corpora: sejm

text:
Sejm

Rzeczypospolitej Polskiej

Poseł Piotr Chmielowski oraz grupa posłów.

.77

Poseł Kazimierz Moskal oraz grupa posłów .

.

.

.174

str. str.

TREŚĆ

str. str.

Posłowie Piotr Chmielowski

Posłowie Piotr Chmielowski

Poseł Cezary Olejniczak oraz grupa posłów .

.

.

223

Poseł Tadeusz Tomaszewski

Posłowie Tadeusz Arkit i Ireneusz Raś.

.

.

.

.317

Poseł Tadeusz Tomaszewski

Posłowie Marzena Machałek

Posłowie Monika Wielichowska

Posłowie Dawid Jackiewicz

Posłowie Jacek Kwiatkowski

Poseł Jacek Kwiatkowski

Posłanki Krystyna Kłosin i Elżbieta Gelert .

.

.

340

Posłowie Jarosław Górczyński

str. str.

Posłowie Małgorzata Kidawa-Błońska

Poseł Monika Wielichowska

Poseł Maciej Orzechowski

Posłowie Dawid Jackiewicz

Posłowie Mariusz Antoni Kamiński

Zapytania

Poseł Joachim Brudziński

Posłowie Sławomir Kopyciński

Posłowie Tadeusz Arkit

Posłanki ZoﬁaŁawrynowicz

Odpowiedzi na zapytania

Podsekretarz stanu Magdalena Młochowska .

.

463

Podsekretarz stanu

Podsekretarz stanu Wojciech Kowalczyk.

.

.

.483

Sekretarz stanu Włodzimierz Karpiński.

.

.

.488

str. str.

Prezes Urzędu Ochrony

Konkurencji i Konsumentów

Podsekretarz stanu Grażyna Bernatowicz .

.506

Podsekretarz stanu Czesława Ostrowska .

.

.508

Podsekretarz stanu Andrzej Paraﬁanowicz .

.

.527

Zastępca naczelnego prokuratora wojskowego

Podsekretarz stanu

Podsekretarz stanu Grażyna Bernatowicz .

.549

Podsekretarz stanu

Sekretarz stanu Tomasz Tomczykiewicz.

.

.

.554

Podsekretarz stanu Michał Królikowski.

.

.

.564

Podsekretarz stanu Grażyna Bernatowicz .

.

570

Szef służby cywilnej Sławomir Brodziński.

.

.

.571

str. str.

Druk 892

INTERPELACJE

Informuję, że wpłynęły następujące interpelacje:

2) posła Jarosława Zielińskiego w sprawie standar-

dów działania osób pełniących funkcje publiczne

4) posła Marka Opioły w sprawie wizyt przedsta-

wicieli polskiego konsulatu w Moskwie w siedzibie

ministra ﬁnansów–ponowna(8337),

6) posła Jacka Czerniaka w sprawie prac legisla-

cyjnych związanych z wprowadzeniem prawnej do-

puszczalności pochówku szczątków pochodzących ze

– ponowna (8715),

7) poseł Małgorzaty Niemczyk w sprawie zasad

stra ﬁnansów–ponowna(8845),

8) poseł Małgorzaty Niemczyk w sprawie fotogra-

fowania przedmiotów skupowanych przez lombardy

– do ministra sprawiedliwości – ponowna (8847),

10) poseł Małgorzaty Niemczyk w sprawie skła-

11) poseł Jadwigi Wiśniewskiej w sprawie konse-

kwencji niepłacenia abonamentu radiowo-telewizyjne-

12) posła Macieja Łopińskiego w sprawie niedo-

(9129),

13) posła Marka Poznańskiego w sprawie podjęcia

między Polską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki

Północnej – do ministra spraw zagranicznych – po-

nowna (9141),

14) posła Bartosza Kownackiego w sprawie moż-

liwości wynajęcia Stadionu Narodowego na zamknię-

na (9181),

15) posła Wojciecha Szaramy w sprawie projektów

założeń reformy Prawa wodnego – do ministra śro-

dowiska (11190),

16) posła Wojciecha Szaramy w sprawie kontynu-

acji budowy autostrady A1 od odcinka Pyrzowice do

węzła Rząsawa – do ministra transportu, budownic-

17) posła Wojciecha Szaramy w sprawie zapowie-

dzianej w exposé dotacji przeznaczonej na wychowa-

nie przedszkolne w 2013 r. – do prezesa Rady Mini-

strów (11192),

18) poseł Marzeny Machałek w sprawie masowych

jemy, odchodzimy” – do ministra zdrowia (11193),

19) poseł Marzeny Machałek w sprawie przemocy

wobec niemowląt i małych dzieci w żłobkach – do

20) posła Jarosława Żaczka w sprawie zasadności

montowania ekranów akustycznych przy inwestycjach

drogowych, kosztów z tym związanych oraz skutków

dla lokalnej przedsiębiorczości – do ministra transpor-

21) posła Stanisława Wziątka w sprawie restruk-

turyzacji sanepidu w woj. zachodniopomorskim – do

22) posła Andrzeja Dery w sprawie ﬁnansowaniapra-

cowni hemodynamiki – do ministra zdrowia (11197),

2

cyjnym w zakresie języków obcych – do ministra edu-

kacji narodowej (11198),

24) poseł Ewy Wolak w sprawie budowy drugiego

mostu na rzece Odrze w Głogowie – do ministra

(11199),

25) posła Janusza Dzięcioła w sprawie powierzchni

znanie dodatku mieszkaniowego – do ministra trans-

26) posła Marka Gosa w sprawie stacji kontroli

27) posła Romualda Ajchlera w sprawie Central-

nego Wykazu Ubezpieczonych prowadzonego przez

Narodowy Fundusz Zdrowia – do prezesa Rady Mi-

nistrów (11202),

28) posła Ryszarda Zbrzyznego w sprawie sytuacji

29) poseł Iwony Kozłowskiej w sprawie nieko-

rzystnych zmian w ustawie o kredycie konsumenc-

kim – do prezesa Rady Ministrów (11204),

30) poseł Iwony Kozłowskiej w sprawie programu

31) posła Marka Rząsy w sprawie likwidacji Za-

kładu Gazowniczego w Jarosławiu – do ministra

skarbu państwa (11206),

32) posła Marka Rząsy w sprawie wydatków pono-

szonych na administrację publiczną, promocję i rekla-

mę w Ministerstwie Edukacji Narodowej w latach

2005–2007 – do ministra edukacji narodowej (11207),

33) posła Marka Rząsy w sprawie wydatków po-

klamę w Ministerstwie Gospodarki w latach 2005–

–2007 – do ministra gospodarki (11208),

klamę w Ministerstwie Administracji i Cyfryzacji

w latach 2005–2007 – do ministra administracji i cy-

fryzacji – wycofana (11209),

klamę w Ministerstwie Zdrowia w latach 2005–2007

– do ministra zdrowia (11210),

klamę w Ministerstwie Obrony Narodowej w latach

klamę w Ministerstwie Sprawiedliwości w latach

2005–2007 – do ministra sprawiedliwości (11212),

mę w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowe-

go w latach 2005–2007 – do ministra kultury i dzie-

mę w Ministerstwie Skarbu Państwa w latach 2005–

(11215),

mę w Ministerstwie Spraw Zagranicznych w latach

2005–2007 – do ministra spraw zagranicznych

(11216),

mę w Ministerstwie Środowiska w latach 2005–2007

– do ministra środowiska (11217),

nej (11218),

mę w Ministerstwie Transportu, Budownictwa i Go-

(11219),

mę w Ministerstwie Finansów w latach 2005–2007 –

do ministra ﬁnansów(11220),

klamę w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych w la-

(11221),

mę w Ministerstwie Rozwoju Regionalnego w la-

(11222),

–2007 – do ministra sportu i turystyki (11223),

mę w Ministerstwie Nauki i Szkolnictwa Wyższego

w latach 2005–2007 – do ministra nauki i szkolnictwa

wyższego (11224),

50) posła Marka Rząsy w sprawie budowy obwod-

nicy Przeworska – do ministra transportu, budow-

51) poseł Anny Bańkowskiej w sprawie sytuacji

3

52) posła Jarosława Zielińskiego w sprawie ochro-

ny placówek wsparcia dziennego dla dzieci i młodzie-

53) poseł Jadwigi Wiśniewskiej w sprawie niedo-

precyzowania przepisów w zakresie ochrony przeciw-

powodziowej na przykładzie Częstochowy – do mini-

stra środowiska (11228),

54) poseł Jadwigi Wiśniewskiej w sprawie nowe-

lizacji rozporządzenia zmieniającego przepisy doty-

czące nauczania religii i etyki w szkołach – do mini-

55) posła Pawła Szałamachy w sprawie zakupu

samolotów CASA 295 – do ministra obrony narodo-

wej (11230),

56) posła Andrzeja Jaworskiego w sprawie zapo-

wiadanego wzrostu płac policjantów na podstawie

prezesa Rady Ministrów (11231),

57) posła Jana Warzechy w sprawie zakażeń wiru-

sem HCV w Polsce – do ministra zdrowia (11232),

58) posła Jana Warzechy w sprawie zasad ustala-

trzeźwień – do ministra zdrowia (11233),

ﬁnansowejośrodkówdoradztwarolniczego–domi-

nistra rolnictwa i rozwoju wsi (11234),

60) posła Jana Warzechy w sprawie realizacji Pro-

orzeczników w ZUS – do ministra pracy i polityki

społecznej (11236),

62) posła Przemysława Wiplera w sprawie celowo-

ści wymogu ukończenia aplikacji ogólnej dla asysten-

tów sędziowskich – do ministra sprawiedliwości

(11237),

63) posła Przemysława Wiplera w sprawie liczby

nistracji podatkowej i skarbowej w wyniku złożonych

do ministra ﬁnansów(11238),

64) poseł Anny Bańkowskiej w sprawie podwyżek

wadzonych przez Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju

65) posła Tomasza Głogowskiego w sprawie stwo-

rzenia regulacji prawnych dotyczących wykorzysta-

nia tzw. wody szarej w budynkach użyteczności pu-

66) posła Wojciecha Saługi w sprawie trudności

w uzyskaniu licencji na wykonywanie krajowego

transportu drogowego w związku z brakiem możli-

wości wykazania zdolności ﬁnansowejprzezprzed-

siębiorców – do ministra transportu, budownictwa

67) posła Andrzeja Adamczyka w sprawie możli-

wej reorganizacji Zamiejscowych Wydziałów Ksiąg

drzy z siedzibą w Krzeszowicach i Czernichowie – do

ministra sprawiedliwości (11242),

69) posła Marka Łatasa w sprawie planów dalsze-

go funkcjonowania Karpackiego Oddziału Straży

wnętrznych (11244),

70) posła Marka Łatasa w sprawie przyśpieszenia

prac nad budową Beskidzkiej Drogi Integracyjnej –

morskiej (11245),

71) posła Mirosława Maliszewskiego w sprawie

doﬁnansowaniaMazowieckiegoOddziałuWojewódz-

kiego Narodowego Funduszu Zdrowia w 2013 r. – do

72) posła Cezarego Olejniczaka w sprawie doko-

nania regulacji ustawowych zmieniających zasady

73) poseł Jadwigi Zakrzewskiej w sprawie nadzo-

ru nad funkcjonowaniem żłobków oraz punktów

żłobkowo-przedszkolnych – do prezesa Rady Mini-

strów (11248),

74) posła Roberta Tyszkiewicza w sprawie poten-

cjalnego zamykania świetlic socjoterapeutycznych od

łecznej (11249),

75) posła Mariana Cyconia w sprawie interpreta-

porcie zbiorowym – do ministra transportu, budow-

76) poseł Anny Bańkowskiej w sprawie niekorzyst-

nych perspektyw branży sprzedaży i serwisowania

77) posła Wojciecha Szaramy w sprawie podziału

rie w Warszawie – do ministra zdrowia (11252),

78) poseł Elżbiety Rafalskiej w sprawie ulg na

przejazdy środkami transportu publicznego dla stu-

79) posła Dawida Jackiewicza w sprawie przepi-

sów regulujących produkcję oraz stosowanie biokom-

ponentów i biopaliw ciekłych – do ministra gospodar-

ki (11254),

80) poseł Krystyny Ozgi w sprawie potrzeby

jących małych biogazowni – do ministra gospodarki

(11255),

81) posła Dariusza Piontkowskiego w sprawie pła-

cenia samym sobie podatków przez samorządy gmin-

ne – do ministra ﬁnansów(11256),

4

82) poseł Mirosławy Nykiel w sprawie nowelizacji

83) posła Jarosława Zielińskiego w sprawie inter-

pretacji przepisów dotyczących uprawnień osób nie-

pełnosprawnych do bezpłatnego parkowania pojazdów

84) posła Marka Opioły w sprawie odpowiedzial-

85) posła Marka Opioły w sprawie informowania

prezesa Rady Ministrów przez służby specjalne o po-

dejrzeniu korupcji w Sądzie Najwyższym – do preze-

sa Rady Ministrów (11260),

ganizacji Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego)

w związku z raportem MAK – do prezesa Rady Mi-

nistrów (11261),

sterstwa Spraw Zagranicznych – do prezesa Rady

Ministrów (11262),

88) posła Marka Opioły w sprawie zapoznawania

89) posła Piotra Zgorzelskiego w sprawie likwida-

wnętrznych (11264),

90) posła Piotra Zgorzelskiego w sprawie wprowa-

dzenia e-podręczników – do ministra edukacji naro-

dowej (11265),

91) posła Jana Szyszki w sprawie wypowiedzi

sa Rady Ministrów (11266),

92) posła Roberta Biedronia w sprawie Karty

93) posła Ryszarda Kalisza w sprawie skutków

stępczej, która wygasza dotychczasowy rejestr placó-

wek wsparcia dziennego (świetlic środowiskowych)

stra spraw wewnętrznych (11269),

95) poseł Haliny Szymiec-Raczyńskiej w sprawie

96) poseł Haliny Szymiec-Raczyńskiej w sprawie

potrzeb osób niepełnosprawnych – do ministra trans-

97) posła Krzysztofa Jurgiela w sprawie realizacji

obietnic rządu PO–PSL – do prezesa Rady Ministrów

(11272),

planów ﬁnansowaniaproceduryinvitro–doprezesa

Rady Ministrów (11273),

99) posła Marcina Święcickiego w sprawie świad-

czeń i zasiłków pielęgnacyjnych – do ministra pracy

100) posła Jerzego Budnika w sprawie rozważenia

możliwości wycofania się Polski z przechodzenia z cza-

su letniego środkowoeuropejskiego na czas zimowy

– do prezesa Rady Ministrów (11275),

101) posła Andrzeja Guta-Mostowego w sprawie

102) posła Andrzeja Guta-Mostowego w sprawie

zmiany ustawy o organizowaniu i prowadzeniu dzia-

łalności kulturalnej, w szczególności uchylenia art. 6

wego (11277),

103) posła Jana Burego w sprawie propozycji ob-

rytów i rencistów Państwowej Straży Pożarnej i Stra-

ży Granicznej – do ministra spraw wewnętrznych

(11278),

104) posła Dawida Jackiewicza w sprawie plano-

wanej prywatyzacji Zespołu Zarządców Nieruchomo-

(11279),

105) posła Mariana Cyconia w sprawie zabezpie-

czenia terenów osuwiskowych zlokalizowanych w po-

bliżu dróg publicznych – do ministra administracji

106) posła Mariana Cyconia w sprawie zabudowy

i wizerunku polskich uzdrowisk – do ministra skarbu

państwa (11281),

107) poseł Małgorzaty Niemczyk w sprawie cięż-

ministra edukacji narodowej (11282),

108) poseł Małgorzaty Niemczyk w sprawie nie-

zamknięcia dachu na Stadionie Narodowym w War-

szawie w dniu 16 października 2012 r. – do ministra

109) poseł Małgorzaty Niemczyk w sprawie poli-

tyki antynarkotykowej – do ministra sprawiedliwości

(11284),

110) poseł Małgorzaty Niemczyk w sprawie proble-

mu nepotyzmu – do prezesa Rady Ministrów (11285),

111) poseł Małgorzaty Niemczyk w sprawie opłat

morskiej (11286),

112) poseł Małgorzaty Niemczyk w sprawie wad

(11287),

5

113) posła Piotra Zgorzelskiego w sprawie małej

liczby miejsc parkingowych – do ministra transportu,

114) posła Piotra Zgorzelskiego w sprawie maso-

wych wyjazdów Polaków za granicę – do ministra

115) posła Piotra Zgorzelskiego w sprawie bezpie-

czeństwa w ruchu drogowym – do ministra transpor-

116) posła Piotra Zgorzelskiego w sprawie ogra-

niczenia wydatków na kulturę – do ministra kultury

117) posła Piotra Zgorzelskiego w sprawie uregu-

lowania przepisów, które pozwalałyby na wczesne

wykrywanie zakażenia wirusem HCV – do ministra

zdrowia (11292),

dach oraz rozporządzenia ministra środowiska z dnia

kowych – do ministra środowiska (11293),

119) poseł Izabeli Kloc w sprawie wyników badań

ferencji prasowej w Londynie oraz skutków zdrowot-

nych żywności GMO – do ministra zdrowia (11294),

120) poseł Izabeli Kloc w sprawie podjęcia działań

mających na celu zmianę zapisów ustawy o opiece

121) poseł Izabeli Kloc w sprawie pogarszającej się

sytuacji w szpitalach – do ministra zdrowia (11296),

122) poseł Izabeli Kloc w sprawie znaczenia pla-

nowania zaopatrzenia gmin w energię elektryczną,

tycznej do 2030 r. – do ministra gospodarki (11297),

123) posła Grzegorza Adama Woźniaka w sprawie

szego (11298),

124) posła Grzegorza Adama Woźniaka w sprawie

styki (11299),

125) posła Grzegorza Adama Woźniaka w sprawie

niewystarczających środków ﬁnansowych z NFZ na

towego w Garwolinie – do ministra zdrowia (11300),

126) posła Grzegorza Adama Woźniaka w sprawie

127) posła Grzegorza Adama Woźniaka w sprawie

128) posła Grzegorza Adama Woźniaka w sprawie

nistra środowiska (11303),

129) posła Adama Kwiatkowskiego w sprawie prze-

130) posła Adama Kwiatkowskiego w sprawie li-

kwidacji kliniki ginekologii onkologicznej przy ul. Wa-

welskiej w Warszawie – do ministra zdrowia (11305),

131) posła Adama Kwiatkowskiego w sprawie fun-

nijnym przez Wydział Konsularny Ambasady RP

spraw zagranicznych (11306),

132) posła Adama Kwiatkowskiego w sprawie fun-

w Nowym Jorku w latach 2006–2011 – do ministra

133) posła Adama Kwiatkowskiego w sprawie fun-

nych (11308),

134) posła Adama Kwiatkowskiego w sprawie fun-

nych (11309),

135) posła Adama Kwiatkowskiego w sprawie fun-

nych (11310),

136) posła Adama Kwiatkowskiego w sprawie fun-

nych (11311),

137) posła Adama Kwiatkowskiego w sprawie fun-

nych (11312),

138) posła Adama Kwiatkowskiego w sprawie fun-

–2011 – do ministra spraw zagranicznych (11313),

139) poseł Marii Zuby w sprawie funkcjonowania

programu proﬁlaktykirakapiersiorazkonieczności

utworzenia sieci wysokospecjalistycznych szpitali

onkologicznej – do ministra zdrowia (11314),

140) posła Henryka Kmiecika w sprawie total-

nych zaniedbań związanych z niejednolitym stoso-

waniem przepisów prawa podatkowego przy wyda-

kich samych stanach prawnych (11315),

141) posła Henryka Kmiecika w sprawie zmiany

6

społecznej (11316),

142) posła Henryka Kmiecika w sprawie zmiany

wiązania stosunku pracy – do prezesa Rady Mini-

strów (11317),

143) posła Henryka Kmiecika w sprawie zmiany

144) posła Henryka Kmiecika w sprawie zmiany

(11319),

145) posła Henryka Kmiecika w sprawie zmiany

146) posła Henryka Kmiecika w sprawie zmiany

nia stosunku pracy w Ministerstwie Spraw Zagranicz-

148) posła Henryka Kmiecika w sprawie zmiany

149) posła Henryka Kmiecika w sprawie zmiany

150) posła Henryka Kmiecika w sprawie zmiany

151) posła Henryka Kmiecika w sprawie zmiany

(11326),

152) posła Henryka Kmiecika w sprawie zmiany

o dużych odszkodowaniach zawartych w umowach

wołanie, mianowanie czy też inną formę nawiązania

153) posła Henryka Kmiecika w sprawie zmiany

łecznej (11328),

154) posła Henryka Kmiecika w sprawie zmiany

minacji szkodliwych dla ﬁnansówpaństwaklauzul

wej – do ministra obrony narodowej (11329),

155) posła Henryka Kmiecika w sprawie zmiany

wiązania stosunku pracy Ministerstwie Nauki i Szkol-

wyższego (11330),

156) posła Henryka Kmiecika w sprawie zmiany

7

i eliminacji szkodliwych dla ﬁnansówpaństwaklau-

157) posła Henryka Kmiecika w sprawie zmiany

158) posła Henryka Kmiecika w sprawie zmiany

– do ministra ﬁnansów(11333),

159) posła Henryka Kmiecika w sprawie zmiany

dowej – do ministra edukacji narodowej (11334),

160) posła Henryka Kmiecika w sprawie zmiany

fryzacji (11335),

161) posła Bogdana Rzońcy w sprawie określenia

nym – do ministra zdrowia (11336),

162) posła Bogdana Rzońcy w sprawie liczby zbęd-

skich dróg – do ministra środowiska oraz ministra trans-

163) posła Bogdana Rzońcy w sprawie przyszłości

geoplutoniki na terenie Polski – do ministra środo-

wiska (11338),

164) posła Bogdana Rzońcy w sprawie wycieków

tzw. danych wrażliwych z Ministerstwa Spraw Zagra-

165) posła Bogdana Rzońcy w sprawie oceniania

uczniów na lekcjach wychowania ﬁzycznego–domi-

nistra edukacji narodowej (11340),

166) posła Bogdana Rzońcy w sprawie przekaza-

nia Zespołu Zamkowo-Parkowego w Baranowie San-

domierskim na rzecz samorządu woj. podkarpackie-

go – do ministra skarbu państwa (11341),

167) posła Bogdana Rzońcy w sprawie skutków

suszy na terenie całej Polski – do ministra rozwoju

regionalnego (11342),

168) posła Bogdana Rzońcy w sprawie przeprowa-

dzenia debaty na temat ratyﬁkacjiunijnegopaktu

ﬁskalnegoorazpolitykieuropejskiejrządu–dopre-

zesa Rady Ministrów (11343),

169) posła Stanisława Szweda w sprawie wymo-

morskiej (11344),

170) posła Stanisława Szweda w sprawie wypad-

ków w pracy w pierwszym dniu zatrudnienia – do

emerytury pomostowej dla marynarzy zatrudnio-

nych u zagranicznego armatora – do ministra pracy

172) posła Stanisława Szweda w sprawie obowiąz-

ków organizacji pożytku publicznego w zakresie

łecznej (11347),

173) posła Stanisława Szweda w sprawie ﬁnanso-

174) posła Stanisława Szweda w sprawie świetlic

łecznej (11349),

175) posła Stanisława Szweda w sprawie kontroli

społecznej (11350),

176) posła Kazimierza Moskala oraz grupy posłów

177) posła Bartosza Kownackiego w sprawie uzy-

skania danych dotyczących przypadków aborcji prze-

prowadzonych w latach 2010–2011 w placówkach

służby zdrowia – do ministra zdrowia (11352),

178) posła Bartosza Kownackiego w sprawie za-

miany ciał śp. ostatniego prezydenta Polski na

na Katyńska w Warszawie – do prezesa Rady Mini-

strów (11353),

179) posła Johna Abrahama Godsona w sprawie

nych oraz niskiego zasiłku pielęgnacyjnego dla dzieci

łecznej (11354),

180) posła Johna Abrahama Godsona w sprawie

niepunktualności pociągów – do ministra transpor-

181) posła Johna Abrahama Godsona w sprawie

opłat sądowych i wpisów stałych – do ministra gospo-

darki oraz ministra sprawiedliwości (11356),

182) posła Johna Abrahama Godsona w sprawie

polityki imigracyjnej Polski – do prezesa Rady Mini-

strów (11357),

183) posła Johna Abrahama Godsona w sprawie

występowania negatywnych skutków zmiany czasu

8

na letni lub zimowy – do prezesa Rady Ministrów

(11358),

184) posła Johna Abrahama Godsona w sprawie

biorstw na rynku zamówień publicznych – do mini-

pomocy placówkom wsparcia dziennego – do prezesa

Rady Ministrów (11360),

wewnętrznych (11362),

188) posła Stanisława Gawłowskiego w sprawie

zmian w ustawodawstwie podatkowym dotyczącym

sów (11363),

wie modernizacji linii kolejowej Kraków – Sucha Be-

190) posła Adama Rogackiego w sprawie plano-

wanej likwidacji Posterunku Policji w Zdunach – do

191) posła Adama Rogackiego w sprawie plano-

192) posła Bogdana Rzońcy w sprawie zmiany

ustaw regulujących wykonywanie niektórych zawo-

dów – do ministra sprawiedliwości (11367),

193) posła Bogdana Rzońcy w sprawie artykułu

„Lista wstydu Platformy Obywatelskiej” opubliko-

wanego w „Pulsie Biznesu” w dniu 5 listopada 2012 r.

194) posła Bogdana Rzońcy w sprawie uznania

opieki nad dzieckiem niezdolnym do samodzielnej

egzystencji za pracę zawodową z wynagrodzeniem

(11369),

195) poseł Marzeny Machałek w sprawie zmiany

kształcenia w zawodach i przywrócenia religii do ra-

mowego planu nauczania – do ministra edukacji na-

rodowej (11370),

196) poseł Marzeny Machałek w sprawie koniecz-

ności uchwalenia przepisów prawa chroniących pol-

skie społeczeństwo przed groźnymi przestępcami

opuszczającymi więzienia – do ministra sprawiedli-

wości (11371),

198) posła Tomasza Kaczmarka w sprawie zde-

Centralnego Biura Śledczego – do prezesa Rady Mi-

nistrów (11373),

199) posła Dariusza Piontkowskiego w sprawie po-

mocy dla Instytutu „Pomnik – Centrum Zdrowia Dziec-

ka” w Warszawie – do ministra zdrowia (11374),

200) posła Dariusza Piontkowskiego w sprawie

zakupu aut przez Inspekcję Transportu Drogowego

morskiej (11375),

201) posła Dariusza Piontkowskiego w sprawie

budowy obwodnicy Augustowa – do ministra trans-

202) posła Dariusza Piontkowskiego w sprawie

203) posła Dariusza Piontkowskiego w sprawie

wspierania innowacyjności w polskiej gospodarce –

do ministra rozwoju regionalnego (11378),

204) posła Zbigniewa Matuszczaka w sprawie

gimnastyki korekcyjno-kompensacyjnej w szkołach

wia (11379),

205) posła Arkadego Fiedlera oraz grupy posłów

czerniaka złośliwego – do ministra zdrowia (11381),

nansowania kształcenia i doskonalenia zawodowego

wie możliwości wykorzystywania obwoźnych gabine-

tów stomatologicznych, tzw. dentobusów – do mini-

stra zdrowia (11383),

wie braku opiekunów i kuratorów dla osób ubezwła-

snowolnionych całkowicie lub częściowo – do mini-

stra sprawiedliwości (11384),

możliwości samodzielnego wyznaczania opiekuna

prawnego bądź kuratora na wypadek ubezwłasnowol-

nienia – do ministra sprawiedliwości (11385),

mu zwalczania zakażeń wirusem HCV – do ministra

zdrowia (11386),

211) poseł Anny Nemś w sprawie nieprzysługiwa-

nia emerytom i rencistom prawa do kwestionowania

decyzji ZUS dotyczącej potrącenia należności z ich

świadczeń z tytułu prowadzonego komorniczego po-

stępowania egzekucyjnego – do ministra pracy i po-

212) poseł Anny Nemś w sprawie potrzeby likwi-

skiej (11388),

9

213) poseł Anny Nemś w sprawie proﬁlaktykicho-

(11389),

214) poseł Anny Nemś w sprawie konieczności

w szpitalu w trakcie jego hospitalizacji – do ministra

zdrowia (11390),

koju” – do ministra spraw wewnętrznych (11391),

216) poseł Elżbiety Achinger w sprawie działań

prowadzonych przez Ministerstwo Pracy i Polityki

Społecznej w kwestii realizacji reformy emerytalnej

217) poseł Małgorzaty Pępek w sprawie ustawy

o wspieraniu termoizolacji i remontów wobec wąskiego

i krzywdzącego zakresu podmiotów uprawnionych do

uzyskania premii kompensacyjnej – do ministra trans-

skiej (11394),

219) poseł Małgorzaty Pępek w sprawie planowa-

nej likwidacji placówek Straży Granicznej w Żywcu

(11395),

220) poseł Małgorzaty Pępek w sprawie potrzeby

regulacji zasad użytkowania pojazdów silnikowych

na terenach leśnych – do ministra transportu, bu-

221) posła Witolda Klepacza w sprawie bezkolizyj-

222) posła Witolda Klepacza w sprawie przebudo-

morskiej (11398),

223) posła Witolda Klepacza w sprawie budowy

zbiornika retencyjno-inﬁltracyjnego w Siewierzu

w ramach przebudowy drogi krajowej nr 1 na odcin-

ku Wrzosowa – Podwarpie – do ministra transportu,

224) posłów Piotra Chmielowskiego i Wincentego

chomości – do ministra ﬁnansów(11400),

225) posłów Piotra Chmielowskiego i Wincentego

Elsnera w sprawie kas ﬁskalnych dla podatników

do ministra ﬁnansów(11401),

w Gdańsku-Oliwie – do ministra zdrowia (11402),

słów utrzymania warunków sanitarnych i nadzoro-

wania ich przez Państwową Inspekcję Sanitarną

w Gdańsku-Matemblewie – do ministra zdrowia

(11403),

sku – do ministra zdrowia (11404),

-Zdroju – do ministra gospodarki (11406),

ministra gospodarki (11407),

z Republiką Indii – do ministra ﬁnansów(11408),

Indii – do ministra spraw zagranicznych (11409),

publiką Indonezji – do ministra ﬁnansów(11410),

Indonezji – do ministra spraw zagranicznych (11411),

(11412),

skiej (11413),

słów w sprawie zbierania punktów edukacyjnych

przez lekarzy i lekarzy dentystów – do ministra zdro-

wia (11414),

słów w sprawie zmiany rejestrów w zakresie wyro-

bów medycznych na Ukrainie – do ministra gospo-

darki (11415),

240) posłów Piotra Chmielowskiego i Romana Ko-

10

241) posłów Piotra Chmielowskiego i Romana Ko-

kwiatów, na SGGW – do ministra nauki i szkolnictwa

wyższego (11417),

242) posła Jana Ziobry w sprawie odebrania pra-

cownikom i emerytom spółek kolejowych uprawnień

przejazdowych – do ministra transportu, budownic-

243) posła Jana Ziobry w sprawie obsadzania sta-

nowisk w spółkach Skarbu Państwa przez ludzi po-

wiązanych z rządem i PO – do prezesa Rady Mini-

strów (11419),

244) posła Michała Jacha w sprawie mechani-

zmów wsparcia dla wysokosprawnej kogeneracji – do

ministra gospodarki (11420),

245) posła Jana Warzechy w sprawie rocznego

szkolnych w szkołach – do ministra edukacji narodo-

wej (11421),

246) posła Jana Warzechy w sprawie rejestracji

lewostronnego – do ministra transportu, budownic-

gulujących zasady przygotowania zawodowego doro-

248) posła Jana Warzechy w sprawie nieprawidło-

wości związanych z informacjami o składnikach pro-

duktów spożywczych – do ministra rolnictwa i roz-

249) posła Jana Warzechy w sprawie refundowania

przez NFZ leczenia osób cierpiących na chorobę Le-

śniowskiego-Crohna – do ministra zdrowia (11425),

250) posła Stefana Strzałkowskiego w sprawie

wykonywania eksmisji z pomieszczeń tymczasowych

– do ministra sprawiedliwości (11426),

251) posła Stefana Strzałkowskiego w sprawie

wydawania kart parkingowych osobom niepełno-

morskiej (11427),

252) posła Stefana Strzałkowskiego w sprawie

zania pomieszczeń tymczasowych – do ministra trans-

253) posła Dariusza Piontkowskiego w sprawie

scowości Żółtki – do ministra transportu, budownic-

254) posła Kazimierza Ziobry w sprawie noweli-

255) posła Kazimierza Ziobry w sprawie realizacji

budowy wielozadaniowego zbiornika retencyjnego

Kąty – Myscowa na rzece Wisłoka w woj. podkarpac-

256) posła Kazimierza Ziobry w sprawie dostępu

do świadczeń opieki zdrowotnej ﬁnansowanejześrod-

ków publicznych – do prezesa Rady Ministrów

(11432),

257) posła Kazimierza Moskala w sprawie trudnej

ki oka – do ministra zdrowia (11433),

258) posła Kazimierza Moskala w sprawie nie-

opłacalności produkcji rolnej małych i średnich go-

spodarstw rolnych – do ministra rolnictwa i rozwoju

wsi (11434),

259) posła Kazimierza Moskala w sprawie niepra-

widłowości w realizacji inwestycji drogowych – do

skiej (11435),

260) posła Kazimierza Moskala w sprawie infra-

struktury komunikacyjnej woj. podkarpackiego – do

skiej (11436),

261) posła Kazimierza Moskala w sprawie ingeren-

cji obcych instytucji w stosunki rodzinne Polaków

mieszkających za granicą – do ministra spraw zagra-

nicznych (11437),

262) posła Kazimierza Moskala w sprawie trudnej

sytuacji polskiego przemysłu motoryzacyjnego – do

263) posła Kazimierza Moskala w sprawie nieod-

264) poseł Ewy Kołodziej w sprawie nierzetelnych

praktyk stosowanych przez banki – do ministra ﬁ-

nansów (11440),

265) poseł Ewy Kołodziej w sprawie działalności

podmiotów gospodarczych oferujących tzw. odwróco-

ną hipotekę – do ministra ﬁnansów(11441),

266) poseł Ewy Kołodziej w sprawie działań ma-

kresie zasad prawidłowego żywienia – do ministra

edukacji narodowej (11442),

267) posła Michała Tomasza Pacholskiego w spra-

268) posła Cezarego Olejniczaka oraz grupy po-

nych przez GDDKiA w 2013 r. – do ministra trans-

269) posła Cezarego Olejniczaka oraz grupy po-

słów w sprawie błędów w elektronicznym systemie

270) posła Bogusława Wontora w sprawie budowy

drogi ekspresowej S3 – do ministra transportu, bu-

macji na temat wprowadzanych działań poprawiają-

cych bezpieczeństwo na polskich kolejach – do mini-

(11447),

11

272) posła Jerzego Borkowskiego w sprawie ba-

dań dla pracowników służby zdrowia – do ministra

zdrowia (11448),

273) posła Jerzego Borkowskiego w sprawie prze-

pisów regulujących prace zespołów karetek ratunko-

wych – do ministra zdrowia (11449),

274) posła Mariusza Kamińskiego w sprawie pry-

Rady Ministrów (11450),

łecznej (11451),

Częstochowy – do prezesa Rady Ministrów (11452),

277) posła Marka Balta w sprawie braku możliwo-

ści przekształcenia mieszkań lokatorskich wybudowa-

nych przy udziale środków z Krajowego Funduszu

Mieszkaniowego i oczekiwań w tym zakresie członków

spółdzielni oraz wyeliminowania kolizji znowelizowa-

nych ustaw, tj. ustawy o niektórych formach popiera-

nia budownictwa mieszkaniowego oraz ustawy o po-

Spółdzielni Mieszkaniowej „Metalurg” w Częstocho-

wie – do prezesa Rady Ministrów (11453),

278) posła Jerzego Szmita w sprawie przyszłości

szkół mistrzostwa sportowego w Polsce, a szczególnie

Zespołu Oświatowo-Sportowego „Baza” w Mrągowie

– do ministra sportu i turystyki (11454),

279) posła Jerzego Szmita w sprawie zapewnienia

środków ﬁnansowychnamodernizacjęsiecidrogowej

woj. warmińsko-mazurskiego – do ministra trans-

280) posła Andrzeja Kani w sprawie wprowadze-

nia obowiązkowego szczepienia dzieci przeciwko

pneumokokom – do ministra zdrowia (11456),

281) posła Andrzeja Kani w sprawie wydłużające-

go się czasu między ukończeniem stażu podyplomo-

wego a pierwszą pracą młodego lekarza – do ministra

zdrowia (11457),

282) posła Bogdana Rzońcy w sprawie nowych

egzaminów potwierdzających kwaliﬁkacjezawodowe

– do ministra edukacji narodowej (11458),

283) posła Bartosza Kownackiego w sprawie przy-

wrócenia Zespołu Ratownictwa Medycznego w Mą-

kowarsku – do ministra zdrowia (11459),

lejnej błędnej identyﬁkacjiciałoﬁarkatastrofysmo-

leńskiej – do ministra spraw zagranicznych (11460),

mrożenia płac urzędników sądowych – do ministra

sprawiedliwości (11461),

prawidłowości przy wyborze partnerów, którzy mają

realizować program stworzenia cyfrowych podręcz-

bieżności w informacjach dotyczących wzrostu PKB

na 2013 r. – do ministra ﬁnansów(11463),

rażki reformy dotyczącej obowiązku szkolnego nało-

żonego na pięciolatki – do ministra edukacji narodo-

wej (11464),

runków transportu dzieci do placówki oświatowej

kryminacji ekonomicznej pięciolatków – do ministra

edukacji narodowej (11467),

formy dotyczącej obowiązku szkolnego nałożonego na

trzylatki i czterolatki – do ministra edukacji narodo-

wej (11468),

293) poseł Anny Elżbiety Sobeckiej w sprawie

działań podjętych podczas identyﬁkacjiciałaśp.pre-

zydenta Ryszarda Kaczorowskiego – do ministra

spraw zagranicznych (11469),

niedbań podczas identyﬁkacji ciała śp. prezydenta

Ryszarda Kaczorowskiego – do ministra spraw za-

granicznych (11470),

testów uczniów i rodziców przeciwko rezygnacji ze

świętowania 11 listopada i 3 maja w szkole w Grodnie

– do ministra spraw zagranicznych (11471),

296) poseł Anny Elżbiety Sobeckiej w sprawie

spadku współczynnika dzietności w Polsce – do mi-

stu cen biletów komunikacji publicznej – do mini-

(11473),

298) poseł Anny Elżbiety Sobeckiej w sprawie

fundacji – do ministra zdrowia (11474),

299) poseł Anny Elżbiety Sobeckiej w sprawie kon-

trowersji wokół podziału pieniędzy na tworzenie

żłobków i klubów malucha – do ministra pracy i po-

nego wzrostu liczby osób z wyższym wykształceniem

spadku jakości kształcenia studentów – do ministra

12

dośćuczynienia osobom represjonowanym przez ko-

munistyczną władzę – do ministra sprawiedliwości

(11480),

305) posła Jarosława Rusieckiego w sprawie roz-

ważenia możliwości zmiany art. 385

1

§ 1 zdanie dru-

gie Kodeksu cywilnego – do ministra sprawiedliwości

(11481),

306) posła Jarosława Rusieckiego w sprawie bu-

dowy polderów przeciwpowodziowych na terenie gm.

Łubnice – do ministra środowiska (11482),

307) posła Jarosława Rusieckiego w sprawie sy-

tuacji środowiska wiejskiego oraz rolnictwa w woj.

(11483),

308) posła Jarosława Rusieckiego w sprawie obo-

wiązku opłacania składek na ubezpieczenie zdrowot-

ne od kilku źródeł dochodów – do ministra zdrowia

(11484),

309) posła Jarosława Rusieckiego w sprawie no-

welizacji ustawy o publicznym transporcie zbioro-

310) posła Zbyszka Zaborowskiego w sprawie wad

prawnych Umowy między Rządem Rzeczypospolitej

311) posła Krzysztofa Jurgiela w sprawie realiza-

cji założeń i zadań rządu przedstawionych w exposé

312) posła Krzysztofa Jurgiela w sprawie sprze-

daży spółki komunalnej MPEC sp. z o.o. z siedzibą

313) posła Arkadiusza Litwińskiego w sprawie

nizowania obchodów świąt państwowych – do mini-

314) posła Adama Abramowicza w sprawie wymo-

gów formalnych ciążących na współużytkownikach

działek leśnych przy wyliczaniu i opłacaniu podatku

leśnego – do ministra ﬁnansów(11491),

315) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

działania Komisji Stomatologicznej Dolnośląskiej

Izby Lekarskiej we Wrocławiu – do ministra zdrowia

(11492),

316) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

Lekarskiej – do ministra zdrowia (11493),

317) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

Lekarskiej w Bielsku-Białej – do ministra zdrowia

(11494),

318) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

Izby Lekarskiej – do ministra zdrowia (11495),

319) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

działania Komisji Stomatologicznej Śląskiej Izby Le-

karskiej – do ministra zdrowia (11496),

320) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

Lekarskiej – do ministra zdrowia (11497),

321) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

zdrowia (11498),

322) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

Lekarskiej w Łodzi – do ministra zdrowia (11499),

323) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

Lekarskiej w Białymstoku – do ministra zdrowia

(11500),

324) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie dzia-

łania Komisji Stomatologicznej Okręgowej Izby Lekar-

skiej w Częstochowie – do ministra zdrowia (11501),

325) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie dzia-

karskiej w Gdańsku – do ministra zdrowia (11502),

326) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

zdrowia (11503),

327) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie dzia-

karskiej w Koszalinie – do ministra zdrowia (11504),

328) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie dzia-

karskiej w Krakowie – do ministra zdrowia (11505),

329) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

Lekarskiej w Opolu – do ministra zdrowia (11506),

330) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

Lekarskiej w Płocku – do ministra zdrowia (11507),

331) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie dzia-

karskiej w Rzeszowie – do ministra zdrowia (11508),

332) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie dzia-

karskiej w Szczecinie – do ministra zdrowia (11509),

333) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie dzia-

karskiej w Tarnowie – do ministra zdrowia (11510),

334) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie dzia-

karskiej w Olsztynie – do ministra zdrowia (11511),

335) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie dzia-

karskiej w Warszawie – do ministra zdrowia (11512),

336) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie dzia-

łania Komisji Stomatologicznej Wielkopolskiej Izby Le-

karskiej w Poznaniu – do ministra zdrowia (11513),

337) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie dzia-

łania Komisji Stomatologicznej Wojskowej Izby Lekar-

skiej w Warszawie – do ministra zdrowia (11514),

13

338) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

Lekarskiej w Zielonej Górze – do ministra zdrowia

(11515),

339) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie ab-

sencji prezesa Rady Ministrów na pogrzebie prezyden-

ta RP na uchodźstwie śp. Ryszarda Kaczorowskiego

– do ministra – członka Rady Ministrów (11516),

340) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

kontroli punktów edukacyjnych zdobywanych przez

lekarzy dentystów – do ministra zdrowia (11517),

341) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

uprawnień techników dentystycznych do samodziel-

nego wykonywania protez w zakresie podstawowej

protetyki w niektórych krajach UE – do ministra

zdrowia (11518),

342) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

kosztów dostarczenia trumien oﬁarkatastrofysmo-

343) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

sprawą Amber Gold – do ministra sprawiedliwości

(11521),

344) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie si-

twy prawniczej tworzonej przez część środowisk

prawniczych – do ministra sprawiedliwości (11522),

345) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

nadzoru nad kuratorami sądowymi – do ministra

sprawiedliwości (11523),

346) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie wy-

eliminowania z obrotu wyrobów medycznych sprze-

dawanych bez odpowiednich certyﬁkatówprzezIn-

ternet – do ministra zdrowia (11524),

347) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

kontroli ruchu kolejowego – do ministra transportu,

348) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie ab-

sencji ministra spraw zagranicznych na pogrzebie pre-

zydenta RP na uchodźstwie śp. Ryszarda Kaczorow-

skiego – do ministra spraw zagranicznych (11526),

349) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

nych tajnego ośrodka Policji – do prezesa Rady Mini-

strów (11527),

350) posła Szymona Giżyńskiego w sprawie ujaw-

nionych przez redaktora naczelnego „Rzeczpospoli-

tej” nacisków urzędników Ministerstwa Spraw Za-

granicznych na redaktorów gazety – do ministra

spraw zagranicznych (11528),

351) posła Szymona Giżyńskiego w sprawie naci-

sków na redakcję dziennika „Rzeczpospolita” przed

publikacją tekstu ujawniającego, że we wraku

TU-154M odnaleziono ślady trotylu i nitrogliceryny

– do prezesa Rady Ministrów (11529),

352) posła Szymona Giżyńskiego w sprawie wpro-

wadzonego ostatnio w niektórych krajach Unii Eu-

ropejskiej zakazu sprzedaży niektórych szczepionek

przeciw grypie – do ministra zdrowia (11530),

353) posła Szymona Giżyńskiego w sprawie listu

wych w Polsce – do ministra zdrowia (11531),

354) posła Szymona Giżyńskiego w sprawie opu-

blikowanego raportu NIK o inwestycjach drogowych

w miastach – do ministra transportu, budownictwa

355) poseł Beaty Mazurek w sprawie wspierania

rozwoju budownictwa mieszkaniowego, w tym pro-

(11533),

356) poseł Beaty Mazurek w sprawie sytuacji i per-

spektyw rynku pracy w branży sprzedaży i serwiso-

wania samochodów – do ministra pracy i polityki

społecznej (11534),

357) poseł Beaty Mazurek w sprawie statystyk

policyjnych dotyczących przestępczości w szkołach

– do ministra spraw wewnętrznych (11535),

358) poseł Beaty Mazurek w sprawie skuteczności

359) poseł Beaty Mazurek w sprawie prac nad

strategią rozwoju polskiej motoryzacji – do ministra

gospodarki (11537),

360) poseł Beaty Mazurek w sprawie obowiązko-

wej edukacji przedszkolnej pięciolatków – do ministra

edukacji narodowej (11538),

361) posła Tadeusza Tomaszewskiego oraz grupy

przejazdy dla kolejarzy – do ministra transportu, bu-

362) posła Tadeusza Tomaszewskiego oraz grupy

Przemysłu Ziemniaczanego w Trzemesznie – do mi-

nistra skarbu państwa (11540),

363) posła Tadeusza Tomaszewskiego oraz grupy

posłów w sprawie doskonalenia zawodowego nauczy-

cieli – do ministra edukacji narodowej (11541),

364) posła Edwarda Siarki w sprawie funkcjono-

wania oddziału Straży Granicznej na granicy połu-

dniowej Polski – do ministra spraw wewnętrznych

(11542),

365) posła Edwarda Siarki w sprawie niewypeł-

niania przez publiczną radiofonię i telewizję misji

dowego (11543),

366) poseł Anny Grodzkiej w sprawie układów

zbiorowych pracy w wielkich sieciach handlowych

367) poseł Anny Grodzkiej w sprawie krajowego

– do ministra zdrowia (11545),

368) poseł Doroty Arciszewskiej-Mielewczyk w spra-

wie dyskryminowania polskich dzieci, na przykładzie

Szkoły Podstawowej nr 13 w Kędzierzynie-Koźlu – do

ministra edukacji narodowej (11546),

14

369) posła Jacka Sasina w sprawie planowanego

370) posła Marka Balta w sprawie równego dostę-

pu do terapii dla pacjentów z umiarkowaną i ciężką

ministra zdrowia (11548),

371) posła Romana Kaczora w sprawie szkodliwości

napoi energetycznych – do ministra zdrowia (11549),

372) posła Romana Kaczora w sprawie braku za-

pisów regulujących postępowanie w przypadku na-

ruszenia nietykalności cielesnej innych osób przez

– do ministra administracji i cyfryzacji (11550),

373) posła Romana Kaczora w sprawie zmiany

w systemie kształcenia lekarzy – do ministra zdrowia

(11551),

374) posła Wojciecha Penkalskiego w sprawie

cówek realizujących działania w zakresie rehabilita-

cji społecznej i zawodowej osób niepełnosprawnych

375) posła Krzysztofa Borkowskiego w sprawie

siedlecko-ostrołęckiego – do ministra spraw we-

wnętrznych (11553),

376) posła Józefa Rackiego w sprawie zadań istot-

377) posła Józefa Rackiego w sprawie moderniza-

cji linii kolejowej nr 14 na odcinku Warszawa – Wro-

cław przez Kalisz – do ministra transportu, budow-

378) posła Józefa Rackiego w sprawie używania

wych i wojewódzkich – do ministra transportu, bu-

stra zdrowia (11557),

380) poseł Marii Nowak w sprawie procedury na-

kładania karencji na wnioskujących o środki ﬁnan-

sowe z Narodowego Centrum Nauki – do ministra

381) posła Henryka Smolarza w sprawie objęcia

refundacją odpowiedniego produktu leczniczego (np.

Synagis) w programie proﬁlaktyki palivizumabem

zakażeń wirusem RS dla dzieci przedwcześnie uro-

dzonych w kwietniu każdego roku – do ministra zdro-

wia (11559),

382) posła Dariusza Rosati w sprawie opłat za trans-

akcje w bankomatach – do ministra ﬁnansów

(11560),

383) posła Dariusza Rosati w sprawie nieszczel-

ności w systemie naliczania podatku od towarów

i usług, tzw. VAT – do ministra ﬁnansów(11561),

384) posła Dariusza Rosati w sprawie zezwoleń

ﬁnansów(11562),

385) posła Dariusza Rosati w sprawie renowacji za-

386) poseł Moniki Wielichowskiej w sprawie wy-

znaczania lekarzy do stwierdzenia zgonu i jego przy-

czyny, powoływanych do tej czynności przez właści-

wego starostę – do ministra zdrowia (11564),

387) poseł Agnieszki Pomaskiej w sprawie działań

łecznej (11565),

388) poseł Agnieszki Pomaskiej w sprawie przy-

znawania dodatków motywacyjnych dla nauczycieli

stra edukacji narodowej (11566),

389) posła Józefa Lassoty w sprawie zwiększenia

ﬁnansowaniaprzezNFZhospicjówdziecięcych–do

ministra zdrowia (11567),

390) posła Józefa Lassoty w sprawie stosowania

kary zakazu prowadzenia roweru jako pojazdu – do

ministra sprawiedliwości (11568),

391) posła Józefa Lassoty w sprawie odwróconej

hipoteki i odwróconego kredytu – do ministra ﬁnan-

sów (11569),

392) poseł ZoﬁiŁawrynowiczwsprawieprojektu

393) poseł ZoﬁiCzernowwsprawiebudowyob-

morskiej (11571),

394) poseł ZoﬁiCzernowwsprawieprzedłużenia

terminu stosowania zaostrzonych kryteriów wobec

placówek wsparcia dziennego dla dzieci – do ministra

395) posła Mieczysława Golby w sprawie pakietu

klimatycznego – do prezesa Rady Ministrów (11574),

396) posła Adama Kwiatkowskiego w sprawie no-

wej umowy z USA o unikaniu podwójnego opodatko-

397) posła Andrzeja Dąbrowskiego w sprawie

milickim – do ministra transportu, budownictwa

398) posła Andrzeja Dąbrowskiego w sprawie przy-

trzebnickim – do ministra transportu, budownictwa

399) posła Andrzeja Dąbrowskiego w sprawie

wołowskim – do ministra transportu, budownictwa

400) posła Andrzeja Dąbrowskiego w sprawie przy-

15

401) posła Andrzeja Dąbrowskiego w sprawie

górowskim – do ministra transportu, budownictwa

402) posła Andrzeja Dąbrowskiego w sprawie przy-

głogowskim – do ministra transportu, budownictwa

403) posła Andrzeja Dąbrowskiego w sprawie przy-

polkowickim – do ministra transportu, budownictwa

404) posła Andrzeja Dąbrowskiego w sprawie przy-

405) posła Andrzeja Dąbrowskiego w sprawie przy-

lesławieckim – do ministra transportu, budownictwa

406) posła Andrzeja Dąbrowskiego w sprawie przy-

bańskim – do ministra transportu, budownictwa

407) posła Andrzeja Dąbrowskiego w sprawie przy-

408) posła Andrzeja Dąbrowskiego w sprawie przy-

toryjskim – do ministra transportu, budownictwa

409) posła Andrzeja Dąbrowskiego w sprawie przy-

410) posła Andrzeja Dąbrowskiego w sprawie przy-

411) posła Andrzeja Dąbrowskiego w sprawie przy-

worskim – do ministra transportu, budownictwa

412) posła Andrzeja Dąbrowskiego w sprawie przy-

leniogórskim – do ministra transportu, budownictwa

413) posła Andrzeja Dąbrowskiego w sprawie przy-

miennogórskim – do ministra transportu, budownic-

414) posła Andrzeja Dąbrowskiego w sprawie przy-

brzyskim – do ministra transportu, budownictwa

415) posła Andrzeja Dąbrowskiego w sprawie przy-

świdnickim – do ministra transportu, budownictwa

416) posła Andrzeja Dąbrowskiego w sprawie

wrocławskim – do ministra transportu, budownictwa

417) posła Andrzeja Dąbrowskiego w sprawie

oleśnickim – do ministra transportu, budownictwa

418) posła Andrzeja Dąbrowskiego w sprawie

oławskim – do ministra transportu, budownictwa

419) posła Andrzeja Dąbrowskiego w sprawie

strzelińskim – do ministra transportu, budownictwa

420) posła Andrzeja Dąbrowskiego w sprawie

dzierżoniowskim – do ministra transportu, budow-

421) posła Andrzeja Dąbrowskiego w sprawie

ząbkowickim – do ministra transportu, budownictwa

422) posła Andrzeja Dąbrowskiego w sprawie

kłodzkim – do ministra transportu, budownictwa

stanu przygotowań Polski do udziału w Expo 2015

w Mediolanie – do ministra gospodarki (11602),

wie wypadków na niestrzeżonych przejściach i prze-

jazdach kolejowych – do ministra transportu, budow-

wie ponoszenia kosztów za przechowywanie odholo-

wanych pojazdów – do ministra spraw wewnętrznych

(11604),

wie wysokości kary za brak karty wędkarskiej – do

wie jakości pracy prokuratorów – do ministra spra-

wiedliwości (11606),

wie eksmisji rodzin – do ministra transportu, budow-

429) poseł Bożenny Bukiewicz w sprawie pilota-

żowego programu dostępu do aplikacji podsystemu

dostępu do centralnej bazy danych ksiąg wieczystych

– do ministra sprawiedliwości (11608),

430) poseł Bożenny Bukiewicz w sprawie stanu

wiska (11609),

431) poseł Bożenny Bukiewicz w sprawie projektu

16

urządzenia do napełniania i opróżniania zbiorników

transportowych – do ministra transportu, budownic-

432) posła Macieja Orzechowskiego w sprawie do-

stępu rodziców do ocen uczniów – do ministra edu-

kacji narodowej (11611),

433) posła Macieja Orzechowskiego w sprawie sta-

tusu zbiorów publicznych – do ministra kultury

434) posła Macieja Orzechowskiego w sprawie

nistra zdrowia (11613),

435) posła Macieja Orzechowskiego w sprawie

sprawności polskiego wymiaru sprawiedliwości – do

ministra sprawiedliwości (11614),

436) posła Macieja Orzechowskiego w sprawie

systemu wodociągowego – do ministra środowiska

(11615),

437) posła Macieja Orzechowskiego w sprawie

funkcjonowania grupowej praktyki pielęgniarskiej

– do ministra zdrowia (11616),

438) posła Jana Warzechy w sprawie funkcjono-

wania szpitalnych oddziałów ratunkowych – do mi-

439) posła Jana Warzechy w sprawie obsadzania

wolnych etatów sędziowskich – do ministra sprawie-

dliwości (11618),

440) posła Jana Warzechy w sprawie wykorzysty-

wania nielegalnych mączek mięsno-kostnych w ży-

wieniu zwierząt gospodarskich – do ministra rolnic-

441) posła Jana Warzechy w sprawie zmiany re-

zdrowia (11620),

442) posła Jana Warzechy w sprawie braków ka-

drowych w pogotowiach ratunkowych – do ministra

zdrowia (11621),

443) posła Przemysława Wiplera w sprawie nomi-

nacji działaczy PO w spółkach Skarbu Państwa i in-

stytucjach państwowych – do prezesa Rady Mini-

strów (11622),

444) posła Artura Ostrowskiego w sprawie Pań-

(11623),

445) posła Mirosława Pluty w sprawie budowy

– do ministra środowiska (11624),

446) poseł Krystyny Pawłowicz w sprawie obrony

życia dzieci poczętych – do ministra zdrowia (11625),

447) posła Henryka Siedlaczka w sprawie ogro-

dów działkowych – do ministra transportu, budow-

448) posła Henryka Siedlaczka w sprawie wyłą-

449) posła Henryka Siedlaczka w sprawie zmian

weryﬁkacjiwykonawcówubiegającychsięozamówie-

nie pod kątem sprawdzenia ich rzetelności – do pre-

zesa Rady Ministrów (11628),

450) poseł Małgorzaty Adamczak w sprawie do-

ﬁnansowania z SODiR dla zakładów aktywności

(11629),

451) posłów Tadeusza Arkita i Ireneusza Rasia

nistra zdrowia (11631),

453) posła Józefa Lassoty w sprawie możliwości

w kontekście pomówienia – do ministra spraw we-

wnętrznych (11632),

454) posła Stanisława Lamczyka w sprawie prac

455) posła Tadeusza Tomaszewskiego oraz grupy

czenia pieniężnego małoletnim oﬁaromwojny–do

ministra pracy i polityki społecznej (11634),

456) posła Bogusława Wontora w sprawie podjęcia

potencjału rzeki Odry – do ministra transportu, bu-

457) posła Marcina Mastalerka w sprawie wyja-

śnienia przebiegu ewentualnego spotkania poprze-

dzającego opublikowanie przez dziennik Rzeczpospo-

lita artykułu pt. „Trotyl na wraku tupolewa” – do

prezesa Rady Ministrów (11636),

458) poseł Elżbiety Rafalskiej w sprawie przedłu-

żającego się postępowania sądowego wobec radnego

Rady Miasta Gorzowa Wielkopolskiego, działacza Plat-

formy Obywatelskiej – do ministra sprawiedliwości

(11637),

459) posła Mieczysława Marcina Łuczaka w spra-

wie wysokich kosztów utrzymania terminali płatni-

czych – do ministra ﬁnansów(11638),

460) posła Grzegorza Napieralskiego w sprawie

planowanej likwidacji połączeń kolejowych przez

461) posłów Marzeny Machałek i Wojciecha Zu-

bowskiego w sprawie sytuacji pracowników zakładów

poprawczych – do ministra sprawiedliwości (11640),

462) posła Wojciecha Zubowskiego w sprawie funk-

cjonowania niepublicznych placówek opiekuńczo-wy-

chowawczych typu rodzinnego pełniących funkcje

ganizacje pozarządowe poza terenem powiatu, na któ-

rym mają swoją siedzibę – do ministra pracy i polity-

463) posła Sławomira Zawiślaka w sprawie urzą-

dzeń (spektrometrów, detektorów) używanych pod-

17

czas ostatnich badań wraku TU-154M na lotnisku

w Smoleńsku – do ministra sprawiedliwości (11642),

464) posła Sławomira Zawiślaka w sprawie naboru

towych dla uczniów realizowanych w ramach zadania:

kich – do ministra sportu i turystyki (11643),

465) posła Sławomira Zawiślaka w sprawie przy-

czyn obniżania autorytetu państwa – do prezesa

Rady Ministrów (11644),

466) posła Sławomira Zawiślaka w sprawie kon-

trowersji związanych z otwarciem Centrum Przetwa-

rzania Danych Policji – do ministra spraw wewnętrz-

nych (11645),

467) poseł Beaty Szydło w sprawie zasadności

ocen za zarządzanie długiem – do ministra ﬁnansów

(11646),

468) poseł Beaty Szydło w sprawie wątpliwości

jekcie budżetu państwa na 2013 r. – do ministra ﬁ-

nansów (11647),

469) posła Piotra Babinetza w sprawie restruktu-

ryzacji Karpackiej Spółki Gazownictwa sp. z o.o.

(11648),

470) poseł Moniki Wielichowskiej w sprawie pro-

471) posłów Moniki Wielichowskiej i Jakuba Szul-

ca w sprawie planów likwidacji Sudeckiego Oddziału

Straży Granicznej w Kłodzku – do ministra spraw

wewnętrznych (11650),

472) posła Grzegorza Napieralskiego w sprawie

473) posła Grzegorza Napieralskiego w sprawie

ﬁnansowaniapolskichszkolnychpunktówkonsulta-

(11652),

474) posła Grzegorza Napieralskiego w sprawie

o ochronie zdrowia – do ministra zdrowia (11653),

475) posłów Dawida Jackiewicza i Przemysława

Wiplera w sprawie przepłacenia przez TVP SA za

prawa do transmisji meczów towarzyskich i elimina-

cyjnych z Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 2014

w Brazylii – do ministra skarbu państwa (11654),

476) posła Jacka Kwiatkowskiego w sprawie więź-

niów skazanych za wielokrotne morderstwa i pedoﬁ-

lię – do ministra sprawiedliwości (11655),

477) posłów Jacka Kwiatkowskiego i Andrzeja Le-

wandowskiego w sprawie reformy wspólnej polityki

478) posła Jacka Kwiatkowskiego oraz grupy po-

borczym nr 37 – do ministra kultury i dziedzictwa

narodowego (11657),

479) posła Jacka Kwiatkowskiego w sprawie bile-

tomatów własnych PKP InterCity – do ministra trans-

480) posła Zbigniewa Chmielowca w sprawie po-

stępującego kryzysu branży motoryzacyjnej – do mi-

nistra gospodarki (11659),

481) posła Zbigniewa Chmielowca w sprawie obo-

wiązkowych szczepień przeciwko pneumokokom

482) posła Zbigniewa Chmielowca w sprawie po-

trzeby zapewnienia niezbędnych środków ﬁnanso-

wych na odmulenie Zalewu Rzeszowskiego – do mi-

nistra środowiska (11661),

483) posła Szymona Giżyńskiego w sprawie pro-

nistra zdrowia (11662),

484) posła Szymona Giżyńskiego w sprawie opu-

485) posła Szymona Giżyńskiego w sprawie pro-

pozycji Urzędu Zamówień Publicznych dotyczącej

umożliwienia składania ofert przetargowych w języ-

ku obcym – do prezesa Rady Ministrów (11664),

486) posła Szymona Giżyńskiego w sprawie zapo-

bieżenia zapowiedzianym przez niektóre samorządy,

nieuzasadnionym, nawet 100-krotnym wzrostom

opłat za wywóz nieczystości – do ministra środowiska

(11665),

487) posła Szymona Giżyńskiego w sprawie braku

informacji na temat bieżącej oceny zasobów gazu łup-

kowego w Polsce i możliwości jego wydobycia, wery-

ﬁkującychdoniesieniaprasoweopracowywaneprzez

wielkie koncerny naftowe – do ministra środowiska

(11666),

488) posła Szymona Giżyńskiego w sprawie wy-

ników raportu NIK na temat kształcenia i doskona-

lenia zawodowego nauczycieli – do ministra edukacji

go (11667),

489) posła Szymona Giżyńskiego w sprawie zapo-

wiedzi utworzenia nowego departamentu w Mini-

490) posła Szymona Giżyńskiego w sprawie wy-

ników badań dotyczących zagrożeń zdrowotnych ze

491) posła Szymona Giżyńskiego w sprawie próby

stytucji komentujące sprawę sądową jednego z woka-

listów, który publicznie bezcześcił Biblię – do mini-

stra sprawiedliwości (11670),

492) posła Szymona Giżyńskiego w sprawie zapo-

wiadanego przez dyrekcję Tatrzańskiego Parku Na-

rodowego usunięcia krzyża z Rysów – do ministra

środowiska (11671),

18

493) posła Szymona Giżyńskiego w sprawie po-

stulatów lekarzy przygotowujących się do państwo-

wego egzaminu specjalizacyjnego w dziedzinie ane-

stezjologii i intensywnej terapii – do ministra zdro-

wia (11672),

494) posła Szymona Giżyńskiego w sprawie przy-

gotowania ratyﬁkacjitzw.konwencjibioetycznej–do

prezesa Rady Ministrów (11673),

495) posła Szymona Giżyńskiego w sprawie zmia-

i stosownej opłaty – do ministra transportu, budow-

496) posłanek Krystyny Kłosin i Elżbiety Gelert

497) posła Piotra Zgorzelskiego w sprawie proble-

mu plagiatowania prac dyplomowych – do ministra

498) posłów Jarosława Górczyńskiego i Piotra Zgo-

z mocy wyroku sądowego – do ministra transportu,

499) posłów Jarosława Górczyńskiego i Piotra

500) posła Tomasza Górskiego w sprawie proble-

mów z udzielaniem kredytów przedsiębiorcom – do

prezesa Rady Ministrów (11679),

501) posła Tomasza Górskiego w sprawie angiel-

skiego tłumaczenia dyplomów ukończenia studiów –

502) posła Tomasza Górskiego w sprawie zasad

przechowywania przez Inspekcję Transportu Drogo-

wego danych z fotoradarów – do ministra transportu,

503) posła Tomasza Górskiego w sprawie opłat

adiacenckich – do ministra transportu, budownictwa

504) posła Tomasza Górskiego w sprawie wpro-

wadzenia podatku od wód opadowych – do ministra

(11683),

505) posła Tomasza Górskiego w sprawie wpro-

wadzenia możliwości zdawania religii na maturze,

jako przedmiotu dodatkowego – do ministra edukacji

narodowej (11684),

506) posła Jana Dziedziczaka w sprawie zatrud-

niania księży na stanowiskach dyrektorów w niepu-

blicznych przedszkolach paraﬁalnych,naprzykładzie

Niepublicznego Przedszkola ParaﬁalnegowZdunach

507) posła Włodzimierza Bernackiego w sprawie

informacji NIK dotyczącej organizacji i ﬁnansowania

508) poseł Jolanty Szczypińskiej w sprawie plano-

wanej komercjalizacji szpitala wojewódzkiego w Słup-

sku – do ministra zdrowia (11687),

509) poseł Beaty Mazurek w sprawie praktyczne-

go funkcjonowania przepisów ustawy o ochronie ro-

510) posła Macieja Małeckiego w sprawie wzrostu

511) posła Jerzego Borkowskiego w sprawie wy-

boru wykonawcy polskiej elektrowni jądrowej – do

ministra skarbu państwa (11690),

512) posła Stanisława Pięty w sprawie narastają-

cej przestępczości narkotykowej oraz wypadków dro-

gowych spowodowanych po zażyciu narkotyków – do

ministra spraw wewnętrznych (11691),

513) posła Stanisława Pięty w sprawie edukacyj-

nych programów antynarkotykowych w latach 2002–

stra zdrowia (11692),

514) poseł Krystyny Łybackiej w sprawie coraz

częstszych przypadków odbierania rodzicom dzieci

prezesa Rady Ministrów (11693),

515) poseł Krystyny Łybackiej w sprawie kontrak-

tów menedżerskich w spółkach Grupy PKP – do mi-

skiej (11694),

516) poseł Krystyny Łybackiej w sprawie wspar-

cia ﬁnansowegowpostaciumówzleceńdlaspółkiTK

Telekom przez Grupę PKP SA – do ministra trans-

517) posła Waldemara Sługockiego w sprawie pla-

Straży Granicznej funkcjonujących przy zachodniej

(11696),

518) poseł Teresy Piotrowskiej w sprawie podzia-

łu środków ﬁnansowychprzeznaczonychnaeduka-

cję przedszkolną – do ministra edukacji narodowej

(11697),

519) poseł Teresy Piotrowskiej w sprawie uregu-

lowania stanu prawnego w zakresie monitoringu wi-

zyjnego – do ministra spraw wewnętrznych (11698),

520) posła Wojciecha Szaramy w sprawie opóźnień

w realizacji inwestycji kolejowych i zagrożeń związa-

nych z możliwością utraty dotacji Unii Europejskiej

morskiej (11699),

521) posła Krzysztofa Brejzy w sprawie warun-

wo-wychowawczych – do ministra edukacji narodo-

wej (11700),

522) posła Krzysztofa Brejzy w sprawie doﬁnanso-

523) posła Krzysztofa Brejzy w sprawie procederu

wykorzystywania instytucji e-sądu do wyłudzania

korzyści ﬁnansowych–doministrasprawiedliwości

(11702),

19

524) posła Krzysztofa Brejzy w sprawie zwalcza-

nia sprzedaży tzw. pigułek gwałtu – do ministra

spraw wewnętrznych (11703),

525) posła Krzysztofa Brejzy w sprawie schronisk

(11704),

526) posła Krzysztofa Brejzy w sprawie systemu

viaTOLL – do ministra transportu, budownictwa

527) posła Krzysztofa Brejzy w sprawie usuwania

wyrobów zawierających azbest – do ministra gospo-

darki (11706),

528) posła Krzysztofa Brejzy w sprawie Polskiej

Biblioteki Internetowej – do ministra kultury i dzie-

529) posła Krzysztofa Brejzy w sprawie używania

metanolu do produkcji zimowych płynów do spryski-

waczy – do ministra gospodarki (11708),

530) posła Krzysztofa Brejzy w sprawie jawności

wiedliwości (11709),

531) posła Krzysztofa Brejzy w sprawie wyboru

prorektorów i prodziekanów do spraw studenckich

532) poseł Haliny Szymiec-Raczyńskiej w sprawie

1980 r. – do ministra sprawiedliwości (11711),

533) posłów Małgorzaty Kidawy-Błońskiej i Mar-

cina Kierwińskiego w sprawie siedziby Muzeum

534) poseł Moniki Wielichowskiej oraz grupy po-

południu Polski – do ministra spraw wewnętrznych

(11713),

535) posła Tomasza Szymańskiego w sprawie

uczyciela bądź dyrektora szkoły skazanych prawo-

mocnym wyrokiem sądu – do ministra sprawiedliwo-

ści (11714),

536) posła Tomasza Szymańskiego w sprawie

zadrzewień śródpolnych – do ministra środowiska

(11715),

537) posła Marka Łapińskiego w sprawie podatku

– do ministra ﬁnansów(11716),

538) posła Marka Łapińskiego w sprawie przy-

szłości działania uczelni wyższych – do ministra na-

539) posła Marka Łapińskiego w sprawie przesu-

nięcia terminu wejścia w życie odpowiednich przepi-

sów ustawy o działalności leczniczej dotyczących

szpitali klinicznych – do ministra zdrowia (11718),

540) posła Marka Łapińskiego w sprawie energii

– do ministra gospodarki (11719),

541) posła Mirosława Pluty w sprawie placówek

strowania w oparciu o przepisy ustaw o wspieraniu

rodzin i systemie pieczy zastępczej i o pomocy społecz-

542) poseł Marzeny Doroty Wróbel w sprawie

wych dla emerytów z Grupy PKP – do ministra trans-

543) posła Macieja Orzechowskiego oraz grupy

posłów w sprawie programu „Mieszkanie dla mło-

544) posła Macieja Orzechowskiego oraz grupy

ministra ﬁnansów(11723),

545) posła Macieja Orzechowskiego oraz grupy

posłów w sprawie opłaty abonamentowej – do mini-

546) posłów Dawida Jackiewicza i Andrzeja Ja-

worskiego w sprawie uniemożliwienia wykonywania

– do prezesa Rady Ministrów (11725),

547) posłów Mariusza Antoniego Kamińskiego

i Dawida Jackiewicza w sprawie braku działań rządu

rządowych – do prezesa Rady Ministrów (11726),

548) posła Marka Matuszewskiego w sprawie po-

łączeń kolejowych w woj. łódzkim – do ministra trans-

549) poseł Jadwigi Wiśniewskiej w sprawie na-

gminnie występujących nieprawidłowości w MSZ –

do ministra spraw zagranicznych (11728),

550) poseł Jadwigi Wiśniewskiej w sprawie unie-

możliwienia prowadzenia egzekucji z renty socjalnej

wiązku alimentacyjnego – do ministra pracy i polity-

551) poseł Jadwigi Wiśniewskiej w sprawie wzro-

stu bezrobocia wśród absolwentów uczelni wyższych

552) poseł Jadwigi Wiśniewskiej w sprawie nieprzy-

gotowania społeczeństwa do odbioru telewizji cyfrowej

553) poseł Jadwigi Wiśniewskiej w sprawie pro-

troli – do prezesa Rady Ministrów (11732),

554) poseł Jadwigi Wiśniewskiej w sprawie zmniej-

szenia środków ﬁnansowychnadoskonaleniezawo-

dowe nauczycieli – do ministra edukacji narodowej

(11733),

555) poseł Jadwigi Wiśniewskiej w sprawie prze-

sunięcia terminu wdrożenia przepisów o ubezpiecze-

niach rolniczych – do ministra rolnictwa i rozwoju

wsi (11734),

556) poseł Jadwigi Wiśniewskiej w sprawie nie-

twa medycznego – do ministra zdrowia (11735),

20

557) poseł Jadwigi Wiśniewskiej w sprawie nie-

przystosowania placówek oświatowych do obowiązku

edukacji przedszkolnej dzieci pięcioletnich – do mini-

stra edukacji narodowej (11736),

558) poseł Jadwigi Wiśniewskiej w sprawie kon-

trowersji wokół przyznania dotacji w ramach progra-

mu „Wspieranie rozwiązań na rzecz godzenia życia

zawodowego i rodzinnego” – do ministra pracy i po-

559) poseł Jadwigi Wiśniewskiej w sprawie dzia-

łań polskiego rządu w związku z opublikowanymi

smoleńskiej – do prezesa Rady Ministrów (11738),

560) poseł Jadwigi Wiśniewskiej w sprawie prze-

kazania publicznych zadań z zakresu pomocy spo-

łecznej organizacjom pozarządowym, na przykładzie

(11739),

561) posła Waldemara Andzela w sprawie wzrostu

bezrobocia i nadciągającej fali zwolnień – do ministra

562) posła Waldemara Andzela w sprawie zablo-

kowania rozwoju portów Szczecin i Świnoujście przez

gazociąg Nord Stream – do ministra transportu, bu-

rząd Polskiego Związku Rugby (5651),

2) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodarki

ka w sprawie planowanej przez KWB Bełchatów no-

wej kopalni odkrywkowej oraz lokalizacji zwałowiska

3) ministra spraw wewnętrznych Jacka Cichoc-

wania przez Kancelarię Prezydenta RP dokumentów

Komisji Weryﬁkacyjnejds.WSI(6343),

4) ministra spraw wewnętrznych Jacka Cichoc-

kiego na interpelację posła Tomasza Latosa w spra-

wie kontroli państwa nad społeczeństwem (7006),

5) ministra skarbu państwa Mikołaja Budzanow-

afery w obsadzaniu stanowisk i zarządzaniu w spół-

kach Skarbu Państwa i w innych podmiotach zależ-

nych od rządu (7310),

6) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

ni Mieszkaniowej Chełm w Gdańsku (7572),

7) ministra skarbu państwa Mikołaja Budzanow-

nepotyzmu przy zatrudnianiu w spółkach Skarbu

Państwa (7732),

skiego w sprawie prawa cudzoziemca do zakupu lo-

kalu w budynku wielorodzinnym z udziałem w dro-

dze wewnętrznej (7771),

9) ministra skarbu państwa Mikołaja Budzanow-

go w sprawie prywatyzacji i sprzedaży strategicznych

usług i mienia komunalnego (7919),

10) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

nujących działalność gospodarczą w zakresie organi-

zowania imprez turystycznych oraz pośredniczenia

nie usług turystycznych (7925),

11) minister sportu i turystyki Joanny Muchy

w Londynie (7937),

12) podsekretarza stanu w Ministerstwie Gospo-

13) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

wie progów podrzutowych (8003),

14) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

niaka w sprawie domniemania kierowania się zasadą

(8100),

16) sekretarza stanu w Ministerstwie Admini-

wych narodowości (8273),

17) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

21

18) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

19) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

20) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

wie członkostwa w spółkach Skarbu Państwa pra-

cowników różnych resortów (8396),

21) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

go wykorzystania funduszy unijnych na moderniza-

cję polskiej kolei (8409),

22) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

wej interpretacji określenia „miejsce udzielania

polskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego

Funduszu Zdrowia (8447),

23) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospo-

wiatrowych (8498),

zowania założeń proponowanych zmian w kwestii de-

25) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

tery i Lidii Staroń w sprawie stosowania zabezpie-

czeń wekslowych w stosunkach pracy (8514),

26) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

27) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

sytuacji polskiej turystyki (8570),

29) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

wych (8584),

w sprawie podnoszenia kwaliﬁkacjipracowników

w małych i średnich ﬁrmach(8586),

31) podsekretarz stanu w Ministerstwie Skarbu

ka Dorna w sprawie tragicznej sytuacji ﬁnansowej

ﬁrmyBumarsp.zo.o.(8596),

32) podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospo-

wie skuteczniejszego wspierania regionów w promo-

cji lokalnej gospodarki (8630),

33) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

wie ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościo-

wo-kredytowych (8639),

34) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

nansowania kolejowych połączeń pasażerskich po-

między woj. śląskim a sąsiednimi województwami

(8654),

(8686),

wego (8687),

(8688),

w sprawie ﬁnansowania Polskiego Związku Judo

(8689),

kiego (8690),

na Trawie (8691),

na Lodzie (8692),

(8693),

22

stycznego (8694),

Sportowego (8695),

skiego (8696),

nu (8697),

lu i Softballu (8698),

tona (8699),

zmu (8700),

tyki Sportowej (8701),

(8703),

twa Sportowego (8704),

Psich Zaprzęgów (8705),

Niesłyszących (8706),

Wrotkarskich (8707),

57) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

w sprawie prywatyzacji uzdrowisk (8713),

58) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

w sprawie prywatyzacji uzdrowisk w nawiązaniu do

59) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

przejęcia przez Ministerstwo Transportu, Budownic-

kolejowych połączeń pasażerskich między woj. ślą-

skim a sąsiednimi województwami (8742),

60) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

wie legalności wykonywania działalności gospodar-

czej w zakresie przewozu lotniczego przez OLT Express

Regional sp. z o.o. i OLT Poland sp. z o.o. (8745),

61) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

62) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

na w sprawie elektronicznego systemu e-zwolnień

(8754),

63) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

wie kryteriów włączenia do leczenia biologicznego

kowanym i ciężkim przebiegu (8764),

64) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admini-

nadzwyczajnych sesji organów stanowiących jedno-

stek samorządu terytorialnego, na przykładzie woj.

podlaskiego (8775),

65) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

drożnych drzew stanowiących zagrożenie bezpieczeń-

stwa uczestników ruchu drogowego przez (8798),

66) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodarki

wie przewidywanych podwyżek cen wody (8870),

67) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

dla kierujących pojazdami mechanicznymi bez upraw-

nień (8876),

go w sprawie osób bezdomnych (8916),

23

69) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

70) podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospo-

patentowej (9096),

71) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

mana-Picka typu C ze środków publicznych (9123),

72) sekretarza stanu w Ministerstwie Admini-

numeracji budynków (9134),

73) podsekretarza stanu w Kancelarii Prezesa

tra Zgorzelskiego i Jarosława Górczyńskiego w spra-

wie wprowadzonych limitów urzędników mianowa-

nych w korpusie służby cywilnej (9138),

74) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodarki

zaniechań oraz niewłaściwej polityki inwestycyjnej

ﬁrmyTauronPolskaEnergiaSA,któreprowadządo

ludzkich nieszczęść i tragedii (9165),

75) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

76) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

w sprawie rozporządzenia dotyczącego stosowania

przymusu bezpośredniego w domach pomocy społecz-

nej (9216),

77) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

w sprawie zapewnienia należytego dostępu pacjen-

tów do świadczeń w poradniach specjalistycznych

(9270),

78) sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw We-

wej granicy państwa (9320),

79) sekretarza stanu w Ministerstwie Admini-

zlikwidowanej Komisji Majątkowej ds. Kościoła Ka-

tolickiego (9347),

80) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

prezesa Trybunału Konstytucyjnego dotyczącej afery

Amber Gold (9349),

81) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

zaniechania wydania decyzji przez prezesa Krajowe-

go Zarządu Gospodarki Wodnej dotyczącej pozwole-

nia wodnoprawnego na wniosek burmistrza Starego

Sącza (9355),

82) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

trzenia ortopedycznego w 2012 r.

(9360),

83) podsekretarz stanu w Ministerstwie Środowi-

ra w sprawie przychodów ze sprzedaży uprawnień do

84) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

wie pogarszającej się sytuacji ﬁnansowejaptekspo-

wodowanej przepisami nowej ustawy refundacyjnej

(9371),

85) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

PO–PSL (9376),

86) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

towników Wodnego Ochotniczego Pogotowia Ratun-

kowego (9392),

87) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

weksli in blanco wobec pracowników (9393),

88) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

kiej w sprawie trudnej sytuacji ﬁnansowejInstytutu

89) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

mitu punktów przydzielonych przez Zachodniopo-

morski Oddział Wojewódzki NFZ w Szczecinie Szpi-

talowi Powiatowemu w Białogardzie (9408),

24

91) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

cjalizacji w zakresie ochrony zdrowia (9416),

92) sekretarza stanu w Ministerstwie Kultury

Beaty Mazurek w sprawie braku transmisji z igrzysk

93) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

snącego zadłużenia szpitali podległych Ministerstwu

Zdrowia (9425),

jących instytucji kultury (9429),

95) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

96) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

97) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

98) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

99) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

100) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

101) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

102) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

103) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

104) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

105) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

lotnicze – art. 95a ust. 4 (9447),

106) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

107) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

108) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

109) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

110) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

25

111) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

112) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

113) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

114) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

115) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

116) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

liny Szymiec-Raczyńskiej w sprawie zamku w Szczyt-

nej przekazanego z naruszeniem prawa Kościołowi

katolickiemu (9461),

117) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

czyńskiej w sprawie bezpłatnego dostępu do immu-

noglobuliny anty-D (9462),

118) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

śniewskiej w sprawie stosowania zabezpieczeń we-

kslowych w stosunkach pracy (9478),

119) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

wie sprzedaży skażonego alkoholu w Polsce (9484),

120) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

prywatyzacji uzdrowisk (9486),

121) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

wie podatku od gazu łupkowego (9489),

122) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

w sprawie planu ﬁnansowegoNFZna2013r.(9491),

123) podsekretarz stanu w Ministerstwie Obrony

ekshumacji oﬁarkatastrofysmoleńskiej(9492),

124) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

wie zabezpieczenia emerytur strażników miejskich

i gminnych (9499),

125) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

nienia (9503),

126) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

kowej w Koninie (9507),

127) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

128) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

(9514),

129) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

w sprawie warunków pracy i wynagrodzenia pielę-

gniarek wykonujących swoją pracę w środowisku na-

uczania i wychowania (9515),

130) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

tów (9518),

131) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

realizacji ustawy o systemie informacji w ochronie

zdrowia (9522),

132) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admini-

133) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

(9529),

26

134) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodarki

tywności energetycznej – art. 19 ust. 4 (9530),

135) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

(9531),

136) podsekretarza stanu w Ministerstwie Gospo-

wy o swobodzie działalności gospodarczej – art. 39

137) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

138) podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospo-

139) podsekretarza stanu w Ministerstwie Gospo-

140) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

141) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

142) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

143) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

bie Celnej – art. 90 (9542),

144) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

145) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

nistra – na interpelację poseł Anny Elżbiety Sobec-

ustawy o zasadach ewidencji i identyﬁkacjipodatni-

146) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finansów

czeństwie produktów – art. 33 ust. 4 (9545),

148) podsekretarza stanu w Ministerstwie Gospo-

(9552),

149) podsekretarza stanu w Ministerstwie Gospo-

wy o wykonywaniu działalności gospodarczej w za-

kresie wytwarzania i obrotu materiałami wybucho-

wymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią

ust. 2 (9553),

150) podsekretarza stanu w Ministerstwie Gospo-

(9554),

151) podsekretarza stanu w Ministerstwie Gospo-

(9555),

152) podsekretarz stanu w Ministerstwie Obrony

ust. 2 (9556),

27

153) podsekretarz stanu w Ministerstwie Obrony

Narodowej Beaty Oczkowicz na interpelację poseł

go rozporządzenia do ustawy o gospodarowaniu nie-

Agencji Mienia Wojskowego – art. 26 ust. 2 (9557),

154) podsekretarz stanu w Ministerstwie Obrony

155) podsekretarz stanu w Ministerstwie Obrony

156) podsekretarz stanu w Ministerstwie Obrony

ustawy Prawo geodezyjne i kartograﬁczne–art.10

ust. 5 (9560),

157) sekretarza stanu w Ministerstwie Obrony

158) podsekretarz stanu w Ministerstwie Obrony

wy o przewozie towarów niebezpiecznych – art. 18

159) sekretarza stanu w Ministerstwie Obrony

160) podsekretarz stanu w Ministerstwie Obrony

pospolitej Polskiej – art. 69b ust. 4 (9564),

161) podsekretarz stanu w Ministerstwie Obrony

wym psychologów – art. 8 ust. 9 (9566),

wym psychologów – art. 15 ust. 2 (9567),

164) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

wodowym psychologów – art. 16 ust. 6 (9568),

165) minister nauki i szkolnictwa wyższego Bar-

ust. 8 (9569),

166) podsekretarz stanu w Ministerstwie Kultury

nów byłych hitlerowskich obozów zagłady – art. 4

ust. 3 pkt 6 (9570),

167) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

ważnienia ministra – oraz podsekretarza stanu w Mi-

168) minister sportu i turystyki Joanny Muchy

169) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

winnic (9577),

170) podsekretarz stanu w Ministerstwie Obrony

171) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

172) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

w sprawie rosnącego ubóstwa wśród dzieci (9582),

173) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

174) sekretarza stanu w Ministerstwie Środowi-

28

wie zbiorników retencyjnych (9585),

175) podsekretarz stanu w Ministerstwie Obrony

kontraktowych żołnierzy zawodowych, którym od-

mówiono powołania do służby stałej, na przykładzie

176) ministra rolnictwa i rozwoju wsi Stanisława

177) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rolnic-

Woźniaka w sprawie prawidłowej interpretacji aktu-

alnych przepisów ustawy o ochronie zwierząt w aspek-

cie uboju rytualnego (9588),

178) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

179) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

180) podsekretarz stanu w Ministerstwie Obrony

wie stacji radiolokacyjnej w Wysokiej Głogowskiej

(9591),

181) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

wie obowiązku monitorowania szczelności zbiorni-

ków na stacjach paliw (9592),

182) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

skiego w sprawie nominacji Michała Marcinkiewicza

na konsula w ambasadzie RP w Helsinkach (9593),

183) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

nych (9594),

184) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

działalność gospodarczą (9595),

185) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

w sprawie wątpliwości dotyczących odpowiedzi pod-

ru kary za to samo przestępstwo (9597),

186) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

rzystania z europejskiej karty parkingowej (9599),

187) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

go (9600),

188) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

poszukiwania gazu z łupków w miejscowości Fran-

kowo, gm. Osieczna w pow. leszczyńskim (9601),

189) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

wy o wcześniejszych emeryturach, i ograniczenia

(9604),

w sprawie nierealnych wymogów stawianych powia-

towym urzędom pracy w zakresie walki z bezrobo-

ciem (9605),

191) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

w sprawie kosztownego ściągania danin publicznych

(9606),

192) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

wie fatalnej sytuacji ﬁnansowejinstytutówmedycz-

nych (9608),

193) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

wie wzrastającej liczby dzikich wysypisk śmieci

(9609),

194) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

w sprawie planowanych zmian dotyczących momen-

tu powstania obowiązku podatkowego w zakresie

29

195) minister sportu i turystyki Joanny Muchy

ki nożnej (9611),

196) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rol-

197) podsekretarza stanu w Ministerstwie Roz-

198) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

słowa (9616),

199) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

trów (9618),

200) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

(9620),

201) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

(9621),

202) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

kowskiego w sprawie rozstrzygnięcia przez Minister-

stwo Spraw Zagranicznych konkursu „Współpraca

203) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

kowskiego w sprawie uznania ważności ślubów udzie-

lonych w Konsulacie RP w Dublinie (9624),

204) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

205) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admi-

posłów w sprawie przebudowy rynku w Katowicach

(9633),

206) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

towicach (9634),

207) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

208) sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa

209) sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa

210) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

211) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

dlach miast, uniemożliwiających dojazd pojazdom

212) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

skiego w sprawie swobody wykonywania mandatu

posła (9641),

213) minister sportu i turystyki Joanny Muchy

grupy posłów w sprawie Stadionu Śląskiego w Cho-

rzowie (9642),

214) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

skiego oraz grupy posłów w sprawie funduszy hipo-

tecznych oraz związanych z ich działalnością tzw.

215) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

cholskiego w sprawie szykanowania działaczy związ-

kowych w urzędach i instytucjach podległych mini-

strowi ﬁnansów(9645),

216) podsekretarz stanu w Ministerstwie Skarbu

cholskiego w sprawie naruszania prawa własności

30

217) podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospo-

skiego w sprawie planów budowy elektrowni atomo-

wej w Polsce (9647),

218) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

działu Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdro-

wia na 2013 r.

(9648),

219) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

220) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admi-

wie systemu wyborczego (9650),

221) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

222) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

warstwowej (9652),

223) podsekretarz stanu w Ministerstwie Eduka-

sona w sprawie niepokojącej sytuacji szkół podstawo-

wych (9653),

224) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

na w sprawie opodatkowania emerytur (9654),

225) podsekretarz stanu w Ministerstwie Obrony

na w sprawie opieki psychologicznej i psychiatrycznej

226) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

przeznaczeniem (9658),

228) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

kowanej procedury administracyjnej związanej z uzy-

skaniem pozwolenia na budowę (9659),

229) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

wie wysokich cen paliw (9660),

230) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

nych (9661),

231) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

lontariuszom pełniącym misje zagraniczne w miej-

scach o niestabilnej sytuacji politycznej (9662),

232) podsekretarz stanu w Ministerstwie Środo-

233) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

(9664),

234) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

stych ekranów akustycznych w celu zmniejszenia

235) podsekretarza stanu w Ministerstwie Gospo-

wie przyspieszenia prac nad ustawą regulującą model

236) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

wie nieprzesyłania zdjęć z fotoradarów przez Inspek-

cję Transportu Drogowego do właścicieli pojazdów,

(9669),

czeń służby zdrowia (9673),

238) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

w sprawie zwiększenia dywidendy pobieranej od Ja-

strzębskiej Spółki Węglowej SA (9674),

239) podsekretarza stanu w Ministerstwie Admi-

31

pelację posła Bogdana Rzońcy w sprawie przyszłości

e-administracji (9677),

240) podsekretarz stanu w Ministerstwie Skarbu

241) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

242) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

nówka – Barwinek (9680),

243) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

wie przedłużenia możliwości funkcjonowania stacji

244) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

galnych rozlewni alkoholu w Polsce (9682),

245) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

wprowadzenia subwencji ekologicznej (9685),

246) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

(9689),

wości budowy miniboisk sportowych przy przedszko-

lach (9691),

248) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

(9692),

249) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

250) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

wie spółek komunalnych (9694),

251) minister nauki i szkolnictwa wyższego Bar-

skiego w sprawie problemów z nostryﬁkacjąnaLi-

twie dyplomów uzyskanych w Polsce (9695),

252) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

253) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

pelację posła Stanisława Lamczyka w sprawie poru-

matywnych (9698),

254) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

wie przeciwdziałania zatorom płatniczym (9699),

255) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

ra w sprawie podjęcia działań zmierzających do eli-

minacji używania w mediach oraz publikacjach okre-

ślenia „polskie obozy koncentracyjne” (9701),

256) ministra kultury i dziedzictwa narodowego

257) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

twa i Gospodarki Morskiej Piotra Stycznia na inter-

pelację posłów Jarosława Górczyńskiego i Piotra

258) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

w ustawie o prokuraturze (9705),

259) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

skiego w sprawie ustawy o ochronie lokatorów miesz-

kań komunalnych (9706),

260) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

wania przejazdów funkcjonariuszy sprawujących nad-

261) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

262) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

263) podsekretarz stanu w Ministerstwie Obrony

32

(9714),

wie zatrudnienia w Ministerstwie Pracy i Polityki

Społecznej (9715),

265) sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa

266) sekretarza stanu w Ministerstwie Rozwoju

nego (9717),

268) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

nych (9720),

269) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

270) sekretarza stanu w Ministerstwie Sprawie-

wości (9725),

271) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admi-

(9727),

272) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

ciom osób pełniących służbę zagraniczną (9728),

273) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

kowicza w sprawie zalegania przez pracodawców

stwa polskiego (9730),

275) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

276) podsekretarza stanu w Ministerstwie Roz-

wania na lata 2014–2020 (9735),

277) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

warszawskim cmentarzu na Powązkach w kwaterze

„Ł” (9737),

278) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

w sprawie rozpowszechnienia i refundacji leczenia

w sprawie bezrobocia rosnącego wskutek upadłości

wielu ﬁrm–(9739),

280) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

(9743),

281) podsekretarz stanu w Ministerstwie Środo-

wie postulatów polskich uczonych, stanowiących od-

powiedź na m.in. skutki tegorocznej suszy (9744),

282) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

sumentów (9747),

283) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

tucjach ﬁnansowych(9748),

284) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

wie regulacji dotyczących możliwości zwolnienia

(9749),

285) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

cjalnego wpływu kryzysu ﬁnansowegowHiszpanii

na kondycję sektora bankowego w Polsce (9750),

286) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

33

wie nowelizacji przepisów o podatku rolnym zmierza-

jącej do jego likwidacji (9753),

287) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

288) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

w sprawie nowelizacji przepisów w zakresie postępo-

wania egzekucyjnego wobec dłużników alimentacyj-

nych (9756),

289) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

w sprawie zwiększającej się stopy bezrobocia (9758),

nej, z uwzględnieniem rosnącej liczby emigrujących

obywateli (9759),

blemów związanych z własnością praw autorskich do

292) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rol-

293) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

(9762),

294) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

wie prac nad projektem ustawy o korytarzach prze-

syłowych (9763),

295) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

296) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

cjalnych (9765),

297) ministra kultury i dziedzictwa narodowego

Górskiego w sprawie dramatycznej sytuacji Muzeum

298) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

(9767),

299) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

siedlisk Szachownica w ramach programu Natura

2000 (9768),

300) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

siedlisk Stawiska w ramach programu Natura 2000

(9769),

301) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

czących wydawania przez ZUS orzeczeń o niepełno-

sprawności (9771),

302) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

jazdy (9773),

303) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

w sprawie badania schorzeń narządu wzroku u dzie-

ci w wieku przedszkolnym (9775),

304) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

w sprawie wprowadzanych zmian organizacyjnych

snowcu (9776),

305) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

wie uruchomienia środków z Funduszu Pracy na

306) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

bry w sprawie odpowiedzialności samorządów za za-

pewnienie bezpieczeństwa osób przebywających na

obszarach wodnych (9780),

307) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

bry w sprawie społecznego zaniepokojenia działa-

niem Ministerstwa Spraw Zagranicznych wobec Po-

lonii (9781),

308) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

ku zgłaszania osób niepełnoletnich do ubezpieczenia

zdrowotnego (9782),

34

w sprawie realizacji przez powiaty zadań w zakresie

wspierania osób niepełnosprawnych (9783),

310) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

311) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

czyk w sprawie pełnienia dyżurów domowych przez

312) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

najczyk w sprawie środków przewidzianych na pod-

niesienie dobowych stanów etatowych Państwowej

Straży Pożarnej w woj. łódzkim (9787),

313) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

najczyk w sprawie ustawy o zatrudnieniu socjalnym

(9788),

314) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

w sprawie wprowadzenia ochrony prawnej dłużnika

nansowemu obywateli (9789),

315) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

miaru sprawiedliwości (9791),

316) sekretarza stanu w Ministerstwie Sprawie-

chowskiego w sprawie wykreślenia z Kodeksu cywil-

nego formy ustnej testamentu (9792),

317) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

w sprawie przedłużenia terminu funkcjonowania i wy-

posażenia stacji paliw w urządzenia do monitorowa-

nia wycieków i zabezpieczenia zbiorników paliwo-

wych, o którym mowa w rozporządzeniu ministra

318) minister nauki i szkolnictwa wyższego Bar-

twa Wyższego dotyczącego sposobu podziału dotacji

blicznych (9800),

319) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

i Pawła Szałamachy w sprawie harmonogramu bu-

dowy terminalu LNG w Świnoujściu (9801),

320) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

tuś w sprawie likwidacji weksli dla pracowników sto-

sowanych w celu zabezpieczenia roszczeń pracodaw-

cy (9803),

321) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

322) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

prostaty u mężczyzn (9805),

323) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

324) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

chologa na oddziałach ginekologicznych i położni-

czych w Polsce (9809),

325) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

rytury dla przedstawicieli grup niektórych zawodów

(9810),

326) minister sportu i turystyki Joanny Muchy

na interpelację posła Jarosława Tomasza Jagiełły

328) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

Lassoty w sprawie rzadkiego powoływania przez or-

gany podatkowe biegłych w skomplikowanych spra-

wach wymagających szczegółowej wiedzy meryto-

rycznej (9816),

329) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

35

330) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

331) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

Lassoty w sprawie niedostatecznego karania osób

332) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

nych z tego tytułu odszkodowań (9820),

333) podsekretarz stanu w Ministerstwie Środo-

ekologicznej sprawozdawczości utrudniającej przed-

siębiorcom prowadzenie małych ﬁrm(9821),

334) podsekretarza stanu w Ministerstwie Gospo-

kojących sygnałów dotyczących działalności ﬁrmwy-

łudzających bezprawnie pieniądze od przedsiębior-

(9822),

335) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

nych osobowych kobiet przebywających na oddzia-

łach położniczych (9823),

336) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

337) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

stującej obowiązek lojalności pracownika wobec pra-

codawcy (9827),

338) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

Nemś w sprawie coraz mniejszego zainteresowania

dach pracy (9830),

339) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

w sprawie możliwości wydłużenia kadencji sędziów

340) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

nie terminów rozpraw w sądach rejonowych (9832),

341) sekretarza stanu w Ministerstwie Sprawie-

rów sądowych (9834),

342) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

wie możliwości znacznego usprawnienia postępowań

w sprawach gospodarczych (9835),

343) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

zyskiwania przez studentów z urzędów skarbowych

dek odprowadzonych do ZUS (9836),

344) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

345) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

wie możliwości refundacji szczepionki przeciwko wy-

wołującemu raka szyjki macicy wirusowi brodawcza-

ka HPV (9839),

346) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

dzania obrońców z urzędu (9841),

347) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

tyczącej możliwości dysponowania wkładem własnym

348) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

dawców zalet telepracy (9844),

349) podsekretarza stanu w Ministerstwie Sprawie-

zowania procedury delegowania sędziów (9845),

350) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

stępowań o ukaranie byłego partnera bezpodstawnie

351) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

36

352) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

wie możliwości zwiększenia kompetencji referenda-

rzy sądowych jako sposobu na usprawnienie pracy

353) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

wie szerszego stosowania mediacji w sądach jako spo-

sobu na odciążenie krajowego systemu sprawiedliwo-

ści (9849),

354) sekretarza stanu w Ministerstwie Sprawie-

nywania kary ograniczenia wolności w okresie od

2009 r. do I połowy 2011 r.

(9850),

355) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

nych zakazujących pracodawcom zmuszania pracow-

ników do podpisywania weksli in blanco (9851),

356) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

wie planów likwidacji znaków opłaty sądowej (9852),

357) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

stii możliwości odliczania od podatku dochodowego

(9853),

358) podsekretarza stanu w Ministerstwie Gospo-

359) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

sior-Marek w sprawie podatku VAT od darmowych

360) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

sior-Marek w sprawie egzekucji świadczeń alimenta-

cyjnych (9856),

361) sekretarza stanu w Ministerstwie Sprawie-

sior-Marek w sprawie regulacji prawnych dotyczą-

cych kontaktu dziecka z krewnymi wstępnymi dru-

rek w sprawie zwiększenia dostępności informacji

rych przedmiotem są sprawy rodzinne (9858),

363) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

nych w ustawie o świadczeniach rodzinnych (9860),

364) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

blicznego na XVIII Przystanku Woodstock (9861),

365) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

Sącza (9863),

366) podsekretarz stanu w Ministerstwie Kultu-

ście przygotowania do obchodów 100. rocznicy wybu-

367) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

niem zatrudnienia przez niektóre osoby niepełno-

sprawne (9865),

368) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

planowanego przeniesienia dyspozytorni medycznej

369) podsekretarz stanu w Ministerstwie Rolnic-

ministra – na interpelację posła Wiesława Stanisława

stwa do składek z tytułu zawarcia umów ubezpiecze-

nia upraw rolnych i zwierząt (9867),

370) sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa

w sprawie bezprawnego obsiewania przez osoby trze-

cie gruntów, których właścicielami są inni rolnicy

(9868),

371) sekretarza stanu w Ministerstwie Admini-

37

mu przebudowy dróg lokalnych na lata 2008–2011”

(9870),

372) minister sportu i turystyki Joanny Muchy

373) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rol-

prawidłowości na etykietach oznaczających produkty

spożywcze (9873),

374) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admi-

375) podsekretarz stanu w Ministerstwie Obrony

kowie (9876),

376) ministra kultury i dziedzictwa narodowego

377) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

378) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

mościami (9879),

379) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

mościami (9880),

380) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

moc Polakom na Wschodzie (9884),

381) podsekretarza stanu w Ministerstwie Roz-

umieszczenia spółdzielni mieszkaniowych na liście

beneﬁcjentówprogramówUniiEuropejskiej(9885),

382) podsekretarz stanu w Ministerstwie Skarbu

w sprawie likwidacji Zakładu Gazowniczego w Jaro-

sławiu (9888),

383) podsekretarz stanu w Ministerstwie Eduka-

godzin lekcji religii (9889),

384) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rol-

120/WE ustanawiającej minimalne normy ochrony

świń (9890),

385) ministra rolnictwa i rozwoju wsi Stanisława

386) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

powania przypadków śmiertelnego zatrucia alkoho-

lem metylowym w Czechach i w Polsce (9892),

387) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych

388) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

w sprawie połączenia kolejowego z lotniskiem Kato-

wice-Pyrzowice (9894),

389) podsekretarz stanu w Ministerstwie Trans-

na w Warszawie (9895),

390) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

wadzania remontów na najważniejszych polskich

drogach (9898),

uczelni (9899),

392) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

393) minister sportu i turystyki Joanny Muchy

tów utrzymania Stadionu Narodowego oraz jego ope-

ratora (9901),

38

394) podsekretarz stanu w Ministerstwie Eduka-

wie planowanej likwidacji szkół (9902),

395) podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospo-

(9905),

396) podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospo-

397) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rol-

w hodowli owiec (9907),

398) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

ganizacyjnej Ministerstwa Skarbu Państwa (9909),

399) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

stwa na liniach kolejowych na terenie woj. mazowiec-

kiego (9913),

400) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

401) ministra spraw zagranicznych Radosława

skiego w sprawie wyboru trybu prowadzenia śledz-

twa dotyczącego katastrofy smoleńskiej (9915),

402) podsekretarza stanu w Kancelarii Prezesa

nia premierów Rzeczypospolitej Polskiej i Federacji

Rosyjskiej w Katyniu 7 kwietnia 2010 r.

(9916),

403) pełnomocnik prezesa Rady Ministrów ds.

404) podsekretarz stanu w Ministerstwie Eduka-

go w sprawie debaty na temat dalszego funkcjonowa-

nia gimnazjów (9918),

405) podsekretarz stanu w Ministerstwie Środo-

406) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

ka w sprawie sprzedaży pakietu większościowego

407) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

408) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

nych we Lwowie (9922),

409) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

nych i braku dostępu do znajdujących się na ich ob-

szarze miejsc pamięci (9923),

410) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

kiej w sprawie podmiotów uprawnionych do wykony-

wania czynności w ramach ratownictwa wodnego

(9924),

411) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

mową i kryzysem humanitarnym w Syrii (9926),

412) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

413) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

nośląski Oddział Wojewódzki NFZ (9931),

414) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

miec-Raczyńskiej w sprawie niezgodności z Konsty-

tucją RP wzoru zaświadczeń dla osób chcących za-

wrzeć związek małżeński za granicą (9932),

415) podsekretarz stanu w Ministerstwie Środowi-

416) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

nego (9938),

39

417) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

cjonowania systemu ochrony zdrowia w woj. kujaw-

sko-pomorskim (9940),

418) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

energetycznych na działkach stanowiących własność

prywatną (9941),

419) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

terpelację posła Mirosława Maliszewskiego w sprawie

pienia do Światowej Organizacji Handlu (9942),

421) sekretarza stanu w Ministerstwie Środowi-

Łuczaka w sprawie wysokości kar za nielegalną wy-

cinkę drzew (9944),

422) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

na Łuczaka w sprawie leczenia raka jelita grubego

(9945),

423) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

ringu pracowników oraz miejsc publicznych (9947),

424) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

kowskiego w sprawie nowych informacji dotyczących

425) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

wie tzw. szarej strefy wyrobów tytoniowych (9949),

426) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

nowanego przeniesienia dyspozytorni karetek pogo-

towia z Gorlic do Tarnowa (9950),

427) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

wie funkcjonowania e-sądów (9951),

wie rodzin zastępczych (9952),

429) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

wie praktyk ZUS wobec przedsiębiorców jednocześnie

nackiego w sprawie liczby rozpoczętych, a także prze-

prowadzonych procedur o nadanie stopnia doktora

431) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

nijnych (9955),

432) wiceprezesa Urzędu Ochrony Konkurencji

433) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

w sprawie funkcjonowania ochotniczych straży po-

żarnych (9957),

434) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

rzenia przez gminy zasobu pomieszczeń tymczaso-

wych (9959),

435) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

436) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

437) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

cy, gotowych do podjęcia zatrudnienia jako osoby bez-

robotne (9963),

438) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

kompostowania bioodpadów domowych (9964),

439) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

40

posła Józefa Lassoty w sprawie regulacji wysokości

440) podsekretarz stanu w Ministerstwie Skarbu

Lassoty w sprawie uregulowania przejęcia kompe-

441) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

pelację posła Jakuba Rutnickiego w sprawie noweli-

zacji rozporządzenia dotyczącego ośrodków doskona-

lenia techniki jazdy (9968),

442) podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospo-

443) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

444) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

ubezpieczenia zdrowotnego (9972),

445) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

w sprawie polityki demograﬁcznejpaństwa(9973),

446) podsekretarza stanu w Ministerstwie Gospo-

447) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

w sprawie podwyżki stawki podatku od towarów

448) podsekretarz stanu w Ministerstwie Eduka-

go w sprawie likwidacji szkół w Polsce w obliczu pro-

gnozowanej zwiększonej liczby uczniów (9980),

449) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

skiego w sprawie kryterium progów dochodowych

duszu alimentacyjnego (9981),

450) podsekretarz stanu w Ministerstwie Rolnic-

451) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

pracy (9983),

452) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

slacyjnych w przedmiocie służebności przesyłu i słu-

żebności gruntowych związanych z obsługą urządzeń

elektroenergetycznych (9984),

453) minister edukacji narodowej Krystyny Szu-

nikom zatrudnionym w Ministerstwie Edukacji Na-

rodowej (9985),

454) podsekretarz stanu w Ministerstwie Obrony

455) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

nych (9987),

456) sekretarza stanu w Ministerstwie Sprawie-

nicznej w woj. śląskim (9988),

457) minister sportu i turystyki Joanny Muchy

pieczeń ﬁnansowychagencjiturystycznych(9989),

458) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

(9990),

459) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

skiego w sprawie systemu Child Alert stosowanego

460) sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa

berta Telusa w sprawie zmiany zasad kontroli ﬁtosa-

nitarnej ziemniaków przeznaczonych na eksport,

niowej (9992),

461) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

41

stwa Spraw Zagranicznych (9994),

462) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

(9995),

463) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

skiej w sprawie procedury zatrzymania oraz czasu

nia obrońcy z urzędu (9996),

464) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

skiej w sprawie umieszczenia informacji o grupie

465) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

nej sytuacji w służbie zdrowia spowodowanej działa-

niami NFZ (9998),

466) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

nej wobec posłów opozycji (9999),

467) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

468) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

niczych i liczby nowo utworzonych stanowisk komor-

ników sądowych (10001),

469) ministra kultury i dziedzictwa narodowego

sienia poziomu czytelnictwa w Polsce (10002),

470) minister nauki i szkolnictwa wyższego Bar-

zerwy (10003),

471) podsekretarz stanu w Ministerstwie Obrony

472) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

sce (10006),

473) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

nej przez osoby i ﬁrmy,naktórychciążytakiobowią-

zek (10007),

474) sekretarza stanu w Ministerstwie Obrony

475) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

wie uproszczenia zasad rachunkowości dla małych

stowarzyszeń (10010),

476) podsekretarz stanu w Ministerstwie Środo-

wie trudnej sytuacji ekologicznej na terenie Płocka

477) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

478) sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw We-

stowego w sprawie utrzymania siedziby komendy

Sączu (10014),

479) minister nauki i szkolnictwa wyższego Bar-

naukowych (10015),

480) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

lację posła Marcina Kierwińskiego w sprawie wspar-

cia budowy terminalu kolejowego i dojazdów do por-

tu lotniczego Warszawa-Modlin (10016),

482) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

wie naruszania przepisów dotyczących norm czasu

483) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

42

(10020),

484) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

wie orzekania przez organy podatkowe w sprawach

mości (10022),

485) podsekretarz stanu w Ministerstwie Eduka-

(10023),

486) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

bowej dotyczącego określania terytorialnego zasięgu

(10025),

487) ministra pracy i polityki społecznej Włady-

dzeniu działalności gospodarczej na własny rachu-

nek (10026),

488) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

wie realizacji postanowień ustawy o emeryturach

(10027),

489) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

490) sekretarza stanu w Ministerstwie Sprawie-

przestępstw przez zwalnianych z zakładów karnych

492) minister sportu i turystyki Joanny Muchy

na interpelację posła Mariusza Kamińskiego w spra-

Realizacja zaangażowanej przy budowie Stadionu

493) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rol-

rządzenia Rady WE/1099/2009 z dnia 24 września

cania (10034),

494) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

planu ﬁnansowegodlaMazowieckiegoOddziałuWo-

jewódzkiego NFZ (10035),

495) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

pelację posła Mariusza Błaszczaka w sprawie polity-

496) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

497) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

stwie Obrony Narodowej Beaty Oczkowicz – z upo-

498) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

wie nadużyć w nagradzaniu urzędników skarbowych

499) podsekretarz stanu w Ministerstwie Trans-

500) podsekretarz stanu w Ministerstwie Trans-

501) sekretarza stanu w Ministerstwie Środowi-

ciwpowodziowego Częstochowy (10043),

502) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

(10044),

503) podsekretarz stanu w Ministerstwie Obrony

w sprawie sfinansowania niezbędnych inwestycji

504) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

43

wej przekazanej na doﬁnansowaniezakupupodręcz-

ników dla uczniów w ramach realizacji rządowego

505) sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa

sła Krzysztofa Jurgiela w sprawie planowanych in-

strumentów wsparcia krajowego w sektorze rolnym

506) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rol-

tofa Jurgiela w sprawie patologii przy realizacji Pro-

–2013 dotyczącej zadania: Korzystanie z usług dorad-

507) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

acji ekonomiczno-ﬁnansowej Instytutu „Pomnik

508) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

(10050),

509) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

510) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

wie zmian w przepisach zaproponowanych przez Kra-

jową Radę Notarialną (10054),

511) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

lacyjnej w zakresie odnoszącym się do zawodu nota-

riusza (10057),

512) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

wie rozwiązań związanych z deregulacją zawodu po-

średnika w obrocie nieruchomościami (10058),

513) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

slacyjnych i stworzenia programu ułatwiającego bu-

dowę mieszkań czynszowych (10060),

514) sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa

Siemianówka (10061),

515) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

skiego w sprawie prac nad programem lekowym dla

516) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

wie problemu tzw. nadwykonań w służbie zdrowia

(10065),

517) podsekretarza stanu w Ministerstwie Gospo-

żających się terminów płatności i opóźnień w płatno-

ściach dokonywanych przez kontrahentów (10068),

518) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

nego płacenia składek na ubezpieczenia zdrowotne

519) podsekretarz stanu w Ministerstwie Eduka-

520) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

(10071),

522) sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa

jących z przyjętych zobowiązań akcesyjnych – aktów

tu Europejskiego i Rady Unii Europejskiej (10073),

523) sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa

stra środowiska (10074),

524) ministra pracy i polityki społecznej Włady-

acji ﬁnansowejemerytówirencistów(10075),

44

525) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

nach (10076),

526) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

527) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

528) podsekretarz stanu w Ministerstwie Środo-

529) podsekretarz stanu w Ministerstwie Środo-

530) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

531) sekretarza stanu w Ministerstwie Środowiska

532) podsekretarz stanu w Ministerstwie Środo-

wiska Beaty Jaczewskiej na interpelację poseł Anny

stancji (10085),

533) podsekretarz stanu w Ministerstwie Środo-

zów cieplarnianych i innych substancji (10086),

534) podsekretarz stanu w Ministerstwie Środo-

535) podsekretarz stanu w Ministerstwie Środo-

ust.1 ustawy Prawo ochrony środowiska (10088),

536) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

nia do art. 62j ustawy o prokuraturze (10089),

537) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

wszechnych (10091),

538) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

nia do art. 125 § 3

1

cywilnego (10094),

540) sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw We-

541) minister sportu i turystyki Joanny Muchy

542) sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa

(10100),

543) sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa

544) sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa

do ustawy o rybactwie śródlądowym- art. 2c ust. 3

(10102),

545) sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa

546) sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa

do ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rol-

45

547) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

548) prezesa Rządowego Centrum Legislacji Ma-

(10109),

549) prezesa Rządowego Centrum Legislacji Ma-

(10110),

550) prezesa Rządowego Centrum Legislacji Ma-

551) prezesa Rządowego Centrum Legislacji Ma-

552) prezesa Rządowego Centrum Legislacji Ma-

553) prezesa Rządowego Centrum Legislacji Ma-

554) prezesa Rządowego Centrum Legislacji Ma-

555) prezesa Rządowego Centrum Legislacji Ma-

556) prezesa Rządowego Centrum Legislacji Ma-

(10117),

557) prezesa Rządowego Centrum Legislacji Ma-

558) prezesa Rządowego Centrum Legislacji Ma-

(10119),

559) prezesa Rządowego Centrum Legislacji Ma-

560) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

(10122),

561) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

(10123),

562) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

wodach lekarza i lekarza dentysty – art. 16 ust. 10

(10124),

563) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

do ustawy o bezpieczeństwie osób przebywających na

564) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

565) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

bów medycznych – art. 38 ust. 7 (10127),

566) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

46

(10128),

567) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

(10129),

568) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

569) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

(10131),

570) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

(10132),

571) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

(10133),

572) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

(10134),

573) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

(10135),

574) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

(10136),

575) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

576) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

(10138),

577) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

578) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

579) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

ninach – art. 19 ust. 5 (10141),

580) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

ninach – art. 16 ust. 15 (10142),

581) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

publicznych – art. 49 ust. 9 (10144),

582) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

(10146),

583) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

584) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

585) prezesa Rządowego Centrum Legislacji Ma-

586) prezesa Rządowego Centrum Legislacji Ma-

Prawo atomowe – art. 38d ust. 8 (10152),

587) prezesa Rządowego Centrum Legislacji Ma-

47

588) prezesa Rządowego Centrum Legislacji Ma-

Prawo atomowe – art. 36d ust. 3 (10154),

589) prezesa Rządowego Centrum Legislacji Ma-

Prawo atomowe – art. 36c ust. 3 (10155),

590) prezesa Rządowego Centrum Legislacji Ma-

591) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

592) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

wie zwalczania bezrobocia wśród osób w przedziale

593) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

wie aktywizacji zawodowej osób długotrwale bezro-

botnych (10161),

595) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

szkodowań dla rolników za szkody wyrządzone przez

zwierzynę łowną (10162),

596) podsekretarz stanu w Ministerstwie Eduka-

wie naboru dzieci do przedszkoli (10163),

597) podsekretarz stanu w Ministerstwie Eduka-

wie liczby pierwszoklasistów w 2014 r.

