Mierzęcice pragnę poruszyć temat kra-

kowskiego oddziału regionalnego Wojskowej Agencji

Mieszkaniowej.

Sporny teren, który jest przedmio-

tem tej interpelacji, znajduje się w gminie Mierzęcice,

obręb Nowa Wieś, powiat będziński, województwo

śląskie, i stanowił niegdyś garnizon Mierzęcice na-

zywany „Zielonym”.

Część tego terenu w sąsiedztwie osiedla, na proś-

bę kadry zawodowej, ówczesne dowództwo pułku

przeznaczyło na garaże, które ubiegający się wybu-

dowali z własnych środków.

Ich budowę nadzorowa-

ły upoważnione do tego ograny WAK w Mierzęcicach,

WRZKB Opole oraz WIAB Wrocław.

Po wybudowa-

niu garaży wnosili do Wojskowej Administracji Ko-

szar stosowne opłaty.

Problem z osiedlem i garażami zaczął się tuż po

rozwiązaniu pułku, co miało miejsce w 1986 r., kiedy

to cały teren został przejęty przez Wojskową Agencję

reprezentujący Skarb Państwa.

Zmuszono wówczas

właścicieli garaży do podpisania nowych umów, tym

razem dzierżawnych, które nakładały na nich nowe,

wyższe opłaty.

Zarząd osiedla oddalony o 50 km od osiedla nie

radził sobie z jego zarządzaniem, przez co znacznie

pogorszył się jego stan.

Liczne skargi mieszkańców

wnoszone przez władze sołectwa nie przynosiły po-

żądanych efektów.

Po utworzeniu oddziału regionalnego w Krakowie

sytuacja nie uległa zmianie.

Dodatkowo dyrekcja tej

instytucji zajęła się w pierwszej kolejności sprzedażą

rozpadającego się dwupiętrowego bloku mieszkanio-

wego nr 26a, a następnie będącego w bardzo dobrym

stanie budynku nr 42, tj. byłego internatu i otacza-

jącego go terenu.

Obiekt o powierzchni 1138,70 m

2

wraz z gruntem o powierzchni 2500 m

2

sprzedano za

30 tys. zł.

Przed sprzedażą budynek posiadał 80%

wymienionych okien oraz dach w całości pokryty bla-

chą cynkową.

Obecny właściciel oferuje sprzedaż lo-

kali po 3500 zł za metr kwadratowy.

Kolejne decyzje krakowskiego oddziału WAM

również przynoszą wymierne straty dla Skarbu Pań-

stwa i MON.

Jaskrawym przykładem jest sprzedaż

mieszkań w byłym garnizonie Mierzęcice za 10%

wartości osobom niemającym nic wspólnego z woj-

skiem.

Tymczasem uwaga WAM w Krakowie skupi-

ła się na garażach samochodowych wybudowanych

w latach 70. i 80. ze środków własnych kadry zawo-

dowej WP za pozwoleniem ówczesnych władz wojsko-

wych.

Zostały one przejęte przez WAM, który żąda

ich wykupienia przez prawowitych właścicieli za cenę

od 5 do 8,5 tys. złotych lub płacenia wysokiego czyn-

szu dzierżawnego.

Presja wywarta przez dyrekcję WAM w Krakowie

była tak silna, że po licznych perypetiach część bar-

dziej zamożnych osób garaże wykupiła.

Są jednak

wśród osób poszkodowanych osoby, których na wykup

nie stać, dlatego dzierżawią te rozsypujące się budyn-

ki za 4 zł za metr kwadratowy.

Płacą instytucji, która

nie wniosła żadnego wkładu własnego, aby dobra, któ-

rymi dysponuje, miały chociaż przyzwoity wygląd.

1.

Czy zdaniem Pan Ministra dla uchronienia

przed dalszą dewastacją terenu byłego garnizonu

w Mierzęcicach nie należałoby niezwłocznie przeka-

zać go Starostwu Powiatowemu w Będzinie, które

jest przedstawicielem Skarbu Państwa na terenie

gminy Mierzęcice?

2.

Czy zdaniem Pana Ministra byli żołnierze Sił

Zbrojnych RP zasługują na instrumentalne oraz wąt-

pliwe pod względem prawnym traktowanie ze strony

WAM w Krakowie?

jaśnienie wszystkich nieścisłości, które wynikają z do-

tychczasowej działalności WAM w Krakowie na te-

renie byłego garnizonu Mierzęcice?

Z poważaniem

Poseł Witold Klepacz

148

Interpelacja

(nr 16502)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Do Klubu Parlamen-

tarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego oraz do

biur poselskich zgłaszają się osoby w sprawie kupna

działki budowlanej na preferencyjnych warunkach.

Jako jedną z przyczyn podają, że samorząd w obo-

wiązującym porządku prawnym nie może sprzedać

działki budowlanej bez przetargu i nie może udzielić

bonifikaty do zbywanej działki.

Mając na uwadze powyższe sprawy istotne dla sa-

morządu, ale przede wszystkim dla młodych miesz-

ustawy o gospodarce nieruchomościami, tak aby mo-

gła być udzielana bonifikata od ustalonej ceny w przy-

padku nabywania nieruchomości na własne potrzeby

mieszkalne?

2.

Czy ministerstwo przewiduje zdefiniowanie po-

jęcia osoby młodej?

Z poważaniem

Poseł Józef Racki

Warszawa, dnia 21 marca 2013 r.

(nr 16503)

do ministra administracji i cyfryzacji

selskiego coraz częściej docierają głosy osób zaniepo-

kojonych planowanymi przez ministerstwo zmiana-

mi dotyczącymi bibliotek szkolnych i publicznych, tj.

wprowadzeniem możliwości ich łączenia.

Projekt za-

łożeń ustawy o poprawie warunków świadczenia usług

łączenie funkcji wszystkich bibliotek bez żadnych

ograniczeń.

Możliwe więc będzie połączenie kilku bi-

bliotek szkolnych w jedną czy biblioteki szkolnej

z publiczną.

Takie rozwiązanie jest szkodliwe dla

rozwoju czytelnictwa.

Biblioteki publiczne i szkolne

posiadają zupełnie inne zasoby, spełniają inne funk-

cje.

Ich połączenie uniemożliwi prawidłowe funkcjo-

nowanie obydwu.

Biblioteki publiczne to bardzo ważne, ogólnodo-

stępne, lokalne ośrodki krzewienia kultury i stymu-

lowania czytelnictwa.

Do realizacji tych celów dosto-

sowują zbiory, metody pracy, przygotowują bibliote-

karzy.

Biblioteki szkolne natomiast są przede wszyst-

kim współodpowiedzialne za jakość i osiągane efekty

kształcenia w macierzystej placówce edukacyjnej, za

czytelnictwo, doskonalenie umiejętności nauczania

i uczenia się, wyposażanie uczniów w pożądane kom-

petencje czytelnicze i informacyjne.

Bibliotekarze szkol-

ni są nauczycielami, mogą prowadzić zajęcia z ucz-

niami, współpracować z innymi pedagogami, korzy-

stać z dokumentacji szkolnej, wykorzystywać do osią-

gania swoich celów znajomość uczniów, ich postępów

w nauce, problemów.

Zadania biblioteki szkolnej są

zapisane w podstawie programowej kształcenia ogól-

nego.

Dodatkowo biblioteka szkolna, jako jedyna

w szkole pracownia interdyscyplinarna, ma (przy

zapewnieniu odpowiedniego wyposażenia) możliwo-

ści kształcenia tzw. kompetencji kluczowych związa-

nych z wyszukiwaniem, ocenianiem, wykorzystywa-

niem informacji i samokształceniem.

Biblioteka szkolna poprzez swoje usytuowanie jest

tzw. biblioteką pierwszego kontaktu.

Jedyną bibliote-

ką, do której użytkownik nie musi się specjalnie zapi-

sywać (staje się czytelnikiem w momencie zapisu do

szkoły) i do której nie musi specjalnie chodzić (w młod-

szym wieku do innych bibliotek musi uczęszczać pod

opieką rodziców), ponieważ ma ją na co dzień w szko-

le.

Daje to trudną do zastąpienia i przecenienia moż-

liwość wyrównywania szans dostępu do zasobów bi-

bliotecznych i edukacji czytelniczo-informacyjnej (nie-

stety nie wszyscy rodzice sami o to dbają, o czym

świadczą m.in. wyniki badań czytelnictwa dorosłych).

To biblioteka szkolna kształtuje stosunek do książek

i źródeł informacji, w znacznym stopniu decydując

o późniejszym stosunku do innych bibliotek, nawyku

i umiejętności korzystania z nich.

Względy ekonomiczne, które niewątpliwie przy-

świecają autorom projektu, nie mogą przysłaniać roli

bibliotek szkolnych w procesie kształcenia młodzieży

i ich wpływu na rozwój czytelnictwa.

sze argumenty, ministerstwo wycofa się z projektu,

który doprowadzi do likwidacji bibliotek szkolnych?

Z poważaniem

Poseł Zbigniew Włodkowski

Warszawa, dnia 21 marca 2013 r.

149

Interpelacja

(nr 16504)

do prezesa Rady Ministrów

we wdrażaniu aktów wykonawczych

W 2011 r. Sejm uchwalił zmianę ustawy Prawo

lotnicze.

W przyjętych w tejże nowelizacji Prawa lot-

niczego rozwiązaniach szereg aktów wykonawczych

Prawo lotnicze zostało utrzymanych w mocy, nie dłu-

ustawy zmieniającej, tj. do dnia 18 marca 2013 r.

Z analizy, jakiej dokonałem, wynika, iż lista „wy-

gasających” rozporządzeń zawiera 26 pozycji.

Ponad-

to do tego zestawu można dodać kilkanaście rozpo-

rządzeń wydawanych po raz pierwszy w trybie no-

wych upoważnień ustawowych.

W wystąpieniu prezesa Rządowego Centrum Le-

gislacji z dnia 14 marca br. do ministra transportu,

SiL.5602-28/13) wskazano, iż z uwagi cyt. „na brak

wydania »nowych« rozporządzeń w systemie prawa

lotniczego zabraknie niezbędnych regulacji krajo-

wych, co może negatywnie wpłynąć na prawidłowe

funkcjonowanie rynku lotniczego”.

Ponadto wskazano cyt. „jednocześnie należy za-

uważyć, że przyjęty tryb pracy nad przedmiotowymi

projektami powoduje, że akty, które zostaną wysłane

do ogłoszenia w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej

Polskiej, wejdą w życie bez zachowania odpowiednie-

go vacatio legis, co może zostać uznane za sprzeczne

z konstytucyjną zasadą demokratycznego państwa

prawnego”.

Stan faktyczny wdrażania aktów wykonawczych

do zmiany ustawy Prawo lotnicze ukazuje katastro-

falny wynik 18-miesięcznych prac legislacyjnych.

Premiera z następującymi pytaniami i wnioskami

o udzielenie szczegółowych wyjaśnień:

1.

Proszę o przedstawienie szczegółowej informa-

cji ze wskazaniem tych aktów wykonawczych do

ustawy Prawo lotnicze, które zostały wydane i opub-

likowane w dopuszczalnym okresie przewidzianym

znowelizowaną ustawą Prawo lotnicze, tj. do dnia 18

2.

Proszę o przedstawienie wykazu projektów no-

wych aktów wykonawczych do ustawy Prawo lotni-

cze, które nie zostały wydane i nie weszły w życie

w terminie przewidzianym znowelizowaną ustawą

do dnia 18 marca 2013 r.

3.

Jakie są w ocenie Pana Premiera skutki po-

wstałej „luki prawnej” dla zgodnego z prawem funk-

cjonowania rynku lotniczego, spowodowanej niewy-

daniem nowych rozporządzeń?

W szczególności wno-

szę o wskazanie jej skutków odpowiednio dla:

a) przewoźników lotniczych, w tym PLL LOT,

„środowiska małego lotnictwa”,

b) portów lotniczych na terenie Rzeczypospolitej

Polskiej,

c) Polskiej Agencji Żeglugi Powietrznej.

4.

Czy w związku z brakiem szeregu aktualnych

aktów wykonawczych do zmienionego Prawa lotni-

czego powstaną po stronie budżetu państwa skutki

finansowe wynikające z ewentualnych roszczeń pod-

miotów krajowych i zagranicznych operujących na

rynku lotniczym w Polsce?

5.

Czy w związku z powyższym stanem faktycz-

nym i prawnym powstały istotne zagrożenia związa-

ne z bezpieczeństwem operacji lotniczych, a także

z funkcjonowaniem lotnisk na terenie Rzeczypospo-

litej Polskiej?

6.

Czy Prezes Rady Ministrów wyciągnie odpo-

wiedzialność polityczną, prawną lub karną w stosun-

ku do ministra transportu, instytucji i osób odpowie-

dzialnych, w związku z powstałą państwową kata-

strofą prawną, jaka ujawniła się z dniem 19 marca

2013 r. w systemie prawa lotniczego obowiązującego

na terenie Rzeczypospolitej Polskiej?

Poseł Jerzy Polaczek

Warszawa, dnia 21 marca 2013 r.

(nr 16505)

do ministra zdrowia

w sprawie utrzymania

w Krzeszowie

Szanowny Panie Ministrze!

Dla wielu turystów

skawej w Krzeszowie.

Odwiedzający to miejsce tury-

ści pielgrzymi nierzadko odbywają długą i nużącą

żu Sanktuarium Matki Boskiej Łaskawej i są komer-

cyjne.

Dlatego pytam Pana Ministra:

Matki Boskiej Łaskawej w Krzeszowie?

150

(nr 16506)

do ministra zdrowia

w sprawie utrzymania

czyni Wolności w kościele sióstr prezentek w Krako-

wie.

Odwiedzający to miejsce turyści pielgrzymi nie-

Matki Boskiej Dawczyni Wolności i są komercyjne.

Matki Boskiej Dawczyni Wolności w Krakowie?

(nr 16507)

do ministra zdrowia

w sprawie utrzymania

w Krakowie

szenia w kościele św. Katarzyny w Krakowie.

Odwie-

Pocieszenia i są komercyjne.

Matki Bożej Pocieszenia w Krakowie?

(nr 16508)

do ministra transportu,

151

wanie nagród rocznych i uznaniowych pracownikom

2.

W jakiej wysokości kwotowo był określony tzw.

rektorów ww. spółki w roku 2012?

(nr 16509)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Według przepisów

(nr 16510)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Według przepisów

(nr 16511)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Według przepisów

znawanie nagród rocznych i uznaniowych pracowni-

kom zatrudnionym w spółkach z udziałem kapitału

Skarbu Państwa.

Dlatego pytam Pana Ministra:

152

Interpelacja

(nr 16512)

do ministra transportu,

Dlatego pytam Pana Ministra:

(nr 16513)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Według przepisów

(nr 16514)

do ministra transportu,

(nr 16515)

do ministra transportu,

153

Interpelacja

(nr 16516)

do ministra transportu,

(nr 16517)

do ministra pracy i polityki społecznej

Szanowny Panie Ministrze!

Od l stycznia 2013 r.

znowelizowano ustawę o świadczeniach rodzinnych.

Wprowadzone zmiany dotyczą zasad przyznawania

świadczenia pielęgnacyjnego.

Osoby, które dotych-

czas otrzymały świadczenie, będą mogły otrzymać je

od l lipca 2013 r.

Świadczenia te będą przysługiwać

osobom sprawującym opiekę nad osobą niepełnospraw-

ną, gdy niepełnosprawność powstała przed ukończe-

niem 18. roku życia.

Ograniczy to katalog osób ko-

rzystających z tej formy pomocy praktycznie tylko do

rodziców i opiekunów prawnych.

Zapis ten budzi wiele wątpliwości z uwagi na to,

że do tej pory ze świadczenia mogły korzystać dzieci,

wnukowie i rodzeństwo osób niepełnosprawnych.

Jest wiele przykładów, gdzie świadczenia te były

przyznane bezterminowo, a opieka nad tymi osobami

sprawowana jest np. przez siostrę nad siostrą, przez

wnuka nad dziadkami, przez córkę nad ojcem.

Osoby

te w świetle nowych zapisów nie będą miały prawa

do świadczenia.

Oczywiście osobie sprawującej opiekę nie wolno

podejmować pracy, musi zrezygnować z zatrudnienia

lub innej pracy zarobkowej.

Nowelizacja ustawy

wprowadza nową formę pomocy, jaką ma być specjal-

ny zasiłek opiekuńczy.

Będą go mogły otrzymywać

osoby, na których ciąży obowiązek alimentacyjny

dającym orzeczenie.

W związku z tym pojawia się

kolejny problem dotyczący osób do tej pory sprawu-

jących opiekę nad członkami rodziny i pobierających

świadczenie pielęgnacyjne.

W jaki sposób mają oni

udowodnić, że zrezygnowali z pracy?

Do tej pory przy

ubieganiu się o świadczenie pielęgnacyjne wymagano

zaświadczenia, że osoba jest zarejestrowana jako bez-

robotna, i oświadczenia strony o obowiązku niepo-

dejmowania zatrudnienia.

Wprowadzenie progu dochodowego uprawniające-

go do otrzymania zasiłku specjalnego oraz sposób

obliczania spowodują utratę prawa do ubiegania się

o taką pomoc przez kolejne osoby.

Istnieje realne niebezpieczeństwo dla finansów

gmin, że część osób do tej pory objętych opieką najbliż-

szych może stać się pensjonariuszami domów pomocy

społecznej.

Ze względu na niskie dochody ich rodzin

pobyt tych osób w DPS-ach finansowany będzie z bu-

dżetu gmin.

Jest to kolejny przykład obciążania ubo-

gich budżetów samorządów kolejnymi wydatkami,

które do tej pory pokrywał budżet centralny.

Prosimy Pana Ministra o udzielenie odpowiedzi

1.

Czy przeprowadzono konsultacje społeczne pro-

jektu nowelizacji ustawy?

2.

Czy konsultowano projekt z samorządowcami?

3.

Czy wśród podmiotów, z którymi przeprowa-

dzano konsultacje, były osoby mające praktyczne ro-

zeznanie w temacie?

4.

Jakie były ich wyniki i ile podmiotów objęły?

5.

Czy osoba tracąca pracę w wyniku upadłości

zakładu pracy, likwidacji stanowiska lub innego ro-

dzaju rozwiązania umowy o pracę ma szansę na przy-

znanie zasiłku specjalnego?

6.

Czy nowe przepisy nie zawężają zbyt mocno

kręgu podmiotów, które mogą pobierać świadczenie

pielęgnacyjne?

Z poważaniem

Posłowie Jarosław Górczyński

Warszawa, dnia 21 marca 2013 r.

154

Interpelacja

(nr 16518)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Przekrój wiekowy

masy budynkowej w wielu spółdzielniach mieszka-

niowych w Polsce jest mocno zróżnicowany, choć zde-

cydowana większość zasobów mieszkaniowych, na

których gospodarują spółdzielnie, już dawno osiąg-

nęła pełnoletność.

Dlatego też spółdzielnie mieszka-

niowe, ustalając wysokość miesięcznych obciążeń

lokatorów, coraz większy procentowy w nich udział

zawierają odpisy na fundusz remontowy, a którego

istnienie od kilkunastu lat jest ustawowym obowiąz-

kiem.

Wysokość odpisu na fundusz remontowy usta-

lany przez spółdzielnie mieszkaniowe powinien być

adekwatny do stanu technicznego zasobów mieszka-

niowych spółdzielni, wynikającego z okresowych

przeglądów technicznych.

W powszechnym przeko-

naniu wielu spółdzielców istnienie funduszu remon-

towego w spółdzielniach mieszkaniowych jest czymś

naturalnym i oczywistym.

W okresie kiedy w zaso-

bach spółdzielni mieszkaniowych funkcjonowały tyl-

ko spółdzielcze prawa do lokali i nie było odrębnej

własności lokali, kwestia funduszu remontowego nie

budziła wątpliwości, albowiem to spółdzielnia była

samodzielnym dysponentem środków z funduszu re-

montowego i decydowała o przeznaczeniu remonto-

wym tych środków w myśl zasady solidaryzmu obo-

wiązującej w spółdzielczości.

Począwszy od 31 lipca

2007 r., ustawodawca wprowadził regulację nakłada-

jącą na spółdzielnie mieszkaniowe obowiązek prowa-

dzenia odrębnie dla każdej nieruchomości ewidencji

wpływów i wydatków funduszu remontowego; ewi-

dencja wpływów i wydatków funduszu remontowego

niać wszystkie wpływy i wydatki funduszu remonto-

wego tych nieruchomości.

W świetle nowej regulacji

pojawiły się wątpliwości, czy spółdzielnia może go-

spodarować funduszem remontowym w dotychczaso-

wy sposób, tj. w skali całej spółdzielni, czy też to go-

spodarowanie podlega ograniczeniom na poszczegól-

ne nieruchomości.

Wyjaśnienie zaistniałych wątpli-

wości nastąpiło w orzeczeniu Trybunału Konstytu-

ków funduszu remontowego.

Natomiast zasady fi-

bardziej przejrzysty – odrębnie dla każdej nierucho-

mości – sposób ewidencjonowania wpływających i wy-

datkowanych środków”.

Z uwagi na znaczący wzrost odrębnej własności

lokali w poszczególnych nieruchomościach zarządza-

nych przez spółdzielnie mieszkaniowe praktyczne

zastosowanie odzyskały przepisy art. 24

1

i 26 ustawy

o spółdzielniach mieszkaniowych, albowiem zaczęły

powstawać na dawnych nieruchomościach spółdziel-

ni mieszkaniowych wspólnoty mieszkaniowe, któ-

rych sposób funkcjonowania reguluje ustawa o włas-

ności lokali.

W takich sytuacjach niewątpliwie po-

winno nastąpić stosowne rozliczenie pomiędzy nowo

powstałą wspólnotą a spółdzielnią mieszkaniową

dotychczas sprawującą zarząd w zakresie obejmują-

cym środki z funduszu remontowego.

Natomiast wąt-

pliwości pozostawiają oczywiście zasady, według któ-

rych powinno nastąpić takie rozliczenie.

Wobec powyższego czy podstawą rozliczenia pomię-

dzy spółdzielnią a wspólnotą mieszkaniową będzie ewi-

dencja wpływów i wydatków z funduszu remontowego?

Tym samym z funduszu remontowego powinna zostać

zwrócona właścicielom lokali (wspólnocie mieszkanio-

wej) tylko nadpłata – kwota będąca różnicą między

kwotą odpisów naliczonych użytkownikom lokali

a kwotą stanowiącą sumę nakładów poniesionych przez

spółdzielnię za okres, w którym spółdzielnia mieszka-

niowa ustawowo zobowiązana jest prowadzić ewidencję

w tym zakresie.

Kierunek przeciwny rozliczenia pie-

niężnego pomiędzy wspólnotą a spółdzielnią nastąpi

w przypadku zaistnienia niedopłaty, a więc w sytuacji

kiedy nakłady poniesione przez spółdzielnię przewyż-

szają sumę odpisów na fundusz remontowy.

Przy ustalaniu wzajemnych rozliczeń pomiędzy

wspólnotą mieszkaniową a spółdzielnią mieszkanio-

wą należy pamiętać, iż odpis na fundusz remontowy

odnotowywany w ewidencji prowadzonej przez spół-

dzielnię nie jest realnym wpływem na rzecz spół-

dzielni, ale hipotetycznym, niezależnie czy wpłata od

spółdzielcy nastąpiła terminowo, czy też nie.

Nato-

miast po stronie wydatków w prowadzonej ewidencji

spółdzielnia musi odnotowywać rzeczywiste nakłady

poniesione na daną nieruchomość

Reasumując przedstawiony stan faktyczny, wno-

1.

Jak powinny wyglądać zasady rozliczeń pomiędzy

nowo powstałą wspólnotą mieszkaniową a spółdzielnią

mieszkaniową w zakresie funduszu remontowego?

2.

Czy podstawą dokonania rozliczeń pomiędzy

dane wynikające z prowadzonej przez spółdzielnię ewi-

dencji wpływów i wydatków funduszu remontowego?

Czy też powinno ono nastąpić w oparciu o realne wpływy

na fundusz remontowy ze strony spółdzielców?

Z wyrazami szacunku

Posłowie Jarosław Górczyński

155

Interpelacja

(nr 16519)

do ministra zdrowia

Wielu wojewodów chce zlikwidować laboratoria

w niektórych powiatowych sanepidach.

Zadania i pra-

ce zlikwidowanych placówek miałyby przejąć placów-

ki, które nie zostaną rozwiązane.

Z informacji, jakie

ckim z 14 laboratoriów ma zniknąć aż 10 z nich, bo-

wiem koszty badań dwa razy przewyższają ich docho-

dy.

Zdaniem specjalistów zdrowie ludzi w takiej sy-

tuacji będzie zagrożone.

W chwili obecnej, kiedy le-

karz nie wie, co dolega pacjentowi, zleca badania i wy-

niki dostaje nawet w pół godziny, gorzej jeśli będzie

trzeba próbki zawozić do oddalonego o kilkanaście

kilometrów laboratorium, wtedy na wyniki badań

będzie można liczyć po paru dniach.

Z uwagi na powyższe zadaję pytania:

1.

Czy ministerstwo posiada informacje, które la-

boratoria planuje się zlikwidować?

Proszę o ich wska-

zanie.

2.

Czy laboratoria, które pozostaną będą w stanie

efektywnie pracować, skoro zwiększą się ich zadania

przejęte z placówek zlikwidowanych?

3.

Czy ministerstwo rozważyło to, iż fakt likwi-

dacji laboratoriów może zagrażać zdrowiu ludzi?

Z poważaniem

Poseł Jacek Kwiatkowski

Konin, dnia 22 marca 2013 r.

Interpelacja

(nr 16520)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie alternatywnych zajęć etyki

Szanowna Pani Marszałkini!

Stan faktyczny: We-

dług badań GUS z lat 2009–2012 liczba dzieci w wie-

ku przedszkolnym (3–6 lat) w Polsce wynosi stale ok.

1415,8 tys. Rodzice, wysyłając swoje dzieci do przed-

szkola, mogą skorzystać z różnorodnej oferty zajęć

edukacyjnych, jednakże niekoniecznie musi to ozna-

czać fakt możliwości dokonania pełnego wyboru har-

monogramu pod względem swoich poglądów czy wy-

znania.

Co więcej, spowodowane to może być faktem

braku współpracy z wyspecjalizowaną kadrą dydak-

tyków, którzy umiejętnie będą mogli przekazać wie-

dzę mały dzieciom.

Według badań CBOS z 2012 r. 45% Polaków w spra-

wach wiary stosuje się do zaleceń Kościoła, a 40%

wierzących praktykuje.

Co za tym idzie, blisko po-

nad połowa Polaków posiada stosunek neutralny

do zasad wiary, jak i nauk Kościoła.

Idąc dalej po-

wyższym tokiem myślenia, blisko ponad połowa Po-

laków, którzy posiadają dzieci w wieku przedszkol-

nym, musi posyłać swoje pociechy na zajęcia z religii,

nie mając możliwości wyboru zajęć z etyki, co za-

sadniczo godzi w konstytucyjne prawo wyboru.

Rów-

nież z każdym rokiem zwiększa się w Polsce liczba

ludzi niezwiązanych z wiarą katolicką.

Dzieci takich

osób jedyny wybór, jaki posiadają, to możliwość

uczęszczania bądź nie na zajęcia z religii, a co naj-

bardziej zaskakujące, nie dostają żadnego alterna-

tywnego rozwiązania, jakim mogłyby być zajęcia

z etyki.

Zgodnie z rozporządzeniem ministra edu-

kacji narodowej z dnia 24 kwietnia 1992 r. w spra-

licznych przedszkolach organizuje się, w ramach

1.

Jakie akty prawne w Polsce regulują organizo-

wanie w ramach planu zajęć przedszkolnych naukę

etyki?

2.

Czy w przypadku braku takowych aktów praw-

nych rodzice sami mogą wystąpić z wnioskiem o wpro-

wadzenie do planu zajęć z etyki dla swoich dzieci?

Z poważaniem

Poseł Jacek Kwiatkowski

(nr 16521)

do ministra zdrowia

w sprawie szpitala ortopedycznego

w Jabłonnie

Szanowna Pani Marszałkini!

Żyjąc w kraju demo-

kratycznym, każdy obywatel powinien mieć prawo

traktowaniu człowieka, niepoddawaniu go torturom

ani okrutnemu, nieludzkiemu lub poniżającemu

traktowaniu i karaniu stanowi Konstytucja Rzeczy-

pospolitej Polskiej w art. 40.

Jak się okazuje, nad-

rzędnie obowiązującego w Polsce aktu prawnego nie

stosował szpital ortopedyczny Osteon w Jabłonnie.

Okazuje się bowiem, według licznych doniesień, że

ów szpital kazał płacić swoim pacjentom za refundo-

wane już wcześniej przez NFZ zabiegi.

Pacjentom,

156

którzy płacili, kazano podpisywać oświadczenia, że

„nie ponieśli żadnych kosztów z tytułu leczenia ope-

racyjnego i hospitalizacji”, a ewentualne opłaty wią-

zały się z „dopłatą” do materiałów użytych podczas

operacji refundowanej przez NFZ.

Dodatkowo skandalem jest to, iż tkankę przezna-

czoną do przeszczepu dla jednej osoby wszczepiano

nawet trzem pacjentom, co oczywiście jest postępo-

waniem nieetycznym, bo to w ostateczności pacjent,

który będzie miał wszczepiony niepełnowartościowy

implant, poniesie konsekwencje.

Przeszczep może

być za słaby, może źle funkcjonować.

Takie postępo-

wanie nie powinno mieć miejsca, jak podkreśla jeden

z konsultantów ortopedii.

Kolejną nieprawidłowością

jest fakt, że lekarze ze szpitala w Jabłonnie byli na-

wet skłonni do operowania zdrowych kończyn, co

przedstawione zostało niedawno w jednym z inter-

wencyjnych programów telewizyjnych.

w którym obywatele naszego kraju powinni czuć się

bezpiecznie, dochodzi do tego typu sytuacji?

2.

Jakim prawem szpital narażał pacjentów na

wydatki i oszukiwał także państwo polskie?

3.

Na jakie cele były przeznaczane pieniądze za

wykonywanie tzw. podwójnych zabiegów?

4.

Kto jest za zaistniałą sytuację odpowiedzialny

i jakie tego konsekwencje poniesie?

5.

Jak ministerstwo zapatruje się na takie prak-

tyki w szpitalach?

Czy istnieje możliwość, aby wyeli-

minować w zupełności taki sposób dodatkowego

i nielegalnego zarabiania w szpitalach?

Z poważaniem

Poseł Jacek Kwiatkowski

(nr 16522)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie postępowań egzekucyjnych

Szanowna Pani Marszałkini!

W demokratycznym

państwie prawa każdy obywatel, bez względu na

wiek, powinien być szanowany i winne być respekto-

wane jego prawa.

W jaki więc sposób można zrozu-

mieć ostatni wyrok sądu w Poznaniu?

80-letnia ko-

bieta, utrzymująca się z 1279 zł emerytury, której nie

starcza na lekarstwa i operację chorego oka, teore-

tycznie jest „bogata”.

Już w 2005 r. zapadł wyrok,

w którym sąd zobowiązał pewnego mężczyznę, który

oszukał ową kobietę, do zwrócenia jej prawie 160 tys.

zł.

Była jedną z sześciu pokrzywdzonych, a przy-

właszczona przez niego cała kwota sięgała ponad 300

tego, czy wywiąże się z obowiązku naprawienia szko-

dy, zależało, czy sąd odwiesi mu karę.

Przez ten czas na konto 80-letniej kobiety nie

wpłynęła nawet złotówka.

Mężczyzna nie wywiązał

się i nie naprawił szkody, więc kiedy minął okres pró-

by w kwietniu 2010 r., Sąd Rejonowy Poznań – Grun-

wald i Jeżyce zarządził wykonanie kary.

Przestępca nie trafił jednak do celi, bowiem w stycz-

niu 2011 r. ze względu „na trudną sytuację material-

ną rodziny i zły stan zdrowia jednego z synów” sąd

odroczył mu karę na sześć miesięcy.

W więzieniu

miał się stawić 29 lipca 2011 r.

Dwa tygodnie wcześ-

niej wpłynął kolejny wniosek obrońcy o odroczenie

kary z tych samych powodów co wcześniej.

Do wnio-

sku dołączone były dowody wpłat opiewające na 2000 zł

na rzecz dwójki pokrzywdzonych – nie było wśród

nich opisywanej pokrzywdzonej.

Sąd odroczył karę

o kolejne pół roku.

Cztery następne wpłaty – po 500 zł, tym razem

również na konto 80-letniej kobiety, zapewniły w mar-

cu 2012 r. mężczyźnie już nie tylko odroczenie kary,

ale zawieszenie jej na kolejne pięć lat.

Na to, żeby

odzyskać resztę pieniędzy, czyli prawie całą ukra-

dzioną jej kwotę, chora kobieta musi czekać aż do 22

września 2016 r.

Tym samym łączny okres na napra-

wienie szkody wyniósł już osiem lat i sześć miesięcy.

Ta „trudna sytuacja materialna” mężczyzny to

prężnie działająca firma, którą prowadzi z pieniędzy

osób, których wcześniej oszukał.

Kiedy sąd się o tym

dowiedział, zmienił swoją decyzję.

Przy pomocy ko-

mornika można było odzyskać choć część pieniędzy

pomimo tego, że przestępca za wszelką cenę chciał to

utrudniać.

Jak się jednak okazuje, sąd okręgowy,

chociaż miał w aktach informację o toczącym się po-

stępowaniu komorniczym, faktycznej sytuacji prze-

stępcy, ukrywaniu przez niego majątku i symulacji

naprawienia szkody, uznał, że to sąd rejonowy wy-

ciągnął zbyt daleko idące wnioski.

Dodatkowo, sąd zmniejszył mężczyźnie karę

grzywny z 2000 do 500 zł za utrudnianie czynności

komornikowi, który działał w imieniu pokrzywdzo-

nej kobiety.

Postępowanie egzekucyjne przeciwko R.

S. zostało już zawieszone wcześniej.

Nie grozi mu już

komornik, ale sam z siebie też nie płaci.

To może być

podstawą do odwieszenia mu wyroku.

Taki wniosek

musiałby złożyć jego kurator.

1.

Dlaczego w tej sytuacji kurator nie złożył jesz-

cze wniosku o odwieszenie wyroku?

2.

Dlaczego w Polsce przeciętny obywatel nie

może liczyć na sprawiedliwość wymiaru sprawiedli-

wości, w odniesieniu do przedstawionej przeze mnie

sprawy?

3.

Dlaczego postępowanie egzekucyjne zostało za-

157

wyroku mężczyźnie, a jeśli tak, to dlaczego za jego

błędy musi płacić niewinna, starsza osoba?

4.

W jaki sposób były przeprowadzane wywiady

środowiskowe przez kuratora i jaki był ich meryto-

ryczny sens oraz na czym one się głównie skupiały?

5.

Dlaczego proces jest tak wydłużony w czasie?

Z poważaniem

Poseł Jacek Kwiatkowski

(nr 16523)

do ministra transportu,

przez fotoradary

Szanowna Pani Marszałkini!

Niedawno dzienni-

karze „Faktu” przyłapali i uwiecznili na zdjęciach z fo-

toradaru (używanego przez policyjną drogówkę) znacz-

ne przekraczanie prędkości przez głównego inspek-

tora transportu drogowego.

Broniąc się przed zarzu-

tami, podważył on działanie fotoradarów i wymienił

czynniki, które mogą powodować błędny pomiar,

m.in.:

1) włączona klimatyzacja,

2) telefon komórkowy w okolicy radaru,

3) włączone radio samochodowe,

4) brak statywu,

5) włączony nadajnik TV,

6) szyba odbijająca promienie (typu solar),

7) zły kąt pomiaru,

8) opady śniegu i deszczu,

9) zbyt duży ruch na ulicy.

Do obrony przyłączył się rzecznik prasowy Ahin

Gajadhur, który twierdzi, że fotoradary są bezużytecz-

ne, i podkreśla, że „nie zostały dopuszczone do użytko-

wania w żadnym kraju Unii Europejskiej poza Polską”.

Z uwagi na powyższe zadaję pytania:

1.

Faktycznie fotoradary podają błędne pomiary,

jeżeli wystąpi choćby jeden z powyższych wymienio-

nych czynników przez głównego inspektora trans-

portu drogowego?

2.

Czy tysiące mandatów wystawionych takim sa-

mym radarem przez Policję może być nieważnych?

3.

Czy główny inspektor transportu drogowego

przyznał się w końcu do wykroczenia i zapłacił mandat?

4.

Czy na pewno wszyscy polscy obywatele są rów-

ni wobec prawa?

Z poważaniem

Poseł Jacek Kwiatkowski

(nr 16524)

do ministra zdrowia

w sprawie brodnickiego szpitala

Szanowna Pani Marszałkini!

Zdrowie jest najważ-

niejsze – ta maksyma towarzyszy nam w powszech-

nych użyciu.

A co, jeśli jesteśmy chorzy, a nie mamy

możliwości leczenia ani dostępu do podstawowej opie-

ki medycznej?

Taka sytuacja braku nocnego dostępu do medycz-

nej pomocy zastała mieszkańców miejscowości Brod-

nica położonej w woj. kujawsko-pomorskim.

Właśnie tam Narodowy Fundusz Zdrowia wypo-

wiedział kontrakt lokalnemu szpitalowi w zakresie

padła po niezapowiedzianej wizycie kontrolerów NFZ

w lecznicy.

Celem ich wizyty było zorientowanie się,

jak w lecznicy funkcjonuje punkt nocnej opieki me-

dycznej, który szpital prowadził na podstawie kon-

traktu zawartego z NFZ.

„W efekcie kontroli stwierdzono szereg istotnych

nieprawidłowości w funkcjonowaniu tej placówki

i złamanie przepisów określających zasady jej dzia-

łania, a tym samym naruszenie zapisów umowy mię-

dzy NFZ a szpitalem w Grudziądzu, do którego na-

leży punkt nocnej i świątecznej opieki w Brodnicy”

– podkreślił rzecznik prasowy oddziału NFZ w Byd-

goszczy.

Ponadto kontrolerzy ustalili, że w czasie ich po-

bytu w szpitalu nie było przewidzianych kontraktem

dwóch zespołów dyżurnych (lekarz i pielęgniarka).

Zespoły powinny zajmować się wyłącznie opieką noc-

ną i świąteczną nad zgłaszającymi się do punktu

w szpitalu pacjentami.

Dodatkowo dyżurny lekarz,

odnaleziony po godzinnych poszukiwaniach, łączył

swoje obowiązki z równoległym dyżurem w pogoto-

wiu.

Jak ustalono, lekarz dyżurował jednocześnie na

szpitalnym oddziale chirurgii.

Kontrakt na prowadzenie punktu opieki w brod-

nickim szpitalu wygaśnie 23 marca 2013 r. o godz. 8

rano, natomiast 15 marca 2013 r. podpisano tymcza-

sową umowę – obowiązującą do 30 kwietnia – na tego

rodzaju usługi medyczne z niepubliczną przychodnią

Novamed.

1.

Jaki dokładny przebieg miała kontrola kontro-

lerów NFZ w brodnickim szpitalu?

2.

Jakie szczegóły uwzględnione zostały w umo-

wie tymczasowej między szpitalem w Brodnicy, a nie-

publiczną przychodnią Novamed?

3.

Jaka odpowiedzialność spotka personel zarzą-

dzający szpitalem oraz lekarzy, zespół dyżurny?

158

4.

Kiedy zostanie rozpisany konkurs na zapew-

nienie nocnej i świątecznej opieki lekarskiej w brod-

nickim szpitalu?

Z poważaniem

Poseł Jacek Kwiatkowski

(nr 16525)

do ministra edukacji narodowej

Bez względu na formę świadczenia usług, żywie-

nie dzieci i młodzieży w szkole nie jest obowiązkiem

ani też nie stanowi działalności podstawowej szkoły.

Kwestię żywienia uczniów, jako działalności możliwej

do prowadzenia w formie stołówki szkolnej, reguluje

ustawa o systemie oświaty, która wiąże tego rodzaju

działalność z „zadaniami opiekuńczymi szkoły”, w tym

ze „wspieraniem prawidłowego rozwoju uczniów”

(art. 67a ustawy o systemie oświaty).

W wielu placówkach istnieją stołówki szkolne lub

działają firmy cateringowe, bowiem szkoła może sko-

rzystać z usług zewnętrznej firmy cateringowej i za-

mawiać dowóz gotowych posiłków (najczęściej tylko

obiadów).

Pamiętam, jak w czasach PRL uczęszcza-

łem na obiady w szkole, które składały się z zupy,

dania głównego i napoju – dania mi smakowały i chęt-

nie po zajęciach biegłem na stołówkę.

Dziś niestety

dostaję sygnały od zaniepokojonych rodziców, że

w szkołach, w których wdrożony został catering, je-

dzenie często jest niezjadliwe, a dodatkowo porcje są

bardzo małe.

O funkcjonowaniu w danej szkole stołówki decy-

duje dyrektor szkoły w porozumieniu z organem pro-

wadzącym szkołę (art. 67a ust. 1–3 ustawy o systemie

oświaty).

Warto zauważyć jednak, iż zadania zwią-

zane z żywieniem uczniów w szkołach nakładają się

z zadaniem własnym gmin (o charakterze socjal-

nym), a więc obowiązkiem zapewnienia pomocy w za-

nikającym z ustawy o ustanowieniu wieloletniego

1.

Czy ministerstwo nadzoruje i analizuje, jakie

pożywienie dzieci dostają od firm cateringowych?

2.

Czy dyrektorzy szkół nadzorują i analizują, ile

wydawanego jest jedzenia i ile wraca nieskonsumo-

wanego z powrotem na talerzach?

3.

Za jaką kwotę można przygotować przeciętny

posiłek składający się z zupy, dania głównego i napoju?

4.

Czy i jaka jest norma na szkolny posiłek?

5.

Czy szkoły stosują podziały na posiłki dla ucz-

niów i osobno dla nauczycieli oraz osób z zewnątrz?

Z poważaniem

Poseł Jacek Kwiatkowski

(nr 16526)

do ministra edukacji narodowej

Nie chcę uogólniać, ale spotkałem się z przypad-

kami, w których to dyrektorzy szkół za dodatkowe

gratyfikacje oraz prezenty zobowiązywali się do ko-

rzystania z podręczników określonego wydawcy, pod-

pisując z nim umowy na wyłączność.

Takich umów

też zebrała ponad tysiąc Fundacja Europejska Inicja-

tywa Obywatelska – Polska bez Korupcji.

Pragnę podkreślić, iż dyrektor szkoły pełni służbę

publiczną i główny nacisk powinien nakładać na

współpracę z gronem pedagogicznym i z rodzicami dla

dobra uczniów i szkoły, którą zarządza.

Dyrektorzy

szkół przeważnie wybierają dwóch producentów pod-

ręczników, a następnie przekazują podręczniki na-

uczycielom do zaopiniowania.

Jest to czystą fikcją,

bowiem dyrektor i tak już wie, z którym producentem

chce współpracować i od którego otrzyma karty raba-

towe.

Najczęściej wybierane są oferty z dużą ilością

ćwiczeń i materiałów pomocniczych, których nie może

wykorzystać kolejne dziecko w przyszłym roku szkol-

nym.

Nie dziwmy się zatem, że upadają małe firmy

(pomimo tego, że ich podręczniki niejednokrotnie były

lepsze i tańsze), które są w nielegalny sposób wypie-

rane z rynku przez bogate „giganty wydawnicze”.

sterstwo w jakiś sposób kontroluje tę sytuację i po-

siada realne rozwiązanie tego problemu?

Z poważaniem

Poseł Jacek Kwiatkowski

159

Interpelacja

(nr 16527)

do ministra zdrowia

Ostatnio spotkałem się z podstawowymi zanie-

dbaniami ze strony państwa w zakresie dostępu do

łóżek internistycznych dla mieszkańców dzielnic:

Wola oraz Bemowo w Warszawie.

Pacjenci czekają

tam nawet dobę na przyjęcie na właściwy oddział.

W najlepszym wypadku czas oczekiwania to kilka-

naście godzin na krześle w korytarzu, za miejscem

w szpitalnej sali lub w innej placówce.

Dyrektor jed-

nego z warszawskich szpitali zaznacza, iż ostatnio

nowy wzrost zachorowań na infekcje oddechowe.

Do-

daje również, że jeszcze pod koniec ubiegłego roku

wystąpił on do wojewody mazowieckiego o udzielenie

zgody na okresowe zawieszenie działalności oddziału

psychiatrycznego i wykorzystanie znajdujących się

tam 30 łóżek jako internistyczne do końca maja 2013 r.

Zgodę taką otrzymał, jednak na krótszy niż wniosko-

wany okres, czyli tylko do 28 lutego.

Odrzucono tak-

że wniosek o wydłużenie tego okresu chociaż do koń-

pracę oddziału psychiatrycznego jednego ze szpitali

w Warszawie, a tym samym znowu zmniejszono licz-

bę łóżek internistycznych.

Dyrektor dodał także, że

obłożenie łóżek psychiatrycznych w Warszawie nie

jest duże i inne placówki mogłyby przejąć pacjentów

ze Szpitala Wolskiego leczonych w tym zakresie, o czym

rozmawiał m.in. z konsultantem wojewódzkim ds.

psychiatrii.

Przeciętne wykorzystanie łóżek interni-

stycznych w Szpitalu Wolskim wynosiło 110%, co

oznacza, że każdego dnia co najmniej kilkunastu pa-

cjentów leżało na dostawce na korytarzu (w tym na

łóżkach polowych).

Jak powiedział, niewystarczająca

liczba łóżek internistycznych wpływa też na wydłu-

żenie czasu oczekiwania pacjentów na SOR na zwol-

nienie łóżka na oddziałach chorób wewnętrznych.

Statystyki niestety nie kłamią i w zeszłym roku na

7874 pacjentów internistycznych w szpitalnym od-

dziale ratunkowym 1008 osób przebywało w SOR

ponad dobę.

Dodał, że szpital stara się zapewnić czę-

ści pacjentów hospitalizację internistyczną w innych

szpitalach warszawskich i np. w ubiegłym roku ok.

1,4 tys. pacjentów trafiło z SOR-u w Szpitalu Wol-

skim na właściwe oddziały w innych placówkach.

Kolejno, w rejonie Woli i Bemowa jest ok. 266 tys.

mieszkańców, a Szpital Wolski jest za mały, by obsłu-

giwać ten rejon, ponieważ ma 299 łóżek, w tym 105

internistycznych, a przeciętne zalecane obłożenie łó-

żek wynosi 85%, a według tych wskaźników brakuje

w placówce ok. 56 łóżek internistycznych.

ne (a jeśli tak, to jakie) kroki, by poprawić tak złą

aktualnie sytuację związaną z brakiem łóżek inter-

Z poważaniem

Poseł Jacek Kwiatkowski

(nr 16528)

do ministra zdrowia

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej podkreśla,

że: ,,W celu realizacji zadań państwa polegających na

dalej »systemem«”.

(Ustawa z dnia 8 września 2006 r.

Jednak w rzeczywistości dochodzi do sytuacji, że

publiczny szpital nie posiada na miejscu i w danym

czasie własnej karetki pogotowia, żeby przewieźć

chorą pacjentkę z oddziału ortopedii na oddalony

o 200 m oddział intensywnej terapii.

Tak absurdalna

sytuacja miała miejsce w miejscowości Skierniewice

w województwie łódzkim.

Starsza kobieta trafiła do skierniewickiego szpi-

tala na operację prawego ramienia.

Zabieg odbył się

w godzinach rannych, ok. godz. 22, jak wynika z za-

pisu specjalisty, pacjentka zgłosiła bóle w klatce pier-

siowej.

Spadało jej ciśnienie, wykonano badanie EKG,

z którego wynikało, że doszło do zapalenia mięśnia

sercowego.

Jej organizm był monitorowany, była pod

opieką anestezjologa.

Powinna jednak trafić na od-

dział intensywnej opieki.

I tu powstał problem, po-

nieważ wspomniany wcześniej szpital w Skierniewi-

cach dysponuje dwiema karetkami do przewożenia

chorych – jedna kończy pracę o godz. 16, jest typo-

wym ambulansem przewozowym, bez specjalistycz-

nej aparatury ratującej życie.

Druga to karetka spe-

cjalistyczna S, obsługująca szpital całodobowo.

Ta

jednak o godz. 21.25 została wezwana do Grodziska

Mazowieckiego, do pacjenta z krwiomoczem.

Lekarze

wezwali więc pogotowie ratunkowe z Łodzi.

Chora

została przewieziona na oddział intensywnej terapii

o godz. 23.55.

„Karetka z Grodziska, z której załogą

mieliśmy kontakt, wróciła do Skierniewic o godz.

23.30.

Dyskusyjnym było, czy poczekać na nią, czy

wzywać pomoc, by ratować pacjentkę” – dodaje dy-

rektor szpitala.

Kobiety nie udało się uratować.

O godz. 4.35 znów

doszło do zatrzymania krążenia, tym razem reani-

160

macja się nie powiodła.

Przyczyną śmierci był ostry

zespół wieńcowy.

1.

Czy w Polsce o istnieniu jednostki decydować

muszą bezwzględne prawa ekonomii?

2.

Czy udałoby się uratować pacjentkę, gdyby na

miejscu jednak była wolna karetka i jej przewiezienie

w docelowe miejsce zabrałoby nie więcej niż kilka

minut?

3.

Czy ratowanie życia ludzkiego w sytuacjach

skrajnych nie jest najważniejsze?

Nie było innej moż-

liwość transportu przez zaledwie 200 m?

4.

Czy ministerstwo ma plan i wie, co należy zro-

bić i jakie wyciągnąć wnioski z zaistniałej sytuacji,

żeby więcej nie dochodziło do tak rażących uchybień

w zakresie ratownictwa medycznego?

Z poważaniem

Poseł Jacek Kwiatkowski

(nr 16529)

do ministra środowiska

nienia z tego obowiązku studentów uczelni wyższych,

a także osób pracujących sezonowo poza granicami

kraju.

Za odbiór odpadów komunalnych gminy nali-

czają opłaty w formie tzw. podatku śmieciowego na

zasadach określonych w aktach prawa miejscowego,

czania opłaty za odprowadzanie odpadów komunal-

nych stanowi liczba osób zamieszkujących, a nie licz-

ba osób zameldowanych.

Czy osoby, które zamieszkują w dwóch miejscach,

do płacenia „podatku śmieciowego”?

zuje, że organ wykonawczy może w specyfikacji istot-

nych warunków zamówienia wskazać szczegółowe

wymagania stawiane przedsiębiorcom.

odpadów komunalnych, pomimo tego, że art. 5 ust. 1

mości w pojemniki służące do zbierania odpadów

komunalnych spoczywa na mieszkańcach nierucho-

mości?

Z poważaniem

Poseł Jacek Kwiatkowski

(nr 16530)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie nieudzielania realnej pomocy

Polskiej Fundacji Pomocy Dzieciom „Maciuś”

Szanowna Pani Marszałkini!

Jak wynika z opub-

likowanego niedawno raportu Polskiej Fundacji Po-

mocy Dzieciom „Maciuś”, ponad 72,5 tys. wielkopol-

skich dzieci rocznie potrzebuje pomocy w zapewnie-

niu codziennych posiłków.

Tyle łącznie dzieci do lat

7 (22,5 tys.) oraz uczniów, którzy nie skończyli szko-

ły ponadgimnazjalnej (50 tys.), korzystało z progra-

mu dożywiania w 2012 r. (dane urzędu wojewódzkie-

go, bez 1 z 226 gmin).

Z darmowych obiadów w szkole korzystają dzieci

684 zł miesięcznie.

Problem w tym, że niedożywienie

nie dotyczy tylko takich rodzin, ponieważ w 2012 r.

sytuacja 345 dzieci nie mieściła się we wskazaniach

rządowego programu.

Najgorsza sytuacja ma miejsce

w gminie Sośnie – najuboższej w powiecie ostrowskim.

161

Tam aż 1060 osób (310 rodzin) żyje poniżej ustawo-

wej granicy ubóstwa (456 zł na osobę).

Z dożywiania

w szkołach korzysta 316 dzieci.

To niemal tyle, ile

w o wiele większej gminie Nowy Tomyśl – 326 uczniów.

Na szczęście problemem niedożywionych dzieci

zajmują się liczne organizacje pozarządowe, organi-

zacje społeczne, takie jak Polska Akcja Humanitarna

potrzebujących młodych obywateli naszego kraju.

1.

Dlaczego Ministerstwo Pracy i Polityki Społecz-

nej nie dba o prawidłowy rozwój najmłodszych oby-

wateli naszego kraju, którzy powinni być bezapela-

cyjnie objęci najlepszą opieką?

2.

Dlaczego to głównie na organizacjach społecz-

nych spoczywa sprawowanie opieki nad niedożywio-

nymi dziećmi oraz młodzieżą i dlaczego rola państwa

w tym zakresie jest niewystarczająca?

odnosi się do wyników raportu Polskiej Fundacji Po-

mocy Dzieciom „Maciuś”?

4.

Jaką realną do tej pory pomoc zagwarantowa-

ło Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej w zakre-

sie niedożywionych młodych ludzi zamieszkujących

województwo wielkopolskie oraz jakie instrumenty

pomocy ministerstwo planuje wdrożyć w tym temacie

w przyszłości?

Z poważaniem

Poseł Jacek Kwiatkowski

(nr 16531)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie zapisu w rozporządzeniu

W sprawie zapisu w rozporządzeniu Rady Mini-

dzenia i zawartych w nim współczynników przelicze-

niowych norek na duże jednostki przeliczeniowe in-

wentarza (DJP), Dziennik Ustaw Nr 213, poz. 1397.

Wszystkim gatunkom zwierząt gospodarskich,

wiec także, w świetle obowiązujących przepisów, zwie-

rzętom futerkowym, do których należą norki, przy-

porządkowano współczynnik przeliczeniowy, który

został obliczony na podstawie rzeczywistej masy cia-

ła poszczególnych zwierząt.

Jest ona uzależniona od

rodzaju pożywienia i strawności pokarmu dla zwie-

rząt gospodarskich.

Jednakże duże jednostki przeli-

czeniowe opracowywane były w odniesieniu do bydła,

które jest roślinożerne.

Tymczasem część gatunków

zwierząt futerkowych jest drapieżnikami, m.in. nor-

ki, żywią się one wyłącznie mięsem, co ma związek

z wyższym stopniem strawności pokarmu niż w przy-

padku zwierząt roślinożernych.

Większa ilość spoży-

wanego pokarmu oraz wyższa strawność powodują

zwiększenie ilości wydalanych odchodów, a więc tak-

że wytwarzanego przez te gatunki obornika, co jest

równoznaczne ze zwiększonym obciążeniem dla śro-

dowiska.

Zgodnie z obowiązującymi przepisami mogą być

zakładane fermy, w których na skalę przemysłową

hoduje się norki, które ze względu na cenne futro

cieszą się największym zainteresowaniem hodowców

zwierząt futerkowych.

Niestety funkcjonowanie ferm

norek wiąże się z wytwarzaniem intensywnego, gę-

stego, trwałego, przykrego zapachu, który swoją obec-

nością zanieczyszcza środowisko naturalne, powodu-

jąc jednocześnie znaczną uciążliwość dla okolicznych

mieszkańców.

Jest to przedsięwzięcie znacząco od-

działujące na środowisko, i to w sposób bardzo nie-

korzystny.

W wielu krajach europejskich wprowadzono za-

kaz hodowli norek.

Przykładem takiego kraju jest Ho-

landia, która zakaz wprowadziła w grudniu 2012 r.

Holandia wiodła prym w zakresie liczby hodowanych

zwierząt na tle innych państw europejskich.

Naj-

wcześniej, bo w roku 1991, hodowli norek zakazała

Szwajcaria, mimo iż tam ten gatunek wcale nie cie-

szył się popularnością wśród hodowców.

W ślad za

nią poszła Austria – zakaz hodowli norek od 1998 r.;

w chwili wprowadzenia ustawy o zakazie istniały

tam tylko 3 fermy.

Od 2003 r. zakaz ten dotyczy tak-

że Wielkiej Brytanii.

W związku z wyżej przedstawionymi faktami

Ile wynosił poprzedni współczynnik przeliczenio-

wy dla norek i z jakich przyczyn został obniżony?

Czy opracowując współczynnik dla norek, przewi-

dziano, jakie będą jego skutki społeczne i konsekwen-

cje dla środowiska?

Czy Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi planu-

je na wzór Wielkiej Brytanii, Holandii i innych państw

europejskich wprowadzić zakaz hodowli norek?

Z wyrazami szacunku

Poseł Andrzej Dera

Ostrów Wielkopolski, dnia 22 marca 2013 r.

162

Interpelacja

(nr 16532)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie podejrzeń o nakłanianie uczniów

Szanowny Panie Ministrze!

Z informacji przeka-

zanych mi przez wiceprzewodniczącego Rady Powia-

tu Trzebnickiego wynika, iż w Powiatowym Zespole

dzić do skandalicznych praktyk, uderzających w au-

torytet systemu oświaty w naszym kraju oraz stoją-

cych w sprzeczności z przepisami i duchem prawa.

Przedmiotowy dla niniejszej interpelacji problem był

przedstawiany przez pana wiceprzewodniczącego

podczas sesji Rady Powiatu Trzebnickiego w dniu

21 listopada 2012 r.

Wiele wskazuje na to, iż w Zespole Szkół im. Jana

sywanie deklaracji o rezygnacji z przystąpienia do

egzaminu dojrzałości w zamian za wystawienie oceny

dopuszczającej z przedmiotu maturalnego.

Po podpi-

saniu takiej deklaracji uczniowie mieli otrzymać pro-

mocję i ukończyć szkołę.

W przeciwnym razie, tj. gdy-

by uczeń odmówił złożenia takowego podpisu, miał

otrzymać ocenę niedostateczną, co równało się z po-

wtórzeniem klasy.

Po upublicznieniu i nagłośnieniu tej sprawy przez

media dyrektor Powiatowego Zespołu Szkół im. Jana

Pawła II w Żmigrodzie w dniu 11 stycznia br. złożył

doniesienie do Prokuratury Rejonowej w Trzebnicy

o możliwości popełnienia przestępstwa.

stra, aby zechciał – w ramach swoich kompetencji –

objąć swoim nadzorem omawianą sprawę, aby móc

możliwie najszybciej doprowadzić do wyjaśnienia

wszystkich okoliczności opisanej sytuacji, a także aby

ograniczyć ryzyko, że podobne praktyki mogą powtó-

rzyć się w innych polskich szkołach.

W związku z przedstawionym powyżej problemem

1.

Czy podpisywanie ww. oświadczeń o rezygnacji

z przystąpienia do egzaminy maturalnego jest zgod-

ne z prawem?

2.

Jakie kroki zamierza poczynić Ministerstwo

Sprawiedliwości w wyżej wymienionej sprawie?

Uprzejmie proszę o wskazanie wszystkich działań,

jakie zostaną podjęte przez Pana Ministra celem do-

głębnego i należytego wyjaśnienia opisanej sytuacji.

3.

Czy do Ministerstwa Sprawiedliwości wpłynęły

już wcześniej na przestrzeni ostatnich kilku lat ja-

kiekolwiek sygnały o podobnych lub tożsamych prak-

tykach w polskim systemie oświaty?

Jeśli tak – bar-

dzo proszę o przedstawienie reakcji i działań podję-

tych w odpowiedzi na nie przez Ministerstwo Spra-

wiedliwości lub inne resorty rządowe.

Wobec powyższego uprzejmie proszę Pana Mini-

stra o zajęcie stanowiska w przedstawionej sprawie,

wyjaśnienie szeregu niepokojących wątpliwości, któ-

re pojawiły się w jej toku, oraz o udzielenie odpowie-

Warszawa, dnia 22 marca 2013 r.

(nr 16533)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

W obecnym stanie praw-

nym wykonywanie przewozów regularnych w krajo-

wym transporcie drogowym stanowi formę regulo-

wanej działalności gospodarczej.

Przepisy określają-

ce tryb uzyskania zezwolenia na prowadzenie tego

rodzaju działalności zostały zawarte w ustawie z dnia

sób szczegółowy wyznaczono krąg podmiotów, do któ-

rych kompetencji należy wydanie odpowiedniego ze-

zwolenia, a także kryteria, na podstawie których na-

leży ocenić, czy dany podmiot gospodarczy może uzy-

skać zgodę na działalność polegającą na prowadzeniu

regularnego transportu osób.

W art. 18 przywołanej ustawy przyjęto regułę, iż

wydanie wspomnianego zezwolenia co do zasady na-

leży do kompetencji odpowiedniego organu wykonaw-

czego jednostki samorządu terytorialnego.

W zależ-

ności od zasięgu prowadzonej działalności zezwolenie

takie wydaje wójt, burmistrz, prezydent miasta lub

marszałek województwa.

Jednakże w pewnych wy-

szczególnionych przez ustawę sytuacjach wymienio-

ne wyżej organy mają obowiązek odmówić udzielenia

zezwolenia.

Przykładowo zgodnie z obecnie obowią-

drogowym organ koncesyjny nie może wydać zezwo-

lenia wtedy, gdy podmiot starający się o jego uzyska-

ze względu na stan pojazdów znajdujących się w jego

bezpośredniej dyspozycji.

Oprócz instytucji obligatoryjnej odmowy udziele-

nia zezwolenia na wykonywanie regularnych prze-

wozów w transporcie drogowym ustawodawca prze-

163

widział także sytuacje, w których organ koncesyjny

ma jedynie możliwość (a nie obowiązek) odmowy

udzielenia zezwolenia.

Przesłanki takiej fakultatyw-

nej odmowy udzielenia zezwolenia zostały wyliczone

wym.

Jedną z nich jest sytuacja, w której „zostanie

wykazane, że projektowana linia regularna stanowić

będzie zagrożenie dla innych już istniejących linii”.

Oznacza to, że w świetle obecnie obowiązujących

przepisów jedną z przesłanek odmowy udzielenia ze-

zwolenia na regularny przewóz osób jest ochrona in-

teresu ekonomicznego firm przewozowych, które już

działają na rynku.

Należy jednak pamiętać, że ochrona interesu eko-

nomicznego działających już przewoźników nieko-

niecznie musi współgrać z ochroną interesu ich klien-

tów.

Ograniczenie liczby udzielonych zezwoleń może

bowiem spowodować, iż na rynku działać będzie

mniej podmiotów świadczących usługi przewozowe,

co może mieć negatywny wpływ zarówno na cenę, jak

i na jakość świadczonych usług.

Wydaje się więc, że rolą racjonalnego ustawodaw-

cy jest stworzenie takich przepisów, które zapewnią

odpowiednią konkurencję na rynku usług przewozo-

wych i tym samym zapewnią ochronę konsumentów

tych usług.

W założeniu ustawodawcy takim przepi-

sem, który ma chronić osoby korzystające z usług

przewoźników, jest obowiązujący obecnie art. 22a

ust. 3 i 6 ustawy o transporcie drogowym.

Zgodnie z ust. 3 art. 22a ustawy wydanie każdego

zezwolenia powinno być poprzedzone dogłębną „ana-

lizą sytuacji rynkowej w zakresie regularnego prze-

wozu osób”.

W ust. 6 przywołanego art. 22a wskaza-

no natomiast, iż przy przeprowadzaniu takiej anali-

zy należy zasięgnąć opinii organizacji konsumentów,

co w założeniu ma zapewnić, że klienci usług prze-

woźników będą współdecydować o tym, których prze-

woźników dopuścić do udziału w rynku.

Niestety przy stosowaniu dwóch wymienionych

wyżej przepisów ujawniły się pewne najwyraźniej

nieprzewidziane przez ustawodawcę problemy.

Otóż

obecnie do rzadkości należy sytuacja, w której to

konsumenci korzystają z prawa do wydania opinii

w przedmiocie zezwolenia dla firm zajmujących się

przewozem osób.

Z prawa takiego często korzystają

natomiast przewoźnicy, którzy działając praeter le-

gem zrzeszają się w formie organizacji konsumen-

ckich jedynie po to, by opiniować wydanie zezwoleń

na świadczenie przewozu osób dla swojej konkuren-

cji.

Niestety opinia wydana przez stowarzyszenie

przewoźników podające się za organizację konsumen-

cką może mieć istotny wpływ na ewentualną odmowę

wydania pozwolenia na prowadzenie działalności

gospodarczej polegającej na regularnym transporcie

osób.

Oczywiście – jak wspomniano już wcześniej –

zrzeszanie się przewoźników w ramach organizacji

konsumenckich jest działaniem na granicy prawa.

Zgodnie bowiem z definicją organizacji konsumen-

ckiej zawartą w art. 4 pkt 13 ustawy z dnia 16 lutego

nizacją konsumencką jest organizacja społeczna

„niezależna od przedsiębiorców i ich związków, do

której zadań statutowych należy ochrona konsumen-

tów”.

Z treści tej definicji jednoznacznie wynika, iż

organizacja zrzeszająca przedsiębiorców w żadnym

sumencką, z tego względu, że do cech konstytutyw-

nych organizacji konsumenckiej należy jej całkowita

„niezależność od przedsiębiorców”.

Nie zmienia to

jednak faktu, że stowarzyszeniom zakładanym przez

przewoźników udaje się często uzyskać status orga-

nizacji konsumenckich, co w konsekwencji umożliwia

działającym na rynku przewoźnikom wydawanie opi-

nii mogących wywrzeć wpływ na eliminację z rynku

ich bezpośredniej konkurencji.

Przykładowo w Małopolsce opinie dla marszałka

województwa w sprawie zezwolenia na przewóz osób

wydawała m.in. tzw. Małopolska Federacja Konsu-

mentów Komunikacji Autobusowej.

W prasie lokalnej

wielokrotnie opisywano, iż w skład tej organizacji

wchodzili wyłącznie przedstawiciele przewoźników.

Marszałek województwa małopolskiego (a więc organ

odpowiedzialny za wydawanie zezwoleń na regular-

ny przewóz osób) uznał jednak, iż o tym, czy daną

organizację należy uznać za konsumencką, decyduje

jedynie jej nazwa oraz jej cele statutowe.

Takie sta-

nowisko marszałek województwa małopolskiego pod-

trzymał także w odpowiedzi na moje pismo interwen-

cyjne, w którym to piśmie zwróciłem się o przedsta-

wienie szczegółowych wyjaśnień na temat przyczyn

dopuszczenia organizacji zrzeszającej przewoźników

do wydawania opinii mogącej mieć wpływ na odmo-

wę udzielenia zezwolenia konkurencyjnym firmom.

Odpowiadając na moje zapytanie, urząd marszałkow-

ski przyjął wyraźne stanowisko, iż weryfikacja tego,

czy dane stowarzyszenie podające się za organizację

konsumencką faktycznie jest strukturą niezależną

od przedsiębiorców, nie należy do zakresu obowiąz-

ków organu zasięgającego opinii takiej organizacji.

W opisanym wyżej stanie faktycznym marszałek

województwa, działając na podstawie art. 22a ust. 6

ustawy o transporcie drogowym (a więc przepisu,

który w założeniu miał chronić interesy konsumen-

tów), dopuścił do wydawania opinii na temat potrzeb

klientów przewoźników organizację reprezentującą

podmioty, które w żaden sposób nie działały w inte-

resie konsumentów, a nawet mogły działać na ich

szkodę.

W Małopolsce doszło więc do sytuacji, w której

organ stosujący prawo powołał się na przepisy usta-

wy w sposób ewidentnie sprzeczny z intencją ustawo-

dawcy.

Obserwacja praktyki stosowania prawa pro-

wadzi więc do konkluzji, iż norma zaprojektowana

w obecnie obowiązującym art. 22a ust. 6 ustawy

przez jej adresatów w sposób, który byłby zbieżny

z ratio legis tego przepisu.

164

Sytuacja, w której w procesie stosowania prawa

odpowiednia norma nie zostaje właściwie odczytana

przez jej adresatów, powinna stanowić dla racjonal-

nego ustawodawcy impuls do jej odpowiedniego prze-

redagowania.

Ustawodawca powinien bowiem sfor-

mułować dany przepis w taki sposób, by każdy organ

stosujący prawo mógł z łatwością odczytać treść pro-

jektowanej normy prawnej i stosować ją w sposób

niesprzeczny z wolą ustawodawcy.

Wszystko wskazuje więc na to, iż konieczne wy-

daje się uchylenie lub zmiana art. 22a ustawy o trans-

porcie drogowym.

Należy nadmienić, że w związku

ustawy o publicznym transporcie zbiorowym (Dz. U

syjne przepisy ustawy o transporcie drogowym zo-

staną w końcu uchylone.

Niestety ze względu na

przyjęty nadzwyczaj długi okres vacatio legis wejście

w życie nowych przepisów będzie miało miejsce do-

piero z dniem 1 stycznia 2017 r.

Warto więc rozważyć

możliwość wprowadzenia takich zmian legislacyj-

nych, które skróciłyby tak długi czas vacatio legis

i tym samym spowodowałyby, iż przez 4 najbliższe

lata nie dochodziłoby już do sytuacji zakłócających

konkurencję na rynku usług przewozowych.

W związku z zastrzeżeniami podniesionymi w ni-

niejszej interpelacji zwracam się do Pana Ministra

wadzenia odpowiednich zmian w ustawie o transpor-

cie drogowym, które zapewnią, że niemożliwe stanie

się wywieranie wpływu przez organizacje zrzeszają-

ce przewoźników na wydawanie konkurencyjnym

firmom zezwoleń na wykonywanie regularnych prze-

wozów osób w krajowym transporcie drogowym?

2.

Czy rozważa Pan Minister zainicjowanie prac

nich zmian do ustawy o transporcie drogowym, któ-

re zapewnią, że niemożliwe stanie się wywieranie

wym transporcie drogowym?

Z wyrazami szacunku

Poseł Łukasz Gibała

Kraków, dnia 22 marca 2013 r.

Interpelacja

(nr 16534)

do ministra transportu,

mieszkań określony przez nadzór budowlany jako

zagrażający życiu i zdrowiu mieszkańców wypowie-

dziana została umowa najmu.

Jednakże w dalszym

dowanie w wysokości odpowiadającej wysokości

nie Kodeksu cywilnego (z późn. zm.).

nie posiada wolnych mieszkań, więc decyzje nadzoru

budowlanego stają się czystą fikcją, ale obowiązują.

Interpelację w tej sprawie złożyłam również do

ministra sprawiedliwości.

Z poważaniem

Poseł Iwona Śledzińska-Katarasińska

Łódź, dnia 22 marca 2013 r.

Interpelacja

(nr 16535)

do ministra pracy i polityki społecznej

Interpelacja w sprawie zasad postępowania ZUS

165

licznymi zapytaniami i interwencjami emerytów, któ-

rym ZUS zawiesił wypłatę świadczenia emerytalnego.

Zgłaszający się do mnie wyborcy skarżą się na

liczne utrudnienia w odzyskaniu świadczenia eme-

rytalnego oraz tworzenie przez ZUS wielu biurokra-

tycznych przeszkód w celu odmowy wykonaniu orze-

czenia TK.

W związku z powyższym uprzejmie pro-

Jakie jest oficjalne stanowisko Ministra Pracy

orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 li-

Proszę o wskazanie podstawy prawnej zmuszają-

cej ubezpieczonych do kierowania sprawy przeciwko

wie wykonania orzeczenia TK (o odzyskanie świad-

czenia).

Dlaczego ZUS kieruje osoby ubiegające się o wy-

płatę nieprawnie zabranych świadczeń ponownie do

sądów?

Jaka jest podstawa prawna dozwalająca ZUS nie-

wykonywanie wyroków zarówno TK, jak i sądów pra-

cy, które orzekają na korzyść skarżących się?

Czy postępowanie ZUS wobec ubezpieczonych jest

działaniem samowolnym, czy też odbywa się za zgo-

dą i wiedzą służb prawnych Ministerstwa Pracy i Po-

lityki Społecznej?

Pragnę podkreślić, że takie jak opisywane w li-

stach interwencyjnych kierowanych do mnie nagan-

ne zachowania pracowników ZUS są powszechne,

polegają na niesolidnym informowaniu, posyłaniu

ubezpieczonych ponownie do sądu, tworzeniu biuro-

kratycznych utrudnień i nieustającym demonstrowa-

niu postawy: „i tak nam nic nie zrobicie, a właśnie,

że wam nie wypłacimy”, „sąd, sądem, a my i tak zro-

bimy swoje”.

Podważa to zaufanie obywateli do pań-

stwa i jego instytucji.

Mam nadzieję, że Pan Minister

podzieli moje stanowisko, że zachowania pracowni-

ków ZUS są w najwyższym stopniu naganne.

Będę zobowiązana, jeśli pracownicy ZUS zostaną

pouczeni o obowiązku udzielania rzetelnych informacji

oraz okazywania szacunku do ubezpieczonych – tym

bardziej że sprawy dotyczą osób w starszym wieku.

Z poważaniem

Poseł Józefa Hrynkiewicz

Rzeszów, dnia 22 marca 2013 r.

Interpelacja

(nr 16536)

do ministra zdrowia

w sprawie podstaw prawnych realizacji

Interpelacja w sprawie podstaw prawnych finan-

sowania i realizacji programu refundacji zabiegów in

vitro dla 15–20 tys. par (od lipca 2013 r.).

Kolejny raz premier Donald Tusk zapowiedział

realizację programu refundacji zabiegów in vitro dla

kprm.gov.pl).

Ponieważ nie ma obowiązujących przepisów pra-

wa, które pozwalają na przeprowadzanie zabiegów in

vitro, nie ma podstaw prawnych używania publicz-

nych środków, tak pozostających w dyspozycji rządu,

jak i samorządów lokalnych na przeprowadzanie za-

biegów in vitro.

Uprzejmie proszę o udzielenie odpo-

Jakie są podstawy prawne finansowania progra-

mu refundacji zabiegów in vitro?

Jakie są podstawy prawne i realizacji programu

refundacji zabiegów in vitro?

Z jakich środków program refundacji zabiegów in

vitro ma być sfinansowany?

Z jakich środków samorządy lokalne finansują

programy in vitro?

Czy finansowanie zadań rządu i samorządu bez

wskazanej podstawy prawnej jest zgodne z obowią-

zującym w Polsce porządkiem prawnym dotyczącym

wykorzystania środków publicznych?

Kiedy Minister Zdrowia przedstawi w Sejmie pro-

jekt programu oraz aktów prawnych regulujących

wszystkie problemy i dylematy związane z procedurą

in vitro?

Poseł Józefa Hrynkiewicz

(nr 16537)

do ministra finansów

Zwolnienie przewodniczącego związku zawodowe-

go ze służby w warunkach demokratycznego pań-

stwa jest działaniem bezprecedensowym.

Zwolnienie

przewodniczącego związku jest jedynym takim przy-

padkiem w stosunku do służb mundurowych po 1989 r.

Pragnę przypomnieć, że art. 12 Konstytucji RP za-

166

pewnia wolność tworzenia i działania związków za-

wodowych, a ustawa o związkach zawodowych za-

pewnia działaczom tych związków ochronę przed

ujemnymi następstwami działania (art. 3) oraz obo-

wiązek podejmowania działań w interesie pracowni-

ków (art. 26).

zwolniono ze służby przewodniczącego ZZ Celnicy PL

decyzją z dnia 18 stycznia 2013 r.?

Z informacji przekazanych do mnie przez funk-

cjonariuszy Służby Celnej wynika, że część osób

sprawujących funkcje kierownicze w Służbie Celnej

utrudnia związkom zawodowym i ich działaczom wy-

pełnianie ich funkcji – obrony praw i godności oraz

interesów zawodowych funkcjonariuszy Służby Cel-

nej oraz pracowników zatrudnionych w tej służbie.

Pozwolę przypomnieć, że obrona praw pracowniczych

jest niezbywalną funkcją związków zawodowych

gwarantowaną w konstytucji oraz w ustawie o związ-

kach zawodowych.

Jakie konsekwencje służbowe poniosły osoby

z kierownictwa Służby Celnej dopuszczające się ła-

mania uprawnień związków zawodowych i ich dzia-

łacza?

Jakie przedsięwzięcia zostały podjęte przez Pana

Ministra w stosunku do kierownictwa Służby Celnej,

aby przywrócić stan zgodny z obowiązującym pra-

wem i zapobiec naruszaniu wolności związkowych?

Poseł Józefa Hrynkiewicz

(nr 16538)

do ministra środowiska

w sprawie legalności funkcjonowania

Bardzo dziękuję za udzielenie mi odpowiedzi na

złożoną przeze mnie interpelację z dnia 12 paździer-

ziemnych GZWP 213 Olsztyn, która to odpowiedź

poruszała kwestię obowiązującego w RP prawa, któ-

rego nadrzędnym celem jest ochrona zasobów wód

podziemnych, jak i środowiska będącego naszym

wspólnym dobrem.

Z ostatnich relacji okolicznych mieszkańców wia-

domo mi, że najpoważniejsze zagrożenie dla wód pod-

ziemnych GZWP nr 213 stanowi funkcjonujące skła-

dowisko odpadów w miejscowości Linowo, gm. Szczyt-

no.

Natomiast w uzyskanej od Pana Ministra odpo-

wiedzi obiekt ten został przedstawiony jako niebu-

dzący zastrzeżeń, niestanowiący zagrożenia dla śro-

dowiska, a przede wszystkim działający na podstawie

przepisów prawa i prawomocnych decyzji administra-

cyjnych.

Jako podstawę do takiego twierdzenia

przedstawia Pan Minister pozwolenie zintegrowane

z dnia 24 maja 2008 r., znak: ŚR.I.6625-03/06, wy-

dane przez wojewodę warmińsko-mazurskiego dla

tego obiektu, zaznaczając, że fakt wydania takiego

pozwolenia jest jednocześnie potwierdzeniem speł-

nienia przez ten obiekt wymagań najlepszej dostęp-

nej techniki i technologii.

W związku z informacjami od mieszkańców okolic

składowiska odpadów o jego faktycznym funkcjono-

waniu, o wylewających się do gruntu wodach odcie-

kowych, nieszczelności zastosowanego uszczelnienia,

o uciążliwościach odorowych, jakie obiekt ten powo-

duje, w trosce o dobro mieszkańców i ochronę środo-

wiska naturalnego pozwoliłam sobie na głębszą ana-

lizę przedstawionych przez Pana Ministra faktów.

szałka województwa warmińsko-mazurskiego o udo-

stępnienie informacji o środowisku w postaci decyzji

administracyjnych, na podstawie których funkcjonu-

je składowisko w Linowie, w tym również o pozwole-

nie zintegrowane, na które powoływał się Pan Mini-

ster w odpowiedzi na moją interpelację.

Moje ustalenia są następujące: Pozwolenie zinte-

wydane przez wojewodę warmińsko-mazurskiego

zawiera szereg istotnych błędów merytorycznych mo-

gących stanowić nawet podstawę do stwierdzenia

nieważności tej decyzji w trybie art. 156 K.p.a.

Przy-

kładowo:

— W decyzji tej w pkt I ppkt 1 określono ogólną

pojemność kwatery nr 2 na 550 m

3

, aby w pkt II ppkt 1.3.2,

tabela nr 4 do unieszkodliwienia w procesie D5 do-

puścić 750 Mg/rok odpadu o kodzie 19 08 01 i 750 Mg/

rok odpadu o kodzie 19 08 02, jak więc wynika z pro-

stego przeliczenia, pojemność kwatery nr 2 mogłaby

być przekroczona trzykrotnie w ciągu jednego roku

eksploatacji kwatery nr 2.

— Pozwolenie to dopuszcza eksploatację jedno -

cześnie dwóch kwater, na których składowane są od-

pady ulegające biodegradacji.

Natomiast zgodnie

tacji i zamknięcia, jakim powinny odpowiadać po-

szczególne typy składowisk odpadów (Dz. U. z dnia

10 kwietnia 2003 r.), czytamy: „W przypadku składo-

wania odpadów ulegających biodegradacji eksploata-

cję następnej kwatery można rozpocząć po uzyskaniu

zgody na zamknięcie wydzielonej części składowiska

odpadów”.

— Pozwolenie zintegrowane dopuszcza wytworze-

nie maksymalnie 3000 m

3

wód odciekowych, które

mają być magazynowane w zbiornikach na wody od-

ciekowe o pojemności 33 m

3

, w pkt I: Zbiorniki na

odcieki lub 30 m

3

,

pkt II ppkt 2.2.2: Ścieki technolo-

giczne.

Pomijając rozbieżność dotyczącą pojemności

zbiorników magazynowych występującą w tej samej

167

decyzji administracyjnej, to maksymalna ilość wód

odciekowych z tego obiektu, gdzie łączna powierzch-

nia składowania wynosi 25 400 m

2

, została określona

na poziomie 3000 m

3

/rok.

Biorąc pod uwagę jako je-

dyne źródło powstawania wód odciekowych średni

opad atmosferyczny wynoszący 600 mm/rok, to ilość

wód odciekowych z takiej powierzchni składowania

wynosi 15 240 m

3

(oczywiście jest to jedynie wartość

teoretyczna, nieuwzględniająca parowania, spływu

powierzchniowego, właściwości buforowych złoża od-

padów itp.).

Przykład ten nasuwa jednoznaczne py-

tanie, co dzieje się z pozostałą ilością wód odcieko-

wych faktycznie wytwarzanych na tym obiekcie i czy

w tej sytuacji podejrzenia mieszkańców co do odpro-

wadzania tych wód bezpośrednio do gruntu są fak-

tycznie bezpodstawne.

Uważam, iż należałoby się

tym problemem szczególnie zainteresować, mając

zawsze na uwadze dobro mieszkańców i środowiska.

— Pozwolenie zintegrowane a spełnienie standar -

dów BAT (Best Available Technique) – dla składowi-

ska odpadów nie zostały opracowane dokumenty re-

ferencyjne, w zastępstwie dokumentów referencyj-

nych stosuje się m.in. rozporządzenie ministra śro-

łowych wymagań dotyczących lokalizacji, budowy,

Zastanówmy się zatem, czy to składowisko speł-

nia standardy BAT.

§ 3.

1.

Składowiska odpadów niebezpiecznych

oraz składowiska odpadów innych niż niebezpieczne

— Nie spełnia: Składowisko, o którym mowa, zlo -

kalizowane jest na terenie GZWP nr 213, najwyraź-

niej w strefie zasilania tego zbiornika.

— Nie spełnia: Składowisko zlokalizowane jest

w pobliżu stawu (uznanego jako punkt monitoringo-

wy wód podziemnych) oraz w pobliżu jeziora Linowo.

§ 9 1.

Składowisko odpadów, na którym przewi-

duje się składowanie odpadów ulegających biodegra-

dacji, wyposaża się w instalację do odprowadzania

gazu składowiskowego.

2.

Gaz składowiskowy oczyszcza się i wykorzystu-

je do celów energetycznych, a jeżeli jest to niemożliwe

— Nie spełnia: Składowisko o powierzchni 25 400 m

2

wyposażone zostało w dwie studnie odgazowujące

odprowadzające ujęty gaz składowiskowy bezpośred-

nio do powietrza, nie posiada systemu zagospodaro-

wania czy unieszkodliwiania biogazu.

Czy należy

przez to rozumieć, że instalacja odgazowania tego

składowiska to po prostu instalacja do powodowania

uciążliwości odorowych dla mieszkańców?

Chciałabym również pochylić się nad prawomoc-

nością pozwolenia zintegrowanego, które według

Pana jest potwierdzeniem spełnienia BAT, czego po-

wyższe przykłady nie mogą potwierdzić – nasuwa się

pytanie, czy decyzja ta jest ważna.

Art. 12 1.

Zarządzający składowiskiem odpadów

leń, pozwoleń i decyzji w zakresie gospodarki odpa-

Pozwolenie zintegrowane wydane dla obiektu

dług informacji uzyskanej od marszałka wojewódz-

twa warmińsko-mazurskiego do dnia 7 lutego 2013 r.

nie było zmieniane.

Ponadto § 16a ust. 6 rozporządzenia ministra śro-

Do wykonania warstwy izolacyjnej nie stosuje się

odpadów tego samego rodzaju co rodzaj odpadów skła-

dowanych na danym składowisku odpadów – przepis

wydaniu pozwolenia zintegrowanego.

W pozwoleniu zintegrowanym wydanym w dniu

24 maja 2008 r., tabela nr 3: Rodzaje i ilości odpadów

przewidzianych do odzysku w procesie R14 na kwa-

terze nr 1 oraz na kwaterze nr 2 uwzględnione zosta-

ły odpady, które zgodnie z tabelą nr 4: Rodzaje i ilości

odpadów przewidywanych do unieszkodliwienia w cią-

gu roku w procesie D5 zostały dopuszczone do skła-

dowania na tym samym obiekcie.

Biorąc pod uwagę powyższe, w związku z art. 12

25 lutego 2010 r.) istnieje podejrzenie, że zarządzają-

cy składowiskiem w Linowie nie dopełnił obowiązku

ustawowego, czego skutkiem jest wygaśnięcie posia-

danego pozwolenia zintegrowanego w dniu 13 czerw-

ca 2010 r.

Zapoznałam się również z zapisami „Planu gospo-

darki odpadami dla województwa warmińsko-ma-

zurskiego na lata 2011–2016”, który z mocy obowią-

zującego prawa był przez Pana resort opiniowany.

Zgodnie z zapisami „Planu gospodarki odpadami dla

168

województwa warmińsko-mazurskiego na lata 2011–

2016” obiekt ten posiada pozwolenie zintegrowane

ważne do dnia 21 maja 2005 r., ponadto ma funkcjo-

nować jako instalacja zastępcza, a następnie na te-

renie tego składowiska ma zostać zrealizowany

punkt przeładunkowy odpadów działający na potrze-

by RIPOK Olsztyn.

dowisko odpadów w Linowie nie spełnia standardów

BAT?

2.

Czy pozwolenie zintegrowane zezwalające na

funkcjonowanie składowiska jest prawomocne, skoro

zarządzający nie dopełnił obowiązku wynikającego

3.

Składowisko odpadów jest instalacją podlega-

jącą pod obowiązek posiadania pozwolenia zintegro-

wanego, a zatem przynajmniej raz do roku powinno

być kontrolowane przez Wojewódzki Inspektorat

Ochrony Środowiska w Olsztynie.

Czy takie kontro-

le miały miejsce i jakiego rodzaju ustaleń dokonano,

szczególnie w zakresie stanu formalno-prawnego

tego obiektu?

4.

W trosce o dobro mieszkańców i ochronę śro-

dowiska naturalnego: Czy jest możliwe spowodowa-

nie przez Pana Ministra przeprowadzenia szczegó-

łowej i bezstronnej kontroli składowiska w Linowie

z wyłączeniem Wojewódzkiego Inspektoratu Ochro-

ny Środowiska w Olsztynie, ze szczególnym naci-

skiem na posiadane przez ten obiekt decyzje admi-

nistracyjne?

5.

Czy jest możliwe przeprowadzenie szczegółowej

i bezstronnej kontroli pozostałych instalacji wyma-

gających uzyskania pozwolenia zintegrowanego zlo-

kalizowanych na terenie gminy Szczytno i Dźwierzu-

ty np. fermy drobiu w Julianowie?

6.

Czy możemy liczyć na to, że Pan Minister obej-

mie szczególnym nadzorem inwestycje planowane do

realizacji na terenie GZWP nr 213 w gminach Szczyt-

no i Dźwierzuty jako inwestycje zagrażające bezpie-

czeństwu wód podziemnych tego zbiornika (żwirow-

nie i biogazownie)?

7.

W świetle podejrzenia, że akt prawa miejscowe-

go, jakim jest uchwała wykonawcza w sprawie wyko-

nania planu gospodarki odpadami, opiera się o insta-

lacje działające na podstawie pozwoleń, które wyga-

sły z mocy obowiązującego prawa, czy możemy liczyć

na poczynienie przez podległe Panu służby ustaleń

co do ważności pozwoleń zintegrowanych instalacji

uwzględnionych w „Planie Gospodarki Odpadami

dla Województwa Warmińsko-Mazurskiego na lata

2011–2016”.

Z poważaniem

Poseł Iwona Ewa Arent

Olsztyn, dnia 22 marca 2013 r.

Interpelacja

(nr 16539)

do ministra sprawiedliwości

wyższenia wartości mienia, od której kradzież będzie

wiciele Regionalnej Organizacji Pracodawców z Czę-

stochowy z prośbą o interwencję w sprawie planowa-

nych zmian w Kodeksie wykroczeń.

Są oni zaniepo-

kojeni faktem, iż ministerialny projekt nowelizacji

K.w. przewiduje, że kradzież mienia uznawana bę-

dzie za przestępstwo tylko wtedy, gdy szkoda wynie-

sie minimum 1 tys. zł, a nie jak obecnie 250 zł.

Gra-

nica zostanie więc podniesiona czterokrotnie.

Zmia-

ny tej najbardziej obawiają się przedsiębiorcy deta-

liczni.

Uważają, że realnym problemem może stać się

zwiększenie poczucia bezkarności, szczególnie w od-

niesieniu do zawodowych grup złodziei.

Tym samym

dzieje będą przywłaszczali droższe towary, np. rowe-

ry czy sprzęt elektroniczny.

Warto jeszcze zaznaczyć,

że informacje o osobie popełniającej wykroczenie nie

są gromadzone w Krajowym Rejestrze Karnym, tak

więc złodziej przywłaszczający np. tablet za 999 zł

ciągle będzie miał czystą kartotekę.

Panie Ministrze, może i planowana zmiana kla-

syfikacji czynu przyniesie poprawę obrazu przestęp-

czości w kraju, policyjne statystyki zmienią się na

lepsze, jednak tak naprawdę liczba kradzieży znaczą-

co wzrośnie.

Proponowane zmiany obniżą poczucie

bezpieczeństwa nie tylko wśród przedsiębiorców, ale

także wśród wszystkich uczciwych obywateli, a za-

ufanie społeczeństwa do organów ścigania i samego

państwa znacznie spadnie.

nych zagrożeń ministerstwo odejdzie od pomysłu

czterokrotnego podwyższenia wartości mienia, od

Z poważaniem

Poseł Jadwiga Wiśniewska

Warszawa, dnia 22 marca 2013 r.

169

Interpelacja

(nr 16540)

do ministra zdrowia

w sprawie pisma Śląskiej Izby Aptekarskiej

Szanowny Pani Ministrze!

13 marca br. Śląska

Izba Aptekarska skierowała do prezes NFZ Agniesz-

ki Pachciarz pismo podpisane przez prezesa i wice-

prezesa Rady ŚIA dotyczące niezgodnego z prawem

elektronicznych.

W przedstawionej w piśmie analizie

rozporządzenia, które reguluje możliwość karania

aptek przez NFZ w ww. przypadkach, zwrócono uwa-

gę, że: „(…) karaniu nie mogą podlegać apteki, któ -

rym zdarzyło się tylko przekazanie błędnych danych

przy receptach prawidłowo zrealizowanych i podle-

gających należnej refundacji”.

Ponieważ sytuacja dotyczy nie tylko br., ale rów-

nież 2012, kwoty naliczane aptekom z tytułu nie-

zgodnych z prawem kar są znaczne.

Pragnę zadać Panu Ministrowi pytania:

Czy znane są Panu Ministrowi zastrzeżenia śro-

dowiska farmaceutycznego zawarte w piśmie Śląskiej

Izby Aptekarskiej, dotyczące niezgodnego z prawem

elektronicznych?

Jakie działania zostaną podjęte w celu wyelimi-

nowania możliwości błędnej interpretacji wspomnia-

nego rozporządzenia i zadośćuczynienia aptekom –

zwrotu zapłaconych niezgodnie z prawem kar?

Z poważaniem

Poseł Szymon Giżyński

Warszawa, dnia 22 marca 2013 r.

(nr 16541)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

Izba dziecka w Czę-

stochowie obsługuje rejon: Pajęczno, Działoszyn, Ra-

domsko, Myszków, Zawiercie, Lubliniec, Kłobuck

oraz miasto Częstochowa wraz z powiatem, który

sięga aż do Koniecpola (odległego od Katowic ok. 130 km).

Liczba mieszkańców Częstochowy to niemal 235 tys.

Policjanci z ww. jednostek, kierując się ekonomią (od-

ległość) oraz łatwością dojazdu, korzystają właśnie

z izby dziecka w Częstochowie.

Z otrzymanych informacji wnioskuję, że KGP roz-

ważając decyzję o likwidacji izby dziecka w Często-

chowie, opiera się na statystykach (ilość zatrzyma-

nych nieletnich) z lat 2011–2012.

Należy przypo-

cja ustawy o postępowaniu w sprawach nieletnich,

która pozwala dokonywać Policji zatrzymań nielet-

nich w szerokim zakresie.

Ta nowelizacja spowodo-

wała wzrost zatrzymań również w częstochowskiej

izbie dziecka (o 50%).

Izba dziecka w Częstochowie funkcjonuje od 63

lat.

W ciągu ostatnich 10 lat wykonano wiele koncep-

cyjnych badań placówki, których efektem jest po-

wstanie konkretnego projektu (za niemal 150 tys. zł),

a który nigdy nie został zrealizowany.

Od 2004 r. do

dziś wykonano w budynku izby remonty, które zde-

cydowanie podniosły standard placówki.

Izby dziecka pracują zgodnie z wymogami narzu-

conymi przez określone przepisy.

W związku z tym

muszą odpowiadać pewnym standardom, które za-

bezpieczą izolację nieletnich, aby nie mogli się kon-

taktować ze sobą (najczęściej dokonywane są zatrzy-

mania grup), zagwarantują nieletniemu nocny wy-

poczynek, pożywienie i opiekę (niemożliwe do reali-

zacji w planowanych pokojach przejściowych).

Dodat-

kowo specyfika postępowania procesowego często

wymaga kilkukrotnego wydania nieletniego celem

przeprowadzenia czynności śledczych, co w sytuacji

znacznej odległości od miejsca zatrzymania wymaga

zaangażowania większej liczby funkcjonariuszy.

Czy w zaplanowanym przeniesieniu izby dziecka

z Częstochowy do Katowic wzięto pod uwagę znaczny

wzrost kosztów jej utrzymania spowodowany ko-

niecznością przewożenia dzieci z rejonu częstochow-

skiego do Katowic, na odległości przekraczające czę-

sto 100 km?

W związku z planowaną likwidacją izby dziecka

w Częstochowie wszelkie czynności procesowe wy-

magać będą dodatkowych nakładów finansowych i wy-

muszać rezygnację z zabezpieczenia podstawowych

warunków bytowych zatrzymanym w izbie dzieciom

gwarantowanych Konwencją Praw Dziecka.

Na czym

zatem, Panie Ministrze, ma polegać zasadność likwi-

dacji izby dziecka w Częstochowie?

Z poważaniem

Poseł Szymon Giżyński

170

Interpelacja

(nr 16542)

do ministra spraw zagranicznych

Szanowny Panie Ministrze!

Niedawna wypowiedź

Pana Ministra dla Polskiej Agencji Prasowej: „(…)

Nie mierzyłbym skuteczności polityki wobec Rosji

nie od tego, czy wrak zostanie nam zwrócony, czy nie

(…)” uzupełniona oceną gradacji ważności spraw:

„(…)

Ważniejsze dla oceny polityki jest to, że w ze -

szłym roku ponownie nasz eksport do Rosji wzrósł

o 20% i to ma realny wpływ na ilość miejsc pracy

w Polsce, na polskie PKB.

Ponadto trzy miliony Po-

laków i Rosjan mogą korzystać z dobrodziejstw ma-

łego ruchu granicznego między obwodem królewie-

ckim a Pomorzem Gdańskim, Warmią, Mazurami

i to ma wymierny wpływ na życie Polaków.

Rosjanie

z kartami MRG już w ub.r. zostawili u nas kilkadzie-

siąt milionów złotych, a będą zostawiać rocznie kil-

kaset – tak jak to dzieje się na granicy polsko-ukra-

ińskiej (…)” musi budzić nie tylko zadziwienie, ale

również poważny niepokój.

Dotyczy ona nie tylko –

sugerowanej ewidentnie przez Pana Ministra –

współpracy ministerstwa z prokuraturą, ale również

lekceważącego stosunku organu państwa, jakim jest

prowadzone przez Pana ministerstwo, wobec naj-

większej w dziejach Polski katastrofy lotniczej, w któ-

rej zginął prezydent Rzeczypospolitej Polskiej z mał-

żonką i najwybitniejsi przedstawiciele polskiego życia

politycznego i społecznego – polscy patrioci.

Wobec tych szokujących stwierdzeń proszę Pana

Jakie przesłanki pozwalają Panu Ministrowi na

stwierdzenie, że wrak samolotu TU-154M, który uległ

katastrofie nad Smoleńskiem 10 kwietnia 2010 r., jest

dla naszej prokuratury: „(…) już nawet nie tak waż -

nym dowodem w sprawie (…)”?

Wydaje się niemożliwym, aby polityk posiadający

doświadczenie, m.in. ministra obrony narodowej,

wieloletniego korespondenta wojennego oraz trzylet-

nie studia w Pembroke College Uniwersytetu w Oks-

fordzie, nie wiedział, jak dla polskiej racji stanu waż-

ne jest wyjaśnienie przyczyn katastrofy nad Smoleń-

skiem.

Jakie są wobec tego prawdziwe powody, dla

których w swej publicznej wypowiedzi zestawia ze

sobą Pan Minister kwestię przyczyn i skutków kata-

strofy nad Smoleńskiem ze sprawami gospodarczy-

mi, co ma, w świetle cytatu, nadawać rangę rzeczy-

wistej ważności tym ostatnim?

Z poważaniem

Poseł Szymon Giżyński

(nr 16543)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie bezprawnych zajęć komorniczych

Szanowny Panie Ministrze!

Komornicy, którzy

egzekwują prawo i prowadzą postępowania egzeku-

cyjne, muszą bezwzględnie przestrzegać przepisów

Nr 133, poz. 882, z późn. zm.), jak również Kodeksu

296, z późn. zm.).

Wszystkie podejmowane przez nich

czynności powinny również bezwzględnie spełniać

wymogi zawarte w rozporządzeniu w sprawie czyn-

ności komorników.

O zgodnej z prawem egzekucji

możemy mówić tylko wówczas, kiedy określa ją pra-

womocny wyrok sądowy, opatrzony klauzulą prawo-

mocności.

Niestety, media donoszą ostatnio często o sytua-

cjach, kiedy komornicy podejmują czynności wobec

osób, które nie mają długów, ale jedynie imiona i na-

zwiska identyczne z danymi rzeczywistych dłużników.

Powtarzalność tego rodzaju sytuacji jest o tyle

niezrozumiała, że zdaniem ekspertów komornicy po-

siadają możliwość weryfikowania danych osobowych

dłużników, ponieważ na mocy ustawy o ewidencji

poz. 993, z późn. zm.) mają oni prawo do pozyskiwa-

nia potrzebnych danych ze zbioru PESEL.

formacje dotyczące liczby komorników posiadających

wykupiony dostęp do zbioru PESEL?

4.

Czy Pański resort podejmuje konkretne dzia-

komorniczych?

Z poważaniem

Poseł Anna Nemś

Warszawa, dnia 22 marca 2013 r.

(nr 16544)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie martwych przepisów zawartych

Szanowny Panie Ministrze!

Zdaniem ekspertów

kluczowe zagadnienia zawarte w Kodeksie pracy to

te dotyczące nawiązania i rozwiązania stosunku pra-

171

cy, ochrony pracowników przed zwolnieniem oraz

rodzicielstwa.

Obowiązujący Kodeks pracy zawiera oprócz nich

również wiele martwych przepisów, które niezwykle

rzadko są respektowane lub w ogóle nie są respekto-

wane przez pracodawców w Polsce.

Są to regulacje

prawne dotyczące udzielania urlopów pracowniczych

oraz te z zakresu informowania pracowników.

W myśl art. 162 Kodeksu pracy urlop co do zasa-

dy udzielany jest pracownikowi jednorazowo w peł-

nym wymiarze przysługującym mu w danym roku

kalendarzowym.

Wyłącznie na wniosek pracownika

urlop ten może być podzielony na części.

Jednak

w takiej sytuacji jedna część urlopu powinna trwać

Okazuje się, że przedmiotowy artykuł Kodeksu

pracy jest zapisem martwym, bowiem w praktyce

pracodawcy nie udzielają swoim pracownikom urlo-

pów w całości.

Tego rodzaju rozwiązanie byłoby rów-

nież mało korzystne dla samych pracowników, którzy

wybierając urlop jednorazowo, w całości, byliby już

pozbawieni pójścia nawet na parę dni urlopu w in-

nym terminie.

Z kolei art. 941 Kodeksu pracy obliguje pracodaw-

cę do informowania pracowników o zasadach doty-

czących równego traktowania w zatrudnieniu.

Tego

rodzaju informacja powinna być przekazana pracow-

czajowo przyjęty u danego pracodawcy.

Art. 942 Kodeksu pracy stanowi natomiast, iż

pracodawca ma obowiązek informowania pracowni-

ków o możliwości zatrudnienia w pełnym bądź w nie-

pełnym wymiarze czasu pracy, natomiast pracowni-

ków zatrudnionych na czas określony powinien on

powiadomić o wolnych miejscach pracy w firmie.

Wymienione przepisy Kodeksu pracy nie są naj-

częściej stosowane przez polskich pracodawców, co

nie jest oczywiście zagrożone jakimikolwiek konse-

kwencjami.

obecnego Kodeksu pracy, który został przyjęty w roku

1974, są adekwatne do aktualnych potrzeb gospodar-

ki i warunków panujących na rynku pracy?

twe przepisy zawarte w obowiązującym Kodeksie

pracy czynią go ustawą mało zrozumiałą dla więk-

szości pracodawców oraz dla pracowników?

4.

Czy będą prowadzone prace zmierzające w kie-

runku usunięcia z obowiązującego Kodeksu pracy

martwych przepisów oraz dostosowania tej ustawy

do aktualnych warunków panujących na polskim

(nr 16545)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie konieczności zwiększenia ochrony

Szanowny Panie Ministrze!

W roku 2003 dzięki

nowelizacji Kodeksu postępowania karnego ustawo-

dawca wprowadził obowiązek jednokrotnego, w obec-

ności biegłego psychologa przesłuchiwania małolet-

niego, który został pokrzywdzony przestępstwem na

tle seksualnym.

Nowelizacja Kodeksu postępowania

karnego z 2005 r. przyniosła kolejne zmiany w tej

kwestii, które polegały na tym, iż obowiązkiem wy-

łącznie jednokrotnego przesłuchiwania objęto rów-

nież małoletnich pokrzywdzonych przestępstwami

przeciwko rodzinie i opiece.

Nowelizacja ta wprowa-

dziła także obowiązek nagrywania przesłuchań pro-

wadzonych w trybie art. 147 § 2 pkt 2 K.p.k.

Eksperci są zdania, iż pomimo kolejnych noweli-

zacji przepisów prawnych oraz niewątpliwej poprawy

warunków przesłuchiwania małoletnich ofiar prze-

stępstw ich ochrona nie jest nadal zadowalająca.

Chodzi przede wszystkim o to, iż tryb prowadze-

nia przesłuchania małoletniego określony w art. 185a

K.p.k. dotyczy wyłącznie dzieci do 15. roku życia, po-

krzywdzonych ściśle określonymi rodzajami prze-

stępstw.

Dzieci ofiary nieobjęte ochroną przedmiotowego

artykułu mogą być natomiast przesłuchiwane w jed-

nym postępowaniu karnym wielokrotnie.

Możliwość

taka sprzyja z kolei tzw. wtórnej traumatyzacji nie-

letnich ofiar przestępstw.

ry lub świadkowie przestępstw są w obowiązującym

stanie prawnym wystarczająco chronieni w trakcie

śledztwa (stosownie do ich wieku, indywidualnych

potrzeb oraz poziomu dojrzałości emocjonalnej)?

3.

Czy w najbliższym czasie zostaną podjęte sto-

sowne prace legislacyjne mające na celu objęcie ochro-

ną w postaci wyłącznie jednokrotnego przesłuchiwa-

nia z udziałem biegłego psychologa (poza salą sądo-

wą) wszystkich małoletnich ofiar przestępstw (bez

względu na rodzaj czynu zabronionego) poniżej 18.

roku życia?

Z poważaniem

Poseł Anna Nemś

172

Interpelacja

(nr 16546)

do ministra sprawiedliwości

Szanowny Panie Ministrze!

Zdaniem ekspertów

wzrost przestępczości bankowej.

Niewątpliwie przy-

czynił się do tego gwałtowny postęp technologiczny,

który sprzyja rozwojowi sektora usług finansowych.

Dostępność wielu nowych technologii stwarza rów-

nież wiele nieznanych wcześnie zagrożeń związanych

z przestępczością bankową.

Najczęściej ujawniane przestępstwa bankowe, to:

oszustwa (m.in.: wyłudzenia kredytów, przestępstwa

czekowe i wekslowe, przekraczanie uprawnień przez

pracowników banków), przestępstwa elektroniczne,

przestępstwa wobec osób trzecich oraz rabunki.

Szczególnie niebezpieczne są tzw. wewnętrzne

przestępstwa bankowe, to znaczy te, których dopusz-

czają się sami pracownicy tych placówek.

Najbardziej

dotkliwe tego rodzaju przestępstwa to niewątpliwie:

kradzieże gotówki, podrabianie podpisów klientów,

kradzieże haseł oraz loginów do kont klientów, ujaw-

nianie tajemnic bankowych, preparowanie niepraw-

dziwych umów z fikcyjnymi klientami, poświadcza-

nie nieprawdy czy też manipulacja wartością oceny

kredytowej.

najnowszymi statystykami dotyczącymi wskaźnika

wykrywalności przestępstw bankowych w Polsce?

4.

Czy zdaniem Pana Ministra odpowiedzialność

karna za tego rodzaju przestępstwa jest adekwatna

do strat ponoszonych przez poszkodowane instytucje

bankowe oraz przez ich klientów?

5.

Czy planowane są w przyszłości jakieś konkret-

ne zmiany legislacyjne w powyższej kwestii?

Jeśli

tak, to jakie?

Z poważaniem

(nr 16547)

do ministra zdrowia

w sprawie metod leczenia próchnicy zębów

Szanowny Panie Ministrze!

Z informacji, jakie

przekazało mi działające w Tarnowie Stowarzyszenie

Polski Uśmiech, zajmujące się m.in. profilaktyką cho-

rób stomatologicznych, wynika, że pod względem

próchnicy zębów u dzieci Polska znajduje się aktual-

jąc się na branżową literaturę oraz oficjalne wyniki

badań naukowych, stowarzyszenie to ocenia, że za-

sadniczą przyczyną takiego stanu rzeczy jest rezyg-

nacja ze stosowanych wcześniej metod leczenia

próchnicy.

O ile w latach 60. problem próchnicy do-

tyczył prawie wszystkich krajów świata, to po odkry-

ciu roli fluoru w zwalczaniu próchnicy zasięg tej cho-

roby udało się zasadniczo ograniczyć.

Dobre efekty

fluorowania wody obserwowano w Stanach Zjedno-

czonych, potem w Kanadzie, a następnie w wielu kra-

jach europejskich.

W ciągu 50 lat zredukowano liczbę

przypadków osób dotkniętych próchnicą o 50–59%.

W Polsce endogenną, zbiorową profilaktykę fluo-

rową w formie fluorowania wody pitnej w 48 mia-

stach naszego kraju oraz w formie tabletek rozpoczę-

to w latach 70.

Wskutek stosowania tej metody na-

stąpił także w naszym kraju wyraźny spadek wskaź-

nika próchnicy.

Dzisiaj stosowanie tej metody nie jest

możliwe.

Polska wycofała się z fluorowania wody

pitnej, a tabletki z fluorem są niedostępne w aptekach.

Nie można też kupić soli fluorowanej.

Skutek był taki,

że odsetek dzieci bez próchnicy zaczął gwałtownie ros-

nąć.

Przynoszące dobre owoce metody endogenne za-

stąpiono metodami egzogennymi, a jako wzór postę-

powania profilaktycznego podaje się Szwajcarię, która

jednak fluorowanie wody pitnej stosuje nieprzerwanie

od kilkudziesięciu lat.

Efekty zmiany metody leczenia

i zapobiegania chorobie są dalekie od zadowalających,

gdy Polska sytuuje się pod tym względem w ogonie

państw europejskich.

Nie bez znaczenia jest też fakt,

że egzogenne metody są kilkadziesiąt razy droższe od

metod endogennych, a ich przeciętny koszt to około

2400 zł rocznie.

W tej sytuacji sugestia stowarzysze-

nia, na które się powołuję, by przywrócić endogenne

metody leczenia próchnicy do rangi pełnoprawnych,

wydaje się uzasadniona.

Zagrożenie próchnicą zębów

jest w Polsce ogromne, a nie ma zdecydowanej reak-

cji na to zjawisko.

1.

Dlaczego endogenne metody leczenia próchnicy

zostały w Polsce zarzucone?

Jakie są przeciwwska-

zania do stosowania tej metody i na ile są one nauko-

wo udowodnione?

2.

Czy Pan Minister uważa za celowe dokonanie

weryfikacji obowiązującego dziś stanowiska w sprawie

metod leczenia próchnicy w naszym kraju i zlecenie

173

poważnych badań (lub zasięgnięcie opinii środowisk

naukowych), które pozwoliłyby ocenić, czy zaniecha-

nie stosowania tej metody było uzasadnione?

3.

Czy wobec braku zadowalających efektów lecze-

nia próchnicy w ostatnich latach w Polsce Minister-

stwo Zdrowia zamierza wprowadzić w życie nowe

legać i kiedy należałoby się tego spodziewać?

Z poważaniem

Poseł Robert Wardzała

Warszawa, dnia 22 marca 2013 r.

(nr 16548)

do ministra obrony narodowej

w sprawie nowelizacji ustawy o weteranach

Szanowny Panie Ministrze!

Prawie rok temu we-

o weteranach działań poza granicami państwa, po-

zwalająca na uhonorowanie i wsparcie osób biorą-

cych udział w różnego rodzaju działaniach poza gra-

nicami Rzeczypospolitej Polskiej, w szczególności

podejmowanych przez Organizację Narodów Zjedno-

czonych, Pakt Północnoatlantycki i Unię Europejską.

Wskazana ustawa nie reguluje jednak sytuacji osób

służących w operacjach pokojowych m.in. w Wietna-

mie i Korei Północnej, pozbawiając je tym samym

korzystania z uprawnień w niej zawartych.

Ponadto

ustawa miała przyznawać weteranom szereg praw,

m.in. zapewnienie im świadczeń zdrowotnych.

Nie

wszystkie jednak farmaceutyki stosowane przez we-

teranów znajdują się na liście leków refundowanych,

co znacznie utrudnia ich leczenie.

planuje podjęcie starań zmierzających do nowelizacji

stwa, uwzględniającej poruszoną problematykę?

Z poważaniem

Poseł Krzysztof Kwiatkowski

Warszawa, dnia 22 marca 2013 r.

(nr 16549)

do ministra gospodarki

siębiorstwa odgrywają kluczową rolę dla rozwoju pol-

nienie rynku i gospodarki, możemy obserwować cią-

stanowią one zdecydowaną większość polskich przed-

siębiorstw (ponad 99% wszystkich aktywnych firm),

60% polskich pracowników.

Ze względu na tak duży

wicach – pozwoliła ona zdiagnozować obecny stan

dowe sposoby ich rozwiązania.

Zestawiając omawia-

ne na kongresie problemy z trudnościami, jakie zgła-

szają lokalne małe i średnie przedsiębiorstwa, można

tych firm należą kwestie związane z finansowaniem

działalności, kosztami pracy czy internacjonalizacją.

z utrudnień, na jakie uskarżają się mali i średni

ograniczający możliwości ich rozwoju, a w przypadku

względu na to, że w skali całego kraju występują nie-

jednolite regulacje prawne i warunki ubiegania się

o tzw. instrumenty zwrotne, obecny system funduszy

174

pożyczkowych i poręczeniowych uznawany jest za

możliwości łączenia różnych instrumentów wsparcia

tywne wykorzystanie kapitału, jaki jest w dyspozycji

funduszy poręczeniowych.

Oprócz systemu funduszy pożyczkowych i porę-

czeniowych za preferowaną formę wsparcia MŚP

korzystne i wygodne współfinansowanie ich działal-

ności ze środków unijnych.

Doceniając dotychczaso-

jednak, że obowiązujące procedury w zakresie ubie-

gania się o współfinansowanie, a także procedury

realizacji i rozliczenia projektów unijnych dla mikro-,

Przystąpienie Polski do Unii Europejskiej nie

wspomogło krajowych przedsiębiorstw jedynie w za-

kresie możliwości pozyskania przez nie unijnego

współfinansowania.

Otwarcie się Polski na Europę

aktywnie działając na rynkach krajowych, jednocześ-

nie coraz częściej podejmowali (i wciąż podejmują)

współpracę z zagranicznymi inwestorami, w tym na

linii Polska – Rosja i na linii Polska – Ukraina.

Jed-

nak nasze działania eksportowe nie są odpowiednio

dostosowane do zmieniających się priorytetów rosyj-

korzystanie informacyjnej formy wsparcia, jaką ofe-

rują Polsce wydziały promocji handlu i inwestycji

mianę handlową z Rosją podaje się również nieko-

rzystny klimat polityczny oraz negatywny wizerunek

Rosji i jej gospodarki, przedstawiany przez polskie

tu zaufania między podmiotami i nawiązywaniu

gospodarki, a jak dodaje Polska Agencja Rozwoju

dzianej na lata 2014–2020?

Posłowie Marek Krząkała

Rybnik, dnia 22 marca 2013 r.

Interpelacja

(nr 16550)

do ministra finansów

Szanowny Panie Ministrze!

Z informacji medial-

nych i raportów przygotowanych przez banki polskie

dowiadujemy się, iż coraz więcej Polaków zaciąga zo-

bowiązania w lichwiarskich instytucjach bankowych.

175

Częściowo odkładamy pieniądze i inwestujemy, ale

nasze zobowiązania wciąż rosną.

Ze statystyk wynika, iż najwięcej odkładają osoby

po 50. roku życia, natomiast najwięcej zobowiązań

finansowych zaciągają osoby między 30. a 40. rokiem

Ponad 2,5 mln Polaków figuruje w różnych reje-

strach nierzetelnych dłużników.

W najcięższej sytu-

acji są te osoby, których zadłużenie jest dużo większe

niż ich roczne przychody.

Ponad 3,5 mln Polaków ma

trudności z bieżącym regulowaniem zobowiązań fi-

nansowych.

Polacy nie płacą rat kredytowych oraz

opłat za telefon, media i czynsz.

Coraz więcej osób

zaciąga kolejne kredyty w lichwiarskich firmach.

Przez takie nieprzemyślane działania pogrążają sie-

bie i rodziny w długach.

Z raportu Krajowego Rejestru Długów wynika, iż

wzrost złych zobowiązań jest bardzo niepokojący.

Osoby zaciągają kolejne zobowiązania finansowe, aby

nimi spłacić stare nieuregulowane raty kredytowe.

Rosną ich zaległości w spółdzielniach mieszkanio-

wych oraz bankach.

Duża grupa ludzi nie ma żad-

nych osobistych oszczędności.

Polacy zadłużali się

i zadłużają bez namysłu.

Po to, aby spełnić swoje

marzenia, kupują nowy telewizor, mieszkanie czy

meble.

Niejednokrotnie tracą pracę, a przez to rów-

nież płynność finansową, natomiast raty kredytowe

trzeba spłacać regularnie.

Zauważmy, że oprocento-

wanie pożyczek stale rośnie, pojawiają się dodatkowe

koszty, takie jak ubezpieczenia, opłaty za przygoto-

wanie dokumentacji itp.

To wszystko razem powodu-

je, iż klient oprócz normalnego oprocentowania spła-

ca bankowi np. po 5 latach jeszcze od 30 do 50% wię-

cej, niż pożyczył.

W chwili obecnej banki wstrzymały tempo udzie-

lanych kredytów, natomiast otworzyły szeroko furt-

kę parabankom.

Ze stron internetowych, reklam te-

lewizyjnych oraz tablic ogłoszeniowych dowiadujemy

się, jak szybko i sprawnie, bez zbędnych procedur

możemy otrzymać pożyczkę.

Tego typu firmy liczą

astronomiczne odsetki oraz dodatkowe koszty.

Przy-

ciągają takie osoby, które potrzebują pieniędzy w da-

nej chwili, a nie mają one szans na kredyt w placów-

ce bankowej.

Media oraz doświadczeni finansiści po-

winni w różnych prelekcjach, dyskusjach, czy rekla-

mach uświadamiać ludzi o rosnącym zagrożeniu,

niebezpieczeństwie, jak również o możliwościach unik-

nięcia w przyszłości kłopotów z powodu złego zaciąg-

nięcia kredytu.

Pamiętajmy, iż język bankowy nie

jest zrozumiały i czytelny dla wszystkich ludzi.

Trze-

ba pomyśleć nad takimi rozwiązaniami, aby unie-

możliwić zdesperowanemu społeczeństwu systema-

tyczne powiększanie domowego zadłużenia.

Ten prob-

lem dotyczy nie tylko ludzi z niskim uposażeniem,

ale dotyka również ludzi wykształconych.

Powinni-

śmy zawsze kierować się rozwagą przed podpisaniem

umowy kredytowej, a to z kolei uchroni nas w przy-

szłości przed egzekucją komorniczą i wieloma nie-

przyjemnymi sytuacjami ze strony wierzycieli.

3.

Czy Komisja Nadzoru Finansowego dysponuje

danymi, ilu Polaków i w jakiej kwocie posiada obec-

nie zadłużenia w instytucjach pożyczkowych?

4.

Czy jakiekolwiek komórki finansowe dokonują

sprawdzenia rzetelności udzielanych pożyczek poza-

bankowych?

5.

Czy Pański resort dostrzega potrzebę zwróce-

nia szczególnej uwagi na działalność parabanków,

które przez to, iż nie są z reguły rzetelnymi firmami,

psują dobrą markę i rangę banków z wieloletnimi

tradycjami?

Z poważaniem

Posłowie Anna Nemś

Warszawa, dnia 22 marca 2013 r.

(nr 16551)

do ministra nauki i szkolnictwa wyższego

w sprawie oferty programowej

uczelni wyższych

Szanowna Pani Minister!

Jeden z ważniejszych

problemów polskich uczelni wyższych to realny po-

ziom przygotowywania absolwentów do późniejszego

wykonywania przez nich zawodu.

Najwyższa Izba

Kontroli przeprowadzała i będzie przeprowadzać ko-

lejne kontrole, które mają na celu sprawdzić efektyw-

ność kształcenia na uczelniach wyższych.

Uczelnie

polskie dostają co roku pieniądze na prowadzenie

badań naukowych.

Pomimo to studentom brakuje

wiedzy praktycznej i teoretycznej.

Tego typu kontro-

le są potrzebne, aby móc ocenić, jakie pozytywne

efekty uzyskują poszczególne uczelnie bądź jakie ba-

riery uniemożliwiają im uzyskanie dobrych wyników

nauczania.

Szkół wyższych jest na terenie naszego

kraju bardzo wiele.

Niektóre z nich niestety słabo przygotowują stu-

dentów pod względem fachowym i merytorycznym,

natomiast pobierają od nich wysokie czesne.

Zauważ-

my, że wśród niepublicznych szkół wyższych nie ma

uczelni medycznych, brakuje również wydziałów che-

mii, fizyki czy biologii.

Umożliwienie studiowania na

takich kierunkach wymaga od uczelni dużego zaple-

cza finansowego, zabezpieczenia specjalistycznego

sprzętu oraz fachowej kadry.

Dlatego wśród studen-

tów dominują kierunki humanistyczne.

Cały czas sku-

176

piamy się na problemie, czy absolwent danego kie-

runku będzie dysponował fachową wiedzą po uzyska-

niu dyplomu.

Okazuje się, iż młodzież kończąca

uczelnie niejednokrotnie nie potrafi logicznie formu-

łować wypowiedzi, pisać prostych tekstów czy roz-

wiązywać problemów.

Nie wymaga się od studentów

niczego, oprócz uregulowania czesnego, a pięć lat

studiów to czas dobrej zabawy przerywany co pół

roku egzaminami.

Otwiera się takie kierunki, które

są dochodowe, jak prawo, psychologia, a inne, które

są sprawdzone, są zamykane.

Celem więc wykładowców jest niejednokrotnie

przepychanie niedouczonych studentów, dla których

napisanie pracy jest problemem, przekracza to ich

możliwości.

Taki słaby student, który opłacał czesne,

dostaje taki sam dyplom jak osoba, która porządnie

obroniła pracę magisterską.

To powoduje, że ranga

dyplomu naszych wyższych uczelni drastycznie spa-

da.

Taki dyplom zostaje niejednokrotnie zweryfiko-

wany w podjętej pracy przez fachowego pracodawcę.

Państwowe i prywatne uczelnie nie walczą teraz

o prestiż, najważniejsza jest dla nich liczba absolwen-

tów.

Dla studentów najważniejsze natomiast jest to,

aby po obronie pracy magisterskiej znaleźć dobrą

pracę.

Uczelnie polskie powinny udowodnić, iż właś-

nie one konsekwentnie podnoszą wartość oferowa-

nych usług, a student kończący na nich dany kieru-

nek nie poczuje się wykluczony na rynku pracy.

Uczelnie polskie powinny interesować się, ilu spośród

wszystkich ich absolwentów uzyskało zatrudnienie

i weryfikować później pod tym kątem oferowane

przez siebie kierunki kształcenia.

takich zmian w przepisach, które będą stały na stra-

ży najwyższej jakości kształcenia na uczelniach wyż-

szych?

4.

Kiedy uczelnie wyższe rozpoczną na własną

rękę zbieranie informacji o losach swoich absolwen-

tów na rynku pracy?

5.

Czy można przeciwdziałać otwieraniu takich

kierunków na uczelniach, które są w dalszym ciągu

niedostosowane do naszego rynku pracy, i do których

są ogromne zastrzeżenia?

6.

Czy można zwiększyć limity przyjęć studentów

na uczelnie dzienne, aby tym samym zmniejszyć licz-

bę otwieranych odpłatnych grup wieczorowych czy

zaocznych, co mogłoby ograniczyć pobieranie wyso-

kich opłat od studentów?

Z poważaniem

Posłowie Anna Nemś

(nr 16552)

do ministra pracy i polityki społecznej

niżu demograficznego

Szanowny Panie Ministrze!

Z informacji medial-

nych wynika, że nasz kraj starzeje się w zawrotnym

tempie.

Według licznych prognoz i wyliczeń w 2050 r.

będziemy jednym z najstarszych krajów.

Demografo-

wie alarmują, iż za ok. 20 lat będzie nas mniej o po-

nad 2 mln osób.

Jednym z ważniejszych aspektów

wyżej wymienionej sytuacji jest ogromny spadek uro-

dzeń w naszym kraju, tj. nawet o kilkanaście tysięcy

dzieci w porównaniu do roku poprzedniego oraz ot-

warcie zagranicznych rynków pracy dla Polaków.

Wiele młodych polskich rodzin nie decyduje się od

razu na potomstwo, ponieważ nie mają pewności, czy

zagwarantują swoim dzieciom prawidłowy start.

Sy-

tuacja jest o tyle niebezpieczna, że za ok. 30 lat co

3 osoba w Polsce będzie w wieku powyżej 65. roku

życia.

Istnieje realne zagrożenie, że jeśli będzie się

rodzić coraz mniej dzieci, starsze pokolenie straci po-

czucie bezpieczeństwa oraz szansę na niezbędną po-

moc.

Zmiany demograficzne mają ogromny wpływ na

nasz system emerytalny.

W wielu innych krajach bar-

dzo dużo mówi się na temat niżu demograficznego,

wręcz bije się na alarm.

W Polsce brak jest dostatecz-

nych prób zapobiegnięcia temu niekorzystnemu tren-

dowi.

Poważnym zagrożeniem jest niezadowalająca

sytuacja na naszym rynku pracy i związana z nią emi-

gracja zarobkowa.

Problem związany z małą liczbą

urodzeń jest o tyle poważny, że cały czas liczba osób

pracujących oraz płacących podatki, z których finan-

sowane są emerytury, spada i będzie spadać.

Dane

pokazują, iż w latach 60. na każdą osobę powyżej 65.

roku życia przypadało 3 dzieci.

Natomiast w roku

2060 na jedno dziecko będą przypadać dwie osoby

dorosłe.

Ta sytuacja jest mocno zatrważająca.

Bezro-

bocie wśród ludzi młodych jest ogromne w całej Unii

Europejskiej.

Przekroczyło ono już ponad 20% ogółu

populacji poniżej 30. roku życia.

Wysłanie wszystkich

ludzi na zasłużone emerytury również nie pomoże

zapobiec rosnącemu problemowi.

Wiele jest różnych teorii, które tłumaczą problem

kryzysu demograficznego.

Jedną z nich jest teoria, iż

osoby starsze w dalszym ciągu powinny być widocz-

ne na rynku pracy.

Aby zwiększyć produktywność,

potrzebni są pracownicy z różnych grup wiekowych.

Należy znaleźć takie narzędzia oraz prowadzić takie

badania, które udowodnią, iż pozostawanie jak najdłu-

żej na rynku pracy jest potrzebne zarówno pracow-

nikowi, jak i pracodawcy.

Patrząc na inne kraje Unii

Europejskiej, powinniśmy zrobić wszystko, aby oby-

watele Polski z przedziału wiekowego 50–67 lat mie-

li możliwość realizowania się, a następnie przekaza-

nia swojej mądrości oraz dorobku pracy młodszemu

pokoleniu.

177

3.

Czy Pański resort widzi ogromną potrzebę do-

konania zmian szeregu przepisów w zakresie zabez-

pieczenia socjalnego młodych rodzin?

4.

Czy zostanie przygotowany nowy program ak-

tywizacji zawodowej oraz wspierania zawodowego

osób, które mogą pochwalić się długim stażem pracy?

5.

Czy mamy szansę na poprawę zatrudnienia

młodych ludzi na rodzimym rynku pracy?

Z poważaniem

(nr 16553)

do ministra zdrowia

Szanowny Panie Ministrze!

Z informacji medial-

dzieci jest zatrważający.

Z wypowiedzi stomatologów

przeprowadzających przypadkowe badania jamy ust-

nej w różnych województwach wynika, iż dzieci mają

bardzo poważne problemy z próchnicą i wadą zgryzu.

Pomimo tak ogromnego rozwoju medycyny i nowo-

czesnych technologii stomatologicznych zła sytuacja

w tym względzie utrzymuje się już od kilku lat.

Bio-

rąc pod uwagę ogromny przekaz medialny w postaci

reklam, bajek, piosenek i różnorodnych kolorowych

czasopism, świadomość rodziców w dalszym ciągu

odbiega od podstawowych standardów higienicznych.

Statystyki wyglądają następująco: tylko ponad 10%

sześciolatków może pochwalić się prawidłowym sta-

nem uzębienia, natomiast 90% dzieci ma stwierdzoną

próchnicę, a 60% dzieci ma nieleczoną wadę zgryzu.

Zły stan uzębienia naszych dzieci plasuje nasz kraj

na najniższym poziomie.

Alarmujący jest stan uzębienia dzieci kończących

szkoły podstawowe, ale również zły stan uzębienia

dostrzega się u młodzieży gimnazjalnej.

Ogromny

błąd popełniają na samym początku rodzice, którzy

nie pilnują czystości zębów mlecznych swoich dzieci.

Bardzo często małe dzieci zapadają na tak zwaną

próchnicę butelkową.

Tak nieodpowiedzialne podejście źle rokuje na

przyszłość dla zdrowia zębów stałych.

Złym stanem

uzębienia dzieci i młodzieży interesuje się mocno

rzecznik praw dziecka.

Wiele mówi się o dentobusie,

który dotrze w pierwszej kolejności do dzieci miesz-

kających daleko od miasta, gdzie opieka stomatolo-

giczna znajduje się pod ogromnym znakiem zapyta-

nia.

Kadra tego nowoczesnego przewoźnego gabinetu

stomatologicznego ma dokonywać przeglądów stanu

uzębienia dzieciom bezpłatnie, w ramach ubezpiecze-

nia.

Wiele mówi się o tym, iż w szkołach powinny

istnieć gabinety stomatologiczne, które jeszcze tak

niedawno funkcjonowały we wszystkich placówkach.

Teraz w tych miejscach świetnie prosperują sklepiki

szkolne z napojami, słodyczami, tylko nie ze zdrową

żywnością.

Ministerstwo Zdrowia powinno jak naj-

szybciej zareagować na tak drastyczne statystyki sta-

nu uzębienia naszych dzieci.

Taki stan rzeczy jest

wynikiem w dużej mierze ograniczonego dostępu ty-

sięcy dzieci do publicznych placówek dentystycznych

oraz likwidacji gabinetów stomatologicznych w pla-

cówkach szkolnych.

Problem jest wszędzie – w du-

żych i małych miejscowościach oraz na wsiach.

Wspo-

mniany projekt mobilnej opieki stomatologicznej zo-

stał już przyjęty pozytywnie w wielu krajach Europy,

Ameryki i Azji.

Wszystkim nam powinno zależeć na

tym, aby jak najszybciej poprawić stan zdrowia na-

szych dzieci i naszej młodzieży.

Bardzo ważne jest to,

abyśmy byli świadomi tego, iż stan zapalny w jamie

ustnej może być cichym zabójcą bądź też przyczyną

wielu bardzo poważnych i nieodwracalnych schorzeń.

szym czasie istotnych zmian w systemie opieki sto-

matologicznej nad dziećmi?

4.

Czy istnieją jakiekolwiek sposoby, aby wzmocnić

świadomość prozdrowotną rodziców w tym zakresie?

5.

Czy można ułatwić dostęp do publicznych pla-

cówek dentystycznych rodzinom mniej zamożnym

i niejednokrotnie wielodzietnym?

6.

Czy istnieje szansa na ponowne otwarcie gabi-

netów stomatologicznych w szkołach?

Z poważaniem

(nr 16554)

do ministra zdrowia

w sprawie przedmiotowego traktowania

Szanowny Panie Ministrze!

W ostatnim czasie

Narodowy Fundusz Zdrowia przeprowadził kilkaset

178

różnych kontroli placówek zdrowia, m.in. szpitali,

laboratoriów medycznych, przychodni terapeutycz-

nych, laryngologicznych, ginekologicznych, stomato-

logicznych i poradni dziecięcych.

Cel kontroli był jed-

noznaczny – sprawdzenie, czy dane, które przychodzą

od świadczeniodawców w celu rozliczenia się z NFZ,

są prawidłowe.

Wyniki przeprowadzonych kontroli

były przerażające.

Wykazywały one kolizję świad-

czeń.

Polegało to na tym, iż pacjent korzystał z po-

mocy różnych specjalistów w tym samym czasie.

W wielu miejscach, gdzie kontrolerzy przeprowadza-

li kontrolę, wyjaśnienia ogromnych nadużyć były nie

do przyjęcia (ponad 400 przypadków).

Płatnik, udając

się do szpitala czy przychodni zdrowia, idzie w jed-

nym konkretnym celu – uzyskania pomocy specjali-

stycznej.

Powtarzające się nadużycia to m.in.: rozli-

czenie porad kompleksowych (najdroższych), które

nie miały nigdy miejsca, błędne rozliczenie pacjenta

przekazywanego z oddziału do oddziału, brak wpi-

sów w dokumentacji medycznej o udzielonych świad-

czeniach pacjentowi, nagminne wydłużanie pobytu

pacjenta w placówce medycznej przez weekend, brak

przeprowadzonych badań diagnostycznych, które

można przyporządkować do konkretnego typu pora-

dy.

Tymczasem płatnicy chcieliby czuć się bezpiecz-

nie, posiadać dostęp do takiego systemu informacji,

który pokaże, ile razy skorzystali z pomocy medycz-

nej w postaci porad, specjalistycznych badań, jakie

pieniądze zostały przeznaczone na sfinansowanie

danych świadczeń, np. leczenie w szpitalu.

Chodzi

o system, który zabezpieczałby dane osobowe, a któ-

ry pozwoliłby w pełni kontrolować płatnikowi jego

autentyczne uczestniczenie w świadczeniach medycz-

nych.

System, który pomógłby zatrzymać wszelkie

nieprawidłowości w rozliczaniu z NFZ.

Pamiętajmy,

że pieniądze wyłudzone z funduszu w wyniku nie-

prawidłowego działania służb medycznych mogłyby

uratować życie jeszcze wielu pacjentom.

3.

Czy można wprowadzić zasadę regularnych

kontroli placówek medycznych?

4.

Dlaczego w przypadku udowodnienia nadużyć

brak jest konkretnych działań resortu zdrowia w po-

staci rozwiązywania umów, utraty kontraktów, wy-

sokich kar pieniężnych lub też nakazów zamknięcia

placówek?

5.

Kiedy powstanie ogólnodostępny system infor-

macyjny, który będzie zawierał wszystkie dane po-

trzebne pacjentom?

Z poważaniem

Posłowie Anna Nemś

(nr 16555)

do ministra obrony narodowej

łeczny.

Zwracam się do Pana Ministra z troską i niepo-

kojem o przyszłość zasłużonego dla sportu dzieci

i młodzieży Policyjnego Towarzystwa Sportowego

Walter w Rzeszowie, działającego na obiekcie zna-

nym jako hala Walter w Rzeszowie przy ul. Langie-

wicza 27.

Obiekt sportowy tzw. hali Walter od wielu

dziesięcioleci służył dzieciom i młodzieży naszego

regionu.

PTS Walter był i jest jednym z najbardziej

ckiego klubów sportowych.

Potencjał, jaki posiada,

wych oraz promocję sportu wśród dzieci i młodzieży

województwa podkarpackiego.

Obecnie zarząd nad halą Walter sprawowany jest

przez Rejonowy Zarząd Infrastruktury MON w Lub-

linie, który zamierza przekazać obiekt wojsku, co po-

mimo deklarowanej przez przedstawicieli wojska

„przychylności” w oczywisty sposób zamyka wszelkie

możliwości rozwoju tego obiektu, ukierunkowanych

remontów i adaptacji obiektu wraz z infrastrukturą,

pozyskiwania środków z funduszy i programów kra-

jowych i unijnych na odnowienie i rozwijanie bazy

treningowej, powoływania nowych sekcji sportu dzie-

cięcego i młodzieżowego.

W obecnym czasie PTS Wal-

ter jest niemal postawiony „pod ścianą” przez obec-

nego zarządcę do zupełnego, wraz z wypracowanym

przez dziesięciolecia majątkiem, opuszczenia obiektu,

a działania prawne, które umożliwiałyby ponowne

działanie w ww. obiekcie, są niezmiernie długotrwa-

łe i całkowicie zmieniłyby na niekorzyść sytuację fi-

nansową towarzystwa PTS Walter, a także skutko-

wałyby daleko idącymi zmianami w kierunku sko-

mercjalizowania działalności.

W efekcie zostanie

zamknięta droga do sportowego rozwoju dla wielu

dzieci i rodzin niezamożnych.

Znamienne jest, że przepisy dotyczące obiektów

wojskowych, a takim będzie tzw. hala Walter po jej

przejęciu przez wojsko, nie pozwalają na prowadzenie

działalności sekcji strzelectwa sportowego, w rezul-

tacie zlikwidowane zostanie przodujące w Polsce cen-

trum tego sportu.

Samorząd Rzeszowa nie może zaproponować PTS

Walter żadnych obiektów, choćby w części odpowied-

nich dla uprawiania prowadzonych w tym obiekcie

dyscyplin sportu.

Z informacji działaczy PTS Walter

179

jednoznacznie wynika, że sposób przejmowania tzw.

hali Walter przez wojsko zagraża dalszemu funkcjo-

nowaniu towarzystwa sportowego.

dalszego utrzymania działalności Policyjnego Towa-

rzystwa Sportowego Walter w Rzeszowie?

3.

Kiedy te działania zaczną funkcjonować w prak-

tyce?

Z wyrazami szacunku

Poseł Mieczysław Golba

Jarosław, dnia 22 marca 2013 r.

Interpelacja

do ministra sportu i turystyki

Zwracam się do Pani Minister zaniepokojony

przyszłością zasłużonego dla sportu dzieci i młodzie-

leci służył dzieciom i młodzieży naszego regionu.

nych, dla osiągnięć województwa podkarpackiego

dzieję na osiąganie dużych sukcesów sportowych

wództwa podkarpackiego.

linie, co pomimo deklarowanej przez przedstawicieli

Wojska „przychylności” w oczywisty sposób zamyka

kowanych remontów i adaptacji obiektu wraz z infra-

strukturą, pozyskiwania środków z funduszy i pro-

gramów krajowych i unijnych na odnowienie i rozwi-

janie bazy treningowej, powoływania nowych sekcji

sportu dziecięcego.

Z informacji działaczy PTS Walter wynika, że

sposób przejmowania hali przez wojsko zagraża

funkcjonowaniu klubu.

Jednym z negatywnych efek-

tów może być wielomiesięczna przerwa w treningach,

innym negatywnym efektem będzie to, że PTS Wal-

ter, nie będąc zarządcą obiektu, nie będzie mógł czer-

pać zysków z reklam podczas imprez sportowych, co

jest podstawą bytu finansowego tego typu klubów.

Z wyrazami szacunku

Poseł Mieczysław Golba

(nr 16556)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

Polscy rolnicy powinni mieć szeroką możliwość

sprzedaży świeżych i suszonych warzyw i owoców,

produktów ze zbóż, serów, masła, dżemów w gospo-

darstwach oraz na wszelkich festynach i imprezach.

Obecnie w formule sprzedaży bezpośredniej nie moż-

na np. sprzedawać soków, kompotów czy dżemów.

W świetle dzisiejszych przepisów produkty rolne

można przed sprzedażą np. suszyć i kisić, ale już nie

ciąć czy pakować.

Największą zaletą sprzedaży bez-

pośredniej produktów rolnych przez rolników jest

obniżenie ceny tych produktów przez uniknięcie czę-

ści marży nakładanej przez pośredników i handlow-

ców.

Z wielu danych wynika, że od wielu lat udział

rolnika w cenie produktu finalnego systematycznie

maleje; np. w cenie chleba udział producenta zboża

to ok. 15%.

Na pozostałą część ceny składają się m.in.

koszty przetwórstwa, marketingu i handlu.

Sprzedaż

bezpośrednia wytworzonych przez siebie produktów

rolnych może stanowić dla wielu gospodarstw atrak-

cyjną formę zróżnicowania źródeł dochodu, ponieważ

dzięki niej mogą zostać ustabilizowane i zwiększone

dochody uzyskiwane z rolnictwa.

W dzisiejszej for-

mule prawnej próg określający to, co może być objęte

sprzedażą bezpośrednią, jest ustawiony w niewłaści-

wym, złym miejscu i wymaga zmiany.

W formie

sprzedaży bezpośredniej – a więc bez rejestrowania

działalności gospodarczej oraz opodatkowania – rol-

180

nik może sprzedać tylko wytwory tzw. produkcji pier-

wotnej (roślinne i zwierzęce), a więc nieprzetworzone.

W praktyce oznacza to np., że rolnik może bezpośred-

nio sprzedać nabywcy mleko, ale masło i ser już nie;

sprzedając takie przetwory, popełnia przestępstwo.

Rolnicy chcieliby też korzystać z możliwości sprzeda-

wania w ten sposób przetworów, np. mlecznych czy

mięsnych, i należy im to umożliwić.

Należy stworzyć

możliwość sprzedaży produktów rolnych z małych

gospodarstw poprzez wprowadzenie najlepszych roz-

wiązań europejskich, gdzie jest długa tradycja wy-

twarzania i sprzedaży tego typu produktów.

1.

Kiedy zostaną zebrane w jednym akcie praw-

nym napisanym prostym, zrozumiałym językiem

wszystkie przepisy z różnych dziedzin regulujące

dany sposób przetwórstwa i sprzedaży, tak aby rolnik

właściciel małego gospodarstwa, drobny hodowca czy

przetwórca w jednym miejscu znalazł wszystkie obo-

wiązki, które musi spełnić w tym zakresie?

2.

Kiedy ten akt prawny może wejść w życie i obo-

wiązywać?

Z wyrazami szacunku

Poseł Mieczysław Golba

(nr 16557)

do ministra pracy i polityki społecznej

dzająca zmodyfikowane rozwiązania w zakresie świad-

czeń socjalnych.

Ustawodawca wskazał, że świadcze-

nie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji z zatrudnienia

Zupełnie nieoczekiwanie i, jak się wydaje, w spo-

sób sprzeczny z wykładnią językową i systemową

tego przepisu ośrodki pomocy społecznej w całej Pol-

sce informują świadczeniodawców, że w związku z no-

welizacją ustawy obecne świadczenia, przyznane na

podstawie dotychczasowych przepisów, będą wypła-

cane do końca czerwca.

Aby uzyskać kolejne świad-

czenia pielęgnacyjne do tego czasu, trzeba złożyć

lęgnacyjnego.

Dodatkowo kierownicy tych ośrodków

w wielu miejscach w Polsce wskazują, że aby dostać

także świadczenie, trzeba będzie najpierw podjąć za-

trudnienie, by następnie, po trzech miesiącach, zre-

zygnować z niego na rzecz opieki nad niepełnospraw-

nym członkiem najbliższej rodziny.

W innym przy-

padku świadczenie nie będzie przyznane.

Na tle powyższej, w moim przekonaniu absurdal-

nej i krzywdzącej, interpretacji rodzą się następujące

pytania:

tacja dotycząca konieczności podjęcia zatrudnienia

i rezygnacji z niego w celu uzyskania świadczenia

jest zasadna na gruncie obowiązujących przepisów?

2.

Czy zdaniem Pana Ministra taka interpretacja

w sposób sztuczny i krzywdzący nie wyłącza z kręgu

śród nich, które naprawdę przez 24 godziny muszą

zajmować się swoimi podopiecznymi i z tego powodu

nie mogą podjąć zatrudnienia choćby na kilka mie-

sięcy?

3.

Czy sformułowanie „nie podejmują zatrudnie-

nia” nie jest wystarczającą przesłanką (przy spełnie-

niu wszystkich innych) dla uzyskania świadczenia

pielęgnacyjnego?

Poseł Jerzy Rębek

Warszawa, dnia 22 marca 2013 r.

(nr 16558)

do ministra zdrowia

Szanowny Panie Ministrze!

Instytut Praw Pacjen-

ta i Edukacji Zdrowotnej w opublikowanym w 2011 r.

opracowaniu pt. „Schizofrenia w Polsce.

Biała Księ-

ga” informuje, iż w Polsce w 2006 r. z usług świad-

czonych przez placówki psychiatryczne skorzystało

1,5 mln osób, zaś liczba pacjentów chorujących na

tylko jeden rodzaj choroby psychicznej, tj. schizofre-

nię, szacowana jest na ok. 400 tys. osób.

Należy za-

181

tem zauważyć, że problem, o którym będę pisać po-

niżej, dotyczy znacznej części społeczeństwa.

Zgodnie

bezpłatne są świadczenia zdrowotne w zakresie psy-

chiatrycznej opieki zdrowotnej udzielane osobom

chorym psychicznie (wykazującym zaburzenia psy-

chotyczne) oraz upośledzonym umysłowo.

Przyznać

trzeba, iż ustawodawca, zauważając specyficzne prob-

lemy osób chorych psychicznie, zagwarantował nie-

odpłatną opiekę psychiatryczną wszystkim osobom

są ubezpieczone lub mają prawo do korzystania ze

ków publicznych.

Do korzystania ze świadczeń opie-

ki zdrowotnej innej niż psychiatryczna finansowanej

ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia mają

tylko prawo osoby objęte powszechnym ubezpiecze-

niem zdrowotnym, obowiązkowym lub dobrowolnym.

Oznacza to, iż osobom z rozpoznaniem choroby psy-

chicznej bądź upośledzenia umysłowego psychia-

tryczne świadczenia zdrowotne udzielane są nieod-

płatnie, zaś pozostałe – tylko jeśli posiadają one waż-

ne ubezpieczenie zdrowotne.

Rodziny i opiekunowie osób chorych psychicznie

od lat zgłaszają problem dotyczący sytuacji finanso-

wej osób chorych psychicznie i posiadanych przez

nich praw do ubezpieczenia zdrowotnego.

Warun-

kiem otrzymania np. renty inwalidzkiej czy świad-

czeń z opieki społecznej jest przejście odpowiedniej

procedury.

Osoba chora psychicznie często odmawia

udziału w czynnościach administracyjnych albo nie

przyznaje się do choroby psychicznej.

Wówczas zgod-

nie z obowiązującymi przepisami nie otrzyma renty

czy innego świadczenia pieniężnego, które umożliwi-

łoby jej uzyskanie prawa do bezpłatnego leczenia fi-

nansowanego przez NFZ z tytułu posiadania obo-

wiązkowego ubezpieczenia zdrowotnego.

Rodziny

osób chorych psychicznie postulują, aby w momencie

rozpoznania choroby psychicznej przysługiwało ta-

kim osobom automatyczne prawo do bezpłatnej opie-

ki zdrowotnej finansowanej przez NFZ.

Polski sy-

stem zapewnia bezpłatną opiekę psychiatryczną, ale

problem pojawia się wówczas, gdy chory musi skorzy-

stać z pomocy lekarza rodzinnego czy leczenia w szpi-

talu innym niż psychiatryczny.

Problem pojawia się,

gdy okazuje się, że taki pacjent nie posiada ubezpie-

czenia zdrowotnego, a np. konieczne jest przeprowa-

dzenie kosztownej operacji chirurgicznej czy wyko-

nanie specjalistycznych badań medycznych (niezwią-

zanych z chorobą psychiczną, nawet jeśli ta choroba

somatyczna jest skutkiem przyjmowania leków, np.

cukrzyca czy problemy z krążeniem).

Choroby psychiczne są bardzo specyficznym ro-

dzajem niepełnosprawności.

Dlatego chciałabym za-

pytać Pana Ministra:

Czy planowane są zmiany w zakresie systemu na-

bywania automatycznego prawa do kompleksowej opie-

ki medycznej przez osoby chore psychicznie z chwilą

zdiagnozowania choroby psychicznej?

Jakie jest stanowisko Ministerstwa Zdrowia wo-

bec przedstawionych powyżej postulatów?

Z poważaniem

Poseł Magdalena Gąsior-Marek

Warszawa, dnia 22 marca 2013 r.

(nr 16559)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

rynku chmielowego

Szanowny Panie Ministrze!

Historia uprawy

chmielu w Polsce sięga początków IX w.

Nasze tra-

dycyjne metody uprawy w połączeniu z nowocześniej-

szymi rozwiązaniami sprawiają, że pod względem

produkcji chmielu jesteśmy w czołówce.

Polska jest

piątym na świecie i trzecim w Europie producentem

chmielu po Niemczech, Stanach Zjednoczonych, Cze-

chach i Chinach.

Głównymi rejonami uprawy chmie-

lu są południowo-wschodnie obszary kraju.

W 2009 r.

zbiory chmielu w Polsce wyniosły prawie 3700 t i były

o ponad 7% większe od zbiorów w 2008 r.

Chmiel upra-

wiany jest na obszarze 2166 ha naszego kraju.

Pro-

dukcją tą zajmuje się ok. 1000 gospodarstw.

W samej

gminie Wików (woj. lubelskie), tak dotkniętej powo-

dzią w 2010 r., ponad 600 gospodarstw uprawia 40%

całej krajowej produkcji chmielu.

Niestety, w ostatnich latach mamy do czynienia

z bezprecedensową walką z polską produkcją chmie-

lu przez zagraniczne koncerny faworyzujące swoich

rodzimych producentów i dostawców.

Pomimo opra-

cowanych w Polsce najnowszych technologii prze-

twórstwa szyszek chmielowych – unikalnych na ska-

lę światową – kolejne zakłady produkujące granulat

chmielowy stają na krawędzi bankructwa.

Agresyw-

na polityka niemieckich koncernów przyczynia się do

niszczenia naszego wieloletniego dorobku.

Polski chmiel to produkt najwyższej jakości, ce-

chujący się najwyższymi walorami smakowymi.

Mimo to produkcja chmielu w Polsce spadła z pozio-

mu 3500 t w latach 2003–2009 do 1860 t w roku 2010

i była najniższa w historii, a do tego ceny płacone

polskim plantatorom były o prawie 40% niższe niż

średnia w Unii Europejskiej.

Lata 2011–2012 to dal-

szy upadek polskiego chmielarstwa.

Produkcja w tych

latach spadła do poziomu 1700 t w 2011 r. i tylko 1200 t

w 2012 r. szyszki chmielowej, która do tej pory nie

została skupiona w całości.

W gospodarstwach chmie-

larskich pozostało ok. 300 t.

Ceny średnie płacone

w roku 2012 to 8 zł/kg.

Ceny wolnorynkowe chmielu

oferowane producentom, jeżeli się pojawiają, wynoszą

2–3 zł/kg.

182

Zwrócili się do nas chmielarze z prośbą o ingeren-

cję w obronie upraw chmielu.

Z uwagi na tragiczne

już położenie polskich plantatorów zwracają się oni

o przyznanie pomocy de minimis, która pozwoliłaby

przetrwać plantatorom podejmującym ryzyko dalsze-

go oczekiwania na poprawę koniunktury chmielar-

skiej.

Pomoc taka była realizowana w roku 2009 i dzię-

ki niej do dnia dzisiejszego zachowało się wiele plan-

tacji, które mogą w każdej chwili wznowić produkcję.

Prognozowane ożywienie rynku szyszek chmielo-

wych wg podmiotów skupujących ma nastąpić dopie-

ro w 2016 r. (data wygaśnięcia części kontraktów

długoterminowych z naszymi browarami).

Brak ja-

kichkolwiek działań ze strony władz centralnych ze-

pchnie chmielarzy w rolnicze wykluczenie, co wiąże

się z całkowitym zaprzestaniem produkcji w Polsce.

mienie pomocy de minimis w roku 2013 dla osób,

które decydują się na kontynuowanie uprawy chmie-

lu na dotychczasowych zasadach?

2.

Czy jest możliwa wypłata „premii likwidacyj-

nej” dla osób zdecydowanych definitywnie zakończyć

produkcję chmielu?

Premia taka byłaby wypłacana

jednorazowo wraz z utratą dopłat historycznych dla

wnioskodawcy i rekompensowałaby koszt demontażu

konstrukcji siatki, złomowanie specjalistycznych ma-

szyn oraz adaptację budynków na inne cele niechmie-

larskie oraz dawała możliwość zmiany profilu pro-

dukcji.

Należy tu pamiętać, że większość maszyn nie

nadaje się do zastosowania w innych gałęziach rolni-

ctwa.

Premia taka byłaby również elementem moty-

wacyjnym dla gospodarstw niskotowarowych, gdzie

powierzchnia plantacji nie pozwala na samodzielność

ekonomiczną, a koszt demontażu plantacji przerasta

możliwości rolnika.

Proponowanym poziomem pomo-

cy jest wielokrotność średniej ceny szyszek chmielo-

wych w roku przyznania pomocy do hektara likwi-

dowanego.

Szacowana liczba wniosków to 250.

Z poważaniem

Posłowie Henryk Smolarz

Warszawa, dnia 22 marca 2013 r.

(nr 16560)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Dziękujemy za odpo-

wiedź na interpelację w sprawie uaktualnienia prze-

pisów technicznych dotyczących dróg i zarządzania

drogami.

Jednak jej treść nas nie satysfakcjonuje.

Dlatego też składamy kolejną.

Rzeczywiście, biorąc pod uwagę szybki rozwój

technologii, można stwierdzić, że wymagania tech-

niczne ulegają dezaktualizacji.

Pragniemy jednak za-

uważyć, że w ślad za rozwojem technologii, w parze

powinien iść rozwój polskiego prawodawstwa, a właś-

ciwie prawo powinno być dostosowywane do aktual-

nych potrzeb i uwarunkowań.

Łatwo przecież prze-

widzieć, że z nowo wybudowanego skrzyżowania

będą korzystać samochody o określonych gabary-

tach, założyć także należy to, że przejadą przez nie

również największe pojazdy oraz że będzie tych po-

jazdów dużo.

Czy wówczas nie zmniejszymy margi-

nesu dowolności w wykonaniu „uprawnionego pro-

jektanta posiadającego specjalistyczną wiedzę tech-

niczną i umiejętności w omawianym zakresie”, o czym

Pan pisze?

Czy nie będzie nam łatwiej stworzyć ży-

ciowe, dobre prawo, które będzie dawało mieszkań-

com poczucie większego bezpieczeństwa i komfortu?

Prosimy zauważyć, że dziś w skrajnych przypad-

kach projektant może stracić uprawnienia budowlane

i podlegać różnego rodzaju sankcjom, włącznie z oskar-

żeniem o np. spowodowanie zagrożenia w ruchu lą-

dowym, a nawet katastrofę budowlaną.

Nie ma zatem

mowy, że przy obecnym stanie prawnym możliwe by-

łoby stosowanie dowolnych rozwiązań.

Wytyczne

projektowania dróg i ulic w innych krajach (w tym

Szwecji i Norwegii, gdzie bezpieczeństwo na drogach

jest znacznie większe niż w Polsce) już dawno zosta-

ły opracowane i przeanalizowane, więc żadna dogłęb-

na analiza nie jest w naszym kraju konieczna – nie

wywarzajmy więc otwartych drzwi.

Polska dostała kolejną transzę pieniędzy z Unii

Europejskiej.

W znacznym stopniu będą one przezna-

czone na dalszy rozwój infrastruktury, w tym na dro-

gi nieautostradowe.

Wstrzymanie prac nad wytycz-

nymi projektowania dróg i ulic oznacza, że drogi te

dalej będą budowane na podstawie archaicznych i wręcz

szkodliwych zapisów (rozporządzenie ministra trans-

Nr 43, poz. 430).

Oczywiste jest, że należy to zmienić

jak najszybciej.

Pragniemy dodać, że dziennikarze olsztyńskiego

oddziału Telewizji Polskiej od kilku tygodni prowa-

dzą plebiscyt na najgorsze drogi w województwie.

Dzięki zdjęciom i filmom nadesłanym przez widzów

widać jak na dłoni stan dróg w tej części Polski.

Za-

uważamy, że aktywność mieszkańców Warmii i Ma-

zur jest ogromna, co świadczy o przerażającej liczbie

dróg, których powinniśmy się wstydzić.

To także po-

winno dać nam do myślenia.

Szanowny Panie Ministrze!

Biorąc powyższe pod

uwagę, prosimy o ustosunkowanie się do treści za-

wartej w interpelacji, a także o odpowiedź na pyta-

nie: Kiedy Ministerstwo Transportu, Budownictwa

183

sterstwu zamierzają wznowić prace związane z uak-

tualnieniem przepisów technicznych dotyczących

budowy i projektowania dróg oraz w jakim zakresie?

Z poważaniem

Posłanki Beata Małecka-Libera

i Beata Bublewicz

Warszawa, dnia 22 marca 2013 r.

(nr 16561)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie zasadności budowy w okolicy

Do mojego biura poselskiego wpłynęła niepokoją-

ca informacja od Stowarzyszenia Rzeźników i Węd-

liniarzy RP (organizacja branżowa zrzeszająca ponad

200 przedsiębiorców i firmy branży mięsnej z całej

Polski) dotycząca budowy zakładu mięsnego Beef-

-Beef, którego głównym udziałowcem jest firma Pini

Polonia w Kutnie.

Planowana inwestycja ma powstać

w Łódzkiej Specjalnej Strefie Ekonomicznej, a w pro-

jekcie budowy przewiduje się wybudowanie linii pro-

dukcyjnej uboju bydła, rozbioru mięsa wołowego i pa-

kowania próżniowego.

Bulwersujący jest fakt, że ww. inwestycja będzie

uprawniona do licznych ulg i preferencji, m.in. w za-

kresie ulg podatkowych i związanych z kosztami pra-

cy.

Nie jest to zgodne z zasadą uczciwej konkurencji.

Stowarzyszenie jest przeciwne i uważa, że budowa tej

inwestycji negatywnie wpłynie na istniejące zakłady,

tym bardziej że jej główny udziałowiec, firma Pini Po-

lonia, z racji prowadzonej działalności i posiadanego

potencjału (ok. 17% krajowej produkcji mięsa wieprzo-

wego) jest w stanie zrealizować inwestycję bez wspar-

cia, jakie daje specjalna strefa ekonomiczna.

Argument, że budowa nowego zakładu przyczyni

się do zmniejszenia bezrobocia (docelowe zatrudnie-

nie ma wynieść 105 osób), nie do końca jest prawdzi-

wy, bowiem istniejące firmy, i tak będące w trudnej

sytuacji, mogą zbankrutować, a co za tym idzie będą

zwolnienia pracowników nie tylko w tym regionie,

ale w całym kraju.

Ponadto jest to już trzeci zakład

realizowany przez firmę Pini Polonia.

Działa już

ubojnia trzody chlewnej o wydajności w przybliżeniu

16 000–20 000 szt. na dobę i wytwórnia hamburge-

rów o mocy produkcyjnej ok. 400 t na dobę.

Są to

ogromne moce przerobowe.

Zdaniem przedsiębiorców firma Pini Polonia sto-

suje praktyki monopolistyczne.

Większość surowca

wieprzowego jest importowana z Niemiec, Holandii

oraz krajów bałtyckich.

Stowarzyszenie stoi na sta-

nowisku, że wybudowanie nowego zakładu ubojowe-

go powinno opierać się na czystych, klarownych re-

gułach ekonomicznych, bez preferencji gwarantują-

cych ulgi finansowo-podatkowe i stwarzających de

facto bez uzasadnienia lepsze warunki konkurencji

nowo powstałemu zakładowi.

Koncentracja zakresu

prowadzonego uboju świń to ogromne zagrożenie dla

środowiska, a wybudowanie nowej ubojni bydła

podwoi uciążliwość.

ze mnie powyżej problem dotykający zakładów z bran-

ży z mięsnej?

2.

Czy zasadne jest w obecnej sytuacji na rynku

branży mięsnej (duża nadwyżka mocy przerobowych)

budowanie nowego zakładu na warunkach preferen-

cyjnych?

3.

Jaki wpływ na rynek pracy w Polsce będzie

miał nowo wybudowany zakład?

4.

Jaki wpływ na polską gospodarkę rolną będzie

miała nowo powstająca firma Beef-Beef?

Jak wiado-

mo, firma będzie importowała większość surowca.

Czy nasi, polscy rolnicy będą mieli szansę przetrwać

na rynku?

5.

Czy są prowadzone w resorcie analizy, ile mniej-

szych polskich zakładów zbankrutuje, gdy na rynek

wejdzie firma dotowana ze środków publicznych?

6.

Czy państwo polskie i samorządy nie stwarzają

firmie Beef-Beef (Pini Polonia) lepszych warunków

konkurencji?

Czy są przestrzegane zasady uczciwej

konkurencji?

7.

Czy firma Pini Polonia wraz ze swymi spółkami

córkami nie stosuje praktyk monopolistycznych?

8.

Czy społeczność lokalna nie protestuje?

9.

Czy tak ogromne fabryki mięsa są uciążliwe dla

środowiska?

i czy są w pełni przestrzegane przepisy

chroniące środowisko?

10.

Czy Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumen-

tów badał tę sprawę i czy zajął stanowisko?

Z poważaniem

Poseł Krzysztof Borkowski

Siedlce, dnia 22 marca 2013 r.

Interpelacja

(nr 16562)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

Szanowny Panie Ministrze!

Rada Miejska w Ka-

lem o pomoc w udzieleniu dotacji w ramach progra-

mu „Dziedzictwo kulturowe” na naprawę Mostu Ka-

184

miennego, jednego z najcenniejszych zabytków Kali-

sza.

Pragnę podkreślić, że w ramach programu

„Dziedzictwo kulturowe”, priorytet 1.: Ochrona za-

bytków, miasto złożyło wniosek, który otrzymał oce-

nę profesjonalizmu na maksymalnym poziomie, któ-

ry niestety nie otrzymał akceptacji komitetu steru-

jącego.

Rada Miejska Kalisza wspiera odwołanie zło-

żone przez prezydenta miasta i prosi o pomoc w ra-

towaniu wyjątkowego w skali kraju zabytku, jakim

jest Most Kamienny w Kaliszu.

Wsparcie wartościowych inicjatyw kulturalnych

od zawsze było dla mnie szczególnie ważne, zwracam

Czy ministerstwo zamierza wspierać starania

prezydenta miasta Kalisza w celu pozyskania dotacji

na naprawę Mostu Kamiennego?

prezydent miasta Kalisza w celu pozyskania środków

na rekonstrukcję Mostu Kamiennego w Kaliszu?

Z wyrazami szacunku

Poseł Łukasz Borowiak

Warszawa, dnia 22 marca 2013 r.

(nr 16563)

do ministra gospodarki

w sprawie postulatów zmian w ustawie

przez prezesa Urzędu Zamówień Publicznych.

Dnia

6 listopada 2012 r. podpisał ją prezydent RP.

Jej głów-

nym celem jest wprowadzenie do polskiego prawa

zapisów tzw. dyrektywy obronnej Unii Europejskiej,

dotyczącej zamówień publicznych na broń, amunicję

i materiały do celów obronności, a także zamówień

Ponadto celem nowelizacji jest także zaostrzenie sank-

cji wobec nierzetelnych wykonawców.

Przedstawiciele branży budowlanej wysuwają wie-

le postulatów zmian dotyczących sposobów udziela-

nia zleceń na budowę inwestycji, jak i ich realizacji.

Prezes Polskiego Związku Pracodawców Budowni-

ctwa podkreśla konieczność zmiany zasad prekwali-

fikacji.

W ocenie przedstawicieli branży budowlanej

badanie dokumentów w trakcie procedury zamówień

publicznych zostało oderwane od badania realnych

możliwości wykonania danego zamówienia, czyli

tego, czy dana firma dysponuje niezbędnym do tego

potencjałem, który pozwoli jej wykonać zamówienie

z należytą starannością i bez żadnych problemów.

Ponadto konieczne jest rozwiązanie problemu ni-

skiej ceny zamówienia.

Obecnie zamawiający nie ma

możliwości odrzucenia oferty, jeżeli firma, która ją

złożyła, potwierdzi, że za przedstawioną przez nią

cenę jest w stanie zrealizować zamówienie.

Powołu-

jąc się na zdanie przedstawiciela branży inwestycyj-

nej, najważniejszą kwestią jest zdefiniowanie przed-

miotu zamówienia publicznego.

Firmy domagają się

pieniędzy za prace, które zrealizowały, a których wy-

cenić nie mogły, bo nie miały kompletnej dokumen-

tacji.

Formułując warunki udziału w postępowaniu,

Zgodnie z zasadą zachowania uczciwej konkuren-

i poprowadzenia zamówienia w taki sposób, aby po-

szanowane zostało prawo wszystkich podmiotów do

swobodnego udziału w postępowaniu w charakterze

wykonawców i rozpatrzenia ich ofert na takich sa-

mych zasadach jak oferty innych wykonawców.

Za-

oraz traktacie Wspólnot Europejskich.

Obowiązek

niu, jakie muszą spełnić wykonawcy, aby zamawia-

nia.

Zatem celem stawianych warunków udziału

mówienia.

Inwestorzy realizujący inwestycje zgłaszają m.in.

problemy w następujących obszarach: przygotowanie

niezbędnej dokumentacji związane jest z dużymi

kosztami (kosztorys jest niewystarczający), znacząca

wpłata wadium, wysokie koszty związane z ubezpie-

czeniem OC.

Formułowanie nadmiernych warunków

jest naruszeniem zasady swobodnego dostępu do za-

mówienia i jest zakazane w przepisach prawa unijne-

prowadza postępowanie o udzielenie zamówienia

siadania wiedzy i doświadczenia.

suwanych przez środowiska inwestycyjno-budowlane?

185

postulatów wysuwanych przez specjalistów branży

budowlanej?

3.

Czy ministerstwo planuje dalsze zmiany w Pra-

wie zamówień publicznych i może wskazać ich kie-

runek?

4.

Czy swoboda określania krotności doświadcze-

nia i wiedzy może powodować jednocześnie podejrze-

nie dające przyzwolenie na ustawianie przetargów

pod konkretnego wykonawcę?

Z wyrazami szacunku

Poseł Łukasz Borowiak

(nr 16564)

do prezesa Rady Ministrów

raz częściej docierają do nas alarmujące informacje

dotyczące nieuczciwych praktyk stosowanych przez

firmy wydawnicze.

Pragnę zasygnalizować, iż otrzy-

muję liczne informacje o nieuczciwych praktykach

stosowanych przez firmy, które swoim klientom ofe-

rują produkt w postaci książek, publikacji etc., które

wysyłają na adres siedziby firmy.

W przesyłce oprócz

rzeczonej książki znajduje się faktura VAT.

Przedsta-

wiciele firm mogą przyjąć książkę i dokonać zapłaty,

jednak klienci, którzy nie zapłacą faktury za otrzy-

many produkt, którego sami nie zamawiali, otrzy-

mują wezwania do zapłaty.

Wobec takich działań fir-

my są często bezradne i narażone na dodatkowe dzia-

łania, które często oznaczają obciążenia finansowe.

Wiele ludzi czuje się oszukanych, niejednokrotnie nie

stać ich na dodatkowe opłaty.

w niniejszej interpelacji?

2.

Jakie działania zmierzające do poprawy ww.

sytuacji zamierza podjąć ministerstwo?

3.

Jakie konsekwencje poniosą firmy wydawnicze

stosujące nieuczciwe praktyki?

Z wyrazami szacunku

Poseł Łukasz Borowiak

(nr 16565)

do ministra sportu i turystyki

w sprawie jakości prowadzonych

Szanowna Pani Minister!

Doskonałą okazję do

dostarczania dzieciom i młodzieży odpowiedniej daw-

ki ruchu stwarzają zajęcia wychowania fizycznego

ny mieć decydujące znaczenie w zapewnieniu ucz-

niom dostatecznej dawki ruchu i ukierunkowaniu na

w Polsce wśród dzieci i młodzieży drastycznie spada

zainteresowanie tymi lekcjami.

Z badań przeprowa-

dzonych wśród uczniów wynika, iż nauczyciele nad-

miernie preferują gry zespołowe.

Wśród przyczyn

braku zainteresowania młodzieży lekcjami wf. wy-

mieniane są również niedostateczna infrastruktura

sportowo-rekreacyjna, mało interesujące zajęcia oraz

niesprawiedliwy system oceniania.

Z wyrazami szacunku

Poseł Łukasz Borowiak

(nr 16566)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

Z otrzymanej odpo-

wiedzi na moją interpelację w sprawie konieczności

modernizacji polskich komisariatów wynika, że w la-

tach 2013–2015 realizowany będzie „Program stan-

daryzacji komend i komisariatów Policji”, który za-

kłada stopniową poprawę warunków obsługi obywa-

Nawiązując do otrzymanej odpowiedzi oraz po-

wyższego, proszę o odpowiedź na poniższe pytania:

1.

Jakie komisariaty Policji z regionu leszczyń-

skiego zostaną objęte ww. programem?

2.

W jakim terminie zostanie w nich przeprowa-

dzona modernizacja?

3.

Jaki zakres prac obejmie wprowadzony program?

Z wyrazami szacunku

Poseł Łukasz Borowiak

186

Interpelacja

(nr 16567)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie budowy kopalni węgla brunatnego

Szanowny Panie Ministrze!

W Polsce z węgla bru-

więc jedną ze strategicznych kopalin, która ma istot-

ne znaczenie dla bezpieczeństwa energetycznego na-

szego kraju.

Górnictwo odkrywkowe węgla brunat-

nego niesie ze sobą ryzyko negatywnych skutków

i na społeczeństwo.

Są to przede wszystkim: powsta-

nie leja depresji wskutek odwadniania odkrywki, de-

gradacja terenu oraz przesiedlenia lokalnej społecz-

Wielkopolskim obecnie prowadzone są odwierty ma-

rowca.

Okoliczne społeczeństwo wyraża głębokie za-

niepokojenie ewentualnym powstaniem na tych te-

renach kopalni odkrywkowych.

Twierdzi, iż w przy-

padku ich powstania okoliczne tereny mogą stracić

na atrakcyjności.

Ludzie obawiają się również zanie-

czasie zorganizowana została manifestacja z udzia-

łem przedstawicieli organizacji rolniczych, okolicz-

nych gmin i powiatu gostyńskiego, w której wzięli

udział m.in parlamentarzyści, którym przekazano

petycję do premiera Donalda Tuska.

Wśród manife-

stujących wymawiane były następujące argumenty:

zgoda na uruchomienie kopalni to nie tylko zabranie

ziemi, to przede wszystkim odebranie własnej tożsa-

mości, odcięcie korzeni.

Domagano się od decydentów

podjęcia działań, które doprowadzą do zaprzestania

odwiertów badawczych i nie dopuszczą do budowy

kopalni odkrywkowej.

obecnie prace związane z badaniami terenu?

3.

Jaki będzie kolejny etap po zakończonej proce-

durze odkrywkowej?

Z wyrazami szacunku

Poseł Łukasz Borowiak

(nr 16568)

do ministra edukacji narodowej

małem petycję od radnych Borku Wielkopolskiego

w sprawie stanowczego protestu przeciwko częstym,

ale zwykle mało znaczącym zmianom w podręczni-

kach oraz przeciw wprowadzaniu między innymi

„wydań poprawionych”.

Radnych wspierają nauczy-

ciele oraz rzesza rodziców, którzy są systematycznie

zmuszani przez system oświatowy do zakupu coraz

to nowych książek.

Zdaniem zainteresowanych osób

dokonywane korekty są często nieznaczne, polegają

na zmianie kolejności stron lub rozdziałów w pod-

książek, na budżety domowe rodzin.

Samorządowcy

zwracają uwagę na ilość książek i ćwiczeń noszonych

przez uczniów w teczkach.

Szkolne podręczniki i przy-

bory ważą zbyt dużo.

Jak uważają specjaliści, zbyt

duże obciążanie kręgosłupów dzieci może prowadzić

do poważnych wad postawy.

Rodzice, dzieci i nauczy-

ciele są zgodni: polscy uczniowie noszą stanowczo za

ciężkie plecaki do szkoły.

Ze względu na społeczny wymiar poruszonego

problemu uprzejmie zapytuję: Jakie jest stanowisko

(nr 16569)

do ministra spraw wewnętrznych

jej interpelacji nr 10628 informuję, iż z uwagą zapo-

nisterstwo, a także z odpowiedzią na analogiczną

187

interpelację (nr 10613) przesłaną do Ministerstwa

Sprawiedliwości.

Z przedstawionych informacji wy-

nika między innymi, iż jest faktem, że koresponden-

cja jest doręczana przez Policję na polecenie sądów,

prokuratury, komorników sądowych, organów woj-

skowych, Policji oraz, jak wskazano, innych podmio-

tów.

Skala tego zjawiska jest niebagatelna, gdyż wy-

nosi ona ok. 300 000 przesyłek rocznie.

Pomimo to

w swojej odpowiedzi podsekretarz stanu w Minister-

dził, iż doręczanie wezwań i innych pism sądowych

przez Policję stanowi obciążenie funkcjonariuszy służ-

by prewencyjnej zadaniami, które nie mają bezpośred-

niego wpływu na stan poczucia bezpieczeństwa wśród

mieszkańców, lecz ich skuteczne wykonanie powoduje

zmniejszenie obciążenia Policji ilością nakazów za-

trzymania i przymusowego doprowadzania oraz dzia-

łań poszukiwawczych, co pozwala skierować funkcjo-

nariuszy do realizacji innych czynności.

z przedstawionym wyżej stanowiskiem.

Pragnę

zwrócić uwagę na, moim zdaniem, kilka nieścisłości

i niejasności, jakie pojawiły się w wyżej przywołanych

odpowiedziach.

W pierwszej kolejności chciałbym

zwrócić uwagę na stwierdzenie, iż korespondencja

jest doręczana jedynie wyjątkowo, tylko wtedy gdy

terminowe wykonanie czynności jest niezbędne,

a niska skuteczność innych form doręczeń powoduje

niemożność prawidłowego i skutecznego prowadze-

nia postępowań czy też uniemożliwia rozpoznanie

środków odwoławczych, w tym zwłaszcza w sprawach

toczących się z udziałem oskarżonych, co do których

stosowane jest tymczasowe aresztowanie, podczas

gdy według mojej wiedzy w postępowaniu odwoław-

czym sąd rozpatruje wniesione pisma, z reguły ape-

lacje, nie prowadzi jednak rozprawy i nie przesłuchu-

je świadków, zaś tymczasowo aresztowany jest dowo-

żony przez służbę więzienną, zatem nie ma potrzeby,

aby Policja go poszukiwała.

Ponadto wskazano, iż ze

strony sądów nie ma przeszkód, aby wezwania były

doręczane przez funkcjonariuszy policji sądowej, ale

podział wewnętrzny zadań w Policji nie należy do

kompetencji sądów.

Jednocześnie wskazuje się, że pre-

zesi sądów apelacyjnych zostali zobowiązani do mo-

nitorowania kwestii prawidłowości stosowania przez

sądy podległych im apelacji przepisu art. 131 § 1

K.p.k. w zakresie zlecania Policji wykonywania do-

ręczeń pism sądowych.

łania podejmie Pan Minister, aby ograniczyć po-

wszechne zjawisko wykorzystywania Policji do dorę-

czeń, czyli aby rzeczywiście zachowywana była zasa-

da wykorzystywania Policji do doręczeń zlecanych

niezbędnej konieczności?

Z poważaniem

Poseł Józef Lassota

(nr 16570)

do ministra sprawiedliwości

terpelacji nr 10613 uprzejmie informuję, iż z uwagą

zapoznałem się z odpowiedzią na moją interpelację

w sprawie doręczania korespondencji przez Policję.

Z przedstawionych informacji wynika między inny-

mi, iż jest faktem, że korespondencja jest doręczana

morników sądowych, organów wojskowych, Policji

oraz, jak wskazano, innych podmiotów.

W odpowie-

dzi stwierdzono, że doręczanie wezwań i innych pism

nariuszy służby prewencyjnej zadaniami, które nie

pieczeństwa wśród mieszkańców, lecz ich skuteczne

ilością nakazów zatrzymania i przymusowego dopro-

wadzania oraz działań poszukiwawczych, co pozwa-

la skierować funkcjonariuszy do realizacji innych

czynności.

Niemniej jednak pragnę zwrócić uwagę na – moim

zdaniem – kilka nieścisłości i niejasności, jakie poja-

wiły się w wyżej przywołanych wypowiedziach.

nie wyjątkowo, tylko wtedy gdy terminowe wykona-

nie czynności jest niezbędne, a niska skuteczność

łowego i skutecznego prowadzenia postępowań czy

też uniemożliwia rozpoznanie środków odwoław-

jest tymczasowe aresztowanie.

Według mojej wiedzy

w postępowaniu odwoławczym sąd rozpatruje wnie-

sione pisma, z reguły apelacje, nie prowadzi jednak

rozprawy i nie przesłuchuje świadków, zaś tymcza-

sowo aresztowany jest dowożony przez służbę wię-

cjonariuszy policji sądowej, ale podział wewnętrzny

Ponieważ skala zjawiska jest niebagatelna (ok.

300 000 doręczeń rocznie), a pismem z dnia 26 sierp-

nia 2011 r. wszyscy prezesi sądów apelacyjnych zo-

stali zobowiązani do monitorowania kwestii prawid-

łowości stosowania przez sądy podległych im apelacji

cji wykonywania doręczeń pism sądowych, proszę

o odpowiedź na pytanie: Jakie wnioski wypływają

z monitorowania kwestii prawidłowości stosowania

188

ręczeń pism sądowych i jakie w tym zakresie podjęto

działania racjonalizujące to zjawisko?

Z poważaniem

Poseł Józef Lassota

(nr 16571)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie bierności instytucji kontrolnych

Szanowny Panie Premierze!

Przygotowywana de-

regulacja zawodów obejmuje również pośredników

w obrocie nieruchomościami, którzy w obecnym sta-

nie prawnym obowiązani są uzyskać licencję i podle-

gają odpowiedzialności zawodowej.

Dodatkowo przed-

siębiorcy świadczący usługi w obrocie nieruchomoś-

ciami podlegają ogólnej kontroli organów w zakresie

przestrzegania praw konsumenckich – Państwowej

Inspekcji Handlowej i Urzędu Ochrony Konkurencji

i Konsumentów.

Po wyłączeniu zawodu pośrednika

w obrocie nieruchomościami z zakresu zawodów re-

glamentowanych będzie to jedyna, poza sądową, dro-

ga zgłaszania nieprawidłowości przy wykonywaniu

pośrednictwa w obrocie nieruchomościami.

Z tego też

względu powstaje pytanie, czy Państwowa Inspekcja

mentów w wystarczający sposób ochronią konsumen-

tów w przypadku naruszeń prawa i zasad etyki za-

wodowej przy tego rodzaju działalności.

Interpelacja niniejsza oparta jest na zgłoszeniu

obywatela, który uznając naruszenie przepisów o po-

średnictwie w obrocie nieruchomościami, wystąpił

o zbadanie sprawy do Wojewódzkiego Inspektoratu

w Krakowie: OK.8340.95.2012 i OK.8340.123.2012),

a wobec zastrzeżeń co do przeprowadzonej kontroli,

wystąpił ze skargą do prezesa Urzędu Ochrony

Konkurencji i Konsumentów (nr akt UOKiK:

DPRSK-051-96/12/AR), również nie znajdując, jego

zdaniem, należytej ochrony.

Zgodnie z prawem umowa pośrednictwa w obrocie

nieruchomościami wymaga formy pisemnej pod ry-

gorem nieważności, zatem jej niepodpisanie powodu-

je, że jest ona nieważna, nie może być konwalidowa-

na przez czynności faktyczne, a pośrednik nie może

W zgłoszonej sprawie umowa pośrednictwa nie

została podpisana przez pośrednika.

Przeprowadza-

jący kontrolę inspektorzy Wojewódzkiego Inspekto-

ratu Inspekcji Handlowej w Krakowie, mimo stwier-

dzenia powyższego, wbrew jednoznacznemu zapisowi

ustawy, nie uznali, że nie doszło do skutecznego za-

warcia umowy pośrednictwa.

Co więcej, dokonali

wadliwej wykładni prawa, iż niezachowanie formy

czynności prawnej obwarowanej sankcją nieważności

może być sanowane przez czynności faktyczne i nie

podjęli żadnych kroków w celu ochrony konsumenta,

od którego pobrano wynagrodzenie z tytułu umowy

pośrednictwa, która de facto nie została zawarta.

Dodać należy, że w sprawie tej doszło jeszcze do

innych naruszeń zasad rzetelnego postępowania

w pośrednictwie w obrocie nieruchomościami.

W jed-

nym miejscu i czasie przedstawiono konsumentowi

do podpisu kilka dokumentów, przy czym w jednym

dokumencie wyraźnie oznaczono przedsiębiorcę (acz-

kolwiek dokument ten nie został przez przedsiębior-

cę podpisany), a w pozostałych dokumentach, m.in.

na dokumencie potwierdzającym odbiór pieniędzy od

konsumenta, przedsiębiorca nie został opisany w spo-

sób umożliwiający jego jednoznaczną identyfikację.

Prowadzący kontrolę inspektorzy Wojewódzkiego In-

spektoratu Inspekcji Handlowej w Krakowie zbaga-

telizowali w ogóle tę okoliczność, pomimo iż jest istot-

na z punktu widzenia ochrony interesu konsumenta.

Dodatkowo, jak wynika z ustaleń kontroli inspek-

cji handlowej, dwóch pośredników zawarło porozu-

mienie, którego przedmiotem było przeniesienie

nieruchomościami zawieranych przez jednego z nich

na drugiego, przy czym przenoszone były prawa i obo-

wiązki z umów, jakie miały być zawierane w przy-

szłości, o czym zresztą konsument w ogóle nie został

poinformowany.

Pomimo iż zgodnie z generalnymi zasadami pra-

wa cywilnego zmiana podmiotowa umowy wymaga

zgody obu stron, czyli w tym przypadku konsumenta

i wykonującego usługę, a nadto zakazana jest klau-

zula, na podstawie której konsument a priori wyraża

konsumenckiej na inny podmiot, to inspektorzy Wo-

jewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Kra-

kowie również w tym nie dopatrzyli się naruszenia

prawa i interesu konsumenta.

Ponieważ małopolski wojewódzki inspektor in-

spekcji handlowej zakończył swe postępowanie roz-

strzygnięciem niezadowalającym konsumenta, z jed-

noczesnym pouczeniem o możliwości skorzystania

z drogi sądowej, konsument wniósł skargę do preze-

sa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

UOKiK,

nie wdając się, zdaniem konsumenta, we wnikliwe

zbadanie sprawy, o czym miałoby świadczyć chociaż-

by to, że nie badał protokołów kontroli przeprowa-

dzonych przez inspektorów Wojewódzkiego Inspek-

toratu Inspekcji Handlowej w Krakowie, odpowiada-

jąc na skargę, w zasadzie powtórzył wyjaśnienia,

jakie sam otrzymał od małopolskiego wojewódzkiego

inspektora inspekcji handlowej i podsumował rozpo-

znanie skargi stwierdzeniem, że nie dopatrzył się

189

nieprawidłowości w jego działaniach, a podniesione

przez konsumenta zarzuty uznał za niezasadne.

Z analizy przytoczonych powyżej faktów i doku-

mentów, wydaje się, że jednak racja leży po stronie

konsumenta, a organy kontrolne zbyt lekko potrak-

towały całą sprawę, nie dopatrując się żadnych nie-

prawidłowości.

Stąd pytania do Pana Premiera:

we, organy kontrolne w należyty i wystarczający spo-

sób zapewniają ochronę interesów obywateli?

będzie mógł wykonywać każdy, nie zachodzi obawa

o rozpowszechnienie się procederu naciągania kon-

sumentów?

Z poważaniem

Poseł Józef Lassota

(nr 16572)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

Do mojego biura

wpłynęło pismo od strażaków, będących cywilnymi

pracownikami wojska, zatrudnionych w Lotniskowej

Straży Pożarnej w Leźnicy Wielkiej.

W piśmie tym

celu przyznanie im uprawnień i przywilejów, jakie

Zwracają w nim uwagę na fakt, iż zakres obowiązków

oraz uprawnień, które są od nich wymagane, nie róż-

ni się od tych, które są nakładane na pracowników

innych formacji straży pożarnej, tj. Lotniskowej Woj-

skowej Straży Pożarnej czy Państwowej Straży Po-

żarnej, natomiast są pozbawieni przywilejów wyni-

kających ze służby w ww. jednostkach, np. emerytur

mundurowych.

Uskarżają się również na brak jas-

nych uregulowań w strukturach organizacyjnych,

w jakich pełnią służbę.

Obowiązujące przepisy pre-

cyzyjnie i szczegółowo określają zasady działania

czych.

Istniejące sztuczne podziały i związane z nimi

uprawnienia podmiotów wykonujących analogicznie

i jednakowo ważne obowiązki sprzyjają dyskrymina-

cji strażaków lotniskowych wojskowych straży pożar-

nych.

Rozwiązaniem tych problemów byłoby nadanie

jów przysługującym strażakom PSP.

ustawy dotyczącej nakładanych obowiązków oraz

przywilejów tychże pracowników?

2.

Jakie inne służby ubiegają się o uprawnienia

służb mundurowych?

Poseł Tadeusz Tomaszewski

Gniezno, dnia 22 marca 2013 r.

Interpelacja

(nr 16573)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie polskiego rzemiosła

Szanowny Panie Premierze!

Zwrócili się do nas

przedstawiciele rzemieślników zrzeszonych w Cechu

Rzemiosł Metalowych w Bydgoszczy, który zauważy-

li, że polskie prawodawstwo pomija znaczenie rzemio-

sła w polskiej gospodarce.

To właśnie małe i średnie

niu dochodu narodowego.

Ranga rzemiosła, samo

używanie tej nazwy jest w polskim prawodawstwie

pomijane.

Proponują oni zmianę w rozdziale 3 art. 7

pkt 4 ustawy o rzemiośle i nadanie nowego brzmienia

o treści: „Organizacje samorządu gospodarczego rze-

miosła tworzone są z inicjatywy członków na zasa-

dzie obowiązkowej przynależności”.

Ich zdaniem za-

pis taki wydaje się konieczny, aby organizacje samo-

rządu gospodarczego mogły realizować określone

zadania – zwłaszcza nadzór nad organizacją i prze-

biegiem procesu przygotowania zawodowego młodo-

cianych w rzemiośle.

Jest to wyjątkowo ważny temat

w skali naszego państwa – przygotowanie dobrych

fachowców dla sektora usługowego, który coraz pręż-

niej rozwija się, a niestety cierpi na brak dobrych

fachowców.

Zwracają uwagę, że nadzór nad przebie-

giem szkolenia zawodowego zapewnia prawidłowe

realizowanie podstaw programowych szkolnictwa

zawodowego.

Uważają, że obowiązkowa przynależ-

ność zapewniłaby większą reprezentatywność ma-

łych i średnich przedsiębiorców wobec organów ad-

ministracji publicznej, a także ułatwiłaby udzielenie

pomocy rzemieślnikom i innym przedsiębiorcom zrze-

szonym w organizacjach samorządu gospodarczego.

kresie?

190

2.

Jakie działania są podejmowane, aby poprawić

proces przygotowania zawodowego młodocianych

w rzemiośle?

Z poważaniem

Posłowie Anna Bańkowska

Warszawa, dnia 22 marca 2013 r.

(nr 16574)

do ministra skarbu państwa

Szanowny Panie Ministrze!

Podczas dyżuru posel-

skiego spotkałem się z pracownikami Orzechowskich

Zakładów Przemysłu Sklejek, którzy zaniepokojeni są

przebiegiem procesu prywatyzacyjnego firmy.

Orzechowskie Zakłady Przemysłu Sklejek to przed-

siębiorstwo o ponadstuletniej tradycji.

Decyzję uwłasz-

czeniową podjęto na początku marca 2011 r.

Zaku-

pem Orzechowskich Zakładów Przemysłu Sklejek

zainteresowanych było pięciu inwestorów.

Z przedsta-

wionych informacji podczas dyżuru poselskiego wy-

nika, że pracownicy zostali poinformowani o fakcie,

iż jedna z firm wygrała przetarg.

Jak się potem oka-

zało, firma ta nie osiągała zdolności kredytowej i pro-

ces został wstrzymany.

W związku z tym, zdaniem

pracowników, zachodzi podejrzenie, że obecna dyrek-

cja Orzechowskich Zakładów Przemysłu Sklejek jest

powiązana z przedsiębiorstwem, którego oferta zo-

stała wybrana.

Z poważaniem

Poseł Tadeusz Tomaszewski

(nr 16575)

do ministra finansów

w sprawie odpowiedzialności solidarnej

Szanowny Panie Ministrze!

Projekt zmiany usta-

datkowej zakłada, że przedsiębiorca, który kupuje

wybrane towary – stal, paliwo lub złoto – mógłby być

pociągnięty do odpowiedzialności solidarnej za nie-

uregulowany podatek sprzedawcy wynikający z trans-

akcji zakupu.

Odpowiedzialność solidarna w omawianym przy-

padku oznacza, że fiskus może domagać się zapłace-

nia całej należności podatkowej lub jej części zarów-

no od sprzedawcy, jak i nabywcy, łącznie lub osobno.

Jeżeli podatek zostanie uregulowany przez jedną ze

stron, na przykład nabywcę, wtedy druga strona,

czyli sprzedawca, jest z niego zwolniona, gdyż zobo-

wiązanie wygasa.

1.

Kiedy powyższe rozwiązania ministerstwo chce

wprowadzić w życie?

2.

Czy chęć wprowadzenia odpowiedzialności so-

lidarnej, to przerzucenie ściągania należności podat-

kowych na firmy, jest zarazem wyraźnym sygnałem,

3.

Dlaczego urzędy kontroli skarbowej czy urzędy

li nad obrotem handlowym w Polsce?

Z poważaniem

Poseł Grzegorz Adam Woźniak

Interpelacja

(nr 16576)

do ministra transportu,

w nowej perspektywie finansowej 2014–2020

191

czątku marca br. minister Sławomir Nowak przed-

stawił najnowszy plany modernizacji dróg w Polsce

w latach 2014–2020, obejmujący nowy siedmioletni

budżet UE.

Według założeń ww. planu modernizacji

dróg kierowcy będą mogli pojechać nową ekspresów-

ką z Warszawy do Lublina w 2017 r.

obwodnice Garwolina, Piasków i Hrebennego droga

1.

Kiedy zakończą się ustalenia międzyresortowe

mające na celu ostateczne zaakceptowanie planu bu-

dowy dróg w latach 2014–2020?

2.

W jakim czasie możliwe jest uzyskanie pozwo-

lenia na budowę drogi S17 oraz ogłoszenie przetargu

na realizację tej inwestycji na odcinku Warszawa –

Lublin?

3.

Czy termin zakończenia modernizacji drogi

trzymany?

Z poważaniem

Poseł Grzegorz Adam Woźniak

(nr 16577)

do ministra finansów

w sprawie mechanizmu pożyczek

Szanowny Panie Ministrze!

W ostatnich dniach

nowy prezes Zarządu Giełdy Papierów Wartościo-

wych w Warszawie przedstawił postulat umożliwie-

nia odpłatnego pożyczania inwestorom papierów po-

siadanych przez otwarte fundusze emerytalne w celu

tzw. krótkiej sprzedaży, podobnie jak mogą to robić

towarzystwa funduszy inwestycyjnych.

Mechanizm

ten miałby na celu zwiększenie płynności obrotu na

GPW, a tym samym zwiększenie atrakcyjności na-

szego rynku dla dużych inwestorów.

Z informacji pra-

sowych, jakie pojawiły się po wypowiedzi prezesa

giełdy, wynika, że rozwiązanie takie było już konsul-

towane, m.in. z funduszami emerytalnymi.

resort finansów prowadzi jakiekolwiek prace nad

przepisami regulującymi opisywany wyżej instru-

ment, a jeżeli tak, to czy będą one zawierały odpo-

wiednie mechanizmy ochrony środków zgromadzo-

nych w OFE?

Z poważaniem

Poseł Marek Wójcik

Katowice, dnia 22 marca 2013 r.

Interpelacja

(nr 16578)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie uproszczenia procedury

zakładania spółki

handlowych, która wprowadziła możliwość rejestracji

spółki z ograniczoną odpowiedzialnością przez Inter-

net.

Celem uruchomienia nowej procedury było umoż-

liwienie zakładania spółki w szybszy i prostszy sposób.

Niestety, w toku działania tej usługi ujawniły się nie-

doskonałości, które sprawiają, że wspomniany system

teleinformatyczny nie spełnia swojego zadania w spo-

sób zadowalający.

Jego największą wadą jest brak we-

ryfikacji nazwy spółki w momencie rejestracji.

W kon-

sekwencji przedsiębiorcy składają wnioski z propozy-

cjami nazw spółek, które już istnieją.

W związku z tym, że złożenie wniosku powoduje

automatyczne uruchomienie procedury sądowej, do-

piero po jej rozpoczęciu następuje weryfikacja nazwy

spółki.

Tak późne sprawdzenie nazwy powoduje sze-

reg niedogodności zarówno dla przedsiębiorcy, jak i dla

administracji.

Przede wszystkim spowalnia to cały

proces poprzez konieczność rozpatrywania błędnie

złożonych wniosków.

Ofiarami tego rozważania są

także przedsiębiorcy, którzy muszą ponownie rozpo-

cząć procedurę składania wniosku.

Ponadto tracą oni

na tej operacji 500 zł, ponieważ w opisanym przypad-

ku Ministerstwo Sprawiedliwości zwraca petentom

zaledwie 100 zł z 600 zł, które należy wpłacić w mo-

mencie jego składania.

192

Prostym rozwiązaniem tego problemu byłaby we-

ryfikacja nazwy spółki już na poziomie formularza

zgłoszeniowego.

Zintegrowanie go z Krajowym Reje-

strem Sądowym pozwoliłoby przedsiębiorcy na zmia-

nę propozycji nazwy spółki przed wysłaniem wnio-

sku.

Nie ulega wątpliwości, że zmiana ta pozwoliłaby

na znaczne usprawnienie procesu rejestracji spółki.

sterstwo Sprawiedliwości planuje wprowadzenie roz-

wiązań, które umożliwiłyby weryfikację nazwy spół-

ki już na poziomie formularza zgłoszeniowego?

Z poważaniem

Poseł Marek Wójcik

(nr 16579)

do ministra finansów

w sprawie procederu wyłudzania

rosnącym i nadal najpoważniejszym zagrożeniem,

jakim jest proceder wyłudzenia podatku VAT na ryn-

ku dystrybucji stali w Polsce, pragnę przedstawić

skim przedstawicieli branży energochłonnej, w tym

sektora hutniczego, którzy, zaniepokojeni obecną sy-

tuacją, zwrócili się z prośbą o podjęcie zdecydowa-

nych działań mających na celu zablokowanie tego

zjawiska.

Otóż problem wyłudzenia VAT nie tylko destabi-

lizuje polski rynek producentów stali, ale również

niszczy konkurencyjność hut i uniemożliwia normal-

ne funkcjonowanie dystrybutorom.

Stal z nielegalne-

go obrotu jest nieporównanie tańsza, tzn. wprowa-

dzana jest z pominięciem podatku VAT, a więc tańsza

o 23%.

Do tej pory wyroby dla budownictwa stano-

wiły ok. połowy obrotu konsorcjum stali.

Obecnie nie

ma umów długoterminowych, co wiąże się z ogromną

Stali klienci, jak i potencjalni kupują tylko tyle, ile

w danej chwili potrzebują.

Przez to udział stali po-

chodzącej z legalnego obrotu dla budownictwa syste-

matycznie spada.

Stracony wolumen w przypadku kapitałochłon-

nych zakładów, takich jak huty, trzeba czymś zastą-

pić.

Huta nie może produkować poniżej 80% wyko-

rzystania mocy produkcyjnych, bo ma wówczas zbyt

wysokie koszty.

Najbardziej dramatycznym skutkiem

dalszego tolerowania tej nierównowagi w handlu sta-

lą będzie masowa redukcja miejsc pracy, co wiąże się

z ograniczeniem produkcji, a w rezultacie z likwida-

cją zakładów.

W samym hutnictwie pracę może stra-

cić aż 200 tys. osób zarówno w dużych zakładach, jak

i w firmach okołohutniczych.

Większość etatów pra-

cy, o których mowa, znajduje się w przedsiębior-

stwach w woj. śląskim.

Ponadto kryzys w innych kra-

jach Europy, które są importerami wyrobów ze stali,

ma coraz większy wpływ na firmy w Polsce.

Fakt ten

powoduje nie tylko nieprawidłowości na polskim ryn-

ku stali, ale także straty dla budżetu państwa, sza-

cowane na od 270 mln zł rocznie do ok. 400 mln zł.

Rozwiązaniem tego problemu, które sprawdziło

padku branży obrotu złomem, jest zmiana prawa

i zastosowanie tzw. odwróconego naliczania podatku

VAT.

Dzięki temu kwestia podatku na pośrednich

etapach pomiędzy producentem a finalnym odbiorcą

staje się nieistotna, co w konsekwencji pozwala na

uniknięcie mechanizmu wyłudzenia przez fikcyjny

reeksport.

W związku z poruszonymi wyżej kwestiami proszę

Jakie zmiany zamierza wprowadzić resort do prze-

pisów monitorujących eksport i import, by zaniechać

fikcyjnego wywozu stali, który w efekcie prowadzi do

ogromnych strat dla budżetu państwa z tytułu nie-

odprowadzonego podatku VAT?

Czy Ministerstwo Finansów rozważa wprowadze-

nie zmian w obecnym systemie podatkowym poprzez

wprowadzenie odwróconej metody rozliczenia VAT?

Jak długo potrwa procedura wprowadzania w ży-

cie projektowanych przepisów prawa, biorąc pod uwa-

gę kwestię związaną z derogacją w UE?

Biorąc pod uwagę pilne oczekiwanie ze strony za-

interesowanych podmiotów branży stalowej na ww.

zmiany w prawie, bardzo proszę o podanie przybliżo-

nego harmonogramu prac legislacyjnych proponowa-

nych przez rząd.

Z wyrazami szacunku

Poseł Ewa Malik

Warszawa, dnia 22 marca 2013 r.

(nr 16580)

do ministra skarbu państwa

w sprawie warunków nabycia

Panie Ministrze!

W procesie zbywania, komercja-

lizacji, prywatyzacji lub upadłości przedsiębiorstw

193

Państwa, państwowych osób prawnych przedmiotem

zbycia są mieszkania zakładowe.

Jakie przepisy prawa regulują warunki nabycia

tych mieszkań przez najemców lub ich następców,

którzy posiadają umowy najmu lub decyzję admini-

stracyjną o ich przydziale jako pracownicy tych

przedsiębiorstw?

Czy posiadają oni prawo pierwokupu wobec faktu,

że ustawowy termin do złożenia wniosku o stwier-

dzenie prawa pierwokupu upłynął w dniu 19 wrześ-

nia 2008 r.?

Czy posiadają, i na jakiej podstawie, uprawnienia

do złożenia wniosku o preferencyjne nabycie miesz-

kania, skoro termin ten wygasł 31 grudnia 2008 r.?

Uprawnienia te zawarte były w ustawie z dnia 7

nabywania własności nieruchomości oraz w ustawie

wych, niektórych spółek Skarbu Państwa, państwo-

nością Skarbu Państwa.

Powyższe ustawy gwaran-

towały im bonifikaty (6% za każdy rok pracy) i za

dysponowanie i gospodarowanie tym mieszkaniem

(3% za każdy rok najmu).

Czy powyższe ustawowe bonifikaty są aktualne?

Jeśli tak, to z jakich przepisów one wynikają?

Czy rząd przygotowuje nowe rozwiązania wyni-

kające z doświadczeń w tym zakresie, ponieważ

w praktyce sprzedaży mieszkań zakładowych obec-

nym i byłym pracownikom jest wiele nieprawidłowo-

ści, o czym świadczą liczne procesy sądowe?

Brak jednoznaczności przepisów, łamanie praw

pierwokupu rodzi poczucie niepewności i niespra-

wiedliwości.

Z poważaniem

Poseł Gabriela Masłowska

oraz grupa posłów

Lublin, dnia 22 marca 2013 r.

Interpelacja

(nr 16581)

do ministra skarbu państwa

Szanowny Panie Ministrze!

Czy uważa Pan za właś-

ciwą nominację osoby odpowiedzialnej za pion sprze-

daży przez ostatnie dwa lata na lidera restruktury-

zacji LOT, biorąc pod uwagę wyniki sprzedaży oraz

wcześniejszy brak znajomości branży lotniczej oraz

samego LOT?

Czy prawdą jest, że w pierwszym miesiącu pełnie-

nia funkcji prezesa zarządu przez pana Sebastiana

Mikosza liczba firm konsultingowych w PLL LOT SA

wzrosła z jednej do sześciu, natomiast liczba konsul-

tantów przewyższyła trzydzieści osób?

Prosimy o podanie nazw firm konsultingowych

działających na rzecz spółki PLL LOT SA oraz o od-

powiedź na poniższe pytania:

1.

Jaki jest zakres ich działań wynikający z umów?

2.

Czy zostały one wybrane w trybie przetargu?

3.

Kiedy nastąpiło podpisanie umów?

4.

Na jaki okres zostały wybrane?

5.

Czy pobierają one wynagrodzenie w formie ry-

czałtu?

Prosimy o podanie kosztów, jakie miesięcznie ge-

nerują umowy konsultingowe, w rozbiciu na poszcze-

gólne firmy.

Prezes Sebastian Mikosz ponownie dokonał wy-

boru firmy doradczej Seabury do skonstruowania siat-

ki połączeń.

Czy poprzednie działania tej firmy i wy-

nikające z tego wyniki handlowe Ministerstwo Skar-

bu Państwa uważa za zadowalające?

Z poważaniem

Posłowie Dawid Jackiewicz

(nr 16582)

do ministra skarbu państwa

Szanowny Panie Ministrze:

Ile miesięcznie wynoszą koszty obsługi handlin-

Czy i jak zmieniły się ceny tych usług od początku

2012 r. na poszczególnych lotniskach?

Czy spółka PLL LOT SA ma wpływ na koszty

usługi handlingowej wykonywanej przez LS Airport

Services SA w Warszawie?

Czy w związku z przejęciem obsługi części lotów

od PLL LOT SA przez spółkę EuroLOT ceny ww.

usług ulegną zmianie?

Z poważaniem

Posłowie Dawid Jackiewicz

194

Interpelacja

(nr 16583)

do ministra skarbu państwa

Szanowny Panie Ministrze!

W związku z przeję-

ciem od l kwietnia br. części lotów wykonywanych do

tej pory przez PLL LOT SA przez spółkę Eurolot pro-

simy o odpowiedź na pytania:

1.

Czy i jak zmienią się ceny za usługi (obsługa

naziemna, techniczna, catering, paliwa i inne świad-

czenia) świadczone na rzecz spółki Eurolot w stosun-

ku do świadczonych do tej pory na rzecz LOT?

2.

Czy i jak zmienią się opłaty lotniskowe dla sa-

molotów Eurolot wykonujących loty dotychczas wy-

konywane przez samoloty LOT w poszczególnych

portach lotniczych położonych na terenie Polski?

3.

Czy spółka Eurolot przejmie sloty należące do

tej pory do LOT?

Czy i jaka kwota z tego tytułu wpły-

nie na rzecz PLL LOT?

Z poważaniem

Posłowie Dawid Jackiewicz

(nr 16584)

do ministra skarbu państwa

Szanowny Panie Ministrze!

Nawiązując do bieżą-

cej sytuacji finansowej oraz do informacji udzielonych

wcześniej o ogólnych wynikach PLL LOT SA: w dzia-

łalności podstawowej straty 115,1 mln zł w roku 2012

oraz straty w wysokości 145,7 mln zł w roku 2011,

a także planowanych kolejnych działań mających na

stępujące pytanie: W których miesiącach 2012 r.

PLL

LOT SA odnotowało zysk, a w których stratę opera-

cyjną?

Z poważaniem

Posłowie Dawid Jackiewicz

(nr 16585)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie dotacji przyznanej Fundacji

Szanowny Panie Ministrze!

Skarb Państwa w 1992 r.

ustanowił Fundację Pomoc Polakom na Wschodzie

w celu „niesienia pomocy i wspierania Polaków za-

Fundacja realizuje ten cel poprzez podtrzymywanie

polskości, upowszechnianie znajomości języka polskie-

go, polskiej kultury i tradycji narodowych, poprawę

sytuacji społecznej, zawodowej i materialnej polskiej

grupy etnicznej.

Fundacja Pomoc Polakom na Wscho-

dzie podejmuje różne działania tworzące przyjazny

klimat dla Polski oraz pogłębiające więzi pomiędzy

kania Polaków.

W wyniku rozstrzygnięcia konkursu

w 2013 r.”

Fundacja Pomoc Polakom na Wschodzie otrzy-

mała dotację w kwocie 6320 tys. PLN z przeznaczeniem

na realizację kilku zadań w ramach kilku projektów.

1.

Dlaczego MSZ przyznał Fundacji Pomoc Pola-

kom na Wschodzie tak niewielką dotację, stanowiącą

niecałe 20% kwoty wnioskowanej, która nie wystar-

czy na realizację założonych projektów?

2.

Dlaczego kwota dotacji przyznanej Fundacji

niż w roku ubiegłym o ponad 4 mln PLN?

3.

Jaki był budżet Fundacji Pomoc Polakom na

Wschodzie w poszczególnych latach w okresie 2008–

2012?

4.

Czy i jaką pomoc otrzymywała Fundacja Pomoc

Polakom na Wschodzie ze strony Ministerstwa Spraw

Zagranicznych w ww. okresie?

5.

Jakie projekty były realizowane przez Fundację

Pomoc Polakom na Wschodzie w ciągu ostatnich 5

lat i które z nich będą realizowane w bieżącym roku?

6.

W związku z przyznaniem znacznie ograniczo-

nej kwoty dotacji dla Fundacji Pomoc Polakom na

Wschodzie w ramach konkursu pn. „Współpraca

o informację, jakie projekty nie będą kontynuowane

w 2013 r.

Proszę o wyjaśnienie, dlaczego nie przezna-

czono na nie środków finansowych.

funduszami Fundacja Pomoc Polakom na Wschodzie

musi redukować koszty m.in. poprzez zwalnianie swo-

ich pracowników?

Proszę o informację, ile osób praco-

wało w fundacji w latach 2008–2012, a ile jest zatrud-

nionych obecnie.

Czy w ostatnim czasie doszło do zwol-

nień pracowników?

Czy w najbliższym czasie plano-

wane są dalsze zwolnienia pracowników fundacji?

195

8.

Czy Pan Minister uważa, że kwota 650 tys.

PLN przeznaczona na edukację polską na Wschodzie

na cały 2013 r. jest wystarczająca na ten cel?

Dlacze-

go MSZ przyznało na 2013 r. dotację stanowiącą nie-

wiele ponad 6% kwoty wnioskowanej przez Fundację

„Edukacja polska na Wschodzie”?

9.

Proszę o wyjaśnienie, dlaczego projekt eduka-

cyjny „Z Polską w plecaku”, o którego dofinansowa-

nie w kwocie 3 466 210,00 PLN wnioskowała Funda-

cja Pomoc Polakom na Wschodzie, nie otrzymał w 2013 r.

dotacji z MSZ.

10.

Proszę o wyjaśnienie, dlaczego projekt „No-

woczesna Polska – nowoczesna edukacja”, o którego

dofinansowanie w kwocie 4 871 197,00 PLN wniosko-

wała Fundacja Pomoc Polakom na Wschodzie, nie

otrzymał w 2013 r. żadnych środków finansowych ze

strony MSZ?

11.

Czy brak dotacji ze strony MSZ oznacza, że

oba ww. projekty nie wejdą w życie?

12.

Czy jedyny w ramach programu „Edukacja

polska na Wschodzie” projekt „Uczmy się wszyscy –

od przedszkola do seniora”, na który MSZ przekaże

w 2013 r. skandalicznie niską kwotę dotacji wynoszą-

cą zaledwie 650 tys. PLN (z wnioskowanej przez fun-

dację sumy 9 864 700,00 PLN), obejmie swoim zakre-

sem wsparcie różnych form nauczania języka polskie-

go w przedszkolach, szkółkach sobotnio-niedzielnych,

na kursach języka polskiego oraz pomoc w przygoto-

waniu kadry uczącej poprzez wspieranie katedr i lek-

13.

Czy w ramach programu „Edukacja polska na

Wschodzie” wsparcie nauki języka polskiego dla

szkółek sobotnich na Ukrainie będzie kontynuowa-

ne?

Jeśli tak, jaką kwotę MSZ przeznaczyło na ten

cel w 2013 r.?

14.

Zgodnie z Konstytucją RP „Rzeczpospolita Pol-

ctwem kulturalnym”.

Dlaczego zatem na programy

Fundacji Pomoc Polakom na Wschodzie – media polskie

na Wschodzie oraz kultura i dziedzictwo narodowe na

Wschodzie – Ministerstwo Spraw Zagranicznych przy-

znało dotację wynoszącą tylko 2530 tys. PLN (z wnio-

skowanej przez fundację kwoty ponad 11 600 tys.

PLN)?

Jest to jeszcze o 470 tys. PLN mniej niż w ze-

szłym roku – roku wprost tragicznym dla wielu mediów

polonijnych na Wschodzie, które z powodu braku środ-

ków na funkcjonowanie i na przetrwanie po wielu la-

tach zmuszone były zakończyć swoją działalność.

15.

Proszę Pana Ministra o wyjaśnienie, jaki cel

chce osiągnąć MSZ, tak znacznie redukując środki

finansowe przeznaczone na wsparcie Polaków miesz-

kających na Wschodzie.

Z poważaniem

Poseł Adam Kwiatkowski

(nr 16586)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie rad konsultacyjnych ds. Polonii

Szanowny Panie Ministrze!

Według słów jednego

z polityków Platformy Obywatelskiej podstawowym

motywem podjęcia przez rząd koalicji PO–PSL decy-

zji o przeniesieniu środków finansowych na współ-

pracę z Polonią z gestii Senatu do MSZ była potrzeba

zdemokratyzowania procesu dzielenia tych środków.

Dlatego zadecydowano wówczas o powoływaniu rad

konsultacyjnych przy polskich placówkach dyploma-

tycznych za granicą.

MSZ, które posiada obecnie sto

kilkadziesiąt placówek na całym świecie, po upływie

roku od podjęcia tej decyzji poinformowało o utwo-

rzeniu 22 rad konsultacyjnych przy polskich placów-

kach zagranicznych, które współpracują z minister-

stwem w zakresie kontaktów z Polonią.

1.

Dlaczego w ciągu ostatniego roku nie powołano

większej liczby rad konsultacyjnych, które poprzez

demokratyzację procesu dzielenia środków finanso-

wych na Polonię miały uzasadniać celowość przenie-

sienia dysponowania środkami na Polonię i Polaków

za granicą z gestii Senatu do MSZ?

2.

Przy których ambasadach RP i konsulatach RP

utworzono 22 rady konsultacyjne ds. Polonii?

Kto w nich

zasiada?

Kiedy powstały i od kiedy funkcjonują?

3.

Czy wszystkie 22 rady konsultacyjne opiniowały

wnioski złożone do MSZ w ramach konkursu pn. „Współ-

4.

Czy prawdą jest, że przez najbliższe dwa lata

nych?

Jeśli tak, jaka jest tego przyczyna?

Jeśli nie, to

jaką liczbę rad konsultacyjnych planuje MSZ powołać

docelowo, a ile w bieżącym roku?

5.

Kto będzie powoływał członków rad konsulta-

cyjnych i kto będzie w nich zasiadał?

6.

Jakie są zasady powoływania rad konsultacyj-

polonijną przy ambasadach RP i konsulatach RP?

Z poważaniem

Poseł Adam Kwiatkowski

196

Interpelacja

(nr 16587)

do ministra środowiska

Szanowny Panie Ministrze!

W ostatnich latach

w Polsce dało się zaobserwować znaczny wzrost za-

interesowania poszukiwaniem złóż węglowodorów.

Zainteresowanie to odzwierciedla zarówno wzrasta-

jąca liczba wydanych koncesji na poszukiwanie i roz-

poznawanie złóż węglowodorów, jak i rosnąca stale

liczba podmiotów bez udziału Skarbu Państwa uzy-

skujących koncesje na poszukiwanie i rozpoznawanie

złóż węglowodorów na terytorium RP.

Obecnie obowiązujące regulacje prawne w zakre-

sie wydobywania węglowodorów mówią, iż wyłączne

prawo własności górniczej Skarbu Państwa wynika

bezpośrednio z przepisów powszechnie obowiązują-

Nr 163, poz. 981; dalej: ustawa P.g.g.) węglowodory

w złożach objęte są własnością górniczą.

Zgodnie z P.g.g. prowadzenie działalności w za-

kresie poszukiwania lub rozpoznawania złóż węglo-

wodorów oraz wydobywania węglowodorów ze złóż

(w tym złóż gazu ziemnego z formacji łupkowych)

wymaga uzyskania koncesji, której udziela minister

środowiska.

Podstawowym aktem prawnym regulującym

przedmiotową materię na poziomie wspólnotowym

jest dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady

runków udzielania i korzystania z zezwoleń na po-

szukiwanie i produkcję węglowodorów (dyrektywa

węglowodorowa), którą Rzeczpospolita Polska imple-

W Polsce udzielanie koncesji na prowadzenie dzia-

łalności polegającej na poszukiwaniu i rozpoznawa-

niu złóż węglowodorów oraz wydobywaniu węglowo-

dorów ze złóż (w tym gazu ziemnego z formacji łup-

kowych) od 1 stycznia 2012 r. co do zasady poprzedza

się przetargiem, z zastrzeżeniem dopuszczalnych

przez dyrektywę węglowodorową wyjątków.

Obecnie obowiązująca ustawa (P.g.g.) przewiduje

obowiązek uzyskania z urzędu przez organ koncesyj-

ny niezbędnych uzgodnień i opinii oraz decyzji o śro-

dowiskowych uwarunkowaniach przed ogłoszeniem

przetargu na udzielenie koncesji na poszukiwanie,

rozpoznawanie złóż węglowodorów lub wydobywanie

węglowodorów ze złóż, co w znacznym stopniu wy-

dłuża proces koncesjonowania.

Ministerstwo przygotowuje projekt zmian, nowe

przepisy z pewnością unowocześnią system koncesyj-

ny dla węglowodorów w Polsce, umożliwi to szybki

rozwój poszukiwań i wydobywania w szczególności

gazu z formacji łupkowych.

Zwiększy to tym samym

produkcję gazu oraz liczbę miejsc pracy w tym sek-

torze gospodarki w Polsce.

Koncesje na prace poszu-

kiwawcze, które nie wymagają głębokich wierceń,

zostaną zniesione i będzie tylko przyznawana w prze-

targach koncesja rozpoznawczo-wydobywcza na po-

szukiwania wymagające intensywnych wierceń i na

wydobycie.

Projekt resortu środowiska przewiduje

też powołanie państwowej spółki NOKE, która bę-

dzie członkiem konsorcjów obejmujących nowe kon-

cesje.

Dzięki temu te nowe koncesje będą dzielone,

czyli poszczególni inwestorzy będą mieli określone

precyzyjnie swoje prawa i obowiązki.

Ale firmy, któ-

re już mają koncesje, będą na dotychczasowych zasa-

dach miały prawo pierwszeństwa w występowaniu

o koncesję wydobywczą.

Ministerstwo Środowiska

proponuje też uprościć zasady wydawania decyzji śro-

dowiskowych, tak by były wymagane przed przystą-

pieniem do wydobycia gazu czy ropy ze złóż i obejmo-

wały obszar w promieniu do 500 m wokół odwiertu.

A firma, która w trakcie prac stwierdzi, że musi wy-

konać odwiert o 100 m głębszy, niż planowała, nie

będzie musiała w tym celu występować o nową decy-

zję środowiskową.

Upraszczając część procedur, Ministerstwo Śro-

dowiska chce jednocześnie zwiększyć nadzór nad re-

alizacją prac na koncesjach.

Kontrolę tę będzie spra-

wować nowy pion w Generalnej Inspekcji Ochrony

Środowiska.

Dlaczego powstaje nowy organ odpowie-

dzialny za to, czy nie może funkcji tej pełnić Wyższy

Urząd Górniczy, który sprawuje nadzór i kontrolę

w ww. temacie?

Z poważaniem

Posłowie Piotr Zgorzelski

Warszawa, dnia 22 marca 2013 r.

(nr 16588)

do ministra środowiska

Szanowny Panie Ministrze!

Gospodarka leśna to

jedna z ważnych gałęzi gospodarki narodowej obej-

mująca użytkowanie lasu (głównie produkcję drew-

197

na) oraz działania związane z utrzymaniem trwało-

ści drzewostanów w warunkach ich eksploatacji: ho-

dowlę, ochronę, utrzymanie i powiększanie zasobów

leśnych, a także gospodarowanie zwierzyną leśną.

Obecnie cele polityki leśnej w Polsce oraz zadania

mencie „Polityka leśna państwa” – wydanym przez

Ministerstwo Ochrony Środowiska, Zasobów Natu-

ralnych i Leśnictwa, zatwierdzonym przez Radę Mi-

nistrów w 1997 r.

Nadrzędnym celem polityki leśnej

stosunek człowieka do lasu, zmierzających do zacho-

wania w zmieniającej się rzeczywistości przyrodni-

czej i społeczno-gospodarczej warunków do trwałej

cyjności lasów, ich wszechstronnej użyteczności i ochro-

ny oraz roli w kształtowaniu środowiska przyrodni-

czego zgodnie z obecnymi i przyszłymi oczekiwania-

mi społeczeństwa.

Rząd podejmuje działania w za-

kresie ich realizacji we wszystkich sektorach polityki

ekologicznej państwa, zwłaszcza redukcji zagrożeń

dla lasów.

Ministerstwo przygotowuje regulację prawną do

ustawy o lasach.

Ma ona zapewnić efektywność prawa

wspólnotowego poprzez ustanowienie sankcji za na-

ruszenie przepisów unijnych FLEGT i za niedopełnie-

nie obowiązków przy wprowadzaniu do obrotu drewna

i produktów z drewna.

Według projektu ustawy nad-

zorem nad nielegalnym handlem drewnem ma zajmo-

wać się Inspekcja Ochrony Środowiska, dlaczego?

2.

Jakie działania zamierza podjąć ministerstwo,

dlu drewnem?

3.

Dlaczego wg proponowanych przez minister-

Z poważaniem

Posłowie Piotr Zgorzelski

(nr 16589)

do ministra edukacji narodowej

Szanowna Pani Minister!

Wielokrotnie zmiany

podręczników wiążą się jedynie z ich korektą, a nie

zmianą rzeczową.

Samorządowcy z powiatu gostyń-

skiego, zauważając ten problem, protestują przeciw

nieznacznym poprawkom redakcyjnym, które nie

wpływają na merytoryczne kwestie zawarte w książ-

kach, a znacznie nadwerężają domowe budżety ro-

dzin.

Radni Borku Wielkopolskiego proponują, aby

szkoły kompletowały podręczniki – odkupione od

starszych roczników – w bibliotekach szkolnych, tak

nieczności przynoszenia własnych książek z domu.

Samorządowcy zauważyli, że szafki szkolne nie roz-

wiązują problemu ciężkich tornistrów, ponieważ

dzieci muszą brać książki do domu, by odrobić zada-

ne ćwiczenia.

Drugi komplet podręczników w szkole

mógłby odciążyć plecaki, a dzieciom, których rodzi-

ców nie stać na zakup książek, szkolna baza mogłaby

zastąpić własne książki.

1.

Jak często wydawnictwa mają prawo tworzyć

nowe wydania podręczników?

2.

Jaki może być maksymalny ciężar tornistra

ucznia?

3.

Jaka jest perspektywa dla tworzenia, propono-

wanych przez samorządowców z powiatu gostyńskie-

go, zbiorów używanych podręczników w bibliotekach

szkolnych?

Z poważaniem

Poseł Maciej Orzechowski

Warszawa, dnia 22 marca 2013 r.

(nr 16590)

do ministra zdrowia

Szanowny Panie Ministrze!

Od 2010 r. w Polsce

obowiązuje zakaz palenia tytoniu w miejscach pub-

licznych.

Jak podaje „Głos Wielkopolski”, tzw. e-pa-

pierosy, czyli zamienniki tradycyjnych papierosów,

których palenie nie jest zakazane, stają się coraz po-

pularniejsze wśród Polaków, również wśród młodzie-

ży.

Składniki liquidów, czyli płynów znajdujących się

w e-papierosie, zdaniem inspekcji handlowej można

zaliczyć do substancji niebezpiecznych, a co za tym

idzie powinny być odpowiednio oznaczone.

z pytaniami:

ją kwestie zakazu palenia i zakupu e-papierosów?

2.

Czy płyn znajdujący się w e-papierosach jest

badany i kontrolowany?

Czy są znane wyniki badań

198

na temat wpływu składników e-papierosów na zdro-

wie i życie człowieka?

3.

Czy służby państwowe na podstawie działają-

cych obecnie przepisów mogą kontrolować e-papiero-

sy i stosowane w nich płyny?

4.

Jak resort odnosi się do propozycji Unii Euro-

pejskiej, wedle której e-papierosy miałyby być uzna-

ne za produkty tytoniowe, a płyny do nich używane

za leki w terapii antynikotynowej?

Z poważaniem

Poseł Maciej Orzechowski

(nr 16591)

do ministra zdrowia

w sprawie uzyskania II stopnia

Szanowny Panie Ministrze!

Od kilku lat specjali-

zacja z rehabilitacji jest jednostopniowa i trwa 4 lata.

W kraju jest jeszcze grupa ludzi z I stopniem tej spe-

cjalizacji, niemogących jej dokończyć według obowią-

zującej poprzednio dwustopniowej procedury.

Są to

osoby z dużym doświadczeniem, długim stażem pra-

cy i często sporymi osiągnięciami zawodowymi, któ-

re chcą w dalszym ciągu podnosić swoje kwalifikacje.

1.

W jaki sposób osoby posiadające I stopień spe-

cjalizacji z rehabilitacji mogą uzyskać II stopień?

2.

Czy te osoby mogą przystąpić do egzaminu i na

jego podstawie uzyskać II stopień specjalizacji?

Z poważaniem

Poseł Maciej Orzechowski

(nr 16592)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie promowania polskiego mięsa

nymi aferami dotyczącymi zepsutego mięsa na na-

szym rynku „Dziennik Gazeta Prawna” donosi, iż

sprzedaż tego dobra spadła nawet o 50%.

Afery do-

tknęły nie tylko producentów koniny, ale w zasadzie

dotyczą całej branży.

Zagraniczni odbiorcy zapowiadają zaprzestanie

współpracy.

Producenci próbują uchronić się od kon-

sekwencji złego wizerunku poprzez postawienie

oskarżenia firmom, od których pochodziły zepsute

produkty.

Starają się również nawiązać współpracę

z nowymi rynkami zbytu w Azji i krajach arabskich.

Niechętnie wypowiadają się o eksporcie za wschodnią

granicę ze względu na skomplikowane procedury

w tych krajach, a ponadto jako rynki rozwijające się

oferują niższe ceny.

1.

Jakie działania podjął resort wobec firm odpo-

wiedzialnych za nieprawdziwości?

2.

W jaki sposób promowane są polskie produkty

za granicą?

4.

W jaki sposób polskie produkty promowane są

w Azji i krajach arabskich?

twienia procedur związanych z eksportem żywności

do krajów wschodnich?

Z poważaniem

Poseł Maciej Orzechowski

(nr 16593)

do ministra finansów

Szanowny Panie Ministrze!

Prasa podaje, iż od 1

stycznia 2014 r. mają zmienić się zasady funkcjonowa-

nia urzędów skarbowych.

Izby skarbowe mają stać się

jednolitą jednostką urzędową z urzędami skarbowy-

mi, co oznacza, że będą miały jednego dyrektora.

Rów-

nież wśród stanowisk pracowniczych ma to wprowa-

dzić zmiany – księgowość i rachunkowość budżetowa,

kadry i szkolenia, informatyka, sprawy ogólne, audyt,

bhp etc. mają istnieć jedynie w izbie skarbowej.

Prasa donosi, iż urzędnicy obawiają się zwolnień

w związku ze zmianami administracyjnymi.

1.

W jaki sposób będą łączone izby i urzędy skarbowe?

2.

Czy tego typu restrukturyzacja oznacza za-

mknięcie części urzędów?

3.

Jakie koszty poniosą za sobą zmiany?

4.

Jak zmienią się usługi oferowane przez urzędy

skarbowe?

5.

Czy zmiany te poniosą za sobą cięcia kadrowe?

W jakim stopniu zmieni się struktura urzędników

tzw. skarbówek?

Z poważaniem

Poseł Maciej Orzechowski

199

Interpelacja

(nr 16594)

do ministra administracji i cyfryzacji

minimalnego wynagrodzenia pracowników

Szanowny Panie Ministrze!

Obowiązek płacy mi-

nimalnej narzuca pracodawcy obowiązek zapłaty peł-

noetatowemu pracownikowi minimum 1600 zł lub

1280 zł pracownikowi, którego staż pracy wynosi mniej

niż rok, co wynika z rozporządzenia Rady Ministrów

Pracownicy fizyczni pracujący w szkołach, np. woź-

ni czy osoby zajmujące się utrzymaniem porządku,

czują się pokrzywdzeni sytuacją, w której samorzą-

dowcy wliczają do płacy minimalnej dodatek za wielo-

letnią pracę.

Pracownikami tymi są najczęściej osoby

starsze mające zwykle już długi staż pracy.

Ich zda-

niem dodatek za wieloletnią pracę byłby nagrodą wte-

dy, gdyby był on dodatkiem do płacy minimalnej, a wli-

czony w wynagrodzenie podstawowe nie wyróżnia ich

spośród pracowników bez doświadczenia.

Ministra z pytaniem: Jakie składniki mogą być wli-

czone, a jakie nie do płacy minimalnej?

Czy samorzą-

dy mogą wliczać tzw. stażowe do płacy minimalnej?

Z poważaniem

Poseł Maciej Orzechowski

(nr 16595)

do ministra pracy i polityki społecznej

Szanowny Panie Ministrze!

Jak podaje „Dziennik

Gazeta Prawna”, gminy mają wątpliwości, czy przy-

znawać świadczenia pielęgnacyjne rolnikom.

Tego

typu świadczenie może być przyznane osobie nieza-

trudnionej, nieposiadającej dodatkowego źródła do-

chodu.

Dziennik podaje, iż istnieją wątpliwości, czy

rolnika uznać za osobę spełniającą wymagane kry-

terium.

Według „Gazety Prawnej” ministerstwo pracy,

powołując się na art. 3 pkt 22

lęgnacyjnych, uznało, że skoro ustawa nie ujmuje go-

spodarstw rolnych jako źródła dochodu, rolnik ma

prawo do tego typu świadczeń.

Z kolei uchwałą z dnia

11 grudnia 2012 r.

Naczelny Sąd Administracyjny

uznał, iż świadczenie pielęgnacyjne na osobę, która,

w związku z niepełnosprawnością członka rodziny,

rezygnuje lub nie podejmuje pracy zarobkowej, nie

przysługuje osobie posiadającej gospodarstwo rolne,

gdyż jest to źródło innego dochodu.

1.

Jakie jest stanowisko resortu w sprawie możli-

wości przyznania świadczenia pielęgnacyjnego rolni-

kom?

2.

Czy rolnikom, w obecnym stanie prawnym, ta-

kie świadczenie przysługuje?

3.

Czy wymagana jest w tej materii zmiana prze-

pisów?

Z poważaniem

Poseł Maciej Orzechowski

(nr 16596)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie świetlic

wadził badania ankietowe dotyczące świetlic szkol-

nych w szkołach podstawowych i gimnazjach.

Bada-

nia zostały przeprowadzone w 676 oddziałach ZNP,

mieszczących się w 15 okręgach.

Ankiety wykazały, że w 21% szkół podstawowych

szkół świetlice połączone są ze stołówkami szkolny-

mi, a w 20,18% przypadków grupy świetlicowe prze-

kraczają przepisową liczebność (25 uczniów).

W pra-

wie 40% szkół podstawowych, w ponad 60% gimna-

zjów po lekcjach świetlica jest nieczynna, a tylko

w 56% szkół podstawowych i w 32% gimnazjów

świetlice funkcjonują przed lekcjami.

W związku z takimi wynikami badań zwracamy

1.

Czy wszystkie szkoły podstawowe i gimnazja

powinny mieć szkolne świetlice?

2.

Czy nauczyciele pracujący w świetlicach muszą

przedstawiać plan działania grup świetlicowych?

3.

Jak przedstawia się sytuacja grup świetlico-

wych w szkołach – są one doraźne czy stałe?

4.

