corpora: sejm

text:
Sejm

Rzeczypospolitej Polskiej

ANEKS

Warszawa

2011

Poseł Dariusz Piontkowski oraz grupa posłów .

.24

Posłowie Andrzej Jaworski

Posłowie Kazimierz Moskal

Posłowie Artur Górski

Zapytania

Poseł Iwona Ewa Arent oraz grupa posłów.

.

.87

TREŚĆ

str. str.

Druk 33

INTERPELACJE

Informuję, że wpłynęły następujące interpelacje:

1) posła Artura Górskiego w sprawie planów sprze-

Ministrów (1),

infrastruktury (2),

ników prezydenta Gruzji przez agentów rosyjskiego

wywiadu – do prezesa Rady Ministrów (3),

4) posła Marka Opioły w sprawie ustawowego nad-

5) posła Marka Opioły w sprawie zabezpieczenia

6) posła Marka Opioły w sprawie materiałów

czącego katastrofy samolotu TU-154M w Smoleńsku

strów (6),

7) posła Marka Opioły w sprawie inwigilowania

prezesa Rady Ministrów (7),

8) posła Marka Opioły w sprawie informacji doty-

czących ochrony Polski przed cyberatakami – do pre-

zesa Rady Ministrów (8),

9) posła Marka Opioły w sprawie zatrzymania

sa Rady Ministrów (9),

riusza CBA wykonującego czynności operacyjno-roz-

poznawcze – do prezesa Rady Ministrów (10),

łaniach podjętych przez prezesa Rady Ministrów

ABW – do prezesa Rady Ministrów (11),

12) posła Marka Opioły w sprawie analizy doty-

czącej zagrożeń dla bezpieczeństwa państwa wyni-

– do prezesa Rady Ministrów (12),

specjalnych – do prezesa Rady Ministrów (13),

14) posła Marka Opioły w sprawie informacji do-

tyczącej zatrudniania i wyznaczania na stanowiska

nymi współpracownikami służb specjalnych po 1990 r.

nymi obcych państw – do prezesa Rady Ministrów (14),

czącej członków rady konsultacyjnej przy Centralnym

ﬁrmiezajmującejsięwywiademgospodarczym–do

prezesa Rady Ministrów (15),

16) posła Marka Opioły w sprawie przygotowania

17) posła Marka Opioły w sprawie ujawnienia da-

du Wojskowego – do prezesa Rady Ministrów (17),

18) posła Marka Opioły w sprawie stworzenia

grożenia terrorystycznego dla Rzeczypospolitej Pol-

skiej oraz ujawnienia informacji mogących doprowadzić

cych czynności operacyjno-rozpoznawcze oraz ich współ-

pracowników – do prezesa Rady Ministrów (18),

19) posła Marka Opioły w sprawie sprawowania

Rady Ministrów (19),

20) posła Łukasza Borowiaka w sprawie ujęcia

– Rydzyna – do ministra infrastruktury (20),

21) posła Łukasza Borowiaka w sprawie nieza-

gwarantowania środków ﬁnansowychnaorganizację

i funkcjonowanie ośrodków adopcyjnych na lata

2011–2012 w ramach ustawy o wspieraniu rodziny

2

22) posła Dariusza Piontkowskiego w sprawie per-

spektyw rozwoju specjalnych stref ekonomicznych –

23) posła Dariusza Piontkowskiego oraz grupy

przez NFZ – do prezesa Rady Ministrów (23),

24) posła Jacka Osucha w sprawie przeprowa-

dzenia procedury prywatyzacji Zakładów Górni-

czo-Hutniczych Bolesław w Bukownie i zabezpie-

czenia gwarancji pracowniczych – do prezesa Rady

Ministrów (24),

ﬁnansowegoNFZna2012r.–doministrazdrowia(25),

26) posła Wojciecha Szaramy w sprawie dostęp-

ności leków refundowanych dla chorych na cukrzycę

oraz wprowadzenia odpłatności za paski do mierzenia

27) poseł Krystyny Łybackiej w sprawie przeka-

zania samorządom wojewódzkim środków z budżetu

adopcyjnych – do prezesa Rady Ministrów (27),

28) posła Andrzeja Jaworskiego oraz grupy po-

Ministrów (28),

29) posła Łukasza Borowiaka w sprawie zagwa-

rantowania stałego rozwoju państwowych wyższych

szkół zawodowych – do ministra nauki i szkolnictwa

wyższego (29),

30) posła Łukasza Borowiaka w sprawie restruk-

turyzacji Poczty Polskiej SA – do ministra infra-

struktury (30),

31) posła Johna Abrahama Godsona w sprawie

Niepodległości – do ministra spraw wewnętrznych

– do ministra infrastruktury (32),

tów wandalizmu – do ministra sprawiedliwości (33),

34) posłów Kazimierza Moskala i Zbigniewa Chmie-

lowca w sprawie protestu środowiska pielęgniarek

35) posła Kazimierza Moskala w sprawie kontrak-

tu na badanie: pozytonowa tomograﬁaemisyjna,wy-

konywane w 5.

Wojskowym Szpitalu Klinicznym

36) posła Kazimierza Moskala w sprawie antysa-

morządowej polityki rządu – do prezesa Rady Mini-

strów (36),

37) posła Kazimierza Moskala w sprawie objęcia

przedszkoli subwencją oświatową – do prezesa Rady

Ministrów (37),

38) posła Kazimierza Moskala w sprawie porażki

Rady Ministrów (38),

39) posła Kazimierza Moskala w sprawie zmiany

nistrów (40),

41) posła Artura Górskiego w sprawie planów nie-

ograniczonej inwigilacji internautów przez Policję

i służby specjalne – do ministra spraw wewnętrznych

42) posłów Artura Górskiego i Arkadiusza Czar-

rodowe Święto Niepodległości z udziałem niemiec-

kich lewackich bojówkarzy – do ministra spraw we-

43) posła Henryka Siedlaczka w sprawie przepi-

nych w zakresie działania organizacji zbiorowego

zarządzania prawami – do ministra kultury i dzie-

44) posła Andrzeja Orzechowskiego w sprawie włą-

czenia całego województwa warmińsko-mazurskiego

do małego ruchu granicznego z obwodem kalinin-

gradzkim – do ministra spraw zagranicznych (44),

45) posła Tomasza Garbowskiego w sprawie pla-

nów likwidacji ruchu pasażerskiego na trasie kolejowej

Tarnowskie Góry – Zawadzkie – do ministra transpor-

46) posła Tomasza Garbowskiego w sprawie po-

zapasowego – do ministra zdrowia (46),

47) posła Dariusza Piontkowskiego w sprawie nie-

kich bojówkarzy – do prezesa Rady Ministrów (47),

48) posła Sławomira Zawiślaka w sprawie proble-

49) posła Sławomira Zawiślaka w sprawie wątpli-

ﬁnansów(49),

50) posła Sławomira Zawiślaka w sprawie wątpli-

mówień publicznych – do ministra ﬁnansów(50),

51) posła Grzegorza Matusiaka w sprawie prawa

skarbu państwa (51),

52) posła Marka Polaka w sprawie inwestycji o na-

3

53) posła Łukasza Zbonikowskiego w sprawie re-

fundacji leków zatrzymujących postęp cystynozy – do

ministra zdrowia (53),

54) posła Łukasza Zbonikowskiego w sprawie braku

godła państwowego na strojach narodowej reprezenta-

(54),

55) posła Łukasza Zbonikowskiego w sprawie pro-

cedury narzucającej oddawanie krwi w zamian za

przeprowadzenie zabiegów chirurgicznych – do mi-

nistra zdrowia (55),

56) posła Łukasza Zbonikowskiego w sprawie no-

welizacji ustawy o ochronie praw lokatorów, miesz-

57) posła Łukasza Zbonikowskiego w sprawie

Polska – Niemcy – do ministra sprawiedliwości (57),

58) posła Łukasza Zbonikowskiego w sprawie usta-

60) posła Artura Ostrowskiego w sprawie rozpo-

stra spraw wewnętrznych (60),

61) posła Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie

morskiej (61),

62) posła Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie

realizacji zapisów ustawy o wspieraniu rodziny i sys-

temie pieczy zastępczej w Polsce – do ministra pracy

63) posła Piotra Walkowskiego w sprawie zwięk-

szenia środków ﬁnansowychnadopłatydooprocen-

towania kredytów preferencyjnych udzielanych rol-

nikom na realizację umów podpisanych przez ARiMR

– do ministra ﬁnansów(63),

64) posła Artura Górskiego w sprawie nieprawi-

dłowości w zarządzaniu przedsiębiorstwem PKS Po-

lonus SA – do ministra skarbu państwa (64),

65) posła Artura Górskiego w sprawie sprzedaży

publicznych – do ministra zdrowia (65),

stu bezrobocia wśród osób z wyższym wykształceniem

ku jakości kształcenia wyższego w Polsce – do mini-

jęcia funkcji Marszałka Sejmu przez Ewę Kopacz – do

ków obowiązywania tzw. ustawy antykryzysowej,

70) poseł Anny Elżbiety Sobeckiej w sprawie

go projektu ustawy medialnej, według którego wszy-

scy obywatele dwa razy zapłacą abonament RTV – do

chomienia Gazociągu Północnego – do ministra

podwyżki cen gazu – do ministra gospodarki (74),

wykorzystania funduszy przeznaczonych na realiza-

cję tzw. ustawy żłobkowej – do ministra pracy i poli-

żonych kontroli recept na leki refundowane – do mi-

79) poseł Anny Paluch w sprawie problemów wy-

nistra ﬁnansów(79),

80) posła Zbigniewa Kuźmiuka w sprawie prywa-

tyzacji Stadniny Koni Kozienice sp. z o.o. – do mini-

81) posła Zbigniewa Kuźmiuka w sprawie moder-

strów (81),

82) posła Wojciecha Szaramy w sprawie drastycz-

nie zmniejszonych środków przekazywanych na za-

dania zlecone samorządom oraz zablokowanych środ-

ków Funduszu Pracy – do ministra ﬁnansów(82),

83) posła Wojciecha Szaramy w sprawie rezygnacji

sna szkoła” – do ministra edukacji narodowej (83),

84) posła Krzysztofa Brejzy w sprawie budowy

obwodnicy Inowrocławia – do prezesa Rady Mini-

strów (84),

85) posła Jana Szyszki w sprawie odnawialnych

źródeł energii – do prezesa Rady Ministrów (85),

86) poseł Marii Nowak w sprawie podwyższenia

4

niem pielęgniarek i położnych – do ministra pracy i po-

87) poseł Jadwigi Wiśniewskiej w sprawie ko-

nieczności nowelizacji przepisów w zakresie utrzy-

mania odpowiedzialności państwa za weryﬁkację

nych – do ministra zdrowia (87),

88) poseł Jadwigi Wiśniewskiej w sprawie ko-

nieczności wprowadzenia na listę leków refundowa-

nych analogów insulin długo działających – do mini-

stra zdrowia (88),

89) poseł Jadwigi Wiśniewskiej w sprawie margi-

90) poseł Jadwigi Wiśniewskiej w sprawie plano-

wanego obniżenia refundacji za paski do glukome-

trów – do ministra zdrowia (90),

91) poseł Marii Nowak w sprawie zapłaty zale-

głych składek z tytułu ubezpieczeń społecznych przez

przedsiębiorców – do prezesa Rady Ministrów (91),

92) posła Sławomira Zawiślaka w sprawie podzia-

ministra zdrowia (92),

93) posła Sławomira Zawiślaka w sprawie aktu-

alnych problemów polskich rolników – do ministra

94) posła Jana Warzechy w sprawie wadliwego

95) posła Jana Warzechy w sprawie art. 37 ustawy

gospodarki (95),

wych – do ministra zdrowia (97),

98) posła Witolda Klepacza w sprawie rosnącej

99) posła Witolda Klepacza w sprawie skandalicz-

nego podziału 600 mln zł z tzw. funduszu zapasowe-

100) posła Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie

interpretacji przepisów ustawy o promocji zatrudnie-

101) poseł Janiny Okrągły w sprawie przepisów

oddziałach rehabilitacji kardiologicznej – do ministra

zdrowia (101),

102) posła Artura Górskiego w sprawie zwrotu ko-

ścioła katolickiego paraﬁirzymskokatolickiejwSmo-

leńsku – do ministra spraw zagranicznych (102),

spełnienia założeń zawartych w exposé 2007 r., do-

tyczących reformy emerytalnej – do prezesa Rady

Ministrów (103),

tyczących zrównoważenia budżetu – do prezesa Rady

Ministrów (104),

tyczących ﬁnansówpublicznych–doprezesaRady

Ministrów (105),

tyczących inwestycji kolejowych – do prezesa Rady

Ministrów (106),

tyczących inwestycji drogowych – do prezesa Rady

Ministrów (107),

tyczących obniżenia podatków – do prezesa Rady

Ministrów (108),

– do prezesa Rady Ministrów (110),

palaczy – do ministra spraw wewnętrznych (111),

kujących w Polsce fachowców – do ministra pracy i po-

niższej podwyżki emerytur – do prezesa Rady Mini-

strów (114),

zesa Rady Ministrów (115),

strów (116),

wyższenia składek do ZUS osobom samozatrudnia-

jącym się – do prezesa Rady Ministrów (117),

wyższej składki rentowej – do prezesa Rady Mini-

strów (118),

do ministra zdrowia (119),

5

wyżek cen oleju napędowego – do ministra gospodar-

ki (121),

powiadanych podwyżek – do prezesa Rady Mini-

strów (122),

powiadanych cięć ulg podatkowych na dzieci – do

prezesa Rady Ministrów (123),

sowych zwolnień w całym kraju – do ministra pracy

płat do pensji osób niepełnosprawnych – do ministra

kluczenia młodych matek z rynku pracy – do mini-

społecznej (128),

mów resortu zdrowia z ﬁrmamifarmaceutycznymi

dotyczących refundacji leków w 2012 r. – do ministra

zdrowia (129),

wyższenia opłat za regulowanie rachunków w okien-

kach kasowych – do ministra ﬁnansów(130),

ginania przepisów w urzędach – do prezesa Rady Mi-

nistrów (131),

gminnego łamania praw klienta przez e-sklepy – do

prezesa Rady Ministrów (132),

133) posła Krzysztofa Brejzy w sprawie przepi-

sów regulujących usuwanie danych z Krajowego

wnętrznych (133),

134) posła Krzysztofa Brejzy w sprawie warun-

ków przyznawania świadczeń pielęgnacyjnych – do

135) posła Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie

łecznej (135),

136) posła Marka Kuchcińskiego w sprawie

ciu w pow. jarosławskim – do ministra pracy i poli-

137) posła Jerzego Budnika w sprawie ewentual-

nej nowelizacji rozporządzenia ministra infrastruk-

138) posła Marka Opioły w sprawie nieprawidło-

wości w kontrolnych postępowaniach sprawdzających

nie informacji niejawnych – do prezesa Rady Mini-

strów (138),

139) posła Marka Opioły w sprawie zwiększania

140) posła Marka Opioły w sprawie ujawnienia

niczych Lotnictwa Państwowego z datą powstania

Ministrów (140),

141) posła Marka Opioły w sprawie wyjaśnień do-

tyczących informacji zawartych w raporcie końco-

wym Komisji Badania Wypadków Lotniczych Lotnic-

twa Państwowego z katastrofy samolotu TU-154M

Ministrów (141),

142) posła Marka Opioły w sprawie ujawnienia

143) posła Marka Opioły w sprawie raportu Ko-

sa Rady Ministrów (143),

144) posła Marka Opioły w sprawie przebiegu prac

145) posła Marka Opioły w sprawie gromadzenia

Ministrów (145),

146) posła Marka Opioły w sprawie gróźb kiero-

wanych pod adresem prezesa Rady Ministrów w celu

wymuszenia zastosowania tzw. konwencji chicagow-

skiej, jako podstawy badania wypadku TU-154M

strów (146),

ZAPYTANIA

Informuję, że wpłynęły następujące zapytania:

1) posła Dariusza Piontkowskiego w sprawie znisz-

czenia grobów Polaków na Litwie – do ministra spraw

zagranicznych (1),

2) posła Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie pro-

6

3) posła Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie mo-

– Czeluścin – do ministra infrastruktury (3),

4) posła Stanisława Pięty w sprawie zamiaru za-

kłócenia w Warszawie przez niemiecką lewicową or-

ganizację Antifa legalnej demonstracji z okazji Naro-

dowego Święta Niepodległości – do ministra spraw

5) posła Wojciecha Szaramy w sprawie fatalnego

spraw wewnętrznych i administracji(5),

na sﬁnansowaniekosztówprojektuwykonawczego

budowy siedziby Muzeum Historii Polski – do mini-

7) posła Artura Górskiego w sprawie trzykrotnego

„Chomiczówka” – do ministra infrastruktury (7),

8) posła Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie mo-

kowie – do ministra spraw wewnętrznych (8),

9) posła Jana Dziedziczaka w sprawie wstrzyma-

nia wyjazdu polskich nauczycieli do Kazachstanu

– do prezesa Rady Ministrów (9),

czenia i sposobu określania wartości słusznego od-

szkodowania w kontekście inwestycji drogowych – do

11) posła Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie mo-

dernizacji i rozbudowy budynku dworca PKP w Gnieź-

12) posła Artura Górskiego w sprawie niezgodne-

13) posła Stanisława Pięty w sprawie ataków nie-

mieckich lewicowych bojówek na uczestników poko-

jowej manifestacji, postępowania służb porządko-

wych i zabezpieczenia Marszu Niepodległości w War-

14) posła Sławomira Zawiślaka w sprawie sytuacji

daczowie zalegają z płatnością za dostarczony rzepak

15) posła Sławomira Zawiślaka w sprawie planów

stra ﬁnansów(15),

16) posła Czesława Hoca w sprawie nieprawidło-

wości w leczeniu raka nerki przy wykorzystaniu sub-

stancji czynnej sunitynib, na przykładzie pacjenta

z Warszawy – do ministra zdrowia (16),

ińskim przejściu w miejscowości Korczowa – do mi-

nistra spraw wewnętrznych (17),

18) poseł Marii Nowak w sprawie dodatkowych

zdrowia (18),

19) posła Krzysztofa Brejzy w sprawie możliwości

rodowego (19),

20) posła Jerzego Budnika w sprawie przesłanek,

Władysławowie – do ministra skarbu państwa (20),

21) posła Przemysława Wiplera w sprawie nocnych

22) posła Przemysława Wiplera w sprawie patro-

natu ministra spraw zagranicznych nad akcją „Pol-

ska dla wszystkich” – do ministra spraw zagranicz-

nych (22),

23) posła Stanisława Szweda w sprawie interpre-

gnacyjnego dla współmałżonka rezygnującego z za-

trudnienia w celu sprawowania opieki – do ministra

24) posła Marka Kuchcińskiego w sprawie pozo-

stawienia w Przemyślu stanowiska dyspozytora me-

dycznego – do ministra zdrowia (24).

Teksty interpelacji i zapytań poselskich

(nr 1)

do prezesa Rady Ministrów

Działając na podstawie art. 192 Regulaminu Sejmu

RP, przedkładam Panu Premierowi interpelację w spra-

wie planów sprzedaży Polskich Kolei Linowych SA.

Od dłuższego czasu do opinii publicznej docierają

przedsiębiorstwa Polskie Koleje Linowe SA.

Wiado-

mo, że do sprzedaży PKL SA przygotowuje się wła-

ściciel, tj. spółka PKP SA, pod nadzorem podsekre-

tarza stanu w Ministerstwie Infrastruktury.

Obecnie

kończone są analizy przedprywatyzacyjne i nieba-

wem oczekiwane jest ogłoszenie o zamiarze zbycia

Pragnę zauważyć, że PKL SA pełni ważną rolę

w systemie infrastruktury rekreacyjnej polskich

gór, obsługując całoroczny ruch turystyczny w rejo-

nie Kasprowego Wierchu i Gubałówki w Zakopa-

nem, Butorowego Wierchu w Kościelisku, Palenicy

w Szczawnicy, góry Żar w Międzybrodziu, Góry

Parkowej w Krynicy, a także Mosornego Gronia

w Zawoi.

Polskie Koleje Linowe SA jest rentownym,

dobrze prosperującym przedsiębiorstwem.

Spółka

inwestuje, powiększa majątek, wypracowuje zysk.

Nie ma zatem ekonomicznych przesłanek do po-

śpiesznych działań prywatyzacyjnych, które mogą

spowodować, jak w przypadku innych pośpiesznych

sprzedaży, zaniżenie wartości spółki i straty dla

Skarbu Państwa.

Należy podkreślić, że walorem PKL SA jest nie

tylko atrakcyjność turystyczna i zabezpieczenie po-

trzeb społecznych.

Koleje linowe na Kasprowy

tach trzydziestych ubiegłego wieku, są równocześnie

pomnikami polskiej kultury technicznej i dbałości

ówczesnego państwa o rozwój turystyki i rekreacyj-

no-sportowych potrzeb społeczeństwa.

Tereny, na których znajdują się urządzenia zespo-

łu kolei linowych Kasprowy Wierch, od ponad pół

wieku są objęte prawną ochroną przyrody w ramach

Tatrzańskiego Parku Narodowego, uznanego przez

UNESCO za część światowego rezerwatu biosfery

„Tatry”, a od 2004 r. wpisanego także na listę Natu-

ra 2000 w europejskiej sieci obszarów chronionych.

wego charakteru strategicznych zasobów natural-

nych kraju stanowi jednoznacznie, iż zasoby przyrod-

nicze parków narodowych należące do Skarbu Pań-

stwa nie podlegają przekształceniom własnościowym,

a zatem stanowią własność całego narodu.

Sprzedaż Polskich Kolei Linowych SA byłaby wy-

razem zlekceważenia wieloletnich wysiłków społe-

czeństwa na rzecz ochrony naszego narodowego dzie-

dzictwa.

Dla Polaków Tatrzański Park Narodowy

z kolejką na Kasprowy Wierch ma znaczenie symbo-

liczne i – podobnie jak wzgórze wawelskie lub kopal-

nia soli w Wieliczce – nie powinien podlegać sprzeda-

ży w obce ręce.

Czy sprzedaż PKL SA jest realizowana za wiedzą

Pana Premiera i czy uważa Pan, że należy się spie-

szyć ze sprzedażą tej spółki?

Czy Pan Premier ma świadomość, że Klub im.

Władysława Zamoyskiego w Zakopanem organizuje

akcję zbiórki podpisów co do wstrzymania sprzedaży

PKL SA i akcja ta cieszy się dużym poparciem Pola-

ków, w tym ludzi nauki?

Czy prawdą jest, że Slovenske Drahy, czyli Koleje

Słowackie, chcą przejąć pakiet kontrolny PKL SA,

czy może rozważany jest projekt utworzenia osobnej

słowackiej spółki zarządzającej kolejami linowymi

i wyciągami po obu stronach granicy?

Czy w jakimś

stopniu strona polska będzie partycypowała w tym

przedsięwzięciu?

Czy istnieje ryzyko, że sprzedaż akcji PKL SA

może oznaczać początek prywatyzacji Tatrzańskiego

Parku Narodowego?

Z poważaniem

Poseł Artur Górski

Warszawa, dnia 8 listopada 2011 r.

8

Interpelacja

(nr 2)

do ministra infrastruktury

w sprawie powszechnego dostępu

do Internetu

Szanowny Panie Ministrze!

Wiele się mówi o in-

formatyzacji kraju oraz o tworzeniu społeczeństwa

informacyjnego.

Niestety proces ten przebiega zbyt

wolno w stosunku do obecnych potrzeb i w sposób

nieskoordynowany.

Bez rozwiązania technologii in-

formatycznych rozwój kraju nie będzie w pełni moż-

liwy.

Niezbędna w tym względzie jest pomoc pań-

stwa.

Nie jest bowiem problemem świadomość społe-

czeństwa, ale bariery ﬁnansoweitechniczne.

Mło-

dzież nie chce cofać się cywilizacyjnie w stosunku do

rozwiniętego świata.

Jeżeli nie zostanie uruchomiony

program powszechnego, czyli taniego dostępu do In-

ternetu, młode pokolenie Polaków nie tylko nie od-

robi zaległości do Europy i świata, ale rozwarstwi się

jeszcze na bardziej uprzywilejowanych i tych, którzy

nie mają pełni szans edukacyjnych i cywilizacyjnych.

Sprawy tej nie można pozostawić jedynie rynkowi,

licząc na mechanizmy samoregulujące.

Polska ma

jeden z niższych w Unii Europejskiej wskaźnik do-

stępu do Internetu szerokopasmowego.

Najgorsza

sytuacja panuje na terenach wiejskich.

Konieczne

jest, by skutecznie walczyć z wykluczeniem cyfro-

wym, czyli degradacją społeczną części mieszkańców.

Każdy obywatel Unii Europejskiej powinien mieć

bezwarunkowo zapewniony do niego dostęp.

Według niektórych ekspertów umiarkowany oraz

szybki dostęp do Internetu w Polsce jest jednym

z droższych w Europie.

Należy podkreślić, że średnia

cena dostępu do Internetu jest prawie dwukrotnie

Obecnie w Polsce jest ok. 2,5 mln internautów

korzystających ze stałego dostępu do sieci.

Jednak

zdecydowana większość z nich używa wolniejszych

łącz szerokopasmowych tylko dlatego, że są najtań-

sze.

Brak lub ograniczanie dostępu do globalnej wie-

dzy w dzisiejszych czasach spowalnia proces rozwoju

społeczeństwa informacyjnego, jako szczególnego

wyzwania cywilizacyjnego.

Niewątpliwie tak wysokie

ceny za korzystanie z Internetu hamują ten rozwój.

Pytam: Czy nie należałoby uwolnić rynku usług in-

ternetowych, ponieważ tak wysokie ceny za dostęp

do Internetu są przede wszystkim konsekwencją mo-

nopolizacji tego sektora?

2.

Czy istnieje możliwość obniżenia cen dostępu

do Internetu w Polsce?

3.

Czy istnieje możliwość poprawy warunków do-

Z poważaniem

Poseł Mieczysław Marcin Łuczak

Wieluń, dnia 24 października 2011 r.

Interpelacja

(nr 3)

nieniem, iż osobisty fotograf prezydenta Gruzji Mi-

cheila Saakaszwilego był szpiegiem rosyjskiej służby

wywiadowczej SWR, a być może także wywiadu woj-

skowego GRU, oraz w związku z obowiązkiem pod-

ległej bezpośrednio Panu Agencji Wywiadu oraz

Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego zabezpiecze-

nia kontrwywiadowczego siedmiu wizyt śp. prezy-

denta RP prof. Lecha Kaczyńskiego w Gruzji uprzej-

1.

Czy przed którąkolwiek z siedmiu wizyt prezy-

ABW posiadały wiedzę, że osobisty fotograf prezy-

denta Gruzji Micheila Saakaszwilego jest rosyjskim

szpiegiem?

2.

Jeśli tak, to jaki ta informacja miała wpływ na

osłonę kontrwywiadowczą prezydenta RP?

Czy zgod-

cji Wywiadu została ona przekazana prezydentowi

RP oraz prezesowi Rady Ministrów?

3.

Jeśli AW i ABW posiadały powyższą wiedzę, czy

Polska przekazała ją przedstawicielom Gruzji (drogą

dyplomatyczną poprzez oﬁcerałącznikowegoetc.)?

4.

Czy przed kolejnymi wizytami prezydenta RP

zwracały się do tamtejszych służb z pytaniami o ewen-

tualne zagrożenia kontrwywiadowcze mogące wystą-

pić w trakcie wizyty?

5.

Jeśli ABW posiadała tę wiedzę, to dlaczego nie

została ona uwzględniona w analizie CAT ABW na

temat ostrzelania kolumny prezydenckiej w okolicy

Achałgori?

Czy działanie takie nie nosi znamion dez-

informacji wywiadowczej?

6.

Czy AW lub ABW posiadają informacje o innych

rosyjskich szpiegach działających w otoczeniu prezy-

denta Gruzji Micheila Saakaszwilego?

9

7.

Podczas ilu wizyt prezydenta RP prof. Lecha

Kaczyńskiego w Gruzji towarzyszył mu osobisty fo-

tograf prezydenta Gruzji Micheila Saakaszwilego?

8.

Czy osobisty fotograf prezydenta Gruzji Miche-

ila Saakaszwilego towarzyszył delegacji polskiego i gru-

zińskiego prezydenta w trakcie ostrzelania kolumny

samochodów, którą jechali w okolicy Achałgori?

9.

Czy AW wystąpiła do służb gruzińskich z proś-

bą o przekazanie wszelkich informacji na temat

szpiegowskiej działalności osobistego fotografa pre-

zydenta Gruzji Micheila Saakaszwilego i innych osób

zaangażowanych w działalność szpiegowską na rzecz

rosyjskiego wywiadu?

10.

Czy wystąpiono o informacje mające wpływ na

bezpieczeństwo polskiej delegacji?

11.

Czy którakolwiek służba specjalna utrzymy-

wała roboczy kontakt z przedstawicielem służb gru-

zińskich w celu zabezpieczenia kontrwywiadowczego

wizyt prezydenta RP?

12.

Jeśli tak, to ile było takich spotkań, kiedy i gdzie

się odbywały?

13.

Jaka była agenda spotkań, o których mowa,

kto brał w nich udział, jakie dokumenty zostały po

tych rozmowach sporządzone?

14.

Czy polskie służby wywiadowcze i kontrwy-

wiadowcze gromadziły wiedzę o operacjach rosyjskie-

go wywiadu w Gruzji, czy poddawało je analizie i czy

na tej podstawie formułowano odpowiednie zalecenia

dla prezydenta i jego urzędników przed wyjazdami

do Gruzji?

15.

Czy ABW i SKW prowadziły w oparciu o po-

wyższe informacje jakiekolwiek szkolenia przygoto-

wujące członków polskich delegacji przed wylotem do

Gruzji?

16.

Jeśli tak, to ile takich szkoleń przeprowadzono?

17.

Która służba specjalna prowadziła szkolenia,

o których mowa?

18.

Ile osób zostało w ten sposób przeszkolonych?

19.

Czy o działaniach rosyjskiego wywiadu na te-

renie Gruzji Pan Premier był informowany przez

szefów AW lub ABW?

20.

Jeśli tak, to kiedy, w jakiej formie, ile razy i przez

którą służbę?

21.

Czy minister obrony narodowej przekazywał

Panu Premierowi informacje, oceny, analizy służb

specjalnych na temat aktywności rosyjskiego wywia-

du wojskowego w Gruzji?

która służba pozyskała i przekazała te informacje?

23.

Czy w związku z posiadaną przez polskie służ-

by wiedzą o penetracji otoczenia prezydenta Gruzji

przez agentów rosyjskiego wywiadu prowadzono ja-

kiekolwiek rozmowy, których celem było zebranie

informacji o ewentualnych próbach zainteresowania

operacyjnego polskimi urzędnikami w czasie ich po-

bytu w Gruzji?

24.

Jeżeli takie rozmowy były prowadzone, to któ-

ra służba je prowadziła, ile takich rozmów się odbyło,

jakie wnioski zostały wyciągnięte, jakie dokumenty

zostały sporządzone?

25.

Czy w czasie wizyt prezydenta RP w Gruzji,

w świetle powyższej wiedzy, w składzie polskiej dele-

gacji obecny był funkcjonariusz polskich służb, któ-

rego zadaniem było przeciwdziałanie zagrożeniu wy-

wiadowczemu?

Jakie dokumenty zostały sporządzo-

ne, kto został z nimi zapoznany?

Na powyższe pytania zawarte w złożonej przeze

mnie interpelacji nie otrzymałem odpowiedzi do koń-

ca prac Sejmu VI kadencji.

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Marek Opioła

Płońsk, dnia 8 listopada 2011 r.

Interpelacja

(nr 4)

do prezesa Rady Ministrów

wowaniem przez Pana ustawowego nadzoru nad

działaniem służb specjalnych w Polsce oraz licznymi

informacjami prasowymi o nieprawidłowym zabez-

pieczeniu wylotu państwowej delegacji do Smoleńska

1.

W jaki sposób i przez którą służbę były realizo-

wane w 2010 r. zadania związane z zapewnieniem

bezpieczeństwa najwyższemu zwierzchnikowi Sił

Zbrojnych RP oraz naczelnemu dowództwu w kraju

i za granicą?

2.

Ile osób systematycznie podejmowało obowiąz-

ki związane z rozpoznaniem ewentualnych zagrożeń

w tym zakresie?

Co należało do ich obowiązków, w jaki

sposób byli rozliczani z realizacji zadań?

wane zadania związane z ochroną kontrterrorystycz-

ną prezydenta RP i pracowników jego kancelarii?

ną Naczelnego Dowództwa Sił Zbrojnych RP?

czą prezydenta RP i pracowników jego kancelarii?

czą Naczelnego Dowództwa Sił Zbrojnych RP?

7.

Czy którakolwiek służba specjalna uzyskała

informacje mogące wskazywać na zainteresowanie

wylotem polskiej delegacji w dniu 10 kwietnia 2010 r.

10

ze strony obcych służb specjalnych lub osób niepo-

wiązanych jednoznacznie z obcymi służbami specjal-

nymi, ale także nieupoważnionymi do zbierania in-

formacji w tym zakresie?

8.

Czy skład delegacji prezydenckich, przydzielony

środek transportu, skład i liczebność ochrony osobi-

stej oraz załogi są informacjami jawnymi w myśl

cji niejawnych?

9.

Czy na pokładzie samolotu TU-154M o nume-

rze bocznym 101 były zainstalowane specjalne środ-

ki łączności do obsługi podróżujących nim osób?

Ja-

kie to były środki łączności i na ewidencji której in-

stytucji się znajdowały?

10.

Kiedy i przez jaką służbę były realizowane

zadania kontrolne dotyczące obiegu informacji nie-

jawnych w kancelarii prezydenta?

Czy stwierdzono

jakieś nieprawidłowości, których efektem mógł być

nieuprawniony dostęp do tych informacji niejaw-

nych?

11.

Czy w ramach jakiegokolwiek postępowania

(niezależnie od trybu i stopnia utajnienia działań),

prowadzonego przez służby, uzyskano informacje

wskazujące na zainteresowanie obcych służb wywia-

dowczych środowiskiem pracowników Kancelarii

Prezydenta RP w drugiej połowie 2009 r. i do kwiet-

nia 2010 r.?

12.

Czy którakolwiek służba specjalna uzyskała

z innych instytucji odpowiedzialnych za bezpieczeń-

stwo RP jakiekolwiek informacje, które mogłyby

najwyższego zwierzchnika Sił Zbrojnych RP oraz na-

czelnego dowództwa?

13.

Czy podjęto działania weryﬁkująceteinfor-

macje i ile osób podejmowało działania związane bez-

pośrednio z rozpoznaniem stanu zagrożenia najwyż-

szego zwierzchnika Sił Zbrojnych RP oraz naczelne-

go dowództwa?

14.

Czy uzyskano informacje wskazujące na

wzmożone zainteresowanie rosyjskich służb specjal-

nych planowanym wylotem, składem delegacji, pro-

cedurami przygotowawczymi?

15.

Jeżeli tak, to z jakich źródeł – osobowych czy

technicznych – jakie kroki podjęto w celu ich zwery-

ﬁkowaniaiwykorzystania?

16.

Jakie kroki zostały podjęte przez służby w związ-

ku z uzyskanymi informacjami o wzmożonym zain-

teresowaniu rosyjskich służb specjalnych wizytą pre-

zydenta RP na terenie FR?

Ilu funkcjonariuszy, któ-

rych służb i w jakim terminie podjęło działania w tym

zakresie?

17.

W jaki sposób informacje zostały przetworzo-

ne, czy zostały wykorzystane i zaprezentowane, kto

był adresatem informacji przygotowanych przez służ-

by i jaki był termin ich dostarczenia, kto faktycznie

został z nimi zaznajomiony?

Jaką miały klauzulę nie-

jawności?

18.

W jaki sposób, w jakim zakresie i jakimi siła-

mi osobowymi polskie służby specjalne realizowały

zadania związane z zabezpieczeniem statku po-

wietrznego wykorzystywanego do przelotów prezy-

denta RP?

19.

Czy w trakcie remontu samolotu TU-154M

nr boczny 101 na bieżąco prowadzony był odpowied-

ni nadzór ze strony polskich służb specjalnych?

Ile

osób i w jakim trybie realizowało zadania z tym

związane?

Czy podobne działania były podejmowa-

ne w zakładach wykonujących remont silników sa-

stawicieli polskich służb specjalnych podejmowało

te obowiązki?

20.

Czy po powrocie samolotu do Polski zostały

przeprowadzone badania pirotechniczno-radiologicz-

ne, których celem było wykrycie zainstalowanych

przez obce służby specjalne instalacji, urządzeń lub

ładunków wybuchowych?

Kiedy i która służba zre-

alizowała to zadanie?

21.

Która służba była odpowiedzialna za zapew-

nienie bezpieczeństwa statku powietrznego w czasie

jego stacjonowania na lotnisku w Polsce?

22.

Czy po powrocie samolotu do Polski po jego

remoncie miało miejsce instalowanie wyposażenia

specjalistycznego konstrukcji polskiej lub zagra-

nicznej?

cie zainstalowano jakiekolwiek urządzenia lub insta-

lacje, które wynikają z przepisów NATO?

24.

Czy przed odlotem samolotu przeprowadzono

badanie pirotechniczno-radiologiczne?

Która służba,

w jakim terminie, z jakimi dokładnie wynikami?

25.

W jakim zakresie służby specjalne miały po-

stawione zadania związane z ochroną lotu i pobytu

prezydenta RP na terenie Rosji?

26.

Czy i kiedy służby podległe premierowi RP

prowadziły odpowiednie szkolenia dla urzędników

i wojskowych poległych w katastroﬁe, w zakresie

ochrony danych wrażliwych?

W jaki sposób służby

ochrony państwa dopełniały obowiązku zakazu wy-

wożenia poza terytorium RP jakichkolwiek mate-

riałów niejawnych i sprzętu rejestrowanego w odpo-

wiednich rejestrach wyposażenia jako niejawny?

27.

Czy do Smoleńska zostali skierowani funkcjo-

nariusze służb specjalnych, podległych premierowi

RP, w celu zabezpieczenia obecności najwyższego

zwierzchnika Sił Zbrojnych RP oraz naczelnego do-

wództwa?

Z jakich służb, w jakiej dokładnie liczbie,

z jakimi zadaniami?

11

Interpelacja

(nr 5)

do prezesa Rady Ministrów

macjami podawanymi w mediach, jakoby funkcjo-

nariusze podległych panu służb specjalnych podję-

li działania bezpośrednio w dniach po katastroﬁe

samolotu TU-154M w Smoleńsku w celu zebrania

materiału porównawczego do badań DNA, oraz

w związku z pełnieniem przez Pana Premiera usta-

wowego nadzoru nad działaniem służb specjalnych

1.

Które służby specjalne były zaangażowane

w ww. czynności?

2.

Kto wydał polecenie podjęcia takich działań i na

mocy których przepisów?

3.

Jeżeli polecenie nie zostało wydane przez Pana

Premiera, to kto i w jakim trybie informował Pana

o podjęciu takich działań?

4.

Do ilu i do jakich pomieszczeń wchodzono, w któ-

rym dniu i o której godzinie?

5.

Czy do wszystkich pomieszczeń wytypowanych

do tych działań udało się wejść za pierwszym razem?

6.

Do kogo należały te pomieszczenia?

7.

Ilu funkcjonariuszy było zaangażowanych w te

działania i z jakiej jednostki organizacyjnej?

8.

Jaka była treść polecenia służbowego wydane-

go funkcjonariuszom?

9.

Czy miało ono postać pisemną?

10.

Jakie czynności zostały wykonane?

11.

Jak ww. działania zostały udokumentowane

(protokołowane)?

12.

W jaki sprzęt zostali wyposażeni funkcjonariu-

sze, jak zostało zewidencjonowane pobranie sprzętu?

13.

Czy wejście do pomieszczeń odbywało się w obec-

ności członków rodziny lub innych osób przybranych

do tej czynności?

14.

Czy ktokolwiek zgłosił jakieś zastrzeżenia do

wykonanych czynności?

15.

Czy w każdym przypadku drzwi do pomieszczeń

były otwierane właściwymi kluczami, czy też stosowa-

no jakieś inne metody sforsowania zamknięć?

16.

Czy został Pan poinformowany o przebiegu i efek-

cie tych działań?

W jakim dniu i w jakiej formie?

17.

Czy poza pobraniem materiału porównawczego

wykonywano jakiekolwiek inne czynności służbowe?

18.

Czy poza pobraniem materiału porównawcze-

go zabezpieczono jakieś inne przedmioty, które mają

znaczenie dla śledztwa?

19.

Czy zebrany materiał porównawczy został wy-

korzystany w badaniach?

(nr 6)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie materiałów przekazanych

działaniem Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,

Antykorupcyjnego uprzejmie proszę o podanie nastę-

pujących informacji:

1.

Dat wpływu do poszczególnych służb materia-

oraz postępowania wyjaśniającego w sprawie kata-

nia 2010 r. oraz numerów, jakie zostały im nadane.

Proszę także o wykaz osób, które się zapoznawały

z tymi materiałami.

2.

Dat wysłania przedmiotowych materiałów przez

poszczególne służby do innych instytucji z podaniem po-

wyższego numeru oraz numeru wychodzącego każdego

dokumentu oraz nazwy adresata.

Proszę także o wykaz

3.

W przypadku gdyby adresatem dokumentów

określonych w pkt 2 była Kancelaria Prezesa Rady

Ministrów, proszę także o podanie kiedy, komu i za

jakim numerem dany dokument był przesyłany in-

4.

Czy Pan Premier zorganizował posiedzenie Ko-

legium ds. Służb Specjalnych poświęcone materiałom

przekazywanym przez USA na potrzeby śledztwa oraz

samolotu TU-154M w Smoleńsku?

Jakie były wytycz-

ne Pana Premiera dla szefów służb w tym zakresie?

12

Interpelacja

(nr 7)

do prezesa Rady Ministrów

Szanowny Panie Premierze!

W związku z publika-

cją „Gazety Polskiej” dotyczącą nieuprawnionego i nie-

uzasadnionego gromadzenia przez podległą Panu Pre-

mierowi Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego infor-

macji dotyczących prezydenta RP prof. Lecha Kaczyń-

skiego proszę o odpowiedź na następujące pytania:

1.

Kto wydał dyspozycję o wpisaniu nazwiska pre-

zydenta RP do bazy wiedzy operacyjnej CAT ABW?

2.

Dlaczego i w jakim celu dane prezydenta zosta-

ły wpisane do bazy wiedzy operacyjnej CAT ABW,

w której gromadzone są, zgodnie z jej nazwą, dane

operacyjne, czyli pozyskiwane w sposób tajny, także

środkami i metodami operacyjnymi?

3.

Jakie dane na temat prezydenta RP zostały po-

zyskane środkami i metodami operacyjnymi?

4.

Ile danych dotyczących prezydenta RP zostało

wpisanych do bazy wiedzy operacyjnej CAT ABW?

Ile razy miały miejsce te wpisy?

Czy wpisywała za-

wsze ta sama osoba?

5.

Kto kryje się za identyﬁkatorem9200167?

6.

Czy osoba ta ma uprawnienia do prowadzenia

czynności operacyjno-rozpoznawczych?

7.

Kto wydawał dyspozycje do pozyskiwania ta-

kich danych?

8.

Jaki jest zakres kompetencji Wydziału III CAT?

9.

Czy wydział ten realizuje czynności operacyjno-

-rozpoznawcze?

10.

Czy regulamin organizacyjny ABW przewidu-

je obowiązkowe wprowadzenie do bazy CAT ABW da-

nych rejestracyjnych najważniejszych urzędników

państwowych?

11.

Kiedy do bazy CAT ABW zostały wprowadzo-

ne dane marszałka i wicemarszałków Sejmu, mar-

szałka i wicemarszałków Senatu, prezesa Rady Mi-

nistrów, członków Rady Ministrów, sekretarzy stanu

w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, prezesa Try-

bunału Konstytucyjnego, pierwszego prezesa Sądu

cyjnego, prokuratora generalnego, prezesa Najwyż-

szej Izby Kontroli, rzecznika praw obywatelskich,

specjalnych oraz ich zastępców, szefa Biura Bezpie-

czeństwa Narodowego?

12.

W jaki sposób był skonﬁgurowanyotrzymany

z ABW telefon prezydenta RP?

13.

Jakie dane mogli pozyskać Rosjanie, gdy przez

kilka miesięcy przetrzymywali to urządzenie?

14.

Czy w podobny sposób (jakie były ewentualne

różnice) były skonﬁgurowane otrzymane od ABW

telefony pozostałych osób w nie wyposażonych?

15.

Czy telefon miał dopuszczenie do przesyłania

informacji niejawnych, o jakiej klauzuli?

16.

Jaką klauzulą była chroniona karta szyfrująca

używana w telefonie prezydenta RP i innych telefonach

tego typu, które po katastroﬁeprzejęliRosjanie?

17.

Czy fakt, że Rosjanie dysponowali polskimi

kartami szyfrującymi do telefonów dostarczonych

przez ABW, nie stworzył zagrożenia dla innych użyt-

kowników takich telefonów w polskim rządzie?

18.

Czy po remoncie TU-154M zostały na pokła-

dzie samolotu zamontowane jakiekolwiek instalacje

elektroniczne, które były, ze względu na swój charak-

ter, wprowadzone do niejawnych rejestrów?

19.

Kto wydał dyspozycje do zamontowania tych

instalacji?

Jaki miały one charakter?

20.

Czy na pokładzie TU-154M nr boczny 101

znajdowały się urządzenia należące do polskich służb

specjalnych bądź przez nie zamontowane?

Jeśli tak,

to jakie, kiedy zostały zamontowane, w jakim celu,

kto wydał takie polecenie, czy zostały przekazane

Polsce po katastroﬁe10kwietnia2010r.?

21.

Czy na pokładzie TU-154M nr boczny 102

po rozformowaniu 36. s.p.l.t.?

22.

Czy polskie służby specjalne są w posiadaniu

nagrań (audio bądź wideo) jakichkolwiek rozmów, któ-

re miały miejsce na pokładzie obu TU-154M?

Jeśli tak,

kto i kiedy oraz za pomocą jakich urządzeń je zareje-

strował oraz kto i kiedy się z nimi zapoznawał?

23.

Czy polskie służby specjalne miały możliwość

rejestracji rozmów na pokładzie TU-154M za pośred-

nictwem telefonu satelitarnego?

24.

Jaki był dokładny scenariusz ćwiczeń kryzy-

sowych opisanych w artykule prasowym opublikowa-

nym w „Gazecie Polskiej”, realizowanych przez ABW

(być może we współpracy z innymi służbami – jaki-

mi) w 2009 r.?

25.

Kto napisał założenia do tych ćwiczeń?

26.

Ile osób brało udział w ich planowaniu i reali-

zacji, z jakich instytucji?

27.

Jakie dokumenty zostały wykonane w trakcie

tych przygotowań i ćwiczeń?

28.

Czy było wdrożone postępowanie wyjaśniają-

ce na temat wycieku informacji z bazy wiedzy opera-

cyjnej CAT ABW?

29.

Jakie są wyniki postępowania wyjaśniającego

dotyczącego używania kart zdeponowanych do pozy-

skiwania danych z CAT ABW?

30.

Jaką klauzulę mają rekordy, które zostały wy-

kradzione z bazy wiedzy operacyjnej CAT ABW?

31.

Czy dane skopiowane z komputerów CAT

ABW mogły traﬁćdoobcychsłużbspecjalnych?

13

Interpelacja

(nr 8)

do prezesa Rady Ministrów

oraz Służby Kontrwywiadu Wojskowego uprzejmie

proszę o podanie następujących informacji:

1.

Ile w 2010 r. w cyberprzestrzeni RP zidentyﬁ-

kowano niepożądanych działań, które są klasyﬁko-

wane jako zagrożenie dla bezpieczeństwa państwa?

2.

Czy jest to tendencja rosnąca w porównaniu

z poprzednimi latami?

3.

Ile działań klasyﬁkowanychjakocyberterro-

ryzm zostało odnotowanych w cyberprzestrzeni RP

w 2010 r.?

4.

Jakie instytucje państwowe i z jakim natęże-

niem były obiektem cyberataków?

5.

Co było celem działań cyberprzestępców?

(nr 9)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie zatrzymania przez Policję tajnego

Szanowny Panie Premierze!

Ujawnione przez me-

dia informacje o zatrzymaniu w Krakowie tajnego

współpracownika służb specjalnych K. W. (oraz in-

nych działających z nim w grupie tajnych współpra-

cowników), który miał gromadzić „haki” na czyn-

nych polityków oraz jednocześnie zajmował się prze-

mytem papierosów na niespotykaną skalę, budzą

cjonowania polskich służb specjalnych.

Wobec powyższych niejasności, w związku z peł-

nieniem przez Pana Premiera ustawowego nadzoru

nad działaniem polskich służb specjalnych, uprzej-

informacje zawarte w internetowym wydaniu serwi-

su RMF FM są prawdziwe w zakresie opisanych tam

faktów, a w szczególności czy K. W. gromadził w for-

mie notatek i raportów informacje dotyczące polity-

ków oraz czy był lub jest współpracownikiem której-

kolwiek z polskich służb specjalnych?

Jeżeli tak, proszę Pana Premiera o odpowiedź na

kolejne pytania.

1.

Czy zatrzymany K. W. działał sam, czy w gru-

pie osób?

Jeśli w grupie, to jaką rolę w niej pełnił?

2.

Czy członkowie tej grupy również byli tajnymi

współpracownikami służb specjalnych?

3.

Z kim ze służb specjalnych miał kontakty K. W.?

4.

Czy kontakty te wynikały z zależności: oﬁcer

prowadzący – współpracownik?

5.

Czy oprócz kontaktów z oﬁceremprowadzącym

K. W. spotykał się z innymi oﬁceramisłużbspecjal-

nych?

6.

Z kim się spotykał w trybie innym niż służbo-

wy?

Takie spotkania nie są chronione żadnym zakre-

sem tajemnicy państwowej.

7.

Kto zlecił mu podjęcie działań mających na celu

gromadzenie informacji o politykach?

8.

W ramach którego z zadań ustawowych przedsta-

wiciel służb specjalnych utrzymujący kontakt z K. W.

wydał polecenie gromadzenia informacji o politykach?

9.

Co działo się ze zgromadzonymi w ten sposób

materiałami?

10.

Czy zadania postawione K. W. były związane

z realizacją jakiejś procedury operacyjnej?

11.

Czy podmiotem rozpoznawanym w ramach

procedury operacyjnej są wyłącznie polscy politycy?

12.

Czy i kto zlecił K. W. zadania związane z roz-

pracowywaniem polityków?

13.

Gdzie obecnie znajdują się materiały (kilka

worków dokumentów) zabezpieczone w czasie prze-

szukania w mieszkaniu K. W.?

14.

Czy wśród tych dokumentów znajdują się do-

kumenty urzędowe, w tym objęte tajemnicą bankową

lub skarbową?

kumenty oznaczone klauzulą tajności?

16.

Czy wśród tych dokumentów znajdują się ma-

teriały uzyskane w wyniku podsłuchu, obserwacji

bądź kontroli korespondencji (w tym materiały au-

dio/wideo)?

17.

Czy którykolwiek z dokumentów po ich zatrzyma-

niu i przeglądzie został oznaczony klauzulą tajności?

18.

Czy i kto wydał K. W. polecenie sporządzania

i gromadzenia meldunków w formie papierowej?

19.

Czy w zasobach polskich służb specjalnych

znajdują się informacje, które mogą wskazywać na

powiązania K. W. z obcymi służbami specjalnymi?

20.

Czy wobec K. W. były formułowane podejrze-

nia co do jego związków z obcymi służbami specjal-

nymi?

21.

Kto i kiedy formułował takie podejrzenia?

22.

Czy K. W. był rozpracowywany przez polskie

służby specjalne?

23.

Czy Policja sprawdziła K. W. w rejestrach pol-

skich służb specjalnych z powodu zapytania przed

zatrzymaniem lub przed aresztowaniem?

14

24.

Czy służby policyjne były informowane, cho-

ciażby w ramach koordynacji przed zatrzymaniem lub

przed aresztowaniem, że K. W. znajduje się w aktyw-

nym zainteresowaniu polskich służb specjalnych?

25.

W jakim okresie dokumenty zgromadzone

przez K. W. zostały wytworzone i czy wśród zgroma-

dzonych dokumentów są materiały, które powinny

znajdować się w zasobach IPN?

26.

Czy K. W. prowadził na zlecenie służb specjal-

nych jakiekolwiek ﬁrmy?

27.

Czy K. W. przekazywał jakiekolwiek pieniądze

służbom specjalnym bądź ich przedstawicielom lub

współpracownikom?

28.

Czy K. W. pozostawał w zainteresowaniu ope-

racyjnym wywiadu skarbowego, Straży Granicznej

bądź Służby Celnej?

Jeśli tak, to czy formacje te pyta-

ły o niego w rejestrach polskich służb specjalnych?

(nr 10)

do prezesa Rady Ministrów

Szanowny Panie Premierze!

W dniu 19 listopada

2009 r.

„Gazeta Wyborcza” wydrukowała artykuł pt.

„Jak we Wrocławiu hartował się agent Tomek”.