(10164),

598) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

skich nakładów ﬁnansowych na badania naukowe

(10167),

wie stypendiów rektorskich (10168),

600) sekretarza stanu w Ministerstwie Środowiska

601) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

wy bezpieczeństwa ruchu drogowego (10170),

602) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

lację posła Piotra Zgorzelskiego w sprawie czasowej

603) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

dzina na swoim” (10173),

604) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

tryczną, ciepło i paliwa gazowe przez samorządy

lokalne (10174),

606) podsekretarz stanu w Ministerstwie Skarbu

ju, Kamieniu Pomorskim i Iwoniczu-Zdroju (10177),

607) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

sza Kownackiego w sprawie urzędników państwowych,

608) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

kiego w sprawie listy adwokatów rosyjskich gotowych

rodzin oﬁarkatastrofysamolotuTU-154M(10180),

609) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

Drogowego (10182),

610) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

48

(10188),

612) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

podatków (10190),

613) sekretarza stanu w Ministerstwie Środowi-

gramu Natura 2000 (10191),

614) sekretarza stanu w Ministerstwie Środowi-

615) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

616) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

617) sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw We-

(10196),

618) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

ny ciał oﬁarkatastrofysmoleńskiej(10197),

619) podsekretarz stanu w Ministerstwie Skarbu

wie straty ﬁnansowejTVPw2012r.(10199),

620) podsekretarz stanu w Ministerstwie Edukacji

621) podsekretarz stanu w Ministerstwie Rolnic-

ków unijnych na Podkarpaciu w 2011 r.

(10201),

622) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

wie Urzędu Regulacji Energetyki (10203),

623) sekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji

624) sekretarza stanu w Ministerstwie Środowi-

wodziowego Polski (10205),

625) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rol-

czarskiej w Polsce (10206),

626) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

wie wprowadzenia inteligentnych liczników energii

elektrycznej (10207),

627) sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa

628) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

daży PKP Cargo SA (10210),

629) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

(10212),

630) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rol-

631) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

632) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rol-

633) podsekretarz stanu w Ministerstwie Trans-

49

634) sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa

pieczeń OC przez rolników (10223),

635) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

stu bezrobocia w 2013 r.

(10224),

636) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

tów na rodziców zastępczych (10225),

637) podsekretarz stanu w Ministerstwie Eduka-

sona w sprawie konieczności przeprowadzenia rewi-

zji sposobu nauczania w szkołach gimnazjalnych

638) podsekretarza stanu w Ministerstwie Obro-

639) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

640) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

641) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

stalacji lamp ksenonowych w samochodach (10231),

642) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

waniu spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredyto-

wych (10233),

643) ministra kultury i dziedzictwa narodowego

mocji Kultury w latach 2009–2012 (10235),

644) minister sportu i turystyki Joanny Muchy

tach 2009–2012 (10236),

645) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

kolejowej E59 (10237),

646) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

prowadzania procedur kwaliﬁkacyjnychdlakandy-

datów na opiekunów zastępczych (10238),

647) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

czątkujących przedsiębiorców z ulgi w składkach

ZUS (10240),

648) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

wielkopolskim (10241),

649) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

650) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

samorządy (10243),

651) ministra środowiska Marcina Korolca na in-

652) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

nowelizacji ustawy o utrzymaniu porządku i czysto-

653) minister sportu i turystyki Joanny Muchy

zasad przyznawania stypendiów sportowcom niepeł-

nosprawnym (10247),

654) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

wodowych przez instytucje podległe Ministerstwu

Finansów (10249),

655) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

wie planu naprawczego dla Centrum Zdrowia Dziec-

ka (10253),

656) minister sportu i turystyki Joanny Muchy

wie modernizacji Stadionu Śląskiego (10254),

657) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

kowskiego w sprawie polskich centrów wizowych

50

658) ministra rozwoju regionalnego Elżbiety Bień-

zowaną infrastrukturę lotniska w Krośnie” (10257),

659) podsekretarz stanu w Ministerstwie Eduka-

wie nowej reformy programowej (10258),

660) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

661) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

nu ﬁnansówsamorządówwojewództw(10261),

662) podsekretarz stanu w Ministerstwie Obrony

wie sytuacji kadrowej polskiej armii (10262),

663) podsekretarza stanu w Kancelarii Prezesa

strów ciała doradczego w postaci Rady Gospodarczej

(10264),

664) podsekretarz stanu w Ministerstwie Środo-

Środowiska (10268),

665) minister sportu i turystyki Joanny Muchy

666) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

nisterstwa Skarbu Państwa (10273),

667) ministra kultury i dziedzictwa narodowego

wzięcia działań mających na celu obniżenie kosztów

rodowego (10279),

668) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

nisterstwa Gospodarki (10280),

669) minister edukacji narodowej Krystyny Szu-

wie rozważenia oraz przedsięwzięcia działań mają-

cych na celu obniżenie kosztów działalności Mini-

sterstwa Edukacji Narodowej (10282),

670) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

–40 lat (10289),

671) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

wie zbyt długiej procedury nominacyjnej sędziów

(10290),

672) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

nego na nie obowiązku zapewnienia pomocy osobom

urzędowych (10291),

wie konieczności upowszechniania informacji na te-

mat nowych uprawnień przysługujących osobom nie-

słyszącym w trakcie załatwiania spraw urzędowych

(10292),

674) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

dania stosownego upoważnienia ustawowego doty-

portu Drogowego danych i obrazów zarejestrowanych

675) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

wie sprzeciwu środowiska sędziowskiego wobec cza-

sowego zatrudniania w sądach koordynatorów praw-

nych, którym powierzane są obowiązki asystentów

sędziów (10294),

676) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

mi od daty wpłaty (10299),

677) podsekretarza stanu w Ministerstwie Eduka-

szewskiego w sprawie zwolnień nauczycieli (10300),

678) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

51

679) podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospo-

ﬁnansowejpomocydlaprzedsiębiorcówwusuwaniu

skutków powodzi w woj. dolnośląskim (10302),

680) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

nowych (10303),

681) podsekretarz stanu w Ministerstwie Eduka-

niaka w sprawie wprowadzenia cyfrowych podręcz-

ników do szkół (10305),

682) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

teru prawnego dodatkowego wynagrodzenia radcy

prawnych (10308),

683) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

wie tzw. podatku od deszczu (10313),

skiej w sprawie zmiany kryteriów przyznawania sty-

pendiów rektorskich (10316),

skiej w sprawie malejącej liczby zakładów pracy chro-

nionej (10320),

686) podsekretarz stanu w Ministerstwie Eduka-

tury od 2015 r.

(10321),

688) podsekretarz stanu w Ministerstwie Środo-

wie stanu zaawansowania prac nad ustawą o prze-

ciwdziałaniu uciążliwości zapachowej (10325),

689) sekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

kończenia planowanych prac na odcinkach drogi S3

(10329),

690) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

691) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

692) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

(10335),

693) sekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji

skiego w sprawie wprowadzenia w szkołach policeal-

nych dodatkowych zajęć z pobierania wycisków ana-

tomicznych i czynnościowych protez dentystycznych

(10336),

694) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

datkowej na dzieci (10341),

wie procedur kwaliﬁkacyjnychkandydatówdopeł-

nienia funkcji rodziny zastępczej (10343),

696) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

697) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

wie zapowiedzi odchodzenia w stan spoczynku sę-

dziów ze zniesionych sądów rejonowych (10346),

698) sekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji

skiego w sprawie zastępowania szkolnych stołówek

ﬁrmamicateringowymi(10347),

699) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

dów interpretacji ustawy o utrzymaniu czystości i po-

700) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

ratur (10351),

701) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

ra w sprawie informowania przez Ministerstwo Pra-

52

702) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

kach medycznych ﬁnansowanychprzezNFZw2011r.

(10356),

703) sekretarza stanu w Ministerstwie Sprawie-

Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpeniten-

cjarnej (10357),

704) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

705) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

nia czynnej służby wojskowej (10363),

706) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

707) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

kowskiego w sprawie osób chorych na astmę alergicz-

ną (10371),

708) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

lację posła Macieja Orzechowskiego w sprawie budo-

wy kolei dużych prędkości (10374),

709) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

710) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

wie poziomu ubóstwa w pow. włodawskim (10379),

712) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

(10380),

53

730) podsekretarz stanu w Ministerstwie Środowi-

pisów dotyczących ekranów akustycznych (10401),

731) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

732) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rol-

733) minister sportu i turystyki Joanny Muchy

skiem a Helem (10406),

734) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

zacji systemu zarządzania zasobami ratownictwa

735) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

736) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rol-

żek dla działu administracji i obsługi w szkołach rol-

niczych prowadzonych przez Ministerstwo Rolnictwa

737) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

738) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

bacińskiego w sprawie liczby etatów administracyj-

nych w poznańskich szkołach (10415),

739) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

go w sprawie reorganizacji sądownictwa (10416),

740) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

wie budowy elektrowni w Starej Wsi (10417),

741) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

rektywy 2001/18/WE w sprawie zamierzonego uwal-

genetycznie (10422),

742) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

rek w sprawie Instytutu Badań Edukacyjnych – jed-

nostki nadzorowanej przez MEN (10428),

743) podsekretarz stanu w Ministerstwie Trans-

żek na przejazdy dla uczniów i studentów (10433),

744) sekretarza stanu w Ministerstwie Transportu,

745) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

746) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

747) podsekretarz stanu w Ministerstwie Środo-

748) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

749) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

welizacją ustawy Karta Nauczyciela (10453),

750) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

54

prawnego, regulujących pracę biegłych sądowych

(10455),

751) podsekretarz stanu w Ministerstwie Środo-

wisku (10466),

752) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

chy w sprawie treści artykułu opublikowanego

753) minister edukacji narodowej Krystyny Szu-

go w sprawie wprowadzenia oszczędności w admini-

stracji państwowej, na przykładzie Ministerstwa

Edukacji Narodowej (10502),

754) ministra kultury i dziedzictwa narodowego

kładzie Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodo-

wego (10505),

755) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

sterstwa Spraw Zagranicznych (10509),

756) minister nauki i szkolnictwa wyższego Bar-

Wyższego (10521),

757) ministra rolnictwa i rozwoju wsi Stanisława

skiego w sprawie funkcjonowania gabinetu polityczne-

758) podsekretarza stanu w Ministerstwie Roz-

(10526),

759) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

(10528),

760) sekretarza stanu w Ministerstwie Obrony

nego w Ministerstwie Obrony Narodowej (10529),

761) minister edukacji narodowej Krystyny Szu-

762) ministra środowiska Marcina Korolca na in-

sterstwie Środowiska (10534),

763) ministra kultury i dziedzictwa narodowego

przykładzie Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Na-

rodowego (10538),

764) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

stwa Gospodarki (10542),

765) sekretarza stanu w Ministerstwie Sprawie-

sprawnych w administracji publicznej, na przykła-

dzie Ministerstwa Sprawiedliwości (10545),

766) ministra rolnictwa i rozwoju wsi Stanisława

nych w administracji publicznej, na przykładzie Mi-

nisterstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi (10547),

767) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

768) minister edukacji narodowej Krystyny Szu-

stwa Edukacji Narodowej (10552),

769) sekretarza stanu w Ministerstwie Środowi-

ska Stanisława Gawłowskiego na interpelację posła

770) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

771) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

deralną Demokratyczną Republiką Etiopii (10564),

772) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

55

773) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

Etiopii (10566),

774) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

775) sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa

776) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

777) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

pelację poseł Bożeny Kamińskiej oraz grupy posłów

2014–2020” (10575),

778) ministra kultury i dziedzictwa narodowego

go Forum Muzyki we Wrocławiu (10580),

779) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

ska (10583),

780) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

skiego w sprawie zmian warunków zatrudniania

nauczycieli (10584),

781) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

rzyńskich dla kobiet prowadzących działalność go-

których innych ustaw (10587),

782) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

783) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

użytkowania (10598),

784) sekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji

wie wydania rozporządzenia dotyczącego warunków

785) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

(10697),

786) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

nych z elektronicznym postępowaniem upominaw-

czym (10723),

787) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

788) podsekretarz stanu w Ministerstwie Środo-

łających uciążliwości zapachowej (10774),

789) sekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji

wie niepublicznych szkół dla dorosłych (11053).

(9161) – 41 dni,

3) poseł Agnieszki Pomaskiej w sprawie zmian

4) posła Jerzego Wenderlicha w sprawie likwidacji

56

5) posła Jacka Żalka w sprawie proﬁlaktykicho-

6) posła Maksa Kraczkowskiego w sprawie plano-

sce – od ministra zdrowia (9807) – 20 dni,

9) posła Janusza Dzięcioła w sprawie planowanej

10) posła Jakuba Rutnickiego oraz grupy posłów

(9872) – 20 dni,

11) poseł Krystyny Pawłowicz w sprawie legalności

– 16 dni,

13) poseł Małgorzaty Niemczyk w sprawie stanu

– 14 dni,

17) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

(10183) – 14 dni,

19) posła Artura Dębskiego w sprawie Krajowego

20) posła Lecha Kołakowskiego w sprawie zamia-

21) posłów Dawida Jackiewicza i Zbigniewa Gi-

ministra administracji i cyfryzacji (10263) – 9 dni,

22) posła Henryka Kmiecika w sprawie rozważe-

(10271) – 7 dni,

23) posła Henryka Kmiecika w sprawie rozważe-

i Polityki Społecznej – od ministra pracy i polityki

społecznej (10276) – 7 dni,

24) posła Henryka Kmiecika w sprawie rozważe-

nistracji i Cyfryzacji – od ministra administracji

i cyfryzacji (10283) – 7 dni,

niedostosowania sposobu kształcenia oferowanego

wistych potrzeb rynku pracy – od ministra nauki

i szkolnictwa wyższego (10286) – 7 dni,

osobom ze zdiagnozowanym nowotworem krwi, u któ-

rych niezbędny jest przeszczep szpiku – od ministra

zdrowia (10287) – 7 dni,

27) posła Wiesława Suchowiejki w sprawie zasad

zdrowia (10295) – 7 dni,

28) posła Andrzeja Kani w sprawie likwidacji Po-

sterunku Policji w miejscowości Łyse w pow. ostro-

łęckim – od ministra spraw wewnętrznych (10296)

– 7 dni,

sterunku Policji w miejscowości Lelis w pow. ostro-

– 7 dni,

ostrołęckim – od ministra spraw wewnętrznych

(10298) – 7 dni,

31) poseł Jolanty Szczypińskiej w sprawie likwi-

32) poseł Jadwigi Wiśniewskiej w sprawie fatal-

stra spraw wewnętrznych (10314) – 7 dni,

33) poseł Jadwigi Wiśniewskiej w sprawie zwłoki

prezesa Rady Ministrów (10317) – 7 dni,

34) posła Waldy Dzikowskiego w sprawie wdraża-

nia programu „Cyfrowa szkoła” – od ministra admi-

nistracji i cyfryzacji (10326) – 7 dni,

– od ministra spraw wewnętrznych (10337) – 7 dni,

57

z zatruciami dzieci w niemieckich szkołach – od mi-

nistra zdrowia (10339) – 7 dni,

(10344) – 7 dni,

38) posła Łukasza Zbonikowskiego w sprawie in-

39) poseł Małgorzaty Adamczak w sprawie likwi-

dacji zawodów indywidualnych szachowych Szkolne-

go Związku Sportowego – od ministra sportu i tury-

styki (10366) – 7 dni,

40) posłów Małgorzaty Sadurskiej i Jarosława Zie-

lińskiego w sprawie działań służb wobec organizato-

rów i uczestników marszu „Obudź się Polsko” w War-

szawie w dniu 29 września 2012 r. – od ministra

spraw wewnętrznych (10425) – 7 dni,

ministra administracji i cyfryzacji (9811) – 6 dni,

42) posła Piotra Zgorzelskiego w sprawie sprzętu

stracji i cyfryzacji (10171) – 6 dni,

43) poseł Iwony Kozłowskiej w sprawie ubezpie-

od ministra administracji i cyfryzacji (10221) – 6 dni,

44) posła Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie

(10501) – 6 dni,

45) posła Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie

wnętrznych (10527) – 6 dni,

46) poseł Małgorzaty Niemczyk oraz grupy po-

(10556) – 6 dni,

47) posła Szymona Giżyńskiego w sprawie kar ﬁ-

nansowych dla lekarzy ordynujących chorym anty-

od ministra zdrowia (10464) – 5 dni,

48) posła Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie

nistracji i cyfryzacji (10519) – 5 dni,

49) posła Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie

(10535) – 5 dni,

50) posła Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie

fryzacji (10539) – 5 dni,

51) posła Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie

(10544) – 5 dni.

ZAPYTANIA

(2482),

2) posła Joachima Brudzińskiego oraz grupy po-

słów w sprawie dyskryminacji Pomorza Zachodniego

morskiej (2483),

3) posła Ryszarda Zbrzyznego w sprawie budowy

skiej (2484),

4) posła Artura Górskiego w sprawie wysokości

5) poseł Stanisławy Prządki w sprawie wstrzyma-

trowni Ostrołęka SA – do ministra skarbu państwa

(2486),

6) posła Mirosława Maliszewskiego w sprawie ad-

ministrowania rozdysponowywaniem owoców i wa-

rzyw nieprzeznaczonych do produkcji – do ministra

7) posła Mirosława Maliszewskiego w sprawie moż-

liwości przeprowadzania kontroli ﬁtosanitarnejpro-

duktów pochodzenia roślinnego przez instytucje inne

8) posła Mirosława Maliszewskiego w sprawie na-

kładania plomb na środki transportu i opakowania

9) posła Wojciecha Szaramy w sprawie kontraktu

dzielnego Publicznego Szpitala Klinicznego Śląskie-

go Uniwersytetu Medycznego nr 5 w Katowicach – do

ministra zdrowia (2490),

wie określenia średnio- i długoterminowych perspek-

tyw i planu funkcjonowania Karpackiego Oddziału

11) posła Ryszarda Galli w sprawie modyﬁkacji

zasad subwencjonowania uczniów szkół dla mniejszo-

ści narodowych i etnicznych oraz posługujących się

58

językiem regionalnym – do ministra edukacji naro-

dowej (2492),

12) posła Mariana Cyconia w sprawie wpisów do

spodarczej – do ministra gospodarki (2493),

13) posła Macieja Zielińskiego w sprawie niedo-

pełnienia obowiązków przy organizacji meczu piłki

14) posła Bolesława Grzegorza Piechy w sprawie

DOM sp. j.

w Rybniku – do ministra sprawiedliwości

(2495),

(2496),

16) posła Stanisława Szweda w sprawie zawierania

17) posła Stanisława Szweda w sprawie zaświad-

czeń lekarskich potwierdzających stan zdrowia kan-

dydata na rodzica zastępczego – do ministra pracy

18) posła Stanisława Szweda w sprawie form

(2499),

19) posła Stanisława Szweda w sprawie rozdziału

funduszu zapasowego NFZ dla woj. śląskiego – do

ministra zdrowia (2500),

20) poseł Iwony Kozłowskiej w sprawie likwidacji

rock – do ministra zdrowia (2501),

21) poseł Iwony Kozłowskiej w sprawie likwidacji

Mąkowarsko – do ministra zdrowia (2502),

22) posła Johna Abrahama Godsona w sprawie

reportażu gruzińskiej dziennikarki na temat pol-

skich obozów dla uchodźców – do ministra spraw we-

wnętrznych (2503),

wewnętrznych (2504),

wymogu przedstawienia urzędowego poświadczenia

znajomości języka polskiego w procedurze nabycia

obywatelstwa polskiego przez cudzoziemców – do mi-

nistra spraw wewnętrznych (2505),

25) posła Johna Abrahama Godsona w sprawie

przepisów dotyczących unieważniania przetargów na

częstotliwości – do ministra administracji i cyfryzacji

(2506),

26) posła Johna Abrahama Godsona w sprawie

opłaty akcyzowej za alkohol zawarty w importowa-

nych kosmetykach – do ministra ﬁnansów(2507),

27) posła Johna Abrahama Godsona w sprawie

28) posła Józefa Rojka w sprawie likwidacji Za-

kładów Chemicznych Zachem SA w Bydgoszczy – do

29) posła Józefa Rojka w sprawie likwidacji Fa-

bryki Form Metalowych Formet SA w Bydgoszczy

30) posła Józefa Rojka w sprawie wykonania

przejścia pod torami kolejowymi PKP łączącego uli-

ce Głęboką, Podmiejską i Burtniczą w Tarnowie – do

skiej (2511),

31) poseł Barbary Bubuli w sprawie skrócenia

transmisji hejnału z Wieży Mariackiej w Krakowie

w Programie 1 Polskiego Radia SA – do ministra kul-

32) poseł Aleksandry Trybuś w sprawie planów

ministra edukacji narodowej (2513),

33) poseł Małgorzaty Pępek w sprawie planowa-

nego połączenia Samodzielnego Publicznego Woje-

wódzkiego Szpitala Chirurgii Urazowej im. dr. Janu-

w Głogowie – do ministra obrony narodowej (2515),

w Gliwicach – do ministra obrony narodowej (2516),

w Gołdapi – do ministra obrony narodowej (2517),

37) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy posłów

dziądzu – do ministra obrony narodowej (2518),

w Grójcu – do ministra obrony narodowej (2519),

39) posła Zbigniewa Konwińskiego w sprawie de-

regulacji nabywania uprawnień budowlanych – do

ministra sprawiedliwości (2520),

40) posła Artura Dunina w sprawie kryteriów

przekształcenia sądów rejonowych w oddziały za-

miejscowe – do ministra sprawiedliwości (2521),

41) posła Sławomira Neumanna w sprawie moż-

(2522),

pisach zawartych w rozdziale 5 (zasady wykonywa-

nia zawodu lekarza) ustawy o zawodzie lekarza i le-

karza dentysty – do ministra zdrowia (2523),

bec likwidacji Posterunku Policji w Wierzchowie

w pow. drawskim – do ministra spraw wewnętrznych

(2524),

44) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie obo-

wiązków lekarzy dentystów przy wykonywaniu pro-

tez dentystycznych – do ministra zdrowia (2525),

59

45) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie re-

formy emerytur policyjnych – do ministra spraw we-

wnętrznych (2526),

46) poseł Beaty Mazurek w sprawie remontu

dworca kolejowego Chełm Miasto – do ministra trans-

47) poseł Anny Grodzkiej w sprawie ciężkiej sytu-

acji osób niepełnosprawnych, które zdecydowały się

na posiadanie dziecka, na przykładzie rodziny z Opolsz-

(2528),

48) poseł Iwony Ewy Arent w sprawie nieskutecz-

ności nowelizacji ustawy o przeciwdziałaniu narko-

manii – do prezesa Rady Ministrów (2529),

49) poseł Moniki Wielichowskiej w sprawie podję-

operacyjnych oraz podmiotów udzielających świad-

czeń zdrowotnych w rodzaju: ratownictwo medyczne,

na przykładzie woj. dolnośląskiego – do ministra

zdrowia (2530),

50) poseł Moniki Wielichowskiej w sprawie otwar-

tego konkursu na doﬁnansowaniew2013r.organi-

zacji zajęć sportowych dla uczniów, ﬁnansowanych

– do ministra sportu i turystyki (2531),

51) poseł Moniki Wielichowskiej w sprawie udzie-

lenia dotacji na doﬁnansowaniewydatkówbieżących

gminy przeznaczonych na zadania z zakresu organi-

łecznej (2532),

52) poseł Agnieszki Pomaskiej w sprawie koniecz-

ności podpisywania dokumentu ślubowania przez

53) poseł ZoﬁiŁawrynowiczwsprawieperspek-

samochodów – do prezesa Rady Ministrów (2534),

łań pomocowych dla osób bezdomnych w sezonie zi-

mowym 2012/2013 na terenie pow. milickiego – do

63) posła Andrzeja Dąbrowskiego w sprawie dzia-

64) posła Andrzeja Dąbrowskiego w sprawie dzia-

66) posła Andrzeja Dąbrowskiego w sprawie dzia-

68) posła Andrzeja Dąbrowskiego w sprawie dzia-

69) posła Andrzeja Dąbrowskiego w sprawie dzia-

70) posła Andrzeja Dąbrowskiego w sprawie dzia-

71) posła Andrzeja Dąbrowskiego w sprawie dzia-

72) posła Andrzeja Dąbrowskiego w sprawie dzia-

73) posła Andrzeja Dąbrowskiego w sprawie dzia-

60

74) posła Andrzeja Dąbrowskiego w sprawie dzia-

75) posła Andrzeja Dąbrowskiego w sprawie dzia-

76) posła Andrzeja Dąbrowskiego w sprawie dzia-

77) posła Andrzeja Dąbrowskiego w sprawie dzia-

78) posła Andrzeja Dąbrowskiego w sprawie dzia-

79) posła Andrzeja Dąbrowskiego w sprawie dzia-

80) poseł Bożenny Bukiewicz w sprawie moderni-

zacji dworca kolejowego w Świebodzinie w woj. lubu-

81) posła Macieja Orzechowskiego w sprawie li-

kwidacji posterunków Policji w Kobylinie i w Zdu-

nach – do ministra spraw wewnętrznych (2562),

82) posła Macieja Orzechowskiego w sprawie li-

kwidacji posterunków Policji – do ministra spraw

wewnętrznych (2563),

83) posła Przemysława Wiplera w sprawie inter-

wencji Policji wobec najemców lokali z Dworca Cen-

tralnego w lipcu 2012 r. – do ministra spraw we-

wnętrznych (2564),

84) posła Arkadiusza Mularczyka w sprawie spo-

sobów kształtowania przez MSZ współpracy między-

narodowej między Polską a Algierią – do ministra

spraw zagranicznych (2565),

85) poseł Iwony Guzowskiej w sprawie większej

86) posła Mirosława Maliszewskiego w sprawie ge-

netycznie modyﬁkowanychorganizmówiichobecno-

ści w Polsce – do ministra zdrowia, ministra środowi-

ska oraz ministra rolnictwa i rozwoju wsi (2567),

87) posła Adama Abramowicza w sprawie sﬁnan-

sowania kosztów zabiegu operacyjnego z zastosowa-

niem metody Ulzibata ze środków publicznych pozo-

stających w dyspozycji NFZ – do ministra zdrowia

(2568),

88) posła Zbigniewa Babalskiego w sprawie usta-

nowienia przystanku na trasie szybkiej kolei Warsza-

wa – Gdańsk – do ministra transportu, budownictwa

89) posła Mieczysława Marcina Łuczaka w spra-

wie ﬁnansowaniaopiekinadbezdomnymizwierzę-

tami oraz ich wyłapywania – do ministra rolnictwa

90) posła Mieczysława Marcina Łuczaka w spra-

wie trudnej sytuacji na rynku pracy w branży sprze-

daży i serwisowania samochodów – do ministra go-

spodarki (2571),

91) posła Mieczysława Marcina Łuczaka w spra-

rych małych dzieci – do ministra zdrowia (2572),

92) posłów Sławomira Kopycińskiego i Piotra

dzie Morskiego Portu Gdańsk SA – do ministra skar-

93) posła Jacka Kwiatkowskiego w sprawie odle-

głych terminów wyznaczanych na operacyjne lecze-

nie zaćmy – do ministra zdrowia (2574),

94) poseł Jagny Marczułajtis-Walczak w sprawie

dzieła i rzemiosła ludowego – do ministra ﬁnansów

(2575),

95) posła Ryszarda Zawadzkiego w sprawie budowy

Śląskiego – do ministra sprawiedliwości (2576),

96) posłów Tadeusza Arkita i Krystyny Pośledniej

97) posła Włodzimierza Bernackiego w sprawie

mendy Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej

w Wieliczce – do prezesa Rady Ministrów (2578),

98) poseł Jolanty Szczypińskiej w sprawie spotka-

nia prezesa Rady Ministrów z prokuratorem general-

99) poseł Jolanty Szczypińskiej w sprawie zdjęć

wej Komisji Badania Wypadków Lotniczych – do pre-

zesa Rady Ministrów (2580),

100) poseł Jolanty Szczypińskiej w sprawie przy-

czyn, które zdecydowały, że zaplanowany na dzień

Rady Ministrów (2581),

101) posła Cezarego Olejniczaka w sprawie nega-

tywnej decyzji ministra ﬁnansówdotyczącejzwięk-

szenia środków ﬁnansowychdlasamorządówwoje-

wódzkich w 2012 r. – do ministra ﬁnansów–wycofa-

ne (2582),

102) poseł Haliny Szymiec-Raczyńskiej w sprawie

– do ministra skarbu państwa (2583),

103) posła Michała Jarosa w sprawie wzmocnie-

nia ochrony akustycznej mieszkańców wsi Kryniczno

61

104) posła Michała Jarosa w sprawie problemów

wokół budowy Narodowego Forum Muzyki we Wro-

wego (2585),

105) posłanek ZoﬁiŁawrynowicziMariiMałgo-

rzaty Janyskiej w sprawie procedury poświadczania

dące środkami pomocniczymi, stosowanej w NFZ – do

ministra zdrowia (2586),

106) poseł Beaty Mazurek w sprawie subwencji

oświatowej przekazywanej nielegalnej szkole w gm.

Leśniowice – do ministra edukacji narodowej (2587),

107) posła Dariusza Piontkowskiego w sprawie

skiego – do prezesa Rady Ministrów (2588),

108) posłów Tadeusza Arkita i Ireneusza Rasia

sami Państwowymi a samorządem, na przykładzie

gm. Uście Gorlickie – do ministra środowiska (2589),

109) posła Armanda Kamila Ryﬁńskiegowspra-

wie stanowiska rządu w negocjacjach z Konferencją

(2590),

110) posła Przemysława Wiplera w sprawie inter-

wencji Policji wobec uczestników Marszu Niepodle-

wewnętrznych (2591).

zy) wykonanych przez polskich ekspertów, o które

molot TU-154M (1310),

2) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

łów-Bujaków (1559),

3) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

łów-Bujaków (1560),

4) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

łów-Bujaków (1561),

5) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

łów-Bujaków (1562),

6) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

łów-Bujaków (1563),

7) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

łów-Bujaków (1564),

8) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

łów-Bujaków (1565),

9) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

łów-Bujaków (1566),

10) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

wie zagospodarowania nieruchomości wchodzących

ków (1567),

11) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

łów-Bujaków (1568),

12) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

62

wie zagospodarowania nieruchomości wchodzących

13) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

(1570),

14) podsekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

15) podsekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

16) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

(1573),

17) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

(1574),

18) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

(1575),

19) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

(1576),

20) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

(1577),

21) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

(1578),

22) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

(1579),

23) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

(1580),

24) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

(1581),

25) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

ska Górne (1582),

26) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

27) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

28) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

29) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

strzębie-Zdrój (1586),

63

30) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

strzębie-Zdrój (1587),

31) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

strzębie-Zdrój (1588),

32) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

strzębie-Zdrój (1589),

33) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

strzębie-Zdrój (1590),

34) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

strzębie-Zdrój (1591),

35) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

strzębie-Zdrój (1592),

36) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

strzębie-Zdrój (1593),

37) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

strzębie-Zdrój (1594),

38) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

strzębie-Zdrój (1595),

39) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

strzębie-Zdrój (1596),

40) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

strzębie-Zdrój (1597),

41) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

strzębie-Zdrój (1598),

42) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

(1599),

43) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

(1600),

44) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

(1601),

45) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

(1602),

46) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

(1603),

64

47) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

strzębie-Zdrój (1604),

48) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

strzębie-Zdrój (1605),

49) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

strzębie-Zdrój (1606),

50) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

strzębie-Zdrój (1607),

51) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

strzębie-Zdrój (1608),

52) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

(1609),

53) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

sze (1610),

54) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

sze (1611),

55) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

sze (1612),

56) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

sze (1613),

57) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

sze (1614),

58) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

sze (1615),

59) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

kowice (1616),

60) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

kowice (1617),

61) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

kowice (1618),

62) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

kowice (1619),

63) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

kowice (1620),

65

sze-Jaśkowice (1621),

65) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

sze-Jaśkowice (1622),

66) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

sze-Jaśkowice (1623),

67) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

w sprawie nieodpłatnego przekazania przez ministra

wisko Ciechocinek SA z siedzibą w Ciechocinku

(1897),

68) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admini-

Girzyńskiego w sprawie premii i nagród pracowni-

czych w Ministerstwie Administracji i Cyfryzacji

(1914),

69) ministra kultury i dziedzictwa narodowego

sterstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego (1984),

70) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

go Szmita w sprawie ceremonii pogrzebowej gen. Ka-

zimierza D. (2001),

71) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

tanie posła Jacka Żalka w sprawie przewlekłości po-

stępowania dotyczącego upoważnienia Lotniczej

Amatorskiej Federacji RP do niektórych czynności

nadzoru lotniczego (2007),

72) sekretarza stanu w Ministerstwie Kultury

tra Polaka w sprawie braku transmisji z Letnich

Igrzysk Paraolimpijskich Londyn 2012 w telewizji

publicznej (2010),

73) sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw We-

74) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

nistra – na zapytanie posłanek Marii Małgorzaty Ja-

nyskiej i Krystyny Sibińskiej w sprawie procedur

stosowanych przez NFZ odnośnie do zaopatrzenia

dycznymi, tj. sprawności postępowania placówek

NFZ gwarantujących szybkie, z uwagi na zalecenia

lekarskie, zaopatrzenie pacjenta z urazem w przed-

miot ortopedyczny (2039),

styki na funkcjonowanie resortu w 2011 r.

(2064),

76) sekretarza stanu w Ministerstwie Admini-

regulujących wymogi dotyczące zbiórek publicznych

oraz pragmatyki urzędów w tym zakresie (2092),

77) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

78) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

Zdrowia (2120),

79) sekretarza stanu w Ministerstwie Admini-

Administracji i Cyfryzacji (2122),

80) sekretarza stanu w Ministerstwie Admini-

zapytanie posła Wiesława Stanisława Janczyka

pozytorni przy szpitalach rejonowych w Nowym Są-

Tarnowa (2140),

81) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

w sprawie złej sytuacji ﬁnansowejUniwersyteckiego

Szpitala Dziecięcego w Krakowie-Prokocimiu (woj.

małopolskie) (2141),

82) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

zapytanie posłów Arkadiusza Mularczyka i Andrzeja

Romanka w sprawie likwidacji Oddziału Laborato-

ryjnego Laboratorium Analiz Instrumentalnych Po-

wiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w No-

wym Sączu (2143),

83) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

66

w sprawie procedury postępowania dyscyplinarnego

paraolimpijczyków (2152),

85) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

go w sprawie realizacji świadczeń gwarantowanych

86) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

w sprawie Szkolnego Punktu Konsultacyjnego im. 7.

87) podsekretarz stanu w Ministerstwie Skarbu

88) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

niczych do wysokości rent rodzinnych oraz przyzna-

nia dożywotnich rent specjalnych wdowom po górni-

kach, które zostały pominięte w przyznaniu tego

świadczenia (2159),

89) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

powodzi w pow. lwóweckim (2161),

90) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

wie tendencyjnego prowadzenia przez Policję rze-

szowską dochodzenia dotyczącego wypadku drogo-

wego ze skutkiem śmiertelnym (2162),

91) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

(2165),

92) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

przepisów ustawy o grach hazardowych dotyczących

zysku (2167),

93) sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa

mania w Wadowicach oddziału Wojewódzkiego In-

spektoratu Ochrony Roślin i Nasiennictwa w Krako-

wie (2168),

94) sekretarza stanu w Ministerstwie Admini-

alnych zmian w regulacjach prawnych odnoszących

95) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

blicznych na kosztowne materiały budowlane i wy-

strój wnętrza rektoratu Uniwersytetu Medycznego

w Lublinie (2170),

96) podsekretarz stanu w Ministerstwie Obrony

wiadu Wojskowego (2171),

97) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

munikacyjnego w mieście Bobolice w pow. koszaliń-

skim (2172),

98) prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsu-

sowania praktyk niezgodnych z zasadami równej

(2174),

99) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

zań w zakresie ﬁnansowania dworców kolejowych

100) podsekretarz stanu w Ministerstwie Rolnic-

wie udzielenia pomocy oraz pozytywnego rozpatrze-

nia wniosku dotyczącego uzyskania zaliczki na

101) sekretarza stanu w Ministerstwie Środowi-

go w sprawie zapobieżenia dalszemu zanieczyszcze-

niu wód dorzecza Wieprzy i Parsęty w kanale porto-

wym miasta Darłowa (2177),

102) podsekretarza stanu w Ministerstwie Admi-

niaka w sprawie możliwości pozyskiwania przez spół-

dzielnie mieszkaniowe środków na digitalizację z fun-

duszy Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji

(2179),

103) podsekretarz stanu w Ministerstwie Obrony

67

stra – na zapytanie posła Piotra Chmielowskiego

104) podsekretarz stanu w Ministerstwie Obrony

105) podsekretarz stanu w Ministerstwie Obrony

106) podsekretarz stanu w Ministerstwie Obrony

107) podsekretarz stanu w Ministerstwie Obrony

108) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

chu do rozładowania zatoru drogowego (2185),

109) podsekretarz stanu w Ministerstwie Obrony

niącego w przeszłości m.in. służbę w misji w Arabii

Saudyjskiej (2186),

110) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

mieckiego urzędu ds. dzieci i młodzieży Jugendamt

wobec obywateli Polski (2189),

111) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

112) podsekretarz stanu w Ministerstwie Rolnic-

go w sprawie wymogów wobec gospodarstw rolnych,

dzialnych za jej wydawanie (2197),

113) minister sportu i turystyki Joanny Muchy

czącego się przed sądem postępowania dotyczącego

samorządy (2199),

114) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

statków powietrznych przez pracowników linii OLT

Express (2200),

115) sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa

skiego w sprawie uregulowania gospodarki ściekowej

116) podsekretarz stanu w Ministerstwie Środo-

dacjach (2205),

118) podsekretarz stanu w Ministerstwie Rozwo-

ju Regionalnego Iwony Wendel – z upoważnienia mi-

ków fundacji i ministra właściwego wynikających

119) ministra rolnictwa i rozwoju wsi Stanisława

121) podsekretarz stanu w Ministerstwie Obrony

wy o fundacjach (2209),

122) minister nauki i szkolnictwa wyższego Bar-

123) ministra kultury i dziedzictwa narodowego

zacji obowiązków fundacji i ministra właściwego wy-

nikających z ustawy o fundacjach (2211),

124) podsekretarza stanu w Ministerstwie Gospo-

68

125) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

126) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

127) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

wie realizacji obowiązków fundacji i ministra właści-

wego wynikających z ustawy o fundacjach (2216),

128) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

129) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia Sła-

możliwości doﬁnansowanialeczeniadwuletniegochłop-

ca chorego na nowotwór złośliwy wieku dziecięcego

130) podsekretarza stanu w Ministerstwie Roz-

ty w sprawie zmniejszenia ilości potrzebnych załącz-

ników w projektach regionalnego programu opera-

cyjnego i zmian trybu składania wniosków (2223),

131) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

liwości lokalizacji farm wiatrowych na terenie pow.

tarnobrzeskiego (2224),

132) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

133) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

nistra – na zapytanie posłów Ewy Malik i Wojciecha

twem Urzędu Skarbowego w Sosnowcu a członkami

134) zastępcy naczelnego prokuratora wojskowe-

go Dariusza Knapczyńskiego – z upoważnienia mi-

(2228),

135) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

w sprawie produkcji energii elektrycznej w Polsce i za-

potrzebowania na jej zużycie (2229),

136) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

sprawie leków refundowanych dla diabetyków (2230),

137) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

wódzkiej nr 964 (2231),

138) podsekretarza stanu w Ministerstwie Gospo-

ne przekazanie mieszkania (2232),

139) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

140) podsekretarz stanu w Ministerstwie Obrony

la Wojskowego w Helu (2234),

141) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

łego woj. małopolskiego (2235),

142) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

Nowy Targ – Zakopane (2236),

143) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

wości zamieszczenia informacji o posiadanej grupie

144) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

(2239),

145) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

w sprawie odwołania członka Rady Nadzorczej Za-

69

rządu Morskich Portów Szczecin i Świnoujście

(2242),

146) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

147) podsekretarz stanu w Ministerstwie Środo-

148) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

(2246),

149) sekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

bowiązań ﬁnansowych Generalnej Dyrekcji Dróg

cjum COVEC(2247),

150) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

151) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

sów wprowadzonych zarządzeniem nr 62 prezesa

152) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

w sprawie skutków ﬁnansowo-ekonomicznych po-

wstałych w wyniku zmian organizacyjnych w Mini-

sterstwie Finansów wprowadzonych zarządzeniem

nansów (2250),

153) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

154) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

dworca PKP w Koninie (2252),

155) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

156) podsekretarza stanu w Kancelarii Prezesa

nami smoleńskimi (2258),

157) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

w sprawie funkcjonowania państwowego Funduszu

Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpeniten-

cjarnej oraz pozostałych fundacji powiązanych z Mi-

nisterstwem Sprawiedliwości (2260),

158) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

tanie poseł Marii Nowak w sprawie przedłużających

chach (2261),

159) podsekretarz stanu w Ministerstwie Obrony

wie umożliwienia wykupu mieszkania na osiedlu

160) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

w sprawie kompetencji jednostek samorządu teryto-

rialnego w kontekście prowadzenia lokalnej polityki

energetycznej (2266),

161) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

tymczasowych (2267),

chodowego dla osób pobierających zasiłek pielęgna-

cyjny (2269),

163) minister sportu i turystyki Joanny Muchy

na zapytanie posła Tomasza Garbowskiego w spra-

wie bieżącej działalności spółki celowej Skarbu Pań-

stwa PL.2012 (2270),

wie ubezpieczeń grupowych od następstw nieszczę-

śliwych wypadków dla dzieci uczęszczających do

żłobków (2273),

165) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

166) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

70

skiej w Lublinie (2276),

167) sekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji

wie zdrowego żywienia uczniów w szkołach (2278),

168) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

169) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

170) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

wania cywilnego pod kątem zmniejszenia obciążenia

pracą sądów rejonowych w Polsce (2285),

171) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

tanie posła Tomasza Kuleszy w sprawie budowy

172) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

stwa Skarbu Państwa (2290),

i Turystyki (2296),

174) minister edukacji narodowej Krystyny Szu-

stwa Edukacji Narodowej (2300),

175) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

(2310),

176) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

177) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

skiego w sprawie nowelizacji prawa wspólnotowego

pojęciem strefy przygranicznej (2336),

178) szefa Służby Cywilnej Sławomira Brodziń-

wie nagród i premii przyznanych rządowym urzęd-

nikom (2339),

179) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

180) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

kujawsko-pomorskiego (2341),

181) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

182) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

tanie poseł Jagny Marczułajtis-Walczak w sprawie

183) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

wania ze środków budżetu państwa inwestycji pod

(2377),

184) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

szerzenia oraz przedłużenia okresu funkcjonowania

185) sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa

w sprawie przypadków bezumownego korzystania z

stwa (2469).

71

2) posła Stanisława Szweda w sprawie restruktu-

fryzacji (2289) – 7 dni,

(2291) – 7 dni,

6) posła Cezarego Tomczyka w sprawie uzyskania

dodatkowych środków ﬁnansowychnarealizacjęświad-

czeń medycznych dla Poddębickiego Centrum Zdrowia

sp. z o.o. – od ministra zdrowia (2343) – 7 dni,

morskim – od ministra spraw wewnętrznych (2311)

– 6 dni,

– od ministra spraw wewnętrznych (2312) – 6 dni,

zurskim – od ministra spraw wewnętrznych (2313)

– 6 dni,

– od ministra spraw wewnętrznych (2314) – 6 dni,

ministra spraw wewnętrznych (2315) – 6 dni,

ministra spraw wewnętrznych (2316) – 6 dni,

ministra spraw wewnętrznych (2317) – 6 dni,

– od ministra spraw wewnętrznych (2318) – 6 dni,

ministra spraw wewnętrznych (2319) – 6 dni,

– od ministra spraw wewnętrznych (2320) – 6 dni,

ministra spraw wewnętrznych (2321) – 6 dni,

ministra spraw wewnętrznych (2322) – 6 dni,

ministra spraw wewnętrznych (2323) – 6 dni,

ministra spraw wewnętrznych (2324) – 6 dni,

morskim – od ministra spraw wewnętrznych (2325)

– 6 dni,

– od ministra spraw wewnętrznych (2326) – 6 dni,

23) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie kon-

na marsz „Obudź się Polsko” w dniu 24 września

– 6 dni,

24) poseł Małgorzaty Pępek w sprawie katastro-

południu Polski – od ministra administracji i cyfry-

zacji (2173) – 5 dni.

72

Teksty interpelacji i zapytań poselskich

(nr 8008)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie braku realizacji przez rząd

zaleceń i rekomendacji

– ponowna

Szanowny Panie Premierze!

Otrzymana odpo-

wiedź na interpelację poselską w sprawie braku re-

alizacji przez Rząd RP zaleceń i rekomendacji Komi-

tetu Praw Człowieka ONZ, wynikających z Powszech-

nego Przeglądu Okresowego Praw Człowieka jest

dalece niesatysfakcjonująca.

Odpowiadająca w imieniu Pana Premiera Donal-

da Tuska pani minister Agnieszka Kozłowska-Raje-

wicz przytoczyła obowiązujące przepisy prawne w za-

kresie dostępu do edukacji seksualnej, dostępu do

nakże przedmiotem mojej interpelacji nie było zapy-

tanie o obowiązujący stan prawny w tym zakresie,

a o jego stosowanie w praktyce, które pozostawia wie-

le do życzenia.

Niestety przepisy te nie są odpowied-

nio respektowane, a w większości przypadków w prak-

tyce nie funkcjonują.

Gdyby istniejące prawo było

dobre, nie byłoby licznych zaleceń i rekomendacji Ko-

mitetów Praw Człowieka ONZ.

Nikt nie kwestionuje istniejących przepisów pra-

wa, ale prowadzone zajęcia z zakresu edukacji sek-

sualnej nie są skuteczne.

Młodzi ludzie nie mają pod-

stawowej wiedzy w tym zakresie.

Tymczasem należy

przypomnieć, że dostęp informacji, edukacji i usług

w szczególności w zakresie edukacji seksualnej, chro-

ni przed różnego rodzaju zagrożeniami, zarówno

zdrowotnymi (choroby przenoszone drogą płciową),

jak i przed potencjalnymi urazami psychicznymi

związanymi z seksualnością człowieka (wykorzysty-

wanie seksualne, przemoc).

Rzetelna edukacja sek-

sualna zapewnia uczniom dostęp do informacji i wie-

dzy, a także umożliwia rozwijanie swoich kompeten-

cji interpersonalnych, pozwala dokonywać rozważ-

nych wyborów i właściwie wykorzystywać nabytą

wiedzę, aby chronić się przed wykorzystaniem i in-

strumentalizacją.

Program nauczania powinien za-

wierać szeroki zakres dostosowanych do wieku i zgod-

nych z wiedzą medyczną informacji dotyczących sek-

sualności, z uwzględnieniem zagadnień rozwoju ﬁ-

zycznego, relacji międzyludzkich, umiejętności po-

staw asertywnych, antykoncepcji, a także zapobiega-

nia chorobom przenoszonym drogą płciową.

Zajęcia

z edukacji seksualnej w polskich szkołach zdecydo-

wanie nie spełniają ww. postulatów.

Podobnie wygląda sytuacja z dostępem do anty-

koncepcji i legalnej aborcji.

Pani Minister Kozłowska-

-Rajewicz zdaje się nie dostrzegać wielu naruszeń

w tym względzie, jak choćby coraz częstszych przy-

padków stosowania tzw. klauzuli sumienia przez far-

maceutów, którzy łamiąc prawo odmawiają realizacji

recept na środki antykoncepcyjne.

Pomimo funkcjonujących przepisów prawa wciąż

pojawiają się liczne problemy dotyczące dostępu i wi-

zyt u lekarza.

W tym przypadku praktyka rozmija

się z teorią i literą prawa.

Nie można wyegzekwować

skierowania na badania prenatalne.

I nie są to jed-

nostkowe przypadki.

Dowodem tego jest na przykład

wyrok Europejskiego Trybunału Praw Człowieka

w Strasburgu, który uznał w 2011 r., że odmowa

nych płodu, narusza Europejską Konwencję Praw

Człowieka.

W wyniku tego postępowania Polska

musi zapłacić kobiecie 60 000 euro (w tym 45 000 euro

zadośćuczynienia).

Ministerstwo Zdrowia ponosi odpowiedzialność

za realizację zaleceń i rekomendacji Komitetów

Praw Człowieka ONZ, która w praktyce nie istnieje.

Gdyby bowiem obowiązujące w Polsce przepisy pra-

wa w tym zakresie funkcjonowały prawidłowo, nie

byłoby ww. zaleceń i rekomendacji Komitetu Praw

Człowieka ONZ.

Stąd też ponawiam zadane we wcześniejszej in-

terpelacji pytania i stawiam kolejne:

1.

Dlaczego do tej pory rząd RP nie wdrożył zale-

ceń i rekomendacji Komitetu Praw Człowieka ONZ

w opisanym powyżej zakresie?

Czy istnieją jakieś

73

przeciwskazania do realizacji tych zaleceń?

Jeśli tak,

to jakie?

2.

Czy i kiedy planowane jest wdrożenie opisanych

powyżej zaleceń i rekomendacji Komitetu Praw Czło-

wieka ONZ?

niejących zaleceń i rekomendacji Komitetu Praw

Człowieka ONZ?

4.

W jaki sposób rząd RP zamierza zapewnić pełne

wykonanie funkcjonujących obecnie przepisów prawa,

aby gwarantowały one kobietom prawidłową realiza-

cję przysługujących im praw reprodukcyjnych?

Z poważaniem

Poseł Wanda Nowicka

Warszawa, dnia 31 października 2012 r.

Interpelacja

(nr 8036)

– ponowna

W związku ze skandaliczną odpowiedzią, jaką

uzyskałem na moją interpelację poselską skierowaną

do Pana Premiera 22 sierpnia 2012 r., udzieloną mi

z Pańskiego upoważnienia przez pana ministra Paw-

ła Grasia, jestem zmuszony ponownie wystąpić w tej

sprawie.

Czynię to, gdyż Pańskie lekceważące podej-

ście do przedstawionych problemów oraz wymijająca

odpowiedź, jaka została mi udzielona, wskazują na

to, że Pan, Panie Premierze, toleruje w swojej partii,

w rządzie i w swoim obozie władzy praktyki nepoty-

zmu oraz łączenia stanowisk, którym często towa-

rzyszy konﬂiktinteresów.

Wswoimwcześniejszym

wystąpieniu wskazałem kilka przykładów z woje-

wództwa podlaskiego, które odnoszą się do standar-

dów działania członków Platformy Obywatelskiej

pełniących funkcje publiczne, lecz nie ustosunkował

kowej odpowiedzi, która rozminęła się z pytaniem,

jakie postawiłem w tej interpelacji.

Wobec tego do-

magam się, aby przeanalizował Pan jednak przedsta-

wione poniżej przypadki i ustosunkował się do nich.

Jeśli i tym razem odmówi Pan rzetelnej i wyczerpu-

jącej odpowiedzi na moje pytanie, będzie to stanowi-

ło niezbity dowód, że akceptuje Pan patologiczne

praktyki członków Pańskiej partii oraz przyjmuje je

za model działania swojego ugrupowania.

Mam na-

dzieję, że tym razem nie będzie Pan unikał odpowie-

dzi na postawione przeze mnie pytania i odniesie się

do każdego z opisywanych przypadków.

Stwierdzenie

użyte przez pana ministra Pawła Grasia w odpowie-

dzi na moją interpelację, że „zjawisko nepotyzmu nie

ma jednej barwy partyjnej czy branżowej”, jest typo-

wą dla Platformy Obywatelskiej i Pańskiego rządu,

powtarzalną i dobrze już znaną opinii publicznej

z wielu praktyk i zachowań przedstawicieli obecnej

władzy próbą rozmycia odpowiedzialności i przerzu-

cania jej na innych.

Oczekuję, że wreszcie chociaż raz

uderzy się Pan we własne, a nie cudze piersi.

W swo-

jej interpelacji nie pytałem przecież o ﬁlozoﬁczneczy

społeczne wymiary korupcji i nepotyzmu w ogóle,

tylko o konkretne przypadki osób i sytuacji związa-

nych z Platformą Obywatelską i działaniem jej przed-

stawicieli w parlamencie, rządzie, samorządzie i spół-

kach, za które odpowiadają instytucje państwowe lub

zdominowany przez koalicję PO–PSL samorząd.

Afera taśmowa i ujawnienie nepotyzmu w spółce

Elewarr, Agencji Rynku Rolnego oraz Agencji Re-

strukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa zarządza-

nych przez działaczy Polskiego Stronnictwa Ludowe-

go, które jest koalicjantem Platformy Obywatelskiej,

uświadomiły opinii publicznej, jaki jest rzeczywisty

obraz polityki pod rządami koalicji PO–PSL, na któ-

cy Platformy Obywatelskiej.

Opublikowane w me-

diach materiały pokazują patologiczne praktyki, ja-

kich dopuszczają się politycy PSL, którzy, zajmując

dobrze opłacane stanowiska w spółkach Skarbu Pań-

stwa, szybko dorabiają się ogromnych fortun i za-

właszczają państwowe instytucje.

Opinia publiczna,

ukierunkowana przekazami medialnymi, zognisko-

wała się wokół nepotyzmu, kolesiostwa i szastania

mach podziału wpływów dostały się w ręce PSL jako

lityczne zabarwienie mają takie patologiczne zjawi-

ska, zawsze zasługują na potępienie, zdecydowaną

reakcję organów państwa odpowiedzialnych za prze-

strzeganie prawa i uczciwość w życiu publicznym

oraz wymagają wyciągnięcia konsekwencji służbo-

wych i karnych, ale również politycznych.

Jakie kon-

sekwencje polityczne wyciągnął Pan, Panie Premie-

rze, wobec odpowiedzialnych za zaistniałą sytuację?

Niestety, tak naprawdę nie podjął Pan żadnych kro-

ków politycznych, dyscyplinujących i zaradczych,

w gruncie rzeczy ich podjąć nie mógł, bowiem od 5 lat

ﬁrmujePaniakceptujetakiepatologiewswoimrzą-

waniu od jej koalicjanta i stosuje te same praktyki co

PSL, tyle tylko że na znacznie większą skalę, bo za-

kres jej wpływów jest większy.

Można powiedzieć:

Wart Pac pałaca, a pałac Paca.

Dlatego próba zrzu-

cenia odpowiedzialności wyłącznie na PSL jest nie-

uczciwa i ten PR-owski zabieg polegający na wywo-

łaniu wrażenia kontrastu pomiędzy skorumpowa-

74

Lista nieetycznych praktyk działaczy Platformy

żena Kamińska została zmuszona do uregulowania

swojej sytuacji prawnej poprzez uzyskanie urlopu

sem mówiąc, została urlopowana z funkcji dyrektora

tu, że posłanka PO Bożena Kamińska, przez ponad

pół roku łącząc obie funkcje, łamała prawo.

Wszystko

prawo, powinien jednocześnie dawać przykład i wzór

jego przestrzegania.

Powyższa sprawa znana była pani marszałek

zuje na to, że będzie to jedynie upozorowanie mery-

torycznego wyboru, a w istocie formalny zabieg dla

wprowadzenia Bożeny Kamińskiej na stanowisko

stąpi już wprawdzie konﬂiktprawnyjakwprzypad-

ku Młodzieżowego Domu Kultury, ale dojdzie za to

do sytuacji konﬂiktuinteresówuniemożliwiającego

bezstronne, obiektywne i nieskrępowane wypełnia-

winien wykonywać, „kierując się dobrem Narodu”.

Ze względu na relacje i powiązania Bożeny Kamińskiej

i Platformy Obywatelskiej z władzami Suwałk może się

nia funkcji jest C. C., radny Sejmiku i członek Zarzą-

du Województwa Podlaskiego, który jednocześnie

rybacka oraz szefa Euroregionu Niemen.

Instytucje

nych przez samorząd województwa podlaskiego.

Funkcja prezesa lokalnej grupy rybackiej pozostaje

i zasiadać we władzach instytucji prowadzącej taką

działalność z wykorzystaniem mienia samorządu da-

nego szczebla, a środki unijne pozostające w dyspo-

zycji lokalnej grupy rybackiej bez wątpienia można

zaliczyć do majątku samorządu województwa podla-

nadzoruje on niejako sam siebie.

Nie dość że C. C.

75

wującej władzę w samorządzie województwa koalicji

PO–PSL – który publicznie opowiada się za odwoła-

wództwa i zamiast złożyć odpowiedni wniosek do

li do samorządu regionalnego i nadal obowiązuje

w brzmieniu: „partia kieruje, a samorząd rządzi”.

Ze

względu na konﬂiktwewnętrznywPlatformieOby-

watelskiej i wzajemne frakcyjne blokady personalne

tyjne rozstrzygnięcia w tej sprawie.

Apeluję, aby Pan

Premier zechciał użyć swoich prerogatyw w celu jak

najszybszego uregulowania tej bulwersującej sytuacji

skiej w Suwałkach A. N. Będąc zatrudniona w Parku

Naukowo-Technologicznym Polska-Wschód sp. z.o.o.,

publicznych: samorządu województwa podlaskiego

ków samorządu województwa, o którym była mowa

wyżej.

powołany poza konkursem z nominacji politycznej na

stanowisko wiceprezesa spółki PKS w Suwałkach SA

podlaskiego), znalazł się w sytuacji niezgodności

wisko ze względów politycznych po przegranych

zji o powierzeniu K. T. stanowiska wiceprezesa spół-

ki, stwierdził, że jest on osobą posiadającą odpowied-

kształcenie, publicznie nie poinformowano.

z wykształcenia historyku, który w ramach rekom-

pensaty otrzymał funkcję wiceprezesa spółki PKS

królika nie zaoferuje zatrudnienia i funkcji.

Wobec powyższego – działając na podstawie

art. 14 ust. 1 pkt 7 oraz art. 19 ustawy z dnia 9 maja

76

pujące pytanie: Czy akceptuje Pan przedstawione

sów oraz braku elementarnych standardów etycz-

nia takich patologicznych praktyk?

Oczekuję ponownie od Pana jako prezesa Rady

noznacznego stanowiska w sprawie przedstawionych

przykładów.

Brak odpowiednich działań i decyzji ze

strony Pana Premiera utwierdzi mnie i opinię pu-

bliczną w przekonaniu, że zawłaszczanie państwa

przez partyjnych działaczy, nepotyzm, korupcja, pry-

wata i tworzenie „republiki kolesiów” jest immanent-

ną i świadomie akceptowaną cechą obecnej władzy i jej

Poseł Jarosław Zieliński

Warszawa, dnia 5 listopada 2012 r.

Interpelacja

(nr 8112)

– ponowna

odpowiedzi na pytania zadane przeze mnie w inter-

pelacji nr 8112 w sprawie wizyty przedstawicieli Fe-

deracji Rosyjskiej w siedzibie Służby Kontrwywiadu

Wojskowego oraz niepodaniem powodu ich nieudzie-

lenia proszę ponownie o odpowiedź na następujące

pytania.

1.

Czy wszystkim osobom podróżującym powyż-

pośrednictwem komputerów wyposażonych w modu-

ły Wiﬁ,GSM,Bluetoothetc.),ewidencjonującychnu-

mery telefonów komórkowych będących w zasięgu,

Jednocześnie pragnę zwrócić uwagę Pana Mini-

stra, iż wbrew informacji zawartej w odpowiedzi se-

kretarza stanu w Ministerstwie Obrony Narodowej

Czesława Mroczka żadne z powyższych pytań nie do-

tyczy współpracy SKW ze służbami specjalnymi in-

nych państw (chyba że zaliczymy do nich pytanie

o spożywanie alkoholu z oﬁceramiFSB),ajedynie

tego, czy w ich trakcie przestrzegane są elementarne

zasady bezpieczeństwa.

Próby przeniesienia każdej

dyskusji dotyczącej godzących w bezpieczeństwo Pol-

ski zachowań szefa SKW Janusza Noska na niejawne

forum jest działaniem mającym wyłącznie ukryć

wskazywane przeze mnie problemy.

Celem zadawa-

nych przeze mnie pytań jest upublicznienie niepra-

77

widłowości właśnie po to, aby – odpowiedzialni za

działania szefa SKW – prezes Rady Ministrów oraz

minister obrony narodowej doprowadzili do wyelimi-

nowania tego rodzaju niefrasobliwych praktyk.

Ich

niezasadne – w myśl art. 5 ustawy o ochronie infor-

macji niejawnych – ukrycie pod klauzulą tajności

będzie skutkowało tylko tym, że nikt więcej o spra-

wie się nie dowie, a chronione immunitetem dyplo-

matycznym i nafaszerowane sprzętem szpiegow-

skim samochody będą w dalszym ciągu parkowały

w sercu SKW.

Z poważaniem

Poseł Marek Opioła

Płońsk, dnia 5 listopada 2012 r.

Interpelacja

(nr 8115)

– ponowna

odpowiedzi na jakiekolwiek pytanie zadane przeze

mnie w interpelacji nr 8115 w sprawie wizyt przed-

SWR, GRU, FSB proszę ponownie o odpowiedź na

następujące pytania:

w Moskwie musieli wylegitymować się dokumentami

tożsamości oraz poddać się kontroli pirotechnicznej?

Jednocześnie pragnę zauważyć, że „praktyka nie-

informowania” stoi w sprzeczności z art. 115 Konsty-

tucji RP.

Jeżeli odpowiedź na zadane przeze mnie

pytania numer 1 i 2 znajduje się w dokumentach

oznaczonych klauzulą tajności, proszę o podanie ich

numerów ewidencyjnych, dat wytworzenia, konkret-

nej podstawy nałożenia klauzuli oraz wskazanie oso-

by, która nałożyła na nie klauzule tajności.

Odpo-

wiedź na pytanie w sposób bezsporny nie może być

objęta tajemnicą.

Z poważaniem

Poseł Marek Opioła

(nr 8337)

– ponowna

Szanowny Panie Ministrze!

W piśmie nr DD2/

0602/27/PMN/12/BMI9-12875 z dnia 1 października

2012 r. przedstawił Pan, naszym zdaniem, dwa od-

rębne stanowiska, które nie pozwalają jednoznacznie

określić, czy zakup na aukcji internetowej towaru od

osoby ﬁzycznej nieprowadzącej działalności gospo-

darczej jest kosztem księgowym dla ﬁrmylubosoby

ﬁzycznejprowadzącejdziałalnośćgospodarczą.

Zjed-

nej strony deﬁniujePankosztjako:„(…)

Abyokre -

przychodów, to między tym wydatkiem a osiągnię-

ciem przychodu musi zachodzić związek przyczyno-

wo-skutkowy tego typu, że poniesienie wydatku ma

nie przychodu, ponadto wydatek musi zostać faktycz-

nie poniesiony i udokumentowany w sposób niebu-

dzący wątpliwości (np. fakturą, dowodem przelewu

bądź innymi dowodami) (…)”.

Z drugiej zaś strony

stwierdza Pan, że: „(…)

Sam jednak fakt posiadania

sienie wydatków nie przesądza o możliwości zalicze-

przychodów, gdy nie spełniają one warunku rzetel-

ności (…)”.

Dlatego pytam Pana Ministra: Czy potwierdze-

nie przelewu bankowego będącego zapłatą za zakup

towaru na aukcji internetowej od osoby nieprowa-

dzącej działalności gospodarczej wraz z potwierdze-

niem wygrania takiej aukcji wygenerowanym przez

operatora internetowego serwisu aukcyjnego jest

dowodem księgowym poniesionego kosztu dla ﬁrmy

lub osoby ﬁzycznejprowadzącejdziałalnośćgospo-

darczą?

Z poważaniem

Poseł Piotr Chmielowski

Warszawa, dnia 7 listopada 2012 r.

78

Interpelacja

(nr 8715)

do ministra zdrowia

– ponowna

W związku z odpowiedzią pana Sławomira Neu-

manna, sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia,

zawartą w piśmie z 5 października 2012 r. (znak:

GIS-BI-070-173/MK/12(2)) na moją interpelację z dnia

wie stanu prac legislacyjnych w zakresie pochówku

szczątków pochodzących ze spopielenia zwłok ludz-

kich – uznając, iż odpowiedź ta jest niezadowalająca,

gdyż nie zawiera merytorycznego odniesienia do tre-

ści mojej interpelacji – na podstawie art. 193 ust. 3

Regulaminu Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej (M.P.

z 2012 r. poz. 32) wnoszę o zobowiązanie jej właści-

wego adresata, Ministra Zdrowia, do złożenia dodat-

kowych wyjaśnień poprzez udzielenia pełnej, wyczer-

pującej odpowiedzi na interpelację.

W uzasadnieniu podnoszę, iż w interpelacji mojej,

po szczegółowym przedstawieniu przedmiotu oraz

stanu prawnego problemu objętego interpelacją (pkt 1),

a następnie uzasadnieniu stanowiska oraz podjętych

dotychczas działań prawnych (pkt 2) oraz problemu

dalszego postępowania w odpowiedzialnych resor-

tach rządowych (pkt 3), sformułowałem pod adresem

Pana Ministra Zdrowia następujące pytania:

2.

Jeśli tak, dlaczego, wbrew zapowiedziom, do

legislacyjnych, rzecznika praw obywatelskich, i ww.

czy Minister Zdrowia wyciągnie stosowne konse-

nie zaniechanie w tej mierze oraz za dezinformowa-

nie rzecznika praw obywatelskich, ww. partnerów

Odpowiedź na moją interpelację, zawarta w ww.

piśmie z 5 października 2012 r., ogranicza się do jed-

nego zdania: „W roku 2009 podjęto inicjatywę doty-

czącą powołania międzyresortowego zespołu ds.

rzach i chowaniu zmarłych, jednak zespół nie został

powołany”.

Jest to odpowiedź jedynie na pytanie nr 1 mojej

interpelacji, czyniąca bezprzedmiotową odpowiedź

na pytanie nr 2.

Natomiast brakuje jakiegokolwiek

ustosunkowania się adresata interpelacji do aktual-

Dlatego podtrzymując te pytania:

Skoro odpowiedni zespół nie został powołany, czy

wobec osób odpowiedzialnych za ponad 3-letnie za-

niechanie w tej mierze oraz za dezinformowanie

rzecznika praw obywatelskich, partnerów społecz-

nych oraz opinii publicznej?

Czy Minister Zdrowia zlecił głównemu inspekto-

rowi sanitarnemu zasięgnięcie opinii ekspertów ze-

wnętrznych w przedmiotowej sprawie, jeśli tak, to

Czy Minister Zdrowia podjął bądź zamierza podjąć

pamięci urządzonym na terenie cmentarza?

Proszę o zobowiązanie Ministra Zdrowia do udzie-

lenia pełnej, wyczerpującej odpowiedzi na przedmioto-

we pytania, pod rygorem dalszych kroków prawnych.

Pragnę dodać, iż ewidentnym dowodem powyższej

oceny, dotyczącej niezrozumiałego wprost dezinfor-

mowania przez przedstawicieli resortu zdrowia

rzecznika praw obywatelskich, partnerów społecz-

nych oraz opinii publicznej w zakresie przedmiotowej

problematyki, jest pismo zastępcy rzecznika praw

obywatelskich z dnia 14 września 2012 r. skierowane

do p.o. głównego inspektora sanitarnego Marka Po-

sobkiewicza (znak: RPO-569428-V/2007/PM), w któ-

rym rzecznik opierając się na wcześniejszych zapew-

nieniach pozostaje w błędnym przekonaniu, iż „po-

wołany został międzyresortowy zespół ds. opracowa-

nia założeń projektu ustawy o cmentarzach i pochów-

ku zmarłych (…), który na jesieni zeszłego roku odbył

kilka posiedzeń.

Działanie zespołu zostało zawieszo-

ne w związku ze zmianą na stanowisku ministra

zdrowia”.

Wobec faktu braku informacji o wznowie-

niu prac rzecznik wystąpił w cytowanym piśmie na

lenie informacji o aktualnej działalności międzyre-

sortowego zespołu ds. opracowania założeń projektu

ustawy o cmentarzach i pochówku zmarłych”.

Tymczasem, jak wynika ze zdawkowej odpowiedzi

na moją interpelację, zespół ten nie został powołany

i nie prowadzi żadnej działalności.

79

Potwierdza to, niestety, aktualność postawionej

w uzasadnieniu mojej interpelacji hipotezy o rażą-

cym i permanentnym lekceważeniu zarówno zainte-

resowanych środowisk, reprezentowanych m.in.

przez Polskie Stowarzyszenie Pogrzebowe w Warsza-

wie oraz Regionalne Stowarzyszenie Zwolenników

Kremacji w Lublinie, jak i organu konstytucyjnego,

czyli rzecznika praw obywatelskich poprzedniej i obec-

nej kadencji, a także o braku poszanowania prawa

i wymogów rzetelności w tak ważnym dla życia pu-

blicznego i społecznego dziale administracji rządo-

wej, jaki stanowi resort zdrowia.

Z poważaniem

Poseł Jacek Czerniak

Warszawa, dnia 7 listopada 2012 r.

Interpelacja

(nr 8845)

do ministra ﬁnansów

w sprawie zasad podziału 1% podatku

– ponowna

ka 2012 r. wpłynęła do Sejmu Rzeczypospolitej Pol-

skiej odpowiedź na moją interpelację dotycząca za-

sad podziału podatku 1% przekazywanego na rzecz

organizacji pożytku publicznego, podpisana przez

pana Macieja Grabowskiego, podsekretarza stanu

W związku z powyżej przedstawionym stanem

wygląda statystyka przekazywania 1% podatku w po-

szczególnych województwach?

Jeżeli 70% nie przeka-

zuje 1% podatku wcale, to jest to bardzo wysoki pro-

cent.

Chciałabym uprzejmie poprosić o udostępnienie

tabeli, jeżeli ministerstwo taką posiada, z podziałem

na województwa i procent osób, które zdecydowały

się na przekazanie 1%.

Łódź, dnia 5 listopada 2012 r.

Interpelacja

(nr 8847)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie fotografowania przedmiotów

– ponowna

kowania fotograﬁcznegoprzedmiotówskupowanych

do lombardów, podpisana przez podsekretarza stanu

w Ministerstwie Sprawiedliwości.

W związku z powyżej przedstawionym stanem

Podstawowym celem umów lombardowych jest

udzielanie pożyczki pod zastaw.

Poza tym lombardy

świadczą również skup (m.in. złota, srebra).

O ile za-

sady karania w wyniku umyślnego lub nieumyślnego

paserstwa są zrozumiałe i przejrzyste, to osoby, któ-

re działają w zmowie, zawsze znajdą sposób, aby sku-

tecznie ominąć te przepisy.

Należy znaleźć skuteczny

sposób na uniemożliwienie tego procederu.

Uważam, że lombardom powinno zależeć na wyko-

naniu swojej działalności uczciwie, a nie na byciu nie-

umyślnym paserem.

Aby im dać taką możliwość oraz

ułatwić pracę organom ścigania, należy wprowadzić

zmiany.

Odpowiednie poprawki umożliwią naszym

służbom skuteczniejsze działanie, a co za tym idzie,

poprawi się wykrywalność tych przestępstw.

Czy jest ministerstwu wiadome, że dziś na kwi-

tach skupu widnieją takie informacje: pierścionek

– sztuk 4, łańcuszek – sztuk 3 etc., łączna waga zło-

ta/złom ze złota o łącznej wadze?

Dokumentacja jest oczywiście prowadzona przez

te punkty, ale nie jest prowadzona z należytą staran-

nością.

Co planuje zrobić ministerstwo, aby:

1) poprawić wykrywalność przestępstw na tle

przedstawionego stanu faktycznego,

2) zlikwidować paserstwo w znaczeniu omówio-

nym w niniejszej interpelacji,

3) ułatwić służbom ścigania wykrywanie tych

przestępstw,

4) dokumentacja w lombardach była prowadzona

w sposób należyty i staranny?

80

Interpelacja

(nr 8852)

do ministra pracy i polityki społecznej

– ponowna

ka br. wpłynęła odpowiedź na moją interpelację w spra-

wie prawa do świadczeń pieniężnych z pomocy spo-

łecznej.

Serdecznie dziękuję za jej udzielenie.

Odnosząc się do treści tejże odpowiedzi, pragnę

zaprezentować swoje stanowisko.

Po pierwsze, zgadzam się z opinią, że kryterium

dochodowe jest istotnym kryterium w zakresie usta-

łecznej i niezasadne byłoby rezygnowanie z niego

– pragnę również podkreślić, że w poprzedniej inter-

pelacji nie proponowałam takiego rozwiązania.

Je-

dynie poddałam pod rozwagę Pana Ministra pomysł

stworzenia kilku progów, które działałyby w sposób

proporcjonalny (regresywny), w taki sposób, że zwięk-

szenie dochodu rodziny powoduje, co do zasady, zmniej-

szenie zakresu otrzymywanych świadczeń.

Po drugie, nie mogę zgodzić się z argumentem, iż

nie byłoby to zgodne z konstytucyjną zasadą równo-

ści – Trybunał Konstytucyjny w swoim wyroku (sygn.

akt P 24/10) wskazał, że zasada równości wobec pra-

wa nakazuje identyczne traktowanie podmiotów cha-

rakteryzujących się wspólną cechą istotną (w tym

wypadku cechą istotną są dochody mieszczące się

w pewnym przedziale zgodnie z przyjętymi kryteria-

mi), jednak zasada ta nie ma charakteru absolutne-

go, a w konsekwencji dopuszczalne są od niej uspra-

wiedliwione wyjątki.

Co więcej, możliwość różnico-

wania sytuacji prawnej jednostek w wypadku praw

i wolności ekonomicznych, socjalnych oraz kultural-

nych jest przy tym większa niż w wypadku praw i wol-

ności osobistych czy politycznych.

Wyżej przytoczone

orzecznictwo jest niewątpliwym argumentem prze-

sądzającym o konstytucyjności rozwiązania polega-

jącego na wprowadzeniu kilku proporcjonalnych pro-

gów, od których miałaby być uzależniona wysokość

Po trzecie, rozwiązanie przeze mnie proponowane

spowodowałoby pozytywne skutki społeczne i gospo-

darcze, a mianowicie prowadziłoby do aktywizacji

zawodowej społeczeństwa, jak również pozwoliłoby

na łagodne przejście z systemu pomocy społecznej do

pracy zawodowej.

Rozwiązanie takie realizowałoby

zasadę społecznej gospodarki rynkowej, która zgod-

nie z art. 20 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

stanowi podstawę ustroju gospodarczego Rzeczypo-

spolitej Polskiej, jak również urzeczywistniałoby za-

sadę słuszności i sprawiedliwości społecznej.

Co wię-

cej, istnieje społeczne przekonanie, że nie opłaca się

pracować, ponieważ podjęcie pracy może spowodować

łecznej – czasem różnica pomiędzy potencjalnym do-

chodem ze stosunku pracy a wartością przyznanego

jest stosunkowo mała, co dodatkowo zniechęca nie-

które osoby do podjęcia pracy.

Jest to istotny i nie-

podważalny problem społeczny.

1.

Jakie jest stanowisko Ministra Pracy i Polity-

mentów?

2.

Dlaczego zmiana dochodu w trakcie pobiera-

nia świadczenia z pomocy społecznej nie wpływa na

jego wysokość lub w okresie ponoszenia odpłatności

za świadczenie niepieniężne nie wpływa na wyso-

kość tej odpłatności, jeżeli kwota zmiany nie prze-

kroczyła 10%?

3.

Czy można wprowadzić dodatkowe rozwiązanie

polegające na tym, że zmiana dochodu w trakcie po-

bierania świadczenia z pomocy społecznej wpływa na

jego wysokość, obniżając je o x%, jeżeli kwota zmiany

wynosiła powyżej 10%, a mniej niż y%?

(nr 8853)

do ministra transportu,

w sprawie składanych do przetargów ofert

– ponowna

1.

Czy jest planowana nowelizacja polegająca na

przeciwdziałaniu nieuczciwej konkurencji oferującej

dobra poniżej realnych kosztów?

Przytoczę przypa-

dek łódzkiego WORD-u, który wynajął samochody za

symboliczną złotówkę na miesiąc.

Niestety autoszko-

ły będą zobligowane do zakupu auta za cenę normal-

ną, by przystosować uczniów do auta egzaminacyj-

nego.

2.

Jak wg ministerstwa konkurenci ﬁrmproponu-

jących tak niskie koszta mogą chronić swoje interesy?

81

3.

Czy działania m.in. łódzkiego WORD-u nie są

według ministerstwa niemoralne, żerując na autosz-

kołach, które zakupią nowe auta po cenach standar-

dowych celem jak najlepszego przygotowania swych

uczniów do egzaminu państwowego?

(nr 8867)

do prezesa Rady Ministrów

abonamentu radiowo-telewizyjnego

– ponowna

kwencji niepłacenia abonamentu radiowo-telewizyj-

nego z nadzieją, że tym razem nie będzie się Pan

Premier uchylał od odpowiedzi.

Z powodu nieuzyskania odpowiedzi na pytania za-

warte w interpelacji nr 8867 z dnia 11 września 2012 r.

oraz skierowania jej do niewłaściwego resortu rządo-

wego składam ponowną interpelację poselską.

W kampanii wyborczej PO zapowiadała zniesienie

obowiązku płacenia abonamentu radiowo-telewizyj-

nego.

Pan Premier w wystąpieniach publicznych na-

woływał do niepłacenia abonamentu, określając go

mianem haraczu.

Polacy, którzy uwierzyli Panu, za-

niechali uiszczania opłat i dzisiaj są ścigani przez

urzędy skarbowe i komorników.

Premiera o udzielenie precyzyjnych odpowiedzi na

następujące pytania:

1.

Biorąc odpowiedzialność za swoje słowa, w jaki

sposób zamierza rozwiązać Pan Premier przedsta-

wiony problem?

2.

Czy osoby, które za pańską namową nie płaciły

abonamentu RTV, mogą teraz liczyć na wprowadze-

nie abolicji w powyższej sprawie?

3.

Dlaczego nawoływał Pan do nieprzestrzegania

prawa i kiedy przeprosi Pan obywateli, którzy Panu

zaufali?

Z poważaniem

Poseł Jadwiga Wiśniewska

Warszawa, dnia 12 listopada 2012 r.

Interpelacja

(nr 9129)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

w sprawie niedopełnienia obowiązków

– ponowna

wiedzią Pana Ministra z dnia 3 września 2012 r. na

przesłaną przeze mnie interpelację poselską w spra-

wie niedopełnienia obowiązków służbowych przez

urzędników podległych Panu Ministrowi w zakresie

się z ponowną prośbą o wyjaśnienie przedmiotowej

kwestii, gdyż treść pisma Pana Ministra nie zawiera

informacji merytorycznych odnoszących się do przed-

stawionego w interpelacji problemu.

W piśmie brak jest wyjaśnienia rzeczywistych

przyczyn zaniedbań urzędników ministerstwa, a fakt,

że odpowiedź została przygotowana przez Departa-

ment Ochrony Zabytków, na co wskazują sygnatury

akt, potwierdza jedynie przypuszczenie o próbie zba-

gatelizowania sprawy przez jednostkę resortu odpo-

wiedzialną za przedstawiony problem, gdyż zgodnie

z § 15 Regulaminu organizacyjnego Ministerstwa

Kultury i Dziedzictwa Narodowego do zadań wła-

snych Departamentu Ochrony Zabytków należy

opracowywanie projektu „Krajowego programu ochro-

ny zabytków i opieki nad zabytkami” oraz koordyna-

cja i kontrola realizacji tego programu.

Przypominam, że o przedmiotowej sprawie alar-

mowała Najwyższa Izba Kontroli w roku 2010 w ra-

porcie LRZ-410-09/2009, nr ewid.

2/2010/P/09/170/

LRZ, w którym czytamy: „3–2.2.2.

Realizacja zadań

przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

i opiece nad zabytkami, tj. od dnia 17 listopada 2003 r.,

nie został przyjęty Krajowy Program Ochrony Za-

bytków i Opieki nad Zabytkami.

W 2005 r. został co

prawda uchwalony projekt programu, ale ze względu

na przedłużające się ustalenia międzyresortowe oraz

prace nad nowelizacją obecnej ustawy o ochronie za-

nad programem.

W ocenie Najwyższej Izby Kontroli

brak Krajowego Programu Ochrony Zabytków i Opie-

ki nad Zabytkami znacząco utrudniał prawidłową

i długofalową politykę państwa w zakresie ochrony

zabytków”.

Ustalenia NIK w omawianej sprawie jednoznacz-

nie wskazują, że opieszałości i zaniedbania obowiąz-

ków służbowych przez pracowników resortu wiążą

się ze szkodą dla interesu państwa.

Związane jest to

szczególnie z katastrofalnym stanem technicznym

82

ponad 40% zabytków architektury chronionych wpi-

sem do rejestru zabytków, co zostało udokumentowa-

ne raportem MKiDN z roku 2004 (raport o stanie

zachowania zabytków nieruchomych opracowany

w grudniu 2004 r.).

W dokumencie tym zapisano, że

w kategorii zabytków architektury i budownictwa

„konieczność podjęcia natychmiastowych prac remon-

towych stwierdzono w przypadku 42% obiektów pozo-

stających w stanie daleko posuniętej destrukcji”.

1.

Co konkretnie oznacza stwierdzenie Pana Mi-

nistra odnoszące się faktu, iż w trakcie prac nad prze-

formatowaniem „Krajowego programu ochrony za-

bytków i opieki nad zabytkami” „(...) okazało się, że

zakres koniecznych do wprowadzenia zmian (zwią-

zanych z legislacyjną poprawnością dokumentu) jest

pewnemu wydłużeniu”?

Proszę o wyszczególnienie

wspomnianych zmian wraz z ich merytorycznym

uzasadnieniem oraz podanie właściwego terminu

ogłoszenia dokumentu.

Ponadto pragnę przypo-

mnieć, że 12 kwietnia br. podczas obrad komisji sej-

mowej sekretarz stanu w MKiDN pan Piotr Żuchow-

ski stwierdził, że dokument jest i „nieźle wygląda

merytoryczniea”.

Słowa wiceministra odbiegały od

prawdy, czego dowodem jest nieogłoszenie dokumen-

tu do dnia dzisiejszego pomimo upływu siedmiu mie-

sięcy.

2.

Proszę o informację, z czyjej inicjatywy wpro-

wadzane są kolejne zmiany do projektu dokumentu,

jak przedstawia się zaangażowanie ministerstwa

w prace nad tym dokumentem oraz jaki był harmo-

nogram tych prac, których koniec zapowiedział wi-

ceminister Piotr Żuchowski na 12 lub 22 czerwca

2012 r.

3.

Dlaczego projekt dokumentu nie jest publiko-

wany na stronie internetowej ministerstwa i z jakich

powodów nie są prowadzone na bieżąco konsultacje

społeczne dokumentu, szczególnie z przedstawiciela-

mi środowiska zawodowych konserwatorów zabyt-

ków oraz organizacji społecznych działających na

rzecz ochrony dziedzictwa narodowego?

4.

Z jakich powodów problem wieloletniego opóź-

nienia w ogłoszeniu „Krajowego programu ochrony

ny w informacji MKiDN przedstawionej członkom

12 kwietnia 2012 r.?

Dokument ten zatytułowano

„Stan realizacji ustawy o ochronie zabytków i opiece

nad zabytkami.

Informacja na posiedzenie Komisji

ta wbrew zapowiedzi zawartej w piśmie przewodnim

nie została sporządzona „ze szczególnym uwzględ-

nieniem nadzoru służb konserwatorskich”.

Problem

nadzoru nad służbami ujęto lakonicznie i skrótowo,

nie przedstawiając problemów z nim związanych.

W dokumencie pominięto całkowicie problem nie-

opracowania „Krajowego programu ochrony zabyt-

ków i opieki nad zabytkami” pomimo podstawowego

znaczenia tego dokumentu dla realizacji ustawy.

Licząc na odpowiedź Pana Ministra w możliwie

najpełniejszym zakresie przedstawionych problemów,

pozostaję

Z poważaniem

Poseł Maciej Łopiński

Warszawa, dnia 12 listopada 2012 r.

(nr 9141)

do ministra spraw zagranicznych

– ponowna

dzam, iż czytając Pańską odpowiedź (oznaczoną zna-

kiem: SM 2113/266/12/144924) na złożoną przeze

mnie interpelację dotyczącą zniesienia ruchu wizo-

wego między Polską a USA, odniosłem wrażenie, iż

urzędnicy ministerstwa nie są w pełni kompetentni

do wykonywania swoich zadań.

Rozwijając powyższą myśl, pragnę przywołać py-

już interpelacji, a które w dużej mierze odnosiły się

do działalności i stanowiska ministerstwa.

Tymcza-

sem uzyskałem odpowiedź naszpikowaną ogólnika-

mi, frazesami oraz nazwiskami amerykańskich kon-

gresmenów czy senatorów, które, szczerze powie-

dziawszy, nic mi nie mówią i, pewnie tak, jak dla

wielu obywateli naszego kraju, nic nie znaczą.

Oczy-

wiście cieszy mnie fakt, iż w amerykańskiej admini-

stracji znajdują się zwolennicy zniesienia wiz dla Po-

laków oraz że podejmują oni niezbędne działania

zmierzające w tym kierunku.

Jednakże w piśmie

skierowanym do Pana we wrześniu wyraźnie pyta-

łem, co Pan Minister oraz inni przedstawiciele mini-

sterstwa robicie w kierunku doprowadzenia do pożą-

danego ruchu bezwizowego.

Wydawać by się mogło,

iż urzędnicy ministerstwa nie potraﬁąformułować

prostych i zwięzłych odpowiedzi na stawiane przed

nimi pytania, a co więcej, najwidoczniej nie posiada-

ją umiejętności czytania ze zrozumieniem.

W interpelacji z 19 września postawiłem także

tezę o działaniu państwa polskiego na zasadzie wza-

jemności, które to działanie miałoby polegać na

wprowadzeniu wiz dla obywateli Stanów Zjednoczo-

nych.

Koncepcja (sformułowana w pytaniu nr 4) zo-

stała całkowicie pominięta, a sposób jej przemilcze-

nia wraz z brakiem konkretnych odpowiedzi na

przedstawione pytania należy uznać za całkowitą

83

ignorancję mojej osoby oraz wystosowanego przeze

mnie pisma.

stwo Spraw Zagranicznych podczas Pańskiego urzę-

dowania, aby ruch wizowy między Polską a USA zo-

stał zniesiony?

2.

Jakie są sposoby ministerstwa i Pana Ministra

na egzekwowanie obietnic składanych przez naszych

„przyjaciół” i kiedy obywatele polscy będą mogli zo-

baczyć ich efekty?

3.

W odpowiedzi na interpelację znajduje się frag-

ment mówiący, iż prezydent Obama w 2010 r. wyraził

wolę rozwiązania problemu wiz dla Polaków do koń-

ca swojej kadencji.

Pierwsza kadencja Baracka Oba-

my dobiegła końca – bez rozwiązania problemu, zo-

stał jednak wybrany przez Amerykanów na kolejne

cztery lata.

Jak Pan sądzi, czy cokolwiek zmieni się

w polityce zagranicznej Stanów Zjednoczonych, w szcze-

gólności jeśli chodzi o stosunki z Polską?

4.

W wywiadzie dla porannego programu radio-

wego (7.11.2012 r.) powiedział Pan: „Stany Zjedno-

czone interesują się głównie Stanami Zjednoczony-

aby Polska zainteresowała się głównie Polską?

Jeśli

nie, to dlaczego?

Jeśli uważa Pan, iż nasze państwo

w wystarczającym stopniu już dba o swoje interesy,

bardzo proszę o uzasadnienie.

5.

Dlaczego w stosunkach międzynarodowych

Polski ze Stanami Zjednoczonymi nie może obowią-

zywać prawo wzajemności?

Z wyrazami szacunku

Poseł Marek Poznański

Chełm, dnia 9 listopada 2012 r.

Interpelacja

(nr 9181)

do ministra sportu i turystyki

– ponowna

Pani Minister!

Odpowiedź, którą otrzymałem na

interpelację w sprawie możliwości wynajęcia Stadio-

nu Narodowego na zamkniętą imprezę, zawiera ska-

zę nazywaną zwykle „laniem wody”.

Nie znalazłem

w niej żadnych konkretów ani odniesienia do stwier-

dzenia prezesa Fundacji Edura, iż ceną wynajmu

Stadionu Narodowego na imprezę z okazji 20-lecia

RP będzie przysłowiowa złotówka.

Czy prezes Fun-

dacji Edura okłamał media?

Czy też odpowiedź na

moją interpelację nie zawiera prawdy?

Jeżeli faktycz-

nie umowa najmu powierzchni na Stadionie Narodo-

wym w związku z organizacją tej imprezy została

zawarta na warunkach komercyjnych, to chciałbym

się dowiedzieć, na jaką kwotę opiewała.

Ponadto ponawiam też pytania, na które nie

otrzymałem odpowiedzi:

Czy istnieją zasady, zgodnie z którymi można wy-

nająć stadion na preferencyjnych warunkach?

Czy każda organizacja pożytku publicznego może

liczyć na wynajem Stadionu Narodowego po prefe-

rencyjnej cenie?

Z poważaniem

Poseł Bartosz Kownacki

Warszawa, dnia 6 listopada 2012 r.

Interpelacja

(nr 11190)

do ministra środowiska

w sprawie projektów założeń reformy

Do konsultacji społecznych i międzyresortowych

traﬁłprojektzałożeńnowegoPrawawodnego.

Jak

wynika z informacji docierających do mojego biura

poselskiego, projekt ten nie uwzględnia nowej jed-

nostki organizacyjnej powstałej na bazie dotychcza-

sowego Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej

w Gliwicach.

Jak podkreśla przewodniczący Zakła-

dowej Organizacji Związkowej NSZZ „Solidarność”

przy RZGW, specyﬁkaproblematykiwzakresiego-

spodarki wodnej na terenie działania tego przedsię-

biorstwa jest szczególna.

„Występują szkody górnicze,

którymi od lat zajmuje się wąska grupa wyspecjali-

zowanych w tej dziedzinie fachowców.

Praktycznie

nie jest możliwe wprowadzenie nowych ludzi w tę

problematykę, którzy oprócz fachowej wiedzy z za-

kresu budownictwa wodnego i hydrotechnicznego

potraﬁąkoordynowaćrobotynaterenachszkódgór-

niczych.

Ma to znaczący wpływ na działania związa-

ne z zabezpieczeniem przeciwpowodziowym na tere-

nie silnie zurbanizowanej aglomeracji śląskiej”.

Związkowcy podkreślają, iż ich zdaniem w Gliwicach

powinien powstać Urząd Gospodarki Wodnej, który

będzie zajmował się szeroko pojętą gospodarka wod-

ną, którego trzonem kadry merytorycznej zostać po-

winni pracownicy gliwickiego RZGW.

Nieutworzenie

takiej jednostki organizacyjnej w Gliwicach skutko-

wać będzie rozproszeniem kadry inżynieryjno-tech-

nicznej i niewykonywaniem zadań, co doprowadzić

może do wymiernych strat w gospodarce narodowej.

84

Biorąc powyższe informacje pod uwagę, uprzejmie

1.

Dlaczego w założeniach do nowego Prawa wod-

nego nie uwzględniono konieczności powołania Urzę-

du Gospodarki Wodnej w Gliwicach?

2.

Czy podziela Pan Minister zastrzeżenia pra-

cowników RZGW w Gliwicach i czy zastrzeżenia te

zostaną uwzględnione w ostatecznym kształcie pro-

ponowanych zmian ustawy Prawo wodne?

Z poważaniem

Poseł Wojciech Szarama

Bytom, dnia 29 października 2012 r.

Interpelacja

(nr 11191)

do ministra transportu,

strady A1 od odcinka Pyrzowice do węzła Rząsawa.

Już w wystąpieniu z dnia 31 grudnia 2010 r.

(SPS-

-024-8487/11) w sprawie projektu „Program budowy

budowę autostrady A1 na odcinku Pyrzowice – Tu-

szyn podkreślałem, że inwestycja ta jest priorytetowa

dla mieszkańców Śląska.

Przesunięcie realizacji tego

projektu spowodowało, że obecna DK nr 1 wyprowa-

dzająca ruch na północ kraju pozostaje jedną z naj-

bardziej zatłoczonych i – co za tym idzie –najniebez-

pieczniejszych w Polsce.

Specyﬁcznepołożenienasze-

go państwa oraz możliwość szybkiego skomunikowa-

nia południa z północą Europy jest jednym z czynni-

ków szybkiego rozwoju i szansą na czerpanie korzyści

z transportu.

To dlatego zapowiadana kontynuacja budowy au-

tostrady A1 jest oczekiwana z niecierpliwością i daje

nadzieję na deﬁnitywnerozwiązanieproblemuko-

munikacyjnego, z jakim boryka się m.in. Częstocho-

wa.

Szybkie sﬁnalizowaniepracna57-kilometrowym

odcinku Pyrzowice – węzeł Rząsawa pozwoli rozła-

dować jeden z największych zatorów komunikacyj-

nych w kraju.

Nie trzeba uzasadniać, jakie korzyści

przyniesie to regionowi, mieszkańcom i gospodarce.

Ponadto perspektywa otwarcia i oddania do użyt-

ku mostu w Mszanie (II kwartał 2013 r.), który tym

samym umożliwi korzystanie z gotowego odcinka Go-

rzyczki – Świerklany, dodatkowo przemawia za roz-

poczęciem inwestycji od strony południowej, tj. od

Pyrzowic.

Mając na uwadze konieczność dokończenia tej in-

westycji oraz ogromne oczekiwania społeczne, zwra-

1.

Czy ministerstwo akceptuje postulat rozpoczę-

cia budowy brakującego odcinka autostrady A1 od

Pyrzowic?

2.

Kiedy zostaną podjęte ostateczne decyzje doty-

czące rozpoczęcia tej inwestycji?

Poseł Wojciech Szarama

(nr 11192)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie zapowiedzianej w exposé dotacji

prezesa Rady Ministrów w exposé dotacji przezna-

czonej na wychowanie przedszkolne w 2013 r.

Zapowiedziane w exposé Pana Premiera dodatko-

we środki w kwocie 320 mln zł przeznaczone na do-

tację na wychowanie przedszkolne okazują się być

zabiegiem propagandowym obliczonym na efekt me-

dialny.

Dotacja w założeniach miała być rozwiąza-

niem dla samorządów borykających się ze zbyt wyso-

kimi wydatkami na edukację i nieustannie dokłada-

nymi przez władze centralne zadaniami.

Dodatkowo

krok ten miał przyczynić się do zwiększenia liczby

dzieci w przedszkolach, gdyż wskaźnik ten w Polsce

jest rażąco niski w porównaniu z pozostałymi pań-

stwami Unii Europejskiej.

Niestety, przekazanie sa-

morządom dotacji wiąże się ze zmniejszeniem sumy

subwencji na oświatę.

Projekt ustawy budżetowej na

2013 r. zakłada zmniejszenie jej o 300 mln zł (!).

Wła-

dze samorządowe czują się oszukane i są zbulwerso-

wane, a na dodatek zaskoczone, gdyż jeszcze projekt

z 5 września przewidywał wysokość subwencji w kwo-

cie 39 806 mln zł (po korekcie 39 511 mln zł).

Dzieje

się to wszystko w sytuacji, kiedy samorządowcy z le-

dwością znajdują pieniądze na z roku na rok rosnące

wydatki na edukację w gminach.

Otrzymywana z cen-

85

trali subwencja oświatowa nie zawsze wystarcza na-

wet na wynagrodzenia dla nauczycieli.

Co więcej, sytuacji ﬁnansowejniepoprawiabrak

przekazania gminom 450 mln zł z rezerwy budżeto-

wej mającej zrekompensować skutki podwyższenia

składki rentowej.

Pierwotny termin zakładał prze-

kazanie pieniędzy do 15 października br. Z powodu

braku stosownego rozporządzenia MEN środki te nie

zostały przekazane.

Kolejny termin to 25 listopada.

Pragnę zwrócić uwagę, że niektóre gminy zmuszone

są nawet zaciągać kredyty w celu opłacenia wyższych

składek.

W sytuacji konstruowania budżetów na

2013 r. takie działania nie służą stabilizacji ﬁnansów

gmin i rodzą zagrożenie naginania zasady dyscypli-

ny ﬁnansowej.

Mając na uwadze informacje przedstawione powy-

1.

W jaki sposób samorządy mają pogodzić koniecz-

ność doﬁnansowaniaopiekiprzedszkolnejzpodstawo-

wym zadaniem, tj. utrzymywaniem szkół, w sytuacji

zmniejszenia o 300 mln zł subwencji oświatowej?

2.

Czy zostanie dokonana korekta projektu usta-

wy budżetowej na 2013 r. przywracająca poprzednią

wysokość subwencji oświatowej, tj. 39 806 mln zł?

3.

Kiedy samorządy otrzymają środki na rekom-

pensatę za podwyższoną składkę rentową?

Poseł Wojciech Szarama

(nr 11193)

do ministra zdrowia

w sprawie masowych rezygnacji lekarzy

Szanowny Panie Ministrze!

Polska służba zdro-

wia stoi przed nieuchronnymi, masowymi odejściami

lekarzy z pracy.

Zapowiedzieli to lekarze należący do

Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Lekarzy pod-

czas XII Krajowego Zjazdu Delegatów.

Fachowcy,

którzy przygotowują się do akcji „Dziękujemy, odcho-

dzimy”, zamierzają rozmawiać z innymi lekarzami

o gotowości do takiej decyzji w około pięciuset szpi-

talach w całym kraju.

Powodem tak podjętych działań jest rządowy po-

mysł przekształcania szpitali w spółki prawa handlo-

wego.

Delegaci OZZL uważają, że wyceny świadczeń

zdrowotnych w tak przygotowanych spółkach są zbyt

niskie.

To może zaś skutkować brakiem funduszy na

lekarskie pensje oraz sprzęt.

Sprawą priorytetową jest to, by wyceny nie obej-

mowały jedynie kosztów zabiegu, ale także wynagro-

dzenie lekarza.

Potencjalne odejścia dotkną przede wszystkim

placówki służby zdrowia ﬁnansowane ze środków

publicznych, a zwłaszcza szpitale.

W związku z tym

ucierpią przede wszystkim polscy pacjenci.

Wobec powyższego bardzo proszę Pana Ministra

ilu lekarzy może odejść z pracy podczas akcji „Dzię-

kujemy, odchodzimy”?

2.

Czy resort w swoich planach bierze pod uwagę

możliwość podwyższenia środków na wycenę świad-

czeń?

3.

Czy służba zdrowia przygotowana jest na liczne

odejścia lekarzy z pracy, jeśli tak, to w jaki sposób?

4.

Jakie kroki podejmie ministerstwo, by do opi-

sanej wyżej sytuacji nie dopuścić?

Z poważaniem

Poseł Marzena Machałek

Warszawa, dnia 29 października 2012 r.

Interpelacja

(nr 11194)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie przemocy wobec niemowląt

Szanowny Panie Ministrze!

Na początku ubiegłe-

go tygodnia dotarły do nas zatrważające informacje

o przemocy wobec niemowląt i małych dzieci, która

miała miejsce w jednym z prywatnych wrocławskich

żłobków.

Dzieci były kneblowane, wiązane, leżały

w łóżeczkach bez materacy.

Okazało się ponadto, że

instytucja ta nie posiadała oﬁcjalniestatusużłobka.

Obecnie placówka jest już zamknięta, a opiekunkom

prokuratura postawiła zarzuty.

Jak donoszą media, we Wrocławiu jest około 15 pla-

cówek, które nie są nigdzie zarejestrowane i nie ma

nad nimi żadnej kontroli.

Powodem takiego stanu

rzeczy są procedury i wymagania, które potencjal-

nym właścicielom prywatnych żłobków bardzo trud-

no spełnić.

Mówią oni wręcz o procedurach „nie do

przeskoczenia”.

Tymczasem urzędnicy wymagają, by

to rodzice kontrolowali pracę i funkcjonowanie żłob-

ków.

Jest to niewątpliwie słuszne, jednak nie można

doprowadzić do sytuacji, gdy taka odpowiedzialność

spoczywa jedynie na rodzicach małych dzieci.

Jak nie trudno się domyślić, sytuacja taka ma za-

pewne miejsce w wielu miejscowościach w kraju.

cedury rejestracji żłobków, tak aby ich właściciele

w sposób skuteczniejszy i prostszy do tej rejestracji

mogli doprowadzić?

86

2.

Na ile ministerstwo kontroluje funkcjonowanie

żłobków, w tym przede wszystkim kompetencje pra-

cowników, jakość pełnienia usług oraz faktyczne wa-

runki panujące w jednostce?

by niezarejestrowanych placówek o tym proﬁluwska-

li całego kraju?

Z poważaniem

Poseł Marzena Machałek

(nr 11195)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Z oburzeniem zapo-

znałem się ze skargą, jaka wpłynęła do mojego biura

poselskiego, dotyczącą postępowania GDDKiA wobec

przedsiębiorców prowadzących działalność przy mo-

dernizowanej drodze krajowej S17.

Korespondencja

pomiędzy GDDKiA a przedsiębiorcami wskazuje, jak

mało jest zrozumienia ze strony urzędników i jak

daleko posunięty jest proceder niszczenia małych

i średnich przedsiębiorstw oraz drenaż budżetu pań-

stwa polskiego.

Problem dotyczy montażu ekranów akustycznych

wzdłuż trasy szybkiego ruchu S17, ale nie tylko.

Z po-

dobną sytuacją borykają się w całej Polsce mali i śred-

ni przedsiębiorcy, prowadzący działalność wzdłuż mo-

dernizowanych lub nowo budowanych tras.

Wzdłuż

miejsc, w których prowadzona jest działalność gospo-

darcza, wykonawca GDDKiA zamontował ekrany

mieszane lub całkowicie nieprzezroczyste, tłumacząc

się koniecznością zapewnienia ochrony przed przekra-

czającym polskie normy poziomem hałasu, natomiast

przy działkach rolnych zamontowano ekrany przezro-

czyste.

Takie rozwiązanie nie pozwala na prowadzenie

działalności gospodarczej, narażając na straty, a na-

wet na bankructwo, co wiąże się ze zwolnieniem pra-

cowników zatrudnionych w tych przedsiębiorstwach

i wzrostem bezrobocia, w regionie o wysokim wskaź-

niku osób pozbawionych pracy.

Prośby przedsiębior-

ców o zmianę ekranów na transparentne spotykają się

z odmową ze strony GDDKiA, jednakże nie zostały

wskazane żadne wartości, jakie według wykonawcy

osiąga we wskazanym pasie poziom hałasu, tym sa-

mym nasuwa się wątpliwość, jakie prowadzono bada-

nia poziomu natężenia hałasu i kiedy.

Szanowny Panie Ministrze!

W Polsce obowiązują

najbardziej rygorystyczne w UE przepisy dotyczące

dopuszczalnego poziomu hałasu, co wiąże się z usta-

wieniem dużej ilości ekranów akustycznych.

Koszt

montażu osłon jest bardzo wysoki i wpływa znacznie

na wysokość kosztów inwestycji, tym bardziej iż

praktyka wskazuje, że montowane są w miejscach,

które tego nie potrzebują, jak choćby pola uprawne,

gdzie poziom hałasu nie ma szkodliwego wpływu na

życie ludzi bądź w miejscach, w których utrudniają,

a nawet uniemożliwiają prowadzenie działalności go-

spodarczej.

Ponadto bulwersuje dodatkowo fakt, iż

inwestycje drogowe, jak modernizacja S17, przepro-

wadzane są z udziałem środków pochodzących z UE.

W programach operacyjnych i NSRO wyraźnie jest

wskazane, iż inwestycje te mają nie tylko poprawić

komunikacje w regionie, ale przyczynić się do jego

rozwoju i wzrostu konkurencyjności, co w opisanej

sytuacji nie jest spełnione.

Dodatkowo GDDKiA nie

wyraża zgody na umieszczenie znaków informacyj-

nych, na co przepisy jej zezwalają, tworząc sytuację,

w której podróżny nie wie o możliwości zjazdu do

punktu hotelowo-gastronomicznego bądź do innego

przedsiębiorstwa.

Znane są również przypadki, w któ-

rych przedsiębiorcy muszą wychodzić na drogę po

kontrahentów, ponieważ nie mając znaków informa-

cyjnych, nie wiedzą jak mają dojechać do przedsię-

biorstwa.

Działania te zamiast poprawić pozycje re-

gionu przyczynia się do dalszego pogarszania sytu-

acji ekonomicznej i społecznej na Lubelszczyźnie.