W jakich godzinach świetlice szkolne powinny

zapewniać opiekę uczniom?

5.

W jaki sposób działają świetlice szkolne połą-

czone ze stołówką w trakcie przerwy obiadowej?

6.

Jak wygląda sytuacja sanitarna świetlic połą-

czonych ze stołówką?

200

8.

Jak powinny być wyposażone świetlice szkolne?

Z poważaniem

Poseł Maciej Orzechowski

(nr 16597)

do ministra edukacji narodowej

Samorządowy PAP ponad 10 mln zł nie zostało za-

gospodarowane w programie „Wyprawka szkolna”.

Według serwisu główną przyczyną niewykorzystania

toczone zostały wypowiedzi rodziców, którzy twier-

dzą, że nawet przy zarobkach zgodnych z najniższą

krajową trudno jest się zakwalifikować.

również uczniom słabowidzącym, niesłyszącym, z upo-

niom z niepełnosprawnościami sprzężonymi, uczęsz-

czającym w roku szkolnym 2012/2013 do szkół pod-

stawowych, gimnazjów i szkół ponadgimnazjalnych.

Serwis wykazuje, iż poszkodowane są dzieci niedo-

słyszące, których niepełnosprawność nie jest wzięta

pod uwagę w dodatkowych kryteriach programu.

1.

Czy z uwagi na rosnące koszty utrzymania re-

sort planuje podwyższenie progu dochodowego kwa-

lifikującego do otrzymania wyprawki szkolnej?

2.

Czy planowane jest ujęcie w specjalnych kryte-

riach wymagań programu również uczniów niedosły-

szących?

3.

Jak przedstawia się podział środków na po-

szczególne województwa?

4.

Jak przedstawia się ilość niewykorzystanych

czają do szkół podstawowych i I klas gimnazjum

w całym kraju?

Z poważaniem

Poseł Maciej Orzechowski

(nr 16598)

do ministra finansów

w sprawie marnowania z powodu

Szanowny Panie Premierze!

Jak Panu Premierowi

doskonale wiadomo, w Polsce praktycznie zanikło

przekazywanie potrzebującym nadwyżek żywności

spowodowane niezrozumiałym procederem opodatko-

wania podatkiem VAT w takich sytuacjach.

Według

szacunków w ten sposób na śmietnik trafia rocznie ok.

1 mln t żywności.

Po wielu latach „walki” i po kom-

promitującej, nagłośnionej w mediach sytuacji zwol-

niono z podatku w takich sytuacjach producentów

żywności, np. pieczywa, ale w dalszym ciągu w przy-

padku dystrybutorów i sprzedawców wiąże się to

z obowiązkiem zapłacenia podatku VAT.

Ze względu

na niekorzystne przepisy firmy wolą żywność utylizo-

wać niż oddawać.

Tylko w handlu wielkopowierzch-

niowym straty wynoszą ok. 400–600 tys. t jedzenia.

Wyrzucanie żywności ma nie tylko skutki ekono-

miczne, ale również społeczne i ekologiczne.

Darowa-

nie żywności traktowane jest jako dodatkowa ko-

rzyść, a dodatkowa korzyść jest opodatkowana.

Tym-

czasem porównanie kosztów zniszczenia żywności

z darowaniem jej powoduje, że darowanie jest nieko-

rzystne ekonomicznie.

Aby utrzymać rentowność,

firmy raczej decydują się na utylizację niż na inne

zagospodarowanie tej żywności, np. do zjedzenia czy

nawet jako surowca przy różnego rodzaju reaktorach

czy kompostownikach.

Jednocześnie państwo i spo-

łeczeństwo ponosi znaczące wydatki na prowadzenie

różnego rodzaju instytucji pomocowych dla potrze-

bujących.

A takich jest wśród nas bardzo wielu, i to

nie tylko dzieci.

Nawet porównanie iluzorycznych

wpływów do budżetu z tytułu opodatkowania tych

darowizn z wydatkami na dofinansowanie noclegow-

ni, szpitali czy przedszkoli oraz różnego rodzaju form

pomocy potrzebującym daje korzystny bilans na

rzecz darowizn nadwyżek żywności.

Zwolnienia z podatku VAT od darowizn żywności

stosowane są w wielu krajach europejskich, a więc

nie można powoływać się na dyrektywy unijne.

Stąd pytania do Pana Premiera:

1.

Czym faktycznie uzasadnione jest uporczywe

trwanie przy zasadzie opodatkowania darowizn nad-

wyżek żywności?

obecnego stanu prawnego przynosi bardzo szkodliwe

skutki społeczne?

Z poważaniem

Poseł Józef Lassota

201

Interpelacja

(nr 16599)

do ministra transportu,

ciel, zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany

utrzymywać i użytkować obiekt budowlany, a więc i jego

części ukryte, w sposób zgodny z jego przeznacze-

i sprawności technicznej.

W związku z kontrowersja-

mi, jakie budzi własność schronów, a tym samym od-

powiedź na pytanie, kto jest odpowiedzialny za dba-

łość o schron i jego części przynależne, konieczne jest

stwierdzenie, że ww. problem nie został przez usta-

wodawcę do dnia dzisiejszego w pełni rozwiązany.

Począwszy od 2000 r. w kręgu zainteresowań i dzia-

łań podejmowanych pozostaje sprawa braku uregu-

lowań prawnych w zakresie zasad eksploatacji, a prze-

de wszystkim kosztów utrzymania schronów znajdu-

jących się w budynkach mieszkalnych, w tym w bu-

dynkach będących własnością wspólnot mieszkanio-

wych.

Do dnia 1 lipca 2004 r. jedynym aktem praw-

nym regulującym zagadnienia związane ze schrona-

mi było rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 28

Nr 93, poz. 429), stanowiące jedynie ogólnie o celu,

mowało ono natomiast reguł ich bieżącej eksploatacji

oraz przede wszystkim nie określało, jaki podmiot

jest uznawany za właściciela opisywanych obiektów,

jeśli znajdują się one w budynkach zarządzanych przez

wspólnoty mieszkaniowe.

Powstawała zatem uzasad-

niona wątpliwość, na kim spoczywają obowiązki zwią-

zane z utrzymaniem w należytym stanie istniejących

schronów i budowli ochronnych, stan zaś taki spowo-

dowany jest luką prawną i wymaga podjęcia stosow-

nych działań legislacyjnych.

Adresaci wystąpień wspólnot przyznając, iż wspo-

mniane rozporządzenie z dnia 28 września 1993 r.

w sprawie obrony cywilnej nie może być uznane za

akt prawny regulujący w sposób wyczerpujący oma-

wianą problematykę, uznawali jednocześnie, iż sto-

sownie do zapisów ustawy o własności lokali schrony,

podobnie jak i inne pomieszczenia, które nie służą

stanowić mogą nieruchomość wspólną bądź pozosta-

wać własnością dotychczasowego właściciela (na ogół

gminy).

Jeśli przyjąć, że schrony mogą stanowić część nie-

ruchomości wspólnej, powstaje uzasadniona wątpli-

wość, dlaczego tylko członkowie określonej wspólno-

ty mieszkaniowej są obowiązani do ponoszenia cię-

żarów związanych z koniecznością utrzymywania

tych budowli ochronnych, skoro wiadomo, że są one

przeznaczone dla szerszego kręgu ludności.

Należa-

łoby uznać, że osoby nabywające prawo własności

nieruchomości (mieszkania) w takim budynku, na-

bywają również ułamkowy udział w nieruchomości

wspólnej, do której wlicza się również powierzchnię

schronu.

Wraz z uzyskaniem prawa własności nieru-

chomości nabywca stawałby się również współwłaś-

cicielem ułamkowej części schronu.

Nie mógłby on

jednak swobodnie korzystać z przedmiotu swojej

własności z uwagi na charakter pomieszczenia, ja-

kim jest schron i jego przeznaczenie.

Twierdzenie, iż koszty związane z utrzymywa-

niem schronów w należytym stanie (w przypadku

gdy pomieszczenia takie znajdują się w budynkach

mieszkalnych, w których istnieją wspólnoty miesz-

kaniowe) powinny być ponoszone wyłącznie przez

członków takich wspólnot, należałoby uznać za nie-

uprawnione przenoszenie ciężaru obowiązków pub-

licznych na poszczególne grupy obywateli.

Z uwagi

bowiem na przeznaczenie budowli ochronnych wyda-

je się, że obowiązki w zakresie ich utrzymania powin-

ny być ponoszone przez terenowe jednostki obrony

cywilnej, gdyż to właśnie do zadań obrony cywilnej

należy przygotowanie wspomnianych budowli.

W odpowiedzi na kolejne wystąpienia zaintereso-

wanych tym tematem kwestie przeznaczenia oraz

miały być kolejno unormowane w następujących ak-

tach prawnych:

1) ustawie o gotowości cywilnej i cywilnym zarzą-

dzaniu kryzysowym w czasie pokoju (która uchwalo-

na została w dniu 26 lipca 2001 r., jednakże po jej

zawetowaniu przez prezydenta RP i skierowaniu do

komisji sejmowych nie doszło do powtórnego jej

uchwalenia),

2) ustawie o kwalifikowanych stanach nadzwy-

czajnych,

3) nowelizacji Prawa budowlanego poprzez doda-

nie przepisu stanowiącego upoważnienie do wydania

rozporządzenia określającego warunki techniczne,

jakim powinny odpowiadać schrony,

4) ustawie o bezpieczeństwie obywatelskim,

5) ustawie o obronie cywilnej.

Żaden z projektów nie stał się obowiązującym pra-

wem.

Wciąż zatem mimo przygotowywanych i dys-

kutowanych od kilku lat różnych rozwiązań syste-

mowych w zakresie ochrony ludności, obejmujących

również zasady eksploatacji i koszty utrzymania

schronów usytuowanych w budynkach mieszkal-

nych, problematyka ta nie doczekała się prawnego

uregulowania.

Nadal w obowiązujących przepisach

prawa nie funkcjonują normy, w oparciu o które nie

tylko członkowie wspólnot mieszkaniowych byliby

zobowiązani do ponoszenia kosztów utrzymania we

właściwym stanie schronów.

W istocie zatem na

członków tych wspólnot zostaje przerzucony publicz-

202

noprawny obowiązek zapewnienia obywatelom bez-

piecznego schronienia na wypadek działań wojen-

nych lub innych podobnych wydarzeń, co niewątpli-

wie powinno zostać zmienione.

ministerstwa rozważane jest prawne uregulowanie

kwestii własności schronów, w szczególności pono-

szenia kosztów ich utrzymania i kosztów utrzymania

przynależnej infrastruktury?

Z poważaniem

Poseł Józef Lassota

(nr 16600)

do ministra finansów

Szanowny Panie Premierze!

W toku prac legisla-

cyjnych na szczeblu rządowym znajduje się projekt

dynacji podatkowej, które dotyczą m.in. „solidarnej

odpowiedzialności podatkowej” nabywców za długi

rów i usług.

Dotyczyć to miałoby niektórych wyro-

bów stalowych i niektórych rodzajów paliw.

Odpowie-

dzialność nabywcy ma powstawać wówczas, jeżeli

mniemanie działania w złej wierze przez nabywcę,

miałby odpowiadać „solidarnie”, jeśli ktoś, od kogo

coś kupił, nie zapłacił podatku VAT na konto urzędu

skarbowego.

Propozycja ta jest szkodliwa dla rozwo-

ju przedsiębiorczości.

Z załączonego do projektu ustawy uzasadnienia

nie wynika jakakolwiek racjonalność takiego rozwią-

zania.

Odnosi się wrażenie, że usiłuje się zdjąć z ad-

ministracji skarbowej obowiązek egzekwowania na-

leżności podatkowych od tego podmiotu, który na-

prawdę powinien podatek odprowadzić.

Nabywca

musiałby prowadzić we własnym zakresie rozezna-

nie, czy nawet dochodzenie, jakie intencje i zamiary

ma dostawca w zakresie ponoszenia obowiązujących

go obciążeń fiskalnych.

Ponadto nabywca, nabywając

towar, dokonuje zapłaty brutto, a więc z przynależ-

nym podatkiem VAT.

W przypadku wprowadzenia

proponowanej regulacji prawnej nabywca mógłby być

zobowiązany do ponownego zapłacenia części ceny

obejmującej VAT.

W uzasadnieniu podana jest infor-

macja, że proponowana regulacja jest zgodna z art. 205

2006 r., ale to jeszcze nie oznacza, że dyrektywa na-

rzuca takie rozwiązanie.

Stąd pytania do Pana Premiera:

1.

Czym faktycznie uzasadniona jest proponowa-

2.

Jaki jest rachunek zysków i strat proponowa-

nego rozwiązania ustawowego?

Z poważaniem

Poseł Józef Lassota

(nr 16601)

do ministra transportu,

w sprawie wywiązywania się Stalexportu

Szanowny Panie Ministrze!

Od początku urucho-

mienia opłat na autostradzie A4 na odcinku pomię-

dzy Krakowem a Katowicami postępowanie firmy

Stalexport, jako koncesjonariusza, jest bardzo kry-

tycznie oceniane przez użytkowników tej drogi.

Prze-

de wszystkim spowodowane to jest pobieraniem opłat

za korzystanie z autostrady, mimo iż przez bardzo

długie okresy występowały poważne utrudnienia

w ruchu z powodu wyłączania jednej jezdni przy pro-

wadzonych permanentnych remontach.

Ponadto od dawna toczy się dyskusja, również

w mediach, o rzekomych warunkach umowy konce-

syjnej Stalexportu niekorzystnych dla rozwoju regio-

nu.

Podobno treść umowy jest tajna, a m.in. ma za-

wierać zastrzeżenie, że nie mogą ulegać moderniza-

cjom polepszających płynność ruchu drogi równole-

głe do A4.

W ten sposób nie mogłaby podlegać mo-

dernizacji np. droga krajowa Kraków – Olkusz.

Stalexport nie wywiązuje się z zobowiązań do

przebudowy węzłów, jak również dobudowy trzeciego

pasa ruchu, mimo iż liczba pojazdów przejeżdżają-

cych po trasie w ciągu doby przekroczyła 30 tys. Rze-

komo taki zapis znajduje się w utajnionej umowie.

Stąd pytanie do Pana Ministra:

1.

Czy umowa koncesyjna Stalexportu jest umową

2.

Czy koncesjonariusz Stalexport wywiązuje się

203

Z poważaniem

Poseł Józef Lassota

(nr 16602)

do ministra finansów

Szanowny Panie Premierze!

Na podstawie art. 15

ustawy o ochronie przeciwpożarowej jednostkami

ochrony przeciwpożarowej są m.in.:

— ochotnicza straż pożarna,

— związek ochotniczych straży pożarnych,

— inne jednostki ratownicze.

stawkę podatku (obecnie 8%) stosuje się do dostaw

ochrony przeciwpożarowej.

Podczas spotkań na zebraniach ochotniczych stra-

ży pożarnych podnoszona jest sprawa wysokości po-

datku VAT dla tych jednostek.

Wynikają one z docie-

rających niezweryfikowanych sygnałów o rzekomej

planowanej zmianie (podwyższeniu) stawki tego po-

datku.

Stąd pytania do Pana Premiera:

1.

Czy ministerstwo prowadzi jakiekolwiek prace,

lub czy zamierza je podejmować, zmierzające do pod-

wyższenia stawki przy dostawach towarów dla jed-

nostek ochrony przeciwpożarowej?

2.

Jeśli tak, to z czego wynikają przesłanki do

podwyższenia stawki podatku VAT (bardzo prosimy

o rzeczowe uzasadnienie)?

Z poważaniem

Poseł Józef Lassota

(nr 16603)

do ministra środowiska

Szanowny Panie Ministrze!

Wypełnienie szeregu

unijnych zobowiązań nakłada na państwa członkow-

skie obowiązek szczególnej troski w dziedzinie

ochrony środowiska oraz tym samym zmusza je do

poszukiwania alternatywnych źródeł pozyskiwania

energii.

Rząd RP stoi obecnie przed trudnym zada-

niem odpowiedniej implementacji dyrektywy 2009/28/

WE, której termin wdrożenia minął w 2010 r.

Do-

kument ten, ustanawiając ramy proporcji odnawial-

nych źródeł energii w Unii Europejskiej, nakłada na

państwa członkowskie szereg wymagań, m.in. zwięk-

szenia udziału OZE do 20% w całkowitym zużyciu

energii w UE.

Polski cel krajowy w tym zakresie wy-

nosi 15% udziału odnawialnych źródeł energii w zu-

życiu energii finalnej oraz w sektorze transportu.

Jednocześnie, biorąc pod uwagę formę aktu prawa

wtórnego, a więc dyrektywę, administracja unijna

pozostawia państwom członkowskim elastyczność

nia owych celów krajowych.

Niestety nasz kraj stara

się spełnić owe wymagania metodami, które z ochro-

ną środowiska i realizacją polityki klimatycznej mają

w istocie niewiele wspólnego.

Główny problem dotyczy wykorzystywania bio-

masy, która następnie w procesie współspalania

z węglem zostaje przekształcona w pozornie zieloną

energię.

Niestety w polskich zakładach często w opi-

sanym wyżej procesie zamiast np. roślin szybko ros-

nących jak trawy wieloletnie, odpadów ściekowych

czy odpadów powstałych w wyniku prowadzenia

działalności rolniczej wykorzystuje się drewno, któ-

rego dostawcą są Lasy Państwowe.

Opisana prak-

tyka, którą można nazwać działaniem praeter legem,

choć pozornie zgodna z literą unijnego prawa, w rze-

czywistości przyczynia się do znaczącej degradacji

obszarów leśnych.

Niestety publikowane oficjalnie

dane statystyczne nie zawierają dokładnych danych

opisujących skalę tego zjawiska.

tyczących ilości biomasy wykorzystywanej w procesie

współspalania pochodzącej z Lasów Państwowych.

stępującymi pytaniami:

1.

Jaką ilość biomasy importowano do Polski

2.

Jaką ilość drewna importowano do Polski

3.

Jakie są źródła pochodzenia importowanego

drewna w poszczególnych latach?

4.

Jakiego rodzaju biomasa jest importowana do

Polski?

204

5.

Jakie są źródła importowanej do Polski biomasy?

6.

Jaka ilość biomasy importowana jest spoza kra-

jów UE?

Jakie to kraje?

7.

Czy GUS prowadzi rejestr podmiotów importu-

jących biomasę oraz drewno do Polski?

8.

Jaka część importowanego drewna jest wyko-

rzystywana przez przemysł meblarski i budowlany

i inne związane z wykorzystaniem użytkowym, a jaka

jest ilość drewna użytego jako biomasa?

9.

Jaka ilość drewna produkowanego w Polsce jest

wykorzystywana w przemyśle?

Jaki jest poziom eks-

portu polskiego drewna?

Jaka ilość drewna z naszych

krajowych lasów jest przekształcana w biomasę?

10.

Jakie dane związane z importem biomasy

oraz drewna gromadzi GUS?

Jakie dane związane

z produkcją krajową drewna są gromadzone przez

GUS?

Czy są gromadzone dane dotyczące produkcji

drewna z lasów prywatnych?

Uzyskane dane zostaną następnie wykorzystane

do dokładnej diagnozy sytuacji.

Z wyrazami szacunku

Poseł Artur Gierada

oraz grupa posłów

(nr 16604)

do ministra gospodarki

w sprawie importu biomasy spoza

Szanowny Panie Ministrze!

Nasz kraj staje obec-

nie przed poważnym wyzwaniem, jakim jest opraco-

wanie odpowiedniej polityki energetycznej, zgodnej

mi Unii Europejskiej.

Jako jedno z państw członkow-

skich zobligowani jesteśmy do przestrzegania szere-

gu wytycznych w zakresie ochrony środowiska,

a w szczególności do stopniowego ograniczania emi-

sji CO

2

w polskim sektorze energetycznym.

Szczegól-

nie trudne zadanie, od którego zależy nie tylko roz-

wój i bezpieczeństwo energetyczne naszego kraju,

lecz także wypełnienie europejskich norm, stanowi re-

alizacja postanowień dyrektywy 2009/28/WE o pro-

mocji odnawialnych źródeł energii.

Dyrektywa, któ-

Polski cel krajowy wynoszący 15% udziału OZE w zu-

względu na charakter aktu prawnego Unia pozosta-

wia nam pewną dowolność w doborze metod i sposo-

bów prowadzących do zwiększenia wykorzystania

odnawialnych źródeł energii w polskiej energetyce.

Niestety, nietrudno zauważyć, że brak postępów

w pracach nad ustawą o odnawialnych źródłach ener-

gii oraz liczne kontrowersje związane z podjętymi

w celu osiągnięcia wyznaczonych celów działaniami

nie sprzyjają poprawie sytuacji oraz efektywnemu

przybliżaniu się do europejskich standardów.

Wiele wątpliwości budzą kwestie związane z po-

zornie „zieloną” energią, uzyskiwaną w procesie współ-

spalania biomasy z węglem.

Szczególny problem sta-

nowi jej import, który w ostatnich latach osiągnął

niepokojąco duże rozmiary.

Jest on skutkiem dyna-

micznego wzrostu produkcji energii w technologii

współspalania, lecz także braku kontroli pochodze-

nia źródła wykorzystywanej biomasy.

Obecnie impor-

tujemy biomasę spoza granic Unii Europejskiej, prze-

de wszystkim zza wschodniej granicy, ale też z tak

oddalonych miejsc, jak Afryka, Azja bądź Ameryka

Południowa.

Brak odpowiedniego nadzoru sprawia, że

powszechnie spotykane jest zjawisko transportowania

do Polski drewna, które już na terenie naszego kraju

zostaje przerobione na wióry i przewożone bezpośred-

nio do elektrowni lub elektrociepłowni.

Bezproblemo-

we omijanie przepisów, w ujęciu których do biomasy

zaliczają się odpady drzewne, niepełnowartościowe

drewno, powoduje, że de facto wycinamy lasy na ca-

łym świecie, aby spalać je razem z węglem.

Działania

takie stoją w oczywistej sprzeczności z zasadą zrów-

noważonego rozwoju i prowadzą do degradacji tere-

nów leśnych, w tym m.in. lasów tropikalnych.

Procedury takie są nieuzasadnione także z punk-

tu widzenia polityki klimatycznej – powstający pod-

czas transportu biomasy z odległych miejsc „ślad

węglowy” w oczywisty sposób przewyższa korzyści

płynące z jej wykorzystania, podając w wątpliwość

zasadność całego systemu.

Kontrowersje budzi rów-

nież ogromny udział elektrowni i elektrociepłowni

produkujących energię w procesie współspalania im-

portowanej biomasy w mechanizmach wsparcia OZE,

prowadzący do nadpodaży świadectw pochodzenia

oraz zahamowania rozwoju pozostałej części sektora.

Czy planowane są działania zmierzające do ogra-

niczenie importu biomasy, polegające na ogranicze-

niu sprowadzania biomasy spoza granic Unii Euro-

pejskiej?

Jaki jest przewidywany sposób oraz czas

Czy Pan Minister dopuszcza wprowadzenie cer-

głość jej transportowania (wprowadzenie nowej „za-

sady bliskości”, aby ograniczyć „ślad węglowy” im-

portu)?

W jaki sposób planuje się zapobiegać powstawaniu

patologii w systemie wsparcia OZE, wpływających

na zahamowanie rozwoju całego sektora?

Poseł Artur Gierada

oraz grupa posłów

205

Interpelacja

(nr 16605)

do ministra edukacji narodowej

Szanowna Pani Minister!

Zgodnie z art. 62 usta-

cy różne typy szkół lub placówek ma możliwość po-

łączenia je w zespół.

Połączenie to nie narusza od-

rębności rad pedagogicznych, rad rodziców czy szkół,

a także samorządów uczniowskich poszczególnych

placówek, chyba że statut zespołu stanowi inaczej.

Zespoły szkół mogą być tworzone w trybie art. 58

ww. ustawy, na podstawie uchwały organu stanowią-

cego jednostki samorządu terytorialnego.

Wymogi

nowej podstawy programowej sprzyjają łączeniu gim-

nazjów i liceów czy techników.

Problem pojawia się

jednak w sytuacji łączenia w zespoły szkół podstawo-

wych z gimnazjami.

W tym bowiem przypadku wy-

magane jest, zgodnie z art. 62 ust 5b uzyskanie po-

zytywnej opinii kuratora oświaty, w której to muszą

być uzasadnione przyczyny zajętego stanowiska.

Reorganizacja szkół jest wynikiem trwającego już

od kilku lat niżu demograficznego, a także kryzysu

wymuszającego oszczędności na organach prowadzą-

cych.

Samorządy często nie są w stanie utrzymać

kilku placówek i jedynym wówczas wyjściem, żeby

nie doprowadzić do likwidacji istniejących już szkół,

jest połączenie placówek w zespół.

Łączenie placówek ma na celu przede wszystkim

obniżenie kosztów ogólnych administracji poszczegól-

nych szkół i usprawnienie zarządzania szkołami, któ-

re znajdują się wówczas pod kierownictwem jednego

dyrektora, mają wspólną administrację i obsługę.

W wielu gminach funkcjonują już zespoły szkół,

nazja.

Taki model funkcjonowania szkół sprawdza

się i jest powszechnie stosowany, szczególnie na te-

renach wiejskich.

Zapewnia to lepsze wykorzystanie

bazy lokalowej, dydaktycznej czy sportowej, a także

wpływa na racjonalne zatrudnienie i wykorzystanie

kadry pedagogicznej.

Łączenie szkół, będące wynikiem niżu demogra-

ficznego, w ostatnich latach jest więc zjawiskiem po-

wszechnym.

Niestety nie wszystkie samorządy decy-

dujące się na połączenie szkoły podstawowej z gim-

nazjum mogą to zrobić.

Przyczyną są wydawane

przez niektórych kuratorów negatywne opinie co do

łączenia tego typu szkół, mające często charakter

ogólny i nie uwzględniające stanu faktycznego.

1.

Czy określone jest, kiedy i w jakiej sytuacji jest

zasadne łączenie szkoły podstawowej i gimnazjum?

2.

Czy ministerstwo monitoruje proces łączenia

szkół, który w różnych gminach przebiega w różny

sposób?

3.

Czy ministerstwo ma wiedzę, ile takich zespo-

łów szkół powstało na terenie Polski i czym kuratoria

oświaty kierują się, podejmując decyzję o utworzeniu

bądź nie zespołu szkół składającego się ze szkoły pod-

stawowej i gimnazjum?

Z poważaniem

Posłanki Agnieszka Hanajczyk

Warszawa, dnia 22 marca 2013 r.

(nr 16606)

do ministra zdrowia

oddziałów geriatrycznych w woj. łódzkim

Szanowny Panie Ministrze!

Według Głównego

Urzędu Statystycznego 25% mieszkańców Łodzi

ukończyło już wiek 65 lat.

Według GUS w ciągu

najbliższych 20 lat liczba mieszkańców powyżej 65.

roku życia wzrośnie o 45%, a sama Łódź jest najszyb-

ciej starzejącym się miastem w Polsce.

Specjaliści w tej dziedzinie zwracają uwagę, że w Ło-

dzi stanowczo brakuje łóżek na oddziałach geriatrycz-

nych, a sam system opieki nad seniorami jest w dużej

dysproporcji do potrzeb.

W całym województwie łódz-

kim znajdują się tylko dwa oddziały geriatryczne –

10 łóżek w szpitalu w Zgierzu i 5 łóżek w szpitalu im.

WAM w Łodzi.

Duży problem stanowi również brak

specjalistów w dziedzinie geriatrii.

W związku z prognozami demograficznymi, które

przewidują dalsze starzenie się społeczeństwa, prob-

lem ten z biegiem czasu będzie narastał.

W związku z powyższym chciałybyśmy zapytać

Pana Ministra:

1.

Jakie rozwiązania przewiduje Pan Minister dla

wyżej opisanego problemu?

2.

Jakie działania zostaną podjęte, aby zwiększyć

liczbę specjalistów z zakresu geriatrii?

Z poważaniem

Posłanki Agnieszka Hanajczyk

206

Interpelacja

(nr 16607)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Art. 109 oraz art. 110

dami nakładają na starostę obowiązek wydania ze-

zwolenia na kierowanie pojazdem uprzywilejowanym

oraz pojazdem przewożącym wartości pieniężne albo

osób, które spełniły określone wymagania.

którym ze względu na brak aktu wykonawczego,

wspomnianego zezwolenia.

Rozporządzenie powinno

zawierać informacje dotyczące zarówno przebiegu

szkolenia, egzaminu, jak i wzory zezwolenia dla kie-

rowców.

W związku z powyższym chciałybyśmy zapytać

1.

Kiedy wejdzie w życie rozporządzenie regulu-

jące wyżej opisaną kwestię?

2.

Co mają zrobić kierowcy, którzy przed wejściem

ustawy w życie nie posiadali takiego zezwolenia, a na

dzień dzisiejszy jest im ono niezbędne do wykonywa-

nia pracy?

Z poważaniem

Posłanki Agnieszka Hanajczyk

(nr 16608)

do ministra transportu,

nie zawiera przepisów przejściowych dotyczących sy-

tuacji, kiedy osoba zdała egzamin państwowy przed

dniem 19 stycznia br., a jej dokumenty wpłynęły do

organu wydającego prawo jazdy po 19 stycznia br.

cych prawo jazdy na kategorię A, C i D ze względu na

zmianę minimalnego wieku uzyskania prawa jazdy

w tych kategoriach.

Według obecnych przepisów to nie data uzyskania

pozytywnej oceny z egzaminu państwowego, lecz

data wpłynięcia dokumentów do starostwa decyduje

o nadaniu uprawnień.

Brak przepisów przejściowych

postawił w trudnej sytuacji nie tylko osoby, które

zdały egzamin państwowy i niejednokrotnie zmuszo-

ne są do zmiany swoich planów zawodowych, ale rów-

pojazdami, które muszą odmawiać wydania doku-

mentu.

Pana Ministra o zmianę zapisów ustawy o kierują-

cych pojazdami, tak by uwzględniały okres karencji

dla tych, którzy do egzaminu podeszli niedługo przed

wejściem nowych przepisów w życie.

Poseł Elżbieta Achinger

Warszawa, dnia 22 marca 2013 r.

(nr 16609)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

otrzymałem od radnych jednej z podłódzkich gmin,

którzy wyrażają obawy co do dalszego sposobu finan-

sowania schronisk dla bezdomnych zwierząt.

Ze względu na zadania nałożone na samorządy,

które mają obowiązek utrzymania bezdomnych zwie-

rząt, gminy ponoszą coraz większe koszty, na które

zwyczajnie ich nie stać.

Gminy mają obowiązek za-

pewnienia psom nie tylko opieki, ale ponoszą także

koszty ich wyłapywania.

Opierając się na danych

przytoczonych przez radnych podłódzkiej gminy, do-

bowy koszt utrzymania psa wynosi ok. 6,15 zł.

Dla

budżetu gminy wymienione koszty są bardzo obcią-

żające.

Psy przebywają w schroniskach do naturalnej

śmierci lub do momentu adopcji.

Radni uważają, że jednym ze sposobów zmiany tej

sytuacji byłby obowiązek elektronicznego znakowa-

nia psów.

Dzięki znakowaniu można m.in. szybko

o odnalezieniu jego własności.

Elektroniczne ozna-

kowanie psa jest niezbędnym wymogiem, aby podró-

żować z czworonogiem po wielu krajach UE.

Ustawa

o powszechnym znakowaniu mogłaby nałożyć na

właściciela obowiązek rejestracji zwierzęcia najpóź-

niej 30 dni od zakupu, zawiadamiania o sprzedaży,

207

czyli o zmianie właściciela, o śmierci zwierzęcia i o jego

zagubieniu.

Można by wprowadzić kary finansowe za

niepowiadomienie o zaginięciu, a w razie złapania

bezpańskiego psa i przewiezienia go do schroniska

obciążać kosztami właściciela.

W moim przekonaniu należy uregulować kwestię

finansowania schronisk dla bezdomnych zwierząt.

Czy planowana jest nowelizacja ustawy o ochronie

zwierząt, która odciąży budżety gminne w kwestii

gminom, na których spoczywa obowiązek ponoszenia

kosztów utrzymania schronisk?

Jak ministerstwo odnosi się do pomysłu znako-

wania psów?

Kiedy programem czipowania objęte będą wszyst-

kie psy na terytorium Polski?

Z poważaniem

Łódź, dnia 22 marca 2013 r.

(nr 16610)

do ministra pracy i polityki społecznej

Szanowny Panie Ministrze!

W 2005 r. powstał rzą-

dowy 3-letni program Fundusz Inicjatyw Obywatel-

skich.

W ostatnich latach ten program funkcjonował

w ramach rezerwy celowej budżetu państwa jako PO FIO.

Na przełomie roku 2012 i 2013 trwały szerokie

konsultacje społeczne projektu program FIO na lata

2014–2020.

1.

Jakie wnioski i sugestie zostały zgłoszone w cza-

sie konsultacji społecznych do projektu programu

FIO na lata 2014–2020?

2.

Jaki planuje się budżet programu FIO na lata

2014–2020?

3.

Czy resort uznaje za zasadne regulowanie

funkcjonowania PO FIO w formie ustawy?

4.

Jaki jest kalendarz prac nad programem FIO

na lata 2014–2020?

Z poważaniem

Poseł Tadeusz Tomaszewski

(nr 16611)

do ministra pracy i polityki społecznej

Szanowny Panie Ministrze!

Obecnie na podstawie

ustawy o świadczeniach rodzinnych ustalane jest

uprawnienie do specjalnego zasiłku opiekuńczego.

Z dniem 30 czerwca 2013 r. w związku z wejściem

innych ustaw zostaną wygaszone wszystkie przyzna-

ne przed 1 stycznia 2013 r. świadczenia pielęgnacyj-

ne.

Od 1 lipca 2013 r. ustalane będą ponownie upraw-

nienia do świadczeń z tytułu rezygnacji z zatrudnie-

nością opieki nad niepełnosprawnym członkiem ro-

dziny (niepełnosprawność musi być w stopniu znacz-

nym lub ze wskazaniami stałej opieki na co dzień).

Będą to:

1) świadczenie pielęgnacyjne – gdy niepełno-

sprawność powstała u osoby wymagającej opieki

przed 18. rokiem życia (lub 25. rokiem życia w trak-

cie nauki) – zazwyczaj będą to rodzice pobierający

świadczenia na dzieci;

2) specjalny zasiłek opiekuńczy – gdy niepełno-

roku życia; tu jednak muszą być łącznie spełnione

dwie podstawowe przesłanki:

— dochód rodziny osoby wymagającej opieki i spra -

wującej opiekę nie może przekroczyć w przeliczeniu

na osobę w rodzinie 623 zł netto,

— osoba sprawująca opiekę musiałaby zrezygno -

wać z zatrudnienia.

Druga z tych przesłanek oznacza konieczność

przedstawienia dokumentu potwierdzającego fakt, że

osoba ta musiała zrezygnować z zatrudnienia w związ-

(świadectwo pracy, wykreślenie z ewidencji działal-

ności gospodarczej).

Nie wystarczy fakt niepodejmo-

wania zatrudnienia (czyli zarejestrowanie w PUP

jako bezrobotny).

Z naszych szacunków wynika, że w przeszło 30%

osób obecnie pobierających świadczenie pielęgnacyj-

ne to rodzina spokrewniona w stopniu pierwszym

pobierająca świadczenie na dorosłego członka rodzi-

ny (tu będzie badane, czy osoby zrezygnowały z za-

trudnienia, przechodząc na świadczenie pielęgnacyj-

ne i czy spełniają kryterium dochodowego).

Z tej gru-

py tylko kilka procent to osoby mogące wykazać się

dokumentem świadczącym o rezygnacji z pracy za-

wodowej – świadectwem pracy, wykreśleniem z ewi-

dencji działalności gospodarczej.

Zdecydowana więk-

szość to osoby, które nie podejmują zatrudnienia.

Więk-

szość dotychczasowych osób uprawnionych do świad-

czenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrud-

208

nienia straci zatem możliwość starania się o specjal-

ny zasiłek opiekuńczy.

Dodatkowo ograniczeniem

świadczeń będzie wprowadzenie kryterium dochodo-

wego.

polegającej na skreśleniu w znowelizowanej ustawie

słów „niepodejmowania zatrudnienia” w staraniach

o specjalny zasiłek opiekuńczy?

2.

Ile osób – zdaniem rządu – z wyżej wymienio-

nego powodu nie będzie mogło otrzymać świadczenia

mimo spełnienia kryterium dochodowego?

Posłowie Anna Bańkowska

i Tadeusz Tomaszewski

(nr 16612)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

W 2013 r. z Pani inicja-

tywy mają zmienić się zasady finansowania z budże-

tu państwa (część 25) zadań publicznych realizowa-

nych przez polskie związki sportowe zarówno olim-

pijskie, jak i nieolimpijskie.

Z informacji medialnych

wynika, że wiele związków sportowych w marcu nie

ma jeszcze podpisanych umów na realizację zadań

państwowych na rok 2013.

z poszczególnymi polskimi związkami sportowymi

w sprawie zadań i środków budżetowych na rok 2013?

2.

Prosimy o wykaz dotacji udzielonych poszcze-

gólnym związkom sportowym ze środków budżetu

państwa (część 25) w roku 2012 i 2013.

3.

Kiedy resort wprowadzi zlecanie zadań w ob-

szarze sportu w formie umów wieloletnich dla pol-

skich związków sportowych i ogólnopolskich stowa-

rzyszeń (LZS, AZS, SZS, TKKF)?

4.

Jaki był rzeczywisty stan środków Funduszu Roz-

woju Kultury Fizycznej na dzień 31 grudnia 2012 r.?

5.

Kiedy Pani Minister wystąpi z wnioskiem do mi-

nistra finansów o zmianę planu przychodów i wydat-

ków Funduszu Rozwoju Kultury Fizycznej w 2013 r.?

6.

Na jakie działania zostaną przeznaczone

w 2013 r. dodatkowe środki w FRKF, jeśli będzie na

to zgoda ministra finansów?

Z poważaniem

Poseł Tadeusz Tomaszewski

(nr 16613)

do ministra sportu i turystyki

w sprawie dorobku programowego kongresów

Szanowna Pani Minister!

Z inicjatywy Pani Mi-

nister w województwach odbywają się kongresy spor-

tu powszechnego.

W czasie tych spotkań przedstawi-

ciele klubów sportowych, okręgowych związków

sportowych, placówek oświatowych, uczelni wyż-

szych oraz samorządów terytorialnych zgłaszają swo-

je propozycje i uwagi do programu na rzecz rozwoju

sportu w Polsce.

W czasie debaty kongresowej pada wiele pytań,

na które zdaniem wielu uczestników tych debat nie

ma w czasie odbywania się tych kongresów odpowie-

dzi ze strony resortu.

1.

Jak ocenia Pani Minister przebieg odbytych już

kongresów w kontekście oceny polityki rządu w za-

kresie rozwoju i promocji sportu powszechnego?

2.

Jakie nowe, ciekawe propozycje do naprawy

działań władz publicznych w zakresie upowszechnia-

nia sportu masowego zostały zgłoszone w czasie de-

baty kongresowej?

3.

Kiedy i gdzie zostaną udzielone odpowiedzi na

pytania szczegółowe, które zostały zgłoszone w po-

szczególnych województwach?

4.

Kiedy i w jakiej formie będzie można zapoznać

się z dorobkiem debaty kongresowej?

5.

Kiedy Pani Minister, po zakończeniu kongre-

sów wojewódzkich, przedstawi resortowy lub rządo-

wy program upowszechniania sportu do roku 2020?

Z poważaniem

Poseł Tadeusz Tomaszewski

209

Interpelacja

(nr 16614)

do ministra zdrowia

w sprawie stanu wykorzystania

Szanowny Panie Ministrze!

W Sejmie toczy się

wych zakładającej zmniejszenie przychodów Fundu-

szu Rozwiązywania Problemów Hazardowych z 3%

do 1% wpływów z dopłat do gier liczbowych.

Rada

Ministrów w swoim stanowisku uznała, że ww. pro-

jekt w przedstawionej formie nie zasługuje na akcep-

tację.

Wobec powyższego prosimy o odpowiedź na

1.

Ile środków z dopłat do gier liczbowych wpły-

nęło do Funduszu Rozwiązywania Problemów Ha-

zardowych w latach 2010, 2011 i 2012?

2.

Jakie programy zostały dofinansowane ze środ-

ków funduszu i na jaką kwotę oraz jakie podmioty są

ich realizatorami w latach 2010, 2011, 2012 i planach

na rok 2013?

3.

Jaki jest stan środków finansowych funduszu

4.

Czy w resorcie trwają prace nad rozszerzeniem

5.

Jak resort po 3 latach funkcjonowania ustawy

nia problemy związane z hazardem i innymi uzależ-

nieniami behawioralnymi w Polsce?

6.

Czy dostęp do hazardu w Internecie oraz w kra-

jach sąsiedzkich wpływa na uzależnienie od hazardu

w Polsce?

Z poważaniem

(nr 16615)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Środki z dopłat do gier

hazardowych przeznaczone są m.in. na przebudowę,

Co roku resort na podstawie algorytmu przyznaje

finansowanie inwestycji sportowych.

1.

Jakie środki finansowe z funduszu zostały

przeznaczone na dofinansowanie inwestycji sporto-

wych w województwie w latach 2006–2012?

2.

Czy w województwie istnieje własny program

dofinansowania ze środków budżetu województwa

remontów obiektów sportowych będących własnością

jednostek samorządu terytorialnego oraz organizacji

pozarządowych?

Jeśli tak, to jakie środki przezna-

czono na ten cel w latach 2007–2012?

Uwaga, nie

chodzi o środki na program budowy „Orlików”.

3.

Jakie środki finansowe otrzyma województwo

dziale na inwestycje nowe i kontynuowane?

4.

Prosimy o wykaz inwestycji sportowych zrea-

lizowanych w województwie z udziałem środków fun-

duszu w latach 2006–2012 z podaniem ogólnego

kosztu inwestycji i dofinansowania z funduszu oraz

czasu realizacji inwestycji.

5.

Czy w województwie przyjęte są, przez sejmik

lub zarząd województwa, systemowe zasady dofinan-

sowania inwestycji ze środków funduszu?

Jeśli tak,

to prosimy o podanie stosownej uchwały organu wo-

jewództwa.

Z poważaniem

Poseł Tadeusz Tomaszewski

(nr 16616)

do ministra sportu i turystyki

210

mów przyjmowanych przez samorządy wojewódzkie.

znaczone na dofinansowanie inwestycji sportowych

w województwie w latach 2006–2012?

w podziale na inwestycje nowe i kontynuowane?

(nr 16617)

do ministra sportu i turystyki

(nr 16618)

do ministra sportu i turystyki

211

(nr 16619)

do ministra sportu i turystyki

(nr 16620)

do ministra sportu i turystyki

212

(nr 16621)

do ministra sportu i turystyki

(nr 16622)

do ministra sportu i turystyki

213

(nr 16623)

do ministra sportu i turystyki

(nr 16624)

do ministra sportu i turystyki

214

(nr 16625)

do ministra sportu i turystyki

wych przeznaczone są m.in. na przebudowę, remonty

nia inwestycyjne realizowane są w ramach tzw. inwesty-

cji strategicznych dla polskiego sportu i inwestycji tere-

nowych na podstawie programów przyjmowanych przez

województwa na dofinansowanie inwestycji sportowych.

Z poważaniem

Poseł Tadeusz Tomaszewski

(nr 16626)

do ministra sportu i turystyki

215

Interpelacja

(nr 16627)

do ministra sportu i turystyki

(nr 16628)

do ministra sportu i turystyki

216

Interpelacja

(nr 16629)

do ministra sportu i turystyki

(nr 16630)

do ministra sportu i turystyki

217

Interpelacja

(nr 16631)

do ministra transportu,

w sprawie udostępniania materiału

Szanowny Panie Ministrze!

W związku z art. 56

(Dz. U. z 2012 r. poz. 1265), art. 129a ustawy z 20 czerw-

poz. 1137) oraz rozporządzeniem prezesa Rady Mini-

torom Inspekcji Transportu Drogowego oraz pracow-

nikom Głównego Inspektoratu Transportu Drogowe-

go uprawnień do nakładania grzywien w drodze

a także problematyką udostępniania materiału do-

wodowego przez Główny Inspektorat Transportu

kroczenia zarejestrowane za pomocą urządzeń reje-

strujących (fotoradarów) poniżej interpelacja w tej

Rzeczypospolitej Polskiej).

1.

Stan faktyczny: W ostatnim czasie, na mocy

nowelizacji szeregu ustaw, Główny Inspektorat Trans-

portu Drogowego („GITD”) otrzymał uprawnienia do

karania kierowców mandatami karnymi z tytułu wy-

kroczeń zarejestrowanych za pomocą automatycz-

nych urządzeń rejestrujących.

Dodatkowo w ostat-

nich miesiącach został zaprojektowany i powstał,

w ramach funkcjonowania GITD, system Centrum

(„CANARD”), w ramach którego obecnie funkcjonu-

je dokładnie 870 tzw. masztów, czyli stacjonarnych

urządzeń rejestrujących, a także obudów na te urzą-

dzenia, przejętych od Policji oraz Generalnej Dyrek-

przybywać następne (informacje dostępne na stronie

www.gitd.gov.pl).

GITD uzyskała więc dominujący

wpływ na funkcjonowanie oraz procedurę karania

kierowców pojazdów mechanicznych z tytułu wykro-

czeń zarejestrowanych za pomocą automatycznych

urządzeń rejestrujących.

Podstawą prawną tego stanu rzeczy oraz upraw-

nień uzyskanych przez GITD są przede wszystkim

o transporcie drogowym”), art. 129a ustawy z 20

z 2012 r. poz. 1137; „Prawo o ruchu drogowym”) oraz

rozporządzenie prezesa Rady Ministrów z 29 czerw-

w sprawie nakładania mandatów”).

W kontekście

funkcjonowania GITD, szerokiego zakresu nadanych

uprawnień oraz skali nakładanych na obywateli

mandatów istotna jest również przejrzysta praktyka

organów państwa w zakresie karania kierowców.

W ostatnim czasie natomiast pojawiły się doniesienia

medialne, potwierdzone przez GITD, iż praktyka ka-

rania kierowców mandatami z tytułu wykroczeń za-

rejestrowanych za pomocą automatycznych urządzeń

rejestrujących jest co najmniej wątpliwa.

Największe

kontrowersje budzi fakt braku przedstawiania oby-

watelom materiału dowodowego w postaci zdjęcia

z automatycznego urządzenia rejestrującego poprzez

jego nieprzesłanie wraz z mandatem karnym.

Na

wątpliwość tej praktyki zwrócił uwagę nawet Sąd Re-

jonowy dla Warszawy-Mokotowa, który w wyroku

kierowcy, który nie jest przekonany co do faktu kie-

rowania pojazdem zarejestrowanym przez fotoradar.

2.

Zapytania wynikające ze stanu faktycznego

Jaka jest dokładnie procedura postępowania

przez GITD w przypadku zarejestrowania wykrocze-

nia za pomocą automatycznego urządzenia rejestru-

jącego (wnoszę o opisanie każdego etapu procedury

w odpowiedzi na niniejszą interpelację)?

Proszę o doprecyzowanie i jednoznaczne określe-

nie, czy w przypadku zarejestrowania takiego wykro-

czenia Inspekcja Transportu Drogowego przesyła do

właściciela pojazdu zdjęcie uzyskane za pomocą au-

tomatycznego urządzenia rejestrującego.

Jeżeli takie zdjęcie nie jest przesyłane, to proszę

o wskazanie dokładnej podstawy prawnej przyjęcia

tego typu procedury postępowania.

Jeżeli zdjęcia nie są przesyłane, to proszę o infor-

mację, czy GITD ma możliwości techniczne i faktycz-

ne do ewentualnego przesyłania zdjęć do właścicieli

pojazdów w przypadku każdorazowego zarejestrowa-

nia popełnionego wykroczenia.

Proszę o wskazanie dokładnych danych (procen-

towych), ile osób od momentu uzyskania uprawnień

przez Inspekcję Transportu Drogowego do karania

zarejestrowanych za pomocą automatycznych urzą-

dzeń rejestrujących odmówiło przyjęcia mandatu

karnego.

Jaki procent powyższych osób, w przypadku wnie-

sienia sprawy do sądu, uzyskał korzystne rozstrzyg-

nięcie, tj. w ilu procentach przypadków sąd uznał brak

zasadności wystawienia mandatu karnego?

218

Proszę o wskazanie dokładnych danych (procen-

dzeń rejestrujących zgłosiło się do Inspekcji Trans-

portu Drogowego celem osobistego obejrzenia zrobio-

nych zdjęć znajdujących się w materiale dowodowym

dokumentującym wykroczenie.

Proszę wskazać argumenty, które podnosi In-

spekcja Transportu Drogowego, wnioskując o zmianę

trybu karania kierowców z obecnie obowiązującego

na tryb administracyjny.

Poseł Maciej Banaszak

oraz grupa posłów

(nr 16632)

do ministra zdrowia

Zespołu Szpitalno-Sanatoryjnego nr V „Zachęta”

w miejscowości Ciechocinek w zakresie kontynuacji

(nr 16633)

do ministra zdrowia

szy od zaniżonych kontraktów aż po problematykę

likwidacji poszczególnych placówek.

Sanatorium Uzdrowiskowego „Grażyna” w miejsco-

(nr 16634)

do ministra zdrowia

przez 22.

Wojskowy Szpital Uzdrowiskowy

w Ciechocinku

219

Wojskowego Szpitala Uzdrowiskowego w miejscowo-

(nr 16635)

do ministra zdrowia

Kolejowego Szpitala Uzdrowiskowego w miejscowości

(nr 16636)

do ministra transportu,

Panie Ministrze!

Jako poseł okręgu kalisko-

-leszczyńskiego oraz mieszkaniec Jarocina z nie-

pokojem przyjąłem informacje o możliwości wykre-

ślenia z planu inwestycji drogowych budowy obwod-

nic Jarocina i Ostrowa Wielkopolskiego.

W udzielo-

nym wywiadzie pan Tadeusz Jarmuziewicz, sekre-

tarz stanu w Ministerstwie Transportu, Budow-

sterstwo ze względu na ograniczone środki finan-

sowe zmuszone jest do opracowania priorytetów

przy realizacji inwestycji drogowych.

Według do-

niesień medialnych obwodnice aż 14 miast za-

grożone są wykreśleniem z planu inwestycji.

Za-

skakujące jest pojawienie się na liście obwodnic

drogowych dwóch wskazanych miast, będących przed-

miotem niniejszej interpelacji.

Zarówno organy sa-

morządu terytorialnego, jak i społeczności ziemi

jarocińskiej oraz ziemi ostrowskiej poczyniły

wszelkie niezbędne działania ku realizacji tych bar-

dzo wyczekiwanych inwestycji.

Istotne również jest

to, iż wskazane obwodnice w przypadku zarówno

Jarocina, jak i Ostrowa Wielkopolskiego stanowią

brakujące ciągi drogi ekspresowej S11.

Decyzja wo-

jewody wielkopolskiego o zezwoleniu na realizację

inwestycji została wydana – w odniesieniu do ob-

wodnicy Jarocina – w grudniu 2011 r., natomiast

w odniesieniu do budowy drogi ekspresowej S11

na odcinku obwodnicy Ostrowa Wielkopolskiego,

etap II – w październiku 2010 r.

Wykreślenie wska-

zanych inwestycji w kontekście poczynionych dotych-

czas działań przez samorządy może doprowadzić do

pogorszenia nastrojów społecznych i wykorzystania

dozwolonych przepisami prawa form manifestacji

niezadowolenia.

1.

Jakimi kryteriami będzie kierowało się mini-

sterstwo przy opracowaniu priorytetów dla realiza-

cji inwestycji drogowych, w tym budowy obwodnic

miast?

2.

Czy z planu inwestycji drogowych zostaną wy-

kreślone budowy obwodnic drogowych Jarocina i Os-

trowa Wielkopolskiego?

3.

Czy w przypadku wykreślenia danej inwestycji

z planu samorząd otrzyma finansowe wparcie ze

środków z Krajowego Funduszu Drogowego prze-

220

znaczone na jej realizację?

Jeśli tak, to w jakiej for-

Z poważaniem

(nr 16637)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie wynagrodzeń (pensji, nagród,

Szanowny Panie Ministrze!

Prosimy o udzielenie

Prosimy podać pełną kwotę, jaka została wypła-

Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w latach 2008–

2012.

W odpowiedzi prosimy przedstawić zestawienie

oddzielnie za każdy rok z podziałem na poszczególne

biura i departamenty.

Dla każdej kwoty z danego

roku prosimy podać, ile zostało wypłacone w ramach:

pensji podstawowych, nagród, premii, dodatków spe-

cjalnych, trzynastek oraz innych składników (podać

jakie).

W przypadku nagród i premii prosimy o wska-

zanie kryteriów, według których były przyznawane.

stwa Spraw Wewnętrznych (minister, sekretarze i pod-

sekretarze stanu oraz dyrektor generalny) w latach

2008–2012.

W odpowiedzi prosimy zawrzeć suma-

ryczne kwoty oddzielnie za każdy rok z wyszczegól-

nieniem, ile każdego roku zostało wypłacone w ra-

mach: pensji podstawowych, nagród, premii, dodat-

ków specjalnych, trzynastek oraz innych składników

o wskazanie kryteriów, według których były przy-

znawane.

nisterstwa Spraw Wewnętrznych.

ków Ministerstwa Spraw Wewnętrznych – innych niż

wymienieni w punktach 3 i 4.

Prosimy podać, jaki był stopień wykonania (ile

Z poważaniem

Poseł Tomasz Makowski

(nr 16638)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Prosimy o udzielenie

Ministerstwa Transportu, Budownictwa i Gospodar-

ki Morskiej w latach 2008–2012.

W odpowiedzi pro-

simy przedstawić zestawienie oddzielnie za każdy rok

dług których były przyznawane.

skiej (minister, sekretarze i podsekretarze stanu oraz

dzi prosimy zawrzeć sumaryczne kwoty oddzielnie za

każdy rok z wyszczególnieniem, ile każdego roku zo-

stało wypłacone w ramach: pensji podstawowych,

221

nisterstwa Transportu, Budownictwa i Gospodarki

ków Ministerstwa Transportu, Budownictwa i Go-

spodarki Morskiej – innych niż wymienieni w punk-

tach 3 i 4.

(nr 16639)

do ministra zdrowia

w sprawie wynagrodzeń (pensji, nagród,

Szanowny Panie Ministrze!

Prosimy o udzielenie

Ministerstwa Zdrowia w latach 2008–2012.

W odpo-

wiedzi prosimy przedstawić zestawienie oddzielnie

stawowych, nagród, premii, dodatków specjalnych,

stwa Zdrowia (minister, sekretarze i podsekretarze

dego roku zostało wypłacone w ramach: pensji pod-

nisterstwa Zdrowia.

ków Ministerstwa Zdrowia – innych niż wymienieni

(nr 16640)

do ministra środowiska

w sprawie wynagrodzeń (pensji, nagród,

Szanowny Panie Ministrze!

Prosimy o udzielenie

Ministerstwa Środowiska w latach 2008–2012.

W od-

powiedzi prosimy przedstawić zestawienie oddzielnie

222

stwa Środowiska (minister, sekretarze i podsekreta-

rze stanu oraz dyrektor generalny) w latach 2008–

ile każdego roku zostało wypłacone w ramach: pensji

nych, trzynastek oraz innych składników (podać ja-

nisterstwa Środowiska.

ków Ministerstwa Środowiska – innych niż wymie-

nieni w punktach 3 i 4.

(nr 16641)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie wynagrodzeń (pensji, nagród,

Szanowny Panie Ministrze!

Prosimy o udzielenie

W odpowiedzi prosimy przedstawić zestawienie od-

(nr 16642)

do ministra spraw zagranicznych

Szanowny Panie Ministrze!

Prosimy o udzielenie

223

Ministerstwa Spraw Zagranicznych w latach 2008–

stwa Spraw Zagranicznych (minister, sekretarze i pod-

ków Ministerstwa Spraw Zagranicznych – innych niż

(nr 16643)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Prosimy o udzielenie

Ministerstwa Sportu i Turystyki w latach 2008–

na na wynagrodzenia dla kierownictwa Ministerstwa

Sportu i Turystyki (minister, sekretarze i podsekre-

stwa Sportu i Turystyki (minister, sekretarze i pod-

nisterstwa Sportu i Turystyki.

ków Ministerstwa Sportu i Turystyki – innych niż

224

Interpelacja

(nr 16644)

do ministra skarbu państwa

Szanowny Panie Ministrze!

Prosimy o udzielenie

Ministerstwa Skarbu Państwa w latach 2008–2012.

Skarbu Państwa (minister, sekretarze i podsekretarze

dzielnie za każdy rok z wyszczególnieniem, ile każde-

go roku zostało wypłacone w ramach: pensji podsta-

wowych, nagród, premii, dodatków specjalnych, trzy-

nastek oraz innych składników (podać jakie).

W przy-

padku nagród i premii prosimy o wskazanie kryte-

riów, według których były przyznawane.

stwa Skarbu Państwa (minister, sekretarze i podse-

nisterstwa Skarbu Państwa.

ków Ministerstwa Skarbu Państwa – innych niż wy-

(nr 16645)

do ministra rozwoju regionalnego

w sprawie wynagrodzeń (pensji, nagród,

Szanowna Pani Minister!

Prosimy o udzielenie

Ministerstwa Rozwoju Regionalnego w latach 2008–

Rozwoju Regionalnego (minister, sekretarze i pod-

stwa Rozwoju Regionalnego (minister, sekretarze

nisterstwa Rozwoju Regionalnego.

ków Ministerstwa Rozwoju Regionalnego – innych

225

Interpelacja

(nr 16646)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

Szanowny Panie Ministrze!

Prosimy o udzielenie

oraz zastępcy) wszystkich biur i departamentów Mi-

Rolnictwa i Rozwoju Wsi (minister, sekretarze i pod-

stwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi (minister, sekretarze

ków Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi – innych

(nr 16647)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie wynagrodzeń (pensji, nagród,

Szanowny Panie Ministrze!

Prosimy o udzielenie

nisterstwa Pracy i Polityki Społecznej w latach 2008–

Pracy i Polityki Społecznej (minister, sekretarze i pod-

stwa Pracy i Polityki Społecznej (minister, sekretarze

ków Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej – in-

226

Interpelacja

(nr 16648)

do ministra obrony narodowej

w sprawie wynagrodzeń (pensji, nagród,

Szanowny Panie Ministrze!

Prosimy o udzielenie

Ministerstwa Obrony Narodowej w latach 2008–

Obrony Narodowej (minister, sekretarze i podsekre-

stwa Obrony Narodowej (minister, sekretarze i pod-

nisterstwa Obrony Narodowej.

ków Ministerstwa Obrony Narodowej – innych niż

(nr 16649)

do ministra nauki i szkolnictwa wyższego

w sprawie wynagrodzeń (pensji, nagród,

Szanowna Pani Minister!

Prosimy o udzielenie

na wynagrodzenia dla kierownictwa (dyrektorzy oraz

uki i Szkolnictwa Wyższego (minister, sekretarze i pod-

stwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego (minister, sekre-

tarze i podsekretarze stanu oraz dyrektor generalny).

nisterstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego.

ków Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego –

227

Interpelacja

(nr 16650)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

Szanowny Panie Ministrze!

Prosimy o udzielenie

Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego

w latach 2008–2012.

W odpowiedzi prosimy przed-

stawić zestawienie oddzielnie za każdy rok z podzia-

łem na poszczególne biura i departamenty.

Dla każ-

nych składników (podać jakie).

W przypadku na-

Kultury i Dziedzictwa Narodowego (minister, sekre-

stwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego (minister,

neralny).

rektorzy i zastępcy) wszystkich biur i departamen-

tów Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodo-

wego.

(nr 16651)

do ministra gospodarki

w sprawie wynagrodzeń (pensji, nagród,

Szanowny Panie Ministrze!

Prosimy o udzielenie

Ministerstwa Gospodarki w latach 2008–2012.

W od-

stwa Gospodarki (minister, sekretarze i podsekreta-

nisterstwa Gospodarki.

228

ków Ministerstwa Gospodarki – innych niż wymie-

(nr 16652)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie wynagrodzeń (pensji, nagród,

Szanowna Pani Minister!

Prosimy o udzielenie

Ministerstwa Edukacji Narodowej w latach 2008–

stwa Edukacji Narodowej (minister, sekretarze i pod-

nisterstwa Edukacji Narodowej.

ków Ministerstwa Edukacji Narodowej – innych niż

(nr 16653)

do ministra administracji i cyfryzacji

w sprawie wynagrodzeń (pensji, nagród,

Szanowny Panie Ministrze!

Prosimy o udzielenie

Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji w latach

szczególne biura i departamenty.

Dla każdej kwoty

datków specjalnych, trzynastek oraz innych składni-

simy o wskazanie kryteriów, według których były

stwa Administracji i Cyfryzacji (minister, sekretarze

tach 2008–2012.

W odpowiedzi prosimy zawrzeć su-

229

nisterstwa Administracji i Cyfryzacji.

ków Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji – innych

(nr 16654)

do ministra finansów

w sprawie wynagrodzeń (pensji, nagród,

Ministerstwa Finansów w latach 2008–2012.

W od-

stwa Finansów (minister, sekretarze i podsekretarze

nisterstwa Finansów.

ków Ministerstwa Finansów – innych niż wymienie-

ni w punktach 3 i 4.

(nr 16655)

do ministra środowiska

w sprawie terminu złożenia

Szanowny Panie Ministrze!

Zapytanie w sprawie

środowisko.

W związku z wątpliwościami, jakie się pojawiły

podczas spotkania poświęconego budowie siłowni

wiatrowej, chciałbym zapytać:

Czy wnioskujący może złożyć wspomniany wnio-

sek poprzez wskazanie numeru działki, lecz przed

uzyskaniem tytułu prawnego do nieruchomości, na

której ma stanąć siłownia wiatrowa?

Czy stosowny wniosek nie powinien być złożony

równolegle z wystąpieniem o warunki zabudowy dla

takiej inwestycji bądź po wystąpieniu o warunki za-

budowy?

230

Czy złożenie wniosku o sporządzenie raportu

o odziaływaniu na środowisko przed terminem wy-

stąpienia o warunki zabudowy dla inwestycji siłowni

wiatrowej jest zgodne z obowiązującymi przepisami

prawa?

Z poważaniem

Poseł Piotr Polak

Warszawa, dnia 22 marca 2013 r.

(nr 16656)

do ministra finansów

w sprawie wprowadzenia zbiorowej

Najnowszy pomysł wprowadzenia zbiorowej, soli-

darnej odpowiedzialności za niezapłacony VAT moc-

no uderzy w biedniejące społeczeństwo polskie do-

tknięte depopulacją.

W naszym kraju przedsiębiorcy

nigdy nie mieli lekko, ale teraz taka regulacja praw-

na może ich zupełnie pogrążyć.

Zagrożenie jest real-

ne dla wszystkich konsumentów, także dla zwykłego

obywatela.

Otóż nabywca w zależności od urzędni-

czej oceny będzie odpowiadał za zaległość podatkową

sprzedawcy wynikającą z podatku VAT.

Przesłanką

do tego może być urzędnicza ocena ceny produktu,

która wyda się komuś za niska w stosunku do ryn-

kowej.

Z góry można przewidzieć, jaką znajomością

cen i marż wszelakich produktów wykażą się urzęd-

nicy urzędów skarbowych.

Do tego całkowicie straci

sens negocjowanie cen czy szukanie tańszych do-

stawców, ze względu na zagrożenie zapłaty podatku

w ramach solidarnej odpowiedzialności.

Kolejnym zmartwieniem nabywcy będzie rozwa-

żanie, czy podatek zostanie zapłacony przez dostaw-

cę.

Klienci nie mają wiedzy prowadzących biznes

o jego stronie formalnej ani wpływu na ich działania.

Walka z niepłaceniem podatków nie może się odby-

wać poprzez wprowadzanie innych patologicznych

rozwiązań.

Zaskutkuje to omijaniem prawa, płace-

niem gotówką, bez przelewów, by urząd nie mógł zo-

baczyć transakcji i ewentualnie obciążyć za nielegal-

ne działania kogoś zupełnie obcego.

Ministerstwo przy pomocy swojego ogromnego

aparatu skarbowego powinno niewątpliwie walczyć

z przestępstwami podatkowymi, ale wprowadzenie

do prawa podatkowego rozwiązań, które z każdego

obracającego towarami wrażliwymi mogą uczynić

przestępcę podatkowego w zależności od uznania

urzędnika skarbowego, to dosłownie kuriozum.

Wprowadzenie ustawy utwierdzi w przekonaniu, że

w Polsce najmniej ryzykowne jest prowadzenie dzia-

łalności w szarej strefie.

Biorąc pod uwagę emocje, jakie budzi zasada od-

powiedzialności zbiorowej, która stawia w jednym

rzędzie oszustów wyłudzających VAT i uczciwe firmy,

które miałyby ponosić odpowiedzialność za nierze-

telnych kontrahentów, zwracam się do Pana Ministra

1.

Na jakim etapie są już prowadzone prace i co

o proponowanych zmianach sądzą przedsiębiorcy?

2.

Czy według Pana Ministra walka z nadużycia-

mi uzasadnia wprowadzanie odpowiedzialności zbio-

rowej podatników?

3.

Czy kupno towaru odbiegającego ceną (w dół)

od ceny rynkowej to

według Pana Ministra działanie w złej wierze?

Z poważaniem

Poseł Barbara Bartuś

Warszawa, dnia 22 marca 2013 r.

(nr 16657)

do ministra zdrowia

w sprawie podwyżki stawki podatku VAT

Jak wynika z informacji medialnych, Komisja Eu-

ropejska domaga się od Polski podwyżki z 8 do 23%

VAT na produkty medyczne.

Zgodnie z dyrektywą

VAT na wyroby medyczne, począwszy od strzykawek,

środków dezynfekujących po tomografy, powinien

wynosić 23%.

Taka podwyżka w efekcie skutkowała-

by w Polsce podniesieniem cen na aparaturę i każdy

jednorazowy sprzęt medyczny.

Zaznaczyć należy również, że szpitale nie są płat-

nikami VAT, więc nie mogą tego podatku odliczyć.

Oznaczałoby to więc niebagatelny wzrost kosztów

leczenia.

Podniesie stawki VAT to niepokojąca wia-

domość, gdyż już teraz zadłużenie szpitali sięga o/c.

11 mld zł, a ew. zmiana podatku tylko je zwiększy.

Według ekspertów podwyższony VAT to nie tylko ros-

nące zadłużenie, ale również zagrożenie.

Nowa staw-

ka podatkowa może zablokować szpitalne inwestycje.

Ceny specjalistycznego sprzętu medycznego liczone

są w milionach, po wprowadzeniu nowej stawki VAT

trzeba by zapłacić znacznie więcej, a to oznacza przy-

musowe ograniczanie inwestycji i przesuwanie środ-

ków, a w ostateczności wybór sprzętu gorszej jakości.

Należy więc maksymalnie opóźnić termin wejścia

w życie nowych przepisów i maksymalnie ograniczyć

ich zastosowanie.

Przecież istnieją przepisy unijne,

które umożliwiają zastosowanie niższej stawki, gdy

wyrób medyczny przeznaczony jest do użytku osobi-

stego i służy do łagodzenia skutków i leczenia niepeł-

nosprawności.

231

W związku z przedstawionym powyżej problemem

1.

Jakie jest stanowisko Ministerstwa Zdrowia

w sprawie stawki VAT na produkty medyczne?

2.

Czy NFZ po ew. podwyżce VAT zwiększy

wszystkim kontrakty?

Z poważaniem

Poseł Barbara Bartuś

(nr 16658)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

Szanowny Panie Ministrze!

Sektor biblioteczny

jest niezwykle ważny dla społeczeństwa z punktu wi-

dzenia jego życia intelektualnego, kulturalnego i du-

chowego.

Umożliwia obywatelom szeroki dostęp do

światowego i krajowego dziedzictwa literackiego i z in-

nych dziedzin pokrewnych poprzez książki, czasopis-

ma, audiobooki, druki muzyczne, mapy oraz jeszcze

wiele innych form.

Jest on kluczowy z punktu widze-

nia funkcjonowania tzw. społeczeństwa myślącego.

Troska o jego właściwe działanie powinna więc być

nieobca wszystkim tym, którzy uważają, że wykształ-

cenie i wiedza są drogą do szczęścia i dobrobytu, jak

i tym, którym zależy na trwaniu kultury naszego

kontynentu oraz narodu w umysłach kolejnych poko-

leń za pośrednictwem dania im dostępu do przeróż-

nych korelatów kultury (zgodnie z terminologią prof.

Stanisława Ossowskiego).

Pozostawiając na uboczu teoretyczne rozważania

na temat kultury oraz jej roli w życiu społecznym, z ża-

lem stwierdzam, że dostęp obywateli polskich do za-

sobów bibliotecznych został w znacznym stopniu ogra-

niczony po roku 1989.

Zgodnie z danymi zawartymi

w dokumencie pn. „Polityka kulturalna państwa.

Założenia”, przyjętym przez Radę Ministrów Rzeczy-

pospolitej Polskiej 10 sierpnia 1989 r., od upadku ko-

munizmu do wydania ww. dokumentu zlikwidowano

543 biblioteki.

Z kolei w dokumencie pn. „Program

wieloletni »Kultura+«” podaje się, że od obalenia sy-

stemu realnego socjalizmu do końca 2008 r. ubyły

1893 biblioteki, co stanowi ok. 18% ich ogólnej liczby.

Ponadto biblioteki są często zbyt małe pod względem

powierzchniowym i jeszcze niewystarczająco skom-

puteryzowane.

Co więcej, według sondaży najwięcej

ludzi nie korzysta z usług kulturalno-edukacyjnych

ze względu na brak dostępu.

bliotekach prowadzeniem bibliotek zajmują się mini-

strowie, kierownicy urzędów centralnych, jednostki

samorządu terytorialnego oraz zgodnie z zasadą plu-

ralizmu także inne podmioty.

Każda jednostka sa-

morządu terytorialnego ma obowiązek prowadzenia

co najmniej jednej biblioteki.

Oczywiście nie zawsze

jest to liczba wystarczająca, jest to raczej niezbędne

minimum, którego przekraczanie winno być regułą,

a nie wyjątkiem.

Wsparcie państwa dla działalności

kulturalnej przewiduje wreszcie ustawa z dnia 25

działalności kulturalnej.

Na tej podstawie prawnej

zwracam się właśnie do Pana Ministra.

Bardzo cieszy, że uchwałą Rady Ministrów powo-

łano na lata 2007–2013 program wieloletni „Kultu-

ra+” z priorytetem „Biblioteka+.

Infrastruktura bi-

bliotek”.

Jego realizacją zajął się Instytut Książki,

którego dyrektorem jest Grzegorz Gauden.

Program

ten miał na celu przeciwdziałanie wszystkim ww.

przeze mnie problemom.

Wobec tego, że zbliża się już

termin zakończenia realizacji programu, warto pod-

jąć w debacie publicznej kwestię jego skuteczności,

co udało się zrealizować, a co się nie powiodło i czy

zasadne jest uchwalenie nowego programu kontynu-

ującego rozwiązywanie problemów bibliotek.

Mini-

sterstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego kiero-

wane przez pana ministra Zdrojewskiego, będącego

jednym z najlepszych ministrów rządu Donalda Tu-

ska, ma bardzo dobrą kondycję finansową, co daje

dużą elastyczność w projektowaniu prowadzonej

przez nie polityki.

Motywowany troską o właściwe funkcjonowaniu

bibliotek w Polsce uprzejmie proszę o możliwie szyb-

1.

Ile bibliotek zostało zlikwidowanych, a ile zo-

stało założonych od końca roku 2008 do początku

roku 2013?

W miarę możliwości proszę o pełen wykaz

tychże bibliotek.

2.

Ile wynosiła średnia powierzchnia biblioteki

w Polsce ogólnie oraz według poszczególnych typów

jednostek prowadzących?

3.

Jaka jest średnia komputeryzacja biblioteki

4.

Jak ministerstwo ocenia wykonywanie progra-

mu wieloletniego „Kultura+” do początku roku 2013?

5.

Jakie są plany ministerstwa w kwestii sieci bi-

bliotecznej w Polsce?

Z wyrazami szacunku

Poseł Zbigniew Girzyński

Toruń, dnia 22 marca 2013 r.

232

Interpelacja

(nr 16659)

do ministra pracy i polityki społecznej

wśród dzieci

Szanowny Panie Ministrze!

Polska jest krajem

wysoko rozwiniętym, członkiem Unii Europejskiej,

znajdującym się w sercu Europy, w którym paradok-

salnie jest co najmniej 800 tys. niedożywionych i głod-

nych dzieci!

Ponadto wiele rodzin żyje poniżej mini-

mum egzystencji, osoby niepełnosprawne pozostawio-

ne są przez państwo samym sobie, występuje 25-pro-

centowe bezrobocie wśród młodych i 30-procentowe

wśród absolwentów.

Niedożywienie oraz nieprawidłowy sposób żywie-

nia dzieci i młodzieży jest ogromnym problemem

w naszym kraju.

Niedostarczenie odpowiedniej ilości

posiłków w ciągu dnia czy spożywanie posiłków ubo-

gich w składniki odżywcze może przyczynić się do

zaburzeń funkcjonowania układu pokarmowego,

nerwowego, fizycznego i psychicznego dziecka.

Nie-

dożywienie może być przyczyną zahamowania pra-

widłowego rozwoju, a także odrzucenia przez rówieś-

ników.

Dzieci dotknięte tym problemem skazane są

na gorszy start w przyszłość.

Jak pokazują badania, prawie ćwierć miliona

dzieci uczęszczających do szkół podstawowych nie

dzą codziennie obiadu).

Aż 6% uczniów szkół podsta-

wowych cierpi z powodu niedożywienia.

W 40% szkół

podstawowych jest przynajmniej 1 dziecko niedoży-

wione, a 13% dzieci potrzebujących dożywiania nie

otrzymuje go.

Dzieci niedożywione mają problemy

z nauką, koncentracją, relacjami z rówieśnikami,

wykluczone z grupy rówieśników.

Obserwacje na-

dzieci niedożywionych.

Problem niedożywienia dzie-

ci nie występuje jedynie na peryferiach, ale również

prawie w takim samym stopniu dotyka dzieci miesz-

kających w miasteczkach i dużych miastach w całym

kraju.

Według raportu UNICEF z 2012 r. polski system

opieki społecznej nie chroni dzieci przed życiem w ubó-

stwie.

Kraje o porównywalnym do nas poziomie zamoż-

ności dużo lepiej radzą sobie z problemem ubóstwa.

W Polsce 2,6 mln ludzi żyje w skrajnej nędzy,

a przynajmniej 800 tys. dzieci jest niedożywionych.

Tylko Caritas codziennie dożywia 100 tys. dzieci.

Co

gorsza, według niektórych źródeł liczba niedożywio-

nych dzieci w Polsce może być niedoszacowana.

Po-

kazuje to, w jakiej kondycji jest nasz kraj!

A przecież

to właśnie dzieci są jego przyszłością.

Jeżeli nie za-

pewnimy im odpowiednich warunków do rozwoju,

skażemy młode pokolenie jedynie na bezrobocie, bie-

dę i wykluczenie społeczne.

wszystkich szkół podstawowych bezpłatnych ciepłych

posiłków?

2.

Czy planowana jest taka nowelizacja obecnie

obowiązujących przepisów, która pozwoliłaby na za-

pewnienie ciepłego posiłku najbardziej potrzebują-

cym dzieciom również w dni, kiedy nie odbywają się

zajęcia w szkołach?

zapewnienia dzieciom odpowiednich warunków roz-

woju i egzystencji społecznej?

Poseł Waldemar Andzel

oraz grupa posłów

(nr 16660)

do ministra nauki i szkolnictwa wyższego

w sprawie naboru kandydatów

Szanowna Pani Minister!

Docierają do mnie syg-

nały, że wielu studentów, którzy w br. akademickim

uzyskali stopień licencjata (ukończyli studia I stop-

nia), nie ma możliwości kontynuowania wybranych

przez siebie studiów na II stopniu (studia magister-

skie).

Sytuacja taka spowodowana została m.in. limi-

tami naboru na II stopień studiów – np. na część

miejsc na II stopniu zalogowali się studenci, którzy

w ub.r. akademickim nie zdążyli obronić pracy licen-

cjackiej w terminie, czyli nie mogli kontynuować na-

uki na studiach magisterskich.

W związku z tym

w br., gdy tylko rozpoczęła się rekrutacja na II sto-

pień, zajęli miejsca, które teoretycznie powinny być

obsadzone przez tegorocznych licencjatów.

Podob-

nych sytuacji było więcej, a niejasne reguły dotyczą-

ce limitów przyjęć studentów na II stopień spowodo-

wały, że wielu młodych ludzi pomimo osiągnięcia

bardzo wysokich wyników na studiach I stopnia nie

może kontynuować nauki na II stopniu na wybranym

przez siebie kierunku.

Wobec powyższego moje pytania:

1.

Jakie są zasady naboru na II stopień studiów?

W jakim zakresie są one jednolite dla wszystkich

uczelni wyższych, a w jakim zakresie mogą one być

modyfikowane na poziomie uczelni?

2.

Kto określa limity przyjęć na II stopień studiów?

Czy jest to w gestii ministerstwa, rektorów (dla całej

uczelni) czy też dziekanów (dla całego wydziału)?

233

3.

Czy limity naborów powinny dotyczyć uczelni

jako całości, czy też poszczególnych wydziałów na

danej uczelni?

4.

Czy, jeśli jeden z wydziałów uczelni ma wolne li-

mity, a na innym jest ich brak, można dokonać przesu-

nięć pomiędzy wydziałami?

Czy limity obowiązują też

na kierunkach lub specjalnościach danego wydziału?

5.

Jak należy wyliczyć limit studentów w przypad-

ku, gdy z jakiegoś powodu w roku poprzednim na

danym kierunku nie było naboru (tzn. liczba studen-

tów w roku poprzednim wynosi zero)?

Proszę o przeanalizowanie spraw związanych

z limitami naborów na II stopień, gdyż obecnie zda-

rza się, że studenci z gorszymi wynikami zajmują

miejsca na II stopniu kosztem studentów z lepszymi

wynikami, a sytuacja taka nie służy podnoszeniu ja-

kości kształcenia i poziomu wiedzy absolwentów.

Z poważaniem

Posłanki Maria Nowak

i Gabriela Masłowska

Warszawa, dnia 22 marca 2013 r.

(nr 16661)

do ministra pracy i polityki społecznej

Zgodnie z art. 11 ust. 3 tejże ustawy wydane przez

ośrodki pomocy społecznej na podstawie przepisów

wcześniej obowiązujących przepisów decyzje o przy-

Zgodnie z przepisami wprowadzonymi w życie

ustaw obywatelom Polski przysługują specjalny za-

siłek opiekuńczy bądź świadczenie pielęgnacyjne.

ustaw zmienia także kryteria otrzymania ww. świad-

czeń w stosunku do przepisów wcześniej obowiązu-

jących.

W miesiącu styczniu roku 2013 ośrodki pomocy

społecznej informowały osoby uprawnione do świad-

czenia pielęgnacyjnego o zmianie przepisów oraz wy-

gaśnięciu dotychczasowych uprawnień z dniem 1 lipca

2013 r.

Wiele osób, które pobierają świadczenie pielęgna-

cyjne przyznane na stałe na mocy wcześniej obowią-

zujących przepisów, nie spełnia warunków do otrzy-

mania świadczenia na nowych zasadach

1.

Czy Pan Minister dysponuje wiedzą, jaka liczba

osób dotychczas uprawnionych do świadczeń pielęg-

nacyjnych straci te świadczenia w związku z wej-

2.

Czy w ocenie Pana Ministra osoby, które na

mocy dotychczas obowiązujących przepisów ustawy

o świadczeniach rodzinnych nabyły prawo do świad-

czeń pielęgnacyjnych na czas nieokreślony, powinny

to prawo zachować ze względu na poszanowanie za-

sady praw nabytych?

3.

Jaką pomoc przewiduje Pan Minister dla osób,

które na mocy dotychczas obowiązujących przepisów

świadczeń pielęgnacyjnych na czas nieokreślony,

świadczeń pielęgnacyjnych?

Z poważaniem

Poseł Jolanta Szczypińska

Warszawa, dnia 22 marca 2013 r.

(nr 16662)

do prezesa Rady Ministrów

Szanowny Panie Premierze!

W dniu 10 marca

2010 r. wręczył Pan akty powołania członkom nowo

utworzonej Rady Gospodarczej przy prezesie Rady

Ministrów.

Przy wręczaniu aktów powołania podkre-

ślił Pan, że rada powinna oceniać, czy koncepcje i po-

mysły rządu dotyczące gospodarki są właściwe i nie

wynikają z rutynowego działania.

Na czele Rady Go-

spodarczej stanął były premier Jan Krzysztof Biele-

cki.

Inaugurując działania Rady Gospodarczej, Pan

Premier podkreślił, że rada, w tym także jej przewod-

niczący, będzie pracować społecznie, natomiast za

kwestie organizacyjne związane z pracami Rady Go-

spodarczej będzie odpowiedzialny pan Adam Jasser.

234

1.

Ile razy od momenty powołania zebrała się

Rada Gospodarcza przy prezesie Rady Ministrów?

2.

Jakie są efekty pracy Rady Gospodarczej przy

prezesie Rady Ministrów?

3.

Czy wszyscy członkowie Rady Gospodarczej

przy prezesie Rady Ministrów w latach 2010–2012

pracowali w radzie społecznie?

Jeżeli nie, proszę o po-

danie kosztów wynagrodzenia członków rady ze sto-

sunku pracy bądź umów-zleceń lub o dzieło.

zacyjne funkcjonowania Rady Gospodarczej przy pre-

zesie Rady Ministrów?

nizacyjne funkcjonowania Rady Gospodarczej przy

prezesie Rady Ministrów?

Z poważaniem

Poseł Jolanta Szczypińska

(nr 16663)

do ministra pracy i polityki społecznej

Szanowny Panie Ministrze!

Od września 2008 r.

robocia.

W lutym 2013 r. bezrobocie w Polsce wynio-

sło 14,4%.

Poziom bezrobocia w Polsce charaktery-

zuje się ogromnym zróżnicowaniem.

Dla przykładu

w województwie pomorskim na dzień 31 stycznia

2013 r. poziom bezrobocia najniższy był w miastach

na prawach powiatu:

1) Sopot – 5%,

2) Gdynia – 6,8%,

3) Gdańsk – 6,8%,

4) Słupsk – 12,7%.

Natomiast najwyższy pozom bezrobocia występo-

wał w powiatach ziemskich:

1) powiat nowodworski – 31,9%,

2) powiat sztumski – 29%,

3) powiat malborski – 26,2%,

4) powiat bytowski – 24,4%,

5) powiat słupski – 23,9%,

6) powiat człuchowski 23,9%.

Poziom bezrobocia w powiatach ziemskich jest

znacząco wyższy niż w miastach na prawach powia-

tu, średnie bezrobocie w powiatach ziemskich woje-

wództwa pomorskiego wynosi ok. 20%.

1.

Proszę Pana Ministra o podanie, jakie środki

na utrzymanie powiatowych urzędów pracy oraz

zwalczanie skutków bezrobocia są przekazywane dla

poszczególnych powiatów województwa pomorskiego.

2.

Czy środki przekazywane na utrzymanie po-

wiatowych urzędów pracy oraz zwalczanie skutków

bezrobocia dla poszczególnych powiatów są zróżni-

cowane w zależności od wysokości bezrobocia w da-

nym powiecie?

3.

Jakie działania szczególne podejmuje Pan Mi-

nister, by skutecznie zwalczać bezrobocie w powia-

tach o szczególnie wysokiej stopie bezrobocia?

Z poważaniem

Poseł Jolanta Szczypińska

(nr 16664)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

gdyż jestem poważnie zaniepokojony ostatnimi wy-

darzeniami związanymi z odmową przydziału dotacji

na remont Mostu Kamiennego w Kaliszu.

Odrzuce-

nie przez ministerstwo wniosku o pomoc ze środków

programu „Dziedzictwo kulturowe” pociągnęło za

sobą lawinę protestów ze strony mieszkańców grodu

nad Prosną.

Most Kamienny jest jednym z najcenniejszych za-

bytków w Kaliszu.

Wybudowany w 1825 r. jest jed-

nym z najstarszych mostów w Polsce, a najstarszym

w Kaliszu.

Obiekt znajduje się w ścisłym centrum

miasta, przez co stał się jego wizytówką.

Niestety

stan, w jakim ten most od kilku lat się znajduje, nie

pozostawia złudzeń, że wymaga pilnego remontu.

Po

dawnej kamiennej konstrukcji nie pozostało śladu.

Zamiast tego mieszkańcy widzą drewnianą balustra-

dę, która ze względów bezpieczeństwa zastąpiła me-

talowe balustrady tralkowe.

Uważam, że najstarsze miasto w Polsce zasługu-

je na to, by jego reprezentacyjna ul. Śródmiejska

i Most Kamienny, który jest jej integralną częścią,

miały możliwość zachować swój należyty, niepowta-

rzalny i historyczny charakter.

Wpisany do rejestru zabytków w roku 1964 obiekt

potrzebuje natychmiastowego remontu, którego

koszt całkowity szacuje się na kwotę 2 mln zł.

Zarząd

235

Dróg Miejskich w Kaliszu zabiegał w ministerstwie

o wsparcie w wysokości 1,3 mln zł.

Ministerstwo Kul-

tury i Dziedzictwa Narodowego odmówiło dofinanso-

wania remontu tego zabytku.

Pisemne stwierdzenie

w decyzji o odmowie przyznania dotacji, że kamienna

budowla ma niską wartość zabytkową oraz, że nie

jest w stanie katastrofalnym, może budzić wątpliwo-

ści, czy przy podejmowaniu decyzji rzetelnie zapozna-

no się ze stanem obecnym zabytkowego mostu.

Po odwołaniu przez samorządowców miasta Ka-

lisza Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowe-

go przyznało warunkowo na tę inwestycję zaledwie

250 tys. zł.

Kwota ta jest zdecydowanie mniejszym

od oczekiwanego wsparciem realizacji tej pilnej in-

następujące pytania:

1.

Czy przy ocenie wniosku o dofinansowanie re-

montu Mostu Kamiennego w Kaliszu pracownicy

Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego za-

poznali się z obecnym stanem tego zabytku?

2.

Na jakiej podstawie, według jakiego algorytmu

bądź według jakich kryteriów, przyznając dotację na

remont Mostu Kamiennego w Kaliszu, zmniejszono

jej wartość jedynie do 250 tys. zł?

3.

Czy w związku z warunkowym zarezerwowa-

niem w tegorocznym budżecie na ochronę zabytków

i opiekę nad zabytkami kwoty 250 tys. zł na remont

Mostu Kamiennego w Kaliszu istnieje szansa na

zwiększenie tej kwoty w roku 2013 r.?

Kalisz otrzymało dotację na remont Mostu Kamien-

nego?

Poseł Adam Rogacki

Warszawa, dnia 22 marca 2013 r.

(nr 16665)

do ministra zdrowia

-położniczej będącej w strukturach Zespołu

Ministra z interpelacją – apelem o podjęcie natych-

miastowych działań mających na celu przywrócenie

funkcjonowania poradni ginekologicznej będącej

w Ostrzeszowie.

Podczas ostatniej sesji rada powiatu ostrzeszow-

skiego na wniosek dyrekcji ZZOZ zdecydowała o li-

kwidacji poradni ginekologiczno-położniczej.

Samo-

rządowcy swoją decyzję tłumaczą względami ekono-

micznymi, brakami kadrowymi oraz źle wyposażo-

nymi pomieszczeniami.

Sposobem na wyjście z tej trud-

nej sytuacji ma być likwidacja poradni ginekologicz-

no-położniczej.

Oznacza to, że pacjenci chcący sko-

rzystać z usług lekarza ginekologa będą zmuszeni

zgłosić się na oddział położniczo-ginekologiczny do

ostrzeszowskiego szpitala lub skorzystać z prywatnej

praktyki lekarza specjalisty.

Niestety nie każdego

stać na płatną wizytę u lekarza ginekologa, a ze wzglę-

szpitalu wiele pacjentek będzie zmuszonych z niej

jednak skorzystać.

Tego rodzaju działania ogranicza-

ją dostęp do opieki ginekologicznej, a tym samym to

zagrożenie bezpieczeństwa zdrowotnego mieszkanek

Ostrzeszowa.

W czasie gdy zachorowalność u kobiet na różnego

rodzaju schorzenia, w tym choroby nowotworowe,

jest coraz częstszym zjawiskiem, władze odpowie-

dzialne za zdrowie i życie Ostrzeszowianek zamyka-

ją im drogę do wczesnej diagnozy i leczenia.

Mając

kanek Ostrzeszowa, zwracam się do Pana Ministra

wanie likwidacyjne specjalistycznej poradni gineko-

logiczno-położniczej będącej w strukturach Zespołu

2.

Czy znane są Panu Ministrowi problemy finan-

sowe Zespołu Zakładów Opieki Zdrowotnej w Ostrze-

szowie?

3.

Czy władze powiatu ostrzeszowskiego zwraca-

cia finansowego w celu utrzymania w strukturach

ZZOZ w Ostrzeszowie oddziału ginekologiczno-po-

łożniczego?

4.

Na jaką pomoc ze strony Ministerstwa Zdrowia

może liczyć powiat ostrzeszowski, by zahamować po-

stępujący proces likwidacji specjalistycznych poradni?

Poseł Adam Rogacki

(nr 16666)

do ministra środowiska

W trakcie mojego dyżuru poselskiego zgłosili się

do mnie mieszkańcy gminy Orchowo, którzy prote-

stują przeciwko budowie farm wiatrowych na terenie

ich gminy.

Problem ten, jak wszyscy wiemy, jest trud-

ny i bardzo złożony.

Wiele gmin jest zmuszanych

przez kryzys ich finansów do wydawania pozytyw-

nych decyzji dotyczących lokalizacji inwestycji w po-

staci farm wiatrowych.

Niestety, wielokroć decyzje

wydane przez organy gminy naruszają inne przepisy

236

prawa, w szczególności szeroko rozumianego prawa

ochrony środowiska.

Przykład mieszkańców gminy

Orchowo, na której terenie częściowo położony jest

Powidzki Park Krajobrazowy, jest zapewne jednym

z wielu w skali całego kraju.

Inwestycje związane

z budową farm wiatrowych budzą wiele kontrowersji,

z jednej strony energia uzyskiwana z tego źródła jest

uważana za ekologiczną, z drugiej jednak strony

same elektrownie wiatrowe stanowią wiele proble-

mów zarówno dla ludzi, jak i otaczającego je środo-

wiska.

W załączeniu przesyłam kopie części dokumenta-

cji otrzymanej od mieszkańców skupionych w stowa-

rzyszeniu Terra Nostra z prośbą o podjęcie w tej spra-

wie odpowiednich decyzji oraz poinformowanie mnie

o rozstrzygnięciu problemu*

)

.

Jednocześnie proszę Pana Ministra o udzielenie

na przepisów prawa mająca na celu lepszą ochronę

dową farm wiatrowych?

dzenie zakazu budowy farm wiatrowych w pobliżu

terenów chronionego krajobrazu?

3.

Czy Ministerstwo Środowiska prowadzi kontro-

wiatrowych, ponieważ wielokrotnie spotkałem się

z informacjami, jakoby część z używanych turbin

była przestarzała?

Z poważaniem

Poseł Witold Czarnecki

Konin, dnia 22 marca 2013 r.

(nr 16667)

do ministra pracy i polityki społecznej

W trakcie mojego dyżuru poselskiego zgłosiła się

do mnie osoba mająca problem z uzyskaniem odpo-

wiedniej wysokości alimentów na utrzymanie dzie-

cka.

Biologiczny ojciec dziecka przebywa w Holandii,

gdzie legalnie pracuje.

Jednakże jednocześnie w Pol-

sce jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna bez

prawa do zasiłku.

Biologiczny ojciec dziecka wykorzy-

stuje ten fakt i już trzykrotnie składał pozwy o obniże-

nie wysokości alimentów, za każdym razem przed-

stawiając zaświadczenie o byciu bezrobotnym, sąd,

biorąc to zaświadczenie pod uwagę, zmniejszał wyso-

kość alimentów płaconych przez ojca na rzecz dziecka.

1.

Czy fakt podjęcia legalnej pracy przez Polaka

w innym kraju jest przekazywany polskim służbom

społecznym?

pozew o ustalenie wysokości alimentów może uzyskać

informacje o zatrudnieniu Polaka w innym kraju?

dejmowania legalnej pracy za granicą i jednocześnie

korzystania ze statusu osoby bezrobotnej bez prawa

do zasiłku w Polsce?

4.

Czy ministerstwo planuje w najbliższym czasie

zmianę przepisów prawnych mających na celu uspraw-

nienie i ułatwienie uzyskania informacji o osobie pra-

cującej za granicą w trakcie procesów o alimenty?

5.

Jaki organ państwa jest kompetentny do usta-

lenia na wniosek matki faktu podjęcia legalnej pracy

przez biologicznego ojca dziecka w innym kraju UE?

Z poważaniem

Poseł Witold Czarnecki

(nr 16668)

do ministra skarbu państwa

Szanowny Panie Ministrze!

Spółka Presspublica

(dalej Presspublica) jest wydawcą m.in. dziennika

„Rzeczpospolita”.

W październiku 2006 r. brytyjski

fundusz inwestycyjny Mecom Group (dalej Mecom)

odkupił od norweskiego holdingu Orkla Press Polska

pakiet większościowy (51%) w Presspublice.

Mniej-

szościowym udziałowcem, posiadającym 49% udzia-

łów, pozostało Przedsiębiorstwo Wydawnicze Rzecz-

pospolita SA (dalej PWR) będące jednoosobową spół-

ką Skarbu Państwa.

W listopadzie 2007 r.

Mecom złożył Ministerstwu

Skarbu Państwa (dalej ministerstwo) propozycję od-

kupienia mniejszościowych udziałów PWR za 110

mln zł

1)

.

Po powołaniu rządu Donalda Tuska, 13 grudnia

2007 r. poinformowano, że minister Aleksander Grad

odrzucił ofertę Mecomu, stwierdzając, że mniejszoś-

*

)

Vadim Makarenko, Renata Grochal, gazeta.pl, 16.11.2007 r.,

http://wiadomosci.gazeta.pl/wiadomosci/1,114873,4677781.html.

237

ciowe udziały w Presspublice nie będą sprzedane bez-

pośrednio, ale przez giełdę

2)

.

Po roku, 3 grudnia 2008 r. ministerstwo porzuci-

ło pomysł prywatyzacji posiadanych udziałów

w Presspublice poprzez giełdę, zdecydowano się na

sprzedaż 85% udziałów PWR bezpośrednio inwesto-

rowi

3)

.

W styczniu 2009 r. ogłoszono listę czterech

spółek, które ministerstwo brało pod uwagę przy

sprzedaży udziałów PWR, były to: PMPG, czeski

koncern Respekt Media a.s., Axel Springer Polska

kowe SA, która ostatecznie wpłaciła wadium

4)

.

We-

dług doniesień prasowych Zjednoczone Przedsiębior-

stwa Rozrywkowe miały zaoferować ministerstwu

prawie 100 mln zł za 85% akcji PWR

5)

.

Ostatecznie

ministerstwo 24 czerwca 2009 r. wycofało się z pla-

nów prywatyzacyjnych PWR i oświadczyło, że wspól-

nie z Mecomem będzie wspólnie oferować udziały

6)

.

W międzyczasie stale narastał konflikt pomiędzy

udziałowcami Presspubliki, tj. Mecomem i minister-

stwem.

Jego eskalacją było złożenie przez PWR wnio-

sku o rozwiązanie spółki Presspublica 15 paździer-

nika 2010 r.

Gazeta.pl twierdziła, że powodem złoże-

nia wniosku były zdania odmienne co do celów i bu-

dżetu na przyszły rok, które reprezentanci PW Rzecz-

pospolita uznali za nierealistyczne, oraz strategii

spółki do 2013 r.

Została ona przyjęta w tym tygodniu

przy sprzeciwie państwowego wspólnika.

Mecom

uważa, że „Rzeczpospolita” ma zachować konserwa-

tywny wizerunek i konkurować głównie z „Gazetą

Wyborczą”, zaś państwowy udziałowiec jest zdania,

że zagrożeniem jest „Dziennik Gazeta Prawna”

7)

.

Według brytyjskiego „Economist” przedstawiciele

PWR zażądali w listopadzie 2011 r. dymisji redakto-

ra naczelnego „Rzeczpospolitej” Pawła Lisickiego.

Miała to być zemsta za ujawnienie przez gazetę afery

hazardowej, która skompromitowała rząd Donalda

Tuska

8)

.

W marcu 2011 r.

PWR zaprosiła do składania

ofert na wycenę wartości rynkowej Presspubliki, któ-

rej była mniejszościowym udziałowcem

9)

.

Takie dzia-

łania odbiera się jako przygotowania do sprzedaży

posiadanych udziałów.

30 czerwca 2011 r. zawarto umowę wstępną sprze-

daży udziałów w Presspublice pomiędzy dotychcza-

sowym większościowym udziałowcem Mecomem

a spółką Gremi Media należącą do Grzegorza Hajda-

rowicza.

Pakiet większościowy na podstawie umowy

rozporządzającej z 7 października 2011 r. został prze-

kazany Gremi Media, co ostatecznie się stało 11 paź-

dziernika.

43 dni po zawarciu umowy wstępnej przez spółkę

Gremi Media z Mecomem ws. udziałów w Presspub-

lice, 12 sierpnia 2011 r.

PWR ogłosiła, że zamierza

sprzedać posiadane przez siebie mniejszościowe

udziały w Presspublice

10)

.

Termin złożenia wstęp-

nych, ale wiążących ofert wraz z wpłaceniem 5 mln

zł wadium mijał 31 sierpnia.

W regulaminie sprze-

daży

11)

nie przewidziano możliwości uzyskania dostę-

pu do dokumentów spółki oraz przeprowadzenia au-

dytu (due diligence) przed dniem, w którym należało

złożyć wiążące oferty wstępne.

W okresie wakacyj-

nym PWR dała zaledwie 12 dni roboczych na podję-

cie decyzji o przystąpieniu do sprzedaży, przygotowa-

nie oferty i wpłacenie wadium.

W efekcie jedyną oso-

bą, która złożyła ofertę, był właściciel większościo-

wego pakietu – Grzegorz Hajdarowicz.

12 października 2011 r.

PWR ogłosiła zawarcie

umowy sprzedaży 49% udziałów w Presspublice

i przeniosła własność pakietu na Grzegorza Hajda-

rowicza w zamian za 55 mln zł

12)

.

Tym samym Grze-

gorz Hajdarowicz stał się właścicielem 100% udzia-

łów w Presspublice.

Wyborcza.biz w artykule autorstwa Vadima Ma-

karenki i Tomasza Pruseka „Kulisy przejęcia »Rzecz-

pospolitej«: kredyt od…

Leszka Czarneckiego” z dnia

3 marca 2012 r. informowała, że zabezpieczeniem

transakcji pomiędzy Hajdarowiczem a PWR jest za-

staw na świeżo zakupionych udziałach Presspubliki.

Dodatkowo płatność miała być podzielona na 7 rat

spłacanych do 2017 r. z niskim oprocentowaniem wy-

noszącym 8,26%

13)

.

Tygodnik „Sieci” (nr 10 (14) 2013,

11–17 marca 2013) w artykule Andrzeja Rafała Poto-

ckiego pod tytułem „Wbrew logice.

Jak Skarb Pań-

stwa wyprzedawał majątek Grzegorzowi Hajdarowi-

czowi” informuje o tym, że Hajdarowicz za 49%

udziałów w Presspublice wpłacił tylko 15 mln zł,

a resztę płatności rozłożono mu na raty, bo był jedy-

nym oferentem.

5 września 2012 r. ministerstwo podjęło decyzję

o prywatyzacji PWR, a dwa dni później zaprosiło do

negocjacji w sprawie nabycia 85% udziałów.

Jedyną

2)

„Puls Biznesu”, 13.12.2007 r., http://www.pb.pl/1310792,

108478,prywatyzacja-pw-rzeczpospolita-ma-sie-odbyc-poprzez-gielde

3)

„Puls Biznesu”, 03.12.2008 r. http://www.pb.pl/1437008,36131,msp-

-zaprosilo-inwestorow-do-negocjacji-ws.-nabycia-85-proc.-akcji-pw-

-rzeczpospolita.

4)

Wiadomości.nf.pl, 21.01.2009 r., http://wiadomosci.nf.pl/News/16455/

PMPG-na-shortliscie-MSP/MSP-zakup-prywatyzacja.

5)

Vadim Makarenko, Gazeta.pl, 17.06.2009 r., http://wyborcza.biz/

biznes/1,101562,6726643,Czy_skarb_sprzeda__Rzepe__.html.

6)

Gielda.wp.pl, 24.06.2009 r., http://gielda.wp.pl/kat,7069,title,Resort-

-skarbu-wycofal-sie-ze-sprzedazy-Rzeczpospolitej-

-aktl,wid,11250264,wiadomosc.html.

7)

Vadim Makarenko, Gazeta.pl, 15.10.2010 r., http://wyborcza.biz/

biznes/1,101562,8519757,Ostra_klotnia_udzialowcow_Presspubliki.

html#ixzz2DzCer4QT.

8)

Tvn24.pl, „Economist”: Zażądali głowy naczelnego „Rzepy”,

19.10.2010 r.

9)

http://www.pwrsa.pl/aktualnosci/zaproszenie-do-skladania-ofert-

-na-wycene-wartosci-rynkowej-spolki-presspublica-sp-z-oo/?id=671.

10)

http://www.pwrsa.pl/aktualnosci/zaproszenie-do-negocjacji-doty-

czacych-sprzedazy-udzialow-w-spolce-presspublica/?id=674.

11)

Jak wyżej.

12)

http://www.pwrsa.pl/aktualnosci/sprzedaz-udzialow-w-spolce-

-presspublica-sp-z-oo/?id=675.

13)

Wyborcza.biz, Tomasz Prusek, Vadim Makarenko, „Kulisy prze-

jęcia »Rzeczpospolitej«: kredyt od...

Leszka Czarneckiego”, 03.03.2012 r.,

http://wyborcza.biz/biznes/1,100896,11276318,Kulisy_przejecia_Rzecz-

pospolitej_kredyt_od_Leszka.html?as=2.

238

spółką, która do 14 grudnia 2012 r. złożyła ofertę

wiążącą, był Jupiter NFI SA należący w większości

do Grzegorza Hajdarowicza.

W przypadku przejęcia

PWR Hajdarowicz stałby się właścicielem własnego

długu, jaki ma wobec PWR za sprzedaż udziałów

w Presspublice.

Jednakże 19 grudnia 2012 r. mini-

ster skarbu bez rozstrzygnięcia zamknął prywatyza-

cję PWR.

sprzedaży Mecomowi mniejszościowych udziałów

PWR w Presspublice za sumę 110 mln zł w 2007 r.?

2.

Z jakiego powodu ministerstwo wycofało się ze

sprzedaży 85% udziałów w PWR Zjednoczonemu

Przedsiębiorstwu Rozrywkowemu SA za 100 mln zł

w 2009 r.?

3.

Z jakich powodów przedstawiciele PWR złożyli

wniosek o rozwiązanie spółki Presspublica 15 paź-

dziernika 2010 r.?

4.

Czy ministerstwo zażądało w listopadzie 2010 r.

dymisji redaktora naczelnego „Rzeczpospolitej” Pa-

wła Lisickiego?

Jeśli tak, to z jakich powodów?

5.

Z jakiego powodu ministerstwo zdecydowało się

na przyspieszony tryb sprzedaży udziałów PWR

w Presspublice w sierpniu 2011 r.?

Kto podjął taką

decyzję?

a) Dlaczego wybrano miesiąc wakacyjny, dając za-

ledwie 12 dni roboczych (do 31 sierpnia 2011 r.) po-

tencjalnym kupującym na złożenie wiążącej oferty

oraz wpłacenie wadium?

b) Dlaczego w regulaminie sprzedaży nie umożli-

wiono potencjalnym kupującym zapoznania się z do-

kumentami Presspubliki i przeprowadzenia audytu

(due diligence) przed złożeniem wiążącej wstępnej

oferty?

c) Jakie informacje były zawarte w memorandum

informacyjnym dotyczącym Presspubliki, prosimy

o załączenie memorandum do odpowiedzi.

d) Ile wyniosła wartość udziałów PWR w Presspub-

lice na podstawie wyceny wartości spółki przeprowa-

dzonej w 2011 r.?

Jaka firma przeprowadzała wycenę

wartości spółki Presspublica dla PWR?

e) Kto podjął decyzję o przeprowadzeniu sprzeda-

ży udziałów w Presspublice w oparciu o regulamin

ogłoszony w 2011 r.?

f) Czy istnieje pisemne oświadczenie woli Mini-

stra, w którym wydaje zgodę na przeprowadzenie

sprzedaży udziałów PWR w Presspublice?

Jeśli tak,

proszę je załączyć do odpowiedzi.

6.

Na jakich warunkach PWR sprzedało posiada-

ne przez siebie udziały w Presspublice Grzegorzowi

Hajdarowiczowi?

Proszę o załączenie tekstu umowy

sprzedaży do odpowiedzi.

a) Czy kwotę transakcji podzielono na raty?

Jeśli

b) W jaki sposób zabezpieczono wierzytelność

Grzegorza Hajdarowicza na rzecz Skarbu Państwa?

c) Czy istnieje pisemne oświadczenie woli Mini-

rzytelności Grzegorza Hajdarowicza na udziałach

Presspubliki?

Jeśli tak, proszę je załączyć do odpo-

wiedzi.

7.

Czy notyfikowano Komisji Europejskiej projekt

udzielenia pomocy publicznej Grzegorzowi Hajdaro-

wiczowi poprzez sprzedanie na preferencyjnych wa-

runkach posiadanych przez PWR udziałów w Presspub-

lice?

a) Czy ministerstwo poinformowało Urząd Ochro-

ny Konkurencji i Konsumentów o projekcie udziele-

nia pomocy publicznej Grzegorzowi Hajdarowiczowi?

b) Jaka była decyzja Komisji Europejskiej w spra-

wie projektu udzielenia pomocy publicznej Grzego-

rzowi Hajdarowiczowi?

8.

Jaka jest aktualna wartość rynkowa PWR?

9.

Jaka jest wycena wierzytelności z tytułu za-

wartej umowy sprzedaży udziałów w Presspublice?

10.

Z jakiego powodu ministerstwo zamknęło bez

rozstrzygnięcia prywatyzację PWR 19 grudnia 2012 r.?

11.

Jakie są dalsze plany ministerstwa wobec

PWR?

Czy ta spółka będzie prywatyzowana?

Jeśli

tak, to kiedy?

Z poważaniem

Posłowie Przemysław Wipler

(nr 16669)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Ustawą z dnia 15 lip-

1006) rozpoczął się proces wygaszania rządowego

programu „Rodzina na swoim”.

Jednocześnie prze-

pisy te nałożyły obowiązek do przedłożenia nowych

informacji na temat podjęcia kolejnych działań zmie-

rzających do udzielenia pomocy rodzinom starającym

się o swoje nowe mieszkanie.

Jak wiadomo, regulacja ta jest jednym ze sposo-

bów realizacji powyższego celu i ma skutkować w za-

łożeniu zmniejszeniem deficytu lokali mieszkanio-

wych na rynku, szczególnie w odniesieniu do ludzi

młodych nabywających swoje pierwsze mieszkanie.

Proponowane i omawiane cały czas instrumenty

wsparcia, łączą ze sobą cele polityki mieszkaniowej

wraz z celami polityki prorodzinnej zmierzającej do

powstrzymania negatywnych tendencji demograficz-

239

nych wynikających z niskiego poziomu dzietności.

Nowy rządowy program ma nosić nazwę „Mieszka-

nie dla młodych” i ma być swoistym wsparciem dla

młodych małżeństw (do 35. roku życia) w dofinanso-

waniu na zakup nowo wybudowanego lub pozostają-

cego w budowie mieszania w budynku wielorodzin-

nym.

Działanie to podobnie jak program „Rodzina

na Swoim” ma pomóc młodym osobom w zakupie

nowego mieszkania.

Prognozowane rozpoczęcie pro-

gramu jest przewidywane na połowę 2013 r., jednak

według wielu innych prognoz może on zostać przesu-

nięty na początek roku 2014.

Program budzi jednak

wiele wątpliwości wśród jego odbiorców.

Przykładem

takich niejasności jest fakt niezazębiania się progra-

mu „Rodzina na swoim” oraz nowo proponowanego

„Mieszkania dla młodych”, należy przez to rozumieć

brak rozwiązań, które pozwoliłyby na płynne przej-

ście pomiędzy tymi dwoma systemami.

Nie zostały

bowiem przewidziane żadne przepisy przejściowe,

które by to usprawniły.

Niejednokrotnie wskazywane

korzystać z żadnej formy pomocy przy zakupie nowe-

go mieszkania.

Skutkiem takiego działania może być

potencjalna zapaść na rynku budownictwa mieszka-

niowego w 2013 r.

Przepisy projektowanej ustawy mają ramowo

określić tryb ubiegania się o finansowe wsparcie, za-

kres wymaganych dokumentacji oraz tryb przekazy-

wania środków udzielonego wsparcia.

Dostrzeganym

problemem jest tutaj brak precyzyjności trybu ubie-

gania się o dofinansowanie.

Może się to przyczynić

do szeregu błędów lub nadużyć ze strony osób ubie-

gających się o dofinansowanie, co w dalszej mierze

przełoży się na czas i dłuższy okres ubiegania się

o finansowe wsparcie na mieszkanie.

Duże znaczenie przy zakupie nowego mieszkania

będzie miała również jego cena, od której to zależą

w głównej mierze możliwości finansowe przyszłych

właścicieli.

Na podstawie przedstawianego projektu

programu można wysnuć wnioski, iż w zależności od

lokacji kupowanego mieszkania dopłata do niego

może być wyższa lub niższa od rzeczywistych stawek

rynkowych.

Będzie to oznaczało, że osoba kupująca

mieszkanie np. w Bydgoszczy czy Poznaniu będzie

otrzymywać taką samą kwotę dofinansowania jak

osoba ubiegająca się o nie w Warszawie lub Wrocła-

wiu, z założeniem, że ceny rynkowe mieszkań w każ-

dym z poszczególnych miast są bardzo zróżnicowane.

Można by zatem przyjąć założenie, że program nie

zadziała zgodnie z przewidywaniami.

Przywołany

zatem czynnik przeliczeniowy w postaci wysokości

równej średniej arytmetycznej dwóch ostatnio ogło-

szonych wartości wskaźnika przeliczeniowego kosztu

odtwarzania 1 m

2

powierzchni użytkowej budynków

mieszkalnych nie ma tutaj szczególnego zastosowa-

nia.

Trzeba przypomnieć, iż w swojej początkowej

fazie program „Rodzina na swoim” również nie funk-

cjonował.

Dopiero podniesienie wskaźnika odtworze-

niowego o ok. 1,4 spowodowało ożywienie się tego

programu.

W dalszej kolejności wypada odnieść się do roz-

wiązań kredytowych przewidzianych w programie

„Mieszkanie dla młodych”.

Przede wszystkim należy

zauważyć, iż koszt kredytu, jakiego udziela instytu-

cja kredytowa, powinien być negocjowany przez

Bank Gospodarstwa Krajowego.

W przeciwnym razie

istnieje ryzyko wzrostu kosztów kredytu, np. poprzez

wprowadzenie dodatkowych prowizji i opłat.

Tytu-

łem przykładu wskazać można sytuacje wynikające

z analiz ofert banków.

Jakkolwiek rata kredytu jest

najniższa, to wiąże się ona z koniecznością wykupie-

nia drogiego ubezpieczenia na życie – ze środków

własnych lub też obowiązkiem założenia konta oso-

bistego.

W związku z powyższym istnieje koniecz-

ność wprowadzenia do programu dodatkowych roz-

wiązań w tej materii.

Należy także zaakcentować, iż celem analizowa-

nych rozwiązań jest zmotywowanie deweloperów do

zakładania rachunków powierniczych – przewidzia-

rodzinnego.

Zgodnie bowiem z projektem, jeśli bene-

ficjent nabywa mieszkanie od dewelopera, dofinan-

sowanie jest przekazywane na rachunek powierniczy.

Czyli tym samym jego brak będzie uniemożliwiał

skorzystanie z dofinansowania.

Tymczasem obowią-

zek prowadzenia rachunków powierniczych dotyczy

inwestycji wprowadzonych do sprzedaży przed wej-

ściem w życie przepisów wskazanej powyżej ustawy.

Zatem znaczna część lokali mieszkalnych może ta-

kiego rachunku nie posiadać.

W związku z tym ko-

nieczne byłoby wprowadzenie regulacji wyjaśniają-

cych wzajemne relacje przepisów dotyczących „Miesz-

kania dla młodych” oraz ustawy deweloperskiej.

1.

Czy rząd posiada propozycje wprowadzenia

3.

Czy program będzie uwzględniał potencjalnych

w większym stopniu?

Program przewiduje bowiem

równość finansowania bez względu na status mająt-

kowy.

dla młodych” i ustawy deweloperskiej?

Uprzejmie proszę o informację w przedstawionej

Poznań, dnia 22 marca 2013 r.

240

Interpelacja

(nr 16670)

do ministra zdrowia

wydanego na podstawie delegacji ustawowej

Szanowny Panie Ministrze!

Obecnie pojawiło się

wiele wątpliwości na temat uregulowań prawnych

dotyczących projektu rozporządzenia w sprawie spo-

będących przedsiębiorcami.

Zdaniem Związku Pracodawców Służby Zdrowia

MSW pojawia się niebezpieczeństwo zróżnicowania

odbiorców tegoż rozporządzenia, co zdaniem związku

może nieść za sobą przesłanki nierównego traktowa-

nia podmiotów funkcjonujących na ogólnie dostęp-

nym rynku świadczeń zdrowotnych.

Projekt w spo-

sób wyraźny wskazuje potencjalne niebezpieczeń-

stwo dla prawidłowego funkcjonowania rynku świad-

czeń medycznych w Polsce.

Do ustawy o działalności leczniczej istnieje obliga-

toryjne utworzenie rozporządzania, które według

ustawodawcy ma wydać minister właściwy ds. zdro-

wia.

Jednakże w przedstawionym przez Ministerstwo

Zdrowia projekcie rozporządzenia do ustawy istnieje

wiele niejasności, a także sprzeczności prawnych unie-

możliwiających pozytywne działanie tego aktu praw-

nego.

Elementarnym warunkiem konstytucyjności

rozporządzenia jest zgodność tego aktu prawnego nie

re w sposób pośredni albo bezpośredni regulują ma-

terie będące przedmiotem rozporządzenia.

W proponowanym projekcie istnieje szereg błędów

i nieprecyzyjności rozporządzenia względem ustawy

oraz Konstytucji RP.

Dość poważnym uchybieniem

zgłoszonym przez zainteresowanych wnioskodawców

jest fakt, iż przepisy art. 50 ust. 1 i 2 u.d.l. dotyczą

obowiązku ustalania minimalnych norm zatrudnie-

nia odnoszących się wyłącznie do podmiotów leczni-

czych niebędących przedsiębiorcami.

Pomijane są

w tym wypadku podmioty, które taki status posia-

dają.

Przepisy takie mogą być uznane za niezgodne

z zasadą równego traktowania, którą określa kon-

stytucja w art. 32 ust. 1.

Kolejnymi błędami, które zostały przytoczone, są

postulaty, iż projekt rozporządzenia bezpośrednio

wprowadza minimalne normy zatrudnienia.

Mogą

one zostać uznane za przekraczające zakres upoważ-

nienia ustawowego udzielonego organowi wykonaw-

czemu przez ustawodawcę w art. 50 ust. 2 u.d.l., co

można uznać za sprzeczne z art. 92 ust. 1 Konstytu-

cji RP.

Co więcej wprowadzenie w przedmiocie roz-

porządzenia przepisów § 1 ust. 3, § 3 ust. 5 i § 6 do-

tyczących minimalnych norm zatrudnienia spowo-

duje, iż kierownik jednostki leczniczej upoważniony

w art. 50 u.d.l do ustalania minimalnych norm za-

trudnienia po zasięgnięciu opinii kierujących jed-

nostkami lub komórkami kierowników i/lub przed-

stawicieli samorządu pielęgniarek oraz związku za-

wodowego pielęgniarek działającego na terenie da-

nego podmiotu leczniczego utraci kompetencję do

ustalania minimalnych norm zatrudnienia w kiero-

wanym przez siebie podmiocie.

Artykuł 50 u.d.l.

określający taką kompetencję jest nadrzędny w sto-

sunku do rozporządzenia, a tym samym nie może być

przez nie zaprzeczany.

Kolejnymi niejasnościami, jakie wypływają z tre-

ści projektu rozporządzenia, są problemy dotyczące

braku zagwarantowania źródeł finansowania kosz-

tów zatrudnienia dodatkowej kadry pielęgniarskiej,

co może spowodować ograniczenie świadczeń me-

dycznych dla pacjentów, a co za tym idzie, pogorsze-

nie ich jakości.

Istnieje nieprecyzyjna terminologia,

która powoduje, iż ustalenia minimalnych norm za-

trudnienia nie są przejrzyste i jasne, a co za tym

idzie, powodują trudności dla kierowników jednostek

je ustalających.

Przedstawione powyżej zastrzeżenia do projektu

rozporządzenia budzą wiele wątpliwości co do słusz-

ności aktu wykonawczego ustawy o działalności lecz-

niczej.

Pominięcie podmiotów prywatnych prowadzą-

cych działalność leczniczą (będących przedsiębiorca-

mi), wprowadzenie w rozporządzeniu ilości minimal-

nej osób zatrudnianych, brak dodatkowych źródeł

dofinansowywania dla ewentualnego zatrudnienia

większej ilości personelu, a także brak precyzyjności

terminologicznej powodują nieścisłość prawną, która

będzie rodziła kolejne problemy dla podmiotów lecz-

niczych będących i niebędących przedsiębiorcami

w działaniach zmierzających do ustalenia minimal-

nych norm zatrudnienia pielęgniarek oraz położnych

w podmiotach leczniczych.

1.

Czy rząd przewiduje możliwość wniesienia po-

prawek do ustawy o działalności leczniczej?

2.

Czy ewentualnie wniesiona poprawka będzie

Uprzejmie proszę o informację w przedstawionej

241

Interpelacja

(nr 16671)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Na prośbę wielkopol-

skiej firmy specjalizującej się w projektowaniu oraz

produkcji tablic rejestracyjnych przeznaczonych dla

pojazdów poruszających się na terenie Rzeczypospoli-

w sprawie wprowadzenia zmian w przepisach dotyczą-

cych użytkowania i nowego wyglądu tablic rejestra-

cyjnych przeznaczonych dla pojazdów w Polsce.

Obecnie powstaje wiele pytań i wątpliwości doty-

czących tego, czy wytwarzane i będące obecnie w obie-

gu tablice rejestracyjne spełniają dobrze swoją rolę,

mając być tym samym dobrym źródłem informacji

o poruszającym się pojeździe, jego użytkowniku czy

też rejonie pochodzenia.

Wiele biegłych w tej tema-

tyce osób zwraca szczególną uwagę na fakt, że aktu-

alnie znajdujące się w obiegu tablice rejestracyjne

użytkowane przez właścicieli pojazdów nie spełniają

do końca swojego czysto informacyjnego zadania.

Można powiedzieć, że wiele spośród tablic rejestra-

cyjnych będących obecnie używanych jest tylko ano-

nimowymi numerami wskazującym mniejszy lub

większy obszar pochodzenia i rejestracji pojazdu.

Nie

jest to jednak wystarczająca informacja, zwłaszcza

w dobie dużej ilości poruszających się na terenie Rze-

czypospolitej Polskiej pojazdów.

Propozycje zmian oferowane przez przedsiębiorcę

powinny przynieść korzyści, w szczególności jednost-

kom samorządowym oraz użytkownikom pojazdów.

Zmiany wychodzą naprzeciw informacjom, które do-

cierają z wydziałów komunikacji, oraz wskazaniom

Ministerstwa Transportu, Budownictwa i Gospodar-

ki Morskiej dotyczącym rozszerzenia pojemności nu-

merycznej tablic rejestracyjnych.

Oferowanymi propozycjami zmian jest zwiększe-

nie pojemności numerycznej tablic rejestracyjnych

poprzez zmianę kroju czcionek, a w szczególności sze-

rokości znaku oraz szerokości kreski znaków.

Umoż-

liwi to wprowadzenie dodatkowych znaków (cyfry lub

litery) na tablicy rejestracyjnej.

Zabieg ten zabezpie-

czy potrzeby wyróżników pojazdów w Polsce na okres

minimum 20 lat.

Kolejnym z racjonalnych rozwiązań, które zosta-

ło zaproponowane, jest wprowadzanie obligatoryjne-

go konturu wyznaczającego miejsce na nalepkę lega-

lizacyjną na czołowej powierzchni tablic rejestracyj-

nych.

Powyższe rozwiązanie ułatwi i ujednolici miej-

sce naklejania nalepek legalizacyjnych.

Trzeba zaznaczyć istotny fakt, że powyższe pro-

pozycje nie wpłyną znacząco na koszty produkcji tab-

lic rejestracyjnych oraz nie zmienią cen zakupu tab-

lic przez jednostki samorządowe, co w konsekwencji

nie będzie generowało zbędnych kosztów.

Zmiany

takie mogą pozytywnie wpłynąć zarówno na system

rejestracyjny pojazdów, czytelność i większą ilość do-

starczanych informacji z tablic, pozostając przy po-

dobnych kosztach produkcyjnych jak dotychczas.

1.

Czy rząd uwzględni w swoich planach możli-

wość zmiany przepisów dotyczących tablic rejestra-

cyjnych w Polsce?

2.

Czy przedstawione powyżej możliwości zmian

wyglądu tablic rejestracyjnych poprzez zwiększenie

ich pojemności numerycznych oraz wprowadzenie

obligatoryjnego konturu wyznaczającego miejsce na

nalepkę legalizacyjną na czołowej powierzchni tablic

mogą liczyć na przychylność rządu w realizowaniu

projektu?

3.

Jakie propozycje zmian dotyczących wyglądu

i czytelności tablic rejestracyjnych chce zapropono-

wać rząd w ramach przedstawionego w interpelacji

problemu?

Uprzejmie proszę o informację w przedstawionej

Interpelacja

(nr 16672)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie wprowadzenia zmian w ustawie

Szanowna Pani Minister!

Zgłosili się do mnie pry-

watni operatorzy prowadzący przedszkola publiczne

na terenie powiatu poznańskiego z problemem doty-

czącym kwoty dofinansowania przedszkoli publicz-

nych przez rząd dotacją celową w wysokości 333 zł

miesięcznie, mającą wejść w życie od 1 września 2013 r.,

Operatorzy prywatni zawarli porozumienie z po-

szczególnymi gminami, na terenie których utworzy-

li z własnych środków finansowych przedszkola pub-

liczne.

Jako podmioty prowadzące takie przedszkola

otrzymują oni 100-procentową dotację, zgodnie z usta-

wą o systemie oświaty.

Stosują również wszystkie

zasady oraz wykonują działania wpisane w poczet

zadań przedszkoli publicznych prowadzonych przez

gminy.

242

Przedszkola publiczne prowadzone przez prywat-

ne podmioty w danych gminach pobierają od rodzi-

ców dzieci uczęszczających do przedszkola opłaty za

świadczenie usług wykraczających poza podstawę

programową, czyli za 6., 7. i kolejne godziny.

Wyso-

kość opłaty wynosi tyle, ile uchwaliła gmina w swoich

przedszkolach publicznych.

Uśrednionym wpływem,

jaki jest pobierany z tego tytułu, jest koszt wynoszą-

cy ok. 120 zł za każde dziecko uczęszczające do przed-

szkola miesięcznie.

Wykazana kwota przemnożona

przez liczbę dzieci uczęszczających do przedszkola

jest dochodem, jaki uzyskują podmioty prywatne pro-

wadzące placówkę na zlecenie gminy.

Dochód ten jest

istotnym elementem prowadzenia działalności gospo-

darczej, jaką jest przedszkole, a także wszelkie wy-

nikające z tego faktu wydatki, m.in. spłaty kredytów

adaptacyjnych, bieżące remonty, budowa nowych,

kolejnych tego typu placówek czy też zwrot zainwe-

stowanych własnych środków finansowych będących

inwestycją w utworzenie przedszkola.

Zmiany w ustawie o systemie oświaty zakładają,

że od 1 września 2013 r. 1. i 2. godzina poza realiza-

cją podstawy programowej będą kosztować 1 zł.

Rząd

w swojej propozycji chce zrekompensować gminom

niższe wpływy od rodziców dotacjami celowymi.

W 2013 r. dotacja ta wynosić będzie 333 zł (stanowi

to 83,25 zł na każde dziecko miesięcznie), spowoduje

to 100-procentowe pokrycie strat finansowych gmin

związanych z niższym wpływem pieniędzy od rodzi-

ców dzieci.

Wprowadzone rządowe zmiany obligują do pobie-

rania przez operatorów przedszkoli opłaty od rodzi-

ców za 1. i 2. godzinę nadprogramową pobytu dziecka

w placówce, w wysokości 1 zł.

Pobieranie umniejszo-

nych opłat bez rekompensaty rządu może przyczynić

się do braku płynności finansowej wykonywanej

działalności, a w kontynuacji przymusu zamknięcia

placówek przedszkoli publicznych prowadzonych

przez prywatnych operatorów.

1.

Czy od 1 września 2013 r. kwota 333 zł (będąca

rekompensatą strat poniesionych poprzez utratę

wpływów od rodziców) będzie przekazana przedszko-

lom publicznym prowadzonym przez prywatnych

operatorów bezpośrednio z ministerstwa, za pośred-

nictwem gmin czy w inny sposób?

2.

Czy istnieje możliwość dotacji rządu na utwo-

rzenie nowych przedszkoli publicznych tworzonych

przez prywatnych operatorów?

Rząd zakłada możli-

wość wykorzystywania części kwoty z dotacji celowej

na utworzenie nowych miejsc w przedszkolach?

Uprzejmie proszę o informację w przedstawionej

(nr 16673)

do prezesa Rady Ministrów

Szanowny Panie Premierze!

Do wyzwań rozwojo-

wych stojących przed Polską w najbliższych dziesię-

cioleciach należy problem bezpieczeństwa energetycz-

nego naszego kraju.

W raporcie przygotowanym przez

zespół doradców strategicznych Pana Premiera „Pol-

ska 2030” jednym z istotniejszych zaleceń jest wpro-

wadzanie takich przemian w energetyce, by zaniedba-

niu nie ulegały kwestie klimatyczne, zwłaszcza po-

trzeba stopniowego ograniczania emisji dwutlenku

węgla w polskim sektorze energetycznym.

To oznacza

konieczność rozwoju sektora źródeł energii odnawial-

nej, który potrzebuje stabilnego prawa określającego

długoterminową perspektywę dla branży, zwłaszcza

że perspektywa zapotrzebowania na energię elek-

tryczną według wszelkich prognoz może w ciągu

najbliższych kilkunastu lat wzrosnąć dwukrotnie.

Przedłużające się prace nad kształtem nowej usta-

wy o odnawialnych źródłach energii mają negatywny

wpływ na sytuację nie tylko podmiotów działających

w branży, ale także podmiotów znajdujących się w ich

bezpośrednim otoczeniu, jak np. sektor bankowy czy

ubezpieczeniowy.

Wszystkie związane z tym proble-

my sprawiają, że pod znakiem zapytania staje reali-

zacja większości inwestycji w OZE.

Wieloletni brak

uregulowań rynku powoduje zacofanie naszego w kra-

ju względem innych krajów europejskich.

Niedopusz-

czalna jest przy tym sytuacja, gdy z powodu proble-

mów na szczeblu administracyjnym ucierpieć miałby

budżet państwa oraz lokalne społeczności, które z in-

westycji mają w istocie szansę skorzystać najwięcej.

Większość krajów upatruje w rozwoju OZE szan-

sy rozwoju swoich gospodarek oraz strategicznego

instrumentu pozwalającego na dywersyfikację źródeł

pozyskiwania energii, co w dalszej perspektywie po-

zwoli im kształtować bezpieczeństwo energetyczne

kraju.

Trend ten widać wyraźnie w retoryce wielu

polityków, w tym w słowach prezydenta USA Bara-

cka Obamy, który podczas niedawnego przemówienia

inauguracyjnego zapowiedział kolejne inwestycje

w OZE oraz zdecydowane działania wpisujące się

w strategię walki ze zmianami klimatycznymi.

In-

westycje w odnawialne źródła energii pozwalają nie

tylko zwiększyć konkurencyjność oraz witalność eko-

nomiczną gospodarek krajowych, ale także pozwala-

ją chronić narodowy skarb, jakim jest środowisko

naturalne.

Zwrot w politykach energetycznych widać

także wśród przywódców innych państw, jak np. Chi-

ny, które są światowym liderem inwestycji w ten sek-

tor gospodarki, Wielkiej Brytanii, która powołując

odpowiednie organy rządowe służące do koordynacji

polityki w tym zakresie, stara się budować trwałe

243

i sprawne mechanizmy instytucjonalne wspierające

rozwój OZE.

Przykładów tego typu działań na całym

świecie można przytaczać znacznie więcej.

Biorąc pod uwagę fakt, że Polska zajmuje relatyw-

nie wysokie lokaty w badaniach i uznawana jest tym

samym za obiecujący rynek dla rozwoju energetyki

odnawialnej, niezrozumiały wydaje się brak czytel-

nych reguł funkcjonowania tego sektora w naszym

kraju.

Prowadzi to do wątpliwości, czy nieustanne

odkładanie w czasie finalnych ustaleń przez rząd nie

jest działaniem celowym, mającym na celu uprzywi-

lejowanie i sprzyjanie interesom podmiotów Skarbu

Państwa.

Stawia to jednocześnie pod znakiem zapy-

tania dobrą wiarę intencji rządu RP oraz przestrze-

ganie podstawowych reguł konkurencji i funkcjono-

wania rynku wewnętrznego Unii Europejskiej.

dzone obecnie dyskusje dotyczące modyfikacji syste-

mu wsparcia dla tzw. zielonej energetyki mogą zde-

terminować kierunek jej rozwoju w najbliższych la-

Jakie są najbliższe plany rządu RP dotyczące usta-

wy o OZE?

W jakim dokładnie momencie procedury legisla-

cyjnej znajduje się obecnie projekt ustawy?

Kiedy rząd planuje przyjąć projekt oraz przekazać

go do rozpatrzenia Sejmowi?

Jakie mechanizmy powodują, że uchwalenie usta-

wy o OZE od kilku lat pozostaje tylko obietnicą rzą-

du, i jakie są faktycznie przyczyny przeciągania prac

nad tak strategiczną dla polskiej gospodarki ustawą?

Czy Pan Premier nie obawia się, że opieszałość

rządu w sprawie uchwalenia ustawy o OZE, zwłasz-

cza w kontekście korzyści płynących z braku ustawy

dla państwowych spółek energetycznych, może być

uznana za wspieranie spółek Skarbu Państwa?

Czy rząd planuje inne oprócz uchwalenia tzw. trój-

paku energetycznego (w tym ustawy o OZE) działa-

nia legislacyjne mające na celu wprowadzenie stabil-

nych ram dla rozwoju OZE w Polsce?

Jakie są to pro-

jekty?

Z poważaniem

Poseł Jacek Najder

oraz grupa posłów

(nr 16674)

do ministra finansów

Według portalu, powołującego się na dane z GUS,

zanotowano 3-procentowy wzrost średniej pensji

w IV kwartale 2012 r., jednak poziom inflacji był wyż-

szy (3,7%) od wspomnianego wzrostu.

Ceny towarów

i usług w tym samym okresie na terenie Polski wzro-

sły o 4%, powodując brak realnego wzrostu płac.

1.

Jakie Pan Minister podejmie działania wraz z RPP

i NBP, by ograniczyć inflację oraz wzrost cen towa-

rów i usług?

2.

Jakie inne działania podejmie Pan Minister,

aby w przyszłości nie było realnego spadku płac?

Z wyrazami szacunku

Poseł Tomasz Latos

Warszawa, dnia 22 marca 2013 r.

(nr 16675)

do ministra gospodarki

mi doniesieniami portalu gazeta.pl proszę o wyjaś-

nienie zaistniałej sytuacji.

Portal podaje że: już 80 lokali należących do ADM

stoi pustych.

Niewiele lepiej jest w galeriach handlo-

wych, co szczególnie odczuwa Dom Mody Drukarnia.

Koszty wynajmu lokali są tak duże, że przewyższają

przychody, stąd te pustostany – tłumaczy Bernard

Kończak ze Zrzeszenia Handlu i Usług.

W Bydgosz-

czy coraz częściej widać puste okna wystawowe.

Problem ten występuje także w innych miastach Pol-

ski.

Wzrost kosztów powoduje wycofywanie się du-

żych firm z terenu całego kraju i dotyczy to nie tylko

produkcji, ale także handlu.

1.

Czy ministerstwo poczyni kroki, by zatrzymać

falę odwrotu dużych firm z rynku polskiego?

2.

Jakie jest oficjalne stanowisko ministerstwa

Z wyrazami szacunku

(nr 16676)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie wypowiedzi rzecznika

Szanowny Panie Ministrze!

W związku z ostatnią

wypowiedzią pani dr hab. Ireny Lipowicz, rzecznika

praw obywatelskich, proszę o wyjaśnienie zaistniałej

sytuacji.

„Wysokość kar administracyjnych jest często nie-

współmierna do winy – alarmuje rzecznik praw oby-

watelskich.

– Polskie państwo coraz chętniej korzysta

z tej formy karania”.

Portal dziennik.pl pisze, iż „Co-

raz więcej wykroczeń (np. za przewinienia drogowe)

ma być ściganych właśnie w trybie administracyj-

nym, w którym w przeciwieństwie do normalnej pro-

cedury karnej nie liczy się wina oskarżonego, tylko

ujawnienie samego naruszenia prawa”.

Eksperci

zwracają uwagę, iż taki tryb postępowania wskazuje,

że państwo kładzie nacisk głównie na szybkość egze-

kucji.

Jeśli obywatel nie zgadza się z nałożoną na

niego karą, może ją zaskarżyć, ale najpierw musi za-

płacić.

W związku z powyższym pani rzecznik zapro-

ponowała pewne zmiany w Kodeksie administracyj-

nym uwzględniające: wielkość wyrządzonej szkody,

uprzednie ukaranie za taki sam czyn, sytuację ma-

terialną osoby podlegającej odpowiedzialności admi-

nistracyjnej oraz czy działanie miało charakter za-

mierzony.

1.

Czy zamierza Pan wprowadzić zmiany propo-

nowane przez RPO?

2.

Jakie jest stanowisko Ministerstwa Sprawied-

liwości w tej sprawie?

Z wyrazami szacunku

(nr 16677)

do ministra zdrowia

w sprawie nadwykonań w ochronie zdrowia

Szanowny Panie Ministrze!

Jesienią ubiegłego

roku opinia publiczna zbulwersowana była sytuacją

dotyczącą odmowy przyjęć do oddziałów i klinik pe-

diatrycznych w związku z przekroczeniem podpisa-

nych z NFZ limitów.

Nie podlega dyskusji, że do ta-

kiej sytuacji nie powinno było dojść w żadnym z opi-

sywanych przez media przypadków niezależnie od

poziomu poszczególnych kontraktów i stanu ich wy-

konania.

Trzeba jednak podkreślić, że rzeczywiście

istnieje problem nadwykonań, które z wyjątkiem pro-

cedur ratujących życie nie są rozliczane lub szpitale

uzyskują jedynie częściową zapłatę.

1.

Ile w roku 2011 i 2012 było nadwykonań w ska-

li całego kraju w przypadku osób do 17. roku życia

włącznie?

2.

Jaka część wspomnianych procedur została za-

płacona przez NFZ czy to w formie przesunięć w ra-

mach obowiązującego kontraktu, czy też w formie

dodatkowych środków finansowych?

Z wyrazami szacunku

Poseł Tomasz Latos

(nr 16678)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie polskiej polityki wobec Kazachstanu

Szanowny Panie Ministrze!

Jako członkowie gru-

py bilateralnej Polska –Kazachstan w okresie 11–16

lutego razem z posłanką Małgorzatą Marcinkiewicz

przebywaliśmy w Republice Kazachstanu, uczestni-

cząc w misji obserwacyjnej, poświęconej współpracy

gospodarczej i regionalnej pomiędzy naszymi kraja-

mi oraz monitorowaniu przestrzegania praw obywa-

doniesieniami o represjonowaniu opozycji (w tym li-

dera partii Alga!

Vladimira Kozlova), mediów i pozo-

stałych środowisk niezależnych od władzy w Kazach-

stanie.

Przed wyjazdem spotkaliśmy się z ambasado-

rem Kazachstanu w Polsce, p. Yerikiem Utembaye-

vem, prosząc o wsparcie w organizacji spotkań z par-

lamentarzystami, przedstawicielami administracji

rządowej i samorządowej.

Otrzymaliśmy z jego stro-

ny deklarację pomocy w tej sprawie.

Mając na uwadze zarówno cele, jak i bezstronność

naszej misji, podjęliśmy także starania o spotkania

ze środowiskiem niezależnych mediów, organizacji

pozarządowych i opozycyjnych polityków oraz rodzin

więźniów skazanych w sprawach uznawanych za mo-

tywowane politycznie przez organizacje broniące

praw człowieka i instytucje międzynarodowe (m.in.

Parlament Europejski).

W trakcie naszego pobytu spotkaliśmy się m.in.

z głową samorządu Obwodu Północno-Kazachstań-

skiego oraz z naczelnikiem kolonii karnej EC-164/3

w Pietropawłowsku, w której przebywa (skazany na

7,5 roku więzienia) Vladimir Kozlov, oraz jego prze-

245

łożonymi.

Pomimo naszych próśb nie uzyskaliśmy

niestety zgody na widzenie z więźniem.

Nasza wola

i zainteresowanie okazały się także niewystarczające

do zorganizowania spotkań z deputowanymi do

kazachstańskiego parlamentu i kadrą urzędniczą

w Astanie.

Ostatnio otrzymaliśmy informacje, że żona Kozlo-

va Aliya Turusbekova może znajdować się w niebez-

pieczeństwie.

Ponownie pojawiły się groźby ataku na

jej osobę (wypadek samochodowy lub napaść fizycz-

ną) w odwecie za to, że przed nami i na forum mię-

dzynarodowym wypowiadała się na temat niespra-

wiedliwości procesu swojego męża.

Ostatni raz po

takich groźbach Turusbekova miała sprowokowaną

usterkę pojazdu.

Na maj 2013 r. planowana jest wizyta premiera

Republiki Kazachstanu pana Serika Achmetowa

w Polsce; w maju ma także odbyć się forum ekono-

miczne organizowane przez stronę kazachstańską

z udziałem reprezentantów polskich przedsiębiorców

i organów państwowych w Astanie.

Wyrażając zadowolenie z intensyfikacji kontak-

tów gospodarczych i politycznych pomiędzy Polską

a Kazachstanem, w związku z powyższymi faktami

zachstanem oraz jakich rekomendacji mógłby im udzie-

lić, biorąc pod uwagę zarówno szanse biznesowe, jak

i potencjalne zagrożenia?

lityki zagranicznej wobec Kazachstanu przy uwzględnie-

niu zarówno kwestii praw człowieka, polityki instytucji

europejskich (w tym Parlamentu i Komisji Europej-

skiej), jak i polskich interesów ekonomicznych?

Z poważaniem

Posłowie Tomasz Makowski

i Małgorzata Marcinkiewicz

Warszawa, dnia 25 marca 2013 r.

Interpelacja

(nr 16679)

do ministra zdrowia

w sprawie szpitala w Łomży

Szanowny Panie Ministrze!

Szpital jako jedna

z najważniejszych jednostek organizacyjnych w sy-

stemie opieki zdrowotnej pełni bardzo ważną rolę dla

lokalnej społeczności, również dlatego, że przy szpi-

talu często ulokowane są także przychodnie ambula-

toryjne i zakłady diagnostyczne.

W szpitalu pacjent

otrzymuje całodobową lub jednodniową opiekę lekar-

ską oraz pielęgniarską.

Głównymi problemami szpitali jest to, że nie mają

pieniędzy na dodatkowe wydatki związane z ubez-

pieczeniem czy wzrostem składki rentowej.

Zaciąga-

Zarówno kadra specjalistyczna, jak i kondycja fi-

nansowa szpitala mają istotny wpływ na jego funkcjo-

nowanie i świadczenie usług osobom potrzebującym.

1.

Czy szpital w Łomży posiada płynność finanso-

wą, czy jest zadłużony?

Jeżeli jest zadłużony, to na

jaką kwotę na dzień 1 marca 2013 r. i jakie działania

naprawcze są tam prowadzone?

2.

Czy w szpitalu jest zatrudniona wystarczająca

ilość kadry lekarskiej?

3.

Czy, w dającej się przewidzieć perspektywie,

przewidywana jest likwidacja szpitala?

4.

Jeśli tak, to który szpital przejmie jego obo-

wiązki?

5.

Czy ministerstwo w jakimkolwiek zakresie

przeprowadziło w szpitalu w Łomży kontrolę mogącą

ujawnić przyczyny wzrostu zadłużenia?

6.

Czy ministerstwo posiada jakiekolwiek infor-

macje o kontrolach przeprowadzonych przez jednost-

ki samorządowe bądź NFZ?

7.

Jak długie są kolejki do planowanych zabiegów

w ww. szpitalu?

8.

W jaki sposób planowane są posiłki dla pacjen-

tów?

9.

Czy są one w pełni wartościowe?

10.

Czy szpital korzysta z usług firm zewnętrz-

nych w przypadku żywienia pacjentów?

11.

Jaki procent pracowników zatrudnionych jest

na umowy cywilnoprawne w podziale na lekarzy, pie-

lęgniarki i inne zawody zakwalifikowane jako me-

dyczne?

12.

Czy szpital posiada do swojej dyspozycji karet-

kę (transportową)?

13.

Ile było nadwykonań ponad limit NFZ w roku:

2010, 2011, 2012?

Za ile nadwykonań szpital uzyskał

pieniądze z NFZ?

246

14.

Jaki jest stan techniczny budynku, w którym

15.

Jaki specjalistyczny sprzęt posiada szpital

w Łomży?

16.

Czy w szpitalu jest zapotrzebowanie na spe-

cjalistyczny sprzęt?

17.

Jeśli tak, to na jaki?

Poseł Adam Rybakowicz

Warszawa, dnia 25 marca 2013 r.

(nr 16680)

do ministra zdrowia

Szanowny Panie Ministrze!

Szpital jako jedna

cjonowanie i świadczenie usług osobom potrzebują-

cym.

1.

Czy szpital w Kolnie posiada płynność finanso-

5.

Czy ministerstwo w jakimkolwiek zakresie

ujawnić przyczyny wzrostu zadłużenia?

w Kolnie?

(nr 16681)

do ministra zdrowia

Szanowny Panie Ministrze!

Szpital jako jedna

którym placówkom może grozić upadłość, czyli w kon-

sekwencji likwidacja.

Na dokapitalizowanie ze strony

finansowa szpitala mają istotny wpływ na jego

funkcjonowanie i świadczenie usług osobom po-

trzebującym.

1.

Czy szpital w Hajnówce posiada płynność finan-

247

gącą ujawnić przyczyny wzrostu zadłużenia?

w Hajnówce?

(nr 16682)

do ministra zdrowia

w sprawie szpitala

w Wysokiem Mazowieckiem

ważniejszych jednostek organizacyjnych w systemie

nej społeczności, również dlatego, że przy szpitalu

często ulokowane są także przychodnie ambulatoryj-

ne i zakłady diagnostyczne.

W szpitalu pacjent otrzy-

muje całodobową lub jednodniową opiekę lekarską

oraz pielęgniarską.

płynność finansową, czy jest zadłużony?

Jeżeli jest

ckiem kontrolę mogącą ujawnić przyczyny wzrostu

zadłużenia?

w Wysokiem Mazowieckiem?

248

Interpelacja

(nr 16683)

do ministra zdrowia

w sprawie Szpitala Wojewódzkiego

w Suwałkach

Szanowny Panie Ministrze!

Szpital jako jedna

1.

Czy Szpital Wojewódzki w Suwałkach posiada

przeprowadziło w Szpitalu Wojewódzkim w Suwał-

kach kontrolę mogącą ujawnić przyczyny wzrostu za-

dłużenia?

6.

Czy ministerstwo posiada jakiekolwiek infor-

niarki i inne zawody zakwalifikowane jako medyczne?

Wojewódzki w Suwałkach?

(nr 16684)

do ministra zdrowia

w sprawie szpitala wojewódzkiego

w Białymstoku

Szanowny Panie Ministrze!

Szpital jako jedna

1.

Czy szpital wojewódzki w Białymstoku posiada

przeprowadziło w szpitalu wojewódzkim w Białym-

stoku kontrolę mogącą ujawnić przyczyny wzrostu

zadłużenia?

249

jewódzki w Białymstoku?

(nr 16685)

do ministra zdrowia

1.

Czy Szpital SP DSK w Białymstoku posiada

przeprowadziło w szpitalu SP DSK w Białymstoku

kontrolę mogącą ujawnić przyczyny wzrostu zadłu-

żenia?

6.

Czy ministerstwo posiada jakiekolwiek infor-

DSK w Białymstoku?

(nr 16686)

do ministra zdrowia

Szanowny Panie Ministrze!

Szpital jako jedna

250

prowadziło w szpitalu w Siemiatyczach kontrolę mo-

w Siemiatyczach?

(nr 16687)

do ministra zdrowia

Szanowny Panie Ministrze!

Szpital jako jedna

1.

Czy szpital w Zambrowie posiada płynność fi-

nansową, czy jest zadłużony?

Jeżeli jest zadłużony,

251

w Zambrowie?

(nr 16688)

do ministra zdrowia

Szanowny Panie Ministrze!

Szpital jako jedna

kontrolę mogącą ujawnić przyczyny wzrostu zadłu-

w Dąbrowie Białostockiej?

(nr 16689)

do ministra zdrowia

Szanowny Panie Ministrze!

Szpital jako jedna

252

mogącą ujawnić przyczyny wzrostu zadłużenia?

w Ciechanowcu?

(nr 16690)

do ministra zdrowia

Szanowny Panie Ministrze!

Szpital jako jedna

1.

Czy szpital w Bielsku Podlaskim posiada płyn-

ność finansową, czy jest zadłużony?

Jeżeli jest zadłu-

żony, to na jaką kwotę na dzień 1. marca 2013 r. i jakie

trolę mogącą ujawnić przyczyny wzrostu zadłużenia?

w Bielsku Podlaskim?

(nr 16691)

do ministra zdrowia

w sprawie szpitala SPZOZ w Augustowie

Szanowny Panie Ministrze!

Szpital jako jedna

253

1.

Czy szpital w Augustowie posiada płynność fi-

mogącą ujawnić przyczyny wzrostu zadłużenia?

w Augustowie?

(nr 16692)

do ministra zdrowia

Szanowny Panie Ministrze!

Szpital jako jedna

1.

Czy szpital w Sejnach posiada płynność finan-

cą ujawnić przyczyny wzrostu zadłużenia?

254

15.

Jaki specjalistyczny sprzęt posiada szpital

w Sejnach?

(nr 16693)

do ministra zdrowia

Szanowny Panie Ministrze!

Szpital jako jedna

1.

Czy szpital w Mońkach posiada płynność finan-

w Mońkach?

(nr 16694)

do ministra zdrowia

w sprawie szpitala miejskiego w Białymstoku

1.

Czy szpital miejski w Białymstoku posiada

255

prowadziło w szpitalu miejskim w Białymstoku kon-

miejski w Białymstoku?

(nr 16695)

do ministra zdrowia

Szanowny Panie Ministrze!

Szpital jako jedna

1.

Czy szpital w Grajewie posiada płynność finan-

w Grajewie?

(nr 16696)

do ministra zdrowia

Szanowny Panie Ministrze!

Szpital jako jedna

256

1.

Czy szpital w Sokółce posiada płynność finan-

w Sokółce?

(nr 16697)

do ministra administracji i cyfryzacji

w sprawie kondycji spółki

Szanowny Panie Ministrze!

Biorąc pod uwagę

ilość spółek Skarbu Państwa oraz problemy finanso-

we działających w Polsce firm, prosimy Pana o odpo-

wiedź na pytania:

Obsługi Inwestycji w Białymstoku będącej spółką

Skarbu Państwa?

spółki Przedsiębiorstwo Obsługi Inwestycji w Bia-

łymstoku w US i ZUS?

w spółce Przedsiębiorstwo Obsługi Inwestycji w Bia-

łymstoku?

stycji w Białymstoku?

Posłowie Adam Rybakowicz

i Tomasz Makowski

Warszawa, dnia 25 marca 2013 r.

(nr 16698)

do ministra administracji i cyfryzacji

na pytania:

257

Geologiczne Budownictwa Wodnego Hydrogeo w Kra-

kowie będącej spółką Skarbu Państwa?

spółki Przedsiębiorstwo Geologiczne Budownictwa

Wodnego Hydrogeo w Krakowie w US i ZUS?

Wodnego Hydrogeo w Krakowie?

Posłowie Adam Rybakowicz

i Tomasz Makowski

(nr 16699)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie kondycji spółki

siębiorstwo Produkcyjno-Usługowe Presbet będącej

spółką Skarbu Państwa?

spółki Państwowe Przedsiębiorstwo Produkcyjno-

-Usługowe Presbet w US i ZUS?

w spółce Państwowe Przedsiębiorstwo Produkcyjno-

-Usługowe Presbet?

Produkcyjno-Usługowe Presbet?

Posłowie Adam Rybakowicz

i Tomasz Makowski

(nr 16700)

do ministra sprawiedliwości

siębiorstwo Przemysłowo-Montażowe Pomet będącej

spółką Skarbu Państwa?

-Montażowe Pomet w US i ZUS?

-Montażowe Pomet?

Przemysłowo-Montażowe Pomet?

Posłowie Adam Rybakowicz

i Tomasz Makowski

258

Interpelacja

(nr 16701)

do ministra sprawiedliwości

siębiorstwo Przemysłu Meblarskiego w Potulicach

będącej spółką Skarbu Państwa?

larskiego w Potulicach w US i ZUS?

Meblarskiego w Potulicach?

Posłowie Adam Rybakowicz

i Tomasz Makowski

(nr 16702)

do ministra sprawiedliwości

siębiorstwo Przemysłu Metalowego Pomet będącej

spółką Skarbu Państwa?

talowego Pomet w US i ZUS?

Metalowego Pomet?

Posłowie Adam Rybakowicz

(nr 16703)

do ministra sprawiedliwości

biorstwo Wielobranżowe Agot będącej spółką Skarbu

Państwa?

Agot w US i ZUS?

we Agot?

259

Wielobranżowe Agot?

Posłowie Adam Rybakowicz

i Tomasz Makowski

(nr 16704)

do ministra sprawiedliwości

Przedsiębiorstwo Państwowe będącej spółką Skarbu

Państwa?

spółki Pepebe Włocławek Przedsiębiorstwo Państwo-

we w US i ZUS?

w spółce Pepebe Włocławek Przedsiębiorstwo Pań-

stwowe?

stwo Państwowe?

Posłowie Adam Rybakowicz

i Tomasz Makowski

(nr 16705)

do ministra skarbu państwa

Posłowie Adam Rybakowicz

i Tomasz Makowski

(nr 16706)

do ministra skarbu państwa

260

Posłowie Adam Rybakowicz

i Tomasz Makowski

(nr 16707)

do ministra transportu,

w sprawie kondycji spółki PP Porty Lotnicze

należącej do Skarbu Państwa

będącej spółką Skarbu Państwa?

w spółce PP Porty Lotnicze?

Posłowie Adam Rybakowicz

i Tomasz Makowski

(nr 16708)

do ministra sprawiedliwości

stwo Państwowe w Strzelcach Opolskich będącej

spółką Skarbu Państwa?

spółki PPO Przedsiębiorstwo Państwowe w Strzel-

cach Opolskich w US i ZUS?

w spółce PPO Przedsiębiorstwo Państwowe w Strzel-

cach Opolskich?

we w Strzelcach Opolskich?

Posłowie Adam Rybakowicz

i Tomasz Makowski

(nr 16709)

do ministra sprawiedliwości

Państwowe Gardia będącej spółką Skarbu Państwa?

261

spółki Przedsiębiorstwo Państwowe Gardia w US

i ZUS?

Posłowie Adam Rybakowicz

i Tomasz Makowski

(nr 16710)

do ministra sprawiedliwości

ką Skarbu Państwa?

spółki Przedsiębiorstwo Państwowe Robut w Nowym

Wiśniczu w US i ZUS?

wym Wiśniczu?

but w Nowym Wiśniczu?

Posłowie Adam Rybakowicz

i Tomasz Makowski

(nr 16711)

do ministra sprawiedliwości

Państwowe Setar w Siedlcach będącej spółką Skarbu

Państwa?

spółki Przedsiębiorstwo Państwowe Setar w Siedl-

cach w US i ZUS?

cach?

tar w Siedlcach?

Posłowie Adam Rybakowicz

i Tomasz Makowski

(nr 16712)

do ministra skarbu państwa

262

mochodowej w Bydgoszczy będącej spółką Skarbu

Państwa?

spółki Przedsiębiorstwo Zaopatrzenia i Handlu Pań-

w US i ZUS?

w spółce Przedsiębiorstwo Zaopatrzenia i Handlu Pań-

w Bydgoszczy?

Posłowie Adam Rybakowicz

i Tomasz Makowski

(nr 16713)

do ministra gospodarki

w sprawie kondycji spółki Zakład

liwiania Odpadów Promieniotwórczych w Otwocku

– Świerku będącej spółką Skarbu Państwa?

spółki Zakład Unieszkodliwiania Odpadów Promie-

niotwórczych w Otwocku – Świerku w US i ZUS?

w spółce Zakład Unieszkodliwiania Odpadów Pro-

mieniotwórczych w Otwocku – Świerku?

padów Promieniotwórczych w Otwocku – Świerku?

Posłowie Adam Rybakowicz

i Tomasz Makowski

(nr 16714)

do ministra sprawiedliwości

będącej spółką Skarbu Państwa?

spółki Drukarnia nr 1 w US i ZUS?

w spółce Drukarnia nr 1?

Posłowie Adam Rybakowicz

i Tomasz Makowski

263

Interpelacja

(nr 16715)

do ministra skarbu państwa

Posłowie Adam Rybakowicz

i Tomasz Makowski

(nr 16716)

do ministra skarbu państwa

kłady Przemysłu Sklejek będącej spółką Skarbu Pań-

stwa?

spółki Orzechowskie Zakłady Przemysłu Sklejek w US

i ZUS?

w spółce Orzechowskie Zakłady Przemysłu Sklejek?

słu Sklejek?

Posłowie Adam Rybakowicz

i Tomasz Makowski

(nr 16717)

do ministra sprawiedliwości

siębiorstwo Odzieżowe Rakon w Raciborzu będącej

spółką Skarbu Państwa?

kon w Raciborzu w US i ZUS?

Rakon w Raciborzu?

264

Posłowie Adam Rybakowicz

i Tomasz Makowski

(nr 16718)

do ministra sprawiedliwości

Przedsiębiorstwo Odzieżowe w Sieradzu

Skarbu Państwa?

radzu w US i ZUS?

w Sieradzu?

Posłowie Adam Rybakowicz

i Tomasz Makowski

(nr 16719)

do ministra skarbu państwa

działających w Polsce firm, proszę Pana o odpowiedź

na pytania:

SA będącej spółką Skarbu Państwa?

spółki Stocznia Gdańska SA w US i ZUS?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16720)

do ministra skarbu państwa

spółką Skarbu Państwa?

spółki ENEA SA w US i ZUS?

265

w spółce ENEA SA?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16721)

do ministra skarbu państwa

Polska SA będącej spółką Skarbu Państwa?

spółki Elmech-Baupol Polska SA w US i ZUS?

w spółce Elmech-Baupol Polska SA?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16722)

do ministra skarbu państwa

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16723)

do ministra skarbu państwa

w spółce Dachy Szczucińskie sp. z o.o.?

Poseł Adam Rybakowicz

266

Interpelacja

(nr 16724)

do ministra skarbu państwa

Specjalna Strefa Ekonomiczna SA będącej spółką

Skarbu Państwa?

spółki Częstochowska Specjalna Strefa Ekonomiczna

SA w US i ZUS?

w spółce Częstochowska Specjalna Strefa Ekono-

miczna SA?

Ekonomiczna SA?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16725)

do ministra skarbu państwa

w spółce Centrum Ophtha-Lab sp. z o.o.?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16726)

do ministra skarbu państwa

Poseł Adam Rybakowicz

267

Interpelacja

(nr 16727)

do ministra skarbu państwa

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16728)

do ministra skarbu państwa

należącej do Skarbu Państwa

-Spożywczy Rynek Hurtowy SA w Broniszach będą-

cej spółką Skarbu Państwa?

spółki Warszawski Rolno-Spożywczy Rynek Hurto-

wy SA w Broniszach w US i ZUS?

w spółce Warszawski Rolno-Spożywczy Rynek Hur-

towy SA w Broniszach?

Rynek Hurtowy SA w Broniszach?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16729)

do ministra skarbu państwa

Poseł Adam Rybakowicz

268

Interpelacja

(nr 16730)

do ministra skarbu państwa

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16731)

do ministra skarbu państwa

ka Mydła C. Skłodowskiej sp. z o.o. będącej spółką

spółki Krakowska Fabryka Mydła C. Skłodowskiej

w spółce Krakowska Fabryka Mydła C. Skłodowskiej

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16732)

do ministra skarbu państwa

ces SA będącej spółką Skarbu Państwa?

spółki LS Airport Services SA w US i ZUS?

w spółce LS Airport Services SA?

Poseł Adam Rybakowicz

269

Interpelacja

(nr 16733)

do ministra skarbu państwa

Mazowiecka Specjalna Strefa Ekonomiczna SA

cjalna Strefa Ekonomiczna SA będącej spółką Skar-

bu Państwa?

spółki Mazowiecka Specjalna Strefa Ekonomiczna

2010 w spółce Mazowiecka Specjalna Strefa Ekono-

miczna SA?

2007–2010 w spółce Mazowiecka Specjalna Strefa

Ekonomiczna SA?

(nr 16734)

do ministra skarbu państwa

w spółce Metron-Akwa sp. z o.o.?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16735)

do ministra skarbu państwa

w spółce Metron-System sp. z o.o.?

Poseł Adam Rybakowicz

270

Interpelacja

(nr 16736)

do ministra skarbu państwa

w spółce Metron Clocks Fabryka Zegarów sp. z o.o.?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16737)

do ministra skarbu państwa

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16738)

do ministra skarbu państwa

szawie będącej spółką Skarbu Państwa?

spółki Eurolot SA w Warszawie w US i ZUS?

w spółce Eurolot SA w Warszawie?

Poseł Adam Rybakowicz

271

Interpelacja

(nr 16739)

do ministra skarbu państwa

spółki ENERGA SA w US i ZUS?

w spółce ENERGA SA?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16740)

do ministra skarbu państwa

w spółce Unimor Radiocom sp. z o.o.?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16741)

do ministra skarbu państwa

nansowe Silesia sp. z o.o. będącej spółką Skarbu

w spółce Towarzystwo Finansowe Silesia sp. z o.o.?

Poseł Adam Rybakowicz

272

Interpelacja

(nr 16742)

do ministra skarbu państwa

Pressta SA będącej spółką Skarbu Państwa?

spółki Tłocznia Metali Pressta SA w US i ZUS?

w spółce Tłocznia Metali Pressta SA?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16743)

do ministra skarbu państwa

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16744)

do ministra skarbu państwa

no-Przemysłowy w Będzinie SA będącej spółką Skar-

bu Państwa?

spółki Śląski Rynek Rolno-Przemysłowy w Będzinie

SA w US i ZUS?

w spółce Śląski Rynek Rolno-Przemysłowy w Będzi-

nie SA?

wy w Będzinie SA?

Poseł Adam Rybakowicz

273

Interpelacja

(nr 16745)

do ministra skarbu państwa

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16746)

do ministra skarbu państwa

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16747)

do ministra skarbu państwa

Poseł Adam Rybakowicz

274

Interpelacja

(nr 16748)

do ministra skarbu państwa

będącej spółką Skarbu Państwa?

w spółce Grupa Lotos SA?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16749)

do ministra skarbu państwa

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16750)

do ministra skarbu państwa

Nadwiślańskiej Spółki Mieszkaniowej sp. z o.o.

Poseł Adam Rybakowicz

275

Interpelacja

(nr 16751)

do ministra skarbu państwa

Hurtowa SA?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16752)

do ministra skarbu państwa

spółki Zarząd Morskich Portów Szczecin i Świnouj-

ście SA w US i ZUS?

w spółce Zarząd Morskich Portów Szczecin i Świno-

ujście SA?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16753)

do ministra skarbu państwa

nych Pronit SA będącej spółką Skarbu Państwa?

spółki Zakłady Tworzyw Sztucznych Pronit SA w US

i ZUS?

w spółce Zakłady Tworzyw Sztucznych Pronit SA?

Poseł Adam Rybakowicz

276

Interpelacja

(nr 16754)

do ministra skarbu państwa

no-Konfekcyjne Teofilów SA będącej spółką Skarbu

Państwa?

spółki Zakłady Tekstylno-Konfekcyjne Teofilów SA

w US i ZUS?

w spółce Zakłady Tekstylno-Konfekcyjne Teofilów SA?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16755)

do ministra skarbu państwa

zmów Precyzyjnych Mera-Poltik sp. z o.o. będącej

spółki Zakłady Mechanizmów Precyzyjnych Mera-

w spółce Zakłady Mechanizmów Precyzyjnych Mera-

zyjnych Mera-Poltik sp. z o.o.?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16756)

do ministra skarbu państwa

w spółce Zarząd Morskiego Portu Gdańsk SA?

Poseł Adam Rybakowicz

277

Interpelacja

(nr 16757)

do ministra skarbu państwa

Opole sp. z o.o. w Opolu będącej spółką Skarbu Pań-

stwa?

w US i ZUS?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16758)

do ministra skarbu państwa

nia SA?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16759)

do ministra skarbu państwa

Puławy SA będącej spółką Skarbu Państwa?

spółki Zakłady Azotowe Puławy SA w US i ZUS?

w spółce Zakłady Azotowe Puławy SA?

Poseł Adam Rybakowicz

278

Interpelacja

(nr 16760)

do ministra skarbu państwa

we Wrocławiu będącej spółką Skarbu Państwa?

ławiu?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16761)

do ministra skarbu państwa

Przemysłu Bawełnianego Zamtex SA będącej spółką

Skarbu Państwa?

spółki Przedsiębiorstwo Przemysłu Bawełnianego

Zamtex SA w US i ZUS?

Zamtex SA?

wełnianego Zamtex SA?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16762)

do ministra skarbu państwa

będącej spółką Skarbu Państwa?

ki Przedsiębiorstwo Gospodarki Przestrzennej SA

z siedzibą w Ostrołęce w US i ZUS?

Poseł Adam Rybakowicz

279

Interpelacja

(nr 16763)

do ministra skarbu państwa

będącej spółką Skarbu Państwa?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16764)

do ministra skarbu państwa

nicze LOT SA będącej spółką Skarbu Państwa?

spółki Polskie Linie Lotnicze LOT SA w US i ZUS?

w spółce Polskie Linie Lotnicze LOT SA?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16765)

do ministra skarbu państwa

Państwa?

w US i ZUS?

2010 w spółce Polskie Górnictwo Naftowe i Gazow-

nictwo SA?

2007–2010 w spółce Polskie Górnictwo Naftowe i Ga-

zownictwo SA?

Poseł Adam Rybakowicz

280

Interpelacja

(nr 16766)

do ministra skarbu państwa

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16767)

do ministra skarbu państwa

Energetyczna SA będącej spółką Skarbu Państwa?

ki PGE Polska Grupa Energetyczna SA w US i ZUS?

w spółce PGE Polska Grupa Energetyczna SA?

na SA?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16768)

do ministra skarbu państwa

-Towarowa SA będącej spółką Skarbu Państwa?

ki Opolska Giełda Rolno-Towarowa SA w US i ZUS?

w spółce Opolska Giełda Rolno-Towarowa SA?

wa SA?

Poseł Adam Rybakowicz

281

Interpelacja

(nr 16769)

do ministra administracji i cyfryzacji

Przedsiębiorstwo Budownictwa

Budownictwa Przemysłowego Petrobudowa w Płocku

będącej spółką Skarbu Państwa?

spółki Przedsiębiorstwo Budownictwa Przemysłowe-

go Petrobudowa w Płocku w US i ZUS?

wego Petrobudowa w Płocku?

Przemysłowego Petrobudowa w Płocku?

Posłowie Adam Rybakowicz

i Tomasz Makowski

(nr 16770)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie podejrzenia naruszenia prawa

stępniającego dane o właścicielach hipotecznych.

Brak stosownych przepisów prawnych umożliwił

prywatnej firmie stworzenie wyszukiwarki interne-

towej umożliwiającej każdemu, kto ureguluje nie-

wielką opłatę, dostęp do ponad 16 mln ksiąg wieczy-

stych oraz pozyskanie danych o 26 mln działek, 1,4

mln budynków i ponad 6 mln lokali.

Do uzyskania

nie jest potrzebny numer księgi, wystarczy adres nie-

ruchomości lub numer działki.

Stwarza to nielimito-

wany i nieograniczony dostęp do poufnych danych,

co za tym idzie, rodzi zagrożenie wykorzystania tej

wiedzy do nielegalnych działań.

Niepokojem napawa

fakt, iż państwo, w tym Ministerstwo Sprawiedliwo-

ści, sprawujący nad ww. rejestrem pieczę, nie zapew-

niły należytego bezpieczeństwa obywatelom.

Nie jest

tajemnicą, że bardzo prężnie rozwija się handel da-

nymi osobowymi m.in. do celów marketingowych.

Pozyskujące je firmy czują się bezpiecznie, bo – jak

tłumaczą – przetwarzają je, pozyskując z jawnych re-

jestrów.

Obecnie wciąż tworzone są nowe systemy groma-

dzące poufne i wrażliwe dane (jeden z najnowszych

eWUŚ) czy dopiero powstający Zintegrowany Infor-

mator Pacjenta (ZIP).

Już dzisiaj należy poważnie

potraktować zastrzeżenia specjalistów dotyczące nie-

wystarczających zabezpieczeń (wg nich login i hasło

nie gwarantują należytego bezpieczeństwa).

Osobną

kwestią jest nieodpowiedzialność i niefrasobliwość

administratorów logujących się do baz danych za po-

mocą banalnych haseł i lekceważących regularne

i systematyczne kontrole systemów bezpieczeństwa,

co otwiera do nich łatwy dostęp hakerom.

Mając na uwadze pilną konieczność zagwaranto-

wania ochrony danych osobowych obywateli i unie-

możliwienie w przyszłości działań firm naruszają-

cych prawo do prywatności, zwracam się do Pana

w celu skontrolowania czy działanie opisanej w tek-

ście niniejszego wystąpienia firmy nie narusza usta-

wy o ochronie danych osobowych?

2.

Na jakim etapie jest nowelizacja ustawy o księ-

gach wieczystych i hipotece?

3.

Czy ministerstwu znane są przypadki niezgod-

nego z prawem dostępu do rejestru ksiąg wieczystych?

Poseł Wojciech Szarama

Bytom, dnia 25 marca 2013 r.

282

Interpelacja

(nr 16771)

do ministra pracy i polityki społecznej

wadzoną w okresie od 21 maja 2012 r. do 11 lipca 2012 r.

kontrolą przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych

w Uzdrowisku Busko-Zdrój SA w Busku-Zdroju po-

jawił się problemem stosowania rozszerzającej defi-

nicji pracownika.

Proszę o zajęcie stanowiska w spra-

wie stosowania wykładni definicji pracownika przez

Zakład Ubezpieczeń Społecznych na podstawie art. 8

pracownika.

Przyjęcie poglądu, w myśl którego status pracow-

nika na gruncie prawa do ubezpieczeń społecznych

wyznacza nie tylko podstawa nawiązania więzi praw-

nej między pracownikiem a pracodawcą, ale również

fakt rzeczywistego wykonywania obowiązków pra-

cowniczych, abstrahuje od możliwości płatnika skła-

dek co do uzyskania informacji w tym zakresie i właś-

ciwego obliczenia składki na ubezpieczenia społecz-

ne.

Znane jest orzecznictwo Sądu Najwyższego w spra-

wie wykładni przepisu art. 8 ust. 2a ustawy o syste-

mie ubezpieczeń społecznych zapoczątkowane uchwa-

akt II UZP 6/09.

Przełamanie wykładni Sądu Naj-

wyższego jest możliwe, a nadto uzasadnione, mając

na względzie niekonstytucyjność powołanej normy.

Jak wynika z uzasadnienia projektu ustawy zmienia-

jącej, nowelizacja art. 8 ust. 2a została dokonana

w celu zlikwidowania praktyki zawierania między

pracodawcą a jego pracownikiem umów cywilnopraw-

nych, w ramach których de facto wykonywane były-

by obowiązki pracownicze, ale z mniejszymi obciąże-

niami socjalnymi lub bez tych obciążeń i zasadniczo

chodziło o wyeliminowanie nadużyć pracodawców

skierowanych przeciwko pracownikom pozbawianym

w ten sposób zabezpieczenia emerytalnego.

Rozszerzająca wykładnia art. 8 ust. 2a ustawy

pracodawca, ustalając podstawę wymiaru składek na

winien zsumować wynagrodzenie z umowy cywilno-

prawnej z wynagrodzeniem ze stosunku pracy.

Tym-

czasem z powołanego przepisu nie wynika wprost,

kto ma obowiązek zapłaty składki.

Interpretacja

Sądu Najwyższego, że spoczywa on na pracodawcy,

powoduje, że ma on obowiązek zapłaty składek od

wynagrodzenia pracownika związanego węzłem ob-

ligacyjnym z innym podmiotem, którego to wysoko-

ści nie zna i znać nie może.

W tym zakresie należy

odnieść się do zakresu informacji, jakich może żądać

pracodawca na podstawie art. 22

1

K.p. Powołany

przepis określa trzy grupy danych osobowych, któ-

rych może żądać pracodawca.

Pierwszej z nich może

giej od pracownika (§ 2), a trzeciej (§ 4) od kandydata

i pracownika.

Pracodawca nie może żądać podania

(por. K. Jaśkowski w: K. Jaśkowski, E. Maniewska:

„Komentarz aktualizowany do ustawy z dnia 26

czerwca 1974 r.

Kodeks pracy”, LEX/el., 2012 r.).

Dodać należy, że zgodnie z art. 221 § 4 K.p. pra-

codawca może żądać podania innych danych osobo-

wych niż określone powyżej, jeżeli obowiązek ich po-

dania wynika z odrębnych przepisów.

Ustawa syste-

mowa nie zawiera jednak normy pozwalającej na

zwrócenie się do pracownika o udzielenie informacji

o fakcie zawarcia z innym podmiotem umowy agen-

cyjnej, umowy zlecenia lub innej umowy o świadcze-

o dzieło.

Płatnik składek (pracodawca) nie może także

„prosić” pracowników, aby dobrowolnie udostępnili

niezbędne dane dotyczące wysokości ich przychodów.

ników nie legalizuje przekroczenia przepisów, bo-

wiem wyrażona na życzenie pracodawcy pisemna

danych osobowych w opisanym zakresie narusza pra-

wa pracownika i swobodę wyrażenia przez niego

woli.

Za tak sformułowanym stanowiskiem, jak wy-

raził się Naczelny Sąd Administracyjny, przemawia

zależność pracownika od pracodawcy (por. wyrok

nia 2011 r., I OSK 1476/10, LEX nr 965912).

Nie jest także dopuszczalne nałożenie w umowie

z innym podmiotem zatrudniającym na podstawie

Kodeksu pracy czy też Kodeksu cywilnego pracow-

ników płatnika składek obowiązku przekazywania

niezbędnych danych.

W tym zakresie doszłoby do na-

ruszenia zasady adekwatności wyrażonej w art. 26

Zasada ta została implementowana do ustawy o ochro-

nie danych osobowych z postanowień dyrektywy

zycznych w zakresie przetwarzania danych osobo-

UE L 95.281.31, ze zm.).

Dyrektywa ta, implemento-

wana do polskiego systemu prawnego, wiąże podmio-

ty pobierające i przetwarzające dane osobowe, jak

również orzekające w sprawach związanych z ochro-

ną danych osobowych sądy i organy administracji.

Zasada proporcjonalności wyraża się w obowiązku

283

przetwarzania prawidłowych danych przez admini-

stratorów w sposób odpowiedni do celów, dla jakich

zostały zgromadzone.

Podnieść również należy, iż wskazani wyżej pra-

cownicy w ramach przywołanego stosunku cywilno-

prawnego świadczyli także usługi na rzecz innych

podmiotów.

Nie sposób więc rozdzielić części podsta-

wy wymiaru składki przypadającej za usługi świad-

czone przez pracowników na rzecz swojego pracodaw-

cy od części przypadającej na usługi świadczone na

rzecz innych podmiotów (na podstawie wskazanych

umów agencyjnych, zlecenia lub innej umowy o świad-

wy o dzieło).

Nawet bowiem rozszerzająca interpre-

społecznych (przyjęta przez Zakład Ubezpieczeń Spo-

łecznych) nie zakłada odpowiedzialności pracodawcy

– płatnika za wszystkie należne składki na ubezpie-

czenia społeczne pracowników wskazanych w tym

przepisie.

Przewiduje on bowiem w swej hipotezie

wymóg wykonywania przez pracownika na podsta-

wie określonej umowy cywilnoprawnej pracy na rzecz

takim więc tylko zakresem wykonywanej pracy ob-

jęta byłaby dyspozycja tego przepisu.

Nie można uznać, iż pracodawca – płatnik ponosi

obowiązki płatnika dla całego zakresu podstawy wy-

miaru składki od pracownika, o którym mowa w art. 8

Prowadziłoby to do absurdalnych konsekwencji.

Jak

rozstrzygnąć należałoby więc o obowiązkach oblicze-

nia, rozliczenia i przekazania składki na ubezpiecze-

nia społeczne i zdrowotne w sytuacji, kiedy to pra-

cownik świadczyłby pracę w rozumieniu Kodeksu

pracy na rzecz dwóch pracodawców (w zakresie

świadczenia pracy w niepełnym wymiarze czasu na

rzecz każdego z tych pracodawców) i jednocześnie na

podstawie umowy cywilnoprawnej wykonywałby pra-

cę na rzecz obydwu tych pracodawców?

Takie stano-

wisko prowadziłoby wręcz do podwójnego przekaza-

nia składek.

Powyższy wniosek wywieść należy rów-

nież z tzw. wykładni systemowej ustawy.

Osoby

wskazane w art. 8 ust. 2a uważać należy za pracow-

nika, jeżeli na podstawie umowy cywilnoprawnej wy-

konują pracę na rzecz swojego pracodawcy.

Pracow-

nicy ci posiadają jednak status pracownika „uprzed-

nio” – na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy, zaś nie może

istnieć sytuacja pracownika z art. 8 ust. 2a bez sta-

tusu pracownika z art. 8 ust. 2 ustawy.

Tym samym

więc ust. 2a tego przepisu należy interpretować jako

odnoszący się do odpowiedniego zakresu podstawy

wymiaru składek, nie zaś jako przepis „globalny”.

Stanowisko Zakładu Ubezpieczeń Społecznych,

a równocześnie Sądu Najwyższego (wyrażone w przy-

toczonej wyżej uchwale) wynika z błędu semantycz-

nego (jak się prima facie wydaje), z którego płynie

pieczeń społecznych.

W związku z objęciem określo-

nych pracowników obowiązkiem obliczania, rozlicza-

nia i przekazywania składek na ubezpieczenia spo-

łeczne w dodatkowym zakresie zostają oni objęci

nazwą „pracownika”.

Jak wynika z ust. 2 i 2a w art. 8

ustawy, określenie to jest całkowicie odrębne od po-

jęcia pracownika na płaszczyźnie Kodeksu pracy.

Tymczasem Zakład Ubezpieczeń Społecznych próbu-

je przypisać mu właśnie treść odpowiadającego wy-

rażenia z Kodeksu pracy, określając jako płatnika

w dodatkowym zakresie ubezpieczenia społecznego

pracodawcę (w rozumieniu Kodeksu pracy).

W związku z powyższym (uwzględniając konse-

kwencje wynikające z rozszerzającej wykładni pro-

ponowanej przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych)

pytam Pana Ministra: Czy nie należałoby odstąpić

od rozszerzania definicji pracownika z art. 8 ponad

właściwy zakres, nadając temu wyrażeniu znaczenie

wynikające z Kodeksu pracy?

Z wyrazami szacunku

Poseł Marek Gos

Kielce, dnia 25 marca 2013 r.

Interpelacja

(nr 16772)

do ministra obrony narodowej

w sprawie zbycia akcji należących

Koncerny zajmujące się remontowaniem, naprawą

oraz serwisowaniem sprzętu wojskowego działają

w szczególnie trudnej i wymagającej branży.

Do tego

rodzaju spółek należą Wojskowe Zakłady Lotnicze

nr 2 SA w Bydgoszczy, które obsługują m.in. sprzęt

Ministerstwa Obrony Narodowej, wykonują zadania

na rzecz obronności Polski i zabezpieczają funkcjo-

nowanie lotnictwa w kraju.

Obecnie WZL nr 2 SA przynosi zyski, które umoż-

liwiają zwiększenie zatrudnienia, w zakładzie pod-

noszone są standardy wykonywania usług, zwiększa

się liczba zamówień oraz rozwija współpraca z ryn-

kiem amerykańskim, który rozważa serwisowanie

samolotów F-16 i C-130 Herkules w bydgoskiej spółce.

Mimo tak dobrych wyników spółki, zdaniem ka-

dry pracowniczej podejmowane są próby włączenia

jej do Grupy Bumar sp. z o.o. Z informacji przedsta-

wionych przez WZL nr 2 SA wynika, iż akcje w spół-

kach WPRP będą zbywane poprzez wniesienie akcji

należących do spółki Bumar w zamian za objęcie

udziałów w podwyższonym kapitale zakładowym tej

spółki.

Zdaniem kadry zakładów WZL nr 2 SA realizacja

powyższych zadań zmierza do połączenia zadań o po-

284

dobnym profilu, jednak o odmiennym rodzaju prowa-

dzonej działalności.

Może to skutkować nawet kon-

fliktem interesów, który będzie wynikał z konsolida-

cji producenta oraz serwisanta sprzętu.

Obawy budzi

także sytuacja finansowa spółki Bumar, która, jak

wynika ze zgromadzonych przez pracowników WZL

informacji, jest niekorzystna.

1.

Czy i na kiedy planowane jest zbycie akcji z spół-

kach WPRP i wniesienie ich do spółki Bumar sp. z o.o.?

2.

Czy ministerstwo zasięgnęło opinii Minister-

stwa Obrony Narodowej w powyższej sprawie?

3.

Jakie czynniki decydują o podjęciu powyższej

decyzji oraz czym ma ona skutkować?

Poseł Teresa Piotrowska

Warszawa, dnia 25 marca 2013 r.

(nr 16773)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

w sprawie rozdziału środków finansowych

Województwo kujawsko-pomorskie dzięki wielu

wyjątkowym zabytkom jest pełne walorów turystycz-

nych, sprzyja poszerzaniu wiedzy o historii, tradycji

i tożsamości narodowej.

Znaczna część obiektów

z biegiem czasu uległa poważnym uszkodzeniom,

stąd działania podejmowane przez opiekunów zabyt-

ków zmierzające do pozyskania środków na ich reno-

wację.

Łącznie z województwa kujawsko-pomorskiego

w ramach powyżej wskazanego programu złożonych

zostało 47 wniosków o dofinansowanie, 31 pochodzi-

ło z terenu dawnego województwa bydgoskiego.

Nie-

stety jedynie 2 z nich rozpatrzono pozytywnie.

Ponad

połowa obiektów, które otrzymają dofinansowanie,

zlokalizowana jest w byłym województwie toruńskim

oraz jeden – we włocławskim.

Zrozumiałe jest zatem, iż kwoty dofinasowania

będą znacznie się różniły.

Jednak wątpliwości budzi

fakt, iż suma dotacji dla dawnego województwa bydgo-

skiego wynosi jedynie 300.000.00 zł.

Dawne wojewódz-

two włocławskie otrzyma kwotę 350.000.00 zł, toruń-

skie natomiast 2.000.000.00 zł, z czego 1.400.000.00 zł

przypada zabytkom samego miasta Torunia.

Właściciele obiektów zabytkowych na terenie by-

łego województwa bydgoskiego w sposób szczególny

troszczą się o stan budynków, czego dowodem może

być między innymi liczba złożonych wniosków oraz

wysoka skrupulatność podczas ich przygotowania.

Wnioski otrzymały wysoką punktację, a tylko jeden

z nich został odrzucony z powodów błędów formal-

nych.

Warto zauważyć, iż obiekty, o których dofinan-

sowanie starano się, posiadają znaczącą wartość za-

bytkową i historyczną, są to między innymi gotycka

katedra diecezji bydgoskiej, romańska rotunda św.

Prokopa w Strzelnie, która w ubiegłym roku uległa

zniszczeniu, krypta w kościele św. Jana Apostoła

w Mogilnie, barokowe drewniane kościoły w Żołędo-

wie i Wylatowie oraz kościół w Potulicach.

W związku z powyższym niepokojące jest, iż jedy-

nie ok. 3% środków rozdysponowanych zostało na

terenie województwa kujawsko-pomorskiego.

Może

to skutkować spadkiem zainteresowania turystów

powyższymi terenami oraz zmniejszyć ich walor pro-

mocyjny.

Wszystko to przekłada się także na czynni-

ki ekonomiczne i rozwój miast i gmin w regionie,

które nie będą w stanie wykorzystać posiadanego

potencjału.

1.

Dlaczego mimo uzyskanej dość wysokiej punk-

tacji wiele wniosków nie uzyskało akceptacji?

2.

Czy tak duża różnica kwot w dofinansowaniu

obiektów nie doprowadzi do sytuacji, w której jedynie

nieznaczna część województwa będzie stanowiła

atrakcję turystyczną, a pozostałe teren, mimo poten-

cjału, nie będą właściwie wykorzystywane?

3.

Czy nie martwi Pana Ministra fakt, iż takie

unikatowe zabytki, jak wspomniana rotunda św.

Prokopa w Strzelnie i inne wymienione w odrzuco-

nych wnioskach z terenu dawnego województwa byd-

goskiego będą ulegały dalszej degradacji?

Poseł Teresa Piotrowska

(nr 16774)

do ministra transportu,

Dobre połączenia komunikacyjne oraz dostęp du-

żych ośrodków miejskich do autostrady należą do

głównych elementów determinujących przyszłość

miast, a co za tym idzie, całych regionów.

Bydgoszcz,

która jest największym miastem w województwie

kujawsko-pomorskim oraz ośrodkiem prężnie rozwi-

jającym się i posiadającym coraz większy potencjał,

m.in. gospodarczy, nie posiada odpowiedniej sieci

dróg oraz nie jest wystarczająco dobrze skomuniko-

wana z drogą A1.

Realizacja budowy całości drogi

ekspresowej S5 miała to zmienić, na co bydgoszcza-

nie oraz lokalni przedsiębiorcy i inwestorzy czekają

od lat.

Ministerstwo również wskazywało na zasad-

ność budowy tej trasy.

285

Dyskusja oraz rozważania, które obecnie się to-

czą, dotyczą jedynie budowy trasy ekspresowej S5 na

odcinku Bydgoszcz–Gniezno oraz trasy S10 Byd-

goszcz–Toruń.

Połączenie Bydgoszcz – Nowe Marzy

nie jest już podobno rozpatrywane.

Informacje o za-

mierzeniach ministerstwa budzą niepokój, ponieważ

właśnie na odcinku Bydgoszcz – Nowe Marzy natę-

żenie ruchu jest największe, a połączenie z A1 najdo-

godniejsze dla mieszkańców.

Należy podkreślić, że

cała trasa S5 od Gniezna do Nowych Marz jest cał-

kowicie przygotowana do realizacji w systemie „Pro-

jektuj i buduj”.

Warto przypomnieć, iż tworzenie nie-

zbędnej do budowy drogi S5 dokumentacji oraz ze-

branie odpowiednich decyzji trwało kilka lat.

Natomiast obawy budzi zaawansowanie prac przy

budowie trasy S10.

Etap, na którym znajduje się pro-

jekt tej trasy, jest w fazie początkowej, nie podjęto

jeszcze żadnych koniecznych działań do realizacji tej

inwestycji w ramach programu „Projektu i buduj”.

Zapewne będą wymagały one długiego okresu przy-

gotowawczego.

Wówczas na pozyskanie środków

może być już za późno, tak jak to było w przypadku

S5 w obecnej perspektywie unijnej.

W konsekwencji

doprowadzi to do pozostawienia Bydgoszczy bez pod-

stawowych narzędzi do rozwijania już istniejącego

potencjału, jakie stanowią m.in. coraz prężniej dzia-

łające park przemysłowy, lotnisko, szkoły wyższe

oraz rozbudowujące się połączenia kolejowe.

1.

Kiedy możliwe jest rozpoczęcie realizacji inwe-

stycji drogi S5 na odcinku Bydgoszcz–Gniezno?

2.

Na podstawie jakich analiz ministerstwo zde-

cydowało, iż korzystniejszym rozwiązaniem dla Byd-

goszczy jest realizacja budowy odcinka trasy S10,

a nie S5 na trasie Bydgoszcz – Nowe Marzy?

gotowanie niezbędnej dokumentacji w okresie umoż-

liwiającym skorzystanie ze środków z perspektywy

finansowej 2014–2020?

4.

Czy zdaniem Pana Ministra wstrzymanie in-

westycji budowy trasy S5, z godnie z dotychczasowy-

mi planami, w całości nie spowoduje, że rozwój i po-

tencjał Bydgoszczy zostanie spowolniony?

5.

Dlaczego tak długo przygotowywana inwesty-

cja i tak oczekiwana przez mieszańców tej części wo-

jewództwa kujawsko-pomorskiego teraz, gdy pokona-

no wszystkie formalno-prawne przeszkody, ma być

nagle niezrealizowana w całości?

Poseł Teresa Piotrowska

(nr 16775)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Istotny składnik wy-

datków związanych z zarówno obecnie realizowa-

nym, jak i tym dopiero będącym na etapie negocjacji

budżetem UE stanowią środki przeznaczane na roz-

budowę infrastruktury kolejowej.

Kryzys, z jakim

zmagają się kraje zjednoczone w Unii, zmusza do

szczególnie racjonalnego planowania i wydatkowania

przyznawanych środków finansowych.

Tym więc

większą uwagę należy zwrócić na możliwości jeszcze

korzystniejszego wykorzystania już istniejących za-

sobów związanych z transportem kolejowym.

Na-

szym zdaniem przykładem tego może być możliwość

wykorzystania linii nr 273 na odcinku Wrocław –

Zielona Góra – Szczecin.

Pomimo trwającej modernizacji torów na odcinku

Głogów – Rzepin i skracaniu czasu przejazdu na wy-

żej wymienionym odcinku spółka PKP InterCity

w obecnym rozkładzie jazdy realizuje przewozy tylko

jednym codziennym połączeniem kolejowym, pocią-

giem TLK I- 67100/1 „Przemysław” relacji Kraków

Główny – Wrocław Główny – Zielona Góra.

Drugi

z pociągów TLK kursujących na tej trasie, czyli po-

ciąg TLK I- 48500/1 „Pirat” relacji Bielsko-Biała Głów-

na – Kołobrzeg/Świnoujście, kursuje tylko w okresie

ferii i wakacji, tym samym wzbogacając ofertę prze-

wozową na linii 273 tylko w okresie wzmożonego ru-

chu turystycznego.

Wobec powyższego apelujemy

o rozważenie możliwości przekwalifikowania pocią-

gu TLK „Pirat” z pociągu sezonowego na pociąg co-

dziennego kursowania na odcinku Bielsko-Biała

Główna (ewentualnie Wrocław Główny) – Szczecin

Główny w rozkładzie jazdy obowiązującym od 14 grud-

nia 2013.

Pociąg ten jako sezonowy kursuje już od

ponad 40 lat, ciesząc się dużą popularnością wśród

pasażerów.

Skrócenie czasu przejazdu na linii kole-

jowej 273 (dzięki trwającemu remontowi) podniesie

konkurencyjność tego połączenia wobec równoległej

linii kolejowej łączącej Wrocław ze Szczecinem przez

Poznań, co daje podstawy do uruchomienia dodatko-

wego codziennego połączenia kolejowego kategorii

TLK na trasie Wrocław – Szczecin.

Można to osiąg-

nąć poprzez zmianę kategorii pociągu TLK 48500/1

z sezonowego na codzienny na odcinku do Szczecina.

Tym samym w dobie modernizacji linii kolejowej

CE59 Wrocław – Poznań i znacznego pogorszenia się

oferty przewozowej na trasie Wrocław – Szczecin (tyl-

ko trzy pociągi TLK na dobę) pociąg ten uzupełniłby

ofertę połączeń między stolicami Dolnego Śląska

i Zachodniego Pomorza, a jednocześnie miasta takie,

286

jak: Wołów, Ścinawa, Głogów, Nowa Sól, Zielona Góra

czy Kostrzyn uzyskałyby codzienne dalekobieżne po-

łączenie kolejowe ze Szczecinem, a w przeciwnym

kierunku z Opolem, Kędzierzynem Koźlem, Rybi-

kiem, Żorami i Bielskiem-Białą.

Dodatkowo Bielsko-

-Biała i miasta południowej części Śląska zyskałyby

codzienne wieczorne połączenie kolejowe z Opolem

i Wrocławiem oraz analogicznie codzienne nocne po-

łączenie kolejowe ze Szczecinem.

nie: Czy biorąc pod uwagę te informacje, możliwe bę-

dzie uruchomienie w rozkładzie jazdy 2013/14 pocią-

gu TLK „Pirat” relacji Bielsko-Biała Główna – Ko-

łobrzeg/Świnoujście w terminie codziennym na od-

cinku Bielsko-Biała – Szczecin Główny?

Z poważaniem

Poseł Wojciech Zubowski

Warszawa, dnia 25 marca 2013 r.

(nr 16776)

do ministra transportu,

w sprawie prac remontowych na odcinku

Szanowny Panie Ministrze!

Istotny składnik wy-

zatem uwagę należy zwrócić na możliwości jeszcze

gólnie gdy rokuje to osiągnięcie korzystnych wyni-

ków ekonomicznych i gdy istnieje możliwość zabiega-

nia o wsparcie finansowe zainteresowanych samorzą-

dów i podmiotów prowadzących działalność gospo-

darczą.

Linia 289 jest to linia jednotorowa o długości 40

km, łącząca Legnicę ze stacją Rudna Gwizdanów.

Stanowi ona łącznik między europejskim koryta-

rzem E-30 oraz polskim E-59 Międzylesie – Wrocław

– Zielona Góra – Szczecin.

Linia przebiega przez:

Rzeszotary, Raszówkę, Gorzelin, Chróstnik, Lubin

Górniczy, Koźlice, Rynarcice i Rudną Miasto.

Trasa

ta stanowi najkrótsze połączenie takich miast jak

Legnica, Lubin z Głogowem, Zieloną Góra, Szczeci-

nem czy nadmorskimi kurortami.

Obecny stan linii

jest katastrofalny – występują liczne zwolnienia, ni-

ska jest prędkość szlakowa, co spowodowało zawie-

szenie ruchu pasażerskiego między miastami Zagłę-

bia Miedziowego.

Linia przeżywa swoistą traumę od 2004 r., kiedy

to całkowicie zawieszono ruch pasażerski.

Przez 8 lat

nie wykonywano remontów mających na celu polep-

szenie stanu użyteczności.

Stosunkowo niedawno

odcinek ten został wpisany do regionalnego progra-

mu operacyjnego, dzięki czemu znalazły się środki

na jego remont, który przypaść miał na kwiecień tego

aby przeprowadzić remont, potrzebne jest wykonanie

badań środowiskowych.

Mając na uwadze ten ele-

ment, środki na remont linii 289 zostały zamrożone,

a dokumentację skierowano do regionalnego dyrek-

tora ochrony środowiska we Wrocławiu.

Mieszkańcy

Zagłębia Miedziowego oraz samorządowcy są zanie-

pokojeni tym faktem, gdyż kolejna zwłoka może wpły-

nąć na przesunięcie remontu na kolejne lata.

Wobec powyższego kierujemy następujące pytania:

1.

Jaka jest wiedza ministerstwa na temat możli-

wości wpisania remontu linii kolejowej nr 289 Leg-

nica – Rudna Gwizdanów do Regionalnego Programu

2.

Kiedy planowane jest rozpoczęcie prac remonto-

wych na linii kolejowej Legnica – Rudna Gwizdanów?

Z poważaniem

Poseł Wojciech Zubowski

(nr 16777)

do ministra gospodarki

w sprawie niezwłocznej realizacji

Od dłuższego czasu rozpowszechniane i publiko-

wane są informacje o planowanych masowych zwol-

nieniach pracowników w Kopalni Turów i Elektro-

wni Turów.

O groźbie utraty pracy przez grupę blisko

2 tys. pracowników poinformował nawet w swoim

oświadczeniu senator PO Jan Michalski.

Nieopatrz-

nie upublicznił tym samym skrzętnie skrywane fak-

ty.

Faktom tym starał się zaprzeczać z trybuny sej-

mowej wiceminister gospodarki Tomasz Tomczykie-

287

wicz, twierdząc, że sektor energetyczny oparty na

węglu brunatnym ma się dobrze, a PGE podejmuje

jedynie działania optymalizujące koszty.

Skoro jest tak dobrze, niezrozumiałe staje się zwle-

kanie z budową nowego bloku energetycznego w Elek-

trowni Turów.

Przedsięwzięcie budowy nowego blo-

ku zakłada odtworzenie mocy wytwórczych elektro-

wni poprzez uruchomienie nowej jednostki wytwór-

czej w miejsce wycofywanych z eksploatacji najstar-

szych bloków energetycznych.

Nowy blok miał za-

pewnić pełne wykorzystanie dostępnych zasobów

węgla w Kopalni Turów oraz całkowite wykorzysta-

nie potencjału produkcyjnego Elektrowni Turów,

dwóch największych i najważniejszych zakładów

przemysłowych zachodniej części województwa dol-

nośląskiego, będących gwarantem bezpieczeństwa

energetycznego południowo-zachodniej Polski.

Z niezrozumiałych przyczyn realizacja tej inwe-

stycji nie dochodzi do skutku.

Dalsze opóźnienie

w sprawie budowy nowego bloku energetycznego bu-

dzi uzasadnione podejrzenia, że PGE zamierza zmie-

bloku w Turowie.

Odstąpienie od tej inwestycji wpły-

nie istotnie na warunki funkcjonowania Kopalni Tu-

tyczne skutki społeczne i gospodarcze dla całego ma-

kroregionu dolnośląskiego, porównywalne z upadkiem

górnictwa wałbrzyskiego, degradację ekonomiczną re-

gionu, dramatyczny wzrost bezrobocia i ubóstwa.

Panie Wicepremierze, apelujemy do Pana o nie-

zwłoczną realizację inwestycji: budowa nowego bloku

energetycznego w Elektrowni Turów.

Prosimy również o poważne potraktowanie Pola-

ków, polskich parlamentarzystów i udzielenie rzetel-

nej odpowiedzi na postawione poniżej pytania:

zacji budowy bloku energetycznego w Kopalni Turów?

Z wyrazami szacunku

Posłowie Marzena Machałek

i Adam Lipiński

Jelenia Góra, dnia 25 marca 2013 r.

Interpelacja

(nr 16778)

do prezesa Rady Ministrów

i Elektrowni Turów

Szanowny Panie Premierze!

7 marca wraz z po-

słem Adamem Lipińskim zadaliśmy ministrowi go-

spodarki pytanie w sprawach bieżących dotyczące

trowni Turów.

Poruszone w pytaniu kwestie są bar-

dzo ważne dla naszego regionu, a także dla bezpie-

czeństwa energetycznego Polski.

Udzielający odpowiedzi pan Tomasz Tomczykie-

wicz, wiceminister gospodarki, był nieprzygotowany

i całkowicie zlekceważył pytanie, tym samym zlek-

ceważył nie tylko parlamentarzystów, ale przede

wszystkim mieszkańców naszego regionu, którzy

obawiają się o swój los i los swoich rodzin.

Pan wice-

minister reprezentujący ministra i wicepremiera pol-

skiego rządu w swojej kompromitującej odpowiedzi

stii.

Aroganckie i lekceważące zachowanie wicemini-

stra uważamy za niedopuszczalne, tym bardziej że

docierają do nas – parlamentarzystów – informacje

na temat dramatycznej sytuacji w sektorze energe-

idzie planowanych masowych zwolnieniach w Kopal-

ni Turów i Elektrowni Turów.

wym czempionem, niestety wg doniesień specjalistów

czyny tkwią w fatalnym zarządzaniu, nieudolnym

przygotowywaniu procesów inwestycyjnych, tworze-

niu kaskadowych struktur spółek córek, spółek wnu-

najmniej ważni są pracownicy.

rezultat jej braku) to:

— masowa likwidacja miejsc pracy (chociaż nie

likwiduje się ich od razu, lecz stopniowo poprzez

ograniczanie działalności zakładów, to tempo tych

działań jest zawrotne),

— wdrażanie programów zwolnień i pozbywania

się pracowników, nazywanych programami dobrowol-

nych odejść; wiadomo, że na miejsce zwalnianych/od-

chodzących pracowników nie będą przyjmowani nowi,

— wdrażanie programu transferów do innych spó-

288

czyli obniżeniem wynagrodzenia i likwidacją gwa-

rancji zatrudnienia,

— zmuszanie pracowników do przyjmowania jed-

norazowych odpraw, tak naprawdę za sprzedaż swo-

jego miejsca pracy.

Słowa klucze to: konsolidacja, restrukturyzacja,

optymalizacja.

Fatalne doświadczenia z innymi ga-

łęziami przemysłu zniszczonymi bezwzględnie przez

koalicję PO–PSL nie pozostawiają złudzeń – mają być

one zasłoną dymną dla ułatwień w masowych zwol-

nieniach pracowników, a następnie bezproblemowej,

szybkiej prywatyzacji i sprzedaży polskiej energetyki

Panie Premierze, apelujemy, aby Pan zdyscypli-

nował podległych sobie ministrów i zobowiązał do

rzetelnej i uczciwej odpowiedzi na postawione przez

nas pytania:

1.

Jaka jest skala planowanych zwolnień w Kopal-

ni Turów i Elektrowni Turów?

2.

Czy PGE planuje wydzielenie spółek, zakładów

usług wspólnych w Kopalni Turów i Elektrowni Tu-

rów, co spowoduje, że w kopalni pozostanie 1300 pra-

cowników, a w elektrowni 700?

3.

Czy w tworzonych spółkach, zakładach usług

wspólnych zbiorowe układy pracy będą podtrzymy-

wały te same warunki co w układzie zbiorowym za-

kładu macierzystego?

4.

Czy zna Pan Premier analizy, które wskazują,

że rzeczywiste koszty utrzymania wydzielonych spó-

łek będą niższe niż koszty zatrudnienia pracowników

obecnie w zakładach?

5.

Dlaczego rząd, PO, z taką determinacją niszczy

niczym i wydobywczym?

Te miejsca pracy, które po-

zesom, dyrektorom z partyjnego nadania PO–PSL?

Z wyrazami szacunku

Posłowie Marzena Machałek

Warszawa, dnia 25 marca 2013 r.

(nr 16779)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Dla mieszkańców

Rudy Śląskiej, a także całego województwa śląskiego

budowa trasy NS to sprawa wielkiej wagi z kilku po-

wodów.

Skorzystają mieszkańcy Rudy Śląskiej, po-

nieważ trasa odciąży przepełnioną drogę wojewódzką

925; skorzystają mieszkańcy całego regionu, ponie-

waż NS bezkolizyjnie połączy drogową trasę średni-

cową z autostradą A4.

Będzie także istotnym elemen-

tem układu komunikacyjnego, pozwalającym na

przejęcie ruchu tranzytowego na osi północ – połu-

dnie.

Istotne znaczenie ma też połączenie południo-

wej części województwa z portem lotniczym w Pyrzo-

wicach.

l.

Kiedy mieszkańcy Śląska mogą spodziewać się

rozpoczęcia inwestycji?

2.

Jakie środki zostaną przeznaczone w najbliż-

szej perspektywie na realizację projektu?

Z wyrazami szacunku

Poseł Maria Nowak

Warszawa, dnia 25 marca 2013 r.

(nr 16780)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie nazbyt częstych i nieuzasadnionych

Szanowna Pani Minister!

W powyższej sprawie

zgłaszają się do mojego biura poselskiego zbulwerso-

wani rodzice, a Rada Miasta Ruda Śląska podjęła na-

wet „Rezolucję w sprawie częstych zmian podręczni-

ków szkolnych i konsekwencji z tego wynikających”.

Zdaniem rodziców, zarządzenia władz oświato-

wych zmuszają do zakupu coraz to nowych podręcz-

ników szkolnych, których kolejne nowe wydania nie

różnią się treścią merytoryczną, a jedynie ilością

stron lub kolejnością rozdziałów.

Przy wygórowanych

cenach książek stanowi to istotne obciążenie domo-

wych budżetów.

Druga kwestia to ilość noszonych przez ucznia

podręczników i związany z tym nadmierny ciężar

tornistra.

Postulowany jest pomysł kompletowania

i przekazywania przez starsze roczniki młodszym

drugiego zestawu podręczników, z których uczniowie

mogliby korzystać w szkole.

Obecnie, wobec nazbyt

częstych zmian programów nauczania, kompletowa-

nie drugich zestawów podręczników jest pozbawione

sensu.

W związku z powyższym moje pytania:

l.

Czy ministerstwu znany jest ten problem?

2.

Jakie działania zamierza podjąć Pani Minister,

aby zapobiec w kolejnych wydaniach kosmetycznym

zmianom w treści podręczników, które zmuszają ro-

dziców do ponoszenia niepotrzebnych i wysokich

kosztów zakupu?

289

3.

Czy ministerstwo zamierza wesprzeć ideę kom-

pletowania tzw. drugiego zestawu podręczników, któ-

ry uwolniłby dzieci od nadmiernie ciężkich tornistrów,

wpływając w ten sposób na ich ogólny stan zdrowia?

Z wyrazami szacunku

Poseł Maria Nowak

(nr 16781)

pujących kwestii w zakresie rozliczeń z Polskim

Związkiem Curlingu.

1.

Czy minister sportu i turystyki odzyskał pie-

niądze z obu dotacji, które kontrolował i w wypadku

których wydał decyzje administracyjne o konieczno-

ści ich zwrotu?

Jak długo minister sportu i turystyki

2.

Czy minister sportu i turystyki dysponuje in-

formacjami, iż Polski Związek Curlingu ma prawo-

mocne nakazy komornicze i prawdopodobnie zajęte

rachunki bankowe?

Do kogo należy rachunek banko-

wy, który wskazuje PZC do wpłat (np. za udział w mi-

strzostwach Polski)?

3.

Czy minister sportu i turystyki wie, iż na dzień

dzisiejszy PZC nie posiada żadnego majątku, na któ-

rym można byłoby ustanowić zabezpieczenie na zo-

bowiązaniach wobec ministra sportu i turystyki oraz

że wobec PZC toczą się co najmniej 2 postępowania

komornicze?

4.

Czy minister sportu i turystyki otrzymuje spra-

wozdania finansowe PZC?

Czy są one przygotowane

przepisami prawa?

Według mojej wiedzy sprawozda-

nie za rok 2009 było przygotowane nieprawidłowo.

5.

Czy minister sportu i turystyki w sytuacji niepo-

wodzenia drogi prawnej wskazanej w ustawie o sporcie

rozważa wszczęcie postępowania upadłościowego wo-

bec swojego dłużnika?

Ewentualnie jaką inną drogę

przewiduje minister w celu rozwiązania tej sytuacji?

6.

Dlaczego mimo braku wymiernego uzasadnie-

nia sportowego nadal finansowana jest jedynie repre-

zentacja żeńska Curlingu (która osiąga zbliżone wy-

niki do reprezentacji męskiej, która przygotowuje się

ze środków własnych)?

7.

Proszę o informację, jakie działania podjęło mi-

nisterstwo, aby uniknąć sytuacji opisanych w proto-

kole pokontrolnym (dotyczy ME seniorów w Szkocji

towy wyłudził dotacje na podstawie dokumentów fi-

nansowych opłaconych przez osoby trzecie.

Proszę

zapisów art. 286 § 1 Kodeksu karnego, czy też nagro-

dziło winnych kolejnymi kilkusettysięcznymi dota-

cjami?

(nr 16782)

lingu oraz nieprawidłowości w Polskim Związku Cur-

lingu.

1.

Czy minister sportu i turystyki jest gotowy

uznać nowe stowarzyszenie, reprezentatywne dla tej

dyscypliny, założone przez określoną liczbę funkcjo-

nujących (prowadzących szkolenie, biorących udział

w mistrzostwach Polski) klubów curlingowych i zle-

cić temu stowarzyszeniu zadania zarezerwowane

w chwili obecnej dla Polskiego Związku Curlingu?

2.

Czy minister sportu i turystyki informował

World Curling Federation o licznych nieprawidłowoś-

ciach i trwającej procedurze odwoływania władz PZC?

3.

Czy MSiT finansuje jakiekolwiek wynagrodze-

nia lub wydatki członków władz statutowych lub dy-

rektora sportowego, których MSiT chce odwołać?

4.

Czy w dalszym ciągu obecne władze PZC (któ-

re minister sportu i turystyki chce odwołać) pozosta-

ją partnerem ministra w kwestii systemu współza-

wodnictwa sportowego, inwestycji sportowych lub przy-

gotowań do organizacji igrzysk olimpijskich?

Czy roli

tej nie mógłby odgrywać podmiot posiadający odpo-

wiednią wiedzę i jednocześnie akceptowany przez

zawodników, trenerów i działaczy klubów?

5.

Czy minister sportu i turystyki ma świado-

mość, że organizacji pod nazwą Polski Związek Cur-

lingu nie można przypisać cechy reprezentatywności

dla polskiego środowiska curlingowego?

6.

Czy minister sportu i turystyki ma świadomość,

290

członkami polskiego związku?

Jakie działania podej-

(nr 16783)

do ministra zdrowia

Szanowny Panie Ministrze!

W latach 2010–2011

przy ministrze zdrowia pracował Międzyresortowy

innych niż ubezpieczeni.

Z informacji uzyskanych

że zespół ten dokonał oceny zasadności zmian w przed-

wał ww. zespół.

Jak zostały one wykorzystane?

wie zmiany zasad opłacania finansowanych przez

łecznych oraz zasad finansowania świadczeń opieki

(nr 16784)

do ministra gospodarki

w sprawie kierunku

polityki energetycznej Polski

mi apelami oraz pytaniami kierowanymi przez moich

wyborców zwracam się z serdeczną prośbą o odnie-

sienie się do następujących kwestii:

W jakim kierunku zmierza polityka naszego kra-

ju w odniesieniu do tak ważnych kwestii, porusza-

nych m.in. przez Krajową Izbę Gospodarczą, jak

energetyka, a w szczególności proces wykorzystywa-

nia na większą skalę paliw wysokosprawnych, dzia-

łania służące podnoszeniu energooszczędności oraz

polityka zapewniająca bezpieczeństwo energetyczne

naszemu państwu?

Czy Ministerstwo Gospodarki ma przygotowane

plany kilkuletnie dotyczące redukcji emisji spalin,

CO

2

, zastępowania paliw stałych wysokosprawnymi,

podnoszenia energooszczędności oraz zapewnienia

bezpieczeństwa energetycznego Polski?

(nr 16785)

do ministra rozwoju regionalnego

w sprawie grupy roboczej

Szanowna Pani Minister!

W październiku 2012 r.

w Ministerstwie Rozwoju Regionalnego z udziałem

przedstawiciela Departamentu Koordynacji Polityki

Spójności i przedstawiciela Departamentu Rozwoju

Obszarów Wiejskich odbyło się spotkanie, na którym

zdecydowano o powołaniu grupy roboczej ds. wdra-

żania podejścia CLLD.

W skład grupy weszli przed-

stawiciele Ministerstwa Rozwoju Regionalnego, Mi-

nisterstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi, samorządy wo-

jewództw, lokalne grupy działania i lokalne grupy

Do dzisiaj grupa nie zaczęła pracy, przedstawicie-

le LGD są zaniepokojeni przedłużającymi się termi-

nami konsultacji, tym bardziej że trwa dyskusja na

ten temat w regionach.

291

pa robocza ds. wdrażania podejścia CLLD rozpocznie

swoją działalność?

Poseł Zofia Ławrynowicz

Warszawa, dnia 25 marca 2013 r.

(nr 16786)

do ministra gospodarki

Szanowny Panie Premierze!

Specjalne strefy eko-

nomiczne mogą w naszym kraju działać do 2020 r.

W 2012 r. wartość inwestycji zagranicznych wyniosła

w Polsce 4,7 mld euro, natomiast w Czechach, które

są krajem czterokrotnie mniejszym, wartość inwe-

stycji zagranicznych wyniosła ponad 12 mld euro.

Wskazuje to na drastyczny spadek w naszym kraju

napływu inwestycji w zeszłym roku, co może mieć

związek z brakiem jasności co do funkcjonowania

stref ekonomicznych po 2020 r.

Strefy w innych kra-

jach Unii Europejskiej nie posiadają ograniczeń cza-

sowych.

Zdaję sobie sprawę, iż tam inwestorzy nie

mają ulg podatkowych, tylko specjalne granty, lecz

wobec wzrostu bezrobocia, spadku wskaźnika wzro-

stu gospodarczego i spadku wartości inwestycji po-

winniśmy mieć możliwość konkurowania m.in. z ta-

kimi krajami jak Czechy czy Rumunia.

2.

Czy w najbliższym czasie powstanie projekt prze-

dłużający istnienie specjalnych stref ekonomicznych?

Poseł Zofia Ławrynowicz

w sprawie specjalnych stref ekonomicznych

Europy Środkowowschodniej.

Poseł Zofia Ławrynowicz

(nr 16787)

do ministra obrony narodowej

przedstawiciele byłych żołnierzy zawodowych, prze-

bywający obecnie na tzw. emeryturach munduro-

wych, którzy pracują obecnie w cywilu, wykonując

różne zawody.

Czują się oni pokrzywdzeni, gdyż

w porównaniu z innymi emerytami mundurowymi

jako jedynym nie podnosi się im emerytury za każdy

przepracowany rok.

Przeliczeniu ich emerytura może

ulec dopiero w momencie osiągnięcia powszechnie

obowiązującego wieku emerytalnego.

2.

Jakie działania podejmie Ministerstwo Obrony

Narodowej w celu rozwiązania opisanego problemu?

Poseł Zofia Ławrynowicz

(nr 16788)

do ministra spraw wewnętrznych

292

rych innych ustaw jest propozycja obniżenia wysoko-

Pogarszająca się sytuacja materialna emerytów

maga przeznaczenia większych kwot na leczenie

Środki funduszu socjalnego są w większości prze-

znaczane na zapomogi pieniężne, dopłaty do kosztów

no-hospicyjnej, jak również na dopłaty do kosztów

zakwaterowania, wyżywienia oraz leczenia w sana-

toriach i uzdrowiskach.

Fundusz socjalny emerytów

i rencistów pozostający w dyspozycji właściwych kie-

rowników jednostek organizacyjnych Państwowej

Straży Pożarnej i Straży Granicznej to w wielu przy-

padkach jedyna forma dodatkowej pomocy, z której

korzystają świadczeniobiorcy, w przypadkach ciężkiej

2.

Jak proponowane założenia mają się do praw

nabytych, gwarantowanych w chwili podjęcia służby

w mundurze?

Poseł Zofia Ławrynowicz

(nr 16789)

do ministra zdrowia

w sprawie oddawania krwi przez osadzonych

Szanowny Panie Ministrze!

Problematykę odda-

wania krwi reguluje rozporządzenie ministra zdro-

Zgodnie z załącznikiem nr 1 ww. aktu wykonaw-

czego pkt 2.2 dotyczącym kryteriów dyskwalifikacji

tymczasowej dawców krwi alogenicznej w ppkt 2.2.2

dotyczącym narażenia na niebezpieczeństwo zaraże-

nia chorobami przenoszonymi drogą przetoczenia

wskazano przymusowo pozbawionych wolności w za-

kładach karnych, aresztach śledczych lub innych

miejscach, w których przebywają osoby pozbawione

wolności, jako osoby, które nie mogą być dawcami

krwi.

Określono także okres dyskwalifikacji w tym

zakresie.

Zwrócili się do mnie osadzeni odbywający karę

pozbawienia wolności w zakładach województwa za-

chodniopomorskiego z prośbą o możliwość oddawa-

nia krwi chociaż raz w roku, kiedy zapotrzebowanie

na nią drastycznie wzrasta.

Stoją oni na stanowisku,

iż w ten sposób mogliby chociaż w minimalnym stop-

niu zrobić coś bezinteresownego dla innych w ra-

mach swojej resocjalizacji.

2.

Czy jest możliwość, by w drodze wyjątku cho-

ciaż raz w roku osadzeni mogli oddać krew?

Poseł Zofia Ławrynowicz

(nr 16790)

do ministra środowiska

w sprawie braku rozwiązań prawnych

Szanowny Panie Ministrze!

Mieszkańcy wielu

miejscowości, na których terenie planowana jest bu-

dowa elektrowni wiatrowych, są zbulwersowani trak-

towaniem ich przez inwestorów i nieprawidłowościa-

mi w przygotowaniach do planowanych inwestycji.

Zarzucają władzom gmin i inwestorom brak kon-

sultacji, o inwestycji dowiadują się najczęściej dopie-

ro wtedy, gdy upływa termin wglądu do dokumenta-

cji i składania ewentualnych zastrzeżeń.

W odpo-

wiednim czasie informowani są tylko właściciele dzia-

łek wytypowanych przez inwestora pod budowę elek-

trowni, całkowicie pomijani są właściciele sąsiednich

działek, gdyż nie są uważani za strony, a przecież to

głównie oni będą narażeni na niekorzystne oddzia-

ływanie ze strony planowanych inwestycji.

Przykładem jest planowana inwestycja w miejsco-

wości Miedzna pow. Węgrów.

Zdaniem mieszkańców

inwestor nie przeprowadził rzetelnego badania od-

działywania planowanej inwestycji na środowisko,

a jego argumenty są w wielu miejscach niezgodne

z rzeczywistością.

Na przykład w raporcie o oddzia-

ływaniu na środowisko przedsięwzięcia polegającego

nr ewidencyjny 762/1, położonej na gruntach wsi

Miedzna, gm. Miedzna, o mocy 2,3 do 2,5 MW, poja-

wia się informacja, że na tym terenie nie ma ptaków,

a mieszkańcy widzą zarówno zwykłe wróble i wrony,

jak też bociany i przelatujące dzikie gęsi i żurawie.

Teren wsi został oceniony jako zdegradowany przez

293

uprawy rolnicze, co według mieszkańców również

jest nieprawdą, gdyż na terenie gminy nie ma prze-

mysłu, są tylko małe i średnie gospodarstwa, a rol-

nicy stosują tzw. „dobre praktyki rolne”, które nie

wpływają niekorzystnie na środowisko.

W odległości

ok. 1500 m od planowanej inwestycji znajduje się

sanktuarium pw. NMP wpisane do rejestru zabyt-

ków chronionych, a obok cmentarz parafialny i przy-

chodnia zdrowia.

Nieprawdziwa jest również informacja zawarta

w raporcie o tym, że pomniki przyrody: klon pospo-

lity, dąb szypułkowy, jałowiec pospolity i głazy na-

rzutowe znajdują się w odległości od inwestycji od 2,7

km do 10 km, a w rzeczywistości gmina Bielany, na

terenie której te obiekty się znajdują, oddalona jest

o ok. 25 km od gminy Miedzna.

Takie mijanie się

z rzeczywistością to dowód na to, jak „rzetelnie”

przygotowywany był raport.

Nieprawidłowości w raportach są powszechne, co

stwierdza w pracy pt. „Hałas wokół wiatraków” prof.

dr inż. Barbara Lebiedowska, niezależny ekspert Ko-

misji Europejskiej ds. akustyki środowiska.

Na podstawie tego raportu wójt gminy Miedzna wy-

dał „Decyzję o warunkach zabudowy GK.6730.20.2012”,

ustalając warunki zabudowy na działce 762/1 położonej

w miejscowości Miedzna, gm. Miedzna dla inwestycji

nego z drogi powiatowej.

Zdaniem mieszkańców decyzja ta została wydana

z naruszeniem prawa, jednak odpowiedzialni za ta-

kie postępowanie pozostają bezkarni, gdyż prokura-

tura nie chce zajmować się sprawą.

Panie Ministrze!

Do tej pory nie wprowadzono

unormowań prawnych dotyczących hałasu, jak i bez-

piecznej odległości farm wiatrowych od zabudowań.

Jest to przyczyną wydawania decyzji, które miesz-

kańcy będą zaskarżać, a może to prowadzić do ich

zamykania już po zbudowaniu, co narazi inwestorów

na niepotrzebne koszty.

Czy rząd planuje w najbliższym czasie wprowa-

dzenie szczegółowych przepisów dotyczących budowy

farm wiatrowych?

Wydaje się to konieczne ze wzglę-

du na dużą liczbę planowanych inwestycji tego typu.

Kto powinien stać na straży wypełniania przez

inwestorów przepisów dotyczących inwestycji tego

typu?

Inne państwa wycofują się z pozyskiwania energii

wiatrowej.

Dlaczego w naszym kraju nie korzysta się

z ich doświadczeń?

Z poważaniem

Poseł Krzysztof Tchórzewski

Siedlce, dnia 25 marca 2013 r.

Interpelacja

w sprawie braku rozwiązań prawnych

uprawy rolnicze, co według mieszkańców również

294

jak też oddziaływania hałasu i infradźwięków.

Jest

to przyczyną wydawania decyzji, które mieszkańcy

będą zaskarżać również w pozwach cywilnych, a może

odczuciu powszechnie stosowanie odległości do 300

metrów są zbyt małe.

dzenie jednolitych przepisów prawnych dotyczących

budowy farm wiatrowych w Polsce?

Wydaje się to

Dlaczego prokuratury i sądy nie podejmują dzia-

łań w sprawach nieprawidłowości zgłaszanych przez

mieszkańców?

Kto powinien rozstrzygać spory między władzami

Z poważaniem

Poseł Krzysztof Tchórzewski

(nr 16791)

do ministra transportu,

Czy ministerstwo planuje w najbliższym czasie

wprowadzenie jednolitych przepisów dotyczących

295

warunków budowy farm wiatrowych?

Wydaje się to

Z poważaniem

Poseł Krzysztof Tchórzewski

do ministra administracji i cyfryzacji

Dlaczego wojewodowie nie zajmują stanowiska

w sprawie zgłaszanych przez mieszkańców gmin nie-

prawidłowości?

Mieszkańcy czują się pozostawieni

sami sobie.

Kto powinien rozstrzygać spory między władzami

(nr 16792)

do prezesa Rady Ministrów

środowisk.

Stowarzyszenie „Nigdy więcej” jest niezależną

organizacją ekspercką od 1996 r. monitorującą incy-

denty na tle ksenofobicznym oraz wydającą antyra-

sistowski magazyn „Nigdy więcej”.

Od 2009 r.

Sto-

warzyszenie „Nigdy więcej” koordynuje działanie

296

Centrum Monitorowania Rasizmu w Europie Wschod-

niej.

Stowarzyszenie jest partnerem ogólnopolskiej

nia 1997 r. w art. 13 zakazuje m.in. istnienia organi-

zacji, których program lub działalność zakłada lub

stosowanie przemocy w celu wpływu na politykę pań-

stwa.

W Polsce działa szereg organizacji, które speł-

niają formalne wymogi ustawowe, jednakże prowadzą

działania znacznie odmienne od tych zawartych w swo-

ich statutach.

W działaniach tych można odnaleźć na-

wiązanie do nacjonalizmu, nazizmu czy faszyzmu.

„Brunatna księga” to monitoring przestępstw po-

pełnionych przez skrajnie prawicowe organizacje i śro-

dowiska oraz incydentów na tle rasistowskim, kseno-

fobicznym i aktów dyskryminacji.

W tym roku opub-

likowany raport obejmuje lata 2011–2012 i zawiera

prawie 200 stron opisów różnych incydentów.

W ra-

porcie w roli sprawców wielokrotnie pojawiają takie

organizacje, jak Młodzież Wszechpolska, Obóz Naro-

dowo-Radykalny czy Autonomiczni Nacjonaliści.

Od dłuższego czasu obserwujemy eskalację incy-

ganizacje, powodujących konflikty społeczne.

Tylko

na terenie Trójmiasta w ciągu ostatnich dwóch tygo-

dni takich incydentów było kilka, w tym jeden sta-

nowił atak na siedzibę Stowarzyszenia Waga działa-

jącego na rzecz kobiet i równouprawnienia.

1.

Czy rząd RP zapoznał się z raportem „Brunat-

na księga 2011–2012”?

prawicowych ugrupowań?

3.

Czy planowany jest monitoring organizacji, które

w sposób jawny działają niezgodnie ze swoim statutem,

a przede wszystkim niezgodnie z Konstytucją RP?

4.

Dlaczego organizacje, które wedle statutu

wspierają kulturę i rozwój młodzieży polskiej, mogą

bezkarnie niszczyć mienie państwa oraz podejmować

działania na tle rasistowskim i ksenofobicznym?

Z wyrazami szacunku

Poseł Robert Biedroń

Warszawa, dnia 25 marca 2013 r.

(nr 16793)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie Komendy Powiatowej Policji

Szanowny Panie Ministrze!

Zdajemy sobie spra-

wę, z jakimi problemami borykają się komisariaty i ko-

mendy Policji we wszystkich województwach w Pol-

sce.

Osoby odwiedzające nasze komisariaty są obu-

rzone stanem niektórych nieruchomości, wyposaże-

niem wnętrz, jak również brakiem sprzętowym funk-

cjonariuszy.

dziale 1 art. 1 mówi: „Tworzy się Policję jako umun-

durowaną i uzbrojoną formację służącą społeczeństwu

nego”.

W myśl tej ustawy musi być zapewnione funk-

cjonariuszowi wyposażenie w niezbędny sprzęt.

1.

Jaki fundusz został przeznaczony na poprawę

wyposażenia funkcjonariuszy Policji pełniących służ-

bę w Komendzie Powiatowej Policji w Augustowie

w latach 2007–2013?

2.

Ile pieniędzy wydaje się rocznie na moderniza-

cję budynków będących w użytkowaniu Komendy

Powiatowej Policji w Augustowie?

3.

Ile komputerów znajduje się na stanie w Ko-

mendzie Powiatowej Policji w Augustowie?

Jaki pro-

cent ma dostęp do Internetu?

4.

Kiedy i jaka kwota została przeznaczona na

wyposażenie w sprzęt i meble?

5.

Ilu funkcjonariuszy zatrudnionych jest w ww.

komendzie?

6.

Ile etatów wynoszą braki kadrowe w ww. ko-

mendzie?

7.

Czy w komisariacie jest dostęp do alkomatu sta-

cjonarnego bądź przenośnego w celu całodobowego

pomiaru trzeźwości?

8.

Czy Komenda Powiatowa Policji w Augustowie

jest przystosowana do przyjęcia osoby niepełnospraw-

nej ruchowo?

9.

Czy jest funkcjonariusz znający język migowy?

10 Ile jest radiowozów w Komendzie Powiatowej

Policji w Augustowie?

Poseł Adam Rybakowicz

Warszawa, dnia 26 marca 2013 r.

(nr 16794)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie Komisariatu Policji

Szanowny Panie Ministrze!

Zdajemy sobie spra-

297

bę w Komisariacie Policji w Dąbrowie Białostockiej

w latach 2007–2013?

Policji w Dąbrowie Białostockiej?

sariacie Policji w Dąbrowie Białostockiej?

Jaki pro-

8.

Czy Komisariat Policji w Dąbrowie Białosto-

ckiej jest przystosowana do przyjęcia osoby niepełno-

sprawnej ruchowo?

10.

Ile jest radiowozów w Komisariacie Policji

w Dąbrowie Białostockiej?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16795)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

Zdajemy sobie spra-

zowieckiem w latach 2007–2013?

ckiem?

Jaki procent ma dostęp do Internetu?

Mazowieckiem jest przystosowana do przyjęcia osoby

niepełnosprawnej ruchowo?

Policji w Wysokiem Mazowieckiem?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16796)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

Zdajemy sobie spra-

298

tach 2007–2013?

ma dostęp do Internetu?

przystosowana do przyjęcia osoby niepełnosprawnej

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16797)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

Zdajemy sobie spra-

tach 2007–2013?

ma dostęp do Internetu?

przystosowana do przyjęcia osoby niepełnosprawnej

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16798)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

Zdajemy sobie spra-

tach 2007–2013?

299

ma dostęp do Internetu?

jest przystosowana do przyjęcia osoby niepełno-

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16799)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

Zdajemy sobie spra-

tach 2007–2013?

jest przystosowana do przyjęcia osoby niepełno-

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16800)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

Zdajemy sobie spra-

tach 2007–2013?

ma dostęp do Internetu?

300

8.

Czy Komenda Powiatowa Policji w Grajewie jest

przystosowana do przyjęcia osoby niepełnosprawnej

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16801)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

Zdajemy sobie spra-

skim w latach 2007–2013?

Jaki procent ma dostęp do Internetu?

laskim jest przystosowana do przyjęcia osoby niepeł-

nosprawnej ruchowo?

Policji w Bielsku Podlaskim?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16802)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie Rewiru Dzielnicowych

Szanowny Panie Ministrze!

Zdajemy sobie spra-

bę w Rewirze Dzielnicowych Komendy Miejskiej Po-

licji w Łomży w latach 2007–2013?

Dzielnicowych Komendy Miejskiej Policji w Łomży?

rze Dzielnicowych Komendy Miejskiej Policji w Łom-

ży?

Jaki procent ma dostęp do Internetu?

8.

Czy Rewir Dzielnicowych Komendy Miejskiej

Policji w Łomży jest przystosowany do przyjęcia oso-

by niepełnosprawnej ruchowo?

301

10.