W tekście tym podano szereg informacji umożliwia-

jących identyﬁkację–ówcześniewykonującegoczyn-

ności operacyjno-rozpoznawcze – funkcjonariusza

CBA (a wcześniej Policji) T. K., w tym m.in. dane na

temat jego wieku i miejsca zamieszkiwania rodziców,

ukończonych szkołach i nauczycielach, jego znajo-

mych, wizerunek z młodości i obecny (zdjęcia były

tylko po lekkim retuszu), przebiegu służby w Policji,

wyciągi z notatek służbowych Policji o nim, w tym

fragmenty służbowych opinii jego przełożonych,

np. zastępcy naczelnika Wydziału Kadr i Szkolenia

nie z obowiązującym wówczas art. 25 ustawy z dnia

(w brzmieniu do 1 stycznia 2011 r.) oraz art. 20a ust.

mogące zidentyﬁkować tożsamość funkcjonariuszy

wykonujących czynności operacyjno-rozpoznawcze są

ściśle tajne.

Za ich ujawnienie, zgodnie z art. 265 K.k.,

Mając powyższe na względzie, uprzejmie proszę

1.

Czy podległa Panu Premierowi ABW jako wła-

ściwa ustawowo służba ochrony państwa przeprowa-

dziła postępowanie wyjaśniające w sprawie ujawnie-

nia dziennikarzom „Gazety Wyborczej” informacji

stanowiących tajemnicę państwową o klauzuli ściśle

tajne?

2.

Jakimi metodami i środkami posłużyła się

ABW w przypadku wyjaśniania okoliczności ujaw-

nienia ściśle tajnych danych?

Ile billingów sprawdzo-

no, ile osób przesłuchano, ile wykonano eksperymen-

tów polegających na sprawdzeniu możliwości prze-

mieszczania się osób po mieście, ile pobrano danych

na temat logowania telefonów w stacjach BTS oraz

pracy nadajników GPS?

3.

Ilu świadków przesłuchała ABW w przedmio-

towej sprawie?

W przypadku ujawnienia raportu gru-

zińskiego było to kilkadziesiąt osób.

4.

Ilu osobom ABW wszczęła kontrolne postępo-

wanie sprawdzające w tej sprawie?

Ilu osobom ode-

brano poświadczenia bezpieczeństwa osobowego?

5.

Czy materiał dowodowy zgromadzony przez

ABW w sprawie ujawnienia danych stanowiących ta-

jemnicę państwową o klauzuli ściśle tajne w opisanej

sprawie został skierowany do właściwej prokuratury?

6.

Czy wszczęto w tej sprawie śledztwo?

7.

Czy ABW ma obowiązek powiadomić właściwą

prokuraturę o każdym podejrzeniu ujawnienia tajem-

nicy państwowej?

(nr 11)

do prezesa Rady Ministrów

działaniami Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego

oraz Centralnym Biurem Antykorupcyjnym uprzejmie

15

1.

Kiedy szef CBA poinformował Pana Premiera

o podejrzeniu zakupu przez szefa ABW samochodu

Audi A6 od Polskiej Telefonii Cyfrowej po cenie za-

niżonej o ok. 90 000 PLN wobec ceny rynkowej?

2.

Jakie działania zlecił Pan Premier szefowi CBA

w związku z wykryciem powyższej nieprawidłowości?

3.

Czy i kiedy szef CBA informował Pana Premie-

ra o jakiejkolwiek próbie ingerencji ABW w śledztwo

dotyczące Polskiej Telefonii Cyfrowej?

4.

Czy i kiedy szef CBA powiadomił urząd kontro-

li skarbowej o zapłaceniu przez szefa ABW zaniżone-

go podatku od czynności kupna samochodu Audi A6

od Polskiej Telefonii Cyfrowej w związku z zaniże-

niem jego wartości o ok. 90 000 PLN?

5.

Czy K. B. przechodzi w innym – aniżeli powyż-

szy – wątku śledztwa dotyczącego Polskiej Telefonii

Cyfrowej?

6.

Czy Pan Premier posiada jakiekolwiek infor-

macje dotyczące K. B. – poza opisaną wyżej sprawą

oraz sprawą 450 000 PLN odprawy od PTC dla szefa

ABW – które mogą być oceniane jako konﬂiktinte-

resów?

(nr 12)

kowaną w mediach listą członków służby zagranicz-

nej, których Instytut Pamięci Narodowej podejrzewa

o kłamstwo lustracyjne (według listy IPN 237 osób),

doniesieniami prasowymi na temat pracy pracowni-

ka ambasady RP w Moskwie T. T. w Departamencie

I MSW, a także w świetle artykułu opublikowanego

przez ABW w „Przeglądzie Bezpieczeństwa We-

wnętrznego” pt. „Próba dokonania bilansu współpra-

cy KGB–SB w latach 1970–1990” zwracam się do

pytania, które poniżej zestawione są zgodnie z ukła-

dem tekstu wzmiankowanego artykułu.

I. Dotyczące I części artykułu:

1.

Czy podległe Panu służby specjalne posiadają wie-

dzę o dalszych losach Polaków szkolonych w Kujbysze-

wie i agentów NKWD pracujących w MBP (str. 150)?

2.

Czy obecny kontrwywiad (ABW i SKW) posia-

da ścisłą ewidencję funkcjonariuszy tych jednostek

MSW i poddał analizie ich aktywność zawodową po

odejściu ze służby pod kątem ustalenia utrzymania

powiązań ze służbami rosyjskimi (str. 151)?

3.

W jaki sposób obecny kontrwywiad dokonał

oceny możliwości dalszego wykorzystywania agentu-

ry, która była używana przez Sowietów do ochrony

jednostek AR w Polsce?

4.

Czy udało się odnaleźć wszystkie archiwa tych

jednostek terenowych SB, które samodzielnie utrzy-

mywały robocze kontakty ze służbami sowieckimi?

5.

Czy obecny kontrwywiad posiada ścisłą ewiden-

cję funkcjonariuszy Grupy Operacyjnej Wisła i pod-

służbami rosyjskimi?

6.

Czy stwierdzono po roku 1990 obecność na te-

renie RP przedstawicieli KGB, którzy pracowali w Gru-

pie Operacyjnej Narew?

7.

Czy dokonano analizy (i kiedy) spraw prowa-

dzonych w celu ochrony jednostek radzieckich w la-

tach 80. (str. 153)?

8.

Czy według obecnego kontrwywiadu (w zakre-

sie właściwości służb) osoby współpracujące z KGB

w działaniach operacyjnych lub uczestniczące w szko-

leniach organizowanych przez sowieckie służby spra-

wują funkcje publiczne w Polsce (w rozumieniu art.

115 § 13 Kodeksu karnego)?

9.

Czy osoby współpracujące z KGB w działaniach

nizowanych przez sowieckie służby według obecnego

kontrwywiadu dają rękojmię zachowania tajemnicy,

tj. czy okoliczność ta nie stanowi bezwzględnej nega-

tywnej przesłanki do wydania im poświadczenia bez-

pieczeństwa osobowego?

10.

Czy i kiedy dokonano inwentaryzacji danych

przekazanych do PSED (str. 154)?

11.

Czy obecny kontrwywiad posiada ścisłą ewi-

dencję oﬁcerów Departamentu II oddelegowanych

służbowo do KGB i poddał analizie ich aktywność

sporządzono takie zestawienie (str. 156)?

12.

Czy sporządzono zestawienie osób, które zo-

stały objęte działaniami operacyjnymi Grupy Opera-

cyjnej Wisła?

Czy wyodrębniono tych, którzy weszli

w kontakt z osobami pozostającymi w operacyjnym

zainteresowaniu służb sowieckich (str. 158)?

II.

Dotyczące tabeli nr 1:

13.

Czy obecny kontrwywiad posiada ścisłą ewi-

dencję oﬁcerówDepartamentuVMSW,którzybyli

skierowani do pracy w ZSRR, i poddał analizie ich

tem ustalenia utrzymania powiązań ze służbami ro-

syjskimi (str. 159)?

14.

Czy zidentyﬁkowano oﬁcerów MSW, którzy

utrzymywali kontakt z XI Wydziałem I Zarządu Głów-

nego KGB (str. 160)?

16

15.

Kto spośród dziennikarzy był wykorzystywa-

ny przez grupę do kreowania pozytywnego wizerun-

ku ZSRR w mediach (str. 162)?

16.

Czy istnieje ewidencja zgłoszeń do PSED oraz

informacji o zapytaniach w PSED o osoby rejestro-

wane przez MSW (str. 165)?

17.

Pracownicy Wydziału V Biura C utrzymywali

kontakt z Aparatem Roboczym PSED w Moskwie.

Niektórzy pracownicy Wydziału V zanosili wypełnio-

ne ankiety rejestracyjne do ambasady.

Czy obecny

kontrwywiad posiada ścisłą ewidencję funkcjonariu-

szy byłego Wydziału V Biura C MSW i poddał anali-

bami rosyjskimi (str. 170)?

III.

Dotyczące II części artykułu:

18.

Czy przeprowadzono szczegółowe rozpoznanie

środowiska osób zamieszkujących w sąsiedztwie so-

wieckich baz w Polsce: Świętoszów, Borne Sulinowo,

Bagicz, Legnica, Kluczewo, Brzeg, Świdnica, Świno-

ujście, Łowicz i inne miejscowości (str. 205)?

19.

Czy przeprowadzono ewidencję osób pracują-

cych w Wydziale VI Departamentu II MSW i sekcjach

VI KWMO?

20.

Czy dokonano przeglądu materiałów opisują-

cych kombinacje operacyjne i inne zaawansowane

działania operacyjne we współpracy z kontrwywia-

dem AR (str. 206)?

21.

Rosjanie we współpracy z SB budowali kana-

ły przemytnicze.

Czy przeprowadzono rozpoznanie

grup przestępczych trudniących się przemytem pod

kątem powiązań z sowieckimi służbami specjalnymi

(str. 210)?

22.

Czy zewidencjonowano osoby, personel PKP,

które mogły być werbowane przez sowieckie wojsko-

we służby specjalne (str. 211)?

23.

Wspólne działania KGB, GRU i SB przeciwko

wywiadom państw NATO przyczyniły się w latach

1970–1990 do zacieśnienia współpracy.

Do UOP zosta-

li przyjęci funkcjonariusze SB pracujący w Departa-

mencie II.

Czy dokonano oceny ich kontaktów z KGB

i GRU (str. 213)?

24.

Czy zewidencjonowano informacje przekazane

służbom sowieckim o polskich obywatelach utrzymu-

jących kontakty z pracownikami służb specjalnych

NATO?

25.

Czy przeanalizowano gry kontrwywiadowcze

realizowane wspólnie przez służby sowieckie i De-

partament II MSW?

26.

Czy poddano analizie życiorysy służbowe oﬁ-

cerów pionów technicznego i radiokontrwywiadu,

którzy brali udział we wspólnych przedsięwzięciach?

Czy obecnie polski kontrwywiad posiada dane na te-

mat aktywności zawodowej tych osób?

27.

Czy sprawy takie jak „Andrzej” – „Lwow” (str.

214), „Tulipan” – „Ludmiła” (str. 215) zostały opisa-

ne i wprowadzone do baz danych obecnego kontrwy-

wiadu?

28.

Czy życiorysy zidentyﬁkowanych149agentów

(str. 222) biorących udział we wspólnych działaniach

służb sowieckich i polskich zostały poddane ocenie

obecnego kontrwywiadu?

29.

Czy w dalszym życiorysie K. P. są ślady wska-

zujące na podtrzymanie kontaktu z KGB (str. 215)?

30.

Około 600 funkcjonariuszy MSW wyjechało

od roku 1972 na szkolenie do ZSRR do Akademii

KGB.

Czy znane są ich dalsze losy po odejściu z czyn-

nej służby (str. 218)?

31.

Czy na którymkolwiek posiedzeniu Kolegium

do Spraw Służb Specjalnych Pan Premier analizował

z szefami podległych służb specjalnych zagrożenia

dla bezpieczeństwa państwa wynikające ze współpra-

były wnioski oraz zalecenia w tym przedmiocie?

32.

Czy szefowie służb kontrwywiadowczych,

SKW i ABW informowali o zagrożeniach związanych

z zatrudnieniem w administracji osób, które od wie-

lu lat mogą mieć kontakty z rosyjskimi służbami spe-

cjalnymi, i czy uzyskał Pan informacje o podjętych

w tym zakresie środkach zaradczych?

33.

Czy szef służby zagranicznej informował o pro-

blemach związanych z zatrudnieniem w MSZ dużej

liczby osób, które były tajnymi współpracownikami

szantażu ze strony obcych służb specjalnych?

(nr 13)

wowaniem przez Pana Premiera ustawowego nadzo-

ru nad działaniem Agencji Bezpieczeństwa We-

tralnego Biura Antykorupcyjnego uprzejmie proszę

o podanie aktualnej informacji statystycznej, z po-

działem na poszczególne służby, o liczbie zatrudnio-

nych tam pracowników oraz wyznaczonych na sta-

nowiska w tych służbach funkcjonariuszach i żoł-

nierzach, którzy:

1) przeszli do 1990 r. szkolenie (studia bądź kursy

niezależnie od czasu ich trwania) w ZSRR, NRD,

Czechosłowacji, Rumunii, Bułgarii, Jugosławii oraz

na Węgrzech,

17

2) byli zatrudnieni bądź pełnili służbę w Służbie

Bezpieczeństwa,

3) stanowili agenturę Służby Bezpieczeństwa,

4) byli zatrudnieni bądź pełnili służbę w Zarzą-

dzie II Sztabu Generalnego,

5) stanowili agenturę Zarządu II Sztabu General-

nego,

6) byli zatrudnieni bądź pełnili służbę w Wojsko-

wej Służbie Wewnętrznej,

7) stanowili agenturę Wojskowej Służby We-

wnętrznej,

8) byli zatrudnieni lub pełnili służbę w innych

służbach podległych Ministerstwu Spraw Wewnętrz-

nych przed rokiem 1990,

9) zostali zatrudnieni po 1990 r., mimo iż istniały

zapisy w archiwach świadczące o ich współpracy ze

służbami podległymi Ministerstwu Spraw Wewnętrz-

nych PRL.

(nr 14)

do prezesa Rady Ministrów

ra Antykorupcyjnego uprzejmie proszę o odpowiedź

1.

Czy i ile było przypadków, w których osoby zo-

stały zatrudnione bądź wyznaczone na stanowisko

w UOP lub WSI, pomimo iż w archiwum służby znaj-

dowały się zapisy o ich pracy agenturalnej po 1990 r.?

2.

Jeżeli były takie przypadki, to czy osoby te

obecnie pełnią służbę?

3.

Czy i ile było takich przypadków, gdy osoby

zostały zatrudnione bądź wyznaczone na stanowisko

w UOP lub WSI, pomimo że w archiwach służb spe-

cjalnych znajdowały się zapisy świadczące o podejrze-

niach współpracy z obcymi wywiadami?

w ABW, AW, SKW, SWW i CBA, pomimo że w archi-

wach służb specjalnych znajdowały się zapisy świad-

czące o podejrzeniach współpracy z obcymi wywia-

dami?

(nr 15)

do prezesa Rady Ministrów

1.

W jakich okresach P. N. zasiadał w radzie kon-

sultacyjnej przy Centralnym Ośrodku Szkolenia

ABW?

Kto obecnie zasiada w radzie konsultacyjnej

przy Centralnym Ośrodku Szkolenia ABW?

2.

Ilu członków rady konsultacyjnej przy Central-

nym Ośrodku Szkolenia ABW pracuje bądź doradza

w ﬁrmachzajmującychsięwywiademgospodarczym?

3.

Ilu członków rady konsultacyjnej przy Central-

w ﬁrmachzajmującychsięlobbingiem?

4.

Ilu z dotychczasowych członków rady konsul-

tacyjnej przy Centralnym Ośrodku Szkolenia ABW

było funkcjonariuszami, pracownikami, współpra-

cownikami służb specjalnych PRL?

5.

Czy członkowie rady konsultacyjnej przy Cen-

tralnym Ośrodku Szkolenia ABW mieli bądź mają

dostęp do materiałów lub informacji z aktualnie pro-

wadzonych przez ABW procedur?

6.

Czy wszyscy członkowie rady konsultacyjnej przy

świadczenia osobowe do klauzuli „ściśle tajne”?

7.

Jakim procedurom sprawdzeniowym poddawa-

ni są kandydaci na członków rady konsultacyjnej

18

8.

Czy ﬁrmy,wktórychzatrudnienisączłonkowie

rady konsultacyjnej przy Centralnym Ośrodku Szko-

lenia ABW, są stronami jakichkolwiek umów z ABW

bądź z którymś z jej szefów?

9.

Kiedy Pan Premier dowiedział się o tym, że

członkowie rady konsultacyjnej przy Centralnym

Ośrodku Szkolenia ABW działają w prywatnej ﬁrmie

P. N. zajmującej się wywiadem gospodarczym?

10.

Czy po otrzymaniu powyższej informacji Pan

Premier wydał szefowi ABW jakiekolwiek zalecenia

w tej sprawie?

11.

Czy Pan Premier zwołał posiedzenie Kolegium

ds. Służb Specjalnych poświęcone problematyce kon-

ﬂiktuinteresówosóbwykonującychzadaniadlapod-

ległych Panu służb specjalnych i jednocześnie pracu-

jących w prywatnych ﬁrmachzajmującychsięwywia-

dem gospodarczym?

12.

Jakie były w tym zakresie wytyczne dla pod-

ległych Panu Premierowi szefów służb?

(nr 16)

do prezesa Rady Ministrów

Szanowny Panie Premierze!

Z informacji udostęp-

nionych przez SKW na stronie internetowej tej służ-

by wynika, że od początku IX zmiany PKW Afgani-

stan w pracy jednostek SKW zaistniały dysproporcje,

z których można wnioskować o nierównym natężeniu

wykonywania obowiązków przez skierowane tam ze-

społy żołnierzy i funkcjonariuszy.

Operacji realizo-

wanych przez jeden z zespołów wydaje się być więcej

i mają one poważniejszy charakter niż w przypadku

drugiego zespołu.

Jednocześnie w dniu 3 kwietnia

2011 r. w Ghazni w Afganistanie zmarł w niewy-

jaśnionych okolicznościach młodszy chorąży B. S.

z 1.

Pułku Specjalnego z Lublińca.

W związku z odpowiedzialnością Pana Premiera

za funkcjonowanie służb specjalnych RP proszę o od-

2.

W jaki sposób weryﬁkowane są informacje

przekazywane na temat pracy SKW w Afganistanie?

Przez kogo, w jakich terminach, jak często jest Pan

3.

Jak wyglądała procedura kwaliﬁkacjiżołnierzy

i pracowników SKW do wyjazdu w ramach IX zmia-

ny PKW?

4.

Kiedy procedura się rozpoczęła, kiedy zakończy-

ła i jakie kryteria musiały spełniać osoby zakwaliﬁko-

wane, ile osób rozpoczęło przygotowania do wyjazdu?

5.

W jakich szkoleniach, kursach, certyﬁkacjach,

ćwiczeniach brali udział przedstawiciele SKW przy-

gotowujący się do IX zmiany PKW Afganistan?

6.

Jaki był koszt przygotowania i szkolenia żoł-

nierzy i funkcjonariuszy SKW mających realizować

7.

Ilu żołnierzy i funkcjonariuszy Służby Kontr-

wywiadu Wojskowego bierze udział w IX zmianie

PKW Afganistan?

8.

Jaki był dokładny powód zredukowania zespo-

łu w ramach TF-50, jakie były przyczyny wycofania

w ostatnim momencie jednego z funkcjonariuszy z wy-

lotu w dniu 13.03.2011 r.?

9.

Czy powiadomiono DWS o ww. fakcie?

10.

Jeśli tak, to kiedy i jakim dokumentem?

11.

Czy podczas przygotowań I, II, III, IV, V, VI,

VII, VIII zmiany PKW prowadzone były wobec

wszystkich wyjeżdżających badania poligraﬁczne?

12.

Jeśli tak, to ile dni przed planowanym wylotem?

13.

Jakie przepisy określają konieczność wykony-

wania badań poligraﬁcznychprzedwyjazdemfunk-

cjonariuszy i żołnierzy SKW w ramach PKW?

14.

Ilu jest tłumaczy pracujących dla IX zmiany

PKW?

Ilu jest tłumaczy polskojęzycznych i angloję-

zycznych z podziałem na bazy?

15.

Ilu żołnierzy i funkcjonariuszy SKW IX zmia-

ny porozumiewa się w języku angielskim – z podzia-

łem na bazy?

16.

W jaki sposób sprawdzono ich znajomość ję-

zyka?

17.

W jaki sposób porozumiewają się z miejscową

ludnością?

18.

Ilu funkcjonariuszy i żołnierzy SKW przezna-

i TF-50 (z podziałem na poszczególne TF)?

19.

Czy osoby te przeszły jakieś szkolenia specja-

listyczne, jakie posiadają doświadczenie zawodowe?

Czy znają język angielski?

20.

Czy SKW prowadziło jakiekolwiek czynności

dotyczące młodszego chorążego B. S. – chodzi o czyn-

ności zarówno przed wylotem ww. na IX zmianę, jak

i na miejscu, w Afganistanie?

19

Interpelacja

(nr 17)

do prezesa Rady Ministrów

danych osobowych funkcjonariuszy

kacją portalu Wirtualna Polska „Obce służby pod-

słuchują Polaków? – oni mają na to dowody!” zwra-

cam się do Pana Premiera jako osoby nadzorującej

prawidłowe działanie służb specjalnych w Polsce

nej dokumentacji przetargowej zamieszczonej na

stronie internetowej Służby Kontrwywiadu Wojsko-

wego zawarte były nazwiska funkcjonariuszy/żołnie-

rzy/pracowników SKW, którzy je edytowali?

2.

Czy dane tych funkcjonariuszy/żołnierzy/pra-

cowników SKW są jawne, a więc ogólnodostępne dla

wszystkich obywateli?

3.

Czy komputery służb specjalnych połączone

z Internetem są zabezpieczone w taki sposób, że z ze-

wnątrz nie można ustalić, iż komputer należy do

służb?

4.

Czy użytkownicy komputerów połączonych

z Internetem logują się z wykorzystaniem własnego

nazwiska (jak konstruowany jest standardowo login

użytkownika)?

5.

Czy w SKW istnieje jednostka organizacyjna

które są następnie przetwarzane przez osoby trzecie

(dokumentację przetargową, analizy, zalecenia etc.)?

6.

Czy służby specjalne, kupując sprzęt kompute-

rowy, prowadzą badania zakupionego sprzętu w celu

wykrycia takiego rodzaju modyﬁkacjipracyniektó-

rych egzemplarzy, który ułatwia dostęp do tych kom-

puterów z zewnątrz bez wiedzy dysponenta?

7.

Czy służby dysponują możliwościami technicz-

nymi przeprowadzenia takich badań, czy też zlecają

te badania laboratorium lub ﬁrmomzewnętrznym?

8.

Czy takimi badaniami objęte są wszystkie ku-

powane egzemplarze?

9.

Czy wybór ﬁrmyspośródﬁrm,któreprzystąpi-

ły do przetargu, związany jest z przeprowadzeniem

sprawdzeń operacyjnych obejmujących możliwość po-

wiązania osób prowadzących ﬁrmę z podmiotami

zagranicznymi, które prowadzą działalność prze-

stępczą?

Czy sprawdzenia ewidencyjne są wykony-

wane w oparciu o zasoby własne służb, czy też nastę-

pują zapytania do innych służb?

10.

Czy w wyniku któregokolwiek z wymienio-

nych sprawdzeń kiedykolwiek w ostatnich latach zre-

zygnowano z kontrahenta?

11.

Czy problem ujawnienia w metadanych da-

nych osobowych funkcjonariuszy/żołnierzy/pracow-

ników innych służb specjalnych występował już

wcześniej?

12.

Czy Pan Premier wydał stosowne zalecenia

podległym służbom w tym zakresie?

(nr 18)

do prezesa Rady Ministrów

Szanowny Panie Premierze!

Wypowiadający się

w imieniu szefa SKW gen. bryg. Janusza Noska dla

dziennika „Rzeczpospolita” dyrektor Gabinetu Szefa

SKW płk Krzysztof Dusza oświadczył, że „Służba

temat prowadzonych przez swoich funkcjonariuszy

i żołnierzy czynności operacyjno-rozpoznawczych”.

Na stronie internetowej SKW, prowadzonej właśnie

przez Gabinet Szefa SKW, w dziale „Aktualności”

znajduje się kilkadziesiąt bardzo szczegółowych in-

formacji wskazujących bezpośrednio na czynności

operacyjno-rozpoznawcze wykonywane przez żołnie-

kolwiek działalności na terenie Polski).

Zawierają one

dejrzewanych o terroryzm, a zatrzymanych przy

udziale SKW.

Dzięki ujawnionym dokładnym danym mogło

dojść do dekonspiracji działających pod przykryciem

żołnierzy i współpracowników SKW.

Nieprofesjonal-

nie byłoby przypuszczać, że na własnym terenie ta-

libowie nie mają możliwości ustalenia szczegółów

pozwalających na określenie, w jaki sposób doszło do

sukcesów strony koalicyjnej.

Talibowie nie są prze-

ciwnikiem, którego można lekceważyć tylko z tego

powodu, że nie budują struktur wywiadowczych, któ-

re byłyby porównywalne z europejskimi.

Należy pa-

miętać, że na tamtym terenie i w właściwych społecz-

ności afgańskiej warunkach społecznych działania

20

wywiadowcze mają charakter odmienny niż europej-

krotnie talibowie udowodnili, jak daleko i skutecznie

potraﬁąsięgnąćpoinformacjepostroniekoalicyjnej.

Świadczą o tym m.in. skutecznie wykonane zamachy

na polskich żołnierzy.

Konsekwencją takiego działa-

nia szefa SKW jest stworzenie bezpośredniego zagro-

pracowników oraz zniweczenie wielu ważnych, wy-

konywanych przez nich operacji.

Informacje te, zgod-

nie z art. 5 pkt 2, 5 i 6 ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r.

cę państwową o klauzuli „ściśle tajne”.

Dodatkowo na stronie, na której gen. bryg. Janusz

Nosek opisuje wykonywane przez SKW czynności ope-

racyjno-rozpoznawcze, zamieszczony został cytat ze

Starego Testamentu.

W zestawieniu z informacjami

na temat udziału SKW w działaniach wyłącznie prze-

ciwko wyznawcom islamu może być ta okoliczność

odebrana jako prowadzenie przez SKW „świętej”, „re-

ligijnej” wojny z wyznawcami nauk Mahometa.

Opisana „autopromocja” szefa SKW nie ma pre-

rodowej.

Ujawnianie pod cytatem z Pisma Świętego

dokładnych danych wyznawców islamu zatrzyma-

nych przy udziale SKW stwarza bezpośrednie terro-

rystyczne zagrożenie zarówno dla bezpieczeństwa

polskiego kontyngentu w Afganistanie, jak i całego

kraju, który może stać się celem odwetowych terro-

rystycznych zamachów.

Pana Premiera z wnioskiem o:

1) nakazanie szefowi SKW usunięcia z witryny

internetowej służby wszystkich informacji o prowa-

dzonych przez SKW operacjach,

2) wyciągnięcie konsekwencji dyscyplinarnych

względem szefa SKW za stworzenie zagrożenia ter-

rorystycznego dla Rzeczypospolitej Polskiej oraz

ujawnienie informacji mogących doprowadzić do

ujawnienia tożsamości żołnierzy SKW wykonujących

pracowników i odwołanie gen. bryg. Janusza Noska

ze stanowiska szefa SKW (Janusz Nosek jest funk-

cjonariuszem SKW i jak każdy funkcjonariusz pod-

lega odpowiedzialności dyscyplinarnej opisanej w roz-

dziale 6: Odpowiedzialność dyscyplinarna funkcjo-

nariuszy SKW oraz SWW ustawy z dnia 9 czerwca

du Wojskowego oraz Służby Wywiadu Wojskowego),

3) wyciągnięcie konsekwencji dyscyplinarnych

i odwołanie ze stanowiska funkcjonariusza SKW dy-

rektora Gabinetu Szefa SKW płk Krzysztofa Duszy,

odpowiedzialnego za stronę internetową tej służby,

na której ujawniono informacje stwarzające zagroże-

nie terrorystyczne dla Rzeczypospolitej Polskiej i mo-

gące doprowadzić do ujawnienia tożsamości żołnierzy

znawcze i ich współpracowników,

4) wydanie zakazu szefowi SKW publikowania

informacji o prowadzonych przez SKW operacjach,

5) powiadomienie Prokuratury Okręgowej w War-

szawie o możliwości popełnienia przez szefa SKW

gen. bryg. Janusza Noska oraz podległych mu funk-

cjonariuszy przestępstwa ujawnienia tajemnicy pań-

stwowej, tj. czynu zabronionego z art. 265 Kodeksu

karnego zagrożonego karą pozbawienia wolności do

lat 8,

6) poinformowanie o podjętych w opisanych spra-

wach działaniach.

(nr 19)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie sprawowania przez prezesa

kowaniem przez Komisję Europejską raportu, we-

dług którego Polska zajmuje pierwsze miejsce w Eu-

ropie pod względem liczby wniosków składanych do

ﬁrmtelekomunikacyjnychodaneklientów(według

cych danych abonentów, wykazów połączeń oraz in-

formacji o lokalizacji telefonów komórkowych, czyli

również ich użytkowników), oraz kolejnymi przypad-

kami działania Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrz-

nego wbrew kompetencjom wynikającym z art. 5

o odpowiedź na następujące pytania.

1.

Na podstawie której normy zawartej w art. 5

pisu zawierającego zamknięty katalog kompetencji

ABW, agencja wykonywała czynności procesowe wo-

bec R. F. prowadzącego witrynę internetową www.

antykomor.pl?

Zgodnie z art. 21 ust. 2 i 3 powyższej

ustawy funkcjonariusze ABW wykonują czynności na

polecenie sądu lub prokuratora tylko w zakresie wła-

ściwości tej agencji.

2.

Dlaczego nie został powołany na stanowisko

koordynator ds. służb specjalnych, którego wyłącz-

nym zadaniem jest kontrola – w imieniu prezesa

Rady Ministrów – działania służb specjalnych w Pol-

sce?

Czy wpływ na tę decyzję mieli szefowie służb

specjalnych?

21

3.

Czy sekretarz Kolegium do Spraw Służb Spe-

cjalnych otrzymał od prezesa Rady Ministrów jakie-

kolwiek inne umocowania aniżeli te, które wynikają

2002 r. w sprawie szczegółowego trybu i zasad funk-

cjonowania Kolegium do Spraw Służb Specjalnych

wykonywania czynności stricte sekretarskich i tech-

nicznych?

Jeżeli tak, to jakie?

4.

Ile razy od objęcia urzędu prezes Rady Mini-

strów zwoływał posiedzenia Kolegium do Spraw Służb

Specjalnych?

Czy wszystkim tym posiedzeniom prze-

wodniczył prezes Rady Ministrów?

Proszę o podanie

informacji statystycznej z podziałem na kolejne lata.

strów dokonał szczegółowej oceny wykonywania przez

cji Wywiadu)?

Proszę o podanie liczby konkretnych

spraw prowadzonych kolejno przez ABW, AW, SKW,

SWW, CBA, a skontrolowanych przez Kolegium do

Spraw Służb Specjalnych?

6.

Ile razy od objęcia urzędu przez prezesa Rady

Ministrów szefowie ABW i AW przekazali prezyden-

towi RP informacje mogące mieć istotne znaczenie

czypospolitej Polskiej w trybie określonym w art. 18

a ile razy w trybie wskazanym w art. 18 ust. 2 po-

wyższej ustawy?

Proszę o podanie informacji staty-

stycznej z podziałem na kolejne lata.

Ministrów szefowie SKW i SWW przekazali prezy-

dentowi RP informacje mogące mieć istotne znacze-

nie dla bezpieczeństwa i międzynarodowej pozycji

Rzeczypospolitej Polskiej w trybie określonym w art.

ust. 2 powyższej ustawy?

Proszę o podanie informa-

cji statystycznej z podziałem na kolejne lata.

8.

Dlaczego prezes Rady Ministrów nie wydał sze-

fowi ABW polecenia upublicznienia statystyk kontro-

li operacyjnej (podsłuchów, podglądu i kontroli kore-

spondencji) dotyczących tych rodzajów inwigilacji

prowadzonej przez ABW w latach 2002–2009, skoro

żaden przepis prawa nie chroni tych informacji?

9.

Jakie konkretnie działania podjął prezes Rady

Ministrów w związku z wnioskiem rzecznika praw

obywatelskich śp. dr. Janusza Kochanowskiego z dnia

26 października 2009 r. (sygn.

RPO-631981-II-09/ST)

m.in. w przedmiocie podawania do wiadomości pu-

blicznej zbiorczych danych o ilości zarządzanych kon-

troli operacyjnych, nieinformowania obywateli o sto-

sowanych wobec nich podsłuchach pozaprocesowych

oraz procedurze autonomicznego decydowania przez

służby o niszczeniu wytworzonych przez nie mate-

riałów operacyjnych?

Przedmiotowe pismo zawierało

wnioski o podjęcie inicjatywy ustawodawczej bądź

wach dotyczących wolności i praw człowieka i obywa-

10.

Jakie są dotychczasowe projekty zmian legi-

slacyjnych zaproponowane przez zespół do spraw po-

zyskiwania przez uprawnione służby danych objętych

tajemnicą telekomunikacyjną, powołany przez pre-

zesa Rady Ministrów w kwietniu 2011 r.?

Proszę o po-

danie propozycji zmian, z uwzględnieniem konkret-

nych przepisów oraz przewidywanego terminu ich

wprowadzenia.

Czy w skład tego zespołu wchodzą

przedstawiciele rzecznika praw obywatelskich, gene-

ralnego inspektora ochrony danych osobowych, Urzę-

du Komunikacji Elektronicznej, Naczelnej Rady Adwo-

kackiej oraz Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka?

(nr 20)

do ministra infrastruktury

w sprawie ujęcia w ustawie budżetowej

Szanowny Panie Ministrze!

W dniu 25 stycznia

–2015”, który zastąpił dotychczas obowiązujący „Pro-

możliwości ﬁnansowychpaństwaiopierasięnatrzech

dokumentach ﬁnansowych:

1) „Wieloletnim planie ﬁnansowympaństwana

lata 2011–2013”;

2) ustawie budżetowej na rok 2011, która w za-

łączniku nr 11 wskazuje limity wydatków zarówno

wego na zadania drogowe;

W ostatnim czasie w Lesznie rozpoczęła się prze-

budowa drogi S5 na odcinku Leszno – Rydzyna, w gra-

22

nicach miasta Leszna.

Jest to trasa, która łączy

jedne z najważniejszych polskich aglomeracji: Po-

znań z Wrocławiem, co oznacza, że droga staje się

istotną trasą w zachodniej części Polski, m.in. pod

względem ruchu transportowego.

Oznacza to, że

droga S5 jest bardzo eksploatowana przez samocho-

dy wielkogabarytowe.

Na dzień dzisiejszy stan tech-

niczny nawierzchni wymaga gruntownego i szyb-

kiego remontu.

Na odcinku drogi Leszno – Rydzyna,

który wymaga rewitalizacji, dochodziło już paro-

krotnie do śmiertelnych kolizji.

Jeden z najtragicz-

niejszych wypadków miał miejsce w lipcu, kiedy zgi-

nęła 4-osobowa rodzina jadąca samochodem.

Chciał-

bym, aby można było uniknąć kolejnych podobnych

zdarzeń, których przyczyną może być zła infrastruk-

tura drogi S5.

Wraca zatem problem terminu realizacji oraz źró-

deł ﬁnansowaniainwestycjidrogowej–remontuna-

wierzchni drogi ekspresowej S5 na odcinku Leszno

–Rydzyna.

jącym pytaniem: Czy istnieje możliwość zabezpiecze-

nia w budżecie państwa na rok 2012 środków na re-

mont nawierzchni drogi S5 na odcinku drogi Leszno

– Rydzyna?

Z wyrazami szacunku

Poseł Łukasz Borowiak

Warszawa, dnia 26 października 2011 r.

Interpelacja

(nr 21)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie niezagwarantowania środków

członka Zarządu Województwa Wielkopolskiego z dnia

20 października informującego, że samorząd woj.

wielkopolskiego otrzymał nowe zadania, m.in. będzie

odpowiadał za organizację i funkcjonowanie ośrod-

ków adopcyjnych w ramach ustawy o wspieraniu ro-

2011 r., wyrażam przekonanie o potrzebie zagwaran-

towania środków ﬁnansowychnarealizacjęww.za-

dania.

Wyżej wymieniona ustawa zarządza nowe zada-

nia dla samorządów wojewódzkich.

Województwo

jako jednostka samorządu terytorialnego w ramach

zadań zleconych, czyli ﬁnansowanychwpełnizbu-

dżetu państwa, jest odpowiedzialne za organizację

oraz tworzenie ośrodków adopcyjnych.

Warto zazna-

czyć, że ustawodawca nakłada także nowe obowiązki

na ośrodki adopcyjne-opiekuńcze:

— współpraca z asystentem rodziny,

— współpraca z rodzinami zastępczymi oraz pro -

wadzącymi rodzinny dom dziecka,

— współpraca z organizatorem rodzinnej pieczy

zastępczej,

— współpraca z koordynatorem rodzinnej pieczy

zastępczej,

— współpraca z placówkami opiekuńczo-wycho -

wawczymi,

— ocena sytuacji dzieci umieszczonych w rodzi -

nach zastępczych oraz rodzinnych domach dziecka;

w odniesieniu do dzieci poniżej 3 lat – co najmniej raz

na 3 miesiące, w przypadku dzieci starszych – co naj-

mniej raz na 6 miesięcy,

— udział w posiedzeniach zespołów powoływa -

nych w placówkach opiekuńczo-wychowawczych, re-

gionalnych placówkach opiekuńczo-terapeutycznych,

interwencyjnych ośrodkach preadopcyjnych dla oce-

ny sytuacji umieszczonego w placówce dziecka; w od-

niesieniu dla dzieci poniżej 3 miesięcy – co najmniej

najmniej raz na 6 miesięcy,

— udzielanie pomocy psychologicznej kobietom

w ciąży oraz pacjentkom oddziałów ginekologiczno-

-położniczych, które sygnalizują zamiar pozostawie-

nia dziecka bezpośrednio po urodzeniu.

zastępczej mówi przede wszystkim o tworzeniu spój-

nego systemu opieki nad dzieckiem i rodziną, jeśli

ma ona trudności w wypełnianiu swoich funkcji.

Chodzi tutaj o zapewnienie pomocy, która wyelimi-

nuje groźbę zabrania dziecka rodzinie, lub, w szcze-

gólnych sytuacjach, szybkiego powrotu do rodziny po

okresowym pobycie poza nią.

Wspólne działania

przyczynią się z pewnością do wychowywania dzieci,

dla których adopcja jest jedyną szansą, w rodzinach

zapewniających nie tylko miłość i wsparcie, lecz tak-

że stabilne warunki do wszechstronnego rozwoju.

Samorządy wojewódzkie mogą samodzielnie

kreować wizję organizacyjną funkcjonowania

ośrodków adopcyjnych.

Jednak nie uda się tego

skutecznie przeprowadzić bez odpowiedniego wspar-

cia ﬁnansowego.

Samorząd woj. wielkopolskiego

postanowił oprzeć swoją wizję na doświadczeniu

już funkcjonujących placówek.

Samorządowcy z Wiel-

kopolski nie chcą burzyć i tworzyć od początku

struktur instytucjonalnych realizujących procesy

adopcyjne w Polsce.

Bardzo podobne stanowisko

na ten temat reprezentuje rzecznik praw dziecka

pan Marek Michalak.

Pan rzecznik uważa, iż nie do

przecenienia jest wieloletnie, profesjonalne doświad-

czenie pracowników zatrudnionych w dotychczas

funkcjonujących ośrodkach.

Jednak największą przeszkodę do realizacji zapi-

sów ustawy stanowi fakt, iż samorządy województw

nie otrzymały środków ﬁnansowychzbudżetupań-

23

stwa na wdrażanie przepisów ustawy w roku 2011.

Ponadto wojewoda wielkopolski w swoim planie

przedstawiającym dotacje celowe na realizację zadań

budżetowej na 2012 r. nie zawarł rozdziału 85226:

Ośrodki adopcyjno-opiekuńcze, co oznacza, iż nie-

możliwa jest realizacja zadania, jakim jest organizo-

wanie i prowadzenie ośrodka adopcyjnego.

Obowiązkiem marszałka województwa jest utwo-

rzenie ośrodka adopcyjnego, który przejmie wszyst-

kie zadania dla regionu – do dnia 31 grudnia 2012 r.

Wiele wskazuje na to, że mimo to z powodu braku

środków na ten cel nie uda się stworzyć ośrodka wraz

z wyposażeniem w niezbędne zasoby oraz przejęcie

wojewódzkiego banku danych o dzieciach oczekują-

cych na przysposobienie.

Stanowi to poważne zagrożenie dla przebiegu pro-

cedur adopcyjnych w woj. wielkopolskim.

Samorządy wojewódzkie stawiane są w sytuacji,

kiedy, nie posiadając środków ﬁnansowychnalata

2011–2012, nie mogą podejmować działań związa-

nych z realizacją zapisów ustawy o wspieraniu rodzi-

W trosce o wysoką jakość i prawidłowe wykony-

wanie powierzonych zadań w powyższej sprawie

zwracam się z następującymi pytaniami:

planuje uruchomić rezerwy ﬁnansoweiprzekazaćje

na funkcjonowanie ośrodków adopcyjnych?

2.

Czy powstał alternatywny plan pomocy, w tym

przede wszystkim ﬁnansowej,dlasamorządówwoje-

wództw w celu uruchomienia ośrodków adopcyjnych?

Z wyrazami szacunku

Poseł Łukasz Borowiak

Leszno, dnia 27 października 2011 r.

Interpelacja

(nr 22)

do ministra gospodarki

w sprawie perspektyw rozwoju

Idea specjalnych (wolnych) stref ekonomicznych

funkcjonuje na świecie od lat 70.

Specjalne strefy

ekonomiczne (SSE) to obszary, w których działal-

ność gospodarcza jest prowadzona na preferencyj-

nych warunkach (chodzi o zwolnienia podatkowe

podmiotów, w Polsce głównie z podatku dochodowe-

go).

Zasady i tryb ustanawiania specjalnych stref

łalności gospodarczej określa ustawa z dnia 20 paź-

nych.

Zgodnie z ustawą strefy mogą być ustanowio-

ne w celu przyspieszenia rozwoju gospodarczego

części terytorium kraju przez: rozwój określonych

portu, zwiększenie konkurencyjności wytwarza-

nych wyrobów i świadczonych usług, zagospodaro-

wanie istniejącego majątku przemysłowego i infra-

struktury gospodarczej, tworzenie nowych miejsc

pracy, zagospodarowanie niewykorzystanych zaso-

bów i in.

Działają w wielu krajach, zwłaszcza rozwijających

się.

W naszym kraju jest ich 14.

W województwie pod-

laskim od 1996 r. działa Suwalska Specjalna Strefa

Ekonomiczna (w Suwałkach i w podstrefach: Białe-

gostoku, Ełku, Grajewa), a od niedawno ma swoją

podstrefę w Łapach Tarnobrzeska Specjalna Strefa

Ekonomiczna.

Przez lata niektóre strefy znacznie się

rozrastały, ale dynamika rozwoju była bardzo różna,

na co z pewnością złożyło się wiele czynników.

Pew-

ne ułatwienia wprowadziła nowelizacja ustawy o spe-

cjalnych strefach ekonomicznych z 4 sierpnia 2009 r.,

umożliwiająca rozszerzenie strefy na grunty prywat-

ne i korzystanie z preferencji podatkowych na tych

gruntach.

W związku z tym, że interesuje mnie, czy narzę-

dzie, jakim są specjalne strefy ekonomiczne, jest na-

leżycie wykorzystywane oraz jakie są perspektywy

jego rozwoju, uprzejmie proszę o wyjaśnienie.

zanie adresu elektronicznej publikacji.

Czy zdaniem

stywane, czy też wymaga usprawnienia?

3.

Czy ministerstwo rozważa kolejne ułatwienia

Z poważaniem

Poseł Dariusz Piontkowski

Warszawa, dnia 8 listopada 2011 r.

24

Interpelacja

(nr 23)

do prezesa Rady Ministrów

My, niżej podpisani posłowie i senatorowie z woje-

wództwa podlaskiego, zaniepokojeni jesteśmy infor-

macjami o sposobie podziału nadwyżek budżetowych

przeznaczonych na ochronę zdrowia, które znajdują

się w dyspozycji Narodowego Fundusz Zdrowia.

10 października 2011 r. prezes Narodowego Fun-

duszu Zdrowia dokonał podziału nadwyżki budżeto-

wej, tzw. funduszu zapasowego.

Aż 535 mln zł, czyli

zdecydowana większość z kwoty 600 mln zł, zostało

przeznaczone na dodatkowe świadczenia zdrowotne

w województwie mazowieckim.

Środki dla tego jed-

nego województwa wyniosły 89% całości rozdyspono-

wanych dodatkowych pieniędzy.

Za to aż 13 woje-

wództw zupełnie pominięto.

Uważamy za niedopusz-

czalne, aby w ten sposób naruszano ustalone wcze-

śniej proporcje rozdziału środków, i to w taki sposób,

który najbardziej dotyka mieszkańców biedniejszych

województw.

Nie chcemy odbierać pieniędzy innym

częściom kraju, ale chcemy, by każde środki ﬁnanso-

we przeznaczane na ochronę zdrowia rozdzielane

były proporcjonalnie do potrzeb pacjentów i z uwzględ-

nieniem potrzeby niwelowania różnic w poziomie ży-

cia w różnych województwach.

Mniej pieniędzy w ka-

sie regionalnego oddziału NFZ oznacza mniej zabie-

z naszego województwa.

Mieszkańcy Podlasia i in-

nych pominiętych regionów mają prawo czuć się po-

krzywdzeni.

jęcie działań w celu zmiany decyzji prezesa Narodo-

wego Funduszu Zdrowia.

Zwracamy się także z wnioskiem, aby wprowadzić

mechanizm zabezpieczający przed podobnymi decy-

zjami ﬁnansowymiprezesaNFZwprzyszłości,które

nie służą wyrównywaniu poziomu opieki zdrowotnej

w poszczególnych częściach Polski.

Obecne, jak i ubiegłoroczne zarządzenia prezesa

Narodowego Funduszu Zdrowia dotyczące podziału

nadwyżki ﬁnansowej, tzw. funduszu zapasowego,

które w ubiegłym roku zwiększyły m.in. wysokość

budżetu Mazowieckiego Oddziału Wojewódzkiego

NFZ o kwotę 406 517 tys. zł, pomijając m.in. woje-

wództwo podlaskie, nadal utrzymują stary, niespra-

wiedliwy, naszym zdaniem, podział środków ﬁnan-

sowych przeznaczonych na świadczenia opieki zdro-

wotnej w Polsce.

W związku z powyższym zwracamy się także

z wnioskiem, aby wprowadzić jasne, czytelne kryte-

ria podziału funduszu zapasowego NFZ, aby zapobiec

podobnym działaniom prezesa NFZ w latach następ-

nych.

Domagamy się także zwiększenia nadzoru nad

działaniami prezesa NFZ ze strony odpowiednich

ministrów.

Jakie jest stanowisko Pana Premiera w powyższej

sprawie?

Z poważaniem

Poseł Dariusz Piontkowski

oraz grupa posłów

Interpelacja

(nr 24)

do prezesa Rady Ministrów

4 listopada br. na stronach internetowych Mini-

sterstwa Skarbu Państwa ukazała się informacja o za-

kończeniu przyjmowania ofert wstępnych w procesie

prywatyzacji ZGH Bolesław w Bukownie.

Według in-

formacji MSP „w odpowiedzi na publicznie ogłoszone

go spółki Zakłady Górniczo-Hutnicze Bolesław SA

z siedzibą w Bukownie, do dnia 4 listopada 2011 r.

ty wstępne w postaci pisemnych odpowiedzi przez:

kowie,

— Stalprodukt SA z siedzibą w Bochni”.

Warto podkreślić, że ZGH Bolesław jest na terenie

powiatu olkuskiego i Małopolski Zachodniej najwięk-

szym pracodawcą.

Stąd podejmowane przez resort

skarbu jakiekolwiek działania prywatyzacyjne powin-

ny być ukierunkowane zarówno na perspektywiczny

rozwój zakładu, jak i na utrzymanie dotychczasowych

miejsc pracy.

Warto także zaznaczyć, że odpompowy-

wana woda z kopalni położonych w rejonie Olkusza,

a należących do ZGH Bolesław jeszcze przez kilka lat

stanowić będzie jedyne źródło zaopatrzenia w wodę

mieszkańców znacznej części powiatu olkuskiego

(gminy Olkusz, Bukowno, Bolesław i Klucze).

Wobec powyższego proszę o udzielenie szczegóło-

wych odpowiedzi na poniższe pytania:

1.

Czy podczas prywatyzacji ZGH Bolesław za-

gwarantowano lub planuje się zagwarantować pakiet

gwarancji pracowniczych dotyczący m.in. utrzyma-

nia zatrudnienia na najbliższe lata?

2.

Czy wśród warunków udziału w prywatyzacji

było przedstawianie przez potencjalnych inwestorów

25

programu rozwoju zakładu na najbliższe lata oraz

utrzymania wydobycia i produkcji cynku?

Jeśli tak,

to proszę o podanie szczegółów dotyczących zapropo-

nowanych programów rozwoju ZGH Bolesław.

3.

Czy nowy właściciel ZGH Bolesław po przepro-

wadzonej procedurze prywatyzacyjnej będzie zobo-

wiązany do dostarczania Przedsiębiorstwu Wodocią-

gów i Kanalizacji w Olkuszu wody odpompowywanej

z należących do spółki kopalń na takich samych (lub

podobnych) warunkach jak obecnie celem zapewnie-

nia mieszkańcom regionu olkuskiego dostaw wody?

Poseł Jacek Osuch

Warszawa, dnia 9 listopada 2011 r.

Interpelacja

(nr 25)

do ministra zdrowia

w sprawie

W dniu 10 października 2011 r. ukazało się za-

rządzenie prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia

nr 58/2011/DEFV w sprawie zmiany planu ﬁnanso-

W planie ﬁnansowym Narodowego Funduszu

Zdrowia na 2012 r., zatwierdzonym przez ministra

16 sierpnia 2011 r., zwiększa się pozycję B2 – koszty

świadczeń zdrowotnych w planach oddziałów woje-

wódzkich Narodowego Funduszu Zdrowia o kwotę

594 278 tys. zł.

Ten rezerwowy fundusz rozdzielony został tylko

na trzy oddziały wojewódzkie NFZ w pozycji koszty

świadczeń zdrowotnych, tj.:

Lp.

Nazwa

oddziału

Plan na

2012 r.

w tys. zł

Plan po

zmianie

w tys. zł

Różnica

w tys. zł

Dynamika

wzrostu %

1.

Mazowiecki OW NFZ 8493462 9031168 537706 106,3

2.

Pomorski OW NFZ 3482955 3524343 41388 101,2

3.

Śląski OW NFZ 7354331 7369515 15184 100,2

Pozostałe województwa zostały pominięte.

Po-

dział ten wzbudził duże emocje i niezadowolenie

wśród świadczeniodawców, samorządowców i miesz-

kańców pozostałych województw, którzy uznali spo-

sób podziału środków funduszu rezerwowego za nie-

zrozumiały, tym bardziej że w 2009 r. został przyjęty

algorytm podziału środków ﬁnansowychNFZmają-

cy wyrównywać różnice pomiędzy województwami.

Województwo opolskie również nie zostało uwzględ-

nione przy zwiększaniu planu ﬁnansowegona2012r.

Tymczasem nadwykonania w województwie opol-

skim za 9 miesięcy 2011 r. wynoszą już około 11 mln zł.

Jeżeli zastosowany byłby podział dodatkowych środ-

ków według przyjętego w 2009 r. algorytmu, wojewódz-

two opolskie uzyskałoby dodatkowo około 14 mln zł.

Pozwoliłoby to na stabilne funkcjonowanie świadcze-

niodawców i zapewnienie odpowiedniego dostępu do-

świadczeń do świadczeń zdrowotnych mieszkańców.

Działania NFZ i pomijanie w rozdziale środków ﬁ-

nansowych mogą powodować ograniczenie dostępno-

ści do świadczeń zdrowotnych w naszym wojewódz-

twie i stymulowanie migracji za świadczeniami zdro-

wotnymi do innych województw.

1.

Proszę o wyjaśnienie kryteriów rozdziału fun-

duszu rezerwowego w wysokości 594 278 tys. zł wy-

nikającego z zarządzenia nr 58/2011/DEF prezesa

Narodowego Funduszu Zdrowia.

2.

Dlaczego nie zostały uwzględnione w tym pla-

nie inne wojewódzkie oddziały NFZ, w tym oddział

opolski?

3.

Czy taki rozkład środków ﬁnansowychniebę-

dzie sprzyjał ograniczeniu dostępności do świadczeń

zdrowotnych w jednych województwach i stymulowa-

nie migracji ubezpieczonych do wybranych woje-

wództw?