Sytuacja ta jest tym bardziej oburzająca, że po

zakończeniu inwestycji drogowych, z braku środków

bądź z powodu ogłoszenia upadłości przez wykonaw-

ców i doprowadzenia do upadłości podwykonawców,

przeprowadza się zmianę rozporządzenia określają-

cego poziom hałasu, co w konsekwencji zmniejszy

liczbę stawianych ekranów akustycznych.

tania:

1.

Dlaczego rozporządzenie w sprawie dopuszczal-

nych norm hałasu zmieniane jest dopiero po zakoń-

czeniu budowy wielu odcinków dróg ekspresowych

i autostrad, na których, jak wiemy, montowano wie-

lokilometrowe odcinki ekranów akustycznych w miej-

scach, w których nikogo nie chronią i na które wy-

dano miliardy złotych?

2.

Dlaczego narażono budżet na wielomiliardowe

straty, skoro przepisy można i powinno się zmienić

przed rozpoczęciem inwestycji na Euro 2012?

3.

W jaki sposób resort zamierza pomóc poszko-

dowanym przedsiębiorcom w związku z utrudnienia-

mi lub uniemożliwieniem im prowadzenia działalno-

ści z powodu ustawienia ekranów przy ich działkach?

Czy będzie prowadzona analiza zasadności montażu

ekranów z uwzględnieniem tych czynników oraz no-

wych norm zapisanych w rozporządzeniu?

4.

Dlaczego działania rządu wymierzone są w polską

gospodarkę, w małych i średnich przedsiębiorców?

Poseł Jarosław Żaczek

Warszawa, dnia 29 października 2012 r.

87

Interpelacja

(nr 11196)

do ministra zdrowia

w sprawie restrukturyzacji sanepidu

Szanowny Panie Ministrze!

Przygotowania do re-

strukturyzacji sanepidu w województwie zachodnio-

pomorskim trwają od blisko dwóch lat.

Od nowego

roku działać ma tylko oddział laboratoryjny w Woje-

wódzkiej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w Szcze-

cinie, a pozostałe, czyli te mieszczące się w Koszali-

nie, Szczecinku i Kamieniu Pomorskim, mają być

jego oddziałami terenowymi, czyli ﬁliami.

Prze-

kształcenie w ﬁlięoznaczazmniejszeniekadrywad-

ministracji i w laboratorium.

Pracownicy boją się

zwolnień i ograniczenia nakładów ﬁnansowychzpo-

wodu zmniejszającej się liczby badań oraz zmianami

w przepisach, zgodnie z którymi sanepidy nie będą

mogły wykonywać badań zleconych, czyli opłacanych

przez przedsiębiorców.

Obawiają się, że te redukcje

personelu nie będą racjonalne i będą miały negatyw-

ny wpływ na zabezpieczenie stanu sanitarnego pod-

ległego im terenu miast oraz powiatów.

cenia oddziałów laboratorium w Koszalinie, Szcze-

cinku i Kamieniu Pomorskim w ﬁlie i wypracuje

optymalne rozwiązanie, by oddziały te zostały utrzy-

mane?

Z poważaniem

Poseł Stanisław Wziątek

Połczyn-Zdrój, dnia 29 października 2012 r.

Interpelacja

(nr 11197)

do ministra zdrowia

w sprawie ﬁnansowania

pracowni hemodynamiki

Widząc w kardiologii inwazyjnej sposób na zmniej-

szenie śmiertelności z powodu zawałów serca, zabie-

ga się o to, aby zwiększyć liczbę pracowni hemody-

namiki.

W Polsce funkcjonuje pracowni „prywat-

nych” około 120, a ich liczba z każdym rokiem wciąż

rośnie.

Istnieje więc obawa, że kardiologia inwazyjna

rozwija się w sposób niekontrolowany, a dalsze zwięk-

szanie liczby tych ośrodków prowadzi do obniżenia

standardów świadczonych w nich procedur.

Ponadto leczenie ostrych zespołów wieńcowych w

pracowniach hemodynamiki nie jest limitowane

przez NFZ.

Niezależnie od tego, ilu pacjentów przyj-

mie ośrodek, fundusz bez żadnych problemów bardzo

dobrze zapłaci za procedurę – jest ona jedną z najwy-

żej wycenianych.

W konsekwencji obserwuje się cza-

sami wręcz gwałtowny wzrost zachorowalności na

choroby układu krążenia na danym terenie, gdzie

takie nowe pracownie hemodynamiki powstają.

Ro-

dzi się pytanie: Czy jest to wzrost rzeczywisty, czy

jest to wynik interesów właścicieli pracowni hemo-

dynamiki?

Podatnicy ponoszą ogromne koszty roz-

budowy pracowni hemodynamiki.

Z drugiej strony

w środowisku medycznym mówi się o rosnących ma-

jątkach milionerów, którzy są ich właścicielami, tj.

lekarzy biznesmenów.

Trzeba więc zastanowić się,

czy nie ma nadużyć kosztem chorych, którym NFZ

tak chętnie nie wypłaca środków na niezbędne pro-

cesy diagnostyczne i procedury medyczne.

cząwszy od 2005 r. (z rozbiciem na poszczególne lata)

na zrealizowanie procedur wysokospecjalistycznych

w pracowniach hemodynamiki w poszczególnych wo-

jewództwach?

2.

Czy NFZ kontroluje wydatkowanie środków ﬁ-

nansowych przekazywanych „prywatnym” pracow-

niom hemodynamiki?

3.

Czy jest kontrolowany związek pomiędzy po-

wstawaniem nowych pracowni hemodynamiki a licz-

bą zachorowalności na określone choroby wieńcowe

4.

Czy istnieje odpowiedni nadzór merytoryczny

nad „prywatnymi” pracowniami hemodynamiki?

5.

Czy wszystkie pracownie hemodynamiki dys-

ponują odpowiednim sprzętem, a także wykwaliﬁko-

waną kadrą medyczną?

6.

W jaki sposób NFZ sprawdza parametry tech-

niczne sprzętu i obsadę personelu medycznego?

7.

Jakie są nakłady na rehabilitację i proﬁlaktykę

po OZW oraz na leczenie ambulatoryjne, tj. leczenie

zabiegowe, w stosunku do środków przeznaczanych na

leczenie ostrej fazy OZW, tj. leczenie zachowawcze?

8.

Czy w przyszłości przewiduje się zwiększenie

nakładów na diagnostykę nieinwazyjną w kardio-

logii?

9.

Czy NFZ dysponuje danymi, które wskazują

zachorowalność na OZW w Polsce porównawczo do

innych krajów, np. Niemiec?

10.

Czy w innych krajach również następuje

taka częstotliwość w tworzeniu pracowni hemody-

namiki?

Poseł Andrzej Dera

88

Interpelacja

(nr 11198)

do ministra edukacji narodowej

Szanowna Pani Minister!

W imieniu dolnośląskiego

środowiska nauczycielskiego pragnę ponownie zwrócić

się z prośbą o udzielenie szczegółowej odpowiedzi w spra-

tym etapie edukacyjnym w zakresie języków obcych.

Zacytowane rozporządzenie o podstawie progra-

mowej jest nauczycielom znane.

Istotą sprawy jest

jednak możliwość realizacji podstawy zgodnie z za-

pisami rozporządzenia, co często uniemożliwiają

uwarunkowania organizacyjne, które są bardzo zróż-

nicowane.

Nie wszystkie organy prowadzące szkoły

pozwalają na organizowanie mało liczebnych grup

lub też nauczania międzyklasowego, co skutkuje tym,

iż nauczyciel ma w jednej grupie dzieci, które powin-

ny realizować podstawę 4.0, 4.1p, 4.1r.

W trakcie

45-minutowej jednostki lekcyjnej trudno jest zaspo-

koić potrzeby dzieci z trzech różnych podstaw: 4.0

(uczniowie rozpoczynają naukę języka), 4.lp (ucznio-

wie po trzech latach nauki języka), 4.lr (uczniowie są

po 6–9 latach nauki języka), a takie mieszanki nie są

rzadkością.

Którą podstawę programową ma zatem

realizować nauczyciel postawiony w takiej sytuacji?

stii wyboru podręcznika jest także znany nauczycie-

lom, podręczniki do języków obcych są jednak zatwier-

dzane w dwóch wariantach: podstawowy (dedykowany

dzieciom z podstaw IV.

O i IV.1p) oraz rozszerzony (de-

dykowany uczniom z podstawy IV.lr), a zatem mając

w jednej grupie uczniów po różnych podstawach

w gimnazjum, nauczyciel musiałby im zalecić różne

podręczniki.

Nauczanie grupy z dwóch różnych pod-

ręczników to ograniczenie faktycznego czasu lekcji na

ucznia do kilku minut.

Czy zatem nauczyciel może

uczniom po podstawie 3.1 zalecić podręcznik z wpi-

sem: zatwierdzony, wariant podstawowy?

Kolejną kwestią jest wariant podstawy obowiązujący

na rozszerzeniu 180 godzin.

Czy na rozszerzeniu obowią-

zuje wszystkich uczniów wariant 4.1 rozszerzony, czy też

wariant podstawy realizowany na rozszerzeniu zależy

od wariantu realizowanego z daną grupą w ramach puli

godzin wyznaczonych na dany język (z 450)?

Sytuacja może wyglądać następująco: grupa re-

alizuje wariant podstawy 4.1p (po gimnazjum po wa-

riancie 3.0), dodatkowo ta sama grupa ma rozszerze-

nie 180 godzin z języka.

Jaki wariant podstawy obo-

wiązuje tę grupę na rozszerzeniu?

Z poważaniem

Poseł Ewa Wolak

Wrocław, dnia 29 października 2012 r.

Interpelacja

(nr 11199)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Samorząd gminy Ko-

dotyczy budowy drugiego mostu na rzece Odrze

w Głogowie w województwie dolnośląskim.

W imie-

niu mieszkańców Rada Gminy Kotla stwierdza, że

istnieje konieczność budowy drugiej przeprawy mo-

stowej przez rz.

Odrę w Głogowie, w ciągu drogi kra-

jowej nr 12.

Z problemem komunikacyjnym związa-

nym z brakiem drugiego mostu mieszkańcy gminy

Kotla oraz całego powiatu głogowskiego zmagają się

od wielu lat.

Zdarzenia drogowe i wypadki na istnie-

jącym moście wymagają okresowego zamknięcia,

przez co droga jest nieprzejezdna przez kilka godzin.

natywnego dojazdu dla służby zdrowia oraz innych

służb ratujących życie i mienie, stwarza duże zagro-

żenie dla bezpieczeństwa mieszkańców.

Ponadto

w godzinach porannych oraz popołudniowych wystę-

puje największy ruch kołowy spowodowany dojazda-

długotrwałe wyczekiwanie w korkach.

Zdaniem rad-

nych możliwość przeprowadzenia obwodnicy Głogo-

ła przedstawiona w studium korytarzowym wraz z ana-

lizą wielokryterialną nowego przebiegu drogi krajo-

skim, opracowanym przez GDDKiA.

Kiedy przewidywane jest rozpoczęcie budowy

przeprawy mostowej na rz.

Odrze w Głogowie?

Z poważaniem

Poseł Ewa Wolak

(nr 11200)

do ministra transportu,

w sprawie powierzchni użytkowej lokalu

Szanowny Panie Ministrze!

Niniejsze wystąpienie

spowodowane jest interwencjami zgłoszonymi w biu-

rze poselskim przez lokatorów mieszkań, gdzie w skład

powierzchni użytkowej wchodzi tzw. wnęka z prze-

89

znaczeniem na schowek czy też na zabudowaną w ścia-

nie szafę.

Osoby te spełniają dwa warunki niezbędne

do otrzymania dodatku mieszkaniowego, które są

poz. 73, z późn. zm.), tzn. tytuł prawny do lokalu i kry-

terium dochodowe.

Jednocześnie jednakże nie speł-

ustawy, tzn. gdy „powierzchnia” użytkowa lokalu

mieszkalnego nie przekracza normatywnej po-

wierzchni o więcej niż 30%.

Standardowo powierzch-

nia wnęki to 2 m

2

i to przesądza o utracie prawa do

dodatku mieszkaniowego z przyczyn, o których mowa

w ostatnim z powołanych wyżej warunków.

Ustawa

ust. 1 pkt 7 wymienia enumeratywnie, jakie „po-

wierzchnie” nie uważa się za powierzchnie użytkową

lokalu w tym szafy i schowki w ścianach.

Zapytuję Pana Ministra, czy w tej sprawie resort

rozpatruje możliwość podjęcia inicjatywy legislacyj-

nej w kierunku:

1) zwiększenie normatywnej powierzchni lokalu

mieszkalnego (art. 5 ust. 1),

2) zwiększenia parterowego progu przekroczenia

normatywnej powierzchni użytkowej lokalu miesz-

kalnego (art. 5 ust. 5),

3) włączenia zapisów ustawy z dnia 21 czerwca

cych niewliczania do powierzchni użytkowej lokalu

mieszkalnego „powierzchni”, o których mowa w art. 2

datkach mieszkaniowych.

Z poważaniem

Poseł Janusz Dzięcioł

Grudziądz, dnia 29 października 2012 r.

Interpelacja

(nr 11201)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Nawiązując do mojej

interpelacji w sprawie nadzoru oraz opłat za badania

techniczne pojazdów wykonywane przez stacje kon-

troli pojazdów, chciałbym ponownie poruszyć ten

ważny z punktu widzenia bezpieczeństwa problem.

W środowisku przedsiębiorców prowadzących sta-

cje kontroli pojazdów podnoszony jest problem zwią-

zany z ich funkcjonowaniem, a dotyczący procederów

przy prowadzeniu stacji, które nie powinny mieć

miejsca.

W opinii społecznej słyszy się o sytuacjach

„podbijania” dowodów rejestracyjnych pojazdów bez

ich badania, co następnie często się potwierdza po

przeprowadzeniu czynności sprawdzających przez

odpowiednie służby.

W takiej sytuacji na uwagę zasługuje podnoszona

już kilkakrotnie propozycja wyposażenia stacji kon-

troli pojazdów w kamery, które rejestrowałyby fakt

wjazdu pojazdu na stanowisko diagnostyczne.

Takie

rozwiązanie pozwoliłoby właścicielowi stacji kontro-

li pojazdów na bieżące monitorowanie pracy diagno-

stów, byłoby też gwarancją, że nie będą występowa-

ły zjawiska niepożądane – polegające na potwierdza-

niu wykonania badań technicznych w sytuacjach

braku pojazdu.

Monitoring na stacji diagnostycznej

byłby pomocny również dla organów nadzoru, staro-

sty, TDT czy organów ścigania.

W ten sposób ustrzeglibyśmy się kosztownych

procedur związanych z czynnościami wyjaśniający-

mi i mielibyśmy gwarancję, że wszystko jest lege ar-

tis.

Społecznie jest to uzasadnione, gdyż obywatel,

wiedząc, że nie można „podbić” dowodu bez samo-

chodu, z większą starannością dbałby o stan tech-

niczny swojego pojazdu, co w dużej mierze przełoży-

łoby się na bezpieczeństwo na drogach.

Konieczność wyposażenia stacji kontroli pojaz-

dów w kamery można by było połączyć z regulacją

cen za badania techniczne.

Bardzo ważnym elementem wpływającym na ja-

kość badań technicznych, a w konsekwencji na bezpie-

czeństwo ruchu drogowego, jest również szkolenie

okresowe diagnostów.

Obowiązek szkolenia został

usunięty z obowiązujących przepisów prawnych, a w do-

bie ciągłych zmian technologicznych, rozwoju moto-

ryzacji, jak i zmieniających się przepisów, pozwoliłby

na podnoszenie wiedzy diagnostów.

Szkolenie takie

lata w jednostkach upoważnionych przez ministra,

zakończone wydaniem stosownego zaświadczenia.

legislacyjnych planowane jest wprowadzenie wyżej

zaproponowanych rozwiązań?

Z wyrazami szacunku

Poseł Marek Gos

Kielce, dnia 29 października 2012 r.

Interpelacja

(nr 11202)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie

Centralnego Wykazu Ubezpieczonych

prowadzonego przez

Szanowny Panie Premierze!

Praktycznie od po-

czątku bieżącego roku duże emocje budzi sprawa

90

uprawnień świadczeniobiorców do świadczeń opieki

zdrowotnej, a w szczególności sposobu potwierdzania

tego prawa oraz odpowiedzialności świadczeniodaw-

ców za udzielenie świadczenia zdrowotnego osobom,

które takowego prawa nie posiadają.

Od paru miesię-

cy również jesteśmy świadkami zapowiedzi o udo-

stępnieniu możliwości sprawdzenia on-line w Cen-

tralnym Wykazie Ubezpieczonych prowadzonym

czeniobiorcy do świadczeń zdrowotnych.

Abstrahując od faktu kilkukrotnego przekładania

terminu uruchomienia niezbyt skomplikowanego

systemu informatycznego, sam sposób jego realizacji

oraz zakres jego działania budzą moje spore wątpli-

wości.

Sama instytucja Centralnego Wykazu Ubezpie-

czonych (CWU) została wprowadzona do systemu

ochrony zdrowia w 2004 r.

1)

Jak wynika z zapisów

przywołanej ustawy, jej pierwszorzędnym celem jest

potwierdzania prawa do świadczeń z ubezpieczenia

zdrowotnego.

Jednakże obserwując aktualne poczy-

nania Narodowego Funduszu Zdrowia, nie można

oprzeć się wrażeniu, że pierwotna funkcja systemu

została zepchnięta na dalszy plan, a w chwili obecnej

główny nacisk położony jest na zbudowanie drogiego

systemu, który ma umożliwić Narodowemu Fundu-

szowi Zdrowia omijanie przepisów ustawy oraz ka-

ranie świadczeniodawców oraz świadczeniobiorców

w trybie administracyjnym.

1.

W zaplanowanej funkcjonalności CWU jest we-

ryﬁkacjauprawnień,którajestpodstawądopłatno-

ści dla świadczeniodawcy za udzielone świadczenia

zdrowotne.

Twórcy systemu oraz zmian ustawowych

zapomnieli, bądź celowo bądź przez nieuwagę, o art. 2

z późn. zm.), w myśl którego zarówno osoby do ukoń-

czenia 18. roku życia, jak również kobiety w okresie

ciąży, porodu lub połogu mają prawo do korzystania

środków publicznych.

Przeoczono również zapisy

art. 12 ww. ustawy.

a) Kto jest autorem wprowadzonych zmian do

ustawy i dlaczego wprowadzono do ustawy wewnętrz-

nie sprzeczne przepisy ustanawiające obowiązek we-

ryﬁkacjiuprawnieńosób,którymprawodoświad-

czeń nadaje ustawa?

2)

Czy nie występuje przypad-

kiem sytuacja, w której nadaje się jednej tylko insty-

tucji uprawnienia, których zakres przekracza zdrowy

rozsądek – budując nową instytucję quasipolicyjną,

tym razem w ochronie zdrowia?

b) Jak ma zachować się świadczeniodawca, który

ma udzielić świadczenia zdrowotnego osobie upraw-

nionej przepisami ustawy, a odrzuconej przez system

informatyczny?

Czy oznacza to, że np. opiekunowie

prawni dzieci muszą składać oświadczenie, że dziec-

ko jest uprawnione do świadczeń na podstawie art. 2

pkt 1 ust. 3 ustawy?

Czy osoba poszkodowana w wy-

padku będzie musiała przedstawić dowód ubezpie-

czenia, chociaż jest uprawniona do uzyskania nieod-

płatnych świadczeń opieki zdrowotnej na podstawie

ustawy o ratownictwie medycznym?

c) Czy rezygnacja z części funkcjonalności wyni-

kającej ze zbędnych weryﬁkacjiniespowodowałaby

obniżenia kosztów modernizacji CWU?

d) I wreszcie w jakim celu buduje się za 10 mln zł

system, którego w myśl art. 50 ust. 15 w związku

z art. 50 ust. 12 nie trzeba wykorzystywać, gdyż po-

twierdzenia prawa do świadczeń lub oświadczenia

można składać w praktyce do 1 roku od daty udzie-

lenia świadczenia zdrowotnego, a NFZ jest zobowią-

zany za takie świadczenie zapłacić?

2.

W uzasadnieniu do projektu ustawy oszacowa-

no liczbę przypadków skorzystania ze świadczeń

świadczeń, na 150 000 przypadków.

Z przedstawio-

nego opisu nie wynika jednakże, na jakich przesłan-

kach opierali się autorzy tych wyliczeń, ani jakie za-

łożono koszty tychże przypadków.

a) Czy przedstawiane w uzasadnieniu liczby uwzględ-

niają również przypadki osób, które są uprawnione

do świadczeń przepisami ustawy, a o których NFZ

zdaje się zapominać?

Jaka jest rzeczywista liczba

osób nieposiadających prawa do świadczeń opieki

zdrowotnej, z żadnego tytułu?

b) Jeżeli tak, to jaka jest liczba osób faktycznie nie-

uprawnionych do udzielenia im świadczeń zdrowot-

nych oraz jaki jest koszt tych świadczeń?

Czy czasami

nie jest tak, że koszt wdrożenia systemu oraz jego

utrzymania wraz z dodatkowymi etatami jest większy

od uzyskanych za jego pomocą oszczędności?

Wygląda na to, że w trakcie tak pospiesznej reali-

zacji tej jakże szczytnej idei nie dokonano pełnej ana-

lizy problemu, jakim jest potwierdzanie prawa do

świadczeń.

Już z pewnością nie dokonano analizy

merytorycznej wprowadzanych zmian.

W efekcie po-

wstał zlepek przepisów nieprzystających do rzeczy-

wistości, za to umożliwiających realizację kolejnych

wymysłów za miliony pieniędzy podatników.

Jestem

przekonany, że te same środki wydane na zbudowa-

nie systemu umożliwiającego wykrywanie rzeczywi-

stych nadużyć w sektorze ochrony zdrowia, wykorzy-

stującego już istniejące dane dużo bardziej przyczy-

niłyby się do poprawy sytuacji ﬁnansowejwochronie

zdrowia.

Poseł Romuald Ajchler

Wronki, dnia 29 października 2012 r.

1)

2)

nej ﬁnansowanychześrodkówpublicznych(t.j.

Dz.U.z2008r.

Nr164,

poz. 1027, z późn. zm.).

91

Interpelacja

(nr 11203)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Polska znajduje się na

nictwa (liczba mieszkań na 1000 mieszkańców, wiel-

kość powierzchni mieszkalnej przypadająca na sta-

tystycznego Polaka, deﬁcytmieszkańjestszacowany

na ponad 1,5 mln itp.).

Nie ma jeszcze ostatecznych

wyników najnowszego spisu powszechnego, ale wielu

ekspertów twierdzi, że sytuacja mieszkaniowa Pola-

ków w stosunku do poprzedniego spisu uległa pogor-

szeniu.

Mieszkania są towarem, ale nie wszystkich na nie

stać, dlatego kraje europejskie prowadzą społeczno-

-rynkowe polityki mieszkaniowe, a w Polsce jako

w jedynym kraju – sądząc po nakładach budżetowych

na te cele i po efektach – podporządkowano budow-

nictwo mieszkaniowe liberalnej doktrynie.

Jest to

dza, że wydatki na ożywienie budownictwa mieszka-

niowego wielokrotnie się zwracają do budżetu (VAT,

robocie (na każdego zatrudnionego w budownictwie

przypada 3–4 zatrudnionych w przemysłach pracu-

jących na rzecz mieszkalnictwa) i zmniejsza patologie

społeczne.

niowej (raporty NIK) gwałtownie spadły w ostatnich

munalne i socjalne), głównie z powodu rabunkowej

wyprzedaży mieszkań komunalnych za przysłowiową

złotówkę (zamiast stworzyć dobry rynek mieszkań

na wynajem o umiarkowanych czynszach doprowa-

dzono do nieodwracalnych strat w tych zasobach).

Za 7 miesięcy br. oddano w Polsce 92 021 miesz-

kań, z tego aż 87 370 (95%) to mieszkania dla bogat-

szej części społeczeństwa (budownictwo indywidual-

ne i deweloperów).

Zaledwie 5% (4651) stanowiły

mieszkania komunalne, społeczne i socjalne.

Jest to

najgorszy wynik od 20 lat i o połowę mniej niż w 2007 r.,

kiedy PO obejmowała władzę.

Niedawno CBOS przeprowadził badania dotyczą-

ce sytuacji mieszkaniowej Polaków.

Ponad 50% an-

kietowanych rodzin stwierdziło, że brak perspektyw

mieszkaniowych jest jednym z głównych problemów,

a 70%, że jest to główna przyczyna dramatycznego

spadku urodzeń.

Rząd dalej zdaje się nie dostrzegać

tego problemu – mówiąc o polityce prorodzinnej, jak

ognia unika problemów mieszkaniowych.

W 6 najbogatszych miastach wyniki w budownic-

twie mieszkaniowym są podobne jak w całym kraju

(za 7 miesięcy tylko 5% mieszkań oddano dla bied-

niejszej części społeczeństwa).

W 4 z 6 dużych aglo-

meracji miejskich nie oddano przez 7 miesięcy ani

jednego mieszkania komunalnego, a w 3 ani jednego

społecznego, chociaż w kolejkach na przydział takich

mieszkań czeka wiele tysięcy osób.

Potwierdza to

fakt, że obecna sytuacja mieszkaniowa Polaków nie

jest wynikiem braku środków ﬁnansowych,aprzy-

czyną jest skrajnie liberalne podejście do problemu

mieszkaniowego i brak długofalowej polityki miesz-

kaniowej.

Wbrew doświadczeniom europejskim koalicja rzą-

dowa odrzuciła w ubiegłym roku społeczną inicjaty-

wę przyjęcia ustawy o Narodowym Programie Miesz-

kaniowym, która miała ograniczyć samowolę polity-

ków, rządów i poszczególnych ministrów w podejściu

do problemów mieszkaniowych.

Jedynym sposobem

na ograniczenie zgubnego wpływu kadencyjności

władzy wykonawczej na „politykę mieszkaniową” jest

przyjęcie kilkunastoletniego programu mieszkanio-

wego w randze ustawy.

Wycinkowe programy przyj-

mowane w ostatnich 20 latach zostały wykonane

średnio w 20%.

Podobnie zmienne decyzje dotyczyły

nieustających reorganizacji centrum administracyj-

nego budownictwa.

W ciągu 20 lat aż 7 razy zmienia-

no gruntownie organizację i kompetencje urzędów

centralnych zajmujących się budownictwem, plano-

waniem przestrzennym i mieszkalnictwem.

W tym

tkwi źródło obecnego kryzysu mieszkaniowego i złej

jakości prawa regulującego przygotowanie i realiza-

cję inwestycji.

Rządowy program budownictwa miesz-

kaniowego, przyjęty w ubiegłym roku wbrew opiniom

ekspertów i organizacji pozarządowych, ze względu

programów.

Ministra resortu w kwestii przezwyciężenia proble-

mów mieszkaniowych w naszym kraju?

Jakie są plany i zamierzenia w tym zakresie, tak

w ujęciu strategii długoplanowej, jak i konkretnych pro-

pozycji działań w krótszej perspektywie czasowej?

Z poważaniem

Poseł Ryszard Zbrzyzny

Warszawa, dnia 29 października 2012 r.

(nr 11204)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie niekorzystnych zmian w ustawie

Szanowny Panie Premierze!

Do czasu zmiany

ustawy o kredycie konsumenckim w maju 2011 r., gdy

obowiązywała ustawa z 2001 r., w 2006 r. ustawo-

92

dawca dodał do ustawy art. 7a, który stanowił, iż

„Łączna kwota wszystkich opłat, prowizji oraz in-

nych kosztów związanych z zawarciem umowy o kre-

dyt konsumencki (...) nie może przekroczyć 5% kwo-

ty udzielonego kredytu konsumenckiego”.

Pomimo

że i tak przedsiębiorcy parający się zawodowo udzie-

laniem pożyczek nie stosowali się do tego zapisu,

można było z niego skorzystać w toku postępowania

przed sądem.

A tymczasem w ustawie z 2011 r., któ-

ra była tworzona pod nadzorem Urzędu Ochrony

Konkurencji i Konsumentów, zapis ten o maksymal-

nej wysokości kosztów udzielonej pożyczki w ogóle

się nie znalazł.

Stwarza to pole do obchodzenia prze-

pisów o odsetkach maksymalnych poprzez naliczanie

różnych opłat za przygotowanie umowy pożyczki, za

poręczenie przez inną ﬁrmęudzielonejpożyczki,bo

i z taką procedurą się spotkałam.

Zwracam się do Pana Premiera z pytaniem: Co też

zadecydowało o takich zmianach w ustawie?

Czy mi-

nisterstwo dostrzega również to niebezpieczeństwo

dla konsumentów i zamierza temu przeciwdziałać?

Z poważaniem

Poseł Iwona Kozłowska

Warszawa, dnia 29 października 2012 r.

(nr 11205)

do ministra transportu,

nie dla młodych” ma zastąpić kończący się w roku

bieżącym program „Rodzina na swoim”.

Jego wpro-

wadzenie zapowiedział Pan na połowę 2013 r. lub

początek 2014 r.

Program ten różni się w kilku aspek-

tach od dotychczas funkcjonującego programu wspar-

cia osób młodych przy zakupie mieszkania.

Przede

wszystkim nowy program wsparcia będzie dotyczył

tylko rynku pierwotnego.

Uniemożliwi to korzystanie z programu miesz-

kańcom terenów, gdzie nowych mieszkań się nie bu-

duje.

Program nie przewiduje także dopłat do domów

wolno stojących i domów budowanych samodzielnie.

Ograniczenie się do mieszkań na rynku pierwotnym

powoduje, że osoby młode, które skorzystają z pro-

gramu i nabędą mieszkanie w stanie deweloperskim,

będą zmuszone ponieść o wiele większy nakład ﬁnan-

sowy, aby w stopniu podstawowym wykończyć miesz-

kanie.

W ostateczności może się okazać, że niewiele

osób będzie się decydowało na skorzystanie z tego

programu.

mu wsparcia młodych ludzi w nabyciu przez nich

mieszkania na potrzeby rodziny?

Z poważaniem

Poseł Iwona Kozłowska

(nr 11206)

do ministra skarbu państwa

Szanowny Panie Ministrze!

Dochodzą do mnie

niepokojące informacje o zamiarze likwidacji Zakła-

du Gazowniczego w Jarosławiu.

Informacja wywoła-

ła ogromne poruszenie lokalnych środowisk.

Na mój

adres wpływają protesty przeciwko zamiarowi likwi-

dacji Zakładu Gazowniczego w Jarosławiu będącego

częścią Karpackiej Spółki Gazownictwa sp. z o.o.

w Tarnowie.

Jak podnoszą we wspomnianych pi-

smach protestujący, są zaskoczeni podjętą przez Za-

rząd PGNiG SA decyzją.

Karpacka Spółka Gazownictwa od początku swo-

jego istnienia przynosiła zyski ze swej działalności,

twierdzane w planach działalności gospodarczej.

Karpacka Spółka Gazownictwa w Tarnowie obsłu-

guje ok. 45% gazowej sieci dystrybucyjnej w kraju

8 oddziałami – zakładami gazowniczymi i 1 oddzia-

łem wsparcia, łącznie ok. 62 tys. km sieci gazowej

całej grupy kapitałowej, oprócz dywidendy wykupu-

jąc obligacje spółki PGNiG oraz przekazując bezpo-

średnio do właściciela środki z funduszy obrotowych

W skład tej KSG wchodzi również Zakład Gazow-

niczy w Jarosławiu, placówka w dobrej kondycji ﬁ-

nansowej, która wypracowuje dla KSG, a tym samym

dla całej grupy kapitałowej, wielomilionowe zyski.

Obecne zmiany dotkną bezpośrednio grupę 56 pra-

cowników, którym zaproponowano nowe miejsca pra-

cy poza siedzibą ZG w Jarosławiu i będą musieli do-

jeżdżać do pracy w Rzeszowie i jego jednostek tere-

nowych w Łańcucie i Leżajsku oraz dojeżdżać do

Przemyśla, Przeworska, Radymna i Lubaczowa, co

oznacza czasami dojazdy ok. 100 km dziennie.

Pomi-

mo tego, że pracownicy będą musieli ponosić dodat-

kowe koszty dojazdu do nowych miejsc pracy, to

znacznej grupie pracowników obniżono wynagrodze-

nia o kilkaset złotych.

Jak przedkładają zaintereso-

wani w swoich pismach, Zarząd Karpackiej Spółki Ga-

93

Państwa oświadczenie, w którym stwierdza, iż „nie po-

dejmował decyzji o likwidacji któregokolwiek z ośmiu

oddziałów gazowniczych należących do Spółki”.

1.

Czy Pan Minister posiada wiedzę na temat zamia-

ru likwidacji Zakładu Gazowniczego w Jarosławiu?

2.

Jeśli tak to, czy zna Pan przyczyny zamiaru

likwidacji tego oddziału?

3.

Jaka przyszłość czeka Zakład Gazowniczy w Ja-

rosławiu?

Z poważaniem

Poseł Marek Rząsa

Przemyśl, dnia 29 października 2012 r.

Interpelacja

(nr 11207)

do ministra edukacji narodowej

w Ministerstwie Edukacji Narodowej

kach masowego przekazu, dyskusjach oraz wśród

samych posłów stawiane są wobec obecnego rządu

zarzuty braku konkretnych działań w sferze ograni-

czania wydatków publicznych.

W opinii niektórych

tendencją zatrudnienia oraz zwiększania ponad mia-

rę wydatków na administrację publiczną, promocję

i reklamę.

W tych samych opiniach pojawiają się ar-

gumenty o prowadzonych oszczędnościach we wspo-

mnianych wydatkach w latach 2005–2007.

W odniesieniu do powyższego chciałbym zweryﬁ-

kować podawane informacje i porównać je z wydat-

kami ponoszonymi w latach 2005–2007.

w latach 2005 – 2007?

sterstwo Edukacji Narodowej, a także jednostki pod-

4.

W jakich mediach (stacje telewizyjne, rozgło-

śnie radiowe, dzienniki, tygodniki, inne periodyki)

zamieszczano materiały promocyjne lub reklamowe?

Z poważaniem

Poseł Marek Rząsa

(nr 11208)

do ministra gospodarki

w sprawie

wydatków ponoszonych na administrację

Szanowny Panie Ministrze!

W ostatnim czasie

w środkach masowego przekazu, dyskusjach oraz

ograniczania wydatków publicznych.

W opinii nie-

ponad miarę wydatków na administrację publicz-

pojawiają się argumenty o prowadzonych oszczęd-

nościach we wspomnianych wydatkach w latach

2005–2007.

przez Ministerstwo Gospodarki, w latach 2005–2007?

sterstwo Gospodarki, a także jednostki podległe i nad-

zorowane przez Ministerstwo Gospodarki, na pod-

stawie umów o dzieło i umów zleceń, z uwzględnie-

niem podziału na oba typy umów?

Z poważaniem

94

Interpelacja

(nr 11210)

do ministra zdrowia

w sprawie

wydatków ponoszonych na administrację

w latach 2005–2007

przez Ministerstwo Zdrowia, w latach 2005 – 2007?

sterstwo Zdrowia, a także jednostki podległe i nad-

zorowane przez Ministerstwo Zdrowia, na podstawie

działu na oba typy umów?

(nr 11211)

do ministra obrony narodowej

w sprawie

w Ministerstwie Obrony Narodowej

w latach 2005–2007?

sterstwo Obrony Narodowej, a także jednostki pod-

głośnie radiowe, dzienniki, tygodniki, inne perio-

klamowe?

Z poważaniem

Poseł Marek Rząsa

95

Interpelacja

(nr 11212)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie

wydatków ponoszonych na administrację

Sprawiedliwości, a także jednostki podległe i nadzo-

rowane przez Ministerstwo Sprawiedliwości, w la-

tach 2005–2007?

sterstwo Sprawiedliwości, a także jednostki podległe

nieniem podziału na oba typy umów?

(nr 11213)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

wydatków ponoszonych na administrację

i Dziedzictwa Narodowego

sterstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego, a także

96

Interpelacja

(nr 11214)

do ministra skarbu państwa

w sprawie

wydatków ponoszonych na administrację

w Ministerstwie Skarbu Państwa

w latach 2005–2007

Skarbu Państwa, a także jednostki podległe i nadzo-

rowane przez Ministerstwo Skarbu Państwa, w la-

tach 2005–2007?

sterstwo Skarbu Państwa, a także jednostki podległe

(nr 11215)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

wydatków ponoszonych na administrację

w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi

Wsi, w latach 2005–2007?

97

Interpelacja

(nr 11216)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie

wydatków ponoszonych na administrację

w latach 2005 – 2007?

sterstwo Spraw Zagranicznych, a także jednostki

(nr 11217)

do ministra środowiska

w sprawie

wydatków ponoszonych na administrację

Środowiska, a także jednostki podległe i nadzoro-

wane przez Ministerstwo Środowiska, w latach

2005–2007?

sterstwo Środowiska, a także jednostki podległe i nad-

zorowane przez Ministerstwo Środowiska, na pod-

98

Interpelacja

(nr 11218)

do ministra pracy i polityki społecznej

wydatków ponoszonych na administrację

w Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej

Społecznej, w latach 2005–2007?

(nr 11219)

do ministra transportu,

wydatków ponoszonych na administrację

Transportu Budownictwa i Gospodarki Morskiej,

nisterstwo Transportu Budownictwa i Gospodarki

Morskiej, w latach 2005–2007?

przez Ministerstwo Transportu, Budownictwa i Go-

spodarki Morskiej, na podstawie umów o dzieło

99

Interpelacja

(nr 11220)

do ministra ﬁnansów

w sprawie

wydatków ponoszonych na administrację

stwo Finansów, a także jednostki podległe i nad-

zorowane przez Ministerstwo Finansów, w latach

2005–2007?

(nr 11221)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie

wydatków ponoszonych na administrację

w latach 2005–2007

nych, w latach 2005–2007?

sterstwo Spraw Wewnętrznych, a także jednostki

100

Interpelacja

(nr 11222)

do ministra rozwoju regionalnego

w sprawie

wydatków ponoszonych na administrację

w latach 2005–2007?

sterstwo Rozwoju Regionalnego, a także jednostki

(nr 11223)

do ministra sportu i turystyki

wydatków ponoszonych na administrację

w Ministerstwie Sportu i Turystyki

w latach 2005–2007?

sterstwo Sportu i Turystyki, a także jednostki pod-

101

Interpelacja

(nr 11224)

do ministra nauki i szkolnictwa wyższego

wydatków ponoszonych na administrację

nictwa Wyższego, w latach 2005–2007?

sterstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego, a także jed-

nostki podległe i nadzorowane przez Ministerstwo

(nr 11225)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Generalna Dyrekcja

w dniu 17 marca 2009 r. wystąpiła do regionalnego

dyrektora ochrony środowiska w Rzeszowie z proś-

bą o wydanie decyzji o środowiskowych warunkach

zgody na realizację przedsięwzięcia pn. „Budowa

obwodnicy miasta Przeworska w ciągu drogi krajo-

wej nr 4 Jędrzychowice – Korczowa”.

22 grudnia

2009 r. została wydana pozytywna decyzja w tej

Obwodnica miasta Przeworska planowana jest od

30 lat.

Zaawansowany stan przygotowań pod wzglę-

dem formalnoprawnym dawał nadzieję mieszkańcom

oraz władzom powiatu przeworskiego na zapisanie

budowy obwodnicy w programie budowy dróg na lata

2011–2015.

Tak się jednak nie stało.

Przez miasto Przeworsk oraz powiat przeworski

przejeżdża średnio na dobę 16 575 pojazdów, a liczba

padków.

Przeworsk ze względu na swoje położenie geogra-

ﬁcznejeststrategicznieważnympołączeniemkomu-

nikacyjnym w kierunku przejść granicznych w Kor-

czowej, Przemyślu i Medyce.

Pominięcie obwodnicy Przeworska w „Programie

–2015” wywołało poczucie dyskryminacji wśród władz

oraz społeczności lokalnej.

1.

Dlaczego budowa obwodnicy Przeworska w cią-

została uwzględniona w „Programie budowy dróg

2.

Czy i w jakim terminie resort przewiduje roz-

począć realizację budowy obwodnicy Przeworska?

Z poważaniem

Poseł Marek Rząsa

102

Interpelacja

(nr 11226)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

Pragnę zaintereso-

wać Pana Ministra sytuacją kadrową w Komendzie

Miejskiej Policji w Bydgoszczy, w której obecnie jest

ponad 100 wakatów.

Stan ten pogarsza fakt, iż ko-

lejne 30 osób przebywa na długoterminowych zwol-

nieniach.

Są to osoby, które zadeklarowały chęć

odejścia ze służby.

Sytuacja ta spowodowała spadek

ilości służb patrolowych pełnionych przez policjan-

tów.

Tak znaczny odsetek nieobsadzonych miejsc

pracy zagraża bezpieczeństwu mieszkańców miasta

oraz powoduje trudną sytuację dla pracujących

funkcjonariuszy.

1.

Jaka jest przyczyna tak dużej liczby nieobsa-

dzonych stanowisk w Komendzie Miejskiej Policji

w Bydgoszczy, mimo iż jest bardzo wielu chętnych do

pracy?

2.

Czy ta sytuacja jest odosobniona, czy podobne

zdarzają się także w innych komendach Policji na

terenie kraju?

3.

Jaki wpływ na politykę kadrową w Policji ma

obecna sytuacja ﬁnansowapaństwa?

4.

Czy prawdą jest, że ministerstwo wstrzymuje

zatrudnianie w Policji z uwagi na planowaną zmianę

przepisów emerytalnych dotyczących służb mundu-

rowych?

5.

Jak znaczny udział w ﬁnasowaniuPolicjimają

w Polsce samorządy?

Z wyrazami szacunku

Poseł Anna Bańkowska

Bydgoszcz, dnia 30 października 2012 r.

Interpelacja

(nr 11227)

do ministra pracy i polityki społecznej

wawczej, jak również precyzuje wymagania wobec

podmiotów i organizacji pozarządowych prowadzą-

cych placówki wsparcia dziennego (świetlice, kluby,

koła zainteresowań, ogniska wychowawcze i inne

placówki dla dzieci).

Art. 19 ustawy określa wymagania, jakie musi

spełniać organizacja pozarządowa, aby uzyskać ze-

zwolenie od wójta (burmistrza, prezydenta) na pro-

wadzenie placówki.

W myśl cytowanego artykułu

wójt wydaje zezwolenie na działalność placówki,

jeżeli podmiot występujący o zezwolenie przedsta-

wi m.in. pozytywną opinię właściwego miejscowo

komendanta powiatowego lub miejskiego Państwo-

wej Straży Pożarnej i właściwego państwowego in-

spektora sanitarnego o warunkach bezpieczeństwa

ka wsparcia dziennego, oraz najbliższym jego oto-

czeniu.

Zdecydowana większość świetlic środowiskowych

i socjoterapeutycznych, klubów zainteresowań, ognisk

wychowawczych funkcjonuje w lokalach, które w żad-

nej mierze nie mogłyby stanowić przedmiotu komer-

cyjnego użytku z powodu ich nieatrakcyjnego poło-

żenia, zaniedbania otoczenia lub trudnych warun-

ków samego lokalu – placówki zostały często utwo-

rzone w piwnicach, które z pewnością w tak krótkim

czasie, jaki cytowana ustawa nakłada na ich przysto-

sowanie, nie będą mogły sprostać warunkom nie-

zbędnym do otrzymania pozytywnych opinii straży

pożarnej i inspekcji sanitarnej.

Nowe przepisy spowodują, że od 1 stycznia 2013 r.

wiele świetlic środowiskowych może przestać funk-

cjonować, ponieważ ustawa wprowadziła wymogi,

których nie spełnia większość funkcjonujących pla-

cówek.

Należy podkreślić, że do placówek wsparcia

dziennego uczęszczają dzieci zaniedbane wycho-

wawczo, pochodzące z rodzin ubogich, rozbitych,

bezrobotnych i zagrożonych dysfunkcją społeczną.

Niejednokrotnie są to również dzieci, które weszły

w kolizję z prawem i grozi im zabranie z domu ro-

dzinnego.

W świetlicach dzieci odrabiają lekcje, kompensują

opóźnienia edukacyjne i niepowodzenia szkolne,

uczestniczą w zajęciach poszerzających ich wiedzę.

Bardzo ważnym elementem w pracy opiekuńczo-wy-

chowawczej realizowanej w placówkach wsparcia

dziennego jest systematyczne dożywianie dzieci.

W środowiskowych ogniskach wychowawczych i świe-

tlicach socjoterapeutycznych prowadzone są zajęcia

socjoterapeutyczne.

Większość placówek organizuje

dzieciom wyjazdy wakacyjne oraz spotkania okolicz-

nościowe i integracyjne (jasełka, spotkania wigilijne,

Dzień Matki, Dzień Dziecka itp.).

Świetlice są często

„ich drugim domem”, ale nierzadko też jedynym,

w którym jedzą ciepły posiłek lub otrzymują wsparcie

i uwagę należną dziecku.

103

Z całą stanowczością popieram intencję ustawo-

dawcy do stawiania wymogów, które mają na celu

polepszenie warunków, w jakich obecnie funkcjonują

powyższe placówki, a co za tym idzie – bezpieczeń-

stwo i dobro uczęszczających tam dzieci.

Jednakże,

mając na uwadze fakt, że placówki te lub podmioty

je prowadzące borykają się częstokroć z trudnościami

ﬁnansowymi, a dostosowanie tych lokali wymaga

znacznych sił i środków, zwracam się do Pana Mini-

stra o podjęcie działań legislacyjnych w celu przedłu-

żenia okresu przejściowego określonego w ustawie

dla tego typu placówek do 36 miesięcy, podobnie jak

o to wnosi rzecznik praw dziecka.

Uchroni to przed likwidacją wiele placówek, które

nie zdążą w wyznaczonym czasie z dostosowaniem

warunków, w jakich funkcjonują, do wymogów usta-

wy i pozwoli na wypracowanie zadowalających roz-

wiązań docelowych.

Czy rząd, a w szczególności kierowany przez Pana

resort, dostrzega potrzebę i możliwość przedłużenia

okresu przejściowego określonego w ustawie o wspie-

sięcy, aby placówki wsparcia dziennego mogły dosto-

sować się do nowych wymagań określonych w prze-

pisach tej ustawy?

Poseł Jarosław Zieliński

Białystok, dnia 25 października 2012 r.

Interpelacja

(nr 11228)

do ministra środowiska

w sprawie niedoprecyzowania przepisów

Na przykładzie stanu wałów przeciwpowodzio-

wych Częstochowy pragnę zwrócić uwagę na niedo-

precyzowanie zapisów ustawy Prawo wodne, które

skutkuje zwiększeniem niebezpieczeństwa powodzio-

wego.

Utrzymaniem rzek i wałów przeciwpowodzio-

wych zajmują się zarówno zarządy gospodarki wod-

nej oraz w imieniu marszałka – zarządy melioracji

i urządzeń wodnych.

W przypadku małego odcinka

wałów przeciwpowodziowych Częstochowy – wału

kanału ulgi Kucelinka – są to trzy instytucje: Śląski

(stan techniczny wałów przeciwpowodziowych), Re-

gionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w Poznaniu (ko-

ryto kanału), Częstochowa (odpowiada za ochronę

terenu przed powodzią).

Taka sytuacja rodzi szereg

problemów, bowiem sprzyja przesuwaniu odpowie-

dzialności z jednego organu na drugi, także w kwestii

ﬁnansowania.

Ponadtobrakwskazania,czyten,kto

odpowiada za utrzymanie koryta, odpowiada za wały

przeciwpowodziowe rzeki, implikuje kolejne niejasno-

ści dotyczące wskazania organu odpowiedzialnego za

budowę nowych wałów oraz za uregulowanie stanu

formalnoprawnego gruntów pod istniejącymi wałami

przeciwpowodziowymi.

Niedoprecyzowanie przepisów wpływa na stan

bezpieczeństwa powodziowego.

W przypadku Czę-

stochowy, która odczuła skutki powodzi z 2007

i 2010 r., przekłada się to na zapóźnienia w przepro-

wadzeniu generalnego uporządkowania rzek węzła

częstochowskiego, czyli regulacji niektórych odcin-

ków, pogłębienia koryt rzek oraz budowy obwało-

wań.

Obecny stan wałów przeciwpowodziowych sta-

nowi poważne zagrożenie dla mieszkańców, tym

bardziej że obszary przyległe do rzek są w większo-

ści zabudowane (budownictwo jednorodzinne, szko-

ły, przychodnie, szpital i wiele innych ważnych

obiektów przemysłowo-usługowych).

Uzasadnione

jest zatem doprecyzowanie zapisów ustawy Prawo

wodne i wskazanie jednego organu odpowiedzialne-

go za rzekę i jej obwałowanie, a co za tym idzie jed-

noznaczne wskazanie źródeł ﬁnansowaniawłaści-

wego utrzymania rzek i urządzeń wodnych, w tym

wałów przeciwpowodziowych.

3.

Mając na uwadze stan zabezpieczenia prze-

ciwpowodziowego Częstochowy, który zagraża bez-

pieczeństwu jej mieszkańców, czy ministerstwo

zapewni ﬁnansowaniezadańzwiązanychzgene-

ralnym uporządkowaniem rzek węzła częstochow-

skiego?

Z poważaniem

Poseł Jadwiga Wiśniewska

Warszawa, dnia 30 października 2012 r.

104

Interpelacja

(nr 11229)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie

przepisy dotyczące nauczania religii

i etyki w szkołach

rządzenia zmieniającego przepisy dotyczące naucza-

nia religii i etyki w szkołach.

Zgodnie z obowiązują-

cym od 1 września br. rozporządzeniem ministra

edukacji narodowej religia i etyka zostały przesunię-

te z ramowego programu nauczania do szkolnego

planu nauczania.

Taki stan rzeczy budzi obawy o to,

że rząd może przerzucić ciężar ﬁnansowaniaprzed-

miotów na samorządy lokalne.

To, czy religia bądź

etyka pozostaną w szkole i w jakim wymiarze liczby

godzin, zależeć będzie od dobrej woli władz samorzą-

dowych oraz budżetu konkretnej jednostki samorzą-

du terytorialnego.

Komisja Wychowania Katolickiego Konferencji

Episkopatu Polski podnosi, że wbrew zapewnieniom

resortu edukacji z samorządów napływają niepoko-

jące sygnały, że umieszczenie religii i etyki w szkol-

nym programie nauczania zmienia ich status, wsku-

tek czego może dojść do wprowadzenia odpłatności

za nauczanie obu przedmiotów.

Komunikaty ze stro-

ny ministerstwa w przedmiotowej sprawie nie są żad-

nymi aktami prawnymi, w związku z tym nie mają

dla samorządów mocy wiążącej.

Kolejny raz zwracam uwagę Pani Minister, że

bezpłatne organizowanie lekcji religii gwarantuje

Konstytucja RP, konkordat oraz ustawa o systemie

oświaty.

A w świetle ministerialnego rozporządzenia

dochodzi do marginalizacji oraz stopniowej elimina-

cji nauki religii i etyki z polskich szkół.

1.

Czy MEN znowelizuje rozporządzenie celem przy-

wrócenia religii i etyki do ramowego planu nauczania?

2.

Jakimi przesłankami kierował się resort edu-

kacji, przesuwając religię i etykę do szkolnego planu

nauczania ﬁnansowanegoprzezsamorządy?

3.

Czy MEN podziela uzasadnione wątpliwości

Komisji Wychowania Katolickiego KEP w sprawie

możliwości pobierania opłat za nauczanie religii/ety-

ki w szkołach?

4.

Czy ministerstwo nie zauważa sprzeczności

związanych z umieszczeniem religii w szkolnym pla-

nie nauczania w stosunku do obowiązujących zapi-

sów Konstytucji RP, konkordatu oraz ustawy o sys-

temie oświaty?

5.

Czy Pani Minister nie dostrzega zagrożeń wyni-

kających z marginalizacji lekcji religii/etyki dla kształ-

towania moralnych postaw młodego pokolenia?

Z poważaniem

Poseł Jadwiga Wiśniewska

Interpelacja

(nr 11230)

do ministra obrony narodowej

w sprawie zakupu samolotów CASA 295

Szanowny Panie Ministrze!

W czerwcu tego roku

Ministerstwo Obrony Narodowej podpisało z koncer-

nem EADS umowę na zakup pięciu samolotów CASA

295 za cenę 870 mln zł.

Cena obejmuje samoloty wraz

z pakietem logistycznym.

Dostawy maszyn rozpocz-

ną się w 2013 r.

1.

Jaki dokument programowy rangi ministerial-

nej lub rządowej był podstawą zakupu dodatkowych

samolotów?

Uprzejmie proszę o przekazanie egzem-

plarza.

2.

W jakim trybie dokonano wyboru samolotów?

3.

Co obejmuje pakiet logistyczny kupowany wraz

z samolotami z ogólnej ceny kontraktu 870 mln zł?

Jaka jest cena samolotów, a jaka pakietu?

4.

Czy nie uważa Pan, że w świetle spowolnienia

gospodarczego należy w pierwszej kolejności dokony-

wać zakupu sprzętu produkowanego w kraju?

W szcze-

gólności, czy uważa Pan za uzasadnione podtrzymy-

wanie mocy produkcyjnych koncernu EADS i ekspor-

towanie tym samym miejsc pracy?

5.

Czy w świetle pozyskania w ostatnich latach

pięciu samolotów transportowych Lockheed Hercu-

les C-130, pozwalających na przewóz 20 t ładunku

lub 80–90 żołnierzy, potrzeby operacyjne armii uza-

sadniają tak drogi zakup?

Z poważaniem

Poseł Paweł Szałamacha

Warszawa, dnia 30 października 2012 r.

105

Interpelacja

(nr 11231)

do prezesa Rady Ministrów

Szanowny Panie Premierze!

W dniu 3 kwietnia

2012 r. podpisał Pan rozporządzenie Rady Ministrów,

z 2012 r., poz. 448, dotyczące wzrostu wielokrotności

kwoty bazowej stanowiącej przeciętne uposażenia

ca 2012 r.

Z dniem 1 lipca 2012 r. pensja policjantów

faktycznie wzrosła, jednak podwyżka ta nie wynika-

ła z przytoczonego wyżej rozporządzenia, a z faktu

zmian w wysokości dodatku za stopień.

Taki sposób

naliczenia tejże podwyżki jest mniej korzystny dla

policjantów, co obrazują przytoczone niżej wylicze-

nia, dotyczące policjanta w VI grupie zaszeregowa-

nia, w stopniu podkomisarza, z 11-letnim stażem

pracy w Policji:

1.

Pensja przed podwyżką grupa VI specjalista

mnożnik 1,75; uposażenie zasadnicze 2670 zł; 11 lat

służby; wysługa 293,70 zł; dodatek za stopień podko-

misarz 640 zł; razem brutto 3603zł (plus dodatek

służbowy).

2.

Podwyżka kwoty bazowej wg rozporządzenia

z dnia 3.04.2012 (podpisanego przez premiera D.

Tu-

ska) o 0,22 skutek ﬁnansowy:warunkijw.uposaże-

nie zasadnicze mnożnik 1,97; 3005,65 zł; wysługa

330,62 zł; dodatek za stopień 640 zł; razem brutto

3976zł (plus dodatek służbowy)

3.

Rzeczywista podwyżka dodatku za stopień;

skutek ﬁnansowy:uposażeniezasadniczemnożnik

1,75; 2670 zł; wysługa 293,70 zł; dodatek za stopień

940 zł; razem brutto 3903zł (plus dodatek służbowy).

Różnica na niekorzyść policjanta – 73 zł brutto.

W przypadku wprowadzenia planowanych zmian

w naliczaniu emerytury, gdzie nie będzie naliczana

od całości pensji wraz z dodatkami za stopień, a je-

dynie od podstawy pensji, będzie to kolejne pomniej-

szenie emerytury o procent zawarty w tak skrojonej

„podwyżce”.

W związku z powyższym proszę o odpo-

Jaki akt prawny zniósł zapisy rozporządzenia

go przez Pana Premiera?

Dlaczego podwyżka jest skonstruowana w ten

sposób, aby nie miała wpływu w przyszłości na pod-

wyższenie emerytury policyjnej?

Czy planowane jest naliczania emerytur od pod-

stawy,co uderzy w każdego policjanta mimo obietnic,

czy w KGP już pracuje się nad takim projektem?

Z poważaniem

Poseł Andrzej Jaworski

Warszawa, dnia 30 października 2012 r.

(nr 11232)

do ministra zdrowia

w sprawie zakażeń wirusem HCV

sce może być 730 tys. osób, które są nosicielami wi-

rusowego zapalenia wątroby typu C. Większość z nich

nie jest świadoma, że jest zakażona tym wirusem,

gdyż choroba ta jest bezobjawowa i trwa latami.

Do

zakażenia może dojść między innymi podczas zabie-

gów medycznych, w salonach fryzjerskich, kosme-

tycznych czy tatuażu.

HCV pozostawione w organi-

zmie prowadzi do raka lub marskości wątroby.

Dla-

tego też według epidemiologów potrzebny jest naro-

dowy program zwalczania wirusa HCV.

Dzięki temu

można by zmniejszyć w wydatny sposób rozprzestrze-

nianie się tego typu wirusa.

sterstwo dostrzega skalę tego problemu i czy zamie-

rza wprowadzić program zwalczania zakażeń HCV

w Polsce?

Z poważaniem

Warszawa, dnia 30 października 2012 r.

(nr 11233)

do ministra zdrowia

w sprawie zasad ustalania wysokości opłat

Szanowny Panie Ministrze!

Trybunał Konstytu-

cyjny 3 kwietnia 2012 r. orzekł, że art. 42 ust. 6 usta-

alkoholizmowi oraz § 29 rozporządzenia ministra

prowadzania, przyjmowania i zwalniania osób w sta-

nie nietrzeźwości oraz organizacji izb wytrzeźwień

106

i placówek utworzonych lub wskazanych przez jed-

nostkę samorządu terytorialnego są niezgodne

z konstytucją.

Przytoczone przepisy tracą moc obo-

wiązującą z upływem dziewięciu miesięcy od dnia

sze regulacje dotyczą zasad ustalania wysokości

Tak więc jeżeli do 16 stycznia 2013 r. nie zostaną

wprowadzone nowe przepisy normujące przedmio-

tową kwestię, nie będzie podstawy prawnej do po-

Skutkować to będzie tym, że izby wytrzeźwień stra-

cą poważną część dochodów, z których ﬁnansują

swoją działalność.

W związku z przedstawionym problemem zwra-

wprowadzić nowe, zgodne z konstytucją przepisy re-

gulujące zasady pobierania opłat za pobyt w izbie

wytrzeźwień?

2.

Czy nowe regulacje zaczną obowiązywać przed

16 stycznia 2013 r.?

Z poważaniem

Poseł Jan Warzecha

(nr 11234)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

Szanowny Panie Ministrze!

Wiele ośrodków do-

radztwa rolniczego nie posiada wystarczających

środków ﬁnansowych, przez co muszą ograniczać

zakres swojej działalności.

Problem ten dotyczy

zwłaszcza ODR z biedniejszych województw.

Istnie-

je co prawda możliwość dotowania funkcjonowania

ODR przez samorządy wojewódzkie, jednak również

one nie posiadają wolnych środków ﬁnansowychna

ten cel.

Niewystarczające ﬁnansowaniedoradztwa

rolniczego prowadzi do sytuacji, że nie mogą one

w pełni realizować powierzonych im zadań i funkcji.

Taki stan rzeczy może ograniczać dostęp do tego

typu doradztwa dla rolników, zwłaszcza tych mniej

zamożnych.

ﬁnansowychprzekazywanychzbudżetupaństwana

działalność ODR?

2.

Czy w ocenie ministerstwa obecnie funkcjonu-

jący system doradztwa rolniczego w Polsce w odpo-

wiedni sposób realizuje swoje działania?

Z poważaniem

Poseł Jan Warzecha

(nr 11235)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

kontrolę realizacji Programu Rozwoju Obszarów

i rozwoju mikroprzedsiębiorstw.

Ustalono, że głów-

ne nieprawidłowości polegały na nieterminowym

rozpatrywaniu wniosków.

Średni czas oczekiwania

na decyzję ARiMR wynosił 235 dni.

Tak długi

okres oczekiwania na rozpatrzenie wniosków

w kontrolowanych latach spowodowany był zbyt

małą liczbą pracowników zajmujących się tym za-

gadnieniem, a także niską jakością wniosków.

NIK

wskazuje na ryzyko niewykorzystania wszystkich

środków z tego programu, gdyż poziom zakontrak-

towania i realizacji płatności w ramach ogólnych

limitów środków przeznaczonych na ten program

jest bardzo niski.

W związku z przedstawionym problemem zwra-

nić realizację przedmiotowego programu?

Z poważaniem

Poseł Jan Warzecha

(nr 11236)

do ministra pracy i polityki społecznej

Szanowny Panie Ministrze!

W Polsce brakuje le-

karzy orzeczników odpowiedzialnych za wydanie de-

cyzji o przyznaniu świadczenia z ubezpieczenia spo-

łecznego.

Lekarze nie chcą podejmować pracy w Za-

107

kładzie Ubezpieczeń Społecznych ze względów ﬁnan-

sowych, braku możliwości rozwoju zawodowego, są

również narażeni na posądzenia o korupcję.

W związ-

ku z tym w ubiegłym roku 80% wniosków o wydanie

orzeczenia zostało rozpatrzonych w terminie do

45 dni.

Taki stan rzeczy uderza przede wszystkim

w osoby, które ubiegają się o przyznanie świadczenia

lub jego kontynuację, gdyż w wyniku długiego termi-

nu oczekiwania na orzeczenie mogą pozostać bez

środków do życia.

liczby lekarzy orzeczników pracujących w ZUS?

Z poważaniem

Poseł Jan Warzecha

(nr 11237)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie

celowości wymogu ukończenia aplikacji

wie celowości wymogu ukończenia aplikacji ogólnej

Asystenci sędziowscy są pracownikami sądu, któ-

rzy wykonują samodzielnie czynności administracyj-

ne sądowe i czynności związane z przygotowaniem

spraw do rozpoznania.

Ich praca w znacznej mierze

odciąża administracyjnie sędziów i przyspiesza wy-

rokowanie.

Ustawą o Krajowej Szkole Sądownictwa i Proku-

poz. 157) wprowadzono do polskiego ustawodawstwa

wymóg ukończenia aplikacji ogólnej dla asystentów

sędziowskich.

Raport Forum Obywatelskiego Rozwo-

ju podważa celowość powyższego zapisu

1)

.

Argumen-

tując, że ów zapis dał więcej pracy wykładowcom

Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury, ale nie

daje sądom i społeczeństwu wymiernych korzyści.

Doprowadził do spadku chętnych do zajęcia stanowi-

ska asystenta sędziego.

Niskie zarobki asystentów

sędziowskich regulowane rozporządzeniem ministra

sprawiedliwości w sprawie wynagrodzenia zasadni-

wynoszą od 2675 zł do 3824 zł, również nie zachęca-

ją do podjęcia pracy w tym zawodzie.

Na portalu Lex pojawiła się 17 października 2012 r.

ciekawa analiza dotycząca omawianego problemu:

„Zaostrzenie kryteriów w zdecydowanym stopniu

wpłynęło na obniżenie zainteresowania tym zawo-

dem.

Potwierdzają to sami sędziowie w rozmowach,

a także dane dotyczące zatrudnienia w poszczegól-

nych sądach.

Dla przykładu warto przytoczyć kilka

danych:

w postępowaniu kwaliﬁkacyjnymwyłonionojedynie

19 nowych asystentów, podczas gdy wakatów było

aż 25.

Do Sądu Okręgowego w Siedlcach w przeciągu

ostatnich trzech lat zgłosiło się jedynie dwóch kan-

dydatów na asystentów sędziego, a zdecydowana

większość zatrudnionych już na tym stanowisku pra-

cuje tam od ponad trzech lat – czyli nie objęła ich

reforma z 2009 roku i przy kwaliﬁkacjiniemusieli

spełniać wyśrubowanych wymagań.

W Sądzie Rejonowym w Sokołowie Podlaskim

w tym roku przeprowadzono już dwa konkursy, ma-

jące wyłonić nowego asystenta sędziego.

Oba nie do-

szły jednak do skutku, gdyż nie zgłosił się ani jeden

chętny”

2)

.

1.

Ilu nowych asystentów sędziowskich zatrudnio-

no w polskich sądach w poszczególnych latach w okre-

sie 2007–2012?

2.

Czy wg Ministerstwa Sprawiedliwości przepis

dotyczący obowiązku ukończenia aplikacji ogólnej

dla asystentów sędziowskich w świetle powyższych

danych jest celowy?

3.

W jaki sposób Ministerstwo Sprawiedliwości za-

mierza zwiększyć liczbę asystentów sędziowskich?

4.

Czy Ministerstwo Sprawiedliwości zamierza

znowelizować ustawę o Krajowej Szkole Sądownictwa

i Prokuratury w zakresie wymogu ukończenia apli-

kacji ogólnej przez asystenta sędziowskiego?

Jeśli

tak, to w jaki sposób?

Poseł Przemysław Wipler

Warszawa, dnia 30 października 2012 r.

2)

http://www.kancelaria.lex.pl/czytaj/-/artykul/asystentom-sedziow

-nie-jest-potrzebna-aplikacja-ogolna

1)

http://www.for.org.pl/pl/a/2401,Analiza-242012-Wymog-ukoncze-

nia-aplikacji-ogolnej-dla-kandydatow-na-stanowisko-asystenta-sedzie-

go-jest-niepotrzebny

108

Interpelacja

(nr 11238)

do ministra ﬁnansów

w sprawie

liczby kontroli skarbowych wszczętych

wie ilości kontroli skarbowych dokonywanych przez

organy administracji podatkowej i skarbowej, które

były wszczęte w wyniku złożonych zawiadomień o nie-

prawidłowościach podatkowych.

Kwestiami doniosłymi dla funkcjonowania sys-

temu podatkowego są z jednej strony możliwość eg-

zekwowania przepisów podatkowych, zaś z drugiej

strony umożliwienie przedsiębiorcom prowadzenia

działalności bez ponoszenia zbędnych kosztów kon-

troli skarbowej oraz utrudniania działalności.

Znaczna część kontroli skarbowych wszczęta jest na

tów prywatnych.

Liczba donosów z roku na rok ro-

śnie, co świadczyć może, że urzędy skarbowe i urzę-

dy kontroli skarbowej dobierają podmioty do kon-

troli według mylnych kryteriów.

Zawiadomienia

o nieprawidłowościach podatkowych mogą stanowić

rzeczywiste doniesienie o nieuczciwych praktykach

podatników lub też być formą utrudniania działal-

ności konkurencji.

W związku z powyższym zwra-

cam się do Ministra Finansów z następującymi py-

taniami:

1.

Ile zawiadomień o nieprawidłowościach podat-

kowych wpływało do poszczególnych organów admi-

nistracji podatkowej oraz administracji skarbowej

w latach 2009, 2010 oraz 2011?

Proszę o wyszczegól-

nienie każdego organu administracji podatkowej i skar-

bowej oraz przedstawienie liczby takich zawiadomień

dla każdego roku oddzielnie.

2.

Ile przeprowadzono kontroli w wyniku złożo-

nych zawiadomień o nieprawidłowościach podatko-

wych w latach 2009, 2010 oraz 2011 przez każdy or-

gan administracji skarbowej i podatkowej?

3.

Jaka była skuteczność kontroli (tj. w ilu przy-

padkach rzeczywiście kontrola przeprowadzona przez

organy administracji podatkowej i skarbowej wykry-

ła naruszenia prawa) wynikających z zawiadomień

o nieprawidłowościach podatkowych w latach 2009,

dym organie administracji podatkowej i skarbowej

oddzielnie.

4.

Jakimi kryteriami kierują się urzędnicy urzę-

dów skarbowych, izb skarbowych oraz urzędów kon-

troli skarbowej przy decydowaniu, w wyniku którego

zawiadomienia wszcząć kontrolę?

Z poważaniem

Poseł Przemysław Wipler

(nr 11239)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

Ministra w sprawie obiecanych, a do dziś niezreali-

zowanych podwyżek płac dla pracowników admini-

nictwa i Rozwoju Wsi.

Problem ten jest tym bardziej niepokojący, że

znajdujący się w podobnej sytuacji pracownicy admi-

nistracji szkół podległych Ministerstwu Kultury i Dzie-

dzictwa Narodowego wspomniane podwyżki już

otrzymali.

Sprawa dotyczy zatrudnionych w ok. 45 szkołach

na terenie całego kraju.

Ze względu na wagę sprawy i niepewną sytuację

1.

Kiedy pracownicy administracji szkół podle-

głych resortowi rolnictwa otrzymają zapowiadane

wcześniej podwyżki płac?

2.

Czy podwyżki te będą obowiązywały, podobnie

jak w przypadku zatrudnionych w administracji szkół

podległych resortowi kultury, od 1 kwietnia br.?

Z wyrazami szacunku

Poseł Anna Bańkowska

Bydgoszcz, dnia 31 października 2012 r.

Interpelacja

(nr 11240)

do ministra transportu,

w sprawie stworzenia regulacji prawnych

Szanowny Panie Ministrze!

Wykorzystanie „wody

szarej” w budynkach użyteczności publicznej jest co-

raz szerzej stosowanym rozwiązaniem na całym świe-

109

cie.

Możliwość częściowego recyklingu wody jest już

wykorzystywana z powodzeniem w Australii i w USA

(głównie w Kalifornii).

Również w Europie pomysł

ten staje się coraz bardziej popularny.

Mimo iż nie

istnieją jeszcze szczegółowe przepisy w tej sprawie,

to jednak testuje się już rożne rozwiązania technicz-

ne, a zapisy dotyczące „wody szarej” ujęte zostały

w normie europejskiej PN-EN 12056-1:2000.

Według powyższej normy „woda szara” to lekko

zanieczyszczona, niezawierająca fekaliów woda ze

ścieków domowych powstająca podczas kąpieli, mycia

rąk czy prania, a także wody deszczowe przechwyco-

ne do wewnętrznego systemu kanalizacji.

„Szara

woda” może służyć do spłukiwania ubikacji albo być

użyta jako woda robocza do innych celów lub mieć

zastosowanie gospodarcze.

Woda o niższej jakości może być zatem z powodze-

niem wykorzystywana w instalacjach sanitarnych,

skutkując nie tylko oszczędnościami ﬁnansowymi,

ale przede wszystkim korzystnie wpływając na śro-

dowisko naturalne.

Zasoby naturalne wody ciągle się

zmniejszają, dlatego wskazane jest ograniczanie ich

zużycia.

Warto także dodać, że nawet kraje posiada-

jące obecnie względnie duże zapasy słodkiej wody

dostrzegają, że w perspektywie kilku zaledwie poko-

leń sytuacja ta może ulec zmianie.

Zastosowanie „wody szarej” w instalacjach sani-

tarnych budynków może zmniejszyć wykorzystanie

ilości wody o 1/3, a więc równocześnie zredukować

o podobną ilość wytwarzane ścieki.

Dodatkowa ko-

rzyść z takiego rozwiązania dotyczy ograniczenia

odpływu ścieków deszczowych do kanalizacji miej-

skiej, redukując coraz częstszy problem zagospoda-

rowania wód opadowych.

Zarówno w polskich aktach prawnych, przepi-

sach technicznych, jak i normach trudno znaleźć

zapisy na temat wykorzystania „wody szarej”.

Brak

tych uregulowań prawnych powoduje spore ograni-

czenia w stosowaniu takich rozwiązań.

Mimo to

w kilku budynkach biurowych wybudowanych

w ostatnich latach tego typu rozwiązania zostały

wykonane.

Brak uregulowań prawnych spowodował

jednak komplikacje przy odbiorze technicznym bu-

dynków – urzędnicy dokonujący odbioru wskazywa-

li na konieczność stosowania wody bieżącej do

wszystkich instalacji.

Ministra z prośbą o odpowiedź, czy Pan Minister

przewiduje w najbliższej przyszłości przygotować

przepisy regulujące wykorzystanie w częściowym re-

cyklingu „wody szarej” w budynkach użyteczności

publicznej?

Z wyrazami szacunku

Poseł Tomasz Głogowski

Tarnowskie Góry, dnia 31 października 2012 r.

Interpelacja

(nr 11241)

do ministra transportu,

w sprawie trudności w uzyskaniu licencji

wykazania zdolności ﬁnansowej przez

przedsiębiorców

gnały, że przedsiębiorcy zamierzający wykonywać

działalność transportową nie mogą pokonać barier

administracyjnych, tj. przedstawić dokumentu po-

twierdzającego ich sytuację ﬁnansowąprzyskłada-

niu wniosku o licencję na wykonywanie krajowego

transportu drogowego.

Przedsiębiorcy skarżą się, że

na rynku ubezpieczeniowym brak jest produktu speł-

niającego wymogi obowiązującego prawa, wynikają-

ce z rozporządzenia PE i Rady (WE) nr 1071/2009.

Zdecydowanej większość przedsiębiorców zamierza-

jących wykonywać zawód przewoźnika po prostu nie

stać na gwarancję bankową.

Panie Ministrze!

Czy ministerstwo również otrzy-

muje sygnały o problemach w uzyskaniu licencji na

wykonywanie krajowego transportu drogowego, a je-

jące do poprawy sytuacji i likwidacji barier w stara-

niu się o licencję?

Z poważaniem

Poseł Wojciech Saługa

Warszawa, dnia 31 października 2012 r.

(nr 11242)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie możliwej reorganizacji

Zamiejscowych Wydziałów Ksiąg Wieczystych

z siedzibą w Krzeszowicach i Czernichowie

czystych w Krzeszowicach i Czernichowie.

W ciągu ostatnich dni ze strony notariuszy, samo-

rządowców, organizacji społecznych, a także miesz-

kańców gmin zachodniej części powiatu krakowskie-

go docierają do mnie informacje dotyczące planów

110

zmiany w obrębie właściwości Sądu Rejonowego dla

Krakowa-Krowodrzy, a tym samym reorganizacji sie-

dzib Zamiejscowych Wydziałów Ksiąg Wieczystych

w Krzeszowicach i Czernichowie.

W związku z tym należy rozważyć kilka spraw

z tym związanych, a przemawiających za utrzyma-

niem w dotychczasowej formie i miejscu obu tych jed-

nostek.

Wielu mieszkańców z zaniepokojeniem odbie-

ra informacje o powyższych planach, których skutki

mogą w sposób istotny negatywnie oddziaływać na

dostęp obywatela do organów wymiaru sprawiedli-

wości.

Zapewne znane są Panu Ministrowi pozytywne

aspekty funkcjonowania zamiejscowych wydziałów

sądów rejonowych na terenie powiatu krakowskie-

go, gdzie dla poszczególnych sądów rejonowych

funkcjonują wydziały zamiejscowe m.in. w Krzeszo-

wicach, Czernichowie.

Otóż Zamiejscowy Wydział

Ksiąg Wieczystych w Krzeszowicach Sądu Rejono-

wego dla Krakowa-Krowodrzy został zorganizowa-

ny w 1994 r.

Ideą jego utworzenia było ułatwienie

możliwości załatwiania spraw związanych z obro-

tem nieruchomościami i przybliżenie organów wy-

miaru sprawiedliwości mieszkańcom nie tylko gmi-

ny Krzeszowice czy Zabierzów, ale także gminy Al-

wernia, gminy Jerzmanowice i gminy Czernichów

(ponad 85 tys. mieszkańców).

Fakt ten spotkał się

z wielkim uznaniem mieszkańców tych gmin, do

tamtego czasu załatwiających swoje sprawy mająt-

kowe w Krakowie.

W 2001 r. z wydziału ksiąg wieczystych w Krze-

szowicach wydzielono kolejny Zamiejscowy Wydział

Ksiąg Wieczystych w Czernichowie.

Wszystkie te

zmiany dokonane zostały dla dobra mieszkańców re-

gionu, z myślą o ich interesach i przyjmowane były

wręcz entuzjastycznie.

Aktualnie Zamiejscowy Wydział Ksiąg Wieczy-

stych w Krzeszowicach obsługuje mieszkańców

gminy Krzeszowice i gminy Zabierzów (55,5 tys.

mieszkańców), natomiast wydział zamiejscowy

w Czernichowie obsługuje mieszkańców gminy

Czernichów, a także Liszki (22,5 tys. mieszkańców).

W powszechnej opinii społecznej, jak i na bazie mo-

ich osobistych doświadczeń praca obydwu ww. wy-

działów cechuje się profesjonalizmem i rzetelnością.

Sposób obsługi interesantów nie budzi zastrzeżeń.

Jest to kolejny argument za tym, aby nie wprowa-

dzać zmian w obrębie dobrze i sprawnie funkcjonu-

jących jednostek.

Dostęp stron do informacji był

i jest bezpośredni, nie ma kolejek interesantów,

a dogodne warunki komunikacyjne powodują, że

„do ksiąg wieczystych mieszkańcy mają blisko” i, co

szczególnie istotne w dzisiejszej rzeczywistości, nie

powoduje to nadmiernego obciążenia ﬁnansowego

kosztami dojazdu.

Chciałbym podkreślić, że w mojej ocenie funkcjo-

nowanie takich jednostek ma bardzo istotne znacze-

nie dla obywatela, który w możliwie bliski dla swoje-

go miejsca zamieszkania sposób może załatwić wiele

spraw dotyczących obrotu gospodarczego.

Obecność

wydziału zamiejscowego dla każdej z ww. gmin ma

także znaczenie prestiżowe.

Pomimo komputeryzacji ksiąg wieczystych i ła-

twego dostępu do księgi elektronicznej stały, oso-

bisty kontakt z wydziałem jest niezbędny we

wszystkich sprawach dotyczących regulacji stanów

prawnych nieruchomości, zakładania ksiąg wieczy-

stych, wyjaśniania problemów i pomyłek wpisów

do ksiąg wieczystych czy też wreszcie wglądu do

dokumentów składanych w aktach ksiąg wieczy-

stych przez okres ostatnich 100 lat.

Takich spraw

jest ogromna ilość, dotyczą nie tylko właścicieli

nieruchomości próbujących ustalić czy też uregu-

lować swoje tytuły własności, ale także geodetów,

biegłych, notariuszy.

Dlatego w opinii wielu środowisk, a także mojej

za bardzo niekorzystne uznane zostałyby wszelkie

próby naruszenia istniejącej struktury wydziałów

zamiejscowych w Krzeszowicach i Czernichowie.

Sto-

ję na stanowisku, iż państwo także w wymiarze wła-

dzy sądowniczej powinno stać jak najbliżej obywate-

la, dając mu możliwość załatwienia podstawowych

spraw w swoim środowisku lokalnym.

pujące – podstawowe pytanie: Czy planowana jest

w najbliższym czasie jakakolwiek reorganizacja Za-

miejscowych Wydziałów Ksiąg Wieczystych w Krze-

szowicach i Czernichowie?

Z wyrazami szacunku

Poseł Andrzej Adamczyk

Warszawa, dnia 31 października 2012 r.

(nr 11243)

ciem przez polskie środowiska naukowe oraz między-

narodowych specjalistów zespołu parlamentarnego

badań powodów, dla których TU-154M nr 101 uległ

niespotykanemu – w porównaniu do kilkudziesięciu

innych wypadków tego rodzaju samolotu – zniszcze-

to kwestie niebadane nigdy naukowo przez MAK

111

i komisję J. Millera) i ustaleniu, iż powodem tego był

wybuch bądź wybuchy na pokładzie samolotu, proszę

o udzielenie informacji, jakie działania podjęły pod-

ległe Panu służby specjalne w tej sprawie.

Czy informacja ta jest dla nich obojętna, podob-

nie jak seria zamachów terrorystycznych tuż przed

szych naukowych ustaleń pod kątem kontrwywia-

dowczym (nieprocesowym)?

Z poważaniem

Poseł Marek Opioła

(nr 11244)

do ministra spraw wewnętrznych

Karpackiego Oddziału Straży Granicznej

W związku z powołaniem w Ministerstwie Spraw

Wewnętrznych zespołu do opracowania zmian orga-

nizacyjnych Straży Granicznej przy południowej

granicy wśród mieszkańców powiatu nowosądeckie-

go pojawiły się obawy związane z możliwością likwi-

dacji Karpackiego Oddziału Straży Granicznej.

Ist-

nieje wiele przesłanek za utrzymaniem tego kon-

kretnego oddziału, które z całą pewnością powinny

zostać wzięte pod uwagę podczas prac zespołu.

Zmo-

dernizowany i gruntownie wyremontowany Karpac-

ki Oddział SG oraz nowoczesna infrastruktura

umożliwiają funkcjonowanie w jednym kompleksie

wszystkich komórek organizacyjnych oraz dodatko-

wo komórek właściwych tylko strukturze Karpac-

kiego Oddziału SG, tj. Wydziału Zabezpieczenia

Działań, Orkiestry Reprezentacyjnej SG, Wydziału

Obsług Technicznych Lotnictwa SG oraz Podod-

działu Obwodowego-Reprezentacyjnego SG.

Dzięki

tym udogodnieniom istnieje możliwość bezpośred-

niego kierowania, zarządzania i nadzoru nad

wszystkimi komórkami organizacyjnymi bez ko-

nieczności tworzenia ﬁlii,coprzecieżgenerowałoby

dodatkowe koszty.

Warto zwrócić również uwagę na szczególne po-

łożenie geograﬁczneKarpackiegoOddziałuSG,któ-

re sprzyja szybkiemu reagowaniu na zagrożenia wy-

stępujące na zewnętrznych granicach UE w ramach

tzw. II linii na kierunku ukraińskim oraz słowacko-

-ukraińskim.

Ponadto Nowy Sącz dysponuje nowo-

czesnym zapleczem logistycznym, które zapewnia

właściwe funkcjonowanie i realizację bieżących za-

dań, w tym: archiwum, registratura akt cudzoziem-

ców z dużą rezerwą powierzchni, warsztaty, stacja

paliw, magazyny, garaże, hala sportowa, publiczny

zakład opieki zdrowotnej oraz internat.

Nie wolno również zapominać o bezrobociu, jakie

dotyka ludzi mieszkających na tym terenie.

Zniesie-

nie komendy oddziału w Nowym Sączu oraz zmiany

lokalnych struktur spowodują również przedwczesne

odejścia na emeryturę wartościowych funkcjonariu-

szy o minimalnej wysłudze, co spowoduje straty w bu-

dżecie państwa związane z koniecznością wypłacania

świadczeń emerytalnych osobom zmuszonym do nie-

świadczenia pracy.

2.

Czy Ministerstwo Spraw Wewnętrznych zauwa-

ża, że zaplecze sądeckie ma charakter zintegrowany

i jest niepodzielne, a ze względu na bezpieczeństwo

telekomunikacyjne nie można oddać w użytkowanie

podmiotom zewnętrznym żadnego z budynków ko-

mendy Karpackiego Oddziału SG?

3.

Czy ewentualna likwidacja Karpackiego Od-

działu SG w Nowym Sączu i związane z tym przej-

ścia na emeryturę doświadczonych kadr nie są

sprzeczne z polityką rządu w zakresie wydłużania

okresu aktywności zawodowej Polaków?

lokalizacja komendy oddziału na południu Polski po-

ciągnie za sobą znaczne nakłady inwestycyjne podyk-

towane potrzebami użytkowymi, jak i wymogami

prawnymi w zakresie pełnej realizacji specjalistycz-

nych norm eksploatacyjnych?

Z wyrazami szacunku

Poseł Marek Łatas

Myślenice, dnia 5 listopada 2012 r.

Interpelacja

(nr 11245)

do ministra transportu,

w sprawie przyśpieszenia prac nad budową

8 października br. konwent burmistrzów, wójtów

i starosty wadowickiego przyjął stanowisko w spra-

wie przyspieszenia prac nad inwestycją budowy dro-

gi szybkiego ruchu, łączącej Bielsko-Białą z Krako-

wem, pn. Beskidzka Droga Integracyjna, rozpoczęcie

procedury zmierzającej do wykupu gruntów pod ww.

112

drogę oraz jak najszybsze ujęcie tego zadania w rzą-

2016–2020”.

Budowa Beskidzkiej Drogi Integracyjnej jest nie-

zwykle ważna dla całego powiatu wadowickiego, po-

nieważ przede wszystkim usprawni komunikację

drogową na trasie Kraków – Bielsko-Biała.

W przy-

jętym stanowisku czytamy, że „bardzo wysokie i rów-

nomierne natężenie ruchu na obecnej drodze krajo-

wej DK 52, sięgające granicy przepustowości, spowo-

dowało konieczność podniesienia jej parametrów

technicznych.

Z kolei małe odległości między położo-

nymi w jej ciągu miastami, przez centra których

przebiega obecna trasa DK 52, oraz bliska zabudowa

wiejska na całej długości powodują brak możliwości

modernizacji tej drogi po istniejącym śladzie i wska-

zują na bezwzględną potrzebę ustalenia jej nowego

przebiegu na niemalże całym odcinku Bielsko-Biała

– Kraków”.

Przedstawiciele lokalnych władz już po raz kolej-

ny apelują w tej niezwykle ważnej dla całej Małopol-

ski Zachodniej sprawie.

Zdają sobie jednocześnie

sprawę z faktu, że budowa Beskidzkiej Drogi Inte-

gracyjnej będzie niemożliwa dopóty, dopóki rząd Rze-

czypospolitej nie wpisze tej inwestycji do swoich stra-

tegicznych planów i dopóki nie zostaną na nią zabez-

pieczone odpowiednie środki ﬁnansowe.

Biorąc pod uwagę powyższe, uprzejmie proszę

2.

Kiedy ww. inwestycja zostanie zrealizowana?

3.

Na jakim etapie jest obecnie budowa Beskidz-

kiej Drogi Integracyjnej?

Z wyrazami szacunku

Poseł Marek Łatas

(nr 11246)

do ministra zdrowia

w sprawie doﬁnansowania

Mazowieckiego Oddziału Wojewódzkiego

Szanowny Panie Ministrze!

Przyjęty plan ﬁ-

nansowy Narodowego Funduszu Zdrowia na rok

2013 przewiduje ﬁnansowanie świadczeń opieki

zdrowotnej jego mazowieckiego oddziału na poziomie

8 788 251 tys. zł.

Kwota, jaką otrzyma wspomniany

oddział, jest mniejsza o 242 mln PLN w stosunku do

roku ubiegłego.

Biorąc pod uwagę realne potrzeby

mazowieckiej służby zdrowia, należy podkreślić, iż

przy takim progu ﬁnansowaniawprzyszłymroku

zabraknie 859 mln zł na ich zaspokojenie (dane Urzę-

du Marszałkowskiego Województwa Mazowieckiego).

Województwo mazowieckie jest jedynym regionem,

w którym odnotowuje się spadek środków kierowa-

nych z NFZ.

Województwo mazowieckie jest największym wo-

jewództwem naszego kraju, w którym liczba udziela-

nych świadczeń zdrowotnych również jest najwięk-

sza.

Oprócz mieszkańców regionu leczą się tu także

pacjenci z różnych części Polski.

Co więcej, kwoty

składek na ubezpieczenie zdrowotne, które wpłacają

mieszkańcy Mazowsza, zwiększają się każdego roku

od paru lat (dane ZUS).

Tymczasem zgodnie z obo-

wiązującym w NFZ algorytmem, według którego do-

konuje się podziału środków na poszczególne oddzia-

ły, każdego roku zmniejszana jest ilość pieniędzy

przekazywanych województwu na świadczenie opie-

ki zdrowotnej.

Warto w tym miejscu zaznaczyć, że

koszty tej ostatniej sukcesywnie wzrastają.

Finansowanie mazowieckiego oddziału NFZ na

planowanym pułapie niesie ryzyko obniżenia pozio-

mu świadczonych usług medycznych, największe dla

lecznictwa szpitalnego.

W obliczu zmniejszonej liczby

środków niektórym szpitalom już posiadającym pro-

blemy grozi zapaść ﬁnansowa,włączniezzakłóce-

niem ciągłości funkcjonowania.

Konsekwencje takie-

go stanu rzeczy, co oczywiste, najbardziej dotkną

pacjentów.

Nawiązując do powyższego, przyłączam się do

apelu niektórych parlamentarzystów i zwracam do

Pana Ministra z prośbą o uruchomienie funduszy re-

zerwowych, które uzupełnią braki w ﬁnansowaniu

mazowieckiego oddziału NFZ.

Jednocześnie proszę

również o odpowiedź na następujące pytania:

Funduszu Zdrowia dla oddziału mazowieckiego prze-

widziano zmniejszoną ilość środków?

2.

Dlaczego algorytm stosowany przez NFZ powo-

duje zmniejszenie ilości pieniędzy na świadczenie

opieki zdrowotnej przekazywanych województwu

mazowieckiemu?

3.

Czy obowiązujący algorytm, według którego

dokonuje się podziału środków, uwzględnia różnice

wynikające z rzeczywistej wysokości składek zdro-

wotnych płaconych przez mieszkańców poszczegól-

nych województw i kosztów świadczenia usług me-

dycznych w poszczególnych województwach?

Z poważaniem

Poseł Mirosław Maliszewski

Warszawa, dnia 5 listopada 2012 r.

113

Interpelacja

(nr 11247)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie dokonania regulacji ustawowych

wiemy, że bezdomne psy stanowią problem, który tra-

dycyjnie już zwiększa się w okresie zimowym i w cza-

sie wakacji.

Z problemem borykają się zarówno ludzie

mieszkający w miastach, jak i na wsi.

Ustawa z dnia

obowiązek zapewnienia opieki bezdomnym zwierzę-

tom oraz ich wyłapywanie.

Gminy muszą także

uchwalić oraz wdrożyć program, który zapobiega

bezdomności zwierząt.

Koszty realizacji tych zadań

systematycznie rosną.

Ustawodawca, nakładając na

gminy kolejne obowiązki, nie wskazuje nowego źró-

dła ich ﬁnansowania,coobciążaitaknapiętejużich

budżety.

Z różnych badań opinii społecznej wynika,

iż ponad połowa Polaków uważa, że zwierzęta porzu-

cone przez człowieka powinny znaleźć dożywotnią

opiekę w schronisku.

Bardzo częstym faktem jednak

jest, że gminy nie stać na zapewnienie zwierzętom

opieki.

Brakuje pieniędzy, a jeśli już są, to budowa

nowych schronisk często nie znajduje uznania wśród

mieszkańców danej gminy.

W piśmie skierowanym do mojego biura poselskie-

go Rada Gminy Zgierz wyraża swoje zaniepokojenie

oraz apeluje o dokonanie takich regulacji ustawowych,

które ograniczają okres hotelowania odłowionych

zwierząt, a przede wszystkim wprowadzą jednolity dla

całego kraju system ich znakowania, umożliwiający

prowadzenie bazy danych zawierającej zarówno infor-

macje o zwierzętach (czyli numer – znak, wiek, płeć,

szczepienia itp.), ale przede wszystkim dane osobowe

właścicieli.

Niezbędne również jest zatem ustawowe

uprawnienie dla gmin do przetwarzania danych oso-

bowych związanych z realizacją takiego zadania.

Wprowadzenie takiego systemu – zdaniem radnych

gminy Zgierz – pozwoliłoby odnaleźć zagubione zwie-

rzę lub właściciela, który je porzucił.

Dzięki obowiąz-

kowemu znakowaniu być może jaśniejsze stałoby się,

że posiadanie zwierzęcia to odpowiedzialność i decyzje

o wzięciu czworonoga byłyby mniej pochopne.

Szanowny Panie Ministrze, mając na względzie

trudną sytuację budżetową gmin, jak również złą

kondycję samorządowych ﬁnansów,realizacjękolej-

nych zadań własnych dodawanych przez ustawodaw-

cę bez wskazania źródła ﬁnansowania,pragnęzwró-

cić uwagę na konieczność pilnego podjęcia działań

w tym kierunku.

bezpańskich psów, z którym borykają się gminy, prze-

widuje opracowywanie jakiejkolwiek pomocy w przed-

miotowej sprawie?

2.

Czy w zamierzeniach ministerstwa brana jest

pod uwagę zmiana ustawodawstwa w przedmioto-

wym zakresie?

Z poważaniem

Poseł Cezary Olejniczak

Łowicz, dnia 5 listopada 2012 r.

Interpelacja

(nr 11248)

do prezesa Rady Ministrów

nad funkcjonowaniem żłobków

oraz punktów żłobkowo-przedszkolnych

Szanowny Panie Premierze!

W połowie paździer-

nika media obiegła wstrząsająca informacja o bul-

wersujących praktykach stosowanych wobec wycho-

wanków przez opiekunki w prywatnym punkcie żłob-

kowo- przedszkolnym we Wrocławiu.

Dzieci były

przez nie ﬁzycznie i psychicznie maltretowane, co

potwierdziły zarzuty postawione im przez prokura-

turę.

Sprawa została ujawniona dzięki zgłoszeniu

jednego z rodziców.

Po wydarzeniach w punkcie żłobkowo-przedszkol-

nym przy ul. Lipowej we Wrocławiu list do rodziców

i opiekunów dzieci wystosował rzecznik praw dziecka

Marek Michalak.

Rzecznik zaapelował do rodziców

i opiekunów, aby „dokładnie sprawdzali żłobek, klubik

dziecięcy czy dziennego opiekuna, pod opiekę których

zamierzamy oddać nasze dziecko”.

Z tego apelu wnoszę,

że nie ma podstawy prawnej do przeprowadzania

w nich przez stosowne instytucje żadnych kontroli.

Czy obecny stan prawny (po wejściu w życie ustawy

Dziennik Ustaw z 3 marca 2011 poz. 235) umożli-

wia funkcjonowanie punktów żłobkowo-przedszkolnych

bez zarejestrowania w urzędzie miasta lub gminy?

Czy tak działające punkty dziennej opieki nad

małymi dziećmi faktycznie nie podlegają żadnej for-

malnej kontroli?

Kto sprawuje nadzór i kontrolę nad zarejestrowa-

sposób kontrola ta jest realizowana?

Z poważaniem

Poseł Jadwiga Zakrzewska

Warszawa, dnia 5 listopada 2012 r.

114

Interpelacja

(nr 11249)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie potencjalnego zamykania świetlic

zgłaszają się do mnie przedstawiciele organizacji po-

zarządowych prowadzący świetlice, kluby, ogniska

wychowawcze, którzy zwracają uwagę na zagrożenia

likwidacji tych placówek wsparcia dziennego w związ-

ku z niemożnością spełnienia kryteriów określonych

Świetlice socjoterapeutyczne są jednostkami od-

grywającymi wielką rolę, zwłaszcza dla dzieci i mło-

dzieży z zaburzeniami zachowania, niedostosowa-

nych społecznie, pochodzących z rodzin patologicz-

nych.

Istnienie tych placówek powoduje, iż dzięki

zajęciom socjoterapeutycznym następują pozytywne

zmiany w zachowaniu młodocianych, w związku

czym mniejsza ilość osób traﬁadozakładówpopraw-

czych czy placówek opiekuńczo-wychowawczych.

Zmienione w tym roku przepisy miały wpłynąć

na zwiększenie bezpieczeństwa i poprawienie kom-

fortu podopiecznych ww. placówek.

Tymczasem re-

gulacje te są niemożliwe do spełnienia dla większości

świetlic socjoterapeutycznych.

Koszty badań, opinii,

niezbędne do zarejestrowania jednostki oraz ewen-

tualnej przebudowy, wykraczają poza możliwości or-

ganizacji prowadzących takie placówki.

Jednostki,

które nie dostosują warunków do założonych stan-

dardów, do 1 stycznia 2013 roku mają być likwidowa-

ne.

Tymczasem w moim rodzinnym mieście – Bia-

łymstoku – tylko jedna świetlica spełnia wszystkie

wymagania.

Miasto to nie jest odosobnionym przy-

kładem w kraju.

Uważam, że takie działania przy-

niosą wielką szkodę dzieciom i młodzieży potrzebu-

jącym fachowej pomocy.

Warunki panujące w domach

rodzinnych są często na bardzo niskim poziomie,

a świetlice traktowane są przez młode osoby jako azyl

– miejsce bezpieczne i wolne od wszelkich problemów,

dają więc młodym ludziom poczucie bezpieczeństwa

– często właśnie dzięki temu podopieczni świetlic są

w stanie wzrastać jako osoby dostosowane do życia

w społeczeństwie.

W samym województwie podlaskim zagrożonych

zamknięciem jest kilkanaście świetlic socjoterapeu-

tycznych, a w całej Polsce może dotyczyć to kilkuset

takich placówek.

W związku z powyższym zwracam

pujące pytanie: Czy istnieje możliwość takiej noweli-

zacji ustawy o placówkach wsparcia dziennego, zmian

zapisów lub wydłużenia czasu wejścia owych przepi-

sów w życie, aby zapewnić świetlicom socjoterapeu-

tycznym szansę na dostosowanie warunków do obo-

wiązujących standardów, nie naruszając poczucia

bezpieczeństwa podopiecznych?

Z wyrazami szacunku

Poseł Robert Tyszkiewicz

Białystok, dnia 5 listopada 2012 r.

Interpelacja

(nr 11250)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Jednym z zadań gmi-

ny nałożonym przez ustawę z dnia 16 grudnia 2010 r.

lizowanych na terenie gminy, na której usytuowany

jest przystanek komunikacyjny lub dworzec, z wła-

ścicielem albo zarządzającym przystankiem komuni-

kacyjnym lub dworcem, którym nie jest jednostką

samorządu terytorialnego (art. 16 ust. 2 ww. ustawy).

Natomiast stosownie do zapisów art. 16 ust. 4 ustawy

o publicznym transporcie zbiorowym za korzystanie

nikacyjnych lub dworców, których właścicielem albo

nego, mogą być pobierane opłaty.

Stawka opłaty jest

Wątpliwości samorządów budzi sytuacja, w której

właścicielem albo zarządzającym dworcem jest spółka

prawa handlowego, w której udziały w całości lub czę-

ści posiadają jednostki samorządu terytorialnego.

czy zgodnie z ustawą o publicznym transporcie zbio-

rowym, w przypadku gdy właścicielem albo zarzą-

dzającym dworcem jest spółka prawa handlowego

z udziałem gminy, należy stosować zapisy art. 16 ust. 2

ustawy, czy też art. 16 ust. 4?

Kluczową sprawą w tym

przypadku jest wysokość stawki opłat za korzystanie

z przystanku lub dworca ponoszona przez przewoź-

ników.

Ponadto proszę o wyjaśnienie, kto zgodnie z zapi-

sami ustawy o publicznym transporcie zbiorowym

jest właściwy w zakresie określenia przystanków ko-

munikacyjnych i dworców, których właścicielem lub

rialnego, w przypadku gdy na terenie gminy jest usy-

tuowany dworzec autobusowy wykorzystywany wy-

115

łącznie w przewozach wojewódzkich, a nie jest wyko-

rzystywany w komunikacji gminnej – miejskiej (art. 15

ust. 1 pkt 7 ww. ustawy).

Z poważaniem

Poseł Marian Cycoń

Warszawa, dnia 5 listopada 2012 r.

(nr 11251)

do ministra gospodarki

w sprawie niekorzystnych perspektyw

branży sprzedaży

i serwisowania samochodów

Szanowny Panie Ministrze!

W ostatnich latach

systematycznie spada zatrudnienie w branży samo-

chodowej.

Niekorzystne są także prognozy.

Z badań przeprowadzonych we wrześniu br. wśród

blisko połowy działających na polskim rynku ﬁrm

dealerskich wynika, że pracę w sektorze motoryza-

cyjnym straci w najbliższych latach kolejnych 10%

zatrudnionych – kilka tysięcy osób.

Przedstawiciele i pracownicy rynku sprzedaży

samochodów i usług serwisowych apelują do rządu

o podjęcie niezbędnych działań w celu ratowania tej

ważnej dla kraju gałęzi gospodarki oraz licznych

miejsca pracy.

Wśród zgłaszanych postulatów wymienia się m.in.

wprowadzenie możliwości pełnego odliczenia podat-

ku VAT od samochodów służbowych czy okresowych

dopłat do zakupu nowych samochodów.

Tak postąpi-

ło już wiele państw europejskich i przyniosło to ko-

rzystne rezultaty.

tegię rozwoju rynku motoryzacyjnego w Polsce?

aby zatrzymać przewidywany kryzys w branży sa-

mochodowej i dalszą likwidację miejsc pracy?

3.

Czy postulaty zgłaszane m.in. przez Związek

Dealerów Samochodowych, a dotyczące wprowadze-

nia okresowych dopłat do nowo zakupionych samo-

chodów czy pełnego ich zwolnienia z podatku VAT

mają szansę zostać zrealizowane?

Z poważaniem

Poseł Anna Bańkowska

Bydgoszcz, dnia 5 listopada 2012 r.

Interpelacja

(nr 11252)

do ministra zdrowia

w sprawie podziału

26 czerwca br. rada naukowa centrum onkologii

podjęła uchwałę w sprawie podziału placówki na trzy

niezależne onkologiczne instytuty badawcze: Naro-

dowy Instytut Onkologii im. Marii Skłodowskiej-Cu-

kowie.

Uchwała została zaopiniowana pozytywnie

przez dyrektora naczelnego i związki zawodowe.

Spo-

tkała się także z akceptacją dyrektorów poszczegól-

nych oddziałów.

Zgodnie z informacją prof. Krzysz-

tofa Warzochy dyrektora Centrum Onkologii – Insty-

tutu im. M. Skłodowskiej-Curie w Warszawie uchwa-

ła została przesłana ministrowi zdrowia 30 lipca br.,

gdyż zgodnie z zapisami ustawy o jednostkach ba-

dawczych dalsze decyzje i działania leżą w jego kom-

petencjach.

Krok ku samodzielności podyktowany jest zmu-

szeniem gliwickiego i krakowskiego oddziału do prze-

kazania wypracowanej nadwyżki ﬁnansowejzadłu-

żonej centrali w Warszawie.

Gliwice przekazały

75 mln zł, a Kraków 10 mln zł.

Oba oddziały czują

się poszkodowane, argumentują, że środki te, prze-

znaczone na inwestycje, niesłusznie im zabrano i w tych

okolicznościach pod znakiem zapytania stoi sens efek-

tywnego zarządzania i dokonywania oszczędności.

W piśmie z dnia 15 października br. prof. dr hab.

med. Bogusław Maciejewski, dyrektor IO Oddział

w Gliwicach, informuje, że Ministerstwo Zdrowia nie

podjęło żadnych działań zmierzających do ww. po-

działu pomimo złożenia wszelkich wymaganych do-

kumentów, nie odniosło się także w ogóle do projektu

zamierzonego przedsięwzięcia.

Mając na uwadze konieczność wyjaśnienia tej

sprawy oraz harmonijne funkcjonowanie Centrum

oraz jego oddziałów, zwracam się do Pana Ministra

2.

Czy ministerstwu znany jest projekt rozdziele-

nia oddziałów centów onkologii w Krakowie i w Gli-

wicach od centrali w Warszawie?

3.

Dlaczego ministerstwo nie zajęło żadnego sta-

nowiska w sprawie i nie podjęło do tej pory żadnych

działań, choć od złożenia wymaganych dokumentów

minęło już 2,5 miesiąca?

Poseł Wojciech Szarama

Bytom, dnia 5 listopada 2012 r.

116

Interpelacja

(nr 11253)

do ministra transportu,

w sprawie ulg na przejazdy środkami

W styczniu 2011 r. w Polsce ponownie zostały

przywrócone ulgi na przejazdy środkami transportu

publicznego przez studentów.

Młodzi ludzie mogą li-

czyć na 49-procentowe zniżki, to rozwiązanie poma-

ga wielu osobom na podróżowanie, przy nieobciąża-

niu własnego budżetu.

Niestety dochodzi do sytuacji,

w której pomimo tego, że osoba posiada legitymację

studencką, nie może skorzystać z przysługującej jej

ulgi.

Wobec zaistniałej sytuacji przytaczam Panu Mi-

nistrowi przykłady nierespektowania praw studenta

przez Przedsiębiorstwo Komunikacji Samochodowej

w Gorzowie Wielkopolskim.

Od dłuższego czasu, aby zakupić ulgowy bilet mie-

sięczny student może kupić go w każdym momencie,

ale czas jego trwania to okres od 1 do 31 danego mie-

siąca, nie można kupić tzw. przejazdówki, np. na

okres od 12 do 11 wybranego miesiąca.

Taka sytuacja

powoduje ograniczenie możliwości wielu osobom.

Po-

nadto studenci, którzy nie korzystają z usług PKS

Gorzów Wielkopolski codziennie, dojeżdżają na uczel-

nie np. w weekendy, nie mogą kupić jednorazowego

biletu ulgowego w czasie roku akademickiego, ponie-

waż przysługuje im tylko prawo do kupna ulgowego

biletu miesięcznego na zasadach ww. To jawna dys-

kryminacja i wymuszanie kupna biletu normalnego

oraz ograniczanie prawa przysługującego studentom.

Jedynym okresem, który umożliwia zakup jednora-

zowego biletu ulgowego są wakacje szkolne (lipiec

– sierpień), a przecież okres wolny dla studentów

trwa do końca września, niestety ulgi wygaszają, po

raz kolejny prawa studenckie są omijane.

o wnikliwe rozpatrzenie sprawy i odpowiedź na na-

stępujące pytania:

Czy zasady przyjęte przez Przedsiębiorstwo Ko-

munikacji Samochodowej w Gorzowie Wielkopolskim

w sprawie przyznawania ulg na przejazdy są z godne

z prawem i mogą dalej funkcjonować w obecnym

kształcie?

Czy studenci sporadycznie korzystający z usług

PKS Gorzów Wielkopolski mają prawo domagać się

respektowania ich prawa do 49-procentowej zniżki

na przejazd autobusem?

Z poważaniem

Poseł Elżbieta Rafalska

Warszawa, dnia 5 listopada 2012 r.

(nr 11254)

do ministra gospodarki

w sprawie przepisów regulujących produkcję

oraz stosowanie biokomponentów

i biopaliw ciekłych

W związku z sejmowymi pracami trwającymi nad

tach i biopaliwach ciekłych oraz niektórych innych

ustaw, w kontekście ponownego zdjęcia na prośbę

Ministerstwa Gospodarki ww. projektu z porządku

obrad komitetu Rady Ministrów z dnia 13 kwietnia

br., a także zapowiedzią ministerstwa o konieczności

„dokonania pogłębionej analizy oraz przeprowadze-

nia roboczych konsultacji z przedstawicielami resor-

tów zgłaszających przedmiotowe uwagi” zwracam się

1.

Czy rząd polski wdrożył wszystkie wymagania

odnawialnych, zmieniającej i w następstwie uchyla-

jącej dyrektywy 2001/77/WE oraz 2003/30/WE?

2.

Jakie przewidziano systemy wsparcia przedsię-

biorstw w zakresie promowania energii ze źródeł od-

nawialnych?

3.

Czy w obecnej sytuacji biopaliwa i biopłyny pro-

dukowane, które nie spełniają kryteriów zrównowa-

żonego rozwoju określonych w art. 17 ust. 2–6, nie są

brane pod uwagę w końcowym zużyciu energii brut-

to ze źródeł odnawialnych?

4.

Czy biopaliwa wyprodukowane i niespełniające

kryteriów zrównoważonego rozwoju zgodnie z dyrek-

tywą 2009/28 mogą być wliczone do narodowych ce-

lów wskaźnikowych zgodnie z Dz. U. z 2007 r.

Nr 110,

poz. 757?

5.

Na jakim etapie obecnie są prace Ministerstwa

Gospodarki w celu wdrożenia dyrektywy 2009/28/

WE?

6.

Czy projekt założeń projektu ustawy o zmianie

oraz niektórych innych ustaw nie powinien być roz-

patrywany jako oddzielny projekt ze względu na za-

kres zmian?

7.

Czy w związku z niewdrożeniem dyrektywy

2009/28/WE zlikwidowane zostały dopłaty do bio-

paliw?

8.

Czy złożone przez polski rząd dane dotyczące

obszarów (NUTS2) normalnych poziomów emisji ga-

zów cieplarnianych, wynikających z uprawy surow-

ców rolnych, zostały zaakceptowane przez Komisję

Europejską?

9.

Czy opracowano metodologię wyliczania emisji

gazów cieplarnianych dla biopaliw i biopłynów im-

portowanych do Polski z krajów spoza Unii Europej-

skiej?

117

10.

Czy przedsiębiorstwa przemysłowe (zajmujące

się tłoczeniem oleju czy też zakłady produkcji estrów

metylowych lub etanolu) mogą stosować w wylicze-

niach emisji gazów cieplarnianych wartości standar-

dowe i metodologię określoną w załączniku V do dy-

rektywy 2009/28/WE?

11.

Czy stosowanie przepisów ustawy niemieckiej

Biokraftstoff-Nachhaltigkeitsverordnung oraz Bio-

massestrom-Nachhaltigkeitsverordnung w zakresie

zrównoważonego rozwoju biopaliw i biopłynów przez

przedsiębiorstwa/podmioty polskie jest zgodne z usta-

wodawstwem krajowym Rzeczypospolitej Polskiej?

12.

Kiedy przewidywane jest pełne wdrożenie wy-

magań dyrektywy 2009/28/WE?

Mając na uwadze powyższe wątpliwości, uprzej-

mie proszę o zainteresowanie się przedstawionymi

problemami oraz udzielenie wyczerpujących odpo-

wiedzi na postawione pytania.

Z poważaniem

Poseł Dawid Jackiewicz

Warszawa, dnia 5 listopada 2012 r.

(nr 11255)

do ministra gospodarki

w sprawie potrzeby funkcjonowania

Szanowny Panie Ministrze!

Biogazownie rolnicze

wpisują się w system energii odnawialnej, albowiem

produkują prąd, ciepło lub chłód z odnawialnych,

miejscowo dostępnych materiałów.

Dają one tym sa-

mym możliwości dywersyﬁkacjienergii,poprawiają

jakościowo glebę poprzez nawożenie jej masą pofer-

mentacyjną.

Są stałym źródłem energii.

Ich niezaprzeczalnym atutem jest fakt, że dają

one alternatywę produkcji polskim rolnikom, którzy

wielokrotnie zmagają się z nierówną konkurencją

podmiotów międzynarodowych.

Proponowane rozwiązania o odnawialnych źró-

dłach energii w wersji 2.0.1 z dnia 4.10.2012 r. oraz

projekt ustawy wprowadzający tzw. trójpak w wersji

0.11 z dnia 9.10.2012 r. wprowadzają współczynniki

korekcyjne mnożące jednostkową wartość zielonego

certyﬁkatu.

Czy resort gospodarki oszacował już dokładnie

koszty, jakie musi ponieść inwestor, inwestując w po-

szczególne rodzaje OZE?