Ile jest radiowozów w Rewirze Dzielnicowych

Komendy Miejskiej Policji w Łomży?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16803)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

Zdajemy sobie spra-

i komendy Policji we wszystkich województwach w Pol-

ne stanem niektórych nieruchomości, wyposażeniem

wnętrz, jak również brakiem sprzętowym funkcjona-

riuszy.

stwu i przeznaczoną do ochrony bezpieczeństwa ludzi

publicznego”.

W myśl tej ustawy musi być zapewnio-

ne funkcjonariuszowi wyposażenie w niezbędny

sprzęt.

bę w Komendzie Miejskiej Policji w Suwałkach w la-

tach 2007–2013?

Miejskiej Policji w Suwałkach?

mendzie Miejskiej Policji w Suwałkach?

Jaki procent

ma dostęp do Internetu?

8.

Czy Komenda Miejska Policji w Suwałkach jest

przystosowana do przyjęcia osoby niepełnosprawnej

licji w Suwałkach?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16804)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie I Komisariatu Policji

Szanowny Panie Ministrze!

Zdajemy sobie spra-

bę w I Komisariacie Policji w Białymstoku przy ul.

Lipowej 32 w latach 2007–2013?

tu Policji w Białymstoku przy ul. Lipowej 32?

Jaki procent ma dostęp do Internetu?

8.

Czy I Komisariat Policji w Białymstoku przy

ul. Lipowej 32 jest przystosowana do przyjęcia osoby

Poseł Adam Rybakowicz

302

Interpelacja

(nr 16805)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

Zdajemy sobie spra-

cowych Suwałki-Północ w latach 2007–2013?

Miejskiej Policji II Rewiru Dzielnicowych Suwałki-

-Północ?

dzie Miejskiej Policji II Rewirze Dzielnicowych Suwał-

ki-Północ?

Jaki procent ma dostęp do Internetu?

cowych Suwałki-Północ jest przystosowana do przy-

jęcia osoby niepełnosprawnej ruchowo?

licji II Rewirze Dzielnicowych Suwałki-Północ?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16806)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

Zdajemy sobie spra-

tach 2007–2013?

jest przystosowana do przyjęcia osoby niepełno-

Poseł Adam Rybakowicz

303

Interpelacja

(nr 16807)

do ministra spraw wewnętrznych

w Łomży

2007–2013?

mendzie Miejskiej Policji w Łomży?

Jaki procent ma

dostęp do Internetu?

przystosowana do przyjęcia osoby niepełnosprawnej

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16808)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie Posterunku Policji w Tykocinie

Szanowny Panie Ministrze!

Zdajemy sobie spra-

bę w Posterunku Policji w Tykocinie w latach 2007

– 2013?

Policji w Tykocinie?

runku Policji w Tykocinie?

Jaki procent ma dostęp

do Internetu?

8.

Czy Posterunek Policji w Tykocinie jest przy-

stosowana do przyjęcia osoby niepełnosprawnej ru-

chowo?

kocinie?

Poseł Adam Rybakowicz

304

Interpelacja

(nr 16809)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

Zdajemy sobie sprawę,

odwiedzające nasze komisariaty są oburzone stanem

niektórych nieruchomości, wyposażeniem wnętrz, jak

posażenia funkcjonariuszy Policji pełniących służbę

w Posterunku Policji w Szypliszkach w latach 2007–2013?

runku Policji w Szypliszkach?

Jaki procent ma do-

stęp do Internetu?

przystosowana do przyjęcia osoby niepełnosprawnej

pliszkach?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16810)

do ministra spraw wewnętrznych

Rejonu Służbowego w Jeleniewie

Szanowny Panie Ministrze!

Zdajemy sobie spra-

bowym w Jeleniewie w latach 2007–2013?

budynków będących w użytkowaniu Posterunku Po-

licji w Szypliszkach Rejonu Służbowego w Jeleniewie?

runku Policji w Szypliszkach Rejonie Służbowym

w Jeleniewie?

Jaki procent ma dostęp do Internetu?

Służbowy w Jeleniewie jest przystosowana do przy-

pliszkach Rejonie Służbowym w Jeleniewie?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16811)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

Zdajemy sobie spra-

305

durowaną i uzbrojoną formację służącą społeczeństwu

2013?

runku Policji w Sztabinie?

Jaki procent ma dostęp do

Internetu?

binie?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16812)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

Zdajemy sobie spra-

2013?

runku Policji w Szczuczynie?

Jaki procent ma dostęp

do Internetu?

czynie?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16813)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

Zdajemy sobie spra-

Posterunku Policji w Supraślu w latach 2007–2013?

306

runku Policji w Supraślu?

Jaki procent ma dostęp do

Internetu?

sowana do przyjęcia osoby niepełnosprawnej ruchowo?

praślu?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16814)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

Zdajemy sobie spra-

Służbowym w Wiżajnach w latach 2007–2013?

nach?

runku Policji w Rutce-Tartaku Rejonie Służbowym

w Wiżajnach?

Jaki procent ma dostęp do Internetu?

Służbowy w Wiżajnach jest przystosowana do przy-

ce-Tartaku Rejonie Służbowym w Wiżajnach?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16815)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

Zdajemy sobie spra-

2007–2013?

runku Policji w Rutce-Tartaku?

Jaki procent ma do-

307

przystosowana do przyjęcia osoby niepełnosprawnej

ce-Tartaku?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16816)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

Zdajemy sobie spra-

w Posterunku Policji w Radziłowie w latach 2007–

2013?

runku Policji w Radziłowie?

Jaki procent ma dostęp

do Internetu?

dziłowie?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16817)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

Zdajemy sobie spra-

2013?

runku Policji w Puńsku?

Jaki procent ma dostęp do

Internetu?

308

sku?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16818)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

Zdajemy sobie spra-

w latach 2007–2013?

Policji w Piątnicy Poduchownej?

runku Policji w Piątnicy Poduchownej?

Jaki procent

ma dostęp do Internetu?

jest przystosowana do przyjęcia osoby niepełno-

nicy Poduchownej?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16819)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

Zdajemy sobie spra-

2007–2013?

runku Policji w Nurcu-Stacji?

Jaki procent ma do-

przystosowana do przyjęcia osoby niepełnosprawnej

cu-Stacji?

Poseł Adam Rybakowicz

309

Interpelacja

(nr 16820)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

Zdajemy sobie sprawę,

w Posterunku Policji w Narewce w latach 2007–2013?

runku Policji w Narewce?

Jaki procent ma dostęp do

Internetu?

rewce?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16821)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

Zdajemy sobie spra-

2013?

sariacie Policji w Łapach?

Jaki procent ma dostęp do

Internetu?

wana do przyjęcia osoby niepełnosprawnej ruchowo?

w Łapach?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16822)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

Zdajemy sobie spra-

310

durowaną i uzbrojoną formację służącą społeczeństwu

2013?

sariacie Policji w Choroszczy?

Jaki procent ma dostęp

do Internetu?

w Choroszczy?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16823)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

Zdajemy sobie spra-

w Komisariacie Policji w Zabłudowie w latach 2007–2013?

sariacie Policji w Zabłudowie?

Jaki procent ma do-

w Zabłudowie?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16824)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie komisariatu Policji w Surażu

Szanowny Panie Ministrze!

Zdajemy sobie spra-

bę w komisariacie Policji w Surażu w latach 2007–

2013?

311

Policji w Surażu?

sariacie Policji w Surażu?

Jaki procent ma dostęp do

Internetu?

8.

Czy komisariat Policji w Surażu jest przystoso-

w Surażu?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16825)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

Zdajemy sobie spra-

2007–2013?

sariacie Policji w Wasilkowie?

Jaki procent ma dostęp

do Internetu?

w Wasilkowie?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16826)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

Zdajemy sobie spra-

w latach 2007–2013?

procent ma dostęp do Internetu?

312

czach jest przystosowana do przyjęcia osoby niepeł-

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16827)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

Zdajemy sobie spra-

w latach 2007–2013?

jest przystosowana do przyjęcia osoby niepełno-

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16828)

do ministra spraw wewnętrznych

bę w Komendzie Wojewódzkiej Policji w Białymstoku

w latach 2007–2013?

Wojewódzkiej Policji w Białymstoku?

mendzie Wojewódzkiej Policji w Białymstoku?

Jaki

procent ma dostęp do Internetu?

8.

Czy Komenda Wojewódzka Policji w Białymsto-

ku jest przystosowana do przyjęcia osoby niepełno-

313

10.

Ile jest radiowozów w Komendzie Wojewódz-

kiej Policji w Białymstoku?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16829)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie II Komisariatu Policji

Szanowny Panie Ministrze!

Zdajemy sobie spra-

zapewnione funkcjonariuszowi wyposażenie w nie-

zbędny sprzęt.

bę w II Komisariacie Policji w Białymstoku przy ul.

Warszawskiej 65 w latach 2007–2013?

budynków, będących w użytkowaniu przez II Komi-

sariat Policji w Białymstoku przy ul. Warszawskiej 65?

skiej 65?

Jaki procent ma dostęp do Internetu?

8.

Czy II Komisariat Policji w Białymstoku przy

ul. Warszawskiej 65 jest przystosowana do przyjęcia

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16830)

do ministra spraw wewnętrznych

w Rutkach-Kossakach

Szanowny Panie Ministrze!

Zdajemy sobie spra-

tach 2007–2013?

runku Policji w Rutkach-Kossakach?

Jaki procent

ma dostęp do Internetu?

jest przystosowana do przyjęcia osoby niepełno-

314

kach-Kossakach?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16831)

do ministra spraw wewnętrznych

w Bakałarzewie

Szanowny Panie Ministrze!

Zdajemy sobie spra-

2007–2013?

runku Policji w Bakałarzewie?

Jaki procent ma do-

przystosowana do przyjęcia osoby niepełnosprawnej

kałarzewie?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16832)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

Zdajemy sobie spra-

w latach 2007–2013?

Policji w Bargłowie Kościelnym?

runku Policji w Bargłowie Kościelnym?

Jaki procent

ma dostęp do Internetu?

nym jest przystosowana do przyjęcia osoby niepełno-

w Bargłowie Kościelnym?

Poseł Adam Rybakowicz

315

Interpelacja

(nr 16833)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

Zdajemy sobie sprawę,

w Posterunku Policji w Brańsku w latach 2007–2013?

runku Policji w Brańsku?

Jaki procent ma dostęp do

Internetu?

sku?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16834)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

Zdajemy sobie spra-

2007–2013?

runku Policji w Ciechanowcu?

Jaki procent ma do-

przystosowana do przyjęcia osoby niepełnosprawnej

w Ciechanowcu?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16835)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

Zdajemy sobie spra-

316

2013?

runku Policji w Czeremsze?

Jaki procent ma dostęp

do Internetu?

remsze?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16836)

do ministra spraw wewnętrznych

w Czyżewie-Osadzie

Szanowny Panie Ministrze!

Zdajemy sobie spra-

tach 2007–2013?

runku Policji w Czyżewie-Osadzie?

Jaki procent ma

dostęp do Internetu?

przystosowana do przyjęcia osoby niepełnosprawnej

żewie-Osadzie?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16837)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

Zdajemy sobie spra-

317

w latach 2007–2013?

Policji w Dobrzyniewie Dużym?

runku Policji w Dobrzyniewie Dużym?

Jaki procent

ma dostęp do Internetu?

jest przystosowana do przyjęcia osoby niepełno-

brzyniewie Dużym?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16838)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

Zdajemy sobie spra-

2013?

runku Policji w Filipowie?

Jaki procent ma dostęp do

Internetu?

lipowie?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16839)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

Zdajemy sobie spra-

2013?

runku Policji w Grodzisku?

Jaki procent ma dostęp

do Internetu?

318

w Grodzisku?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16840)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

Zdajemy sobie spra-

2013?

runku Policji w Jaświłach?

Jaki procent ma dostęp

do Internetu?

świłach?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16841)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

Zdajemy sobie spra-

2007–2013?

runku Policji w Jedwabnem?

Jaki procent ma dostęp

do Internetu?

319

8.

Czy Posterunek Policji w Jedwabnem jest przy-

dwabnem?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16842)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

Zdajemy sobie spra-

tach 2007–2013?

Policji w Juchnowcu Górnym?

runku Policji w Juchnowcu Górnym?

Jaki procent

ma dostęp do Internetu?

jest przystosowana do przyjęcia osoby niepełno-

nowcu Górnym?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16843)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

Zdajemy sobie spra-

2013?

runku Policji w Knyszynie?

Jaki procent ma dostęp

do Internetu?

szynie?

Poseł Adam Rybakowicz

320

Interpelacja

(nr 16844)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

Zdajemy sobie spra-

jęć Interesantów w Janowie w latach 2007–2013?

w Janowie?

runku Policji w Korycinie – Punkcie Przyjęć Intere-

santów w Janowie?

Jaki procent ma dostęp do Inter-

netu?

Przyjęć Interesantów w Janowie jest przystosowana

w Korycinie – Punkcie Przyjęć Interesantów w Ja-

nowie?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16845)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

Zdajemy sobie sprawę,

w Posterunku Policji w Krynkach w latach 2007–2013?

runku Policji w Krynkach?

Jaki procent ma dostęp

do Internetu?

kach?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16846)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

Zdajemy sobie spra-

321

2007–2013?

runku Policji w Drohiczynie?

Jaki procent ma dostęp

do Internetu?

w Drohiczynie?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16847)

do ministra spraw wewnętrznych

tach 2007–2013?

Policji w Czarnej Białostockiej?

runku Policji w Czarnej Białostockiej?

Jaki procent

ma dostęp do Internetu?

jest przystosowana do przyjęcia osoby niepełno-

nej Białostockiej?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16848)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

Zdajemy sobie spra-

322

2013?

runku Policji w Białowieży?

Jaki procent ma dostęp

do Internetu?

łowieży?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 16849)

do ministra zdrowia

Psychiatrycznego Zakładu

Szanowny Panie!

Rozporządzenie z dnia 31 sierp-

iż opieka, pielęgnacja i rehabilitacja oraz leczenie

chorych ze znacznymi i utrwalonymi zaburzeniami

w innych warunkach, realizowane są w ramach sta-

cjonarnych świadczeń opiekuńczo-leczniczych psy-

chiatrycznych dla dorosłych.

Świadczenia gwaranto-

wane realizowane w ramach opieki obejmują m.in.

wyżywienie.

Świadczeniobiorca ponosi miesięczne

odpowiadającej 250% najniższej emerytury.

Nie ma

to zastosowania w przypadku zakładów opiekuńczo-

-leczniczych udzielających świadczeń opieki zdrowot-

nej, takich jak opieka psychiatryczna i leczenie uza-

leżnień w zakresie świadczeń opiekuńczo-leczniczych

psychiatrycznych dla dorosłych, realizowanych w wa-

runkach psychiatrycznych.

W powyższych nie pobie-

ra się opłat za wyżywienie i zakwaterowanie.

Dyrektor Lubelskiego Oddziału Wojewódzkiego

zakład opiekuńczo leczniczy i psychiatryczny zakład

pielęgnacyjno-opiekuńczy jest szpitalem psychia-

trycznym.

Samodzielny zakład opiekuńczo-leczniczy w Ce-

lejowie zajmuje się osobami psychicznie i nerwowo

chorymi.

W dobie kryzysu, pomimo interwencji dy-

rektora zakładu w Celejowie, Ministerstwo Zdrowia

nie reaguje na potrzebę zreformowania panującej sy-

tuacji, by placówki takie jak te nadal mogły świad-

czyć usługi na najwyższym poziomie.

1.

Dlaczego domy pomocy dla psychicznie chorych

traktowane są w świetle prawa jako szpitale psychia-

tryczne?

2.

Czy osoby umieszczone w psychiatrycznym za-

kładzie opiekuńczo-leczniczym nadal powinny być

zwolnione z opłat za wyżywienie i zakwaterowanie?

3.

Czy zamierza się zmienić obecny stan rzeczy?

Z poważaniem

Poseł Zofia Popiołek

Lublin, dnia 26 marca 2013 r.

Interpelacja

(nr 16850)

do ministra transportu,

wadzeniem opłat za przejazd autostradą A4 od węzła

Siechnice na drodze krajowej nr 94 równoległej do

ww. autostrady ruch samochodów osobowych i cięża-

rowych znacznie wzrósł.

Konsekwencje tego na co

dzień odczuwają mieszkańcy miasta Oława oraz oko-

licznych miejscowości.

Budowa południowej obwodnicy Oławy – odcinek

od skrzyżowania drogi krajowej nr 94 na granicy

miasta Oława do skrzyżowania z drogą krajową

nr 94 za miejscowością Godzikowice – została zaak-

ceptowana w stanowisku Rady Miejskiej w Oławie

na sesji w dniu 24.04.2008 r.

Z informacji przekazy-

wanych mi przez mieszkańców miasta i gminy Oława

wynika, że od chwili wprowadzenia odpłatności za

323

przejazd autostradą A4 z powodu drastycznego

zwiększenia się ruchu istotnie wzrosło zagrożenie dla

życia i zdrowia mieszkańców.

Kolejnym problemem, z którym łączy się wprowa-

dzenie opłat za ww. przejazd, jest pogarszający się

stan infrastrukturalny gminy.

Kierowcy, chcąc unik-

nąć opłaty za przejazd, wybierają tańszą drogę po-

przez powiat oławski, tym samym niszcząc istniejącą

nowoczesną infrastrukturę, za naprawę której koszt

ponosi samorząd, czyli de facto podatnicy.

Słusznym rozwiązaniem problemu wydaje się pro-

ponowana przez władze samorządowe budowa ob-

wodnicy miasta Oława.

Celem bezpośrednim oraz

zakładanym efektem tego zadania inwestycyjnego

jest wyprowadzenie ruchu tranzytowego z miasta.

Pośrednio inwestycja wpłynie także na poprawę bez-

pieczeństwa ruchu w samym centrum miasta, jak

również na obniżenie emisji spalin oraz hałasu.

Władze samorządowe jasno określiły zlokalizowa-

nie inwestycji.

Obejmowałaby ona następujące przed-

sięwzięcia:

— budowę południowej obwodnicy miasta Oławy

jową nr 94 za miejscowością Godzikowice,

— budowę północnej obwodnicy miasta Oława –

odcinek od skrzyżowania dróg wojewódzkich nr 396

i 455 do skrzyżowania z projektowaną obwodnicą

południową na wysokości drogi krajowej nr 94,

— budowę obwodnicy Ścinawy Polskiej – od

skrzyżowania z ul. Portową w Oławie do skrzyżowa-

nia z drogą wojewódzką nr 346,

— przebudowę drogi nr 1560D relacji Godzikowi -

ce – Owczary – odcinek od skrzyżowania z obwodni-

cą miejscowości Godzikowice do skrzyżowania z dro-

gą krajową nr 39 wraz z budową obwodnicy miejsco-

wości Chwalibożyce.

Ustawa o drogach publicznych definiuje, że tylko

obwodnice dużych miast są drogami krajowymi.

Zgodnie z przepisami ustawa eliminuje miasto Oława

do finansowania budowy obwodnicy z budżetu pań-

stwa, jednocześnie „spychając” problem na barki sa-

morządu.

Zaś z drugiej strony, z pozyskanych przeze

nie posiadają wystarczających środków finansowych

umożliwiających realizację ww. projektu.

1.

Ustawa o drogach publicznych definiuje, że tyl-

ko obwodnice dużych miast są drogami krajowymi.

Czy Pan Minister nie uważa, że ustawa o drogach

publicznych w kontekście budowy obwodnicy powin-

na uwzględniać natężenie ruchu i przepustowość za-

miast liczby mieszkańców?

2.

Czy ministerstwo planuje podjęcie jakichkol-

wiek działań w sprawie problemu dręczącego miesz-

kańców Oławy?

3.

Czy istnieje możliwość, żeby ministerstwo w pro-

jekcie budżetowym na rok 2014 uwzględniło pilną

potrzebę budowy obwodnicy Oławy?

4.

Czy ministerstwo prowadzi prace nowelizacyj-

ne nad ustawą o drogach publicznych w kontekście

rewizji przepisów odnoszących się do finansowania

i budowy obwodnic dla miast średnich i małych?

Poseł Jacek Świat

Wrocław, dnia 26 marca 2013 r.

Interpelacja

(nr 16851)

do ministra finansów

Szanowny Panie Premierze!

Od dłuższego czasu

przedstawiciele władz samorządowych zwracają się

do mnie z problemem dotyczącym funkcjonowania

budżetów jednostek samorządu terytorialnego w nad-

chodzącym roku.

Otóż zgodnie z art. 243 ustawy o fi-

i 1241, z późn. zm.) od l stycznia 2014 r. każda jed-

nostka będzie miała indywidualny wskaźnik zadłu-

żenia i stąd konieczność dostosowania kwoty przy-

padających w roku budżetowym spłat wraz z odset-

kami rat kredytów i pożyczek, wykupów papierów

wartościowych wraz z należnymi odsetkami i dys-

kontem oraz potencjalnych spłat kwot wynikających

wynikającego z wypracowanej w latach 2011–2013

nadwyżki bieżącej budżetu powiększonej o dochody

ze sprzedaży majątku.

Zdaniem przedstawicieli

władz lokalnych samorządy nie tylko na Podkarpa-

ciu, ale również w skali całego kraju nie będą mogły

zrealizować wymogów określonych w art. 243 ustawy

o finansach publicznych, a jednocześnie nie będą mo-

gły dostosować poziomu obsługi zadłużenia w 2014 r.

Oznacza to, że kompetencje do uchwalenia budżetu

Co więcej, zastosowanie indywidualnego wskaź-

nika zadłużenia spowoduje ograniczenie inwestycji,

jak i działalności bieżącej w samorządach, które w ostat-

nim czasie obciążone zostały dodatkowymi zadania-

mi z zakresu oświaty.

Zdaniem samorządowców ko-

nieczne jest przyjęcie moratorium dotyczącego obo-

wiązywania przepisów art. 243 i 244 ustawy o fi-

nansach publicznych.

Zawieszenie w czasie obowią-

zywania powyższych przepisów pozwoli jednostkom

samorządowym kontynuować rozpoczęte inwestycje,

a także podjąć działania w celu ustabilizowania sy-

324

tuacji finansowej na bezpiecznym poziomie, który

nie zagrażałby realizacji zadań samorządu w zakre-

sie infrastruktury technicznej, życia społecznego,

porządku publicznego.

dzenie moratorium na obowiązywanie art. 243 usta-

wy o finansach publicznych?

2.

Czy Ministerstwo Finansów posiada aktualne

dane i prognozy dotyczące spełnienia przez jednostki

samorządu terytorialnego wymogów wskaźnika

3.

Czy Ministerstwo Finansów bierze pod uwagę

wszystkie skutki wprowadzenia wskaźnika dla budże-

tów samorządów, tj. ograniczenie wydatków bieżą-

cych, restrukturyzację zobowiązań, a co najważniejsze

ograniczenie w wykorzystaniu dotacji unijnych?

Z poważaniem

Poseł Jan Bury

Rzeszów, dnia 26 marca 2013 r.

Interpelacja

(nr 16852)

Szanowny Panie Ministrze!

25 marca 2013 r. wzią-

łem udział w spotkaniu Stowarzyszenia Jednostek

presowych S8 (przez Sieradz – Łódź) i S14, które od-

było się w Konstantynowie Łódzkim.

Posiedzenie w całości poświęcone było tematowi

realizacji zaplanowanych układów komunikacyjnych

w województwie łódzkim, a w szczególności drogi

ekspresowej S14.

W spotkaniu wzięli udział przedstawiciele samo-

rządów, posłowie oraz przedstawiciele łódzkiego od-

działu Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Auto-

Szanowny Panie Ministrze!

Budowa drogi ekspre-

sowej S14 ma ogromne znaczenie dla Łodzi i woje-

wództwa łódzkiego.

Zakończenie tej inwestycji w bar-

dzo dużym stopniu usprawni ruch samochodowy

w okolicach Łodzi, Zgierza, Pabianic, Konstantyno-

wa Łódzkiego oraz wielu innych gmin i miast.

Po-

wstanie tej drogi ekspresowej w znaczący sposób

zwiększy również atrakcyjność terenów wymienio-

nych gmin dla potencjalnych inwestorów.

Ma to nie-

bagatelne znaczenie w sytuacji stale rosnącego bez-

robocia.

Szanowny Panie Ministrze!

W trakcie spotkania

poinformowani zostaliśmy, iż w najbliższym czasie

Ministerstwo Transportu, Budownictwa i Gospodar-

ki Morskiej wraz z Generalną Dyrekcją Dróg Krajo-

wych i Autostrad dokonają zmian w wykazie plano-

wanych inwestycji w ramach „Programu budowy

dróg krajowych”.

Budowa drogi ekspresowej S14 jest

ujęta w obecnym wykazie.

Jednak wraz z zapowia-

danymi zmianami wykazu planowanych inwestycji

niejsze lata?

Z poważaniem

Poseł Dariusz Joński

Warszawa, dnia 26 marca 2013 r.

(nr 16853)

do ministra edukacji narodowej

w rozporządzeniu ministra edukacji

Szanowna Pani Minister!

Bardzo szybko rozwija-

jąca się branża IT skarży się na brak wykwalifiko-

wanych pracowników.

Jednak do wielu stanowisk

pracy w tej dziedzinie nie jest niezbędne wyższe wy-

kształcenie, lecz jej znajomość.

Z drugiej jednak stro-

ny w przypadku osób, które ukończyły studia magi-

sterskie z informatyki czy inżynierii oprogramowa-

nia, praca w branży IT na niższych stanowiskach

mogłaby nie zaspokajać ich ambicji.

W rozporządze-

niu ministra edukacji narodowej z 23 grudnia 2011 r.

wego znalazły się zawody z branży informatycznej je-

dynie takie, jak: technik informatyk, technik tyflo-

informatyk i technik teleinformatyk.

Są to dziedziny

bardzo rozległe.

We wspomnianym rozporządzeniu

nie znalazły się kierunki bardziej szczegółowe,

kształcące specjalistów z wybranej dziedziny infor-

matycznej.

Na rynku pracy można znaleźć wiele ofert

dla testerów oprogramowania czy osób badających ja-

kość oprogramowania.

Niestety pracę na takim sta-

nowisku może otrzymać jedynie absolwent informaty-

325

ki, gdyż szkoły pomaturalne i policealne nie mają

w swoich ofertach powyższych kierunków nauki.

Szanowna Pani Minister!

Proszę odpowiedź na

pytania:

Czy dostrzega Pani Minister zapotrzebowanie na

wspomnianych specjalistów z branży informatycznej?

właściwe kształcenie techników jakości oprogramo-

wania czy techników testowania oprogramowania,

tak by znaleźli pracę na niższych szczeblach w prze-

myśle IT?

Czy Pani Minister ma w planach rozszerzenie kla-

syfikacji zawodów szkolnictwa zawodowego o wspo-

mniane zawody?

Z poważaniem

Poseł Joanna Fabisiak

Warszawa, dnia 26 marca 2013 r.

(nr 16854)

do ministra administracji i cyfryzacji

w sprawie nadużywania prawa dostępu

stawicieli jednego z urzędów gmin.

Gmina w złożo-

nym piśmie przedstawiła poważny problem, jaki wy-

stępuje w urzędzie, związany z nadużywaniem prawa

do dostępu do informacji publicznej.

Z pisma wynika,

że jedna z lokalnych gazet zasypuje urząd pismami

w sprawie udostępnienia informacji publicznej.

Do-

tyczą one szerokiego zakresu i długiego okresu czasu

(często od 1990 r.), począwszy od wydatków na inwe-

stycje komunalne, szkolenia radnych i urzędników,

e-administrację, promocję, diety sołtysów, wynagro-

dzenia poszczególnych urzędników, ilości zatrudnio-

nych w gminie osób niepełnosprawnych itp., a skoń-

czywszy na ilości koszy na śmieci, stulatków, Wiet-

namczyków, Chińczyków i Japończyków przebywają-

cych w mieście, znaczeniu pagonów straży miejskiej,

ilości kilometrów dróg gminnych, ścieżek rowero-

wych, miejsc noclegowych etc.

Nie ulega wątpliwości, że przygotowywanie infor-

macji w znacznym stopniu obciąża urzędników oraz

wpływa na mniejszą efektywność pracy całego urzę-

du, ponieważ starając się dotrzymać terminu odpo-

wiedzi na wniosek, inne, ważniejsze sprawy są prze-

suwane w nieokreśloną przyszłość.

niżej pytania.

1.

Czy warsztaty dotyczące funkcjonowania syste-

mu dostępu do informacji publicznej wskazane w od-

powiedzi na moją interpelację nr 10884 już się zakoń-

czyły?

2.

Czy został z ich przebiegu przeprowadzony ra-

port?

3.

Czy w wyniku przeprowadzonych warsztatów

ministerstwo planuje zmiany w ustawie o dostępie do

informacji publicznej?

Z wyrazami szacunku

Poseł Łukasz Borowiak

Warszawa, dnia 26 marca 2013 r.

(nr 16855)

do ministra transportu,

-Telekomunikacyjnych w Lesznie

Szanowny Panie Ministrze!

Zadaniem współczes-

nej szkoły powinno być wyposażenie uczniów w umie-

jętności przydatne w podejmowaniu racjonalnych

decyzji dotyczących wyboru zawodu, które rzutować

człowieka.

Zespół szkół telekomunikacyjnych z Leszna jest

zapewniającej uczniom nie tylko poznanie możliwości

zdobycia ciekawego zawodu, ale także umożliwiającej

rozwijanie własnych uzdolnień, posiadanych umie-

jętności, kwalifikacji i zainteresowań.

1.

Czy ministerstwo popiera i zamierza wspierać

2.

Chciałbym również wiedzieć, czy aktualnie są

planowane przez Grupę PKP nowe inicjatywy oraz

326

Z poważaniem

Poseł Łukasz Borowiak

(nr 16856)

do ministra sportu i turystyki

w sprawie pozyskiwania środków zewnętrznych

Szanowna Pani Minister!

W Polsce mimo wielu

wo rehabilitacja, czyli proces obejmujący działanie

cjent zostaje zdiagnozowany, następuje zabieg czy

szy proces (który w niektórych przypadkach nie koń-

czy się nigdy) to rehabilitacja, w której w szeroko

z przeciwnościami losu, których niestety nie brakuje.

Sport daje możliwość uwierzenia w siebie, w swoją

niach.

Stając na starcie jakiejkolwiek dyscypliny

sportowej, osoby niepełnosprawne są tylko i zarazem

aż zawodnikami, nie myślą wtedy, jak się poruszają,

(nr 16857)

do prezesa Rady Ministrów

Szanowny Panie Premierze!

W ostatnich dniach

mieszkańcy Włoch i Ochoty dowiedzieli się, że pomi-

mo wcześniejszych protestów temat lokalizacji pla-

nowanej inwestycji Dzielnicowego Zakładu Oczysz-

czania przy ul. Instalatorów 7C w dzielnicy Włochy

powrócił.

W zakładzie tym ma odbywać się m.in. sor-

towanie ok. 150 tys. ton śmieci rocznie.

Działka przy

ul. Instalatorów 7C jest położona 6 km od centrum

Warszawy, na granicy dzielnic Włochy i Ochota, w bez-

pośrednim sąsiedztwie zabudowy mieszkaniowej.

Sta-

nowi zagrożenie dla bezpieczeństwa funkcjonowania

lotniska im. F. Chopina.

Lokalizacja nowej sortowni

odpadów miejskiego przedsiębiorstwa oczyszczania

w odległości 2 km od pasa startowego oznacza moż-

liwość pojawienia się ptaków szukających pożywie-

nia, co stanowi ogromne zagrożenie dla samolotów

oraz dla bezpieczeństwa pasażerów.

1.

Czy rząd lub agencje (urzędy) podległe rządowi

zostały poinformowane przez prezydent m.st. War-

szawy panią Hannę Gronkiewicz-Waltz o planowanej

lokalizacji ww. inwestycji?

2.

Czy decyzja o lokalizacji ww. inwestycji była

konsultowana z Urzędem Lotnictwa Cywilnego?

Je-

śli tak, to jaka jest opinia urzędu?

konsultowana z PP „Porty Lotnicze”?

Jeśli tak, to

jaka jest opinia PP „Porty Lotnicze”?

4.

Czy Pan Premier zgadza się z lokalizacją Dziel-

nicowego Zakładu Oczyszczania przy ul. Instalato-

rów 7C w dzielnicy Włochy m.st. Warszawy, w bez-

pośrednim sąsiedztwie pasa lotniska im. F. Chopina

oraz zabudowy mieszkaniowej?

5.

Czy Pan Premier ma świadomość zagrożenia

planowanej lokalizacji Dzielnicowego Zakładu Oczysz-

czania dla funkcjonowania lotniska im. F. Chopina

poprzez zwiększenie ryzyka kolizji statków powietrz-

nych z ptakami w rejonie podejścia 11. i 15. lotniska?

6.

Czy według wiedzy Pana Premiera przeprowa-

dzono rzetelne konsultacje z mieszkańcami dzielnicy

Włoch i Ochoty m.st. Warszawy oraz podmiotami

bezpośrednio zainteresowanymi potencjalną inwe-

stycją, informując ich o pełnym profilu planowanej

działalności Dzielnicowego Zakładu Oczyszczania?

Z poważaniem

Poseł Adam Kwiatkowski

Warszawa, dnia 26 marca 2013 r.

327

Interpelacja

(nr 16858)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie likwidacji konsulatu w Malmö

w sprawie zapowiedzi likwidacji konsulatu w Malmö

i propozycji Polonii utworzenia Domu Polskiego –

ośrodka polonijnego w tym mieście dla Polaków

mieszkających w południowej Szwecji.

W stanowisku Ministerstwa Spraw Zagranicz-

nych w sprawie reorganizacji przedstawicielstw dy-

plomatycznych Polski w świecie w latach 2012–1013

czytamy, że jedną z planowanych zmian jest likwida-

cja Konsulatu Generalnego RP w Malmö.

MSZ

stwierdza, że „likwidacja placówki spowodowana jest

ograniczoną liczbą czynności konsularnych”, a także

zapewnia, że nie spowoduje to pogorszenia obsługi

konsularnej Polaków mieszkających w południowej

Szwecji, gdyż zadania te przejmą położone najbliżej

Malmö Ambasady RP w Sztokholmie i Kopenhadze.

Te zapewnienia nie przekonują Polaków mieszkają-

cych w Szwecji, którzy są przeciwko likwidacji kon-

sulatu, a jeśli jest to decyzja nieodwracalna, propo-

nują w zamian utworzyć Dom Polski – ośrodek polo-

nijny.

Taką propozycję złożyło Zrzeszenie Organiza-

cji Polonijnych w Szwecji, które skupia 20 organiza-

cji, w tym 10 dużych i prężnie działających na terenie

południowej Szwecji.

Należy zauważyć, że w południowej Szwecji,

w Malmö i jego okolicach, istnieje duże skupisko Po-

laków, zarówno reprezentujących starą, powojenną

emigrację, jak również nową emigrację zarobkową,

która szczególnie rozwinęła się po wejściu Polski do

Unii Europejskiej.

Szacuje się, że w tej części kraju

mieszka obecnie 70–100 tys. Polaków, natomiast ofi-

cjalne źródła szwedzkie podają, iż w samym tylko

Malmö Polacy stanowią czwartą pod względem li-

czebności grupę etniczną.

W liście otwartym pani prezes Zrzeszenia Orga-

nizacji Polonijnych w Szwecji, a zarazem kierownik

projektu „Dom Polski w południowej Szwecji” wyra-

ża opinię, że „wiele organizacji polonijnych w Malmö

nie jest w stanie rozszerzyć swojej działalności i zrze-

szać większą ilość członków ze względu na brak lo-

kalu bądź trudność z jego wynajmem”.

Dlatego pre-

zes zrzeszenia uważa, że dobrym rozwiązaniem by-

łoby powołanie w miejsce zlikwidowanego Konsulatu

Generalnego w Malmö Domu Polskiego, z którego

mogłyby korzystać organizacje polonijne z południo-

wej Szwecji, skupiające obecnie ok. 1200 członków.

Według pani prezes w takim ośrodku polonijnym,

którego powierzchnia użytkowa powinna wynosić ok.

500 m

2

, może znaleźć swoją siedzibę polska szkoła

czy polskie przedszkole.

Część pomieszczeń może być

przeznaczona na działalność organizacyjną i szkole-

niową, a większe pomieszczenie powinno mieć cha-

rakter sali teatralnej, „gdzie można będzie organizo-

wać spotkania informacyjne i konferencje, akademie

i koncerty itp.”.

Dom Polski w Malmö będzie służył

nie tylko integracji miejscowej Polonii, ale prowadzo-

na w nim działalność przyczyni się także do promocji

Polski, polskości i polskiej kultury.

Będą w nim mo-

gły odbywać się również dyżury konsularne.

„Likwi-

dacja konsulatu w Malmö nie musi oznaczać utrud-

nienia działalności Polonii dla Polski i Polaków.

Przeznaczenie części środków ze sprzedaży obiektu

konsularnego na Dom Polski w Malmö zapewni bar-

dziej aktywny rozwój działalności polonijnej i ukie-

runkowanie jej na priorytetowe obszary określone

przez MSZ” – konkluduje pani prezes.

Jak należy rozumieć słowa, że „likwidacja placów-

ki spowodowana jest ograniczoną liczbą czynności

konsularnych”?

Czy w ostatnich latach zmalała licz-

ba osób, które obsługiwał Konsulat Generalny

w Malmö?

Ilu Polaków w ostatnich wyborach parla-

mentarnych głosowało osobiście w siedzibie konsula-

tu, a ilu oddało swoje głosy korespondencyjnie, prze-

syłając je do placówki konsularnej w Malmö?

Jak MSZ odnosi się do propozycji Zrzeszenia Or-

ganizacji Polonijnych w Szwecji, aby utworzyć w Mal-

mö Dom Polski, a część środków uzyskanych ze

sprzedaży siedziby konsulatu w tym mieście przezna-

czyć na zakup siedziby ośrodka polonijnego?

Czy MSZ udzieli wsparcia organizacjom polonij-

nym działającym w południowej Szwecji, aby popra-

wić ich sytuację lokalową i umożliwić szerszą dzia-

łalność, w tym prowadzenie szkoły i przedszkola dla

polskich dzieci?

Poseł Artur Górski

Warszawa, dnia 27 marca 2013 r.

Interpelacja

(nr 16859)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

19 marca 2013 r. spół-

ka PKP InterCity wprowadziła pełną rezerwację we

wszystkich pociągach jeżdżących pod szyldem PKP

InterCity (z wyjątkiem tych na trasie Warszawa –

Łódź).

W ten sposób spółka wprowadziła de facto

obowiązkowe miejscówki we wszystkich swoich po-

ciągach, czyli składach kategorii Express InterCity

328

(EIC), ekspresach (Ex) oraz Twoich Linii Kolejowych

(TLK).

Zwykłe bilety ze wskazaniem miejsca można

zakupić w standardowych kanałach dystrybucji – tra-

dycyjnej kasie, przez system e-IC, telefon komórkowy

– system Bilkom – oraz w biletomatach.

Zdaniem przedstawicieli PKP InterCity wprowa-

dzenie obowiązkowych miejscówek ma być korzystne

dla pasażerów.

Pierwszy tydzień działania nowego

systemu wskazuje jednak na co innego.

Na bardzo

duże problemy skarżą się m.in. posiadacze biletów

okresowych – miesięcznych lub kwartalnych.

Nowy

system nie oferuje przypisania do tej kategorii bile-

tów z góry ustalonej miejscówki.

Pasażerowie z bile-

tami okresowymi muszą więc przed każdą podróżą

stać w kolejkach do kas tylko po to, by odebrać do-

datkowy blankiet z miejscówką.

Niezrozumiałe jest, dlaczego spółka PKP Inter-

City nie stworzyła możliwości rezerwacji miejsca

w konkretnym pociągu przez Internet, czyli bez ko-

nieczności podchodzenia do kasy, pasażerom, którzy

posiadają bilet okresowy.

Opisany błąd może skończyć się tym, że bilet mie-

sięczny przestanie być elastycznym rozwiązaniem

dla osób często podróżujących, co sprawia, że w moim

tykonsumenckim.

Kolejnym problemem, na który napotykają się po-

dróżujący, jest system przedsprzedaży biletów.

Od

grudnia 2012 r. spółka zachęcała klientów do tej for-

my zakupu, oferując bilety na pociągi PKP InterCity

kupione przynajmniej na tydzień przed planowaną

podróżą z dziesięcioprocentową obniżką.

Okazuje się, że od 19 marca po nabyciu biletu

w systemie przedsprzedaży, podróżujący otrzymu-

ją bilety bez miejscówki.

I w tym przypadku, by

odebrać dodatkowy blankiet, należy udać się w dniu

przejazdu do kasy biletowej, co stoi w jawnej sprzecz-

ności z samą koncepcją zakupu biletu na długo

przed podróżą.

Pragnę podkreślić, że w innych krajach naszego

regionu – takich jak Niemcy czy Czechy – obowiąz-

kowe miejscówki występują tylko w ramach niewiel-

kiej liczby połączeń.

Zwracam również uwagę Pana Ministra na fakt,

iż z zapisów regulaminowych wynika, że rowery

można przewozić tylko w pociągach nieobjętych peł-

ną rezerwacją miejsc, a jeśli jest taki obowiązek, ro-

wery można przewozić tylko w dostosowanych do

tego wagonach.

Takich wagonów spółka PKP Inter-

City ma niewiele, a jednocześnie z wprowadzeniem

obowiązkowych miejscówek nie zadbano o zmiany

w regulaminie.

1.

Dlaczego spółka PKP InterCity wprowadziła

pełną rezerwację w prawie wszystkich pociągach jeż-

dżących pod szyldem PKP InterCity?

W znakomitej

większości krajów Unii Europejskiej, również w tych,

które mogą być dla nas wzorem w zakresie organiza-

cji transportu kolejowego, w pociągach klasy ekono-

micznej nie ma obowiązkowej rezerwacji miejsca.

2.

Jaki jest powód wyłączenia z nowego systemu

pociągów na trasie Warszawa – Łódź?

3.

Dlaczego spółka PKP InterCity nie stworzyła

gu przez Internet, czyli bez konieczności podchodze-

nia do kasy, pasażerom, którzy posiadają bilet okre-

sowy?

4.

Dlaczego spółka PKP InterCity nie stworzyła

gu przez Internet pasażerom, którzy zakupili bilet

w systemie przedsprzedaży?

5.

Dlaczego spółka PKP InterCity, wprowadzając

system obligatoryjnej rezerwacji miejsc, nie zmieniła

regulaminu we fragmencie dotyczącym przewozu ro-

werów, co może prowadzić do poważnych utrudnień,

szczególnie w sezonie wakacyjnym?

6.

Wiceprezes PKP InterCity zapewnił, że spółka

przeprowadziła szczegółowe analizy, które potwier-

dzają, iż wprowadzenie obowiązkowych miejscówek

jest korzystne dla pasażów.

Działając na podstawie

słanie na adres mojego biura kopii wymienionych

dokumentów.

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Maciej Małecki

Sochaczew, dnia 27 marca 2013 r.

Interpelacja

(nr 16860)

do ministra finansów

w sprawie funkcjonowania

systemu podatkowego

Szanowny Panie Ministrze!

W nawiązaniu do

składanych przeze mnie interpelacji z dnia 24 kwiet-

nia 2012 r. (nr SPS-023-4069/12) oraz z dnia 24 maja

2012 r. (nr SPS-023-4997/12), a także ich odpowiedzi

z dnia 17 maja 2012 r. oraz z dnia 15 czerwca 2012 r.

proszę o wyjaśnienie powstałych wątpliwości i odpo-

wiedź na następujące pytania:

1.

Jak zmieniło się zatrudnienie w urzędach skar-

bowych (zwykłych i wojewódzkich), izbach skarbo-

wych, urzędach kontroli skarbowej oraz Departa-

mentach: Polityki Podatkowej, Podatków Dochodo-

wych, Podatku od Towarów i Usług, Administracji

Podatkowej i Kontroli Skarbowej w Ministerstwie

Finansów od 2008 r. do końca 2012 r.?

Proszę o uwzględ-

nienie danych dla każdego organu i stanu zatrudnie-

nia za każdy rok oddzielnie.

listopada 2011 r. premier Donald Tusk zapowiadał

329

redukcję zatrudnienia w administracji publicznej.

Proszę o wyjaśnienie przyczyn zmiany stanu zatrud-

nienia w organach wymienionych w pytaniu pierw-

szym.

Jaka jest przyczyna odejścia od tej obietnicy?

3.

W okresie 2009–2011 systematycznie malała

liczba orzeczeń wojewódzkich sądów administracyj-

nych oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego uchy-

lających decyzje podatkowe.

Wartość przedmiotu

sporów była także znacząco mniejsza (w szczególno-

liczba wypłaconych odsetek w wyniku uchylonych

decyzji była rekordowo duża w sprawach dotyczących

organów skarbowych.

Jaka jest przyczyna zaistniałej

sytuacji?

Czy Ministerstwo Finansów przeprowadzi-

ło analizę tej sytuacji?

Jakie kroki planuje podjąć

w celu uniknięcia podobnej sytuacji w przyszłości?

4.

W piśmie Ministerstwa Finansów z dnia 17

maja 2012 r. stanowiącego odpowiedź na interpelację

nr SPS-023-4069/12 podważana jest zasadność kry-

teriów oceny systemu podatkowego rankingu „Pay-

ing Taxes”.

Jakie analizy i porównania systemów

podatkowych różnych krajów pod względem funkcjo-

nowania systemów podatkowych Ministerstwo Fi-

nansów uznaje za zasadne?

Czy przeprowadzane są

przez Ministerstwo Finansów regularne analizy

funkcjonowania systemu podatkowego w Rzeczypo-

spolitej Polskiej?

Jeśli tak, to proszę o udostępnienie

wyników tych analiz.

5.

Proszę o przekazanie wyników wskaźnika

WP.WCP. w latach 2009, 2010 oraz 2011.

Proszę o udo-

stępnienie szczegółowych danych uwzględniających

wszystkie badane w ten sposób postępowania podat-

kowe w wymienionym powyżej okresie.

6.

Proszę o udostępnienie analiz dotyczących oce-

ny wykonania zadań przez dyrektorów izb skarbo-

wych i naczelników urzędów skarbowych w okresie

2009–2011 (z wyodrębnieniem każdego roku), tj. wskaź-

ników merytorycznej prawidłowości orzeczeń wyda-

nych przez naczelników urzędów skarbowych, wskaź-

nika prawidłowości orzeczeń wydanych przez naczel-

ników urzędów skarbowych oraz wskaźnika meryto-

rycznej prawidłowości orzecznictwa izb skarbowych

jako organów odwoławczych (wskaźniki wymienione

nr SPS-023-4997/12) z podziałem na każdy urząd

skarbowy oraz izbę skarbową.

Czym w rozumieniu

ministra finansów różni się wskaźnik merytorycznej

prawidłowości orzeczeń wydanych przez naczelników

urzędów skarbowych od wskaźnika prawidłowości

bowych?

Z poważaniem

Poseł Przemysław Wipler

Warszawa, dnia 27 marca 2013 r.

(nr 16861)

do ministra środowiska

z wprowadzenia poboru

wie problemów wynikających z wprowadzenia pobo-

ru tzw. opłaty śmieciowej.

Od l lipca br. rząd wprowadza tzw. opłatę śmie-

ciową.

Sposób stosowania w praktyce przepisów usta-

która wprowadza opłatę śmieciową, budzi szereg

wątpliwości obywateli, samorządowców i doktryny

prawa.

Konsekwencją powstających pytań w zakresie

ustawy była m.in. jej nowelizacja dokonana w ekspre-

sowym tempie, zanim ta jeszcze weszła w życie.

W związku z pojawiającymi się wśród obywateli

i samorządowców informacjami oraz w celu wyjaś-

nienia praktycznych problemów sprowokowanych

przez wejście przedmiotowej ustawy proszę Ministra

o odpowiedź na następujące pytania:

1.

Czy Minister uznaje za słuszną i sprawiedliwą

następującą sekwencję zdarzeń, która wynika wprost

z przepisów ustawy:

1) firma odpowiedzialna za odbiór odpadów od

ra odpadów w terminie,

2) w związku z niewykonaniem umowy przez fir-

mę mieszkaniec nie uiszcza opłaty śmieciowej,

3) w konsekwencji mieszkaniec:

— jest obciążony odsetkami karnymi od nieuisz -

czonej opłaty (identycznie jak w przypadku niezapła-

conego podatku),

— nałożona jest na niego grzywna według kodek -

su karnoskarbowego,

— a urząd gminy wszczyna wobec niego postępo -

wanie egzekucyjne?

2.

Czy zdaniem Ministra tryb dochodzenia przez

mieszkańca prawidłowego wykonania umowy przez

firmę odpadową, przed urzędem, w toku postępowa-

nia administracyjnego (w którym z definicji przewa-

gę ma urząd gminy), jest lepszym trybem niż obowią-

zująca przed wejściem w życie ustawy cywilnopraw-

na droga dochodzenia roszczeń przez mieszkańca

(zakładająca równość stron)?

3.

Czy w związku z nałożeniem na gminy dodat-

kowych obowiązków w postaci administracji syste-

mem poboru opłaty śmieciowej Minister przewiduje,

o ilu dodatkowych urzędników wzrośnie zatrudnie-

nie w urzędach gmin?

Proszę o przeprowadzone przez ministerstwo

szczegółowe analizy w tym zakresie.

4.

Czy zgodnie z przepisami ustawy Minister do-

puszcza sytuację, w której w praktyce, w związku

z brakiem kadr i nieprzygotowaniem organizacyj-

330

nym urzędów gmin, rady gmin odpłatnie delegują

obowiązek administracji systemem odbioru odpadów

na prywatne spółki lub spółki z udziałem gminy (jak

ma to miejsce np. w Szczecinie i Krakowie)?

5.

Czy Minister ocenił, jak wybór tylko jednego

podmiotu odbierającego odpady na terenie gminy (sy-

tuacja taka wystąpi w większości gmin) wpłynie na

rynek firm odbierających odpady w gminach – czy

np. doprowadzi to do eliminacji mniejszych firm od-

padowych kosztem dużych podmiotów wygrywają-

cych przetargi albo znaczącego pogorszenia sytuacji

finansowej mniejszych firm odpadowych, które będą

działać jako podwykonawcy dużych firm wygrywają-

cych przetargi?

Czy Minister przewiduje, że ustawa przyczyni się

do zmiany w strukturze właścicielskiej na rynku

firm odbierających odpady?

W szczególności czy zda-

niem Ministra ustawa może doprowadzić do przejęcia

mniejszych (polskich) firm przez duże (zagraniczne)

firmy odpadowe?

Proszę o przeprowadzone przez ministerstwo

6.

Czy w związku z bezwzględnym obowiązkiem

organizacji przetargu na wybór firmy odbierającej

odpady od mieszkańców – również w przypadku gdy

gmina wcześniej powołała celową jednostkę komu-

nalną odpowiedzialną za odbiór śmieci na terenie

gminy – Minister dokonał oceny, czy nie doprowadzi

to do eliminacji gminnych jednostek odbierających

odpady?

Proszę o przeprowadzone przez ministerstwo

7.

Ustawa przewiduje trzy systemy naliczania

opłaty śmieciowej:

1) dla firm: wg liczby pojemników na odpady;

2) dla mieszkańców: wg zużycia wody, powierzch-

ni mieszkania lub liczby mieszkańców;

3) dla budynków mieszanych (zajętych przez

mieszkańców oraz firmy): dopuszcza się stosowanie

systemu naliczania opłaty dla firm, tj. wg liczby po-

jemników na odpady.

Czy zdaniem Ministra sprawiedliwa jest sytuacja,

w której budynek zajęty w 100% przez mieszkańców

rozlicza się wg jednej metody przewidzianej dla

mieszkańców (mniej korzystnej finansowo), nato-

miast budynek w większości zajęty przez mieszkań-

ców i l firmę (na biuro) rozlicza się wg metody prze-

widzianej dla firm (korzystniejszej finansowo)?

Czy

minister przewiduje, że budynki rozliczające opłatę

śmieciową celowo mogą oddawać w użytkowanie

l lokal na cele działalności gospodarczej i w ten spo-

sób korzystać z korzystniejszego finansowo systemu

naliczania opłaty śmieciowej?

8.

W jaki sposób zdaniem Ministra, w związku

z brakiem uiszczenia opłaty przez mieszkańca, urzę-

dy gmin dokonają oszacowania ilości wytworzonych

odpadów przez mieszkańca w celu wymierzenia opła-

ty śmieciowej, skoro ustawa:

a) nie przewiduje takiej metody naliczania opłaty,

b) nie przewiduje instrumentów pomiaru ilości

odpadów produkowanych przez mieszkańców?

9.

Ustawa jako „właściciela nieruchomości” wska-

zuje szereg podmiotów: współwłaścicieli, użytkowni-

ków wieczystych oraz podmioty zarządzające, włada-

jące lub użytkujące nieruchomości.

Jednak w przy-

padku istnienia kilku „właścicieli nieruchomości”

(np. najemcy i wynajmującego mieszkanie) ustawa

nie określa, na kim spoczywa odpowiedzialność za

uiszczenie opłaty śmieciowej.

Czy Minister dostrzega lukę prawną w postaci

niewskazania przez ustawę odpowiedzialnego za

uiszczenie opłaty śmieciowej w przypadku istnienia

kilku „właścicieli nieruchomości”, czy też ustawa ce-

lowo przewiduje obciążenie opłatą śmieciową kilku

właścicieli?

Dlaczego ustawa nie przewiduje w tym

zakresie reguł kolizyjnych, np. na wzór tych obowią-

zujących w podatku od nieruchomości?

10.

Dlaczego ustawa nie przewiduje instrumentów

prawnych ułatwiających rozliczenie opłaty śmiecio-

wej osobom zamieszkującym dwie nieruchomości

znajdujące się na terenie dwóch różnych gmin?

Sytuacja ta w sposób oczywisty naraża:

a) mieszkańca – na spór z każdą z gmin, które

będą się starały wyegzekwować od takiego mieszkań-

ca opłatę śmieciową według najwyższej możliwej

stawki (na co wskazują np. informacje „Dziennika

Gazety Prawnej” o zapowiedzianej przez gminy „bez-

względnej egzekucji” opłaty śmieciowej),

b) gminy – na wzajemną nieefektywną rywaliza-

cję o to, która z nieruchomości jest użytkowana „se-

zonowo”, a zatem o egzekucję opłaty śmieciowej od

mieszkańca według najwyższej możliwej stawki.

11.

Dlaczego ustawa nie przewiduje obowiązku

stopniowego wprowadzania przez firmy odpadowe

nowoczesnych technologii pozwalających na precy-

zyjne obliczenie ilości odpadów wytwarzanych przez

jeden podmiot – pozwalających na dokładne zważenie

odpadów, przypisanie im precyzyjnej geolokalizacji

oraz oznaczenie danego kontenera na odpady według

kodu kreskowego?

Tego rodzaju rozwiązanie umożliwiłoby zastąpie-

nie w przyszłości systemów naliczania opłaty śmie-

ciowej przewidzianych w ustawie (wg zużycia wody,

powierzchni mieszkania lub liczby mieszkańców nie-

ruchomości), które są postrzegane przez obywateli za

niesprawiedliwe.

12.

Czy były rozpatrywane inne alternatywne sy-

stemy opłat śmieciowych polegające przykładowo na:

1) obciążeniu opłatą śmieciową faktycznych wy-

twórców odpadów – producentów; w ramach tego sy-

stemu opłata naliczana byłaby na podstawie genero-

wanych przez producentów odpadów takich jak opa-

kowania (przy jednoczesnym zwolnieniu z opłaty

odpadów biodegradowalnych); skutkiem systemu

byłoby zmniejszenie ilości odpadów na właściwym

etapie ich wytworzenia w wyniku dostosowania pro-

cesów produkcji, aby te generowały jak najmniejszą

ilość odpadów;

331

2) wprowadzeniu systemu wysokich kaucji od bu-

telek szklanych, puszek, butelek typu PET?

Z poważaniem

Poseł Przemysław Wipler

(nr 16862)

do prezesa Rady Ministrów

Szanowny Panie Premierze!

W marcu na moim

dyżurze poselskim z prośbą o interwencję zwrócili

się przedstawiciele Miejskiego Przedsiębiorstwa

Transportowego Tele-Taxi 400-400.

Sprawa dotyczy pozwolenia radiowego wydawa-

nego przez Urząd Komunikacji Elektronicznej na uży-

wanie radiowych urządzeń nadawczych lub nadaw-

czo-odbiorczych w służbie radiokomunikacyjnej ru-

chomej lądowej typu dyspozytorskiego.

Miejskie Przedsiębiorstwo Transportowe Tele-

-Taxi 400-400 otrzymało w 2004 r. takie pozwolenie

na współużytkowanie kanałów, za które przewidzia-

ne są opłaty w wysokości 50% stawki.

Pozwolenie

radiowe z 2004 r. w sposób jednoznaczny precyzowa-

ło sposób korzystania z częstotliwości jako współ-

użytkowanie.

Na podstawie przyznanej decyzji i zresz-

tą w zgodzie z wyliczeniami Urzędu Komunikacji

Elektronicznej łódzkie przedsiębiorstwo wnosiło

opłaty w wysokości 50% stawki.

W świetle powyższych faktów zdumiewać więc

może decyzja Urzędu Komunikacji Elektronicznej,

który w 2012 r. nakazał dokonanie korekty opłat za

poprzednie lata.

Urząd argumentuje swoją decyzję

tym, iż mimo istnienia w pozwoleniu radiowym za-

pisu o współużytkowaniu kanałów w rzeczywistości

na obszarze wskazanym w pozwoleniu radiowym

(Łódź i województwo łódzkie) nie było innego użyt-

kownika tych kanałów radiowych, a więc współużyt-

kowanie nie zaistniało.

Dlatego urząd nakazał doko-

nanie dodatkowej zapłaty za użytkowanie pozwole-

opłat w wysokości 100% stawki.

Powyższe stanowisko urzędu jest zupełnie niezro-

zumiałe choćby z tego względu, iż decyzja z 2004 r.,

na podstawie której łódzkie przedsiębiorstwo wnosi-

ło opłaty w wysokości 50% stawki, przestała obowią-

zywać już w 2009 r.

Wtedy to bowiem Tele-Taxi 400-400

otrzymało nowe pozwolenie radiowe.

Dziwi więc bar-

dzo działanie urzędu, który zmienia wydaną przez

siebie decyzję, która tak naprawdę nie obowiązuje już

od 3 lat.

Miejskie Przedsiębiorstwo Transportowe Tele-Taxi

łą sytuację i przez wszystkie lata wnosiło opłaty zgod-

nie z decyzją i wyliczeniami urzędu, proszę o odpo-

Komunikacji Elektronicznej od wykonania decyzji

o korekcie opłat wobec Miejskiego Przedsiębiorstwa

Transportowego Tele-Taxi 400-400?

2.

Dlaczego Urząd Komunikacji Elektronicznej na

bieżąco nie nadzoruje użytkowania kanałów radio-

korzystające z takich kanałów radiowych zupełnie

niespodziewanie narażone są na wysokie koszty fi-

nansowe?

Z poważaniem

Poseł Dariusz Joński

Warszawa, dnia 27 marca 2013 r.

(nr 16863)

do ministra pracy i polityki społecznej

przez rodziny zastępcze.

Zgodnie z przepisami usta-

rodzinie zastępczej lub osobie prowadzącej rodzinny

dom dziecka przysługuje, na każde dziecko, świad-

czenie na pokrycie kosztów jego utrzymania w innej

wysokości w przypadku dziecka umieszczonego

w rodzinie zastępczej spokrewnionej, a w innej, wyż-

szej, w przypadku dziecka umieszczonego w rodzinie

mywanego świadczenia ponadto pomniejsza się od-

powiednio o uzyskiwane przez dziecko dochody

(otrzymywane alimenty, rentę rodzinną oraz uposa-

żenie rodzinne).

Z prośbą o zajęcie się tym tematem zwróciła się

do mnie osoba, która pełni funkcję rodziny zastępczej

spokrewnionej, twierdząc, że taki sposób wspierania

rodzin zastępczych jest niesprawiedliwy.

Koszty opie-

ki nad dzieckiem zarówno w rodzinie spokrewnionej,

jak i niespokrewnionej są podobne, a zdaniem zain-

teresowanej różnicowanie otrzymywanych świad-

332

czeń pośrednio krzywdzi i tak już dotknięte przez los

dzieci.

1.

Czy mając na uwadze dążenie do ograniczania

funkcjonowania domów dziecka z jednoczesnym

przejęciem zadań tych placówek przez rodziny za-

stępcze, brane będzie pod uwagę zrównanie wysoko-

ści świadczeń otrzymywanych przez dzieci przeby-

wające w rodzinie zastępczej spokrewnionej z wyso-

kością świadczeń przekazywanych na dzieci w rodzi-

nach niespokrewnionych lub zawodowych?

2.

Czy podobnie przewiduje się zrównanie wyso-

kości środków przyznawanych tym dzieciom na usa-

modzielnienie się, niezależnie od stopnia pokrewień-

stwa z opiekunami?

Z poważaniem

Poseł Maria Małgorzata Janyska

Warszawa, dnia 28 marca 2013 r.

Interpelacja

(nr 16864)

do ministra zdrowia

w sprawie możliwości przyznania

-Dydaktyczne Uniwersytetu Medycznego

w Łodzi

Szanowny Panie Ministrze!

Składana przeze mnie

mowane przez kierownictwo Uniwersytetu Medycz-

nego usilne starania o dokończenie budowy i urucho-

mienie Centrum Kliniczno-Dydaktycznego przebiły

się wreszcie do resortu zdrowia, który podjął zobo-

wiązanie znalezienia środków finansowych na zakup

niezbędnego sprzętu dla centrum.

Budowa centrum ciągnie się od 1975 r. i jest wstyd-

liwym przykładem marnotrawienia pieniędzy oraz

wysiłku zaangażowanych w jego budowę ludzi.

Mu-

szę jednak wierzyć, że podjęte przez Pana Ministra

zobowiązania tym razem pozwolą na rychłe otwarcie

centrum dla pacjentów, a gromadzony od lat sprzęt

znajdzie wreszcie praktyczne zastosowanie w diag-

nostyce i leczeniu oczekujących pacjentów.

z zaangażowaniem się Ministerstwa Zdrowia w do-

finansowanie CKD w brakujący sprzęt medyczny?

2.

Czy Pan Minister zaakceptował wniosek Uni-

wersytetu Medycznego w Łodzi dotyczący środków

niewygasających (stosowny wniosek został złożony

do Ministerstwa Zdrowia) na realizację zadania in-

westycyjnego Centrum Kliniczno-Dydaktycznego

Z poważaniem

Poseł Cezary Olejniczak

Łowicz, dnia 28 marca 2013 r.

Interpelacja

(nr 16865)

do ministra finansów

ce przepisy ustawy o podatku akcyzowym uzależnia-

ją zastosowanie obniżonej stawki akcyzy na niektóre

daży tych wyrobów.

Sprzedawcy paliw objętych ak-

cyzą zobowiązani są do odbierania od nabywców wy-

robów akcyzowych oświadczeń, a także do sporzą-

dzania i przekazywania do organu celnego miesięcz-

nego zestawienia tych oświadczeń.

Ustawa jest tak

skonstruowana, że wszystkie obowiązki z niej wyni-

kające obciążają podmioty sprzedające wyroby akcy-

zowe.

Jakiekolwiek błędy formalne popełnione w ze-

stawieniu oświadczeń, nieistotne fiskalnie uchybie-

nia, tj. np. niedotrzymanie terminu złożenia oświad-

czenia, brak kodu pocztowego lub daty złożenia

oświadczenia, skutkują naliczeniem podwyższonej

akcyzy.

Ponadto do złożonych oświadczeń nie można

wnosić żadnych poprawek ani uzupełnień brakujących

danych, ponieważ nie mają do nich zastosowania żad-

ne przepisy Ordynacji podatkowej.

Sankcje te dotyczą

ogromnej rzeszy przedsiębiorców, zwłaszcza tych pro-

wadzących małe rodzinne firmy, tym bardziej że urzę-

dy celne blokują konta bankowe, co prowadzi do prob-

lemów finansowych i upadłości tych firm.

doprecyzowanie przepisów ustawy o podatku akcy-

zowym, które znacznie utrudniają przedsiębiorcom

sprzedaż niektórych wyrobów akcyzowych?

Z poważaniem

Poseł Stanisław Wziątek

Połczyn-Zdrój, dnia 28 marca 2013 r.

333

Interpelacja

(nr 16866)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie dwuletniego opóźnienia

elektronicznego obiegu dokumentów

Prace nad elektronicznym modułem procesowym

e-posteruek zostały ukończone ponad 2 lata temu.

W 2010 r. system był testowany; po zgłoszeniu uwag

przez funkcjonariuszy zmodyfikowano pewne roz-

wiązania techniczne.

W założeniach w 2011 r. e-po-

sterunek powinien był działać w każdej komendzie.

Niestety koszty zostały poniesione, a system nie zo-

stał wdrożony: jego budowa pochłonęła ok. 300 tys.

zł, a 4,6 mln zł pochodzących z Narodowego Centrum

Badań i Rozwoju przeznaczono na 6-letni nadzór nad

projektem (!).

Informatyczny system elektroniczny obiegu doku-

mentów ma na celu maksymalne uproszczenie pro-

cedury dokumentowania czynności wykonywanych

przez funkcjonariuszy.

Umożliwiłoby to bardzo szyb-

kie przekazywanie dokumentów do Krajowego Syste-

mu Informacyjnego Policji.

Obliczono, że korzystanie

z systemu pozwala zaoszczędzić ok. 60% czasu.

Poli-

cja prowadzi rocznie ponad milion postępowań i kil-

kaset tysięcy spraw o wykroczenia – nietrudno zatem

wyliczyć wymierne korzyści, jakie płyną ze stosowa-

nia elektronicznego modułu procesowego.

Mając na uwadze troskę o efektywne wydawanie

środków publicznych, poniesione koszty i opóźnienia

we wdrażaniu systemu, zwracam się do Pana Mini-

1.

Dlaczego Policja nie korzysta z aplikacji e-po-

sterunek, choć minęły już 2 lata od jego ukończenia

i wprowadzenia koniecznych korekt?

2.

Rzecznik Komendy Głównej Policji jako jedną

z przeszkód wskazuje brak prawa własności do apli-

kacji.

Informuje o wystąpieniu do Centrum Projek-

tów Informatycznych w celu jego uzyskania.

Prawo

to posiada ministerstwo i nie ma żadnych przeciw-

wskazań, aby je przekazało Policji.

Czy ministerstwo

ma zamiar przekazać ww. uprawnienia Policji?

Poseł Wojciech Szarama

Bytom, dnia 28 marca 2013 r.

Interpelacja

(nr 16867)

do ministra obrony narodowej

o weteranach działań

W wystąpieniu z dnia 4 października 2012 r. (in-

terpelacja nr SPS-023-10676/12 w sprawie koniecz-

ności zintensyfikowania działań informacyjnych

sługujących im uprawnień w związku z wejściem

państwa) zwracałem uwagę na potrzebę rozpo-

wszechniania informacji wśród weteranów o przysłu-

gujących im przywilejach, które ona gwarantuje.

Ak-

tualnie środowiska żołnierzy sygnalizują potrzebę jej

nowelizacji, argumentując, że doprecyzowanie pew-

nych zapisów znacznie ułatwi życie poszkodowanym

i rannym weteranom.

Stowarzyszenie Rannych i Po-

szkodowanych w Misjach poza Granicami Kraju wska-

zuje na konieczność m.in.:

— rozszerzenia statusu weterana na żołnierzy biorą -

cych udział w operacjach pokojowych nieobjętych au-

spicjami NATO lub ONZ.

Obecnie tylko żołnierze

biorący udział w takich misjach mają automatycznie

status weterana po zakończeniu służby;

— zmiany procedur związanych z otrzymaniem sta -

tusu weterana.

Wojsko nie archiwizuje dokumentacji

koniecznej do potwierdzenia, iż dany żołnierz jest

poszkodowany w wyniku służby.

Zdarzają się przy-

padki, iż komisja lekarska orzeka, że dany żołnierz

ucierpiał w czasie pełnienia służby, ale status nie jest

przyznawany, gdyż weteran nie zabezpieczył sobie

sam stosownej dokumentacji;

— weryfikacji listy leków refundowanych – żołnierze

skarżą się, że nie wszystkie leki, których potrzebują,

znajdują się na liście i w związku z tym są zmuszeni

nabywać je w pełnej odpłatności.

Mając na uwadze dobro weteranów poszkodowa-

nych w czasie pełnienia służby poza granicami kraju

oraz sygnalizowaną potrzebę dokonania zmian

zanych przez Stowarzyszenie Rannych i Poszkodo-

wanych w Misjach poza Granicami Kraju zastrzeżeń

dotyczących aktualnie obowiązującej ustawy o wete-

ranach działań poza granicami państwa?

2.

Czy ministerstwo rozważa ewentualną noweli-

Poseł Wojciech Szarama

334

Interpelacja

(nr 16868)

Szanowny Panie Ministrze!

Za wschodnią granicą

naszego kraju – na terenie Białorusi, Litwy, Łotwy,

Ukrainy oraz Rosji – żyje obecnie przynajmniej pół-

tora miliona Polaków.

Na przestrzeni całego XX wie-

ku osoby te były poddawane różnego rodzaju repre-

sjom mającym na celu bądź ich eksterminację, bądź

pozbawienie jakiejkolwiek więzi z Polską i polskością.

Również aktualna sytuacja większości Polaków

mieszkających w krajach byłego Związku Radzieckie-

go nie jest łatwa politycznie, ekonomicznie, socjalnie

oraz kulturowo.

Tych, którzy przetrwali i nie straci-

li swej tożsamości narodowej, państwo polskie powin-

no otoczyć opieką w sposób szczególny.

Szczegółowo formy wskazanej pomocy opisuje

przyjęty 10 grudnia 2002 r. przez Radę Ministrów

za granicą”.

Program ten zawiera konkretne zada-

nia, które realizowane są przez poszczególne insty-

tucje administracji państwowej, w tym MSZ, w od-

niesieniu do następujących głównych kierunków

współpracy z Polonią:

kom za granicą prawa i możliwości kultywowania

mieszkania.

3.

Rozwój aktywności młodego pokolenia Polonii.

4.

Rozszerzenie dostępu i możliwości Polonii i Po-

laków za granicą do nauczania i doskonalenia znajo-

mości języka polskiego.

5.

Zapewnienie Polonii i Polakom za granicą rze-

telnej informacji o Polsce.

6.

Stwarzanie Polonii i Polakom za granicą wa-

kultury narodowej.

resami państw zamieszkania Polonii.

Zgodnie z zapisami „Rządowego programu współ-

pracy z Polonią i Polakami” mieszkający za wschod-

nią granicą powinni być grupą traktowaną przez

Ministerstwo Spraw Zagranicznych priorytetowo.

Obowiązki Rzeczypospolitej w stosunku do Pola-

ków mieszkających poza jej granicami realizowane

są częściowo poprzez działalność organizacji poza-

rządowych.

Ostatnie doniesienia prasowe wskazują

jednak, iż wraz z przeniesieniem ich finansowania do

Ministerstwa Spraw Zagranicznych w 2012 r. wiele

z nich zostało pozbawionych wystarczających środków

na podtrzymywanie dotychczasowych programów

skierowanych do najmłodszego pokolenia Polonii.

Jedną z takich organizacji jest Regionalne Stowa-

rzyszenie Wschód-Zachód w Płocku, które skoncen-

trowało swą działalność głównie na Rosji i Polakach

skupionych wokół sześciu syberyjskich organizacji

w trzech rosyjskich obwodach: obwodzie omskim,

Kraju Ałtajskim oraz autonomicznym obwodzie ał-

tajskim.

W ramach swej działalności stowarzyszenie od

dziesięciu lat było organizatorem obozów naukowo-

-szkoleniowych, w czasie których nauczano języka

polskiego, przybliżano polską kulturę oraz kształco-

no liderów polskości w wymienionych regionach.

Przy okazji organizacji obozów naukowych do Polski

przyjeżdżali młodzi syberyjscy Polacy – przyszli stu-

denci.

Oczywiście młodzież, która przyjeżdżała z Sy-

berii, pochodziła z biednych, a nawet bardzo bied-

nych polskich rodzin.

W związku z pozytywną oceną działalności Re-

gionalne Stowarzyszenie Wschód-Zachód od 2007 r.

otrzymywało z Senatu RP stałe dofinansowanie.

Jeszcze w 2012 r., po przeniesieniu finansowania

granicznych, w ramach realizacji zadania publiczne-

w ramach konkursu ogłoszonego w dniu 8 marca,

MSZ udzieliło Regionalnemu Stowarzyszeniu Wschód-

-Zachód dofinansowania na organizację wyjazdów

edukacyjno-poznawczych oraz obozów dla polskich

dzieci i młodzieży z Syberii – projekt „Obóz eduka-

cyjny dla Polaków z sześciu organizacji polskich

z trzech obwodów na Syberii”, kwota dotacji – 998 80 zł,

24 osoby.

Jednocześnie decyzje Ministerstwa Spraw Zagra-

nicznych dramatycznie ograniczyły szanse młodych

Polaków zza wschodniej granicy na studia w Polsce.

Uznano bowiem, że kandydaci na studia mają Kartę

Polaka, ergo będą traktowani jak obywatele polscy.

W praktyce mogą liczyć więc na bardzo niewielkie

stypendium socjalne (kwoty rzędu 300–400 zł).

Efekty nowego podejścia strony polskiej są takie,

że do początku grudnia 2012 r. trzy studentki nie

otrzymały nawet stypendium socjalnego.

Zapomogi

otrzymały od wspomnianego Regionalnego Stowa-

rzyszenia Wschód-Zachód, któremu też, o tym poni-

żej, skończyły się z początkiem bieżącego roku moż-

liwości finansowania.

Po raz pierwszy w Polsce od

10 lat, nie mogąc się utrzymać w Polsce, dwie stu-

dentki z Uniwersytetu Warszawskiego wróciły na

Syberię.

Od 2013 r.

Regionalne Stowarzyszenie Wschód-

-Zachód nie otrzymało jakiegokolwiek dofinansowa-

335

nia do obozu dla polskich dzieci i młodzieży z Syberii.

Dwa inne wnioski: na książki do polskich bibliotek

na Syberii oraz na zakup strojów i instrumentów mu-

zycznych dla polskich kapel zostały również zała-

twione odmownie.

W związku z opisanymi zmianami po raz pierw-

szy od dekady do Polski może w tym roku nie przy-

jechać żaden student z Syberii – żadnego nie będzie

na to stać.

rocznych wyjazdów edukacyjno-poznawczych oraz

zabrakło środków finansowych na ten cel?

zmniejszenie ogólnej sumy środków przeznaczonych

na działalność organizacji pozarządowych, takich

jak Regionalne Stowarzyszenie Wschód-Zachód

w Płocku?

3.

Ile programów finansowanych z funduszy bę-

stępnienie mi listy projektów zamkniętych od bieżą-

cego roku w związku z brakiem dofinansowania oraz

wać dofinansowanie z MSZ.

Łączę wyrazy szacunku

Sochaczew, dnia 28 marca 2013 r.

Interpelacja

(nr 16869)

do ministra finansów

w sprawie rozliczania ulg na rehabilitację

Szanowny Panie Ministrze!

W związku z przyjętą

w moim biurze poselskim interwencją (w załącze-

niu)*

)

zwracam się do Pana z zapytaniem dotyczącym

rocznego zeznania podatkowego, a w szczególności

ulg limitowanych, dotyczących osób niepełnospraw-

nych, takich jak korzystanie z pomocy przewodnika

lub opiekuna oraz jego samochodu prywatnego wy-

korzystywanego do celów rehabilitacyjno-leczniczych

osoby niepełnosprawnej.

Zdaniem zainteresowanego

urzędy skarbowe wymagają od tychże opiekunów

szczegółowej dokumentacji korzystania przez osobę

niepełnosprawną z pomocy opiekuna oraz z jego sa-

mochodu.

Do niedawna korzystanie z tych ulg nie

wymagało odrębnej dokumentacji, wystarczające było

orzeczenie o niepełnosprawności, zaświadczenie o wy-

szkoleniu psa i dokument stwierdzający posiadanie

lub współposiadanie samochodu.

rzystających z ulgi rehabilitacyjno-leczniczej nie-

zbędne jest szczegółowe dokumentowanie każdora-

zowego wyjścia, wyjazdu itp., czy wystarczy posiada-

nie stosownych dokumentów, tak jak było to w latach

poprzednich?

2.

Jeżeli niezbędne jest dokumentowanie każdora-

zowo pomocy, to w jaki sposób fakt ten potwierdzać?

Z poważaniem

Poseł Maria Małgorzata Janyska

(nr 16870)

do ministra finansów

w sprawie przeszukania domu bydgoskiego

cjonariusze Służby Celnej przeszukali dom bydgo-

skiego działacza Ruchu Palikota.

Powodem przeszu-

kania był donos z rzekomo potwierdzonego warszaw-

skiego źródła o rzekomym posiadaniu przez niego

bardzo dużej ilości nieakcyzowanych papierosów.

Oczywiście niczego nie znaleziono.

Przeszukanie od-

było się na podstawie pomówienia, bez nakazu pro-

kuratorskiego, we wczesnych godzinach rannych,

mniany działacz to znany były szef poradni Monaru,

zanim przyszedł do Ruchu Palikota był działaczem

Platformy Obywatelskiej, a jego odejście z PO odbiło

się w Bydgoszczy głośnym echem.

o wyjaśnienie opisanej sytuacji, a w szczególności:

1) sprawdzenie rzekomej wiarygodności donosu,

niewinnego człowieka;

2) wyjaśnienie, dlaczego funkcjonariusze Służby

Celnej zdecydowali się podjąć czynności z użyciem

psa tropiącego, bez nakazu prokuratorskiego;

3) wyjaśnienie, dlaczego przeprowadzono przeszu-

kanie domu we wczesnych godzinach porannych.

Dla-

czego nie podjęto czynności po południu, wieczorem?

*

)

Czy zastosowanie metody porannego przeszuka-

Proszę też o szczegółową informację, jak często

funkcjonariusze Służby Celnej podejmują podobne do

opisanych działania, tj. przeszukują wczesnym ra-

nem ludziom domy na podstawie mniej lub bardziej

sprawdzonych donosów.

Z poważaniem

Poseł Andrzej Rozenek

Warszawa, dnia 28 marca 2013 r.

(nr 16871)

do ministra finansów

Szanowny Panie Ministrze!

W wyroku z dnia 31

Trybunał Konstytucyjny trybunał stwierdził, że art. 36

kresie, w jakim nie określa kryteriów, którymi powi-

nien kierować się minister właściwy do spraw finan-

sów publicznych, dysponując budżetową rezerwą prze-

znaczoną dla jednostek samorządu terytorialnego,

przepisu stała się nieważna z dniem 11 lutego 2013 r.

po ogłoszeniu wyroku w Dzienniku Ustaw (Dz. U.

z dnia 11 lutego 2013 poz. 193).

W uzasadnieniu ustnym trybunału wyjaśniono,

że przepis ten jest dysfunkcyjny.

Ustawa powinna

wskazać dyrektywy, w oparciu o które minister fi-

nansów może dzielić tzw. resztówki janosikowego.

Do tego zagadnienia odniósł się szczegółowo Try-

bunał Konstytucyjny w postanowieniu z dnia 26 lu-

tego 2013 r. (sygn. akt S 1/13).

W p.

4.4 uzasadnienia do postanowienia trybunał

wskazał, że obowiązkowe wpłaty samorządów w czę-

ści gminnej w znaczny sposób przewyższały potrzeby

wyrównawcze.

Różnica ta przekraczała w ostatnich

latach 28% sumy zebranych kwot.

Kwotą niewyko-

rzystaną na część równoważącą minister finansów

dysponował więc – w świetle wyroku Trybunału Kon-

stytucyjnego – bez wskazania ustawowych przesła-

nek podziału tej rezerwy.

W uzasadnieniu ustnym oraz w postanowieniu

uchybienia w przepisach ustawy z dnia 13 listopada

nego, dotyczących wyrównywania poziomego docho-

dów jednostek samorządu terytorialnego, których

Trybunał wskazał mankamenty obowiązującej

regulacji i zasygnalizował konieczność działań legis-

lacyjnych, mających na celu zracjonalizowanie wyso-

kości wpłat i zasad rozdziału środków pochodzących

z tych wpłat.

Ustawa obowiązująca od 2004 r. działa

obecnie w zupełnie innych realiach społeczno-gospo-

darczych.

Zmiana koniunktury gospodarczej uwy-

datniła słabości obowiązującej metody.

Trybunał wskazał również te regulacje, które ro-

dzą wątpliwości trybunału co do realizacji celu wy-

równywania dochodów jednostek samorządu teryto-

rialnego, a w szczególności:

1) dla określenia podmiotów zobowiązanych do

dokonywania wpłat wyrównawczych – kryterium

liczby mieszkańców i kryterium podatku dochodowe-

go; kryterium liczby mieszkańców nie uwzględnia

specyfiki dużych miast, struktury demograficznej,

przepływu ludności w miejscowościach atrakcyjnych

leczniczo i turystycznie; ponadto liczba mieszkańców

obliczana jest na podstawie danych sprzed dwóch lat;

kryterium dochodowe, które ma decydujący wpływ

na powstanie samego obowiązku dokonywania wpłat,

jak i ich wysokość, jest funkcją dochodów sprzed

dwóch lat, bez stosowania żadnych instrumentów

korygujących;

2) dla określenia identyfikacji beneficjentów czę-

ści równoważącej subwencji ogólnej – trybunał zwra-

ca uwagę, że ze względu na cel mechanizmu wyrów-

nywania poziomego trafniejsze od stosowanych obec-

nie kryteriów (wybranych dochodów i wydatków)

byłoby uwzględnienie ogółu dochodów publiczno-

prawnych i podstawowych wydatków własnych na

danym szczeblu jednostki samorządu terytorialnego;

3) sytuację, w której suma środków przeznaczo-

nych dla wszystkich gmin beneficjentów części rów-

noważącej jest w sposób stały niższa niż suma kwot

wpłacanych do budżetu państwa przez gminy – płat-

ników.

Istniejące dysfunkcje, selektywność kryteriów,

dwuletni termin oraz brak mechanizmów korygują-

cych w przypadku dalszego pogorszenia się sytuacji

finansowej jednostek samorządu terytorialnego

mogą prowadzić w przyszłości do naruszenia zasady

W związku z wyrokiem i postanowieniem Trybu-

nału Konstytucyjnego, o których mowa powyżej,

1.

W jaki sposób w świetle wyroku i postanowie-

nia Trybunału Konstytucyjnego będzie rozdyspono-

wana kwota niewykorzystana na część równoważącą

(rezerwa) i czy zdaniem ministerstwa potrzebne jest

dokonanie pilnych zmian legislacyjnych w tym za-

kresie?

2.

Czy ministerstwo planuje podjąć prace nad pro-

morządu terytorialnego sugerowane przez Trybunał

337

Konstytucyjny w uzasadnieniu wyroku i postanowie-

niu sygnalizacyjnym trybunału?

Z poważaniem

Poseł Marcin Kierwiński

Warszawa, dnia 28 marca 2013 r.

(nr 16872)

do ministra transportu,

wiązane do nowelizacji powiązanych z ową ustawą

rozporządzeń.

W odpowiedzi na moją interpelację nr 1365 z dnia

26 stycznia 2012 r. otrzymałam informację, iż w re-

rządzenia zmieniającego rozporządzenie w sprawie

ustawy, a ich zakończenie nastąpi w grudniu 2012 r.

Ta informacja jest tożsama z informacją zamieszczo-

ną w Biuletynie Informacji Publicznej Ministerstwa

1.

Jaki jest zakres i etap trwających prac nad no-

welizacją ww. rozporządzeń?

2.

Czy istnieje możliwość przeprowadzenia konsul-

tacji społecznych z przedstawicielami organizacji ro-

werowych należących do sieci „Miasta dla rowerów”?

Z poważaniem

Poseł Ewa Wolak

Wrocław, dnia 29 marca 2013 r.

Interpelacja

(nr 16873)

do ministra edukacji narodowej

samorządu terytorialnego wg rozporządzenia

Sposób podziału części oświatowej subwencji ogól-

lany rozporządzeniem ministra edukacji narodowej

na dany rok.

Zgodnie z tym rozporządzeniem dodat-

kowa subwencja oświatowa dla uczniów szkół ponad-

gimnazjalnych i ponadpodstawowych na obszarach

ców była przyznawana do roku 2004.

Wysokość sub-

wencji reguluje algorytm podziału części oświatowej

rialnego na dany rok.

Algorytm stanowi załącznik

do rozporządzenia ministra edukacji narodowej.

Do

2004 r. dla uczniów szkół ponadgimnazjalnych i po-

nadpodstawowych zamieszkujących obszary wiejskie

i miasta do 5 tys. waga zawarta w algorytmie wyno-

siła 0,20.

Począwszy od roku 2005, po lata kolejne, aż

do bieżącego roku waga dla uczniów wyżej wymie-

nionych kategorii nie została ujęta w rozporządze-

niach MEN w sprawie sposobu podziału części oświa-

terytorialnego.

Natomiast subwencja oświatowa przeznaczona

jest przyznawana do chwili obecnej, waga dla ucz-

niów tej kategorii została podwyższona i wynosi 0,38.

Karta Nauczyciela nakłada na powiat obowiązek

wypłaty każdemu nauczycielowi zatrudnionemu na

ców dodatku w wysokości 10% wynagrodzenia zasad-

niczego.

Z przyczyn powyżej przedstawionych wiele szkół

zmaga się z trudnościami finansowymi, które mogą

prowadzić do ich likwidacji bądź reorganizacji w spo-

sób niekorzystny zarówno dla uczniów, jak i pracow-

ników.

Do takich szkół należy Zespół Szkół Przyrod-

niczo-Politechnicznych Centrum Kształcenia Usta-

wicznego w Marszewie w powiecie pleszewskim.

Za-

kładając stosowanie takich samych uregulowań, ja-

kie obowiązują szkoły podstawowe i gimnazja, wobec

szkół ponadgimnazjalnych, powiat pleszewski na rok

bieżący powinien otrzymać subwencję w wysokości

ok. 987 391.

1.

Dlaczego w załączniku do rozporządzenia mi-

nistra edukacji narodowej od 2005 r. do roku bieżą-

cego nie została ujęta i określona waga dla uczniów

szkół ponadgimnazjalnych i ponadpodstawowych za-

mieszkujących obszary wiejskie i miasta do 5 tys.?

Czy taki stan w świetle istniejących przepisów praw-

nych jest zgodny z konstytucyjną zasadą równości?

2.

W jaki sposób MEN zamierza zrekompensować

ponoszenie wyższych kosztów związanych z utrzy-

maniem szkół ponadgimnazjalnych na terenach wiej-

skich?

Z wyrazami szacunku

Poseł Andrzej Dera

338

Interpelacja

(nr 16874)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Rozbudowa autostrad

w Polsce przebiega w sposób naprawdę imponujący.

My, łodzianie, w szczególności zauważamy postęp

prac nad nowymi drogami.

Jednak wraz z każdym

kolejnym oddanym odcinkiem pojawia się pytanie:

Czy konieczne jest bezpośrednie pobieranie opłat za

korzystanie z autostrad?

Winiety, które znamy z zachodnioeuropejskich

dróg, bardzo korzystnie przyczyniają się do skrócenia

czasu podróży oraz zwiększenia komfortu jazdy nie

tylko przez nas, Polaków, ale także przez obcokra-

jowców korzystających z naszych dróg.

liwości uiszczenia opłaty za korzystanie z autostrad

w formie winiety?

Jeżeli nie, dlaczego?

2.

Jeżeli ministerstwo rozważa taką możliwość,

jakie byłyby wówczas przewidywane koszty winiet?

3.

Czy ministerstwo planuje rozbudowywać sy-

stem bramkowego pobierania opłat za korzystanie

z autostrad?

Jeżeli tak, uprzejmie proszę o informa-

cję, na których odcinkach i jak wysokie będą plano-

wane opłaty.

Łódź, dnia 29 marca 2013 r.

Interpelacja

(nr 16875)

do ministra finansów

w sprawie podjęcia prac nad ustawą

Szanowny Panie Ministrze!

Coraz głośniej mówi

się o konieczności uregulowania ustawą instytucji

odwróconego kredytu hipotecznego.

Wydaje się, że

bez odpowiednich przepisów sytuacja osób zaciąga-

jących taki kredyt może być bardzo niekorzystna.

Instytucja ta skierowana jest głównie do osób star-

szych, najbardziej narażonych na nadużycia bądź

oszustwa.

Odpowiednia ustawa z pewnością zmini-

malizowałaby ryzyko związane z zawieraniem takich

umów.

1.

W związku z podjęciem prac nad ustawą uprzej-

prac znajduje się ministerstwo?

2.

Jakie główne rozwiązania zamierza wprowa-

dzić się ustawą?

3.

Na jakiej podstawie prawnej aktualnie zawiera

się takie umowy?

4.

W jaki sposób rozwiązania, które zostaną za-

proponowane przez ustawę, będą różnić się od prze-

pisów, na podstawie których obecnie udziela się ta-

kich kredytów?

5.

Jakie instytucje mogą udzielać odwróconego

kredytu hipotecznego?

6.

W jaki sposób państwo będzie chronić obywa-

teli, którzy zostali oszukani i chcą odstępować od

ww. kredytów?

7.

Czy w ustawie zostaną zaproponowane szcze-

gólne środki ochrony kredytobiorcy?

(nr 16876)

do prezesa Rady Ministrów

rającymi do mnie informacjami na temat zaniecha-

nia sprawowania kontroli przez ministra skarbu pań-

stwa nad Grupą Kapitałową ENERGA proszę o prze-

słanie informacji w wykazie tabelarycznym na temat

wynagrodzeń/dochodów prezesów i członków zarzą-

dów wszystkich spółek należących bezpośrednio lub

pośrednio do ENERGA SA z nią włącznie.

Proszę o przedstawienie informacji, jak kształto-

wały się wynagrodzenia/dochody roczne wraz ze

wszystkich premiami i dodatkami za rok 2007 i 2012.

Nie interesują mnie nazwiska poszczególnych preze-

sów czy członków zarządu, a jedynie olbrzymi ich

wzrost.

Myślę, ze tabela zainteresuje też Pana Premiera,

ponieważ pokaże, jak na Pomorzu jest realizowany

postulat Platformy Obywatelskiej budowy taniego

państwa i jak ustawa kominowa jest obchodzona za

pomocą tzw. kontraktów menadżerskich.

339

Przesłanie tabeli nie będzie wymagało żadnej do-

datkowej pracy ze strony służb finansowych ENERGA,

ponieważ według mojej wiedzy materiał taki został

już przygotowany na potrzeby wewnętrzne spółki na

wniosek jednego z wiceprezesów.

Poseł Andrzej Jaworski

Warszawa, dnia 29 marca 2013 r.

Interpelacja

(nr 16877)

do ministra administracji i cyfryzacji

jącego się zadłużenia j.s.t. gminy po wejściu w życie

czeń, czyli de facto likwidacji.

Pojawia się kolejny

W pełni popierając obawy oraz zarzuty wobec po-

wyższych zmian, wyrażone m.in. przez autorów spo-

łecznej akcji „Stop likwidacji bibliotek”, proszę

o udzielenie odpowiedzi na pytania:

1.

Na jakiej podstawie w komentarzu do propono-

wanych zmian MAiC wydaje opinię na temat biblio-

tek szkolnych – ich funkcjonowania, księgozbiorów,

godzin otwarcia itd.?

Czy zostały przeprowadzone

jakiekolwiek badania, na podstawie których resort

posiadałby wiarygodne dane w tym zakresie?

Proszę

o przedłożenie tych badań.

Jeżeli takowe nie zostały

przeprowadzone, proszę podać źródła, na podstawie

których podawane są informacje o funkcjonowaniu

bibliotek szkolnych na terenie całej Polski.

2.

Z jakich powodów w ramach przeprowadzonych

konsultacji społecznych zostali pominięci tak istotni

w tej kwestii uczestnicy debaty społecznej, jak: Sto-

warzyszenie Bibliotekarzy Polskich oraz Towarzy-

stwo Nauczycieli Bibliotekarzy Szkół Polskich?

3.

Czy prawdą jest, że zaproponowane w projekcie

zapisy prawne pozwalają zarówno na zastąpienie bi-

dotychczasową placówkę?

Co więcej, rozwiązanie to

może objąć nawet kilka gmin, co może oznaczać li-

kwidację (połączenie) wielu bibliotek zarówno szkol-

nych, jak i publicznych, położonych w dużej odległo-

ści, a na terenie tych gmin?

4.

Na jakiej podstawie MAiC w ramach toczącej

się debaty społecznej w powyższym zakresie zaprze-

cza, iż biblioteki szkolne będą likwidowane, jeżeli

proponowane przepisy zezwalają samorządom na po-

dejmowanie takich decyzji?

6.

Czy prawdą jest, że MAiC oszacował oszczęd-

ności dla j.s.t. z tytułu ewentualnie zlikwidowanych

bibliotek?

Czy prawdą jest, że w skali całego kraju

może to wynieść ok. 1 mld zł?

Z poważaniem

Poseł Beata Mazurek

Chełm, dnia 29 marca 2013 r.

Odpowiedź

sekretarza stanu

Szanowna Pani Marszałek!

Działając z upoważ-

interpelację pani posłanki Wandy Nowickiej w spra-

wie braku przystąpienia przez Polskę do 12. proto-

kołu dodatkowego do Konwencji o ochronie praw

wszelkiej dyskryminacji, zwanego dalej protokołem,

uprzejmie informuję, że w ocenie rządu podjęcie dzia-

łań mających na celu związanie się przez Rzeczpo-

spolitą Polską umowami międzynarodowymi doty-

czącymi ochrony praw człowieka zawsze zasługuje

na poparcie.

Dlatego też w ostatnim czasie podjęłam

działania, które doprowadziły do podpisania Kon-

wencji o zapobieganiu i zwalczaniu przemocy wobec

nisterstwo Spraw Zagranicznych prowadziło konsul-

tacje międzyresortowe w sprawie podpisania proto-

kołu, w trakcie których wypracowane zostało stano-

wisko, że Rzeczpospolita Polska wstrzyma się z pod-

pisaniem oraz ratyfikacją przedmiotowej umowy

międzynarodowej.

W obowiązującym prawie generalne sformułowa-

nie zasady równego traktowania oraz zakazu dyskry-

minacji zostało zawarte w art. 32 Konstytucji RP.

Przepis ten gwarantuje wszystkim równość wobec

prawa.

Oznacza to, że zasada równego traktowania

oraz zakaz dyskryminacji obejmują swoim zasięgiem

obszar stanowienia i stosowania prawa.

Ponadto

wyraz zasadzie wyrażonej w art. 1 ust. 2 protokołu,

który stanowi zakaz dyskryminacji przez władze

publiczne z jakiegokolwiek powodu.

Tym samym

obecnie obowiązujący art. 32 Konstytucji RP reali-

zuje zasadę równego traktowania wyrażoną w pro-

tokole, a więc nie zachodzi w chwili obecnej nagła

konieczność podejmowania działań, których skut-

kiem byłoby podpisanie oraz ratyfikacja protokołu.

Odnosząc się do pytania dotyczącego podjęcia

publicznej debaty w przedmiocie ratyfikacji protoko-

łu, należy zaznaczyć, że zakres działań koniecznych

do podpisania oraz ratyfikacji protokołu regulowany

443, z późn. zm.).

Ustawa ta nie nakłada obowiązku

podejmowania debaty publicznej w przedmiocie pod-

pisania czy ratyfikacji jakiekolwiek umowy między-

narodowej.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Warszawa, dnia 29 marca 2013 r.

Odpowiedź

podsekretarza stanu

(10178)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając z upo-

pana posła Bartosza Kownackiego (sygn.

SPS-023-

10178/12), uprzejmie proszę o przyjęcie następują-

Podczas wystąpienia w trakcie 22. posiedzenia

strów pan Donald Tusk potwierdził, że bierze pełną

odpowiedzialność za działania służb podległych pol-

skiemu rządowi w Smoleńsku i w Moskwie po kata-

strofie z dnia 10 kwietnia 2010 r.

Pan premier zwrócił także uwagę na wyjątkowość

i szczególną dramatyczność ówczesnej sytuacji, nie-

możliwej wcześniej do przewidzenia i wymagającej

pilnych, często niestandardowych decyzji.

Wyraził

w związku z tym uznanie dla tych, którzy „wykra-

czając poza swoje urzędowe obowiązki, poświęcili

Jednocześnie prezes Rady Ministrów stwierdził,

że wielu osobom, które najgłośniej krytykują podej-

mowane wtedy działania, nie starczyło „ani odwagi,

ani determinacji”, by przez wiele dni pomagać rodzi-

nom przebywającym w Moskwie w celu identyfikacji

ofiar katastrofy.

ODPOWIEDZI NA INTERPELACJE

341

Ocenę, jakie inne osoby, niepodlegające nadzoro-

wi prezesa Rady Ministrów, powinny znaleźć się

w Moskwie po 10 kwietnia 2010 r. w celu pomocy

rodzinom ofiar, należy pozostawić panu posłowi.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Michał Deskur

Odpowiedź

w sprawie prawidłowej realizacji

SPS-023-11157/12) w sprawie prawidłowej realizacji

przekazuję stosowne informacje.

wizji operator rozprowadzający program drogą roz-

siewczą satelitarną „jest obowiązany do rozprowa-

dzania programów Telewizja Polska I, Telewizja Pol-

ska II i jednego regionalnego programu telewizyjne-

go rozpowszechnianego przez Telewizję Polską SA

oraz programów rozpowszechnianych w dniu wejścia

naziemną przez Telewizję Polsat SA, TVN SA, Pol-

skie Media SA, Telewizję Puls sp. z o.o.”.

Ocena wykonywania tego obowiązku została

przygotowana przez Krajową Radę Radiofonii i Tele-

wizji i przekazana Ministerstwu Kultury i Dziedzi-

ctwa Narodowego w dniu 20 września 2012 r.

Pragnę

jednak podkreślić, iż ocena ta nie odnosi się do kwe-

stii poruszonej w interpelacji pana posła Sługockiego.

Ocena ta nie wskazuje, aby obowiązki wynikające

z obecnie obowiązującego art. 43 ust. 1 ustawy o ra-

diofonii i telewizji były niewłaściwie wykonywane

przez operatorów platform satelitarnych.

Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji przedstawiła

propozycje zmian legislacyjnych dotyczących obo-

wiązku must carry.

Głównym elementem tych pro-

pozycji jest ustalanie szczegółowej listy programów

objętych tym obowiązkiem w rozporządzeniu Krajo-

wej Rady Radiofonii i Telewizji.

Należy jednak pod-

kreślić, iż zgodnie z art. 31 ust. 1 dyrektywy 2002/22/

WE o usłudze powszechnej wszelkie nakładane na

przedsiębiorców obowiązki w tym zakresie muszą być

proporcjonalne i przejrzyste.

W związku z powyż-

szym nałożenie na operatorów platform satelitarnych

obowiązku rozpowszechniania wszystkich 16 progra-

mów regionalnych rozpowszechnianych przez Tele-

wizję Polską SA mogłoby zostać uznane za niezgodne

z postanowieniami ww. dyrektywy.

Pragnę jednak podkreślić, iż konieczne jest prze-

prowadzenie szczegółowych analiz w zakresie regu-

lacji obowiązku must carry w ustawie o radiofonii

i telewizji.

Dopiero po ich przeprowadzeniu możliwe

będzie podjęcie decyzji dotyczącej kształtu ewentu-

alnej nowelizacji ustawy w tym zakresie.

Odpowiedź

podsekretarza stanu

Mariusza Kamińskiego

w sprawie prywatyzacji

2013 r., znak: SPS-023-11450p/13, w sprawie prywa-

1) Ilość akcji przeznaczonych do zbycia

Podtrzymuję przywołane przez pana posła stano-

wisko MSP dotyczące omyłkowego wprowadzenia

w dokumentacji przetargowej dotyczącej wyboru do-

radcy prywatyzacyjnego MSP informacji, że do zby-

cia przeznaczonych jest 85% akcji PAP SA.

Ze wska-

zanej przez pana posła notatki z dnia 18 listopada

2011 r. wprost wynika, że zgodnie z obowiązującą

sowej (Dz. U. z 1997 r.

Nr 107, poz. 687, ze zm.) udo-

stępnieniu podlegać może wyłącznie do 49% akcji tej

spółki.

Wprowadzenie w dokumentacji przetargowej

innej informacji nie było celowe i w mojej ocenie nie

342

miało i nie ma wpływu na dalsze działania prywaty-

zacyjne prowadzone w odniesieniu do tej spółki.

2) Wpływ wielkości sprzedawanego pakietu na

wycenę spółki

Jak wskazuje umowa z doradcą zawarta przez

Skarb Państwa, przedmiotem wyceny jest spółka Pol-

ska Agencja Prasowa SA.

Zgodnie z zasadami spo-

rządzania tego typu dokumentów wyceną objęte są

wszystkie składniki majątkowe posiadane przez pod-

miot gospodarczy oraz zobowiązania na nim ciążące.

Wartość tych składników pozostaje bez związku z iloś-

cią akcji, jakie mogą podlegać sprzedaży, bowiem

trudno zgodzić się z poglądem, że poszczególne skład-

niki majątkowe (np. nieruchomości) przyjmują inną

wartość w zależności od struktury kapitałowej dane-

go podmiotu.

Należy przy tym przyznać, że w końcowym opra-

cowaniu oszacowania wartości możliwe jest wprowa-

dzenie dyskonta związanego z kontrolą nad danym

podmiotem.

Pragnę przy tym podkreślić, że rozważania po-

wyższe mają jedynie charakter teoretyczny, ponie-

waż dotychczas MSP nie zleciło doradcy sporządze-

nia oszacowania wartości.

Zlecenie wykonania tego

dzieła może nastąpić po przyjęciu przez MSP koncep-

cji prywatyzacji określającej ilość akcji przeznaczo-

nych do sprzedaży.

3) Ilość akcji PAP SA, które mogą podlegać sprze-

daży

niu podlegać może nie więcej niż 49% akcji spółki.

W związku z powyższym w ramach tej puli akcji bę-

dzie przeprowadzone udostępnienie akcji pracowni-

czych.

W konsekwencji sprzedaży nie może obecnie

podlegać 51% akcji PAP SA, a nie 36%, jak wskazał

pan poseł w swoim wystąpieniu.

4) Strategia prywatyzacji

Zlecona przez MSP koncepcja prywatyzacji kon-

centruje się na strategii dalszego postępowania Skar-

bu Państwa w odniesieniu do spółki PAP SA, obej-

mując analizę wariantowych rozwiązań, począwszy

od udostępnienia do 49% akcji spółki, skończywszy

na całkowitym wycofaniu kapitałowym SP z tej spół-

ki.

Doradca MSP wykonał zatem jedną koncepcję

prywatyzacji PAP SA.

W związku z powyższym podniesiony przez pana

posła zarzut konieczności ponoszenia kosztów wyko-

nania dwóch opracowań nie znajduje odzwierciedle-

nia w faktach.

5) Ocena konsekwencji społecznych prywatyzacji

Zgadzając się z panem posłem co do politycznych

aspektów zmiany przepisów ustawy o PAP, pragnę

zwrócić uwagę na fakt, że celem działania doradcy

prywatyzacyjnego jest przeprowadzenie analizy roz-

wiązań pod kątem skuteczności przeprowadzenia

działań prywatyzacyjnych z uwzględnieniem intere-

su Skarbu Państwa i spółki.

Z pewnością rolą dorad-

cy Skarbu Państwa nie jest prowadzenie analizy po-

litycznych skutków działań właścicielskich realizo-

wanych wobec PAP SA.

Poniżej przedstawiam dodatkowo odpowiedzi na

szczegółowe pytania pana posła.

Ad 1.

Pakiet, jaki przeznaczono do sprzedaży

w decyzji MSP z 18 października 2010 r.

Jak wspomniano powyżej, w decyzji z dnia 18 paź-

dziernika 2010 r. zaznaczono, że zgodnie z obowią-

zującą ustawą o PAP udostępnieniu podlegać może

Ad 2.

Czy MSP wykorzystało już przewidzianą

w umowie z doradcą możliwość aktualizacji analiz

przedprywatyzacyjnych?

Kiedy orientacyjnie MSP

sultacji międzyresortowych, a następnie skieruje go

Aktualizacja analiz przedprywatyzacyjnych PAP

SA nie została dotychczas zlecona doradcy.

Nie pod-

jęto również dotychczas decyzji w zakresie ilości ak-

cji PAP SA, jakie zamierza przeznaczyć do sprzedaży,

kwestia konieczności dokonania nowelizacji ustawy

jest możliwości wskazania orientacyjnego terminu

przekazania projektu nowelizacji ustawy o PAP do

uzgodnień międzyresortowych.

Ad 3.

Jakie są w ocenie ministra skarbu państwa,

Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego

oraz Rady Ministrów konsekwencje społeczne pry-

watyzacji PAP SA ze szczególnym uwzględnieniem

Poniżej przedstawiam dodatkowo stanowisko

w przedmiotowej sprawie przedstawione przez Urząd

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów:

„Notyfikacji prezesowi Urzędu Ochrony Konku-

rencji i Konsumentów podlega zamiar koncentracji

nione są progi obrotowe wskazane w ust. 1 tego ar-

tykułu (łączny światowy obrót przedsiębiorców uczest-

niczących w koncentracji w roku obrotowym poprze-

dzającym rok zgłoszenia przekracza równowartość

1 000 000 000 euro lub 50 000 000 euro na teryto-

rium Rzeczypospolitej Polskiej) oraz gdy nie zachodzi

żadna z przesłanek wyłączających obowiązek zgło-

szenia zamiaru koncentracji wymienionych w art. 14

ustawy.

Jedną z form koncentracji wskazaną w art. 13 ust. 2

ustawy jest przejęcie – przez nabycie lub objęcie akcji,

innych papierów wartościowych, udziałów lub w ja-

kikolwiek inny sposób – bezpośredniej lub pośredniej

kontroli nad jednym lub więcej przedsiębiorcami

przez jednego lub więcej przedsiębiorców (art. 13 ust. 2

pkt 2 ustawy).

Nie każde zatem nabycie lub objęcie

akcji lub udziałów przedsiębiorcy stanowi formę kon-

centracji podlegającą zgłoszeniu prezesowi Urzędu

kie, które prowadzi do przejęcia kontroli lub współ-

kontroli nad tym przedsiębiorcą.

343

Jednocześnie pragnę poinformować, iż do chwili

sumentów nie wpłynęło zgłoszenie zamiaru koncen-

tracji polegającej na przejęciu kontroli lub współkon-

troli nad Polską Agencją Prasową SA.

Nieznany mi

jest w chwili obecnej również podmiot, który byłby

ewentualnym nabywcą akcji Polskiej Agencji Praso-

jest ocena wpływu prywatyzacji Polskiej Agencji Pra-

sowej SA w zakresie skutków, jakie może spowodo-

wać dla stanu konkurencji na rynku właściwym oraz

dla konsumentów.

Jednakże pragnę zapewnić, iż je-

żeli taki wniosek wpłynie do Urzędu Ochrony Kon-

kurencji i Konsumentów, sprawa ta będzie przedmio-

tem postępowania antymonopolowego i zostanie pod-

dana wnikliwej analizie w tym zakresie.

W tym miejscu pozwolę sobie na przybliżenie na-

jistotniejszych kwestii związanych z oceną koncen-

tracji przez prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji

i Konsumentów.

Podstawowym aktem prawnym, w opar-

ciu o który prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Kon-

sumentów realizuje swoje zadania z zakresu kontro-

li koncentracji, jest wspomniana już na wstępie usta-

ona warunki rozwoju i ochrony konkurencji oraz

ny interesów przedsiębiorców i konsumentów.

Z kolei

przepis art. 18 ustawy stanowi, iż prezes Urzędu

rencja na rynku nie zostanie istotnie ograniczona,

zycji dominującej na rynku, przez którą rozumie się

rencji na rynku właściwym przez stworzenie mu

tów.

Domniemywa się, że przedsiębiorca ma pozycję

40%.

Zgoda na dokonanie koncentracji może być tak-

że zgodnie z art. 19 ustawy uzależniona od spełnienia

przez przedsiębiorców określonych warunków.

Rea-

lizacja takich warunków zmierzać ma do zapewnie-

nia, aby mimo dokonania koncentracji, konkurencja

na rynku nie została istotnie ograniczona, w szcze-

gólności przez powstanie lub umocnienie pozycji do-

minującej.

W przypadku gdy prezes Urzędu Ochrony

Konkurencji i Konsumentów uzna, iż w wyniku kon-

centracji konkurencja na rynku zostanie istotnie

ograniczona, zakazuje jej dokonania, zgodnie z art. 20

ust. 1 ustawy.

Ustawa pozwala także zgodnie z art. 20

ust. 2 na wydanie zgody na dokonanie koncentracji,

istotnie ograniczona, w przypadku gdy odstąpienie

gólności przyczyni się ona do rozwoju ekonomicznego

lub postępu technicznego albo może wywrzeć pozy-

tywny wpływ na gospodarkę narodową.

Ocena dopuszczalności dokonania koncentracji

wymaga zatem wyznaczenia rynku właściwego w spra-

wie, a następnie ustalenia, czy na wyznaczonym ryn-

ku w wyniku zrealizowania zamierzonej transakcji

nie dojdzie do istotnego ograniczenia konkurencji,

zycji dominującej.

Podkreślić należy, że decyzje organu antymono-

polowego w sprawach koncentracji mają na celu oce-

nę planowanych koncentracji wyłącznie pod kątem

zachowania warunków konkurencji (tylko takie kom-

petencje ustawa przyznaje prezesowi Urzędu Ochro-

ny Konkurencji i Konsumentów).

Wydanie decyzji

zakazującej koncentracji może nastąpić jedynie w przy-

padku, gdy doprowadzi ona do istotnego ograniczenia

konkurencji, poprzez w szczególności powstanie lub

umocnienie pozycji dominującej (art. 20 ust. 1 usta-

wy).

W przypadku gdy koncentracja nie doprowadzi

do istotnego ograniczenia konkurencji, organ anty-

monopolowy zobligowany jest do wydania zgody na

koncentrację.

Na koniec chciałabym również wyjaśnić, iż krajo-

we przepisy dotyczące kontroli koncentracji nie okre-

ślają terminu, w jakim strony zobowiązane do zgło-

szenia zamiaru koncentracji zobligowane są do prze-

słania wniosku zgłoszenia zamiaru koncentracji pre-

zesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumen-

tów.

Konieczne jest jedynie, aby wniosek (zgłoszenie)

złożony był na etapie zamiaru koncentracji, a nie po

jej zrealizowaniu.

Ponadto strony koncentracji mają

obowiązek powstrzymania się od dokonania koncen-

tracji do czasu uzyskania decyzji prezesa Urzędu

zgodę na dokonanie koncentracji lub upływu termi-

nu, w którym taka decyzja powinna zostać wydana”.

Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego:

„(…)

Polska Agencja Prasowa SA zajmuje szcze -

gólne miejsce na polskim rynku medialnym.

Jej

funkcjonowanie na rynku mediów gwarantuje po-

wszechny dostęp do sprawdzonej informacji, której

treść cieszy się dużą popularnością także wśród in-

nych podmiotów działających na rynku medialnym.

Funkcjonowanie Polskiej Agencji Prasowej w obec-

nej formie prawnej, w sytuacji, w której prawie 100%

akcji znajduje się w posiadaniu Skarbu Państwa,

gwarantuje swobodny dostęp społeczeństwa do bez-

stronnej, obiektywnej informacji, a – co za tym idzie

– w sposób znaczący wpływa na pluralizm mediów

i kształt rynku medialnego w Polsce.

Decyzja o ewentualnej prywatyzacji Polskiej Agen-

cji Prasowej SA, zwłaszcza jeśli wiązałaby się z utra-

tą przez Skarb Państwa pakietu kontrolnego w spół-

ce, powinna zostać poprzedzona nie tylko szczegóło-

wymi analizami ekonomicznymi, ale także rynkowy-

mi.

Należy bowiem podkreślić, iż prywatyzacja jed-

nego z najważniejszych podmiotów rynku medialne-

go w Polsce może poważnie zagrozić pluralizmowi

mediów i utrudnić społeczeństwu dostęp do bezstron-

nej informacji”.

344

Przedstawiając powyższe, pragnę wyrazić nadzie-

ję, że powyższe wyjaśnienia pozwolą na całkowite

wyjaśnienie wątpliwości związanych z prywatyzacją

Polskiej Agencji Prasowej SA.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 25 marca 2013 r.

Odpowiedź

Zbyszka Zaborowskiego

023-11486p/13), zawierającą dalsze pytania w spra-

wie umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej

wyjaśnienia.

Prawidłowość postępowania prowadzonego przez

z wnioskiem pana A. K. o wydanie zaświadczenia

o równoważności stopnia doktora nauk ekonomicz-

nych nadanego na Ukrainie z polskim stopniem na-

ukowym potwierdziły wyroki sądów pierwszej oraz

drugiej instancji (w załączeniu*

)

).

Uzasadniając odmowę wydania panu K. zaświad-

czenia o równoważności ukraińskiego stopnia nauko-

wego doktora nauk ekonomicznych z odpowiednim

polskim stopniem naukowym, minister nauki i szkol-

nictwa wyższego wskazał, że w dacie wydania dyplo-

mu, tj. 12 marca 2008 r., w stosunkach między Rze-

cząpospolitą Polską a Ukrainą nie obowiązywały

umowy międzynarodowe, których przedmiotem by-

łaby równoważność stopni naukowych.

Rzeczpospo-

lita Polska przestała być stroną:

— w dniu 6 sierpnia 2004 r. konwencji z dnia 7 czerw-

ca 1972 r. o wzajemnym uznawaniu równoważności

nich zawodowych i szkół wyższych, a także dokumen-

tów o nadawaniu stopni i tytułów naukowych, spo-

z 1975 r.

Nr 5, poz. 28 i 29), tzw. konwencji praskiej;

— w dniu 30 września 2005 r. porozumienia z dnia

10 maja 1974 r. między Rządem Polskiej Rzeczypo-

spolitej Ludowej i Rządem Związku Socjalistycznych

o wykształceniu, stopniach i tytułach naukowych

podpisanego w Warszawie w dniu 10 maja 1974 r.

(Dz. U. Nr 4, poz. 14 i 15);

— w dniu 20 czerwca 2006 r. protokołu między

nego uznawania równoważności dokumentów ukoń-

czenia szkól średnich, szkól średnich zawodowych

oraz szkól wyższych, a także dokumentów o nadawa-

niu stopni i tytułów naukowych, sporządzonego w War-

szawie dnia 18 maja 1992 r. (nieopublikowany).

Pragnę zaznaczyć, iż powody wypowiedzenia kon-

wencji zostały wskazane w uzasadnieniu do ustawy

cji o wzajemnym uznawaniu równoważności doku-

mentów ukończenia szkól średnich, szkól średnich

zawodowych i szkól wyższych, a także dokumentów

poz. 1787).

W uzasadnieniu tym podkreślono, iż od-

mienny charakter i stopień wymagań stawianych

przed uzyskaniem stopnia naukowego w pozostałych

państwach stronach konwencji prowadził często do

sytuacji, w których osoby niespełniające wymogów

koniecznych do uzyskania stopnia doktora habilito-

wanego w Polsce przeprowadzały swoje habilitacje

w owych państwach, a następnie, korzystając z zapi-

sów Konwencji, legalizowały je w Polsce bez nostry-

fikacji.

Problem jakości habilitacji uzyskanych tą dro-

gą podnoszony był m.in. przez ówczesną Centralną

Dlatego jednym z celów wypowiedzenia konwencji

i pozostałych ww. umów była likwidacja automatycz-

nego uznawania świadectw maturalnych, dyplomów

oraz tytułów i stopni naukowych między Polską a po-

zostałymi państwami stronami.

W uzasadnieniu do ww. ustawy wskazano, iż oso-

by, które uzyskały świadectwo, dyplom, tytuł lub sto-

pień naukowy w czasie obowiązywania konwencji, ale

możliwość uzyskania tegoż uznania na jej podstawie.

Natomiast obywatele polscy, którzy nie ukończą stu-

diów z dniem, gdy Polska przestanie być stroną kon-

wencji, będą mogli starać się o uznanie wykształce-

nia w trybie nostryfikacji.

W obecnym stanie praw-

nym tryb ten jest regulowany przepisami rozporzą-

granicą (Dz. U. Nr 179, poz. 1067).

Ponadto wypowie-

dziane umowy były sprzeczne z przepisami prawa

wspólnotowego, w których przewidziano możliwość *

)

345

automatycznego uznawania dokumentów potwierdza-

jących wykształcenie, w przypadku gdy są spełnione

określone w tych przepisach minimalne wymagania

dotyczące kształcenia.

Przykładem mogą być dyplomy

lekarzy, pielęgniarek, architektów czy farmaceutów

(tzw. zawody sektorowe).

Dyplomy z państw trzecich

muszą być zweryfikowane pod kątem zgodności z wy-

maganiami określonymi prawem Unii Europejskiej;

w Polsce zapewnia to procedura nostryfikacji.

Celem obecnie obowiązującej umowy między Rzą-

strów Ukrainy o wzajemnym uznawaniu akademi-

ckim dokumentów o wykształceniu i równoważności

stopni podpisanej 11 kwietnia 2005 r.

(M.P. z 2006 r.

Nr 79, poz. 783), która weszła w życie 20 czerwca

2006 r., jest rozwój współpracy w zakresie szkolni-

ctwa wyższego i wspieranie wymiany naukowej.

Umo-

wa zawiera przepisy dotyczące kontynuowania na-

uki, nie określa natomiast zasad stwierdzania rów-

noważności stopni naukowych.

Z tego powodu umo-

wa nie może być podstawą do wydania zaświadczenia

o równoważności ukraińskiego stopnia naukowego

z polskim odpowiednikiem.

Odnosząc się do trybu prac i zakresu przedmioto-

wego umowy między Rządem Rzeczypospolitej Pol-

niu i równoważności stopni podpisanej 11 kwietnia

2005 r., wyjaśniam, że procedura zawierania umowy

była przeprowadzana przez ówczesne Ministerstwo

Edukacji Narodowej i Sportu w trybie oraz na zasa-

dach przewidzianych w obowiązujących przepisach

o umowach międzynarodowych.

Chciałabym podkre-

ślić, że umowy międzynarodowe zawierane są przez

Rzeczpospolitą Polską w odrębnym trybie, innym niż

przewidziany dla aktów prawa krajowego.

Zgodnie

z art. 89 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

zm.) zasady oraz tryb zawierania, ratyfikowania i wy-

powiadania umów międzynarodowych określa usta-

ze zm.) stanowi, iż związanie umową międzynarodo-

wą obejmuje wszelkie czynności przewidziane w pra-

wie międzynarodowym, a w szczególności w konwen-

cji wiedeńskiej o prawie traktatów, sporządzonej

Nr 74, poz. 439).

Zawarcie umowy wymaga uzgodnie-

nia z ministrem właściwym do spraw zagranicznych

oraz innymi zainteresowanymi ministrami.

Treść

umowy międzynarodowej jest wynikiem negocjacji

i odzwierciedla intencje zainteresowanych stron.

W art. 31 ust. 1 konwencji wiedeńskiej o prawie trak-

tatów stwierdzono, iż traktat należy interpretować

Pragnę również zauważyć, iż Wojewódzki Sąd Ad-

ministracyjny w Warszawie w uzasadnieniu wyroku

z dnia 18 marca 2009 r., sygn.

I SA/Wa 1498/08,

stwierdził, że nie można podzielić poglądu pana K.,

iż miarodajny dla rozstrzygnięcia sprawy jest stan

prawny obowiązujący w dacie rozpoczęcia studiów,

gdyż nie znajduje to oparcia w żadnych zasadach pra-

wa intertemporalnego.

Natomiast Naczelny Sąd Administracyjny pod-

kreślił w uzasadnieniu wyroku z dnia 10 grudnia

2009 r., sygn.

I OSK 915/09, że w orzecznictwie Try-

bunału Konstytucyjnego odróżnia się zakazaną kon-

stytucyjnie retroaktywność prawa od dozwolonej re-

trospektywności.

Zasada retroaktywności występuje

wówczas, gdy regulacja odnosi się do stosunków

prawnych zaistniałych i zakończonych przed wej-

ściem nowych przepisów.

Natomiast retrospektyw-

ność zachodzi wówczas, kiedy stosunki zaistniałe

wcześniej trwają nadal.

Jednak retrospektywność

nie jest zakazana konstytucyjnie, ponieważ oznacza-

łoby to nadmierne ograniczenie swobody władzy

ustawodawczej w kształtowaniu i zmianach treści

prawa oraz dostosowywania go do zmian społecznych

(K 11/04 z 4.

W 2006, OTK ZU 2006, seria A, nr 5,

poz. 40, s. 405).

Mając powyższe na uwadze, stwierdzam, iż postę-

powanie w sprawie pana A. K. było prowadzone pra-

widłowo.

Łączę wyrazy szacunku

Minister

Barbara Kudrycka

Odpowiedź

Małgorzaty Pępek

mo z dnia 19 lutego 2013 r. (nr SPS-023-12624p/13),

którym ponownie przekazano interpelację poseł Mał-

gorzaty Pępek w sprawie funkcjonowania wojewódz-

kich ośrodków ruchu drogowego, ponieważ odpo-

wiedź na tę interpelację nie zawierała odniesienia do

wprowadzenia ewentualnych zmian w zakresie pro-

wadzenia egzaminów na prawo jazdy i umożliwienia

zdawania tych egzaminów na terenie wszystkich

miast powiatowych, uprzejmie informuję, że aktual-

nie jest procedowany poselski projekt ustawy o zmia-

który zakłada przeprowadzanie egzaminów na prawo

346

jazdy w zakresie kategorii A i B w miastach niepo-

siadających praw powiatu, w których organem wyko-

nawczym jest prezydent miasta.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że resort po-

zytywnie zaopiniował przedmiotowy projekt ustawy.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

przy piśmie nr SPS-023-12898/13, w sprawie obcho-

dów Aktion Reinhardt i 70. rocznicy wybuchu po-

wstań żydowskich w Polsce uprzejmie informuję, że

bardzo poważnie podeszło do stosownego uczczenia

70. rocznicy Aktion Reinhardt, jednej z największych

w dziejach naszego kraju zbrodni dokonanych na

obywatelach polskich, obok m.in. zbrodni katyńskiej,

rzezi wołyńskiej oraz zniszczenia Warszawy po po-

wstaniu warszawskim.

Ministerstwo podjęło inicja-

tywę w tej sprawie już w 2010 r., rozpoczynając kon-

sultacje i rozmowy z podmiotami zarówno krajowy-

mi, jak i zagranicznymi.

Najważniejszym efektem

tych starań było oficjalne uwzględnienie współpracy

przy obchodach 70. rocznicy Aktion Reinhardt w ra-

mach polsko-izraelskich konsultacji międzyrządo-

wych w dniach 23–24 lutego 2011 r. w Jerozolimie,

co znalazło swój wyraz we wspólnym komunikacie

premiera Rzeczypospolitej Polskiej Donalda Tuska

i premiera państwa Izrael Benjamina Netanjahu:

„(...)

Strony oświadczają, iż – działając w zakresie

swych kompetencji – nie będą szczędzić wysiłków,

aby przyszłe pokolenia czciły pamięć o wszystkich

zamordowanych podczas „Akcji Reinhardt” – naj-

większego aktu ludobójstwa dokonanego przez nazi-

stowskie Niemcy podczas zagłady europejskich Ży-

dów.

Zbrodnia ta, dokonana z zamiarem wymordo-

wania Żydów na terenie okupowanej Polski, pochło-

nęła niemal 2 mln istnień ludzkich.

Rządy wyrażają

wolę dzielenia się informacjami na temat inicjatyw

podejmowanych w latach 2011–2013, aby upamiętnić

70. rocznicę tej tragedii oraz będą razem pracować

w ramach konkretnych projektów.

W tej sprawie pod-

pisano list intencyjny (...)”.

List intencyjny, stanowią-

cy uszczegółowienie tej deklaracji, został podpisany

przez przedstawicieli właściwych kompetencyjnie po

obu stronach resortów: sekretarza stanu w Minister-

chowskiego oraz ministra edukacji państwa Izrael

Gideona Sa’ara w następującym brzmieniu:

„Rzeczpospolita Polska i państwo Izrael wobec

zbliżającej się 70. rocznicy Aktion Reinhardt:

— bezprecedensowego w dziejach ludzkości aktu

ludobójstwa, dokonanego z zamiarem wymordowania

wszystkich polskich Żydów na okupowanych przez

nazistowskie Niemcy terenach tzw. Generalnego Gu-

bernatorstwa, przeprowadzonego głównie we wznie-

sionych na ten cel „fabrykach śmierci” – obozach za-

głady w Bełżcu, Treblince i Sobiborze,

— zbrodni, która według szacunków pochłonęła

nawet 2 mln ofiar, mężczyzn, kobiet i dzieci, w więk-

szości obywateli polskich żydowskiego pochodzeniu,

a także obywateli wielu innych krajów europejskich,

— pierwszego i decydującego etapu zagłady euro -

pejskich Żydów zaplanowanej jako „ostateczne roz-

wiązanie kwestii żydowskiej” przez władze ówczes-

nego państwa niemieckiego, przeprowadzonej z pełną

premedytacją przez jego organy i instytucje

– deklarują, że będą podejmować wszelkie dzia-

łania na rzecz zachowania dla potomnych pamięci

o pomordowanych w ramach Aktion Reinhardt.

Cel

ten będzie realizowany poprzez ustalanie i groma-

dzenie danych o tożsamości ofiar, upamiętnienie

ofiar w trakcie oficjalnych uroczystości oraz dzięki

działaniom edukacyjnym, opiekę nad pozostałościa-

mi miejsc kaźni będących materialnym świade-

ctwem ludobójstwa, wspieranie badań mających na

celu poszerzenie naszej wiedzy o tych strasznych

wydarzeniach i ich kontekście i popularyzację zgro-

madzonej wiedzy,

– wyrażają wolę stałej wymiany informacji na te-

mat przedsięwzięć podejmowanych z okazji obchodów

rocznicowych w latach 2011–2013 oraz, po uprzed-

nich uzgodnieniach, wzajemnej pomocy i współpracy

przy realizacji konkretnych inicjatyw.

Ukoronowaniem współpracy polsko-izraelskiej

były dwa wydarzenia:

a) uroczyste otwarcie w warszawskiej Kordegar-

dzie wystawy „Dziennik getta – rysunki.

Z podziem-

nego archiwum getta warszawskiego” w dniu 22 lip-

ca 2012 r. (w 70. rocznicę wielkiej akcji wysiedleńczej

w warszawskim getcie), z udziałem Piotra Żuchow-

skiego, sekretarza stanu w MKiDN i kuratora wy-

stawy, szefa Kancelarii Prezydenta RP Jacka Micha-

łowskiego, naczelnego rabina Polski Michaela Schu-

dricha, wiceministra kultury Izraela Menachema

Mosesa oraz ambasadora Izraela w Polsce Zvi Rav-

-Nera, pod wysokim patronatem prezydenta Broni-

sława Komorowskiego oraz wicepremiera Waldemara

Pawlaka,

b) uroczysta inauguracja w dniu 31 lipca 2012 r.

obchodów 70. rocznicy Aktion Reinhardt w Izraelu,

połączona z koncertem i konferencją naukową, z udzia-

łem Piotra Żuchowskiego, sekretarza stanu w MKiDN,

ministra edukacji Izraela Gideona Sa’ara, dyrektora

Instytutu Yad Vashem Avnera Shaleva oraz ocalo-

nych z zagłady.

347

Uprzejmie informuję, że na gruncie krajowym mi-

nister kultury i dziedzictwa narodowego, uznając

znaczenie 70. rocznicy Aktion Reinhardt, zdecydował

się, podobnie jak w wypadku kluczowych rocznic

w latach poprzednich: 70. rocznicy wybuchu II wojny

światowej – w 2009 r. i 70. rocznicy zbrodni katyń-

skiej – w 2010 r., na powołanie w osobie wiceministra

kultury i dziedzictwa narodowego Piotra Żuchow-

skiego specjalnego pełnomocnika do spraw obchodów

(zarządzenie ministra kultury i dziedzictwa narodo-

wienia i zadań pełnomocnika ministra kultury i dzie-

dzictwa narodowego do spraw obchodów 70. rocznicy

Aktion Reinhardt).

Dzięki temu zapewniona została

koordynacja kluczowych inicjatyw podejmowanych

przez państwowe instytucje:

1) Żydowski Instytut Historyczny, poza wymie-

nioną wyżej wystawą w Kordegardzie, zorganizował

koncert ,,Ohel Warszawa”, który kończył obchody 70.

rocznicy rozpoczęcia zagłady Żydów z getta warszaw-

skiego.

Zagrali: zespół Ircha Gdola w składzie: Miko-

łaj Trzaska, Olie Brice, Michał Górczyński, Mark

Sanders, Paweł Szamburski, Wacław Zimpel, zespół

Shofar w składzie: Mikołaj Trzaska, Raphael Rogiń-

ski, Macio Moretri (Maciej Morus), oraz zespół z pro-

jektem artystycznym „From Thee to Thee” w skła-

dzie: Raphael Rogiński, Ola Bilińska, Mateusz Bar-

tosiewicz, Dominika Korzeniecka, Patryk Masłow-

ski, Piotr Janiec, Kacper Szroeder, Włodzimierz Mo-

niuszko, Michał Moniuszko.

Koncert prowadzili:

Piotr Głowacki i Aleksander Mincer.

Koncert odbył

się na ul. Bohaterów Getta (dawniej: Nalewki), przy

parku Krasińskich.

Koncert, zorganizowany wspól-

nie przez Żydowski Instytut Historyczny oraz Miko-

łaja Trzaskę i Stowarzyszenie Drugie Pokolenie – Po-

tomkowie Ocalałych z Holokaustu, został objęty ho-

norowym patronatem przez prezydent miasta sto-

łecznego Warszawy panią Hannę Gronkiewicz-Waltz

oraz medialnym patronatem „Gazety Wyborczej”.

Do

koncertu zaprojektowano i wydrukowano materiały

informacyjne (ulotki i plakaty).

Przeprowadzono tak-

że kampanię reklamową na nośnikach AMS (przy-

stanki autobusowe, metro, ulice).

Koncert został sfi-

nansowany przez ministra kultury i dziedzictwa na-

Dużym wydarzeniem był także Marsz Pamięci,

zorganizowany dla upamiętnienia 70. rocznicy roz-

poczęcia likwidacji getta warszawskiego (to także

dzień urodzin Janusza Korczaka).

Marsz był dedyko-

wany pamięci wszystkich ofiar zagłady, ze szczegól-

nym uwzględnieniem dzieci.

Wszyscy uczestnicy

marszu stworzyli też „pomnik pamięci” najmłod-

szych ofiar zagłady.

Każdy otrzymał wstążkę z wy-

pisanym imieniem jednego z tragicznie zamordowa-

nych dzieci.

Niektóre wstążki były puste – miały

przypominać bezimienne ofiary zagłady.

Na koniec

marszu wstążki zostały zawieszone na ogrodzeniu

Domu Dziecka nr 2 im. Janusza Korczaka.

Marsz

zgromadził około 2 tys. uczestników.

Odbywał się pod

patronatem prezydent miasta stołecznego Warszawy

oraz rzecznika praw dziecka.

Zorganizowano go we

współpracy z szeregiem instytucji i organizacji ży-

dowskich, korczakowskich, działających na rzecz za-

chowania pamięci o Żydach oraz ochrony praw dzie-

cka, jednak ŻIH był tu instytucją wiodącą.

Organi-

zacja Marszu Pamięci została sfinansowana ze środ-

ków własnych ŻIH ze wsparciem Stowarzyszenia

Drugie Pokolenie.

ŻIH przeprowadził także akcję

informacyjną wspólnie z „Gazetą Stołeczną” (seria

artykułów),

2) Państwowe Muzeum na Majdanku poinformo-

wało o następujących inicjatywach:

a) uroczystych obchodach 70. rocznicy przybycia

pierwszych transportów z ludnością do Bełżca, które

rozpoczęły Aktion Reinhardt w dniu 19 marca 2012 r.

odbyły się pod honorowym patronatem prezydenta

RP Bronisława Komorowskiego.

Uczestnicy: Jan Li-

tyński, doradca prezydenta RP, Piotr Żuchowski, se-

kretarz stanu w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa

Narodowego, Jolanta Szołno-Koguc, wojewoda lubel-

ski, przedstawiciele ambasad: USA, Izraela, Austrii,

Niemiec, Białorusi, konsulatu generalnego Ukrainy,

Lubelskiego Urzędu Wojewódzkiego, Lubelskiego Urzę-

du Marszałkowskiego, władz lokalnych i United Sta-

tes Holocaust Memorial Museum w Waszyngtonie,

a także reprezentanci Policji, Straży Pożarnej, Stra-

ży Granicznej oraz młodzież szkolna (120 osób).

Pro-

gram: przemówienie dyrektora PMM T. Kranza, wy-

stąpienia gości i odczytanie listów.

Ekumeniczną

modlitwę za zmarłych odmówili naczelny rabin Pol-

ski Michael Schudrich oraz ks. Jan Krawczyk, dzie-

kan z dekanatu Tomaszów Lubelski.

Po ceremonii

w Niszy Ohel zostały złożone wieńce i zapalone znicze,

b) otwarciu wystawy czasowej „Rysunki domowe

– Lwów, lipiec 1942” w dniu 19 kwietnia 2012 r.

R. Kuwałek.

Wystawa prezentuje rysunki Elżbiety

Nadel, ukazujące warunki bytowe jej rodziny w oku-

powanym przez Niemców Lwowie w przeddzień „ak-

cji sierpniowej”, w wyniku której Żydzi lwowscy zo-

stali deportowani do Bełżca.

Czynna: 19 kwietnia

2012 r.

– 29 lutego 2013 r.

Wystawie towarzyszyło

wydanie folderu „Elżbieta Nadel – Obrazki domowe

– Lwów 1942”.

Tekst: R. Kuwałek,

c) otwarciu w dniu 23 lipca 2012 r. wystawy ple-

nerowej „Przybyli do getta... odeszli w nieznane...”,

prezentującej genezę i przebieg Aktion Reinhardt

– operacji zagłady Żydów w Generalnym Guberna-

torstwie, realizowanej w ramach tzw. ostatecznego

rozwiązania kwestii żydowskiej.

Scenariusz: R.

Ku-

wałek, D. Libionka,

d) międzynarodowej konferencji naukowej „Za-

głada Żydów w Generalnym Gubernatorstwie”, zor-

ganizowanej w 70. rocznicę, Aktion Reinhardt w dniach

8–9 listopada 2012 r.

W ramach konferencji wygło-

szono 16 referatów.

Uczestnikami byli naukowcy

z Izraela, Włoch, Słowacji, Czech, Niemiec oraz z naj-

ważniejszych krajowych ośrodków zajmujących się tą

problematyką.

Tematyka referatów obejmowała: nie-

mieckich sprawców, przebieg deportacji z gett do obo-

zów zagłady, losy Żydów.

Jeden z paneli poświęcony

348

był reakcjom i postawom polskiej ludności i polskiej

konspiracji wobec zagłady.

W roku 2014 planowane

jest wydanie tomu pokonferencyjnego,

e) obchodach 71. rocznicy rozpoczęcia Aktion Re-

inhardt w dniu 18 marca 2013 r. w Muzeum – Miejscu

Pamięci w Bełżcu.

W programie złożenie wieńców

w Niszy Ohel oraz otwarcie wystawy czasowej „Ślady

społeczności żydowskiej w mojej miejscowości”, pre-

zentującej najlepsze fotografie wykonane w ramach

konkursu fotograficznego zorganizowanego w 2012 r.

dla uczniów szkół gimnazjalnych i ponadgimnazjal-

nych znajdujących się na terenie dzisiejszych woje-

wództw lubelskiego, podkarpackiego i małopolskie-

go, skąd odbywały się deportacje ludności do obozu

zagłady w Bełżcu,

f) uroczystościach upamiętniających wybuch po-

dziernika 2013 r. w Muzeum Byłego Obozu Zagłady

w Sobiborze.

W programie m.in. otwarcie wystawy

plenerowej „Obóz zagłady w Sobiborze” (wystawa

planszowa w wersji polsko-angielskiej).

Scenariusz:

K. Skwirowski, T. Pudełko, R. Kuwałek,

g) wydaniu polsko-angielskiego katalogu do wy-

stawy „Przybyli do getta... odeszli w nieznane...”, ot-

wartej 23 lipca 2012 r. w PMM (oprac.

R. Kuwałek,

D. Libionka),

Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa regu-

larnie dofinansowuje w ramach posiadanych środ-

ków remonty mogił żydowskich z okresu wojny, pra-

ce remontowe w muzeach martyrologicznych, które

znajdują się na terenach dawnych obozów zagłady.

Również życzliwie rozpatrujemy inicjatywy społecz-

ności lokalnych, które dążą do upamiętnienia w swo-

ich miejscowościach żydowskich mieszkańców wy-

wiezionych w ramach „ostatecznego rozwiązania

kwestii żydowskiej” do obozów zagłady.

Ponadto

ROPWiM przygotowuje wraz z władzami m.st. War-

szawy inwestycję zmierzającą do upamiętnienia w for-

mie pomnika Polaków ratujących od zagłady żydow-

skich współobywateli,

Narodowe Centrum Kultury poinformowało, że:

a) wraz z Fundacją Polsko-Niemieckie Pojedna-

nie, Muzeum Pojezierza Łęczyńsko-Włodawskiego

i Starostwem Powiatu Włodawskiego zorganizowało

w marcu i kwietniu 2012 r. w gmachu Biblioteki Uni-

wersytetu Warszawskiego wystawę „Z popiołów So-

biboru”.

Warszawska prezentacja wystawy związana

była z obchodami 70. rocznicy rozpoczęcia Akcji Re-

inhardt.

Twórcy ekspozycji, wykorzystując różne

środki narracji: obraz, dźwięk, obiekt i przestrzeń,

zbudowali przejmujący labirynt, w sugestywny spo-

sób obrazując losy Żydów podczas II wojny światowej,

b) wspólnie z Fundacją Polsko-Niemieckie Pojed-

nanie oraz Muzeum Pojezierza Łęczyńsko-Włodaw-

skiego we Włodawie przygotowało również wystawę

czasową prezentującą wyniki prac archeologicznych

prowadzonych na terenie byłego niemieckiego obozu

zagłady w Sobiborze.

Celem wystawy było zaprezen-

największych i najbardziej kompleksowych badań

archeologicznych prowadzonych na terenie byłego

niemieckiego obozu zagłady.

Ekspozycja składa się

z kilkunastu niezależnych, tematycznych bloków

ekspozycyjnych, które można łączyć, rozstawiać i kon-

figurować w zależności od potrzeb i warunków wy-

stawienniczych.

Scenariusz ekspozycji zakłada moż-

liwość merytorycznego uzupełniania jej materiałami

typu: filmy, power point, dodatkowe obiekty archeo-

logiczne, które w nawiązaniu do ekspozycji mogą być

wykorzystywane w trakcie zajęć towarzyszących wy-

stawie: wykłady, lekcje muzealne, spotkania,

c) we współpracy z Muzeum Pojezierza Łęczyń-

sko-Włodawskiego we Włodawie wydało książkę au-

torstwa Marka Bema pt. „Sobibór Exodus 14 paź-

dziernika 1943”.

Jest to zbiór relacji osób, którym

udało się zbiec z obozu zagłady w Sobiborze podczas

powstania, które zorganizowali więźniowie w dniu

14 października 1943 r.

„Dziennik Getta – Rysunki.

Kuratorem ekspozycji „Dziennik Getta – Rysunki.

otwartej 22 lipca, był wiceminister kultury i dziedzi-

ctwa narodowego Piotr Żuchowski.

Na wystawie po

raz pierwszy zostało pokazanych m.in. 5 rysunków

przedstawiających rzeczywistość getta, których au-

torem był Rozenfeld (imię nieznane).

Pracom Rozen-

felda towarzyszyły prace Witolda Lewinsona i Miro-

sława Bałki,

d) we współpracy z Żydowskim Instytutem Histo-

rycznym przygotowało wystawy „Drohobycz arty-

stów”.

Od 15 listopada do l grudnia 2012 r. w Galerii

nicy śmierci wybitnego pisarza, malarza, grafika,

autora słynnych zbiorów opowiadań: „Sklepy cyna-

monowe” i „Sanatorium pod Klepsydrą”, Brunona

Schulza, pokazywano gościnną wystawę zatytułowa-

ną „Drohobycz artystów”.

Drohobycz, rodzinne mia-

sto Brunona Schulza, jedno z prowincjonalnych

miast Małopolski Wschodniej, stało się największą

inspiracją twórczości zarówno literackiej, jak i ma-

larskiej tego genialnego artysty.

W tym samym miej-

scu kilkanaście lat wcześniej urodzili się inni wybit-

ni artyści, Maurycy i Leopold Gottliebowie.

Na wy-

stawie zostały zaprezentowane dzieła tych trzech

artystów, należące do zbiorów Żydowskiego Instytu-

tu Historycznego, w tym 6 rzadko pokazywanych

rysunków Brunona Schulza.

Wystawa została sfinan-

sowana ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzi-

ctwa Narodowego,

e) samodzielnie przygotowało akcję społeczno-

-edukacyjną „Świadkowie”.

W tym celu zakupiono od

Ośrodka Karta prawa do kilkudziesięciu tekstów po-

święconych historii polskich Żydów oraz tematyce

Holocaustu, drukowanych w piśmie „Karta”, oraz

nakłady publikacji z serii „Żydzi polscy” w celu roz-

dystrybuowania w bibliotekach szkolnych w ramach

akcji społeczno-edukacyjnej.

Minister kultury i dziedzictwa narodowego ze

swojej strony konsekwentnie realizuje politykę za-

pewniania szczególnej ochrony pomnikom zagłady,

349

głady.

W 70. rocznicę Aktion Reinhardt minister ob-

jął bezpośrednią pieczę nad kolejnym po Bełżcu te-

renem byłego niemieckiego obozu zagłady, w którym

realizowano Aktion Reinhardt – w Sobiborze, po-

przez utworzenie tam oddziału podległego MKiDN

Państwowego Muzeum na Majdanku (dotychczas

funkcjonował tam oddział powiatowego Muzeum Po-

jezierza Łęczyńsko-Włodawskiego).

18 stycznia 2013 r.

Piotr Żuchowski, sekretarz stanu w MKiDN, ogłosił

międzynarodowy konkurs na opracowanie nowej,

ideowo-artystycznej koncepcji architektoniczno-kra-

jobrazowej miejsca pamięci na terenie byłego niemie-

ckiego nazistowskiego obozu zagłady w Sobiborze, co

stanowi ukoronowanie międzynarodowego polsko-

-izraelsko-holendersko-słowackiego projektu utwo-

rzenia w Sobiborze nowego Muzeum – Miejsca Pa-

mięci, realizowanego pod kierunkiem Piotra Żu-

chowskiego od końca 2010 r.

Odnośnie do 70. rocznicy powstań żydowskich na

podstawie materiałów dostarczonych przez Urząd

m.st. Warszawy uprzejmie informuję, że w związku

ze szczególnym charakterem uroczystości, w której

udział wezmą ostatni żyjący powstańcy i mieszkańcy

getta warszawskiego, Kancelaria Prezydenta Rze-

czypospolitej Polskiej, miasto stołeczne Warszawa

oraz Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowe-

go zaplanowały oficjalne uroczystości w dniu 19 kwiet-

nia 2013 r. pod pomnikiem Bohaterów Getta z udzia-

łem prezydenta RP Bronisława Komorowskiego, pre-

zydenta Izraela Shimona Peresa, ostatnich żyjących

bojowników powstania oraz polskich i zagranicznych

władz państwowych i miejskich, reprezentantów śro-

dowisk żydowskich oraz zaproszonych gości.

W dniu

poprzedzającym w Teatrze Wielkim – Operze Narodo-

wej odbędzie się koncert w wykonaniu Izraelskiej Or-

kiestry Filharmonicznej pod dyrekcją Zubina Mehty.

Jako współorganizator obchodów miasto stołeczne

Warszawa powierzyło rolę centrum informacyjnego

Domowi Spotkań z Historią – samorządowej instytu-

cji kultury m.st. Warszawy zajmującej się historią Pol-

ski i Europy Środkowo-Wschodniej w XX w., a w szcze-

gólności losami stolicy i jej mieszkańców.

Instytucja

ta podjęła się zadania koordynacji obchodów w miejsce

Muzeum Historii Żydów Polskich, które w chwili obec-

nej skoncentrowane jest na działaniach zmierzających

do zakończenia procesu budowy budynku muzeum

oraz przygotowania wystawy stałej.

W ramach obchodów zaplanowano szereg wyda-

rzeń organizowanych przez instytucje i organizacje

działające na rzecz upowszechniania wiedzy o histo-

rii i kulturze Polaków i Żydów, mieszkańców Warsza-

wy.

Instytucje takie jak Muzeum Historii Żydów Pol-

skich, Muzeum Powstania Warszawskiego, Żydowski

Instytut Historyczny im. Emanuela Ringelbluma,

Dom Spotkań z Historią, Gmina Wyznaniowa Ży-

dowska w Warszawie czy Fundacja Shalom oraz wie-

le innych od 2012 r. planują i przygotowują rozbudo-

wany program obchodów.

Poza opisaną powyżej ofi-

cjalną częścią w kwietniu i maju 2013 r. zrealizowa-

nych zostanie wiele projektów kulturalnych mają-

cych na celu przybliżenie mieszkańcom Warszawy

oraz zagranicznym gościom prawdy o losach war-

szawskiego getta i uczczenie pamięci żydowskich po-

wstańców.

Na program składają się spektakle tea-

tralne, koncerty, pokazy filmów dokumentalnych,

wykłady, spotkania i akcje społeczne, których do-

kładny opis i kalendarium znajdują się na specjalnie

sem: www.getto.waw.pl.

Uprzejmie informuję, że właściwa merytorycznie

instytucja kultury podległa ministrowi kultury i dzie-

dzictwa narodowego, Żydowski Instytut Historyczny,

przedstawiła następujące plany na rok 2013:

Lp. Nazwa zadania Koszt (roboczy kosztorys)

1.

Organizacja konkursu na upamiętnienie Wielkiej Synagogi na Tłomackiem, wysadzonej przez

hitlerowców w symbolicznym akcie unicestwienia Żydów warszawskich, wraz z akcją edukacyjną i

wystawą pokonkursową

55 000 zł

2.

Uroczystości związane z 70. rocznicą wysadzenia Wielkiej Synagogi na Tłomackiem wraz z pokazem

multimedialnym

110 000 zł

3.

Stworzenie 2 mobilnych kopii wystawy o Archiwum Ringelbluma na potrzeby ekspozycji w

pozawarszawskich placówkach kulturalnych i edukacyjnych wraz z kosztami transportu i adaptacji

przestrzennej

70 000 zł

4.

Wydanie informatora z „mapą obchodów” (przygotowanie, druk, dystrybucja) 65 000 zł

5.

Sesja naukowa (organizacja, honoraria, wydawnictwo pokonferencyjne) 50 000 zł

6.

Całoroczny cykl wydawniczy książek i e-booków poświęconych zagładzie:

— „Słowa pośród nocy” – antologia wierszy okresu zagłady, przekłady z jidysz i hebrajskiego,

— „Tango łez śpiewajcie muzy” – antologia żydowskiej poezji okresu zagłady, w języku polskim,

— „Dzieci żydowskie w czasach Zagłady.

Wczesne świadectwa 1944–1948”,

— Joseph Bainvoll „Wielki mrok” – wspomnienia więźnia obozów w Skarżysku-Kamiennej,

Buchenwaldzie i Teresinie,

— Aliza Vitis-Shomron „Młodość w płomieniach” – wspomnienia uczestniczki ruchu Haszomer Hacair

w getcie warszawskim (autorka przyjedzie na rocznicę powstania i weźmie udział w promocji swoich

wspomnień),

— dr Hilel Seidman „Dziennik z warszawskiego getta”, — Rafael Rajzner „The Stories Our Parents

Found Too Painful to Tell” – napisana w jidysz w 1947 r. relacja naocznego świadka unicestwienia

białostockich Żydów,

— Rachela Auerbach (współtwórczyni Archiwum Ringelbuma) „Dziennik i inne pisma”

220 000 zł

350

Informuję również, że Narodowe Centrum Kultu-

ry wsparło produkcję pełnometrażowego filmu doku-

mentalnego poświęconego historii powstania w get-

cie warszawskim pt. „Powstanie’43”, który zostanie

ukończony na 70. rocznicę jego wybuchu w kwietniu

br. Z kolei Muzeum Historii Polski planuje następu-

jące działania: dokumentalny film na temat powsta-

nia w warszawskim getcie, który będzie umieszczony

na kanale YouTube Muzeum Historii Polski i porta-

lu dzieje.pl. W filmie na temat powstania wypowiedzą

się eksperci – historycy, zostaną w nim wykorzystane

materiały archiwalne.

jaśnienia i informacje za wystarczające.

Łączę wyrazy szacunku

Minister

Polskiego Związku Żeglarskiego (13225)

SPS-023-13232-13249/13, SPS-023-13297/13, SPS-023-

13295/13, SPS-023-13294/13, SPS-023-13293/13, SPS-

023-13292/13, SPS-023-13296/13, SPS-023-13298/13,

SPS-023-13225/13, SPS-023-13227/13, SPS-023-13226/13,

SPS-023-13229/13, SPS-023-13230/13, SPS-023-13231/13,

SPS-023-13288-13291/13, SPS-023-13228/13, SPS-023-

13250-13283/13, SPS-023-13232-13249/13, w sprawie

finansowania i działalności związków sportowych,

uprzejmie informuję.

Ad 1–2.

Wiele pańskich spostrzeżeń znajduje swo-

je odzwierciedlenie w działaniach podjętych przez

ministerstwo zmierzających do zmiany funkcjonowa-

nia polskiego sportu w zakresie finansowania oraz

Naturalnie, że w wielu przypadkach słabości pol-

skiego sportu należy upatrywać w działalności polskich

wych.

Konsekwencją tego jest trwająca w niektórych

wego rozwiązania w zakresie szkolenia sportowego.

W przyjętych rozwiązaniach nowej strategii Minister-

stwa Sportu i Turystyki na finansowanie polskich

związków sportowych ma wpływ wydolność organiza-

cyjna, efektywność szkolenia oraz wyniki sportowe

z określeniem wymiernych zadań polskich związków

sportowych.

Szczególnej uwagi ze strony związków

ckiego, w klubach i w kadrach narodowych.

Jedynie

staci dobrych startów polskich sportowców podczas

Ad 3.

W latach 2007–2012 Związki otrzymały na-

stępujące środki publiczne, w tym z Funduszu Roz-

woju Kultury Fizycznej (FRKF) (tabela str. 351–355)

Ad 4.

Udział w kwocie kosztów osobowych, a tak-

że środki, jakie zostały przeznaczone na rzecz spor-

towców w latach 2007–2012 przez poszczególne związ-

ki wyglądał następująco:

Polski Związek Muaythai w ramach kosztów po-

średnich, które są związane z obsługą realizowanego

zadania z przeznaczeniem na obsługę finansową

i funkcjonowaniem biura związku, otrzymał w 2012 r.

7.

Akcja społeczna Marsz Pamięci w rocznicę rozpoczęcia akcji likwidacyjnej getta warszawskiego 35 000 zł

8.

Promocja Centralnej Biblioteki Judaistycznej – prezentacja zdigitalizowanych materiałów archiwalnych 40 000 zł

9.

Upamiętnienie 70. rocznicy powstania w getcie białostockim, buntu w Treblince

(z udziałem Samuela Willenberga z Izraela, ostatniego żyjącego uczestnika buntu),

Sobiborze i getcie częstochowskim (VIII–X)

90 000 zł

10.

Przygotowanie materiałów edukacyjnych dotyczących poszczególnych zagadnień 70. rocznicy

żydowskich powstań i zagłady na ziemiach polskich (scenariusze lekcji, materiały dydaktyczne,

szkolenia nauczycieli)

80 000 zł

11.

Stworzenie aplikacji internetowych i mobilnych wystaw historycznych

(„Getto warszawskie”, „Archiwum Ringelbluma”)

130 000 zł

12

Publikacja elektroniczna kartek pocztowych wraz z mapą miejsc i wizualizacja ulic

przedwojennej Warszawy

75 000 zł

13.

Upowszechnianie (społeczna kampania medialna i outdoorowa) 300 000 zł

14.

Koszty organizacyjne 80 000 zł

Suma 1 400 000 zł

351

Muaythai

Polski Związek

Motorowy

170 000,00

290 000,00 190 000,00 650 000, 00 799 000,00 800 000,00

Polski Związek

Łyżwiarstwa

Szybkiego

2 645 975,00 3 353 740,00

3 732 000,00

(środki

budżetowe)

499 684,00

(FRKF)

2 955 963,00

(środki

budżetowe)

100 000, 00

(FRKF)

3 309 366,00

(środki

budżetowe)

788 000,00

(FRKF)

3 590 000,00

(środki

budżetowe)

843 000,00

(FRKF)

Polski Związek

Łyżwiarstwa

Figurowego

1 206 660,00 1 333 000, 00

1 430 500,00

(środki

budżetowe)

139 120,00

(FRKF)

977 724,00

(środki

budżetowe)

629 649,00

(FRKF)

939 000,00

(środki

budżetowe)

457 505,00

(FRKF)

920 000,00

(środki

budżetowe)

427 690,00

(FRKF)

Polski Związek

Łuczniczy

2 700 000,00 2 774 175,00

2 591 000,00

(środki

budżetowe)

193 000,00

(FRKF)

2 114 810,00

(środki

budżetowe)

585 297,00

(FRKF)

2 282 834, 00

(środki

budżetowe)

208 692,00

(FRKF)

2 130 000,00

(środki

budżetowe)

220 000,00

(FRKF)

Polski Związek

Lekkiej Atletyki

13 641 333,00

(środki

budżetowe)

1 275 439,00

(FRKF)

14 682 561,00

(środki

budżetowe)

1 405 914,00

(FRKF)

12 336 347,00

(środki

budżetowe)

5 281 208,00

(FRKF)

13 163 165,00

(środki

budżetowe)

5 240 530,00

(FRKF)

15 825 247,00

(środki

budżetowe)

3 178 609,00

(FRKF)

15 911 533,00

(środki

budżetowe)

2 540 000,00

(FRKF)

Polski Związek

Kulturystyki,

Fitnessu i Trójboju

Siłowego

967 000,00 1 289 000,00 897 000,00 871 000,00 921 000,00 987 940,00

Polski Związek

Koszykówki

3 083 000,00

(środki

budżetowe)

1 715 760,70

(FRKF)

2 400 000,00

(środki

budżetowe)

1 950 000,00

(FRKF)

4 242 359,00

(środki

budżetowe)

3 930 168,00

(FRKF)

3 800 000,00

(środki

budżetowe)

2 711 714,66

(FRKF)

3 041 400,00

(środki

budżetowe)

2 043 749,00

(FRKF)

3 000 000,00

(środki

budżetowe)

2 490 400,00

(FRKF)

Polski Związek

Kręglarski 360 000,00 380 000,00 323 000,00 135 000,00 156 000,00 175 160,00

Polski Związek

Korfballu nie był finansowany przez Ministerstwo Sportu i Turystyki

Polski Związek

Kolarski

6 170 000,00

(środki

budżetowe)

1 055 760,77

(FRKF)

6 600 000,00

(środki

budżetowe)

1 320 000,00

(FRKF)

6 797 702,00

(środki

budżetowe)

1 994 000,00

(FRKF)

5 754 000,00

(środki

budżetowe)

1 946 310,00

(FRKF)

6 900 000,00

(środki

budżetowe)

2 980 929,00

(FRKF)

6 000 000,00

(środki

budżetowe)

1 646 800,00

(FRKF)

Polski Związek

Kickboxingu

1 013 000,00 1 145 000, 00 800 000,00 820 000,00 830 000,00 820 000,00

Polski Związek Kendo 360 000,00 575 000,00 431 800,00 272 300,00 250 000,00 240 000,00

Polski Związek

Karate

850 000,00 1 167 586,00 840 000,00 770 000,00

Pozbawiony możliwości ubiegania

się o dofinansowanie zadań na

podstawie decyzji nr 11/2011/DSW

Polski Związek

Karate Tradycyjnego

860 000,00 1 057 040,00 919 860,00 756 025,00

1 330 000,00 1 523 600,00

Otrzymywał środki finansowe

zabezpieczające także szkolenie w

Polskim Związku Karate.

Polski Związek

Karate Fudokan

0,00 560 000,00 817 000,00 0,00 0,00 424 150,00

352

Polski Związek

Kajakowy

10 000 000,00

(środki

budżetowe)

1 670 000,00

(FRKF)

11 042 280,00

(środki

budżetowe)

1 900 000,00

(FRKF)

10 713 177,00

(środki

budżetowe)

1 747 030,00

(FRKF)

8 331 580,00

(środki

budżetowe)

2 690 993,00

(FRKF)

8 682 180,00

(środki

budżetowe)

2 206 322,00

(FRKF)

10 360 000,00

(środki

budżetowe)

1 682 880,00

(FRKF)

Polski Związek

Ju-Jitsu

380 000,00 471 000,00 404 000,00 360 000,00 358 000,00 345 000,00

Polski Związek Judo 4 841 739,00 5 151 600,00

4 797 940,00

(środki

budżetowe)

535 000,00

(FRKF)

2 867 940,00

(środki

budżetowe)

1 019 118,00

(FRKF)

2 805 520, 00

(środki

budżetowe)

862 410,00

(FRKF)

2 841 625,00

(środki

budżetowe)

931 500,00

(FRKF)

Polski Związek

Jeździecki

1 655 606,00 2 185 000,00 2 200 000,00 1 885 000,00 1 922 500,00 2 169 000,00

Polski Związek

Hokeja na Trawie

3 026 000,00

(środki

budżetowe)

320 000,00

(FRKF)

3 600 000, 00

(środki

budżetowe)

378 350, 00

(FRKF)

3 701 000,00

(środki

budżetowe)

1 050 000,00

(FRKF)

2 998 350,00

(środki

budżetowe)

1 491 847, 51

(FRKF)

3 155 560,00

(środki

budżetowe)

558 000,00

(FRKF)

3 000 000,00

(środki

budżetowe)

363 960, 00

(FRKF)

Polski Związek

Hokeja na Lodzie

2 250 000,00

(środki

budżetowe)

1 720 000,00

(FRKF)

2 515 000,00

(środki

budżetowe)

2 290 000,00

(FRKF)

1 459 719,85

(środki

budżetowe)

4 312 820,00

(FRKF)

2 000 000,00

(środki

budżetowe)

2 794 585,00

(FRKF)

3 073 461,71

(środki

budżetowe)

1 919 270,00

(FRKF)

2 300 000,00

(środki

budżetowe)

2 153 290,00

(FRKF)

Polski Związek

Akrobatyki Sportowej

483 000,00

(środki

budżetowe)

279 496, 25

(FRKF)

680 000,00

(środki

budżetowe)

240 000,00

(FRKF)

1 429 000,00

(środki

budżetowe)

441 200,00

(FRKF)

860 000,00

(środki

budżetowe)

735 000,00

(FRKF)

755 000,00

(środki

budżetowe)

526 200,00

(FRKF)

650 000,00

(środki

budżetowe)

500 500,00

(FRKF)

Aeroklub Polski

1 986 000,00 3 786 000,00 2 600 000,00 2 104 000,00 2 355 000,00 2 661 420,00

Polski Związek

Żeglarski

6 023 000,00

(środki

budżetowe)

1 161 900,00

(FRKF)

7 024 000,00

(środki

budżetowe)

1 241 088,00

(FRKF)

6 942 000,00

(środki

budżetowe)

2 127 800,00

(FRKF)

5 208 000,00

(środki

budżetowe)

1 848 857,00

(FRKF)

5 661 000,00

(środki

budżetowe)

1 693 907,00

(FRKF)

6 650 000,00

(środki

budżetowe)

1 510 980,00

(FRKF)

Polski Związek

Wu Shu

500 000,00 530 000,00 370 000,00 310 000,00 370 000, 00 350 000,00

Polski Związek Zapaś-

niczy

5 694 700,00 6 150 000,00

5 235 094,76

(środki

budżetowe)

2 570 634,00

(FRKF)

4 205 874,00

(środki

budżetowe)

3 071 428,00

(FRKF)

338 300,00

(środki

budżetowe)

1 788 950,00

(FRKF)

5 788 114,48

(środki

budżetowe)

1 677 800,00

(FRKF)

Polski Związek

Warcabowy

40 000,00 88 000,00 50 000,00 60 000,00 60 000,00 70 000 00

Polski Związek

Bokserski

2 700 000,00 2 774 175,00

(środki

budżetowe)

208 692,00

(FRKF)

Bilardowy

288 172,00 356 000,00 297 000,00 200 000,00 247 080,00 270 020,00

Polski Związek

Badmintona

1 754 000,00

(środki

budżetowe)

200 915,00

(FRKF)

2 374 000,00

(środki

budżetowe)

109 396,16

(FRKF)

2 880 000,00

(środki

budżetowe)

520 000,00

(FRKF)

2 047 741,00

(środki

budżetowe)

986 500,00

(FRKF)

2 057 000,00

(środki

budżetowe)

923 979,70

(FRKF)

2 049 500,00

(środki

budżetowe)

889 400,00

(FRKF)

353

Polski Związek

Alpinizmu 948 000,00 1 315 000,00 1 105 000,00 1 243 000,00 1 404 000,00 1 598 000,00

Polski Związek

Motorowodny

i Narciarstwa

Wodnego

880 000,00 914 000,00 778 000,00 870 000,00 1 080 000,00 1 101 860,00

Polski Związek

Unihokeja

200 000,00 250 000,00 250 000,00 250 000,00 250 000, 00 295 000,00

Polski Związek

Triathlonu

785 000,00 1 107 000,00 1 150 000,00

800 000,00

(środki

budżetowe)

257 944,00

(FRKF)

837 574,57

(środki

budżetowe)

159 912,00

(FRKF)

904 349,40

(środki

budżetowe)

290 000,00

(FRKF)

Polski Związek Golfa 90 000, 00 198 000, 00 250 000, 00 349 000, 00 230 000, 00 310 000,00

Polski Związek

Gimnastyczny

2 900 000,00

(środki

budżetowe)

605 915,00

(FRKF)

3 370 000,00

(środki

budżetowe)

828 593,51

(FRKF)

3 617 012, 00

(środki

budżetowe)

924 340,00

(FRKF)

2 431 597,00

(środki

budżetowe)

976 196,41

(FRKF)

2 300 000,00

(środki

budżetowe)

893 000,00

(FRKF)

2 192 000,00

(środki

budżetowe)

727 110,00

(FRKF)

Polski Związek

Curlingu

540 000,00

699 000,00

(środki

budżetowe)

30 000,00

(FRKF)

638 000,00 450 000, 00 300 000,00 200 000,00

Polski Związek

Brydża Sportowego

1 195 000,00 1 600 000,00 960 000,00

500 000,00

(środki

budżetowe)

100 000,00

(FRKF)

594 000,00

(środki

budżetowe)

60 000,00

(FRKF)

585 000,00

(środki

budżetowe)

130 000,00

(FRKF)

Polski Związek

Wędkarski

140 000,00 180 000,00

153 000,00

(środki

budżetowe)

40 812, 00

(FRKF)

150 000,00

(środki

budżetowe)

72 000, 00

(FRKF)

150 000,00

(środki

budżetowe)

78 000, 00

(FRKF)

200 000,00

(środki

budżetowe)

50 000, 00

(FRKF)

Polski Związek

Radioorientacji

Sportowej

420 000,00 420 000,00 230 000,00 176 000,00 269 000,00 303 280,00

Polski Związek

Podnoszenia

Ciężarów

5 400 000,00 6 122 080,00

6 090 000,00

(środki

budżetowe)

139 120, 00

(FRKF)

5 883 578,00

(środki

budżetowe)

654 821,00

(FRKF)

5 842 000,00

(środki

budżetowe)

500 000,00

(FRKF)

6 172 214,00

(środki

budżetowe)

450 000,00

(FRKF)

Polski Związek

Pływacki

9 200 000,00

(środki

budżetowe)

1 519 840

(FRKF)

10 000 000,00

(środki

budżetowe)

1 789 391

(FRKF)

7 376 000, 00

(środki

budżetowe)

3 247 050

(FRKF)

6 500 000, 00

(środki

budżetowe)

2 159 402

(FRKF)

5 225 000, 00

(środki

budżetowe)

1 542 213

(FRKF)

6 116 257, 00

(środki

budżetowe)

1 494 470

(FRKF)

Polski Związek

Biathlonu

3 400 000,00

(środki

budżetowe)

582 698,00

(FRKF)

4 053 000,00

(środki

budżetowe)

917 830,00

(FRKF)

4 079 347,28

(środki

budżetowe)

1 443 485,00

(FRKF)

3 669 843,50

(środki

budżetowe)

1 320 418,00

(FRKF)

3 000 000,00

(środki

budżetowe)

872 925,00

(FRKF)

2 363 000,00

(środki

budżetowe)

859 750,00

(FRKF)

Polski Związek

Baseballu i Softballa,

598 600,00 600 000,00 439 900,00 249 999,00 370 000,00 319 500,00

Polski Związek

Płetwonurkowania

280 000,00 300 000,00 240 000,00 200 000,00 180 000,00 190 000,00

Polski Związek Piłki

Siatkowej

8 396 000

(środki

budżetowe)

2 335 200

(FRKF)

8 500 000

(środki

budżetowe)

2 570 000

(FRKF)

9 942 000

(środki

budżetowe)

4 017 980

(FRKF)

9 375 000

(środki

budżetowe)

4 371 492

(FRKF)

8 621 000

(środki

budżetowe)

3 400 000

(FRKF)

9 100 000

(środki

budżetowe)

2 985 300

(FRKF)

354

Związek Piłki Ręcznej

5 333 000,00

(środki

budżetowe)

1 810 000,00

(FRKF)

6 278 000,00

(środki

budżetowe)

1 944 482,55

(FRKF)

7 175 000,00

(środki

budżetowe)

3 170 396,00

(FRKF)

6 018 280,00

(środki

budżetowe)

5 891 469,00

(FRKF)

550 000,00

(środki

budżetowe)

3 459 887,00

(FRKF)

7 183 000,00

(środki

budżetowe)

3 041 010,00

(FRKF)

Polski Związek Piłki

Nożnej

2 880 000,00

(FRKF)

3 180 000,00

(FRKF)

4 280 000,00

(FRKF)

4 944 239, 24

(FRKF)

355 000,00

(FRKF)

5 382 100,00

(FRKF)

Polski Związek

Pięcioboju

Nowoczesnego

3 450 000,00

(środki

budżetowe)

575 000,00

(FRKF)

4 150 000,00

(środki

budżetowe)

625 000,00

(FRKF)

3 950 000,00

(środki

budżetowe)

710 000,00

(FRKF)

2 646 050,00

(środki

budżetowe)

1 409 840,00

(FRKF)

2 670 800,00

(środki

budżetowe)

1 020 000,00

(FRKF)

2 295 000,00

(środki

budżetowe)

706 000,00

(FRKF)

Polski Związek

Orientacji Sportowej 650 000,00 18 750,00 616 137,00 480 500,00 444 860,00 492 820,00

Polski Związek

Narciarski

5 521 000,00

(środki

budżetowe)

1 825 748,88

(FRKF)

6 689 000,00

(środki

budżetowe)

2 034 520,21

(FRKF)

8 129 473,60

(środki

budżetowe)

2 310 448,00

(FRKF)

7 746 730,55

(środki

budżetowe)

2 239 074,00

(FRKF)

8 450 000,00

(środki

budżetowe)

1 790 000,00

(FRKF)

9 069 200,00

(środki

budżetowe)

1 381 270,00

(FRKF)

Polski Związek

Towarzystw

Wioślarskich

9 054 000, 00

(środki

budżetowe)

1 020 000,00

(FRKF)

9 721 140, 00

(środki

budżetowe)

1 208 401,00

(FRKF)

10 442 000,00

(środki

budżetowe)

2 917 982,00

(FRKF)

10 697 767,00

(środki

budżetowe)

2 266 585,00

(FRKF)

10 751 375,00

(środki

budżetowe)

1 334 832,00

(FRKF)

10 354 030,00

(środki

budżetowe)

1 481 950,00

(FRKF)

Polski Związek

Tenisowy

1 595 000, 00

(środki

budżetowe)

218 863,00

(FRKF)

2 150 000,00

(środki

budżetowe)

250 000,00

(FRKF)

2 460 000,00

(środki

budżetowe)

447 630,00

(FRKF)

2 150 000,00

(środki

budżetowe)

790 000,00

(FRKF)

2 250 000,00

(środki

budżetowe)

746 000,00

(FRKF)

2 500 000,00

(środki

budżetowe)

605 000,00

(FRKF)

Polski Związek

Tenisa Stołowego

1 375 000,00

(środki

budżetowe)

574 640, 00

(FRKF)

1 754 000,00

(środki

budżetowe)

511 000,00

(FRKF)

1 875 838,00

(środki

budżetowe)

699 000,00

(FRKF)

2 289 933,00

(środki

budżetowe)

886 878,94

(FRKF)

1 901 603,00

(środki

budżetowe)

685 000,00

(FRKF)

1 800 000,00

(środki

budżetowe)

587 900,00

(FRKF)

Polski Związek Tańca

Sportowego Nie ubiegał się o dofinansowanie

Polski Związek

Taekwondo

Olimpijskiego

2 337 000,00

(środki

budżetowe)

120 000,00

(FRKF)

1 973 000,00

(środki

budżetowe)

179 000,00

(FRKF)

2 040 000,00

(środki

budżetowe)

347 900,00

(FRKF)

1 141 860,00

(środki

budżetowe)

812 188,45

(FRKF)

1 098 400,00

(środki

budżetowe)

551 400,00

(FRKF)

1 168 000,00

(środki

budżetowe)

662 610,00

(FRKF)

Polski Związek

Taekwon-do

949 000,00 959 000,00 715 000,00 745 000,00 803 000,00 810 000,00

Polski Związek

Szermierczy

6 363 000

(środki

budżetowe)

840 000

(FRKF)

7 000 000

(środki

budżetowe)

835 000

(FRKF)

6 539 970

(środki

budżetowe)

2 166 000

(FRKF)

7 301 559

(środki

budżetowe)

1 627 100

(FRKF)

7 256 841

(środki

budżetowe)

1 533 184

(FRKF)

6 494 731

(środki

budżetowe)

1 320 200

(FRKF)

Polski Związek

Szachowy

840 599, 40 930 326, 03

734 621,20

(środki

budżetowe)

360 000,00

(FRKF)

646 210,00

(środki

budżetowe)

390 000,00

(FRKF)

766 175,00

(środki

budżetowe)

400 000,00

(FRKF)

800 000, 00

(środki

budżetowe)

485 000,00

(FRKF)

Polski Związek Sumo 396 000,00 513 000,00 364 000,00 327 000,00 320 000,00 416 600,00

Polski Związek

Strzelectwa

Sportowego

4 558 000,00 5 308 000,00

5 125 000,00

(środki

budżetowe)

410 470,00

(FRKF)

3 535 000,00

(środki

budżetowe)

439 290,00

(FRKF)

2 811 860,00

(środki

budżetowe)

292 073,00

(FRKF)

3 336 497,00

(środki

budżetowe)

185 000,00

(FRKF)

355

Polski Związek Psich

Zaprzęgów

207 000,00 308 000,00 224 000,00 247 000, 00 197 000,00 230 000,00

Polski Związek

Sportu Niesłyszących

Powstał w 2011 r.

Zarówno w 2011 r., jak i 2012 r. nie występował z wnioskiem o dofinansowanie zadań

państwowych.

W grudniu ubiegłego roku złożył ofertę na zadanie planowane do realizacji w zakresie sportu osób

niesłyszących w 2013 r.

Oferta związku rozpatrzona została pozytywnie.

Polski Związek

Sportów

Wrotkarskich

119 000,00 132 000,00 140 000,00 120 000,00

150 000,00

(KRKF)

168 350,00

Polski Związek

Sportów

Saneczkowych

1 400 000,00

(środki

budżetowe)

110 000,00

(FRKF)

1 515 000,00

(środki

budżetowe)

121 000,00

(FRKF)

2 019 000,00

(środki

budżetowe)

730 000,00

(FRKF)

1 336 000, 00

(środki

budżetowe)

405 000,00

(FRKF)

1 490 000,00

(środki

budżetowe)

224 573,00

(FRKF)

1 517 691,00

(środki

budżetowe)

641 251,00

(FRKF)

Polski Związek

Snowboardu

1 704 000 1 910 000

2 246 000

(środki

budżetowe)

100 000

(FRKF)

1 638 000

(środki

budżetowe)

419 268

(FRKF)

1 156 000

(środki

budżetowe)

311 000

(FRKF)

981 560

(środki

budżetowe)

385 410

(FRKF)

Polski Związek

Snookera i Bilarda

Angielskiego

183 000,00 200 000,00 165 000,00 83 000,00 108 000,00 149 670,00

Polski Związek

Skibobowy

180 000,00 200 000,00 165 000,00 104 000,00 110 000,00 120 000,00

Polski Związek Rugby 1 400 000,00 1 613 000,00 1 700 000,00

1 720 000,00

(środki

budżetowe)

415 000,00

(FRKF)

1 580 000,00

(środki

budżetowe)

50 000,00

(FRKF)

1 540 000,00

36 478,00 zł.

Pozostałe środki finansowe przeznaczo-

no na szkolenie zawodników.

Polski Związek Motorowy nie korzystał z kosztów

pośrednich związanych z obsługą realizowanego za-

dania, które są przeznaczone na obsługę finansową

i funkcjonowanie biura.

Pozostałe środki finansowe

przeznaczono na szkolenie zawodników.

Polski Związek Łyżwiarstwa Szybkiego w ramach

otrzymanej dotacji na tzw. koszty pośrednie związa-

ne z obsługą realizowanego zadania, przeznaczone

na obsługę finansową i funkcjonowanie biura, prze-

znaczył:

— 2007 – 427 292,00 zł, w tym koszty osobowe

– 215 000,00 zł,

— 2008 – 426 000,00 zł, w tym koszty osobowe

– 210 000,00 zł,

— 2009 – 460 000,00 zł, w tym koszty osobowe

– 240 000,00 zł,

— 2010 – 482 892,00 zł, w tym koszty osobowe

– 223 131,00 zł,

— 2011 – 550 952,00 zł, w tym koszty osobowe

– 288 452,00 zł,

— 2012 – 523 033,00 zł, w tym koszty osobowe

– 258 935,00 zł.

Koszty osobowe obejmowały następujące osoby:

prezesa p.o. sekretarza generalnego, główny księgo-

wy, specjalista – dział księgowy, specjalista – dział

szkolenia, specjalista ds. sędziowskich, specjalista ds.

imprez sportowych – od 2011 r.

Pozostałe środki

przeznaczono na szkolenie zawodników.

Polski Związek Łyżwiarstwa Figurowego w ra-

mach otrzymanej dotacji na tzw. koszty pośrednie

związane z obsługą realizowanego zadania, przezna-

czone na obsługę finansową i funkcjonowanie biura,

przeznaczył:

— 2007 – 103 000,00 zł, w tym koszty osobowe

– 103 000,00 zł,

— 2008 – 131 000,00 zł, w tym koszty osobowe

– 131 000,00 zł,

— 2009 – 133 000,00 zł, w tym koszty osobowe

– 133 000,00 zł,

— 2010 – 143 000,00 zł, w tym koszty osobowe

– 143 000,00 zł,

— 2011 – 150 000,00 zł, w tym koszty osobowe

– 115 516,00 zł,

– 97 755,00 zł.

Koszty osobowe obejmowały następujące osoby:

prezes p.o. sekretarza generalnego, główny księgowy,

lenia, specjalista ds. sędziowskich, specjalista ds. im-

znaczono na szkolenie zawodników.

Polski Związek Łuczniczy w ramach otrzymanej

nansową i funkcjonowanie biura, przeznaczył:

356

— 2007 – 205 780,00 zł, w tym koszty osobowe

– 187 675,83 zł,

— 2008 – 215 760,00 zł, w tym koszty osobowe

– 155 200,00 zł,

— 2009 – 276 647,25 zł, w tym koszty osobowe

– 150 725,83 zł,

— 2010 – 303 111,00 zł, w tym koszty osobowe

– 168 342,44 zł,

— 2011 – 268 600,00 zł, w tym koszty osobowe

– 162 582,21 zł,

— 2012 – 282 490,00 zł, w tym koszty osobowe

152 764,27 zł.

Koszty osobowe obejmowały następujące osoby:

Polskiego Związku Lekkiej Atletyki w ramach otrzy-

manej dotacji na tzw. koszty pośrednie przeznaczył:

— 2007 – 1 368 717,00 zł,

— 2008 – 1 556 711,00 zł,

— 2009 – 1 746 313, 00 zł,

— 2010 – 2 199 409,00 zł,

— 2011 – 2 378 038,00 zł,

— 2012 – 2 601 093,00 zł.

Koszty osobowe obejmowały następujące osoby:

główny księgowy, specjalista ds. osobowych, koordy-

nator organizacji szkolenia, koordynator organizacji

szkolenia młodzieżowego, pracownicy działów: szko-

lenia, sportowo-technicznego i finansowego, sporto-

wych, oficer prasowy.

Pozostałe środki przeznaczono

na szkolenie zawodników.

Polski Związek Kulturystyki, Fitnessu i Trójboju

Siłowego w ramach otrzymanej dotacji na tzw. kosz-

ty pośrednie związane z obsługą realizowanego za-

dania, przeznaczone na obsługę finansową i funkcjo-

nowanie biura, przeznaczył:

— 2007 – 125 000,00 zł,

— 2008 – 174 000,00 zł,

— 2009 – 165 000,00 zł,

— 2010 – 139 000,00 zł,

— 2011 – 144 000,00 zł,

— 2012 – 163 333,00 zł.

Pozostałe środki finansowe przeznaczono na szko-

lenie zawodników.

Polski Związek Koszykówki w ramach otrzymanej

— 2007 – 219 000,00 zł,

— 2008 – 280 000,00 zł,

— 2009 – 307 000,00 zł,

— 2010 – 300 000,00 zł,

— 2011 – 500 000,00 zł,

— 2012 – 500 000,00 zł.

Koszty osobowe obejmowały następujące osoby:

trener koordynator kadr żeńskich, trener koordyna-

tor kadr męskich, trener kadry narodowej seniorek,

trener kadry narodowej seniorów, asystent trenera

seniorek, asystent trenera kadry seniorów, trener

motoryki, fizjoterapeuta.

Pozostałe środki finansowe

Polski Związek Kręglarski w ramach otrzymanej

— 2007 – 54 000,00 zł,

— 2008 – 55 000,00 zł,

— 2009 – 50 000,00 zł,

— 2010 – 20 000,00 zł,

— 2011 – 27 000,00 zł,

— 2012 – 26 500,00 zł.

Polski Związek Kolarski w ramach otrzymanej

— 2007 – 588 000,00 zł,

— 2008 – 675 000,00 zł,

— 2009 – 675 000,00 zł,

— 2010 – 860 000,00 zł,

— 2012 – 643 000,00 zł.

sekretarz generalny, dyrektor sportowy, trener głów-

ny seniorów (tor sprint), trener główny seniorów (tor

średni dystans), trener główny seniorek (tor), trener

główny mtb, asystent trenera głównego mtb, trener

główny grup młodzieżowych (szosa), lekarz, fizjote-

rapeuta (2), mechanik (2), psycholog.

Pozostałe środ-

ki finansowe przeznaczono na szkolenie zawodników.

Polski Związek Kickboxingu w ramach otrzymanej

alizowanego zadania, przeznaczone na obsługę finanso-

wą i funkcjonowanie biura, przeznaczył:

— 2007 – 130 000,00 zł,

— 2008 – 150 000,00 zł,

— 2009 – 105 000,00 zł,

— 2010 – 125 000,00 zł,

— 2011 – 122 000,00 zł,

— 2012 – 137 000,00 zł.

— 2007 – 45 000,00 zł,

— 2008 – 78 606,00 zł,

— 2009 – 62 401,00 zł,

— 2010 – 45 000,00 zł,

— 2011 – 40 000,00 zł,

— 2012 – 40 000,00 zł.

Polski Związku Karate w ramach otrzymanej do-

— 2007 – 114 887,00 zł,

— 2008 – 152 560,00 zł,

357

— 2009 – 128 200,00 zł,

— 2010 – 128 300,00 zł.

W latach 2009–2010 był zatrudniony na podsta-

wie umowy o pracę prezes Polskiego Związku Ka-

rate, który pobierał wynagrodzenie w wysokości

3850,00 zł (brutto).

Pozostałe środki finansowe prze-

znaczono na szkolenie zawodników.

Polski Związek Karate Tradycyjnego w ramach

— 2007 – 130 000,00 zł,

— 2008 – 140 000,00 zł,

— 2009 – 150 000,00 zł,

— 2010 – 110 000,00 zł,

— 2011 – 170 160,00 zł,

— 2012 – 160 000,00 zł.

Polski Związek Karate Fudokan w ramach otrzy-

sługą realizowanego zadania, przeznaczone na obsłu-

gę finansową i funkcjonowanie biura, przeznaczył:

— 2008 – 82 000,00 zł,

— 2009 – 184 000,00 zł,

— 2010 – 0,00 zł,

— 2011 – 0,00 zł,

— 2012 – 50 000,00 zł.

Polski Związek Kajakowy w ramach otrzymanej

— 2007 – 910 596,00 zł,

— 2008 – 1 073 584,00 zł,

— 2009 – 880 070,00 zł,

— 2010 – 870 000,00 zł,

— 2011 – 1 090 000,00 zł,

— 2012 – 1 038 000,00 zł.

sekretarz generalny, główny księgowy, pracownicy

biura w liczbie 6–8 osób.

Pozostałe środki finansowe przeznaczono na szko-

Polski Związek Ju-Jitsu w ramach otrzymanej do-

— 2007 – 47 000,00 zł,

— 2008 – 67 000,00 zł,

— 2009 – 59 000,00 zł,

— 2010 – 57 000,00 zł,

— 2011 – 55 000,00 zł,

— 2012 – 57 000,00 zł.

Polski Związek Judo w ramach otrzymanej dota-

cji na tzw. koszty pośrednie przeznaczył:

– 152 764, 27 zł.

Koszty osobowe obejmowały następujące osoby:

Polski Związek Jeździecki w ramach otrzymanej

— 2007 – 152 200,00 zł,

— 2008 – 199 500,00 zł

— 2009 – 225 000,00 zł

— 2010 – 213 500,00 zł

— 2011 – 244 000,00 zł

— 2012 – 263 000,00 zł

Koszty obsługi zadań obejmowały koszty wyna-

grodzeń pracowników biura.

Żaden z działaczy nie

jest zatrudniony w związku na etacie lub umowie

finansowanej ze środków Ministerstwa Sportu i Tu-

rystyki.

Środki w kwocie 10 719 906 zł przeznaczone

były na szkolenie zawodników.

Polski Związek Hokeja na Trawie w ramach otrzy-

— 2007 – 269 000,00 zł,

— 2008 – 275 000,00 zł,

— 2009 – 318 000,00 zł,

— 2010 – 370 000,00 zł,

— 2011 – 422 000,00 zł,

— 2012 – 467 000,00 zł.

dynator ds. młodzieży, trener kadry narodowej senio-

rów, trener współpracujący, trener kadry narodowej

seniorek, fizjoterapeuta.

W kosztach osobowych nie

był uwzględniony żaden działacz związku.

Pozostałe

środki finansowe przeznaczono na szkolenie zawod-

ników.

Polski Związek Hokeja na Lodzie w ramach otrzy-

— 2007 – 225 000,00 zł,

— 2008 – 268 000,00 zł,

— 2009 – 275 000,00 zł,

— 2010 – 333 000,00 zł,

— 2011 – 359 000,00 zł,

— 2012 – 383 000,00 zł.

dry narodowej seniorów, trener kadry narodowej ju-

niorów.

W kosztach osobowych nie był uwzględniony

358

Polski Związek Akrobatyki Sportowej w ramach

— 2007 – 40 000,00 zł,

— 2008 – 113 333,00 zł,

— 2009 – 177 000,00 zł,

— 2010 – 133 000,00 zł,

— 2011 – 117 000,00 zł,

— 2012 – 108 000,00 zł.

wyszkolenia.

Pozostałe środki finansowe przeznaczo-

Aeroklub Polski w ramach otrzymanej dotacji na

nego zadania, przeznaczone na obsługę finansową

— 2007 – 275 000,00 zł,

— 2008 – 377 000,00 zł,

— 2009 – 378 000,00 zł,

— 2011 – 315 000,00 zł,

— 2012 – 375 000,00 zł.

Polski Związek Żeglarski w ramach otrzymanej

— 2007 – 658 627,00 zł,

— 2008 – 862 826,00 zł,

— 2009 – 933 436,00 zł,

— 2010 – 1 001 078,00 zł,

— 2011 – 776 992,00 zł,

— 2012 – 1 149 362,00 zł.

Z kosztów bezpośrednich finansowano uposaże-

nie sekretarza generalnego i dyrektora sportowego,

ponad 12 szkoleniowców oraz lekarza.

W ramach

kosztów pośrednich finansowano uposażenie głównej

księgowej oraz 3 specjalistów, pracowników admini-

stracyjnych biura.

Pozostałe środki finansowe prze-

znanej przez Ministerstwo Sportu i Turystyki dotacji

związek nie finansuje działaczy sportowych.

Polski Związek Wu Shu w ramach otrzymanej do-

— 2007 – 70 000,00 zł,

— 2008 – 77 000,00 zł,

— 2010 – 50 000,00 zł,

— 2011 – 50 000,00 zł,

— 2012 – 58 000,00 zł.

W ramach przyznanej dotacji zatrudniony jest

prezes związku (2800 zł brutto) w ramach tzw. kosz-

tów pośrednich.

Pozostałe środki finansowe przezna-

czono na szkolenie zawodników.

Polski Związek Zapaśniczy w ramach otrzymanej

— 2007 – 530 736,00 zł, w tym koszty osobowe

– 431 246, 99 zł,

— 2008 – 647 691,44 zł, w tym koszty osobowe

– 581 992,51 zł,

— 2009 – 559 982,40 zł, w tym koszty osobowe

– 431 813,60 zł,

— 2010 – 600 000,00 zł, w tym koszty osobowe

– 425 502,03 zł,

— 2011 – 592 043,43 zł, w tym koszty osobowe

– 420 147,09 zł,

— 2012 – 640 000,00 zł, w tym koszty osobowe

– 496 647,58 zł.

Koszty osobowe obejmowały następujące osoby:

Polski Związek Warcabowy w ramach otrzymanej

— 2009 – 0,00 zł,

— 2010 – 0,00 zł,

— 2012 – 6000,00 zł.

Koszty osobowe obejmowały następujące osoby:

prezesa, sekretarza generalnego, głównego księgo-

wego oraz pozostałych.

Pozostałe środki przeznaczo-

no na szkolenie zawodników.

Polski Związek Bokserski w ramach otrzymanej

— 2007 – 270 950,00 zł, w tym koszty osobowe

– 158 533,43 zł,

— 2008 – 289 075,00 zł, w tym koszty osobowe

– 173 261,00 zł,

— 2009 – 362 724,00 zł, w tym koszty osobowe

– 243 930,00 zł,

– 211 321,00 zł,

— 2011 – 366 600,00 zł, w tym koszty osobowe

– 241 419,00 zł,

— 2012 – 350 000,00 zł, w tym koszty osobowe

– 248 950,00 zł.

Koszty osobowe obejmowały następujące osoby:

Polski Związek Bilardowy w ramach otrzymanej

— 2007 – 36 000,00 zł,

— 2008 – 43 400,00 zł,

— 2009 – 45 000,00 zł,

— 2010 – 33 000,00 zł,

— 2011 – 33 000,00 zł,

— 2012 – 34 000,00 zł.

359

Pozostałe środki przeznaczono na szkolenie za-

wodników.

Polski Związek Alpinizmu w ramach otrzymanej

— 2007 – 120 000,00 zł,

— 2008 – 146 000,00 zł,

— 2009 – 146 000,00 zł,

— 2010 – 141 000,00 zł,

— 2011 – 165 000,00 zł,

— 2012 – 208 300,00 zł.

Pozostałe środki przeznaczono na szkolenie za-

Polski Związek Badmintona w ramach otrzyma-

sługę finansową i funkcjonowanie biura przeznaczył:

— 2007 – 166 000,00 zł,

— 2008 – 224 000,00 zł,

— 2009 – 354 000,00 zł,

— 2011 – 333 000,00 zł,

— 2012 – 333 000,00 zł.

Koszty osobowe obejmowały następujące stano-

wiska: sekretarz generalny, główny księgowy, kie-

rownik wyszkolenia.

Pozostałe środki przeznaczono

na szkolenie zawodników.

Polski Związek Motorowodny i Narciarstwa Wod-

nia, przeznaczone na obsługę finansową i funkcjono-

wanie biura, przeznaczył:

— 2007 – 80 000,00 zł,

— 2008 – 130 000,00 zł,

— 2009 – 120 000,00 zł,

— 2010 – 108 000,00 zł,

— 2011 – 120 000,00 zł,

— 2012 – 150 000,00 zł.

Polski Związek Unihokeja w ramach otrzymanej

— 2007 – 17 000,00 zł,

— 2008 – 22 000,00 zł,

— 2009 – 22 000,00 zł,

— 2010 – 28 000,00 zł,

— 2011 – 20 000,00 zł,

— 2012 – 25 000,00 zł.

Polski Związek Triathlonu w ramach otrzymanej

— 2007 – 110 000,00 zł,

— 2009 – 187 000,00 zł,

— 2011 – 137 000,00 zł,

wodników.

W ramach przekazanej przez Minister-

stwo Sportu i Turystyki dotacji związek nie finansu-

je działaczy sportowych.

Polski Związek Golfa przeznaczył ze środków mi-

nisterstwa 114 345,00 zł na koszty obsługi zadań zle-

conych, w tym:

— 2007 – 0,00 zł,

— 2008 – 13 000,00 zł,

— 2009 – 20 785,00 zł,

— 2010 – 31 540,00 zł,

— 2011 – 20 900,00 zł,

— 2012 – 28 120,00 zł.

Koszty obsługi zadań obejmowały koszty wyna-

rystyki.

Środki finansowe w wysokości 1 312 655,00 zł

przeznaczone były na szkolenie zawodników.

Polski Związek Gimnastyczny w ramach otrzyma-

sową i funkcjonowanie biura, przeznaczył:

— 2007 – 253 000,00 zł,

— 2008 – 350 000,00 zł,

— 2009 – 421 000,00 zł,

— 2010 – 400 000,00 zł,

— 2011 – 383 000,00 zł,

— 2012 – 330 000,00 zł.

sekretarza generalnego, głównego księgowego, kie-

rownika wyszkolenia.

Pozostałe środki przeznaczono

Polski Związek Curlingu w ramach otrzymanej

— 2007 – 59 000,00 zł,

— 2008 – 66 727,00 zł,

— 2009 – 66 000,00 zł,

— 2010 – 75 000,00 zł,

— 2012 – 28 000,00 zł.

W ramach kosztów pośrednich zatrudniono jed-

nego pracownika obsługi administracyjnej.

Pozosta-

łe środki przeznaczono na szkolenie zawodników.

W ramach przyznanej dotacji związek nie finansuje

działaczy sportowych.

Polski Związek Brydża Sportowego w ramach otrzy-

— 2007 – 145 000,00 zł,

— 2008 – 213 000,00 zł,

— 2009 – 125 000,00 zł,

— 2010 – 65 000,00 zł,

— 2011 – 79 000,00 zł,

— 2012 – 97 000,00 zł.

wiska: prezesa, sekretarza generalnego, głównego księ-

360

gowego, specjalistę dział księgowy, prasowy.

Pozosta-

łe środki finansowe przeznaczono na szkolenie za-

wodników.

Polski Związek Wędkarski w ramach przyznanej

dotacji nie korzystał z kosztów obsługi realizacji za-

ku na etacie lub na umowie cywilnoprawnej ze środ-

ków Ministerstwa Sportu i Turystyki.

Polski Związek Radioorientacji Sportowej w ra-

— 2007 – 61 000,00 zł,

— 2008 – 61 000,00 zł,

— 2009 – 47 000,00 zł,

— 2010 – 22 000,00 zł,

— 2011 – 61 000,00 zł,

— 2012 – 45 000,00 zł.

Polski Związek Podnoszenia Ciężarów w ramach

znaczył:

— 2007 – 540 000,00 zł,

— 2008 – 643 000,00 zł,

— 2009 – 698 000,25 zł,

— 2010 – 676 660,00 zł,

— 2011 – 746 470,00 zł,

— 2012 – 914 515, 00 zł.

Koszty osobowe obejmowały następujące stano-

wiska: prezes p.o. sekretarza generalnego, główny

cjalista ds. imprez sportowych – od 2011 r., rzecznik

prasowy.

Pozostałe środki przeznaczono na szkolenie

Polski Związek Pływacki w ramach otrzymanej

— 2008 – 1 157 672 zł,

— 2009 – 1 279 186 zł,

— 2010 – 1 274 309 zł,

— 2011 – 980 201 zł,

— 2012 – 1 135 861 zł.

Z kosztów bezpośrednich finansowano uposaże-

nie kierownika wyszkolenia, 4 szkoleniowców oraz

lekarza i fizykoterapeutę.

W ramach kosztów pośred-

nich finansowano uposażenie prezesa urzędującego

pełniącego funkcję sekretarza generalnego, głównej

księgowej, trenera oraz 4 specjalistów, pracowników

administracyjnych biura.

Pozostałe środki finansowe

Polski Związek Biathlonu w ramach otrzymanej

— 2007 – 299 000,00 zł,

— 2008 – 319 000,00 zł,

— 2009 – 337 000,00 zł,

— 2010 – 412 000,00 zł,

— 2011 – 312 000,00 zł,

— 2012 – 230 000,00 zł.

lenie zawodników.

W ramach przyznanej dotacji zwią-

zek nie finansuje działaczy sportowych.

Polski Związek Baseballu i Softballu w ramach

— 2007 – 78 200,00 zł,

— 2008 – 64 200,00 zł,

— 2009 – 82 500,00 zł,

— 2010 – 41 000,00 zł,

— 2011 – 51 666,00 zł,

— 2012 – 48 333,00 zł.

Polski Związek Płetwonurkowania w ramach

— 2007 – 43 000,00 zł,

— 2008 – 44 000,00 zł,

— 2009 – 39 000,00 zł,

— 2011 – 30 000,00 zł,

— 2012 – 31 000,00 zł.

Polski Związek Piłki Siatkowej w ramach otrzy-

— 2007 – 832 291 zł,

— 2008 – 1 143 636 zł,

— 2009 – 1 022 271 zł,

— 2010 – 1 947 408 zł,

— 2011 – 1 684 091 zł,

— 2012 – 1 771 391 zł.

Koszty osobowe obejmowały w 2012 r. następują-

ce osoby: z kosztów bezpośrednich finansowano upo-

sażenie 8 szkoleniowców, 5 lekarzy i 3 fizjoterapeutów.

W ramach kosztów pośrednich finansowano obsługę

merytoryczną, finansową, menadżerską, kierowni-

ków reprezentacji, trenerów oraz sztaby szkoleniowe.

Pozostałe środki finansowe przeznaczono na szkole-

nie zawodników.

W ramach przyznanej dotacji zwią-

Związek Piłki Ręcznej w ramach otrzymanej do-

— 2007 – 439 000,00 zł,

— 2008 – 659 000,00 zł,

— 2009 – 724 000,00 zł,

— 2010 – 472 000,00 zł,

— 2011 – 854 000,00 zł,

— 2012 – 913 000,00 zł.

361

Polski Związek Piłki Nożnej – Ministerstwo Spor-

tu i Turystyki w ostatnich latach nie zawierało umów

na realizację zadań publicznych związanych z przy-

gotowaniami i udziałem w zawodach mistrzowskich

w kategoriach seniorskich i młodzieżowych.

Mini-

sterstwo wspiera realizację programu szkolenia mło-

dzieży poprzez dofinansowywanie gimnazjalnych

i licealnych ośrodków szkolenia młodzieżowego.

Do-

finansowywane są także wybrane turnieje młodzie-

żowe o zasięgu ogólnopolskim.

Polski Związek Pięcioboju Nowoczesnego w ra-

— 2007 – 340 000,00 zł,

— 2008 – 427 000,00 zł,

— 2009 – 386 000,00 zł,

— 2011 – 336 000,00 zł,

— 2012 – 327 000,00 zł.

Polski Związek Orientacji Sportowej w ramach

— 2007 – 98 000,00 zł,

— 2008 – 99 650,00 zł,

— 2009 – 95 500,00 zł,

— 2010 – 68 000,00 zł,

— 2011 – 70 000,00 zł,

— 2012 – 71 600,00 zł.

Polski Związek Narciarski w ramach otrzymanej

— 2007 – 482 000,00 zł,

— 2008 – 661 000,00 zł,

— 2009 – 780 000,00 zł,

— 2010 – 835 000,00 zł,

— 2011 – 985 000,00 zł,

— 2012 – 1 050 000,00 zł.

Polski Związek Towarzystw Wioślarskich w ra-

— 2007 – 697 034,00 zł,

— 2008 – 796 000,00 zł,

— 2009 – 866 982,00 zł,

— 2010 – 720 572,00 zł,

— 2011 – 772 575,00 zł,

— 2012 – 800 000,00 zł.

administracyjno-biurowych, specjalista ds. organiza-

cji szkolenia, specjalista ds. administracyjnych i or-

ganizacji szkolenia, specjalista ds. organizacji imprez

sportowych.

Pozostałe środki finansowe przeznaczo-

Polski Związek Tenisa w ramach otrzymanej do-

— 2007 – 540 000,00 zł,

Koszty osobowe obejmowały następujące osoby:

dyrektor biura, dyrektor sportowy, trener główny se-

niorek, trener główny seniorów, trener koordynator

grup młodzieżowych, trener juniorek, trener junio-

rów, lekarza, fizjolog, psycholog.

Pozostałe środki fi-

nansowe przeznaczono na szkolenie zawodników.

Polski Związek Tenisa Stołowego w ramach otrzy-

— 2007 – 142 000,00 zł,

— 2008 – 178 000,00 zł,

— 2009 – 212 000,00 zł,

— 2010 – 265 000,00 zł,

— 2011 – 300 000,00 zł,

— 2012 – 300 000,00 zł.

niorek, asystent trenera głównego seniorek, trener

główny juniorów, trener koordynator grup młodzie-

żowych.

Pozostałe środki finansowe przeznaczono na

— 2007 – 254 000,00 zł,

— 2008 – 233 000,00 zł,

— 2009 – 253 000,00 zł,

— 2010 – 183 000,00 zł,

— 2011 – 166 000,00 zł,

— 2012 – 183 000,00 zł.

Z kosztów pośrednich związek opłaca biuro, me-

dia, materiały biurowe, komunikaty, wydawnictwa,

wynagrodzenia osób zatrudnionych do obsługi biura

związku.

Koszty osobowe obejmowały następujące

stanowiska: sekretarz generalny, główny księgowy,

Polski Związek Taekwon-do w ramach otrzymanej

— 2007 – 105 000,00 zł,

— 2008 – 137 000,00 zł,

— 2009 – 137 000,00 zł,

— 2010 – 111 000,00 zł,

— 2011 – 124 000,00 zł,

— 2012 – 134 280,00 zł.

Polski Związek Szermierczy w ramach otrzyma-

362

— 2007 – 600 364,00 zł,

— 2008 – 763 909,00 zł,

— 2009 – 910 909,00 zł,

— 2010 – 954 918,00 zł,

— 2011 – 892 380,00 zł,

— 2012 – 998 018,00 zł.

sażenie sekretarza generalnego i dyrektora sporto-

wego oraz 18 szkoleniowców, w tym 5 na umowy zle-

cenia.

W ramach kosztów pośrednich finansowano

uposażenie głównego księgowego oraz 8 pracowni-

ków księgowości i administracyjnych biura.

Pozosta-

wodników.

W ramach przyznanej dotacji związek nie

Polski Związek Szachowy w ramach otrzymanej

— 2007 – 97 000,00 zł,

— 2008 – 125 000,00 zł,

— 2009 – 94 000,00 zł,

— 2010 – 80 000,00 zł,

— 2011 – 80 000,00 zł,

— 2012 – 133 000,00 zł.

wego oraz pozostałych pracowników.

Pozostałe środ-

Polski Związek Sumo w ramach otrzymanej dota-

lizowanego zadania, przeznaczone na obsługę finan-

— 2007 – 34 000,00 zł,

— 2008 – 64 000,00 zł,

— 2009 – 43 000,00 zł,

— 2010 – 51 000,00 zł,

— 2011 – 53 000,00 zł,

— 2012 – 60 000,00 zł.

Polski Związek Strzelectwa Sportowego w ra-

— 2007 – 414 000,00 zł,

— 2008 – 461 000,00 zł,

— 2009 – 514 000,00 zł,

— 2010 – 567 000,00 zł,

— 2011 – 403 000,00 zł,

— 2012 – 475 000,00 zł.

Polski Związek Psich Zaprzęgów w ramach przy-

znanej dotacji związek nie zatrudniał działaczy związ-

ku, a jedynie w ramach tzw. kosztów pośrednich

związanych z obsługą realizowanego zadania prze-

znaczał środki na funkcjonowanie biura związku.

etacie lub na umowie cywilnoprawnej.

Na tzw. kosz-

ty pośrednie przeznaczył:

— 2007 – 19 000,00 zł,

— 2008 – 37 000,00 zł,

— 2009 – 40 000,00 zł,

— 2010 – 30 000,00 zł,

— 2011 – 35 000,00 zł,

— 2012 – 38 000,00 zł.

Polski Związek Sportów Wrotkarskich w ramach

— 2007 – 12 000,00 zł,

— 2008 – 16 000,00 zł,

— 2009 – 16 000,00 zł,

Polski Związek Sportów Saneczkowych w ramach

— 2007 – 167 000,00 zł,

— 2008 – 162 000,00 zł,

— 2009 – 198 000,00 zł,

— 2010 – 185 000,00 zł,

— 2011 – 187 000,00 zł,

— 2012 – 193 000,00 zł.

Polski Związek Snowboardu w ramach otrzyma-

— 2007 – 170 000,00 zł,

— 2008 – 196 000,00 zł,

— 2009 – 189 091,00 zł,

— 2010 – 225 115,00 zł,

— 2011 – 194 273,00 zł,

— 2012 – 191 037,00 zł.

W ramach kosztów bezpośrednich finansowanego

upoważnienia kierownika wyszkolenia oraz 3 szko-

leniowców, ponadto w ramach kosztów pośrednich

zatrudniona była księgowa oraz specjalista pracow-

nik administracyjny.

Pozostałe środki finansowe

Polski Związek Snookera i Bilarda Angielskiego

– koszty pośrednie związane z obsługą realizowane-

go zadania, które są przeznaczone na obsługę finan-

pująco w poszczególnych latach:

— 2007 – 24 000,00 zł,

— 2008 – 28 000,00 zł,

— 2009 – 19 000,00 zł,

— 2010 – 12 000,00 zł,

363

— 2011 – 14 500,00 zł,

— 2012 – 13 000,00 zł.

Polski Związek Skibobowy – koszty pośrednie

biura, kształtowały się następująco w poszczególnych

latach:

— 2007 – 23 000,00 zł,

— 2008 – 29 000,00 zł,

— 2009 – 30 000,00 zł,

— 2012 – 20 000,00 zł.

Polski Związek Rugby w ramach otrzymanej do-

— 2007 – 230 000,00 zł,

— 2009 – 283 000,00 zł,

— 2010 – 283 000,00 zł,

— 2011 – 275 000,00 zł,

— 2012 – 215 000,00 zł.

Ad 5.

Poniżej liczba sportowców funkcjonujących

w poszczególnych związkach.

Nazwa Liczba zawodników – 2012 r.

Liczba osób działających

na rzecz związku

Polski Związek Muaythai 1169 (z danych związku) Brak informacji

Polski Związek Motorowy 2872 (z danych związku) Brak informacji

Polski Związek Łyżwiarstwa Szybkiego 780 (zgodnie z wykazem licencji) Brak informacji

Polski Związek Łyżwiarstwa Figurowego 467 (zgodnie z wykazem licencji) Brak informacji

Polski Związek Łuczniczy 947 (zgodnie z wykazem licencji) Brak informacji

Polski Związek Lekkiej Atletyki 9029 (zgodnie z wykazem licencji) Brak informacji

Fitnessu i Trójboju Siłowego,

839 (z danych związku) Brak informacji

Polski Związek Koszykówki 28 960 (zgodnie z wykazem licencji) Brak informacji

Polski Związek Kręglarski 1936 (zgodnie z wykazem licencji) Brak informacji

Polski Związek Kolarski 3725 (zgodnie z wykazem licencji) Brak informacji

Polski Związek Kick-Boxingu 1587 (zgodnie z wykazem licencji) Brak informacji

Polski Związek Kendo 502 (z danych związku) Brak informacji

Polski Związek Karate 2415 (z danych związku) Brak informacji

Polski Związek Karate Tradycyjnego 757 (z danych związku) Brak informacji

Polski Związek Karate Fudokan 721 (zgodnie z wykazem licencji) Brak informacji

Polski Związek Kajakowy 2326 (zgodnie z wykazem licencji) Brak informacji

Polski Związek Ju-Jitsu 580 (zgodnie z wykazem licencji) Brak informacji

Polski Związek Judo 3387 (zgodnie z wykazem licencji) Brak informacji

Polski Związek Jeździecki 6322 (zarejestrowanych) Brak informacji

Polski Związek Hokeja na Trawie 5087 (zgodnie z wykazem licencji) Brak informacji

Polski Związek Hokeja na Lodzie 3149 (zgodnie z wykazem licencji) Brak informacji

Polski Związek Akrobatyki Sportowej

Licencje 2011 2012

Brak informacji

Klubowe 55 55

Zawodnicze 1650 1680

Trenerskie 130 135

Sędziowskie 105 110

Aeroklub Polski 1133 (zgodnie z wykazem licencji) Brak informacji

Polski Związek Żeglarski 1635 (zgodnie z wykazem licencji) Brak informacji

Polski Związek Wu Shu 3346 (z danych związku) Brak informacji

Polski Związek Zapaśniczy 4165 (zgodnie z wykazem licencji) Brak informacji

Polski Związek Warcabowy 1200 (zgodnie z wykazem licencji) Brak informacji

Polski Związek Bokserski 2871 (zgodnie z wykazem licencji) Brak informacji

Polski Związek Bilardowy 1430 (z danych związku) Brak informacji

Licencje 2011 2012

Brak informacji

Klubowe 107 121

Zawodnicze 1513 1761

Trenerskie 117 155

Sędziowskie 200 141

364

Polski Związek Alpinizmu 1075 (zgodnie z wykazem licencji) Brak informacji

Polski Związek Motorowodny 400 (zgodnie z wykazem licencji) Brak informacji

Polski Związek Unihokeja 1540 (z danych związku) Brak informacji

Polski Związek Triathlonu 1150 (zgodnie z wykazem licencji) Brak informacji

Polski Związek Golfa 3256 (z danych związku) Brak informacji

Licencje 2011 2012

Brak informacji

Klubowe 45 48

Zawodnicze 1258 1346

Trenerskie 157 166

Sędziowskie 196 204

Polski Związek Curlingu 348 (zgodnie z wykazem licencji) Brak informacji

Polski Związek Brydża Sportowego 6339 (zgodnie z wykazem licencji) Brak informacji

Polski Związek Wędkarski 5236 (zgodnie z wykazem licencji) Brak informacji

Polski Związek Radioorientacji Sportowej 695 (zgodnie z wykazem licencji) Brak informacji

Polski Związek Podnoszenia Ciężarów 1994 (zgodnie z wykazem licencji) Brak informacji

Polski Związek Pływacki 22 972 (zgodnie z wykazem licencji) Brak informacji

Polski Związek Biathlonu 675 (zgodnie z wykazem licencji) Brak informacji

Polski Związek Baseballu i Softballa 835 (z danych związku) Brak informacji

Polski Związek Płetwonurkowania 305 (z danych związku) Brak informacji

Polski Związek Piłki Siatkowej 25 676 (zgodnie z wykazem licencji) Brak informacji

Związek Piłki Ręcznej 19 871 (zgodnie z wykazem licencji) Brak informacji

Polski Związek Piłki Nożnej Brak danych Brak informacji

Polski Związek Pięcioboju Nowoczesnego 1775 (zgodnie z wykazem licencji) Brak informacji

Polski Związek Orientacji Sportowej 2191(zgodnie z wykazem licencji) Brak informacji

Polski Związek Narciarski 2016 (zgodnie z wykazem licencji) Brak informacji

Polski Związek Towarzystw Wioślarskich 1838 (zgodnie z wykazem licencji) Brak informacji

Polski Związku Tenisowego 2095 (zgodnie z wykazem licencji) Brak informacji

Polski Związek Taekwondo Olimpijskiego

Licencje 2011 2012

Brak informacji

Klubowe 75 81

Zawodnicze 1301 1332

Trenerskie 121 123

Sędziowskie 49 49

Polski Związek Taekwon-do 4683 (zgodnie z wykazem licencji) Brak informacji

Polski Związek Szermierczy 2 955 (zgodnie z wykazem licencji) Brak informacji

Polski Związek Szachowy 7849 (zgodnie z wykazem licencji) Brak informacji

Polski Związek Sumo 1161 (zgodnie z wykazem licencji) Brak informacji

Polski Związek Strzelectwa Sportowego 7878 (zgodnie z wykazem licencji) Brak informacji

Polski Związek Psich Zaprzęgów 273 (z danych związku) Brak informacji

Polski Związek Sportu Niesłyszących Brak danych Brak informacji

Polski Związek Sportów Wrotkarskich 731(zgodnie z wykazem licencji) Brak informacji

Polski Związek Sportów Saneczkowych

Licencje 2011 2012

Brak informacji

Klubowe 19 19

Zawodnicze 131 136

Trenerskie 22 22

Sędziowskie 44 44

Polski Związek Snowboardu 216 (zgodnie z wykazem licencji) Brak informacji

i Bilarda Angielskiego

73 (z danych związku) Brak informacji

Polski Związek Skibobowy 29 (z danych związku) Brak informacji

Licencje 2011 2012

Brak informacji

Klubowe 70 70

Zawodnicze 6063 6076

Trenerskie 116 116

Sędziowskie 23 23

365

Ad 6.

W zawodach rangi mistrzowskiej, tj. mi-

strzostwach świata lub Europy, zawodnicy w poszcze-

gólnych związkach osiągnęli następujące rezultaty:

Polski Związek Muaythai – zawodnicy w latach

2007–2012 na zawodach rangi mistrzowskiej, tj. mi-

— 2012 r.

– MŚS (1 x II miejsce, 2 x III miejsce)

– MES (1 x I miejsce, 1 x II miejsce, 1 x III miejsce).

Polski Związek Motorowy – zawodnicy w latach

— 2007 r.

– MŚJ (1 x I miejsce, 1 x III miejsce)

– MES (1 x I miejsce, 3 x II miejsce, 1 x III miejsce)

– MŚS (2 x I miejsce)

— 2008 r.

– MŚJ (1 x I miejsce)

– MŚS (2 x I miejsce, 2 x II miejsce, 1 x III miejsce)

— 2009 r.

— 2010 r.

— 2011 r.

– MEJ (1 x I miejsce)

— 2012 r.

Polski Związek Łyżwiarstwa Szybkiego – zawod-

nicy w latach 2007–2012 na zawodach rangi mi-

strzowskiej, tj. mistrzostwach świata lub Europy,

zdobyli:

— 2010 r.

– IO Vancouver (1 x III miejsce)

— 2011 r.

– MŚ Juniorów (1 x I miejsce).

Polski Związek Łyżwiarstwa Figurowego – za-

– ME Seniorów (1 x III miejsce).

Polski Związek Łuczniczy – zawodnicy w latach

– ME Kadetów (1 x III miejsce, 1 x III miejsce)

– ME Juniorów (1 x III miejsce)

— 2008 r.

– MŚ Juniorów (2 x III miejsce)

— 2010 r.

Polski Związek Lekkiej Atletyki – zawodnicy

skiej, tj. mistrzostwach świata lub Europy, zdobyli:

– MŚ Seniorów( 3 x III miejsce)

– HME (2 x I miejsce, 3 x III miejsce)

3 x III miejsce)

4 x III miejsce)

— 2008 r.

– HMŚ (2 x III miejsce)

— 2009 r.

– HME (1 x I miejsce, 2 x III miejsce)

8 x III miejsce)

– EYOF – Europejski Festiwal Młodzieży (1 x III

miejsce)

— 2010 r.

5 x III miejsce)

– MIO – Olimpijskie Igrzyska Młodzieży (1 x I

— 2011 r.

– MŚ Seniorów (1 x I miejsce)

— 2012 r.

– HMŚ (1 x III miejsce)

– MŚ Juniorów (3 x II miejsce).

Polski Związek Kulturystyki, Fitnessu i Trójboju

Siłowego – zawodnicy w latach 2007–2012 na zawo-

dach rangi mistrzowskiej, tj. mistrzostwach świata

lub Europy, zdobyli:

– MŚJ (1 x II miejsce, 7 x III miejsce)

– MES (7 x I miejsce, 8 x II miejsce, 8 x III miejsce)

366

— 2008 r.

— 2009 r.

— 2010 r.

– MŚK (2 x III miejsce),

— 2011 r.

– MEK (1 x I miejsce)

– MŚK (1 x I miejsce)

Polski Związek Koszykówki – zawodnicy w latach

– MŚK (1x I miejsce)

Polski Związek Kręglarski – zawodnicy w latach

strzostwach świata lub Europy, zdobyli łącznie 9 me-

dali.

Polski Związek Korfballu – brak danych.

Polski Związek Kolarski – zawodnicy w latach

– II miejsce w młodzieżowych mistrzostwach Eu-

ropy

– II miejsce w mistrzostwach świata juniorów

– I miejsce w mistrzostwach Europy juniorów

– II miejsce w mistrzostwach Europy juniorów

– III miejsce (2x) w mistrzostwach Europy juniorów

— 2008 r.

– II miejsce w igrzyskach olimpijskich,

– III miejsce w młodzieżowych mistrzostwach

świata

– III miejsce (2x) w młodzieżowych mistrzostwach

Europy

– I miejsce w mistrzostwach świata juniorów

– III miejsce w mistrzostwach świata juniorów

– I miejsce (2x) w mistrzostwach Europy juniorów

– III miejsce w mistrzostwach Europy juniorów

— 2009 r.

– I miejsce w mistrzostwach Europy

– I miejsce w młodzieżowych mistrzostwach świata

– I miejsce w młodzieżowych mistrzostwach Eu-

ropy

– II miejsce (2x) w młodzieżowych mistrzostwach

Europy

– III miejsce (3x) w młodzieżowych mistrzostwach

Europy

— 2010 r.

– I miejsce w mistrzostwach świata

– II miejsce w mistrzostwach Europy

– III miejsce w młodzieżowych mistrzostwach

— 2011 r.

– II miejsce w mistrzostwach świata

– II miejsce w młodzieżowych mistrzostwach

świata

– III miejsce w młodzieżowych mistrzostwach Eu-

ropy

– II miejsce w mistrzostwach Europy kadetów

— 2012 r.

Polski Związek Kickboxingu – zawodnicy w la-

tach 2007–2012 na zawodach rangi mistrzowskiej,

312 medali.

Polski Związek Kendo – zawodnicy w latach 2007–

2012 na zawodach rangi mistrzowskiej, tj. mistrzo-

stwach świata lub Europy, zdobyli:

367

— 2008 r.

— 2009 r.

— 2010 r.

– MES (1 x I miejsce, 9 x III miejsce)

— 2011 r.

— 2012 r.

Polski Związek Karate – zawodnicy w latach

— 2008 r.

– MEK (1 x III miejsce)

— 2011 r.

– MES (11 x III miejsce)

Polski Związek Karate Tradycyjnego – zawodnicy

— 2009 r.

— 2010 r.

— 2012 r.

Polski Związek Karate Fudokan – zawodnicy

łącznie 225 medali.

Polski Związek Kajakowy – zawodnicy w latach

– MŚ Seniorów (2 x II miejsce)

– ME Seniorów (6 x III miejsce)

— 2008 r.

– MŚ Seniorów (1 x II miejsce)

– ME Seniorów (1 x III miejsce)

– ME Juniorów (1 x 1 miejsce, 2 x II miejsce,

– MŚ Seniorów (2 x III miejsce)

miejsce)

368

— 2012 r.

– IO (1x III miejsce)

Polski Związek Ju-Jitsu – zawodnicy w latach 2007–

stwach świata lub Europy, zdobyli łącznie 98 medali.

Polskiego Związku Judo – zawodnicy w latach

— 2008 r.

– ME Młodzieżowców (1 x I miejsce)

— 2009 r.

– MŚ Juniorów (2 x II miejsce, 1x III miejsce)

– ME Seniorów (2 x II miejsce)

— 2010 r.

– ME Juniorów (3 x III miejsce)

— 2012 r.

Polski Związek Jeździecki – w 2010 r. zawodnicy

zdobyli srebrny medal mistrzostw świata w powoże-

niu zaprzęgami jednokonnymi oraz w 2012 r. srebrny

medal mistrzostw Europy w powożeniu juniorów.

Polski Związek Hokeja na Trawie – zawodnicy

(konkurencja nieolimpijska)

— 2011 r.

mężczyzn (konkurencja nieolimpijska)

– II miejsce w halowych młodzieżowych mistrzo-

stwach Europy (konkurencja nieolimpijska)

– III miejsce w halowych młodzieżowych mi-

strzostwach Europy (konkurencja nieolimpijska)

— 2012 r.

– III miejsce w halowych mistrzostwach Europy

(konkurencja nieolimpijska).

Polski Związek Hokeja na Lodzie – zawodnicy

skali wyników medalowych.

Polski Związek Akrobatyki Sportowej – zawodni-

– ME w kat. wiekowej 11–16 lat (2 x III miejsce)

— 2008 r.

– MŚ w kat. wiekowej 11–16 lat (3 x III miejsce)

— 2009 r.

— 2011 r.

Niestety nie udało się zdobyć medali w skokach

na trampolinie w MŚ i ME, ale seniorzy niejedno-

krotnie odnosili sukcesy, startując w PŚ.

Aeroklub Polski – zawodnicy w latach 2007–2012

Polski Związek Żeglarski – zawodnicy w latach

– Młodzieżowe MŚ (1 x III miejsce)

– ME Seniorów (2 x III miejsce)

— 2009 r.

– Młodzieżowe MŚ (1 x II miejsce)

– ME Seniorów (3 x III miejsce)

369

– IO (2 x III miejsce)

Klasy łodzi nieobjęte programem olimpijskim

Rok 2007 2008 2009 2010 2011 2012

ME KAD 1 2 3 3 2 2 1 2 2 1 2 1 1 3 2 1

MŚ KAD 2 4 3 2 1 1 1 1 2 2 1 2 1 1 1 1 1

ME JUN 1 2 2 1 2 2 2 1 1 1 1

MŚ JUN 3 4 2 1 3 4 4 1 1 2 1 1 1 1 1

MŚ MŁ 1

ME SEN 1 1 2 2 3 1 3 1 1 3 1 4 2 2 1

MŚ SEN 4 2 5 3 2 2 5 3 3 5 4 2 2 2 2 4 2 2

Polski Związek Wu Shu – zawodnicy w latach

— 2008 r.

– MŚJ (1 x III miejsce)

— 2010 r.

– MŚJM (4 x III miejsce)

— 2011 r.

– MŚS (2 x II miejsce)

– MES (5 x III miejsce)

Polski Związek Zapaśniczy – zawodnicy w latach

– IO (1 x III miejsce)

– ME Juniorów (4 x III miejsce)

— 2011 r.

— 2012 r.

– MŚ Kadetów (2 x III miejsce)

– IO (1 x III miejsce).

Polski Związek Warcabowy – zawodnicy w latach

— 2008 r.

– ME Kadetów (3 x III miejsce)

– ME Juniorów (1 x I miejsce)

– MŚ Juniorów (3 x III miejsce)

— 2010 r.

— 2012 r.

– MŚ Młodzieżowców (1 x II miejsce)

Polski Związek Bokserski – zawodnicy w latach

370

— 2009 r.

Polski Związek Bilardowy – zawodnicy w latach

– MEJ (2 x III miejsce)

— 2010 r.

– MME (2 x III miejsce)

— 2012 r.

– MŚS – (1 x II miejsce)

– MES (1 x I miejsce)

Polski Związek Badmintona – zawodnicy w latach

— 2008 r.

Polski Związek Alpinizmu – zawodnicy w latach

18 medali.

Polski Związek Motorowodny i Narciarstwa Wod-

Polski Związek Unihokeja – zawodnicy w latach

ków medalowych.

Polski Związek Triathlonu – zawodnicy w latach

– ME Młodzieżowców (1 x III miejsce)

— 2010 r.

— 2011 r.

Polski Związek Golfa – zawodnicy w latach 2007–

stwach świata lub Europy, nie uzyskali wyników me-

dalowych.

Polski Związek Gimnastyczny – zawodnicy w la-

— 2008 r.

– IO (1 x I miejsce)

Polski Związek Curlingu – zawodnicy w latach

Polski Związek Brydża Sportowego – zawodnicy

— 2008 r.

— 2009 r.

— 2010 r.

371

— 2011 r.

miejsce,)

– MŚ Juniorów (2 x I miejsce)

Polski Związek Wędkarski – zawodnicy w latach

— 2007 r.

– 27 medali (8 x I miejsce, 11 x II miej -

sce, 8 x III miejsce)

— 2008 r.

– 19 medali (3 x I miejsce, 10 x II miej -

sce, 6 x III miejsce)

— 2009 r.

– 20 medali (5 x I miejsce, 9 x II miejsce,

— 2010 r.

– 24 medale (11 x I miejsce, 5 x II miej -

sce, 9 x III miejsce).

Polski Związek Radioorientacji Sportowej – za-

zdobyli łącznie 82 medali.

Polski Związek Podnoszenia Ciężarów – zawodni-

– ME Kadetów (4 x II miejsce)

— 2008 r.

Polski Związek Pływacki – zawodnicy w latach

– MIOl kadeci (3 x III miejsce)

– EYOF kadeci (4 x III miejsce)

— 2012 r.

Polski Związek Biathlonu – zawodnicy w latach

– MŚ Kadetów (1 x II miejsce)

372

— 2009 r.

Polski Związek Baseballu i Softbollu – zawodnicy

Polski Związek Płetwonurkowania – zawodnicy

— 2011 r.

– MME (3 x III miejsce)

Polski Związek Piłki Siatkowej – zawodnicy w la-

– Młodzieżowe MŚ (2 x I miejsce)

– Młodzieżowe ME (1 x I miejsce)

— 2011 r.

– Młodzieżowe ME (2 x II miejsce)

Związek Piłki Ręcznej – zawodnicy w latach 2007–

stwach świata lub Europy zdobyli:

Polski Związek Piłki Nożnej – zawodnicy w latach

Polski Związek Pięcioboju Nowoczesnego – za-

– MŚ Młodzieżowców (2 x III miejsce)

373

— 2012 r.

Polski Związek Orientacji Sportowej – zawodnicy

– MMŚ (2 x II miejsce)

– MEK (2 x I miejsce)

– MEJ (1 x III miejsce)

Polski Związek Narciarski – zawodnicy w latach

– MŚ Kadetów (2 x I miejsce)

Polski Związek Towarzystw Wioślarskich – za-

— 2011 r.

2012 r.

– IO (1 x III miejsce)

Polski Związek Tenisowy – zawodnicy w latach

ta kadetów (konkurencja nieolimpijska)

– I miejsce w drużynowych mistrzostwach Europy

kadetów (konkurencja nieolimpijska)

— 2008 r.

— 2010 r.

Polski Związek Tenisa Stołowego – zawodnicy

– III miejsce (2 x) w mistrzostwach Europy ju-

niorów

— 2008 r.

detów

— 2009 r.

– II miejsce w mistrzostwach Europy

– III miejsce w mistrzostwach Europy kadetów

— 2011 r.

— 2012 r.

Polski Związek Tańca Sportowego – ministerstwo

nie posiada informacji o osiągnięciach Polskiego

374

Związku Tańca Sportowego w międzynarodowym

współzawodnictwie sportowym uwzględniającym wy-

niki na mistrzostwach świata i Europy.

Polski Związek Taekwon-do – zawodnicy w la-

313 medali.

Polski Związek Taekwondo Olimpijskiego – za-

— 2008 r.

— 2011 r.

Polski Związek Szermierczy – zawodnicy w latach

– Młodzieżowe ME (3 x II miejsce)

– ME Kadetów (2 x III miejsce).

Polski Związek Szachowy – zawodnicy w latach

— 2010 r.

Polski Związek Sumo – zawodnicy w latach 2007–

375

Polski Związek Strzelectwa Sportowego – zawod-

— 2009 r.

Polski Związek Psich Zaprzęgów – zawodnicy

sce, 16 x III miejsce)

— 2008 r.

– 28 medali (13 x I miejsce, 12 x II miej -

sce, 3 x III miejsce)

— 2009 r.

– 30 medali (13 x I miejsce, 8 x II miej -

sce, 11 x III miejsce)

— 2012 r.

– 31 medali (17 x I miejsce, 9 x II miej -

sce, 5 x III miejsce).

Polski Związek Sportów Wrotkarskich – zawod-

zdobyli łącznie 2 medale.

Polski Związek Sportu Osób Niesłyszących – brak

danych.

Polski Związek Sportów Saneczkowych – zawod-

Polski Związek Snowboardu – zawodnicy w latach

Polski Związek Snookera i Bilarda Angielskiego

– MES (1x II miejsce)

— 2008 r.

– MES (1 x II miejsce)

– MME (1 x I miejsce)

Polski Związek Skibobowy – zawodnicy w latach

– MŚJ (2 x III miejsce)

— 2012 r.

– MEJ (1 x III miejsce).

Polski Związek Rugby – zawodnicy w latach 2007–

Ad 7.

W latach 2010–2012 Ministerstwo Sportu

i Turystyki wprowadziło program pod nazwą Klub

Polska z projektami Londyn 2012 i Soczi 2014.