4.

Czy Ministerstwo Zdrowia planuje zmiany

Z poważaniem

Poseł Janina Okrągły

Warszawa, dnia 9 listopada 2011 r.

(nr 26)

do ministra zdrowia

w sprawie dostępności leków refundowanych

Chorzy na cukrzycę z obawą czekają na skutki

zmian, które najprawdopodobniej dotkną ich w 2012 r.

Codzienne zmagania z chorobą zostaną utrudnione

dodatkowo przez obciążenia ﬁnansoweoraztrudno-

ści związane z dostępnością insulin.

dotycząca refundacji leków, która już budzi niepokój

wielu chorych.

Nowe przepisy wprowadzają zakaz

stosowania rabatów na leki refundowane (wśród nich

insuliny), co samo w sobie jest posunięciem zrozu-

miałym, jednak pośpiech i brak przygotowania sto-

sownych rozporządzeń powodują chaos i dezorienta-

cję.

Ceny w całym kraju będą ustalane w jednakowej

26

wysokości, jednak do tej pory nie wiadomo, na jakim

poziomie.

Ministerstwo nie rozpoczęło stosownych

negocjacji z ﬁrmamifarmaceutycznymi.

Hurtownie

i apteki redukują zapasy, gdyż po wejściu w życie

ustawy jakiekolwiek zmiany cen, zarówno w formie

podwyżki, jak i obniżki, będą zakazane.

W przypad-

ku wprowadzenia niskiej ceny przez resort hurtow-

nie i apteki będą zmuszone sprzedawać insuliny ze

stratą.

Stąd wspomniana wyżej redukcja.

W tej sy-

tuacji pacjenci gromadzą zapasy, prosząc kilku leka-

rzy naraz o wypisanie tej samej dawki.

Jest to niepo-

kojące i nie powinno mieć miejsca.

Kolejną bulwersującą sprawą jest wprowadzenie

krwi, które do tej pory sprzedawano po cenie ryczał-

towej (50 szt. za 3,2 zł).

Brak ryczałtu oznacza wzrost

opłaty w wys.

30%, czyli do 12–20 zł.

Nietrudno wy-

wnioskować, że oszczędzanie na paskach może spo-

wodować pogorszenie kontroli poziomu cukru.

Gor-

sza kontrola to wystąpienie ryzyka powikłań.

Koszt

leczenia tychże i tak poniesie Narodowy Fundusz

Zdrowia.

W ten sposób nowe przepisy komplikują już

i tak trudną sytuację cukrzyków.

Zamiar likwidacji

ryczałtu na paski, pośrednio wyrażony w piśmie Biu-

ra Prasy i Promocji, zawiera się m.in. w słowach:

„w dużej większości pacjenci nadużywali samokon-

troli w zakresie pomiaru cukru we krwi”, jest ostro

krytykowany przez specjalistów.

Zjawiska zbyt czę-

stej kontroli nie potwierdzają zresztą dane, np. w Ślą-

skim Oddziale Wojewódzkim NFZ zbadano, że prze-

ciętny chory wykonuje testy 33 razy w miesiącu.

To

zdecydowanie zbyt rzadko.

Pacjenci niepokoją się

także, czy po zmianach paski będą traktowane jak

leki czy jak wyroby medyczne.

Ta druga opcja obar-

czona jest ryzykiem wzrostu ceny (konieczność dolicze-

nia marży aptecznej).

Wprowadzony zostanie też zakaz

rozdawania bezpłatnych glukometrów oraz penów.

Mając na uwadze dobro chorych na cukrzycę oraz

konieczność rozwiania wszelkich wątpliwości i zapo-

bieżenia chaosowi, zwracam się z uprzejmą prośbą

1.

Kiedy zostaną ustalone ceny leków refundowa-

2.

Czy zostanie utrzymany ryczałt na paski do mie-

rzenia cukru we krwi?

3.

Czy paski nadal będą kwaliﬁkowanejakolek?

4.

Czy w przypadku zakwaliﬁkowania pasków

jako wyrobu medycznego ministerstwo weźmie pod

uwagę skutki tej decyzji w postaci dodatkowego kosz-

tu dla chorego, tj. marży apteki?

5.

Wprowadzenie opisanych wyżej zmian prawdo-

podobnie spowoduje większe obciążenie ﬁnansowe

cukrzyków.

Czy ministerstwo nie obawia się, że zmu-

si to chorych do redukowania wydatków na leczenie,

co spowoduje zwiększenie ilości powikłań i tym sa-

mym kosztów ponoszonych przez NFZ?

Poseł Wojciech Szarama

Bytom, dnia 8 listopada 2011 r.

Interpelacja

(nr 27)

do prezesa Rady Ministrów

samorządom wojewódzkim

Szanowny Panie Premierze!

Ustawa o wspieraniu

zobowiązuje samorządy wojewódzkie do stworzenia

i utrzymywania ośrodków adopcyjnych.

Marszałko-

wie województw do końca 2012 r. przejmują tym sa-

mym wszystkie zadania z tego zakresu realizowane

na terenie swoich regionów.

Wykonując powierzone

obowiązki na zasadzie zadania zleconego, samorządy

wojewódzkie oczekują na przekazanie z budżetu pań-

stwa środków umożliwiających wykonanie nałożo-

nych ustawą obowiązków.

Z informacji uzyskanych od przedstawicieli urzę-

dów marszałkowskich wynika jednak, że w projekcie

dotacji na ww. cel.

Samorządy wojewódzkie podkre-

ślają tym samym, że bez otrzymania pieniędzy nie

będą miały możliwości ﬁzycznegostworzeniaprzed-

miotowych placówek i ich późniejszego utrzymania.

prawdą jest, że w wydatkach budżetowych na 2012

rok nie uwzględniono środków na realizację przez

samorządy wojewódzkie zapisów ustawy o wspieraniu

W przypadku odpowiedzi twierdzącej proszę o wska-

zanie źródeł ﬁnansowania ww. rozwiązań ustawo-

wych.

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Krystyna Łybacka

Poznań, dnia 9 listopada 2011 r.

Interpelacja

(nr 28)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie prowokacji i brutalnej reakcji

Wydarzenia, które miały miejsce 11 listopada

2011 r. w Warszawie, pokazują z jednej strony nie-

udolność władz miasta Warszawy, z drugiej strony

nieudolność polskich służb, które nie potraﬁływła-

ściwie zareagować i pozwoliły na zorganizowany

przyjazd niemieckich bojówek lewackich.

Najbardziej

bulwersujący jest jednak fakt prowokacyjnego i sa-

27

dystycznego zachowania służb podległych Panu Pre-

mierowi, niezgodnego z polskim prawem i podstawo-

wymi prawami człowieka.

Na ﬁlmiezamieszczonymwInterneciepodadre-

sem: http://www.youtube.com/watch?v=BHTrAcSH

dsU&feature=uploademail dokładnie widać, jak

w zamieszkach biorą udział policjanci w cywilu.

Widać, jak jeden kopie chłopaka po twarzy, a drugi

– w kamizelce – każe bitemu położyć się na ziemi

i puszcza wolno napastnika – kolegę.

Policjanci są w cy-

wilu, inni w cywilu i w kamizelkach/fartuszkach za-

łożonych na cywilne ubrania.

Napastnik nie jest za-

trzymany – przez 3 policjantów, biegnie razem z nimi

dalej bić obywateli z ﬂagami?

Zatrważającyjesttak-

że moment użycia przez policjanta gazu w stosunku

do przypadkowego przechodnia.

Wnosimy o natychmiastowe zajęcie się tą sprawą

oraz o poinformowanie, czy uczestniczące w zajściu

osoby zostały zidentyﬁkowaneiczyzostałowszczęte

przeciwko nim stosowne postępowanie.

Z poważaniem

Poseł Andrzej Jaworski

oraz grupa posłów

Gdańsk, dnia 12 listopada 2011 r.

Interpelacja

(nr 29)

do ministra nauki i szkolnictwa wyższego

w sprawie zagwarantowania stałego rozwoju

skiego wpłynął memoriał prezydentów i burmistrzów

miast, w których utworzono państwowe wyższe szko-

ły zawodowe, w sprawie trwałego zagwarantowania

rozwoju tych uczelni jako istotnych podmiotów sys-

temu szkolnictwa wyższego w Polsce.

Państwowe wyższe szkoły zawodowe w Polsce po-

wstały pod koniec lat 90. i niewątpliwie otworzyły

nową kartę w historii polskiego szkolnictwa wyższe-

go.

Na mapie polskiej edukacji państwowe wyższe

szkoły zawodowe stały się trwałymi i istotnymi pod-

miotami systemu szkolnictwa wyższego.

Inicjatywa

stworzenia państwowych wyższych szkół zawodo-

wych od samego początku spotykała się z ogromną

aprobatą społeczeństwa, młodzieży oraz władz samo-

rządowych.

Dla wielu tysięcy młodzieży z miast, mia-

steczek i wsi studiowanie w państwowej wyższej

szkole zawodowej to ogromna szansa na zdobycie wy-

kształcenia wyższego, które wcześniej mogło być dla

wielu nierealne.

Warto zaznaczyć, że sukces państwowych szkół

zawodowych nie byłby możliwy, gdyby nie ogromne

zaangażowanie lokalnych samorządów.

Właśnie dzię-

ki lokalnym władzom państwowe wyższe szkoły za-

wodowe zostały wyposażone w niezbędną bazę ma-

terialną.

Szkołom zostały przekazane obiekty dydak-

tyczne, laboratoria, domy studenckie czy też miesz-

kania.

Ponadto samorządowcy wspierają rozwój na-

ukowy nauczycieli akademickich, m.in. poprzez przy-

działy stypendiów naukowych oraz zlecanie nauko-

wego rozwiązywania problemów miejscowej gospo-

darki.

Na uwagę zasługuje także to, że materialne

wspomaganie rozwoju państwowych wyższych szkół

zawodowych nie zakończyło się na etapie tworzenia,

lecz jest procesem ciągłym.

Uważam, że państwowe wyższe szkoły zawodowe

należy chronić i sprawiać, aby stale się rozwijały,

szkoląc głównie młodzież w celu szybkiego uzyskania

zawodu w zakresie studiów I stopnia.

Warto zazna-

czyć fakt, że istnieje konieczność odciążenia uczelni

akademickich od masowego kształcenia, głównie w

zakresie I stopnia, a skupienia się głównie na kształ-

ceniu w zakresie II i III stopnia i badaniach nauko-

wych.

Martwi jednak fakt, że pojawiają się dążenia do

obniżenia społecznej wagi państwowych wyższych

szkół zawodowych oraz ograniczenia zasięgu ich od-

działywania.

Zagrożenia te potwierdzają zmiany

niach naukowych i tytule naukowym, o stopniach i ty-

5 kwietnia 2011 r.

Mając powyższe na uwadze, zapytuję: Czy przed-

stawione w memoriale prezydentów i burmistrzów

miast uwagi i propozycje zmian przepisów prawa zo-

staną uwzględnione przez Ministerstwo Nauki i Szkol-

nictwa Wyższego?

Z wyrazami szacunku

Poseł Łukasz Borowiak

Warszawa, dnia 28 października 2011 r.

Interpelacja

(nr 30)

do ministra infrastruktury

w sprawie restrukturyzacji

Poczty Polskiej SA

Szanowny Panie Ministrze!

Zmiany sposobu za-

rządzania mają przystosować Pocztę Polską do funk-

cjonowania na nowym, zliberalizowanym rynku.

Nie-

wątpliwie ostatnie 3 lata dla Poczty Polskiej są bar-

dzo trudnym okresem.

Spółka w niesprzyjającym

otoczeniu oraz przy stale rosnącej konkurencji na

rynku usług pocztowych notuje ciągłe spadki.

Warto zaznaczyć, że w 2010 r.

Poczta Polska za-

notowała jeden ze swoich największych spadków ﬁ-

nansowych, spowodowanych m.in. spadkiem sprze-

daży usług.

Oznacza to, że spółka w dalszym ciągu

28

musi obniżać koszty swojej działalności podstawowej.

Zarząd spółki przez cały czas szuka sposobu na po-

lepszenie działania swoich jednostek, jednak z każ-

dym rokiem jest to coraz trudniejsze.

W ostateczności

prowadzi to mimo wszystko do dalszej redukcji kosz-

tów.

Jednymi z głównych powodów, które prowadzą

do strat Poczty Polskiej SA, są m.in.:

— wypieranie tradycji korespondencji pocztowej

przez korespondencję elektroniczną, kampanie inten-

sywnie prowadzone przez kluczowych klientów Poczty,

promujące elektroniczne wersje wyciągów czy faktur,

— wprowadzenie programów restrukturyzacyj -

nych i oszczędnościowych przez kluczowych klientów

Poczty Polskiej, których elementem jest niejednokrot-

nie ograniczenie ilości nadawanej korespondencji,

— rosnąca konkurencja na rynku pocztowym –

odchodzenie klientów do ﬁrmoferującychniższeceny

czy też dogodniejsze warunki świadczenia usług,

— silna konkurencja na rynku usług ﬁnanso -

wych, zwłaszcza ze strony banków spółdzielczych,

małych punktów bankowych,

— ograniczenie popytu konsumpcyjnego, który

ma swoje przełożenie na wolumeny nadawanych

przesyłek przez masowych nadawców.

Pierwsze zwolnienia grupowe w Poczcie Polskiej

SA miały miejsce w I kwartale bieżącego roku.

Spo-

tkało się to z bardzo dużym niezadowoleniem związ-

ków zawodowych Poczty Polskiej, co w ostateczności

doprowadziło do zawieszenia kolejnych zwolnień pra-

cowników Poczty.

1.

Czy Poczta Polska podejmuje dodatkowe dzia-

łania celem zminimalizowania skutków społecznych

zwolnień grupowych?

2.

Jakie zostały podjęte decyzje Zarządu Poczty

Polskiej SA w sprawie ewentualnej restrukturyzacji

ﬁrmy?

3.

Jakie zostały już przyjęte i wdrożone plany re-

strukturyzacji Poczty Polskiej SA?

Z wyrazami szacunku

Poseł Łukasz Borowiak

Warszawa, dnia 3 listopada 2011 r.

Interpelacja

(nr 31)

do ministra spraw wewnętrznych i administracji

w sprawie zamieszek podczas obchodów

Zwracam się do Pana Ministra z tematem, nad

którym zacząłem się zastanawiać w czasie trwania

tegorocznych obchodów Narodowego Święta Niepod-

ległości.

Święto, które z założenia powinno być świę-

tem łączącym Polaków w przeżywaniu radości z od-

czuwanego patriotyzmu, okazało się podłożem dla

konﬂiktunaogromnąskalę.

Atmosferaprzeddniem

11 listopada była bardzo napięta.

Fakt odbywających

się dwóch manifestacji różnych poglądów zwiastował

możliwość wystąpienia pewnych konﬂiktów.

Jednak-

że nikt nie spodziewał się, że eskalacja zamieszek

doprowadzi aż do tylu chuligańskich wybryków,

w tym bójek oraz niejednokrotnego niszczenia mienia

publicznego.

Jako osoba tolerancyjna pragnę przypo-

mnieć, że każdy ma prawo świętować rocznicę odzy-

skania niepodległości.

Jednakże jeżeli potencjalne

ryzyko wystąpienia konﬂiktujestwidoczneirealne,

nie powinniśmy biernie się przyglądać i liczyć, że roz-

wój wydarzeń być może będzie pozytywny.

Dlaczego stosowane są praktyki umiejscawiania

dwóch skrajnie przeciwnych manifestacji w tym sa-

mym miejscu?

Czy nie ma możliwości, aby dwa odmienne podej-

ścia do tak ważnego dla naszego narodu święta od-

bywały się w atmosferze spokoju?

Czy ministerstwo planuje podjąć kroki w celu nie-

dopuszczania do takich sytuacji w przyszłości, np.

udzielanie pozwoleń na manifestacje o różnych porach

lub w miejscach nieprzecinających się wzajemnie?

Z poważaniem

Poseł John Abraham Godson

Łódź, dnia 15 listopada 2011 r.

Interpelacja

(nr 32)

do ministra infrastruktury

w sprawie zniesienia opłaty za przejazd

sprawą opłat za przejazd autostradami przebiegają-

cymi przez aglomeracje łódzką.

Myślę, że przynajm-

niej dla mieszkańców Łodzi, ale i całej aglomeracji

łódzkiej, opłaty te powinny zostać zniesione.

Koszt przejechania jednego kilometra autostra-

dami Al i A2 wynosi 0,20 zł.

Opłata ta powoduje, że

mieszkańcy Łodzi i okolic korzystają ze wszystkich

innych dostępnych możliwości przejazdu wokół Ło-

dzi, co znacznie zagęszcza ruch na niepłatnych dro-

gach.

Gdyby przejazd autostradami był bezpłatny,

znaczna część kierowców zdecydowałaby się na sko-

rzystanie z możliwości przejazdu tą trasą, co znacz-

nie rozładowałoby ruch na drogach i tak już mocno

uczęszczanych i zakorkowanych.

Za dobry przykład

może służyć przypadek zniesienia opłat za przejazd

po autostradowej obwodnicy we Wrocławiu – A8.

Od-

29

cinek ten liczy 22 km i został udostępniony nieodpłat-

nie wszystkim kierowcom samochodów osobowych.

Czy możliwe jest zniesienie opłaty za przejazd au-

tostradami na terenie aglomeracji łódzkiej (wokół

Łodzi)?

Jeżeli tak, to kiedy byłoby możliwe zniesienie tej

opłaty?

Z poważaniem

Poseł John Abraham Godson

(nr 33)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie aktów wandalizmu

nie rosnącą liczbą aktów wandalizmu, jakie mają

miejsce w całej Polsce, nie tylko w dużych miastach,

ale coraz częściej również w miastach gminnych oraz

sołectwach.

W kontekście ostatnich wydarzeń mających miej-

sce w Warszawie podczas obchodów Narodowego

Święta Niepodległości w odniesieniu do skali znisz-

czeń, jakich dokonali uczestnicy marszów, pragnę

zwrócić uwagę Pana Ministra na skalę problemu,

z jaką przychodzi nam się mierzyć.

Akty niszczenia

mienia zarówno publicznego, jak i prywatnego rosną

w zastraszającym tempie.

Pomaga tej fali niewątpliwie poczucie bezkarności

wandali.

Jeśli już uczestnika zajścia uda się złapać

na gorącym uczynku i postawić przed sądem, orze-

kana jest niska szkodliwość czynu.

Wymiar kary nie-

zwykle często jest niewspółmierny do skali zniszczeń,

jakie wandal poczynił.

Jeśli już orzekana jest kara

grzywny, w żaden sposób nie jest ona równa kosztom

przywrócenia miejsca zniszczenia do jego pierwotne-

go wyglądu.

Dodatkowo należy zwrócić uwagę, iż ta-

kie wydarzenia najczęściej powodowane są wybucha-

mi agresji, chęci wyładowania energii oraz zaimpo-

nowania kolegom, czyli nie mają żadnych głębokich

psychologicznych przesłanek i aktów takich nie na-

leży tłumaczyć inaczej, jak zwykły wandalizm zaba-

wowy lub złośliwy.

Orzekanie kar w przypadku takich wykroczeń

powinno być szczególnie odstraszające dla potencjal-

nych sprawców, powinno zdecydowanie zapobiegać

powtórnym zniszczeniom.

Wandale, którym udowod-

niona została wina, powinni co najmniej pokrywać

całkowite koszty przywrócenia miejsca aktu do stanu

pożądanego oraz pokrywać wszelkie koszty związane

z procesem od momentu ujęcia sprawcy do skazania

prawomocnym wyrokiem.

Kara w przypadku tego

typu wykroczeń powinna być prewencyjna i odstra-

szać potencjalnych sprawców od dokonywania czy-

nów zabronionych.

W przypadku braku ściągalności

grzywny skazany mógłby odpracować w czynie spo-

łecznym zasądzoną karę.

Dzięki takim rozwiązaniom koszty aktów wanda-

lizmu nie spływałyby na barki podatników, a pozo-

stawałyby w gestii sprawcy.

Sam wandal przed kolej-

nym zniszczeniem na pewno zastanowiłby się nad

poniesionymi kosztami jego ewentualnych czynów

lub pracy, jaką będzie musiał włożyć, aby odpracować

te kilka chwil wyładowania energii i agresji.

wiązań zapobiegających aktom wandalizmu?

Czy jest możliwe, aby koszty przywrócenia miejsc

zniszczonych do stanu pierwotnego nie spoczywały

na barkach organów miejskich, a przez to na barkach

podatnika?

Czy kary zasądzane w ww. sprawach mogą powo-

dować odstraszenie potencjalnych sprawców?

Czy możliwe jest zasądzanie kar ﬁnansowych

prawomocnie skazanym sprawcom aktu wandalizmu

w takiej wysokości, aby pokryć straty spowodowane

działaniem sprawcy, ale również pokryć koszty pro-

wadzenia dochodzenia oraz sprawy sądowej?

Z poważaniem

Poseł John Abraham Godson

(nr 34)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie protestu środowiska pielęgniarek

Szanowny Panie Premierze!

Działając na liczne

prośby środowiska pielęgniarek i położnych prowa-

dzących indywidualne praktyki oraz na podstawie

Pielęgniarki i położne wyrażają zdecydowany pro-

testu przeciw proponowanym zmianom w nowelizacji

30

wany na stronie Ministerstwa Zdrowia w dniu 24 paź-

dziernika 2011 r.

Proponowane w nowelizacji zmiany

w systemie wyboru świadczeniodawcy wyeliminują

lęgniarek i położnych, które miały dotychczas podpi-

wy pacjent będzie zmuszony wybrać pielęgniarkę i po-

łożną wykonującą świadczenia zdrowotne w ramach

Zaproponowane w nowelizacji rozwiązanie pielę-

gniarki i położne odbierają jako zamach na samo-

działanie Ministerstwa Zdrowia na rzecz praktyk le-

karza rodzinnego oraz nieuzasadnioną ingerencję

ministra zdrowia na rynku usług medycznych skut-

kującą ograniczeniem prawa pacjenta do swobodnego

wyższego zgłaszają następujące uwagi odnośnie do

nowelizacji ustawy:

1) wykreślić zapisy zawarte w pkt 1 lit. b,

2) wykreślić zapisy zawarte w pkt 2 lit. a, b.

i położnych dotyczące proponowanych zmian w nowe-

lizacji ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej?

2.

Czy możliwe jest wprowadzenie do nowelizacji

ustawy zmian zaproponowanych przez pielęgniarki

i położne – wykreślenie zapisów zawartych w pkt 1

Z poważaniem

Posłowie Kazimierz Moskal

i Zbigniew Chmielowiec

Warszawa, dnia 17 listopada 2011 r.

Interpelacja

(nr 35)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie kontraktu na badanie:

Szanowny Panie Premierze!

Działając na podsta-

Uroczyście otwarty w czerwcu tego roku ośrodek

PET-CT-MR przy 5.

Wojskowym Szpitalu Klinicz-

nym w Krakowie budził wśród lekarzy i pacjentów

ogromne nadzieje.

Wyposażony w najnowszej gene-

racji sprzęt miał gwarantować, że czas oczekiwania

na badanie będzie krótszy, a tym samym wzrośnie

szansa na szybką diagnozę i wyleczenie wielu cho-

rych na raka.

Kilka dni temu okazało się, że kontrakt

wyczerpania.

Do ostatnich dni grudnia może zostać

przebadanych już tylko kilka osób.

1.

Jakie działania podejmie Pan w celu umożliwie-

nia ciągłości wykonywania badań PET w 5.

Wojsko-

wym Szpitalu Klinicznym w Krakowie?

2.

Czy dostrzega Pan problem niewystarczających

nakładów na badania pozytonowej tomograﬁiemi-

syjnej?

3.

Czy rozważane jest zwiększenie środków na

badania PET w 2012 r.?

Z poważaniem

Warszawa, dnia 17 listopada 2011 r.

(nr 36)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie antysamorządowej polityki rządu

Przez ostatnie 4 lata samorząd traktowany był

przez Pański rząd jak zło konieczne.

Walka z deﬁcy-

tem sektora ﬁnansówpublicznychprowadzonaprzez

resort ﬁnansówpolegałana„łataniudziur”wbudże-

cie państwa poprzez przerzucanie zadań do wykona-

nia przez samorząd terytorialny – bez przekazania

jakichkolwiek środków, a czasem nawet i po zabraniu

środków pierwotnie przewidzianych.

Samorządowcy

skarżą się też, że nakłada się na nich coraz to nowe

ograniczenia ﬁnansowe,awkontaktachzadministra-

cją państwową traktowani są jak zło konieczne.

Głos

samorządu jest coraz rzadziej brany pod uwagę.

Skutkiem antysamorządowej polityki rządu jest

fakt, że już 70 samorządów w Polsce ma długi prze-

kraczające dopuszczalny limit 60% dochodów.

Efekty

już odczuwają mieszkańcy – lampy uliczne świecą

krócej, nie będzie nowych szkół, przedszkoli i żłob-

ków, wstrzymywane są inwestycje drogowe.

Na te kwestie zwracają uwagę wszyscy samorzą-

dowcy, z jakimi się spotykam, a ostatnio w liście do

premiera problem przedstawił Związek Powiatów

Polskich.

31

1.

Czy dostrzega Pan trudną sytuację samorzą-

dów w Polsce spowodowaną antysamorządową poli-

tyką Pańskiego rządu?

2.

Czy wśród priorytetów Pańskiego rządu znaj-

dzie się kwestia samorządu terytorialnego?

3.

Jakie będą główne kierunki rozwoju samorządu

przez najbliższe 4 lata w Pańskim rządzie?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 37)

do prezesa Rady Ministrów

subwencją oświatową

Szanowny Panie Premierze!

Działając na podsta-

Polska jest jednym z wyjątków na mapie Europy,

gdzie za edukację przedszkolną nie płaci budżet pań-

stwa, tylko samorząd.

To gminy mają obowiązek za-

pewnienia wychowania przedszkolnego dzieciom od

W sierpniu ubiegłego roku Sejm przegłosował no-

welizację ustawy o systemie oświaty, która jedno-

znacznie daje prawo do pobierania dodatkowych opłat

dzin.

Nowe prawo zaczęło obowiązywać od tego roku

szkolnego i już na wstępie wywołało falę protestów.

Gdy rodzice przedszkolaków zaczęli masowo prote-

stować przeciwko podwyższaniom opłat za przed-

szkola, Pan Premier stwierdził, że winne są samo-

rządy, które pobierają zbyt wysokie opłaty od rodzi-

ców i chcą w ten sposób łatać swoje budżety.

Nie

wspominał Pan przy tym, że do takich kroków przy-

czynił się pański rząd, zlecając samorządom coraz to

nowe zadania, a nie dając na nie pieniędzy.

W tym

przekraczające dopuszczalny limit 60 proc. docho-

dów.

Aby wyjść na prostą, radykalnie oszczędzają:

tną inwestycje, redukują zatrudnienie, podnoszą lo-

kalne podatki.

Rozwiązaniem byłoby objęcie przedszkoli subwen-

cją oświatową.

Samorządowcy przekonują, że zmiany

są niezbędne, bo przedszkola coraz bardziej ciążą ich

budżetom.

Wydatki na ten cel próbują rekompenso-

wać sobie, pobierając dodatkowe opłaty od rodziców.

szkoli subwencją oświatową?

2.

Czy pański rząd podejmie jakiekolwiek działa-

Z poważaniem

(nr 38)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie porażki funkcjonowania

Szanowny Panie Premierze!

Działając na podsta-

Jednym z największych sukcesów rządu, jakimi

chwalił się Pan Premier podczas kampanii wybor-

czej, była ustawa żłobkowa i ułatwienie dostępu do

tego typu placówek, jakie miała spowodować.

Przed

uchwaleniem ustawy Pan Premier zapowiadał, że

rząd będzie wspierał samorządy przy zakładaniu

żłobków i innych form opieki.

Dzięki nowym przepisom żłobków miało przyby-

wać, tymczasem, jak wyliczyła prasa, z powodu braku

pieniędzy działająca od pół roku ustawa żłobkowa jest

porażką: na listach rezerwowych wciąż czeka 30 tys.

dzieci, na opiekunów dziennych zatrudnianych przez

gminy zgłosiły się zaledwie trzy osoby, na ok. 200 tys.

osób wykonujących obowiązki niani do ZUS zgłosiło

się 3,1 tys. osób, które zalegalizowały swoją pracę.

Działa zaledwie 19 klubów malucha.

Nowe prawo okazało się bezskuteczne głównie ze

względu na brak pieniędzy.

Rząd na realizację usta-

wy przeznaczył minimalne kwoty.

Na program „Ma-

luch” rząd przeznaczył w tym roku 40 mln zł, w przy-

szłym – 60 mln zł, a w 2013 r.

– 90 mln zł.

Koszt

wybudowania jednego żłobka wynosi 1,5 mln zł.

Gdy-

by miało ich powstać zaledwie 200, gminy potrzebo-

wałyby na ten cel 300 mln zł.

Rząd znów zlecił samo-

rządom nowe zadania, nie dając na nie pieniędzy.

Coraz więcej samorządów ma długi przekraczające

dopuszczalny limit 60% dochodów.

Aby wyjść na pro-

stą, radykalnie oszczędzają: tną inwestycje, reduku-

ją zatrudnienie, podnoszą lokalne podatki.

Żłobki są

dla nich dodatkowym obciążeniem.

32

1.

Czy dostrzega Pan porażkę funkcjonowania

ustawy żłobkowej?

2.

Kiedy i w jaki sposób wywiąże się Pan z pu-

blicznie składanych obietnic wspierania samorządów

przy zakładaniu żłobków i innych form opieki?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 39)

do prezesa Rady Ministrów

trowersji i zastrzeżeń nie tylko przedsiębiorców z bran-

ży farmaceutycznej, ale także prawników, konstytu-

cjonalistów, ekonomistów, lekarzy i aptekarzy oraz

pacjentów.

Zdaniem BCC nowy minister zdrowia po-

ustawy, określonego na 1 stycznia 2012 r., i przesu-

nąć go o kolejne 12 miesięcy.

Główne argumenty uzasadniające zmianę termi-

nu wejścia w życie ustawy refundacyjnej to:

— brak wydania i publikacji wielu rozporządzeń

wykonawczych do ustawy,

— opóźnione negocjacje z ﬁrmamifarmaceutycz -

nymi w sprawie cen leków,

— upływający czas na opracowanie i wdrożenie

systemu informatycznego NFZ oraz przygotowania

niezbędnego personelu do obsługi refundacji na no-

wych zasadach,

— brak zdecydowanej społecznej i obywatelskiej

aptekarzy, przedsiębiorców i ich organizacje oraz sa-

morządy zawodowe.

sadniających zmianę terminu wejścia w życie ustawy

refundacyjnej?

2.

Czy możliwa jest zmiana terminu wejścia w ży-

cie ustawy refundacyjnej?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 40)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie redukcji emisji dwutlenku węgla

Szanowny Panie Premierze!

Zmniejszenie kon-

centracji dwutlenku węgla w atmosferze jest jednym

z najczęściej poruszanych zagadnień w kontekście

walki ze zmianami klimatu.

Polska jest jednym z nie-

kwestionowanych liderów w ograniczeniu emisji CO

2

spośród 141 krajów – stron protokołu z Kioto, bo-

wiem, jak powszechnie wiadomo, zobowiązanie na

poziomie 6% zostało w rzeczywistości wykonane

przez nasz kraj na poziomie wielokrotnie wyższym

(ponad 30%).

mą prośbą o ustosunkowanie się do poniższych

zagadnień.

1.

Czy jest pełna świadomość wśród członków

Rady Ministrów oraz współpracowników Pana Pre-

miera, że Polska ze znaczną nawiązką wypełnia po-

stanowienia protokołu z Kioto w zakresie zmniejsze-

nia emisji CO

2

przez nasz kraj?

2.

Czy w związku z ogromnymi osiągnięciami

korzystuje te atuty na płaszczyźnie różnych negocja-

cji, zarówno w UE, jak i poza nią?

Jeśli tak, prosił-

bym o wskazanie takich sytuacji.

3.

Czy przeprowadzono dokładne analizy, jakie

względzie aspekty społeczno-gospodarcze i ekono-

miczne) przynoszą projekty wychwytywania i maga-

zynowania CO

2

technologią CCS?

Jeśli tak, proszę

o szczegółowe informacje w tym zakresie.

4.

Czy projekt CCS, realizowany przez PGE Elek-

trownia Bełchatów SA, będzie zakończony w plano-

wanym terminie, a więc według dostępnych mi infor-

macji w roku 2014?

Uprzejmie proszę o szczegółowe

informacje na temat stanu realizacji tego projektu

wraz z danymi poniesionych dotychczas i planowa-

nych do poniesienia kosztów.

Bardzo proszę o poda-

nie również struktury poniesionych i planowanych

Z poważaniem

Poseł Jan Szyszko

Warszawa, dnia 15 listopada 2011 r.

33

Interpelacja

(nr 41)

do ministra spraw wewnętrznych i administracji

w sprawie planów nieograniczonej

W mediach pojawiła się informacja, że Minister-

stwo Spraw Wewnętrznych i Administracji zleciło

Narodowemu Centrum Badań i Rozwoju stworzenie

autonomicznych narzędzi wspomagających zwalcza-

nie cyberprzestępczości, które będą umożliwiały ni-

czym nieograniczoną inwigilację internautów.

Projekt oﬁcjalniezakładam.in.stworzenie„na-

rzędzi do identyﬁkacjitożsamościosóbpopełniają-

cych przestępstwa w sieci teleinformatycznej, kamu-

ﬂującychswojątożsamośćprzyużyciuserweraproxy

i sieci TOR” oraz „narzędzi do dynamicznego bloko-

wania treści niezgodnych z obowiązującym prawem,

Należy zauważyć, że serwer proxy to serwer po-

średniczący między użytkownikiem a stroną inter-

netową, który ukrywa adres IP usera i nie przesyła

działa w podobny sposób – jest to sieć wirtualna zło-

żona z wielu ruterów, dzięki czemu komputer odbie-

ruchu sieciowego.

Zatem obie te techniki pozwalają

przeglądać Internet w sposób anonimowy, a służby

zbawić.

Pamiętajmy, że systemy te niekoniecznie są

Jak czytamy w opinii internautów: „Nie może to

że na przejęcie kontroli nad komputerem”.

W prak-

my, nawet te niezwiązane z żadnym przestępstwem.

Jak zauważają internauci, teoretycznie na stosowa-

służby przeważnie występują o nią dopiero wówczas,

gdy staje się konieczne ujawnienie źródła informacji.

nik praw obywatelskich pani Irena Lipowicz, która

w lipcu br. skierowała sprawę niekontrolowanych tech-

nik operacyjnych do Trybunału Konstytucyjnego.

Czy prawdą jest, że MSWiA chce mieć możliwość

łamania zabezpieczeń szyfrujących sieci TOR i sys-

temów proxy, które używane są m.in. przez banki do

ochrony przelewów?

Czy prawdą jest, że projekt ten umożliwi bloko-

wanie wybranych treści w Internecie, jak jest to

praktykowane np. w Chinach?

Czy prawdą jest, że MSWiA uzyska możliwość

włamywania się bezpośrednio do komputerów osobi-

stych obywateli, monitorowania poczty i zasobów

dysków bez wiedzy i zgody właścicieli?

Czy w MSWiA przygotowywane są projekty zmian

legislacyjnych, które umożliwią pełne wdrożenie roz-

wiązań przygotowywanych w ramach tego projektu

przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju?

Kiedy należy spodziewać się zakończenia prac

w NCBiR oraz złożenia do Sejmu stosownego projek-

tu ustawy?

Poseł Artur Górski

Warszawa, dnia 17 listopada 2011 r.

(nr 42)

do ministra spraw wewnętrznych i administracji

w sprawie prowokacji i rozruchów

Jak podała Policja w swoim oﬁcjalnymkomuni-

kacie, prawie połowa osób zatrzymanych za udział

w burdach w dniu 11 listopada to młodzi obywatele

Niemiec – 92 osoby legitymowały się obywatelstwem

niemieckim.

„W związku z naruszeniem nietykalno-

ści cielesnej funkcjonariuszy i uszkodzeniem mienia

zatrzymaliśmy osoby najbardziej agresywne.

Te-

raz musimy je rozpoznać, wskazać, jak się zacho-

wywały, żeby potem móc przedstawiać określone

zarzuty” – mówił rzecznik komendanta stołecznego

Policji młodszy inspektor Maciej Karczyński.

Przy-

znał on, iż jeszcze przed 11 listopada Policja była

w ścisłym kontakcie z funkcjonariuszami z innych

krajów i wiedziała, że przyjadą do Polski na Naro-

dowe Święto Niepodległości przedstawiciele grup

lewackich z Niemiec.

Według polskiej Policji auto-

kary wiozące niemieckich bojówkarzy były moni-

torowane od granicy.

Nie jest do końca znany udział obywateli Nie-

miec w zajściach 11 listopada.

Wiadomo tylko, że

na wysokości kawiarni „Nowy Wspaniały Świat”,

którą zarządza środowisko „Krytyki Politycznej”,

niemieccy bojówkarze zaatakowali przedstawicieli

grupy rekonstrukcyjnej Legii Nadwiślańskiej, którzy

maszerowali w szyku, w mundurach z epoki, zapro-

szeni przez władze miasta Warszawy na oficjalną

państwową paradę z okazji Narodowego Świę-

ta Niepodległości.

Mundur polskiego żołnierza zo-

stał opluty przez niemieckiego bojówkarza, który

ponadto strącił na ziemię rogatywkę z polskim or-

łem.

Jak należy przypuszczać, w konsekwencji tego

34

zajścia została zmieniona tradycyjna trasa przemar-

szu parady, która miała deﬁlować przez ul. Nowy

Świat do ronda de Gaulle’a.

Z mediów wiadomo ponadto, że grupa około stu

osób zaatakowała policjantów, a następnie zabaryka-

dowała się w kawiarni „Nowy Wspaniały Świat”.

Na

ﬁlmachwInternecieiTVwidaćwyraźnie,jakdosie-

dziby „Krytyki Politycznej” wycofują się młodzi ludzie

ubrani na czarno, zamaskowani, a nierzadko uzbroje-

ni w krótkie pałki, na których nasadzone były czarne

chorągiewki.

Po wyprowadzeniu przez Policję mło-

dych niemieckich lewaków i anarchistów z lokalu

„Krytyki Politycznej” na miejscu znaleziono kilka-

dziesiąt drewnianych pałek, gaz pieprzowy, petardy,

kaski ze wzmocnieniami, ochraniacze na kolana, tar-

cze zrobione z płyt i styropianu oraz kastety.

Tak samo ubrani, zamaskowani i uzbrojeni w pał-

ki z czarnymi chorągiewkami młodzi ludzie uczestni-

czyli w wiecu Kolorowa Niepodległa, który odbył się

na ul. Marszałkowskiej.

Na nagraniach w Internecie

widać, jak osoby wyglądające podobnie do zatrzyma-

nych w kawiarni „Nowy Wspaniały Świat” trzymają

transparenty.

Inni zostali nagrani, jak atakują mło-

dych ludzi z ﬂagamibiało-czerwonymi.

Nanagraniu

słychać niemieckie głosy.

Prawdopodobnie i tu mamy

do czynienia z członkami niemieckiej Antify.

Należy zauważyć, że niemiecka Anifa, która jest

w dobrych relacjach z polskimi lewakami, ma złą

sławę.

Należący do niej niemieccy anarchiści i lewa-

cy znani są z tego, że bardzo często uczestniczą w ulicz-

nych rozruchach, które często sami prowokują.

W lutym tego roku ponad 3 tys. osób zjechało do

Drezna, by zablokować marsz skrajnej prawicy.

Skończyło się na tym, że obrzucono policjantów

kamieniami i butelkami, demolowano sklepy i sa-

mochody.

82 funkcjonariuszy zostało rannych.

W ubiegłym roku sprowokowali z kolei walki z Po-

licją w Berlinie i Hamburgu – pobili blisko 100 funk-

cjonariuszy.

Było zatem wiadomo, że mogą prowo-

kować i atakować także w Warszawie.

1.

Czy Policja ustaliła, kto i w jakim celu zaprosił

do Polski grupy niemieckie spod znaku Antify, która

zdaniem niemieckiej Policji stanowi zagrożenie dla

państwa niemieckiego?

Czy Policji wiadomo, kto w Pol-

sce gościł tych lewackich bojówkarzy z Niemiec?

2.

Czy prawdą jest, że Policja kontrolowała auto-

kary wiozące z Niemiec członków Antify i nie zna-

lazła przy nich żadnych niebezpiecznych narzędzi?

Czy zatem wiadomo, kto i w jakim celu uzbroił

bojówki niemieckie już w Polsce?

3.

Czy wiadomo, ilu niemieckich bojówkarzy przy-

jechało do Polski z Niemiec?

Czy były przypadki za-

wracania autokarów do Niemiec wiozących człon-

ków niemieckiej Antify?

Jeśli były takie przypadki,

to jakie były powody zawrócenia autokarów i dlacze-

go Policja nie zawróciła wszystkich autokarów, sko-

ro wiedziano, że ich pasażerowie jadą na rozróbę

do Warszawy w Narodowe Święto Niepodległości?

4.

Jakie zarzuty oﬁcjalniepostawiononiemieckim

bojówkarzom?

Czy poniesie konsekwencje karne oby-

watel Niemiec, który znieważył polski mundur na

ul. Nowy Świat?

5.

Jakie Policja ma zamiar wyciągnąć konsekwen-

cje z faktu znalezienia w dniu 11 listopada w lokalu

„Krytyki Politycznej”, kawiarni „Nowy Wspaniały

Świat”, pałek i innej broni do walk ulicznych?

6.

Jakie Policja ma zamiar podjąć działania prewen-

cyjne, aby w przyszłości obywatele innych państw,

a szczególnie niemieccy lewacy, nie mogli zakłócić ob-

chodów Narodowego Święta Niepodległości w Polsce?

Posłowie Artur Górski

i Arkadiusz Czartoryski

Warszawa, dnia 17 listopada 2011 r.

(nr 43)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

w sprawie przepisów ustawy o prawie

Szanowny Panie Ministrze!

Chciałbym w treści

niniejszej interpelacji poruszyć kwestie związane z ba-

łaganem prawnym, istniejącym wokół przepisów

ustawy o prawie autorskim, w zakresie działania or-

ganizacji zbiorowego zarządzania prawami.

Zarówno artyści, jak i podmioty gospodarcze zgod-

nie twierdzą, że obecnie ustawa nie tyle chroni i za-

bezpiecza prawa artystów, ile pozwala organizacjom

zbiorowego zarządzania prawami na egzekwowanie

od przedsiębiorców (podmiotów gospodarczych), pod

pozorem dbania o prawa tych pierwszych, opłat.

Ustawa o prawie autorskim dała właściwie moż-

liwość funkcjonowania nieograniczonej liczbie tego

typu organizacji, m.in. ZAIKS, STOART, SAWP,

ZPAV i in. Każda z nich, występując we własnym

imieniu, żąda od przedsiębiorców tantiem za inne

tzw. pole eksploatacji.

Osobno reprezentowani są au-

torzy i kompozytorzy, osobno wykonawcy, osobno

producenci itd.

ZAIKS uważa, że chroni prawa auto-

ra, STOART, SAWP – prawa wykonawcy, ZPAV – pra-

wa producenta artystycznego.

Dziś każdy niemal przedsiębiorca prowadzący

działalność gospodarczą, który korzysta z odbiornika

radiowo-telewizyjnego, winien jest odprowadzać tan-

tiem organizacjom zbiorowego zarządzania prawami

autorskimi.

Organizacje te – nie mając pewności, czy

dany podmiot korzysta z muzyki artystów, którzy są

w tych organizacjach zrzeszeni – stosują powszechnie

praktyki „zastraszania” prawem i składaniem donie-

sień na Policję.

Organizacje te ponadto niesłusznie sugerują przed-

siębiorcom, iż zobligowani są do wniesienia opłaty nawet

35

za puszczanie muzyki swoich znajomych zespołów, któ-

re nie są członkami tych organizacji albo udostępniają

swą muzykę wszystkim chętnym na zasadzie tzw. cre-

ative commons.

Wiadomo także, że organizacje te pobie-

rają opłaty nawet na poczet zabezpieczenia praw arty-

stów, którzy nie są i nie zamierzają być ich członkami.

Każda z organizacji – powołując się na niejasne

przepisy niniejszej ustawy – nakłada na przedsiębior-

ców opłaty, których wysokość ustala samoczynnie, bez

wskazania jakiejkolwiek podstawy prawnej.

Dla przykładu, przedsiębiorca prowadzący zwy-

kły lokal gastronomiczny, w którym mieści się 80 osób,

musi odprowadzać tantiemy sięgające tysiąca złotych

miesięcznie – bez względu na wysokość zysków z pro-

wadzonej tam działalności.

Szanowny Panie Ministrze!

Ponieważ powszech-

nie stosowana praktyka napotyka coraz głośniejszy

opór i niezadowolenie wynikające z braku formalne-

go uregulowania wyżej podniesionych problemów,

kieruję do Pana następujące pytania:

1.

Jakie konkretnie organizacje mają obecnie

prawo pobierania tantiem od przedsiębiorców?

2.

Czy liczba tych organizacji jest zamknięta, czy

w każdej chwili mogą zarejestrować się i rozpocząć

zbieranie opłat kolejne?

3.

Czy to prawda, że organizacje zbiorowego za-

rządzania mogą pobierać opłaty w imieniu artystów

niebędących ich członkami?

4.

Czy wiadomo na co przeznaczane są środki po-

zyskiwane przez te organizacje?

5.

Czy miejsca tak licznych organizacji zbiorowego

zarządzania prawami nie powinna zająć jedna, któ-

ra byłaby nadzorowana przez Ministerstwo Kultu-

ry i Dziedzictwa Narodowego?

Z poważaniem

Poseł Henryk Siedlaczek

Warszawa, dnia 8 listopada 2011 r.

(nr 44)

do ministra spraw zagranicznych

woj. warmińsko-mazurskiego

do małego ruchu granicznego

Szanowny Panie Ministrze!

Projekt zmiany roz-

porządzenia dotyczącego małego ruchu granicznego

obejmującego województwo warmińsko-mazurskie

i pomorskie został zaakceptowany przez wymaganą

do jego przyjęcia większość państw członkowskich

UE.

To długo oczekiwany i bardzo ważny krok dla

przyszłości tej części Polski.

Ale pozostaje niedosyt

związany z wykluczeniem z tego obszaru części bied-

nych powiatów mazurskich, np. ełckiego, piskiego,

szczycieńskiego.

Jedną z głównych idei wdrożenia małego ruchu

granicznego jest intensyﬁkacja więzi społecznych

i zwiększenie obrotu gospodarczego.

Bezwizowy ruch

ułatwi realizację projektów samorządowcom, wyjazdy

biznesowe lokalnych przedsiębiorców oraz zwiększy

ruch turystyczny w obwodzie kaliningradzkim (okrę-

gu królewieckim), ale też w polskiej streﬁeobjętejww.

rozporządzeniem.

Bez wątpienia tak się stanie.

Jed-

nak w efekcie zmiany przepisów niestety mieszkańcy

powiatów ełckiego, piskiego i szczycieńskiego nie

mogą liczyć na włączenie do obszaru małego ruchu

granicznego.

W ślad za tym nie będą mogli łatwiej

przekraczać granicy oraz podróżować po obszarze są-

siadującym z polską granicą.

Ułatwienia w ruchu gra-

nicznym nie przyczynią się do ożywienia gospodarki

w Ełku, Piszu i Szczytnie, na co do tej pory liczono,

szczególnie w wymiarze turystycznym.

Województwo warmińsko-mazurskie w rozumieniu

przepisów o rozwoju regionalnym można podzielić na

trzy subregiony, w tym subregion ełcki.

Dane statystycz-

ne sytuują subregion ełcki na szarym końcu pod wzglę-

dem wskaźnika PKB/1 mieszkańca i to zarówno w Pol-

sce, jak i w Europie.

Jest to oczywiście zaniedbanie wie-

lowiekowe, ale są ambicje, by je systematycznie niwelo-

wać.

Jak najbardziej zasadne było zatem włączenie ca-

łego subregionu ełckiego (a nie tylko jego części) do stre-

fy małego ruchu granicznego.

Zwłaszcza że niektóre

inne miasta (np. Puck, Malbork, Olsztyn, Mrągowo)

włączone do strefy leżą w porównywalnym oddaleniu od

granicy z Rosją jak Ełk.

Warto nadmienić, że lokalne

samorządy nie były wcześniej konsultowane w tej spra-

wie.

Pomimo wszystko mieszkańcy, samorządowcy

i przedsiębiorcy liczą na objęcie strefą, bowiem w ostat-

nich latach rozwija się tutaj dość szybko turystyka i in-

frastruktura.

Nadanie całemu regionowi Warmii i Ma-

zur statusu przygranicznego sprawi, iż skończy się

sztuczny podział naszego regionu i przez to zintensyﬁku-

je się wymiana gospodarcza.

W związku z powyższym interpeluję o podjęcie

skutecznych działań celem włączenia do małego ru-

chu granicznego całego subregionu ełckiego.

Czy mi-

nisterstwo będzie sprzyjać włączeniu i rozważa pod-

jęcie takich działań?

Z wyrazami szacunku

Poseł Andrzej Orzechowski

Ełk, dnia 16 listopada 2011 r.

Interpelacja

(nr 45)

do ministra transportu, budownictwa

Od grudnia br. województwo śląskie planuje wy-

cofać się z organizacji przewozów pasażerskich na

36

linii kolejowej Tarnowskie Góry – Zawadzkie.

Skut-

kiem takiego działania będą duże utrudnienia dla

mieszkańców gminy Zawadzkie, których znaczna

część korzysta z usług PKP Przewozy Regionalne,

dojeżdżając codziennie do pracy i uczelni zlokalizo-

wanych na terenie Górnego Śląska.

Całkowita likwi-

dacja przewozów pasażerskich może również pogłębić

problem niszczenia i kradzieży trakcji elektrycznej,

co w negatywnym stopniu wpłynie na sytuację du-

żych zakładów pracy mających swoją siedzibę w Za-

wadzkiem, uzależnionych od dostaw surowców drogą

kolejową.

Mowa tu o takich ﬁrmach,jakKolTram,

Unimot, a przede wszystkim Walcownia Rur Andrzej

będąca największym, zatrudniającym ponad 500 osób,

pracodawcą w gminie Zawadzkie.

stąpienie od planów likwidacji ruchu pasażerskiego

na trasie Tarnowskie Góry – Zawadzkie, a jeżeli nie,

to w jaki sposób zamierza się zabezpieczyć potrzeby

podróżujących, a samą trasę przed dewastacją?

Poseł Tomasz Garbowski

Opole, dnia 10 listopada 2011 r.

Interpelacja

(nr 46)

do ministra zdrowia

Decyzja prezesa NFZ Jacka Paszkiewicza doty-

cząca przyznania dodatkowych środków z funduszu

zapasowego jedynie 3 województwom: mazowieckie-

mu (537 mln zł), pomorskiemu (41 mln zł) oraz ślą-

skiemu (15 mln zł) jest działaniem kontrowersyjnym

i wzbudzającym zrozumiały sprzeciw pozostałych re-

gionów.

Niepokój wzmaga dodatkowo fakt, że przed-

miotowa decyzja nie jest podparta jasno określonymi

procedurami czy przepisami, a przy jej podjęciu omi-

nięto obowiązujący od 2009 r. specjalny algorytm

określający sposób rozdziału środków m.in. w oparciu

o liczbę ubezpieczonych w danym województwie.

Swoista uznaniowość prezesa Paszkiewicza obu-

rza tym bardziej, iż oddziały NFZ w wielu przypad-

kach zalegają z zapłatą kwot za wypracowane ponad

kontrakt nadwykonania za lata ubiegłe.

Taka sytu-

acja ma miejsce chociażby w opolskiej służbie zdro-

wia.

Województwo opolskie, nie dość że pominięte

w podziale dodatkowych środków z funduszu zapa-

sowego, jest też tym województwem, w którym wzrost

środków ﬁnansowych na prowadzenie świadczeń

opieki zdrowotnej w stosunku do roku bieżącego jest

najniższy.

Co niezrozumiałe, Opolszczyzna pominię-

ta została również w podziale środków z funduszu

zapasowego w roku ubiegłym.

Taka sytuacja powo-

duje zrozumiałą frustrację, brak dodatkowych środ-

ków grozi bowiem obniżeniem poziomu świadczonych

usług medycznych, wydłużeniem kolejek do specjali-

stów, wpłynie również niekorzystnie na wyniki ﬁ-

nansowe szpitali.

powiedzi na pytanie: Czy możliwa jest zmiana po-

działu środków z funduszu zapasowego, uwzględnia-

jąca interesy wszystkich województw, a jeżeli nie, to

czy województwo opolskie otrzyma dodatkowe środki

ﬁnansowenapokryciezaległościNFZwobecszpita-

Poseł Tomasz Garbowski

Opole, dnia 9 listopada 2011 r.

Interpelacja

(nr 47)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie niezapewnienia

lewackich bojówkarzy

Dzień 11 listopada to dla Polaków dzień szczegól-

ny.

W dniu Narodowego Święta Niepodległości odda-

jemy hołd wszystkim, którzy złożyli daninę krwi

i cierpienia dla ojczyzny.