Czy oszacowane zostały koszty wytwarzania

energii elektrycznej oraz czy ustalono współczynniki

korekcyjne dla biogazowni rolniczych oddawanych do

użytkowania w okresie po 2013 r. i od czego będą

konkretnie one uzależnione?

Czy prawdą jest, że nowa regulacja zakłada, iż sys-

tem wsparcia powinien być dostosowany do nośnika

energii odnawialnej, urządzeń generujących energię,

ich mocy oraz daty włączenia do eksploatacji?

Czy w związku z powyższym istniejące już bioga-

zownie otrzymają podwyższone współczynniki, a jeśli

nie, to dlaczego?

Czym resort gospodarki tłumaczy poziom różni-

cowania pomocy publicznej dla różnych podmiotów?

Czy pozostawienie współczynników dla biogazow-

ni rolniczych na poziomi 1. nie doprowadzi do upadku

wielu z nich, albowiem przychody ze sprzedaży ener-

gii elektrycznej i świadectw pochodzenia nie pokryją

kosztów?

Czy w efekcie proponowanych zmian nie spowo-

duje to sytuacji, że małe polskie przedsiębiorstwa

staną się niewydolne ﬁnansowo,azatemkonsekwen-

cją tego (i to nieuchronną) będzie ich upadłość, w tym

i utrata niedawno utworzonych miejsc pracy.

Z poważaniem

Poseł Krystyna Ozga

Warszawa, dnia 29 października 2012 r.

(nr 11256)

do ministra ﬁnansów

w sprawie płacenia samym sobie podatków

Przedstawiciele samorządów gminnych zwracają

uwagę, że sztucznie zwiększa się ich dochody, mimo

że faktycznie jest to wzrost o środki, jakie same sobie

zmuszone są płacić, co nie wydaje się logiczne.

Media

taką sytuację nagłego wzrostu dochodów bez żad-

nych rzeczywistych powodów, bez wzrostu liczby pod-

miotów gospodarczych, bez wzrostu zatrudnienia

i płac, bez rozwoju tych podmiotów – co skutkowało-

by zwiększeniem wpłat do kasy samorządowej – a je-

dynie dzięki wypłacaniu pieniędzy samemu sobie

określiły mianem podatkowego cudu w gminach.

Nie

gacenie polskich samorządów w porównaniu z ubie-

głym rokiem nastąpiło w sposób wirtualny, bowiem

samorządy zapłaciły same sobie wyższe daniny.

„Rzeczpospolita”, powołując się na dane Minister-

stwa Finansów, informuje, że wskaźnik dochodów

podatkowych na mieszkańca w 2013 r. dla gmin

wzrósł o ok. 7% w porównaniu z ubiegłym rokiem,

a w 230 samorządach wzrost dochodów był nawet

ponadprzeciętny (20% i więcej).

O ile za faktyczny

wzrost trzeba przyjąć jednorazowe wyjątkowo ko-

118

rzystne dla gmin wpłaty najróżniejszych podmiotów

z różnych tytułów, to zupełnie niezrozumiałe jest, że

gminy płacą same sobie.

„Rzeczpospolita” podaje przykłady konkretnych

samorządów, którym dochody znacznie wzrosły dla-

tego, że same sobie musiały płacić podatki.

Stało się

tak w wyniku zaleceń urzędu kontroli skarbowej,

który zarzucił samorządom, że nie naliczyły podatku

od nieruchomości, od gminnych dróg wewnętrznych.

Samorządy podkreślają, że urzędy skarbowe w 2011 r.

nasiliły wskazywanie samorządom konieczności opo-

datkowania własnych dróg wewnętrznych.

Przelewanie gminnych pieniędzy nie tylko jest

dodatkową i zbędą czynnością księgową, ale w kon-

sekwencji ma też negatywne skutki, bowiem to wir-

tualne zwiększenie dochodów wpływa na ogranicze-

nie subwencji wyrównawczej.

Niektórym gminom

w wynika takiego ﬁkcyjnegozwiększeniadochodów

obniżono subwencję o kilkadziesiąt procent.

Trudno

się w tej sytuacji dziwić wrażeniu samorządowców,

że działanie urzędów skarbowych narzucających obo-

wiązek samoopodatkowania się przez samorządy z ty-

tułu podatku od nieruchomości za drogi wewnętrzne

ma na celu właśnie obniżenie subwencji wyrównaw-

czej.

Bez względu jednak na przyczyny i intencje sku-

tek jest dotkliwy, niewiele mając wspólnego z ideą

sprawiedliwości społecznej, jaka przyświecała wpro-

wadzeniu przed laty subwencji wyrównawczej.

jaśnienie:

1.

Czy według Ministerstwa Finansów uzasadnio-

ne jest, aby urzędy kontroli skarbowej żądały, aby

samorządy naliczały i płaciły same sobie podatki od

dróg gminnych?

Czy w konsekwencji w ten sposób

ma być tak samo traktowana każda infrastruktura

samorządowa?

2.

Jaki sens ma naliczanie i płacenie podatków

przez samorządy gminne sobie samym?

3.

Czy taki stan prawny jest zamierzony, czy jest

legislacyjnym niedopatrzeniem?

4.

Czy ministerstwo chce tę sytuację zmienić,

uznając, że bezsensowne jest, aby samorządy same

sobie płaciły podatek od własnych dróg?

Czy podej-

mowane są odpowiednie czynności legislacyjne w tej

sprawie?

5.

Czy ministerstwo nie widzi sprzeczności w tym,

że samorządy, wpłacając sobie własne pieniądze za

podatki od własnych dróg wewnętrznych i w ten spo-

sób podnosząc swoje dochody, a w konsekwencji (wir-

tualnie) zwiększając swoje dochody, pozbawiane są

części dochodów z tytułu subwencji wyrównawczej,

a to już przecież są konkretne, rzeczywiste, niewir-

tualne pieniądze?

Czy taka była intencja minister-

stwa?

Czy w tym celu urzędy skarbowe otrzymały

stosowne dyspozycje ze strony Ministerstwa Finan-

sów lub innego organu państwowego?

Uprzejmie proszę o przesłanie odpowiedzi także

Białystok, dnia 5 listopada 2012 r.

(nr 11257)

do ministra zdrowia

Szanowny Panie Ministrze!

Istnieje obawa, iż

wprowadzenie planowanych zmian w ustawie o Pań-

stwowym Ratownictwie Medycznym spowoduje za-

grożenie bezpieczeństwa publicznego, gdyż ograniczą

one pracę lekarzy nieposiadających odpowiedniej spe-

cjalizacji określonej w art. 57 właściwej ustawy.

Borowicz, dyrektor Wojewódzkiego Pogotowia Ra-

tunkowego w Katowicach, z prośbą o podjęcie inicja-

tywy zmierzającej do nowelizacji obowiązującej usta-

wy z dnia 8 września 2006 r. (art. 63) o Państwowym

Ratownictwie Medycznym.

Obecnie uprawnieni do pracy w karetce to często

doświadczeni lekarze, którzy od lat pracują w pogo-

towiu; ich odejście może pogłębić trudną sytuację

cjalistycznych zespołów ratownictwa medycznego nie

będzie spełniać po 1 stycznia 2013 r. wymogów usta-

wy, co może skutecznie wyeliminować specjalistycz-

ne zespoły ratownictwa medycznego z ich obszarów

działania.

W konsekwencji zmniejszy się dostęp do

świadczeń zdrowotnych na danym terenie i wydłuży

się czas dojazdu zespołu ratownictwa medycznego na

miejsce zdarzenia.

Na podstawie analizy powyższego

problemu stwierdzono, że w niektórych wojewódz-

twach ponad 40% lekarzy zatrudnionych w specjali-

stycznych zespołach ratownictwa medycznego nie

spełnia tych wymagań, np. w Wojewódzkim Pogoto-

wiu Ratunkowym w Katowicach pracę straci 50 z 320

lekarzy.

Jeśli przepisy nie ulegną zmianie, jednostki pań-

stwowego pogotowia medycznego będą musiały szu-

kać innych rozwiązań.

Może to być zastąpienie części

specjalistycznych karetek karetkami podstawowymi.

W nich nie będzie potrzebny lekarz, tylko ratownik

medyczny.

Zgodnie z ustawą o Państwowym Ratow-

nictwie Medycznym lekarze, którzy będą chcieli pra-

cować w specjalistycznym zespole ratownictwa me-

dycznego, będą musieli zrobić specjalizację z medy-

cyny ratunkowej.

Tymczasem dostęp do tej specjali-

zacji jest ograniczony, np. w województwie śląskim

119

są przyznane 3 miejsca specjalizacyjne na medycynę

ratunkową.

argumentów?

2.

Czy ministerstwo zamierza wprowadzić kolejne

zmiany do art. 63 oraz 57 ustawy o Państwowym

Ratownictwie Medycznym?

Poseł Mirosława Nykiel

Bielsko-Biała, dnia 5 listopada 2012 r.

Interpelacja

(nr 11258)

do ministra pracy i polityki społecznej

Szanowny Panie Ministrze!

Bariery i utrudnie-

nia, z jakimi codziennie stykają się niepełnosprawni

obywatele Rzeczypospolitej Polskiej, powinny być

w miarę możliwości eliminowane z przestrzeni pu-

blicznej, aby ułatwić tym osobom w możliwie jak naj-

większym stopniu normalne życie i funkcjonowanie

w społeczeństwie.

Rola państwa w stosunku do oby-

wateli dotkniętych niepełnosprawnością powinna

opierać się na trosce i zrozumieniu ich codziennych

problemów, z jakimi zmagają się na co dzień, a jest

ich w naszym kraju wciąż bardzo wiele.

Jednym z nich

jest utrudnienie, do którego dochodzi podczas parko-

wania pojazdów przewożących te osoby w obszarach

płatnych stref parkowania, które są obecnie sukce-

sywnie w coraz większym wymiarze tworzone w wie-

lu miastach Polski.

Problem, który chciałbym naświetlić w tej inter-

pelacji poselskiej, odnosi się do interpretacji obowią-

zujących przepisów ruchu drogowego odnośnie do

parkowania pojazdów przewożących osoby niepełno-

sprawne w wyznaczonych do tego miejscach, a także

w innych miejscach w streﬁepłatnegoparkowania,

gdy miejsca do tego wyznaczone są zajęte przez in-

nych upoważnionych do tego użytkowników.

W świe-

funkcją narządów ruchu oraz ich opiekunowie są

upoważnieni do korzystania z miejsc parkingowych

wyznaczonych dla kierowców niepełnosprawnych

(oznaczonych kopertą), a także niestosowania się do

niektórych znaków drogowych, w tym informujących

o streﬁeograniczonegopostoju(znakB-39).

Problem

z interpretacją tych przepisów pojawia się w obszarze

płatnych stref parkowania, które posiadają ograni-

czoną liczbę miejsc wyznaczonych specjalnie dla osób

niepełnosprawnych i tym samym zwolnionych z opłat.

Zdarzenie ilustrujące powyższy przypadek miało

miejsce 25 czerwca 2012 r. w Suwałkach, kiedy to

odbywały się obchody rocznicy akcji pacyﬁkacyjnej

sił sowieckich i komunistycznych władz Polski z lip-

ca 1945 r. wymierzonej w członków polskiego niepod-

ległościowego podziemia zwanej obławą augustow-

ską.

Niepełnosprawna mieszkanka Suwałk o umiar-

kowanym stopniu niepełnosprawności ze względu na

narządy ruchu, chcąc uczestniczyć w odbywających

się uroczystościach rocznicowych, zaparkowała swój

pojazd w płatnej streﬁeparkowania,któraznajdowa-

ła się najbliżej miejsca tych uroczystości.

Należy pod-

kreślić, że – według relacji wspomnianej osoby nie-

pełnosprawnej – w tym czasie wszystkie znajdujące

się w pobliżu wydzielone miejsca parkingowe dla osób

niepełnosprawnych były zajęte, dlatego została ona

zmuszona do pozostawienia swojego auta w innym

wolnym miejscu płatnym po uprzednim umieszcze-

niu w sposób widoczny karty parkingowej wydawanej

osobom niepełnosprawnym.

Po zakończonych obcho-

dach niepełnosprawna suwałczanka spostrzegła we-

zwanie do zapłaty dodatkowej opłaty wynikającej

z braku uiszczenia stosownej kwoty za pozostawienie

pojazdu w płatnym miejscu parkowania.

Nie uwzględ-

niono faktu, że osobą parkującą była osoba niepełno-

sprawna, ani też nadzwyczajnej okoliczności, za któ-

rą należy uważać obchody rocznicy obławy augu-

stowskiej z lipca 1945 r., która rokrocznie gromadzi

wielu uczestników, w tym osoby w podeszłym wieku

i osoby niepełnosprawne.

Według mojej oceny osoba

niepełnosprawna powinna być potraktowana przez

kontrolerów płatnej strefy parkowania w Suwałkach

jako osoba mająca prawo do bezpłatnego zaparkowa-

nia samochodu w miejscu nieoznaczonym kopertą,

skoro miejsca przeznaczone do parkowania dla osób

niepełnosprawnych były w tym czasie zajęte.

Specy-

ﬁkasytuacji,wjakiejznalazłasięniepełnosprawna

mieszkanka Suwałk, przemawia na jej korzyść i nie

powinna stanowić powodu do wymierzenia kary

w postaci tzw. opłaty dodatkowej.

Myślę, że obowiązujące przepisy należy interpre-

tować w ten sposób, że osoby niepełnosprawne mają

prawo bezpłatnego parkowania w miejscach do tego

wyznaczonych, co oznacza, że nie mogą one być zaj-

mowane przez pojazdy innych nieuprawnionych osób,

a gdy te są zajęte, a inne miejsca w pobliżu są wolne,

nie ma przeszkód, aby skorzystały one z prawa do

bezpłatnego parkowania w tych miejscach.

Nie jest

przecież w takich przypadkach ich winą, że nie mogą

skorzystać z przysługującego im prawa ze względu

na fakt, iż inne osoby o podobnych prawach zajęły

wcześniej wyznaczone miejsca.

Odmienna interpre-

tacja przepisów świadczyłaby o ich absurdalności

oraz powodowałaby ograniczenia w korzystaniu z przy-

znanych praw, co oznaczałoby pilną konieczność

zmiany tych przepisów.

Wobec powyższego – działając na podstawie

120

1.

Czy osoby niepełnosprawne w myśl obowiązu-

jących przepisów mają prawo do bezpłatnego parko-

wania w płatnych strefach parkowania w innych

miejscach niż specjalnie do tego wyznaczone w przy-

padku, gdy miejsca przeznaczone dla osób niepełno-

sprawnych są już zajęte?

2.

Czy należy karać za zaparkowanie pojazdu przez

osobę niepełnosprawną w miejscu płatnym strefy płat-

nego parkowania w przypadku, gdy miejsca przezna-

czone dla osób niepełnosprawnych są zajęte?

3.

Jeśli przepisy stanowiące o przywilejach w ru-

chu drogowym osób niepełnosprawnych w zakresie

obejmowanym tą interpelacją w swej interpretacji są

niekorzystne dla tych osób, to czy możliwe jest, aby

Pan Minister wystąpił z inicjatywą legislacyjną w celu

zmiany tych przepisów na bardziej przyjazne osobom

niepełnosprawnym?

Z wyrazami szacunku

Poseł Jarosław Zieliński

Suwałki, dnia 5 listopada 2012 r.

Interpelacja

(nr 11259)

do prezesa Rady Ministrów

za pozostawienie bez opieki ciała

konstytucyjną i ustawową odpowiedzialnością za

działania całej administracji państwowej po tragedii,

która miała miejsce 10 kwietnia 2010 r., oraz

oświadczeniem podległego Panu MSZ, że „ciało śp.

Lecha Kaczyńskiego pozostawało bez opieki przez

kilka godzin pomiędzy godz. 5 a 12 w niedzielę”,

proszę o odpowiedź na następujące pytania:

1.

Kto imiennie jest odpowiedzialny za po-

zostawienie ciała prezydenta bez jakiejkolwiek pol-

skiej asysty?

2.

Komu imiennie powierzono opiekę nad ciałem

prezydenta od momentu jego odnalezienia do

przetransportowania go do Polski?

3.

Dlaczego podległe Panu BOR nie zapewniło

nieprzerwanej ochrony ciała pana prezydenta?

Z poważaniem

Poseł Marek Opioła

(nr 11260)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie informowania prezesa

o podejrzeniu korupcji

w Sądzie Najwyższym

kacją przez jeden z tygodników informacji na temat

sprawy prowadzonej przez Centralne Biuro Antyko-

rupcyjne sprawy o kryptonimie ALFA oraz w związ-

ku z Pana zwierzchnictwem nad służbami specjalny-

mi proszę o udzielenie odpowiedzi na następujące

1.

Czy i kiedy był Pan informowany o faktach

ustalonych w trakcie prowadzenia sprawy o krypt.

ALFA?

2.

Kto Pana informował o sprawie krypt.

ALFA,

w jakiej formie (ustnie, pisemnie)?

3.

Czy zapoznawał się Pan z dokumentami doty-

czącymi sprawy krypt.

ALFA?

Jeżeli tak, to jaką one

miały formę i kiedy to było?

4.

Jakie wydał Pan dyspozycje szefowi CBA w związ-

ku ze sprawą o krypt.

ALFA?

Kiedy to było i w jakiej

formie?

5.

Czy o treści sprawy o krypt.

ALFA rozmawiał

Pan z urzędnikami, politykami, prokuratorami, sę-

dziami, dziennikarzami?

Jeżeli tak, to z kim i kiedy?

6.

Czy osoba, z którą Pan rozmawiał o sprawie

krypt.

ALFA, posiadała w czasie rozmowy aktualne

poświadczenie bezpieczeństwa osobowego?

Z poważaniem

Poseł Marek Opioła

(nr 11261)

do prezesa Rady Ministrów

wypowiedziami po opublikowaniu przez MAK rapor-

tu w sprawie katastrofy polskiego TU-154M w Smo-

leńsku 10 kwietnia 2010 r., dotyczącymi planowane-

go zwrócenia się przez polski rząd do Rady ICAO

o rozstrzygnięcie spornych kwestii w powyższym ra-

porcie, proszę o odpowiedź na następujące pytania:

121

le polskiego rządu zwrócili się do Rady ICAO w spra-

wie raportu MAK?

2.

Jeśli – wbrew wcześniejszym deklaracjom Pana

Premiera, rzecznika rządu, szefa RCL, członków ko-

misji J. Millera – polski rząd nie wystąpił do Rady

ICAO w sprawie raportu MAK, to jakie były formal-

ne i merytoryczne przyczyny takiej decyzji oraz kto

ją imiennie podjął?

3.

Jakie konkretnie działania podjął kierowany

przez Pana rząd w sprawie zmiany nieprawdziwych

oraz szkalujących dobre imię polskich oﬁcerówinfor-

macji zawartych w raporcie MAK?

Z poważaniem

Poseł Marek Opioła

(nr 11262)

do prezesa Rady Ministrów

Szanowny Panie Premierze!

W związku z bardzo

niepokojącymi informacjami przekazanymi w me-

diach (potwierdzonymi co do ich zasadności decyzją

o natychmiastowym odwołaniu pracowników konsu-

latu w Łucku), na temat praktyk wydawania wizy

Schengen w sposób pomijający przepisowe procedury,

a także w związku z narastającym natężeniem ak-

tywności rosyjskiego wywiadu oraz w związku z Pana

odpowiedzialnością za funkcjonowanie służb specjal-

nych, proszę o odpowiedź na następujące pytania:

1.

Czy w podległych Panu Premierowi służbach

specjalnych w ostatnich trzech latach uzyskano in-

formacje o prawdopodobnych nieprawidłowościach

w konsulacie w Łucku?

Jeżeli tak, to która służba,

kiedy i w jakim trybie ta informacja została przeka-

zana innym instytucjom (kancelaria premiera, pro-

kuratura, Ministerstwo Spraw Zagranicznych)?

2.

Czy funkcjonariusze Agencji Wywiadu i Służby

Wywiadu Wojskowego utrzymywali kontakt (nieza-

leżnie od jego charakteru) z pracownikami konsula-

tu w Łucku (niezależnie od ich stanowiska)?

3.

Czy w konsulacie w Łucku pracowali oddelego-

wani na stanowiska MSZ funkcjonariusze Agencji

Wywiadu i Służby Wywiadu Wojskowego?

4.

Czy Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego

o przyznanych wizach Schengen?

5.

Czy Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego

interweniowania w przypadku, gdy odkryją, że wiza

została przyznana osobie, której działalność może

stanowić zagrożenie dla bezpieczeństwa Polski lub

NATO?

Czy miały miejsce takie przypadki?

Jeżeli

tak, to kiedy, ile, w jakim konsulacie wiza została

wydana?

6.

Czy podległe Panu Premierowi służby specjalne

informowały o podobnych problemach w innych pla-

cówkach konsularnych?

7.

Czy podległe Panu Premierowi służby specjalne

rozpoczęły analizę podań wizowych, które zostały

przyjęte w sposób niezgodny z procedurą przez pra-

cowników, którzy „załatwiali” wizy w przyspieszo-

nym tempie?

Jeżeli tak, to która służba, kto wydał

takie polecenia, kiedy, czy są już znane wyniki takich

działań?

8.

Czy podległe Panu Premierowi służby specjalne

wykonały analizę zagrożeń dla bezpieczeństwa pań-

stwa i NATO w związku z możliwością wydania wiz

Schengen osobom prowadzącym działalność prze-

stępczą na rzecz organizacji terrorystycznych, mię-

dzynarodowych grup przestępczych lub instytucji

wywiadowczych?

Jeżeli tak, to kiedy dokument po-

wstał i kto był zapoznany z jego treścią?

Proszę o prze-

słanie tekstu tej analizy.

9.

Czy podległe Panu Premierowi służby specjalne

w jakimkolwiek trybie uzyskały wiedzę o podobnych

praktykach w innych placówkach konsularnych pol-

skiego MSZ?

Jeżeli tak, to które służby, kiedy, komu

jakie kroki zostały podjęte, aby przeciwdziałać takie-

mu procederowi?

Jakie wnioski o ściąganie lub uka-

ranie zostały przedstawione, kiedy i jakim instytu-

cjom?

Jakie były efekty tych działań?

10.

Czy podległe Panu Premierowi służby specjal-

ne nawiązały stosowną współpracę ze służbami

Ukrainy w celu weryﬁkacjidanychprzedstawionych

na wnioskach wizowych i w innych dokumentach

składanych w procedurze wizowej?

Jeżeli tak, to kie-

dy, która służba specjalna, jakie są efekty tej współ-

pracy?

11.

Czy podległe Panu Premierowi służby specjal-

ne przekazały państwom NATO informacje o przy-

padkach, w których istnieją podejrzenia, że we wnio-

skach wizowych zostały podane fałszywe dane?

Je-

żeli tak, to kiedy, komu zostały te informacje prze-

kazane, przez którą polską instytucję?

Z poważaniem

Poseł Marek Opioła

122

Interpelacja

(nr 11263)

oświadczeniem, że nie czytał Pan osobiście meldunku

szefa ABW dotyczącego Amber Gold wysłanego do

Pana w trybie alarmowym określonym w art. 18

ustawy o ABW oraz AW w dniu 24 maja 2012 r., a tak-

że w związku z informacją Centrum Informacyjnego

Rządu, że meldunek ten przeczytał i zreferował Panu

szef KPRM Tomasz Arabski, oraz mając na wzglę-

dzie § 1 ust. 2 pkt 5 lit. a rozporządzenia prezesa

nych oraz odpowiedzią Jacka Cichockiego na pytania

6. i 7. mojej interpelacji nr 19 w sprawie sprawowania

Z poważaniem

Poseł Marek Opioła

(nr 11264)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

Z ogromnym niepo-

kojem obserwuję obecną sytuację w wymiarze bez-

pieczeństwa.

Docierają do mnie liczne sygnały doty-

czące likwidacji posterunków Policji.

Coraz częściej

słyszy się o likwidacji kolejnych posterunków Policji.

Wszystko to za sprawą prowadzonych prac dotyczą-

cych oceny skuteczności działania podległych poste-

runków Policji i ich planowanej reorganizacji.

Do

głównych celów reorganizacji należy zaliczyć zwięk-

szenie liczby patroli zmotoryzowanych i pieszych

oraz stałą obecność patroli na terenie wszystkich po-

wiatów.

Pozwoli to rzekomo przede wszystkim na

szybszą, a co za tym idzie, jeszcze skuteczniejszą re-

akcję na zgłoszenia.

Jednak mieszkańcy gmin i miejscowości, w któ-

miennego zdania.

Likwidacja posterunków Policji to kolejny element

„zwijania państwa”.

Prowincja zostaje pozostawiona

sama sobie.

Następuje rolowanie państwa w wielu

Oczekiwane korzyści mogą przynieść wymierne

przyniesie to dodatkowe obciążenie dla Skarbu Pań-

stwa.

1.

Jakie są przewidywane kryteria likwidacji

mniejszych posterunków Policji w Polsce?

posterunków Policji?

3.

Czy była wykonana analiza kosztów związa-

Policji do większych jednostek?

likwidacji, reorganizacji przedmiotowej instytucji?

Z poważaniem

Poseł Piotr Zgorzelski

Warszawa, dnia 5 listopada 2012 r.

(nr 11265)

do ministra edukacji narodowej

Szanowna Pani Minister!

Ministerstwo edukacji

systematycznie od kilku miesięcy wprowadza do pol-

skich szkół e-podręczniki, które mają być prawdziwą

rewolucją w szkolnictwie.

Program elektronicznych

podręczników jest uzupełnieniem rządowego projek-

tu „Cyfrowej szkoły”.

Korzystanie z nowoczesnych

programów interaktywnych ma przygotować uczniów

do nauki w informatyczno-komunikacyjnym świecie.

Wprowadzenie interaktywnych sposobów nauczania

ma na celu podwyższenie poziomu szczególnie przed-

miotów ścisłych.

Dodatkowo wprowadzenie e-pod-

ręczników byłoby tańszym i bardziej komfortowym

rozwiązaniem, zarówno dla uczniów jak i rodziców.

Jednak coraz częściej słyszy się głosy nauczycieli,

którzy deklarują, że szkoły nie są przygotowane na

rewolucję związaną z e-podręcznikami.

Do wielu

szkół objętych programem sprzęt komputerowy w ogó-

123

le nie traﬁł,boplacówkiisamorządynieradząsobie

z przygotowywaniem zamówień.

W wielu szkołach

brakuje np. tablic interaktywnych, a komputery są

jedynie w pracowni komputerowej, czasem w biblio-

tece.

To najczęściej sprzęt przestarzały, niedostoso-

wany do obsługi nowoczesnego oprogramowania.

Na informatyzację polskich szkół ma być wydane

2 mld zł.

Na e-podręczniki – 45 mln zł.

Proces infor-

matyzacji edukacji jest postawiony na głowie – naj-

pierw powinno się zadbać o wyposażenie szkół w nie-

zbędną infrastrukturę, a dopiero potem zaoferować

e-podręczniki.

szkół na wprowadzenie e-podręczników?

powszechny problem polskich szkół związany z bra-

kiem niezbędnej infrastruktury, potrzebnej do pełnej

informatyzacji szkół?

3.

Czy ministerstwo pomoże ﬁnansowoszkołom,

w których brakuje odpowiedniego sprzętu?

4.

Czy ministerstwo przeprowadzi odpowiednie

przeszkolenia pracowników szkół, samorządów, aby

uniknąć problemów z zakupem odpowiedniego sprzę-

tu i zaprogramowaniem nowego systemu?

Z poważaniem

Poseł Piotr Zgorzelski

(nr 11266)

do prezesa Rady Ministrów

Szanowny Panie Premierze!

W dniu 31 paździer-

nika 2012 r. pani minister Mucha, podczas audycji

ła swoje oburzenie z tego powodu, że redaktor Rzecz-

pospolitej ujawnił informacje o znalezieniu we wraku

Tupolewa w Smoleńsku śladów trotylu i nitroglice-

ryny.

Uważa ona, że trzeba było poczekać na te in-

formacje do czasu zakończenia badań, co ma nastąpić

za pół roku.

Pani minister powiedziała, cytuję: Nie

wiem, oczywiście trzeba poczekać na te badania, któ-

re za pół roku ujrzą światło dzienne (…)

Trzeba na

to poczekać, trzeba zobaczyć, jakiego typu substancje

mogły się tam na tych częściach samolotu znaleźć.

Ale tak czy inaczej publikacja, tego typu publikacja,

bez sprawdzenia, bez wniknięcia w poszukiwanie ja-

kiejś sytuacji, która naprawdę jest bardzo, no bardzo

niebezpieczna po prostu dla Polski, uważam, to jest

sytuacja absolutnie niedopuszczalna, ona nie powin-

na nigdy się zdarzyć.

Na słowa redaktora Polskiego Radia, że autor tej

publikacji Cezary Gmyz powiada, że z niczego się nie

wycofuje, że jego informatorzy to ludzie o najwyższej

wiarygodności, pani minister Mucha kontynuowała,

cytuję: I to niesłychane, bo nie potraﬁpanredaktor

przyznać się do swojego błędu, do tego, że coś źle zro-

zumiał, że coś nadinterpretował.

Moim zdaniem na-

prawdę trzeba być odpowiedzialnym za swoje słowa

i takiej odpowiedzialności również nie tylko po polity-

kach, ale po dziennikarzach również się spodziewam.

W dalszej części swojej wypowiedzi pani minister mówi

o niebezpiecznym przełomie i że PO zależy na tym, aby

Polska była rozwijającym się krajem i spójnym społe-

czeństwie i to jest ta wielka różnica między PO i PiS.

W świetle powyższej wypowiedzi członka pańskie-

go gabinetu, uprzejmie proszę Pana Premiera o usto-

sunkowanie się do faktu, że już w kilkanaście minut

po dotarciu informacji do Polski o katastroﬁe pod

Smoleńskiem, wszystkie środki społecznego przekazu

w Polsce, a za nimi i na całym świecie informowały

o tym, że katastrofa smoleńska jest spowodowana błę-

dem pilotów.

Dlaczego tego nie skomentowano i nie

stwierdzono, co wydaje się być oczywistością, że wy-

jaśnienie prawdy o katastroﬁewymagapostawienia

wielu hipotez, a te z kolei bardzo skrupulatnych ba-

dań, trwających w takim przypadku często wiele lat.

Kto jest za to odpowiedzialny?

Kto podał tę informacje

do środków społecznego przekazu i kto przez wiele

miesięcy z uporem ją podtrzymywał, mimo że nie było

jakichkolwiek badań.

Kto w takim razie dzieli społe-

czeństwo i zgadzając się czekać sześć miesięcy na za-

kończenie badań dla wyjaśnienia faktu istnienia tro-

tylu i gliceryny, zgadza się prawie natychmiast po

katastroﬁe na rozpowszechnianie informacji, że

śmierć funkcjonującego prezydenta, ostatniego prezy-

denta na uchodźctwie i pozostałych 94 uczestników

lotu to wina załogi składającej się z polskich pilotów?

Prosząc o ustosunkowanie się do powyższych kwestii.

Postawię znane już Panu, Panie Premierze, pytanie

retoryczne: Indolencja czy celowa działalność?

Z poważaniem

Poseł Jan Szyszko

(nr 11267)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie Karty Praw Podstawowych

Szanowny Panie Premierze!

Zarówno w świetle

orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości UE, jak

124

również z ekspertyz akademickich wynika, iż proto-

kół nr 30 do traktatu lizbońskiego, zwany potocznie

protokołem brytyjsko-polskim, nie wyłącza Polski

ani Wielkiej Brytanii ze stosowania wiążących po-

stanowień karty, nie jest on również klauzulą opt-

-out, nie zmienia postanowień karty oraz sytuacji

prawnej, która obowiązywałaby, gdyby przedmioto-

wy protokół nie obowiązywał.

W tym zakresie, w ślad za apelem skierowanym

przez Helsińską Fundację Praw Człowieka do preze-

sa Rady Ministrów, 30 października 2012 r., należy

w szczególności wskazać na opinię rzecznika gene-

ralnego w sprawie Bonda (C-489/10) oraz wyrok Try-

bunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie

N.S. przeciwko Wielkiej Brytanii (sprawa C-411/10)

oraz M. E. i inni przeciwko Wielkiej Brytanii (sprawa

nr C-493/10).

Zarówno w opinii rzecznika generalne-

go, jak i w wyroku Trybunału wskazano, że protokół

nr 30 nie wyłącza stosowania Karty Praw Podstawo-

wych w stosunku do Wielkiej Brytanii i Polski oraz

nie ogranicza stosowania przez sądy narodowe obu

tych państw postanowień karty.

Protokół doprecyzowuje zasady stosowania nie-

których postanowień karty i może mieć znaczenie

Ponadto z ekspertyz akademickich wynika, że

protokół nr 30 nie wyłącza Polski ani Wielkiej Bry-

tanii ze stosowania wiążących postanowień karty,

nie jest on również klauzulą opt-out, nie zmienia po-

stanowień karty oraz sytuacji prawnej, która obowią-

zywałaby, gdyby przedmiotowy protokół nie obowią-

zywał.

Jak czytamy w wyżej wymienionym apelu Helsiń-

skiej Fundacji Praw Człowieka, utrzymywanie pro-

tokołu brytyjsko-polskiego podważa w istocie także

wartości Konstytucji RP.

Jak wskazuje się bowiem

w doktrynie, podpisanie się przez Polskę pod proto-

kołem nr 30 wpisywało się w ogólny trend do konte-

stowania zawartości normatywnej konstytucji w la-

tach 2006–2007.

Zastosowanie instrumentu prawa

międzynarodowego, jakim jest protokół nr 30, po-

strzegane powinno być jako wyraz odrzucenia istoty

praw i wolności określonych w Konstytucji RP.

Po-

nadto istnienie i utrzymywanie protokołu powoduje

niejako „mrożący skutek” dla stosowania Karty

Praw Podstawowych przez polskie sądy.

Sądy bo-

wiem w swoim orzecznictwie, wobec niejasności

prawnej dotyczącej karty, praktycznie w ogóle nie

powołują się na jej postanowienia.

Sądy nie kierują

również pytań prejudycjalnych do Trybunału Spra-

wienia karty.

Z kolei to może mieć negatywne skutki

dla ochrony praw obywateli w kontekście stosowania

prawa Unii Europejskiej.

Przystąpienie Chorwacji do UE dawało rządowi

RP możliwość wystąpienia z protokołu nr 30.

Ponie-

waż jednak z takiej okazji rząd nie skorzystał, a do

złożenia deklaracji co do wystąpienia z protokołu nie-

zbędna jest zmiana traktatów, ważnym się wydaje

zaznaczenie przez rząd polski na arenie międzyna-

rodowej woli odstąpienia na przyszłość, co z kolei da-

łoby jasny sygnał, iż Rzeczpospolita Polska szanuje

prawa podstawowe wynikające z Karty Praw Podsta-

wowych.

Premiera o udzielenie wyjaśnień i odpowiedzi na po-

niższe pytania:

1.

Czy Polska rozważa możliwość odstąpienia od

2.

Jeżeli odpowiedź na powyższe pytanie będzie

twierdząca, czy Polska rozważa złożenie oświadcze-

nia na forum Unii Europejskiej potwierdzającego

wolę wystąpienia z protokołu nr 30 przy okazji zmian

do traktatów?

Z poważaniem

Poseł Robert Biedroń

Warszawa, dnia 5 listopada 2012 r.

(nr 11268)

do ministra pracy i polityki społecznej

Szanowny Panie Ministrze!

W związku z apela-

mi organizacji pozarządowych, które wskazują na

poważne zagrożenie w działalności świetlic środo-

wiskowych od stycznia 2013 r. w związku z koniecz-

nością spełniania wymogów określonych w ww.

ustawie, uprzejmie proszę o odpowiedź na następu-

Ile istnieje w Polsce świetlic środowiskowych?

Jak dużo dzieci i młodzieży korzysta ze świetlic

środowiskowych?

Jakie działania w związku z koniecznością ubie-

gania się o pozwolenie na prowadzenie działalności

świetlicy środowiskowej zamierza podjąć Minister-

stwo Pracy i Polityki Społecznej, jeśli okaże się, że

wskazany powyżej problem może utrudnić funkcjo-

nowanie tych placówek?

Ile placówek spośród obecnie funkcjonujących po-

siada pozwolenie na prowadzenie działalności okre-

ślone wymogami ustawowy, które obowiązywać mają

od stycznia 2013 r.?

Z poważaniem

Poseł Ryszard Kalisz

Warszawa, dnia 5 listopada 2012 r.

125

Interpelacja

(nr 11269)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie wycieku do Internetu danych

w sprawie wyjaśnienia sprawy wycieku do Internetu

protokołów zeznań, danych osobowych, adresów i te-

lefonów świadków w sprawie katastrofy pod Smoleń-

skiem, tj. pilotów Jaka-40, por. A W. i por. R. K. Po

śmierci kolejnego ważnego świadka, technika pokłado-

wego Jaka-40, chorążego R. M., zasadnym wydaje się

zapewnienie odpowiedniej ochrony ww. świadkom.

Pan Minister objąć ochroną Biura Ochrony Rządu

ww. świadków?

Poseł Anna Fotyga

Warszawa, dnia 5 listopada 2012 r.

(nr 11270)

do ministra transportu,

macji z 2009 r. osoby niepełnosprawne spotykają się

z dyskryminacją, która w znacznym stopniu utrud-

nia przeprowadzenie egzaminu na prawo jazdy.

Bezzasadna wydaje się argumentacja minister-

stwa, przywołana w informacji RPO za 2009 r.

(str. 256), iż nie sposób stworzyć pojazdu, który był-

by dostosowany do wszystkich rodzajów niepełno-

sprawności.

Nie zasługuje na akceptację stwierdze-

nie, iż niewielka liczba osób podchodzących do egza-

minu uzasadnia fakt, że nie należy obciążać koszta-

mi dostosowania pojazdów wojewódzkich ośrodków

ruchu drogowego.

Znaczne utrudnienia nie pozosta-

ją bowiem bez wpływu na motywację do podejmowa-

nia kursu prawa jazdy, zwłaszcza przy wyższej opła-

cie za egzamin dla osoby niepełnosprawnej.

Również w obecnym stanie prawnym osoby nie-

pełnosprawne ponoszą wyższe koszty egzaminu oraz

muszą pokryć koszty wynajęcia odpowiednio dosto-

sowanego samochodu na cele szkoleniowe i egzami-

nacyjne.

Ponadto rzecznik trafnie zauważyła, iż

obecnie funkcjonujące zasady egzaminowania budzą

wątpliwości pod względem urzeczywistniania zasad

równości oraz sprawiedliwości społecznej.

frastruktury w sprawie szkolenia, egzaminowania

mi, instruktorów i egzaminatorów oraz ustawy z dnia

Z wyrazami szacunku

Poseł Halina Szymiec-Raczyńska

Wałbrzych, dnia 5 listopada 2012 r.

Interpelacja

(nr 11271)

do ministra transportu,

stępie do obiektów infrastruktury publicznej są po-

wodem licznych skarg osób niepełnosprawnych.

W ocenie rzecznika praw obywatelskich znikomy

procent obiektów infrastruktury publicznej dostoso-

wany jest do potrzeb osób niepełnosprawnych.

Warto

podkreślić, iż utrudnienia w dostępie do obiektów

infrastruktury publicznej mogą okazać się przeszko-

dą w realizowaniu praw obywatelskich o tak funda-

mentalnym znaczeniu, jak głosowanie w lokalach

wyborczych.

Konieczne jest więc podjęcie odpowiednich dzia-

łań prawnych.

Proponowane w informacji rozwiąza-

nie to dostosowanie programów nauczania w celu

popularyzacji projektowania uniwersalnego na kie-

runkach kształcących do zawodów związanych ze

środowiskiem zabudowanym i graﬁkąkomputerową.

Należy również wydać przepisy, które nałożą na

użytkowników budynków użyteczności publicznej

obowiązek przystosowania obiektów publicznych do

pytaniem: Czy rząd zamierza podjąć działania legi-

slacyjne, które w realnym terminie sprawią, iż

wszystkie obiekty polskiej infrastruktury publicznej

126

zostaną pozbawione barier, które utrudniają, a nie-

kiedy wręcz uniemożliwiają korzystanie z obiektów

osobom niepełnosprawnym?

Z wyrazami szacunku

Poseł Halina Szymiec-Raczyńska

(nr 11272)

do prezesa Rady Ministrów

PO–PSL

W 2007 r. po objęciu władzy przez koalicję Plat-

formy Obywatelskiej oraz Polskiego Stronnictwa Lu-

dowego i desygnowaniu Pana na prezesa Rady Mini-

strów wygłosił Pan exposé zawierające szereg „obiet-

nic”, zgodnie z którymi zakładał Pan:

1.

Wspieranie przedsiębiorczości.

2.

Zmianę prawa na korzystniejsze dla pracowni-

ków i pracodawców (radykalne uproszczenie prawa

3.

Obniżenie podatków i danin publicznych.

4.

Wzrost płac pracowników sektora publicznego.

6.

Ograniczenie deﬁcytu.

7.

Realizację koncepcji taniego państwa.

8.

Decentralizację władzy.

9.

Długotrwałe uniknięcie zagrożeń demograﬁcz-

nych.

10.

Ułatwienie młodym startu zawodowego.

11.

Mądre wykorzystywanie funduszy europej-

skich.

12.

W przypadku ﬁrmnależącychdoSkarbuPań-

stwa – rzetelne wybieranie zarządów i rad nadzor-

czych.

13.

Obniżenie bezrobocia.

14.

Wsparcie rozwoju regionalnego.

15.

Zmianę ustawy o organizacjach pożytku pu-

blicznego i wolontariacie.

16.

Dokończenie reformy administracji publicznej.

17.

Ułatwienie osobom niepełnosprawnym zdoby-

cia wykształcenia i pracy.

18.

Poparcie obywatelskiej inicjatywy uchwalenia

polskiej ustawy antydyskryminacyjnej.

19.

Likwidację zagrożeń korupcyjnych.

20.

Praca administracji samorządowej i rządowej

będzie przejrzysta, dużo szybsza, wygodniejsza, bar-

dziej przyjazna też dla obywateli i tańsza.

21.

Likwidację części dokumentów identyﬁkacyj-

nych.

22.

Wprowadzenie euro.

23.

Zahamowanie wzrostu inﬂacji.

24.

Cud gospodarczy.

25.

Wprowadzenie zasady jednego okienka przy

zakładaniu ﬁrmy.

26.

Usprawnienie sądownictwa gospodarczego.

27.

Gospodarka wiedzy/społeczeństwo wiedzy

28.

Jawność, przejrzystość i uczciwość przeprowa-

dzania prywatyzacji.

29.

Lasy Państwowe nie będą prywatyzowane.

30.

Wycofywanie biurokracji państwowej z życia

gospodarczego.

31.

Jak najszybsze zakończenie negocjacji z Komi-

sją Europejską programów operacyjnych w ramach

32.

Wsparcie dla pracowników po 50. roku życia.

33.

W ciągu kilku lat budżet będzie doprowadzo-

ny do stanu bliskiego równowagi.

34.

Wsparcie projektów infrastrukturalnych UE

dotyczących bezpieczeństwa energetycznego.

35.

Gwarancję niezakłóconych dostaw nośników

36.

Przyspieszenie budowy obwodnic i autostrad,

połączenie miast – głównych aren mistrzostw Euro-

py 2012 siecią szybkich dróg.

37.

Zwiększenie wykorzystania środków UE na

budowę dróg w Polsce.

38.

System partnerstwa publiczno-prywatnego

westycji.

39.

Stworzenie warunków i ram prawnych popra-

wiających zagospodarowanie przestrzenne i budowa-

nie własnych domów/mieszkań.

40.

Wojskowe lotniska przekazywane lotnictwu

cywilnemu.

41.

Modernizację PKP.

42.

Powszechny dostęp do szerokopasmowego In-

ternetu.

43.

Wprowadzenie możliwości załatwiania spraw

44.

Gospodarczy „powrót Polski nad morze”.

45.

Reformę systemu ubezpieczeniowego rolni-

ków.

46.

Rozwój rybołówstwa i rybactwa.

47.

Aktywną politykę wobec Komisji Europejskiej

w sprawach rolnictwa.

48.

Reformę instytucji rządowych obsługujących

wieś i rolnictwo.

49.

Produkcję żywności w zgodzie ze środowi-

skiem naturalnym.

50.

Wykorzystanie potencjału i możliwości rolnic-

twa do poprawy bilansu energetycznego Polski.

51.

Usprawnienie wykorzystania źródeł i mecha-

nizmów ﬁnansowaniaochronyśrodowiska.

52.

Wdrożenie programu Natura 2000.

53.

Wprowadzenie polityki solidarnego państwa.

54.

Rozwój edukacji przedszkolnej na terenach

wiejskich.

55.

Oddanie sprawy edukacji dzieci rodzicom i sa-

morządom.

56.

Podniesienie pensji nauczycielom.

127

57.

Zmianę mechanizmów finansowania edu-

kacji.

58.

Dążenie do wprowadzenia bonu edukacyjnego.

59.

Gimnazjum zamiast przechowalnią dzieci

60.

Nowy model aplikacji dla studentów prawa.

61.

Zwiększanie autonomii i konkurencyjności

w odniesieniu do uczelni państwowych i niepaństwo-

wych.

wacyjnej, nowoczesnej gospodarki będzie prioryte-

tem w polityce prorozwojowej rządu, planujemy stop-

niowe zwiększenie ﬁnansowaniategosektora.

63.

Zmianę systemu organizacji sektora kultury.

64.

Pielęgnację historycznego dziedzictwa kultu-

rowego.

65.

Reformę emerytalną.

66.

Środki z prywatyzacji kierowane na Fundusz

Rezerwy Demograﬁcznej.

67.

Projekt ustawy o świadczeniach ze środków

nych.

68.

Zwiększenie powszechnego dostępu do służby

zdrowia.

69.

Podwyższenie pensji pracownikom służby

zdrowia.

70.

Podział NFZ na kilka konkurencyjnych zakła-

dów ubezpieczeniowych.

71.

Reformację polityki refundacji leków.

72.

Ułatwienie zdobywania specjalizacji leka-

rzom.

73.

Zwiększenie środków z budżetu na wynagro-

dzenie stażystów i rezydentów.

74.

Projekt całościowej ustawy o systemie ochrony

zdrowia.

75.

Konkurujące o kontrakty z poszczególnych fun-

duszy ubezpieczeniowych szpitale i przychodnie zosta-

ną przez ekonomię zmuszone do oferowania szerszego

76.

Szpitale, które wykonały programy naprawcze

równowagę ﬁnansową,będąmogłyskorzystaćzre-

strukturyzacji ﬁnansowejdawnychdługów.

77.

Geograﬁaplacówekochronyzdrowia,awszcze-

gólności tzw. sieć szpitali, zostanie ukształtowana

przez wybór pacjentów dokonany na podstawie oceny

zje rządu centralnego.

78.

Precyzyjne określenie zakresu i wartości pod-

stawowych świadczeń zdrowotnych, które przysługu-

ją ubezpieczonemu w ramach płaconej składki.

79.

Obok ubezpieczenia podstawowego będziemy

wych.

80.

Rozwój społeczeństwa obywatelskiego.

81.

Organizację Euro 2012.

82.

Program „Boisko w każdej gminie”.

83.

Wsparcie sportu wyczynowego.

84.

Respektowanie autonomii i samorządności

ruchu sportowego.

85.

Odbudowę zaufania obywateli do władzy.

86.

Ograniczenie przywilejów władzy.

87.

Zmiany w prokuraturze (m.in. rozłączenie

funkcji ministra sprawiedliwości i prokuratora gene-

ralnego).

88.

Prace nad kompleksową reformą prawa kar-

nego materialnego, procesowego i wykonawczego.

89.

Prowadzenie walki z przestępczością.

90.

Scentralizowany i skoordynowany system

czeństwa państwa.

91.

Likwidację przeludnienia zakładów karnych.

92.

Chcielibyśmy zlikwidować hamulce, które spo-

wodowały, że tzw. sądy 24-godzinne okazały się nie-

efektywne, drogie i niezbyt skutecznie działające.

93.

Działalność wymiaru sprawiedliwości od dzi-

94.

Sprawny system prewencji wobec przestępczo-

ści pospolitej.

95.

Premier będzie odpowiedzialny za służby spe-

cjalne.

96.

Wprowadzenie e-dowodu osobistego.

97.

Realizację polityki historycznej.

98.

Promocję wizerunku Polski.

99.

Dialog z Rosją.

100.

Rząd Platformy Obywatelskiej będzie chciał

decyzje dotyczące naszej polityki zagranicznej kon-

sultować także z Prawem i Sprawiedliwością.

101.

ZintensyﬁkowaniewspółdziałaniazNiemca-

mi i Francją.

102.

Podtrzymywanie tradycyjnych przyjaźni

z Wielką Brytanię, Włochami i Hiszpanią.

103.

Podtrzymanie szczególnych relacji z USA.

104.

Współkształtowanie wymiaru wschodniego

Unii Europejskiej.

105.

Dialog polityczny z wybranymi państwami

obszaru pozaeuropejskiego.

106.

Prawdziwe zapewnienie Polakom żyjącym za

107.

Zmodernizowanie systemu promocji naszych

interesów.

108.

Dbanie o interesy Polski w UE.

109.

Uzawodowienie wojska.

111.

Udział Polski w dbaniu o bezpieczeństwo

112.

Realizację zobowiązań związanych z misją

w Czadzie.

113.

Wkład w misje NATO.

114.

Tarcza antyrakietowa do negocjacji, wyja-

śnienie stanu negocjacji w sprawie tarczy.

115.

Odpolitycznienie mediów publicznych.

116.

Wzmocnienie misji publicznej w mediach.

117.

Ograniczenie lub likwidację abonamentu.

118.

Likwidację Krajowej Rady Radiofonii i Tele-

wizji.

119.

Solidarność między pokoleniami.

128

120.

Solidarność między regionami kraju.

121.

Solidarność między grupami społecznymi.

122.

Stworzenie zachęty, by czasowi migranci

123.

Prace nad ustawą, która nada językowi mi-

gowemu status języka urzędowego.

124.

Podpisanie Karty Praw Podstawowych w for-

mule protokołu brytyjskiego.

otrzymały żadnego odszkodowania za II wojnę świa-

tową.

Pomimo upływu przeszło pięciu lat rządów koali-

cji PO–PSL i kierowania przez Pana Premiera Radą

Ministrów wiele z powyższych „obietnic” nie zostało

zrealizowanych.

Dodatkowo w tymże okresie wygło-

sił Pan jeszcze dwa razy exposé, w których obiecywał

Pan Premier realizację kolejnych „obietnic”.

Wobec powyższego w celu dokonania rzetelnej

oceny realizacji obietnic złożonych przez Pana Pre-

miera Polakom zwracam się z prośbą o udzielenie

przedsiębiorczości?

2.

Jakie zmiany prawa na korzystniejsze dla pra-

cowników i pracodawców wprowadził rząd (radykal-

ne uproszczenie prawa podatkowego, gospodarczego

3.

Czy rząd podjął działania w celu obniżenia po-

datków i danin publicznych?

4.

Czy rząd zapewnił wzrost płac pracowników

sektora publicznego?

5.

Jakie formy pomocy ze strony państwa dla naj-

słabszych wprowadził rząd?

6.

Czy rząd doprowadził do ograniczenia deﬁcytu?

7.

Czy zrealizowano koncepcję taniego państwa?

8.

Jakie działania podjęto w celu pogłębienia de-

centralizacji władzy?

9.

Jakie działania podjęto w celu długotrwałego

uniknięcia zagrożeń demograﬁcznych?

10.

Jakie rozwiązania wprowadził rząd w celu uła-

twienia młodym startu zawodowego?

11.

Czy doprowadził Pan Premier do racjonalnego

wykorzystywania funduszy europejskich?

12.

Czy w przypadku ﬁrmnależącychdoSkarbu

Państwa doprowadzono do rzetelnego wybierania za-

rządów i rad nadzorczych?

13.

Czy rząd doprowadził do obniżenia bezrobocia

i jakie działania podjęto w tym celu?

14.

Czy rząd zapewnił wsparcie rozwoju regional-

nego?

15.

Czy rząd doprowadził do zmiany ustawy o or-

ganizacjach pożytku publicznego i wolontariacie?

16.

Czy dokończono reformę administracji pu-

blicznej?

17.

Czy rząd wprowadził ułatwienia osobom niepeł-

nosprawnym w zdobywaniu wykształcenia i pracy?

18.

Czy rząd poparł obywatelską inicjatywę

uchwalenia polskiej ustawy antydyskryminacyjnej?

19.

Czy rząd doprowadził do likwidacji zagrożeń

korupcyjnych?

20.

Czy rząd doprowadził do tego, że praca admi-

nistracji samorządowej i rządowej będzie przejrzysta,

dużo szybsza, wygodniejsza, bardziej przyjazna też

dla obywateli i tańsza?

21.

Czy zlikwidowano część dokumentów identy-

ﬁkacyjnych?

22.

Jakie działania podjęto w celu wprowadzenia

euro?

23.

Czy rząd zahamował wzrost inﬂacji?

24.

Jakie działania podjęto w celu doprowadzenia

do zapowiadanego „cudu gospodarczego”?

25.

Na jakim etapie jest wprowadzanie zasady jed-

nego okienka przy zakładaniu ﬁrmy?

26.

Jakie działania podjęto w celu usprawnienia

sądownictwa gospodarczego?

27.

Czy rząd doprowadził do tego, że gospodarka

wiedzy/społeczeństwo wiedzy stały się w Europie pol-

ską specjalnością?

28.

W jaki sposób rząd zapewnił jawność, przej-

rzystość i uczciwość przeprowadzania prywatyzacji?

29.

Czy rząd nie zmienił stanowiska co do niepry-

watyzowania Lasów Państwowych?

30.

Czy rząd wycofał biurokrację państwową z ży-

cia gospodarczego?

31.

Czy zakończono negocjacje z Komisją Europej-

ską programów operacyjnych w ramach Narodowych

32.

Czy rząd wspiera pracowników po 50. roku

życia?

33.

Czy doprowadzono budżet do stanu bliskiego

równowagi?

34.

Czy rząd wspiera projekty infrastrukturalne

UE dotyczące bezpieczeństwa energetycznego?

35.

Czy zapewniono gwarancję niezakłóconych

36.

Jak zrealizowano postulat przyspieszenia bu-

dowy obwodnic i autostrad, a także połączenia miast

– głównych aren mistrzostw Europy 2012 siecią szyb-

kich dróg?

37.

Czy zwiększono wykorzystanie środków UE

na budowę dróg w Polsce?

38.

Czy doprowadzono do tego, że system partner-

stwa publiczno-prywatnego stał się równoprawnym

źródłem ﬁnansowaniainwestycji?

39.

Czy rząd stworzył warunki i ramy prawne po-

prawiające zagospodarowanie przestrzenne i budo-

wanie własnych domów/mieszkań?

40.

Jak przebiega przekazywanie wojskowych lot-

nisk lotnictwu cywilnemu?

41.

Czy rząd przeprowadził modernizację PKP,

42.

Czy rząd zapewnił powszechny dostęp do sze-

rokopasmowego Internetu?

43.

Czy wprowadzono możliwość załatwiania

spraw państwowych (podatki itp.) przez Internet?

44.

Czy rząd doprowadził do gospodarczego „po-

wrotu Polski nad morze”?

45.

Czy rząd przeprowadził reformę systemu

ubezpieczeniowego rolników?

129

46.

Czy doprowadzono do rozwoju rybołówstwa

i rybactwa?

47.

Czy rząd prowadzi aktywną politykę wobec

Komisji Europejskiej w sprawach rolnictwa?

48.

Czy zreformowano instytucje rządowe obsłu-

gujące wieś i rolnictwo?

49.

Jakie działania podjęto w celu zwiększenia

produkcji żywności w zgodzie ze środowiskiem natu-

ralnym?

50.

Czy wykorzystano potencjał i możliwości rol-

nictwa do poprawy bilansu energetycznego Polski?

51.

Czy usprawniono wykorzystanie źródeł i me-

chanizmów ﬁnansowaniaochronyśrodowiska?

52.

Czy wdrożono program Natura 2000?

53.

Czy rząd wprowadził i prowadzi politykę soli-

darnego państwa?

54.

Czy rząd doprowadził do rozwoju edukacji

przedszkolnej na terenach wiejskich?

55.

Czy rząd oddał sprawy edukacji dzieci rodzi-

com i samorządom?

56.

W jaki sposób zrealizowano postulat podnie-

sienia pensji nauczycielom?

57.

Czy rząd dokonał zmiany mechanizmów ﬁnan-

sowania edukacji?

58.

Czy wprowadzono bon edukacyjny?

59.

Czy gimnazjum zamiast przechowalnią dzieci

w trudnym wieku stało się miejscem rozwijania i po-

głębiania zainteresowań?

60.

Czy rząd wprowadził nowy model aplikacji dla

studentów prawa?

61.

Jakie działania podjął rząd w celu zwiększenia

autonomii i konkurencyjności w odniesieniu do uczel-

ni państwowych i niepaństwowych?

62.

Czy sektor nauki i wiedzy jako podstawa do

tem w polityce prorozwojowej rządu i czy zwiększono

ﬁnansowanietegosektora?

63.

Czy dokonano zmiany systemu organizacji

sektora kultury?

64.

W jaki sposób przebiega pielęgnacja historycz-

nego dziedzictwa kulturowego?

65.

Czy rząd przeprowadził reformę emerytalną

i czy głównym jej założeniem było podwyższenie wie-

ku emerytalnego?

66.

Czy środki z prywatyzacji kierowane są na

Fundusz Rezerwy Demograﬁcznej?

67.

Czy rząd przygotował projekt ustawy o świad-

czeniach ze środków zgromadzonych w otwartych

funduszach emerytalnych?

68.

W jaki sposób zwiększono powszechny dostęp

do służby zdrowia?

69.

Czy podwyższono pensje pracownikom służby

zdrowia?

70.

Czy rząd dokonał podziału NFZ na kilka kon-

kurencyjnych zakładów ubezpieczeniowych?

71.

Czy przeprowadzono reformację polityki re-

fundacji leków?

72.

Czy ułatwiono zdobywanie specjalizacji leka-

rzom?

73.

Czy zwiększono środki z budżetu na wynagro-

74.

Czy rząd przygotował projekt całościowej usta-

wy o systemie ochrony zdrowia?

75.

Czy doprowadzono do tego, że konkurujące

o kontrakty z poszczególnych funduszy ubezpiecze-

niowych szpitale i przychodnie zostały przez ekono-

mię zmuszone do oferowania szerszego asortymentu

76.

Czy wprowadzono rozwiązania, dzięki którym

szpitale, które wykonały programy naprawcze w ra-

mach pomocy publicznej i zachowują bieżącą równo-

wagę ﬁnansową,mogąskorzystaćzrestrukturyzacji

ﬁnansowejdawnychdługów?

77.

Czy geografia placówek ochrony zdrowia,

towana przez wybór pacjentów dokonany na podsta-

tyczne decyzje rządu centralnego?

78.

Czy precyzyjnie określono zakres i wartość

gują ubezpieczonemu w ramach płaconej składki?

79.

Czy wprowadzono system ubezpieczeń dodat-

kowych?

80.

Czy doprowadzono do rozwoju społeczeństwa

obywatelskiego?

81.

Czy rząd zrealizował wszystkie działania za-

planowane w związku z organizacją Euro 2012?

82.

Czy zrealizowano program „Boisko w każdej

gminie”?

83.

Czy rząd wspiera sport wyczynowy?

84.

Czy rząd respektuje autonomię i samorząd-

ność ruchu sportowego?

85.

Jakie działania podjął rząd w celu odbudowa-

nia zaufania obywateli do władzy?

86.

Czy ograniczono przywileje władzy?

87.

Czy rząd przeprowadził zmiany w prokuratu-

rze i czy rozłączenie funkcji ministra sprawiedliwości

88.

Czy rząd prowadzi prace nad kompleksową

i wykonawczego?

89.

W jaki sposób rząd prowadzi walkę z przestęp-

czością?

90.

Czy rząd wprowadził scentralizowany i skoor-

dynowany system zwalczania najpoważniejszych za-

grożeń dla bezpieczeństwa państwa?

91.

Jak przebiega likwidacja przeludnienia zakła-

dów karnych?

92.

Czy zlikwidowano hamulce, które spowodo-

wały, że tzw. sądy 24-godzinne okazały się nieefek-

tywne, drogie i niezbyt skutecznie działające?

93.

Czy działalność wymiaru sprawiedliwości

oparta jest wyłącznie na prawie i wolna od jakichkol-

wiek nacisków politycznych?

94.

Czy rząd zapewnił sprawny system prewencji

wobec przestępczości pospolitej?

95.

Czy wprowadzono rozwiązanie, zgodnie z któ-

rym premier miał być odpowiedzialny za służby spe-

cjalne?

96.

Czy wprowadzono e-dowód osobisty?

97.

W jaki sposób przebiega realizacja polityki hi-

storycznej?

130

98.

W jaki sposób rząd promuje wizerunek Pol-

ski?

99.

Czy rząd prowadzi dialog z Rosją?

100.

Czy zgodnie z zapowiedziami rząd Platformy

Obywatelskiej decyzje dotyczące polityki zagranicz-

nej konsultował także z Prawem i Sprawiedliwo-

ścią?

101.

Czy rząd zintensyfikował współdziałanie

z Niemcami i Francją?

102.

Czy rząd podtrzymuje tradycyjne przyjaźnie

z Wielką Brytanią, Włochami i Hiszpanią?

103.

W jaki sposób przebiega podtrzymanie szcze-

gólnych relacji z USA?

104.

Jak rząd współkształtuje wymiar wschodni

Unii Europejskiej?

105.

Czy rząd prowadzi dialog polityczny z pań-

stwami obszaru pozaeuropejskiego?

106.

Czy rząd zapewnił Polakom żyjącym za gra-

nicą „prawdziwą” realizację ich praw obywatelskich?

107.

Czy rząd zmodernizował system promocji

polskich interesów?

108.

Jak rząd dba o interesy Polski w UE?

109.

Jak przebiega uzawodowienie wojska?

110.

W jaki sposób zrealizowano postulat zakoń-

czenia polskiej misji w Iraku w 2008 r.?

111.

W jaki sposób rząd realizuje postulat udziału

Polski w dbaniu o bezpieczeństwo światowe?

112.

Czy rząd zrealizował zobowiązania związane

z misją w Czadzie?

113.

Czy rząd dokonał wkładu w misje NATO?

114.

Czy wyjaśniono stan negocjacji w sprawie

tarczy?

115.

Czy rząd przeprowadził odpolitycznienie me-

diów publicznych?

116.

Jakie działania podjęto w celu wzmocnienia

misji publicznej w mediach?

117.

Czy rząd ograniczył lub zlikwidował abona-

ment?

118.

Czy rząd zlikwidował Krajową Radę Radio-

fonii i Telewizji?

119.

Jakie działania podjął rząd w celu pogłębia-

nia solidarności między pokoleniami?

122.

Czy rząd stworzył „zachęty”, by czasowi mi-

granci wracali do kraju?

123.

Czy rząd podjął pracę nad ustawą, która nada

124.

Czy rząd podpisał Kartę Praw Podstawo-

wych w formule protokołu brytyjskiego?

125.

Czy rząd wprowadził szybką pomoc dla osób,

wania za II wojnę światową?

Poseł Krzysztof Jurgiel

Białystok, dnia 5 listopada 2012 r.

(nr 11273)

do prezesa Rady Ministrów

nów ﬁnansowaniaproceduryinvitrowPolsce.

22 października Pan Premier poinformował oby-

wateli, że ﬁnansowaniezapłodnieniainvitrowPol-

sce nie będzie się odbywało na mocy uprzednio zapo-

wiadanej ustawy czy rozporządzenia, ale w ramach

kolejnego programu zdrowotnego przygotowanego

przez resort zdrowia.

Prawo do uczestniczenia w nim,

a tym samym do doﬁnansowaniazabieguzapłodnie-

nia pozaustrojowego z pieniędzy budżetowych będą

miały pary, które przez co najmniej rok leczyły się

z niepłodności, przy czym sformalizowanie związku

nie będzie konieczne.

Wydaje się, że u wielu współczesnych zwolenni-

ków zapłodnienia in vitro występuje nie tyle zła wola,

co niewiedza.

Metoda ta przedstawiana jest jako do-

brodziejstwo dla strapionej niepłodnością ludzkości.

Należy w tym miejscu podkreślić, że procedura in

vitro, mając służyć przekazywaniu życia ludzkiego,

wieka w fazie prenatalnego rozwoju, jest więc głębo-

ko nieetyczna i jej stosowanie powinno być prawnie

zakazane!

Życie człowieka rozpoczyna się w momen-

cie poczęcia – jest to fakt biologiczny, naukowo stwier-

dzony.

Z danych, które publikowane są w różnych

ośrodkach medycznych stosujących in vitro, wynika,

istot ludzkich.

Procedura in vitro jest manipulacją na ludzkich

gametach, bowiem poprzez proces „produkowania”

i „hodowania” ludzi dokonuje przywłaszczenia przez

człowieka miejsca należnego Bogu.

Poza tym niesie

wiele negatywnych skutków w sferze ﬁzycznej,psy-

chicznej, duchowej i społecznej.

Fizyczne następstwa

in vitro to m.in. śmierć wielu dzieci w fazie embrio-

nalnej i późniejszym okresie życia (i w ramach tzw.

aborcji selektywnej), częste wady wrodzone u dzieci,

większa zachorowalność dzieci, obciążenie organi-

zmu kobiety hiperstymulacją jajników, ryzykiem wy-

stąpienia torbieli, raka jajnika, ryzyko mutacji gene-

tycznych przy manipulacjach dokonywanych w ga-

metach i embrionach w celu modyﬁkacjiokreślonych

sekwencji genomu i wiele innych.

Zastosowanie manipulacyjnej techniki pozaustro-

jowego zapłodnienia nie leczy żadnych schorzeń ani

zwa „zapłodnienie pozaustrojowe” wskazuje, że prze-

prowadzony zabieg dokonuje się poza organizmem

żonkowie stają się samodzielnie zdolni do poczęcia

131

dziecka, bowiem nie usuwa żadnych wad anatomicz-

nych, a jedynie przy zastosowaniu określonej techniki

Biorąc pod uwagę powyższe problemy, proszę

Pana Premiera o ponowną analizę sytuacji oraz

udzielenie odpowiedzi na niniejsze pytania:

1.

Czy manipulacyjne używanie słowa „leczenie”

przy procedurze in vitro jest celowe i nastawione na

łań?

(Bowiem, jak wyżej wykazałem, nie jest to me-

toda leczenia niepłodności).

vitro narusza trzy artykuły Konstytucji Rzeczypo-

Kodeksu karnego?

Czy zostanie wprowadzony usta-

wowy zakaz stosowania tej metody?

3.

Czy w opinii Pana Premiera jest w ogóle moż-

liwe, by matka mogła być rzeczywiście szczęśliwa,

niku tych manipulacyjnych zabiegów stracić życie?

Czy niebezpieczeństwo nadużyć nie jest tutaj zbyt

wiązania?

Czy wątpliwości w tej mierze nie powinny

być rozstrzygnięte w myśl godnościowej zasady in

dubio pro dignitate, tj. na korzyść bezwarunkowej

ochrony życia?

Z wyrazami szacunku

Poseł Marek Łatas

(nr 11274)

do ministra pracy i polityki społecznej

i zasiłków pielęgnacyjnych

Szanowny Panie Ministrze!

Rodziny opiekujące

się niepełnosprawnymi dziećmi mają prawo do otrzy-

mywania świadczeń oraz zasiłków pielęgnacyjnych

– łącznie niewiele ponad 700 zł.

Kwota ta w wielu

przypadkach nie pozwala na pokrycie kosztów opieki

i leczenia niepełnosprawnego dziecka.

Przykładowo,

koszt rehabilitacji dającej szansę na osiągnięcie sku-

tecznego rezultatu dla dziecka chorego na całościowe

zaburzenia rozwoju wynosi ok. 5000 zł miesięcznie.

Jeśli jednak niepełnosprawne dziecko traﬁadodomu

pomocy społecznej, wtedy na każde z nich przyznaje

się 3000 zł z publicznych pieniędzy.

monijny rozwój, potrzebę środowiska rodzinnego i do-

bro rodziny, która jest podstawową komórką społe-

czeństwa oraz naturalnym środowiskiem dorastania,

1.

Czy ministerstwo nie uważa, że należałoby prze-

znaczać wyższe środki ﬁnansowedlarodzinopiekują-

cych się niepełnosprawnymi dziećmi, w wartości zbli-

żonej do tej, która przysługuje na dziecko przebywające

w domu opieki społecznej?

Dyskryminowanie rodzin,

które podjęły się opieki i leczenia dziecka, nie oddając

go do domu opieki, wydaje się nieuzasadnione.

2.

W jaki sposób ministerstwo pomaga niepełno-

sprawnym dzieciom w transporcie na i z zajęć reha-

bilitacyjnych i czy przewiduje jakieś nowe rozwiąza-

nia w tym zakresie?

3.

Czy istnieją bądź czy ministerstwo zamierza

wprowadzić formy pomocy psychologicznej dla nie-

pełnosprawnych dzieci i opiekujących się nimi rodzin?

4.

W jaki sposób państwo wspiera fundacje, które

pomagają niepełnosprawnym dzieciom i ich rodzi-

nom?

5.

Co ministerstwo zamierza zrobić, aby szybciej

poznać i implementować w Polsce najlepsze praktyki

zagraniczne stosowane w rehabilitacji niepełno-

sprawnych dzieci?

Z wyrazami szacunku

Poseł Marcin Święcicki

Warszawa, dnia 5 listopada 2012 r.

(nr 11275)

do prezesa Rady Ministrów

z czasu letniego środkowoeuropejskiego

na czas zimowy

Szanowny Pani Premierze!

Przechodzenie z tzw.

czasu letniego na tzw. czas zimowy i odwrotnie jest

coraz powszechniej krytykowane.

Zdaniem wielu

ekspertów korzyści ekonomiczne (oszczędność ener-

gii elektrycznej) są coraz bardziej iluzoryczne.

Zwra-

cają oni natomiast uwagę na to, że powyższe operacje

mają negatywny wpływ na funkcjonowanie organi-

zmu człowieka i wprowadzają wiele niepotrzebnych

i kosztownych uciążliwości i komplikacji w funkcjo-

nowaniu wielu instytucji, przedsiębiorstw, a także

służb państwowych.

Miedzy innymi dlatego coraz

więcej krajów europejskich całkiem poważnie, roz-

waża możliwość rezygnacji ze zmiany czasu.

Z uwagi na powyższe zapytuję Pana Premiera, czy

rozważą Pan inicjatywę ustawodawczą zmierzającą

do uchylenia odpowiednich przepisów zawartych w wy-

mienionych wyżej aktach prawnych, co skutkowałoby

rezygnacją ze zmiany czasów na terytorium Rzeczy-

pospolitej Polskiej.

132

Wdzięczny będę Panu Premierowi za udzielenie

odpowiedzi na ww. pytanie.

Wejherowo, dnia 5 listopada 2012 r.

Interpelacja

(nr 11276)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

samorządowcy z Sądecczyzny z problemem, który

w sposób znaczący dotyka gospodarujących w tam-

tym rejonie rolników.

Chodzi o brak możliwości sko-

Wysokość dopłaty na dany rok jest ustalana w drodze

40 do 50% (w 2012 – 50%).

Warunkiem uzyskania

dopłaty jest to, by stawka taryfowa nie przekraczała

— 3,5% sumy ubezpieczenia – przy ubezpieczeniu

upraw zbóż, kukurydzy, rzepaku jarego, rzepiku,

ziemniaków i buraków cukrowych,

— 5% sumy ubezpieczenia – przy ubezpieczeniu

rzepaku ozimego, warzyw gruntowych, chmielu, ty-

toniu, drzew i krzewów owocowych, truskawek i ro-

ślin strączkowych,

— 0,5% sumy ubezpieczenia – przy ubezpieczeniu

zwierząt gospodarskich.

Dopłaty są możliwe również w przypadku, gdy

wskaźniki stawki taryfowej przekroczą wartości

lub 0,55, w zależności od przedmiotu ubezpieczenia.

Jeżeli natomiast stawka taryfowa zostanie ustalona

powyżej 6% zgodnie z art. 5, ust. 2c ustawy dopłaty

do składek nie przysługują.

Na podstawie ww. ustawy minister rolnictwa i roz-

woju wsi zawarł z czterema zakładami ubezpieczeń

stąpienia skutków zdarzeń losowych w rolnictwie.

Z pośród czterech zakładów ubezpieczeń na terenie

Sądecczyzny jedynie PZU SA oferuje ubezpieczenia

taryfową przekraczającą znacznie 6% sumy ubezpie-

czenia szczególnie w przypadku ubezpieczenia drzew

przez ubezpieczyciela wyższych niż określone w usta-

wie składek jest brak dopłat z budżetu państwa do

Kreślenie maksymalnej wysokości stawek taryfo-

wych ustawą miało na celu ochronę producentów rol-

nych przed zbyt wysokimi składkami.

Jednakże żaden

obowiązku zawierania umów ubezpieczenia, jak rów-

nież stosowania stawek określonych ustawą.

W efekcie

i kalkulują w odniesieniu do danego producenta bądź

producentów z danego regionu stawki znacznie wyż-

sze niż ustawowe 6%.

Dotyczy to głównie szkód powo-

umowy ubezpieczenia ze składką przewyższającą 6%

wartości ubezpieczenia bez możliwości uzyskania do-

płat do tej składki z budżetu w sposób znaczący ogra-

nicza, a nawet pozbawia producenta rolnego spodzie-

wanego dochodu i czyni produkcje nieopłacalną.

Z kolei rezygnacja z ubezpieczenia naraża producenta

na straty i utratę części lub całości plonu.

Ponadto

rolnik, który uzyskał dopłaty bezpośrednie do grun-

tów rolnych w rozumieniu przepisów o dopłatach

w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, ma

wnieść opłatę za jego niespełnienie.

wiłyby jak największej liczbie rolników, zwłaszcza

sadowników, skorzystać z dopłat do składek z tytułu

rząt.

Dlatego też chciałbym zadać Panu Ministrowi

następujące pytania:

1.

Czy możliwa byłaby zmiana stawek (3,5%, 5%,

0,5%) wskazanych w ustawie na wyższe lub określe-

nie stałej wartości dopłaty do stawki taryfowej, np.

3,5% wartości ubezpieczenia bez względu na wyso-

kość tej stawki ustalonej przez ubezpieczyciela?

2.

Czy resort rolnictwa rozważa inne metody roz-

wiązania tej sytuacji?

Rozwiązanie tego problemu jest szczególnie waż-

ne dla producentów rolnych na terenach górskich i pod-

górskich, gdzie ryzyko wystąpienia gradobicia, powo-

dzi, przymrozków jest stosunkowo większe niż w in-

nych regionach kraju.

Z wyrazami szacunku

Poseł Andrzej Gut-Mostowy

Nowy Targ, dnia 5 listopada 2012 r.

133

Interpelacja

(nr 11277)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

Szanowny Panie Ministrze!

Słuchacze studium

folklorystycznego przy Małopolskim Centrum Kul-

tury „Sokół” w Nowym Sączu zwrócili się do mnie

wadzeniu działalności kulturalnej (t.j.

Dz. U. z 2012 r.,

poz. 406), zwanej dalej ustawą, poprzez uchylenie ar-

tykułu 6 ustawy.

W dniu 3 września 2011 r. słuchacze studium zo-

stali poinformowani przez podmiot prowadzący, iż

zgodnie z rozporządzeniem ministra kultury i sztuki

w sprawie wymagań kwaliﬁkacyjnychitrybustwier-

dzania kwaliﬁkacjiuprawniającychdozajmowania

określonych stanowisk w niektórych instytucjach

cja rządowa lub jednostki samorządu terytorialnego

wydanym na podstawie art. 6 ustawy o organizowa-

niu i prowadzeniu działalności kulturalnej, a także

zgodnie z regulaminem prowadzenia instruktorskich

kursów kwaliﬁkacyjnych,poukończeniukursuipo-

zytywnym zdaniu egzaminu końcowego uzyskają

wykształcenie równorzędne z wykształceniem śred-

nim specjalistycznym.

W połowie trwania kursu, poinformowano słu-

chaczy, że wobec uchylenia z dniem 31 grudnia 2011 r.

art. 6 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu dzia-

łalności kulturalnej, a tym samym utraty przez

przepisy wyżej wskazanego rozporządzenia mocy

obowiązującej, nie uzyskają jednak wykształcenia

równorzędnego z wykształceniem średnim specjali-

stycznym.

Zgodę na uruchomienie i prowadzenie studium

folklorystycznego – instruktorskiego kursu kwaliﬁ-

kacyjnego dla instruktorów zespołów folklorystycz-

nych wydało w dniu 4 maja 2011 r.

Narodowe Cen-

trum Kultury, czyli w okresie obowiązywania art. 6

przedmiotowej ustawy i rozporządzenia.

poz. 1230), uchylająca art. 6 ustawy, nie wprowadzi-

ła przepisów przejściowych umożliwiających osobom,

które rozpoczęły instruktorskie kursy kwaliﬁkacyj-

ne przed 31 grudnia 2011 r., uzyskanie wykształcenia

na dotychczasowych zasadach.

Tym samym zostali

pozbawieni możliwości zdobycia planowanego wy-

kształcenia.

Należy również podkreślić, iż forma kształcenia

w postaci studium folklorystycznego jest niezwykle

cenna.

Pozwala ona instruktorom zespołów regional-

nych, w zdecydowanej większości amatorskim, na

zdobycie ważnych kompetencji merytorycznych, któ-

re są niezwykle istotne w pracy z zespołami regional-

nymi.

Wiedzy zdobytej w trakcie takiego studium słu-

chacze nie są w stanie zdobyć na żadnej uczelni wyż-

szej w Polsce, bowiem nie kształcą one instruktorów

amatorskiego ruchu artystycznego.

Mając powyższe na uwadze, chciałbym zadać

nym byłoby podjąć prace nad uregulowaniami umoż-

liwiającymi osobom, które rozpoczęły instruktorskie

kursy kwaliﬁkacyjneprzed31grudnia2011r.uzy-

skanie wykształcenia na dotychczasowych zasadach,

tj. określonych w rozporządzeniu z dnia 9 marca

kwaliﬁkacyjnych i trybu stwierdzania kwaliﬁkacji

uprawniających do zajmowania określonych stano-

wisk w niektórych instytucjach kultury, dla których

nostki samorządu terytorialnego?

Z wyrazami szacunku

Poseł Andrzej Gut-Mostowy

Interpelacja

(nr 11278)

do ministra spraw wewnętrznych

W trakcie pełnienia funkcji poselskich zwrócili się

do mnie z protestem przedstawiciele zarządów głów-

nych Związku Emerytów i Rencistów Pożarnictwa

nicznej.

W przedstawionej mi sprawie negatywnie

odnieśli się do propozycji obniżenia wysokości odpisu

0,25%.

Środki gromadzone przez fundusz socjalny

stanowią niejednokrotnie jedyną pomoc dla świad-

czeniobiorców w razie choroby, inwalidztwa czy zda-

rzeń losowych.

Protestujący wyrazili swój sprzeciw wobec takich

rozwiązań prawnych i szukania oszczędności kosz-

tem najsłabszych grup społecznych.

Zdaniem przed-

stawicieli związków emerytów i rencistów plany ob-

niżenia środków funduszu socjalnego mają charakter

krzywdzący i niehumanitarny również z uwagi na

charakter pełnionej przez nich służby.

Równie nie-

pokojące są plany zmierzające do pozbawienia eme-

rytów i rencistów tych formacji zawodowych prawa

do lokalu mieszkalnego czy pomocy w budownictwie

134

mieszkaniowym.

Zdaniem przedstawicieli związków

minujący, a ich celem jest szukanie oszczędności.

mających na celu obniżenie wysokości odpisu na fun-

wych, tj. straży pożarnej i Straży Granicznej?

2.

Czy zdaniem Ministerstwa Spraw Wewnętrz-

Z poważaniem

Poseł Jan Bury

Rzeszów, dnia 5 listopada 2012 r.

Interpelacja

(nr 11279)

do ministra skarbu państwa

Zespołu Zarządców Nieruchomości WAM

sp. z o.o.

W związku z powziętymi przeze mnie informacja-

mi na temat planowanej prywatyzacji spółki o nazwie

Zespół Zarządców Nieruchomości WAM z siedzibą

w Warszawie, która w 100% należy do Skarbu Pań-

stwa, uprzejmie proszę o możliwie najpilniejszą odpo-

wiedź ze strony Pana Ministra na poniższe pytania:

1.

Jaki jest aktualny stan procesu prywatyzacyj-

nego w przypadku Zespołu Zarządców Nieruchomo-

2.

Jakie są powody podjęcia decyzji o prywatyzacji

ww. spółki?

Proszę o podanie pełnego i wyczerpują-

cego uzasadnienia oraz o określenie wszystkich przy-

czyn wspomnianej decyzji.

Pytanie to jest szczególnie

istotne w obliczu tego, iż ZZN WAM corocznie gene-

ruje zyski, posiada wszelkie niezbędne dla swojej

działalności koncesje (ważne do końca 2025 r.) i ma

stabilną sytuację ﬁnansową.

Cowięcej,ZZNWAM

znalazł się w prestiżowym rankingu „Diamenty

2011” miesięcznika Forbes, gdzie został wyróżniony

w kategorii ﬁrmopoziomieprzychodówwwysokości

50–250 mln zł.

3.

Czy Ministerstwo Skarbu Państwa podjęło ja-

kiekolwiek kroki w celu zabezpieczenia praw pracow-

niczych osób zatrudnionych w ZZN WAM sp. z o.o.?

o podanie dokładnych informacji na temat tego, jakie

działania zostały kolejno podjęte w tej kwestii oraz

jakie gwarancje pracownicze (dotyczące m.in. praw

pracowniczych, gwarancji zatrudnienia oraz warun-

ków odprawy) uzyskało Ministerstwo Skarbu Pań-

stwa w omawianym przypadku.

4.

Czy o planowanych i podejmowanych przez Mi-

nisterstwo Skarbu Państwa działaniach, dotyczących

prywatyzacji Zespołu Zarządców Nieruchomości

WAM, regularnie informowani są pracownicy tej

spółki?

Pytanie to jest niewątpliwie szczególnie zna-

czące z uwagi na fakt, iż otrzymałem już liczne sy-

gnały o niepokoju pracowników ZZN WAM w kwe-

stiach, o których mowa w niniejszym piśmie.

Mając na uwadze powyższe, uprzejmie proszę

w tej interpelacji problem oraz o możliwie najpilniej-

sze udzielenie odpowiedzi na każde z postawionych

w niej pytań.

Poseł Dawid Jackiewicz

(nr 11280)

do ministra administracji i cyfryzacji

osuwiskowych zlokalizowanych

renów osuwiskowych, zlokalizowanych w pobliżu

dróg publicznych.

Małopolska w ostatnich latach zo-

stała w sposób szczególnie dotkliwy doświadczona

przez powodzie, podtopienia i osuwiska.

W wielu

miejscowościach, w których wystąpiły osuwiska nisz-

czące m.in. infrastrukturę drogową, problem zabez-

pieczenia niestabilnego terenu nie został rozwiązany

do dziś.

Przykładem mogą być miejscowości takie jak:

Łyczanka, Librantowa, słynne Kłodne, okolice Bobo-

wej i Gorlic.

Jednym z takich niestabilnych miejsc

jest również odcinek drogi wojewódzkiej nr 975 w miej-

scowości Kurów koło Nowego Sącza.

Biegnąca przez

las droga z Nowego Sącza w kierunku Gródka nad

Dunajcem została w roku 2010 oberwana i dopiero

w tym momencie wojewódzki zarząd dróg zabierze

się za jej odbudowę..

Nie chodzi tutaj tylko o remont

fragmentu zniszczonej drogi.

Problemem jest cały,

niestabilny teren.

Osuwisko zostało uaktywnione

m.in. na skutek rabunkowego wycinania lasów bu-

kowych, które w okolicy miejscowości Dąbrowa i Zby-

szyce stabilizują grunt położony na śliskiej skale łup-

kowej, a także poprzez zaniedbania w utrzymywaniu

w należytym porządku sieci kanałów i przepustów

odprowadzających wodę ze stoku góry w kierunku

zbiornika wodnego.

Poprzez nadmierne wycinanie

drzew i osłabianie gęstej struktury korzeni podtrzy-

mującej warstwy ziemi grunt po dłuższych opadach

deszczu osuwa się w kierunku Jeziora Rożnowskiego.

135

Podobne przykłady zależności w występowaniu osu-

wisk od zjawiska nadmiernego wycinania lasów moż-

na w Małopolsce mnożyć.

Chcę prosić Pana Ministra o udzielenie informa-

cji, czy na terenie Polski są realizowane jakiekolwiek

programy, być może wspólnie z innymi resortami

bądź instytucjami, pomagające zabezpieczyć niesta-

bilne tereny, zlokalizowane w najbliższym sąsiedz-

twie osuwisk występujących w ciągu dróg?

Czy został

opracowany raport, w którym jest mowa o drogach

zniszczonych przez osuwiska uaktywnione poprzez

nadmierne wycinanie drzew na terenach sąsiadują-

cych z drogą?

Być może Pan Minister konsultuje z in-

nymi specjalistami bądź instytucjami sprawę zabez-

pieczenia dróg przy osuwiskach.

Być może konsulta-

cje prowadzone są z lokalnymi samorządami i na tej

podstawie podejmuje się wspólne działania mające na

celu sztuczne stabilizowanie lub zalesianie terenów

osuwiskowych.

Jeśli tak jest, to proszę o udzielenie

informacji na ten temat.

Jeśli jednak moje pytania dotyczą nowego spojrze-

nia na sprawę, to proszę rozważyć możliwość stwo-

rzenia takiego szerokiego programu kompleksowego

zabezpieczania terenów osuwiskowych, które w przy-

szłości nie będą zagrażały drogom publicznych ani

mieniu prywatnemu.

Z poważaniem

Poseł Marian Cycoń

(nr 11281)

do ministra skarbu państwa

w sprawie zabudowy

Szanowny Panie Ministrze!

W październiku bie-

żącego roku w Krynicy-Zdroju odbyło się dwudniowe

sympozjum pod nazwą „Uzdrowiska górskie i pod-

górskie”, podczas którego omawiano m.in. zagadnie-

nia związane z zabudową i wizerunkiem polskich

uzdrowisk.

Zaproszeni na sympozjum eksperci z Po-

litechniki Krakowskiej przekonywali, że: „zbyt czę-

sto nie ma kontroli nad tym, jak wygląda zabudowa

miejscowości uzdrowiskowych.

Gminy uzdrowiskowe

powinny mieć dodatkowe źródła ﬁnansowania, by

poradzić sobie z dbaniem o wygląd miast i miasteczek

uzdrowiskowych”.

Burmistrzowie z małopolskich

uzdrowisk zauważyli, że samorządy nie zawsze mają

wpływ na to, co się buduje, i skarżyli się na ogrom

przepisów, które uniemożliwiają tworzenie aktual-

nych planów zagospodarowania.

Zauważono także,

iż wkrótce będą kolejne środki z unijnego rozdania

i warto się do tego przygotować, pracując nad plana-

mi zagospodarowania przestrzennego.

Byłoby to

znacznie łatwiejsze, gdyby nie ogrom obostrzeń, któ-

re są na nas nakładane przez rozmaite instytucje – pod-

kreślali samorządowcy.

Tak jest np. z miejscowościa-

mi leżącymi w obszarze Natura 2000.

Na samorzą-

dzie ciąży obowiązek uchwalenia planu zagospoda-

rowania, a uzdrowiska w streﬁeAmuszątorobić

w trybie przyśpieszonym.

Tymczasem często urzęd-

nicy nadinterpretują przepisy.

Proces uzgodnień jest

zbyt skomplikowany.

Istnieje od 20 do 30 jednostek,

z którymi samorządy gminne z obszaru Natura 2000

muszą wszystko uzgadniać.

Całościowa zmiana pla-

nu zagospodarowania jest dla budżetu takiego samo-

rządu zbyt kosztowna.

Na dodatek na przykład Mu-

szyna ma rocznie zaledwie ok. 150 tys. zł tzw. opłaty

eksploatacyjnej i można za to naprawić co najwyżej

100 m drogi.

Chcę zapytać, czy w świetle przytoczonych argu-

mentów Pan Minister mógłby we współpracy z inny-

mi resortami opracować program wspierania pol-

skich uzdrowisk w obszarze inwestycji.

Mam tutaj na

myśli opracowanie uproszczeń przy konieczności re-

alizacji procesu licznych uzgodnień, które muszą prze-

prowadzać samorządy gmin uzdrowiskowych z insty-

tucjami podległymi różnym ministerstwom.

Czy w opinii Pana Ministra można by wraz z Mi-

nisterstwem Rozwoju Regionalnego zorganizować

konsultacje z samorządami miejscowości uzdrowi-

skowych na temat skuteczniejszego pozyskiwania

funduszy unijnych na zagospodarowanie przestrzen-

ne w latach 2014–2020?

Pytam o to, gdyż burmi-

strzowie miejscowości uzdrowiskowych są zaintere-

sowani tym tematem.

Z wyrazami szacunku

Poseł Marian Cycoń

(nr 11282)

Szanowna Pani Minister!

Jako osoba, której więk-

szość dotychczasowego życia wypełniała zawodowa

aktywność sportowa, jestem bardzo wyczulona na

ciężkich tornistrów, które noszone są przez dzieci

i młodzież.

Niestety ww. problem jest bardzo powszechny, co

podkreślają zarówno rodzice, nauczyciele, jak i same

dzieci.

W mojej opinii należy podjąć działania mające

na celu przeciwdziałanie temu zjawisku, albowiem

noszenie ciężkich tornistrów może prowadzić do po-

136

wstawania wad postawy u dzieci.

Co więcej, problem

pogłębiany jest przez niską frekwencję uczniów na

zajęciach wychowania ﬁzycznego.

1.

Czy w polskim systemie prawnym istnieją prze-

pisy regulujące wagę tornistrów noszonych przez

dzieci?

2.

Czy zasadne byłoby dostosowanie maksymalnej

dopuszczalnej wagi tornistrów noszonych przez dzie-

ci do ich masy ciała, wieku dziecka i jego wzrostu?

3.

Jakie działania zamierza podjąć ministerstwo

w przedmiotowej kwestii?

Obecny stan faktyczny

prowadzi wyłącznie do pogłębiania się opisywanego

problemu.

utworzenia w ramach zajęć wychowania ﬁzycznego

specjalnych bloków i programów, a tym samym – ćwi-

czeń skierowanych do właściwej grupy wiekowej dzie-

ci i młodzieży?

5.

Czy Minister Edukacji Narodowej dysponuje

środkami ﬁnansowyminaprowadzeniećwiczeńoraz

proﬁlaktykiwszkołachprzezkonkursydlapodmio-

tów zewnętrznych lub poprzez inne działania?

Jeśli

nie, czy w najbliższym czasie planowane jest podjęcie

działań w celu wyeliminowania problemu zbyt cięż-

kich tornistrów?

(nr 11283)

do ministra sportu i turystyki

w sprawie niezamknięcia dachu

na Stadionie Narodowym w Warszawie

w dniu 16 października 2012 r.

Szanowna Pani Minister!

W dniu 16 października

2012 r. miał się odbyć na Stadionie Narodowym mecz

Polska – Anglia.

Jednakże z powodu złych warunków

atmosferycznych termin meczu został przesunięty na

dzień 17 października br.

Powyższa sytuacja świadczy o niedochowaniu na-

leżytej staranności przez osoby odpowiedzialne za

organizację meczu.

Co więcej, sytuacja ta wywarła

negatywny wpływ na wizerunek kraju.

1.

Kto i za co był odpowiedzialny przy organizacji

przedmiotowego meczu?

2.

Z jakiego powodu w dniu 16 października 2012 r.

nie było przygotowanego zadaszenia na Stadionie

Narodowym w Warszawie?

Dlaczego trening nie od-

był się pod dachem?

Wówczas i mecz musiałby się

odbyć pod dachem i do takiej sytuacji by nie doszło.

Narodowe Centrum Sportu powinno podejmować

stosowne decyzje w tym zakresie.

3.

Jaka ﬁrmawykonałapłytęgłównąboiskaSta-

dionu Narodowego?

Proszę zauważyć, iż nie mieliśmy

do czynienia z klęską żywiołową, by tak wysoki po-

ziom wody utrzymywał się na płycie boiska, a stadio-

ny budowane są w całej Europie i nie dochodzi do

podobnych sytuacji.

Kto poniósł odpowiedzialność za

taki stan rzeczy?

Czy problem, z jakim mieliśmy do

czynienia, nie jest związany z wadliwym drenażem

zastosowanym na stadionie?

Nie twierdzę, iż osoby

odpowiedzialne powinny zostać zwolnione, ale przy

organizowaniu jakichkolwiek imprez o skali masowej

prognoza pogody powinna być jednym z elementar-

nych czynników wpływających na tego typu decyzje.

4.

Czy dodatkowe koszty poniesione przez różne

podmioty i osoby prywatne w związku z tą sytuacją

będą zwrócone?

Poprzez nieodpowiedzialne decyzje

i brak odpowiedzialnego przygotowania kibice zosta-

li przez organizatorów oraz NCS narażeni na dodat-

kowe koszty.

5.

Jakie działania zostaną podjęte w przyszłości

w celu zapobieżenia podobnym sytuacjom?

(nr 11284)

Szanowny Panie Ministrze!

W porównaniu lat

2000 i 2001 zanotowano wzrost przestępstw narkoty-

kowych o 140%, w latach 2001–2002 o kolejne 80%,

a od roku 2000 do 2008 – aż o 1500%.

Niestety dane

te dotyczą głównie przestępstw posiadania nieznacz-

nych ilości narkotyków Po 10 latach obowiązywania

przepisów karnych w przedmiotowym zakresie można

stwierdzić, że nie odnotowano realnego wpływu na

zmniejszenie zjawiska narkomanii ani na sytuację

rynku narkotykowego.

Policji nie udało się poprawić

wykrywalności poważnych przestępstw związanych

z produkcją, handlem i przemytem narkotyków (ra-

port rzecznika praw osób uzależnionych 2010/2011).

137

Liczba osób skazanych za posiadanie wzrosła z nie-

całych 3 tys. do prawie 20 tys., a w tym czasie liczba

skazanych dilerów spadła z prawie 2 tys. do raptem

800 przypadków.

Instytut Spraw Publicznych obli-

czył, że represje wobec posiadaczy narkotyków kosz-

tują budżet 80 mln zł rocznie.

ograniczenia kosztów związanych z realizacją polity-

ki antynarkotykowej, a które pokrywane są ze środ-

ków publicznych?

2.

Jaka jest przyczyna zmniejszenia się liczby osób

skazanych za sprzedaż narkotyków (tzw. dilerów)?

Ja-

kie działania zostaną podjęte w celu poprawy wykry-

walności przestępstw popełnianych w tym zakresie?

z 2012 r. poz. 124) za posiadanie środków odurzają-

cych lub substancji psychotropowych wbrew przepi-

som tejże ustawy grozi kara pozbawienia wolności do

lat 3.

Jest to typ podstawowy przestępstwa nazwa-

nego potocznie „posiadaniem narkotyków”.

Art. 62

ust. 3 wprowadza typ uprzywilejowany tego prze-

stępstwa polegający na złagodzeniu kary pozbawie-

nia wolności do roku w wypadku mniejszej wagi.

Nie-

stety określenie tego znamienia dodatkowego po-

przez klauzulę generalną może powodować, że sądy

niechętnie orzekają na podstawie tego przepisu z po-

wodu niejasnego znaczenia ust. 3.

Jakie jest stano-

wisko Ministra Sprawiedliwości w zakresie zastąpie-

nia tejże klauzuli konkretnym zapisem deﬁniującym

w sposób dokładny dzisiejsze sformowanie „wypadku

mniejszej wagi”?

4.

Ile osób od czasu obowiązywania ustawy z dnia

stało skazanych prawomocnymi wyrokami sądowymi

na podstawie art. 62 ust. 1, a ile na podstawie art. 62

ust. 3 tejże ustawy?

(nr 11285)

do prezesa Rady Ministrów

Szanowny Panie Premierze!

W niniejszej interpe-

to istotny problem społeczny – według raportu Naj-

wyższej Izby Kontroli z 2010 r. nepotyzm jest zjawi-

skiem często spotykanym w polskim sektorze pu-

blicznym.

1.

Jakie działania planuje się podjąć w najbliż-

szym czasie w celu likwidacji problemu nepotyzmu?

2.

Jakie działania podjęto w ciągu ostatnich pię-

ciu lat w celu ograniczenia skali nepotyzmu?

(nr 11286)

do ministra transportu,

w sprawie opłat wnoszonych przez gminy

Szanowny Panie Ministrze!

Art. 61 ustawy z dnia

du terytorialnego (Dz. U. z dnia 29 listopada 2003 r.)

rozszerzył obowiązek ﬁnansowaniaoświetleniadróg

znajdujących się na terenach gminy, z wyłączeniem

autostrad oraz dróg ekspresowych.

O ile zgadzam się

z wprowadzonym obowiązkiem ponoszenia opłat

przez gminy za oświetlanie dróg, o tyle według mnie

niezasadny, a wręcz oburzający, jest fakt sprowadze-

nia zadań gminy wyłącznie do uiszczania opłat.

Dla-

czego w trakcie projektowania dróg gmina nie ma

możliwości wzięcia udziału w pracach planistycz-

nych?

Brak jest jakichkolwiek konsultacji, powoduje

to, iż gmina jest jedynie informowana o tym, że na

jej terenie będzie droga wraz z oświetleniem, za któ-

re niechybnie będzie musiała ponosić koszty.

Czy nie

zasadne byłoby, aby jednostka wnosząca w przyszło-

ści opłaty w porozumieniu z organem zarządzającym

drogą wybrała rodzaj i specyﬁkacjętechnicznąoświe-

tlenia?

Problem naprawdę jest wart rozważenia, gdyż

znaleźć kilka tysięcy na dodatkowe wydatki, które

są narzucone z góry.

Budżety nie są niestety z gumy,

zaś w dobie dynamicznego rozwoju Polski i szybkiego

wzrostu ilości dróg chyba zapomniano o gminach,

które często zmagają się z licznymi problemami ﬁ-

nansowymi.

W związku z powyżej przedstawionym stanem

138

1.

Czy dotychczasowe zasady ﬁnansowaniaprzez

gminy oświetlenia dróg znajdujących się na ich tere-

nach, z wyłączeniem autostrad i dróg ekspresowych,

ulegną zmianie?

Jeśli tak to, kiedy możemy spodzie-

wać się nowelizacji?

2.

Kto decyduje w czasie trwania budowy nowych

dróg o dostawcy energii na oświetlenie tych dróg

w przyszłości?

3.

Kto decyduje o czasie włączenia/wyłączenia

oświetlenia na tych drogach?

4.

O ile zwiększone zostały budżety gmin w związ-

ku z obowiązkiem opłacania przez nie oświetlenia

dróg znajdujących się na obszarze gmin?

5.

Czy zostanie wprowadzony zapis, aby GDDKiA

uzgadniała z gminami na terenach, na których ma

zostać wybudowana droga, rodzaj proponowanego

oświetlenia i inne kluczowe zagadnienia?

(nr 11287)

do ministra zdrowia

Szanowny Panie Ministrze!

Jako osoba, której

większość dotychczasowego życia wypełniała zawo-

dowa aktywność sportowa, jestem bardzo wyczulona

problem powstawania wad postawy u dzieci pogłębia-

wychowania ﬁzycznegoorazprzeznoszenieciężkich

tornistrów przez dzieci i młodzież.

3.

W jak wczesnym wieku możemy rozpocząć po-

dejmowanie działań mających na celu zapobieganie

nieprawidłowym postawom poprzez prawidłową pro-

ﬁlaktykęorazdziałanialecznicze?

4.

Czy znane są statystyki w zakresie liczby dzie-

ci, które dotknięte są problemem wad postawy, i ich

wieku?

Na jakie schorzenia chorują?

5.

Jakie programy terapeutyczne w zakresie prze-

szarów dotyczą i jakie działania prowadzone są w ich

zakresie?

6.

W 2009 r. opracowano dokument „Proﬁlaktyka

uczania i wychowania”, w którym zawarto rekomen-

dacje ekspertów.

Kto sprawdza, w jakim zakresie

rekomendacje zostały wdrożone w życie?

Jakie dzia-

łania podjęto w celu wdrożenia zaleceń w życie?

7.

Jakie środki przeznaczane są na proﬁlaktykę

wad postawy u dzieci i młodzieży?

8.

Na podstawie przepisów prawnych dokonuje się

badań przesiewowych u dzieci i młodzieży po osią-

gnięciu danego wieku.

Jaki obraz polskiej młodzieży

i dzieci wyłania się z tych badań?

(nr 11288)

do ministra transportu,

w sprawie małej liczby miejsc parkingowych

Szanowny Panie Ministrze!

Problemy komunika-

cyjne są jednymi z większych i bardziej odczuwalnych

przez społeczeństwo problemów XXI w.

Wraz ze

wzrostem ilości aut (zarówno używanych – sprowa-

dzanych zza granicy, jak i nowych – nabywanych bez-

pośrednio od dealerów) na ulicach pojawia się wiele

problemów, z których największymi są wszechobecne

zatory drogowe (korki) oraz problemy ze znalezie-

niem miejsca parkingowego.

Różne miasta w różny sposób starają się zapewnić

odpowiednią ilość parkingów i ograniczać ruch w da-

nych strefach miasta, lecz jest to ciągle zbyt mało.

Każde miejsce parkingowe, zwłaszcza w ścisłym cen-

trum miasta, jest na wagę złota.

Brak parkingów

zagraża również pośrednio bezpieczeństwu ruchu

drogowego, gdyż kierowcy (często nieznający miasta),

błądzący po ulicach, zwracają większą uwagę na to,

co dzieje się na chodnikach/parkingach niż na samej

drodze.

Z uwagi na brak wolnej przestrzeni w miastach

samorządy nie są w stanie wybudować dodatkowych

parkingów w ilości zapewniającej możliwość postoju

wszystkim potrzebującym.

Często jedynym i co rów-

139

nie ważne najtańszym rozwiązaniem jest usuwanie

wraków samochodów porzuconych przez właścicieli.

Jednakże wraki to jedynie pewna część pojazdów blo-

kujących miejsca parkingowe, niestety, pozostałe po-

jazdy chronione są prawem.

Przykłady z różnych regionów kraju pokazują, że

często samorządy oraz służby porządkowe są bezsil-

ne wobec pojazdów zajmujących miejsca parkingowe

przez wiele miesięcy, a nawet lat.

Zgodnie z obowią-

zującymi przepisami pojazd niebędący zewnętrznie

znacznie uszkodzony może zajmować miejsce nawet

wiecznie.

Przy znacznym w ostatnich latach napły-

wie samochodów spoza granic Polski podobne sytu-

acje z pewnością będą powtarzać się częściej.

porzuconych na parkingach samochodów?

2.

Czy ministerstwo przewiduje możliwość zmia-

ny przepisów uniemożliwiających usuwanie porzuco-

nych samochodów?

Z poważaniem

Poseł Piotr Zgorzelski

(nr 11289)

do ministra pracy i polityki społecznej

Szanowny Panie Ministrze!

Po fali powrotów do

kraju z emigracji Polacy ponownie decydują się na

życie za granicą.

Jednak tym razem nie są to wyjaz-

dy na kilka miesięcy, ale na stałe, jak deklarują.

Za granicą osiedlają się najczęściej młodzi, przed-

siębiorczy i dobrze wykształceni Polacy.

Wybierają

brych warunków życia dla rodziny.

Pierwsza fala

kryzysu w Europie sprawiła, że część emigrantów

kilka lat temu wróciła do kraju.

Niektórzy ekonomi-

ści przekonywali, że emigracja się skończyła.

Nic bar-

dziej mylnego.

W porównaniu do poprzednich lat

na rok wzrastała maksymalnie o 2%.

Podstawowym

Dziś młodzi ludzie, zamiast wracać do Polski, jadą

dalej, tam, gdzie akurat poprawiają się warunki.

Są

wiecznymi tułaczami.

Czy to dobrze, że młodzi Polacy wyjeżdżają z kra-

ju za pracą?

Gospodarka na tym nie skorzysta.

Od

zaczęła spadać, mamy mniej rąk do pracy.

To trend

na dłużej.

Dodatkowa emigracja będzie nasilać te

problemy.

1.

Czy ministerstwo przygotowało program, plan

pomocy dla młodych Polaków?

2.

W jaki sposób ministerstwo próbuje zatrzymać

młodych Polaków w Polsce?

Poseł Piotr Zgorzelski

Warszawa, dnia 26 października 2012 r.

(nr 11290)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Zwiększony ruch po-

jazdów na drogach publicznych zdecydowanie działa

negatywnie na bezpieczeństwo w ruchu drogowym.

Przekroczenia prędkości, a w zasadzie niedostosowa-

nie prędkości do panujących warunków na drodze są

częstymi przyczynami wypadków drogowych.

Polska Policja jest coraz lepiej wyposażona w no-

woczesny sprzęt pozwalający na pomiar prędkości

pojazdu z dużą dokładnością oraz ze znacznej odle-

głości.

Kontrole drogowe przyczyniają się do poprawy

bezpieczeństwa na drodze, ale są też często odbiera-

ne przez kierowców jako dochodowy biznes.

Trudno

nie przyznać racji kierowcy zatrzymanemu na grani-

cy terenu zabudowanego oraz niezabudowanego

przez patrol Policji niewidoczny z drogi, kryjący się

wręcz za płotem.

Kierowca w takim przypadku nie

jest w stanie udowodnić, iż pomiar prędkości został

wykonany niezgodnie z zasadami.

Idea pomiarów prędkości powinna przyczyniać się

do zmniejszenia prędkości przez kierujących, co prze-

kłada się bezpośrednio na bezpieczeństwo.

Policjant

dokonujący pomiaru urządzeniem niedokumentują-

cym tego momentu fotograﬁąpowinienbyćwidoczny

ze znacznej odległości, a sam pomiar powinien być

prowadzony w konkretnej streﬁe,np.ograniczenia

do 50 km/h, miejscach szczególnie niebezpiecznych,

przy obiektach szkolnych, a nie, jak to często bywa,

na pograniczu dwóch różnych ograniczeń prędkości.

Dodatkowo wydaje mi się, że na kilkaset metrów

przed punktem dokonywania pomiaru powinna wid-

nieć tablica informująca o takim pomiarze, tak jak

Kolejny element sporny między Policją a kierują-

cymi to ostrzeganie poprzez tzw. zajączka (używanie

świateł ostrzegawczych) innych kierujących przed

140

kontrolą.

Tutaj po raz kolejny nasuwa się pytanie:

Czy taki zakaz nie ma na celu zwiększenia dochodów

z pracy radarów?

Z rozmów z wieloma specjalistami

zajmującymi się ruchem drogowym wynika, iż samo

ostrzeganie znacznie poprawia bezpieczeństwo i w pro-

mieniu kilkuset metrów średnia prędkość zdecydo-

wanie spada oraz nie dochodzi tam do zdarzeń dro-

gowych.

Prawo powinno być skonstruowane w ten sposób,

aby poprawiać bezpieczeństwo, a nie w sposób zapew-

niający dochód.

1.

Czy ministerstwo przewiduje zmiany w prawie

dot. pomiarów prędkości przez służby mundurowe?

2.

Co przemawia za zakazem wzajemnego ostrze-

gania kierujących przed kontrolami radarowymi?

Poseł Piotr Zgorzelski

(nr 11291)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

na kulturę

rokiem zmniejsza się liczba prawie wszystkich insty-

tucji kultury: muzeów i oddziałów muzealnych, in-

stytucji paramuzealnych, galerii, salonów sztuki,

teatrów, domów, ośrodków kultury, klubów i świetlic,

bibliotek publicznych.

W poszczególnych wojewódz-

twach Polski obserwuje się różnice zarówno w dostę-

pie do instytucji kultury, jak i w stopniu korzystania

z nich.

Lepsza dostępność instytucji kultury jest

związana z rozwojem gospodarczym województwa

i stopniem urbanizacji.

Największa różnorodność in-

stytucji kultury i bogactwo oferty artystycznej jest

w dużych miastach.

W małych miejscowościach i na

terenach wiejskich podstawowe znaczenie dla możli-

wości korzystania z publicznej oferty kulturalnej

mają domy i ośrodki kultury, kluby, świetlice i biblio-

teki.

Placówki te, niejednokrotnie pełniąc funkcję

centrów kultury, organizują różnorodne formy spę-

dzania wolnego czasu poprzez urozmaiconą ofertę

kulturalną dla odbiorców w różnym wieku.

Rozwój

instytucji kultury jest uzależniony w dużej mierze od

wydatków budżetu państwa i jednostek samorządu

terytorialnego.

Jednak w ostatnim czasie samorządy ograniczają

wydatki na kulturę.

W ubiegłym roku samorządy

przeznaczyły na ten cel ponad 6,7 mld zł, czyli o 3,6%

na kulturę i ochronę dziedzictwa narodowego (łącz-

nie z dotacjami i subwencjami dla jednostek samo-

rządu terytorialnego) prawie 1,5 mld zł, czyli o 3,1%

z budżetów samorządów terytorialnych (łącznie z trans-

ferami pomiędzy jednostkami samorządu terytorial-

nego) obniżyły się o 3,6% i wyniosły 6,75 mld zł.

Kultura to ważny czynnik rozwoju społecznego.

To dzięki kompetencjom kulturalnym i uczestnictwu

w kulturze z jednej strony budujemy swoją tożsa-

mość, szacunek do tradycji, poczucie przynależności

do wspólnoty i jej historii, z drugiej jesteśmy bardziej

kreatywni, innowacyjni, otwarci i tolerancyjni.

To

właśnie te cechy są gwarantem rozwoju każdego spo-

łeczeństwa.

Kultura jest więc ważnym czynnikiem

budowy kapitału społecznego.

1.

Dlaczego ministerstwo z roku na rok zmniejsza

ﬁnansenakulturę?

2.

Czy ministerstwo przygotowuje jakieś progra-

3.

Czy ministerstwo planuje zwiększenia kosztów

na doﬁnansowaniekulturywnastępnychlatach?

Poseł Piotr Zgorzelski

(nr 11292)

do ministra zdrowia

w sprawie uregulowania przepisów,

które pozwalałyby na wczesne wykrywanie

Szanowny Panie Ministrze!

Zakażenie wirusem

stionowanym i bodaj najważniejszym problemem

zdrowia publicznego.