Zało-

żeniem programu była koncentracja środków finan-

sowych na szkoleniu najlepszych polskich sportow-

ców mogących w opinii resortu skutecznie walczyć

o medale IO.

Projektem Londyn 2012 w ramach tzw.

programów indywidualnych (gdzie umowy na reali-

zację zadań związanych z przygotowaniami podpisy-

wali zawodnicy, polskie związki sportowe i Minister-

stwo Sportu i Turystyki) objęto w tym trzyletnim

okresie 58 zawodników, zaś ścieżkami indywidual-

nymi (gdzie realizacja zadań przebiegała z wykorzy-

staniem środków otrzymywanych przez Polskie związ-

ki sportowe na tzw. kalendarz) 151 zawodników.

W projekcie Soczi 2014 szkolonych jest 5 zawodników

376

w programach indywidualnych i 16 w ścieżkach in-

dywidualnych.

Efektywność programu Klubu Polska oparto na

podstawie realizacji tzw. celów startowych postawio-

nych przez PZS sportowcom i trenerom.

Na podsta-

wie konsultacji przeprowadzonych bezpośrednio przed

startem olimpijskim dokonano oceny poziomu spor-

towego wszystkich zawodników i określono zadania

wynikowe.

Najwyższe wymagania (wywalczenie me-

dalu olimpijskiego) postawiono tym, którzy realizo-

wali programy indywidualne Klubu Polska.

Zawod-

nicy realizujący przygotowania w ramach innych

programów, finansowanych na podstawie umów Mi-

nisterstwa Sportu i Turystyki z polskimi związkami

sportowymi (ścieżki indywidualne lub finansowanie

z kalendarza przygotowań do IO, MŚ i ME), mieli

zadania określone adekwatnie do ich poziomu spor-

towego i założeń PZS.

Tabela nr 1 przedstawia stopień realizacji zadań

wynikowych w odniesieniu do programów, w ramach

których realizowane były przygotowania do IO w Lon-

dynie, a także skuteczność startową reprezentantów

Polski liczoną liczbą zdobytych punktów.

Polscy sportowcy w IO w Londynie wystartowali

174 razy (nie licząc udziału w kolejnych fazach rywa-

lizacji).

Zadania wynikowe zrealizowali w 51 startach

(29,3% realizacji zadań wynikowych).

Najwyższy sto-

pień realizacji zadań wynikowych (37,5%) osiągnęli

zawodnicy szkoleni w programach indywidualnych

Klubu Polska.

Sportowcy ci wystartowali 24 razy, re-

alizując zadania wynikowe w 9 startach.

Olimpijczycy szkoleni w ścieżkach indywidualnych

zrealizowali zadania wynikowe w 28,57% (wystarto-

wali 63 razy, realizując zadania w 18 startach).

Naj-

niższy stopień realizacji założeń wynikowych podczas

IO w Londynie (27,59%) odnotowano w grupie spor-

towców szkolonych poza Klubem Polska.

Wystartowa-

li oni 87 razy, realizując zadania jedynie w 24.

Na 174 starty w XXX IO w Londynie polscy spor-

towcy 41 razy zajmowali pozycje punktowane (23,56%

skuteczności startowej).

Najwyższą skuteczność punk-

tową osiągnęli zawodnicy szkoleni w programach

indywidualnych Klubu Polska (58,3%).

Wystartowa-

li oni 24 razy, zdobywając punkty w 14 startach.

Sportowcy szkoleni w ścieżkach indywidualnych Klu-

bu Polska punktowali 15 razy (w 63 startach), uzy-

skując 23,8% skuteczności punktowej.

Najniższą sku-

tecznością wykazali się reprezentanci szkoleni poza

Klubem Polska (13,8%), zdobywając punkty w 12 star-

tach (na 87, w których brali udział).

Grupą sportowców, którym postawiono najwyższe

zadania wynikowe (zdobycie medali IO w Londynie),

byli członkowie Klubu Polska Londyn 2012, realizu-

jący programy indywidualne.

27 zawodników/czek

(28. sportsmenka M. Włoszczowska została wyelimi-

nowana z IO przez kontuzję) powinno wywalczyć

19 medali.

Skuteczność startowa w tej grupie była

bardzo wysoka i wyniosła 40,74% (medale wywalczy-

ło 11 zawodników/czek).

Na miejscach punktowanych

(4–8) z tej grupy sportowców uplasowało się 11.

Na-

leży podkreślić, że sportowcy realizujący programy

indywidualne Klubu Polska wywalczyli 8 z 10 medali,

co stanowi 80% dorobku medalowego Polski.

Tabela 1.

Stopień realizacji zadań wynikowych reprezentantów Polski w IO Londyn 2012.

w1 2013-05-06 12:54 1

Liczba

startów

Zadania

wynikowe

zrealizowane

Zadania wynikowe

niezrealizowane

% realizacji

zadań wynik.

do liczby

startów

[wg. progr.]

Liczba

miejsc

punkt.

% miejsc

punkt.

do

wszystkich

startów

% realizacji

miejsc pkt.

do liczby startów

w programie

Reprezentacja

olimpijska

174

51 123 29,3%

30 21 11 112 41 23,56%

Programy

Indywidualne

Klub Polska

24

9 15 37,5%

8 1 6 9 14 8,05% 58,3%

Ścieżki

Indywidualne

Klub Polska

63

18 45 28,57%

11 7 4 41 15 8,62% 23,8%

Pozostałe

programy

87

24 63 27,59%

11 13 1 62 12 6,90% 13,8%

– liczba startów, w których wywalczono punkty.

377

Ryc. 1.

Skuteczność startowa sportowców polskich wg realizowanych programów szkoleniowych [punkty].

Ryc. 2.

Skuteczność startowa zawodników realizujących przygotowania olimpijskie w ramach programów

indywidualnych Klubu Polska [starty].

378

Podobnie wysoką skuteczność Klub Polska osiąga

w projekcie Soczi 2014.

Wyniki zawodniczek realizu-

jących programy indywidualne (Justyna Kowalczyk,

biegi narciarskie – srebrny medal MŚ, drużyna łyż-

wiarek szybkich – srebrny medal MŚ) czy zawodni-

ków realizujących ścieżki indywidualne (Kamil

Stoch, skoki narciarskie – złoty medal MŚ, drużyna

w skoczkach narciarskich – brązowy medal MŚ, dru-

żyna panczenistów – brązowy medal MŚ) wskazują

na jego bardzo wysoką efektywność i napawają opty-

mizmem w kontekście przyszłorocznych IO w Soczi.

W sportach letnich po IO w Londynie Ministerstwo

Sportu i Turystyki lata 2013–2014 uznało jako okres

realizacji szerokiej formy szkolenia (opartego o pro-

gramy związkowe) realizowanej przez polskie związki

sportowe (PZS), zmierzającej do wyłonienia po impre-

zach głównych w roku 2014 trzonu przyszłej reprezen-

tacji olimpijskiej.

W latach tych resort wprowadzi tzw.

paszporty zawodników umożliwiające szczegółową

kontrolę postępu poszczególnych zawodników, zespo-

łów, drużyn czy osad oraz ocenę efektywności szkole-

nia, a co za tym idzie, także zasadności wydatkowania

środków finansowych.

Kwalifikacja zawodników do

szkolenia na lata 2014–2016 nastąpi na podstawie

opracowanych wspólnie przez Zespół Metodyczno-

-Szkoleniowy Instytutu Sportu i Departament Sportu

Wyczynowego Ministerstwa Sportu i Turystyki kry-

teriów wyników i w oparciu o analizę informacji zgro-

madzonych w paszportach zawodników.

Aktualnie

określeniem zasad i form realizacji szkolenia w tym

okresie i nie wyklucza się powrotu do idei Klubu Pol-

ska Londyn 2012 z założeniem dokonania w tym pro-

gramie stosownych zmian.

Zmiany te zostaną ustalo-

ne w drodze konsultacji z PZS., trenerami i czołowymi

zawodnikami w naszym sporcie.

W sportach zimo-

wych przygotowania do IO w Soczi realizowane będą

przede wszystkim w oparciu o Klub Polska Soczi

w dotychczasowym kształcie.

Z poważaniem

Tomasz Półgrabski

Warszawa, dnia 28 marca 2013 r.

Odpowiedź

podsekretarza stanu

Polskiego Związku Zapaśniczego (13226)

Patrz odpowiedź na interpelację nr 13225, str. 350.

Odpowiedź

podsekretarza stanu

379

Odpowiedź

podsekretarza stanu

(13232)

(13237)

(13241)

380

Odpowiedź

podsekretarza stanu

(13242)

(13245)

(13250)

(13251)

381

Odpowiedź

podsekretarza stanu

(13259)

382

Odpowiedź

podsekretarza stanu

(13264)

(13265)

383

Odpowiedź

podsekretarza stanu

384

Odpowiedź

podsekretarza stanu

Szanowna Pani Marszałek!

Nawiązując do inter-

pelacji pani poseł Jadwigi Wiśniewskiej (sygn.

SPS-

023-13286/13) w sprawie planów wprowadzenia moż-

liwości pobierania dodatkowej opłaty za korzystanie

nansów w dniu 24 stycznia br., uprzejmie proszę

Pragnę poinformować panią poseł, iż zasadniczą

w sposób nierównomierny z uwagi na wyżej wskaza-

385

cje kartowe opłata, w połączeniu z narzuconym za-

kazem pobierania dodatkowych należności od posia-

daczy kart wypłacających środki z bankomatu oraz

bankomatowy skutkują, w ocenie Ministerstwa Fi-

opłat dodatkowych, w sytuacjach gdy standardowa

mentów, uprzejmie informuję, że zmieniony projekt

zaopiniowany przez Komitet Stały Rady Ministrów,

nie zawiera przedmiotowych zapisów.

Warszawa, dnia 26 marca 2013 r.

podsekretarza stanu

386

Odpowiedź

podsekretarza stanu

(13296)

Szanowna Pani Marszałek!

Nawiązując do inter-

pelacji pana posła Romana Kaczora (sygn.

SPS-023-

13312/13) w sprawie projektu ustawy, który zakłada

komatów, która wpłynęła do Ministerstwa Finansów

387

z umożliwieniem pobierania dodatkowych opłat za

change bankomatowy skutkują, w ocenie Minister-

stwa Finansów, niedostatecznym tempem rozwoju

kosztów usług wypłaty środków z bankomatów.

Wy-

sokość takiej ewentualnej opłaty jest ograniczana

konkurencji między operatorami bankomatów, a tak-

że wysokością realnych kosztów ponoszonych przez

konkretnej, dozwolonej kwoty obciążeń przez regu-

latora).

Istnieje także możliwość ustawowego ogra-

niczenia ww. opłat do bankomatów obcych, czyli nie-

należących do banku wydawcy karty (lub dodatkowo

opiniowany przez Komitet Stały Rady Ministrów, nie

388

Odpowiedź

ministra skarbu państwa

(13325)

przekazujące interpelację panów Dawida Jackiewicza

oraz Adama Kwiatkowskiego, posłów na Sejm Rzeczy-

życzek, udziałów w spółkach powiązanych i zależnych

jątku i własności PLL LOT SA po uzyskaniu stosow-

niam, co następuje.

oraz ze sprzedaży nieruchomości (prawa własności

lub prawa użytkowania wieczystego), począwszy od

transakcji sprzedaży udziałów w LOT Services sp.

z o.o., wyniosła 958 946 695 zł.

Transakcja Data

Transakcja sprzedaży i leasingu zwrotnego

biurowca – siedziby PLL LOT SA w Warszawie

2011-05-10

Sprzedaż nieruchomości inwestycyjnej i środków

trwałych bazy LOT Cargo w Warszawie

2011-11-25

Sprzedaż nieruchomości inwestycyjnej i środków

trwałych bazy LOT Catering w Warszawie

2011-12-08

Sprzedaż nieruchomości w Gdańsku 2012-06-26

Sprzedaż nieruchomości przy ul 17 Stycznia 39

(baza LOT)

2012-07-31

Sprzedaż udziałów Petrolot sp. z o.o. 2012-12-21

Sprzedaż udziałów GTL LOT Sp. z o.o. 2012-12-21

Sprzedaż akcji EuroLOT SA 2013-02-27

w łącznej kwocie 76 900 000 zł.

Obydwie pożyczki

Poniżej znajduje się wykaz pozostałych pożyczek,

jakie zostały udzielone na rzecz PLL LOT SA.

Spółka Kwota (w zł)

Data

udzielenia

Data spłaty

Towarzystwo

Finansowe Silesia

sp. z o.o.

102 000 000 30.03.2009 r. 30.11.2011 r.

Operator

Logistycznych Paliw

40 000 000 09.03.2012 r. 28.06.2012 r.

Polski Koncern

Naftowy

ORLEN SA

52 000 000 28.06.2012 r. 21.12.2012 r.

nie z tytułu operacji finansowych innych niż sprze-

daż aktywów majątkowych oraz pozyskanie poży-

czek do PLL LOT SA wpłynęła kwota w wysokości

173 320 190,60 zł.

Na powyższą kwotę składają się

środki pieniężne uzyskane z tytułu odszkodowań

gotówkowych za opóźnienia w dostawach samolotów

od firmy Boeing, dywidendy pobrane od spółek za-

leżnych oraz otrzymane upusty gotówkowe przy do-

stawach samolotów.

Ad 4.

Środki pieniężne pozyskane z tytułu trans-

akcji zbycia aktywów majątkowych oraz transakcji

pożyczkowych przeznaczone zostały w całości na sfi-

nansowanie przeterminowanych zobowiązań oraz

szeregu zdarzeń o charakterze jednorazowym, które

czących kwot.

Można tu wskazać np. konieczność

pokrycia wydatków związanych z obowiązkowym

sie dokonano spłat kilku zaciągniętych wcześniej po-

życzek do banków, instytucji finansowych i innych

podmiotów.

Spółka kontynuowała także spłatę tzw.

zobowiązań hedgingowych będących konsekwencją

ujemnych rozliczeń transakcji zawartych w latach

2007–2008, dotyczących zabezpieczenia ceny paliwa

lotniczego.

Dodatkowe i nieplanowane koszty o cha-

rakterze jednorazowym spółka poniosła także w za-

wiązku z awaryjnym lądowaniem samolotu Boeing

Ad 5. PLL LOT SA planuje przeprowadzenie

transakcji zbycia wszystkich posiadanych udziałów

w spółce Casinos Poland sp. z o.o. w terminie do dnia

przeprowadzona zostanie w oparciu o sporządzoną

przez renomowanego doradcę wycenę ich wartości

rynkowej.

Planowana kwota z tytułu powyższej

transakcji wynosi ponad 20 mln zł.

Do skutecznego

przeprowadzenia transakcji wymagane jest spełnie-

nie warunku zawieszającego w postaci zgody mini-

389

stra finansów na zmiany w strukturze kapitałowej

spółki Casinos Poland sp. z o.o. Zgoda powyższa nie

została jeszcze wyrażona.

Z poważaniem

Minister

Mikołaj Budzanowski

Warszawa, dnia 25 marca 2013 r.

podsekretarza stanu

munikacyjnych w roamingu między Polską a krajami

spoza Unii Europejskich, w szczególności z Ukrainą

i Białorusią (SPS-023-13368/13) przedstawiam, co

następuje.

(Dz. Urz.

UE nr L172/10 z 30 czerwca 2012 r.).

Jed-

niczy w uzgadnianiu i zawieraniu porozumień w spra-

wie obniżania hurtowych stawek pomiędzy operato-

rami działającymi w Polsce i krajach pozaunijnych

tzw. memorandów dotyczących obniżenia stawek

roamingu międzynarodowego dla usług telekomuni-

kacyjnych.

unijnego, memorandum tego rodzaju jest regulacją

W sprawie wysokości opłat za międzynarodowe

połączenia telefoniczne MAC zwróciło się do prezesa

Urzędu Komunikacji Elektronicznej, zwanego dalej

prezesem UKE, pismem z dnia 25 stycznia 2013 r.

(DT-WUST-0701-2/2013/MN), z prośbą o przekazanie

danych niezbędnych do udzielenia odpowiedzi.

Pre-

zes UKE pismem z dnia 30 stycznia 2013 r.

(DDRT-

-WUD-070-3/13(2) przekazał poniższe informacje.

licznej sieci telefonicznej dla użytkowników końco-

wych, z wyłączeniem konsumentów.

390

cenników, będącej również przedmiotem interpelacji,

należy wskazać, że zgodnie art. 61 Prawa telekomu-

nikacyjnego dostawca publicznie dostępnych usług

stępnił swoje dane, nieodpłatnie wraz z warunkami

1)

.

Jednocześnie abonent powinien zostać poinformowa-

podnieść, że na żądanie abonenta, który udostępnił

nowanej zmiany w cenniku drogą elektroniczną na

rozumiewania się na odległość.

W nawiązaniu do pytania dotyczącego szans nego-

cjacji między Polską a Białorusią i Ukrainą informuję,

podstawie operatorzy sieci mobilnych negocjują nowe,

cyjniejsze ceny usług głosowych, SMS i transmisji da-

nych między Polską a danym krajem.

2)

3)

, Vim-

Bezpośrednim efektem porozumienia była obniż-

ka cen detalicznych dla usług w roamingu na 2012 r.

dla klientów jednego z wyżej wymienionych operato-

rów.

Dla większości operatorów porozumienie nie

lacją pana Artura Ostrowskiego, posła na Sejm Rze-

1)

2)

3)

Mobilnyje TeleSistemy.

391

wie uprawnień do ubezpieczenia zdrowotnego człon-

ków rodziny osoby ubezpieczonej uprzejmie proszę

o przyjęcie poniższego wyjaśnienia.

Zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w ustawie

nej dalej ustawą, status członka rodziny nie powodu-

je automatycznie uzyskania prawa do świadczeń

opieki zdrowotnej.

Warunkiem koniecznym jest do-

konanie zgłoszenia do ubezpieczenia zdrowotnego

przez głównego ubezpieczonego – zgodnie z art. 67

ust. 3 ustawy członkowie rodziny, podobnie jak ubez-

pieczony, uzyskują prawo do świadczeń opieki zdro-

wotnej od dnia dokonania zgłoszenia do ubezpiecze-

nia zdrowotnego.

Ponadto zgłoszeniu podlega wy-

łącznie ten członek rodziny, który nie podlega obo-

wiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego (czyli nie ma

tzw. własnego tytułu).

Zgodnie z tą zasadą uzyskanie

własnego tytułu do ubezpieczenia (np. poprzez pod-

jęcie pracy lub zarejestrowanie się jako bezrobotny)

powoduje utratę prawa do świadczeń opieki zdrowot-

nej jako członek rodziny.

Podkreślić należy, iż w przy-

padku gdy własny tytuł wygaśnie (np. w wyniku

utraty pracy), w celu uzyskania prawa do świadczeń

taka osoba powinna być zgłoszona ponownie jako

członek rodziny.

Rozważając przypadki, w których członek rodziny

nie ma prawa do świadczeń, należy także uwzględ-

niać fakt, iż prawo do świadczeń członka rodziny ma

charakter pochodny w stosunku do prawa głównego

ubezpieczonego, co oznacza utratę tego prawa w mo-

mencie, w którym główny ubezpieczony traci to pra-

wo.

W przypadku gdy główny ubezpieczony ponownie

będzie podlegał ubezpieczeniu zdrowotnemu, musi

także dokonać ponownego zgłoszenia do ubezpiecze-

nia zdrowotnego członków rodziny.

Wprowadzenie z dniem 1 stycznia 2013 r. możli-

wości weryfikowania prawa do świadczeń poprzez

system Elektronicznej Weryfikacji Uprawnień Świad-

czeniobiorców spowodowało zwiększone zaintereso-

wanie pacjentów kwestią podlegania ubezpieczeniu

zdrowotnemu, co skutkowało zidentyfikowaniem wie-

lu przypadków członków rodzin nieposiadających

prawa do świadczeń opieki zdrowotnej.

Z dotychcza-

sowych analiz prowadzonych przez Narodowy Fun-

dusz Zdrowia wynika, iż większość przypadków bra-

ku prawa do świadczeń wynikała z niedopełnienia

ustawowego obowiązku zgłoszenia do ubezpieczenia

zdrowotnego.

Stąd podjęto kampanię informacyjną

skierowaną głównie do tych grup, które nie dopełnia-

ją obowiązku zgłoszenia: do rodziców w odniesieniu

do dzieci („Mamo, Tato!

Zgłoś mnie!”) oraz do stu-

dentów, którzy bardzo często nie są ponownie zgła-

szani do ubezpieczenia po podjęciu krótkookreso-

wych prac wakacyjnych („Studencie, zdaj egzamin

z eWUŚ”).

Odnosząc się do problemu sprzeczności stanowisk

prawa do świadczeń w indywidualnych przypadkach,

należy wskazać, iż zgodnie z art. 87 ust. 9 ustawy

Zakład Ubezpieczeń Społecznych i Kasa Rolniczego

Narodowego Funduszu Zdrowia dane zawarte w zgło-

szeniu do ubezpieczenia zdrowotnego, dokonując ich

weryfikacji jedynie pod względem zgodności z dany-

mi objętymi ewidencją PESEL, a nie pod względem

merytorycznej poprawności.

Merytoryczna ocena do-

konywana jest przez Narodowy Fundusz Zdrowia.

O tym, iż Zakład Ubezpieczeń Społecznych nie jest

uprawniony do stwierdzania prawa do świadczeń

i obejmowania ubezpieczeniem zdrowotnym, a jedy-

nie dokonuje na rzecz Narodowego Funduszu Zdro-

wia czynności technicznych, które polegają na prze-

kazywaniu informacji zawartych w zgłoszeniu, świad-

czy również art. 109 ustawy, zgodnie z którym to

dyrektor oddziału wojewódzkiego Narodowego Fun-

duszu Zdrowia, a nie organ ZUS, wydaje stosowne

decyzje w przedmiotowych sprawach.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Sławomir Neumann

Warszawa, dnia 21 marca 2013 r.

Odpowiedź

czypospolitej Polskiej, z dnia 3 stycznia 2013 r.

w sprawie raportu Organizacji Współpracy Gospo-

darczej i Rozwoju (OECD) i Komisji Europejskiej

przesłaną przy piśmie Marszałka Sejmu Rzeczypo-

023-13407/13, uprzejmie proszę o przyjęcie następu-

ki z chorobami nowotworowymi i cukrzycą, uprzej-

392

wykrywania nowotworów muszą stanowić rocznie

realizację ww. programu.

Główne cele programu to: zahamowanie wzrostu

ropejskich wskaźników w zakresie wczesnego wy-

krywania nowotworów, osiągnięcie średnich euro-

pejskich wskaźników skuteczności leczenia, stwo-

rzenie warunków do wykorzystania w praktyce on-

kologicznej postępu wiedzy o przyczynach i mecha-

nizmach rozwoju nowotworów złośliwych, utworze-

nie systemu ciągłego monitorowania skuteczności

nych regionach kraju.

profilaktyczne o charakterze edukacyjnym oraz in-

Zadania profilaktyczne pn. „Populacyjny program

pulacyjny program profilaktyki i wczesnego wykry-

wania raka szyjki macicy” realizowane są we współ-

pracy z Narodowym Funduszem Zdrowia, który fi-

nansuje wykonywanie profilaktycznych badań mam-

mograficznych i cytologicznych, natomiast Minister-

stwo Zdrowia finansuje część administracyjno-logi-

styczną.

Założeniem „Populacyjnego programu pro-

filaktyki i wczesnego wykrywania raka szyjki maci-

cy” jest objęcie badaniami cytologicznymi kobiet

mammograficznymi kobiet z grup wiekowych naj-

50–69 lat, wykonywanymi w interwale raz na 2 lata.

W ramach NPZChN realizowany jest również

„Program badań przesiewowych dla wczesnego wy-

krywania raka jelita grubego”, który jest pozytywnie

oceniany przez pacjentów oraz otrzymuje wysokie oceny

ska, Niemcy, Włochy i Luksemburg), w których pro-

gram wczesnego wykrywania raka jelita grubego pro-

wadzony jest nowoczesną metodą, tj. za pomocą kolo-

europejskiej.

Dzięki realizacji ww. programu Polska,

przeżyć, znacząco poprawiła wskaźniki przeżyć.

We-

dług dużych europejskich badań epidemiologicznych

leży do najwyższych w Europie.

Ponadto realizowane jest zadanie pn. „Prewencja

pierwotna nowotworów”, w ramach którego prowa-

dzone są działania mające na celu edukację społe-

wotnych poprzez m.in. upowszechnienie Europejskie-

go Kodeksu Walki z Rakiem wśród lekarzy wszyst-

kich specjalności oraz na polskich uczelniach me-

dycznych i wśród społeczeństwa polskiego, realizację

i upowszechnianie wiedzy na temat profilaktyki no-

wotworów, prowadzenie regionalnych programów

prozdrowotnych.

W ramach programu promowany

nia ankietowe oceniające poziom świadomości spo-

łecznej w zakresie zachowań prozdrowotnych.

Ponadto w wyniku realizacji zadań inwestycyj-

nych NPZChN poprzez doposażenie ośrodków lecze-

nia i diagnostyki nowotworów w specjalistyczny sprzęt

medyczny (m.in. zakładów radioterapii, oddziałów

torakochirurgii, leczenia białaczek) doprowadzono

sza szanse pacjentów na całkowite wyleczenie.

W efek-

cie doposażenia klinik i oddziałów torakochirurgii

w ramach poprawy standardów leczenia operacyjne-

go i skojarzonego raka płuca o blisko 25% spadła licz-

ba operowanych pacjentów z wyższym stopniem za-

awansowania (IIIA), o ok. 20% zmalała liczba wyko-

nywanych pneumonektomii z równoczesnym wzro-

płuca, wzrosła ilość wykonywanych badań śródope-

racyjnych, a tym samym jakość leczenia onkologicz-

nego uległa poprawie.

Stworzono Krajowy Rejestr

jakości leczenia chirurgicznego we wszystkich ośrod-

kach chirurgii klatki piersiowej w Polsce.

W jego ba-

rych leczonych chirurgicznie.

Należy zauważyć, że

w Polsce w działających ośrodkach torakochirurgicz-

nych, rozmieszczonych równomiernie na terenie ca-

łego kraju, zatrudnionych jest 163 specjalistów, co

oznacza, że na jednego specjalistę przypada popula-

cja ok. 230 tys. mieszkańców.

Jest to wskaźnik dwu-

krotnie wyższy niż w Wielkiej Brytanii (jeden spe-

cjalista chirurgii klatki piersiowej na ok. 0,5 mln

mieszkańców).

Jednocześnie należy zaznaczyć, iż w ramach Mi-

nisterstwa Zdrowia realizowany jest projekt pn.

„Opracowanie i wdrożenie programu profilaktyczne-

go w zakresie wczesnego wykrywania nowotworów

układu moczowo-płciowego u pracujących mężczyzn

żenia na choroby nowotworów układu moczowo-

-płciowego)” współfinansowany ze środków Europej-

393

skiego Funduszu Społecznego w ramach Programu

Operacyjnego „Kapitał ludzki”.

Głównym celem ww.

projektu jest poprawa stanu wiedzy oraz pozytywna

chorób nowotworowych w obrębie układu moczowo-

-płciowego oraz zwiększenie stanu wiedzy lekarzy

medycyny rodzinnej, medycyny pracy oraz urologów

w zakresie przyczyn i objawów chorób nowotworo-

wych w obrębie układu moczowo-płciowego, zwłasz-

W odniesieniu do programu zdrowotnego ukie-

ciwdziałania chorobom cywilizacyjnym”, składające-

go się z kilku modułów tematycznych poświęconych

prawa stanu wiedzy społeczeństwa na temat cukrzy-

cy poprzez upowszechnianie wiedzy o cukrzycy i zdro-

wym stylu życia, stworzenie systemu szkoleń dla

py chorych.

W latach 2010–2011 w ramach ww. pro-

gramu prowadzone były akcje o charakterze profi-

laktyczno-edukacyjnym (m.in. szkolenia edukacyjne

dla pacjentów, szkolenia edukacyjne dla pielęgniarek,

a także uczniów w szkołach podstawowych).

Na uwa-

gę zasługuje również fakt, iż w ramach programu

wykonywane były bezpłatne profilaktyczne badania

listycznych.

W roku 2011 materiały informacyjno-

-edukacyjne adresowane do dzieci, rodziców, opieku-

dające się z broszur oraz trzech filmów instruktażo-

wych, dystrybuowane były do poradni diabetologicz-

nie całego kraju.

Ponadto zorganizowany został

ne zostały cztery (30-sekundowe) filmy telewizyjne

o charakterze informacyjno-edukacyjnym na temat

czeństwa, które emitowane były bezpłatnie na ante-

nach telewizji ogólnopolskich.

Istotnym elementem

pielęgniarek i położnych, przygotowujących do pracy

na stanowisku edukatora.

rych poprzez edukację zdrowotną.

W 2012 r. w ra-

mach działań profilaktyczno-edukacyjnych kontynu-

owano przeprowadzanie bezpłatnych profilaktycz-

badań specjalistycznych.

W zakresie akcji informa-

cyjno-edukacyjnych przeprowadzono m.in. szkolenia

dla uczniów szkół ponadgimnazjalnych, a w ramach

logii prowadzono kolejne szkolenia z zakresu eduka-

cji diabetologicznej dla pielęgniarek i położnych przy-

gotowujące do pracy na stanowisku edukatora ds.

Jednocześnie w odniesieniu do kwestii dotyczącej

podejmowanych działań na rzecz podniesienia stan-

średniej krajowej wieku Polaków (pyt.

3) uprzejmie

informuję, iż obok ww. przedstawionych programów

zdrowotnych ze środków pozostających w dyspozycji

ministra zdrowia realizowane są programy zdrowot-

ne o charakterze ogólnokrajowym, z zakresu m.in.

takich dziedzin medycyny jak: kardiologia, kardio-

chirurgia, neurologia, neurochirurgia, transplanto-

logia, leczenie antyretrowirusowe osób żyjących z wi-

rusem HIV i chorych na AIDS.

Odnosząc się do kwestii dotyczącej podniesienia

żenia średniej wieku Polaków, uprzejmie informuję,

że istotą geriatrii jest ustalanie hierarchii problemów

rzystuje się przy tym istniejące zasoby systemu He-

terogeniczność starzenia, polegającego na rozrzucie

indywidualnych trajektorii starzenia i pozwalającego

na wyodrębnianie kilku typów starzenia – od tzw.

cjonalnych) poprzez zwyczajne (z niewielkimi deficy-

tami, ale bez widocznej patologii) do patologicznych

(z dominującą patologią).

Wszelkie uśrednianie oce-

nianych w populacji parametrów prowadzi do dużych

obrazu stanu zdrowia populacji.

Szacuje się, że jedy-

nie ok. 10–20% osób starych prezentuje cechy po-

myślnego starzenia, pozostała zaś część podaje dole-

ciu codziennym.

Z uwagi na zacieranie się z wiekiem

ją, niezwykle trudno jest oszacować stan zdrowia lu-

394

dzi starych, posługując się tradycyjnymi wskaźnika-

mi epidemiologicznymi w odniesieniu do chorobowo-

ści.

W wieku starszym dominują zespoły polietiolo-

giczne manifestujące się zaburzeniami funkcji życio-

wych – opisywane są jako problemy geriatryczne,

gi, upadki, zaburzenia poznawcze i zespoły otępien-

ne, depresje, upośledzenie funkcji widzenia, słysze-

nia.

Specyficzny, złożony i wielowymiarowy zakres

uwarunkowań zdrowotnych człowieka starego skła-

nia do przewartościowania definicji zdrowia w staro-

ści.

Osoby starsze obciążone chorobami mogą być

je istotnego ograniczenia ich funkcjonowania (np. do-

brze kontrolowany przebieg cukrzycy) lub gdy wydol-

ność czynnościowa jest zapewniona przez sprawny

system rehabilitacji i opieki środowiskowej.

Stałe lub

częste występowanie wielu uciążliwych dolegliwości

uzasadnia niską samoocenę zdrowia i jakości życia

ludzi starszych.

Wieloletnie prognozy demograficzne pozwalają na

zaplanowanie i dostosowanie założeń polityki do

przyszłych potrzeb zdrowotnych społeczeństwa.

Sy-

stematycznie zmniejsza się udział w łącznej liczbie

ludności dzieci i młodzieży w wieku poniżej 20 lat.

W 2004 r. grupa ta stanowiła 24,5% ogółu ludności,

a populacja dzieci w wieku 0–14 lat – 16,7%.

W tym

samym okresie stopniowo zwiększał się udział osób

13,1% ogółu ludności Polski.

Według prognozy GUS

ności osiągnie poziom ok. 24%, co oznacza, że prawie

W ciągu ostatnich 13 lat przeciętna długość życia

wzrosła o 4,6 roku w przypadku mężczyzn i o 4 lata

w przypadku kobiet.

Według szacunków Światowej

Organizacji Zdrowia z 2002 r.

Polacy żyją w zdrowiu

przeciętnie 65,8 roku (63,1 mężczyźni i 68,5 roku ko-

biety), a więc ok. 4,9 roku krócej niż przeciętnie

mieszkańcy krajów Unii Europejskiej.

O ogromnym

przyspieszeniu prognozowanego starzenia się pol-

skiej populacji świadczy wzrost udziału osób „starych

starych” (75 lat i więcej) kosztem „młodych starych”

(65–74 lata).

W liczbach bezwzględnych ta najstarsza

kategoria ulegnie podwojeniu do 2030 r., z 1,9 mln do

4 mln osób, co oznacza, że Polsce grozi demograficz-

na „bomba starości”.

Dane demograficzne, o których

wspomniano powyżej, mogą stanowić podstawę do

wotne dla ludzi starszych.

Poza argumentem demo-

graficznym istotne są także transformacje epidemio-

logiczne (choroby przewlekłe i niepełnosprawność),

starszą i niesamodzielną.

Podstawowe cele to:

kich ludzi starszych;

cyficznych potrzeb zdrowotnych, pielęgnacyjnych,

nego, ale także przewlekle, terminalnie chorego i nie-

pełnosprawnego;

4) jakość opieki poprzez zastosowanie standardów

5) właściwe finansowanie opieki poprzez podjęcie

zwłaszcza poprawienie finansowania niezbędnych

finansowanie istniejącej i proponowanej do wdroże-

nia infrastruktury opieki zdrowotnej dla osób w po-

deszłym wieku.

gerontologii powołanego zarządzeniem ministra

dardy opieki geriatrycznej, rekomendacje zmian

bulatoryjnej.

Projekt standardu postępowania przy udzielaniu

jego zmiany (głownie w celu uniknięcia powielania

rekomendacji (na stronie internetowej ministerstwa).

Jednym z efektów prac było również wprowadze-

nie od 1 stycznia 2012 r. do leczenia szpitalnego pro-

cedury medycznej pn. Całościowa Ocena Geriatrycz-

na (COG).

Procedura ta wyceniona została przez

rzające do wdrożenia procedury COG w ambulato-

ryjnej opiece specjalistycznej.

Trwają także prace nad przygotowaniem rekomen-

dacji działań kierunkowych, opartych na standardach

europejskich w zakresie poprawienia opieki nad pa-

cjentem w podeszłym wieku, w tym rozwiązaniach

w zakresie rozbudowy kadry i bazy geriatrycznej.

współfinansowany z Europejskiego Funduszu Spo-

395

łecznego w ramach Programu Operacyjnego „Kapi-

tał ludzki”.

Celem głównym projektu jest poprawa

przez podniesienie kompetencji (szkolenie) kadr me-

dycznych w zakresie opieki geriatrycznej.

Podstawo-

wym działaniem podejmowanym w czasie realizacji

tego projektu jest organizacja kursów doskonalących

Uczestnikami projektu są lekarze POZ, fizjoterapeuci,

rządu lekarskiego.

Odbywa się to poprzez zwiększe-

nie liczby jednostek szkoleniowych oraz skrócenie

procesu uzyskiwania przez lekarzy tytułu specjali-

sty, co przekłada się na systematyczny wzrost liczby

Aby zobrazować pozytywne zmiany, poniżej przed-

stawiono dane dotyczące kontraktowania świadczeń

i leczenie szpitalne – które pokazują progresję w zwięk-

szaniu nakładów finansowych na opiekę nad osobami

starszymi:

Odnosząc się do kwestii wydłużania średniej wie-

ku Polaków, należy wskazać, iż jest to jeden z pod-

stawowych celów zdrowia publicznego.

Dąży się do

zwiększenia długości życia obywateli w dobrym zdro-

wiu, w szczególności poprzez zmniejszenie zachoro-

rób i urazów, zmniejszenie różnic społecznych, wie-

kowych i terytorialnych w stanie zdrowia populacji.

Można te cele osiągnąć poprzez promocję zdrowia

i zapobieganie chorobom w ciągu trwania całego ży-

cia, budowanie i implementację programów zdrowot-

nych nakierowanych na tworzenie warunków do ak-

tywnego fizycznie i psychicznie stylu życia osób po-

wyżej 60. roku życia, tworzenie rozwiązań systemo-

wych umożliwiających opiekę nad osobą starszą i/lub

niepełnosprawną w środowisku zamieszkania, two-

rzenie rozwiązań prawno-administracyjnych sprzy-

jających rozwojowi prozdrowotnego stylu życia, po-

dejmowanie działań systemowych w kierunku za-

pewnienia ochrony, bezpieczeństwa i poszanowania

godności osobistej osób starzejących się oraz podej-

mowanie działań na rzecz powszechnego i równego

dostępu do świadczeń zdrowotnych, w tym leków, dla

osób starszych.

Wychodząc naprzeciw tym zadaniom, w Minister-

stwie Zdrowia podjęto intensywne prace nad przygo-

towaniem projektu ustawy o systemie zdrowia pub-

licznego.

Celem tych działań jest wdrożenie rozwią-

zań, które pozwolą na efektywne promowanie dobre-

go zdrowia we wszystkich cyklach życia, począwszy

od wczesnego dzieciństwa, w tym realizacja progra-

mów profilaktycznych, edukacyjnych i promujących

zdrowie, w celu zwiększenia osobistej odpowiedzial-

ności obywateli za swój stan zdrowia oraz dostoso-

wania polityki ekonomiczno-społecznej do zmienia-

jącej się sytuacji demograficznej.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Sławomir Neumann

396

z dnia 20 grudnia 2012 r., w sprawie małej liczby umów

2013 r., znak: SPS-023-13415/13, uprzejmie proszę

o przyjęcie następujących wyjaśnień.

Kontraktowanie świadczeń podstawowej opieki

zdrowotnej, z wyjątkiem zakresu nocnej i świątecznej

opieki zdrowotnej, realizowane jest w trybie art. 159

nej, w związku z uregulowaniami wprowadzonymi

marca 2011 r., zawierane są w trybie konkursu ofert

Umowy o udzielanie świadczeń podstawowej opie-

ki zdrowotnej zawierane w trybie art. 159 ustawy

o świadczeniach są umowami adhezyjnymi, co ozna-

cza, że zawierane są przez Narodowy Fundusz Zdro-

wia.

Warunki zawierania i realizacji umów o udziela-

nie świadczeń w rodzaju: podstawowa opieka zdrowot-

na na rok 2012 r. i lata następne określa zarządzenie

nr 87/2011/DSOZ prezesa NFZ z dnia 17 listopada

niem nr 86/2012/DSOZ z dnia 5 grudnia 2012 r.

Zgodnie z przyjętymi zasadami zawierania umów

siątego danego miesiąca, po ich rozpatrzeniu, skutkują

Narodowy Fundusz Zdrowia zawiera umowy

o udzielanie świadczeń podstawowej opieki zdrowot-

nej w następujących zakresach:

1) świadczenia lekarza podstawowej opieki zdro-

wotnej;

2) świadczenia pielęgniarki podstawowej opieki

zdrowotnej;

3) świadczenia położnej podstawowej opieki zdro-

wotnej;

4) świadczenia pielęgniarki lub higienistki szkol-

nej udzielane w środowisku nauczania i wychowania;

5) świadczenia transportu sanitarnego.

Odnosząc się do kwestii wskazania przyczyn, z po-

wodu których według stanu na dzień 10 grudnia

2012 r. wskaźnik zawartych przez oddziały woje-

wódzkie NFZ na rok 2013 i lata następne umów

o udzielanie świadczeń w zakresie podstawowej opie-

ki zdrowotnej wynosił jedynie 21,69%, należy zazna-

czyć, iż zgodnie z wyjaśnieniami Narodowego Fun-

duszu Zdrowia proces kontraktowania był w toku.

Wskazać trzeba także, iż liczba realizatorów umów

w zakresie podstawowej opieki zdrowotnej wynosi

ponad 8,5 tys. podmiotów.

Zawarcie zatem umów na

poziomie 21,69% przy powyższej liczbie podmiotów

oznacza, że do 10 grudnia 2012 r., w przypadku blisko

2 tys. tych podmiotów, oddziały wojewódzkie NFZ

zdołały już skutecznie przeprowadzić proces kon-

traktowania świadczeń.

Ponadto, jak podkreśla Narodowy Fundusz Zdro-

wia, z uwagi na to, iż umowy na realizację świadczeń

podstawowej opieki zdrowotnej nie są zawierane

w trybie konkursu ofert, ale na zasadach umowy

przystąpienia, jeśli chodzi o terminy, mają zastoso-

wanie inne zasady prowadzenia postępowania, a jego

procedura jest w znacznym stopniu uproszczona.

Dla-

tego, uwzględniając ogólną liczbę świadczeniodawców

realizujących świadczenia podstawowej opieki zdro-

wotnej (w tym realizujących umowy wieloletnie pod-

legające aneksowaniu) oraz spodziewaną przez od-

działy wojewódzkie NFZ liczbę wniosków koniecznych

do rozpatrzenia (wnioski od nowych świadczeniodaw-

ców oraz tych, których umowy kończą się z dniem

31 grudnia 2012 r.), wyznaczone zaproszeniami ter-

miny ich składania określone zostały przez oddziały

wojewódzkie NFZ na daty w przedziale czasowym od

12 grudnia (oddział świętokrzyski) do 21 grudnia 2012 r.

(oddziały: łódzki i mazowiecki).

Poza tym należy zauważyć, iż pomimo napiętych

terminów oraz pojawiających się problemów na linii

współpracy ze świadczeniodawcami (opóźnienia w skła-

daniu wniosków o zawarcie umów w omawianym za-

kresie przez świadczeniodawców zrzeszonych w orga-

nizacjach świadczeniodawców) do 31 grudnia 2012 r.

wszystkie wnioski o zawarcie i aneksowanie umów

w podstawowej opiece zdrowotnej na 2013 r. zostały

rozpatrzone, a powstałe w wyniku powyższego doku-

menty przekazane świadczeniodawcom do podpisu.

W efekcie zatem wzmożonego zaangażowania z obydwu

stron – płatnika świadczeń oraz świadczeniodawców,

z początkiem stycznia 2013 r. wszyscy świadczeniodaw-

cy podstawowej opieki zdrowotnej mogli przystąpić bez

formalnych przeszkód do udzielania świadczeń podsta-

wowej opieki zdrowotnej, a zaistniałe okoliczności nie

spowodowały ograniczeń w dostępności dla pacjentów

do przedmiotowych świadczeń.

Jednocześnie, jak wynika z wyjaśnień Narodowe-

go Funduszu Zdrowia, w Świętokrzyskim, Pomor-

skim i Śląskim OW NFZ kończy się proces kontrak-

towania świadczeń nocnej i świątecznej opieki zdro-

wotnej, które w tych oddziałach udzielane były do

końca lutego 2013 r., w oparciu o aneksy do umów

realizowanych w 2012 r.

Z poważaniem

397

Odpowiedź

obniżonego poziomu finansowania służby zdrowia,

przesłaną przy piśmie marszałka Sejmu Rzeczypo-

023-13418/13, uprzejmie proszę o przyjęcie następu-

wania służby zdrowia, uprzejmie informuję, że wyso-

kość środków finansowych przeznaczonych na finan-

sowanie świadczeń opieki zdrowotnej w ostatnich

latach systematycznie rośnie.

Poniżej przedstawiam

alizowanych w latach 2007–2012 oraz planowanych

w środkach finansowych będących w dyspozycji po-

szczególnych OW NFZ, uprzejmie informuję, że

poszczególnym grupom ubezpieczonych w odniesie-

niu do wykonywanych świadczeń opieki zdrowotnej.

działu środków wskaźnikiem wynikającym ze zróż-

przednim, zaplanowanych w pierwotnym planie fi-

nansowym NFZ.

Przepis ten ma na celu stabilizację

sady podziału środków.

W wyniku ww. zmiany różnica pomiędzy najwyż-

szym a najniższym poziomem nakładów na koszty

świadczeń opieki zdrowotnej na 1 ubezpieczonego

w porównaniu do średniej w kraju w pierwotnych

planach finansowych w latach 2009–2013 zmniejszy-

ła się z kwoty 410 zł w roku 2009 (która stanowi

29,1%) do 123 zł w roku 2013 (która stanowi 7,4%).

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Sławomir Neumann

Rok

Koszty świadczeń opieki

398

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w Ministerstwie Środowiska

przy którym została przekazana interpelacja posłów

wie normatywów dotyczących budowy linii wysokie-

go napięcia przedstawiam stosowne wyjaśnienia.

Jednym z warunków, jakim bezwzględnie muszą

odpowiadać elektroenergetyczne linie wysokiego na-

pięcia, jest spełnienie wymagań dotyczących ochrony

przed polami elektromagnetycznymi.

Obowiązujące

w Polsce dopuszczalne poziomy pól elektromagne-

tycznych zostały określone w rozporządzeniu wyda-

nym w 2003 roku przez ministra środowiska w poro-

zumieniu z ministrem zdrowia, co odpowiada upoważ-

nieniu zawartemu w ustawie Prawo ochrony środowi-

ska.

Zagadnienia dotyczące wymagań technicznych,

w tym zachowania bezpiecznych odległości znajdują-

cych się pod napięciem elementów linii elektroenerge-

tycznych oraz bezpieczeństwa konstrukcji, muszą być

rozpatrywane zgodnie z wymaganiami przepisów bu-

dowlanych.

W sprawach dotyczących projektowania

elektroenergetycznych linii wysokiego napięcia, po-

dobnie jak we wszelkich sprawach dotyczących infra-

struktury technicznej, podstawowe znaczenie ma

właściwe planowanie przestrzenne.

1.

Według jakich norm dotychczas projektowano

Elektroenergetyczne napowietrzne linie wysokie-

go napięcia projektowano dotychczas według norm

technicznych, ustalających zasady projektowania li-

nii, w tym m.in. odległości znajdujących się pod na-

pięciem elementów linii od miejsc dostępnych dla

ludzi i budynków oraz norm prawnych określających

standardy jakości środowiska.

Normy techniczne:

1) PN-E-05100-1:1998 Elektroenergetyczne linie

lejne, nowelizowane wersje tej normy były stosowane

od 1958 r.

Norma została wycofana przez Polski Ko-

mitet Normalizacyjny w 2003 r.

2) Normy serii 50341, których stosowanie rozpo-

częto w 2002 r.:

a) PN-EN 50341-1:2005 Elektroenergetyczne linie

b) PN-EN 50341-2:2002(U) Elektroenergetyczne

Część 2: Wykaz normatywnych warunków krajowych.

c) PN-EN 50341-2:2002(U) Elektroenergetyczne li-

nie napowietrzne prądu przemiennego powyżej 45 kV.

Część 3: Zbiór normatywnych warunków krajowych.

Normy prawne określające standardy jakości śro-

dowiska:

1) rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 5 listo-

2) rozporządzenie ministra ochrony środowiska,

dopuszczalnych poziomów promieniowania, jakie

wiązujących przy wykonywaniu pomiarów kontrol-

nych promieniowania (Dz. U. Nr 107 poz. 676),

3) rozporządzenie ministra środowiska z dnia

mów (Dz. U. Nr 192, poz. 1883),

magnetycznymi polega na zapewnieniu jak najlep-

szego stanu środowiska poprzez: 1) utrzymanie po-

ziomów pól elektromagnetycznych poniżej dopusz-

czalnych lub co najmniej na tych poziomach; 2) zmniej-

szanie poziomów pól elektromagnetycznych co naj-

Dopuszczalne poziomy pól elektromagnetycznych

zostały określone w wydanym zgodnie z art. 122 Pra-

wa ochrony środowiska rozporządzeniu ministra śro-

dowiska z 2003 r.

Na terenach przeznaczonych pod

zabudowę mieszkaniową poziomy pól elektromagne-

tycznych, których źródłami są napowietrzne linie

elektroenergetyczne wysokiego napięcia, nie mogą

przekraczać wartości dopuszczalnych: 1 kV/m dla

składowej elektrycznej i 60 A/m dla składowej mag-

netycznej.

Poziomy pól elektrycznych i magnetycz-

nych występujących w otoczeniach linii elektroener-

getycznych są zależne od napięcia linii, prądu płyną-

cego przez przewody linii oraz konstrukcji linii.

Od-

ległość od linii wysokiego napięcia do jakiej występu-

ją pola elektryczne i magnetyczne o wartościach

wyższych od podanych powyżej wartości dopuszczal-

nych określa wymaganą odległość terenów przezna-

czonych pod zabudowę mieszkaniową od tej linii.

Od-

ległość ta jest każdorazowo uzależniona od konstruk-

cji linii i ukształtowania terenu.

3.

Proszę podać charakterystykę pola elektromag-

Zapewnienie jak najlepszego stanu środowiska

w otoczeniu linii elektroenergetycznych polega na

utrzymaniu poziomów pól elektrycznych nie wyż-

399

szych niż 1 kV/m i magnetycznych nie wyższych niż

60 A/m na terenach przeznaczonych pod zabudowę

mieszkaniową, a w miejscach środowiska dostępnych

dla ludności odpowiednio 10 kV/m i 60 A/m.

Z tego

względu istotne jest podanie odległości, do jakich

mogą występować pola elektryczne i magnetyczne

o podanych powyżej wartościach natężeń.

W otocze-

niu typowych elektroenergetycznych linii napo-

wietrznych o napięciu znamionowym 220 kV pola

elektryczne o wartościach powyżej 1 kV/m mogą wy-

stępować do odległości 25 metrów od osi linii; pola

magnetyczne o natężeniach powyżej 60 A/m nie będą

występowały.

W miejscach dostępnych dla ludności,

w pobliżu linii elektroenergetycznych o napięciu zna-

mionowym 220 kV, największe wartości natężenia

składowej elektrycznej wynoszą około 7 kV/m.

4.

Proszę podać charakterystykę pola elektromag-

W otoczeniu typowych, jednotorowych elektro-

energetycznych linii napowietrznych o napięciu zna-

mionowym 400 kV pola elektryczne o wartościach

linii elektroenergetycznych o napięciu znamionowym

400 kV, największe wartości natężenia składowej

elektrycznej wynoszą około 9,4 kV/m.

W otoczeniu

typowych, dwutorowych elektroenergetycznych linii

napowietrznych o napięciu znamionowym 400 kV

występować do odległości 29 metrów od osi linii; pola

w pobliżu dwutorowych linii elektroenergetycznych

ści natężenia składowej elektrycznej wynoszą około

9,95 kV/m.

Prosimy scharakteryzować oddziaływanie takie-

(10m, 50 m, 100 m, 500 m).

Określone w rozporządzeniu ministra środowiska

z 2003 r. dopuszczalne poziomy pól elektrycznych

i magnetycznych dla terenów przeznaczonych pod

zabudowę mieszkaniową są bardziej rygorystyczne

od określonych w jedynym normatywnych dokumen-

cie Wspólnoty Europejskiej dotyczącym ochrony lud-

ności przez polami elektromagnetycznymi, to jest

zaleceniu Rady Europejskiej z 12 lipca 1999 r.

Stoso-

wane w Polsce dopuszczalne poziomy pól elektromag-

netycznych w środowisku nie pozostają w sprzeczno-

ści z wartościami określonymi w zaleceniach między-

narodowej organizacji zajmujących się ochroną przed

promieniowaniem, afiliowanej przy Światowej Orga-

nizacji Zdrowia, m.in. ICNIRP – International Com-

mission on Non-Ionizing Radiation Protection lub

organizacji normalizacyjnych: „Guidelines for limi-

ting exposure to time – varying electric, magnetic

national Commission on Non-Ionizing Radiation Pro-

tection, “Health Physics”, April 1998, Vol.

74, No 4.

Oddziaływanie pola elektrycznego i magnetyczne-

go o częstotliwości 50 Hz jest tematem wielu prac na-

ukowych i przedmiotem prac przeglądowych.

W roku

2007 Światowa Organizacja Zdrowia opublikowała

dwa bardzo ważne dokumenty: „Arkusz Faktów” nr 322:

„Pola elektromagnetyczne i zdrowie publiczne.

Eks-

pozycja w polach bardzo niskich częstotliwości” („Fact

sheet” N°322, June 2007: „Electromagnetic fields and

public health.

Exposure to extremely low frequency

fields”) oraz “Kryteria Zdrowotne Środowiska” nr 238

„Pola skrajnie niskich częstotliwości” (“Environmen-

tal Health Criteria” 238: “Extremely Low Frequency

Fields”).

Dokumenty te zostały opracowane w oparciu

o stanowisko zaprezentowane przez Międzynarodową

Agencję Badań Nowotworów (International Agency

for Research on Cancer IARC).

„Arkusz faktów” nr 322, w którym zawarto oficjal-

ne stanowisko WHO, nie zawiera zaleceń zaostrzania

istniejących zaleceń międzynarodowych.

We wnio-

skach znaleźć można stwierdzenie, zgodnie z którym

arbitralne wprowadzanie niskich wartości dopusz-

czalnych jest nieuzasadnione.

Podczas ostatniego

spotkania komitetu doradców międzynarodowego pro-

gramu WHO „Pola elektromagnetyczne”, które odby-

ło się w czerwcu ubiegłego roku w Genewie, przedsta-

wiono informacje na temat wyników badań nauko-

wych, dotyczących wpływu pól elektromagnetycznych

na zdrowie.

Podczas tego spotkania nie przekazano

informacji wskazujących na konieczność zaostrzenia

normatywów i zaleceń służących ochronie ludności

przed polami elektromagnetycznymi.

Analiza publikacji WHO dotyczących oddziaływa-

nia pól elektromagnetycznych nie wskazuje na ko-

nieczność rewidowania krajowych przepisów.

Od-

działywanie pól elektrycznych i magnetycznych po-

chodzących od linii i stacji elektroenergetycznych jest

ograniczane zgodnie z zaleceniami międzynarodo-

wymi i przepisami krajowymi.

Są to zwłaszcza zale-

cenie Rady Europy z 12 lipca 1999 r. w sprawie ogra-

niczania ekspozycji ludności w polach elektromagne-

tycznych od 0 Hz do 300 GHz – „Council Recommen-

to 300 GHz)”, 1999/519/EC, oraz wymienione powy-

żej rozporządzenie ministra środowiska z dnia 30 paź-

tryczne i magnetyczne o poziomach niższych od do-

puszczalnych, określonych w krajowych przepisach,

nie oddziaływają negatywnie na organizmy ludzi.

Nie

ma także naukowych dowodów na występowanie ne-

gatywnych oddziaływań pól elektromagnetycznych,

których źródłami są linie elektroenergetyczne na or-

ganizmy zwierzęce i roślinne.

400

Uprzejmie informuję, że są opracowane i są stoso-

wane polskie normy prawne określające wymagania,

ploatacji elektroenergetycznych linii wysokiego na-

pięcia.

System norm technicznych i norm prawnych

jest systemem spójnym i dotyczy także linii 400 kV

i 2x400 kV.

Istnieją, przetłumaczone na język polski

międzynarodowe normy techniczne serii 50341, do-

tyczące elektroenergetycznych, napowietrznych linii

prądu przemiennego o napięciach powyżej 45 kV.

Normy te mają status polskich norm.

Istniejące normy techniczne są nowelizowane i do-

stosowywane do zachodzących w technice zmian.

Pol-

skie normy prawne określają wymagania jakie musza

być spełnione podczas projektowania i eksploatacji

linii 400 kV i 2x400 kV.

Istnieją stanowiska organiza-

cji międzynarodowych, takich jak m.in. WHO i Komi-

sja Europejska, dotyczące oddziaływania linii wyso-

kiego napięcia.

Stanowiska te są opracowywane na

podstawie podsumowań aktualnych doniesień na-

ukowych.

Ministerstwo Środowiska analizuje stano-

wiska WHO i Komisji Europejskiej.

Obecnie nie ma

potrzeby opracowywania nowych norm technicznych

i prawnych.

Warunkiem koniecznym uzyskania pozwolenia

na budowę linii wysokiego napięcia jest spełnienie

wymagań przewidzianych prawem.

Zgodnie z art. 5

ustawy z dnia 7 lipca 1904 r.

Prawo budowlane (t.j.

„Obiekt budowlany wraz ze związanymi z nim urzą-

dzeniami budowlanymi należy, biorąc pod uwagę

niczno-budowlanych, oraz zgodnie z zasadami wie-

dzy technicznej, zapewniając: 1) spełnienie wymagań

strukcji, b) bezpieczeństwa pożarowego, c) bezpie-

czeństwa użytkowania, d) odpowiednich warunków

ska…”.

Uprzejmie informuję, że odpowiednie normy

techniczne i normy prawne istnieją i linia Jasiniec

– Grudziądz musi być projektowana zgodnie z tymi

normami.

z tej opinii?

(Między innymi z powodu tej opinii zre-

zygnowano z budowy linii (2x400 kV + 2x220 kV).

Linia 2x400 kV + 2x220 kV w okolicach Pozna-

nia, stanowiąca fragment połączenia stacji elektro-

energetycznych Plewiska, Ostrów i Kromolice, zosta-

ła wybudowana i funkcjonuje.

Istnieją i są stosowane

techniczne środki umożliwiające zaprojektowanie

linii 2x400 kV + 2x220 kV tak, aby spełniała wyma-

gania polskich przepisów ochronnych.

Ministerstwo

Środowiska uznaje stanowiska wyrażane przez Świa-

tową Organizację Zdrowia w jej dokumentach oraz

Komisję Europejską i jej komitety doradcze za rzetel-

ne i miarodajne.

Stanowiska te były opracowywane

na podstawie analizy wszystkich dostępnych, źród-

łowych doniesień naukowych.

Opinia pana prof. dra

Michaela Kundi jest znana.

Opinia ta dotyczy

w szczególności standardów jakości środowiska.

Budowane i użytkowane w Polsce linie i stacje

elektroenergetyczne, instalacje radiokomunikacyjne,

radiolokacyjne i radionawigacyjne, będące źródłami

występujących w środowisku pól elektromagnetycz-

nych nie różnią się niczym od analogicznych elemen-

tów infrastruktury stosowanych na świecie.

Tym

samym zasadne jest korzystanie z dorobku światowej

nauki w kwestiach dotyczących oddziaływania pól

elektromagnetycznych na ludzi i środowisko, w tym

wyników badań wpływu zmiennych pól elektromag-

netycznych na organizmy wystawione na długotrwa-

łe ich oddziaływanie.

Wyniki tych badań są uwzględ-

niane przy opracowywaniu międzynarodowych norm

i zaleceń odnoszących się do ochrony ludności przed

polami elektromagnetycznymi.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 29 marca 2013 r.

– Elektronicznej Weryfikacji Uprawnień Ś

wiadczeniobiorców (13591)

(znak: SPS-023-13591/13) przez ministra administra-

cji i cyfryzacji do ministra zdrowia, zgodnie z właści-

wością, dotyczącą problematyki cyfryzacji służby

niższego.

1.

Główne problemy projektu pn. Elektroniczna

Platforma Gromadzenia, Analizy i Udostępniania za-

sobów cyfrowych o Zdarzeniach Medycznych (P1) to

przedłużające się postępowania pn.: Zaprojektowanie,

401

realizacja i nadzór gwarancyjny systemów „Szyna

wa Infrastruktury Techniczno-Systemowej dla części

II–IV projektu Elektroniczna Platforma Gromadzenia

niach Medycznych, a także zmiany legislacyjne dla

zapewnienia świadczenia usług wspierających drogą

elektroniczną (współpraca Centrum Systemów Infor-

macyjnych Ochrony Zdrowia z Ministerstwem Zdro-

wia, Zakładem Ubezpieczeń Społecznych, Minister-

stwem Pracy i Polityki Społecznej oraz Ministerstwem

Administracji i Cyfryzacji).

2.

Projekt P1 ma na celu budowę elektronicznej

wia umożliwiającej organom administracji publicznej

o zdarzeniach medycznych wszystkich obywateli Pol-

nych oraz usprawnienia obsługi pacjenta poprzez

umożliwienie realizacji elektronicznych usług zwią-

zanych z udzielaniem świadczeń zdrowotnych.

Zapla-

nowane do wdrożenia w ramach projektu P1 rozwią-

zania zakładają:

— Tworzenie, gromadzenie, analizowanie i udo-

stępnianie elektronicznej dokumentacji medycznej

pacjentów – dzięki temu dane medyczne będą dostęp-

ne dla pacjenta i upoważnionych pracowników me-

dycznych w miejscu i czasie, w którym są potrzebne,

aby zapewnić pacjentowi możliwie najwyższy poziom

opieki zdrowotnej.

— Elektroniczną obsługę recept (e-Recepty), skie -

rowań (e-Skierowania), zwolnień (e-Zwolnienia) oraz

wsparcia rezerwacji na porady lekarskie – pozwoli to

na usprawnienie istotnych z perspektywy pacjenta

procesów administracyjnych związanych z ochroną

zdrowia.

— Udostępnienie podmiotom nadzorującym i kon -

trolującym sektor ochrony zdrowia w Polsce wiary-

godnych i aktualnych informacji statystycznych po-

zwalających monitorować i planować działania w tej

dziedzinie.

Więcej informacji na temat projektu P1 znaleźć

można na portalu informacyjnym projektu P1 – www.

p1.csioz.gov.pl/ lub www.csioz.gov.pl.

2.

Data wdrożenia systemu i zakończenia realiza-

cji projektu P1 nie jest zagrożona.

Wszelkie ryzyka

są na bieżąco monitorowane i zarządzane.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Sławomir Neumann

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pismo,

nr SPS-023-13626/12, z dnia 29 stycznia 2013 r. (prze-

kazane przez Ministerstwo Spraw Wewnętrznych pis-

mem, nr BMP-0713-5-10/2013/PS, z dnia 4 lutego 2013 r.)

przekazujące interpelację posła Henryka Siedlaczka

pojazdów na drogach, a także w nawiązaniu do pisma,

nr TD-2km-0701-40/13 z dnia 28 lutego 2013 r., przed-

stawiam następującą informację.

nej wyżej interpelacji posła Henryka Siedlaczka

pragnę zwrócić uwagę, że aktualny podział kompe-

tencji w zakresie wykorzystywania urządzeń reje-

strujących – umożliwiający Inspekcji Transportu

Drogowego prowadzenie kontroli ruchu drogowego

przy pomocy tych urządzeń – został określony usta-

1 się wstrzymał).

Określony w tej ustawie podział

kompetencji w ramach prowadzenia kontroli ruchu

drogowego przy pomocy urządzeń rejestrujących po-

między Policję, Inspekcję Transportu Drogowego

oraz straże gminne (miejskie) wydaje się być wystar-

czająco szczegółowy i w mojej opinii nie wymaga do-

datkowego sprecyzowania.

Ideą utworzenia Centrum Automatycznego Nadzo-

ru nad Ruchem Drogowym, funkcjonującego w struk-

turach Inspekcji Transportu Drogowego, było uspraw-

nienie postępowania w sprawach o naruszenia przez

kierujących pojazdami przepisów o dopuszczalnej

prędkości, podniesienie oddziaływania prewencyjne-

go nadzoru nad przestrzeganiem przepisów ruchu

drogowego oraz skierowanie policjantów, którzy do-

tychczas wykonywali czynności administracyjno-

-techniczne w siedzibach jednostek Policji, do pełnie-

nia służby bezpośrednio na drogach.

Zgodnie z obowiązującym stanem prawnym Poli-

cja w dalszym ciągu sprawuje nadzór nad ruchem

drogowym poprzez prowadzenie bezpośrednich kon-

troli uczestników ruchu drogowego.

Natomiast in-

nym podmiotom zostały przekazane jedynie kompe-

tencje w zakresie prowadzenia automatycznego nad-

zoru nad ruchem drogowym, co nigdy nie wymagało

402

angażowania do wykonywania tego typu zadań poli-

cjantów ruchu drogowego, którzy zostali wyszkoleni

do prowadzenia innych czynności kontrolnych.

Odnosząc się do wykonywania radarowej kontroli

prędkości przez straż gminną (miejską), należy podkre-

nie przez radę gminy i stanowią jednostkę organizacyj-

ną gminy lub mogą, decyzją rady gminy, być umiejsco-

wione w strukturze urzędu gminy.

Nadzór nad działal-

nością straży sprawuje wójt, burmistrz (prezydent mia-

sta), który jest także przełożonym komendanta straży.

Zgodnie natomiast z art. 129b ust. 1 ustawy z dnia

gminną (miejską), może być wykonywana przez straż-

ników gminnych (miejskich).

W stanowisku otrzymanym w związku z interpe-

wewnętrznych wskazał, iż uwzględniając fakulta-

tywny charakter powoływania straży gminnych

(miejskich), jak również liczbę działających straży

gminnych lub miejskich (średnio w co czwartej gmi-

nie działa straż), brak jest podstaw dla twierdzenia

o przenikaniu się kompetencji w zakresie kontroli

ruchu drogowego pomiędzy Policją a strażami gmin-

nymi (miejskimi) lub pomiędzy tymi strażami a In-

spekcją Transportu Drogowego.

Ponadto należy zwrócić uwagę na przepisy rozpo-

dające na straż gminną (miejską) obowiązek uzgad-

niania z właściwym miejscowo komendantem powia-

towym (miejskim) lub komendantem stołecznym Po-

licji miejsca i czasu prowadzenia kontroli z użyciem

przenośnych urządzeń rejestrujących.

Nie bez znaczenia pozostają też przepisy art. 20b

zują straże gminne (miejskie) do uzyskania zgody

głównego inspektora transportu drogowego na insta-

lację lub usunięcie stacjonarnego urządzenia reje-

strującego lub obudowy na to urządzenie.

Warto także zaznaczyć, że na podstawie danych

gminne (miejskie) dysponowały 211 urządzeniami

rejestrującymi, co przy ówcześnie funkcjonujących

575 oddziałach straży oznaczało, że fotoradar posia-

dała blisko co trzecia straż.

Nawiązując do kwestii egzekucji mandatów z ty-

tułu przekraczania dozwolonej prędkości, należy

zm.) ściąganie grzywny nałożonej w drodze mandatu

niu egzekucyjnym w administracji.

Grzywna ta sta-

nowi dochód budżetu państwa, a w sytuacji jej nało-

żenia przez funkcjonariusza organu podległego wła-

dzom jednostki samorządu terytorialnego stanowi

Podkreślenia wymaga, że ani Policja, ani straż

gminna (miejska) nie prowadzą czynności związa-

nych z egzekwowaniem grzywien nałożonych w dro-

dze mandatu karnego.

W przypadku Policji, gdzie

wierzycielem jest wojewoda, zadania te wykonują

urzędy wojewódzkie, a następnie urzędy skarbowe,

natomiast w przypadku straży gminnych (miejskich)

organ gminy, tj. wójt, burmistrz (prezydent miasta).

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tadeusz Jarmuziewicz

sekretarza stanu

ma z dnia 30 stycznia 2013 r. dotyczącego interpela-

wie oszczędności w administracji publicznej (sygn.

SPS-023-13649/13) uprzejmie informuję, iż Minister-

zebranymi w 2012 r. w związku z przygotowywanym

stanowiskiem rządu wobec poselskiego projektu usta-

wych oraz zmianie niektórych innych ustaw (druk

nr 276).

Dane te dotyczą osób zatrudnionych na sta-

nowisku doradcy i asystenta w jednostkach samorzą-

du terytorialnego.

W odniesieniu do informacji na temat zastępczych

zatrudnień urzędników jedno-, dwu- i trzymiesięcz-

nych w administracji Ministerstwo Administracji i Cy-

fryzacji nie dysponuje danymi na ten temat.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Włodzimierz Karpiński

Warszawa, dnia 27 marca 2013 r.

403

Odpowiedź

w sprawie refundacji przez NFZ terapii

nia 2013 r. (znak: SPS-023-13740/13), w sprawie re-

resztkowej, uprzejmie proszę o przyjęcie następują-

szczegółowych warunków zawierania i realizacji umów

czanie.

Świadczeniobiorcom przysługują świadczenia

ze środków publicznych kosztów leczenia tzw. choro-

by resztkowej z zastosowaniem przeciwciał anty-

środek spożywczy specjalnego przeznaczenia żywie-

niowego, wyrób medyczny, który spełnia następujące

wymagania:

wo farmaceutyczne, albo jest wprowadzony do obrotu

3) posiada kod identyfikacyjny EAN lub inny kod

odpowiadający kodowi EAN.

Ust.

2 cytowanego art. 10 stanowi, że refundowa-

ny może być również:

1) lek nieposiadający pozwolenia na dopuszczenie

z późn. zm.), tj. lek, którego zastosowanie jest niezbęd-

ne dla ratowania życia lub zdrowia pacjenta, pod wa-

runkiem że dany produkt leczniczy jest dopuszczony

da aktualne pozwolenie dopuszczenia do obrotu;

2) lek niezbędny dla ratowania życia i zdrowia

świadczeniobiorców, który może być objęty refunda-

cją na podstawie decyzji administracyjnej ministra

zdrowia o objęciu refundacją leku przy danych kli-

kowania lub sposobu podawania odmiennych niż

w rozumieniu ustawy Prawo farmaceutyczne, w przy-

finansowanych ze środków publicznych;

3) środek spożywczy specjalnego przeznaczenia

żywieniowego, o którym mowa w art. 29a ustawy

Przeciwciała anty-GD2, które w leczeniu nerwia-

ka płodowego (Neuroblastoma) są stosowane w ra-

mach badań klinicznych, nie spełniają ww. wyma-

gań, a więc, zgodnie z art. 37 ust. 4 ww. ustawy

o refundacji, nie mogą być umieszczone w wykazie

dycznych ogłaszanym w drodze obwieszczenia mini-

stra zdrowia.

zgodnie z zapisami art. 37k pkt 1 cytowanej powyżej

ustawy Prawo farmaceutyczne to sponsor finansuje

towanych finansowanych ze środków publicznych,

a w szczególności dostarcza bezpłatnie uczestnikom

paratory oraz urządzenia stosowane do ich podawa-

nia.

Sponsor badania klinicznego finansuje również

świadczenia, które są świadczeniami gwarantowa-

nymi w rozumieniu przepisów ustawy o świadcze-

publicznych, jeżeli są one niezbędne do usuwania

skutków pojawiających się powikłań zdrowotnych

wynikających z zastosowania badanego produktu

leczniczego, jak również tych, których konieczność

udzielenia wyniknie z zastosowania badanego pro-

duktu leczniczego i które są niezbędne do zakwalifi-

kowania pacjenta do udziału w badaniu klinicznym.

Równocześnie informuję, iż zgodnie z brzmieniem

§ 11 pkt 7 zarządzenia nr 72/2011/DSOZ prezesa Na-

zm., fundusz nie finansuje świadczeń opieki zdrowot-

nej udzielanych w związku z prowadzeniem ekspery-

404

mentu medycznego, w tym badania klinicznego,

przepisy.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Sławomir Neumann

podsekretarza stanu

12 lutego 2013 r.

(DSPA-4813-1091-(1)/13) interpelację

jasnej polityki Sejmiku Województwa Mazowieckiego

uprzejmie przedstawiam, co następuje.

nadzorcze wojewody, określone w rozdziale 7 ustawy

noznacznie wskazują zarówno zakres przedmiotowy

sprawowanego nadzoru, jak i jego kryteria.

Dlatego

też zgodnie z art. 78 w nawiązaniu do art. 82 ww.

ustawy środkiem nadzoru, którym dysponuje woje-

woda, jest możliwość stwierdzenia nieważności uchwa-

ły organu jednostki samorządu terytorialnego, a je-

(legalność).

Ingerencja organu nadzoru ma ściśle

określone granice i nie może naruszać przyznanych

jednostce samorządowej praw.

Organ nadzoru nie ma

więc uprawnień do stwierdzania nieważności uchwał

organów jednostek samorządowych w oparciu o oce-

nę ich działań pod kątem zasadności ekonomicznej

czy społecznej.

Należy również stwierdzić, iż wojewoda mazowie-

cki przeprowadził postępowanie nadzorcze w celu

zbadania uchwały nr 211/12 Sejmiku Województwa

Mazowieckiego w sprawie uchwalenia wojewódzkiego

planu gospodarki odpadami z dnia 22 października

podstaw prawnych do stwierdzenia jej nieważności.

Organ nadzoru uzyskał – w ramach postępowa-

nia – dodatkowe wyjaśnienia w sprawie zagadnień

dotyczących procedury uchwalenia wojewódzkiego

planu gospodarki odpadami (WPGO), wynikającej

z przepisów prawa, w tym w szczególności dotyczą-

cych przeprowadzenia konsultacji społecznych.

W oce-

nie wojewody uzyskane wyjaśnienia dotyczące reali-

zacji wymaganej prawem procedury opiniowania

i konsultacji z udziałem społeczeństwa – zarówno

projektu WPGO, jak też prognozy oddziaływania te-

goż planu na środowisko – nie budzą zastrzeżeń

i wskazują na wypełnienie obowiązujących procedur.

Należy podkreślić, iż nałożony przepisami prawa na

organ opracowujący dokument obowiązek przedsta-

wienia projektu uprawnionym podmiotom w celu jego

zaopiniowania lub konsultacji nie jest równoznaczny

z obowiązkiem uwzględnienia przez niego wszystkich

zgłoszonych uwag, gdyż nie mają one charakteru

wiążącego.

Ostateczna wersja projektu planu kształ-

towana jest przez organ uprawniony, czyli zarząd

województwa.

Przeprowadzenie konsultacji społecznych regulu-

ją przepisy art. 46–50 ustawy z dnia 3 października

nie organu nadzoru wskazane przepisy nie będą mia-

ły zastosowania w odniesieniu do trybu postępowa-

nia z projektem WPGO na lata 2013–2017.

Przepis

art. 50 ww. ustawy odnosi się bowiem do istniejącego

już dokumentu, czyli samego WPGO uchwalonego

przez Sejmik Województwa Mazowieckiego w osta-

tecznej wersji, i wprowadzenia w nim ewentualnych

zmian.

Należy podkreślić, iż przywołane regulacje

nie nakładają wprost obowiązku przeprowadzania

ponownej oceny w związku z wprowadzaniem zmian

do projektu WPGO, przy niezakończonym trybie jego

uchwalania.

Zdaniem organu nadzoru, aby w toku

prac nad projektem danego dokumentu, po wprowa-

dzeniu do jego pierwotnej wersji zmian, nawet o cha-

rakterze istotnym, istniał obowiązek dokonywania

ponownej oceny strategicznej oddziaływania na śro-

dowisko lub konsultacji społecznych, musiałoby to

wynikać z wyraźnej, a nie dorozumianej podstawy

prawnej.

Mając na uwadze przytoczone powyżej przepisy,

należy stwierdzić, iż organ nadzoru nie znalazł pod-

staw prawnych do stwierdzenia nieważności podjętej

przez Sejmik Województwa Mazowieckiego uchwały.

Z informacji pozyskanych z Ministerstwa Środo-

wiska w kwestii spełniania wymagań przez instala-

cje wyznaczone jako regionalne ustawa zmieniająca

definicję regionalnej instalacji do przetwarzania od-

padów komunalnych.

Nowa ustawa z dnia 14 grudnia

405

spodarowania odpadów o mocy przerobowej wystar-

dowiska, zapewniający termiczne przekształcanie od-

padów lub zapewniający następujące procesy:

danych na podstawie art. 30 ust. 4, lub

przeznaczonych do składowania, zgodnie z hierarchią

niający osiągnięcie celów szczegółowych określonych

Natomiast szczegółowe wymagania dla instalacji

Wskazania regionów oraz regionalnych instalacji

Ponadto należy podkreślić, że jeśli instalacja do

mechaniczno-biologicznego przetwarzania zmiesza-

nych odpadów komunalnych spełnia wymagania dla

instalacji regionalnej określone w ustawie o odpa-

dach, może być uwzględniona w uchwale w sprawie

mi jako instalacja regionalna z zastrzeżeniem, że

nia ministra środowiska w sprawie mechaniczno-

darki odpadami.

Należy zaznaczyć, że marszałek województwa

kreuje politykę w zakresie gospodarki odpadami na

terenie województwa, przeprowadza analizę stanu

gospodarki odpadami na terenie województwa, wy-

znacza odpowiednią liczbę instalacji, a także określa

potrzeby inwestycyjne tak, aby zapewnić zagospoda-

rowanie odpadów powstających na terenie wojewódz-

twa, natomiast minister środowiska jedynie opiniuje

wojewódzkie plany gospodarki odpadami.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Magdalena Młochowska

Warszawa, dnia 26 marca 2013 r.

406

Odpowiedź

13753/13, z dnia 31 stycznia 2013 r., po uzyskaniu

informacji od prezesa Narodowego Funduszu Zdro-

wia i wojewody dolnośląskiego, odpowiadając na py-

tania pana posła, proszę o przyjęcie poniższych wy-

jaśnień.

1.

Doraźna kontrola dotycząca warunków panu-

jących w domu zdrojowym nr 1 w uzdrowisku

Szczawno-Zdrój została przeprowadzona przez Dol-

Zdrowia w terminie 11–15 czerwca 2012 r. i dotyczy-

ła zgodności realizacji umowy spółki uzdrowiskowej

Szczawno-Zdrój będącej własnością ministra skarbu

państwa z NFZ w świetle obowiązujących przepisów,

ze względu na remont skrzydła tego obiektu.

W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościa-

mi panującymi w domu zdrojowym nr 1 w porusza-

nym okresie nałożono na zarządzających spółką karę

finansową oraz wezwano świadczeniodawcę do nie-

zwłocznego usunięcia wszelkich nieprawidłowości.

Następnym etapem procesu kontrolnego była

kontrola wykonania zaleceń pokontrolnych przepro-

wadzona w uzdrowisku Szczawno-Zdrój w dniach

17–18 września 2012 r.

W wyniku rekontroli stwierdzono, że w obiekcie

dom zdrojowy zostały zrealizowane zalecenia pokon-

trolne i trwa dalsze modernizowanie obiektu w spo-

sób nieutrudniający prowadzenia lecznictwa uzdro-

wiskowego i pobytu pacjentów.

Zespół przeprowadza-

jący kontrolę nie stwierdził okoliczności uniemożli-

wiających zawarcia umowy z NFZ na rok 2013 przy

przestrzeganiu wydanych zaleceń zarządowi spółki.

2.

Naczelny lekarz wojewódzki dla uzdrowiska

Szczawno-Zdrój został powołany przez wojewodę

w dniu 1 października 2012 r.

Z uwagi na to, iż od dnia zdarzenia poruszanego

w interpelacji pana posła upłynęły 3 miesiące, na

podstawie otrzymanych protokołów kontroli sporzą-

dzonych przez naczelnego lekarza uzdrowiska stwier-

dza się, że w domu zdrojowym w omawianym okresie

trwała przebudowa, modernizacja bazy hotelowej,

tarasów i dachu, które niewątpliwie utrudniały pobyt

pacjentom leczącym się w tym obiekcie.

Kierownictwo uzdrowiska, chcąc zrekompenso-

wać pacjentom istniejące utrudnienia związane z wa-

runkami lokalowymi, podjęło w tym czasie decyzję

o przeprowadzeniu procedury przekwaterowania pa-

cjentów do innych obiektów.

Pomimo tych starań takie działania mogły jednak

przyczynić się do pewnych ograniczeń w realizacji

codziennych, zaplanowanych dla pacjentów domu

zdrojowego, świadczeń zdrowotnych, co zostało przed-

stawione w załączniku do interpelacji pana posła Ta-

deusza Tomaszewskiego.

Takie zdarzenia nie mogą się zdarzać w przyszło-

ści.

Należy na ten problem zwracać uwagę przy pro-

wadzeniu kontraktowania świadczeń zdrowotnych

z danymi zakładami lecznictwa uzdrowiskowego.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

wie utworzenia funduszu odszkodowawczego szpita-

li, która została przesłana przy piśmie Marszałka

2013 r. (znak: SPS-023-13765/13), uprzejmie proszę

o przyjęcie następujących informacji.

pieczenia od zdarzeń medycznych, pragnę poinfor-

sunęły w czasie bezwzględne wykonanie przez pod-

mioty lecznicze prowadzące szpitale obowiązku za-

warcia umowy ubezpieczenia na rzecz pacjentów z ty-

tułu zdarzeń medycznych określonych w przepisach

czyną takiego odroczenia były obiektywne problemy

z realizacją tego wymogu, w szczególności wynikają-

ce z niedostatecznej oferty rynku usług ubezpiecze-

niowych, co miało wpływ na wysokość stawek tego

ubezpieczenia.

Z informacji posiadanych przez Mini-

monopol PZU SA w tym zakresie, dzięki czemu pod-

mioty lecznicze będą miały dostęp do bardziej zróż-

nicowanej oferty ubezpieczeniowej.

Nie można jed-

407

obowiązek wykupienia polisy z tytułu zdarzeń me-

dycznych wpłynie na wzrost kosztów funkcjonowania

podmiotów leczniczych.

Należy bowiem podkreślić, że

brak takiego ubezpieczenia nie zwalnia podmiotu lecz-

niczego prowadzącego szpital z odpowiedzialności

z tytułu zdarzeń medycznych.

W przypadku braku

dycznych ponoszą podmioty lecznicze w granicach

Natomiast w odniesieniu do kwestii ograniczenia

obowiązku ubezpieczenia od zdarzeń medycznych jedy-

nie do szpitali uprzejmie informuję, że obowiązek za-

warcia umowy ubezpieczenia od zdarzeń medycznych

przez podmioty lecznicze prowadzące szpitale jest kon-

sekwencją przyjęcia na gruncie ustawy z dnia 6 listo-

w szpitalach następują zdarzenia medyczne.

Odniesienie powyższego obowiązku tylko do zda-

rzeń medycznych mających miejsce w szpitalach wią-

że się z tym, że bardziej skomplikowane procedury

zaistnienia zdarzenia medycznego, są wykonywane

w szpitalach.

Ponadto wprowadzono obowiązek za-

jedynie przez podmioty lecznicze prowadzące szpita-

le, gdyż występująca w nich liczba zdarzeń medycz-

nych jest największa.

Ograniczenie powyższej regu-

lacji jedynie do szpitali miało także na celu jej moni-

torowanie, a ewentualnie po głębokiej analizie i spraw-

dzeniu się tego rozwiązania można rozszerzyć kata-

log podmiotów leczniczych nią objętych.

Konsekwencją ewentualnego rozszerzenia tego

założenia byłaby konieczność zwiększenia liczby

członków komisji orzekających w sprawach zdarzeń

medycznych, a także objęcie obowiązkiem zawarcia

wszystkich podmiotów wykonujących działalność

leczniczą, także praktyk lekarskich.

W odniesieniu do propozycji dotyczącej utworze-

nia funduszu odszkodowawczego w ramach środków

Narodowego Funduszu Zdrowia należy zauważyć, iż

idea taka jest niezgodna z przeznaczeniem środków,

Podkreślenia wymaga fakt, iż odpowiedzialność z ty-

tułu zdarzeń medycznych dotyczy wszystkich pod-

miotów leczniczych prowadzących szpitale, a nie tyl-

ko tych udzielających świadczeń finansowanych ze

środków publicznych.

Ponadto działalność konkret-

nego szpitala może być tylko częściowo finansowana

ze środków publicznych, zaś odpowiedzialność z ty-

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Sławomir Neumann

Szanowna Pani Marszałek!

Nawiązując do pisma

ści (sygn.

SPS-023-13771/13), uprzejmie informuję,

Pamięci Narodowej wynika, że do dnia 31 grudnia

2012 r. z inicjatywy organów uprawnionych – w tym

prezesa IPN – złożono w Instytucie Pamięci Narodo-

wej 1396 wniosków o nadanie odznaczenia Krzyż

Wolności i Solidarności, z czego 958 przesłano do

Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.

Prag-

nę zaznaczyć, iż pozytywna opinia prezesa Instytutu

Pamięci Narodowej nie jest równoznaczna z nada-

niem tego honorowego wyróżnienia, gdyż ostateczną

decyzję w tej sprawie podejmuje prezydent Rzeczypo-

spolitej Polskiej.

Z informacji zamieszczonych na

stronie internetowej Kancelarii Prezydenta RP wy-

nika, że do końca 2012 r.

Krzyżem Wolności i Soli-

darności uhonorowano 669 osób.

Zasady nadawania orderów i odznaczeń określają

zm.), zwanej dalej ustawą, zaś szczegółowy tryb postę-

powania w sprawie nadawania orderów i odznaczeń

został określony w rozporządzeniu Prezydenta Rze-

nich dokumentów (Dz. U. Nr 277, poz. 2743, z późn.

ne z nadawaniem orderów i odznaczeń wykonuje Kan-

celaria Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.

Krzyż Wolności i Solidarności został ustanowiony

w 30. rocznicę wydarzeń Sierpnia 1980 r. ustawą

i odznaczeniach (Dz. U. Nr 155, poz. 1041).

Z uzasad-

nienia do projektu ww. ustawy wynika, iż „ustano-

wienie Krzyża Wolności i Solidarności ma na celu

uhonorowanie osób, które w latach 1956–1989, za-

grożone bezpośrednimi represjami, zasłużyły się

czynnie dla niepodległości i suwerenności Polski.

Działania te, jakkolwiek prowadzone z reguły w wa-

runkach znacznie mniejszego niż w okresie poprzed-

nim osobistego zagrożenia, były bezpośrednią kon-

tynuacją tamtej walki”.

Wskazana powyżej ustawa określiła Instytut Pa-

mięci Narodowej – Komisję Ścigania Zbrodni prze-

ciwko Narodowi Polskiemu jako jedyną instytucję

przedstawiającą prezydentowi RP wnioski o uhono-

rowanie Krzyżem Wolności i Solidarności osób, które

408

działały w opozycji wobec dyktatury komunistycznej

i na terytorium Polski w latach 1956–1989 na tery-

torium Polski (przez co najmniej 12 miesięcy), wy-

jąwszy czas legalnego istnienia „Solidarności”, były

aktywnymi członkami podziemnych organizacji nie-

podległościowych lub prowadziły inną działalność na

rzecz respektowania praw człowieka w PRL.

Odzna-

czenie to przeznaczone jest również dla tych, którzy,

sprzeciwiając się narzuconej władzy, zostali zabici,

ranni, byli przez co najmniej 30 dni więzieni, a w ra-

mach represji: powoływani do służby wojskowej,

zwalniani z pracy lub wydalani z uczelni.

Ustawa o orderach i odznaczeniach pozbawia

możliwości przedstawiania do odznaczenia Krzyżem

Wolności i Solidarności osób, wobec których stwier-

dzono fakt pracy w charakterze funkcjonariusza lub

żołnierza organów bezpieczeństwa państwa (określo-

rych odnaleziono dokumenty świadczące o współpra-

cy w charakterze tajnego współpracownika lub po-

mocnika organów bezpieczeństwa państwa.

Przywołany w interpelacji pana posła katalog

osób „rozpracowywanych” przez organa bezpieczeń-

stwa państwa jest jedną z wielu publikacji pomocni-

czych, które instytut wykorzystuje w bieżącej pracy

nad realizacją wniosków.

Jak poinformował prezes IPN, sprawdzenia roz-

poczynające procedurę odznaczeniową, po uzyskaniu

zgody potwierdzonej własnoręcznym podpisem osoby

przedstawianej do odznaczenia Krzyżem Wolności

i Solidarności, nie są prowadzone jedynie w oparciu

o zasób archiwalny instytutu.

Przy kompletowaniu

dokumentacji administracyjnej związanej z realiza-

cją wniosku Instytut Pamięci Narodowej niejedno-

krotnie nawiązuje kontakt z właściwymi w danej

sprawie instytucjami, stowarzyszeniami czy świad-

kami minionych wydarzeń.

Wykorzystywane są tak-

że wyniki badań naukowych, w tym np. realizowanej

przez IPN – wspólnie ze Stowarzyszeniem Pokolenie

– „Encyklopedii Solidarności”.

Odnosząc powyższe do przedstawionego problemu

wnioskowania przez IPN o przyznanie Krzyża Wol-

ności i Solidarności ograniczonej liczbie osób, które

mają swoją „dokumentację” w zasobach IPN, wska-

zać należy, iż w art. 15a ustawy brak jest tak okre-

ślonego warunku przyznania Krzyża Wolności i So-

lidarności.

ustawy zgłoszenie inicjatywy nadania orderu bądź

odznaczenia nie zobowiązuje organu uprawnionego

wie.

Nieprzedstawienie prezydentowi wniosku o na-

danie orderu lub odznaczenia przez organ uprawiony

wymaga jednak zawiadomienia i podania przyczyn

zgłaszającemu inicjatywę.

Należy zwrócić uwagę, iż prezes IPN jako organ

wnioskujący o przyznanie odznaczenia ma obowią-

zek zgodnie z § 3 rozporządzenia w sprawie szczegó-

łowego trybu postępowania w sprawach o nadanie

kumentów we wniosku o nadanie odznaczenia wska-

zać informacje o zasługach i osiągnięciach osoby,

której dotyczy.

Zatem możliwe jest, iż wnioski preze-

sa IPN, składane z jego własnej inicjatywy, dotyczą

osób, co do których IPN posiada szczegółowe infor-

macje wynikające z posiadanej dokumentacji, pozwa-

lające na wskazanie zasług i osiągnięć osoby, której

dotyczy wniosek.

Podsumowując, podkreślić należy, że chociaż pre-

zesowi IPN przysługuje wyłączne uprawnienie do

przedkładania Prezydentowi wniosków o przyznanie

Krzyża Wolności i Solidarności, to ustawa przewidu-

je także możliwość zwrócenia się do prezesa IPN

o wszczęcie procedury m.in. przez organizacje spo-

łeczne i zawodowe.

Podkreślenia wymaga, że prezes

IPN zobowiązany jest w przypadku nieprzedstawie-

nia prezydentowi wniosku przesłanego przez ww.

podmiot do zawiadomienia o tym fakcie wraz z po-

daniem przyczyn takiej decyzji.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Włodzimierz Karpiński

Warszawa, dnia 28 marca 2013 r.

maną interpelacją pani Anny Nemś i pana Józefa

znak: SPS-023-13777/13, w sprawie w sprawie moż-

liwości wydłużenia opieki pediatrycznej dla przewle-

kle chorej młodzieży tuż po ukończeniu przez nią

18. roku życia uprzejmie proszę o przyjęcie następu-

poz. 217) wydane zostało rozporządzenie ministra

łowego sposobu ich nadawania (Dz. U. z 2012 r. poz. 594).

409

Resortowe kody identyfikacyjne są nadawane na pod-

niczą, o którym mowa w art. 100 ustawy z dnia

wniosku o zmianę wpisu w tym rejestrze.

Komórki

organizacyjne danej specjalności wykonujące usługi

na rzecz dzieci oznacza się kodem nieparzystym,

o jeden wyższym niż właściwy kod dla komórki wy-

konującej usługi tej specjalności na rzecz pacjentów

dorosłych.

W świetle obowiązujących przepisów zarówno pre-

zes Narodowego Funduszu Zdrowia, jak i dyrektorzy

oddziałów wojewódzkich Narodowego Funduszu Zdro-

wia w ramach swoich kompetencji wyrażają zgody na

indywidualne rozliczenie świadczeń zdrowotnych udzie-

lanych w placówkach pediatrycznych osobom powyżej

18. roku życia.

Dotyczy to zarówno leczenia szpitalne-

go, jak i ambulatoryjnej opieki specjalistycznej.

Kwe-

stia rozliczania świadczeń udzielanych świadczenio-

biorcy pełnoletniemu w ramach zakresu świadczeń dla

dzieci uregulowana jest w zarządzeniu nr 19/2012/

Zgód Indywidualnych (BZI).

W tabeli nr 1 przedstawiam dane dotyczące liczby

wniosków złożonych w BZI na przedmiotowe rozli-

czenie oraz liczby wydanych zgód i odmów, w podzia-

le na leczenie szpitalne i ambulatoryjną opiekę spe-

cjalistyczną, w latach 2011–2012:

Tabela nr 1

Rodzaj

świadczeń

2011 r. 2012 r.

Liczba

wniosków

złożonych

ogółem

Liczba

wydanych

zgód

Liczba

wniosków

rozpatrzonych

odmownie

Liczba

złożonych

wniosków

ogółem

Liczba

wydanych

zgód

Liczba

wniosków

Leczenie

szpitalne

2 098 1 470 628 2 512 2 028 484

Ambulatoryjna

opieka

specjalistyczna

4 023 3 309 714 2 863 2 400 463

W większości przypadków przedmiotem wnio-

sków o rozliczenie świadczeń udzielonych osobom

pełnoletnim w oddziałach lub poradniach dla dzieci

była kontynuacja leczenia ze względu na rzadki cha-

rakter choroby lub niezakończony proces leczenia

przed ukończeniem przez świadczeniobiorcę 18. roku

życia, realizowany w szczególności w zakresach: on-

kologia i hematologia dziecięca, ortopedia i trauma-

tologia narządu ruchu dla dzieci, chirurgia dziecięca,

pediatria, kardiologia dziecięca, diabetologia dziecię-

ca, choroby płuc dla dzieci, chemioterapia.

W tabelach: nr 2 – leczenie szpitalne i nr 3 – am-

bulatoryjna opieka specjalistyczna, wyszczególniono

zakresy świadczeń wraz z przypadkami chorobowy-

mi (wg ICD-10), na rozliczenie których dyrektorzy

oddziałów wojewódzkich NFZ najczęściej wydawali

zgody w 2011 i 2012 r.

Okres ważności wydanej zgody uzależniony jest

m.in. od czasu prowadzonego leczenia oraz planowa-

nego jego zakończenia.

W przypadku umów w rodza-

ju ambulatoryjna opieka specjalistyczna zgody wy-

ności od prowadzonego leczenia (kontynuacja lecze-

nia rozpoczętego przed ukończeniem 18. roku życia,

stała kontrola po zakończeniu leczenia onkologiczne-

go, planowane zakończenie odczulania).

Natomiast

w przypadku umów w rodzaju leczenie szpitalne zgo-

dy były wydawane na okres kilku miesięcy, nie dłużej

acji kontynuacji leczenia onkologicznego rozpoczęte-

go przed ukończeniem 18. roku życia.

terpelacji, dotyczącej wprowadzenia uregulowań

prawnych, na podstawie których możliwe byłoby le-

czenie pacjentów pełnoletnich w specjalistycznych

ośrodkach pediatrycznych, uprzejmie informuję, iż

w Ministerstwie Zdrowia podjęto działania nakiero-

wane na umożliwienie rozliczania świadczeń bez zgo-

kach pediatrycznych.

Odbyły się konsultacje z kon-

sultantem krajowym w dziedzinie pediatrii mające

na celu wypracowanie szczegółowych rozwiązań sy-

stemowych, które byłyby także akceptowane przez

Narodowy Fundusz Zdrowia.

Pragnę zaznaczyć, że

analizowane propozycje rozwiązań prowadziłyby

znacznie do ograniczania dostępu do świadczeń zdro-

wotnych dla dzieci, u których zdiagnozowano choro-

bę wymagającą natychmiastowego rozpoczęcia lecze-

nia w podmiotach udzielających świadczeń dla dzieci.

zakresach udzielania świadczeń, jak: onkologia i he-

rządu ruchu dla dzieci, chirurgia dziecięca, pediatria,

płuc dla dzieci czy chemioterapia, leczenie dzieci peł-

noletnich w oddziałach dla dzieci może znacznie wy-

dłużyć czas oczekiwania na przyjęcie do szpitala, co

w tych przypadkach jest szczególnie niewskazane.

W związku z tym przyjęty został system uzyskiwania

indywidualnych zgód wydawanych w uzasadnionych

przypadkach przez dyrektorów oddziałów wojewódz-

kich NFZ.

Zapewnienie ciągłości leczenia jest obowiązkiem

placówki udzielającej świadczeń zdrowotnych, dlate-

go też w gestii podmiotów leczniczych jest takie zor-

ganizowanie kontynuacji leczenia u osoby osiągającej

pełnoletniość, by nie skutkowało to przerwaniem

procesu leczenia czy dodatkowymi obciążeniami dla

samego pacjenta, jak i jego rodziny.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Aleksander Sopliński

410

Tabela nr 2

Tabela nr 3

C81.1

Choroba Hodgkina (stwardnienie guzkowe)

D61.0

Niedokrwistość aplastyczna konstytucjonalna

C92.0

Ostra białaczka szpikowa

CHOROBY PŁUC DZIECIĘCE - HOSPITALIZACJA E84.9 Zwłóknienie wielotorbielowate, nie określone

G80.0

Kurczowe porażenie mózgowe

M41.1

Idiopatyczna skolioza młodzieńcza

M24.5

Przykurcz stawu

Q67.6 Klatka piersiowa szewska

K07.0

Znaczne nieprawidłowości wymiaru szczęk

E84.0

Zwłóknienie wielotorbielowate z objawami płucnymi [postać płucna]

E76.0

Mukopolisacharydoza, typ I

M32.8

Inne postacie tocznia rumieniowatego układowego

Z51.1

Cykle chemioterapii nowotworów

C91.0

Ostra białaczka limfoblastyczna

Q21.1 Ubytek przegrody międzyprzedsionkowej

Q25.1 Zwężenie cieśni aorty

CHIRURGIA SZCZĘKOWO-TWARZOWA DZIECIĘCA -

HOSPITALIZACJA

K07.0 Znaczne nieprawidłowości wymiaru szczęk

M32.8

Inne postacie tocznia rumieniowatego układowego

N04.1

Zespół nerczycowy (ogniskowe i segmentalne uszkodzenia kłębuszków

nerkowych )

ENDOKRYNOLOGIA DZIECIĘCA - HOSPITALIZACJA E23.0 Niedoczynność przysadki

GASTROENTEROLOGIA DZIECIĘCA -

HOSPITALIZACJA

PEDIATRIA - HOSPITALIZACJA

CHIRURGIA DZIECIĘCA - HOSPITALIZACJA

KARDIOLOGIA DZIECIĘCA - HOSPITALIZACJA

Leczenie szpitalne

Nazwa zakresu świadczeń

ORTOPEDIA I TRAUMAT NARZ RUCHU DZIECIĘCA -

HOSPITALIZACJA

Przypadki chorobowe ( rozpoznanie główne wg ICD- 10),

na rozliczenie których zgody były wydawane najczęściej

ONKOLOGIA I HEMATOLOGIA DZIECIĘCA -

HOSPITALIZACJA

CHEMIOTERAPIA - HOSPITALIZACJA Z ZAKRESEM

SKOJARZONYM

NEFROLOGIA DZIECIĘCA - HOSPITALIZACJA

Q85.0 Nerwiakowłókniakowatość niezłośliwa

C91.0 Ostra białaczka limfoblastyczna

C81.1 Choroba Hodgkina (stwardnienie guzkowe)

E10.9 Cukrzyca insulinozależna (bez powikłań)

E10 Cukrzyca insulinozależna

I49.8 Inne określone zaburzenia rytmu serca

Q21.1 Ubytek przegrody międzyprzedsionkowej

I34.0 Niedomykalność zastawki dwudzielnej

I10 Samoistne (pierwotne) nadciśnienie

Q21.0 Ubytek przegrody międzykomorowej

Q21.3 Tetralogia Fallota

J45 Dychawica oskrzelowa

J30 Naczynioruchowe i uczuleniowe zapalenie (błony śluzowej) nosa

J45.0 Dychawica oskrzelowa w głównej mierze z przyczyn uczuleniowych

J30.1

Uczuleniowe zapalenie błony śluzowej nosa spowodowane pyłkami

kwiatowymi

G40 Padaczka

G40.2

Padaczka objawowa (ogniskowa) (częściowa) i zespoły padaczkowe ze

złożonymi napadami częściowymi

G80 Dziecięce porażenie mózgowe

H52 Zaburzenia refrakcji i akomodacji

H30 Zaburzenia siatkówki w chorobach sklasyfikowanych gdzie indziej

H52.1 Krótkowzroczność

H40 Jaskra

Q67.6 Klatka piersiowa szewska

M22.2 Konflikt rzepkowo-udowy

E07 Choroby tarczycy, inne

E03.9 Niedoczynność tarczycy, nie określona

ŚWIADCZENIA W ZAKRESIE ORTOPEDII I

TRAUMATOLOGII NARZĄDU RUCHU DLA DZIECI

M21.7 Nierówna długość kończyn (nabyta)

ŚWIADCZENIA W ZAKRESIE ONKOLOGII I HEMATOLOGII

DZIECIĘCEJ

ŚWIADCZENIA W ZAKRESIE ALERGOLOGII DLA DZIECI

Nazwa zakresu świadczeń

ŚWIADCZENIA W ZAKRESIE ENDOKRYNOLOGII DLA

DZIECI

ŚWIADCZENIA W ZAKRESIE KARDIOLOGII DZIECIĘCEJ

ŚWIADCZENIA W ZAKRESIE OKULISTYKI DLA DZIECI

ŚWIADCZENIA W ZAKRESIE DIABETOLOGII DLA DZIECI

ŚWIADCZENIA W ZAKRESIE NEUROLOGII DLA DZIECI

ŚWIADCZENIA W ZAKRESIE CHIRURGII DZIECIĘCEJ

Ambulatoryjna opieka specjalistyczna

411

Odpowiedź

sekretarza stanu w Ministerstwie Transportu,

lacją pana Jerzego Polaczka, posła na Sejm RP (znak:

SPS-023-13788/13), w sprawie opóźnień we wdroże-

niu rozporządzeń europejskich dotyczących jednolitej

niu do przepisów lotniczych i operacyjnych dotyczą-

cych służb i procedur żeglugi powietrznej, po uzyska-

niu stosownych wyjaśnień Urzędu Lotnictwa Cywil-

nego uprzejmie informuję, co następuje.

wskazanie podstaw prawnych oraz trybu procedowa-

nia w sprawie zgłoszenia odstępstw od stosowania

przepisów UE, gdyż ma on zastosowanie do obydwu

rozporządzeń przywoływanych w interpelacji.

Przepisy rozporządzeń wykonawczych wydawa-

nych przez Komisję Europejską do rozporządzenia

(WE) nr 216/2008 Parlamentu Europejskiego i Rady

dzenie (WE) nr 1592/2002 i dyrektywę 2004/36/WE

1)

przewidują zazwyczaj możliwość podjęcia decyzji

o niestosowaniu przepisów danego rozporządzenia

przez państwa członkowskie w drodze odstępstwa od

przepisu o jego wejściu w życie i stosowaniu.

Rozwią-

zanie takie ma na celu umożliwienie wszystkim pań-

stwom członkowskim dostosowania się do nowych,

jednolitych w skali UE przepisów, w szczególności

dokonania odpowiednich zmian w przepisach krajo-

wych, organizacji administracji publicznej, czy wresz-

cie umożliwienie wdrożenia tych przepisów u ich adre-

satów (nowe wymogi zazwyczaj wiążą się z koniecz-

nością poniesienia nakładów finansowych).

W przypadku gdy państwo członkowskie korzysta

z tej możliwości, powinno powiadomić o tym Komisję

Europejską oraz Europejską Agencję Bezpieczeństwa

Lotniczego (EASA).

W powiadomieniu podaje się uza-

sadnienie dla tego rodzaju odstępstwa oraz długość

okresu korzystania z niego, jak również określa się

program wdrożenia obejmujący planowane działania

i stosowne ramy czasowe.

Szczegółowe zasady zgła-

szania odstępstw mogą się nieznacznie różnić w za-

kresie poszczególnych obszarów.

Możliwość zgłoszenia odstępstw przewidują oby-

dwa rozporządzenia Komisji Europejskiej objęte in-

terpelacją.

Odpowiednio jest to art. 10 ust. 2 rozpo-

dziernika 2012 r. ustanawiającego wymagania tech-

niczne i procedury administracyjne odnoszące się do

2)

,

jak i art. 11 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego Ko-

nawiającego wspólne zasady w odniesieniu do przepi-

sów lotniczych i operacyjnych dotyczących służb i pro-

cedur żeglugi powietrznej oraz zmieniającego rozporzą-

dzenie wykonawcze (WE) nr 1035/2011 oraz rozporzą-

3)

.

Uwzględniając przepisy ustawy z dnia 3 lipca

2002 r.

Prawo lotnicze, a w szczególności art. 21 usta-

wy, który stanowi, iż do prezesa Urzędu Lotnictwa

Cywilnego należą wszystkie sprawy związane z lot-

nictwem cywilnym, niezastrzeżone w tej ustawie,

innych ustawach oraz umowach międzynarodowych

ży wykonywanie funkcji organu administracji lotni-

czej i nadzoru lotniczego, określonych w ustawie,

a także funkcji władzy lotniczej w rozumieniu umów

i przepisów międzynarodowych, w tym związanych

Lotnictwa Cywilnego dokonuje analizy publikowa-

nych rozporządzeń UE pod kątem podjęcia decyzji

o ewentualnym niestosowaniu przepisów tego rozpo-

rządzenia, z uwzględnieniem niezbędnych konsulta-

cji z właściwymi organami oraz podmiotami, w tym

z EASA i KE.

Należy także wskazać na art. 21 ust 2a

ustawy, zgodnie z którym prezes urzędu wykonuje

uprawnienia państwa członkowskiego Unii Europej-

skiej, właściwego organu państwa członkowskiego

określone w rozporządzeniach i decyzjach Unii Eu-

ropejskiej, niezastrzeżone w niniejszej ustawie, in-

nych ustawach oraz umowach międzynarodowych na

W przypadku zaistnienia przesłanek do podjęcia

decyzji o niestosowaniu przepisów danego rozporzą-

dzenia prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego opraco-

wuje projekt notyfikacji, wraz z wymaganymi prze-

pisami rozporządzeń UE dodatkowymi dokumenta-

mi, i przekazuje te dokumenty, wraz z rekomendacją

w zakresie zgłoszenia notyfikacji, do ministra właś-

1)

Dz. U. L 79 z 19.03.2008 r.

2)

„2.

W drodze odstępstwa od ust. 1 akapit drugi państwa

członkowskie mogą podjąć decyzję o niestosowaniu przepisów

załączników I–V do dnia 28 października 2014 r.

(…)”

(Dz. U. L

296 z 25.10.2012 r.).

3)

„2.

W drodze odstępstwa od przepisów ust. 1 akapit drugi

państwa członkowskie mogą zdecydować o niestosowaniu prze-

(Dz. U. L 281 z 13.10.2012 r.).

412

ciwego do spraw transportu jako naczelnego organu

administracji rządowej właściwego w sprawach lot-

nictwa cywilnego (art. 16 ust. 1 ustawy Prawo lotni-

cze).

Minister właściwy do spraw transportu uzgad-

nia projekt notyfikacji z właściwymi zainteresowa-

nymi organami, a następnie przekazuje notyfikację

do KE i EASA za pośrednictwem Stałego Przedsta-

wicielstwa RP przy UE.

Po dokonaniu notyfikacji KE odstępstwa jest ono

publikowane w Dzienniku Urzędowym Urzędu Lot-

nictwa Cywilnego celem podania notyfikacji do pub-

licznej wiadomości.

Opisywana procedura została

notabene zastosowana w odniesieniu do rozporządze-

munikat nr 21 prezesa ULC z dnia 25 kwietnia 2012 r.

w sprawie dokonania notyfikacji RP w zakresie za-

stosowania odroczeń wynikających z rozporządzenia

Komisji (UE) nr 1178/2011 (Dz. Urz.

ULC z dnia 25 kwiet-

nia 2012, poz. 35).

Odpowiadając na poszczególne zapytania dotyczą-

ce rozporządzenia Komisji nr 965/2012 z dnia 5 paź-

dziernika 2012 r., wskazuję, co następuje.

Ad 1.

1.

Prace związane z możliwością notyfikacji

odstępstwa zostały podjęte w ULC zaraz po publika-

cji wytycznych Komisji Europejskiej w tej sprawie,

czyli w czerwcu 2012 r.

2.

Po opublikowaniu rozporządzenia Komisji (UE)

965/2012 (czyli 25.10.2012 r.) został opublikowany ko-

munikat na stronie internetowej ULC (w zakładce:

Operacje lotnicze, Nowe prawo EU) informujący o pod-

jętych działaniach przez prezesa ULC, poniżej link:

http://www.ulc.gov.pl/index.php?option=com_content

&task=view&id=1696&Itemid=575

3.

W listopadzie 2012 r.

Departament Operacyjno-

-Lotniczy (odpowiedzialny za wdrażanie nowych wy-

magań operacyjnych) przedstawił nowemu prezesowi

ULC Panu Piotrowi Ołowskiemu założenia do noty-

fikacji oraz wstępny plan implementacji.

Po uzyska-

niu pozytywnej rekomendacji prezesa ULC rozpoczę-

to prace nad przygotowaniem notyfikacji, planu

wdrażania oraz raportu konwersji.

4.

Po otrzymaniu z EASA (ok. 10.12.2012 r.) ak-

ceptacji zaproponowanego raportu konwersji przygo-

towano notyfikację wraz z wymaganymi raportami

konwersji, które pismem z 14.12.2012 r. skierowano

do ministra transportu, budownictwa i gospodarki

morskiej w celu skierowania notyfikacji do Komisji

Europejskiej.

5.

Pismem z dnia 31.01.2013 r. stały przedstawiciel

przy Komisji Europejskiej poinformował o zastosowa-

niu przez Polskę odroczenia stosowania załączników

do rozporządzenia 965/2012 do dnia 28.10.2014 r.

6.

Po otrzymaniu potwierdzenia z EASA i Komi-

sji Europejskiej notyfikacja i odstępstwo zostały prze-

kazane do publikacji w Dzienniku Urzędowym ULC.

Ad 2.

Przesłankami do podjęcia decyzji o zastoso-

waniu odroczenia były:

1) rekomendacja Komisji Europejskiej w tej sprawie,

2) rekomendacja ESSG w zakresie inspekcji RAMP,

3) ocena posiadanych zasobów ludzkich,

4) ocena ilości prac do wykonania w celu wdroże-

nia rozporządzenia Komisji (UE) 965/2012,

5) wdrożenie SMS wymaga czasu – nie jest to czyn-

ność, którą można zrealizować jednym podpisem.

Podstawą prawną do zastosowania odstępstwa

(tzw. opt-out) był art. 10 pkt 2 rozporządzenia

965/2012 w zw. z art. 21 ustawy Prawo lotnicze.

Ad 3.

Zgodnie z zapisami rozporządzenia część

zasadnicza rozporządzenia (cover regulation) 965/2012

jest obowiązująca we wszystkich państwach człon-

kowskich od 28.10.2012 r.

Natomiast załączniki do roz-

porządzenia będą stosowane w Polsce od 28.10.2014 r.

zgodnie z notyfikowanym odstępstwem.

Do chwili

upływu terminu notyfikacji obowiązuje dotychczaso-

wy stan prawny.

Ad 4.

Niezwłocznie po otrzymaniu wstępnej ak-

ceptacji notyfikacji odstępstwa z MTBiGM opubliko-

wano stosowną informację na stronie ULC: http://

www.ulc.gov.pl/index.php?option=com_content&tas

k=view&id=1696&Itemid=575

Zorganizowano także seminarium dla operatorów

w dniu 24.01.2013 r., gdzie szczegółowo omówiono

kwestie zgłoszonego odstępstwa oraz wdrażania nowych

przepisów: http://www.ulc.gov.pl/index.php?option=com_

content&task=view&id=1168

W dniu 1 marca 2013 r. ukazał się w Dzienniku

Urzędowym ULC komunikat nr 30 prezesa Urzędu

Lotnictwa Cywilnego w sprawie dokonania notyfika-

cji Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie zastosowania

odroczeń wynikających z rozporządzenia Komisji

(UE) nr 965/2012 (Dz. Urz.

ULC z dnia 1 marca 2013 r.,

poz. 39).

Ad 5.

W ocenie ULC nie ma niejasności w zakresie

stosowania rozporządzenia Komisji (UE) 965/2012,

ani zagrożeń zw. z wdrożeniem tych przepisów.

Ad 6.

Nie dotyczy.

Ad 7.

Rozporządzenie 965/2012 tylko zastępuje

częściowo obowiązujące dotychczas rozporządzenie

EWG 3922/91 załącznik III (EU-OPS) oraz JAR-OPS

3 rev.

5 i nie wnosi rewolucyjnych zmian do polskiego

systemu prawnego (w zakresie bezpieczeństwa wy-

konywania operacji lotniczych), natomiast nakłada

nowe wymogi na polskie organizacje lotnicze (wdro-

żenie systemu zarządzania bezpieczeństwem SMS,

mimo że Polska nie ustanowiła SSP).

Okres przej-

ściowy umożliwia tym organizacjom przygotowanie

się do wdrożenia SMS bez zbędnego pośpiechu oraz

z umożliwieniem zapewnienia sfinansowania przy-

gotowań do nowych wymogów.

Ad 8.

Komisja Europejska nie może nie uznać no-

tyfikacji państwa członkowskiego – nie jest wymaga-

na jej zgoda.

Działania podjęte przez Polskę są tylko

działaniami zalecanymi przez KE.

Należy nadmienić, że Polska jako jedno z nielicz-

nych państw członkowskich wypełniła wszystkie za-

413

lecenia KE (uzgodnienie raportu konwersji z EASA,

kontakty e-mailowe) – zawarte jest to w statystyce

opt-out dostępnej na stronie internetowej EASA; po-

niżej link: http://easa.europa.eu/approvals-and-stan-

dardisation/regulations-1178-2011-and-290-2012.php

Uzupełniająco należy dodać, że kwestia odstępstw

od rozporządzenia była przedmiotem dyskusji na Ko-

mitecie EASA przy KE w dniach 19–21 lutego 2013 r.,

podczas którego powiadomiono, iż np. Francja nie

zgłosiła jeszcze formalnej notyfikacji.

Ad 9.

Niektóre państwa członkowskie jeszcze nie

zgłosiły odstępstwa, Polska była jednym z pierw-

szych państw.

Odpowiadając na poszczególne zapytania dotyczą-

ce rozporządzenia Komisji nr 923/2012 z dnia 26 wrześ-

nia 2012 r., wskazuję, co następuje.

Ad 1.

Prezes ULC pismem ULC-LOŻ-5/0821-0001/

08/12 z dnia 13 grudnia 2012 r. poddał konsultacjom

społecznym kwestię odroczenia terminu wdrożenia

rozporządzenia Komisji Europejskiej (UE) z dnia

26 września 2012 r.

Wszystkie podmioty, w tym Komenda Główna

Straży Granicznej, MSW, LPR i PAŻP, które odpo-

wiedziały na pismo, opowiedziały się za skorzysta-

niem przez RP z możliwości odstępstwa od stosowa-

nia przepisów rozporządzenia nr 923/2012 w termi-

nie do dnia 4 grudnia 2014 r.

Ponadto ULC zwrócił się z prośbą o informacje

w tej sprawie do przedstawicieli NSA państw człon-

kowskich UE.

O notyfikacji ws. odstępstwa od prze-

pisów rozporządzenia nr 923/2012 do 4.12.2014 r.

poinformowały FABEC (Francja, Niemcy, Belgia,

Holandia, Luksemburg Szwajcaria), NUAC (Szwecja

i Dania), Włochy, Rumunia, Węgry i Wielka Bryta-

nia.

Portugalia zgłosiła odstępstwo do 4 grudnia 2013 r.

Jedynym krajem, który poinformował ULC o niesko-

rzystaniu z odstępstwa, była Litwa.

Prezes ULC, pismem ULC-LEP-4/0823-0033/01/12

z dnia 11 stycznia 2013 r. do MTBiGM, zwrócił się

z wnioskiem o notyfikowanie Komisji Europejskiej

i EASA o skorzystaniu przez Rzeczpospolitą Polską

z odstępstwa od stosowania przepisów rozporządze-

nia nr 923/2012 w terminie do dnia 4 grudnia 2014 r.,

z jednoczesnym zastrzeżeniem możliwości skrócenia

tego terminu.

W drodze roboczej informacji powia-

domiono o rozpoczętej procedurze przedstawicieli

Komisji Europejskiej, po uprzednim uzgodnieniu

sposobu procedowania.

Warto nadmienić, że przed-

stawiciele Komisji wyjaśnili, iż brak jest przeciwska-

zań do zgłoszenia odstępstw od rozporządzenia

SERA pomimo formalnego wejścia rozporządzenia

w życie.

W dniu 25 lutego 2013 r.

MTBiGM przesłało noty-

fikację do pana Matthiasa Ruete, dyrektora generalne-

go do spraw mobilności i transportu w Komisji Euro-

pejskiej.

W dniu 26 lutego 2013 r. powyższe pismo zo-

stało przesłane do wiadomości zainteresowanych insty-

tucji (m.in. PAŻP, MON, MSW, LPR) oraz przekazane

do publikacji w Dzienniku Urzędowym ULC.

Formalny komunikat w Dzienniku Urzędowym

ULC ukazał się dnia 1 marca 2013 r. – komunikat nr 30

prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia 1 marca

spolitej Polskiej w zakresie zastosowania odroczeń

Ad 2.

Uzasadnieniem dla powyższej decyzji były

następujące argumenty:

1) konieczność jednoznacznego ustalenia podzia-

łu zadań pomiędzy prezesa ULC, jako „właściwej

władzy” (w rozporządzeniu nr 923/2012 „właściwy

organ”), oraz PAŻP, jako „właściwej władzy ATS” w kon-

tekście rozporządzenia ministra infrastruktury z dnia

2) zapewnienie zgodności przepisów obowiązują-

cych lotnictwo państwowe (art. 1 ust. 4 w zw. z art. 121

ust. 6 Prawo lotnicze) z przepisami rozporządzenia

nr 923/2012 po uprzednich konsultacjach z właści-

wymi ministrami;

3) zapewnienie zgodności przepisów załącznika

2 i 11 do Konwencji o międzynarodowym lotnictwie

cywilnym, które obowiązują w polskim porządku

prawnym, a nie zostały uwzględnione w rozporządze-

niu 923/2012 (rozporządzenia ministra infrastruk-

wie warunków i sposobu działania służb ruchu lot-

niczego);

4) zapewnienie zgodności pomiędzy przepisami

rozporządzenia 923/2012 a regulacjami krajowymi

w zakresie przechwytywania statków powietrznych

(art. 122 ustawy Prawo lotnicze);

5) przyjęcie procedury odstępstw, o których mowa

w art. 4 rozporządzenia 923/2012, oraz ustalenie, czy

podmioty, o których mowa w tym artykule, będą wy-

stępowały o wspomniane odstępstwa:

— działania policyjne i celne,

— działania obejmujące dozorowanie ruchu

i pościg,

— działania w dziedzinie ochrony środowiska,

prowadzone przez organy władzy publicznej lub w ich

imieniu,

— poszukiwanie i ratownictwo,

— loty medyczne,

— działania ewakuacyjne,

— działania gaśnicze,

— zwolnienia wymagane w celu zapewnienia bez -

pieczeństwa lotów głów państw, ministrów i innych

funkcjonariuszy państwowych.

Ad 3.

Obowiązuje dotychczasowy stan prawny

(regulacje krajowe).

Ad 4.

Niezwłocznie po otrzymaniu podpisanej noty-

fikacji z MTBGiM przesłano do wiadomości MON, MSW,

LPR i PAŻP oraz opublikowano informację na stronie

ULC: http://www.ulc.gov.pl/index.php?option=com_cont

ent&task=view&id=1997&Itemid=1

W Dzienniku Urzędowym Urzędu Lotnictwa Cy-

wilnego ukazał się także formalny komunikat – ko-

munikat nr 29 prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego

414

kacji Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie zastosowa-

nia odroczeń wynikających z rozporządzenia Komisji

(UE) nr 923/2012 (Dz. Urz.

ULC z dnia 28 lutego

2013 r., poz. 38).

Ad 5.

Ryzyko zostało oszacowane na podstawie

analizy porównawczej rozporządzenia 923/2012 z za-

łącznikami 2, 3 i 11 ICAO.

Zidentyfikowano i wyod-

rębniono 8 „zagrożeń” odnoszących się do różnic po-

między stosowanymi przepisami przed wejściem w ży-

cie rozporządzenia 923/2012.

Po przeprowadzonej

wstępnej analizie stwierdzono, że dotyczą one przede

wszystkim aspektów prawnych i proceduralnych i nie

mają wpływu na bezpieczeństwo ruchu lotniczego.

Opracowanie ww. oceny ryzyka jest na ukończeniu.

Jednocześnie chciałbym poinformować, że zgod-

nie z art. 9: „Wymogi dotyczące bezpieczeństwa” roz-

porządzenia 923/2012 państwa są zobowiązane do

oceny takiego ryzyka po wejściu w życie przedmioto-

wego rozporządzenia.

„Po wejściu niniejszego rozpo-

rządzenia w życie (…) w celu utrzymania lub podnie -

sienia istniejących poziomów bezpieczeństwa pań-

stwa członkowskie, w ramach procesu zarządzania

bezpieczeństwem obejmującego wszystkie aspekty

wdrożenia niniejszego rozporządzenia, zapewniają

przeprowadzenie oceny bezpieczeństwa planu wdro-

żenia, w tym identyfikację zagrożeń, ocenę i ograni-

czanie ryzyka, przed wprowadzeniem faktycznych

zmian w uprzednio stosowanych procedurach…”.

Ad 6.

Nie występowała potrzeba dokonywania

szczegółowych uzgodnień ze stroną litewską odnoś-

nie do zastosowania odstępstwa od stosowania roz-

porządzenia 923/2012 w ramach Baltic FAB.

W oce-

nie Ministerstwa Transportu, Budownictwa i Gospo-

darki Morskiej kluczowe jest na tym etapie zapew-

nienie świadomości i wiedzy w Polsce i na Litwie nt.

stosowanych odstępstw.

Możliwe jest także np. skró-

cenie okresu odstępstw w odniesieniu do przestrzeni,

jaką zostanie objęty Baltic FAB.

Niezależnie od po-

wyższego ULC przekaże – w oparciu o obowiązujące

procedury – stosowną informację nadzorowi lotnicze-

mu Litwy.

W razie potrzeby podjęte zostaną dalsze

działania w tej sprawie na szczeblu organów zarzą-

dzających Baltic FAB.

Ad 7.

Zgodnie z posiadaną wiedzą w obecnym sta-

miotowych zwolnień ze stosowania przepisów ruchu

lotniczego dla potrzeb wykonywania lotniczych ope-

racji specjalnych, zgodnie z rozporządzeniem mini-

stra infrastruktury w sprawie zakazów lub ograni-

Ad 8 i 9.

Komisja Europejska nie ma możliwości

nieuznania notyfikacji kraju członkowskiego – nie jest

wymagana jej zgoda.

Działania podjęte przez Polskę

są analogiczne do działań podjętych przez większość

krajów UE, a stosowna informacja zawarta jest w sta-

tystyce opt-out dostępnej na stronie internetowej

EASA.

Ad 10.

W ocenie MTBiGM zastosowanie odstęp-

stwa nie ma wpływu na planowane procesy integru-

jące w ramach Baltic FAB.

Z wyrazami szacunku

Sekretarz stanu

Warszawa, dnia 21 marca 2013 r.

w sprawie utworzenia funduszu

odszkodowawczego szpitali (13841)

lacją pana Sławomira Kowalskiego, posła na Sejm

w sprawie utworzenia funduszu odszkodowawczego

szpitali, która została przesłana przy piśmie marszał-

2013 r. (znak: SPS-023-13841/13), w odniesieniu do

propozycji dotyczącej utworzenia funduszu odszko-

dowawczego w ramach środków Narodowego Fundu-

zgodna z przeznaczeniem środków, którymi dyspo-

nuje Narodowy Fundusz Zdrowia.

Podkreślenia wy-

maga fakt, iż odpowiedzialność z tytułu zdarzeń

medycznych dotyczy wszystkich podmiotów leczni-

czych prowadzących szpitale, a nie tylko tych udzie-

lających świadczeń finansowanych ze środków pub-

licznych.

Ponadto działalność konkretnego szpitala

medycznych dotyczy jej w całości.

415

aktów normatywnych, które w latach 2008–2012 zo-

stały zlecone do przygotowania podmiotom zewnętrz-

nym, z upoważnienia prezesa Rady Ministrów uprzej-

mie przekazuję w poniższym zestawieniu informacje

Ministerstwo Spraw Zagranicznych:

granicznej.

Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego:

1) projekt rozporządzenia ministra kultury i dzie-

cyjnych uprawniających do zajmowania określonych

Ministerstwo Finansów:

1) projekt założeń projektu ustawy o zmianie

ustawy o cenach oraz o zmianie niektórych innych

ustaw;

3) projekty przepisów wykonawczych do znoweli-

zowanej ustawy o cenach.

Ministerstwo Środowiska:

1) Projekt założeń projektu ustawy o zmianie

Ministerstwo Transportu, Budownictwa i Gospo-

darki Morskiej:

1) projekt rozporządzenia Ministerstwa Trans-

wie ramowych programów szkoleń i wymagań egza-

minacyjnych dla marynarzy działu pokładowego;

2) projekt rozporządzenia Ministerstwa Trans-

3) projekt rozporządzenia Ministerstwa Trans-

minacyjnych w zakresie kwalifikacji zawodowych

rybaków rybołówstwa morskiego.

Minister Pracy i Polityki Społecznej:

1) załącznik do rozporządzenia ministra pracy

jej stosowania;

2) aktualizacja klasyfikacji zawodów i specjalno-

ści stanowiącej załącznik do rozporządzenia ministra

Z powyższego wynika, że ilość procedowanych

przez ministrów projektów aktów normatywnych

opracowanych przez podmioty zewnętrzne jest zni-

koma w stosunku do liczby procedowanych w latach

2008–2012 projektów.

Liczba wszystkich projektów

kształtuje się na poziomie ok. 10 500.

Zlecanie pod-

miotom zewnętrznym opracowywania projektów do-

kumentów rządowych ma miejsce tylko w szczegól-

nych przypadkach, zaś zasadność i prawidłowość

zlecania jest poddawana cyklicznej kontroli.

Wiceprezes Rządowego Centrum Legislacji

Jacek Krawczyk

Warszawa, dnia 21 marca 2013 r.

SPS-023-13989/13, w sprawie nowego systemu finan-

sowania sportu uprzejmie informuję.

systematyczny przygotowuje nowe projekty, które

mają zaprocentować w przyszłości zwiększonymi na-

kładami na sport.

W efekcie zakładamy poprawę wy-

ników sportowych.

Aktualna sytuacja w sporcie

związana jest w dużej mierze z procesem globalizacji,

który powoduje, że obok odbywających się przekształ-

ceń ogólnoświatowych nie można przejść obojętnie.

W tej sytuacji obszary sportu zaczynają odgrywać

znaczącą rolę w życiu społecznym Polaków.

Staramy

się dla polskiego sportu przygotować precyzyjny bi-

znesplan, uwzględniający potrzeby i uwarunkowania

zarówno sportu wyczynowego, jak i powszechnego.

Aby bardziej wzmocnić działania Ministerstwa Spor-

tu i Turystyki, potrzebne są działania pomocnicze,

które zmodyfikują ogólne procedury i pozwolą na po-

zyskanie dodatkowych środków na rozwój sportu na

każdym jego poziomie.

Zorganizowane 6 marca 2013 r.

w Polskim Komitecie Olimpijskim obrady „okrągłego

stołu” to pierwsze tego typu spotkanie poświęcone

szerokiej tematyce sportu w Polsce, w szczególności

jak pozyskać dodatkowe środki finansowe.

Nie było

jeszcze w Polsce podobnego spotkania, w którym

wzięłoby udział tak wielu przedstawicieli różnych

dziedzin życia społecznego, którym leży na sercu do-

bro polskiego sportu.

Ministerstwo Sportu i Turysty-

ki wzięło czynny udział w debacie, prezentując nowo-

czesne rozwiązania, które są już systematycznie

wprowadzane przez Ministerstwo Sportu i Turysty-

ki.

W czasie debaty plenarnej prowadzone były prace

w trzech roboczych zespołach eksperckich – ds. fi-

nansowania, strategii oraz legislacji – których zada-

niem była ocena oraz diagnoza aktualnej sytuacji.

Wnioski z prowadzonych debat zostaną przedstawio-

ne w formie rekomendacji władzom państwowym

416

Ministerstwo Sportu i Turystyki, wprowadzając

nowoczesne rozwiązania systemowe, zakłada w po-

czątkowej ich fazie, że nie będą miały one charakte-

ru rewolucyjnego.

Jednym z ważniejszych elementów

sterstwa oraz innych stowarzyszeń funkcjonujących

w sporcie, np. Polskiego Komitetu Olimpijskiego.

W kontekście modelowych rozwiązań biznesowych

szczególne miejsce zajmują polskie związki sportowe

realizujące inny, nowocześniejszy model pracy, mają-

cy usprawnić współpracę i relację z resortem sportu.

Ministerstwo Sportu i Turystyki pracuje również nad

wprowadzeniem innego trybu podpisywania umów

na realizację przez stowarzyszenia sportowe zadań

mywanie przez polskie związki sportowe dotacji bu-

po upływie 2–3 miesięcy.

Jednocześnie Ministerstwo

Sportu i Turystyki włącza się czynnie w prace sejmo-

lemy, z jakimi borykają się samorządy, które coraz

częściej stają przed wyborem – czy wydać pieniądze

tego Ministerstwo Sportu i Turystyki będzie inspi-

rować PZS do dynamicznych działań, które pozwolą

na pozyskanie dodatkowych środków, które wspomo-

gą ich działalność organizacyjną.

Ministerstwo Spor-

tu i Turystyki pracuje nad rewizją systemu sportu

młodzieżowego.

Obecny, realizowany od roku 1994

Ad 2.

Ministerstwo Sportu i Turystyki, wprowa-

dzając szerokie rozwiązania, zakłada poprawę wyni-

ków sportowych, które w konsekwencji mają dopro-

wadzić do poprawy i uświadomienia wszystkim, że

podstawą sukcesów podczas największych imprez

sportowych na świecie są najmłodsi.

Mówiąc o spor-

cie, trudno nie oprzeć się wrażeniu błędnego koła.

– o braku efektów.

Nie wiadomo, gdzie jest początek.

cej medali w międzynarodowej rywalizacji sięgają,

społeczeństwa obywatelskiego, szkoły, wykształce-

nia.

Dlatego tak ważne jest poszukiwanie środków

na sport dzieci i młodzieży – bez nich wiele proble-

mów „dorosłego” sportu nie zostanie rozwiązanych.

Ad 3.

Część stanowi niezbędną rezerwę budżeto-

wą, która będzie wykorzystana na uzupełnienie do-

finansowania najprężniej działającym polskim związ-

kom sportowym, które osiągają znaczne sukcesy

sportowe.

Zgodnie z zarządzeniem nr 25 ministra

dań związanych z przygotowaniem kadry narodowej

pijskich lub nieolimpijskich w 2013 r.” w pkt 7 za-

mieszczony został „Regulamin premiowania polskich

związków sportowych”, zgodnie z którym w roku

2013 polskie związki sportowe w letnich i zimowych

sportach olimpijskich, w miarę posiadanych środków

przez Ministerstwo Sportu i Turystyki, mogą być

— srebrny medal – 150 000,00 zł,

— brązowy medal – 100 000,00 zł.

stawowych elementów opracowanej strategii, w ra-

mach której realizowany jest projekt „Soczi”.

Podob-

ny podział stosuje się w innych państwach, takich

jak: W. Brytania, Niemcy, Francja, Włochy.

Kiedy

reprezentacja W. Brytanii zdobyła 15 medali (1 złoty,

8 srebrnych, 6 brązowych), przez kraj przelała się fala

krytyki, bowiem w ogólnej klasyfikacji medalowej

reprezentacja olimpijska zajęła 36. miejsce.

Dla przy-

kładu polska reprezentacja olimpijska uplasowała się

wtedy na 11. miejscu z 17 zdobytymi medalami olim-

pijskimi.

Po 16 latach reprezentacja W. Brytanii zdo-

była podczas Igrzysk XXX Olimpiady w Londynie 65

medali olimpijskich, z których 38 wywalczyli zawod-

nicy 6 sportów: kolarstwo torowe – 10, wioślarstwo

kajakarstwo – 4.

Nowo opracowana koncepcja rozwo-

ju sportu brytyjskiego zakładała zarządzanie projek-

towe ukierunkowane na sporty, w których rozgrywa-

na jest duża liczba konkurencji dających możliwość

zdobycia wielu medali olimpijskich.

W pozostałych

sportach miała spowodować poprawienie dotychcza-

sowych wyników sportowych.

Kajakarstwo to sport,

w którym poza systematycznymi sukcesami osiąga-

nymi podczas mistrzostw świata i Europy Polacy zdo-

byli 18 medali olimpijskich.

Badminton czy tenis sto-

łowy to sporty mało popularne w kontekście wyczy-

nowym, choć uprawiane masowo na poziomie świet-

licowym, niestety o niskiej skuteczności w rywaliza-

cji o medale olimpijskie, nieposiadające tak bogatych

tradycji, struktur organizacyjnych i zaplecza, jak

np. Polski Związek Kajakowy.

Posiadają bardzo ogra-

niczone grono wysoko wykwalifikowanej kadry za-

rządzającej i szkoleniowej, co ogranicza w znacznym

stopniu szybki rozwój i wzrost poziomu sportowego.

Bardzo wąskie grono uzdolnionej młodzieży nie gwa-

rantuje sukcesów w najbliższym czasie.

Bardzo silna

konkurencja międzynarodowa, która zdominowana

jest przez zawodników z Azji, w znacznym stopniu

ogranicza szanse nawiązania rywalizacji.

Wszystkie powyżej opisane działania wprowadza-

ne są w najlepszym możliwym do realizacji momen-

cie, bowiem na początku olimpiady poprzedzającej

kolejne igrzyska olimpijskie.

Mają na celu zmienić

oblicze polskiego sportu.

Trzeba mieć jednak świa-

domość, że ich realizacja wymaga czasu, daleko idą-

cych konsekwencji popartych akceptacją całego śro-

dowiska sportowego, mediów, polityków oraz społe-

417

czeństwa.

Dlatego też w oparciu o przedstawiony

program muszą zostać przygotowane i wdrożone

sportu w perspektywie kolejnych przygotowań do ko-

lejnych igrzysk olimpijskich, 2016–2020.

Efektem

ww. działań powinno być doprowadzenie określonej

wiającego skuteczną rywalizację o medale.

Z wyrazami szacunku

Minister

Warszawa, dnia 27 marca 2013 r.

(14061)

sygn.

SPS-023-14061/13, w sprawie nowej strategii

wych w Polsce, informuję.

Ad 1.

Igrzyska XXX Olimpiady w Londynie po raz

ski we wskaźnikach współzawodnictwa olimpijskie-

go, tj. liczbie zdobytych medali, dorobku punktowym.

Zmianie uległa także pozycja naszego kraju w klasy-

fikacji medalowej i punktowej uczestniczących państw.

Wyniki osiągnięte przez polskich sportowców pod-

czas igrzysk olimpijskich w Atenach i Pekinie spowo-

dowały falę dyskusji społecznej, zmierzającej do od-

ku rozwoju tej dziedziny życia.

Szczegółowa analiza,

której konsekwencją był opracowany raport dotyczą-

cy startu polskiej reprezentacji olimpijskiej podczas

Igrzysk XXX Olimpiady w Londynie, uzmysłowiła

wszystkim, że polska reprezentacja miała jeden

z najsłabszych występów w historii swoich startów

podczas IO.

Podobnie jak podczas igrzysk olimpij-

skich w Pekinie dużą część polskiej ekipy stanowili

zawodnicy, którzy odpadli na pierwszym etapie ry-

walizacji sportowej (w pierwszej rundzie, elimina-

cjach, kwalifikacjach do finału).

Medale zdobyło

niosła 31, od 9. do 24.

– 83, a jeszcze dalej kolejnych

45 sportowców.

Zawody olimpijskie to jednak nadal

największe wydarzenie o zasięgu międzynarodowym,

skupiające na sobie uwagę zarówno polityków, jak

całej rzeszy zwykłych kibiców.

Występy poszczegól-

nych reprezentacji narodowych, osiągnięte przez nie

ści sportu sprzyjają promocji w świecie poszczegól-

chowania społeczne, wybór ścieżki rozwoju, ale tak-

że prozdrowotny sposób życia.

Czynnikiem inspirującym Ministerstwo Sportu

i Turystki do opracowania nowej strategii jest brak

satysfakcjonujących wyników w sporcie wyczyno-

wym na wszystkich jego poziomach.

Szczególnie wi-

doczne było to podczas IO w Atenach, Pekinie i Lon-

dynie, które były podsumowaniem wieloletnich dzia-

łań w obszarze sportu wyczynowego na jego wszyst-

kich poziomach.

Kolejnymi elementami determinu-

jącymi MSiT do przeprowadzenia reform w różnych

obszarach sportu polskiego stały się m.in. niezmien-

ny, historyczny podział środków budżetowych, brak

systemu wynagradzania finansowego prężnie rozwi-

jających się sportów, zarówno olimpijskich jak i nie-

olimpijskich, finansowanie sportów, w których od lat

trwa stagnacja, brak osiągnięć sportowych, niewy-

odrębniona odpowiedzialność za wynik sportowy, co

uniemożliwiało wyciągnięcie odpowiednich konse-

kwencji w przypadkach, gdzie popełnione zostały

błędy szkoleniowe, brak systemowych rozwiązań sto-

sowanych w sporcie młodzieżowym.

W efekcie szeroko zakrojonej dyskusji uznano, że

szerokie finansowanie wszystkich obszarów nie przy-

nosi oczekiwanych efektów.

Dlatego Ministerstwo

niu podziału w przypadku olimpijskich związków

skiego związku sportowego, baza szkoleniowa.

Wy-

odrębnione zostały grupy sportów spełniających wy-

mogi wynikowe, jak również wysokie walory społecz-

ne.

Wśród tych sportów znalazły się: wioślarstwo,

żeglarstwo, podnoszenie ciężarów.

Żeglarstwo to

sport o niezaprzeczalnych wartościach powszechno-

ści ze szczególnym podkreśleniem szeroko rozwinię-

tej turystyki i popularności wśród dzieci i młodzieży.

Doskonale komponują się z proponowanym przez

MSiT programem upowszechniania sportu.

Wioślar-

stwo natomiast to jeden z obowiązkowych sportów

na uczelniach akademickich w Niemczech, Kanadzie,

Australii, Wielkiej Brytanii, Stanach Zjednoczonych

Ameryki Północnej, Francji, Nowej Zelandii.

Zarów-

no żeglarstwo, wioślarstwo, jak i podnoszenie cięża-

rów to jedne z najstarszych dyscyplin olimpijskich,

w Atenach w 1896 r. – podnoszenie ciężarów i w Pa-

ryżu w 1900 r. – żeglarstwo, wioślarstwo, będące na-

dal jednymi z najpopularniejszych dyscyplin olimpij-

skich.

W przypadku np. Polskiego Związku Podno-

szenia Ciężarów bez precedensu jest fakt nieprzerwa-

nego zdobywania medali olimpijskich, począwszy od

418

Igrzysk XIII Olimpiady w Melbourne w 1956 r. po

Igrzyska XXX Olimpiady w Londynie w 2012 r.

Wy-

mienione związki posiadają bardzo dobrze zorgani-

zowane struktury organizacyjne, prowadzą dyna-

miczną politykę rozwoju sportu w Polsce, pozyskują

sponsorów, organizują wiele imprez sportowych ran-

gi mistrzostw świata, Europy – Polski Związek Pod-

noszenia Ciężarów, Polski Związek Towarzystw Wio-

ślarskich – czy Europy – Polski Związek Żeglarski.

styki z dnia 14 listopada 2012 r. został powołany ze-

spół ekspercki w zakresie strategii rozwoju sportu

polskiego.

Zespół jest organem pomocniczym mini-

stra sportu i turystyki.

W skład zespołu wchodzą wy-

bitni sportowcy, których wyniki sportowe osiągnięte

podczas igrzysk olimpijskich, mistrzostw świata czy

Europy poparte są szeroką wiedzą i doświadczeniem

zdobytymi podczas pracy w Polskim Komitecie Olim-

pijskim, polskich związkach sportowych, Central-

nym Ośrodku Sportu, instytucjach samorządowych,

akademiach wychowania fizycznego, klubach spor-

towych, oraz przedstawiciele Ministerstwa Sportu

i Turystyki.

Do zadań zespołu należy opracowanie

projektów kierunków rozwoju sportu na lata 2013–

2020, przygotowanie projektów strategii rozwoju

sportu polskiego krótko- średnio- i długookresowej,

dobór merytoryczny sportów strategicznych, przygo-

towanie pilotażowego programu finansowania pol-

skich związków sportowych, doradztwo w zakresie

opracowania założeń kongresów sportu powszechne-

go, doradztwo w zakresie współpracy z jednostkami

samorządu terytorialnego, polskimi związkami spor-

towymi i innymi organizacjami sportowymi.

Najważniejsze problemy, jakimi w ostatnim czasie

zajmował się zespół, to:

— w obszarze upowszechniania i sportu po -

wszechnego działania zmierzające do jakościowej po-

prawy realizacji lekcji wychowania fizycznego, szcze-

gólnie w klasach 1–3 (nauczanie początkowe) poprzez

konsultacje m.in. z ministerstwem edukacji o obo-

wiązku prowadzenia zajęć przez nauczycieli z upraw-

nieniami z zakresu kultury fizycznej; działania te

wymagają bardzo ścisłej współpracy MSiT z MEN;

do podstawy nauczania obowiązkowych testów ma-

jących za zadanie określanie stopnia sprawności fi-

zycznej dzieci i młodzieży; działania te wymagają

również ścisłej współpracy MSiT z MEN;

w ramach zajęć pozalekcyjnych narodowego progra-

mu upowszechniania w sporcie, realizowanego wspól-

nie z jednostkami samorządu terytorialnego, opar-

tego o realizację zajęć sportowych w wybranych spor-

tach mających szczególne walory prozdrowotne i po-

zwalających na wszechstronny rozwój dziecka;

— w obszarze sportu młodzieżowego powierzenie

całkowitej odpowiedzialności za merytoryczną orga-

nizację szkolenia polskiemu związkowi sportowemu;

MSiT w obszarze tym ograniczy się do dofinansowa-

nia działań polskich związków sportowych oraz

zmiany obowiązujących przepisów tak, aby mogły

one realizować swoje zadania w pełnym zakresie; nie-

które działania dotyczące tych zmian (np. w odnie-

sieniu do szkolenia młodzieży w szkołach mistrzo-

stwa sportowego, ośrodkach szkolenia sportowego

młodzieży, akademickich centrach szkolenia sporto-

wego i in.) wymagać będą ścisłej współpracy z mini-

sterstwa edukacji i Ministerstwa Nauki i Szkolni-

ctwa Wyższego; w ramach tych zmian MSiT w roku

2013 uruchomiło pilotaż w pięciu sportach;

— obszarze sportu młodzieżowego zmiany sposo -

bu naliczania środków finansowych przekazywanych

przez MSiT na szkolenie młodzieży, aktualnie opar-

tego o system punktów zdobywanych przez kluby i inne

stowarzyszenia sportowe w ramach systemu sportu

młodzieżowego.

Jednocześnie wysiłek Ministerstwa Sportu i Tu-

rystyki skierowany jest:

— w obszarze sportu młodzieżowego w kierunku

opracowania uznaniowego sposobu wynagradzania

trenerów za wyniki osiągnięte przez zawodników

w międzynarodowym współzawodnictwie sporto-

wym we wszystkich kategoriach wiekowych; analiza

i zasadność kontynuacji nagradzania za punkty wy-

walczone przez zawodników we współzawodnictwie

sportowym młodzieży;

— w obszarze sportu młodzieżowego i seniorskie -

go prowadzone są konsultacje dotyczące opracowania

i wdrożenia efektywniejszego systemu opieki medycz-

nej; działania te wymagają ścisłej współpracy MSiT

z MZ;

go opracowanie i wdrożenie systemu identyfikacji

i kontroli rozwoju sportowców objętych finansowaniem

MSiT, opartego o diagnostykę procesu szkolenia (In-

stytut Sportu jako wiodąca jednostka naukowa w pol-

skim sporcie);

— w obszarze sportu seniorskiego opracowanie

i wdrożenie programu „Dual career”; działania te

i innymi resortami;

go zmiana systemu finansowania PZS, opartego do-

tychczas o historyczny sposób naliczania środków;

wprowadzenie systemu zadaniowego opartego o pro-

jektowy sposób finansowania zadań zleconych PZS

związanych z przygotowaniami do IO, MŚ i ME;

w roku 2013 wprowadzono podział polskich sportów

olimpijskich na cztery grupy (w sportach indywidual-

nych) i dwie grupy (w zespołowych grach sportowych).

Z wyrazami szacunku

Minister

Joanna Mucha

Warszawa, dnia 21 marca 2013 r.

419

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w Ministerstwie Środowiska

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

przekazaną za pośrednictwem pana Adama Jassera,

nistrów, pismem z 20 lutego 2013 r., znak: DSPA-

4810-1326-(1)/13, do udzielenia odpowiedzi w poro-

nistrów, przedstawiam informacje przygotowane

w porozumieniu z ministrem finansów.

stycjach stanowiły wydatki związane z inwestycjami

ekologicznymi?

Pyt.

nr 2.

Jaka była struktura ponoszonych kosz-

tów związanych z inwestycjami ekologicznymi?

Ile

stanowił kapitał własny, ile środki funduszy ekolo-

i środki budżetu państwa?

Odpowiadając na pytanie nr 1 i 2 interpelacji

i odnosząc się bezpośrednio do jej treści, uprzejmie

informuję, że łączne nakłady na środki trwałe w ochro-

nie środowiska w 2010 r. wyniosły 10,9 mld zł, z cze-

go 44,2% pochodziło ze środków własnych, ponad 1/4

wkładu (27,7%) stanowiły fundusze ekologiczne, po-

życzki i kredyty, a 22,1% środki zagraniczne, a dofi-

nansowanie z budżetu państwa i innych źródeł wy-

niosło odpowiednio 3,6% i 2,4%

1)

.

W 2011 r. łączna

wartość środków finansowych wzrosła do poziomu

12,2 mld zł, a ich struktura wyglądała następująco:

47,7% stanowiły środki własne, wkład finansowy po-

chodzący z funduszy ekologicznych, kredytów i po-

życzek wyniósł 19,7%, środki zagraniczne 18,5%,

a dofinansowanie z budżetu państwa i innych źródeł

wyniosło odpowiednio: 10,2% i 3,9%

2)

.

Jeśli chodzi

o 2012 r., to pełne dane finansowe będą dostępne

w III kwartale br.

Zgodnie z informacjami przedstawionymi powy-

żej największa część środków przeznaczonych na fi-

nansowanie działań na rzecz ochrony środowiska

pochodzi ze środków własnych oraz funduszy ekolo-

gicznych, tj. Narodowego Funduszu Ochrony Środo-

wodnej.

W latach 2009–2011 instytucje te wypłaciły

ze środków własnych blisko 13 mld zł, z tego ok.

8,4 mld zł w formie pożyczek oraz 4,6 mld zł w formie

dotacji

3)

.

Innym równie istotnym źródłem wsparcia są fun-

dusze unijne oraz inne europejskie instrumenty fi-

nansowe.

W ramach środków unijnych Ministerstwo

Środowiska uczestniczyło we wdrażaniu funduszy

przedakcesyjnych ISPA, strategii Funduszu Spójno-

ści na lata 2004–2006, a obecnie uczestniczy we

wdrażaniu największego programu w historii Unii

Europejskiej, a mianowicie Programu Operacyjnego

W latach 2004–2005 Ministerstwo Środowiska

pozyskało również środki spoza unijnych źródeł

zagranicznych: Norweskiego Mechanizmu Finan-

sowego oraz Mechanizmu Finansowego Europej-

skiego Obszaru Gospodarczego (EOG).

W 2013 r.

ruszają również nabory wniosków w ramach kolej-

nej perspektywy Mechanizmu Finansowego EOG

2009–2014.

Warto podkreślić, że polskie rozwiązanie syste-

mowe w obszarze finansowania środowiska jest uni-

katowe w skali europejskiej i patrząc na efekty, jakie

udało się dotychczas uzyskać, jest to rozwiązanie

efektywne i skuteczne.

Co ważne, fundusze ekolo-

giczne to instytucje otwarte na zmiany, które dosto-

sowują swoją ofertę do potrzeb rynku oraz efektyw-

nie wspierają przedsięwzięcia związane z poprawą

stanu środowiska.

Stopniowo zmienia się również

formuła wspierania inwestycji.

Postępujący rozwój

rynku umożliwia w coraz większym stopniu zastępo-

wanie instrumentów o charakterze dotacyjnym róż-

norodnymi formami finansowania zwrotnego, co po-

zwala na zwiększenie efektu dźwigni finansowej.

Fundusze unijne – perspektywa finansowa 2004–

2006

W ramach perspektywy 2004–2006 realizowa-

nych było 88 projektów Funduszu Spójności/ISPA

(inwestycyjnych) o budżecie kosztów kwalifikowa-

nych (zgodnie z decyzją o dofinansowaniu) w wy-

sokości 4 232 793 221,33 euro, wielkość przyzna-

nego dofinansowania z Funduszu Spójności (FS) to

2 778 519 947,00 euro.

Na 88 projektów inwestycyjnych składa się 79 przed-

sięwzięć z zakresu gospodarki wodno-ściekowej,

8 z zakresu gospodarki odpadami oraz 1 poprawy

jakości powietrza.

Fundusz Spójności 2004–2006 rozliczany jest

w walucie euro.

Dla celów poniższego opracowania

dokonano przeliczenia na złote po kursie euro/zł Eu-

ropejskiego Banku Centralnego za ostatni miesiąc

danego roku (odpowiednio 2010 r.

– 1 euro = 4,0476 zł;

2011 r.

– 4,5270 zł; 2012 r.

– 4,0968 zł).

1)

Materiały informacyjne GUS „Nakłady na środki trwałe

w 2010 r.”.

2)

Notatka informacyjna GUS „Nakłady na środki trwałe

w 2011 r.”.

3)

„Wspólna strategia działania Narodowego Funduszu i wo-

jewódzkich funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej

420

Pozyskiwanie środków z Komisji Europejskiej

(KE) w Funduszu Spójności opierało się na zalicz-

kach na rozpoczęcie projektu oraz refundacji ponie-

sionych wydatków przez beneficjentów.

Celem przej-

rzystości niniejszego opracowania podano informa-

cje, jakie wydatki zostały poniesione przez benefi-

cjentów (na podstawie raportów z postępów prac)

oraz jaki udział w tych wydatkach podlega i będzie

podlegać refundacji (uwzględniając zróżnicowanie

dofinansowania w zależności od projektu).

Refunda-

cja poniesionych wydatków przez KE odbywa się

z pewnym przesunięciem czasowym, dlatego dodat-

kowo zamieszczono informacje o poziomie refundacji

z KE w danym roku.

Dodatkowo należy podkreślić, iż 2010 r. był klu-

czowy dla realizacji i zakończenia projektów w ra-

mach perspektywy finansowej 2004–2006.

W tym

roku kończyła się większość projektów, co miało od-

zwierciedlenie w płatnościach.

Ogółem wartość środków unijnych otrzymanych

zację 88 projektów inwestycyjnych FS oraz 2 projek-

ty pomocy technicznej, w sektorze środowisko wynio-

sła łącznie 2 484 946 tys. euro, co stanowi 89% do-

stępnej alokacji.

W załączeniu do pisma przekazuję zestawienie

wydatków w ramach Funduszu Spójności 2004–2006

w podziale na lata 2010–2012 (dane finansowe nt.

przekazuję w załączniku nr 2*

)

: płyta CD, tabela

nr 1 – Struktura wydatków w ramach Funduszu

Spójności 2004–2006.).

Inne fundusze zagraniczne – NMF i MF EOG

2004–2009

W ramach Norweskiego Mechanizmu Finanso-

wego i Mechanizmu Finansowego Europejskiego

Obszaru Gospodarczego 2004–2009 (NMF i MF

EOG) wsparcia na inwestycje z zakresu ochrony

środowiska udzielono w ramach trzech priorytetów:

2.1.

Ochrona środowiska, w tym środowiska ludz-

kiego, poprzez m.in. redukcję zanieczyszczeń i pro-

mowanie odnawialnych źródeł energii – 91,6 mln

euro; 2.2.

Promowanie zrównoważonego rozwoju

mi – 12,5 mln euro; 2.8.

Ochrona środowiska, ze

szczególnym uwzględnieniem wzmocnienia zdolno-

ści administracyjnych do wprowadzania w życie od-

powiednich przepisów istotnych dla realizacji pro-

jektów – 8,1 mln euro.

W ramach trzech przeprowadzonych naborów

wniosków złożono niemal 1100 aplikacji, co świadczy

o ogromnym zainteresowaniu możliwością realizacji

przez samorządy lokalne, organizacje pozarządowe

projektów, które ze względu na relatywnie małą ska-

Ostatecznie realizowanych było 158 projektów

(w tym 23 przedsięwzięcia z zakresu gospodarki wod-

no-ściekowej), które otrzymały pozytywną decyzję

o przyznaniu dofinansowania wraz z alokacją w łącz-

nej wysokości 112 173 997 euro, a ostateczna wartość

wszystkich zrealizowanych projektów wyniosła

108 293 093 euro

4)

(szczegółowe dane finansowe nt.

nr 2 – Środki zrefundowane przez darczyńców w po-

dziale na lata i priorytety.).

Dofinansowanie w ramach Norweskiego Mecha-

nizmu Finansowego i Mechanizmu Finansowego

EOG 2004–2009 przyznawane i rozliczane było w euro,

a pozyskiwanie środków opierało się na refundacji

poniesionych wydatków przez beneficjentów.

Fundusze unijne – perspektywa finansowa 2007–

2013

W ramach Programu Operacyjnego „Infrastruk-

tura i Środowisko” na lata 2007–2013 (PO IiŚ) rea-

lizowane są projekty w sektorze środowiska w 5 klu-

czowych obszarach: priorytet I: Gospodarka wodno-

-ściekowa; priorytet II: Gospodarka odpadami i ochro-

na powierzchni ziemi; priorytet III: Zarządzanie

ska; priorytet IV: Przedsięwzięcia dostosowujące

priorytet V: Ochrona przyrody i kształtowanie po-

staw ekologicznych.

Łączna pula środków do wyko-

rzystania wynosi ponad 21,1 mld zł

5)

.

Umowy o dofinansowanie zawierane w latach

2010–2012

W 2010 r. zawarto 102 umowy o wartości dofinanso-

wania ze środków europejskich w wysokości 1,524 mld zł,

wydatków kwalifikowanych 2,438 mld zł, a wartość

ogółem projektów wynosiła 3,741 mld zł (w tym

środki publiczne – 2,701 mld zł, środki prywatne

– 1,040 mld zł).

W 2011 r. zawarto 133 umowy o wartości dofi-

nansowania ze środków europejskich w wysokości

2,575 mld zł, wydatków kwalifikowanych 4,209 mld zł,

(w tym środki publiczne – 5,012 mld zł, środki pry-

watne – 1,262 mld zł).

W 2012 r. zawarto 304 umowy o wartości dofi-

8,349 mld zł, wydatków kwalifikowanych 11,341 mld zł,

(w tym środki publiczne – 14,591 mld zł, środki pry-

watne – 2,504 mld zł).

Szczegółowe informacje nt. zawartych w poszcze-

gólnych latach umów o dofinansowanie w podziale

na priorytety zawarte są w załączniku nr 2*

)

CD, tabela nr 3 – Wartość umów zawartych w latach

2010–2012 w podziale na priorytety I–V.

W latach 2010–2012 zawarto ogółem 539 umów

o wartości dofinansowania ze środków europejskich

w wysokości 12,448 mld zł, wydatków kwalifikowanych

4)

Różnica pomiędzy kwotą zakontraktowaną a zrefundowa-

ną wynika z wahań kursu wymiany walut zł/euro oraz ze wzglę-

du na rozwiązanie umowy z beneficjentem (brak możliwości re-

alizacji projektu).

5)

Aktualna wartość alokacji wynosi dokładnie 21 100 001 296 zł

(stan na dzień 21 marca 2013 r. wg kursu zł/euro 4,1648).

*

)

Załącznik nr 2 – w aktach Sekretariatu Posiedzeń Sejmu.

środki prywatne – 4,806 mld zł).

Wydatki ponoszone przez beneficjentów i wyka-

zywane we wnioskach o płatność

Beneficjenci celem rozliczenia wydatków składają

wnioski o płatność, w których przedstawiają zaawan-

sowanie finansowe oraz rzeczowe realizacji projek-

tów.

Jednym z celów wniosków o płatność jest wyka-

zanie poniesionych wydatków ogółem w projekcie, jak

i wydatków kwalifikowanych oraz środków UE.

Ze-

stawienie zatwierdzonych wniosków o płatność skła-

dane jest do KE w ramach poświadczenia i deklaracji

wydatków.

Na podstawie tego dokumentu wydatko-

wane wcześniej środki publiczne zarówno w formie

refundacji, jak i zaliczki, są refundowane przez Ko-

misję Europejską w wysokości środków UE, zadekla-

rowanych do refundacji.

W 2010 r. beneficjenci wykazali we wnioskach

o płatność poniesienie wydatków ogółem 2,95 mld zł,

w tym uznane za kwalifikowane 2,12 mld zł, z czego

środki UE podlegające refundacji wyniosły 1,35 mld zł.

W 2011 r. beneficjenci wykazali we wnioskach o płat-

ność poniesienie wydatków ogółem 4,68 mld zł, w tym

uznane za kwalifikowane 3,23 mld zł, z czego środki UE

podlegające refundacji wyniosły 1,99 mld zł.

ność poniesienie wydatków ogółem 5,26 mld zł, w tym

uznane za kwalifikowane 3,56 mld zł, z czego środki UE

podlegające refundacji wyniosły 2,49 mld zł.

Szczegółowe informacje na temat wykazanych we

wnioskach o płatność wydatków w podziale na po-

szczególne lata oraz priorytety (w zł) przekazuję

w załączniku nr 2*

)

wydatków poniesionych przez beneficjentów w latach

2010–2012.

W latach 2010–2012 beneficjenci wykazali we

wnioskach o płatność poniesione wydatki w wysoko-

– 8,92 mld zł (z czego środki UE podlegające refun-

dacji wyniosły 5,84 mld zł).

Zrealizowane projekty

W 2010 r. zostały w pełni zrealizowane oraz roz-

liczone 53 projekty (tzn. złożono i zatwierdzono wnio-

sek o płatność końcową).

Wartość całkowita przed-

sięwzięć wynosiła 386 mln zł (w tym środki publicz-

ne 133 mln zł, a środki prywatne 253 mln zł).

Wydat-

ki kwalifikowane wyniosły 217 mln zł, w tym 68 mln zł

ze środków UE.

W 2011 r. zostało w pełni zrealizowanych oraz roz-

liczonych 69 projektów.

Wartość całkowita przedsię-

wzięć wynosiła 1,493 mld zł (w tym środki publiczne

332 mln zł, a środki prywatne 1,161 mld zł).

Wydatki

kwalifikowane wyniosły 803 mln zł, w tym 123 mln zł

ze środków UE.

liczonych 55 projektów.

Wartość całkowita przedsię-

wzięć wynosiła 1,178 mld zł (w tym środki publiczne

227 mln zł, a środki prywatne 951 mln zł).

Wydatki

kwalifikowane wyniosły 487 mln zł, w tym 108 mln zł

ze środków UE.

Szczegółowe zestawienie projektów zrealizowa-

nych w poszczególnych latach w podziale na priory-

tety wraz z kwotami (w zł) przekazuję w załączniku

zakończonych i rozliczonych w latach 2010–2012.

Podsumowując, w latach 2010–2012 w ramach pro-

gramów unijnych w pełni zrealizowanych oraz rozliczo-

nych zostało 177 projektów na kwotę 3,057 mld zł

(w tym ze środków publicznych 691 mln zł, a ze środ-

ków prywatnych w kwocie 2,366 mld zł).

Wydatki kwa-

lifikowane wyniosły 1,507 mld zł, w tym 299 mln zł ze

środków UE.

Pyt.

nr 3.

Jaki był średni procent zadłużenia

dżetów?

Pyt.

nr 5.

Jaka jest sprawność inwestycyjna sa-

morządów terytorialnych na tle ich średniego zadłu-

żenia w stosunku do ich budżetów?

Odnosząc się do zapytań dotyczących zadłużenia

i sprawności inwestycyjnej samorządów terytorial-

nych, informuję, iż na podstawie danych pochodzą-

cych ze sprawozdań jednostek samorządu terytorial-

nego zadłużenie, dochody i wydatki wynosiły:

Dochody

ogółem

Zadłużenie

bez udziału

zadłuże-

nia

Wydatki

ogółem

Wydatki

inwesty-

cyjne

Relacja

wydatków

inwestycyj-

nych do

wydatków

ogółem

w mln zł % w mln zł %

2009 154 842 37 872 24,5 167 828 41 601 24,8

2010 162 797 50 143 30,8 177 766 43 282 24,3

2011 171 309 58 799 34,3 181 595 41 188 22,7

2012 177 200** 58 497* 31,7 179 931 33 946** 18,9

*dane za 3 kwartały 2012 r., wskaźnik zadłużenia obliczany

ile oddajemy rocznie oczyszczalni nowych, a ile pod-

dajemy modernizacji?

Zgodnie z informacją udzieloną przez Krajowy Za-

rząd Gospodarki Wodnej:

1.

W roku 2010:

— wybudowano 33 oczyszczalnie (5 oczyszczalni

w ramach RPO),

— zmodernizowano 50 oczyszczalni,

— rozbudowano 12 oczyszczalni,

— rozbudowano i zmodernizowano (w ramach

jednego planu inwestycyjnego) 69 oczyszczalni.

2.

W roku 2011:

— wybudowano 70 oczyszczalni (15 oczyszczalni

w ramach RPO),

— zmodernizowano 46 oczyszczalni,

— rozbudowano 16 oczyszczalni,

Informacje o oczyszczalniach ścieków spełniają-

cych obowiązujące standardy oczyszczania ścieków

w 2010 r. oraz o oczyszczalniach ścieków, które osiąg-

ną wymagane standardy do 2015 r. zostały zestawio-

422

ne w tabeli 1 oraz 2 stanowiącej załącznik nr 3 do

niniejszego pisma.

Każda aglomeracja powyżej 2000 RLM powinna

być wyposażona w system kanalizacji zbiorczej

w celu odprowadzania do oczyszczalni komunalnych,

ścieków powstających na terenie aglomeracji.

Pra-

widłowa identyfikacja aglomeracji, ich granice i ob-

szar mają zasadniczy wpływ na wyposażanie gmin

w systemy kanalizacyjne i oczyszczalnie ścieków oraz

realizację przez gminy zobowiązań wynikających

z traktatu akcesyjnego w części dot. dyrektywy ście-

kowej.

Aglomeracje te wyznaczane są zgodnie z roz-

porządzeniem w sprawie sposobu wyznaczania ob-

szaru i granic aglomeracji.

Pojęcie aglomeracji wpro-

wadzono do polskich przepisów prawnych w ramach

implementacji dyrektywy ściekowej i znalazło swoje

odzwierciedlenie w przepisach ustawy Prawo wodne

w art. 43 ust. 2.

Tabele 3 i 4 (załącznik nr 3) przedstawiają infor-

macje o systemach kanalizacyjnych w aglomeracjach.

Tabela 3 przedstawia aglomeracje wyposażone w sy-

stem kanalizacyjny wraz z odpowiadającą im war-

tością RLM korzystających z sieci kanalizacyjnej, tj.

suma liczby mieszkańców korzystających z sieci ka-

nalizacyjnej, RLM pochodzącej od turystów oraz

RLM pochodzącej z przemysłu.

Założono, że wartość

RLM pochodzącej od turystów, jak i wartość RLM

pochodzącej z przemysłu pozostanie niezmienna

w 2015 r. w stosunku do roku 2010.

Wartość RLM

korzystających z sieci kanalizacyjnej w roku 2015

wyliczono jako sumę przyrostu mieszkańców korzy-

stających z systemu kanalizacyjnego w latach 2011–

2015 i RLM korzystających z sieci kanalizacyjnej wg

stanu na 2010 r.

Odsetek RLM korzystających z sie-

ci kanalizacyjnej dla kolejnych lat wyliczono jako sto-

sunek RLM korzystający z sieci kanalizacyjnej w da-

nym roku, do RLM rzeczywistej aglomeracji.

Tabela 4 (załącznik nr 3) przedstawia plany doty-

czące budowy/modernizacji sieci kanalizacyjnej za-

planowane do realizacji przez aglomeracje.

Tabela 5

(załącznik nr 3) przedstawia stan wyposażenia aglo-

meracji w zbiorcze systemy kanalizacyjne.

Informacje dotyczące wykonania inwestycji w 2012 r.

będą dostępne w kwietniu br. po uzyskaniu sprawozdań

z realizacji KPOŚK przez urzędy marszałkowskie (termin

ustawowy – do końca marca 2013 r.).

Jednym z instrumentów pomocy Unii Europej-

skiej, z których korzysta Polska, był fundusz przed-

akcesyjny ISPA, a następnie strategia Funduszu

Spójności na lata 2004–2006.

Dzięki Funduszowi

Spójności/ISPA udało się wybudować i zmodernizo-

wać łącznie 92 oczyszczalnie (szczegóły nt. tych in-

westycji przekazuję w załączniku nr 2*): płyta CD,

tabela nr 6 – Efekty rzeczowe FS.).

Kolejnymi inicjatywami realizowanymi przez mi-

nistra środowiska, w ramach których wspierano tego

typu inwestycje, były: Norweski Mechanizm Finan-

sowy i Mechanizm Finansowy Europejskiego Obsza-

ne w ramach funduszy norweskich pozwoliły na

wdrożenie 23 projektów obejmujących budowę, roz-

budowę lub modernizację oczyszczalni ścieków

(szczegółowe informacje przedstawiam w załączniku

nr 2*

)

oczyszczalni ścieków współfinansowane z NMF i MF

EOG 2004–2009).

Innym, bardzo ważnym źródłem finansowania

inwestycji wodno-ściekowych jest Program Opera-

cyjny „Infrastruktura i Środowisko” na lata 2007–

2013.

Dzięki środkom finansowanym dostępnym

w ramach priorytetu I: Gospodarka wodno-ścieko-

wa do końca 2012 r. zakończono budowę, przebu-

dowę lub modernizację 65 oczyszczalni ścieków, a łącz-

nie do 2015 r. zostanie zrealizowanych ok. 140 tego

typu inwestycji.

Jedną z najważniejszych inwestycji realizowa-

nych przy udziale Funduszu Spójności oraz Progra-

mu Operacyjnego „Infrastruktura i Środowisko” jest

kompleksowa wieloletnia inwestycja pn. „Zaopatrze-

Kluczowym zadaniem inwestycyjnym tego projektu

była modernizacja i rozbudowa oczyszczalni ścieków

„Czajka” z 240 000 m

3

/d do 435 300 m

3

/d, co umożli-

wiło przyjęcie ścieków zarówno z prawobrzeżnej czę-

ści Warszawy, centralnej oraz północnej lewobrzeżnej

części Warszawy.

Podsumowując, należy podkreślić, że w latach

2000

6)

–2013 różnymi formami wsparcia objęto 255

inwestycji (zbudowanych, przebudowanych lub zmo-

dernizowanych), z czego zakończono już realizację

180 z nich (ponad 70%).

Warto również zwrócić uwa-

gę, że na terenie aż 75 obiektów nadal prowadzone

są prace budowlane.

Ich zakończenie spowoduje, że

w przeciągu najbliższych lat (2013–2015) znacznie

poprawi się stan środowiska naturalnego, a także

warunki życia mieszkańców kraju.

Ministerstwo

Środowiska w 2013 r. ogłosiło kolejny nabór wnio-

sków (w ramach PO IiŚ) na inwestycje z zakresu go-

spodarki wodno-ściekowej, których realizacja przy-

czyni się do wypełnienia zobowiązań Polski wynika-

jących z traktatu akcesyjnego.

jakości wód otwartych, gospodarki wodno-ściekowej,

Odnosząc się do kwestii koniecznych do poniesie-

nia nakładów finansowych, mających na celu osiąg-

nięcia standardów jakości powietrza (w tym także

dla pyłów drobnych PM10, PM2.5), uprzejmie infor-

nia 2012 r. o zmianie ustawy Prawo ochrony środo-

poz. 460), która transponowała do polskiego porząd-

ku prawnego przepisy Unii Europejskiej w zakresie

w dyrektywie 2008/50/WE Parlamentu Europejskie-

6)

Za datę początkową uznano uruchomienie funduszu przed-

akcesyjnego ISPA.

423

określone zostały szacunkowe koszty osiągnięcia

tych standardów do 2020 r.

Całkowity koszt prowa-

dzonych od 2004 r., jak i planowanych do zrealizowa-

nia do 2020 r. działań naprawczych, określonych

w programach ochrony powietrza, w celu osiągnięcia

standardów jakości powietrza, oszacowany został na

kwotę ok. 37 mld zł.

Odnosząc się do kwestii oszacowania kosztów im-

plementacji dyrektywy Parlamentu Europejskiego

emisji przemysłowych IED, informuję, że zapisy usta-

wowe, implementujące przedmiotową dyrektywę, na-

kładają obowiązek dostosowania (w ciągu 4 lat) warun-

ków funkcjonowania instalacji, w tym dopuszczalnych

wielkości emisji oraz warunków monitoringu emisji,

określanych w pozwoleniach zintegrowanych do wa-

runków opisanych w konkluzjach BAT.

Konkluzje

przyjmowane w drodze decyzji Komisji Europejskiej są

na etapie przygotowania.

W związku z tym, w chwili

tów, jakie przedsiębiorcy, objęci zakresem przedmioto-

wej regulacji, będą musieli ponieść.

Ponadto odnosząc się do kwestii oszacowania

kosztów redukcji dwutlenku węgla do roku 2020, in-

formuję, że trwająca od ponad 20 lat zmiana struk-

tury gospodarki w Polsce spowodowała, iż krajowa

emisja gazów cieplarnianych znajduje się znacznie

z Kioto.

Polska jest zobowiązana do obniżenia emisji

gazów cieplarnianych w latach 2008–2012 o 6%

w porównaniu z rokiem bazowym 1988.

W latach

1988–2010 emisja gazów cieplarnianych zmniejszyła

się (bez kategorii 5 – użytkowanie gruntów, zmiany

użytkowania gruntów i leśnictwo) o 28,9%.

Cel ten

został osiągnięty przez wdrożenie kompleksu polityk

wy efektywności wykorzystania energii oraz restruk-

turyzacji zużycia paliw.

Aby zrealizować cel redukcji emisji dwutlenku

węgla, określony do 2020 r., państwa członkowskie

UE muszą nie tylko realizować istniejące strategie,

lecz także przyspieszyć rozwój i w pełni wdrożyć do-

datkowe działania uwzględniające w szczególności

wspólnotowy system handlu emisjami.

W dniu 16 sierp-

nia 2011 r.

Rada Ministrów przyjęła założenia „Na-

rodowego programu rozwoju gospodarki niskoemi-

syjnej”.

Załącznikiem do wyżej wymienionego doku-

mentu jest podsumowanie raportu „Ocena potencja-

łu do redukcji emisji gazów cieplarnianych w Polsce

do roku 2030” przygotowanego przez McKinsey &

Company, pod honorowym patronatem ministra go-

spodarki i we współpracy z Europejską Fundacją na

rzecz Klimatu (European Climate Foundation) oraz

Bankiem Światowym (World Bank).

Przedmiotowa

analiza zawiera możliwe scenariusze kosztów reduk-

cji emisji gazów cieplarnianych, które zależne są od

wielu czynników, tj. ceny paliw, koszty i możliwości

wdrożenia technologii, które obecnie są we wczes-

nym stadium rozwoju (np. CCS czy energetyka wia-

trowa na morzu).

Według ww. raportu wzrost ceny

paliw wpływa przede wszystkim na obniżenie kosz-

tów metod poprawy efektywności energetycznej.

Przyjmując długoterminowy wzrost cen nośników

energii o rząd wielkości 50%, można spodziewać się

spadku kosztów redukcji emisji gazów cieplarnia-

nych o ok. 60%, co może odpowiednio obniżyć koszty

redukcji emisji o ok. 6 euro na Mg CO

2

e.

nięcie standardów środowiskowych UE pod wzglę-

dem jakości wód otwartych i gospodarki wodno-ście-

kowej, uprzejmie informuję, że na podstawie infor-

macji uzyskanych od aglomeracji opracowano zesta-

wienia dotyczące:

— zaplanowanych przez aglomeracje nakładów na

realizację inwestycji ujętych w KPOŚK w latach

2011–2015 wraz z dodatkowymi oszacowanymi na-

kładami na inwestycje dotyczące oczyszczalni ście-

ków, związane ze spełnieniem przez aglomeracje wy-

magań dyrektywy do końca 2015 r.,

— źródeł finansowania i stopnia pokrycia zapla -

nowanych nakładów,

— dodatkowych nakładów koniecznych do ponie -

sienia na inwestycje niezbędne dla spełnienia wyma-

gań art. 5.2. dyrektywy w latach 2011–2015.

Koszty wyposażenia aglomeracji w zbiorcze syste-

my kanalizacyjne, oczyszczalnie ścieków oraz na za-

gospodarowanie osadów przedstawia tabela 1, stano-

wiąca załącznik nr 3 do niniejszego pisma.

Najwyższe nakłady inwestycyjne przeznaczone będą

na sieci kanalizacyjne.

Szacowana kwota przeznaczona

na ten cel to 27 mld zł, co stanowi 72% całkowitych

kosztów inwestycyjnych planowanych na realizację

przedsięwzięć zapisanych na lata 2011–2015.

Nakłady finansowe poniesione w latach 2010–

2011 na budowę, rozbudowę i/lub modernizację

oczyszczalni ścieków oraz budowę i modernizację sie-

ci kanalizacyjnej wyniosły ok. 15,1 mld zł, w tym

wydatki na:

1) Zbiorcze systemy kanalizacyjne:

— rok 2010 – 5,0 mld zł,

— rok 2011 – 5,4 mld zł.

2) Oczyszczalnie ścieków komunalnych:

— rok 2010 – 3,0 mld zł,

— rok 2011 – 1,7 mld zł.

Zestawienie informacji nt. potencjalnych źródeł

finansowania zaplanowanych przez aglomeracje in-

westycji oraz wielkości środków finansowych przed-

stawia tabela 7 (załącznik nr 3).

Najczęściej wskazywanym przez gminy źródłem

finansowania inwestycji są fundusze europejskie,

a więc PO IiŚ, RPO, PROW, co świadczy o tym, iż są

to główne źródła finansowania KPOŚK.

Całkowita

wartość nakładów pochodząca z tych źródeł wynosi

nakładów finansowych ze wszystkich źródeł.

Szacunkowe wartości dodatkowych nakładów ko-

niecznych do poniesienia dla spełnienia art. 5.2. dy-

424

rektywy do końca 2015 r., obok już zaplanowanych

przez aglomeracje (37,7 mld zł), wynoszą 1,03 mld zł

(tabela nr 8 w załączniku nr 3).

Zatem łączny koszt wypełnienia zobowiązań dy-

rektywy wynosi ok. 38,73 mld zł.

Powyższa kwota

weryfikacji obszarów i granic aglomeracji.

Ponadto w „Programie wodno-środowiskowym

kraju” ujęto działania służące osiągnięciu przez

wody dobrego stanu.

Koszt działań zaplanowanych

na lata 2009–2015 w ramach pierwszego cyklu go-

spodarowania wodami oszacowano na ok. 20,4 mld zł.

Obecnie trwa proces aktualizacji planów gospodarowa-

nia wodami na lata 2016–2021.

Oszacowanie kosztów

działań nastąpi na późniejszym etapie tego procesu.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Aneta Wilmańska

sekretarza stanu

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

czych w Służbie Kontrwywiadu Wojskowego a stano-

wiskami wykonawczymi oraz pomiędzy liczbą za-

trudnionych osób realizujących ustawowe zadania

cje pomocnicze (SPS-023-14071/13), uprzejmie proszę

o przyjęcie następujących wyjaśnień.

Obecna struktura i zasoby kadrowe Służby Kontr-

wywiadu Wojskowego są w znacznej mierze konse-

kwencją polityki kadrowej pierwszego kierownictwa

tej służby, zwłaszcza decyzje z przełomu październi-

ka i listopada 2007 r.

Działania, o których mowa, to

m.in. podwyższenie dodatku służbowego dla 10 osób,

wyznaczenie 24 osób na wyższe stanowiska służbo-

we, podwyższenie grupy uposażenia dla 21 osób,

przyśpieszone mianowanie 21 osób na wyższy stopień

służbowy, skrócenie okresu służby przygotowawczej Z

a

ł

ą

c

zn

r 3

T

a

b

e

l

.

I

n

f

o

r

m

c

z

y

sz

c

z

a

l

n

i

a

c

h ś

c

i

e

w s

p

e

ł

n

i

c

b

o

w

i

ą

e s

t

a

n

d

y o

c

z

y

sz

c

n

i

a ś

c

i

e

k

ó

0

1

0 r

A

g

l

ome

r

a

c

j

e

A

g

l

o

m

e

e s

p

e

ł

n

e w

y

m

a

g

w z

z

y

s

z

O

c

z

y

s

z

c

e i

s

t

e s

p

e

ł

n

e s

t

a

nd

a

y o

c

s

B

io

lo

g

ic

z

n

Z p

o

d

w

y

ż

o

n

y

m u

s

u

w

a

n

bi

o

g

e

nó

w

R

a

z

e

m

W

ie

l

k

o

ś

c

i

a

g

l

ome

r

a

c

i

w

g R

L

M

L

i

c

zb

a

R

L

M

a

g

l

ome

r

a

L

i

c

zb

a

R

% R

L

M

L

i

c

w

y

d

a

j

n

ś

ć w R

L

M

L

i

c

% R

L

M

≥

1

5

0

000

53

2

0 1

7

7 6

5

8

35

9 8

7

9 2

0

2

2

2

,

1

0

0

61

1

4 2

9

1 3

3

2

61

1

4 2

9

3

5

,6

≥

1

00

000

<

1

5

0

000

32

3 8

5

7 4

6

2

26

3 0

9

3 5

5

9

6

,9

0

0

3

1

3 4

8

7 1

1

6

3

1

3 4

8

8

,7

≥

1

5

000

<

1

00

000

3

51

13

13

0

5

6

1

24

4

9 6

1

7 0

6

4

21

,

5

0

0

2

7

5

1

0 8

1

9 6

8

6

2

7

5

1

0 8

7,

0

≥

1

0 0

0

0 < 1

5 0

0

2

0

8

2 5

3

6 6

4

2

34

4

2

9

79

8

1,

0

0

0

36

5

1

8

356

36

5

1

8

356

1,

3

≥

2 0

0

0 < 1

4

6

5 0

6

6 0

6

1

78

3

3 8

4

6 6

8

3

8

,6

8

37

3 0

0

9 4

2

1

33

5

4

4 8

4

5

87

0

3 5

5

4 2

6

6

8

,9

R

a

z

e

m

16

9

0

4

4 7

6

8 3

8

4

1

1

2

2

2

6 8

6

6 3

0

6

6

0

,0

8

37

3 0

0

4

36

2

9 6

6

1 3

3

4

13

0

6

3

3 2

1

5 6

0

0

82

,

8

425

T

a

b

e

l

.

I

n

f

o

r

, k

t

s

i

ą

g

ą w

y

m

a

g

a

n

d

y d

o 2

0

1

5 r

.

W

i

e

l

k

o

i a

g

l

o

m

e

r

i w

g R

L

M

A

g

l

o

m

e

, k

t

ą z

g

o

d

n

o

y

m

a

g

a

m

i d

y

r

e

k

1

/

2

7

1

/

E

W

G w z

a

k

r

e

e ś

c

i

e

k

ó

w z

a

p

l

a

n

e d

o r

e

a

l

a

1

–

2

0

1

5

L

i

c

zb

a

R

% R

L

M a

g

l

o

m

e

L

w

ć R

L

M

% R

L

18

1

0 2

9

8 4

5

6

2

3

,0

23

3 6

4

4 0

4

6

9

,

1

≥

1

00

000

<

1

5

6

76

3

9

0

3

1

,7

6

3

51

6

4

3

0,

9

≥

1

5

000

<

1

00

10

7

3 5

1

3 4

9

7

7,

8

12

9

2 1

0

6 3

4

5

5,

2

≥

1

0 0

0

17

4

2 1

0

6 8

4

4

4

,7

2

03

1 2

0

6 3

2

2

3

,0

≥

2 0

0

0 < 1

63

1 2

1

9 3

7

8

2

,7

2

47

1

4

8

0

5

0

0

,4

R

a

z

e

m

56

8

1

7 9

0

2 0

7

8

4

0

,0

57

5

6 9

1

1 5

6

1

17

,

2

T

a

b

e

l

.

I

n

f

o

r

y

s

t

e

c

h k

a

n

a

l

i

d

z

i

a

a w

i

e

l

i d

l

a r

o

k

u 2

0 i 2

5

.

W

i

e

l

k

ć a

g

l

o

m

e

L

ic

z

b

a

a

g

lo

m

e

r

a

c

ji

R

L

M

A

g

l

e o

b

s

ł

u

g

e pr

z

z s

y

s

t

e

(

s

z

t

.)

R

L

M k

o

r

y z s

i

e

c

i k

a

n

a

l

i

R

L

M

)

% R

L

M k

o

r

ie

c

i

k

a

n

a

jn

e

j

L

ic

z

b

a

w 2

0

1

0 r

L

ic

z

b

a

5 r

.

K

o

rz

y

s

t

a

y

w 2

0

1

K

o

r

z

y

s

y w 2

0

1

5 r

2

0

1

0

r.

2

5

r.

≥

1

5

0

000

53

53

53

1

5 7

8

2 0

6

0

1

6 2

8

7 1

3

1

78

81

1

00

000

–

1

4

9

9

9

9

32

3 8

5

7 4

32

32

2 9

5

0 0

2

8

3 1

5

6 4

6

9

76

82

1

5

0

0

0

–

99

999

3

51

13

13

0

5

3

50

3

51

1

0 2

5

0 3

6

7

1

1 1

6

3 6

4

3

78

8

5

10

0

0

0

–1

4

9

9

9

2

0

8

2 5

3

2

03

2

07

1 5

4

7 9

1

7

1 9

5

7 1

8

6

61

77

2

0

0

0

–

9999

10

4

6

5 0

6

92

5

10

1

6

2 7

7

8 1

3

9

3 8

7

0 0

0

7

55

76

Sum

a

16

9

0

4

4 7

15

6

3

16

5

9

3

3 3

0

8 5

1

0

3

6 4

3

4 4

3

5

74

81

T

a

b

e

l

.

P

l

a

n

y i

n

w

e

s

e w z

a

k

r

u

d

o

w

o

d

e

r

e

c

i k

.

W

ie

l

k

o

ś

ć

a

g

lo

m

e

g R

L

M

a

g

l

ome

r

R

L

M

S

i

e

ć k

a

n

a (

k

m

)

B

u

d

o

w

a s

i

e

c

i k

k

m

)

M

o

d

e

r

n

a s

i

e

D

ł

u

g

o

ś

ć i

s

t

n

i

e

j

s

i

e

c

i w 2

0

1

D

ł

u

g

o

ś

ć s

i

e

c

i

p

l

a

no

w

a

ne

j

w 2

0

1

3 r

D

ł

u

g

D

ł

u

g

d

o b

u

d

o

w

2

01

1

–

2

01

3

D

ł

u

g

o

ś

4

–

2

01

5

D

ł

u

g

o

ś

o m

o

d

e

r

n

01

1

–

2

4

–

2

≥

1

5

0

000

53

2

8

2

5

6

,7

3

2

4

1

4

,

9

3

3

6

1

4

,

6

41

5

8

,

2

1

1

9

9

,7

4

3

7,

5

9

6

,0

1

00

000

–

1

70

3

8

,

4

8

2

7

3

,

3

8

9

7

3

,

1

1

235

,

0

6

9

9

,

8

10

3

,

6

4

9

,

3

1

5

0

0

0

2

16

5

,

6

4

0

70

0

,

4

4

4

4

04,

3

8

6

8

0

,6

37

0

3

,

9

4

5

3

,7

2

3

1

,

6

10

0

0

0

–1

9

5

24,

6

1

2

81

8

,

0

15

2

5

9

,

1

3

24

4,

9

2

4

41

,

0

4

8,

8

2

8,

2

2

0

0

0

–

9999

2

5

1

8

8

,

1

3

4

3

1

2

,

6

4

0

72

8

,

8

91

2

9

,

0

6

4

3

5

,0

6

5

9

,

1

1

21

,

2

Sum

a

16

9

0

4

0

2

17

3

,

4

1

2

8

51

9

,

2

1

4

2

9

7

9

,

9

2

6

4

4

7

,7

1

4

4

7

9

,

4

17

0

2

,

6

52

6

,

2

426

T

a

b

e

l

.

Z

e

s

t

a

w

g

l

o

m

e

i p

o

d w

z

g

l

ę

d

m i

c

h s

k

a

n

a

l

i

o

wa

n

i

a

.

W

i

e

l

k

a

r

u

n

e

k % s

k

a

n

a

l

0

1

0 r

o

m

5 r

L

ic

z

b

a

g

l

ome

r

ic

z

≥

1

10

2 2

7

0 5

7

6

5

,

1

15

4 3

3

8 7

1

6

9

,7

1

00

000

–

1

5

6

2

3

16

7

1,

4

7

8

74

5

4

5

2

,0

1

5

0

0

0

10

0

3 9

9

0 4

9

5

8

,9

1

4

0

5 3

3

9 1

6

1

1

1

,

9

10

0

0

0

–1

58

71

3

0

0

8

1,

6

99

1

2

01

6

01

2

,7

2

0

0

0

–

9999

24

4

1 1

7

9 9

0

1

2

,6

54

6

2 5

4

6 6

0

7

5

,7

Sum

a

16

9

0

4

4

17

8

777

1

4

7

19,

6

8

07

1

4 3

0

0 6

3

0

3

1

,

9

T

a

b

e

l

a 6

.

N

a

k

ł

a

d

y i

w

e

s

e p

l

a

n

wa

n

e n

a l

a

t

a 2

1

–

2

.

W

N

a

k

ł

a

d

e n

a l

a

5 (

t

y

s

.

z

N

a s

i

e

c

N

a o

c

z

y

s

N

a z

a

g

o

s

p

a

s

ó

w ś

c

i

e

k

o

y

c

h

O

g

ó

ł

≥

1

5

0

000

53

6 0

3

8 0

4

8

,

4

2

553

03

0

,

0

5

01

9

4

5

,

4

9 0

9

3 0

2

3

,

9

≥

1

00

000

<

1

5

1 8

7

7 7

3

3

,

7

65

2

6

42

,

0

3

4 8

3

2

,

6

2 5

6

5 2

0

8

,

2

≥

1

5

000

<

1

00

8

6

15

5

9

9

,

6

2 8

1

1 9

2

7

,

5

3

6

1

47

8

,

1

1

1

7

8

9

0

0

5

,

1

≥

1

0 0

0

3 2

6

0 0

8

8

,

9

6

6

7

5

41

,

5

8

5 6

6

3

,

0

4 0

1

3 2

9

3

,

4

≥

2 0

0

0 < 1

10

4

6

7 2

8

0 8

2

0

,

2

2 8

0

3 5

3

4

,

6

1

8

7

5

51

,

1

1

0 2

7

1 9

0

6

,

0

R

a

z

e

m

16

2

7 0

7

2 2

9

0

,

8

9 4

8

8 6

7

5

,

6

1

1

71

4

70

,

1

3

7 7

3

2 4

3

6

,

6

T

a

b

e

l

a 7

.

P

o

t

e

n

c

j

e ź

r

ó

d

ł

a fi

n

a

n

s

o

wa

n

i

a i

n

w

e

s

, w

s

k

a

z

a

e p

r

z

z a

g

l

o

m

e

.

N

a

k

ł

a

y fi

n

a

n

a r

e

a

n

w

e

s

t

i z p

o

s

z

c

z

h ź

ł (

m

l

n z

ł

Ś

r

o

dk

i

wł

as

n

e

Ś

r

o

d

k

F

u

ndu

s

z

e e

k

o

l

o

F

u

ndu

s

z

e z

a

g

r

a

n

K

r

e

d

y

t

, p

o

ż

y

c

z

I

n

ne

R

6

0

5

1,

8

8

(

1

5%

)

8

0

4

2

,9

6

(

2

1%

)

5

3

3

2

,

0

1 (

1

4

%

)

1

5

8

2

6

,

6

5 (

4

1

%

)

2

6

6

6

,

0

6 (

7

%

)

1

0

3

7

,

2

9 (

3

%

)

3

8

9

5

6

,

8

5

T

a

b

e

l

a 8

.

S

z

a

c

u

n

k

e

s

t

a

w

l

ó

w i

n

w

e

k

r

y

c

r

a

z k

o

sz

t

y n

i

e

z

b

o p

o

n

i

e

s

a d

a s

p

e

ł

n

i

a

r

t

.

5

.

2

.

d

y

r

e

k

t

.

W

a

r

t

o

ś

i R

L

M g

r

u

p a

g

l

o

m

e

A

g

l

o

m

e

e p

o

w

y

ż

e

j 1

0

0

0

0 R

L

M

I

n

w

e

s

t

y

m

a

g

e d

s

t

o

s

o a

r

t

.

5

.

L

i

c

zb

a

W

a

r

t

o

ś

ć R

L

M

L

ic

z

W

a

r

t

o

ś

i

cz

b

a

o

cz

ys

z

cz

a

l

n

i

D

o

d

a

t

k

k

ł

a

d

y n

a o

c

z

y

w (

t

y

s

.

z

) (

s

z

a

c

o

w

)

p

o

w

y

ż

e

5

0 0

0

0

53

1

7 2

1

4 9

5

7

5

3 8

9

3 4

6

2

13

2

4

2

91

1

00

000

–

1

4

9

9

4 0

1

6 1

7

6

2

2

2

0 4

0

0

3

1

7

16

1

5

0

0

0

–

99

999

1

2 2

5

1 7

2

6

66

1

7

67

6

67

8

9

204

7

8

0

10

0

0

0

–1

4

9

2 3

0

1 1

5

7

17

3

2 0

9

2 8

9

1

2

03

7

9

5

9

21

Sum

a

64

4

3

9 7

0

2 3

2

3

24

6

7 9

7

4 4

2

0

30

8

1 0

2

6 7

0

8

427

i szybsze mianowanie do służby stałej 45 osób oraz

mianowanie 29 osób do służby stałej bez odbycia

służby przygotowawczej.

Jako przykład naruszenia

przepisów pragmatyki kadrowej należy wskazać wy-

znaczenie w maju 2007 r. na stanowisko kierownicze

osoby nieposiadającej wyższego wykształcenia.

Powyższe posunięcia oprócz skutków finanso-

wych spowodowały sytuację, w której niektóre osoby

wyznaczone na stanowiska służbowe nie posiadały

wymaganych kwalifikacji lub nie zdobyły dostatecz-

nej wiedzy albo doświadczenia do wykonywania obo-

wiązków związanych z zajmowanymi stanowiskami.

Szczegółowe, aktualne dane na temat ilości osób

zatrudnionych w Służbie Kontrwywiadu Wojskowego

są zawarte w corocznym sprawozdaniu z działalności

SKW, które jest przedstawiane prezesowi Rady Mi-

nistrów (Kolegium ds. Służb Specjalnych) i ministro-

wi obrony narodowej, a także innym uprawnionym

podmiotom, w tym Komisji ds. Służb Specjalnych, na

forum której jest rozpatrywane.

Członkowie tych gre-

miów mają prawo uzyskiwania dodatkowych infor-

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Warszawa, dnia 25 marca 2013 r.

sekretarza stanu

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

niowym Służby Kontrwywiadu Wojskowego w Mag-

dalence (SPS-023-14072/13), uprzejmie proszę o przy-

Wspomniany w interpelacji ośrodek w Magdalen-

ce, mający charakter recepcyjno-szkoleniowy, Służba

Kontrwywiadu Wojskowego otrzymała w trwały za-

rząd od Skarbu Państwa w 2010 r.

Od 2011 r. odby-

wają się w nim m.in. szkolenia jawne oraz uroczysto-

ści oficjalne, związane m.in. ze świętem Wojska Pol-

skiego, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, lub inne

tego typu przedsięwzięcia, w których uczestniczą za-

proszeni goście oficjalni spoza służby oraz przedsta-

wiciele SKW.

Są one finansowane ze środków prze-

znaczonych na wydatki reprezentacyjne i okolicznoś-

ciowe, zgodnie z zarządzeniem szefa Służby Kontr-

wywiadu Wojskowego nr 57/11 z dnia 27 grudnia

licznościowych.

Ponadto w ośrodku recepcyjno-szkoleniowym

w Magdalence mają miejsce uroczystości związane

m.in. z pożegnaniem odchodzącej do rezerwy kadry

SKW oraz uroczyste spotkania jubileuszowe oficerów

tej służby.

Uroczystości tego typu finansowane są ze

środków własnych osób organizujących dane przed-

sięwzięcie.

Niezależnie od powyższego z całą mocą należy

podkreślić, że priorytetem funkcjonowania tego

obiektu jest prowadzenie w nim szkoleń.

W latach

2011–2012 Służba Kontrwywiadu Wojskowego prze-

prowadziła w nim ogółem 26 szkoleń zawodowych,

specjalistycznych oraz kursów.

Koszty utrzymaniu wymienionego obiektu w 2011 r.

wyniosły 241 047,00 zł, a w 2012 r.

– 300 366,00 zł.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Czesław Mroczek

wie premii wypłaconych urzędnikom warszawskiej

Centrali Narodowego Funduszu Zdrowia, która zo-

SPS-023-14081/13), uprzejmie proszę o przyjęcie na-

Funduszu Zdrowia należy prowadzenie gospodarki

pani poseł minister zdrowia wystąpił do Narodowego

428

Odnosząc się do kwestii dotyczącej premii wypła-

conych urzędnikom Centrali Narodowego Funduszu

Zdrowia, prezes funduszu poinformowała, że kwestie

tworzenia funduszu premiowego oraz wypłaty premii

rodowym Funduszu Zdrowia (ZUZP).

określonych w ZUZP premia uznaniowa, która stano-

wi element motywacji i mobilizuje do uzyskania efek-

tów, które są szczególnie istotne dla Narodowego Fun-

nagrodzenia osobowe, fundusz premiowy.

Ustalenie

działu następuje w porozumieniu z właściwymi orga-

nizacjami związkowymi działającymi w NFZ.

Środki przeznaczone na premie dla pracowników

Przyznanie pracownikom Centrali Narodowego

ne, sumienne wykonywanie zadań nałożonych na

W odniesieniu do kwestii dotyczącej przyznanych

nagród prezes NFZ poinformowała, że zgodnie z za-

pisem pkt 2 załącznika nr 4 do zakładowego układu

zbiorowego pracy pracowników Narodowego Fundu-

szu Zdrowia dla pracowników zatrudnionych w NFZ

w ramach uruchomionego funduszu premiowego wy-

odrębnia się 5-procentowy fundusz nagród, którego

dysponentem w Centrali NFZ jest wyłącznie prezes

NFZ.

Nagrody przyznawane są dla pracowników wy-

różniających się szczególnymi osiągnięciami w pracy

zawodowej.

Prezes NFZ poinformowała ponadto, że zgodnie

z założeniami przyjmowanymi w kolejnych latach

gólności dotyczącymi zamrożenia funduszu wyna-

grodzeń m.in. w NFZ, wysokość funduszu wynagro-

przekazujące interpelację pana Bogdana Rzońcy, po-

ewentualnych konsekwencji sposobu udzielenia po-

życzki PLL LOT przez rząd uprzejmie informuję, co

następuje.

Ad 1.

W listopadzie 2012 r.

Zarząd PLL LOT SA

władze polskie notyfikowały pomoc publiczną dla

PLL LOT SA.

Notyfikacja pomocy publicznej nastą-

piła jeszcze przed jej faktyczną wypłatą.

Aktualnie

strona polska prowadzi z Komisją Europejską kore-

spondencję w zakresie uznania udzielonej pomocy

publicznej za legalną.

Celem pomocy publicznej na ra-

towanie jest umożliwienie przedsiębiorcy przetrwania

do czasu opracowania i notyfikacji planu restruktury-

zacji.

Ostateczna decyzja w ww. zakresie należy jed-

nak do wyłącznej kompetencji Komisji Europejskiej

w ramach przysługującej jej władzy dyskrecjonalnej.

Jako przykłady pozytywnych decyzji Komisji Europej-

skiej w sprawie pomocy publicznej dla europejskich

przewoźników lotniczych wskazać można Austrian

Airlines, Air Malta oraz CSA Czechy.

Jednocześnie wyjaśniam, iż w okresie pomocy na

ratowanie spółka zobowiązana jest do opracowania

i notyfikacji planu restrukturyzacji do Komisji Euro-

wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy pań-

429

nych przedsiębiorstw notyfikacja planu restruktury-

zacji do Komisji Europejskiej powinna nastąpić w ter-

minie nie dłuższym niż 6 miesięcy po pierwszym

Ad 2.

Podjęte przez Komisję Europejską decyzje

ws. pomocy publicznej niewątpliwie wpłyną na za-

kres przyszłej działalności spółki.

Wydanie przez Ko-

misję Europejską decyzji o zwrocie pomocy na rato-

wanie spowodować może utratę zdolności spółki do

prowadzenia działalności, a w konsekwencji nawet

do jej upadłości.

Należy jednak podkreślić, że strona

polska jest w ciągłym kontakcie ze służbami Komisji

Europejskiej, a spółka opracowuje plan restruktury-

zacji zgodny z wymaganiami prawa Unii Europej-

skiej, mający na celu przywrócenie spółce długookre-

sowej zdolności do konkurowania na rynku usług

lotniczych.

Plan ten po zaakceptowaniu przez Mini-

sterstwo Skarbu Państwa zostanie notyfikowany do

Komisji Europejskiej.

Z poważaniem

Minister

Mikołaj Budzanowski

wiści (SPS-023-14119/13) uprzejmie informuję, iż Mi-

czyło i nie uczestniczy w pracach zmierzających do

powołania rządowej rady przeciw mowie nienawiści.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że zarządze-

2013 r. powołano Radę do spraw Przeciwdziałania

Zgodnie z § 3 ust 1 pkt 1 przewodniczącym wspo-

mnianej rady jest minister właściwy do spraw infor-

matyzacji lub wyznaczony przez niego sekretarz lub

podsekretarz stanu.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Włodzimierz Karpiński

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pismo

023-14120/13, dotyczące interpelacji pana posła Jana

w zakresie zapobiegania rozpowszechnianiu się dopa-

laczy na terenie Polski, uprzejmie informuję, iż zadania

związane z zagrożeniami zdrowia publicznego w zakre-

sie egzekwowania zakazu wytwarzania i wprowadza-

nia do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

środków zastępczych, tzw. dopalaczy, powierzono orga-

nom Państwowej Inspekcji Sanitarnej.

Działania edukacyjne kierowane są w głównej

zanych z profilaktyką używania środków zastęp-

czych na szczeblu wojewódzkim i lokalnym organi-

zowane są liczne szkolenia, wykłady, prelekcje i po-

gadanki, konkursy i wystawy edukacyjne.

Dystrybu-

owane są materiały edukacyjne – ulotki, broszury

i plakaty, wydane przez Główny Inspektorat Sanitar-

ny oraz wojewódzkie i powiatowe stacje sanitarno-

-epidemiologiczne oraz instytucje prowadzące dzia-

łania z zakresu profilaktyki i leczenia uzależnień,

nia Narkomanii.

Grupą docelową edukacji są: ucz-

niowie gimnazjów i szkół ponadgimnazjalnych, pie-

lęgniarki środowisk nauczania i wychowania, na-

uczyciele, rodzice i opiekunowie dzieci, kierownicy

i uczestnicy wypoczynku letniego i zimowego, pra-

cownicy pomocy społecznej, strażnicy miejscy i Poli-

cja oraz społeczność lokalna.

Partnerami działań są:

komendy Policji, komendy straży miejskich, poradnie

psychologiczno-terapeutyczne, miejskie i gminne ośrod-

ki pomocy społecznej i inne jednostki samorządu te-

rytorialnego.

Ponadto realizowana jest kampania społeczna

i sfinansowano materiały edukacyjne (film, ulotka).

osób używających środki zastępcze, jak również inne

narkotyki i został wzbogacony o wypowiedzi eksper-

tów: psychologów i terapeutów w zakresu uzależnień.

W Głównym Inspektoracie Sanitarnym we współpra-

cy z partnerami: Instytutem Medycyny Wsi im. Wi-

tolda Chodźki w Lublinie, Instytutem Medycyny Pra-

cy im. prof. J. Nofera w Łodzi, Państwową Agencją

nii realizowany jest projekt „Profilaktyczny program

430

lu, tytoniu i innych środków psychoaktywnych”, współ-

finansowany w ramach Szwajcarsko-Polskiego Pro-

W ramach projektu realizowane są między inny-

mi dwa programy edukacyjne: w zakładach pracy

oraz szkołach ponadgimnazjalnych (przewidywany

zasięg – 50% szkół ponadgimnazjalnych w kraju).

Projekt wzmocniony zostanie kampanią społeczną.

internetową – System Elektronicznego Monitorowa-

nia i Promocji Zdrowia (SEMPZ), która umożliwi

kampanii medialnej, oraz zorganizowane zostaną

szkolenia dla: nauczycieli realizujących program edu-

kacyjny w szkołach ponadgimnazjalnych, wojewódz-

kich i powiatowych koordynatorów programu eduka-

cyjnego w szkołach ponadgimnazjalnych, kadry me-

dycznej (lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej, gi-

nekologów, pielęgniarek, położnych).

Głównym ce-

lem projektu jest ograniczenie używania alkoholu,

tytoniu i innych środków psychoaktywnych przez

polskim zasięgu, który kompleksowo podchodzi do

problematyki uzależnień i obejmie zasięgiem ok. 5 mln

osób.

W celu egzekwowaniu zakazu wytwarzania

spolitej Polskiej środków zastępczych – nowych nar-

kotyków, Państwowa Inspekcja Sanitarna współpra-

cuje z innymi służbami, strażami i inspekcjami.

Należy również podkreślić, iż zostało zawarte po-

rozumienie pomiędzy głównym inspektorem sanitar-

nym, szefem służby celnej, komendantem Policji i głów-

nym inspektorem farmaceutycznym o współpracy

w zakresie przeciwdziałania wprowadzaniu do obro-

tu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej środków

zastępczych.

Zarówno Ministerstwo Zdrowia, jak

stytutami badawczymi w zakresie oceny wpływu

jest system powiadomień o stwierdzonych przypad-

kach zatruć, gdy istnieje domniemanie, że przyczyną

prowadzony jest centralny rejestr przypadków zatruć

współpracuje z odpowiednimi przedstawicielami or-

ganów administracji rządowej, w tym z Policją, Kra-

jowym Biurem ds. Przeciwdziałania Narkomanii,

Ministerstwem Edukacji Narodowej, Radą ds. Prze-

ciwdziałania Narkomanii, Głównym Inspektoratem

bójczych, instytutami badawczymi, Narodowym In-

stytutem Leków, Narodowym Instytutem Zdrowia

stytutem Włókien Naturalnych i Roślin Zielarskich

oraz innymi podmiotami zajmującymi się problema-

tyką środków zastępczych, w tym z organizacjami

pozarządowymi.

O konsekwentnie realizowanych przez Minister-

stwo Zdrowia zadaniach z zakresu zdrowia publicz-

nego w celu zapobiegania rozpowszechnianiu nowych

narkotyków świadczą dane o utrzymującej się na

znacznie niższym poziomie liczbie zatruć dopalacza-

mi w latach 2011–2012 w stosunku do 2010 r.

I tak,

liczba przypadków zatruć i podejrzeń zatruć dopala-

czami w okresie drugiego półrocza 2010 r., 2011 r.,

2012 r. i 2013 r. uległa znacznemu obniżeniu i waha-

ła się od 11 do 42, podczas gdy w październiku 2010 r.

wynosiła 258, a w styczniu 2013 r.

– 35.

Obserwowa-

ny spadek zatruć obrazuje skuteczność prowadzo-

nych działań.

O skuteczności prowadzonych działań

przez Ministerstwo Zdrowia świadczą również wpro-

wadzone w latach 2009–2012 zmiany przepisów usta-

psychoaktywnych.

Obecnie procedowana jest nowe-

lizacja przedmiotowej ustawy, mająca na celu objęcie

kontrolą kolejnych kilkudziesięciu narkotyków (do-

palaczy).

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Igor Radziewicz-Winnicki

Warszawa, dnia 28 marca 2013 r.

(14139)

przy którym przekazana została interpelacja pana

Polskiej, w sprawie wzrostu zachorowań na krztu-

siec, uprzejmie informuję, co następuje.

wskazują na trwający obecnie wzrost zachorowań na

krztusiec.

Należy przy tym zwrócić uwagę na nastę-

pujące okoliczności tego zjawiska: utrzymanie wyso-

kiego poziomu zaszczepienia populacji oraz brak nie-

korzystnych zmian w zapadalności u dzieci w grupie

w wieku 0–4 lata.

Wzrost zachorowań dotyczy przede

wszystkim dzieci w wieku powyżej 5 lat, młodzieży

oraz osób dorosłych, przy czym wzrost zachorowal-

ności jest najniższy w grupie dzieci, a najwyższy w gru-

pie młodzieży i osób dorosłych, co jest związane

z epidemiologią tej choroby oraz charakterystyką ist-

431

niejących szczepionek.

Liczba zachorowań na choro-

niowa utrata odporności indywidualnej u osób, które

od sposobu uzyskania odporności i dotyczy zarówno

osób, które nabyły odporność w sposób naturalny

(przez przechorowanie), jak i sztuczny (szczepienie).

Odporność naturalna po przechorowaniu krztuśca

Zjawisko odporności zbiorowiskowej polega na

przerwaniu krążenia czynnika zakaźnego poprzez

osiągniecie odpowiednio dużego odsetka osób odpor-

choroby, a w związku z nielicznymi chorymi, którzy

mogą stanowić źródło zakażenia, ryzyko zakażenia

i zachorowania jest niskie, również u osób, które nie

nie maksymalnego efektu odporności zbiorowisko-

wej pozwalającego na eliminację choroby z użyciem

dostępnych obecnie szczepionek przeciw krztuśco-

żej spadek odporności poszczepiennej po 5–7 latach

od szczepienia, co wymaga okresowego ponawiania

szczepień.

dania szczepów izolowanych w Polsce w latach 1960–

2005 wyraźnie wskazują, że po wprowadzeniu po-

wszechnych szczepień przeciw krztuścowi genetycz-

na struktura populacji izolowanych szczepów zmie-

niła się, doszło do zróżnicowania między izolatami

szczepy posiadające wcześniej niewystępujące allele

genów kodujących istotne czynniki warunkujące im-

munogenność oraz zjadliwość.

Obecne doniesienia

z niektórych krajów wskazują, że nowe warianty

cjał zjadliwości ze względu na wydzielanie zwiększo-

nych ilości toksyny krztuścowej.

Brak jest jednak

obecnie danych, które potwierdzałyby wystąpienie

tego zjawiska również w Polsce.

uprzejmie informuję, iż jednym z możliwych działań,

epidemiologiczną krztuśca, jest uzupełnienie „Pro-

gramu szczepień ochronnych” o szczepienia przeciw

szczepionką skojarzoną rozszerzoną o bezkomórkową

komponentę krztuśca (błonica, tężec i krztusiec

– DTaP), w miejsce wykonywanego obecnie w tym

Sanitarno-Epidemiologicznej przy głównym inspek-

torze sanitarnym, jest obecnie przedmiotem analiz

w resorcie zdrowia.

Ponadto w odniesieniu do osób

na szczepieniu rodziców, opiekunów, dziadków, a tak-

że pracowników ochrony zdrowia, którzy mają kon-

niemowlętami, które nie otrzymały pełnego cyklu

szczepień, a więc są najbardziej narażone na ciężki

lub powikłany przebieg choroby.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 21 marca 2013 r.

RP, w sprawie dostępu do informacji medycznej oby-

wateli (znak: SPS-023-14143/13) zwracam się z uprzej-

sła, uprzejmie informuję, iż Ministerstwo Zdrowia od

wielu miesięcy szczegółowo analizuje poziom dostęp-

ności informacji medycznej dla pacjentów oraz jej za-

kres, w szczególności w kontekście dyrektywy Par-

lamentu Europejskiego i Rady UE nr 2011/24 w spra-

Dyrektywa zawiera szereg postanowień wymaga-

jących transpozycji do prawa krajowego, dotyczących

praw pacjentów korzystających z transgranicznej

opieki zdrowotnej takich jak obowiązek udzielania

przez świadczeniodawców informacji pomagających

pacjentom w dokonaniu świadomego wyboru, w tym

informacje na temat możliwości leczenia, dostępno-

ści, jakości i bezpieczeństwa opieki zdrowotnej, którą

świadczą, a także przejrzystych informacji o cenach

świadczeń.

Niezbędne jest wprowadzenie przepisów

zapewniających pacjentowi:

432

— uzyskanie szczegółowych informacji na temat

świadczeń zdrowotnych udzielanych przez dany pod-

miot wykonujący działalność leczniczą, w szczegól-

ności informacji dotyczących stosowanych metod

diagnostycznych lub terapeutycznych oraz jakości

i bezpieczeństwa tych metod;

— uzyskanie informacji na temat posiadanego

wpisu do rejestru podmiotów wykonujących działal-

ność leczniczą oraz zawartych umów ubezpieczenia

odpowiedzialności cywilnej.

Przekazywanie tych informacji będzie zadaniem

krajowego punktu kontaktowego do spraw transgra-

nicznej opieki zdrowotnej.

W myśl art. 6 ust. 1 dyrek-

tywy państwa członkowskie powinny powołać co naj-

mniej jeden krajowy punkt kontaktowy.

Do zadań

krajowych punktów kontaktowych należeć będzie:

1) udzielanie pacjentom przybywającym z innych

państw członkowskich UE określonych informacji

dot. świadczeniodawców, jakości i bezpieczeństwa

opieki zdrowotnej oraz praw pacjentów (art. 4 ust. 2

lit. a oraz art. 6 ust. 3 dyrektywy);

2) udzielanie osobom uprawnionym do świadczeń

w ramach publicznego systemu opieki zdrowotnej da-

nego państwa informacji dot. ich uprawnień w zakre-

sie korzystania z transgranicznej opieki zdrowotnej,

z możliwością uzyskania refundacji przez właściwą

instytucję państwa ubezpieczenia (art. 5 lit. b oraz

art. 7 ust. 6 dyrektywy).

Zgodnie z art. 6 ust. 2 dyrektywy krajowe punkty

kontaktowe różnych państw członkowskich powinny

ściśle współpracować ze sobą w zakresie wymiany

ww. informacji.

W projektowanych rozwiązaniach proponuje się

rozwiązanie polegające na powołaniu krajowego

punktu kontaktowego, zwanego dalej KPK, przez

ministra zdrowia.

Działałby on w strukturze jednost-

ki organizacyjnej podległej lub nadzorowanej przez

ministra.

Zgodnie z projektowanymi przepisami KPK rea-

lizować będzie zadania w zakresie udzielania pacjen-

tom z innych państw członkowskich Unii Europej-

skiej zainteresowanym skorzystaniem z odpłatnych

usług zdrowotnych na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej informacji dotyczących:

— praw pacjenta,

— podmiotów wykonujących działalność leczni -

czą w zakresie posiadania przez te podmioty upraw-

nień do udzielania danego rodzaju świadczeń zdro-

wotnych, w rozumieniu przepisów o działalności

leczniczej,

— osób wykonujących zawody medyczne, w zakre -

sie posiadania prawa do wykonywania zawodu me-

dycznego,

— obowiązujących na podstawie przepisów prawa

standardów jakości i bezpieczeństwa świadczeń zdro-

wotnych oraz obowiązujących przepisów w zakresie

nadzoru nad podmiotami wykonującymi działalność

leczniczą oraz ich oceny pod względem stosowania

tych standardów,

— posiadanych przez dane podmioty wykonują -

ce działalność leczniczą udogodnień umożliwiają-

cych korzystanie z ich świadczeń osobom niepełno-

sprawnym,

— zasad dochodzenia roszczeń z tytułu wyrządze -

nia szkody lub krzywdy w związku z udzielaniem

świadczeń zdrowotnych.

Wprowadzenie opisanych powyżej mechanizmów bę-

dzie możliwe poprzez nowelizację ustawy z dnia 27 sierp-

duje się obecnie na etapie konsultacji wewnętrznych

prowadzonych w Ministerstwie Zdrowia.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

w sprawie norm optymalnego obciążenia tornistrami

proszę o przyjęcie poniższego stanowiska.

Dla określania optymalnej wagi uczniowskiego

tornistra w Polsce wiążące pozostają zalecenia krajo-

wego konsultanta w dziedzinie pediatrii, który wska-

zuje, że waga tornistra ucznia nie powinna przekra-

czać 10% masy ciała ucznia.

Informację tę przekaza-

łem już pani poseł w odpowiedzi na interpelację SPS-

023-11287/12.

Zalecenia konsultantów w poszczegól-

nych dziedzinach medycyny stanowią wzorzec postępo-

wania i są kierowane do lekarzy.

W praktyce lekarskiej

stanowią one elementy edukacji zdrowotnej i profilak-

tyki kierowane do ogółu społeczeństwa.

Zgodnie z de-

finicją słownika języka polskiego „zalecić” oznacza:

doradzić wykonanie czegoś, wskazać na zalety czegoś

lub kogoś.

Z tego względu nieuzasadnione wydaje się

wyrażone w interpelacji oczekiwanie, że realizacja

zaleceń konsultantów krajowych w poszczególnych

dziedzinach medycyny może podlegać monitorowa-

niu i kontroli.

W uzupełnieniu informacji dotyczących wagi ucz-

niowskiego tornistra informuję, że w 2012 r. wydane

433

zostały również zalecenia głównego inspektora sani-

tarnego w sprawie tornistrów szkolnych.

Zgodnie

z tymi zaleceniami waga tornistra nie powinna prze-

kraczać 10 do 15% masy ciała ucznia.

Jednocześnie

główny inspektor sanitarny wskazuje, że:

1) tornister powinien posiadać ergonomiczną,

pleców;

2) jego ciężar powinien być rozłożony syme-

trycznie;

3) cięższe rzeczy powinny być umieszczone na

4) tornister powinien mieć równe, szerokie szelki;

5) długość szelek powinna umożliwić swobodne

wkładanie i zdejmowanie, jednocześnie zapewniając

6) zalecane jest dodatkowe zapięcie, spinające

szelki z przodu klatki piersiowej;

7) tornister należy nosić na obu ramionach;

8) konieczne jest kontrolowanie przez rodziców

9) wskazane jest podjęcie przez rodziców współ-

stawić część przyborów lub podręczników szkolnych.

Główny inspektor sanitarny wskazał, że aby za-

pobiegać dysfunkcjom układu ruchu, oprócz prawid-

łowo dobranego, spakowanego i użytkowanego tor-

nistra należy uczniom zapewnić odpowiednią ilość

pracy tak w szkole, jak i w domu, oraz wyrobić właś-

ciwe nawyki ruchowe (zachowanie symetrii ciała

nych, np. przy odrabianiu lekcji).

Uwzględniając powyższe wskazania, nie znajduję

uzasadnienia do proponowanego przez panią poseł

pilnego zlecenia przeprowadzenia badań, których ce-

lem będzie opracowanie innych niż wskazane, no-

wych norm optymalnego obciążenia tornistrami lub

Podstawowym działaniem resortu zdrowia w za-

poz. 1139, ze zm.).

Zgodnie z rozporządzeniem u dzie-

ci i młodzieży wykonywane są badania profilaktycz-

ne (tzw. bilanse zdrowia) oraz testy przesiewowe

Obejmują one m.in. wykrywanie zaburzeń układu

ceń statycznych kończyn dolnych oraz pomiary masy

predysponujące do powstawania niekorzystnych

zmian w układzie kostnym, w tym skrzywień kręgo-

słupa.

Środki publiczne Narodowego Funduszu Zdro-

wia przeznaczone na profilaktykę, w tym również

wad postawy, zawarte są w stawce kapitacyjnej leka-

rza podstawowej opieki zdrowotnej, pielęgniarki pod-

stawowej opieki zdrowotnej oraz pielęgniarki środo-

wiska nauczania i wychowania, zgodnie z umową na

realizację świadczeń podstawowej opieki zdrowotnej

zawieraną corocznie przez Narodowy Fundusz Zdro-

wia z poszczególnymi świadczeniodawcami.

Dokument pn. „Profilaktyka wad postawy u dzie-

Rekomendacje ministra zdrowia” to zbiór opartych

uczycieli, wychowawców oraz rodziców) w zakresie

działań zapobiegających występowaniu wad postawy

u dzieci i młodzieży.

Jak już informowałem panią poseł

w odpowiedzi na interpelację SPS-023-11287/12, przed-

miotowe opracowanie ma charakter zaleceń i opisuje

optymalne warunki i działania, jakie należy podejmo-

wać dla umacniania zdrowia dzieci i młodzieży oraz

zapobiegania powstawaniu wad postawy w tej popu-

lacji.

Rekomendacje nie są aktem prawnym i nie upo-

ważniają ministra zdrowia do podejmowania działań

mających na celu monitorowanie oraz nadzór nad ich

realizacją w szkołach na terenie kraju.

Z poważaniem

Warszawa, dnia 21 marca 2013 r.

o sygn.

SPS-023-14173/13, w sprawie domu spokojnej

jesieni dla ludzi sportu, z upoważnienia prezesa Rady

Ministerstwo Sportu i Turystyki wysoko ceni po-

dejmowane przez wnioskodawców inicjatywy inwe-

stycyjne oraz jest pełne uznania dla projektów na

rzecz rozwiązywania problemów społecznych w ob-

szarze sportu.

Pragnę podkreślić, że resort sportu

podejmuje działania mające na celu wszechstronne

wsparcie sportowców, w tym poprzez odpowiednie

dostosowanie infrastruktury przeznaczonej m.in. do

ich rehabilitacji, odnowy biologicznej wyposażonej

434

w specjalistyczny sprzęt medyczny.

Przykładem in-

westycji zrealizowanej w tym zakresie jest remont

i rozbudowa ośrodka sportowego Towarzystwa Olim-

pijczyków Polskich w Michałowicach, na które udzielo-

no wsparcia finansowego w wysokości blisko 5 mln zł.

Jednocześnie należy zaznaczyć, że resort sportu

przez inwestorów.

Dofinansowanie to udzielane jest

nie z którym w zakresie infrastruktury środkami

funduszu można dofinansować realizację zadań in-

westycyjnych:

gramach rozwoju bazy sportowej, uchwalonych przez

sejmiki województw;

Przedsięwzięcia realizowane w ramach powyż-

szych programów zgodnie z ww. rozporządzeniem

dotyczą budowy, przebudowy lub remontów obiektów

sportowych.

Tym samym mają na celu przede wszyst-

kim rozwój bazy sportowej przeznaczonej do upra-

wiania sportu powszechnego i wyczynowego.

Należy

podkreślić, iż z uwagi na ograniczoną wysokość środ-

ków finansowych będących w gestii ministra sportu

i turystyki większą ich część pochłaniają wydatki na

kontynuację realizacji zadań wieloletnich, dla któ-

rych zobowiązania finansowe wynikają z umów za-

wartych w latach poprzednich.

Pozostałe środki

uwzględniać muszą m.in. konieczność realizacji za-

dań niezbędnych w kontekście planowanych imprez

sportowych rangi międzynarodowej, których organi-

zacja została powierzona Polsce.

Istotą dofinansowa-

nych przez ministerstwo inwestycji jest przede wszyst-

kim zapewnienie poprawy warunków uprawiania

sportu, warunków szkoleniowo-treningowych, a tak-

że tworzenie bazy dla organizacji zawodów i imprez

sportowych.

Odnosząc się do stanowiska ujętego w interpela-

cji, pragnę wyjaśnić, że inwestycja dotycząca powo-

łania domu olimpijczyka nie była ujęta w „Programie

2012”.

Rozpatrywanie możliwości dofinansowania

realizacji zadań w ramach programu wymaga bo-

wiem złożenia do ministerstwa formalnego zgłosze-

nia przedsięwzięcia do realizacji przez inwestora,

na zasadach określonych w wytycznych do tego pro-

gramu, natomiast zgłoszenie w tej sprawie nie zosta-

ło odnotowane.

Podjęcie kroków zmierzających do

rozpoczęcia realizacji inwestycji, jak już wcześniej

wspomniano, nie leży w gestii ministerstwa, które

zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa nie peł-

ni funkcji inwestora.

Z wyrazami szacunku

Minister

(14176)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

czącą gwałtownego wzrostu upadłości firm, przeka-

zaną przy piśmie nr SPS-023-14176/13 z dnia 18 lu-

Słabsza dynamika wzrostu gospodarczego, o czym

świadczy malejący wzrost PKB (wynosił on w Polsce

w 2011 r. 4,3%, a w 2012 r. już tylko 2%), niewątpliwie

wpływa na pojawiające się częściej trudności w pro-

wadzeniu działalności gospodarczej.

Najczęściej wy-

stępującym problemem jest słabnący popyt na pro-

sze warunki otrzymania kredytu, co w konsekwencji

przekłada się na odwlekanie lub nawet rezygnację

z planów inwestycyjnych.

Istotnym obciążeniem dla

przedsiębiorców są również opóźnienia w regulowa-

niu należności przez ich kontrahentów, co stymuluje

zjawisko zatorów płatniczych.

Pragnę zapewnić, że Ministerstwo Gospodarki na

bieżąco śledzi sytuację w sektorze przedsiębiorstw.

tatywnej próbie małych i średnich polskich przedsię-

biorstw.

Wyniki ostatniego badania, za drugie półro-

cze 2012 r., wskazują, że istotnie przedsiębiorcy odczu-

wają pogorszenie warunków prowadzenia działalności

gospodarczej*

)

.

Jak wynika z przywołanych badań,

blisko 60% ankietowanych przedsiębiorców wskazy-

wało na pogorszenie warunków prowadzenia działal-

ności gospodarczej w pierwszej połowie 2013 r.

Zjawisko upadłości jest nieodłącznym elementem

procesów zachodzących w gospodarce rynkowej, co

*

)

Przedsiebiorczosc.

435

oznacza, że nie można go całkowicie wyeliminować.

Zgodnie z teorią cyklu życia kolejnymi naturalnymi

etapami w rozwoju przedsiębiorstwa są szybki wzrost,

do likwidacji przedsiębiorstwa.

Czas trwania i sposób

przedsiębiorstwa jest różny i może być kształtowany

zarówno przez odpowiednie decyzje kierownictwa, jak

Jak pokazuje tabela poniżej, liczba upadłości

kunastu latach najwyższa liczba upadłości miała

Tabela 1.

Procesy upadłościowe przedsiębiorstw

PKB r/r%

Źródło: strona internetowa Konferencja Przedsiębiorstw Fi-

nansowych w Polsce:

http://www.kpf.pl/index.php/raporty-cykliczne/98-skala-pro-

cesow-upadlosciowych-w-polsce (obliczenia własne – dr Paweł

Antonowicz, UG – na podstawie danych publikowanych w MSiG;

nie jest jedynym czynnikiem wpływającym na liczbę

cia przedsiębiorstw zagrożonych upadłością mogą

znacząco przyczynić się do ograniczenia liczby upa-

dających firm, nawet w okresie spowolnienia gospo-

darczego.

Szereg działań podejmowanych przez Minister-

siębiorcach zmierza do stworzenie bardziej przyja-

skich przedsiębiorstw, w resorcie gospodarki opraco-

wano projekt polityki nowej szansy, która po raz pierw-

szy w sposób kompleksowy opisuje problematykę za-

rządzania przedsiębiorstwem w sytuacji kryzysowej,

ki przedsiębiorczości, które uwzględnia potrzebę wspar-

w niestabilnej sytuacji finansowo-ekonomicznej.

Roz-

wiązania zawarte w projekcie zostały przygotowane z

cząć działalność gospodarczą po doznaniu porażki bi-

znesowej.

Celem polityki jest przede wszystkim zwiększenie

aktywności gospodarczej rozważane jest wprowadze-

nie zwrotnego wsparcia finansowego dla przedsię-

biorców doświadczonych upadłością.

Zasady i tryb

udzielania wsparcia, będącego pomocą publiczną,

sprawozdawczości środków finansowych określone

wiącym program pomocowy.

w polityce.

Dokument, przyjęty przez rząd, będzie mógł stano-

wić umocowanie dla podejmowania interwencji pub-

licznej w ramach polityki nowej szansy.

436

formalizowania i skrócenia procedur wymaganych

czej między kontrahentami oraz likwidację barier

administracyjnych.

W Ministerstwie Gospodarki został również przy-

gotowany projekt założeń do projektu ustawy o uła-

darczej, który w dniu 21 marca został przyjęty przez

nuację działań wpływających na poprawę płynności

finansowej przedsiębiorców, wsparcie inwestycji oraz

ograniczenie obowiązków informacyjnych.

Dodatko-

wo propozycje obejmują zmianę przepisów utrudnia-

jących przedsiębiorcom angażowanie się w projekty

biznesu.

Wszystkie propozycje, ich treść oraz infor-

macje na temat przebiegu procesu legislacyjnego do-

stępne są na stronie internetowej http://legislacja.rcl.

gov.pl/lista/1/projekt/70340.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Grażyna Henclewska

Warszawa, dnia 26 marca 2013 r.

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na

14192/13, uprzejmie przekazuję, co następuje.

Na wstępie chciałbym podkreślić, że zgodnie

z przepisami rozdziału 10 ustawy z dnia 8 marca

podlegają kontroli na podstawie kryterium zgodności

z prawem przez wojewodę, a także można zaskarżyć

je do sądu administracyjnego.