Po okresie okupacji i znie-

wolenia, od ponad 20 lat szczególnym przejawem na-

szych uczuć tego dnia są m.in. patriotyczne manife-

stacje i marsze, a zwłaszcza ten organizowany w War-

szawie, na którym skupia się uwaga większości me-

diów i opinii publicznej.

Nasze środowisko zdaje sobie

sprawę, że – z różnych przyczyn – nie dla każdego

jest to dzień wyjątkowej radości.

Dla wielu jest to

święto bez pogłębionej reﬂeksji,dzieńustawowowol-

ny od pracy, stwarzający możliwość dodatkowego,

biernego wypoczynku.

Nie pochwalamy takiej posta-

wy, ale nie mamy zamiaru ingerować w sposób spę-

dzania wolnego czasu przez obywateli.

Trudno nam

jednak pogodzić się z faktem, że prezydent stolicy,

przy braku reakcji władz krajowych, zezwala w ten

szczególny dzień na organizację kontrmanifestacji

jawnie godzącej w podniosły charakter Marszu Nie-

podległości, a zachęcone tym lewackie bojówki zagra-

żają zdrowiu ludzi, którzy chcieli czynnie zademon-

strować swój patriotyzm i przywiązanie do tradycji.

Nie mamy nic przeciwko temu, aby radość z odzy-

skania niepodległości dzielili z nami również sąsiedzi

Polski, w tym i Niemcy, chociaż to właśnie z uwolnie-

nia się m.in. spod ich dominacji wyrażamy radość

11 listopada.

Jednak grupa kilkuset młodych Niem-

ców nie przyjechała do Warszawy, aby razem z Pola-

kami wziąć udział w pokojowej demonstracji.

Od kil-

ku tygodni media informowały o wcześniejszych „do-

konaniach” tych lewackich bojówek, a niemieckie

37

służby porządkowe przestrzegały przed rzeczywi-

stym celem ich planowanej wizyty.

Mimo to bojów-

karze zza zachodniej granicy bez przeszkód dotarli

do stolicy Polski, gdzie walnie przyczynili się do eska-

lacji napięcia i wzięli czynny udział w zamieszkach.

Tymczasem, jak podała ostatnio prasa, wszyscy za-

trzymani cudzoziemcy zostali zwolnieni bez posta-

wienia jakichkolwiek zarzutów i mogli bez przeszkód

opuścić granice Polski.

1.

Czy powstał raport służb porządkowych na te-

mat wydarzeń 11 listopada 2011 r. związanych z Mar-

szem Niepodległości?

Jeśli tak, uprzejmie proszę o jego

przekazanie.

2.

Dlaczego nie zapewniono swobodnego przejścia

Marszu Niepodległości, zezwalając na kontrmanife-

stację na trasie przemarszu?

3.

Jakie polskie organizacje zaprosiły zagraniczne

lewackie grupy do udziału w kontrmanifestacji i czy

ustalono, w jakim rzeczywistym celu to uczyniły?

4.

Czy znane są przypadki, aby Polacy zakłócali

manifestacje patriotyczne odbywające się w Niem-

czech?

5.

W jaki sposób polski wymiar sprawiedliwości

zamierza ukarać obcokrajowców, którzy dopuścili się

zakłócenia porządku publicznego w Warszawie w dniu

11 listopada br.?

szłym roku Marsz Niepodległości w Warszawie odby-

wał się w godnej atmosferze i bez zakłóceń, które

w tym roku zupełnie zdominowały rzeczywiste prze-

słanie święta 11 listopada?

Z poważaniem

Poseł Dariusz Piontkowski

Warszawa, dnia 17 listopada 2011 r.

(nr 48)

Szanowna Pani Minister!

Podczas ostatnich spo-

tkań z wieloma pracodawcami prowadzącymi w swych

zakładach pracy zakładowe fundusze świadczeń so-

cjalnych otrzymałem wnioski o skierowanie do mini-

sterstwa pracy interpelacji, w której zawarte będą

dwa zagadnienia budzące ostatnio najwięcej wątpli-

wości w praktyce wykonywania funkcji socjalnej

przez pracodawców.

Pierwsze zagadnienie dotyczy podziału świadczeń

socjalnych na ulgowe i nieulgowe, a co za tym idzie,

stosowanie lub niestosowanie kryterium socjalnego

w celu zróżnicowania wysokości świadczeń socjal-

nych.

O ile nie ma wątpliwości, że wszystkie świad-

czenia ulgowe muszą być różnicowane przez praco-

dawców ze względu na kryterium socjalne i w związ-

ku z tym od świadczeń tych nie odprowadza się skła-

dek na ubezpieczenia społeczne, o tyle już w przypad-

ku świadczeń wypłacanych w równej wysokości takiej

pewności nie ma.

Pomimo tego, że zgodnie z rozporządzeniem mi-

nistra pracy i polityki socjalnej w sprawie szczegóło-

ﬁnansowanychześrodkówprzeznaczonychnacele

socjalne w ramach zakładowego funduszu świadczeń

socjalnych nie odprowadza się składek na ubezpie-

czenia emerytalne i rentowe, to jednak ZUS w wielu

regionach w kraju domaga się odprowadzenia skła-

dek od tych świadczeń, które wypłacane są w równej

wysokości, bez uwzględniania kryterium socjalnego.

ZUS czerpie swoją interpretację z orzecznictwa są-

dów administracyjnych z 2009 r., z którego wynika

rzekomo, że świadczenia wypłacane w równej wyso-

kości dla wszystkich beneﬁcjentów(np.równadopła-

ta do wycieczki zakładowej czy równa dopłata do bi-

letów do teatru) tracą jakoby charakter socjalny i dla-

tego stanowią podstawę wymiaru składek na ubez-

Druga wątpliwość dotyczy odpisu na zakładowy

podjął dodatkowe zatrudnienie w macierzystym za-

kładzie pracy, nie zawieszając przy tym prawa do

emerytury.

Powstaje wówczas pytanie, czy na tego

właśnie emeryta, a jednocześnie pracownika, można

odprowadzać odpis niejako z dwóch podstaw (jako na

emeryta i jako na pracownika), czy też tylko z jednej

podstawy.

Mając na uwadze powyższe, uprzejmie proszę

1.

Czy od świadczeń wypłacanych z zakładowego

bez różnicowania ze względu na kryterium socjalne

(np. dopłaty do wycieczek zakładowych), odprowadzane

są składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe?

2.

Czy od wszystkich świadczeń wypłacanych

wadzane są składki na ubezpieczenie zdrowotne?

3.

Czy w sytuacji dodatkowego zatrudnienia w ma-

cierzystym zakładzie pracy emeryta, byłego pracow-

nika, można odprowadzać na niego odpis jako na

emeryta i na pracownika (niejako podwójnie), czy też

odpis ten odprowadza się na niego tylko jako na eme-

ryta?

Z poważaniem

Poseł Sławomir Zawiślak

Warszawa, dnia 8 listopada 2011 r.

38

Interpelacja

(nr 49)

do ministra ﬁnansów

Szanowny Panie Ministrze!

Podczas spotkań, ja-

kie regularnie odbywam z pracodawcami, przekaza-

no mi wątpliwości, które rodzą się w praktyce wyko-

nywania przez pracodawców funkcji socjalnej.

Wąt-

pliwości te dotyczą zastosowania ulg w podatku do-

chodowym od świadczeń wypłacanych z zakładowego

Jeśli chodzi o pracowników, to kluczowy jest prze-

się od podatku dochodowego „wartość otrzymanych

przez pracownika w związku z ﬁnansowaniemdzia-

datkowym kwoty 380 zł”.

Z uregulowania tego wy-

nika zatem, że jeśli chodzi o świadczenia socjalne

wypłacane (ﬁnansowane)ześrodkówZFŚS,możli-

wość skorzystania z przewidzianego cytowanym

przepisem zwolnienia istnieje wówczas, gdy: po

pierwsze, świadczenia mają charakter świadczenia

rzeczowego bądź pieniężnego, po drugie, są w całości

sﬁnansowaneześrodkówZFSŚ,potrzecie,otrzymy-

wane są w związku z ﬁnansowaniem działalności

czwarte, ich wysokość nie przekracza w roku podat-

kowym kwoty 380 zł; istotne jest przy tym, że wszyst-

kie ww. przesłanki muszą być spełnione łącznie.

Gdy zaś chodzi o emerytów i rencistów, to przepis

chodowego od osób ﬁzycznychsąświadczeniaotrzy-

mywane przez nich w związku z łączącym ich uprzed-

nio z zakładem pracy stosunkiem służbowym, sto-

sunkiem pracy lub spółdzielczym stosunkiem pracy,

Od dnia 4 kwietnia 2011 r. obowiązuje również

podatku są „świadczenia otrzymane z zakładowego

kach lub klubach dziecięcych”.

dochodowego są również tzw. zapomogi losowe, czyli

– zgodnie z literalnym brzmieniem przywołanego

przepisu – zapomogi otrzymane w przypadku indy-

widualnych zdarzeń losowych, klęsk żywiołowych,

długotrwałej choroby lub śmierci – do wysokości nie-

pkt 78 ww. ustawy.

W myśl tego przepisu wolne od

podatku są – niezależnie od ich wysokości – dopłaty

z ZFŚS do wypoczynku zorganizowanego przez pod-

mioty prowadzące działalność w tym zakresie, w for-

nież połączonego z nauką, pobytu na leczeniu sana-

toryjnym, w placówkach leczniczo-sanatoryjnych,

rehabilitacyjno-szkoleniowych i leczniczo-opiekuń-

lat 18.

Powyższe przepisy, choć na pierwszy rzut oka zda-

ją się być dookreślone, to jednak rodzą wątpliwości

w praktyce ich stosowania.

Mając to na uwadze,

1.

Czy udział pracownika w imprezie kulturalno-

-oświatowej, organizowanej przez pracodawcę, nale-

ży traktować jako uzyskanie przez pracownika przy-

chodu w wysokości proporcjonalnej do kosztów po-

niesionych przez pracodawcę na organizację imprezy

i liczby pracowników uczestniczących w imprezie

(a w konsekwencji przychód ten należy opodatko-

wać), czy też impreza taka jest usługą pracodawcy

w ramach wykonywania przez niego funkcji socjalnej

i środki wypłacone przez niego z tego tytułu z zakła-

dowego funduszu świadczeń socjalnych nie podlega-

ją opodatkowaniu?

mułowanie „sﬁnansowanie w całości” oznacza, że

ulga do 380 zł nie przysługuje przy świadczeniach

polegających na doﬁnansowaniu np. kosztów wy-

cieczki zakładowej (fundusz doﬁnansowuje 80%

kosztów wycieczki, a pracownik sam ﬁnansuje20%),

a przysługuje wyłącznie przy świadczeniach polega-

jących na sﬁnansowaniutejwycieczkiwcałościzza-

kładowego funduszu świadczeń socjalnych?

3.

Z jakich źródeł ﬁnansowanyjestpodatekdo-

chodowy od świadczeń socjalnych?

Przykładowo pra-

cownik otrzymuje pomoc świąteczną w wysokości

1000 zł – czy jest to kwota brutto, z której pracodaw-

ca potrąca należny podatek i odprowadza go do urzę-

du skarbowego, czy też jest to kwota netto w całości

wypłacana pracownikowi z ZFŚS, a dopiero pracow-

nik odprowadza należny podatek?

4.

Czy w sytuacji, gdy pracownik otrzymał już

w danym roku świadczenie w przykładowej wysoko-

ści 1000 zł i wykorzystał w tym już ulgę na świadcze-

nie do 380 zł, to następnie, gdy ten sam pracownik

otrzymuje zapomogę losową, jest ona zwolniona z po-

datku dochodowego do kwoty 2280 zł czy też odejmu-

je się od tej kwoty wykorzystaną ulgę do 380 zł?

In-

aczej mówiąc, czy ulgi te są niezależne od siebie?

39

5.

Przy pomocy jakich dokumentów pracownik

ma udowodnić pracodawcy, że wypoczynek był zor-

ganizowany przez podmioty prowadzące działalność

w tym zakresie?

Czy wystarczy REGON podmiotu,

czy też musi to być wpis na listę organizatorów tury-

styki i wypoczynku?

Z poważaniem

Poseł Sławomir Zawiślak

(nr 50)

do ministra ﬁnansów

Szanowny Panie Ministrze!

Na wniosek moich wy-

borców uprzejmie proszę Pana Ministra o odniesienie

się do następującego problemu.

Jednostka budżetowa określa wartość zamówie-

nia publicznego w kwocie netto, ale już umowy pod-

pisywane z dostawcami opiewają na kwotę brutto.

Zatem koszt jednostki budżetowej to kwota netto X,

czyli wartość zamówienia publicznego i należny po-

datek.

W planie ﬁnansowymzabezpieczasięjednak

na paragrafach wydatków kwoty netto, zaś wydatek

dotyczący podatku VAT naliczonego zabezpieczany

jest w oddzielnym paragraﬁe.

Ztegoteżpowodu–

wedle przekazywanych informacji – kwota środków

zabezpieczonych na początku roku budżetowego w pla-

nie ﬁnansowymniepokrywakwotyVAT.

Kwotaza-

bezpieczona w planie ﬁnansowym jest zatem zbyt

mała już na etapie planowania budżetu.

Taka prak-

tyka, jak wynika z informacji, występuje już od lat

w jednostkach budżetowych i samorządowych zakła-

dach budżetowych.

Obawy kierowników jednostek oraz księgowych

dotyczą tego, czy przypadkiem stan taki nie jest nie-

sach publicznych.

Aby nie doszło w którymś momen-

cie do przekroczenia wydatków względem planu ﬁ-

nansowego, jednostka stosuje następującą technikę

księgową: na paragrafach dochodowych oddzielnie

grupuje VAT, który był należnością i został zapłaco-

ny.

Jest to VAT od sprzedaży, który w momencie za-

płaty za usługę wpływa na konto dochodów jednost-

ki; wtedy jednostka dokonuje przekazania z konta

dochodów na konto wydatków kwoty wynikającej

z wpływów na konto dochodów.

Operacja ta jest za-

pisywana w następujący sposób: rozchód z konta do-

chodów z zapisem technicznym na czerwono, przy-

chód na koncie wydatków z zapisem technicznym na

czerwono – operacja ta pomniejsza dochody i pomniej-

sza wydatki na paragraﬁewydatkiztytułupodatku

VAT.

Oczywiście powoduje to, że w sprawozdaniu z wy-

konania RB27S i Rb28S na paragraﬁetakwydatków,

jak i dochodów wykazywane są mniejsze kwoty wy-

konania, bo dochody z tytułu podatku należnego po-

mniejszyły wydatki z tytułu podatku naliczonego.

Mając na uwadze powyższe, uprzejmie proszę

1.

Czy sytuacja, w której w planie ﬁnansowym

zarezerwowane zostały środki w wysokości netto na

konkretny wydatek, a po przeprowadzeniu postępo-

wania z zakresu zamówienia publicznego podpisywa-

na jest umowa, która generuje rzeczywisty koszt

brutto (wraz z podatkiem VAT), nie powoduje kon-

ﬂiktuzprzepisamiustawyoﬁnansachpublicznych

i nie rodzi odpowiedzialności z tytułu załamania dys-

cypliny ﬁnansówpublicznych?

2.

Czy technika księgowa opisana w treści niniej-

szej interpelacji, a stosowana powszechnie w jednost-

kach budżetowych, nie rodzi wątpliwości co do jej

zgodności z prawem?

Z poważaniem

Poseł Sławomir Zawiślak

(nr 51)

do ministra skarbu państwa

w sprawie prawa do nieodpłatnego nabycia

Szanowny Panie Ministrze!

Zgodnie z zapisami

z późn. zm.) osobami uprawnionymi do nieodpłatne-

go nabycia akcji Jastrzębskiej Spółki Węglowej SA są

wyłącznie te osoby, które w okresie od 8 kwietnia do

oświadczenia w powyższym terminie powoduje utra-

tę prawa do nieodpłatnego nabycia akcji.

W ramach procesu zbierania oświadczeń zamiesz-

czono w dziennikach o zasięgu ogólnopolskim i regio-

nalnym ogłoszenia wzywające uprawnione osoby do

składania przedmiotowych oświadczeń w działach

zatrudnienia kopalń wchodzących w skład JSW SA.

Ta kampania informacyjna zbiegła się zresztą w cza-

sie z ogólnopolską akcją informacyjną przeprowadzo-

ną przez Ministerstwo Skarbu Państwa, skierowaną

do potencjalnych uprawnionych pracowników z po-

40

nad tysiąca spółek zlokalizowanych na terenie całego

kraju, w której informowano o terminie składania

oświadczeń przez osoby uprawnione.

Niestety, bardzo duża grupa osób, z różnorakich

przyczyn, nie złożyła przedmiotowego oświadczenia.

Przyczyny zaistniałego stanu rzeczy są bardzo różne:

od prozaicznych, czyli np. niedotarcie informacji ze

względu na wyjazd danej osoby lub też jej pobyt poza

granicami kraju, po przypadki pobytów w szpitalu.

Spora grupa osób potwierdza złożenie oświadczenia,

ale nie jest ujęta na liście pracowników uprawnio-

nych do bezpłatnego nabycia akcji JSW SA (niestety,

te osoby nie posiadają potwierdzenia złożenia oświad-

czenia).

Kolejną grupę stanowią spadkobiercy osób

zmarłych w okresie od komercjalizacji spółki do za-

kończenia okresu składania oświadczeń; osoby te nie

prawny dotyczący prawa do dziedziczenia.

Jest też

spora grupa spadkobierców pracowników kopalń,

które weszły w skład JSW, a które zmarły we wcze-

śniejszym lub późniejszym okresie.

Osoby te częstokroć przyczyniły się do powstania

JSW SA, a z powodu niedopatrzenia terminu złoże-

nia oświadczeń nie otrzymają bezpłatnie akcji JSW

liwości, by pracownicy, którzy nie złożyli w ustawo-

wym terminie oświadczeń o zamiarze nabycia akcji,

mogli obecnie złożyć takie oświadczenie i nabyć akcje

pracownicze.

Jest to o tyle krzywdzące wobec wymienionych po-

wyżej osób, że spora grupa nieuprawnionych, aktu-

alnie pracujących w JSW SA osób, otrzyma bezpłat-

tego pomiędzy Skarbem Państwa a związkami zawo-

dowymi reprezentującymi pracowników JSW SA.

Czy istnieje możliwość przyznania jakiejkolwiek

gratyfikacji osobom, które utraciły prawo do akcji

następcami prawnymi tychże osób?

Poseł Grzegorz Matusiak

Warszawa, dnia 19 listopada 2011 r.

Interpelacja

(nr 52)

do ministra transportu, budownictwa

w sprawie inwestycji o nazwie Beskidzka

Koncepcja budowy nowego szlaku drogowego łą-

czącego Bielsko-Białą z podkrakowskim Głogoczo-

wem powstała w wyniku starań samorządów gmin,

które leżą wzdłuż obecnej drogi krajowej nr 52.

Droga

ta w chwili obecnej obciążona jest natężeniem ruchu

pojazdów na dobę.

Powoduje to, że przez dużą część

doby średnia prędkość przejazdu na trasie z Bielska-

-Białej do Krakowa nie przekracza 30 km/h.

Ponadto

trasa ta jest jedną z najniebezpieczniejszych dróg

krajowych w Polsce.

Niemal co miesiąc dochodzi na

niej do śmiertelnego wypadku, a trzeba zaznaczyć,

że ma ona zaledwie 74 km długości.

dernizacja istniejącej drogi krajowej nr 52, została pod-

jęta decyzja o wytyczeniu zupełnie nowego szlaku dro-

gowego łączącego drogi S1 i S7.

Nowa dwujezdniowa

trasa wyprowadzi ruch tranzytowy z centrów miejsco-

52, zwiększy przepustowość i prędkość tego ruchu, zna-

cząco wpłynie na wzrost gospodarczy regionu, a także

poprawi warunki ekologiczne jego mieszkańców.

Do dnia dzisiejszego udało się wykonać dokumentację

projektową w zakresie studium techniczno-ekonomicz-

no-środowiskowego etap II dla dwóch rekomendowanych

przez GDDKiA wariantów trasy.

Pierwotnie zakładano,

że złożenie do regionalnego dyrektora ochrony śro-

dowiska wniosku o wydanie decyzji o uwarunkowa-

niach środowiskowych inwestycji nastąpi do 30 stycz-

nia 2011 r.

Tymczasem, jak wynika z najnowszych do-

niesień prasowych, GDDKiA złoży go dopiero w 2012 r.

Wykonane prace pochłonęły już ogromne środki

ﬁnansowezbudżetupaństwa.

1.

Czy w najbliższych latach rząd zamierza przezna-

czyć odpowiednie środki na kontynuację inwestycji?

2.

Czy istnieje harmonogram prowadzenia kolej-

nych etapów budowy BDI aż do jej zakończenia?

3.

Czy możliwa jest realizacja tej inwestycji po-

przez kompleksową budowę wybranych odcinków

trasy, które docelowo zostaną połączone, tworząc ją

w całości?

Pozostaję z wyrazami szacunku

Andrychów, dnia 18 listopada 2011 r.

Interpelacja

(nr 53)

do ministra zdrowia

Szanowny Panie Ministrze!

Jedną z rzadkich

chorób wrodzonych jest cystynoza, polegająca na

nieprawidłowym metabolizmie aminokwasu cysty-

41

ny, tj. na zaburzeniu systemu odpowiedzialnego za

transportowanie cystyny poza lizosomy.

W efekcie

aminokwas ten gromadzi się w komórkach organi-

zmu, co z kolei jest przyczynkiem do uszkodzenia

wątroby, nerek i oczu, a także zahamowania wzro-

stu poprzez odkładanie się cystyny w kościach.

Koszt miesięcznej terapii osoby chorej na cystynozę

łączną sumę około 250 tys. zł rocznie, gdyż liczba

osób zmagających się z tą chorobą w Polsce są bar-

dzo mała.

Ćwierć miliona złotych w rocznym ujęciu

ogólnokrajowym jest sumą stosunkowo niewielką,

jednak dostęp do terapii celowanej z zastosowaniem

cystagonu jest poważnie utrudniony, gdyż lek ha-

mujący postęp tej wyniszczającej choroby od 4 lat

nie jest refundowany przez Narodowy Fundusz

Zdrowia, mimo że program terapeutyczny dotyczą-

cy cystynozy jest gotowy już od roku, a koszty, jakie

pociąga za sobą nieleczone schorzenie, są znacznie

wyższe.

Obecnie jedynym sposobem na pozyskanie

dawki leku jest kilkudniowy pobyt chorego w szpi-

talu, gdyż cystagon jest nieodpłatnie podawany oso-

bom hospitalizowanym.

Szanowny Panie Ministrze!

Proszę o odpowiedź

dzić lek niezbędny do uregulowania mechanizmu

transportu cystyny, tj. cystagon, na listę leków re-

fundowanych?

2.

Czy w przypadku uruchomienia refundacji leku

będzie on sponsorowany nieprzerwanie czy też jedy-

nie przez wyznaczony czas, tak jak jest to na przy-

kład w przypadku leków hamujących postęp stward-

nienia rozsianego?

Z poważaniem

Poseł Łukasz Zbonikowski

Włocławek, dnia 18 listopada 2011 r.

Interpelacja

(nr 54)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Jednym z niedawnych

wydarzeń, które wzbudziło w naszym kraju wiele

kontrowersji, było zaprezentowanie nowych strojów

polskiej reprezentacji w piłce nożnej, na których nie

widnieje już wizerunek Orła Białego, bowiem został

on zastąpiony przez logo PZPN.

Swojego głębokiego

rozgoryczenia przedmiotową sprawą nie kryją kibi-

ce oraz wielu przedstawicieli świata sportu, którzy

odnoszą się do szczególnej symboliki godła.

Wska-

zują oni, iż tego typu posunięcie nie powinno mieć

miejsca i urasta do rangi skandalu.

Pomysł usunięcia godła narodowego jest niesłuszny,

zważywszy także na szczególną sytuację, w jakiej znaj-

duje się rodzima piłka, tj. tuż przed najważniejszą im-

prezą sportową, której gospodarzem będzie Polska.

Rzecznik Polskiego Związku Piłki Nożnej po-

czątkowo tłumaczyła brak godła faktem, iż spośród

wszystkich europejskich federacji piłkarskich jedy-

nie sześć z nich posiada stroje z godłem narodo-

wym.

Jednakże argumentacja ta nie jest wystar-

czająca, gdyż w przypadku narodowej reprezentacji

Polski wizerunek orła ma szczególne znaczenie –

występy kadrowiczów od lat były szczególnie zwią-

zane z symbolem godła narodowego, które towa-

rzyszyło piłkarzom podczas wszystkich sportowych

imprez, a teraz, w przededniu mistrzostw Europy

organizowanych przez nasz kraj, wizerunku orła

ma tam zabraknąć.

Obecność godła narodowego na

strojach polskich kadrowiczów nawiązuje do dłu-

goletniej historii rodzimej piłki nożnej i oddaje ideę

drużyny narodowej.

Kilka dni po tym jak afera dotycząca nowych

strojów reprezentacji została zapoczątkowana, głos

w sprawie zabrał sekretarz generalny PZPN, który

przyznał, że motywem umieszczenia logo Polskie-

go Związku Piłki Nożnej w miejscu godła narodo-

wego były względy ﬁnansowe.

Wskazałon,iżzwiązek

boryka się z trudnościami ﬁnansowymi,aumiesz-

czenie logo zamiast godła było jedynym sposobem

na pozyskanie niezbędnych funduszy.

Uzasadnienie

to brzmi mało wiarygodnie, biorąc pod uwagę wpły-

wy z praw do transmisji reprezentacyjnych meczów,

astronomiczną pensję prezesa związku i wynagro-

dzenia innych działaczy.

pytania:

2.

Jakie działanie podejmie ministerstwo, żeby

polska reprezentacja była oznaczona polskimi sym-

bolami narodowymi?

3.

Czy Pani Minister nie widzi możliwości, aby na

tej podstawie rozwiązać albo wprowadzić zarządcę

komisarycznego do PZPN, a więc do instytucji, któ-

ra zgodnie z ustawą miała organizować i promo-

wać polską piłkę nożną?

Z poważaniem

Poseł Łukasz Zbonikowski

42

Interpelacja

(nr 55)

do ministra zdrowia

w sprawie procedury narzucającej

Szanowny Panie Ministrze!

Pacjenci Szpitala

Uniwersyteckiego nr l im. dr. A. Jurasza w Byd-

goszczy skarżą się na praktyki, jakie mają miejsce

w tejże placówce.

Jednym z chorych jest mężczyzna,

który traﬁłdoKatedryiKlinikiOrtopediiiTrau-

matologii Narządu Ruchu na zabieg kolana.

Po tym,

jak pacjent traﬁłdoplacówki,ustalono,żeoperacja

zostanie przeprowadzona dzień po zgłoszeniu się

do szpitala.

Jednakże później mężczyzna został po-

informowany, że zabieg zostanie wykonany pod

warunkiem, iż kilku członków jego rodziny lub zna-

jomi oddadzą uprzednio krew.

Chętni do oddania

krwi mieli zgłosić się do regionalnego Centrum

Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa w Bydgoszczy,

gdzie po oddaniu krwi mieli poprosić o wystawienie

stosownego zaświadczenia, a następnie uzupełnić je

o dane pacjenta.

W przypadku opisywanego pacjenta

dawcą mógł zostać jedynie jego brat, co zrodziło ko-

nieczność proszenia innych dawców o wypełnienie za-

świadczenia w centrum krwiodawstwa.

Kiedy te ele-

menty procedury zostały skompletowane, należało do-

kumenty wysłać faksem do Kliniki Transplantologii

i Chirurgii Ogólnej szpitala im. dr. A. Jurasza.

Co wię-

cej, istotne było, aby traﬁłyonetamnakonkretnągo-

dzinę.

Na uwagę zasługuje fakt, iż grupa krwi dawców

nie miała znaczenia, a rodzaj krwi, którego potrzebo-

wał chory, znajdowała się w banku krwi szpitala.

Bydgoski szpital im. dr. Jurasza nie jest jedynym

przypadkiem, gdzie dopuszczano się tego typu prak-

tyk, bowiem miały one miejsce również w szpitalu im.

Mikołaja Kopernika w Toruniu, gdzie pacjent oczeku-

jący na operację usunięcia nerki musiał uprzednio po-

starać się o zdobycie takiej ilości krwi, jaka była po-

trzebna do zabiegu, przy czym jej grupa nie odgrywa-

ła żadnego znaczenia.

Chory nie miał bliskiej rodziny,

zatem był zmuszony do zaapelowania o oddanie krwi

do mieszkańców swojej miejscowości.

Szanowny Panie Ministrze!

Proszę o odpowiedź

1.

Czy resort otrzymywał wcześniej informacje

o tego typu praktykach i czy to zjawisko jest dopusz-

czalne?

wyeliminowania przedmiotowego nadużycia?

3.

Czy placówki medyczne, które dopuściły się

tego rodzaju działań, poniosą konsekwencje?

Z poważaniem

Poseł Łukasz Zbonikowski

(nr 56)

do ministra transportu, budownictwa

Szanowny Panie Ministrze!

31 sierpnia 2011 r.

została przyjęta nowelizacja ustawy o ochronie praw

nie Kodeksu cywilnego, której regulacje zaczęły obo-

wiązywać 16 listopada br. Na mocy tejże ustawy lo-

katorzy znęcający się nad innymi domownikami,

dewastujący mieszkania lub organizujący libacje

będą mogli wyrokiem sądu zostać eksmitowani do

noclegowni i schronisk dla bezdomnych – także w okre-

sie zimowym.

Przedstawiciele schronisk i ośrodków dla bezdom-

nych apelują, iż nowe zapisy przyczyniają się do ge-

nerowania większej liczby bezdomnych.

Tego typu

placówki od zawsze borykały się z niedostateczną

liczbą miejsc.

Okres zimowy dopiero się rozpoczyna,

a w wielu z nich już kończą się wolne miejsca, zaś

w efekcie działania przedmiotowych przepisów ludzi

potrzebujących zakwaterowania w takich miejscach

będzie jeszcze więcej.

Ponadto nowelizacja rozszerza również katalog

obowiązków gminy o konieczność zapewnienia przez

samorząd lokali tymczasowych dla osób eksmitowa-

nych, które nie mają prawa do pomieszczenia socjal-

nego lub zastępczego.

Jednak zajmowanie takiego

rodzaju lokalu przysługuje tym osobom jedynie na

pół roku, zatem także rodzi to problem bezdomności

po upływie tego okresu.

Co więcej, prawa do otrzymania pomieszczenia

tymczasowego nic będzie można uzyskać w przypad-

kach, gdy tytuł wykonawczy wskazuje, iż nakazanie

opuszczenia lokalu zostało orzeczone w związku ze

stosowaniem przemocy w rodzinie, ze względu na

uporczywe lub rażące wykraczanie przeciwko po-

rządkowi domowemu, zajęcia opróżnionego lokalu

bez tytułu prawnego, a także niestosownego zacho-

wania czyniącego korzystanie z innych lokali w tym

obiekcie uciążliwym, czy też w sytuacji, gdy dłużnik

został zobowiązany do opróżnienia zajmowanego lo-

kalu na podstawie umowy najmu okazjonalnego, któ-

l ustawy, bądź gdy dłużnik został zobowiązany do

Szanowny Panie Ministrze!

Proszę o odpowiedź

43

Z poważaniem

Poseł Łukasz Zbonikowski

Interpelacja

(nr 57)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie niszczenia polskich ﬂag przed

Szanowny Panie Ministrze!

Kto publicznie znie-

waża, niszczy, uszkadza lub usuwa godło, sztandar,

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo

pozbawienia wolności do roku – tak brzmi art. 137

§ l K.k., na treść którego powołują się entuzjaści

futbolu oburzeni zachowaniem organizatorów meczu

piłkarskiego rozgrywanego pomiędzy reprezentacja-

mi narodowymi Polski oraz Niemiec, który odbył

się 6 września br. na gdańskim stadionie PGE Are-

na.

Do naruszenia prawa doszło przed wejściem na

obiekt, gdzie miała miejsce kontrowersyjna akcja,

której efektem była profanacja polskich barw naro-

dowych.

Kibice, którzy zamierzali wnieść na stadion du-

żoformatowe biało-czerwone ﬂagi,zostalizatrzyma-

ni przez ochroniarzy, którzy zażądali zmniejszenia

wymiarów sztandarów poprzez ich przecinanie.

Or-

ganizatorzy tłumaczyli akcję koniecznością prze-

strzegania nowych przepisów zabraniających wno-

szenia na stadiony symboli narodowych znacznych

rozmiarów.

Miłośnicy sportu i nie tylko nie kryją swego głę-

bokiego niezadowolenia zaistniałą sytuacją.

Wskazu-

ją oni, że doszło nie tylko do złamania zasad Kodek-

su karnego, ale także do aktów nieposzanowania

pamięci przodków, którzy w imię obrony polskości

przelewali krew i nierzadko oddawali życic.

Kibice

alarmują, iż niedopuszczalne jest, aby dochodziło do

niszczenia znaków państwowych, zwłaszcza pod

bacznym okiem stróżów prawa, dziennikarzy oraz

innych przedstawicieli, i to z tak błahego powodu.

Szanowny Panie Ministrze!

Proszę o odpowiedź

1.

Kto jest autorem rozporządzenia zabraniającego

wnoszenia na stadiony ﬂagodużychrozmiarach?

2.

Czyżby gabinet Donalda Tuska obawiał się

umieszczania na ﬂagachhasełantyrządowychoraz

fraz antypezetpeenowskich?

3.

Dlaczego zabrania się umieszczania na trybu-

nach ﬂagniezawierającychżadnychhaseł?

4.

Z jakiego powodu rząd dopuszcza się wprowa-

dzania przepisów, które z założenia mają godzić w sym-

bole narodowe?

Z poważaniem

Poseł Łukasz Zbonikowski

Włocławek, dnia 16 listopada 2011 r.

Interpelacja

(nr 58)

do ministra sprawiedliwości

poz. 767) modyﬁkacjomulegająm.in.regulacjedoty-

czące prawa spółdzielczego.

niec Włocławka, który w Prokuraturze Rejonowej we

Włocławku złożył zawiadomienie dotyczące możliwo-

ści popełnienia przestępstwa przez zarząd jednej

z tutejszych spółdzielni mieszkaniowych.

Czynem

zabronionym, którego rzekomo mieli dopuścić się

przedstawiciele spółdzielni, miało być działanie na

szkodę Włocławskiej Spółdzielni Mieszkaniowej, tj.

czyn z art. 267a ustawy Prawo spółdzielcze.

Człon-

kowie zarządu mieli wyrządzić spółdzielni szkodę

majątkową w wysokości około 27 000 zł.

W grudniu 2010 r. prokurator Prokuratury Rejo-

nowej we Włocławku zatwierdził postanowienie o umo-

rzeniu dochodzenia w przedmiotowej sprawie na pod-

stawie art. 17 § l pkt 2 K.p.k. wobec stwierdzenia, że

żalenie w tej sprawie złożył ww. mieszkaniec Wło-

cławka.

W momencie popełnienia domniemanego

przestępstwa obowiązywały jeszcze stare regulacje,

tj. wspomniany art. 267a, na mocy którego osoba bio-

rąca udział w tworzeniu spółdzielni lub będąca człon-

kiem jej zarządu lub rady albo likwidatorem, która

ności do lat 5 i grzywnie.

Jednak z dniem 13 lipca

2011 r. artykuł ten został uchylony.

W obliczu derogacji tegoż artykułu działania

członków zarządu spółdzielni były oceniane poprzez

pryzmat art. 296 K.k., mówiącego o odpowiedzialno-

ści za „znaczną szkodę”, która w niniejszej sprawie

nie wchodziła w rachubę, gdyż zawiadomienie doty-

czące możliwości popełnienia przestępstwa odnosi się

do kwoty około 27 000 zł, przy czym znaczna szkoda

majątkowa jest określana jako wartość, która w cza-

sie dopuszczenia się czynu zabronionego przekracza

200 000 zł.

W związku z powyższym postanowieniem

sądu postępowanie w przedmiotowej sprawie winno

44

być umorzone, uwzględniając treść art. 4 § l K.k.,

wobec braku znamion czynu zabronionego.

Zatem

działania, które w świetle uprzedniej normy prawnej

były przestępstwem, obecnie nie przedstawiają tego

rodzaju znamion, a co za tym idzie dopuszczalne jest

działanie na szkodę spółdzielni, której wartość nie

przekracza rzeczonych 200 000 zł.

1.

Dlaczego derogacji uległ przepis mówiący o pe-

nalizacji działań prowadzących do ponoszenia strat

przez spółdzielnie mieszkaniowe, czyli na szkodę ma-

jątku jej członków?

2.

Czy zatem prawdą jest, że szkody wywołane

w majątku spółdzielni do kwoty 200 000 zł przez na

przykład zarządy spółdzielni mieszkaniowych są poza

penalizacją karną i są według polityki obecnego rzą-

du dozwolone?

Z poważaniem

Poseł Łukasz Zbonikowski

Włocławek, dnia 14 listopada 2011 r.

Interpelacja

(nr 59)

do ministra zdrowia

Informuję, że do mojego biura poselskiego zgła-

szają się pracownicy służby zdrowia zaniepokojeni

projektem proponowanych zmian w ustawie z dnia

Zainteresowani twierdzą, że w ministerialnym

nie ww. ustawy przewidywane są rozwiązania nieko-

rzystne dla pielęgniarek i położnych, które prowadzą

samodzielną działalność gospodarczą.

Przepisy art.

28 ust. 1a w proponowanym brzmieniu zdaniem za-

interesowanych sprawiają, że świadczeniodawcą udzie-

zdrowotnej będzie mógł zostać jedynie podmiot, w któ-

rym świadczeń udzielają zarówno lekarze, jak i pie-

lęgniarki i położne.

Jest to istotne ograniczenie sa-

modzielności zawodowej pielęgniarek i położnych,

które nie będą mogły prowadzić samodzielnej dzia-

łalności gospodarczej w zakresie pielęgniarstwa, a za-

miast tego zmuszone będą do zatrudniania się w spół-

kach tworzonych przez lekarzy rodzinnych.

Rozwiązania te ograniczą także swobodę wyboru

lekarza, pielęgniarki i położnej przez pacjenta.

We-

dług obowiązujących rozwiązań prawnych pacjent

ma pełną swobodę w zakresie wyboru każdego z nich.

Nowe propozycje, w razie ich wejścia w życie, ograni-

czą tę swobodę poprzez konieczność wyboru przez

pacjenta tylko tych lekarzy, pielęgniarek i położnych,

którzy będą udzielać świadczeń u wybranego przez

pacjenta świadczeniodawcy.

Pytania:

W jaki sposób proponowana regulacja prawna ma

usprawnić system opieki zdrowotnej i w jakim celu

proponuje się jej wprowadzenie?

Czy proponowane regulacje w zakresie ustawy

o świadczeniach opieki zdrowotnej ﬁnansowanychze

środków publicznych mają na celu ograniczenie moż-

liwości wyboru przez pacjenta lekarza, pielęgniarki

i położnej?

sytuację świadczeniodawców, którzy nie zatrudniając

zarówno lekarza, pielęgniarki, jak i położnej, skazani

Pozostaję z wyrazami szacunku

(nr 60)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

W Dzienniku Ustaw

Nr 20 pod poz. 1259 zostało opublikowane rozpo-

mywania przez funkcjonariuszy Straży Granicznej

1.

Czy przedmiotowe rozporządzenie ministra

spraw wewnętrznych i administracji zmienia pod-

stawy naliczania emerytur, wobec czego czy jest

zgodne z zapewnieniami o niezmienianiu zasad

emerytalnych wobec funkcjonariuszy pełniących

już służbę?

2.

Czy ww. rozporządzenie wprowadza godziny pra-

cy niebędące godzinami zaliczanymi do czasu służby?

3.

Czy w związku ze wzrostem cen artykułów

żywnościowych dokonano aktualizacji wartości pie-

45

niężnych norm wyżywienia zgodnych z zarządzeniem

nr 12 komendanta Straży Granicznej?

Z poważaniem

Poseł Artur Ostrowski

Warszawa, dnia 18 listopada 2011 r.

(nr 61)

do ministra transportu, budownictwa

w sprawie wypłat odszkodowań za ziemię

Szanowny Panie Ministrze!

Rośnie napięcie

w związku z budową S8 w Łódzkiem.

Kilka tysięcy

właścicieli nieruchomości, które leżą w pasie drogi,

ma wkrótce oddać swoje domy i ziemię.

Są kuszeni

propozycją pięcioprocentowego bonusu, jeśli nieru-

chomości opuszczą w ciągu 30 dni.

Choć ich nieru-

chomości zostały już przewłaszczone na rzecz Skarbu

Państwa, wciąż nie są ustalone kwoty odszkodowań,

a od wypłaty pieniędzy dzielić mogą miesiące.

Na wszystkich odcinkach trasy S8 w wojewódz-

twie łódzkim jest 5400 działek do wyceny.

Tego ﬁ-

zycznie nie da się zrobić w kilka dni.

Kolejka po pie-

niądze jest jednak ogromna.

W tej chwili na 5400

działek wydana jest tylko jedna decyzja o odszkodo-

waniu – dotyczy nieruchomości na terenie przyszłego

węzła Walichnowy.

Poza tym pierwsze operaty szacunkowe są sporzą-

dzane na odcinkach 6–9, czyli między Łaskiem i Rzgo-

wem.

Mają spłynąć do urzędu wojewódzkiego w tym

tygodniu.

Dodatkowo dla części osób rozczarowująca

może być zmiana zasad dotyczących wyceny nieru-

chomości.

Dotąd porównywano je z podobnymi dział-

kami zabieranymi pod budowę dróg, od sierpnia

działki rolne są wyceniane jak zwykłe rolne, budow-

lane jak budowlane.

Szanowny Panie Ministrze!

Proszę o odpowiedź

cie budżetu na rok 2012?

Z poważaniem

Poseł Tadeusz Tomaszewski

Warszawa, dnia 16 listopada 2011 r.

Interpelacja

(nr 62)

do ministra pracy i polityki społecznej

Szanowny Panie Ministrze!

Coraz częściej spoty-

kamy się z sytuacją, że gminy nie mają pieniędzy na

pieczy zastępczej.

Miasto Poznań musiałoby wydać

na realizację tej ustawy ponad 800 mln zł.

Problem

w tym, że gminy, w tym również Poznań, tych pie-

niędzy nie mają, a nowe przepisy wchodzą w życie

w styczniu 2012 r.

Problem wynika z tego, że rząd nie dał gminom

pieniędzy na realizację tego zadania.

Ustawa przewi-

duje, że mogą one dostać na ten cel dotację w wysoko-

ści 50% poniesionych kosztów.

Mogą nie oznacza, że

dostaną.

Tymczasem Poznań obecnie wydaje na

świadczenia dla rodzin zastępczych ok. 7 mln zł.

Po

wejściu nowych przepisów musiałby tylko w przyszłym

roku dołożyć prawie drugie tyle (6,8 mln zł).

Podobnie

Gdańsk, a Wrocław nawet więcej, bo 7,1 mln zł.

1.

Czy rząd monitoruje powyższy problem?

2.

Jak kształtuje się system wypłaty dotacji do

poniesionych kosztów dla samorządów realizujących

zadania wynikające z realizacji ww. ustawy w 2011 r.

i projekcie budżetu na rok 2012?

Z poważaniem

(nr 63)

do ministra ﬁnansów

mi sygnałami odbieranymi przeze mnie tak ze stro-

ny samych rolników, jak i banków obsługujących ten

kierunek naszej gospodarki, zwracam się do Pana

Z informacji wyżej wymienionych nastąpił w IV

kwartale br. brak wystarczającej ilości środków ﬁ-

nansowych na zabezpieczenie dopłat do udzielanych

kredytów preferencyjnych.

46

Podjęte przez niektórych rolników działania w ra-

mach PROW i podpisane umowy związane z zaku-

pem gruntów z zasobów Agencji Nieruchomości Rol-

nych Skarbu Państwa spowodują, że nie będą mogli

wywiązać się z podjętych wcześniej zobowiązań wo-

bec Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnic-

twa oraz ANR.

odpowiednie działania Pan podejmie, mające na celu

zwiększenie puli środków ﬁnansowychnadopłatydo

kredytów?

Z szacunkiem

Poseł Piotr Walkowski

Ostrów Wielkopolski, dnia 15 listopada 2011 r.

Interpelacja

(nr 64)

do ministra skarbu państwa

w sprawie nieprawidłowości w zarządzaniu

wie nieprawidłowości w zarządzaniu przedsiębior-

stwem PKS Polonus SA działającym w Warszawie.

Zarząd Zakładowy Wolnego Związku Zawodowe-

go Kierowców RP przy PKS Polonus w Warszawie

problemów dotyczących łamania podstawowych praw

pracowniczych, jak również spraw wynikających ze

złego zarządzania przedsiębiorstwem.

Liczne niepra-

widłowości, których dopuszczał się zarząd spółki,

oraz brak porozumienia z jej prezesem doprowadziły

do konieczności złożenia przez Zarząd Zakładowy

sku o wszczęcie kontroli przedłożonego Panu Mini-

strowi w sierpniu br. Główne zarzuty, jakie wysuwa-

li zainteresowani, dotyczyły między innymi niego-

spodarności w zarządzaniu ﬁrmą.

Pracownicyzwró-

cili uwagę przede wszystkim na zawieranie nieko-

rzystnych umów przetargowych przynoszących po-

ważne straty ﬁnansowedlaﬁrmy.

Wedługposiadanej

przez zarząd zakładowy wiedzy, w 2010 r. dokonano

zakupu prywatnej ﬁrmyprzewozowejRoyBus.

Inwe-

stycja, która miała na celu rzekome pozbycie się kon-

kurencji, w rzeczywistości okazała się ratunkiem dla

bankrutującego przewoźnika.

Podobnie przedstawia-

ła się sprawa oddania bez przetargu linii do Olecka,

Rozóg i Ostrołęki w ręce właścicieli prywatnych ﬁrm

przewozowych oraz przeprowadzenie niekorzystnych

korekt czasu odjazdu autokarów na kilku najbardziej

dochodowych liniach atrakcyjnych pod względem tu-

rystycznym.

Efektem takiego działania była utrata

klientów, którzy coraz częściej zaczęli korzystać z usług

innych ﬁrm.

Kolejną i nie do końca zrozumiałą dla związku za-

kładowego kwestię stanowią dokonywane przez przed-

siębiorstwo zakupy autokarów niespełniających wy-

mogów dla pojazdów obsługujących pasażerów na li-

niach dalekobieżnych.

Z relacji pracowników wynika

ponadto, że ﬁrmapraktykujeprocederzwiązanyzob-

ciążaniem kierowców za tzw. przepały związane ze

znacznym zaniżaniem norm paliwa w stosunku do

norm ustanowionych przez producenta.

Skutkiem

tego działania są niedogrzane pojazdy w okresie zimo-

wym oraz częste zjawisko jazdy bez włączonej klima-

tyzacji w sezonie letnim.

Podobna sytuacja ma miejsce

w przypadku uszkodzenia autokaru.

Kierowcy są po-

ciągani do odpowiedzialności ﬁnansowejnawetwów-

czas, gdy do usterki nie doszło z ich winy, a w wyniku

dopuszczania do jazdy autokarów niesprawnych.

Z powyższych względów Zarząd Zakładowy Wol-

nego Związku Zawodowego Kierowców RP zdecydo-

wał się skierować prośbę o przeprowadzenie kontro-

li do Inspekcji Transportu Drogowego oraz do Pań-

stwowej Inspekcji Pracy.

Obecnie sytuacja w przedsiębiorstwie jest niezwy-

kle trudna dla pracowników, którzy są nękani kara-

mi ﬁnansowymiorazzwolnieniamizart.52Kodek-

su pracy, co zmusza ich do korzystania z częstych

zwolnień lekarskich.

Mając na uwadze opisane powyżej nieprawidłowo-

ści, które przekładają się na złą kondycję ﬁnansową

Dlaczego, pomimo wcześniejszego pisma skiero-

wanego przez Zarząd Zakładowy Wolnego Związku

Zawodowego Kierowców RP do Ministerstwa Skarbu

Państwa, nie podjęto żadnych skuteczniejszych dzia-

łań w celu wyjaśnienia istniejących nieprawidłowo-

ści, poza oddaniem powyższej sprawy do rady nad-

zorczej spółki, której zadaniem miało być przeanali-

zowanie problemów podnoszonych przez zaintereso-

wanych?

Czy rada nadzorcza spółki przekazała do Mini-

sterstwa Skarbu Państwa wyniki analiz, do których

przeprowadzenia została zobowiązana?

Co z tych

analiz wynika?

Czy Ministerstwo Skarbu Państwa posiada

uprawnienia do przeprowadzenia bezpośredniej kon-

troli w spółce, skoro działania podjęte przez radę

nadzorczą nie przyniosły spodziewanych efektów?

Z poważaniem

Poseł Artur Górski

Warszawa, dnia 18 listopada 2011 r.

47

Interpelacja

(nr 65)

do ministra zdrowia

w sprawie sprzedaży prywatnym spółkom

Jak donoszą media, dyrekcja Zespołu Szpitali

Miejskich (ZSM) w Chorzowie podjęła niedawno kon-

trowersyjną decyzję sprzedaży oddziału kardiologii.

Cenę wywoławczą ustalono na 4 mln zł, a koszt rocz-

nego czynszu (bo jak mówi dyrektor, sprzedane zo-

staje tzw. know-how, czyli prawo do wykonywania

procedur medycznych z doświadczonym personelem

i częścią sprzętu) ma wynosić blisko 1 mln zł.

Kon-

trakt z NFZ w 2011 r. dla tego oddziału to niebaga-

telna kwota 10 mln zł.

Jedyną ofertę zakupu złożyła

prywatna spółka Polska Grupa Medyczna (PGM),

której udziałowcami są lekarze związani ze Śląskim

Centrum Chorób Serca w Zabrzu.

Według kierujących szpitalem utrzymanie od-

działu kardiologicznego okazało się po prostu nie-

opłacalne.

Choć zabiegi ratujące życie nie są limito-

wane, to, jak podaje portal miejski www.mojchorzow.

pl, NFZ nie wypłaca w terminie dodatkowych środ-

ków z tytułu nadwykonań, jednocześnie żądając pla-

nowania nadwykonań w przyszłorocznym budżecie.

Decyzję sprzedaży kardiologii tłumaczono również

faktem, że NFZ w pierwszej kolejności wypłacał pie-

niądze na świadczenia ratujące życie, jak np. korona-

roplastyka, a z tego powodu kontrakty dla innych

oddziałów na przestrzeni 2 ostatnich lat uległy

zmniejszeniu o 10–30%.

W celu „ratowania” sytuacji

ﬁnansowejszpitalapodjętowięcdecyzjęopozbyciu

się „problematycznej” kardiologii.

Podjętą na posie-

dzeniu rady miasta decyzję dotyczącą dalszych losów

szpitalnego oddziału trafnie podsumował były pre-

zydent Chorzowa: „Według mnie to jest klęska pań-

stwa prawa, ponieważ wyprowadza się ze struktur

szpitala najlepszy jego oddział”.

To nie jedyny taki przypadek.

12 września br. rad-

ni z Dąbrowy Górniczej przyjęli uchwałę o likwidacji

oddziału kardiologii z intensywnym nadzorem kar-

diologicznym, poradni kardiologicznej, pracowni EKG

i pracowni echokardiograﬁcznejwSzpitaluSpecjali-

stycznym im. Sz. Starkiewicza.

To po ZSM w Chorzo-

wie druga lecznica w Polsce przekazująca kardiologię

w prywatne ręce.

W uzasadnieniu projektu uchwały

można przeczytać, że likwidacja tych komórek orga-

nizacyjnych spowodowana była koniecznością re-

strukturyzacji szpitala w związku ze stale wzrasta-

jącym zadłużeniem oraz poszukiwaniem nowych

rozwiązań, umożliwiających optymalizację kosztów

ﬁnansowaniaplacówki.

Radnymnieprzeszkadzało,

że kardiologia, między innymi z uwagi na korzystną

wycenę procedur przez NFZ, po prostu na szpital za-

rabiała.

Kontrakt wart był ok. 4 mln zł, a oddział

każdy rok zamykał z zyskiem.

Jednak dyrekcja spo-

dziewa się, że przychody z czynszu przewyższą do-

chody uzyskiwane przez oddział kardiologii i pozwo-

lą na rozwój pozostałych zakresów udzielanych

świadczeń.

Co więcej dyrektor szpitala w wypowiedzi

dla jednej z branżowych gazet nie ukrywał, że sprze-

daż oddziału kardiologicznego wzbudziła dość duże

zainteresowanie dyrektorów innych szpitali, którzy

biorą pod uwagę podobne rozwiązania.

Pragnę również zauważyć, że prof. Lech Poloński,

śląski konsultant w dziedzinie kardiologii, w wypo-

wiedziach dla prasy wskazuje, że przejęcie chorzow-

skiego oddziału przez PGM uczyniło współpracę

spółki ze szpitalem bardziej czytelną (wcześniej była

ona w Zespole Szpitali Miejskich w Chorzowie pod-

wykonawcą części usług z zakresu kardiologii inwa-

zyjnej).