Na takie stanowisko składa się

szereg przyczyn, wśród których te najbardziej istotne

to: liczba potwierdzonych zakażeń w Polsce i na świe-

cie, liczba rozpoznanych przewlekłych zapaleń wą-

troby spowodowanych infekcją HCV, wzrost zachoro-

wań na raka wątrobowo-komórkowego będącego

skutkiem nieleczonej choroby HCV oraz liczba cho-

rych zakwaliﬁkowanychdoleczeniaprzeszczepowego

z powodu zejściowej choroby wątroby.

Według szacunkowych danych Światowej Orga-

nizacji Zdrowia liczba ludzi zakażonych tym wirusem

miast w Polsce – według danych Polskiej Grupy Eks-

pertów HCV – szacunkowa liczba zakażonych może

wynosić nawet 730 000 osób.

Statystyki są alarmu-

jące: wykrywalność zakażeń HCV jest bardzo niska

– według danych PZH do tej pory zdiagnozowano je-

dynie około 49,5 tysiąca przypadków, co oznacza, że

141

w Polsce około 700 000 osób nie jest świadomych za-

grożenia.

W kraju brakuje przepisów, które pozwalałyby

wcześnie wykrywać zakażenia wirusem HCV.

Wirus

rozwija się bezobjawowo.

HCV pozostawiony w orga-

nizmie prowadzi do raka czy marskości wątroby.

We-

dług specjalistów m.in. z Instytutu Ochrony Zdrowia

Polsce potrzebny jest narodowy program zwalczania

zakażeń HCV.

Eksperci już w 2005 r. złożyli do resortu zdrowia

projekt takiego programu zdrowotnego.

A przypo-

mnijmy, że minister zdrowia może go wprowadzić na

podstawie art. 48 ustawy o świadczeniach opieki

zdrowotnej ﬁnansowanychześrodkówpublicznych.

Autorzy raportu podkreślają, że gdyby w kraju

działał program zwalczania zakażeń HCV, wirus nie

rozprzestrzeniałby się tak dynamicznie.

Prowadzone

byłyby bowiem badania przesiewowe, które pozwa-

lałyby lekarzom wykryć wirusa już u pacjenta traﬁa-

jącego do szpitala.

Teraz wielu chorych uważa, że

zakaziło się w lecznicy, tymczasem mogli go mieć

wcześniej.

Źródłem wirusa są też salony fryzjerskie,

kosmetyczne czy tatuażu.

Pacjenci uważają jednak,

że choroba jest skutkiem pobytu w szpitalu.

W kon-

sekwencji do sądów traﬁająpóźniejpozwyprzeciwko

lecznicom o odszkodowania.

Z raportu wynika więc,

że rocznie placówki medyczne wydają ok. 50 mln zł,

by zadośćuczynić pacjentom.

Wprowadzenie progra-

mu badań przesiewowych na HCV zmniejszyłoby

w przyszłości roszczenia.

jące do regulacji przepisów w sprawie wczesnego wy-

krywania zakażenia wirusem HCV?

2.

Czy ministerstwo zapoznało się ze złożonym

w resorcie zdrowia projektem programu zwalczania

zakażeń HCV?

3.

Czy ministerstwo wprowadzi zmiany w ustawie

według złożonych propozycji ekspertów?

Poseł Piotr Zgorzelski

(nr 11293)

do ministra środowiska

gmin ościennych dotyczącymi uciążliwości zapacho-

wych, których źródłem są zwożone na grunty rolne

komunalne osady ściekowe, i braku możliwości kon-

troli ilości wykorzystanych na cele rolnicze komunal-

nych osadów ściekowych wnioskować można o pod-

prawnych dotyczących stosowania komunalnych osa-

dów ściekowych na gruntach rolnych poprzez:

1) objęcie wykorzystania osadów ściekowych w rol-

nictwie obowiązkiem uzyskania przez władającego

dym sposobie wykorzystania przyrodniczego); wów-

czas fakt przekroczenia standardów jakości gleby po

niu szkodom w środowisku;

2) wprowadzenie w ustawie o odpadach przepi-

sów, na podstawie których właściciel, dzierżawca lub

munalne osady ściekowe mają zostać zastosowane,

będzie miała obowiązek: prowadzenia ewidencji osa-

dów; prowadzenia ewidencji działek, na których ko-

powiadamiania (wójta, burmistrza, prezydenta) o ilo-

ści, miejscu i terminie stosowania komunalnych osa-

dów ściekowych na konkretnej działce gruntu oraz

przedstawienie dokumentacji w postaci: informacji,

z jakiej oczyszczalni ścieków przewożone są komu-

nalne osady ściekowe, dostarczenia wyników badań

z informacją wytwórcy, jak należy stosować komu-

gleby sprzed zastosowania osadów, podania informa-

3) wprowadzenie przepisów o obowiązku opraco-

wywania planów nawozowych w przypadku wyko-

rzystywania osadów ściekowych w rolnictwie i upra-

wie roślin; w obecnym stanie prawnym nie ma nigdy

ze wskazanego źródła;

4) wprowadzenie odpowiedzialności dla właścicie-

la, dzierżawcy lub innej osoby władającej gruntem

w postaci możliwości zastosowania przez wójta (bur-

mistrza, prezydenta) jako organu ochrony środowi-

ska w gminie wydania decyzji o czasowym zakazie

ministracyjnej kary pieniężnej w przypadkach: istot-

nego przekroczenia ilości stosowanych dawek w cią-

gu roku na tym samym gruncie (Mh/ha); braku do-

kumentacji o ilości zastosowanych komunalnych

gruncie (Mh/ha); stosowaniu osadów niezgodnie

142

6) wprowadzenie zmian w przepisie art. 34 usta-

wy o odpadach (decyzja nakazująca usunięcie odpa-

dów z miejsc nieprzeznaczonych do ich składowania

termin sprecyzowany w § 4 ust. 3 rozporządzenia

natychmiastowej wykonalności; po wszczęciu postę-

powania organ ochrony środowiska zobowiązany był-

by do wydania zakazu dla władającego gruntem roz-

zamieszania; przepis byłby kompatybilny i spójny

z postulatami z punków 2 i 3 niniejszego pisma;

7) określenie parametrów dla osadu ustabilizowa-

nego; przepisy karne w ustawie o odpadach przewi-

dują sankcje karne za stosowanie nieustabilizowa-

nych komunalnych osadów ściekowych, natomiast co

to jest osad ustabilizowany, nie deﬁniują.

Stosowanie komunalnych osadów ściekowych na

gruntach rolnych położonych na terenie gminy Zbro-

sławice stanowi dla jej mieszkańców uciążliwy pro-

blem, polegający na długotrwałym i wzmożonym na-

tężeniu nieprzyjemnego zapachu.

Fetor unosi się od

strony pól w kierunku zabudowań mieszkalnych.

Problem stał się dla lokalnej społeczności wysoce do-

tkliwy i spowodował uniemożliwienie mieszkańcom

swobodnego korzystania z nieruchomości stanowią-

cych ich własność (brak możliwości wietrzenia miesz-

kań, odpoczynku na ogródkach przydomowych, spa-

cerów itp.).

Problem narasta z roku na rok, co głów-

nie spowodowane jest rosnącą w ostatnich latach

liczbą oczyszczalni ścieków, a co za tym idzie, wzro-

stem ilości wymienionych wyżej odpadów oraz fak-

tem, że wytwórca osadów ściekowych z reguły nie

posiada innej możliwości ich zagospodarowani (skła-

dowania, spalania), przez co pozbywa się ich poprzez

wykorzystanie rolnicze.

Odbywa się to głównie w for-

mie udostępniania gruntów przez właściciela lub

dzierżawcę ﬁrmie,któraodpadyodbieraodwytwór-

cy, przywozi na grunt i składuje lub magazynuje, nie-

jednokrotnie przekraczając dozwoloną ilość Mg/ha.

Składowanie w formie pryzm na terenach rolnych,

w tym przylegających do obszarów zwartej zabudowy

jest nagminną praktyką stosowaną przez władają-

cych gruntami rolnymi.

Niejednokrotnie łamane są

zakazy związane ze stosowaniem komunalnych osa-

dów ściekowych oraz warunków ich stosowania, tj.

dozwolonymi odległościami od zabudowy, cieków

sób postępowania powoduje nie tylko uciążliwości

zapachowe, ale także stwarza zagrożenie skażeniem

powierzchni ziemi i wód powierzchniowych.

Przed stosowaniem komunalne osady ściekowe

winny być poddane badaniom przez wytwórcę komu-

nalnych osadów ściekowych (art. 43 ust. 3 ustawy

o odpadach).

W praktyce ww. badania zlecają przed-

siębiorcy zajmujący się zagospodarowaniem osadów

ściekowych, którzy zawierają umowy z właścicielami

gruntu.

W takiej umowie właściciel przekazuje w nie-

odpłatne użytkowanie grunty w celu przygotowania

ich pod określoną uprawę.

Taka ﬁrmazobowiązuje

się wykonać na własny koszt badania gruntów w celu

ustalenia dopuszczalnej dawki nawożenia ustabilizo-

wanymi komunalnymi osadami ściekowymi pod

uprawę określonego gatunku roślin, a następnie na

swój koszt dostarczyć odpowiednią ilość osadów ście-

kowych na wskazany w umowie teren.

Często wyko-

naniem prac związanych z rozprowadzeniem na po-

wierzchni gruntu osadów i ich przeoraniem zajmuje

się podmiot przejmujący we władanie nieruchomość

od właściciela gruntu.

Właściciel, dzierżawca lub

oraz prowadzenia ewidencji tych odpadów.

Zwolnie-

nie dotyczy:

— wykorzystywania osadów w rolnictwie rozu -

mianym jako uprawa wszystkich płodów rolnych

— uprawy roślin przeznaczonych do produkcji

kompostu,

— uprawy roślin nieprzeznaczonych do spożycia

stanu za szkodę w środowisku i ich naprawy, jeśli

władający nieruchomością jest zwolniony z obowiąz-

ku uzyskania zezwolenia na odzysk.

Użytkownicy oczyszczalni podpisują umowy z przed-

siębiorcami, którzy zajmują się odbiorem i transpor-

tem osadów (często zlecanym podmiotem trzecim)

oraz zagospodarowaniem osadów (rozprowadzenie po

powierzchni gruntu i przeoranie).

W podpisywanych

umowach znajdują się zapisy, że wykonawca przejmu-

je na siebie całkowitą odpowiedzialność prawną i ﬁ-

nansową wynikającą z przepisów ochrony środowi-

ska, związaną z gospodarczym wykorzystaniem osa-

dów ściekowych w wyznaczonym miejscu.

W prakty-

ce przeprowadzenie badań gruntów zleca zawsze

podmiot wykonujący usługę zagospodarowania osa-

dów który zajmuje się wyszukiwaniem gruntów, na

których osady mają być stosowane.

W umowach natomiast znajdują się zapisy doty-

czące wykonywania badań osadów ściekowych przez

wytwórcę osadów.

Zgodnie z art. 25 ustawy o odpa-

dach wytwórca może zlecieć wykonanie obowiązku

gospodarowania odpadami innemu posiadaczowi od-

padów.

Przeniesienie odpowiedzialności w myśl usta-

wy o odpadach ma miejsce w przypadku przekazy-

wania odpadów posiadaczowi, który ma zezwolenie

143

na gospodarowanie odpadami lub jest wpisany do re-

jestru.

Brak obowiązku prowadzenia ewidencji sto-

sowanych osadów przez podmiot władający nierucho-

mością może prowadzić do braku możliwości ustale-

nia faktycznej ilości zastosowanych osadów i źródła

pochodzenia osadów.

W praktyce w trakcie kontroli

okazywane są do wglądu wyniki badań osadów z da-

nej oczyszczalni ścieków, jednak nie ma pewności, że

badania te dotyczą zastosowanych osadów.

W przypadkach stosowania komunalnych osadów

ściekowych dochodzi niejednokrotnie do sytuacji, gdy

rolnik opóźnia dostarczenie żądanych w ramach wsz-

czętego przez wójta postępowania na mocy art. 34

ustawy o odpadach (burmistrza, prezydenta) infor-

macji i dokumentów (podanie informacji, z jakiej

oczyszczalni ścieków przywożone są komunalne osa-

dy ściekowe, o dostarczenie wyników badań gleby

sprzed zastosowania osadów, podanie informacji o ro-

dzaju i celu zastosowania roślin uprawianych na

gruncie, podanie ilości osadów nawiezionych na

odpadów przez wytwórcę).

Jak wyżej wspomniano,

okazuję się zazwyczaj, że właściciel grunt wydzierża-

wił, dzierżawca oddał w użyczenie ﬁrmiezajmującej

się działalnością gospodarczą polegającą na transpor-

cie odpadów i ich rozprowadzaniu i mieszaniu z grun-

tem, a ﬁrma,któragruntemwładanaczasoznaczo-

ny, osady zwozi, magazynuje (nawet przez kilka mie-

sięcy), zrzuca niejednokrotnie na gotowe do zbiorów

zasiewy i dopiero wskutek wszczętego przez wójta

postępowania szybko miesza z gruntem.

Zanim or-

gan ochrony środowiska, jakim jest wójt, otrzyma

niezbędne, interesujące go dokumenty, osady są roz-

prowadzone i zmieszane z gruntem, wobec czego de-

cyzja w sprawie ich usunięcia jako nielegalnie maga-

zynowanych lub składowanych staje się bezprzedmio-

towa.

Wówczas, jeżeli ilość osadów była przekroczona

na 1 ha lub spadek terenu był większy niż 10%, lub

badania wykazały, że przekroczone były dawki me-

tali ciężkich albo w pobliżu znajdował się ciek wodny

bądź poziom wód gruntowych był za wysoki (a z do-

świadczenia wynika, że nikt tego w praktyce nie

sprawdza, zatem przepis w tej materii jest martwy),

wysoce prawdopodobne staje się niebezpieczeństwo

skażenia ziemi (gleby) i wód gruntowych.

Wojewódz-

ki inspektor ochrony środowiska, który władny jest

nakładać kary w sytuacji niezastosowania się do

przepisów o stosowaniu osadów ściekowych, bada

osady wyłącznie w odniesieniu do ich składu che-

micznego na zawartość metali ciężkich.

Zatem z po-

stępowania wykluczona jest możliwość stwierdzenia,

czy w osadach znajdują się przekroczone dawki jaj

pasożytów jelitowych albo pałeczki Salmonelli, któ-

rych nie powinno być wcale.

1.

Wobec powyższego wójt nie ma najmniejszych

możliwości reakcji na proceder łamania przepisów

przy stosowaniu komunalnych osadów ściekowych,

stąd uzasadnione jest, by rozszerzyć kompetencje

wójta (burmistrza, prezydenta) w sprawach ww. ma-

terii, tym bardziej że organ ten najszybciej jest w sta-

nie zareagować na łamanie prawa na obszarze swojej

właściwości terytorialnej.

Czy ministerstwo to będzie

miało na uwadze, by rozwiązać ten problem?

2.

Ustawa o odpadach określa, iż na podstawie

art. 75 ustawy o odpadach za stosowanie komunal-

nych osadów ściekowych nieustabilizowanych lub

stosowania grozi kara aresztu lub grzywny.

Przepisy

nie precyzują jednak, jakie parametry powinien mieć

osad ustabilizowany.

Podmioty zajmujące się zago-

spodarowaniem osadów biorą głównie pod uwagę za-

wartość suchej masy w wykorzystywanym osadzie

oraz sprawdzają tylko, czy osad może być wykorzy-

stywany w danym celu (zawartość metali ciężkich

w osadzie).

Nie biorą natomiast pod uwagę ograni-

czeń wynikających z dawek metali ciężkich, jakie

można wprowadzić do gleby.

Dlatego dochodzi często

do sytuacji, kiedy na 1 ha pola wywożone jest nawet

do 1000 t uwodnionego osadu, co daje np. 2000 t su-

chej masy w osadzie.

Jakie jest stanowisko minister-

stwa w tej sprawie?

Jakie ewentualne rozwiązania

ministerstwo proponuje?

3.

Czy ministerstwo podejmie działania w sprawie

nieprawidłowego i niekontrolowanego stosowania

osadów ściekowych, które są nieustabilizowane, co

powoduje ich zagniwanie i tym samym uciążliwość

dla mieszkańców w postaci fetoru, jak również w spra-

wie niedozwolonego składowania lub magazynowa-

nia komunalnych osadów ściekowych na gruntach

wia ludzi?

Poseł Izabela Kloc

Mikołów, dnia 6 listopada 2012 r.

Interpelacja

(nr 11294)

do ministra zdrowia

w sprawie wyników badań opublikowanych

„Food and Chemical Toxicology”

i przedstawionych na konferencji prasowej

Szanowny Panie Ministrze!

Nowe wyniki badań

opublikowane we wrześniu 2012 r. m.in. na łamach

GMO na zdrowie człowieka jest szokujący.

Wielolet-

nie badanie przeprowadzone przez naukowców z Uni-

wersytetu w Caen (Francja) uznano za najbardziej

dokładne badanie opublikowane w zakresie skutków

144

dup na szczurach.

„To badanie pokazuje nadzwyczaj-

ną liczbę guzów rozwijających się wcześniej i bardziej

zdrowia” – powiedział dr Michael Antoniou, biolog

molekularny, King’s College London.

„Możemy spo-

dziewać się, że spożycie kukurydzy GMO i herbicydu

Roundup poważnie wpływa na zdrowie człowieka”

– dodał dr Antoniou.

Oto niektóre z szokujących

ustaleń, jakie potwierdzono w badaniach opierają-

cych się na długoterminowym spożywaniu GMO:

trolnej.

2.

Szczury karmione kukurydzą GMO i śladowy-

mi ilościami Roundup doznały poważnych obrażeń

nia nerek.

4.

Do 24. miesiąca 50–80% samic rozwinęło no-

wotwór, nawet z trzema guzami na zwierzę.

Pierwsze

5.

U szczurów, które piły śladowe ilości Roundup

stwo doprowadzi do wprowadzenia zakazu upraw

MON 810 i ziemniaków Amﬂora?

stwo doprowadzi do całkowitego wycofywania ze

jących GMO?

Poseł Izabela Kloc

(nr 11295)

do ministra pracy i polityki społecznej

dzenia przedmiotowej ustawy było zwiększenie do-

stępności do świadczeń z zakresu opieki nad dziećmi

do lat 3 poprzez tworzenie placówek opieki przez gmi-

ny oraz możliwość doﬁnansowaniaopiekinaddzieć-

mi do lat 3 w placówkach prowadzonych przez inne

podmioty.

W praktyce okazało się jednak, że inter-

pretacje zapisu art. 60 ww. ustawy wskazują na brak

możliwości jakichkolwiek ograniczeń w zakresie do-

ﬁnansowania.

Wprowadzenieuchwałwsprawieusta-

lenia wysokości i zasad przyznania dotacji celowej dla

podmiotów prowadzących żłobki i kluby dziecięce,

które w swoich zasadach zawierały kryteria ograni-

czające co do czasu,- formy i zakresu korzystania

z opieki lub ograniczały ilość dotowanych dzieci bądź

uzależniały dotację od miejsca ich zamieszkania, zo-

stały uchylone.

W tej sytuacji niemożliwe jest przyj-

mowanie jakichkolwiek regulacji w tym zakresie,

gdyż do podjęcia uchwały konieczne jest przynajm-

niej określenie wysokości środków ﬁnansowychza-

bezpieczonych na ten cel w danym roku budżetowym,

co w konsekwencji wymusza ograniczenia przynajm-

niej co do ilości dzieci objętych dotacją.

Wobec powyższego chciałabym zadać Panu Mini-

widuje możliwość zmiany zapisu art. 60 ustawy z dnia

3 (Dz. U Nr. 45, poz. 235, z późn. zm.) i stworzenie

możliwości doﬁnansowania pobytu dzieci z danej

gminy w placówkach opieki nad dzieckiem, na które

istnieje zapotrzebowanie w zakresie posiadanych

przez gminę środków ﬁnansowych?

Brak takich ure-

gulowań uniemożliwi wprowadzenie dopłat do poby-

tu dzieci w placówkach opieki oraz spowoduje ogra-

niczenie rozwoju bazy opieki nad dziećmi do lat 3.

Poseł Izabela Kloc

(nr 11296)

do ministra zdrowia

Szanowny Panie Ministrze!

Pragnie się zwrócić

uwagę na pogarszającą się sytuację szpitali.

Mnogość

trudności, z jakimi musi się zmagać publiczna służba

zdrowia, bezpośrednio przekłada się na kondycję

podmiotów leczniczych, w tym szpitali.

Zbyt niskie

niczenia w przyjęciach chorych, nadwykonania nie

są jedynymi problemami, z którymi na co dzień bo-

rykają się szpitale.

Ogromny wpływ na powstanie zadłużenia ma nie-

doszacowanie bądź zaniżenie kontraktu przez Naro-

dowy Fundusz Zdrowia.

Środki z NFZ to jedno z głów-

nych źródeł przychodów szpitali, jednak zazwyczaj

podpisane kontrakty nie zaspokajają nawet minimal-

nych potrzeb placówek.

Aktualnie kontrakty na

świadczenia zdrowotne są ograniczane, wycena świad-

czeń nie uwzględnia ich rzeczywistych kosztów,

145

a całą odpowiedzialnością za zabezpieczenie zdro-

wotne obywateli i funkcjonowanie szpitali obarcza

się samorządy.

Kolejnym istotnym problemem jest brak refunda-

cji nadwykonań.

Jak już wiadomo ﬁnansowanie

udzielanych przez szpitale świadczeń ze środków pu-

blicznych ograniczone jest limitem określonym w kontr-

akcie z Narodowym Funduszem Zdrowia.

Tymcza-

sem potrzeby mieszkańców i liczba udzielonych

świadczeń jest znacznie większa.

Jednocześnie usta-

zobowiązuje samodzielne publiczne zakłady opieki

zdrowotnej do udzielenia pomocy wszystkim osobom,

nuje zasadność ich dużej części.

Szpital może doma-

gać się zwrotu pieniędzy za nadwykonania tylko wte-

li takich, które można przesunąć w czasie.

Ponadto

zasady udzielania kontraktów doprowadziły do za-

dziwiających dysproporcji w wysokościach ﬁnanso-

wania poszczególnych zakresów świadczeń w rodza-

ju leczenie szpitalne w poszczególnych regionach

województwa śląskiego, jak również pomiędzy woje-

wództwami.

Szczególnie dotyczy to świadczeń limi-

towanych (w zakresie hospitalizacji – chorób we-

pieczenia zdrowotnego lokalnej społeczności, co nie-

stety nie jest uwzględniane przez NFZ przy udziela-

niu kontraktów.

Żadne przedsiębiorstwo nie jest w stanie funkcjo-

nować przy coraz mniejszych dochodach i rosnących

kosztach, a szpital nie może odmówić udzielenia

wia i życia.

Niedostatecznie wycenione procedury

w szpitalach wielospecjalistycznych powodują, że

straty szpitali są coraz większe, a placówki tracą

płynność ﬁnansowąiwbardzoszybkimtempieza-

dłużają się.

Sytuacja ﬁnansowaszpitalipogarszasię

znacząco poprzez narastające zobowiązania.

Wzrosły

najdotkliwiej odczuwane przez szpitale zobowiązania

mają środków ﬁnansowychnauregulowaniezobo-

wiązań (co progresywnie, chociażby ze względu na

ację ﬁnansową).

Istotnym czynnikiem narastania

możliwości negocjacji ze stałymi kontrahentami szpi-

tali.

Należy tutaj zwrócić uwagę, że zmniejszenie ela-

styczności kontrahentów spowodowane jest najpraw-

dopodobniej pogorszeniem się koniunktury we wszyst-

kich obszarach gospodarki, a więc także w sektorach

funkcjonowania wierzycieli szpitali.

Nowa ustawa

liwość szpitali m.in. w zakresie zarządzania długiem.

Szpitale do tej pory prowadziły własną politykę za-

rządzania długiem, wykorzystując wiele dostępnych

narzędzi i korzystały z nich, dobierając odpowiednie

narzędzie do odpowiedniego rodzaju klienta.

Ustawa

Przy omawianiu tak ważnego tematu, jakim jest

pogarszająca się sytuacja szpitali, szczególną uwagę

należy zwrócić na fakt, iż ustawodawca, wprowadza-

jąc w życie przepisy ustawy o działalności leczniczej,

znacząco zwiększył odpowiedzialność ﬁnansowąjed-

nostek samorządu terytorialnego za podległe im jed-

nostki ochrony zdrowia.

Teraz to podmiot tworzący

szpital publiczny (SPZOZ), zatwierdzając sprawozda-

nie ﬁnansowe,oilewynikzadanyokresobrachun-

cy zobowiązany jest do podjęcia decyzji o przekształ-

ceniu SPZOZ w spółkę prawa handlowego lub likwi-

dacji placówki.

Warunki przekształcenia szpitala

j.s.t.

Oczywiście istnieje szereg ﬁnansowychzachęt

dla tych samorządów, które zdecydują się na tworze-

nie szpitalnych spółek.

Jedną z nich jest umorzenie

bliczno-prawnych (m.in. zaległości wobec ZUS i urzę-

du skarbowego), a kolejną – dotacja na pokrycie za-

dłużenia u prywatnych wierzycieli.

Resort zdrowia

jednak niepewność co do możliwości odzyskania czę-

ści zobowiązań publiczno-prawnych, ponieważ zabez-

146

zmierzyć się będzie musiało z obowiązkiem dostoso-

wania bazy lokalowo-sprzętowej do wymogów sani-

tarno-epidemiologicznych (do roku 2016) oraz do wy-

mogów ustawy o systemie informacji w ochronie

zdrowia (do roku 2014).

Obowiązek modernizacji pla-

cówek medycznych przez samorządy nie jest jedynie

snący udział prywatnych jednostek w rynku usług

medycznych ﬁnansowanychześrodkówpublicznych.

1.

Samorządy w poczuciu odpowiedzialności za

zabezpieczenie zdrowotne obywateli, nie szczędząc

środków, walczą o przetrwanie szpitali, które dzięki

dużemu zaangażowaniu i wsparciu samorządów jesz-

cze funkcjonują.

Czy ministerstwo pozostanie obojęt-

ne na ten problem?

Czy przedstawi konkretny plan

działania mający na celu wspomożenie samorządów

w walce o zdrowie i życie obywateli?

2.

Obowiązujące zasady kontraktowania, limito-

wanie świadczeń bez uwzględnienia faktycznego za-

potrzebowania, niedoszacowanie wielu procedur,

zmniejszanie kontraktów, dysproporcje pomiędzy po-

wiatami i subregionami w udzielaniu kontraktów to

elementy wymagające starannej analizy.

Czy mini-

sterstwo i rząd podejmie decyzję o przeprowadzeniu

głębokich i zarazem koniecznych zmian?

Poseł Izabela Kloc

(nr 11297)

do ministra gospodarki

w sprawie znaczenia planowania

Szanowny Panie Ministrze!

Wyrażam swoje za-

niepokojenie projektem ustawy Prawo energetyczne,

który przewiduje usunięcie z postanowień tego aktu

ciążącego na gminach od 1997 r.

Proponowane zmia-

ny spowodują istotne ograniczenie świadomego

kształtowania i realizacji lokalnej polityki energe-

tycznej przez jednostki samorządu terytorialnego.

Ponadto w stosunku do przedsiębiorstw energetycz-

nych pomniejszą rangę gmin jako podmiotów odpo-

wiedzialnych za planowanie oraz organizację zaopa-

trzenia w media energetyczne na swoim terenie.

W interesie gmin leży świadome kształtowanie zrów-

noważonej gospodarki energetycznej, która w sposób

odpowiedni zabezpieczała będzie interesy społeczno-

ści lokalnej, gwarantując jej odpowiedni rozwój cywi-

lizacyjny, przy zachowaniu spójności z założeniami

„Polityki energetycznej Polski do 2030 roku” oraz

przy uwzględnieniu dokumentów strategicznych UE,

w tym tzw. pakietu klimatyczno-energetycznego

(którego termin wdrożenia się zbliża).

następujące pytanie.

Niezbędna jest w tej sytuacji

aktywizacja jednostek samorządu terytorialnego

w dziedzinie kształtowania i realizacji lokalnej poli-

tyki energetycznej.

W celu zapewnienia stosownych

warunków prawnych dla działań podejmowanych

przez j.s.t.

Śląski Związek Gmin i Powiatów propo-

nuje dokonanie następujących zmian w obowiązują-

cych oraz przygotowywanych aktach prawnych:

— uzupełnienie art. 7 ust. 1 ustawy o samorzą -

dzie gminnym o kolejne zadanie własne, jakim jest

kształtowanie oraz realizacja zrównoważonej gospo-

darki energetycznej;

— pozostawienie w ustawie Prawo energetyczne

postanowień dotyczących obowiązku gminy w dzie-

dzinie planowania energetycznego;

— rozszerzenie postanowień ustawy Prawo ener -

getyczne o obowiązek przygotowania strategii ener-

— uszczegółowienie w stosownym rozporządzeniu

zakresu planowania energetycznego na poziomie

gminy oraz województwa;

— dopuszczenie poprzez stosowne postanowienia

ustawy Prawo energetyczne planowania energetycz-

skich;

— przeniesienie rozwiązań dotyczących praw i obo -

wiązków wynikających z planowania energetycznego

do wszystkich ustaw branżowych, pozostających w pro-

cesie legislacyjnym, np. do ustawy Prawo gazowe,

ustawy o odnawialnych źródłach energii;

— określenie norm i parametrów odnośnie do lo -

kalizacji urządzeń i budowli energetycznych, zwłasz-

Proponowane przez związek zmiany stanowią

podstawowy katalog uprawnień oraz obowiązków,

który umożliwi aktywizację samorządów w tej dzie-

dzinie; będzie również inspiracją do budowy ich świa-

domości energetycznej.

Podkreślić należy, iż zaanga-

żowanie samorządów w tej dziedzinie wydaje się jed-

nym ze znaczących elementów niezbędnych do wy-

wiązania się Polski z podjętych zobowiązań w zakre-

sie poprawy efektywności energetycznej, zwiększenia

wykorzystania odnawialnych źródeł energii oraz

ograniczenia emisji CO

2

.

Jak ministerstwo się odnosi do proponowanych

zmian?

Z poważaniem

Poseł Izabela Kloc

147

Interpelacja

(nr 11298)

do ministra nauki i szkolnictwa wyższego

Szanowna Pani Minister!

Rozpoczął się właśnie

nowy rok akademicki, a podczas dyżurów poselskich

studenci z powiatu garwolińskiego oraz mińskiego

zgłaszają problem z funkcjonującym systemem przy-

znawania stypendiów.

Studenci skarżą się, że otrzymanie stypendium

cjalnego trudno się utrzymać.

Dopiero oba są istot-

nym wsparciem dla studenta.

Ponownie okazuje się,

ministerstwo tłumaczyło, że dlatego zmienia zasady

stypendiów, aby więcej studentów otrzymało pomoc

ukowe zastąpiono stypendium rektora zarezerwowa-

nym dla 10% najlepszych studentów.

Podwyższono także progi dochodowe uprawniają-

ce do stypendiów socjalnych i zwiększono o 10% wy-

sokość funduszy, jakie uczelnie muszą na nie prze-

znaczyć.

Jednak z przeprowadzonych przez GUS

bierało 19,7 tys. studentów więcej niż rok wcześniej

Duży problem to planowanie środków na stypen-

dia.

Uczelnie otrzymują informację o wysokości do-

jesienią poprzedniego roku.

Każda uczelnia ma wła-

sny regulamin, co powoduje nierówności w dostępie

do pomocy.

Niektóre zawierają bezprawne warunki.

Powinny być ustalone jednolite kryteria w całym

kraju.

Wnioski weryﬁkująirozpatrująkomisjezło-

żone ze studentów, które nie zawsze są do tego przy-

gotowane, a członkowie mogą decydować we wła-

Dlatego potrzebne są radykalne zmiany, tak aby te

1.

Czy ministerstwo przeznaczy większe kwoty

Z poważaniem

Poseł Grzegorz Adam Woźniak

Garwolin, dnia 6 listopada 2012 r.

Interpelacja

(nr 11299)

do ministra sportu i turystyki

biur podróży złożyło wnioski o upadłość lub ogłosiło

niewypłacalność, inne mają problemy ﬁnansowe.

Jest

to sytuacja niepokojąca, gdyż rok 2012 był pod tym

względem rekordowy.

Oszczędności wielu tysięcy Polaków, którzy wyku-

pili upragniony wyjazd urlopowy, przepadły.

Uważam,

że w interesie polskiego turysty oraz rynku turystycz-

nego leży usprawnienie systemu zabezpieczeń ﬁnan-

sowych dla biur podróży oraz podjęcie przez minister-

stwo skutecznych działań wraz z regulacjami praw-

nymi chroniącymi polskich turystów.

1.

Czy ministerstwo dokonało kompleksowej oce-

ny, dlaczego obecny system nie działa prawidłowo?

2.

Kiedy poszkodowani Polacy, którzy wykupili

wczasy w upadłych biurach podróży, dostaną zwrot

środków ﬁnansowych?

3.

Czy ministerstwo dokonało oceny przyczyn braku

wystarczających środków na wypłaty spowodowane upa-

dłościami biur w 2012 r. i podjęło działania, aby podobna

sytuacja nie mogła wystąpić w latach następnych?

4.

Kiedy ministerstwo przygotuje regulacje praw-

ne, które uchronią Polaków przez złymi praktykami

biur podróży w latach następnych?

Z poważaniem

Poseł Grzegorz Adam Woźniak

(nr 11300)

do ministra zdrowia

w sprawie niewystarczających

w tym Szpitala Powiatowego w Garwolinie

Szanowny Panie Ministrze!

Mieszkańcy powiatu

garwolińskiego korzystają głównie z usług medycz-

nych oferowanych przez SPZOZ w Garwolinie, szcze-

148

gólnie Szpitala Powiatowego.

Szpital został rozbudo-

wany oraz gruntownie wyremontowany w latach

2007–2010, wyposażony w nowoczesny sprzęt oraz

lądowisko dla śmigłowców ratowniczych.

Nakłady

wyniosły blisko 30 mln zł.

Z każdym rokiem zwięk-

szana jest liczba poradni specjalistycznych świadczą-

cych porady potrzebującym.

Z zapowiedzi Ministerstwa Zdrowia oraz mazo-

wieckiego oddziału NFZ można odczytać niepokojące

informacje o niewystarczających środkach ﬁnanso-

wych na ochronę zdrowia w 2013 r., wynikające z za-

stosowania krzywdzącego dla Mazowsza algorytmu

podziału środków NFZ.

Ograniczenie środków najbardziej dotknie szpitale

pogłębienie zapaści ﬁnansowejirealneryzykozaburze-

nia ciągłości funkcjonowania placówek.

Na chwilę obec-

ną sytuacja ﬁnansowaSzpitalaPowiatowegowGarwo-

linie jest stabilna, wszelkie należności są regulowane

na bieżąco, ale niepokojące zapowiedzi ze strony mini-

sterstwa na 2013 r. mogą doprowadzić do sytuacji, że

wystąpi konieczność reglamentowania i ograniczania

usług medycznych, przez co będzie zagrożone zdrowie,

a nawet życie mieszkańców powiatu garwolińskiego.

Dlatego apeluję do Ministerstwa Zdrowia i Narodo-

wego Funduszu Zdrowia o uruchomienie funduszy za-

dla Szpitala Powiatowego w Garwolinie, oraz uregulo-

wanie tzw. nadwykonań z bieżącego funkcjonowania.

rytm, który grozi zapaścią mazowieckiej służby zdro-

wia, w tym Szpitala Powiatowego w Garwolinie?

2.

Czy i kiedy zostaną zapłacone tzw. nadwykona-

nia za rok 2012 dla szpitala w Garwolinie?

3.

Czy ministerstwo przewiduje wprowadzenie

Z poważaniem

Poseł Grzegorz Adam Woźniak

(nr 11301)

do ministra środowiska

morządowcami z terenu powiatu garwolińskiego pod-

noszą oni problem nowej „ustawy śmieciowej”, która

budzi wiele emocji tak samorządowców, jak i miesz-

kańców w związku z niektórymi zapisami.

Od 1 stycznia 2012 r. zmienia się prawo w zakre-

sie gospodarki odpadami.

Pieczę nad nimi przejmie

bezpośrednio gmina.

To ona w przetargu wybierze

ﬁrmę,którabędzieodbieraćodpady.

Właścicielenie-

ruchomości nie będą już zawierać umowy i płacić do

ﬁrmyodbierającejodpady,alebezpośredniodogmi-

ny.

Opłatę za wywóz śmieci (tzw. podatek śmieciowy)

będą musieli płacić wszyscy mieszkańcy.

Ten obowiązek ustawowy napotyka na znaczący

opór wielu samorządów, które mają własne komunal-

ne podmioty realizujące to zadanie publiczne.

Pod-

alizowania tego zadania, powstanie poważny pro-

blem niewykorzystanego majątku i pracowników.

Dodatkowym argumentem jest to, że samorządy

z budżetu do wykonywanej usługi z uwagi na niety-

pową specyﬁkęwwielugminach.

Dopłacaniedowła-

snego podmiotu dającego pracę mieszkańcom gminy

1.

Czy przewiduje się rekompensatę samorządom

wydatkowanych środków ﬁnansowychnadopłatydo

zadań „ustawy śmieciowej” w 2013 r.?

2.

Czy w związku z licznymi protestami i uwaga-

mi samorządów ministerstwo przewiduje zmiany ww.

ustawy; jeżeli tak, to w jakim zakresie?

Poseł Grzegorz Adam Woźniak

(nr 11302)

do ministra pracy i polityki społecznej

cach coraz częściej podczas spotkań z mieszkańcami

powiatu garwolińskiego i mińskiego spotykam się

z problemem braku pracy dla osób starszych.

Kryzys

w Polsce spowodował masowe zwolnienia w różnego

rodzaju przedsiębiorstwach.

Przyczyniło się to do

wzrostu bezrobocia nie tylko wśród młodzieży, ale

i osób starszych, które nie osiągnęły jeszcze wieku

149

emerytalnego.

Mamy do czynienia z trudną sytuacją

sterstwo, aby pomóc osobom, które straciły pracę,

2.

Czy są planowane programy wsparcia dla osób

bezrobotnych 50 plus w 2013 r.?

Z poważaniem

(nr 11303)

do ministra środowiska

Szanowny Panie Ministrze!

W ostatnim czasie na

dyżur poselski w Garwolinie zgłosiło się dwóch

mieszkańców powiatu, którzy mają wszczęte postę-

powanie administracyjne w związku z nielegalną wy-

cinką drzew.

W obu wypadkach wycinka nastąpiła

bez wcześniejszych zgłoszeń do urzędu gminy, ale

była dokonana ze względu na zagrożenie, jakie drze-

wo powodowało dla pobliskiego domu mieszkalnego,

w drugim drzewo było uszkodzone przez szkodniki.

Według obowiązujących przepisów bez zezwolenia

ściąć można jedynie drzewa, krzewy lub konary ma-

jące nie więcej niż 10 lat.

O pozwolenie nie musimy

się też starać w przypadku drzew owocowych pod

warunkiem, że działka, na której rosną, nie jest wpi-

sana do rejestru zabytków oraz nie leży w granicach

cięcie wszystkich innych drzew potrzebujemy pozwo-

lenia.

Wysokość opłat i kar za nielegalną wycinkę

budzi ogromne emocje i jest bardzo problematyczna

dla wielu osób.

Wysokość opłat jest nie tylko problematyczna dla

indywidualnych osób, ale również np. dla ﬁrm,które

planują inwestycję produkcyjną.

Podejmując się bu-

dowy związanej z działalnością gospodarczą, już na

samym początku musimy ponieść bardzo duże kosz-

ty.

Przyjmując bowiem, że inwestycja wymaga usu-

nięcia trzech mniejszych drzew – lip o obwodzie pnia

80 cm oraz jednego dębu o obwodzie pnia równym

100 cm – przedsiębiorca musi się liczyć, że na same

opłaty administracyjne za usunięcie drzew zapłaci

łącznie około 68 tys. zł (16 053,43 zł za jedną lipę

i 20 066,79 zł za wycinkę dębu).

1.

Czy resort ochrony środowiska planuje m.in.

obniżyć stawki opłat za wycinkę, a tym samym

biorców?

2.

Jakie kroki ministerstwo prewencyjnie podej-

mie, aby w obecnie obowiązującym prawie złagodzić

obciążenia ﬁnansowezanielegalnąwycinkędrzew?

Z poważaniem

Poseł Grzegorz Adam Woźniak

(nr 11304)

do ministra transportu,

ekspresowej S8 miała zostać ukończona według pier-

wotnych planów jeszcze przed Mistrzostwami Europy

jednak nie dotrzymał.

Dopiero pod koniec paździer-

nika bieżącego roku odcinek trasy pomiędzy Piotr-

kowem Trybunalskim a granicą województwa mazo-

wieckiego został oddany do użytku.

Inwestycja, po-

legająca na przebudowie drogi krajowej i podniesie-

niu jej do standardu drogi ekspresowej, pochłonęła

niemal 2,2 mld zł.

Jednakże wraz z informacjami

o planowanym oddaniu trasy od użytku pojawiły się

również opinie mówiące, że równość nawierzchni

jezdni nie spełnia wszystkich standardów wymaga-

nych dla dróg ekspresowych, regulowanych rozporzą-

dzeniem ministra transportu i gospodarki morskiej

nicznych, jakim powinny podlegać drogi publiczne

i ich usytuowanie.

1.

Czym zostały spowodowane opóźnienia w reali-

zacji opisanej powyżej inwestycji?

2.

Rozporządzenie ministra transportu i gospo-

publiczne i ich usytuowanie określa wymagania dla

równości nawierzchni jezdni.

Czy w przypadku prze-

budowanego odcinka trasy S 8 wszystkie kryteria

zostały zachowane?

3.

Jakie były wyniki badań równości nawierzchni

jezdni na odcinku pomiędzy Piotrkowem Trybunal-

skim a granicą województwa mazowieckiego?

4.

Kto dokonał pomiaru równości nawierzchni na

wymienionym fragmencie drogi?

150

5.

Kto nadzorował przebudowę trasu S8 na odcin-

ku pomiędzy Piotrkowem Trybunalskim a granicą

województwa mazowieckiego?

6.

Czy wykonawca poniesie konsekwencje za opóź-

nienia w realizacji tej inwestycji?

Jeżeli tak, to jakie?

Z poważaniem

Poseł Adam Kwiatkowski

Warszawa, dnia 6 listopada 2012 r.

(nr 11305)

do ministra zdrowia

w sprawie likwidacji kliniki

ginekologii onkologicznej przy

ul. Wawelskiej w Warszawie

Szanowny Panie Ministrze!

Klinika ginekologii

onkologicznej mieszcząca się przy ul. Wawelskiej

w Warszawie od lat cieszy się doskonałą opinią pa-

cjentek.

Placówka zapewnia ciężko chorym kobietom

troskliwą opiekę, a dzięki jej kameralnym rozmiarom

i niewielkiej liczbie łóżek personel może poświęcić

pacjentkom więcej czasu i uwagi niż ma to miejsce

w wielkich placówkach medycznych.

Nie jest to oczy-

wiście bez znaczenia dla samopoczucia chorych, co ma

niezwykle ważne znaczenie w leczeniu nowotworów.

Z tym większym zaskoczeniem przyjmuję infor-

mację o tym, że placówka przy ul. Wawelskiej ma być

wcielona do warszawskiego Centrum Onkologii przy

ul. Roentgena.

W praktyce oznacza to likwidację tej

kliniki i pozbawienie pacjentek prawa wyboru szpi-

tala, w którym będą się leczyć.

Z cytowanych przez media wypowiedzi przedsta-

wicieli Ministerstwa Zdrowia wynika, że jedynym

powodem podjęcia tak radykalnej decyzji były wzglę-

dy ﬁnansowe,akonkretniekilkadziesiąttysięcystra-

ty, jaką placówka na Wawelskiej miała wygenerować

w tym roku.

Wynikać ma to z niepełnego „obłożenia

łóżek” w klinice na Wawelskiej.

Jednocześnie urzęd-

nicy ministerstwa nie wspominają o tym, że przyjęcie

do szpitala i poradni przy ul. Roentgena wiąże się

z oczekiwaniem w bardzo długich kolejkach.

Ministra, jako bezpośrednio nadzorującego Centrum

w Warszawie, o odpowiedź na następujące pytania:

1.

Jaka jest prawdziwa przyczyna likwidacji kli-

niki ginekologii onkologicznej przy ul. Wawelskiej

w Warszawie?

2.

Czy zadaniem podległych Panu instytucji

ochrony zdrowia jest ratowanie życia i zdrowia pa-

cjentów, czy też generowanie zysku?

3.

Dlaczego zamiast likwidować placówkę przy

ul. Wawelskiej, Ministerstwo Zdrowia nie zdecydo-

wało o jej restrukturyzacji polegającej na przeniesie-

niu nadmiaru pacjentów (a zatem i części zysku) z prze-

pełnionej placówki przy ul. Roentgena do bardziej

przyjaznej pacjentom kliniki przy ul. Wawelskiej?

4.

Czy jest Pan gotowy ponownie rozważyć decy-

zję o likwidacji placówki przy ul. Wawelskiej i przy-

chylić się do głosu pacjentek apelujących o zmianę tej

decyzji?

Z poważaniem

Poseł Adam Kwiatkowski

(nr 11306)

do ministra spraw zagranicznych

Szanowny Panie Ministrze!

Ministerstwo Spraw

Zagranicznych dwukrotnie przedstawiło niespójne

dane dotyczące wsparcia przez budżet państwa w la-

tach 2006–2011 organizacji polonijnych działających

ce Północnej.

Forma przekazywania informacji jest

nieprecyzyjna, a podane informacje w wielu miej-

scach nie pokrywają się.

MSZ nie podało, jakie kon-

kretne zadania lub cele oraz w jakiej kwocie zostały

sﬁnansowanezfunduszypolonijnych.

2006–2011 przekazane przez Wydział Konsularny

Ambasady RP w Waszyngtonie?

Proszę o przygoto-

wanie zestawienia tabelarycznego obejmującego na-

stępujące pozycje: siedziba konsulatu, rok przyznania

doﬁnansowania,nazwaorganizacjiwrazzadresem,

nie, kwota całości kosztu projektu, kwota dotacji,

przedstawione dane dotyczące doﬁnansowania.

2.

Czy nadwyżka powstała pomiędzy kwotą pla-

nowaną na fundusze polonijne a kwotą wykonania

pozostała w dyspozycji konsulatu, czy została zwró-

cona do MSZ?

Jeśli pozostała do dyspozycji konsula-

tu, to na jakie cele została przeznaczona?

Z poważaniem

Poseł Adam Kwiatkowski

151

Interpelacja

(nr 11307)

do ministra spraw zagranicznych

RP w Nowym Jorku?

Proszę o przygotowanie zesta-

wienia tabelarycznego obejmującego następujące po-

zycje: siedziba konsulatu, rok przyznania doﬁnanso-

wania, nazwa organizacji wraz z adresem, cel lub

stawione dane dotyczące dofinansowania.

(nr 11308)

do ministra spraw zagranicznych

sﬁnansowane z funduszy polonijnych.

Otrzymałem

wiele protestów od organizacji działających na rzecz

nej, które twierdzą, że nie zabiegały o taką pomoc ani

jej nie otrzymały, a mimo to ﬁgurująnaliściesporzą-

dzonej przez MSZ.

RP w Chicago?

Proszę o przygotowanie zestawienia

tabelarycznego obejmującego następujące pozycje:

siedziba konsulatu, rok przyznania doﬁnansowania,

(nr 11309)

do ministra spraw zagranicznych

152

RP w Los Angeles?

Proszę o przygotowanie zestawie-

nia tabelarycznego obejmującego następujące pozy-

cje: siedziba konsulatu, rok przyznania doﬁnansowa-

(nr 11310)

do ministra spraw zagranicznych

Które organizacje polonijne działające na rzecz

RP w Montrealu?

Proszę o przygotowanie zestawie-

Z poważaniem

(nr 11311)

do ministra spraw zagranicznych

RP w Vancouver?

Proszę o przygotowanie zestawie-

153

Interpelacja

(nr 11312)

do ministra spraw zagranicznych

RP w Toronto?

Proszę o przygotowanie zestawienia

(nr 11313)

do ministra spraw zagranicznych

2006–2011 przekazane przez Ambasadę RP w Otta-

wie?

Proszę o przygotowanie zestawienia tabelarycz-

sulatu, rok przyznania doﬁnansowania,nazwaorga-

tu projektu, kwota dotacji, udział własny, informacja,

nie waluty, w jakiej będą przedstawione dane doty-

czące dofinansowania.

Z poważaniem

Poseł Adam Kwiatkowski

(nr 11314)

do ministra zdrowia

w sprawie funkcjonowania programu

proﬁlaktyki raka piersi oraz konieczności

macje na temat realizacji programu proﬁlaktykiraka

piersi oraz przeanalizowanie możliwości utworzenia

sieci wysokospecjalistycznych szpitali oferujących kon-

sultacje z wielu dziedzin medycyny onkologicznej.

Uzasadnienie: Od końca 2005 r. realizowany jest

w Polsce program proﬁlaktykirakapiersi,którymiał

zapewnić stworzenie jednolitego systemu logistycz-

no-organizacyjnego w zakresie realizacji skriningu

populacyjnego i jego monitoringu.

Zakładano, że re-

alizacja skriningu w skali populacyjnej w Polsce

może doprowadzić do zmniejszenia liczby zgonów

z powodu nowotworu raka piersi o niemal 2000 rocz-

154

nie, co pozwoli osiągnąć wskaźnik śmiertelności ist-

niejący w krajach rozwiniętych.

Mija obecnie siódmy rok realizacji tego szczytne-

go w założeniach programu.

Powinniśmy więc po-

znać zarówno jego dotychczasowe koszty, jak i suk-

cesy oraz ewentualne porażki.

Z problematyką walki z rakiem piersi bezpośred-

nio wiąże się postulat utworzenia sieci wysokospe-

lu dziedzin medycyny onkologicznej.

Obecnie w Pol-

sce funkcjonuje 26 pełnoproﬁlaktycznychośrodków

zajmujących się leczeniem raka piersi.

Eksperci po-

stulują stworzenie sieci wysokospecjalistycznych

szpitali, oferujących konsultacje z wielu dziedzin:

chirurgii onkologicznej, onkologii klinicznej, radio-

terapii, patologii czy radiologii.

W takich ośrodkach

pacjentka powinna być leczona pod opieką jednego

lekarza, posiadającego pełną wiedzę na temat jej

zdrowia (obecnie zaś pacjentka leczona jest równole-

gle przez wielu lekarzy, często rozproszonych po róż-

nych ośrodkach w kraju).

Analogiczne ośrodki funkcjonują w wielu krajach

Unii Europejskiej.

Chora ma tam w jednym miejscu

zapewnioną diagnostykę, wybraną najlepszą terapię

strukcję piersi.

W Polsce tak kompleksową opiekę

mogą teraz zapewnić tylko nieliczne centra onkologii.

W szpitalach pozaklinicznych często amputuje się

pacjentce całą pierś, bo postępuje się zgodnie z zasa-

dą nakazującą pośpiech.

Zostałam poinformowana,

że w Polsce operacje oszczędzające pierś przeprowa-

dzane są zaledwie u co trzeciej pacjentki.

Natomiast

w państwach takich jak Holandia, Szwecja czy Wiel-

ka Brytania – aż u 70%!

Często spotykam się ze stwierdzeniem, że winien

temu jest fakt, iż lekarze wykonują te procedury

w kilkuset rozproszonych ośrodkach.

Tymczasem

pacjentki mają o kilkadziesiąt procent większe szan-

leczenie, jeśli są mu poddane w ośrodkach pełnopro-

ﬁlowych,dysponującychwysokospecjalistycznąka-

drą (wykonującą rocznie nie kilka, ale przynajmniej

kilkadziesiąt zabiegów danego typu) i odpowiednim

sprzętem.

Biorąc pod uwagę przedstawione powyżej fakty,

Jak Pan ocenia realizację programu proﬁlaktyki

raka piersi w Polsce oraz związanych z tym rozwią-

zań organizacyjnych i ﬁnansowychwlatach2006–

–2012?

W szczególności jak ocenia Pan efektywność eko-

nomiczną realizacji programu w poszczególnych la-

tach?

Proszę o informację na temat realizacji tego pro-

gramu w województwie świętokrzyskim w latach

2004–2012 w rozbiciu na kolejne lata.

Z czego, Pana zdaniem, wynika tak ogromna róż-

nica (przypomnę: w Polsce 30%, na Zachodzie 70%)

w proporcjach między operacjami oszczędzającymi

a nieoszczędzającymi pierś pacjentki?

Jakie działania podjęto w naszym kraju w celu

poprawy tej niekorzystnej w naszym kraju statystyki

i jakie są ich efekty?

Jak ocenia Pan możliwości utworzenia w Polsce sie-

ci wysokospecjalistycznych szpitali oferujących konsul-

Warszawa, dnia 6 listopada 2012 r.

(nr 11315)

do ministra ﬁnansów

w sprawie totalnych zaniedbań związanych

z niejednolitym stosowaniem przepisów

Bardzo ważnym zadaniem ministra finansów

z punktu widzenie wielu podatników jest zapewnie-

nie jednolitości interpretacji prawa podatkowego.

Pomimo tego, że jak powszechnie wiadomo, każda

interpretacja indywidualna dotyczy konkretnego sta-

nu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i ma zasto-

sowanie wyłącznie do wnioskodawcy, który składa

wniosek o wydanie interpretacji, to jednak wiele

spraw, zagadnień i problemów jest powtarzalnych,

bliźniaczo podobnych, a nierzadko takich samych.

Ustawa Ordynacja podatkowa w art. 14c wyraźnie

stanowi, iż minister właściwy do spraw ﬁnansówpu-

blicznych stoi niejako na straży tego zadania.

Wyda-

wać by się mogło, że akurat tego rodzaju zadanie jest

pomimo swojej pracochłonności dosyć łatwe do prze-

prowadzenia.

Jednak tak nie jest.

Bardzo często zdarza się bo-

wiem, że zarówno interpretacje ogólne, jak i posta-

nowienia oraz decyzje żyją swoim odmiennym ży-

ciem, nie bacząc na to, że w niedalekiej okolicy w ta-

kich samych stanach faktycznych oraz prawnych

zapadają zgoła inne decyzje i ustalenia.

Dlatego też proszę o udzielenie odpowiedzi:

1.

W jaki sposób minister ﬁnansówzapewniajed-

nolite stosowanie przepisów prawa podatkowego

155

terpretacjach indywidualnych, wydanych przez or-

niach przyszłych oraz w takich samych stanach

prawnych?

2.

Czy minister ﬁnansów,stojącnastrażyjedno-

litego interpretowania prawa podatkowego, jest w sta-

nie zająć stanowisko w sprawie diametralnie odmien-

nej interpretacji prawa podatkowego dokonanej przez

dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach (interpreta-

cja indywidualna IBB II/2/415=598/10/AK) i decyzji

Urzędu Skarbowego w Kamiennej Górze nr PD0410-

-168/10-EWN w sprawie, która dotyczy tego samego

przedmiotu opodatkowania?

Z poważaniem

Poseł Henryk Kmiecik

Interpelacja

(nr 11316)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie zmiany w sposobie przyznawania

Rząd Rzeczypospolitej Polskiej żywotnie zainte-

resowany niesieniem pomocy dzieciom i rodzinom

oraz zdeterminowany alarmującymi danym GUS,

świadczącymi o tym, że społeczeństwo nasze w bar-

dzo szybkim tempie się starzeje, wypłaca rodzinom

tzw. zasiłek rodzinny.

Jest to forma wsparcia, która

ma za zadanie częściowe pokrycie wydatków związa-

nych z utrzymaniem dziecka.

Jednym z ważniejszych

kryteriów przyznawania tego zasiłku, oprócz szeregu

innych nonsensownych i irracjonalnych zaświadczeń,

jest kryterium dochodowe.

Zasiłek rodzinny zostanie

niepełnosprawne, kwota nie może być większa niż

583 zł.

Tego rodzaju ustalenie progu dochodowego

jest niczym więcej jak naigrywaniem się z samej in-

stytucji pomocy rodzinie jak i z samych dzieci czy też,

ujmując to szerzej, z samych rodzin.

Gdy do tego do-

damy jeszcze, że wysokość zasiłku rodzinnego wyno-

do ukończenia 18. roku życia, 68 zł na dziecko w wie-

życia, to wyraźnie widzimy, że określając to kolo-

kwialnie, ktoś z kimś gra tu w przysłowiowego dzia-

da.

Dla pełnego obrazu tej kpiny realizowanej w na-

szym kraju dodać należy procedurę, jaką należy

przejść, ażeby te upragnione złotówki otrzymać.

Po-

niżej przedstawiam wykaz (głównych!) dokumentów,

jakie należy przedstawić (niektóre na szczęście alter-

natywnie) w jednym z dolnośląskich ośrodków pomo-

cy społecznej:

1) ksero dowodu osobistego,

2) skrócone akty urodzenia dzieci (zupełne w przy-

padkach wątpliwych),

2a) zupełny akt urodzenia w każdym przypadku

wania dziecka z powodu, gdy ojciec jest nieznany,

3) zaświadczenie z urzędu skarbowego o docho-

dach za 2011 r. (wszystkich członków rodziny osiąga-

jących dochody, według nowego wzoru obowiązującego

od dnia 01.01.2012 r.) lub stosowne oświadczenie,

3a) zaświadczenie od komornika za rok 2011 o bez-

skuteczności świadczenia alimentacyjnego lub w ja-

kiej wysokości były wyegzekwowane lub stosowne

oświadczenie,

3b) zaświadczenie lub oświadczenie o wysokości

(w przypadku ciągłości zatrudnienia – 9%),

4) zaświadczenie o uczęszczaniu do szkoły dzieci

od 18. roku życia (w przypadku dojazdów do szkoły

poza miejsce zamieszkania zaświadczenie dziecka od

16. roku życia) na rok szkolny 2012/2013 lub stosow-

ne oświadczenie,

5) w przypadku przysposobienia (adopcji) dziecka

prawomocny wyrok sądu rodzinnego stwierdzający

przysposobienie dziecka,

6) w przypadku opiekuna prawnego dziecka orze-

czenie sądu rodzinnego o ustaleniu opiekuna praw-

nego,

7) kopię odpisu wyroku oddalającego powództwo

8) kopię orzeczenia sądu zobowiązującego jednego

mania dziecka,

9) w przypadku posiadania gospodarstwa rolnego

płatniczy o przeciętnej wielkości gospodarstwa rol-

nego wyrażonej w hektarach przeliczeniowych znaj-

dujących się w posiadaniu rodziny w roku kalenda-

rzowym poprzedzającym okres zasiłkowy (tj. rok 2011)

lub stosowne oświadczenie oraz oświadczenie o nie-

posiadaniu gospodarstwa rolnego w innej gminie,

10) w przypadku oddania części lub całości gospo-

darstwa rolnego w dzierżawę – umowę dzierżawy,

11) w przypadku wniesienia gospodarstwa rolne-

go do użytkowania przez rolniczą spółdzielnię pro-

dukcyjną – umowę zawartą w formie notarialnej,

12) zaświadczenie lub dokument stwierdzający

ustalenie odpłatności za pobyt członka rodziny prze-

156

bywającego w instytucji zapewniającej całodobowe

utrzymanie lub stosowne oświadczenie,

13) przekazy lub przelewy pieniężne dokumentu-

jące wysokość alimentów, jeżeli członkowie rodziny

lub ugodę sądową,

14) w przypadku utraty dochodu – dokument

stwierdzający datę utraty dochodu oraz miesięczną

pracy, PIT-y za dany rok, decyzje z PUP itp.),

15) w przypadku uzyskania nowego dochodu – do-

kument stwierdzający datę uzyskania dochodu oraz

osiągnięty, jeżeli dochód ten uzyskiwany jest w dniu

ustalenia prawa do świadczeń rodzinnych, lub sto-

sowne oświadczenie,

16) w przypadku cudzoziemców kopię karty poby-

tu na podstawie zezwolenia na osiedlenie, pobyt tym-

czasowy lub w związku z uzyskaniem w RP statusu

uchodźcy lub ochrony uzupełniającej.

Oczywiście przedstawione powyżej dokumenty to

tylko podstawowe załączniki, do tego może jeszcze

dojść cały szereg innych pomocniczych, aczkolwiek

niezbędnych dokumentów.

Co najważniejsze, głów-

nym dokumentem jest jeszcze druk wniosku.

Zmuszony jestem, ażeby w tym miejscu zadać na-

stępujące pytania:

1.

Czy resort, którym Pan zawiaduje, za punkt

honoru poczytuje sobie uczenie ludzi pokory poprzez

zmuszanie ich do stania w niekończących się kolej-

kach w ośrodkach pomocy społecznej, a wcześniej

w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych czy też urzę-

dzie skarbowym, ażeby dopełnić wszelkim biurokra-

tycznym wymogom i zachciankom?

2.

Czy nie uważa Pan, że nadszedł już czas na

powstrzymanie tego swoistego rozpasania machiny

biurokratycznej, którą Pan reprezentuje?

3.

Czy dziecko, które w zgodzie z np. kryterium

dochodowym stosowanym przy przyznawaniu zasił-

ku rodzinnego na takowy zasiłek nie zasługuje, jest

dzieckiem gorszym, lepszym czy też może zbędnym

dla państwa?

4.

Czy rodzic, któremu odmówiono zasiłku rodzin-

nego dla jego dziecka, może swojemu dziecku powie-

dzieć, że nie jest on nic winien swojej ojczyźnie, bo

ojczyzna przepisami ustalonymi poprzez swoich re-

prezentantów nie raczyła wyciągnąć do niego ręki?

Z poważaniem

Poseł Henryk Kmiecik

(nr 11317)

do prezesa Rady Ministrów

Złym obyczajem, z którym mamy do czynienia

każdorazowo po przeprowadzeniu wyborów do Sejmu

i Senatu w Polsce, jest nagradzanie wszystkich tych,

którzy dbali o poparcie list wyborczych zwycięskiej

partii.

Czyni się to najczęściej tym, że nawiązuje się

z nimi stosunek pracy, powołuje ich i mianuje na róż-

nego rodzaju stanowiska czy to w poszczególnych

resortach, czy to w podległych jednostkach organi-

zacyjnych, czy też w końcu w spółkach Skarbu Pań-

stwa.

Od dobrych kilku lat celuje w tym zwycięska

koalicja PO–PSL.

Jak wiadomo, jest to pokłosie z jed-

nej strony zwycięstwa w wyborach, a z drugiej strony

sposobu sprawowania władzy.

Zjawisko nepotyzmu

tak bliskie obecnemu rządowi jest już w zasadzie sta-

łym elementem naszej rodzimej sceny politycznej.

Nawet słowa, które Pan wypowiedział na konferencji

prasowej w dniu 27 lipca 2012 r., które dotyczyły ne-

potyzmu, przypominają szamańskie modły o deszcz,

a nie rzeczowe i konkretne działania mające na celu

eliminację tego zjawiska.

Nagradzanie „klienteli”

zwycięskich partii państwowymi fruktami stało się

niestety czymś tak błahym, że przerodziło się w ba-

nał.

W związku jednak z tym, że w każdej grupie

społecznej winny istnieć pewne standardy i kanony

(warto chociażby wspomnieć o kodeksie złodzieja kie-

szonkowca czy też złodzieja kasiarza), koniecznym

wydaje się zadbanie o pewne zasady także na tym

obszarze.

Jeśli już zachodzi konieczność nagrodzenia

przysłowiowego Kowalskiego intratną posadą, to

chociaż nie obrzydzajmy tego faktu do końca i nie

umieszczajmy w dokumentach sytuujących go w no-

wych realiach pracowniczych klauzul o wysokich

i wręcz nieprzyzwoitych odprawach, odszkodowa-

niach itp., które w żaden sposób nie mają nic wspól-

nego z obowiązującym większość Polaków Kodeksem

pracy.

W związku z powyższym ośmielam się zadać na-

stępujące pytania:

1.

Ile wynosi kwota wypłaconych odszkodowań,

nego powyżej problemu?

157

Z poważaniem

Poseł Henryk Kmiecik

(nr 11318)

do ministra zdrowia

w sprawie zmiany w sposobie zatrudniania

sposobu sprawowania władzy.

Zjawisko nepotyzmu

Nawet słowa premiera Donalda Tuska, jak chociażby

te wypowiedziane na konferencji prasowej w dniu

minają szamańskie modły o deszcz.

Nagradzanie

„klienteli” zwycięskich partii państwowymi frukta-

nony (warto chociażby wspomnieć o kodeksie złodzie-

ja kieszonkowca czy też złodzieja kasiarza), koniecz-

dzenia przysłowiowego Kowalskiego intratną posa-

w nowych realiach pracowniczych klauzul o wyso-

kich i wręcz nieprzyzwoitych odprawach, odszkodo-

wspólnego z obowiązującym większość Polaków Ko-

deksem pracy.

(nr 11319)

do ministra transportu,

w sprawie zmiany w sposobie zatrudniania

158

(nr 11320)

do ministra środowiska

w sprawie zmiany w sposobie zatrudniania

(nr 11321)

do ministra sprawiedliwości

159

(nr 11322)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie zmiany w sposobie zatrudniania

160

Interpelacja

(nr 11323)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie zmiany w sposobie zatrudniania

(nr 11324)

do ministra sportu i turystyki

w sprawie zmiany w sposobie zatrudniania

161

(nr 11325)

do ministra skarbu państwa

w sprawie zmiany w sposobie zatrudniania

(nr 11326)

do ministra rozwoju regionalnego

w sprawie zmiany w sposobie zatrudniania

w Ministerstwie Rozwoju Regionalnego

162

„klienteli” zwycięskich partii państwowymi frukta-

(nr 11327)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie zmiany w sposobie zatrudniania

(nr 11328)

do ministra pracy i polityki społecznej

163

(nr 11329)

do ministra obrony narodowej

w sprawie zmiany w sposobie zatrudniania

w Ministerstwie Obrony Narodowej

164

(nr 11330)

do ministra nauki i szkolnictwa wyższego

w sprawie zmiany w sposobie zatrudniania

(nr 11331)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

w sprawie zmiany w sposobie zatrudniania

165

dzenia przysłowiowego Kowalskiego intratną posa-

(nr 11332)

do ministra gospodarki

w sprawie zmiany w sposobie zatrudniania

(nr 11333)

do ministra ﬁnansów

w sprawie zmiany w sposobie zatrudniania

166

(nr 11334)

do ministra edukacji narodowej

w Ministerstwie Edukacji Narodowej

(nr 11335)

do ministra administracji i cyfryzacji

w sprawie zmiany w sposobie zatrudniania

w Ministerstwie Administracji i Cyfryzacji

167

(nr 11336)

do ministra zdrowia

w sprawie określenia terminu wprowadzenia

jest fakt, iż choć projekt ustawy o zdrowiu publicz-

nym został już przygotowany, to jednak nadal nie

określono, kiedy wejdzie on w życie.

Uważam, że w kontekście wydłużenia wieku eme-

rytalnego, a także pogarszających się wskaźników

zdrowotnych społeczeństwa polskiego wprowadzenie

tej ustawy jest szczególnie istotne.

Z danych opraco-

wanych przez Gdański Uniwersytet Medyczny wyni-

ka m.in., że w 2032 r. na nadciśnienie będzie choro-

wać aż 15 mln Polaków, co oznacza wzrost aż o 6 mln

w stosunku do stanu obecnego.

Aż do 5 mln, czyli

dwukrotnie, wzrośnie liczba Polaków cierpiących na

cukrzycę.

Podkreślam, że Polska jest jednym z niewielu kra-

jów, w których nie wprowadzono ustawy o zdrowiu

publicznym.

Przedwczesna umieralność jest jedną

z największych bolączek państwa polskiego.

Zatem

równie ważne co funkcjonowanie służby zdrowia jest

również funkcjonowanie szeroko pojętego zdrowia

publicznego, w tym proﬁlaktyki,edukacjiprozdro-

wotnej, promocji zdrowia oraz propagowania zdrowe-

go stylu życia.

Dlatego doprowadzenie do wprowadze-

nia ustawy o zdrowiu publicznym powinno być prio-

rytetową sprawą nie tylko dla resortu zdrowia, ale

i całego parlamentu.

wany termin wprowadzenia ustawy o zdrowiu pu-

blicznym w życie?

Z należnymi wyrazami szacunku

Interpelacja

(nr 11337)

do ministra środowiska

w sprawie liczby zbędnych ekranów

Szanowny Panie Ministrze!

Media coraz głośniej

informują, iż setki kilometrów ekranów akustycz-

nych ciągnących się wzdłuż polskich dróg okazały się

niepotrzebne.

Polska do tej pory wskutek tego stra-

ciła 1 mld zł na ich budowie.

Winę za taki stan rzeczy

ponoszą nieumiejętnie sporządzone przez Minister-

stwo Środowiska przepisy.

Ekrany akustyczne w Polsce są nawet tam, gdzie

ich obecność jest zbyteczna.

Miejscami chronią one

lasy lub ugory, w pobliżu których nie występują żad-

ne zabudowania.

Według powszechnej opinii sprawą

ekranów powinny zająć się stosowne organy ścigania

i prokuratura.

Od pięciu lat obowiązują w Polsce normy hałasu,

które są jednymi z najwyższych w Europie, ustalone

przez Ministerstwo Środowiska.

To właśnie na pod-

168

stawie tych norm budowane są ekrany akustyczne.

Normy hałasu obowiązujące w polskich miastach od-

noszą się również do terenów pozamiejskich, na któ-

rych natężenie ruchu przekracza 16,4 tys. pojazdów

na dobę, co wiąże się z koniecznością powstawania

nowych ekranów akustycznych.

Poza dużymi mia-

stami w Polsce jest 235 pozamiejskich odcinków o ta-

kim natężeniu ruchu, co daje w sumie 1538 km, któ-

re w myśl przepisów powinny zostać objęte zabudową

przez ekrany.

Powoduje to podwyższenie kosztów bu-

dowy dróg nawet o 25% wartości całej inwestycji.

Według danych, którymi dysponuje GDDKiA, w cią-

gu ostatnich dwóch lat wzdłuż autostrady A1, A2

oraz drogi ekspresowej S8 powstało 230 km ekranów,

których koszt budowy opiewa na, bagatela, 565 mln zł.

Podobnie sprawa ma się w kontekście dróg samorzą-

dowych i tak np. w woj. małopolskim na ekrany chro-

niące przed hałasem wydano blisko 500 mln zł.

Ministerstwo Środowiska postanowiło podnieść

normy hałasu.

W ciągu dnia dopuszczalne limity

ustalono na poziomie 50–65 dB, natomiast w nocy

na 45–55 dB.

Nowe rozporządzenie podnosi limity

odpowiednio do 68 dB i do 60 dB.

Należy podkreślić,

że jeśli te zmiany zostałyby wprowadzone przed po-

dejmowaniem drogowych inwestycji na tak szeroką

skalę jak w ostatnim czasie, okazałoby się, że aż 40%

spośród wszystkich wybudowanych ekranów aku-

stycznych w tym czasie jest niepotrzebnych.

Wobec

tego koszty ich montażu na popularnej A2 zmalałyby

z 200 do 120 mln zł, co dałoby aż 80 mln zł oszczęd-

ności i przeznaczenia ich na inne cele.

następujące pytanie: Dlaczego resort środowiska do

tej pory nie zareagował na liczne interwencje GDD-

KiA i marszałków poszczególnych województw w spra-

wie marnotrawienia budżetowych pieniędzy na bu-

dowanie ekranów w nieodpowiednich miejscach?

Z należnymi wyrazami szacunku

następujące pytanie: Co było powodem, że ekrany

akustyczne powstały w wielu przypadkach w miej-

scach pozbawionych zabudowań?

Z należnymi wyrazami szacunku

169

Interpelacja

(nr 11338)

do ministra środowiska

w sprawie przyszłości geoplutoniki

Szanowny Panie Ministrze!

Geoplutonika to jesz-

cze nie do końca znane pojęcie w Polsce, jednak z in-

formacji, które posiadam, wynika, że może ona sta-

nowić niskoemisyjne źródło energii.

W związku z co-

raz częściej pojawiającymi się pytaniami na temat

możliwości pozyskiwania energii z odwiertów prze-

prowadzanych w skałach, proszę Pana Ministra o od-

1.

Czym konkretnie jest geoplutonika?

2.

Czy na terenie Polski są prowadzone jakieś

czynności w zakresie analizy geoplutoniki w kontek-

ście pozyskiwania źródeł energii?

3.

Czy ministerstwo uważa, że geoplutonika to

przyszłość energetyczna Polski?

Z należnymi wyrazami szacunku

(nr 11339)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie wycieków tzw. danych wrażliwych

Szanowny Panie Ministrze!

Wewnętrzna baza da-

nych MSZ dotycząca pomocy rozwojowej, zawierająca

ogólnodostępnym portalu internetowym.

Baza danych resortu spraw zagranicznych przez

kilka miesięcy była dostępna na jednym z amerykań-

skich portali.

Dane przekazał jeden z urzędników De-

partamentu Współpracy Rozwojowej MSZ.

W bazie

danych były informacje dotyczące pomocy rozwojowej

Polski dla wielu krajów, z lat 2007–2011, m.in. przy-

znane organizacjom pozarządowym kwoty, zakładane

rezultaty projektów, ich ogólne oraz zakładane cele.

Z udostępnionego pliku można było uzyskać szcze-

gółową wiedzę dotyczącą polskiej pomocy rozwojowej

na przestrzeni ostatnich pięciu lat.

Zestawienie w bar-

dzo dokładny sposób ilustrowało, ile pieniędzy nasz

kraj przeznaczył dla poszczególnych organizacji, ja-

kie były konkretne cele konkretnych projektów, a tak-

że, jakie osoby były zaangażowane w ich realizację.

Z informacji można się było dowiedzieć również, ja-

kie były zakładane efekty realizacji poszczególnych pro-

jektów.

W opisie poszczególnych z nich znajdowały się

też analityczne informacje MSZ dotyczące m.in. tego,

ile osób może zostać represjonowanych oraz ile pienię-

dzy przeznaczonych może zostać na pomoc dla nich.

Należy podkreślić fakt, iż cała sprawa po raz ko-

lejny w sposób dobitny wskazuje, że w dyplomacji ist-

nieje kategoria informacji wrażliwych, które pod żad-

nym pozorem nie powinny znaleźć się w zakrojonej

na szeroką skalę domenie publicznej oraz że nie-

zwłocznie należy uwzględnić tę kwestię w polskim

porządku prawnym.

Ponadto dane tego typu, o cha-

rakterze poufnym, niedostępne dla parlamentarzy-

stów, narażają działaczy organizacji pozarządowych

w Polsce oraz ich zagranicznych partnerów.

Może to

skutkować całkowitą dekompozycją polskiej polityki

zagranicznej na Wschodzie, a co więcej, wyzerowa-

niem dotąd realizowanych projektów.

Jakich procedur wprowadzenie zamierza powziąć

MSZ, aby zapobiec wyciekom takich danych, szcze-

gólnie istotnych z punktu widzenia właściwie prowa-

dzonej polityki zagranicznej Polski, w przyszłości?

Z należnymi wyrazami szacunku

(nr 11340)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie oceniania uczniów

Szanowna Pani Minister!

Chciałbym poruszyć pro-

blem oceniania uczniów na lekcjach wychowania ﬁ-

zycznego, który od wielu lat jest powodem ożywionych

dyskusji wśród nauczycieli tego przedmiotu oraz pra-

cowników naukowych.

Ocenianie uczniów na podsta-

wie osiąganych przez nich wyników jest niesprawie-

dliwe, gdyż każde dziecko dysponuje inną sprawnością

ﬁzyczną–jednisąsprawniinnimniej,stądteżteore-

tycy i metodycy od wielu lat spierają się nad metodą

oceniania na zajęciach wychowania ﬁzycznego.

łania mające na celu zmianę systemu oceniania na

lekcjach wychowania ﬁzycznego?

2.

Jaki jest stosunek ministerstwa do oceny opi-

sowej na lekcjach wychowania ﬁzycznego?

Z należnymi wyrazami szacunku

170

Interpelacja

(nr 11341)

do ministra skarbu państwa

Zespołu Zamkowo-Parkowego

w Baranowie Sandomierskim

Szanowny Panie Ministrze!

Mimo iż Agencja Roz-

woju Przemysłu odstąpiła od zamiaru sprzedaży re-

nesansowej perły architektury, Zespołu Zamkowo-Par-

kowego w Baranowie Sandomierskim, to jednak nie

ustaje ona, wedle dostępnej mi wiedzy, w poszukiwa-

niach dzierżawcy dla części hotelowo-gastronomicznej,

która w chwili obecnej oferuje m.in. ponad 70 miejsc

noclegowych, sale konferencyjne oraz bankietowe.

Zespół Zamkowo-Parkowy w Baranowie Sando-

mierskim, nazywany też małym Wawelem, uchodzi

zarządza Agencja Rozwoju Przemysłu.

Jednak w związ-

ku, że obiekt nie pasuje do obecnej strategii agencji,

która nie wykazuje zamiaru doinwestowywania

w niego, próbowała się go ona pozbyć.

W lipcu br.

go września, jednak wedle dostępnej mi wiedzy w wy-

niku przetargu nie wyłoniono nabywcy, bowiem

przedstawione agencji oferty nie były satysfakcjonu-

jące.

Tym samym zamek w Baranowie pozostaje w za-

sobie agencji, ale ARP SA kontynuuje działania zmie-

rzające do wyłonienia profesjonalnego operatora, do

W praktyce oznacza to, że zamek nie zostanie sprze-

Pozwolę sobie jednak w tym miejscu odnieść się do,

nomen omen, nieaktualnego już zamiaru sprzedaży

tego bezcennego obiektu, z punktu widzenia społe-

czeństwa polskiego i potomności, jako haniebnego

i równoznacznego z dobrowolnym wyzbywaniem się

własnej tożsamości narodowej.

Ponadto rodzi się tu zasadnicze pytanie, czy dla

agencji, która wcześniej chęć sprzedaży obiektu tłu-

maczyła zmianą strategii, w którą to ten wspaniały

zabytek rzekomo nie wpisuje się, nie lepiej byłoby,

gdyby obiekt traﬁłwręcewojewództwapodkarpac-

kiego.

Jest ono bowiem, w odróżnieniu od ARP goto-

we do sprawowania nad nim swojej pieczy, co podkre-

ślił poprzez przyjęcie stosownej uchwały intencyjnej

nr XXIV/448/12 Sejmik Województwa Podkarpackie-

go w dniu 27 sierpnia 2012 r.

Pragnę podkreślić, iż z pewnością odbyłoby się to

z korzyścią dla samego zabytku, który już wkrótce

może otrzymać tytuł pomnika historii, co prócz pre-

stiżu oznaczać będzie najwyższą formę prawnej opie-

ki nad zabytkami w Polsce, ale również większe pole

manewru przy staraniu się o pieniądze przeznaczone

dla obiektu, pochodzące z budżetu państwa.

Lista

cym wyróżnieniem, jest stosunkowo krótka, gdyż

liczy zaledwie 48 pozycji, a wśród nich Wawel oraz

Kopalnia Soli w Wieliczce.

W świetle powyższych argumentów, zwracam się

Czy Ministerstwo Skarbu Państwa dostrzega

możliwość przekazania obiektu na rzecz Samorządu

Województwa Podkarpackiego?

Z należnymi wyrazami szacunku

Jasło, dnia 24 października 2012 r.

Interpelacja

(nr 11342)

do ministra rozwoju regionalnego

w sprawie

Szanowna Pani Minister!

Niski poziom wody w rze-

kach i susza, jaka dotyka Polskę w ostatnich miesią-

cach, to realne zagrożenie nie tylko dla wodociągów,

ale także upraw, lasów czy hodowli ryb.

Sprowadza to

kwestię suszy do rangi poważnego problemu gospo-

darczego dotykającego wszystkich regionów Polski.

Wody brakuje w tysiącach polskich gospodarstw.

Studnie głębinowe świecą pustkami, a jedynym ra-

tunkiem są beczkowozy, które dostarczają wodę na

tereny dotknięte suszą.

Hydrolodzy alarmują, że przy normalnym natę-

żeniu deszcz musiałby padać przez trzy miesiące, aby

zasoby wodne zostały uzupełnione do stanu sprzed

suszy.

Wody brakuje najbardziej na południu kraju,

lecz susza doskwiera także mieszkańcom innych czę-

ści Polski i poważnie utrudnia im codzienne funkcjo-

nowanie.

1.

Czy resort rozwoju regionalnego dostrzega za-

grożenia, jakie wynikają z występowania zjawiska

wysychania studni?

W związku z tym, czy zamierza

w opisie osi priorytetowych dotyczących nowej per-

spektywy ﬁnansowejUEzawrzećinformacjedoty-

czącą koniecznych nakładów ﬁnansowychnarozwią-

zanie tego problemu?

2.

Czy w miejscach, gdzie studnie wyschną bez-

powrotnie, będzie istnieć możliwość partycypacji

w kosztach ze strony państwa, w razie konieczności

wiercenia nowych studni głębinowych, które wiąże

się z kosztami sięgającymi nawet kilkunastu tysięcy

złotych?

Z należnymi wyrazami szacunku

171

Interpelacja

(nr 11343)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie przeprowadzenia debaty na temat

ratyﬁkacji unijnego paktu ﬁskalnego

oraz polityki europejskiej rządu

Szanowny Panie Premierze!

Jeszcze w paździer-

niku zapowiedział Pan Premier, że 9 listopada odbę-

dzie się w Sejmie debata w sprawie ratyﬁkacjiunij-

nego paktu ﬁskalnegoorazpolitykieuropejskiejrzą-

du.

Tymczasem według dostępnej mi wiedzy w po-

rządku obrad na ten dzień nie przewidziano debaty

na ten temat.

Wobec powyższego wygląda na to, iż posłowie nie

będą mogli wypowiedzieć się na temat stanowiska

negocjacyjnego polskiego rządu w sprawie przyszłych

ram ﬁnansowychUE,którebędąprzedmiotemszczy-

tu unijnego 22–23 listopada w Brukseli.

Uważam, że Pan Premier powinien zapoznać się

ze stanowiskiem Sejmu w tej sprawie przed przystą-

pieniem do negocjacji.

Podkreślam, że rozmowy w spra-

wie przyszłego budżetu będą Pańskimi najpoważniej-

szymi dotychczasowymi negocjacjami na poziomie

unijnym, bowiem poprzednie ramy ﬁnansowenalata

2007–2013 były skutecznie negocjowane jeszcze w cza-

sie rządów Prawa i Sprawiedliwości.

premiera z następującym pytaniem:

Dlaczego do tej pory Pan Premier nie zorganizo-

wał rządowej debaty na powyższy, jakże istotny z punk-

tu widzenia zabezpieczenia interesów Polski i wszyst-

kich Polaków, temat, wzorem wielu innych krajów

europejskich, np. Niemiec, gdzie na temat ram ﬁnan-

sowych UE dyskutowano już 24 listopada ubiegłego

roku?

Z należnymi wyrazami szacunku

(nr 11344)

do ministra transportu,

w sprawie wymogów stawianych

w wojewódzkich ośrodkach ruchu drogowego

rujących pojazdami (Dz. U. Nr 30, poz. 151) mówi, że:

„do egzaminatora zatrudnionego w wojewódzkich

ośrodkach ruchu drogowego stosuje się przepisy (…)

ustawy o ograniczeniu prowadzenia działalności go-

Przepisy te stawiają w trudnej sytuacji egzamina-

torów, którzy pracę egzaminatora łączą z inną pracą

zawodową w spółkach prawa handlowego, nie posia-

dającą żadnego związku z pracą egzaminatora czy

wojewódzkimi ośrodkami ruchu drogowego, a której

w myśl nowych zapisów nie będą mogli łączyć.

Uwa-

żam, że stawianie egzaminatorom takich ograniczeń

jest nieuzasadnione i dyskryminujące.

mogi stawiane egzaminatorom ośrodków ruchu dro-

gowego, stawiam następujące pytania:

1.

Czy przepisy ww. ustawy wejdą w życie 19 stycz-

2.

Czy ministerstwo rozważa usunięcie art. 63,

ust. 5 ustawy o kierujących pojazdami?

Z poważaniem

Poseł Stanisław Szwed

Interpelacja

(nr 11345)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie wypadków w pracy

pieczeniami społecznymi od dnia nawiązania stosun-

ku pracy.

Zgłoszenie do ubezpieczenia można dokonać w ter-

minie siedmiu dni od tego dnia, co daje możliwość

zgłoszenia pracownika w dzień, w którym uległ wy-

padkowi, mimo że wcześniej pracował wiele dni bez

umowy o pracę i bez zgłoszenia do ubezpieczenia.

Przepis ten zapewnia pracodawcom bezkarność

w przypadku zatrudniania „na czarno” pracownika,

który uległ wypadkowi.

Szanowny Panie Ministrze!

1.

Czy ministerstwo planuje zmiany w przepisach,

aby zgłoszenie do ubezpieczenia było obowiązkowe

od pierwszego dnia podjęcia pracy?

2.

Ile osób uległo wypadkowi przy pracy w dniu

zgłoszenia do ubezpieczenia społecznego?

3.

Jaka kwota odszkodowań w powyższych wy-

padkach została wypłacona poszkodowanym i ich

rodzinom?

4.

Jaki jest bilans budżetu ZUS z tytułu ubezpie-

czenia wypadkowego za lata 2007–2011?

Z poważaniem

Poseł Stanisław Szwed

172

Interpelacja

(nr 11346)

do ministra pracy i polityki społecznej

u zagranicznego armatora

Rybacy i marynarze zatrudnieni na polskich stat-

kach rybackich i żeglugi morskiej na podstawie umo-

wy o pracę będą mieć prawo do emerytury pomosto-

wej.

Sytuacja panująca na rynku pracy rybaków i ma-

rynarzy spowodowała, że wielu z nich musiało za-

trudnić się na statkach pływających pod obcymi

banderami, co zmusiło ich do dobrowolnego opłaca-

nia składek do ZUS.

wprowadziła możliwości dobrowolnego opłacania

składek na Fundusz Emerytur Pomostowych przez

samych pracowników, a więc pracujący na obcych

statkach nie mają prawa do emerytur pomostowych.

Składki bowiem na Fundusz Emerytur Pomostowych

mają prawo odprowadzać tylko pracodawcy, pod wa-

runkiem umieszczenia pracowników w wykazie za-

trudnionych wykonujących pracę w szczególnych wa-

liwości dobrowolnego opłacania składki na FEP przez

rybaków i marynarzy pracujących pod obcymi ban-

derami uważam za bardzo krzywdzące.

Szanowny Panie Ministrze!

Sytuacja polskich ry-

baków i marynarzy zmuszonych przez ograniczenie

polskiego rybołówstwa i żeglugi morskiej do pracy

pod obcymi banderami zobowiązuje mnie do posta-

1.

Ilu marynarzy pracujących przed 2009 r. na

polskich statkach opłaca dobrowolnie składki do ZUS

pracując pod obcymi banderami?

2.

Czy ministerstwo przewiduje możliwość uzyska-

nia prawa do emerytury pomostowej przez polskich

rybaków i marynarzy pracujących na obcych statkach

i opłacających dobrowolnie składki do ZUS?

Z poważaniem

(nr 11347)

do ministra pracy i polityki społecznej

organizacjom pożytku publicznego (OPP) o przycho-

dzie do 100 tys. rocznie składanie uproszczonych

sprawozdań, których umieszczenie w bazie interne-

towej jest wymagane, aby otrzymać 1% podatku od

podatników płacących PIT.

Ułatwienie to organizacje pożytku publicznego

uważają jednak za niewystarczające.

Zastrzeżenia

budzą punkty sprawozdania dotyczące zatrudnienia.

Zastosowany wzór daje mylący obraz zatrudnienia

w OPP, ponieważ prace wykonywane na umowach

zlecenia i umowach o dzieło świadczą przede wszyst-

kim osoby spoza organizacji pożytku publicznego.

OPP, oprócz sprawozdania do MPiPS, składają

coroczne sprawozdania, każde na innym formularzu,

do urzędów skarbowych, fundacje – do właściwych

ministerstw, a wybrane organizacje jeszcze do GUS.

Przygotowanie oraz umieszczenie sprawozdań w in-

ternetowej bazie jest bardzo pracochłonne, co po-

twierdza Fundacja im. Stefana Batorego i UNICEF

Polska.

1.

Czy zostaną wprowadzone dalsze uproszczenia

sprawozdawczości dla małych organizacji?

2.

Czy uproszczone zostanie umieszczanie spra-

wozdań w bazie internetowej?

3.

Czy zmianie ulegnie wzór na przeciętną liczbę

osób zatrudnionych w OPP, ponieważ obecny nie od-

daje faktycznego zatrudnienia?

Z poważaniem

Poseł Stanisław Szwed

(nr 11348)

do ministra pracy i polityki społecznej

Terapia zajęciowa jest formą pomocy udzielanej

pacjentowi w powrocie do jego poprzednich zajęć

albo, gdy to jest konieczne, w zaadaptowaniu się do

nowych zajęć.

Warsztaty terapii zajęciowej (WTZ)

przyczyniają się do likwidacji negatywnych zjawisk,

jakimi są izolacja i wykluczenie społeczne osób nie-

pełnosprawnych.

Działalność placówek terapii zajęciowej, najczę-

ściej prowadzonych przez organizacje pozarządo-

we, fundacje i stowarzyszenia zakładane przez ro-

dziców i opiekunów, nieprowadzące działalności

gospodarczej, zagrożona jest przez zasadę ich ﬁ-

nansowania.

Warsztaty terapii zajęciowej nie

otrzymują środków na przeprowadzanie remontów

zajmowanych lokali.

173

Mimo ciągle wzrastających kosztów działania al-

gorytm ﬁnansowaniaWTZnieuległzmianieod2009r.

i wynosi 1233 zł miesięcznie na jedną osobę, a inﬂa-

cja w tym czasie to blisko 10%.

Zniesienie osobowości

prawnej PFRON uzależniło warsztaty od samorzą-

dów, które oczekują od nich wyników, tzn. liczby osób

podejmujących pracę.

Szanowny Panie Ministrze!

Trudna sytuacja osób

niepełnosprawnych zobowiązuje mnie do postawienia

następujących pytań:

1.

Czy ulegnie zmianie algorytm ﬁnansowania

warsztatów terapii zajęciowej?

2.

Czy utworzony zostanie fundusz remontowy

dla warsztatów terapii zajęciowej?

3.

Czy opracowany zostanie status terapeuty za-

jęciowego?

Z poważaniem

Poseł Stanisław Szwed

(nr 11349)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie świetlic środowiskowych

poz. 887, ze zm.) wprowadziła zmiany w organiza-

cji placówek wsparcia dziennego.

Art. 106 ust. 4

pkt 2f ww. ustawy wymaga przedłożenia wojewo-

dzie m.in. „pozytywnych opinii właściwego miej-

scowo komendanta powiatowego lub miejskiego

stwowego inspektora sanitarnego o warunkach

dzie mieścić się placówka opiekuńczo-wychowaw-

cza oraz najbliższego jej otoczenia, mając na uwa-

dze specyﬁkęplacówki”.

Świetlice środowiskowe winny znajdować się bli-

sko środowiska dzieci wymagających wsparcia.

Po-

woduje to często, że lokale świetlic nie spełniają wa-

runków niezbędnych do otrzymania pozytywnych

Ze świetlic środowiskowych korzystają dzieci za-

niedbane wychowawczo lub pochodzące z najuboż-

szych rodzin.

Często grozi im zabranie z domu ro-

dzinnego oraz wypadnięcie z systemu szkolnego.

W świetlicach dzieci odrabiają lekcje z pomocą wy-

chowawców, mają zajęcia poszerzające ich wiedzę o świe-

cie, uczą się nawyków higienicznych i dostają ciepły

posiłek, często to jedyne miejsce, w którym dzieci

mogą znaleźć spokój i wsparcie, a pracujący tam wo-

lontariusze są jedynymi osobami, które poświęcają

im czas i uwagę.

Szanowny Panie Ministrze!

Sytuacja wielu świe-

tlic wymaga postawienia następującego pytania:

1.

Czy wydłużony zostanie okres przejściowy dla

istniejących placówek wsparcia dziennego na przygo-

towanie lokali do uzyskania pozytywnych opinii stra-

ży pożarnej i inspektora sanitarnego?

2.

Czy zostaną złagodzone wymagania dla lokali,

w których działają świetlice środowiskowe?

Z poważaniem

Poseł Stanisław Szwed

(nr 11350)

do ministra pracy i polityki społecznej

Państwowa Inspekcja Pracy działająca aktual-

nie w oparciu o ustawę z 13 kwietnia 2007 r.

(Dz. U.

Nr 89, poz. 589), powołana została do sprawowania

nej pracy zarobkowej w zakresie określonym w tej

ustawie.

Z dniem 1 lipca 2007 r. do Inspekcji Pracy przeszło

250 pracowników oddziałów kontroli legalności za-

trudnienia przy urzędach wojewódzkich, którzy aby

stać się inspektorami PIP z uprawnieniami do kon-

troli musieli przejść dwuletnie szkolenie.

Zatrudnianie „na czarno” jest nagminne w wielu

branżach, szczególnie w budownictwie, budowie dróg

i autostrad, co przeraża szczególnie ze względu na

dużą wypadkowość w tych pracach.

Szanowny Panie Ministrze!

Sytuacja ludzi pracu-

jących „na czarno”, pozbawionych składek na ubez-

pieczenie społeczne i zdrowotne oraz praw do odszko-

dowań w razie wypadku w pracy zobowiązuje mnie

do postawienia następujących pytań:

1.

Czy ministerstwo rozważa zmiany ustawowe do-

tyczące wsparcia PIP w walce z nieuczciwymi praco-

dawcami zatrudniającymi pracowników „na czarno”?

2.

Czy ministerstwo przewiduje usamodzielnienie

kontroli zatrudnienia np. przez powołanie Policji za-

trudnienia?

3.

Ile kontroli legalności zatrudnienia przeprowa-

dza PIP rocznie i z jakimi skutkami?

4.

Czy kontrole legalności zatrudnienia przepro-

wadzane są przez wydzieloną grupę inspektorów?

Z poważaniem

Poseł Stanisław Szwed

174

Interpelacja

(nr 11351)

do ministra zdrowia

w sprawie planu likwidacji niektórych

Szanowny Panie Ministrze!

Działając na podsta-

W nawiązaniu do kierowanej już interpelacji w spra-

wie zamierzeń likwidacji niektórych stacji sanitar-

nych (SPS-023-2516/12) i do odpowiedzi, w której

znajduje się zapewnienie, że główny inspektor sani-

tarny (marzec 2012 r.) nie przewiduje ww. likwidacji,

informujemy z niepokojem, że problem ten nadal jest

aktualny.

Czynione są kolejne kroki zmierzające do likwida-

cji niektórych stacji sanitarnych (Ropczyce, Nisko,

Strzyżów, Kolbuszowa, Leżajsk i inne).

Wynika to

z opracowanej ekspertyzy dla Zespołu Roboczego ds.

Restrukturyzacji Państwowej Inspekcji Sanitarnej.

Nie są brane pod uwagę niepokojące sygnały miesz-

kańców, różnych środowisk, instytucji i samorządów

dotyczące skutków likwidacji niektórych stacji sani-

tarnych.

Jest to niepokojące tym bardziej, że w więk-

szości przypadków stacje te wykazują wysoką efek-

tywność i skuteczność w realizacji zadań w dziedzi-

nie utrzymania bezpieczeństwa zdrowotnego.

Powodzenie działań służb sanitarnych często wy-

nika z dokładnej znajomości terenu czy lokalnych

uwarunkowań.

Usytuowanie stacji w jednostkach

powiatowych umożliwia osobom ﬁzycznym,instytu-

cjom i podmiotom gospodarczym szybki i bezpośred-

ni kontakt.

Dotyczy to również pobierania prób do

analiz, zwłaszcza w sytuacjach zagrożeń bakteriolo-

gicznych itp.

Istnieje obawa, że w przypadku faktycz-

nego zagrożenia, epidemii lub innych groźnych zja-

wisk likwidacja tychże stacji może znacząco przyczy-

nić się do zagrożenia zdrowia mieszkańców powia-

tów, a w konsekwencji nawet województwa i spowo-

dować negatywne, nieodwracalne spustoszenia.

Wymiernym przykładem, że likwidacja stacji

stwarza duże niebezpieczeństwo w przypadku wystą-

pienia klęsk żywiołowych, była powódź w 2009 oraz

2010 r., która dotknęła wiele gmin województwa pod-

karpackiego.

niektórych powiatowych stacji sanitarnych?

zapobiec negatywnym skutkom planowanej likwida-

cji niektórych stacji sanitarnych?

3.

Czy odpowiedź Pana Ministra na interpelację

nr 2516 jest aktualna?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 11352)

do ministra zdrowia

w sprawie uzyskania danych dotyczących

w latach 2010–2011

Szanowny Panie Ministrze!

W świetle ustawy

puszczalna w trzech przypadkach: gdy zagrożone

jest życie lub zdrowie matki, gdy badania prenatal-

grażającej jego życiu lub też gdy zachodzi uzasad-

nione podejrzenie, że ciąża powstała w wyniku czy-

nu zabronionego.

W środkach masowego przekazu pojawiają się róż-

ne dane dotyczące ilości wykonywanych w Polsce

aborcji.

Nie są jednak powszechnie znane i dostępne

oﬁcjalnezestawieniaprzedstawiającestrukturępro-

blemu.

stwa?

Z poważaniem

Poseł Bartosz Kownacki

175

Interpelacja

(nr 11353)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie

Szanowny Panie Premierze!

Katastrofa samolotu

wstrząsem dla naszej Ojczyzny ze względu na niespo-

dziewaną śmierć wysokich dostojników państwowych

ze śp. prezydentem RP Lechem Kaczyńskim na cze-

le oraz ciężkim doznaniem dla bliskich oﬁar.

Nieste-

ty dla części rodzin to nie był kres cierpień.

Po prze-

szło dwóch latach, w wyniku przeprowadzanych eks-

humacji, okazuje się, że dochodziło do zamian ciał

zmarłych.

Tak było we w przypadku śp. Anny Wa-

lentynowicz i śp. Teresy Walewskiej-Przyjałkowskiej

oraz w przypadku śp. Prezydenta Ryszarda Kaczo-

rowskiego i śp. Tadeusza Lutoborskiego.

Szczególnie zastanawiający jest ten drugi przy-

kład, bowiem ciało śp. prezydenta Kaczorowskiego

było w grupie kilkunastu najlepiej zachowanych.

Za-

istniała bulwersująca sytuacja nie jest wyłącznie oso-

bistą sprawą rodzin oﬁar.

Kładziesięonawielkim

cieniem na funkcjonowaniu państwa polskiego, po-

nieważ jego przedstawiciele ponoszą odpowiedzial-

ność za niewłaściwe przekazanie ciał osób zmarłych

na terenie obcego państwa ich bliskim.

Tadeusza Lutoborskiego:

1.

Od kiedy miał pan wiedzę na temat tej zamiany?

2.

Czy, a jeśli tak, to kiedy, służby dyplomatyczne

uzyskały wiedzę o prawdopodobieństwie pomyłki?

stwa Wewnętrznego, Agencja Wywiadu, Służba Wy-

wiadu Wojskowego lub Służba Kontrwywiadu Woj-

skowego uzyskały wiedzę o prawdopodobieństwie

pomyłki?

Z poważaniem

Poseł Bartosz Kownacki

(nr 11354)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie niskiego zasiłku dla opiekunów

Ministra w związku wysokością zasiłku dla opieku-

nów dzieci niepełnosprawnych do lat 16 oraz niskie-

go zasiłku pielęgnacyjnego dla dzieci niepełno-

sprawnych.

dzieci niepełnosprawnych w wieku do lat 15.

W nie-

których przypadkach dziećmi tymi zajmuje się jeden

z rodziców, który na poczet opieki nad niepełno-

sprawnym potomstwem rezygnuje ze swojej dotych-

czasowej pracy.

Niejednokrotnie okazuje się, że pra-

ca, z której rodzic jest zmuszony zrezygnować była

jedynym źródłem dochodu dla takiej rodziny.

I tutaj

rolą państwa jest zatroszczenie się o sytuację mate-

rialną rodziny dotkniętej tym problemem.

Tymcza-

sem rodzic otrzymuje od państwa miesięcznie kwotę

w wysokości 520 zł, plus 100 zł dodatku.

Dodając do

tej sumy zasiłek pielęgnacyjny dla dziecka niepełno-

sprawnego, który wynosi 153 zł miesięcznie, daje to

kwotę w wysokości 773 zł wsparcia miesięcznie.

Ro-

dzice i opiekunowie niepełnosprawnych dzieci są

zgodni co do tego, że suma ta nie jest wystarczająca,

aby pokryć koszty utrzymania ich dzieci, gdy oni

sami dodatkowo nie zarabiają.

Muszą więc albo rezy-

gnować z opieki nad potomstwem, albo wegetować,

nie mając funduszy na godziwe życie dla siebie i swo-

jego niepełnosprawnego dziecka.

W większości przy-

padków utrzymanie takiego młodego człowieka kosz-

tuje rodziców nie 773 zł miesięcznie, ale 200 zł dzien-

nie.

Opiekunowie osób niepełnosprawnych często

oburzeni są tym, iż resort zdrowia przeznacza wyż-

sze sumy na utrzymanie więźniów, a ich pozostawia

na pastwę losu.

520 zł miesięcznie to w moim odczu-

ciu za mała rekompensata za rezygnację z pracy.

Tymczasem kształcenie i rehabilitacja dziecka nie-

pełnosprawnego kosztuje wiele, a suma przyznawa-

nego zasiłku wystarcza niekiedy tylko na leki.

Osoby, których dotyczy ten problem pytają, jak za

te pieniądze kupić niezbędny sprzęt rehabilitacyjny,

jak zaopatrzać się co miesiąc w środki pomocnicze

czy przedmioty ortopedyczne, kiedy są one niezbęd-

ne?

Co prawda istnieje możliwość doﬁnansowania

z zakresu rehabilitacji społecznej, gdzie pomocy ﬁ-

nansowej osobom niepełnosprawnym udziela Pań-

stwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnospraw-

nych, jednak przypadki, w których wniosek rozpa-

trywany jest pozytywnie są niestety rzadkie i nie

każdy może na nie liczyć.

Aby lepiej zobrazować opi-

sywany problem i przybliżyć koszty rehabilitacji

dziecka niepełnosprawnego, pozwolę sobie posłużyć

176

się przykładem wysokości kosztów za turnus rehabi-

litacyjny w przeciętnym ośrodku opiekuńczo-rehabi-

litacyjnym.

Otóż ceny wahają się od ok. 1500 zł do

nawet 5000 zł za turnus trwający od jednego do

dwóch tygodni.

Ilość dzieci niepełnosprawnych, stano-

wiących grupę, dla której ciągła rehabilitacja jest nie-

nią ze względu na brak środków ﬁnansowych,jestbar-

dzo duża.

Ponadto ustala się, że średni miesięczny

koszt utrzymania wychowanka w placówce Opiekuń-

czo-Wychowawczej wynosi ok. 2400 zł miesięcznie.

1.

Czy istnieje możliwość podniesienia kwoty

świadczeń pielęgnacyjnych dla dzieci niepełnospraw-

nych?

2.

Czy świadczenia pielęgnacyjne dla opiekunów

dzieci niepełnosprawnych, którzy nie mogą podjąć

pracy, bądź zmuszeni są z niej zrezygnować na poczet

opieki nad dzieckiem nie powinny być wyższe?

Z poważaniem

Poseł John Abraham Godson

Interpelacja

(nr 11355)

do ministra transportu,

w sprawie niepunktualności pociągów

Ministra w sprawie niepunktualności pociągów.

Jak

donosi prasa („Dziennik Gazeta Prawna” z dn. 29 paź-

dziernika 2012 r.) od początku 2012 r. roku niezgod-

nie z rozkładem jazdy pojechało aż 50 tys. pociągów.

Tak katastrofalne statystyki wynikają przede wszyst-

kim z trwających w różnych miejscach remontach

i budowach na torach.

Polskie Linie Kolejowe odpo-

wiedzialne za prace na torach wymusiły 12 tys. do-

raźnych zmian w rozkładach.

W Przewozach Regio-

nalnych tylko w październiku zmiany w zakresie

rozkładów pociągów Regio dotknęły, w zależności od

województwa, od 20 do 80%.

Jest oczywistym, że inwestycje infrastrukturalne

nie są jedyną przyczyną spóźnień pociągów.

Poza wy-

padkami losowymi należy odnotować, że w warun-

kach polskich koleje wykazują niezdrową tendencję

do nieprzestrzegania ścisłego rozkładów.

Większość

pasażerów przyznaje, że niemal każdy pociąg odno-

towuję mniejsze lub większe spóźnienie.

Jak podają

oﬁcjalneźródła,przeciętneopóźnienianakoleiwEu-

ropie w latach 2008–2009 wynosiły przykładowo:

— Francja – 36 minut,

— Niemcy – 8 minut,

— Hiszpania – 15 minut,

— Wielka Brytania – 16 minut,

— Norwegia – 1 minuta

Jeden z najszybszych pociągów świata, japoński

Shinkansen, który przez pewien czas był posiada-

czem światowego rekordu prędkości wynoszącego

szynach wynosi 574,8 km/h) jeździ z niezwykłą do-

kładnością.

W skali kraju.

Maksymalne opóźnienia

to 36 sekund, tymczasem w Polsce w 2009 r. średnie

opóźnienie to aż 46 minut.

Te zatrważające dane

trzeba jak najszybciej poprawić.

Jakie Pan Minister planuje podjąć, bądź aktual-

nie resort podejmuje, działania w najbliższym czasie

w celu poprawy sytuacji w zakresie punktualności

pociągów na polskich torach?

Z poważaniem

Poseł John Abraham Godson

(nr 11356)

do ministra sprawiedliwości

stępowaniem opłat sądowych i wpisów stałych.

Jak

przewiduje nowelizacja odpowiednich przepisów, na-

państwa ma być efektem podwyżki wpisów stałych

nistracji.

Skargi do sądu I instancji mają być droższe

średnio o 50–60%, a do Naczelnego Sądu Admini-

stracyjnego nawet o 100%.

Należy zauważyć, że instytucja odpowiednich

opłat i wpisów ma na celu eliminację tzw. pieniactwa

procesowego, rekompensatę kosztów administracyj-

no-logistycznych, a także utrzymanie zasady pewno-

ści prawa.

Tymczasem dla przykładu w sprawach

dotyczących pozwolenia lub zatwierdzenia projektu

budowlanego wpis ma wrosnąć aż o 400% z 500 zł do

2 tys. zł.

W innej sytuacji, w sprawach dotyczących

interpretacji podatkowych, podatnicy za uzyskanie

sądowej wykładni przepisów podatkowych będą mu-

sieli zapłacić 750 zł i ewentualnie kolejne 750 zł, jeśli

chcieliby złożyć skargę kasacyjną do NSA.

Taka skala podwyżek może skutecznie zniechęcić

do dochodzenia własnych praw i uniemożliwić obronę

177

stanowić klasycznego dochodu budżetu państwa po-

prawiającego jego kondycję.

Jest to zaburzenie samej

koncepcji opłat.

W niektórych państwach europej-

skich opłaty są niskie i stałe dla każdej czynności pro-

cesowej.

Generalnie nie mogą stanowić, w porównaniu

do przeciętnych dochodów, w żadnym razie przeszko-

dy procesowej.

Tymczasem w wypadku przedmiotowej

nowelizacji tak właśnie może się stać.

unormowań w zakresie opłat sądowych i wpisów sta-

łych, aby nie stanowiły one bariery dla obywateli,

osób prawnych, przedsiębiorców w realizowaniu ich

prawa do dochodzenia własnych interesów?

Z poważaniem

Poseł John Abraham Godson

wych i wpisów stałych.

Jak przewiduje nowelizacja

odpowiednich przepisów, nawet 20 mln zł dodatko-

dowych składanych przez obywateli i ﬁrmynaakty

i czynności organów administracji.

Skargi do sądu

Naczelnego Sądu Administracyjnego nawet o 100%.

procesowej.

Tymczasem w wypadku przedmiotowej

pujące pytanie: Czy Pan Premier przewiduje prze-

(nr 11357)

do prezesa Rady Ministrów

Szanowny Panie Premierze!

Zwracam się do

nie się sprawą niskiego wskaźnika dzietności dla

Polski oraz związanym z tym problemem zastępo-

walności pokoleń.

Obecnie trwające prace rządu RP dotyczące poli-

tyki prorodzinnej i wspierania przyrostu naturalne-

go są jak najbardziej słuszne, jednak by przełamać

zapaść demograﬁcznąwnaszymkraju,mogąokazać

się niewystarczające.

W żadnym państwie nawet

znacznie hojniejsze programy promujące macierzyń-

stwo nie wystarczyły do przywrócenia wymiany po-

koleń.

Organizacja Narodów Zjednoczonych przyjmu-

je, że kobieta powinna urodzić statystycznie 2,1 dziec-

ka, by została zachowana naturalna wymiana poko-

leń.

Niestety taki wskaźnik, mimo wysiłków wielu

resortów, może okazać się nieosiągalny.

Aby w Polsce

zapewniona była wymiana pokoleń, musiałoby się

rodzić 650 tys. dzieci rocznie.

Dziś to zaledwie 350 tys.

(1,38 na kobietę).

Istotne jest wypełnienie luki 300 tys.

brakujących osób rocznie.

Jeśli tego nie uda się do-

konać, czeka nas stagnacja gospodarki, konieczność

dalszego wydłużenia wieku emerytalnego oraz ogra-

niczenie świadczeń socjalnych.

Aby zabezpieczyć nas

przed tak dramatycznymi następstwami małego

przyrostu naturalnego, konieczne jest otwarcie się

na imigrację.

Eurostat podaje, że jesteśmy tym kra-

jem Unii, w którym proporcjonalnie do ludności żyje

najmniej imigrantów: zaledwie 45 tys. osób, z czego

14 tys. to obywatele innych krajów Wspólnoty.

Tym-

czasem cudzoziemców powinno się w naszym kraju

osiedlać przynajmniej sześć razy więcej.

Niestety ekonomicznie i kulturowo Polska nie jest

przygotowana do przyjmowania tak wielkiej liczby

178

cudzoziemców, jak zachodnia Europa, choć problemy

demograﬁcznesąporównywalne.