W świetle powyższego minister nie jest uprawnio-

ny do oceny uchwały rady gminy w sprawie regula-

Nie jest również uprawniony do wydawania wiążą-

cych interpretacji prawa, a przedstawione poniżej

stanowisko stanowi jedynie opinię, która nie musi

być uwzględniona przez organy stosujące prawo.

min utrzymania czystości i porządku określa szcze-

gółowe zasady utrzymania czystości i porządku na

terenie gminy dotyczące obowiązków osób utrzymu-

jących zwierzęta domowe, mających na celu ochronę

Z brzmienia przepisu wprost wynika, że celem re-

gulacji gminnej ma być, po pierwsze, ochrona przed

zagrożeniem lub uciążliwością dla ludzi, a po drugie,

ochrona przed zanieczyszczeniem terenów przezna-

czonych do wspólnego użytku.

Zatem zakres gmin-

nych unormowań musi te cele uwzględniać i nie może

poza nie wychodzić.

W uzasadnieniu do wyroku z dnia 27 październi-

ka 2010 r. (sygn. akt II OSK 1568/10) Naczelny Sąd

Administracyjny w Warszawie stwierdził, iż „redak-

tak zawężającej interpretacji tego przepisu, aby cał-

kowicie wykluczone było ustalenie obowiązków pro-

filaktycznych, uprzednich, jak i następczych – oczy-

wiście pod warunkiem, by nie były to dyrektywy

postępowania wykluczone przez inne przepisy po-

wszechnie obowiązujące oraz by takie obowiązki były

proporcjonalne do celu, jakiemu art. 4 ust. 2 pkt 6 ma

służyć.

Punktem odniesienia, czyli dobrem chronio-

nym przez cytowany przepis, jest czystość terenów

przeznaczonych do wspólnego użytku.

Nie ma powo-

dów, aby akceptować wyłącznie działania prawodaw-

cze rady gminy mające za przedmiot sam tylko nad-

zór nad psem w miejscu publicznym”.

W świetle wyżej zacytowanego stwierdzenia sądu

wydaje się słuszny pogląd, że na podstawie obowią-

nach wprowadzić normy zakazujące wprowadzania

437

psów na ściśle określony teren.

Z ww. przepisu jed-

noznacznie wynika, że obowiązkiem osób utrzymu-

jących psy jest ochrona przed zagrożeniami, uciążli-

wościami czy zanieczyszczeniami terenów.

Moim

zdaniem obowiązek ten może być wykonywany przez

określenie zakazu.

Ważne jest jednocześnie przy tym,

aby przy stanowieniu prawa miejscowego przestrze-

gane były zasady poprawnej legislacji.

W szczególno-

ści przepisy nakładające obowiązki powinny wystar-

czająco czytelnie i w sposób zrozumiały określać pra-

wa i obowiązki.

Ponadto należy pamiętać, że przedmiotem rozpo-

znania sądu jest konkretna uchwała i sąd dokonuje

oceny tej uchwały pod względem jej legalności, czyli

zgodności z prawem.

Zatem rozstrzygnięcie sądu od-

nosi się do uchwały zaskarżonej.

Przedstawiając powyższe, uprzejmie informuję, że

w ministerstwie nie są planowane prace legislacyjne

terpelację posła Jarosława Jagiełły (przekazaną pis-

mem nr SPS-023-14202/13) pragnę złożyć następu-

jące wyjaśnienia.

Ad 1.

Niż demograficzny może skłaniać niektóre

uczelnie do większej i bardziej zdecydowanej konku-

rencji o studentów.

Według naszych prognoz w ciągu

najbliższych kilku lat liczba studentów na polskich

uczelniach może zmaleć nawet do około 1,3 mln osób.

Jednakże nie może stanowić to okazji do obniżania

poziomu wymagań stawianych maturzystom tylko

po to, by przyjąć ich na studia jak najwięcej.

Obser-

wowany w ostatnim czasie wzrost liczby studentów

na tzw. kierunkach masowych może prowadzić do

obniżania jakości kształcenia i wywoływać zjawisko

określane jako „równanie w dół”.

Nowe rozwiązania

mają przeciwdziałać dominującemu w uczelniach za-

wodowych trendowi kształcenia na kierunkach stu-

diów o profilu ogólnoakademickim, gdzie studenci

mają ograniczony dostęp do wysoko wyspecjalizowa-

nej kadry naukowej (z powodu niższych wymogów

dotyczących minimum kadrowego).

Ponadto kształ-

cenie studentów głównie na kierunkach ogólnoaka-

demickich powoduje, że ich kwalifikacje i kompeten-

cje, jako absolwentów, nie zawsze odpowiadają ocze-

kiwaniom pracodawców, a to ma wpływ na poziom

bezrobocia w kraju.

sortu kierowanego przeze mnie jest powiązanie za-

potrzebowania rynku pracy z kształceniem na stu-

diach wyższych dostosowanym do oczekiwań więk-

szości studentów, dzięki któremu wykształceni zosta-

ną ludzie dobrze przygotowani do wyzwań życia za-

wodowego, także na arenie międzynarodowej.

Ko-

nieczność wzrostu liczby Polaków wykazujących się

wyższym wykształceniem jest uwarunkowana świa-

towymi trendami.

Przed uczelniami stają nowe wy-

zwania, które staramy się określić, i w związku z tym

znaleźć sposoby, które okażą się pomocne w osiąga-

niu celów.

Planowane zmiany przepisów ustawy Prawo o szkol-

zm.) mają na celu przede wszystkim wzmocnienie

mechanizmów konkurowania uczelni poprzez pod-

noszenie standardów jakości kształcenia, a także zróż-

nicowanie wymogów stawianych różnym typom uczel-

ni.

Osiągnięte to zostanie przez wyspecjalizowanie

praktycznych, w których jakość edukacji determino-

wać będzie praktyczne umiejętności studentów, a tak-

że poprzez przeprofilowanie uczelni akademickich

z realizowanymi badaniami naukowymi oraz włącze-

niem w nie studentów.

Nowe regulacje mają wprowadzić również zasadę,

że tylko ta podstawowa jednostka organizacyjna

uczelni, która posiada uprawnienia do nadawania

stopnia naukowego doktora, będzie mogła prowadzić

kształcenie zarówno na kierunkach studiów o profi-

lu praktycznym, jak i na kierunkach o profilu ogól-

noakademickim.

Natomiast jednostka organizacyjna

nieposiadająca uprawnień do nadawania stopnia na-

ukowego doktora będzie zobowiązana do prowadze-

nia kształcenia na kierunkach o profilu praktycz-

nym.

Dopiero po zdobyciu doświadczenia w tym za-

kresie i uzyskaniu pozytywnej oceny jakości kształ-

cenia wydanej przez Polską Komisję Akredytacyjną,

nie wcześniej niż po zakończeniu pierwszego cyklu

kształcenia, będzie mogła ubiegać się o uruchomienie

studiów pierwszego stopnia na tym kierunku o pro-

filu ogólnoakademickim.

Ponadto wprowadzona zo-

stanie zasada, zgodnie z którą ponad połowa progra-

mu kształcenia, określonego liczbą punktów ECTS,

na kierunku studiów o profilu praktycznym powinna

obejmować zajęcia praktyczne kształtujące kompe-

tencje społeczne i praktyczne umiejętności studenta,

w tym umiejętności uzyskiwane drogą zajęć warszta-

towych prowadzonych przez osoby posiadające do-

świadczenie zawodowe spoza uczelni.

Jednocześnie

przepisy będą nakładały obowiązek organizowania

438

co najmniej trzymiesięcznych praktyk zawodowych

na kierunkach studiów o profilu praktycznym.

Istotną zmianą będzie także regulacja zawarta

w art. 8 ust. 4 cytowanej ustawy, która ogranicza

wzrost liczby studentów na studiach stacjonarnych

w uczelni publicznej.

Zgodnie z obecnym brzmieniem

przepisu w nowym roku akademickim wzrost ten nie

może być większy niż 2% w stosunku do ogólnej licz-

by studentów stacjonarnych studiujących w poprzed-

nim roku akademickim.

W przygotowywanej nowe-

lizacji proponuje się zmianę tej regulacji w taki spo-

sób, aby wzrost liczby studentów studiów stacjonar-

nych nie był wyższy niż 2% w stosunku do liczby

przednim roku akademickim.

Jestem przekonana, że

pozwoli to uczelniom lepiej odpowiadać na oczekiwa-

nia czy zainteresowania kandydatów na studia, a prze-

de wszystkim mądrze podejmować decyzje o urucha-

mianiu nowych kierunków studiów i ewentualnym

Niezależnie od powyższego należy podkreślić, że

zgodnie z art. 169 ust. 2 cytowanej ustawy warunki

i tryb rekrutacji na studia ustala senat uczelni w drodze

uchwały podawanej do wiadomości publicznej nie póź-

demicki, którego uchwała dotyczy, i przesyłanej mini-

strowi właściwemu do spraw szkolnictwa wyższego.

Ad 2.

Sposób podziału i wysokość dotacji podmio-

towej (zwanej dotacją podstawową), o której mowa

wyższym, przeznaczonej dla poszczególnych uczelni

nie jest i nie była uzależniona wyłącznie od liczby

studentów studiów stacjonarnych.

Dane wykorzysty-

wane do podziału tej dotacji dotyczą:

1) liczby studentów studiów stacjonarnych i uczest-

3)dostępności nauczycieli akademickich dla stu-

dawczy);

5) liczby uprawnień do nadawania stopnia dok-

W przypadku uczelni zawodowych uwzględniane są

dane wymienione w pkt 1–3.

„Przeliczeniowa” liczba stacjonarnych studentów

i doktorantów (przy uwzględnieniu wskaźników

kosztochłonności poszczególnych studiów) ma bezpo-

średni wpływ na kształtowanie się kwoty dotacji pod-

stawowej w danym roku jedynie w części dzielonej

– jest ona w wysokości wynikającej z obliczenia

składnika studencko-doktoranckiego przenoszona na

dotację przy zastosowaniu stałej przeniesienia.

kwocie 6 943 872 tys. zł składnik studencko-dokto-

rancki odpowiadał za podział 10,5% środków prze-

znaczonych na tę dotację (tj. 728 957,6 tys. zł), nato-

miast przy podziale ww. dotacji dla uczelni zawodo-

wych w łącznej kwocie 462 880 tys. zł składnik stu-

dencko-doktorancki odpowiadał za podział 9% środ-

ków przeznaczonych na tę dotację (tj. 41 659 tys. zł).

W ramach ostatniej nowelizacji rozporządzenia

nych (Dz. U. poz. 202 i z 2013 r. poz. 273) do algoryt-

mu podziału dotacji podstawowej wprowadzono sze-

reg zmian mających na celu wzmocnienie projakoś-

ciowego charakteru podziału środków tej dotacji.

Zmiany te dotyczą zwłaszcza: zastąpienia dotychcza-

sowego składnika zrównoważonego rozwoju składni-

kiem dostępności kadry, wprowadzenia mechanizmu

zachęty finansowej stosowanego przez ministra wo-

bec nadzorowanych uczelni, które podjęły decyzję

o połączeniu się, oraz innych modyfikacji sposobu ob-

liczania pozostałych składników zaprojektowanych,

określania liczby nauczycieli akademickich w ra-

mach składnika kadrowego.

Nowy składnik dostępności ma za zadanie pre-

procesu dydaktycznego.

Niezwykle ważnym rozwią-

zaniem zaprojektowanym pod kątem podnoszenia

procesów dostosowujących je do współczesnych wa-

runków demograficznych jest także wprowadzany

mechanizm wspierający łączące się uczelnie publicz-

finansowej nowo powstałych uczelni publicznych, tak

zmian organizacyjnych i wzmocnienia wybranych

aspektów działalności.

Zachęci to uczelnie publiczne

do podjęcia prac zmierzających do przeprowadzania

tu synergii wynikającego ze wzmocnienia potencjału

dydaktycznego i naukowego.

Zmiana sposobu określania liczby nauczycieli

dług posiadanych przez nich stopni i tytułów nauko-

wych, a nie jak dotychczas według zajmowanych sta-

nowisk – wpisuje się w reformę wprowadzoną nowe-

439

lizacją ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, pro-

mującą dynamiczny model kariery naukowej oraz

jakość kształcenia.

Dotychczasowe rozwiązanie w więk-

wewnątrz uczelni, który nie musiał być jednak po-

wiązany z awansem naukowym.

W nowym algoryt-

wego i jakości badań), a nie stanowiska uczelniane

zależne od polityki personalnej uczelni.

Ponadto należy nadmienić, iż w ramach działań

reformujących szkolnictwo wyższe, począwszy od

2012 r., wprowadzono zgodnie z art. 94b ust. 1 usta-

stem szkolnictwa wyższego dotację podmiotową na

dofinansowanie zadań projakościowych.

Odnosząc się wprost do pytania, czy planowane

jest wprowadzenie dotacji za jakość nauki, uprzejmie

wyjaśniam, że już obecnie obowiązujące przepisy

przewidują takie rozwiązania.

Jednym ze strumieni finansowania działalności

naukowej jednostek naukowych, w tym również pod-

stawowych jednostek organizacyjnych uczelni, jest

dotacja na działalność statutową obejmująca: utrzy-

manie potencjału badawczego (tzw. dotacja bazowa),

utrzymanie specjalnego urządzenia badawczego,

utrzymanie i poszerzanie naukowych baz danych,

działalność polegającą na prowadzeniu badań nauko-

zanych służących rozwojowi młodych naukowców

we zasady przyznawania tej dotacji określa rozporzą-

Nr 218, poz. 1438, z późn. zm.).

Rozporządzenie za-

kłada priorytetowe traktowanie jednostek posiada-

jących najwyższe kategorie, tak by środki z budżetu

państwa kierowane były w zdecydowanej większości

do jednostek najbardziej efektywnych pod względem

prowadzonej działalności naukowej lub badawczo-

-rozwojowej.

Zgodnie z ww. rozporządzeniem przy przyznawa-

niu dotacji bazowej uwzględnia się m.in. posiadaną

przez jednostkę kategorię naukową, która wynika

z kompleksowej oceny jakości działalności naukowej

lub badawczo-rozwojowej.

Ocenę tę przeprowadza

nostek Naukowych.

Oceniając jednostkę naukową,

bierze się pod uwagę jej potencjał naukowy, dorobek

publikacyjny i wdrożeniowy, realizowane projekty

badawcze krajowe i zagraniczne, posiadane upraw-

nienia do nadawania stopni naukowych, rozwój ka-

dry (uzyskane stopnie i tytuły naukowe), zastosowa-

nia praktyczne wyników badań naukowych, wdroże-

nia, patenty, wynalazki, licencje, efekty finansowe

działalności naukowej i innowacyjnej itp.

Należy również zauważyć, że wprowadzone zosta-

ły przepisy motywujące jednostki posiadające najniż-

szą kategorię do podejmowania działań naprawczych

i restrukturyzacyjnych skutkujących poprawą efek-

tywności prowadzonej działalności naukowej.

Jed-

nostki kategorii C mogą, zgodnie z art. 19 ust. 3 ww.

ustawy, uzyskać dotację na utrzymanie potencjału

badawczego jedynie na 6 miesięcy od dnia przyznania

im kategorii C. Nie mogą one również uzyskać dota-

cji na utrzymanie specjalnego urządzenia badawcze-

go.

Wsparciem dla podejmowanych przez te jednost-

ki działań naprawczych jest możliwość otrzymania

dotacji celowej na restrukturyzację.

Zapewniam, że działania i inicjatywy służące popra-

wie jakości i efektywności prowadzonej w jednostkach

działalności naukowej lub badawczo-rozwojowej są

przedmiotem mojego szczególnego zainteresowania.

Łączę wyrazy szacunku

Minister

Barbara Kudrycka

Warszawa, dnia 21 marca 2013 r.

ma (SPS-023-14227/13) dotyczącego interpelacji po-

1.

Prezes Rady Ministrów nikomu nie przekazał

uprawnień wynikających z art. 37 ust. 2 ustawy

cji Wywiadu, art. 41 ust. 3 ustawy o Służbie Kontr-

wego, art. 26 ust. 2 ustawy o Centralnym Biurze An-

tykorupcyjnym.

2.

Szczegółowa procedura nie może być opisana,

nie może być przedstawiona w odpowiedzi na inter-

pelację.

Łączę wyrazy szacunku

Minister

Bartłomiej Sienkiewicz

Warszawa, dnia 28 marca 2013 r.

440

Odpowiedź

sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

(14229)

lacją pani Beaty Mazurek, poseł na Sejm Rzeczypo-

tego 2013 r. (znak: SPS-023-14229/13) w sprawie błę-

dów w działaniu Elektronicznej Weryfikacji Upraw-

nień Świadczeniobiorców uprzejmie proszę o przyję-

cie poniższego wyjaśnienia.

Odpowiadając na pytanie dotyczące jednolitych

zasad dokonywania weryfikacji prawa do świadczeń

opieki zdrowotnej, uprzejmie informuję, iż brak moż-

liwości różnicowania zasad tej weryfikacji w zależno-

ści od posiadanego tytułu prawa do świadczeń wyni-

ka z rozwiązań przyjętych w ustawie z dnia 27 sierp-

czeniach świadczeniodawca otrzymuje jedynie infor-

mację, czy osoba ubiegająca się o udzielenie świad-

czenia ma prawo do świadczeń opieki zdrowotnej fi-

elektroniczny potwierdzający prawo do świadczeń

generowany za pośrednictwem systemu Elektronicz-

nej Weryfikacji Uprawnień Świadczeniobiorców

(eWUŚ) nie zawiera natomiast informacji o tytule,

nień świadczeniobiorców, uprzejmie informuję, iż wy-

kacji Uprawnień Świadczeniobiorców wyniosły ok.

ślić, że oceniając współmierność poniesionych kosz-

tów do uzyskanych korzyści, nie należy ograniczać

ich do ułatwień wynikających z wdrożenia systemu

eWUŚ.

Jak podkreślano w trakcie prac nad wprowa-

dzaniem nowych rozwiązań potwierdzania prawa do

świadczeń, nadal docelowym modelem jest elektro-

niczna karta ubezpieczenia zdrowotnego (eKUZ).

Wszystkie dotychczasowe nakłady związane z imple-

mentacją rozwiązań informatycznych polegających

na przygotowaniu bazy dostępowej oraz infrastruk-

tury po stronie Narodowego Funduszu Zdrowia słu-

żą także wprowadzeniu eKUZ.

Bazą umożliwiającą

weryfikację prawa do świadczeń bez względu na

przyjęty sposób potwierdzania tego prawa jest Cen-

tralny Wykaz Ubezpieczonych, a utrzymywanie tej

bazy jest niezbędne dla realizacji zadań funduszu.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

w sprawie danych na temat uleczalności

14231/13), w sprawie danych na temat uleczalności

chorób nowotworowych, uprzejmie informuję.

Na wstępie pragnę podkreślić, jak już zostało to

wskazane w odpowiedzi z dnia 4 stycznia 2013 r.

(znak: MZ-PZ-O-404-5631-26/MK/12) na wcześniej-

szą interpelację pana posła, w sprawie listu przedsta-

wicieli onkologicznych towarzystw naukowych w Pol-

sce, że w Polsce wskaźniki przeżyć 5-letnich (okre-

ślających, jaki odsetek pacjentów zdiagnozowanych

prawda niższe niż średnia dla krajów europejskich,

Eurocare-4, jednak porównując te dane, należy mieć

w badaniu to kraje Europy Zachodniej.

W krajach

wykrywanie nowotworów mają znaczący wpływ na

wartości wskaźników przeżyć, wydłużając okres

bezobjawowo.

Ponadto skuteczność leczenia wczes-

nych stadiów nowotworów ma wpływ na długość ży-

cia pacjentów.

Dodatkowym czynnikiem wpływają-

cym na wartość średniej dla Europy są źródła danych

– większość krajów zgłasza do Eurocare dane z reje-

Należy również zauważyć, że według najnowszych

danych, przekazanych przez Krajowy Rejestr Nowo-

tworów, wskaźnik 5-letnich przeżyć wynosi obecnie

441

przeżyć wynika z dużego udziału źle rokującego raka

płuca u mężczyzn w nowotworach ogółem (1/5 zacho-

rowań, 1/3 zgonów), podczas gdy u kobiet wśród za-

chorowań dominuje rak piersi (1/4 zachorowań) – no-

wotwór o dobrym rokowaniu (wskaźnik 5-letnich

przeżyć 77,2%).

Podkreślenia wymaga również fakt, że według

danych Krajowego Rejestru Nowotworów od co naj-

poznawanych w zaawansowaniu miejscowym (tj. bez

przerzutów do węzłów chłonnych oraz bez przerzu-

tów do innych narządów), a ok. 30% w uogólnionym

(z przerzutami).

W 2010 r. odsetek pacjentów z miejsco-

wym zaawansowaniem wzrósł do 49%, a odsetek pacjen-

tów w uogólnionym stadium choroby wynosił 27%.

dotyczącego programu, którego celem byłaby zmiana

sytuacji, w której chorzy zgłaszają się do lekarza on-

kologa, kiedy rak jest już zaawansowany i daje prze-

rzuty, a tym samym zwiększenie szansy pacjentów

na wyleczenie z choroby nowotworowej, uprzejmie

W ramach NPZChN realizowane są m.in. nastę-

pujące programy profilaktyki i wczesnego wykrywa-

nia nowotworów: „Prewencja pierwotna nowotwo-

rów”, „Populacyjne programy wczesnego wykrywa-

nia raka piersi oraz profilaktyki i wczesnego wykry-

ta grubego”.

W ramach wymienionych programów prowadzone

zachorowań na nowotwory poprzez kontrolowanie

legają profilaktyce wtórnej (pierś, szyjka macicy, je-

lito grube).

Przesiewowe badania skryningowe mają

Jednocześnie informuję, że w ramach realizacji

NPZChN w roku 2013 szczególny nacisk zostanie po-

łożony właśnie na profilaktykę.

W zakresie wczesne-

go wykrywania nowotworów priorytetem będzie dal-

szy rozwój populacyjnych programów wczesnego wy-

krywania nowotworów złośliwych piersi i szyjki ma-

biet gorzej wykształconych i najrzadziej korzystają-

cych z badań profilaktycznych, jak również podno-

szenie standardów jakości badań diagnostycznych

Należy również podkreślić, że w kolejnych latach

realizacji „Narodowego programu zwalczania chorób

nowotworowych” planowane jest również stworzenie

systemu punktów informacyjnych przy centrach on-

kologii, których zadaniem byłoby zapewnienie kom-

pleksowej opieki nad pacjentem, który bardzo często

ma niedostateczną wiedzę na temat zarówno samego

sposobu leczenia chorób nowotworowych, jak rów-

nież skutków ubocznych tego leczenia (radioterapii,

chemioterapii) czy też na temat sposobów podniesie-

nia jakości życia chorych i ich rodzin.

W ww. punk-

tach, w których konsultacji udzielaliby specjaliści

z zakresu psychoonkologii, pacjent mógłby uzyskać

kompleksową informację w zakresie leczenia chorób

nowotworowych.

Przedmiotowy system umożliwiłby

przeprowadzenie pacjenta z chorobą nowotworową

przez skomplikowaną drogę rozpoczynającą się od

zdiagnozowania choroby, poprzez świadczenia spe-

cjalistyczne, leczenie szpitalne, aż po rehabilitację

i powrót do zdrowia.

Ponadto należy zauważyć, że aby poprawić dostęp-

kresu onkologii, zarządzeniem ministra zdrowia z dnia

gotowania opracowania dotyczącego zawierania umów

dycznego oraz dyrektor Biura Światowej Organizacji

jest przygotowanie opracowania, zawierającego w szcze-

gólności: metodologię przeprowadzenia analizy zawie-

sach świadczeń opieki zdrowotnej oraz omówienie wy-

nikających z analizy zjawisk i problemów oraz propo-

zycje działań naprawczych.

Jednocześnie pragnę podkreślić, że Ministerstwo

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 27 marca 2013 r.

442

Odpowiedź

ministra nauki i szkolnictwa wyższego

w sprawie tekstu dotyczącego Kodeksu etyki

terpelację posła Szymona Giżyńskiego, z dnia 6 lute-

go 2013 r., przekazaną przy piśmie nr SPS-023-

14233/13, dotyczącą opublikowanej w Internecie mo-

jej opinii na temat kodeksu etyki pracownika nauko-

wego uprzejmie informuję, iż dokument ten opraco-

wała niezależna komisja do spraw etyki w nauce,

w kodeksie znalazła się też odwaga w sprzeciwianiu

refleksje na temat rzetelności i odpowiedzialności uczo-

nych odwołujące się do treści kodeksu etyki pracownika

naukowego i opublikowane w prowadzonym przeze

nie przedrukowane na stronie internetowej MNiSW,

licystycznym, informująca o fakcie opublikowania ko-

deksu etyki pracownika naukowego i doceniająca jego

rangę dla środowiska akademickiego.

Zarówno kodeks jako efekt wielomiesięcznych

prac wybitnych uczonych, jak i moja pisemna wypo-

wiedź odwołująca się do jego treści w żadnej mierze

nie mogą być postrzegane – jak sugeruje pan poseł

– jako „próba wykreowania i narzucenia jednego, ści-

śle określonego światopoglądu”.

Podjęta przez pana

posła próba odczytywania moich słów „jako wska-

zówkę, które poglądy są właściwe i dopuszczone

przez komisję do spraw etyki w nauce”, to głębokie

nieporozumienie.

Pragnę wyraźnie przypomnieć, iż polskie uczelnie

zasad gwarantujących sumienność, rzetelność i uczci-

tradycyjnych wartości i wolności akademickich.

którym przekazana została interpelacja pana Bartosza

Kownackiego, posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej,

w sprawie postawy Państwowej Inspekcji Sanitarnej

skiej, uprzejmie informuję, co następuje.

Państwowy powiatowy inspektor sanitarny w Pia-

secznie jest właściwym organem Państwowej Inspek-

cji Sanitarnej dla terenów chińsko-wietnamsko-tu-

reckiego centrum handlu hurtowego w Wólce Kosow-

skiej w gminie Lesznowola.

Swoje zadania wykonuje

w 2013 r. merytoryczne sekcje Powiatowej Stacji Sa-

nitarno-Epidemiologicznej w Piasecznie podejmowa-

ły następujące czynności z zakresu działania Pań-

stwowej Inspekcji Sanitarnej wobec obiektów zloka-

lizowanych na terenie centrum handlowego.

Pod nadzorem sekcji higieny żywności i żywienia

i przedmiotów użytku znajduje się 45 obiektów.

Są to

bary, restauracje, sklepy spożywcze oraz hurtownie

artykułów spożywczych i materiałów przeznaczo-

nych do kontaktu z żywnością.

W 2011 r. przeprowadzono 30 kontroli sanitar-

nych.

Wydano 8 decyzji zatwierdzających prowadze-

nie działalności w zakresie sprzedaży i konsumpcji

żywności oraz 2 decyzje administracyjne, w których

państwowy powiatowy inspektor sanitarny w Pia-

secznie nakazał zaprzestanie działalności do czasu

usunięcia nieprawidłowości sanitarno-higienicznych.

W trakcie przeprowadzonych kontroli nałożono 7 man-

datów karnych na kwotę 6500 zł.

W 2012 r. przepro-

443

wadzono 30 kontroli sanitarnych.

Wydano 3 decyzje

zatwierdzające prowadzenie działalności w zakresie

ministracyjne, w których państwowy powiatowy in-

spektor sanitarny w Piasecznie nakazał zaprzestania

działalności do czasu usunięcia nieprawidłowości

dzonych kontroli nałożono 14 mandatów karnych na

kwotę 9600 zł.

W 2013 r. przeprowadzono 3 kontrole sanitarne,

w trakcie których nałożono 3 mandaty karne na kwo-

tę 700 zł.

W trakcie czynności kontrolnych stwier-

dzano szereg nieprawidłowości sanitarno-higienicz-

nych, tj.:

— brak prawidłowego mycia i dezynfekcji naczyń

stołowych,

— obecność szkodników i ich odchodów,

— brak prawidłowej segregacji przetrzymywanej

żywności, surowce (mięso, jajka, warzywa) niepod-

dane obróbce wstępnej w bezpośrednim kontakcie

z potrawami gotowymi do spożycia,

— brudne, skorodowane, oblodzone urządzenia

chłodnicze,

— przetrzymywanie brudnych ścierek na blatach

produkcyjnych,

— brudne, zniszczone powierzchnie podłóg, bla -

tów produkcyjnych, ścian, urządzeń i sprzętu w po-

mieszczeniach produkcyjnych,

— brak wdrożonych i stosowanych zasad GHP/

GMP i systemu HACCP,

— stwierdzenie palenia papierosów w trakcie pro -

dukcji,

— pracownicy pracujący bezpośrednio przy żyw -

ności bez odzieży ochronnej, w brudnej odzieży oso-

bistej,

— brak bieżącego porządku i czystości w pomiesz -

czeniach socjalnych: szatni i WC,

— zbędny sprzęt niemający zastosowania w bie -

żącej produkcji, przetrzymywany w pomieszczeniach

zakładu,

— brak oznakowania w języku polskim żywności

pochodzącej z krajów azjatyckich,

— brak aktualnych książeczek do celów sanitar -

no-epidemiologicznych osób zatrudnionych przy pra-

cy w kontakcie z żywnością,

— brak warunków do przetrzymywania i środków

do higienicznego mycia i dezynfekcji rąk.

no ognisk pojedynczych i zbiorowych zatruć pokar-

mowych w obiektach działających na terenie cen-

trum handlowego w Wólce Kosowskiej.

W roku 2012 wpłynęły 2 zasadne interwencje,

a w 2013 r. 1 zasadna interwencja dotycząca niepra-

widłowości w zakresie stanu sanitarno-higienicznego

obiektów usytuowanych na terenie centrum handlo-

wego.

Kontrole pracowników Państwowej Inspekcji

Sanitarnej wykazały szereg rażących nieprawidłowo-

ści.

Najemców lokali odpowiedzialnych za stan sani-

tarno-higieniczny karano mandatami karnymi.

Po-

nadto w drodze decyzji administracyjnej nakazywa-

no wstrzymanie produkcji do czasu usunięcia niepra-

widłowości.

Kontrole sanitarne sprawdzające wyka-

zywały usunięcie tych nieprawidłowości.

W ramach systemu RASFF prowadzono działania

w zakresie wycofania z obrotu handlowego wyrobów

z melaminy przeznaczonych do kontaktu z żywnoś-

cią, zakwestionowanych ze względu na przekroczenie

dopuszczalnego limitu migracji specyficznej formal-

dehydu do 3% kwasu octowego.

Z uwagi na nieznajomość języka polskiego przez

osoby odpowiedzialne – obywateli narodowości chiń-

skiej i wietnamskiej – działania kontrolne prowadzo-

no przy udziale tłumaczy.

Za wprowadzenie do obro-

tu handlowego wyrobu przeznaczonego do kontaktu

z żywnością niespełniającego wymagań określonych

w art. 3 rozporządzenia nr 1935/2004 (WE) osoby

odpowiedzialne ukarano mandatami karnymi na

łączną kwotę 1000 zł.

Ponadto wystosowano 2 decy-

zje administracyjne, w których państwowy powiato-

wy inspektor sanitarny w Piasecznie nakazał wyco-

fanie z obrotu handlowego przedmiotowych wyrobów

oraz przekazanie do Powiatowej Stacji Sanitarno-

-Epidemiologicznej w Piasecznie dokumentacji świad-

czącej o utylizacji produktów.

W wyniku podjętych

działań wycofano z obrotu handlowego łącznie 996 szt.

wyrobów do kontaktu z żywnością (wyroby z mela-

miny), które poddano procesowi utylizacji.

Ponadto

prowadzono postępowanie dotyczące wycofania z ob-

rotu handlowego wyrobu pn. „tarka” przeznaczonego

do kontaktu z żywnością, zakwestionowanego ze

względu na przekroczenie dopuszczalnego limitu chro-

handlowego 422 szt. przedmiotowego wyrobu, który

poddano procesowi utylizacji.

Przeprowadzanie kontroli przez sekcję higieny

żywienia w zakresie stanu sanitarno-higienicznego

w obiektach usytuowanych na terenie centrum han-

dlowego w Wólce Kosowskiej w gm. Lesznowola jest

utrudnione ze względu na nieznajomość języka pol-

skiego przez obywateli prowadzących działalność go-

spodarczą narodowości chińskiej, wietnamskiej czy

tureckiej.

Niejednokrotnie najemcy lokali okazują

polski dowód osobisty, legitymując się posiadaniem

obywatelstwa polskiego, jednak nie znają języka pol-

skiego.

Należy wskazać również, że obowiązki służ-

bowe wykonywane przez pracowników stacji sanitar-

no-epidemiologicznej dodatkowo zagrożone są z uwa-

gi na pomówienia czy niebezpieczeństwo agresji słow-

nej, co rodzi konieczność przeprowadzania w jednym

obiekcie kontroli przez dwie osoby, często w asyście

straży miejskiej lub Policji.

W zakresie działania sekcji higieny pracy pań-

stwowy powiatowy inspektor sanitarny w Piasecznie

wycofał z obrotu wyroby (zabawki) zawierające nie-

dopuszczalne stężenie ftalanów: kaczuszki gumowe

– 204 sztuki, piłki – 194 sztuki.

W 20l1 r. państwowy powiatowy inspektor sani-

tarny w Piasecznie nadzorował przestrzeganie higie-

ny pracy przez pracowników biorących udział w roz-

biórce hali magazynowej, która uległa spaleniu.

Za-

444

kres kontroli obejmował: wyposażenie pracowników

w środki ochrony indywidualnej (półmaski, pochła-

niacze) oraz odzież roboczą, zaplecze higieniczno-

-sanitarne dla pracowników, profilaktyczne badania

lekarskie pracowników, szkolenia z zakresu zagrożeń

czynnikami chemicznymi uwalniającymi się z pogo-

rzeliska.

Także w 2012 r. państwowy powiatowy inspektor

sanitarny w Piasecznie sprawował nadzór nad pra-

cownikami biorącymi udział w rozbiórce hali maga-

zynowej, która jako następna uległa spaleniu.

Zakres

kontroli obejmował: profilaktyczne badania lekarskie

Pod nadzorem Sekcji Higieny Komunalnej Powia-

towej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w Piasecz-

nie znajduje się stacja uzdatniania wody.

Teren cen-

trum handlowego w Wólce Kosowskiej częściowo jest

zaopatrywany z SUW w Wólce Kosowskiej i częścio-

wo z ujęcia własnego zlokalizowanego na terenie cen-

trum.

Woda z centrum badana jest na zlecenie klien-

ta, w sytuacji kiedy otwierana jest nowa działalność

gospodarcza np. obiekt żywieniowy.

Woda ze stacji

w Wólce Kosowskiej badana jest w ramach nadzoru

i kontroli wewnętrznej sprawowanej przez Leszno-

wolskie Przedsiębiorstwo Komunalne sp. z o.o. w Ła-

zach, zgodnie z rozporządzeniem ministra zdrowia

poz. 417).

W roku 2012 zostały pobrane przez pra-

cowników PSSE cztery próby wody.

Przeprowadzona

analiza wyników badań wody wykazała, że woda

spełnia wymagania ww. rozporządzenia.

Sekcja epidemiologii prowadzi nadzór nad ośrodka-

mi zdrowia w Wólce Kosowskiej i Mrokowie.

W sytua-

cjach pożarowych państwowy powiatowy inspektor

sanitarny w Piasecznie prowadził rozpoznania w pobli-

skich osiedlach dotyczące profilaktyki ewentualnych

schorzeń związanych z zadymieniem terenu.

Po informacjach z wojewódzkiego inspektoratu

ochrony środowiska i od państwowego wojewódzkie-

go inspektora sanitarnego w Warszawie, związanych

z interpretacją badań powietrza, państwowy powia-

towy inspektor sanitarny w Piasecznie wydawał ko-

munikaty dla ludności pobliskiego osiedla oraz władz

gminy.

Sekcja Zapobiegawczego Nadzoru Sanitarnego Po-

wiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w Pia-

secznie opiniuje wszystkie oficjalne zgłoszenia obiek-

tów od podmiotów podejmujących działalność gospo-

darczą.

W lutym 2013 r. państwowy powiatowy in-

spektor sanitarny wydał opinię sanitarną dotyczącą

odbudowy ostatnio spalonej hali.

Państwowa Inspekcja Sanitarna obejmowała kon-

trolą obiekty i tereny handlowe w Wólce Kosowskiej

w sposób powyżej przedstawiony (działalność kon-

trolna i nadzorcza w zakresie bieżącego nadzoru sa-

nitarnego, profilaktyka przeciwepidemiczna, działa-

nia oświatowo-zdrowotne oraz zapobiegawczy nadzór

sanitarny).

Efektem tych działań jest m.in.:

— doprowadzenie do poprawy stanu sanitarno-

-higienicznego obiektów żywieniowych poprzez dzia-

łania represyjne w postaci mandatów i postępowania

administracyjne,

— brak zachorowań, w szczególności związanych

z zatruciami pokarmowymi,

— wycofanie produktów o niewłaściwej jakości

zdrowotnej przeznaczonych do kontaktu z żywnością,

— zapewnienie właściwej jakości wody przezna -

czonej do spożycia przez ludzi.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

w sprawie wykorzystywania spirytusu

ma (znak: SPS-023-14252/13) z dnia 19 lutego 2013 r.

dotyczącego interpelacji pana posła Łukasza Zboni-

czyć, że ze względu na wielowątkowy charakter spra-

wy wiele jednostek jest zaangażowanych w odpowied-

nie działania w ramach swoich kompetencji, w tym

również służby kontrolne i inspekcje, które podejmu-

ją na bieżąco właściwe kroki celem przeciwdziałania

zagrożeniu zdrowia obywateli związanego z niedo-

zwolonym wykorzystywaniem alkoholu przemysło-

wego i alkoholu metylowego do celów spożywczych.

W odniesieniu do pytania dotyczącego monitorin-

gu i analizy zagadnień związanych z wykorzystaniem

spirytusu przemysłowego do celów spożywczych we-

dług Ministerstwa Finansów organy Służby Celnej są

uprawnione do wykonywania kontroli przestrzegania

ustawy o Służbie Celnej kontrole przeprowadza się na

wanie i oszacowanie wielkości tego ryzyka oraz usta-

lenie środków niezbędnych do jego ograniczenia, przy

445

Obszarem charakteryzującym się wysokim ryzy-

kiem wystąpienia naruszeń przepisów prawa, do któ-

rego Służba Celna przykłada szczególną wagę, jest

obszar wyrobów alkoholowych.

W tym zakresie Służ-

ba Celna, reagując na pojawiające się informacje

o nieprawidłowościach związanych m.in. z przywo-

zem tego alkoholu z zagranicy, na bieżąco monitoru-

je i poddaje szczegółowej analizie np. import środków

zapobiegających zamarzaniu i płynów usuwających

oblodzenie, klasyfikowanych do kodu taryfy celnej

(CN) 3820, zawierających w swym składzie alkohol.

Wprowadzono szereg rozwiązań organizacyjnych ma-

jących na celu przeciwdziałanie powstawaniu ewen-

tualnych nieprawidłowości związanych z importem

ww. towarów.

W szczególności należy wskazać na

każdorazowy obowiązek badania próbek towaru przed

dokonaniem zgłoszenia wyłącznie przez zewnętrzne

laboratorium, powiadamianie wywiadu skarbowego

o jakikolwiek wątpliwościach wynikających z przed-

stawionych dokumentów oraz systematyczną współ-

pracę z Centralnym Biurem Śledczym.

Oprócz kontroli towarów przywożonych z państw

trzecich, np. alkoholu, Służba Celna wykonuje rów-

nież zadania dotyczące obrotu alkoholem wewnątrz

kraju, polegające na kontroli przestrzegania przez

zowych (art. 30 ust. 2 pkt 2 ustawy o Służbie Celnej).

Materialną podstawę tych kontroli stanowią regula-

o podatku akcyzowym.

Należy podkreślić, że Służba

alkoholowymi realizuje przede wszystkim w odnie-

sieniu do legalnej produkcji i obrotu.

W związku z podniesioną w interpelacji kwestią

wykorzystania do celów spożywczych wyrobów za-

wierających alkohol metylowy, których źródłem były

graniczących z Republiką Czeską.

Działania te pro-

wadzone we współpracy z Policją, Inspekcją Handlo-

wą i Inspekcją Sanitarną, oprócz fiskalnego wymia-

ru kontrolnego, miały na celu ostrzeżenie podróż-

nych powracających z Czech o wysokim ryzyku spo-

żywania czeskich wyrobów spirytusowych.

W trakcie

tych działań przeprowadzono ponad 5,4 tys. kontroli,

alkoholowych (16 320 butelek).

W ww. działaniach

uczestniczyło 2048 funkcjonariuszy celnych.

Zgodnie z informacjami uzyskanymi z Minister-

stwa Zdrowia przypadki zagrożenia życia i zdrowia

ludzi, spowodowane wprowadzeniem do obrotu ska-

żonego metanolem alkoholu, podlegają przepisom usta-

1)

.

Do zakresu działania organów Państwo-

i zdrowotne, dotyczących warunków produkcji, trans-

ny Państwowej Inspekcji Sanitarnej, zgodnie z po-

działem kompetencji określonym w art. 73 ustawy

2)

, są organami urzędowej kontroli w za-

nym.

W sytuacji wprowadzenia skażonego alkoholu

do legalnego obrotu zadaniem organów Państwowej

Inspekcji Sanitarnej jest przeciwdziałanie skutkom

i ograniczanie negatywnego wpływu spożycia niebez-

piecznego produktu na zdrowie konsumentów.

W związku z wystąpieniem na terytorium Repub-

liki Czeskiej i Polski przypadków zagrożenia życia

i zdrowia główny inspektor sanitarny wydał decyzję,

w dniu 16 września 2012 r., dotyczącą wstrzymania

napojów alkoholowych o zawartości powyżej 20% al-

koholu, wyprodukowanych w Republice Czeskiej.

Za-

kaz ten miał obowiązywać przez okres niezbędny do

ostrożności, która jest jedną z podstawowych zasad

polskiego i europejskiego prawa żywnościowego.

Zgod-

ści w szczególnych okolicznościach, gdy po dokonaniu

czeństwo zaistnienia skutków szkodliwych dla zdro-

wia, mogą zostać przyjęte tymczasowe środki zarzą-

dzania ryzykiem konieczne do zapewnienia wysokie-

go poziomu ochrony zdrowia określonego we Wspól-

nocie.

Przedsiębiorcom, którzy nie zastosowali się do

W dniu 24 września 2012 r. przekazano wojewódz-

kim inspektorom JHARS do wykorzystania służbo-

wego etykiety napojów spirytusowych, które mogą

zawierać w składzie alkohol metylowy.

Wojewódzcy

inspektorzy JHARS otrzymali do wiadomości doku-

ment dotyczący nowych wzorów banderol ustanowio-

nych w Republice Czeskiej dla wyrobów o zawartości

alkoholu powyżej 20% objętościowych, przekazany

przez Rządowe Centrum Bezpieczeństwa.

1)

2)

446

Uprzejmie informuję, że Służba Celna jest upraw-

niona do kontrolowania zarówno procesu skażania

holu w przypadku importu lub nabycia wewnatrz-

wspólnotowego.

Kontroli wykonywanej przez Służbę

z wykorzystaniem określonych norm zużycia alkoho-

lu do produkcji wyrobów takich jak np. rozpuszczal-

Z uwagi na powyższe, zdaniem Ministerstwa Fi-

pelacji stwierdzeniem o zwolnieniu z nadzoru spiry-

tusu przemysłowego zawartego w koncentratach pły-

nów do czyszczenia szyb, rozcieńczalnikach, podpał-

kach do grilla i innych podobnych wyrobach.

Odnośnie do pytania dotyczącego powagi i wielo-

wątkowości szkód, jakie wywołuje problem wykorzy-

stywania spirytusu przemysłowego do celów spożyw-

czych, zdaniem resortu finansów zarówno przepisy

krajowe, jak i unijne stanowią, iż alkohol etylowy

skażony, zawarty w koncentratach płynów do czysz-

czenia szyb, rozcieńczalnikach, podpałkach do grilla,

podlega obligatoryjnemu zwolnieniu od akcyzy.

Wa-

runkiem przedmiotowego zwolnienia jest prawidłowe

skażenie tego alkoholu.

Zatem gotowy wyrób zawie-

rający w swym składzie prawidłowo skażony alkohol

etylowy podlega swobodnemu obrotowi w każdym

państwie członkowskim Unii Europejskiej.

Ministerstwo Finansów podjęło działania mające

na celu ograniczenie możliwości dokonywania nad-

użyć w zakresie odkażania alkoholu, a w konsekwen-

cji wytwarzania napojów spirytusowych w nielegal-

nych rozlewniach.

Efektem tych działań było wdro-

żenie rozwiązań prawnych polegających w szczegól-

ności na obowiązku stosowania do skażania alkoho-

lu określonych par środków skażających (dwóch ska-

żalników) dla skażania alkoholu do produkcji roz-

puszczalników.

Ponadto są podejmowane działania,

które doprowadziły do usunięcia z krajowego wykazu

środków skażających alkohol etylowy do celów zwol-

nienia od akcyzy tych środków, które powodowały

powstawanie nieprawidłowości w obrocie skażonym

alkoholem etylowym albo ich stosowanie budziło wąt-

pliwości.

W maju 2010 r.

Ministerstwo Finansów wystąpi-

ło do ministra finansów Łotwy oraz Komisji Europej-

skiej z wnioskiem o usunięcie z rozporządzenia Ko-

misji (WE) nr 3199/93 jednej z formuł skażania zgło-

szonych przez Łotwę.

W wyniku tych działań dnia

konawcze Komisji (UE) nr 767/2011 z dnia 2 sierpnia

2011 r. zmieniające załącznik do rozporządzenia

do zapisów dotyczących Republiki Czeskiej i Łotwy

3)

.

przepisy dot. wspólnego euroskażalnika dla całkowi-

tego skażania alkoholu etylowego.

Inną natomiast kwestią jest to, czy wyrób, do któ-

rego produkcji został wykorzystany alkohol, jest wy-

korzystywany zgodnie z przeznaczeniem.

To bowiem

nie fakt właściwego wykorzystania wyrobów zawie-

rających w swym składzie alkohol etylowy skażony,

ale czynności patologiczne związane z odkażaniem

tego alkoholu albo wręcz spożywanie wyrobów za-

wierających skażony alkohol wywołują szkody, o któ-

rych mowa w interpelacji.

Taka działalność jest jed-

nak przestępstwem określonym w art. 13 ustawy

z którym kto odkaża alkohol etylowy skażony lub

skażającego podlega grzywnie, karze ograniczenia

miast zgodnie z art. 14 ww. ustawy, jeżeli z popełnia-

nia przestępstwa określonego w art. 13 sprawca uczy-

nił sobie stałe źródło dochodu, podlega karze pozba-

łania podlegają ściganiu przez właściwe organy.

Ponadto wprowadzane do obrotu na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej substancje chemiczne i ich

mieszaniny (w tym mieszaniny zawierające metanol)

4)

oraz aktach wykonawczych do tej

ustawy, a także bezpośrednio obowiązujących rozpo-

rządzeniach unijnych w zakresie chemikaliów.

Zgod-

nie z art. 29 ww. ustawy o substancjach chemicznych

i ich mieszaninach organy Państwowej Inspekcji Sa-

nitarnej, a także inne inspekcje w zakresie swojej

właściwości pełnią rolę służb nadzoru nad przestrze-

ganiem właściwych przepisów.

Ściganie sprawców tych przestępstw należy do

kompetencji różnych organów i służb państwowych.

Odnośnie do pytania dotyczącego kroków, jakie

zamierza się podjąć celem ochrony obywateli przed

konsekwencjami związanymi z wykorzystaniem spi-

rytusu przemysłowego do celów spożywczych, środ-

kami określonymi przez ministra finansów dla częś-

ciowego skażania alkoholu etylowego są środki wy-

brane spośród środków dopuszczonych do skażania

na podstawie przepisów wydanych na podstawie

Zgodnie z przepisami art. 9 ww. ustawy minister

rozporządzenia środki dopuszczone do skażania al-

koholu etylowego oraz minimalną ilość ich zastoso-

szą uniemożliwiać spożycie alkoholu etylowego nimi

3)

Dz. U. UE L 200 z 03.08.2011, str. 14.

4)

447

skażonego.

Wykaz ww. środków określa załącznik do

5)

.

Alkohol metylowy

nie jest dopuszczony jako środek do skażania alkoho-

lu etylowego.

W interpelacji wskazane zostało, iż nieprawidło-

wości powoduje obrót wyrobami zawierającymi w swym

składzie alkohol etylowy skażony izopropanolem

(propan-2-ol, alkohol izopropylowy).

Według Mini-

sterstwa Finansów po usunięciu z wykazu środka

skażającego całkowicie alkohol etylowy

6)

jednej z me-

tod skażania dopuszczonej na Łotwie (tj. możliwości

skażanie czystego alkoholu izopropylalkoholem w po-

łączeniu z benzoesanem denaturującym) na popu-

larności zyskało skażanie częściowe alkoholu etylo-

wego izopropanolem (propan-2-ol, alkohol izopropy-

lowy).

Niemniej jednak, na co wskazuje opracowana

przez Krajową Grupę Zadaniową ds. kontroli obrotu

wyrobami alkoholowymi „Analiza skuteczności

skażania alkoholu etylowego w Polsce w okresie od

etylowego skażanego metodami zawierającym ten

środek skażający oraz obrót wyrobami wyproduko-

wanymi na bazie alkoholu tak skażonego jest iden-

tyfikowalny aż do chwili jego zużycia.

A zatem obrót

ten, co do zasady, nie powinien powodować zacho-

wań patologicznych.

Polski wykaz środków skażających alkohol etylo-

wy, służący do stosowania zwolnień od akcyzy, nie

zawiera metanolu (alkoholu metylowego), zatem goto-

we wyroby zawierające ten środek skażający pochodzą

z innego państwa członkowskiego, które to państwo

jest, co do zasady, odpowiedzialne za wprowadzenie

takiego wyrobu do obrotu.

Niemniej jednak, jak wska-

zane zostało w samej treści interpelacji, nawet w takiej

sytuacji, gdy pojawiają się sygnały o występujących

nieprawidłowościach na terytorium kraju, właściwe

służby celne podejmują działania prewencyjne.

Ministerstwo Finansów i Polska Wytwórnia Pa-

pierów Wartościowych udostępniły na stronie inter-

macji o Banderolach Akcyzowych (SIBA).

Dzięki

na opakowaniu wyrobu w celu potwierdzenia jego

ciwym produkcie.

SIBA jest również dostępny przez

legalnego pochodzenia można skontaktować się ze

wą: powiadom-clo@mofnet.gov.pl.

O skuteczności działań podejmowanych przez Służ-

bę Celną w obszarze alkoholu świadczą dane dotyczące

ujawnień nielegalnego alkoholu oraz nielegalnych roz-

lewni/odkażalni alkoholu.

W latach 2008–2012 Służba

Celna zajęła łącznie około 1,18 mln l 100-procentowego

w powyższym okresie współdziałała w zlikwidowa-

niu łącznie 147 nielegalnych rozlewni/odkażalni al-

koholu.

Lata Zajęcia nielegalnego

alkoholu (w tys. l)

Liczba zlikwidowanych

nielegalnych rozlewni/

odkażalni alkoholu

2008 378 22

2009 188 32

2010 199 30

2011 213 38

2012 202 25

Źródło: Ministerstwo Finansów.

tach nie zanotowano gwałtownych zmian w ilości

zdaniem resortu finansów wskazuje na skuteczny

koholowych.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że minister

gospodarki, dostrzegając problem wzrostu przypad-

ków śmiertelnych spowodowanych spożywaniem pły-

nów do czyszczenia szyb zawierających metanol

leniu z dniem 1 czerwca 2010 r. rozporządzenia mi-

wie ograniczeń, zakazów lub warunków produkcji,

7)

, na podstawie art. 12 ust.1 ustawy

cjach i preparatach chemicznych oraz niektórych in-

nych ustaw

8)

, ponownie rozpoczął prace legislacyjne

nad wprowadzeniem ograniczenia w zawartości me-

tanolu w mieszaninach chemicznych.

Projekt rozporządzenia ministra gospodarki zmie-

niający rozporządzenie z dnia 29 stycznia 2013 r.

9)

, regulujący kwestię dopusz-

czonych do mycia, czyszczenia lub spryskiwania szyb,

jest na etapie konsultacji społecznych i międzyresor-

towych.

5)

Dz. U. Nr 120, poz. 776, z późn. zm.

6)

Zgodnie z rozporządzeniem KE (WE) nr 3199/1993.

7)

Dz. U. Nr 168, poz. 1762, z późn. zm.

8)

Dz. U. Nr 20, poz. 106.

9)

Dz. U. poz. 180.

448

W świetle informacji przesłanych przez Minister-

stwo Finansów oraz Ministerstwo Zdrowia o działa-

niach służb nadzoru, w tym również tych związa-

nych z wystąpieniem w 2012 r. na terytorium Repub-

obrotu skażonego metanolem alkoholu, nie można

twierdzeniem, że spirytus przemysłowy zawarty

w koncentratach płynów do czyszczenia szyb, roz-

cieńczalnikach, podpałkach do grilla jest zwolniony

z nadzoru i bez przeszkód może być wykorzystywany

do celów spożywczych.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Tadeusz Nalewajk

Warszawa, dnia 29 marca 2013 r.

czenia telefoniczne poza granicami Unii Europejskiej

(SPS-023-14253/13) przedstawiam, co następuje.

dotyczących obniżenia stawek roamingu międzyna-

P4 sp. z o.o. (zwana dalej ”P4”), Polkomtel SA (zwany

dalej „Polkomtel”)

1)

, Polska Telefonia Komórkowa

oraz firmy: MTS

2)

, VimpelCom, MegaFon i Rostele-

com ze strony rosyjskiej.

1)

449

szłościowo w pełni alokowanym koszcie, zgodnie z za-

twierdzonym przez prezesa UKE opisem kalkulacji

kosztów,

z poruszeniem tej kwestii MAC, pismem z dnia 6 lu-

tego 2013 r. (znak: DT-WUST-0701-2(2)/2013/MN),

sumentów, zwanego dalej „UOKiK”, z prośbą o prze-

z późn. zm.), zwaną dalej „ustawą”, prezes UOKiK

działanie przedsiębiorcy.

Ochronie konsumentów słu-

żą również działania zmierzające do wyeliminowania

nowień wzorców umowy kształtujących prawa i obo-

4)

).

W przedmiotowym zakre-

sie prezes UOKiK posiada kompetencję do wnoszenia

Konkurencji i Konsumentów powództw o uznanie

4)

Rhône-Poulenc przeciwko Komisji.

3)

450

tyk ograniczających konkurencję, tj. w sprawach po-

rozumień (zmów) przedsiębiorców lub nadużycia

a) taryfa rozmowna (abonament) – 1,85 zł za po-

i Ukrainę oraz Białoruś); oznacza to, że opłata do

samej wysokości; ponadto Polkomtel oferuje w ra-

zane w pkt 1 połączenia do Europy, wówczas stawka

detaliczna za połączenie z numerem zagranicznej

z numerem zagranicznej sieci stacjonarnej 0,49 zł);

b) taryfa Mix6 dla abonentów Plus Mix (mix)

b) taryfy Smart Plan na Rozmowy, Smart Plan,

5)

Ibid.

6)

451

sieci komórkowych, jak i stacjonarnych); cena połą-

Białoruś;

Warszawa, dnia 26 marca 2013 r.

w sprawie ustawy Prawo łowieckie (14261)

lacją poseł Moniki Wielichowskiej z dnia 6 lutego

ustawy Prawo łowieckie oraz przestrzegania praw

własności właścicieli nieruchomości i bezpieczeństwa

podczas wykonywania polowania przedkładam sta-

Może ono być ograniczone na podstawie art. 64 ust.

rusza istoty prawa własności.

Szczegółowo możliwość

ciciel gruntu musi tolerować prowadzenie gospodar-

wyraźne rozgraniczenie prawa własności gruntu od

nicach obwodu łowieckiego w celu wykonywania po-

lowania jest zgodne z prawem, oczywiście na zasa-

dach podanych w szczegółowych przepisach.

Prowa-

dzenie gospodarki łowieckiej oraz wykonywanie po-

lowania mieści się w warunkach określonych w art. 31

ust. 3 konstytucji, jako „uprawniony cel”, czyli ochro-

na środowiska przyrodniczego, której elementem jest

wy Prawo łowieckie, m.in. w granicach ich ogrodzeń.

Warunki wykonywania polowania reguluje usta-

dze rozporządzenia, szczegółowych warunków wyko-

nywania polowania z uwzględnieniem istniejących

polskich zwyczajów łowieckich oraz troski o bezpie-

czeństwo osób i mienia.

Powyższe rozporządzenie

w rozdziale 3: Przepisy o zachowaniu bezpieczeństwa

na polowaniach szczegółowo reguluje zasady, według

452

ści powyższego rozporządzenia można wyprowadzić

następujące podstawowe reguły bezpiecznego wyko-

nywania polowania – dotyczące myśliwych i mające

Należą do nich:

1) zakaz strzelania do zwierzyny w odległości

2) celowanie do zwierzyny i oddanie strzału jest

3) niedopuszczalne jest celowanie i oddawanie

4) niedopuszczalne jest celowanie i oddawanie

wzniesień;

5) niedopuszczalne jest celowanie i oddawanie

wiązkiem każdego myśliwego, zarówno biorącego

dywidualnie.

W przypadku polowań zbiorowych szczególna rola

tzw. prowadzącemu polowanie.

Prowadzący polowa-

dzenie zgodnie z przepisami Prawa łowieckiego oraz

w warunkach zapewniających bezpieczeństwo uczest-

nikom i otoczeniu.

W istocie to na prowadzącym polo-

wanie spoczywa obowiązek jego przeprowadzenia

zgodnie z zasadami bezpieczeństwa.

Prowadzący może

wykluczyć z udziału w polowaniu myśliwych nieprze-

strzegających zasad bezpieczeństwa.

(zarówno zwykłego, jak też wypadku w związku

z użyciem broni palnej).

W przypadku wypadku na

polowaniu w związku z użyciem broni palnej prowa-

dzący polowanie jest obowiązany do wezwania Policji

porządzenia dowodów w sprawie.

nie łowieckim na obszarze gminy.

łowieckimi PZŁ zostało 6 spraw o postrzelenie w trak-

cie wykonywania polowania (na 114 tys. członków

telnego postrzelenia osób postronnych, niebędących

myśliwymi, przy wykonywaniu polowania.

Spośród

ców.

Koło łowieckie jako dzierżawca obwodu łowie-

ckiego jest podmiotem obowiązkowego ubezpieczenia

odpowiedzialności cywilnej z tytułu prowadzonej

przez nie działalności statutowej, w tym posiadania

i użytkowania mienia.

Ewentualne szkody majątko-

samej czynności wykonywania polowania czy usta-

wienia ambony na jego gruncie (np. szkody w upra-

wach ze względu na wjazd pojazdów transportują-

cych ambonę, szkody wywołane pracami przy usta-

wieniu i konserwacji ambony), niewątpliwie mieszczą

rytorialnego we własnym zakresie informują miesz-

kańców o terminach polowań zbiorowych, w szcze-

gólności poprzez wywieszenie informacji w siedzibie

przez umieszczenie informacji o terminie polowań

ny.

Na terenie obwodu łowieckiego, zależnie od wiel-

daczy gruntów rolnych, co uzasadnia przyjęte roz-

wiązania, ponieważ z przyczyn organizacyjnych nie

byłoby możliwe indywidualne zawiadomienie o ter-

minie polowania każdego z nich.

453

oczywiste, wszystkie osoby postronne, którzy znaj-

dują się na tym terenie.

Ponadto obowiązek ewentu-

alnego informowania osób postronnych, które znala-

wane jest polowanie zbiorowe, winien być realizowa-

danego polowania przez prowadzącego polowanie,

w ramach jego ogólnej kompetencji prowadzenia po-

lowania z zachowaniem warunków jego bezpiecznego

wykonywania.

Praktycznie wykonywane jest to przy

rozprowadzaniu i ustawianiu linii naganki oraz usta-

wianiu linii myśliwych, czyli jeszcze przed rozpoczę-

ciem danego pędzenia.

nia zbiorowe, zgodnie z planem polowań, mają miejsce

mniej 3 tys. ha.

Zapewnia to rotację nieraz kilkuletnią

dla poszczególnych działek.

Oczywiście w niektórych

przypadkach polowania zbiorowe mogą kolidować

wiście zgłoszonego wcześniej wg przepisu § 28 rozpo-

rządzenia w sprawie szczegółowych warunków wy-

konywania polowania i znakowania tusz.

nieczne nowelizowanie przepisów ustawy Prawo ło-

wieckie w zakresie przedstawionym w interpelacji,

ponieważ spełniają one wymogi wynikające z Kon-

stytucji RP i umożliwiają wykonywanie zadań usta-

wowych nałożonych na podmioty prowadzące gospo-

darkę łowiecką, zapewniając równocześnie poszano-

wanie praw obywateli, i gwarantują bezpieczeństwo

podczas wykonywania polowania myśliwym i osobom

postronnym.

Podsekretarz stanu

Janusz Zaleski

Warszawa, dnia 22 marca 2013 r.

lacją poselską posłanki Marii Zuby z dnia 4 lutego

przestrzegania praw własności właścicieli nierucho-

mości gruntowych podczas wykonywania polowania

przedkładam stanowisko zajęte w tej sprawie.

31 ust. 3 konstytucji jako uprawniony cel, czyli ochro-

Odnosząc się do szczegółowych pytań złożonych

w interpelacji, informujemy, co następuje.

1.

W kwestii bezpieczeństwa osób postronnych

podczas polowania

Warunki wykonywania polowania reguluje usta-

Przepisy te wyznaczają w szczególności norma-

tywne ramy obowiązku zachowania warunków i za-

sad bezpieczeństwa przy wykonywaniu polowania.

konujących tzw. polowanie indywidualne, jak i na

gółowo reguluje zasady, według których ma odbywać

się bezpieczne polowanie.

prowadzić następujące podstawowe reguły bezpiecz-

nego wykonywania polowania, dotyczące myśliwych

454

łu, gdy zwierzyna znajduje się w odległości mniejszej

W przypadku polowań zbiorowych szczególna rola

Prowadzący polowanie zbiorowe w terminie do

formowania właściwego wójta i nadleśniczego o pla-

nie polowań zbiorowych przewidzianych w danym

sezonie łowieckim na obszarze gminy.

2.

W kwestii postępowań karnych lub dyscypli-

narnych wobec osób prowadzących polowania, które

stwa osób postronnych

Dane statystyczne dotyczące liczby postępowań

karnych prowadzonych przez sądy powszechne w spra-

wach o naruszenie na polowaniu bezpieczeństwa

osób postronnych mogą zostać udostępnione wyłącz-

nie przez sądy karne, ewentualnie organy prokura-

tury.

Polski Związek Łowiecki prowadzi natomiast

statystykę postępowań dyscyplinarnych, z której wy-

strzelenie w trakcie wykonywania.

W roku 2012 do-

szło do trzech wypadków śmiertelnego postrzelenia

osób postronnych, niebędących myśliwymi, przy wy-

konywaniu polowania.

Spośród tych trzech osób dwie

3.

W kwestii warunków ustawiania przez koło ło-

wieckie ambon na cudzym gruncie

Ustawianie przez koła łowieckie ambon (szerzej

urządzeń łowieckich) na cudzym gruncie jest wprost

uregulowane w ustawie Prawo łowieckie.

Zgodnie

z art. 12 ww. ustawy koła łowieckie jako dzierżawcy

ciciela, posiadacza lub zarządcy gruntu wznosić urzą-

dzenia związane z prowadzeniem gospodarki łowie-

ckiej.

Należy dodać, że stanowi to także formę współ-

działania między posiadaczami gruntów a myśliwy-

mi w zakresie ochrony upraw i płodów rolnych przed

zwierzyną.

Te właśnie urządzenia łowieckie są wy-

korzystywane do pozyskania zwierzyny, co stanowi

formę ochrony upraw przed szkodami przez zwierzy-

nę wyrządzanymi.

Jednocześnie informuję że koło łowieckie jako

wiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywil-

nej z tytułu prowadzonej przez nie działalności sta-

tutowej, w tym posiadania i użytkowania mienia.

tu może ponieść z tytułu samej czynności ustawienia

względu na wjazd pojazdów transportujących ambo-

nę, szkody wywołane pracami przy ustawieniu i kon-

serwacji ambony), niewątpliwie mieszczą się w zakre-

sie ww. ubezpieczenia.

Natomiast ewentualne szkody

w mieniu czy na osobie spowodowane korzystaniem

z urządzenia przez osobę nieuprawnioną (w szczegól-

ności upadek z ambony osoby niebędącej myśliwym

lub np. zawalenie się ambony pod taką osobą) nie są

objęte zakresem takiego ubezpieczenia.

Przypisanie

odpowiedzialności za takie zdarzenie zawsze zależy

od szczegółowej analizy zdarzenia – zgodnie z zasa-

dami prawa cywilnego.

4.

W kwestii informowania właścicieli gruntów,

na których przeprowadzane jest polowanie, o plano-

wanym polowaniu

455

tusz dzierżawca lub zarządca obwodu łowieckiego,

ny.

Na terenie obwodu łowieckiego zależnie od wiel-

kości (min. 3 tys. ha) może być nawet kilkuset posia-

wiązania.

5.

W kwestii informowania osób postronnych prze-

bywających na terenie obwodu łowieckiego o tym, że

znajdują się one na terenie, na którym wykonywane

jest w danej chwili polowanie

Obowiązujące przepisy nie zawierają regulacji co

do szczególnych obowiązków oznaczania terenu, na

zbiorowe.

W tej sytuacji obowiązek ewentualnego in-

formowania osób postronnych, które znalazły się na

lowania przez prowadzącego polowanie, w ramach

z zachowaniem warunków jego bezpiecznego wyko-

nywania.

6.

W kwestii odpłatności za korzystanie z obwo-

dów łowieckich

Koła łowieckie są dzierżawcami obwodów łowie-

Zgodnie z art. 30 ustawy Prawo łowieckie czynsz

dzierżawny dla obwodu łowieckiego ustala się w za-

leżności od kategorii obwodu łowieckiego, mnożąc

wieckiego przez równowartość pieniężną żyta, sto-

sując wskaźnik przeliczeniowy, który nie może być

wyższy niż 0,07 q żyta za 1 hektar i jest wypłacany

zależnie od udziału powierzchniowego nadleśni-

ctwom i gminom.

7. i 8.

W kwestii ewentualnych prac legislacyjnych

w zakresie obowiązku zapłaty przez myśliwych za

naruszanie własności (np. parkowanie samochodów

na prywatnej nieruchomości) oraz wprowadzenia

rozwiązań prawnych, aby polowania nie odbywały

się kosztem właścicieli gruntów

Informuję, że obecnie nie są prowadzone prace

legislacyjne w zakresach wskazanych przez panią

poseł w złożonej interpelacji.

Przypadki parkowania

przez myśliwych bez zgody właściciela na jego grun-

cie są niedopuszczalne.

Zgodnie z przepisami zawar-

tymi w Kodeksie cywilnym właściciel może zakazać

takiej czynności, a w przypadku niepodporządkowa-

nia się, dochodzić swoich praw na drodze sądowej,

łącznie z odszkodowaniem.

Podobnie właściciel upra-

wy rolnej uszkodzonej przy wykonywaniu polowania

może dochodzić odszkodowania na podstawie przepi-

su zawartego w art. 46 ustawy Prawo łowieckie.

najmniej 3 tys. ha., co zapewnia rotację nieraz kilku-

letnią dla poszczególnych działek czy właścicieli

gruntów.

Oczywiście w niektórych przypadkach po-

lowania zbiorowe mogą kolidować z potrzebami właś-

ciciela gruntu.

Nie może on jednak całkowicie wyklu-

zaplanowanego polowania, oczywiście zgłoszonego

i znakowania tusz.

Artykuł 47 ustawy Prawo łowie-

ckie zobowiązuje właścicieli gruntów do współdzia-

łania z dzierżawcami lub zarządcami obwodów łowie-

ckich w celu zabezpieczania przed szkodami łowie-

ckimi.

Ma to miejsce właśnie podczas polowań indy-

widualnych, gdzie podczas pozyskania zwierzyny

nie szkód.

wanie praw obywateli i gwarantują bezpieczeństwo

postronnym.

Konflikty opisywane przez mieszkańca

gminy Nowa Ruda w woj. dolnośląskim wynikają ra-

czej z nieznajomości przepisów prawa oraz wyraźnie

negatywnego stanowiska (być może uzasadnionego

przez niewłaściwe postępowanie określonych myśli-

wych) wobec osób i czynności wykonywanych przez

prowadzących gospodarkę łowiecką m.in. szacują-

cych szkody łowieckie.

Jeżeli taki przypadek miał

miejsce, winny się zająć nim właściwe struktury ło-

wieckie, czyli Zarząd Okręgowy Polskiego Związku

Łowieckiego w Wałbrzychu i doprowadzić do wyjaś-

nienia stawianych zarzutów.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Janusz Zaleski

456

Odpowiedź

sekretarza stanu w Ministerstwie Transportu,

w sprawie finansowych i proceduralnych

przy którym przesłano interpelację posła Zbigniewa

nych nieprawidłowości przy realizacji robót budow-

lanych na autostradzie A1 podlegających oddziałom

GDDKiA w Łodzi i Bydgoszczy, w oparciu o wyjaś-

nienia udzielone przez GDDKiA uprzejmie przekazu-

ję następujące informacje.

Odnosząc się do pytań nr 1–4, uprzejmie informu-

ję, iż wypłaty należności przez GDDKiA na rzecz

podwykonawcy Inżynierii Polskiej sp. z o.o., tj. Mo-

stostalu Słupca sp. z o.o. SKA, zostały dokonane na

podstawie art. 647

1

Inżynieria Polska sp. z o.o. była zatwierdzonym

przez zamawiającego podwykonawcą na odcinku I

i II oraz na odcinku III autostrady A1, odc.

Czernie-

wice – Kowal, której budowę nadzorował Oddział

GDDKiA w Bydgoszczy.

Wykonawca pismem SRB/

mem SRB/RK/11/2022/1772 z dnia 29 kwietnia 2011 r.

zawarcie umowy z Inżynierią Polską sp. z o.o. z sie-

dzibą w Toruniu.

Powyższe miało swoje uzasadnienie

prawne w art. 647

1

ust. 2 Kodeksu cywilnego, zgod-

nie z którym „Do zawarcia przez wykonawcę umowy

kumentacji dotyczącą wykonania robót określonych

zawarcie umowy”.

Należy wskazać, że strony kontraktu w szczegól-

nych warunkach kontraktu (subklauzula 4.4.) rów-

nież określiły, że „Wykonawca będzie w pełni odpo-

wiedzialny za działania lub uchybienia każdego pod-

wykonawcy, a nadto jeżeli w warunkach szczegól-

nych nie podano inaczej, to:

e) Wykonawca nie później niż 28 dni przed plano-

wanym skierowaniem podwykonawcy do wykonania

robót jest obowiązany przedłożyć zamawiającemu za

pośrednictwem inżyniera projekt umowy z podwyko-

nawcą wraz z zestawieniem ilości robót wycenionych

zgodnie ze stawkami przedstawionymi przez wyko-

nawcę w ofercie.

Zamawiający po otrzymaniu opinii

inżyniera podejmie decyzję w sprawie zgody na za-

warcie tejże umowy.

Jeżeli zamawiający w terminie

14 dni od przedłożenia mu projektu umowy z podwy-

konawcą nie zgłosi sprzeciwu lub zastrzeżeń, uważać

się będzie, że wyraził zgodę na zawarcie umowy.

Po

uzyskaniu zgody zamawiającego na zawarcie umowy

z podwykonawcą lub jeżeli zamawiający nie zgłosi

sprzeciwu lub zastrzeżeń do projektu umowy w po-

wyższym terminie, wykonawca przed skierowaniem

podwykonawcy do wykonania robót przedłoży zama-

wiającemu zawartą umowę.

W przypadku powierzenia przez wykonawcę rea-

lizacji robót podwykonawcy wykonawca jest zobowią-

zany do dokonania we własnym zakresie zapłaty wy-

nagrodzenia należnego podwykonawcy z zachowa-

niem terminów płatności określonych w umowie

z podwykonawcą.

Jeżeli w terminie określonym w umowie z pod-

wykonawcą, zatwierdzonym przez zamawiającego,

wykonawca nie dokona w całości lub w części zapła-

ty wynagrodzenia podwykonawcy, a podwykonawca

zwróci się z żądaniem zapłaty tego wynagrodzenia

bezpośrednio przez zamawiającego na podstawie

art. 647

1

§ 5 Kodeksu cywilnego i udokumentuje za-

sadność takiego żądania fakturą zaakceptowaną

przez wykonawcę i dokumentami potwierdzającymi

wykonanie i odbiór fakturowanych robót, zamawia-

jący zapłaci na rzecz podwykonawcy kwotę będącą

przedmiotem jego żądania.

Zapłata podwykonawcy

żądanej kwoty zostanie dokonana w walucie, w ja-

kiej rozliczana jest umowa między wykonawcą a pod-

wykonawcą.

Zamawiający po zapłaceniu należności bezpośred-

nio dla podwykonawcy według zasady solidarnej od-

powiedzialności wynikającej z art. 647

1

cywilnego potrąci kwotę równą tej należności z wie-

rzytelności wykonawcy względem zamawiającego,

zgodnie z zapisami subklauzuli 2.5 (roszczenia zama-

wiającego).

Umowy z podwykonawcami, które zawierać bę-

dzie wykonawca działający jako konsorcjum, zawie-

konsorcjum”.

Zamawiający pismem GDDKiA-O/BY R-1/4100/

A1TS/OD1i2/WP/94/2011 z dnia 16 maja 2011 r. wy-

raził zgodę na zawarcie umowy z Inżynierią Polską

sp. z o.o. w zakresie pozycji kosztorysowych:

— V.I.3.6-1 Budynek administracyjny i zadasze -

nie SPO oraz obudowa agregatu SPO Czerniewice

(pozycje: 1.1.2–2.5.5),

— V.I.3.6-2 Wyspy dzielące SPO Czerniewice (po -

zycje: 1.1.1–7.1.4),

— V.I.3.6-3.1 Kanał architektura/konstrukcja

SPO Czerniewice (pozycje: 1.1.1–8.4.1),

— V.I.3.6-3.2 Kanał instalacje elektryczne SPO

Czerniewice (pozycje: 1.1–9.10),

— V.I.3.6-3.3 Kanał instalacje budowlane SPO

Czerniewice (pozycje: 1–9),

457

— V.I.3.6-4.1 Kiosk architektura/konstrukcja

SPO Czerniewice (pozycje: 1.1.1–9.1.2),

— V.I.3.6-4.2 Kiosk instalacje elektryczne SPO

Czerniewice (pozycje: 1.1–1.26),

— V.I.3.6-4.3 Kanał instalacje budowlane SPO

Czerniewice (pozycje: 1–20),

— V.I.3.7-1 Budynek administracyjny i zadaszenie

SPO oraz obudowa agregatu SPO Odolion (pozycje:

1.1.2–2.5.5),

— V.I.3.7-2 Wyspy dzielące SPO Odolion (pozycje:

1.1.1–6.2.1),

— V.I.3.7-3.1 Komory architektura/konstrukcja

SPO Odolion (pozycje: 1.1.1–8.4.1),

— V.I.3.7-3.2 Komory instalacje elektryczne SPO

Odolion (pozycje: 1.1–1.36),

— V.I.3.7-3.3 Komory instalacje budowlane SPO

Odolion (pozycje: 1–14),

— V.I.3.7-4.1 Kiosk architektura/konstrukcja

SPO Odolion (pozycje: 1.1.1–9.1.2),

— V.I.3.7-4.2 Kiosk instalacje elektryczne SPO

Odolion (pozycje: 1.1–1.35),

— V.I.3.7-4.3 Kiosk instalacje budowlane SPO Od -

olion (pozycje: 1–20),

— V.I.3.10-1 Budynek WC – konstrukcja (pozycje:

1–138),

— V.I.3.10-2.1 Budynek WC – instalacje wodocią -

gowo kanalizacyjne (pozycje: 1–52),

— V.I.3.10-2.2 Budynek WC – wentylacja,

— V.I.3.10-3 Budynek WC – instalacje elektryczne

(pozycje: 1.1.1–1.1.41), w ramach: Budowy autostrady

A1 Toruń – Stryków, odcinek I Czerniewice – Odolion

W zakresie finansowym zamawiający zaakcepto-

wał warunki określone w art. 647

1

Kodeksu cywilne-

go zawarte w § 6 wzoru umowy do kwoty 9 534 520,95

zł netto dla zakresu robót przewidzianych do podz-

lecenia.

Zamawiający pismem GDDKiA-O/BY R-1/4100/

A1TS/OD1i2/WP/142/2011 z dnia 14 lipca 2011 r.

w uzupełnieniu stanowiska pisemnego GDDKiA-O/

BY R-1/4100/A1TS/OD1i2/WP/94/2011 z dnia 16 maja

2011 r. wg subklauzuli 4.4 szczególnych warunków

kontraktu wyraził zgodę na zawarcie umowy z Inżynie-

skorygowanych przez projektanta i w zakresie finanso-

wym zamawiający zaakceptował kwotę 10 146 157,04 zł

netto zawartą w § 6 wzoru umowy z podwykonawcą

dla skorygowanego zakresu robót przewidzianych do

podzlecenia, zgodnie z art. 647

1

Kodeksu cywilnego.

Powyższe oznacza, że zgoda zamawiającego na

zawarcie umowy przez Inżynierię Polską sp. z o.o.

dotyczyła wyłącznie odcinka I Czerniewice – Odolion

powyżej wskazanych zakresów.

Zamawiający wyraził

zgodę na zawarcie umowy dla odcinka III przez In-

żynierię Polską sp. z o.o. tylko w następującym za-

kresie:

— V.IV-9.1 Toalety na Mop: Część architektoniczno -

-konstrukcyjna – Ludwinowo Płn. (pozycje: 1.2–13.2),

— V.IV-9.2 Toalety na Mop: Instalacje elektrycz -

ne – Ludwinowo Płn. (pozycje: 1.1.1–1.1.41),

— V.IV-9.3 Toalety na Mop: Instalacja wodno -

-kanalizacyjna – Ludwinowo Płn. (pozycje: 1.1–3.10),

— V.IV-9.4 Toalety na Mop: Wentylacja – Ludwi -

nowo Płn. (pozycje: 1–14),

— V.IV-9.5 Toalety na Mop: Część architektoniczno -

-konstrukcyjna – Ludwinowo Płd. (pozycje: 1.1–13.2),

— V.IV-9.6 Toalety na Mop: Instalacje elektryczne

– Ludwinowo Płd. (pozycje: 1.1.1–1.1.41),

— V.IV-9.7 Toalety na Mop: Instalacja wodno -

-kanalizacyjna – Ludwinowo Płd. (pozycje: 1.1–3.10),

— V.IV-11.1 SPO Brzezie: Budynek administra -

cyjny i zadaszenie, roboty budowlane (pozycje:

1.1.2.1–2.8.4),

2.4.20),

2.5.5),

— V.IV-11.2 SPO Brzezie: Wyspy dzielące (pozy -

cje: 1.1.1–6.2.1),

— V.IV-11.3 SPO Brzezie: Kioski poboru opłat

(nr 1, 2, 3), architektura i konstrukcja (pozycje: 1.1.1–

9.1.2),

— V.IV-11.4 SPO Brzezie: Instalacje elektryczne

w kioskach poboru opłat (pozycje: 1.1–1.35),

— V.IV-11.5 SPO Brzezie: Instalacje budowlane

w kioskach poboru opłat (pozycje: 1–17),

— V.IV-11.6 SPO Brzezie: Komory przepustowe

technologiczne, architektura i konstrukcja (pozycje:

1.1.1–8.4.1),

— V.IV-11.7 SPO Brzezie: Instalacje elektryczne

w komorach przepustowych technologicznych (pozy-

cje: 1.1–1.37),

— V.IV-11.8 SPO Brzezie: Instalacje budowlane

w komorach przepustowych technologicznych (pozy-

cje: 1–15),

— V.IV-12.1 SPO Pikutkowo: Budynek admini -

stracyjny i zadaszenie SPO (pozycje: 1.1.2.1–2.8.4),

stracyjny i zadaszenie, roboty sanitarne (pozycje:

1.1.1–2.4.20),

1.1.1–2.5.5),

— V.IV-12.2 SPO Pikutkowo: Wyspy dzielące (po -

zycje: 1.1.1–6.2.1),

— V.IV-12.3 SPO Pikutkowo: Kioski poboru opłat

(nr 1, 2), architektura i konstrukcja (pozycje: 1.1.1–

9.1.2),

— V.IV-12.4 SPO Pikutkowo: Instalacje elektrycz -

ne w kioskach poboru opłat (pozycje: 1.1–1.35),

— V.IV-12.5 SPO Pikutkowo: Instalacje budowla -

458

— V.IV-12.6 SPO Pikutkowo: Komory przepusto -

we technologiczne, architektura i konstrukcja (pozy-

cje: 1.1.1–8.4.1),

— V.IV-12.7 SPO Pikutkowo: Instalacje elektrycz -

ne w komorach przepustowych technologicznych (po-

zycje: 1.1–1.37),

— V.IV-12.8 SPO Pikutkowo: Instalacje budowla -

zycje: 1–14).

Wykonawca następnie występował do zamawia-

jącego o zatwierdzenie dalszych podwykonawców,

którzy zawieraliby umowy z Inżynierią Polską sp.

z o.o. na wykonanie robót, które pierwotnie zamawia-

jący zatwierdził do wykonania przez Inżynierię Pol-

ską sp. z o.o. Jednym z takich podwykonawców jest

Mostostal Słupca sp. z o.o. SKA.

Zamawiający pis-

subklauzuli 4.4 szczególnych warunków kontraktu

sp. z o.o. umowy z Mostostal Słupca sp. z o.o. SKA

w zakresie pozycji kosztorysowych:

¾ V.I.3.6-1 Budynek administracyjny i zadaszenie

zycje: 2.7.1, 2.7.5–2.7.9),

¾ V.I.3.7-1 Budynek administracyjny i zadaszenie

2.6.1, 2.6.5–2.6.9), w ramach: Budowy autostrady A1

Zamawiający poinformował, że Mostostal Słupca

sp. z o.o. SKA będzie mogła wykonywać roboty, które

mieszczą się w zakresie, który został przydzielony pod-

wykonawcy Inżynierii Polskiej sp. z o.o. i zamawiający

w zakresie finansowym zaakceptował warunki okre-

ślone w art. 647

1

Kodeksu cywilnego zawarte w § 6

z o.o. SKA do kwoty 3 893 013,70 zł netto dla zakresu

Natomiast w związku z powyższymi ustaleniami

w zakresie finansowym zamawiający zaakceptował wa-

runki określone w art. 647

1

Kodeksu cywilnego zawar-

kwoty zawartej w piśmie zatwierdzającym podwyko-

nawcę, znak: GDDKiA-O/BY R-1/4100/A1TS/OD1i2/

WP/142/2011, z dnia 14 lipca 2011 r., która została

zmniejszona o wartość 3 893 013,70 zł netto ze wzglę-

du na podzlecenie części zakresu robót firmie Mosto-

stal Słupca sp. z o.o. SKA.

Następnie Inżynieria Pol-

nr A1/ODC.1,2,3i4/01/2011 z dnia 22 września 2011 r.,

której przedmiotem były roboty budowlane polegają-

ce na wykonaniu i dostawie konstrukcji stalowej za-

daszeń stref poboru opłat dla odcinka I i II (SPO

Czerniewice, SPO Odolion), odcinka III (SPO Pikut-

kowo, SPO Brzezie), odcinka IV (SPO Kowal, SPO

Sójki).

Natomiast zamawiający wyraził zgodę na za-

z Mostostalem Słupca sp. z o.o. SKA, która dotyczy-

ła wyłącznie odcinka I Czerniewice - Odolion od km

151+900 do km 163+300, odcinka II Odolion – Brze-

wyrażał zgody na zawarcie umów dla odcinka III

i dla odcinka IV.

Z dokumentacji zebranej przez Oddział GDDKiA

w Bydgoszczy wynika, że Inżynieria Polska sp. z o.o.

zawierała umowy z szeregiem podmiotów, które zo-

stały zgłoszone przez wykonawcę do zatwierdzenia

jako dalsi podwykonawcy, jednakże takiego zatwier-

dzenia Oddział GDDKiA w Bydgoszczy nigdy nie wy-

stawił.

Ponadto w ocenie zamawiającego Inżynieria Pol-

ska sp. z o.o. podzlecała część swojego zakresu robót

podmiotom, nie informując o tym fakcie zamawiają-

cego, który nie miał wiedzy o zawartej umowie oraz

o zasadach rozliczeń.

Wśród takich firm wyszczegól-

nić można m.in.:

w Słupcy (na odcinku III – brak zgody),

szawie (na odcinku III – brak zgody),

— Zbigniew Oksiejuk prowadzący działalność

Const Projekt (na odcinku III – brak zgody),

odcinku III – brak zgody),

wieś Mała – brak zgody,

— Marcin Kwasowski prowadzący działalność

F.U.H. Ambram – brak zgody,

— Mirosław Litwiniuk prowadzący działalność

Usługi Budowlane – brak zgody,

— Łucja Jabłońska prowadząca działalność Fir -

ma Jabłoński w Toruniu – brak zgody.

Wykonawca miał zastrzeżenia dotyczące sposobu

wykonywania robót przez Inżynierię Polską sp. z o.o.,

które legły u podstaw zarzutów podniesionych m.in.

RK/12/2022/7634), w którym wykonawca stwierdził:

„Mimo otrzymania zapłaty w dniu 24.07.2012 r. w wy-

sokości 1 350 000,00 zł zgodnie z porozumieniem z dnia

19.07.2012 r.

Inżynieria Polska sp. z o.o. nie przedsta-

wiła, mimo istnienia takiego obowiązku, stosownych

oświadczeń od dalszych podwykonawców o otrzymaniu

wynagrodzenia, co wskazuje na to, że zapłata otrzyma-

na przez Inżynierię nie skutkowała zapłatą wymagal-

nych na tamten okres zobowiązań Inżynierii na rzecz

podwykonawców i może oznaczać świadome działanie

zmierzające do uniknięcia dokonania tych płatności

i przerzucenia odpowiedzialności za swoje zobowiąza-

nia finansowe na wykonawcę oraz Skarb Państwa re-

prezentowany przez GDDKiA”.

Zgodnie z informacjami posiadanymi przez GDDKiA

grupa podwykonawców Inżynierii Polskiej sp. z o.o.,

którzy występują do Oddziału GDDKiA w Bydgosz-

czy, a nie otrzymali wynagrodzenia od podwykonaw-

cy na budowie autostrady A1, jest liczna i dotyczy

13 pomiotów.

Aktualnie prowadzony jest spór sądowy pomiędzy

Inżynierią Polską sp. z o.o. przeciwko Skarbowi Pań-

459

stwa, w którym GDDKiA na dwa nakazy zapłaty wy-

dane z wniosku podwykonawcy złożyła zarzuty (sprze-

ciw), uznając je za bezzasadne.

Natomiast odnośnie do budowy autostrady A1 odc.

Czerniewice – Kowal nadzorowanej przez Oddział

GDDKiA w Łodzi GDDKiA dokonała analizy obszer-

nej korespondencji na kontrakcie: Budowa autostrady

Toruń – Stryków od km 215+850 do km 245+800 wę-

zeł Kowal – węzeł Sójki, w wyniku której ustaliła sze-

reg zaniedbań Inżynierii Polskiej sp. z o. o., takich jak

m.in. zatrudnianie bez wiedzy i zgody inwestora i ge-

neralnego wykonawcy dalszych podwykonawców, nie-

zawieranie umów z podwykonawcami w formie pisem-

nej, niewywiązywanie się z harmonogramu robót,

brak koordynacji robót oraz ogólnie niskie zaangażo-

wanie personelu i sprzętu w realizacji powierzonego

zakresu, a także złą jakość robót.

Działania Inżynierii

Polskiej sp. z o.o. spowodowały zatrzymanie przez kon-

sorcjum płatności na jej rzecz do czasu uporządkowa-

nia sytuacji na kontrakcie (płatność za fakturę 57/2012

wystawioną przez Inżynierią Polską sp. z o.o. z termi-

nem płatności 30.03.2012 r. była pierwszą nieuregu-

lowaną przez generalnego wykonawcę fakturą).

Środ-

ki należne z tej faktury konsorcjum przeznaczyło na

obsługę wierzycieli Inżynierii (Fryssinet, Const Pro-

jekt, Kida System) oraz częściowo dla Inżynierii Pol-

ska sp. z o.o.

Natomiast do GDDKiA napływają kolejne wezwa-

nia do zapłaty w oparciu o art. 647

1

Kodeksu cywilne-

go od różnych podmiotów występujących na kontrak-

cie, które współpracowały z Inżynierią Polską sp.

z o.o. Niestety nie zawsze możliwe jest powzięcie dzia-

łań zmierzających do skutecznego procedowania zło-

żonych wniosków, głównie ze względu na brak zgło-

szenia podwykonawców, zawieranie ustnych umów lub

brak możliwości potwierdzenia zakresu robót.

Od końca maja 2012 r. działania Inżynierii Polska

sp. z o.o. skupiały się na wzywaniu konsorcjum i GDDKiA

do zapłaty środków, co do wypłaty których istniały

wątpliwości lub Inżynieria Polska sp. z o.o. nie przed-

stawiała kompletnych dokumentów.

Sytuacja skłoniła generalnego wykonawcę do od-

stąpienia od umowy podwykonawczej z Inżynierią

Polską sp. z o.o., które to odstąpienie otrzymane

w dniu 30.06.2012 r.

Inżynieria Polska sp. z o.o. uwa-

ża za nieskuteczne.

Dnia 14.09.2012 roku Mostostal Słupca sp. z o.o.

SKA wystąpił o zapłatę faktur na łączną kwotę

2 591 619 zł.

Pismem l.dz.

765/2012 z dnia 23.10.2012 r.

Inżynieria Polska sp. z o.o. poinformowała o saldzie

zobowiązań pomiędzy Mostostalem Słupca sp. z o.o.

SKA i Inżynierią Polską sp. z o.o., wskazując na cał-

kowite rozliczenie dwóch faktur Mostostalu Słupca

sp. z o.o. SKA, a także częściowe rozliczenie trzeciej

faktury, wskazując na zaległość na rzecz Mostostalu

Słupca sp. z o.o. SKA w kwocie 599 282,61 zł.

Brak

jednakże w piśmie jakichkolwiek informacji, w jaki

sposób faktury te zostały rozliczone.

Nie ma też po-

twierdzenia przelewów na rzecz Mostostalu Słupca

sp. z o.o. SKA ani informacji o naliczeniu kar czy

innych rozliczeniach między podmiotami.

W tej sytuacji dnia 23.11.2012 r. miało miejsce

spotkanie, na którym podpisany został protokół roz-

bieżności pomiędzy Inżynierią Polską sp. z o.o., Mo-

stostal Słupca sp. z o.o. SKA i SRB, z którego wynika,

że podwykonawca nie otrzymał zapłaty za faktury.

Nie stwierdzono również, aby faktury te były przed-

miotem obciążeń np. z tytułu kar lub płatności za

materiały.

W kontekście spotkania, na którym spi-

sano protokół rozbieżności między generalnym wy-

konawcą, Mostostalem Słupca sp. z o.o. SKA a Inży-

nierią Polska sp. z o.o., dalsze działania GDDKiA

w zakresie płatności nie są możliwe aż do momentu

uzgodnienia salda wzajemnych rozliczeń pomiędzy

konsorcjum generalnego wykonawcy a Inżynierią

Polską sp. z o.o.

W odpowiedzi na pytania nr 5–7 uprzejmie infor-

muję, iż Skarb Państwa reprezentowany przez Gene-

umowę z konsorcjum pięciu firm, tj. z generalnym

wykonawcą, a nie jego podwykonawcami i dalszymi

podwykonawcami, w związku z powyższym komplet

dokumentów pochodzących z inwentaryzacji jest

w zasobach wykonawcy, który jest uprawniony do

analizy i oceny zakresu wykonanych robót przez In-

żynierią Polska sp. z o.o.

Należy nadmienić, że wykonawca miał liczne za-

strzeżenia w stosunku do Inżynierii Polskiej sp. z o.o.

już na etapie wykonawczym.

Na odcinku I i II wyko-

nawca pismem nr ref.

No SRB/RK/12/2022/7437

z dnia 10 września 2012 r. poinformował Inżynierię

odstąpił od umowy podwykonawczej z jej winy i na-

liczył ponad 15 mln kar umownych.

Wykonawca

wskazał jako przyczynę odstąpienia od umowy pod-

wykonawczej liczne naruszenia umowy, których do-

puszczała się Inżynieria Polska sp. z o.o., m.in. wy-

stępowanie opóźnień robót w stopniu, który nie gwa-

rantował ich wykonania zgodnie z kontraktem, wy-

konywanie robót przez podwykonawcę w sposób

wadliwy i niezgodny z warunkami kontraktu, zajęcia

egzekucyjne majątku podwykonawcy, zatrudnianie

przez innych podwykonawców bez zgody wykonawcy,

brak płatności na rzecz dalszych podwykonawców,

usługodawców i dostawców, brak finansowania co

uniemożliwiało zapewnienie sprzętu, materiałów,

pracowników i podwykonawców w celu realizacji kon-

traktu, niewypełnianie obowiązków dotyczących

przedstawiania w terminach umownych ubezpiecze-

nia OC kontraktowego i deliktowego oraz również

inne naruszenia umowy.

W odniesieniu do pytania nr 8 uprzejmie informu-

ję, iż aktualnie czynności podejmowane przez oddział

w Bydgoszczy poddawane są kontroli następujących

instytucji: Urzędu Kontroli Skarbowej w Bydgoszczy

w zakresie audytu gospodarowania środkami pocho-

dzącymi z budżetu Unii Europejskiej w ramach Pro-

oraz Ministerstwa Transportu, Budownictwa i Go-

460

spodarki Morskiej w zakresie przeprowadzenia kon-

troli planowej „Prawidłowość działań w zakresie

spłaty niektórych niezaspokojonych należności przed-

siębiorców”.

Odpowiadając na pytanie nr 9, uprzejmie wyjaś-

niam, iż rozliczenie kontraktu dotyczy stron kon-

traktu, tj. Skarbu Państwa i konsorcjum pięciu firm.

Zakres umownych obowiązków pomiędzy wykonaw-

cą a jej podwykonawcami jest ustalany mocą umów

wzajemnych i strony takich stosunków zobowiąza-

niowych winny ustanowić zasady rozliczeń.

Poza

wiedzą zamawiającego pozostają w wielu przypad-

kach oświadczenia składane przez podwykonawców

oraz przez część podmiotów tworzących konsorcjum

po złożeniu oświadczeń dotyczących odstąpienia

przez zamawiającego we wrześniu 2012 r.

Odnośnie do pytania nr 10 uprzejmie wyjaśniam,

iż inwestor zgodnie z art. 647

1

go odpowiada za zapłatę wynagrodzenia za roboty

realizacji tego obowiązku konieczne jest ustalenie

w sposób niebudzący wątpliwości wysokości wyna-

grodzenia należnego.

W sytuacji, w których wyko-

nawca korzysta wobec podwykonawcy z przysługu-

jących mu uprawnień mających wpływ na wysokość

należnego wynagrodzenia podwykonawcy, np. korzy-

sta z zarzutu potrącenia, konieczne jest dokonanie

oceny zasadności korzystania przez ten podmiot z tych

uprawnień.

Taka sytuacja wymaga analizy stosunku

prawnego, będącego podstawą dokonanego potrące-

nia.

Wiedza o okolicznościach uzasadniających wza-

jemne rozliczenia wykonawcy i podwykonawcy do-

stępna jest jedynie dla tych podmiotów i dlatego w szcze-

gólnych sytuacjach podejmowana przez zamawiają-

cego próba oceny zasadności potrącenia dokonanego

przez wykonawcę/podwykonawcę wymaga poddania

sporu rozstrzygnięciu sądowemu.

Natomiast odnosząc się do kwestii, o której mowa

w pytaniu nr 11, uprzejmie informuję, iż radca praw-

ny M. B. reprezentuje Kancelarię Prawniczą Brzo-

zowski, Brzozowski i Wspólnicy Spółka Cywilna, któ-

ra została wyłoniona w drodze udzielonego zamówie-

nia publicznego w trybie przetargu nieograniczonego

na: „Pomoc prawną przy realizacji zadania: Budowa

wice – Kowal.

Ustalenie stanu faktycznego, który

może odbywać się poprzez rozmowy z uczestnikami

procesu inwestycyjnego, jest podstawą dalszego wnio-

skowania prawniczego.

Ponadto należy podkreślić, że GDDKiA nie pro-

wadzi dokumentacji dotyczącej rozliczeń między ge-

neralnym wykonawcą a podwykonawcą, bowiem jako

inwestor nie jest stroną umowy zawartej między pod-

wykonawcą a wykonawcą.

To na tych dwóch podmio-

tach ciąży obowiązek należytego i terminowego do-

kumentowania wzajemnych rozliczeń oraz wywiązy-

wania się z wzajemnych zobowiązań.

Reasumując, należy zauważyć, iż dane przedsta-

wione w interpelacji nie stanowią odzwierciedlenia

wszystkich okoliczności istotnych dla prawidłowej

oceny sytuacji finansowej Inżynierii Polskiej sp. z o.o.

oraz oceny postępowania GDDKiA w zakresie rozli-

czeń dokonywanych między GDDKiA a Inżynierią

Polską sp. z o.o. Zatem przedstawiając szczegółowe

mam nadzieję, iż przedstawione wyjaśnienia okażą

się wystarczające i pomocne w ocenie nie tylko dzia-

łań podejmowanych przez GDDKiA, lecz również

działań Inżynierii Polskiej sp. z o.o.

Z poważaniem

Tadeusz Jarmuziewicz

Warszawa, dnia 25 marca 2013 r.

nej likwidacji Centrum Współpracy Policyjnej i Cel-

nej w Trstenie (Karpacki Oddział Straży Granicznej)

uprzejmie informuję, że w dokumencie pn. „Reorga-

nizacja Straży Granicznej” – opracowanie na potrze-

by Komisji Spraw Wewnętrznych Sejmu RP – brak

jest zapisu o podjęciu ostatecznej decyzji o likwidacji

Należy wskazać, że w przedmiotowej sprawie pod-

jęto konsultacje wewnętrzne, rozważana jest zasad-

ność dalszego funkcjonowania obecnej liczby centrów

współpracy, jednakże dotychczas nie zapadły wiążą-

ce decyzje w tej kwestii.

Analizując przedmiotową kwestię, należy mieć na

uwadze ocenę misji ewaluacyjnej Schengen dotyczącą

granicznych centrów współpracy.

Wszelkie decyzje

w sprawie organizacji oraz funkcjonowania ww. jed-

nostek podejmowane są bowiem przy uwzględnieniu

zaleceń i wymogów unijnych.

Ewentualna analiza za-

sadności utrzymywania dwóch tego typu struktur na

odcinku polsko-słowackim przeprowadzana jest zatem

przy uwzględnieniu dorobku prawnego Schengen.

Rozważając przedmiotową kwestię, należy mieć

również na uwadze stan obsady obydwu jednostek.

W polsko-słowackim Centrum Współpracy Policyjnej

461

i Celnej w Barwinku ze strony polskiej obecni są

przedstawiciele Służby Celnej, Policji oraz Straży

Granicznej, natomiast ze strony słowackiej wydele-

gowani zostali jedynie przedstawiciele Policji.

W Cen-

trum Współpracy w Trstenie obecni są przedstawi-

ciele słowackiej Policji i polskiej Straży Granicznej.

Jednocześnie pragnę wskazać, że w związku

z brakiem decyzji o zmniejszeniu liczby centrów

współpracy nie podejmowano dotychczas ze stroną

słowacką rozmów dotyczących szczegółowych zagad-

nień związanych ze zmianami w finansowaniu cen-

trów współpracy.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Piotr Stachańczyk

Warszawa, dnia 26 marca 2013 r.

Szanowna Pani Marszałek!

Nawiązując do pisma

WZ.MD) dotyczącego prośby o przedłużenie terminu

na udzielenie odpowiedzi na interpelację pani poseł

nieniu w administracji rządowej, działając z upoważ-

stosowne wyjaśnienia.

Ad 1. i 2.

Odpowiadając na pytanie pani poseł

o podanie informacji na temat zatrudnienia i wyna-

grodzeń w poszczególnych ministerstwach, w załą-

czeniu*

)

przekazuję stosowne zestawienie.

Jednocześ-

nie pragnę poinformować, że zatrudnienie członków

korpusu służby cywilnej wg stanu na dzień 31 grud-

nia 2012 r. było niższe o 108 etatów, tj. o 0,9%, wzglę-

ba tych etatów w ujęciu przeciętnym była w 2012 r.

niższa o 493 etaty, tj. o 3,8%, niż w roku 2011.

Do-

datkowo podkreślenia wymaga fakt, że w całym kor-

pusie służby cywilnej zatrudnienie przeciętne w 2012 r.

spadło względem roku 2011 o l341 etatów, tj. o 1,1%.

Oznacza to drugi rok z rzędu spadków zatrudnienia

w korpusie służby cywilnej.

tualne planowane w 2013 r. zmniejszenie poziomu

zatrudnienia w ministerstwach, uprzejmie informu-

ję, że w związku z brakiem limitów zatrudnienia za

politykę kadrową w urzędach należących do korpusu

służby cywilnej odpowiada dyrektor generalny urzę-

du.

W związku z powyższym do kompetencji dyrek-

torów generalnych ministerstw należą decyzje

o ustalaniu poziomu zatrudnienia w swoich urzędach

w ramach przyznanych limitów środków na wyna-

grodzenia.

Pragnę jednak poinformować, że w roku 2012

miały miejsce liczne działania, w wyniku których

odnotowano spadek zatrudnienia w ministerstwach

wraz z KPRM.

Na spadek poziomu zatrudnienia mia-

ła wpływ m.in. naturalna fluktuacja kadr (np. odej-

ścia na emeryturę), w szczególności w powiązaniu

z niepełnym zastępowaniem uwalnianych etatów

oraz nienawiązywaniem ponownie wygasających

mi spadków zatrudnienia były: racjonalizacja zatrud-

nienia w urzędach (m.in. w Ministerstwie Spraw Za-

granicznych oraz Ministerstwie Transportu, Budow-

nictwa i Gospodarki Morskiej), a także reorganizacja

struktury urzędów (np. likwidacja delegatur tereno-

wych Ministerstwa Skarbu Państwa i przeniesienie

części pracowników z Ministerstwa Finansów do

Centrum Przetwarzania Danych MF).

Należy zauwa-

żyć, że spadek zatrudnienia w grupie ministerstw

został odnotowany pomimo przejęcia pracowników

likwidowanych jednostek przez Ministerstwo Pracy

Ad 4.

Odpowiadając na pytanie pani poseł o ewen-

tualną podwyżkę wynagrodzeń w ministerstwach

w 2013 r., uprzejmie informuję, że w ustawie budże-

towej na rok 2013 przyjęta została kwota bazowa dla

lenia wynagrodzenia zasadniczego na niezmienio-

nym od 2009 r. poziomie.

Dodatkowo zamrożeniu

uległy wynagrodzenia w państwowej sferze budżeto-

nia wynagrodzeń w roku budżetowym dla pracowni-

ków państwowej sfery budżetowej (w tym członków

wie budżetowej.

Zgodnie z ustawami budżetowymi

na rok 2011, 2012 oraz 2013 wskaźnik ten został

w państwowej sferze budżetowej zostały ustalone na

poziomie z 2010 r.

Powyższe czynniki przełożyły się

na realny spadek wynagrodzeń w korpusie służby

cywilnej o 4,9% w latach 2009–2012.

Ponadto planowane jest dalsze zamrożenie wyna-

z tym również w ministerstwach), ponieważ zgodnie

)

462

sektorze rządowym, z wyjątkiem wynagrodzeń pra-

cowników publicznych szkół wyższych.

Należy zauważyć, że systemowe zamrożenie po-

ziomu środków na wynagrodzenia nie oznacza braku

możliwych podwyżek w indywidualnych przypad-

kach, gdyż na wysokość wynagrodzeń członków kor-

pusu służby cywilnej ma wpływ również polityka

kadrowa realizowana przez dyrektora generalnego

(kierownika) urzędu.

Przy braku limitów zatrudnie-

nia dla członków korpusu służby cywilnej (zniesio-

dyrektor generalny (kierownik) urzędu, zachowując

dotychczasowy poziom środków na wynagrodzenia,

dysponuje różnymi narzędziami zarządzania zasoba-

mi ludzkimi umożliwiającymi podnoszenie wynagro-

dzeń w kierowanej przez siebie instytucji (np. doko-

nywanie reorganizacji związanej z redukcją zatrud-

nienia, nienawiązywanie ponownie wygasających

nie wakatów).

Jednocześnie pragnę zachęcić panią poseł do za-

www.dsc.kprm.gov.pl).

Z poważaniem

Szef Służby Cywilnej

Warszawa, dnia 26 marca 2013 r.

przy piśmie, znak: SPS-023-14346/13, z dnia 19 lu-

uprzejmie przedstawiam następujące wyjaśnienia.

Do ministra zdrowia nie były dotąd kierowane

sygnały w przedmiotowej sprawie.

Należy jednak zwró-

cić uwagę, iż kwestie dotyczące ochrony danych oso-

bowych należą do właściwości generalnego inspekto-

ra ochrony danych osobowych, zatem minister zdro-

wia nie ma możliwości podejmowania działań zapo-

biegających ewentualnemu nieuprawnionemu ich prze-

twarzaniu.

Jak wynika z pisma, nie były to bowiem

dane i informacje dotyczące stanu zdrowia pacjen-

tów, np. pochodzące z dokumentacji medycznej, do

których ochrony w sposób szczególny zobowiązane

są podmioty udzielające świadczeń zdrowotnych.

W omawianej sytuacji zastrzeżenia wywołuje na-

tomiast fakt, iż ankiety z pytaniami dotyczącymi

sytuacji osobistej, rodzinnej i majątkowej pacjentek

na potrzeby podmiotów sponsorujących różnego ro-

dzaju upominki są dostarczane przez położne.

Nawet

jeśli wypełnienie takiej ankiety byłoby dobrowolne

i pozbawione nacisków, tego rodzaju działanie położ-

nej budzi wątpliwości co najmniej z punktu widzenia

zasad etyki zawodowej.

Zasadne wydaje się zatem

przekazanie tej sprawy do zbadania przez samorząd

zawodowy pielęgniarek i położnych.

Z poważaniem

cą nauczania pływania uprzejmie informuję.

Ministerstwo Sportu i Tursytyki nie dysponuje

danymi dotyczącymi liczby procentowej dzieci i młodzieży

ejętność pływania.

Nie posiada również danych doty-

czących liczby uczniów i uczennic objętych program-

em nauki pływania w ramach programów wychowa-

nia fizycznego w szkołach w roku szkolnym 2012–

2013.

Tego typu informacje, szczególnie w zakresie

pytania nr 3, powinno gromadzić Ministerstwo Edu-

kacji Narodowej.

Z ogólnie dostępnych badań CBOS (BS/23/2003

– O aktywności fizycznej Polaków) wynika, że 58%

dorosłych mieszkańców naszego kraju potwierdziło

w badaniu ankietowym posiadanie umiejętności pły-

wania.

Dane te potwierdza również prezes WOPR

Jerzy Telak (serwis Dziennikbaltycki.pl – czerwiec

2011).

W raporcie z badań IIBR dla serwisu News-

week.pl – badanie omnibusowe na próbie 800 inter-

nautów w wieku 15–49 lat z 2010 r. – można z kolei

przeczytać, że na pytanie: „Gdzie nauczyłeś się pły-

wać?”, tylko 17% ankietowanych odpowiedziało: „Na

463

lekcjach wf”, a aż 61%, że „przez rodzinę/znajomych”.

Ponadto 10% badanych stwierdziło, że nauczyło się

pływać na „prywatnym kursie”.

Jednocześnie informuję, że Ministerstwo Sportu

i Turystyki w ramach środków Funduszu Zajęć Spor-

towych dla Uczniów (FZSdU), zgodnie z rozporządze-

niem ministra sportu i turystyki z dnia 19 września

poz. 1290), dofinansowuje projekty realizacji zajęć

sportowych dla uczniów, w których od 2009 r. jednym

z głównych priorytetów jest promocja programów

powszechnej nauki pływania.

O dotacje mogą ubiegać

się kluby sportowe działające w formie stowarzysze-

nia oraz organizacje pozarządowe, które w ramach

torialnego.

Zajęcia realizowane przez jednostki samorządu

terytorialnego organizowane są głównie w oparciu

o bazę miejskich i gminnych ośrodków sportu i rekreac-

ji oraz w oparciu o szkolną bazę obiektów sportowych,

w tym krytych pływalni i basenów.

W latach 2009–2012 kwota dofinansowania przez

Ministerstwo Sportu i Tursytyki zajęć wyniosła

łącznie prawie 50 mln zł.

W różnorodnych zajęciach

sportowych, w tym z zakresu nauki i doskonalenia

pływania, uczestniczyło w tym okresie 640 tys. uczniów

imnazjalnych.

W ramach środków ww. FZSdU Ministerstwo

Sportu i Turystyki dofinansuje w 2013 r. realizację

309 projektów dotyczących upowszechniania pływa-

nia, w łącznej kwocie 6,5 mln zł.

Według wstępnych

szacunków w pozalekcyjnych i pozaszkolnych zajęci-

ach będzie uczestniczyć ok. 100 tys. dzieci i młodzieży

– uczniów szkół podstawowych i gimnazjów.

Z wyrazami szacunku

Minister

Joanna Mucha

przy którym przekazana została interpelacja pana

ków sanitarnych i nadzoru nad nimi przez Państwo-

informuję, co następuje.

licą Apostolską i Rzeczypospolitą Polską podpisane-

Sanktuarium Matki Boskiej Kodeńskiej w miejsco-

wości Kodeń w zakresie określonym w ww. dokumen-

cjach interwencyjnych, wynikających ze skarg wpły-

464

dla sytuacji działania przeciwepidemiczne, mające na

łej Podlaskiej turyści i pielgrzymi odwiedzający

Sanktuarium Matki Boskiej Kodeńskiej w miejsco-

wości Kodeń mają dostęp do:

1) toalet zlokalizowanych w budynku wolnostoją-

cym (w 2012 r. przeprowadzono dwie kontrole sani-

tarne – nie stwierdzono uchybień sanitarno-higie-

nicznych);

2) centrum szkoleniowo-rekreacyjnego „Dolina

Bugu” z zapleczem gastronomicznym i hotelowym

funkcjonującym od sierpnia 2012 r. oraz zespołem sal

konferencyjno-szkoleniowych prowadzonych przez

ojców oblatów Maryi Niepokalanej.

Obiekt posiada

24 miejsca noclegowe w 12 pokojach z pełnymi wę-

złami sanitarnymi.

Część gastronomiczna „U Obla-

tów” posiada wdrożone procedury i instrukcje z za-

kresu dobrej praktyki higienicznej i produkcyjnej

(GHP/GHP).

Przeprowadzona bieżąca kontrola sani-

tarna nie wykazała nieprawidłowości sanitarno-hi-

gienicznych.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Sławomir Neumann

przy którym przekazana została interpelacja pana

Bogucickiej w Katowicach-Bogucicach, uprzejmie in-

formuję, co następuje.

tuarium Matki Boskiej w zakresie określonym w ww.

465

cjach interwencyjnych wynikających ze skarg wpły-

ku spożywczym obowiązek przestrzegania w zakła-

nie żywności (dochodzenie w łańcuchu żywnościo-

towicach w dniu 4 marca 2013 r. przeprowadzono

wizję lokalną na terenie rzymskokatolickiej parafii

św. Szczepana w Bogucicach przy ul. Markiefki 89.

Zgodnie z otrzymanymi informacjami do sanktua-

rium przyjeżdża ok. 10 grup pielgrzymkowych rocz-

nie w ilości od 10 do 50 osób.

W budynku po dawnym probostwie zorganizowa-

nych jest 50 miejsc noclegowych w 12 pokojach.

Dla

pielgrzymów dostępne są pomieszczenia higieniczno-

-sanitarne przy pokojach oraz ogólnodostępne w ko-

rytarzach.

Wszystkie pomieszczenia są w dobrym

stanie technicznym.

W budynku udostępniona jest również kuchnia

wyposażona w piece gazowe, szafki na naczynia,

zmywarko-wyparzarkę.

Wydzielone zostało również

pomieszczenie do spożywania posiłków.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Sławomir Neumann

skiej, pana posła Jana Cedzyńskiego, otrzymaną

14373/13, w sprawie planów prywatyzacji sanatorium

Włókniarz oraz jego finansowania, odpowiadając na

1.

Sanatorium Włókniarz jest zakładem leczni-

ctwa uzdrowiskowego należącym do Federacji Nie-

zależnych Samorządnych Związków Zawodowych

466

Przemysłu Lekkiego i jest jednym z wielu podmiotów

uzdrowiska Busko-Zdrój.

Sanatorium Włókniarz nie będzie podlegać pro-

cesom prywatyzacyjnym, gdyż nie jest spółką mini-

stra skarbu państwa.

2.

Sanatorium Włókniarz w Busku-Zdroju posia-

dało kontrakt z Narodowym Funduszem Zdrowia

o wartości:

rok 2012 – 7 394 887 tys. zł, rok 2013 – 7 331 434

tys. zł;

1) wartość kontraktu dla województwa śląskiego:

rok 2012 – 445 631 tys. zł, rok 2013 – 431 751 tys. zł;

2) wartość kontraktu dla województwa święto-

krzyskiego:

rok 2012 – 935 272 tys. zł, rok 2013 – 1 015 396

tys. zł.

Nadmienić należy, iż sanatorium Włókniarz jest

zakładem lecznictwa uzdrowiskowego, przyjmują-

cym w pokojach 1- i 2-osobowych 580 pacjentów.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

14374/13, w sprawie planów prywatyzacji sanatorium

Słowacki oraz jego finansowania, odpowiadając na

1.

Sanatorium Słowacki jest zakładem lecznictwa

sko-Zdrój.

Sanatorium Słowacki nie podlega procesom

prywatyzacji, gdyż nie jest spółką ministra skarbu

2.

Sanatorium Słowacki w Busku-Zdroju posia-

rok 2012 – 3 724 966 tys. zł, rok 2013 – 3 946 586

tys. zł;

rok 2012 – 188 517 tys. zł, rok 2013 – 165 431 tys. zł;

rok 2012 – 627 228 tys. zł, rok 2013 – 812 567 tys. zł.

Nadmienić należy, iż sanatorium Słowacki jest

zakładem lecznictwa uzdrowiskowego, przyjmują-

Z poważaniem

Sekretarz stanu

14375/13, w sprawie planów prywatyzacji sanatorium

Nida-Zdrój oraz jego finansowania, odpowiadając na

1.

Sanatorium Nida-Zdrój jest zakładem leczni-

ctwa uzdrowiskowego (spółką z o.o.) należącym do

Fundacji Ochrony Zdrowia Inwalidów i jest jednym

ka ta nie podlega procesom prywatyzacyjnym, gdyż

467

zdrowia pozostają poza kompetencjami ministra zdro-

wia i leżą w gestii ich właścicieli.

2.

Sanatorium Nida-Zdrój w Busku-Zdroju posia-

rok 2012 – 5 016 816 tys. zł, rok 2013 – 4 512 480

tys. zł;

rok 2012 – 537 516 tys. zł, rok 2013 – 461 202 tys. zł;

rok 2012 – 555 765 tys. zł, rok 2013 – 501 018 tys. zł.

Nadmienić należy, iż sanatorium Nida-Zdrój jest

zakładem lecznictwa uzdrowiskowego przyjmującym

w pokojach 1- i 2-osobowych 265 pacjentów.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

(14376)

14376/13, w sprawie planów prywatyzacji Willi Zie-

lona oraz jej finansowania, odpowiadając na poszcze-

gólne pytania, uprzejmie proszę o przyjęcie poniż-

1.

Willa Zielona jest jednym z zakładów leczni-

ctwa uzdrowiskowego, należących do spółki Uzdro-

wisko Busko-Zdrój SA, będącej własnością ministra

skarbu państwa.

Spółka ta jest jednym z wielu podmiotów prowa-

dzących lecznictwo uzdrowiskowe na obszarze uzdro-

wiska Busko-Zdrój.

Sprywatyzowanie lub jej skomunalizowanie przez

ministra skarbu państwa pod pewnymi warunkami,

które przedstawiam poniżej, nie spowoduje, że „pra-

lecznictwa uzdrowiskowego, finansowanego ze środ-

ków publicznych zostanie ograniczone”.

watyzacyjnej, gwarantują kontynuację prowadzenia

sowym zakresie.

Najważniejsze z nich to kontynuacja

Aspekty dotyczące rozwoju zakładów lecznictwa

2.

Sanatorium Willa Zielona posiadało kontrakt

rok 2012 – 774 900 tys. zł, rok 2013 – 776 475 tys. zł;

rok 2012 – 88 200 tys. zł, rok 2013 – 78 750 tys. zł;

rok 2012 – 89 775 tys. zł, rok 2013 – 174 825 tys. zł.

Nadmienić należy, iż sanatorium Willa Zielona

jest małym zakładem lecznictwa uzdrowiskowego,

należącym do spółki Uzdrowisko Busko-Zdrój SA,

przyjmującym w pokojach 1- i 2-osobowych 33 pa-

cjentów.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Sławomir Neumann

468

023-14377/13) w sprawie działania systemu eWUŚ

terpelacji zarzuty, iż system Elektronicznej Weryfi-

kacji Uprawnień Świadczeniobiorców (eWUŚ) jest

wać; nie znajdują one bowiem uzasadnienia w rapor-

tach przygotowywanych przez Narodowy Fundusz

Zdrowia.

Przede wszystkim należy podkreślić, że już

wdrożyło system eWUŚ, a średnia dzienna liczba we-

ryfikacji wynosiła ok. 2 mln.

Aktualnie w przypadku

ponad 75% sprawozdanych przez świadczeniodawców

twierdzone za pośrednictwem eWUŚ.

Oznacza to, iż

ten sposób potwierdzania prawa do świadczeń stał

świadczeniodawców.

Należy także wskazać, iż wdra-

żanie sytemu eWUŚ było od początku monitorowane,

a drobne zakłócenia, które występowały w początko-

wej fazie wdrażania, spowodowane były błędami po

stronie świadczeniodawców.

stii obciążeń szpitali w zakresie dokonywania wery-

fikacji za pośrednictwem eWUŚ, należy wskazać, iż

nowoczesne technologie informatyczne pozwalają na

to, by weryfikacja ta dokonywana była bez wkładu

pracy świadczeniodawców.

Zaimplementowanie w opro-

gramowaniu świadczeniodawcy dodatkowej funkcji

umożliwia dokonanie automatycznej weryfikacji, uru-

chamianej raz dziennie, sprawdzającej wszystkich

pacjentów w godzinach nocnych i porannych.

Należy

podkreślić, iż zgodnie z nowymi rozwiązaniami uzy-

skanie potwierdzenia prawa pacjenta do świadczeń

daje świadczeniodawcy gwarancję rozliczenia świad-

czenia udzielonego takiemu pacjentowi, nawet w przy-

padku gdy w wyniku późniejszego postępowania oka-

że się, iż nie posiadał on w momencie udzielania

świadczenia prawa do świadczeń finansowanych

Z poważaniem

przekazujące interpelację pana posła Marka Opioły

w sprawie podjęcia działań legislacyjnych w kontek-

ście dynamicznego wzrostu liczby ferm na północ-

nym Mazowszu, przedstawiam poniższe wyjaśnienia.

uważa Pan Premier za zasadną zmianę rozporządze-

hodowlane, od zabudowań mieszkalnych?

Na wstępie należy zaznaczyć, że kwestie związa-

ne z warunkami technicznymi dotyczącymi rolni-

czych obiektów budowlanych znajdują się w kompe-

bec czego ewentualne prace nad przygotowaniem

nowego rozporządzenia dotyczącego warunków tech-

nicznych dla takich budynków, jak fermy hodowlane,

lub zmiany rozporządzenia ministra rolnictwa i go-

znajdują się w gestii ww. ministra.

Ponadto w przypadku wprowadzania zmian do

rozporządzenia w sprawie warunków technicznych,

ległości takich budynków, jak fermy hodowlane, od

zabudowań mieszkalnych, istotne są przepisy art. 3

pisy te wskazują, że przez budowle należy rozumieć

obiektem małej architektury.

Natomiast przepisy

rozporządzenia w sprawie warunków technicznych,

usytuowanie, doprecyzowują, że jako budowle rolni-

cze należy rozumieć budowle dla potrzeb rolnictwa

i przechowalnictwa produktów rolnych.

ślenie warunków techniczno-budowlanych dla bu-

469

dynków ferm hodowlanych wykracza poza zakres

rozporządzenia w sprawie warunków technicznych,

3.

Czy Ministerstwo Środowiska ukończyło już

jekt i kto z ramienia Ministerstwa Środowiska jest

odpowiedzialny za opracowanie tego projektu?

Należy wskazać, że obecnie trwają dalsze prace

chowej, których celem jest rozpoznanie konieczności

i możliwości wprowadzenia nowych przepisów, np.

w formie ustawy.

Zagadnienie jest szczególnie trud-

ne, ponieważ Komisja Europejska nie wskazała wy-

tycznych, np. w formie dyrektywy, jak rozwiązywać

nie jest częściowo regulowane.

Działania w sprawie

alizowane na podstawie innych, już obowiązujących

przepisów:

cy ze środowiska negatywnie oddziałuje na środowisko,

łożyć obowiązek ograniczenia jego oddziaływania na

cenia środowiska do stanu właściwego;

Podsekretarz stanu

Janusz Zaleski

Warszawa, dnia 26 marca 2013 r.

w sprawie nieprawidłowego działania

skiej SA (SPS-023-14383/13) przedstawiam, co na-

stępuje.

z późn. zm.) nakłada na prezesa UKE obowiązek pro-

wadzenia corocznych badań jakości powszechnych

usług pocztowych (czyli usług świadczonych przez

operatora publicznego, którym jest Poczta Polska

SA), m.in. w zakresie wskaźnika terminowości dorę-

czeń przesyłek.

Badania pozwalają na sprawdzenie, czy Poczta

Polska spełnia cele w zakresie terminowości dorę-

czeń określonych w załączniku nr 2 do rozporządze-

Badania obejmują pełny cykl przebiegu przesyłek, to

znaczy, że w przypadku listów jest to czas od wrzu-

cenia przesyłki do skrzynki nadawczej do doręczenia

jej adresatowi.

Wyniki zamieszczone w poniższej tabeli wskazu-

ją, że terminowość doręczeń ulega wyraźnej popra-

wie.

Podczas gdy w 2011 r. osiągnięty był jedynie

jeden cel w zakresie terminowości doręczeń określo-

ny w rozporządzeniu ministra infrastruktury dla

przesyłek listowych priorytetowych jako D+3 (dorę-

2012 r. nie został zrealizowany tylko jeden cel okre-

ślony dla przesyłek listowych priorytetowych jako

ków terminowości doręczeń przesyłek listowych dla

nistra infrastruktury.

Listy

Termin

doręczenia

(D+n)*

Cel w zakresie

terminowości

doręczeń**

Wynik badania

Priorytetowe

D+1 82% 53,4% 63,4% 68,5% 70,8%

D+2 90% 82,6% 89,4% 92,0% 92,9%

D+3 94% 93,2% 95,7% 97,0% 97,9%

Ekonomiczne

D+3 85% 67,7% 78,2% 82,0% 85,2%

D+5 97% 90,6% 95,9% 97,2% 97,2%

* D oznacza dzień zawarcia umowy o świadczenie usługi po-

legającej na przyjęciu, przemieszczeniu i doręczeniu przesyłki.

470

** Udział liczby przesyłek doręczonych w określonym ter-

żony w procentach.

Wykonane badania są poddawane audytowi, któ-

ry prowadzi niezależna instytucja badawcza (Insty-

tut Łączności – Państwowy Instytut Badawczy).

Jest

to konieczne, by stwierdzić, czy przygotowanie i prze-

prowadzenie badania było zgodne z obowiązującymi

w tym zakresie normami.

Wyniki dotychczasowych

audytów wskazują, że przygotowanie i przeprowadze-

nie badań jest zgodne z obowiązującymi w tym za-

kresie normami.

Analizując wskaźniki osiągane w ciągu roku

(w dniach, tygodniach, miesiącach i obszarach pocz-

towych), należy podkreślić, że poziom osiąganych

wskaźników nie jest stały i ulega wahaniom.

Jednak

nie wpływa to znacząco na jakość świadczonych

usług pocztowych.

Jednym z najważniejszych uwarunkowań gwa-

rantujących dotrzymanie terminowości przebiegu

przesyłek jest planowość systemu komunikacji.

W przy-

padku przesyłek listowych zwykłych priorytetowych

Poczta Polska ma plany obiegu kursów lotniczych,

które są ściśle powiązane z planami obiegu innych

kursów.

Poczta ma też plany awaryjne, według któ-

rych kierowane są przesyłki w przypadku nieobiega-

nia kursów lotniczych.

Jednak mimo funkcjonowania

planów awaryjnych w przypadku przesyłek prioryte-

towych (dla standardu jakościowego D+l) nie da się

zastąpić kursu lotniczego kursem samochodowym

w taki sposób, żeby nie było zakłóceń, opóźnień.

W tym

przypadku plany awaryjne jedynie umożliwiają Pocz-

cie minimalizowanie zakłóceń.

Jednakże mogą wy-

stąpić okoliczności niezależne od operatora.

Szcze-

gólnie w IV kwartale 2012 r.

Poczta Polska była na-

rażona na poważne zakłócenia w transporcie lotni-

czym, spowodowane przede wszystkim wystąpieniem

trudnych warunków atmosferycznych (zjawisko wy-

stępowania zmiennej pogody).

W grudniu 2012 r. wystąpiły największe ilości na-

dawanych przesyłek w stosunku do nadawanych

w pozostałych miesiącach 2012 r. i mają one duży

wpływ na terminowość, gdyż w tym okresie proces

pocztowy narażony jest na przeciążenia.

W przypadku wzmożonego ruchu świątecznego pod-

jęto szereg działań w celu zapewnienia odpowiedniego

poziomu jakości świadczonych usług, w tym np.:

— uruchamiano dodatkowe kursy międzywęzło -

we i wewnątrzwęzłowe,

— zwiększano ładowność i kubaturę kursów we -

wnątrzwęzłowych,

— dokonywano zmian kierowania ładunku,

— uruchomiano dodatkowe doręczanie przesyłek

w soboty,

— zatrudniano osoby na umowę zlecenia, zwięk -

szano ilość roboczogodzin pracowników firmy ze-

wnętrznej, zwiększano obsady pracowników etato-

wych na zmianach,

— uruchamiano dodatkowe opróżnianie nadaw -

czych skrzynek pocztowych znajdujących się przy

placówkach pocztowych.

Reasumując, należy stwierdzić, że ciągłe monito-

rowania poziomu jakości świadczenia usług poczto-

wych, w tym diagnoza występujących w procesie

technologicznym nieprawidłowości, stanowią podsta-

wowe działania prowadzące do eliminacji zakłóceń,

a w efekcie do sukcesywnej poprawy terminowości

doręczania przesyłek listowych przez Pocztę Polską.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Małgorzata Olszewska

1381-(1)/13) interpelację posłanki na Sejm RP pani

uprzejmie informuję, iż corocznie w ustawie budże-

Dysponentem tych środków jest Kancelaria Prezesa

znaczone na nagrody są ograniczane począwszy od

2009 r., kiedy to zostały zamrożone na poziomie

W 2012 r. ze środków budżetowych zostały wypła-

cone indywidualne nagrody niektórym wicemini-

strom w rządzie pana premiera Donalda Tuska oraz

wojewodom i wicewojewodom.

Główną przyczyną przyznania nagród wicemini-

strom, wojewodom i wicewojewodom było zaangażo-

471

wanie w przygotowanie, koordynację i nadzór nad

sprawami EURO 2012, w szczególności nad przygo-

towaniem miast gospodarzy turnieju, zapewnieniem

sprawnym przepływem kibiców oraz organizacją i ob-

sługą wizyt oficjalnych.

Wysokość przyznanych nagród indywidualnych

Programu Operacyjnego „Rozwój Polski Wschodniej”,

Programu Operacyjnego „Innowacyjna gospodarka”

nego „Wzrost konkurencyjności przedsiębiorstw”,

w sprawie niewykonywania przepisów

przy którym przekazana została interpelacja pani

Polskiej, w sprawie niewykonywania przepisów o Pań-

stwowej Inspekcji Sanitarnej przy wyłanianiu w dro-

dze konkursu oraz powoływaniu wojewódzkich i po-

wiatowych inspektorów sanitarnych, uprzejmie in-

formuję, co następuje.

spekcji Sanitarnej określa zadania i zakres działania

Państwowej Inspekcji Sanitarnej.

Państwowy powia-

towy inspektor sanitarny wykonuje zadania Państwo-

wej Inspekcji Sanitarnej jako organ rządowej admini-

stracji zespolonej w powiecie (art. 10 ust. 1 pkt 3 usta-

towy inspektor sanitarny kieruje działalnością powia-

towej stacji sanitarno-epidemiologicznej.

Państwowy

powiatowy inspektor sanitarny jest jednocześnie or-

ganem administracji publicznej uprawnionym do wy-

dawania decyzji administracyjnych, a obsługę tego

organu zapewnia stacja sanitarno-epidemiologiczna,

działająca jako aparat pomocniczy przy wykonywaniu

ustawowo określonych zadań.

Tryb powołania państwowego powiatowego in-

spektora sanitarnego został uregulowany w art. 11

z którego wynika, że powołuje i odwołuje go (jak rów-

nież jego zastępcę) starosta za zgodą państwowego

wojewódzkiego inspektora sanitarnego, przy czym

powołanie następuje na okres 5 lat.

Z powyższego przepisu wynika, iż na gruncie

ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej funkcjo-

nuje szczególny tryb powoływania państwowych po-

wiatowych inspektorów sanitarnych, a podstawą na-

wiązania ich stosunku pracy jest powołanie (art. 11

w zw. z art. 68 § 1 Kodeksu pracy).

Przepisy ustawy

o Państwowej Inspekcji Sanitarnej nie przewidują

obowiązku przeprowadzenia konkursu w celu wyło-

nienia kandydata do powołania na ww. stanowisko.

Zgodnie jednakże z art. 68

1

Kodeksu pracy powołanie

może być poprzedzone konkursem, choćby przepisy

kursu.

W przypadku zastosowania jednakże konkur-

sowego trybu wyłonienia kandydata na stanowisko

państwowego powiatowego inspektora sanitarnego

konkurs taki mógłby być zorganizowany wyłącznie

przez organ, który na podstawie odrębnych przepi-

sów właściwy jest do powołania pracownika.

Na grun-

cie przepisów ustawy o Państwowej Inspekcji Sani-

tarnej byłby to zatem właściwy starosta.

Czynność

polegająca na organizacji konkursu w rozumieniu

art. 68

1

Kodeksu pracy stanowi bowiem czynność

z zakresu prawa pracy i jako taka należy do kompe-

tencji pracodawcy (nawiązującego jednocześnie sto-

sunek pracy na podstawie powołania).

Poza wskazaną powyżej funkcją związaną z ob-

sługą organu administracji rządowej, jaką pełni sta-

cja sanitarno-epidemiologiczna, stacja ta również ma

drugą, równie istotną funkcję.

Jest ona bowiem jed-

nostką budżetową będącą podmiotem leczniczym fi-

nansowanym z budżetu państwa (art. 15 ust. 3 usta-

wy o działalności leczniczej).

Uprawnienia podmiotu

leczniczej w stosunku do powiatowej stacji sanitarno-

-epidemiologicznej posiada wojewoda (art. 10 ust. 4a

sem ustawa o działalności leczniczej całkowicie od-

miennie od ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitar-

nej reguluje sposób i tryb powoływania kierowników

stacji sanitarno-epidemiologicznych (państwowy po-

472

wiatowy inspektor sanitarny jest jednocześnie kie-

rownikiem powiatowej stacji sanitarno-epidemiolo-

gicznej).

Stosownie bowiem do art. 49 ust. 1 ustawy

o działalności leczniczej w podmiocie leczniczym nie-

będącym przedsiębiorcą (np. będącym jednostką bu-

dżetową) przeprowadza się konkurs na stanowisko

kierownika.

Konkurs ogłasza podmiot tworzący (wo-

jewoda).

Z kandydatem wyłonionym w ww. konkursie

podmiot tworzący (wojewoda) zawiera umowę o pra-

cę lub umowę cywilnoprawną.

Jak wynika z powyższego, zarówno ustawa o Pań-

stwowej Inspekcji Sanitarnej, jak i ustawa o działal-

ności leczniczej w sposób odmienny, aczkolwiek kom-

pleksowy (zupełny), regulują sposób i tryb powoły-

wania na stanowisko państwowego powiatowego

możliwości łącznego stosowania obu regulacji, albo-

wiem połowiczne (częściowe) zastosowanie którejkol-

wiek z nich implikowałoby konieczność stwierdzenia,

że przyjęty tryb pozostaje w sprzeczności z każdą

z obowiązujących ustaw.

Przyjęcie któregoś z wymie-

nionych modeli postępowania przy powołaniu pań-

stwowego powiatowego inspektora sanitarnego musi

być przyjęciem bezwzględnym, całkowitym.

Nie jest

bowiem zasadne częściowe stosowanie każdej z obo-

wiązujących ustaw (np. organizacja konkursu przez

wojewodę i powołanie przez starostę), gdyż sformu-

łowany byłby w ten sposób trzeci – alternatywny

– sposób powoływania państwowego powiatowego

inspektora sanitarnego.

Poniższa tabela obrazuje kompleksowość regula-

cji w zakresie powoływania państwowego powiato-

wego inspektora sanitarnego na poziomie ustawy

łalności leczniczej.

Lp. Ustawa o PIS

Ustawa o działalności

leczniczej

Konkurs Fakultatywny Obligatoryjny

Organ

organizują-

cy konkurs

Starosta Wojewoda

Organ

powołujący

Starosta Wojewoda

Podstawa

powołania

Powołanie (jako sposób

nawiązania stosunku

pracy)

Umowa o pracę lub

umowa cywilnoprawna

Sposób eliminacji wątpliwości interpretacyjnych

Istnienie na poziomie ustawowym dwóch odmien-

nych, funkcjonujących niezależnie trybów (sposobów)

regulacji implikuje konieczność zastosowania dyrek-

tyw interpretacyjnych, tj. kierunkowych wskazówek

pozwalających ustalić, które z obowiązujących prze-

pisów są właściwe do zastosowania.

W niniejszej sprawie dwiema możliwymi do zasto-

sowania zasadami wykładni są:

1) lex specialis derogat legi generali (ustawę o więk-

szym stopniu szczegółowości należy stosować przed

ustawą o charakterze ogólniejszym);

2) lex posterior derogat legi priori (ustawa póź-

niejsza uchyla moc obowiązującą aktu wcześniej-

szego).

Zastosowanie drugiej normy interpretacyjnej

uzasadniałoby przyjęcie mocy obowiązującej ustawy

o działalności leczniczej w zakresie powoływania

państwowych powiatowych inspektorów sanitar-

nych (ustawa o działalności leczniczej weszła w ży-

cie w 2011 r. – po ustawie o Państwowej Inspekcji

Sanitarnej).

Przy zastosowaniu pierwszej ze wskazówek inter-

pretacyjnych stosować należałoby ustawę o Państwo-

wej Inspekcji Sanitarnej w zakresie powoływania

nych.

Ustawa o Państwowej Inspekcji Sanitarnej bo-

wiem stanowi wobec ustawy o działalności leczniczej

regulację szczególną, kompleksowo normującą ustrój

Państwowej Inspekcji Sanitarnej.

Za stosowaniem

reguły lex specialis derogat legi generali jako właś-

ciwszej od reguły lex posterior derogat legi priori opo-

wiada się większość doktryny i literatury prawniczej.

Wynika to m.in. z faktu, iż gdyby ustawodawca za-

kładał eliminację z porządku prawnego dotychczas

obowiązujących regulacji normujących tę samą ma-

terię, uchyliłby te przepisy w ustawie późniejszej.

Tymczasem ustawa o działalności leczniczej mimo

odrębnego uregulowania trybu powoływania kierow-

ników podmiotów leczniczych (stacji sanitarno-epi-

demiologicznych) nie uchyliła obowiązujących w tym

Sanitarnej, przez co nastąpiła ustawowa legitymiza-

cja dotychczas obowiązujących rozwiązań prawnych.

Z uwagi na powyższe właściwą regułą interpreta-

cyjną mającą na celu eliminację kolizji przepisów

ustawowych jest reguła lex specialis derogat legi ge-

nerali, w konsekwencji czego w zakresie powoływa-

nia państwowych powiatowych inspektorów sanitar-

nych należałoby stosować tryb uregulowany w usta-

wie o Państwowej Inspekcji Sanitarnej.

Z poważaniem

Sławomir Neumann

473

Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, przesłaną przy piś-

mie z dnia 19 lutego 2012 r.

(SPS-023-14404/13)

muję, co następuje.

nia poziomu odpłatności w konsekwencji wejścia

w życie ustawy o refundacji, należy zauważyć, iż

zmiany te polegają m.in. na możliwości tworzenia

grup limitowych z uwzględnieniem wskazań i sku-

teczności.

Spowodowało to istotne obniżenie wydat-

ków płatnika przy zachowaniu finansowania sku-

tecznych opcji terapeutycznych dla pacjenta.

Ponad-

to przyjęta została korzystniejsza dla pacjenta meto-

da obliczania limitu finansowania oparta na cenie

hurtowej produktu refundowanego.

Dodatkowo w celu

zwiększenia dostępności leków o najniższej dopłacie

Odnosząc się do kwestii dotyczącej niewykorzy-

wyznaczono wartość całkowitego budżetu na refun-

nych, tj. na poziomie wykonania roku 2011.

Plan cał-

kowitego budżetu na refundację na rok 2012 wynosi

okres.

Ocena realizacji planu finansowego NFZ na

2012 r. będzie możliwa po zatwierdzeniu sprawozda-

nia finansowego NFZ za rok 2012 r., co ma nastąpić

za ok. 3 miesiące.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że w okresie

styczeń–listopad 2012 r. przychody brutto ze składek

wyniosły 54,9 mld zł.

Tym samym z porównania ww.

kwoty do prognozy przychodów za okres 11 miesięcy

przychodów ze składek obserwowanego w poprzed-

nich latach wynika niedobór 1,6 mld zł.

czenia środków niewykorzystanych na refundację nie

wym Narodowego Funduszu Zdrowia całkowitym

Jednocześnie należy mieć na uwadze, że zgodnie

sowych stanowiącą wzrost całkowitego budżetu na

1) finansowanie:

— dotychczas nieobjętych refundacją leków, środ -

ków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywie-

— przewidywanego wzrostu refundacji w wybra -

nych grupach limitowych wynikającego ze zmian

2) refundację w części dotyczącej finansowania

Należy pamiętać, iż w samym 2012 r. zgodnie

z wydanymi obwieszczeniami ministra zdrowia w spra-

wie wykazu refundowanych leków dostępnych w ap-

tece na receptę finansowaniem z budżetu NFZ łącz-

nie objętych zostało siedem nowych substancji czyn-

nych oraz jedna cząsteczka w postaci farmaceutycz-

nej, nigdy nierefundowanej w lecznictwie otwartym.

wych.

Dodatkowo w kolejnych obwieszczeniach wy-

danych w 2012 r. systematycznie rozszerzany był

wykaz leków objętych refundacją w zakresie wska-

zań pozarejestracyjnych – dotyczyło to w szczególno-

ści leków stosowanych w pediatrii, hematologii i on-

kologii, reumatologii, dermatologii oraz innych dzie-

dzinach.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Igor Radziewicz-Winnicki

Warszawa, dnia 26 marca 2013 r.

474

Odpowiedź

sekretarza stanu

w sprawie koncepcji dotyczącej zmian

o sygn.

SPS-023-14410/13, w sprawie koncepcji doty-

czącej zmian finansowania polskiego sportu oraz za-

sad szkolenia młodzieży uprzejmie informuję.

Głównym założeniem nowej koncepcji Minister-

stwa Sportu i Turystyki jest zmiana finansowania

uzdolnionej.

Nowy model szkolenia sportowego w Polsce za-

kłada wiodącą rolę polskich związków sportowych,

które otrzymają pełną, zarówno merytoryczną, jak

i finansową, swobodę organizacji szkolenia w kate-

goriach juniora młodszego, juniora, młodzieżowca

i seniora.

Przedstawione 29 stycznia 2013 r. zasady finan-

sowania dotyczą sportu wyczynowego, nie zaś sportu

młodzieżowego czy powszechnego, i nie będą miały

wpływu na wysokość środków przeznaczonych na

szkolenie w szkołach mistrzostwa sportowego (SMS).

Środki przeznaczone na dofinansowanie realizacji

szkolenia młodzieży uzdolnionej w szkołach mistrzo-

Ministerstwa Sportu i Turystyki opracowanymi przez

Departament Sportu Wyczynowego.

Resortowi zależy, aby w szkołach mistrzostwa

sportowego kształceni byli najlepsi, nie zaś przypad-

kowi zawodnicy.

Szkoły te z założenia powinny szko-

lić przyszłych mistrzów, medalistów największych

imprez międzynarodowych.

Zasady dofinansowania szkolenia młodzieży w szko-

łach mistrzostwa sportowego oraz ośrodkach szkole-

nia sportowego młodzieży zawarte są w zarządzeniu

sowania zadań zleconych z Funduszu Rozwoju Kul-

tury Fizycznej w zakresie szkolenia i współzawodni-

ctwa młodzieży uzdolnionej oraz sportu osób niepeł-

nosprawnych w 2013 r. prowadzonych przez Depar-

tament Sportu Wyczynowego”.

Podział środków finansowych przeznaczonych na

dofinansowanie szkolenia sportowego w placówkach

szkolnictwa sportowego dokonywany jest według

kryteriów przyznawania środków finansowych na

dofinansowanie procesu szkolenia sportowego w pub-

licznych szkołach mistrzostwa sportowego i ośrod-

kach szkolenia sportowego młodzieży oraz działalno-

ści niepublicznych szkół mistrzostwa sportowego.

Algorytm naliczania środków finansowych funkcjo-

zleceniobiorcom zadań zleconych.

Wysokość środków FRKF dla poszczególnych zle-

czana jest corocznie w Departamencie Sportu Wyczy-

nowego na podstawie oceny każdego zawodnika.

Analizy dokonuje się na podstawie wykazu uczniów

i absolwentów w ocenianym roku, potwierdzonego

przez właściwy związek sportowy

Ogólną kwotę dotacji przeznaczonej na dofinan-

sowanie szkolenia młodzieży w publicznych i niepub-

licznych szkołach mistrzostwa sportowego dzieli się

według następujących zasad:

1) zasięg sportu – 10%,

2) klasyfikacja sportowa zawodników – 10%,

3) przynależność do kadr PZS – 30%,

4) osiągnięcia sportowe (start w imprezie głównej)

– 20%,

5) wynik Międzynarodowego Testu Sprawności

Fizycznej – 20%,

6) realizacja zadań szkoleniowo-startowych – 10%.

Suma kwot za poszczególne składniki oceny określa

wysokość dofinansowania szkolenia sportowego dla

ocenianej placówki na następny rok (tabela1, 2 i 3).

Jak wynika z powyższych zestawień, dofinanso-

wanie szkolenia sportowego ucznia SMS Zakopane

znacznie przewyższa średnie dofinansowanie ucz-

niów pozostałych szkół mistrzostwa sportowego.

Nieuzasadniony jest zatem pogląd, że wraz z wpro-

wadzeniem zmian finansowania polskiego sportu oraz

zasad szkolenia młodzieży uzdolnionej zmniejszą się

środki finansowe przeznaczone na szkolenie młodzie-

ży w szkołach mistrzostwa sportowego.

Dotacje dla szkół w roku 2013 są zagwarantowa-

ne na zbliżonym poziomie jak w ubiegłym roku, do-

tyczy to również Szkoły Mistrzostwa Sportowego

w Zakopanem.

Jednocześnie informuję, że do Ministerstwa Spor-

tu i Turystyki nie wpłynął żaden wniosek o dofinan-

sowanie dotyczący budowy sali gimnastycznej przy

Szkole Mistrzostwa Sportowego w Zakopanem.

W przy-

padku zainteresowania uzyskaniem rzeczonego do-

finansowania samorząd prowadzący szkołę mistrzo-

stwa sportowego, będący jednocześnie inwestorem,

powinien złożyć do właściwego terytorialnie urzędu

marszałkowskiego wniosek o ujęcie inwestycji w wo-

jewódzkim wieloletnim programie rozwoju bazy

sportowej, zgodnie z obowiązującymi procedurami.

Dopiero po spełnieniu powyższego warunku i włą-

czeniu inwestycji do programu możliwe jest jej ujęcie

w planach inwestycyjnych ministerstwa.

Powyższa kwestia regulowana jest przez zapisy

rozporządzenia ministra sportu i turystyki w spra-

475

wie dofinansowania zadań ze środków Funduszu

Rozwoju Kultury Fizycznej z dnia 23 sierpnia 2010 r.

Z wyrazami szacunku

Sekretarz stanu

Warszawa, dnia 29 marca 2013 r.

lacją posła Artura Dębskiego z dnia 19 lutego 2013 r.

(znak: SPS-023-14415/13) w sprawie przetargu na wy-

konanie badań środowiskowych niezbędnych do roz-

poczęcia budowy pierwszej polskiej elektrowni atomo-

wej poniżej przedstawiam stosowne wyjaśnienia.

cyjne i środowiskowe przeprowadzone zostało w try-

bie negocjacji z ogłoszeniem zgodnie z przepisami

w odpowiedzi na opublikowane ogłoszenie o urucho-

mieniu postępowania dziewięciu wykonawców złoży-

i były to następujące firmy:

— konsorcjum firm: Arcadis sp. z o.o., Arcadis

Deutschland GmbH,

— konsorcjum firm: WS Atkins International

Limited, Assystem Engineering and Operation Ser-

vices, Energoprojekt – Warszawa SA,

— konsorcjum firm: Bureau Veritas Polska sp.

z o.o., Bureau Weritas SA,

— Enercon Services Inc.,

— konsorcjum firm: Ginger Groupe Ingenierie

Europe SA, Grontmij sp. z o.o., Grontmij Limited,

— Iberdrola Ingenieria y Construccion SAU,

— konsorcjum firm: Risk Engineering SA, HPC

Harress Pickel Consult AG,

— Paul C. Rizzo Associates, Inc.,

Tabela 1.

Dofinansowanie szkolenia młodzieży uzdolnionej w Szkole Mistrzostwa Sportowego w Zakopanem

w poszczególnych latach.

Lp. Sport SMS Miejscowość Dofinans.

2013 Dofinans.

2012 Dofinans.

2011 Dofinans.

2010

1. biathlon SMS Zakopane 173 500,00 161 370,00 200 000,00 250 000,00

2. łyż.

szybkie SMS Zakopane 212 000,00 196 020,00 206 100,00 186 620,00

3. narciarstwo SMS Zakopane 533 600,00 558 720,00 700 000,00 700 000,00

4. snowboard SMS Zakopane 89 650,00 85 410,00 111 000,00 160 000,00

Razem 1 008 750,00 1 001 520,00 1 217 100,00 1 296 620,00

Tabela 2.

Dofinansowanie szkolenia sportowego w przeliczeniu na jednego ucznia SMS Zakopane.

Lp. Sport

2013 2012 2011

kwota umowy

licz.

ucz.

dofinans./

ucz.

kwota umowy

licz.

ucz.

dofinans./

ucz.

1. biathlon 173 500,00 16 10 843,00 161 370,00 19 8 493,00 200 000,00 15 13 333,00

2. łyż.

szybkie 212 000,00 20 10 600,00 196 020,00 17 11 530,00 206 100,00 17 12 123,00

3. narciarstwo 533 600,00 43 12 409,00 558 720,00 55 10 158,00 700 000,00 58 12 068,00

4. snowboard 89 650,00 6 14 941,00 85 410,00 6 14 235,00 111 000,00 6 18 500,00

Razem 1 008 750,00 85 11 867,00 1 001 520,00 97 10 325,00 1 217 100,00 96 12 678,00

Średnie dofinansowanie uczniów SMS Zakopane w czterech sportach w 2013 r. jest wyższe od dofinanso-

wania w roku ubiegłym.

Tabela 3.

Średnie dofinansowanie szkolenia ucznia – szkoły mistrzostwa sportowego.

Dofinansowanie 2012 Dofinansowanie 2011 Dofinansowanie 2010

środki licz. ucz.

średnie

dofinans./

ucz.

środki licz. ucz.

średnie

dofinans.

/ucz.

środki licz. ucz.

średnie

dofinans./

ucz.

9 341 330,00 1 088 8 585,00 10 135 000,00 1 103 9 188,00 11 130 000,00 1 044 10 661,00

476

— konsorcjum firm: Tractebel Engineering SA,

Parsons Group Inc.

W wyniku przeprowadzonej oceny wniosków PGE

— konsorcjum firm: Tractebel Engineering SA,

Trzeci z zakwalifikowanych uczestników postę-

powania, konsorcjum firm: Tractebel Engineering

złożył oferty ostatecznej.

Najkorzystniejsza oferta przedstawiona została

przez konsorcjum: WorleyParsons Nuclear Services

JSC, WorleyParsons International Inc, WorleyPar-

wartych w umowie.

Zwycięskie konsorcjum jest mię-

dzynarodową firmą specjalizującą się w realizacji

usług inżynierskich w sektorze energetyki jądrowej.

Druga oferta złożona przez firmę Enercon Services

Inc. – równie wykwalifikowaną i doświadczoną oraz

specjalizującą się w pracach i usługach inżynierskich

dla sektora energetyki jądrowej, opiewała na łączna

kwotę netto 975,6 mln zł.

Prawidłowe przeprowadzenie badań środowisko-

wo-lokalizacyjnych jest niezbędnym i jednocześnie

krytycznym elementem w całościowym procesie przy-

gotowania i budowy pierwszej elektrowni jądrowej

w Polsce.

Z uwagi na możliwe wystąpienie szeregu

ryzyk na etapie badań lokalizacyjno-środowiskowych

zawarta umowa z konsorcjum WorleyParsons pozwa-

la PGE na przeprowadzenie pełnej charakterystyki

dla łącznie czterech lokalizacji, przy czym przepro-

wadzenie badań w trzeciej i czwartej lokalizacji jest

dzenia wystąpienia wad zasadniczych w dwóch loka-

lizacjach podstawowych.

Taka konstrukcja umowy

zapewnia elastyczność PGE w realizacji niezbędnego

kamienia milowego, który jest kluczowy z punktu

widzenia realizacji dalszych etapów inwestycji.

Zatem wariant podstawowy umowy zakłada prze-

prowadzenie charakterystyki, badań lokalizacyjnych

i środowiskowych oraz uzyskanie koniecznych po-

zwoleń i uprawnień w dwóch lokalizacjach podstawo-

wych, tj. Żarnowiec i Choczewo, które wskazane zo-

maksymalna wartość umowy i wynosi 167,3 mln zł

dla dwóch lokalizacji podstawowych, co stanowi po-

niżej 0,5% łącznych szacunkowych wydatków inwe-

stycyjnych na budowę elektrowni jądrowej.

badań, uzyskanie niezbędnych administracyjnych

decyzji środowiskowych oraz lokalizacyjnych, wyma-

obiektu elektrowni jądrowej.

Minister

Mikołaj Budzanowski

podsekretarza stanu

Maksa Kraczkowskiego w sprawie systemu redystry-

bucji środków publicznych na innowacje z dnia 12 lu-

tego br. (sygn.

SPS-023-14418/13) poniżej przedkła-

Podnoszenie innowacyjności polskich przedsię-

biorstw jest jednym z priorytetów polskiego rządu,

dlatego w latach 2007–2013 podjęto liczne działania

dostępnych instrumentów wsparcia oraz zwiększenie

udziału środków własnych przedsiębiorstw w nakła-

dach na B+R.

1.

Poprzez środki z funduszy strukturalnych na

lata 2007–2013 Ministerstwo Gospodarki oraz Mini-

sterstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego wspiera in-

westycje w nowoczesne technologie i prace badawczo-

-rozwojowe, przyczyniając się do budowy trwałych

podstaw wzrostu gospodarczego naszego kraju.

Jednym z głównych instrumentów wspierania in-

nowacji ze środków unijnych jest Program Operacyj-

ny „Innowacyjna gospodarka” (PO IG) z budżetem

wynoszącym 9,7 mld euro.

W PO IG wspierane są

projekty o znaczeniu ponadregionalnym z zakresu

innowacji technologicznych dotyczących produktów

i procesów oraz innowacji w zakresie wzornictwa

sób bezpośredni lub pośredni przyczyniają się do po-

wstawania i rozwoju innowacyjnych przedsiębiorstw.

477

Wspierane i promowane są działania innowacyjne

wyższą wartość dodaną dla gospodarki i przedsię-

cyjnej polskiej gospodarki w wymiarze międzynaro-

dowym.

Priorytetami PO IG, leżącymi w kompetencji mi-

nistra gospodarki, ukierunkowanymi na tworzenie

nowych przedsiębiorstw lub podnoszenie innowacyj-

ności już istniejących, są:

— Kapitał dla innowacji – wsparcie przeznaczone

na tworzenie nowych innowacyjnych przedsiębiorstw

poprzez usługi doradcze i zasilenie kapitałowe przed-

siębiorstw znajdujących się na początkowych etapach

wzrostu;

— Inwestycje w innowacyjne przedsięwzięcia

– działania ukierunkowane na podniesienie innowa-

cyjności już funkcjonujących przedsiębiorstw poprzez

stymulowanie wykorzystania przez nie najnowocześ-

niejszych w skali światowej rozwiązań technologicz-

nych i organizacyjnych;

— Dyfuzja innowacji – wsparcie przeznaczone na

rozwój powiązań kooperacyjnych (współpracy) o zna-

czeniu ponadregionalnym, w szczególności na wspól-

ne przedsięwzięcia o charakterze inwestycyjnym i do-

radczym przyczyniające się do łatwiejszego transferu

cymi podmiotami.

Przewidziane jest również wzmoc-

nienie sieci instytucji otoczenia biznesu o znaczeniu

ponadregionalnym.

2.

Jednocześnie innowacyjność polskich przedsię-

biorstw jest wspierana ze środków krajowych m.in.

poprzez:

a) ustawę o niektórych formach wspierania dzia-

łalności innowacyjnej, wprowadzającą m.in. możli-

wość wspierania wdrożeń nowych technologii w przed-

siębiorstwach przy pomocy:

— umarzanego częściowo ze środków publicznych

kredytu technologicznego,

— nadawania przedsiębiorcom statusu centrum

badawczo-rozwojowego,

— ulgi podatkowej na zakup nowych technologii,

b) programy Polskiej Agencji Rozwoju Przedsię-

biorczości – wsparcie PARP oferowane jest w szcze-

gólności w formie usług doradczych, świadczonych

poprzez Krajowy System Usług, Krajową Sieć Inno-

wacji oraz sieć Enterprise Europe Network; ponadto

PARP prowadzi analizy, kampanie promujące inno-

wacyjność oraz wdraża własne programy, np. pro-

gram „Bon na innowacje” – wsparcie dla MSP na

zakup usług w zakresie wdrożenia technologii.

Jest

to program pilotażowy realizowany w latach 2008–

2010.

Celem programu jest zainicjowanie kontaktów

przedsiębiorców (w szczególności mikro- i małych)

z jednostkami naukowymi.

Z tego względu program

jest skierowany do przedsiębiorców, którzy w roku

w zakresie usług dotyczących wdrożenia lub rozwoju

produktu lub technologii.

Wsparcie w ramach pro-

gramu „Bon na innowacje” jest przeznaczone na za-

tu lub technologii realizowanej przez wykonawcę

usługi, mającej na celu opracowanie nowych lub udo-

skonalenie istniejących technologii lub wyrobów da-

nego przedsiębiorstwa,

c) programy Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa

Wyższego ukierunkowane na praktyczne zastosowanie

wyników prac badawczych i rozwojowych, np. „Pro-

prac badawczych podejmowanych w celu zdobycia no-

wej wiedzy mającej konkretne zastosowania prak-

tyczne.

Szacowany budżet programu na lata 2012–

2017 wynosi 1,2 mld zł.

Pierwszy konkurs odbył się

w 2012 r., zaś 1 lutego 2013 r. upłynął termin skła-

dania wniosków w drugim konkursie w ramach ww.

programu.

W drugim konkursie zostały złożone 1483

d) programy Narodowego Centrum Badań i Roz-

woju:

— INNOTECH, którego celem jest wzmocnienie

nologii.

Program podzielony jest na dwie ścieżki: In-

-Tech i Hi-Tech.

Ścieżka programowa In-Tech skie-

rowana jest do konsorcjów i centrów naukowo-prze-

mysłowych oraz przedsiębiorców.

W ramach ścieżki

kursy w ramach ww. programu,

— program sektorowy INNOLOT jest rezultatem

nych w realizację programu.

Ogłoszenie pierwszego

— program sektorowy INNOMED ma na celu fi -

nansowanie badań naukowych oraz prac rozwojo-

— program CuBR jest wynikiem porozumienia

478

nieżelaznych,

— program Blue Gas – Polski Gaz Łupkowy, któ -

ry jest wspólnym przedsięwzięciem NCBiR oraz

runkowany na wsparcie dużych zintegrowanych

cjalizacji innowacyjnych technologii w obszarze zwią-

zanym z wydobyciem gazu łupkowego.

Budżet pro-

— program Gekon – Generator Koncepcji Ekolo -

gicznych powstał dzięki porozumieniu NCBiR z Na-

ki Wodnej.

Program ten ma na celu zwiększenie inno-

wacyjności polskiej gospodarki poprzez rozwój techno-

logii proekologicznych.

W dniu 24 stycznia 2013 r. zo-

stał ogłoszony I konkurs w ramach programu.

Indy-

katywny budżet przeznaczony na dofinansowanie

kon wynosi 280 mln zł, w tym: na fazę badawczo-

-rozwojową – 120 mln zł oraz na fazę wdrożeniową

– 160 mln zł,

— przedsięwzięcie pilotażowe „BRIdge: Badanie

Rozwój Innowacje” (dawniej: Komercjalizacja wyni-

ków badań naukowych i prac rozwojowych – testo-

ge identyfikowane będą specyficzne potrzeby mło-

sków w ramach przedsięwzięcia nastąpił 31 stycznia

2013 r., zaś obecnie prowadzona jest formalna ocena

wniosków,

— program strategiczny „Profilaktyka i leczenie

chorób cywilizacyjnych – STRATEGMED”, który jest

logii i zmysłów, medycynie regeneracyjnej.

Budżet

NCBiR przeznaczony na dofinansowanie projektów

nosi 360 mln zł,

— program GRAF-TECH obejmujący wsparciem

przygotowujące do wdrożenia produkty oparte na

wykorzystaniu unikalnych właściwości grafenu.

W dniu

mach programu GRAF-TECH.

W konkursie złożono

33 wnioski, z których 20 zostało skierowanych do

oceny merytorycznej, a 17 uzyskało ocenę pozytyw-

ną.

Środki finansowe przeznaczone przez NCBiR na

dofinansowanie projektów w ramach programu wy-

niosą 60 mln zł.

Realizacja ww. przedsięwzięć cieszy się bardzo du-

żym uznaniem ze strony beneficjentów, zaś stosowane

procedury oceny wniosków są bardzo pozytywnie oce-

niane przez niezależnych ekspertów np. z Banku

Światowego.

3.

Działania rządu służące dostosowaniu otocze-

nia gospodarczego do potrzeb innowacyjności zawar-

te są w projekcie „Strategii innowacyjności i efektyw-

ności gospodarki” (SIiEG).

Zakres tematyczny doku-

mentu stanowią następujące zagadnienia: stabilne

podstawy makroekonomiczne rozwoju, rynek finan-

sowy, przyjazne środowisko dla przedsiębiorczości,

rozwój usług, rozwój sektorów przemysłu i budowni-

ctwa, innowacyjność, społeczeństwo informacyjne,

eksport i promocja gospodarki.

Dokumentem wykonawczym do SIiEG z zakresu

innowacyjności i przedsiębiorczości na najbliższe lata

jest Program Rozwoju Przedsiębiorstw (PRP).

PRP

jest efektem ponaddwuletnich prac MG, które prze-

biegały w oparciu o 4 główne działania.

Po pierwsze,

oceniono aktualny system wsparcia oraz w ramach

-gospodarczymi i innymi resortami, a także Bankiem

Światowym przeprowadzono dyskusję na temat ko-

niecznych w tym systemie zmian.

Po drugie, doko-

nano przeglądu najlepszych praktyk międzynarodo-

wych i na tej podstawie zaprojektowano nowe instru-

menty.

Ważnym działaniem była także analiza ist-

niejących ekspertyz, ewaluacji i badań z zakresu

systemu wsparcia przedsiębiorczości i innowacyjno-

ści.

Wreszcie na projekt PRP wpłynęła również dys-

kusja na temat nowego kształtu polityki spójności,

prace w UE nad nowym budżetem na lata 2014–2020

oraz propozycje zmian zasad udzielania pomocy pub-

licznej w UE.

Zaproponowane w PRP instrumenty zapewnią kom-

pleksowe wsparcie firmy od etapu jej powstania, poprzez

wzrost i rozwój, aż do restartu działalności przez przed-

siębiorcę.

Z drugiej strony PRP zapewni wsparcie dla

całego cyklu innowacji, od pomysłu do wdrożenia tech-

nologii.

Główne zasady nowego systemu to:

— model oparty na dominacji w systemie wspar-

cia zakupu maszyn urządzeń będzie napędzał wzrost

gospodarczy tylko do pewnego momentu; należy po-

łożyć największy nacisk na B+R i ich komercyjne za-

stosowania,

— wsparcie całego cyklu innowacji i wszystkich

etapów rozwoju firmy,

— wsparcie bezpośrednie oferowane dla B+R,

prototypu, linii demonstracyjnej i wdrażania B+R,

a instrumenty zwrotne dla zakupu gotowych techno-

logii, gdyż intensywność wparcia publicznego oraz

preferencyjność instrumentu powinna rosnąć wraz

ze wzrostem ryzyka projektu,

479

— szkolenia szyte na miarę – należy zmienić po -

dejście podażowe (dostarczania szkoleń na rynek) na

popytowe (bony szkoleniowe dostosowane do potrzeb

przedsiębiorstw),

— wykorzystanie PRP jako narzędzia inteligen -

tnej specjalizacji (co oznacza koncentrację środków

na wybranych obszarach).

4.

Wyżej wymienione dokumenty wpłyną na pro-

gramowanie wykorzystania przez Polskę środków

2014–2020.

Szczególny nacisk zostanie położony

m.in. na zapewnienie przyjaznych warunków dla roz-

woju innowacyjności w Polsce.

Jednym z głównych

celów do osiągnięcia przez Polskę będzie zwiększenie

innowacyjności gospodarki poprzez wzrost nakładów

prywatnych na B+R, podniesienie jakości i interdy-

scyplinarności badań naukowych, zwiększenie stop-

nia ich komercjalizacji oraz umiędzynarodowienia.

W efekcie przewiduje się, że wzrosną nakłady na

B+R, zgodnie z celami strategii unijnej „Europa

2020”, do poziomu 1,7% PKB.

Zmieni się również

struktura finansowania B+R w kierunku zwiększa-

nia udziału środków prywatnych.

Poprawa innowa-

cyjności gospodarki możliwa będzie tylko dzięki rów-

noczesnemu podnoszeniu jakości kapitału ludzkiego

poprzez lepsze dopasowanie do potrzeb społeczno-

-gospodarczych i stopnia umiędzynarodowienia kształ-

cenia na poziomie wyższym.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Grażyna Henclewska

ma (SPS-023-14419/13) dotyczącego interpelacji po-

wszystkie działania Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrz-

nego i Służby Kontrwywiadu Wojskowego podejmo-

wane w związku z badaniem przyczyn katastrofy

samolotu TU-154M realizowane były zgodnie z właś-

ciwymi ustawami oraz w uzgodnieniu i pod nadzo-

rem Wojskowej Prokuratury Okręgowej w Warsza-

wie, która prowadzi śledztwo w tej sprawie (sygn. akt

Po.Śl.

54/10).

Zgodnie ze stanowiskiem Wojskowej

tyczące zabezpieczonego materiału na miejscu kata-

strofy są objęte tajemnicą śledztwa.

Wszelkie pytania

w zakresie podjętych działań na miejscu katastrofy

należy kierować do ww. prokuratury.

Wyjaśniam również, że wszystkie metody i formy

pracy operacyjnej służb specjalnych objęte są klau-

zulą tajności i nie mogą podlegać ujawnieniu.

Łączę wyrazy szacunku

Minister

Bartłomiej Sienkiewicz

spoza Unii Europejskiej (14423)

Szanowna Pani Marszałek!

W odpowiedzi na

(1)/13), interpelację posła na Sejm RP pana Krzysz-

tofa Jurgiela w sprawie procedury odbioru paczek

(sygn.

SPS-023-14423/13) uprzejmie przedstawiam,

co następuje.

Tryb dokonywania zgłoszeń celnych w obrocie

pocztowym reguluje rozporządzenie ministra finan-

go trybu i warunków przedstawiania towarów i do-

konywania zgłoszeń celnych w obrocie pocztowym

(Dz. U. Nr 184, poz. 1900, z późn. zm.).

Zgodnie z ww.

rozporządzeniem przesyłki pocztowe wprowadzane

na obszar celny Wspólnoty przedstawiane są orga-

nom celnym przez urzędy pocztowe dokonujące wy-

miany poczty z zagranicą.

Przesyłki te przedstawia-

wypełnionymi przez nadawców oraz innymi doku-

mentami załączonymi przez nadawców na potrzeby

odprawy celnej (np. faktura).

Jednocześnie informuję, że deklaracje celne CN

22 i CN 23 są formularzami pocztowymi stosowany-

mi w obrocie międzynarodowym.

Wzory deklaracji

celnych CN 22 i CN 23 zostały opracowane wspólnie

przez Światowy Związek Pocztowy (UPU) i Świato-

wą Organizację Celną (WCO) dla potrzeb kontroli

celnej przesyłek pocztowych.

Zgodnie z międzynaro-

dowymi przepisami pocztowymi (Światowej Konwen-

480

cji Pocztowej, Genewa 2008 oraz Regulaminu poczty

listowej, Berno 2008 i Regulaminu dotyczącego pa-

czek pocztowych, Berno 2008) wszystkie przesyłki

podlegające kontroli celnej, w tym również przesyłki

listowe z towarami, powinny być zaopatrzone przy

nadaniu w odpowiednio wypełnioną przez nadawcę

deklarację celną CN 22 lub CN 23, w zależności od

rodzaju przesyłki.

Deklaracja celna umieszczana jest

na zewnątrz przesyłki.

Takim wymogom podlegają

również przesyłki pocztowe nadawane w Australii do

innych krajów.

Zgodnie z ww. rozporządzeniem ministra finan-

sów przesyłki pocztowe z zawartością towarów,

w stosunku do których nie istnieje w Polsce obowią-

zek uiszczenia należności celnych i podatkowych,

stemplowane są przez funkcjonariusza celnego pie-

częcią o treści „Urząd Celny w...

Objęto procedurą

dopuszczenie do obrotu”, a następnie przekazywane

są do doręczenia.

W przypadku przesyłek podlegających należnoś-

ciom celnym lub podatkowym funkcjonariusz celny

wystawia do każdej przesyłki dokument celny, tzw.

dokument potwierdzający dokonanie zgłoszenia cel-

nego – obrót pocztowy (przywóz), a w niektórych

przypadkach Jednolity Dokument Administracyjny

(SAD), do którego wpisuje wymierzone należności

celne i podatkowe.

Należności te pobierane są przez

Pocztę Polską SA od adresata przesyłki przy jej do-

ręczaniu, a następnie przekazywane na konto właś-

ciwej izby celnej.

Poczta Polska doręcza również

adresatowi jedną z kart dokumentu celnego, nato-

miast drugą, podpisaną przez adresata, przekazuje

do urzędu celnego, w którym dokument wystawiono.

W przypadku gdy:

— całkowita wartość towarów w przesyłce prze -

znaczonych do celów handlowych przekracza równo-

wartość 1000 euro albo

— przesyłki przeznaczone dla przedsiębiorców,

zawierające towary przeznaczone do celów handlo-

wych, podlegające należnościom celnym i podatko-

wym, są częścią serii podobnych czynności, albo

— przesyłki pocztowe zawierają towary, o których

mowa w art. 235 rozporządzenia Komisji (EWG)

Wspólnotowy Kodeks Celny (m.in. towary, w odnie-

sieniu do których wnosi się o zwrot refundacji albo

należności celnych bądź które podlegają środkom za-

kazów lub ograniczeń lub jakimkolwiek innym szcze-

gólnym formalnościom)

– adresat jest zobowiązany do dokonania zgłosze-

nia celnego na dokumencie SAD lub w formie elek-

tronicznej w systemie obsługi zgłoszeń celnych, zgod-

nym ze specyfikacją techniczną określoną przez Mi-

nisterstwo Finansów.

W takich przypadkach Poczta

Polska SA, na wniosek urzędu celnego, niezwłocznie

przekazuje adresatowi zawiadomienie o nadejściu

przesyłki i konieczności dokonania niezbędnych for-

malności celnych.

Zawiadomienie to nie ma w swojej

treści wezwania do osobistego stawienia się adresata

w urzędzie celnym w celu złożenia zgłoszenia celne-

go.

Osobiste stawiennictwo lub przez swojego przed-

stawiciela jest jedną z możliwości, z której adresat

przesyłki może skorzystać w celu dopełnienia wyma-

ganych formalności, jeżeli w danym przypadku jest

to dla niego wygodniejsze.

Po dopełnieniu formalno-

ści przez adresata przesyłka jest zwalniana przez

funkcjonariusza celnego i przekazywana Poczcie Pol-

skiej SA do doręczenia.

W praktyce zawiadomienie, o którym mowa powy-

żej, wysyłane jest również w przypadkach, gdy zacho-

dzi potrzeba uzupełnienia danych przez adresata, tak-

że osób fizycznych, np. gdy informacje podane przez

nadawcę w deklaracji celnej CN 22 lub CN 23 są nie-

pełne lub niewystarczające do dopuszczenia towarów

do obrotu lub do wymierzenia należności celnych

i podatkowych.

Należy podkreślić, że zawiadomienie

do adresata przesyłki wysyłane jest wyłącznie na

wniosek funkcjonariusza celnego, który decyduje o za-

stosowaniu danej procedury wobec przesyłki.

Opisany przez pana posła przypadek z Białego-

stoku adresata czy adresatów paczek z Australii, któ-

rzy skarżą się na konieczność osobistego stawienni-

ctwa w urzędzie celnym w Warszawie, odbiega od

przedstawionej powyżej standardowej procedury od-

prawy celnej przesyłek pocztowych.

Zdaniem Poczty

Polskiej SA, sprawa ta wymaga indywidualnego wy-

jaśnienia z Oddziałem Celnym I Pocztowym Urzędu

Celnego I w Warszawie.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Małgorzata Olszewska

w sprawie dostępu dzieci przedwcześnie

(14433)

SPS-023-14433/13, w sprawie dostępu dzieci przed-

wcześnie urodzonych do profilaktyki zakażeń RSV

uprzejmie wyjaśniam.

Zgodnie z obwieszczeniem ministra zdrowia obo-

481

mu lekowego „Profilaktyka zakażeń wirusem RS u

wo-płucną)” nie rekomenduje się poszerzenia kryte-

riów związanych z wiekiem kwalifikującym do profi-

laktycznego leczenia produktem leczniczym Synagis.

Rekomendacja wskazuje zarówno na pozytywne, jak

ce finansowania ocenianej technologii lekowej.

20 listopada 2012 r. na wniosek wnioskodawcy,

zostało zawieszone.

Obecnie w związku z odwieszo-

nym postępowaniem rozpoczęto prace nad zmianą

treści programu lekowego.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

(14434)

14434/13, w sprawie potwierdzenia, czy wysokospe-

cjalistyczne soczewki stosowane w ramach zabiegów

związanych z leczeniem zaćmy zostały ujęte w koszy-

ku świadczeń gwarantowanych, uprzejmie proszę

o przyjęcie następujących wyjaśnień.

ze zm.) ustanowiono delegację dla ministra właści-

porządzeń, w poszczególnych zakresach, o których

zabezpieczenia tych świadczeń.

W wykonaniu powyższej delegacji ustawowej mi-

nister zdrowia wydał m.in. rozporządzenie z dnia 29

towanego rozporządzenia, w części dotyczącej wypo-

482

sażenia w sprzęt i aparaturę medyczną przy udziela-

niu świadczeń związanych z leczeniem zaćmy i jaskry

1) sztuczną soczewkę wewnątrzgałkową – zwijalną

2) sztuczną soczewkę wewnątrzgałkową z polime-

3) wiskoelastyk.

pie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finan-

na podstawie ustawy nie przysługują świadczenia

opieki zdrowotnej niezakwalifikowane jako gwaran-

towane.

W kontekście powyższego uprzejmie infor-

muję, iż soczewki toryczne i wieloogniskowe nie są

obecnie finansowane ze środków publicznych w ra-

mach powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego.

Dodatkowo podkreślenia wymaga, że obowiązujące

przepisy nie sankcjonują podnoszonej przez pana

posła możliwości dopłat do świadczeń o standardzie

wyższym (soczewki toryczne i wieloogniskowe) niż

określająca je ustawa o świadczeniach opieki zdro-

wydane na jej podstawie rozporządzenia w sprawie

świadczeń gwarantowanych w poszczególnych zakre-

sach (tzw. rozporządzenia koszykowe).

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Sławomir Neumann

jazdy dłużnikom alimentacyjnym (14436)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na wy-

stąpienie z dnia 20 lutego 2013 r. dotyczące interpe-

lacji posła Damiana Raczkowskiego w sprawie stoso-

wania sankcji odbioru prawa jazdy dłużnikom ali-

mentacyjnym, uprzejmie informuję.

Procedury postępowania wobec dłużników ali-

ust. 3b ww. ustawy, jeżeli decyzja o uznaniu dłużnika

wy dłużnika (wójt, burmistrz lub prezydent miasta

nika alimentacyjnego) kieruje wniosek do starosty

Kodeksu karnego.

Na podstawie ww. wniosku staro-

sta wydaje decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy, która

podlega zaskarżeniu na zasadach ogólnych określo-

nych w Kodeksie postępowania administracyjnego.

W przypadku gdy decyzja o zatrzymaniu prawa jazdy

staje się ostateczna, podlega wykonaniu.

Oznacza to,

że posiadacz prawa jazdy, któremu wydano decyzję

o zatrzymaniu prawa jazdy, jest obowiązany zwrócić

dokument staroście.

Na podstawie wyjaśnień przedstawionych przez

ministra spraw wewnętrznych uprzejmie informuję,

że w utworzonej na podstawie ustawy z dnia 20 czerw-

ców gromadzone są dane dotyczące zatrzymania do-

kumentu stwierdzającego uprawnienie do kierowa-

nia pojazdami oraz jego zwrócenia (art. 100b ust. 1

pkt 10 lit. a ww. ustawy).

Należy przy tym zauważyć,

że pojęcie „zatrzymanie dokumentu stwierdzającego

uprawnienie do kierowania pojazdami” obejmuje za-

równo zatrzymanie rzeczywiste (fizyczne), np. doko-

nane przez policjanta w wyniku kontroli, jak i zatrzy-

manie na podstawie decyzji starosty czy też postano-

wienia prokuratora lub sądu.

wo o ruchu drogowym, zobowiązanym do przekaza-

nia do ewidencji danych dotyczących zatrzymania

dokumentu stwierdzającego uprawnienie do kierowa-

właściwy w sprawach wydawania dokumentów stwier-

tem w ewidencji powinna zostać uwidoczniona infor-

macja o wydaniu przez starostę decyzji o zatrzyma-

niu prawa jazdy.

Ponadto należy wskazać, że stosownie do art. 135

policjant zatrzyma prawo jazdy za pokwitowaniem,

jeżeli wobec kierującego została wydana decyzja

o zatrzymaniu prawa jazdy bez względu na podstawę

prawną wydania decyzji.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że Policja nie

prowadzi szczegółowych statystyk w zakresie praw

jazd podlegających zatrzymaniu na skutek decyzji

starosty, które pozwalałyby na szczegółowe rozróż-

nienie przyczyn wydania przez starostę takiej decy-

zji.

Przedstawiając powyższe, należy wskazać, że

w ocenie Komendy Głównej Policji obowiązujące re-

gulacje prawne tworzą system, który zapewnia egze-

kwowanie decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy podczas

kontroli drogowej, w przypadku gdy zobowiązany

dobrowolnie nie zwrócił dokumentu.

Jednocześnie

waniu egzekucyjnym w administracji (t.j.

Dz. U.

zatytułowanego „Egzekucja obowiązków o charakte-

rze niepieniężnym”, zawierają regulacje umożliwia-

483

jące staroście wyegzekwowanie decyzji o zatrzyma-

niu prawa jazdy.

W związku z powyższym dokonywanie zmian

w obowiązujących przepisach prawa, które obligowa-

łyby policjantów do szczególnego działania wyłącznie

wobec dłużników alimentacyjnych, nie wydaje się

uzasadnione.

W wyroku z dnia 22 września 2009 r., sygn. akt

P 46/07 (Dz. U. z 2009 r.

Nr 159, poz. 1261), Trybunał

Konstytucyjny orzekł, że art. 5 ustawy z dnia 22 kwiet-

nia 2005 r. o postępowaniu wobec dłużników alimen-

Wyrok ten dotyczył tylko i wyłącznie ww. ustawy,

ła z dniem 1 października 2008 r. uchylona.

Powyższy wyrok Trybunału Konstytucyjnego nie

dotyczył przepisów obowiązującej obecnie ustawy

również przewiduje możliwość zatrzymywania w okre-

ślonych okolicznościach praw jazdy dłużnikom ali-

mentacyjnym, a już zwłaszcza jej brzmienia w tym

zakresie, obowiązującego od 1 stycznia 2012 r. na

Nr 205, poz. 1212), które jest odmienne od regulacji

zawartych w zakwestionowanych przez Trybunał

Konstytucyjny przepisach ustawy o postępowaniu

mentacyjnej.

Mając powyższe na uwadze, w obecnym stanie

prawnym brak jest podstawy prawnej, w oparciu o któ-

rą organ właściwy dłużnika prowadzący obecnie postę-

powanie wobec dłużnika alimentacyjnego na podstawie

– w szczególności w oparciu o jej art. 5 – byłby zwolnio-

ny z obowiązku składania wniosku o zatrzymanie pra-

wa jazdy dłużnika alimentacyjnego w przypadku zaist-

nienia określonych w przepisach przesłanek, a starosta

byłby zwolniony z obowiązku zatrzymania prawa jazdy

na podstawie takiego wniosku.

W związku z powyższym organ administracji pub-

licznej, tj. w opisanym przypadku organ właściwy

dłużnika, starosta, jak i samorządowe kolegium od-

woławcze, zgodnie z zasadą legalizmu wyrażoną

zobowiązany jest działać na podstawie przepisów

prawa – w tym przypadku na podstawie wyżej wy-

mienionych, bezwzględnie obowiązujących przepisów

tów, a nie w sposób nieuprawniony rozszerzać ww.

wyrok Trybunału Konstytucyjnego na przepisy, któ-

re nie były przedmiotem orzeczenia (zwłaszcza że

obowiązujące przepisy ustawy o pomocy osobom

uprawnionym procedurę zatrzymania prawa jazdy

regulują w sposób odmienny niż uznane za niekon-

stytucyjne przepisy nieobowiązującej już ustawy

o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych

Obowiązujące przepisy art. 5 ustawy o pomocy

cedurę zatrzymania prawa jazdy dłużnikom alimen-

tacyjnym, w szczególności nadające dłużnikom ali-

mentacyjnym prawa strony w postępowaniu admini-

stracyjnym prowadzącym do zatrzymania prawa

jazdy, stanowią realizację wskazań Trybunału Kon-

stytucyjnego dotyczących tej instytucji, wyrażonych

akt P 46/07, i nie są obecnie prowadzone prace nad

ich zmianą.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Elżbieta Seredyn

Warszawa, dnia 29 marca 2013 r.

SPS-023-14447/13) pana Marka Kuchcińskiego, wi-

Uprzejmie informuję pana posła, że na dzień 31 grud-

było 612 osób na umowę o pracę oraz 23 osoby realizo-

wały czynności na podstawie umów zlecenia.

Łączna

liczba osób wykonujących zadania dla Ministerstwa

Zdrowia na podstawie ww. umów to 635, w tym:

— 563 osoby zatrudnione były na czas nieokreślo -

ny (88,66%),

— 49 osób zatrudnionych było na czas określony

(7,72%),

— 23 osoby realizowały zadania na podstawie

umów zlecenia (3,62%).

Zlecanie zadań osobom fizycznym na podstawie

umów cywilnoprawnych nie jest w Ministerstwie

Zdrowia nadużywane, na co wskazują dane przedsta-

wione powyżej.

Korzystanie z tych form pozyskania

osób stosowane jest przede wszystkim w przypad-

kach, gdy konieczne jest wykonanie czynności wy-

magających specjalistycznej, eksperckiej wiedzy, któ-

rej nie posiadają pracownicy Ministerstwa Zdrowia.

484

Jednocześnie uprzejmie informuję, że Minister-

stwo Zdrowia, jak każda jednostka sektora finansów

publicznych, jest zobowiązane do przestrzegania

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Sławomir Neumann

SPS-023-14452/13) składam na ręce Pani Marszałek

nionych jest 328 osób, w tym 289 osób na czas nieokre-

ślony, 18 osób na czas określony, 17 na podstawie mia-

nowania i 4 osoby na podstawie powołania.

Umowy cywilnoprawne zawierane są najczęściej

z ekspertami w dziedzinie kultury i ochrony dziedzi-

ctwa narodowego.

Ad 2.

W Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Na-

rodowego nie występują przypadki zawierania tzw.

umów śmieciowych.

Zasady naboru i zatrudniania

pracowników do korpusu służby cywilnej określa usta-

warunki, na jakich może być zatrudniony pracownik.

Artykuł 35 ust. 3 wspomnianej ustawy określa jedno-

Z wyrazami szacunku

Minister

Bogdan Zdrojewski

023-14484/13) uprzejmie informuję, iż obecnie zakres

i zasady prowadzenia ewidencji gruntów i budynków

poz. 454).

Ewidencję gruntów i budynków (kataster

nieruchomości) prowadzą starostowie, jako zadanie

Dostosowanie ewidencji gruntów i budynków do

jej uzupełnienie o dane dotyczące budynków oraz nie-

ruchomości lokalowych, a także przekształcenie jej

zbiorów danych do postaci elektronicznej, odbywa się

w oparciu o proces modernizacji, o którym mowa

nieruchomości.

Wpisy w ewidencji gruntów i budynków dotyczące

stanów prawnych nieruchomości oraz ich właścicieli

i innych władających mają charakter deklaratoryjny

i wynikają z wpisów w księgach wieczystych doręczo-

nych organowi prowadzącemu ewidencję gruntów

i budynków dokumentów, takich jak: orzeczenia są-

dowe, akty notarialne i decyzje administracyjne, oraz

dyspozycji zawartych w aktach normatywnych.

Zintegrowany system informacji o nieruchomoś-

dezyjnego i kartograficznego, jest systemem telein-

formatycznym, umożliwiającym w szczególności wza-

jemne komunikowanie się rejestrów publicznych za-

wierających informacje o nieruchomościach oraz o ich

właścicielach, przekazywanie zawiadomień o zmia-

nach danych w tych rejestrach w postaci dokumen-

tów elektronicznych oraz prowadzenie centralnego

tów i budynków.

Wdrożenie tego systemu przyczyni

się do istotnej poprawy jakości oraz zgodności danych

gromadzonych w poszczególnych rejestrach publicz-

nych, optymalizacji procesów ich aktualizacji oraz

zmniejszenia kosztów ich prowadzenia.

485

Pozyskanie aktualnych informacji o zapisach w księ-

gach wieczystych i podziałach geodezyjnych będzie

możliwe po wdrożeniu ZSIN, a w szczególności po

utworzeniu pełnego zbioru danych ewidencyjnych

w centralnym repozytorium kopii zbiorów danych

Jednocześnie informuję, że szczegółowy zakres

pełnej funkcjonalności ZSIN przedstawia załącznik

nr 6 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 stycz-

nia 2013 r. w sprawie zintegrowanego systemu infor-

macji o nieruchomościach (Dz. U. poz. 249).

Zgodnie

ków pierwszej grupy powiatów zostaną włączone do

zbiorów danych ewidencji gruntów i budynków do

ZSIN zaistnieją warunki do dokonywania przez sądy

rejonowe sprawdzeń zgodności danych wskazanych

z późn. zm.).

Zatem od tego momentu nie powinny

się już pojawiać rozbieżności między danymi zawar-

tymi w księgach wieczystych a danymi zawartymi

niejszych wpisów w księgach wieczystych z danymi

dzie w procesie modernizacji ewidencji gruntów i bu-

dynków, a także w ramach bieżącej jej aktualizacji.

ZSIN będzie również pomocnym narzędziem umoż-

liwiającym tę weryfikację z chwilą dostosowania

systemu teleinformatycznego ksiąg wieczystych do

w sprawie zintegrowanego systemu informacji o nie-

ruchomościach.

W odniesieniu do założenia wspólnego rejestru

czystych informuję, że problematyka poruszona w tym

pytaniu związana jest bezpośrednio z działalnością

Zespołu do Spraw Rządowego Programu Rozwoju

ciach powołanego zarządzeniem nr 97 prezesa Rady

Ministrów z dnia 9 grudnia 2009 r.

Zgodnie z § 2 tego

zarządzenia do zadań zespołu należy m.in. inicjowa-

nie działań mających na celu rozwój i efektywne

wdrażanie „Rządowego programu rozwoju zintegro-

wanego systemu informacji o nieruchomościach”

(ZSIN), obejmujących dostosowanie m.in. przepisów

prawnych oraz struktur organizacyjnych, infra-

struktury technicznej oraz standardów informatycz-

nych, jak również inicjowanie, w oparciu o środki

oraz pochodzące z innych źródeł pozabudżetowych,

projektów usprawniających jakość i wiarygodność

informacji o nieruchomościach gromadzonych w re-

jestrach publicznych wchodzących w skład ZSIN.

Jak

wspomniano wcześniej, budowa tego systemu ma na

celu umożliwienie prowadzenia centralnego repozy-

dynków, wymianę danych w formie dokumentów

ków a innymi rejestrami publicznymi, jak również

przekazywanie w formie dokumentów elektronicz-

nych zawiadomień o zmianach danych dokonywa-

nych w poszczególnych rejestrach publicznych włą-

czonych do ZSIN.

Jednocześnie informuję, iż pozostałe kwestie po-

ruszone w wystąpieniu pani poseł pozostają w kom-

petencji ministra sprawiedliwości.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

(14584)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

13 lutego 2013 r., skierowaną do ministra kultury

(SPS-023-14584/13), w sprawie nagród za odkrycia

archeologiczne, uprzejmie proszę o przyjęcie nastę-

nagroda za odkrycie lub przypadkowe znalezienie

zabytku archeologicznego przysługuje osobom, które

dopełniły obowiązków określonych w przepisach art. 32

ust. 1 lub art. 33 ust. 1 wspomnianej ustawy.

Przy-

wołane przepisy dotyczą osób, które odkryły zabytek

archeologiczny w trakcie prowadzenia robót budow-

lanych lub ziemnych, oraz osób, które przypadkowo

znalazły zabytek archeologiczny.

Nie dotyczą więc

one pasjonatów, którzy prowadzą działalność mającą

na celu poszukiwanie zabytków.

Należy jednak podkreślić, że przepisy rozporzą-

nych (Dz. U. Nr 71, poz. 650) określają wyłącznie

górną wysokość nagrody, którą może przyznać mini-

ster kultury i dziedzictwa narodowego.

W roku ubie-

głym przeciętne wynagrodzenie w gospodarce naro-

dowej wynosiło 3521,67 zł.

Tak więc górna wysokość

486

nagrody mogła wynosić 88 041 zł albo 105 650 zł, co

umożliwia przyznanie nagrody w takiej wysokości,

która będzie adekwatna do wartości znalezionego za-

bytku archeologicznego.

I taka jest też praktyka

w przypadku przyznawania tego rodzaju nagród.

Tym niemniej należy rozważyć możliwość takiej

zmiany przepisów, która umożliwi przyznawanie na-

gród za odkrycia zabytków archeologicznych również

osobom, które prowadzą działalność mającą na celu

poszukiwanie zabytków.

Przepisy te będą jednak mo-

gły dotyczy wyłącznie osób poszukujących zabytków

zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.

W tym

zakresie jednak należy dokonać zmian przepisów

wspomnianej ustawy, a nie tylko przepisów rozporzą-

dzenia dotyczącego nagród za odkrycie lub znalezie-

nie zabytków archeologicznych.

Z wyrazami poważania

Sekretarz stanu

Warszawa, dnia 22 marca 2013 r.

w sprawie palenia wyrobów tytoniowych

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

konach przekazaną przy piśmie Pani Marszałek

(znak: SPS-023-14590/13) z dnia 20 lutego 2013 r.

uprzejmie proszę o przyjęcie poniższego wyjaśnienia.

ślając budynek użyteczności publicznej, wymienia

obiekty przeznaczone na potrzeby administracji pub-

licznej, wymiaru sprawiedliwości, kultury, oświaty,

do wykonywania podobnych funkcji.

Wprawdzie lista

znaczone są do wykonywania podobnych funkcji”.

Wspólną cechą tych obiektów jest obsługa interesan-

tów, klientów, widzów itp. dostępna powszechnie

(każdemu), co odpowiada słownikowemu objaśnieniu

pojęcia „publiczny”.

Mieszkania, domu mieszkalnego

(również wielorodzinnego) nie można zatem zaliczyć

ści co do zakwalifikowania klatki schodowej, koryta-

rza, pralni, suszarni itp. pomieszczeń wyjaśnia za-

sadnicza różnica między „publiczne” a „wspólne”.

Wielość rodzin korzystających z klatki schodowej lub

windy w wielorodzinnym domu mieszkalnym nie

zmienia istoty funkcji tego obiektu i stosunki włas-

nościowe również nie mają na to wpływu.

Dom wy-

budowany jako mieszkalny może stać się w części lub

w całości obiektem użyteczności publicznej, jeżeli

w części lub w całości zmienione zostanie jego prze-

znaczenie, np. w pomieszczeniach tego domu urzą-

dzona będzie kawiarnia, sklep, czy urząd pocztowy.

Wtedy te pomieszczenia zmieniają swoją funkcję

i zostają wyłączone z przestrzeni prywatnej.

Zasady korzystania z przestrzeni wspólnej lub

wspólnych urządzeń w wielorodzinnych domach miesz-

kalnych regulują statuty wspólnot i regulaminy

przyjmowane przez odpowiednie organy lub właści-

ciela, jeżeli mieszkańcy domu są jedynie najemcami.

Jeżeli taki regulamin zabrania palenia tytoniu na

klatkach schodowych czy korytarzach, to uprawnio-

ne są tabliczki i inne znaki o tym informujące.

Nie

wynika to jednak z przepisów art. 5 cytowanej na

wstępie ustawy.

Ustawa ta, wprowadzając normy ochro-

ny zdrowia przed dymem tytoniowym w przestrzeni

publicznej, konsekwentnie pomija zasady współży-

cia w domach mieszkalnych i nie nakazuje wprowa-

dzania do regulaminów porządkowych przepisów

dotyczących palenia tytoniu.

Nie ma też innych prze-

pisów wynikających z ustawy regulujących palenie

tytoniu w pomieszczeniach wspólnych domów wie-

lorodzinnych.

Do Ministerstwa Zdrowia docierają sygnały (py-

tania, postulaty) świadczące o potrzebach i oczeki-

waniach mieszkańców nieakceptujących palenia ty-

toniu w pomieszczeniach wspólnych.

W interesie

i w kompetencjach współwłaścicieli lub współużyt-

kowników domu mieszkalnego jest uzgodnienie i wpro-

wadzenie norm współżycia społecznego respektują-

cych nie tylko prywatność, ale i bezpieczeństwo oraz

potrzeby zdrowotne mieszkańców.

Natomiast regu-

lacja tej strefy życia prywatnego za pomocą przepi-

sów ustawy wydaje się być niemożliwa do egzekwo-

wania, a tym samym pozostałaby nieefektywna.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Igor Radziewicz-Winnicki

Warszawa, dnia 27 marca 2013 r.

487

Odpowiedź

podsekretarza stanu

Szanowna Pani Marszałek!

Nawiązując do pisma

14591/13), przedstawiam, co następuje.

pejskiej, zwanej dalej „UE”.

Dzięki inicjatywie Komi-

sji Europejskiej oraz wysiłkom podejmowanym m.in.

dalej „Polkomtel”)

1)

com ze strony rosyjskiej.

Dla większości operatorów

tów, zwanego dalej „UOKiK”, z prośbą o przekazanie

posła wysokich stawek za połączenia telefoniczne

zała zróżnicowania cen za międzynarodowe połącze-

nia telefoniczne z Ukrainą i Białorusią wobec cen za

dowe odpowiednio z Ukrainą oraz Białorusią oraz

z krajami UE są na porównywalnym poziomie, wręcz

iną, Białorusią są równe lub nawet niższe niż z kra-

jami Unii Europejskiej.

1)

488

rodowego

3)

z przykładowych cenników wskazanych

I. Cenniki Polkomtel (Plus):

również Ukrainę oraz Białoruś).

Oznacza to, że opła-

ta za połączenia z krajami UE, jak również z Ukra-

iną oraz Białorusią jest w tej samej wysokości.

Po-

kierunkowe do krajów dostępnych w usłudze, tj.

ci stacjonarnej – 0,49 zł).

– 2,02 zł za połączenie z krajami w pierwszej strefie

Oznacza to, że opłata za połączenia z krajami UE,

jak również na z Ukrainą oraz Białorusią jest w tej

czenia z sieciami komórkowymi krajów UE oraz po-

zostałej części Europy (obejmuje również Ukrainę

(zarówno z sieciami komórkowymi, jak i stacjonar-

nymi).

Cena połączeń z sieciami komórkowymi kra-

Białorusią, przykładowo: z Francją – 2,08 zł + 0,24 zł

2) taryfy Smart Plan na rozmowy, Smart Plan,

połączeń zarówno z sieciami komórkowymi krajów

z Niemcami – 1,91 zł + 0,59 zł, z Hiszpanią – 2,30 zł

+ 0,59 zł.

czenia zarówno z krajami UE, jak i z Ukrainą oraz

Białorusią.

2) taryfa Play na kartę (na kartę) – 2,00 zł za

Podsumowując, z dokonanej przez UOKiK anali-

operatorzy w odmienny sposób kształtują dodatkowe

dze „Wybrany kierunek międzynarodowy”.

Przedstawiając powyższe wyjaśnienia, wyrażam

przekazaną pismem, znak: SPS-023-14592/13, w spra-

wie sprawozdań z realizacji programów lekowych

łów wojewódzkich Narodowego Funduszu Zdrowia,

uprzejmie przekazuję następujące informacje.

3)

489

Zakres danych przekazywanych do Narodowego

Funduszu Zdrowia przez szpitale udzielające świadczeń

z zakresu programów lekowych szczegółowo określa

zarządzenie nr 27/2012/DGL prezesa Narodowego Fun-

kolejne zmieniające ww. zarządzenie.

Zgodnie z § 9 cytowanego zarządzenia świadcze-

niodawca, realizując umowę, ma obowiązek przeka-

zywania do oddziału funduszu, z którym zawarł

umowę o udzielanie świadczeń, oryginału części A

karty rejestracji świadczeniodawcy do udziału w pro-

gramie lekowym.

Zgodnie z § 10 ww. zarządzenia świadczenia opie-

ki zdrowotnej udzielane są osobiście przez osoby po-

siadające określone kwalifikacje zgodnie z załączni-

kiem nr 2 do umowy, zawierającym informacje o per-

sonelu i dostępności miejsca udzielania świadczeń

oraz ich zgodności z przepisami rozporządzenia mi-

stemu resortowych kodów identyfikacyjnych oraz

Świadczeniodawca składa w terminie do 10. dnia

funduszu, z którym zawarł umowę:

1) rachunek w formie papierowej wraz z raportem

statystycznym w formie elektronicznej;

2) sprawozdanie, którego wzór i zakres danych

określa załącznik nr 4 do umowy w formie elektro-

nicznej z zastrzeżeniem, że część II załącznika: „Ewi-

dencja faktur” dotyczy wyłącznie faktur związanych

z zakupem leków z katalogu leków; kserokopie faktur

będących dowodem zakupu leków stosowanych w ra-

mach programów lekowych nie muszą być załączane.

Informacje zawarte w raporcie statystycznym

muszą być zgodne z przepisami wydanymi na pod-

z późn. zm.) oraz zasadami określonymi przez preze-

sa funduszu.

W ramach raportu statystycznego świadczenio-

dawca zobowiązany jest do sprawozdawania rozpo-

znań według Międzynarodowej Statystycznej Klasy-

fikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych – ICD 10

oraz procedur medycznych według Międzynarodowej

Klasyfikacji Procedur Medycznych – ICD 9.

Dane, które szpitale przekazują do oddziałów wo-

jewódzkich, są podstawą rozliczeń i płatności za

świadczenia udzielone w danym okresie sprawozdaw-

czym.

Informacje o personelu i dostępności miejsca

udzielania świadczeń są potrzebne do weryfikacji wa-

runków określonych w warunkach zawierania i rea-

programy lekowe, ustalanych na dany okres rozlicze-

niowy w drodze zarządzenia prezesa Narodowego

Funduszu Zdrowia, wydanego na podstawie art. 146

Jednocześnie należy podkreślić, że z danych prze-

kazywanych do Narodowego Funduszu Zdrowia ko-

rzysta również minister zdrowia, realizując zadania

wynikające z odpowiedzialności za politykę lekową

państwa, w tym podstawowe zadanie polegające

na zapewnieniu obywatelom dostępu do produktów

leczniczych oraz wyrobów medycznych.

leku refundacją, ustalenie urzędowej ceny leku, a tak-

że określenie grupy limitowej następuje w drodze

zdrowia.

W trakcie procedowania wniosku o objęcie

refundacją leku wnioskodawca składa, zgodnie z art. 25

ust. 4, zobowiązanie do zapewnienia ciągłości dostaw

wraz z określeniem rocznej wielkości dostaw, w przy-

padku objęcia refundacją.

Sprawozdania przekazy-

wane do Ministerstwa Zdrowia przez Narodowy Fun-

dusz Zdrowia oparte na danych zebranych od świad-

czeniodawców umożliwiają monitorowanie realizacji

powyższego zobowiązania, a co za tym idzie, dostępu

pacjentów do refundowanych produktów leczniczych,

oraz reagowanie, m.in. na podstawie uprawnień wy-

nikających z art. 34 ustawy refundacyjnej, na brak

realizacji zobowiązania ze strony wnioskodawcy.

Ponadto zgodnie z art. 11 ustawy refundacyjnej

decyzja o objęciu leku refundacją zawiera instrumen-

ty dzielenia ryzyka, jeśli zostały one ustalone, które

mogą dotyczyć:

1) uzależnienia wielkości przychodu wnioskodaw-

cy od uzyskiwanych efektów zdrowotnych;

2) uzależnienia wysokości urzędowej ceny zbytu

od zapewnienia przez wnioskodawcę dostaw po obni-

żonej ustalonej w negocjacjach cenie leku, środka

spożywczego specjalnego przeznaczenia żywieniowe-

3) uzależnienia wysokości urzędowej ceny zbytu

od wielkości obrotu lekiem, środkiem spożywczym

specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyro-

bem medycznym;

4) uzależnienia wysokości urzędowej ceny zbytu

od zwrotu części uzyskanej refundacji podmiotowi

ków publicznych;

5) ustalenia innych warunków refundacji mają-

cych wpływ na zwiększenie dostępności do świad-

czeń gwarantowanych lub obniżenie kosztów tych

świadczeń.

Dane przekazywane z Narodowego Funduszu

Zdrowia mogą wskazywać, że nie wszyscy wniosko-

dawcy dotrzymują określonych w decyzji administra-

cyjnej o objęciu refundacją postanowień w zakresie

instrumentów dzielenia ryzyka.

Stąd Ministerstwo

wia o przekazanie kserokopii faktur stanowiących

dowody zakupów wybranych leków stosowanych

490

w ramach programów lekowych dokonanych przez

świadczeniodawców.

Są one niezbędne do przeprowa-

dzenia postępowania wyjaśniającego w przedmioto-

wej sprawie.

Podkreślenia wymaga również fakt, że minister

zdrowia w oparciu o nadane przepisami ustawy re-

fundacyjnej uprawnienia ustala grupy leków, środ-

wy limitu niezbędne są dane zawarte w sprawozda-

niach Narodowego Funduszu Zdrowia, które są two-

rzone w oparciu o informacje przekazywane przez

świadczeniodawców.

Z powyższego wynika, iż dane gromadzone przez

Narodowy Fundusz Zdrowia dotyczące realizacji pro-

gramów lekowych (i nie tylko) są wykorzystywane

zarówno przez płatnika, jak i Ministerstwo Zdrowia.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

(14595)

oddziałach geriatrii, uprzejmie proszę o przyjęcie po-

rzenia oddziałów geriatrycznych poprzez podniesie-

nie stawek za leczenie pacjentów, uprzejmie informu-

ję, że w ciągu ostatnich 7 lat finansowanie świadczeń

geriatrycznych znacząco wzrosło.

Aby zobrazować

czenia ambulatoryjne i leczenie szpitalne, które po-

kazują progresję w zabezpieczaniu świadczeń opieki

Zdrowia w ostatnich 3 latach wartość umów w woje-

wództwie śląskim zawartych w zakresie geriatria

– hospitalizacja wzrosła o niemal połowę (z 12 667 686 zł

w roku 2010 do 17 441 426 zł w roku 2012 r.).

Wartość

umów w tym województwie na rok 2013 wynosi

19 209 642 zł i jest to wartość początkowa pochodzą-

ca z planu zakupu świadczeń na rok 2013.

Należy

oczekiwać, że, podobnie jak w poprzednich latach,

pula tych środków będzie zwiększana w miarę po-

trzeb i możliwości finansowych oddziałów wojewódz-

kich Narodowego Funduszu Zdrowia.

Ministerstwo Zdrowia podjęło także działania na

nym oraz formalnoprawnym.

Standardy będą miały

formę zaleceń i rekomendacji, a ich opublikowanie

riatrycznym.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Igor Radziewicz-Winnicki

Załącznik

491

Odpowiedź

podsekretarza stanu

Szanowna Pani Marszałek!

W nawiązaniu do

ziemnej telewizji cyfrowej w niektórych regionach

wiam, co następuje.

sterstwo Administracji i Cyfryzacji prowadzi wspólne

działania z Urzędem Komunikacji Elektronicznej,

Telewizją Polską SA, Krajową Radą Radiofonii i Te-

lewizji, operatorem technicznym multipleksów – fir-

mą Emitel – oraz z przedstawicielami administracji

stępność sygnału cyfrowego telewizji naziemnej,

Natomiast Telewizja Polska SA przygotowała

koncepcję zwiększenia zasięgu sygnału cyfrowego

programów telewizji publicznej ponad wymóg okre-

Tab. 2: Geriatria ogółem (dane NFZ)*

2007 21 956 253 zł 109 69

Tab. 3: Poradnie geriatryczne (dane NFZ)*

2006 1 053 368 zł 63 57

2008 1 511 997 zł 107 76

2009 1 756 779 zł 81 74

2010 1 678 367 zł 84 68

Tab. 4: Oddziały geriatryczne (dane NFZ)*

2006 17 220 554 zł 21 20

492

z późn. zm.), zgodnie z którym programy cyfrowe

TVP1, TVP2 oraz TVP Info najpóźniej do 31 lipca

2013 r. powinny być dostępne dla co najmniej 95%

ludności kraju.

Realizacja opracowanej koncepcji

umożliwi dostęp do programów publicznych w jakości

cyfrowej na poziomie zbliżonym do obecnego zasięgu

W celu zapewnienia możliwości sfinansowania

tych działań mających na celu poprawę zasięgu na-

ziemnej telewizji cyfrowej na wniosek Ministerstwa

naziemnej.

wych.

Zgodnie z opracowaną koncepcją na terenie

pow. nowotarskiego oraz tatrzańskiego planowane

jest uruchomienie emisji MUX-3 z następujących

obiektów:

— Zakopane/Gubałówka,

— Rabka/Luboń Wielki,

— Jabłonka/g.

Oskwarkowa,

— Ochotnica Górna/g.

Utocze,

Wobec powyższego we wszystkich miejscowoś-

wizji publicznej, mieszkańcy po wyłączeniu sygnału

analogowego będą mieli możliwość odbioru progra-

mów Telewizji Polskiej w technice cyfrowej (MUX-3).

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Małgorzata Olszewska

kazujące interpelację pana Jerzego Polaczka, posła na

rządu PLL LOT za dramatyczną sytuacją ekonomiczną

spółki uprzejmie informuję, co następuje.

Organem odpowiedzialnym za prowadzenie wszel-

kich spraw w spółce akcyjnej jest zawsze jej zarząd.

Powyższe wynika wprost z treści art. 368 § 1 Kodek-

su spółek handlowych.

Konsekwencją przyjętego po-

wyżej rozwiązania jest również odpowiedzialność

karna poszczególnych członków zarządu za niewłaś-

ciwe prowadzenie spraw spółki.

Odpowiednie przepi-

sy penalizujące określone zachowania członków or-

ganu zarządczego znajdują się zarówno w Kodeksie

nie Ministerstwo Skarbu Państwa oczekuje na wy-

wnioskiem do odpowiednich organów ścigania celem

wyciągnięcie stosownych konsekwencji prawnokar-

nych wobec osób odpowiedzialnych za aktualną sy-

Odnośnie do warunków wynagradzania członków

Zarządu PLL LOT SA, w tym również odwołanego

prezesa zarządu, informuję, iż z żadnym z członków

zarządu spółka nie zawarła kontraktu menadżer-

skiego.

Podstawą wypłaty przez spółkę wynagrodze-

nia wszystkim członkom Zarządu PLL LOT SA były

umowy o pracę zawarte na zasadach określonych

Natomiast odnośnie do sprzedaży aktywów ma-

jątkowych spółki wyjaśniam, iż środki pieniężne po-

zyskane z tytułu tych transakcji przeznaczone zosta-

ły w całości na sfinansowanie przeterminowanych

norazowym, które pociągały za sobą konieczność wy-

datkowania znaczących kwot.

Można tu wskazać np.

wiązkowym wykupem samolotów Embraer 145 po

kim zaliczki na samoloty Boeing 787 Dreamliner.

tych wcześniej pożyczek do banków, instytucji finan-

493

sowych i innych podmiotów.

Spółka kontynuowała

planowane koszty o charakterze jednorazowym spół-

ka poniosła także w zawiązku z awaryjnym lądowa-

Należy przy tym podkreślić, że sytuacja PLL LOT

pejskich przewozów lotniczych.

Trudna sytuacja

w branży wynika m.in. z ceny paliwa, która w okre-

sie 2009–2012 wzrosła aż o 150%, silnej konkurencji

i związanej z nią presji na zmniejszanie cen biletów,

rosnące zewnętrzne koszty operowania (poza pali-

wem), konieczność uiszczania opłat za emisję CO

2

,

najwyższe opłaty lotniskowe na świecie.

Efektem po-

wyższej sytuacji są generowane przez linie lotnicze

straty finansowe oraz ograniczenie lub zakończenie

działalności gospodarczej.

Z poważaniem

Minister

Mikołaj Budzanowski

w sprawie ponoszenia przez osoby

Szanowna Pani Marszałek!

W odpowiedzi na

SPS-023-14602/13, interpelację pani poseł Anny

proszę o przyjęcie poniższych wyjaśnień.

Odpowiadając na pierwsze i drugie pytanie inter-

pelacji, pragnę wyjaśnić, iż zasady i tryb finansowa-

nia oraz warunki realizacji świadczeń opieki zdro-

szykowe.

Wykaz oraz warunki realizacji świadczeń gwaran-

upoważniony do określenia, w drodze rozporządzeń,

towanych wraz z określeniem:

upoważniony został jedynie do możliwości określenia

poziomu odpłatności pacjenta za enumeratywnie wy-

tarnego, wyżywienie i zakwaterowanie w sanato-

riach i zakładzie opiekuńczo-leczniczym, pielęgna-

cyjno-opiekuńczym lub w zakładzie rehabilitacji lecz-

niczej.

A contrario minister zdrowia nie posiada

W rozporządzeniu, w załączniku nr 4, w części

dotyczącej wyposażenia w sprzęt i aparaturę medycz-

riały zużywalne, tj.:

soczewki za odpowiednią dopłatą.

łalności leczniczej oraz przy wykonywaniu zabiegów

habilitacyjnych przez podmioty uprawnione do udzie-

494

mioty pomocy w stanach nagłych, zapewnia się bez-

ne do wykonania świadczenia.

cjent musi się więc liczyć z koniecznością wykonania

W odniesieniu do kwestii dotyczącej rodzajów en-

doprotez stosowanych podczas zabiegów finansowa-

nych ze środków publicznych uprzejmie informuję, iż

– co od zasady – rozporządzenie nie określa rodzajów

endoprotez, jakie podlegają finansowaniu ze środków

publicznych.

Decyzję o planowanej do zastosowania

endoprotezie podejmuje lekarz w oparciu o stan zdro-

gane kwalifikacje, potwierdzone odpowiednimi doku-

mentami, świadczeń zdrowotnych.

Stosownie do art. 4

Lekarz samodzielnie decyduje o metodzie leczenia

w tym stosowanych leków i wyrobów medycznych.

Odnosząc się do trzeciego z postawionych pytań,

pragnę poinformować, iż w zabiegach refundowanych

przez NFZ świadczeniodawcy obowiązani są stoso-

wać wyroby medyczne, które zostały wprowadzone

spolitej Polskiej, co stanowi gwarancję bezpieczeń-

stwa i odpowiedniej jakości wyrobu implantowanego

pacjentowi.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Sławomir Neumann

tów aptecznych, w szczególności dotyczących kwalifi-

kacji osoby pełniącej funkcję kierownika punktu ap-

tecznego, proszę o przyjęcie poniższego stanowiska.

Obecnie Ministerstwo Zdrowia prowadzi prace nad

zm.) w zakresie transpozycji do polskiego porządku

zmieniającej, w zakresie nadzoru nad bezpieczeń-

stwem farmakoterapii, dyrektywę 2001/83/WE w spra-

tyką legislacyjną nie należy łączyć dokumentów im-

plementujących prawo Unii Europejskiej z elementami

zmienianego prawa krajowego.

Dotyczy to szczególnie

dokumentów, których nieprzyjęcie w określonym ter-

minie grozi ze strony UE dużymi sankcjami finanso-

wymi.

Ewentualne zmiany regulacji prawnej punktów

aptecznych będą mogły zostać podjęte w związku

z najbliższą „krajową” nowelizacją ustawy Prawo far-

maceutyczne, której termin nie został jeszcze wyzna-

czony przez resort.

Jednocześnie uprzejmie informuję, iż w przedmio-

cie sprzedaży pozaaptecznej Ministerstwo Zdrowia

495

Odpowiedź

ministra spraw wewnętrznych

ma (SPS-023-14619/13) dotyczącego interpelacji po-

wadzi kontrwywiad radioelektroniczny zapewniający

ochronę radiokontrwywiadowczą żołnierzom i pra-

cownikom Sił Zbrojnych RP oraz innym jednostkom

zapewnienia ochrony m.in. środków, form i metod

realizacji zadań.

Wyjaśniam ponadto, że informacje dotyczące przed-

sięwzięć SKW w zakresie kontrwywiadu radioelek-

tronicznego corocznie przedstawiane są w sprawo-

zdaniach z działalności Służby Kontrwywiadu Woj-

skowego.

Łączę wyrazy szacunku

Minister

Bartłomiej Sienkiewicz

przy którym przekazana została interpelacja pana

lokalizacji elektrowni wiatrowych, uprzejmie infor-

muję, co następuje.

Aktualnie istnieją w Polsce ogólnie obowiązujące

akty prawa jednoznacznie określające zasady kwalifi-

kacji i lokalizacji wszystkich przedsięwzięć inwestycyj-

nych, a więc kształtowania ładu przestrzennego,

z uwzględnieniem wszystkich zagrożeń dla środowiska,

ludzi i krajobrazu.

Do takich aktów należą m.in.:

poz. 826, ze zm.),

wie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na

Aktualnie nie istnieją w Polsce obowiązujące nor-

my ani przepisy prawne określające poziomy dopusz-

czalne hałasu w środowisku naturalnym w zakresie

emisji hałasu infradźwiękowego.

Farmy wiatrowe, jak każde duże przedsięwzięcia

infrastrukturalne, bardzo często powodują liczne

konflikty środowiskowe i społeczne.

Bogata krajowa

sieć obszarów chronionych oraz rozproszona zabudo-

wa na terenach wiejskich powodują konieczność bar-

dzo wnikliwego wyboru lokalizacji pod elektrownie

wiatrowe.

Podstawową zasadą wyboru lokalizacji dla

tego typu inwestycji jest właściwe prognozowanie

skutków środowiskowych i społecznych realizacji

przedsięwzięcia, w zgodzie z zasadą zrównoważonego

rozwoju.

Przy ocenie wpływu na środowisko, w tym na

zdrowie ludzi, instalacji wykorzystujących do wytwa-

rzania energii elektrycznej energię wiatru będących

przedsięwzięciami mogącymi znacząco oddziaływać

na środowisko mają zastosowanie przepisy ustawy

W ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia

na środowisko dokonywana jest weryfikacja raportu

skiwane są wymagane opinie i uzgodnienia oraz za-

pewnia się możliwość udziału społeczeństwa w po-

stępowaniu.

Stosownie do przepisów art. 59 ust. 1 ww. ustawy

przeprowadzenie oceny oddziaływania przedsięwzię-

cia na środowisko wymaga realizacji planowanych

przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziały-

wać na środowisko (art. 59 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy),

mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na śro-

496

dowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny od-

ust. 1 pkt 2 ww. ustawy), oraz innych niż wskazane

w art. 59 ust. l ustawy dla warunków określonych

w art. 59 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy, w odniesieniu do od-

działywania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000.

poz. 1397, ze zm.) do przedsięwzięć mogących zawsze

skiej (§ 2 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia).

Do przedsię-

wzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać

dzenia z dnia 9 listopada 2010 r., lokalizowane na

wisko ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na śro-

dowisko przeprowadza się w ramach postępowania

runkowaniach; postępowania w sprawie wydania

i 18 tej ustawy, jeżeli konieczność przeprowadzenia

została stwierdzona przez organ właściwy do wyda-

ustawy.

Raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na śro-

dowisko sporządzany jest w ramach oceny oddziały-

wania przedsięwzięcia na środowisko stanowiącej

część postępowania w sprawie wydania decyzji śro-

dowiskowej.

Raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na śro-

dowisko powinien uwzględniać oddziaływanie przed-

sięwzięcia na etapach jego realizacji, eksploatacji lub

użytkowania oraz likwidacji.

Organ, określając za-

kres raportu, uwzględnia stan współczesnej wiedzy

Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego – Pań-

wej wiele organizacji (w tym organizacji pozarządo-

wych i jednostek naukowych) oraz władz (zarówno

jący dialog w tej sprawie.

W publikowanych rapor-

tach, zarówno Światowej Organizacji Zdrowia

na znaleźć stwierdzenia, że energetyka wiatrowa jest

ne w aspekcie braku emisji zanieczyszczeń gazowych

Najczęściej w literaturze pojawiają się zestawienia

stawieniu z elektrownią tradycyjną w ujęciu braku

syfikację efektu cieplarnianego) w odniesieniu do

czeń do atmosfery elektrownie wiatrowe mogą sta-

nowić problem, szczególnie w skali lokalnej, głównie

wania) oraz znaczne przeobrażenia w krajobrazie

braku akceptacji warunków lokalizacji tego typu in-

westycji przez lokalne społeczności.

Ze względu na

wych na zdrowie niezmiernie trudno jest zająć jed-

noznaczne stanowisko w tej sprawie.

we hałasu, infradźwieków, promieniowania elektro-

magnetycznego, występowania efektów migotania

chem obracających się łopat, powodując zaburzenia

powietrza na końcówkach łopat, turbulencje, kawi-

tację powietrzną czy zmiany ciśnienia podczas przej-

ścia łopaty obok wieży).

Charakter dźwięku oraz jego

czynników (np. konstrukcji turbiny wiatrowej, jej wy-

497

sokości wraz z wirnikiem, liczby turbin, odległości

nia terenu, na którym zlokalizowana jest farma wia-

trowa, oraz warunków atmosferycznych).

gany jako uciążliwy, powodując np. subiektywne odczu-

cie irytacji.

Przy niekorzystnych warunkach atmosfe-

rycznych oraz możliwości odbicia dźwięku od innych

ne mogą być tego konsekwencją.

ływaniu są wyższe.

Potwierdzają to eksperci WHO,

wany widok z okna (co w przypadku turbin wiatro-

ny poziomy infradźwięków emitowane przez nowo-

czesne farmy wiatrowe mieszczą się poniżej zakresu

mierna i długotrwała ekspozycja na infradźwięki

na obecnie wykluczyć.

kości obrotowej wirnika, liczby łopatek oraz liczby

ła turbiny przy słońcu święcącym za nimi rzucają

Najbardziej narażone na efekt migotania cieni są

498

nych), a śmigła turbin – pokryte odpowiednią war-

lu warunków pracy łopat, prędkości wiatru oraz

Kolejnym elementem związanym z farmami wia-

Warto zaznaczyć, że promieniowanie jest emito-

wane zarówno przez źródła naturalne (słońce, ziemię

sterowania itd.) oraz elektryczny i domowy sprzęt

elektroniczny (w tym komputery, kuchenki mikrofa-

lowe i inne urządzenia elektryczne).

siątków lat, ryzyko takie należy również rozważyć.

formator i okablowanie podziemne.

Należy jednak

wanie odpowiednich zabezpieczeń mogą niemal cał-

kowicie wyeliminować narażenie na to promieniowa-

nie.

Oznacza to, że istotnym i podstawowym elemen-

tem jest zachowanie bezpiecznej odległości farm wia-

trowych od zabudowań, co z reguły eliminuje szkod-

turbiny oraz linie łączące elektrownię z siecią.

Waż-

tor.

Jednak ten element zgodnie z przepisami prawa

powinien być odpowiednio ogrodzony z zachowaniem

sób pasywny w wyniku blokowania, odbijania lub

wać to zjawisko, nie należy lokalizować elektrowni

ekspertów twierdzi, że nie ma wystarczających dowo-

dów umożliwiających ustalenie, czy turbiny wiatrowe

istotny).

Istnieją wyniki badań pokazujące, że hałas

kłócenia snu.

Negatywne skutki zdrowotne wynika-

jące z zakłócenia snu są dość dobrze udokumentowa-

pochodzący z turbin wiatrowych przy zachowaniu

zano bezpośredniego wpływu infradźwięków emito-

wanych z turbin wiatrowych na zdrowie ludzi, nie

można go również jednoznacznie wykluczyć (szczegól-

nie że sam mechanizm oddziaływania infradźwięków

statecznie wyjaśniony).

naukowców, podkreślających, że nie ma obecnie wy-

499

starczających dowodów na istnienie tego syndromu

finiowany w literaturze po raz pierwszy).

Na uwagę za-

wych na zdrowie ludzi, termin ten się pojawia.

obecnie wartości normatywnych, stężenia lub natę-

grożenia w ujęciu mogących wystąpić na danym te-

Na całym świecie tysiące ludzi żyją w pobliżu tur-

gii nieszkodzącego środowisku naturalnemu, a tym

samym zdrowiu.

gicznych i zdrowotnych.

Potwierdzają to wyniki badań naukowych, w któ-

rych wskazano, że przy odległości zabudowań od

ba skarg odnośnie do hałasu i występowania obja-

wów syndromu turbin wiatrowych czy choroby wi-

broakustycznej jest znikoma.

Niezmiernie ważne jest, szczególnie w kwestii za-

pewnienia bezpieczeństwa dla zdrowia publicznego,

by pojedyncze przypadki i obserwacje, na podstawie

których opublikowano wiele wniosków w zakresie

ryzyka zdrowotnego powodowanego przez elektro-

wnie wiatrowe, były potwierdzone poprzez kontrolo-

wane badania kohortowe.

W przypadku wpływu

farm wiatrowych na zdrowie ze w względu na dość

nowe zjawisko nie przeprowadzono obecnie żadnych

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

500

nych wynagrodzeń, przekazaną przy piśmie z dnia

26 lutego br., znak: SPS-023-14625/13, uprzejmie wy-

jaśniam, co następuje.

Obecnie obowiązujące przepisy szczegółowo i wy-

czerpująco regulują zasady wypłaty wynagrodzenia

za pracę, a także konsekwencje, jakie ponosi praco-

dawca w przypadku nieterminowego lub nieprawid-

łowego wypłacenia pracownikom takiego wynagro-

dzenia.

Jak wynika z przepisów art. 85 § 1 i 2 Kodeksu

pracy, wypłaty wynagrodzenia za pracę dokonuje się

z góry terminie.

Wynagrodzenie za pracę płatne raz

lendarzowego.

Termin, miejsce, czas i częstotliwość

wypłaty wynagrodzenia powinny być określone

w regulaminie pracy, co wynika z przepisu art. 104

1

§ 1 pkt 5 Kodeksu pracy, a jeżeli pracodawca nie ma

obowiązku ustalenia takiego regulaminu, jest on obo-

wiązany przekazać pracownikowi takie informacje na

umowy o pracę, wraz z informacjami dotyczącymi in-

nych warunków zatrudnienia określonych w przepisie

art. 29 § 3 Kodeksu pracy.

Przepisy Kodeksu pracy

regulują także szczegółowo, na jakich zasadach pra-

codawca może dokonywać odliczeń i potrąceń z wyna-

grodzenia pracownika (art. 87–91 K.p.).

Zgodnie z normą wynikającą z przepisu art. 94

pkt 5 Kodeksu pracy terminowe i prawidłowe wypła-

canie wynagrodzenia za pracę jest jednym z podsta-

wowych obowiązków pracodawcy.

Jego naruszenie

pociąga za sobą liczne konsekwencje.

I tak:

1.

Niewykonanie obowiązku terminowej wypłaty

wynagrodzenia za pracę w przysługującej pracowni-

kowi wysokości może zostać w konkretnym przypad-

ku zakwalifikowane jako ciężkie naruszenie obo-

wiązków przez pracodawcę, co uprawnia pracownika

na podstawie przepisu art. 55 § 1

1

Kodeksu pracy.

wypłaty pracownikowi odszkodowania w wysokości

2.

Niewypłacanie w ustalonym terminie wyna-

grodzenia za pracę, bezpodstawne obniżanie jego wy-

sokości lub dokonywanie bezpodstawnych potrąceń

z wynagrodzenia za pracę jest wykroczeniem prze-

ciwko prawom pracownika zagrożonym karą grzyw-

Grzywnę w takiej wysokości może nałożyć sąd.

Na-

tomiast inspektor pracy w postępowaniu mandato-

wym może nałożyć grzywnę w wysokości do 2000 zł,

a w warunkach recydywy – w wysokości do 5000 zł,

co wynika z przepisów art. 96 ustawy z dnia 24 sierp-

zm.).

Powyższe wysokości grzywien zostały wprowa-

dzone, od dnia 1 lipca 2007 r., przepisami ustawy

3.

Za opóźnienie w wypłacie wynagrodzenia za

pracę pracownikowi przysługują z mocy prawa od-

setki, zgodnie z odpowiednio stosowanym przepisem

art. 481 Kodeksu cywilnego.

4.

Złośliwe lub uporczywe naruszanie prawa pra-

cownika do wynagrodzenia za pracę jest przestęp-

stwem podlegającym grzywnie, karze ograniczenia

Ponadto osoba, która będąc zobowiązana orzecze-

o czym stanowią przepisy art. 218 § 1 i 3 Kodeksu

karnego.

5.

Inspektor pracy jest uprawniony do nakazania

pracodawcy w drodze decyzji administracyjnej wy-

płaty należnego wynagrodzenia za pracę.

Taki nakaz

podlega natychmiastowemu wykonaniu, co wynika

6.

Sąd pracy, zasądzając należność pracownika

w sprawach ze stosunku pracy, z urzędu nadaje wy-

rokowi rygor natychmiastowej wykonalności w części

nieprzekraczającej pełnego jednomiesięcznego wyna-

grodzenia pracownika.

Z kolei wyrok sądu pierwszej

instancji, w stosunku do którego oddalono apelację

pracodawcy, podlega natychmiastowemu wykonaniu

natychmiastowej wykonalności.

Rygor natychmia-

stowej wykonalności nadawany jest także wyrokom

sądu drugiej instancji zasądzającym świadczenia na

rzecz pracownika.

Sąd drugiej instancji nadaje klau-

zulę wykonalności z urzędu w dniu ogłoszenia wyro-

ku i wyrok zaopatrzony klauzulą wydaje uprawnio-

nemu, czyli pracownikowi (art. 477

2

i art. 477

6

Ko-

deksu postępowania cywilnego).

7.

Wynikający z zajęcia wierzytelności z rachunku

czy bieżących wypłat na wynagrodzenie za pracę

– do wysokości przeciętnego wynagrodzenia z po-

przedniego kwartału ogłaszanego przez prezesa GUS.

wiarygodnego dowodu, zaś bank dokonuje wypłat na

podstawie zezwolenia komornika (art. 890 Kodeksu

postępowania cywilnego).

Niezależnie od przedstawionych regulacji praw-

nych należy także wskazać na przepisy ustawy z dnia

zasady wypłaty ze środków Funduszu Gwarantowa-

ści ze stosunku pracy, w tym także wynagrodzenia

za pracę, w przypadku niewypłacalności pracodawcy.

501

Przedstawiając powyższe, jestem zdania, że obo-

wiązujące przepisy dotyczące ochrony wynagrodze-

nia za pracę zabezpieczają interesy pracownicze.

Od-

rębną natomiast kwestią jest stosowanie przez właś-

ciwe organy wszelkich prawnie dostępnych sankcji

za naruszanie przepisów prawa pracy przez praco-

dawców.