Równocześnie zaznacza, że uzyskane przez

szpital pieniądze są atrakcyjne, a przykład chorzow-

ski ma szansę znaleźć naśladowców w innych czę-

ściach kraju.

Jak donosi jeden z portali medycznych,

profesor jest udziałowcem PGM mającej placówki

m.in. w Częstochowie, Sosnowcu, Kluczborku i wła-

śnie w Chorzowie.

Jestem zwolennikiem prywatnych szpitali, gdyż

jakość opieki i satysfakcja pacjentów z leczenia często

jest tu wyższa niż w szpitalach publicznych.

Jednak

pacjent powinien mieć prawo wyboru placówki, w któ-

rej chce się leczyć, czy będzie to placówka prywatna,

czy publiczna.

Jednak, popierając funkcjonowanie

prywatnej służby zdrowia, nie można świadomie i pla-

nowo niszczyć szpitali publicznych, których podsta-

wową misją jest dobro chorego, a celem ekonomicz-

nym nie mnożenie zysków, lecz utrzymanie płynności

ﬁnansowej.

Szpitalpublicznyzzałożeniajestplaców-

ką, która otacza wszystkich pacjentów opieką me-

dyczną.

Z kolei, jak widać doskonale w codziennej

praktyce, szpital prywatny to taki, który dysponuje

oddziałami z założenia mającymi przynosić zyski,

nastawionymi na wykonywanie dobrze wycenionych

procedur i hospitalizację najbardziej „opłacalnych”

pacjentów.

Choć publiczna i prywatna ochrona zdro-

wia powinny koegzystować, to prywatne placówki nie

mogą być pasożytem żyjącym i mającym się dobrze

właśnie kosztem publicznej ochrony zdrowia, utrzy-

mywanej z naszych podatków.

Czy decyzja sprzedaży najlepszych oddziałów pu-

blicznych szpitali, wykonujących ważne i rzadkie

usługi medyczne, nie jest działaniem na ich szkodę,

a zatem również na szkodę szeroko pojętego interesu

publicznego?

Czy Pan Minister popiera tego typu działania i bę-

dzie zezwalał na podobne praktyki w przyszłości, czy

wyjdzie z inicjatywą, aby ograniczyć sprzedaż docho-

dowych i kluczowych oddziałów publicznych szpitali

prywatnym spółkom?

Czy na naszych oczach nie sprawdzają się zapowie-

dzi Beaty Sawickiej, byłej posłanki Platformy Obywa-

telskiej, która stwierdziła, że na prywatyzacji szpitali

publicznych będzie można zrobić niezły interes?

48

Czy konsultant wojewódzki powinien publicznie

chwalić decyzję sprzedaży oddziału publicznego szpi-

tala prywatnej spółce, której jest współudziałowcem?

Czy ma do tego moralne prawo?

A może za takie dzia-

łania i wypowiedzi należy odwołać prof. Polońskiego

z funkcji wojewódzkiego konsultanta, skoro nie może

gwarantować obiektywności przy wykonywaniu swo-

ich zadań?

Poseł Artur Górski

(nr 66)

do ministra pracy i polityki społecznej

dziesiąty polski bezrobotny to magister.

Z najnow-

szych danych resortu pracy wynika, że w końcu

września było ich blisko 213 tys., o ponad 22 tys.

więcej niż przed rokiem.

Wśród bezrobotnych absol-

wentów wyższych uczelni dużo jest ekonomistów,

pedagogów, specjalistów od marketingu i handlu,

politologów oraz socjologów.

Co ciekawe, wspomnia-

ni ekonomiści w pierwszym półroczu tego roku zaj-

mowali wysoką – bo 14 – pozycję w rankingu około

2 tys. zawodów i specjalności bezrobotnych.

Złą

strukturę kształcenia potwierdzają przedstawiciele

urzędów pracy, twierdząc, że jest bardzo wielu za-

rejestrowanych m.in. pedagogów, ale nie ma dla

nich ofert pracy, bo rynek jest nimi nasycony.

Wy-

raźny wzrost bezrobocia wśród osób z dyplomem

wyższej uczelni potwierdzają badania aktywności

ekonomicznej ludności (BAEL) prowadzone przez

GUS.

Według nich liczba takich osób była nawet

większa, niż wynika to z rejestrów urzędów pracy.

Wy-

niosła w II kwartale tego roku 247 tys. i w ciągu roku

1.

Co ma wpływ na wzrost bezrobocia wśród osób

z wyższym wykształceniem?

2.

Co jest przyczyną tego, że wśród absolwentów

wyższych uczelni najbardziej zagrożeni bezrobociem

są ekonomiści, pedagodzy, politolodzy, socjolodzy

oraz specjaliści w zakresie marketingu i handlu?

3.

Jakie kroki zamierza poczynić rząd, aby pomóc

w zmniejszeniu bezrobocia wśród osób z wyższym

wykształceniem?

Toruń, dnia 9 listopada 2011 r.

Interpelacja

(nr 67)

do ministra nauki i szkolnictwa wyższego

łeczeństwo niepokoi nierynkowa struktura wy-

kształcenia wyższego, w efekcie której wiele osób

z dyplomem zasila szeregi bezrobotnych.

Z najnow-

kształcenia.

Osoby kończące studia nie mają często

umiejętności związanych z ich zawodem, a absol-

wenci nie mają też praktycznego doświadczenia

zawodowego, a tego już na starcie wymagają pra-

codawcy.

To między innymi dlatego wśród absol-

wentów szkół wyższych w wieku do 30 lat stopa

bezrobocia wynosi aż 21%.

Złą strukturę kształce-

nia potwierdzają przedstawiciele urzędów pracy,

1.

Dlaczego program studiów uczelni wyższych

nie jest przystosowany do potrzeb rynku pracy?

przystosowanie programu nauczania uczelni wyż-

szych do potrzeb rynku pracy?

3.

Jakie kroki zamierza podjąć rząd, aby wyrów-

nać program nauczania uczelni wyższych do potrzeb

rynku pracy?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 69)

do ministra pracy i polityki społecznej

Szanowny Panie Ministrze!

Prasa donosi, że

przez ustawę antykryzysową pracownicy stracą

szansę na stałe umowy.

Jeśli przedsiębiorca podpi-

sze z pracownikiem trzecią umowę na czas określo-

trakt.

Tak przewiduje art. 25

1

Kodeksu pracy, który

będzie ponownie obowiązywać ﬁrmyod1stycznia

2012 r.

Stanie się tak, bo wtedy przestanie obowią-

zywać ustawa antykryzysowa.

Zgodnie z ustawą

49

mogą zawierać dowolną liczbę terminowych umów

Rozwiązanie to miało ułatwić ﬁrmomprowadzenie

działalności w czasie spowolnienia gospodarczego.

Od 1 stycznia ponownie będzie dotyczyć ich kodek-

sowe ograniczenie możliwości zawierania kolejnych

umów o pracę.

W praktyce ustawa antykryzysowa jest tak nie-

precyzyjna, że zamiast pomóc pracodawcom, przy-

sparza im wiele problemów.

Przepisy nie określają

na przykład, jak art. 25

1

należy stosować w przy-

padku kolejnych terminowych umów o pracę, które

będą trwały 1 stycznia.

Może się bowiem zdarzyć,

że w tym dniu ﬁrmęipracownikałączynaprzykład

trzecia terminowa umowa.

Ustawa antykryzysowa

dopuszcza bowiem możliwości zawierania nieogra-

niczonej liczby terminowych umów, pod warunkiem

że zatrudnienie na ich podstawie nie przekroczy

24 miesięcy.

Skutki obowiązywania ustawy anty-

kryzysowej mogą być zatem bardzo niekorzystne dla

pracowników.

W praktyce może się bowiem zdarzyć,

sowej (22 sierpnia 2009 r.) osoba była zatrudniona

na przykład na podstawie drugiej, kolejnej umowy

na czas określony.

Gdyby nie nowe przepisy, jej trze-

cia umowa przekształciłaby się w stały kontrakt

(o ile pracodawca zdecydowałby się na jej podpisa-

nie).

Ale na podstawie ustawy antykryzysowej ﬁrma

mogła zawrzeć z nią nawet na przykład pięć kolej-

nych umów terminowych bez obawy o takie prze-

kształcenie.

Dopiero jeśli zatrudnienie od 22 sierp-

nia 2009 r. przekroczyło dwa lata, pracownik może

stała umowa (przepisy są na tyle niejasne, że sam

pracodawca raczej nie uzna tego faktu).

Jeśli tego

nie zrobi, dopiero umowa na czas określony zawarta

po 31 grudnia 2011 r. będzie traktowana jako pierw-

sza w rozumieniu art. 25

1

K. p., mimo że w prakty-

ce jest to już na przykład ósma kolejna umowa z tym

samym pracownikiem.

Wówczas dopiero dziesiąta

umowa czasowa pracownika przekształci się w sta-

zmienią się przepisy.

Pracownicy mogą więc czuć się

pokrzywdzeni zmianami legislacyjnymi.

nieprzygotowanych zmian?

2.

W jaki sposób państwo zamierza chronić prawo

osób zatrudnianych, aby w przyszłości nie pojawiały

się takie szkodliwe dla nich umowy?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 70)

do ministra pracy i polityki społecznej

by bez pracy coraz dłużej szukają zajęcia.

W końcu

września aż 623 tys. zarejestrowanych bezrobotnych

pozostawało bez pracy ponad rok, bez żadnej prze-

sortu pracy.

W rezultacie już co trzeci bezrobotny nie

ma zajęcia od co najmniej dwunastu miesięcy.

A sy-

tuacja pozostałych też jest trudna.

Potwierdzają to

dane z badań aktywności ekonomicznej ludności.

We-

dług nich znalezienie pracy przez bezrobotnego zaj-

mowało w drugim kwartale przeciętnie 10,7 miesiąca

– o ponad miesiąc dłużej niż przed rokiem.

Eksperci

nie mają wątpliwości, że w najbliższych miesiącach

sze.

Wydłużenie czasu poszukiwania zatrudnienia

wynika także z radykalnego zmniejszenia środków

Funduszu Pracy na aktywne formy przeciwdziała-

nia.

Dlatego mniej bezrobotnych absolwentów różne-

go typu szkół korzysta ze staży czy środków na roz-

poczęcie własnego biznesu.

W pierwszych trzech

kwartałach na staże skierowano zaledwie 98,3 tys.

bezrobotnych, podczas gdy przed rokiem – 248,5 tys.

Środki na własny biznes otrzymało 18 tys. osób, czy-

li prawie trzykrotnie mniej niż przed rokiem.

bezrobocia w Polsce?

2.

Czy przedsiębiorstwa otrzymują od państwa po-

moc mającą na celu stworzenie nowych miejsc pracy?

3.

Dlaczego radykalnie zmniejszono środki Fun-

duszu Pracy na aktywne formy przeciwdziałania bez-

robociu?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 71)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

w sprawie nowego projektu ustawy

ustawy medialnej.

Zgodnie z nim z budżetu będzie się

opłacało abonament za tych, którzy są ustawowo z tego

zwolnieni.

Chodzi tu m.in. o osoby, które ukończyły 75 lat

i uzyskają orzeczenie o częściowej lub całkowitej nie-

50

zdolności do pracy.

W ubiegłym roku liczba osób zwol-

nionych przekroczyła 2 mln, a w stosunku do roku 2009

powiększyła się o ok. 500 tys. Wpływy z abonamentu

tymczasem maleją.

W 2009 r. wynosiły one 628 mln zł,

w następnym roku spadły do 537 mln zł.

To duży pro-

blem dla mediów publicznych, bo abonament to jedno

z dwóch źródeł ich ﬁnansowania(zreklamyiabona-

mentu).

W ustawie misja mediów publicznych nie zo-

stała zdeﬁniowana.

Przepisysątakskonstruowane,że

praktycznie każde działanie TVP i PR SA jest misją.

Nie wiadomo więc, jak je rozliczyć z tego, czy owe 650

mln zł wykorzystały właściwie.

Dlatego pomysł, by do-

ﬁnansowywaćmediazbudżetu,jestbezsensownyijest

to po prostu legalizacja doﬁnansowywaniamediówpu-

blicznych z budżetu.

1.

Dlaczego proponowane pieniądze mają pocho-

dzić z kieszeni podatników?

2.

Co otrzymają za tę kwotę podatnicy?

3.

Jakie zostaną podjęte działania, aby uniknąć

ryzyka płacenia podwójnego abonamentu?

Według

tego projektu ustawy uczciwi słuchacze i widzowie

uiszczą opłatę za odbiornik telewizyjny i radiowy po-

dwójnie – płacąc abonament i podatki.

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 72)

do ministra transportu, budownictwa

przygotowanych dla danej kategorii prawa jazdy).

odpowiada „tak” lub „nie” na postawione pytania.

Pro-

blem polega na tym, że osoba przystępująca do egzami-

nu będzie miała tylko 10 sekund na odpowiedź.

nowienie się nad wyborem prawidłowej odpowiedzi.

Po-

nadto problemy z uzyskaniem dokumentu prawa jazdy

może mieć młodzież, która cierpi m.in. na dysleksję.

czasowe egzaminu?

2.

Co stanie się w przypadku przekroczenia czasu

przewidzianego na odpowiedź?

3.

Czy te same zasady egzaminu będą obowiązy-

wać wszystkich, także dyslektyków?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 73)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie uruchomienia

Gazociągu Północnego

Szanowny Panie Ministrze!

Prasa informuje, że

w związku z uruchomieniem Gazociągu Północnego,

jeśli będzie taka polityczna potrzeba, Moskwa, nie

szkodząc krajom trzecim, będzie mogła zakręcić kurek

z gazem Polsce.

Prasa wskazuje, że Rosja dysponuje

teraz nadwyżką mocy przesyłowych, którą można ma-

nipulować, a poszkodowanych będzie niemało: kraje

bałtyckie, Polska i Ukraina, które stracą tranzytowe

strumienie gazowe i które teraz będą musiały sporo

zmienić w swojej polityce energetycznej i budżetowej.

Pełno obaw jest też w Europie.

W prasie pisze się

o zwiększeniu zależności energetycznej od Rosji, która

i tak pokrywa 1/4 zużycia gazu w państwach Unii Eu-

ropejskiej.

Dywaguje się także o niebezpieczeństwach

wynikających z gazowej przyjaźni między Rosją a Niem-

cami – Nord Stream ma jakoby stać się podstawą do

groźnego aliansu, który będzie przypominać pakt Rib-

bentrop-Mołotow z 1939 r. między Związkiem Ra-

dzieckim a nazistowskimi Niemcami.

ju do uruchomienia gazociągu?

3.

Czy MSZ dostrzega podobieństwo sytuacji po-

między obecnym porozumieniem niemiecko-rosyj-

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 74)

do ministra gospodarki

w sprawie kolejnej podwyżki cen gazu

Szanowny Panie Ministrze!

Prasa donosi, że szy-

kuje się kolejna poważna podwyżka cen gazu.

Pol-

skie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo, które zło-

żyło do Urzędu Regulacji Energetyki wnioski o ko-

rektę obowiązującej taryfy oraz nową taryfę na I kwar-

tał 2012 r., chce wysokiego wzrostu cen gazu.

Z nie-

oﬁcjalnychinformacjiPAPwynika,żesanowycen-

nik PGNiG przedłożony w URE na I kwartał przy-

szłego roku zakłada bardzo istotną, dwucyfrową

podwyżkę cen gazu.

Można zatem stwierdzić, że

przedsiębiorstwo wnioskuje o wysoki wzrost cen.

PGNiG złożył jednocześnie dwa wnioski: jeden o za-

twierdzenie korekty obowiązującej taryfy, drugi

o nową taryfę na I kwartał 2012 r.

Urząd prowadzi

51

zatem dwa odrębne postępowania administracyjne.

Przedstawiciel regulatora podkreślił jednocześnie,

że przed zakończeniem postępowania URE nie

udzieli informacji dotyczących jego przebiegu, jak

i zawartości wniosków.

Rzeczniczka PGNiG oświad-

czyła, że spółka nie podaje, jaka jest skala wniosko-

wanej podwyżki cen.

wyżkom cen gazu?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 75)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie niewykorzystania funduszy

dżetach gmin zabrakło w tym roku funduszy na reali-

zację ustawy żłobkowej, z których można ﬁnansować

nie tylko budowę i wyposażenie żłobka, ale także upo-

sażenia dziennych opiekunów i ich przeszkolenie.

Z rzą-

dowego programu „Maluch” wykorzystano jedynie po-

łowę z przeznaczonych 40 mln zł.

Aby uzyskać środki

na żłobek lub klub dziecięcy, gmina powinna sﬁnanso-

wać połowę inwestycji.

Niestety, ustawa żłobkowa we-

szła w życie z początkiem kwietnia, kiedy samorządowe

budżety były już dawno uchwalone.

pieniądze?

2.

Kto jest odpowiedzialny za tę lukę legislacyjną

i niewykorzystanie tych pieniędzy?

3.

Czy przeznaczone pieniądze na ten cel będzie

można wykorzystać w przyszłym roku?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 76)

do ministra transportu, budownictwa

Szanowny Panie Ministrze, prasa informuje, że

od 11 lutego 2012 r. każda osoba, która będzie chcia-

ła zdawać egzamin z prawa jazdy na kategorię A (mo-

tocykl), spotka się z odmową przyjęcia wniosku o prze-

prowadzenie egzaminu.

Po tej dacie zdobycie upraw-

nień do prowadzenia motoru będzie niemożliwe.

Tak

będzie niemal przez rok.

Jest to związane z tym, ze 11 lutego 2012 r. wchodzi

w życie część przepisów ustawy o kierujących pojazda-

mi.

Wykreśla ona z kodeksu drogowego rozdział po-

święcony kierującym.

Normuje on sprawy kategorii

prawa jazdy i wymaganego dla nich wieku.

Poświęcone

tym kwestiom regulacje nowej ustawy o kierujących

pojazdami wejdą w życie dopiero 19 stycznia 2013 r.

Tak

więc przez blisko rok w przepisach będzie luka.

1.

Jaki jest powód zaistniałej luki legislacyjnej?

2.

Czy i kiedy pojawi się nowelizacja tej ustawy?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 77)

do ministra gospodarki

Szanowny Panie Ministrze!

Prasa donosi, że dro-

gi olej opałowy odbije się na kieszeni wielu milionów

rodzin.

Specjaliści wyliczają, że obecnie ogrzanie ole-

jem 100-metrowego domu może kosztować miesięcz-

nie ponad tysiąc złotych – dwukrotnie więcej niż ga-

zem.

Bardziej opłacalne w takiej sytuacji okazuje się

nawet ogrzewanie elektryczne.

Uderza to po kieszeni

około 1 mln gospodarstw domowych oraz około kilku

tysięcy spółdzielni i wspólnot mieszkaniowych ogrze-

wanych olejem opałowym.

Narzekania słychać także

z ust hurtowników oleju.

Wypowiadają się anonimo-

wo, aby jeszcze bardziej nie wystraszyć klientów.

Lu-

dzie dzwonią i pytają, czy zostanie im dostarczone

300 l paliwa, bo na więcej ich nie stać.

Tymczasem

takie kursy hurtownikom oleju się nie opłacają, bo

w cysternę wchodzi prawie 20 tys. l.

Wynikiem takich

działań jest fakt, że od kilku lat stopniowo ubywa

hurtownikom klientów – w tempie 5–10% rocznie,

którzy przerabiają instalacje olejowe na gazowe czy

nawet elektryczne.

cen opału?

2.

Jakie kroki zamierza podjąć rząd, aby pomóc

hurtownikom olejów opałowych i zapobiec utracie ich

klientów?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

52

Interpelacja

(nr 78)

do ministra zdrowia

w sprawie wzmożonych kontroli recept

Szanowny Panie Ministrze!

Prasa informuje, że

od przyszłego roku polscy pacjenci będą więcej płacić

za leki.

Jest to konsekwencja tego, że recepty, do któ-

rych dopłaca państwo, są skrupulatnie kontrolowane

przez NFZ.

Niestety, skrupulatność ta – jak podaje

prasa – nie jest podyktowana tylko chęcią elimino-

wania nadużyć w przepisywaniu leków osobom nie-

uprawnionym.

W obawie przed karami lekarze będą

wypisywać mniej leków ze zniżką, ponieważ koszty

refundacji uznanej przez fundusz za nienależną po-

noszą lekarze, którzy wystawili taki dokument.

Po-

wodem kwestionowania recept przez kontrolerów

funduszu są często drobne przewinienia, takie jak

brak podpisu, niepoprawny numer PESEL pacjenta

czy niewpisanie dawki leku.

Natomiast kary za wy-

stawienie takiej recepty są nieproporcjonalne (bar-

dzo wysokie) do popełnionego błędu.

1.

Jaki jest faktyczny powód wzmożonych kontro-

li recept na leki refundowane?

2.

Czy istnieje jakieś prawo regulujące stosunek

wymierzonej kary do popełnionego błędu?

Jeśli tak,

to gdzie obywatel może się z nim zapoznać?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 79)

do ministra ﬁnansów

w sprawie problemów wynikających

Dokonana pod koniec ubiegłej kadencji zmiana

ustawy o podatku akcyzowym wprowadza z dniem

glowe, tj. węgiel kamienny, węgiel brunatny i koks.

Ustawa zmieniająca nie zawiera żadnych przepisów

przejściowych, tak więc przedsiębiorcy, wspólnoty

mieszkaniowe, spółdzielnie mieszkaniowe, zakłady

komunalne i inne podmioty posiadające zapasy wy-

robów węglowych, które z dniem 2 stycznia 2012 r.

staną się wyrobami objętymi podatkiem akcyzowym,

staną się płatnikami akcyzy.

Podmioty te będą mu-

siały zarejestrować się – zgodnie z obowiązującym

prawem – w urzędach celnych, składać w nich wła-

ściwe deklaracje podatkowe i płacić podatek akcyzo-

wy w izbie celnej, po czym, po wyczerpaniu tych za-

pasów, będą zobowiązane wykreślić się z rejestru

płatników akcyzy.

Opisana sytuacja budzi poważne zaniepokojenie

w wielu komunalnych jednostkach organizacyjnych,

co jest powodem licznych interwencji w moim biurze

poselskim.

Można było uniknąć tej bulwersującej po-

datników sytuacji, wprowadzając przepis przejściowy

nakładający na wskazane podmioty obowiązek spo-

rządzenia spisu z natury posiadanych zapasów wy-

robów węglowych na dzień poprzedzający wejście

w życie nowych przepisów.

Zgodnie z obecnym brzmie-

niem ustawy akcyzowej, nadanym przez zmianę do-

konaną 16 września 2011 r., nawet osoby ﬁzyczne

prowadzące działalność gospodarczą, posiadające za-

pasy wyrobów węglowych nie mogą być spokojne

o swoje zobowiązania podatkowe.

Ustawa w dodanym

wzmiankowaną powyżej nowelizacją art. 31a ust. 2

zwalnia, co prawda, od akcyzy gospodarstwa domo-

we, jednakże nigdzie nie deﬁniujepojęciagospodar-

stwa domowego, co prowadzi do kolejnych wątpliwo-

ści i niejednolitości interpretacji.

Takie stanowienie

prawa, o jakim mowa w odniesieniu do wzmiankowa-

nej ustawy z 16 września 2011 r., naraża obywateli

na niepewność i podważa ich zaufanie do prawa sta-

nowionego przez władzę publiczną.

— Jak to się stało, że rząd opiniujący na każdym

etapie procesu legislacyjnego składane przez posłów

poprawki dopuścił do wprowadzenia wewnętrznie

sprzecznych, niespójnych i podważających zaufanie

obywateli do prawa przepisów?

— Kto poniesie odpowiedzialność za narażenie

Skarbu Państwa na wypłatę odszkodowań z racji nie-

konstytucyjnie ustanowionych przepisów o podatku

akcyzowym na wyroby węglowe?

— Czy rząd podejmie działania w celu zmiany opi -

sanych wyżej niespójnych przepisów przed ich wej-

ściem w życie?

Poseł Anna Paluch

Warszawa, dnia 17 listopada 2011 r.

(nr 80)

do ministra skarbu państwa

skim przedstawicieli Wojewódzkiego Związku Ho-

dowców Koni w Warszawie w sprawie prywatyzacji

stadniny koni w Kozienicach zwracam się do Pana

Ministra z sugestią innego niż prywatyzacja postę-

powania w tej sprawie.

Stadnina Koni Kozienice jest jedną z czterech

ostatnich już państwowych stadnin w Polsce, zajmu-

53

zdaniem (a także związku hodowców koni oraz Par-

lamentarnego Zespołu ds. Wyścigów Konnych i Jeź-

dziectwa) jej prywatyzacja będzie miała negatywne

skutki realizacji programu selekcyjnego dla tej rasy

koni, a w konsekwencji – dla rozwoju wyścigów kon-

nych prowadzonych przez państwową spółkę Totali-

zator Sportowy.

Ponieważ stadnina koni w Kozienicach została

już wykreślona przez ministra rolnictwa i rozwoju

wsi z rozporządzenia w sprawie wykazu spółek ho-

dowli roślin uprawnych oraz zwierząt gospodarskich

i przekazana do ministra skarbu celem prywatyzacji,

zwracam się z prośbą o rozważenie przekazania jej

w dzierżawę Wojewódzkiemu Związkowi Hodowców

Koni w Warszawie albo też komunalizacji na rzecz

miasta i gminy Kozienice.

Stosowne propozycje w tej sprawie związek ho-

dowców koni przedstawił już Panu Ministrowi.

Wojewódzki Związek Hodowców Koni w Warsza-

wie przedstawił także ofertę gminie Kozienice, aby

po komunalizacji wspólnie z gminą w oparciu o ma-

jątek stadniny można było prowadzić dotychczasową

działalność stadniny w zakresie hodowli i selekcji

koni czystej krwi angielskiej.

W ten sposób uwzględ-

nione zostałyby interesy gminy, ponieważ stadnina

jest położona wręcz w centrum miasta Kozienice, a Wo-

jewódzki Związek Hodowców Koni będzie mógł pro-

wadzić działalność w zakresie hodowli i selekcji koni

pełnej krwi angielskiej, ważnej dla rozwoju hodowli

koni w Polsce, ale także z punktu widzenia interesów

państwa, w tym w szczególności państwowej spółki

Totalizator Sportowy.

Poseł Zbigniew Kuźmiuk

Radom, dnia 16 listopada 2011 r.

Interpelacja

(nr 81)

do prezesa Rady Ministrów

Szanowny Panie Premierze!

W związku ze zbli-

żającym się szybkimi krokami terminem zakończe-

nia korzystania ze środków ﬁnansowychUEwokre-

sie programowania 2007–2013 chciałbym wyrazić

swoje najwyższe zaniepokojenie realizacją moderni-

dom.

Inwestycja ta miała być realizowana w dużej

mierze z tych właśnie środków.

Modernizacja tej trasy powinna być strategicz-

nym przedsięwzięciem naszego państwa, ponieważ

ten szlak kolejowy łączy drugie co do wielkości mia-

sto w województwie mazowieckim, blisko 240 tys.

Radom, ze stolicą kraju – Warszawą, a także jest nie-

zwykle ważnym kolejowym połączeniem Warszawy

nad 200 tys. Kielce.

20% bezrobociem, co najmniej kilka tysięcy osób co-

dziennie dojeżdża koleją do pracy w Warszawie.

Skrócenie co najmniej o 60 minut czasu tego do-

jazdu w znaczący sposób poprawiłoby sytuację tych

osób, a ponadto umożliwiłoby zwiększenie częstotli-

wości kursowania pociągów na tej trasie, a tym sa-

domu późnym popołudniem.

Wiem, że prace przygotowawcze do modernizacji

tej trasy wprawdzie się rozpoczęły, ale poważnym

problemem jest ich powolna realizacja, a ponadto wy-

łączenie z zakresu modernizacji mostu na rzece Pili-

cy w miejscowości Grabów, co oznacza, że także po

jej zakończeniu połączenie z Radomiem będzie odby-

wało się jednym torem.

o harmonogramie prac związanych z realizacją tego

przedsięwzięcia, a także spowodowanie, aby moder-

nizacja ta uwzględniała również obiekt mostowy na

rzece Pilicy w miejscowości Grabów.

Czy Pan Prezes uwzględni przedstawione w inter-

pelacji propozycje?

Z poważaniem

Poseł Zbigniew Kuźmiuk

(nr 82)

do ministra ﬁnansów

w sprawie drastycznie zmniejszonych

Tendencja do zlecania samorządom kolejnych za-

dań przy jednoczesnym braku przekazywania sto-

sownych środków z niepokojącej staje się alarmująca.

Rok 2011 stał się pod tym względem wyjątkowo trud-

ny dla władz samorządowych.

Jako pierwsze zmniej-

szenie ﬁnansowania z budżetu państwa odczuły

ośrodki pomocy społecznej.

W całym kraju brakuje

pieniędzy np. na zasiłki stałe, pobierane przez prawie

200 tys. osób.

Do tej pory ﬁnansowanie wynosiło

100%, obecnie 80%.

Brakującą część powinny wyło-

żyć samorządy.

Tłumaczenie, że takie ograniczenia

wprowadza ustawa o ﬁnansach publicznych, jest

54

sprzeczne z ustawą o podziale zadań administracji

publicznej.

Na zadania zlecone samorządom rząd wi-

nien przekazywać środki pokrywające 100% stosow-

nych wydatków.

W tej sytuacji samorządy, szukając

pieniędzy na zasiłki stałe, będą szukać oszczędności,

ograniczając zasiłki celowe oraz inne wydatki, np. na

remonty dróg, placówek oświatowych itp.

W skraj-

nym przypadku nie wypłacą zasiłków.

Z podobnym problemem borykają się powiatowe

urzędy pracy.

Decyzją Ministerstwa Finansów

w 2011 r. środki pochodzące z Funduszu Pracy zo-

stały obniżone o 50%, do 3,2 mld zł.

Są to pieniądze

przeznaczone na aktywne przeciwdziałanie bezrobo-

ciu (szkolenia, staże, rozpoczęcie działalności gospo-

darczej, roboty publiczne, ﬁnansowaniedojazdubez-

robotnych na rozmowy o pracę).

Ilość osób bezrobotnych zbliża się do niebezpiecz-

nego poziomu 2 mln (stopa bezrobocia sięga już pra-

wie 12%).

W kraju nie brakuje miejscowości, w któ-

rych poziom bezrobocia sięga 30%, i to tam drastycz-

ne zmniejszenie środków z Funduszu Pracy spowodo-

wać może gigantyczny wzrost ilości bezrobotnych.

Rozpaczliwe próby ratowania sytuacji przez dyrekto-

rów PUP polegające np. na skracaniu czasu trwania

staży nie rozwiązują tego nabrzmiałego problemu.

Blokowanie środków Funduszu Pracy tłumaczyć

można jedynie chęcią korygowania wskaźnika deﬁ-

cytu.

Pieniędzy tych i tak nie można przeznaczyć na

inne cele.

Jest to zatem zmniejszenie deﬁcytunapa-

pierze kosztem potrzeb bezrobotnych.

Kolejnym zagrożeniem jest planowane obciążenie

samorządów wydatkami na „Narodowy program

przebudowy dróg lokalnych”, tzw. schetynówki.

Do

tego roku koszty były rozłożone po 50%.

Od 2012 r.

samorząd będzie zobowiązany wyłożyć 70%.

Jeśli do

tego rząd pięciokrotnie obniży pulę środków (z 1 mld

do 200 mln zł), to łatwo przewidzieć, że program sta-

nie się martwy.

Te wszystkie poczynania prowadzą do bardzo nie-

bezpiecznych metod centralnego sterowania wydat-

kami samorządów.

Wyśrubowane limity ograniczają

inwestycje samorządów.

A to właśnie dzięki nim rząd

mógł się chwalić, że Polska jest zieloną wyspą na tle

innych europejskich państw pogrążonych w recesji.

Mając na uwadze przedstawione powyżej informa-

między ograniczaniem wydatków narzuconym usta-

wą o ﬁnansachpublicznychaustawąopodzialeza-

dań administracji publicznej?

2.

Jak ministerstwo odniesie się do skarg ośrod-

ków pomocy społecznej i powiatowych urzędów pracy

sygnalizujących poważne problemy związane z bra-

kiem środków na wypłaty świadczeń i aktywną wal-

kę z bezrobociem?

3.

Niektóre miasta, w tym Kraków, planują pozwy

przeciwko Skarbowi Państwa w sytuacji zmuszenia

do wypłat zasiłków z własnych środków.

Jaka jest

4.

Czy ministerstwo nie uważa za stosowne, aby

to Fundusz Pracy decydował o dysponowaniu środ-

kami w porozumieniu z Ministerstwem Pracy i Poli-

tyki Społecznej?

Poseł Wojciech Szarama

Bytom, dnia 10 listopada 2011 r.

Interpelacja

(nr 83)

Powstały w 2009 r. rządowy program pn. „Rado-

sna szkoła” miał w założeniach wspomagać rozwój

dzieci 6–7-letnich.

O ile zakup zabawek do szkół nie

budził kontrowersji, o tyle ﬁnansowaniew50%bu-

dowy placów zbaw już tak.

Bezpieczne i atrakcyjne

place zabaw miały powstać przy 14 tys. szkół.

Do

2014 r. rząd przeznaczył na tę inwestycję 1,2 mld zł.

Od początku jednak projekt ten nie spotkał się du-

żym zainteresowaniem samorządów.

Problem doty-

czy bowiem podłoża, które powinno być wykonane

z gumy w kolorze pomarańczowo-granatowym lub

zielonym (dotyczy zabytkowych obszarów miasta).

Guma ta jest niezwykle droga; bywa, że stanowi 70%

kosztu całej inwestycji.

1 m

2

specjalnej gumy kosztu-

je ok. 345 zł, wysypanie piaskiem podobnej po-

wierzchni – ok. 100 zł.

Samorządy wolą zatem budo-

wać bez dotacji, z własnych środków, ale na trawie

lub piasku.

Stać je nie tylko na większą ilość placów

zabaw, ale również na lepsze wyposażenie.

Dowodem

na to jest wykorzystanie w latach 2009–2010 zaled-

wie 176 mln zł ze wskazanej powyżej puli.

Mając na uwadze przedstawione informacje, zwra-

2.

Jakie względy zadecydowały o wyborze podłoża

3.

Kto jest producentem i dystrybutorem gumowej

wykładziny?

55

Interpelacja

(nr 84)

do prezesa Rady Ministrów

Szanowny Panie Premierze!

Dyrektor oddziału

bydgoskiego Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych

i Autostrad w dniu 14 października 2011 r. złożył do

wojewody kujawsko-pomorskiego kompletny wniosek

wrocławia.

Obwodnica ta jest inwestycją niezwykle

potrzebną i wyczekiwaną od wielu lat przez miesz-

kańców Inowrocławia.

Miasto Inowrocław jest du-

żym ośrodkiem lecznictwa uzdrowiskowego, położo-

nym na terenach pokopalnianych (dawna kopalnia

soli).

Obecnie dwie drogi krajowe przechodzą przez

centrum miasta, a ruch tranzytowy doprowadza do

korków, degradacji infrastruktury miejskiej i budyn-

ków.

Wielokrotnie na drogach krajowych 15 i 25 do-

chodziło do wypadków.

Decyzja ZRID na budowę obwodnicy zawierać bę-

dzie przede wszystkim pozwolenie na budowę, ustali

lokalizację przebiegu obwodnicy, doprowadzi do po-

działu działek, które staną się własnością Skarbu

Państwa.

zainteresowanie mieszkańców Inowrocławia tą jakże

potrzebną i wyczekiwaną inwestycją, zwracam się do

decyzja ZRID i jakie działania w tym zakresie podej-

mie Ministerstwo Infrastruktury oraz GDDKiA?

Z poważaniem

Poseł Krzysztof Brejza

Inowrocław, dnia 15 listopada 2011 r.

Interpelacja

(nr 85)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie odnawialnych źródeł energii

energii (oze) są powszechnie uznawane jako jeden

z elementów, które pozwalają dążyć do realizacji eu-

ropejskiej polityki klimatycznej, bowiem mają pozy-

tywny wpływ na zmniejszenia koncentracji dwutlen-

ku węgla w atmosferze.

Są one także uważane za

istotny element polityki energetycznej Polski, zwłasz-

cza w kontekście dywersyﬁkacji dostaw nośników

energii.

Deklaracje popierające rozwój oze wielokrot-

nie przedstawiali przedstawiciele administracji rzą-

dowej, w tym członkowie Rady Ministrów.

Mając na

względzie zobowiązanie Pana Premiera w tym zakre-

sie, usankcjonowane w postaci pakietu energetyczno-

-klimatycznego, jak również wspomniane zapowiedzi

wsparcia oze, zwracam się z uprzejmą prośbą o usto-

sunkowanie się do poniższych zagadnień.

oze jest realizowane obecnie przez rząd, zwłaszcza

2.

Jakie są plany długofalowego wsparcia oze, ma-

jąc na względzie niepewną przyszłość instrumentów

preferencji w postaci certyﬁkatówpochodzeniaener-

gii (ew. innych)?

wspierania rozwoju oze, które nie miałyby bezpo-

4.

Czy najbardziej kapitałochłonne inwestycje w oze

które cechuje korzystniejszy wskaźnik zwrotu kapi-

tału?

Prosiłbym o konkretne przykłady.

5.

Jakie jest wykorzystanie środków pomocowych

(unijnych i krajowych) na inwestycje w odnawialne

źródła energii?

Prosiłbym o szczegółowe informacje

w tym zakresie.

Z poważaniem

Poseł Jan Szyszko

Warszawa, dnia 18 listopada 2011 r.

(nr 86)

do ministra pracy i polityki społecznej

Od pewnego czasu ekonomiści, demografowie i spe-

cjaliści z dziedziny prawa pracy i ubezpieczeń spo-

łecznych informują o konieczności podwyższenia wie-

ku umożliwiającego przejście na emeryturę.

Reforma,

którą przewidują, ma objąć wpierw zrównanie wieku

a następnie obopólne przedłużenie do 67. roku życia.

Powszechne i obligatoryjne wydłużenie wieku

emerytalnego w obecnym kształcie ustawy spowodu-

je, że zostaną uwzględnione także zawody pielęgniar-

ki i położnej.

Specyﬁkatychzawodówpowoduje,iż

w większości przypadków pielęgniarki i położne nie

będą w stanie wykonywać należycie i z konieczną

precyzją powierzonych im czynności zawodowych,

a główną przeszkodą będzie wiek.

Dlatego proszę o odpowiedź na moje pytania:

1.

Czy planowane jest przez obecny rząd zrówna-

nie wieku emerytalnego kobiet i mężczyzn?

56

2.

Czy planowane jest podwyższenie wieku eme-

rytalnego powyżej 65. roku życia?

3.

Czy reforma obejmie wszystkich pracowników czy

zostaną wyłączone poszczególne grupy zawodowe?

4.

Czy specyﬁkazawodówpielęgniarkiipołożnej

umożliwi wcześniejsze przejście na emeryturę?

Z wyrazami szacunku

Poseł Maria Nowak

Warszawa, dnia 14 listopada 2011 r.

(nr 87)

do ministra zdrowia

przepisów w zakresie utrzymania

dycznych w zakresie utrzymania odpowiedzialności

państwa polskiego za weryﬁkacjęstatusuosóbko-

rzystających ze świadczeń zdrowotnych.

Kategoryczny sprzeciw środowiska lekarskiego

budzą zapisy ww. ustawy nakładające na lekarzy obo-

wiązek weryﬁkacjiuprawnieńpacjentawmomencie

wypisywania recept refundowanych oraz nakładanie

na lekarzy obowiązku zwrotu kwoty refundacji w przy-

padku omyłek formalnych przy wypisywaniu recept.

Powyższe zapisy powodują, że lekarze rozważają ce-

lowość podpisywania przez nich umów upoważniają-

cych do wypisywania recept refundowanych przez

NFZ.

Przerzucenie odpowiedzialności na lekarzy

oraz całego ryzyka ﬁnansowegojestnieuprawnione.

Zadaniem lekarzy powinno być leczenie osób cho-

rych, a nie zajmowanie się biurokracją.

odpowiedzialność państwa za weryﬁkację statusu

Z poważaniem

Poseł Jadwiga Wiśniewska

Warszawa, dnia 19 listopada 2011 r.

(nr 88)

do ministra zdrowia

wadzenia na listę leków refundowanych analogów

W Polsce na cukrzycę choruje 2,5 mln osób.

Mimo

wielokrotnie składanych obietnic przez minister

zdrowia rządu PO–PSL poprzedniej kadencji diabe-

tycy nie mogą doczekać się na wprowadzenie na listę

łających.

Polska jest jedynym krajem w Europie,

w którym te leki nie są refundowane.

Brak analogów

bardzo utrudnia diabetykom funkcjonowanie

w społeczeństwie ze względu na konieczność wy-

konywania częstych iniekcji.

Ponadto występujące

niedocukrzenia oraz liczne dobowe wahania poziomu

cukru wpływają na ich życie zawodowe i osobiste.

Polska należy do krajów, w których z powodu po-

wikłań zespołu stopy cukrzycowej przeprowadza

się najwięcej amputacji, a przecież koszty lecze-

nia powikłań okołocukrzycowych są ośmiokrotnie

wyższe niż terapia samej choroby.

nych argumentów ministerstwo wprowadzi na listę le-

ków refundowanych długo działające analogi insulin?

Z poważaniem

Poseł Jadwiga Wiśniewska

(nr 89)

do ministra zdrowia

w sprawie marginalizacji Śląskiego Oddziału

skiego Oddziału Wojewódzkiego NFZ przy podziale

W wyniku podziału środków ﬁnansowychpocho-

dzących z tzw. funduszu zapasowego NFZ na rok

2012 z kwoty 594 mln zł Śląski Oddział Wojewódzki

NFZ otrzymał tylko 15 mln zł, podczas gdy Mazo-

wiecki Oddział Wojewódzki otrzymał z tej kwoty

niemal 550 mln zł.

Wskutek takiego podziału w po-

57

tomiast w województwie mazowieckim – ok. 6,3%.

Śląskiego Oddziału Wojewódzkiego NFZ, który jest

jednym z ważniejszych ośrodków medycznych w kra-

ju.

Z pewnością wpłynie to na bezpieczeństwo zdro-

wotne mieszkańców Śląska oraz pogłębi i tak nie-

korzystną sytuację ﬁnansowąwieluzakładówopie-

ki zdrowotnej w regionie.

liwa jest zmiana planu ﬁnansowegona2012r.tak,

aby Śląski Oddział Wojewódzki NFZ otrzymał więk-

szą pulę pieniędzy z funduszu zapasowego?

Z poważaniem

Poseł Jadwiga Wiśniewska

(nr 90)

do ministra zdrowia

w sprawie planowanego obniżenia refundacji

niżenia refundacji za paski do glukometrów.

Ministerstwo Zdrowia podpisało się pod rozwią-

zaniami znacznie utrudniającymi życie diabetyków.

niżenie limitów cenowych dla leków refundowanych,

co oznacza wprowadzenie 30-procentowego poziomu

odpłatności za paski do glukometrów.

Cukrzyca to choroba, która wymaga codziennego

podawania leków i kilkunastokrotnej kontroli pozio-

mu cukru w ciągu doby.

Przyjęte rozwiązanie dopro-

wadzi do znacznego wzrostu kosztów tych podstawo-

wych środków wspomagających leczenie cukrzycy

(średnio 100 zł miesięcznie tylko na paski do gluko-

metrów).

Większość z pacjentów będzie zmuszona

oszczędzać na leczeniu, co bardzo odbije się na ich

stanie zdrowia, a przecież leczenie powikłań cukrzy-

cy to dużo większy wydatek dla państwa.

kosztów leczenia powikłań cukrzycy ministerstwo

wycofa się z planowanego obniżenia refundacji pa-

sków do glukometrów?

Z poważaniem

Poseł Jadwiga Wiśniewska

(nr 91)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie zapłaty zaległych składek

cję poselską w sprawie zapłaty zaległych składek z ty-

tułu ubezpieczeń społecznych przez przedsiębiorców.

Sytuacja niektórych małych i średnich przedsię-

biorców w Polsce przeczy wszelkim normom praw-

nym.

Przedsiębiorcy przed laty, często by utrzymać

ówczesne miejsca pracy, wybierali możliwość płace-

nia składek emerytalno-rentowych z tytułu dodatko-

wego zatrudnienia, tj. umów zlecenia itd.

Był to le-

ka 1998 r., który pozwalał na odprowadzenie tylko

z wysokimi odsetkami nawet za okres sprzed 10 lat,

uzasadniają wyroki „pozornością pracy i niezgodno-

ścią z zasadami współżycia społecznego”, a nie usta-

wą z dnia 13 października 1998 r.

działa wstecz – w tym przypadku została pogwałco-

na, stąd proszę o odpowiedzi na moje pytania:

1.

Jakie działania podjął Pan Premier wynikające

ze spotkania z przedstawicielami przedsiębiorców?

2.

Czy w świetle obowiązujących przepisów dzia-

łania Zakładu Ubezpieczeń Społecznych są prawnie

dozwolone?

3.

Czy istnieje możliwość umorzenia roszczeń wo-

bec przedsiębiorców?

Z wyrazami szacunku

Poseł Maria Nowak

58

Interpelacja

(nr 92)

do ministra zdrowia

Szanowny Panie Ministrze!

Zgodnie z decyzją preze-

sa Narodowego Funduszu Zdrowia z blisko 600 mln zł

rezerwy Narodowego Funduszu Zdrowia aż 535 mln zł

ma przypaść województwu mazowieckiemu, zaś po-

zostałe środki otrzymają województwa pomorskie

(41 mln zł) i śląskie (15 mln zł).

Inne województwa,

w tym województwo lubelskie, nie otrzymają natomiast

ani złotówki.

Pragnę przypomnieć, że rząd PO–PSL

dzielane sprawiedliwie i tak, aby wspomóc najuboższe

nych placówek leczniczych.

Niestety, podział rezerwy

NFZ zaprzecza tym obietnicom – środki z rezerwy NFZ

traﬁądonajbogatszychregionówwPolsce.

Pragnę również przypomnieć, że do tej pory nie

zostały uregulowane przez NFZ milionowe zobowią-

zania wobec placówek służby zdrowia z terenu woje-

wództwa lubelskiego z tytułu tzw. nadwykonań.

Dy-

rektorzy tych placówek byli słusznie przekonani, że

te zaległości zostaną spłacone przez NFZ może wła-

śnie z rezerwy.

Niestety, jak się okazuje, na tę chwi-

lę są to niespełnione nadzieje.

W niniejszej sprawie skierowałem pod koniec paź-

dziernika pismo interwencyjne do prezesa Narodo-

wego Funduszu Zdrowia.

W odpowiedzi, jaką otrzy-

małem, zostałem poinformowany, że środki z rezer-

wy zostały przydzielone tym województwom, które

wykazują „najniższą dynamikę środków” w planie

ﬁnansowymNFZna2012r.

CodozaległościNFZza

nadwykonania prezes NFZ stwierdził, iż fundusz wy-

płacił środki zgodnie z umowami zawartymi z pla-

cówkami służby zdrowia, co zdaje się oznaczać, że za

nadwykonania już raczej nie zapłaci.

1.

Czy owa „dynamika środków” w planie ﬁnan-

sowym na 2012 r. jest wystarczającym powodem dla

przyznania niemal całej rezerwy NFZ dla wojewódz-

twa mazowieckiego, skoro i tak to właśnie wojewódz-

two otrzymuje największe środki z NFZ, a mieszkań-

cy tego województwa mają znacznie lepszą opiekę

zdrowotną niż mieszkańcy uboższych regionów, ta-

kich jak województwo lubelskie?

2.

Czy decyzja o tak niesprawiedliwym podziale

3.

Proszę o informację na temat wysokości kon-

traktów w poszczególnych województwach wg kwoty

umów zawartych w styczniu 2009 i 2010 r.

4.

Proszę o informację, czy w ciągu 2009 i 2010 r.

były zmieniane wysokości kontraktów w poszczegól-

nych województwach.

Jeśli tak, to proszę o informa-

cję, jakie to były zmiany.

Z poważaniem

Poseł Sławomir Zawiślak

Warszawa, dnia 18 listopada 2011 r.

(nr 93)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie aktualnych problemów

polskich rolników

Szanowny Panie Ministrze!

W czasie ostatnich

czterech lat rządów PO i PSL sytuacja w rolnictwie

stała się bardzo trudna.

Wysoki wzrost cen środków

nawozów sztucznych, maszyn i części zamiennych,

przy jednoczesnej niskiej cenie płodów rolnych,

w tym zbóż, żywca wieprzowego oraz sprzedawanego

przez rolników mleka, doprowadziły do drastycznego

spadku opłacalności produkcji rolnej.

Najlepszym wskaźnikiem tej opłacalności jest re-

lacja cenowa produktów rolnych i środków (lub pół-

środków) do produkcji rolnej.

Sytuacja korzystna,

a przy tym sprawiedliwa, bo odpowiadająca nakła-

dom pracy rolników, miałaby ich zdaniem miejsce

wtedy, gdyby relacje te kształtowały się następująco:

cena l litra mleka równa lub zbliżona do ceny l litra

ON, cena l q pszenicy równa lub zbliżona do l q na-

wozów wieloskładnikowych, zaś cena l kg żywca wie-

przowego równa lub zbliżona do ceny 10 kg pszenicy.

O ile cena litra mleka w 2007 r. wynosiła l,10 zł,

a cena oleju napędowego ok. 4 zł (relacja l do 4), o tyle

dziś relacja ta wynosi już niestety l do 5 – cena l litra

mleka to ok. l zł, zaś cena oleju napędowego to 5,10 zł.

Jeszcze gorzej kształtują się relacje cen pszenicy

i nawozów wieloskładnikowych, które podrożały o kil-

kadziesiąt procent w ciągu ostatnich czterech lat.

Na przestrzeni ostatniego dwudziestolecia, od

czasu przemian ustrojowych 1990 r. do czasów dzi-

siejszych, to właśnie teraz – w ostatnich czterech la-

tach – rolnicy spotykają się z najbardziej niekorzyst-

nymi relacjami cenowymi, najbardziej odległymi od

ich życzeń, jak również niewspółmiernymi do wno-

szonej przez nich pracy.

Problemy te – i wiele innych – podnosiłem w in-

terpelacjach poselskich oraz w czasie prac sejmowej

komisji rolnictwa, oczekując wsparcia ze strony po-

słów PSL jako reprezentantów polskiej wsi.

Często

spotykałem się z niezrozumiałym oporem.

Kolejną bardzo istotną kwestią dla polskich rol-

ników jest wyrównanie wysokości dopłat ze środka-

mi, jakie z tego tytułu otrzymują rolnicy z tzw. starej

Unii.

Polski rząd powinien upomnieć się o równo-

rzędne traktowanie, o wyrównanie wysokości dopłat

59

do jednego hektara, uproszczenie procedury pozyski-

wania środków unijnych na cele inwestycyjne (zakup

maszyn, urządzeń rolniczych).

Powinniśmy także

zwiększyć doﬁnansowaniezbudżetupaństwanatakie

cele, jak: zakup materiału siewnego, renty struktural-

ne oraz dopłaty do gospodarstw niskotowarowych.

Należy też podjąć odpowiednie działania w celu

propagowania polskiej żywności na rynkach Europy

i świata jako zdrowej i ekologicznej.

Problemem, który wymaga szczegółowego i jed-

noznacznego uregulowania, jest deﬁnicjagospodar-

stwa rodzinnego, które przecież jest, a w praktyce ma

być podstawą ustroju rolnego naszego państwa.

Dziś

zgodnie z ustawą o ustroju rolnym gospodarstwo ro-

dzinne to takie, które nie przekracza 300 ha.

Taka

sytuacja powoduje, że w gruncie rzeczy polityka rol-

na państwa nie sprzyja ani małym gospodarstwom,

których przecież jest najwięcej, ani też gospodar-

stwom dużym.

Stawiane są postulaty, by ta granica

została przesunięta do 100 ha oraz by gospodarstwa

rodzinne (niewielkie, zatrudniające całe rodziny) mo-

gły liczyć na szczególną pomoc ze strony państwa.

Taką pomocą powinny być m.in. interwencyjne sku-

py produktów rolnych, by nie dopuścić do drastycz-

nych spadków cen.

kolejnej kadencji koalicyjnych rządów PO–PSL?

3.

Jakie działania zamierza przedsięwziąć Pan

Minister w celu zwiększenia opłacalności produkcji

Z poważaniem

Poseł Sławomir Zawiślak

Warszawa, dnia 17 listopada 2011 r.

(nr 94)

do ministra transportu, budownictwa

czął działać elektroniczny system viaTOLL do pobie-

rania opłat od pojazdów ciężarowych za przejazd na

wyznaczonych odcinkach dróg krajowych.

Do dzia-

łania wyżej wymienionego systemu wiele zastrzeżeń

zgłaszają przedsiębiorcy zajmujący się transportem

drogowym.

Wadliwe działanie systemu viaTOLL po-

lega między innymi na naliczaniu kilkukrotnej opła-

ty za ten sam przejazd jednego pojazdu na określo-

nym odcinku, rejestrowaniu opłat za ﬁkcyjneprze-

jazdy (rejestracja przez urządzenia systemu jednego

pojazdu w dwóch różnych miejscach), błędach w ta-

ryﬁkowaniuopłatzewzględunaemisjespalin.