Doświadczeniakra-

jów, które kilka dekad temu wprowadziły komplek-

sową politykę wspierania macierzyństwa, nie są

optymistyczne.

Rodzących się dzieci pomimo szeroko

zakrojonego programu polityki prorodzinnej było i tak

zdecydowanie za mało, aby rozwiązać problem sta-

rzenia się społeczeństw.

Zgodnie z informacjami me-

dialnymi, Francja zapoczątkowała wdrażanie swojej

polityki prorodzinnej tuż po II wojnie światowej.

W ramach tego programu rozbudowany został sys-

tem ulg dla rodzin, darmowych żłobków i przedszko-

li oraz subwencji do zakupów wszystkiego, co bezpo-

średnio jest związane z wychowaniem potomstwa.

Pomimo tak rozbudowanego programu wspierania

przyrostu naturalnego obecny wskaźnik dzietności

w tym kraju, czyli 2,08 dziecka, nie byłby możliwy

bez cudzoziemców.

Francję dziś zamieszkuje ponad

13 mln imigrantów, którzy przyczyniają się do bar-

dzo znaczącego przyrostu wskaźnika dzietności

Gdyby wprowadzić u nas rozwiązania, które w ra-

mach swojej polityki prorodzinnej prowadzi Szwecja

– kraj o najbardziej hojnych rozwiązaniach, to dzieci

rodziłoby się u nas ok. 450 tys. rocznie.

Nadal więc

należałoby przyciągnąć każdego roku przynajmniej

200 tys. imigrantów.

Zwiększenie przynajmniej kil-

kadziesiąt razy liczby osiedlających się każdego roku

imigrantów nie będzie jednak łatwe przynajmniej

z dwóch powodów: coraz ostrzejszej konkurencji ze

strony krajów, które tak jak i my potrzebują rąk do

pracy, i szybko malejącej liczby państw świata, które

mają nadwyżki ludności.

W swojej analizie eksperci

OECD wykazali, że w globalnej gospodarce nawet

największe subwencje państwa mają mniejsze zna-

czenie od aspiracji zawodowych kobiet i związanego

z tym odkładania macierzyństwa.

Zmiana wzorców

w świecie bezprecedensowego przepływu informacji

niemal wszędzie redukuje więc przeciętną wielkość

rodzin.

Nieliczne kraje, gdzie tak się nie dzieje, są

bardzo od Polski odległe zarówno geograﬁcznie,jak

i kulturowo, toteż trudno nam będzie stamtąd pozy-

skać imigrantów.

Najważniejszym argumentem decydującym o zmia-

nie kraju jest poziom życia, który musi być przynajm-

niej o 50% wyższy niż w kraju pochodzenia.

Ten wa-

runek w stosunku do wschodnich, bliskich nam kul-

turowo sąsiadów, spełniamy tylko w niektórych przy-

padkach.

Niestety w imigracji do Polski barierą dla

naszych wschodnich sąsiadów jest zdobycie wizy

Schengen, a tym bardziej karty pobytu.

Nawet kiedy

już taką wizę dostaną, często wolą pojechać dalej, niż

zatrzymać się u nas.

Szacuje się, że w starej Unii po

upadku komunizmu osiedliło się 2–3 mln Ukraińców,

czyli przynajmniej dziesięć razy więcej, niż żyje dziś

nielegalnie w Polsce.

Sposobem na skuszenie znaczącej liczby imigran-

tów poza wyższymi uposażeniami musi być więc coś

dodatkowego.

To jasne i niepodlegające częstym

zmianom procedury legalizacji pobytu, korzystania

z systemu ubezpieczeń zdrowotnych i szkolnictwa

państwowego, a docelowo zdobycia obywatelstwa.

Istotne jest stworzenie długofalowej polityki imigra-

cyjnej Polski, która w swojej treści będzie zawierać

rozwiązania systemowe dla pobudzenia i stosownego

zarządzania zjawiskiem imigracji cudzoziemców do

Polski.

Wzorem może być dla nas Wielka Brytania,

której udało się przyciągnąć przynajmniej 2 mln mło-

dych imigrantów z krajów Europy Środkowej po po-

szerzeniu Unii w 2004 r.

Przyjazny system legalizacji

imigracji powinien jednak ﬁltrować przyjezdnych

pod kątem naszych potrzeb gospodarczych i związ-

ków kulturowych.

pytania:

1.

Jaka jest obecna polityka imigracyjna Polski?

2.

Jaki organ państwa zajmuje się obecnie pracą

nad wykorzystaniem zjawiska imigracji dla zwięk-

szenia wskaźnika dzietności i przyrostu ludności

w Polsce?

3.

Jakie są obecnie udogodnienia dla cudzoziem-

ców, którzy osiedlają się na terenie Polski?

wzrost wskaźnika dzietności w Polsce do określonego

przez ONZ jako wskaźnik zastępowalności pokoleń?

5.

Czy rząd planuje w najbliższym czasie skupić

swoją uwagę na pracy nad stworzeniem i wdroże-

niem innowacyjnej i skutecznej polityki imigracyj-

nej Polski?

Z poważaniem

Poseł John Abraham Godson

(nr 11358)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie występowania negatywnych

skutków zmiany czasu na letni lub zimowy

stępowaniem negatywnych skutków „zmiany czasu”

na letni lub zimowy.

W Polsce po raz pierwszy „zmiana czasu” została

wprowadzona w 1919 roku.

Później stosowano ją

w latach 1946–1949 i 1957–1964.

Obecnie w naszym

kraju czas letni wprowadzany i odwoływany jest

zgodnie z rozporządzeniem prezesa Rady Ministrów

w latach 2012–2016.

„Zmianę czasu” na letni lub zi-

mowy stosuje się w ok. 70 krajach na całym świecie.

179

Kanadzie, Meksyku, Australii i Nowej Zelandii.

W Azji

Indiach i Chinach, nie stosuje się czasu letniego.

Zdaniem naukowców „zmiana czasu” zakłóca

stan homeostazy, czyli równowagi pomiędzy orga-

nizmem, a środowiskiem zewnętrznym.

Wpływa ona

wielka zmiana pory odpoczynku i aktywności wy-

maga co najmniej kilkudniowego przystosowania.

nia nerwicowe, lękowe czy dolegliwości psychosoma-

tyczne mogą w tym czasie odczuwać różnorakie dys-

funkcje.

Ustalony rytm pracy, snu i posiłków poma-

ga w utrzymaniu równowagi psychosomatycznej.

Według badań amerykańskich naukowców z Uni-

versity of Alabama w Birmingham, „zmiana czasu”

może także spowodować zwiększenie ryzyko zawa-

łu, aż o 10%.

Do takiej grupy ryzyka należą także

nadciśnieniowcy, chorzy na cukrzycę, rekonwale-

scenci, osłabieni różnymi intensywnymi kuracjami,

osoby starsze, które z powodu wieku słabiej adaptu-

ją się do nowych warunków.

czasu” jest korzystna?

2.

Czy Pan Premier, wydając kolejne rozporzą-

dzenie w tej sprawie, bierze pod uwagę wyniki ana-

liz ekspertów ds. zdrowia, gospodarki oraz ekono-

mii, którzy alarmują o negatywnych skutkach zmia-

ny czasu?

3.

Czy istnieje możliwość zniesienia rozporządzenia

środkowoeuropejskiego w latach 2012–2012, na podsta-

wie którego jest przeprowadzana „zmiana czasu”?

Z poważaniem

Poseł John Abraham Godson

(nr 11359)

do ministra gospodarki

w sprawie występowania barier dla małych

na rynku zamówień publicznych

wień publicznych.

Zgodnie z deﬁnicją MSP (małego i średniego

przedsiębiorstwa) zawartą w ustawie o swobodzie

i średnich przedsiębiorstw składają się przedsiębior-

lat obrotowych zatrudniały mniej niż 250 pracowni-

ków i których roczny obrót nie przekraczał 50 mln

euro oraz/lub całkowity bilans roczny nie przekra-

czał 43 milionów euro.

Za przedsiębiorstwo jest uwa-

żany podmiot prowadzący działalność gospodarczą

Rynek zamówień publicznych ma ogromne zna-

czenie dla przedsiębiorstw z sektora MSP, jednakże

w latach 2010–2011 uczestniczyło w nim tylko co

czwarte mikroprzedsiębiorstwo (24%), co trzecia

mała ﬁrma(33%)oraz43%przedsiębiorstwśredniej

wielkości.

Sektor małych i średnich przedsiębiorców

nie posiada żadnych preferencji w przystępowaniu do

zamówień publicznych.

Dodatkowo obowiązujące

przepisy stawiają przed nim szereg barier, takich

jak:

— nadmierna wielkość zamówienia w stosunku

do potencjału i wielkości ﬁrmy,

— brak dostatecznych i jasnych informacji zwią -

zanych z jednej strony z możliwościami udziału w po-

stępowaniu o zamówienie publiczne, z drugiej z wy-

maganą procedurą,

— zbyt wysokie wymagania ﬁnansowe w zakresie

gwarancji i zabezpieczeń,

— opóźnienia w płatnościach dokonywanych

przez zamawiającego,

— brak wiedzy zamawiających na temat odpo -

wiednich wykonawców,

— zbyt częste występowanie MSP w roli podwy -

konawców, a nie wykonawców, co ogranicza ich

wpływ na wykonanie przedmiotu zamówienia i obni-

ża wynagrodzenie,

— brak usług szkoleniowych w zakresie procedu-

ry zamówień publicznych.

Małe i średnie przedsiębiorstwa odgrywają zasad-

niczą rolę w funkcjonowaniu gospodarki wolnoryn-

kowej.

Rozwój tych przedsiębiorstw w zasadniczy

sposób przyczynia się do wzrostu gospodarczego,

ści społecznej oraz gospodarczej.

180

wadzić zmiany w przepisach prawa, które ułatwią

małym i średnim przedsiębiorstwom funkcjonowanie

w zakresie procedur zamówień publicznych?

Jeśli

tak, to kiedy wejdą one w życie?

2.

Jakie konkretne reformy zostaną przeprowa-

dzone w resorcie gospodarki, które uratują sektor

MSP w czasach kryzysu?

Z poważaniem

Poseł John Abraham Godson

(nr 11360)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie

pomocy placówkom wsparcia dziennego

sprawą konsekwencji art. 18 pkt 2 ustawy z dnia

muszą spełniać wszystkie placówki wsparcia dzien-

Zapis ten miał być gwarantem bezpieczeństwa

dzieci w tych placówkach, jednakże paradoksalnie

powrotu na ulice.

Świetlice zapewniają pomoc dzie-

ciom z najtrudniejszych środowisk dzieciom, które

niające standardy placówki waha się w granicach

Masowe zamykanie świetlic odbiera szansę tym

doprowadzi do wyrywania ich z rodzinnych domów

Niezbędna jest merytoryczna dyskusja na temat

roli placówek wsparcia dziennego w systemie wspar-

cia dziecka i rodziny.

Podopieczni świetlic bardzo czę-

pełnionych mieszkaniach, bez ogrzewania, elektrycz-

Mając na uwadze taki stan rzeczy, należy zakwe-

stionować zasadność art. 18 pkt 2 ww. ustawy lub

dążyć do jego zmiany.

Każda świetlica (nawet jeśli

re są realną alternatywą dla tych dzieci.

w celu minimalizacji zagrożeń likwidacji obiektów

opieki dziennej?

Jaką alternatywę dla działaczy społecznych za-

mierza się podjąć w celu zapewnienia istnienia pla-

cówek wsparcia dziennego?

Czy brane jest pod uwagę rozważenie zmiany za-

pisu w art. 18 pkt 2?

Z poważaniem

Poseł John Abraham Godson

181

Interpelacja

(nr 11361)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

dze samorządowe nielegalnej dewastacji i niszczenia

obiektów zabytkowych.

Działacze społeczni oraz lokalni samorządowcy

alarmują, iż konieczna jest zmiana prawa w zakresie

ochrony zabytków.

Coraz częstsze nielegalne rozbiór-

ki na zawsze zmieniają oblicze terenów stanowiących

o dziedzictwie historycznym i tożsamości miasta.

Istotą problemu jest fakt, iż pomimo wyroków

skazujących właścicieli za nielegalne zniszczenie

obiektu zabytkowego nie udaje się doprowadzić do

jego odbudowania.

Mógłby to zmienić nakaz ustawo-

wy lub prawny, według którego właściciel, który

zniszczył posiadany obiekt wpisany do rejestru za-

bytków, jest zobowiązany do jego odbudowania w pier-

wotnym stanie.

Problem stanowi również nieodstraszający wy-

miar kar dla właścicieli obiektów historycznych.

Czę-

sto zdarza się sytuacja, gdzie atrakcyjny teren w cen-

trum miasta zabudowany wartościowym obiektem

staje się miejscem celowej dewastacji, tak aby dopro-

wadzić do całkowitego zniszczenia obiektu.

Następ-

nie z terenu zostaje w sposób nielegalny usunięty

budynek.

W taki sposób działka niezabudowana wra-

ca na rynek i jest sprzedawana przez inwestora za

wielokrotność ceny jej zakupu.

Ważnym dodatkowym sposobem na ochronę obiek-

tów zabytkowych może być również objęcie obiektów

zabytkowych ochroną prawną, taką jak obiektów wpi-

sanych do rejestru zabytków z chwilą rozpoczęcia pro-

cedury wpisu do rejestru.

Samorządowcy proponują

również dalej idące zabezpieczenia przed utratą istot-

nych ze względu na wartość historyczną obiektów,

mianowicie objęcie określoną ochroną prawną zabyt-

ków wpisanych do ewidencji zabytków od chwili wsz-

częcia procedur prowadzących do uchwalenia planu

miejscowego dla terenu, na którym zabytek się znaj-

duje, poprzez dodanie odpowiedniego zapisu w usta-

wowym katalogu form ochrony zabytków.

Powyższe propozycje mają na celu ochronę istot-

nych elementów dziedzictwa kulturowego i historycz-

nego polskich miast i wsi oraz wzmocnienie konse-

kwencji, które samorządy mogłyby wyciągać od wła-

ścicieli tychże obiektów, którzy dopuszczają się nie-

legalnej dewastacji i niszczenia tak istotnych dla

miast elementów infrastruktury.

Czy istnieje możliwość prawnego uznania rewita-

lizacji za cel publiczny?

Czy istnieje szansa na stworzenie możliwości pod-

niesienia stawek podatków lokalnych od niezabudo-

wanych nieruchomości w centrach miast?

Czy resort może objąć nakazem przywrócenia za-

bytku do poprzedniego stanu obiektów wpisanych do

ewidencji zabytków?

Czy w ramach prawa istnieje możliwość zwiększe-

nia wymiaru kar dla osób podejmujących bezprawne

działania na szkodę obiektów zabytkowych?

Czy istnieje możliwość korekty obecnie obowiązu-

jącego prawa o objęcie obiektów zabytkowych ochro-

ną prawną, taką jak obiektów wpisanych do rejestru

zabytków z chwilą rozpoczęcia procedury wpisu do

rejestru?

Czy istnieje możliwość korekty obecnie obowiązu-

zabytków wpisanych do ewidencji zabytków od chwi-

li wszczęcia procedur prowadzących do uchwalenia

znajduje, poprzez dodanie odpowiedniego zapisu

w ustawowym katalogu form ochrony zabytków?

Z poważaniem

Poseł John Abraham Godson

(nr 11362)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie strajku głodowego prowadzonego

sprawą trudnej sytuacji nielegalnych imigrantów

w Polsce oraz związanego z tym strajku głodowego

całej Polski.

Czeczeni, Gruzini, mężczyźni, kobiety, przebywa-

jący za kratami w strzeżonych ośrodkach dla cudzo-

ziemców, zaczęli strajk głodowy.

W całym kraju pro-

testuje ponad 70 osób, w samym tylko Białymstoku

– 21.

Cudzoziemcy do takich ośrodków traﬁająnajczę-

ściej w wyniku nielegalnie przekroczonej granicy na-

szego kraju.

Głodujący pochodzą głównie z Gruzji,

Czeczenii, Dagestanu, Mołdawii.

Niektórzy w ośrod-

kach przebywają już rok, ale nie protestują przeciwko

przedłużającym się procedurom.

Proszą m.in. o: pra-

wo do informacji w zrozumiałym dla siebie języku,

prawa do kontaktu ze światem zewnętrznym, prawa

do właściwej opieki medycznej, edukacji dla osadzo-

nych dzieci i małoletnich, poszanowania praw dziec-

ka, poprawy warunków socjalnych panujących w ośrod-

182

kach, ukrócenia nadużyć i nadużywania przemocy,

zaprzestania kryminalizacji osadzonych.

Trwa wzbudzana przez organizacje pozarządowe

zajmujące się obroną praw człowieka dyskusja doty-

cząca zasadności kierowania do zamkniętych ośrod-

ków rodzin z dziećmi.

A przebywają w nich nawet

kobiety z niemowlętami.

Rygor więzienny jest szcze-

gólnie uciążliwy dla maluchów, które muszą bawić

się i spacerować o wyznaczonych porach.

Ograniczo-

ny murem i wytyczonymi godzinami spacerniak to

namiastka wolności.

Cudzoziemcy domagają się tak-

że prawa do kontaktu ze światem zewnętrznym,

z organizacjami pozarządowymi lub międzynarodo-

wymi.

Skarżą się, że zdarza się, że w ośrodkach nie

ma książek telefonicznych ani dostępu do Internetu.

Co oznacza, że przebywają w warunkach gorszych

niż większość więźniów w Polsce osadzonych za po-

pełnienie często najcięższych przestępstw.

Protestu-

jący alarmują o nadużyciach, o stosowaniu przemocy,

niewspółmiernych kar za odstąpienie od regulaminu,

nawet za niewielkie przewinienie łatwo traﬁćdoizo-

latki.

Wszystkie placówki zamknięte nie różnią się

niczym od więzień.

Szacuje się, że w 2011 r. liczba

uchodźców wzrosła o rekordowe 800 tys. osób.

Z opu-

blikowanego latem raportu wysokiego komisarza Na-

rodów Zjednoczonych ds. uchodźców wynika, że 2011 r.

był rekordowy pod względem liczby osób zmuszonych

do ucieczki ze swojego kraju.

Takiego napływu

uchodźców nie notowano od 2000 r.

Powyższe dane

są alarmujące i pokazują, że skala problemu z każ-

dym rokiem wzrasta i rząd powinien zająć się proble-

mem nielegalnych imigrantów w Polsce.

prawy standardów życia nielegalnych imigrantów

przebywających w przejściowych obozach dla uchodź-

ców?

Jakie są podjęte przez resort działania w celu eli-

minacji nadużyć i zjawisk łamania prawa w obozach

dla uchodźców?

Kto w imieniu rządu RP reprezentuje interesy

nielegalnych imigrantów?

Jaka jest polityka imigracyjna polskiego rządu

kraczania polskich granic?

Jak w obozach dla uchodźców wygląda respekto-

wanie i przestrzeganie praw dziecka obowiązujących

w naszym kraju?

Z poważaniem

(nr 11363)

do ministra ﬁnansów

Szanowny Panie Ministrze!

Organizacje pozarzą-

dowe muszą rozsądnie prowadzić swoją działalność,

gdyż źródłem ich ﬁnansowaniasądotacje,składki

członkowskie, środki pozyskiwane od administracji

publicznej, subwencje, darowizny i zbiórki publiczne,

przychody z 1% podatku PIT, opłaty, ulgi oraz praca

wolontariuszy.

W związku z faktem, iż organizacje

te podlegają, tak jak inne podmioty gospodarcze,

ustawie od podatków od towarów i usług, a niejedno-

krotnie są zwolnione z VAT podmiotowo lub przed-

miotowo, wskazane i konieczne byłoby prawo do od-

liczenia kwot tegoż podatku naliczonego, pomimo iż

podatku nie odprowadzają.

Zasadne jest zatem ustanowienie norm prawnych

umożliwiających organizacjom pożytku publicznego

czy jest to zakup przeznaczony na sprzedaż opodat-

kowaną, czy też zakup przeznaczony na sprzedaż

zwolnioną (obecnie podatku nie można odliczyć), a tak-

że norm stanowiących o prawie organizacji pozarzą-

dowych do zwrotu podatku naliczonego również

w przypadku nieprowadzenia żadnej sprzedaży.

Obecne obowiązujące ustawodawstwo rozgrani-

cza możliwość zwrotu (odliczenia VAT naliczonego):

jeżeli zakup przeznaczony jest na sprzedaż opodat-

kowaną, wówczas podatek można odliczyć, jeżeli za-

kup przeznaczony jest na sprzedaż opodatkowaną

i zwolnioną, wówczas podatek VAT można odliczyć

proporcjonalnie, natomiast jeśli zakup przeznaczony

jest na sprzedaż zwolnioną od podatku VAT, nie moż-

na go odliczyć.

o rozszerzeniu uprawnień do odliczania tego podatku

bez względu na przeznaczenie zakupu przez organi-

zacje pozarządowe?

Z poważaniem

Poseł Stanisław Gawłowski

Koszalin, dnia 7 listopada 2012 r.

183

Interpelacja

(nr 11364)

do ministra transportu,

Kraków – Sucha Beskidzka – Chabówka –

Linia kolejowa Kraków – Sucha Beskidzka – Cha-

bówka – Zakopane jest jednym z najbardziej obciążo-

nych szlaków kolejowych w Polsce.

W chwili obecnej

najszybsze pociągi ekspresowe pokonują ją w czasie

ok. 3 godz. 30 min.

Tak długi czas przejazdu wynika

m.in. z braku łącznic kolejowych w Krakowie i Suchej

Beskidzkiej.

Ponadto linia ta na wielu odcinkach jest

bardzo kręta, a jej stan techniczny zmusza przewoź-

ników do ograniczania prędkości przejazdu.

Powyż-

sze uwarunkowania sprawiają, że podróż do i z Za-

kopanego jest długa.

Konieczna jest zatem moderni-

zacja linii kolejowej oraz wybudowanie niezbędnych

łącznic, które sprawią, że nie będzie potrzeby zmiany

czoła pociągu na tej trasie.

Realizacja przedmioto-

wych inwestycji pozwoli nie tylko podnieść komfort

podróżowania, ale przede wszystkim podniesie kon-

kurencyjność PKP PLK pod względem czasu prze-

jazdu.

Doniesienia prasowe wskazują, że PKP Polskie

Linie Kolejowe zgłosiły już propozycje projektów mo-

dernizacji linii kolejowych do realizacji w ramach

regionalnych programów operacyjnych województw

na lata 2014–2020.

W wykazie tym wymienia się

m.in. modernizację linii kolejowej nr 98.

alizacją przedmiotowych inwestycji?

Z poważaniem

Poseł Marek Polak

Andrychów, dnia 7 listopada 2012 r.

Interpelacja

(nr 11365)

do ministra spraw wewnętrznych

Na ostatnim posiedzeniu Komisji Administracji

optymalizacji zarządzania kadrami chce zlikwidować

licji w Zdunach?

2.

Jakie przesłanki zdecydowały o przeznaczeniu

posterunku w Zdunach do likwidacji?

3.

Jak Pana zdaniem likwidacja Posterunku Po-

licji w Zdunach wpłynie na poczucie bezpieczeństwa

Warszawa, dnia 7 listopada 2012 r.

(nr 11366)

do ministra spraw wewnętrznych

Na ostatnim posiedzeniu Komisji Administracji

184

Dzięki funkcjonowaniu posterunków Policji w mniej-

ście porozmawiać z funkcjonariuszem, przedstawiając

ciwko likwidacji Posterunku Policji w Kobylinie.

2.

Jakie przesłanki zdecydowały o przeznaczeniu

posterunku w Kobylinie do likwidacji?

licji w Kobylinie wpłynie na poczucie bezpieczeństwa

(nr 11367)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie zmiany ustaw regulujących

selskiego zwracają się aplikanci ostatnich lat aplika-

cji radcowskiej oraz adwokackiej z prośbą o interwen-

cję w sprawie czekającego ich w 2013 r. egzaminu

końcowego.

Aplikanci ci podnoszą, iż w projektach

ustaw o zmianie ustaw regulujących wykonywanie

niektórych zawodów zawarte zostały przepisy przej-

ściowe dotyczące egzaminów końcowych, które odbę-

dą się w latach 2013–2015.

Zgodnie z projektowany-

mi przepisami przejściowymi w latach tych egzaminy

odbędą się na dotychczasowych zasadach, z tym że

Proszę o informację: Czy zdaniem Ministerstwa

Sprawiedliwości jest szansa na to, iż egzaminy rad-

cowskie, adwokackie i notarialne, które odbędą się

w 2013 r., nie będą obejmowały zadania polegającego

Z należnymi wyrazami

Poseł Bogdan Rzońca

Jasło, dnia 7 listopada 2012 r.

Interpelacja

(nr 11368)

do ministra skarbu państwa

w sprawie artykułu „Lista wstydu Platformy

Obywatelskiej” opublikowanego

Szanowny Panie Ministrze!

„Puls Biznesu” w dniu

5 listopada 2012 r. opublikował listę 428 osób, dzia-

kach i instytucjach państwowych.

W związku z tym

przez niecałe 5 lat od objęcia władzy traﬁłodonich

z państwowej kasy 200 mln zł.

dziwość danych zawartych w liście zamieszczonej na

łamach „Pulsu Biznesu”?

Z poważaniem

Poseł Bogdan Rzońca

(nr 11369)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie uznania opieki nad dzieckiem

Zarząd Podkarpackiej Rady do Spraw Osób Niepeł-

nosprawnych z prośbą o wsparcie postulatów rodzin

osób niepełnosprawnych, zmierzających do uznania

w wysokości minimalnego wynagrodzenia obowią-

zującego w Polsce.

Sytuacja materialna większości tych rodzin jest

bardzo trudna.

Z reguły jedno z rodziców rezygnuje

185

z pracy zawodowej i poświęca często całe życie na

opiekę nad niepełnosprawnym dzieckiem.

Taki spo-

sób realizacji odpowiedzialności za los dziecka w od-

różnieniu od osób, które oddają dzieci do ośrodków

pomocy społecznej, powinien być doceniony poprzez

odpowiednie regulacje prawne i emerytalno-rentowe.

Kwota 673 zł, którą aktualnie otrzymuje rodzic dziec-

ka niepełnosprawnego, nie pokrywa kosztów leczenia

i rehabilitacji i jest nieporównywalnie niższa od kwot,

jakie Skarb Państwa wydatkuje na taką samą opiekę

świadczoną w domach pomocy społecznej.

Należy tu podkreślić, że bardzo często opiekę nad

dziećmi niepełnosprawnymi sprawuje jedno z rodzi-

ców, w tym przypadku najczęściej kobiety, ponieważ

drugiej osobie często brak determinacji i odpowie-

dzialności.

Są to osoby często już w podeszłym wieku,

a po śmierci dziecka nie mają z dnia na dzień żadne-

go zabezpieczenia emerytalno-rentowego.

Uważam, że sytuacja, w której to rodziny osób

niepełnosprawnych wychodzą na ulicę, źle świadczy

o osobach, które obdarzyły zaufaniem, dając im swój

głos i możliwość reprezentowania ich interesów w par-

lamencie.

Podkreślam, że organizacje pozarządowe

przejęły już sporą część zadań należących do państwa

bez środków na ich realizację.

1.

Od kiedy jest możliwe uznanie opieki rodziców

nad dzieckiem niezdolnym do samodzielnego funk-

cjonowania za pracę zawodową z wynagrodzeniem

równym wysokości minimalnego wynagrodzenia

w Polsce?

2.

Jaki jest stan prac Pańskiego resortu nad pa-

lącymi problemami opiekunów osób niepełnospraw-

nych, poruszonymi w niniejszej interpelacji?

3.

Dlaczego państwo wciąż nie docenia faktu, iż

organizacje pozarządowe przejęły sporą część zadań

do niego należących?

Z należnymi wyrazami szacunku

(nr 11370)

do ministra edukacji narodowej

do ramowego planu nauczania

Szanowna Pani Minister!

W nieszczęsnym dla

polskiej edukacji rozporządzeniu z 7 lutego 2012 r.

wykreśliła Pani religię z wykazu przedmiotów w ra-

mowym planie nauczania.

Pozwolę sobie przypomnieć Pani, Pani Minister,

że nauczanie religii w szkole ma bardzo ważne zna-

czenie.

Religia jest fundamentalnym środkiem prze-

kazywania ponadczasowych wartości, które pozy-

tywnie wpływają na holistyczny rozwój człowieka.

Pomijając religię w wychowaniu szkolnym, nie osią-

gniemy jego pełni!

Po drugie – szkoła, jako instytucja publiczna, kul-

turalna, ma wprowadzać ucznia w kulturę.

Obecność

Po trzecie – religia niesie w sobie wartości, a war-

tości są niezbędne w wychowaniu.

Dlatego nauczanie

Przeciwko wykreśleniu religii protestowali parla-

mentarzyści Prawa i Sprawiedliwości.

Składane były,

m.in. przeze mnie, interpelacje w sprawie przywró-

cenia religii do ramowego planu nauczania, opraco-

wano projekt dezyderatu wzywający ministra eduka-

cji do przywrócenia stanu prawnego sprzed 7 lutego

2012 r., zadałam też w tej kwestii na posiedzeniu

Sejmu pytanie w sprawach bieżących.

Ostatnio swoje stanowisko w tej sprawie wyraził

Episkopat Polski.

Komisja Wychowania Katolickiego

Konferencji Episkopatu Polski zaapelowała do Mini-

sterstwa Edukacji Narodowej o zmianę rozporządze-

nia.

Kościół już wielokrotnie domagał się przywróce-

nia zapisu sytuującego w sposób jednoznaczny religię

i etykę w ramowym planie nauczania.

Wobec braku

reakcji ministerstwa komisja wyraziła swój niepokój

Wbrew zapewnieniom Ministerstwa Edukacji Na-

rodowej status religii uległ zmianie.

Konsekwencją

tego mogą być próby wprowadzenia odpłatności za

nauczanie religii.

Dowodem na to są liczne sygnały

płynące ze strony samorządów, dla których komuni-

katy i wyjaśnienia ministerstwa w tej sprawie nie są

wiążące.

W związku z brakiem odpowiedniej reakcji Mini-

sterstwa Edukacji Narodowej na stanowisko Episko-

patu Polski, liczne apele parlamentarzystów, samo-

rządowców, katechetów stanowczo domagam się

zmiany rozporządzenia z 7 lutego 2012 r. i proszę

Kiedy Ministerstwo Edukacji Narodowej zmieni wy-

żej wymienione rozporządzenie i przywróci religię do

sób jednoznaczny zapewni religii należną rangę

w polskiej edukacji?

Z wyrazami szacunku

Poseł Marzena Machałek

Warszawa, dnia 7 listopada 2012 r.

186

Interpelacja

(nr 11371)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie konieczności uchwalenia

opuszczającymi więzienia

Szanowny Panie Ministrze!

Ogólnopolskie media

przypominają, iż w ciągu najbliższych 5 lat więzienia

opuści ok. 100 groźnych przestępców: seryjnych mor-

derców, zabójców i pedoﬁlów.

W świetle prawa, po odbyciu kary, która na skutek

amnestii została niezwykle złagodzona, będą wolny-

mi ludźmi.

W świetle obecnych przepisów prawa

mogą zostać objęci najwyżej obserwacją policyjną.

Tymczasem, jak wynika również z doniesień medial-

nych, pobyt w więzieniu dla części tych osób nie był

okresem resocjalizacji.

W związku z tą sytuacją, która oburza i przeraża

nie tylko rodziny oﬁar,alecalespołeczeństwo,uprzej-

siebie odpowiedzialność za realne zagrożenie bezpie-

czeństwa Polaków w wyniku przedwczesnego wy-

puszczenia z więzień groźnych przestępców przy jed-

noczesnym braku przepisów prawa chroniących na-

sze społeczeństwo?

2.

Czy i kiedy Ministerstwo Sprawiedliwości po-

niącego i zabezpieczającego polskie społeczeństwo

przed groźnymi przestępcami?

Z wyrazami szacunku

Poseł Marzena Machałek

(nr 11372)

do ministra środowiska

w sprawie podjęcia przez

wolucjonizują system zbierania odpadów i nastręcza-

ją wielu problemów samorządowcom.

Nowa ustawa

określa m.in. zadania gminy oraz obowiązki właści-

cieli nieruchomości, dotyczące utrzymania czystości

i porządku.

Zgodnie z art. 3 ust. 2 „Gminy zapewnia-

runki niezbędne do ich utrzymania”.

W myśl tych

zapisów jednostki samorządu terytorialnego obejmu-

ją wszystkich właścicieli nieruchomości na swoim

nalnymi.

Ustawodawca określił także minimalny

zakres frakcji odpadów (papier, metal, tworzywa

odpady komunalne ulegających biodegradacji, w tym

odpady opakowaniowe ulegających biodegradacji),

które muszą być obowiązkowo zbierane w ramach

selektywnej zbiórki odpadów komunalnych.

Gminy

według ustawy mają także tworzyć punkty selektyw-

ców gminy, a także wskazywać miejsca, w których

trycznego i elektronicznego pochodzącego z gospo-

darstw domowych.

Ustawodawca nałożył na gminy

obowiązek zapewnienia osiągnięcia odpowiedniego

dacji przekazywanych do składowania.

Gminy, które

nie wdrożą przepisów na swoich terenach i nie osią-

gną założonych poziomów, będą zmuszone płacić

znaczne kary ﬁnansowe.

Ichoćzapisyzpunktuwi-

dzenia ochrony środowiska być może są właściwe, to

jednak ekspresowe tempo i sposób ich wprowadzania

oceniane są negatywnie zarówno przez samorządow-

ców, jak i ekspertów z branży.

mych przyczyn wprowadził bowiem niekorzystne za-

pisy dla gminnych zakładów komunalnych.

W myśl

tych przepisów spółki z udziałem gminy mogą odbie-

w przypadku gdy zostały wybrane w drodze przetar-

gu.

Przedstawiciele samorządców podnoszą, iż takie

komunalnych, które nie będą sprostać konkurencji

z zagranicznymi ﬁrmami,tj.

Remondis,którywe-

dług mediów obraca rocznie kwotą 5,3 mld euro!

Eks-

perci zajmujący się rynkiem odpadów biją na alarm,

postępowaniu przetargowym dumpingowe ceny, a gdy

pozbędą się konkurencji, zaczną windować stawki, co

przełoży się na drastyczny wzrost cen ponoszonych

przez mieszkańców.

Jak donoszą media, taka sytu-

acja miała miejsce w Czechach, po wprowadzeniu

podobnych przepisów.

Ponadto, jak zauważają samo-

rządowcy, ewentualny upadek lokalnych ﬁrmzbiera-

jących odpady doprowadzi do likwidacji kilkunastu

kiego już –poziomu bezrobocia.

Ponadto w ustawie znalazł się zapis, iż na radę

gminy nałożony został obowiązek określenia stawki

opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.

Już dziś samorządowcy zwracają uwagę, że sprosta-

187

nie wymogom ustawowym będzie się wiązało ze

znacznym podniesieniem kosztów ponoszonych przez

mieszkańców za wywóz odpadów komunalnych.

Z po-

siadanych przeze mnie informacji wynika, że więk-

szość samorządowców zdecyduje się na pobieranie

„opłaty śmieciowej” w systemie od każdego miesz-

kańca.

Opłata ma być pobierana miesięcznie.

Zgod-

nie z ustawowym zapisem z pobranych opłat za go-

spodarowanie odpadami komunalnymi gmina pokry-

wa koszty funkcjonowania systemu gospodarowania

kodliwiania odpadów komunalnych; 2) tworzenia

dów komunalnych; 3) obsługi administracyjnej tego

systemu.

Wprowadzenie w życie tych rozwiązań bę-

dzie wiązało się wprost ze wzrostem biurokracji

(nowe osoby zatrudnione w urzędach gminy do ad-

ministrowania systemem), za co będą musieli zapła-

cić wszyscy mieszkańcy.

Już dziś szacuje się, że śred-

nio koszty opłat ponoszonych przez mieszkańców

wzrosną w gminach dwukrotnie.

Tak więc po raz

kolejny wprowadzony został parapodatek (tzw. opła-

ta śmieciowa), który będzie szczególnie mocno ude-

rzał po kieszeni osoby ubogie, starsze, niezamożne

oraz rodziny wielodzietne.

Dziwi więc bezkompromisowa postawa Minister-

stwa Środowiska, które na skutek licznych apeli sa-

morządowców z całej Polski o rozłożenie w czasie

wejścia w życie restrykcyjnych przepisów nie planuje

zmiany niekorzystnych dla samorządowców i milio-

nów Polaków przepisów.

1.

Czy Ministerstwo Środowiska na podstawie po-

siadanych przez siebie interwencji samorządowców

i parlamentarzystów rozważy przesunięcie wejścia

w życie niektórych ustawowych zapisów, tak aby sa-

morządowcy w gminach mieli więcej czasu na wpro-

wadzenie w życie niniejszej ustawy?

2.

Czy Ministerstwo Środowiska podejmie działa-

nia, które uchronią gminne zakłady gospodarki ko-

munalnej przed masową likwidacją w związku z wpro-

wadzeniem niniejszej ustawy w życie?

Czy nie zasad-

nym byłoby, aby gminne zakłady mogły zajmować się

odbieraniem śmieci na terenie gminy w ramach trybu

bezprzetargowego (w ramach negocjacji cen)?

3.

Czy zdaniem ministerstwa wejście w życie po-

wyższej ustawy nie powinno być poprzedzone trwa-

jącą nawet rok szeroką kampanią informującą o no-

wych sposobach zbierania odpadów – szczególnie

zbieranych selektywnie i uzyskania odpowiednich

poziomów recyklingu?

4.

Czy Ministerstwo Środowiska ma świadomość,

że tak sformułowane zapisy ustawy przełożą się na

znaczny wzrost kosztów, jakie ponoszą obywatele za

wywóz śmieci?

Czy wprowadzenie tak dalece idących

zmian nie powinno odbywać się etapami i nie powin-

no być rozłożone na lata?

Poseł Jacek Osuch

Warszawa, dnia 7 listopada 2012 r.

(nr 11373)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie zdekonspirowania przez

W dniu 26 września 2012 r. odbyła się uroczystość

oddania do eksploatacji Centrum Przetwarzania Da-

nych Policji.

Gospodarzem uroczystości był komen-

dant główny Policji nadinspektor Marek Działoszyń-

ski.

Wspólnie z nim uroczystego otwarcia dokonał

podległy Panu minister spraw wewnętrznych Jacek

Cichocki.

Obecni byli także liczni urzędnicy MSW,

MAiC, Policji oraz innych służb mundurowych.

Każ-

dy z gości przybył na miejsce osobnym samochodem,

a funkcjonariusze służb mundurowych (m.in. Policji,

Straży Granicznej) ubrani byli w mundury swoich

formacji.

Z uroczystości zamieszczono w Internecie wiele

relacji, fotograﬁi,anawetﬁlm.

Na stronie Policja.pl ujawniono ponadto, iż nowe

centrum przetwarzania danych znajduje się na Bie-

lanach (cyt.: „Równocześnie pozwala na podniesienie

poziomu niezawodności poprzez możliwość utworze-

nia podstawowego centrum przetwarzania danych

»Bielany« i zapasowego centrum przetwarzania da-

nych, które obecnie pełni rolę podstawowego i zloka-

lizowane jest w obiekcie »KGP Wiśniowa«”) oraz że

ma powierzchnię 2342 m

2

(cyt.: „Powierzchnia zmoder-

nizowanego obiektu CPD to 2342 metry kwadratowe,

w tym komora serwerowa o powierzchni 540 m

2

”).

Budynek, w którym mieści się centrum przetwa-

rzania danych należy do Centralnego Biura Śledcze-

go i ma charakter niejawny.

Wszelka dokumentacja

związana z jego funkcjonowaniem jest oznaczona

klauzulą tajności, bowiem wszystkie sprawy dotyczą-

ce jego kupna, podłączenia mediów, wszelkich rozli-

czeń są przeprowadzane przez funkcjonariuszy po-

sługujących się dokumentami legalizacyjnymi.

Tak

głębokie zakonspirowanie tego budynku i ukrycie

jego związku z organami ścigania wymuszone jest

faktem, iż pracują tam funkcjonariusze wydziału

techniki operacyjnej, którzy zajmują się m.in. pod-

słuchiwaniem rozmów telefonicznych czy prowadze-

niem obserwacji przestępców.

Na omawianym tere-

nie swoją niejawną siedzibę ma również Zarząd Ope-

racji Specjalnych Centralnego Biura Śledczego, w któ-

rym służą tzw. przykrywkowcy, którzy wykorzystu-

jąc fałszywe tożsamości, przenikają do zorganizowa-

nych grup przestępczych.

Na teren tych pomieszczeń

mogą wejść jedynie osoby, których życiorysy zostały

sprawdzone i które otrzymały uprawnienia do zapo-

znawania się informacjami ściśle tajnymi.

Pozostaje poza sporem, że ustawienie pod powyż-

szym adresem kolumny rządowych limuzyn wypeł-

188

nionych oﬁcjelamizpierwszychstrongazet,wasy-

ście funkcjonariuszy większości służb mundurowych

oraz fotografów i kamerzystów, doprowadziło do na-

tychmiastowego zdekonspirowania tej niejawnej sie-

dziby.

Dodatkowe nagłośnienie przedmiotowej uro-

czystości na internetowych stronach Policji i MSW,

z jednoczesnym podaniem dzielnicy, w której jest po-

łożona siedziba niejawna CBŚ oraz powierzchni bu-

dynku (w tym piwnicy), dało przestępcom i terrory-

stom możliwość łatwego ustalenia dokładnego adre-

su siedziby najtajniejszej placówki tej formacji.

Z tą

chwilą została ona zdekonspirowana, bowiem setki

osób mieszkających w sąsiedztwie było świadkami

hucznego przybycia rządowych oﬁcjeli,czymzpew-

nością szeroko dzielili się potem w Internecie.

Mając powyższe na względzie, proszę o udzielenie

1.

Kto imiennie podjął decyzję o zorganizowaniu

uroczystego oddania do eksploatacji Centrum Prze-

twarzania Danych Policji?

2.

Kto imiennie podjął decyzję o umieszczeniu tej

informacji w Internecie oraz przekazaniu jej me-

diom?

3.

Kto imiennie zamieścił na stronie http://www.

policja.pl/portal/pol/1/81086/ informacje o położeniu

tej niejawnej siedziby CBŚ oraz jej powierzchni?

4.

Kto imiennie wydał zgodę na wstęp na teren

centrum osób nieposiadających poświadczeń bezpie-

czeństwa do klauzuli: ściśle tajne?

5.

Jakie konsekwencje dyscyplinarne zostały wy-

ciągnięte wobec osób, które nie dopełniły swoich obo-

wiązków w przedmiocie ochrony informacji o lokali-

zacji niejawnej siedziby CBŚ oraz przekroczyły swoje

uprawnienia, wpuszczając na jej teren osoby nie-

uprawnione?

Z poważaniem

Poseł Tomasz Kaczmarek

Warszawa, dnia 7 listopada 2012 r.

(nr 11374)

do ministra zdrowia

W tym roku Centrum Zdrowia Dziecka obchodzi-

ło jubileusz 35-lecia.

Trudno przecenić niezwykle

ważną rolę tej wysokospecjalistycznej placówki dla

zdrowia najmłodszych Polaków – jest ona nie tylko

nowoczesnym szpitalem pediatrycznym, ale także

instytutem badawczym.

Ten znakomity szpital przez

ten czas stał się liderem polskiej pediatrii.

Tu nie

tylko hospitalizuje się dzieci (rocznie przyjmuje ok.

30 000 pacjentów), ale także udziela bardzo wielu

specjalistycznych porad (rocznie ok. 170 000).

Przy

szpitalu działa też największa w Polsce szkoła, aby

dzieci mogły, na ile tylko to możliwe, uczestniczyć

w zajęciach lekcyjnych i warsztatach.

Nie sposób dziś

wyobrazić sobie nowoczesnej polskiej pediatrii bez

Centrum Zdrowia Dziecka.

Jubileusz jest dobrą okazją, aby wyjaśnić kondycję

tej niezwykle ważnej placówki i poznać plany, jakie

wobec niej ma resort zdrowia.

Tym bardziej że w ostat-

nich miesiącach obywatele otrzymywali wiele niepo-

kojących sygnałów medialnych o trudnej sytuacji

Centrum Zdrowia Dziecka i braku należnego wspar-

cia ze strony resortu.

Sprawa ta była m.in. omawiana

przez sejmową Komisję Zdrowia, jednak można się

obawiać, że działania zaproponowane przez minister-

stwo nie uwzględniają dłuższej perspektywy, a jedy-

nie próbują uporać się z bieżącymi trudnościami,

podczas gdy wyraźnie widać, że niedoﬁnansowane

Centrum Zdrowia Dziecka potrzebuje znacznego ﬁ-

nansowego wsparcia w dłuższej perspektywie czasu.

ale zmierzyć się też z wyzwaniami współczesnej me-

dycyny na poziomie europejskim i światowym.

Zadłużenie CZD wynosi ok. 200 mln zł, przy czym

same roczne koszty związane z obsługą zadłużenia

wynoszą ok. 11 mln, a rocznie całe zadłużenie po-

większa się o 40–50 mln.

Zadłużenie, jak wiadomo,

wynika m.in. z ograniczonych kontraktów z Narodo-

wym Funduszem Zdrowia, licznymi nadwykonania-

mi i brakiem płatności NFZ za pacjentów spoza wo-

jewództwa.

Nadwykonania wydają się nieuniknione,

gdyż ta szczególna placówka nie może pozwolić sobie

na niewykonywanie usług ponad te, jakie udało się

jej zakontraktować z NFZ.

Taka też jest specyﬁka

CZD, że nie może oszczędzać ani na pacjentach, ani

na badaniach, ani na usługach.

Zupełnie inaczej za-

tem trzeba w tym wypadku stawiać pytania o gospo-

darność i prawidłowość zarządzania szpitalem.

W du-

żej mierze takie pytania trzeba stawiać resortowi

zdrowia, ważne jest bowiem, aby szpital wiedział, jak

organ właścicielski zamierza utrzymywać i rozwijać

placówkę, wiedząc, że jej sytuacja na rynku usług

medycznych jest specyﬁczna.

Tymczasemdługspra-

wia, że – mimo deklaracji resortu – zagrożone jest

już istnienie tej, tak ważnej dla polskiej służby zdro-

wia, placówki.

Ministerstwu Zdrowia znanych jest

większość faktów.

Zażądało od dyrektora Centrum

Zdrowia Dziecka przygotowania kolejnego (poprawio-

nego) planu restrukturyzacji szpitala.

Zachodzi jed-

nak obawa, czy placówka znajdzie właściwe wsparcie

w resorcie, czy też z całą bezwzględnością zostanie

rzucona na „rynek usług” i traktowana będzie tylko

jak przedsiębiorstwo.

To znaczyłoby, że zagrożony

byłby najważniejszy cel, dla jakiego 35 lat temu zo-

stało powołane centrum, aby za wszelką cenę i mimo

wszelkich trudności leczyć polskie dzieci.

189

1.

Czy jest opracowany przez ministerstwo lub dla

ministerstwa raport nt. faktycznej sytuacji Centrum

Zdrowia Dziecka?

Jeśli tak, uprzejmie proszę o kopię

tego dokumentu.

2.

Jakiej pomocy dla CZD można się spodziewać

ze strony ministerstwa w obecnej trudnej sytuacji?

3.

Jak i kiedy ministerstwo reagowało na trudną

sytuację CZD w ostatnich latach?

Jakiej pomocy

udzieliło CZD w tym czasie?

4.

Na jaką kwotę szacuje się tzw. nadwykonania

usług medycznych przez CZD w 2012 r. i w jakiej

części zostaną one pokryte przez NFZ i minister-

stwo?

Na jakie kwoty były nadwykonania w ostatnich

pięciu latach i w jakiej części (na jakie kwoty) zosta-

ły one opłacone przez NFZ?

Z poważaniem

Poseł Dariusz Piontkowski

Warszawa, dnia 7 listopada 2012 r.

(nr 11375)

do ministra transportu,

Opinia publiczna bardzo krytycznie przyjęła in-

formację, że Inspekcja Transportu Drogowego kupi-

ła aż sześć superszybkich samochodów, służących do

ścigania piratów drogowych, wyposażonych w foto-

radary itp. urządzenia, ale faktycznie wykorzysty-

wanych w innym celu.

Łączny koszt zakupu tych

sześciu aut to ok. 600 tys. zł.

Media ustaliły, że żadne

z tych aut nie zostało skierowane dla inspektorów

w terenie, a aż trzy z tych bardzo szybkich i drogich

aut przeznaczono dla kadry kierowniczej inspekcji

drogowej.

Jeśli faktycznie tak się stało, to jest to cał-

kowicie naganne, skoro auta miały służyć poprawie

wych oraz w miastach, do patrolowania dróg.

Jak ustaliły media, najszybsze auto (opel z silni-

kiem 300-konnym, napędem na cztery koła, kosztu-

jący ok. 200 tys. zł) przejął szef inspekcji.

Jak też

ustalono, szef inspekcji drogowej wymienione auto

posiada do swojej całkowitej wyłączności, parkując

w okolicach swego domu.

Wedle medialnych ustaleń

(należałoby wyjaśnić, czy tak stało się faktycznie i czy

po krytyce prasowej się z tego wycofano) pięć innych

specjalnie przygotowanych opli także nie zostało

skierowanych do służby patrolowej, a m.in. przeka-

zano je do dyspozycji osoby pełniącej funkcję dyrek-

tora generalnego GITD oraz głównej księgowej.

Dzi-

wi takie podejście w sytuacji, gdy inspekcja wciąż jest

niedoﬁnasowana, gdy brakuje sprzętu, a państwa

zwyczajnie nie stać na kosztowne zabawki dla kie-

rownictwa instytucji państwowych.

1.

Czy faktycznie jest tak, jak piszą media, że do

użytku kierownictwa inspekcji drogowej przekazano

trzy superszybkie samochody, mające służyć do po-

prawy bezpieczeństwa na drogach?

Jeśli tak, jakie

na przyszłość, aby nie dochodziło do takich sytuacji?

Jakie obecnie konsekwencje wobec osób odpowie-

dzialnych wyciągnął Pan Minister?

2.

Ponieważ w ostatnim czasie GITD zakupiła

także 29 samochodów, poza wspomnianymi sześcio-

ma, uprzejmie proszę o wyjaśnienie: Jakie są jeszcze

potrzeby inspekcji drogowej w zakresie zakupu sa-

mochodów?

Jakimi kosztami i w jakim okresie pla-

nuje się je zaspokoić?

Uprzejmie proszę o przesłanie odpowiedzi także

(nr 11376)

do ministra transportu,

Zwrócili się do mnie mieszkańcy i samorządowcy

miasta, gminy i powiatu Augustów w sprawie braku

widocznego postępu prac przy budowie obwodnicy

Augustowa.

Rada Powiatu w Augustowie zaniepoko-

jona tą sytuacją wydała stanowisko, w którym doma-

ga się zintensyﬁkowaniapracprzybudowieobwod-

nicy.

Samorządowcy obawiają się, że konieczność

przeprowadzenia ponownej oceny oddziaływania na

środowisko spowoduje niewykonanie inwestycji w ter-

minie.

Samorządowcy powiatu augustowskiego zwra-

cają też uwagę na niewykonanie zjazdów z rozpoczę-

tej obwodnicy Augustowa na drogę krajową nr 16

(w kierunku Ełku).

Powołują się przy tym na zobo-

wiązanie Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Au-

tostrad (potwierdzone pismem GDDKiA O/BI-D5/05/

1/2011 z 31 stycznia 2011 r.).

Obwodnica Augustowa jest niezwykle potrzebna

ze względu na ogromne obciążenie ruchem.

To tury-

styczne i uzdrowiskowe miasto przeżywa dodatkowe

ogromne obciążenie ruchem pojazdów, stanowi bo-

wiem tranzyt dla samochodów ciężarowych polskich,

190

litewskich i z innych krajów nadbałtyckich w ruchu

międzynarodowym, na południe i zachód Europy.

Wielokrotnie osobiście byłem świadkiem, jak niezwy-

kle jest to uciążliwy ruch dla mieszkańców miasta

i samej tkanki miejskiej, jej infrastruktury.

Kiedy w maju 2010 r.

Generalna Dyrekcja Dróg

nicy Augustowa, wydawało się, że sprawy nabiorą

tempa.

Tym bardziej że ﬁrma,którawygrałabyprze-

targ, miała wziąć na siebie wszystkie uzgodnienia

i prace, od projektowych po budowlane.

Na całość

robót przewidziano 42 miesiące od daty zawarcia

umowy.

W wyniku przetargu jako najkorzystniejszą

uznano ofertę ﬁrmyBudimexSAizﬁrmątąw mar-

cu 2011 r. podpisano umowę.

Minęło jednak już

18 miesięcy od podpisania umowy, a efekty są nieza-

dowalające.

Wzbudza to duży niepokój mieszkańców.

Przyjęty wariant przebiegu obwodnicy budzi także

kontrowersje mieszkańców poszczególnych wsi.

Rol-

nicy wsi Janówka wskazywali, że wieś zostanie po-

dzielona.

Mieszkańcy tej wsi, a także Raczek, Szkocji

i innych zwracali uwagę, że bardzo utrudniony zo-

stanie dojazd do pól – czasem będzie to konieczność

przejechania dodatkowych kilku kilometrów, aby do-

stać się do nieodległego pola.

Właśnie obecnie podej-

mowane są kolejne konsultacje społeczne.

Z pewno-

ścią pojawią się postulaty ze strony mieszkańców.

Mimo to Podlaski Urząd Wojewódzki zapewnia, że

nie ma opóźnień w realizacji inwestycji, przesądzając

o wyniku konsultacji.

Trudno jednak dziwić się za-

niepokojeniu mieszkańców, skoro wciąż tak wiele jest

niewiadomych.

1.

Jakie prace były przewidziane w tym roku,

a jakie wykonano przy budowie obwodnicy Augusto-

wa?

Czy jest opóźnienie w harmonogramie inwestycji

na ten rok?

2.

Jakie są przyczyny, że ta, tak ważna dla miesz-

kańców Augustowa, obwodnica wciąż nie została wy-

budowana?

3.

Kiedy zostanie zakończona obwodnica Augu-

stowa i oddana do ruchu?

4.

Czy jest zagrożenie terminu zakończenia budo-

wy obwodnicy?

5.

Jaki będzie koszt budowy obwodnicy i czy są na

ten cel zabezpieczone środki?

Uprzejmie proszę o przesłanie odpowiedzi także

(nr 11377)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie niedożywienia dzieci

Raporty organizacji pozarządowych wskazują, że

w polskich szkołach jest poważny problem niedoży-

wienia dzieci.

Według Polskiej Akcji Humanitarnej,

od lat prowadzącej akcję Pajacyk, problem niedoży-

wienia występuje aż w połowie (53%) szkół.

Sytuacja

taka nie powinna mieć miejsca, gdyż okrutnie godzi

w dzieci i bardzo źle świadczy o naszym państwie.

Swoje informacje PAH opiera na rzetelnych bada-

niach przeprowadzonych przez GFK Polonia na zle-

cenie fundacji.

Jak podaje PAH, w 2011 r. prawie 20%

polskich uczniów szkół podstawowych i gimna-

zjów przychodziło do szkoły głodnych.

Wydaje się to,

w XXI w., niewiarygodne, aby w wolnym demokra-

tycznym kraju dochodziło do takich sytuacji.

Od 2006 r. działa specjalny program rządowy

wspierający gminne programy żywieniowe (współﬁ-

nansowania), jednak, jak można się zorientować, nie

jest on należycie wykorzystywany.

Stopień wykorzy-

stania środków państwa przez gminy jest bardzo

zróżnicowany.

Zarówno Polska Akcja Humanitarna,

jak i wiele innych organizacji, w tym szczególnie Ca-

ritas, starają się tę lukę zapełniać.

Zawsze jednak jest

i będzie to pomoc doraźna, gdy niezbędne są rozwią-

zania systemowe.

Wydaje się więc zupełnie słuszny

postulat, aby wprowadzić darmowe posiłki wszyst-

kim dzieciom w szkołach.

Takie rozwiązania mają

niektóre kraje demokratyczne i znakomicie się to

sprawdza.

Wszystkie dzieci są wówczas traktowane

równo, wszystkim należy się ciepły posiłek, nie róż-

nicuje się dzieci ze względu na dochód rodziców, nie

wyodrębnia się „dzieci biedy”.

Z danych przedstawionych przed kilkoma tygo-

dniami przez Polską Akcję Humanitarną wynika,

że sytuacja pogarsza się.

W 2011 r. nieco ponad

40% dzieci spożywało posiłek w szkole, podczas gdy

w 2008 r. jeszcze ok. 50%.

W 2011 r. ok. 20% korzy-

stało z bezpłatnego dożywiania, natomiast w 2008 r.

ok. 30%.

Nie można mieć złudzeń, że wynika to z więk-

szej zamożności społeczeństwa.

Dane są porażające.

A przecież niedopuszczalne jest, aby dzieci do szkoły

przychodziły głodne i w szkole głodne się uczyły.

Ob-

niża to nie tylko ich szanse rozwojowe i przysparza

cierpień, ale i poniża.

Mając powyższe na uwadze, a także apel Polskiej

Akcji Humanitarnej, aby w kraju odbyła się publicz-

na debata w sprawie niedożywionych dzieci, uprzej-

mie proszę o wyjaśnienie:

1.

Czy rząd zamierza podjąć publiczną debatę

w sprawie problemu niedożywienia dzieci w polskich

placówkach oświatowych?

191

2.

Jakie są dane rządu co do zjawiska niedożywienia

dzieci w szkołach?

Czy ministerstwo potwierdza dane

prezentowane przez Polską Akcję Humanitarną?

3.

Czy zjawisko niedożywienia dzieci w ostatnich

20 latach zmniejsza się, czy narasta?

4.

Jakie działania podejmuje i planuje podjąć rząd,

aby zlikwidować zjawisko niedożywienia dzieci?

Jak

monitorowany jest lub byłby taki program, aby dało

się zweryﬁkowaćjegoefektywokreślonychokresach?

kraje, świadome, że niedożywienie dzieci obniża

szanse rozwojowe kraju?

5.

Czy rząd popiera ideę wprowadzenia do szkół

posiłku dla wszystkich uczniów, bez odpłatności i bez

względu na status materialny?

Czy wiadomo, w któ-

rych krajach UE jest przyjęty taki właśnie system

i jak się sprawdza?

Z poważaniem

Poseł Dariusz Piontkowski

(nr 11378)

do ministra rozwoju regionalnego

Pięć lat temu rząd przyjął program „Innowacyjna

gospodarka”.

Na początku października 2007 r. ko-

misarz ds. polityki regionalnej podpisała decyzję Ko-

misji Europejskiej przyjmującą do realizacji program

„Innowacyjna gospodarka”, a 30 października 2007 r.

cia programu.

Kontrolę nad programem powierzono

Ministerstwu Rozwoju Regionalnego, a w rozdziale

pieniędzy pośredniczyć miało Ministerstwo Gospo-

darki.

Program miał być narzędziem do rozwoju

nowych technologii w naszym kraju w latach 2007–

–2013.

Zakładano wówczas, że w ramach programu

rozdysponowane zostanie ok. 9,7 mld euro, z czego

ok. 8,3 mld euro pochodzić miało ze środków Unii

Europejskiej.

Program „Innowacyjna gospodarka”

zgodnie z założeniami jest programem skierowanym

do przedsiębiorstw, ośrodków badawczo-rozwojowych

i jednostek administracji centralnej.

W ramach pro-

jektu jednostki prowadzące prace rozwojowe nad no-

wymi technologiami lub inwestujące w nie, ale też

zajmujące się budową administracji elektronicznej

mogą otrzymać dotacje z tego projektu.

Program „Innowacyjna gospodarka” zbliża się do

końca realizacji.

Ważne staje się dokonanie jego oce-

ny, wydatkowania środków, osiągania zamierzonych

efektów.

Ważne w podsumowaniu będzie wyjaśnie-

nie, jak skuteczny w realizacji programu okazał się

podział funduszy na dziewięć priorytetów (tzw. osie

priorytetowe) i w jakim stopniu pozwoliło to osiągnąć

cel główny oraz cele szczegółowe.

Z pewnością już

teraz trzeba posiadać wnioski na program (progra-

my) wspierający innowacyjność w kolejnych latach.

Jest to także okazja, aby zapytać o całą politykę in-

nowacyjności oraz wyjaśnić, jaki jest stopień innowa-

cyjności polskiej gospodarki na tle innych.

1.

Czy został opracowany dokument podsumowu-

jący program „Innowacyjna gospodarka” jeszcze

przed jego zakończeniem w 2013 r.?

Jeśli tak, uprzej-

mie proszę o jego kopię lub wersję elektroniczną.

2.

Jaka kwota została dotychczas wydana w ra-

mach programu „Innowacyjna gospodarka” i jaka

kwota pochodzi ze środków Unii Europejskiej?

Jaką

kwotą program dysponuje na 2013 r.?

3.

Jakie inne działania, poza programem „Innowa-

cyjna gospodarka”, prowadzi ministerstwo i polski rząd,

działania planuje się w przyszłości?

Na jakie inne spo-

soby rząd ma zamiar wspierać inicjatywy, aby, w efek-

cie, rozwinąć innowacyjność i zwiększyć jej skuteczność

4.

Czy gospodarki krajów unijnych posiadają wdro-

żone systemy na rzecz rozwoju i promocji innowacyj-

ności, jakie można było wprowadzić w Polsce?

Czy jest

prowadzona analiza innych gospodarek pod kątem

takich rozwiązań?

Jakie narzędzia porównawcze na-

leżałoby stosować, aby dokonać takiej analizy?

5.

Czy dokonywano porównania polskiej gospo-

darki z gospodarkami innych państw pod kątem in-

nowacyjności?

Jeśli tak, uprzejmie proszę o kopię

takiego opracowania lub jego wersję elektroniczną

lub też wskazanie źródła.

6.

Jak wygląda innowacyjność polskiej gospodar-

ki w porównaniu z gospodarkami innych krajów go-

spodarczo rozwiniętych, zwłaszcza krajami UE?

7.

Czy po 2013 r. program „Innowacyjna gospo-

darka” będzie kontynuowany?

W jakiej formie?

Z poważaniem

Poseł Dariusz Piontkowski

(nr 11379)

do ministra zdrowia

w sprawie gimnastyki

korekcyjno-kompensacyjnej w szkołach

w większości szkół podstawowych w całej Polsce spo-

ra grupa uczniów klas I–III, IV–VI korzystała z zajęć

192

gimnastyki korekcyjnej.

Zajęcia prowadzili nauczy-

ciele wychowania ﬁzycznegozuprawnieniamiin-

struktora gimnastyki korekcyjnej bądź zatrudniani

specjaliści spoza placówki.

Odbywały się one w ra-

mach tzw. godzin do dyspozycji dyrektora.

Redukcja godzin dyrektorskich i zmiany w pro-

gramie nauczania w szkołach podstawowych, które

wprowadziło ministerstwo edukacji, ograniczyły

znacznie liczbę zajęć korekcyjnych bądź zastąpiono

je np. zajęciami teatralnymi lub plastycznymi, bo-

wiem tylko od decyzji dyrektora szkoły uzależnio-

ne jest prowadzenie ich w placówce.

W dzisiejszych czasach siedzący tryb życia i brak

aktywności ﬁzycznejmożnazaobserwowaćubardzo

dużej grupy dzieci i młodzieży.

Przekłada się to na

coraz więcej zaburzeń w rozwoju narządu ruchu oraz

wady postawy u dzieci już w wieku szkolnym.

Z badań przeprowadzonych w Śląskiej Akademii

Medycznej i w Instytucie Matki i Dziecka w Warsza-

wie wynika jednoznacznie, iż ok. 90% polskich dzie-

ci ma wady postawy.

2.

Jaki procent dzieci w przedziałach I–III i IV–VI

ma zdiagnozowane wady postawy?

powinien uczestniczyć w zajęciach korekcyjnych?

Z wyrazami szacunku

Poseł Zbigniew Matuszczak

Interpelacja

do ministra edukacji narodowej

korekcyjno-kompensacyjnej w szkołach

Szanowna Pani Minister!

Jeszcze kilka lat temu

gimnastyki korekcyjnej.

Zajęcia prowadzili nauczy-

ceniem obowiązkowych zajęć z gimnastyki korekcyj-

nej dla dzieci w szkołach podstawowych?

4.

Czy ministerstwo rozważa możliwość przeka-

zania dodatkowych środków ﬁnansowychnaprowa-

dzenie zajęć korekcyjnych w szkołach podstawo-

wych?

Z wyrazami szacunku

Poseł Zbigniew Matuszczak

(nr 11381)

do ministra zdrowia

w sprawie sﬁnansowania terapii

dla 130 chorych na czerniaka złośliwego

Nawiązując do treści artykułów prasowych doty-

czących ﬁnansowaniaterapiichorychnaczerniaka

złośliwego, pytamy Pana Ministra: Czy Ministerstwo

Zdrowia sﬁnansujeterapiędla130chorychnaczer-

niaka złośliwego?

Uzasadnienie: Ministerstwo Zdrowia odmówiło

ﬁnansowaniaterapiichorychinnowacyjnymlekiem,

którego twórcą jest prof. Andrzej Mackiewicz z Uni-

wersytetu Medycznego w Poznaniu.

Pacjenci uczest-

niczyli w badaniach klinicznych leku, którego sku-

teczność okazała się bezdyskusyjna.

Lek przeszedł

pomyślnie ww. badania II fazy w Wielkopolskim Cen-

trum Onkologii w Poznaniu.

Badania były ﬁnanso-

wane przez Ministerstwo Zdrowia.

Warunkiem gwa-

rantującym utrzymanie zdrowia i życia chorych jest

systematyczne przyjmowanie szczepionki.

Tymczasem ze względów prawno-proceduralnych

nie można dalej ﬁnansowaćterapii,ponieważszcze-

pionka nie jest zarejestrowana.

Rejestracja nowego

leku jest procesem długotrwałym, a 130 osób stano-

wiących żywy dowód skuteczności leku stoi na gra-

nicy śmierci.

Niektórzy z nich bez szczepionki już

przegrali walkę z rakiem.

Bez innowacyjnej szczepionki prof. Andrzeja Mac-

kiewicza chorzy nie mają szans na przeżycie.

Nie ma

193

bowiem obecnie leku, który by ją zastąpił.

Jako po-

o znalezienie takiego rozwiązania prawnego, by lek

znajdujący się w fazie przed rejestracją, a ratujący

życie chorym nie przegrał na gruncie prawno-proce-

duralnym.

Wierzymy w skuteczne rozwiązanie problemu ﬁ-

nansowania terapii przez Ministerstwo Zdrowia,

gdyż nie ma ważniejszej sprawy dla organów pań-

stwowych niż ratowanie życia swoich obywateli.

Ze względów oczywistych poruszony problem

uważamy za bardzo istotny oraz zasadny.

Z poważaniem

Poznań, dnia 7 listopada 2012 r.

Interpelacja

(nr 11382)

do ministra edukacji narodowej

organizacji i ﬁnansowania kształcenia

Szanowna Pani Minister!

Najwyższa Izba Kontro-

li przeprowadziła kontrolę planową pod nazwą: Or-

ganizacja i ﬁnansowaniekształceniaidoskonalenia

zawodowego nauczycieli, którą objęto lata szkolne

2009/2010 oraz 2010/2011.

Celem przedmiotowej

kontroli była ocena organizacji i efektów kształcenia,

jak również sposób wykorzystania środków publicz-

nych na wspomniane zadania w siedmiu publicznych

szkołach wyższych, w ośmiu publicznych placówkach

doskonalenia nauczycieli, 23 jednostkach samorządu

terytorialnego oraz w 23 szkołach publicznych z te-

renu siedmiu województw (mazowieckiego, podkar-

packiego, podlaskiego, pomorskiego, świętokrzyskie-

go, warmińsko-mazurskiego i zachodniopomorskie-

go).

Wyniki przeprowadzonej kontroli dały podstawy

do negatywnej oceny realizacji zadań przez skontro-

lowane organy prowadzące szkół, wojewódzkie pla-

cówki doskonalenia nauczycieli i szkoły publiczne

w zakresie doskonalenia zawodowego nauczycieli

oraz przez szkoły wyższe w zakresie kształcenia na-

uczycieli.

Zdaniem NIK system kształcenia oraz do-

skonalenia zawodowego nauczycieli nie zapewnia

gogów.

W raporcie pokontrolnym NIK podkreśla, iż

mimo zapewnienia środków ﬁnansowych przezna-

czonych na doskonalenie zawodowe nauczycieli po-

pitał ludzki” 4, jedna trzecia nauczycieli w ogóle nie

brała udziału w skontrolowanym okresie w jakiejkol-

wiek formie zewnętrznego doskonalenia zawodowe-

go.

Oznacza to zatem, że nie wypełniali oni obowiąz-

ku podnoszenia kompetencji ogólnych i zawodowych

nia 1982 r.

Karta Nauczyciela, co jest szczególnie

ważne w momencie wdrażania nowych podstaw pro-

gramowych.

Dyrektorzy skontrolowanych placówek

szkolnych nie monitorowali na bieżąco potrzeb, a tym

samym nie zapewniali nauczycielom wystarczającej

pomocy w doskonaleniu zawodowym i co się z tym

ściśle wiąże, również w nabywaniu umiejętności roz-

wiązywania problemów dydaktycznych i wychowaw-

czych.

Poza tym ilość publicznych placówek doskona-

lenia nauczycieli, których jest obecnie tylko 118 na

terenie całego kraju oraz liczba zatrudnionych w nich

doradców metodycznych były zdecydowanie niewy-

starczające i nieadekwatne do realnych potrzeb za-

trudnionych w szkołach pedagogów.

Z danych pokon-

trolnych wynika, iż we wrześniu 2011 r. na jednego

doradcę metodycznego przypadało średnio 590 na-

uczycieli.

Ponadto prawie jedna piąta nauczycieli pra-

cujących w skontrolowanych szkołach, którzy pod-

nieśli swoje kwaliﬁkacje,nieotrzymałaprzydziału

zajęć odpowiadających ich przygotowaniu zawodowe-

mu.

NIK podkreśliła, że część winy za istniejącą sy-

tuację ponoszą z pewnością samorządy, które jako

organy prowadzące szkół nie monitorowały aktual-

nych potrzeb dotyczących kształcenia i doskonalenia

zawodowego nauczycieli, jak również nie opracowy-

wały stosownych planów w tym zakresie.

Oprócz

tego NIK podkreśliła w swym raporcie pokontrol-

nym, iż prawie połowa ankietowanych studentów

(czyli 1452 respondentów) kończących specjalizację

nauczycielską ma przeświadczenie o niewystarczają-

cym przygotowaniu do rozwiązywania problemów

wychowawczych w trakcie przyszłej pracy w szkole.

ża problem niewystarczającej ilości funkcjonujących

na terenie kraju publicznych placówek doskonalenia

nauczycieli oraz zbyt małej w stosunku do realnych

potrzeb liczby zatrudnionych w nich doradców meto-

dycznych?

5.

Czy będą podejmowane konkretne działania

w kierunku wyeliminowania tego problemu, a tym

samym zapewnienia nauczycielom adekwatnej do ich

194

potrzeb pomocy dydaktycznej?

Jeśli tak, to jakie to

Z poważaniem

Posłowie Anna Nemś

Warszawa, dnia 7 listopada 2012 r.

(nr 11383)

do ministra zdrowia

w sprawie możliwości wykorzystywania

Szanowny Panie Ministrze!

Pomysł obwoźnych

gabinetów dentystycznych funkcjonował już w cza-

sach powojennych, kiedy objeżdżały one te miejsca

kraju, które pozbawione były specjalistycznej opieki

stomatologicznej.

Również obecnie pomysł wykorzy-

stywania dentobusów, czyli mobilnych gabinetów

z wyspecjalizowaną obsługą stomatologiczną, może

się okazać sposobem na efektywne ratowanie bardzo

złego stanu zębów u większości polskich dzieci, tym

bardziej, że dane szacunkowe dotyczące próchnicy

wśród dzieci i młodzieży są zatrważające, a w szko-

łach nie funkcjonują gabinety stomatologiczne.

Z naj-

nowszego raportu Ministerstwa Zdrowia, opartego

na badaniach przeprowadzonych w ramach progra-

mu „Monitoring zdrowia jamy ustnej”, realizowane-

go w roku 2011 wynika, że 79,9% pięciolatków, 90,5%

siedmiolatków oraz aż 91,8% piętnastolatków ma

próchnicę.

Problemem utrudnionego dostępu dzieci,

szczególnie z terenów wiejskich, do specjalistycznej

opieki stomatologicznej zajął się rzecznik praw dziec-

ka, który wystąpił w tej sprawie w 2011 r. z pismem

do ministra zdrowia.

Po roku 1999, w którym wpro-

wadzono kasy chorych, w większości szkół zlikwido-

wano gabinety stomatologiczne.

Podjęto wówczas

takie właśnie działania, ponieważ w myśl nowo wpro-

wadzonych przepisów świadczenia zdrowotne ﬁnan-

sowane ze środków publicznych mogą być kontrak-

towane tylko w placówkach medycznych, a nie są

nimi placówki oświatowe, czyli szkoły.

W wystąpie-

niu swym rzecznik praw dziecka zaproponował moż-

liwość wykorzystywania dentobusów, czyli mobilnych

gabinetów dentystycznych podległych samorządom

lokalnym, w których nie tylko przeprowadzane były-

by badania stanu uzębienia dzieci oraz niezbędne

zabiegi dentystyczne, ale również rodzicom i ich dzie-

ciom byłyby udzielane przez personel medyczny fa-

chowe porady z zakresu proﬁlaktykipróchnicy.

Po-

mysł wykorzystywania dentobusów wydaje się być

dobry nie tylko dlatego, że opieka medyczno-stoma-

tologiczna sprawdziła się już w przeszłości w Polsce,

działa ona współcześnie w różnych krajach świata.

Przykładowo dentobusy jeżdżą i świetnie spełniają

swoją rolę w Niemczech, Hiszpanii oraz w USA.

kiego rodzaju działań zmierzających do poprawy fa-

talnego stanu uzębienia dzieci i młodzieży Minister-

stwo Zdrowia podejmie konkretne działania, które

umożliwiłyby wprowadzenie w życie pomysłu rzecz-

nika praw dziecka, związanego z możliwością wyko-

rzystywania mobilnych gabinetów dentystycznych?

sie będą prowadzone?

Z poważaniem

Posłowie Anna Nemś

(nr 11384)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie

braku opiekunów i kuratorów

dla osób ubezwłasnowolnionych całkowicie

lub częściowo

daje się zauważyć w Polsce wzrost liczby osób ubez-

własnowolnionych.

W 1985 r. w naszym kraju było

23 859 osób ubezwłasnowolnionych, natomiast w roku

2008 liczba ta wzrosła do ponad 60 tys. osób.

Z sza-

już około 70 tys. osób ubezwłasnowolnionych (90%

tej liczby to ubezwłasnowolnienie całkowite).

Zgod-

niona całkowicie, jeżeli wskutek choroby psychicznej,

rzeń psychicznych, w szczególności pijaństwa lub

powaniem.

Przepisy dopuszczają również ubezwła-

snowolnienie częściowe, wówczas gdy osoba ma ogra-

niczoną zdolność do czynności prawnych, w związku

z czym ustanawia się dla niej kuratora.

Zgodnie

z art. 176 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (Dz. U.

1964 Nr 9, poz. 59) „Jeżeli wzgląd na dobro pozosta-

195

kunem ubezwłasnowolnionego całkowicie powinien

a w braku tegoż – jego ojciec lub matka”.

Jeżeli brak

jest wymienionych osób, opiekun powinien być usta-

nowiony spośród krewnych lub innych osób bliskich

osobie ubezwłasnowolnionej (art. 149 w związku

z art. 175 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego).

Te

same zasady stosowane są w przypadku ustanawia-

nia kuratora dla osoby ubezwłasnowolnionej częścio-

wo.

Tymczasem w piśmie skierowanym do ministra

sprawiedliwości w czerwcu bieżącego roku rzecznik

praw obywatelskich alarmuje, że w naszym kraju

brakuje chętnych do objęcia funkcji opiekunów lub

kuratorów dla osób ubezwłasnowolnionych.

Zdarza

się, że na takiego pełnomocnika ustawowego osoby

ubezwłasnowolnione oczekują nawet przez trzy lata.

Problem jest mniejszy w przypadku osób ubezwła-

snowolnionych posiadających liczną rodzinę.

Istnie-

je wówczas większe prawdopodobieństwo podjęcia

się takiej opieki nad ubezwłasnowolnionym przez

któregoś z krewnych.

Sytuacja jest szczególnie trud-

na w przypadku osób skonﬂiktowanych z jakichś

przyczyn z rodzinami lub samotnych Sytuacja jest

wówczas naprawdę trudna, a procedura ustanowie-

nia przedstawiciela ustawowego trwa nawet kilka

lat.

Zdaniem rzecznika praw obywatelskich nie-

zbędne są zmiany w obowiązującym stanie praw-

nym, które rozwiązywałyby przedmiotowy problem.

Rzecznik praw obywatelskich proponuje złączenie

w ramach jednego postępowania sądowego procedu-

ry ubezwłasnowolnienia oraz ustanowienia opieku-

na lub też kuratora, jak również powołanie do życia

nowej funkcji zawodowego kuratora (asystenta

prawnego), który specjalizowałby się zarówno w re-

prezentacji procesowej, jak i w prowadzeniu spraw

majątkowych osób niemogących liczyć na reprezen-

tację ze strony krewnych.

3.

Czy zgadza się Pan Minister z opinią rzecznika

praw obywatelskich, że złączenie procedury ubezwła-

snowolnienia oraz ustanowienia opiekuna lub kura-

tora w ramach jednego postępowania w sposób znacz-

ny skróciłoby proces sądowego ustanawiania tychże

pełnomocników ustawowych?

4.

Czy powołanie do życia modelu instytucjonal-

nego zawodowego kuratora umożliwiałby w praktyce

specjalizację poszczególnych kuratorów w określonej

kategorii spraw i prowadziłby w efekcie do profesjo-

nalnego obsługiwania spraw szczególnie trudnych

w zakresie ubezwłasnowolnienia całkowitego i czę-

ściowego?

5.

Czy Ministerstwo Sprawiedliwości podejmie

bądź podjęło już konkretne działania w związku z przed-

miotowym pismem rzecznika praw obywatelskich?

(nr 11385)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie możliwości samodzielnego

Szanowny Panie Ministrze!

W obowiązującym

stanie prawnym to sąd ustanawia po uprawomocnie-

niu się postanowienia o ubezwłasnowolnieniu opie-

kuna prawnego dla osoby ubezwłasnowolnionej cał-

kowicie, zaś dla ubezwłasnowolnionej częściowo

wskazuje kuratora.

Zgodnie z art. 176 Kodeksu ro-

wolnionego całkowicie powinien być ustanowiony

nych osób, opiekun powinien być ustanowiony spo-

śród krewnych lub innych osób bliskich osobie ubez-

deksu rodzinnego i opiekuńczego).

Te same zasady

stosowane są w przypadku ustanawiania kuratora

dla osoby ubezwłasnowolnionej częściowo.

Z ostat-

nich informacji dostępnych w ogólnopolskim dzien-

niku „Rzeczpospolita” wynika, że Krajowa Rada No-

tarialna wystąpiła z pomysłem umożliwienia samo-

dzielnego wyznaczania opiekuna czy kuratora na

wypadek ubezwłasnowolnienia.

Zdaniem pomysło-

dawców notariusze mogliby w przyszłości przygoto-

wywać stosowne akty i prowadzić rejestry konieczne

do rejestracji tychże pełnomocnictw.

przez Krajową Radę Notarialną pomysł umożliwienia

samodzielnego wyznaczania opiekuna lub kuratora

na wypadek ubezwłasnowolnienia przyniósłby okre-

ślone rezultaty w postaci między innymi znacznego

odciążenia sądów w kwestii (długotrwałej w niektó-

rych przypadkach) procedury ustanawiania tychże

pełnomocników ustawowych?

3.

Czy Ministerstwo Sprawiedliwości podejmie

196

dzeniem do polskiego prawodawstwa możliwości sa-

modzielnego ustanawiania opiekuna lub kuratora na

wypadek ubezwłasnowolnienia?

Z poważaniem

Posłowie Anna Nemś

(nr 11386)

do ministra zdrowia

narodowego programu zwalczania zakażeń

Szanowny Panie Ministrze!

Wirusowe zapalenie

wątroby jest chorobą przewlekłą, która przebiegając

przez lata bezobjawowo, niszczy nieodwracalnie wą-

trobę.

Osoby zakażone wirusem HCV dowiadują się

zmiany w wątrobie są już nieodwracalne.

Nieleczony

wirus HCV powoduje z czasem raka lub marskość

wątroby.

W Polsce nieustannie wzrasta liczba osób

wynika, iż zaledwie co szósty zakażony chory wie, że

w jego organizmie namnaża się wirus żółtaczki typu

C.

Co roku leczy się tylko około 6000 zarażonych.

To

zdecydowanie zbyt mało, bowiem przyjmuje się, że

obecnie nosicielami wirusa zapalenia wątroby jest

około 730 tys. Polaków, natomiast zdiagnozowanych

pacjentów jest zaledwie 8%.

Niewiele osób zdaje sobie

sprawę, że wirusem HCV można zarazić się poprzez

kontakt z zakażoną krwią w sytuacjach, których nie

sposób uniknąć, na przykład: podczas zabiegów fry-

zjerskich i kosmetycznych, w trakcie wizyty u stoma-

tologa, czy też używając wspólnych przyborów ko-

smetycznych przez wszystkich członków rodziny.

Eksperci są zdania, że z uwagi na skalę zachorowań

w naszym kraju niezbędny jest narodowy program

zwalczania zakażeń HCV, którego celem byłoby jak

najwcześniejsze wykrywanie obecności wirusa HCV

już u pacjentów traﬁającychdoszpitali.

Stosowanie

badań przesiewowych na takim etapie zmniejszyłoby

również znacznie ilość odszkodowań wypłacanych

przez lecznice rzekomo zarażonych w nim pacjentom.

Dostępne dane wskazują, iż rocznie placówki me-

dyczne wypłacają z tego tytułu około 50 mln zł, cho-

ciaż tak naprawdę nikt nie ma pewności, że składa-

jący pozwy przeciwko lecznicom pacjenci zostali za-

rażeni wirusem HCV właśnie w tych placówkach,

a nie byli jego nosicielem już wcześniej.

HCV w Polsce, jego niską wykrywalność oraz kwotę

odszkodowań wypłacanych przez placówki medyczne

tytułem odszkodowań za rzekome zarażenie pacjen-

tów tym wirusem skorzysta Pan Minister z istnieją-

cych możliwości prawnych i na podstawie art. 48

wanych ze środków publicznych (Dz. U. 2004 Nr 210,

poz. 2135) wprowadzi narodowy program zwalczania

zakażeń HCV?

4.

Czy prowadzone są lub będą w najbliższej przy-

szłości prace nad projektem takiego programu zdro-

wotnego?

Z poważaniem

Posłowie Anna Nemś

(nr 11387)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie nieprzysługiwania emerytom

komorniczego postępowania egzekucyjnego

selskiego napływają sygnały od emerytów i renci-

stów, którzy zgłaszają, że nie przysługuje im prawo

do kwestionowania decyzji ZUS w sprawie potrącenia

przez komornika postępowania egzekucyjnego.

In-

nymi słowy, osoby te z powodu prawdopodobnie nie-

prawidłowej interpretacji przepisów przez ZUS są

pozbawione prawa do odwołania od egzekucji.

Przed-

miotowy problem dostrzegł również rzecznik praw

obywatelskich, który zwrócił się z interwencją w tej

sadniając swą działalność, ZUS powołuje się na obo-

z późn. zm.), w myśl których wydaje w takiej sprawie

zawiadomienie niepodlegające kontroli sądowej.

Zda-

niem ZUS nie ma jakichkolwiek podstaw prawnych

do określenia wysokości świadczenia przysługujące-

go po dokonaniu potrącenia w drodze decyzji.

Według

rzecznika praw obywatelskich takie postępowanie

jest niezasadne, bowiem zgodnie z wyrokiem Sądu

197

267/06) sprawa, w której świadczeniobiorca kwestio-

nuje wysokość potrąceń ze świadczenia emerytalno-

-rentowego, mająca za podstawę art. 139 ustawy eme-

rytalnej, jest sprawą o wysokość takiego świadczenia.

Zatem osobie ubezpieczonej powinno przysługiwać

prawo do poddania sądowej kontroli prawidłowości

ustalonej przez organ rentowy wysokości pobieranego

przez niego świadczenia już po dokonaniu potrąceń.

podejmie stosowne działania w kwestii wyjaśnienia

wszelkich nieścisłości prawnych oraz działalności

ZUS w zakresie podjętego w niniejszej interpelacji

problemu pozbawiania emerytów i rencistów prawa

do odwołania od decyzji organu rentowego?

Jeśli tak,

Warszawa, dnia 7 listopada 2012 r.

(nr 11388)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Działalność, która

jest związana z wożeniem dzieci do szkół, wymaga

uzyskania zezwolenia na regularny przewóz osób.

Tego rodzaju wymóg powoduje z kolei, że przewóz

dzieci musi być wykonywany według ściśle określo-

nego rozkładu jazdy, za naruszenie którego, nawet

w przypadku kiedy w ciągu tygodnia dyrekcja doko-

nuje kilku zmian w szkolnym planie zajęć, grożą do-

tkliwe kary.

Za naruszenie obowiązującego rozkładu

jazdy przedsiębiorcy grozi kara w kwocie 500 zł.

Poza

tym obowiązujące prawo nie pozwala kierowcy gim-

busa zatrzymać się poza przystankiem i zabrania

zabrać minimalnie spóźnionego dziecka, ponieważ

wówczas naraziłby on swego pracodawcę na koniecz-

ność uiszczenia kary w kwocie 3 tys. zł.

Ponadto bar-

dzo często zdarza się, że dyrektorzy szkół nie konsul-

tują z przewoźnikami zmian wprowadzanych do ty-

godniowych planów lekcji, w związku z czym nie

udaje się dokonywać ustaleń rozkładów jazdy real-

nych i wiążących dla obu stron umowy.

Zdaniem

przewoźników, w praktyce tak naprawdę nie da się

spełnić wszystkich warunków uzyskanego przez nich

zezwolenia na przewóz dzieci do szkół, ale mimo to

są oni stale narażeni na konieczność uiszczania wy-

sokich kar z tego tytułu.

3.

Kiedy wejdą w życie nowe regulacje prawne,

które zlikwidują wymóg posiadania przez przewoź-

ników wożących dzieci do szkół zezwolenia na prze-

wóz regularny?

4.

Czy można oczekiwać, że nowe regulacje praw-

ne zlikwidują dotychczasowe problemy, na które

uskarżają się obecnie przedsiębiorcy dokonujący

przewozów dzieci do szkół?

Jeśli tak, to w jakim za-

Poseł Anna Nemś

(nr 11389)

do ministra zdrowia

Szanowny Panie Ministrze!

Z danych szacunko-

wych wynika, że w roku 2009 w Polsce zachorowało

na raka ok. 140 tys. osób.

Obecnie na różnego rodza-

ju nowotwory złośliwe cierpi już ponad 300 tys. osób.

Przykładowo na raka szyjki macicy co roku choruje

Zdaniem ekspertów, koszty leczenia nowotworów zło-

śliwych są ogromne, ale mogłyby być mniejsze nawet

o połowę, gdyby Polacy poddawali się częściej specja-

listycznym badaniom proﬁlaktycznym.

Przykładowo

terapia raka szyjki macicy od momentu zdiagnozo-

wania do momentu operacji wraz z chemią i radiote-

rapią to koszt nawet kilkudziesięciu tysięcy złotych.

Niestety, zdaniem specjalistów, w naszym kraju

praktycznie nie istnieje proﬁlaktyka nowotworów

złośliwych, a przecież skuteczność ich leczenia zależy

wane.

Przyczyną takiego stanu rzeczy jest najpraw-

dopodobniej to, że Polacy nadal nie zdają sobie spra-

wy z ogromnego znaczenia badań proﬁlaktycznych

dla ich zdrowia i życia.

Wiele osób nie bada się, a na-

wet nie poddaje się bezpłatnym badaniom diagno-

stycznym, np. mammograﬁi,pozwalającejwykryćwe

wczesnym etapie raka piersi, lub cytologii, która wy-

korzystywana jest do wczesnego wykrywania raka

szyjki macicy u kobiet.

Frekwencja w tego rodzaju

badaniach wynosi tylko ok. 20–30%, mimo że są one

198

organizowane bezpłatnie w ramach środków NFZ.

Specjaliści podkreślają, że przyczyną dużej umieral-

ności na raka w Polsce jest poza niedostateczną pro-

ﬁlaktykąrównieżdługiczasoczekiwanianarozpo-

częcie specjalistycznego leczenia.

Przykładowo śred-

ni okres oczekiwania od pierwszych symptomów raka

piersi do momentu wdrożenia leczenia onkologiczne-

go wynosi w naszym kraju nawet 10 miesięcy, a prze-

cież czynnik czasu odgrywa w skutecznym leczeniu

nowotworów złośliwych kluczową rolę.

gramy chorób nowotworowych?

Jeśli tak, to jakie?

4.

Czy Pański resort posiada aktualną wiedzę na

temat czasu oczekiwania chorych na raka do lekarzy

onkologów w różnych rejonach kraju?

5.

Gdzie sytuacja wygląda najgorzej i jakie dzia-

łania są podejmowane, aby jak najszybciej poprawić

taki stan rzeczy?

6.

Czy Ministerstwo Zdrowia wypracowało kon-

kretne plany dotyczące zwiększenia proﬁlaktykino-

wotworów złośliwych w Polsce?

W jaki sposób i kiedy

plany te będą wdrażane w życie?

Z poważaniem

Poseł Anna Nemś

(nr 11390)

do ministra zdrowia

Szanowny Panie Ministrze!

W myśl przepisów

przeznaczonych dla osób wymagających całodobo-

wych świadczeń zdrowotnych pacjent ma prawo do

sprawowana przez osobę bliską pacjentowi lub też

inną, wskazaną przez niego.

Takie właśnie prawo

jest niezwykle ważne w przypadku, kiedy pacjentem

jest dziecko, wymagające w sposób szczególny cało-

dobowej opieki osób najbliższych.

W przytoczonej

cjenta istnieje również zapis, który mówi, że koszty

dodatkowej opieki pielęgnacyjnej nie mogą obciążać

świadczeniodawcy, czyli szpitala, zaś wysokość opłat

rekompensujących te koszty ustala kierownik zakła-

du, uwzględniając przy tym rzeczywiste koszty reali-

zacji przysługującego pacjentom prawa do dodatko-

wej opieki pielęgnacyjnej.

Należy przy tym pamiętać,

że nie w każdej sytuacji obecność rodzica przy dziec-

ku hospitalizowanym w szpitalu generuje dla tejże

placówki dodatkowe koszty.

Jeśli rodzice nie korzy-

stają przykładowo ze szpitalnego łóżka, pobieranie

od nich opłat za nocleg w jakiejkolwiek wysokości jest

całkowicie bezzasadne.

W związku z tym, że NFZ nie

ﬁnansujepobyturodzicówzchorymidziećmiwszpi-

talach, a tylko pokrywa koszty udzielanych pacjen-

towi świadczeń zdrowotnych, to właśnie rodzice ho-

spitalizowanych dzieci muszą płacić placówkom szpi-

talnym za swój całodobowy w nich pobyt.

Problem

dących w trudnej sytuacji materialnej i rodziców

dzieci niepełnosprawnych, którzy z powodu koniecz-

ności przebywania ze swymi dziećmi w szpitalach

podczas ich długotrwałej, czasami wielomiesięcznej

hospitalizacji ponoszą z tego tytułu koszty, które w spo-

sób dramatyczny uszczuplają ich skromne dochody.

Należy przy tym pamiętać, że rodzice ci ponoszą jesz-

cze zazwyczaj dodatkowe koszty, związane chociażby

z dojazdem do szpitali, w których przebywają ich

dzieci, czy zakupem dla siebie posiłków.

ły o pewnego rodzaju nadinterpretacji obowiązują-

cych przepisów prawa przez dyrektorów lecznic i nie-

uzasadnionym naliczaniu przez nich opłat związa-

nych z pobytem rodziców przy dzieciach w trakcie ich

hospitalizacji w szpitalach?

4.

Jeśli tak, to czy podejmowane są konkretne

działania w celu wyeliminowania tego rodzaju nie-

prawnego działania?

Jeśli tak, to jakiego rodzaju są

to działania, kto je podejmuje i z jakim skutkiem?

5.

Czy Pański resort przewiduje wprowadzenie

stosownych regulacji prawnych, które wyłączyłyby

rodziny dzieci niepełnosprawnych oraz z udokumen-

towanym niskim dochodem z konieczności uiszcza-

nia opłat za całodobowy pobyt z dzieckiem w szpita-

lu w trakcie jego hospitalizacji?

Z poważaniem

Poseł Anna Nemś

199

Interpelacja

(nr 11391)

do ministra spraw wewnętrznych

„Przygotowania struktur obrony cywilnej do

Szanowny Panie Ministrze!

W myśl art. 137 usta-

towanie i udzielanie pomocy poszkodowanym w cza-

sie wojny oraz współdziałanie w zwalczaniu klęsk

ich skutków”.

W związku ze społecznym charakte-

rem tych zadań niezwykle ważne jest, aby formacje

obrony cywilnej były odpowiednio przygotowane do

ich realizacji, szczególnie pod względem organizacji,

wyposażenia w sprzęt oraz poziomu wyszkolenia.

2011 r.

NIK przeprowadziła kontrolę nr P/11/083

„Przygotowanie struktur obrony cywilnej do reali-

była ocena przygotowania struktur obrony cywilnej

do realizacji zadań ustawowych.

Przedmiotowa kon-

trola dotyczyła lat 2009–2011 (do 31 października

tegoż roku) i objęła ówczesne Ministerstwo Spraw

Wewnętrznych, Komendę Główną Państwowej Stra-

ży Pożarnej, 7 urzędów wojewódzkich, 7 starostw

powiatowych oraz 14 urzędów gmin z terenu całej

Polski.

W raporcie pokontrolnym NIK stwierdziła, że

obrona cywilna w naszym kraju nie jest przygotowa-

na do wykonywania żadnego z jej ustawowych zadań

i funkcjonuje jedynie na papierze.

Tylko w połowie

skontrolowanych przez NIK gmin działały struktury

obrony cywilnej, ale żadna z gmin nie ﬁnansowała

z własnych środków ich działalności.

Co gorsza, w gmi-

nach, w których funkcjonowały tego rodzaju struk-

tury, nie unowocześniano specjalistycznego sprzętu.

W magazynach zalegało wyposażenie z lat 70. XX w.,

m.in.: zużyte maski przeciwgazowe lub przestarzałe

sygnalizatory promieniowania.

Zdaniem NIK, nie

ulega wątpliwości, że w przypadku wystąpienia za-

grożenia ochrona cywilna nie będzie w stanie wywią-

zać się przy użyciu takiego sprzętu ze swoich zadań

ustawowych.

W wyniku przeprowadzonej kontroli

NIK stwierdziła, że większość gmin zaniedbała obo-

wiązek organizowania szkoleń w zakresie powszech-

nej samoobrony dla ludności cywilnej.

Co prawda

w prawie każdej skontrolowanej gminie opracowano

plany obrony cywilnej, ale sześć z nich nie spełniało

wymogów określonych przez szefa Obrony Cywilnej

Kraju, którym jest komendant główny Państwowej

Straży Pożarnej.

W raporcie pokontrolnym NIK zna-

lazła się również informacja dotycząca działalności

szefa Obrony Cywilnej Kraju.

Zdaniem NIK, jego

praca sprowadzała się wyłącznie do wydawania co

rok nowych wytycznych w kwestii obrony cywilnej,

natomiast podległe mu jednostki nie były w żaden

sposób kontrolowane pod względem realizacji tychże

zaleceń.

Ponadto, według NIK, szef Obrony Cywilnej

Kraju nie określił założeń do planów obrony cywilnej

co plany opracowane w poszczególnych jednostkach

samorządu terytorialnego były niekompletne i zawie-

rały nieaktualne rozwiązania.

NIK podkreśliła rów-

nież, że obowiązujące przepisy prawne, które mają

Polskiej, nie umożliwiają w żaden sposób skuteczne-

go koordynowania i realizacji działań związanych

z ochroną ludności.

Wręcz przeciwnie.

Przepisy te,

które były już wielokrotnie zmieniane, wprowadzają

chaos kompetencyjny, jak również powielają inne

akty prawne.

3.

Czy Ministerstwo Spraw Wewnętrznych podję-

ło bądź podejmuje konkretne działania w celu wyeli-

minowania nieprawidłowości w zakresie objętym

przedmiotową kontrolą NIK?

Jeśli tak, to jakie są to

działania i jaki jest etap ich realizacji?

4.

Czy Pański resort prowadzi stosowne prace le-

gislacyjne w celu wprowadzenia takich zmian w obo-

wiązujących przepisach, które umożliwiłyby stworze-

nie skutecznych struktur obrony cywilnej opartych

na funkcjonującym już od kilkunastu lat krajowym

systemie ratowniczo-gaśniczym?

Jeśli tak, to jakiego

rodzaju miałyby być to zmiany?

Z poważaniem

Poseł Anna Nemś

(nr 11392)

do ministra pracy i polityki społecznej

Szanowny Panie Ministrze!

W maju br. Sejm

tach.

Zmiana systemu emerytalnego zakłada stop-

niowe podnoszenie i zrównanie wieku emerytalnego

kobiet i mężczyzn oraz możliwość przejścia na eme-

200

ryturę częściową.

Ustawa przewiduje, że od 2013 r.

dego roku.

Tym samym mężczyźni osiągną docelowy

W „Planie działalności ministra pracy i polityki spo-

łecznej na rok 2012 dla działów administracji rządo-

wej: praca, rodzina, zabezpieczenie społeczne” znaj-

duje się wskazany obszar do realizacji: reforma pod-

nosząca wiek emerytalny i związane z tym zadania.

1.

Jakie konkretne działania promocyjno-infor-

macyjne prowadziło Ministerstwo Pracy i Polityki

Społecznej w latach 2011–2012 celem wzbudzenia de-

baty publicznej na temat ww. reformy?

2.

Jakie rozwiązania z zakresu rynku pracy, pra-

wa pracy, ochrony socjalnej oraz polityki rodzinnej

przygotowało ministerstwo celem wdrożenia ww. re-

formy?

3.

Jakie działania z zakresu budowy niezbędnej

infrastruktury społecznej przygotowującej do pod-

niesienia wieku emerytalnego prowadzi Minister-

stwo Pracy i Polityki Społecznej?

4.

Na jakim etapie prac znajduje się zapowiedzia-

ny rządowy program dotyczący wspierania zatrud-

nienia i aktywności zawodowej osób po 60. roku życia

Z poważaniem

Poseł Elżbieta Achinger

Warszawa, dnia 7 listopada 2012 r.

(nr 11393)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

System pomocy pań-

stwa dla właścicieli budynków w zakresie inwestycji

termomodernizacyjnych został po raz pierwszy uru-

chomiony poprzez wejście w życie ustawy z dnia

18 grudnia 1988 r. o wspieraniu inwestycji termo-

modernizacyjnych ze zmianami wprowadzonymi

o wspieraniu inwestycji termomodernizacyjnych.

Sys-

tem ma na celu doprowadzenie do obniżenia zużycia

energii oraz kosztów ogrzewania budynków i przy-

ułatwienie sﬁnansowaniatermomodernizacji.

obowiązujące ww. przepisy, które były podstawą re-

alizacji termomodernizacji budynków przy korzysta-

niu z pomocy państwa.

W ustawie wprowadzono

nowe zasady udzielania pomocy na cele termomo-

dernizacji, a ponadto wprowadzony został system

pomocy wspierający pewną grupę przedsięwzięć re-

montowych.

Ustawa przewiduje, że głównym źródłem ﬁnanso-

wania inwestycji termomodernizacyjnej jest kredyt

Właściciel budynku może kredytem sﬁnansowaćdo

100% kosztów inwestycji.

Udział kredytu w całości

kosztów, jak i okres spłaty pozostawia się do negocja-

cji pomiędzy inwestorem i bankiem kredytującym.

Formą pomocy, którą inwestor może otrzymać ze

strony budżetu państwa, jest premia termomoderni-

zacyjna.

Zgodnie z art. 10 pkt 1 wymienionej ustawy zmie-

nionej 5 marca 2010 r. inwestorowi będącemu osobą

ﬁzyczną,którywdniu25kwietnia2005r.byłwła-

ścicielem lub spadkobiercą właściciela budynku

guje premia kompensacyjna.

Pojawia się tu sytuacja, w której osoba będąca

właścicielem kamienicy przekazuje ją po roku 2005

w formie darowizny np. swoim dzieciom, będącym

potencjalnymi spadkobiercami.

I właśnie taki stan

rzeczy, w związku z literalnym traktowaniem zapi-

sów art. 10 ustawy, uniemożliwia inwestorom otrzy-

manie premii kompensacyjnej, bowiem ani były, ży-

jący właściciel (posiadający nieruchomość w 2005 r.),

ani jego obecni właściciele, czyli potencjalni spad-

kobiercy, nie mogą ubiegać się o pomoc gwaranto-

waną w ustawie.

Sprawa została zasygnalizowana

rzecznikowi praw obywatelskich.

W związku z powyższą sytuacją, dostrzegając po-

trzebę doprecyzowania zapisów aktu, zwracam się do

1.

Czy interpretacja zapisu ustawy dokonywana

przez Bank Gospodarstwa Krajowego, tj. że pomoc

w formie premii kompensacyjnej nie przysługuje

dzieciom żyjącego właściciela, które otrzymały nie-

ruchomość w drodze innej niż spadek (np. darowiznę),

jest właściwa?

2.

Jak prawidłowo należy zinterpretować zapisy

tej ustawy, aby nie powstawała wskazana luka

prawna?

3.

Czy istnieje konieczność doprecyzowania art. 10

ustawy i czy resort poweźmie odpowiednie działania

w tym kierunku?

Z poważaniem

Poseł Małgorzata Pępek

Żywiec, dnia 7 listopada 2012 r.

201

Interpelacja

(nr 11394)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Budowa drogi ekspre-

sowej S1 na odcinku od węzła Kosztowy w Mysłowi-

cach do węzła Suchy Potok w Bielsku-Białej, jako

alternatywy dla ruchu tranzytowego, stała się dla

mieszkańców miast i wsi zlokalizowanych w przebie-

gu obecnych dróg tranzytowych w tym rejonie jedyną

nadzieją na poprawę warunków życia.

Droga krajowa

44 oraz włączające się do niej drogi wojewódzkie 931

i 934, którymi obecnie prowadzony jest ruch pojaz-

dów, zaznaczają swój wysoki stopień oddziaływania

na środowisko i ludzi poprzez generowanie nadmier-

nego hałasu, zadymienia oraz emisji związków szko-

dliwych, przekraczających dopuszczalne normy.

W go-

dzinach szczytu na skrzyżowaniach drogi nr 44 z dro-

gą 934 oraz przejazdem kolejowym tworzą się gigan-

tyczne korki, paraliżując samochodowy ruch tranzy-

towy i utrudniając poruszanie się pieszym.

Docho-

dzi do kolizji i wypadków, również ze skutkiem śmier-

telnym.

Skrzyżowanie dróg 44 i 931 również nie jest

przystosowane do obecnego natężenia ruchu.

Konieczność budowy drogi ekspresowej sygnalizo-

wano już od kilku lat, a plany sięgają jeszcze lat 90.

ubiegłego wieku.

Niebezpieczny i uciążliwy ruch na

drodze 44 był już w 2006 r. przyczyną protestów

i blokad mieszkańców Bierunia, Babic i Oświęcimia.

Termin wykonania drogi wyznaczono na rok 2013,

jednak ku ogromnemu niezadowoleniu mieszkańców

inwestycja nie została wykonana.

Nowy termin od-

dania drogi wyznaczono na rok 2019.

Mieszkańcy,

obserwując zaawansowanie prac związanych z budo-

wą drogi S1, znów planują manifestacje i blokady.

Takie odbędą się m.in. 16 listopada w Bieruniu.

1.

Z jakich względów wykonanie drogi ekspreso-

wej S1, będącej w planach transeuropejskiej sieci

transportowej, odsunięto w czasie?

2.

Jakie jest zaawansowanie prac dla tego odcinka?

3.

Jakie koszty poniesiono dotychczas w związku

z inwestycją na tym odcinku?

4.

Kiedy wykonywane były w rejonie skrzyżowań

drogi 44 z drogami wojewódzkimi 934 i 931 pomia-

ry natężenia ruchu i jakie były ich wyniki oraz

wnioski?

5.

Jak przebiegać będzie realizacja inwestycji w ko-

lejnych latach oraz jaka jest gwarancja jej sprawnego

przeprowadzenia?

Z poważaniem

Poseł Małgorzata Pępek

Interpelacja

(nr 11395)

do ministra spraw wewnętrznych

wanymi zmianami struktury organizacyjnej Straży

Granicznej na naszej południowej granicy państwa

i związanej z tym planowanej likwidacji Karpackiego

Oddziału Straży Granicznej oraz znajdujących się

w jego terytorialnym zasięgu działania placówek

równo mieszkańcy powiatu żywieckiego, jak i pra-

cownicy Straży Granicznej zgłaszają do mnie swoje

obawy.

Przede wszystkim podnoszona jest kwestia

ekonomicznego uzasadnienia takich planów, a wła-

ściwie jego braku.

Z posiadanych informacji wynika,

że na remonty i modernizację budynków oraz specja-

listyczną infrastrukturę logistyczną Karpackiego

Oddziału SG w Nowym Sączu wydatkowano 55 mln zł.

W sytuacji likwidacji tej placówki tak wysokie nakła-

dy ﬁnansowezostanąniewykorzystane.

Równocze-

śnie planuje się pozostawienie Śląskiego Oddziału

Straży Granicznej w Raciborzu, który w chwili obec-

nej wymaga wyasygnowania znacznych środków

z budżetu państwa, aby spełniać warunki eksploatacyj-

ne komendy oddziału.

Przypomnę, że tym wszystkim

dysponuje już Karpacki Oddział Straży Granicznej.

Planuje się likwidację placówki Straży Granicz-

nej w Żywcu i Cieszynie, a powstanie w ich miejsce

nowej placówki w Bielsku-Białej.

Z danych Komendy

Głównej Straży Granicznej wynika, że szacunkowy

koszt dostosowania obiektu w Bielsku-Białej do po-

trzeb Straży Granicznej kształtuje się na poziomie

2 850 000,00 zł, a roczny koszt jego utrzymania ok.

130 tys. Tymczasem Placówka SG w Żywcu po wy-

konaniu niewielkich robót budowlanych, których

wartość oszacowano jedynie na 252 tys. zł, i rocznych

kosztach utrzymania w wysokości 65 tys. zł, mogła-

by funkcjonować bez ponoszenia dodatkowych nakła-

dów na remonty i inwestycje przez okres następnych

10–15 lat.

W związku z przedstawionymi powyżej wątpliwo-

1.

Czym kierowało się ministerstwo, podejmując

decyzję o likwidacji placówki w Żywcu, oraz czy przy

podejmowaniu tej decyzji uwzględnione zostały ww.

kwestie ekonomiczne?

2.

Gdzie znajdą zatrudnienie funkcjonariusze

z Placówki SG w Żywcu, jeżeli dojdzie do jej likwida-

cji z dniem 31.12.2013 r.?

3.

Kto i z jakich środków pokryje koszty ewentu-

alnego dostosowania budynku dla potrzeb Straży

Granicznej w Bielsku-Białej, jeżeli dojdzie do powsta-

nia takiej placówki?

202

4.

Ilu funkcjonariuszy i pracowników cywilnych

pozbawionych pracy w związku z planowanymi zmia-

nami w strukturze SG?

5.

Dlaczego zdaniem ministerstwa na południu

kraju nie mogą funkcjonować trzy oddziały Straży

Granicznej: karpacki, śląski i sudecki, w myśl doku-

mentu zaakceptowanego przez Pana Ministra SWiA

„Propozycje zmian organizacyjnych SG na południu

kraju”?

Z poważaniem

Poseł Małgorzata Pępek

(nr 11396)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

W ostatnich tygo-

dniach nasiliło się zjawisko wjeżdżania do lasów

pojazdami silnikowymi, czterokołowcami oraz mo-

tocyklami crossowymi.

Ich właściciele i użytkownicy

łamią wszelkie zasady i prawo.

Dochodzi do potrąceń

pieszych na górskich szlakach, zdarzyły się sytuacje

złośliwego najechania na turystów, co skutkowało

w kilku sytuacjach poważnymi obrażeniami ciała

pieszego.

Użytkownicy tych terenowych pojazdów

przemieszczają się po górskich szlakach i leśnych dro-

gach na ogół w kaskach zasłaniających twarze, a po-

jazdy nie posiadają rejestracji, co uniemożliwia

identyﬁkacjęischwytaniesprawców.

Pościgitorzecz

niebezpieczna, a zarazem prawie niemożliwa do wy-

konania.

Ta alarmująca sytuacja skłoniła mnie do

wystosowania interpelacji w tej sprawie.

Zasady korzystania z quadów określa ustawa

Prawo o ruchu drogowym oraz rozporządzenie mi-

wie homologacji tego typu pojazdów.

Zgodnie z polskim prawodawstwem, kto narusza

zakazy obowiązujące w parkach narodowych, par-

kach krajobrazowych, obszarach chronionego krajo-

brazu, obszarach Natura 2000, podlega karze aresz-

tu albo grzywny.

Jeżeli zostanie stwierdzone wykro-

czenie w tych miejscach, grozi utrata quada, co okre-

śla art. 129 ustawy o ochronie przyrody.

Jeżeli po-

nadto stwierdzone zostanie zniszczenie terenu, ist-

nieje obowiązek naprawienia szkód lub wpłaty

10 000 zł na rzecz organizacji zajmującej się ochro-

ną przyrody lub wojewódzkiego funduszu ochrony

starczające zabezpieczenie, aby skutecznie chronić

lasy oraz turystów i amatorów pieszych wędrówek

przed najazdem amatorów adrenaliny w terenie.

o zajęcie się tą kwestią i o międzyresortowe rozmowy

w tym zakresie oraz odpowiedź na pytania:

1.