Pragnę dodać, że Państwowa Inspekcja Pra-

cy podlega Sejmowi RP, zaś nadzór na tą inspekcją

sprawuje Rada Ochrony Pracy.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 21 marca 2013 r.

023-14626/13, w sprawie projektu deregulacji zawodu

przewodnika górskiego uprzejmie przedstawiam, co

następuje.

Minister sprawiedliwości z polecenia pana Donal-

da Tuska, prezesa Rady Ministrów, koordynował

Na wstępie pragnę wyjaśnić, że cytowany przez

panią poseł przepis zawarty jest w art. 11 pkt 2 lit. d

konywanie niektórych zawodów i odnosi się do art. 21

ust. 5 ustawy o usługach turystycznych, a nie – jak

wskazano w interpelacji – w art. 11 pkt 5 ustawy

W toku prac komisji posłowie zwrócili uwagę na

możliwość opisanej przez panią poseł interpretacji

ograniczenia konkurencji na rynku szkoleń dla prze-

wodników.

W celu wyeliminowania przedmiotowego

niebezpieczeństwa pan poseł Adam Szejnfeld, prze-

wodniczący komisji, zgłosił poprawkę z propozycją

skreślenia budzącego wątpliwości przepisu.

Popraw-

ka ta została przyjęta przez komisję podczas posie-

dzenia nr 7 w dniu 7 lutego 2013 r.

Na marginesie niniejszej sprawy pragnę poinfor-

mować, że projekt ustawy o zmianie ustaw regulują-

cych wykonywanie niektórych zawodów, który został

przedłożony Sejmowi, wypracowany był w ścisłej

współpracy z ministerstwami właściwymi meryto-

rycznie; w wypadku przepisów będących przedmio-

tem zainteresowania pani poseł było to Ministerstwo

Sportu i Turystyki.

Z wyrazami poważania

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 21 marca 2013 r.

w sprawie systemu informacji Sportowej

SISport (14644)

o sygn.

SPS-023-14644/13, w sprawie Systemu Infor-

macji Sportowej SISport uprzejmie informuję.

Ad 1.

W celu dokonania kompleksowej integracji

baz danych dotyczących polskiego sportu Minister-

stwo Sportu i Turystyki w 2010 r. wyłoniło w drodze

przetargu firmę, której zadaniem było stworzenie

narzędzia informatycznego pn. System Informacji

Sportowej, integrującego bazy danych znajdujące się

w dyspozycji Centralnego Ośrodka Sportu w Warsza-

wie (COS), Głównego Urzędu Statystycznego (GUS)

oraz Ministerstwa Sportu i Turystyki (MSiT).

Po-

nadto na potrzeby systemu zakupiono w 2012 r. in-

frastrukturę informatyczną, na której osadzono sy-

stem składający się z dwóch elementów: Intranetu

oraz portalu www.sisport.gov.pl.

Infrastruktura informatyczna (trzy serwery sza-

fowe, macierz dyskowa współdzielona oraz zasilacz

awaryjny UPS) umożliwia osadzenie Systemu Infor-

macji Sportowej i jego dalszą swobodną rozbudowę

przez najbliższe lata.

Infrastruktura ta jest niezależ-

na od infrastruktury Ministerstwa Sportu i Turysty-

ki, posiada własne zasilanie, łącze internetowe oraz

UPS, zapewniające jej sprawne działanie również

w warunkach krytycznych.

Intranet to część Systemu Informacji Sportowej

dostępna dla wybranych użytkowników po zalogowa-

niu.

Jego budowa oparta jest na modułach pozwala-

jących na integrację danych z systemów zewnętrz-

nych, wprowadzanie danych poprzez dedykowane for-

502

mularze oraz generowanie raportów i analiz.

Intranet

został zasilony danymi gromadzonymi od 2006 r.

przez Główny Urząd Statystyczny w ramach corocz-

nych programów badań statystycznych statystyki

publicznej dotyczących działalności polskich klubów

sportowych, polskich związków sportowych oraz

obiektów sportowych.

Ad 2.

Obecnie rozpoczynają się prace nad uzupeł-

nieniem zasobów Intranetu danymi pozostającymi

w dyspozycji Ministerstwa Sportu i Turystyki (m.in.

informacjami o organizacjach, dotacjach, stypen-

diach, nagrodach, świadczeniach olimpijskich, mię-

dzynarodowych organizacjach sportowych, zawo-

dach i imprezach sportowych); polskich związków

sportowych (m.in. informacjami o organach statuto-

wych PZS, walnych zgromadzeniach, podmiotach,

okręgowych związkach, kadrze narodowej).

W dal-

szej kolejności system uzupełniony zostanie danymi

gromadzonymi przez Centralny Ośrodek Sportu

w Warszawie w ramach rejestracji i sprawozdawczo-

ści sportowej SIRISS (baza wyników sportowych),

bazą wyników współzawodnictwa w sporcie młodzie-

żowym oraz centralnym rejestrem uprawnień szko-

leniowych w kulturze fizycznej.

Drugim elementem Systemu Informacji Sporto-

wej jest ogólnodostępny portal WWW, który zostanie

udostępniony dla użytkowników zewnętrznych po-

przez stronę internetową www.sisport.gov.pl i które-

go zadaniem jest odzwierciedlanie wybranych da-

nych przechowywanych w Intranecie.

Portal nie jest

strukturą zamkniętą.

Planowana jest jego sukcesyw-

na rozbudowa o nowe moduły i udostępnianie kolej-

nych elementów baz danych znajdujących się w In-

tranecie.

Dla zapewnienia niezawodności systemu w 2012 r.

przeprowadzono również szereg testów bezpieczeń-

stwa w celu wykrycia zagrożeń, ich identyfikacji

i opracowania sposobu ich eliminacji i zapobiegania

ich występowaniu w przyszłości.

W celu budowania pozytywnego wizerunku syste-

mu SISport powstała księga identyfikacji wizualnej

SISport, która ma na celu określenie standardów wi-

zualnych wszystkich znaków graficznych systemu

oraz zasad ich stosowania.

Ad 3.

Wstępne (testowe) uruchomienie portalu

www.sisport.pl planowane jest na początku II kwar-

tału br. Intranet natomiast, z uwagi na swój charak-

ter, będzie sukcesywnie udostępniany poszczególnym

kategoriom użytkowników (pracownikom Minister-

stwa Sportu i Turystyki, polskich związków sporto-

wych oraz Centralnego Ośrodka Sportu w Warsza-

wie), których zadaniem będzie zasilenie Intranetu

danymi gromadzonymi w ramach ich bieżącej dzia-

łalności.

Z wyrazami szacunku

Minister

Joanna Mucha

Warszawa, dnia 25 marca 2013 r.

przy piśmie, znak: SPS-023-14645/13, z dnia 27 lu-

medyczny uprzejmie przedstawiam następujące wy-

jaśnienia.

Postępowanie przed wojewódzką komisją do spraw

komisją, jest postępowaniem sui generis, które ma

lem postępowania jest ustalenie, czy zdarzenie, któ-

rego następstwem była szkoda majątkowa lub niema-

jątkowa, stanowiło zdarzenie medyczne.

Nie jest na-

tomiast rolą komisji ustalanie wysokości odszkodo-

wania albo zadośćuczynienia.

Propozycję wysokości odszkodowania wskazuje

przekraczać kwoty maksymalnej określonej w usta-

wie.

W przypadku wydania przez komisję orzeczenia

o zdarzeniu medycznym ubezpieczyciel przedstawia

może być przez pacjenta przyjęta albo odrzucona.

Należy zauważyć, iż ustalając wysokość świadcze-

nia, ubezpieczyciel kieruje się zasadami określonymi

ku zdarzenia medycznego (Dz. U. z 2012 r. poz. 207).

Pacjent ma zatem możliwość zapoznania się z tą pro-

cedurą i odniesienia określonych wzorów do swojej

sytuacji.

Prawdą jest, że wysokość świadczenia, jakie otrzy-

ma pacjent w przypadku wydania orzeczenia o zda-

rzeniu medycznym, zależy od bardzo wielu czynników,

ale też przypadki podlegające ocenie są bardzo zróż-

nicowane i wymagają indywidualnego rozpatrzenia

wszystkich okoliczności, co wpływa na ostateczną

kwotę odszkodowania lub zadośćuczynienia.

W postępowaniu przed komisją podmiot składa-

może bowiem zdecydować o wycofaniu wniosku – bez

ponoszenia dodatkowych kosztów – albo o odrzuce-

niu propozycji odszkodowania albo zadośćuczynienia

oferowanej przez zakład ubezpieczeń i ewentualnym

skierowaniu powództwa do sądu cywilnego.

Przyzna-

nie komisji prawa dokonywania korekty wysokości

świadczenia ustalonej przez ubezpieczyciela nie znaj-

duje uzasadnienia.

503

Przedstawiając powyższe, jednocześnie uprzejmie

ły wstępne prace nad projektem nowelizacji ustawy

zm.) w celu wypracowania rozwiązań służących po-

prawie i usprawnieniu funkcjonowania wojewódz-

dycznych.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Sławomir Neumann

Warszawa, dnia 27 marca 2013 r.

ną przy piśmie, znak: SPS-023-14647/13, w sprawie

nymi uprzejmie informuję, co następuje.

W odpowiedzi na podniesioną kwestię kontroli

nad badaniami klinicznymi w Polsce uprzejmie in-

Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyro-

centralnym organem administracji rządowej właści-

wym w sprawach związanych z (…) badaniami kli -

nicznymi, w tym badaniami klinicznymi weteryna-

ca 2011 r. o Urzędzie Rejestracji Produktów Leczni-

czych „do zadań prezesa urzędu należy prowadzenie

postępowań i wykonywanie czynności w zakresie pro-

duktów leczniczych, w szczególności prowadzenie

Inspekcji Badań Klinicznych, w tym kontrolowanie

zgodności prowadzonych badań klinicznych produk-

tów leczniczych lub badanych produktów leczniczych

z wymaganiami dobrej praktyki klinicznej, a w przy-

padku badań klinicznych produktów leczniczych we-

terynaryjnych lub badanych produktów leczniczych

weterynaryjnych – z wymaganiami dobrej praktyki

klinicznej weterynaryjnej”.

Prezes Urzędu Rejestracji Produktów Leczni-

bów Medycznych i Produktów Biobójczych realizuje

wyznaczone zadania w sposób rzetelny zgodnie z obo-

wiązującymi przepisami prawa oraz pełnym zaanga-

żowaniem pracowników.

Inspekcje badań klinicz-

nych mają na celu przedstawienie stanu faktycznego

w sposób obiektywny, a także zapewnienie prawidło-

wości i wysokiej jakości prowadzenia badań klinicz-

nych w trosce o bezpieczeństwo ich uczestników.

Kontrole w ośrodkach są przeprowadzone zgodnie

nych upoważnień wydanych przez prezesa Urzędu

wskazuje wymagania dotyczące wykształcenia i wie-

dzy, jaką powinien posiadać inspektor Inspekcji Ba-

nia ustawiczne szkolenie inspektorów Inspekcji Ba-

dań Klinicznych.

Inspektorzy zdobywają i uzupełnia-

ją w sposób regularny wiedzę niezbędną do rzetelne-

go pełnienia powierzonych im obowiązków w toku

szkoleń, zarówno krajowych, jak i organizowanych

przez jednostki i organizacje międzynarodowe.

Rok-

rocznie inspektorzy Urzędu Rejestracji Produktów

bójczych biorą udział w dedykowanych szkoleniach

żowani są w inspekcje na zalecenie Europejskiej

Agencji Leków, prowadzone w toku rejestracji pro-

504

duktów leczniczych w procedurze centralnej.

Tym

w trybie narodowym na poziomie identycznym jak

dzie Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów

nej jest zatrudnionych na umowę o pracę 7 inspekto-

rów zajmujących się produktami leczniczymi, przy

czym 3 z nich może samodzielnie prowadzić inspek-

cje, jako tzw. leading inspectors.

W ramach Urzędu Rejestracji Produktów Leczni-

i Badań Klinicznych Wyrobów Medycznych.

W De-

partamencie Badań Klinicznych Produktów Leczni-

czych jest obecnie zatrudnionych na umowę o pracę

12 osób, przy czym pracę dwóch wydziałów departa-

mentu wspiera 7 osób, z którymi podpisane są umo-

wy zlecenia.

Natomiast w Departamencie Nadzoru

i Badań Klinicznych Wyrobów Medycznych za zagad-

nienia badań klinicznych odpowiedzialne są obecnie

2 osoby, jednakże nie są to ich jedyne zadania w de-

partamencie.

Aby uzyskać zgodę na prowadzenie badania kli-

nicznego, wymagana jest nie tylko zgoda prezesa

Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyro-

komisji bioetycznej.

Przedkładana jest dokumentacja

dotycząca jakości badanego produktu leczniczego,

ne są także kompetencje badaczy, zarówno przez pre-

zesa urzędu, jak i przez komisje bioetyczne.

Jednocześnie zgodnie z art. 37b ust. 2 ustawy

danie kliniczne przeprowadza się, uwzględniając, że

gólności:

1) porównano możliwe do przewidzenia ryzyko

W nawiązaniu do kwestii zawierania umów o pro-

wadzenie badania klinicznego zgodnie z przepisami

przedstawienie umowy określającej zobowiązania

finansowe dotyczące badania klinicznego między ba-

daczem, ośrodkiem badawczym, sponsorem, która

jest podstawą do rozliczeń między badaczem, ośrod-

kiem badawczym a sponsorem.

działań ministra zdrowia w celu wyeliminowania

wskazanych w interpelacji pana posła problemów

uprzejmie informuję, że prace nad projektem ustawy

Europejskiej prace nad projektem rozporządzenia

dań klinicznych produktów leczniczych stosowanych

znajduje się obecnie w pierwszym czytaniu w proce-

durze współdecyzji.

505

4 kwietnia 2001 r. w sprawie zbliżania przepisów usta-

jęty przez Komisję Europejską i przekazany do Par-

jest bezpośrednio stosowane we wszystkich pań-

stwach członkowskich i nie wymaga transpozycji do

badań klinicznych regulacjom państw członkow-

skich.

Prace nad projektem ww. rozporządzenia trak-

towane są przez irlandzką prezydencję jako priory-

tetowy projekt legislacyjny.

Strona polska bierze

nad przedmiotowym projektem.

rozdziału 2a: Badania kliniczne produktów leczni-

porządzenia planowane jest przez Komisję Europej-

tliwość prac możliwe jest wcześniejsze przyjęcie pro-

jektu.

Istnieje duże prawdopodobieństwo podpisania

ww. rozporządzenia w 2014/2015 r.

Prace krajowe

nad uchyleniem i zapewne również prace nad projek-

tami nowych aktów prawnych zgodnych z intencją

tego rozporządzenia, jednak regulujących kwestie

w nim nieuwzględnione, mogą się rozpocząć po pub-

likacji ww. rozporządzenia w Dzienniku Urzędowym

Unii Europejskiej.

Zakres zaproponowanego przez Komisję Europej-

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

czą, z dnia 27 lutego br., uprzejmie wyjaśniam.

Do celów pomocy społecznej dla osób i rodzin

sposób, że określa on ryczałtowy tryb ustalania do-

chodu osiąganego z gospodarstwa rolnego osoby, któ-

ra prowadzi gospodarstwo rolne lub ma możliwość

utrzymania.

Kwota ta obowiązuje od dnia 1 paździer-

nika 2012 r. i ulega zmianie w terminach weryfikacji

kryteriów dochodowych.

W przypadku osób samotnie gospodarujących

posiadających gospodarstwo rolne o świadczenia

nie przekracza 2,2 ha, natomiast w przypadku oso-

by w rodzinie nie może przekroczyć 1,8 ha na osobę.

niku podwyższenia kwoty dochodu z 1 ha przelicze-

niowego.

Nie oznacza to także, że w przypadku gdy dana

rej wskazany w art. 8 dochód przekroczy kryterium

dochodowe uprawniające do świadczeń, osoba ta lub

mocy społecznej przyjęte zostały rozwiązania pozwa-

lające na dostosowanie działań pomocowych do indy-

widualnej, aktualnej sytuacji bytowej osoby lub ro-

dziny – ciężkiej nie tylko z powodu niedostatku finan-

sowego, ale także z powodu pojawienia się różnora-

kich innych ryzyk socjalnych.

Istnieje bowiem praw-

na możliwość udzielania skutecznej pomocy społecz-

nej także w sytuacjach wyjątkowych, gdy posiadany

dochód przekracza przewidziane prawem progi do-

chodowe.

Tak więc pomoc społeczną przyznaje się,

wziąwszy pod uwagę jednocześnie inne, określone

ustawowo powody, jak: sieroctwo, bezdomność, bez-

robocie, niepełnosprawność, długotrwała lub ciężka

506

handlu ludźmi, potrzeba ochrony macierzyństwa lub

wego, zwłaszcza w rodzinach niepełnych lub wielo-

dzietnych, trudności w integracji cudzoziemców, któ-

rzy uzyskali w Rzeczypospolitej Polskiej status uchodź-

cy lub ochronę uzupełniającą, trudności w przysto-

acja kryzysowa, klęska żywiołowa lub ekologiczna.

jącej kryterium dochodowego osoby lub rodziny, któ-

nym instrumentem działania w ramach pomocy spo-

łecznej, który mówi, iż rada gminy w drodze uchwa-

ły może podwyższyć kwoty uprawniające do zasiłków

okresowego i celowego.

Istnieją także świadczenia

nych, do których należą praca socjalna, poradnictwo

giczne, rodzinne), interwencja kryzysowa.

pomoc udzielana jest w oparciu o podwyższone do

by w rodzinie – 684 zł.

Dodatkowo zgodnie z art. 6a

w gminie może zostać objęta pomocą bez konieczno-

ści ustalania sytuacji rodziny w drodze rodzinnego

wywiadu środowiskowego.

Rada gminy również

uprawniające do korzystania z tej formy pomocy,

a także określić poziom dochodu uprawniający do po-

noszenia częściowej odpłatności za tą pomoc.

Zgodnie z obwieszczeniem prezesa Głównego Urzę-

wie wysokości przeciętnego dochodu z pracy w indy-

widualnych gospodarstwach rolnych z 1 ha przelicze-

wyniósł 2713 zł rocznie.

Zatem miesięczny dochód

z 1 ha wg wskaźnika ogłoszonego przez GUS wyniósł

226 zł i był wyższy o 19 zł od przyjętego w ustawie

o pomocy społecznego dochodu z 1 ha dla 2011 r.

(207 zł).

Oznacza to, że przyjęcie wskaźnika GUS byłoby nie-

korzystne przy ubieganiu się o pomoc z ustawy o po-

mocy społecznej.

Wysokość omawianego wskaźnika

za 2012 r. będzie znana 23 września 2013 r.

Jednocześnie warto w tym miejscu zaznaczyć, że

w dniu 22 lutego 2013 r.

Sejm przyjął ustawę o zmia-

nych ustaw, która zakłada m.in. wyłączenie z docho-

du do celów pomocy społecznej użytków rolnych po-

niżej 1 ha.

W związku z tym w przypadku posiadania

przez osobę/rodzinę ubiegającą się o uzyskanie

świadczeń z pomocy społecznej użytków rolnych po-

niżej 1 ha przeliczeniowego dochodu uzyskiwanego

z tej powierzchni użytków rolnych nie będzie się wli-

czało do dochodu obliczanego do celów pomocy spo-

łecznej.

Aktualnie trwają prace nad tą ustawą w Se-

nacie.

Wejście w życie tego rozwiązania pozwoli na

objęcie wyższymi zasiłkami osób i rodzin posiadają-

cych użytki rolne poniżej 1 ha.

Łączę wyrazy szacunku

Sekretarz stanu

Warszawa, dnia 22 marca 2013 r.

przekazujące interpelację posła Kazimierza Moskala

ciem uprzejmie wyjaśniam.

Moskala pytania związane z osobami rejestrującymi

danie ubezpieczenia zdrowotnego, uprzejmie infor-

muję, że problemy wynikające z obowiązku opłacania

pieczenia zdrowotnego za osoby bezrobotne bez pra-

wa do zasiłku są ministerstwu znane.

Należy jednak

podkreślić, że kwestie związane z uzyskiwaniem pra-

507

towym zakresie ale nie wypracował ostatecznego

jakiś konkretnych informacji o planowanych regula-

cjach, a tym bardziej o jakichkolwiek terminach.

Druga faza światowego kryzysu gospodarczego,

odczuwalna także przez polską gospodarkę spowol-

nieniem rozwoju, skutkuje między innymi pogorsze-

niem sytuacji na naszym rynku pracy i tworzy nowe

wyzwania dla urzędów pracy.

Pisze o tym pan poseł

w swojej interpelacji.

Nie wiem na jakiej podstawie

eksperci wspomniani przez pana posła już teraz alar-

mują, że zapowiadana reforma urzędów pracy okaże

się nieskuteczna.

Przekazana w załączeniu tabela pokazuje, że efek-

tywność dotychczas stosowanych form aktywizacji

nie była zła i co ważniejsze wzrastała (dane za 2012 r.

będą opracowane w kwietniu br.).

Nie znaczy to, że

nie należy się starać o lepsze rozwiązania.

Temu

właśnie mają służyć przygotowywane zmiany w usta-

cy.

Zakładają one m.in.:

— redefinicję zadań centrów informacji i plano -

wania kariery zawodowej WUP,

— strumienie dystrybucji środków Funduszu Pra -

cy w związku z wprowadzeniem nowych rozwiązań,

— zmianę algorytmu ustalania kwot środków

z uwzględnieniem efektywności działań aktywizacyj-

nych urzędów pracy,

— uzależnienie środków na wynagrodzenia pra -

dów pracy,

— zwiększenie roli partnerów społecznych w pro -

cesie zarządzania środkami Funduszu Pracy, progra-

mowania i monitorowania polityki rynku pracy,

— profilowanie bezrobotnych,

— poprawę standardów działania urzędów pracy,

— połączenie usług: poradnictwa i informacji za -

wodowej oraz pomocy w aktywnym poszukiwaniu

pracy,

— zlecanie usług aktywizacyjnych – współpracę

powiatowych urzędów pracy i gmin;

— reformę sieci EURES.

Wyrażam jednak przekonanie, że po wdrożeniu

sygnalizowanych zmian urzędy pracy będą mogły

jeszcze skuteczniej niż obecnie aktywizować zawodo-

wo osoby bezrobotne.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Jacek Męcina

Warszawa, dnia 21 marca 2013 r.

Odpowiedź

podsekretarza stanu

czyli świadczeń jednorazowych (14652)

14652/13, w związku z interpelacją poselską pana

chodu osób korzystających z pomocy społecznej dofi-

nansowania ze środków PFRON, instytucjonalnych

fundacje i stowarzyszenia uprzejmie wyjaśniam.

W tym miejscu należy zauważyć, że inne zasady

obowiązują przy przyznawaniu zasiłków rodzinnych,

508

a nieco inne w przypadku świadczeń z pomocy spo-

łecznej.

Warunki nabywania prawa do świadczeń rodzin-

cania świadczeń rodzinnych określa ustawa z dnia

tego zasiłku, ustalane na podstawie niniejszych prze-

pisów, uzależnione jest od wysokości dochodu rodzi-

ny w przeliczeniu na osobę w rodzinie albo dochodu

osoby uczącej się, osiągniętego w roku kalendarzo-

wym poprzedzającym okres zasiłkowy, z uwzględnie-

niem przypadków dochodu utraconego oraz uzyska-

nego, określonych we właściwych przepisach przywo-

łanej ustawy.

Zgodnie z art. 3 ww. ustawy dochód, po odliczeniu

kwot alimentów na rzecz innych osób, stanowią:

1) przychody podlegające opodatkowaniu na zasa-

ubezpieczenie zdrowotne,

zyczne, pomniejszony o należny zryczałtowany poda-

3) określone w pkt 1 lit. c inne dochody niepodle-

gające opodatkowaniu na podstawie przepisów o po-

datku dochodowym od osób fizycznych.

Z treści powyższego unormowania wynika, że

w zamkniętym katalogu innych dochodów niepodle-

gających opodatkowaniu na podstawie przepisów

dawca nie wskazał dofinansowania ze środków PFRON,

a zatem środki te nie podlegają wliczeniu do dochodu

Ponadto, jeżeli inne dochody osiągane przez człon-

ków rodzin osób ubiegających się o świadczenia ro-

dzinne podlegają opodatkowaniu na zasadach określo-

chody te podlegają wliczeniu do dochodu rodziny albo

Odnosząc się do kwestii dochodu ustalanego na

wskazanej ustawy za dochód uważa się sumę mie-

sięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego

złożenie wniosku lub – w przypadku utraty dochodu

Zgodnie z tym, co wskazano powyżej, pomoc o cha-

rakterze rzeczowym (wartość świadczenia w natu-

rze) nie jest doliczana do dochodu ustalanego na po-

trzeby ustawy o pomocy społecznej, niezależnie od

tego, czy jest to pomoc rzeczowa od stowarzyszenia,

fundacji, czy finansowana przez PFRON.

wy o pomocy społecznej pojęcia „jednorazowe pie-

niężne świadczenie socjalne” jest umyślny, gdyż bio-

rąc pod uwagę zmieniające się ciągle przepisy, wedle

których znikają bądź pojawiają się wciąż nowe formy

pomocy dla różnych grup społecznych na podstawie

rozmaitych ustaw, daje to pewną elastyczność w sto-

sowaniu przepisu.

Organ dokonujący wykładni ope-

ratywnej ma dzięki temu możliwość oceny, czy kon-

kretne świadczenie mieści się w przedmiotowym po-

jęciu.

Do kategorii jednorazowych świadczeń socjal-

nych należą wszelkie pieniężne świadczenia przyzna-

wane przez organy administracji publicznej, pań-

stwowe lub samorządowe jednostki organizacyjne

albo też pracodawców lub zatrudniających, niestano-

wiące wynagrodzenia, których celem jest jednorazo-

we polepszenie warunków bytowych, w przypadku

gdy osoba lub rodzina jest w trudnej sytuacji osobi-

stej lub majątkowej uzasadniającej przyznanie tego

typu świadczenia.

Jeżeli świadczenie tego rodzaju nie

jest świadczeniem okresowym ani też świadczeniem

stałym, nie podlega uwzględnieniu w sumie docho-

społecznej bądź je pobierającej.

Za jednorazowe pie-

niężne świadczenie socjalne może być również uzna-

na zapomoga z zakładowego funduszu świadczeń

509

socjalnych czy też jednorazowa zapomoga z tytułu

Odnosząc się do darowizn świadczonych przez

fundacje i stowarzyszenia, Ministerstwo Pracy i Po-

lityki Społecznej wyraża pogląd, że świadczenia te

nie mają charakteru świadczenia socjalnego.

Pomoc

pieniężna świadczona przez fundacje i stowarzysze-

nia nie zasługuje na wyłączenie z definicji dochodu

ze względu na ogólne zasady dotyczące przyznawania

pomocy społecznej.

Należy wyraźnie podkreślić, że

moc pieniężna od wskazanych powyżej podmiotów

ma na celu przezwyciężenie trudnej sytuacji, również

finansowej w rodzinie, dlatego też nie może być ona

nieuwzględniana przez organy pomocy społecznej

przy ocenie sytuacji osobistej, dochodowej oraz ma-

jątkowej rodziny.

W tym miejscu należy jednak wyraźnie zazna-

czyć, że przekazanie przez powyżej wskazane orga-

nizacje pewnej kwoty pieniężnej nie jest traktowane

tak samo jak opłacenie zabiegu bądź innej usługi, w tym

medycznej, na rzecz osoby bądź rodziny (np. poprzez

sfinansowanie kosztów operacji dziecka).

Bezpośred-

nia zapłata przez stowarzyszenie lub fundację za

koszty takiej czynności nie stanowi dochodu rodziny

w rozumieniu ustawy o pomocy społecznej.

Odnosząc się do kwestii odliczenia od dochodu

ustalanego na potrzeby pomocy społecznej dofinan-

sowania ze środków Państwowego Funduszu Reha-

przy projektowaniu ewentualnych zmian rozważyć

kilka istotnych kwestii.

W pierwszej kolejności nale-

ży zauważyć, że środki przyznawane przez PFRON

służą aktywizacji osób niepełnosprawnych w możli-

wie najszerszym zakresie, zarówno zawodowej, jak

i społecznej.

Nie można odgórnie przyjąć, że wartość

każdej pomocy ze środków PFRON zawsze zwiększa

dochód bądź nigdy nie zwiększa dochodu osoby nie-

pełnosprawnej w sposób powodujący realne przyspo-

rzenie i poprawę sytuacji materialnej.

Dlatego wyję-

cie spod dochodu wszystkich środków finansowych

przyznawanych przez PFRON w ocenie ministra pra-

cy i polityki społecznej nie zasługuje na aprobatę.

w najbliższym czasie nie jest planowana zmiana prze-

pisów ustawy o pomocy społecznej w przedmiotowym

zakresie.

Z poważaniem

Warszawa, dnia 21 marca 2013 r.

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

terpelację pana Edwarda Siarki, posła na Sejm Rze-

czypospolitej Polskie, z dnia 27 lutego 2012 r., znak:

SPS-023-14656/13, w sprawie szkoleń specjalistycz-

nych w zakresie kwalifikowanej pierwszej pomocy dla

strażaków ochotników, proszę o przyjęcie poniższych

wyjaśnień.

z późn. zm.) w art. 15 określa katalog jednostek

współpracujących z systemem ratownictwa medycz-

nego.

W myśl przywołanego przepisu jednostkami

współpracującymi z systemem są służby ustawowo

głego zagrożenia zdrowotnego, w szczególności są to

między innymi jednostki organizacyjne Państwowej

Straży Pożarnej oraz jednostki ochrony przeciwpo-

żarowej włączone do krajowego systemu ratowniczo-

-gaśniczego.

Ponadto ust. 2 ww. przepisu stanowi, iż jednost-

kami współpracującymi z systemem mogą być spo-

łeczne organizacje ratownicze, które w ramach swo-

ich zadań ustawowych lub statutowych są obowiąza-

zagrożenia zdrowotnego, jeżeli zostaną wpisane do

rejestru jednostek współpracujących z systemem.

Za-

daniem tych jednostek jest udzielanie kwalifikowanej

nia zdrowotnego.

Z powyższego wynika, iż aby uzyskać status jed-

nostki współpracującej z systemem, należy spełnić

wymagania dotyczące służby ustawowo powołanej do

niesienia pomocy osobie w stanie nagłego zagrożenia

zdrowotnego (art. 15 ust. 1 ustawy o Państwowym

Ratownictwie Medycznym) albo posiadać status spo-

łecznej organizacji ratowniczej, której zadaniem jest

udzielanie ww. pomocy i uzyskać wpis do rejestru

jednostek współpracujących z systemem (art. 15 ust. 2

ww. ustawy).

Jednocześnie ustawa o Państwowym Ratowni-

ctwie Medycznym przewiduje, iż jednostki współ-

pracujące z systemem podlegają wpisowi do rejestru

prowadzonego przez wojewodę.

Warunkiem wpisa-

nia do ww. rejestru jest m.in. dysponowanie ratow-

nikami posiadającymi ważne zaświadczenia o ukoń-

czeniu kursu i uzyskaniu tytułu ratownika w liczbie

niezbędnej do zapewnienia gotowości operacyjnej.

Z

510

magań stawianych ratownikowi wymienia m.in. ko-

nieczność:

1) zatrudnienia lub pełnienia służby w jednost-

kach współpracujących z systemem lub wchodzenia

w skład członków tych jednostek;

2) posiadania ważnego zaświadczenia o ukończe-

niu kursu w zakresie kwalifikowanej pierwszej po-

mocy i uzyskaniu tytułu ratownika.

Mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa,

w mojej opinii w opisanej sytuacji zasadne wydaje się

wystąpienie o włączenie jednostki OSP do krajowego

systemu ratowniczo-gaśniczego.

Po dopełnieniu tej

formalności, członkowie takiej OSP będą mogli przy-

stąpić do kursu w zakresie kwalifikowanej pierwszej

pomocy.

Innym ewentualnym rozwiązaniem może

być pozyskanie do struktur jednostki OSP ratowni-

ków, którzy jednocześnie spełniają wymagania, o któ-

wym Ratownictwie Medycznym, tj. są zatrudnieni

członkami tych jednostek.

Jednostka OSP może

wówczas zostać wpisana do rejestru wojewody, a na-

stępnie szkolić pozostałych członków OSP w zakresie

kwalifikowanej pierwszej pomocy.

Jednocześnie informuję, iż aktualnie w Minister-

W związku z powyższym zagadnienie to będzie mo-

gło być rozważone w toku prowadzonych prac.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 26 marca 2013 r.

piśmie SPS-023-14660/13 z dnia 27 lutego 2013 r.

w sprawie sytuacji na płockiej kolei przedstawiam

poniższe stanowisko.

Konieczność aktualizacji „Wieloletniego progra-

runkowań dla bieżącej perspektywy finansowej UE,

zakładających możliwość ponoszenia wydatków do

nież z powstałych ograniczeń dla realizacji niektó-

rych zadań.

Aktualizacja ta włącza do programu

nowe zadania, np. projekty mające na celu polepsze-

nie jakości usług przewozowych poprzez poprawę

rewitalizacyjne), które planowane są do realizacji

Unii Europejskiej.

Aktualizacja programu wynika

również z potrzeby uproszczenia procedury wprowa-

dzania zmian w trakcie jego realizacji.

Dotychczaso-

wa formuła stanowiła zbytnie usztywnienie w tym

zakresie.

W aktualizowanym dokumencie uwzględnione zo-

stały również dokonania z realizacji dotychczas obo-

wiązującego WPIK, eliminując dostrzeżone nieścisło-

ści tego programu, wprowadzając niezbędne korekty

wynikające z zaistniałych zmian w trakcie realizacji

poszczególnych zadań.

Odnosząc się do zakresu zadania dotyczącego od-

cinka Zgierz – Kutno – Płock, wyjaśniam, że z infor-

macji udzielonych przez PLK SA jego ograniczenie

w projekcie WPIK wynika z następujących przyczyn:

1) odcinek Zgierz – Ozorków będzie realizowany

w ramach RPO Województwa Łódzkiego do roku

2015;

2) realizacja robót na odcinku Kutno – Płock mu-

siała zostać przeniesiona na późniejszy okres, z przy-

czyn dotyczących przejezdności sieci kolejowej; moż-

liwość wyjazdu z Płocka w kierunku północnym

(przez Sierpc) będzie w tym okresie silnie ograniczo-

na, wobec trwających prac modernizacyjnych na linii

nr 9 Warszawa – Gdańsk oraz rewitalizacyjnych na

głównych liniach wychodzących z węzła toruńskiego

(18 i 353); w takiej sytuacji musi być utrzymane po-

łączenie z Płockiem przez Kutno; realizacja robót

planowana jest po roku 2015;

3) na odcinku Ozorków – Kutno zaplanowana zo-

stała realizacja robót remontowych podczas rewita-

lizacji odcinka Zgierz – Ozorków;

4) rewitalizacja odcinka Ozorków – Kutno plano-

wana jest w przyszłej perspektywie finansowej UE

Odnosząc się do kwestii zakresu prac na odcinku

Tłuszcz – Ostrołęka, wyjaśniam, iż zmniejszenie za-

kresu tej inwestycji wynika ze zmiany planów inwe-

stycyjnych elektrowni w Ostrołęce, która miała wes-

przeć finansowo modernizację tej linii.

Obecny za-

kres prac na linii nr 29 dotyczy odcinka Tłuszcz

– Wyszków, który obciążony jest większym ruchem

pociągów niż dalszy odcinek Wyszków – Ostrołęka,

związanym z potokami pasażerskimi ciążącymi do

Warszawy.

Niemniej chciałbym dodać, że w ramach konsul-

tacji społecznych WPIK do ministerstwa dotarły rów-

511

nież odmienne głosy sugerujące, że inwestowanie

w powyższe połączenia nie znajduje uzasadnienia

z uwagi na stosunkowo niewielkie zainteresowanie

pasażerów.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

z funduszy inwestycyjnych (14662)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na

nr SPS-023-14662/13, interpelację pana posła Zbi-

gniewa Włodkowskiego w sprawie opodatkowania

uzyskanego z wykupu lub umorzenia odziedziczo-

nych tytułów uczestnictwa w funduszach inwestycyj-

nych, uprzejmie informuję.

nej dalej ustawą, dochody z wykupu lub umorzenia

tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych

opodatkowane są 19-procentowym zryczałtowanym

podatkiem dochodowym.

W przypadku wykupu lub umorzenia tytułów

uczestnictwa w funduszu kapitałowym dochodem jest

różnica pomiędzy otrzymanym przychodem z wykupu

lub umorzenia tych tytułów a kosztami ich uzyska-

nia, przy czym przychód określany jest oddzielnie

w każdym przypadku wykupu lub umorzenia tytu-

łów uczestnictwa.

Wydatki poniesione na nabycie tytułów uczestni-

ctwa w funduszach kapitałowych stają się kosztem

uzyskania przychodów dopiero w momencie uzyska-

nia przychodu (art. 23 ust. 1 pkt 38 ustawy).

W przypadku gdy nabycie przez podatnika tytu-

łów uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych na-

stąpi w drodze spadku (lub darowizny), podatnik de

facto nie ponosi wydatków na ich zakup, stąd usta-

lając dochód uzyskany z ich umorzenia lub odkupie-

nia, jako wydatki na nabycie tytułów uczestnictwa

przyjmuje się 0 zł.

Podatek dochodowy od osób fizycznych jest podat-

kiem osobistym.

Konsekwencją tego jest tożsamość

osoby uzyskującej przychód i ponoszącej koszty jego

uzyskania.

W przypadku przychodów z kapitałów pie-

niężnych wydatki na nabycie wykupywanych lub

umarzanych jednostek uczestnictwa (tytułów udzia-

łów lub certyfikatów inwestycyjnych) w funduszach

kapitałowych stają się kosztami uzyskania przycho-

dów dopiero w momencie uzyskania przychodu z tego

tytułu.

A zatem fakt poniesienia wydatków na naby-

cie nie jest tożsamy z powstaniem kosztu uzyskania

przychodów.

poniesienia wydatków na nabycie tytułów uczestni-

prawa do uznania ich za koszt uzyskania przychodów

dla celów podatkowych.

Prawo to powstaje dopiero

w momencie wykupienia lub umorzenia tytułów

uczestnictwa w funduszach kapitałowych.

Tak więc

prawo do uznania takich wydatków na nabycie za

koszt uzyskania przychodów nie może być przenie-

sione na spadkobierców pomimo nabycia przez nich

w drodze dziedziczenia tytułów uczestnictwa.

Odnosząc się do pytania nr 2, Ministerstwo Fi-

Projekt ten wprowadza regulacje, w myśl których

dla celów ustalania przez spadkobierców dochodu

z odpłatnego zbycia odziedziczonych przez nich udzia-

łów albo wkładów w spółdzielni, udziałów (akcji)

ctwa lub jednostek uczestnictwa w funduszach kapi-

tałowych, w tym wykupu przez emitenta papierów

wartościowych albo umorzenia jednostek uczestni-

ctwa, tytułów uczestnictwa lub certyfikatów inwe-

stycyjnych w funduszach kapitałowych – kosztami

uzyskania przychodów są wydatki poniesione przez

pierów wartościowych, a także na nabycie tych jed-

nostek uczestnictwa, tytułów uczestnictwa lub cer-

tyfikatów inwestycyjnych w funduszach kapitało-

wych.

Wprowadzone zostało także zwolnienie z opo-

datkowania dochodów uzyskanych ze zbycia udzia-

tałowych, otrzymanych w drodze darowizny, w części

Stosownie do art. 35 ust. 2 uchwały Sejmu Rze-

sione projekty ustaw i uchwał prezydentowi, mar-

szałkowi Senatu i prezesowi Rady Ministrów.

Z kolei

Rada Ministrów przygotowuje i przedstawia stano-

wisko dotyczące poselskiego projektu takiej ustawy

512

w trybie przewidzianym przez Regulamin pracy

Warszawa, dnia 22 marca 2013 r.

przy piśmie nr SPS-023-14665/1 z dnia 27 lutego

2013 r. w sprawie ujęcia w „Narodowym programie

wy drogi ekspresowej S69 na odcinku Węgierska

Górka – Milówka, przekazuję poniższe informacje.

Uprzejmie informuję, iż „Narodowy program bez-

pieczeństwa ruchu drogowego 2013–2020” (NPBRD

13–20) jest dokumentem określającym kierunki,

w których należy będzie podążać w celu osiągnięcia

maksymalnego poziomu bezpieczeństwa na polskich

drogach, w związku z tym program nie będzie posia-

dał listy konkretnych zadań inwestycyjnych, które

miałyby być na jego podstawie realizowane.

łożenia przedmiotowego dokumentu określają zasady

działania poszczególnych zarządców dróg, które będą

niezbędne do osiągnięcia celu, jakim jest poprawa

bezpieczeństwa na danym odcinku drogi.

Ponadto

program jest adresowany do wszystkich zarządców

dróg i służb nadzorujących oraz zwykłych użytkow-

ników.

Nie zmienia on jednak obowiązującego prawa

– należy wskazać, iż przedmiotowy odcinek drogi jest

w zarządzie powiatu, tak więc wszelkie zadania do-

tyczące zarządzania, poza zimowym utrzymaniem,

należą do powiatu.

Jednocześnie informuję, iż w chwili obecnej nadal

trwają prace nad uzgodnieniem ostatecznej wersji

brzmienia „Narodowego programu bezpieczeństwa

ruchu drogowego 2013–2020”.

Niemniej jednak Ministerstwo Transportu, Bu-

czenie realizacji inwestycji mającej na celu budowę

obejścia Węgierskiej Górki, zgłosiło zadanie pn.

rzonego instrumentu infrastrukturalnego Connec-

ting Europe Facility – instrumentu „Łącząc Europę”

śle związanego z polityką spójności, który ma wspie-

rać przedsięwzięcia o kluczowym znaczeniu dla Eu-

ropy.

Ideą CEF jest wzmocnienie sieci transportowo-

-komunikacyjnej poprzez rozbudowę infrastruktury

zań z zakresu technologii informacyjno-komunika-

cyjnych.

CEF miałby być zarządzany centralnie

przez Komisję Europejską w latach programowania

2014–2020.

Odnośnie do kwestii utrzymania czystości chod-

ników przylegających do jezdni uprzejmie informuję,

stości i porządku w gminach należy do obowiązko-

uprzątniecie błota, śniegu, lodu i innych zanieczysz-

czeń z chodników położonych wzdłuż nieruchomości,

Ponadto zgodnie z porozumieniem zawartym w dniu

11 stycznia 2013 r. pomiędzy Generalną Dyrekcją

wym w Żywcu – które doprecyzowało kwestię odśnie-

żania drogi tranzytowej pomiędzy Przybędzą a Mi-

lówką – należy wskazać, iż GDDKiA odpowiada za

odśnieżenie drogi, natomiast Powiatowy Zarząd Dróg

– za odśnieżenie chodników.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tadeusz Jarmuziewicz

513

Odpowiedź

ministra rolnictwa i rozwoju wsi

W odpowiedzi na pismo (znak: SPS-023-14672/13)

z dnia 26 lutego 2013 r. dotyczące interpelacji poseł

zentację interesów polskich rolników w COPA-CO-

GECA przez Federację Branżowych Związków Pro-

ducentów Rolnych, NSZZ „Solidarność” Rolników

czyzna”, Związek Zawodowy Rolnictwa „Samoobro-

na”, Krajowy Związek Rolników, Kółek i Organizacji

informuję, co następuje.

panią poseł informacji zawartych w artykule „Pulsu

Biznesu” z dnia 8 lutego br. na temat wykorzystania

przez Krajowy Związek Rolników, Kółek i Organiza-

cji Rolniczych przyznanej dotacji celowej na dofinan-

sowanie kosztów uczestnictwa związku w struktu-

rach ponadnarodowych organizacji reprezentujących

interesy zawodowe rolników indywidualnych wobec

Unii Europejskiej w 2012 r., pragnę poinformować,

że została w styczniu br. przeprowadzona kontrola

w związku w zakresie prawidłowości wykorzystania

tej dotacji.

Zespół kontrolerów przygotował projekt

wystąpienia pokontrolnego i przesłał go do związku

celem ustosunkowania się do jego treści.

Obecnie Mi-

nisterstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi czeka na uwagi

związku do projektu tego dokumentu.

W kwestii pytania pani poseł, w jaki sposób był

sprawowany nadzór nad prawidłowością wydatkowa-

nia dotacji budżetowej przez wymienionych na wstę-

pie 6 organizacji reprezentujących interesy rolników

w COPA-COGECA, pragnę poinformować, iż zgodnie

dualnych oraz społeczno-zawodowych organizacji

czych reprezentujących interesy zawodowe rolników

(Dz. U. z 2008 r.

Nr 176, poz. 1091) w umowie o udzie-

lenie dotacji celowej zawieranej między ministrem

rolnictwa i rozwoju wsi a Krajową Radą Izb Rolni-

czych określane są warunki i sposób przeprowadze-

nia przez ministra kontroli w zakresie zgodności wy-

korzystania przez Krajową Radę Izb Rolniczych do-

tacji z celami i warunkami zawartymi w umowie.

W 2012 r. w umowie nr BMor-410-01/2012 z dnia

w 2012 r. wskazano w § 6, że minister sprawuje kon-

trolę w zakresie zgodności wykorzystania dotacji

troli w administracji rządowej (Dz. U. z 2011 r.

Nr 185, poz. 1092).

Wspomniana wyżej kontrola w Kra-

jowym Związku Rolników, Kółek i Organizacji Rol-

niczych została przeprowadzona na podstawie prze-

pisów o kontroli w administracji rządowej.

Ponadto zgodnie z § 7 ust. 1 powyższego rozpo-

rządzenia Krajowa Rada Izb Rolniczych, w terminie

określonym w umowie, zobowiązana jest do rozlicze-

nia udzielonej dotacji celowej w formie sprawozdania.

Warunkiem wykonania umowy jest stosownie do

§ 10 powyższej umowy oraz przepisów o finansach

publicznych zaakceptowanie przez ministra sprawo-

zdania z wykorzystania dotacji celowej w zakresie

rzeczowym i finansowym.

Obecnie trwa weryfikacja

przedłożonego przez Krajową Radę Izb Rolniczych

w dniu 15 stycznia 2013 r. sprawozdania z wykorzy-

stania dotacji celowej w 2012 r.

Dodatkowo w 2012 r. resort rolnictwa na bieżąco

monitorował stan wpłat z tytułu składki członkow-

skiej i kosztów obsługi w języku polskim prac w ko-

mitetach COPA-COGECA dokonywanych przez or-

ganizacje rolnicze – członków COPA-COGECA na

podstawie przekazywanych przez Krajową Radę Izb

Rolniczych informacji z biura COPA-COGECA i po-

dejmował działania w przypadku stwierdzenia nie-

prawidłowości w tym zakresie.

Odnośnie do pytania pani poseł, czy organizacje

te mają swoje biura poza granicami Polski (proszę

utrzymania każdego z nich), uprzejmie informuję, że

rolniczych – członków COPA-COGECA obecnie biura

poza granicami Polski posiadają trzy organizacje,

tj. NSZZ RI „Solidarność”, Krajowa Rada Izb Rolni-

czych oraz Federacja Branżowych Związków Produ-

centów Rolnych.

Organizacje te wynajmują powierzchnie biurowe

od COPA w siedzibie COPA-COGECA w Brukseli

przy Rue de Treves 61, B-1040 Belgia.

Całkowity

koszt utrzymania biura w Brukseli przez NSZZ RI

„Solidarność” w 2012 r. wynosił 107 000,00 zł, w tym

czynsz i materiały biurowe wyniosły 35 000,00 zł,

oraz wynagrodzenie wraz z narzutami pracownika

nosiło 72 000,00 zł.

Dla Krajowej Rady Izb Rolni-

czych w 2012 r. czynsz za najem lokalu na prowadze-

nie biura wynosił 29 378,88 zł.

W 2012 r. całkowity

koszt utrzymania biura przez Federację Branżowych

514

Związków Producentów Rolnych wyniósł 102 766,00 zł,

w tym koszt najmu – 18 766,00 zł, wynagrodzenie

pracownika, stałego przedstawiciela przy komitetach

COPA-COGECA – 80 000,00 zł oraz dodatkowe kosz-

ty związane z udziałem pracownika w konferencjach,

opłatami za usługi telekomunikacyjne i materiały

– 4 000,00 zł.

W kwestii pkt 3 (Proszę o podanie nazwisk osób

w COPA-COGECA aktualnie i w ostatnich 10 latach)

informuję, iż polskie organizacje rolnicze są członka-

mi COPA-COGECA od 2002 r.

Początkowo miały one

status członków stowarzyszonych, następnie sukce-

sywnie stawały się pełnoprawnymi członkami COPA-

-COGECA.

Pierwszymi polskimi organizacjami rol-

niczymi, które weszły w struktury COPA-COGECA

od 2002 r. były: Krajowy Związek Rolników, Kółek

i Organizacji Rolniczych, który w maju 2004 r. uzy-

skał status pełnoprawnego członka, NSZZ RI „Soli-

darność” i Związek Zawodowy Rolnictwa „Samo-

obrona”, które od września 2004 r. stały się pełno-

prawnymi członkami.

Od lutego 2006 r. pełnopraw-

nymi członkami COPA-COGECA stały się kolejne

dwie polskie organizacje, tj. Federacja Branżowych

Izb Rolniczych.

Natomiast w 2008 r. do struktur

COPA-COGECA przystąpił Związek Zawodowy Rol-

ników „Ojczyzna”.

Zgodnie ze strukturą organizacyjną COPA-CO-

GECA kierownictwo COPA, tj. prezydencję, tworzą

przewodniczący oraz sześciu wiceprzewodniczących

komitetu COPA wybranych przez prezydium.

Polskie

organizacje rolnicze mają swojego przedstawiciela we

władzach COPA.

Od 2011 r. polskie organizacje rol-

nicze reprezentuje we władzach COPA pan Wiktor

Szmulewicz – prezes Krajowej Rady Izb Rolniczych.

Natomiast w latach 2003–2007 w skład prezydencji

wchodził pan Władysław Serafin – prezes Krajowego

w randze wiceprezydenta.

Jedną ze struktur organizacyjnych COPA-COGE-

CA jest prezydium, w skład którego wchodzi po jed-

nym przedstawicielu organizacji członkowskiej.

Są to

z reguły szefowie organizacji.

Zgodnie z informacja-

mi przekazanymi przez organizacje rolnice reprezen-

tacja polskich organizacji rolniczych w prezydium

COPA-COGECA w latach 2004–2013 przedstawia się

następująco:

1.

Krajowy Związek Rolników, Kółek i Organiza-

cji Rolniczych: prezes – pan Władysław Serafin (od

2004 r. do chwili obecnej).

W posiedzeniach prezydium biorą udział także

wyznaczeni pracownicy biura związku oraz członko-

wie związku.

2.

Związek Zawodowy Rolnictwa „Samoobrona”:

przewodniczący – pan Andrzej Lepper (od 2004 r. do

października 2011 r.), przewodniczący – pan Lech

Kuropatwiński (od 23 października 2011 r. do chwili

obecnej), wiceprzewodnicząca – pani Bożena Garbacz

(od 2004 r. do 31 grudnia 2011 r.).

3.

Federacja Branżowych Związków Producentów

Rolnych: przewodniczący rady – pan Marian Sikora

(od lutego 2006 r. do chwili obecnej).

4.

Krajowa Rada Izb Rolniczych: prezes – pan Wik-

wyznaczeni przez Krajową Radę Izb Rolniczych de-

legaci izb rolniczych oraz pracownicy biura Krajowej

Rady Izb Rolniczych.

5. NSZZ RI „Solidarność”: przewodniczący – pan

Roman Wierzbicki (od września 2004 r. do maja 2007 r.),

przewodniczący – pan Jerzy Chróścikowski (od maja

2007 r. do chwili obecnej).

pozostali członkowie władz krajowych związku.

6.

Związek Zawodowy Rolników „Ojczyzna”: prze-

wodniczący – pan Lucjan Cichosz (od 2008 r. do chwi-

li obecnej), zastępca przewodniczącego – pan Mariusz

Gołębiowski (od 2008 r. do chwili obecnej).

W posiedzeniach Prezydium uczestniczy ponadto

pan Michał Kiciński – stały przedstawiciel przy ko-

mitetach COPA-COGECA reprezentujący trzy pol-

skie organizacje rolnicze (Krajową Radę Izb Rolni-

czych, NSZZ RI „Solidarność” oraz Federację Bran-

żowych Związków Producentów Rolnych).

Komitety COPA-COGECA realizują swoje zada-

nia poprzez grupy robocze oraz grupy konsultacyjne

Komisji Europejskiej.

Polskie organizacje rolnicze

uczestniczą w pracach tych grup poprzez swoich sta-

łych ekspertów oraz dodatkowo przez stałego przed-

stawiciela przy komitetach COPA-COGECA, zgłoszo-

nych oficjalnymi listami.

Udział poszczególnych or-

ganizacji rolniczych w pracach określonych grup

roboczych odbywa się według ustalonego przez orga-

nizacje rolnicze podziału.

Polskie organizacje uczest-

niczą również w warsztatach i seminariach organi-

zowanych przez COPA-COGECA.

Zgodnie z informacjami przekazanymi przez or-

ganizacje rolnicze reprezentacja polskich organizacji

rolniczych w pracach grup roboczych i grup konsul-

tacyjnych przedstawia się następująco:

I. Krajową Radę Izb Rolniczych (KRIR) w latach

2007–2012 reprezentowały w grupach roboczych

oraz w grupach konsultacyjnych następujące osoby:

1) pan Krystian Kęciek – w latach 2007–2008,

2) pan Zdzisław Gumkowski – w 2008 r.,

3) pan Adam Stępień – w latach 2009–2011 (dele-

gowany pracownik KRIR),

4) pan Michał Cieślak – w 2009 r. (delegowany

pracownik KRIR),

5) pani Małgorzata Midzio – w latach 2010–2011

(delegowany pracownik KRIR),

6) pani Katarzyna Kuznowicz – w 2011 r. (delego-

wany pracownik KRIR),

7) pani Magdalena Bednarska – w 2011 r. (dele-

gowany pracownik KRIR),

8) Pani Magdalena Montaigu – w latach 2011–

2012 (delegowany pracownik KRIR),

515

9) pani Małgorzata Verset – w 2012 r. (delegowany

pracownik KRIR).

II.

Związek Zawodowy Rolników „Ojczyzna” re-

prezentowali w latach 2008–2012 w grupach robo-

czych i grupach konsultacyjnych następujący człon-

kowie związku:

1) pan Władysław Huszcza,

2) pan Krzysztof Zieliński,

3) pan Marek Frącek,

4) Pan Mariusz Gołębiowski – zastępca przewod-

niczącego Związku,

5) pan Marek Mojsym,

6) pan Leszek Telatyński,

7) pan Konrad Rękas,

8) pan Waldemar Czajka,

9) pan Janusz Kobylański,

10) pan Wojciech Karwacki,

11) pan Jerzy Urbański,

12) pan Henryk Zając,

13) pan Rafał Stachura.

III.

Federację Branżowych Związków Producen-

tów Rolnych w latach 2004–2012 w pracach grup ro-

boczych oraz grup konsultacyjnych reprezentowali

następujący członkowie organizacji rolniczych zrze-

szonych w federacji:

1) pan Tadeusz Solarski – Polski Związek Produ-

centów Roślin Zbożowych,

2) pan Jacek Sowiński – Polski Związek Hodow-

3) pan Piotr Nowakowski – Polski Związek Ow-

czarski,

4) pan Henryk Jasiorowski – Polski Związek Pro-

ducentów i Hodowców Bydła Mięsnego,

5) pan Jerzy Zabost – Zrzeszenie Plantatorów

Owoców i Warzyw w Łowiczu,

6) pan Jerzy Grabiński – Polski Związek Produ-

7) pan Zbigniew Kaszuba – Krajowa Federacja

Producentów Zbóż,

8) pan Tadeusz Blicharski – Polski Związek Ho-

9) pan Józef Gołębiewski – Polski Związek Ho-

10) pan Zdzisław Woźniak – Polski Związek

Ogrodniczy,

11) pan Marek Chmielewski – Polski Związek

Pszczelarski,

12) pani Danuta Radzio – Polska Federacja Ho-

dowców Bydła i Producentów Mleka,

13) pani Dorota Śmigielska – Polska Federacja

14) pan Ryszard Piątek – Krajowy Związek Plan-

tatorów Tytoniu,

15) pani Aldona Łoś – Polski Związek Zrzeszeń

16) pani Anna Zubkow – Polski Związek Zrzeszeń

17) pan Tadeusz Oleksiak – Federacja Branżo-

wych Związków Producentów Rolnych,

18) pan Jarosław Denkiewicz – Polski Związek

19) pani Joanna Jankowska – Federacja Branżo-

20) pani Joanna Leśniewska – Krajowa Federacja

Producentów Zbóż,

21) pan Adam Drosio – Polskie Zrzeszenie Produ-

centów Bydła Mięsnego,

22) pan Jerzy Wierzbicki – Polskie Zrzeszenie

Producentów Bydła Mięsnego,

23) pan Zbigniew Górski – Polski Związek Produ-

centów Ziemniaków i Nasion Rolniczych,

24) pan Tadeusz Michaś – Polskie Towarzystwo

Rybackie,

25) pani Agnieszka Wróblewska-Tondera – Polski

Związek Hodowców Koni,

26) pan Zbigniew Urny – Polska Federacja Ho-

27) pani Katarzyna Skrzymowska – Polski Zwią-

zek Hodowców i Producentów Trzody Chlewnej POL-

SUS,

28) pani Anna Hammermeister – Polski Związek

29) pan Andrzej Stasiowski – Polski Związek Ho-

dowców Koni,

30) pani Olga Olkowska – Polska Federacja Ho-

31) pan Jan Madej – Polski Związek Producentów

Chmielu,

32) pan Bogdan Wiatr – Polski Związek Hodow-

33) pan Bogumił Stec – Polski Związek Hodowców

34) pan Ryszard Pałach – Polski Związek Pszcze-

larski,

35) pan Stanisław Kautz – Polska Federacja Ho-

36) pani Joanna Chinalska – Krajowa Izba Pro-

ducentów Drobiu i Pasz,

37) pan Andrzej Pawlak – Federacja Branżowych

Związków Producentów Rolnych,

38) pan Tomasz Lenartowicz – Federacja Branżo-

39) pan Krzysztof Figat – Krajowy Związek Zrze-

szeń Producentów Owoców i Warzyw,

40) pan Kazimierz Jakóbczak – Krajowy Związek

Zrzeszeń Producentów Owoców i Warzyw,

41) pan Bogdan Sęk – Krajowy Związek Zrzeszeń

42) pan Jacek Pisula – Polskie Zrzeszenie Produ-

43) pan Bronisław Węglewski – Federacja Bran-

żowych Związków Producentów Rolnych,

44) pani Teresa Szczęsna – Polski Związek Pszcze-

larski,

45) pan Józef Oleksy – Polski Związek Zrzeszeń

516

46) pani Elżbieta Małuszyńska – Federacja Bran-

47) pan Łukasz Karmowski – Związek Gorzelni

Polskich,

48) pan Krzysztof Treder – Federacja Branżo-

49) pan Rafał Strachota – Krajowy Związek Plan-

tatorów Buraka Cukrowego (w 2008 r.).

IV.

NSZZ RI „Solidarność” reprezentowali w la-

tach 2008 – 2012 w grupach roboczych oraz w gru-

pach konsultacyjnych następujący przedstawiciele

związku:

1) pan Krzysztof Krześniak,

2) pan Renald Partyka,

3) pan Bogusław Moskal,

4) pani Anna Chuchla,

5) pan Tomasz Solis,

6) pani Renata Horbaczewska,

7) pan Leszek Mazurek,

8) pan Marian Dembiński.

V. Krajowy Związek Rolników, Kółek i Organizacji

Rolniczych w latach 2004–2012 reprezentowany był

przez następujących przedstawicieli związku:

1) pan Józef Pawlak,

2) pan Mirosław Rukat,

3) pan Bogusław Włodarczyk,

4) pan Rafał Raźny,

5) pan Marcin Sawicki,

6) pan Adam Kagan,

7) pani Agata Swoińska,

8) pan Stanisław Machowski,

9) pani Małgorzata Izert,

10) pan Władysław Serafin,

11) pan Jan Grygięć,

12) pani Barbara Rytych,

13) pani Elżbieta Sowińska.

VI.

Związek Zawodowy Rolnictwa „Samoobrona”

w latach 2004–2011 w grupach roboczych oraz w gru-

pach konsultacyjnych reprezentowała pani Bożena

Garbacz.

Polskie organizacje mają swoją reprezentację tak-

że w GEOPA-COPA.

Jest to grupa zrzeszająca pra-

codawców rolnych organizacji zawodowych.

Od 2004 r.

członkiem tej grupy jest Krajowy Związek Rolników,

Kółek i Organizacji Rolniczych.

Od 2011 r. członkiem

Biura Prezydium GEOPA-COPA jest pani Danuta

Kożusznik – prezes Regionalnego Związku Rolników,

W kwestii pkt 4 (Proszę o podanie kwot dotacji za

zacje reprezentujące interesy rolników w COPA-CO-

GECA oraz udostępnienie kopii złożonych rozliczeń)

pragnę poinformować, iż wsparcie z budżetu państwa

uczestnictwa polskich organizacji rolniczych w struk-

turach ponadnarodowych organizacji rolniczych re-

prezentujących interesy zawodowe rolników indywi-

dualnych wobec instytucji Unii Europejskiej, w tym

w COPA-COGECA, realizowane jest od 2006 r.

nie ustawy o społeczno-zawodowych organizacjach

dofinansowania kosztów związanych z uczestni-

ctwem izb rolniczych, związków zawodowych rolni-

ków indywidualnych oraz społeczno-zawodowych

rolniczych reprezentujących interesy zawodowe rol-

ników indywidualnych wobec instytucji Unii Euro-

pejskiej (Dz. U. z 2006 r.

Nr 208, poz. 1542) wprowa-

dzono przepisy pozwalające w latach 2006–2007 do-

finansować ze środków budżetu państwa koszty

związane ze składkami członkowskimi, z przygoto-

waniem, uzgadnianiem i prezentowaniem stanowisk

z funkcjonowaniem biura obsługującego izby rolni-

cze, związki zawodowe rolników indywidualnych

oraz społeczno-zawodowe organizacje rolników w za-

kresie ich uczestnictwa w ponadnarodowych organi-

zacjach rolniczych oraz koszty związane z wykona-

niem analiz lub ekspertyz.

Wsparcie to jest kontynuowane w latach 2008–

2013, w formie dotacji celowej, w oparciu o ustawę

no-zawodowych organizacjach rolników, ustawy

Nr 139, poz. 876), oraz rozporządzenie Rady Mini-

trybu udzielania oraz sposobu rozliczania dotacji ce-

lowej przeznaczonej na pokrycie kosztów związanych

wych rolników indywidualnych oraz społeczno-zawo-

dowych organizacji rolników w ponadnarodowych

wodowe rolników indywidualnych wobec instytucji

Środki z dotacji celowej w latach 2008–2013 wydat-

kowane są na dofinansowanie składek członkowskich

oraz kosztów związanych z przygotowaniem, uzgad-

nianiem i prezentowaniem stanowisk na forum po-

nadnarodowych organizacji rolniczych, z funkcjono-

waniem biur obsługujących izby rolnicze, związki

zawodowe rolników indywidualnych oraz społeczno-

-zawodowe organizacje rolników w zakresie ich

uczestnictwa w ponadnarodowych organizacjach rol-

niczych, z obsługą w języku polskim prac w komite-

tach COPA-COGECA i kosztów związanych z wyko-

naniem analiz lub ekspertyz.

Wysokość dofinansowania (w latach 2006–2007)

oraz wysokość dotacji celowej (w latach 2008–2012)

dla organizacji rolniczych – członków COPA-COGE-

CA przedstawia tabela na str. 517.

517

W załączeniu*

)

przekazuję kopie zaakceptowa-

żonych przez Krajową Radę Izb Rolniczych rozliczeń

z wykorzystania dofinansowania w latach 2006–2007

oraz sprawozdań z wykorzystania dotacji celowej

w latach 2008–2011.

Odnośnie do pkt 5 (Proszę o informację, ile środ-

ków w 2012 r. zostało wydanych z budżetu państwa

dotacje te zostały przeznaczone) uprzejmie informu-

ję, iż w 2012 r. organizacjom zrzeszającym rolników,

kółka rolnicze i organizacje rolnicze nie były przeka-

zywane dotacje z budżetu państwa.

Minister

Stanisław Kalemba

Warszawa, dnia 25 marca 2013 r.

mo z 26 lutego 2013 r., znak: SPS-023-14676/13,

w sprawie interpelacji posłów Bogdana Rzońcy i Jana

Warzechy dotyczącej dyrektywy Parlamentu Euro-

Generalna zasada wyrażona w dyrektywie trans-

granicznej stanowi, że pacjenci z państw członkow-

skich Unii Europejskiej mają swobodę w korzystaniu

z leczenia na całym jej obszarze, innymi słowy

– mogą wybrać świadczeniodawcę także spoza swego

państwa członkowskiego ubezpieczenia.

Ubezpieczy-

ciele zdrowotni (w przypadku Polski – Narodowy

Fundusz Zdrowia) zwrócą im taką kwotę wydaną na

uzyskanie świadczeń za granicą, jaką wydaliby, gdy-

by te osoby otrzymały taką samą opiekę zdrowotną

w kraju.

Od tej zasady zgodnie z przepisami dyrektywy

transgranicznej można odstąpić w przypadku lecze-

nia, które wymaga co najmniej jednego noclegu pa-

cjenta w szpitalu lub jeśli do jego udzielania potrzeb-

ne jest użycie kosztochłonnej i wysokospecjalistycz-

nej infrastruktury lub aparatury medycznej.

Listę

świadczeń, w przypadku których takie odstępstwo

jest możliwe, każde z państw członkowskich określa

samodzielnie.

Odejście od ww. zasady ogólnej wynika z orzeczeń

Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, który

niejednokrotnie stwierdzał, że swobodę korzystania

z leczenia na obszarze Unii Europejskiej można ogra-

niczyć w przypadku świadczeń, które spełniają ww.

warunki, co jest podyktowane chęcią ochrony syste-

mów zdrowotnych państw członkowskich przed po-

niesieniem dużych, planowanych na lata wydatków,

np. na budowę szpitali czy zakup drogiego sprzętu,

które okażą się bezzasadne, ponieważ pacjenci nie

będą korzystać z takiej infrastruktury z racji lecze-

nia w innych państwach członkowskich Unii Euro-

W Polsce planuje się wprowadzenie listy świad-

czeń, w przypadku których pacjent będzie musiał

uzyskać uprzednią zgodę płatnika (Narodowego

Funduszu Zdrowia), jeżeli ma mieć zrefundowane

koszty ich uzyskania za granicą.

Podobne rozwiązanie dotyczące uzyskiwania

uprzedniej zgody płatnika już teraz funkcjonuje

w naszym kraju w związku z realizacją postanowień

rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady

Lp. Nazwa organizacji

Kwota (w zł)

1.

Krajowa Rada

Izb Rolniczych

484 865,07 1 070 497,91 680 281,00 626 800,00 735 724,00 914 970,00 740 780,00

2. NSZZ RI „Solidarność” 116 232,59 403 211,01 662 888,00 550 976,00 715 760,00 738 310,00 725 780,00

3.

Federacja Branżowych

Związków Producentów

Rolnych

239 500,54 485 793,38 733 028,00 616 167,00 679 183,00 728 553,00 725 780,00

4.

Związek Zawodowy

Rolnictwa „Samoobrona”

122 110,26 327 552,00 520 428,00 451 218,00 633 112,00 531 210,00 500 000,00

5.

Związek Zawodowy

Rolników „Ojczyzna”

– – – 196 245,00 198 940,00 197 444,00 180 000,00

6.

Krajowy Związek Rolników,

Kółek i Organizacji

1 142 430,63 309 190,00 1 200 068,00 616 560,00 749 209,00 654 199,00 755 660,00

*

)

518

go (przepisów o koordynacji).

Ubezpieczony, który

chce skorzystać z leczenia za granicą w pełni finan-

sowanego przez Narodowy Fundusz Zdrowia, winien

zawczasu uzyskać stosowną zgodę prezesa Narodo-

wego Funduszu Zdrowia.

Jej wydanie opiera się na

przesłankach medycznych i zależy przede wszystkim

od stanu zdrowia wnioskującego oraz możliwości

udzielenia mu potrzebnych świadczeń w Polsce.

Sy-

stem zgód wydawanych w oparciu o przepisy o koor-

dynacji jest powszechnym rozwiązaniem w całej Unii

Europejskiej.

W przypadku ubiegania się o zgodę na podstawie

przepisów ustawowych, które wdrożą do polskiego

prawodawstwa przepisy dyrektywy transgranicznej,

zastosowana będzie podobna procedura, której za-

sadniczym elementem będzie dokonana w oparciu

o przesłanki medyczne ocena stanu zdrowia wnio-

skującego i możliwości zapewnienia mu stosownego

leczenia w kraju.

Wziąwszy pod uwagę blisko ośmioletnie doświad-

czenia Polski w realizacji przepisów o koordynacji

(obowiązują one w naszym kraju od momentu wejścia

stwierdzić, że nie dochodziło i nie dochodzi przy tej

okazji do zjawisk korupcyjnych.

Wobec powyższego należy z dużym prawdopodo-

bieństwem stwierdzić, że zastosowanie podobnej pro-

cedury w przypadku wydawania zgód na leczenie

zagraniczne w reżimie dyrektywy transgranicznej

pozwoli także uniknąć przypadków korupcji.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Sławomir Neumann

023-14677/13) w sprawie problemów wynikających

Na wstępie należy wskazać, iż dotychczasowe do-

świadczenia dotyczące funkcjonowania systemu

Elektronicznej Weryfikacji Uprawnień Świadczenio-

Porozumienie Pracodawców Ochrony Zdrowia za-

strzeżeń, które wskazano w interpelacji.

Przede

stem eWUŚ, a średnia dzienna liczba weryfikacji wy-

nosiła ok. 2 mln.

Obecnie ten sposób potwierdzania

prawa do świadczeń wskazano w przypadku ponad

rozliczeniowych.

Oznacza to, iż ten sposób potwier-

Odnosząc się do problemów dotyczących błędów

w zakresie danych identyfikacyjnych osób zareje-

strowanych w Centralnym Wykazie Ubezpieczonych

(wskazane w interpelacji: błąd w numerze PESEL,

pomieszane litery w nazwiskach czy niezmienione na-

zwiska panieńskie), należy podkreślić, iż występują-

ce nieprawidłowości nie wynikają z błędnego działa-

nia eWUŚ, ale są konsekwencją błędów znajdujących

się albo w bazie PESEL, albo w bazach Zakładu

Ubezpieczeń Społecznych lub Kasy Rolniczego Ubez-

pieczenia Społecznego.

Zgodnie z rozwiązaniami

Centralny Wykaz Ubezpieczonych jest bazą wtórną,

zasilaną danymi przekazanymi przez ministra spraw

wotnego).

Stąd poprawność bazy danych CWU uza-

leżniona jest zarówno od poprawności danych prze-

kazanych z bazy PESEL, jak i danych podawanych

przy zgłoszeniu do ubezpieczenia zdrowotnego.

Na-

leży podkreślić, iż Narodowy Fundusz Zdrowia na

jakości danych.

W lutym br. Narodowy Fundusz

Zdrowia przeprowadził analizę danych przekazywa-

nych przez MSW na podstawie art. 87 ust. 10a usta-

wy o świadczeniach i wystąpił z prośbą o uzupełnie-

nie wszystkich przypadków, w których stwierdzono

Ustosunkowując się do drugiego zarzutu stawiane-

go przez Prozumienie Pracodawców Ochrony Zdrowia,

że system eWUŚ powoduje spowolnienie rejestracji

i zabiera cenny czas, uprzejmie informuję, że potwier-

dzenie prawa za pomocą sytemu eWUŚ wymaga jedy-

nie czasu niezbędnego do wpisania numeru PESEL, co

jest porównywalne z czasem, jaki poświęca świadcze-

niodawca na sprawdzenie okazanego dokumentu papie-

rowego.

Stąd teza, iż system eWUŚ powoduje wydłuże-

nie procesu rejestracji, nie jest zasadna.

Na zakończenie pragnę zapewnić, że funkcjono-

wanie systemu Elektronicznej Weryfikacji Upraw-

nień Świadczeniobiorców od momentu wdrożenia, tj.

519

rodowy Fundusz Zdrowia, ministra zdrowia oraz mi-

nistra administracji i cyfryzacji w celu natychmiasto-

wego wychwycenia potencjalnych zakłóceń w jego

eWUŚ i zaproponowanie ewentualnych ulepszeń będą

strzeżeń z okresu co najmniej kilku miesięcy.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Sławomir Neumann

długoterminowej” (14678)

023-14678/13, w sprawie „Narodowego programu

opieki długoterminowej”, uprzejmie proszę o przyję-

Zespół do spraw opieki długoterminowej, wspo-

mniany w interpelacji, powołany został zarządzeniem

z 2011 r.

Nr 6, poz. 51) i zakończył swoją pracę 31 grud-

nia 2012 r.

Do zadań ww. zespołu należało w szcze-

gólności opracowanie rozwiązań dotyczących struk-

tury i organizacji opieki długoterminowej w Polsce,

opracowanie rozwiązań odnośnie do poprawy jakości

długoterminowej oraz opracowanie rozwiązań prob-

lemów i zaspokajania potrzeb zdrowotnych osób prze-

wlekle chorych.

W efekcie realizacji tych zadań po-

wstał obszerny dokument zawierający diagnozę sy-

tuacji oraz rekomendacje proponowanych zmian

w opiece długoterminowej.

Dokument ten uwzględ-

nia także postulaty i uwagi zgłaszane przez środowi-

ska opieki długoterminowej, z którymi zespół współ-

pracował.

Celem wskazanych wyżej propozycji zmian jest

określenie koncepcji dla tej części systemu ochrony

zdrowia, w tym wytyczenie zakresu gwarantowanej

opieki długoterminowej, zasad dostępu do świadczeń

i sposobu koordynacji funkcjonowania pacjenta prze-

wlekle chorego w systemie.

Powyższe skorelowane

musi być z limitem środków finansowych przezna-

czonych na ww. świadczenia.

Wobec powyższego w dokumencie zespół propo-

nuje w szczególności:

— wdrożenie zmian w obecnie obowiązujących

aktach normatywnych,

— korzystniejsze warunki finansowania świad -

czeń zdrowotnych z zakresu opieki długoterminowej,

— wdrożenie zmian dotyczących organizacji sy -

stemu, w tym sposobu kwalifikowania do opieki dłu-

goterminowej.

Wskazane propozycje skutkować będą zmianami

w systemie kwalifikacji pacjentów do opieki długo-

terminowej, poprawą koordynacji leczenia, poprawą

monitorowania jakości udzielanych świadczeń oraz

zwiększeniem ich dostępności i dostosowaniem form

opieki do potrzeb i możliwości pacjentów i ich opie-

kunów.

Ponadto wysoka jakość i bezpieczeństwo

opieki powinny być zapewniane poprzez określanie

zasad udzielania świadczeń zdrowotnych w aktach

z późn. zm.), wydawanych przez ministra zdrowia

(tzw. rozporządzeniach koszykowych).

Jakość oraz

dostępność terytorialna powinny być osiągane po-

przez zapewnienie świadczeniobiorcom dostępu do

świadczeń opieki zdrowotnej na podobnym poziomie

we wszystkich województwach.

Równolegle do prac zespołu w Ministerstwie Zdro-

wia trwają prace związane z poprawą funkcjonowa-

nia opieki długoterminowej.

Weryfikacja warunków

realizacji świadczeń określonych w rozporządzeniach

koszykowych w poszczególnych zakresach, w tym

w zakresie opieki długoterminowej, wiąże się ze

zmianą np. organizacji udzielania świadczeń, co nie

Zdrowia trwają prace legislacyjne związane ze zmia-

ną zapisów rozporządzenia w sprawie świadczeń

W trakcie konsultacji społecznych i uzgodnień mię-

dzyresortowych będzie możliwe zgłaszanie uwag do

poszczególnych propozycji zapisów.

Należy także podkreślić, iż w ramach świadczeń

gwarantowanych realizowanych z zakresu wentylacji

mechanicznej zidentyfikowano konieczność zmiany

form i zakresu udzielania tych świadczeń.

Zasadne

wydaje się dokonanie m.in. zmiany sposobu kwalifi-

kacji świadczeniobiorców do wentylacji mechanicznej,

zróżnicowanie wymagań dotyczących personelu oraz

warunków udzielania świadczeń gwarantowanych.

Ponadto możliwe wydaje się wyodrębnienie spośród

chorych wentylowanych mechanicznie chorych leczo-

nych aparatem wytwarzającym dodatnie ciśnienie

w drogach oddechowych (CPAP, BiPAP).

Zapropono-

wane rozwiązania mają na celu zwiększenie dostępu

chorych do wentylacji mechanicznej oraz zmniejszenie

kolejek osób oczekujących na świadczenie.

Ministerstwo Zdrowia prowadziło również rozmo-

wy z Narodowym Funduszem Zdrowia w sprawie

520

wyceny świadczeń opieki zdrowotnej udzielanych

w ramach opieki długoterminowej.

W wyniku tych

rozmów uzyskano zapewnienie, iż zwiększy się wy-

cena osobodnia dla dzieci przebywających w zakła-

dach opiekuńczych.

Niemniej jednak potrzeby pa-

cjentów muszą być konfrontowane z potrzebami pa-

cjentów, którym udzielana jest pomoc w innych for-

mach i zakresach, i na obecną chwilę przestrzeń fi-

nansowa niezbędna do skokowej poprawy finansowa-

nia opieki długoterminowej jest ograniczona.

Odnosząc się do pytań panów posłów na temat

ograniczenia dostępności opieki długoterminowej dla

chorych będących w swoich własnych domach i w do-

mach pomocy społecznej, uprzejmie informuję, iż nie

ograniczenie dostępności.

Również czas trwania pie-

lęgniarskiej opieki długoterminowej domowej uzależ-

niony jest od stanu zdrowia pacjenta i nie jest możli-

we jej zaprzestanie.

Jedynymi możliwymi warunka-

mi nieobjęcia lub niekontynuowania świadczeń gwa-

rantowanych udzielanych przez pielęgniarkę opieki

długoterminowej domowej jest objęcie opieką przez:

— hospicjum domowe,

— inny zakład opiekuńczy udzielający świadczeń

gwarantowanych w warunkach stacjonarnych,

— zespół długoterminowej opieki domowej dla do -

rosłych, dzieci i młodzieży wentylowanych mecha-

nicznie.

ne prace mające na celu wprowadzenie częściowej

domu chorego.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Igor Radziewicz-Winnicki

2013 r., znak: SPS-023-14686/13, w sprawie przyjęć

pacjentów w szpitalnych oddziałach ratunkowych

uprzejmie proszę o przyjęcie poniższych informacji.

Na wstępie należy wskazać, że za określenie za-

sad kontraktowania i finansowania świadczeń opieki

talnych oddziałach ratunkowych, odpowiedzialny

jest Narodowy Fundusz Zdrowia.

Minister zdrowia

wystąpił więc z prośbą o zajęcie stanowiska w przed-

miocie ww. interpelacji przez Narodowy Fundusz

Zdrowia.

W odpowiedzi dyrektorzy oddziałów woje-

wódzkich NFZ: mazowieckiego i łódzkiego udzielili

następujących wyjaśnień.

Dyrektor MOW NFZ wskazał, że wartość finan-

sowania wynikająca z umów zawartych w rodzaju

leczenie szpitalne w 2013 r. jest adekwatna do środ-

ków finansowych pozostających w dyspozycji MOW

Finansowanie świadczeń zdrowotnych w szpital-

nych oddziałach ratunkowych (SOR) zostało usta-

lone w oparciu o jednolite kryteria stosowane wobec

wszystkich świadczeniodawców.

Finansowanie to

następuje w kwocie ustalonej stawki ryczałtu dobo-

wego wyliczonej dla każdego świadczeniodawcy in-

dywidualnie.

Stawki te zostały określone z uwzględ-

nieniem warunków technicznych, liczby personelu

w pierwszym okresie rozliczeniowym, trwającym od

stycznia do czerwca 2012 r.

Stawka ryczałtu dobo-

wego stanowi sumę dwóch składowych wg wzoru

R = Rs + Rf, gdzie:

— R – stawka ryczałtu dobowego,

— Rs – stawka ryczałtu za strukturę,

— Rf – stawka ryczałtu za funkcję.

Stawkę kalkuluje się z uwzględnieniem warun-

ków technicznych, liczby personelu oraz średniej

wagi liczby i wagi świadczeń udzielonych w przyję-

tym okresie rozliczeniowym.

W województwie łódz-

kim stawka ryczałtu dobowego w SOR waha się

w granicach 5000–15 000 zł i średnio wynosi 8343 zł.

Na terenie MOW NFZ dobowy ryczałt w SOR waha

się od 7000 do 22 600 zł, a średnio wynosi 12 300 zł.

Świadczenie w SOR podlegające finansowaniu

w ramach ryczałtu dobowego jest to świadczenie za-

kończone wypisem, udzielone w trybie nagłym osobie

nego.

Pacjenci przeniesieni z oddziału ratunkowego

Finansowanie SOR następuje po zakończeniu

okresu sprawozdawczego (miesiąca) i przesłaniu od-

powiedniej faktury do oddziału NFZ.

Nie znajduje

zatem potwierdzenia teza, iż pod koniec okresu obo-

wiązywania umowy wyczerpuje się limit udzielanych

świadczeń, gdyż opisany wyżej sposób finansowania

wyklucza takie zjawisko.

Powyższa informacja zosta-

ła potwierdzona także przez dyrektora Łódzkiego

OW NFZ.

521

Zgodnie z informacjami udzielonymi przez Naro-

finansowania wszystkich SOR w kraju wynosił od

sty wartości pozostałych zakresów świadczeń.

2009–2013 przedstawia poniższa tabela:

2009 557 909 625

Minister zdrowia występował wielokrotnie do Na-

rodowego Funduszu Zdrowia z wnioskiem o zmianę

sposobu i wysokości finansowania oddziałów ratun-

kowych.

Z powyższych danych wprost wynika, że

starania te odniosły rezultat i w ostatnich latach od-

notowano wzrost nakładów na SOR.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Cezary Rzemek

Warszawa, dnia 27 marca 2013 r.

(14687)

posła Bogdana Rzońcy przesłaną pismem, znak: SPS-

023-14687/13, w sprawie kompleksowej opieki nad cho-

rymi na mukowiscydozę uprzejmie informuję.

wykonawczych, w tym rozporządzeń tzw. koszyko-

wych.

Opiekę medyczną nad osobami chorymi na

mukowiscydozę sprawują lekarze podstawowej opie-

ki zdrowotnej, specjaliści w ramach ambulatoryjnej

mach ambulatoryjnej opieki specjalistycznej świad-

w poradni leczenia mukowiscydozy, poradni zabu-

tabolicznych, poradni gastroenterologicznej, poradni

podstawie skierowania lekarza ubezpieczenia zdro-

nież na podstawie skierowania lekarza zapewniony

stemu kompleksowej opieki dotyczy w praktyce każdej

wynika z dotychczasowej konstrukcji warunków re-

alizacji świadczeń.

Wychodząc naprzeciw oczekiwaniom środowisk

kowiscydozą.

522

ku do leczenia szpitalnego.

Umożliwienie przeprowa-

talnych.

Zapobieganie lub opóźnienie zakażenia Pseu-

szym tempem progresji choroby oskrzelowo-płucnej,

rzadszym występowaniem kolejnych zaostrzeń, wy-

dłużeniem czasu przeżycia chorych;

oskrzelowo-płucnych oraz zaostrzeń przewlekłych

zmian zapalnych;

3) leki β-mimetyczne w przypadkach odwracalnej

7) kwas ursodezoksycholowy w przypadku chorób

wątroby i dróg żółciowych;

8) witaminy, szczególnie rozpuszczalne w tłusz-

zaniu oparte jest na zapisach zawartych w charaktery-

stykach produktów leczniczych, które uwzględniają

leczenie zakażeń dróg oddechowych.

Obwieszczenie

ministra zdrowia z dnia 22 lutego w sprawie wykazu

dację preparatów azytromycyny o wskazanie poza-

rejestracyjne: Mukowiscydoza.

Pacjenci z udokumen-

towanym przewlekłym zakażeniem płuc wywołanym

go „Leczenie przewlekłych zakażeń płuc u świadcze-

niobiorców z mukowiscydozą”.

Obwieszczenie mini-

stra zdrowia obejmuje również preparaty zwierające

β-mimetyki (ipratropii bromidum oraz fenoterolum +

ipratropii bromidum) we wskazaniu pozarejestracyj-

nym: Mukowiscydoza, dysplazja oskrzelowo-płucna,

padku obturacji dróg oddechowych.

Przedmiotowe

miotowym wskazaniu do stosowania doustnego są

inum oraz dornasum alfa we wziewnej postaci far-

maceutycznej.

Obwieszczenie ministra zdrowia obejmuje refun-

dacją również enzymy trzustkowe we wskazaniu okre-

ślonym stanem klinicznym: Mukowiscydoza; Stan po

resekcji trzustki, zakwalifikowane do poziomu odpłat-

ności pacjenta – bezpłatne, oraz preparat przeciwza-

palny i preparaty zawierające colecalciferolum (w kro-

plach), które zgodnie z charakterystyką produktu

leczniczego stosowane są we wskazaniu zapobieganie

schorzeniom w przypadku stwierdzonego ryzyka nie-

doboru witaminy D.

W przypadku preparatów zawierających kwas ur-

sodezoksycholowy, witaminy A, E, K należy wspo-

mnieć, iż minister zdrowia w zakresie objęcia refun-

dacją działa na wniosek złożony zgodnie z art. 24 ust. 1

Kompleksowe leczenie mukowiscydozy obejmuje

nie tylko ww. działania, lecz także wczesną diagno-

stykę choroby i w konsekwencji wczesne włączenie

iż w ramach programów zdrowotnych, finansowanych

523

przesiewowych na lata 2009–2014”, którego głównym

pobieganie ciężkiemu i trwałemu kalectwu wynika-

potyreozy, fenyloketonurii dla całej populacji nowo-

rodków – rozszerzenie na terenie całego kraju badań

Badania przesiewowe w kierunku mukowiscydozy

wykonywane były w następujących województwach:

mazowieckim, warmińsko-mazurskim, podlaskim,

lubelskim, pomorskim, kujawsko-pomorskim, zachod-

niopomorskim, lubuskim, wielkopolskim, dolnoślą-

skim i opolskim.

Od czerwca 2009 r. rozszerzono ba-

dania przesiewowe w kierunku mukowiscydozy na

kolejne województwa, tj.: śląskie, małopolskie, pod-

dozy objęto całą populację noworodków w Polsce.

Po-

wyższe badania (dla całej populacji noworodków) są

kontynuowane w 2013 r.

1 ze Specjalistycznym Szpitalem im. prof. Alfreda

Artura Górskiego w sprawie przymusu opanowywa-

nia przez adeptów prawniczych zawodów tekstów

co następuje.

W treści interpelacji zostało przywołane orędzie

skierowane do posłów, senatorów i ministra spra-

wiedliwości, uchwalone przez uczestników konferen-

prawników”.

Autor interpelacji przywołuje jedną

z tez orędzia, prowadzącą do wniosku, że w trakcie

zawodowych egzaminów prawniczych nie powinno

się przymuszać adeptów prawa do opanowania pa-

mięciowo ilości materiału, która przekracza fizyczne

możliwości i zdolności człowieka, bowiem podstawo-

wą umiejętnością prawnika powinno być szybkie od-

najdywanie właściwych przepisów i przede wszyst-

Odnosząc się do powyższego poglądu, wskazać

należy, że weryfikacji umiejętności zastosowania

przepisów przez zdającego prawnicze egzaminy za-

– w wypadku egzaminu adwokackiego i radcowskie-

notarialnego, w trakcie których zdający rozwiązuje

zadania z poszczególnych dziedzin prawa, których

przedmiot stanowi sporządzenie projektu pisma

procesowego, umowy, aktu notarialnego albo opinii

prawnej.

Podczas rozwiązywania tych zadań weryfikowana

jest umiejętność wykładni oraz zastosowania przepi-

sów prawa, co odnosi się bezpośrednio do jednego

z celów tych egzaminów, w wypadku egzaminów: ad-

wokackiego, radcowskiego oraz notarialnego, sfor-

oraz art. 73 § 3 ustawy Prawo o notariacie jako

„umiejętność praktycznego zastosowania wiedzy

z zakresu prawa”.

O szczególnym ukierunkowaniu tych części egza-

minów zawodowych na weryfikację umiejętności sto-

sowania prawa wskazuje również fakt, że w ich toku

dopuszczalne jest korzystanie przez zdających z teks-

tów aktów prawnych, komentarzy i orzecznictwa, zaś

praktyka przeprowadzania egzaminów: adwokackie-

go, radcowskiego i notarialnego ukształtowała zwy-

524

czaj udostępniania na każdej sali egzaminacyjnej, do

dyspozycji zdających, stanowisk komputerowych za-

wierających elektroniczne bazy systemów informacji

prawnej.

Wskazać również należy, że nietrafny wydaje się

pogląd, iż opanowanie materiału niezbędnego do po-

zytywnego zaliczenia części testowej zawodowych

egzaminów prawniczych przekracza fizyczne możli-

wości i zdolności człowieka.

Podkreślenia wymaga okoliczność, że ustawowo

określonej skali ocen odnoszącej się do części testo-

wej egzaminów: adwokackiego, radcowskiego i nota-

rialnego nie sposób ocenić jako nadmiernie restryk-

cyjnej.

Dla zaliczenia testu w wypadku każdego

z tych egzaminów wystarczające jest udzielenie przez

tem 40 ze 100 pytań może pozostać bez odpowiedzi

bez utraty szansy na pozytywne zaliczenie tej części

egzaminu.

Podniesiony w interpelacji pogląd falsyfikują jed-

noznacznie również wyniki części testowych egza-

minów wskazujące na nieznaczny odsetek osób, któ-

re nie zaliczają tej części egzaminu.

Dane dotyczące

ostatnich egzaminów, przeprowadzonych w 2012 r.,

wskazują, że w skali kraju negatywny wynik z czę-

ści testowej egzaminu notarialnego uzyskało nie-

spełna 16% zdających (15,92%), w wypadku zaś eg-

zaminów adwokackiego i radcowskiego odsetek ten

był znacznie niższy, gdyż wynosił odpowiednio

2,73% oraz 8,89%.

Tak więc w przybliżeniu jedynie co 6. osoba

– w wypadku egzaminu notarialnego, co 11. osoba

– w wypadku egzaminu radcowskiego, i co 36. osoba

– w wypadku egzaminu adwokackiego, bez powodze-

nia przystąpiła do tej części egzaminu, ocenianej

w interpelacji jako skrajnie trudna.

Podkreślić przy

tym należy, iż powołane powyżej dane odnoszą się do

wyników egzaminów stwierdzonych uchwałami ko-

misji egzaminacyjnych pierwszego stopnia i nie obej-

mują korzystnych dla zdających modyfikacji tych

uchwał, także w zakresie oceny za pierwszą część

egzaminu, dokonywanych uchwałami komisji odwo-

ławczych.

Podkreślenia wymaga również fakt, że dobór py-

tań na część testową egzaminów prawniczych nie ma

na celu spowodowania maksymalnie dużej liczby

błędnie udzielanych odpowiedzi przez osoby zdające,

lecz kompleksową ocenę przygotowania kandydata

w zakresie wiedzy o prawie.

Dlatego pytania te doty-

czą materii zawartej w podstawowych z uwagi na

przedmiot poszczególnych egzaminów i o zasadni-

czym znaczeniu aktach prawnych – głównie kodek-

sach i najważniejszych, znajdujących najczęstsze za-

stosowanie w praktyce wykonywania określonego

zawodu prawniczego ustawach, a nadto odnoszą się

w zasadniczej części do najważniejszych – nie zaś

o marginalnym znaczeniu – zagadnień unormowa-

nych tymi aktami prawnymi.

Znajomość tych prze-

pisów, a właściwie wynikających z nich zasad i reguł,

stanowi rudyment wiedzy prawniczej, który powi-

nien być obejmowany wiedzą osoby zamierzającej

wykonywać zawód prawniczy, z którym związany jest

egzamin zawodowy.

Nie można również pominąć fak-

tu, iż zakres egzaminu jest ustawowo ograniczony,

a materia pytań w teście nie wynika z dowolnej licz-

by aktów prawnych, bowiem zgodnie z art. 77a ust. 6

ustawy Prawo o adwokaturze, art. 36 ust. 6 ustawy

o radcach prawych oraz art. 74 § 12 ustawy Prawo

egzaminu przewodniczący zespołów do przygotowa-

nia zestawu pytań testowych i zadań na egzaminy:

adwokacki, radcowski i notarialny podają do publicz-

nej wiadomości na stronie internetowej Ministerstwa

nej wykazy tytułów aktów prawnych, z których wy-

brane stanowią podstawę do opracowania pytań te-

stowych na egzamin adwokacki oraz odpowiednio

radcowski i notarialny.

Wykazy te liczą średnio

ok. 50 pozycji, z czego znaczną część stanowią kodek-

sy oraz podstawowe akty prawne z poszczególnych

zakresów prawa.

Niezależnie od tego w wypadku wielu pytań umie-

jętność poprawnego wnioskowania poparta znajo-

mością podstawowych systemowych zasad obowiązu-

jących w polskim systemie prawa pozwala zdającemu

na dokonanie wyboru prawidłowej odpowiedzi nawet

w sytuacji, gdy zdający nie pamięta konkretnego

przepisu stanowiącego podstawę sformułowanego na

egzamin pytania.

Testowa część zawodowych egza-

minów prawniczych nie miała służyć więc weryfika-

cji pamięciowej znajomości poszczególnych jednostek

redakcyjnych obowiązujących aktów prawnych, lecz

ocenie ogólnej orientacji w systemie prawa, dającej

podstawę do oceny, że osoba zdająca egzamin podczas

wykonywania zawodu prawniczego będzie w stanie,

co do zasady, poprawnie interpretować sytuacje fak-

tyczne przez pryzmat obowiązującego prawa bez każ-

dorazowego uzależniania tej możliwości od posiada-

nia faktycznego dostępu do baz wiedzy prawniczej.

Jednocześnie jednak minister sprawiedliwości

– biorąc pod uwagę stosunkowo niską przydatność

testu w sprawdzeniu wiedzy podczas zawodowych

egzaminów prawniczych – w projekcie ustawy o zmia-

wodów zaproponował rezygnację z części testowej

egzaminów zawodowych, wprowadzając w to miejsce

zadanie z zasad wykonywania zawodu.

Wydaje się nieprzekonujący wynikający z interpe-

lacji pogląd, że prawnik nie musi posiadać określo-

nego zasobu wiedzy o obowiązującym porządku praw-

nym, a jedynie powinien posiadać umiejętność wy-

szukiwania właściwych przepisów prawa i ich inter-

pretacji.

Umiejętności takiej nie można utożsamiać

z wiedzą z zakresu prawa, która zgodnie z wolą usta-

wodawcy weryfikowana jest w toku egzaminu.

Wie-

dza dotycząca porządku prawnego pozwala należycie

ukierunkować działania zmierzające do wyszukania

dodatkowych informacji i o treści prawa odnoszącego

się do określonej sytuacji faktycznej, i o jego stoso-

waniu, ułatwiając i przyspieszając działania zmierza-

525

jące do poprawnej, kompleksowej oceny prawnej okre-

ślonej sytuacji.

Nieprzekonujące jest twierdzenie o zbyt krótkim

czasie poświęconym na część testową egzaminu.

Py-

tania testowe z założenia formułowane są w sposób

możliwie zwięzły, a jak wynika z powołanych powyżej

danych statystycznych, znakomita większość zdają-

cych egzaminy prawnicze nie ma trudności z uzyska-

niem pozytywnego wyniku z testu.

Co więcej, czas

zaoszczędzony przez zdającego na szybkiej odpowiedzi

na pytania, które dla niego nie nasuwają wątpliwości,

pozostaje do jego pełnej dyspozycji w zakresie namysłu

nad odpowiedziami na pytania, które postrzega on

jako trudne.

Podkreślenia wymaga, że z protokołów

egzaminacyjnych przesyłanych ministrowi sprawied-

liwości wynika, że zdecydowana większość zdających

kończy rozwiązywanie testu przed upływem przezna-

czonego na tę część egzaminu czasu.

Zestawienie zaś czasu przeznaczonego na rozwią-

zanie w trakcie egzaminu prawniczego zadania, któ-

rego przedmiotem jest np. przygotowanie skargi ka-

sacyjnej, z procesowym terminem zawitym do wnie-

sienia skargi kasacyjnej ma charakter wyłącznie

polemiczny.

Wskazać przy tym należy, że możliwość

sporządzenia skargi kasacyjnej ustawy samorządowe

przewidują jedynie w przypadku zadania z zakresu

prawa administracyjnego, jakkolwiek w okresie kilku

lat przeprowadzania państwowych egzaminów zawo-

dowych zadanie z zakresu prawa administracyjnego

nigdy nie obejmowało sporządzenia skargi kasacyjnej

do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Ponadto na

marginesie jedynie należy zauważyć, że termin do

wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Ad-

ministracyjnego wynosi trzydzieści dni od dnia do-

ręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem,

a nie dwa miesiące.

Trudno wyobrazić sobie jednak,

że egzamin zawodowy trwałby np. miesiąc, czyli tyle,

ile profesjonalny pełnomocnik ma na przygotowanie

skargi kasacyjnej.

Niezależnie od powyższego nie sposób porówny-

wać zadań egzaminacyjnych i ich formy do warun-

ków codziennej pracy pełnomocników procesowych.

Zadania egzaminacyjne nie są bowiem aktami rze-

czywistych spraw.

Zgodnie z obowiązującymi przepi-

sami prawa zadanie egzaminacyjne może składać się

z akt opracowanych specjalnie na potrzeby egzaminu

bądź może być oparte na przedstawionym stanie fak-

tycznym, opracowanym również na potrzeby egzami-

nu przez zespół.

Niezależnie od przyjętej formy zada-

nia zespół, przygotowując zadania egzaminacyjne,

bierze pod uwagę zarówno zakres egzaminu i cel jego

przeprowadzenia, jak i czas trwania każdej części eg-

zaminu.

Wskazać przy tym należy, że np. w roku

2012 zadania na egzamin adwokacki liczyły odpo-

wiednio: z prawa administracyjnego – 5 stron, z pra-

wa cywilnego – 33 strony, z prawa gospodarczego

– 2 strony, z prawa karnego – 39 stron, natomiast

zadania na egzamin radcowski: z prawa administra-

cyjnego – 18 stron, z prawa cywilnego – 24 strony,

z prawa gospodarczego – 4 strony, z prawa karnego

– 27 stron.

Natomiast akta rzeczywistych akt sądo-

wych niejednokrotnie mogą zawierać nawet kilkaset

stron, w szczególności dotyczy to akt w sprawach

karnych.

Zadania z wszystkich lat są dostępne na

stronie www.ms.gov.pl, co pozwala każdemu zainte-

resowanemu ocenić ich obszerność i stopień trudno-

ści oraz porównać do rzeczywistych akt sądowych.

Ponadto zgodnie z obowiązującymi przepisami

zdający w trakcie egzaminu zawodowego mogą korzy-

stać z tekstów aktów prawnych, komentarzy i orzecz-

nictwa, zarówno w formie papierowej, jak i przez udo-

stępnienie im stanowisk komputerowych zawierają-

cych elektroniczne bazy informacji prawniczej.

Nietrafne jest przywoływane w interpelacji stwier-

dzenie, że brakuje jakichkolwiek możliwości odstęp-

stwa od zasad przeprowadzania egzaminu dla osób

niepełnosprawnych.

Z inicjatywy ministra sprawied-

liwości dokonano bowiem istotnych zmian prawa

wprowadzających ułatwienia dla osób niepełnospraw-

nych w toku egzaminów: adwokackiego, radcowskie-

go i notarialnego.

Zmiany te nastąpiły wskutek rozporządzeń mini-

stra sprawiedliwości z dnia 12 grudnia 2012 r.

(Dz. U.

nia 2013 r., nowelizujących dwa rozporządzenia mi-

nistra sprawiedliwości z dnia 24 września 2009 r.:

— w sprawie przeprowadzania egzaminu adwo-

— w sprawie przeprowadzania egzaminu radcow-

oraz dokonanej również w dniu 12 grudnia 2012 r.

(Dz. U. poz. 1496) nowelizacji rozporządzenia mini-

wie komisji egzaminacyjnej do spraw aplikacji nota-

rialnej oraz przeprowadzania egzaminu wstępnego

Powołane nowelizacje wprowadzają ważną mody-

fikację zasad przeprowadzania egzaminów: adwoka-

ckiego, radcowskiego i notarialnego odnoszącą się do

przystępujących do tych egzaminów osób niepełno-

sprawnych, które ze względu na stan swojego zdro-

wia doznają w trakcie egzaminu utrudnień w zakre-

sie wykonywania takich czynności jak np. odczyty-

wanie zadań i zapisywanie ich rozwiązań oraz inne-

go rodzaju czynności technicznych.

Chodzi więc o utrudnienia, które w żaden sposób

osoby zdającej egzamin, lecz mogą wpłynąć na wynik

egzaminu z uwagi na zwiększoną ilość czasu, jaką na

wykonanie tych czynności muszą poświęcić osoby do-

tknięte niektórymi rodzajami niepełnosprawności.

Wprowadzone rozwiązania polegają w wypadku

tych egzaminów na wydłużeniu o połowę czasu trwa-

nikającego z obowiązujących przepisów w przypadku

zdającego będącego osobą niepełnosprawną w rozu-

526

Zgodnie z nowymi przepisami odnoszącymi się do

egzaminów adwokackiego i radcowskiego w wypadku

osoby niepełnosprawnej spełniającej warunki okre-

ślone w znowelizowanych rozporządzeniach czas na

rozwiązanie testu będzie wynosił 150 minut (obecnie

– 100 minut), na rozwiązanie zadania z prawa kar-

nego i prawa cywilnego – po 540 minut (obecnie

– 360 minut), zaś na rozwiązanie zadania z prawa

gospodarczego i prawa administracyjnego – łącznie

720 minut (obecnie – 480 minut).

Odnośnie do egzaminu notarialnego, po dokona-

nej nowelizacji, w wypadku osoby niepełnosprawnej

spełniającej warunki określone w znowelizowanych

wanie jednego projektu aktu notarialnego z drugiej

części egzaminu notarialnego i opinii prawnej z trze-

ciej części tego egzaminu – po 720 minut (obecnie

– 480 minut), zaś na opracowanie drugiego projektu

rialnego – 540 minut (obecnie – 360 minut).

Wydłużenie takie będzie warunkowane złożeniem

przez zdającego, wraz z wnioskiem o dopuszczenie do

ciwego ze względu na charakter niepełnosprawności,

nywaniu w toku egzaminu czynności technicznych,

w szczególności takich jak: odczytywanie tekstu, za-

Wprowadzone modyfikacje zasad przeprowadze-

nia wskazanych zawodowych egzaminów prawni-

czych odnoszące się do osób niepełnosprawnych zna-

lazły zastosowanie w trakcie tegorocznych egzami-

nów adwokackiego i radcowskiego przeprowadzanych

w dniach 19–22 marca 2013 r., a także będą stosowa-

ne w trakcie późniejszego egzaminu notarialnego.

Odnosząc się do kolejnych zawartych w interpe-

lacji pytań, wskazać należy, że opracowanie obecnych

czych miało na celu zapewnienie sprawdzenia właś-

ciwego przygotowania prawniczego osoby przystępu-

jącej do egzaminu adwokackiego (odpowiednio rad-

cowskiego i notarialnego) do samodzielnego i należy-

tego wykonywania zawodu adwokata (radcy prawne-

go, notariusza) przy zachowaniu równych zasad eg-

zaminowania – jednakowych zadań dla wszystkich

zdających dany egzamin w skali całego kraju i obiek-

tywnych, ustawowych kryteriów ocen.

Zawody adwokata (radcy prawnego i notariusza)

mają status zawodów zaufania publicznego.

Ustawo-

dawca, dostrzegając potrzebę zagwarantowania

właściwego standardu legalnie wykonywanej pomocy

prawnej przez adwokata, radcę prawnego i notariu-

sza, tak ukształtował przebieg egzaminu zawodowe-

go, aby w sposób wszechstronny umożliwić sprawdze-

nie przygotowania i przydatności do tych zawodów.

Celem tych egzaminów jest zapewnienie odpowied-

niej jakości przygotowania zawodowego z uwagi na

ochronę osób korzystających z pomocy prawnej.

Eg-

zaminy: adwokacki, radcowski i notarialny mają

sprawdzić kwalifikacje do samodzielnego świadcze-

nia pomocy prawnej, a osoba oczekująca takiej pomo-

cy ma prawo wymagać od adwokata, radcy prawnego

czy notariusza takich kwalifikacji (por. wyrok Na-

2012 r., sygn. akt II GSK 285/12).

Ustosunkowując się do pytania o weryfikację sku-

teczności dotychczasowego sposobu egzaminowania

– w kontekście przedstawionych powyżej ustawowych

celów egzaminów zawodowych – wydaje się, że forma

zadań egzaminacyjnych i zasady przeprowadzania

tych egzaminów pozwalają na obiektywną weryfika-

cję przydatności zdających do wykonywania zawodów

prawniczych.

Zauważalna jest przy tym dobra zda-

walność osób po aplikacji (ok. 69%) przy niższej zda-

walności osób, które z innych tytułów przystąpiły do

egzaminów zawodowych (ok. 38%).

Natomiast co do kwestii, w jakim stopniu obecnie

nów zawodowych pokrywają się z przyjętymi zasada-

mi egzaminacyjnymi obowiązującymi w Unii Euro-

pejskiej, wskazać należy, że prawo Unii Europejskiej

nie reguluje warunków dostępu do zawodów prawni-

czych, a więc również nie ustanawia odrębnych zasad

przeprowadzania prawniczych egzaminów zawodo-

wych.

Zasadniczo zawody prawnicze regulowane są

w poszczególnych państwach członkowskich Unii

Europejskiej na szczeblu krajowym, przez co między

tymi regulacjami występują znaczne różnice.

Przy-

kładowo w państwach Unii Europejskiej poza Polską

i Rumunią nie występuje zawód radcy prawnego.

Nie jest zatem możliwe przeprowadzenie prostego

porównania egzaminów przeprowadzanych w Polsce

stępują zarówno w zakresie kształcenia do wykony-

wania zawodów prawniczych (w systemie jednolitej

aplikacji państwowej – np. w Niemczech, specjali-

stycznej praktyki – w Austrii, bądź jak we Francji

– kształcenia w konkretnym wybranym zawodzie

prawniczym), jak i formy egzaminu, przybierającego

postać pisemną (np. w Hiszpanii) bądź pisemną i ust-

ną (np. we Francji, Niemczech i Włoszech).

Z wyrazami poważania

Podsekretarz stanu

527

Odpowiedź

sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

mo z 27 lutego 2013 r., znak: SPS-023-14703/13,

w sprawie interpelacji posła Maksa Kraczkowskiego

dotyczącej dyrektywy Parlamentu Europejskiego

mie przyjąć poniższe wyjaśnienia.

1.

Generalna zasada wyrażona w przepisach dy-

rektywy transgranicznej stanowi, że pacjentowi, któ-

ry skorzystał z leczenia poza swoim państwem człon-

kowskim ubezpieczenia, jego ubezpieczyciel zwraca

poniesione koszty opieki zdrowotnej w takiej kwocie,

jaką wydałby na jego leczenie w rodzimym systemie

zdrowotnym.

Odstępstwo od tej zasady jest możliwe w przypad-

ku świadczeń szpitalnych, które wymagają co naj-

mniej jednego noclegu pacjenta w szpitalu lub takich,

do udzielenia których konieczne jest użycie wyso-

kospecjalistycznego lub kosztochłonnego sprzętu

albo infrastruktury medycznej.

Polska skorzysta z możliwości wprowadzenia li-

sty świadczeń, w przypadku których pacjent będzie

musiał otrzymać uprzednią zgodę płatnika (Naro-

dowego Funduszu Zdrowia), aby kontrolować od-

pływ pieniędzy poza polski system opieki zdrowot-

nej.

Brak takiej kontroli może skutkować poważnym

zakłóceniem finansowania świadczeń opieki zdro-

wotnej udzielanej polskim ubezpieczonym, którzy

nie skorzystają z leczenia transgranicznego i pozo-

staną w kraju.

2.

Lista świadczeń, w przypadku których wyma-

gana będzie uprzednia zgoda płatnika, będzie w myśl

przyszłych przepisów wdrażających dyrektywę trans-

graniczną publikowana w formie rozporządzenia mi-

nistra zdrowia.

Lista taka nie jest jeszcze gotowa.

Powstaje obec-

nie w wyniku współpracy Ministerstwa Zdrowia z Na-

rodowym Funduszem Zdrowia.

3.

11 lutego 2013 r. na stronach internetowych Mi-

nisterstwa Zdrowia został opublikowany projekt zało-

ku z transpozycją dyrektywy Parlamentu Europej-

samym m.in. organizacje pacjentów mają możliwość

zgłoszenia swoich uwag do tego dokumentu.

4.

Jak zostało to wskazane w pkt 1, wprowadzenie

listy świadczeń, w przypadku których konieczne bę-

dzie uzyskanie przez ubezpieczonego uprzedniej zgo-

dy płatnika, jest zgodne z przepisami dyrektywy

transgranicznej, a zatem posłużenie się takim me-

chanizmem w polskich przepisach wdrażających dy-

rektywę nie może zostać uznane za naruszenie prze-

pisów unijnych.

5.

Nawiązując do powyższego, skorzystanie przez

Polskę, czy jakiekolwiek inne państwo członkowskie

Unii Europejskiej, z przysługującego jej prawa do wpro-

wadzenia wyjątku od ogólnej zasady swobodnego ko-

rzystania przez ubezpieczonych z transgranicznej

opieki zdrowotnej nie jest naruszeniem postanowień

dyrektywy transgranicznej.

To, jaki charakter przybierze mechanizm wyma-

gania od ubezpieczonych uzyskania uprzedniej zgody

płatnika, zależy przede wszystkim od sposobu zorga-

nizowania systemu opieki zdrowotnej w danym pań-

stwie członkowskim.

Należy przy tym wskazać, że

zgodnie z art. 168 ust. 7 Traktatu o funkcjonowaniu

Unii Europejskiej organizowanie krajowych syste-

mów opieki zdrowotnej należy do wyłącznych kom-

petencji państw członkowskich.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Sławomir Neumann

kłusownictwa w Polsce (14704)

Szanowna pani Marszałek!

W związku z przesła-

ną interpelacją posła Łukasza Zbonikowskiego doty-

czącą kłusownictwa przedkładam stanowisko zajęte

w tej sprawie.

Obowiązek zwalczania kłusownictwa jest nałożo-

ny ustawą Prawo łowieckie, ustawą o lasach oraz

ustawą o ochronie przyrody.

Wymienione akty praw-

ne określają zakres działania służb oraz uprawnień,

jakie im przysługują podczas wykonywania swoich

obowiązków.

Obecnie Straż Leśna Lasów Państwo-

wych liczy 970 osób, Państwowa Straż Parków Na-

rodowych – 101, Państwowa Straż Łowiecka – około

60 osób.

Główny jednak ciężar zwalczania kłusowni-

ctwa spoczywa na członkach Polskiego Związku Ło-

wieckiego, a w szczególności na strażnikach łowie-

ckich powoływanych lub zatrudnianych przez dzier-

528

żawców lub zarządców obwodów łowieckich.

W obwo-

dach dzierżawionych pełni tę funkcję 6186 osób.

Odrębne przepisy zobowiązują ww. do współpracy

z Krajowym Centrum Informacji Kryminalnych oraz

Policją.

Podobnie współpracują przy zwalczaniu kłu-

sownictwo wszyscy członkowie Polskiego Związku

Łowieckiego, biorąc udział w patrolach oraz w ak-

cjach ściągania wnyków i wyszukiwania pułapek

kłusowniczych.

Współpraca Państwowej Straży Ło-

wieckiej, Policji oraz Polskiego Związku Łowieckiego

jest usankcjonowana rozporządzeniem ministra

środowiska z dnia 23 czerwca 1997 r.

(Dz. U. Nr 73,

poz. 460).

W swoich działaniach opartych na zasa-

dach wynikających z Kodeksu postępowania karnego

Państwowa Straż Łowiecka może prowadzić docho-

dzenia i wnosić oraz popierać akty oskarżenia w po-

stępowaniu uproszczonym, jeśli przedmiotem prze-

stępstwa jest zwierzyna

Dane dotyczące kłusownictwa w obwodach łowie-

ckich PZŁ oraz ujawnione przez Straż Leśną na te-

renach leśnych PGL Lasy Państwowe w sezonach

łowieckich 2010/11 i 2011/2012:

Podane wyżej dane statystyczne uzyskane z Pol-

skiego Związku Łowieckiego oraz Państwowego Go-

spodarstwa Leśnego Lasy Państwowe w zakresie

zwalczania kłusownictwa sygnalizują również, że

coraz większym problemem stają się ubytki powodo-

wane przez psy i koty przebywające bez uwięzi w ło-

wiskach.

Narażone są tym samym także populacje

drobnych zwierząt chronionych, zwłaszcza ptaków

gniazdujących na ziemi.

Oczywiście przytoczone w interpelacji przypadki

karygodnego „sportu nowobogackich” polegającego

na bezmyślnym zabijaniu zwierząt przy pomocy bro-

ni myśliwskiej, sportowej, czy wręcz ostrej nie zawsze

muszą być kojarzone z myśliwymi, którzy posiadają

broń myśliwską legalnie i działają w ramach swoich

kół łowieckich, najczęściej w towarzystwie innych

myśliwych.

Kłusownicy działający w ten sposób są

zwykle zdeterminowani i podczas próby zatrzymania

mogą użyć broni legalnej lub nielegalnej przeciwko

strażnikom.

W związku z tym zaleca się udział funk-

cjonariuszy Policji w patrolach, zwłaszcza wykony-

wanych nocą.

Jednakże problem jest znacznie poważniejszy

ilościowo w odniesieniu do kłusownictwa wykonywa-

nego przy pomocy wnyków, żelaz oraz innych puła-

pek raniących.

Tutaj najskuteczniejszym sposobem

PZŁ PGL LP

Lp.

2010/2011 2011/2012 2010/2011 2011/2012 Razem

1 Ilość zebranych narzędzi kłusowniczych 122964 105896 2759 3647 235266

2 Suma wszystkich skłusowanych zwierząt (w szt.)

17332 16394 299 326 34351

3

Ocena przepadków kłusownictwa z bronią

(sprawca nieznany)

2417 2173 4590

4 Liczba ujętych kłusowników z bronią 147 108 255

5

Liczba spraw o kłusownictwo przekazanych

565 455 277 296 1593

6 Liczba kłusujących chartów (lub ich mieszańców) 2476 2804 5280

7 Liczba zdziczałych, bezpańskich psów w obwodach 40419 46923 87342

8 Liczba psów puszczanych samopas przez miejscową ludność 96332 104015 200347

9 Stwierdzone przypadki pogryzień ludzi przez psy 1185 1449 2634

10 Liczba kłusujących kotów w obwodach 102651 109738 212389

11 Szacunkowa liczba zwierząt zagryzionych przez psy:

a) Domowe 265 385 650

b) Dzikie 31779 37167 68946

Gatunki skłusowanej zwierzyny grubej i ilość sztuk:

2010/2011 2011/2012

PZŁ PGL LP PZŁ PGL LP Razem

Łoś 23 10 37 12 82

Jeleń 318 110 313 128 869

Daniel 45 13 56 10 124

Dzik 956 57 880 61 1954

Sarna 3965 90 4360 86 8501

Muflon 30 2 24 0 56

∑ 5337 282 5670 297 11586

529

zapobiegania jest ich wyszukiwanie i neutralizowa-

nie.

Pomocy udzielają wszyscy korzystający z rekre-

acji na terenach niezurbanizowanych, przekazując

zebrane wnyki lub informacje o ich lokalizacji myśli-

wym, strażnikom czy Policji.

Akcje uświadamiające

potrzebę ochrony dzikich zwierząt prowadzone są

przez myśliwych, leśników, pracowników parków na-

rodowych oraz służby ochrony przyrody.

Obserwuje

się też znaczne zaangażowanie mieszkańców, którzy

coraz częściej informują o osobach zajmujących się

kłusownictwem w ich otoczeniu.

Wyrażona w interpelacji obawa co do nadmiernej

restrykcyjności przepisów łowieckich jest nieupraw-

niona, ponieważ każdy myśliwy – poza odstrzałem

we własnym obwodzie łowieckim – może zostać za-

proszony lub wykupić odstrzał na dowolny gatunek

zwierzyny, czy to w postaci uczestnictwa w polowa-

niu zbiorowym, czy w polowaniu indywidualnym,

i to nie tylko na terenie kraju.

Jedynym ogranicze-

niem są limity zwierzyny do odstrzału zatwierdzone

w rocznym planie łowieckim.

Nie można tez uznać za nadzwyczaj uciążliwe

i trudne do pokonania działania dotyczące uzyskania

członkostwa w Polskim Związku Łowieckim.

Celem

jest bowiem uzyskanie wiedzy koniecznej do wyko-

nywania prawidłowego i bezpiecznego polowania

oraz korzystania i przechowywania broni myśliw-

skiej.

Przepisy dopuszczają możliwość uzyskania

członkostwa w PZŁ bez obowiązku starania się

o członkostwo w kole łowieckim.

Są to tzw. członko-

wie niezrzeszeni w kołach łowieckich posiadający

wszelkie uprawnienia do wykonywania polowania.

Stąd szukanie wyjątkowych doznań polegających na

kłusownictwie, podczas którego tusze są porzucane,

a faktycznie chodzi wyłącznie o zabicie zwierzęcia,

jest wyjątkowo naganne i niestety nadzwyczaj trud-

ne do wykrycia.

Dlatego takie przypadki winny być

udostępniane opinii publicznej jako wyjątkowo nega-

tywne przykłady postępowania, poszerzając w ten

sposób prowadzoną edukację.

Podsumowując, należy stwierdzić, że podstawą

skuteczności w zwalczaniu kłusownictwa, oprócz

czynnego zapobiegania, jest prowadzenie edukacji na

wszelkich możliwych poziomach.

W swoich działa-

niach kładą na to szczególny nacisk wszystkie służby

ochrony przyrody, Lasy Państwowe oraz Polski Zwią-

zek Łowiecki.

Podsekretarz stanu

Janusz Zaleski

przesłaną przy piśmie Marszałka Sejmu Rzeczypo-

023-14706/13, w sprawie uzupełnienia odpowiedzi

dotyczącej decyzji o pozwoleniu na budowę uchyla-

nych przez sąd administracyjny uprzejmie informuję,

że podtrzymuję stanowisko wyrażone w ww. piśmie.

Jednocześnie w kontekście przedstawionych wąt-

pliwości należy jeszcze raz podkreślić, że ocena praw-

tycznego lub prawnego, a zatem są one o tyle wiążą-

cyjne: wyrok NSA w Warszawie z dnia 28 marca 2012 r.,

W konsekwencji jeżeli nie dochodzi do zmiany stanu

faktycznego lub prawnego, istnieje prawny obowią-

zek wykonywania orzeczenia sądu.

Zauważyć należy, że w poruszonej sprawie doty-

czącej decyzji*

)

starosty brodnickiego dopiero po wy-

daniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Byd-

goszczy wyroku z dnia 5 listopada 2008 r., sygn. akt

II SA/Bd 481/08, nastąpiła zmiana istotnych okolicz-

ności faktycznych sprawy, spowodowana cofnięciem

wniosku o wydanie pozwolenia na budowę.

W wyni-

ku umorzenia sprawy ocena prawna i wskazania co

wyrokiem utraciły moc wiążącą.

Odnosząc się do kwestii wycofania wniosku w sy-

tuacji wszczętego postępowania administracyjnego,

trzeba zaznaczyć, że takie uprawnienie jest jak naj-

bardziej dopuszczalne na gruncie obowiązujących

przepisów.

Uprawnienie do wycofania wniosku jest

konsekwencją wnioskowego charakteru postępowa-

*

)

Decyzja z dnia 21 października 2010 r., znak: WB.7351-8-

131/06/07/08/09.

530

nia w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę.

W re-

zultacie wycofania wniosku przestaje istnieć element

warunkujący nawiązanie stosunku materialnego,

a organ prowadzący postępowanie pozbawiony wnio-

sku strony nie może orzekać w sposób merytoryczny

o żądaniu nieistniejącym.

W przeciwnym razie zaist-

niałby przypadek, gdzie dalsze prowadzenie postępo-

wania byłoby działaniem z urzędu, które w postępo-

waniach określonych jako wnioskowe jest wyraźnie

z 2013 r. poz. 267), podobnie wyrok NSA w Warsza-

Dodatkowo wymaga wyjaśnienia, że w przypadku

zamiaru kontynuacji inwestycji po wycofaniu wniosku

o pozwolenie na budowę inwestor i tak będzie zobo-

wiązany złożyć nowy wniosek, aby uzyskać ponownie

decyzję o pozwoleniu na budowę.

Wzór wniosku o po-

zwolenie na budowę, a także wzór decyzji o pozwoleniu

Z wyrazami szacunku

Warszawa, dnia 25 marca 2013 r.

Szanowna Pani Marszałek!

W odpowiedzi na

przesłaną dnia 27 lutego 2013 r. interpelację posła na

przedstawiam, co następuje.

Szanowna Pani Marszałek!

W odpowiedzi na

531

bibliotek (sygn.

SPS-023-14708/13) przedstawiam, co

następuje.

nić również rolę biblioteki publicznej.

Zmiana pier-

14710/13, dotyczącym interpelacji poselskiej pani

stu bezrobocia w Polsce uprzejmie informuję, że

nie jest zaskakujący i wynika z sezonowego charak-

teru polskiego rynku pracy.

bezrobotnych wzrosła o 7,0% w porównaniu do grud-

W styczniu 2011 r. liczba bezrobotnych wzrosła

a w styczniu 2010 r. – o 8,4%, natomiast w styczniu

2009 r. – o 10,9%.

o stwierdzenie, że w obliczu pogarszającej się sytua-

cji gospodarczej pracodawcy ostrożniej podejmują

decyzje odnośnie do nie tylko tworzenia nowych

lei wpływa na wielkość bezrobocia.

Z prowadzonego

przez MPiPS monitoringu zwolnień grupowych wy-

nika, że w styczniu zgłoszeń zwolnień dokonało

532

Należy jednocześnie zaznaczyć, że tylko w stycz-

Przywołując wyniki raportu „Rynek pracy i wy-

kluczenie społeczne w kontekście percepcji Polaków

– Diagnoza społeczna 2011”, wskazuję, że lata 2009–

2011 nie przyniosły znaczącego wzrostu liczby emi-

grantów zarobkowych.

Natomiast procesy migracyj-

ne po wejściu Polski do UE spowodowały, iż doświad-

czenia z zagraniczną migracją zarobkową stały się

częścią biografii dla znaczącej liczby Polaków.

Nie

należy zatem traktować emigracji zarobkowej Pola-

ków jako tylko konieczności ekonomicznej, ale też dla

nowych doświadczeń zawodowych.

nie z zapisami ustawy – koncentrują się na podejmo-

Przekazując powyższe, uprzejmie informuję, że

skaniu zatrudnienia, a jego główne działania, które

kontynuowane będą również w tym roku, koncentru-

zwolą osobom młodym na:

ki społecznej,

Pragnę również poinformować, iż – mając na uwa-

stwo Pracy i Polityki Społecznej prowadzi obecnie

Kontynuując odpowiedź na pytanie pani poseł,

należy wyraźnie podkreślić, że minister pracy i poli-

z niej stan zatrudnienia, tak więc poprzez redystry-

firm, decyzję odnośnie do sposobu wydatkowania

kretnego urzędu pracy związaną z wyborem form

aktywizacji zawodowej bezrobotnych i innych upraw-

nionych osób podejmuje natomiast starosta, po za-

Jednocześnie w wyniku monitoringu sytuacji na

533

ne, na realizację których corocznie przeznaczane są

alizację programów specjalnych skierowanych do osób

przeznaczono łącznie 109 mln zł, z tego na działania

dla osób młodych – kwotę 67 mln zł, a na działania na

zł.

Urzędy pracy, które otrzymały dodatkowe środki

na realizację programów specjalnych, planowały objąć

aktywizacją łącznie 13 744 osób, w tym 9638 do 30.

i 4106 powyżej 50. roku życia.

Również w roku bieżącym programy specjalne

Pracy.

Grupami interwencyjnymi będą podobnie jak

w poprzedniej edycji osoby młode i w starszych gru-

dający na utrzymaniu co najmniej jedno dziecko

marszałka województwa, natomiast realizację pro-

gramów monitorują i nadzorują wojewódzkie urzędy

pracy.

pani Jadwigi Wiśniewskiej w sprawie zmiany syste-

mu egzaminowania na aplikacje prawnicze uprzejmie

informuję, że obecny system naboru na aplikacje

prawnicze został wprowadzony ustawą z dnia 30 czerw-

Ustawa ta wprowadziła państwowe egzaminy na

aplikacje, które przeprowadzane są w formie testu

jednokrotnego wyboru.

Zgodnie z ustawą test składał

pozycje odpowiedzi, z których tylko jedna jest pra-

widłowa.

Pozytywny wynik egzaminu otrzymywał

tów (76% prawidłowych odpowiedzi).

dotyczących przeprowadzania egzaminów wstęp-

nych na aplikacje, w wyniku której m.in.: zmniej-

szono liczbę pytań w teście do 150, obniżono do 100 licz-

bę punktów niezbędnych do uzyskania pozytywne-

go wyniku egzaminu (66% prawidłowych odpowie-

dzi) oraz wprowadzono obowiązek publikowania na

90 dni przed egzaminem wykazu tytułów aktów

wprowadzono wspólny test obowiązujący kandyda-

tów na aplikację adwokacką i radcowską (przygoto-

wywany przez jeden zespół, co gwarantuje ten sam

poziom trudności).

Wprowadzenie państwowych egzaminów na apli-

kacje – stanowiących jeden z elementów reformy ma-

jącej na celu otwarcie dostępu do zawodów prawni-

czych – było m.in. odpowiedzią na zapotrzebowanie

częciem aplikacji prawniczych.

W tym okresie w Pol-

ną była niska.

Jak wynikało z raportu Europejskiej

CEPEJ z 2006 r., w Polsce na 100 tys. mieszkańców

(adwokatów i radców prawnych), podczas gdy np. na

Węgrzech liczba ta wynosiła ok. 90, w Niemczech

– ok. 150, w Anglii z Walią – ok. 201, w Portugalii

– ok. 213, w Irlandii – ok. 230, we Włoszech – ok. 260,

w Hiszpanii – ok. 260, a w Grecji – ok. 308.

534

Ponadto konieczność zmian w zakresie dostępu

do aplikacji wynikała z orzecznictwa Trybunału

z Konstytucją RP przepisów ustawy Prawo o adwo-

katurze oraz ustawy o radcach prawnych, które upo-

ważniały Naczelną Radę Adwokacką i Krajową Radę

nia konkursów na aplikację adwokacką i radcowską.

Zdaniem trybunału wymogi i kryteria, jakie powin-

ni spełniać kandydaci na aplikację, nie mogą być

określane przez samorząd zawodowy, lecz przez usta-

wodawcę.

Ponadto Trybunał Konstytucyjny uznał,

że uchwały korporacyjne nie są powszechnie obowią-

zującym źródłem prawa i nie mogą obowiązywać oso-

by, które nie są członkami korporacji.

Trybunał

wskazał, że ograniczenia konstytucyjnie gwaranto-

wanych wolności i praw obywatelskich powinny być

systemu przeprowadzania egzaminów wstępnych,

należy wskazać, że nie znajduje ona potwierdzenia

w faktach.

Obecnie obowiązujące rozwiązania zapewniają

absolwentom studiów prawniczych dostęp do aplika-

cji, zwiększa się jednocześnie – poprzez wzrost liczby

prawników – dostęp społeczeństwa do profesjonalnej

pomocy prawnej.

Od czasu wprowadzenia państwowych egzami-

nów na aplikację adwokacką, radcowską i notarialną

— ok. 19 000 osób, a na aplikację notarialną – ponad

2300 osób.

W poszczególnych latach liczby te przedstawiały

się następująco:

— do egzaminu na aplikację adwokacką: w roku

2006 przystąpiły 2194 osoby, pozytywny wynik uzy-

skało 860 osób; w 2007 r. przystąpiło 3087 osób, zda-

ło 1477; w roku 2008 przystąpiły 3542 osoby, zdało

414; w 2009 r. przystąpiły 3953 osoby, a pozytywny

wynik uzyskało 3112 osób; w roku 2010 przystąpiło

2958 osób, zdało 986 osób; w 2011 r. przystąpiło 4018

osób, zdało 2090 osób; w roku 2012 przystąpiło 4275

osób, pozytywny wynik uzyskały 2343 osoby;

— do egzaminu na aplikację radcowską: w roku

2006 przystąpiło 4736 osób, pozytywny wynik uzy-

skały 1263 osoby; w 2007 r. przystąpiły 5754 osoby,

zdały 3164; w roku 2008 przystąpiły 7902 osoby, po-

zytywny wynik uzyskały 932 osoby; w 2009 r. przy-

stąpiło 8588 osób, pozytywny wynik uzyskały 6574

osoby; w roku 2010 przystąpiło 5397 osób, zdało 1349

osób; w 2011 r. przystąpiło 5787 osób, pozytywny wy-

nik uzyskało 2628 osób; w roku 2012 przystąpiło

5912 osób, pozytywny wynik uzyskało 2988 osób;

— do egzaminu na aplikację notarialną: w roku

2006 przystąpiło 575 osób, pozytywny wynik egza-

minu uzyskało 26 osób; w 2007 r. przystąpiło 665

osób, zdały 362 osoby; w roku 2008 przystąpiło 1107

osób, pozytywny wynik uzyskały 302 osoby; w 2009 r.

przystąpiło 1408 osób, zdało 1071 osób; w roku 2010

przystąpiło 1069 osób, zdało 227 osób; w 2011 r. przy-

stąpiło 1113 osób, pozytywny wynik uzyskało 171 osób;

w roku 2012 przystąpiły 833 osoby, zdało 229 osób.

Dla porównania w okresie, kiedy egzamin na apli-

kacje przeprowadzały samorządy zawodowe, do eg-

zaminu na aplikację adwokacką w roku 2000 przy-

stąpiły 874 osoby, zdało 244; w 2001 r. przystąpiło

912 osób, pozytywny wynik uzyskało 286 osób;

w 2002 r. przystąpiły 1273 osoby, zdało 346; w 2003 r.

przystąpiło 1314 osób, pozytywny wynik uzyskało

385 oraz w roku 2004 przystąpiło 476 osób, zdały 202

osoby.

W przypadku aplikacji radcowskiej do egzami-

nu w 2000 r. przystąpiły 2883 osoby, zdało 728;

w 2001 r. przystąpiło 2768 osób, pozytywny wynik

uzyskało 661; w 2002 r. przystąpiły 3192 osoby, po-

zytywny wynik uzyskało 669; w 2003 r. przystąpiło

2537 osób, pozytywny wynik uzyskało 691 oraz w roku

2004 przystąpiło 2848 osób, pozytywny wynik uzy-

skały 1053.

Natomiast do egzaminu na aplikację no-

tarialną w roku 2001 przystąpiło 291 osób, pozytyw-

ny wynik uzyskało 35; w 2002 r. przystąpiło 416 osób,

zdało 48; w 2003 r. przystąpiło 555 osób, pozytywny

wynik uzyskały 42 osoby oraz w roku 2004 przystą-

piło 399 osób, zdało 39 osób.

14 000 osób, w tym na aplikacji adwokackiej jest ok.

5400 osób, na aplikacji radcowskiej ok. 8000 osób

oraz na aplikacji notarialnej niespełna 700 osób.

Wysokie zainteresowanie absolwentów prawa pań-

egzaminów samorządowych) oznacza, że egzaminy

szanse uzyskania pozytywnego wyniku z egzaminu,

które wynikają wyłącznie z posiadanej wiedzy, nie

niemal 14 000 osób, natomiast w ostatnich latach

liczba kandydatów ustabilizowała się na poziomie ok.

Egzaminy prawnicze na aplikacje odbywają się

jednego dnia, jednocześnie na terenie całego kraju.

W ostatnich latach przeprowadzane są w ostatnią so-

botę września.

Wszystkich kandydatów na poszcze-

535

Należy podkreślić, że obecnie obowiązujący sy-

celu dokonanie selekcji najlepszych kandydatów na

zaminu jest spełniona: spośród osób, które w okresie

absolwenci, którzy otrzymali na dyplomie ocenę bar-

dzo dobrą.

Przykładowo w 2012 r. spośród osób, któ-

re uzyskały pozytywny wynik, aż 74% stanowili ab-

solwenci, którzy ukończyli studia prawnicze z oceną

bardzo dobrą.

Dla porównania absolwenci, którzy

ukończyli studia prawnicze z oceną dostateczną, sta-

nowili jedynie 0,43% osób, które egzamin zdały.

Odnosząc się do przywołanych w interpelacji pani

poseł tez orędzia, ocenić należy, że nie są one uzasad-

nione.

Trudno zgodzić się z zawartym w interpelacji

twierdzeniem, że obecne przepisy zmuszają do wku-

wania na pamięć aktów prawnych.

Przy obecnym,

ulegają nieustannym zmianom.

W pierwszej kolejno-

ści należy zauważyć, że zakres egzaminu jest usta-

wowo ograniczony, a ponadto publikowany od 2009 r.

na egzaminy wstępne, doprecyzowuje i de facto bar-

dzo ogranicza zakres egzaminu wstępnego w danym

Wykaz ten stanowi niewątpliwie ułatwienie w przy-

gotowaniu się do egzaminów, ponieważ daje kandy-

datom pełną wiedzę, z jakich aktów prawnych winni

przygotowywać się do egzaminu, a tym samym stwa-

rza im możliwość należytego przygotowania się do

egzaminu w danym roku.

jest na 90 dni przed egzaminami wstępnymi.

Mini-

ster sprawiedliwości, wychodząc naprzeciw oczeki-

waniom osób zdających, wykazy te zawsze publiku-

je znacznie wcześniej, aniżeli wymagają tego prze-

pisy (tj. ok. 6 miesięcy przed egzaminem).

Wykazy,

np. w przypadku aplikacji adwokackiej i radcow-

skiej, średnio obejmowały ok. 50 pozycji, z czego

znaczącą część tytułów aktów prawnych obejmowa-

ły kodeksy oraz podstawowe akty prawne z poszcze-

gólnych zakresów prawa.

Ponadto wskazać należy, że większość pytań te-

stowych dotyczy podstawowych instytucji prawa,

z reguły pytania dotyczą przede wszystkim podsta-

wowych zagadnień kodeksowych.

Przykładowo w la-

tach 2011–2012 ok. 60% pytań testowych na aplika-

łości dotyczą wyłącznie jego części ogólnej.

Pytania konstruowane są w sposób bardzo precy-

zyjny, tak aby nie wywoływały żadnych wątpliwości

administracyjnych.

Przykładowo Naczelny Sąd Ad-

test egzaminacyjny, sprawdzający wiedzę w zakresie

niezbędnym do skutecznego ubiegania się o przyjęcie

na aplikację adwokacką, nie może zawierać pytań

obejmujących kwestie sporne w doktrynie i orzeczni-

dodatkowych założeń niewynikających z treści pyta-

nia, ani też pytań obejmujących zagadnienia prawne,

Nietrafione jest również porównywanie praktyki

zawodowej i możliwości korzystania przy stosowaniu

wstępnych, gdyż istotą egzaminu jest sprawdzenie

znajomością prawa.

Znajomość przepisów prawa nie

oznacza jednak pamięciowego opanowania dosłow-

nego brzmienia poszczególnych przepisów, ale znajo-

mości norm prawnych w nich zawartych.

Na powyż-

sze zwrócił uwagę m.in. Wojewódzki Sąd Administra-

uwagę, iż egzamin na aplikację radcowską jest egza-

minem konkursowym i nie można oczekiwać, że py-

tania w teście będą wiernie przytaczać jeden, kon-

kretny przepis prawa.

Egzamin ma sprawdzić wiedzę

do dosłownego brzmienia wybranego przepisu praw-

„Zdający musi legitymować się umiejętnością zrekon-

struowania nieskomplikowanej normy prawnej, jak

Zauważyć należy również, że forma testowa egza-

minów jest częstym sposobem weryfikacji wiedzy

przyszłych prawników już w trakcie studiów, gdzie

egzaminy testowe stosowane były na wiele lat przed

wprowadzeniem państwowych egzaminów na aplika-

cje prawnicze.

Ponadto niewątpliwą zaletą pytań testowych jest

ich sprawdzalność.

Taka forma egzaminu pozwala

na jednoznaczne zweryfikowanie jego wyniku (w sy-

stemie 0–1), ponadto umożliwia przeprowadzenie

procedury odwoławczej.

Odnosząc się do poglądu, że egzamin powinien

weryfikować umiejętności praktyczne odnajdywania

536

przepisu, wskazać należy, że umiejętności takiej nie

można utożsamiać z wiedzą prawniczą.

Wolą usta-

wodawcy było, aby egzamin wstępny na aplikacje

świadczenia profesjonalnej pomocy prawnej jest po-

siadanie określonej wiedzy prawniczej, której nie za-

stąpi umiejętność choćby najszybszego wyszukiwa-

nia przepisów.

niezbędna do udzielenia pomocy prawnej – w zastęp-

stwie adwokata lub radcy prawnego – już w czasie

aplikacji.

Odnosząc się zaś do przedstawionego twierdzenia,

że absurdalny jest także limit czasu przeznaczony na

odpowiedź (1 minuta), który często uniemożliwia

nowanych odpowiedzi, należy wskazać, że nie znaj-

duje ono uzasadnienia w rzeczywistości.

Kilkuletnia

praktyka przeprowadzania egzaminów wykazała, że

określony czas trwania egzaminów wstępnych jest

w pełni wystarczający do zapoznania się z testem

nów wstępnych przesyłanych ministrowi sprawiedli-

wości wynika bowiem, że większość kandydatów na

aplikantów często kończy egzamin kilkanaście, a na-

wet kilkadziesiąt minut przed upływem czasu trwa-

nia egzaminu wstępnego.

Ponadto taki czas jest po-

studiów prawniczych.

Ustosunkowując się z kolei do przytoczonego

w interpelacji twierdzenia aplikantów, że w trakcie

i przygotowanie skargi kasacyjnej, podczas gdy peł-

nomocnik procesowy ma na to dwa miesiące, wyjaś-

nić należy, że twierdzenie to odnosi się do egzaminu

zawodowego przeprowadzanego po odbyciu aplikacji

(nie zaś egzaminu wstępnego, którego dotyczy pozo-

stała część interpelacji), a wskazany rodzaj zadania

egzaminacyjnego – skarga kasacyjna – ustawy samo-

rządowe przewidują jedynie w przypadku zadania

egzaminów zawodowych zadanie z zakresu prawa

nia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Admini-

stracyjnego.

Marginalnie należy zauważyć, że przyto-

czona wypowiedź aplikantów nie polega na prawdzie,

gdyż termin do wniesienia skargi kasacyjnej do Na-

czelnego Sądu Administracyjnego wynosi trzydzieści

twierdzenie do realiów egzaminacyjnych, trudno wy-

obrazić sobie jednak, że egzamin zawodowy trwałby

opracowanych na potrzeby egzaminu bądź może być

cowanym również na potrzeby egzaminu przez ze-

spół.

Niezależnie od przyjętej formy zadania zespół,

przygotowując zadania egzaminacyjne, bierze pod

wadzenia, jak również czas trwania każdej części eg-

wiednio: z prawa karnego – 39 stron, z prawa cywil-

z prawa administracyjnego – 5 stron, natomiast za-

dania na egzamin radcowski: z prawa administracyj-

dowych niejednokrotnie mogą zawierać nawet kilka-

karnych.

Zadania egzaminacyjne z wszystkich lat

egzaminów dostępne są na stronnie www.ms.gov.pl,

co każdemu pozwala ocenić ich objętość i stopień

trudności w porównaniu do rzeczywistych spraw są-

dowych.

Ponadto zgodnie z obowiązującymi przepisami

rzystać z tekstów aktów prawnych, komentarzy

i orzecznictwa – zarówno w formie papierowej, jak

również przez udostępnienie im stanowisk kompu-

terowych zawierających elektroniczne bazy infor-

macji prawniczej.

terpelacji dotyczących potrzeby zmiany systemu eg-

zaminowania na aplikacje prawnicze, należy ponow-

nie podkreślić, że egzamin w obowiązującej formie

pozwala na wyłanianie najlepszych absolwentów pra-

wość udzielonych odpowiedzi jest w pełni weryfiko-

walna, a w przypadku jakichkolwiek wątpliwości co

wyniku w drodze odwoławczej oraz sądowoadmini-

stracyjnej.

537

ne, w sposób identyczny traktując w całej Polsce

wiedliwego traktowania kandydatów czy też nepoty-

zmu.

Mając powyższe na uwadze, należy ocenić, że

brak jest potrzeby dokonywania zmian w tym zakre-

sie.

Obecne regulacje zawierają jasne i jednoznaczne

zasady przeprowadzania egzaminów, umożliwiające

W kontekście formy egzaminu wstępnego nie moż-

na pominąć istotnego elementu, jakim jest skala tego

egzaminu – corocznie przystępuje do niego kilkanaście

tysięcy osób, przeprowadza go jednocześnie kilkadzie-

siąt komisji egzaminacyjnych w całej Polsce.

Co do postulatu przeprowadzania dla kandydatów

na aplikantów egzaminów sprawdzających praktycz-

ne stosowanie prawa należy zauważyć, że ta umiejęt-

ność zdobywana jest w trakcie trwania aplikacji, za-

tem może być wymagana jedynie od kandydatów

aspirujących do wykonywania określonych prawni-

czych zawodów zaufania publicznego, czyli na egza-

minach zawodowych po odbyciu aplikacji.

Dodatkowo należy zauważyć, że egzamin polega-

jący na rozwiązywaniu kazusów przewidziany jest

w trakcie drugiego etapu konkursu na aplikację ogól-

ną, organizowanego przez Krajową Szkołę Sądowni-

ctwa i Prokuratury, do którego dopuszczona jest nie-

wielka liczba osób.

Zdający w trakcie tej części egza-

minu rozwiązują kazusy z zakresu prawa prywatne-

go, karnego i publicznego.

Z przeprowadzonej w 2012 r.

przez Krajową Szkołę Sądownictwa i Prokuratury

analizy prac pisemnych stanowiących rozwiązanie

kazusów wynika, że średnia zdawalność tego etapu

konkursu wyniosła 55,2%, w tym z kazusu z prawa

prywatnego – 60,9%, z kazusu z prawa karnego – 57,3%,

zaś z prawa publicznego – 47,5%.

Te dane jednoznacz-

nie pokazują, że dla absolwentów prawa rozwiązywa-

nie tak skonstruowanych zadań egzaminacyjnych

stanowi trudność.

Mając na uwadze średnią zdawal-

ność kazusowej części konkursu na aplikację ogólną

(55,2%), należy zauważyć, że wprowadzenie takiej

formy egzaminu na aplikacje prawnicze przy zacho-

waniu obowiązującego progu zdawalności na pozio-

mie 66% spowodowałoby, że tylko bardzo nieliczna

grupa absolwentów prawa uzyskałaby pozytywny

wynik egzaminu.

Paradoksalnie wprowadzenie ta-

kiej formy egzaminów na aplikacje prawnicze mogło-

by zatem znacznie ograniczyć absolwentom prawa

dostęp do aplikacji prawniczych.

Z wyrazami poważania

Podsekretarz stanu

Szanowny Panie Marszałku!

W odpowiedzi na

pismo z dnia 27 lutego 2013 r. nr SPS-023-14715/13

i przekazaną interpelację posła na Sejm RP pana Ja-

wiązań związanych z realizacją nowo utworzonego

instrumentu finansowego Connecting Europe Faci-

lity (CEF) w kontekście ewentualnego włączenia do

gi ekspresowej S61 na odcinku Ostrów Mazowiecka

poniżej przedstawiam stosowne wyjaśnienia.

Zgodnie z założeniami nowy zintegrowany instrum-

ment finansowania inwestycji w transporcie, ener-

getyce i telekomunikacji CEF, ściśle związany z pol-

ityką spójności, ma służyć przede wszystkim realą-

izacji sieci bazowej transeuropejskiej sieci transpor-

towej TEN-T, a więc priorytetowych w skali całej

Unii Europejskiej osi transportowych, w tym drogo-

wych.

Komisja Europejska zaproponowała w ramach

CEF kwotę 29,3 mld EUR na lata 2014–2020, z czego

10 mld EUR na infrastrukturę transportową pocho-

dzić będzie z Funduszu Spójności.

CEF w latach

2014–2020 miałby być zarządzany centralnie przez

Komisję Europejską, co w praktyce oznacza, iż nad-

zór KE nad poszczególnymi, zakwalifikowanymi do

realizacji inwestycjami będzie obejmował bieżącą we-

ryfikację dokumentów wdrożeniowych (m.in. rapor-

tów z postępów w realizacji i wniosków o płatność)

oraz wydawanie decyzji o wyborze i przyznaniu do-

finansowania, bezpośrednio przez KE bądź jej wy-

specjalizowaną agencję (Agencję TEN-T).

Obecnie

w takiej formule wdrażane są w Polsce projekty, któ-

rym przyznano współfinansowanie ze środków fun-

duszu TEN-T.

Jednakże projekty aktów prawnych

ustanawiających CEF są nadal przedmiotem prac

organów prawodawczych Unii Europejskiej i nie zo-

stał jeszcze ustalony ostateczny kształt zakresu do-

finansowania dla tego instrumentu finansowego.

Resort transportu, dostrzegając znaczenie całej

drogi S61, uznał ją za projekt priorytetowy w ramach

propozycji modyfikacji sieci TEN-T, zgłoszonej przez

stronę polską Komisji Europejskiej, podkreślając

538

w ten sposób kluczową rolę tej drogi nie tylko dla

obszaru Polski wschodniej, lecz także jako między-

narodowego szlaku transportowego, łączącego Euro-

pę Południową z krajami nadbałtyckimi.

Dzięki za-

angażowaniu służb Ministerstwa Transportu, Bu-

niczny Via Baltica został umieszczony w załączniku

I do rozporządzenia ustanawiającego CEF, co daje

możliwość sfinansowania jego realizacji przy wyko-

rzystaniu środków Funduszu Spójności w ramach

CEF (ok. 1/3 z kwoty 10 mld EUR zostanie przezna-

czona dla Polski), nie oznacza jednak automatycznej

decyzji o realizacji.

Podstawowym warunkiem uzy-

skania pozytywnej decyzji Agencji TEN-T jest dobre

przygotowanie inwestycji, które zwiększa szanse

uzyskania dofinansowania w konkursie.

Ponadto,

mimo iż zgodnie z przyjętą przez Radę Ministrów

w dniu 29 października 2009 r. zmianą rozporządzenia

tecznym przebiegu korytarza transportowego Via

Baltica znalazła się droga ekspresowa S61, biegnąca

od Ostrowi Mazowieckiej nowym śladem przez Łomi-

żę, Ełk, Augustów, Suwałki do przejścia granicznego

z Republiką Litewską w Budzisku, należy podkreślić,

iż w załączniku I do rozporządzenia CEF, w wersji

przyjętej przez Radę UE ds. Transportu, Telekomu-

nikacji i Energii w czerwcu 2012 r., został ujęty od-

cinek transgraniczny i strona polska nie posiada

pewności, iż w opinii Komisji Europejskiej status

transgranicznego będzie mógł posiadać odcinek S61

biegnący od Ostrowi Mazowieckiej do Budziska.

Dla-

tego należy liczyć się z ewentualnością skrócenia dłu-

gości inwestycji, np. od obwodnicy Suwałk do grani-

cy państwa.

Należy także podkreślić, iż środki finansowe,

o których mowa w kontekście współfinansowania re-

alizacji inwestycji zgłoszonych do CEF, w tym drogi

ekspresowej S61, stanowią część puli przyznanej Pol-

sce w ramach wieloletnich ram finansowych na lata

2014–2020 ze środków Funduszu Spójności, a z kon-

kluzji Rady Europejskiej, podjętych na posiedzeniu

w dniach 7–8 lutego 2013 r., jasno wynika, iż możli-

wości ich wykorzystania będą ograniczone.

Kwota

przesunięta z Funduszu Spójności na infrastrukturę

transportową do 31 grudnia 2016 r. będzie mogła zo-

stać przeznaczona na współfinansowanie projektów

z uwzględnieniem „kopert” narodowych (projekty

także będą wybierane w drodze konkursu, a „koper-

ta narodowa” będzie jedynie ułatwieniem), natomiast

po tym terminie niewykorzystane środki FS powięk-

szą pulę środków dostępnych dla wszystkich krajów

członkowskich zgodnie z zasadami konkurencji

(w sposób analogiczny do obowiązującego w funkcjo-

nującym obecnie funduszu TEN-T).

W związku z po-

wyższym fundamentalne znaczenie dla naszego kra-

ju będzie miało niedopuszczenie do utraty środków

dostępnych do końca 2016 r.

Ponadto nie zostało jesz-

cze określone, czy prowadzony nabór konkursowy

będzie miał charakter wielogałęziowy i czy do postę-

powania zostaną dopuszczone projekty drogowe.

Ist-

nieje poważne ryzyko, iż z uwagi na ustalony priory-

tet dla rozwoju połączeń kolejowych w pierwszej ko-

lejności w postępowaniu będą mogły wziąć udział

projekty kolejowe.

Obecnie w Ministerstwie Transportu, Budowni-

dokumentem implementacyjnym do Strategii Rozwo-

oraz listą inwestycji, rekomendowanych do realizacji

w ramach CEF, które zostaną objęte szczególnym mo-

nitoringiem oraz nadzorem MTBiGM pod kątem przy-

gotowania do wyboru w trybie konkursowym.

Jeżeli

odcinek drogi ekspresowej S61 znajdzie się na przed-

miotowej liście, zostanie przygotowany do udziału

w postępowaniu konkursowym, w zakresie gwaran-

tującym maksymalne szanse otrzymania dofinanso-

wania.

Warto podkreślić, iż przedmiotowa inwestycja,

z uwagi na obowiązujący limit finansowy oraz stopień

przygotowania projektu, w momencie uchwalania

a więc na liście inwestycji, których realizacja rozpoczo-

sowania, co pozwoliło na kontynuację prac przygoto-

wawczych dla projektu.

W dniu 21 października 2011 r.

uzyskano decyzję o środowiskowych uwarunkowa-

na budowie obwodnicy Suwałk, a 25 maja 2012 r.

podpisano umowę na opracowanie dokumentacji pro-

jektowej.

Należy także przypomnieć, iż zgodnie z za-

pisami projektu rozporządzenia, ustanawiającego

CEF, realizacja przedsięwzięć transgranicznych bę-

dzie wymagała pisemnego porozumienia między za-

interesowanymi państwami członkowskimi.

Jednak

z uwagi na fakt, iż realizacja poszczególnych projek-

tów inwestycyjnych w przyszłej perspektywie finan-

sowej będzie uzależniona od wysokości środków prze-

znaczonych na finansowanie rozwoju infrastruktury

drogowej, które będą dostępne dla Polski, prace do-

tyczące zawarcia przedmiotowego porozumienia

będą mogły rozpocząć się dopiero po określeniu kwo-

ty alokacji.

Bez pewności dotyczącej zapewnienia fi-

nansowania nie jest możliwe określenie, czy projekt

Via Baltica będzie realizowany w najbliższych latach.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Patrycja Wolińska-Bartkiewicz

Warszawa, dnia 25 marca 2013 r.

539

Odpowiedź

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na prze-

023-14716/13) interpelację pani poseł Jolanty Szczy-

pińskiej w sprawie poboru podatku dochodowego od

wych wprowadzonych przez samorządy dla rodzin

wielodzietnych, uprzejmie informuję.

wszechnie obowiązującymi aktami prawa, mogą mieć

dwojaki charakter: generalno-abstrakcyjny lub indy-

widualno-konkretny.

W przypadku uchwał o charakterze generalno-

rodziny wielodzietne (np. posiadające 3 i więcej dzie-

ci) poprzez wydawanie kart uprawniających do ulg,

użyteczności publicznej np. za korzystanie z sali gim-

nastycznej.

Zatem wszystkie osoby, które spełniają określone

Odnosząc się do kwestii korzystania przez inne

osoby (np. studentów) z ulg na przejazdy środkami

leży zauważyć, że ustawa o podatku dochodowym od

osób fizycznych przewiduje zwolnienie od podatku

dochodowego tego rodzaju świadczeń.

Zgodnie bowiem z art. 21 ust. 1 pkt 84 ustawy

podatku są świadczenia z tytułu uprawnień do ulgo-

cych z przepisów o uprawnieniach do ulgowych prze-

W świetle powyższego, odpowiadając na pytania

pani poseł, pragnę zapewnić, że w przywołanych

w interpelacji przypadkach organy podatkowe nie

mają podstaw prawnych do naliczania podatku do-

chodowego.

W konsekwencji należy zatem stwierdzić, że w związ-

ku z korzystaniem przez rodziny wielodzietne z tzw. kart

zniżkowych budżet państwa nie osiągnie przychodów,

jak również nie poniesie kosztów związanych z poborem

podatku dochodowego z tego tytułu.

Jednocześnie, stosownie do prośby pani poseł,

przekazuję w załączeniu*

)

wydruk z systemu infor-

macji podatkowej, dotyczący interpretacji indywidu-

876/12-6/SP, wydanej w imieniu ministra finansów

Pragnę jednakże podkreślić, że po weryfikacji akt

przedmiotowej interpretacji indywidualnej, w dniu 4 mar-

ca 2013 r. minister finansów dokonał jej zmiany.

W przedmiotowej zmianie interpretacji indywidual-

nej minister finansów podzielił stanowisko wyrażone

przez wnioskodawcę, iż przyznane rodzinom wielo-

dzietnym, w drodze uchwały rady miejskiej, zniżki

oraz bezpłatne przejazdy komunikacją miejską nie

stanowią przychodu w rozumieniu ustawy o podatku

)

zmiana interpretacji indywidualnej z dnia 4 marca

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Maciej Grabowski

w sprawie wysokości środków wydanych

przy którym przesłano interpelację pana posła Ceza-

tyki rolnej, w załączeniu*

)

przekazuję zestawienie

kwot wypłaconych w latach 2004–2012 i plan na 2013 r.,

obejmujących pomoc w ramach:

*

)

1) programu SAPARD;

2) Planu Rozwoju Obszarów Wiejskich 2004–2006;

3) Sektorowego Programu Operacyjnego „Restruk-

turyzacja i modernizacja sektora żywnościowego raz

4) Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich 2007–

2013;

5) płatności bezpośrednich;

6) interwencji rynkowych.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że kwoty prze-

znaczone dla Polski na lata 2014–2020 będą znane

po uchwaleniu wieloletnich ram finansowych.

Sekretarz stanu

Kazimierz Plocke

Warszawa, dnia 25 marca 2013 r.

terpelację pani poseł Domiceli Kopaczewskiej prze-

SPS-023-14719/13, w sprawie uregulowań związa-

nych za służebnością przesyłu pragnę przekazać na-

stępujące stanowisko.

pytania:

Odnosząc się do pierwszego z pytań, chciałbym

przede wszystkim poinformować, iż w dniu 3 sierpnia

instytucję służebności przesyłu mającą na celu ure-

gulowanie stanu prawnego sieci energetycznych na

cudzych gruntach.

W związku z tym art. 305

1

ustawy

Kodeks cywilny (K.c.) stanowi, że nieruchomość moż-

na obciążyć służebnością przesyłu na rzecz przedsię-

biorcy, który zamierza wybudować lub którego włas-

ność stanowią urządzenia służące do doprowadzania

trycznej, prawem polegającym na tym, że przedsię-

biorca może korzystać w oznaczonym zakresie z nie-

ruchomości obciążonej zgodnie z przeznaczeniem

tych urządzeń.

Ustanowienie tej służebności może

nastąpić na podstawie umowy zawieranej pomiędzy

właścicielem nieruchomości a przedsiębiorcą.

Powyż-

sze rozwiązanie pozwala stronom samodzielnie kształ-

tować łączący je stosunek prawny, co odpowiada za-

sadom gospodarki wolnorynkowej, w tym zasadzie

swobody umów.

Zgodnie z wolą stron ustanowienie

służebności może nastąpić odpłatnie lub bez wyna-

grodzenia.

Natomiast stosownie do art. 305

2

K.c. je-

żeli właściciel odmówi zawarcia umowy o ustanowie-

technicznej, przedsiębiorca może żądać jej ustanowie-

nia za odpowiednim wynagrodzeniem na drodze są-

dowej.

Na podstawie powyższego przepisu sądowego

ustanowienia służebności przesyłu za wynagrodze-

niem może żądać również właściciel nieruchomości.

Ponadto zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyż-

szego przedsiębiorstwo energetyczne może również

po spełnieniu wymaganych przesłanek nabyć służeb-

ność przesyłu w drodze zasiedzenia, natomiast jeże-

li do zasiedzenia doszło przed ustawowym uregulo-

waniem służebności przesyłu, dopuszczalne było na-

bycie w drodze zasiedzenia służebności odpowiada-

jącej treści służebności przesyłu.

Ponadto zgodnie ze

stanowiskiem Sądu Najwyższego osoba prawna, któ-

ra przed dniem 1 lutego 1989 r., mając status pań-

stwowej osoby prawnej, nie mogła nabyć (także

nia przez Skarb Państwa sprzed tej daty, jeżeli na-

stąpiło przeniesienie tego posiadania (postanowienie

SN z dnia 25 stycznia 2006 r., I CSK 11/05), a zatem

przedsiębiorstwo energetyczne będzie mogło doliczyć

okres posiadania nieruchomości przed 1989 r. do

okresu wymaganego do ustanowienia służebności

przesyłu, jeżeli udowodni, iż jest następcą prawnym

Skarbu Państwa.

W odniesienie do drugiego z pytań pragnę pod-

kreślić, iż Ministerstwo Gospodarki od ponad dwóch

lat prowadzi prace nad ustawą o korytarzach prze-

syłowych, której głównym celem będzie stworzenie

czania energii elektrycznej, gazów (w tym dwutlenku

dzenie do krajowego prawodawstwa systemowego

rozwiązania pozwalającego w sposób wyważony po-

godzić skomplikowaną materię realizacji energetycz-

nej infrastruktury liniowej z problemem pozyskiwa-

niem jednocześnie słusznego wynagrodzenia za pra-

wo wejścia na te grunty.

541

Przyszła ustawa będzie normować zasady wyod-

nież rozwiązania dla takiej kwestii jak uregulowanie

dzeń liniowych celu publicznego.

Dzięki przedmioto-

wej ustawie przedsiębiorstwa zajmujące się przesy-

łem lub dystrybucją energii elektrycznej, gazu, ciepła

wiednie urządzenia liniowe, jak również do gruntów

nocześnie ustawa nakaże tym przedsiębiorstwom za-

płatę odszkodowania za tak zajęty grunt.

Projekt tej

ustawy zawiera również rozwiązania w zakresie jed-

nolitej metodologii wyceny wypłacanych przez przed-

siębiorstwa odszkodowań na rzecz właścicieli nieru-

chomości.

Dzięki tym rozwiązaniom znacznemu

uproszczeniu ulegnie kwestia oszacowania wysokości

takiego odszkodowania, jak również i jego wypłaty.

Wobec powyższego chciałbym podkreślić, iż pro-

jekt przedmiotowej ustawy nie tylko będzie regulo-

wał kwestie wypłaty odszkodowań za pozyskanie

odszkodowania.

Ponadto przedmiotowy projekt roz-

wiąże również kwestię wysokości wypłacanych od-

szkodowań za tak pozyskane nieruchomości.

Wyrażam przekonanie, że powyższe wyjaśnienia

Domiceli Kopaczewskiej.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tomasz Tomczykiewicz

w sprawie wprowadzenia ustawowego zakazu

(14723)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

w placówkach handlowych, przekazaną przy piśmie

z dnia 27 lutego br., znak: SPS-023-14723/13, uprzej-

mie wyjaśniam, co następuje.

Zasady wykonywania pracy w niedziele i święta re-

gulują przepisy Kodeksu pracy o czasie pracy.

Do dnia

26 października 2007 r. praca w placówkach handlo-

wych w niedziele i święta była dozwolona na podstawie

przepisu art. 151

10

pkt 9 lit. a Kodeksu pracy.

Od dnia 26 października 2007 r. zgodnie z prze-

wprowadzono istotne ograniczenia w wykonywaniu

Zgodnie z przepisem art. 151

9a

Kodeksu pracy praca

w takich placówkach w święta jest niedozwolona, na-

tomiast w niedziele jest dozwolona przy wykonywa-

Dalsze ograniczenia w omawianym zakresie mo-

głyby skutkować ograniczeniem liczby miejsc pracy

dla pracowników zatrudnionych w placówkach han-

dlowych.

Jak wynika z badania aktywności ekonomicznej

ludności, można wyodrębnić osoby, które w okresie

ostatnich czterech tygodni (wliczając jako ostatni ty-

dzień, w którym odbywało się badanie) pracowały

w niedzielę.

Tabela 1.

Liczba osób pracujących w niedzielę

w latach 2008–2012 (II kwartał) w tys. osób

2008 2009 2010 2011 2012 (II kw)

zwykle 1474 1397 1281 1226 1359

czasami 3655 3433 3439 3429 3433

wcale 10670 11038 10702 10907 10816

W II kwartale 2012 r. w niedzielę zwykle praco-

wało około 1359 tys. osób, co stanowiło 8,7% ogółu

pracujących w tym okresie.

Należy zauważyć, że licz-

ba osób pracujących zwykle w niedzielę obniżyła się

z poziomu 1474 tys. osób w 2008 r. (udział w popula-

cji pracujących – 9,3%) do poziomu 1226 tys. osób

w 2011 r. (udział w populacji pracujących – 7,9%).

Liczba osób pracujących zwykle w niedzielę w handlu

w II kwartale wyniosła 126 tys. osób (9,3% osób pra-

cujących zwykle w niedzielę w ogóle) i w latach 2008–

2011 kształtowała się na poziomie 100–140 tys. osób.

W II kwartale 2012 r. liczba osób pracujących cza-

sami w niedzielę wyniosła 3433 tys. osób (22% osób

pracujących w tym okresie), przy czym wśród tej ka-

tegorii osób znajdują się także osoby wykonujące pra-

cę w nadgodzinach czy incydentalnie.

Liczebność tej

kategorii osób w latach 2008–2011 kształtowała się

na zbliżonym poziomie, jedynie w 2008 r. wyniosła

3655 tys. osób.

Liczba osób pracujących czasami w han-

542

dlu w II kwartale 2012 r. wyniosła 577 tys. osób, zaś

w latach 2008–2011 kształtowała się na poziomie

541–582 tys. osób.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Radosław Mleczko

Warszawa, dnia 28 marca 2013 r.

023-14725/13) w sprawie spółki Centrum Produkcyj-

ne Pneumatyki Prema SA (dalej CPP Prema SA)

uprzejmie informuję, co następuje.

co monitoruje sytuację w spółce CPP Prema.

Poin-

formowane zostało również o zdarzeniu, które miało

miejsce w dniu 11 lutego 2013 r.

Należy jednak zwrócić uwagę, że minister skarbu

Inspekcja Pracy.

Do jej zadań zgodnie z ustawą z dnia

leży w szczególności nadzór i kontrola przestrzegania

śla również zakres działania organów PIP oraz nada-

je i reguluje ich uprawnienia związane z postępowa-

niem kontrolnym, czego minister skarbu państwa

w zakresie prawa pracy nie posiada.

Informuję ponadto, że zdarzenia, które są głów-

nymi powodami trwającego w spółce konfliktu, zo-

stały poddane kontroli właściwych organów.

Pań-

stwowa Inspekcja Pracy – Okręgowy Inspektorat

Pracy w Kielcach w wyniku przeprowadzonej kon-

troli skierowała w tym zakresie stosowne zawiado-

mienia do prokuratury, która dokona merytorycznej

oceny ewentualnych nieprawidłowości.

Jednocześnie podejmowane są kolejne próby roz-

mów ze stroną związkową.

Zarząd spółki przedstawił

propozycję zażegnania konfliktu, m.in. poprzez anu-

lowanie kar porządkowych.

Wyrażam przekonanie,

że działania te doprowadzą do rozwiązania zaistnia-

łego sporu społecznego.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Urszula Pasławska

(14726)

Szanowna Pani Marszałek!

W nawiązaniu do

SPS-023-14726/13) interpelacji złożonej przez pana

posła Jarosława Rusieckiego, dotyczącej nieprawid-

cie wyrobami stalowymi, pragnę uprzejmie przedsta-

wić następujące stanowisko.

uwagi ministra finansów i w chwili obecnej prowa-

rozwiązań, które wyeliminują oszustwa w obrocie

tego rodzaju wyrobami.

Przeprowadzone analizy w obszarze oszustw po-

543

kowskie Unii Europejskiej mają swobodę decydowa-

nia zarówno w zakresie ewentualności wprowadze-

nia tego mechanizmu do krajowego porządku praw-

nego, jak również do decydowania, które towary i usłu-

gi spośród enumeratywnie wskazanych w dyrektywie

wości ustanowienia przez państwa członkowskie me-

chanizmu odwrotnego obciążenia w odniesieniu do

fikowanych do kategorii złomu.

Niemniej jednak dy-

rektywa ta przewiduje możliwość upoważnienia po-

szczególnych państw członkowskich do wprowadze-

nia szczególnego środka stanowiącego odstępstwo

stosowania określonych przepisów dyrektywy.

Zgod-

wiąc jednomyślnie na wniosek Komisji, Rada może

dzenia szczególnych środków stanowiących odstęp-

stwo od przepisów niniejszej dyrektywy w celu

Przyjęcie mechanizmu odwrotnego obciążenia

nie przez Radę Unii Europejskiej na podstawie zło-

łożony pod obrady Rady Ministrów.

Po akceptacji

wniosku przez Radę Ministrów zostanie on przeka-

zany do Komisji Europejskiej.

chłonną procedurę derogacyjną, za niezbędne uzna-

no wprowadzenie dodatkowych rozwiązań legislacyj-

zanym obszarze, tj.: uniemożliwienie rozliczania się

tucji odpowiedzialności solidarnej.

Wszystkie plano-

nym zakresie.

Projekt zmian ustawowych w tym zakresie został

już przekazany do konsultacji zewnętrznych w dniu

1 marca br. i jest dostępny na stronach Biuletynu In-

Należy również podkreślić, że zwalczanie niepra-

działań realizowanych od ponad dwóch lat przez or-

rą, ABW i Policją.

de wszystkim w zakresie prętów żebrowanych, gdzie

miono intensywne działania o charakterze kontrol-

nym, realizowane przez wyspecjalizowane organy

Policją i innymi organami ścigania przestępczości

zorganizowanej, a także z administracjami podatko-

wymi innych państw członkowskich Unii Europej-

skiej.

Obecnie działania w zakresie zwalczania prze-

stępczości na rynku stali zbrojeniowej koordynuje

specjalnie powołana grupa robocza składająca się

z przedstawicieli organów kontroli skarbowej, proku-

ratury, ABW i Policji.

Dotychczasowe doświadczenia wskazują na efek-

tywność prowadzonych działań kontrolnych.

Istotną

skalę nieprawidłowości i nadużyć w branży zajmują-

cej się obrotem stalą potwierdzają ustalenia kontroli

obejmujące obrót wyrobami stalowymi, w tym także

prętami żebrowanymi, w latach 2008–2013.

W za-

kończonych już w latach 2012–2013 sześćdziesięciu

kontrolach kwota ustaleń wyniosła 130 mln zł.

Pro-

jektowanym działaniom legislacyjnym nadal będą

zatem towarzyszyć intensywne działania kontrolne.

cielami branży stalowej w Polsce, w tym m.in. z przed-

stawicielami Celsa Huta Ostrowiec sp. z o.o. Kom-

pleksowe działania przyczynią się do skuteczniejszej

walki z oszustami i ochronią uczciwych przedsiębior-

ców doświadczających nieuczciwej konkurencji ze

544

łudzeń podatkowych i w konsekwencji zredukują kosz-

ty społeczne, co ma fundamentalne znaczenie w tym

Warszawa, dnia 25 marca 2013 r.

(14733)

osadzonych w zakładach karnych, uprzejmie infor-

Odnosząc się do omawianego zagadnienia, nie spo-

sób jest nie wskazać, w układzie retrospektywnym, iż

problem braku zatrudnienia dla osób pozbawionych

wolności występuje już od początków transformacji

ustrojowej, a kwestia poszukiwania nowych miejsc

sprawiedliwości.

Jakkolwiek praca, zwłaszcza wyko-

nywana odpłatnie, nie jest gwarantem powodzenia

procesu resocjalizacji, to niewątpliwie stanowi jej istot-

ny element, aktywizując zawodowo osoby przebywa-

jące w jednostkach penitencjarnych.

Jednocześnie

praca odpłatna daje osadzonym dochody i pozwala na

regulowanie zaległości finansowych, ale również po-

moc rodzinie, np. poprzez płacenie alimentów.

Zarówno poziom zatrudnienia osób pozbawionych

wolności, jak i liczba osób pozostających bez pracy

w zakładach karnych i aresztach śledczych podlega-

ją stałemu monitorowaniu.

Służą do tego m.in. mie-

sięczne sprawozdania o zatrudnieniu tymczasowo

Oprócz danych dotyczących zatrudnienia odpłatnego

i nieodpłatnego zawarte są w nich również dane do-

tyczące liczby skazanych niezatrudnionych, w tym

z powodu braku pracy.

Przedmiotowe dane staty-

styczne są także ogólnodostępne na portalu interne-

towym Służby Więziennej (www.sw.gov.pl) w zakład-

ce: Statystyka.

Analizując strukturę zatrudnienia osadzonych,

nie sposób nie zauważyć w ostatnich latach tendencji

spadkowej odpłatnego zatrudnienia skazanych na

korzyść zatrudnienia nieodpłatnego.

W tym jednak

zakresie podkreślenia wymaga fakt, iż wyrok Try-

do zapewnienia skazanym wynagrodzenia w wyso-

kości co najmniej minimalnego wynagrodzenia za

pracę nie pozostał bez istotnego wpływu na obniże-

nie możliwości zatrudniania odpłatnego skazanych.

Mając na uwadze konieczność zapobieżenia wzro-

stowi bezrobocia wśród skazanych, resort sprawied-

liwości oraz Służba Więzienna prowadziły i prowadzą

szereg działań mających powstrzymać spadek ilości

wielotorowe – z jednej strony dotyczą prac legislacyj-

nych mających na celu zwiększenie zainteresowania

przedsiębiorców zatrudnieniem odpłatnym osób po-

zbawionych wolności, a z drugiej szerokiej promocji

zatrudnienia nieodpłatnego skazanych.

zacją wyżej powołanego wyroku Trybunału Konsty-

tucyjnego z dnia 23 lutego 2010 r., zawiera ona rów-

nież zmiany innych przepisów mające na celu promo-

cję zatrudniania więźniów i ograniczanie skutków

wzrostu dla przedsiębiorców kosztów tego zatrudnie-

nia.

Dotyczy to głównie możliwości skorzystania

przez przedsiębiorców zatrudniających osoby pozba-

wione wolności ze środków Funduszu Aktywizacji

nych Zakładów Pracy.

Fundusz ten został utworzony

na podstawie znowelizowanego art. 6a ustawy z dnia

Przedsiębiorcy zatrudniający osoby pozbawione wol-

ności otrzymują ze środków funduszu aktywizacji

ryczałt w wysokości 20% wartości wynagrodzeń

przysługujących zatrudnionym osobom pozbawio-

O ile nie udało się jeszcze zahamować spadkowej

tendencji zatrudnienia odpłatnego, to działaniem

przynoszącym efekt w postaci wzrostu zatrudnienia

skazanych jest wspomniana wcześniej promocja za-

trudnienia nieodpłatnego przy pracach publicznych

cach na cele charytatywne.

Do tych prac w pierwszej

wali na zewnątrz jednostek penitencjarnych w fir-

mach, które zrezygnowały z zatrudniania skazanych.

Podkreślić należy, iż taka forma zatrudnienia nie

545

W tym miejscu warto zaznaczyć, iż więziennictwo

szeroko włączyło się w działania również proekolo-

giczne na rzecz miejscowego środowiska.

Skazani

piska śmieci, przeprowadzili akcję sprzątania Ta-

trzańskiego Parku Narodowego.

W marcu 2011 r.

zostało zawarte przy współudziale ministra spra-

wiedliwości porozumienie pomiędzy dyrektorem ge-

neralnym Służby Więziennej a prezesem Krajowego

Wszystkie opisane wyżej działania przyczyniły się

zrównującego wynagrodzenie skazanego z wynagro-

dzeniem pracownika, nie był aż tak radykalny jak

przewidywano.

Na koniec 2010 r. przy populacji wynoszącej

72 339 skazanych i ukaranych zatrudniano odpłatnie

i nieodpłatnie 23 749 osadzonych, a na koniec 2012 r.

przy populacji 77 147 skazanych i ukaranych praco-

wało 23 020 osadzonych.

Powszechność zatrudnienia

wynosiła odpowiednio 32,8% i 29,8% ogółu osadzo-

nych i jej spadek (procentowy) był związany głównie

ze wzrostem liczby skazanych i ukaranych.

Zmieniła

się natomiast znacznie struktura zatrudnienia na

niekorzyść zatrudnienia odpłatnego (spadek liczby

zatrudnionych odpłatnie o ponad 6 tys. osób).

Dlate-

trudnienia odpłatnego w procesie resocjalizacji, pod-

stawowym celem jest systematyczne przywracanie

miejsc pracy odpłatnej.

Działanie to jest prowadzone

i nadal będzie, m.in. poprzez stałe monitorowanie

rynku pracy i propagowanie wśród przedsiębiorców

Informacja o możliwości i procedurze zatrudnia-

nia osób pozbawionych wolności została umieszczona

na stronie internetowej Służby Więziennej pod ha-

słem: Jak zatrudnić skazanego.

Jednostki penitencjarne również zamieszczają na

swoich stronach internetowych informacje o możli-

wości zatrudnienia osadzonych zarówno odpłatnego,

jak i nieodpłatnego, rozsyłają do lokalnych przedsię-

biorców oraz organów samorządu terytorialnego i ad-

ministracji publicznej pisemne oferty pracy.

Ponadto

organizowane są spotkania i konferencje dotyczące

zatrudniania osób pozbawionych wolności.

Dzięki

tym działaniom coraz częściej w mediach przedsta-

wiane są pozytywne dla społeczeństwa efekty pracy

skazanych.

że w obecnie obowiązującej ustawie z dnia 6 czerwca

z późn. zm.) nie ma przepisu w brzmieniu zaprezen-

towanym w przedmiotowej interpelacji.

Zapis ten za-

warty był w art. 49 Kodeksu karnego wykonawczego

z roku 1969.

Należy jednak zaznaczyć, że praca jest

jednym z priorytetów wśród oddziaływań peniten-

cjarnych w trakcie odbywania kary pozbawienia wol-

ności.

Z wyrazami szacunku

Sekretarz stanu

z tytułu zdarzeń medycznych (14734)

14734/13, w sprawie przyspieszenia procedury odszko-

dowawczej z tytułu zdarzeń medycznych, uprzejmie

przedstawiam następujące wyjaśnienia.

Ponadroczne doświadczenia funkcjonowania wo-

546

Odpowiedź

w sprawie projektu założeń do ustawy

Ryszarda Zawadzkiego w sprawie projektu ustawy

nostki samorządu terytorialnego, a zwłaszcza punk-

tu III.1.2.4 dopuszczającego możliwość wykonywania

(SPS-023-14735/13), uprzejmie informuję, że opraco-

de wszystkim podkreślenie, że intencją propozycji

Warszawa, dnia 27 marca 2013 r.

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na

pana posła Dawida Jackiewicza z dnia 28 lutego

2013 r., znak: SPS-023-14736/13, dotyczącą procesu

prywatyzacji Dolnośląskich Zakładów Usługowo-

ławiu (dalej Dozamel lub spółka), poniżej przedsta-

wiam odpowiedzi na poszczególne pytania.

Rozmowy negocjacyjne toczyły się w sposób cią-

gły od 31 października 2012 r. do 8 marca 2013 r.

W okresie tym miały miejsce m.in. następujące zda-

rzenia:

— 19 grudnia 2012 r. – wydłużenie do dnia 8 stycz -

nia 2013 r. wyłączności negocjacyjnej przyznanej Dol-

nośląskiej Fabryce Maszyn Elektrycznych sp. z o.o.

(dalej DFME),

— 8 stycznia 2013 r. – wydłużenie do dnia 15 stycz -

go 2013 r. wyłączności negocjacyjnej dla DFME,

— 22 lutego 2013 r. – wydłużenie do dnia 8 marca

2013 r. wyłączności negocjacyjnej dla DFME,

— 11 marca 2013 r. – w związku z bezskutecznym

upływem wyłączności negocjacyjnej przyznanej DFME

pozostali potencjalni inwestorzy pozostający w procesie

zostali wezwani do przystąpienia do negocjacji.

547

Zgodnie z przyjętą praktyką skierowano zapyta-

nia do właściwych komórek organizacyjnych MSP, tj.

Departamentu Prawnego i Procesowego, Departa-

mentu Budżetu i Finansów oraz Departamentu Nad-

zoru Właścicielskiego, dotyczące prowadzenia przez

ww. departamenty działań mogących podważyć wia-

rygodność potencjalnych inwestorów uczestniczą-

cych w procesie prywatyzacji Dozamelu.

Wystąpiono do Centralnego Biura Antykorupcyj-

nego z zapytaniem dotyczącym posiadania jakichkol-

wiek informacji, które mogłyby podważyć wiarygod-

ność potencjalnych inwestorów uczestniczących w pro-

cesie prywatyzacji spółki.

Ponadto doradca prywatyzacyjny na bieżąco we-

ryfikował oraz przekazywał do MSP stanowiska od-

nośnie do kierowanych do ministra skarbu państwa

przez pracowników Dozamelu zastrzeżeń do proce-

su oraz potencjalnych inwestorów w nim uczestni-

czących.

3.

Dlaczego do dalszych etapów postępowania

Praktyka gospodarcza wskazuje, że wysokość

kapitału zakładowego nie decyduje o możliwości

rozwoju przedsiębiorstwa czy generowania przez nie

zysków.

Wysokość kapitału zakładowego nie determinuje

Warunki złożonej przez DFME oferty wiążącej

nie dawały MSP podstaw wykluczenia ww. potencjal-

nego inwestora z dalszych negocjacji na ówczesnym

etapie.

Według stanu na 15 lutego 2013 r. wszystkie prze-

terminowane zobowiązania DFME wobec Dozamelu

były uregulowane.

Z uwagi na bezskuteczny upływ

wyłączności negocjacyjnej przyznanej DFME, MSP

nie posiada aktualnych informacji na temat ewentu-

alnego zadłużenia DFME wobec Dozamelu oraz pla-

nowanego terminu spłaty.

Pragnę jednocześnie zwrócić uwagę, iż MSP nie

jest uprawnione do ujawniania szczegółów rozliczeń

pomiędzy kontrahentami.

gu najbliższych 2–3 lat znaczny wzrost wartości spół-

do spraw skarbu państwa dokonuje lub zleca dokona-

nie analizy mającej na celu oszacowanie wartości

przedsiębiorstwa spółki.

W procesie prywatyzacji spółki minister skarbu

państwa opiera się na aktualnej wycenie spółki, któ-

ra uwzględnia historyczne i bieżące wyniki finanso-

we generowane przez spółkę, dotychczas poniesione

oraz planowane nakłady inwestycyjne, prognozy wy-

ników finansowych na kolejne lata oraz inne czynni-

ki i parametry, które są niezbędne do ustalenia war-

tości rynkowej danego przedsiębiorstwa.

sprzedaży majątku w ciągu minimum kilku lat od

W procesach prywatyzacji prowadzonych w trybie

czowym elementem pozostaje cena oferowana za zby-

wany pakiet akcji/udziałów.

Natomiast ewentualne

zobowiązania pozacenowe (trzy spośród których pan

poseł wymienił) mogą być przedmiotem negocjacji

po ustaleniu przez zespoły negocjacyjne ceny zby-

wanego pakietu akcji/udziałów.

Niezależnie od po-

wyższego pragnę zwrócić uwagę na elementarne

prawo właściciela udziałów do swobodnego podej-

mowania decyzji dotyczących spółki, w tym m.in.

kształtu oraz profilu jej działalności (za wyjątkiem

548

oczywiście ograniczeń obowiązujących w okresie in-

westycyjnym).

Metodologia posiadanej przez MSP wyceny oraz

zastosowane podejścia do oszacowania wartości spół-

ki nie odbiegają od powszechnie obowiązujących

praktyk i zasad sporządzania wycen, a uzyskane wy-

niki określają szacunkową wartość udziałów spółki

według stanu na określony dzień, na który była wy-

konana wycena.

Cena uzyskana za akcje/udziały od-

zwierciedla również wartość składników majątko-

wych spółki.

Ewentualna sprzedaż części nierucho-

mości po prywatyzacji nie będzie zatem działaniem

na szkodę Skarbu Państwa.

13.

Dlaczego tak nieustępliwie prywatyzuje się

spółka Dozamel została również uwzględniona.

W związku z faktem, iż proces prywatyzacji spół-

ki pozostaje w toku, mając na uwadze brzmienie

z późn. zm.), szczegóły dotyczące negocjacji nie mogą

zostać ujawnione.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Urszula Pasławska

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

14737/13, w sprawie skutków budżetowych wprowa-

dzenia pełnego odliczania podatku VAT od nabywa-

nych przez firmy samochodów osobowych, poniżej

przedstawiam wyjaśnienia, które stanowią odpo-

częścią polskiej gospodarki, zarówno pod względem

dukcji i sprzedaży, zwłaszcza samochodów osobo-

wych, potwierdziły przewidywania, że rok 2012 był

skutek dla produkowanych w Polsce samochodów

marki Fiat, których sprzedaż tradycyjnie lokowana

Spadek sprzedaży nowych samochodów odnoto-

nowe – na krajowy rynek wprowadzanych jest corocz-

nie ponad dwa razy więcej samochodów używanych.

Dodatkowo preferencje polskich klientów są diame-

tralnie odmienne od gamy produkowanych w Polsce

ny od koniunktury na rynkach zagranicznych, bo-

wiem tylko niecałe 2% wyprodukowanych w Polsce

ku zbytu na produkowane lokalnie pojazdy.

Ministerstwo Gospodarki utrzymuje stałe robocze

tów motoryzacyjnych, branżowymi instytucjami oraz

nego czy Związek Dealerów Samochodowych, kon-

sultując z szeroko rozumianym środowiskiem moto-

ryzacyjnym wszystkie projekty i plany działań.

Między innymi aby przeciwdziałać warunkom

kryzysowym, zarówno w przemyśle, jak i na rynku

motoryzacyjnym, wicepremier i minister gospodarki

549

zacyjnej.

W wyniku spotkania opracowano katalog

cyjny w Polsce, uwzględniających m.in. wprowadze-

nie zmian systemowych ukierunkowanych przede

wszystkim na odmłodzenie polskiego parku samo-

chodowego, rozszerzenie rynków zbytu dla produko-

wanych w Polsce samochodów oraz poprawę konku-

rencyjności zakładów produkcyjnych.

spół, wpisują się m.in. w zgłaszane przez branżę mo-

toryzacyjną propozycje, w tym także dotyczące peł-

nego odliczanie podatku VAT od samochodów osobo-

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Grażyna Henclewska

Warszawa, dnia 25 marca 2013 r.

na interpelację poseł Anny Elżbiety Sobeckiej

znak: SPS-023-14737/13, z dnia 28 lutego br., przy

przez Instytut Badań Rynku Motoryzacyjnego Sa-

mar skutków budżetowych wprowadzenia pełnego

Wstępnie odnosząc się do poruszonej przez panią

poseł kwestii trudnej kondycji polskiej branży moto-

ryzacyjnej, należy wskazać, że rząd Rzeczypospolitej

duje się przemysł i rynek samochodowy w Polsce.

Jednakże należy podkreślić, że przemysł motoryza-

cyjny jest w dużym stopniu zglobalizowany.

Z uwagi

cernów (także te mające zakłady produkcyjne w Pol-

sce) zweryfikowało już swoje wcześniejsze plany pro-

dukcyjne, co więcej, pogarszająca się koniunktura

nie planowanych inwestycji.

Takie uwarunkowania zewnętrzne nie pozostają

Odnośnie natomiast do kwestii wprowadzenia

bywanych przez firmy należy wskazać, że jest to bar-

dzo złożone zagadnienie.

Za stosowaniem ograniczonego prawa do odlicze-

dów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych

konstrukcyjnie do nich zbliżonych przemawia fakt, że

rzystywane przez podatników do wykonywania czyn-

ności związanych z prowadzoną działalnością gospo-

(powoływaną również przez panią poseł), należy pamię-

tać, że podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia

nej przez podatnika działalności gospodarczej, zdefinio-

wanej w przepisach tego podatku.

ewentualnym nadużyciom.

Należy zaznaczyć, że okre-

550

wnikliwych i czasochłonnych czynności kontrolnych.

powań przed sądami administracyjnymi, w przypad-

nowią podmioty sektora małych i średnich przedsię-

biorstw.

Często są to firmy jednoosobowe bądź za-

trudniające kilku pracowników, a niejednokrotnie są

padku rozgraniczenie użytkowania pojazdów do ce-

lów prywatnych i związanych z działalnością gospo-

darczą jest trudne, a często wręcz niemożliwe.

Po-

pozafinansowe świadczenie dodatkowe.

lizy dokonanej przez Instytut Badań Rynku Motory-

zacyjnego Samar, zaznaczyć należy, że propozycja

instytutu zakłada wprowadzenie odliczenia podatku

eksploatacyjnych, z wyłączeniem jednak możliwości

mochodów.

Podkreślenia wymaga fakt, że pojawiająca się

w propozycji instytutu kwestia wyłączenia możliwo-

ceptowania w świetle przepisów dyrektywy 2006/112/

Przechodząc do kwestii wysokości proponowane-

go w derogacji procentowego wskaźnika wykorzysty-

wania samochodów do celów prowadzonej działalno-

ści gospodarczej, uprzejmie informuję, że propozycja

średnie wykorzystywanie w działalności gospodar-

czej samochodów i pojazdów, objętych ograniczonym

strukturę przedsiębiorstw funkcjonujących w Polsce,

jest również porównywalny z wcześniejszymi i obec-

nie obowiązującymi odstępstwami stosowanymi w kil-

kunastu innych państwach członkowskich Unii Euro-

kazanym do Komisji Europejskiej wniosku deroga-

cyjnym, dotyczących odliczeń związanych z samocho-

Przedstawione przez instytut propozycje, jak już

wszystkim z uwagi na regulacje prawa unijnego.

W kwe-

stii metodologii szacowania skutków należy wskazać,

że instytut nie wskazał jednoznacznie sposobu obli-

czenia liczby samochodów przyjętych przez instytut

do wyliczeń skutków budżetowych.

Dane będące pod-

stawą do wyliczenia skutków przez resort finansów

dotyczące liczby samochodów są pozyskiwane w ca-

łości ze zbioru Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kie-

sterstwa Spraw Wewnętrznych dane na temat liczby

wych samochodów, jak i liczby samochodów będących

mat liczby samochodów będących w posiadaniu po-

datników w wysokości 1 mln sztuk są zaniżone.

Zdaniem resortu finansów w kalkulacji instytutu

551

przyjętych do dokonania wyliczeń skutków budżeto-

wych rzutują zatem na ich wysokość.

derogacją.

Brak bowiem racjonalnego uzasadnienia,

ne i części oraz serwis tych samochodów służy w 100%

tej działalności.

Instytutu Badań Rynku Motoryzacyjnego Samar, na

którą powołuje się w swoim wystąpieniu pani poseł.

Z poważaniem

w sprawie stanowiska rządu wobec postulatów

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

pierwszego kwartału, przekazaną przy piśmie z dnia

552

rodzicielskiego można by łączyć z wykonywaniem

macierzyńskiego.

Wybór drugiego sposobu korzysta-

datkowego urlopu macierzyńskiego i 60% podstawy

dzicielskiego.

Przewiduje się, że nowe rozwiązania

cielki ruchu „Matek I kwartału 2013” przedstawiły

się dziecka do jednego roku rodziców wszystkich

stawionego postulatu, a także do przebiegu dyskusji,

poinformowałem, że opinie i postulaty przedstawione

w trakcie spotkania zostaną rozważone.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Radosław Mleczko

Warszawa, dnia 26 marca 2013 r.

6 mld zł przeznaczonych na walkę

(14745)

14745/13, z dnia 28 lutego 2013 r. interpelacją posel-

ską, jaką złożyła pani posłanka Anna Elżbieta Sobe-

cka w sprawie przetrzymywania przez rząd blisko

ję zgodnie z poniższym.

wego funduszu celowego jest roczny plan finansowy.

Fundusz Pracy jest państwowym funduszem celowym

i choć jego dysponentem jest minister właściwy do

spraw pracy, to ustalenie wielkości kwot ujmowanych

w planie finansowym nie należy do wyłącznej decyzji

jąc ustawę budżetową, której integralną część stanowi

plan finansowy tego funduszu.

Rada Ministrów w ustawie budżetowej na rok

wyższym poziomie niż w roku 2012.

Na 2013 r. usta-

wa budżetowa przewiduje 4655,08 mln zł środków na

aktywne formy, a powiatowe urzędy pracy otrzyma-

ją 3,3 mld zł, z czego 2,95 mld zł naliczone algoryt-

mem (w tym 1,4 mld zł na współfinansowanie projek-

tów EFS) i w ramach rezerwy ministra w kwocie

308,3 mln zł.

Limit środków Funduszu Pracy na fi-

nansowanie aktywnych form przeciwdziałania bez-

(zestawienie w poniższej tabeli).

Zwiększone środki

nych, w tym młodych.

Poszczególne urzędy pracy

553

mają możliwość dostosowania poszczególnych form

Zestawienie limitów środków Funduszu Pracy na

rok 2012 i 2013 r. na aktywne formy przeciwdziałania

Środki Funduszu Pracy na aktywne formy

2012 r. 2013 r.

Ogółem, z tego: 2 631,07 3 263,09

na finansowanie programów na rzecz

1 291,37 1 554,78

na realizację projektów

współfinansowanych z EFS

rezerwa ministra 667,24* 308,31

*w tym 500 mln zł dodatkowo uruchomione w połowie 2012 r.

nansów

Środki Funduszu Pracy wydatkowane są zgodnie

z planem finansowym.

Ich podział na województwa

dokonany został zgodnie z rozporządzeniem Rady

już na początku stycznia br. środki trafiły na konta

urzędów pracy w związku z czym powiatowe urzędy

pracy dysponują w sposób ciągły środkami Funduszu

Kwoty wolne, pozostające na saldzie Funduszu

Pracy, stosownie do art. 78d ust. 2 ustawy z dnia

zywane w zarządzanie ministrowi finansów.

Prze-

kazane środki w zarządzanie terminowe lub over-

night są oprocentowane, a odsetki zwiększają przy-

chody Funduszu Pracy.

wych i samorządowych poniżej 3% PKB w wiarygod-

ny i trwały sposób).

Zalecenia Rady Ecofin nadal

obowiązują w roku bieżącym.

Wolne środki przekazane w 2012 r. w zarządzanie

ministrowi finansów wynosiły 6 816 715 tys. zł (w tym

zarządzanie overnight (O/N) 816 715 tys. zł, zarządza-

nie terminowe 6 000 000 tys. zł).

Wolne środki prze-

kazane w 2013 r. (wg stanu na dzień 26.02.2013 r.)

w zarządzanie ministrowi finansów wynoszą 7 003 173

tys. zł (w tym depozyty overnight (O/N) 1 003 173 tys. zł,

zarządzanie terminowe 6 000 000 tys. zł).

Przychody osiągnięte w 2012 r. z tytułu odsetek:

— odsetki od zarządzania terminowego 250 568

tys. zł,

— odsetki od zarządzania overnight 19 142 tys. zł,

tj. łącznie 269 710 tys. zł.

Jednocześnie, monitorując bieżącą sytuację na kra-

twach i powiatach, minister pracy i polityki społecz-

nej podejmuje doraźne inicjatywy, które są uzupeł-

nieniem standardowych działań realizowanych przez

urzędy pracy.

Adresatami tych inicjatyw są grupy

Przykładem takich inicjatyw są programy specjalne,

ster pracy i polityki społecznej będzie wspierał reali-

zację programów specjalnych skierowanych do osób

W odpowiedzi na ogłoszenie w dniu 10 stycznia

br. otwarcia I tury naboru wniosków na aktywizację

bezrobotnych z grupy osób 30 minus i 50 plus, pozo-

stających w rejestrze osób bezrobotnych powyżej

6 m-cy, zamkniętego dnia 31 stycznia br., wpłynęły

254 wnioski.

Wnioski zostały poddane ocenie stosow-

nie do kryteriów przyznawania środków Funduszu

ponowano 84 mln zł w podziale na programy 30 mi-

nus w kwocie 49,2 mln zł (58,5%) oraz na programy

dla bezrobotnych w grupie 50 plus w kwocie 34,8 mln zł

(41,5%).

Wobec zapotrzebowania urzędów pracy do-

datkowym wsparciem została ogłoszona II tura na-

boru wniosków o środki z rezerwy ministra – z termi-

nem składania wniosków do 31 marca.

Dla pozosta-

łych osób bezrobotnych starosta ma możliwość sfi-

nansowania programów aktywizacji ze środków Fun-

duszu Pracy przyznanych algorytmem.

Jeżeli stopa bezrobocia rejestrowanego znacznie

wzrośnie w kolejnych miesiącach, a rozdysponowane

środki Funduszu Pracy okażą się niewystarczające,

minister pracy i polityki społecznej wzorem lat ubie-

głych wystąpi o zwiększenie limitu wydatków na fi-

nansowanie działań aktywizacyjnych.

przygotowywany jest projekt zmian ustawy o promocji

zatrudnienia (…), która będzie wprowadzała szereg

pracy oraz poprawy efektywności polityki rynku pra-

(…), skierowanym do uzgodnień międzyresortowych

i konsultacji społecznych, dotyczyć będą:

— zmiany sposobu dystrybucji środków Fundu -

szu Pracy oraz zmiany algorytmu ustalania kwot

554

środków Funduszu Pracy na finansowanie progra-

ków bezrobocia i aktywizacji zawodowej w wojewódz-

twie, który uwzględniać będzie efektywność działań

aktywizacyjnych urzędów pracy;

— uzależnienia wysokości środków FP przekazy -

wanych powiatom na wynagrodzenia pracowników

— wprowadzenie zmian w kompetencjach służb

— wprowadzenie nowych form organizacji pracy

publicznymi;

— poszerzenie współpracy urzędów pracy z ośrod -

kami pomocy społecznej i organizacjami pozarządo-

wymi w celu poprawy sytuacji osób długotrwale bez-

robotnych;

— zapewnienie szerszego dostępu do instrumen -

tów aktywizacyjnych, nie tylko dla bezrobotnych

— zwiększenie elastyczności działania urzędów

pracy poprzez lepsze dostosowanie usług do indywi-

dualnych potrzeb klienta;

— poprawa standardów działania urzędów pracy;

— odbiurokratyzowanie, zracjonalizowanie i upo -

rządkowanie działalności centrów aktywizacji zawo-

dowej;

— wprowadzenie nowych form aktywizacji;

— wprowadzenie działań na rzecz ułatwienia łą -

czenia pracy zawodowej z obowiązkami rodzinnymi

związanymi z wychowaniem dzieci.

stemowymi mającymi na celu ochronę miejsc pracy

w warunkach spowolnienia gospodarczego lub kry-

zysu ekonomicznego.

Proponowane rozwiązania op-

arte są o instrumenty zastosowane i sprawdzone

biorców.

Na obecnym etapie projekt ustawy jest

wspierających zatrudnienie bezpośrednią pomocą fi-

nansową z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń

Pracowniczych na dopłaty do wynagrodzeń dla pra-

przejściowych trudności przedsiębiorcy, związanych

z pogorszeniem się warunków prowadzenia działal-

ności gospodarczej o charakterze przejściowym i ro-

kującym poprawę w okresie 12 miesięcy.

Jednocześ-

nie informuję, że trwają prace nad wprowadzeniem

do Kodeksu pracy rozwiązań o charakterze trwałym

i powszechnym, dotyczących możliwości wydłużania

a także stosowania ruchomego czasu pracy.

Sekretarz stanu

Jacek Męcina

Warszawa, dnia 27 marca 2013 r.

023-14745/13, interpelacją poseł na Sejm RP pani Anny

bociem i tworzenie nowych miejsc pracy uprzejmie pro-

W przyjętym przez parlament planie finansowym

przeciwdziałania bezrobociu zaplanowano wydatki

towej na rok 2012.

Koszty realizacji zadań nato-

Zaplanowanie w planie finansowym Funduszu Pra-

cy tak znacząco wyższych środków na aktywne formy

walki z bezrobociem wskazuje na to, że kwestie bezro-

bocia są przedmiotem szczególnej troski i uwagi.

555

Przytoczone przez panią poseł dane o bezrobociu

są zawyżone.

Zgodnie z ostatnimi danymi GUS stopa

bezrobocia rejestrowanego na koniec stycznia br. w Pol-

sce wyniosła 14,2%, a zgodnie ze wstępnymi danymi

MPiPS wzrosła do 14,4% na koniec lutego br., czyli

nie „sięga już blisko 16%”, jak podano w interpelacji.

Pani poseł informuje również o ponad 40-procento-

wej stopie bezrobocia rejestrowanego w Bartoszy-

cach, podczas gdy według danych GUS na koniec

stycznia br. w powiecie bartoszyckim bezrobocie wy-

niosło 30,9%.

Dodatkowo przytoczone dane o stopie

bezrobocia dotyczą stycznia i lutego, czyli miesięcy

sezonowego wzrostu bezrobocia, które na tle pozo-

stałych miesięcy jest relatywnie wysokie.

W kolej-

nych miesiącach oczekiwany jest sezonowy spadek

bezrobocia.

Kwestie te są na bieżąco monitorowane.

Zdaniem pani poseł aktualnie podawana skala

bezrobocia rejestrowanego – ze względu na bezrobo-

cie ukryte – nie uwzględnia rzeczywistego problemu.

Potwierdza to badanie przeprowadzone przez NBP*

)

,

zgodnie z którym ok. 30% bezrobotnych i poszuku-

jących zatrudnienia nie rejestruje się w urzędach

pracy.

Jednakże pani poseł pomija istotny fakt, że

część bezrobotnych zarejestrowanych w urzędach

pracy faktycznie nie poszukuje zatrudnienia (np. oso-

by te mogą rejestrować się jedynie ze względu na ob-

jęcie ubezpieczeniem zdrowotnym), co również po-

twierdzają wyżej przytoczone badania NBP.

Zgodnie

z nimi aż 42% zarejestrowanych bezrobotnych jest

w rzeczywistości osobami nieaktywnymi zawodowo,

czyli nieposzukującymi żadnej pracy.

Trzeba jednak podkreślić, że największy wpływ

czonych na aktywizację bezrobotnych.

Z poważaniem

Warszawa, dnia 29 marca 2013 r.

uprzejmie informuję, co następuje.

Przeprowadzone analizy w obszarze oszustw po-

pejskiej, w szczególności z przepisami dyrektywy

żony pod obrady Rady Ministrów.

Po akceptacji wnio-

sku przez Radę Ministrów zostanie on przekazany do

Komisji Europejskiej.

Należy podkreślić, że sporządze-

nie omawianego wniosku było możliwe dzięki ustale-

trolnych służb skarbowych i efektywnej współpracy

z przedstawicielami branży stalowej.

możliwienie rozliczania się przez podatników doko-

nujących dostaw określonych towarów (w tym m.in.

wadzenie w tym obszarze instytucji odpowiedzialno-

ści solidarnej.

Wszystkie planowane rozwiązania zo-

*

)

Instytut Ekonomiczny NBP, „Badanie ankietowe rynku

pracy.

Raport 2012”.

556

padku wprowadzenie mechanizmu odwrotnego ob-

Zasadniczą rolę w ograniczeniu omawianego pro-

cederu pełnią działania kontrolne.

Dotychczasowe

doświadczenia wskazują na efektywność prowadzo-

nych działań kontrolnych (w tym koordynowanych),

które są realizowane przez organy kontroli skarbowej

w ścisłej współpracy z prokuraturą, ABW, CBŚ i Po-

licją oraz z administracjami podatkowymi innych

wanym działaniom legislacyjnym nadal będą zatem

wej w Polsce.

Wspólne zaangażowanie w eliminację

przestępczego procederu przyczyni się do skutecz-

niejszej walki z oszustami, która ochroni uczciwych

przedsiębiorców doświadczających nieuczciwej kon-

kurencji ze strony podmiotów uczestniczących w pro-

cederze wyłudzeń podatkowych i w konsekwencji

zredukuje koszty społeczne, co ma fundamentalne

Niezależnie od powyższych działań mających na

nakierowanych na poprawę konkurencyjności pol-

kiego Szczebla ds. Przyszłości Przemysłu Stalowego

przedstawicieli niektórych państw członkowskich.

Ministerstwo Gospodarki we współpracy m.in. z Hut-

niczą Izbą Przemysłowo-Handlową zgłosiło propozy-

cje do przygotowanych przez tę grupę rekomendacji,

w oparciu o które do połowy 2013 r. ma powstać pro-

jekt planu działań dla tego sektora.

służyły realizacji średnio- i długookresowej Strategii

Rozwoju Kraju.

SIEG wskazuje działania rządu słu-

mu Rozwoju Przedsiębiorstw (PRP).

Obecnie trwają

prace nad uwzględnianiem uwag zgłoszonych do pro-

jektu PRP podczas zakończonych już jego szerokich

konsultacji.

Celem PRP jest wskazanie szczegółowej

koncepcji systemu wsparcia przedsiębiorstw w Pol-

sce, ze szczególnym uwzględnieniem wsparcia ich

W ramach tzw. deregulacji gospodarki minister

gospodarki przygotuje kolejne pakiety zawierające

propozycje zniesienia lub ograniczenia uciążliwych

nia niektórych przepisów, poprawy płynności finan-

sowej przedsiębiorców oraz ożywienia inwestycji.

W wyniku zakończonego w 2006 r. kosztownego

proces restrukturyzacji hutnictwa żelaza i stali sek-

tor ten jest jednym z najnowocześniejszych w Euro-

pie, spełnia wysokie wymagania środowiskowe i zdol-

ny jest do konkurowania w warunkach rynku UE

otwartego także na konkurencję zewnętrzną.

Mając

to na uwadze, minister gospodarki podejmuje wszel-

temu sektorowi jak najlepszych warunków prowa-

dzenia działalności gospodarczej w Polsce.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 28 marca 2013 r.

557

Odpowiedź

sekretarza stanu

W związku z wystąpieniem pana wicemarszałka

2013 r., znak: SPS-023-14749/13, dotyczącym inter-

nia pani poseł, dlaczego pomimo podejmowanych

działań bezrobocie w Polsce wciąż się pogłębia, uprzej-

mie wyjaśniam, że przy utrzymujących się w dalszym

ciągu niekorzystnych uwarunkowaniach w gospo-

darce światowej i europejskiej oraz słabnącej ko-

niunkturze krajowej odnotowano spowolnienie tem-

pa wzrostu gospodarczego w Polsce, co niekorzystnie

Jedną z charakterystycznych cech polskiego ryn-

ku pracy jest jego silne zróżnicowanie terytorialne,

sach poprawy, jak i pogorszenia sytuacji na rynku

obrazuje stopa bezrobocia, która od lat już najniższe

wartości przyjmuje na obszarach z dużymi aglome-

polskim, mazowieckim, śląskim i małopolskim.

Zaś

sko-mazurskie i zachodniopomorskie oraz kujawsko-

tego momentu minęło 20 lat, ale trudna sytuacja na

rynku pracy utrzymuje się.

Powyższe powoduje, że wskaźnik bezrobocia

w województwach o najniższej jego wartości jest

dwukrotnie niższy od województw o najwyżej warto-

ści, a w przypadku powiatów przewaga jest nawet

dziewięciokrotna.

do 38,6% (powiat szydłowiecki).

W dziewięciu powia-

tach wskaźnik natężenia bezrobocia w końcu stycz-

nia br. przekroczył 30%.

Obok powiatu szydłowie-

wałbrzyski (stopa bezrobocia 34,7%), braniewski (sto-

pa bezrobocia 32,0%), nowodworski (stopa bezrobocia

rzewski (stopa bezrobocia 31,3%), bartoszycki (stopa

bezrobocia 30,9%), kętrzyński (stopa bezrobocia

30,7%).

Odpowiadając na pytanie, jakie działania podczas

robocia i jakie przyniosły skutki, pragnę poinformo-

wać panią poseł, że na 2013 r. ustawa budżetowa

przewiduje 4655,1 mln zł środków na aktywne formy

współfinansowanie projektów EFS) i w ramach re-

zerwy ministra w kwocie 308,3 mln zł.

Z rezerwy

dów pracy z otoczenia tyskiej fabryki Fiata na akty-

wizację 777 osób (które objęły zwolnienia grupowe).

Do dnia 14 marca br. na programy związane ze zwol-

nieniami grupowymi w województwach: śląskim,

małopolskim, wielkopolskim, dolnośląskim i kujaw-

sko-pomorskim przeznaczono z rezerwy 14,6 mln zł,

bór” – 12,1 mln zł.

bezrobotnych z grupy osób 30− i 50+, pozostających

w rejestrze osób bezrobotnych powyżej sześciu mie-

sięcy – zamkniętego dnia 31 stycznia br. – wpłynęły

254 wnioski.

teriów przyznawania środków Funduszu Pracy z re-

zerwy ministra w 2013 r.

Łącznie rozdysponowano

kwotę 84,0 mln zł, w tym na programy 30− w kwocie

49,2 mln zł (58,6%) oraz na 50+ 34,8 mln zł (41,4%).

Druga tura środków rezerwy Funduszu Pracy,

skierowana do bezrobotnych w grupach wiekowych

30− i 50+ pozostających w rejestrze bezrobotnych od

sześciu miesięcy, będzie uruchomiona na wnioski zło-

tów obejmowanych wsparciem oraz odnotowujące

znaczne pogorszenie sytuacji na lokalnym rynku pra-

cy (wzrost stopy bezrobocia w grudniu–styczniu br.

średnio powyżej 2%).

Ponadto niezależnie od podejmowanych na pozio-

558

Środki na aktywizację bezrobotnych mogą po-

tywności urzędów pracy zależy, jaka faktyczna ich

Mam nadzieję, że przedstawione powyżej infor-

wraz z pismem z dnia 28 lutego br. (znak SPS-023-

14750/13) w sprawie zmniejszenia funduszy na roz-

wój obszarów wiejskich przekazuję następujące in-

formacje.

Ad 1 i 2.

Informuję, iż według prognoz Minister-

stwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi pula płatności bezpo-

średnich dla Polski w 2013 r. wyniesie 3416 mln euro

w cenach bieżących, w tym ze środków UE (wspólno-

towych) 3045 mln euro, zaś krajowych – 371 mln euro.

Jednocześnie wspólnotowa koperta II filaru WPR

(rozwój obszarów wiejskich) przeznaczona dla Polski

w 2013 r. wynosi 1851 mln euro w cenach bieżących.

Łącznie na polską wieś w 2013 r. trafią unijne środki

wypłacone w ramach wspólnej polityki rolnej w wyso-

kości 4896 mln euro w cenach bieżących.

forum Rady Europejskiej porozumieniem w sprawie

(WRF 2014–2020) szacowana wysokość unijnej ko-

perty finansowej płatności bezpośrednich dla Polski

na lata 2014–2020 wynosi w cenach bieżących 21,1

mld euro, natomiast polska alokacja na II filar WPR

– 11 mld euro.

Łączna alokacja dla Polski w ramach

WPR na lata 2014–2020 wynosi 32,1 mld euro w ce-

nach bieżących, czyli średniorocznie 4591 mln euro

(3024 mln euro w ramach płatności bezpośrednich,

1568 mln euro w II filarze WPR).

Ponadto porozumienie w sprawie WRF 2014–

2020 umożliwia Polsce przeniesienie 25% budżetu

II filaru WPR, tj. 2,7 mld euro, w celu podniesienia

stawek płatności bezpośrednich.

W takiej sytuacji

koperta płatności bezpośrednich w Polsce na lata

2014–2020 wzrośnie do 23,9 mld euro, co daje średnio-

roczną kopertę w wysokości 3415 mln euro (zachowu-

jąc wielkość wsparcia z 2013 r.), przy czym w 2020 r.

wielkość koperty wyniesie 3455 mln euro.

Jednocześnie środki na II filar WPR podlegają

współfinansowaniu krajowemu, które może być więk-

sze niż minimalny próg 25%.

Dodatkowo porozumie-

nie w sprawie WRF 2014–2020 daje większe niż dziś

możliwości wspierania rozwoju obszarów wiejskich

ze środków polityki spójności w oparciu o tzw. wspól-

ne ramy strategiczne i umowę partnerstwa.

W kon-

tekście wzrostu alokacji dla Polski na politykę spój-

ności istnieje akceptacja dla przejęcia części zadań

programu rozwoju obszarów wiejskich (PROW) przez

poszczególne programy operacyjne polityki spójności.

Ad 3.

W celu porównania szacowanych alokacji

kacjami pozostałych państw członkowskich przeka-

zuję poniżej odpowiednie wykresy.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Krystyna Gurbiel

Warszawa, dnia 27 marca 2013 r.

559

Odpowiedź

podsekretarza stanu w Ministerstwie Finansów

w sprawie finansowania budowy

RP, w sprawie Drogowej Trasy Średnicowej współfi-

nansowanej m.in. ze środków kredytu zaciągniętego

na potrzeby realizacji projektu przez Rzeczpospolitą

Polską w Europejskim Banku Inwestycyjnym uprzej-

mie wyjaśniam, co następuje.

Przedmiotowy projekt jest dawną tzw. inwestycją

centralną, która obecnie realizowana jest przez wła-

dze samorządowe.

Dla zapewnienia ciągłości w finan-

sowaniu projektu, którego poprzednie etapy były

współfinansowane przez stronę rządową z zaciągnię-

tych przez Rzeczpospolitą Polską kredytów w Euro-

pejskim Banku Inwestycyjnym (EBI), w roku 2007 r.

rząd RP zawarł trzecią umowę kredytową z EBI pn.

„Drogowa Trasa Średnicowa II” na kwotę 160 mln EUR.

Odnosząc się do zarzutu, jakoby minister finan-

sów nie zamierzał wywiązywać się ze zobowiązań

wynikających z umowy kredytowej zawartej z EBI

z przeznaczeniem na współfinansowanie ww. inwe-

stycji, na wstępie pragnę zauważyć, że minister fi-

nansów, nadzorujący wykonanie tejże umowy kredy-

towej, nie był należycie informowany odnośnie do

wystąpienia luki w finansowaniu przedmiotowego

projektu.

Wszystkie raporty roczne z realizacji pro-

jektu prezentowane przez inwestora zastępczego dla

projektu Drogową Trasę Średnicową SA do stycznia

2012 r. włącznie nie tylko nie sygnalizowały przed-

miotowego problemu, ale także zawierały zapewnie-

nie, iż koszt finansowy projektu podany w umowie

kredytowej z EBI nie uległ zmianie.

Dopiero w rapor-

cie rocznym za 2012 r. przekazanym do Ministerstwa

Finansów w dniu 21 stycznia 2013 r. inwestor zastęp-

560

czy DTŚ SA stwierdził, że „w związku z rozstrzyg-

nięciem przetargów na roboty budowlano-montażowe

wicach całkowity koszt projektu wzrósł.

Różnica zo-

stanie pokryta ze środków pochodzących z rezerwy

subwencji ogólnej oraz środków własnych miast Gli-

wice i Zabrze”.

Powyższy stan faktyczny stanowi zaskoczenie dla

ministra finansów.

Podkreślenia wymaga przede

wszystkim fakt, iż wskazane w raporcie rocznym przy-

gotowanym przez inwestora zastępczego DTŚ SA po-

krycie powstałej luki finansowej środkami rezerwy

subwencji ogólnej nie było w jakiejkolwiek formie

uzgadniane z MF.

Także minister transportu, budow-

czowe wykonanie umowy kredytowej z EBI, nie był na

czas informowany o problemach związanych z finan-

sowaniem projektu.

Co więcej, można jednoznacznie

stwierdzić, iż inwestor zastępczy DTŚ SA przystąpił

do rozstrzygnięcia ww. przetargów, nie posiadając na

ten cel zabezpieczonych środków finansowych.

Pragnę zauważyć, iż obecne oczekiwania kiero-

wane wyłącznie wobec strony rządowej w zakresie

pokrycia luki finansowej projektu można rozpatry-

wać w kategorii próby wymuszenia na ministrze

finansów uzyskania dodatkowych środków finanso-

wych z przeznaczeniem na przedmiotowy projekt

pod groźbą obciążenia strony rządowej odpowie-

dzialnością za ewentualne niepowodzenie w reali-

zacji inwestycji.

Odnosząc się do sposobów pokrycia powstałej luki

finansowej, pragnę zauważyć, iż zgodnie z postano-

wieniami art. 6.02 przedmiotowej umowy kredytowej

z EBI, „jeżeli koszt projektu przekroczy określoną

w umowie szacunkową wartość, Kredytobiorca uzy-

ska środki na pokrycie kosztów”.

Wprawdzie kredy-

tobiorcą zgodnie z umową jest Rzeczpospolita Polska

(działająca poprzez Radę Ministrów reprezentowaną

przez ministra finansów i ministra transportu, bu-

downictwa i gospodarki morskiej), niemniej z § 3 pkt

8 porozumienia w sprawie zapewnienia warunków

wykonania umowy finansowej nr 24.128 między RP

a EBI (dokument o charakterze wykonawczym w sto-

sunku do umowy kredytowej, którego stronami są:

minister finansów, minister transportu, budowni-

miasto Zabrze, miasto Gliwice oraz inwestor zastęp-

czy DTŚ SA) jasno wynika, że „jeśli koszt projektu

DTŚ II przekroczy przewidywaną wielkość podaną

w Umowie Finansowej (356 mln EUR), Strony podej-

mą decyzję co do zapewnienia środków finansowych

bez odwoływania się do EBI”.

Tym samym za zbyt

daleko idące należy uznać stanowisko prezentowane

przez stronę samorządową, iż to wyłącznie na stronie

rządowej ciąży obowiązek pokrycia luki finansowej

związanej z realizacją projektu.

Zasady jej pokrycia

powinny być poprzedzone uzgodnieniami przeprowa-

dzonymi pomiędzy wszystkimi stronami ww. poro-

zumienia w celu wypracowania najbardziej racjonal-

nego modelu finansowania projektu.

Konsultacje

takie nie miały miejsca, zaś strona rządowa, niepo-

informowana należycie o rzeczywistych kosztach

projektu, nie miała możliwości zainicjowania stosow-

nych rozmów.

W obliczu obecnej sytuacji mogę jedynie zapew-

nić, iż pozostaję w gotowości do rozmów ze wszystki-

mi partnerami zaangażowanymi w realizację przed-

miotowego projektu co do sposobu pokrycia powsta-

łej luki finansowej, co w żadnym stopniu nie przesą-

dza, iż brakująca kwota pochodzić będzie ze środków

budżetu państwa.

Chciałbym podkreślić, iż już zakres obecnego za-

angażowania rządu RP w przedmiotową inwestycję

poprzez zaciągnięcie kredytu w EBI, skutkujące

zwiększonym poziomem deficytu budżetu państwa

oraz dodatkowymi kosztami obsługi długu Skarbu

Państwa, należy uznać za znaczny i niemający pre-

cedensu.

Podobne przedsięwzięcia inwestycyjne – za-

dania własne jednostek samorządu terytorialnego,

finansowane są co do zasady wyłącznie poprzez za-

ciąganie przez nie zobowiązań finansowych na włas-

ny rachunek w ramach przyznanej im osobowości

prawnej.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Jacek Dominik

Warszawa, dnia 27 marca 2013 r.

w sprawie projektu ustawy o poprawie

wie projektu ustawy o poprawie warunków świadcze-

(SPS-023-14756/13) uprzejmie informuję, że opraco-

561

nie możliwości wykonywania zadań biblioteki szkol-

(14757)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pis-

mo (nr SPS-023-14757/13) z dnia 28 lutego 2013 r.

przekazujące interpelację posła Jerzego Borkowskie-

go w sprawie tzw. wady prawnej, którą posiadają fo-

toradary, przedstawiam następującą informację.

zać, że w ramach systemu automatycznej kontroli

prędkości Główny Inspektorat Transportu Drogowe-

go aktualnie dysponuje zarówno nowoczesnymi sta-

cjonarnymi urządzeniami rejestrującymi zakupiony-

mi w ramach projektu pod nazwą „Budowa central-

nego systemu automatycznego nadzoru nad ruchem

drogowym”, jak również urządzeniami przejętymi od

Wszystkie wymienione wyżej urządzenia rejestru-

jące – użytkowane przez Główny Inspektorat Trans-

portu Drogowego w ramach Centrum Automatycz-

ważne decyzje zatwierdzenia typu wydane przez pre-

zesa Głównego Urzędu Miar oraz aktualne świade-

ctwa legalizacji wydane przez właściwe organy me-

trologiczne.

W zakresie pytania drugiego należy podkreślić,

że urządzenia rejestrujące używane przez Główny

Inspektorat Transportu Drogowego nie posiadają

wad prawnych, są zalegalizowane przez właściwe or-

gany metrologiczne, a Inspekcja Transportu Drogo-

wego jest organem właściwym w zakresie ujawniania

za pomocą stacjonarnych urządzeń rejestrujących

przekraczania dopuszczalnej prędkości.

Z powyższych

względów Główny Inspektorat Transportu Drogowe-

go nie przewiduje sytuacji, w której Skarb Państwa

zmuszony byłby ponosić koszty z tytułu niewłaściwie

działających fotoradarów.

W odpowiedzi na pytanie trzecie uprzejmie infor-

muję, że podmiotem ogłaszającym postępowanie o udzie-

toradarowego i odpowiedzialnym za przebieg tego

postępowania był Główny Inspektorat Transportu

Drogowego.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

przekazującego interpelację posła Jerzego Borkow-

skiego w sprawie informacji na temat przyznawania

562

zorczych w przedsiębiorstwach państwowych, dla

uprzejmie przedstawiam, co następuje.

morskiej sprawuje nadzór nad Przedsiębiorstwem Pań-

stwowym Porty Lotnicze zgodnie z ustawą z dnia

zm.).

Organami PPL stosownie do przepisów ww.

ustawy są: naczelny dyrektor oraz organy samorządu

załogi, tj. zebranie delegatów i rada pracownicza.

Brak jest natomiast organów, o których mowa w in-

terpelacji, tj. zarządu i rady nadzorczej.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tadeusz Jarmuziewicz

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pis-

mo znak: SPS-023-14760/13 z dnia 28 lutego 2013 r.,

uprzejmie przedstawiam odpowiedź na interpelację

Przywięzienne przedsiębiorstwa państwowe, któ-

rych organem założycielskim jest minister spra-

wiedliwości, zarządzane są jednoosobowo przez dy-

rektorów.

W podmiotach tych nie funkcjonują wie-

loosobowe zarządy oraz rady nadzorcze, a nadzór

właścicielski nad nimi sprawują bezpośrednio mi-

nister sprawiedliwości oraz dyrektor generalny Służ-

by Więziennej.

Mając na uwadze ograniczenia wynikające z prze-

dzenia wszystkich dyrektorów od lat ustalane są

w stałej kwocie miesięcznej i w trakcie okresów bi-

lansowych osobom tym nie są przyznawane dodatko-

we premie, nagrody ani też inne bonusy.

Wyjątek od przedstawionej zasady stanowią na-

grody jubileuszowe za długoletnią pracę oraz nagro-

dy roczne dla dyrektorów firm, które efektywnie re-

alizują zadania ekonomiczne oraz penitencjarne.

W 2012 r. czterem spośród trzynastu dyrektorów

przywięziennych przedsiębiorstw państwowych przy-

znane zostały nagrody roczne za rok 2011 w łącznej

kwocie 109 400,00 zł brutto, a jednemu nagroda ju-

bileuszowa w wys.

24 000,00 zł.

Kryteria przyznawania dyrektorom firm przywię-

ziennych nagród jubileuszowych wynikają z przepi-

sów rozporządzenia prezesa Rady Ministrów z dnia

świadczeń dodatkowych, które mogą być przyznane

osobom kierującym niektórymi podmiotami prawny-

mi oraz trybu ich przyznawania (Dz. U. Nr 14,

poz. 139), natomiast nagrody roczne przyznawane są

w oparciu o przepisy rozporządzenia ministra spra-

rocznej (Dz. U. Nr 85, poz. 933, z późn. zm.).

Nagro-

dy roczne, zgodnie z kryteriami określonymi we

wskazanym wyżej rozporządzeniu, przyznawane są

dyrektorom przedsiębiorstw, które wyróżniają się do-

brymi wynikami ekonomicznymi oraz efektywną re-

alizacją zadań penitencjarnych.

Ponadto bezwzględ-

nym kryterium warunkującym ich przyznanie jest

zatwierdzenie sprawozdania finansowego przedsię-

biorstwa za rok obrotowy oraz terminowe wywiązy-

wanie się ze zobowiązań o charakterze publiczno-

prawnym.

Czy istnieje Regulamin przyznawania nagrody

lub premii dla członków Zarządów oraz dla członków

Rad Nadzorczych w Przedsiębiorstwach Państwo-

wych dla których organem założycielskim jest Mini-

sterstwo Sprawiedliwości?

Czy decyduje o wysokości

Oprócz wskazanych w punkcie 2 przepisów, nie

istnieją inne regulaminy określające zasady przyzna-

wania dyrektorom przedsiębiorstw przywięziennych

nagród lub premii.

Czy do ministra sprawiedliwości zwracał się kto-

563

których organem założycielskim jest Ministerstwo

Sprawiedliwości?

Zgodnie z obowiązującymi przepisami nagrody

jubileuszowe oraz nagrody roczne dla dyrektorów

przywięziennych przedsiębiorstw państwowych przy-

znawane są przez dyrektora generalnego Służby Wię-

ziennej, gdy spełnione są kryteria warunkujące ich

przyznanie.

Jednocześnie nie występowały przypad-

ki, aby za pośrednictwem dyrektora generalnego

Służby Więziennej ktokolwiek zwracał się do mini-

stra sprawiedliwości w sprawie przyznania ww. oso-

bom nagród lub premii.

Z wyrazami szacunku

Sekretarz stanu

terpelacje pana posła Jerzego Borkowskiego przeka-

zane pismami Pani Marszałek z dnia 27 lutego 2013 r.,

znak: SPS-023-14763/13 i SPS-023-14764/13, oraz 28 lu-

tego 2013 r., znak: SPS-023-14761/13, w sprawie infor-

macji nt. przyznawania nagród dla członków zarzą-

dów oraz rad nadzorczych w jednoosobowych spół-

kach Skarbu Państwa i spółkach z mniejszościowym

że w przedsiębiorstwach państwowych, dla których

stwa, informuję zgodnie z zadanymi pytaniami.

sterstwo Skarbu Państwa jakiekolwiek nagrody lub

nuje minister skarbu państwa?

Wysokość wynagrodzenia oraz zasady wynagra-

dzania członków zarządów i rad nadzorczych jedno-

osobowych spółek Skarbu Państwa oraz dyrektorów

przedsiębiorstw państwowych reguluje ustawa z dnia

lizacji innych zadań członkom zarządów jednoosobo-

wych spółek Skarbu Państwa oraz dyrektorom przed-

siębiorstw państwowych może zostać przyznana na-

groda roczna.

Maksymalna wysokość nagrody rocz-

nej przyznawanej członkom zarządów oraz dyrekto-

rom przedsiębiorstw państwowych określona została

w art. 10 ust. 7 tej ustawy, zgodnie z którym nie może

ona przekroczyć trzykrotności ich przeciętnego wy-

nagrodzenia miesięcznego w roku poprzedzającym

przyznanie nagrody.

Szczegółowe warunki przyznawania nagrody rocz-

nej dla prezesów zarządów w jednoosobowych spół-

państwowych reguluje rozporządzenie ministra skar-

skarbu państwa wykonywał prawa z akcji/udziałów

w 697 spółkach, w tym w 189 jednoosobowych spół-

kach Skarbu Państwa.

Ponadto minister skarbu pań-

stwa był organem założycielskim dla 7 przedsię-

biorstw państwowych.

W 2012 r. (za wyniki roku 2011) nagrody roczne

przyznano 30 prezesom zarządów, 23 członkom za-

rządów w jednoosobowych spółkach Skarbu Państwa

1 dyrektorowi przedsiębiorstwa państwowego, dla

państwa.

Nagrody roczne dla prezesów i członków zarzą-

dów jednoosobowych spółek Skarbu Państwa wypła-

cane są ze środków spółek, a dyrektorów przedsię-

biorstw państwowych – ze środków przedsiębiorstw.

Minister skarbu państwa nie posiada uprawnień

do przyznawania nagród ani premii dla członków za-

rządów w spółkach z mniejszościowym udziałem

Skarbu Państwa.

W przypadku członków rad nadzorczych jedno-

widują przyznania jakichkolwiek nagród i premii,

564

tym samym nie ma podstaw do przyznawania nagród

i premii członkom rad nadzorczych spółek.

prawnymi.

Zgodnie z ww. ustawą członkom zarządów jedno-

osobowych spółek Skarbu Państwa oraz dyrektorom

przedsiębiorstw państwowych może zostać przyzna-

na nagroda roczna.

Poza nagrodą roczną przepisy cytowanej ustawy

nie przewidują przyznania innych nagród bądź pre-

mii dla członków zarządów jednoosobowych spółek

Skarbu Państwa.

nej ustawy nie przewidują przyznania jakichkolwiek

nagród i premii.