We-

dług Ogólnopolskiego Związku Pracodawców Trans-

portu Drogowego wymienione wyżej przypadki nie

wyczerpują wszystkich błędów w działaniu sytemu

elektronicznego poboru opłat.

Wadliwe działanie sys-

temu viaTOLL ma negatywne skutki dla przedsię-

biorców z branży transportu drogowego, gdyż naraża

ich na większe koszty opłat za korzystanie z płatnych

dróg krajowych, które wynikają z błędnego nalicza-

nia przez system należności, jaką muszą zapłacić.

W związku z tą sytuacją przedsiębiorcy narażeni są

także na kary pieniężne, które przewidziane są w usta-

wie o drogach publicznych, za przejazd po drodze

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny,

taniami: Czy system viaTOLL został odpowiednio

przetestowany przed jego uruchomieniem oraz jakie

działania podejmie ministerstwo, aby rozwiązać

przedstawione wyżej problemy i niesłuszne, krzyw-

dzące kierowców wielokrotne pobieranie opłat?

Z poważaniem

Poseł Jan Warzecha

Warszawa, dnia 19 listopada 2011 r.

(nr 95)

do ministra gospodarki

częła działać Centralna Ewidencja i Informacja o Dzia-

łalności Gospodarczej.

Głównym celem funkcjonowa-

nia CEIDG jest ewidencjonowanie osób prowadzą-

cych działalność gospodarczą oraz udostępnianie

cje o adresie zamieszkania przedsiębiorcy będącego

osobą ﬁzyczną,oileniejestontakisamjakmiejsce

wykonywania działalności gospodarczej.

Taka sytu-

acja może w poważny sposób ograniczyć dochodzenie

rzytelności.

60

łalności gospodarczej, aby zlikwidować powstałą lukę

Z poważaniem

Poseł Jan Warzecha

(nr 96)

do ministra transportu, budownictwa

Szanowny Panie Ministrze!

11 lutego 2012 r. za-

o kierujących pojazdami.

Zgodnie z art. 139 przed-

miotowej ustawy część jej przepisów wejdzie w życie

wadzać egzaminów na prawo jazdy kategorii A. Brak

możliwości uzyskania uprawnień do prowadzenia po-

jazdów zaliczanych do kategorii A, a więc motocykli,

przez okres roku jest nie do zaakceptowania.

1.

Czy od 11 lutego 2012 r. będzie można przepro-

wadzać egzaminy na prawo jazdy kategorii A?

2.

Jakie działania podejmie ministerstwo w sytuacji,

gdy na mocy przepisów przedmiotowej ustawy przepro-

wadzanie takiego egzaminu będzie niemożliwe?

Z poważaniem

Poseł Jan Warzecha

(nr 97)

do ministra zdrowia

w sprawie działania oraz przepisywania

już sygnalizowany był mi przez mieszkańców, chodzi

mianowicie o leki benzodiazepinowe oraz o to, w ja-

kich sytuacjach i przez kogo są przepisywane.

Tzw. benzodiazepiny to grupa leków o działaniu

przeciwlękowym, uspokajającym, nasennym, przeciwdr-

gawkowym, miorelaksacyjnym i amnestycznym.

Benzo-

diazepiny stosowane są powszechnie do doraźnego lecze-

nia nasilonego lęku, bezsenności, łagodzenia objawów

odstawiennych w alkoholizmie, w premedykacji do za-

biegów diagnostycznych i chirurgicznych.

Znajdują za-

stosowanie w leczeniu stanów zwiększonego napięcia

mięśniowego oraz – pomocniczo – jako leki przeciwdr-

gawkowe w leczeniu niektórych typów padaczki.

W ostatnich dniach zwróciła się do mnie kolejna

pacjentka, której przez lekarza pierwszego kontaktu

przepisany został lek o nazwie Lorafen (należy on do

grupy pochodnych 1,4-benzodiazepiny, tzw. benzodia-

zepiny) jako środek mający leczyć bezsenność.

Mimo

iż zażywany był jedynie w dawce 1,5 mg na noc, spo-

wodował silne uzależnienie u pacjentki, która przeży-

ła horror.

Przypłaciła to depresją polekową oraz poby-

tem w dwóch szpitalach psychiatrycznych.

Ten przykład pokazuje, jak silne są leki benzodia-

zepinowe oraz że nie można bez wcześniejszego do-

kładnego wywiadu z pacjentem oraz bez namysłu

przepisywać ich każdemu.

Systematyczne i długo-

trwałe zażywanie benzodiazepin (ponad miesiąc, co-

dziennie) może prowadzić do silnego uzależnienia

cją do uzależnień w wywiadzie.

Niestety sygnały o tym, że lekarze pierwszego

kontaktu przepisują tego typu leki tak naprawdę bez

większego zastanowienia, docierają do mnie coraz

częściej.

Leczenie takiego uzależnienia jest drogie,

gdyż dwumiesięczny pobyt w prywatnej klinice lecze-

nia uzależnień lekowych to koszt ok. 15 tys. zł.

Lekarze nim zdecydują się przepisać lek pacjen-

towi powinni przeprowadzić długi, szczegółowy wy-

wiad z pacjentem oraz upewnić się najpierw, czy nie

ma innej możliwości walki z objawami, z jakimi zgło-

sił się chory.

Być może wielu uratuje to przed uzależ-

nieniem, które jest naprawdę niebezpieczne.

Koszty

pobytu w klinice są wysokie, jednak odstawienie

tychże leków wcale nie wiąże się tylko z kosztami,

ale przede wszystkim jest to długotrwały proces i wca-

le nie jest to łatwe.

Zdarza się, że po odstawieniu le-

ków pacjent czuję się znacznie gorzej niż przed ich

zażyciem, a objawy wracają z nasileniem o wiele

większym niż przed farmakoterapią.

To pokazuje, że

nie można bez namysłu ich przepisywać.

Czy lekarze pierwszego kontaktu mają prawo do

przepisywania leków benzodiazepinowych?

Jakie pomysły ma ministerstwo na skontrolowa-

nie lekarzy, którzy bezmyślnie przepisują tak silne

leki przeciwlękowe?

Czy istnieje sposób, by ograniczyć przepisywanie

tych leków, zastępując je mniej szkodliwymi i uzależ-

niającymi?

Z poważaniem

Poseł John Abraham Godson

Łódź, dnia 18 listopada 2011 r.

61

Interpelacja

(nr 98)

do ministra spraw wewnętrznych

polityką rządu wobec służb mundurowych w naszym

województwie brakuje już około 10% policjantów.

Niedługo może dojść do sytuacji, w której zabraknie

funkcjonariuszy do patrolowania ulic.

Tyko do dnia

wyborów mundur zrzuciło 600 policjantów.

To tylu,

ilu pracuje na co dzień w Sosnowcu czy Gliwicach.

Jednocześnie jest to liczba dwukrotnie wyższa niż

przed rokiem.

Taka sytuacja jest bezsprzecznie spowodowana

niejasnymi planami zmian w ustawie emerytalnej,

która ma wydłużyć czas nabycia praw emerytal-

nych do 25 lat.

Dodatkowo przed wyborami nie do-

szło do porozumienia pomiędzy rządem a związka-

mi mundurowymi w sprawie waloryzacji płac, któ-

re od trzech lat pozostają zamrożone.

Funkcjona-

riusze z niepokojem słuchają kolejnych pomysłów

rządu, z których jasno wynika, że Policję czeka ko-

lejny rok cięć.

Sytuacja w województwie śląskim jest niebez-

pieczna, ponieważ w pierwszej kolejności z pracy

rezygnują doświadczeni funkcjonariusze oraz lu-

dzie działający na pierwszej linii w prewencji i dro-

gówce.

Nowo przyjęci nie mają od kogo nabywać

niezbędnego w tej trudnej pracy doświadczenia.

W efekcie odejść w naszym województwie Policja

ma już 1,3 tys. wakatów.

Ci, którzy zdecydowali się

na pozostanie na stanowiskach, nie odbierają dni

wolnych za przepracowane nadgodziny z powodu

braku rąk do pracy.

W tej niedobrej sytuacji trzeba oddać szacunek

Policji z województwa śląskiego, która mimo trud-

nych warunków ma wciąż jedne z najlepszych wyni-

ków w kraju.

Udało się również poprawić statystyki

wykrywalności przestępstw.

1.

Jak długo jeszcze służby mundurowe będą mu-

siały płacić cenę kryzysu?

2.

Jakie są plany Pańskiego resortu wobec pogar-

szającego się stanu zatrudnienia w komendach w wo-

jewództwie śląskim?

Z poważaniem

Poseł Witold Klepacz

Warszawa, dnia 15 listopada 2011 r.

Interpelacja

(nr 99)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie skandalicznego podziału

Szanowny Panie Premierze!

Na mocy decyzji pre-

zesa NFZ Jacka Paszkiewicza województwo śląskie

z wynoszącej ok. 600 mln zł rezerwy otrzymało zale-

dwie 15 mln zł.

Z tej samej puli województwo pomor-

skie może liczyć na 41 mln, natomiast mazowieckie

na aż 537 706 tys. zł.

twa mazowieckiego.

Dodatkowo wielką dysproporcję

w podziale funduszy NFZ potęguje fakt, że woje-

wództwo śląskie pod względem liczby ludności jest

na drugim miejscu.

Niesprawiedliwy podział środków oznacza dla po-

nad 4,5 mln pacjentów wydłużenie czasu oczekiwa-

nia ma świadczenia medyczne.

Dyskryminacja, któ-

rej jesteśmy świadkami, pcha nasze szpitale w coraz

większe zadłużenie.

Trudną sytuację potęguje fakt

nieuregulowania przez NFZ zaległości za rok 2009

wynoszącej 61 mln zł.

Są to pieniądze, które należą

się szpitalom z naszego województwa za leczenie pa-

cjentów spoza regionu.

Zgodnie z obietnicą prezesa

Paszkiewicza z 22 sierpnia nasze szpitale miały

otrzymać zaległość w tym roku.

1.

Czy uważa Pan Premier podział środków za-

proponowany przez prezesa Paszkiewicza za sprawie-

dliwy i zgodny ze zdroworozsądkową logiką?

2.

Czy unieważni Pan kontrowersyjną decyzję

prezesa Paszkiewicza o podziale pieniędzy z fundu-

rok 2012?

3.

Czy wobec tak niezrozumiałej, wręcz skanda-

licznej decyzji prezesa Paszkiewicza zamierza Pan

Premier wyciągnąć wobec niego konsekwencje?

Z poważaniem

Poseł Witold Klepacz

62

Interpelacja

(nr 100)

do ministra pracy i polityki społecznej

selskiego zgłosił się przedstawiciel urzędu pracy

z prośbą o wyjaśnienie kwestii dotyczących przyzna-

wania środków na założenie spółdzielni socjalnej oso-

bie bezrobotnej i osobie niepełnosprawnej poszuku-

jącej pracy.

Proszę o odpowiedź na następujące pytania:

1.

Czy można przyznać środki na założenie spół-

dzielni socjalnej osobie bezrobotnej posiadającej

skała wpis do KRS przed rozpatrzeniem złożonego

wniosku o przyznanie środków na założenie spółdziel-

ni socjalnej.

ust. 4e ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach

3.

Jak należy traktować niepełnosprawne osoby po-

szukujące pracy ubiegające się o przyznanie środków na

Z poważaniem

Poseł Tadeusz Tomaszewski

(nr 101)

do ministra zdrowia

ce problemów związanych ze zbyt dużymi wymaga-

niami kadrowymi określonymi w przepisach dotyczą-

cych niezbędnych zasobów kadry lekarskiej na od-

działach rehabilitacji kardiologicznej.

Liczbę lekarzy na oddziałach rehabilitacji kardio-

logicznej określają:

z zakresu rehabilitacji leczniczej (D. U. Nr 140,

poz. 1145, z późn. zm.) w zakresie załącznika nr 1 do

ww. rozporządzenia,

2) zarządzenie nr 53/2010/DS prezesa Narodowe-

kresie załącznika nr 3 do ww. zarządzenia.

Zarówno ww. rozporządzenie, jak i ww. zarządze-

nie doprecyzowujące, wprowadzone we wrześniu

2010 r., w sposób spójny przestawiają minimalne wy-

mogi dotyczące personelu lekarskiego w ramach sta-

cjonarnej rehabilitacji kardiologicznej:

1) lekarz specjalista w dziedzinie rehabilitacji

w przypadku chorób narządu ruchu lub rehabilitacji

ogólnej, lub rehabilitacji, lub rehabilitacji medycznej,

lub medycyny ﬁzykalnej,lubbalneologiiimedycyny

ﬁzykalnej–równoważnikconajmniej1etatu(adla

oddziałów liczących powyżej 20 łóżek zatrudnienie

proporcjonalne do liczby łóżek),

2) lekarz specjalista w dziedzinie kardiologii lub

lekarz specjalista w dziedzinie chorób wewnętrznych

– równoważnik 1 etatu przeliczeniowego na 20 łóżek

(zatrudnienie proporcjonalne do liczby łóżek w od-

dziale).

Wprowadzenie w życie ww. przepisów spowodowa-

ło niewspółmierny do potrzeb i utrwalonej praktyki

duży wzrost (o 100%) zapotrzebowania ilościowego na

lekarzy, w tym w szczególności lekarzy rehabilitacji

medycznej (lub…), których dostępność na rynku pra -

cy jest ograniczona.

Trzeba zaznaczyć, że standardy

rehabilitacji kardiologicznej nie uległy zmianie.

Obec-

ne wymogi dotyczące zatrudnienia lekarzy w odnie-

sieniu do oddziałów rehabilitacji kardiologicznej są

zdecydowanie większe niż wymogi dotyczące ciężkich

oddziałów zabiegowych czy zachowawczych.

W województwie opolskim funkcjonuje 45 porad-

ni rehabilitacyjnych i 11 szpitalnych oddziałów reha-

bilitacyjnych oraz wiele prywatnych gabinetów reha-

bilitacyjnych.

Każdy z tych ośrodków powinien za-

trudniać przynajmniej 1 lekarza rehabilitacji me-

dycznej.

Natomiast w województwie opolskim jest

wykazanych jedynie 33 lekarzy rehabilitacji medycz-

nej.

Część z nich nie praktykuje w tej dziedzinie.

Spe-

cjalizacja z zakresu rehabilitacji medycznej dla wielu

lekarzy jest specjalizacją dodatkową, głównie po spe-

cjalizacjach zabiegowych.

W ostatnich 2 latach żaden

lekarz na Opolszczyźnie nie podjął się tej specjalizacji.

Szpital mający 80 łóżek w zakresie rehabilitacji

kardiologicznej (np. szpital MSWiA w Głuchołazach)

powinien zatrudnić 8 lekarzy, w tym 4 kardiologów

lub internistów i 4 specjalistów rehabilitacji medycz-

nej (lub…), to jest 1 lekarza na 10 łóżek szpitalnych.

Na 80-łóżkowym oddziale hospitalizowanych jest

miesięcznie ok. 95 pacjentów, czyli obciążenie pracą

jednego lekarza wynosi około12 pacjentów miesięcz-

nie.

Jednocześnie nad pacjentami sprawują opiekę

specjaliści ﬁzjoterapeuci(3.ﬁzjoterapeuta– równo-

ważnik 1 etatu przeliczeniowego na 10 łóżek).

Biorąc pod uwagę szerokie kompetencje specjali-

stów ﬁzjoterapeutówwspółpracującychzkardiologa-

mi i internistami na oddziałach rehabilitacji kardio-

logicznej, zatrudnienie dodatkowych lekarzy rehabi-

litacji medycznej (lub…) nie wydaje się konieczne,

tym bardziej że jest to specjalizacja praktycznie nie-

63

dostępna na rynku pracy.

Zatrudnienie dodatkowego

personelu lekarskiego spowoduje także zwiększanie

w istotny sposób kosztów związanych z wynagrodze-

niami.

W wielu jednostkach ochrony zdrowia wyna-

grodzenia stanowią zdecydowaną część kosztów do-

chodzących nawet do 80% kosztów ogólnych.

Dalsze

pogłębianie kosztów wynagrodzeń pogorszy i tak

trudną sytuację ekonomiczno-ﬁnansowąszpitali.

powiedzi na powyższe pytania:

1.

Czy ministerstwo dysponuje danymi dotyczą-

cymi liczby lekarzy specjalistów z zakresu rehabili-

tacji w chorobach narządów ruchu, rehabilitacji ogól-

nej, rehabilitacji medycznej, medycyny ﬁzykalnej,

balneologii, balneoklimatologii, ﬁzjoterapii i zapo-

trzebowania na nich przez jednostki stacjonarne

i lecznictwo ambulatoryjne?

2.

Jakie według aktualnie obowiązujących przepi-

sów jest zapotrzebowanie na lekarzy rehabilitacji me-

dycznej (lub…) w opiece stacjonarnej, jak również am -

bulatoryjnej i czy aktualna liczba lekarzy tych specjal-

ności jest wystarczająca do zabezpieczenia potrzeb?

3.

Jakie według aktualnie obowiązujących prze-

medycznej na oddziałach rehabilitacji kardiologicznej

i czy aktualna liczba lekarzy tych specjalności zabez-

piecza potrzeby?

4.

Czy ministerstwo dysponuje danymi dotyczą-

wyżej specjalizacjami przygotowanych do podjęcia

pracy w oddziałach rehabilitacji kardiologicznej?

5.

Czy jest uzasadnione względami medycznymi

nika zatrudnienia w przypadku oddziałów rehabili-

tacji kardiologicznej (obciążenie pracą dla oddziału

80-łóżkowego wynosiłoby przeciętnie 12 chorych na

miesiąc – 1 lekarz/10 chorych, dodatkowo 1 ﬁzjotera-

peuta na 10 chorych + personel pomocniczy: pielę-

gniarki, psycholog)?

6.

Czy aktualnie obowiązujące przepisy nie spo-

wodują powstawania ﬁkcyjnych umów pomiędzy

szpitalami a lekarzami z zakresu tych specjalizacji?

7.

Czy w związku ze znacznym wzrostem zatrudnie-

nia i w związku z tym znacznym zwiększeniem kosztów

funkcjonowania planuje się zwiększenie ﬁnansowania

tego typu oddziałów (wzrost wyceny procedur)?

8.

Czy aktualnie obowiązujące przepisy nie spo-

łających i sprawdzonych podmiotów oraz czy wpro-

wadzenie tych przepisów nie skutkuje utrwalaniem

monopolu rzadkiej specjalizacji?

9.

Czy Ministerstwo Zdrowia planuje zmiany do-

tyczące wymagań kadrowych dla oddziałów rehabi-

litacji kardiologicznej?

Z poważaniem

Poseł Janina Okrągły

Warszawa, dnia 19 listopada 2011 r.

(nr 102)

do ministra spraw zagranicznych

wie zwrotu kościoła katolickiego paraﬁirzymskoka-

tolickiej w Smoleńsku.

Zgodnie z informacjami, jakie otrzymałem, wier-

ni od lat oczekują zwrotu budynku kościelnego para-

ﬁipw.

NiepokalanegoPoczęciaNMPwSmoleńsku.

Starania w tej sprawie trwają od dnia wznowienia

działalności paraﬁi, tj. jej rejestracji 26 listopada

1991 r., i do dnia dzisiejszego nie ma decyzji.

Paraﬁanie,wśródktórychsąPolacy,Białorusini,

Litwini, Rosjanie i Niemcy, od 1999 r. uczestniczą

w nabożeństwach w małym, drewnianym domu, w któ-

rym przedtem mieścił się zakład pogrzebowy.

Patrzą

oni na niszczejący budynek kościelny, w którym mie-

ści się archiwum wojewódzkie.

Budynek, który znajduje się w dramatycznym sta-

nie, ma swoją historię.

Na mocy ukazu rządu rosyj-

skiego z 1728 r. została wydana gwarancja swobod-

nego prowadzenia nabożeństw.

Wtedy właśnie zakon

franciszkanów obserwatorów rozpoczął działalność

duszpasterską w kościele zbudowanym na ziemi,

w której spoczęli żołnierze francuscy w 1812 r.

Paraﬁanprzybywałoiztegowzględurozpoczęła

się budowa nowego, większego kościoła.

Budynek po-

wstawał w latach 1894–1896.

Dnia 13 października

1896 r. odbyło się tam pierwsze nabożeństwo, a dwa

lata później konsekracja kościoła.

Niestety, latem

1921 r. rozpoczęła się konﬁskatakościelnychwłasno-

ści: złota i srebra, po tym jak odebrano inne budynki

kościelne.

Dnia 14 stycznia 1940 r., postanowieniem smoleń-

skiej rady, kościół został ostatecznie zamknięty, a bu-

dynek przekazano pod archiwum NKWD.

Od tego

dnia paraﬁaniekościołapw.

NiepokalanegoPoczęcia

NMP nie mieli możliwości sprawowania kultu.

Do-

piero po ponad pięćdziesięciu latach paraﬁamogła

się odrodzić, a w czerwcu 1992 r. na to miejsce został

skierowany do pracy duszpasterskiej ojciec J. K., aby

mógł kontynuować posługę wynikającą z tradycji

franciszkańskiej powstałej na początku XIX w.

Na

terenie paraﬁi służą chorym i bezdomnym siostry

orionistki.

Z powyższych względów paraﬁanieczyniąwszel-

kie starania, aby budynek kościelny na powrót stał

się miejscem kultu, tym bardziej że jest to zabytek

sakralny posiadający dużą wartość historyczną.

Obecnie w związku z wysuwanymi prośbami mi-

nisterstwo kultury potwierdziło swoje poparcie dla

paraﬁirzymskokatolickiejdotycząceprzekazaniabu-

dynku wiernym, którzy wyrażają swoje zaniepokoje-

nie stanem budynku, który z dnia na dzień niszczeje

64

rozpadają się wieże), jednak poinformowało, że nie

może rozpocząć przygotowania odpowiedniego wnio-

sku bez zgody administracji smoleńskiego obwodu na

propozycje choćby tymczasowego rozmieszczenia do-

kumentów z archiwum.

Mając na uwadze wieloletnie starania mieszkań-

ców o oddanie budynku kościelnego, zwracam się do

rza pomóc naszym rodakom i innym katolikom w Smo-

leńsku, aby mogli pielęgnować wiarę swoich ojców

w godnych warunkach, w budynku sakralnym, który

kiedyś należał do wspólnoty?

2.

Czy Ministerstwo Spraw Zagranicznych, w związ-

ku ze wzrostem ruchu pielgrzymkowego do Smoleń-

ska po katastroﬁesamolotuprezydenckiegow2010r.,

podejmie zdecydowane działanie w tej sprawie?

3.

Czy MSZ wie, dlaczego Rosjanie do tej pory nie

chcą zwrócić wiernym świątyni rzymskokatolickiej,

odebranej w 1940 r.?

Poseł Artur Górski

Warszawa, dnia 22 listopada 2011 r.

(nr 103)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie niespełnienia założeń zawartych

Szanowny Panie Premierze!

Prasa donosi, że nie

spełnił Pan Premier obietnicy dotyczącej reformy

emerytalnej.

Podczas exposé w 2007 r. mówił Pan

Premier: „zamiast toczyć długotrwałe i paraliżujące

jak najszybciej dokończyć.

Odpowiednie projekty zo-

staną przedstawione Wysokiej Izbie w ciągu pierw-

szych stu dni funkcjonowania rządu.

(…)

Inne ele -

menty zamykające reformę emerytalną powinny być

nie został zrealizowany.

W okresie pierwszych stu

dni funkcjonowania rządu nie zostały przedstawione

najważniejsze akty prawne mające znamiona dokoń-

czenia reformy emerytalnej z 1999 r.

Także nie zo-

stały przedstawione pozostałe projekty legislacyjne

w tym zakresie do połowy 2008 r.

1.

Dlaczego nie spełnił Pan założenia dotyczącego

reformy emerytalnej, zawartego w exposé z 2007 r.?

2.

Dlaczego nie tylko w okresie pierwszych stu dni

ważniejsze akty prawne mające znamiona dokończe-

nia reformy emerytalnej z 1999 r., ale także nie zo-

stały przedstawione projekty legislacyjne w tym za-

kresie do połowy 2008 r.?

3.

Jakie na dzień dzisiejszy są końcowe efekty

działań dotyczących reformy emerytalnej?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 104)

do prezesa Rady Ministrów

Premier: „w ciągu kilku lat budżet należy doprowa-

dzić do stanu bliskiego równowagi”.

Obietnica zosta-

ła niezrealizowana.

Deﬁcytbudżetupaństwawtym

roku wyniesie według prognoz ponad 5%.

cego zrównoważenia budżetu, zawartego w exposé

z 2007 r.?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 105)

do prezesa Rady Ministrów

ﬁnansów publicznych

Premier: „dług publiczny nie może narastać w takim

tempie, jak do tej pory”.

Obietnica została niezreali-

zowana.

Dług sektora ﬁnansówpublicznychwzrósł

o ponad 300 mld zł i wynosi już niemal 55% PKB

(w 2006 r.

– 47,7%).

65

cego ﬁnansów publicznych zawartego w exposé

z 2007 r.?

3.

Jakie prognozy co do ﬁnansów publicznych

przewiduje rząd na kolejne cztery lata?

Z poważaniem

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 106)

do prezesa Rady Ministrów

mier: „Modernizacji, i to jest także priorytet mojego

sażerowie mają prawo do czystych dworców, punk-

tualnych, szybkich pociągów, a kolejowy transport

z innymi formami przewozu”.

Obietnica nie została

zrealizowana.

Niedoﬁnansowanienaprawnadro-

gach kolejowych spowodowało przede wszystkim

znaczne obniżenie maksymalnej prędkości na wie-

lu z nich, a wieloletnie zaniedbania przyczyniły się

do złego stanu technicznego.

Dlatego konieczne są

natychmiastowe prace odtworzeniowe elementów

infrastruktury, począwszy od torów przez obiekty

inżynieryjne, a na urządzeniach energetyki, auto-

matyki i telekomunikacji kończąc.

inwestycji kolejowych zawartego w exposé z 2007 r.?

2.

Kto jest odpowiedzialny za wieloletnie zaniedba-

nia, które przyczyniły się do złego stanu technicznego

kolei?

3.

Kiedy zostanie zrealizowana obietnica dotyczą-

ca modernizacji kolei?

Z poważaniem

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 107)

do prezesa Rady Ministrów

inwestycji drogowych

mier: „(...) przyspieszymy budowę obwodnic i autostrad.

donosi, że głównych aren mistrzostw Europy nie połą-

czy jednak sieć dróg ekspresowych.

W Polsce spotkania

Mistrzostw Europy 2012 r. mają być rozgrywane

w Gdańsku, Poznaniu, Wrocławiu i Warszawie.

Jest już

pewne, że podczas Euro 2012 żadna para z tej czwórki

nie będzie połączona w pełni ukończoną drogą szybkie-

go ruchu – autostradą lub ekspresówką.

inwestycji drogowych, zawartego w exposé z 2007 r.?

2.

Czy podczas Euro 2012 żadna para z czwórki

szybkiego ruchu?

3.

Kiedy zostaną ukończone drogi szybkiego ru-

chu łączące główne areny mistrzostw Europy?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 108)

do prezesa Rady Ministrów

mier: „naczelną zasadą polityki ﬁnansowejmojego

rządu będzie (...) stopniowe obniżanie podatków i in-

nych danin publicznych”.

Obietnica niezrealizowana.

W związku z sytuacją budżetową rząd podniósł tym-

czasowo o 1 punkt procentowy podatek VAT na część

artykułów.

Od 2011 r. obowiązują stawki VAT w wy-

sokości 5%, 8% i 23%.

Jednocześnie obniżeniu z 7 do

5% uległa stawka VAT na niskoprzetworzoną żyw-

ność.

Nowe stawki będą obowiązywać przez trzy

lata.

Od 1 stycznia 2011 r. obowiązuje 5-procentowa

stawka VAT na książki, wygasła bowiem zgoda UE

na stosowanie zerowej stawki VAT.

66

Z poważaniem

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 109)

do ministra pracy i polityki społecznej

Szanowny Panie Ministrze!

W ostatnich dniach

media donosiły, że G. P., zabójca błogosławionego

księdza Jerzego Popiełuszki, pod zmienionym nazwi-

skiem pobiera uposażenia emerytalne przysługujące

funkcjonariuszom.

Taka sytuacja jest niedopuszczal-

na.

Ludzie tacy jak P. nie mogą czerpać korzyści, rów-

nież emerytalnych, ze swoich przestępczych działań

dokonywanych w latach 70. i 80.

Od 1 stycznia 2010 r.

oﬁcerówcywilnychsłużbspecjalnychPRL–także

tych pozytywnie zweryﬁkowanychw1990r.–otrzy-

muje zmniejszone świadczenia emerytalne.

Jednak

ich średnia emerytura jest wyższa od uposażenia

zwykłego emeryta.

W związku z powyższym pytam Ministra:

1.

Dlaczego średnia emerytura funkcjonariusza

komunistycznych służb specjalnych jest wyższa od

uposażenia zwykłego emeryta?

zmiany wysokości emerytur funkcjonariuszom ko-

munistycznych służb specjalnych?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 110)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie objęcia teki ministra sportu

Szanowny Panie Premierze!

Prasa donosi, że mi-

nistrem sportu została Joanna Mucha.

Posłanka do

tej pory bardziej znana była z zainteresowań w in-

nych dziedzinach niż sport.

Polskę czeka w przy-

szłym roku wiele ważnych imprez sportowych, w tym

Euro 2012.

Powszechnie wiadomo, że minister Joan-

na Mucha do tej pory nie dała się poznać jako specja-

listka od sportu.

1.

Dlaczego na ministra sportu została wybrana

lom jako specjalistka od sportu?

2.

W jaki sposób widzi Pan rozwój wydarzeń zwią-

zanych z Euro 2012, skoro na stanowisku ministra

sportu jest osoba, która nie jest specjalistą w tej dzie-

dzinie?

3.

Jak nowa pani minister zamierza walczyć z ko-

rupcją w polskim sporcie?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 111)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie dopalaczy

ternecie reklamują się sprzedawcy zdelegalizowanych

w zeszłym roku dopalaczy.

Oferują nowe narkotyki

i – jak wynika z najnowszego raportu Unii Europej-

skiej – jest ich coraz więcej.

Biały proszek z Interne-

tu zastąpił zdelegalizowane w zeszłym roku dopala-

cze, a strony, na których można je było kupić, uno-

wocześniły się.

To już profesjonalne e-sklepy, które

rejestrują swoich klientów, mają promocje, newslette-

ry dla stałych klientów i odsyłacze na Facebooka.

Pol-

skojęzycznych portali z dopalaczami jest aż osiem.

1.

Dlaczego reklamy dopalaczy pojawiają się na

polskich stronach internetowych?

2.

Jakie środki bezpieczeństwa zamierza podjąć

rząd w celu ochrony konsumenta przed tego typu re-

klamami?

3.

Jakie są wyniki zeszłorocznej delegalizacji do-

palaczy w Polsce?

Z poważaniem

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

67

Interpelacja

(nr 112)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie brakujących w Polsce fachowców

bezrobocia aż 40% ﬁrmmaproblemyzeznalezieniem

pracowników.

Co ciekawe, trudno im nawet o niewy-

kwaliﬁkowanychrobotników.

Najbardziejdeﬁcytowi

są pracownicy ﬁzyczni: elektrycy, stolarze, cieśle,

murarze, hydraulicy, spawacze.

To efekt obserwowa-

nej od kilku lat zapaści szkolnictwa zawodowego,

a także preferencji młodych ludzi, którzy wolą stu-

diować, niż uczyć się fachu.

Firmy mają też problem

z rekrutacją inżynierów i operatorów produkcji oraz

pracowników działów IT.

Popyt na nich jest jednak

nieco mniejszy niż w poprzednich latach.

Brakuje też

utalentowanych menedżerów, którzy nie tylko mają

wiedzę, lecz także potraﬁązarządzaćludźmi.

Tooni

w czasie kryzysu są dla ﬁrmnajcenniejsi,bopotraﬁą

motywować ludzi do pracy i poprawiać wyniki ﬁnan-

sowe.

żej wymienionych fachowców?

2.

Czy istnieje związek pomiędzy zapaścią szkolnic-

twa zawodowego w Polsce a brakującymi zawodami?

3.

W jaki sposób rząd zamierza wypełnić lukę bra-

kujących fachowców w naszym kraju?

(nr 113)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie porażki tzw. ustawy żłobkowej

Szanowna Pani Minister!

Prasa donosi, że działają-

ca od pół roku ustawa żłobkowa jest porażką.

Zdaniem

ekspertów same przepisy nie są złe, ale na ich wprowa-

dzenie potrzeba więcej pieniędzy.

W Polsce do żłobków

chodzi tylko 2% dzieci, a brak placówek utrudnia po-

wrót ich matek do pracy.

Dzięki nowym przepisom żłob-

ków miało przybywać.

Niestety, jak wynika z naszej

ci.

I choć resort pracy chwali się, że przybyły 4 tys. no-

wych miejsc, to są one wirtualne.

Powstaną w przy-

szłym roku w ramach programu „Maluch”, wspierają-

cego gminy w zakładaniu placówek opieki.

Nowe prawo

nie dokonało rewolucji.

Rząd na realizację ustawy prze-

znaczył minimalne kwoty.

Np. budżet programu

„Maluch” w tym roku to 40 mln zł, w przyszłym

– 60 mln zł, a w 2013 – 90 mln zł.

A koszt wybudo-

wania jednego żłobka to 1,5 mln zł.

Gdyby miało ich

powstać zaledwie 200, gminy potrzebowałyby na ten

cel 300 mln zł.

Warunki wprowadzania ustawy są

niesprzyjające, bo samorządy szukają oszczędności,

a żłobki są dla nich dodatkowym wydatkiem.

2.

Dlaczego rząd na realizację ustawy przeznaczył

minimalne kwoty pieniędzy?

3.

Czy rząd zamierza zwiększyć kwotę pieniędzy

na realizację ustawy żłobkowej?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 114)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie niższej podwyżki emerytur

Szanowny Panie Premierze!

Prasa donosi, że

możliwa jest szybka nowelizacja ustawy o emerytu-

świadczeń zmienić sposób jej wyliczania.

Obecnie

wskaźnik waloryzacji, od którego zależy skala pod-

wyżki, uwzględnia średnioroczną inﬂacjęorazconaj-

mniej 20% realnego wzrostu płac.

Rząd może zrezy-

gnować z tego drugiego składnika, tzw. zwiększenia.

Taka zmiana oznaczałaby, że średnia emerytura

w ZUS, która wynosi 1,8 tys. zł, zamiast wzrosnąć o 90 zł,

wzrosłaby o 80 zł.

Co ważne, nowelizacja ustawy o FUS

przesądziłaby też o niższym wskaźniku dla świad-

czeniobiorców KRUS, byłych funkcjonariuszy służb

mundurowych oraz osób otrzymujących zasiłki i świad-

czenia przedemerytalne oraz renty socjalne.

W sumie

dotyczyłaby 9,6 mln osób.

1.

O ile ostatecznie wzrośnie podwyżka emerytury?

2.

Czy rząd zrezygnuje ze zwiększenia realnego

wzrostu płac?

3.

Ile państwo zaoszczędzi na obniżce emerytur?

Z poważaniem

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 115)

do prezesa Rady Ministrów

podatku akcyzowego

planuje podwyżki akcyzy.

W tej sytuacji, podobnie jak

w przypadku VAT, możliwe są zmiany podatku w cią-

68

gu roku.

Do tego akcyza to po VAT najwyższa pozycja

w dochodach budżetu w 2012 r.

Podatek jest nałożo-

ny m.in. na paliwa, używki, energię elektryczną.

1.

Ile wyniesie zapowiadana podwyżka akcyzy?

2.

Dlaczego zostają podejmowane działania, które

obciążają i osłabiają obywateli i ich działalność go-

spodarczą?

3.

Ile państwo zaoszczędzi na podwyższeniu akcyzy?

Z poważaniem

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 116)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie podwyżki stawek podatku VAT

zapowiada podwyżki VAT-u.

Prasa informuje, że jest

to najprostsza możliwość podwyżki podatków, bo

można jej dokonać w trakcie roku z zachowaniem

zaledwie miesięcznego vacatio legis.

Zresztą gdyby

dług publiczny przekroczył na koniec roku 55% PKB,

to VAT wzrośnie od lipca automatycznie (w innym

przypadku trzeba nowelizować ustawę).

Podwyżka

stawek o kolejny 1 punkt procentowy wyniesie do 6%,

9% i 24%.

2.

Dlaczego zostają podejmowane działania, które

wek VAT?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 117)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie podwyższenia składek do ZUS

Szanowny Panie Premierze!

Prasa donosi, że

obecnie samozatrudnieni płacą składki do ZUS od

tzw. podstawy wymiaru nie niższej niż 60% średniej

płacy.

Wynosi ona 2015,4 zł.

Rząd mógłby podnieść

ją (rozważa taki wariant) nawet od stycznia o 10–20

punktów procentowych.

Wtedy podstawa, doliczając

jeszcze tegoroczny wzrost płac, wzrosłaby do około

2,9 tys. zł (zakładając, że wyniesie 80% pensji).

W ślad za tym wyższe byłyby składki – urosłyby do

poziomu 1160 zł miesięcznie.

Dałoby to budżetowi

prawie 3 mld zł rocznie.

Osób odprowadzających peł-

ne składki do ZUS jest 1,1 mln, a płaciliby 250 zł

miesięcznie więcej niż obecnie.

2.

Na jaki okres są przewidziane wyżej wspomnia-

ne podwyżki?

3.

Dlaczego zostają podejmowane działania, które

obciążają i osłabiają osoby odprowadzające pełne

składki do ZUS?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 118)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie wyższej składki rentowej

może, nawet od stycznia 2012 r., podwyższyć składkę

rentową.

Obecnie wynosi ona 6% podstawy wymiaru

(najczęściej to pensja brutto) – zmalała w latach

2007–2008 z 13%.

Każdy 1 pkt proc. tej podwyżki

oznacza dodatkowe wpływy do FUS sięgające 4 mld zł.

O tyle mniej musi tam przekazać budżet.

Rząd mu-

siałby rozstrzygnąć, po której stronie dokonać pod-

wyżki – pracownika czy ﬁrmy,choćmożeteżnp.po

1 pkt proc. podnieść składkę jednym i drugim.

Podnie-

sienie jej o 1 pkt po stronie pracownika oznacza niższe

pensje netto – przeciętna płaca wynosząca 3,5 tys. zł

zmalałaby o blisko 35 zł miesięcznie.

Rocznie średnio

zarabiający Polak straciłby ponad 400 zł.

Z kolei pod-

niesienie jej o 1 pkt po stronie ﬁrmoznaczałoby,że

miałyby one mniej pieniędzy (4 mld zł) m.in. na in-

westycje.

Straciliby też na tym samozatrudnieni.

Ich

miesięczny przelew do ZUS wzrósłby (jeśli podwyżka

wyniosłaby 2 pkt) o prawie 50 zł.

Wszystko to osłabi-

łoby wzrost gospodarczy i pogorszyło sytuację na

rynku pracy.

Dałoby jednak budżetowi 8 mld zł.

składki rentowej?

2.

Po której stronie zostanie dokonana podwyżka

– pracownika czy ﬁrmy?

3.

Dlaczego zostają podejmowane działania, które

osłabiają i tak malejący już rynek pracy i wzrost go-

spodarczy?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

69

Interpelacja

(nr 119)

do ministra zdrowia

w sprawie propagowania wiedzy

krzycy wciąż wiemy za mało.

Aż 30% chorych na cu-

krzycę nie zdaje sobie z tego sprawy.

Tym większa

rola mediów, które propagują wiedzę o cukrzycy i jej

zapobieganiu.

Tylko w województwie mazowieckim

na cukrzycę i nietolerancję glukozy cierpi ok. 900 tys.

osób.

Codziennie dializowanych jest na Mazowszu

z powodu cukrzycy 1330 osób, umiera 35 a 3 osoby

poddawane są amputacji kończyn.

Każda złotówka

wydana na edukację dotyczącą cukrzycy pozwala za-

oszczędzić 4 zł na leczeniu powikłań.

1.

Gdzie można znaleźć szkolenia dla chorych, ich

rodziców, bliskich i nauczycieli, a także informacje

na temat praktycznego radzenia sobie z poszczegól-

nymi aspektami leczenia?

2.

Jaką sumę pieniędzy przeznaczył rząd na lecze-

nie chorych na cukrzycę, a ile na proﬁlaktykępod-

czas minionej kadencji?

3.

Czy ministerstwo zamierza podjąć działania

w celu uświadomienia społeczeństwu przyczyn i skut-

ków cukrzycy?

Z poważaniem

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 120)

do ministra zdrowia

w sprawie przedstawienia strategii działań

Szanowny Panie Ministrze!

Prasa donosi, że nowy

minister zdrowia powinien przedstawić strategię.

W ochronie zdrowia strategie działania pojawiają się

rzadko, a konsekwencją ich braku jest chaotyczne

wprowadzanie zmian.

Bez strategii nowy minister

zdrowia zajmie się tylko gaszeniem pożarów.

Braku-

je zgody co do tego, w jakim kierunku powinien po-

dążać system ochrony zdrowia.

Zgoda kończy się na

etapie, że zmiany są konieczne.

Dlatego w strategii

powinna zostać podjęta próba ustalenia kluczowych

założeń co do kierunku zmian.

Trzeba ustalić, czemu

ma służyć ochrona zdrowia.

Podstawowym celem jest

poprawa stanu zdrowia społeczeństwa – nikt nie ma

żone.

1.

Czy zostanie przedstawiona strategia działań

Ministerstwa Zdrowia?

2.

Jakie będą jej założenia, w jakim kierunku bę-

dzie podążać system ochrony zdrowia?

3.

Dlaczego dotychczas strategie działania w ochro-

nie zdrowia pojawiały się rzadko?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 121)

do ministra gospodarki

Szanowny Panie Ministrze!

Prasa donosi, że kie-

rowców czeka prawdziwy cenowy horror.

Wszystko

dlatego, że na stacjach paliwowych szykują się kolej-

ne podwyżki cen.

Prasa donosi, że olej napędowy bę-

dzie tylko drożeć.

Od kilkunastu dni cena oleju na-

pędowego jest wyższa od benzyny.

W stolicy średnio

za ropę kierowcy muszą zapłacić 5,46 zł, a za benzy-

nę 95-oktanową 5,41 zł.

Prasa donosi, że ta różnica

będzie się tylko pogłębiać.

2.

Czy rząd ma wpływ na regulacje cen oleju na-

pędowego?

regulacji i ewentualnego obniżenia cen oleju napędo-

wego?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 122)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie zapowiadanych podwyżek

Szanowny Panie Premierze!

Prasa donosi, że

rozważa Pan Premier zapowiedź podniesienia wy-

sokości składek dla samozatrudnionych oraz likwi-

dacji 50-procentowych kosztów uzyskania przychodu

dla twórców czy dziennikarzy.

W przypadku realiza-

cji najgorszego, recesyjnego scenariusza rząd zakłada

podniesienie składki rentowej, wzrost akcyzy i zmia-

nę stawek VAT.

Prasa donosi również, że chce Pan

Premier przedstawić pakiet reform, które mają być

70

zrealizowane w ciągu 4 lat.

Chodzi o dokończenie

reformy emerytalnej oraz likwidację przywilejów i wy-

dłużenie wieku emerytalnego, zmiany w KRUS, ob-

łożenie rolników składką zdrowotną w powiązaniu

z opodatkowaniem ich podatkiem dochodowym.

2.

Jakie jest prawdopodobieństwo realizacji naj-

gorszego, recesyjnego scenariusza rządu?

3.

Od czego zależą propozycje działań Pana Pre-

miera?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 123)

do prezesa Rady Ministrów

Szanowny Panie Premierze!

Prasa donosi, że

ograniczenie becikowego i ulgi na dzieci, a na dłuższą

metę reformy równoważące ﬁnansepubliczneznajdą

się w piątkowym exposé premiera Donalda Tuska.

Według ustaleń, w wariancie zakładającym najlepszy

stan gospodarki, od najbliższego roku z ulgą na dzie-

ci musieliby się pożegnać rodzice posiadający jedno

bądź dwoje dzieci.

Ulga i becikowe byłyby przyzna-

wane tylko w określonych warunkach.

datkowych na dzieci?

2.

Od czego zależą propozycje działań Premiera

Donalda Tuska?

3.

Jakie określone warunki należy spełnić, aby

ulga i becikowe byłyby przyznawane w przypadku

posiadania jednego bądź dwojga dzieci?

Z poważaniem

(nr 124)

łej Polsce szykują się grupowe zwolnienia.

Od począt-

ku roku do końca września ﬁrmywcałymkrajuza-

powiedziały pozbycie się w ramach zwolnień grupo-

wych aż 52,4 tys. osób.

Redukcje szykują się prak-

tycznie we wszystkich branżach, w tym takich, z któ-

rych usług korzysta na co dzień niemal każdy – odzie-

żowej, budowlanej czy spożywczej.

W 11 wojewódz-

twach plany redukcji są wyższe niż w pierwszych

znacząco: np. na Śląsku skala cięć rośnie z 5,6 tys.

do prawie 9,5 tys. Blisko dwukrotnie wyższe niż

przed rokiem są zgłoszenia zwolnień w województwie

łódzkim, a ponad dwukrotnie w lubuskim.

zwolnień?

bociu?

3.

Kiedy rząd przewiduje poprawę sytuacji na ryn-

ku pracy?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 125)

cunków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób

Niepełnosprawnych (PFRON) wynika, że jeżeli pod-

stawa wzrosłaby do wysokości minimalnej płacy z tego

roku, czyli 1386 zł, fundusz musiałby wydać na do-

płaty do pensji dodatkowe 227 mln zł.

W przypadku

przyjęcia jako podstawy kwoty najniższej pensji z 2010 r.

dodatkowe koszty dla PFRON wyniosą 145,5 mln zł.

Zmiany podstawy chcą ﬁrmy,którenamocyostatniej

nowelizacji ustawy rehabilitacyjnej straciły wiele

przywilejów związanych z zatrudnianiem osób nie-

pełnosprawnych.

A od stycznia czekają je kolejne

zmiany, bo zaczną wtedy obowiązywać nowe zasady

dotowania pensji.

Obniżą one wysokość dopłaty w przy-

padku pracowników zaliczonych do umiarkowanego

1.

W jaki sposób rząd zamierza pomóc w doﬁnan-

sowaniu dopłat do pensji osób niepełnosprawnych?

2.

Dlaczego państwo chce obniżyć wysokość dopłaty

w przypadku pracowników zaliczonych do osób o umiar-

kowanym i lekkim stopniu niepełnosprawności?

3.

Czego dotyczą kolejne zmiany nowych zasad

dotowania pensji osób niepełnosprawnych?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

71

Interpelacja

(nr 126)

do ministra pracy i polityki społecznej

skie prawo nie sprzyja przedsiębiorczym kobietom –

wynika z raportu przygotowanego przez Polską

Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości.

Nie mogą one

w pełnym zakresie korzystać z ulg podatkowych

i ponoszą wyższe koszty urlopów wychowawczych niż

koszty ponoszone przez pracujące na etatach kole-

żanki.

Dlatego wiele z nich nie chce rodzić dzieci.

To

poważny problem dla naszej demograﬁiiprzyszłych

ﬁnansówpaństwa:Polskajestkrajem,gdzieudział

kobiet pracujących na własny rachunek wynosi 34,%

i jest jednym z najwyższych w UE.

Coraz więcej ko-

biet odkłada decyzję o urodzeniu dziecka, bo boi się

kłopotów związanych z powrotem na rynek pracy,

wysokich kosztów opieki nad dziećmi i niższych eme-

rytur w przyszłości.

1.

Dlaczego młode matki stanowią dziś jedną z naj-

bardziej zagrożonych wykluczeniem z rynku pracy

grup społecznych?

2.

Jakie działania podejmuje rząd, aby walczyć z wy-

kluczeniem młodych matek z rynku pracy?

3.

Gdzie może zgłosić się po pomoc młoda matka,

która zostaje wykluczona z rynku pracy?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 127)

do ministra edukacji narodowej

do szkół

nie do szkół w 2012 r. wszystkich sześcio- i siedmio-

latków będzie drogie i bezsensowne.

Zgodnie z obo-

wiązującą ustawą o systemie oświaty w 2012 r. do

pierwszej klasy szkoły podstawowej mają iść wszyst-

kie sześcio- i siedmiolatki.

W kampanii wyborczej

resort edukacji nie poinformował o niezbędnym do

tego projekcie nowelizacji ustawy.

Wprowadzenie sze-

ściolatków do szkół powinno trwać trzy lata, ten czas

zapewniłby, że reforma przebiegnie spokojnie, szkoły

nie będą obciążone nadmiarem pierwszoklasistów,

a nieprzygotowane do przyjęcia młodszych dzieci pla-

cówki będą miały szansę na dostosowanie standar-

dów.

Takie rozwiązanie sprawiłyby też, że sama re-

forma byłaby dużo tańsza.

formował o niezbędnym projekcie nowelizacji ustawy

do wyborczej zapowiedzi Donalda Tuska?

3.

Jakie są przewidywane koszty tej reformy?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 128)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie malejącego rynku pracy

nek pracy jest coraz mniejszy, a realny wzrost pensji

miesięcy stopa rejestrowanego bezrobocia utrzymuje

wstępnych danych resortu pracy.

Ale już w listopa-

dzie zwiększy się do 12%, a w grudniu do 12,6%.

Je-

śli sprawdzi się ta prognoza, to tylko w tym miesiącu

przybędzie nam 40 tys. bezrobotnych, a w grudniu

nawet 100 tys.

2.

W jakim sposób państwo przeciwdziała bezro-

bociu w naszym kraju?

3.

Jakie są prognozy ministerstwa pracy dotyczą-

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 129)

do ministra zdrowia

w sprawie rozmów resortu zdrowia

niu nie będzie refundacji leków.

Negocjacje resortu

zdrowia z ﬁrmamifarmaceutycznymimająceustalić

ceny leków w 2012 r. są w lesie.

Grozi to tym, że

72

w styczniu nie będzie refundacji.

Teraz to, ile pacjen-

ci będą musieli dopłacać do leków w 2012 r., zależy od

efektu negocjacji resortu z ﬁrmamifarmaceutyczny-

mi.

Ich przedłużenie grozi tym, że nie uda się wpro-

wadzić ustawy o refundacji leków zakładającej, że ich

ceny będą stałe w całym kraju.

Same ﬁrmyliczą,że

jej wejście w życie zostanie przesunięte.

Aptekarze już

ostrzegają, że 1 stycznia może się okazać, iż pacjenci

nie kupią leków refundowanych.

I nie chodzi tylko

o to, czy apteki dostaną na czas wykaz z nowymi ce-

do ich sprzedaży.

Do 1 stycznia 2012 r. apteki muszą

podpisać umowy z NFZ, a nie mogą tego robić, bo nie

istnieją wytyczne ministerstwa, jakie mają być warun-

ki umów.

2.

Kiedy pojawią się wytyczne ministerstwa doty-

czące regulacji warunków umów aptekarzy z NFZ?

3.

Kiedy zakończą się negocjacje resortu zdrowia

z ﬁrmami?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 130)

do ministra ﬁnansów

w sprawie podwyższenia opłat

Szanowny Panie Ministrze!

Prasa donosi, że

okienka kasowe są w tarapatach: muszą wykupywać

OC, a nie mają gdzie tego robić.

Do 24 stycznia przy-

szłego roku wszystkie biura usług płatniczych, za

ubezpieczenie.

Niestety, jak dotąd żadne towarzy-

stwo nie opracowało dla nich odpowiedniego produk-

tu.

Pozostaje im więc wykupienie kosztownych gwa-

rancji bankowych.

W efekcie ich usługi mogą wyraź-

nie zdrożeć.

2.

Dlaczego jak dotąd żadne towarzystwo nie

opracowało dla biur usług płatniczych odpowiednie-

go produktu w celu regulowania rachunków?

3.

Czy stworzenie odpowiedniego produktu dla

biur usług płatniczych sprawi, że ich usługi nie zdro-

żeją?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 131)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie naginania przepisów w urzędach

Szanowny Panie Premierze!

Prasa donosi, że

w urzędach centralnych rekordziści pełnią obowiąz-

ki nawet kilka lat.

To nadużycie prawa, ale nie ma

sankcji za omijanie procedur naboru.

Na przykład

w Ministerstwie Obrony Narodowej od trzech mie-

sięcy nie został rozpisany konkurs na stanowisko

dyrektora generalnego.

Dyrektorzy departamentów

i dyrektorzy generalni w administracji rządowej wy-

bierani są na podstawie otwartego i konkurencyjne-

go naboru.

Ponieważ są to wyższe stanowiska w służ-

bie cywilnej, mogą się na nie dostać tylko kandydaci,

którzy przystąpią do konkursu.

Co więcej, gdy w urzę-

dzie zwalnia się kierownicze stanowisko, to nabór

powinien być przeprowadzony niezwłocznie.

Nie

można powierzyć innym osobom pełnienia tych sta-

nowisk nawet czasowo.

Tyle mówią przepisy.

Prak-

tyka jest całkiem inna.

2.