Czy można doprecyzować przepisy dotyczące

obowiązku rejestracji pojazdów czterokołowych w taki

sposób, aby skutecznie zwalczyć „anonimowość” ich

właścicieli korzystających bezprawnie z leśnych dróg

i szlaków?

2.

Jakie inne propozycje rozwiązania tej palącej

sytuacji można przedstawić wobec powyższych fak-

tów?

Z poważaniem

Poseł Małgorzata Pępek

(nr 11397)

do ministra transportu,

bezkolizyjnego przejścia dla pieszych

w Siewierzu na skrzyżowaniu

Szanowny Panie Ministrze!

W odpowiedzi z 8 lip-

ca 2008 r. na złożoną przeze mnie interpelację

nr 3562 w sprawie bezkolizyjnego przejścia dla pie-

szych w Siewierzu na skrzyżowaniu drogi krajowej

nr 1 ówczesny wiceminister Zbigniew Rapciak za-

pewnił, że zakończenie tej inwestycji planowane jest

na 2010 r.

Od czasu tych zapewnień minęły już cztery lata.

Przez ten czas nie podjęto żadnych działań, które

w jakikolwiek sposób poprawiłyby bezpieczeństwo

mieszkańców Siewierza.

To miasto podzielone drogą

o ogromnym natężeniu ruchu kołowego od lat boryka

się z problem licznych wypadków z udziałem pie-

szych.

Tragiczny bilans oﬁarciąglerośnie,podczas

gdy działania GDDKiA stoją w miejscu.

Wystarczy

tylko przytoczyć, że 2010 r. miał miejsce tragiczny wy-

padek, w którym w zderzeniu dwóch samochodów zgi-

nęło pięć osób, a to tylko jeden z wielu przykładów.

Warto zarazem przypomnieć, że zgodnie z zapo-

wiedzią wiceministra Zbigniewa Rapciaka budowa

bezkolizyjnego przejścia dla pieszych już 2008 r. była

na etapie założeń do specyﬁkacjiwynikającejzIIeta-

pu oraz faktu rozpoczęcia budowy obejścia Siewierza

w ciągu drogi krajowej nr 78.

Ostateczny kształt bez-

kolizyjnego rozwiązania przejścia dla pieszych i oto-

czenia drogi krajowej nr 1 w tym rejonie miał zostać

ustalony po przyjęciu optymalnego wariantu we

wstępnej fazie projektowania.

Rozpoczęcie prac pro-

203

jektowych miało nastąpić w 2008 r.

Szacunkowy

koszt zadania miał wynieść 7 mln zł.

Realizacja dru-

giego etapu planowana była na 2010 r.

tu widzenia bezpieczeństwa mieszkańców inwestycja

powinna być odkładana w czasie?

2.

Czy podziela Pan pogląd, że wobec zagrożenia

bezpieczeństwa mieszkańców gminy Siewierz skła-

danie pustych obietnic jest wysoce nie na miejscu?

3.

Czy może Pan Minister określić ostateczny

i wiarygodny termin zakończenia budowy tej tak

ważnej dla bezpieczeństwa i życia mieszkańców in-

westycji?

Z poważaniem

Poseł Witold Klepacz

Warszawa, dnia 7 listopada 2012 r.

(nr 11398)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Z informacji, jakie

zostały nam przekazane, wynika, że wskutek plano-

wanej przebudowy skrzyżowania na DK1 w Siewie-

rzu zostanie zlikwidowana możliwość przejazdu

przez tę drogę w kierunku na Tarnowskie Góry.

War-

to dodać, że DK1 przebiegająca przez gminę Siewierz

dzieli ją niemal symetrycznie, będąc powodem licz-

nych problemów z jej funkcjonowaniem.

Dlatego każ-

de dodatkowe utrudnienie wpłynie negatywnie na jej

rozwój i utrudni życie jej mieszkańców.

W opinii zarówno władz gminy, jak i mojej takie

rozwiązanie jest niedopuszczalne.

Niestety oddział

GDDKiA w Katowicach jest głuchy na apele samo-

rządowców, którzy wykazują szereg utrudnień cze-

kających mieszkańców, jeśli zlikwidowana zostanie

możliwość przejazdu przez DK1 w kierunku na Tar-

nowskie Góry.

W pierwszej kolejności należy zauważyć, że GDD-

KiA już utrudniła komunikację mieszkańcom Sie-

wierza, zamykając na omawianym skrzyżowaniu

możliwość lewoskrętu w kierunku na Katowice.

Licz-

ni mieszkańcy Siewierza dojeżdżają prywatnymi sa-

mochodami do pracy i szkół w Będzinie, Sosnowcu,

Katowicach czy Tarnowskich Górach oraz innych

miejscowościach położonych na wschód od miasta.

Wskutek planowanej reorganizacji możliwość swobod-

nej komunikacji z konurbacją śląsko-dąbrowską zosta-

nie mieszkańcom tej gminy wyraźnie utrudniona.

Proponowane przez GDDKiA rozwiązanie utrud-

ni również możliwość swobodnego transportu pasa-

żerom komunikacji zbiorowej, ponieważ nastąpi

znaczne ograniczenie kursów tejże komunikacji.

Warto również dodać, że wyjazd ul. Bytomską w kie-

runku na Tarnowskie Góry w przypadku zagrożenia

bądź wypadku stanowi najszybszy dojazd dla służb

ratowniczych.

W dalszej kolejności stan taki wpłynie

na zahamowanie rozwoju miasta w wielu dziedzinach

i znacznie wpłynie na jego funkcjonowanie.

oddziału GDDKiA w Katowicach względem reorga-

nizacji ruchu na skrzyżowaniu DK1 z ul. Bytomską

w Siewierzu?

2.

Czy podziela Pan pogląd, że mieszkańcy gminy

Siewierz mają takie samo prawo do swobodnej i szyb-

kiej komunikacji jak podróżujący DK1?

Z poważaniem

Poseł Witold Klepacz

(nr 11399)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

W ramach przebudo-

wy DK1 na odcinku Wrzosowa – Podwarpie zaplano-

wano m.in. budowę zbiornika retencyjno-inﬁltracyj-

nego w Siewierzu na terenie tzw. Rejentowskich Gó-

rek oraz budowę kolektora wodnego w drodze gmin-

nej przy ul. Polnej, służącego do odprowadzania wód

z DK1 do projektowanego zbiornika.

Niestety lokalizacja zbiornika retencyjno-inﬁltra-

cyjnego oraz kolektora wodnego nie została w żaden

sposób uzgodniona z władzami gminy.

Jest to o tyle

ważny aspekt, że takie rozplanowanie inwestycji na

terenie gminy Siewierz budzi zdecydowany protest

nie tylko władz samorządowych, ale i mieszkańców.

Najważniejszą kwestią jest fakt, że tzw. Rejentow-

skie Górki są usytuowane na terenie ukształtowanej

zieleni miejskiej, o czym świadczą zapisy w dokumen-

tach planistycznych.

Ponadto posiadają cenione przez

mieszkańców walory przyrodnicze.

Lokalizacja zbior-

nika na tym terenie w znaczący sposób uszczupli te-

204

ren zielony przy DK1.

Będzie skutkować to pogorsze-

niem warunków życia mieszkańców, ponieważ do tej

pory naturalna „zielona ściana” chroniła ich przed

nadmierną emisją spalin oraz hałasem.

Co więcej, wycięcie wielu starych drzew i eksplo-

atacja piasku spowoduje zmianę stosunków wodnych,

a co za tym idzie, pogorszenie warunków siedlisko-

wych dla ptaków i zwierząt, które żyją obecnie na

tym terenie.

Należy również dodać, że okoliczni

mieszkańcy będą narażeni na działanie wydzielają-

cych się ze zbiornika oparów wielopierścieniowych

węglowodorów aromatycznych.

Wskutek zaś obﬁtych

opadów deszczu przy przekroczeniu przepustowości

zbiornika istnieje realne zagrożenie podtopieniami

gospodarstw domowych, które już w obecnych wa-

runkach mają miejsce.

Należy również podkreślić, że inwestor nie okre-

ślił sposobu odprowadzenia wód do projektowanego

zbiornika retencyjno-inﬁltracyjnego i nie posiada

zgody właściciela drogi przy ul. Polnej, tj. gminy Sie-

wierz, na ułożenie na niej kolektora.

Gmina Siewierz ma tereny, na których omawiany

zbiornik może być zlokalizowany przy DK1, ale

w miejscu o znacznie mniejszej uciążliwości, bez nisz-

czenia terenów zielonych, a przede wszystkim w uzgod-

nieniu z władzami lokalnymi.

stycje powinny być przeprowadzone bez uzgodnienia

z władzami samorządowymi?

2.

Czy podziela Pan pogląd, że uwagi mieszkań-

ców gminy Siewierz powinny być uwzględnione pod-

czas procesu planowania inwestycji tak mocno inge-

rującej w ich otoczenie?

Z poważaniem

Poseł Witold Klepacz

(nr 11400)

do ministra ﬁnansów

od nieruchomości

Szanowny Panie Ministrze!

Każdy system podat-

Dlatego pytam Pana Ministra: Ile kosztuje rze-

czywisty pobór podatku od nieruchomości (w tym

również podatku rolnego i leśnego) w zakresie kosz-

tów organów podatkowych, jak również kosztów po-

noszonych przez podatników?

Posłowie Piotr Chmielowski

i Wincenty Elsner

Warszawa, dnia 7 listopada 2012 r.

(nr 11401)

do ministra ﬁnansów

w sprawie kas ﬁskalnych dla podatników

Szanowny Panie Ministrze!

Część lekarzy denty-

stów korzysta z formy rozliczania podatkowego przy

pomocy tzw. karty podatkowej.

Jednak ci podatnicy,

którzy nie są zobowiązani do prowadzenia rejestru

przychodów dzięki tej właśnie formie opodatkowa-

nia, muszą wydawać paragony z kasy ﬁskalnej.

Wie-

my, że kosztów poniesionych w prywatnych gabine-

tach pacjent, jako osoba ﬁzyczna,niemożewżaden

sposób odpisać.

Wiemy też, że przychody lekarza od-

notowane w kasie ﬁskalnejniemajążadnegowpływu

na wysokość opodatkowania.

Dlatego pytam Pana Ministra: Po co więc stoso-

wać ﬁkcję obowiązkowych zapisów przychodów na

kasach ﬁskalnych,cojestzarównouciążliwejakinie-

potrzebne, skoro jedynym wpływem na społeczeństwo

w tym przypadku są świstki zwane paragonami?

Posłowie Piotr Chmielowski

i Wincenty Elsner

(nr 11402)

do ministra zdrowia

w sprawie utrzymania

Szanowny Panie Ministrze!

Dla wielu turystów

205

skiej, zwanej też Matką Bożą Kaszubską, w gdań-

skiej bazylice.

Odwiedzający to miejsce turyści – piel-

arium Matki Boskiej Oliwskiej i są komercyjne.

skiej Oliwskiej w Gdańsku-Oliwie?

(nr 11403)

do ministra zdrowia

w sprawie utrzymania

Szanowny Panie Ministrze!

Dla wielu turystów

miennej – Jasnej Pani w Gdańsku-Matemblewie.

Od-

nej – Jasnej Pani i są komercyjne.

(nr 11404)

do ministra zdrowia

Szanowny Panie Ministrze!

Dla wielu turystów

w gdańskiej katedrze.

Odwiedzający to miejsce tury-

ści, pielgrzymi nierzadko odbywają długą i nużącą

tuarium Matki Bożej Pięknej i są komercyjne.

Matki Bożej Pięknej w Gdańsku?

206

Interpelacja

(nr 11405)

do ministra gospodarki

Szanowny Panie Wicepremierze!

Z oﬁcjalnychda-

palnia KWK Knurów w Knurowie?

(nr 11406)

do ministra gospodarki

w Jastrzębiu-Zdroju

(nr 11407)

do ministra gospodarki

(nr 11408)

do ministra ﬁnansów

Szanowny Panie Ministrze!

Jednym z potencjal-

207

blika Indii.

Rynek indyjski cieszy się coraz to więk-

skiego.

(nr 11409)

do ministra spraw zagranicznych

interesowaniem naszych wytwórców i eksporterów.

(nr 11410)

do ministra ﬁnansów

blika Indonezji.

Rynek indonezyjski cieszy się coraz

indonezyjskiego.

kodem 9018... według systemu ISZTAR/TARIC?

Poseł Piotr Chmielowski

(nr 11411)

do ministra spraw zagranicznych

(nr 11412)

do ministra transportu,

208

pracodawca zatrudniający co najmniej 25 pracowni-

Państwa.

KPTW Natura Tour sp. z o.o.?

frastruktury względnie pracowników ﬁzycznych?

Poseł Piotr Chmielowski

(nr 11413)

do ministra transportu,

dusz, w wysokości kwoty stanowiącej iloczyn 40,65%

Drukarnia Kolejowa Kraków sp. z o.o.?

nych z prowadzeniem ruchu kolejowego bądź utrzy-

maniem infrastruktury względnie pracowników ﬁ-

zycznych?

Poseł Piotr Chmielowski

oraz grupa posłów

(nr 11414)

do ministra zdrowia

w sprawie zbierania punktów edukacyjnych

Szanowny Panie Ministrze!

W tym roku mija dru-

gi, pełny, 4-letni okres zbierania punktów edukacyj-

roku wszyscy aktywni zawodowo lekarze muszą roz-

liczyć się i przedstawić dokumenty potwierdzające

zdobycie minimum 200 punktów edukacyjnych w ostat-

nich 4 latach.

Wiadomo, że duża grupa lekarzy cał-

kowicie ignoruje ten obowiązek.

Z drugiej strony,

zasady zdobywania punktów nie są jednolicie uporząd-

kowane.

Myślę tutaj o sytuacji, w której liczy się np.

udział w kursie, a nie jego wartość merytoryczna.

Dlatego pytam Pana Ministra:

1.

Jakie konsekwencje grożą lekarzom za niewy-

wiązanie się z obowiązku zdobycia minimum 200

punktów edukacyjnych w ostatnich 4 latach?

2.

Czy planowane są zmiany w zakresie możliwo-

ści zdobywania punktów przez lekarzy np. na skutek

weryﬁkacjijakościkursówiszkoleń?

Poseł Piotr Chmielowski

oraz grupa posłów

209

Interpelacja

(nr 11415)

do ministra gospodarki

w sprawie zmiany rejestrów w zakresie

wyrobów medycznych na Ukrainie

Szanowny Panie Premierze!

Dla polskich ekspor-

terów rynek ukraiński stanowi bardzo łakomy ką-

sek.

Wymiana gospodarcza między Polską a Ukrainą

systematycznie rośnie od wielu lat.

Ukraina stosuje

pewne formy zabezpieczeń w dostępie produktów im-

portowanych na swój rodzimy rynek.

Jednym z takich

zabezpieczeń dotyczących wyrobów medycznych są

tzw. rejestracje wyrobów medycznych.

Niektórzy z na-

szych producentów dokonali takich rejestracji.

Z roz-

mów, które przeprowadziłem z przedsiębiorcami ukra-

ińskimi, rzekomo wszystko ma się zmienić od nowego

roku kalendarzowego.

Posiadają oni informacje, że

dotychczasowe rejestracje utracą ważność pomimo

tego, że były wydawane na okresy pięcioletnie.

Mają

się pojawić nowe rejestracje produktów, których for-

muła nie została podana do wiadomości publicznej.

Dlatego pytam Pana Premiera:

1.

Czy strona polska została poinformowana na

temat nowej formuły rejestracji wyrobu medycznego

na rynku ukraińskim?

2.

Czy ministerstwo planuje udzielenie pomocy

nowym podmiotom w uzyskaniu potencjalnie nowych

rejestracji?

Poseł Piotr Chmielowski

oraz grupa posłów

(nr 11416)

do ministra nauki i szkolnictwa wyższego

nauki o rodzinie, na Uniwersytecie Śląskim

ukową, ale również zamawianych.

Z magazynu rekru-

tacyjnego Uniwersytetu Śląskiego dowiedziałem się,

że można studiować kierunek: nauki o rodzinie.

Dlatego pytam Panią Minister:

skie?

Warszawa, dnia 7 listopada 2012 r.

(nr 11417)

do ministra nauki i szkolnictwa wyższego

Szanowna Pani Minister!

Przemiany w naszym

skiego dowiedziałem się, że można studiować kieru-

nek: życie wśród kwiatów.

Dlatego pytam Panią Minister:

(nr 11418)

do ministra transportu,

w sprawie odebrania pracownikom

i emerytom spółek kolejowych

uprawnień przejazdowych

w sprawie odebrania pracownikom i emerytom spół-

ek kolejowych uprawnień przejazdowych.

Pracownicy i emeryci różnych spółek kolejowych

do tej pory posiadali zniżki i uprawnienia do przejaz-

210

dów pociągami różnych spółek kolejowych.

Dzisiaj

odbiera się te uprawnienia wszystkim kolejarzom.

Przeciwko planowanym zmianom bardzo mocno

protestują niemal wszystkie związki zawodowe dzia-

łające na polskiej kolei.

Związkowcy uważają, iż ode-

branie ulg kolejarzom spowoduje zmniejszenie ich

zarobków, które i teraz są bardzo niskie.

Pracownicy

kolei będą zmuszeni płacić za swe przejazdy, które

do tej pory były częścią ich wynagrodzenia.

W związ-

ku z zabraniem ulgowych przejazdów zmniejszeniu

ulegną zarobki pracowników kolei.

Nietraﬁona reforma uderzy także w kolejarzy

emerytów, którym ograniczona zostanie możliwość

ulgowych przejazdów.

Emeryci, przechodząc na eme-

ryturę, nabyli prawo do zniżek w przejazdach kolejo-

wych.

Tymczasem dzisiaj słusznie nabyte przez nich

prawo im się odbiera.

Emeryci zmuszeni zostaną do

zapłaty różnego rodzaju wysokich opłat za prawo do

przejazdów ulgowych.

Należy wyraźnie podkreślić, iż obecne zmiany na

kolei idą w złym kierunku.

Odebranie pracownikom

i emerytom ich uprawnień nie ma żadnego uzasadnie-

nia i spowoduje wyraźne zubożenie kolejarzy.

Warto

dodać, iż związkowcy już zapowiadają akcje protesta-

cyjne i strajkowe, które mogą sparaliżować transport

kolejowy w Polsce.

Apelują do Pana Ministra o wstrzy-

manie się z niekorzystnymi reformami na kolei.

1.

Czy planowane zmiany w ulgach na przejazdy

dla kolejarzy są już ostateczne?

2.

Czy prawa do ulgowych przejazdów dla koleja-

rzy emerytów jako słusznie nabyte mogą ulegać zmia-

nom?

Z wyrazami szacunku

Poseł Jan Ziobro

Niepołomice, dnia 7 listopada 2012 r.

Interpelacja

(nr 11419)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie obsadzania stanowisk w spółkach

Szanowny Panie Premierze!

Po raz kolejny uka-

zależnych zatrudnienie znajdują ludzie związani z rzą-

dem i z partią Platforma Obywatelska.

dów obecnej koalicji około 200 mln zł.

Pan Premier zapowiadał niedawno, iż przyjrzy się

dokładnie problemowi zatrudniania w spółkach i agen-

cjach państwowych.

Jednocześnie dzisiejsze doniesie-

spółkach i agencjach zatrudnianie następuje na pod-

zgodzić z takim stanem rzeczy.

Kryteria przyjęć

1.

Ile stanowisk w państwowych spółkach i agen-

cjach w Polsce obsadzanych jest przez członków rzą-

du lub instytucje podległe rządowi (np. ARiMR)?

2.

Jakie są średnie zarobki w zarządach i radach

3.

Jednocześnie apeluję do Pana Premiera o grun-

towną kontrolę procesu zatrudniania w spółkach

i agencjach państwowych.

Apeluję również o stwo-

rzenie jasnego systemu zatrudniania pracowników

na ww. stanowiskach.

Z wyrazami szacunku

Poseł Jan Ziobro

(nr 11420)

do ministra gospodarki

w sprawie mechanizmów wsparcia

dla wysokosprawnej kogeneracji

Szanowny Panie Ministrze!

Działając na podsta-

cia dla wysokosprawnej kogeneracji.

Biorąc pod uwagę aktualny stan prawny, uprzejmie

chanizmy wsparcia wysokosprawnej kogeneracji będą

obwiązywały od 1 stycznia 2013 r.?

W jakim zakresie

i kiedy można spodziewać się ich ogłoszenia?

Rozwój wysokosprawnej kogeneracji jest jedynym

z celów aktualnej Polityki Energetycznej Polski.

Dla

jej rozwoju kluczowe znaczenie ma system wsparcia

w postaci świadectw pochodzenia i wynikających

z nich praw majątkowych.

Dotychczasowy system

wsparcia rozwoju kogeneracji obowiązuje tylko do

211

końca bieżącego roku i zgodnie z zapowiedziami miał

być przedłużony na kolejne lata.

Brak stosownych regulacji prawnych po bieżącym

roku będzie skutkował utratą przychodów ze sprze-

daży praw majątkowych wynikających z przedmioto-

wych świadectw oraz może doprowadzić do zaprze-

stania działalności gospodarczej w zakresie wytwa-

rzania energii elektrycznej w wysokosprawnej koge-

neracji.

Taki stan rzeczy byłby niebezpieczny zarówno dla

przedsiębiorstw, jak i ich klientów, korzystających z cie-

pła wytwarzanego w jednostkach kogeneracyjnych.

Biorąc pod uwagę znaczenie zagadnienia, jeszcze

raz uprzejmie proszę o odpowiedź na postawione po-

wyżej pytanie.

Z poważaniem

Poseł Michał Jach

Szczecin, dnia 7 listopada 2012 r.

Interpelacja

(nr 11421)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie

rocznego przygotowania przedszkolnego

Szanowna Pani Minister!

Od 1 września 2011 r.

nałożony został na dzieci, które ukończyły 5 lat.

Edu-

kacja przedszkolna realizowana jest w przedszkolach

lub oddziałach przedszkolnych w szkołach, w wymia-

rze pięciu godzin dziennie.

Po pierwszym roku obo-

wiązywania nowych przepisów zgłaszanych jest wie-

le uwag dotyczących funkcjonowania tego typu edu-

kacji.

Dotyczą one zwłaszcza wielu oddziałów przed-

szkolnych w szkołach.

Stowarzyszenie i Fundacja

Rzecznik Praw Rodziców przedstawiły raport „Wa-

runki edukacji przedszkolnej”.

Przedmiotowe opra-

cowanie pokazuje m.in. problemy dotyczące działal-

ności oddziałów przedszkolnych w szkołach.

Do głów-

nych problemów zaliczono m.in.: brak posiłków lub

jeden dziennie ograniczony czasem trwania przerwy

międzylekcyjnej, brak dostępu do wody pitnej, utrud-

niony dostęp do sanitariatów, wspólnych dla całej

szkoły, problemy lokalowe i braki w ich wyposażeniu.

Raport ten pokazuje również, że w przedmiotowych

oddziałach jest mniejszy zakres zajęć dodatkowych

lub ich zupełny brak.

Ograniczony jest również do-

stęp do specjalistów i nie we wszystkich placówkach

jest zapewniona opieka po zakończeniu zajęć.

Podno-

szone są także uwagi odnoszące się do samego pro-

cesu rekrutacji do placówek zajmujących się przygo-

towaniem przedszkolnym.

cowaniu standardów edukacji przedszkolnej realizo-

wanej w przedszkolach i oddziałach przedszkolnych

w szkołach?

2.

Jakie działania zamierza podjąć ministerstwo

w celu poprawy jakości i warunków rocznego przy-

gotowania przedszkolnego, które odbywa się w szko-

łach?

Z poważaniem

Poseł Jan Warzecha

Warszawa, dnia 7 listopada 2012 r.

(nr 11422)

do ministra transportu,

mechanicznych dostosowanych

Szanowny Panie Ministrze!

W mediach pojawiły

się informacje dotyczące planowanych zmian w prze-

pisach dotyczących zasad rejestracji pojazdów.

Z do-

niesień prasowych wynika, że rozważana jest możli-

wość dopuszczenia (rejestracji) do ruchu na terenie

naszego kraju samochodów przystosowanych do ru-

chu lewostronnego, który obowiązuje m.in. w Wiel-

kiej Brytanii.

Obecnie każdy pojazd musi być tech-

nicznie dostosowany do obowiązującego w Polsce

systemu prawostronnego ruchu drogowego.

Eksperci

wyrażają obawy, że dopuszczenie możliwości rejestra-

cji pojazdów mechanicznych dostosowanych do lewo-

stronnego ruchu może spowodować wzrost wypad-

ków i kolizji drogowych.

1.

Czy Pan Minister może potwierdzić, że są

czynione działania w celu umożliwienia rejestracji

w Polsce pojazdów mechanicznych przystosowanych

do ruchu lewostronnego?

2.

Czy dopuszczenie przedmiotowej kategorii po-

jazdów nie wpłynie negatywnie na stan bezpieczeń-

stwa w ruchu drogowym?

Z poważaniem

212

Interpelacja

(nr 11423)

do ministra pracy i polityki społecznej

przygotowania zawodowego dorosłych

Szanowny Panie Ministrze!

Jedną z form aktywi-

zacji zawodowej bezrobotnych jest przygotowanie za-

wodowe dla dorosłych.

Z danych MPiPS wynika, że

stających z tej formy pomocy.

Za przyczynę takiego

stanu rzeczy uważa się zbyt skomplikowane proce-

dury.

Przedsiębiorca, przyjmując osobę na przyucze-

nie zawodu, jest zobowiązany między innymi do spo-

rządzenia programu realizacji przygotowania zawo-

kuna.

Musi jednak spełniać szereg wymogów.

Praco-

dawca zobligowany jest również do prowadzenia ob-

szernej dokumentacji z przebiegu praktyki zawodo-

wej, musi zapewnić również pobierającemu naukę

odzież, obuwie robocze, a także bezpłatne posiłki

i napoje.

niezasadne byłoby uproszenie zasad i wymogów, jakie

musi spełnić pracodawca przyjmujący bezrobotnego

w celu przyuczenia do zawodu?

Z poważaniem

Poseł Jan Warzecha

(nr 11424)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

z informacjami o składnikach

produktów spożywczych

Szanowny Panie Ministrze!

Wyniki kontroli prze-

prowadzonej przez Inspekcję Jakości Handlowej Ar-

tykułów Rolno-Spożywczych wskazują, że etykiety

na produktach spożywczych w wielu przypadkach są

niezgodne z ich rzeczywistym składem.

Producenci

żywności w wykazach składników nie podawali peł-

nej informacji o ich zawartości.

Pomijano informację

o dodanej wodzie, soli czy też różnego typu aroma-

tach.

Nieprawidłowości dotyczyły również terminów

przydatności do spożycia.

Tego typu praktyki dotyczą

w szczególności przetworów mięsnych, ale również

wyrobów garmażeryjnych.

ga powyższy problem i jakie działania zamierza pod-

jąć, aby zapobiec nieuczciwym praktykom tego

typu?

Z poważaniem

Poseł Jan Warzecha

(nr 11425)

do ministra zdrowia

w sprawie

Szanowny Panie Ministrze!

W mediach pojawiają

się informacje o utrudnieniach w refundacji leków

dla osób cierpiących na chorobę Leśniowskiego-Croh-

na przez Narodowy Fundusz Zdrowia.

ChLC, czyli

przewlekły nieswoisty proces zapalny ściany przewo-

du pokarmowego, może dotyczyć każdego z jego od-

cinka, jednak najczęstszą lokalizacją zmian zapal-

nych jest końcowy odcinek jelita krętego oraz począt-

kowy jelita grubego.

Według danych na początku

2012 r. było zarejestrowanych w Polsce 5191 osób

chorych na ChLC.

Zasady przedmiotowego leczenia

refundowanego przez NFZ określone są w rozporzą-

dzeniu ministra zdrowia.

Jednak jak wskazują leka-

rze i cierpiący na tę chorobę, bardzo trudno jest speł-

nić wymagania przewidziane w tym akcie prawnym.

Dotyczy to zwłaszcza współczynnika masy ciała.

Z możliwości refundacji może skorzystać chory o współ-

czynniku wagi poniżej 18 BMI.

Według ekspertów

wymóg ten jest trudny do spełnienia, gdyż osoby cier-

piące na ChLC często przyjmują systemy sterydowe,

które powodują u nich znaczny, nienaturalny przy-

rost masy ciała.

stwo zamierza wprowadzić nowe regulujące dotyczą-

ce refundacji leczenia osób cierpiących na chorobę

Leśniowskiego-Crohna?

Z poważaniem

Poseł Jan Warzecha

213

Interpelacja

(nr 11426)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie wykonywania eksmisji

z następującym zagadnieniem.

W ostatnim czasie zaszło szereg zmian w ustawie

cywilnego.

Zmiany te dotyczyły m.in. wprowadzenia

instytucji pomieszczeń tymczasowych, do których są

przeprowadzane eksmisje osób, którym sąd, orzeka-

jąc o obowiązku opróżnienia, opuszczenia i wydania

lokalu mieszkalnego, nie przyznał prawa do lokalu

socjalnego.

Egzekucja wykonania tego obowiązku została

szczegółowo opisana w ustawie z dnia 17 listopada

nach wprowadzonych w przedmiotowej ustawie, któ-

gółowo opisany jest sposób i tryb przeprowadzania

tych specyﬁcznychegzekucji.

Zgodnie zatem z obecnie obowiązującą treścią

art. 1046 § 4 Kodeksu postępowania cywilnego, wy-

konując obowiązek opróżnienia lokalu służącego za-

spokojeniu potrzeb mieszkaniowych dłużnika na

ka prawo dłużnika do lokalu socjalnego lub zamien-

nego, komornik usunie dłużnika do innego lokalu

niu, na wniosek komornika, wskaże dłużnikowi tym-

czasowe pomieszczenie, nie dłużej jednak niż przez

jąc dłużnika do noclegowni, schroniska lub innej pla-

cówki zapewniającej miejsca noclegowe, komornik

Podobnie ust. 5

1

powołanego przepisu stanowi,

że jeżeli dłużnikowi nie przysługuje prawo do tym-

czasowego pomieszczenia, komornik usunie dłużni-

ka do noclegowni, schroniska lub innej placówki

du na miejsce położenia lokalu podlegającego opróż-

nieniu.

Żaden z tych przepisów, pomimo dość szczegóło-

wego potraktowania tej materii, nie precyzuje nato-

miast, czy właściwa gmina ma obowiązek uzgadnia-

nia z noclegownią, schroniskiem lub inną placówką

zapewniającą miejsca noclegowe okoliczności wska-

zania komornikowi tego miejsca celem przekwatero-

wania tam dłużnika z pomieszczenia tymczasowego.

Kwestii tej nie rozstrzyga również rozporządzenie

Zagadnienie to budzi poważne wątpliwości zarów-

no gmin zobowiązanych do wskazania tych miejsc,

jak również komorników zobligowanych do egzekucji

przedmiotowego obowiązku.

działania legislacyjne zmierzające do sprecyzowania

poruszonej kwestii?

Z poważaniem

Poseł Stefan Strzałkowski

Białogard, dnia 7 listopada 2012 r.

Interpelacja

(nr 11427)

do ministra pracy i polityki społecznej

osobom niepełnosprawnym

nej, a jednocześnie tak ważnej sprawy dla osób nie-

pełnosprawnych.

Na polskich drogach i parkingach widocznych jest

wiele miejsc parkingowych dla osób niepełnospraw-

nych.

Do parkowania na nich uprawnione są osoby

posiadające kartę parkingową, o której mowa w art. 8

gowym.

pełnosprawnymi są osoby, których niepełnospraw-

ność została potwierdzona orzeczeniem:

214

1) o zakwaliﬁkowaniuprzezorganyorzekającedo

jednego z trzech stopni niepełnosprawności określo-

nych w art. 3 lub

2) o całkowitej lub częściowej niezdolności do pra-

cy na podstawie odrębnych przepisów, lub

3) o niepełnosprawności, wydanym przed ukoń-

czeniem 16. roku życia.

Prawo o ruchu drogowym, po nowelizacji, która we-

szła w życie dnia 22 września 2009 r., stanowi nato-

miast, że kartę parkingową wydaje się na podstawie

nosprawności:

1) orzeczenia o niepełnosprawności,

Zgodnie z powyższym, pomimo zrównania w usta-

wanych przez inne niż powiatowe zespoły do spraw

orzekania o niepełnosprawności organy (np. komisje

ZUS, KRUS oraz komisje resortowe podległe MON

i MSWiA), osoby z tymi orzeczeniami nie mogą ko-

rzystać z uprawnień przewidzianych dla osób niepeł-

nosprawnych w ustawie Prawo o ruchu drogowym.

Pomimo posiadania zatem stosownych orzeczeń wy-

danych np. przez komisję resortową MON o niezdol-

ności do samodzielnej egzystencji (zrównanych de

facto z orzeczeniem o znacznym stopniu niepełno-

sprawności) osoby te muszą ponownie stawać przed

powiatowym zespołem do spraw orzekania o niepeł-

nosprawności, by w konsekwencji uzyskać kartę par-

kingową.

Sytuacja powyższa powoduje nie tylko ogromne

rozgoryczenie tych doświadczonych przez los osób,

lecz przede wszystkim często stanowi barierę nie do

pokonania w przypadku np. schorzeń powodujących

brak ﬁzycznychmożliwościstawieniasięprzedtaką

komisją.

wiającej ubieganie się o kartę parkingową bez ko-

nieczności stawania przed kolejnymi komisjami?

Z poważaniem

Poseł Stefan Strzałkowski

(nr 11428)

do ministra transportu,

wilnego.

Zmiany te dotyczyły m.in. wprowadzenia insty-

tucji pomieszczeń tymczasowych, do których są przepro-

wadzane eksmisje osób, którym sąd, orzekając o obo-

wiązku opróżnienia, opuszczenia i wydania lokalu

Instytucja pomieszczeń tymczasowych wiąże się

jednak z jeszcze jednym istotnym zagadnieniem.

W przypadku gdy sąd, orzekając o obowiązku

nego, przyznaje prawo do lokalu socjalnego, osoby te,

do czasu opróżnienia lokalu i przekwaterowania do

lokalu socjalnego, zobowiązane są co miesiąc uiszczać

odszkodowanie na rzecz właściciela lokalu (art. 18

ust. 1 ustawy).

Ponadto, w myśl art. 18 ust. 5 ww.

ustawy, jeżeli gmina nie dostarczyła lokalu socjalne-

ścicielowi przysługuje roszczenie odszkodowawcze do

W sytuacji zatem, gdy sąd przyznaje prawo do lo-

kalu socjalnego, właścicielowi lokalu przysługuje

roszczenie odszkodowawcze zarówno wobec lokatora,

jak również wobec gminy, która nie dostarczyła lo-

kalu socjalnego.

Sytuacja inaczej jednak wygląda, gdy sąd, orzeka-

jąc o eksmisji, nie przyznaje prawa do lokalu socjalne-

go.

Wówczas egzekucja tego obowiązku polega na prze-

kwaterowaniu osoby do pomieszczenia tymczasowego.

Obowiązek wskazania pomieszczenia tymczasowego

spoczywa na gminie (podobnie zresztą jak w przypad-

ku lokalu socjalnego).

Sytuacja w gminnych zasobach

nieruchomości powoduje jednak, że na wskazanie po-

mieszczenia tymczasowego wierzyciele muszą czekać

często latami.

Wówczas, do czasu wykonania eksmisji

z lokalu, jego właściciel może domagać się zapłaty od-

szkodowania za zajmowanie lokalu bez tytułu praw-

nego, na zasadach ogólnych, od osoby w nim zamiesz-

kującej.

W ustawie brak jednak precyzyjnego zapisu,

który pozwalałby domagać się odszkodowania od gmi-

ny, która nie wskazała pomieszczenia tymczasowego,

jak zostało to sformułowane w przypadku niewskaza-

nia lokalu socjalnego.

Stan powyższy stawia w bardzo niekorzystnej sy-

tuacji właścicieli lokali, z których sąd orzekł eksmisję

bez uprawnienia do lokalu socjalnego, którym prze-

ważnie nie udaje się wyegzekwować zapłaty odszko-

215

dowania od swoich dłużników zamieszkujących w tym

lokalu, a nie mogą zwrócić się ze stosownym roszcze-

niem do gminy.

Z poważaniem

Poseł Stefan Strzałkowski

(nr 11429)

W ostatnich dniach otrzymałem informację, że

planowany jest remont mostu przez rzekę Narew

k. miejscowości Żółtki w pasie drogi autobusowej

przebiegającej obok trasy S8.

Most ten spełnia obec-

autobusowej przeznaczonej dla ruchu lokalnego.

chem tranzytowym przejął nowo wybudowany frag-

ment trasy ekspresowej na odcinku Białystok – Jeże-

wo, oddany do użytku kilka tygodni temu wraz z no-

wym mostem nad rzeką Narew.

Jeszcze do niedawna

cały ten ruch obsługiwała droga jednojezdniowa wraz

ze starszym mostem na Narwi.

Most ten, jako frag-

ment trasy S8, w 2007 r. przeszedł gruntowną mo-

dernizację.

Kosztowała ona ponad 10 mln zł.

Wyda-

wałoby się, że most, pełniąc teraz tylko funkcje lo-

kalne, nie będzie już potrzebował żadnych remontów

i zmian przez dłuższy czas.

Okazuje się jednak, że

białostocki oddział Generalnej Dyrekcji Dróg Krajo-

wych i Autostrad przygotowuje się do poważnej ope-

racji na starym, zmodernizowanym moście na Narwi.

Dyrekcja regionalna GDDKiA, powołując się na prze-

pisy o ochronie przyrody, zauważyła, że obiekt ten

ma za mały prześwit między spodem mostu a po-

wierzchnią gruntu.

Nowy most (w ciągu trasy eks-

presowej) ma prześwit ponad 5 m, a ten stary – tro-

chę mniejszy.

Zdaniem Generalnej Dyrekcji Dróg

Krajowych i Autostrad prześwit ten uniemożliwia

dużym zwierzętom (jak jelenie i łosie) przechodzenie

pod mostem.

W związku z tym GDDKiA zamierza

most podnieść.

Sprawa ta budzi ogromne kontrowersje i sprzeciw,

które w pełni rozumiem i popieram.

Dodatkowo każe

postawić pytania związane z procesami decyzyjnymi

podejmowanymi przy okazji remontów, modernizacji,

budowy oraz przebudowy dróg, mostów i obiektów dro-

1.

Z jakich przepisów wynika konieczność podnie-

sienia starego mostu przez rzekę Narew k. miejsco-

wości Żółtki w pasie drogi autobusowej przebiegającej

2.

Czy szukano innego sposobu rozwiązania spra-

Czy sporządzone zostały stosowne opinie i przepro-

wadzone konsultacje?

cia tej inwestycji?

Czy jest już sporządzona dokumen-

tacja, a jeśli nie, to kiedy GDDKiA ma zamiar ogłosić

przetarg na jej wykonanie?

4.

Czy szacowano już, ile może kosztować operacja

podniesienia mostu?

Kiedy, według planów GDDKiA,

ma rozpocząć się jej realizacja?

5.

Czy zdaniem Pana Ministra zarówno minister-

tostrad nie mają obecnie pilniejszych wydatków?

6.

Czy przepisy, które według GDDKiA obecnie

nakazują podniesienie mostu, nie były aktualne kil-

ka lat temu, gdy przeprowadzano generalny remont?

Co spowodowało, że nie zastosowano ich wówczas i przy

okazji gruntownej modernizacji nie podniesiono mo-

stu?

Czy wówczas nie myślano o zapisach ustawo-

wych dotyczących ochrony przyrody?

7.

Czy według Pana Ministra sytuacja dotycząca

mostu na Narwi powinna wpłynąć na sposób plano-

wania przyszłych remontów, modernizacji oraz budo-

wy dróg i autostrad w Polsce?

8.

Jakie wnioski i działania według Pana Mini-

stra wynikają z opisanej sytuacji?

Uprzejmie proszę o przesłanie odpowiedzi także

ski@sejm.gov.pl

Z poważaniem

Poseł Dariusz Piontkowski

Białystok, dnia 7 listopada 2012 r.

Interpelacja

(nr 11430)

do prezesa Rady Ministrów

na rozpowszechnianie

Szanowny Panie Premierze!

Prezes Rady Mini-

strów jako naczelny organ administracji rządowej

pełni rolę przewodnią w kształtowaniu ustroju poli-

216

tyczno-społecznego w Rzeczypospolitej Polskiej.

W zakresie posiadanych przez niego uprawnień bar-

dzo ważną rolę odgrywa tzw. kompetencja generalna

odnosząca się do zakresu możliwych do wykonywa-

nia zadań, w którym to mieści się wszystko to, co nie

nie kompetencji).

W związku z tym kieruję niniejszą

interpelację do Szanownego Pana Donalda Tuska

jako prezesa Rady Ministrów, licząc, że na zagadnie-

nia przedstawione mi przez mieszkańców Podkarpa-

cia zostanie udzielona satysfakcjonująca i wyczerpu-

jąca odpowiedź.

Dnia 19 lipca 2011 r. w imieniu Rzeczypospolitej

Polskiej Trybunał Konstytucyjny wydał wyrok (sygn.

akt P 9/09), w którym orzekł o niezgodności art. 40

rozporządzenie Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji

poz. 1007, z 2002 r.

Nr 58, poz. 541 oraz z 2007 r.

Nr 124, poz. 870) uznano za niezgodne z art. 92 ust. 1

nych powyżej artykułów została odroczona przez try-

tego terminu nastąpiło z dniem 3 sierpnia 2012 r., od

którego to dnia do dzisiaj nie zostały wydane stosow-

ne regulacje prawne w tym zakresie.

Trwający stan

prawnego zawieszenia nie wpływa pozytywnie na

umacnianie się zasady zaufania obywateli do demo-

kratycznego państwa prawa i stanowionego prawa,

a także ogranicza ustawowo regulowaną swobodę

prowadzenia działalności gospodarczej.

Jest to zwią-

zane z charakterem opłaty za udzielenie koncesji,

której uiszczenie sprawia, że podmiot uzyskuje świad-

czenie w postaci przyznania prawa do prowadzenia

określonej działalności gospodarczej dotyczącej rzad-

kiego dobra, jakim są ograniczone zasoby częstotli-

wości, reglamentowane ze względu na ważny interes

publiczny oraz konieczność zachowania przez pań-

stwo nadzoru nad dostarczaniem społeczeństwu

ważnych usług medialnych w zgodzie z demokratycz-

nym porządkiem prawnym.

Państwo, realizując

przysługujące mu władztwo odnośnie do rynku re-

glamentowanego, powinno zapewnić koncesjonariu-

szowi możliwość działania, na podstawie i w grani-

cach prawa, w zakresie przysługującego mu prawa

podmiotowego o charakterze negatywnym, czyli wol-

ności gospodarczej, co jednak nie zachodzi w przy-

padku deﬂacjiprawa,któramiałamiejscewzwiązku

z brakiem uchwalenia stosownych przepisów w miej-

sce tych uchylonych wyrokiem Trybunału Konstytu-

cyjnego.

1.

Jeżeli wiadomo było, że derogacja art. 40 ust. 2

wizji oraz rozporządzenia Krajowej Rady Radiofonii

2012 r., to czy nie byłoby zasadne usprawnienie pro-

cesu stanowienia prawa, tak by następnego dnia

wchodziły w życie nowelizacje poprzednich przepi-

sów?

Takie rozwiązanie dałoby pewność osobom ﬁ-

zycznym i osobom prawnym co do obowiązującego

prawa.

Jednocześnie: Czy takie rozwiązanie mogłoby

się stać elementem zasad techniki prawodawczej

w zakresie dotyczącym niezwłocznego ogłaszania ak-

tów normatywnych?

2.

Na jakim etapie procesu legislacyjnego znajdu-

ją się projekty ustawowe stanowiące nowelizację

diofonii i telewizji oraz rozporządzenia Krajowej

Kiedy wejdą one w życie?

3.

W podanej sytuacji brak nowelizacji wymienio-

nych przepisów spowodował brak podstawy prawnej

dla nakładania opłat koncesyjnych.

W związku z tym

ilu nadawcom, którzy złożyli wnioski do KRRiTV i speł-

nili wszystkie wymogi formalne, nie została przyzna-

na koncesja?

4.

Jednocześnie: Czy brak nowelizacji wymienio-

nych przepisów spowodował utrudnienia lub unie-

możliwił egzekwowanie wcześniej nałożonych opłat

koncesyjnych?

Czy Skarb Państwa poniósł straty,

gnięcia opłat koncesyjnych uprzednio rozłożonych na

raty decyzjami przewodniczącego Krajowej Rady Ra-

diofonii i Telewizji?

5.

Art. 217 konstytucji stanowi, że: „Nakładanie

podatków, innych danin publicznych, określanie

Konstytucyjny w swoim orzecznictwie (m.in. w wy-

roku z dnia 19 lipca 2011 r., sygn.

P 9/09), jak rów-

nież doktryna, również przyjmują, że uregulowanie

wprowadzające podatek lub inną daninę publiczną

oraz wszystkie istotne elementy stosunku danino-

wego, czyli jego zakres podmiotowy, przedmiotowy,

stawki oraz pozostałe wymagane elementy, musi być

uregulowaniem w ustawie.

Z tych powodów chciał-

bym uzyskać informację, czy Rządowe Centrum Le-

gislacji, którego misją jest dbanie o spójność systemu

slacyjnego, posiada informację w zakresie aktów

prawnych niespełniających wymienionych powyżej

wymagań.

Czy podejmowane są kroki na rzecz zmia-

ny takiej sytuacji?

217

Rzeszów, dnia 7 listopada 2012 r.

Interpelacja

(nr 11431)

do ministra środowiska

Od ponad dwóch pokoleń mieszkańcy wsi Kąty

w gminie Nowy Żmigród, wsi Myscowa, Polany i Kremp-

na oczekują pozytywnej decyzji władz rządzących

w sprawie budowy wielozadaniowego zbiornika re-

jewództwie podkarpackim, powiecie jasielskim.

Lu-

dzie ci żyją zawieszeni w próżni, nie wiedząc, co mają

robić na terenach przeznaczonych na zalanie.

Wystę-

pujący bardzo wysoki wskaźnik bezrobocia w powie-

cie jasielskim, powodujący głód pracy w kontekście

obiecanej realizacji tej inwestycji dawał nadzieje na

ożywienie gospodarcze tegoż terenu.

Niestety plano-

wana inwestycja nagłośniana jest jedynie przed wy-

borami i podgrzewana jak stara kiełbasa wyborcza.

Pomimo planów i pilnej potrzeby jej realizacji inwe-

stycja ta ciągle nie rusza ze swoja realizacją.

Społecz-

ność lokalna nie może korzystać także z pomocy unij-

nej przeznaczonej na rozwój gospodarstw rolnych,

ponieważ plany zbudowania zbiornika retencyjnego

na tych terenach są, a decyzji o budowie jeszcze nie

ma.

To tylko jeden z wielu aspektów tej sprawy.

Inną kwestią jest mądre gospodarowanie zasoba-

mi wodnymi.

Według projektu, budowa zbiornika

retencyjnego Kąty – Myscowa jest niezbędnym w cza-

sie suszy elementem zabezpieczenia w wysokiej jako-

ści wodę pitną dla gmin zlokalizowanych pomiędzy

Nowym Żmigrodem a Jasłem oraz miast leżących na

terenie zlewni rzeki Wisłoki, tj. Jasła, Dębicy i Miel-

ca.

Zbiornik ten ma także zapewnić ochronę przeciw-

powodziową doliny Wisłoki na liczącym ok. 134 km

odcinku od planowanej zapory aż po Mielec.

W mojej

ocenie właśnie ten aspekt odgrywa kluczową rolę dla

mieszkańców, bowiem niemalże co roku tereny po-

wiatów: dębickiego, ropczycko-sędziszowskiego i mie-

leckiego są zalewane.

Tylko w przypadku strat powo-

dziowych zbiornik retencyjny pozwoli na zaoszczę-

dzenie rocznie kilku milionów złotych, co potwier-

dza konieczność szybkiej realizacji tej inwestycji.

Kolejną z funkcji planowanego zbiornika wodnego

miało być umożliwienie pracy elektrowni wodnej

sunkowo tanim źródłem energii i mogąca szybko

zmieniać generowaną moc w zależności od zapotrze-

bowania, dałaby nowe możliwości zatrudnieniowe

dla tego regionu.

Uważam również, że wybudowanie zbiornika re-

szansą na rozwój tej części województwa podkarpac-

kiego, również w kierunku turystyki, rekreacji i wy-

poczynku, a także pomoże zahamować migrację za-

robkową młodych ludzi z tych terenów.

W świetle opisanych powyżej okoliczności pytam

Pana Ministra:

1.

Jak długo mieszkańcy terenów przyległych do

zlewni rzeki Wisłoki mają czekać na ﬁnalnądecyzję

o wybudowaniu tego zbiornika?

Na kiedy przewidy-

wany jest termin rozpoczęcia prac?

2.

Czy Ministerstwo Środowiska rozważa możli-

wość doﬁnansowania budowy zbiornika wodnego

Kąty – Myscowa?

3.

Kiedy można spodziewać się rozpoczęcia i ﬁnal-

nego zakończenia realizacji tak długo oczekiwanej

i potrzebnej inwestycji?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Ziobro

(nr 11432)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie dostępu do świadczeń

odpowiedź w sprawie dostępu do świadczeń opieki

zdrowotnej ﬁnansowanejześrodkówpublicznych.

Art. 68 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Pol-

skiej zobowiązuje władze publiczne do zapewnienia

ze środków publicznych.

Tymczasem sytuacja w służ-

bie zdrowia jest tragiczna.

Przykładem są kolejki,

w jakich muszą czekać pacjenci, zanim zostaną pod-

dani leczeniu.

Kolejki zależą od sytuacji ﬁnansowej

danego szpitala i mogą wynosić kilka tygodni, mie-

sięcy, a nawet rok i więcej.

W przypadku choroby no-

wotworowej, gdy pacjent nie ma pieniędzy na leczenie

w prywatnych klinikach, stanowi to dla niego wyrok

śmierci.

Podobnie szokuje limitowanie funduszy dla

szpitali – dana placówka medyczna ma wybór: albo

leczyć pacjentów oraz niebezpiecznie się zadłużać,

albo unikać zadłużenia i niejednokrotnie skazywać

ludzi na śmierć, która jest skutkiem zaniechania le-

218

czenia szybko rozwijającej się choroby.

Przecież to nie

są prywatne zakłady, których celem jest zysk, tylko

placówki, które mają wypełniać konstytucyjne i usta-

wowe zadania z zakresu świadczenia opieki zdrowot-

nej.

Kolejnym przykładem niewywiązywania się

władz publicznych z konstytucyjnych obowiązków,

które w tym przypadku są określone w art. 68 ust. 3

Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej („Władze pu-

bliczne są obowiązane do zapewnienia szczególnej

wieku”), jest dopuszczenie do sytuacji, w jakiej obec-

nie znalazły się osoby niepełnosprawne.

Wsparcie

państwa dla nich jest niewspółmierne do ponoszo-

nych wydatków.

Spółki uzdrowiskowe Skarbu Pań-

stwa nie dysponują wystarczającymi środkami na

sﬁnansowanieswoichpotrzeb,przezcosąonepry-

watyzowane i przekształcają się w podmioty nasta-

wione na zysk, a nie rehabilitację.

Placówki prowa-

dzące warsztaty terapii zajęciowej mają niezmieniony

od 2009 r. algorytm ﬁnansowaniamimowzrostucen

towarów i usług.

Nie ma pieniędzy na zakup nowego

sprzętu, a Pan zadeklarował mimo to ﬁnansowanie,

z pieniędzy publicznych, zabiegu zapłodnienia in vi-

tro.

W związku z tym pytam:

1.

Skąd państwo będzie miało pieniądze na ﬁnan-

sowanie tego typu procedur?

2.

Dlaczego placówki mające świadczyć opiekę

zdrowotną traktuje się jak zakłady świadczące usłu-

gi medyczne, których celem jest przynoszenie zysku,

ograniczając im fundusze w sposób skutkujący albo

zaprzestaniem udzielania przez nich świadczeń, albo

ich upadkiem?

Dlaczego państwo przestało wywią-

zywać się z konstytucyjnych obowiązków?

3.

Jeśli są pieniądze na procedurę taką, jak za-

płodnienie in vitro, to dlaczego nie ma ich na leczenie

i rehabilitację obecnie żyjących obywateli?

Jest to

kwestia istotna, ponieważ zarówno prawo do równe-

go dostępu obywateli do opieki medycznej, jak i szcze-

gólną opiekę dla niepełnosprawnych zapewnia Kon-

stytucja Rzeczypospolitej Polskiej.

4.

Jaki sens ma ﬁnansowanieproceduryzapłod-

nienia in vitro, jeśli państwo nie prowadzi skutecz-

nej, kompleksowej polityki zmierzającej do realnej

poprawy sytuacji ﬁnansowejrodzinwPolsce?

5.

Jaki jest sens wprowadzania procedury zapłod-

nienia in vitro, jeśli zapomina się o tak podstawowych

kwestiach, jak dostosowanie ﬁnansowaniawarsztatów

terapii zajęciowej do dzisiejszych realiów cenowych?

6.

Jednym z etapów zapłodnienia metodą in vitro

jest przeniesienie najlepiej rozwiniętych zarodków do

macicy.

Czy wie Pan, co się dzieje z zarodkami słabo

rozwiniętymi?

7.

W jaki sposób zagwarantuje Pan, w kontekście

Pana wypowiedzi o bezpieczeństwie zarodków, że nie

będą one niszczone po procedurze, skoro ten fakt wy-

nika właśnie ze specyﬁkisamejprocedury?

8.

W jaki sposób można wprowadzić ﬁnansowanie

ze środków publicznych procedury zapłodnienia in

vitro w drodze rozporządzenia, jak to Pan deklaro-

wał, skoro, według art. 68 ust. 2 Konstytucji Rzeczy-

pospolitej Polskiej, „Warunki i zakres udzielania

świadczeń [zdrowotnych] określa ustawa”?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Ziobro

Łańcut, dnia 7 listopada 2012 r.

Interpelacja

(nr 11433)

do ministra zdrowia

Szanowny Panie Ministrze!

Działając na podsta-

W ostatnim czasie docierają do mnie apele osób

związanych ze środowiskiem chorych na DME.

Jest

to cukrzycowy obrzęk plamki, czyli zmiana o obrębie

siatkówki oka.

Występuje u osób chorych na cukrzy-

cę jako jedno z powikłań.

DME jest główną przyczy-

ną utraty ostrości wzroku.

Jedyną bezpieczną, sku-

teczną i zarejestrowaną metodą leczenia wspomnia-

nej wyżej choroby w Polsce jest aktualnie leczenie

z zastosowaniem iniekcji doszklistkowych przeciw-

ciała monoklonalnego anty-VEGF.

Dramat polskich

pacjentów polega jednak na tym, iż nie mają oni do-

stępu do takiego leczenia, gdyż w obecnie obowiązu-

jącym systemie nie jest ono ﬁnansowaneprzezNFZ.

Szpitale w ramach obowiązujących procedur ﬁnan-

sowych nie mają możliwości rozliczenia leczenia

DME z zastosowaniem iniekcji doszklistkowych prze-

ciwciała monoklonalnego ant-AEGF.

Stosowany na-

tomiast powszechnie w leczeniu retinopatii cukrzy-

cowej laser jest metodą nieskuteczną, gdyż nie nada-

je się do zastosowania w centralnej części oka w ob-

rębie plamki żółtej.

Laseroterapia nie spełnia więc

podstawowej potrzeby pacjentów, czyli poprawy

ostrości wzroku.

Wspomniana wyżej choroba bez od-

powiedniego leczenia powoduje u pacjenta stopniową

utratę ostrości widzenia, a u wielu pacjentów postę-

puje aż do całkowitej utraty wzroku.

Dla ok. 7 tys.

pacjentów kwaliﬁkującychsiędoleczeniawspomnia-

ną najnowocześniejszą metodą powyższe informacje

są bardzo przykre.

1.

Czy dostrzega Pan, jak groźną chorobą dla pa-

cjentów jest DME?

2.

Czy widzi Pan konieczność rozpoczęcia ﬁnan-

sowania przez NFZ jedynej skutecznej metody pomo-

cy chorym, jaką jest leczenie z zastosowaniem iniek-

anty-VEGF?

219

tecznie pomóc chorym na DME?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

Warszawa, dnia 7 listopada 2012 r.

(nr 11434)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie nieopłacalności produkcji rolnej

małych i średnich gospodarstw rolnych

Szanowny Panie Ministrze!

Działając na podsta-

docierają liczne sygnały osób związanych z rolnic-

twem, zaniepokojonych biernością rządu w sprawie

poprawy opłacalności produkcji rolnej małych i śred-

nich gospodarstw rolnych, a w szczególności opłacal-

ności żywca (wieprzowego, wołowego, drobiowego).

Problem dotyczy również produkcji roślinnej i spe-

cjalistycznej, zwłaszcza skupu owoców miękkich i pro-

dukcji rolniczej.

Ponadto zdarzają się sytuacje, że pro-

ducenci produkcji rolnej, sprzedając swoje produkty, na

uregulowanie zapłaty czekają nawet 2–3 tygodnie.

gulacji prawnych w celu poprawy opłacalności produk-

cji rolnej małych i średnich gospodarstw rolnych?

2.

Jakie działania podejmuje ministerstwo, aby

zapobiegać skutkom niekorzystnej sytuacji rolników?

3.

Czy rolnicy mogą liczyć na jakąkolwiek pomoc

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 11435)

do ministra transportu,

kontroli.

Wybrane inwestycje drogowe w największych

miastach” krytycznie odnosi się do różnego typu za-

niedbań w realizacji inwestycji drogowych.

Niektóre miasta utraciły szansę na otrzymanie do-

datkowych środków ze względu na niewłaściwe przy-

gotowanie inwestycji lub błędnie opracowane wnioski

o pomoc ﬁnansową.

Powodemutratydoﬁnansowania

z UE były również nieprawidłowości przy udzielaniu

zamówień publicznych i wykonaniu umów o realizację

robót czy doﬁnansowanieinwestycji.

W wielu miastach szwankowało planowanie inwe-

stycji – zasady opracowywania wieloletnich planów

inwestycyjnych były tam nieprzejrzyste.

Plany wy-

datków wielokrotnie zmieniano, często nie realizując

ich w pełni.

Zdarzało się, że miasta rezygnowały z za-

planowanych inwestycji.

W przypadku prawie wszystkich skontrolowanych

inwestycji dokumentacja projektowa była sporządza-

na z opóźnieniem, niekiedy kilkuletnim.

Inwestorzy

zgadzali się na wnioskowane przez wykonawców kil-

kakrotne przekładanie terminu opracowania doku-

mentacji, często nie wnikając w zasadność wniosku

i nie naliczając należnych kar umownych.

(nr 11436)

do ministra transportu,

woj. podkarpackiego

Stowarzyszenie Samorządów Terytorialnych Aglo-

meracja Rzeszowska w kierowanych do mnie apelach

informuje, iż przyjęty przez Radę Ministrów,,Pro-

gram budowy dróg krajowych na lata 2011–2015”

śloną przyszłość budowę drogi ekspresowej S19 na

terenie województwa podkarpackiego.

Znaczenie, ja-

220

regionu, potwierdza podpisanie w 2006 r. przez mi-

nistrów transportu 4 krajów, a następnie w 2010 r.

przez kolejne 3 państwa deklaracji łańcuckiej, która

była zobowiązaniem do m.in. podjęcia starań przez

rządy krajów sygnatariuszy do włączenia S19 w sys-

tem transeuropejskich korytarzy transportowych

oraz szybkiej budowy drogi i uznanie jej za priorytet

w politykach transportowych.

Dalsze przesuwanie

województwa podkarpackiego jest sprzeczne z intere-

sami kraju w dziedzinie transportu oraz uniemożliwia

twa.

Powoduje także marginalizację miasta Rzeszowa,

lokując je na obszarze peryferyjnym, ograniczając

zytowego i transgranicznego na kierunku północ–po-

łudnie.

Wreszcie pozbawia województwo, a zwłaszcza

jego południową część, możliwości rozwoju.

1.

Czy dostrzega Pan bierność rządu w przygoto-

wywaniu tej inwestycji?

2.

Czy zgadza się Pan ze stwierdzeniem, iż odkła-

danie ww. inwestycji stawia pod znakiem zapytania

spieszyć budowę drogi S19?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 11437)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie ingerencji obcych instytucji

jący wraz z dziećmi poza granicami Polski coraz czę-

ściej skarżą się na decyzje lokalnych instytucji, na

mocy których dochodzi do odebrania dziecka rodzi-

com, zakazu kontaktów z dziećmi, a także ogranicze-

nia lub pozbawienia władzy rodzicielskiej.

Jednocze-

śnie obywatelom polskim nie zapewnia się wystar-

czających informacji na temat wspomnianych inter-

wencji.

Stwarza to podejrzenie, że postępowanie takie

nie jest przejawem troski o dobro dziecka, lecz dys-

kryminacji Polaków za granicą.

skich rodzin za granicą?

mocy polskim rodzinom?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 11438)

do ministra gospodarki

Szanowny Panie Ministrze!

Działając na podsta-

Media informują, że w tym roku z linii montażo-

wych fabryk w Polsce zjedzie o jedną trzecią mniej

samochodów niż w roku 2008.

Przyszły rok niestety

zapowiada się jeszcze gorzej.

Polski rząd już trzy lata

temu wykluczył wsparcie polskiej motoryzacji.

Tym-

czasem w innych krajach branża samochodowa ma

się o wiele lepiej.

Wszystkie te informacje przygnę-

biają jeszcze bardziej, zwłaszcza, że nie tak dawno

przemysł motoryzacyjny był jednym z ﬁlarówpolskiej

gospodarki i liderem w Europie Środkowej.

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 11439)

do ministra administracji i cyfryzacji

w sprawie nieodpowiednich proporcji

zatrudnienia w administracji

Szanowny Panie Ministrze!

Działając na podsta-

221

Media podają, że mamy w Polsce sporą grupę

urzędników, którzy wykonują nikomu niepotrzebne

prace.

Jednocześnie jest wiele miejsc, gdzie funkcjo-

nariuszy publicznych jest zbyt mało, by w sposób

kompetentny zająć się sprawami obywateli.

W admi-

nistracji publicznej ciągle łatwiej o zatrudnienie no-

wych pracowników niż o rozstanie z tymi, którzy

stali się nadmiarowi.

Niestety przeważnie nijak od-

nosi się to do miejsc, w których urzędnik ma bezpo-

średni kontakt z petentem.

Żadna publiczna instytu-

cja nie powinna funkcjonować dla samej siebie.

Urzędnicy muszą pamiętać, że pracują dla obywate-

li i są przez nich wynajęci do załatwienia określonych

spraw.

Jeśli tego nie robią, to mamy do czynienia

raczej z jakimś dziwnym kołem zainteresowań niż

instytucją administracji publicznej.

Wiele sondaży

przeprowadzonych wśród ludzi załatwiających spra-

wy w urzędach wskazuje, iż mimo ciągłego wzrostu

zatrudnienia w tych placówkach czas i jakość obsłu-

gi nie zmieniły się znacznie.

zatrudnienia w polskich urzędach?

ten stan rzeczy?

Z poważaniem

(nr 11440)

do ministra ﬁnansów

w sprawie nierzetelnych praktyk

Szanowny Panie Ministrze!

Banki jako instytucje

zaufania publicznego, na których ciąży obowiązek

informacyjny, powinny zwracać szczególną uwagę na

rzetelność i jasność reklam promujących ich usługi.

Tymczasem wiele reklam wprowadza klienta w błąd

bądź stosuje sprzeczne z dobrymi obyczajami, a wręcz

agresywne techniki marketingowe.

Dotyka to przede

wszystkim osób, które nie mają dostatecznego roze-

znania w kwestiach prawnych związanych z ofero-

wanymi im produktami bankowymi lub pokrewny-

mi.

W szczególności dotyczy to faktu, że banki nie

umieszczają w reklamach dostatecznej ilości danych

pozwalających na świadome podjęcie przez klienta

decyzji poprzez niejasne informowanie o istotnych

kwestiach, takich jak: rzeczywiste oprocentowanie,

zmiana poziomu oprocentowania w ciągu roku, brak

gwarancji uzyskania określonego wyniku ﬁnansowe-

go, warunkach, jakie musi spełnić klient, aby skorzy-

stać z tego produktu, możliwości wcześniejszego wy-

cofania środków pieniężnych.

Często praktyką jest,

iż w reklamach podkreśla się treści nieistotne, wręcz

drugorzędne dla klienta, a pomija się treści najistot-

niejsze w umowie.

Wątpliwości może rodzić również

niejasna redakcja tekstów umów zawierających do-

datkowe do spełnienia przez klienta warunki, zapi-

sane często małą czcionką lub też w odnośnikach.

Do powyższych zastrzeżeń należy dodać jeszcze

praktyki budzące zastrzeżenia bardziej z powodu

sprzeczności z dobrymi obyczajami niż z legalnością,

tj. wciąganie klientów w tzw. łańcuszki, oferowanie

prezentów po spełnieniu dodatkowych warunków,

oferowanie zbędnych produktów ﬁnansowychniebę-

dących czynnościami bankowymi, zmuszanie do

wciągania w praktyki inne osoby.

W związku z czym pragnę zapytać Pana Ministra

1.

Czy Pana resort przewiduje większe zaangażo-

wanie Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów

w sprawie weryﬁkacji wzorów umów zawieranych

przez banki z klientami?

2.

Czy istnieje również możliwość zaangażowania

UOKiK, tak aby eliminować nieuczciwe treści z re-

klam bankowych zawierających nieuczciwe klauzule

we wspomnianych umowach?

3.

Czy Komisja Nadzoru Finansowego alarmowa-

ła Pana resort o nieuczciwych praktykach stosowa-

nych przez poszczególne banki działające na terenie

naszego kraju?

Z poważaniem

Poseł Ewa Kołodziej

Warszawa, dnia 7 listopada 2012 r.

(nr 11441)

do ministra ﬁnansów

w sprawie

działalności podmiotów gospodarczych

oferujących tzw. odwróconą hipotekę

Szanowny Panie Ministrze!

Coraz więcej ﬁrmna

sową, która swoim charakterem przypomina odwró-

coną hipotekę.

Z prawnego punktu widzenia nie jest

to jednak odwrócona hipoteka, a jedynie umowa

sprzedaży prawa do nieruchomości z prawem doży-

wocia, uregulowane w kodeksie cywilnym.

Taka usługa oferowana przez ﬁrmyniebędącepod

kontrolą Komisji Nadzoru Finansowego niesie spore

ryzyko, które w przypadku ich upadłości może pro-

222

wadzić do utraty przez klienta dożywotniego świad-

czenia pieniężnego, jak również nieruchomości, któ-

ra z chwilą notarialnego przeniesienia własności

należy do tej ﬁrmy.

Towłaśnieprzeniesieniewłasno-

ści nieruchomości, jeszcze za życia klienta, budzi naj-

większe wątpliwości, bowiem dla klienta ewentualna

upadłość przedsiębiorcy, z którym zawarł umowę,

oznaczać będzie utratę miejsca zamieszkania.

Opisy-

wany proceder jest o tyle niebezpieczny, że kierowany

jest on dla osób starszych, którym oferowana w re-

klamie propozycja comiesięcznego, dożywotniego

otrzymywania gotówki wydaje się bardzo korzystna,

a niestety osoby te częstokroć niedokładnie zapozna-

ją się z podpisywaną umową.

2.

Czy w przyszłości Komisja Nadzoru Finanso-

coną hipotekę?

3.

Czy Pana resort zajmuje się wprowadzeniem do

polskiego prawodawstwa odwróconego kredytu hipo-

tecznego?

Z poważaniem

Poseł Ewa Kołodziej

(nr 11442)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie działań mających na celu

Szanowna Pani Minister!

Umożliwienie młodzie-

ży szkolnej dostępu do pozbawionej wartości odżyw-

czych, tzw. żywności śmieciowej, powoduje kształto-

wanie złych nawyków żywieniowych, które w konse-

kwencji prowadzić mogą do chorób związanych z oty-

łością.

Warto zatem przyjrzeć się, jaki wpływ na

kształtowanie nawyków żywieniowych dzieci i mło-

dzieży ma asortyment produktów sprzedawanych

w szkolnych sklepikach.

Na temat dbałości o odpowiedni sposób żywienia

mówi przyjęta przez ONZ Konwencja o Prawach

Dziecka, której art. 24 stanowi, że państwo ma obo-

wiązek dążenia do najwyższego poziomu zdrowia

dziecka m.in. poprzez dostarczanie odpowiednich po-

żywnych produktów spożywczych.

Ponadto jeszcze

w 2008 r.

Parlament Europejski wezwał kraje człon-

kowskie do zapewnienia zdrowych produktów żyw-

nościowych w szkolnych sklepikach.

Produkty sprzedawane w sklepikach szkolnych są

żywnością ogólnodostępną, która przeznaczona jest

dla wszystkich konsumentów.

Obecnie jednak uczniowie zbyt rzadko wybierają

produkty zawierające naturalne wartości odżywcze,

takie jak: witaminy, minerały, błonnik, mikroele-

menty.

Natomiast bardzo często wybierają produkty

pozbawione jakichkolwiek wartości odżywczych

(poza kaloriami), będące produktami wysoko prze-

tworzonymi, kalorycznymi, posiadającymi ogromną

zawartość soli i cukru.

Notoryczne spożywanie tego

typu żywności może powodować liczne zachorowania

wśród młodych ludzi, zwłaszcza otyłość, a później jej

następstwa.

Odpowiedzialność za zdrowie i właściwy sposób

odżywiania powinna być kształtowana już od naj-

młodszych lat.

Dlatego też istotną kwestią jest pod-

noszenie świadomości społecznej dotyczącej skutków

złych nawyków żywieniowych.

1.

Jak w ocenie ministerstwa funkcjonują obecne

programy proﬁlaktyczne,mającenacelupromowa-

nie zdrowego trybu życia, w tym wyrabianie prawi-

dłowych nawyków żywieniowych wśród dzieci i mło-

dzieży oraz ich opiekunów?

2.

Czy Pani resort planuje wprowadzić nowe pro-

gramy proﬁlaktycznedoszkółiprzedszkoliorazinne

akcje społeczne?

Z poważaniem

Poseł Ewa Kołodziej

(nr 11443)

do ministra sportu i turystyki

w sprawie stworzenia norm prawnych

dla organizowania współzawodnictwa

namiczniej rozwijającym się ruchem pokera sporto-

wego na świecie oraz w Polsce daje się zauważyć ten-

dencje w kierunku stworzenia ram prawnych dla

organizowania współzawodnictwa w pokerze sporto-

wym na zasadach, na jakich odbywa się to w między-

narodowym ruchu sportowym.

Docelowym rozwiązaniem jest stworzenie polskie-

go związku pokera sportowego jako organizacji zaj-

mującej się, pod nadzorem ministra właściwego do

spraw kultury ﬁzycznej, upowszechnianiem tego

sportu i tworzeniem ram uprawiania tego sportu

oraz zasad współzawodnictwa.

Pozwolić to ma na wy-

223

odrębnienie i zwrócenie uwagi na aspekt sportowy

pokera jako gry karcianej.

W chwili obecnej poker zaliczany jest do gier ha-

zardowych, co sprawia, że podejmując próbę rywali-

zacji sportowej zmierzającej do osiągnięcia wyłącznie

wyniku sportowego, organizatorzy tego współzawod-

nictwa narażają się na zarzut naruszenia przepisów

ustawy o grach hazardowych z uwagi na fakt, że or-

ganizowanie turniejów pokera możliwe jest wyłącz-

nie w kasynach gry.

Sprawia to, że jakiekolwiek

współzawodnictwo sportowe, na wzór innych organi-

zowanych przez polskie związki sportowe, jest prak-

tycznie niemożliwe.

Co więcej, organizowanie turnie-

jów sportowych (opartych przecież o odmienne zasa-

dy dotyczące rywalizacji i wygranej) stanowi prze-

stępstwo karnoskarbowe zagrożone karą pozbawie-

nia wolności.

W tej sytuacji pasjonaci tego dynamicznie rozwi-

jającego się sportu są niejako niewolnikami uznania

przez ustawodawcę tylko jednej formy pokera, o któ-

hazardowej, której uprawianie jest traktowane jako

szkodliwe i uzależniające, czyli de facto patologiczne.

Państwo nie zwraca tym samym uwagi na fakt, że

na świecie, jak i w Polsce poker sportowy zdobywa

coraz więcej zwolenników i organizowany jest w for-

my zmierzające do nadania mu znaczenia w wymia-

rze wyłącznie sportowym.

To dlatego zarejestrowany został Związek Pokera

Sportowego jako związek sportowy w rozumieniu

Jest to znaczący krok do uznania, że poker sportowy

jest sportem i może być uprawiany w Polsce jak każ-

dy inny sport.

Z uwagi na fakt, że przepisy ustawy o sporcie

przewidują określoną procedurę zmierzającą do utwo-

rzenia polskiego związku sportowego, chciałbym za-

dać Pani Minister następujące pytania:

1.

Czy uważa Pani Minister za możliwe, by po

o sporcie, powstał polski związek sportowy zajmują-

cy się pokerem sportowym?

2.

Jeżeli tak, to czy Pani Minister uznaje za moż-

liwe dokonanie takich zmian w ustawie o grach ha-

zardowych, aby stworzyć prawne ramy dla funkcjo-

nowania pokera sportowego, bez uznawania go za grę

hazardową?

3.

Czy w Pani odczuciu możliwe jest uprawiania

pokera sportowego w Polsce na wzór innych gier kar-

cianych, np. brydża sportowego?

4.

Czy w ocenie Pani Minister fakt, że współza-

wodnictwo sportowe wiąże się ze zdobywaniem na-

gród oraz gratyﬁkacjipieniężnych,jestpowodem,dla

którego poker sportowy nie może być uprawiany bez

uznawania go za grę hazardową?

Przedstawiając powyższe, chciałbym, aby podle-

gły Pani Minister resort zajął stanowisko i przedsta-

wił swoją ocenę na temat prawnych możliwości upra-

wiania pokera sportowego w Polsce.

Wynika to choć-

by z faktu, że poker sportowy na świecie traktowany

jest jako sport, co wynika choćby ze sposobu, w jaki

ten ruch jest zorganizowany.

Celem przykładu można

tylko wskazać, że Międzynarodowa Federacja Pokera

Sportowego jest członkiem obserwatorem IMSA, tj. mię-

dzynarodowej federacji sportowej sportów umysłowych,

która zrzesza m.in. szachy oraz brydż sportowy.

Z poważaniem

Poseł Michał Tomasz Pacholski

Łęczyca, dnia 7 listopada 2012 r.

Interpelacja

(nr 11444)

do ministra transportu,

prowadzonych przez GDDKiA w 2013 r.

Panie Ministrze!

W roku 2012 r.

GDDKiA wyda

na remonty dróg 110,34 mln zł.

Ma zostać wyremon-

towanych łącznie 83,1 km dróg w ramach 28 zadań.

Od końca 2009 r. do końca 2011 r. sieć dróg kra-

jowych zarządzanych przez GDDKiA zwiększyła się

o blisko 1,2 tys. km.

Natomiast sieć dróg w stanie do-

brym w tym samym czasie wzrosła zaledwie o 300 km,

a w stanie złym zmniejszyła się o niecałe 100 km.

Wynika to z zakończenia szeregu inwestycji i prze-

kazania samorządom części dróg, którymi dotych-

czas administrowała GDDKiA.

Zgodnie z przyjętymi rozwiązaniami pierwsze

miejsce na liście do remontów zajmują w GDDKiA od-

cinki dróg, na których jest największy ruch, najwięk-

sza liczba wypadków i które są najgorszej jakości.

Według doniesień prasowych w roku 2013 na re-

monty dróg – po raz pierwszy ﬁnansowanezKrajo-

wego Funduszu Drogowego – ma być wydana kwota

565 mln zł., za które ma być zrealizowane 85 zadań

i wyremontowanych 656 km dróg.

Panie Ministrze, na prace te i środki oczekują nie

tylko kierowcy, ale również ﬁrmyremontowe.

1.

Ile dróg w Polsce będących w zarządzie GDD-

KiA wymaga remontów i na jaką wartość?

2.

Czy doniesienia prasowe dotyczące nakładów i ilo-

ści zadań są prawdziwe?

Jeżeli nie, to jaką rzeczywi-

ście kwotę zamierza wydać GDDKiA w roku 2013 na

remonty dróg?

3.

Ile km dróg i ile odcinków zostanie wyremon-

towanych w roku 2013 r?

4.

Jakie odcinki dróg i za jaką kwotę planowane

są do remontów w roku 2013 w województwie lubu-

skim, łódzkim i wielkopolskim?

Poseł Cezary Olejniczak

oraz grupa posłów

224

Interpelacja

(nr 11445)

do ministra transportu,

Panie Ministrze!

W lipcu 2011 r. na polskich płat-

nych drogach (autostradach, fragmentach dróg eks-

presowych) dla samochodów o masie powyżej 3 t za-

czął obowiązywać elektroniczny system poboru opłat

viaTOLL.

Przedsiębiorcy zostali zobowiązani do zakupu

i montażu w swoich samochodach urządzeń o nazwie

viaBOX.

To sprzęt niezbędny do korzystania z płatnych

autostrad i dróg.

Urządzenie to montowane w samo-

chodzie przesyła zakodowane informacje do bramow-

nic stojących przy drogach.

Dzięki informacji zwrot-

nej kierowca dowiaduje się, czy ma wystarczającą

ilość środków na koncie, by kontynuować jazdę po

płatnej drodze.

W niektórych przypadkach błędnie

funkcjonujący system doprowadził, że rekordzista ma

dzisiaj zapłacić blisko 2 mln zł kar.

Od miesięcy kierowcy skarżą się na wadliwość

urządzeń.

W wielu przypadkach urządzenie viaBOX

po chwili od zamontowania wskazuje brak środków.

W innych przypadkach przy długotrwałej jeździe

urządzenie pokazuje znaczny zapas ﬁnansowy,któ-

rego nie ma.

Firma Kapsch, wykonawca systemu, twierdzi, że

uszkodzony sprzęt stanowi mniej niż 0,02% wszyst-

kich urządzeń.

Jednakże na pytanie o liczbę rekla-

macji w sprawie wadliwych viaBOX – ów nie chce

udzielić odpowiedzi.

W umowie między GDDKiA a ﬁrmąKapschjest

zapis, że instytucja oraz ﬁrmanieponosząodpowie-

dzialności za szkody poniesione przez użytkownika

wane jego uszkodzeniem, utratą lub ujawnieniem

wady ﬁzycznej.

Według GDDKiA w razie wykrycia wady – jakich-

kolwiek nieprawidłowości urządzenie jest wymieniane

w 200 punktach dystrybucji na terenie całego kraju.

Panie Ministrze, na forum transportowym kie-

rowcy zwołują się do protestu w sprawie systemu via-

TOLL.

Chcą protestować przeciwko nakładanym

karom, które niesłusznie są im naliczane z tytułu

wprowadzających ich w błąd urządzeń viaBOX.

1.

Jaka jest liczba reklamacji urządzeń viaBOX?

2.

W ilu przypadkach odwołują się kierowcy od

nałożonych kar w związku z funkcjonowaniem elek-

tronicznego systemu poboru opłat?

3.

Czy ministerstwo ma rozeznanie, jaka jest ska-

la tego zjawiska?

4.

Czy w opisanej przez nas sprawie ministerstwo

podejmowało bądź zamierza podejmować jakieś dzia-

łania mające na celu sprawdzenie prawidłowości

działania tego systemu?

Poseł Cezary Olejniczak

oraz grupa posłów

(nr 11446)

do ministra transportu,

Panie Ministrze!

Została oddana do użytku droga

ekspresowa S3 na odcinku Szczecin – Gorzów Wlkp.

W budowie jest odcinek pomiędzy Gorzowem Wlkp.

a Sulechowem.

Obwodnica Gorzowa Wlkp. i Między-

rzecza to droga jednojezdniowa.

Niestety brak jest

jednoznacznych informacji na temat dalszej budowy

S3 oraz dobudowania jednej nitki drogi na obwodni-

cy Gorzowa Wlkp. i Międzyrzecza.

Informacje prze-

kazywane przez przedstawicieli GDDKiA oraz donie-

sienia prasowe są w tej sprawie sprzeczne.

Panie Ministrze, w związku z powyższym zwracam

1.

Kiedy zostanie dobudowana jedna nitka drogi

na obwodnicy Gorzowa Wlkp. i Międzyrzecza?

odcinku Sulechów – Legnica i w jakim terminie zo-

staną zakończone?

3.

Dlaczego do dziś nie rozpoczęto budowy odcin-

ka Sulechów – Nowa Sól, skoro jedna nitka drogi już

istnieje, a teren pod budowę drugiej nitki drogi jest

przygotowany?

Z poważaniem

Poseł Bogusław Wontor

Warszawa, dnia 7 listopada 2012 r.

(nr 11447)

do ministra transportu,

wprowadzanych działań poprawiających

bezpieczeństwo na polskich kolejach

Szanowny Panie Ministrze!

Na kongresie kolejo-

wym w Warszawie stwierdził Pan że „obecna kaden-

225

cja jest czasem gruntownych zmian na kolei.

One już

się rozpoczęły i są podporządkowane bezpieczeństwu

i komfortowi pasażerów.

Najpierw musimy uporząd-

kować sprawy wewnątrz PKP oraz przyspieszać in-

westycje, kupować nowy tabor, rewitalizować linie

kolejowe, aby zmiany na kolei były jak najszybciej

odczuwane przez obywateli”.

jak ma się to do ostatnich wydarzeń, gdzie dowiadu-

jemy się, że dochodzi do bardzo poważnych zdarzeń

zagrażających życiu i bezpieczeństwu pasażerów i pra-

cowników PKP.

W dniu 17 października br. w miej-

scowości Palędzie pod Poznaniem w woj. wielkopol-

skim dwa pociągi osobowe jadące w przeciwnych

kierunkach, znalazły się na jednym, tym samym to-

rze.

Maszyniści jednak w porę wyhamowali i udało

się uniknąć tragedii.

Kolejny przypadek, gdzie mogła

się wydarzyć tragedia na torach, to zdarzenie z 4 li-

stopada br., gdzie na ten sam tor na peronie 3 kato-

wickiego dworca wjechały dwa pociągi.

Skład Prze-

wozów Regionalnych oraz drugi pociąg EuroCity

relacji Wiedeń – Warszawa, w którym przebywało

około 70 osób.

W obu tych przypadkach maszyniści

na szczęście w porę zorientowali się, że jadą tym sa-

mym torem i zdążyli zatrzymać składy.

Mając na

uwadze ostatnią katastrofę w marcu na kolei pod

Szczekocinami oraz powyższe wydarzenia, zwracam

1.

Jakie czynności i działania zostały wprowadzo-

ne na polskich kolejach w celu poprawy bezpieczeń-

stwa dla pasażerów i dla pracowników PKP?

2.

Czy zostały już uporządkowane sprawy we-

wnątrz PKP, o których pan wspominał, i czego one

dotyczyły?

3.

Jakie inwestycje zostały przewidziane, zapla-

nowane na najbliższe miesiące, mające na celu popra-

wę bezpieczeństwa na polskich kolejach?

Poseł Jerzy Borkowski

Warszawa, dnia 7 listopada 2012 r.

(nr 11448)

do ministra zdrowia

w sprawie badań

którzy narażeni są na szereg zagrożeń – są to czyn-

niki biologiczne (bakterie, wirusy, kontakt z zakażo-

ną krwią), czynniki chemiczne (środki do dezynfekcji

powierzchni oraz sprzętu, lateks, na który uczulone

jest coraz więcej osób), czynniki psychiczne (kontakt

z chorymi, nieuleczalnie chorymi, śmierć pacjentów,

udział w katastrofach), czynniki ﬁzyczne(noszenie,

przenoszenie pacjentów, ciężkiego sprzętu, zagroże-

nie związane z pracą z osobami chorymi psychicznie

oraz niebezpiecznymi)

Panie Ministrze, pojawia się zatem pytanie, czy

w związku z tymi zagrożeniami pracownicy służby

zdrowia nie powinni mieć zagwarantowanego dostę-

pu do regularnych bezpłatnych badań proﬁlaktycz-

nych (w tym badania słuchu u osób pracujących

w ambulansach), leków, leczenia specjalistycznego,

wyjazdów sanatoryjnych, rehabilitacji i psychologa?

Proszę o odpowiedź na powyższe pytanie.

Poseł Jerzy Borkowski

(nr 11449)

do ministra zdrowia

prace zespołów karetek ratunkowych

Szanowny Panie Ministrze!

Podstawowy zespół

karetki pogotowia ratunkowego to obecnie 2 osoby.

W takim składzie zespół karetki pogotowia ratunko-

wego nie jest w stanie prawidłowo prowadzić akcji

udzielania pierwszej pomocy.

W przypadku resuscy-

tacji krążeniowo oddechowej jeden ratownik wyko-

nuje pośredni masaż serca, drugi ratownik wykonu-

ję sztuczną wentylację, aby podać lekarstwa lub zor-

ganizować miejsce na oddziale intensywnej terapii

lub transport lotniczy, akcja musi zostać czasowo

przerwana, co obniża szanse pacjenta.

Czy nie uważa Pan Minister że zespół karetki po-

gotowia ratunkowego powinien się składać z 3 osób?

Wprowadzenie trzeciej osoby znacznie przyśpie-

szy dotarcie do szpitala pacjentów, którzy za względu

na jednostki chorobowe, takie jak: zawał mózgu,

ostry zawał mięśnia sercowego, zator płucny, obrzęk

płuc powinni być przetransportowani do szpitala spe-

cjalistycznego jak najszybciej w celu wdrożenia leków

odpowiednich dla każdego z przypadków chorobo-

wych.

Natomiast zespół 2-osobowy nie może prze-

nieść samodzielnie pacjenta z wagą powyżej 80 kg

(dopuszczalny ciężar to 40kg na jednego mężczyznę),

w związku z czym angażowane są dodatkowe karet-

ki lub straż pożarna, co opóźnia przyjazd do szpitala

i szanse pacjenta na wyzdrowienie.

W sytuacjach kryzysowych szczególnie ważna jest

obecność dodatkowej osoby, aby w jak najszybszym

czasie wykonać triage.

Dodatkowa osoba w zespole może zapobiec wielu

obciążeniom oraz urazom, na jakie narażeni są ra-

townicy medyczni w związku z noszeniem pacjentów,

szczególnie otyłych, których cały czas przybywa.

czy nie byłoby zasadne rozważenie zmian w przepi-

226

sach regulujących prace zespołów karetek ratunko-

wych w taki sposób, aby umożliwić wprowadzenie

trzeciej osoby do zespołu?

Poseł Jerzy Borkowski

(nr 11450)

Szanowny Panie Premierze!

W czerwcu 2012 r.

wystąpiłem do Pana Premiera z interpelacją w spra-

wie prywatyzacji Polskiej Agencji Prasowej SA.

Od-

powiedź w Pana imieniu ministra Mikołaja Budza-

nowskiego niestety nie odniosła się do najważniej-

szych problemów i zagrożeń podniesionych w inter-

pelacji.

Po pierwsze, brakuje odpowiedzi, na jakiej

podstawie MSP podjęło działania sprzeczne z obo-

wiązującym prawem poprzez ogłoszenie publiczne

w sprawie doradztwa prywatyzacyjnego w procesie

zbycia 85% akcji PAP SA wobec wyrażonego w art. 7

wania przez Skarb Państwa więcej niż 49% akcji.

Taki unik w odniesieniu się do kluczowego zagadnie-

nia mojej interpelacji budzi zdziwienie, tym bardziej

iż w odpowiedzi na interpelację minister Mikołaj Bu-

dzanowski sam stwierdził, iż „Wykonując ustawowe

uprawnienie, minister skarbu państwa inicjuje dzia-

łania prywatyzacyjne wobec wszystkich podmiotów,

z wyjątkiem tych, które na podstawie odrębnych

przepisów zostały wyłączone z działań prywatyzacyj-

nych”.

Otóż te właśnie przywołane powyżej odrębne

przepisy z ustawy o PAP wyłączyły z uprawnień mi-

nistra zbycie akcji ponad 49% akcjonariatu agencji.

Tak więc minister skarbu państwa nie był uprawnio-

ny do inicjowania zbycia ww. pakietu akcji i wydat-

kowania na pokrycie kosztów pierwszego etapu pro-

cesu prywatyzacji środków budżetowych.

Podejmując

w dniu 18 listopada 2010 r. decyzję o prywatyzacji

PAP, ogłaszając przetarg na doradcę prywatyzacyj-

nego (13 maja 2011) oraz udzielając w wyniku powyż-

szego przetargu zamówienia publicznego (28 lipca

2011), minister działał wbrew Radzie Ministrów, al-

bowiem na aktualnej wówczas liście przewidzianych

do prywatyzacji podmiotów zatwierdzonej przez rząd

nie było Polskiej Agencji Prasowej.

Odnośnie do merytorycznej części odpowiedzi mi-

nistra Budzanowskiego na interpelację z ubolewa-

niem stwierdzam, iż nie odniósł się on do żadnego

z podniesionych przeze mnie zagrożeń prywatyzacji

PAP SA, powołując się na konieczność przemyślenia

wniosków wynikających z analizy przedprywatyza-

cyjnej.

Przyjmuję to tłumaczenie, jednakże nie do

wszystkich podniesionych zagadnień.

Otóż zgodnie

z ustawą o PAP agencja realizuje misję, której nie

wolno sprowadzić do aspektów prawno-biznesowych,

a taki charakter ma zgodnie z umową zawartą z kon-

sorcjum doradców analiza przedprywatyzacyjna.

Wpi-

sując agencję na listę prywatyzowanych przedsię-

biorstw, Rada Ministrów powinna mieć wyrobioną

polityczną ocenę konsekwencji społecznych takiej pry-

watyzacji, w szczególności dla równowagi ładu medial-

nego w Polsce.

Takiej oceny nie przeprowadzi doradca

prywatyzacyjny, co potwierdza litera umowy.

Podsumowując, zwracam się do Pana Premiera

o zajęcie stanowiska w odpowiedzi na niniejszą inter-

pelację w zakresie następujących zagadnień:

1.

Wobec brzmienia art. 7 ust. 5 ustawy o PAP, na

jakiej podstawie prawnej minister Budzanowski zaini-

cjował uruchomienie procesu prywatyzacyjnego wobec

pakietu akcji PAP SA ponad 49% akcjonariatu agencji?

2.

W kontekście dyscypliny ﬁnansówpublicznych,

na jakiej podstawie prawnej niesprzecznej z art. 7

we MSP na ﬁnansowaniedoradztwa?

Zwracamuwa-

gę Pana Premiera, iż w przypadku braku nowelizacji

przez parlament ustawy o PAP dopuszczającej zbycie

wszystkich akcji lub w przypadku takiego opóźnienia

prac nad nowelizacją, iż analiza przedprywatyzacyj-

na będzie wymagała kolejnych, oprócz przewidzia-

nych w umowie z doradcą, aktualizacji za dodatkowe

środki budżetowe, będzie mógł zostać podniesiony

zarzut marnotrawstwa środków publicznych z pełny-

mi tego konsekwencjami dyscyplinarnymi i karnymi

dla osób odpowiedzialnych.

3.

Wobec decyzji Rady Ministrów z dnia 27 marca

2012 r. o wpisaniu agencji na listę prywatyzowanych

podmiotów proszę o przedstawienie oceny Pana Pre-

miera konsekwencji społecznych ewentualnej prywa-

tyzacji oraz dla misji PAP SA zapisanej w ustawie, ze

szczególnym uwzględnieniem ładu medialnego w Pol-

sce, zagrożeń, o których pisałem w interpelacji z dnia

22 czerwca 2012 r., która to ocena powinna być do-

konana przed podjęciem ww. decyzji.

Wobec uchylenia się przez ministra Budzanowskie-

go od rzetelnej odpowiedzi na moją interpelację z dnia

22 czerwca 2012 r. zwracam się do Pana Premiera

bezpośrednio o udzielenie odpowiedzi po ustaleniu

w trybie nadzoru niezbędnych faktów, w szczególności

dotyczących ww. pkt 1 i 2.

Na marginesie: proszę

zwrócić uwagę panu ministrowi, że na stronach inter-

netowych MSP widnieją sprzeczne informacje co do

trybu prywatyzacji agencji.

W karcie prywatyzacji

(http://prywatyzacja.msp.gov.pl/portal/pr/form/

r2351/Polska_Agencja_Prasowa_SA_w_Warszawie.

html) przewiduje się tryb publicznego zaproszenia do

negocjacji, natomiast na stronie (http://inwestor.msp.

gov.pl/portal/si/form/r2398/Polska_Agencja_Praso-

wa_SA_z_siedziba_w_Warszawie.html) zawierającej

proﬁlspółkijestmowaotrybiepublicznym.

Z poważaniem

Poseł Mariusz Kamiński

Warszawa, dnia 7 listopada 2012 r.

227

Interpelacja

(nr 11451)

do ministra pracy i polityki społecznej

dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecz-

nych w Częstochowie zostało skierowane pismo do-

tyczące wyjaśnień w związku z przedstawieniem

szczegółowego uzasadnienia odmowy umorzenia cią-

żących na dłużniku, którym jest pan W. W., należno-

ści cywilnoprawnych, jakie zostały na niego nałożo-

ne, a które przypadają zakładowi.

Do dnia dzisiejsze-

go żadne pismo, jak również odpowiedź w tej sprawie

nie zostały przekazane.

Do wyżej przedstawionej sy-

tuacji dołączam kopie dokumentu, który został wy-

słany do dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecz-

nych w Częstochowie, na który nie została sporzą-

dzona odpowiedź.

W związku z zaistniałą sytuacją

tanie:

Dlaczego zgodnie z obowiązującymi przepisami,

według których odpowiedź na pismo powinna zostać

sporządzona w terminie 30 dni roboczych, nie zosta-

ła ona przekazana pomimo upływu ponad 3 miesię-

cy?

W związku z tym jakimi przepisami kieruje się

Zakład Ubezpieczeń Społecznych, jeśli nie stosuje się

do ustawowych terminów?

Z poważaniem

Poseł Marek Balt

Warszawa, dnia 7 listopada 2012 r.

(nr 11452)

do prezesa Rady Ministrów

Centrum Powiadamiania Ratunkowego

w Lublińcu i przeniesienia CPR dla

Szanowny Panie Premierze!

Centrum Powiada-

miania Ratunkowego w Lublińcu obsługuje cały po-

wiat lubliniecki.

Dzięki zaangażowaniu pracujących

w nim dyspozytorek pomoc może przyjść sprawnie

i szybko, gdyż wymienione panie tam pracujące zna-

ją okolicę, a także jej mieszkańców.

Ponadto najistot-

niejszym w tym zagadnieniu jest wartość zdrowia

i życia ludzkiego, które mogą być zagrożone w mo-

mencie zlikwidowania Centrum Powiadamiania Ra-

tunkowego w Lublińcu i przeniesienia go dla powia-

tu lublinieckiego do oddalonej o prawie 40 km Czę-

stochowy.

Jest to niedopuszczalne dla tak sporego

obszaru, jakim jest powiat lubliniecki.

Administracja

publiczna powinna mieć na względzie przede wszyst-

kim dobro i bezpieczeństwo obywateli, a nie względy

ekonomiczne, które niewątpliwie zmuszają do wdra-

żania pewnych projektów oszczędnościowych.

Oszczędności jednakże nie powinny przeważać nad

zdrowiem i życiem obywateli.

Mając na względzie powyższe zagadnienie, zwracam

1.

Czy względy ekonomiczne, które przemawiają za

likwidacją Centrum Powiadamiania Ratunkowego

w Lublińcu, powinny mieć pierwszeństwo przed bez-

pieczeństwem mieszkańców powiatu lublinieckiego?

2.

Czy w związku z projektem likwidacji Cen-

staną przeznaczone dodatkowe środki na utrzyma-

nie Centrum Powiadamiania Ratunkowego w Czę-

stochowie, które będzie miało do obsłużenia dodat-

kowy obszar?

W załączeniu przekazuję do wiadomości kopię

uchwały Rady Miejskiej w Lublińcu dotyczącą pro-

jektu likwidacji Centrum Powiadamiania Ratunko-

wego w Lublińcu*

)

.

Z poważaniem

Poseł Marek Balt

(nr 11453)

do prezesa Rady Ministrów

mieszkań lokatorskich wybudowanych

przy udziale środków z Krajowego Funduszu

kolizji znowelizowanych ustaw, tj. ustawy

o niektórych formach popierania

o poręczeniach i gwarancjach udzielanych

Szanowny Panie Premierze!

Spółdzielnia Miesz-

kaniowa „Metalurg” w latach 1999–2007 jako jedyna

spółdzielnia na terenie Częstochowy zrealizowała 174

mieszkania lokatorskie wybudowane przy udziale

kredytu udzielanego poprzez Bank Gospodarstwa

kaniowego, zasiedlane na zasadzie umowy o ustano-

wienie spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalne-

*

)

228

go*

)

.

Mieszkania „lokatorskie” można było zrealizo-

wymienionych ustawach funkcjonowały zapisy o nie-

możności, pod rygorem nieważności, przekształcenia

lokali mieszkaniowych lokatorskich w odrębną wła-

gdzie dodano cały rozdział 4b określający zasady

przekształcenia mieszkań lokatorskich w odrębną

o spółdzielniach mieszkaniowych uchylono ust. 2

w art. 12

1

, będący zakazem, pod rygorem nieważno-

ści, przekształcenia mieszkań lokatorskich.

Jednakże pomimo uchylenia powyższego zakazu

przenoszenia przez spółdzielnię na inną osobę własno-

ści lokalu mieszkalnego w budynku w wybudowanym

niowego w ustawie o spółdzielniach mieszkaniowych

w niezmienionym brzmieniu pozostał zakaz ustana-

wiania odrębnej własności odnośnie do mieszkań loka-

torskich wybudowanych ze wsparciem środków z KFM.

Pomimo wyjaśnień na wystąpienie rzecznika praw oby-

watelskich przedstawiającego ten problem składanych

przez podsekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

Stycznia o możliwości oceny, oceny notariuszy i Wy-

działu Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego w Często-

chowie, wobec utrzymania przez ustawodawcę zakazów

wynikających z ustawy o niektórych formach popiera-

w ramach spółdzielni mieszkaniowych lokali mieszkal-

nych wybudowanych przy udziale środków z Krajowego

Funduszu Mieszkaniowego jest niemożliwe.

Tym samym dokonana ustawą z dnia 19 sierpnia

rania budownictwa mieszkaniowego oraz ustawy

o spółdzielniach mieszkaniowych nowelizacja nie w peł-

ni realizuje cel ustawodawcy, jakim było umożliwienie

przekształcenia praw do lokali mieszkalnych.

Mając na uwadze wyżej przedstawioną sytuację,

Czy w wyniku zaistniałej kolizji ustaw uniemożliwia-

jącej właściwe wykonanie znowelizowanej ustawy

o niektórych formach popierania budownictwa miesz-

kaniowego zostaną podjęte działania legislacyjne,

których celem będzie wyeliminowanie zaistniałego

problemu występującego na skalę krajową?

Z poważaniem

Poseł Marek Balt

(nr 11454)

do ministra sportu i turystyki

przyszłości szkół mistrzostwa sportowego

Szanowna Pani Minister!

Zaniepokojony infor-

ZOS „Baza” w Mrągowie, oraz doniesieniami o pla-

nowanym wycofaniu się z subwencji szkół mistrzo-

stwa sportowego przez Pani resort, uprzejmie pro-

szę o przedstawienie propozycji systemowego roz-

wiązania funkcjonowania szkół mistrzostwa spor-

towego w Polsce.

Pragnę nadmienić, że szkoły te istnieją w naszym

kraju od kilkudziesięciu lat i stały się trwałym ele-

mentem polskiego systemu edukacji, generalnie do-

brze wywiązując się ze swojej roli zarówno dydak-

tyczno-wychowawczej, jak i szkoleniowej.

ZOS „Baza” w Mrągowie to szkoła z żeglarskimi

tradycjami.

Młodzi uczniowie i zawodnicy jako junio-

rzy zdobywają regularnie tytuły mistrzów świata,

Europy i kraju (www.baza.mragowo.pl).

Jej wycho-

wankami byli m.in. Karol Jabłoński, Piotr Myszka,

Piotr Siemionowski.

Od wielu lat boryka się jednak

z wieloma problemami, które mają swoje źródło w nie-

dookreślonej formule prawnej łączącej zadania edu-

kacyjne i sportowe.

Obecnie organem prowadzącym ZOS „Baza” w Mrą-

gowie jest powiat, który jak większość samorządów

w Polsce boryka się z problemami ﬁnansowymi.

Utrzymanie tej placówki jest ponad możliwości sa-

morządu powiatowego.

Skutkiem wprowadzanych

oszczędności jest likwidacja Internetu, stołówki,

kuchni, księgowości.

Wypacza to samą ideę funkcjo-

nowania szkoły mistrzostwa sportowego, która po-

winna zapewnić uzdolnionej młodzieży (nie tylko

z jednego powiatu) odpowiednie warunki do upra-

wiania sportu i nauki.

Ponadto w ZOS „Baza” bra-

kuje pieniędzy na odtworzenie bazy sprzętowej oraz

na paliwo do motorówek asekuracyjnych.

Wobec powyższego uprzejmie proszę Panią Mini-

rza od przyszłego roku wycofać się z subwencjonowa-

nia szkół mistrzostwa sportowego, zostawiając ich los

ministerstwu oświaty i samorządom?

2.

Czy w takiej sytuacji pozostawienie losu szkół

mistrzostwa sportowego samorządom uważa Pani

Minister za rozsądne rozwiązanie?

3.

Czy prawdą jest, że zamierza Pani Minister

przy związkach sportowych powoływać „wirtualne

ośrodki” (bez budynków i miejsca, z grupą urzędni-

ków), których zadaniem ma być transferowanie środ-*

)

ków ﬁnansowychnazadaniasportowedoklubów

i konkretnego układu zawodnik – trener?

4.

Czy poprzez tego typu pomysły nie stwarza

Pani Minister przypadkiem faktycznego przyzwole-

nia na likwidację szkół mistrzostwa sportowego?

Poseł Jerzy Szmit

Warszawa, dnia 7 listopada 2012 r.

(nr 11455)

do ministra transportu,

na modernizację sieci drogowej

woj. warmińsko-mazurskiego

Szanowny Panie Ministrze!

Województwo war-

mińsko-mazurskie należy do obszarów najbardziej

zaniedbanych komunikacyjnie w połączeniach z po-

zostałą częścią Polski i Europy.

Jest to jednym z po-

wodów, dla których Warmia i Mazury mają najbar-

dziej ubogą ludność spośród wszystkich Polaków oraz

najwyższe bezrobocie.

Warmia i Mazury są regionem o najwyższych i uni-

katowych w skali europejskiej walorach przyrodni-

czych, co powoduje wykorzystywanie tych obszarów

jako tradycyjnego regionu turystycznego, znanego

nie tylko w naszym kraju.

Wpływa to na wzmożenie

ruchu drogowego z dużych miast, w szczególności

z Warszawy i z południa Polski, na tereny wojewódz-

twa warmińsko-mazurskiego.

Jednocześnie istnieje powszechna świadomość ko-

nieczności zachowania w jak najbardziej nienaruszo-

nym stanie naturalnego dziedzictwa tej ziemi dla

przyszłych pokoleń, w zgodzie z najwyższymi stan-

dardami ekologicznymi.

Paradoksalnie, użytkowanie dobrych dróg przy-

czynia się do ochrony bezcennych walorów przyrod-

niczych terenów, przez które te drogi biegną: szybki

przejazd (brak korków na drodze, brak objazdów),

niska emisja spalin (jazda na wysokim biegu) i jed-

nocześnie minimalna uciążliwość ruchu samocho-

dowego dla mieszkających w pobliżu dróg ludzi i zwie-

rząt, a także sąsiadującego z drogami świata roślin-

nego.

Jest to szczególnie ważne dla zachowania dziewi-

czego stanu lasów, jezior i rezerwatów znajdujących

się na Warmii i Mazurach, z których odwiedzania

nikt nie ma zamiaru zrezygnować.

Najbardziej newralgiczne i pilne na Warmii i Ma-

zurach inwestycje dotyczą:

1) drogi S16, ze wschodu na zachód regionu w kie-

runku: Ełk – Grudziądz (przez Ostródę);

2) fragmentu trasy S7, na odcinku drogi przebie-

gającym przez Warmię i Mazury, która łączy Gdańsk

z Warszawą;

3) Połączenia Olsztyna z drogą S7 (wlot do S7

w Olsztynku);

4) obwodnicy Olsztyna.

Biorąc pod uwagę stan przygotowań (bardzo róż-

ny) dla tych zadań, wielkość niezbędnych nakładów

na ich realizację, ale też efekty, jakie się osiągnie po

ich wykonaniu, wysiłek powinien być skoncentrowa-

ny na:

1) skomunikowaniu Olsztyna z drogą S7 (trasa ze

stolicy regionu do stolicy kraju, i jednocześnie w kie-

runku Europy) – trasa ta będzie obsługiwała około

40% obszaru województwa i jednocześnie 50% jego

mieszkańców – szacunkowy koszt 400 mln zł – nie-

zbędne jest wykonanie odcinka z Olsztynka do To-

maszkowa, gdzie trasa ta spotka się w przyszłości

z obwodnicą Olsztyna;

2) wykonaniu odcinka trasy S7 między Ostródą

a Miłomłynem – jest on najbardziej zaawansowany

i jest najbardziej potrzebny – istnieje jego dokumen-

tacja i można z marszu zorganizować przetarg;

3) przeprowadzeniu modernizacji drogi S16 na

dalszym odcinku do Mrągowa – obecnie inwestycja

w kierunku Mazur zatrzymała się w miejscowości

Borki Wielkie;

4) wykonaniu obwodnicy Olsztyna.

Proszę Pana Ministra o poinformowanie mnie,

kiedy zamierza Pan zrealizować wyżej wymienione

inwestycje.

Poseł Jerzy Szmit

(nr 11456)

do ministra zdrowia

w sprawie wprowadzenia obowiązkowego

szczepienia dzieci przeciwko pneumokokom

Szanowny Panie Ministrze!

Składam interpelację

mu powszechnych szczepień ochronnych dzieci prze-

ciwko pneumokokom.

W ostatnim czasie wiele organizacji i stowarzy-

szeń zajmujących się sprawami zdrowia i zdrowotno-

ści w Polsce, a także wielu polskich ekspertów w dzie-

dzinie pediatrii bije na alarm i postuluje, aby wszyst-

kie dzieci do drugiego roku życia zostały jak najszyb-

ciej objęte obowiązkowymi szczepieniami przeciwko

pneumokokom.

Pneumokoki to jedne z najczęstszych powodów

-rdzeniowych i sepsy.

Co roku wywołują średnio

w ostatnich latach ponad 13 tys. tzw. inwazyjnych

chorób pneumokokowych.

Kończą się one śmiercią,

230

średniorocznie 45 zgonami dzieci.

Jeśli nawet zaka-

żone dziecko uda się wyleczyć, mogą być trwałe na-

stępstwa zakażenia, takie jak: upośledzenie umysło-

we, zaburzenia słuchu oraz napady padaczkowe.

W Polsce od 2006 r. tzw. skoniugowana szczepionka

szczepień dla wszystkich dzieci do drugiego roku życia.

Od roku 2008 preparaty przeciwko tym bakteriom są

refundowane u dzieci z grup wysokiego ryzyka, od dru-

giego miesiąca do piątego roku życia.

Są to m.in. malu-

chy po urazach lub z wadami ośrodkowego układu ner-

wowego, cierpiące np. na zaburzenia odporności.

Ale na tym pomoc państwa się kończy, bo szcze-

pienia przeciwko pneumokokom dla wszystkich dzie-

ci nie są refundowane.

Koszty szczepień, w wysokości

kilkuset złotych, muszą ponosić rodzice, co oznacza,

że jeżeli rodzice chcą zaszczepić swoje dziecko, muszą

za to zapłacić.

Cena szczepionki jest bardzo wysoka

i tylko nielicznych rodziców stać na jej zakup.

w którym jeszcze nie wprowadzono obowiązkowych

szczepień przeciwko pneumokokom.

Objęcie szczepieniami przeciwko pneumokokom

wszystkich dzieci do dwóch lat jest kosztowe, ale, jak

wykazują badania w innych krajach, uzyskane dzięki

nim korzyści po kilku latach przewyższają nakłady.

stra o priorytetowe potraktowanie szczepień przeciwko

pneumokokom oraz pilne wprowadzenie powszechnych

szczepień przeciwko pneumokokom do kalendarza obo-

wiązkowych szczepień ochronnych dzieci.

Jednocześnie

proszę o odpowiedź na poniższe pytania:

1.

Czy resort zdrowia planuje wprowadzenie do

kalendarza obowiązkowych szczepień ochronnych

szczepionki przeciwko pneumokokom dla wszystkich

dzieci do drugiego roku?

w celu zapewnienia środków budżetowych i wpisania

bezpłatnej szczepionki przeciwko pneumokokom do

obowiązkowego kalendarza szczepień na rok 2013?

Z poważaniem

Poseł Andrzej Kania

Warszawa, dnia 7 listopada 2012 r.

(nr 11457)

do ministra zdrowia

w sprawie wydłużającego się czasu

między ukończeniem stażu podyplomowego

a pierwszą pracą młodego lekarza

Szanowny Panie Ministrze!

Składam interpelację

szą pracą młodego lekarza.

W środowisku lekarskim nie od dzisiaj wiadomo,

że lekarz po ukończeniu stażu podyplomowego musi

oczekiwać na dopełnienie formalności rejestracyj-

nych/ewidencyjnych w izbach lekarskich.

Formalno-

ści te trwają różnie, w zależności od danej izby, jed-

nak nie krócej niż 2 tygodnie.

Są izby w Polsce, gdzie

procedura ta wydłuża się, oczywiście z winy izby, na-

wet do miesiąca.

Jak wiadomo, bez wydanego doku-

mentu – prawa do wykonywania zawodu, którego to

wydania dokonuje izba, młody lekarz nie ma żadnej

możliwości uzyskania pracy.

Mało tego, młody lekarz

nie ma z czego żyć!

Z powodu takiego stanu rzeczy wielu młodych le-

karzy zgłasza się w urzędach pracy jako bezrobotni,

po to aby utrzymać ciągłość składek ubezpieczenia

zdrowotnego i otrzymać choćby minimalne środki na

utrzymanie z tytułu uzyskanego zasiłku dla bezro-

botnych.