Ponadto stosownie do zapisów art. 7 ustawy człon-

kom zarządów oraz rad nadzorczych nie przysługuje

prowizja od zysku, nagroda z zakładowego funduszu

W myśl art. 10 ust. 2 cytowanej ustawy – mające-

go zastosowanie do prezesów zarządów jednoosobo-

wych spółek Skarbu Państwa – nagrodę roczną kie-

rownikom jednostek organizacyjnych zatrudnionym

w przedsiębiorstwach państwowych, jednoosobowych

spółkach prawa handlowego utworzonych przez

Skarb Państwa lub jednostki samorządu terytorial-

nego przyznaje właściwy organ na umotywowany

ganu nadzorczego.

Szczegółowe warunki przyznawania nagrody rocz-

Skarbu Państwa reguluje rozporządzenie ministra

skarbu państwa wskazane w odpowiedzi na pytanie

nr 1, które określa kryteria przyznania nagrody

rocznej, wzór wniosku o przyznanie nagrody rocznej,

organ właściwy do złożenia wniosku o przyznanie

nagrody rocznej oraz organ właściwy do przyznania

nagrody rocznej.

Zgodnie z ww. rozporządzeniem organem właści-

wym do złożenia wniosku jest rada nadzorcza lub

inny właściwy organ spółki.

Organem właściwym do

przyznania nagrody rocznej jest: minister właściwy

do spraw skarbu państwa dla prezesów zarządów jed-

noosobowych spółek Skarbu Państwa oraz walne

zgromadzenie / zgromadzenie wspólników dla preze-

sów zarządów spółek z większościowym udziałem

W myśl art. 10 ust. 3 cytowanej ustawy – mające-

go zastosowanie do wiceprezesów i członków zarzą-

grodę roczną członkom organów zarządzających jed-

nostek organizacyjnych zatrudnionym w przedsię-

biorstwach państwowych, jednoosobowych spółkach

stwa lub jednostki samorządu terytorialnego przy-

znaje organ lub osoba właściwe dla tych osób w spra-

wach czynności z zakresu prawa pracy.

Zgodnie z art. 210 i art. 379 Kodeksu spółek han-

dlowych oraz postanowieniami umów/statutów spó-

łek w umowach pomiędzy spółką a członkami zarzą-

du spółkę reprezentuje rada nadzorcza (o ile zgroma-

dzenie wspólników / walne zgromadzenie nie ustano-

wiło do tych spraw pełnomocnika).

Zatem organem

właściwym do przyznania nagrody rocznej jest rada

nadzorcza lub pełnomocnik wspólnika, o ile został

ustanowiony przez zgromadzenie wspólników / walne

zgromadzenie.

Zgodnie z obowiązującymi przepisami wysokość

wynagrodzenia członków zarządów spółek z mniej-

szościowym udziałem Skarbu Państwa, w tym wyso-

kość ewentualnych nagród, jest ustalana w zależno-

ści od postanowień statutów/umów spółek przez rady

nadzorcze lub walne zgromadzenia / zgromadzenia

wspólników.

Wysokość wynagrodzenia członków rad

dzenie / zgromadzenie wspólników.

Zatem Ministerstwo Skarbu Państwa nie przyzna-

je nagród członkom zarządów oraz rad nadzorczych

Minister skarbu państwa nie jest właściwym organem

do przyznania nagród bądź premii dla członków za-

rządów oraz członków rad nadzorczych spółek z mniej-

szościowym udziałem Skarbu Państwa.

W odniesieniu do przedsiębiorstw państwowych,

zgodnie z art. 10 ust. l ustawy o wynagradzaniu osób

leżności od osiągniętych wyników finansowych lub

siębiorstwa państwowego może zostać przyznana na-

W przedsiębiorstw państwowych, dla których mi-

nister skarbu państwa jest organem założycielskim,

nie funkcjonują zarządy, lecz dyrektorzy przedsię-

biorstw oraz nie powołano rad nadzorczych.

565

3.

Czy istnieje regulamin przyznawania nagrody

konuje minister skarbu państwa?

Czy decyduje

o wysokości nagrody jednoosobowo minister skarbu

państwa?

Czy istnieje regulamin przyznawania nagrody lub

grody jednoosobowo minister skarbu państwa?

w przedsiębiorstwach państwowych, dla których or-

stwa?

Czy decyduje o wysokości nagrody jednoosobo-

wo minister skarbu państwa?

Szczegółowe warunki przyznawania nagrody rocz-

państwowych reguluje wspomniane rozporządzenie

nagrody rocznej.

Nie ma zatem potrzeby wydawania

innego aktu prawnego o charakterze regulaminu.

Minister skarbu państwa jest organem właści-

wym do przyznania nagrody rocznej i określenia jej

wysokości dla prezesów zarządów w jednoosobowych

wa z akcji i udziałów, oraz dyrektorów przedsię-

biorstw państwowych, wobec których pełni funkcję

organu założycielskiego.

Po analizie wniosku organu

nadzoru przez właściwą komórkę nadzorującą reko-

menduje się przyznanie lub nieprzyznanie nagrody

oraz jej wysokość, która jest uzależniona od sytuacji

ekonomiczno-finansowej podmiotu.

4.

Czy do ministra skarbu państwa zwracał się

Zgodnie z rozporządzeniem ministra skarbu pań-

mi (prezesom zarządów lub dyrektorom przedsię-

biorstw państwowych) oraz wzoru wniosku o przy-

znanie nagrody rocznej organem właściwym do zło-

żenia wniosku o przyznanie nagrody rocznej jest

właściwy organ statutowy, w przypadku przedsię-

biorstwa państwowego – rada pracownicza lub rada

nadzorcza, jeśli została powołana.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Urszula Pasławska

(14763)

Patrz odpowiedź na interpelację nr 14761, str. 563.

Odpowiedź

podsekretarza stanu

(14764)

sekretarza stanu w Ministerstwie Transportu,

w sprawie stosowania tzw. warsztatowych

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pis-

mo, SPS-023-14767/13, z dnia 27 lutego 2013 r. prze-

syłające interpelację posła Henryka Siedlaczka w spra-

566

wie stosowania tzw. warsztatowych (zastępczych)

tablic rejestracyjnych, uprzejmie informuję, że stosow-

czasowej rejestracji pojazdu dokonuje starosta właś-

ciwy ze względu na miejsce zamieszkania (siedzibę)

właściciela pojazdu.

Rejestracji czasowej pojazdu do-

konuje się na wniosek właściciela w przypadkach:

wywozu pojazdu za granicę, przejazdu pojazdu z miej-

przejazdu pojazdu związanego z koniecznością doko-

nania jego badania technicznego lub naprawy.

Istnie-

je zatem możliwość czasowego zarejestrowania po-

jazdu i jego przejazdu, np. w celu wykonania badania

technicznego pojazdu, naprawy lub dostarczenia

z miejsca zakupu.

Jednocześnie informuję, że w wyniku inicjatywy

legislacyjnej Komisji Europejskiej procedowany jest

projekt rozporządzenia Parlamentu Europejskiego

jestrowanych w innym państwie członkowskim – pro-

jekt COM(2012) 164.

Jednym z celów wydania tego

rozporządzenia jest ustanowienie przepisów dotyczą-

cych tzw. profesjonalnej rejestracji pojazdów, przewi-

dzianej dla przedsiębiorców zajmujących się dystry-

bucją pojazdów lub świadczących usługi naprawy,

przeglądu lub testowania pojazdów.

Konsekwencją

jego wejścia w życie będzie również konieczność

zmiany aktów prawa polskiego (m.in. ustawa Prawo

o ruchu drogowym).

Przedstawiając powyższe, informuję, że w sytua-

cji przewidywanego wydania ww. aktu prawa euro-

pejskiego nie uważam za zasadne opracowywania

odrębnych krajowych rozwiązań w zakresie wprowa-

dzenia tzw. warsztatowych (komisowych) tablic reje-

stracyjnych.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tadeusz Jarmuziewicz

w sprawie monopolistycznych praktyk

z dnia 5 marca 2013 r. dotyczącego interpelacji posła

4810-1872-(1)/13) w sprawie monopolistycznych prak-

tyk polskich operatorów komórkowych w zakresie

i Ukrainą (sygn.

SPS-023-14768/13), uprzejmie przed-

stawiam, co następuje.

wie roamingu w publicznych sieciach łączności rucho-

mej wewnątrz Unii (Dz. Urz.

UE Nr L 172/10 z 30 czerw-

w roamingu pozaunijnym (czyli także dla Ukrainy

i Białorusi) mają operatorzy sieci mobilnych, którzy

określają je poprzez wzajemne negocjacje i porozu-

mienia handlowe z partnerami z innych krajów.

ty odpowiedzialne za kwestie łączności i regulatorzy

nizmem prawnym pozwalającym regulować wyso-

kość stawek w roamingu poza UE.

567

(operator sieci Orange) oraz PTC SA (operator sieci

T-Mobile; w tym przypadku tylko dla Ukrainy).

Resort podjął także działania zmierzające do wpro-

stwa Wschodniego pod koniec roku.

Dodatkowo w celu udzielenia wyczerpującej odpo-

wiedzi panu posłowi Ministerstwo Administracji i Cy-

kazanie niezbędnych informacji.

kosztów;

sterstwo Administracji i Cyfryzacji zwróciło się do

nego dalej UOKiK, z prośbą o przekazanie informacji

§ 1 Kodeksu cywilnego).

W przedmioto-

1)

3)

568

rodzinnych, P4 – Cennik oferty Formuła, PTK Cen-

tertel – Cennik usług w ofertach Smart).

zycji dominującej.

Na potrzeby udzielenia wyjaśnień

ograniczających konkurencję.

Użyte w tym przepisie pojęcie „porozumienia” obej-

muje m.in. relacje zachodzące między przedsiębior-

cami, będące wyrazem wspólnych zamierzeń co do

podejmowanych zachowań rynkowych.

Wynika to

porozumienia rozumiane są: a) umowy zawierane

siębiorców oraz między przedsiębiorcami i ich związ-

kami albo niektóre postanowienia tych umów, b) uzgod-

nienia dokonane w jakiejkolwiek formie przez dwóch

4)

Ibidem.

5)

569

torów telefonii komórkowej w zakresie kształtowa-

nych w ustawie.

Przedstawiając powyższe wyjaśnienia, wyrażam

(14770)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

osób prawnych dokonanej ustawą z dnia 16 listopada

wyjaśniam, co następuje.

Poruszone w interpelacji zagadnienie dotyczy za-

stosowania przepisów art. 15b ustawy o podatku do-

kosztów podatkowych w odniesieniu do podlegają-

cych amortyzacji środków trwałych nabywanych

w wyniku realizacji umów leasingu finansowego.

Zdaniem pana posła wprowadzona w życie ustawa

o redukcji niektórych obciążeń administracyjnych

w gospodarce doprowadzi do ograniczenia zakupu

przez firmy środków trwałych w wyniku zmniejsze-

nia liczby zawieranych umów leasingu finansowego

ze względu na negatywne skutki nowych rozwiązań

dla podatników.

Zwracając uwagę na ten problem, pan poseł zadał

prawnych, dotyczącymi m.in. nabycia środków trwa-

łych w ramach leasingu finansowego, niezamierzo-

nym skutkiem nowych rozwiązań jest zniesienie uza-

sadnienia gospodarczego do zakupu przez firmy tych

środków trwałych.

W związku z tym uprzejmie wyjaśniam, iż oma-

wiane przepisy zostały wprowadzone w celu ograni-

czenia zjawiska tzw. zatorów płatniczych i tym sa-

mym poprawy płynności finansowej firm.

Wprowa-

dzone przepisy mają mobilizować podatników (dłuż-

ników) do regulowania swoich należności.

gadnienia, należy zauważyć, iż przepisy art. 15b usta-

zastosowanie do tych kwot wynikających z faktur

(innych dokumentów), które są zaliczane do kosztów

mają zastosowanie do umów leasingu finansowego

zawartych przed dniem 1 stycznia 2013 r., jeżeli zwią-

zane z tą umową kwoty zostaną zaliczone do kosztów

podatkowych po dniu 31 grudnia 2012 r.

zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów w przy-

(lub innego dokumentu) w ciągu 30 dni od upływu

nia kwoty do kosztów uzyskania przychodów.

Z ure-

gulowań tych nie zostały wyłączone koszty związane

z realizacją umów leasingu finansowego, a zatem po-

wołane przepisy mają również zastosowanie do kosz-

tów podatkowych wynikających z tych umów.

W leasingu finansowym korzystający wprowadza

do ewidencji środków trwałych oraz wartości niema-

terialnych i prawnych środek trwały, będący przed-

miotem umowy leasingu, od którego dokonuje odpi-

sów amortyzacyjnych.

Poszczególne płatności prze-

570

kazywane w trakcie realizacji umowy przez korzysta-

jącego finansującemu składają się z części odsetkowej

oraz części kapitałowej z tytułu spłaty wartości po-

czątkowej środka trwałego, będącego przedmiotem

leasingu.

Raty leasingowe w części odsetkowej są

u korzystającego kosztem podatkowym w dacie ich

uiszczenia, a zatem w tym zakresie przepisy o zato-

rach płatniczych nie mają bezpośrednio zastosowania,

bowiem koszty podatkowe powstają w dacie faktycznej

zapłaty raty.

Natomiast nieuregulowanie w odpowied-

nim terminie spłaty wartości początkowej powinno

skutkować wyłączeniem z kosztów odpowiedniej czę-

ści odpisów amortyzacyjnych od środka trwałego

amortyzowanego przez korzystającego.

Pod względem

terminów płatności każda rata powinna być ustalana

i rozliczana odrębnie.

Po uregulowaniu zobowiązań

korzystający ma prawo do zaliczenia do kosztów po-

datkowych dokonanych wcześniej zmniejszeń.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Maciej Grabowski

lokatorów (14774)

jących skuteczną ochronę prawną lokatorów, przeka-

14774/13), uprzejmie informuję, co następuje.

dzeniami technicznymi.

Odłączenie mediów może

dynku, które powinny być zgodne z wymaganiami

określonymi w rozporządzeniu ministra spraw we-

niczne użytkowania budynków mieszkalnych, które

zgodnie z § 2 pkt 1, 2 i 4 mają zapewniać utrzymanie

stanu technicznego budynku na poziomie zapewnia-

mieszczeniach budynku, zgodne z przeznaczeniem

mieszczeń oraz urządzeń związanych z budynkiem,

ochronę przeciwpożarową oraz odprowadzania ście-

ków i usuwania odpadów stałych.

Zaznaczyć należy,

ludzi i mienia przy utrzymywaniu obiektów budow-

ustawy Prawo budowlane do podstawowych obowiąz-

ków organów nadzoru budowlanego.

Natomiast odmienną sprawą od poruszonego prob-

lemu odłączania mediów i jego wpływu na ogólne wa-

runki użytkowania budynków jest utrzymanie obiek-

W tym zakresie organy nadzoru budowlanego posia-

dają na gruncie ustawy Prawo budowlane odpowied-

nie narzędzia prawne oddziaływania na właścicieli

i zarządców zaniedbanych obiektów budowlanych.

Za-

znaczyć należy, że przepisy ustawy Prawo budowlane

budowlanych we właściwym stanie technicznym, po-

święcając tej tematyce osobny rozdział, tj. rozdział 6:

Utrzymanie obiektów budowlanych.

Przedmiotowe przepisy nakładają na właścicieli,

pkt 1–7.

ne powinny być zgodnie z prawem poddawane regu-

larnym kontrolom okresowym oraz kontrolom doraź-

nym, o których mowa w art. 62 ustawy Prawo bu-

571

kontrolowany obiekt budowlany stanowi zagrożenie

zie konieczności niezwłocznego podjęcia działań ma-

jących na celu usunięcie niebezpieczeństwa dla ludzi

lub mienia właściwy organ zapewni na koszt właści-

ciela lub zarządcy obiektu budowlanego zastosowanie

niezbędnych środków zabezpieczających.

Do zastoso-

wania na koszt właściciela lub zarządcy środków prze-

domić właściwy organ (art. 69 ust. 2 ustawy Prawo

nia obiektu budowlanego w należytym stanie technicz-

Niespełnianie obowiązku poddawania obiektów

nicznym.

Organ nadzoru budowlanego może podej-

mować działania w celu przywrócenia odpowiedniego

stanu technicznego części obiektu, np. instalacji wod-

nej w budynku.

Organy nadzoru budowlanego mają

również prawny obowiązek wynikający z art. 304

zawiadamiania właściwych organów ścigania o po-

pełnieniu przestępstwa ściganego z urzędu.

W związku z powyższym uważam, że zapropono-

wane w tym zakresie zmiany przepisów rozdziału 6

ustawy Prawo budowlane są niecelowe.

sko odłączania mediów do budynków mieszkalnych

lokatorów tych budynków do ich dalszego zamieszki-

wania.

W ocenie Ministerstwa Transportu, Budow-

lemu wykracza poza zagadnienia stanowiące przed-

miot regulacji ustawy Prawo budowlane.

Ponadto uprzejmie informuję, że obecnie trwają

prace Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Budowlanego,

572

powołanej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia

komisji, zgodnie z § 7 ww. rozporządzenia, jest opra-

lany.

Planowany termin przedstawienia ministrowi

transportu, budownictwa i gospodarki morskiej pro-

jektu kodeksu budowlanego to 30 listopada 2014 r.

Z wyrazami szacunku

w sprawie bardzo trudnych warunków

Szanowny Panie Marszałku!

Odpowiadając na

023-14775/13, interpelację pani Zofii Czernow, poseł

w Jeleniej Górze, uprzejmie przekazuję Panu Mar-

szałkowi następujące informacje.

Poprawa warunków pracy i obsługi interesantów

Urzędu Skarbowego w Jeleniej Górze jest przedmio-

tem analizy zarówno ze strony Izby Skarbowej we

Wrocławiu, jak i Ministerstwa Finansów.

Na prze-

strzeni kilku lat zostało podjętych szereg inicjatyw,

które pod koniec 2012 r. doprowadziły do ustanowie-

nia przez prezydenta miasta Jeleniej Góry trwałego

zarządu nad nieruchomością gruntową na rzecz

Urzędu Skarbowego w Jeleniej Górze z przeznacze-

niem pod budowę.

Niski limit środków budżetowych na wydatki ma-

jątkowe na 2013 r. nie pozwolił na wprowadzenie po-

wyższego zadania do planu inwestycyjnego na 2013 r.

W kontekście obecnych i prognozowanych możliwo-

ści finansowych resortu finansów priorytetem jest do-

kończenie inwestycji już rozpoczętych, tj. będących

w trakcie wykonywania robót budowlanych, lub takich,

które posiadają kompletną dokumentację projektowo-

-kosztorysową i ważne pozwolenie na budowę.

Budowa siedziby Urzędu Skarbowego w Jeleniej

Górze znalazła się w planie wieloletnim jako inwe-

stycja oczekująca celem wprowadzenia do planu

w najbliższych latach.

Limity środków do projektu budżetu na 2014 r.

wówczas będzie możliwe dokonanie szczegółowej ana-

lizy możliwości i zasadności sfinansowania poszcze-

gólnych zadań inwestycyjnych.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Andrzej Parafianowicz

Warszawa, dnia 25 marca 2013 r.

zaną przy piśmie, nr SPS-023-14776/13, z dnia 27 lu-

tego 2013 r. interpelacją złożoną przez pana Krzysz-

tofa Borkowskiego, posła na Sejm Rzeczypospolitej

Polskiej, w sprawie wysokości uzyskiwanych wpły-

wów z tytułu odprowadzonych podatków do budżetu

państwa przez firmę Jeronimo Martins Polska SA

(poprzednia nazwa Jeronimo Martins Dystrybucja

SA) uprzejmie informuję, że w stosunku do przedmio-

towej spółki w latach 2008–2012 były przeprowadzo-

ne kontrole w zakresie sprawdzenia prawidłowości

wywiązywania się przez ww. spółkę z obowiązków

Jednocześnie uprzejmie informuję, że udzielenie

sprawie stanowiłoby naruszenie przepisów o tajem-

danych przez podatników, płatników lub inkasentów,

Z poważaniem

Andrzej Parafianowicz

Warszawa, dnia 21 marca 2013 r.

573

Odpowiedź

14780/13, w sprawie sprzedaży leków zawierających

pochodne amfetaminy proszę o przyjęcie poniższego

stanowiska.

Faktyczna skala zjawiska wykorzystywania pro-

stancje psychoaktywne w celach pozamedycznych

proporcji pomiędzy stosunkowo niewielką ilością za-

truć w odniesieniu do rzeczywistego wykorzystywa-

nia tych produktów w celach odurzania.

Ponadto

o ile nie odnotowuje się dużej ilości zatruć omawia-

nymi produktami leczniczymi, to w wielu przypad-

kach ich stosowanie może prowadzić do uzależnienia

i następstwie poważnych konsekwencji zdrowotnych.

Stały nadzór nad jakością i obrotem produktami lecz-

niczymi w celu zabezpieczenia interesu społecznego

dycznych znajdujących się w hurtowniach farmaceu-

tycznych i aptekach sprawuje Państwowa Inspekcja

Farmaceutyczna.

Zadania inspekcji farmaceutycznej

sprawuje główny inspektor farmaceutyczny oraz

wojewódzcy inspektorzy farmaceutyczni.

Rozważając ewentualne rozwiązania problemu po-

zamedycznego stosowania produktów leczniczych

szyłoby kolejki w szpitalach i przychodniach, ale

cjentów.

ograniczenie.

Wszelkie ograniczenia stosowane są

wyłącznie w wyjątkowych przypadkach z uwagi na

— ograniczenia zawartości substancji czynnej

w opakowaniu produktu;

— ograniczenia sprzedaży do jednego opakowania

Powyższe propozycje rozważane są obecnie przez

Ministerstwo Zdrowia, jednostki podległe i nadzoro-

wane oraz ekspertów w dziedzinie przeciwdziałania

narkomanii i wymagają dogłębnej analizy w oparciu

o proces leczenia pacjentów oraz wpływ proponowa-

nych regulacji na rynek farmaceutyczny.

Jak już wspomniano, leki zawierające w składzie

lach medycznych, zgodnie ze wskazaniami producen-

ta określonymi w ulotce, są bezpieczne i co do zasady

nie wywołują działań niepożądanych.

Niezależnie od

wprowadzenia ewentualnych ograniczeń sprzedaży

ww. wymienionych produktów leczniczych Minister-

stwo Zdrowia nie ma rzeczywistego wpływu na spo-

sób i ilość przyjmowanych przez pacjentów leków.

telewizji, na bilbordach czy plakatach w środkach

komunikacji miejskiej.

Problem pozamedycznego stosowania leków za-

Ministerstwo Zdrowia rozpatruje w zakresie zapew-

nienia pacjentom bezpiecznego dostępu do produk-

tów leczniczych podkreślając konieczność racjonal-

nego używania leków przez pacjentów.

Tym samym

należy rozróżnić problem pozamedycznego stosowa-

nia produktów leczniczych zawierających w składzie

substancje psychoaktywne a kwestię problemu pro-

dukcji metamfetaminy (także z produktów leczni-

czych), która ma charakter kryminalny i leży w gestii

właściwych organów ścigania, a nie ministra zdro-

574

wia.

Z uwagi jednak na złożoność problemu jego roz-

wiązanie wymaga stałej współpracy, dlatego też kwe-

stią produkcji metamfetaminy w Polsce oraz poza-

medycznego stosowania produktów leczniczych za-

wierających w składzie substancje psychoaktywne

zajmuje się między innymi działająca przy prezesie

Rady Ministrów Rada do Spraw Przeciwdziałania

Narkomanii.

Powyższa problematyka była omawiana

między innymi podczas posiedzenia rady w listopa-

dzie 2012 r. z udziałem pracowników Ministerstwa

Zdrowia, przedstawicieli Centralnego Biura Śledcze-

go, Ministerstwa Sprawiedliwości, Głównego Inspek-

toratu Sanitarnego, Krajowego Biura ds. Przeciw-

działania Narkomanii, w ramach którego dokonano

analizy możliwych rozwiązań.

Kolejne posiedzenie

rady, którego jednym z tematów będzie pozamedycz-

ne stosowanie produktów leczniczych zawierających

widziane na marzec 2013 r.

Jednocześnie warto podkreślić, iż leki zawierają-

ce w składzie substancje psychoaktywne, zgodnie

tecznych (Dz. U. 2010 r.

Nr 204, poz. 1353), nie mogą

być dopuszczone do sprzedaży w sklepach ogólnodo-

stępnych oraz w sklepach specjalistycznego zaopa-

trzenia medycznego.

Natomiast w przypadku aptek

i punktów aptecznych zgodnie z art. 96 ust. 4 ustawy

i technik farmaceutyczny mogą odmówić wydania

grażać życiu lub zdrowiu pacjenta”, dotyczy to rów-

nież leków zawierających substancje psychoaktywne.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Igor Radziewicz-Winnicki

głady” opublikowanego w niemieckiej prasie uprzej-

mie informuję.

dziewięciu lat prowadzi intensywną kampanię infor-

chanizm reagowania na wszelkie przekłamania hi-

storyczne.

Liczne placówki dyplomatyczne na całym

świecie wyposażone w odpowiednie instrumenty me-

rytoryczne reagują zdecydowanie i bezzwłocznie na

pojętych zagranicznych forach wymiany opinii, ta-

kich jak media, publikacje naukowe, edukacyjne ser-

wisy internetowe itp.

Użycie niefortunnego sformu-

łowania „polskie obozy koncentracyjne” jest stale

wicielstw zagranicznych, które w zależności od ich

wielkości i umiejscowienia realizowane jest samo-

dzielnie lub w ramach zlecenia przez wyspecjalizo-

wane podmioty zewnętrzne.

Kilkuletnia obserwacja

szość interwencji polskich przedstawicielstw dyplo-

matycznych kończy się sprostowaniem i przeprosina-

wo wzrasta liczba państw, których społeczeństwa,

niotwórczych wykazują się szczególną wrażliwością

Polskie placówki dyplomatyczne dysponują rzetel-

575

UNESCO z 27 czerwca 2007 r. o zmianie nazwy

-Birkenau, zgodnie z którą prawidłowa nazwa obozu

to: Auschwitz-Birkenau.

Niemiecki nazistowski obóz

będące sukcesem polskiej dyplomacji rozstrzygnięcie,

jak i w określonych przypadkach na orzeczenia miej-

ły m.in. Cornelia Pieper, wiceminister w Minister-

stwie Spraw Zagranicznych Republiki Federalnej

wał list do redakcji dwudziestu trzech czołowych me-

diów australijskich czy też prężne organizacje polo-

nijne w Stanach Zjednoczonych: Fundacja Kościusz-

kowska, której działania przyczyniły się do zmiany

– „The Wall Street Journal”, „New York Times”,

kich stron dotkniętych użyciem tego dezinformują-

cego sformułowania zapewnia efekt synergii i przy-

nosi zwiększone rezultaty, dlatego kontynuacja do-

brej i owocnej współpracy polskich placówek zagra-

nicznych z dotychczasowymi partnerami, w tym śro-

dowiskami polonijnymi, jest w pełni uzasadniona.

Ponadto pragnę zwrócić uwagę, że działania Mi-

nisterstwa Spraw Zagranicznych nie ograniczają się

kłamań historycznych.

Resort podejmuje równolegle

szereg inicjatyw pozytywnych o charakterze prewen-

cyjnym, mających na celu uwrażliwienie międzyna-

rodowych środowisk opiniotwórczych na stosowanie

prawidłowego nazewnictwa niemieckich nazistow-

skich obozów koncentracyjnych.

Tym samym polska

kiego rodzaju projekty: o charakterze edukacyjnym,

adresowane do środowisk naukowych oraz zakłada-

jące współpracę ze środowiskami opiniotwórczymi

i mediami.

nauczycieli.

Od kilku lat z inspiracji Ambasady RP

uczycieli trenerów amerykańskich szkół średnich

podejmujących w swojej pracy problematykę Holo-

styczne szkolenia dla izraelskich nauczycieli i prze-

stwem edukacji umowa, na mocy której nauczyciele

nikom z całego świata, z czego najliczniejszą grupę

stanowili dziennikarze.

W ramach wspomnianego

kańskiej organizacji żydowskiej – American Jewish

nowoczesnego, otwartego i tolerancyjnego kraju oraz

dowskich, a także umożliwienie konfrontacji swoich,

nie zawsze przychylnych Polsce przekonań z rzeczy-

wistością.

To m.in. dzięki tej inicjatywie American

cesywnie rozwijany.

przygotowana wystawa, pakiety informacyjne oraz

o wybitnym emisariuszu Polskiego Państwa Pod-

ziemnego.

Jednocześnie unikatową okazję promowa-

nia polskiej wizji historii stwarza 70. rocznica po-

wstania w Getcie oraz otwarcie Muzeum Historii

Żydów Polskich w 2014 r.

Polskie placówki zagranicz-

ne podjęły już aktywną współpracę z muzeum na rzecz

promocji jego wystawy głównej, stanowiącej apoteozę

tolerancyjnej i wielokulturowej Rzeczypospolitej.

576

Dziewięć lat prowadzenia kampanii przekonało nas,

się w zagranicznych środkach opinii publicznej błędy

historyczne, których potrzeby skądinąd nie deprecjo-

nujemy, nie przyniosą tak trwałych efektów, jak syste-

matyczne działania prewencyjne i edukacyjne.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Janusz Cisek

Warszawa, dnia 22 marca 2013 r.

połączenia kolejowego na linii

kwidacji przez PKP PLK połączenia kolejowego na

formacje.

Jednym z najistotniejszych problemów polskiej

cyjnych.

Podkreślam, że analiza, która obejmowała ponad

widuje się ich likwidacji w trybie art. 9 ustawy z dnia

mi PKP PLK SA w przypadku wystąpienia takiej

cjonowała, o ile wystąpi wystarczające zainteresowa-

577

nie ze strony przewoźników kolejowych poparte zło-

żeniem zamówień na kursowanie pociągów.

na terenie województwa dolnośląskiego).

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

w sprawie przewidywanych planów rozwoju

widywanych planów rozwoju infrastruktury kolejo-

wej na terenie powiatu wadowickiego przekazuję

poniższe informacje.

Jak wskazano w interpelacji, istotą opisanych

problemów komunikacyjnych powiatu wadowickiego

gionalnym.

Przewóz osób w ramach kolejowego pub-

licznego transportu zbiorowego wykonywany na tra-

sach Wadowice – Kraków oraz Wadowice – Bielsko-

-Biała ma charakter przewozu wojewódzkiego.

Zgod-

jewódzkich na trasie Wadowice – Kraków oraz Wa-

dowice – Bielsko-Biała należy do kompetencji mar-

szałka województwa małopolskiego.

Ministerstwo

nictwa i Gospodarki Morskiej trwają prace nad usta-

leniem listy projektów infrastrukturalnych, w tym

kolejowych, planowanych do realizacji w kolejnej pespek-

Jednocześnie wyjaśniam, iż Ministerstwo Trans-

w sprawie opodatkowania tzw. cashbacku

(14789)

lacją pani poseł Alicji Dąbrowskiej przesłaną przy

w sprawie opodatkowania dochodów osób fizycznych

li jednorazowa wartość tych wygranych lub nagród

czy nagród otrzymanych przez podatnika w związku

578

z prowadzoną przez niego pozarolniczą działalnością

gospodarczą stanowiących przychód z tej działalności.

zm.)

Kodeks cywilny przez umowę sprzedaży sprze-

Ponadto bank jako wydawca karty w celu umoż-

liwienia klientowi płatności kartą płatniczą zawiera

z klientem umowę o usługę płatniczą (o kartę płat-

niczą), w ramach której bank jako dostawca usług

płatniczych świadczy dla posiadacza karty:

1) usługę wydania karty płatniczej regulowaną

2) usługę wykonywania transakcji płatniczych

z użyciem kart płatniczych (obciążanie rachunku

klienta i transfer kwoty do dostawcy usług płatni-

czych punktu usługowo-handlowego) regulowaną

w ustawie o usługach płatniczych.

Z nagrodą związaną ze sprzedażą premiową mamy

czy.

Natomiast cashback, czyli kwoty zwracane klien-

o usługę płatniczą.

pelacji, gdyż umowy o usługę płatniczą nie można

uznać za umowę sprzedaży.

podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodo-

wym na ogólnych zasadach przy zastosowaniu skali

fizycznych przekazania podatnikowi oraz właściwe-

mu dla podatnika urzędowi skarbowemu, w terminie

kowym, informacji podatkowej PIT-8C o wysokości

oznacza, że bank ma ustawowy obowiązek wystawie-

nia tej informacji i za tę czynność nie może żądać od

klienta zapłaty.

Jednakże niewystawienie przez bank informacji

kowania przychodu z tego tytułu w zeznaniu podat-

sownie bowiem do postanowień art. 26 ustawy z dnia

orzecznictwa w omawianej sprawie, uprzejmie wyjaś-

niam, że z bazy orzeczeń zamieszczonej na stronie

internetowej Naczelnego Sądu Administracyjnego

wynika, iż w omawianej sprawie wydane zostały dwa

wyroki, w których zostało zawarte odmienne stano-

wisko niż prezentowane powyżej (oba orzeczenia

z dnia 16 stycznia 2013 r., sygn. akt I SA/Wr 1416/12

i I SA/Wr 1417/12).

Wyroki te zostały wydane w pierwszej instancji,

są zatem nieprawomocne.

W konsekwencji w przed-

miotowej sprawie nie została jeszcze ugruntowana

linia orzecznicza.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Maciej Grabowski

pelacją pani poseł Alicji Dąbrowskiej otrzymaną

przy piśmie, nr SPS-023-14790/13, z dnia 27 lutego

2013 r., dotyczącą skośnych przejść dla pieszych na

skrzyżowaniu dróg, poniżej przedstawiam następu-

jące informacje.

w interpelacji przez panią poseł Alicję Dąbrowską,

uprzejmie informuję, iż zasady lokalizacji przejść dla

pieszych określają przepisy rozporządzenia ministra

579

przepisów pkt 5.2.6.2. załącznika nr 1 do tego rozpo-

rządzenia wyboru miejsca w celu wyznaczenia przej-

ścia dla pieszych należy dokonać po przeprowadzeniu

analizy warunków drogowych i ruchowych oraz moż-

liwości zapewnienia bezpieczeństwa uczestnikom

ruchu, uwzględniając w szczególności:

— źródła i cele ruchu pieszych,

— kierunki ruchu pieszych,

— rozkład ruchu pieszych w ciągu doby,

— natężenie ruchu pieszych,

— natężenie ruchu kołowego na drodze, przez

którą wyznaczone ma być przejście,

— geometrię drogi.

Potrzebę wyznaczenia przejścia oraz jego lokali-

zację należy z tego względu szczegółowo przeanali-

zować i dokonać wyboru, stosując m.in. poniższe

zasady:

— Przejścia powinny koncentrować możliwie naj -

większą liczbę pieszych przekraczających drogę, przy

czym lokalizacja tych przejść powinna uwzględniać

najkrótszą drogę między źródłem a celem ruchu pie-

szych.

— Przejścia należy lokalizować przede wszystkim

przy skrzyżowaniach dróg.

— Lokalizując przejścia na skrzyżowaniach, na -

leży wyznaczać je na wszystkich jezdniach, w po-

przek których dopuszczone zostało przekroczenie

jezdni, w sytuacjach wynikających z warunków ru-

chu można wyznaczyć przejścia nie na wszystkich

wlotach.

Ponadto przepisy pkt 4.2.1. załącznika nr 2 do

iż przejścia dla pieszych wyznacza się prostopadle do

osi jezdni.

W uzasadnionych przypadkach, np. w re-

jonach skrzyżowań, dopuszcza się wyznaczenie przejść

ukośnie do osi jezdni, przy czym skos nie może być

większy od 1:3.

Mając na względzie powyższe, odpowiadając na

pierwsze i drugie pytanie postawione w interpelacji

pani poseł Alicji Dąbrowskiej, uprzejmie informuję,

że obowiązujące przepisy umożliwiają wyznaczenie

przejść dla pieszych prostopadle, jak i ukośnie do osi

jezdni.

Pragnę również zapewnić Panią Marszałek,

że zarówno aktualny stan prawny i potrzeby społecz-

ne w zakresie prezentowanym przez panią poseł Ali-

cję Dąbrowską nie wymagają podejmowania przez

resort prac legislacyjnych.

pani poseł Alicji Dąbrowskiej, uprzejmie wyjaśniam,

że decyzję o wprowadzeniu zmian do funkcjonują-

cych w organizacji ruchu rozwiązań technicznych

(m.in. tych przedstawionych w interpelacji) podejmu-

je organ zarządzający ruchem.

Zmiana organizacji ruchu wymaga sporządzenia

dza organizację ruchu, musi być zgodny z wymaga-

niami zawartymi w przepisach rozporządzenia mini-

rządzaniem (Dz. U. Nr 177, poz. 1729).

Wobec powyższego uprzejmie wskazuję, że ww. or-

gany zarządzające ruchem posiadają niezbędne kom-

petencje do podejmowania decyzji w sprawach doty-

czących zmian organizacji ruchu w związku z wyzna-

czeniem przejść dla pieszych.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

którym przekazano interpelację posłów Magdaleny

Gąsior-Marek oraz Damiana Raczkowskiego w spra-

wie prac nad ustawą regulującą tzw. rentę dożywot-

nią, uprzejmie przekazuję następujące informacje.

580

ustawy o odwróconym kredycie hipotecznym został

współpracy z ministrem finansów, propozycji uregu-

lowania przeniesienia własności nieruchomości w za-

nie projektu Ministerstwa Finansów była przedmio-

mitet Rady Ministrów.

W związku z istnieniem roz-

nansów.

Po zakończeniu uzgodnień projekt zostanie

Projekt nie nakłada szczególnych obowiązków na

osoby zawierające umowy z funduszem hipotecznym.

Wskazuje na możliwość poniesienia przez świadcze-

niobiorcę ewentualnych kosztów zawarcia umowy

w sytuacji złożenia na piśmie oświadczenia woli jej

zawarcia, a następnie nieprzystąpienia do jej podpi-

sania pomimo spełnienia wszystkich warunków przez

świadczeniodawcę.

Przygotowana w MG regulacja

koncentruje się w dużej mierze na obowiązkach

kich jak przedumowne obowiązki informacyjne

(w zakresie których znajduje się tabela informująca

o szacunkowej wysokości stosunku łącznej kwoty

świadczeń do wartości nieruchomości), konieczność

ograniczenie dysponowaniem nieruchomości po za-

warciu umowy.

Projekt wskazuje również, jakie mu-

szą być istotne elementy umowy zawieranej między

świadczeniobiorcą a świadczeniodawcą.

Zwracam uwagę, że projekt w wersji przekazanej

do rozpatrzenia przez KRM w czerwcu 2012 r. do-

stępny jest na stronie Rządowego Centrum Legislacji

(w zakładce: Rządowy proces legislacyjny/Projekty

założeń projektów ustaw/Projekt założeń do projektu

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 21 marca 2013 r.

(14794)

lacją posłów Magdaleny Gąsior-Marek i Damiana

(nr SPS-023-14794/13)), uprzejmie przekazuję poniż-

szą odpowiedź.

Program „Rodzina na swoim” był realizowany na

tach 2007–2012.

W poniższej tabeli przedstawiono

dane dotyczące liczby i kwoty udzielonych kredytów

preferencyjnych w tym okresie.

Należy podkreślić, że

dotyczącymi realizacji programu.

Kredyty preferen-

żącym roku, na podstawie wniosków złożonych do

końca 2012 r.

W praktyce banki kredytujące będą

rozpatrywać wnioski o kredyty preferencyjne jeszcze

przynajmniej do połowy 2013 r.

Kwota kredytów

preferencyjnych

(w mln zł)

434,2 851,7 5 412,5 8 072,7 10 246,5 7 939,3 32 956,8

Zakończony program zostanie zastąpiony nowym

projektem, który będzie łączył dwa aspekty: pomoc

młodym osobom w zaspokajaniu potrzeb mieszkanio-

wych oraz wspieranie celów prorodzinnych.

Korzy-

stając z doświadczeń programu „Rodzina na swoim”,

proponowane rozwiązanie trafi do precyzyjniej okre-

ślonej grupy beneficjentów.

Aktualnie projekt ustawy

przez ludzi młodych wprowadzający nowy program

„Mieszkanie dla młodych”, po zakończeniu uzgod-

nień międzyresortowych, został skierowany na stały

komitet Rady Ministrów.

Intencją rządu jest, aby

będą dotyczyć (potencjalni beneficjenci, banki komer-

581

Dodatkowo poniżej przedstawiam szczegółowe

wyjaśnienia dotyczące wątpliwości interpretacyjnych

odnoszących się do wniosków o kredyt preferencyjny

złożonych w oparciu o umowy rezerwacyjne.

dyty preferencyjne w ramach programu „Rodzina na

swoim” mogą być udzielane wyłącznie przez instytu-

cje upoważnione ustawowo, które zawarły w tej spra-

wie umowę z Bankiem Gospodarstwa Krajowego

kresu okresowych informacji o udzielonych dopła-

gólne umowy zawierane pomiędzy BGK i instytucja-

mi kredytującymi zawierały zastrzeżenie, że insty-

tucje te będą udzielać kredytów preferencyjnych

z własnych środków, na podstawie własnych proce-

dur oraz ponosić będą odpowiedzialność za nieupraw-

nione i niezgodne z przepisami ustawy i postanowie-

niami zawartej umowy korzystanie z dopłat.

Ponad-

to banki kredytujące zobowiązały się do informowa-

nia BGK o wynikach okresowej kontroli następnej

w zakresie zastosowania dopłat.

Wyniki tych kontro-

mie informuję, że ustawa określa między innymi wa-

runki weryfikacji przedmiotu transakcji finansowa-

nej w ramach programu „Rodzina na swoim”.

Zgod-

nie z art. 5 ust. 3 ustawy powierzchnię użytkową

dzielczego własnościowego prawa do lokalu, a jeżeli

Wątpliwości dotyczące umów rezerwacyjnych wy-

nikały natomiast ze szczególnych zasad rozpatrywa-

nia wniosków o kredyt preferencyjny udzielany na

cie, w okresie realizacji programu „Rodzina na swo-

rania umów deweloperskich w formie aktu notarial-

nego, jak również obowiązek stosowania odpowied-

nio przepisów dotyczących umów deweloperskich do

umów przedwstępnych zawieranych przez kupujące-

go z deweloperem.

Zgodnie z procedurami przyjętymi

dodatkowych kosztów związanych z zawarciem umo-

wy notarialnej przed uzyskaniem pozytywnej oceny

zdolności do obsługi zadłużenia kredytowego, mógł

umowę określającą zobowiązania stron w zakresie

niewyczerpującym postanowień umowy deweloper-

skiej lub ostatecznej.

Praktyka zawierania takich

umów, niewymagających formy aktu notarialnego

i często mających postać nienazwanej „umowy rezer-

wacyjnej”, stała się powszechną formą umowy zawie-

ranej między stronami (deweloper i nabywca) do cza-

su uzyskania pewności o pozytywnej ocenie zdolności

582

kredytowej umożliwiającej zaciągnięcie kredytu miesz-

kaniowego i w konsekwencji zakup mieszkania.

w sprawie wybranych problemów interpretacyjnych

puszczalne jest rozpatrzenie wniosku na podstawie

wiązania dewelopera do zawarcia umowy deweloper-

skiej przed upływem konkretnego terminu, na okre-

ślonych warunkach lub na podstawie prospektu in-

formacyjnego, z wypełnioną częścią indywidualną.

odmówić podpisania umowy kredytowej, lub uzależ-

Związek Banków Polskich wyjaśnił ponadto, że

wę rezerwacyjną rozumiemy umowę, w której dewe-

loper zobowiązuje się do wyłączenia danego lokalu

nymi umową rezerwacyjną, która musi zawierać

o kredyt wystawiony nie później niż dzień złożenia

13.

Związku Banków Polskich, w tym podkreślony

towanej nieruchomości z dokumentami przedkłada-

nymi „przez nabywcę bankowi, przed podpisaniem

kalny przed ponoszeniem nieuzasadnionych kosztów.

chroniąc nabywcę przed zbyt wysokimi kosztami za-

wierania umów deweloperskich w formie aktu nota-

rialnego przed uzyskaniem decyzji o przyznaniu kre-

dytu.

W tym kontekście ministerstwo przyjęło rów-

nież wyjaśnienia Związku Banków Polskich dotyczą-

ce zasad rozpatrywania wniosków kredytowych po

niepozostające w sprzeczności z celem ustawy z dnia

ślającej zasady wsparcia dysponujących ograniczony-

mi dochodami gospodarstw domowych w nabywaniu

583

pis wskazujący na udzielanie kredytów preferencyj-

programu „Rodzina na swoim”.

Zgodnie z danymi

wycofuje się z przeprowadzenia transakcji.

Może to

kredytowej potencjalnego kredytobiorcy, jego histo-

rii kredytowej lub cech kredytowanej nieruchomo-

ści.

Możliwość występowania takich zdarzeń jest

mieszkaniowych, nie ograniczając się bynajmniej

Warszawa, dnia 21 marca 2013 r.

o sygn.

SPS-023-14796/13, w sprawie niegospodarno-

ści Narodowego Centrum Sportu oraz przyszłości

Stadionu Narodowego, uprzejmie informuję.

Ad 1.

Do końca 2012 r. podstawowe działania, ja-

kie dotyczyły Stadionu Narodowego, polegały na jego

budowie oraz wykonaniu innych zadań polegających

na przygotowaniu i wykonaniu inwestycji związa-

nych z budową Stadionu Narodowego (np. przebudo-

wa ul. Wybrzeże Szczecińskie).

Za zadania z tym

związane odpowiadała spółka Narodowe Centrum

stępczego.

Spółka Narodowe Centrum Sportu sp.

z o.o. odpowiadała również za przygotowanie Stadio-

nu Narodowego do organizacji turnieju Mistrzostw

W pewnym zakresie spółka Narodowe Centrum

Sportu sp. z o.o. zarządzała również Stadionem Na-

rodowym, przy czym zarządzanie nie było głównym

i najważniejszym zadaniem tej spółki.

Zadania zwią-

zane z zarządzaniem Stadionem Narodowym miały

na celu przygotowanie stadionu do ciągłego i nieprze-

rwanego funkcjonowania również po zakończeniu

turnieju.

Ad 2.

Niepodważalnym sukcesem spółki Narodo-

dionu Narodowego, który zyskał międzynarodowe

uznanie podczas rozgrywek turnieju UEFA Euro

584

2012.

Dotychczas nie udało się jednak w pełni zakoń-

czyć wszystkich działań związanych z budową Sta-

dionu Narodowego z uwagi na to, że generalny wy-

konawca odmawia usunięcia wszystkich wad, jakie

zostały stwierdzone podczas procedur odbiorczych.

Ad 3.

Do podstawowych zadań spółki Narodowe

Centrum Sportu sp. z o.o., jak wynika z powyższych

wyjaśnień, należało wybudowanie Stadionu Narodo-

wego oraz przygotowanie stadionu do organizacji tur-

2012.

Zadania te zostały zrealizowane.

niąc funkcję inwestora zastępczego, działała w imie-

Sportu sp. z o.o. działa w imieniu i na rzecz Skarbu

Państwa, za swoją działalność otrzymuje wynagro-

dzenie.

Wynagrodzenie spółki Narodowe Centrum

Sportu sp. z o.o. pokrywa koszty jej funkcjonowania.

spółka nie może prowadzić działalności niezwiązanej

z realizacją przedsięwzięć Euro 2012 powierzonych

spółce celowej w umowie.

Oznacza to, że spółka Na-

tylko działalność jej powierzoną.

W związku z tym spółka Narodowe Centrum

łalności zarządczej generującej zyski.

została powołana w celu budowy Stadionu Narodo-

jako inwestor zastępczy nadzorowała proces budowy.

Dlatego też kompetencje kadry menedżerskiej spółki

mi inżynierskimi i nadzorczymi, które związane są

z procesem budowy, jej rozliczeniem oraz nadzorem

inwestycyjnym.

Kompetencje budowlano-inżynierskie kadry zarzą-

nie gwarantowały jednak tego, że Stadion Narodowy

Z tych względów została podjęta decyzja o tym, żeby

Sukces spółki PL.2012 sp. z o.o. (obecnie PL.2012+

sp. z o.o.) jako koordynatora działań dotyczących or-

dzynarodowym, jest podstawą dla prawidłowego i sku-

tecznego zarządzania Stadionem Narodowym.

Głów-

nym celem zarządczym oraz marketingowym spółki

pewnienie przychodów w wysokości odpowiedniej dla

nizacji imprez masowych, poddzierżawiania i najmu

ne, rozrywkowe, wynajem biur i inne.

Ad 5.

Nowy operator Stadionu Narodowego – spółka

PL.2012+ sp. z o.o. – zobowiązuje się podejmować, w spo-

sób zmierzający do osiągnięcia w najwyższym, osiągal-

nym praktycznie zakresie, następujące działania:

1) świadczenie usługi w ogólnym interesie gospo-

darczym (UOIG) polegającej na:

a) zarządzaniu Stadionem Narodowym w Warsza-

wie, w tym prowadzeniu prac remontowych i moder-

nizacyjnych, tak aby zapewniona była stała operacyj-

na dostępność Stadionu Narodowego w Warszawie

na niedyskryminacyjnych zasadach;

b) utrzymaniu i zagospodarowaniu nieruchomo-

ści, na której posadowiony jest Stadion Narodowy,

w sposób zapewniający możliwość wykorzystania na

fizycznej, a także w sposób umożliwiający realizację

funkcji Stadionu Narodowego w Warszawie;

c) zapewnieniu wykonywania zadań publicznych

związanych z funkcją społeczną Stadionu Narodowe-

go w Warszawie, a także nieruchomości, na której

posadowiony jest Stadion Narodowy, oraz zapewnie-

niu rozwoju kultury, kultury fizycznej oraz turystyki,

poprzez organizację w każdym roku kalendarzowym,

począwszy od 1 stycznia 2013 r., co najmniej trzech:

i. imprez masowych o charakterze sportowym,

promujących kulturę fizyczną i zdrowie, turystykę,

lub

ii.

imprez masowych o charakterze kulturalnym,

lub

iii.

imprez masowych o innych charakterze,

na które nieodpłatny wstęp zostanie zagwaranto-

wany dla osób niepełnosprawnych i młodzieży do

15. roku życia;

2) prowadzenie działalności komercyjnej na Sta-

dionie Narodowym w Warszawie oraz na nierucho-

mości, na której znajduje się stadion, z której przy-

chody pokrywają koszty UOIG;

3) zarządzanie i promocję Stadionu Narodowego

i innych sportowych, kulturalnych i rozrywkowych

imprez o znaczeniu regionalnym, ogólnokrajowym

oraz międzynarodowym;

4) organizację na Stadionie Narodowym w War-

szawie oraz nieruchomości, na której znajduje się

Stadion, różnorodnych i odpowiednich pod względem

wagi i skali imprez w celu maksymalnego wykorzy-

stania potencjału Stadionu Narodowego w Warsza-

wie i zapewnienia przychodów w wysokości odpo-

wiedniej na pokrycie kosztów funkcjonowania Sta-

dionu Narodowego w Warszawie;

5) efektywne i wydajne ekonomicznie zarządzanie

oraz obsługę Stadionu Narodowego w Warszawie

oraz nieruchomości, na której posadowiony jest Sta-

dion Narodowy, w celu maksymalizacji dochodowości

organizowanych imprez.

Powierzenie zarządzania Stadionem Narodowym

585

nie najlepszych doświadczeń w zarządzaniu złożony-

mi projektami, zdobytych przez tę spółkę podczas

przygotowań i realizacji turnieju Mistrzostw Europy

Ad 6.

Podstawowym i najważniejszym kryterium

oceny działań spółki PL.2012+ sp. z o.o. będzie fi-

nansowy efekt zarządzania Stadionem Narodowym

i realizacja co najmniej założeń przyjętych za podsta-

wę sporządzenia biznesplanu dla zarządzania Sta-

dionem Narodowym.

Ad 7.

Minister sportu i turystyki oczekuje od spół-

ki PL.2012+ sp. z o.o. podjęcia wszelkich działań,

które umożliwią pozyskanie klientów, tak by – z jed-

nej strony – osiągnąć maksymalizację przychodów,

z drugiej strony – by w sposób pełny wykorzystać

potencjał społeczny oraz biznesowy Stadionu Naro-

dowego przy jednoczesnym zapewnieniu dbałości

o renomę obiektu.

Wybór środków prowadzących do osiągnięcia tego

celu pozostawiono spółce PL.2012+ sp. z o.o., która

spoczywają na niej wszystkie obowiązki związane

z zarządzaniem stadionem, w tym m.in. wybór właś-

ciwych działań zmierzających do osiągnięcia powie-

rzonych jej celów.

W tym celu spółka PL.2012+ sp.

z o.o. podjęła następujące działania:

— oszacowała elementy wpływające na koszt wy -

najmu Stadionu Narodowego,

— przygotowała dokumentację związaną z proce -

sem sprzedaży i wynajmu obiektu na wydarzenia ca-

łostadionowe, eventy o mniejszej skali, konferencje

biznesowe i korporacyjne,

— wprowadziła nową ofertę na wynajem po -

wierzchni komercyjnych i lóż biznesowych,

— rozpoczęła rozmowy z potencjalnymi partne -

rami biznesowymi oraz podjęła działania promujące

i informujące o ofercie sprzedażowej i eventowej.

Ad 8.

Prace wykończeniowe, działania zmierzają-

ce do usunięcia usterek przez wykonawców robót,

a w przypadku uchylania się wykonawców od tego

obowiązku – działania związane z wykonawstwem

zastępczym, potrwają do końca 2013 r.

Centrum konferencyjne na Stadionie Narodowym

już funkcjonuje.

W styczniu i lutym 2013 r. odbyło się

tam 20 spotkań.

Kolejnych 20 spotkań jest zarezer-

wowanych na marzec.

Ostateczne rozliczenie inwestycji oraz skompleto-

wanie całości dokumentacji zależy nie tylko od ure-

gulowania kwestii związanych z usunięciem wad, ale

również od rozliczeń z podwykonawcami oraz zakoń-

czenia sporu z generalnym wykonawcą.

Rozliczenia z podwykonawcami są realizowane na

bieżąco.

Jedynym czynnikiem wpływającym na za-

kończenie tej procedury jest fakt kompletowania

przez podwykonawców dokumentacji uwiarygodnia-

jącej ich roszczenia.

Dokumenty te są następnie we-

ryfikowane w celu ustalenia zasadności wypłacania

podwykonawcom należności oraz daty wymagalności

przysługujących im roszczeń.

Ostatnie roszczenia

podwykonawców staną się wymagalne dopiero 31 lip-

ca 2015 r.

Będą one wymagały dokładnej weryfikacji,

przede wszystkim pod kątem istnienia roszczenia

oraz jego wysokości.

Czas trwania procesu z generalnym wykonawcą

nie jest znany, jednakże, kierując się doświadczeniem

oraz biorąc pod uwagę czas trwania procesu w po-

dobnych sprawach, czas trwania postępowania sądo-

wego należy szacować na co najmniej kilka lat.

Ad 9.

Przed spółką Narodowe Centrum Sportu

sp. z o.o. postawiono następujące zadania:

1) zakończenie wykonania inwestycji budowa Sta-

dionu Narodowego, na co składa się:

a) wykonawstwo zastępcze w przypadku odmowy

usunięcia usterek przez generalnego wykonawcę,

b) wykończenie powierzchni deweloperskich w ści-

słym uzgodnieniu ze spółką PL.2012+ sp. z o.o.,

c) prowadzenie procesów sądowych lub wsparcie

stwa reprezentowany przez Prokuratorię Generalną

Skarbu Państwa;

budowy Stadionu Narodowego w sposób zgodny z za-

wartymi umowami oraz zapewniający ochronę i re-

alizację interesu Skarbu Państwa, w tym umów za-

wartych z podwykonawcami pracującymi na Stadio-

nie Narodowym;

3) skompletowanie dokumentacji powykonawczej

i prowadzenie archiwum inwestycji.

Ad 10.

Koszt instalacji dekoracji świątecznej na

Stadionie Narodowym i jej usunięcia to kwota 68 880 zł

brutto.

Na kwotę tę składają się: koszty estetycznej

dekoracji centrum konferencyjnego i galerii, koszty

choinki umiejscowionej przed Stadionem Narodo-

wym od strony ronda Waszyngtona oraz koszty or-

ganizacji mikołajkowego spotkania połączonego z ilu-

minacją choinki dla dzieci z praskich szkół, podczas

którego dzieci otrzymały słodkie upominki.

Z wyrazami szacunku

Minister

Joanna Mucha

Warszawa, dnia 22 marca 2013 r.

w sprawie nowelizacji ustaw o podatku

płatniczych (14797)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pis-

przy którym przesłano interpelację pana posła Prze-

586

mysława Wiplera w sprawie nowelizacji ustaw podat-

kowych w zakresie tzw. zatorów płatniczych, przed-

stawiam wyjaśnienia w tej kwestii.

Jak wynika z przesłanej interpelacji, pan poseł

odnosi się krytycznie do nowelizacji przepisów ustaw

i usług wprowadzonych ustawą z dnia 16 listopada

następujące pytania:

1.

Czy ze względu na negatywne skutki wprowa-

dzenia regulacji o zatorach płatniczych Ministerstwo

Finansów rozważa wycofanie się z tych przepisów

oraz abolicję dla podatników, u których powstały za-

ległości podatkowe z tytułu wadliwie zaprojektowa-

nych przepisów?

3.

Czy oszacowano wysokość dodatkowych docho-

dów podatkowych z tytułu uchwalonej ustawy o re-

spodarce?

w wyniku nowych rozwiązań na przedsiębiorców bo-

rykających się z brakiem płynności finansowe zatory

płatnicze będą większe, czy też mniejsze?

6.

Według jakiego wskaźnika ekonomicznego

określono skalę zatorów płatniczych i czy minister

finansów zamierza zmienić ten wskaźnik po jakimś

czasie obowiązywania przepisów?

7.

Jakie są szacowane straty polskiej gospodarki

(upadłość firm, pogorszenie wyników finansowych)

w wyniku istnienia zatorów płatniczych i konieczno-

ści dokonywania korekty kosztów podatkowych, co

prowadzi do kaskadowego zaostrzenia zatorów płat-

niczych oraz wzrostu zadłużenia przedsiębiorców?

8.

Czy Ministerstwo Finansów spotkało się z prob-

lemami interpretacyjnymi wynikającymi z przepisów

o zatorach płatniczych, np. kwestie kaucji gwaran-

cyjnych, sprzedaży ratalnej, i czy zamierza podjąć

działania naprawcze w tym zakresie?

9.

Jaka była przyczyna i cel wydania instrukcji

ministra finansów w zakresie zatorów płatniczych

i dlaczego nie została wydana interpretacja ogólna

w tym zakresie?

Na wstępie pragnę podkreślić, iż zmiana przepi-

sów w odniesieniu do korekty kosztów podatkowych

oraz ulgi na złe długi jest elementem pakietu zmian

wprowadzonych ustawą o redukcji niektórych obcią-

na celu poprawę warunków wykonywania działalno-

ści gospodarczej w Polsce, w tym ograniczenie tzw.

nie przepisów.

Problem zatorów płatniczych stanowi

jedną z największych barier dla rozwoju przedsię-

biorczości w Polsce, w związku z powyższym wpro-

wadzenie w ramach powyższej ustawy rozwiązań

podatkowych, o których mowa w interpelacji, ma na

celu istotne ograniczenie tego problemu.

Jak wyni-

ka bowiem z danych Krajowego Rejestru Długów,

problem zatorów płatniczych w połowie 2012 r. do-

tyczył ok. 61% mikro- i małych przedsiębiorstw.

W dużych podmiotach wskaźnik ten był o połowę

ponad 4 miesiące.

Po terminie płaconych było ponad

25% wszystkich faktur.

Zaległości wobec klientów

wynosiły 1,4 mld zł.

W celu realizacji zakładanego celu ograniczenia

zjawiska zatorów płatniczych wprowadzono w za-

chanizm korekt, polegający na obowiązku korekty

podatku u dłużnika wraz z upływem określonego

okresu (150 dni) od upływu terminu płatności, a w przy-

padku podatku dochodowego obowiązek korekty

kosztów podatkowych w sytuacji, gdy kwota wyni-

Jednocześnie w zakresie wątpliwości związanych

dotyczącymi ulgi na złe długi należy wyjaśnić, że

obowiązek korekty ciąży na dłużniku niezależnie od

gi, czy też nie.

Ponadto należy wskazać, że syndyk

w prowadzonym postępowaniu upadłościowym zobo-

wiązany jest do podpisywania i składania w imieniu

podatnika będącego w upadłości m.in. deklaracji po-

Obowiązek ten spoczywa na syndyku również w przy-

padku, gdy na skutek zaistniałych po ogłoszeniu

upadłości okoliczności nastąpi konieczność dokona-

nia na podstawie art. 89b ustawy o podatku od towa-

rów i usług korekty odliczonego podatku naliczonego

w deklaracji bieżącej lub poprzez złożenie deklaracji

korygującej.

Takie bowiem sytuacje wystąpią w przy-

padku nieuregulowania przez dłużnika należności

określonej w fakturze w terminie 150 dni od dnia

upływu terminu jej płatności.

Przepisy ustawy Pra-

wo upadłościowe i naprawcze nie mogą uchylić obo-

wiązków, jakie nałożone zostały przepisami ustawy

uprzejmie informuję, iż z uwagi na to, iż przepisy

dotyczące zatorów płatniczych funkcjonują w syste-

mie podatkowym niecałe 3 miesiące, nie pozwala to

na dokonanie obecnie rzetelnej oceny ich wpływu na

Finansów, jak i Ministerstwo Gospodarki analizować

będą funkcjonowanie omawianych przepisów w prak-

tyce.

Ponadto Ministerstwo Gospodarki zamierza

przeprowadzić badania wpływu wprowadzonych

zmian na płynność finansową przedsiębiorstw.

Tym

587

samym odpowiedź na pytanie 1., 5. i 7. będzie możli-

wa dopiero po uzyskaniu stosownych danych.

W odniesieniu do pytania 2. uprzejmie informuję,

zmiany przepisów podatkowych wprowadzonych

ustawą o redukcji niektórych obciążeń administra-

Odnosząc się do pytania 3., chciałbym zwrócić

uwagę, iż celem wprowadzenia regulacji dotyczących

zatorów płatniczych było ograniczenie tego nieko-

rzystnego dla przedsiębiorców zjawiska, a nie przy-

sporzenie dodatkowych dochodów podatkowych.

Prag-

nę także zwrócić uwagę, iż w ocenie skutków regu-

lacji do projektu ustawy o redukcji obciążeń admini-

zostało, iż rozwiązanie to nie będzie miało bezpo-

średniego wpływu na sektor finansów publicznych.

Przewidziane w projekcie zmiany w ustawach podat-

kowych mające na celu złagodzenie zjawiska zatorów

płatniczych powinny wpłynąć na poprawę płynności

finansowej przedsiębiorstw oraz sprzyjać rzetelności

obrotu.

Na etapie projektowania przepisów nie zakła-

dano bezpośredniego wpływu tych zmian na sektor

finansów publicznych.

Przyjęto, iż wprowadzone prze-

pisy spowodują, iż zmniejszą się zatory płatnicze,

gdyż podatnicy będą regulować w terminie swoje zo-

bowiązania, a to spowoduje brak sankcji wynikającej

z przepisów podatkowych w postaci korekty kosztów,

a tym samym brak będzie wpływu tych rozwiązań

na finanse publiczne.

Jeżeli natomiast chodzi o brak przepisów, które

dawałyby prawo do zmniejszenia przychodów podat-

nikom, którzy nie otrzymali zapłaty od swoich kon-

trahentów (pyt.

4.), to należy zauważyć, iż obowiązu-

jące przepisy ustaw o podatku dochodowym zawiera-

ją już rozwiązania umożliwiające wierzycielom po-

datkowe rozliczenie wierzytelności, które są nieścią-

galne.

Podatnicy podatków dochodowych mają prawo

pisów aktualizujących wartość należności (określo-

nych w ustawie o rachunkowości), od tej części na-

leżności, która była uprzednio zaliczona na podsta-

np. poprzez wszczęcie postępowania upadłościowego

pisów prawa upadłościowego i naprawczego lub na

chowane jako przychody należne i których nieścią-

galność została udokumentowana np. postanowie-

niem o nieściągalności uznanym przez wierzyciela

Odnosząc się do pytania 8. i 9., chciałbym poin-

formować, iż Ministerstwo Finansów na bieżąco ana-

lizuje problemy związane ze stosowaniem przepisów

dotyczących zatorów płatniczych.

Jednocześnie prag-

nę wyjaśnić, że Ministerstwo Finansów współpracu-

je z organami podatkowymi upoważnionymi do wy-

dawania interpretacji indywidualnych w celu unik-

nięcia ewentualnych rozbieżności w interpretacji

nowych regulacji.

Jeżeli chodzi natomiast o brak interpretacji ogól-

nej dotyczącej stosowania wskazanych przepisów,

należy zauważyć, że zgodnie z art. 14a § 1 ustawy

Ordynacja podatkowa minister finansów dąży do za-

pewnienia jednolitego stosowania przepisów prawa

terpretacji, z urzędu, przy uwzględnieniu orzeczni-

ctwa sądów oraz Trybunału Konstytucyjnego lub

przez organy podatkowe oraz organy kontroli skarbo-

ce tego zagadnienia, które mogłoby zostać uwzględ-

nione przy wydaniu interpretacji ogólnej.

W konse-

kwencji wydanie interpretacji ogólnej w zakresie sto-

Natomiast celem przygotowania i opublikowania

przez Ministerstwo Finansów na swojej stronie in-

ternetowej komunikatu: Nowe przepisy w podatkach

dochodowych przeciwdziałające tzw. zatorom płatni-

czym było przybliżenie podatnikom nowych regulacji

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

588

Odpowiedź

podsekretarza stanu

fana Strzałkowskiego oraz grupy posłów w sprawie

ną Policji uprzejmie przedstawiam, co następuje.

W dniach 13–15 września 2012 r. komendant po-

wiatowy Policji w Drawsku Pomorskim przeprowa-

dził konsultacje w sprawie przekształcenia Posterun-

ku Policji w Wierzchowie (znajdującego się w struk-

turach Komisariatu Policji w Kaliszu Pomorskim)

mendant spotkał się z wójtem gminy Wierzchowo,

nej komisji bezpieczeństwa, zdrowia i finansów.

Po-

nadto w dniu 20 września 2012 r. komendant powia-

towy Policji w Drawsku Pomorskim uczestniczył

lisza Pomorskiego, wójtem gminy Wierzchowo oraz

dyrektorem Zakładu Karnego w Wierzchowie, pod-

czas którego przedstawił koncepcję reorganizacji.

Władze samorządowe wyraziły dezaprobatę wobec

propozycji zmian.

W tym miejscu należy wyjaśnić, że przewidziana

na 2014 r. reorganizacja Posterunku Policji w Wierz-

chowie wynika z konieczności przeprowadzenia pro-

cesu wygaszania trwałego zarządu sprawowanego

przez Komendę Wojewódzką Policji w Szczecinie na

obiekcie Skarbu Państwa, w którym obecnie znajdu-

je się ww. posterunek Policji.

Ponadto warto wskazać, że obecnie policjanci ww.

posterunku Policji pełnią służbę w systemie dwu-

zmianowym od poniedziałku do piątku, w godz. 8–16

oraz 15–23, w dwuosobowych patrolach.

Z kolei

w soboty i niedziele służba organizowana jest wspól-

nie z policjantami Komisariatu Policji w Kaliszu Po-

morskim, co zapewnie obsługę zdarzeń również w go-

dzinach nocnych.

Po przekształceniu Posterunku Policji w Wierz-

chowie w punkt przyjmowania interesantów bezpo-

średnio w jego siedzibie będą pełnić służbę trzej po-

licjanci (asystent do spraw kryminalnych oraz dwóch

dzielnicowych).

Z przeprowadzonej analizy wynika,

że policjanci PPI będą mogli obsłużyć około 1/3 in-

terwencji i zgłoszeń.

Natomiast pozostałe interwen-

cje i zgłoszenia będzie realizował Komisariat Policji

w Kaliszu Pomorskim oraz w razie potrzeby Komi-

sariat Policji w Złocieńcu, a także Komenda Powia-

towa Policji w Drawsku Pomorskim, której struktu-

ry uzupełnione zostały od dnia 1 stycznia 2013 r. o do-

datkowy etat policyjny.

Zatem ogólna liczba policjantów obsługujących

gminę Wierzchowo nie ulegnie zmniejszeniu, nato-

miast system organizacji służby oparty na większej

liczbie mobilnych patroli przyczyni się do racjonal-

niejszego wykorzystania sił i środków pozostających

w dyspozycji komendanta powiatowego Policji w Draw-

sku Pomorskim.

Podsekretarz stanu

Stanisław Rakoczy

Komendant powiatowy Policji w Stargardzie Szcze-

cińskim planował przekształcenie Posterunku Policji

w Ińsku w punkt przyjmowania interesantów.

Głów-

nym celem projektowanej zmiany było ograniczenie

kosztów związanych z utrzymaniem i funkcjonowa-

niem obiektu zajmowanego przez funkcjonariuszy

Posterunku Policji w Ińsku z jednoczesną zmianą

jego struktury i organizacji służby, które zagwaran-

tować miały bardziej efektywne wykorzystanie poli-

cjantów pełniących w nim służbę.

Po ponownym przeanalizowaniu planowanych

rozwiązań w dniu 4 lutego 2013 r. komendant powia-

towy Policji w Stargardzie Szczecińskim zwrócił się

do przewodniczącego, powołanego przez komendanta

wojewódzkiego Policji w Szczecinie, zespołu do spraw

analizy i oceny struktur organizacyjnych jednostek

Policji woj. zachodniopomorskiego o pozostawienie

Posterunku Policji w Ińsku.

Komendant powiatowy Policji w Stargardzie Szcze-

cińskim uzasadnił zmianę stanowiska uzyskaniem

deklaracji ze strony władzy samorządowej w zakresie

przejęcia przez gminę kosztów funkcjonowania do-

tychczasowej siedziby ww. posterunku przy jedno-

czesnym zachowaniu efektywności w zakresie peł-

589

nienia służby przez policjantów realizujących w nim

zadania.

W celu zapewnienia całodobowej służby funkcjo-

nariuszy Policji na terenie gminy Ińsko wskazany

posterunek uzyska wsparcie ze strony Posterunku

Policji w Chociwlu (patrole wspólne) oraz Komendy

Powiatowej Policji w Stargardzie Szczecińskim, ze

szczególnym nasileniem w sezonie letnim.

Ponadto w 2013 r. w związku z korektą naliczeń

etatowych w jednostkach Policji woj. zachodniopo-

morskiego komendant wojewódzki Policji w Szczeci-

nie dokonał wzmocnienia Komendy Powiatowej Po-

licji w Stargardzie Szczecińskim (10 etatów), co spo-

woduje zwiększenie liczby policjantów na obszarze

gminy Ińsko.

Niezależnie od służb patrolowych na

teren gminy Ińsko z Komendy Powiatowej Policji

w Stargardzie Szczecińskim kierowana będzie rów-

nież służba ruchu drogowego.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Stanisław Rakoczy

pana Zbigniewa Chmielowca w sprawie planowanej

14802/13, uprzejmie wyjaśniam, co następuje.

Resort finansów prowadzi prace nad projektem

równoległe uzupełnienie realizowanego w Minister-

stwie Finansów programu e-Podatki, którego celem

Planowane zmiany zostały przedstawione w projek-

nych zmian jest centralizacja, na poziomie woje-

wództwa, procesów pomocniczych realizowanych

w izbach i urzędach skarbowych w zakresie zarzą-

dzania jednostką.

Zgodnie z aktualnie obowiązującymi przepisami

rębne jednostki organizacyjne izby i urzędy skarbo-

Podkreślenia wymaga, że proponowana centrali-

zacja procesów obsługowych nie zakłada zarówno

alnej sieci organów podatkowych pierwszej i drugiej

instancji.

Naczelnik urzędu skarbowego, jako organ

podatkowy, w dalszym ciągu będzie wykonywał swo-

je zadania przy pomocy komórek organizacyjnych

Centralizacja procesów pomocniczych wpłynie ko-

bowe umożliwią wsparcie obszarów, które odgrywają

niewątpliwie przyczyni się zarówno do wzrostu po-

boru należności budżetowych, jak i do podniesienia

Odnosząc się do podniesionych w interpelacji

obaw w kwestii zachowania konstytucyjnej zasady

590

w sprawie indywidualnego wskaźnika

którym została przekazana interpelacja posła pana

Zbigniewa Chmielowca w sprawie indywidualnego

informuję.

Ad 1.

W państwach UE nie wypracowano jedno-

litych zasad ograniczających zadłużanie się jedno-

stek samorządu terytorialnego.

Występują w tym

zakresie różne rozwiązania w zależności od przyję-

tego przez dany kraj modelu ograniczania długu

i deficytu samorządu terytorialnego, m.in. indywidu-

alne limity spłaty zadłużenia, limity poziomu zadłu-

żenia, wymóg równowagi budżetu bieżącego (opera-

cyjnego), wymagane zezwolenia dla zaciągnięcia dłu-

gu itp.

W zdecydowanej większości państw zaciąg-

nięcie długoterminowego kredytu jest jednak uwa-

runkowane realizacją projektu inwestycyjnego, zaś

ograniczanie długu wiąże się z zasadą zrównoważo-

nego budżetu operacyjnego zawierającego środki na

obsługę wcześniej zaciągniętego długu na cele inwe-

stycyjne.

Np. w Norwegii w każdym roku jednostka

samorządu terytorialnego powinna zapewnić nad-

wyżkę operacyjną wystarczającą do pokrycia spłat

długu i odsetek od niego.

Ad 2.

Ministerstwo Finansów analizuje sytuację

finansową poszczególnych jednostek samorządu te-

rytorialnego, w tym również poziom zadłużenia.

Dane ze sprawozdań budżetowych jednostek sa-

wskaźnika spłaty zadłużenia jednostek samorządu

terytorialnego będą dostępne w kwietniu br. Jednak-

sterstwa Finansów wynika, że zdecydowana więk-

szość jednostek samorządu terytorialnego spełnia

publicznych.

Ad 3.

Nowy wskaźnik limitujący spłatę zobowią-

krotnie przez jednostki samorządu terytorialnego,

Przedstawiciele strony samorządowej w stanowi-

o finansach publicznych.

Zdaniem strony samorzą-

dowej dotychczasowe ograniczenia dotyczące zadłu-

żania i spłaty zobowiązań powinny zostać zastąpione

przez indywidualny wskaźnik obciążenia budżetu

jednostki spłatą zobowiązań finansowych i odsetek,

który nawiązuje do nadwyżki operacyjnej.

Takie sta-

nowisko przyjęła również Komisja Wspólna Rządu

Strona samorządowa w stanowisku Zespołu do

Stosownie do stanowiska Zespołu do Spraw Sy-

stemu Finansów Publicznych Komisji Wspólnej Rzą-

zaproponowała wydłużenie vacatio legis dla regulacji

określającej obowiązywanie nowego wskaźnika limi-

umożliwienia jednostkom samorządu terytorialnego

Jednostki samorządu terytorialnego miały więc

odpowiedni czas na wprowadzenie działań pozwala-

jących na wygenerowanie w okresie 2011–2013 nad-

wyżek w części bieżącej budżetu i dostosowanie

Mając na względzie powyższe, pragnę poinformo-

wać, że nie przewiduje się nowelizacji przepisu art. 243

ustawy o finansach publicznych.

Ad 4.

Należy podkreślić, że przyjęta konstrukcja

samorządu terytorialnego nie ogranicza możliwości

środków, bowiem ustawa zawiera wyłączenia w tym

zakresie.

Zgodnie z art. 243 ust. 3 ustawy o finansach

publicznych ograniczenia spłaty zobowiązań nie sto-

suje się do:

1) wykupów papierów wartościowych, spłat kre-

591

od tych zobowiązań,

2) poręczeń i gwarancji udzielonych samorządo-

wym osobom prawnym realizującym zadania jed-

w sprawie wznowień postępowań

lacją posła Kazimierza Gołojucha przekazaną przy

w sprawie wznowień postępowań o przywrócenie pra-

wa do emerytury uprzejmie wyjaśniam, co następuje.

Wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia

art. 114 ust. 1a ww. ustawy zezwalał po uprawomoc-

nieniu się decyzji na ponowne ustalenie prawa do

czeń albo ich wysokości.

Trybunał uznał, że wzruszalność prawomocnych

decyzji emerytalno-rentowych powinna być sytuacją

wyjątkową, wynikającą z precyzyjnie określonych

przesłanek.

Nie kwestionując co do zasady potrzeby

bunał Konstytucyjny stwierdził, że regulacja przewi-

tach z FUS określa podstawę ponownego ustalenia

prawa (na niekorzyść świadczeniobiorcy) w sposób,

który pozwala organom rentowym w nieograniczo-

nym zakresie weryfikować prawomocne decyzje ren-

towe, niekiedy wydane na skutek błędu organu ren-

towego.

Konsekwencje ponoszą świadczeniobiorcy,

również wtedy, gdy swym zachowaniem w żadnej

ocen.

Zdaniem trybunału nie może być tak, że organ

po upływie kilku czy kilkunastu lat w reakcji na

stwierdzone nieprawidłowości w procesie ustalania

prawa do świadczeń uzyskuje doraźny instrument

umożliwiający nieograniczoną w czasie weryfikację

świadczeń.

Taką rolę spełniał art. 114 ust. 1a ustawy

pułapkę dla świadczeniobiorców.

Pułapka prawna

polegała na tym, że obywatel, opierając się na doko-

nanej przez organ władzy publicznej ocenie przesła-

nek nabycia prawa i działając w zaufaniu do dokona-

nej oceny, podejmuje istotne decyzje życiowe, niekie-

dy nieodwracalne (np. rezygnacja z zatrudnienia),

a następnie, gdy okaże się, że decyzje organu były

błędne, ponosi wszelkie konsekwencje tych błędów.

Sytuacja, w której możliwe jest pozbawienie prawa do

emerytury lub renty wskutek uznania, że przedłożone

wa, oznacza naruszenie zasady zaufania obywatela do

Trybunał dostrzegł jednak, że z punktu widzenia

usprawiedliwionego interesu publicznego podstawo-

wym celem weryfikacji świadczenia w trybie art. 114

przywrócenie stanu zgodnego z prawem.

Nie może

się to jednak odbywać przy niewspółmiernej ingeren-

cji w prawa jednostki.

Zwłaszcza wówczas, gdy do

realizacji prawa do emerytury lub renty doszło wsku-

tek błędnej oceny organu rentowego co do wystąpie-

nia przesłanek wymaganych do nabycia uprawnień,

konieczne jest zakreślenie proporcjonalnych granic

ingerencji.

W ocenie Trybunału Konstytucyjnego

skonfrontowanie kwestionowanej regulacji z zasadą

proporcjonalności potwierdza zarzut niewspółmier-

ności ingerencji w prawo do zabezpieczenia społecz-

nego, co skutkuje naruszeniem także art. 67 ust. 1

konstytucji.

Skutkiem wyżej powołanego orzeczenia jest utra-

wznowienia postępowania, gdy Trybunał Konstytu-

stytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na

stytucyjnego.

592

Dochowanie terminu dokonania czynności proce-

sowej jest warunkiem skuteczności tej czynności.

Jed-

nak w niektórych przypadkach dochodzi do narusze-

nia terminu, niekoniecznie z winy strony.

W związku

z tym ustawodawca przewidział instytucję przywró-

cenia terminu, mającą na celu ochronę strony oraz

uczestnika postępowania przed negatywnymi skut-

kami niezawinionego uchybienia terminowi.

Przy-

wrócenie uchybionego terminu prowadzi do rozpo-

częcia przez niego biegu na nowo.

Zgodnie z art. 58

K.p.a. w razie uchybienia terminu należy przywrócić

podobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy.

Proś-

terminu.

Odmowa wznowienia postępowania nastę-

puje w drodze decyzji administracyjnej.

Na decyzję

tę przysługuje stronie odwołanie, na podstawie art. 127

Kodeksu postępowania administracyjnego.

Uprzejmie informuję, że już w dniu 27 marca 2012 r.

na stronie internetowej Centrali Zakładu Ubezpie-

czeń Społecznych zostały udostępnione szczegółowe

wyjaśnienia w sprawie wyroku Trybunału Konsty-

tucyjnego z 28 lutego 2012 r., skierowane do osób,

nie zostało przyznane świadczenie lub jego wysokość

szej wysokości.

Wyjaśniono, że w zależności od etapu

niu się decyzji organ rentowy stwierdził, że przedło-

wznowienia postępowania administracyjnego, adre-

Wznowienie postępowania, o którym mowa wyżej,

dotyczy wyłącznie tych osób, w przypadku których

stało przyznane świadczenie lub jego wysokość zo-

stała zawyżona, a następnie po wznowieniu postępo-

powania przez osoby, których sprawy nie podlegały

ustawy, uprzejmie informuję, że wskazany wyżej tryb

— oddział ZUS, załatwiając wniosek o przyznanie

świadczenia, wydał decyzję odmowną, np. wobec braku

— organ rentowy stwierdził brak prawa do świad -

czenia lub obniżył jego wysokość, np. wskutek korek-

ty świadectwa pracy czy też zaświadczenia o zatrud-

nieniu i zarobkach ZUS Rp-7 dokonanej przez płat-

nika składek,

ności istniejących przed wydaniem decyzji ustalającej

w sprawie zapowiadanej likwidacji

kolejowej nr 40 Sokółka – Suwałki.

W związku z po-

wyższym nie istnieje konieczność ograniczania ofer-

593

ty ani ze strony przewoźników pasażerskich, ani to-

warowych.

Jednocześnie informuję, że stan linii kolejowej łą-

czącej Suwałki i Augustów z Białymstokiem jest za-

dowalający i nie wymaga znaczącej interwencji.

Nie-

mniej Ministerstwo Transportu, Budownictwa i Go-

spodarki Morskiej nadal będzie wspierać finansowo

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

(14811)

w sprawie pilnej modernizacji „zakopianki” przedsta-

wiam następujące informacje i wyjaśnienia.

tynuowania prac przygotowawczych (w miarę dostęp-

nych na ten cel środków).

W ramach podjętych przez Generalną Dyrekcję

Aktualnie są przygotowywane materiały do ponow-

nej oceny oddziaływania na środowisko związane ze

zmianą norm akustycznych.

Jednocześnie informuję, iż obecnie w resorcie

Odnosząc się do kwestii drogi krajowej nr 47, infor-

muję, iż oddział GDDKiA w Krakowie podjął działania

zmierzające do realizacji inwestycji pn.: Budowa drogi

Rdzawka – Nowy Targ od km 5+064,20 – do km

21+200,00.

Inwestycja nie została ujęta w programie.

Dla przedmiotowego zadania sporządzono projekt

budowlany oraz wykonawczy i przygotowano doku-

mentację przetargową.

Zaproponowano, aby była to

droga klasy GP o przekroju 2 x 2 i długości 16,1 km.

W dniu 19 października 2010 r. uzyskano decyzję

o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na rea-

lizację inwestycji.

Decyzja ta nałożyła na inwestora

obowiązek opracowania ponownej oceny oddziaływa-

nia inwestycji na środowisko przed złożeniem wnio-

sku o wydanie decyzji zezwalającej na realizację in-

westycji (ZRID).

Aktualnie opracowanie to jest na

w Krakowie.

Po ostatecznym odbiorze konieczne bę-

dzie wprowadzenie ewentualnych zmian (wynikłych

z ponownej oceny oddziaływania na środowisko, w tym

nowych wymogów odnośnie do ochrony akustycznej)

do poszczególnych składowych dokumentacji projek-

towych – projektu budowlanego, wykonawczego oraz

dokumentacji przetargowej.

Budowy bądź przebudowy drogi krajowej nr 47

podjęła jednak szereg działań na rzecz przebudowy

przedmiotowej trasy.

Wykonane zostały m.in.:

— badania geologiczne i dokładne mapy geode -

zyjne,

— koncepcja oraz studium techniczno-ekonomicz -

no-środowiskowe i projekt budowlany (w tym wiele

Dla odcinka Poronin – Zakopane umowa na opra-

cowanie kompleksowej dokumentacji projektowej

wraz z uzyskaniem stosownych decyzji administra-

cyjnych została zawarta w kwietniu 2005 r.

Podstawą

opracowania była zatwierdzona przez GDDKiA kon-

cepcja programowa, zaopiniowana pozytywnie przez

Urząd Gminy Poronin i Urząd Miasta Zakopane.

Od

początku konsultacji społecznych rozpoczęły się pro-

testy mieszkańców.

Oddział GDDKiA w Krakowie

spełniał wszystkie możliwe do spełnienia postulaty

mieszkańców obydwu gmin w zakresie np. zmiany

trasy, ujęcia w projekcie bulwaru nad potokiem Po-

594

roniec, połączenia ciągu dróg lokalnych obsługują-

cych przyległy teren itp.

Obecnie Stowarzyszenie

Federacja Obrony Podhala (SFOP) oprotestowuje

wszelkie możliwe decyzje, głównie z uwagi na formę

węzła Poronin oraz planowane wyburzenia nierucho-

mości.

Niestety DK nr 47 na odcinku Poronin – Za-

kopane przebiega w zdecydowanej większości w tere-

nie zabudowanym i niemożliwa jest budowa bez wy-

burzeń.

Wydana w dniu 17 sierpnia 2007 r. przez wojewo-

dę małopolskiego decyzja o środowiskowych uwarun-

tychmiast została zaskarżona.

Generalny dyrektor

ochrony środowiska w dniu 17 marca 2010 r. uchylił

w całości zaskarżoną decyzję.

Brak akceptacji zaproponowanych nowych roz-

wiązań drogowych przez uczestników konsultacji spo-

łecznych z rejonu Szaflar, Białego Dunajca, Poronina

i Zakopanego spowodował, iż GDDKiA zdecydowała

konsensusu społecznego.

Jednocześnie prowadzone

są punktowe pilne prace remontowo-odtworzeniowe

dla zachowania przejezdności i zapewnienia bezpie-

czeństwa ruchu.

W sprawie możliwości przekazania odcinka „za-

kopianki” od Rabki-Zdroju (Zaborni) do Zakopanego

(droga krajowa nr 47) samorządowi województwa

małopolskiego informuję, że nie jest to wniosek za-

sadny, gdyż ciąg ten prowadzi do przejścia granicz-

nego w Jurgowie poprzez drogi krajowe nr 47 i nr 49.

gu do Zakopanego mógłby być przedmiotem takiego

przekazania, lecz wymaga to wcześniejszej deklaracji

marszałka województwa małopolskiego o chęci prze-

jęcia roli zarządcy.

Wskazać należy, iż oczekiwania

takie formułowane były przez Stowarzyszenie Fede-

racja Obrony Podhala.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tadeusz Jarmuziewicz

w sprawie rewindykacji dóbr kultury

terpelację posła Zbyszka Zaborowskiego przesłaną

14812/13) w sprawie rewindykacji dóbr kultury za-

grabionych przez Szwedów uprzejmie proszę Panią

Polska w konflikty zbrojne ze Szwecją wchodziła

kilkakrotnie.

W wojnach tych Rzeczpospolita utraciła

wiele cennych dóbr kulturalnych, w tym najwięcej

w latach 1655–1657 podczas tzw. potopu szwedzkiego.

Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego

je się wiele cennych ksiąg i manuskryptów zrabowa-

nych w tamtych czasach, bowiem przeszło 350-letnia

historia prób ich odzyskania nie przyniosła znaczą-

cych sukcesów.

Pomimo mniej lub bardziej usilnych

starań o zwrot zagrabionych archiwaliów, cennych

rękopisów i księgozbiorów podejmowanych przez ko-

lejnych monarchów Rzeczypospolitej oraz mimo prób

wynegocjowania na drodze dyplomatycznej w okresie

międzywojennym zwrotu dzieła Mikołaja Kopernika

dzicy”, mimo wyraźnych zapisów postanowień trak-

tatu pokojowego podpisanego przez obie strony w 1660 r.

w Oliwie Szwedzi nie wywiązali się z nałożonych na

Jednocześnie chciałem podkreślić, że postanowie-

nia traktatu oliwskiego są jedynym zapisem potwier-

dzającym prawa państwa polskiego do zagrabionych

przez Szwedów dóbr i obligującym stronę szwedzką

do ich zwrotu.

Zwracam uwagę, że prawo nie działa

wstecz, więc nie sposób powoływać się na dokumen-

ty, o których wspomina pan poseł w swojej interpe-

lacji, tj. na IV konwencję haską z 1907 r. o prawach

z 1954 r. dotyczącą postepowania wobec dóbr kultu-

ry w czasie konfliktu zbrojnego.

Od czasu pokoju oliwskiego stanowisko władz

szwedzkich najlepiej obrazowała odpowiedź przezna-

czona dla króla Stanisława Augusta Poniatowskiego:

Po dokładnym zapoznaniu się z życzeniem strony

polskiej okazało się jednak, iż spełnienie większości

z nich jest po prostu niemożliwe, albowiem Archi-

wum i Biblioteka Królewska w Sztokholmie nie po-

siadają żadnego spośród dokumentów, o których

mowa w nocie.

Jednak szczególnym zwrotem rewi-

dującym stosunek Szwedów do dokonywanych w prze-

szłości grabieży była zorganizowana w 2007 r. wysta-

wa: Łupy wojenne, na której pokazano zdobycze

z kolejnych wojen prowadzonych przez Szwecję ze

wskazaniem kraju i kolekcji, z których zostały one

zrabowane.

Szczególny wkład w odzyskiwanie, a przede wszyst-

kim odszukiwanie, dokumentowanie i opracowywane

polskich strat wojennych przechowywanych w szwedz-

kich zbiorach mieli polscy naukowcy prowadzący

w Szwecji prace badawcze już od końca XVIII wieku

aż do czasów nam współczesnych.

Największe zasłu-

gi w tym zakresie miał Józef Trypućko, który dokład-

nie rozpoznał fazy gromadzenia szwedzkich zbiorów

ze złupionych bibliotek klasztornych, sporządził też

595

Uniwersyteckiej w Uppsali, pt. „Polonica vetera Upsa-

Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego

wpisuje się w nurt badawczy polskiego dziedzictwa

w zbiorach szwedzkich.

Wspierając projekty nauko-

we, a także wydając efekty tych prac, stara się przy-

bliżyć społeczeństwu polskiemu i włączyć w obieg

W 1989 r. została podpisana polsko-szwedzka

przez Józefa Trypućkę, które doprowadziły do ska-

talogowania braniewskiego księgozbioru jezuitów

i umożliwiły jego naukowe opracowanie.

Trzytomo-

wy katalog, nad którym praca trwała 20 lat, powstał

dzięki współpracy Biblioteki Narodowej w Warszawie

i szwedzkiej Biblioteki Uniwersyteckiej w Uppsali

przechowywującej obecnie braniewskie zbiory.

W wy-

danym w 2008 r. katalogu znalazło się 58 rękopisów,

w XVI w. i pierwszej ćwierci XVII w., zarówno w kra-

W 2002 r. na wystawie „Orzeł i Trzy Korony.

Są-

siedztwo polsko-szwedzkie nad Bałtykiem w epoce

nowożytnej (XVI–XVIII w.)”, zorganizowanej na Za-

mku Królewskim w Warszawie były pokazywane

obiekty zagrabione z polskich zbiorów podczas wojen

szwedzkich, a w towarzyszącym wystawie katalogu

zostały zamieszczone ich fotografie wraz z nauko-

wym opisem.

W 2011 r. Departament Dziedzictwa Kulturowego

MKiDN wydał katalog: Mapy i plany Rzeczypospoli-

tej XVII w. znajdujące się w archiwach szwedzkich,

autorstwa Karola Łopateckiego i Wojciech Walczaka,

pracowników naukowych Uniwersytetu w Białym-

stoku, efekt czteroletniej pracy badawczej w szwedz-

kich archiwach: wojskowym (Krigsarkivet) i narodo-

wym (Riksarkivet).

Jest to wybór mniej znanych,

rękopiśmiennych siedemnastowiecznych map i pla-

nów obejmujących obszary dawnej Rzeczypospolitej,

potopu szwedzkiego (1655–1660) z Zamku Królew-

skiego w Warszawie oraz szkice terenowe, plany i mapy

wykorzystywane przez Szwedów.

Pierwszy tom za-

wiera omówienie źródeł kartograficznych autorstwa

cudzoziemskich inżynierów będących w służbie u pol-

skich królów oraz kartografów działających na rzecz

Szwedów.

W tomie drugim zamieszczono 36 przedru-

ków map i planów z atlasów: Fryderyka Getkanta

„Topographia Practica Conscripta et Recognita” oraz

Heinricha Thome „Utländske och Inländske Slott

Städer och Fästen”, zdigitalizowanych wcześniej

w ramach projektu badawczego.

Znaczącym, choć odosobnionym gestem było prze-

kazanie w 1974 r. do polskich zbiorów przez ówczes-

nego szwedzkiego premiera Olofa Palmego słynnej

„Rolki sztokholmskiej” upamiętniającej wjazd do

Krakowa w 1605 r. orszaku ślubnego Konstancji Au-

striaczki, drugiej żony Zygmunta II Wazy.

jaśnienie za wystarczające.

Minister

Bogdan Zdrojewski

(14814)

cą poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy

o instytutach badawczych poniżej przedstawiam sta-

nowisko w sprawie.

Projekt ustawy o zmianie ustawy o instytutach

badawczych jest projektem zgłoszonym przez grupę

posłów.

W odniesieniu do projektu nie ma jeszcze ofi-

cjalnego stanowiska rządu.

Niemniej Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyż-

szego przeanalizowało przedstawiony projekt i do-

strzega w nim pewne problemy, z których należy wy-

mienić co najmniej dwa najistotniejsze – przepis do-

tyczący zawieszenia rady naukowej instytutu na czas

sprawowania zarządu komisarycznego oraz propozy-

cję ograniczenia składu rady instytutu.

Wprawdzie

wprowadzenie zarządu komisarycznego zawsze łączy

się z zawieszeniem działalności wszystkich organów

jednostki, jednakże rady instytutów badawczych po-

siadających uprawnienia do nadawania stopni na-

ukowych realizują zadania dotyczące przeprowadza-

nia przewodów doktorskich i habilitacyjnych.

W przy-

padku ograniczenia liczebności rady należałoby wy-

ważyć proporcje w sposób z jednej strony umożliwia-

jący powoływanie rad w małych instytutach, z dru-

giej – pozwalający na realizację uprawnień jednostki

Zmiany proponowane w poselskim projekcie kon-

centrują się głównie wokół kwestii związanych ze

wzmocnieniem nadzoru nad instytutami uczestni-

czącymi w systemie ochrony zdrowia.

Ze wstępnej

analizy, którą przeprowadziło Ministerstwo Nauki

przepis art. 20a ust. 1 pkt 2 dotyczyć będzie nielicznej

grupy instytutów spoza sektora medycznego.

Z po-

wyższego wynika, że rozwiązania przedstawione

596

w projekcie odnoszą się przede wszystkim do insty-

tutów nadzorowanych przez ministra zdrowia, zatem

istotne w sprawie jest stanowisko resortu zdrowia.

Łączę wyrazy szacunku

Minister

Barbara Kudrycka

Szanowna Pani Marszałek!

W odpowiedzi na

z dnia 15 lutego 2013 r., nr SPS-023-14819/13,

w sprawie dyrektywy 2012/33/UE zmieniającej dy-

rektywę Rady 1999/32/WE w zakresie zawartości

sze wyjaśnienia.

Odpowiadając na pytanie pierwsze, uprzejmie in-

formuję, że opisany przez pana problem jest mi zna-

ny.

Uprzejmie informuję, że od początku prac nad

MTBiGM w ramach grupy roboczej Rady ds. Środo-

wiska zwracali uwagę na przewidywane konsekwen-

cje, o których wspomina pan w interpelacji, warun-

kując jej przyjęcie koniecznością wypracowania od-

powiednich mechanizmów redukujących negatywny

rach kontroli emisji siarki.

Rząd Polski przekazał do

KE oświadczenie do tzw. dyrektywy siarkowej w dniu

12 lipca 2012 r. wskazujące na konieczność przyjęcia

niom konkurencyjności transportu morskiego na Mo-

rzu Bałtyckim.

Pragnę przypomnieć, że dyrektywa wdraża prze-

pisy Międzynarodowej Organizacji Morskiej (IMO)

Odpowiadając na pytanie drugie, w sprawie kro-

ków podjętych przez rząd w powyższej sprawie, prze-

kazuję poniższe informacje.

Przedstawiciele ministerstwa podobnie jak przed-

stawiciele większości państw Europy Północnej pod-

czas prac nad projektem dyrektywy wnioskowali

o rozszerzenie wymogów obowiązujących w obsza-

przynieść likwidację problemu zakłócenia konkuren-

cyjności pomiędzy portami mórz północnych i połu-

dniowych w granicach UE.

Jednakże zostało ono

odrzucone w trakcie prac nad projektem dyrektywy.

Nowe obszary kontroli emisji mogą być zgłaszane tyl-

ko zgodnie z procedurami przyjętymi w konwencji

MARPOL, na wniosek państw graniczących z danym

obszarem morskim.

Ministerstwo Transportu, Budownictwa i Gospo-

darki Morskiej pozostaje w stałym kontakcie z pol-

skimi przedsiębiorstwami żeglugowymi, portami

i innymi zainteresowanymi podmiotami, przekazu-

jąc informacje o dostępnych instrumentach wsparcia

finansowego (tj. projekty unijne, program TEN-T,

„Marco Polo”) oraz o aktualnym stanie działań, tj. po-

dejmowane działania legislacyjne, działania podej-

mowane na forum Unii Europejskiej itp.

Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej we

minarium, którego celem było podsumowanie wyma-

gań prawnych, istniejących możliwości technicznych

do zastosowania przez polskich armatorów, określe-

nie realnych rozwiązań alternatywnych, określenie

rzeczywistych kosztów dla polskich armatorów, por-

nami, którego celem miałaby być debata w celu wy-

pracowania najlepszych dla polskiej gospodarki mor-

skiej rozwiązań w zakresie dostosowania do przepi-

sów dyrektywy 2012/33/UE.

W zakresie pytania trzeciego, czy pan premier

Europejskiej w przedmiotowej sprawie, pragnę uprzej-

mie poinformować, że rozmowy takie zostały podjęte

już pod koniec ubiegłego roku.

Na posiedzeniu Rady

UE Transportu, Telekomunikacji i Energii w dniu

20 grudnia 2012 r. rządy państw UE przedstawiły

swoje obawy związane z przyjęciem dyrektywy 2012/33/

UE, zwracając uwagę m.in. na podniesienie cen

transportu w żegludze bliskiego zasięgu, trudności

w dostępie do paliwa spełniającego wymogi dyrekty-

wy, brak odpowiednich technologii oczyszczania spa-

lin, zmianę transportu z morskiego na lądowy, obni-

żenie konkurencyjności portów Morza Północnego

i Bałtyckiego oraz konieczność inwestycji armatorów

w rozwiązania techniczne.

597

Francja, będąca inicjatorem wystąpienia, oraz

Polska i inne państwa (Włochy, Grecja, Malta, Fin-

landia, Belgia, Łotwa, Niderlandy, Szwecja, Estonia,

Irlandia) poparły wniosek ws. konieczności wszczęcia

dialogu na poziomie UE, tak aby znaleźć rozwiąza-

nie, które utrzymując wysokie wymogi ekologiczne,

nie zaszkodzi sektorowi morskiemu.

Na początku 2013 r. w odpowiedzi na powyższe

naciski Komisja Europejska przygotowała dokument

informacyjny nt. planowanych działań mających ogra-

niczyć negatywne konsekwencje wprowadzenia limitu

zawartości siarki w paliwach żeglugowych używanych

w granicach obszarów SECA.

box document) wskazujący na potencjalne wykorzy-

rający trzy dokumenty:

1.

Komunikat „Czysta energia dla transportu: eu-

ropejska strategia paliw alternatywnych” zawiera prze-

krojową informację nt. planowanych działań w zakre-

sie transportu jako odpowiedź na zależność UE od

nia dla coraz ostrzejszych wymogów wprowadzanych

nianych.

W zakresie transportu morskiego komunikat

jekty finansowane z funduszy UE.

dem z nabrzeży portowych do końca 2015 r.

nomiczne płynące z wykorzystania LNG jako paliwa

siarkowe, a nawet paliwa ciężkie, oraz ograniczenie

emisji.

Dokument wskazuje na obecne bariery w roz-

nia.

Europejska Agencja Bezpieczeństwa Morskiego

opracowuje na zlecenie KE standardy dla bunkrowa-

nia LNG dla statków napędzanych paliwem gazo-

wym (Standards and Rules for Bunkering of Gas-

-fuelled ships).

Ministerstwo przekazało ww. dokumenty do kon-

sultacji z armatorami i zarządami portów.

W oparciu

o nadesłane opinie zostało przygotowane stanowisko

rządu do dwóch pierwszych opracowań.

Ponadto zgodnie z informacją KE w czerwcu 2013 r.

ma zostać powołane Europejskie Forum Zrównowa-

żonej Żeglugi (EFZŻ) jako platforma dialogu dla zain-

teresowanych podmiotów ze strony zarówno przemy-

mają zostać powołane cztery grupy eksperckie:

4) ws. mechanizmów finansowych, której celem

Informacje o ww. działaniach zostały przekazane

zainteresowanym podmiotom.

W br. sprawom związanym z konsekwencjami

wdrażania dyrektywy siarkowej poświęcone zostały

trzy posiedzenia grupy roboczej Rady ds. Żeglugi

(w dniach 17 stycznia, 25 stycznia oraz 22 lutego

2013 r.), na których państwa przedstawiały swoją opi-

nię do działań zaproponowanych przez Komisję Eu-

ropejską, wskazując jednocześnie na najważniejsze

obawy związane z wejściem w życie przepisów dyrek-

tywy 2012/33/UE.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 29 marca 2013 r.

w sprawie powstrzymania procederu

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

SPS-023-14820/13, z dnia 28 lutego 2013 r.) w spra-

wie karania kierowców za przekroczenie prędkości

598

i dowolnej lokalizacji urządzeń rejestrujących (foto-

radarów), uprzejmie wyjaśniam, iż w dniu 14 marca

darki morskiej podpisał rozporządzenie w sprawie

Przepisy rozporządzenia wprowadzają m.in. cyklicz-

ny (40 miesięcy) okres weryfikacji zasadności lokali-

zacji stacjonarnych urządzeń rejestrujących.

Urzą-

dzenie rejestrujące uznane zostanie jako zlokalizo-

wane zgodnie z warunkami określonymi w rozporzą-

dzeniu przez okres kolejnych 40 miesięcy, w przypad-

ku gdy analiza stanu bezpieczeństwa ruchu drogo-

wego, informacja o miejscu lokalizacji i opinia właś-

ciwego komendanta wojewódzkiego Policji w zakresie

zasadności lokalizacji urządzenia, sporządzona i uzy-

okresu 40 miesięcy, potwierdzi zasadność lokalizacji

stacjonarnego urządzenia rejestrującego.

Przyjęte roz-

wiązanie wymusza ocenę zasadności lokalizacji do-

tychczasowego miejsca instalacji urządzenia reje-

strującego w odniesieniu do wszystkich stacjonar-

nych urządzeń rejestrujących (zarówno użytkowa-

nych przez Inspekcję Transportu Drogowego, jak

i straże gminne oraz miejskie).

Tym samym pozwoli

to na wyeliminowanie lokalizacji urządzeń rejestru-

jących, których użytkowanie ma znamiona wyłącznie

komercyjnego wykorzystania.

Ponadto należy zwrócić uwagę, że w przypadku

prowadzenia przez straże gminne (miejskie) – na

z wykorzystaniem urządzeń przenośnych lub zain-

stalowanych w pojeździe istnieje obowiązek uzgod-

nienia miejsca i czasu prowadzenia kontroli z właś-

ciwym miejscowo komendantem powiatowym (miej-

skim) lub komendantem stołecznym Policji.

Odnosząc się do kwestii grzywien za naruszenia

przepisów ruchu drogowego ujawnione przy wykorzy-

staniu fotoradarów uprzejmie wyjaśniam, iż zgodnie

2) utrzymania i funkcjonowania infrastruktury

3) poprawy bezpieczeństwa ruchu drogowego, w tym

ność edukacyjną oraz współpracę w tym zakresie

z właściwymi organizacjami społecznymi i instytu-

cjami pozarządowymi.

innych ustaw (Dz. U z 2010 r.

Nr 225, poz. 1466)

rialnego.

Wszystkie dochody z grzywien za narusze-

prewencyjną, polegającą np. na uświadamianiu spo-

Natomiast w zakresie przeznaczenia grzywien

nakładanych przez Inspekcję Transportu Drogowego

za pomocą fotoradarów uprzejmie wyjaśniam, iż z dniem

15 marca 2013 r. do Sejmu RP wniesiony został przez

grupę posłów Platformy Obywatelskiej poselski pro-

celem jest zmiana przeznaczenia środków z grzywien

Krajowego Funduszu Drogowego z przeznaczeniem

na działania, na zadania związane z budową dróg

krajowych.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

(SPS-023-14822/13), uprzejmie proszę o przyjęcie na-

Misja szkoleniowa Unii Europejskiej w Mali jest

przedsięwzięciem realizowanym w ramach wspólnej

599

polityki bezpieczeństwa i obrony UE.

Rada do Spraw

Zagranicznych (ministrowie spraw zagranicznych

państw członkowskich Unii Europejskiej) w dniu

17 stycznia 2013 r. zadecydowała o powołaniu Misji

Mali) i nominacji jej dowódcy, a w dniu 18 lutego 2013 r.

– o uruchomieniu misji.

EUTM Mali została powoła-

na w odpowiedzi na prośbę rządu Republiki Mali

skierowaną na ręce wysokiej przedstawiciel Unii Eu-

ropejskiej ds. polityki zagranicznej i bezpieczeństwa

pani Catherine Ashton.

Cieszy się ona poparciem Or-

ganizacji Narodów Zjednoczonych, wyrażonym w re-

zolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2085 z dnia

20 grudnia 2012 r.

Polska podjęła decyzję o udziale w tej misji, mając

na względzie konieczność zwiększenia bezpieczeń-

stwa regionalnego, które wpływa pośrednio na bez-

pieczeństwo na kontynencie europejskim.

Decyzja

o udziale w EUTM Mali to również dowód polskiej

solidarności z partnerami z Unii Europejskiej oraz

element polskich starań mających na celu realne

wzmocnienie europejskiej polityki obronnej.

Ponadto

udział polskich żołnierzy w unijnej misji będzie miał

znaczenie szkoleniowe dla Sił Zbrojnych Rzeczypo-

spolitej Polskiej, zwiększając np. zdolności do współ-

działania z wojskami państw członkowskich UE.

Polski Kontyngent Wojskowy składał się będzie

z instruktorów oraz osób delegowanych do dowódz-

twa i sztabu szkoleniowego misji.

Tym samym zaan-

gażowanie Polski w EUTM Mali wesprze realizację

głównych celów tej misji, jakimi są: szkolenie Sił

Zbrojnych Republiki Mali (w tym w zakresie między-

narodowego prawa humanitarnego, ochrony ludności

cywilnej, praw człowieka) oraz doradztwo (w zakresie

dowodzenia, logistyki, zarządzania zasobami ludzki-

mi).

Będzie to służyło realizacji politycznych celów

UE względem Mali, którymi są: przywrócenie demo-

kratycznego porządku w tym kraju i kontroli rządu

nad całością terytorium oraz zmniejszenie zagroże-

nia przestępczością zorganizowaną i terroryzmem.

Zgodnie z postanowieniem prezydenta Rzeczy-

pospolitej Polskiej z dnia 7 lutego 2013 r. o użyciu

Polskiego Kontyngentu Wojskowego w Misji Szko-

leniowej Unii Europejskiej w Republice Mali (M.P.

poz. 71) na wydatki związane z użyciem Polskiego

Kontyngentu Wojskowego w Mali w okresie od dnia

sortu obrony narodowej zaplanowano 5,8 mln zł.

Faktyczny koszt funkcjonowania naszego kontyn-

gentu w Mali będzie można wskazać dopiero po za-

kończeniu misji.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 25 marca 2013 r.

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

terpelację posła Artura Dębskiego, przekazaną

przez pana Marka Kuchcińskiego, wicemarszałka

budowy ekranów akustycznych, przekazuję stosow-

ne wyjaśnienia.

Obowiązek podejmowania działań mających na

celu eliminację ponadnormatywnego akustycznego

oddziaływania dróg i linii kolejowych na środowisko

spoczywa na zarządzających drogami i liniami kolejo-

wymi.

To do zarządzających drogami i liniami kolejo-

wymi należy wybór konkretnych rozwiązań w przed-

miotowej materii.

Rozwiązania te przedkładają w do-

kumentach wymaganych na rzecz postępowania w spra-

się wydaniem decyzji środowiskowej czy w ramach

sporządzania analizy porealizacyjnej bądź przeglądu

ekologicznego.

Jednocześnie na podkreślenie zasługuje, że prze-

dal nie obligują do bezwzględnego stosowania ekra-

nów akustycznych na okoliczność eliminacji ponad-

normatywnego akustycznego oddziaływania źródeł

hałasu na środowisko.

Co do pytania dotyczącego całkowitych kosztów, któ-

re poniosła RP na rzecz budowy ekranów, to właściwą

instytucją do udzielenia na nie odpowiedzi, w szczegól-

ności w odniesieniu do dróg krajowych, jest minister

generalny dyrektor dróg krajowych i autostrad.

Aktualnie minister transportu, budownictwa i gospo-

darki morskiej informuje, że koszt budowy ekranów

nicach 10– 40% całkowitych kosztów budowy drogi,

runkowana wieloma czynnikami, w tym natury urba-

nistycznej terenów pozostających pod akustycznym

ralna dyrekcja dróg krajowych i autostrad informują,

że nie dysponują danymi liczbowymi dotyczącymi ki-

lometrażu oraz kosztów budowy ekranów.

w przypadku zastosowania ekranów wzdłuż dróg bu-

600

dowanych przez pozostałych inwestorów i zarządza-

jących tymi drogami.

Również koszt budowy ekranów wzdłuż linii ko-

lejowych, ze względu na fakt, że zarząd nad tymi li-

niami prowadzi tak wiele podmiotów, pozostaje trud-

ny do określenia.

Jeżeli chodzi o sposoby ograniczenia hałasu, to

należy podkreślić, że wybór skutecznych zabezpie-

czeń akustycznych wymaga indywidualnego podej-

ścia do konkretnej sytuacji wymagającej zabezpiecze-

nia.

Najlepsze efekty przynosi optymalne, z aku-

stycznego punktu widzenia, projektowanie przebiegu

tras komunikacyjnych oraz ograniczenie hałasu „u źród-

ła”, a więc m.in. eliminacja pojazdów niespełniają-

cych wymogów technicznych w zakresie emisji hała-

su, wydzielanie pasów ruchu dla pojazdów ciężkich,

zapewnienie płynności ruchu (w tym eliminacja kor-

ków), ograniczanie ponadnormatywnej prędkości ru-

chu, dobra jakość nawierzchni, stosowanie tzw. ci-

chych nawierzchni, eliminacja ruchu tranzytowego,

sprawny transport zbiorowy w dużych miastach itp.

Natomiast tam, gdzie rozwiązania techniczne,

technologiczne i organizacyjne nie przynoszą pożą-

danego rezultatu, a w szczególności gdy ich zastoso-

wanie pociąga za sobą niewspółmierne do efektu

koszty, należy tworzyć, zgodnie z przepisem art. 135

zm.), obszar ograniczonego użytkowania.

Nie należy również generalne kwestionować zasad-

ności stosowania ekranów akustycznych jako środka

ochrony środowiska przed hałasem.

Jednak nie można

pominąć faktu, że skuteczność ekranów wynika z po-

wszechnie obowiązujących praw fizyki i w związku

z tym obejmuje przestrzeń pozostającą w tzw. cieniu

akustycznym ekranów.

Zatem trudno mówić o sku-

teczności ekranów akustycznych w przypadku dróg

i linii kolejowych przebiegających np. przez tereny

miast, a w szczególności przez tereny wysokiej (wielo-

piętrowej) zabudowy mieszkaniowej, przez tereny tzw.

wsi ulicówek (gdyż w przypadku braku drogi zbiorczej

występuje konieczność zapewnienia wjazdów do po-

szczególnych nieruchomości, a więc występuje niecią-

głość ekranów) czy przez tereny rozproszonej zabudo-

wy mieszkaniowej bądź zagrodowej, które z racji od-

dalenia od drogi czy linii kolejowej pozostają poza

zasięgiem cienia akustycznego ekranu.

Niecelowe jest również stawianie ekranów wzdłuż

tras komunikacyjnych przebiegających przez tereny

dopiero przewidziane pod realizację celów, które wy-

magają ochrony przed hałasem (np. zabudowa miesz-

kaniowa).

Istotny jest fakt, że przepisy o ochronie środowi-

ska zawsze obligowały i nadal obligują do ochrony

środowiska, a nie do ochrony zapisów miejscowych

planów zagospodarowania przestrzennego.

Stąd te-

reny, które nie zostały zagospodarowane i nie są

użytkowane w sposób, ze względu na który, z mocy

środowiska, wymagana jest ochrona przed hałasem

– nie wymagają takiej ochrony.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że w ślad za

zmianą akustycznych standardów jakości środowiska

aktualnie w Ministerstwie Środowiska prowadzi się

przegląd przepisów o ochronie środowiska.

Na bazie

tego przeglądu zostanie przygotowana nowelizacja

przepisów ustawy Prawo ochrony środowiska mająca

na celu uszczegółowienie dotychczas obowiązujących

przepisów w omawianej dziedzinie oraz wprowadzenie

ewentualnych nowych unormowań wynikających

z dotychczasowych doświadczeń w dziedzinie funkcjo-

nowania prawa krajowego, jak i zmieniających się

przepisów UE.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Janusz Zaleski

(14826)

023-14826/13, w sprawie dyskryminacji pracowników

wiam następujące stanowisko.

Reguły ustalania wysokości minimalnego wyna-

niona ustawa stanowi realizację art. 65 ust. 4 Kon-

stytucji RP, w myśl którego minimalną wysokość

sokości określa ustawa.

Takie konstytucyjne ujęcie

prawa do minimalnego wynagrodzenia za pracę

stwarza dla ustawodawcy zwykłego obowiązek wpro-

wadzenia właściwych unormowań prawnych (ujętych

w odpowiednią formę prawną), pozostawiając mu

swobodę co do wyboru zasad i kryteriów ustalania

i obliczania wysokości tego wynagrodzenia.

Minimalna gwarancja płacowa wyznacza dolną

wysokość wynagrodzenia, jakie przysługuje pracow-

nikowi zatrudnionemu w pełnym miesięcznym wy-

miarze czasu pracy, niezależnie od posiadanych kwa-

lifikacji, składników wynagrodzenia, jak i szczegól-

601

nych właściwości i warunków pracy.

Wynagrodzenie

minimalne jest zatem szczególną instytucją prawa

pracy, która ma charakter gwarancyjny.

W świetle

przepisów wymienionej ustawy:

— wysokość wynagrodzenia pracownika zatrudnio -

dzenia ustalonego w trybie art. 2 (art. 6 ust. 1),

uwzględnia się wynagrodzenie zasadnicze, jak i inne

zane z warunkami pracy (m.in. dodatek za: pracę

zmianową, pracę w porze nocnej itp.) oraz inne do-

datki, premie i nagrody regulaminowe i uznaniowe.

szowej, odprawy emerytalno-rentowej oraz wynagro-

Prawo unijne nie ingeruje w kwestię wysokości

i zasad ustalania stawki minimalnego wynagrodze-

nia w poszczególnych państwach członkowskich.

Zgodnie z art. 153 ust. 5 Traktatu o funkcjonowaniu

Unii Europejskiej, który określa zakres uprawnień

Unii Europejskiej do podejmowania inicjatyw wspie-

rających i uzupełniających działania państw człon-

kowskich w zakresie poprawy warunków życia i pra-

cy, postanowienia tego artykułu nie mają zastosowa-

nia m.in. do wynagrodzeń.

Dyrektywa 2003/88/WE

czasu pracy odnosi się do aspektu pracy w porze noc-

nej, ale tylko w kontekście bezpieczeństwa i zdrowia

nowią natomiast postanowienia traktatu i prawa po-

chodnego, regulujące kwestię zakazu dyskryminacji,

zasad równego traktowania, w szczególności w przy-

padku kobiet i mężczyzn wykonujących taką samą

Odnosząc się do polskich regulacji prawa pracy,

wymaga podkreślenia, że w świetle art. 78 Kodeksu

cje, odpowiedzialność i złożoność świadczonej pracy,

specyficzne warunki wykonywanej pracy.

Jednocześnie Kodeks pracy gwarantuje pracowni-

kom jednakowe wynagrodzenie za jednakową pracę

K.p.).

Zgod-

nie z art. 18

3c

§ 2 Kodeksu pracy wynagrodzenie obej-

muje wszystkie składniki wynagrodzenia bez względu

cji zawodowych potwierdzonych dokumentami prze-

widzianymi w odrębnych przepisach lub praktyką

Praca w porze nocnej ze względu na swoją uciąż-

liwość jest przedmiotem szczególnej regulacji w Ko-

deksie pracy (art. 151

7

–151

8

).

Wyrazem uznania przez

ustawodawcę tego szczególnego charakteru jest przy-

znanie dodatkowego wynagrodzenia w postaci dodat-

ku za pracę w porze nocnej (art. 151

8

K.p.).

Dodatek

przysługuje wszystkim pracownikom wykonującym

pracę w porze nocnej, niezależnie od tego, czy są pra-

cownikami pracującymi w nocy w rozumieniu art. 151

7

§ 2 K.p. Co więcej, obowiązek wypłaty dodatkowego

wynagrodzenia istnieje nawet wówczas, gdy praca

w porze nocnej ma charakter wyjątkowy.

Pracownikowi wykonującemu pracę w porze noc-

nej przysługuje dodatek do wynagrodzenia za każdą

dzenia za pracę ustalanego na podstawie odrębnych

przepisów.

Regulacja ta stanowi minimalną gwaran-

cję, gdyż obowiązujący u danego pracodawcy system

wynagradzania ustalony m.in. w układzie zbioro-

wym pracy (zakładowym lub ponadzakładowym) lub

regulaminie wynagradzania może określać m.in.

korzystniejszy od przepisów Kodeksu pracy.

Systemy

wynagradzania pracowników zatrudnionych w sferze

budżetowej przewidują, że dodatek za pracę wykony-

602

waną w porze nocnej ustalany jest w relacji do przy-

sługującej pracownikowi stawki płacy zasadniczej,

która z reguły jest wyższa od minimalnego wynagro-

dzenia.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Radosław Mleczko

na rolnictwo w latach 2014–2020 (14827)

SPS-023-14827/13) w sprawie środków unijnych prze-

znaczonych na rolnictwo w latach 2014–2020 prze-

kazuję następujące informacje.

W ramach negocjacji nad wieloletnimi ramami

2020) rząd RP stał na stanowisku, że należy dążyć

do takich rozwiązań we wspólnej polityce rolnej, któ-

re pozwolą polskim rolnikom konkurować na jedno-

litym rynku na sprawiedliwych zasadach zarówno

poprzez mechanizm wyrównywania płatności bezpo-

wsparcie procesu modernizacji obszarów wiejskich.

sokość kopert finansowych dla Polski w ramach WPR

pertę płatności bezpośrednich dla Polski szacuje się

kopertę II filara WPR – na 11 mld euro (13,4 mld

skie, o ile m.in. w Polsce stawka będzie stopniowo

będą one stopniowo redukowane w kierunku średniej

UE.

We wszystkich państwach członkowskich z płat-

nościami bezpośrednimi na hektar poniżej 90% śred-

niej UE (w tym w Polsce) różnica między ich obecnym

Wszystkie państwa członkowskie osiągną poziom co

2020 r.

Powyższa konwergencja sfinansowana będzie

ności bezpośrednie na hektar poniżej 90% średniej

UE mają możliwość przesunięcia do 25% środków

nych wyliczeń wynika, że jeżeli Polska skorzystałaby

łoby ok. 93% średniej stawki UE.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Krystyna Gurbiel

Warszawa, dnia 28 marca 2013 r.

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pis-

dotyczące interpelacji posła Tadeusza Tomaszew-

skiego w sprawie nowych przepisów dotyczących ro-

dzin zastępczych, uprzejmie informuję.

603

nie funkcji rodziny zastępczej niezawodowej lub za-

wodowej oraz prowadzenie rodzinnego domu dziecka

przesłanki jest konieczne nie tylko na etapie powie-

rzania osobom pełnienia funkcji rodziny zastępczej

czy prowadzenia rodzinnego domu dziecka, ale także

na etapie pełnienia tych funkcji.

Zgodnie z art. 50 ust. 1 ustawy, jeżeli przeciwko

osobie pełniącej funkcję rodziny zastępczej lub pro-

wadzącej rodzinny dom dziecka wszczęto postępowa-

nie karne o umyślne przestępstwo ścigane z oskar-

żenia publicznego, do czasu prawomocnego zakończe-

nia postępowania starosta może odpowiednio:

1) zapewnić dziecku pieczę w innej rodzinie za-

stępczej;

2) wyznaczyć inną osobę spełniającą warunki dla

w art. 42, i powierzyć jej prowadzenie rodzinnego

domu dziecka, a gdy nie jest to możliwe, zapewnić

dzieciom pieczę w rodzinie zastępczej lub innym ro-

dzinnym domu dziecka.

Zatem skoro ustawodawca umożliwił staroście za-

pewnienie dzieciom pieczy w innym miejscu już

w przypadku wszczęcia postępowania karnego

licznego przeciwko osobie pełniącej funkcję rodziny

zastępczej lub prowadzącemu rodzinny dom dziecka,

to tym bardziej jest to możliwe po wydaniu wyroku

skazującego.

W każdym przypadku, kiedy powiatowe centrum

pomocy rodzinie lub starosta powezmą informację

o skazaniu prawomocnym wyrokiem za umyślne

osoby pełniącej funkcję rodziny zastępczej lub pro-

wadzącego rodzinny dom dziecka, powinni o tym fak-

cie zawiadomić sąd.

W sytuacji kiedy sąd zmieni orzeczenie o umieszcze-

niu dziecka w rodzinie zastępczej zawodowej lub ro-

dzinnym domu dziecka, starosta może rozwiązać z tą

rodziną zastępczą lub z osobą prowadzącą rodzinny

dom dziecka umowę o pełnienie funkcji rodziny zastęp-

czej lub prowadzenie rodzinnego domu dziecka.

Dodanie do katalogu kryteriów dla osób, które

mogą sprawować funkcję rodziny zastępczej lub pro-

wadzić rodzinny dom dziecka wymogu, który wska-

zuje, że rodziną zastępczą oraz prowadzącym rodzin-

ny dom dziecka nie może być osoba skazana prawo-

mocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub

potrzebą zapewnienia dziecku umieszczonemu w pie-

czy zastępczej należytej opieki na warunkach okre-

wszelkich przypadków, w których mogłoby zostać

zagrożone dobro dziecka.

Ideą ustawy o wspieraniu

pewnienie każdemu dziecku, w tym również dziecku

umieszczonemu w pieczy zastępczej, stabilnego, trwa-

łego i rodzinnego środowiska wychowawczego.

Wy-

znaczone przez art. 4, 33 i 40 ustawy zasady sprawo-

wania rodzinnej pieczy zastępczej realizują naczelną

zasadę kierowania się dobrem dziecka.

Dziecko nie

noprawnym podmiotem, który ma możliwość zrozu-

mienia i zaakceptowania decyzji podejmowanych

w jego sprawie.

Katalog praw dziecka obejmuje także

ochronę przed poniżającym traktowaniem i kara-

niem. Zabezpieczeniu praw dziecka ma służyć rów-

nież właściwy dobór osób pełniących funkcję rodzin

dziecka, a więc także wprowadzenie odpowiednich

kryteriów tego doboru.

W poprzednich regulacjach prawnych brak było

odpowiedników wymienionych wyżej przepisów art. 42

ust. 2 i 50 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie

pieczy zastępczej.

Uniemożliwienie pełnienia funkcji

rodziny zastępczej przez osobę skazaną prawomoc-

nym wyrokiem za przestępstwo popełnione umyślnie

było jednak możliwe na gruncie ustawy o pomocy

społecznej, regulującej do dnia 1 stycznia 2012 r. za-

gadnienia rodzin zastępczych, w ramach oceny, czy

kandydaci na rodziców zastępczych dają rękojmię

należytego sprawowania pieczy zastępczej.

Pojęcie

rękojmi jest jednak pojęciem ogólnym i dającym duży

zakres uznaniowości podmiotowi oceniającemu.

Wo-

bec tego ustawodawca, wprowadzając omawiane re-

gulacje, wyeliminował wszelkie wątpliwości na tym

gruncie i jednocześnie dał większą gwarancję zapew-

nienia dziecku umieszczonemu w rodzinnej pieczy

zastępczej należytej opieki.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Elżbieta Seredyn

Warszawa, dnia 26 marca 2013 r.

(14829)

Szanowna Pani Marszałek!

W odpowiedzi na

znak: SPS-023-14829/13, w sprawie inwestycji dro-

gowych na terenie Wielkopolski w przebiegu drogi

krajowej S11 przedstawiam następujące informacje

604

Aktualnie obowiązującym dokumentem jest „Pro-

– A1 (załącznik nr 2),

— budowę obwodnicy Ostrowa Wielkopolskiego

etap II (załącznik nr 1a),

— budowę obwodnicy Jarocina (załącznik nr 2),

— budowę obwodnicy Kępna (załącznik nr 2).

Ponadto informuję, iż stopień zaawansowania

1) odcinek Kórnik – Ostrów Wielkopolski – Kępno

Przedmiotowa inwestycja będzie miała około 109

techniczno-ekonomiczne.

W wyniku dokonanej ana-

lizy wytypowano na przeważającej długości odcinki

wymagające przełożenia trasy oraz odcinki wymaga-

jące jedynie dostosowania istniejącej drogi do para-

metrów drogi ekspresowej.

2) odcinek Kępno – granica województwa;

zane do ewentualnego opracowania przez Oddział

niopomorskiego;

4) odcinek zachodniej obwodnicy Poznania etap

IIb;

najkorzystniejszą ofertę.

Przewiduje się, iż zadanie

5) obwodnica Piły i Ujścia;

Przedmiotowa inwestycja będzie miała około

-ekonomiczne-środowiskowego (STEŚ) na odcinku

jektowe Transprojekt Gdański opracowało STEŚ.

staniem starego przebiegu na odcinkach zamiejskich.

wano odcinki wymagające przełożenia trasy, w tym

chodniej obwodnicy Poznania.

7) obwodnica Ostrowa Wielkopolskiego etap II;

8) obwodnica Jarocina;

9) obwodnica Kępna długości 12,2 km;

Jednocześnie informuję, iż ww. inwestycje są na

różnym etapie przygotowania inwestycji i próba okre-

ślenia kosztów budowy całego przedsięwzięcia byłaby

nierzetelna.

Proces przygotowania oraz realizacja ww. inwe-

605

z wyjątkiem odcinka zachodniej obwodnicy Poznania

Warszawa, dnia 28 marca 2013 r.

Szanowny Panie Marszałku!

W odpowiedzi na

Mittal Warszawa, przesłaną przy piśmie z dnia 28 lu-

kazuję następujące informacje.

Przedstawiony w interpelacji proceder, dotykają-

cy Hutę ArcelorMittal Warszawa, znany jest człon-

kom Rady Ministrów odpowiadającym za kwestie

związane z funkcjonowaniem rynku stali.

Poza wy-

mienioną hutą także inni polscy producenci prętów

zbrojeniowych: CMC Polska SA w Zawierciu oraz

Celsa Huta Ostrowiec odczuwają skutki nielegalnego

obrotu ww. wyrobami z uwagi na wysoki udział tych

wyrobów w ich całkowitej produkcji.

Przekazywane

są informacje o pogarszających się wynikach finan-

sowych producentów stali, ograniczaniu produkcji,

okresowych postojach czy nawet rozważanych zwol-

nieniach pracowników.

Istotną rolę w ograniczeniu wspomnianego pro-

cederu, spowodowanego w dużym stopniu oszustwa-

mi w zakresie podatku VAT w obrocie prętami zbro-

jeniowymi, pełnią działania kontrolne realizowane

przez organy kontroli skarbowej.

Zwalczanie niepra-

trolę skarbową we współpracy z prokuraturą, ABW

W ubiegłym roku przedstawiciele Hutniczej Izby

Przemysłowo-Handlowej przekazali organom kontro-

li skarbowej istotne informacje dotyczące nieprawid-

łowości na rynku stali, przede wszystkim w obrocie

prętami żebrowanymi.

Rozpoczęta w ubiegłym roku

współpraca przedstawicieli branży hutniczej z resor-

tem finansów trwa do chwili obecnej i stanowi ważny

element zwalczania oszustw podatkowych w tej bran-

ży.

Podjęcie kompleksowych działań jest niezwykle

istotne dla zwiększenia skuteczności walki z oszu-

stami i ochrony uczciwych przedsiębiorców doświad-

nych, dotykających branżę hutniczą.

W związku z sygnałami o nieprawidłowościach na

rynku wyrobów stalowych, w tym prętów żebrowa-

nych, organy kontroli skarbowej dokonały analizy

dostaw wewnątrzwspólnotowych ww. towaru na ry-

nek polski.

Uruchomiono intensywne działania o cha-

rakterze kontrolnym realizowane przez organy kon-

zowanej, a także z administracjami podatkowymi

Obecnie działania w zakresie zwalczania przestęp-

czości na rynku stali zbrojeniowej koordynuje spe-

cjalnie powołana grupa robocza składająca się z przed-

stawicieli organów kontroli skarbowej, prokuratury,

ABW, Policji, generalnego inspektora informacji fi-

nansowej i wywiadu skarbowego.

Do zadań ww. gru-

py należy m.in.: monitorowanie i identyfikacja zagro-

żeń w obrocie stalą zbrojeniową, określenie sposobów

przeciwdziałania oszustwom i roli poszczególnych

służb w zwalczaniu oszustw w obrocie stalą zbroje-

niową, określenie zasad efektywnej współpracy służb

i sposobów jej uruchomienia w celu zapewnienia efek-

tywnego zwalczania oszustw oraz formułowanie pro-

pozycji zmian legislacyjnych w zakresie ograniczenia

oszustw podatkowych w obrocie stalą zbrojeniową.

Istotną skalę nieprawidłowości i nadużyć w bran-

ży zajmującej się obrotem stalą potwierdzają ustale-

nia kontroli skarbowych, obejmujących obrót wyro-

bami stalowymi, w tym także prętami żebrowanymi

w latach 2008–2013.

W zakończonych już w latach

przewidywanych ustaleń w odniesieniu do trwają-

cych ponad 200 postępowań kontrolnych wynosi ok.

500 mln zł.

Natomiast z informacji przekazanych przez Komen-

jest 14 postępowań przygotowawczych związanych

z wyłudzeniem podatku VAT w obrocie prętami żebro-

wanymi.

W ww. postępowaniach występuje 61 podej-

rzanych, którym przedstawiono 347 zarzutów, w tym

z art. 258, art. 299 § 1, art. 286 § 1 i art. 271 § 1 Kodek-

su karnego, a także z art. 76, art. 62 i art. 56 Kodeksu

606

karnego skarbowego.

Kwota dotychczas zabezpieczone-

go mienia wynosi ok. 618 000 zł i 1 800 000 euro.

Z uwagi na dużą skalę nieprawidłowości na rynku

wyrobów stalowych podjęto również kroki legislacyj-

ne mające na celu zmniejszenie oszustw w zakresie

obecnej prowadzone są bardzo intensywne prace ma-

jące na celu stworzenie rozwiązań, które wyeliminu-

ją oszustwa w obrocie wyrobami stalowymi.

Przepro-

wadzone analizy w obszarze oszustw podatkowych

w sektorze stalowym wykazały, że najbardziej odpo-

odwrotnego obciążenia na pręty stalowe.

Należy jednak zwrócić uwagę, że przepisy ustawy

lej ustawa o VAT – muszą pozostawać w zgodzie

jącym państwa członkowskie Unii Europejskiej.

Europejskiej jest bowiem związana postanowieniami

instytucje Unii Europejskiej.

W tym kontekście na-

leży pamiętać, że ustawodawstwa państw członkow-

ścisłej harmonizacji, co oznacza, iż są one zobowią-

zane do przestrzegania zgodności krajowych uregu-

lowań w zakresie opodatkowania tym podatkiem

Zgodnie z art. 193 dyrektywy VAT każdy podatr-

nik dokonujący podlegającej opodatkowaniu dostawy

towarów lub świadczenia usług obowiązany jest do

zapłaty VAT, z wyjątkiem sytuacji gdy do zapłaty

VAT zobowiązana jest inna osoba w przypadkach,

o których mowa w art. 194–199 i art. 202 tej dy-

ust. 1 ww. dyrektywy stanowią podstawę prawną do

ewentualnego zastosowania przez państwa człon-

kowskie mechanizmu odwrotnego obciążenia podat-

kiem VAT.

Zgodnie z ww. przepisami państwa człon-

transakcji stanowiących zamknięty katalog.

Katalog

ten nie obejmuje możliwości ustanowienia przez pań-

stwa członkowskie mechanizmu odwrotnego obcią-

żenia w odniesieniu do transakcji sprzedaży produk-

tów ze stali.

Niemniej jednak dyrektywa VAT przewiduje moż-

liwość upoważnienia poszczególnych państw człon-

kowskich do wprowadzenia szczególnego środka sta-

nowiącego odstępstwo stosowania określonych prze-

ww. dyrektywy, stanowiąc jednomyślnie na wniosek

kowskie do wprowadzenia szczególnych środków sta-

nowiących odstępstwo od przepisów niniejszej dyrek-

tywy w celu upraszczania poboru VAT lub zapobie-

gania niektórym formom uchylania się od opodatko-

wania lub unikania opodatkowania.

Jednakże jak wynika z przedstawionego powyżej

kontekstu uregulowań prawnych, takie rozwiązanie

nie może zostać wprowadzone samodzielnie przez

państwo członkowskie, ale wymaga decyzji przyjętej

jednogłośnie przez Radę UE, na podstawie złożonego

przez Polskę, za pośrednictwem Komisji Europej-

skiej, wniosku derogacyjnego zawierającego wyczer-

pującą argumentację.

Wniosek taki został przygoto-

wany i przedłożony pod obrady Rady Ministrów.

Po

zanym obszarze, tj. uniemożliwienie rozliczania się

Ponadto na wniosek Polski w rekomendacjach po-

wołanej przez Komisję Europejską Grupy Wysokiego

Szczebla ds. Przyszłości Przemysłu Stalowego Unii

Europejskiej znalazł się zapis o nielegalnym obrocie

wewnątrzwspólnotowym niektórymi wyrobami sta-

lowymi wraz z zachętą do dalszej współpracy właś-

ciwych instytucji UE z państwami członkowskimi

w jego wyeliminowaniu.

Odnosząc się do kwestii wspierania przez państwo

pracowników podczas okresu przestoju zakładów,

ki Społecznej gromadzi w ramach statystyki publicz-

nej, z miesięczną częstotliwością, informacje na te-

mat zgłoszeń i zwolnień grupowych, jak również

procesów restrukturyzacji firm.

W celu wsparcia zwal-

nianych pracowników powiatowe urzędy pracy dys-

ponują środkami Funduszu Pracy wykorzystywany-

mi zgodnie z formami określonymi w przepisach

ułatwiające powrót do zatrudnienia.

W bieżącym

607

z rezerwy Funduszu Pracy kwotę 40 mln zł na finan-

W przypadku pracowników zatrudnionych u przed-

siębiorców, którzy znaleźli się w okresie przestoju

ekonomicznego, wyjaśniam, że projektowana ustawa

o szczególnych rozwiązaniach na rzecz ochrony

nego dla pracowników i przedsiębiorców przewiduje

świadczenie na częściowe zaspokojenie wynagrodzeń

kiem województwa umowy o wypłatę świadczeń.

Łącznie pracownicy będą mogli otrzymać wynagro-

dzenie w wysokości co najmniej minimalnego wyna-

grodzenia za pracę, finansowanego w części ze środ-

ków pracodawcy, w części zaś ze środków Funduszu

lę problemu, szczególnie w obliczu sygnalizowanej

obawy o pogarszającą się kondycję polskiej branży

hutniczej w związku z prowadzeniem nieuczciwych

działań naruszających zasady uczciwej konkurencji,

wyeliminowanie nielegalnych praktyk w omawianym

obszarze jest traktowane priorytetowo.

Przedstawiając Panu Marszałkowi powyższą in-

Andrzej Parafianowicz

Warszawa, dnia 29 marca 2013 r.

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na

nr SPS-023-14833/13, interpelację pana posła Jerze-

go Rębka w sprawie opodatkowani dzieci – benefi-

cjentów zakładowego funduszu świadczeń socjal-

nych, uprzejmie informuję.

ustawą, za przychody ze stosunku służbowego, sto-

sunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego

ności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za

grody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszel-

niężne ponoszone za pracownika, jak również war-

tość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń

Z definicji przychodów ze stosunku pracy wynika

wyżej zwrot „w szczególności” oznacza, że wskazane

kategorie przychodów zostały wymienione jedynie

przykładowo.

Przychodem ze stosunku pracy i sto-

sunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wy-

płaty i świadczenia skutkujące u podatnika powsta-

niem przysporzenia majątkowego, mające swoje źród-

ło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku

pracy lub stosunku pokrewnym.

Dlatego też do przychodów ze stosunku pracy za-

liczane są również wypłaty oraz świadczenia doty-

czące rodziny pracownika, jeżeli podstawą ich uzy-

skania jest stosunek pracy lub stosunek pokrewny

łączący pracownika z pracodawcą.

W konsekwencji również pokryte przez pracodaw-

cę koszty imprezy choinkowej organizowanej dla

dzieci pracownika czy otrzymane dla dzieci pracow-

nika paczki świąteczne stanowią przychód tego pra-

cownika ze stosunku pracy, a nie jego dzieci.

Gdyby

bowiem nie łączący pracownika z pracodawcą stosu-

nek pracy, członek rodziny pracownika (dziecko) nie

otrzymałby tego świadczenia.

W analizowanym przypadku wartość świadcze-

uczestników (rodziców oraz dzieci), a następnie tak

ustaloną wartość jednostkową przypisać osobom bio-

rącym udział w tej imprezie.

Przychód pracownika

stanowić będzie iloczyn wartości jednostkowej świad-

czenia oraz liczby członków rodziny pracownika bio-

rących udział w imprezie (z uwzględnieniem pracow-

nika, jeżeli także był jej uczestnikiem).

Jednocześnie przy obliczaniu przychodu do opodat-

kowania należy uwzględnić obowiązujące zwolnienia

kładowym funduszu świadczeń socjalnych, rzeczo-

608

w całości ze środków zakładowego funduszu świad-

czeń socjalnych lub funduszy związków zawodowych,

datkowym kwoty 380 zł; rzeczowymi świadczeniami

Jeżeli zatem łączna wartość świadczeń przyzna-

nych z zakładowego funduszy świadczeń socjalnych

otrzymanych przez pracownika w roku podatkowym

przekroczy kwotę 380 zł, nadwyżkę ponad tę kwotę

pracodawca jest zobowiązany doliczyć do przychodów

pracownika ze stosunku pracy i od łącznych docho-

dów obliczyć, pobrać i odprowadzić zaliczkę na poda-

tek dochodowy.

Odnosząc się do sytuacji dzieci zmarłego pracow-

nika, biorących udział w imprezie choinkowej lub

otrzymujących paczki świąteczne, należy stwierdzić,

że do uzyskanego z tego tytułu przychodu z innych

źródeł może mieć zastosowanie art. 21 ust. 1 pkt 92

ustawy, zgodnie z którym wolne od podatku docho-

dowego są świadczenia otrzymane na podstawie od-

rębnych przepisów przez członków rodzin zmarłych

do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym

Świadczenia otrzymane na podstawie przepisów

regulaminu zakładowego funduszu świadczeń socjal-

nych, obowiązującego na mocy ustawy z dnia 4 mar-

kują się bowiem do „świadczeń otrzymanych na pod-

stawie odrębnych przepisów”, o których mowa w art. 21

Jeżeli łączna wartość świadczeń otrzymanych

z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych przez

członka rodziny zmarłego pracownika przekroczy

w roku podatkowym kwotę 2280 zł, wówczas nad-

wyżkę ponad tę kwotę były pracodawca zmarłego

pracownika wykazuje w imiennej informacji PIT-8C,

wystawionej na członka rodziny (także na małoletnie

dziecko), jako przychody z innych źródeł, o których

Jednocześnie pragnę wyjaśnić, że podatnikiem

może być także osoba małoletnia, jeżeli uzyskała do-

chody ze źródeł wskazanych w ustawie.

Podmioto-

wość prawnopodatkowa nie jest bowiem uzależniona

od osiągnięcia pełnoletności czy też uzyskania pełnej

zdolności do czynności prawnych.

Kwestia rozliczenia dochodów małoletnich dzieci

uregulowana została w art. 7 ust. 1 ustawy, w myśl

którego dochody małoletnich dzieci własnych i przy-

sposobionych, z wyjątkiem dochodów z ich pracy, sty-

pendiów oraz dochodów z przedmiotów oddanych im

sługuje prawo pobierania pożytków ze źródeł przy-

chodów dzieci.

W konsekwencji na podstawie przesłanych przez

płatnika informacji PIT-8C dochody małoletniego

dziecka z innych źródeł rodzic uwzględnia w swoim

zeznaniu podatkowym PIT-36, załączając do niego

formularz PIT-M (tj. informację o dochodach mało-

letnich dzieci, podlegających łącznemu opodatkowa-

niu z dochodami rodziców w roku podatkowym).

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Maciej Grabowski

Warszawa, dnia 27 marca 2013 r.

Genowefy Tokarskiej i Jana Łopaty

ma, nr SPS-023-14835/13, uprzejmie przekazuję od-

powiedź na interpelację pani poseł Genowefy Tokar-

skiej i pana posła Jana Łopaty w sprawie wypłaty

płatności do tytoniu.

otrzymać płatności bezpośrednie po zakończeniu

skupu tytoniu.

Wynika to w szczególności z koniecz-

ności zastosowania redukcji płatności w związku

na wysokość płatności bezpośrednich otrzymywa-

nych przez danego rolnika, a także ze względu na

znaczona przypadkowo – wychodząc naprzeciw po-

trzebom rolników, projektodawca zadbał o to, by

odzwierciedlała ona stosowany od lat przez produ-

centów i pierwszych przetwórców harmonogram sku-

płatnością nawet najpóźniej sprzedanych partii su-

rowca tytoniowego.

Od tej daty Agencja Rynku Rol-

nego, która jest odpowiedzialna m.in. za kontrolę

przekazanie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji

Rolnictwa wykazu rolników, którym wydano za-

609

dostarczonego do punktów odbioru surowca.

Wyda-

czących skupu surowca tytoniowego objętego płat-

nością „jakościową” (a więc danych potwierdzających

cia).

Wydanie decyzji w sprawie przyznania m.in.

płatności do tytoniu nie może więc nastąpić przed

jedna, jej wydanie i realizacja wypłat w stosunku do

rolników, którzy jednocześnie ubiegają się o płatność

do tytoniu, uzależnione są od zakończenia postępo-

wania w sprawie przyznania płatności do tytoniu.

Termin ten nie narusza jednak zasad realizacji płat-

ności bezpośrednich, zgodnie bowiem z przepisami

unijnymi ostateczną datą wypłaty płatności jest

nia wniosku.

Należy w tym miejscu zauważyć, że projekt usta-

mów wsparcia bezpośredniego oraz niektórych in-

nych ustaw, który określił zasady realizacji nowej

płatności w sektorze tytoniu, był przedmiotem kon-

sultacji społecznych.

W toku tych konsultacji żadna

szącej się do terminu wypłaty płatności unijnych

i krajowych płatności uzupełniających dla rolników

najwyższej jakości.

Projektodawca nie miał zatem

zacji wypłat będzie stanowił problem dla zaintereso-

wanych beneficjentów.

liwości wcześniejszego zakończenia skupu tytoniu

pochodzącego ze zbiorów 2012 r.

Wypłata płatności

bezpośrednich plantatorom tytoniu ubiegającym się

pierwszych przetwórców, jednak zgodnie z zapewnie-

niami Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rol-

nictwa rolnicy ci zostaną w tym zakresie potrakto-

wani priorytetowo.

W odniesieniu do kwestii terminu wypłaty płat-

ności bezpośrednich należy również podkreślić, że

w przypadku rolników, którzy nie ubiegają się o płat-

ność jakościową do tytoniu, płatności unijne oraz

płatności uzupełniające (w tym płatność niezwiązana

do tytoniu) są im wypłacane zgodnie z harmonogra-

mem wypłat stosowanym dotychczas dla wszystkich

beneficjentów.

Wypłata płatności bezpośrednich dla

wszystkich rolników rozpoczęła się w dniu 1 grudnia

2012 r.

Tempo wypłaty płatności uzależnione jest od

możliwości finansowych budżetu państwa, jednak

ca 2013 r. (jak wskazano powyżej jest to termin wy-

nikający z przepisów unijnych).

W odniesieniu do możliwości wypłaty zaliczek

plantatorom tytoniu należy zauważyć, że zgodnie

z art. 29 ust. 4 lit b rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009

Komisja Europejska może upoważnić państwo człon-

kowskie, w zależności od sytuacji budżetowej, do prze-

kazania przed dniem 1 grudnia płatności zaliczko-

czajne okoliczności rolnicy stoją w obliczu dotkliwych

trudności finansowych.

Należy zatem zauważyć, że

w obecnych ramach prawnych zastosowanie płatności

zaliczkowych może nastąpić tylko w przypadkach nad-

zwyczajnych (wywołujących nieprzewidywane trudno-

ści finansowe w gospodarstwie).

Warunki przyznawania płatności do tytoniu wyso-

kiej jakości zostały uzgodnione zarówno ze związkami

plantatorów, jak i pierwszymi przetwórcami surowca

tytoniowego.

Trudno zatem uznać, że jest to sytuacja

nadzwyczajna wymagająca zastosowania szczególnych

rozwiązań w trybie przywołanych przepisów.

Pragnę jednocześnie zapewnić Panią Marszałek,

możliwości, które w sposób optymalny pozwolą na

rozwiązanie występujących trudności, biorąc pod

uwagę zarówno interes rolników, jak i uwarunkowa-

nie formalnoprawne oraz finansowe.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Zofia Szalczyk

Warszawa, dnia 27 marca 2013 r.

610

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w Ministerstwie Gospodarki

w sprawie usprawnienia działania

terpelację poselską poseł Joanny Bobowskiej (sygn.

SPS-023-14836/13) dotyczącą usprawnienia działa-

Gospodarczej pragnę przedstawić, co następuje.

Na wstępie pragnę zaznaczyć, ze opisany problem

jest przedstawiony zbyt ogólnie i nie wskazuje na

konkretny przypadek, co uniemożliwia jednoznaczne

ustosunkowanie się.

Ponadto system CEIDG reje-

struje przebieg wszystkich wniosków, co można rów-

nież prześledzić w historii on-line wpisów na stronie

www.ceidg.gov.pl w bazie przedsiębiorców.

Obecnie trwają prace legislacyjne*

)

i techniczne

związane z udoskonaleniem i przyspieszeniem pro-

cesu obiegu wniosków, ale nie można mówić o nie-

funkcjonowaniu CEIDG, gdyż z powodzeniem obsłu-

guje miesięcznie około 200 tys. procesów związanych

z rejestracją/zawieszeniem/wznowieniem/zmianą/za-

mknięciem działalności gospodarczej.

Zdarzają się oczywiście wyjątkowe przypadki ży-

ciowe, które mają nietypowy przebieg danych pomię-

dzy organami, ale nie mamy sygnałów od ZUS ani

US o notorycznych problemach.

System CEIDG wy-

mienia z innymi systemami dane w czasie rzeczywi-

stym, dlatego niezrozumiały lub być może nieprecy-

zyjnie określony jest podniesiony problem.

Odnosząc się do poszczególnych zarzutów, pragnę

wskazać, co następuje.

1.

System CEIDG nie realizuje funkcji wysyłki

kodu pozwalającego odnaleźć wniosek umożliwiający

zarejestrowanie działalności.

Najbliższy do opisane-

go jest przypadek tzw. anonimowego wypełnienia

wniosku, gdzie na koniec procesu wypełniania wnio-

sku po jego pozytywnej weryfikacji wyświetlany jest

numer wniosku tymczasowego w systemie, który na-

leży wydrukować lub zapisać.

Wnioski tymczasowe

wypełniająca wniosek anonimowo ma czas na udanie

wydrukowanego wniosku i weryfikacji jej tożsamości

przez urzędnika.

Wspomniany kod służy urzędnikom

do odnalezienia wniosku tymczasowego w systemie.

2.

Dane zawarte w rejestrze CEIDG korzystają

z domniemania prawdziwości na podstawie art. 33

zm.), zgodnie z którym domniemywa się, że dane wpi-

ciu informacji o tym wpisie zaniedbała wystąpić nie-

zwłocznie z wnioskiem o sprostowanie, uzupełnienie

Jakość prezentowanych w systemie danych uza-

leżniona jest od jakości danych przekazanych z 2479

gminnych ewidencji działalności gospodarczej.

W celu

zagwarantowania bezpieczeństwa obrotu gospodar-

czego przekazane wpisy niezawierające wystarczają-

cej ilości danych identyfikacyjnych nie są ujawnione

w publicznie dostępnej wyszukiwarce.

Są one dostęp-

ne w wyszukiwarce zaawansowanej dostępnej dla

zalogowanych urzędników, tak aby mieli oni dostęp

do nich na potrzeby prowadzonych postępowań ad-

ministracyjnych oraz w przypadku zgłoszenia spro-

stowania, uzupełnienia lub wykreślenia wpisu jw.

Wpisy te są cały czas przeglądane i uzupełniane

w miarę dostępności danych w innych rejestrach.

W związku z tym w ramach procedowanej noweliza-

cji przepisów ustawy o swobodzie działalności gospo-

darczej wskazana została konieczność wykreślenia

w drodze czynności materialno-technicznej wpisów

nieposiadających numeru identyfikacyjnego PESEL.

3.

Zgodnie z art. 28 ustawy o swobodzie działalno-

ści gospodarczej system CEIDG przesyła odpowiednie

ne dla uzyskania, zmiany albo skreślenia wpisu w kra-

jowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki

ków, zgłoszenia płatnika składek albo ich zmiany w ro-

zumieniu przepisów o systemie ubezpieczeń społecz-

nych albo zgłoszenia oświadczenia o kontynuowaniu

złożenia oświadczenia o wyborze formy opodatkowa-

nia podatkiem dochodowym od osób fizycznych albo

ty podatkowej, zgłoszenia rejestracyjnego lub aktua-

środków komunikacji elektronicznej, niezwłocznie, nie

później niż w dniu roboczym następującym po doko-

naniu wpisu, do właściwego naczelnika urzędu skar-

bowego wskazanego przez przedsiębiorcę, a po uzy-

skaniu informacji o nadanym numerze identyfikacji

podatkowej (NIP) do:

1) Głównego Urzędu Statystycznego,

2) Zakładu Ubezpieczeń Społecznych albo Kasy

i nadanym numerze NIP.*

)

http://legislacja.rcl.gov.pl/lista/1/projekt/44134.

611

Powyższy wymóg ustawowy wynika z konieczno-

ści przekazania numeru NIP do ZUS w celu automa-

tycznego utworzenia konta płatnika składek.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Dariusz Bogdan

Warszawa, dnia 28 marca 2013 r.

w sprawie uproszczenia trybu składania

023-14837/13, interpelacją pani poseł Aleksandry Try-

buś w sprawie uproszczenia trybu składania wniosku

o przekazanie 1% podatku dla organizacji pożytku

Zgodnie z art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej

Polskiej wszyscy są wobec prawa równi.

Wszyscy

Powyższa zasada ma swoje odzwierciedlenie

z późn. zm.), która świadczeniobiorcom organów ren-

towych przyznaje takie same uprawnienia w zakresie

żytku publicznego co pozostałym podatnikom tego

podatku, tj. bez zróżnicowań zarówno faworyzują-

cych, jak i dyskryminujących.

Oznacza to, że każdy

emeryt lub rencista, który chciałby, aby 1% podatku

uczynić.

Wystarczy, że w tym celu – tak jak inne oso-

by fizyczne – złoży w urzędzie skarbowym zeznanie

podatkowe.

Dotyczy to zarówno sytuacji, w której

„informację o dochodach uzyskanych od organu ren-

towego” (PIT-11A), jak i „roczne obliczenie podatku

przez organ rentowy” (PIT-40A).

Czas na złożenie zeznania podatkowego wynosi

dwa miesiące (licząc od upływu terminu, w którym

organy rentowe są obowiązane sporządzić i przeka-

zać PIT-11A/40A za rok podatkowy), czyli tyle samo

co w przypadku innych osób uzyskujących dochody

za pośrednictwem płatnika (np. zakładu pracy czy zle-

ceniodawcy, sporządzających dla podatnika PIT-11).

Zatem również i w tym kontekście przepisy ustawy

nicują podatników, tym bardziej że samodzielne skła-

danie zeznań podatkowych przez emerytów i renci-

stów na bazie PIT-40A lub PIT-11A nie jest niczym

nuje od dwudziestu lat i nigdy nie było kwestionowa-

ne przez samych zainteresowanych.

Daje bowiem

możliwość opodatkowania dochodów podatnika (eme-

ryta, rencisty) łącznie z dochodami małżonka albo

jących dzieci, jak również umożliwia korzystanie

podatników ulgi rehabilitacyjnej).

Dodatkowo, po-

cząwszy od rozliczenia za rok 2007, pozwala na prze-

kazanie 1% podatku na działalność społecznie uży-

teczną realizowaną przez organizacje pożytku pub-

licznego.

Co istotne, w obecnym stanie prawnym podatnicy

już sami dokonywać wpłaty na rachunek bankowy

du wpłaty oraz dokonywać stosownego zmniejszenia

podatku należnego.

Wystarczy, że w składanym ze-

znaniu podatkowym w części: „Wniosek o przekaza-

nie 1% podatku należnego na rzecz organizacji po-

żytku publicznego” podadzą numer wpisu do Krajo-

wego Rejestru Sądowego wybranej organizacji oraz

na uwadze, iż wyboru organizacji podatnik dokonuje

z wykazu organizacji pożytku publicznego, jaki na

dzień 15 grudnia roku podatkowego, za który skła-

dane jest zeznanie podatkowe, tworzy minister pracy

i polityki społecznej, a następnie prowadzi na swojej

stronie internetowej (http://www.mpips.gov.pl/bip/

wykaz-organizacji-pozytku-publicznego/).

Z kolei za-

deklarowana we wniosku kwota nie może przekro-

czyć 1% podatku należnego.

Niezależnie od powyższych usprawnień związa-

nych z przekazywaniem 1% podatku, począwszy od

zeznań podatkowych za 2007 r., corocznie w okresie

styczeń–kwiecień organizowane są kampanie infor-

macyjne poświecone akcji rozliczeniowej, w tym dy-

żury telefoniczne, tworzone są dodatkowe punkty

konsultacyjne, dni otwarte w urzędach skarbowych,

„pracujące soboty”, oraz wydłużane są godziny pracy

urzędów skarbowych.

A wszystko po to, aby nie tylko

pomóc podatnikom w wypełnieniu ciążących na nich

obowiązków, ale także ułatwić skorzystanie z przy-

sługujących im praw dotyczących w szczególności

ulg, odliczeń oraz 1%.

Warto również odnotować, iż

wszyscy zainteresowani, w tym emeryci i renciści,

612

nicznie.

Wystarczy, że zadzwonią na infolinię Krajo-

wej Informacji Podatkowej, wybierając z telefonu sta-

cjonarnego numer 0 801 055 055, odpowiednio z te-

lefonu komórkowego (22) 330 0 330.

Kolejnym udo-

godnieniem jest możliwość rozliczenia uzyskanych

dochodów przez Internet, która funkcjonuje od pięciu

zeznania podatkowego.

Można to zrobić bez wycho-

dzenia z domu lub z dowolnego, a zarazem najbar-

dziej dogodnego miejsca dla podatnika.

Informacje

na temat składania zeznań tą drogą można uzyskać,

dzwoniąc m.in. na wspomnianą infolinię.

Mając zatem na uwadze wyżej przedstawione uła-

twienia w zakresie składania zeznań podatkowych

(prawne i organizacyjne), w tym również związane

z wypełnieniem wniosku o przekazanie 1% podatku

finiowaną w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej za-

sadę równości, uprzejmie informuję, iż w chwili obec-

nej Ministerstwo Finansów nie prowadzi działań

zmierzających do zmiany obecnych unormowań doty-

czących jednoprocentowego mechanizmu w taki spo-

sób, aby wniosek podatnika o przekazanie 1% był

uwzględniany przez organ rentowy w PIT-40A.

W ocenie resortu finansów nie jest to dogodne roz-

wiązanie.

Nie eliminuje bowiem konieczności wypeł-

nienia dokumentu podatkowego (oświadczenia) przez

podatnika.

Zmieni się wyłącznie jego adresat, gdyż

emeryci i renciści zamiast do urzędu skarbowego

musiałby zostać przekazany w określonym terminie.

Z tym że z punktu widzenia Zakładu Ubezpieczeń

Społecznych będącego organem rentowym mającym

najwięcej świadczeniobiorców (pismo prezesa Zakła-

du Ubezpieczeń Społecznych z dnia 19 marca 2013 r.

nr UNP-2013-3190, 991100/0220-9/2013/SK) termin

ten powinien być co najmniej o miesiąc krótszy od

terminu, w którym ZUS dokonuje rozliczenia podat-

ku, tj. nie powinien wykraczać poza dzień 30 listopa-

da rozliczanego roku.

To z kolei uniemożliwia podat-

nikom dokonanie wyboru organizacji pożytku pub-

licznego z wykazu organizacji prowadzonego przez

wyjaśniono, wykaz ten tworzony jest na dzień 15 grud-

nia roku podatkowego), czyniąc przedmiotową regu-

lację jedynie pozornym ułatwieniem.

Ponadto w skrajnych przypadkach organy rento-

we musiałyby przyjąć i obsłużyć kilka milionów

oświadczeń złożonych podczas akcji rozliczeniowej,

MSWiA, Służby Więziennej, MON a także KRUS).

Przy czym jedynie w przypadku Zakładu Ubezpie-

czeń Społecznych, jak wynika z ww. opinii prezesa

Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, wytworzenie opro-

gramowania umożliwiającego dokonanie rozliczenia

podatku dochodowego z uwzględnieniem wniosku

podatnika o przekazanie 1% podatku należnego na

nie oraz wdrożenie tego oprogramowania w ZUS wy-

maga poniesienia kosztów w wysokości od 600 do

900 tys. PLN oraz czasu nie krótszego niż okres

9 miesięcy poprzedzających dzień 1 stycznia roku,

w którym po raz pierwszy byłby rozliczany poprzed-

ni rok kalendarzowy według nowych zasad.

Zmiany oprogramowania wymagałby również sy-

stem informatyczny obsługujący urzędy skarbowe

podatku przy zastosowaniu „stopy procentowej”,

– podatek wynikający z rozliczenia rocznego (PIT-

Mając powyższe na uwadze, uprzejmie informuję,

celem miałoby być wprowadzenie w życie postulowa-

nych rozwiązań.

Ich wdrożenie nie przyniesie bo-

wiem spodziewanych korzyści dla wszystkich uczest-

ników tego procesu, którymi są nie tylko podatnicy

cje pożytku publicznego, ale także jednostki sektora

finansów publicznych jakimi są organy rentowe oraz

urzędy skarbowe.

Wprowadzenie postulowanych zmian wiąże się

nie tylko ze zmianą ustawy o podatku dochodowym

od osób fizycznych, lecz także innych aktów norma-

613

tywnych, tj. w szczególności ustawy Ordynacja po-

nego i o wolontariacie.

Istotne byłoby również wska-

zanie, na kim spoczywałby obowiązek ewentualnej

łowość danych dotyczących wskazanej organizacji.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Maciej Grabowski

objętych regulacjami ustawy o wspieraniu

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pis-

dotyczące interpelacji poseł Aleksandry Trybuś w spra-

wie praw pracowniczych nauczycieli i wychowawców

poz. 135, z późn. zm.) uchyliła z dniem 1 stycznia

z późn. zm.), który określał, że ustawie tej podlegają

również nauczyciele, wychowawcy i inni pracownicy

pedagogiczni zatrudnieni przed 1 stycznia 2004 r.

w publicznych placówkach opiekuńczo-wychowaw-

czych oraz ośrodkach adopcyjno-opiekuńczych.

Od 2004 r. pracownicy byli zatrudniani jako pra-

cownicy samorządowi.

Rozwiązanie to różnicowało

warunki zatrudnienia osób, które wykonywały takie

same zadania.

Dualistyczny sposób zatrudniania po-

wodował, że powstawały sytuacje konfliktowe w gro-

cownikami.

Nie sprzyjało to tworzeniu dobrej atmo-

sfery, w szczególności w placówkach opiekuńczo-wy-

chowawczych, a tym samym miało niekorzystny

wpływ na wychowanków.

Taki stan prawny należało

zatem uporządkować.

ust. 1–7, ustawę Karta Nauczyciela stosuje się do

niem zatrudnienia (np. odprawy na podstawie usta-

Stosunek pracy wychowawców przekształci się ze

magającą wypowiedzenia zmieniającego ani porozu-

614

niektórych innych ustaw.

Ustawodawca w stosunku

uprawnień wynikających z ustawy Karta Nauczycie-

dla funkcjonariuszy publicznych.

Do tych pracowni-

ków nie znajdą również zastosowania dotychczasowe

przepisy dotyczące awansu zawodowego nauczycieli.

W ustawie o pracownikach samorządowych brak po-

dobnych regulacji.

Warszawa, dnia 27 marca 2013 r.

w sprawie doprecyzowania zapisów ustawy

14840/13, przy którym została przesłana interpelacja

pań posłanek Elżbiety Gapińskiej i Zofii Ławryno-

wicz w sprawie doprecyzowania zapisów ustawy o re-

spodarce, uprzejmie informuję.

rzytelności, których nieściągalność została uprawdo-

podobniona, zostały zawarte w art. 89a (dla wierzy-

wiązującej od 1 stycznia 2013 r. nowelizacji ww. prze-

pisów było zmniejszenie obciążeń podatkowych u po-

datnika, u którego powstał obowiązek zapłaty podat-

ku z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług,

ten od 1 stycznia 2013 r. został znacznie skrócony

i dokonano znacznych ułatwień dla wierzycieli w sto-

sowaniu tej procedury.

Kwestie rozliczania podatku VAT przez dłużnika

Od 1 stycznia 2013 r. nałożono na dłużnika obo-

wiązek skorygowania całości (lub części) należności

ności określonego w umowie lub fakturze.

Jeżeli or-

gan podatkowy lub organ kontroli skarbowej stwier-

dzi, że dłużnik nie dokonał stosownej korekty po-

datku naliczonego, ustala dodatkowe zobowiązanie

gającego korekcie.

W kontekście przedstawionych zmian trudno jest

zgodzić się z opinią pań posłanek, że znowelizowane

i usług spowoduje znaczące negatywne skutki dla

wierzycieli.

Na uproszczenia w uruchomieniu procedury ulgi

615

celu zdyscyplinowanie podatników (dłużników) do re-

Wprowadzenie regulacji dotyczącej stosowania

sankcji wobec dłużnika za niewykonanie obowiązku

w zakresie korekty odliczonej kwoty podatku wyni-

kającej z nieuregulowanej faktury wystawionej przez

wierzyciela niewątpliwie posiada charakter dyscypli-

nujący i konkretny wymiar ekonomiczny.

Oczekuje się, że w globalnym rozrachunku prob-

lem zaległych płatności powinien ulec zmniejszeniu,

nomiczną przedsiębiorców.

acji gdy dłużnik jest w stanie upadłości, wierzycielo-

wi przysługuje prawo do zgłoszenia wierzytelności

Biorąc jednak pod uwagę, że regulacje dotyczące

nowelizacji przepisów o stosowaniu ulgi za złe długi

obowiązują niespełna 3 miesiące, trudno jest w tak

krótkim czasie ich funkcjonowania obiektywnie oce-

nić skutki ich obowiązywania.

Jednocześnie uprzejmie informuję panie posłanki,

dejmowanie stosownych kroków w celu wyelimino-

wania nieprawidłowości w ich stosowaniu lub też

podjęcie decyzji o wszczęciu stosownych prac legisla-

cyjnych.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

w sprawie wynagrodzeń członków zarządów

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

PKP, uprzejmie informuję, co następuje.

Wysokość miesięcznego wynagrodzenia członków

zarządów spółek Grupy PKP regulują przepisy usta-

Zgodnie z art. 8 ww. ustawy określającym mak-

symalną wysokość miesięcznego wynagrodzenia

osób zatrudnionych m.in. w jednoosobowych spół-

kach Skarbu Państwa lub w podmiotach, w których

kładowego lub 50% liczby akcji, maksymalna wyso-

kość miesięcznego wynagrodzenia nie może przekro-

czyć sześciokrotności przeciętnego miesięcznego wy-

niego, ogłoszonego przez prezesa Głównego Urzędu

Statystycznego.

Zgodnie z powyższymi uregulowaniami wynagro-

dzenia miesięczne prezesów i członków zarządów

spółek Grupy PKP ustala się jako iloczyn przecięt-

zesa GUS i mnożnika wynagrodzenia.

Uprzejmie informuję, iż w kluczowych spółkach

Grupy PKP, po spełnieniu przez członków zarządów

zawarte zostały umowy o świadczenie usług w zakre-

sie zarządzania.

Zapisy umów kontraktów zawierają

klauzulę, która stanowi, że bez zgody stron nie jest

możliwe ujawnienie jej treści osobom trzecim.

Jednocześnie uprzejmie informuję, iż w lutym

2012 r. został sporządzony benchmark wynagrodzeń

rynkowych członków zarządów w reprezentatywnej

grupie porównawczej, w którym określono rynkowy

poziom wynagrodzeń na najwyższych stanowiskach

menedżerskich.

Maksymalne wynagrodzenie w spół-

kach Grupy PKP stanowi około 60% poziomu wska-

zanego w ww. porównaniu.

Ustosunkowując się do kwestii premii i nagród wy-

płacanych członkom zarządów spółek Grupy PKP,

uprzejmie informuję, iż członkom zarządów spółek za-

trudnionych na podstawie umowy o pracę walne zgro-

madzenie/zgromadzenie wspólników w zależności od

miotami prawnymi (Dz. U. Nr 75, poz. 400).

— osiągnął dodatni wynik finansowy lub zmniej -

szył stratę netto,

— terminowo regulował zobowiązania o charak -

terze publicznoprawnym,

— efektywnie realizował zadania i cele statutowe,

— uzyskał zatwierdzenie sprawozdania finansowego,

616

— efektywnie wdrożył przyjęte plany rozwoju lub

Z uwagi na terminy określone w ww. rozporzą-

dzeniu wnioski rad nadzorczych spółek Grupy PKP

w sprawie przyznania nagrody rocznej za 2012 r.

mogą być składane w terminie trzech miesięcy od daty

zatwierdzenia sprawozdania finansowego spółki za

2012 r.

Członkom zarządów spółek Grupy PKP, z którymi

ku z osiągnięciem przez nich celów o szczególnym

ki.

Cele postawione przed zarządami dotyczą spraw

sów).

Cele te zostały sformułowane jednoznacznie,

razić stopień ich realizacji lub umożliwić ich „spraw-

dzalność” w stosunku do przyjętych planów działal-

ności.

Ponadto są to cele spójne w ramach Grupy

ników w spółkach.

Mają też dokładnie określony ho-

ryzont czasowy, w jakim mają zostać zrealizowane.

Rady nadzorcze spółek dokonały oceny i rozlicze-

nia poziomu realizacji celów za 2012 r. określonych

dla poszczególnych członków zarządów.

W wyniku

powyższego zostały przyznane premie dla osób za-

rządzających w wysokości od 10% do 50% maksymal-

nego wynagrodzenia podstawowego.

Walne Zgroma-

dzenie PKP SA nie podjęło decyzji o przyznaniu pre-

mii członkom zarządu spółki.

kie środki finansowe pochodzące z kredytów, poży-

czek i obligacji mogą być przeznaczane tylko na cele

określone w art. 32 ust 2 ww. ustawy oraz na spłatę

objętych poręczeniami i gwarancjami Skarbu Pań-

stwa zobowiązań wraz z odsetkami oraz innymi

kosztami bezpośrednio związanymi z tymi zobowią-

zaniami.

Środki finansowe, o których mowa wyżej, przeka-

zywane są i przechowywane na specjalnie otwartym

w tym celu rachunku bankowym PKP SA w Banku

Zatem sugestie dotyczące rzekomego konsumowa-

nia środków przekazywanych w formie pożyczek

przez Skarb Państwa na wynagrodzenia członków

zarządów, przedstawione przez pana posła Tomasza

Kamińskiego nie są prawdziwe.

Zgodnie z art. 231 i art. 395 ustawy z dnia 15 wrześ-

go walnego zgromadzenia/zwyczajnego zgromadzenia

wspólników spółki powinno być w szczególności:

— rozpatrzenie i zatwierdzenie sprawozdania za-

rządu z działalności spółki oraz sprawozdania finan-

sowego za ubiegły rok obrotowy,

— udzielenie członkom organów spółki absoluto -

rium z wykonania przez nich obowiązków.

Warunkiem podjęcia uchwał dotyczących udziele-

nia absolutorium członkom zarządów spółek jest za-

twierdzenie ww. sprawozdań przez zwyczajne walne

zgromadzenia/zwyczajne zgromadzenia wspólników.

z późn. zm.), sprawozdania spółek Grupy PKP za 2011 r.

podlegały badaniu biegłych rewidentów.

Raporty au-

dytorów z przebiegu tych sprawozdań, wraz z opinia-

mi „bez zastrzeżeń”, były podstawą do ich zatwier-

dzenia przez zwyczajne walne zgromadzenia/zwy-

czajne zgromadzenia wspólników.

W Grupie PKP obowiązywały „Zasady nadzoru

właścicielskiego nad spółkami z udziałem Polskich

Kolei Państwowych Spółka Akcyjna”, zastąpione

w IV kwartale 2012 r.

„Zasadami nadzoru korpora-

cyjnego nad spółkami Grupy PKP”, regulujące nad-

zór oraz kontrolę i ocenę pracy członków zarządów

spółek z udziałem PKP SA.

W ww. zasadach precy-

zyjnie zdefiniowano procedurę bieżącej kontroli i oce-

ny pracy zarządów spółek dokonywanej przez organy

nadzorcze i właścicielskie.

Zgodnie z postanowienia-

mi tych dokumentów bieżącej kontroli i oceny pracy

zarządu spółki dokonuje rada nadzorcza.

Rocznej

oceny pracy zarządu dokonuje natomiast rada nad-

zorcza i zwyczajne walne zgromadzenie/zwyczajne

zgromadzenie wspólników, jako organ rozpatrujący

i zatwierdzający sprawozdanie zarządu z działalno-

ści spółki i sprawozdanie finansowe za ubiegły rok

absolutorium członkom zarządu z wykonywania przez

nich obowiązków.

Stanowisko PKP SA, jako udziałowca/akcjonariu-

sza, w sprawie oceny pracy zarządu spółki i odpowied-

niego do tej oceny głosowania na zwyczajnym walnym

zgromadzeniu/zwyczajnym zgromadzeniu wspólni-

ków zgodnie z postanowieniami przyjętej regulacji

ustalane jest na podstawie:

— analizy i oceny sprawozdania finansowego i spra -

wozdania zarządu z działalności spółki za poprzedni

— analizy i oceny sprawozdania z działalności za -

rządu jako organu spółki w poprzednim roku obro-

towym,

— opinii i raportu biegłego rewidenta z przepro -

wadzonego badania sprawozdania finansowego spół-

ki za poprzedni rok obrotowy,

— sprawozdań rady nadzorczej z oceny sprawo -

zdania finansowego spółki oraz sprawozdania zarzą-

— opinii rady nadzorczej w sprawie udzielenia ab -

solutorium członkom zarządu,

— wyników bieżącej kontroli i oceny pracy zarzą -

du spółki dokonywanej przez radę nadzorczą,

617

— wyników kontroli dokonywanych w spółce przez

PKP SA, jako udziałowca/akcjonariusza.

W spółkach z udziałem PKP SA zarówno bieżąca,

jak i okresowa ocena pracy zarządu spółki dokony-

wana jest na podstawie określonych w „Zasadach nad-

zoru korporacyjnego nad spółkami Grupy PKP” na-

stępujących kryteriów:

— przestrzegania obowiązujących przepisów pra -

wa, w tym prawidłowości wykonywania czynności

zarządczych wynikających z postanowień umów/sta-

tutów spółek,

— wyniku finansowego spółki, ze szczególnym

uwzględnieniem kształtowania się określonych pa-

rametrów finansowych i wskaźników charakteryzu-

jących sytuację ekonomiczno-finansową spółki,

— sposobu i stopnia realizacji przez zarząd spółki

celów i zadań statutowych, strategii działalności

spółki, wyznaczonych do osiągnięcia przez spółkę

parametrów ekonomicznych (także docelowych), za-

wartych w zatwierdzonych przez walne zgromadze-

nie/zgromadzenie wspólników rocznych biznespla-

nach oraz podejmowania działań restrukturyzacyj-

nych lub naprawczych,

— sposobu i terminowości realizacji poszczegól -

nych zadań zleconych zarządowi do wykonania w spół-

ce przez radę nadzorczą lub walne zgromadzenie/

zgromadzenie wspólników,

— sposobu i tempa reagowania na ujawnione nie -

prawidłowości lub zagrożenia w działalności spółki,

— terminowości realizacji obowiązków sprawo -

zdawczych i informacyjnych.

Biorąc pod uwagę powyższe, zwyczajne walne

zgromadzenia/zwyczajne zgromadzenia wspólników

zatwierdzające sprawozdania finansowe i sprawozda-

2011 udzieliły absolutorium wszystkim członkom za-

rządów spółek Grupy PKP z wykonania przez nich

Z poważaniem

023-14842/13, w sprawie budowy drogi ekspresowej

Małopolski przedstawiam następujące informacje

i wyjaśnienia.

interesującego pana posła zadania jest generalny dy-

rektor dróg krajowych i autostrad, do którego zadań

należy m.in. przeprowadzenie całego procesu inwe-

stycyjnego zgodnie z obowiązującymi przepisami praw-

nymi.

W zakres ten wchodzi przygotowanie inwesty-

cji oraz nadzór nad jej realizacją.

Kwestią wyboru optymalnego wariantu przebiegu

każdej inwestycji, w tym również drogi Nisko (węzeł

Zapacz) – Sokołów Małopolski, zajmuje się Komisja

Oceny Przedsięwzięć Inwestycyjnych (KOPI).

KOPI

powoływana jest zarządzeniem generalnego dyrek-

ogniwo oceny projektów inwestycyjnych w zakresie

budowy lub przebudowy dróg krajowych.

Ostatecznie

jednak decyzję w sprawie wyboru wariantu realizacji

podejmie Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska

w Rzeszowie (RDOŚ).

Zgodnie z protokołem Komisji Oceny Przedsię-

wzięć Inwestycyjnych nr 22/2012 z dnia 7 stycznia

2013 r. wariant WS 9 przebiegu drogi ekspresowej

S19 na odcinku Nisko (węzeł Zapacz) – Sokołów Ma-

łopolski będzie rekomendowany do RDOŚ we wnio-

waniach przedsięwzięcia.

Alternatywnie, jako wa-

riant najbardziej racjonalny, wskazano wariant WS

5J, a jako najkorzystniejszy środowiskowo wariant

WS 7J.

Przebieg wariantu WS 9 został skorygowany

(po trasie J) i omija oczyszczalnię ścieków w miejsco-

wości Nowy Kamień.

Należy podkreślić, iż wyboru wariantu WS 9 do-

konano na podstawie wielokryterialnej analizy po-

równawczej wariantów przebiegu drogi z uwzględ-

nieniem kryteriów: technicznego, ruchowego, ekono-

micznego, społecznego i środowiskowego.

Zgodnie

z przedmiotowym protokołem KOPI wg wariantu WS

9 szacowany całkowity koszt realizacji inwestycji

kształtuje się na najniższym poziomie, a ponadto

osiąga najwyższy wskaźnik efektywności ekonomicz-

nej EIRR.

Należy zaznaczyć, iż Regionalny Dyrektor Ochro-

ny Środowiska w Rzeszowie zobowiązany jest prze-

dzić postępowanie z udziałem społeczeństwa, w tym

konsultacje społeczne, w trakcie których wszystkie

zainteresowane strony będą mogły zgłaszać wnioski

dotyczące przebiegu przedmiotowej trasy.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tadeusz Jarmuziewicz

618

Odpowiedź

sekretarza stanu w Ministerstwie Finansów

ści w administracji państwowej, przekazaną przy piś-

uprzejmie informuję, co następuje.

Ad pkt 1. i 4.

Działania oszczędnościowe w admini-

stracji rządowej, w tym w Ministerstwie Finansów są

podyktowane rozwiązaniami przewidzianymi w obo-

wiązujących aktach normatywnych, m.in. w ustawie

o finansach publicznych, która stanowi, iż wydatki pub-

lów.

Stosowne analizy i decyzje mające na celu dokony-

wanie wydatków z zachowaniem ww. zasady przy jed-

noczesnym uwzględnieniu potrzeby zapewnienia właś-

ciwych warunków działania i możliwości funkcjonowa-

nia urzędu były i są podejmowane oraz realizowane

w Ministerstwie Finansów.

W Ministerstwie Finansów przeprowadzono do-

tychczas szereg działań mających na celu ogranicze-

nie i racjonalizację dokonywanych wydatków.

Doty-

czyły one m.in.:

— ograniczenia wydatków dotyczących narad,

konferencji i spotkań; zdecydowana większość spot-

kań odbywa się na terenie Ministerstwa Finansów

oraz w jednostkach podległych ministrowi finansów;

zastosowano limity wydatków dla członków kierow-

nictwa oraz komórek organizacyjnych urzędu na za-

kań i konferencji oraz usług gastronomicznych zwią-

zanych z obsługą delegacji zagranicznych; ponadto

każdorazowo weryfikowane są zamówienia na zakup

artykułów spożywczych pod kątem ich zasadności;

— ograniczenia liczby dofinansowywanych szko -

leń dla pracowników i zwiększenia liczby szkoleń

drowych;

— ograniczenia liczby delegacji zagranicznych oraz

liczby ich uczestników poprzez weryfikację wniosków

wyjazdowych pod kątem składu delegacji; ponadto ko-

mórkom organizacyjnym Ministerstwa Finansów przy-

dzielono limity finansowe mające usprawnić kontrolę

nad kosztami służbowych podróży zagranicznych,

jak również zobligowano te komórki do oszczędnego

mi oraz planowania wyjazdów zagranicznych z uwzględ-

nieniem możliwości finansowych urzędu; każdorazo-

wo rozważana jest możliwość skrócenia czasu dele-

gacji do niezbędnego minimum, co pozwala na ogra-

niczenie liczby noclegów i związanych z tym wydat-

ków; usprawniono mechanizmy związane z odzyski-

waniem poniesionych wydatków poprzez refundację

kosztów przez zapraszającego i zminimalizowano

przypadki korzystania z odpraw VIP i klasy business

przez kierownictwo Ministerstwa Finansów;

— selekcji wysyłanej korespondencji (listy priory -

tetowe oraz za potwierdzeniem odbioru wysyłane tyl-

ko w uzasadnionych przypadkach);

— wprowadzenia stosownych limitów dotyczą -

cych wydatków związanych z eksploatacją mienia

urzędu (telefony komórkowe i stacjonarne);

— pracownicy Ministerstwa Finansów zobligowa -

— wprowadzenia zasad dotyczących korzystania

ze środków transportu, niezbędnych do odbycia po-

dróży służbowej na obszarze kraju, skutkujących

zmniejszeniem kosztów poniesionych na ten cel;

— wprowadzenia rozwiązań w zakresie świadcze -

nia usług telefonii stacjonarnej na rzecz Minister-

stwa Finansów umożliwiających zwiększenie konku-

rencji i uzyskanie znacznie tańszych ofert, co w kon-

sekwencji obniża koszty ponoszone w tym zakresie;

— powierzenia części wykonywanych dotychczas

prac przez pracowników (np. sprzątanie, ochrona

gmachu) podmiotom zewnętrznym;

— ograniczenia prenumeraty prasy dla poszcze-

umowy zawartej pomiędzy Ministerstwem Finansów

— działań zmierzających do zmniejszenia kosz -

tów z tytułu zużycia energii elektrycznej oraz ciep-

lnej m.in. poprzez:

– wymianę w całym gmachu stolarki okiennej, co

spowodowało uzyskanie oszczędności w zużyciu ener-

gii cieplnej o 20% zużycia rocznego,

– renegocjację umowy z dostawcą energii elek-

trycznej i zmniejszeniem do niezbędnego minimum

mocy zamówionej,

– unowocześnienie układu zasilania poprzez za-

stosowanie baterii kondensatorów do kompensacji

mocy biernej, skutkiem czego było uzyskanie oszczęd-

ności zużycia prądu rzędu 10–15% na jednym trans-

formatorze i zwiększenie stabilności napięcia oraz

poprawienie jakości mocy,

– wymianę oświetlenia elektrycznego o bardziej

silającej;

— przeglądów planowanych do realizacji zadań

związanych z informatyzacją, jej unowocześnieniem

ponadto trwają procesy konsolidacyjne mające na

pewnieniem ciągłości działania systemów informa-

619

tycznych na uzgodnionym poziomie dostępności

i bezpieczeństwa;

— przeprowadzania prac remontowo-inwestycyj -

nych w Ministerstwie Finansów tylko w niezbędnym

zakresie umożliwiającym prawidłowe funkcjonowa-

nie urzędu; przy wyborze wykonawcy tych prac

chowaniu oczekiwanej jakości świadczonych usług.

W Ministerstwie Finansów podejmuje się również

działania oszczędnościowe w zakresie prowadzonej

polityki zatrudnienia.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że pomimo

nałożenia na ministra finansów, w szczególności

w latach 2008–2010, nowych zadań polegających

m.in. na:

4) powstaniu biura pełnomocnika rządu ds. wpro-

wadzenia Euro oraz realizacji obowiązków nałożo-

społów Roboczych do spraw Przygotowań do Wpro-

wadzenia Euro przez Rzeczpospolitą Polską

– od roku 2011 podjęto szereg działań mających

na celu ograniczenie zatrudnienia, co w konsekwen-

cji doprowadziło do systematycznego zmniejszania

zatrudnienia w Ministerstwie Finansów.

W szczegól-

ności w celu redukcji zatrudnienia podjęto następu-

jące działania:

1) co do zasady, w miejsce odchodzących i zwal-

rytalnymi;

Jednocześnie uprzejmie informuję, że w 2013 r.

w Ministerstwie Finansów będzie kontynuowana po-

lityka racjonalnego zatrudnienia i wydatkowania

środków na wynagrodzenia, której celem jest nie-

zwiększanie wydatków na wynagrodzenia osobowe

mimo większej ilości zadań realizowanych przez Mi-

nisterstwo Finansów.

Mając na względzie powyższe, jak również możli-

wy do zaakceptowania poziom ryzyka towarzyszący

prowadzonym działaniom oszczędnościowym, w bie-

żącym roku planuje się kontynuowanie przyjętych

kierunków oszczędności, jednakże bez zagrożenia

Finansów.

Przy prowadzonych działaniach istotne

jest bowiem, aby nie doszło do uniemożliwienia funk-

cjonowania urzędu, jak również pogorszenia jakości

świadczonych usług.

W Ministerstwie Finansów prowadzona jest ra-

cjonalna polityka zarządzania środkami publiczny-

mi.

Dokonywana jest dogłębna analiza kosztów

konując oceny realizowanych przez Ministerstwo Fi-

nansów działań mających na celu ograniczenie wy-

datków, uwzględnia się zmieniające się ceny rynkowe

towarów i usług.

Pewne obszary objęte działaniami

oszczędnościowymi nie przynoszą wymiernych ko-

rzyści w postaci niewykorzystanych środków plano-

wanych na dany cel, lecz pomimo wzrostu cen nie

generują wzrostu kosztów.

Ponadto w ciągu roku

budżetowego pojawiają się okoliczności, w których

uzyskane oszczędności muszą być przeznaczane na

realizację istotnych przedsięwzięć, na finansowanie

których nie zostały zapewnione środki w planie zwią-

zane m.in. z:

— nowymi, dodatkowymi zadaniami,

— regulowaniem płatności w walutach obcych, co

z uwagi na wahania kursów powoduje konieczność

dofinansowywania tych zadań,

— zmianami w obowiązujących przepisach, jak np.

miało to miejsce w 2012 r. w związku ustawą o zmia-

— specyficzną strukturą urzędu obejmującą

39 komórek organizacyjnych, które realizują sprawy

właściwe dla trzech następujących działów admini-

stracji rządowej: budżet, finanse publiczne i instytu-

cje finansowe oraz szczególnym charakterem służb

podległych ministrowi finansów (450 jednostek skar-

bowych i celnych), jak również zakresem realizowa-

nych zadań,

— nieruchomością przy ul. Świętokrzyskiej 12

w Warszawie użytkowaną od 1956 r., jaką dysponuje

620

minister finansów, a której powierzchnia ogólna

2

, zaś powierzchnia całkowita budynku wy-

nosi ponad 48 000 m

2

.

Ministerstwo Finansów planuje kontynuować przy-

jęte do tej pory sposoby prowadzące do oszczędności,

jak również poszukiwać będzie nowych obszarów,

w których pozyskiwanie oszczędności będzie możliwe

w warunkach kolejnych lat, np. poprzez przystępo-

wanie do centralnych zamówień publicznych realizo-

wanych przez Centrum Usług Wspólnych, które z uwa-

gi na skalę zamówień w znacznym stopniu pozwala-

ją uzyskać oszczędności.

Ad pkt 2.

Poniżej przedstawiam zestawienie do-

tyczące przeciętnego zatrudnienia w Ministerstwie

Finansów.

Wyszczególnienie

Przeciętne

zatrudnienie

w 2010 r.

(w etatach)

Przeciętne

zatrudnienie

w 2011 r.

(w etatach)

Przeciętne

zatrudnienie

w 2012 r.

(w etatach)

według sprawozdania Rb-70

Ministerstwo

Finansów

2360 2308 2176

Ad pkt 3.

Poniżej przedstawiam zestawienie do-

tyczące wykonania wynagrodzeń (łącznie z dodatko-

Finansów.

Wyszczególnienie

Wykonanie

wynagrodzeń

w 2010 r.

Wykonanie

wynagrodzeń

w 2011 r.

Wykonanie

wynagrodzeń

w 2012 r.

według sprawozdania Rb-70

200 920 573 zł 203 442 860 zł*

)

198 773 300 zł

*) Na wykorzystanie środków na wynagrodzenia miały

wpływ nagrody przyznane pracownikom zaangażowanym w za-

dania związane ze sprawowaniem przez Polskę prezydencji

Sekretarz stanu

Janusz Cichoń

Warszawa, dnia 28 marca 2013 r.

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

14846/13) w sprawie przepisów regulujących kwestie

sce, uprzejmie informuję, co następuje.

dotyczących problematyki spółdzielni, w tym spół-

dzielni mieszkaniowych.

Jak dotychczas rząd nie po-

dejmował w tym zakresie prac legislacyjnych.

24 sierpnia 2012 r. zmienia niektóre przepisy ww.

(druk sejmowy nr 819) wniesiony przez grupę posłów

w dniu 10 lipca 2012 r. reguluje funkcjonowanie tego

mocy przepisów obowiązującej ustawy o spółdziel-

Uprzejmie informuję, że stanowisko ministra trans-

skich projektów zwartych w drukach sejmowych

nr 816, 819 i 864 jest tożsame ze stanowiskiem przyję-

tym w odniesieniu do tych projektów przez Radę Mini-

strów w dniu 30 stycznia br.

(druk sejmowy nr 819) z uwzględnieniem uwag i wnio-

621

sków przedstawionych w stanowisku rządu i opowie-

lacyjnych, zastrzegając możliwość zgłaszania uwag

Rady Ministrów do ww. projektu ustawy został

w dniu 12 marca br. przyjęty przez stały komitet Rady

Ministrów oraz rekomendowany Radzie Ministrów.

niezgodność art. 49

1

nr 515, 980 oraz 1005 odnoszące się do wszystkich

kaniowych, i mające zastąpić obowiązującą ustawę

dzielczym uchwalonym we wrześniu 1995 r. przez

Międzynarodowy Związek Spółdzielczy.

Mając na względzie argumenty projektodawców,

ka 2012 r. wobec ww. projektu ustawy poparła po-

trzebę dokonania nowej, całościowej regulacji prob-

lematyki spółdzielni i opowiedziała się za skierowa-

wym projekcie uwag zawartych w tym stanowisku

tarnych.

Kompleksową regulację dotyczącą wszystkich

spółdzielni przewidują także:

— projekt ustawy Prawo spółdzielcze (druk sej -

mowy nr 980) wniesiony przez grupę posłów Polskie-

go Stronnictwa Ludowego oraz

mowy nr 1005) wniesiony przez grupę posłów Ruchu

Palikota.

czasie posiedzenia komisji nie są jednak planowane.

Ad 2.

Odnosząc się do obaw wyrażonych w pyta-

niu drugim interpelacji, dotyczących ograniczenia

rozwoju spółdzielczości, informuję, że istotnie niektó-

re regulacje zawarte w ww. projektach budzą kontro-

wersje wśród spółdzielców.

Dotyczy to w szczególności art. 37 ust. 3 projektu

ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych (druk sej-

mowy nr 819), który przewiduje, że po ustanowieniu

nieruchomości stosować się będzie przepisy ustawy

podkreślenia, że jednocześnie w art. 44 pkt 8 i 9 tego

projektu wprowadza się możliwość podjęcia uchwały

niach mieszkaniowych, w sytuacji gdy większość

czym głosowanie według zasady, że na każdego właś-

W przypadku uchwalenia projektowanych regu-

lacji możliwe zatem będzie stosowanie do zarządza-

nia nieruchomościami stanowiącymi współwłasność

wie o spółdzielniach mieszkaniowych.

również spółdzielni mieszkaniowych i zaspokajania

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Piotr Styczeń

622

Odpowiedź

ministra skarbu państwa

stwo Komunikacji Samochodowej w Olsztynie SA,

SPS-023-14847/13) uprzejmie informuję, że w dniu

4 października 2011 r. minister skarbu państwa pod-

pisał umowę sprzedaży 85% akcji spółki PKS w Ol-

sztynie SA na rzecz spółki Retail Provider sp. z o.o.

(dalej: umowa sprzedaży).

Wszystkie posiadane obec-

nie przez Skarb Państwa akcje przeznaczone są do

nieodpłatnego udostępnienia uprawnionym pracow-

nikom i ich spadkobiercom.

Na dzień 28 lutego 2013 r.

w posiadaniu Skarbu Państwa pozostały akcje sta-

nowiące 0,45% w kapitale zakładowym spółki.

1.

Na jakiej podstawie nastąpiło obniżenie kapi-

dowego?

Uchwały w sprawie obniżenia kapitału zakłado-

wego spółki PKS w Olsztynie SA zostały podjęte

przez zwyczajne walne zgromadzenie w dniu 29 czerw-

ca 2012 r. oraz nadzwyczajne walne zgromadzenie

w dniu 22 listopada 2012 r.

Uchwała ZWZ z dnia 29 czerwca 2012 r. dotyczyła

obniżenia kapitału zakładowego spółki z 5 000 000,00 zł

do 1 500 000,00 zł w drodze obniżenia wartości nomi-

nalnej jednej akcji z 10,00 zł do 3,00 zł.

Obniżenie kapitału miało na celu pokrycie strat

z lat ubiegłych, które wynosiły odpowiednio:

— w 2009 r.

– 587 460,16 zł (od dnia 1 kwietnia

roku obrotowym spółki, która powstała w wyniku ko-

mercjalizacji przedsiębiorstwa państwowego i rozpo-

częła działalność w obecnej formie prawnej z dniem

1 kwietnia 2009 r.),

— w 2010 r.

– 1 527 055,85 zł,

Uchwała NWZ z dnia 22 listopada 2012 r. doty-

czyła obniżenia kapitału zakładowego w drodze ob-

niżenia wartości nominalnej akcji z jednoczesnym

podwyższeniem kapitału zakładowego w drodze emi-

sji akcji.

W wyniku podjęcia uchwały kapitał zakła-

dowy został obniżony z 1 500 000,00 zł do 500 000,00 zł,

przez obniżenie wartości nominalnej akcji z 3,00 zł

do 1,00 zł, z jednoczesnym podwyższeniem kapitału

zakładowego o kwotę 1 000 000,00 zł w drodze nowej

emisji akcji.

Wszystkie akcje nowej emisji zostały po-

kryte wkładem pieniężnym przez większościowego ak-

cjonariusza po cenie emisyjnej 2,30 zł za jedną akcję.

Zapisy umowy sprzedaży umożliwiają dokonanie

obniżenia kapitału zakładowego podmiotu pod kil-

koma warunkami, tj.: w celu pokrycia straty, w celu

przeniesienia określonej kwoty na kapitał rezerwowy

oraz w sytuacji dokonania równoczesnego podwyż-

szenia kapitału zakładowego spółki.

Sytuacja ekonomiczno-finansowa spółki była zna-

na MSP, jak również wszystkim podmiotom, które

były zainteresowane wzięciem udziału w procesie pry-

watyzacji spółki.

W okresie pomiędzy publikacją za-

a terminem składania pisemnych odpowiedzi, tj. od

26 sierpnia 2010 r. do 21 września 2010 r., w Minister-

stwie Skarbu Państwa było udostępniane memoran-

dum informacyjne Przedsiębiorstwa Komunikacji

Samochodowej w Olsztynie SA wg stanu na dzień

30 kwietnia 2010 r.

Dokument ten zawierał m.in. oce-

nę stanu ekonomiczno-finansowego spółki oraz jej

poprzednika prawnego (przedsiębiorstwa państwo-

wego) i dane finansowe za okres od 2007 r. do 30 kwiet-

nia 2010 r.

Ponadto w trakcie procesu negocjacji in-

westor miał możliwość przeprowadzenia ograniczo-

nego badania przedsiębiorstwa spółki.

4.

Czy Ministerstwo Skarbu Państwa kontroluje

Minister skarbu państwa ze względu na posiada-

ny przez Skarb Państwa pakiet akcji (0,45%) nie ma

możliwości sprawowania kontroli nad spółką.

Skarb

Państwa, będąc mniejszościowym akcjonariuszem,

posiada jedynie uprawnienia wynikające z K.s.h.,

w tym wykonuje prawo głosu z posiadanych akcji

podczas walnych zgromadzeń spółki.

Natomiast zgodnie z zapisami umowy sprzedaży

spółka jest zobowiązana do przedstawiania w termi-

nie do dnia 30.06.2014 r. okresowych (półrocznych)

sprawozdań z wykonania tzw. innych zobowiązań

dotyczących zakazu obniżania kapitału zakładowe-

go, ograniczenia w zbywaniu akcji, utrzymania pod-

stawowego przedmiotu działalności, zakazu likwida-

cji, a także zakazu połączenia spółki z inną spółką,

które skutkowałoby utratą osobowości prawnej.

Ponadto spółka jest zobowiązana do przedsta-

wienia sprawozdania z wykonania gwarantowanych

inwestycji (więcej w tej sprawie w odpowiedzi na

pytanie 6).

Dodatkowo Skarb Państwa ma możliwość przepro-

wadzania kontroli w spółce w zakresie sposobu reali-

zacji zobowiązań wynikających z umowy.

Do chwili

obecnej na gruncie zawartej umowy sprzedaży nie

zaistniały przesłanki uzasadniające skorzystanie

przez Skarb Państwa z tej możliwości.

tej przez Retail Provider sp. z o.o. została uregulowana

623

Umowa sprzedaży nie zawiera zapisów odnoszą-

cych się do sposobu pokrywania (po zbyciu przez

Skarb Państwa akcji spółki) strat z lat ubiegłych.

6.

Ile spółka Retail Provider planowała zainwesto-

Zgodnie z zapisami umowy sprzedaży kupujący

zrealizuje w spółce inwestycje w kwocie co najmniej

1 000 000 zł.

Inwestycje będą realizowane poprzez

nabycie środków trwałych, wartości niematerialnych

i prawnych, w tym wdrożenie systemu monitoringu

nadzoru mobilnego i wdrożenie systemu zarządzania

kosztami oraz nabycie środków transportu, w tym

w drodze leasingu.

Gwarantowane inwestycje mogą

być finansowane w szczególności z podwyższenia ka-

pitału zakładowego spółki.

Spółka jest zobowiązana do przedłożenia jednego,

kompleksowego sprawozdania z realizacji i przebiegu

gwarantowanych inwestycji w terminie 60 dni od

dnia upływu terminu realizacji gwarantowanych in-

westycji, tj. do dnia 29.08.2013 r.

Minister

Mikołaj Budzanowski

na interpelację poseł Iwony Ewy Arent

(14848)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

14848/13, złożoną przez panią poseł Iwonę Ewę Arent

złe warunki bytowe, Ministerstwo Pracy i Polityki

dzono między innymi następujące zmiany: zakaz sto-

Odnosząc się do zawartej w interpelacji pani poseł

informacji dotyczącej zabierania dzieci z rodzin ze

względu na złe warunki bytowe, stanowczo stwierd-

Należy podkreślić fakt, że art. 12a ust. 1 ustawy

Przepisy ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodz-

inie w zakresie zabierania dzieci z rodziny w związku

z przemocą nie są nadużywane przez pracowników jed-

nostek organizacyjnych pomocy społecznej.

Jak wynika

ze sprawozdania z realizacji „Krajowego programu

kich przypadków w skali kraju było 474.

poseł, że – cytuję – „urzędnicy korzystają z zupełnie

legalnej możliwości odebrania dziecka rodzicom”,

gdyż są to sytuacje ostateczne, wynikające z koniec-

zności zabezpieczenia sytacji dziecka w zwiazku z za-

grożeniem jego zdrowia lub życia.

opiekuńczo-wychowawczych, uzależniony jest od de-

624

czy bowiem odpowiednia alokacja form wsparcia fi-

nansowego i rzeczowego, tak aby efektywność działań

umieszczonego w pieczy zastępczej.

Rolą asystenta

życiowej, nauka prawidłowego prowadzenia gospo-

darstwa domowego, a także pomoc rodzinom w roz-

wiązywaniu problemów socjalnych, psychologicznych

i wychowawczych.

Ponadto asystent rodziny ma wspie-

rać aktywność społeczną i zawodową rodziny, moty-

wować jej członków do podnoszenia kwalifikacji zawo-

ców rodzicielskich i umiejętności psychospołecznych,

udzielanie wsparcia dzieciom, w szczególności poprzez

państwa.

Łącznie na sfinansowanie lub dofinansowa-

nie zadań z obszaru wspierania rodziny i systemu pie-

czy zastępczej uruchomiono w 2012 r. z budżetu pań-

ponad plan – ze środków przesuniętych z rezerw

z resortowego program wspierania rodziny i sytemu

wanie ze środków budżetu państwa na zatrudnienie

Kwota ta odpowiadała 100% potrzeb zgłoszonych do

programu przez gminy,

nowano 92,1 mln zł.

Natomiast przesunięcie środków finansowych

przeznaczonych na utrzymanie placówek opiekuń-

czo-wychowawczych i innych form pieczy zastępczej

wających nie ma obecnie innych możliwości zapew-

nienia opieki i wychowania.

wiącej podstawę do ubiegania się o zasiłek rodzinny,

sokości kryteriów dochodowych zgodnie z art. 18

625

szą 539 zł na osobę w rodzinie oraz 623 zł na osobę

pełnosprawne.

Wzrosły również kwoty zasiłków ro-

dzinnych:

Poza tym również bez względu na dochód w rodzinie

przysługuje świadczenie pielęgnacyjne z tytułu re-

Na zakończenie pragnę panią poseł zapewnić, że

realizować i upowszechniać działania mające na celu

niesienie pomocy rodzinie i dziecku oraz przeciwdzia-

łanie patologiom i wykluczeniu społecznemu.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Elżbieta Seredyn

przy którym przekazano interpelację poseł Beaty

Mazurek dotyczącą dostępności komunikacyjnej

woj. lubelskiego, uprzejmie przedstawiam informa-

cje w przedmiotowej sprawie.

Pytania: Na jakim etapie przygotowania jest obec-

nie zapowiadany plan wdrożenia zrównoważonego

czną się konsultacje społeczne na terenie wojewódz-

twa lubelskiego?

Rozporządzenie ministra transportu, budowni-

kolejowym (Dz. U. RP z 23 października 2012 r. poz. 1151)

weszło w życie 31 października 2012 r.

Jego podpisa-

nie przez ministra transportu, budownictwa i gospo-

darki morskiej poprzedzone zostało procesem kon-

Projekt rozporządzenia poddawano konsultacjom

w okresie od 29 maja 2012 r. do 21 czerwca 2012 r.,

a następnie przedłużono je na okres od 16 lipca 2012 r.

do 6 sierpnia 2012 r.

Pytanie: Czy, kiedy oraz na jakim poziomie mar-

szałek województwa lubelskiego otrzyma w 2013 r.

z Funduszu Kolejowego i z rezerwy budżetu państwa

wsparcie finansowe na unowocześnianie taboru ko-

lejowego do wykonywania pasażerskich przewozów

wojewódzkich?

Na podstawie uchwały Rady Ministrów z dnia

przekazanie samorządom województw kwoty 700 mln zł

stej) każdego roku, począwszy od roku 2010, tj. w okre-

sie 2010–2014 corocznie kwota w wysokości 116,7 mln zł,

a w roku 2015 – kwota w wysokości 116,5 mln zł.

wództw w równych częściach.

Powyższa dotacja ce-

lowa może być przeznaczona na zakup lub moderni-

zację pojazdów, których okres użytkowania będzie

du województwa.

Tryb, sposób i warunki finansowa-

nia lub współfinansowania zakupu i modernizacji

nia przewozów pasażerskich ze środków z rezerwy

626

celowej reguluje rozporządzenie ministra infrastruk-

tury z dnia 28 kwietnia 2011 r.

(Dz. U. Nr 104, poz. 605

Województwu lubelskiemu przysługuje w 2013 r.

kwota 7 293 750 zł.

Zgodnie z rozporządzeniem ministra infrastruk-

i Nr 237, poz. 1411) samorząd województwa zawiera

z wojewodą umowę o udzielenie dotacji celowej, która

jest warunkiem udzielenia wsparcia finansowego.

Umowa ta określa m.in. szczegółowy opis zadania,

na które dotacja została przyznana, i termin jego wy-

konania, wysokość udzielonej dotacji i termin jej wy-

korzystania.

Po zawarciu powyższej umowy wojewo-

da sporządza wniosek o uruchomienie środków z re-

zerwy celowej i przekazuje go ministrowi właściwe-

mu do spraw finansów publicznych.

Województwo lubelskie otrzyma w 2013 r. środki

z Funduszu Kolejowego w kwocie 6 250 000 zł.

Zgod-

nie z harmonogramem FK woj. lubelskie otrzyma

3 mln zł w maju 2013 r. oraz 3,25 mln zł w paździer-

niku tego roku.

Pytanie: Czy oraz którzy z organizatorów publicz-

nego transportu zbiorowego w województwie lubel-

skim przeprowadzają badania i analizy dotyczące

zapotrzebowania na przewozy i dopiero na podstawie

lokalizacji węzłów przesiadkowych oraz wyznaczają

danie i analiza potrzeb przewozowych w publicznym

ności ruchowej, stanowi jeden z podstawowych ele-

mentów organizowania publicznego transportu zbio-

rowego.

Z kolei kategorie organizatorów publicznego

transportu zbiorowego, do których zadań należy m.in.

przeprowadzenie powyższych działań, zostały zawar-

te i zdefiniowane w art. 7 przytaczanej ustawy.

W za-

leżności od charakteru linii komunikacyjnej albo

sieci komunikacyjnej oraz terytorialnego zasięgu

przewozów pasażerskich organizatorem jest gmina,

związek międzygminny, powiat, związek powiatów

i województwo.

Natomiast minister właściwy do spraw

transportu pozostaje organizatorem wyłącznie w mię-

dzywojewódzkich i międzynarodowych przewozach

kolejowym określona została sieć komunikacyjna

(obejmująca również obszar Lubelszczyzny), na której

planowane jest wykonywanie kolejowych przewozów

pasażerskich organizowanych i finansowanych przez

w cytowanym rozporządzeniu przedstawiono nie tyl-

ko aktualną sieć zintegrowanych węzłów przesiad-

kowych określającą punkty, na których już obecnie

występuje konieczność zapewnienia skomunikowań

pociągów różnych kategorii, ale też określono stacje

i kierunki, na jakich organizatorzy szczebla samo-

rządowego powinni docelowo zapewnić tego typu sko-

munikowanie.

Reasumując, należy zaznaczyć, że

w zakresie transportu kolejowego planowanie rozwo-

ju siatki przewozów pasażerskich o charakterze gmin-

nym, powiatowym, wojewódzkim i w strefie transgra-

nicznej stanowi obowiązek odpowiednich organiza-

torów szczebla samorządowego.

Jednocześnie, skon-

struowana przez nich oferta powinna stanowić uzu-

pełnienie i rozszerzenie oferty ministra właściwego

do spraw transportu.

Pytanie: Jakie inwestycje kolejowe z terenu woje-

wództwa lubelskiego zostały ujęte w powyższym?

Proszę o przedstawienie poszczególnych projektów

inwestycji z Lubelszczyzny w kategoriach:

— projekty rewitalizacyjne,

Oprócz wcześniej zaplanowanych inwestycji fi-

nansowanych ze środków UE i krajowych w ramach

prowadzonej przez Ministerstwo Rozwoju Regional-

nego w październiku 2012 r. aktualizacji listy projek-

tów indywidualnych dla Programu Operacyjnego

w dniu 23 listopada 2012 r.) zostały uwzględnione

dodatkowe projekty kolejowe obejmujące m.in. woje-

wództwo lubelskie:

— projekty obejmujące poprawę bezpieczeństwa

na przejazdach kolejowych: poprawa bezpieczeństwa

dach kolejowych – etap II – PO IiŚ nr 7.1-80; orien-

tacyjny koszt całkowity: 200 mln zł; przewidywany

okres realizacji: 2012–2014; analogicznie jak w etapie I,

po zatwierdzeniu zakresu rzeczowego projektu prze-

prowadzona zostanie procedura wydania przez gene-

ralnego dyrektora ochrony środowiska stanowiska

w sprawie kwalifikacji projektu do przedsięwzięć mo-

pu I uzyskano stanowisko, że nie powinien być zali-

czany do ww. przedsięwzięć, a tym samym nie wy-

maga decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach

— zakup i montaż rozjazdów kolejowych: poprawa

bezpieczeństwa poprzez zabudowę nowych rozjazdów

nym – PO IiŚ nr 7.1-71; orientacyjny koszt całkowity:

443 mln zł; przewidywany okres realizacji: 2013–2015;

PKP Polskie Linie Kolejowe SA wystąpiło z wnioskiem

o stwierdzenie braku konieczności przeprowadzenia

oceny oddziaływania na środowisko;

międzywojewódzkich:

627

cji kolejowych przewozów pasażerskich – PO IiŚ nr 7.1-

62; orientacyjny koszt całkowity: 1 328,4 mln zł;

przewidywany okres realizacji: 2012–2015;

– zakup 10 nowych lokomotyw spalinowych do

ruchu pasażerskiego – PO IiŚ nr 7.1-64; orientacyjny

koszt całkowity: 165,31 mln zł; przewidywany okres

realizacji: 2012–2015.

Pytanie: Na jakie inwestycje drogowe oraz w ja-

kim terminie realizacji mogą liczyć mieszkańcy Lu-

belszczyzny?

Aktualnie realizowany jest „Program budowy

W wyniku działań podejmowanych w ramach pro-

gramu na terenie woj. lubelskiego zrealizowane zo-

stały i oddane do użytkowania następujące zadania

— obwodnica Puław wraz z budową nowego mo -

stu przez Wisłę w ciągu drogi krajowej nr 12,

— obwodnica Hrebennego na drodze krajowej nr 17,

— obwodnica Międzyrzeca Podlaskiego w ciągu

drogi krajowej nr 19,

— przebudowa drogi krajowej nr 2 na odc.

Biała

Podlaska – Terespol,

— obwodnica Piasków na drodze krajowej nr 12/17,

nicy Białej Podlaskiej,

— przebudowa i wzmocnienie drogi krajowej nr 17

na odc.

Piaski – Łopiennik,

— obwodnica Kraśnika w ciągu drogi krajowej nr 74,

— obwodnica Kocka i Woli Skromowskiej w ciągu

drogi ekspresowej S19

— obwodnica Frampola w ciągu drogi krajowej nr 74.

Należy również wskazać, że obecnie prowadzone

są prace budowlane przy budowie drogi ekspresowej

długości 66,8 km, których zakończenie w zależności

od odcinka realizacyjnego przewidywane jest na

okres czerwiec – grudzień 2013 r.

Aktualnie trwa

również budowa obwodnicy Hrubieszowa w ciągu

drogi krajowej nr 74.

Zakończenie prac budowlanych

i oddanie tej drogi do użytkowania przewidywane

jest na koniec 2013 r.

Prowadzone są również prace przygotowawcze

związane z opracowaniem dokumentacji technicznej

i uzyskaniem decyzji administracyjnych oraz opinii

wymaganych przepisami prawa dla zadań obejmują-

cych budowę dróg ekspresowych S12, S17 i S19.

Jed-

nakże ich realizacja uzależniona jest od zapewnienia

pełnego finansowania.

Należy podkreślić, iż aktualnie w resorcie trans-

(14852)

wróconego kredytu hipotecznego (SPS-023-14852/13)

uprzejmie przedstawiam poniższe wyjaśnienia.

Ministerstwo Finansów opracowało projekt zało-

potecznym, którego celem jest umożliwienie oferowa-

nia na polskim rynku tego rodzaju usług finanso-

wych.

Zgodnie z projektem założeń odwrócone kre-

dyty hipoteczne będą mogły oferować wyłącznie ban-

ki prowadzące działalność jako spółki polskiego pra-

wa handlowego, jak również oddziały banków zagra-

nicznych i oddziały instytucji kredytowych operują-

cych na podstawie jednolitego paszportu europejskie-

go.

Mechanizm odwróconego kredytu hipotecznego

polega na tym, że pomiędzy bankiem a klientem za-

wierana jest umowa kredytu zabezpieczonego hipo-

teką na nieruchomości beneficjenta, przy czym spła-

ta kredytu jest odroczona w czasie i następuje po

śmierci kredytobiorcy, zasadniczo ze środków uzy-

skanych ze sprzedaży nieruchomości.

W odróżnieniu od oferowanych przez fundusze

hipoteczne rent dożywotnich polegających na prze-

niesieniu przez beneficjenta prawa własności nieru-

chomości na fundusz w zamian za dożywotnie świad-

czenie pieniężne oraz prawo dożywotniego zamiesz-

kania w nieruchomości zawarcie umowy odwrócone-

go kredytu hipotecznego nie będzie powodowało

przejścia na bank prawa własności nieruchomości.

Po śmierci kredytobiorcy jego spadkobiercy będą

wania prawa do nieruchomości, natomiast dopiero

wówczas, gdy nie wyrażą woli skorzystania z tej opcji,

będą zobowiązani do przeniesienia prawa do nieru-

628

chomości na bank.

W takiej sytuacji wierzytelność

banku zostanie zaspokojona z kwoty uzyskanej ze

sprzedaży nieruchomości.

Niezależnie od powyższego

bank będzie miał obowiązek rozliczenia ze spadko-

biercami kwoty wynikającej z dokonanej wyceny nie-

ruchomości, w sytuacji kiedy kwota ta będzie prze-

wyższać wartość wierzytelności z tytułu odwrócone-

go kredytu hipotecznego.

Projekt założeń do projektu ustawy o odwróco-

rozwiązania dotyczące upadłości banków oferujących

tego rodzaju usługi finansowe.

Jeżeli środki pienięż-

ne z tytułu umowy odwróconego kredytu hipotecz-

nego zostaną udostępnione kredytobiorcy w części,

z chwilą ogłoszenia upadłości instytucji kredytującej

umowa o odwrócony kredyt hipoteczny ulegnie roz-

wiązaniu w zakresie niewykonanej części.

Jednocześ-

nie niezwłocznie po ogłoszeniu upadłości kredyto-

dawcy syndyk masy upadłości złoży do właściwego

sądu rejonowego wniosek o zmniejszenie sumy hipo-

tecznej do kwoty odpowiadającej wysokości udostęp-

nionej kwoty kredytu wraz z odsetkami i innymi

kosztami określonymi w umowie, naliczonymi do

dnia ogłoszenia upadłości instytucji kredytującej.

Uprzejmie informuję, że projekt założeń do projektu

http://legislacja.rcl.gov.pl/lista/1/projekt/14617.

mitet Rady Ministrów w dniu 17 października 2011 r.

i rekomendowany Radzie Ministrów.

W dniu 17 stycz-

rym zobowiązała ministra gospodarki do opracowa-

nia propozycji rozwiązań dotyczących zasad oferowa-

nia rent dożywotnich (sprzedaż nieruchomości z pra-

wem dożywotniego zamieszkania).

Zgodnie z ustale-

niem Rady Ministrów projekt założeń do projektu

propozycje dotyczące zasad oferowania rent dożywot-

nich mają być procedowane wspólnie.

Wobec powyż-

nym kredycie hipotecznym zostanie ponownie wnie-

siony pod obrady Rady Ministrów po zakończeniu

dotyczącymi rent dożywotnich.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

28 lutego br. (nr SPS-023-14853/13) uprzejmie prze-

kazuję poniższą odpowiedź.

seł w sprawie programu „Mieszkanie dla młodych”,

skierowaną do ministra transportu, budownictwa

i gospodarki morskiej i przekazaną pismem z dnia

16 listopada 2012 r. (nr SPS-023-11533/12), przedsta-

wiono korzyści, jakie będą odnosić przyszli benefi-

cjenci nowego programu, przyczyny konstrukcji pro-

ponowanego mechanizmu finansowego oraz zakła-

dany wpływ na pobudzenie gospodarki.

Nie chcąc

powtarzać przedstawionych już argumentów, chciał-

bym przekazać informacje na postawione przez panią

poseł pytania.

W przytoczonym przez panią poseł dokumencie pt.

nia rozwoju budownictwa mieszkaniowego do 2020 r.”

wskazano kierunki polityki mieszkaniowej w per-

spektywie średniookresowej, a wraz z nimi – instru-

menty wsparcia budownictwa mieszkaniowego i źród-

ła ich finansowania.

W dokumencie przewidziano

m.in. wygaszenie programu „Rodzina na swoim”

wyższa data odnosi się do zakończenia przyjmowania

wniosków kredytowych, natomiast preferencyjne

nansowanych nimi inwestycji zostanie zrealizowana

nawet w późniejszym okresie, co przy 8-letnim okre-

sie spłacania części odsetek oznacza duże obciążenie

dla budżetu państwa przynajmniej do 2021 r.

Osta-

tecznie koszty programu „Rodzina na swoim” dla

okresu 2007–2021 mogą przyjąć różne wartości

w zależności od kształtowania się stopy WIBOR 3M

i według prognoz mogą się mieścić w przedziale

6083 mln zł – 7823 mln zł.

We wspomnianym dokumencie zapowiedziana zo-

„Mieszkanie dla młodych”.

Zatem oba te działania

(wygaszenie systemu zwrotu i program MdM) mu-

siały zostać ze sobą skorelowane, z jednej strony ze

629

względu na stabilność budżetu państwa, a z drugiej

– na ochronę przyszłych uczestników nowego progra-

Wynikający z powyższych uregulowań spodziewa-

ny termin wprowadzenia nowego programu wynika

również z decyzji parlamentu RP, który w noweliza-

cji ustawy dotyczącej programu „Rodzina na swo-

im”*

)

nałożył na Radę Ministrów zobowiązanie do

na na swoim” oraz zamierzeń w sprawie wprowadze-

wodawca wyraził tym samym wolę kontynuowania

wsparcia działań obywateli zmierzających do zaspo-

kajania własnych potrzeb mieszkaniowych poprzez

potecznego.

Założenia programu „Mieszkanie dla młodych”

zostały najpierw sformułowane w projekcie założeń

potrzeb mieszkaniowych ludzi młodych, który w dniu

8 listopada 2012 r. skierowany został do konsultacji

społecznych, natomiast z uwagi na konieczność przy-

śpieszenia procesu legislacyjnego decyzją Zespołu ds.

w miejsce projektu założeń projektu ustawy (...)

w wykazie prac legislacyjnych Rady Ministrów

W związku z dokonaną zmianą w dniu 29 listopada

2012 r. już projekt ustawy został skierowany do kon-

sultacji społecznych.

Odnosząc się zaś do zastrzeżenia pani poseł o dys-

kryminacji części młodych ludzi w projekcie nowego

programu, informuję, że parametry sformułowane

te określające beneficjentów, jak i te dotyczące naby-

wanego lokalu, nie wykluczają mieszkańców mniej-

szych czy biedniejszych powiatów.

Przechodząc zaś

zać, że w trakcie konferencji w Ministerstwie Trans-

łecznych, odbyła się dyskusja dotycząca kreowania

rynku pierwotnego także na obszarach, gdzie aktu-

ny podażowej rynku świadczyło, że w przypadku za-

interesowania konsumentów firmy deweloperskie

dych” może się przyczynić do powstawania nowych

mieszkania znajdujące się w budynku, w skład któ-

gramu wynosi 300 mln zł.

Środki pozwolą na realiza-

dzina na swoim”, przekazaną pismem z dnia 28 lute-

go br. (nr SPS-023-14854/13), uprzejmie przekazuję

poniższe informacje.

*

)

630

umowę z Bankiem Gospodarstwa Krajowego (BGK)

wy korzystanie z dopłat.

Ponadto banki kredytujące

zobowiązały się do informowania BGK o wynikach

kach kredytujących kontroli w zakresie zastosowania

zywane przez BGK do ministerstwa odpowiedzialnego

niu do zagadnień poruszonych w interpretacji uprzej-

mie informuję, że ustawa określa m.in. warunki wery-

fikacji przedmiotu transakcji finansowanej w ramach

preferencyjny, na podstawie odpowiedniej umowy zo-

bowiązującej.

Zasada ustawowa określająca dokumenty stano-

kazaniu w styczniu br. pisma Ministerstwa Transpor-

łość wydatkowania środków publicznych, były zwią-

zane z nową interpretacją przepisów ustawowych.

patrywania wniosków o kredyt preferencyjny udzie-

lany na etapie realizacji przedsięwzięcia deweloper-

wiązek zawierania umów deweloperskich w formie

nia odpowiednio przepisów dotyczących umów dewe-

loperskich do umów przedwstępnych zawieranych

przez kupującego z deweloperem.

Zgodnie z procedu-

rami przyjętymi w procesie udzielania kredytów

cji zakup mieszkania.

nia 2011 r.

(Dz. U. 2011 Nr 232, poz. 1377) zalecono,

631

czalne było rozpatrzenie wniosku na podstawie do-

macyjnego z wypełnioną częścią indywidualną.

ności kredytowej nabywcy oraz wartości nierucho-

mości.

Związek Banków Polskich wyjaśnił ponadto, że

w sytuacji gdy klient nie potrafi prawidłowo określić

nia wniosku kredytowego.

rodzinnego, jako nie pozostające w sprzeczności z ce-

wniosków o kredyt preferencyjny, złożonych do dnia

632

rametry umożliwiające zaciągnięcie kredytu prefe-

rencyjnego, a więc powierzchnię lokalu oraz cenę

odpowiedniego prospektu informacyjnego wydane-

czonego do wniosku;

023-14856/13) uprzejmie informuję, że z uwagi na

fakt, iż Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji zo-

polegające na przeniesieniu realizacji zadań w po-

szczególnych działach administracji rządowej, w celu

podpisane zostały porozumienia z MSW oraz MTBiGM,

na mocy których rozliczenia finansowe dotyczące

stwa.

Wobec powyższego wszelkie dane dotyczące

roku 2011 znajdują się w MSW i MTBiGM.

Nato-

fryzacji wypłacono nagrody uznaniowe w łącznej wy-

sokości 2 540 000 zł.

Dla pracowników Centrum Projektów Informa-

tycznych w roku 2011 wypłacono nagrody uznanio-

we w łącznej kwocie 1 406 700 zł, a w roku 2012

– 1 650 757,50 zł.

We Władzy Wdrażającej Programy Europejskie

w 2011 r. wypłacono pracownikom nagrody w łącznej

wysokości 1 900 415 zł oraz premie w wysokości

1 544 235,47 zł.

Za 2012 r. wypłacono nagrody w łącz-

nej wysokości 2 274 364,58 zł oraz premie w wysoko-

ści 1 098 476,25 zł.

W odniesieniu natomiast do uregulowań praw-

nych precyzujących przyznawanie nagród i premii

w Ministerstwie Administracji i Cyfryzacji premie

633

stanowią jeden ze składników wynagrodzenia pra-

cowników niebędących członkami korpusu służby

cywilnej określanego na podstawie rozporządzenia

Ponadto członkowie korpusu służby cywilnej za

pracownicy niebędący członkami korpusu służby cy-

wilnej nagrodę o podobnym charakterze mogą otrzy-

mać na podstawie § 10 ust. 1 ww. rozporządzenia

Rady Ministrów.

O przyznaniu nagrody decyduje

pracodawca.

W Centrum Projektów Informatycznych zasady

przyznawania premii uznaniowych uregulowane zo-

stały decyzją nr 93 dyrektora CPI z dnia 7 września

i nagradzania pracowników Centrum Projektów In-

formatycznych.

Decyzję o przyznaniu pracownikowi

nagrody uznaniowej podejmuje samodzielnie dyrek-

tor lub na wniosek bezpośredniego przełożonego pra-

cownika.

Nagrody przyznaje się na podstawie § 8

regulaminu premiowania i nagradzania pracowni-

ków CPI.

Nagroda uznaniowa, będąca materialną

formą wyrażenia uznania, może zostać przyznana

pracownikowi za szczególne efekty pracy (inicjatywy,

usprawnienia, osiągnięcia itp.).

We Władzy Wdrażającej Programy Europejskie re-

gulacje odnośnie do zasadności przyznawania nagród

i premii regulują wewnętrzne zarządzenia dyrektora

WWPE nr 10/2008 (z późn. zm.) oraz nr 7/2012

w sprawie regulaminu wynagradzania pracowników

Władzy Wdrażającej Programy Europejskie.

Zgodnie

z ww. regulaminami pracownikowi przysługuje na-

groda za szczególne osiągnięcia w pracy zawodowej,

natomiast premia przysługuje za właściwe, termino-

we i zgodne z obowiązującymi przepisami wykony-

wanie zadań oraz uzyskiwane efekty pracy i prze-

strzeganie dyscypliny pracy.

Nagrody są przyznawa-

ne przez dyrektorów poszczególnych departamentów

Władzy Wdrażającej Programy Europejskie oraz za-

twierdzane przez dyrektora WWPE.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Magdalena Młochowska

Warszawa, dnia 29 marca 2013 r.

w Ministerstwie Finansów ,

jak i w podległych jednostkach (14857)

-pospolitej Polskiej pana Henryka Kmiecika, przekaza-

14857/13, uprzejmie informuję, co następuje.

I. Ministerstwo Finansów

wych pozostaje w dyspozycji dyrektora generalnego

Ministerstwa Finansów i może być podwyższany

nagrodzeń osobowych, z przeznaczeniem na nagrody

Fundusz nagród, o którym mowa, może być podwyż-

szany przez kierowników urzędów i jednostek w ra-

tywy, doskonalenie kwalifikacji zawodowych, mogą

pieniężnej.

Nagroda pieniężna, stosownie do art. 142

ww. ustawy, jest przyznawana z funduszu nagród za

go w wysokości 3% planowanych środków na uposa-

za szczególne osiągnięcia w Służbie Celnej (Dz. U. Nr 8,

poz. 54), który może być podwyższany przez kierow-

ników urzędów w ramach posiadanych środków na

uposażenia funkcjonariuszy.

Zgodnie z § 5 ww. rozporządzenia wyróżnienia

w formie nagrody pieniężnej funkcjonariuszom cel-

634

nym pełniącym służbę w urzędzie obsługującym mi-

przyznaje szef Służby Celnej.

Warunki i tryb udzielenia funkcjonariuszom cel-

nym wyróżnień w formie nagrody pieniężnej zostały

funkcjonariuszom celnym (Dz. U. Nr 237, poz. 1575).

gród.

Wprost z przepisów prawa wynika także moż-

liwość przyznawania nagród za szczególne osiągnię-

nego w ramach środków na wynagrodzenia funduszu

Fundusze nagród, o których mowa, mogą być pod-

wyższane (zgodnie z ww. przepisami) w ramach po-

funduszu wynagrodzeń powstające m.in. w wyniku:

— okresowego nieobsadzenia stanowisk pracy,

— korzystania przez pracowników w trakcie

płatnych,

robowych, macierzyńskich, opiekuńczych, ojcow-

skich, rehabilitacyjnych oraz wypłaty wynagrodzeń

chorobowych w 80%,

grody jubileuszowe oraz odprawy emerytalne poniżej

zakładanego planu,

— zasilenia funduszu nagród niewykorzystanymi

Wysokość indywidualnych nagród przyznanych

Pracownicy mogli być także nagradzani z tytułu

zwiększenia ilości wykonywanych zadań w związku

z absencjami innych pracowników.

Ponadto zgodnie z § 9 rozporządzenia Rady Mini-

zatrudnionych na stanowiskach pomocniczych, ro-

botniczych i obsługi tworzy się fundusz premiowy

nostki.

W związku z powyższym, na podstawie § 9

ww. rozporządzenia, dyrektor generalny Minister-

stwa Finansów zarządzeniem nr 32/BDG/2011 z dnia

funduszu premiowego i przyznawania premii pra-

cownikom zatrudnionym na stanowiskach pomocni-

sów, który jest regulaminem obecnie obowiązującym

w Ministerstwie Finansów.

wy uznaniowy, z przeznaczeniem na premie uznanio-

Przyznawanie nagród i premii uznaniowych zgod-

nie z określonymi zasadami i kryteriami jest jednym

z warunków niezbędnych do budowania motywacyj-

nego systemu wynagrodzeń.