Dlaczego w Ministerstwie Obrony Narodowej

od trzech miesięcy nie został rozpisany konkurs na

3.

Jakie sankcje przewiduje prawo za omijanie

procedur naboru?

Z poważaniem

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 132)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie nagminnego łamania

Szanowny Panie Premierze!

Prasa donosi, że

e-sklepy nagminnie łamią prawa klientów.

Wyniki

badania przeprowadzonego przez serwis Abuzywni.

pl, do których dotarł „DGP”, nie pozostawiają wąt-

pliwości, że brak znajomości prawa i błędna jego in-

terpretacja są w e-handlu powszechne.

W efekcie

sklepy łamią prawa klientów.

Brak znajomości prawa

i błędna jego interpretacja są w e-handlu powszech-

ne.

Sprzedawcy nie znają przepisów, więc uparcie

stosują niedozwolone klauzule.

73

2.

Jakie konsekwencje przewiduje prawo za wpro-

wadzanie klientów w błąd?

3.

Gdzie klient może zapoznać się z przepisami

Z poważaniem

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 133)

do ministra spraw wewnętrznych

usuwanie danych

Szanowny Panie Ministrze!

Obecnie do general-

wiele skarg od osób, które spotkały się z odmową

usunięcia danych z Krajowego Systemu Informacji

Policji.

Rozpatrując negatywnie wnioski o usunięcie

danych z KSIP, Policja powołuje się na przepisy usta-

wy o Policji jako lex specialis.

Przepisy te pozwalają

na pozostawianie w KSIP danych także wówczas, gdy

postępowanie karne umorzono, nie wniesiono aktu

oskarżenia, nastąpiło zatarcie skazania albo unie-

winnienie.

Odmienne zaś zdanie ma generalny in-

spektor ochrony danych osobowych, który uważa, że

prawną podstawę usuwania informacji z KSIP sta-

nowi ustawa o ochronie danych osobowych.

Również

sądy nie wypowiadają się jednoznacznie w tej kwestii.

WSA w Warszawie wyrokiem z dnia 13 marca 2011 r.

uznał, iż interpretacja przepisów prawnych dokonana

przez generalnego inspektora ochrony danych osobo-

wych jest błędna i podstawę prawną przetwarzania

danych w KSIP stanowi jedynie ustawa o Policji,

która za jedyne kryterium pozostawienia danych

w systemie uznaje ich przydatność.

Z kolei 24 paź-

dziernika 2011 r. ten sam sąd stwierdził, iż podstawę

do usunięcia danych z KSIP stanowi ustawa o ochro-

1.

Jakie jest stanowisko ministerstwa wobec

przedstawionego powyżej problemu?

2.

Czy ministerstwo planuje zmiany w prawie,

które jednoznacznie uregulują kwestię usuwania da-

nych z Krajowego Systemu Informacji Policji?

Z wyrazami szacunku

Poseł Krzysztof Brejza

Inowrocław, dnia 21 listopada 2011 r.

Interpelacja

(nr 134)

do ministra pracy i polityki społecznej

świadczeń pielęgnacyjnych

mojego biura zgłosiła się kobieta, która do niedawna

pobierała świadczenie pielęgnacyjne z tytułu opieki

nad niepełnosprawnym ojcem.

Zainteresowana z dniem

rozpoczęcia studiów w toku stacjonarnym utraciła

prawo do świadczenia pieniężnego.

Jak informuje,

odwołanie od tej decyzji zostało rozpatrzone nega-

tywnie.

W uzasadnieniu zaznaczono, że w przypadku

gdyby podjęła naukę w trybie niestacjonarnym, nadal

posiadałaby prawo do wyżej wymienionych świad-

czeń.

Jak wynika z relacji kobiety, obowiązki zwią-

zane z podjęciem studiów nie wpłynęły na jakość

sprawowanej przez nią opieki nad ojcem.

Jak argu-

mentowała, mieszka z rodzicem w jednym gospodar-

stwie domowym, natomiast studiuje w mieście odda-

lonym zaledwie o 30 km od miejsca zamieszkania, co

gwarantuje faktyczną i osobistą opiekę nad potrze-

bującym.

liceniem przepisów dotyczących kryteriów przyzna-

wania świadczeń pielęgnacyjnych studentom kształ-

cącym się w trybie stacjonarnym oraz niestacjonar-

nym?

2.

Czy ministerstwo przewiduje kolejne noweliza-

cje ustawy o świadczeniach rodzinnych, w sytuacji

małżeńskim?

Z poważaniem

Poseł Krzysztof Brejza

(nr 135)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie funkcjonowania art. 22 ustawy

ustawy zmieniającej ustawę o rehabilitacji zawodowej

nych wpłata na fundusz ulega obniżeniu z tytułu za-

74

kupu usług (z wyłączeniem handlu) lub produkcji od

pracodawcy zatrudniającego co najmniej 25 pracow-

i osiągającego wskaźnik zatrudnienia osób niepełno-

sprawnych będących osobami niepełnosprawnymi,

zaliczonymi do znacznego stopnia niepełnosprawno-

ści, lub osobami niewidomymi, psychicznie chorymi

wymi zaburzeniami rozwojowymi lub epilepsją, zali-

czonymi do umiarkowanego stopnia niepełnospraw-

ności w wysokości co najmniej 30%.

Warunkiem obniżenia wpłaty jest terminowe uregu-

lowanie należności za zrealizowaną produkcję lub usłu-

gę oraz otrzymanie informacji o kwocie obniżenia.

W przypadku gdy kwota obniżenia przewyższa:

— wartość zrealizowanej produkcji lub usługi,

— wysokość 80% wpłaty na fundusz, do której

obowiązany jest pracodawca w danym miesiącu, róż-

nicę zalicza się na obniżenie wpłaty w następnych

miesiącach.

Oznacza to, że niezależnie od wysokości przysłu-

gującej kwoty obniżenia wpłaty na fundusz praco-

dawca będzie zobowiązany do dokonania co najmniej

20% wpłaty na fundusz.

Przysługująca, a niewykorzystana w danym miesią-

wy, zwłaszcza art. 22?

2.

Czy rząd przewiduje nowelizację art. 22 usta-

3.

Ile osób niepełnosprawnych i podmiotów ko-

rzysta obecnie z doﬁnansowania PFRON-u do za-

trudnienia?

Proszę podać dane na 30 października

2010 r. oraz 30 września 2011 r.

Z poważaniem

Poseł Tadeusz Tomaszewski

Warszawa, dnia 23 listopada 2011 r.

(nr 136)

do ministra pracy i polityki społecznej

Od kilku lat sytuacja na rynku pracy w powiecie

jarosławskim – szczególnie jeśli chodzi o poziom bez-

robocia wśród ludzi młodych – nie ulega żadnej po-

prawie.

Dlatego konieczne jest, aby w obecnym czasie

kryzysu wprowadzone zostały działania mające na

celu wsparcie zagrożonych rynków pracy oraz pod-

trzymanie aktualnego poziomu zatrudnienia.

Takich

działań koniecznie wymaga powiat jarosławski.

W Powiatowym Urzędzie Pracy w Jarosławiu za-

rejestrowanych jest ok. 9,3 tys. bezrobotnych, z czego

2,5 tys. to osoby, które nie ukończyły 25. roku życia.

Złożonych zostało 410 wniosków o organizację stażu,

15 wniosków o organizację prac interwencyjnych,

65 wniosków o utworzenie 90 stanowisk pracy dla

osób bezrobotnych.

Ponad 50 osób zainteresowanych

jest rozpoczęciem własnej działalności gospodarczej.

Powyższe wnioski nie mogą jednak zostać rozpatrzone

przez Powiatowy Urząd Pracy w Jarosławiu ze wzglę-

du na brak środków ﬁnansowychnapowyższecele.

Obecny stan jest konsekwencją ograniczenia środ-

ków na Funduszu Pracy z 7 mld w 2010 r. do 3 mld

w 2011 r., mimo wzrostu stopy bezrobocia w IV kwar-

tale 2010 r. i w I kwartale 2011 r.

Praktycznie wszyst-

kie powiatowe urzędy pracy na Podkarpaciu nie są

w stanie wesprzeć prac interwencyjnych, robót pu-

blicznych oraz samozatrudnienia.

Nie ma też wystar-

czających środków ﬁnansowychnastażedlamłodzie-

ży, wśród której od 30% do 50% nie może znaleźć

żadnej pracy!

ków z Funduszu Pracy dla Powiatowego Urzędu Pra-

cy w Jarosławiu na doﬁnansowaniezadańprzeciw-

działających bezrobociu.

Uprzejmie proszę Pana Mi-

nistra o informację: Jakie Pan Minister zamierza

podjąć działania, aby otworzyć dla młodych ludzi ry-

nek pracy na Podkarpaciu, w tym w powiecie jaro-

sławskim?

Z poważaniem

Poseł Marek Kuchciński

Warszawa, dnia 23 listopada 2011 r.

(nr 137)

do ministra transportu, budownictwa

w sprawie ewentualnej nowelizacji

Do mojego biura poselskiego traﬁaostatniocoraz

więcej skarg na decyzje starostów zatwierdzających

projekty budowlane i wydających pozwolenia na bu-

dowę budynków wielorodzinnych.

Zarzuca się tym

75

decyzjom niezgodność z rozporządzeniem ministra

Najczęściej pojawiają się dwa zarzuty:

1.

Regułą jest wliczanie do wymaganej powierzch-

ni czynnej biologicznie parkingów i umocnień skarp

wyłożonych lub wzmocnionych płytami ażurowymi

eko-ﬁt.

Skarżącyuważają,żejesttoniezgodnezwy-

mogami cytowanego wyżej rozporządzenia.

2.

Coraz częściej zdarza się, że inwestorzy pod

płaszczykiem antresol dobudowują kolejną kondy-

gnację budynku mieszkalnego, niezgodnie z miejsco-

wym planem zagospodarowania przestrzennego.

Wy-

korzystują tu nieprecyzyjne zdeﬁniowaniewcytowa-

nym wyżej rozporządzeniu pojęcia antresoli, jak rów-

nież sposobu mierzenia jego powierzchni.

W jednym

ze znanych mi przypadków „antresola” wbrew roz-

porządzeniu miała powierzchnię większą niż wnę-

trze, z którego została wydzielona, a mimo to nie

została zaliczona do nowej kondygnacji.

1.

Czy wliczanie do powierzchni czynnej biologicz-

nie parkingów i umocnień wykonanych płytami ażu-

rowymi eko-ﬁtzgodnejestzcytowanymwyżejroz-

porządzeniem?

2.

Czy przewiduje Pan Minister nowelizację cyto-

wanego wyżej rozporządzenia, która przeciwdziała-

łaby coraz częstszym praktykom zwiększania liczby

kondygnacji pod płaszczykiem budowy antresol?

Wdzięczny będę Panu Ministrowi za udzielenie

Interpelacja

(nr 138)

do prezesa Rady Ministrów

Szanowny Panie Premierze!

Służba Kontrwywia-

du Wojskowego przez 25 miesięcy prowadziła wobec

członka Komisji ds. WeryﬁkacjiWSI,P.B.,kontrolne

postępowanie sprawdzające, uniemożliwiając mu

w tym okresie zajmowanie stanowisk związanych

z dostępem do materiałów niejawnych.

W toku tego

postępowania funkcjonariusze i żołnierze SKW nie

zapoznali się z jakimkolwiek bezpośrednim dowodem

świadczącym o naruszeniu przez P. B. przepisów nor-

mujących ochronę informacji niejawnych, a więc przez

ponad 2 lata prowadzili je całkowicie bezpodstawnie,

a więc bezprawnie.

Mając powyższe na względzie oraz

wego nadzoru nad działaniem SKW, uprzejmie proszę

o odpowiedzi na następujące pytania:

1.

Czy 25-miesięczny okres trwania powyższego

kontrolnego postępowania sprawdzającego był uza-

sadniony zebranym w sprawie materiałem dowodo-

wym?

2.

Czy Pan Premier – jako organ nadzorujący

przebieg postępowań sprawdzających – badał, czy

w tym konkretnym przypadku (p. P. B.) żołnierze

i funkcjonariusze SKW dopełnili obowiązku weryﬁ-

kacji informacji z prokuratury w czasie trwania kon-

trolnego postępowania sprawdzającego?

3.

Ile kontrolnych postępowań sprawdzających

prowadzonych w latach 2008–2011 zakończyło się

uchyleniem decyzji szefa SKW przez organ wyższego

szczebla bądź przez wojewódzki sąd administracyj-

ny?

Ile z nich było prowadzonych bądź nadzorowa-

nych przez te same osoby?

Czy te fakty nie budziły

wątpliwości Pana Premiera co do profesjonalizmu

zespołu osób prowadzących te postępowania?

4.

Jakie skutki ﬁnansowewywołałouchylenieprzez

wojewódzkie sądy administracyjne szeregu decyzji

szefa SKW o cofnięciu poświadczeń bezpieczeństwa

(czy SKW musiało wypłacić odszkodowania, zaległe

świadczenia, pokryć koszty przegranych spraw etc.)?

5.

Czy wobec funkcjonariuszy i żołnierzy SKW

realizujących te czynności zostały wyciągnięte kon-

sekwencje służbowe (jeśli tak, to jakie)?

6.

Czy prezes Rady Ministrów w ramach ustawo-

wego nadzoru nad działaniem SKW kontroluje spo-

sób prowadzenia kontrolnych postępowań sprawdza-

jących przez SKW (jeśli tak, to w jaki sposób, jakie

zalecenia zostały wydane etc.)?

Na powyższe pytania, zawarte w złożonej przeze

mnie interpelacji, nie otrzymałem odpowiedzi do

końca prac Sejmu VI kadencji.

Płońsk, dnia 21 listopada 2011 r.

Interpelacja

(nr 139)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie zwiększania wielokrotności kwoty

Szanowny Panie Premierze!

Zwracając się do Pana

76

nych i wojskowych służb specjalnych w Polsce, uprzej-

1.

Czy wprowadzona rozporządzeniem Rady Mi-

nie funkcjonariuszy Agencji Wywiadu (Dz. U. z 2007 r.

Nr 56, poz. 368) podwyżka uposażeń miała zastoso-

wanie wobec wszystkich funkcjonariuszy tej służby?

Jeśli nie, wobec jakiego procenta funkcjonariuszy AW

zastosowano tę podwyżkę?

2.

Czy wprowadzona rozporządzeniem Rady Mi-

sażenie funkcjonariuszy Agencji Wywiadu (Dz. U.

z 2008 r.

Nr 128, poz. 820) podwyżka uposażeń mia-

ła zastosowanie wobec wszystkich funkcjonariuszy

nariuszy AW zastosowano tę podwyżkę?

3.

Czy wprowadzona rozporządzeniem Rady Mi-

zastosowanie wobec wszystkich funkcjonariuszy tej

riuszy AW zastosowano tę podwyżkę?

4.

Czy wprowadzona rozporządzeniem Rady Mi-

żenie funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa We-

wnętrznego (Dz. U. z 2007 r.

Nr 37, poz. 237) pod-

wyżka uposażeń miała zastosowanie wobec wszyst-

kich funkcjonariuszy tej służby?

Jeśli nie, wobec ja-

kiego procenta funkcjonariuszy ABW zastosowano

tę podwyżkę?

5.

Czy wprowadzona rozporządzeniem Rady Mi-

wnętrznego (Dz. U. z 2008 r.

Nr 86, poz. 528) pod-

6.

Czy wprowadzona rozporządzeniem Rady Mi-

Wewnętrznego (Dz. U. z 2009 r.

Nr 64, poz. 538) pod-

7.

Czy wprowadzona rozporządzeniem Rady Mi-

żenie funkcjonariuszy Służby Wywiadu Wojskowego

(Dz. U. z 2008 Nr 100, poz. 645) podwyżka uposażeń

miała zastosowanie wobec wszystkich funkcjonariu-

cjonariuszy SWW zastosowano tę podwyżkę?

8.

Czy wprowadzona rozporządzeniem Rady Mi-

(Dz. U. z 2009 Nr 76, poz. 646) podwyżka uposażeń

9.

Czy wprowadzona rozporządzeniem Rady Mini-

cjonariuszy SKW zastosowano tę podwyżkę?

10.

Czy wprowadzona rozporządzeniem Rady Mi-

skowego (Dz. U. z 2009 Nr 71, poz. 611) podwyżka

uposażeń miała zastosowanie wobec wszystkich funk-

cjonariuszy tej służby?

Jeśli nie, wobec jakiego procen-

ta funkcjonariuszy SKW zastosowano tę podwyżkę?

11.

Czy wprowadzona rozporządzeniem Rady Mi-

nistrów z dnia 7 października 2008 r. w sprawie wie-

tykorupcyjnego (Dz. U. z 2008 Nr 193, poz. 1188)

podwyżka uposażeń miała zastosowanie wobec

bec jakiego procenta funkcjonariuszy CBA zastoso-

wano tę podwyżkę?

(nr 140)

do prezesa Rady Ministrów

Wypadków Lotniczych Lotnictwa

nieniem przez portal internetowy www.niezalezna.

pl niezgodności daty powstania raportu podległej

panu Komisji Badania Wypadków Lotniczych Lot-

nictwa Państwowego z datą powstania jego tłuma-

77

czenia na język rosyjski (raport nosi datę 25 lipca

2011 r., a tłumaczenie – 1 lipca 2011 r.) zwracam się

1.

W jakim dniu dokładnie powstała końcowa wer-

sja raportu?

2.

Kiedy podpisano umowę z osobami tłumaczą-

cymi raport na język rosyjski?

3.

Kiedy podpisano umowę z osobami tłumaczą-

4.

Kiedy zlecono przetłumaczenie raportu na ję-

zyk rosyjski?

Kiedy rozpoczęto, a kiedy zakończono

tłumaczenie?

5.

Kiedy zlecono przetłumaczenie raportu na ję-

zyk angielski?

Kiedy rozpoczęto, a kiedy zakończono

tłumaczenie?

6.

Czy tłumacze pracowali na wersjach roboczych

raportu, czy na oﬁcjalnejkońcowejjegowersji?

7.

Jakie zmiany wprowadzono do raportu pomię-

dzy 1 lipca a 25 lipca 2011 r.?

(nr 141)

do prezesa Rady Ministrów

zawartych w raporcie końcowym

Komisji Badania Wypadków Lotniczych

na następujące pytania dotyczące informacji zawar-

tych w raporcie końcowym Komisji Badania Wypad-

z katastrofy lotniczej samolotu TU-154M w dniu

państwowego (wojskowego) statku powietrznego wła-

ściwe po jego katastroﬁebyłostosowaniekonwencji

chicagowskiej, załącznik nr 13?

2.

Czy Pan Premier jest w posiadaniu analiz

prawnych, które jednoznacznie potwierdzają, że za-

łącznik 13. konwencji chicagowskiej może być stoso-

wany w przypadku katastrofy samolotu posiadające-

go status państwowy (wojskowy)?

Jeśli tak, proszę

o umożliwienie zapoznania się z tymi dokumentami.

3.

Czy strona polska (które dokładnie podmioty?)

była poinformowana (w jakim dokładnie trybie, ja-

kim pismem?) o tym, że lotnisko Smoleńsk-Północ

nie spełnia norm międzynarodowych?

4.

Czy jakimkolwiek podmiotom zlecono opraco-

wanie oceny ryzyka w świetle posiadanych danych

(wypowiedzi Rosjan o stanie lotniska, pisemne sta-

nowisko Rosjan na temat stanu lotniska, w którym

stwierdzili, że „nie ma technicznej możliwości wylą-

dowania”, nieaktualne dane dotyczące lotniska otrzy-

mane od Rosjan, sygnały dotyczące zagrożenia za-

machem, sygnały dotyczące zainteresowania wizytą

prezydenta RP ze strony rosyjskich służb specjal-

nych)?

5.

Czy przedstawiciele Kancelarii Prezesa Rady

Ministrów umożliwili przedstawicielom Kancelarii

Prezydenta RP zapoznanie się ze wszystkimi posia-

danymi przez nich informacjami dotyczącymi wa-

runków panujących na lotnisku w Smoleńsku?

6.

Czy piloci byli poinformowani o wszelkich za-

strzeżeniach dotyczących lotniska formułowanych

przez stronę rosyjską (str. 79 raportu końcowego Ko-

stwowego)?

Czy zostali poinformowani o różnicy w wypo-

sażeniu lotniska w dniach 7 kwietnia 2010 i 10 kwietnia

2010 r.?

Jeśli tak, proszę o umożliwienie zapoznania

się z tymi dokumentami, które to potwierdzają.

7.

Dlaczego szef oddziału transportu lotniczego

nie był do dnia 10.04.2010 r. poinformowany o trud-

nościach uzyskiwania danych dotyczących lotniska

Smoleńsk-Północ?

Czy wiedział o formułowanych

jeszcze w marcu 2010 r. zastrzeżeniach strony rosyj-

skiej co do możliwości lądowania na lotnisku?

Jeżeli

nie, to kto był odpowiedzialny za przekazanie mu tej

informacji?

8.

Czy Centrum Operacji Powietrznych posiadało

szczegółowe informacje co do zakresu niespełniania

norm międzynarodowych przez lotnisko Smoleńsk-Pół-

noc (przypis nr 65 raportu końcowego KBWLLP)?

9.

Kto dokładnie w Centrum Operacji Powietrz-

nych był odpowiedzialny za przekazanie informacji

uzyskanej od załogi Jak-40 na temat warunków po-

godowych na lotnisku Smoleńsk-Północ?

10.

Jakie kroki zamierza podjąć rząd RP w związ-

ku ze stwierdzeniem, że lotnisko Smoleńsk-Północ

nie było właściwie przygotowane do przyjmowania

statków powietrznych (str. 183 raportu końcowego

KBWLLP)?

78

11.

Czy strona polska posiada dokument potwier-

dzający, że zakłady remontowe w Samarze są objęte

nadzorem OAO Tupolew?

Jeśli tak, proszę o umożli-

wienie zapoznania się z tymi dokumentami.

12.

Jaki zakres obowiązków BOR przewiduje po-

rozumienie z dnia 18.03.2008 r. zawarte pomiędzy Biu-

rem Ochrony Rządu a Siłami Powietrznymi (str. 88

raportu końcowego KBWLLP)?

13.

Dnia 27.01.2010 r.

Kancelaria Prezydenta RP

informuje o planowanej wizycie prezydenta w Rosji.

Strona polska przekazuje tę informację stronie rosyj-

skiej dopiero 16.03.2010 r.

Dlaczego trwało to prawie

7 tygodni?

14.

Dnia 11.03.2010 r.

Ambasada RP w Federacji

Rosyjskiej informuje, że między 24 a 26 marca 2010 r.

może mieć miejsce przyjęcie polskiej delegacji w Smo-

leńsku.

Szef kancelarii premiera spotyka się w tym

celu w Moskwie 17.03.2010 r.

Po spotkaniach sporzą-

dzono notatkę z dnia 26.03.2010 r., w której stwier-

dzono, że nie było wizji lokalnej lotniska (str. 81 ra-

portu końcowego KBWLLP).

Czy oznacza to, że żad-

na polska delegacja nie wizytowała lotniska w Smo-

leńsku przed wizytami premiera RP 07.04.2010 i pre-

zydenta RP 10.04.2010 r.?

15.

Jeżeli na dni 17–18.03.2010 r. przewidywano

rozmowy tylko na temat wizyty premiera dnia

7.04.2010 r., to dlaczego nie doszła do skutku propo-

nowana przez Kancelarię Prezydenta RP wizyta

w dniach 18–19.03.2010 r., której celem było omówienie

szczegółów uroczystości z udziałem prezydenta RP?

16.

Jakie dokładnie kroki zostały podjęte przez

Kancelarię Prezesa Rady Ministrów w odpowiedzi

na zamówienie Kancelarii Prezydenta RP na trans-

port lotniczy na dzień 10.04.2010 r.?

Dlaczego koor-

dynator wymieniany w instrukcji HEAD nie wysto-

sował odpowiedniego pisma do 36.

Specjalnego Pułku

Lotnictwa Transportowego?

Czy podczas organizacji

wcześniejszych wizyt zagranicznych prezydenta RP

koordynator nie wysyłał pism do 36. SPLT (str. 162

raportu końcowego KBWLLP)?

17.

Kancelaria Prezydenta RP w clarisie z dnia

18.03.2010 r. zamówiła Lidera na pokład TU-154M

nr 101.

Z jego obecności na pokładzie samolotu zre-

zygnował 36. SPLT w dniu 30.03.2010 r.

Prośby Ro-

sjan o potwierdzenie rezygnacji z Lidera na lot nie

przekazano do Kancelarii Prezydenta RP.

Nie ma też

pisemnej rezygnacji z Lidera.

Dlaczego (str. 166 ra-

portu końcowego KBWLLP)?

18.

Czy do któregokolwiek spotkania omawiające-

go wizyty premiera i prezydenta w dniach 7.04.2010

i 10.04.2010 r. w Rosji doproszono przedstawicieli od-

powiednich służb wojskowych?

Jeśli tak, to któ-

rych?

19.

Czy do oceny ryzyka wizyty premiera i prezy-

zobowiązane BOR?

Jeśli tak, to jaka była ocena ry-

zyka wizyt premiera i prezydenta?

Czy w ocenie ry-

zyka uwzględniono dane dotyczące ewentualnego

zagrożenia dla statku powietrznego UE?

20.

Jakie dokładnie obowiązki związane z przy-

gotowaniem wizyty miał BOR i dlaczego raport koń-

cowy KBWLLP nie odniósł się do działań BOR pod-

jętych przed wylotem prezydenta RP?

21.

Czy podległe Panu Premierowi służby ustali-

ły czas załogowania 18 aktywnych w momencie ka-

tastrofy telefonów komórkowych w sieci operatora

rosyjskiego (str. 92 raportu końcowego KBWLLP)?

22.

Czy strona polska posiada cały sprzęt łączno-

ści, który był zainstalowany na samolocie TU-154M

nr 101 i był w posiadaniu osób, które były nim prze-

wożone?

23.

Czy na pokładzie TU-154M nr 101 były jakie-

kolwiek niejawne systemy łączności?

kolwiek systemy łączności, których sygnał był szy-

frowany?

25.

Czy możliwość zakłóceń powodowanych przez

na w badaniach na TU-154M nr 102?

26.

Dane rejestratora głosu MARS-BM zostały

skopiowane dnia 11.04.2010 r., ale stronie polskiej zo-

stały przekazane 31.05.2010 r.

Skąd taka zwłoka?

27.

Kto dokładnie jest autorem tabeli zamieszczo-

nej na str. 66 raportu końcowego KBWLLP?

Jak do-

kładnie strona polska zweryﬁkowałaprzedmiotowe

dane?

28.

Na str. 72 raportu końcowego KBWLLP poja-

wia się informacja o niesprawnej automatycznej ra-

diostacji ratunkowej ARM-406P (ELT).

Kto, kiedy

i gdzie ją montował?

Kto był producentem?

29.

Na str. 79 raportu końcowego KBWLLP czy-

tamy, że Rosjanie przesłali pismo dnia 2.03.2010 r.,

wości wylądowania”.

Jak to się ma do informacji ze

str. 52 o tym, że lotnisko posiada świadectwo „zdat-

ności lotniska do eksploatacji (...) przedłużone do

1.12.2014 r.”?

30.

W związku z pkt 1.16 raportu końcowego

KBWLLP (początek na str. 73) proszę o wskazanie,

które badania, ekspertyzy i analizy były autonomicz-

nie prowadzone przez polską komisję w oparciu o po-

siadane materiały, a które są jedynie pochodną pracy

MAK?

31.

Czy wyjaśniono dlaczego 36. SPLT nie posia-

dał dokumentacji opisanej w pkt 1.18.5 (str. 92)?

79

Interpelacja

(nr 142)

do prezesa Rady Ministrów

działalnością kontrwywiadowczych służb specjal-

nych w Polsce oraz faktem ujawnienia w Internecie

planów siedzib jednostek specjalnych GROM i For-

1.

Czy plany siedzib jednostek GROM i Formoza za-

2.

Czy podległe Panu służby kontrwywiadowcze

opracowały wytyczne dla osłanianych jednostek i in-

stytucji w zakresie danych, które nie powinny podle-

gać ujawnianiu?

3.

Czy podległe Panu służby kontrwywiadowcze

opracowały aktualną listę budynków i terenów – za-

plany winny podlegać szczególnej ochronie?

4.

Czy na posiedzeniu Kolegium do Spraw Służb

Specjalnych Pan Premier omawiał z szefami podle-

głych służb specjalnych problemy i zagrożenia wyni-

kające z coraz częstszego ujawniania przez instytucje

państwowe w Internecie informacji wrażliwych z punk-

tu widzenia bezpieczeństwa państwa?

Jeśli tak, to na

którym posiedzeniu, jakie zostały opracowane wy-

tyczne i czy zostały one wdrożone?

5.

Czy podległa Panu Służba Kontrwywiadu

Wojskowego wszczęła i przeprowadziła postępowa-

nie sprawdzające w przedmiocie ujawnienia w In-

ternecie planów siedzib jednostek specjalnych

GROM i Formoza?

Jeśli tak, jakie były jego wnioski

i zalecenia?

6.

Czy podlegający Panu szefowie służb specjal-

nych sygnalizowali wcześniej kłopoty z dopełnieniem

obowiązku ochrony danych, o których mowa?

Jeżeli

(nr 143)

do prezesa Rady Ministrów

Wypadków Lotniczych Lotnictwa

Szanowny Panie Premierze!

Mając na uwadze

mnogość kontrowersji związanych z pracą nad rapor-

tem Komisji Badania Wypadków Lotniczych Lotnictwa

Państwowego w sprawie katastrofy TU-154M nr 101

1.

Kiedy i w ilu egzemplarzach do Kancelarii Pre-

zesa Rady Ministrów wpłynął raport końcowy Komi-

stwowego w sprawie katastrofy TU-154M nr 101

merem dziennika korespondencji, jaką miał liczbę

stron, czy był oznaczony klauzulą niejawności (jaką)?

2.

Czy raport był oznaczony jako przesyłka do rąk

własnych?

3.

Czy raport został przekazany także w formie

elektronicznej?

Jeśli tak, to jakiej, jaką dokładnie wiel-

kość w kilobajtach miał plik z raportem?

Jeśli nie, to

czy został przetworzony na formę elektroniczną?

4.

W ilu egzemplarzach wykonano elektroniczną

kopię raportu i komu został przekazany?

Proszę o po-

danie odbiorców każdej kopii.

5.

W ilu egzemplarzach raport w wersji papierowej

został powielony w Kancelarii Prezesa Rady Mini-

strów?

Proszę o podanie odbiorców każdej kopii oraz

numeru dziennika, z którym dana kopia została za-

rejestrowana i przesłana/pobrana.

6.

Czy Pan Premier zapoznawał kogokolwiek z tre-

ścią raportu (np. prezydenta RP, marszałków Sejmu

i Senatu RP, ministrów/urzędników w KPRM, szefów

służb specjalnych etc.)?

Jeśli tak, proszę o podanie

kogo, kiedy i na jakiej podstawie prawnej.

Proszę o po-

danie konkretnego przepisu.

7.

Czy termin publikacji raportu był konsultowa-

ny z szefami MON, MSZ, MSWiA bądź szefami służb

specjalnych?

Jeśli tak, to na jakiej podstawie praw-

nej?

Proszę o podanie konkretnego przepisu.

8.

Czy Pan Premier omawiał treść raportu oraz ter-

min jego publikacji z przedstawicielami innych państw

bądź przedstawicielami zagranicznych organizacji?

Je-

śli tak, to kiedy, z kim, w jakim celu i na jakiej podsta-

wie prawnej?

Proszę o podanie konkretnego przepisu.

80

Interpelacja

(nr 144)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie przebiegu prac i podstaw

na następujące pytania dotyczące przebiegu prac

(KBWLLP) badającej katastrofę lotniczą samolotu

1.

W uwagach do raportu MAK Komisja Badania

Wypadków Lotniczych Lotnictwa Państwowego

stwierdziła, że nie otrzymała od strony rosyjskiej

oraz MAK 212 odpowiedzi na pytania i prośby o prze-

kazanie dokumentów.

Na ile z tych wniosków komi-

sja otrzymała odpowiedź do dnia opracowania rapor-

tu końcowego?

Jaki wpływ na końcowe ustalenia

komisji miał brak odpowiedzi na te wnioski?

rosyjskiej oraz MAK komisja zwracała się do prezesa

Rady Ministrów bądź MSZ z prośbą o interwencję?

Ile razy, kiedy, z jakim efektem?

3.

Zgodnie z art. 1 pkt 2 Kodeksu postępowania ad-

ministracyjnego przepisy tej procedury stosowane win-

ny być przez komisję, która jest organem państwowym

powołanym z mocy prawa do badania wypadków lotni-

czych lotnictwa państwowego.

Czy komisja działała

w oparciu o Kodeks postępowania administracyjnego?

4.

Czy komisja przesłuchiwała świadków?

Zgodnie

z art. 75, art. 77 oraz art. 83 Kodeksu postępowania

administracyjnego miała do tego prawo, pouczając ich

uprzednio o odpowiedzialności za składanie fałszy-

wych zeznań.

Jeśli tak, ilu świadków przesłuchano?

5.

Czy komisja zapoznała się z dokumentacją

Służby Kontrwywiadu Wojskowego dotyczącą niepra-

widłowości stwierdzonych w 36.

Specjalnym Pułku

Lotnictwa Transportowego?

Czy meldunki na ten

temat traﬁłydoówczesnegoszefaMONBogdanaKli-

cha?

Jeśli tak, ile ich było i czego konkretnie doty-

czyły oraz jakie decyzje zostały podjęte na ich pod-

stawie?

6.

Czy komisja zapoznała się z dokumentacją

gotowania kontrwywiadowczego wizyty w dniu 10 kwiet-

nia 2010 r.?

Czy w meldunkach tych wskazano zagro-

żenia dla bezpieczeństwa lotu prezydenckiej delegacji

w tym dniu?

Czy meldunki na ten temat traﬁłydo

ówczesnego szefa MON Bogdana Klicha?

Jeśli tak,

7.

Czy Służba Kontrwywiadu Wojskowego zabez-

pieczała przebieg prac komisji, poufność jej ustaleń,

a przede wszystkim czy objęła osłoną kontrwywia-

dowczą członków komisji wykonujących swoje zada-

nia na terenie Federacji Rosyjskiej?

8.

Czy robocze kopie raportu końcowego były

przekazywane prezesowi Rady Ministrów?

Jeśli tak,

to kiedy, ile razy i na podstawie jakiej konkretnie

normy prawnej?

9.

Kiedy rozpoczęto i kiedy zakończono tłumaczenie

na języki rosyjski i angielski końcowej wersji raportu?

10.

Jak Tomasz Arabski uzasadnił odmowę prze-

kazania komisji materiałów dotyczących jego rozmów

w Moskwie w celu ustalenia przebiegu wizyty Donal-

da Tuska w dniu 7 kwietnia 2010r.?

Na jakiej podsta-

wie komisja dała wiarę twierdzeniom Tomasza Arab-

skiego w tym przedmiocie, skoro był on osobą współ-

odpowiedzialną za organizację lotów w dniach 7 i 10

kwietnia 2010 r.?

Zgodnie z art. 83 § l Kodeksu po-

stępowania karnego Tomasz Arabski nie miał prawa

odmówić komisji złożenia przed nią zeznań.

11.

W dniu 24 września 2010 r. przewodniczący

komisji Jerzy Miller oświadczył, że lot do Smoleńska

był lotem cywilnym.

W dniu 29 lipca 2011 r. oświad-

czył zaś, że był to lot wojskowy.

Według ICAO oraz

EASA był to lot wojskowy.

Jakie jest ostateczne sta-

nowisko komisji w tej sprawie i jaki ta okoliczność

miała wpływ na końcowe brzmienie raportu?

12.

Czy w toku pracy komisja zajęła się ostrzeże-

niem, cytuję za panem Jackiem Cichockim, że „Przed

10 kwietnia służby zanotowały ostrzeżenia o zagro-

żeniu dla samolotu Unii Europejskiej”?

Jeśli tak, ja-

kie poczyniono ustalenia w tym zakresie?

Jeśli nie,

dlaczego komisja podjęła decyzję o niezajęciu się tym

wątkiem, skoro dotyczył on nie tylko przygotowania

lotu do Smoleńska, ale i funkcjonowania służb odpo-

wiedzialnych za jego bezpieczeństwo?

13.

Czy komisja zlecała przeprowadzenie jakichkol-

wiek ekspertyz bądź badań podmiotom zagranicznym?

Jeśli tak, to którym, w jakim zakresie i jaki wpływ na

ustalenia komisji miała otrzymana odpowiedź?

14.

Czy komisja otrzymała od Wojskowej Proku-

ratury Okręgowej w Warszawie materiały dotyczące

katastrofy przekazane przez Stany Zjednoczone?

Czy

zostały one uwzględnione w raporcie?

15.

Czy Donald Tusk, zgodnie z § 14a pkt 4 roz-

porządzenia ministra obrony narodowej z dnia 26 maja

81

nictwa Państwowego, ograniczył w jakikolwiek spo-

sób zakres podania do publicznej wiadomości rapor-

tu komisji?

Jeśli tak, to jaka część została wyłączona

i kiedy to miało miejsce?

16.

Czy w toku prac komisji badano legalność

udziału w jej pracach ministra spraw wewnętrznych

i administracji, któremu podlega szef Biura Ochrony

Rządu, którego działanie było przedmiotem badania

komisji?

17.

Kto, kiedy i na podstawie jakiej konkretnie

normy prawnej zlecił Komisji Badania Wypadków

Lotniczych Lotnictwa Państwowego przygotowanie

polskich uwag do raportu MAK?

Na podstawie roz-

nictwa Państwowego komisja nie posiada takich

uprawnień.

18.

Czy jest prawdą, że komisja została powołana,

jak twierdzi Bogdan Klich, na podstawie art. 11 po-

rozumienia między Ministerstwem Obrony Narodo-

wej Rzeczypospolitej Polskiej a Ministerstwem Obro-

ny Narodowej Federacji Rosyjskiej (...) podpisanego

dnia 14 grudnia 1993 r.?

Jak ta okoliczność ma się do

przyjęcia wyjaśniania katastrofy z dnia 10 kwietnia

2010 r. na podstawie konwencji chicagowskiej?

19.

Na konferencji MAK oświadczono, że raport

komisji Millera jest wewnętrzną sprawą Polski oraz

że według porozumienia pomiędzy Polską a Rosją

wiążącym raportem końcowym dla obu państw jest

raport MAK zaakceptowany przez pułkownika Wła-

dimira Putina.

Proszę o podanie, o jakie międzyna-

rodowe porozumienie pomiędzy Polską a Rosją cho-

dzi i kiedy poznamy jego pełną treść, tak abyśmy nie

byli co kilka miesięcy zaskakiwani przez stronę ro-

syjską powoływaniem się na ukrywane przed pol-

skim społeczeństwem ustalenia.

(nr 145)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie gromadzenia przez polskie służby

W związku ze sprawowaniem przez Pana Premie-

ra ustawowego nadzoru nad działaniem służb spe-

cjalnych w Polsce oraz licznymi sprzecznościami w przed-

miocie gromadzenia przez te służby informacji na

sku uprzejmie proszę o odpowiedź na następujące

1.

Kiedy po katastroﬁesamolotuTU-154MwSmo-

leńsku po raz pierwszy Pan Premier zwołał Kole-

gium ds. Służb Specjalnych?

2.

Jakie były wytyczne dla szefów podległych Panu

służb?

3.

Czy po otrzymaniu informacji o katastroﬁezo-

stał uruchomiony alarmowy tryb działania służb?

4.

O której dokładnie godzinie i w jaki sposób sze-

fowie służb weszli w posiadanie informacji o kata-

stroﬁe,jakiepodjęlidecyzjedotyczącedziałaniapod-

ległych im służb?

5.

Jaki był tryb działania służb od dnia 10 kwiet-

nia 2010 r.?

Czy w dniu 10 kwietnia 2010 r. odbyły

się jakieś spotkania szefów służb?

6.

Jeśli tak, to kto je zwołał, w jakim trybie, z wy-

korzystaniem jakich środków łączności, w jakim

miejscu się odbyły?

7.

Czy wnioski z tych spotkań zostały zaprezen-

towane Panu Premierowi, w jakim trybie i kiedy?

8.

Czy w służbach odbyły się odprawy kierownictwa

(w jakim miejscu, o której godzinie, kto był obecny)?

9.

W jakim trybie (osobiście, pisemnie, przez po-

średnika) i o której godzinie Pan Premier wydał dys-

pozycje szefom służb specjalnych?

10.

Czy służby specjalne otrzymały zestaw zadań

od Pana Premiera w związku z katastrofą?

W jakim

trybie i kiedy?

11.

Jeżeli w służbach został wdrożony kryzysowy

tryb pracy, to jaki był harmonogram ich działania

i przedkładania Panu Premierowi sprawozdań?

12.

Czy służby nasłuchu radiowego odnotowały

jakiekolwiek anomalie w łączności komórkowej, sate-

litarnej, lotniczej (krótkofalowej) w czasie lotu w po-

łączeniach, które miały miejsce z samolotu, jak rów-

nież skierowanych do osób znajdujących się na pokła-

dzie statku powietrznego TU-154M nr boczny 101?

13.

Ile osób w dniu katastrofy otrzymało zadania

związane z przeglądem dotychczas zgromadzonego

przez służby materiału (pochodzącego z wszelkich

źródeł) pod kątem wychwycenia wcześniej niezauwa-

żonych symptomów wskazujących na ewentualne

zagrożenie, zarówno wynikające z niedopełnienia

istniejących procedur jak i działań osób trzecich?

związane z gromadzeniem informacji, które dotyczy-

ły tragicznego wydarzenia?

Jak szybko uruchomiono

odpowiednie komórki?

Kiedy rozpoczęły pracę?

15.

Jak liczny zespół podjął analizę przekazu medial-

nego pod kątem rozpoznawania i analizowania dezin-

formacji stosowanej przez obce służby specjalne?

16.

Które zagraniczne służby specjalne (oﬁcjalnie

lub nieoﬁcjalnie) oferowały możliwość współpracy

w zakresie wyjaśnienia przyczyn katastrofy samolo-

tu TU-154M nr boczny 101?

82

17.

Kiedy służby podległe Panu Premierowi przy-

gotowały pierwszy niezależny raport dotyczący ka-

tastrofy?

Proszę o podanie dat, kiedy każda ze służb

przekazała taki dokument.

18.

Czy i kiedy polskie służby wykluczyły możli-

wość zamachu o charakterze terrorystycznym?

Na

jakiej podstawie?

Czy w końcowej ocenie ujęto ostrze-

żenie, cyt. za panem J. C., że przed 10 kwietnia służ-

by zanotowały ostrzeżenia o zagrożeniu dla samolo-

tu Unii Europejskiej?

19.

Jeżeli nie wykluczono zamachu terrorystycznego,

to czy służby działały zgodnie z przewidywanymi w usta-

wie o zarządzaniu kryzysowym trybami pracy?

20.

Jakie dokładnie elementy wyposażenia i sprzę-

tu, które znajdowały się na pokładzie samolotu lub

były w posiadaniu osób przebywających na pokła-

dzie, związane były z faktem przynależności Polski

do NATO?

21.

Czy powyższy sprzęt lub elementy wyposaże-

nia znajdują się obecnie w Polsce?

22.

Jak długo były w dyspozycji strony rosyjskiej

i czy stwierdzono ślady ingerencji, której celem było

dokonywanie pomiarów, rozpoznawanie zasad dzia-

łania lub wejście w posiadanie zgromadzonych na

nośnikach cyfrowych, analogowych lub innych elek-

tronicznych danych?

23.

Czy poinformowano przedstawicieli NATO,

które z używanych przez Polskę urządzeń w ramach

jej obecności w Sojuszu i znajdujące się na pokładzie

TU-154M nr 101 zostało przetrzymane przez przed-

stawicieli kraju nienależącego do NATO?

24.

W jakim trybie i kiedy poinformowano służby

sojusznicze NATO o utracie sprzętu i zawartych na no-

śnikach danych, których charakter i treść mogą mieć

znaczenie dla bezpieczeństwa łączności sojuszniczej?

25.

Jakie siły i środki, kiedy i z których służb

zostały skierowane na miejsce zdarzenia?

26.

Czy skierowani na miejsce zdarzenia funkcjo-

nariusze/żołnierze/pracownicy służb specjalnych

(dalej: funkcjonariusze) korzystali z dokumentów

legalizacyjnych, czy też występowali pod własnymi

nazwiskami?

27.

W jaki sposób była chroniona tożsamość funk-

cjonariuszy?

28.

Czy oﬁcerowieskierowaninaterenkatastro-

fy spotkali się z okolicznościami, które mogłyby

wskazywać, że zostali zidentyﬁkowaniprzeztamtej-

sze służby specjalne jako przedstawiciele polskich

służb specjalnych?

29.

Czy oﬁcerowieskierowaninaterenkatastrofy

i asystujący w czynnościach, w których uczestniczyły

rodziny oﬁar,odnotowalijakiekolwiekokoliczności,

które wskazywałyby na gromadzenie przez rosyjskie

służby specjalne informacji charakteryzujących oby-

wateli polskich, danych biograﬁcznychlubszczegółów

obecnej i przeszłej działalności zawodowej?

30.

Czym kierowano się przy wyborze funkcjona-

riuszy, jakie specjalistyczne kompetencje posiadali,

czy byli wśród nich eksperci od badania miejsc kata-

strof, czy zebrali niezależny zestaw próbek do badań

różnego rodzaju, czy posiadali odpowiedni sprzęt elek-

troniczny do prowadzenia niezbędnych pomiarów i na-

grań?

31.

Jak zgromadzony przez nich materiał został oce-

niony, opracowany i komu oraz kiedy przedstawiony?

32.

Na podstawie jakiego upoważnienia działali

funkcjonariusze, jaki mieli zakres zadań, jakie czyn-

ności zrealizowali, jakie sporządzili dokumenty, komu

i kiedy zostały one przedstawione?

33.

Czy pierwsze informacje uzyskane przez służby

na miejscu zdarzenia zawierały przesłanki wskazują-

ce na możliwość spowodowania katastrofy przez nie-

rozpoznane ówcześnie przyczyny?

34.

Jakie były pierwsze informacje dotyczące moż-

liwości dostępu funkcjonariuszy do danych, sprzętu,

badania szczątków, ograniczeń narzuconych przez

stroną rosyjską?

Kiedy te informacje zostały przeka-

zane Panu Premierowi?

35.

Ilu oﬁcerówwpierwszychdniachpokatastroﬁe

uzyskało zadanie i pełnomocnictwo do podjęcia zdecy-

dowanych działań w celu zabezpieczenia odnalezionych

elementów wyposażenia o przeznaczeniu specjalnym,

sprzętu łączności, zawierających cyfrową postać danych

nośników pozostających w osobistej dyspozycji oﬁar?

36.

Ile sztuk takiego sprzętu odnaleziono i przy-

wieziono do Polski?

37.

Czy jakiekolwiek służby podległe Panu Premiero-

wi wskazywały na wątpliwości prawne związane z przy-

jęciem załącznika nr 13 konwencji chicagowskiej?

38.

Czy analiza billingów połączeń telefonów oﬁar

oraz sygnałów logowania w BTS wskazuje na jakieś

trudne do wyjaśnienia okoliczności?

39.

Czy służby podległe Panu Premierowi, których

obowiązkiem ustawowym jest ochrona porządku kon-

stytucyjnego RP, wskazywały, że przejmowanie obo-

wiązków przez marszałka Sejmu może nastąpić z na-

ruszeniem art. 131 Konstytucji RP?

(nr 146)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie gróźb kierowanych pod adresem

jako podstawy badania wypadku TU-154M

2011 r. w Sejmie w trakcie przedstawiania informacji

dotyczącej działań rządu zmierzających do ustalenia

83

przyczyn i okoliczności katastrofy samolotu TU-

w związku z publikacją raportu Międzypaństwowego

Komitetu Lotniczego (MAK) w kontekście błędnego

wyboru (zakwestionowanego oﬁcjalnieprzezICAO

oraz EASA) tzw. konwencji chicagowskiej jako pod-

stawy prawnej badania wypadku TU-154M w dniu

10 kwietnia 2010 r. oświadczył Pan Premier, cytuję:

Ja wówczas nie miałem i dzisiaj nie mam wątpliwo-

ce pytanie: Czy w rozmowach z płk. Władimirem Pu-

tinem formułował on groźby pod adresem Rzeczypo-

spolitej Polskiej w przypadku niewyrażenia przez

Pana Premiera zgody na badanie wypadku na pod-

stawie konwencji chicagowskiej?

Na powyższe pytanie zawarte w złożonej przeze

(nr 147)

nymi zamachami w Norwegii w dniu 22 lipca br. oraz

mając na uwadze fakt sprawowania przez Pana Pre-

miera ustawowego nadzoru nad działaniem służb

specjalnych w Polsce, uprzejmie proszę o odpowiedź

chach w Norwegii, jakie podjęli decyzje dotyczące

działania podległych im służb?

br.?

Czy w dniu zamachów odbyły się jakieś spotka-

miejscu się odbyły?

Czy wnioski z tych spotkań zo-

stały zaprezentowane Panu Premierowi, w jakim

3.

Czy po otrzymaniu informacji o zamachach zo-

stał uruchomiony alarmowy tryb działania służb?

4.

Jeżeli w służbach został wdrożony kryzysowy

5.

Czy w służbach odbyły się odprawy kierownic-

7.

Czy służby specjalne otrzymały zestaw zadań

trybie i kiedy?

8.

Kiedy po tragicznych zamachach w Norwegii

po raz pierwszy Pan Premier zwołał Kolegium do

Spraw Służb Specjalnych?

Jakie były wytyczne dla

ZAPYTANIA

Zapytanie

(nr 1)

do ministra spraw zagranicznych

Na Litwie pod koniec października 2011 r. doszło

do zniszczenia polskich grobów.

Ten niegodziwy akt

miał miejsce na cmentarzu w Święcianach (mieście

rejonowym oddalonym o ok. 60 km na północ od Wil-

na).

Zniszczono – jak podają środowiska polonijne –

ok. 50 grobów polskich legionistów, a także tablice

pamiątkowe w językach polskim i litewskim.

Doszło

tam do sprofanowania grobów i krzyży, które zama-

zano czarną farbą.

Jak zostałem poinformowany, na

tablicach namalowano swastyki.

Polacy zamieszku-

jący Święciany są poruszeni i oburzeni tym aktem

barbarzyństwa.

W ich opinii na Litwie coraz bardziej

dają znać o sobie reakcje antypolskie i nacjonalistycz-

ne.

Są to tereny bardzo mocno związane z historią

Polski, warto tylko przypomnieć, że w Święcianach

urodził się as polskiego lotnictwa Franciszek Żwirko,

a w okresie międzywojennym posłem na Sejm ze Świę-

cian był Stanisław Cat-Mackiewicz.

Z kolei w pobli-

skim Zułowie urodził się Józef Piłsudski.

Wedle oﬁ-

cjalnych statystyk w rejonie święciańskim mieszka

ok. 30% ludności polskiej.

Sprawą zniszczenia krzyży

i grobów legionistów oburzone i zaniepokojone są

także liczne środowiska kombatanckie w Polsce.

Właśnie na ich prośbę poruszam ten temat.

1.

Czy Ministerstwo Spraw Zagranicznych zna

fakt zniszczenia grobów w Święcianach na Litwie i ja-

kie w tej sprawie podejmuje kroki?

2.

Czy MSZ posiada wykaz polskich cmentarzy

na Litwie, w tym zwłaszcza cmentarzy oraz grobów

wojennych i wojskowych?

3.

Jakie organizacje i instytucje w Polsce zajmu-

ją się opieką nad polskimi grobami wojennymi i woj-

skowymi na Litwie?

Z poważaniem

Zapytanie

(nr 2)

do ministra zdrowia

Szanowny Panie Ministrze!

Na stronie interneto-

wej Ministerstwa Zdrowia w dniu 24 października

2011 r. opublikowano projekt nowelizacji ustawy o zmia-

sprzeciwu środowisk medycznych.

Dotychczas zgod-

nie z przedmiotową ustawą pacjent miał prawo wy-

boru lekarza, pielęgniarki, położnej wykonujących

niodawców.

Takie rozwiązanie sprzyjało konkuren-

cyjności pomiędzy różnymi podmiotami: lekarzami

rodzinnymi zatrudniającymi pielęgniarki i położne

podmioty lecznicze.

Natomiast w nowelizacji zapro-

ponowano nową zasadę w zakresie wyboru: pacjent

będzie musiał dokonać wyboru jednocześnie lekarza,

pielęgniarki, położnej u tego samego świadczenio-

dawcy.

Takie rozwiązanie spowoduje eliminację pod-

miotów leczniczych prowadzonych przez pielęgniarki

i położne rodzinne.

Szanowny Panie Ministrze!

Wobec powyższego

1.

Jakie przesłanki decydowały o wpisaniu w pro-

jekt ustawy powyższych zmian?

2.

Czy w trakcie prac nad ww. projektem ustawy

brano pod uwagę konsultacje społeczne, w tym opinie

środowisk pacjentów?

3.

Kiedy rząd przewiduje skierowanie powyższej

ustawy do Sejmu?