Mając powyższe na uwadze, uprzejmie informuję,

kwota przyznanych nagród (brutto) na jeden etat wy-

niosła w 2011 r. ca 711 zł, a w 2012 r. – ca 881 zł.

Natomiast średnia miesięczna premia uznaniowa

(brutto) dla uprawnionego pracownika w 2011 r. wy-

niosła ca 196 zł/etat, zaś w 2012 r. – ca 207 zł/etat.

II.

Izby celne

poz. 1323, ze zm.) funkcjonariuszowi celnemu za

ności za wzorowe wykonywanie obowiązków, przeja-

wianie inicjatywy, doskonalenie kwalifikacji zawodo-

wych, mogą być udzielane wyróżnienia w postaci

m.in. nagrody pieniężnej.

Wyróżnienia w formie nagrody pieniężnej można

udzielić funkcjonariuszowi celnemu w szczególności

za wzorowe wypełnianie powierzonych zadań służ-

bowych, przejawianie inicjatywy w zakresie dosko-

nalenia organizacji i efektywności służby, pod wa-

runkiem, że efektem tych działań jest udoskonalenie

organizacji lub zwiększenie efektywności służby.

Wy-

różnienie w formie nagrody pieniężnej może być

udzielone również funkcjonariuszowi celnemu peł-

niącemu służbę na stanowisku kierowniczym za

sprawowanie kierownictwa nad wykonywaniem ww.

zadań (§ 4 rozporządzenia ministra finansów z dnia

635

14 grudnia 2010 r. w sprawie udzielania wyróżnień

funkcjonariuszom celnym).

Nagrody pieniężne dla funkcjonariuszy celnych

przyznawane są z funduszu nagród za szczególne osiąg-

nięcia w Służbie Celnej utworzonego na podstawie roz-

udzielania funkcjonariuszom celnym wyróżnień w for-

mie nagrody pieniężnej zostały określone w:

— rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 5 stycz -

oraz

— rozporządzeniu ministra finansów z dnia 14 grud -

nia 2010 r. w sprawie udzielania wyróżnień funkcjo-

Informację o udzieleniu funkcjonariuszowi celne-

mu wyróżnienia wraz z podaniem formy wyróżnienia

kierownik urzędu podaje do wiadomości funkcjona-

riuszy celnych komórki organizacyjnej Służby Celnej,

w której wyróżniony funkcjonariusz celny pełni służ-

bę (§ 12 rozporządzenia ministra finansów z dnia

Uhonorowanie nagrodą pieniężną członka korpu-

su służby cywilnej zatrudnionego w izbie celnej na-

stępuje na podstawie art. 93 ww. ustawy o służbie

cywilnej.

Nagrodę taką można przyznać ze specjalnie

w dyspozycji dyrektora generalnego urzędu.

Zgodnie

rektora generalnego urzędu przewidziane w ustawie

konuje dyrektor izby celnej.

Nagrody dla pracowników niebędących członka-

mi korpusu służby cywilnej przyznawane są na pod-

stawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 2 lu-

poz. 134), zgodnie z którym nagrody przyznawane są

za szczególne osiągnięcia w pracy zawodowej.

Fun-

dusz nagród jest w dyspozycji kierownika urzędu.

Średnia miesięczna kwota nagród na jednego pra-

cownika w izbach celnych w oparciu o średnioroczne

zatrudnienie w podziale na poszczególne grupy za-

trudnienia:

Status zatrudnienia

Średnia miesięczna kwota nagród

na jednego pracownika w zł

2011 2012

pozostali pracownicy 251 211

członkowie korpusu

służby cywilnej

395 327

funkcjonariusze celni 388 328

III.

Centrum Przetwarzania Danych

Zasady przyznawania nagród reguluje § 11 roz-

kach państwowej sfery budżetowej z dnia 30 kwietnia

w ramach posiadanych środków na wynagrodzenia

oraz obowiązujący regulamin wynagradzania będą-

cy załącznikiem nr 1 do zarządzenia nr 28/2011 dy-

rektora Centrum Przetwarzania Danych MF z dnia

30 września 2011 r.

Zgodnie z § 27 i 28 ww. regulaminu wynagrodze-

nia dyrektor CPD MF przyznaje nagrodę pracowni-

kowi z inicjatywy własnej lub na umotywowany

wniosek bezpośredniego przełożonego, który spełnia

poniższe warunki:

1) wykazuje się szczególnym zaangażowaniem

w wykonywaniu powierzonych zadań,

2) wykonuje dodatkowe zadania, które nie wcho-

dzą w zakres obowiązków służbowych,

3) wykazuje znaczną inicjatywę w proponowaniu

nowych rozwiązań, np. w zakresie wydajności pracy,

usprawnień organizacyjnych itp.,

4) umiejętnie i skutecznie wykorzystuje swoje

kwalifikacje oraz doświadczenie zawodowe na zajmo-

wanym stanowisku pracy,

5) dba o jakość wykonywanej pracy i jej termino-

wość,

6) przejawia inicjatywę oraz podnosi wydajność

pracy,

7) nie był karany karą porządkową w okresie, za

8) nie był pozbawiony prawa do premii regulami-

nowej w części lub całości w okresie, za który jest

9) osiągnął bardzo wysokie wyniki w pracy lub

w inny sposób znacząco wyróżnił się swoją postawą

pracowniczą.

cownika w 2011 r. i 2012 r. wyniosła:

— w 2011 r.

– 661,42 zł,

— w 2012 r.

– 669,32 zł.

Jednocześnie informuję, że powyższe dane nie

obejmują premii wynikających z zawartych umów

stały wynagrodzenia równoważący wcześniejsze wy-

nagrodzenia pracowników przeniesionych z Mini-

sterstwa Finansów do CPD MF w 2011 r.

IV.

Centrum Edukacji Zawodowej Resortu Fi-

nansów

Podstawę wypłaty premii w CEZ RF stanowi § 10

636

premiowania obowiązujący w CEZ RF.

Premia jest

składnikiem wynagrodzenia zawartym w umowie

o pracę.

Nagrody są przyznawane na podstawie § 11

ww. rozporządzenia oraz zarządzenia dyrektora CEZ

cownikom CEZ RF.

Wnioski w sprawie przyznawania

nagród zatwierdza dyrektor CEZ RF.

Natomiast na-

grody dla kierownictwa CEZ RF przyznawane są na

— w 2012 r.

– 508 zł.

Wzrost wysokości średniej kwoty nagród w roku

tu, że w roku 2011 centrum rozpoczęło swoją działal-

ność, zatrudniając nowych pracowników m.in. na

umowy na okres próbny.

W tym przejściowym okre-

sie, przy dużej rotacji kadr, premiowanie i nagradza-

nie pracy odbywało się w ograniczony sposób.

Rok

2012 charakteryzował się już stabilizacją zatrudnie-

nia.

Pracownicy centrum realizowali w pełni ważne

dla całego resortu zadania.

V. Urzędy kontroli skarbowej

Pracownikom urzędów kontroli skarbowej nagro-

dy są wypłacane z funduszu wynagrodzeń będącego

w dyspozycji dyrektorów urzędów kontroli skarbo-

wej.

Nagrody i premie są wypłacane członkom kor-

cy zawodowej z funduszu nagród, który tworzony jest

w wysokości 3% planowanych wynagrodzeń oraz po-

zostałym pracownikom na podstawie § 9 i 10 rozpo-

Środki finansowe przeznaczone na nagrody nie są

przyznawane dodatkowo, lecz są wygospodarowywa-

ne z funduszu wynagrodzeń określonego ustawą bu-

dżetową.

Pracownicy urzędów kontroli skarbowej

otrzymują nagrody zgodnie z regulacjami wewnętrz-

nymi, które określają zasady i tryby ich wypłacania.

Wypłata nagród dla pracowników urzędów kon-

troli skarbowej znajduje swoje uzasadnienie w rosną-

cych kwotach wpłat wynikających z działalności kon-

troli skarbowej.

W 2012 r. kwota ustaleń wyniosła

3779,5 mln, co stanowi wzrost ustaleń w stosunku

do roku 2011 o 49,7%.

Przyjęte przez poszczególne

urzędy kontroli skarbowej plany działalności na 2012 r.

zostały w pełni zrealizowane.

Osiągnięte wyniki oraz

zebrane informacje potwierdzają, że działania podejmo-

wane przez urzędy kontroli skarbowej w istotny sposób

wpływają na wzrost dyscypliny podatkowej oraz na

zwiększenie świadomości podatkowej obywateli.

— w 2012 r.

– 773 zł.

VI.

Izby skarbowe i urzędy skarbowe

Nagrody w urzędach skarbowych i izbach skar-

bowych przyznawane są zgodnie z art. 93 ustawy

wej.

Nagrody wypłacane są ze specjalnie utworzone-

Fundusz ten w wysokości 3% planowanych wynagro-

dzeń jest w dyspozycji dyrektorów generalnych urzę-

dów, którymi są dyrektor izby skarbowej i naczelnik

urzędu skarbowego.

Przyznanie nagrody oraz okre-

ślenie jej wysokości należy do kompetencji kierowni-

ka jednostki.

Przepisy dotyczące utworzenia 3% fun-

duszu nagród nie narzucają obowiązku ustalania

szczegółowych zasad rozporządzania środkami fun-

duszu, jednak w podległych jednostkach administra-

cji podatkowej funkcjonują wewnętrzne unormowa-

nia regulujące podstawowe zasady przyznawania

nagród.

Średnia kwota nagród na jednego pracownika

a) w 2011 r.:

— w izbach skarbowych 575 zł w przeliczeniu na

1 miesiąc,

— w urzędach skarbowych 336 zł w przeliczeniu

na 1 miesiąc.

Razem w izbach i urzędach skarbowych 357 zł

w przeliczeniu na 1 miesiąc.

b) w 2012 r.:

— w izbach skarbowych 636 zł w przeliczeniu na

1 miesiąc,

— w urzędach skarbowych 343 zł w przeliczeniu

na 1 miesiąc.

w przeliczeniu na 1 miesiąc.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że zgodnie

z § 4 pkt 1 ppkt a rozporządzenia ministra finansów

ków budżetu państwa wszystkich stopni obowiązani

są do sporządzania kwartalnego sprawozdania Rb-70

o zatrudnieniu i wynagrodzeniach, obejmującego

m.in. wykonanie wynagrodzeń osobowych w tym na-

gród za szczególne osiągnięcia w pracy zawodowej,

uposażeń, w tym nagród za szczególne osiągnięcia

w Służbie Celnej oraz dodatkowego wynagrodzenia

rocznego (w przypadku funkcjonariuszy celnych

– nagrody rocznej).

Sekretarz stanu

Janusz Cichoń

637

Odpowiedź

sekretarza stanu

jak i w podległych jednostkach (14859)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

14859/13), uprzejmie proszę o przyjęcie następują-

wojska zatrudnieni w resorcie obrony narodowej,

w jednostkach finansowanych z budżetu Minister-

stwa Obrony Narodowej, nie stanowią jednolitej gru-

py zawodowej.

Mają do nich zastosowanie przepisy

zarówno powszechnie obowiązujące, jak i resortowe.

Najliczniejszą grupę pracowników wojska (ok. 87%

ogółu zatrudnionych) stanowią pracownicy zatrud-

nieni na podstawie ponadzakładowego układu zbio-

rowego pracy dla pracowników wojskowych jedno-

stek organizacyjnych sfery budżetowej (PUZP).

Zgod-

nie z art. 27 tego układu wynagrodzenie pracowników

składa się ze stałych elementów: wynagrodzenia za-

sadniczego, dodatku za wysługę lat, premii oraz in-

nych dodatkowych składników związanych z rodzajem

wykonywanej pracy (np. dodatku funkcyjnego w przy-

padku pełnienia funkcji kierowniczej lub dodatku za

pracę wykonywaną w warunkach szkodliwych dla

zdrowia).

Podkreślenia wymaga fakt, że premia jest

elementem wynagrodzenia jedynie pracowników opła-

canych na podstawie PUZP.

Przepisy określające

składniki wynagrodzenia innych grup zawodowych

(członków korpusu służby cywilnej i urzędników pań-

stwowych) takiego składnika nie przewidują.

Zgodnie z art. 36 PUZP każdy pracodawca woj-

skowy tworzy w ramach środków na wynagrodzenia

fundusz premiowy.

Jego wysokość, jak również kry-

teria przyznawania, podwyższania, obniżania i po-

zbawiania premii określa zakładowy regulamin pre-

miowania wydany przez pracodawcę, w uzgodnieniu

z zakładowymi organizacjami związkowymi.

Przy-

znana na jego podstawie premia nie ma charakteru

uznaniowego, gdyż możliwość zmiany jej wysokości

uzależniona jest od obiektywnie zaistniałych okolicz-

ności określonych we wskazanym powyżej regulami-

nie.

We wszystkich umowach pracowników objętych

wspomnianym układem zbiorowym znajduje się zapis

składnika wynagrodzenia.

Pragnę zauważyć, że

w resorcie obrony narodowej nie ma jednolitego re-

gulaminu premiowania z uwagi na to, że podobnie

jak w przypadku regulaminu pracy – każdy praco-

dawca musi go zindywidualizować, uwzględniając

specyfikę swojej jednostki organizacyjnej oraz przy-

znaną wielkość funduszu wynagrodzeń.

Z informacji

uzyskanych od pracodawców wojskowych wynika, że

maksymalna wysokość premii (za pełne wykonanie

zadań) wynosi 20% wartości wynagrodzenia zasad-

niczego.

Należy wskazać, że pracodawca zgodnie z art. 45

ust. 1 PUZP, w uzgodnieniu z zakładowymi organi-

zacjami związkowymi, może również tworzyć fun-

dusz nagród w wysokości do 3% wynagrodzeń oso-

bowych z przeznaczeniem na nagrody dla pracowni-

ków.

Niezależnie od tego funduszu minister obrony

celowy fundusz nagród w wysokości do 0,025% limi-

tu wynagrodzeń osobowych pracowników objętych

ponadzakładowym układem zbiorowym z przezna-

cy zawodowej.

Fundusz ten pozostaje w dyspozycji

ministra obrony narodowej.

W 2011 r. i 2012 r. wyso-

kość tego funduszu wynosiła 370 tys. zł.

W 2011 r.

minister obrony narodowej na wniosek pracodawców

wyróżnił 131 pracowników nagrodą z tego funduszu

w wysokości przeciętnie po 2824 zł na pracownika,

natomiast w 2012 r. wyróżnił 125 pracowników

– przeciętnie po 2903 zł na pracownika.

Drugą co do wielkości grupą pracowniczą w re-

sorcie obrony narodowej, stanowiącą 6,86% ogółu

zatrudnionych, są członkowie korpusu służby cywil-

1505, ze zm.).

Osoby te wynagradzane są na podsta-

wie rozporządzenia prezesa Rady Ministrów z dnia

nicy, o których mowa, są zatrudnieni na stanowi-

skach etatowych w urzędzie ministra obrony naro-

dowej, wojewódzkich sztabach wojskowych, wojsko-

wych komendach uzupełnień i archiwach wojsko-

wych.

Zgodnie z art. 85 ustawy o służbie cywilnej

wynagrodzenie pracownika służby cywilnej składa

wieloletnią pracę.

Natomiast na wynagrodzenie

urzędnika służby cywilnej oprócz wspomnianych

składników składa się również dodatek służby cywil-

nej z tytułu posiadanego stopnia służbowego.

Podob-

nie jak w przypadku osób zatrudnionych na podsta-

wie PUZP, tak i dla omawianej grupy została uregu-

lowana kwestia nagród.

Przepis art. 93 ust. 2 ustawy

o służbie cywilnej stanowi, że fundusz nagród dla

w dyspozycji dyrektorów generalnych urzędów (w przy-

638

padku terenowych organów administracji wojskowej

– szefów wojewódzkich sztabów wojskowych oraz woj-

skowych komendantów uzupełnień) i może być przez

Kolejną grupę w resorcie obrony narodowej (ok.

3,9% ogółu zatrudnionych) stanowią pracownicy

urzędów państwowych zatrudniani na podstawie

ze zm.).

Są oni wynagradzani na podstawie rozporzą-

państwowi zatrudnieni są m.in. w dowództwach ro-

dzajów sił zbrojnych, Komendzie Głównej Żandarme-

rii Wojskowej, w delegaturach Departamentu Kon-

troli Ministerstwa Obrony Narodowej, wojskowych

biurach emerytalnych, delegaturach ochrony prze-

ciwpożarowej, Centralnym Ośrodku Aktywizacji Za-

wodowej, Wojskowym Centrum Metrologii.

Dla tej gru-

cownikach urzędów państwowych w urzędach pań-

stwowych tworzy się zakładowy fundusz nagród

w wysokości 3% funduszu płac.

Należy stwierdzić, że nagrody (niezależnie od

grupy zawodowej) przyznawane są pracownikom za

pracy.

Opisane wyżej przepisy regulują zasady two-

rzenia funduszu nagród.

Z uwagi na ich fakultatyw-

ność (w odróżnieniu od premii regulaminowych – nie

stanowią stałego składnika wynagrodzenia i są

uznaniowe) nie określono regulaminu ich przyzna-

wania.

Kompetencje do wyróżnienia pracowników,

biorąc pod uwagę różne przesłanki i kryteria, posia-

da wyłącznie dany pracodawca wojskowy.

ryka Kmiecika kwestii przeznaczenia w poszczegól-

nych latach środków finansowych na nagrody i pre-

mie dla pracowników resortu obrony narodowej,

pragnę poinformować, że zgodnie ze stanem ewiden-

cyjnym wynikającym ze sprawozdawczości budżeto-

wej na nagrody uznaniowe wydatkowano w roku

2011 – 30 784 000 zł, zaś w roku 2012 – 27 465 436 zł,

co stanowi w 2011 r.

– 1,98% i w 2012 r.

– 1,76% pla-

nu wydatków na wynagrodzenia pracowników jed-

nostek budżetowych resortu obrony narodowej.

Na-

tomiast pracownikom zatrudnionym w urzędzie mi-

nistra obrony narodowej wypłacono w roku 2011

nagrody w łącznej kwocie 9 258 700 zł oraz w roku

2012 nagrody w łącznej wysokości 7 871 000 zł,

a także wypłacono premie w wysokości 354 400 zł

w 2011 r. oraz w kwocie 334 700 zł w 2012 r.

Zasady

premiowania zostały określone w zarządzeniu nr 1

dyrektora generalnego Ministerstwa Obrony Naro-

nu premiowania pracowników niebędących członka-

tamencie administracyjnym.

Uprzejmie informuję również, że w odniesieniu do

pracowników urzędu ministra obrony narodowej de-

cyzje o przyznaniu nagrody podejmuje dyrektor ge-

neralny Ministerstwa Obrony Narodowej na podsta-

wie wniosków i propozycji dyrektorów czy też szefów

komórek organizacyjnych ministerstwa.

Czynnikami

są w szczególności:

Pragnę zauważyć, że obowiązujące przepisy w opi-

sywanych kwestiach nie nakazują publikowania in-

formacji o wysokości przyznanych nagród, ponadto

mając na uwadze argumenty przedstawione powyżej,

w ocenie resortu obrony narodowej nie zachodzi ko-

nieczność podejmowania działań mających na celu

publikowanie informacji o wysokości przyznanych

nagród oraz premii, wraz z komentarzem dotyczą-

cym zasadności ich wypłaty.

Przedstawiając powyższe wyjaśnienia, pozostaję

Warszawa, dnia 28 marca 2013 r.

mo z 28 lutego 2013 r., znak: SPS-023-14864/13, do-

nictwa i Rozwoju Wsi i w podległych jednostkach (zał.

nr 1) uprzejmie informuję.

Ad 1.

W latach 2011–2012 w Ministerstwie Rolni-

i premie brutto.

639

w zł

Rok Nagrody

W tym z rezerwy

celowej

Polskę przewodnictwa

Premie

regulaminowe

2011 4 233 732,28 976 346,00 747 101,16

2012 5 465 308,00 744 000,00 790 205,90

wilnej za szczególne osiągnięcia w pracy zawodowej

wych.

Mając powyższe na uwadze, w Ministerstwie

pieniężne pracownikom, którzy wykazali się dużym

w pracy zawodowej, w szczególności członkom kor-

pusu prezydencji oraz innym osobom zaangażowa-

nym w przygotowanie i sprawowanie przez Polskę

nie nagród dla członków korpusu prezydencji nie po-

chodziły z funduszu nagród ministerstwa, ale z przy-

znanej decyzją ministra finansów urzędom, w tym

Ministerstwu Rolnictwa i Rozwoju Wsi, rezerwy ce-

lowej przeznaczonej na sfinansowanie zadania spe-

cjalnego: System motywacyjno-lojalnościowy w ra-

li również niektórzy pracownicy zaangażowani w re-

nych obszarów rybackich na lata 2007–2013”.

Należy

charakteru i dotyczyły tylko pracowników, którzy

Premie regulaminowe są składnikiem wynagro-

dzenia, wynikającym z § 9 rozporządzenia Rady Mi-

wnętrznego regulaminu premiowania w Minister-

stwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi.

Zgodnie z § 9 ww.

rozporządzenia dla pracowników zatrudnionych na

gulaminu pracownikowi zatrudnionemu na stanowi-

sku pomocniczym, robotniczym i obsługi w Minister-

stanowiąca składnik wynagrodzenia zasadniczego

Ad 6.

Informacje dotyczące wynagrodzeń w kor-

pusie służby cywilnej przekazywane są corocznie sze-

fowi służby cywilnej w ramach „Sprawozdania dy-

rektora generalnego urzędu z realizacji zadań wyni-

bie cywilnej”, w związku z obowiązkami wynikają-

cymi z art. 25 ust. 5 oraz art. 15 ust. 1 pkt 3 ww.

ustawy.

Szef służby cywilnej przedstawia prezesowi

Rady Ministrów do końca marca każdego roku spra-

tej służby za rok poprzedni, które po przyjęciu go

przez prezesa Rady Ministrów udostępniane jest na

stronie internetowej Departamentu Służby Cywilnej

str. 640-642).

Podsekretarz stanu

Tadeusz Nalewajk

Warszawa, dnia 28 marca 2013 r.

jak i w podległych jednostkach (14865)

nr SPS-023-14865/13, z dnia 28 lutego br.) w sprawie

2011–2012 w Ministerstwie Spraw Zagranicznych

i jednostkach podległych uprzejmie informuję.

Ministerstwo Spraw Zagranicznych kontynuuje

640

Z

a

ł

ą

c

z

r 1

I

n

f

o

r

m

t

y

c

y

s

o

k

i n

a

g

r

ó

d i pr

e

m

i

i w

y

p

ł

a

c

h w l

a

t

a

c

2 w j

e

d

n

o

h p

o

d

l

h i n

a

d

z

o

r

z m

i

a r

o

l

n

i

c

L

p.

N

a

z

w

a j

e

d

n

K

w

o

t

a w

p

ł

a

c

d (

w

z

ł)

K

w

o

t

a w

h pr

e

m

i

i (

w z

ł

)

W

y

m

i

e

n

ć pr

z

e

pi

s

y r

e

g

u

l

u

e w

y

s

o

k

o

ć i z

a

s

a

d

o

ś

ć

pr

z

y

w

a n

g

r

ó

K

t

o i n

a j

a

k

i

j p

o

d

s

e pr

z

y

z

n

a

j

i e

w

e

n

t

u

e w

e

r

y

fi

k

u

j

e pr

z

y

z

n

e n

a

ó

d

2

0

1

1

r.

2

1

r.

1

.

2.

3.

4.

1

.

K

r

a

j

o

w

t

a

C

he

m

ic

z

n

o

-

R

o

l

n

ic

z

a

(

w

r

a

k

r

ę

g

o

i

s

t

a

c

j

a

m

c

he

m

ic

z

n

o

r

o

l

n

ic

z

y

m

i

)

6

1

3

4

0

6

,

91

7

3

2

9

10

,

6

0

3 5

3

0 6

3

8

,

3

7

3

6

5

6

1

1

8

,

1

7

z t

e

g

o

:

3

9

1

5

00

,

00

4

17

5

7

0

,

0

0

u

s

t

a

w

a

r

c

a 2

0 r

.

o w

y

n

a

g

a

d

z

n

i

o

s

ó

b k

i

e

r

u

j

ą

c

y

k

t

ó

i p

o

d

m

i

i pr

a

w

n

y

m

i

(

D

z

.

U

6

, p

o

z

.

3

0

6

, z p

ó

ź

n

a

g

r

o

d

y pr

z

y

z

n

a

e pr

z

i n

a w

n

i

o

k d

y

r

e

k

t

K

S

Ch

R

2

2

1

9

0

6

,

91

3

1

5

3

4

0

,

6

0

u

s

t

a

.

z

p

ó

ź

n

.

i

z

a

r

z

ą

ie

n

r

4

/

2

0

0

8 d

y

r

e

k

t

C

h

R w W

a

r

s

z

e z d

n

i

a 1

l

s

a

d d

o

t

y

z

w

o

r

z

e

, pr

z

y

z

n

a

ł

a

i

a n

a

o

e

j w K

j

o

w

j S

t

a

c

j

i C

h

e

m

i

c

z

-

R

o

i

c

j i

o

k

r

g

o

h s

c

j

a

c

h c

h

e

m

i

c

r

o

i

c

g

o

d

e pr

r

e

k

r

a

j

o

w

d

y

r

e

i

c

he

m

ic

z

c

h

3 5

3

0 6

3

r

o

z

p

o

r

a pr

a

c

y i p

o

l

i

t

y

i s

p

o

ł

j z

d

n

i

a 3

0 k

w

i

e

w

y

n

a

g

a z

a pr

a

c

ę i pr

z

y

z

n

a

n

n

y

c

h

ś

w

w

i

ą

a

c

ą d

l

a pr

a

c

a

t

r

a

ń

s

t

h j

f

e

r

y

b

u

d

ż

e

j d

a

ł

a

c

l

n

i

c

a (

D

z

r 8

2

, p

o

z

.

4

7

, z p

ó

ź

r

3

/

2

0

0

8 d

e u

s

l

e

a r

e

g

u

l

a

u

pr

e

m

i

o

w

a

n

i

r

a

o

pr

e

m

e pr

z

y

z

a

c

o

w

n

m pr

z

e

z

d

y

R i d

y

r

e

k

w O

S

C

h

R n

a

w

n

i

o

k k

i

e

r

o

ó

i

u

r

/

d

z

i

a

ł

ó

2.

C

e

n

t

r

a

n

i

a O

d

m

i

a

n

R

o

ś

l

i

n U

pr

a

w

n

y

c

w

r

a

d

z

i

a

i

)

2

1

9

5

00

,

00

2

17

9

8

7

,

5

0

4 1

2

9 4

2

7

,

0

2

4 4

3

3 6

6

1

,

6

0

1

) u

s

t

a

w

o

s

ó

2

) r

o

z

p

o

r

i r

o

z

w

o

i z d

n

i

a 2

4 g

r

u

d

n

i

a

w C

e

n

t

r

a

a B

a

d

a

n

i

z

y

z

n

a

(

D

z

.

U

5

7

, p

o

z

3

9

)

;

3

) r

e

g

u

l

a

y pr

e

m

i

o

w

e

n

t

r

a

i o

r

a

z o

d

d

z

i

r

en

o

w

yc

h;

1

) n

a

g

r

o

ę r

o

c

z

n

ą d

l

a d

y

r

e

k

a C

O

B

O

R

U

pr

z

y

z

n

a

e m

i

n

r r

o

l

n

i

c

;

2

) n

a

g

r

o

a z

a

s

t

ę

p

pr

z

y

z

n

a

e d

y

r

e

k

r C

O

B

O

R

U

;

3

) pr

e

m

i

e d

l

a d

y

r

d

d

z

i

e

n

o

c

c

h z

a

s

w pr

z

y

z

n

a

C

OB

OR

U

;

4

) pr

e

m

i

a p

z

o

s

a

c

o

w

n

pr

z

y

d

z

i

e

a d

y

r

e

U (

d

l

a

pr

a

c

w c

e

n

t

r

a

) o

r

a

z d

y

z

y

o

d

d

z

h (

l

a pr

a

d

d

z

i

e

)

;

641

C

e

n

t

r

a

y

j

a

ś

n

, ż

e w

y

s

o

k

i p

o

z

i

o

m f

u

ndu

s

z pr

e

m

i

o

w

e

g

o

n

i

i

a

a e

l

a

s

t

y

o f

u

ndu

ł

a

c

, k

t

ó

r

y g

w

a

r

a

n

e u

t

r

z

y

ń s

t

a

ł

y

c

h n

a n

i

ż

s

z

y

m p

o

z

i

, c

o u

m

o

ż

l

a r

e

du

k

c

j

ę w

y

k

o

r

z

a f

u

c w m

o

m

e

n

o

g

o

r

s

ę s

y

t

u

a

c

i fi

n

a

n

s

j j

e

.

P

o

t

r

z

e

a t

a

k

a w

y

n

i

p

e

c

y

fi

i pr

o

w

a

d

z

i

a

, k

a c

h

a

r

a

e s

i

ę du

ż

y

m r

y

z

y

k

i

m o

d

d

z

i

a

a c

z

y

n

n

i

w z

e

w

n

ę

t

h p

o

ż

e

j m

i

e

r

z

e p

o

z

a k

o

r

ą j

e

d

n

o

i (

n

p

.

w

a

r

u

n

i p

o

g

o

d

o

w

e

, du

ż

a d

y

n

a

m

a z

m

i

a

n c

e

n

pr

o

du

k

t

ó

ś

l

n

y

c

h

)

.

3.

K

r

a

j

o

w

e C

e

n

w

i

e

r

z

1

4

8

00

,

00

8

8

900

,

00

1 4

2

4 8

9

0

,

5

3

1 4

5

9 3

3

3

,

4

8

1

) r

o

z

p

o

1

) n

a

g

r

a r

c

z

n

a

: d

y

r

e

k

t

o

i K

C

H

Z

m

i

n

i

s

t

, pr

a

c

o

w

n

K

C

H

Z – d

y

r

e

k

;

2

) u

s

t

a

w

) d

y

r

e

k

t

r n

a p

o

d

s

c

y pr

a

c

o

a

pr

z

e

z b

e

z

p

o

ś

o pr

z

e

ł

o

ż

o

e

;

3

) z

a

r

z

ą

d

r 1

5

/

2

0

0

8 z 2

3 g

r

u

d

n

d

y

r

e

k

o C

e

n

w s

pr

a

w

i

e

g

u

l

4.

G

ł

ó

w

n

We

t

e

r

y

n

a

r

i

i

6

0

7

4

74

,

3

2

6

2

2

2

6

7,

0

1

17

8

4

4

,

0

0

19

9

4

4

,

0

0

1

) n

a

g

r

y o

k

r

s

o

e – k

o

r

p

u

s s

:

a

) u

s

t

a

w

1 l

i

s

t

ł

u

żb

i

e

c

y

w

i

D

z

2

7

, p

o

z

5

, z p

ó

ź

b

) z

a

r

z

ą

1 d

y

r

e

k

t

o G

I

W

z d

n

i

a 2

z

e

pr

o

w

c

e

o

k

r

e

s

o

h pr

a

c

w G

ł

ó

w

n

e

g

o I

n

s

p

e

k

W

e

t

e

r

y

n

a

i i pr

z

y

z

n

z p

ó

ź

n

) d

y

r

e

k

y w p

o

r

o

z

b

e

z

p

o

m pr

z

e

ł

o

ż

y

i

e

r

o

w

e

u

r

z

ę

du n

a p

o

d

s

pi

s

k

a

z

a

w r

u

b

r

y

c

e o

b

o

k

.

(

„

P

i

e

r

w

s

a i d

r

u

g

a o

c

e

n

a p

ó

ł

r

o

c

n

a s

ą

s

p

o

r

z

e w

s

p

ó

l

e pr

z

e

z pr

a

c

o

w

n

i b

e

z

p

o

.

W r

a

m

a

c

k

a

z

a

ń pr

a

c

o

w

n

k d

o

k

o

n

u

s

a

m

o

o

c

y

a

s

t

ę

e w

s

p

b

e

z

p

m u

s

t

a

l

a o

c

e

n

ę

o

s

t

a

t

e

ą

.

O

c

e

n

ę p

ó

ł

r

o

c

ą p

o

d

pi

s

a

n

ą pr

z

e

z

o

b

i

e s

t

r

o

n

y b

e

z

p

o

ś

i pr

z

e

ł

o

ż

y pr

z

e

k

a

d

y

r

e

i g

e

n

e

r

m

u

.

”

;

„

D

y

r

e

k

t

y pr

z

e

k

b

e

z

p

o

ś

m

u pr

z

e

ł

o

ż

m

u i

n

f

o

r

ę

o w

y

s

o

k

o

j d

o w

y

p

ł

a

.

B

e

z

p

o

ś

e

c

y

z

pr

a

c

o

w

n

i

”

)

2

) d

y

r

e

;

2

) pr

e

m

i

e o

r

a

z n

a

y – n

i

e

m

n

o

n

i

k

o

w

c

y

:

a

) u

s

t

8

2 r

a

c

o

w

n

c

h

u

r

z

ę

ó

w p

a

ń

s

h (

.

2

6

9

)

;

b

) r

o

z

p

o

n

i

a 2 l

u

t

e

g

o

0 r

b

ę

d

y

i k

o

r

p

u

s

j z

a

t

r

z

ę

d

a

a

d

m

i r

z

j i pr

a

c

o

w

w i

n

n

y

c

k (

D

z

.

U

7

, p

o

z

4

, z p

ó

ź

642

w roku:

a) 2011:

b) 2012:

a) 2011:

— centrala – 1638 tys. zł brutto, co stanowiło

1,10% budżetu wynagrodzeń,

— placówki – 700 tys. zł brutto, co stanowiło

0,40% budżetu wynagrodzeń,

b) 2012:

cia w pracy zawodowej, w szczególności za wybitne

rezultaty indywidualne w wykonywaniu powierzo-

nych zadań, ukończenie skomplikowanych projektów,

Tak prowadzona polityka kadrowa będzie również

niu nowoczesnych narzędzi informatycznych, kon-

centracji obsługi administracyjnej i finansowej pla-

cówek zagranicznych, które to działania już są wdra-

żane.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Janusz Cisek

w t

y

m

:

n

a

g

r

o

d

e

z

y

d

e

n

j

i

37

37

3

,

0

0

2

2

2

00

,

00

d

o

k

u

m

t M

S

Z z m

a

j

a 2

0

.

pr

z

y

j

ę

t

E

R

M

p

t

.

„

Z

a

s

a

d

z

i

u ś

r

o

d

k

w fi

n

a

n

h n

d

o

d

a

w k

o

pr

e

z

y

d

e

i o

z i

s

ó

b z

a

a

n

g

a

y

c

w pr

z

y

g

o

t

pr

a

w

o

w

a

n

e

z

y

d

e

i P

o

l

s

k

w r

a

d

z

i

e U

n

i

i E

u

a

m

a

c

w

ie

lo

le

t

n

ie

g

o

»

P

r

z

y

g

ot

ow

a

n

ie

,

ob

s

ł

u

g

i s

pr

a

w

o

w

o

d

n

l

a

d

z

i

e U

E

w I

I p

o

ł

.

2

0

1

1 r

« z

a

d

a

n

i

e s

p

c

j

a

:

S

y

s

t

e

m

m

o

t

y

w

a

no

-l

oj

a

l

no

ś

c

i

o

w

y

”

G

L

W n

a p

o

d

s

5.

G

ł

ó

w

n

O

c

h

r

o

n

o

ś

l

i

n

i

N

a

s

ie

n

n

ic

t

w

a

13

2

9

8

8

,

0

0

2

1

4

9

8

0

,

0

3

1

0

8

9

6

7

,7

6

9

8

17

8

,

9

9

a

r

t

.

9

3 u

s

t

a

w

1 l

i

s

t

j (

D

z

;

a

r

t

.

2

4 u

s

t

a

w

a

c

o

w

n

i

a 1

.

(

t

.

j

.

D

z

; r

e

g

u

l

a

n pr

e

m

i

o

w

j w G

ł

ó

w

n

y

m I

n

s

p

e

k

c

i

e O

c

h

r

o

n

n i N

a

s

i

e

; r

e

g

u

l

n g

o

s

p

o

d

u

m n

a

g

r

ó

d w G

ł

ó

w

n

n

g

r

o

, pr

e

m

i

e pr

e

r

y

fi

k

dy

r

ek

t

o

r

g

e

n

er

a

l

n

y

w t

y

m

:

n

15

2

8

8

,

0

0

1

3

000

,

00

643

Odpowiedź

sekretarza stanu

jak i w podległych jednostkach (14866)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pis-

SPS-023-14866/13), przedstawiam poniżej odpowiedź

Dla pracowników zatrudnionych w Ministerstwie

Sprawiedliwości – ze środków przeznaczonych na wy-

nagrodzenia – na nagrody uznaniowe wydatkowano:

— w roku 2011 kwotę 1 953 740,00 zł brutto,

— w roku 2012 kwotę 3 201 340,00 zł brutto.

Pracownikom realizującym zadania w ramach

programów operacyjnych „Kapitał Ludzki” i „Inno-

wacyjna Gospodarka” oraz Norweski Mechanizm

Finansowy wypłacono nagrody finansowane w 85%

z funduszu Unii Europejskiej na łączną kwotę:

— w roku 2011 – 1 093 119,80 zł brutto,

— w roku 2012 – 207 050,00 zł brutto.

O ile nagrody mają charakter uznaniowy, o tyle

premie są jednym ze składników wynagrodzenia pra-

cowników zatrudnionych na stanowiskach pomocni-

na umową o pracę, jest zróżnicowana w zależności od

Na premie dla ww. grupy pracowników Minister-

stwo Sprawiedliwości wydatkowało:

— w 2011 r. kwotę 630.258,66 zł brutto, w tym

528.314,95 zł płatne z dołu,

— w 2012 r. kwotę 705.491,42 zł brutto, w tym

479.490,76 zł płatne z dołu.

W odniesieniu do premii i nagród wypłaconych

pracownikom jednostek podległych i nadzorowanych

poniższa informacja została sporządzona po przepro-

wadzeniu analizy odpowiedzi udzielonych przez:

— prezesów i dyrektorów wszystkich sądów ape -

lacyjnych – w zakresie sądów powszechnych,

— dyrektorów wszystkich zakładów poprawczych

prawczych i schronisk dla nieletnich,

— dyrektora Centralnego Zarządu Służby Wię -

ziennej – w zakresie jednostek organizacyjnych Służ-

by Więziennej,

— dyrektora Instytutu Wymiaru Sprawiedliwo-

ści, dyrektora Instytutu Ekspertyz Sądowych im.

prof. dra Jana Sehna oraz dyrektora Krajowej Szko-

ły Sądownictwa i Prokuratury – w zakresie kierowa-

nych jednostek,

a udzielone odpowiedzi dotyczą kwestii związa-

nych z nagradzaniem i premiowaniem pracowników

Ww.

jednostki z tytułu nagród i premii w roku

2011 wypłaciły 103 293 742,05 zł brutto, zaś w 2012 r.

99 439 134,14 zł brutto.

z późn. zm.) oraz § 10 rozporządzenia Rady Mini-

pusu służby cywilnej oraz pracownikom zatrudnio-

w dyspozycji i uruchamiany w miarę posiadanych

środków przez dyrektora generalnego.

W Ministerstwie Sprawiedliwości podstawę two-

rzenia w ramach posiadanych środków na wynagro-

dzenia funduszu premiowego dla pracowników za-

niczych i obsługi, z którego wypłacane są comiesięcz-

ne premie, stanowi § 9 przywołanego wyżej rozporzą-

dzenia.

Zasady przyznawania premii reguluje zarządze-

znawania premii pracownikom zatrudnionym w Mi-

nisterstwie Sprawiedliwości poza korpusem służby

czych i obsługi.

Przechodząc do omówienia podstaw prawnych na-

gradzania i premiowania pracowników sądów po-

wszechnych, należy wskazać, iż możliwość uzyskania

tych świadczeń przez asystentów sędziów, urzędni-

ków i innych pracowników sądów wynika z rozporzą-

dzenia ministra sprawiedliwości z dnia 30 marca

czego (Dz. U. Nr 49, poz. 299).

Zgodnie z ww. rozporządzeniem urzędnikom i in-

nym pracownikom sądów mogą być przyznane na-

z funduszu nagród.

Fundusz nagród tworzy się

w wysokości do 3% planowanych wynagrodzeń oso-

bowych.

Fundusz nagród pozostaje w dyspozycji pre-

zesa sądu i może być przez niego podwyższany w ra-

nocześnie w myśl przywołanego wyżej rozporządze-

644

nia urzędnikom i innym pracownikom sądów mogą

być przyznawane premie z funduszu premiowego.

Prezes sądu tworzy fundusz premiowy w ramach po-

siadanych środków na wynagrodzenia, określając

jego wysokość oraz regulamin premiowania.

nym pracownikom sądów nagrody przyznawane są

premie są wypłacane po spełnieniu przesłanek prze-

widzianych w regulaminie premiowania ustalanym

indywidualnie dla każdej jednostki.

Podstawę do wypłacania premii i nagród dla pra-

cowników rodzinnych ośrodków diagnostyczno-kon-

sultacyjnych stanowi rozporządzenie ministra pracy

pracowników niebędących nauczycielami, zatrudnio-

nych w szkołach i placówkach oświatowych prowa-

dzonych przez organy administracji rządowej oraz

niektórych innych jednostkach organizacyjnych (Dz. U.

Podstawą do tworzenia funduszu premiowego

i funduszu nagród w zakładach poprawczych i schro-

niskach dla nieletnich stanowi § 11 i § 12 rozporzą-

dzania za pracę i przyznawania innych świadczeń

nistracji rządowej oraz w niektórych innych jednost-

zm.).

Nagrody głównych księgowych wypłacane są

zaś na podstawie rozporządzenia ministra sprawied-

Stosownie do przywołanego rozporządzenia mini-

w ramach posiadanych środków na wynagrodzenia

duszu premiowego oraz warunki przyznawania i wy-

płacania premii określone są w wewnątrzzakładowych

przepisach, jakimi są regulaminy premiowania.

W ramach posiadanych środków na wynagrodze-

zawodowej, fundusz ten pozostaje w dyspozycji dyrek-

tora jednostki.

Nagrody przyznaje dyrektor na wnio-

sek kierownika działu.

Wnioski o przyznanie nagro-

dy opiniowane są także przez zespoły powołane przez

dyrektorów zakładów i schronisk oraz przez związki

zawodowe działające w jednostce.

Nagrody wypłaca-

ne głównym księgowym i dyrektorom zakładów/schro-

nisk weryfikuje minister sprawiedliwości.

Wysokość i zasadność przyznawania nagród i pre-

mii pracownikom cywilnym zatrudnionym w jed-

nostkach organizacyjnych Służby Więziennej okre-

ślają następujące akty prawne:

— rozporządzenie ministra pracy i polityki spo -

nych resortu sprawiedliwości (Dz. U. Nr 73, poz. 434,

z późn. zm),

będących nauczycielami, zatrudnionych w szkołach

gany administracji rządowej oraz w niektórych in-

poz.493, z późn. zm.),

Przepisem regulującym przyznawanie nagród i pre-

mii dla pracowników Instytutu Wymiaru Sprawied-

liwości i Instytutu Ekspertyz Sądowych im. prof. dra

Jana Sehna jest rozporządzenie ministra pracy i po-

ków zatrudnionych w niektórych jednostkach orga-

nizacyjnych resortu sprawiedliwości (Dz. U. Nr 73,

poz. 434, z późn. zm.) oraz zakładowe regulaminy

premiowania i nagradzania.

Ponadto podstawą do przyznania nagrody dyrek-

torowi, zastępcy dyrektora oraz głównemu księgowe-

Przepisem regulującym przyznawanie nagród

i premii w Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokura-

tury jest rozporządzenie ministra sprawiedliwości

wynagradzania pracowników administracyjnych i pra-

cowników obsługi zatrudnionych w Krajowej Szkole

Sądownictwa i Prokuratury i przyznawania innych

z późn. zm.).

645

Zgodnie z ww. rozporządzeniem w krajowej szko-

wej, w wysokości 1% planowanych wynagrodzeń oso-

bowych, pozostający w dyspozycji dyrektora krajowej

szkoły, a ponadto w ramach posiadanych przez Kra-

wy z przeznaczeniem na premię dla pracowników,

zaś wysokość funduszu premiowego oraz zasady

przyznawania i wypłacania premii określa zakłado-

wy regulamin premiowania.

W Ministerstwie Sprawiedliwości nagrody przy-

znaje dyrektor generalny urzędu w uzgodnieniu

z kierownictwem Ministerstwa Sprawiedliwości, na

podstawie propozycji przedstawionych przez dyrek-

torów komórek organizacyjnych.

Jak już wyżej wspomniano, wysokość premii indy-

widualnej określa umowa o pracę.

Premia w pełnej wy-

sokości wypłacana jest po spełnieniu przesłanek okre-

ślonych w przywołanym powyżej zarządzeniu dyrekto-

ra generalnego Ministerstwa Sprawiedliwości.

Asystentom sędziów, urzędnikom sądowym i in-

nym pracownikom sądu nagrody przyznaje (i ewen-

tualnie je weryfikuje) prezes sądu (samodzielnie, po

zasięgnięciu opinii lub na wniosek bezpośrednich

przełożonych lub w porozumieniu z przedstawiciela-

mi związków zawodowych), zaś nagrody kuratorom

sądowym przyznawał prezes sądu okręgowego, po

sądu rejonowego.

Sumienne wykonywanie obowiązków służbowych

stanowi jedną z przesłanek warunkujących przyzna-

nie pracownikowi nagrody/premii.

Przy przyznawa-

niu nagród uwzględniany jest m.in. charakter wyko-

nywanej pracy, rodzaj wykonywanych przez pracow-

nika czynności oraz zajmowane stanowisko, ze szcze-

gólnym uwzględnieniem terminowości i prawidłowo-

ści wykonywanych zadań, podnoszenia kwalifikacji

zawodowych, umiejętnego planowanie i organizowa-

nia pracy, przejawiania inicjatywy, doskonalenia spo-

sobu wykonywania obowiązków.

Reasumując, należy wskazać, iż decyzje dotyczą-

ce ewentualnych wypłat nagród i premii dla pracow-

ników sądów oraz ich wysokości należą wyłącznie do

prezesów poszczególnych sądów, a nie ministra spra-

wiedliwości czy Ministerstwa Sprawiedliwości.

Należy również zaznaczyć, że w wielu przypad-

kach premia wypłacana dla pracowników obsługi

stanowi składnik wyrównujący otrzymywane przez

nich wynagrodzenie do minimalnego wynagrodzenia

krajowego, nie stanowiąc tym samym składnika mo-

tywującego.

Środki na nagrody pochodziły z oszczędności wy-

nikających z absencji chorobowej w poszczególnych

grupach pracowniczych, ze środków na wynagrodze-

nia dla nieobsadzonych etatów, a także z różnicy płac

osób odchodzących na emeryturę i płac osób przyję-

tych na ich miejsce.

W części jednostek premia jest składnikiem wy-

nagrodzenia, do którego pracownicy niepedagogiczni

mają prawo zagwarantowane także w umowie o pra-

cę, po spełnieniu warunków określonych regulami-

nem premiowania.

Co do zasady wysokość premii dla poszczególnych

pracowników zakładów poprawczych i schronisk dla

nieletnich proponują kierownicy działów, uwzględnia-

jąc stopień zaangażowania oraz ilość dodatkowych obo-

wiązków zleconych przez przełożonego lub wynikają-

cych z pełnienia zastępstw za nieobecnych pracowni-

ków.

Premie przyznaje dyrektor zakładu/schroniska na

podstawie pisemnych wniosków ww. osób.

W ramach posiadanych środków na wynagrodze-

rektora jednostki.

Nagrody przyznaje dyrektor na

wniosek kierownika działu.

Wnioski o przyznanie

nagrody opiniowane są także przez zespoły powołane

wypłacane głównym księgowym i dyrektorom zakła-

dów/schronisk weryfikuje minister sprawiedliwości.

Przesłankami do wypłacania ww. świadczeń jest

m.in. sumienne i terminowe wykonywanie obowiąz-

ków przez pracownika, wykonywanie dodatkowych

prac (np. zastępstw za osoby przebywające na urlo-

pach wypoczynkowych, zwolnieniach lekarskich),

pod uwagę brana jest także absencja pracownika.

Sumienne wykonywanie obowiązków przez pracow-

nika nie stanowi wystarczającej przesłanki do otrzy-

mania nagród i premii.

Wypłata nagród i premii uzależniona jest od moż-

liwości finansowych jednostki i odbywa się w ramach

środków „zaoszczędzonych” w funduszu płac.

Nagrody dla pracowników cywilnych więzienni-

ctwa mają charakter uznaniowy, w związku z czym

zarówno przyznanie nagrody, jak i określenie jej wy-

sokości należy do uznania kierownika jednostki or-

ganizacyjnej Służby Więziennej w ramach dokona-

nych odpisów oraz posiadanych środków na wyna-

grodzenia.

Natomiast premie przyznawane są na pod-

stawie aktów wewnątrzzakładowych, tj. regulami-

nów premiowania.

Jednak należy podkreślić, że w przy-

padku premii wysokość ich wypłaty uzależniona jest

przede wszystkim od wielkości środków finansowych

na wynagrodzenia, bowiem utworzenie funduszu

premiowego uzależnione jest od wolnych środków fi-

nansowych, pozostających po zabezpieczeniu wypłat

obligatoryjnych na podstawie zawartych umów o pra-

cę, tj. w szczególności: wynagrodzeń zasadniczych

i dodatków, nagród jubileuszowych oraz odpraw eme-

rytalno-rentowych.

Zgodnie z art. 105 Kodeksu pracy warunkiem

przyznania nagrody jest wzorowe wypełnianie obo-

wiązków, przejawianie inicjatywy w pracy i podno-

szenie jej wydajności i jakości.

Z tego też powodu su-

mienne wykonywanie obowiązków przez pracownika

646

było w wielu przypadkach jedną z wielu przesłanek

uzależniających przyznanie nagrody.

Przyznawanie

nagród leży w gestii kierowników jednostek organi-

zacyjnych Służby Więziennej w celu motywowaniu

pracowników do pracy, ale również jest też przeja-

wem podziękowania za ich zaangażowanie w pracę.

Przyznanie premii pracownikowi następuje na pod-

stawie regulaminów premiowania.

Wobec powyższe-

go po spełnieniu warunków określonych w regulami-

nie pracownik nabywa prawo do premii bez względu

na wolę pracodawcy.

Decyzje o przyznawaniu premii i nagród pracow-

nikom instytutu podejmuje dyrektor instytutu na

pisemny wniosek określonych osób (zastępcy dyrek-

tora do spraw naukowych, głównego księgowego,

kierownika zakładu, działu, pracowni lub sekcji),

którym bezpośrednio podlega pracownik albo ko-

mórka organizacyjna, w której pracownik jest za-

trudniony.

Decyzję o przyznaniu nagrody dyrekto-

rowi instytutu podejmuje minister sprawiedliwości

na pisemny wniosek Rady Naukowej Instytutu Eks-

pertyz Sądowych.

W ramach funduszu premiowego utworzony jest

fundusz premii motywacyjnej i premii uznaniowej.

Podstawą przyznania premii motywacyjnej jest pra-

widłowe wykonywanie obowiązków i powierzonych

zadań.

Natomiast premia uznaniowa wypłacana jest

za szczególne zaangażowanie i wkład pracy w wyko-

nywanie zadań instytutu oraz inicjatywę i dyspozy-

cyjność, a w szczególności za: wysoką jakość wyko-

nanej pracy, wykazanie się inicjatywą w propono-

waniu nowych rozwiązań, np. w zakresie podnosze-

nia wydajności pracy, oszczędności ekonomicznych,

wykonanie dodatkowych zadań lub czynności, które

nie należą do zakresu obowiązków służbowych pra-

cownika, a powodują znaczne obciążenie pracą, wy-

konywanie obowiązków nieobecnego pracownika,

a także za wykazanie się wzorową postawą pracow-

niczą w sytuacjach okresowego, nadzwyczajnego

zwiększenia zadań.

W ramach posiadanych środków na wynagrodze-

nia utworzony jest fundusz nagród.

Nagrody przy-

dowej oraz za wzorowe wykonywanie obowiązków

i powierzonych zadań, m.in. za osiągnięcia naukowe,

opracowanie lub udoskonalenie metod badawczych,

usprawnienia techniczne lub organizacyjne na po-

wierzonym stanowisku pracy.

Dyrektor krajowej szkoły na wniosek kierownika

właściwej jednostki organizacyjnej może przyznać

nagrodę pracownikowi, który przez wzorowe wypeł-

nianie swoich obowiązków, przejawianie inicjatywy

gólnie do wykonywania zadań pracodawcy.

W krajo-

wej szkole obecnie nie przewiduje się premii innej niż

regulaminowa, przyznawana wyłącznie pracowniom

obsługi w wysokości (co do zasady) 20% miesięczne-

go wynagrodzenia zasadniczego i dodatku funkcyj-

nego łącznie.

4.

Czy sumienne wykonywanie swoich obowiąz-

W Ministerstwie Sprawiedliwości nagrody mają

wykonują zadania wykraczające poza zakres obowiąz-

ków służbowych, wymagające szczególnego zaangażo-

wania, a także pracownicy okresowo obciążeni dodat-

kowymi obowiązkami z powodu np. długotrwałej cho-

roby innego pracownika.

Nagroda jest czynnikiem motywującym, niejed-

nokrotnie pozwala „zatrzymać” pracowników o wy-

sokich kwalifikacjach, którym na rynku pracy ofe-

rowane są konkurencyjne wynagrodzenia, co nie

jest bez znaczenia, w sytuacji gdy wynagrodzenia

członków korpusu służby cywilnej pozostają na po-

ziomie roku 2009 (piąty rok obowiązuje ta sama

kwota bazowa służąca do ustalenia wysokości ich

wynagrodzenia zasadniczego), przy znacznym wzro-

ście obciążenie pracą poszczególnych pracowników.

Nagrody, wypłacane w ramach posiadanych środ-

ków na wynagrodzenia, stanowią rekompensatę za

wkład pracy w rzetelne, profesjonalne i terminowe

wykonanie podstawowych i dodatkowych obowiąz-

ków służbowych.

Nagrody mają charakter uznaniowy i otrzymują

je tylko ci pracownicy, którzy pracują efektywnie, do-

chowując należytej staranności, dający gwarancję

wykonywania nałożonych na nich zadań na najwyż-

szym poziomie.

likowanie informacji dotyczących wysokości przyzna-

nych nagród oraz premii i jednoczesne opatrywanie

takiej informacji komentarzem o konieczności ich wy-

płacenia?

Jestem zdeklarowanym zwolennikiem wprowadza-

nia w życie zasady transparentności życia publiczne-

go, w szczególności przejrzystości działania urzędów

administracji publicznej.

Niemniej jednak nie należy

zapominać, że w zależności od zakresu informacji, któ-

ra miałaby podlegać upublicznieniu, jej opracowanie

i upowszechnienie wiąże się z nałożeniem na admini-

strację dodatkowych obowiązków, co przy podejmowa-

nych przez rząd działaniach zmierzających do ograni-

czenia zatrudnienia ma niebagatelne znaczenie.

Z wyrazami szacunku

Sekretarz stanu

Warszawa, dnia 29 marca 2013 r.

647

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w Ministerstwie Środowiska

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

2013 r., znak: SPS-023-14867/13, w sprawie premii

podległych, przekazuję stosowne wyjaśnienia.

Ad 1.

Dane dotyczące przyznanych nagród i pre-

mii w Ministerstwie Środowiska oraz w jednostkach

podległych ministrowi środowiska jako dysponento-

wisko ilustruje poniższa tabela.

Jednostka

2011 2012

Średnia wysokość

wypłaconej

Średnia wysokość

wypłaconej

nagrody premii nagrody premii

Ministerstwo

Środowiska

1 382,50 254,14 1 947,92 322,23

Główny Inspektorat

Ochrony Środowiska

1 378,03 689,22 1 589,69 773,70

Biuro Nasiennictwa

Leśnego

295,54 0,00 1 026,55 0,00

Zespól Szkół Leśnych

w Rogozińcu

562,81 0,00 804,25 0,00

Zespół Szkół Leśnych

w Zagnańsku

487,77 0,00 509,78 174,19

Technikum Leśne

w Białowieży

408,68 217,76 422,66 198,56

Zespół Szkół Leśnych

w Lesku

0,00 1 198,62 0,00 1 142,64

Zespół Szkół Leśnych

w Goraju

430,38 328,46 520,80 262,95

Zespół Szkół Leśnych

w Tucholi

436,16 1 063,57 463,30 1 479,03

Zespół Szkół Leśnych

w Biłgoraju

683,13 138,79 699,79 384,95

Zespół Szkół Leśnych

w Brynku

432,62 234,87 280,08 341,16

Technikum Leśne

w Warcinie

340,65 215,55 450,90 233,54

Technikum Leśne

w Miliczu

761,13 0,00 776,33 624,19

Technikum Leśne

w Starościnie

1 095,67 0,00 1 078,99 0,00

Generalna Dyrekcja

Ochrony Środowiska

1 305,19 303,91 1 361,59 307,55

Krajowy Zarząd

Gospodarki Wodnej

1 144,18 313,57 1 030,14 325,55

Regionalny Zarząd

Gospodarki Wodnej,

Gdańsk

1 660,05 3 119,44 1 518,61 3 159,66

Regionalny Zarząd

Gospodarki Wodnej,

Warszawa

761,08 1 548,58 1 871,80 1 509,68

Regionalny Zarząd

Gospodarki Wodnej,

Gliwice

169,10 149,42 793,83 374,26

Regionalny Zarząd

Gospodarki Wodnej,

Poznań

675,00 286,00 810,00 238,00

Regionalny Zarząd

Gospodarki Wodnej,

Gdańsk, Kraków

446,48 70,83 1 345,69 615,47

Regionalny Zarząd

Gospodarki Wodnej,

Wrocław

1 097,62 518,69 474,64 742,37

Regionalny Zarząd

Gospodarki Wodnej,

Szczecin

5 639,72 781,39 4 761,80 536,01

Ad 2.

Kwestie nagród i premii pracowników za-

trudnionych w Ministerstwie Środowiska i jednost-

kach podległych regulują różne przepisy.

Na przykład w Ministerstwie Środowiska kwestie

dotyczące obowiązku tworzenia funduszu nagród

dach administracji rządowej uregulowane są przepi-

953, z późn. zm.).

Premia, która jest obligatoryjnym

składnikiem wynagrodzenia przysługującym pra-

cownikom niebędącym członkami korpusu służby

cywilnej, zatrudnionym w Ministerstwie Środowiska

sługi, uregulowana jest rozporządzeniem Rady Mi-

W placówkach szkolnych nauczycielom przyzna-

wane są nagrody na podstawie ustawy z dnia 26 stycz-

i premii dla pracowników niebędących nauczycielami

uregulowane są w rozporządzeniu ministra pracy

nia innych świadczeń związanych z pracą dla pra-

cowników niebędących nauczycielami, zatrudnionych

648

rych innych jednostkach organizacyjnych (Dz. U.

z 2008 r.

Nr 82, poz. 493, z późn. zm).

Ad 3, 4.

W jednostkach, o których była mowa wy-

żej, tworzy się fundusze nagród lub fundusze premio-

we w ramach posiadanych środków na wynagrodze-

nia.

Kierownicy jednostki ustalają wewnętrzne zasa-

dy przyznawania nagród lub premii.

W Ministerstwie Środowiska kwestie dotyczące

premii dla pracowników zatrudnionych na stanowi-

zarządzenie nr 23 dyrektora generalnego Minister-

niebędących członkami korpusu służby cywilnej, za-

trudnionych w Ministerstwie Środowiska.

Zgodnie

z zapisami regulaminu premia uzależniona jest od

terminowego, prawidłowego wykonywania powierzo-

nych zadań, dbałości o powierzone mienie, oszczęd-

nego gospodarowania materiałami oraz nienagannej

dyscypliny pracy.

Premie przyznaje się w pełnej wy-

sokości, jeżeli w danym miesiącu kierownik komórki

organizacyjnej nie zgłosi na piśmie zastrzeżeń do ter-

minowości, prawidłowości oraz dyscypliny pracy pra-

cownika.

Premia nie przysługuje w przypadku zasto-

sowania w stosunku do pracownika odpowiedzialno-

ści porządkowej na zasadach określonych w Kodek-

sie pracy.

W uzasadnionych przypadkach premia

może ulec obniżeniu.

Zasady przyznawania nagród reguluje zarządze-

nie nr 3 dyrektora generalnego Ministerstwa Środo-

systemu nagród finansowych i awansów członków

korpusu służby cywilnej zatrudnionych w Minister-

stwie Środowiska.

Nagroda jest świadczeniem o cha-

rakterze uznaniowym i przyznawana jest pracowni-

pracy.

Nagrody mogą być przyznawane na wniosek

dyrektora generalnego lub dyrektora komórki orga-

nizacyjnej, w której zatrudniony jest pracownik.

Wy-

sokość nagród przyznawana poszczególnym pracow-

nikom powinna być zróżnicowana i uzależniona od

ilości, jakości i złożoności wykonywanej pracy oraz

samodzielności i zaangażowania pracownika.

Ad 5, 6.

W związku z częstym komentowaniem

tematu nagród w mediach, i nie tylko, stanowisko

w tej kwestii zajął szef służby cywilnej Sławomir Bro-

dziński.

Wypowiedź szefa służby cywilnej wraz z da-

nymi statystycznymi dostępna jest na stronie http://

dsc.kprm.gov.pl w zakładce Aktualności, pt. „Nagro-

dy w służbie cywilnej – fakty i mity”.

Zgodnie z zawartą tam informacją dane na temat

wynagrodzeń w służbie cywilnej, w tym nagród, są

przedmiotem corocznych sprawozdań dyrektorów ge-

neralnych urzędów dla szefa służby cywilnej.

Zbior-

cze wyniki prezentowane są na ww. stronie.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Janusz Zaleski

ma z dnia 28 marca 2013 r. (sygn.

SPS-023-14868/13)

przekazującego interpelację posła Henryka Kmiecika

co następuje.

Ad 1.

Minister transportu, budownictwa i gospo-

darki morskiej nie przyznał nagród w 2011 r.

Na na-

grody dla pracowników Ministerstwa TBiGM w 2012 r.

wydatkowano kwotę 5 927 532 zł.

Minister TBiGB nie przyznaje nagród pracowni-

kom jednostek podległych.

Nagrody przyznawane są

przez kierowników poszczególnych jednostek.

Ad 2., 3., 4. i 5.

Przepisy regulujące zasady two-

rzenia funduszu nagród oraz ich przyznawania

określa:

1) dla członków korpusu służby cywilnej – ustawa

2) dla pracowników niebędących członkami kor-

pusu służby cywilnej – rozporządzenie Rady Mini-

ne za szczególne osiągnięcia w pracy zawodowej.

Na-

grody przyznaje dyrektor generalny/kierownik urzę-

du na podstawie wniosków kierujących poszczegól-

nymi komórkami organizacyjnymi.

Przyznając na-

grody, uwzględnia się ocenę pracy pracownika doko-

nywaną przez dyrektora komórki organizacyjnej.

Premie stanowią stały składnik wynagrodzenia

pracowników niebędących członkami korpusu służby

cywilnej, zatrudnionych na stanowiskach pomocni-

Ad 6.

Wysokość środków wydatkowanych na na-

grody z funduszu nagród w służbie cywilnej jest pub-

likowana w sprawozdaniu szefa służby cywilnej o sta-

przedkładanym prezesowi Rady Ministrów do końca

649

art. 15 ust. 7 ustawy o służbie cywilnej.

Natomiast

premie, jako stały składnik wynagrodzenia, nie pod-

legają publikacji.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

jak i w podległych jednostkach (14870)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

Kmiecika, nr SPS-023-14870/13, w sprawie wysoko-

i podległych jednostkach, uprzejmie informuję, że

oszczędne i racjonalne gospodarowanie środkami bu-

wane są zgodnie z obowiązującymi przepisami i fi-

nansowane wyłącznie ze środków przeznaczonych na

elementy wynagrodzeń uzależnione są od przyjętych

fluktuacji kadr oraz niedających się przewidzieć zda-

rzeń.

Nagrody uznaniowe jako niestały element wy-

nagrodzenia są ważnym czynnikiem, który sprzyja

Nagrody przyznawane są zgodnie z przepisami

oraz regulaminu pracy w MEN.

Należy podkreślić,

że nagrody przyznawane są wyłącznie w ramach

środków na wynagrodzenia corocznie określanych

w ustawie budżetowej.

Przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia

dla pracowników zatrudnionych na stanowiskach po-

mocniczych, robotniczych i obsługi, w ramach posia-

danych środków na wynagrodzenia, funduszu pre-

miowego.

Jeżeli chodzi o sformalizowane kryteria

wypłaty premii, to zgodnie z regulaminem premio-

wania w Ministerstwie Edukacji Narodowej tworzy

się fundusz premiowy z przeznaczeniem na premie

regulaminowe oraz premie uznaniowe jedynie dla

nionych na stanowiskach pomocniczych, robotni-

czych i obsługi.

Pozostali pracownicy ministerstwa,

tj. osoby zajmujące kierownicze stanowiska państwo-

we, pracownicy gabinetu politycznego oraz członko-

wie korpusu służby cywilnej na wszystkich stanowi-

skach, nie otrzymują premii.

Premia regulaminowa jest składnikiem wynagro-

dzenia miesięcznego, a jej wysokość określa umowa

o pracę lub inny dokument regulujący treść stosunku

pracy.

Premia uznaniowa natomiast stanowi niestały,

zmienny składnik wynagrodzenia, jest formą nagra-

dzania pracowników zatrudnionych na stanowiskach

niową przyznaje dyrektor generalny urzędu z własnej

nizacyjną, w której zatrudniony jest pracownik.

Pre-

mie uznaniowe zostały przyznane m.in. za wykony-

wanie złożonych zadań, za szczególne zaangażowanie

oraz indywidulany wkład pracy w ich realizację.

W 2011 r. pracownikom Ministerstwa Edukacji

Narodowej wypłacono nagrody i premie uznaniowe

w łącznej kwocie ok. 1615 tys. zł, a średnia kwota

650

wypłaconej ww. gratyfikacji finansowej w 2011 r. wy-

niosła ok. 2010 zł.

W 2012 r. wypłacono pracownikom

Ministerstwa Edukacji Narodowej nagrody i premie

uznaniowe w łącznej kwocie ok. 1837 tys. zł, a śred-

nia kwota wypłaconej ww. gratyfikacji finansowej

w tym okresie wyniosła ok. 1980 zł.

Przedstawione

kwoty wypłaconych nagród zawierają także nagrody

wypłacone pracownikom, którzy zgodnie z obowią-

zującymi przepisami nabywają prawo do nagród ju-

bileuszowych za wieloletnią pracę, pracownikom za-

angażowanym w realizację dodatkowych zadań zwią-

Średnia wysokość miesięcznej premii uznaniowej

wypłaconej w 2011 r. wyniosła ok. 630 zł, zaś w 2012 r.

przeciętna miesięczna kwota wypłaconej premii uzna-

niowej była niższa o 35% i wyniosła ok. 410 zł.

Odnosząc się do jednostek podległych ministrowi

lub przez niego nadzorowanych, uprzejmie informu-

ję, że zgodnie z obowiązującymi przepisami, tj. usta-

ministra edukacji narodowej z dnia 26 kwietnia 2012 r.

miotami prawnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 484), mini-

ster jest właściwy jedynie do przyznania nagrody

rocznej.

W 2011 r. dyrektorom jednostek podległych

ministrowi lub przez niego nadzorowanych i ich za-

stępcom przyznane zostały nagrody roczne w kwocie

ogółem ok. 220 tys. zł brutto, zaś w 2012 r. przyzna-

ne zostały dyrektorom tych jednostek nagrody rocz-

ne w kwocie ok. 170 tys. zł brutto.

Zgodnie z ww.

przepisami nagroda roczna może być przyznana

w zależności od osiągniętych wyników finansowych

przyznania nagrody rocznej jest m.in. efektywna re-

alizacja zadań i celów statutowych, terminowe regu-

lowanie zobowiązań o charakterze publicznopraw-

nym, uzyskanie zatwierdzenia sprawozdania finan-

sowego.

Z wnioskiem o przyznanie nagrody rocznej

może wystąpić przede wszystkim dyrektor komórki

organizacyjnej urzędu obsługującego ministra właś-

nie właściwej wobec podmiotu, w którym uprawnio-

ny był zatrudniony.

Z poważaniem

Minister

Krystyna Szumilas

Warszawa, dnia 21 marca 2013 r.

jak i w podległych jednostkach (14874)

Rady Ministrów przez Pana Henryka Kmiecika, po-

nostkach z upoważnienia prezesa Rady Ministrów

uprzejmie przekazuję poniższe odpowiedzi.

wodów i w innych podległych jednostkach?

W Kancelarii Prezesa Rady Ministrów wypłacono

w latach 2011 i 2012 nagrody brutto w wysokości:

Rok 2011 Rok 2012

Nagrody osób

zajmujących

kierownicze

stanowiska

państwowe razem

167 000,00 zł 377 000,00 zł

w tym

KPRM 26 000,00 zł 12 000,00 zł

Ministerstwa 111 000,00 zł 135 000,00 zł

Wojewodowie

i wicewojewodowie

0,00 zł 175 000,00 zł

Urzędy centralne 30 000,00 zł 55 000,00 zł

Pracownicy KPRM 4 196 069,00 zł 3 156 820,00 zł

Średniomiesięczna

nagroda brutto na

pracownika KPRM

641,15 zł 484,14 zł

z późn.zm.) członkom korpusu służby cywilnej za

Nagrody w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

651

Nagrody dla pracowników kancelarii zgodnie z re-

gulaminem przyznawania nagród pracownikom

Kancelarii Prezesa Rady Ministrów za szczególne

osiągnięcia w pracy zawodowej przyznaje dyrektor

generalny kancelarii:

1) z inicjatywy własnej;

2) na umotywowany wniosek dyrektora komórki

organizacyjnej;

3) na wniosek członka kierownictwa kancelarii

sprawującego nadzór nad komórką organizacyjną.

4.

Czy sumienne wykonywanie swoich obowiąz-

do wypłacenia mu nagród i premii?

Nagrody w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

przyznawane są pracownikom, którzy przez wzorowe

ści przyczyniają się szczególnie do wykonywania za-

dań kancelarii.

Nagrody przyznawane w Kancelarii Prezesa Rady

one szczególne osiągnięcia pracowników kancelarii

oraz zachęcają ich do podejmowania wysiłków zmie-

rzających m.in. do podnoszenia standardów wykony-

wanej pracy oraz ponadstandardowego podejścia do

obowiązków służbowych.

Najwyższa Izba Kontroli każdego roku przepro-

wadza kontrolę wykonania budżetu państwa.

NIK

dokonuje oceny wykonania budżetu dysponentów po-

szczególnych części budżetu państwa, w tym m.in.

oceny celowości, gospodarności i rzetelności wydat-

kowania środków na wynagrodzenia.

Ponadto informacja z przedmiotowego zakresu sta-

nowi informację publiczną i może zostać udostępniona

Z poważaniem

Warszawa, dnia 27 marca 2013 r.

w sprawie inicjatywy polegającej

(14875)

Szanowna Pani Marszałek!

W odpowiedzi na

2001-(1)/13) interpelację posła na Sejm RP pana Hen-

dach samorządów uprzejmie informuję, co następuje.

jednostek samorządu terytorialnego pełnią istotne

społecznie funkcje publiczne w strukturach organi-

zacyjnych jednostek samorządu terytorialnego, rea-

lizując zadania przypisane reprezentowanym przez

pewnić ww. funkcjonariuszom władz lokalnych zre-

kompensowanie zarówno ich zaangażowania w spo-

łeczną działalność publiczną, jak też kosztów ponie-

sionych w związku z wykonywaniem mandatu, usta-

wodawca ukształtował – na gruncie ustaw regulują-

cych ustrój jednostek samorządu terytorialnego – pra-

Nr 142, poz. 1591, z późn. zm.); art. 21 ust. 4 ustawy

Przedstawionych powyżej uprawnień radnych nie

należy traktować zatem jedynie jako zagwarantowa-

nych ustawowo przywilejów, lecz przede wszystkim

jako instrumenty prawne służące prawidłowemu wy-

konywaniu mandatu przedstawicielskiego.

Jedynie

na marginesie warto w tym miejscu zaznaczyć, iż na

potrzebę zapewnienia funkcjonariuszom władz lokal-

nych wyrównania finansowego odpowiedniego do

czenie społeczne zwraca uwagę także Europejska

Karta Samorządu Lokalnego (Dz. U. z 1994 r.

Nr 124,

poz. 607; vide art. 7 ust. 2).

Nie ulega zatem wątpliwości, że w świetle ww.

regulacji „ustrojowych” ustaw samorządowych rad-

nemu przysługują diety oraz zwrot kosztów podróży

652

Zasady ustalania diet oraz przyznawania zwrotu

kosztów podróży służbowych pozostają w kompeten-

cji organów stanowiących jednostek samorządu tery-

torialnego, realizowanej w formie odpowiednich

uchwał.

Niemniej jednak należy zauważyć, że samo-

dzielność podejmowania uchwał przez organy stano-

wiące jednostek samorządu terytorialnego w kwestii

przedmiotowych świadczeń (diet oraz zwrotu kosz-

tów podróży) nie może być utożsamiana z dowolnoś-

cią podejmowanych przez nie działań.

Zważywszy na

charakter diet, jako wydatku pochodzącego z budże-

tu danej jednostki samorządu terytorialnego, samo-

dzielność ich kształtowania musi być realizowana

w granicach prawa.

I tak, ustawodawca przesądza,

ust. 5 ustawy o samorządzie województwa).

Niewąt-

pliwym także pozostaje, że ustalając wysokość diet,

organ stanowiący jednostki samorządu terytorialne-

go powinien mieć również na względzie funkcje peł-

morządzie powiatowym oraz art. 24 ust. 6 ustawy

o samorządzie województwa) oraz regulacje zawarte

w aktach wykonawczych wydanych w tym przedmio-

cie przez Radę Ministrów.

I tak, zgodnie z § 3 ww. aktu wykonawczego rad-

nemu przysługują w ciągu miesiąca diety w wysoko-

ści do:

W przypadku radnych powiatu obowiązuje rozpo-

cych radnemu powiatu (Dz. U. Nr 61, poz. 709),

z którego wynika, że wysokość diety zależy od liczby

mieszkańców danego powiatu.

Zgodnie z § 3 radnemu powiatu przysługują w cią-

gu miesiąca diety w wysokości do:

tach powyżej 120 tys. mieszkańców,

2) 85% maksymalnej wysokości diety w powiatach

3) 70% maksymalnej wysokości diety w powiatach

poniżej 60 tys. mieszkańców.

Powyższe uregulowania „ustrojowych” ustaw sa-

morządowych przesądzają zatem, że dieta, co do za-

sady, stanowi ekwiwalent za czas i wysiłek włożony

przez radnego (radnego – nieetatowego członka za-

rządu) w pełnienie danej funkcji społecznej.

Jedno-

cześnie należy pamiętać, że z grupy radnych ustawo-

dawca wyodrębnił radnych pełniących odpłatnie

funkcje członków zarządu w jednostce samorządu

terytorialnego, w której uzyskali mandat, wskazując,

że im dieta nie przysługuje (vide art. 21 ust. 4a usta-

ustawy o samorządzie województwa), gdyż realizacja

tychże obowiązków nie jest tożsama z wykonywa-

niem mandatu radnego, bowiem jest wpisana w obo-

wiązki pracownicze.

Wyżej wymienieni radni – eta-

towi członkowie zarządu – pozostający w stosunku

pracy nawiązanym na podstawie wyboru posiadają

status pracowników samorządowych i otrzymują za

wykonywaną pracę stosowne wynagrodzenie.

Mając na uwadze wspomnianą samodzielność

j.s.t. w podejmowaniu decyzji finansowych, rady sa-

modzielnie decydują o wysokości diet dla radnych,

w zależności od funkcji pełnionych przez poszczegól-

nych radnych (ich zaangażowania) oraz zasobności

budżetów danej j.s.t.

Dlatego też wysokość uchwala-

nych diet przez poszczególne organy uchwałodawcze

może być, zgodnie z obowiązującym prawem, bardzo

zróżnicowana.

Z kolei wynagrodzenie wójta (burmistrza, prezy-

denta miasta) jest kształtowane na podstawie regu-

W świetle zasady wyrażonej w art. 37 ust. 3 usta-

wy o pracownikach samorządowych, maksymalne

pkt 1 danej ustawy, nie może przekroczyć w okresie

nicze stanowiska państwowe na podstawie przepisów

Podkreślenia także wymaga, że stosownie do po-

rządowych ustalenie wynagrodzenia wójta (burmi-

strza, prezydenta miasta) ustawodawca pozostawia

wyłącznie w gestii rady gminy.

System ustalania diet radnych i wynagrodzeń wój-

tów (burmistrzów, prezydentów miast) zależy od sytu-

acji finansowej jednostek samorządu terytorialnego.

653

Decyzje w tym zakresie są podejmowane przez organ

stanowiący j.s.t. i podlegają kontroli społecznej.

Mając zatem na uwadze istotę ww. świadczeń oraz

istniejący na gruncie obowiązujących przepisów prawa

mechanizm ich ustalania, trudno znaleźć uzasadnie-

nie dla podniesionej w przedmiotowej interpelacji su-

gestii ustawowego ograniczenia wysokości diet i in-

nych świadczeń wypłacanych radnym oraz wynagro-

dzeń wójtów (burmistrzów, prezydentów miast).

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Magdalena Młochowska

w sprawie opodatkowania kart kredytowych

w sprawie opodatkowania dochodów osób fizycznych

z tytułu cashback, uprzejmie informuję.

datku nagród związanych ze sprzedażą premiową nie

ku z prowadzoną przez niego pozarolniczą działal-

nością gospodarczą, stanowiących przychód z tej

działalności.

Przy dokonywaniu interpretacji określonego po-

wyżej zwolnienia przedmiotowego należy uwzględnić

dyrektywy wykładni prawa.

Oczywiste jest, iż pod-

stawowe znaczenie we wszystkich dziedzinach prawa

ma wykładnia językowa.

Wykładnia językowa jest nie

tylko punktem wyjścia wykładni prawa, ale także

zakreśla jej granice, co pozwala na sformułowanie

reguły, że każda interpretacja powinna w zasadzie

pozostawać w ramach możliwego znaczenia słowni-

kowego danego wyrażenia.

Z definicji słownikowej języka polskiego PWN wy-

nika, iż sprzedaż to „odstępowanie czegoś przez sprze-

dawcę na własność kupującemu za określoną sumę”.

Ponadto stosownie do postanowień art. 535 usta-

bowiązuje się przenieść na kupującego własność rze-

2) usługi wykonywania transakcji płatniczych

Zatem z nagrodą związaną ze sprzedażą premio-

ności rzeczy.

Natomiast cashback, czyli kwoty wypła-

Dokonanie przez bank takiej wypłaty powoduje

powstanie przychodu, po stronie osób, które go otrzy-

w art. 42a ustawy, przekazania podatnikowi oraz

nych źródeł.

Dla przychodów uzyskanych w 2012 r.

podatkowej PIT-8C nie zwalnia podatnika z obowiąz-

ku opodatkowania przychodu z tego tytułu w zezna-

niu podatkowym, składanym za rok, w którym go

654

Jednocześnie uprzejmie informuję pana posła, iż

Ministerstwo Finansów nie posiada danych pozwa-

lających na ustalenie faktycznych wpływów podatko-

wych z instytucji cashback (przychody z innych źró-

deł są wykazywane w jednej pozycji rocznego zezna-

nia podatkowego, bez określania tytułu).

formuję, że jeżeli bank nie wypełni obowiązku, o któ-

może stanowić przestępstwo skarbowe lub wykrocze-

nie skarbowe penalizowane w przepisie odpowiednio

Zgodnie bowiem z art. 80 § 1 Kodeksu karnego

skarbowego, kto wbrew obowiązkowi nie składa

macji podatkowej, podlega karze grzywny do 120 sta-

wek dziennych.

Z kolei w wypadku mniejszej wagi

sprawca ww. czynu zabronionego podlega karze

deksu karnego skarbowego).

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Maciej Grabowski

(14878)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

przesłaną przy piśmie, SPS-023-14878/13, z dnia

mie informuję, co następuje.

Fundusz Własności Pracowniczej PKP utworzony

dalej ustawa o PKP.

Zgodnie z art. 63 ust 2 ustawy

o PKP na PKP SA został nałożony obowiązek przeka-

zywania na rzecz tego funduszu, przekształconego

następnie w fundusz inwestycyjny otwarty (dalej FWP

PKP SFIO), 15% środków finansowych pochodzących

z każdej sprzedanej akcji lub udziałów spółek utworzo-

nych przez PKP SA, sprzedaży nieruchomości i praw

wych tej spółki z wyłączeniem środków trwałych

mieniu przepisów o rachunkowości.

wiam następujące informacje.

W kwestii wysokości kwot uzyskanych przez PKP

SA w latach 2009–2012 ze sprzedaży swojego mająt-

ku (pytania nr 1 i 2) uprzejmie informuję, iż środki

finansowe z tytułu zbycia składników majątkowych

(akcje, udziały, nieruchomości oraz towary i materia-

ły) wyniosły łącznie 3 196 223,38 tys. zł.

W ww. okre-

sie spółka uzyskała ze sprzedaży:

— akcji i udziałów spółek utworzonych przez PKP

SA 225 016,57 tys. zł,

— nieruchomości komercyjnych 700 023,30 tys. zł,

— towarów i materiałów 83 932,44 tys. zł.

Odnośnie do dat zrealizowanych transakcji sprze-

daży akcji i udziałów PKP SA we wskazanych spół-

kach zależnych, kwot uzyskanych z tych sprzedaży

oraz terminów, w jakich należne z tego tytułu środki

wpłacone zostały do FWP PKP SFIO (pytanie nr 3),

przedstawiam następujące informacje.

1) BT ZWUS Polska sp. z o.o.:

a) data sprzedaży: 21 stycznia 2011 r.,

b) data zapłaty: 25 lutego 2011 r. oraz 15 września

2011 r.,

c) spółka nieutworzona przez PKP SA;

2) Przedsiębiorstwo Napraw Infrastruktury sp.

z o.o.:

a) data sprzedaży: 4 sierpnia 2011 r.

+ aneksy 1 i 2,

b) data zapłaty: 16 listopada 2011 r.,

c) spółka utworzona przez PKP SA,

d) obowiązkowy odpis 15% kwoty uzyskanej ze

sprzedaży został wpłacony do FWP PKP SFIO w ter-

minie;

3) GTS Energis sp. z o.o.:

a) data sprzedaży: 29 czerwca 2010 r.,

b) data zapłaty: 16 lipca 2010 r.,

4) Interfirm sp. z o.o.:

b) data zapłaty: 21 maja 2009 r. oraz 28 maja 2009 r.,

5) Kolejowa Oficyna Wydawnicza sp. z o.o.:

a) data sprzedaży: 5 października 2011 r.,

b) data zapłaty: 14 października 2011 r.,

6) Fabryka Urządzeń Mechanicznych Poręba sp.

z o.o.:

a) data sprzedaży: 6 kwietnia 2010 r.,

b) data zapłaty: 9 kwietnia 2010 r.,

655

c) spółka nieutworzona przez PKP SA;

7) Spółka Wodno-Ściekowa GWDA sp. z o.o.:

a) data sprzedaży: 9 lutego 2011 r.,

b) data zapłaty: 9 lutego 2011 r.,

c) przeniesienie własności udziałów na rzecz gmi-

ny w zamian za wygaśnięcie zaległości podatkowych

z tytułu podatku od nieruchomości;

8) Kolmex SA:

a) data sprzedaży: 6 września 2011 r.,

b) data zapłaty: 7 września 2011 r.,

9) PZL Kalisz SA:

a) data sprzedaży: 2 września 2011 r.,

b) data zapłaty: 19 września 2011 r.,

10) Huta Szczecin SA:

a) data sprzedaży: 3 czerwca 2011 r.,

b) data zapłaty: 3 czerwca 2011 r.,

Ze sprzedaży akcji i udziałów w ww. spółkach

PKP SA uzyskały środki w łącznej wysokości

419 144,69 tys. zł.

Jednocześnie ze względu na za-

warte w umowach sprzedaży niektórych ww. spółek

klauzule stanowiące, aby nie podawać do publicznej

wiadomości informacji na temat wartości danej trans-

akcji, nie przedstawiam kwot, jakie PKP SA uzyska-

ły z tych sprzedaży.

Przedstawiając powyższe, uprzejmie informuję, że

dokonania wpłaty na FWP PKP SFIO nie dotyczy

transakcji sprzedaży akcji i udziałów w spółkach nie-

utworzonych przez PKP SA.

Powyższy obowiązek nie

dotyczy także takich transakcji, w których przenie-

sienie własności rzeczy lub praw majątkowych PKP

SA następuje na rzecz Skarbu Państwa lub gminy

wiązującego PKP SA terminu dokonywania wpłat

należnych środków uzyskiwanych z poszczególnych

transakcji sprzedaży majątku spółki do FWP PKP

SFIO oraz pytania, czy wszystkie te środki są prze-

kazywane na rachunek przedmiotowego funduszu

(pytania nr 4 i 5), uprzejmie informuję, iż według

zapewnień PKP SA spółka terminowo reguluje swo-

je zobowiązania względem funduszu oraz nie zalega

z żadnymi płatnościami w tym zakresie.

Potwierdza

to fakt, że do chwili obecnej zarządzające tym fundu-

szem Towarzystwo Legg Mason TFI SA nie wystę-

powało do PKP SA z ponagleniem wpłaty.

Wpłaty do

FWP PKP SFIO dokonywane są bez zbędnej zwłoki.

Jednocześnie nie są znane przypadki nieodprowadze-

nia należnych środków na rzecz funduszu wbrew

obowiązującym w tym zakresie przepisom.

Odnośnie do zmian wartości jednostek uczestni-

ctwa FWP PKP SFIO w stosunku do wartości po-

czątkowej (pytanie nr 6) uprzejmie informuję, że każ-

funduszu powiększa wartość jednostek uczestnictwa

funduszu przysługujących jego uczestnikom na za-

sadach określonych w statucie funduszu.

Z informa-

cji PKP SA wynika, że wartość ta na dzień 28 lutego

2013 r. wynosiła 77,74 zł.

Zmianę wartości jednostek uczestnictwa w fun-

duszu od początku jego istnienia przedstawia poniż-

szy wykres.

Wykres 1.

Zmiana wartości jednostek uczestnictwa

funduszu FWP PKP SFIO w okresie 4 stycznia 1999

– 28 lutego 2013 r. w porównaniu do zmian wartości

benchmarku*

)

.

*

)

80% – indeks “Citigroup Poland Governement Bond Index

Źródło: www.leggmason.pl.

W kwestii wysokości dokonanych wpłat na rzecz

FWP PKP SFIO oraz wartości zgromadzonych ak-

tywów tego funduszu (pytanie nr 7) uprzejmie infor-

muję, że na dzień 28 lutego 2013 r. dotychczasowe

wpłaty PKP SA w tym zakresie wyniosły 208,19 mln zł,

natomiast wartość aktywów netto funduszu stano-

wiła 225,24 mln zł.

W odniesieniu do kwestii dotyczących kosztów

funkcjonowania FWP PKP SFIO (pytanie nr 8)

uprzejmie informuję, że szczegółowy sposób ustala-

nia tych kosztów określa § 31 statutu funduszu.

Koszty te wynikają m.in. z wysokości wynagrodzenia

dla zarządzającego tym funduszem Towarzystwa

Legg Mason TFI SA, opłat z tytułu usług obcych

świadczonych na rzecz funduszu związanych z jego

funkcjonowaniem, tj. opłat dla depozytariusza, kosz-

tów usług w zakresie rachunkowości i agenta trans-

ferowego, kosztów zawiązanych z radą inwestorów

i innych.

Koszty funkcjonowania FWP PKP SFIO w po-

dziale na lata przedstawia poniższe zestawienie.

Tabela 1.

Koszty funduszu w okresie 2003–2012

w tys. zł

Koszty 1125 1651 2175 2174 2311 3169 3555 3712 3664 1980

Źródło: sprawozdania finansowe funduszu.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Andrzej Massel

656

Odpowiedź

14879/13, w sprawie przebudowy skrzyżowania drogi

skiego, uprzejmie przekazuję następujące informacje.

inżynierskich.

Stan nawierzchni dróg krajowych jest

nów Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Auto-

uszkodzenia korpusu drogi.

GDDKiA świadoma konieczności zapewnienia bez-

w miarę posiadanych środków podejmuje działania

gowym.

Potrzeby dotyczące działań, których podsta-

wowym celem jest poprawa bezpieczeństwa ruchu

chii ważności w „Planie działań na sieci drogowej”

oraz „Programie redukcji ofiar śmiertelnych”.

Kolej-

ność realizacji wszystkich zadań w skali całego kra-

ju została ustalona według ściśle określonych kryte-

riów, którymi są: liczba zabitych, liczba rannych oraz

Zadanie z zakresu przebudowy skrzyżowania dro-

nie przejazdu kolejowego w Białce k. Makowa Pod-

halańskiego, zostało ujęte w „Programie redukcji

ofiar śmiertelnych” na poz. 283.

Przebudowa obejmo-

wać będzie m.in. wydzielenie lewoskrętów, budowę

ciągów pieszych oraz zatok autobusowych.

Należy

jednak zaznaczyć, że realizacja przedmiotowego za-

dania będzie możliwa pod warunkiem uzyskania sto-

sownych decyzji administracyjnych i zapewnienia

Z poważaniem

Sekretarz stanu

rendum lokalnym (SPS-023-14881/13) przedsta-

wiam, co następuje.

W pierwszej kolejności należy przywołać art. 11

który wskazuje na formy podejmowania rozstrzyg-

nięć przez społeczność lokalną, wymieniając referen-

dum jako jedną z dwóch form bezpośrednich.

W re-

ferendum lokalnym członkowie wspólnoty samorzą-

petencji organów danej jednostki, lub w sprawie od-

wołania organu stanowiącego tej jednostki (a w przy-

padku gminy – także wójta, burmistrza, prezydenta

miasta).

Referendum jako formę demokracji bezpo-

średniej cechuje kryterium większościowe – bowiem

w systemie demokratycznym to większość sprawuje

władzę.

Określone przepisami ustawy z dnia 15 wrześ-

referendum przewidują tzw. progi – wielkości ważnie

oddanych głosów, które pozwalają uznać wynik refe-

rendum za rozstrzygający.

Ich obowiązywanie ma

tym samym za zadanie zapewnienie legitymizacji

rozstrzygnięć – skoro ustawodawca przewidział moż-

liwość odwołania organów gminy, to dokonanie tego

powinno zostać podjęte głosami odpowiedniej liczby

mieszkańców.

To rozstrzygnięcie musi mieć odpo-

wiednią wagę – za danym mandatem bowiem stoją

głosy wyborców.

Dlatego do podjęcia takich roz-

strzygnięć konieczne są odpowiednie progi.

Ich znie-

sienie mogłoby spowodować, że mniejszość uprawnio-

na byłaby do podważania woli większości.

Z tych też

względów MAC nie dostrzega celowości dokonania

657

zmian w ustawie o referendum lokalnym zmierzają-

cych do zniesienia progów ważności rozstrzygnięć

referendalnych.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Magdalena Młochowska

w sprawie marginalizowania transportu

tu kolejowego w Małopolsce zachodniej przedsta-

wiam poniższe stanowisko.

spektywę finansową UE 2014–2020.

Mając na uwa-

dze znaczenie transportu kolejowego w regionie,

wśród rozpatrywanych zamierzeń inwestycyjnych na

obszarze Małopolski zachodniej (wg samorządu wo-

jewództwa małopolskiego obejmuje powiaty: chrza-

nowski, olkuski, oświęcimski i wadowicki)*

)

znajdują

się zadania polegające na rewitalizacji linii kolejo-

wych: nr 62 Tunel – Sosnowiec Główny, nr 93 Trze-

binia – Zebrzydowice, nr 94 Kraków Płaszów – Oświę-

cim oraz nr 138 Oświęcim – Katowice.

Jednak ostateczna lista projektów możliwych do

współfinansowania ze środków UE (w tym harmono-

gramy realizacji oraz koszty projektów) zostanie

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

14884/13) w sprawie zasadności finansowania proce-

ności, np. naprotechnologii, proszę Panią Marszałek

Odnosząc się do pytania, czy w czasie opracowy-

wania planu zdrowotnego były przeprowadzone ba-

dania odnośnie do negatywnych skutków in vitro,

uprzejmie informuję, iż tworząc program zdrowotny

pn. „Leczenie niepłodności metodą zapłodnienia po-

zaustrojowego na lata 2013–2016”, oparto się na opi-

niach eksperckich, dostępnej literaturze i opubliko-

wanych badaniach naukowych, co doprowadziło do

wniosku, że zapłodnienie pozaustrojowe cechuje sku-

teczność, bezpieczeństwo oraz wysoka efektywność

kosztowa.

Odnosząc się do drugiego pytania, dotyczącego

konsultacji społecznych programu, chciałbym pod-

kreślić, że programy zdrowotne w związku z tym, że

nie są aktami prawnymi, jedynie powstają na mocy

gają procedurze legislacyjnej i nie są poddawane kon-

sultacjom jak akty prawne.

W odpowiedzi na pytanie trzecie, w sprawie kry-

teriów wyboru tej właśnie metody leczenia do finan-

sowania w ramach programu, uprzejmie informuję,

cztery zasadnicze grupy:

1) zachowawcze leczenie farmakologiczne;

nie (inseminacja);

4) zaawansowane techniki rozrodu wspomaga-

nego medycznie (ART – Assisted Reproductive Tech-

niques).

Techniki leczenia niepłodności wymienione w pkt

1–3 są aktualnie finansowane ze środków publicz-

nych, a wcielenie w życie programu pozwoli parom

stii naprotechnologii, informuję, że jej celem jest zi-

dentyfikowanie patologii prowadzącej do niepłodno-

)

Http://www.malopolskie.pl/RozwojRegionalny/Subregiony/.

658

rapeutycznego niepłodności stanowi tzw. model

skopia, hysterosalpingografia (HSG), ultrasonogra-

ficzna ocena jajeczkowania.

Wszystkie wymienione

cysty jajników, nieregularne krwawienia miesięczne,

aktualnie dostępnych medycznych procedur wspo-

maganego rozrodu.

W odpowiedzi na pytania dotyczące możliwości

przeznaczenia środków finansowych na inne cele bądź

rezygnacji z realizacji programu uprzejmie informuję,

że został on podpisany 20 marca br., a rozpoczęcie jego

realizacji planowane jest od lipca 2013 r.

Z poważaniem

(14886)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

tego 2013 r., przekazaną przy piśmie wicemarszałka

(znak: SPS-023-14886/13) w sprawie potrzeby wpro-

wadzenia wieloletniego moratorium na uwalnianie

genetycznie zmodyfikowanych, przekazuję stosowne

wyjaśnienia.

W sprawie badań nad roślinami transgeniczny-

nister środowiska ściśle współpracuje z ministrem

nie posiada wyników badań naukowych potwierdza-

jących czy wykluczających szkodliwy wpływ orga-

nizmów genetycznie zmodyfikowanych na zdrowie

„Biologiczne, środowiskowe i technologiczne uwa-

runkowania rozwoju produkcji zwierzęcej”.

Badania

prowadzono w polskich instytutach naukowo-ba-

dawczych: Instytucie Zootechniki – PIB w Krakowie

naryjnego – PIB w Puławach oraz Instytucie Ho-

dowli i Aklimatyzacji Roślin w Radzikowie.

Podkre-

ślić należy, że wyniki badań, które dotychczas zo-

stały przeprowadzone przez ww. instytuty, nie wy-

kazały szkodliwego wpływu na zdrowie zwierząt,

Nie kwestionując potrzeby prowadzenia badań

krajowych lecz opierając się na doświadczeniach eu-

ropejskich, m.in. opublikowanych we wrześniu bada-

niach francuskiego biologa molekularnego Gillesa-

-Erica Seraliniego z Uniwersytetu w Caen nad szkod-

liwością uprawy kukurydzy GMO (NK603) oraz sto-

sowania herbicydu Roundup dla zdrowia ludzi i zwie-

rząt (nowotwory i wcześniejsza śmierć zwierząt labo-

ratoryjnych), zasadnym wydaje się zlecenie przepro-

wadzenia wieloletnich badań polowych, jak i badań

wielopokoleniowych niezależnym zespołom eksper-

tów europejskich w celu umożliwienia zachowania

konkurencyjnej pozycji rodzimym producentom żyw-

zagranicznych.

W takim przypadku Europejska Agen-

cja Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) nie mogłaby ze

względu na braki w metodologii (w przypadku badań

Seraliniego podnosiła niejasno sprecyzowany cel ba-

dań, małą liczbę szczurów w badanych grupach, brak

szczegółów dotyczących karmienia, brak kluczowych

informacji o zastosowanej metodzie statystycznej,

nieodpowiednią wielkość próby) odrzucić konkluzji

wynikających z badań.

Zlecone badania musiałyby

dotyczyć wielu grup roślin, zwierząt, gatunków bez-

pośrednio oraz pośrednio narażonych na oddziały-

wanie roślin genetycznie zmodyfikowanych, uwzględ-

niać różnorodność klimatyczną oraz geograficzną,

obejmować doświadczenia terenowe w celu oceny po-

tencjalnych efektów ekologicznych roślin GM oraz

testy laboratoryjne przy użyciu odpowiednich tech-

nik, w celu oceny długoterminowych skutków upra-

wy roślin genetycznie zmodyfikowanych.

Dodatkowo

659

takiej samej niezależnej kontroli pod względem bez-

pieczeństwa dla ludzi i środowiska powinny zostać

poddane produkty GMO oczekujące obecnie na auto-

ryzację w UE, kontroli polegającej przede wszystkim

na badaniach porównawczych prowadzonych na ho-

dowlach komórkowych oraz zwierzętach laboratoryj-

nych.

Badania takie wiążą się z olbrzymimi koszta-

mi.

Ani minister środowiska, rząd RP, ani nawet

rządy innych państw członkowskich UE nie są w sta-

nie samodzielnie sfinansować tak kosztownych ba-

dań.

W tej sytuacji uzasadnionym wydaje się wnio-

skowanie na forum unijnym podczas posiedzeń Rad

Unii Europejskiej ds. Środowiska i Rolnictwa o prze-

prowadzenie przez niezależnych ekspertów niezależ-

nych wieloczynnikowych badań w wielu państwach

członkowskich UE.

Wyniki z tak dokładnych analiz

dałyby podstawę do umożliwienia wprowadzenia za-

kazów upraw roślin GMO oraz obrotu materiałem

siewnym GMO.

Aktualnie minister środowiska prowadzi prace

dyfikowanych w zakresie zamkniętego użycia mi-

kroorganizmów i organizmów genetycznie zmodyfi-

kowanych.

Przyczyną przeprowadzenia zmian w ustawie

rektywy 90/219/EWG, zmienionej dyrektywą 98/81/

WE, a następnie zastąpionych dyrektywą Parlamen-

tu Europejskiego i Rady 2009/41/WE w sprawie ogra-

wanych genetycznie (nr naruszenia wg ewidencji

pisów dyrektywy.

Nieuchwalenie przez Sejm RP po-

przedniej kadencji nowej, kompleksowej ustawy o GMO,

skiej, zarejestrowanej jako C-281/11.

Obecnie trwa

go użycia mikroorganizmów i organizmów genetycz-

nie zmodyfikowanych (GMM i GMO).

W chwili obecnej optymalnym sposobem na roz-

wiązanie tego problemu jest nowelizacja obowiązują-

cej ustawy o organizmach genetycznie zmodyfikowa-

nych w jednym obszarze tematycznym (zamknięte

użycie GMO).

Dodatkową przesłanką przemawiającą

tyczącej GMO jest fakt uregulowania kwestii żywno-

ści, pasz oraz materiału siewnego odmian genetycz-

nie zmodyfikowanych w odrębnych przepisach.

Rady Ministrów wydanych na podstawie art. 104 ust. 9

w sprawie zakazu stosowania materiału siewnego

linii EH92-527-1 (nazwa handlowa Amflora) zmieni-

Obecnie w świetle przepisów krajowych oraz regula-

cji unijnych obowiązuje zakaz uprawy roślin gene-

tycznie zmodyfikowanych na terytorium RP.

Ustawą

nie zmodyfikowanych oraz organizmów genetycznie

wego.

Aktualnie Polska nie ma realnych możliwości

natywnymi produktami białkowymi pochodzenia

paszowym poprzez zwiększenie w Polsce areału

wanie rolników uprawą roślin strączkowych jest

jąc na uwadze, że uprawa, jak i zagadnienia dotyczą-

ce obrotu materiałem siewnym odmian genetycznie

zmodyfikowanych leżą w kompetencji ministra właś-

ciwego do spraw rolnictwa, szczegółowe zapytania

dotyczące wieloletniego moratorium na stosowanie

ziarna i pasz GMO należy kierować do ministra rol-

nictwa i rozwoju wsi.

Janusz Zaleski

przy którym przesłano interpelację posła Piotra Ba-

binetza w sprawie potrzeby nowelizacji ustawy o szcze-

660

gólnych zasadach przygotowania i realizacji inwesty-

ję następujące informacje.

spowalniało proces przygotowania budowy dróg.

Za-

tem specustawę sukcesywnie nowelizowano w celu

gotowania inwestycji drogowych, polegające na wyeli-

chomości w drodze umowy.

Problem wymagał szyb-

kiego rozwiązania, bowiem należało mieć na uwadze

konieczność realizowania harmonogramu prac, któ-

rego niedotrzymanie groziło utratą dofinansowania

inwestycji ze środków Unii Europejskiej.

Na aspekt

interesu publicznego, polegającego na konieczności

sowych przeznaczonych na budowę dróg, zwrócił uwa-

cyzji o ustaleniu lokalizacji drogi publicznej, a obecnie

skutków prawnorzeczowych.

Znaczącej zmiany specustawy dokonano ustawą

rych innych ustaw (Dz. U. Nr 154, poz. 958).

W art. 1

pkt 2 tej ustawy uchylono w ustawie o szczególnych

kresie dróg publicznych rozdział drugi: Lokalizacja

dróg i zastąpiono go rozdziałem 2a regulującym cały

robót budowlanych.

W praktyce oznaczało to zinte-

growanie decyzji o ustaleniu lokalizacji drogi z decy-

zją o pozwoleniu na budowę, czego konsekwencją jest

wydawanie jednej decyzji administracyjnej, która

otrzymała nazwę decyzji o zezwoleniu na realizację

inwestycji drogowej.

Z dniem, w którym ta decyzja

staje się ostateczna, nieruchomości w niej wskazane

bądź odpowiednich jednostek samorządu terytorial-

nego.

Natomiast odszkodowanie ustalane jest w od-

został przesłany do konsultacji społecznych oraz za-

mieszczony na stronach Biuletynu Informacji Pub-

licznej w celu zapewnienia możliwości zapoznania się

Można zauważyć, że zwykle kolejne projekty zmian

specustawy były przekazywane do Komisji Wspólnej

konsultacji społecznych do zaopiniowania do organi-

zacji społecznych, gospodarczych i związkowych w za-

kresie drogownictwa.

Reasumując, w wyniku kolejnych zmian specusta-

wy obecnie obowiązujące przepisy pozwalają na szyb-

spodarce nieruchomościami, pozyskiwanie nierucho-

mości, co umożliwia szybsze przystąpienie do reali-

zacji inwestycji drogowych.

W specustawie ustawodawca określił odrębne za-

drogami.

Sprawy z zakresu przejmowania prawa do

odszkodowania na mocy specustawy stanowią dwa

odrębne postępowania administracyjne.

Obowiązu-

wane będą inwestycje w zakresie dróg publicznych,

wej nieruchomości stała się ostateczna.

W pierwszym przypadku wojewoda (w przypadku

ustalającą wysokość odszkodowania zarządca drogi

wiednie odszkodowania.

Oznacza to, że z chwilą

nien zostać zakończony cały proces wypłaty odszko-

dowań dla byłych właścicieli.

Natomiast w przypadku nadania decyzji o zezwo-

tychmiastowej wykonalności właściciel gruntu zobo-

wiązany jest do niezwłocznego wydania nieruchomo-

661

pozostaje bez zapewnionego miejsca zamieszkania.

przypadku wskazać lokal zamienny.

Należy również

zauważyć, że zgodnie z art. 12 ust. 4g dodanym do

60 dni od dnia nadania decyzji o zezwoleniu na rea-

wykonalności.

Zgodnie z art. 12 ust. 5a na wniosek

osoby uprawnionej do otrzymania odszkodowania

wypłaca się zaliczkę w wysokości 70% odszkodowa-

nia ustalonego przez organ pierwszej instancji w de-

cyzji ustalającej wysokość odszkodowania.

Odnosząc się do poruszonego w wystąpieniu zagad-

nienia nieterminowego wydawania decyzji o ustaleniu

wysokości odszkodowania za nieruchomości przejęte

na mocy specustawy, uprzejmie informuję, iż problemy

związane z dochowaniem 30 dniowego terminu na wy-

danie decyzji ustalającej wysokość odszkodowania za

nieruchomość wskazaną w decyzji o zezwoleniu na

realizację inwestycji drogowej są sygnalizowane przez

organy stosujące przepisy tej ustawy.

Pragnę jednak podkreślić, iż w mojej ocenie przy-

czyny wydawania decyzji ustalających wysokość od-

szkodowania w terminie późniejszym, niż przewidu-

przypadku.

art. 18.

Natomiast art. 132 ust. 1a ustawy o gospo-

darce nieruchomościami stanowi, że w sprawach,

waniu stała się ostateczna.

Zatem z art. 132 ust. 1a

się ostateczna.

Artykuł 12 ust. 4b specustawy stano-

wi, że decyzję ustalającą wysokość odszkodowania

Należy mieć na uwadze, że 30-dniowy termin

wskazany w specustawie nie odbiega znacząco od ter-

minów na załatwienie sprawy, wskazanych w prze-

poz. 267) zwanej dalej K.p.a.

Zgodnie z art. 35 ust. 3

K.p.a. załatwienie sprawy wymagającej postępowa-

nia wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż

Natomiast odnosząc się do argumentu, że wyda-

nie decyzji ustalającej wysokość odszkodowania

w terminie 30 dni jest niemożliwe z uwagi na ko-

nieczność rygorystycznego przestrzegania przepisów

ustawy Prawo zamówień publicznych, ustawy o fi-

nansach publicznych oraz praktyczne problemy z wy-

łonieniem rzeczoznawców majątkowych, informuję,

iż w tym zakresie prezentuję odmienną opinię.

Ana-

lizując obowiązujące przepisy, należy mieć na uwa-

custawy, jest liczony od momentu, w którym decyzja

się ostateczna, zaś zgodnie z treścią art. 18 ust. 1

specustawy wysokość odszkodowania ustala się we-

dług stanu nieruchomości w dniu wydania decyzji

szkodowania.

Organy wydające decyzję o ustaleniu

odszkodowania dysponują de facto dłuższym okre-

sem na wydanie decyzji, aniżeli wskazane w ustawie

30 dni, bowiem żaden z przepisów nie wskazuje ter-

minu, w jakim postępowanie powinno być wszczęte,

a zatem nie ma przeszkód, aby nastąpiło to jeszcze

przed terminem, w którym decyzja o zezwoleniu na

Stanowisko takie zajął m.in. Wojewódzki Sąd Admi-

nistracyjny w Gdańsku, który w wyroku z dnia 25 czerw-

brak tzw. ostateczności decyzji o ustaleniu lokalizacji

drogi nie stanowi przeszkody do wszczęcia i prowa-

dzenia postępowania administracyjnego w sprawie

o ustalenie należnego odszkodowania.

Wprawdzie do

czasu uzyskania przez decyzję lokalizacyjną warun-

ku ostateczności nie powstaje jej materialnoprawny

skutek w postaci przejścia prawa własności działki

nr (...) na własność powiatu, jednakże nie jest to oko-

liczność, od której uzależniona jest możliwość prowa-

dzenia sprawy o ustalenie odszkodowania.

Sam bo-

wiem fakt wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji

wania w sprawie o ustalenie odszkodowania i dopóki

powania w sprawie o ustalenie odszkodowania.

Również w opracowaniu pt. „Wybrane zagadnie-

nia dotyczące odszkodowań za nieruchomości prze-

jęte pod drogi publiczne”, przygotowanym w ówczes-

nym Ministerstwie Infrastruktury, wskazano, iż nie

ma przeszkód, aby postępowanie o ustaleniu odszko-

dowania prowadzone było przed uostatecznieniem się

wej, z tym, że do czasu, kiedy ta decyzja nie stanie

się ostateczna, nie jest dopuszczalne ustalenie od-

szkodowania decyzją ostateczną.

Powołanie opraco-

wanie zostało udostępnione na stronie internetowej

662

Ministerstwa Transportu, Budownictwa i Gospodar-

wzo.pdf.

omawianych decyzji, informuję, iż od organów wyda-

jących decyzje ustalające wysokość odszkodowania

uzyskuję informacje o tym, iż opóźnienia wynikają

zatrudnionych w wydziałach zajmujących się tą te-

matyką.

Jako powód opóźnień podawana jest rów-

nież kwestia braku środków na wynagrodzenia dla

rzeczoznawców sporządzających operaty szacunkowe

stanowiące niezbędny element dokumentacji w oma-

wianych sprawach.

Zatem szybsze wydawanie decyzji

wania inwestycji na mocy specustawy jest uzależnio-

ne od organizacji pracy oraz środków finansowych,

jakimi dysponują starostowie i wojewodowie orzeka-

jący w tych sprawach.

Ponoszenie kosztów związa-

nych z prowadzeniem postępowania administracyj-

nego, w tym zatrudnianie odpowiedniej ilości pra-

cowników, jak również zlecanie wykonania operatów

chomości, zgodnie z obowiązującymi przepisami na-

leży do obowiązków organu prowadzącego postępo-

wanie odszkodowawcze.

Wobec powyższego przyczyny wydawania decyzji

w terminie późniejszym niż przewidują to przepisy

mogą wynikać np. z trudności natury organizacyjnej

bądź są związane z niemożnością wydania rozstrzyg-

nięcia ze względu na wątpliwości natury prawnej.

Należy zauważyć, że już weszła w życie ustawa

ustawą wprowadzono nową na gruncie specustawy

regulację umożliwiającą wypłatę zaliczek na poczet

odszkodowania za nieruchomości przejęte na podsta-

wie specustawy, w sytuacji gdy decyzji o zezwoleniu

tychmiastowej wykonalności (art. 12 ust. 4g i 5a).

Omawiane rozwiązanie ma na celu poprawę sytuacji

osób uprawnionych do otrzymania odszkodowania,

które ze względu na nadany decyzji rygor natychmia-

stowej wykonalności są zobowiązane do niezwłocz-

nego wydania nieruchomości i opróżnienia lokali i in-

nych pomieszczeń, mimo że jeszcze nie ustalono ani

nie wypłacono należnego im odszkodowania.

Wejście w życie omawianych przepisów może w prak-

tyce przyczynić się do tego, że organy nieco inaczej

niż dotychczas rozłożą w czasie prace nad wydawa-

niem decyzji ustalających wysokość odszkodowania

za nieruchomości przejmowane w oparciu o przepisy

specustawy, co z kolei spowoduje zniknięcie bądź

znaczne zmniejszenie skali problemu poruszonego

przez pana posła, dotyczącego trudności w dochowa-

niu terminu 30 dni na wydanie decyzji.

mie informuję, iż w mojej opinii nie można bagateli-

zować faktu, iż wydłużenie opisanego terminu spot-

kałoby się z nieprzychylnym przyjęciem stron postę-

powań, które omawianą zmianę mogą postrzegać

jako pogorszenie ich sytuacji prawnej.

Natomiast

oceniając obowiązujące przepisy specustawy, należy

mieć na względzie, iż skuteczne zabezpieczenie inte-

resów właścicieli nieruchomości niezbędnych do re-

alizacji inwestycji drogowych jest uzależnione nie

bu, w jaki są stosowane przez organy administracji

publicznej oraz przez zarządców dróg, na których

ust. 4 specustawy oraz wypłatę odszkodowań za prze-

jęte nieruchomości.

Reasumując, uprzejmie informuję, iż mając na uwa-

dze powyższe rozważania, w mojej ocenie, wydłużenie

opisanego terminu nie wydaje się uzasadnione.

Z poważaniem

w sprawie niewywiązywania się

kredytów w świetle art. 121 ust. 3 ustawy

znak: SPS-023-14889/13, w sprawie niewywiązywa-

nia się Rady Ministrów z ustawowych zobowiązań

pokrywania różnic wynikających z ulgowego opro-

centowania i umorzenia kredytów mieszkaniowych

tzw. starego portfela, zgodnie z przepisem zawartym

utrzymanym w mocy w przepisie art. 193 ustawy

przekazuję, co następuje.

Aby ustosunkować się do zawartych w piśmie

pani poseł pytań, pozwolę sobie przedstawić rys hi-

663

storyczny, który ma istotne znaczenie w sprawie,

ków kredytowych.

Przed tą datą polityka finansowa państwa doty-

cząca wspierania rozwoju budownictwa mieszkanio-

wego realizowania była za pośrednictwem banku

PKO BP.

Polegała ona na umożliwieniu spółdziel-

niom mieszkaniowym dostępu do kredytów na pre-

ferencyjnych warunkach i zasadach ich spłaty.

Zasa-

dy kredytowania budownictwa mieszkaniowego okre-

ślały rozporządzenia Rady Ministrów, w tym ko-

nieczne do spełnienia warunki celem otrzymania

kredytu oraz sposób rozliczania inwestycji przewidu-

jący znaczne umorzenie w ciężar budżetu państwa

części wykorzystanego kredytu.

Również oprocento-

wanie tych kredytów było preferencyjne w stosunku

do ówcześnie obowiązującego i określane było corocz-

nie w rozporządzeniach Rady Ministrów (w 1989 r.

oprocentowanie kredytów mieszkaniowych wynosiło

3% lub 6%, podczas gdy np. oprocentowanie kredytu

refinansowego wynosiło 44%).

kowe (Dz. U. Nr 4, poz. 21) określającej zasady dzia-

łalności oraz tworzenia i organizacji banków uregu-

lowane zostały zasady współuczestniczenia banków

w procesie realizacji polityki państwa w odniesieniu

do określonych celów, w tym do budownictwa miesz-

kaniowego.

Zgodnie z art. 121 Prawa bankowego

banki miały m.in. realizować akty wykonawcze do-

tyczące zasad kredytowania i oprocentowania okre-

ślonej grupy kredytów, natomiast Rada Ministrów

zobowiązana była do zapewnienia, zgodnie z przepi-

sami ustawy o NBP, pokrycia różnic (bez dookreśle-

nia, czy pokrycie to ma być zwrotne, czy też bez-

zwrotne) wynikających z ulgowego oprocentowania

i umarzania tych kredytów.

Do stycznia 1990 r. rea-

lizacja art. 121 ust. 3 Prawa bankowego polegała na

stosowaniu bezzwrotnych (ze strony kredytobiorców)

dopłat dla banków w wysokości różnicy pomiędzy

oprocentowaniem preferencyjnym określonym w roz-

porządzeniach a oprocentowaniem rynkowym.

Tak

ustalone zasady rozliczeń wynikające z przyjętej po-

lityki państwa dotyczyły wyłącznie relacji państwo

– banki i nie przekładały się nigdy na relacje pomię-

dzy kredytobiorcami a bankami w ramach zawiera-

nych umów kredytowych.

Kredytobiorcy otrzymywa-

li taką pomoc w spłacie kredytów i dokonywali ich

spłaty na takich zasadach, jakie wynikały ze stoso-

wanych rozporządzeń.

W związku z trwającymi przemianami gospodar-

czymi w Polsce i nasileniem się procesów inflacyjnych

podjęta została uchwała Sejmu PRL z dnia 30 paź-

dziernika 1989 r. o konieczności odstąpienia od sto-

sowania w odniesieniu do kredytów bankowych, o któ-

rych była mowa w art. 121 Prawa bankowego, stałe-

go preferencyjnego oprocentowania.

Wysoka inflacja

powodowała bowiem uprzywilejowanie pewnej grupy

kredytobiorców, która osiągała nieuzasadnione ko-

rzyści ekonomiczne wynikające z niskiego oprocen-

towania udzielonych im kredytów, natomiast banki

nie mogły stosować realnej stopy oprocentowania

kredytów i depozytów.

niu stosunków kredytowych Sejm:

1) dokonał ujednolicenia oprocentowania wszyst-

kich kredytów (art. 1) poprzez:

— uchylenie nałożonych na banki obowiązków

dotyczących zapewnienia uprzywilejowań i preferen-

cji w zakresie dostępu do kredytów, oprocentowania

kredytów i warunków ich spłaty (likwidując jedno-

cześnie możliwość powstawania nowych preferencyj-

nych kredytów),

— uchylenie postanowień umów kredytowych

wek stałych preferencyjnych (nastąpiła ingerencja

ustawowa w postanowienia zawartych przed dniem

towych);

2) ustalił zasadę spłaty wszystkich kredytów

w roku 1990 (art. 2) polegającą na ograniczeniu obo-

wiązku spłaty do 40% kwoty odsetek;

3) podjął zobowiązanie w zakresie możliwości

udzielenia kredytobiorcom (zarówno dotychczaso-

wym, jak i przyszłym) pomocy w spłacie części za-

dłużenia lub części należnego bankowi oprocento-

wania ze środków budżetowych (art. 3), ustalając

jednocześnie, że:

— środki, kierunki i cele przeznaczone na udzie -

lenie pomocy określać będzie ustawa budżetowa,

— Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, bę -

dzie określała zakres, zasady i tryb udzielania kre-

dytobiorcom pomocy w spłacie należnego bankowi

oprocentowania,

— Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia,

będzie określała szczegółowe cele, na które kredy-

tobiorcom będzie udzielana pomoc w spłacie należ-

nego bankom oprocentowania, co ma znaleźć swoje

odzwierciedlenie w umowach zawartych przez właś-

ciwe ministerstwa, reprezentujące Skarb Państwa,

z bankami.

W celu objęcia wszystkich kredytobiorców jedna-

kowymi zasadami i zakresem pomocy, o której mowa

w art. 3 ustawy o uporządkowaniu stosunków kre-

dytowych, ustawodawca dokonał zmiany art. 121 Pra-

wa bankowego (art. 5) polegającej na:

— skreśleniu przepisów wykonawczych dotyczą -

cych możliwości uchylenia lub zmiany przez Radę

Ministrów przepisów wykonawczych dotyczących

preferencyjnych kredytów, ustalania przez prezesa

NBP prowizji należnej bankom z tytułu przyzna-

wania kredytów preferencyjnych, odesłania do prze-

pisów ustawy o NBP w zakresie pokrywania przez

Radę Ministrów różnic wynikających z ulgowego

oprocentowania i umarzania kredytów preferen-

cyjnych;

— utrzymaniu zasady, że Rada Ministrów zapew -

ni pokrycie różnic wynikających z ulgowego oprocen-

towania i umarzania kredytów, z tą zmianą, że do-

tyczy to kredytów udzielonych do dnia 31 grudnia

664

1989 r.

Nowelizacja tego przepisu była konsekwencją

rozwiązań wprowadzonych ustawą o uporządkowa-

niu stosunków kredytowych, a więc zakończeniu

udzielania od dnia 1 stycznia 1990 r. przez banki

kredytów preferencyjnych oraz wskazania jako od-

powiedzialną za pokrycie różnic Radę Ministrów.

Ustawa o uporządkowaniu stosunków kredyto-

wych dokonała ingerencji w stosunki kredytowe oraz

określiła szczególny sposób postępowania w odnie-

sieniu do umów kredytowych już zawartych, jak i umów

zawieranych w przyszłości.

Przepisy ww. aktu, jako

mającego rangę ustawy – a więc przepisu powszech-

nie obowiązującego, uregulowały sposób postępowa-

nia kredytobiorców, banków oraz organów państwo-

wych, bez uzależnienia obowiązku stosowania za-

wartych w nim postanowień od zawarcia aneksów do

umów kredytowych już obowiązujących, w których

kredytobiorcy wyraziliby akceptację tych przepisów.

PKO BP poinformowało wszystkich kredytobiorców

o wejściu w życie przedmiotowej ustawy.

Kredyto-

rządkowaniu stosunków kredytowych posiadali czyn-

ne umowy kredytowe, mogli nie być objęci działania-

mi przepisów przedmiotowej ustawy oraz aktów wy-

konawczych pod warunkiem płacenia pełnej raty

kapitałowo-odsetkowej.

Realizując delegacje ustawowe, Rada Ministrów

wydawała w kolejnych latach rozporządzenia oraz

uchwały określające zakres, zasadę i tryb udzielania

pomocy w spłacie należnego bankom oprocentowania

oraz umowy cywilnoprawne, m.in. z PKO BP, okre-

ślające szczegółowe zasady i tryb rozliczeń środków

budżetowych przeznaczonych na pomoc kredytobior-

com w spłacie oprocentowania kredytów.

Pomoc kredytobiorcom ze środków budżetowych

w spłacie kredytów na podstawie delegacji zawartej

w ustawie o uporządkowaniu stosunków kredyto-

wych, w tym realizacja art. 121 ust. 3 Prawa banko-

wego, wykonywana była w następujący sposób:

— do 1990 r. – bezzwrotny wykup odsetek w wy -

sokości 32% oprocentowania (8% spłacane przez kre-

dytobiorców, 60% dopisywane do zadłużenia od kre-

dytów, w okresie realizacji),

— za 1991 r. – przejściowy wykup 100% odsetek

od kredytów w okresie spłaty oraz przejściowy wykup

40% odsetek w okresie realizacji (pozostałe 60% do-

pisywane do zadłużenia),

— za 1992 r. i 1993 r. – przejściowy wykup 90%

odsetek od kredytów w spłacie (10% spłacane przez

kredytobiorców lub kapitalizowane) oraz przejściowy

wykup 30% odsetek w okresie realizacji (pozostałe

60% dopisywane do zadłużenia),

— za 1994 r. i 1995 r. – przejściowy wykup 100%

odsetek od kredytów w spłacie oraz przejściowy wy-

kup 10% odsetek w okresie realizacji (pozostałe 90%

dopisywane do zadłużenia lub spłacane przez kredy-

tobiorców).

stwa w spłacie (...) dokonana została ponownie inge-

rencja państwa w umowy kredytowe zawarte na pod-

stawie rozporządzenia Rady Ministrów.

Przedmioto-

wa ustawa ustaliła zasady spłaty kredytów, ich opro-

centowanie, zasady i wielkość pomocy udzielonej

kredytobiorcom w spłacie oprocentowania.

Z momentem wejścia jej w życie straciły moc te

przepisy ustawy o uporządkowaniu stosunków kre-

dytowych, które w ustawie o pomocy państwa w spła-

cie (...) zostały uregulowane.

W pozostałym zakresie

rządkowaniu stosunków kredytowych, w tym art. 3

ust. 3, zdanie drugie (art. 3 ust. 3: „Kierując się waż-

nymi względami społecznymi, Rada Ministrów może

w okresie przejściowym, nie dłużej jednak niż do koń-

ca 1994 r., ograniczyć w drodze rozporządzenia do

40% obowiązek bieżących spłat oprocentowania na-

leżnego bankom od kredytów określonych zgodnie

z ust. 2 pkt 2.

Pozostała część tego oprocentowania

będzie podlegać dopisaniu do zadłużenia kredyto-

biorcy”).

Dodatkowo informuję panią poseł, że w okresie od

stwa w spłacie należnego bankom oprocentowania

objęci byli wszyscy kredytobiorcy niezależnie od tego,

według jakiej formuły dokonywali spłaty zobowiązań

kredytowych.

Od lipca 1993 r. na podstawie § 2 ust. 2

pkt 1 uchwały nr 52 Rady Ministrów w sprawie zasad

kredytów mieszkaniowych zaciągniętych na cele bu-

downictwa mieszkaniowego pomoc w spłacie należ-

nego bankom oprocentowania została ograniczona

do kredytów spłacanych według formuły dochodowej.

W odniesieniu do kredytów spłacanych formułą

wartościową, tj. 1% lub 2% wartości mieszkania, rząd

wycofał się z udzielania pomocy w postaci przejścio-

wego wykupu odsetek.

U podstaw tej decyzji leżała,

dostrzeżona już w latach wcześniejszych, nierealność

spłaty kredytów przy formule 1% lub 2% wartości

mieszkania.

Rata kredytu ustalona wg ww. zasady

nie wystarczała na pokrycie raty kapitałowej, nie

wspominając już o spłacie części bieżących odsetek.

Dalsze angażowanie środków budżetowych w pomoc

w spłacie tych kredytów nie miało żadnych przesła-

rządkowaniu stosunków kredytowych utrzymała

w mocy wszystkie poza oprocentowaniem postano-

wienia umów kredytowych, w tym zapisaną w nich

formułą spłaty określoną w rozporządzeniu Rady Mi-

nistrów z dnia 30 grudnia 1989 r.

(1% lub 2%), Rada

Ministrów nie miała możliwości dokonania zmiany

zasad spłaty tych kredytów, mogła natomiast okre-

ślić zakres i cele udzielonej pomocy.

Przedmiotowe

kredyty (1% lub 2%) wyłączyła spod pomocy państwa

w spłacie odsetek.

Miało to na celu nakłonienie spół-

dzielni mieszkaniowych do zmiany formuły ich spła-

ty na taką, która pomocą tą jest objęta.

Dopiero usta-

w spłacie (...) ustawodawca dokonał zmiany formuły

spłaty 1% lub 2% na formułę ilorazową, o której

mowa w art. 11 tej ustawy.

W okresie wyłączenia

kredytów spłacanych formułą wartościową spod po-

665

mocy państwa w spłacie odsetek bank dokonywał

kapitalizacji niespłaconego przez kredytobiorców

oprocentowania na zasadach i w trybie określonym

w umowach zawartych pomiędzy Skarbem Państwa

a bankiem.

Odnosząc się do poruszonego w piśmie pani poseł

zarzutu, iż Rada Ministrów nie wywiązuje się z usta-

wowych zobowiązań zapewnienia pokrycia różnic

nia kredytów mieszkaniowych, zgodnie z przytoczo-

nymi powyżej przepisami, informuję, iż nie jest on

zgodny z prawdą.

Ponadto przytoczone pismo Naro-

dowego Banku Polskiego z dnia 28 września 2012 r.,

znak: DP-IV-MJ-024-796/12, skierowane do szefa

Kancelarii Sejmu RP, przedstawiające stanowisko

gwarancyjnych nie zawiera stwierdzenia, iż Rada

Ministrów nie realizuje zobowiązania państwa.

NBP

podkreśla, że to właśnie projekt grupy posłów zawar-

ty w druku sejmowym nr 784 wydaje się nie uwzględ-

ślone zostało zobowiązanie Rady Ministrów do za-

pewnienia pokrycia różnic wynikających z ulgowego

nych.

NBP podniósł, iż państwo nie może udzielać

preferencji finansowych kredytobiorcom na koszt

banku, lecz jedynie wtedy, gdy poniesie pełne koszty

tych preferencji.

Ponadto NBP zauważył, że w aktualnie obowią-

zującej ustawie przyjęto jasny mechanizm przewidu-

jący możliwość pokrywania przez Skarb Państwa

w uzasadnionych przypadkach części kosztów obsłu-

gi kredytu (a przynajmniej kosztów odsetkowych),

w sytuacji gdy z uzasadnionych społecznie względów

przez kredytobiorców.

Tymczasem w przedstawio-

nym projekcie nowelizacji przewidziano, że Skarb

sowania bankowi niespłaconej przez kredytobiorcę

części kosztów odsetkowych kredytu, a jednocześnie

kredytobiorca zachowa prawo do regulowania w pew-

nych przypadkach tylko części kosztów obsługi

kredytu.

Odnosząc się do pytania pani poseł, jeśli przed-

miotowa różnica odsetek nie była na bieżąco pokry-

lizacji tych odsetek, uprzejmie informuję, że przed-

miotowa różnica odsetek jest na bieżąco pokrywana

ze środków budżetu państwa zgodnie z kwotami za-

planowanymi na ten cel w ustawach budżetowych na

kolejne lata i trójstronnymi umowami zawartymi

przez ministra transportu, budownictwa i gospodar-

ki morskiej i ministra finansów z bankami prowa-

dzącymi rozliczenia z tytułu przejściowego wykupie-

nia odsetek.

W załączeniu przedstawiam (w formie

tabelarycznej) dane statystyczne odnośnie do docho-

dów i wydatków budżetu państwa oraz stanu zadłu-

żenia kredytobiorców z tytułu tzw. starego portfela

kredytów mieszkaniowych według stanu na dzień 31

Z poważaniem

Warszawa, dnia 25 marca 2013 r.

Załącznik

Tabela obrazująca dochody i wydatki budżetu państwa oraz stan zadłużenia kredytobiorców z tytułu

w tys. zł

Lp. Wg stanu na dzień 31.12.2012 r.

1.

(1990–2012)

11 299 189

2.

Stan zadłużenia kredytobiorców z tytułu odsetek przejściowo wykupionych 4 853 013

3.

Stan zadłużenia kredytobiorców z tytułu odsetek skapitalizowanych 913 845

4.

Dochody budżetu państwa z tytułu spłaty przez kredytobiorców zadłużenia z tytułu

3 067 090

w tym z tytułu zwrotu nominalnych kwot umorzeń kredytów mieszkaniowych 734 956

5.

Umorzenia (1996–2012) 9 440 397

w tym jednorazowe umorzenie w 1996 r. 2 703,3

6.

Liczba lokali mieszkalnych, jaka pozostała do spłaty 63 882

666

Odpowiedź

podsekretarza stanu

lacją (znak: SPS-023-14897/13) pani Marii Zuby oraz

pana Krzysztofa Lipca, posłów na Sejm RP, w spra-

wie sytuacji w spółce Centrum Produkcyjne Pneu-

matyki Prema SA (dalej CPP Prema SA), odpowia-

dając w kolejności zadanych pytań, uprzejmie infor-

Podstawowym kryterium wyboru przyszłego in-

westora dla spółki jest poziom oferowanej przez po-

tencjalnych inwestorów ceny za zbywany pakiet ak-

cji/udziałów.

Komisja Europejska wypracowała zasa-

dy oceny transakcji prywatyzacyjnych, których ka-

talog zawarła w raporcie XXIII o polityce konkuren-

nia pomocy publicznej.

W związku z powyższym

udziały, a nie realizacją zobowiązań pozacenowych.

Mając na uwadze, iż świadczenia socjalne zawar-

te w umowie prywatyzacyjnej mogą być uważane za

przysporzenie na rzecz pracowników kosztem obni-

żenia ceny za akcje/udziały, w celu uniknięcia ewen-

tualnych zarzutów udzielenia niedozwolonej pomocy

publicznej minister skarbu państwa, odpowiadając

licznego zaproszenia, po uzgodnieniu ceny i parafo-

waniu projektu umowy prywatyzacyjnej, wyraża

zgodę na rozpoczęcie rozmów pomiędzy potencjal-

nym inwestorem a przedstawicielami załogi prywa-

tyzowanego przedsiębiorstwa.

Podkreślenia wyma-

tu socjalnego.

W przypadku podpisania przez zain-

teresowane strony pakietu socjalnego dokument ten

cza to, że za realizację zobowiązań wobec pracow-

ników odpowiadają strony umowy, czyli inwestor

Zgodnie z zapisem art. 354 § 1 Kodeksu cywil-

nego dłużnik, czyli w tym przypadku inwestor, po-

winien wykonać zobowiązanie zgodnie z jego treścią

spodarczemu oraz zasadom współżycia społecznego.

Natomiast wierzycielowi, w tym przypadku stronie

społecznej, przysługuje roszczenie o wykonanie zo-

bowiązania, a także roszczenie odszkodowawcze.

Po-

nadto zgodnie z art. 353

1

K.c. strony zawierające

dom współżycia społecznego.

Wobec powyższego stro-

na społeczna w trakcie negocjacji pakietu socjalnego

z inwestorem ma prawną możliwość dodatkowego

(poza przepisami ogólnymi przytoczonymi powyżej)

zabezpieczenia finansowego wynegocjowanych zobo-

wiązań inwestora na rzecz pracowników spółki, m.in.

w postaci weksla lub poręczenia bankowego.

Dlatego

w przypadkach zasygnalizowanych przez państwa

posłów, dotyczących ewentualnego pozbawienia lub

ograniczenia praw pracowników wynegocjowanych

w pakietach strona społeczna ma prawo dochodzić

roszczenia o wykonanie zobowiązania zapisanego

w pakiecie socjalnym na drodze sądowej.

Mając na uwadze istniejące w polskim porządku

prawnym zapisy, które chronią prawa pracownicze

zawarte m.in. w Kodeksie pracy, jak również w ww.

Kodeksie cywilnym, oraz uwzględniając zapis § 4 ust. 1

załącznika do rozporządzenia prezesa Rady Mini-

niki prawodawczej, który stanowi, że ustawa nie

ustawach, w opinii Ministerstwa Skarbu Państwa

brak jest podstaw do wprowadzania dodatkowych

rozwiązań prawnych w tym zakresie.

tuacji w spółce CPP Prema SA, uprzejmie informuję,

że zakres właściwości ministra skarbu państwa, in-

nych organów administracji, jak również organów

spółek handlowych jest ściśle określony przepisami

prawa.

Minister skarbu państwa zgodnie z ustawą z dnia

należących do Skarbu Państwa.

Kluczowymi zada-

niami ministra skarbu państwa są:

— zbywanie należących do Skarbu Państwa akcji

w spółkach, a więc przeprowadzenie skutecznej pry-

watyzacji spółki CPP Prema SA oraz

— wykonywanie praw z akcji na walnych zgroma-

dzeniach.

Katalog praw i obowiązków właścicielskich okre-

ślony jest w Kodeksie spółek handlowych oraz w in-

nych przepisach szczególnych, w przypadku spółek

z udziałem Skarbu Państwa – m.in. w ustawie z dnia

Do najważniejszych zadań wynikających z upraw-

nień właścicielskich należą m.in.: rozpatrzenie i za-

twierdzenie sprawozdania zarządu z działalności spół-

ki oraz sprawozdania finansowego, powzięcie uchwa-

przez nich obowiązków, zbycie i wydzierżawienie

667

przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części oraz

wego, nabycie i zbycie nieruchomości, użytkowania

Poza walnym zgromadzeniem obligatoryjnymi or-

ganami spółki akcyjnej są rada nadzorcza oraz za-

rząd spółki.

Sprawy spółki prowadzi i reprezentuje spółkę na

zewnątrz, w tym zgodnie z Kodeksem pracy dokonu-

rząd spółki.

Walne zgromadzenie i rada nadzorcza

trolę przestrzegania prawa pracy zgodnie z Kodek-

sem pracy sprawuje Państwowa Inspekcja Pracy,

która podlega Sejmowi.

należy nadzór i kontrola przestrzegania przepisów

czących stosunku pracy, wynagrodzenia za pracę i in-

pracy, urlopów.

Ustawa ta określa również zakres dzia-

nia związane z postępowaniem kontrolnym.

Odnosząc się natomiast do nadzoru sądu nad le-

galnością działań zarządu spółki w zakresie prawa

pracy, uprzejmie informuję, że zgodnie z Kodeksem

stronami, tj. pracodawcą i pracownikiem, rozstrzy-

gają sądy pracy.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że zarząd spół-

ki CPP Prema SA jest jednoosobowy, a rada nadzor-

cza liczy trzech członków.

Jest to minimalna liczba,

bowiem zgodnie z Kodeksem spółek handlowych rada

Zdarzenia, które są głównymi powodami trwają-

cego w spółce konfliktu, zostały poddane kontroli

właściwych organów.

Państwowa Inspekcja Pracy –

przeprowadzonej kontroli skierowała w tym zakresie

stosowne zawiadomienia do prokuratury, która do-

kona merytorycznej oceny ewentualnych nieprawid-

łowości.

Jednocześnie podejmowane są kolejne próby roz-

propozycję zażegnania konfliktu m.in. poprzez anu-

14898/13) zgłoszoną przez posła Dariusza Seligę

w sprawie podejmowania działań prawno-profilak-

wiam następujące wyjaśnienia.

działania ministra sprawiedliwości pozostaje po-

dejmowanie działań legislacyjnych w przedmiocie

koncesji i regulowanej działalności gospodarczej.

Przepisy kształtujące odpowiedzialność karną

osób prowadzących działalność bez uzyskania wy-

maganej koncesji, zezwolenia, zgody, licencji albo

wpisu do rejestru działalności regulowanej znajdują

się w ustawach dotyczących problematyki danego ro-

dzaju działalności.

W zakresie stanowiącym przed-

miot przekazanej interpelacji będą to przepisy usta-

czeniowej (art. 225 – art. 226a), ustawy z dnia 22 maja

art. 48), które zgodnie z przepisami o działach admi-

nistracji rządowej należą do zakresu właściwości mi-

nistra finansów.

Odnosząc się do szerszego kontekstu przedłożonej

interpelacji, wykraczającego poza ostatecznie sfor-

mułowane zapytanie, chciałbym wskazać, iż dostrze-

żony przy sprawie spółki Amber Gold sp. z o.o. prob-

lem braku możliwości weryfikowania przez sądy pro-

wadzące Krajowy Rejestr Sądowy informacji o nie-

karalności członków organów i likwidatorów podmio-

tów ujawnionych w rejestrze został rozwiązany.

Prze-

zapewniły komunikowanie się systemów teleinfor-

matycznych Krajowego Rejestru Sądowego i Krajo-

wego Rejestru Karnego zarówno na etapie dokony-

podmiotu oraz mechanizm informowania KRS przez

668

sie określonym w: art. 18 § 2 Kodeksu spółek handlo-

niu wobec niej zakazu zajmowania określonego sta-

nowiska, wykonywania określonego zawodu lub wy-

konywania określonej działalności gospodarczej na

od 15 stycznia 2013 r. system automatycznej kontro-

li członków organów i likwidatorów pod kątem ich

niekaralności nie tylko gwarantuje prawdziwość no-

wych danych wpisywanych do Krajowego Rejestru

Sądowego, ale również pozwoli na systematyczne

usuwanie z tego rejestru danych osób, które utraciły

zdolność do pełnienia określonych funkcji na skutek

prawomocnego skazania lub orzeczenia wobec nich

stosownego środka.

Nadto, odnosząc się do przywołanej w treści in-

terpelacji sprawy reaktywacji przedwojennych przed-

siębiorstw na podstawie akcji kolekcjonerskich, prag-

nę zwrócić uwagę, że w reakcji na ten problem usta-

wą z dnia 29 kwietnia 2010 r. wprowadzone zostały

stosowne zmiany (art. 9b) do ustawy z dnia 20 sierp-

nia 1997 r.

Przepisy wprowadzające ustawę o Krajo-

wym Rejestrze Sądowym.

Na skutek dokonanych

zmian rozszerzono kognicję sądów rejestrowych przy

przerejestrowywaniu podmiotów z dawnych rejestrów

do Krajowego Rejestru Sądowego.

Sądy rejestrowe

zostały zobligowane do badania prawidłowości zwo-

ływania walnych zgromadzeń akcjonariuszy bądź

bycia udziałów albo akcji, w tym spełnienia wymo-

gów dotyczących rejestracji i umarzania niektórych

1 września 1939 r. (w stosunku do spółek kapitało-

wych) oraz badania okoliczności wstąpienia w prawa

wspólnika (w stosunku do spółek osobowych).

Ponad-

to o złożeniu wniosku przez takie podmioty sąd reje-

strowy jest obowiązany zawiadomić prokuratora oraz

zgromadzenia stanowiącej podstawę do dokonania

wpisu.

Powyższe czynności podejmowane przez sąd

powania rejestrowego.

W stosunku do spółek zawią-

stępujące w praktyce nieprawidłowości przy przere-

jestrowywaniu ich przez osoby nieuprawnione, udział

prokuratora jest obligatoryjny.

Prokuratorowi przy-

znano uprawnienie do wytoczenia przeciwko spółce

prawa handlowego wpisanej do rejestru handlowego,

co do której złożono wniosek o wpis do Krajowego

Rejestru Sądowego, powództwa o uchylenie uchwały

zgromadzenia wspólników (walnego zgromadzenia)

w przypadku, gdy jest ona sprzeczna z umową spółki

teresy spółki lub ma na celu pokrzywdzenie wspólni-

ka, akcjonariusza bądź osoby trzeciej.

Prokurator

jest również uprawniony do wytoczenia przeciwko

takiej spółce powództwa o stwierdzenie nieważności

uchwały wspólników (walnego zgromadzenia) w przy-

padku, gdy jest ona sprzeczna z prawem, w terminie

do spółek kapitałowych zawiązanych przed dniem

1 września 1939 r., tj. takich, przy reaktywacji któ-

rych najczęściej dochodziło do nieprawidłowości w związ-

ku z podejmowaniem czynności przez osoby nie-

uprawnione, przewidziana została również możli-

wość wznowienia postępowania rejestrowego na

wniosek prokuratora także w przypadku zaistnienia

szczególnej przesłanki, tj. wystąpienia okoliczności

uzasadniających stwierdzenie nieważności uchwały

wspólników stanowiącej podstawę wpisu spółki do

Krajowego Rejestru Sądowego.

Tak więc w związku

z występowaniem istotnych wątpliwości co do pra-

widłowości reaktywacji takich spółek powołana re-

gulacja umożliwiła ich kontrolę po przerejestrowaniu

do Krajowego Rejestru Sądowego.

Wprowadzenie powyższych rozwiązań zapobiega

naruszeniom prawa podczas reaktywacji spółek i wy-

stępowania z roszczeniami odszkodowawczymi bądź

kretów wydanych bezpośrednio po II wojnie świato-

wej (w latach 1945–1947).

Z wyrazami poszanowania

Podsekretarz stanu

przy którym przekazano interpelacje pana posła Ma-

nicy Wrocławia, uprzejmie przekazuję następujące

wyjaśnienia.

Inwestycja autostradowa obwodnica Wrocławia

A8, przy której zlokalizowane jest osiedle Kuźniki,

zrealizowana została w oparciu o warunki określone

w decyzji środowiskowej z dnia 25 września 2006 r.

669

Podstawą wydania decyzji był raport o oddziaływa-

niu na środowisko projektowanej autostradowej ob-

wodnicy Wrocławia A8 (AOW), który m.in. zawierał

pełną analizę akustyczną planowanej AOW na oto-

czenie.

Z wykonanej w ww. raporcie analizy, polega-

jącej m.in. na określeniu emisji hałasu drogowego

powodowanego eksploatacją AOW dla warunków ru-

chu prognozowanych na lata 2010, 2015, 2020 i 2030,

wynika, że osiedle Kuźniki nie będzie narażone na

oddziaływanie ponadnormatywnego hałasu pocho-

dzącego z AOW.

Na tej podstawie w powyżej wskaza-

nej decyzji środowiskowej nie wprowadzono obowiąz-

ku wykonania ekranów akustycznych dla terenu

osiedla Kuźniki.

Zgodnie z zapisami ww. decyzji śro-

dowiskowej przygotowano projekt budowlany, na pod-

stawie którego wojewoda dolnośląski wydał pozwo-

lenie na budowę.

Odpowiadając na pierwsze pytanie, uprzejmie in-

formuję, iż analiza akustyczna planowanej AOW na

etapie sporządzania raportu o oddziaływaniu na śro-

dowisko projektowanej inwestycji została wykonana

metodą obliczeniową z wykorzystaniem profesjonal-

nego programu do obliczeń akustycznych i tworzenia

map hałasu Cadna A. Obliczenia równoważnego po-

ziomu dźwięku A hałasu drogowego (wskaźników ha-

łasu) wykonano dla średniogodzinnych warunków

ruchu występujących w normowych przedziałach cza-

su odniesienia dla pory dnia i pory nocy.

Do obliczeń

przyjęto prognozowane warunki ruchu na AOW w la-

tach 2010–2030.

Natomiast pomiary hałasu po zakoń-

czeniu inwestycji zostały wykonane, zgodnie z zapisa-

mi w decyzji środowiskowej, po upływie jednego roku

od oddania obiektu do użytkowania w ramach zleconej

analizy porealizacyjnej oddziaływania na środowisko

AOW w zakresie klimatu akustycznego.

Punkty po-

miarowe w rejonie osiedla Kuźniki zostały zlokalizo-

wane przy ul. Żernickiej 154 i Puckiej 25.

W odpowiedzi na drugie pytanie wyjaśniam, że

konsultacje społeczne prowadzone były na etapie wy-

dawania decyzji środowiskowej oraz pozwolenia na

budowę przez organy wydające ww. decyzje w ramach

prowadzonego w przedmiotowych sprawach postępo-

wania administracyjnego.

działywania AOW w zakresie klimatu akustycznego

przeprowadzono pomiary hałasu i obliczenia pozio-

mu dźwięku dla całego jej przebiegu, w tym w dniach

19–20 września 2012 r. przeprowadzono badania

w ww. punktach pomiarowych.

Dla punktu pomiarowego przy elewacji budynku

mieszkalnego przy ul. Puckiej 25 pomiar równoważ-

nego poziomu dźwięku wyniósł dla:

— pory dnia 53,2 dB (wartość dopuszczalna dla

obszaru teren zabudowy mieszkaniowej wielorodzin-

nej wynosi 65 dB),

— pory nocy 52,5 dB (wartość dopuszczalna 56 dB).

Natomiast dla punktu pomiarowego przy elewacji

miar równoważnego poziomu dźwięku wyniósł dla:

— pory dnia 63,9 dB (wartość dopuszczalna dla

nej określonego na podstawie wizji terenowej wynosi

61 dB),

— pory nocy 59,7 dB (wartość dopuszczalna

56 dB).

Należy w tym miejscu poinformować, że na zmie-

rzony poziom dźwięku – w przypadku punktu pomia-

rowego zlokalizowanego przy ul. Żernickiej 154 – wpły-

wały również inne źródła dźwięku (inne drogi, linia

kolejowa).

W związku z powyższym w ramach wyko-

nanej analizy porealizacyjnej, przeprowadzone obli-

czenia poziomu dźwięku pochodzącego tylko od AOW

(bez pozostałych źródeł dźwięku) dla punktu przy

budynku mieszkalnym ul. Żernicka 154, (na wys.

4 m

nad poziomem terenu) wykazały dla:

— pory dnia 61.5 dB,

— pory nocy 57,5 dB.

Na podstawie wykonanych – w ramach analizy po-

realizacyjnej oddziaływania akustycznego AOW na

otoczenie – wyników całodobowego pomiaru równo-

ważnego poziomu dźwięku i obliczeń akustycznych

w ocenie GDDKiA nie zostaną przekroczone wartości

dopuszczalne poziomu hałasu w środowisku, określo-

ne w obowiązującym rozporządzeniu ministra środo-

poz. 826, z późn. zm.), na terenie osiedla Kuźniki.

W odniesieniu do czwartego pytania wyjaśniam,

są obowiązane do udostępniania każdemu informa-

Stosownie zaś do art. 12 ww. ustawy informacje

semny wniosek o udostępnienie informacji, zwany

w niniejszym dziale wnioskiem.

Oddział GDDKiA

we Wrocławiu o takiej możliwości poinformował

przewodniczącego Zarządu Osiedla Kuźniki stosow-

nym pismem.

Odpowiadając na zarzuty sformułowane w pyta-

niu piątym i szóstym, uprzejmie informuję, iż miesz-

kańcy osiedla Kuźniki zostali poinformowani w pis-

mach z dnia 27 czerwca 2012 r. i z dnia 11 września

2012 r. o przybliżonym terminie wykonywania po-

miarów natężenia hałasu na terenie osiedla Kuźniki,

tj. po 1 września 2012 r., i o przybliżonych lokaliza-

cjach, w których mają być one przeprowadzone.

Miesz-

kańców poinformowano także, że dokładny termin

wykonania pomiaru oraz lokalizacja punktu pomia-

rowego będą uzależnione od szeregu wymagań okre-

ślonych m.in. w referencyjnej metodyce wykonywa-

nia okresowych pomiarów poziomu hałasu wprowa-

dzonego do środowiska w związku z eksploatacją

dróg, zgodnie z rozporządzeniem ministra środowi-

670

w zakresie prowadzenia pomiarów poziomu substan-

cji lub energii w środowisku przez zarządzającego

lub portem (Dz. U. Nr 140, poz. 824, z późn. zm.), do

których stosowania GDDKiA jest zobowiązana (np.

w zakresie wymaganych do spełnienia warunków

atmosferycznych w chwili wykonywania pomiaru).

ne wskazanie dnia pomiaru oraz przeprowadzenie

konsultacji z mieszkańcami osiedla Kuźniki w tym

zakresie.

Ponadto poinformowano mieszkańców, że po-

miary prowadzone będą w sposób ciągły przez

24 godziny.

Odpowiadając na siódme pytanie, uprzejmie in-

formuję, iż jak wynika z powyższych wyjaśnień

mieszkańcy osiedla Kuźniki byli informowani na bie-

żąco o toczącym się postępowaniu związanym ze zle-

ceniem analizy porealizacyjnej, jej realizacji, jak i wy-

nikach pomiarów hałasu.

Zostali również poinformo-

wani o przekazaniu analizy porealizacyjnej oddzia-

ływania na środowisko AOW w zakresie klimatu aku-

stycznego do Urzędu Marszałkowskiego Wojewódz-

twa Dolnośląskiego oraz Regionalnej Dyrekcji Ochro-

ny Środowiska we Wrocławiu, które dokonają jej oceny

oraz podejmą decyzję w zakresie potrzeb ochrony

akustycznej terenów w sąsiedztwie AOW

Zgodnie w wnioskiem zawartym w 8 pytaniu w za-

łączeniu*

)

przesyłam kserokopię tabl.

5.7 Zestawienie

wyników całodobowego pomiaru równoważnego po-

ziomu dźwięku w odniesieniu do wartości dopusz-

czalnych zawartych w rozporządzeniu oraz tabl.

6.3

Obliczenia równoważnego poziomu dźwięku w wy-

branych punktach zlokalizowanych w sąsiedztwie

autostradowej obwodnicy Wrocławia.

W celu wyjaś-

nienia informuję, że następujące punkty pomiarowe

zlokalizowane były na wysokości ekranów akustycz-

nych/wału ziemnego: PDH-05, PDH-08–PDH-12, PDH-

15–PDH-17, PDH-19–PDH-21, PDH-23–PDH-24,

PDH-26.

Punkty pomiarowe dla osiedla Kuźniki to

PDH-13 i PDH-14.

Reasumując, należy podkreślić, iż inwestor reali-

zując inwestycje drogowe, podejmuje wszelkie dzia-

łania mające na celu zminimalizowanie negatywnych

skutków, które może wywoływać rozwój infrastruk-

tury drogowej.

Jednakże ostateczny kształt i sposób

realizacji poszczególnych zadań jest wynikiem kom-

promisu pomiędzy oczekiwaniami społeczności lokal-

nych a możliwościami oraz wymogami technicznymi

i prawnymi określającymi zasady realizacji inwesty-

cji drogowych.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

słaną z dnia 5 marca 2013 r. interpelację posła na

14900/13) przedstawiam, co następuje.

niejsze w chwili obecnej pozostaje wypracowanie mo-

delu współpracy bibliotek publicznych i bibliotek szkol-

samorządu terytorialnego, aby najpierw w praktyce

Wypracowanie modelu współpracy biblioteki szkolnej

ności biblioteki w środowisku lokalnym dla wszystkich

Warszawa, dnia 28 marca 2013 r.*

)

671

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w Ministerstwie Gospodarki

14911/13 oraz SPS-023-14902/13) z dnia 5 marca

2013r.

w sprawie dwóch interpelacji poselskich pa-

szaka, Krzysztofa Kłosowskiego dotyczących umów

o bezcłowym handlu z Republiką Indonezji oraz Re-

publiką Konga, w tym w zakresie możliwości popra-

Macieja Banaszaka, pana Krzysztofa Kłosowskiego,

pana Adama Kępińskiego, pana Artura Górczyńskie-

go, pana Marka Stolarskiego, pana Wincentego Els-

nera, kierowanych regularnie do ministra gospodar-

ki od listopada 2012r.

przez wicemarszałków Sejmu

cińskiego, dotyczących umów o bezcłowym handlu

czyły następujących krajów: Brazylia, Argentyna,

Chile, Egipt, Iran, Ukraina, Kolumbia, Bangladesz,

piny, Ghana oraz Indie)

1)

, minister gospodarki prze-

kazał informacje dotyczące:

wspólnej polityki handlowej oraz uwarunkowań

portu w zakresie wyrobów farmaceutycznych i urzą-

ła informacji o stawkach celnych obowiązujących

Indonezji oraz Republiką Konga, dodatkowo wyjaś-

niam, co następuje.

stępu do rynku Indonezji i Konga.

Jak już wskazałem poprzednio, jednym ze środ-

ków służących poprawie dostępu do rynków krajów

niem takich krajów, mające na celu dalszą liberaliza-

cję wzajemnej wymiany handlowej.

A. Indonezja

Indonezja jest największą gospodarką wśród kra-

jów ASEAN, odpowiadającą za 40% PKB grupy.

Nie-

mniej jednak znajduje się dopiero na czwartej pozycji

wśród krajów regionu jako partner handlowy UE.

Kraje ASEAN łącznie są piątym największym part-

nerem handlowym UE.

Negocjacje lepszego dostępu

dla eksporterów unijnych do grupy ASEAN zostało

wskazane jako priorytet w ramach strategii handlo-

wej Global Europe w 2006 r.

Ze względu na trudności

w negocjacjach z całą grupą krajów podjęto decyzję

o negocjacjach z poszczególnymi krajami grupy.

Indonezja nie prowadzi jeszcze takich negocjacji.

Przedstawiciele Indonezji i UE powołali tzw. vision

group, której głównym zadaniem jest określenie moż-

liwości zwiększenia współpracy gospodarczej pomię-

dzy UE i Indonezją.

Rekomendacje grupy zostały

przedstawione w 2011 r., zalecając stronom podjęcie

negocjacji w sprawie free trade agreement.

W chwili obecnej współpraca ekonomiczna, obej-

mująca m.in. handel i inwestycje, UE i Indonezji

opiera się na umowie o partnerstwie i współpracy

(partnership and cooperation agreement) podpisa-

nej w 2009 r.

Wartość handlu UE – Indonezja wyniosła w 2011 r.

23,5 mld euro dla dóbr przemysłowych i 3,7 mld euro

dla handlu w usługach.

B. Kongo

W przypadku krajów Afryki z niektórymi krajami

lub grupami krajów UE negocjuje umowy o partner-

stwie gospodarczym (economic partnership agre-

z Cotonou.

Republika Konga jest w grupie krajów

Afryki Centralnej.

W ramach tej grupy umowy nego-

cjowane są z poszczególnymi krajami, a nie całą gru-

pą.

Kongo nie podpisało jeszcze umowy EPA.

2.

Wartość wymiany handlowej Polski z Indonezją

i z Kongiem, w tym w zakresie wyrobów medycznych.

A. Indonezja

Obroty handlowe Polski z Indonezją wyniosły ogó-

łem w 2012 r. ponad 578,5 mln euro, przy czym eksport

z Polski do Indonezji wyniósł ponad 94,7 mln euro (co

ogółem i 0,28% udziału eksportu Polski do krajów trze-

cich), natomiast import z Indonezji do Polski wyniósł

w tym okresie prawie 483,8 mln euro (co stanowiło od-

powiednio 0,32% importu Polski ogółem).

1)

SPS-023-11415/12, SPS-023-12192/12, SPS-023-12193/12,

672

Eksport z Polski urządzeń medycznych do Indo-

nezji wyniósł w 2012 r. ok. 556 tys. euro (w stosunku

do 433,6 tys. euro w roku 2011), a import prawie

548 tys. euro (w stosunku do 393 tys. euro w roku

2011).

Największy eksport oraz import miał miejsce

dla towarów z pozycji CN 9018 (odpowiednio 84,6%

oraz 89%) oraz dla towarów eksportowanych w pozy-

cji CN 9402 (15%).

B. Kongo

Obroty handlowe Polski z Kongiem wyniosły ogó-

łem w 2012 r. 11,8 mln euro, przy czym eksport

z Polski do Konga wyniósł 9,8 mln euro, a import

– 2 mln euro.

Obrót handlowy z Kongiem dla urzą-

dzeń i sprzętu medycznego zarówno w 2012 r., jak

i w 2011 r. był na poziome zerowym.

3.

Stawki celne Indonezji i Konga w zakresie urzą-

Urządzenia i sprzęt medyczny eksportowane

do Indonezji oraz Konga przez unijnych, w tym

polskich, przedsiębiorców objęte są stawkami cel-

nymi wynikającymi ze stosowania we wzajem-

nych stosunkach handlowych klauzuli najwięk-

szego uprzywilejowania.

Wskazywanym już w po-

przednich odpowiedziach na interpelacje poselskie

źródłem informacji o stawkach celnych i barierach

w dostępie do rynków krajów pozaunijnych jest

MADB, a także WTO.

Równocześnie uprzejmie informuję, że poniższe

informacje dotyczące poziomu ochrony celnej Indo-

nezji i Konga mają charakter poglądowy.

Szczegóło-

cjach taryfowych poszczególnych krajów.

A. Indonezja

Z informacji zawartych w internetowej bazie

WTO wynika, iż stawki celne w eksporcie do Indone-

zji dla urządzeń i sprzętu medycznego dla kodów CN

od 9018 do 9022 oraz 9402 mogą się kształtować na

poziomie 5% za wyjątkiem CN 901832, gdzie stawka

celna wynosi 0%.

B. Kongo

Z informacji zawartych w internetowej bazie

dla urządzeń i sprzętu medycznego mogą się kształ-

tować na poziomie 5% dla CN od 9018 do 9022

i 940290 oraz między 5–10% dla CN 940210.

4.

Kwestie dotyczące dostępu do rynku Indonezji

i Konga.

A. Indonezja

Z informacji otrzymanych od Wydziału Promocji

Handlu i Inwestycji w Dżakarcie wynika, iż sprzedaż

wyposażenia i sprzętu medycznego na terenie Indo-

nezji nadzorowana jest przez Ministerstwo Zdrowia

RI, które wraz z podległymi mu instytucjami odpo-

wiedzialne jest za wydawanie odpowiednich licencji

i certyfikatów dopuszczających dane urządzenia i wy-

posażenie do sprzedaży/produkcji, użytku na rynku

lokalnym.

W grudniu 2012 r.

Ministerstwo Zdrowia

RI uruchomiło specjalny portal www.regalkes.dep-

kes.go.id, którego zadaniem jest ułatwienie procesu

rejestracji m.in. urządzeń medycznych przeznaczo-

nych na rynek indonezyjski.

Podczas inauguracji ww.

portalu wiceminister zdrowia RI prof. dr Ali Ghufron

Mukti oznajmił, iż 90% sprzętu medycznego wyko-

rzystywanego w Indonezji pochodzi z importu.

Rynek indonezyjski jest bardzo dużym rynkiem

zbytu.

Według najnowszego raportu firmy Boston

Consulting Group klasa średnia, której liczba w chwi-

li obecnej wynosi 74 mln, w 2020 r. osiągnie 141 mln

(obecna liczba ludności wynosi ponad 240 mln).

Ministerstwo Gospodarki nie odnotowało zgłoszeń

ze strony polskich przedsiębiorców dotyczących barier

w dostępie do rynku urządzeń i sprzętu medycznego

Indonezji.

Także w bazie danych MADB brak jest da-

nych dotyczących barier w dostępie do rynku Republi-

B. Kongo

Ministerstwo Gospodarki nie odnotowało zgło-

szeń ze strony polskich przedsiębiorców dotyczących

dycznego Konga.

dotyczących barier w dostępie do rynku Republiki

Konga.

Tak jak informowałem w poprzednich odpowie-

Jednocześnie w przypadku dalszego zainteresowa-

nia innymi kierunkami w kontekście umów o wolnym

lepszenia dostępu dla polskich wyrobów medycznych

na tych rynkach, uprzejmie ponawiam propozycję wy-

rażoną w piśmie o sygn.

DPH-II-0700-1-10/13 z dnia

15 lutego br. (kopia pisma w załączeniu)*

)

o możliwości

przygotowania zbiorczego opracowania dla ww. tema-

tów po otrzymaniu wykazu wszystkich krajów będą-

cych przedmiotem zainteresowania panów posłów.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 25 marca 2013 r.

*

)

673

Odpowiedź

podsekretarza stanu

posłów (pismo nr SPS-023-14903/13 z dnia 5 marca br.)

w sprawie kontaktów handlowych z Republiką Uzbeki-

stanu, uprzejmie informuję, co następuje.

Eksport wyrobów farmaceutycznych do Uzbeki-

stanu w USD w latach 2010–2012 (w milionach USD):

2010 r.

– 7,0, 2011 r.

– 10,3, 2012 r.

– 8,9.

Dynamika:

2011/2010 – 146,4%, 2012/2011 – 86,4%.

Spadek dy-

namiki dostaw był spowodowany głównie poważnymi

problemami z odzyskiwaniem należności za zrealizo-

wane dostawy, co jest konsekwencją przyjętych w Uz-

bekistanie rozwiązań systemowych, w tym głównie

problemu swobodnego dostępu importerów do walut

wymienialnych.

Problem ten dotyczy większości firm

realizujących eksport (nie tylko wyrobów farmaceu-

tycznych) do Uzbekistanu, w tym z krajów UE.

W la-

tach 2009–2012 WPHI podjął tylko w tej sprawie, na

rzecz polskich eksporterów branży farmaceutycznej

cztery interwencje u władz uzbekistańskich i jedną

na szczeblu przewodniczącego części polskiej Polsko-

-Uzbekistańskiej Międzyrządowej Komisji ds. Współ-

pracy Gospodarczej.

Interwencje podejmowane były

także na szczeblu ambasadora RP.

Liczba podmiotów w obrocie wyrobami medyczny-

mi i farmaceutycznymi z Uzbekistanem: 2010 r.

–5,

2011 r.

– 6., 2012 r.

– 8 (dane firm są objęte tajemnicą

statystyczną na mocy ustawy o statystyce publicznej).

Asortyment dostaw wg kodów: 30042000, 30043100,

30043200, 30043900, 30044000, 30045000, 30049000

(wartości eksportu w poszczególnych grupach są ob-

jęte tajemnicą statystyczną na mocy ustawy o staty-

styce publicznej).

Aktualnie w Uzbekistanie w branży medycznej

i farmaceutycznej działa jedna polsko-uzbekistańska

spółka prawa handlowego (Codepharm), produkująca

6–7 leków (głównie kardiologicznych) oraz przedsta-

wicielstwo Polpharma SA.

Kilka lat temu, firma Con-

tractus sp. z o.o. z Sokółki próbowała uruchomić

w Uzbekistanie produkcję insuliny, jednakże ww. in-

westycja nie doszła do skutku (firma nie informowa-

ła placówki o powodach).

W latach 2009–2011 WPHI

uczestniczył corocznie, własnym stoiskiem informa-

cyjnym, na największej w Azji Centralnej farmaceu-

tycznej imprezie wystawienniczej TIHE w Taszken-

cie.

Niezależnie, również raz w roku wydawany jest

katalog ofert polskich producentów farmaceutyków

i urządzeń dla służby zdrowia, którzy zgłaszają się

do wydziału (katalog z 2011 r. zawierał ok. 80 ofert).

Dane kontaktowe Wydziału Promocji Handlu

Ambasada RP w Taszkencie

Wydział Promocji Handlu i Inwestycji

Pan Sławomir Strzałkowski, I Radca,

Kierownik Wydziału

Mahatma Gandi 1 tup.

dom 4

Taszkent 100000

Uzbekistan

tel.: (+99871) 2373650.

2375382

fax.: (+99871) 23 75569

e-mail:tashkent@trade.gov.pl

Godziny urzędowania:

Pon.–Pt.: 9:00–17:00

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Janusz Cisek

Warszawa, dnia 21 marca 2013 r.

pozarządowych (znak: SPS-023-14904/13) uprzejmie

udzielam następujących wyjaśnień.

Zgodnie z § 12 ust. 4 i 5 Regulaminu pracy Rady

Ministrów katalog podmiotów zewnętrznych, z któ-

rymi dany projekt aktu prawnego powinien być kon-

sultowany, określany jest m.in. przez treść samego

dokumentu, jego znaczenie oraz przewidywane skut-

ki społeczne i ekonomiczne.

W Ministerstwie Nauki

i Szkolnictwa Wyższego każdorazowo ustalana jest

lista podmiotów, które uczestniczą w procesie opinio-

wania tworzonych projektów.

Do stałych uczestników

konsultacji przygotowywanych przez MNiSW aktów

prawnych należą m.in. organy opiniodawczo-dorad-

cze współpracujące z ministrem, konferencje rekto-

rów uczelni, Polska Akademia Nauk, związki zawo-

dowe oraz organizacje studenckie i doktoranckie.

Jednakże mając świadomość szerokiego oddziaływa-

nia społecznego przepisów tworzonych w minister-

stwie, każdorazowo włączam do konsultacji szerokie

spektrum podmiotów zainteresowanych wprowadza-

nymi regulacjami.

Przedstawiciele środowiska na-

ukowego oraz studentów i doktorantów angażowani

są nie tylko w opiniowanie kluczowych aktów praw-

nych MNiSW, ale także w przygotowywanie ich za-

łożeń oraz tworzenie konkretnych rozwiązań.

Ponad-

to zgodnie z ustawą o działalności lobbingowej

674

publikowane są w Biuletynie Informacji Publicznej,

na stronach internetowych Rządowego Centrum Le-

gislacji i ministerstwa, co zapewnia możliwość zapo-

znania się z nimi wszystkim podmiotom zaintereso-

wanym regulowaną materią.

Mając na uwadze powyższe, przedstawiam listę

podmiotów, z którymi najczęściej konsultowane są

projekty aktów prawnych MNiSW: Centralna Komi-

sja do Spraw Stopni i Tytułów, Rada Główna Nauki

i Szkolnictwa Wyższego, Polska Komisja Akredyta-

cyjna, Konferencja Rektorów Akademickich Szkół

Polskich, Konferencja Rektorów Publicznych Szkół

ności, Komitet Polityki Naukowej, Komitet Ewalua-

cji Jednostek Naukowych, Narodowe Centrum Ba-

dań i Rozwoju, Narodowe Centrum Nauki, Rada

Młodych Naukowców, Krajowa Reprezentacja Dok-

torantów, Parlament Studentów RP, Fundacja na

Rzecz Nauki Polskiej, Niezależne Zrzeszenie Studen-

tów, Zrzeszenie Studentów Polskich, Ogólnopolskie

Zrzeszenie Kół Naukowych, Pracodawcy Rzeczypo-

spolitej Polskiej, Business Centre Club, Związek Rze-

miosła Polskiego, Polska Konfederacja Pracodawców

Prywatnych Lewiatan, Biuro Komisji Krajowej NSZZ

„Solidarność”, Krajowa Sekcja Nauki NSZZ „Soli-

darność”, Ogólnopolskie Porozumienie Związków

Zawodowych, Rada Szkolnictwa Wyższego i Nauki

Zawodowych, Wolne Związki Zawodowe „Sierpień

80”, Niezależny Samorządny Związek Zawodowy

„Solidarność”, Rada Działalności Pożytku Publicz-

nego przy Ministrze Pracy i Polityki Społecznej, Kon-

ferencja Episkopatu Polski.

Łączę wyrazy szacunku

Minister

Barbara Kudrycka

Warszawa, dnia 26 marca 2013 r.

nr SPS-023-14905/13, w sprawie stosowania przez

gminy zniżek dla rodzin wielodzietnych za usługi ofe-

rowane przez gminne obiekty użyteczności publicz-

nej uprzejmie informuję.

wej w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podat-

kowej w Płocku, działającego w imieniu ministra fi-

nansów, z wnioskiem o wydanie indywidualnej inter-

pretacji przepisów prawa podatkowego w sprawie

stosowania zniżek dla rodzin wielodzietnych przez

gminne obiekty użyteczności publicznej.

Przedmiotem interpretacji ze strony dyrektora

Izby Skarbowej w Warszawie nie było zatem badanie

cen ustalanych przez poszczególne podmioty gospo-

darcze, a stosowanie przepisów ustawy z dnia 26 lip-

ści art. 20 ust. 1 tej ustawy, definiującego przychody

z innych źródeł.

Przepisy ustawy Ordynacja podatkowa dają mi-

nistrowi finansów prawo dokonania z urzędu zmiany

wy Ordynacja podatkowa).

Taka sytuacja miała miejsce w omawianej spra-

wie, bowiem korzystając ze swojego uprawnienia, mi-

nister finansów wystąpił o przekazanie akt sprawy

celem ich weryfikacji.

Po analizie przedmiotowej in-

terpretacji indywidualnej wydanej przez dyrektora

Izby Skarbowej w Warszawie i stwierdzeniu jej nie-

prawidłowości minister finansów dokonał z urzędu

dził, iż w omawianym przypadku nie powstaje przy-

chód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym

od osób fizycznych.

Zniżki w cenie za usługi oferowa-

ne przez gminne obiekty użyteczności publicznej ure-

gulowane bowiem zostały w uchwale Rady Miejskiej

w Łomiankach, która jest aktem powszechnie obo-

wiązującego prawa na określonym terenie, o charak-

terze generalno-abstrakcyjnym.

Oznacza to, że nor-

my w niej zawarte adresowane są do wszystkich osób

spełniających określone w niej warunki.

Dodatkowo uprzejmie informuję, iż wszelkie zniż-

ki w cenie przejazdów dla osób uprawnionych, w tym

studentów, nie stanowią dochodu podlegającego opo-

datkowaniu i nie podlegają uwzględnieniu w zezna-

niu podatkowym.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

675

Odpowiedź

podsekretarza stanu

publiką Turcji uprzejmie informuję.

W Ankarze działa Wydział Promocji Handlu i In-

westycji, który zajmuje się szerokim spectrum tema-

tów dotyczących polsko-tureckich relacji gospodar-

czych i handlowych, w tym również zagadnień doty-

czących obrotu wyrobami medycznymi i farmaceu-

tykami.

Wszelkie pytania i prośby dotyczące intere-

sujących panów posłów tematów prosimy kierować

na niżej podany adres:

Olga Ratusińska, kierownik Wydziału Promocji

Handlu i Inwestycji

Roman Zieliński, stanowisko ds. finansowych

Ankara@trade.gov.pl

tel.: 0090 312 4680990 oraz 0090 312 4680471

adres: And Sokak No: 8/17

06680 Çankaya-Ankara

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Janusz Cisek

Patrz odpowiedź na interpelację nr 14902, str. 671.

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w Ministerstwie Środowiska

przekazujące interpelację posła Piotra Chmielow-

nie dla Wspólnoty Pustynia Błędowska PLH120014

jest przygotowany infrastrukturalnie do przyjęcia

W dniu 13 marca br. przekazano pismo z powyż-

dla Wspólnoty Pustynia Błędowska PLH120014.

Po-

niżej przedstawiam informacje pozyskane z obu re-

gionalnych dyrekcji ochrony środowiska.

W województwie małopolskim znajduje się więk-

sza część obszaru Natura 2000 Pustynia Błędowska

PLH 120014, w granicach gminy Klucze (86%).

Zde-

cydowanie mniejsza część tego obszaru (14%) położo-

na jest w województwie śląskim, w gminie Dąbrowa

Górnicza.

Obszar w całości położony jest na terenie

tek ekologiczny Pustynia Błędowska.

W większości

obszar stanowi własność Skarbu Państwa, tylko nie-

wielkie fragmenty znajdujące się na terenie miasta

Dąbrowa Górnicza to grunty prywatne.

Pustynia Błędowska stanowi unikatowy ekosy-

stem w skali europejskiej.

Jest największym w Euro-

pie Środkowej zwartym, śródlądowym obszarem wy-

stępowania piasków wydmowych z interesującymi

formami geomorfologicznymi typowymi dla krajo-

brazu pustynnego, licznymi rzadkimi i chronionymi

gatunkami flory i fauny oraz zbiorowiskami muraw

piaskowych.

Łącznie odnotowano tu występowanie

4 rodzajów siedlisk z załącznika I dyrektywy Rady

92/43/EWG (tzw. dyrektywy siedliskowej).

Powstanie pustyni wiąże się z intensywnym wyrę-

bem lasów na potrzeby hut srebra i ołowiu (od XIII–

XIV w.).

Następnie erozja wietrzna uruchomiła piaski

na terenach zrębów zupełnych, tworząc ogromny ob-

szar pustynny.

Dopiero pyły przemysłowe opadające

tu w ciągu ostatnich kilkudziesięciu lat związały lotne

piaski i użyźniły glebę, co ułatwiło rozrost roślinności.

676

Jednak naturalna sukcesja lasów otaczających

pustynię oraz sztuczne zalesienia są zagrożeniem dla

tego obszaru.

Władze gminy Klucze z uwagi na po-

stępujące zarastanie pustyni postanowiły wprowa-

dzić program jej renaturyzacji.

W tym celu w paź-

dzierniku 2009 r. gmina Klucze złożyła wniosek do

Komisji Europejskiej o dofinansowanie z instrumen-

tu finansowego LIFE+ projektu „Czynna ochrona

w obszarze Natura 2000 na Pustyni Błędowskiej”.

Projekt został wytypowany do dofinansowania ze

środków LIFE+.

Celem projektu jest osiągnięcie właś-

ciwego stanu ochrony największego w Polsce kom-

pleksu dwóch napiaskowych siedlisk przyrodniczych:

ciepłolubnych muraw i wydm śródlądowych.

Obecnie

projekt jest w fazie realizacji.

Czas trwania projektu

ustalono na okres 01.01.2011 r.

– 30.11.2014 r., całkowity

budżet projektu wynosi 2 594 996 euro (9 082 486 zł).

Szczegółowe informacje dotyczące projektu oraz sa-

mego obszaru Natura 2000 Pustynia Błędowska

PLH 120014 znajdują się na stronie internetowej pro-

jektu http://life.gmina-klucze.pl.

Również w celu ochrony obszaru, a w szczególności

w celu utrzymania i przywracania do właściwego sta-

nu ochrony siedlisk przyrodniczych oraz gatunków

szar Natura 2000 PLH120014 Pustynia Błędowska,

regionalny dyrektor ochrony środowiska w Krakowie

zlecił opracowanie planu zadań ochronnych dla tego

o ochronie przyrody).

Projekt planu został sporządzo-

ny przez Instytut Ochrony Przyrody Polskiej Akade-

mii Nauk i obecnie trwa jego weryfikacja.

Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska w Kra-

kowie oraz Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska

w Katowicach nie realizowały natomiast żadnego pro-

gramu lub projektu mającego na celu udostępnienie

turystyczne Pustyni Błędowskiej.

Nie oznacza to jed-

nak, że obszar Pustyni Błędowskiej jest wyłączony

z udostępnienia turystycznego.

Przez pustynię oraz

przez tereny sąsiadujące z pustynią prowadzi wiele

szlaków.

Jest to atrakcyjny teren wędrówek pieszych

oraz konnych: Błędów połączony jest z Kluczami żół-

tym Szlakiem Pustynnym.

Miejscowości te łączy także

Konny.

Ponadto w poznawaniu pustyni pomagają:

1) ścieżka dydaktyczna po Pustyni Błędowskiej;

2) ścieżka dydaktyczna po ziemi kluczewskiej;

3) dwa szlaki dydaktyczne wiodące zabagnioną

doliną Białej Przemszy i rzeki Białej.

Panoramę pustyni można podziwiać z dwóch punk-

tów widokowych: Czubatka w Kluczach i Dąbrówka

w Chechle.

Należy jednak pamiętać, że część północna Pu-

styni Błędowskiej to teren wojskowy – znajduje się

tam tablica informująca o zakazie wstępu.

Z kolei

teren południowy jest chroniony w ramach użytku

ekologicznego.

Regionalne Dyrekcje Ochrony Środowiska w Ka-

obszaru do celów turystycznych, a także, jakie korzy-

ści uzyskują z tego tytułu gminy.

Należy jednak zaznaczyć, iż obecność obszarów

większe dochody samorządów.

Fakt położenia na ob-

szarze gminy lub powiatu obszarów chronionych jest

w folderach, mapach i drukach reklamowych wyda-

wanych właśnie przez gminy, powiaty oraz innego

rodzaju instytucje, organizacje lub inwestorów pry-

watnych.

Inwestycje turystyczne lub rekreacyjne są

Z pewnością Pustynia Błędowska jest najbardziej

znanym miejscem w gminie Klucze.

Na obrzeżach

pustyni można spotkać pozostałości bunkrów ponie-

mieckich z okresu II wojny światowej.

W okresie póź-

niejszym teren pustyni był użytkowany jako poligon.

Dziś odbywają się tu jedynie skoki spadochronowe,

co może stanowić swoistą atrakcję dla obserwatorów.

W 1999 r. pustynia była miejscem manewrów wojsk

NATO.

Już sam fakt podjęcia się przez gminę Klucze

realizacji projektu rewitalizacji Pustyni Błędowskiej

świadczy o tym, że ten obszar chroniony może w przy-

szłości stanowić atrakcję turystyczną, a więc i przy-

sparzać dochodów jednostkom samorządowym i miesz-

kańcom gminy Klucze, i gmin sąsiednich.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Janusz Zaleski

w ramach programu Natura 2000 (14913)

kazujące interpelację posła Piotra Chmielowskiego

Wspólnoty Torfowisko Sosnowiec-Bory PLH240038

jest przygotowany infrastrukturalnie do przyjęcia

677

przedkładam co następuje.

noty Torfowisko Sosnowiec-Bory PLH240038.

Poni-

żej przedstawiam wyjaśnienia RDOŚ w Katowicach.

został wyznaczony dla ochrony torfowisk przejścio-

wych i trzęsawisk oraz populacji rośliny z rodziny

storczykowatych – lipiennika Loesela Liparis loeselii.

Torfowisko to zlokalizowane jest na terenie Kotliny

Przemszy, w południowej części miasta Sosnowiec.

Znajduje się ono w obniżeniu terenu z niewielkim

ciekiem wodnym.

Jest ono trwale przewodnione i za-

silane wodami wysiękowymi.

Wykształciły się tutaj

zbiorowiska nawiązujące do torfowisk niskich i przej-

ściowych z szeregiem rzadkich i chronionych gatun-

ków roślin naczyniowych.

Najcenniejszym walorem

przyrodniczym jest tutaj lipiennik Loesela, a towa-

rzyszą mu m.in. ściśle chronione: bagno zwyczajne,

kosatka kielichowa, kruszczyk błotny, kukułka sze-

rokolistna, rosiczka długolistna, rosiczka okrągłolist-

na i rosiczka owalna.

Przedmiotowa ostoja o powierzchni 2 ha została

zatwierdzona decyzją Komisji Europejskiej 2011/64/

UE z 10 stycznia 2011 r. i uznana jako obszar mający

znaczenie dla Wspólnoty.

Torfowisko Sosnowiec-Bory znajduje się w grani-

cach innej formy ochrony przyrody – użytku ekolo-

gicznego Torfowisko Bory – ustanowionej rozporzą-

dzeniem wojewody śląskiego nr 20/02 z 15 maja 2002 r.

(Dz. Urz.

Woj.

Śl.

z 27.05.02 Nr 36/02, poz. 1317).

W ocenie Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowi-

ska w Katowicach obszar wskazany w interpelacji

nie stanowi miejsca dogodnego do rozwoju infra-

nie, małą powierzchnię ostoi i jej podmokły charak-

ter.

Ponadto ewentualne wyeksponowanie i udostęp-

nienie torfowiska i siedlisk lipiennika, dla których

głoby wiązać się z wystąpieniem znaczących nega-

tywnych oddziaływań.

sów Państwowych.

Regionalna Dyrekcja Ochrony

Środowiska w Katowicach poinformowała, iż nie po-

siada informacji, aby miasto Sosnowiec ponosiło ja-

kiekolwiek koszty lub uzyskiwało korzyści finansowe

związane z wyznaczeniem obszaru Natura 2000 na

przekazujące interpelację posła Piotra Chmielow-

nie dla Wspólnoty Stawy Łężczok PLH240010 jest

przygotowany infrastrukturalnie do przyjęcia tury-

noty Stawy Łężczok PLH240010.

Poniżej przedsta-

wiam wyjaśnienia RDOŚ w Katowicach.

2000 Stawy Łężczok obejmuje zarazem rezerwat przy-

rody Łężczak, utworzony w 1957 r., stanowiący teren

leśno-stawowy z zespołami wielogatunkowego lasu

łęgowego.

W rezerwacie chronione są starorzecza

Odry ze stanowiskiem orzecha wodnego, aleje zabyt-

kowych drzew, miejsca masowego gnieżdżenia się

ptactwa.

Ostoja Stawy Łężczok zajmująca powierzch-

nię 586,1 ha w całości położona jest na terenie Parku

we Rud Wielkich w granicach gminy Nędza i miasta

Racibórz.

Ostoja Stawy Łężczok częściowo położona

jest również na gruntach Skarbu Państwa w zarzą-

dzie Lasów Państwowych.

Obszar obejmuje kompleks 8 stawów o powierzch-

ni od 2 do 90 ha (łącznie 247 ha) istniejących od XIII w.

Stawy otoczone są przez lasy o charakterze natural-

nym, z licznymi starymi drzewami.

Największy ob-

szar pokrywają grądy Tilio-Carpinetum, są też płaty

łęgów wiązowo-jesionowych Fraxino-Ulmetum, ol-

sów Circaeo elongatae-Alnetum, a także łęgów wierz-

bowo-topolowych Salici-Populetum.

Na terenie ob-

szaru występują też niewielkie powierzchnie łąk,

a przez obszar przepływa rzeka Łęgoń.

W obszarze

stwierdzono występowanie gatunków ptaków z za-

łącznika I dyrektywy Rady 79/409/EWG oraz z pol-

skiej czerwonej księgi (PCK).

Gniazduje tu 118 ga-

tunków ptaków, wśród nich liczne rzadkie i zagrożo-

ne.

Obszar jest jedną z nielicznych enklaw naturalnej

roślinności w dolinie górnej Odry.

W obszarze znaj-

dują się siedliska przyrodnicze z załącznika I dyrek-

678

tywy Rady 92/43/EWG.

Flora obszaru jest równie bo-

gata – występują tu gatunki prawnie chronione oraz

rzadkie i zagrożone, w tym aldrowanda pęcherzyko-

wata – gatunek z załącznika II dyrektywy Rady 92/43/

EWG (jest to jedno z nielicznych stanowisk tego ga-

tunku w Polsce).

Na terenie obszaru stwierdzono rów-

nież występowanie kilku gatunków nietoperzy.

Obszar Natura 2000 Stawy Łężczok zatwierdzony

został decyzją Komisji Europejskiej 2009/93/WE z 12 grud-

Przez obszar Natura 2000 przebiegają oznakowa-

ne piesze szlaki turystyczne oraz ścieżki rowerowe,

a przy jednym ze stawów zlokalizowana jest platfor-

ma widokowa.

Na obszarze Natura 2000 zrealizowa-

no projekt pn. „Odtworzenie prawidłowych stosun-

ków wodnych na terenie rezerwatu przyrody Łęż-

czok”.

W ramach niniejszego projektu przeprowadzo-

no remont stawów i grobli oraz remont istniejących

i montaż nowych urządzeń technicznych służących

prowadzeniu ekstensywnej gospodarki rybackiej

oraz wykonano platformę widokową z podjazdem dla

Działania objęte tym projektem wykonywał nadleś-

niczy Nadleśnictwa Rudy Raciborskie na podstawie

zadań ochronnych ustanowionych dla rezerwatu

przyrody Łężczak zarządzeniem regionalnego dyrek-

tora ochrony środowiska w Katowicach.

Mając na względzie uwarunkowania wynikające

z obowiązku zapewnienia właściwego stanu ochrony

siedlisk przyrodniczych i populacji gatunków, obecny

liwość przejścia szlakiem turystycznym lub przejazdu

ścieżką rowerową oraz platformy widokowe – w ocenie

Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska w Katowi-

cach jest wystarczający.

Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska w Ka-

tów finansowych lub uzyskanych korzyści przez gmi-

nę Nędza i miasto Racibórz, związanych z wyznacze-

atrakcyjność turystyczną i rekreacyjną danego regio-

krotnie podnoszony i podkreślany w folderach, ma-

pach i drukach reklamowych wydawanych właśnie

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pis-

mo, nr SPS-023-14918/13, z dnia 5 marca 2013 r.

wym, przedstawiam następującą informację w odnie-

sieniu do poszczególnych pytań zawartych w przed-

miotowej interpelacji.

Ad a.

Na dzień złożenia interpelacji w skład sy-

stemu Centrum Automatycznego Nadzoru nad Ru-

chem Drogowym (CANARD) wchodzą 344 urządze-

nia rejestrujące.

Ad b.

Na koniec 2013 r. przewiduje się, iż w skład

systemu CANARD będą wchodziły 543 urządzenia

rejestrujące.

Ad c.

Na dzień złożenia interpelacji w skład syste-

mu CANARD wchodzi:

1) 315 stacjonarnych urządzeń rejestrujących,

2) 0 urządzeń do odcinkowego pomiaru prędkości,

3) 29 urządzeń mobilnych zainstalowanych w po-

jazdach,

4) 0 urządzeń rejestrujących pojazdy niestosujące

systemu CANARD wchodzić będzie:

1) 475 stacjonarnych urządzeń rejestrujących,

2) 24 urządzenia do odcinkowego pomiaru pręd-

kości,

4) 15 urządzeń rejestrujących pojazdy niestosują-

ce się do sygnalizacji świetlnej.

Ad e.

Dotychczasowy koszt stworzenia systemu

CANARD wynosi 74 567 486,38 zł brutto, z czego

szu Rozwoju Regionalnego w ramach Programu Ope-

Ad f.

Przewidywany koszt funkcjonowania syste-

mu CANARD za rok 2013 wynosi 60 000 000 zł brut-

to, w który wchodzą następujące elementy:

— korespondencja,

— energia do masztów,

— paliwo do samochodów CANARD,

— likwidacja masztów,

— wydzielenie sieci energetycznej,

— legalizacja, serwis i naprawy video rejestrato-

rów urządzeń mobilnych,

679

— utrzymanie nieruchomości przy ul. Przyczół -

kowej 109A w Warszawie (siedziba Centrum Automa-

tycznego Nadzoru nad Ruchem Drogowym),

— ubezpieczenie fotoradarów,

— naprawa i legalizacja,

— utrzymanie centralnego systemu przetwarza-

nia danych do końca 2013.

Ad g.

Nie istnieją plany rozszerzenia funkcjono-

wania systemu CANARD o urządzenia będące obec-

nie własnością jednostek samorządu terytorialnego.

Ad h–j.

Wszystkie stacjonarne urządzenia reje-

strujące użytkowane przez Główny Inspektorat Trans-

portu Drogowego, zarówno nowo zakupione, jak i prze-

jęte od Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Auto-

strad oraz od Policji, posiadają ważne decyzje za-

twierdzenia typu wydane przez prezesa Głównego

wydane przez właściwe organy metrologiczne.

Ad h.

Główny inspektor transportu drogowego

nie zwracał się o opinię z zakresu funkcjonowania

systemu CANARD do generalnego inspektora ochro-

Należy wskazać, że na etapie tworzenia systemu

CANARD w dniach 25–29 lipca 2011 r. w GITD zo-

stała przeprowadzona kontrola generalnego inspek-

rzania przez GITD danych osobowych w związku

z użyciem stacjonarnych urządzeń zainstalowanych

w pasie drogowym dróg publicznych rejestrujących

obrazy naruszeń przepisów ustawy z dnia 20 czerw-

Z poważaniem

Sekretarz stanu

w sprawie wykroczeń spowodowanych

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pis-

przekazujące interpelację posła Macieja Wydrzyń-

skiego w sprawie wykroczeń spowodowanych w ru-

chu drogowym, uprzejmie przedstawiam następujące

stanowisko.

Niewskazanie przez właściciela lub posiadacza

czonym czasie, jest wykroczeniem z art. 96 § 3 Ko-

Należy zwrócić uwagę, że sankcja za to wykrocze-

nie nie została uregulowana w rozporządzeniu pre-

czeń, zwanym potocznie: taryfikatorem mandatów.

Wysokość mandatu karnego za to wykroczenie usta-

la się więc w oparciu o ogólne przepisy kodeksu.

Prze-

pis art. 24 § 1 Kodeksu wykroczeń stanowi, że grzyw-

który określa górną granicę grzywny nakładanej

mandatem karnym, jest art. 96 § 1 Kodeksu postę-

powania w sprawach o wykroczenia, który stanowi,

że w postępowaniu mandatowym można nałożyć

1000 zł (ta ostatnia sytuacja występuje wówczas, gdy

czyn wyczerpuje znamiona wykroczeń określonych

Należy zauważyć, że w odniesieniu do przedmio-

towego wykroczenia Inspekcja Transportu Drogowe-

go stosuje w praktyce jednolitą wysokość mandatu

karnego w przypadku wystąpienia tego samego sta-

nu faktycznego, polegającego na niewskazaniu osoby,

której powierzono pojazd.

Kwota 250 zł wynika

z przyjęcia średniej wysokości mandatu karnego

w odniesieniu do maksymalnej możliwej wysokości

grzywny 500 zł, określonej w art. 96 § 1 Kodeksu

Jednocześnie wskazać należy, że obecnie procedo-

wany jest w Ministerstwie Transportu, Budownictwa

wy o szczególnej odpowiedzialności za niektóre na-

ruszenia przepisów ruchu drogowego oraz o zmianie

jeśli właściciel lub posiadacz pojazdu nie wskaże

w określonym terminie osoby, która kierowała pojaz-

dem w chwili popełnienia naruszenia, wówczas organ

prowadzący postępowanie mandatowe wyda decyzję

o nałożeniu na niego administracyjnej kary pienięż-

nej.

Wysokość tej kary w założeniu będzie większa,

niż w przypadku gdy właściciel lub posiadacz pojazdu

złoży oświadczenie, że w chwili ujawnienia narusze-

nia kierował pojazdem lub dobrowolnie uiści karę

pieniężną.

Obecnie powyższy projekt założeń znajduje się na

Odpowiadając na pytanie dotyczące weryfikacji

prawdziwości oświadczeń składanych przez właści-

cieli lub posiadaczy pojazdu w związku z popełnio-

nym naruszeniem, informuję, że pracownicy Cen-

wym Głównego Inspektoratu Transportu Drogowe-

go, prowadząc czynności w zakresie postępowania

680

w sprawach o wykroczenia zarejestrowane przez

urządzenia rejestrujące, weryfikują, w oparciu o po-

siadane informacje, oświadczenia składane przez

uczestników postępowania.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tadeusz Jarmuziewicz

w sprawie wyrównania emerytur

ca 2013 r., znak: SPS-023-14923/13, interpelacją po-

sła Jacka Kwiatkowskiego w sprawie wypłaty świad-

czeń emerytalnych zawieszonych na podstawie prze-

pisów, które wyrokiem z dnia 13 listopada 2013 r.

stytucją, wyjaśniam, co następuje.

z którym prawo do emerytury ulega zawieszeniu bez

Jednocześnie w art. 28 powołanej ustawy wpro-

wadzono przepis stanowiący, że począwszy od 1 paź-

dziernika 2011 r. prawo do emerytury przyznanej

przed 1 stycznia 2011 r. ulega zawieszeniu z tytułu

zatrudnienia kontynuowanego bez uprzedniego roz-

wiązania stosunku pracy.

Natomiast w art. 27 usta-

wodawca nałożył na organ rentowy obowiązek po-

wiadomienia osób pobierających emerytury o zmia-

nie stanu prawnego, w tym o konieczności rozwiąza-

nia stosunku pracy z dotychczasowym pracodawcą,

aby nadal, tj. od dnia 1 października 2011 r., mogły

pobierać emeryturę.

Ustawodawca, wprowadzając 9-miesięczne vaca-

tio legis, zapewnił odpowiednio długi okres czasu na

dostosowanie się do nowej regulacji i rozważenie ko-

rzystniejszego rozwiązania.

Osoby pobierające emerytury miały do wyboru

trzy możliwości:

— nieprzerwanie kontynuować zatrudnienie u do -

tychczasowego pracodawcy, kosztem zawieszenia eme-

rytury albo

— rozwiązać umowę o pracę z dotychczasowym

pracodawcą i pobierać emeryturę, albo

— po rozwiązaniu dotychczasowej umowy za -

wrzeć nową umowę o pracę i dzięki temu zachować

prawo do wypłaty emerytury.

Odnosząc się natomiast do orzeczenia Trybunału

cyjny nie określił innego terminu utraty mocy obo-

wiązującego aktu normatywnego, należy uznać, iż

do dnia 22 listopada 2012 r. przepis, na podstawie

którego zostało zawieszone prawo do emerytury, obo-

wiązywał i brak jest podstaw do wypłaty świadczeń

zaległych z okresu od 1 października 2011 r. do

Charakter orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego

jako z reguły kształtujących na nowo stan prawny

wyroku Trybunału Konstytucyjnego.

Pogląd ten zo-

stał potwierdzony w opinii Rządowego Centrum Le-

gislacji z dnia 27 lutego 2013 r.

wypłaty świadczenia emerytalnego za okres od dnia

bunału Konstytucyjnego roszczenie z tytułu wypłaty

ny za niezgodne z Konstytucją RP mogą być dochodzo-

K.p.c.

Ponadto należy podnieść, że zgodnie z treścią

art. 417¹ § 1 K.c., w którym uregulowana została kwe-

stwa za szkody wyrządzone przez wydanie aktu nor-

matywnego niezgodnego z konstytucją, zainteresowa-

ny ma prawo wystąpić na drogę sądową z roszczeniem

przeciwko Skarbowi Państwa.

W toku postępowania

nowego między wydaniem aktu normatywnego a po-

wstaniem szkody.

Niezależnie od powyższego pragnę poinformować

681

pełnienia wykazu prac legislacyjnych prezesa Rady

Warszawa, dnia 25 marca 2013 r.

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pis-

tyczące interpelacji posła Mieczysława Golby w spra-

innowacyjności w latach 2014–2020, poniżej uprzej-

mie przekazuję odpowiedź na podniesione kwestie.

Podstawę dla planowania działań w zakresie sty-

mulowania innowacyjności gospodarki w latach 2014–

2020 stanowią opracowane na szczeblu centralnym

dokumenty strategiczne, takie jak Strategia Rozwoju

Kraju 2020 (przyjęta przez Radę Ministrów 25 wrześ-

nia 2012 r.) oraz Strategia Innowacyjności i Efektyw-

ności Gospodarki „Dynamiczna Polska 2020” (przy-

dalej SIEG).

Ministerstwo Gospodarki prowadzi obec-

nie prace nad przygotowaniem programu wykonaw-

czego do SIEG pn. „Program rozwoju przedsiębiorstw

do 2020 r.” (w trakcie konsultacji).

Równolegle prowadzone są prace nad przygotowa-

niem systemu wdrażania funduszy europejskich na lata

2014–2020.

W dniu 15 stycznia br. Rada Ministrów

przyjęła dokument – założenia umowy partnerstwa

– który określa cele wykorzystania środków UE w ra-

mach nowej perspektywy finansowej, a tym samym

stanowi podstawę dla rozpoczęcia prac nad progra-

mami operacyjnymi na lata 2014–2020.

Jednym z nich

wacyjności, badań naukowych i ich powiązań ze sfe-

rą przedsiębiorstw (robocza nazwa: PO „Inteligentny

rozwój”, dalej PO IR).

Instrumenty stymulujące inno-

wacyjność uwzględnione zostaną także w programie

ponadregionalnym dla Polski Wschodniej oraz w re-

gionalnych programach operacyjnych.

Komplemen-

tarne wsparcie, mające na celu rozwój kadr w fir-

mach i jednostkach naukowych, będzie oferowane

w ramach krajowego programu operacyjnego doty-

czącego rozwoju kompetencji i umiejętności, włącze-

nia społecznego oraz dobrego rządzenia (robocza na-

zwa: PO „Wiedza, edukacja, rozwój”).

Celem głównym PO IR będzie zwiększanie kon-

kurencyjności gospodarki poprzez wzrost innowacyj-

ności i liczby powiązań pomiędzy sferą B+R a przed-

siębiorstwami.

Cel ten planuje się osiągnąć poprzez

następujące działania:

— podwyższenie stopnia komercjalizacji i umię -

dzynarodowienia badań naukowych,

— stymulowanie wśród przedsiębiorstw, zwłasz -

cza MSP, popytu na wyniki badań naukowych,

— wsparcie przedsiębiorstw w zakresie prowadze -

nia własnej działalności badawczo-rozwojowej i inno-

wacyjnej,

— stymulowanie rozwoju powiązań kooperacyj -

nych przedsiębiorstw,

— wzmocnienie systemu instytucji otoczenia bi -

znesu, w tym zapewniających dostęp do kapitału na

innowacje.

W porównaniu do innych krajów UE Polska prze-

znacza na prace B+R relatywnie niewiele środków

finansowych.

Stosunek nakładów na B+R do PKB

wyniósł w 2011 r.

0,77%.

W Strategii Rozwoju Kraju

2020 zakłada się wzrost wartości tego wskaźnika do

poziomu 1,7% PKB w 2020 r.

Również zaangażowa-

nie sektora przedsiębiorstw w działalność badawczo-

-rozwojową pozostaje na niezadowalającym poziomie,

dlatego będą podejmowane działania mające na celu

zwiększenie udziału nakładów prywatnych na B+R

w nakładach krajowych ogółem z 28,1% (2011 r.) do

ok. 50% (2020 r.).

Osiągnięcie ww. celów będzie wymagać przezna-

czenia na prace badawczo-rozwojowe, zwłaszcza re-

alizowane przez przedsiębiorstwa, dużo większej puli

środków niż w minionych latach.

Nakłady na B+R

będą pochodzić z budżetu państwa, europejskich fun-

duszy strukturalnych i inwestycyjnych (EFSI), z sek-

tora przedsiębiorstw oraz z programów międzynaro-

dowych (np. „Horyzont 2020”).

Istotną rolę w stymu-

lowaniu nakładów na B+R będą miały programy

operacyjne (w tym w szczególności PO „Inteligentny

rozwój”) realizowane w latach 2014–2020 ze środków

EFSI oraz budżetu państwa.

Konieczne jest także zwiększenie efektu dźwigni

finansowej poprzez zastosowanie w większym zakre-

sie zwrotnych instrumentów wsparcia (tzw. instru-

mentów finansowych, dalej IF).

Należy jednocześnie

podkreślić, że warunkiem wykorzystania środków

europejskich w formie IF w perspektywie 2014–2020

jest przeprowadzenie oceny ex ante, wskazującej

m.in. nieprawidłowości rynku oraz wielkość luki fi-

nansowej.

Ministerstwo Rozwoju Regionalnego (MRR)

prowadzi prace w powyższym zakresie, a także pla-

nuje uregulowanie kwestii związanych ze stosowa-

niem IF w ustawie o zasadach realizacji programów

682

operacyjnych polityki spójności w latach 2014–2020

oraz o zmianie niektórych ustaw.

Obecnie w MRR prowadzone są działania związa-

ne z uzgadnianiem i konsultacjami zakresu interwen-

cji w ramach opracowywanych dokumentów.

W pra-

cach tych uczestniczą przedstawiciele resortów, władz

regionalnych, środowisk eksperckich oraz partnerzy

społeczno-gospodarczy.

Ponadto MRR dąży do uzgod-

nienia instrumentów wsparcia współfinansowanych

z funduszy UE w trybie nieformalnego dialogu z Ko-

misją Europejską, co powinno usprawnić i przyspie-

szyć proces zatwierdzenia umowy partnerstwa i pro-

gramów operacyjnych na lata 2014–2020.

Prowadzona obecnie polityka innowacyjna pań-

i współfinansowanych przez Unię Europejską.

Pro-

gramy unijne oddziałują na wszystkie etapy proce-

sów innowacyjnych poprzez:

— finansowanie inwestycji w infrastrukturę B+R

w sektorze nauki i przedsiębiorstw,

— finansowanie badań i inwestycji w przedsię -

biorstwach,

— wsparcie ochrony patentowej,

Należy zaznaczyć, że wspieranie innowacyjności

ze środków unijnych w latach 2007–2013 odbywa się

przede wszystkim w ramach Programu Operacyjne-

go „Innowacyjna gospodarka” (PO IG).

Celem PO IG

jest budowanie innowacyjnej gospodarki opartej na

wiedzy.

Wsparcie w wysokości niemal 10 mld euro,

stanowiące budżet tego programu, skierowane jest

przede wszystkim do przedsiębiorców, jednostek na-

ukowych, jednostek otoczenia biznesu, a także jed-

nostek administracji publicznej.

Dzięki realizacji projektów współfinansowanych

w ramach PO IG poprawia się poziom innowacyjności

polskich przedsiębiorstw, zwiększa się oferta jednostek

naukowych, w tym możliwość komercjalizacji wyników

prowadzonych badań.

Ponadto tworzona jest nowo-

czesna infrastruktura parków naukowo-technologicz-

nych, wspierana jest współpraca przedsiębiorstw i jed-

nostek naukowych, a także prowadzona jest promocja

polskiej gospodarki za granicą.

Należy jednak pamię-

tać, że ciągle jest to kropla w morzu potrzeb.

Warto wspomnieć o efektach programu, tj. wspar-

ciu ponad 7000 przedsiębiorstw, pracy blisko 11 000

naukowców na rzecz realizowanych projektów czy

utworzeniu prawie 40 000 nowych miejsc pracy, z któ-

rych znaczna część związana będzie z działalnością

badawczo-rozwojową i innowacyjną.

Ponadto dzięki

wsparciu projektów w ramach PO IG w przedsiębior-

stwach wdrożonych zostało ponad 900 nowych tech-

nologii oraz 550 wyników prac B+R, a także dopro-

wadzono do inkubacji ponad 1800 innowacyjnych

Rząd podjął w ostatnich latach wiele inicjatyw na

rzecz programowania strategicznego w Polsce oraz

wojem.

Wypracowane zostały podstawy dla nowego

systemu dokumentów strategicznych określających

wizję i kierunki rozwoju kraju, zarówno w perspek-

tywie długookresowej do 2030 r. (dokument „Polska

dekadzie (dokument Strategia Rozwoju Kraju 2020

oraz dziewięć strategii zintegrowanych).

Długookresowa strategia rozwoju kraju „Polska

przedstawiona Radzie Ministrów przez ministra ad-

ministracji i cyfryzacji i przyjęta 5 lutego 2013 r.,

poświęca wiele uwagi roli innowacyjności w procesie

rozwoju kraju oraz w konsekwencji jej wpływowi na

poprawę jakości życia Polaków.

DSRK wskazuje, że

sprostanie międzynarodowej konkurencji w obszarze

badań naukowych i prac rozwojowych jest jednym

z kluczowych wyzwań stojących przed polską polity-

ką rozwoju w najbliższym dwudziestoleciu.

W konse-

kwencji strategia zakłada stopniowy wzrost rangi

wydatków na naukę oraz badania i rozwój w całko-

witych wydatkach publicznych już w najbliższym

dziesięcioleciu oraz kontynuację tak zapoczątkowa-

nego trendu w latach następnych.

DSRK przewiduje

znaczny wzrost wydatków o charakterze inwestycji

w długofalowy rozwój nie tylko w postaci wydatków

na naukę, lecz także w infrastrukturę publiczną.

Strategia Rozwoju Kraju 2020 opracowana przez

Ministerstwo Rozwoju Regionalnego zakłada, że

w najbliższych latach podejmowane będą wielotorowe

działania prowadzące w założeniu do zwiększenia

innowacyjności polskiej gospodarki.

Postęp w tym

zakresie możliwy będzie dzięki podjęciu szerokiego

spektrum działań obejmujących:

— wzmocnienie publicznych systemów badań na -

ukowych i innowacji,

— zapewnienie sprzyjającego otoczenia regulacyj -

nego,

— finansowanie zadań przyczyniających się do

zwiększenia jakości szkolnictwa wyższego i instytu-

cji badawczych,

— stworzenie atrakcyjnych perspektyw edukacji,

kształcenia zawodowego i kariery.

Promowane będzie szerokie postrzeganie innowa-

cji, nie tylko w wymiarze technologicznym i produk-

towym, ale także organizacyjnym, procesowym, mar-

ketingowym, w tym również w sektorze usług.

Two-

rzone będą warunki do ich wprowadzania w przed-

siębiorstwach i budowania w ten sposób silnej pozycji

konkurencyjnej.

Priorytetowe kierunki interwencji

publicznej obejmą zwiększenie popytu na wyniki ba-

dań naukowych, podwyższenie stopnia komercjaliza-

cji badań, zapewnienie odpowiednich kadr niezbęd-

683

nych do prowadzenia prac badawczych i rozwojowych

na wysokim poziomie oraz zwiększenie wykorzysta-

nia rozwiązań innowacyjnych.

Jedną z dziewięciu zintegrowanych strategii ma-

cji Strategii Rozwoju Kraju jest Strategia Innowacyj-

ności i Efektywności Gospodarki (SIEG) wypracowa-

na przez Ministerstwo Gospodarki.

Głównym celem

SIEG jest wysoce konkurencyjna gospodarka (inno-

wacyjna i efektywna) oparta na wiedzy i współpracy.

Jego osiągnięcie możliwe będzie dzięki realizacji

czterech celów szczegółowych: dostosowanie otocze-

nia regulacyjnego i finansowego do potrzeb innowa-

cyjnej i efektywnej gospodarki, stymulowanie inno-

wacyjności poprzez wzrost efektywności wiedzy i pra-

cy, wzrost efektywności wykorzystania zasobów na-

turalnych i surowców oraz wzrost umiędzynarodo-

wienia polskiej gospodarki.

W Ministerstwie Gospodarki prowadzone są

prace nad dokumentem wykonawczym do strategii,

tj. „Planem rozwoju przedsiębiorstw” (PRP).

Podczas

przygotowywania programu operacyjnego dotyczą-

cego innowacji będą brane pod uwagę kierunki pro-

ponowane przez oba powyższe dokumenty – SIEG

ora z PR P.

Należy mieć na uwadze działalność Ministerstwa

Nauki i Szkolnictwa Wyższego wraz z jednostką pod-

ległą – Narodowym Centrum Badań i Rozwoju – oraz

Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości w sferze

wzmacniania innowacyjności.

PARP, będąca agencją

zadania współfinansowane ze środków unijnych

związane ze wspieraniem przedsiębiorczości i inno-

wacyjności oraz rozwojem zasobów ludzkich.

Dzia-

łalność agencji wpływa na tworzenie korzystnych

spodarki poprzez wspieranie innowacyjności oraz

międzynarodowej aktywności przedsiębiorstw, a tak-

że promocję przyjaznych środowisku form produkcji

i konsumpcji.

dań naukowych i prac rozwojowych, które bezpośred-

darki oraz zapewnienie dobrych warunków dla rozwo-

ju kadry naukowej poprzez np. realizację międzynaro-

dowych programów mobilności naukowców.

Jednocześnie należy zaznaczyć, że wyznaczanie

kierunków rozwoju polityki innowacyjności należy

do kompetencji ministra gospodarki, choć działania

mające na celu jej rozwój oraz stwarzanie odpowied-

nich warunków podejmowane są także przez inne

resorty.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Adam Zdziebło

Warszawa, dnia 25 marca 2013 r.

(14925)

SPS-023-14925/13, uprzejmie informuję, że problem

dotyczący rubryki przeznaczonej na uzasadnienie

pozwu w systemie teleinformatycznym obsługującym

elektroniczne postępowanie upominawcze został sku-

tecznie rozwiązany.

W dniu 8 lutego 2013 r. wykonawca systemu prze-

kazał poprawkę, która usunęła utrudnienia związa-

ne z uzupełnianiem przez strony formularza wska-

zanego w interpelacji poselskiej.

Utrudnienia spowo-

dowane były przyjęciem zbyt restrykcyjnej polityki

bezpieczeństwa nałożonej na rubrykę przeznaczoną

na opis uzasadnienia pozwu.

Zdarzało się, że za po-

mocą tej rubryki realizowane były próby niedozwo-

lonych operacji w systemie EPU poprzez złośliwe

użycie znaków, które, przetwarzane przez system

teleinformatyczny, wywoływały jego niewłaściwe za-

chowanie.

Aktualnie system teleinformatyczny ob-

sługujący e-sąd w Lublinie (VI Wydział Cywilny

Sądu Rejonowego Lublin-Zachód w Lublinie) reali-

zuje założenia polityki bezpieczeństwa bez obniżenia

wymaganego poziomu bezpieczeństwa.

Kontynuując udzielanie odpowiedzi na zadane

w pkt 1 pytanie, należy wskazać, że resort sprawied-

liwości ściśle koordynuje i monitoruje wszelkie prace

realizowane w systemie teleinformatycznym obsłu-

gującym e-sąd.

Bieżące działania skupiają się na mo-

dernizacji tego systemu.

We wskazanych pracach

biorą udział członkowie grup roboczych – sędziowie,

referendarze sądowi, zawodowi pełnomocnicy proce-

sowi – czyli przedstawiciele ról występujących w elek-

tronicznym postępowaniu upominawczym, jak rów-

nież informatycy sądowi.

Modernizacja systemu te-

leinformatycznego obsługującego e-sąd obejmie za-

równo infrastrukturę techniczną, jak i aplikacje dla

sądu oraz stron postępowania, przede wszystkim

mające na celu wprowadzenie jego większej ergono-

mii i niezawodności.

W odpowiedzi na pytanie 2 należy wskazać, że

problemy techniczne serwisu internetowego e-sądu

mogą dotyczyć wskazanego na wstępie błędu, który,

jak zaznaczono, został usunięty.

Wszystkie inne błę-

dy zgłaszane wobec systemu teleinformatycznego

obsługującego e-sąd są klasyfikowane zgodnie z za-

pisami umowy z wykonawcą, który błędy krytyczne

powinien usunąć w ciągu 48 godzin.

684

Pytanie 3, w związku z usunięciem problemu opi-

sanego w odpowiedzi na pytanie 1, uznaje się za nie-

aktualne.

Odnosząc się do treści zawartej w pkt 4, należy

wskazać, że w związku z planowanym zakończeniem

migracji ksiąg wieczystych dziewięć ośrodków mi-

gracyjnych ksiąg wieczystych, w których pracują

m.in. referendarze, będzie sukcesywnie reorganizo-

wanych w kierunku przekształcenia w wydziały cy-

wilne do orzekania w trybie elektronicznym.

Takie

działanie pozwoli efektywnie wykorzystać bardzo

dobrze przygotowaną kadrę.

Odpowiadając na pytanie 5, warto wskazać, że

zgodnie z założeniami elektroniczne postępowanie

upominawcze zostało stworzone z myślą o udostęp-

nieniu systemu dla każdego obywatela Rzeczypospo-

litej Polskiej.

Dlatego wybrano rozwiązanie techno-

logiczne oparte na dostępie poprzez przeglądarkę

internetową, co umożliwia dostęp do e-sądu z prak-

tycznie wszystkich systemów operacyjnych poprzez

najbardziej popularne przeglądarki internetowe – Fi-

refox (53%), Microsoft Internet Explorer (31%), Ope-

ra (11%) – co daje łącznie 95% wszystkich używanych

przez internautów przeglądarek na rok 2010, czyli

w chwili rozpoczęcia działalności przez e-sąd.

Obec-

nie zmieniły się trendy i jedną z najczęściej używa-

nych przeglądarek jest Chrome (26%), dlatego podję-

to działania mające na celu dostosowanie aplikacji

do obowiązujących trendów i poprawnego funkcjono-

wania aplikacji na przeglądarkach Chrome.

Poniżej statystyki:

Źródło: GemiusRanking - www.ranking.pl

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Jacek Gołaczyński

Warszawa, dnia 26 marca 2013 r.

terpelację pani Alicji Dąbrowskiej, poseł na Sejm

finansowania przez NFZ programu lekowego dla cho-

rych na wirusowe zapalenie wątroby uprzejmie pro-

czenie wirusowego zapalenia wątroby typu B” kwa-

lifikowani są świadczeniobiorcy w wieku powyżej

3 lat chorzy na przewlekle wirusowe zapalenie wą-

troby typu B, charakteryzujący się obecnością HBV

DNA w surowicy oraz antygenu HBs przez czas dłuż-

szy niż 6 miesięcy oraz spełniający dwa spośród

trzech poniższych kryteriów:

1) poziom wiremii HBV DNA powyżej 2000 IU/

mL dla osób HBe (−) i powyżej 20 000 IU/mL dla osób

HBe (+);

2) aktywność AIAT przekraczająca górną granicę nor-

my w co najmniej trzech oznacze-

niach wykonanych w okresie nie

dłuższym niż 12 miesięcy;

3) zmiany histologiczne

w wątrobie potwierdzające roz-

poznanie przewlekłego zapale-

nia wątroby.

Dodatkowo do programu są

kwalifikowani świadczeniobior-

cy z marskością wątroby oraz

z wykrywalnym HBV DNA nie-

zależnie od poziomu transami-

naz oraz świadczeniobiorcy

oczekujący na przeszczep na-

rządowy niezależnie od pozio-

mu wiremii HBV DNA i stwier-

dzonego poziomu aktywności

AIAT.

suje się wyłącznie interferon rekombinowany alfa-2b.

Lekiem pierwszego rzutu w terapii pacjentów z prze-

nia.

Preferowanym interferonem ze względu na wy-

niki leczenia jest interferon pegylowany alfa-2a,

685

Po pierwszych 12 tygodniach leczenia analogami

nukleozydowymi lub nukleotydowymi należy ocenić

ich skuteczność.

Dla kontynuacji leczenia określo-

nym analogiem nukleozydowym lub nukleotydowym

konieczne jest obniżenie początkowych wartości wi-

remii HBV DNA co najmniej o 1 log

10

.

W uzasadnio-

nych przypadkach leczenie określonym analogiem

nukleozydowym lub nukleotydowym może być kon-

tynuowane do 24. tygodnia, do ponownej oceny sku-

teczności.

W innych przypadkach należy zmienić lek

po uzyskaniu wyniku lekooporności i sprawdzeniu

adherencji pacjenta do leczenia.

Po 24 tygodniach te-

rapii należy ponownie ocenić jej skuteczność poprzez

ilościowe oznaczenie poziomu wiremii HBV DNA.

W wypadku niewykrywalnego HBV DNA leczenie

należy kontynuować do osiągnięcia punktu końco-

wego leczenia.

W innym wypadku należy zmienić lek

po uzyskaniu wyniku wirogramu i sprawdzeniu ad-

herencji pacjenta do leczenia.

U świadczeniobiorców

HBeAg (−) uprzednio nieleczonych, poddanych tera-

pii lamiwudyną, u których stwierdza się spadek wi-

remii HBV DNA w 24. tygodniu powyżej 1 log

10

, moż-

na kontynuować podawanie leku do osiągnięcia nie-

wykrywalnego HBV DNA w 48. tygodniu.

W przy-

padku wyczerpania opcji terapeutycznych i nieuzy-

skania nieoznaczalnej wiremii HBV DNA, zwłaszcza

u pacjentów z marskością wątroby, w przypadkach

uzasadnionych należy rozważyć leczenie równocześ-

nie dwoma analogami nukleozydowymi albo interfe-

ronem.

Wniosek na taki sposób leczenia powinien być

pozytywnie zaopiniowany przez konsultanta woje-

wódzkiego w dziedzinie chorób zakaźnych i zaakcep-

towany przez konsultanta krajowego w dziedzinie

Pragnę poinformować, iż produkt leczniczy lami-

wudyna uzyskał pozwolenie na dopuszczenie do ob-

rotu wydane przez Komisję Europejską na podstawie

odpowiednio zaprojektowanych i przeprowadzonych

badań klinicznych.

Wyniki badań klinicznych zosta-

ły zamieszczone w charakterystyce produktu leczni-

czego zatwierdzonej przez Komisję Europejską (CHPL

w załączeniu)*

)

.

Dodatkowo uprzejmie informuję, że w obecnie

samorządom (14927)

14927/13, interpelacją posła Macieja Orzechowskiego

rządom uprzejmie informuję, że zagospodarowanie

dworców kolejowych we współpracy z samorządami,

w tym szczególnie w formie zbycia tego rodzaju

obiektów na rzecz jednostek samorządu terytorial-

nego, należy do podstawowych kierunków działania

PKP SA.

spośród niemal 2500 dworców kolejowych położonych

na terenie całego kraju:

— ok. 220 obiektów uczestniczy w obsłudze prze -

wozów międzywojewódzkich i międzynarodowych,

— ok. 380 dworców obsługuje przewozy regional -

ne, tj. takie, dla których organizatorem są samorzą-

dy, i docelowo mogą być przedmiotem zbycia na rzecz

wania zadań własnych,*

)

686

— ok. 1900 dworców stanowi obiekty niepełniące

obecnie funkcji dworcowej, przede wszystkim objęte

ofertą kierowaną do samorządów, w których możliwe,

a często wskazane, jest przywrócenie funkcji zwią-

zanych z obsługą pasażerów, np. w ramach organiza-

cji lokalnych węzłów przesiadkowych czy też wyko-

nywania innych zadań własnych jednostek samorzą-

du terytorialnego.

Nieruchomości niepełniące funkcji dworcowej pod-

legają zagospodarowaniu w różnych formach, w zależ-

ności od uwarunkowań występujących w poszczegól-

nych lokalizacjach, a w szczególności w postaci:

a) zbycia na rzecz jednostek samorządu teryto-

rialnego lub Skarbu Państwa w trybie:

— sprzedaży,

— przeniesienia praw w zamian za wygaszenie

zaległości podatkowych,

— nieodpłatnego przekazania, w tym głównie na

cele infrastrukturalne służące wykonywaniu zadań

własnych samorządów w dziedzinie transportu,

— mieszanym obejmującym więcej niż jedną for -

mę zbycia opisaną wyżej;

b) sprzedaży komercyjnej;

c) likwidacji fizycznej;

d) w pozostałych formach zagospodarowania, w tym

wniesienia aportem do PKP PLK SA jako części skła-

dowej gruntu linii kolejowej, przekwalifikowania na

inne funkcje, np. budynki mieszkalne itp.

Spółka poinformowała, że inicjatywa zbywania nie-

ruchomości dworcowych wzbudziła zainteresowanie na

terenie woj. wielkopolskiego.

W efekcie prowadzone są

już zawansowane rozmowy dotyczące zbycia kilkudzie-

sięciu nieruchomości tego typu, a w 11 przypadkach

transakcje zostały już sfinalizowane w roku 2012.

Przedstawiając powyższe w załączeniu*

)

, przesy-

łam wykaz dworców położonych na obszarze woj.

wielkopolskiego, gotowych do zbycia oraz tych, które

znajdują się jeszcze w fazie przygotowawczej.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Andrzej Massel

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

20 lutego br. przesłaną przez pana Marka Kuchciń-

14929/13) w sprawie dysponowania przez instytucje

uprzejmie przedstawiam następujące stanowisko.

W opinii Ministerstwa Finansów wprowadzenie

ustawowego obowiązku zawarcia w treści umowy z ban-

kiem dyspozycji środkami na wypadek śmierci nie

rozwiąże w sposób dostateczny problemu braku od-

powiedniej wiedzy zarówno po stronie banku, jak

wprowadzenia takiego rozwiązania może zostać uzna-

ne za nieuzasadnioną ingerencję w swobodę kształ-

towania treści stosunku cywilnoprawnego.

Wprowa-

dzenie systemu, który umożliwiłby instytucjom fi-

nansowym zweryfikowanie, czy dany klient nie żyje,

również może nie rozwiązać problemu z uwagi na

fakt, że instytucja uzyskując wiedzę o śmierci klien-

ta, miałaby w dalszej kolejności trudność z ustale-

niem kręgu spadkobierców.

Istotne znaczenie w przedmiotowej kwestii może

mieć zatem rozpowszechnianie informacji o zaletach

wynikających ze sporządzania testamentów, co znacz-

nie ułatwiłoby spadkobiercom identyfikację majątku

pozostałego po zmarłym.

Identyfikowanie przez banki zmarłych klientów

oraz poszukiwanie ich spadkobierców jest niezwykle

trudne w praktyce.

Ilość rachunków czy lokat termi-

nowych może sięgać kilkudziesięciu milionów.

Podej-

mowanie zatem przez banki takich działań wiązało-

by się z olbrzymimi kosztami, tym bardziej że depo-

zyty bankowe przechowywane są na rzecz klienta

bezterminowo.

Zdaniem Ministerstwa Finansów nie

wydaje się, aby ustawowe zobligowanie klienta otwie-

rającego rachunek bankowy, zakładającego lokatę

terminową czy też nabywającego instrumenty finan-

sowe do wskazywania następców prawnych mogło

uchronić spadkobierców przed uciążliwościami czy

W związku z powyższym Ministerstwo Finansów

nie widzi aktualnie możliwości wprowadzenia usta-

wowego obowiązku zawierania przez banki z klien-

tami umów zawierających informacje dotyczące dys-

pozycji środkami na wypadek śmierci klienta.

Jednocześnie uprzejmie wyjaśniam, że Minister-

stwo Sprawiedliwości opracowało projekt założeń

projektu ustawy o krajowym rejestrze rachunków i po-

lis.

Celem projektowanej regulacji jest ułatwienie lo-

kalizowania składników majątkowych dla potrzeb

związanych z postępowaniami prowadzonymi przez

nych i administracyjnych (w tym zabezpieczających

i egzekucyjnych).

Informacje z rejestru byłyby rów-

nież wykorzystywane dla potrzeb realizacji zadań

ustawowych organów kontroli skarbowej i general-

nego inspektora informacji finansowej.

Wreszcie do-*

)

stęp do rejestru za pośrednictwem notariusza miały-

by także osoby legitymujące się prawomocnym posta-

nowieniem o stwierdzeniu nabycia spadku lub nota-

rialnym aktem poświadczenia dziedziczenia, chcące

ustalić, czy spadkodawca nie pozostawił rachunków

Ogólny koszt utworzenia systemu został wstępnie

oszacowany na 15–18 mln zł.

Natomiast koszty utrzy-

mania systemu (koszty związane z licencjami, kosz-

ty zatrudnienia administratorów, a po okresie gwa-

rancyjnym także koszty związane z poprawą błędów

oraz modyfikacją systemu) oszacowano na poziomie

4–5 mln rocznie.

Z uwagi na skalę kosztów związanych z realizacją

projektu i wątpliwości co do możliwości uzyskania

dodatkowych środków na ich sfinansowanie z budże-

tu państwa projekt założeń nie został do tej pory

skierowany do uzgodnień międzyresortowych.

Ministerstwo Sprawiedliwości podjęło natomiast

robocze rozmowy z Ministerstwem Finansów w celu

ustalenia możliwości sfinansowania przedmiotowego

przedsięwzięcia, ewentualnie jego wdrożenia w ra-

mach rozbudowy istniejących już innych rejestrów

prowadzonych przez ministra finansów.

W wyniku

tych rozmów przedstawiciele Ministerstwa Finansów

wskazali, że nie ma możliwości przeznaczenia dodat-

kowych środków na sfinansowanie przedmiotowego

projektu.

Jednakże do chwili obecnej nie ma jeszcze

stanowiska w tej kwestii.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Wojciech Kowalczyk

Warszawa, dnia 28 marca 2013 r.

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

znak: SPS-023-14932/13, w sprawie ograniczenia

szarej strefy w motoryzacji, poniżej przedstawiam

ne w tej interpelacji pytanie.

Przemysł motoryzacyjny stał się bardzo istotną

wanych.

Aby przeciwdziałać warunkom kryzysowym za-

mowych ukierunkowanych przede wszystkim na od-

młodzenie polskiego parku samochodowego, rozsze-

rzenie rynków zbytu dla produkowanych w Polsce

samochodów oraz poprawę konkurencyjności zakła-

dów produkcyjnych.

Ministerstwo Gospodarki utrzymuje stałe robocze

688

nego czy Związek Dealerów Samochodowych, kon-

mach tej współpracy poruszane były także sprawy

związane z różnego rodzaju patologiami występują-

cymi w sektorze motoryzacyjnym w Polsce.

Minister

gospodarki widzi potrzebę podjęcia działań ukierun-

kowanych na ograniczenie szarej strefy.

Poruszane

w interpelacji kwestie w zakresie:

— przestrzegania przepisów prawa o ochronie

środowiska,

— praktyk naruszających zbiorowe interesy kon -

sumentów, ogólnego bezpieczeństwa produktów oraz

monitorowania systemu nadzoru rynku zapewniają-

cego, że w obrocie znajdują się wyłącznie produkty

bezpieczne i spełniające zasadnicze wymagania,

— kontroli źródeł dochodów i przepływów finan -

sowych,

znajdują się we właściwościach i obszarach działania

głównego inspektora ochrony środowiska, Urzędu

Ochrony Konkurencji i Konsumentów oraz general-

nego inspektora kontroli finansowej.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Grażyna Henclewska

pojazdu (14934)

W związku z pismem, znak: SPS-023-14934/13,

z dnia 5 marca 2013 r., przy którym została przeka-

parametrów ekologicznych pojazdu, wyjaśniam, co

następuje.

Prace nad ustawami, które zakładały zastąpienie

akcyzy rodzajem podatku uzależnionym od czynni-

ków środowiskowych w stosunku do wszystkich sa-

mochodów zarejestrowanych na terytorium Polski

(zarówno nabywanych wewnątrzwspólnotowo, im-

portowanych, jak i sprzedawanych na terytorium

naszego kraju), były prowadzone kilkakrotnie.

Mini-

sterstwo Finansów dwukrotnie kierowało na ścieżkę

legislacyjną projekt ustawy o podatku uzależnionym

od czynnika środowiskowego, który miałby zastąpić

podatek akcyzowy od samochodów osobowych.

Pierwszy projekt, tj. projekt ustawy o podatku eko-

logicznym od samochodów (druk sejmowy nr 3839),

który w 2005 r. przedmiotowy projekt odrzucił pod-

czas pierwszego czytania.

Podstawą do obliczenia

podatku w przedmiotowym projekcie była pojemność

skokowa silnika z uwzględnieniem normy Euro.

Na-

stępnie w 2006 r.

Sejm V kadencji ponownie, podczas

pierwszego czytania, odrzucił przygotowany projekt

Również w tym projekcie podstawą do obliczenia po-

datku była pojemność skokowa silnika z uwzględnie-

niem normy Euro.

W latach 2008 i 2009 były prowa-

dzone prace koncepcyjne mające na celu ewentualne

jącego na kryterium ekologicznym.

Z uwagi jednak

na negatywny odbiór społeczny prowadzonych prac

w 2
[cell cut: 2933980 characters, first 2000000 kept]