Z poważaniem

Poseł Tadeusz Tomaszewski

(nr 3)

do ministra infrastruktury

w sprawie modernizacji drogi krajowej

Szanowny Panie Ministrze!

Rozpoczął się pierw-

szy etap remontu drogi krajowej nr 15 na odcinku

Czeluścin – Gniezno.

Na tym odcinku stan drogi jest

85

fatalny.

Stan drogi jest przyczyną wielu wypadków

drogowych.

Wobec powyższego uprzejmie proszę o odpowiedź

na pytania.

2.

Kiedy przewiduje się zakończenie docelowego

remontu tej trasy?

3.

Jaki jest przewidywany koszt obecnej moderni-

zacji odcinka Gniezno – Czeluścin?

Z poważaniem

Poseł Tadeusz Tomaszewski

(nr 4)

do ministra spraw wewnętrznych i administracji

w sprawie zamiaru zakłócenia w Warszawie

Niemiecka lewicowa organizacja Antifa podaje na

swojej stronie internetowej informację, iż zamierza

zakłócić w Warszawie legalną demonstrację z okazji

Narodowego Święta Niepodległości dnia 11 listopada

(Aziaufmarsch blockieren!

am 11.11.2011 in War-

schau: www.antifa.de/cms/content/view/1752/1/).

Or-

ganizacja ta posługuje się prawnie zakazanymi

w Polsce symbolami zbrodniczego systemu komuni-

stycznego.

W czasie swego narodowego święta Polacy świę-

tują oswobodzenie się z niewoli rosyjskiej i niemiec-

kiej.

W tym kontekście zakłócanie polskiego święta

przez niemieckie organizacje ma wydźwięk prowoka-

cyjny i antypolski.

Wzywanie do blokowania legalnego marszu łamie

art. 52 Kodeksu wykroczeń, który mówi: „Kto prze-

szkadza lub usiłuje przeszkodzić w organizowaniu

łuje zgromadzenie bez wymaganego zawiadomienia

madzeniu zakazanemu, przewodniczy zgromadzeniu

stawiciela organu gminy, bezprawnie zajmuje lub

przewodniczący zgromadzenia, bierze udział w zgro-

madzeniu, posiadając przy sobie broń, materiały wy-

buchowe lub inne niebezpieczne narzędzia – podlega

Zagrożenie dla bezpieczeństwa uczestników mar-

szu jest realne.

Już w zeszłym roku lewaccy ekstre-

miści zaatakowali biorących udział w marszu.

W ich

stronę poleciały kamienie, butelki i race.

Interweniu-

jąca Policja również została zaatakowana.

Kilkuset

ekstremistów zostało zatrzymanych.

Za czynną na-

paść na funkcjonariusza Policji został zatrzymany

m.in. obecny poseł Robert Biedroń.

Marsz Niepodległości jest wyrazem radości i dzięk-

czynienia za wolność, którą nasi przodkowie okupi-

li oﬁarążycia.

Jesttopokojowamanifestacjapołą-

czona z modlitwą.

W skład komitetu honorowego

wchodzą liczni profesorowie, biskupi, posłowie, wy-

socy rangą oﬁcerowie,naukowcy,historycy,reżyse-

rzy, aktorzy, dziennikarze, pisarze, publicyści, mu-

zycy i sportowcy.

Polsce potrzebny jest dziś patriotyzm do budowa-

nia silnego państwa i uczciwego społeczeństwa.

Na

gruncie patriotyzmu buduje się poczucie dobra wspól-

nego.

Dlatego państwo polskie powinno dołożyć

wszelkich starań, aby wesprzeć i zapewnić bezpie-

czeństwo uczestnikom Marszu Niepodległości.

ponad 10 000 uczestników.

W jaki sposób służby pań-

stwowe zamierzają zapewnić bezpieczeństwo osobom,

które przyjadą świętować odzyskanie niepodległości

z całej Polski, w kontekście ubiegłorocznych rozru-

chów i groźby ataku niemieckich bojówkarzy?

Z poważaniem

Poseł Stanisław Pięta

Bielsko-Biała, dnia 8 listopada 2011 r.

Zapytanie

(nr 5)

do ministra spraw wewnętrznych i administracji

w sprawie fatalnego stanu

NiedoﬁnansowaniePolicjijestwieloletniminie-

stety nadal aktualnym problemem tej służby w ca-

łym kraju.

Wiele w tym zakresie pomogły władze

samorządowe, dokonując zakupu sprzętu, doposaża-

jąc poszczególne jednostki czy ﬁnansująckonieczne

remonty.

Finansowanie Policji jest jednak wyrazem

dobrej woli i chęci wspomożenia funkcjonariuszy;

obowiązek należytego przekazywania środków spo-

czywa na władzy centralnej.

W niniejszym wystąpieniu pragnę zwrócić szcze-

gólną uwagę Pana Ministra na fatalny stan sześciu

gliwickich komisariatów Policji.

Braki są odczuwalne

w wielu jednostkach, jednak w tym mieście sytuacja

jest katastrofalna.

Normą jest nie tylko praca na pry-

watnych komputerach, ale i wyposażanie pomiesz-

czeń prywatnymi meblami policjantów.

To samo do-

tyczy zakupu z własnych środków materiałów biuro-

wych: tonerów, papieru, długopisów.

Zdarza się, że

koniecznością jest przynoszenie do pracy własnych

86

drukarek czy monitorów.

Alternatywą jest bowiem

korzystanie z maszyn do pisania.

To wszystko jest

w których mieszczą się komisariaty.

Brudne ściany,

pęknięcia, zacieki, dziury w dachu i nieszczelne okna

to tylko niewielki fragment opisu faktycznego stanu

technicznego.

Pełnienie służby w takich warunkach jest nie tyl-

ko trudne, ale przede wszystkim uwłaczające godno-

ści funkcjonariusza państwowej służby.

Mając na uwadze przedstawione powyżej informa-

ministerstwo podejmie interwencję i skontroluje wa-

runki, w jakich są zmuszeni pracować funkcjonariu-

sze Policji w Gliwicach?

Poseł Wojciech Szarama

Zapytanie

(nr 6)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

w sprawie wysokości środków, które zostaną

Szanowny Panie Ministrze!

Po rozstrzygnięciu

międzynarodowego konkursu architektonicznego

w sprawie koncepcji budowy Muzeum Historii Polski,

rozpisanego przez Ministerstwo Kultury i Dziedzic-

twa Narodowego, do kolejnego etapu przedsięwzięcia

należą prace nad projektem wykonawczym budowy

siedziby muzeum.

Z tego względu formułuję zapyta-

nie w sprawie wysokości środków przeznaczonych na

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Michał Ujazdowski

Warszawa, dnia 16 listopada 2011 r.

Zapytanie

(nr 7)

do ministra infrastruktury

w sprawie trzykrotnego wyboru do rady

„Chomiczówka”

nego wyboru na członków Rady Nadzorczej w War-

szawskiej Spółdzielni Budowlano-Mieszkaniowej

„Chomiczówka”, ul. Nerudy 1, 01-926 Warszawa.

zm.) stwierdza w art. 8² ust. 3, iż „nie można być

lejne kadencje rady nadzorczej”.

Przyjęty Statut

WSBM „Chomiczówka” stanowi w § 78 pkt 9, iż „czło-

nek rady (nadzorczej) może być wybrany tylko na dwie

kolejne kadencje”.

Tymczasem, jak poinformowali mnie

członkowie tej spółdzielni, jest stałą praktyką dotyczą-

cą wielu członków rady nadzorczej, którzy są wybierani

do jej składu więcej niż dwa razy.

W wyborach do rady

nadzorczej w latach 2005, 2008 i 2011 byli trzykrotnie

wybierani: J. P. (kolonia I), P. W. i G. Z. (kolonia III), K.

W. (kolonia IV), J. R. (kolonia V).

Listę kandydatów do rady nadzorczej przygotował

Zarząd WSBM „Chomiczówka”, a zatem to on odpo-

wiada – zdaniem członków spółdzielni – za łamanie

prawa.

Niemniej zarząd miał twierdzić, że jest w po-

siadaniu ekspertyzy prawnej, z której wynika, że wy-

żej wymienione osoby mogły kandydować po raz trze-

ci z rzędu do składu rady nadzorczej.

Jednak eksper-

tyza ta nie została członkom spółdzielni udostępnio-

na.

Ponadto osoby uczestniczące w zebraniu wybor-

czym twierdzą, że „same wybory były przykładem

parodii i patologii”.

Czy w świetle obowiązujących przepisów prawa

i Statutu WSBM „Chomiczówka” wymienione osoby

Czy zarząd spółdzielni, zgłaszając po raz trzeci

złamać prawo?

Czy jeśli zarząd powołuje się na jakąś ekspertyzę

prawną, która ma wpływ na funkcjonowanie spół-

dzielni i wybór jej władz, to jest zobowiązany udo-

stępnić tę ekspertyzę na życzenie mieszkańców?

Czy istnieje możliwość sprawdzenia, że wybory do

władz WSBM „Chomiczówka” nie były ﬁkcjąiodby-

ły się zgodnie z przepisami prawa?

Poseł Artur Górski

Zapytanie

(nr 8)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

Modernizacja budyn-

ku administracyjnego Komendy Powiatowej Policji

87

w Gnieźnie rozpoczęła się w maju 2011 r., a remont

Komisariatu Policji w Witkowie miał rozpocząć się

w III kwartale 2011 r.

w Gnieźnie oraz KP w Witkowie?

2.

Czy w projekcie budżetu MSW na rok 2012 znaj-

dują się środki ﬁnansowenaremontKPPwGnieźnie

i w jakiej wysokości?

3.

Kiedy przewiduje się docelowe zakończenie mo-

dernizacji i remontu budynków KPP w Gnieźnie?

Z poważaniem

Poseł Tadeusz Tomaszewski

Warszawa, dnia 17 listopada 2011 r.

(nr 9)

do prezesa Rady Ministrów

Szanowny Panie Premierze!

Ministerstwo Edu-

kacji Narodowej już od 21 lat kieruje do pracy w śro-

dowiskach polskich w Kazachstanie nauczycieli języ-

ka polskiego i przedmiotów ojczystych.

Zazwyczaj co

roku wyjeżdżało do pracy od 14 do 40 nauczycieli

z Polski.

Wyjazdy do Kazachstanu odbywają się na

podstawie umowy międzyresortowej pomiędzy MEN

i tamtejszym ministerstwem edukacji.

Niestety w tym roku nie wyjechała z początkiem

września 10-osobowa grupa nauczycieli.

Zabrakło

kontynuacji kształcenia w miejscowościach, w któ-

rych do tej pory pracowali polscy nauczyciele, prowa-

dząc niezwykle ważną misję wszechstronnej pracy

edukacyjnej.

Wszechstronność ta polega na nauce ję-

zyka polskiego i innych ojczystych przedmiotów, za-

czynając od dzieci poprzez dorosłych, jednocześnie

prowadząc katechizację.

Zajęcia takie zapewniają

uczniom łączność z Polską, dają możliwość wyjazdu

do ojczyzny, a nawet podjęcie studiów w kraju.

Obecnie dziesięciu nauczycieli od ponad 2 tygodni

oczekuje na wyjazd, bezskutecznie oczekując infor-

macji ze strony MSZ.

Zdaniem zainteresowanych

przyczyną tej sytuacji, jak poinformowali urzędnicy

w Kazachstanie, jest brak uzgodnionej umowy mię-

dzyrządowej z powodu braku zainteresowania władz

polskich (MEN).

Nauczyciele uważają, że jest to ewi-

dentne zaniedbanie tego resortu i kolejna kompromi-

tacja Polski w relacjach z Kazachstanem.

Skutkiem

tego stanu rzeczy będzie zahamowanie pracy eduka-

cyjnej z Polonią, zerwanie więzów z krajem ojczy-

stym, utrudnienie kontaktów i współpracy z polskimi

placówkami oświatowymi w Kazachstanie oraz za-

hamowanie działań repatriacyjnych.

sana powyżej?

2.

Z jakich powodów MEN oraz MSZ nie podjęły

starań, aby przedłużyć umowę współpracy, która

przynosi ewidentne korzyści Polonii w Kazachstanie,

a także naszemu państwu?

3.

Czy podejmie Pan Premier starania, aby odpo-

wiednie resorty w krótkim czasie podjęły umowę współ-

pracy z odpowiednimi resortami w Kazachstanie?

4.

Jak Pan Premier widzi dalszą współpracę po-

między Polską a Kazachstanem w dziedzinie eduka-

cji Polonii?

Z poważaniem

Poseł Jan Dziedziczak

Warszawa, dnia 17 listopada 2011 r.

(nr 10)

do prezesa Rady Ministrów

Szanowny Panie Premierze!

Pragnę poruszyć te-

mat związany z inwestycją polegającą na budowie

a konkretnie regulacji prawnych dotyczących wy-

właszczenia i sposobu określania wartości słusznego

odszkodowania.

Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 21 wrze-

2109, z późn. zm.), w którym wprowadzono zmiany

rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 14 lipca

2011 r.

(Dz. U. Nr 165, poz. 985), nie zawiera przepi-

sów przejściowych.

Wywłaszczenia gruntów pod bu-

dowę drogi S7 na odcinku Olsztynek – Nidzica zosta-

ły przeprowadzone według zasad określania wysoko-

ści należnego odszkodowania, obowiązujących przed

14 lipca 2011 r., natomiast dalszy odcinek tej samej

drogi S7 Nidzica – Napierki został objęty nowymi

regulacjami, które przewidują kilkakrotnie niższe

odszkodowania.

Sytuacja ta jest bardzo krzywdząca

dla właścicieli działek zlokalizowanych między Ni-

dzicą a Napierkami (około 100 osób) z uwagi na

znaczną różnicę w wysokości odszkodowania.

Pod-

czas trwania wielomiesięcznych procedur wywłasz-

czeniowych wprowadzono rozporządzenie pozbawio-

ne przepisów przejściowych, co przyczyniło się do

naruszenia ochrony własności praw nabytych, jak

również zasady sprawiedliwości społecznej, która jest

zagwarantowana w art. 2 Konstytucji RP.

88

W zaistniałej sytuacji należy bardzo poważnie

brać pod uwagę fakt, że wywłaszczane na potrzeby

rozbudowy drogi grunty stanowią w wielu przypad-

kach podstawowy warsztat pracy, dzięki któremu

utrzymują się rodziny rolników.

Zajęcie ich pod dro-

gi wywołuje nieodwracalne skutki, niwecząc pracę

i dorobek kilku pokoleń właścicieli tych użytków

rolnych.

Odszkodowanie musi zatem być adekwatne

do straty, jaką ponoszą dziś właściciele gruntów.

Radykalne zaniżenie ich wartości, które nastąpiło

w wyniku decyzji organów państwa, jest odczuwane

jako głęboka niesprawiedliwość i podważa zaufanie

obywateli do intencji władzy publicznej.

Ponadto

należy też wziąć pod uwagę, że kwoty odszkodowań

stanowią bardzo znikomy procent nakładów pono-

szonych na budowę tej drogi, a zatem trudno używać

argumentu, że wyższe odszkodowania znacząco

podniosą koszty tej, jakże potrzebnej nam wszyst-

kim, inwestycji.

W naszym odczuciu powyższa sytuacja jest nie do

przyjęcia, dlatego zwracamy się z prośbą do Pana Pre-

wyższej sprawie podejmie pana rząd, aby nie docho-

dziło do nierównego traktowania obywateli oraz aby

właściciele wywłaszczanych na cele publiczne nieru-

chomości otrzymywali adekwatne odszkodowania?

Poseł Iwona Ewa Arent

oraz grupa posłów

Ostróda, dnia 17 listopada 2011 r.

Zapytanie

(nr 11)

do ministra transportu, budownictwa

PKP w Gnieźnie.

Wobec powyższego proszę Pana Mi-

znajdują się środki ﬁnansowenaremontdworcaPKP

(nr 12)

do ministra skarbu państwa

w sprawie niezgodnego z prawem zwolnienia

W dniu dzisiejszym, 18 listopada br. prezes PLL

LOT SA zwolnił dyscyplinarnie z pracy przewodniczą-

cą Związku Zawodowego Personelu Pokładowego, któ-

ry działa na terenie PLL LOT SA.

Zarzucił zwalnia-

nemu pracownikowi ciężkie naruszenie obowiązków

pracowniczych, polegające na prowadzeniu działalno-

ści konkurencyjnej w spółce pracowniczej powołanej

w celu wzięcia udziału w prywatyzacji pracowniczej

PLL LOT SA.

Inne powody zwolnienia to: uporczywa

krytyka pracodawcy, naruszenie dóbr osobistych pra-

codawcy, naruszenie przepisów regulaminu pracy za-

kazujących wypowiadania się pracowników w me-

diach na tematy dotyczące pracodawcy.

Należy zauważyć, że zwolnienie pani N. zostało

dokonane pomimo braku zgody zarządu Związku Za-

wodowego Personelu Pokładowego, więc jest niezgod-

ne z prawem.

Biorąc także pod uwagę stawiane za-

rzuty, świadczą one o tym, iż przewodnicząca związ-

ku została ukarana za działalność związkową wyko-

nywaną zgodnie z przepisami prawa, za wypowiada-

nie się w imieniu związku w mediach, za podjęcie

próby uczestnictwa w prywatyzacji PLL LOT SA

w ramach rządowego programu wspierania prywaty-

zacji pracowniczej.

Pragnę zauważyć, że już w 2009 r. pani N. była

bezprawnie zwolniona z pracy, co orzekł sąd okręgowy.

Wówczas po dwóch i pół miesiąca została do pracy

przywrócona.

Obecne, powtórnie bezprawne działanie

władz PLL LOT SA nosi więc znamiona recydywy.

Mam zatem pytania do Pana Ministra:

1.

Czy Pan Minister ma świadomość, że prezes

PLL LOT SA łamie prawa pracownicze, szykanuje

szefową Związku Zawodowego Personelu Pokładowe-

go, nie prowadzi przewidzianego prawem dialogu ze

związkami zawodowymi i utrudnia udział pracowni-

ków w ewentualnej prywatyzacji PLL LOT SA?

2.

Czy Pan Minister może zbadać sprawę, szcze-

gólnie powody zwolnienia pani N., a w przypadku

nić prezesa PLL LOT SA do zmiany decyzji, która

podważa wiarygodność zarządu spółki?

3.

Jeśli prezes nie wycofa się ze swojej błędnej de-

cyzji, a sąd potwierdzi racje zwolnionego pracownika

i uzna, że prezes spółki złamał prawa pracownicze,

czy wyciągnie Pan Minister konsekwencje wobec

swojego podwładnego, który swoimi działaniami

kompromituje także Pana Ministra?

Poseł Artur Górski

89

Zapytanie

(nr 13)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie ataków niemieckich lewicowych

W Narodowe Święto Niepodległości w stolicy Pol-

ski byliśmy świadkami gorszących scen, kiedy to

przybyli z Niemiec bojówkarze bili Polaków niosą-

cych narodowe ﬂagi.

Policjaniereagowała,aujaw-

nione w Internecie materiały pokazują, że niektórzy

funkcjonariusze sami dołączali się do bicia uczestni-

ków Marszu Niepodległości.

Uniemożliwienie przemarszu środowisk patrio-

tycznych było nieukrywaną intencją grup lewicowych.

Wiadomo było, że do Warszawy przybędą bojówkarze

z Niemiec, których jedynym celem ma być rozbicie pa-

triotycznej manifestacji.

Premier wyznał publicznie,

iż dużo wcześniej wiedział, „że w użyciu może być

duża ilość koktajlów Mołotowa, że pewne grupy, moż-

na powiedzieć, zawodowo przygotowane do rozbijania

policji były przygotowywane do tego, żeby skutecznie

atakować policję, i są to ludzie i grupy, które są szko-

lone w taki sposób, aby naprawdę to policję bolało”.

Dlaczego więc policja z niebywałą skrupulatnością

kontrolowała autokary wiozące uczestników Marszu

Niepodległości, którzy wieźli ze sobą jedynie narodowe

ﬂagi,aniepotraﬁłazatrzymaćautokarówz niemiec-

kimi bojówkarzami uzbrojonymi w pałki, gaz i inne

niebezpieczne przedmioty?

Niemieccy chuligani zostali otwarcie zaproszeni

przez organizatorów antymanifestacji przygotowy-

wanej przez Koalicję 11 Listopada.

Uzyskała ona zgo-

dę władz miasta na udział w manifestacji, chociaż

było wiadomo, że zaprasza ona grupy dążące do ﬁ-

zycznej walki, specjalizujące się w zamieszkach i w ata-

kowaniu policji.

Wszystko wskazuje na to, że najwyż-

sze władze państwowe świadomie sprowadziły na

polskich obywateli zagrożenie.

Po bójce z policją i uczestnikami przemarszu grup

rekonstrukcyjnych niemieccy bojówkarze schronili

się w lokalu „Krytyki Politycznej”.

Z licznych donie-

sień prasowych można dowiedzieć się, iż kawiarnia

Nowy Wspaniały Świat była bazą wypadową bojów-

karzy.

Lokal ten jest udostępniony „Krytyce Poli-

tycznej” na bardzo korzystnych warunkach w celu

prowadzenia działalności kulturalnej.

Czy prawdą jest, że policja znalazła w lokalu wy-

najmowanym przez „Krytykę Polityczną” kilkadzie-

siąt drewnianych pałek, gazy pieprzowe, petardy,

czapki bejsbolówki ze wzmocnieniami, ochraniacze

na kolana, tarcze zrobione z płyt i styropianu oraz

kastet?

Czy w związku z tymi zdarzeniami Pan Mi-

nister zamierza wystąpić do burmistrza dzielnicy

Warszawa-Śródmieście z wnioskiem o rozwiązanie

umowy najmu lokalu?

Czy po zbadaniu tych kwestii

zostaną wyciągnięte jakiekolwiek konsekwencje wo-

bec stowarzyszenia, tak obﬁciezasilanegozpublicz-

nych pieniędzy?

Proszę także o wyjaśnienie działań policji, która

po ataku agresywnych bojówkarzy od strony placu

Konstytucji zepchnęła wszystkich zebranych w tym

miejscu w stronę ul. Nowowiejskiej.

Dlaczego całość

kilkunastotysięcznego legalnego zgromadzenia zo-

stała potraktowana, jakby uczestniczyła w zajściach,

które rozpoczęła garstka chuliganów?

Policja zaczęła

grozić użyciem siły wobec spokojnych uczestników

Marszu Niepodległości, spychając zdezorientowanych

manifestantów w stronę ul. Nowowiejskiej.

Dlaczego

przemarsz pod pomnik Romana Dmowskiego nie był

eskortowany przez policję?

Czy wobec funkcjonariu-

szy, którzy przekroczyli uprawnienia i dopuścili się

aktów agresji, wszczęto postępowania dyscyplinarne

i karne?

Jeżeli tak, to ilu funkcjonariuszy takie po-

stępowania objęły?

Kto odpowiada za karygodne i kompromitujące

nieporozumienia w kwestii delegalizacji marszu?

Jak

osoby odpowiedzialne za opanowanie sytuacji wy-

obrażały sobie „rozwiązanie” marszu, na który przy-

szło kilkanaście tysięcy ludzi?

Jak służby policyjne, które nie poradziły sobie

z zabezpieczeniem Marszu Niepodległości i przyjezd-

nymi chuliganami, zamierzają zapewnić bezpieczeń-

Z poważaniem

Poseł Stanisław Pięta

Bielsko-Biała, dnia 15 listopada 2011 r.

Zapytanie

(nr 14)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

sp. z o.o. zalegają z płatnością

za dostarczony rzepak

Szanowny Panie Ministrze!

Jeszcze przed eskala-

cją protestu rolników m.in. z terenu Zamojszczyzny,

zalegały z płatnością za dostarczony rzepak, pracow-

nicy mojego biura poselskiego przygotowali odpo-

wiednie pozwy w postępowaniu nakazowym.

11 sierpnia br. osobiście spotkałem się z rolnikami

na blokadzie drogi krajowej w Bodaczowie.

Odpowia-

dając na oczekiwania protestujących, udałem się

wraz z delegacją rolników do siedziby zakładu celem

podjęcia negocjacji z władzami spółki.

Niestety pra-

cownicy ochrony poinformowali, że nieobecni są człon-

90

kowie zarządu oraz inni pracownicy, którzy mogliby

udzielić wiążących informacji na temat możliwości

uregulowania zaległości wobec rolników.

W czasie

spotkania przedstawiłem ponadto rolnikom prawne

możliwości działania, a także zadeklarowałem wspar-

cie odpowiednim pismem do Prokuratury Okręgowej

w Zamościu.

Dlatego też dnia 11 sierpnia 2011 r. wy-

stąpiłem z pismem interwencyjnym do prokuratora

okręgowego w Zamościu z wnioskiem o objęcie nad-

zorem śledztwa w sprawie możliwości popełnienia

przestępstwa przez członków Zarządu Zakładów

Tłuszczowych w Bodaczowie sp. z o.o., polegającego

na oszustwie plantatorów rzepaku, kontrahentów

spółki.

W odpowiedzi prokurator okręgowy pozytyw-

nie ustosunkował się do wszystkich moich postula-

tów i poinformował, że postępowanie w tej sprawie

zostało objęte „zwierzchnim nadzorem służbowym

tutejszej prokuratury okręgowej”.

Dodatkowo w moim

biurze poselskim były przygotowywane wzory po-

zwów dla rolników, którzy zdecydowani są wystąpić

przeciwko Zakładom Tłuszczowym w Bodaczowie

sp. z o.o. na drogę sądową.

Jak informują lokalne portale informacyjne, pan

minister w czasie spotkania z wiceprezesem Krajo-

wego Zrzeszenia Producentów Rzepaku panem Szy-

monem Kuczyńskim obiecał, iż jako pierwsi środki

ﬁnansowe z dopłat bezpośrednich mieliby właśnie

otrzymać plantatorzy rzepaku.

Ze wstępnych ustaleń

dziennikarzy wynika ponadto, iż w chwili obecnej

ww. zakład zalega tysiącom rolnikom, plantatorom

rzepaku, ok. 35 mln zł.

Mając na uwadze powyższe, uprzejmie proszę

oraz o przekazanie podsumowaniem efektów podję-

tych działań: Jakie inne działania w sprawie rolni-

ków, którym Zakłady Tłuszczowe w Bodaczowie sp.

poza wskazanym w niniejszej interpelacji planem

podjął lub zamierza podjąć Pan Minister?

Poseł Sławomir Zawiślak

(nr 15)

do ministra ﬁnansów

Szanowny Panie Ministrze!

Ostatnie doniesienia

medialne – potwierdzone zgłoszeniem mi problemu

przez lokalnych przedsiębiorców – wskazują na za-

miar likwidacji z początkiem przyszłego roku Od-

działu Celnego w Biłgoraju, co miałoby wpisywać się

w całość zmian struktury organizacyjnej Urzędu Cel-

nego w Zamościu.

Oddział Celny w Biłgoraju funkcjonuje od 1994 r.

Zakres jego działalności obejmuje procedury celne

takie jak: dopuszczenie do obrotu, tranzyt, skład cel-

ny, uszlachetnianie czynne, przetwarzanie pod kon-

trolą celną, odprawa czasowa, uszlachetnianie bier-

ne, a także zgłaszanie do procedury wywozu towa-

cję wywozową.

Dzięki istnieniu Oddziału Celnego w Biłgoraju

ﬁrmyorazmieszkańcyszczególniezterenupowiatu

biłgorajskiego i janowskiego mogą także bez proble-

mu załatwić wszelkie formalności związane m.in.

z nabyciem wewnątrzwspólnotowym i importem sa-

mochodów osobowych.

W tej chwili procedura w tym

zakresie trwa krótko i nie wymaga wyjazdu do odda-

lonych o kilkadziesiąt kilometrów Zamościa czy Lu-

blina.

Obszar działania Oddziału Celnego w Biłgoraju

to teren stosunkowo dużej aktywności gospodarczej.

Potwierdza to najniższy odsetek zarejestrowanych

osób bezrobotnych pośród powiatów Zamojszczyzny

oraz liczna obecność –obok aktywnie funkcjonujące-

go średniego biznesu – dużych podmiotów gospodar-

czych m.in BRW, Ambra, Pol-Skone czy Model Opa-

kowania.

Liczni przedsiębiorcy są zaskoczeni i zaniepoko-

jeni pomysłem likwidacji OC w Biłgoraju przedłożo-

nym im w formie pisemnej przez naczelnika Urzędu

Celnego w Zamościu.

Słusznie wskazują, iż w przy-

padku ewentualnej realizacji powyższych planów

będą zmuszeni do ponoszenia dodatkowych, niema-

łych kosztów oraz może wystąpić wydłużenie czasu

załatwiania spraw.

Zauważają słusznie, że niewielkie

koszty administracyjne funkcjonowania oddziału

w Biłgoraju w przypadku planowanego przeniesienia

5 jego pracowników do pracy w innych jednostkach

wcale nie poprawią sytuacji ekonomicznej służby cel-

nej na tym terenie.

Chodzi przecież o niewielkie kwo-

ty, które wobec częściowego zwrotu pracownikom

kosztów dojazdu do nowego miejsca pracy nie przy-

niosą zauważalnego zysku a straty gospodarcze ﬁrm

będą zapewne znacznie większe.

Jako parlamentarzysta interesujący się stale

funkcjonowaniem Służby Celnej, podnoszący w trak-

cie swojej dotychczasowej pracy parlamentarnej tak-

że potrzeby tej służby na terenie Zamojszczyzny, za-

uważam argumenty dotyczące potrzeby zmian w pra-

cy izb celnych.

Ważna jest możliwość przechodzenia

przez ﬁrmynaelektronicznąformęzgłoszeńcelnych

oraz procedury uproszczone.

Niekiedy m.in. z ww.

powodu przypadku niektórych obszarów kraju pod-

nosi się problem małej ilości odpraw.

Mając jednak na uwadze potrzeby tak podmiotów

gospodarczych z terenu działania Oddziału Celnego

w Biłgoraju, jak i potrzeby Izby Celnej w Białej Pod-

laskiej, uprzejmie proszę Pana Ministra o zauważe-

nie społecznych argumentów i zaniechanie likwidacji

91

Oddziału Celnego w Biłgoraju oraz odpowiedź na na-

stępujące pytania:

1.

Czy rzeczywiście planowana jest, w ramach re-

organizacji, likwidacja Oddziału Celnego w Biłgoraju

i jakimi względami jest ona podyktowana?

2.

Czy wobec dużego obciążenia pracą funkcjona-

riuszy Izby Celnej w Białej Podlaskiej, także Urzędu

Celnego w Zamościu i wynikającej z tego konieczno-

ści pozyskania pracowników nie rozważa Pan Mini-

ster możliwości zwiększenia liczby etatów tej służby

na tym terenie?

5 pracowników Oddziału Celnego w Biłgoraju do pra-

cy w innych jednostkach wcale nie poprawi sytuacji

w Izbie Celnej w Białej Podlaskiej, która wedle moich

informacji z uwagi na duże przeciążenie pracą po-

trzebuje ok. 300 nowych etatów?

4.

Jakie są inne przewidywane zmiany reorgani-

zacyjne dotychczasowej struktury celnej na terenie

działania Izby Celnej w Białej Podlaskiej, w tym

szczególnie Zamojszczyzny?

Z poważaniem

Poseł Sławomir Zawiślak

(nr 16)

do ministra zdrowia

Szanowny Panie Ministrze!

Uzasadnienie: Oto sta-

nowisko Rady Konsultacyjnej Agencji Oceny Techno-

logii Medycznych nr 59/2011 z dnia 27 czerwca 2011 r.

wotnej „Leczenie raka nerki przy wykorzystaniu sub-

stancji czynnej sunitynib” w ramach programu zdro-

wotnego Narodowego Funduszu Zdrowia jako świad-

czenia gwarantowanego: „Rada Konsultacyjna uważa

za zasadne zakwaliﬁkowanieświadczeniaopiekizdro-

wotnej »Leczenie raka nerki przy wykorzystaniu sub-

stancji czynnej sunitynib« jako świadczenia gwaran-

towanego z zakresu terapeutycznych programów

zdrowotnych – zgodnie z nowym brzmieniem projektu

programu zdrowotnego”.

W uzasadnieniu czytamy: „W stanowisku z dnia

2 marca 2009 r.

Rada, po rzetelnym zapoznaniu się

z dowodami naukowymi, pozytywnie zarekomendo-

wała ﬁnansowanieześrodkówpublicznychsunityni-

bu w leczeniu zaawansowanego raka nerki z przerzu-

tami, w ramach terapeutycznego programu zdrowot-

nego.

Od dnia wydania wspomnianego stanowiska

pojawiły się dodatkowe dane potwierdzające skutecz-

ność sunitynibu w leczeniu raka nerki, wobec czego

Rada podtrzymuje swoją pozytywną opinię w odnie-

sieniu do zasadności ﬁnansowaniategolekuześrod-

ków publicznych”.

Przedstawię również fragmenty raportu w sprawie

oceny świadczenia opieki zdrowotnej Agencji Oceny

Technologii Medycznych Wydziału Oceny Technologii

Medycznych z czerwca 2011 r.

„Sunitynib (Sutent®)

w programie terapeutycznym leczenia raka nerkowo-

-komórkowego”, potwierdzających, że ﬁnansowanie

sunitynibu u chorych na zaawansowanego raka ner-

kowokomórkowego m.in. wykazało: „(...) znamienną

przewagę w porównaniu do interferonu-α pod wzglę-

dem wskaźnika obiektywnych odpowiedzi klinicznych;

(...) znamienną wyższość sunitynibu stwierdzono rów-

nież pod względem wskaźników jakości życia; (...) ana-

liza czasu przeżycia całkowitego wykazała wyraźną

różnicę na korzyść leczenia sunitynibem w porówna-

niu z interferonem-α, która osiągnęła poziom zna-

mienności po przeprowadzeniu analizy uwzględniają-

cej kilka czynników stratyﬁkacyjnych;(...)wydłużenie

czasu przeżycia całkowitego stwierdzono również w re-

trospektywnej analizie populacyjnej przeprowadzonej

w Kanadzie”.

Sunitynib jest obecnie ﬁnansowanyprzezpłatni-

ka publicznego we wskazaniu rak nerki w ramach

programu zdrowotnego oraz chemioterapii niestan-

dardowej.

Wobec powyższego całkowicie niezrozumiała jest

odmowa NFZ Mazowieckiego Oddziału Wojewódzkie-

go w Warszawie ﬁnansowanialeczeniasunitynibem

zaawansowanego raka nerki (po nefrektomii) dla pa-

cjenta J. W. zam. w Józefowie na wniosek centrum

onkologii – instytutu w Warszawie (pismo NFZ z dn.

21.10.2011 r., znak: DPLCH-078-7268-PP/2011).

Pacjent jest cierpiący, dla pacjenta każdy dzień

zwłoki to przegrana walka o życie!

Każdy dzień zwło-

ki to utrata nadziei, a cierpienie ma sens, gdy jest

nadzieja!

Pacjent nie rozumie i nie musi rozumieć skompli-

kowanych, bezdusznych, a niejednokrotnie wysoce

uznaniowych decyzji urzędniczych.

Pacjent musi

mieć wiarę, że lekarze i urzędnicy resortu zdrowia,

jak i NFZ aktywnie i rzetelnie wspierają go w jego

walce z ciężką chorobą!

Tego wymaga nie tylko sze-

roko rozumiany profesjonalizm, ale także aspekt spo-

łeczny, ekonomiczny, a przede wszystkim etyczny!

Zatem, Panie Ministrze: Dlaczego pacjent z rozpo-

znaniem zaawansowanego raka nerek będący po ne-

frektomii i na wniosek centrum onkologii – instytutu

w Warszawie nie otrzymał leczenia sunitynibem?

W załączeniu: dokumentacja medyczna oraz pi-

smo NFZ*

)

.

Z poważaniem

Kołobrzeg/Warszawa, dnia 19 listopada 2011 r.

*

)

Zapytanie

(nr 17)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie czasu trwania odprawy granicznej

Szanowny Panie Ministrze!

Grupa mieszkańców

województwa podkarpackiego oraz kierownik biura

turystycznego, którzy organizują wycieczki do Lwo-

wa i innych miejscowości na Ukrainie, zwrócili się do

i nieuzasadnionego wydłużania przebiegu odprawy

granicznej na przejściu granicznym w miejscowości

Korczowa i Medyka.

Według relacji osób podróżują-

cych autokarami wjazd na terytorium Ukrainy od-

bywa się bezproblemowo i cały proces po obu stro-

nach granicy trwa średnio od 30 min do 1 godz. Skar-

gi i zastrzeżenia zgłaszają co do długości trwania

odprawy w trakcie powrotnego przekraczania grani-

cy.

Tu czas odprawy granicznej według osób będą-

cych uczestnikami wycieczek, ale również przewoź-

ników i pilotów wycieczek, jak również podróżują-

cych autami osobowymi, w sposób nieuzasadniony

się wydłuża i trwa od 4 do 10 godz. Tak duża dyspro-

porcja w czasie realizacji obu odpraw granicznych

wydaje się zupełnie niezrozumiała.

Osoby korzysta-

jące z przejścia granicznego w Korczowej twierdzą,

polska Straż Graniczna.

Taka sytuacja zniechęca

przedsiębiorców i turystów do odwiedzania naszych

wschodnich sąsiadów.

wane jest wydłużenie odprawy na przejściu granicz-

nym w miejscowości Korczowa i Medyka przy wjeź-

dzie do Polski i jakie działania planuje podjąć mini-

sterstwo, aby usprawnić i skrócić czas przekraczania

tej granicy?

Z poważaniem

Poseł Jan Warzecha

Warszawa, dnia 19 listopada 2011 r.

Zapytanie

(nr 18)

do ministra zdrowia

w sprawie dodatkowych pieniędzy

Szanowny Panie Ministrze!

10 października 2011 r.

prezes Narodowego Funduszu Zdrowia pan Jacek

Paszkiewicz przeznaczył kwotę około 600 mln zł

wódzkim NFZ, tj. mazowieckiemu, pomorskiemu i ślą-

skiemu.

Przeważającą część, ponad 90% środków

otrzymał oddział mazowiecki, a oddział śląski zale-

dwie około 3%.

Niezrozumiałe jest, dlaczego porów-

nywalne pod względem ludnościowym województwa:

mazowieckie – 5,2 mln i śląskie – 4,7 mln ludności

zostały tak nierówno potraktowane.

Nawet jeśli zastosowano by podział funduszu dla

wszystkich polskich województw, kwota dla Śląska

byłaby znaczne większa.

Stąd proszę o odpowiedzi na poniższe pytania:

1.

Według jakiego algorytmu zostały przekazane

środki pieniężne?

2.

Dlaczego wystąpiła aż taka dysproporcja w po-

dziale środków dla województw śląskiego i mazo-

wieckiego, które zamieszkuje podobna liczba miesz-

kańców?

3.

Czy istnieje jeszcze możliwość zmiany decyzji?

Z wyrazami szacunku

Poseł Maria Nowak

Zapytanie

(nr 19)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

Szanowny Panie Ministrze!

Wileńska Rossa to

jedna z nekropolii narodu polskiego.

Została założo-

na w 1796 r., spoczywa tu wielu wybitnych Polaków,

złożone jest tu m.in. serce marszałka Józefa Piłsud-

skiego, spoczywa tu także jego matka, pierwsza żona

(pierwsza dama RP) oraz wielu innych Polaków: po-

eta Władysław Syrokomla, archeolog i pisarz Eusta-

chy Tyszkiewicz, rzeźbiarz i architekt Antoni Wiwul-

ski, malarz Franciszek Gucewicz, malarz Franciszek

Smuglewicz.

Pochowani są tu także polscy żołnierze,

którzy polegli w walce o niepodległą Polskę w roku

1919, 1920, 1939, 1944, także profesorowie i działa-

cze niepodległościowi.

Cmentarz Na Rossie przedsta-

wia ogromną wartość historyczną dla Polski i Pola-

ków.

Obecnie Na Rossie znajduje się ok. 26 tys. na-

grobków, pomników i grobowców – w większości są

to zabytki wymagające pilnej renowacji.

W celu ochro-

ny nekropolii przed zniszczeniem przy Związku Po-

laków na Litwie powstał Społeczny Komitet Odnowy

Starej Rossy zbierający fundusze na renowację cmen-

tarza.

W Polsce w Dniu Wszystkich Świętych odby-

wają się również kwesty na rzecz polskiej nekropolii

Na Rossie, m.in. akcja „Warszawskie Powązki – wi-

leńskiej Rossie”.

Niestety pomimo ogromnego wysił-

93

ku do tej pory udało się wyremontować jedynie nie-

wielką część polskiego cmentarza w Wilnie, a prze-

prowadzane prace nie są w stanie przywrócić jego

dawnego wyglądu.

Cmentarz Na Rossie jest zagrożo-

ny, należy przeprowadzić prace budowlane wzmac-

niające pomniki i nagrobki, bo większość z nich się

rozsypuje, a obecnie dochodzi do wielu aktów wan-

dalizmu – niemal codziennie pojawiają się nowe

zniszczenia na polskich grobach.

Polacy na Litwie

starają się ratować polską nekropolię Na Rossie, nie-

stety brak środków na ten cel nie ułatwia im zadania.

W Dniu Wszystkich Świętych cmentarz Na Rossie

został rozświetlony coroczną akcją „Światełko dla

Rossy”, blisko 2,5 tys. zniczy zapłonęło na polskich

grobach, niestety nie na wszystkich.

1.

Czy ministerstwo kultury posiada możliwości

ﬁnansowegowsparciarenowacjipolskiejnekropolii

Na Rossie w Wilnie?

2.

Czy nie warto rozważyć możliwości włączenia

się ministerstwa kultury w kolejną akcję „Światełko

dla Rossy” poprzez zakup zniczy ze środków mini-

sterialnych?

3.

Jakie działania związane z ochroną polskich

nekropolii na Litwie podejmuje aktualnie minister-

stwo kultury?

Z poważaniem

Poseł Krzysztof Brejza

Zapytanie

(nr 20)

do ministra skarbu państwa

w sprawie przesłanek, jakie wzięto

W sprawie nieodpłatnego zbycia Przedsiębiorstwa

Połowów i Usług Rybackich „Szkuner” sp. z o.o.

z siedzibą we Władysławowie na rzecz miasta gminy

Władysławowo skierowałem zapytanie poselskie jesz-

cze w poprzedniej kadencji Sejmu RP na ręce ówcze-

snego ministra skarbu państwa Aleksandra Grada.

O nieodpłatne zbycie ww. spółki ubiegały się gmina

miasto Władysławowo oraz powiat pucki.

Ostatecz-

nie decyzją ministra skarbu państwa spółkę zbyto na

rzecz powiatu puckiego.

Ze zrozumiałych dla mnie

względów decyzja ta została przyjęta przez władze

miasta Władysławowa z dezaprobatą i żalem.

Nie

czuję się kompetentny do merytorycznej oceny, który

wniosek, gminy miasta Władysławowo czy powiatu

puckiego, był lepszy z punktu widzenia przesłanek

ustawowych oraz prognozowanych efektów zawartych

w uzasadnieniach tych wniosków zarówno dla spółki,

jak i społeczności lokalnej.

Nie sposób jednak zauwa-

żyć, że po raz pierwszy w Polsce zbyto spółkę z portem

dziba spółki (i port), a na rzecz samorządu powiatowe-

go, na terenie którego znajduje się ta gmina.

cydujący wpływ na podjęcie decyzji o nieodpłatnym

Z poważaniem

Poseł Jerzy Budnik

Wejherowo, dnia 21 listopada 2011 r.

Zapytanie

(nr 21)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie nocnych zamieszek

ka br. w Zielonej Górze po ﬁnałowymmeczużużlowej

ekstraligi nieoznakowany policyjny radiowóz śmier-

telnie potrącił jednego z kibiców, co stało się powo-

dem nocnych zamieszek.

Wedle doniesień prasowych

chuligani zdemolowali 2 stacje benzynowe, uszkodzi-

li 23 radiowozy, poturbowali 16 policjantów.

Według relacji prokuratury najbardziej ucierpiały

2 kobiety.

Zaraz po zamieszkach prokuratorzy ujaw-

nili, że pierwsza z policjantek może mieć złamaną

podstawę czaszki, druga – złamaną szczękę.

Potem

okazało się, że urazy nie były aż tak groźne i że sko-

pana przez bandytów kobieta ma stłuczoną szczękę

i kilka szwów na policzku.

Natomiast uderzona ka-

wałkami bruku doznała wstrząśnienia mózgu.

Kibice, nie dowierzając, że policjantki zostały po-

bite, postanowili ocenić ich obrażenia.

Dotarli do ko-

biety uderzonej fragmentem bruku.

Jak podaje gazeta.

pl, odwiedzili ją w zielonogórskim szpitalu: Poszliśmy

życzyć jej powrotu do zdrowia, ale policjantka była

zdrowa.

Nie miała żadnego zadrapania, plasterka czy

bandaża.

Czuła się dobrze, rozmawiała przez telefon.

Była tam trzymana na pokaz – opowiada kibic.

Marek

Jankowski, rzecznik klubu Falubaz, potwierdza słowa

kibiców: Pierwsza policjantka wyszła ze szpitala prak-

tycznie natychmiast po badaniach, bo okazało się, że

obrażenia są niewielkie.

Druga była na siłę trzymana

w szpitalu – mówi Jankowski (źródło:

94

http://www.polskieradio.pl/5/3/Artykul/

462245,Prokuratorzy-klamali-w-sprawie-kibicow-

-Falubazu).

Wobec powyższego uprzejmie proszę o udzielenie

1.

Jaki jest ostateczny bilans zamieszek w nocy

– Ile osób, w tym policjantów, doznało obrażeń

i jak poważne to były obrażenia?

— Jaka jest wartość zniszczeń mienia należącego

do miasta, policji i osób prywatnych?

— Ile osób zostało zatrzymanych i jak zakończyły

się prowadzone wobec nich postępowania karne?

2.

Jakie konkretnie obrażenia odniosły dwie poli-

cjantki, o których mowa w przytoczonej powyżej re-

lacji prasowej?

3.

Czy ustalono przyczyny wprowadzenia opinii

publicznej w błąd co do zakresu obrażeń ww. osób?

— Jakie to były przyczyny, czy leżały po stronie

policji, prokuratury, innych osób lub instytucji?

— Jakie działania zostały podjęte w celu zapobie -

żenia w przyszłości takim zdarzeniom?

— Czy w stosunku do osoby (osób) odpowiedzialnej

za podanie nieprawdziwych informacji o zakresie ob-

rażeń policjantek zostały wyciągnięte konsekwencje?

Jeśli tak, to jakie to były konsekwencje?

Jeśli nie, to

jaka jest przyczyna niewyciągnięcia konsekwencji?

Z poważaniem

Poseł Przemysław Wipler

Zapytanie

(nr 22)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie patronatu

ministra spraw zagranicznych

Szanowny Panie Ministrze!

W dniu 14 października

br., z inicjatywy ministra spraw zagranicznych, odbyła

się ogólnopolska akcja „Polska dla wszystkich”.

Celem akcji było wyrażenie dezaprobaty wobec

ideologii oraz zachowań o charakterze ksenofobicz-

nym, rasistowskim lub antysemickim.

Promowała

również dialog międzykulturowy oraz takie postawy

obywatelskie, jak tolerancja, otwartość i szacunek

Akcja „Polska dla wszystkich” odbyła się pod pa-

tronatem ministra spraw zagranicznych, Stowarzy-

szenia Nigdy Więcej, prezydent m.st. Warszawy oraz

Polskiego Stowarzyszenia Byłych Piłkarzy.

Inicjaty-

wa zbiega się również z tygodniami akcji „Futbol

przeciwko rasizmowi w Europie 2011”.

Źródło: http://

www.msz.gov.pl/„Polska,dla,wszystkich”,-,ogolnopol-

ska,akcja,pod,patronatem,Ministra,Radoslawa,Si-

korskiego,46067.html

W ramach akcji m.in. zamalowywano rasistow-

skie napisy na murach wokół stadionów czterech

miast gospodarzy Euro 2012.

Do udziału zaproszono

polityków, piłkarzy, dzieci i osoby niepełnosprawne.

Wedle doniesień prasowych: Problem pojawił się,

gdy okazało się, że wokół stadionu przy gdańskiej ul.

Traugutta nie ma ani jednego takiego hasła.

Niezraże-

ni organizatorzy sami stworzyli ﬂagęznapisem:„Nie

jesteś Polakiem – wynocha!” i wywiesili ją na płocie

historycznego stadionu Lechii, a następnie zaczęli za-

malowywać sprayami.

Źródło: „Antyfaszyści szukają

wroga”, „Gość Niedzielny” nr 42/2011, 23.10.2011 r.

Wobec powyższego uprzejmie proszę o udzielenie

nicznych podjęło się przeprowadzenia akcji „Polska

dla wszystkich”?

a) Czy w Polsce, wedle MSZ, daje się zauważyć

problem rasizmu?

b) W oparciu o jakie dane/badania MSZ formułu-

je swoje stanowisko?

c) Z jakimi zachowaniami rasistowskimi mamy

do czynienia?

d) Czy stanowią one zagrożenie dla życia i zdro-

wia obcokrajowców?

e) Jak wiele popełnianych jest przestępstw o pod-

łożu rasistowskim?

f) Czy zjawisko rasizmu nasila się, słabnie, pozo-

staje bez zmian na przestrzeni ostatnich lat?

2.

Jaki był koszt przeprowadzenia akcji „Polska

dla wszystkich”?

Jakie środki wydało na tę akcję Mi-

nisterstwo Spraw Zagranicznych oraz inni organiza-

torzy, tj. Stowarzyszenie Nigdy Więcej i Polskie Sto-

warzyszenie Byłych Piłkarzy?

3.

Czy prawdą jest, że wobec braku rasistowskich

haseł w okolicy stadionu w Gdańsku organizatorzy

sami wykonali transparent o rasistowskiej treści?

Kto i w jakiej wysokości opłacił produkcję tego trans-

parentu?

4.

Ile rasistowskich haseł zamalowano w czasie

ww. akcji na terenie Warszawy, Poznania i Wrocła-

wia?

Jakie to były hasła?

Z poważaniem

Poseł Przemysław Wipler

95

Zapytanie

(nr 23)

do ministra pracy i polityki społecznej

Po ostatniej nowelizacji zapis ww. art. brzmi:

„Świadczenia pielęgnacyjne nie przysługują, jeżeli

żeńskim, chyba że współmałżonek legitymuje się orze-

Zapis powyższy wzbudził wątpliwości, czy znacz-

nym stopniem niepełnosprawności ma legitymować

się osoba wymagająca opieki, czy współmałżonek,

który zrezygnował z zatrudnienia w celu sprawowa-

nia opieki.

Zwracam się do Pana Ministra o jednoznaczną

interpretację powyższego zapisu.

Z poważaniem

Poseł Stanisław Szwed

Bielsko-Biała, dnia 21 listopada 2011 r.

Zapytanie

(nr 24)

do ministra zdrowia

w sprawie pozostawienia w Przemyślu

zm.) oraz art. 191 ust. l, art. 195 ust. l i art. 195 ust. 2

poselskie w sprawie pozostawienia w Przemyślu sta-

nowiska dyspozytora medycznego.

W „Planie działań systemu Państwowe Ratownic-

szów 2011” zakłada się zmniejszenie liczby stanowisk

dyspozytorów medycznych z 24 do 11 oraz zmniejsze-

nie z 22 do 4 liczby dyspozytorni medycznych.

W związ-

ku z tym siedziby dyspozytorni mają być tylko w Rze-

szowie, Krośnie, Sanoku i Mielcu.

Przy takim zało-

żeniu mieszkańcy Przemyśla i powiatu przemyskie-

go, aby wezwać pogotowie ratunkowe, będą musieli

skontaktować się z dyspozytorem w Sanoku, a ten

z kolei będzie przekierowywał wezwanie poprzez

kolejnych pośredników, jakimi będą operatorzy nu-

merów alarmowych CPR/WCPR w Rzeszowie i CPR

w Krośnie.

Ta tzw. racjonalizacja systemu łączności, która

miała zapewniać poczucie społecznego bezpieczeń-

stwa, spotyka się jak dotąd głównie z falą krytyki

i protestów ze strony środowisk medycznych oraz

mieszkańców Podkarpacia.

Związki zawodowe dzia-

łające przy Wojewódzkim Szpitalu im. Św. Ojca Pio

w Przemyślu zebrały 18 tys. podpisów osób opowia-

dających się za pozostawieniem stanowiska dyspozy-

tora medycznego w tym szpitalu.

Petycja związków

zawodowych wraz z podpisami mieszkańców została

5 października br. przekazana wojewodzie podkar-

packiemu.

Panie Ministrze, jednym z najważniejszych czyn-

ników decydujących o uratowaniu zdrowia i życia jest

czas, w jakim dotrze do chorego pogotowie ratunko-

we.

Proponowane przez rząd zmiany w strukturze

i sposobie pracy dyspozytorów medycznych są zbyt

ryzykowne, wydłużają bowiem drogę i czas dotarcia

do chorego.

Dlatego zwracam się do Pana Ministra

z prośbą o racjonalizację tych działań oraz pozosta-

wienie stanowiska dyspozytora medycznego w Prze-

myślu.

Jakie jest stanowisko Pana Ministra wobec

powyższej propozycji?

Z poważaniem

Poseł Marek Kuchcińs