Konsekwencją takiej decyzji jest fakt, że

rejestrując się w UP i otrzymując świadczenie, przez

cały miesiąc nie mogą podjąć pracy, by nie okazało

się, że ww. świadczenia zostały wyłudzone.

Doprowa-

dzanie do takich sytuacji uważam za patologię i coś

nienormalnego.

Uważam za wielki skandal i wstyd

na skalę Europy i świata.

Panie Ministrze, lekarz po odbyciu stażu dyplo-

mowego może podjąć pracę w Polsce najwcześniej po

dwóch tygodniach od jego ukończenia.

Jak zamierza

Pan pomóc tym młodym ludziom – lekarzom, aby

skrócić ten okres i wykorzystać ich potencjał wy-

kształcenia i chęci pracy?

Czy Pan Minister zamierza skończyć z tymi skost-

niałymi, anachronicznymi procedurami istniejącymi

w izbach lekarskich, prowadzącymi do ww. patologii

i absurdów, co kosztuje Polskę, czyli nas wszystkich,

co najmniej 20 tys. osobodni niewykorzystanych le-

karzy co roku?

kowej, odpłatnej przynależności do korporacji lekar-

skiej – izba lekarska w związku art. 17 Konstytucji

Rzeczypospolitej?

Z poważaniem

Poseł Andrzej Kania

(nr 11458)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie nowych egzaminów

potwierdzających kwaliﬁkacje zawodowe

Szanowna Pani Minister!

Od 2012 r. w szkolnic-

twie zawodowym obowiązują nowe przepisy związa-

ne z organizacją i przeprowadzaniem egzaminów

potwierdzających kwaliﬁkacjezawodowe.MEN,wpro-

wadzając nowe zasady w miejsce jednego, jednolitego

egzaminu dla danego zawodu, wprowadził od jedne-

231

go do trzech egzaminów cząstkowych (w zależności

od zawodu) wymaganych do uzyskania dokumentu

potwierdzającego kwaliﬁkacje.

Powoduje to całkowitą zmianę organizacyjną,

której szczegóły nie zostały określone w dotychcza-

sowych przepisach, a instytucje, które mają rozwie-

wać wątpliwości dyrektorów w tej sprawie albo nie

chcą się wypowiadać, albo podają często sprzeczne

informacje (np. ramowy plan nauczania określony

w rozporządzeniu MEN zakłada, że kształcenie za-

wodowe może zakończyć się do końca lutego ostatnie-

go roku nauki (wyraz „może” sugeruje, że nie narzu-

ca się szkołom tego terminu, natomiast Centralna

Komisja Egzaminacyjna zapowiada, że jest to osta-

teczny termin składania egzaminu).

Brak potrzebnych informacji w sprawie szkolnic-

twa zawodowego ze strony MEN powoduje niepokój

zawodowego środowiska nauczycielskiego oraz dyrek-

torów szkół zawodowych, niepokój tym bardziej uza-

sadniony, że wiele spraw związanych z tym szkolnic-

twem było w dotychczasowej praktyce ministerstwa

rozwiązywanych prowizorycznie, w ostatniej chwili,

bez spójnej strategii, co skutkowało i cały czas skut-

kuje zapaścią szkolnictwa zawodowego w Polsce.

cych istotnych dla dyrektorów i nauczycieli zawodo-

wych informacji:

1.

W jakich terminach będą odbywały się egzaminy

z kwaliﬁkacjizawodowych(tainformacjajestistotna

dla zaplanowania organizacji pracy szkoły już na eta-

pie sporządzania szkolnych planów nauczania)?

2.

Jeśli terminy sesji egzaminacyjnych zostaną

określone w trakcie trwania cyklu dydaktycznego,

kto pokryje koszty oddelegowania nauczycieli do

przeprowadzenia egzaminów (egzaminy z kwaliﬁka-

cji zawodowych są egzaminami zewnętrznymi, w związ-

ku z tym organy prowadzące nie mają obowiązku ich

ﬁnansowaćaniwynikłychznichkosztów)?

3.

Jakie procedury organizacyjne zostały określo-

ne do przeprowadzenia egzaminów z kwaliﬁkacjiza-

wodowych (powinny one być już teraz znane, gdyż

powinno się zapoznać z nimi uczniów, tak jak to się

dzieje w przypadku matur, z określonym wyprzedze-

niem, mając na uwadze, że pierwsze egzaminy mogą

odbyć, i prawdopodobnie odbędą, się już za rok)?

4.

Czy zostaną przeprowadzone zawodowe egza-

miny próbne lub czy zostaną podane przykłady arku-

szy egzaminacyjnych, aby młodzież mogła zapoznać

się z rodzajem i specyﬁkąwymagań(jestoszczegól-

nie ważne w obliczu faktu, że brak jest jednolitych,

ogólnopolskich programów nauczania dla danego za-

wodu, gdyż każda ze szkół została zobligowana do

skonstruowania własnego programu, co może skut-

kować katastrofalnymi wynikami egzaminacyjnymi

w przypadku złej, indywidualnej interpretacji zapi-

sów przez szkołę)?

Z należnymi wyrazami szacunku

(nr 11459)

do ministra zdrowia

w sprawie przywrócenia

Zespołu Ratownictwa Medycznego

W związku z decyzją Pana Ministra przestał dzia-

łać w gminie Koronowo zespół ratownictwa medycz-

nego typu P, co wywołuje duże i uzasadnione zanie-

pokojenie mieszkańców.

Gmina Koronowo należy do największych pod

względem obszaru gmin w Polsce, zajmuje powierzch-

nię 411 km

2

.

Oprócz stałych mieszkańców przebywa

tutaj przez dużą część roku drugie tyle wczasowi-

czów, których przyciągają piękne tereny nad Zale-

wem Koronowskim.

Niepokojący jest więc fakt, iż na

tak dużym terenie, na którym często znajduje się po-

nad 40 tys. osób, działa obecnie tylko jeden zespół

ratownictwa medycznego typu S.

Istniejący wcześniej w sołectwie Mąkowarsko ze-

spół ratownictwa medycznego typu P współpracował

z tutejszą jednostką OSP, która ujęta jest w krajo-

wym systemie ratowniczo-gaśniczym i uczestniczy

niach wynikających z niebezpiecznych zdarzeń na

drodze krajowej nr 25 i drodze wojewódzkiej nr 237.

To dodatkowy argument za utrzymaniem w Mąko-

warsku zespołu ratownictwa medycznego typu P.

Czy podejmując decyzję o likwidacji w gminie Ko-

ronowo zespołu ratownictwa medycznego typu P,

wiedział Pan Minister, że na jej terenie, przebywa

zwykle dużo więcej osób niż stali mieszkańcy?

Czy zdaje Pan Minister sobie sprawę z tego, że

w obecnej sytuacji w razie nagrożenia zdrowia i życia

trzeba będzie transportować chorego do szpitala

w położonej 30 km od Koronowa Bydgoszczy bez fa-

chowej opieki medycznej?

Rozumiem potrzebę szukania oszczędności, ale nie

za cenę narażania obywateli na dodatkowe zagroże-

nia.

Mam nadzieję, że przychyli się Pan Minister do

prośby radnych gminy Koronowo i przywróci zespół

ratownictwa medycznego typu P w Mąkowarsku.

Z poważaniem

Poseł Bartosz Kownacki

Warszawa, dnia 7 listopada 2012 r.

(nr 11460)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie kolejnej błędnej identyﬁkacji ciał

oﬁar katastrofy smoleńskiej

Szanowny Panie Ministrze!

Ciało prezydenta Rze-

czypospolitej na uchodźstwie Ryszarda Kaczorow-

232

skiego, który zginął w katastroﬁesmoleńskiej,zosta-

ło zamienione z inną oﬁarą,którazostałapochowana

na cmentarzu na Powązkach.

Tym samym okazało

się, że w Świątyni Opatrzności Bożej nie został po-

chowany ostatni prezydent RP na uchodźstwie Ry-

szard Kaczorowski.

Jak twierdzi strona rosyjska,

prawdopodobną przyczyną zamiany ciał była niekom-

petencja urzędnika Ministerstwa Spraw Zagranicz-

nych, który miał zidentyﬁkować ciało prezydenta

Kaczorowskiego w Moskwie w kwietniu 2010 r.

Dziś

okazuje się, że także w stosunku do prezydenta Pol-

ski rząd nie potraﬁłzadbaćoto,abypochowanocia-

ło we właściwym grobie.

To jest kolejny przykład

tego, że dziesiątego kwietnia popełniono drastyczne

błędy, zarówno po stronie rosyjskiej, jak i po stronie

polskiej.

Dochodzi do pomylenia ciała prezydenta na

uchodźstwie.

To jest rzecz, która nie powinna się zda-

rzyć w żadnym państwie.

To pokazuje, w jaki sposób

ten rząd traktuje swoich bohaterów, którym należy

się szacunek i wdzięczność.

ne zaniedbanie?

2.

Jakie zostaną wyciągnięte konsekwencje od

osoby, która błędnie zidentyﬁkowałaciałośp.prezy-

denta Ryszarda Kaczorowskiego?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

Toruń, dnia 7 listopada 2012 r.

Interpelacja

(nr 11461)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie zamrożenia płac

urzędników sądowych

Szanowny Panie Ministrze!

Prasa donosi, że pła-

ce urzędników sądowych mają być zamrożone już

piąty rok z rzędu.

26 października w całym kraju

protestowali oni przeciwko niskim wynagrodzeniom

oraz likwidacji części sądów rejonowych.

Szef Mię-

dzyregionalnej Sekcji Pracowników Sądownictwa

NSZZ „Solidarność” podkreślał, że od kilku lat

urzędnicy w sądach nie otrzymali żadnej podwyżki

płac, podczas gdy dostali je sędziowie.

Zwracał uwa-

i „nie widać, by w rzeczywistości komukolwiek zale-

żało na ich poprawie”.

Związek Zawodowy Pracow-

ników Wymiaru Sprawiedliwości RP, który razem

z „Solidarnością” był organizatorem protestu, doma-

ga się średnio 300 zł podwyżki dla każdego pracow-

nika.

Manifestanci sprzeciwiają się także rozporzą-

dzeniu dotyczącemu przekształcenia blisko 80 sądów

rejonowych w wydziały zamiejscowe – obawiają się

pogorszenia warunków pracy i zwolnień części admi-

nistracji sądowej.

Oprócz tego protestujący przygo-

towali projekt ustawy o korpusie służby sądowej.

Protestujący mają konkretne pomysły i są otwarci na

dialog, ale do tego potrzeba woli drugiej strony.

Jeże-

li tego partnerstwa nie będzie, protestujący będą

zmuszeni do organizacji coraz bardziej radykalnych

form protestu.

Protest jest popierany przez stowarzy-

szenie asystentów sądowych i samych sędziów.

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 11462)

do ministra edukacji narodowej

przy wyborze partnerów,

Szanowna Pani Minister!

Prasa donosi, że istnie-

je wiele wątpliwości dotyczących decyzji Ośrodka

Rozwoju Edukacji przy realizacji programu stworze-

nia cyfrowych podręczników.

To agenda MEN odpo-

wiedzialna m. in. za projekt e-podręcznika.

ORE

ogłosiła zwycięzcę konkursu na partnera meryto-

rycznego projektu, który ma odpowiadać za techno-

logię stworzenia cyfrowych książek.

Została nim ﬁr-

ma Progress Framework, zupełnie nieznana w bran-

ży e-learningu.

Po głębszej analizie okazuje się, że

Progress Framework prowadzi nieprzejrzystą polity-

kę ﬁnansową,wątpliwościbudząteżjejzasobyka-

drowe.

1.

Jakie czynniki zadecydowały o tym, że zupełnie

nieznana w branży e-learningu ﬁrmaProgressFra-

mework wygrała konkurs na realizację programu

stworzenia cyfrowych podręczników?

2.

Czy kancelaria premiera przeprowadziła kontro-

lę w Ministerstwie Edukacji Narodowej oraz w Ośrod-

ku Rozwoju Edukacji w sprawie tego konkursu?

3.

Czy Ministerstwo Edukacji Narodowej przepro-

wadziło kontrolę w Ośrodku Rozwoju Edukacji?

Jeśli

tak, to jakie są jej efekty?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

233

Interpelacja

(nr 11463)

do ministra ﬁnansów

nistrowie prognozują w 2013 r. wzrost gospodarczy

na poziomie 2,2% PKB, tymczasem ekonomiści coraz

częściej mówią o 1%, a nawet jeszcze mniej.

Jeśli go-

spodarka tak zwolni, pojawi się w Polsce kilkaset

tysięcy więcej osób bez pracy, a ci, którzy będą ją

mieli, realnie zarobią mniej.

Prognozy korygują w dół

coraz gorsze sygnały z rynku.

Ostatnio nawet wice-

prezes NBP Witold Koziński stwierdził, że dynamika

PKB nie powinna spaść poniżej 1% – co można od-

czytać jako sugestię, że nie będzie znacząco wyższa.

Choć różnica między 1 a 2% wydaje się niewielka,

przeciętny Kowalski może to mocno odczuć na wła-

snej skórze.

Spowolnienie uderzy w rynek pracy.

Przy

2% wzrostu PKB w przyszłym roku stopa bezrobocia

może wzrosnąć do 13,5% – szacują ekonomiści (na

koniec tego roku ma być 13%).

Daje to ok. 170 tys.

nowych bezrobotnych, a ich liczba wzrośnie do ponad

2,1 mln.

Jeśli gospodarka spowolni do 1%, sytuacja

będzie znacznie gorsza, bo przy 0–1% wzrostu PKB

ﬁnansepublicznepraktyczniesięrozsypują.

Optymi-

styczne scenariusze przewidują 14-procentowe bez-

robocie Ale może być też 14,5%.

To oznaczałoby po-

nad 400 tys. nowych bezrobotnych.

Spadnie też siła

nabywcza wynagrodzeń tych, którzy pracę mają.

Efekt to problemy w spłacie kredytów, konieczność

oszczędzania na podstawowych wydatkach, obniże-

nie stopy życiowej.

Zmalałaby zdolność Polaków do

zaciągania w bankach nowych zobowiązań – np. na

mieszkania, co doprowadziłoby do spadku cen nieru-

chomości.

rządu i ekonomistów dotyczących wzrostu PKB na

2013 r.?

2.

Jakie działania podczas obecnej i minionej ka-

dencji rządu zostały podjęte w celu stymulacji popy-

tu konsumpcyjnego?

3.

Jakie czynniki doprowadziły do tak małej war-

tości PKB przewidywanej na 2013 r.?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 11464)

do ministra edukacji narodowej

obowiązku szkolnego nałożonego

na pięciolatki

Szanowna Pani Minister!

Prasa donosi, że nało-

żenie obowiązku szkolnego na pięciolatki okazuje się

organizacyjną porażką.

Gminy, które od 1 września

2011 r. są zmuszone do realizacji reformy przeforso-

wanej przez ówczesną minister edukacji Katarzynę

Hall, nie dostały na realizację programu nawet zło-

tówki.

Jak wynika z raportu o warunkach edukacji

przedszkolnej przygotowanego przez Stowarzyszenie

i Fundację Rzecznik Praw Rodziców, skutki zmian

są opłakane.

Z ankiet zebranych z blisko 500 gmin

wyłaniają się problemy nie tylko natury organizacyj-

nej: utrudnionego dostępu do przedszkoli pięcio-

i sześciolatków, braku posiłków czy dostatecznej opie-

ki nad dziećmi, ale także te o charakterze społecz-

nym, jak segregacja czy dyskryminacja ze względu

na sytuację ekonomiczną rodzin.

Z ankiet wynika

przede wszystkim, że objęcie pięcioletnich dzieci obo-

wiązkiem przedszkolnym zostało oparte nie na sieci

przedszkoli, ale na sieci szkół.

Pięcioletnie dzieci tra-

fiają po prostu do szkolnych zerówek.

Około 18%

z grupy ponad 1 tys. przebadanych rodziców pięcio-

latków stwierdziło, że nie miało nawet możliwości

wybrania przedszkola dla swoich dzieci, z automatu

kierowane było ono do szkoły.

W grupie sześciolatków

ten odsetek wynosił ok. 32%.

Niektóre gminy zare-

zerwowały miejsca dla lepiej uposażonych rodzin.

Do

przedszkola dostawały się tylko te dzieci, których ro-

dziców było stać na opłacenie największej liczby go-

dzin dodatkowych.

W Sieradzu jedno z przedszkoli

dla tych rodziców, którzy nie opłacili co najmniej

ośmiogodzinnego pobytu, oferowało grupę popołu-

dniową od 14.30 do 19.30, a w trakcie pobytu dzieci

nie otrzymywały żadnego posiłku.

Gorzów Wielko-

polski z założenia w procesie rekrutacji do przedszko-

li odrzucał wszystkie pięcio- i sześciolatki, które

wcześniej nie uczęszczały do tego typu placówek.

Z kolei ramowy plan nauczania w przedszkolu nr 2

w Stargardzie Szczecińskim został ułożony tak, że

godziny bezpłatne przemieszane były z płatnymi.

Próby różnicowania dostępu do przedszkola z uwagi

na zadeklarowaną liczbę godzin mają charakter dys-

kryminacyjny, naruszający konstytucyjne artykuły

o równym traktowaniu obywateli oraz zakazie dys-

kryminacji.

Tłumaczyła Pani Minister że, powszech-

ny obowiązek przedszkolny dla pięciolatków ma wy-

równywać szanse edukacyjne, jak pokazuje prakty-

ka, jest jednak zupełnie odwrotnie.

1.

Czy prawdą jest, że gminy, które od 1 września

234

Hall, nie dostały na realizację programu środków ﬁ-

nansowych?

2.

Jakiej pomocy ministerstwo udzieliło gminom

w celu realizacji tej reformy?

3.

Co jest przyczyną tego, że mimo założeń wy-

równywania szans edukacyjnych projekt dyskrymi-

nuje dzieci z rodzin uboższych?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 11465)

do ministra edukacji narodowej

z raportu o warunkach edukacji przedszkolnej przy-

gotowanego przez Stowarzyszenie i Fundację Rzecz-

nik Praw Rodziców pokazują, że skutki zmian są

łaniają się problemy nie tylko natury organizacyjnej:

wynika przede wszystkim, że objęcie pięcioletnich

dzieci obowiązkiem przedszkolnym zostało oparte

jest w tym, że szkolne oddziały przedszkolne nie ofe-

rują takich warunków wyżywienia, jakie mają dzieci

w przedszkolach (trzy posiłki).

W 84 gminach dzieci

nie dostawały żadnego.

Oﬁcjalnieprzyznałasiędo

tego gmina Łambinowice (Opolskie), która stwier-

dza, że w szkołach wiejskich w Jasienicy i Bielicach

posiłków dla dzieci nie ma.

Podobny problem sygna-

lizują rodzice z Gliwic czy Grodziska (Małopolskie).

W Jabłonnie, gdzie nie ma żadnego publicznego

przedszkola, gmina wynajęła pomieszczenia od pla-

cówki prywatnej, dzieciom serwowana jest herbata,

za którą płacą rodzice.

Bywa też, że dzieci muszą

przynosić ze sobą nawet wodę.

Rodzice narzekają na

ceny posiłków oferowanych przez ﬁrmykateringowe.

Trudno odpowiedzialnością za ten stan rzeczy obar-

czać samorządy, które po prostu nie mają pieniędzy,

by coraz więcej dokładać do edukacji.

1.

Dlaczego szkolne oddziały przedszkolne nie ofe-

w przedszkolach, czyli trzech posiłków dziennie?

2.

Jaką pomoc ﬁnansowąuzyskałygminy,które

my przeforsowanej przez ówczesną minister edukacji

Katarzynę Hall?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 11466)

do ministra edukacji narodowej

ki z raportu o warunkach edukacji przedszkolnej

Rzecznik Praw Rodziców pokazują, że skutki refor-

my są opłakane.

Tym razem chodzi o warunki trans-

portu dzieci do placówki oświatowej.

Gmina Motycz

(Lubelskie) realizuje obowiązek dowozu dzieci do ze-

rówki w ten sposób, że wykupuje im bilety PKS.

Po-

dobnie jest w Kobylnicy (Pomorskie), w obu przypad-

kach kontrolę nad nimi sprawuje kierowca.

W Ma-

szewie (Zachodniopomorskie) pięciolatki jeżdżą gim-

busem razem z gimnazjalistami, bez opieki osoby

dorosłej.

W Lipnicy Wielkiej (Małopolskie) autobus

zabiera dzieci o godz. 6.30, w szkole są dziesięć minut

później, na zajęcia czekają blisko godzinę.

Problemów

jest znacznie więcej.

Rodzice narzekają na warunki

lokalowe w szkolnych zerówkach, brak zajęć dodat-

kowych czy właściwej opieki.

Trudno odpowiedzial-

nością za ten stan rzeczy obarczać samorządy, które

dać do edukacji.

1.

Jakie działania podjęło ministerstwo, aby po-

móc gminom w celu zapewnienia bezpiecznego dojaz-

du pięciolatków do szkoły?

2.

Jak ocenia Pani Minister przygotowanie refor-

my dotyczącej obowiązku szkolnego nałożonego na

pięciolatki oraz wdrożenie jej w życie?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 11467)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie dyskryminacji ekonomicznej

pięciolatków

Szanowna Pani Minister!

Prasa donosi, że dys-

kryminacja ekonomiczna, brak posiłków, a nawet

wody to codzienność wielu zerówkowiczów.

W ubie-

głym roku gminy do szkół musiały dołożyć około

14 mld zł, bo 37 mld zł subwencji oświatowej nie wy-

starczyło.

Na utrzymanie przedszkoli wydały kolejne

7,5 mld zł.

Lokalne władze jak mantrę powtarzają,

że rząd dokłada im obowiązków, nie dając pieniędzy

na ich realizację.

Co na to MEN?

W przesłanym pi-

śmie informuje, że bardzo dokładnie przeanalizuje

235

wszystkie negatywne przykłady przedstawione w ra-

porcie oraz poprosi kuratorów oświaty o ich zbada-

nie.

Jednocześnie przekonuje, że proces edukacji

przedszkolnej podlega stałemu monitorowaniu przez

MEN.

Resort przypomina, że w ubiegłym oraz obec-

nym roku szkolnym podstawowym kierunkiem poli-

tyki oświatowej było badanie prawidłowości nadzo-

rowania przez dyrektora publicznej szkoły podstawo-

wej spełniania przez dzieci pięcioletnie i sześcioletnie

wyłaniają się bardzo liczne problemy.

Spośród ponad

tysiąca ankiet nie udało się wybrać takiej placówki,

w której nie było żadnych nieprawidłowości.

1.

Dlaczego rząd dokłada samorządom obowiąz-

ków, nie dając pieniędzy na ich realizację?

2.

Jakie w opinii Pani Minister są najbardziej ra-

żące negatywne zjawiska będące wynikiem wdroże-

nia reformy edukacji przedszkolnej?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 11468)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie

reformy dotyczącej obowiązku szkolnego

wyłaniają się liczne problemy.

Co więcej, spośród po-

cówki, w której nie było żadnych nieprawidłowości.

Teraz MEN przed samorządami chce postawić kolej-

ne wyzwanie.

Od 2014 r. w przedszkolach ma się zna-

leźć miejsce dla każdego czterolatka, a od 2016 r. dla

trzylatka.

W zamian do kas gmin na przedszkola

mają popłynąć budżetowe pieniądze.

Pytanie, czy bę-

dzie ich wystarczająca ilość.

1.

Dlaczego, mając na uwadze liczne uchybiania,

niedoﬁnansowanieszkółinegatywnezjawiskazwią-

zane z wprowadzeniem pięciolatków do szkół, MEN

chce, by od 2014 r. w przedszkolach miało się znaleźć

latka?

2.

Z czego wynika aktualne niedoﬁnansowanie

placówek oświaty i co robi ministerstwo w celu roz-

wiązania tego problemu?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 11469)

do ministra spraw zagranicznych

podczas identyﬁkacji ciała

Szanowny Panie Ministrze!

Rodzina śp. prezy-

denta Ryszarda Kaczorowskiego informuje, że była

gotowa lecieć do Moskwy i dokonać identyﬁkacjicia-

ła, ale urzędnicy nie prosili o żadne informacje, na-

wet o próbki DNA.

Rodzina i bliscy byli gotowi pole-

cieć do Rosji i pomóc w jakikolwiek sposób w identy-

ﬁkacji.

Nieproszonoichjednakożadneinformacje,

nie pytano nawet, w co był ubrany, czy miał jakieś

znaki rozpoznawcze, nie proszono o próbki DNA.

Tymczasem otrzymała zapewnienie, że są osoby, któ-

re rozpoznają ciało prezydenta.

W niedzielę 11 kwiet-

nia 2010 r. doszła do rodziny wiadomość, że ciało zo-

stało zidentyﬁkowane,itobardzołatwo.

Poprzylocie

do Warszawy powiedziano rodzinie, że ciało ostatnie-

go prezydenta na obczyźnie jest we względnie dobrym

stanie, że „go od razu rozpoznano i że nie było żadnej

wątpliwości, że to on”.

Teraz okazuje się, że ta osoba,

która podobno rozpoznała ciało śp. prezydenta Ka-

czorowskiego, nie znała go osobiście, tylko widziała

go na uroczystościach, w gazetach i w telewizji.

1.

Dlaczego nie poproszono najbliższej rodziny o po-

moc w identyﬁkacji ciała śp. prezydenta Ryszarda

Kaczorowskiego?

2.

Na jakiej podstawie dokonano tej identyﬁkacji

ciała?

3.

Dlaczego pozwolono na to, aby ciężar identyﬁ-

kacji i odpowiedzialność za tę czynność spadły na

jedną osobę, która nie znała śp. prezydenta Ryszarda

Kaczorowskiego?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

236

Interpelacja

(nr 11470)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie zaniedbań

podczas identyﬁkacji ciała

Rzeczypospolitej na uchodźstwie Ryszarda Kaczo-

rowskiego, który zginął w katastroﬁesmoleńskiej,

zostało zamienione z inną oﬁarą,którazostałapo-

chowana na cmentarzu na Powązkach.

Jak poinfor-

mowała prokuratura wojskowa, błędnej identyﬁka-

cji dokonał ówczesny wiceszef MSZ Jacek Najder.

Niepokojący jest fakt, że MSZ mimo propozycji ro-

dziny nie skorzystało z jej pomocy przy identyﬁko-

waniu ciała.

Na światło dzienne wychodzą kolejne

zaniedbania, jak choćby to, że kilka dni przed pierw-

szym pogrzebem żonie oddano obrączkę, która mia-

ła należeć do prezydenta Kaczorowskiego.

Pani Ka-

czorowska od razu poznała, że to niewłaściwa ob-

rączka, i oddała ją panu, który ją przyniósł, powta-

rzając kilka razy: To nie jest obrączka mojego męża.

państwowych urzędników.

1.

Dlaczego, gdy okazało się, że zwrócona obrączka

nie jest własnością śp. prezydenta Ryszarda Kaczo-

rowskiego, władze nie zareagowały na tę sytuację?

2.

Jakie zostaną wyciągnięte konsekwencje wobec

pracownika MSZ, który błędnie zidentyﬁkowałciało

śp. prezydenta Ryszarda Kaczorowskiego?

(nr 11471)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie protestów uczniów i rodziców

dzice uczniów szkoły z polskim językiem nauczania

w Grodnie protestują przeciwko rezygnacji ze świę-

towania 11 listopada i 3 maja – to pierwszy przypa-

dek w szesnastoletniej historii istnienia tej szkoły!

Szkoła Średnia nr 36 z polskim językiem nauczania,

zwana także polską szkołą, wskutek rezygnacji z ob-

chodów polskich świąt narodowych utraci nie tylko

jedną z najpiękniejszych tradycji, jaką jest doroczne

przygotowanie przez młodzież uroczystych akademii

z okazji świąt narodowych, straci swoją unikalną at-

mosferę, która stanowi jeden z najważniejszych po-

wodów, dla którego grodnianie, niezależnie od naro-

dowości, oddają swoje dzieci do polskiej szkoły.

Decy-

zja o zniesieniu obchodów świąt narodowych w szko-

le jest sprzeczna ze statutem placówki, który przewi-

duje zachowanie w niej niepowtarzalnej kultury oraz

gwarantuje zapoznanie uczniów szkoły z dziedzic-

twem kulturalno-historycznym narodów białoru-

skiego i polskiego – podkreślają rodzice i działacze

polscy z Grodna.

Rezygnacja administracji szkoły

z obchodów polskich świąt narodowych może świad-

czyć o celowej polityce władz oświatowych skierowa-

nej na depolonizację placówki.

w celu pomocy utrzymania obchodów świąt 11 listo-

pada i 3 maja w szkole w Grodnie?

2.

W jaki sposób MSZ pomogło rodzicom protestu-

jącym przeciwko działaniom władz oświatowych

Grodna, które wpadły na pomysł, aby od września

br. wprowadzić w polskiej szkole klasy rosyjskoję-

zyczne?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 11472)

do ministra pracy i polityki społecznej

gu zaledwie dwóch lat (2009–2011) współczynnik

dzietności kobiet w Polsce spadł z 1,40 do 1,30.

W 2011 r. urodziło się w Polsce o 29 tys. mniej dzieci

niż w 2009 r.

Wynika to m.in. z faktu, że minął już

czas, gdy w wiek rozrodczy wchodził wyż demogra-

ﬁcznyzprzełomulat70.i80.

Jednocześniewydłuża

się przeciętny wiek, w którym kobieta rodzi pierwsze

dziecko, a to przekłada się na mniejszą liczbę urodzin

ogółem.

Podkreśla, że istotny wpływ na to ma też

zmiana stylu życia i pracy.

Coraz częściej młodzi lu-

dzie uznają, że koszty posiadania dziecka przewyż-

szają zyski.

Dla przykładu widzą, że choć jakość opie-

ki medycznej lub oświaty jest wyższa, to dostęp do

nich jest trudniejszy i coraz bardziej kosztowny.

W tym kontekście wydłużenie urlopu macierzyńskie-

go czy krótki urlop ojcowski, nie wspominając już

o becikowym, nie mają wpływu na decyzję o posia-

daniu dziecka.

Coraz bardziej liczą się przyczyny eko-

nomiczne, czyli np. stabilne zatrudnienie.

A z tym

obecnie młodzi ludzie mają największy problem.

Z rządowego raportu „Młodzi 2011” wynika, że 54%

osób rozpoczyna obecnie pierwszą pracę na podsta-

wie terminowej umowy, która nie daje gwarancji sta-

237

bilnej pracy (i nie ułatwia np. starania się o kredyt

na mieszkanie).

W całej UE Polska jest zresztą lide-

rem w zatrudnieniu terminowym.

Na tej podstawie

pracuje już co czwarty Polak.

1.

Jakie zmiany w Kodeksie pracy dotyczące pra-

cujących rodziców przygotuje rząd?

2.

Jakie działania podjął rząd podczas minionej

i obecnej kadencji w celu zwiększenia współczynnika

dzietności?

3.

Jak te działania przełożyły się na wzrost demo-

graﬁcznyPolski?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 11473)

do ministra transportu,

komunikacji publicznej

sta w całej Polsce narzekają, że nie stać ich na utrzy-

mywanie komunikacji publicznej.

Przy obecnych ce-

nach biletów dokładają do niej 30–70% kosztów.

Do

tej pory aglomeracje unowocześniały transport pu-

bliczny.

Mieszkańcy stolicy muszą przygotować się

na drugą z trzech planowanych podwyżek (pierwsza

miała miejsce w tym roku).

Od 1 stycznia jednorazo-

wy bilet na przejazd komunikacją miejską zdrożeje

z 3,60 zł do 4,40 zł, imienny bilet 30-dniowy z 90 zł

do 100 zł, a 90-dniowy z 220 zł do 250 zł.

W przypad-

ku biletów jednorazowych to podwyżka powyżej 20%.

Kraków podniesie ceny biletów do kasowania (ko-

rzysta z nich średnio co piąty podróżny), jak najmniej

ingerując w bilety okresowe.

Przykładowo bilet jed-

norazowy zamiast 3,20 zł będzie kosztował 4 zł, a ca-

łodobowy zdrożeje z 12 do 15 zł.

W Poznaniu styczniowa podwyżka obejmie – w prze-

ciwieństwie do tej z 1 czerwca br. – wszystkie rodza-

je biletów.

Średnio ceny pójdą w górę o ok. 7%.

Opła-

ta za najpopularniejsze bilety 15- i 30-minutowe

wzrośnie odpowiednio z 2,60 do 2,80 zł oraz z 3,40

do 3,60 zł.

Bilet miesięczny będzie kosztował już nie

99, ale 107 zł.

Urząd miasta zapowiada, że to nie

koniec podwyżek.

Kolejna zostanie wprowadzona

1 stycznia 2014 r.

Bilety do 15 i 30 minut zdrożeją

o 20 gr, a cena biletu 30-dniowego wyniesie 115 zł.

Podwyżki szykuje też Toruń.

Pod koniec paździer-

nika odbyło się pierwsze czytanie projektu uchwały

zakładającego zmiany w taryﬁebiletowej.

Noweceny

miałyby zacząć obowiązywać od 1 stycznia 2013 r.,

a wzrost cen sięgnie 3,7%, z wyłączeniem biletów

miesięcznych na okaziciela oraz biletów ulgowych

specjalnych.

Więcej za komunikację zapłacą mieszkańcy Łodzi.

Przykładowo bilet miesięczny podrożeje o złotówkę i jego

cena wyniesie 12 zł, a jednorazowy – z 3,60 zł do 3,80 zł.

Bilety 30-dniowy imienny sieciowy i 90-dniowy imienny

sieciowy będą miały tę samą cenę co w roku 2012.

1.

Jaką pomoc zamierza zaproponować rząd sa-

morządom w celu tańszego i łatwiejszego dostępu

obywateli do środków transportu publicznego?

2.

Jakie instytucje oferują zniżki na przejazdy

środkami komunikacji miejskiej i podmiejskiej?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 11474)

do ministra zdrowia

w sprawie

Szanowny Panie Ministrze!

Prasa donosi, że pa-

cjenci coraz więcej muszą dokładać z własnej kiesze-

ni do leków, w efekcie często rezygnują z wykupywa-

nia recept.

Z danych IMS Health, ﬁrmymonitorują-

cej rynek farmaceutyczny, wynika, że ponad dwu-

krotnie wzrosła liczba recept, które są wypisywane

na 100%.

Przed wprowadzeniem ustawy refundacyj-

nej taki rodzaj recept stanowił ponad 3% ogółu.

Te-

raz jest to 6,6%.

Pacjenci na leki, które nie były re-

fundowane, wydawali ponad 30 mln zł miesięcznie,

teraz muszą wysupłać z kieszeni aż 54 mln zł.

Dlate-

go wykupują np. część leków, czasem niepełne dawki.

Według ﬁrmynaleki,którebyłyrefundowanew2011r.,

w tym roku odpłatność wzrosła z 34 do 38%.

leków wzrosła liczba recept wypisywanych bez refun-

dacji?

2.

W przypadku jakich chorób zaszły zmiany,

w wyniku których pacjenci muszą pokrywać 100%

ceny leków?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

238

Interpelacja

(nr 11475)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie kontrowersji wokół podziału

pieniędzy na tworzenie żłobków

Szanowny Panie Ministrze!

Ministerstwo Pracy

tworzenie darmowych żłobków i klubów malucha.

Pieniądze mają przez dwa lata sﬁnansowaćopiekę

nad dziećmi, wynagrodzenie kadry i czynsz.

150 mln

zł resort już rozdzielił, obecnie napływają wnioski na

ostatnie 50 mln zł.

Prasa donosi, że kontrowersje w środowisku budzi

jednak ocena wniosków konkursowych.

Miasto

Słupsk odpadło ze swoim projektem, bo wytknięto

mu m.in. zbyt niskie bezrobocie (tylko 11%).

Działa-

jący od trzech lat prywatny żłobek Puchatkowo w Ka-

towicach (gmina Katowice nie dopłaca do prywat-

nych żłobków) wystąpił o 1,4 mln zł, by móc przyjąć

kolejnych 20 dzieci.

Chciał m.in. kupić bus, by dowo-

zić dzieci rodziców niepełnosprawnych (którzy pra-

cują w formie telepracy, ale mają problem z dowozem

dziecka), oraz wyposażyć ogród w plac zabaw, z któ-

rego mogłoby korzystać jednocześnie 20 dzieci.

Oce-

niający uznał jednak, że niedostatecznie uzasadnio-

no powód zakupu busa i nie wskazano liczby kilome-

trów, które będzie on pokonywał.

Resortowi nie podobało się, że działający od 10 lat

żłobek Pajacyk z Ostrowca Świętokrzyskiego, który

opiekuje się 90 maluchami (pieniądze z projektu rzą-

dowego, 640 tys. zł, pozwoliłyby przyjąć kolejnych

30 dzieci), zatrudnia same kobiety (wymóg równości

płci) oraz chce doposażyć kuchnię w urządzenie do

gotowania zup przecierowych.

W uwagach napisano,

że to zbędny wydatek, skoro można przecież zamówić

catering.

W tej sytuacji wnioskodawców zastanawia sukces

projektu fundacji Pozytywne Inicjatywy z Pucka.

Fundacja (lub działające wraz z nią inne organizacje)

złożyła 15 identycznych wniosków, z czego pozytyw-

nie rozpatrzono aż 14.

Fundacja Arkadiusza Gawry-

cha nie ma doświadczenia w prowadzeniu żłobków

(prowadzi prywatne szkoły i przedszkola) i nie ukry-

wa, że nie ma ani lokali pod żłobki, ani odpowiedniej

kadry.

Ma za to zamiar do 1 stycznia 2013 r. utworzyć

w każdym powiecie w Polsce po dwa żłobki, w każ-

dym po 15 dzieci, w sumie dla 1035 maluchów (wy-

chodzi po ponad 400 tys. zł na żłobek).

Fundacja

z Pucka, nie mając nic – ani lokali, ani wsparcia

miast – otrzymała 28 mln zł na obietnice, a takie

placówki jak wyżej wspomniane dostały dużo mniej

lub nic.

nianie wymogów konkursowych placówek w Pucku,

gdy nie mają one lokalu, co przekłada się na uniemoż-

liwienie podania parametrów, a co za tym idzie, licz-

by dzieci, liczebności personelu oraz potrzebnego wy-

posażenia i koniecznej adaptacji?

2.

Dlaczego brak możliwości dokonania jedno-

znacznej oceny, który w każdym przypadku powodo-

wał odrzucenie projektów w tym przypadku, nie

wpłynął na odrzucenie wniosku o dotację przez pal-

cówkę w Pucku?

Z poważaniem

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 11476)

do ministra pracy i polityki społecznej

z wyższym wykształceniem

cu września w urzędach pracy zarejestrowanych było

235,4 tys. bezrobotnych po studiach.

To o blisko

bezrobotny ma wyższe wykształcenie.

A jak wynika

z danych powiatowych urzędów pracy, w niektórych

dużych miastach sytuacja jest jeszcze gorsza.

Na przykład w Katowicach co siódmy bezrobotny

jest po studiach, w Białymstoku – co szósty, a w War-

szawie – co czwarty.

Ponad 34 tys. spośród osób

z dyplomem uczelni szuka pracy od 3 do 6 miesięcy,

blisko 49 tys. pozostaje bez pracy od pół roku do

roku, 40,2 tys. nie ma zajęcia od 12 miesięcy do

dwóch lat, a 29 tys. nie może znaleźć etatu od ponad

dwóch lat.

1.

Dlaczego mimo zapowiedzi rządu o zmniejsze-

niu bezrobocia liczba bezrobotnych wciąż rośnie?

2.

Jakie działania hamujące dalszy wzrost bezro-

bocia wprowadzi rząd?

Z poważaniem

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

239

Interpelacja

(nr 11477)

do ministra nauki i szkolnictwa wyższego

spadku jakości kształcenia studentów

Eksperci zwracają uwagę, że rosnące bezrobocie

jest m.in. konsekwencją szybkiego rozwojowi eduka-

cji, któremu nie towarzyszy odpowiednia jakość

kształcenia.

W obliczu niżu demograﬁcznegouczel-

nie obniżają wymagania już podczas etapu rekrutacji

na studia.

Dodatkowo absolwenci wyższych uczelni

nie mają często praktycznego doświadczenia zawodo-

wego.

Dlatego pracodawcy, zwłaszcza w okresie spo-

wolnienia gospodarczego, wolą zatrudniać tych, któ-

rzy już pracowali.

1.

Czy ministerstwo dostrzega problem spadku

jakości kształcenia studentów w uczelniach wyż-

szych?

2.

Jeśli tak, to jakie działania podjęło minister-

stwo w celu zatrzymania tego zjawiska?

Z poważaniem

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 11478)

do ministra pracy i polityki społecznej

wództwach, tak jak średnio w kraju, wśród bezrobot-

nych po studiach przeważają kobiety.

W końcu wrze-

śnia było ich 162,8 tys. – ponad dwa razy więcej niż

mężczyzn.

To nieprzypadkowe, bo na uczelniach do-

minują kobiety.

Ponadto trudniej im znaleźć pracę,

trudnienia – aż połowa spośród zarejestrowanych

pół roku do ponad dwóch lat.

Jeśli chodzi o wojewódz-

twa, najwięcej bezrobotnych z dyplomem jest na Ma-

zowszu – 35 tys. – i na Śląsku – 24 tys., co nie jest

zaskoczeniem, bo to najbardziej ludne województwa.

Ale sporo bezrobotnych z dyplomem jest też w Mało-

Podkarpaciu – 18,5 tys. Najlepsza sytuacja jest w naj-

mniejszych województwach: opolskim – tam tylko

5,5 tys. osób z wyższym wykształceniem nie ma pra-

cy, i w lubuskim – tam jest to 5,3 tys.

1.

Jak wydłużenie urlopów macierzyńskich wpły-

nie na sytuacje kobiet na rynku pracy?

w znalezieniu stałego zatrudnienia?

3.

Jakie są efekty tych działań?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 11479)

do ministra pracy i polityki społecznej

ciętny czas poszukiwania pracy w Polsce jest bardzo

długi – średnio wynosi ponad 11 miesięcy, a w przy-

padku osób o niższych kwaliﬁkacjachimłodych–aż

ponad półtora roku.

Wśród bezrobotnych nie ma jed-

nak syndromu opuszczonych rąk.

Większość z nich

intensywnie poszukuje zatrudnienia – wynika z ba-

dań ankietowych Narodowego Banku Polskiego.

We-

dług nich ponad połowa bezrobotnych była na co naj-

mniej jednej rozmowie kwaliﬁkacyjnejupotencjal-

nych pracodawców, choć nie otrzymała z powiatowe-

go urzędu pracy (PUP) żadnego skierowania.

Głów-

nie dlatego, że w wielu pośredniakach liczba ofert

pracy jest dramatycznie niska.

Niezależnie od wieku

wśród bezrobotnych dominuje zainteresowanie pracą

stałą, w pełnym wymiarze.

Co ważne, ponad jedna

trzecia (37%) ankietowanych osób bez etatu, które

szukają pracy, z gospodarstw domowych, w których

nie było innych osób bez zajęcia, była gotowa podjąć

w tym roku jakąkolwiek pracę.

Jeszcze bardziej byli

zdesperowani bezrobotni wywodzący się z gospo-

darstw domowych, w których dwie osoby lub więcej

poszukiwały pracy.

Wśród nich aż 47% gotowych było

wykonywać jakiekolwiek zajęcie.

Z badań wynika, że

240

bezrobotni bardzo aktywnie poszukują pracy.

To mit

upowszechniany przez media, że rejestrują się w więk-

szości tylko po to, aby uzyskać zasiłek albo ubezpie-

czenie zdrowotne.

Przy tym większość osób bez zaję-

cia ocenia, że łatwiej jest znaleźć pracę w szarej stre-

ﬁe.

Mimotouważają,żezatrudnieniewgospodarce

ukrytej przed ﬁskusemtraktująbardziejjakprzy-

mus ekonomiczny niż sposób na unikanie podatków.

Zresztą blisko 40% bezrobotnych twierdzi, że pracy

nie ma nawet w szarej streﬁe.

ograniczenia liczby bezrobotnych?

2.

Jakie są prognozy na rok 2013 dotyczące bez-

robocia w Polsce?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 11480)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie

zadośćuczynienia osobom represjonowanym

temat zadośćuczyniania osobom represjonowanym

przez władzę komunistyczną.

Sprawa dotyczy niskie-

go zadośćuczynienia lub w wielu przypadkach jego

braku osobom pokrzywdzonym przez system komu-

nistyczny, gdy tymczasem wojskowi prokuratorzy

ścigający opozycjonistów w czasie stanu wojennego,

którzy kiedyś zamykali do więzień osoby niewygodne

dla komunistycznej władzy, w III RP awansowali

stanowiskach w prokuraturze i mają własne docho-

dowe kancelarie.

Ci, którzy nadal orzekają, nierzad-

zmu.

Represjonowani w stanie wojennym są trakto-

wani dziś w sądzie jak terroryści, chuligani.

Sędzio-

wie kpią sobie z ludzi stających przed sądem.

Podwa-

żają dokumenty.

Z niedowierzaniem traktują fakty.

ką dzisiaj nie mają żadnych praw.

Sędziowie z czasów

dzialni za zbrodnie komunistyczne.

Nic w tym wzglę-

dzie nie zmieniło się od czasów PRL.

Dzisiejsi sędzio-

wie orzekają z taką pobłażliwością dla tamtych cza-

dośćuczynienia.

1.

Dlaczego na stronie IPN-u nie ma dokładnych

informacji dotyczących sędziów i prokuratorów, któ-

Gdzie można takie informacje znaleźć np. o sędziach

z regionu kujawsko-pomorskiego?

2.

Dlaczego w III RP decyzje o przyznawaniu od-

szkodowań osobom represjonowanym podejmują kaci

systemu komunistycznego?

3.

Dlaczego, przyznając głodowe odszkodowania

z tytułu represji, wymiar sprawiedliwości uzasadnia

to tym, że Skarbu Państwa nie stać na wypłacanie

odszkodowań, gdy tymczasem urzędnikom państwo-

wym przyznaje się wysokie premie?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 11481)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie rozważenia możliwości zmiany

art. 385

1

Kodeksu cywilnego

Przedmiotowy przepis stanowi: „postanowienia

umowy zawieranej z konsumentem nieuzgodnione

czajami, rażąco naruszając jego interesy (niedozwo-

lone postanowienia umowne).

Nie dotyczy to posta-

nowień określających główne świadczenia stron, w tym

w sposób jednoznaczny”.

Biorąc pod uwagę, że często

konsumentem zawierającym umowę z przedsiębiorcą

jest osoba starsza, schorowana lub niemogąca ocenić

sprawy racjonalnie, bardzo często dochodzi do nad-

używania uprawnienia wynikającego ze zdania dru-

giego komentowanego przepisu Kodeksu cywilnego.

Domniemanie, że konsument jest w stanie sam pod-

jąć decyzję o zawarciu umowy w zakresie jednoznacz-

nie określonych głównych świadczeń stron, nie może

w istocie negatywnie kształtować sytuacji prawnej

konsumenta i dopuszczać do sytuacji, w których za-

pisy umów sprzeczne z zasadami współżycia społecz-

nego są ważne i obowiązujące.

241

interesów konsumentów?

Z poważaniem

Poseł Jarosław Rusiecki

Interpelacja

(nr 11482)

do ministra środowiska

w sprawie

budowy polderów przeciwpowodziowych

na terenie gm. Łubnice

selskiego wpłynęła rezolucja Rady Gminy Łubnice

w sprawie budowy polderów przeciwpowodziowych

na terenach gmin Łubnice, Pacanów i Połaniec.

Jak wskazują wnioskodawcy, wiadomość o plano-

wanej inwestycji powzięli z prasy, przy czym według

wstępnych założeń lokalizacyjnych polder znajdować

się ma na terenie gminy Łubnice i zajmować blisko

40% jej aktualnej powierzchni zamieszkiwanej przez

około 2000 mieszkańców.

Zarówno o konieczności

budowy polderu, jego lokalizacji, jak i wizji rozwią-

zania problemów społecznych, które temu będą to-

warzyszyć, władze gminy nie zostały oﬁcjalniepoin-

formowane.

Ponadto Rada Gminy Łubnice po uzy-

skaniu bliższych danych na temat planowanej inwe-

stycji zdecydowanie sprzeciwia się realizacji tej kon-

cepcji z uwagi na fakt, że uważa to rozwiązanie za

najbardziej inwazyjne, kosztochłonne zarówno ﬁnan-

sowo, jak i społecznie.

Planowane rozwiązania doty-

czą dalszego losu tysięcy ludzi oraz ich majątku, któ-

ry przez lata gromadzili, odbudowując go z trudem,

czasami kilkakrotnie z pomocą państwa, samorządu

i ludzi dobrej woli po kolejnych powodziach.

Dlatego

też w ocenie wnioskodawców plany realizacji takich

inwestycji powinny być poprzedzone szczegółowymi

badaniami uwarunkowań przemawiających za reali-

zacją tego typu urządzeń wodnych w określonym

miejscu, po wcześniejszej analizie możliwości zasto-

sowania rozwiązań konkurencyjnych, zdecydowanie

mniej inwazyjnych, jak np. podwyższanie wałów po-

wodziowych, pogłębianie i powiększanie już istnieją-

Wisły czy też odkrzaczenie i oddrzewianie między-

wala ułatwiające spływ wody.

Dopiero szczegółowe

rozważenie możliwości zastosowania wszystkich,

również wskazanych powyżej, rozwiązań pozwoliłoby

podejść do analizy budowy polderu właściwie.

Jedno-

cześnie należy wskazać niewłaściwe i szkodliwe spo-

łecznie postępowanie, jakim jest brak komunikacji

pomiędzy terenowymi organami administracji rzą-

dowej a organami samorządu terytorialnego w za-

kresie planowanej inwestycji.

1.

W jaki sposób był konsultowany z organami

samorządu terytorialnego gminy Łubnice pomysł bu-

dowy polderów przeciwpowodziowych?

2.

Jakie argumenty zdecydowały o wyborze ww.

rozwiązania?

3.

Na jakim etapie jest realizacja budowy polde-

rów przeciwpowodziowych?

Z poważaniem

Poseł Jarosław Rusiecki

(nr 11483)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

selskiego wpłynęło memorandum uczestników kon-

ferencji „Środowisko wiejskie i rolnictwo świętokrzy-

skie w perspektywie 2014–2020”, która odbyła się

w Sanktuarium Matki Boskiej Bolesnej Królowej Pol-

ski w Kałkowie-Godowie.

Uczestnicy konferencji apelują, aby w obliczu na-

rastającego kryzysu ekonomicznego i społecznego

środowiska wiejskiego oraz gospodarstw rodzinnych

władze państwowe wszystkich szczebli były rzeczy-

wistym gwarantem istnienia strategicznego dla bez-

pieczeństwa Polski działu gospodarki, jakim jest rol-

nictwo i jego producenci żywności.

Ponadto wskazu-

je się, aby dać priorytet w procesie legislacyjnym

projektom ustaw, które mają bezpośredni wpływ na

rolnictwo oraz producentów polskiej żywności.

Jed-

nocześnie należy zaznaczyć, że resort rolnictwa po-

winien być siłą napędową polskiego rolnictwa i całej

gospodarki państwa.

Ministerstwo rolnictwa powin-

no realizować w ramach wspólnej polityki rolnej UE

(której naczelnym zadaniem jest utrzymanie miejsc

pracy w środowisku wiejskim) politykę wsparcia rol-

nictwa środkami ﬁnansowymipoprzezswojeagencje

i legislację resortową i nie podejmować dyskrymina-

cyjnych decyzji wobec gospodarstw rodzinnych.

242

1.

Jak ocenia Pan Minister sytuację środowiska

wiejskiego oraz rolnictwa w województwie święto-

krzyskim?

2.

W jaki sposób można zrealizować ww. postula-

ty uczestników konferencji?

Z poważaniem

Poseł Jarosław Rusiecki

(nr 11484)

do ministra zdrowia

w sprawie obowiązku opłacania składek

i Przedsiębiorców w Kielcach w sprawie obowiązku

kilku źródeł osiąganych dochodów.

Wnioskodawcy wskazują, że w wielu przypadkach

rzemieślnik, który np. jako emeryt pobiera emerytu-

rę, a ponadto prowadzi działalność gospodarczą i osią-

ga dochody z tytułu działalności w organizacji samo-

rządu zawodowego, musi kilkukrotnie opłacać skład-

kę na ubezpieczenie zdrowotne.

do Pana Ministra: Czy ww. sytuacja jest zgodna z pra-

wem polskim i unijnym?

Z poważaniem

Poseł Jarosław Rusiecki

(nr 11485)

do ministra transportu,

o publicznym transporcie zbiorowym

sja Dialogu Społecznego w Kielcach skierowała do

mnie opinię nr 6/2012 na temat przygotowań samo-

rządów do realizacji nowych zadań w systemie pu-

blicznego transportu zbiorowego pod kątem proble-

mów społecznych i gospodarczych w tej sferze usług

publicznych.

W szczególności chodzi tu o takie zjawiska jak:

malejąca dostępność usług komunikacji publicznej

w transporcie drogowym wskutek spadku liczby linii

komunikacyjnych oraz kursów przewozu osób; po-

większająca się grupa miejscowości, gdzie ze względu

na niską rentowność komunikacja publiczna nie ist-

nieje, a mieszkańcy mogą korzystać jedynie z trans-

portu prywatnego; zagrożenie wykluczeniem spo-

łecznym osób o niskim statusie materialnym, star-

szych, chorych, niepełnosprawnych, bezrobotnych,

młodzieży – w sytuacji braku możliwości dotarcia do

szkoły, pracy, instytucji publicznych, podmiotów lecz-

niczych środkami komunikacji publicznej; domino-

wanie na rynku usług transportu drogowego prze-

woźników komercyjnych, którzy swoją działalność

koncentrują na liniach komunikacyjnych zapewnia-

jących zysk ﬁnansowy;pogorszeniesięjakościusług

przewozowych wynikające np. z nadmiernej konku-

rencyjności w sytuacji realizowania dużej ilości kur-

sów w popularnych porach dnia, a brakiem kursów

w dni wolne od pracy, niedziele, święta.

Obowiązująca od 16 grudnia 2010 r. ustawa o pu-

blicznym transporcie zbiorowym wprowadziła zasad-

nicze zmiany prawne w funkcjonowaniu tego syste-

mu stosownie do kierunku regulacji przyjętych dla

państw Unii Europejskiej.

Ideą tkwiącą u podstaw

zmian jest powierzenie odpowiedzialności za obszar

publicznego transportu zbiorowego samorządom te-

rytorialnym.

Tak więc ww. ustawa określiła zasady

organizacji i funkcjonowania regularnego przewozu

osób w transporcie zbiorowym, czyniąc jednostki sa-

morządu terytorialnego organizatorem, do zadań

którego należy planowanie rozwoju transportu, or-

ganizowanie i zarządzanie publicznym transportem

zbiorowym.

Jednocześnie Wojewódzka Komisja Dia-

logu Społecznego wskazuje na zasadność przyznania

prawa wyłącznego operatorowi publicznego trans-

portu zbiorowego jako formy wyrównania konieczno-

ści obsługi nierentownych linii komunikacyjnych.

Unijne rozporządzenie nr 1370/2007 określa, że de-

cyzja o stosowaniu prawa wyłącznego pozostaje w ge-

stii danego państwa.

Prawie wszystkie kraje UE z tego

korzystają oprócz Polski.

Jednocześnie wprowadze-

nie formy rekompensaty dla operatora z tytułu ob-

sługi linii niedochodowych w praktyce obciąży bu-

dżety samorządów.

Ponadto istnieje obawa, że bez

zastosowania prawa wyłącznego jednostki samorzą-

du terytorialnego staną przed dylematem, które za-

dania publiczne ograniczać, z jakich przedsięwzięć

rezygnować, by wywiązać się z obowiązków organi-

zatora, zwłaszcza w ﬁnansowaniuprzewozówocha-

rakterze użyteczności publicznej.

żenia wprowadzenia prawa wyłącznego do ustawy

243

zbiorowym?

Z poważaniem

Poseł Jarosław Rusiecki

(nr 11486)

do ministra nauki i szkolnictwa wyższego

w sprawie wad prawnych Umowy

Szanowna Pani Minister!

Wnoszę interpelację

w sprawie zgłoszonej mi przez obywatela A. K.

Opis uwarunkowań prawnych:

począwszy od grudnia 2006 r. posługuje się w swoich

cyjnego i Sądu Najwyższego, dotyczącym zasad two-

cyzje ich krzywdzące.

Jeden z takich przypadków

wy pomiędzy Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Ga-

binetem Ministrów Ukrainy o wzajemnym uznawa-

niu akademickim dokumentów o wykształceniu i rów-

noważności stopni z datą obowiązywania od dnia

Polskim nr 76 poz. 783, a więc w pięć miesięcy po

obligatoryjnym terminie jego obowiązywania.

Jest to

1992 r. miedzy Rządem Rzeczypospolitej Polskiej

zagadnienia wzajemnego uznawania równoważności

nich zawodowych oraz szkół wyższych a także doku-

mentów o nadaniu stopni i tytułów naukowych.

ne Trybunału Konstytucyjnego oraz Sądu Najwyż-

szego w sprawie tworzenia nowych aktów prawnych,

a w szczególności zignorowano:

Nr 1, poz. 3: „(…) ustanowienie przepisów o charak -

terze intertemporalnym jest niezbędne ze względu

na konieczność choćby minimalnego zabezpieczenia

prawna podmiotów dotkniętych nową regulacją była

mioty te mogły dokończyć swoje przedsięwzięcia pod-

jęte na podstawie wcześniejszych regulacji w uzasad-

nionym przeświadczeniu, że regulacje te pozostaną

stabilne (…)”;

„(…) zasada ochrony zaufania wyraża się w takim

nie z obowiązującym prawem będą także w przyszło-

ści uznawane przez porządek prawny (…)”;

14 czerwca 2000 r. nr P3/00 OTK z 2000 r.

Nr 5,

poz. 138: „(…) bezpieczeństwo prawne jednostki zwią -

zane jest z pewnością prawa, umożliwia więc przewi-

dywalność organów państwa, a także prognozowanie

gdy jego rozstrzygnięcie jest dla jednostki zaskocze-

niem, bo w innych okolicznościach nie mógł go prze-

widzieć.

Szczególnie zaś wtedy, gdy przy jego podej-

mowaniu prawodawca mógł przewidzieć, że gdyby

jednostka przewidywała zmianę prawa, byłaby ina-

czej zadecydowała o swoich prawach (…)”.

4.

Regulacja prawna opublikowana w Monitorze

rodowym działania prowadzące do napisania pracy

244

.

Ma-

jąc pełne zaufanie do państwa prawa (wtedy jeszcze

je miał), wystąpił o uznanie tego dyplomu na podsta-

wie prawa intertemporalnego do przepisów delego-

wanych, przywołując podane wyżej uchwały Trybu-

nału Konstytucyjnego oraz inne przepisy, takie jak:

— uzasadnienie uchwała Sądu Najwyższego z dnia

zdarzenie prawne miało miejsce w czasie obowiązy-

wania dawnej ustawy, do jego skutków realizujących

— przypadek braku przepisów przejściowych

wego skodyﬁkowanychwustawie»przepisywprowa-

dzające Kodeks cywilny«; przy wnioskowaniu o celu

nieją i dadzą się zastosować (...)”;

— uchwała Trybunału Konstytucyjnego z dnia

„(…) uchylenie lub zmiana przepisu nie zawsze ozna -

cza utratę mocy obowiązującej wyrażonych w niej

norm prawnych.

Za przepis zachowujący moc obowią-

zującą należy uznać taki, który wprawdzie został

formalnie delegowany, lecz nadal ma zastosowanie

jego obowiązywania (...)”.

wił wydania panu A. K. zaświadczenia o uznaniu za

równoważny stopnia naukowego doktora nauk eko-

nomicznych uzyskanego na Ukrainie z odpowiednim

Polskiej (załącznik nr 2)*

)

zainteresowanego podstaw prawnych wydania takiego

zaświadczenia oraz żadnych odniesień do przedstawio-

nym.

Nie ustosunkowano się również do zasad tworze-

nia i stosowania prawa formułowanych przez Trybunał

mała swoją poprzednią decyzję nr DWM/3742/MD/08

nych umowy pomiędzy Rządem Rzeczypospolitej

a Gabinetem Ministrów Ukrainy o wzajemnym uzna-

i równoważności stopni, ignorując wykładnie Trybu-

nału Konstytucyjnego oraz Sądu Najwyższego, zasto-

sowało ją w przypadku A. K., podejmując decyzje nie-

korzystną dla niego, czyniąc mu ewidentną krzywdę

i podważając zaufanie obywatela do państwa prawa?

skorygować wadliwe prawo?

miar naprawić krzywdę uczynioną obywatelowi po-

przez zastosowanie wadliwego, niekonstytucyjnego

prawa i niekorzystnych dla niego interpretacji prze-

pisów spowodowanych między innymi zignorowa-

niem zaleceń Trybunału Konstytucyjnego i Sądu

Najwyższego?

Przy dobrej woli i życzliwości dla obywatela moż-

na to było zrobić już dawno, bez zmiany umowy mię-

dzynarodowej.

Jednym z rozwiązań mogłoby być sko-

rzystanie z art. 10 tejże umowy „Za obopólną zgodą

do niniejszej umowy mogą być wprowadzane zmiany

i uzupełnienia, które będą sporządzane w postaci od-

rębnych protokołów, stanowiących integralną część

mniejszej umowy (...)”.

Można to było zrobić już wcze-

śniej, ale trzeba było chcieć.

Z wyrazami szacunku

Poseł Zbyszek Zaborowski

Katowice, dnia 7 listopada 2012 r.

*

)

Interpelacja

(nr 11487)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie realizacji założeń i zadań rządu

W listopadzie 2011 r. po ponownym objęciu wła-

dzy przez koalicję Platformy Obywatelskiej oraz Pol-

skiego Stronnictwa Ludowego i desygnowaniu Pana

na prezesa Rady Ministrów wygłosił Pan exposé,

w którym zawarte były główne założenia programo-

we oraz zadania rządu, w szczególności podnosił Pan

Premier następujące kwestie:

1) aktywne zaangażowanie w politykę UE, aby

Polska była realnym i poważnym graczem na forum

UE;

2) wzmocnienie pozycji Polski w UE;

3) usprawnienie administracji przy użyciu tech-

nik cyfrowych;

4) blokowanie nadprodukcji ustaw;

5) uzyskanie równowagi – ilość przepisów wpro-

wadzanych równa ilości likwidowanych przepisów;

6) utrzymanie tzw. wskaźnika NATO ws. ﬁnan-

sowania armii;

7) ﬁnanse Policji i wojska będą pod szczególną

ochroną;

8) wojsko i Policja otrzymają kwotowe podwyżki

1 lipca 2012 r. w wysokości 300 zł;

9) ministrowie będą musieli zdawać relacje, jak

realizują założenia deregulacyjne w zakresie swoich

kompetencji;

10) pozwolenia na budowę dla zwykłych inwesty-

cji mają być wydawane w 60 dni;

11) usprawnienie pracy sądów (czas postępowań

zostanie skrócony o 1/3);

12) zniesie reglamentowanego dostępu do połowy

aktualnej listy zawodów zamkniętych;

13) dbałość o kondycję i stabilność ﬁnansowąpań-

stwa, szczególnie w krytycznym dla Europy 2012 r.;

14) przygotowanie trzech elastycznych wariantów

budżetu na wypadek nieprzewidywalnych wydarzeń

w UE oraz niezbędnych mechanizmów do ich szyb-

kiego wdrażania;

15) Polska wyjdzie w 2012 r. z procedury nadmier-

nego deﬁcytu,osiągającnakoniec2012r.poziomdłu-

gu publicznego 52% PKB; dług publiczny ma spadać

w kolejnych latach do poziomu 47% PKB;

16) deﬁcytbudżetowydokońcakadencjimazma-

leć do l% PKB;

17) unowocześnienie pobierania danin publicz-

nych od miedzi i srebra oraz innych kopalin; podatki

z kopalin powinny być stałym wysokim źródłem do-

chodów; rząd opracuje przepisy regulujące opłacanie

podatków z wydobycia gazu łupkowego;

18) rząd podwyższymy o 50% podatkową ulgę pro-

rodzinną na każde 3. i kolejne dziecko; ulgi na l.

i 2.

dziecko pozostaną bez zmian, ale w rodzinach, któ-

rych dochód przekracza 85 tys. zł rocznie, ulga pro-

rodzinna nie będzie przysługiwać, jeśli rodzina po-

siada tylko jedno dziecko;

19) becikowe będzie wypłacane rodzinom o docho-

dach nieprzekraczających 85 tys. zł rocznie;

20) rząd wprowadzi możliwość odpisywania 50%

kosztów uzyskania przychodów do kwoty 85 tys. zł,

przychody powyżej opodatkowane na normalnych

zasadach;

21) ulga internetowa zostanie zlikwidowana;

22) wprowadzenie przepisów blokujących możli-

wość zakładania tzw. lokat antybelkowych;

23) podniesienie składki rentowej o 2% po stronie

pracodawcy, ograniczy to deﬁcytFUSokoło13mldzł

rocznie;

24) rząd utrzyma waloryzację na dotychczasowym

poziomie, ale zaproponuje, by co roku Sejm decydo-

wał o wysokości waloryzacji kwotowej; tę samą zasa-

dę zastosuje do emerytur mundurowych;

25) nastąpi wydłużenie wieku emerytalnego; od

2013 r. stopniowe zrównanie wieku emerytalnego ko-

biet i mężczyzn oraz podniesienie go do 67. roku ży-

cia; co 4 miesiące wiek emerytalny będzie rósł o 1 mie-

siąc; wiek 67 lat dla mężczyzn osiągnięty zostanie

w 2020 r., a dla kobiet – 2040 r.; wydłużenie wieku

emerytalnego doprowadzi do zmniejszenie długu pu-

blicznego do 35% PKB w 2040 r. oraz wyraźnego pod-

wyższenie wysokości emerytur (kobieta 50 lat – eme-

rytura wyższa o 20%, kobieta 39 lat – o 80%).

26) przeprowadzony zostanie przegląd rozwiązań

emerytalnych uprzywilejowanych grup – księży, gór-

ników, sędziów, prokuratorów, służb mundurowych;

27) dla wstępujących do służb mundurowych

od 2012 r. wiek emerytalny – 55 lat, staż służby

– 25 lat;

28) górnicy – utrzymanie przywilejów tylko dla

osób pracujących przy wydobyciu;

29) rząd zgłosi w połowie roku zmiany zasad wy-

płaty świadczeń dla prokuratorów i sędziów w stanie

spoczynku;

30) zmiany w Funduszu Kościelnym – duchowni

powinny wejść w powszechny system ubezpieczeń

oraz możliwe zmiany w konkordacie;

31) od lutego 2012 r. zgodnie z orzeczeniem TK

rząd zaproponuje zmianę systemu ubezpieczeń zdro-

wotnych rolników;

32) państwo będzie opłacać składkę za rolników

posiadających gospodarstwa do 6 ha; przy powierzch-

ni 6–15 ha opłaci połowę składki, powyżej 15 ha rol-

nicy będą sami płacić składkę zdrowotną;

33) w kolejnym etapie reformy składka zdrowotna

ma być płacona przez rolników na zasadach ogólnych;

34) od 2013 r. dla dużych gospodarstw rolnych

rząd wprowadzi obowiązek prowadzenia rachunko-

wości; następnie będziemy rozszerzać obowiązek pro-

wadzenia rachunkowości i płacenia podatku docho-

dowego na zasadach ogólnych na coraz mniejsze go-

spodarstwa;

35) zmiany umożliwią ewolucyjne odejście od

KRUS;

246

36) zmiany w systemie ubezpieczeń społecznych

dla rolników pozwolą zmniejszyć obciążenia wynika-

jące np. z podatku rolnego;

Niebawem upłynie rok od wygłoszenia przez Pana

Premiera przedmiotowego exposé, dlatego też w celu

dokonania analizy działalności rządu pod względem

jej zgodności ze złożonymi zapowiedziami zwracam

1.

Które z powyżej przedstawionych założeń i za-

dań zostały zrealizowane oraz jakie skutki przynio-

sła ich realizacja?

mi założeniami i zadaniami?

3.

Czy rząd zrezygnował z realizacji jakichkolwiek

założeń lub zadań wskazanych w exposé?

Poseł Krzysztof Jurgiel

Białystok, dnia 8 listopada 2012 r.

Interpelacja

(nr 11488)

do prezesa Rady Ministrów

Rada Miasta Białystok podjęła uchwałę w sprawie

Przedsiębiorstwa Energetyki Cieplnej spółki z ogra-

niczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Białymsto-

ku, stanowiących własność gminy Białystok (kopia

projektu uchwały w załączeniu*

)

).

Na podstawie ww. uchwały prezydent miasta Bia-

łegostoku uzyskał zgodę na sprzedaż wszystkich

udziałów w MPEC sp. z o.o., której jedynym udzia-

łowcem jest gmina Białystok.

MPEC sp. z o.o. to jedyny dostawca energii ciepl-

nej na terenie miasta Białegostoku, dlatego też z jego

usług, mających charakter użyteczności publicznej

koniecznych dla każdego gospodarstwa domowego,

korzystają wszyscy białostoczanie.

Sprzedaż całości

udziałów spółki spowoduje, że władze miasta, a tak-

że mieszkańcy tworzący wspólnotę samorządową nie

będą mieli żadnego wpływu na funkcjonowanie spół-

ki, a w szczególności wysokość cen za dostawę energii

cieplnej oraz jakość świadczonych usług.

Dlatego też

jednoznacznie należy stwierdzić, że jest to sprawa

bezpośrednio dotycząca mieszkańców Białegostoku

tworzących wspólnotę samorządową.

Wobec powyższego, zgodnie ze zgłaszaną mi wolą

mieszkańców Białegostoku, niezbędnym jest, aby

w sprawie ewentualnej sprzedaży udziałów MPEC

sp. z o.o. wypowiedziała się wspólnota samorządowa

w drodze referendum lokalnego.

nym w referendum lokalnym mieszkańcy jednostki

samorządu terytorialnego jako członkowie wspólno-

ty samorządowej wyrażają w drodze głosowania swo-

ją wolę co do sposobu rozstrzygania sprawy dotyczą-

Jednakże w powyżej przedstawionym stanie fak-

tycznym, w sytuacji gdy rada miejska w Białymstoku

wyraziła zgodę prezydentowi miasta Białegostoku na

sprzedaż wszystkich udziałów MPEC sp. z o.o., wy-

łaniają się zagadnienia prawne związane z możliwo-

ścią przeprowadzenia referendum w sprawie sprze-

daży udziałów MPEC sp. z o.o.

1.

Czy w sytuacji gdy rada miejska Białegostoku

podjęła ww. uchwałę, możliwym jest przeprowadze-

nie referendum lokalnego na wniosek mieszkańców

w przedmiocie sprzedaży udziałów MPEC sp. z o.o.?

2.

Czy w przypadku gdy wyniki przeprowadzone-

go referendum będą wiążące zgodnie z ustawą o re-

ferendum lokalnym, prezydent miasta Białegostoku

będzie zobowiązany do zaniechania sprzedaży udzia-

łów MPEC sp. z o.o.?

3.

Czy w tej sytuacji właściwym i prawidłowym

w świetle ustawy o referendum lokalnym będzie na-

stępujące pytanie referendalne: Czy jest Pan/Pani za

sprzedażą udziałów MPEC sp. z o.o. przez prezyden-

ta miasta Białegostoku?

Poseł Krzysztof Jurgiel

(nr 11489)

do ministra administracji i cyfryzacji

Szanowny Panie Ministrze!

W praktyce funkcjo-

nowania polskiej administracji publicznej dość często

dochodzi do przeplatania działań o charakterze ad-

ministracyjnym i oﬁcjalnympodejmowanychprzez

organy władzy publicznej z działaniami o charakte-

rze kultu religijnego podejmowanymi przez hierar-

chię Kościoła katolickiego.

Najczęściej dzieje się tak

w przypadku organów samorządu terytorialnego, nie-

mniej jednak dają się również zauważyć dość częste

tego typu praktyki ze strony administracji rządowej,

w szczególności wojewodów i agencji, inspekcji itp.

Nie wydaje mi się stosowne, aby obchody uroczy-

stości państwowych były współorganizowane przez

organy administracji rządowej we współpracy ze

związkami wyznaniowymi, a w szczególności z jed-*

)

247

nym z nich, co obywateli innych wyznań stawia w nie-

zręcznym położeniu.

Jestem przekonany, iż obchody

świąt państwowych i inne tego typu uroczystości po-

winny być organizowane przez organy administracji

rządowej w sposób zapewniający możliwość koordy-

nacji czasowej z uroczystościami natury kościelnej.

Obywatele naszego kraju również i przy tej okazji

gany przez administrację rządową.

Reasumując, za

właściwe uważam organizowanie świąt państwo-

wych z udziałem duchowieństwa, i to różnych wy-

znań, lecz w roli zaproszonych gości, a nie współor-

ganizatorów.

Analogiczne uwagi dotyczą praktyki poświęcania

obiektów użyteczności publicznej i sprzętu należą-

cych do administracji rządowej.

1.

Czy w administracji rządowej określono jakieś

standardy zachowania w tej mierze i czy są one prze-

strzegane?

2.

Czy Pan Minister, biorąc pod uwagę częste

przypadki naruszania zasady określonej w art. 25

Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej przez przedsta-

wicieli administracji państwowej, zamierza podjąć

Szczecin, dnia 8 listopada 2012 r.

Interpelacja

(nr 11491)

do ministra ﬁnansów

w sprawie wymogów formalnych ciążących

Szanowny Panie Ministrze!

Składam interpelację

dotyczącą nadmiernych i nieuzasadnionych obowiąz-

ków nałożonych na osoby ﬁzyczneposiadającewspół-

własność w działkach leśnych z osobami prawnymi

ku leśnym.

Art. 6 ust. 7 stanowi: Jeżeli las stanowi współwła-

sność lub znajduje się w posiadaniu osób ﬁzycznych

ﬁzyczneskładajądeklaracjenapodatekleśnyoraz

opłacają podatek na zasadach obowiązujący osoby

prawne.

Jeżeli las w całości należy do osoby ﬁzycznejlub

jest współwłasnością osób ﬁzycznych,wysokośćobo-

wiązku podatkowego corocznie w drodze decyzji

określa urząd gminy po jednokrotnym złożeniu przez

właścicieli deklaracji podatkowej dotyczącej działek

leśnych.

W przypadku kiedy osoba ﬁzyczna, najczęściej

rolnik, jest współwłaścicielem lasu z osobą prawną,

co roku musi wypełniać deklaracje i sam wyliczać

sobie podatek.

Na polskiej wsi poprzez lata wytwo-

rzyła się taka sytuacja, ze rolnicy są współwłaścicie-

lami z osobami prawnymi wielu działek leśnych o nie-

wielkich areałach.

Prawo zobowiązuje ich zatem do

żmudnego wypełniania deklaracji każdego roku.

Dla

wielu rolników, ze względu na wiek, jest to zadanie

nie do wykonania.

Fakt ten potwierdziłem u gmin-

nych urzędników którzy twierdzą, że obarczanie ta-

kim obowiązkiem rolników jest bezsensowne.

Państwo polskie miało być dla obywatela przyja-

zne, a więc utrzymywanie takiego zapisu w ustawie

nie ma żadnego uzasadnienia.

Proszę zatem o infor-

mację, czy wystąpi Pan o zmianę art. 6 ust. 7 w usta-

w kierunku zdjęcia biurokratycznej, corocznej mitrę-

gi z ramion rolników?

Z poważaniem

Poseł Adam Abramowicz

Biała Podlaska, dnia 7 listopada 2012 r.

Interpelacja

(nr 11492)

do ministra zdrowia

w sprawie działania

Komisji Stomatologicznej

Szanowny Panie Ministrze!

Jednostkami lekarskie-

go samorządu zawodowego są Naczelna Izba Lekarska

oraz okręgowe izby lekarskie.

Każdy lekarz i lekarz

dentysta, który posiada prawo wykonywania zawodu

w Polsce, jest członkiem izby z mocy ustawy.

Obecnie

funkcjonują 23 izby okręgowe oraz Wojskowa Izba Le-

karska w Warszawie, która posiada status prawny izby

okręgowej, ale działa na terenie całego kraju.

Za sprawy związane szczególnie z wykonywaniem

zawodu lekarza dentysty oraz z funkcjonowaniem sys-

temu opieki stomatologicznej odpowiadają komisje sto-

matologiczne okręgowych rad lekarskich oraz Naczel-

nej Rady Lekarskiej, która także zajmuje się współpra-

cą międzynarodową w dziedzinie stomatologii.

o udzielenie rzetelnych odpowiedzi na poniższe py-

tania:

1.

Ilu lekarzy dentystów działa przy tej izbie?

248

2.

Ilu lekarzy dentystów wykonuje usługi z dzie-

dziny protetyki stomatologicznej?

Ilu z nich ma pod-

pisaną umowę z Narodowym Funduszem Zdrowia?

3.

Ilu lekarzy dentystów posiada ukończone kur-

sy, szkolenia z dziedziny protetyki stomatologicznej?

Jakie są to kursy?

4.

Ilu lekarzy dentystów posiada specjalizację

z dziedziny protetyki stomatologicznej?

Proszę podać

liczbę lekarzy posiadającą I i II stopień specjalizacji.

Z poważaniem

Poseł Zbigniew Girzyński

Toruń, dnia 8 listopada 2012 r.

Interpelacja

(nr 11493)

do ministra zdrowia

w sprawie działania

Szanowny Panie Ministrze!

Jednostkami lekar-

skiego samorządu zawodowego są Naczelna Izba Le-

karska oraz okręgowe izby lekarskie.

Każdy lekarz

wa Izba Lekarska w Warszawie, która posiada status

systemu opieki stomatologicznej odpowiadają komi-

sje stomatologiczne okręgowych rad lekarskich oraz

Naczelnej Rady Lekarskiej, która także zajmuje się

współpracą międzynarodową w dziedzinie stomato-

logii.

nia:

Z wyrazami szacunku

Poseł Zbigniew Girzyński

(nr 11494)

do ministra zdrowia

Szanowny Panie Ministrze!

Jednostkami lekar-

zacji.

Z wyrazami szacunku

Poseł Zbigniew Girzyński

(nr 11495)

do ministra zdrowia

w sprawie działania

249

(nr 11496)

do ministra zdrowia

w sprawie działania

Szanowny Panie Ministrze!

Jednostkami lekarskie-

(nr 11497)

do ministra zdrowia

w sprawie działania

250

Interpelacja

(nr 11498)

do ministra zdrowia

w sprawie działania

Kujawsko-Pomorskiej Izby Lekarskiej

w Toruniu

Szanowny Panie Ministrze!

Jednostkami lekar-

(nr 11499)

do ministra zdrowia

w sprawie działania

Szanowny Panie Ministrze!

Jednostkami lekar-

(nr 11500)

do ministra zdrowia

w sprawie działania

Szanowny Panie Ministrze!

Jednostkami lekar-

251

(nr 11501)

do ministra zdrowia

w sprawie działania

Szanowny Panie Ministrze!

Jednostkami lekarskie-

(nr 11502)

do ministra zdrowia

w sprawie działania

Szanowny Panie Ministrze!

Jednostkami lekar-

(nr 11503)

do ministra zdrowia

w sprawie działania

Szanowny Panie Ministrze!

Jednostkami lekar-

252

(nr 11504)

do ministra zdrowia

w sprawie działania

Szanowny Panie Ministrze!

Jednostkami lekar-

(nr 11505)

do ministra zdrowia

w sprawie działania

Szanowny Panie Ministrze!

Jednostkami lekarskie-

253

Interpelacja

(nr 11506)

do ministra zdrowia

w sprawie działania

Szanowny Panie Ministrze!

Jednostkami lekar-

(nr 11507)

do ministra zdrowia

w sprawie działania

Szanowny Panie Ministrze!

Jednostkami lekar-

(nr 11508)

do ministra zdrowia

w sprawie działania

Szanowny Panie Ministrze!

Jednostkami lekar-

254

dziny protetyki stomatologicznej?

Proszę podać licz-

(nr 11509)

do ministra zdrowia

w sprawie działania

Szanowny Panie Ministrze!

Jednostkami lekar-

(nr 11510)

do ministra zdrowia

w sprawie działania

Szanowny Panie Ministrze!

Jednostkami lekar-

(nr 11511)

do ministra zdrowia

w sprawie działania

Szanowny Panie Ministrze!

Jednostkami lekar-

i lekarza dentysta, który posiada prawo wykonywa-

wy.

Obecnie funkcjonują 23 izby okręgowe oraz Woj-

255

skowa Izba Lekarska w Warszawie, która posiada

(nr 11512)

do ministra zdrowia

w sprawie działania

Szanowny Panie Ministrze!

Jednostkami lekar-

(nr 11513)

do ministra zdrowia

w sprawie działania

Szanowny Panie Ministrze!

Jednostkami lekar-

256

Interpelacja

(nr 11514)

do ministra zdrowia

w sprawie działania

(nr 11515)

do ministra zdrowia

w sprawie działania

Szanowny Panie Ministrze!

Jednostkami lekar-

(nr 11516)

do ministra – członka Rady Ministrów

w sprawie absencji prezesa

Rady Ministrów na pogrzebie prezydenta RP

Szanowny Panie Ministrze!

3 listopada 2012 r.

w warszawskiej Świątyni Opatrzności Bożej rozpo-

częły się ponowne uroczystości pogrzebowe prezy-

denta Ryszarda Kaczorowskiego, który zginął w ka-

tastroﬁesmoleńskiej10kwietnia2012r.

Wmszyśw.

uczestniczyli m.in. rodzina Kaczorowskiego, żona

prezydenta RP Anna Komorowska, szef kancelarii

prezydenta Jacek Michałowski, Władysław Barto-

szewski, parlamentarzyści oraz liczne delegacje, ale

zabrakło prezydenta RP, prezesa Rady Ministrów

oraz ministra spraw zagranicznych.

1.

Jakie były powody absencji prezesa Rady Mini-

strów na ponownym pogrzebie prezydenta RP na

2.

Czy nie można było przełożyć spotkań premie-

ra ze względu na pogrzeb, który był powodem zanie-

dbań współpracowników premiera Donalda Tuska?

257

Czy pogrzeb prezydenta RP nie zasługuje na godny

pochówek w obecności najwyższych urzędników pań-

stwowych?

Z wyrazami szacunku

Poseł Zbigniew Girzyński

(nr 11517)

do ministra zdrowia

w sprawie kontroli punktów edukacyjnych

Szanowny Panie Ministrze!

Lekarze dentyści są

zobowiązani do doskonalenia zawodowego poprzesz

różnego typu kursy, szkolenia oraz konferencje.

Nie-

stety dla większości z nich polega to wyłącznie na

zdobywaniu punktów.

Wielu lekarzy indywidualnie

prenumeruje czasopisma medyczne indeksowane

przez ﬁladelﬁjskiinstytutinformacjinaukowejlub

Index Copernicus.

Jednak sama prenumerata nie

oznacza, że lekarz w ogóle przeczyta jakikolwiek ar-

tykuł i posiądzie dodatkową wiedzę.

Możliwym roz-

wiązaniem jest wprowadzenie corocznych egzaminów

sprawdzających nabytą wiedzę z prenumerowanych

czasopism i tym samym potwierdzenie zdobytych

punktów edukacyjnych przez lekarza dentystę.

Bez

możliwości weryﬁkacji zdobytej wiedzy punkty te

uważam za nieuzasadnione.

1.

Kto i na podstawie jakich wytycznych określa

liczbę punktów edukacyjnych przyznawanych arty-

kułom medycznym w czasopismach dentystycz-

nych?

zlikwidowanie punktów edukacyjnych za artykuły

dla prenumeratorów, a zachowanie ich jedynie dla

autorów publikacji naukowych, bądź wprowadzenie

egzaminów poświadczających zdobytą wiedzę przez

lekarza dentystę z publikacji naukowych?

Z wyrazami szacunku

Poseł Zbigniew Girzyński

(nr 11518)

do ministra zdrowia

w sprawie uprawnień techników

dentystycznych do samodzielnego

wykonywania protez w zakresie podstawowej

Szanowny Panie Ministrze!

Pani wiceprezes NRL

w piśmie do pana profesora M. poruszyła kwestie po-

szerzenia uprawnień zawodowych techników denty-

stycznych, których to przedstawiciele w różnych kra-

jach, w tym też i w Polsce, coraz częściej o nie apelu-

ją.

Jak sama pisze, z inicjatywy Naczelnej Izby Le-

karskiej Europejska Organizacja Regionalna Świa-

towej Federacji Dentystycznej (ERO-FDI) przyjęła

w dniu 30 sierpnia br. stanowisko sprzeciwiające się

przyznawaniu technikom dentystycznym prawa do

prowadzenia niezależnej praktyki zawodowej obej-

mującej bezpośrednie udzielanie opieki pacjentom

bez nadzoru ze strony lekarza dentysty.

Jednak są kraje, które posiadają klinicznych tech-

ników dentystycznych.

Należą do nich m.in. Holan-

dia, Dania i Wielka Brytania.

Więc ww. stanowisko

jest niedoprecyzowane i ma na celu jedynie ograni-

czanie kompetencji innej grupy zawodowej, zamiast

skupić się na realnym poprawianiu świadczenia

usług stomatologicznych.

wiedzi:

1.

W jakich krajach występuje zawód klinicznego

technika dentystycznego?

Proszę podać wszystkie

kraje wraz z datą rozpoczęcia funkcjonowania kli-

nicznych techników dentystycznych.

2.

Jakie uprawnienia posiadają w poszczególnych

krajach kliniczni technicy dentystyczni?

W jakim za-

kresie występuje współpraca pomiędzy klinicznym

technikiem dentystycznym a lekarzem dentystą?

Ja-

kie ustawy regulują te kwestie?

3.

Jak wygląda proces kształcenia klinicznych

techników dentystycznych oraz techników denty-

stycznych w krajach, gdzie występują kliniczni tech-

nicy dentystyczni?

Jaka jest różnica pomiędzy ich

uprawnieniami oraz w uśrednionych rocznych wyna-

grodzeniach?

4.

Jakie wprowadzono procedury prawne w po-

szczególnych krajach zanim powołano klinicznych

techników dentystycznych?

5.

Jakie należałoby wprowadzić w Polsce proce-

dury, które pozwoliłyby technikom dentystycznym

na samodzielne wykonywanie protez dentystycznych,

przynajmniej w zakresie prostej protetyki, tj. protez

akrylanowych i szkieletowych niewymagających me-

chanicznej ingerencji w tkankę?

Z wyrazami szacunku

Poseł Zbigniew Girzyński

258

Interpelacja

(nr 11520)

do prezesa Rady Ministrów

oﬁar katastrofy smoleńskiej

zamiast przyjęcia tejże oferty, trumny z Włoch spro-

Resztę kosztowało zamykanie trumien w Moskwie

dą, że jej właściciel do tajny współpracownik WSW?

(nr 11521)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie urzędników wymiaru

Szanowny Panie Ministrze!

Wobec 12 urzędników

wymiaru sprawiedliwości związanych ze sprawą Am-

ber Gold zostały wszczęte postępowania służbowe.

Sześciu prokuratorów, w tym m.in. śledcza, która

umorzyła postępowanie dotyczące parabanku, a także

trzech sędziów – w tym przewodnicząca wydziału

sądu w Malborku – i dwaj kuratorzy.

Mimo tego żaden

z nich nie stracił funkcji i nie został zawieszony.

Wciąż

też otrzymują wynagrodzenie w pełnej wysokości.

1.

Dlaczego 12 urzędników wymiaru sprawiedli-

wości związanych ze sprawą Amber Gold, przeciwko

którym zostały wszczęte postępowania służbowe, nie

zostało zawieszonych lub nie straciło funkcji oraz dla-

czego otrzymują wynagrodzenie w pełnej wysokości?

2.

Jakie konsekwencje grożą wyżej wymienionym

osobom?

Z wyrazami szacunku

Poseł Zbigniew Girzyński

(nr 11522)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie sitwy prawniczej tworzonej

przez część środowisk prawniczych

Szanowny Panie Ministrze!

Jakiś czas temu me-

dia obiegła pańska wypowiedź: „Mam w nosie literę

przepisów, ważny jest ich duch i ważne jest to, że

Polacy mają prawo żyć w państwie, gdzie wymiar

sprawiedliwości stoi na straży interesów obywatela,

a nie na straży sitwy tworzonej przez część środowisk

prawniczych.

Ja wiem, że ta sitwa jest dzisiaj przera-

żona tym, co robię, i chcę, żeby stąd poszedł jasny

przekaz do tej sitwy: nie zastraszycie mnie”.

W pełni popieram dążenia Pana Ministra i w związ-

tania:

1.

Jakie działania podejmie Pan Minister w spra-

wie rozbicia sitwy tworzonej przez wspomniane śro-

dowiska prawnicze?

2.

Czy uważa Pan Minister za słuszne rozdziele-

nie funkcji ministra sprawiedliwości i prokuratora

generalnego?

Czy powróciłby Pan do układu sprzed

reformy, tj. piastowania przez jedną osobę funkcji

ministra sprawiedliwości i prokuratora generalnego,

dla lepszego funkcjonowania obu instytucji?

3.

Do jakich pańskich reform największe zastrze-

żenia mają środowiska prawnicze?

Z wyrazami szacunku

Poseł Zbigniew Girzyński

(nr 11523)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie

nadzoru nad kuratorami sądowymi

Szanowny Panie Ministrze!

Jakiś czas temu za-

interesował się Pan Minister sprawą wywiązywania

259

się ze swoich obowiązków przez kuratorów sądowych,

szczególnie tych pracujących z M. P. W myśl ustawy

Kodeksu karnego kurator sądowy to funkcjonariusz

publiczny, pełniący swoje obowiązki w jednym zespo-

le kuratorskiej służby sądowej i realizujący określone

-resocjalizacyjnym, diagnostycznym, proﬁlaktycz-

nym i kontrolnym, które są związane z wykonywa-

niem orzeczeń sądu.

Wykonują oni swoje zadania

zarówno w środowisku osób, których dotyczy postę-

powanie, w miejscu ich zamieszkania, jak i na terenie

ży uznać, że jest to osoba zaufania publicznego o nie-

skazitelnym charakterze.

Jednak sprawa M. P. poka-

zała, że nadzór kuratorski oraz nadzór nad kurato-

rami sądowymi jest nie do końca sprawny i daje moż-

liwości łamania prawa.

1.

Ilu obecnie jest kuratorów sądowych zawodo-

wych i społecznych w Polsce?

2.

Czy wszczęto jakieś postępowania dyscyplinarne

wobec kuratorów w 2011 i 2012 r.?

A jeśli tak, to jakie

kary zastosowano wobec nich i jakie były powody?

3.

Czy w związku ze sprawą kuratora sądowego

M. P. nie uzna Pan za konieczne wprowadzenie częst-

szych kontroli pracy kuratorów sądowych przez pre-

zesów sądów okręgowych?

Z wyrazami szacunku

Poseł Zbigniew Girzyński

(nr 11524)

do ministra zdrowia

odpowiednich certyﬁkatów przez Internet

Szanowny Panie Ministrze!

Urząd Rejestracji

duktów Biobójczych prowadzi działania zmierzające

do wyeliminowania z obrotu wyrobów medycznych

potencjalnie niebezpiecznych dla użytkowników róż-

nego typu portali aukcyjnych.

Jednak ze względu na

zbyt ograniczone uprawnienia urząd nie jest w stanie

w pełni walczyć z tego typu handlem.

Prośby o wspar-

cie organów ścigania kończą się informacją, że brak

znamion przestępstwa lub brak wystarczających do-

wodów.

Przykładem tutaj mogą być m.in. testy do

wykrywania wirusa HIV bez certyﬁkatuzgodności

oraz oceny ich zgodności lub ultradźwiękowy dopple-

rowski detektor tętna płodu, którego oceny zgodności

nie przeprowadzono i który w Wielkiej Brytanii zo-

stał wycofany z obrotu, ponieważ emitował groźne

dla płodu poziomy energii.

Za bezpieczne w domowym

stosowaniu można uznać te urządzenia, które posia-

dają certyﬁkatyCEbezpieczeństwadlaurządzeńme-

dycznych – zgodność z dyrektywą 93/42/EEC.

możliwe nadanie uprawnień Urzędowi Rejestracji

duktów Biobójczych eliminowania z obrotu, zwłaszcza

internetowego, wyrobów medycznych bez odpowied-

nich certyﬁkatówzagrażającychzdrowiulubżyciu?

Z wyrazami szacunku

Poseł Zbigniew Girzyński

(nr 11525)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Niedawno doszło do

kolejnego incydentu kolejowego w tym roku.

Na

dworcu kolejowym w Katowicach dwa pociągi znala-

zły się na tym samym torze.

W październiku br.

w podpoznańskim Palędziu tym samym torem jecha-

ły dwa pociągi.

W obu incydentach na szczęście nikt

nie ucierpiał.

W katastroﬁewSzczekocinach,doktó-

rej doszło w marcu 2012, zginęło 16 osób, a 57 zosta-

ło rannych.

Sądziłem, że ta tragedia będzie przestro-

gą i rządzący wyciągną daleko idące wnioski, aby nie

dopuścić do następnej.

Minęło parę miesięcy i mieli-

śmy następne okoliczności, które mogły zakończyć

się tragicznie.

Zastanawiam się jak długo rządzący

będą kusić los i igrać ludzkim życiem.

1.

Jakie kroki podjęło ministerstwo, aby poprawić

sytuację na kolei pod względem bezpieczeństwa po

tragicznym wypadku w Szczekocinach?

2.

Czym spowodowane są ww. zaniedbania i kto

jest za nie odpowiedzialny?

Jak ministerstwo pragnie

im zaniechać?

Z wyrazami szacunku

Poseł Zbigniew Girzyński

260

Interpelacja

(nr 11526)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie absencji ministra spraw

uczestniczyła m.in. rodzina Kaczorowskiego, żona

śp. Ryszarda Kaczorowskiego?

Czy wpisy na twitte-

rze były dla Pana Ministra ważniejsze niż obecność

na pogrzebie?

ność była tam wielce wskazana, biorąc pod uwagę

błędną identyﬁkacjęciałaprezydentaKaczorowskie-

go przez pańskiego podwładnego?

Z wyrazami szacunku

Poseł Zbigniew Girzyński

(nr 11527)

do prezesa Rady Ministrów

Panie Premierze!

Ponad dwa tygodnie temu od-

było się otwarcie Centrum Przetwarzania Danych

Policji.

Uświetnili ją obecnością minister Jacek Ci-

chocki, komendant główny Marek Działoszyński i kil-

kudziesięciu zaproszonych przez nich gości, od poli-

cjantów, przez strażników granicznych, po urzędni-

ków Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji.

Pracu-

ją tam funkcjonariusze wydziału techniki operacyj-

nej, wśród zadań którego jest np. podsłuchiwanie

rozmów telefonicznych lub dyskretne śledzenie prze-

stępców.

1.

Kto zezwolił na wstęp do ośrodka umunduro-

wanym funkcjonariuszom?

Jakie zostaną wyciągnię-

te konsekwencje wobec osób, które naraziły funkcjo-

nariuszy na niebezpieczeństwo dekonspiracji?

2.

Czy w otwarciu centrum brały udział osoby,

które nie mają dostępu do tajemnic o najwyższych

klauzulach?

Jeśli tak, to kto je tam zaprosił i kto im

zezwolił na wstęp?

Z wyrazami szacunku

Poseł Zbigniew Girzyński

(nr 11528)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie

ujawnionych przez redaktora naczelnego

„Rzeczpospolitej” nacisków urzędników

Ministerstwa Spraw Zagranicznych

na redaktorów gazety

Szanowny Panie Ministrze!

29 października red.

Tomasz Wróblewski opowiedział na antenie jednej ze

stacji radiowych o naciskach MSZ na „Rzeczpospoli-

tą”.

Ministerstwu zależało, aby dziennik nie publiko-

wał tekstów krytykujących wysyłanie pocztą PIT-ów

dla opozycjonistów białoruskich.

Redaktor Wróblewski skomentował sprawę rów-

nież dla jednego z portali internetowych: „Rzadko

się zdarza, aby presja ze strony urzędników, gdy chce-

my napisać o popełnionych błędach, była tak silna.

Przedstawiciele MSZ wydzwaniali przez cały dzień

do późnej nocy, w przeddzień publikacji o białoru-

skich PIT-ach, do co najmniej czterech redaktorów

»Rz«.

Sugerowali, aby zdjąć tekst; nie chcieli też zająć

w tej sprawie stanowiska.

Dopiero gdy dowiedzieli

się, że nie poddamy się tej presji, wysłali swoje wyja-

śnienia”.

Czy próby interwencji urzędników ministerstwa

w związku z publikacją tekstu krytycznego wobec

działań MSZ podjęte zostały za wiedzą i aprobatą

Pana Ministra?

Z poważaniem

Poseł Szymon Giżyński

Warszawa, dnia 8 listopada 2012 r.

261

Interpelacja

(nr 11529)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie nacisków na redakcję dziennika

Szanowny Panie Premierze!

30 października br.

naczelny redaktor „Rzeczpospolitej” Tomasz Wró-

blewski napisał, że: „(…) wysocy urzędnicy chcieli

zastopować publikację tekstu o odnalezieniu śladów

trotylu i nitrogliceryny we wraku TU-154M, który

rozbił się w Smoleńsku (...)”.

Używając argumentów

o poczuciu odpowiedzialności za państwo, urzędnicy

chcieli wymusić na redakcji zwłokę w publikacji

wspomnianego tekstu.

Ze względu na wielką wagę informacji zawar-

tych w publikowanych w numerze „Rzeczpospolitej”

z 30 października 2012 r. tekstach proszę Pana Pre-

urzędnicy” wywierali nacisk na redaktorów „Rzecz-

pospolitej” w sprawie wymienionych tekstów?

Z poważaniem

Poseł Szymon Giżyński

Interpelacja

(nr 11530)

do ministra zdrowia

w sprawie wprowadzonego ostatnio

w niektórych krajach Unii Europejskiej

zakazu sprzedaży niektórych

szczepionek przeciw grypie

Szanowny Pani Ministrze!

Szwajcarski koncern

farmaceutyczny Novartis wstrzymał sprzedaż nie-

których swoich szczepionek przeciwko grypie produ-

kowanych w Szwajcarii i Austrii.

Informacje medial-

ne oﬁcjalnie – 25 października br. – potwierdził

szwajcarski urząd ds. rejestracji i kontroli leków

(Swissmedic w Bernie).

W związku z tym władze we

Włoszech, Szwajcarii i Austrii podjęły decyzje o za-

kazie stosowania niektórych szczepionek produko-

wanych przez austriacką ﬁrmę Novartis.

Zakaz

sprzedaży dotyczy szczepionek: optaﬂu, ﬂuad oraz

sandovac.

17 października br. Włochy wstrzymały

dystrybucję szczepionki o nazwie inﬂexalV,wypro-

dukowanej przez ﬁrmęCrucell.

Jejproducentoświad-

czył, że jej szczegółowe badania przyniosły „nieocze-

kiwane rezultaty”.

Czy na polskim rynku znajdują się niebezpiecz-

ne szczepionki, których sprzedaż została zakazana

w Szwajcarii, Austrii i we Włoszech?

Czy – w związku z coraz częściej pojawiającymi

się informacjami dotyczącymi powikłań poszczepien-

nych (między innymi wymienia się tu narkolepsję)

– prowadzi się w ministerstwie bieżący monitoring

nieprzewidzianych odczynów poszczepiennych?

Z poważaniem

Poseł Szymon Giżyński

(nr 11531)

do ministra zdrowia

w sprawie listu przedstawicieli

Szanowny Panie Ministrze!

25 października br.

do Polskiej Agencji Prasowej dotarł list skierowany

do Pana Ministra przez przedstawicieli najważniej-

szych onkologicznych towarzystw naukowych.

Onko-

lodzy podkreślają w nim, że nowotwory stały się

obecnie pierwszą przyczyną przedwczesnej śmierci

Polaków.

Według onkologów liczba zachorowań na choroby

nowotworowe ciągle rośnie, a obciążenia społeczne

i ekonomiczne, które ściśle wiążą się z tą sytuacją,

wymagają, aby onkologia stała się priorytetem w po-

lityce zdrowotnej państwa.

Autorzy listu zwracają

uwagę na konieczność wypracowania „centralnej

strategii opieki onkologicznej w Polsce”.

Podkreślają

również, że chorzy na nowotwory Polacy mają więk-

sze szanse wyleczenie w Czechach, na Węgrzech i na

Słowacji niż w Polsce.

Określając przyczyny takiego

stanu, naukowcy wskazali na niedostatecznie wyso-

kie nakłady na onkologię, gorszy dostęp Polaków do

nowoczesnych metod diagnostyki i terapii, złą orga-

nizację opieki zdrowotnej.

Onkolodzy apelują w swym liście o powołanie sta-

łej Rady ds. Opieki Onkologicznej przy ministrze

zdrowia; o pilne rozpoczęcie prac nad nowelizacją

„Narodowego programu zwalczania chorób nowotwo-

rowych”; o zapewnienie obecności wytypowanych

przedstawicieli środowiska przy wszystkich decy-

zjach, które służyć będą wyborowi rozwiązań i dzia-

łań dla naprawy stanu polskiej onkologii.

Wobec tych niezwykle ważnych i bardzo niepoko-

jących informacji proszę Pana Ministra o odpowiedź

262

Czy podjął Pan Minister stosowne działania, aby

ten niezwykle ważny sygnał, o wielkim problemie

zdrowotnym, jakim jest wzrastająca stale liczba za-

chorowań na choroby nowotworowe (podstawowa

przyczyna śmierci Polaków, czy podjął Pan Minister

współpracę z podpisanymi pod listem naukowcami?

Czy ministerstwo dysponuje aktualnymi danymi

statystycznymi dotyczącymi zachorowań Polaków na

choroby nowotworowe, głównie w aspekcie skali ule-

czalności i śmiertelności (jeśli tak, proszę o ich udo-

stępnienie)?

Z poważaniem

Poseł Szymon Giżyński

(nr 11532)

do ministra transportu,

w sprawie opublikowanego raportu NIK

Szanowny Panie Ministrze!

26 października 2012 r.

został opublikowany raport z kontroli NIK dotyczącej

inwestycji drogowych w miastach.

Wynika z niego,

że niektóre samorządy nie potraﬁłyskorzystaćzunij-

nego doﬁnansowania i utraciły dotacje przyznane

przez UE.

Warszawa, Lublin i Poznań straciły w ten

sposób 25 mln zł.

Niektóre miasta utraciły szansę na

otrzymanie dodatkowych środków ze względu na nie-

właściwe przygotowanie inwestycji lub błędnie opra-

cowane wnioski o pomoc ﬁnansową.

Powodemtakiej

decyzji były również nieprawidłowości przy udziela-

niu zamówień publicznych i wykonaniu umów o re-

alizację robót czy doﬁnansowanieinwestycji

W Gdańsku, Szczecinie, Warszawie i Wrocławiu

źle funkcjonowało planowanie inwestycji: „(…) zasa -

dy opracowywania wieloletnich planów inwestycyj-

nych (WPI) były tam nieprzejrzyste.

Plany wydatków

ni.

Zdarzało się, że miasta rezygnowały z zaplanowa-

nych inwestycji.

Najczęściej działo się tak z powodu

braku środków czy przyjmowania nowych zadań in-

westycyjnych”.

W przypadku prawie wszystkich skontrolowanych

Zdarzały się również niedopracowania inwestycji

pod względem potrzeb komunikacyjnych mieszkań-

ców (np. w Gdańsku zaprojektowano rondo, nie za-

pewniając jego odpowiedniej przepustowości, w Lu-

blinie pominięto w projekcie budowę ważnego skrzy-

żowania).

Wobec tych ewidentnych zaniedbań organizacyj-

nych, których większości można było uniknąć bez

konieczności ponoszenia wysokich kosztów, pragnę

zapytać Pana Ministra: Czy ministerstwo podejmie

inicjatywę skonstruowania takich regulacji praw-

nych, aby zwiększyć odpowiedzialność urzędników,

którzy zaniedbując swoje obowiązki, doprowadzają

do znacznych strat, odczuwanych przez całą lokalną

społeczność?

Z poważaniem

Poseł Szymon Giżyński

(nr 11533)

do ministra transportu,

w sprawie wspierania rozwoju budownictwa

„Mieszkanie dla młodych”

W związku ze zbliżającym się wygaszeniem z dniem

31 grudnia 2012 r. programu „Rodzina na swoim”

w lutym br. minister transportu szczegółowo przed-

stawiał, jakie formy wsparcia proponuje rząd przy-

szłym młodym kredytobiorcom przy zakupie pierw-

szego mieszkania.

Wówczas otrzymałam informacje,

kaniowego do 2020 roku”.

W powyższym dokumencie

wój rynku najmu, zarówno komercyjnego, jak i kie-

rowanego do osób o ograniczonych zasobach ﬁnanso-

wych.

Takie podejście jest zgodne ze „Strategią roz-

woju kapitału ludzkiego”, będącą jedną z 9 strategii

sektorowych podporządkowanych Średniookresowej

Strategii Rozwoju Kraju Polska 2020.

W ramach

priorytetów strategii wymieniono m.in. istotne

wsparcie mobilności terytorialnej Polaków poprzez

wzrost mobilności przestrzennej, co jest jednym z głów-

nych wyzwań rozwojowych kraju, prowadzonych jest

cza młodym ludziom – migracji do ośrodków generu-

jących miejsca pracy.

W ramach tych działań przewi-

dziano miejsce również dla polityki mieszkaniowej,

ze szczególnym uwzględnieniem zwiększenia dostęp-

ności mieszkań na wynajem.

Równocześnie informo-

wano, że założenia do ustawy o zmianie ustawy o nie-

niowego oraz założenia ustawy o społecznych gru-

263

pach mieszkaniowych zostały jeszcze w czerwcu

2011 r. skierowane do konsultacji społecznych, a we

wrześniu 2011 r. wysłano je do uzgodnień międzyre-

sortowych

W lutym br. resort transportu oczekiwał na przy-

jęcie przez rząd rozstrzygnięć dotyczących harmono-

gramu prac nad poszczególnymi regulacjami zwią-

zanymi z problematyką mieszkaniową.

Swoją dzia-

łalność Ministerstwo Transportu, Budownictwa i Go-

spodarki Morskiej koncentrowało na wypracowaniu

koncepcji praktycznej realizacji zapisów dokumentu

wyższego dokumentu, którymi zajmuje się z pieczo-

łowitością ministerstwo od roku, są:

1.

Racjonalizacja sposobu zarządzania publiczny-

mi mieszkaniowymi zasobami czynszowymi.

2.

Wygaszenie z końcem 2012 r. programu „Ro-

3.

Stworzenie nowego systemu funkcjonowania

i ﬁnansowaniaspołecznegobudownictwaczynszo-

wego.

W październiku 2012 r. na konferencji prasowej mi-

nister transportu, budownictwa i gospodarki morskiej

przedstawił m.in. założenia zupełnie nowego progra-

mu pomocowego „Mieszkania dla młodych” (MdM),

który to program ma być poniekąd kontynuacją pro-

gramu „Rodzina na swoim”.

Założenia nowego pro-

jektu mają być proste: młode małżeństwa lub single

(poniżej 35 lat) mogą otrzymać 10% dopłaty do kre-

dytu hipotecznego przy zakupie nowego mieszkania,

nie większego jednak niż 75 m

2

.

Dopłata może wzro-

snąć do 15%, jeżeli rodzina ma już dziecko lub dzieci,

a maksymalnie do 20%, jeżeli w ciągu 5 lat od otrzy-

mania doﬁnansowaniaurodzisiękolejnypotomek.

Według wyliczeń ministerstwa z programu mogłoby

skorzystać nawet 36 tys. rodzin rocznie.

1.

Na jakim etapie legislacyjnym znajdują się pro-

o społecznych grupach mieszkaniowych?

Czy ustawa

o SGM wejdzie w życie w terminie oﬁcjalniedeklaro-

wanym przez resort, tj. 1 stycznia 2013 r., terminie

podanym w projekcie założeń do ww. ustawy?

2.

Jakie działania zrealizowano w ramach „racjo-

nalizacji sposobu zarządzania publicznymi mieszka-

niowymi zasobami czynszowymi”?

3.

Według zapowiedzi ministra Nowaka program

MdM ma wystartować w połowie 2013 r., a najpóźniej

na początku roku 2014.

Skąd te terminy?

Czy istnie-

ją już jakiekolwiek założenia do ww. projektu?

Czy

resort opracował projekt ustawy wprowadzającej pro-

gram „Mieszkanie dla młodych”?

Jak ten ostatnio

podany w mediach zupełnie nowy pomysł – MdM

– ma się do prac legislacyjnych prowadzonych od pra-

wie dwóch lat – ustawy o zmianie ustawy o niektó-

wego oraz ustawy o społecznych grupach mieszka-

niowych, w których to nie ma ani słowa o MdM,

więcej, są proponowane zupełnie inne rozwiązania,

które mają zastąpić program RnS, np. Fundusz Do-

płat na wsparcie inwestycji w formie SGM w postaci

zwrotnych grantów?

4.

Czy prawdą jest, jak twierdzi większość anali-

tyków rynku nieruchomości (ale i z samej matema-

tyki), że nowy program dopłat – MdM – będzie zde-

cydowanie mniej korzystny od obecnego – RnS?

Z ja-

kich powodów program ten ma dotyczyć jedynie ryn-

ku pierwotnego i tylko zakupu mieszkania (RnS to

również rynek wtórny i budowa/zakup domu)?

Czy

prawdą jest, że dopłata w MdM może być nawet o kil-

kadziesiąt tysięcy złotych niższa niż suma 8-letnich

dopłat do odsetek kredytu w „Rodzinie na swoim”,

zwłaszcza w przypadku gdy nie zdecydujemy się na

dwójkę lub więcej dzieci?

5.

Brak programu „Rodzina na swoim” wyelimi-

nuje z rynku część osób, których nie stać na samo-

dzielny zakup mieszkania.

Co proponuje minister-

stwo budownictwa od 1 stycznia 2013 r., aby do tego

nie dopuścić?

Z poważaniem

Poseł Beata Mazurek

Interpelacja

(nr 11534)

do ministra pracy i polityki społecznej

Aktualnie w salonach sprzedaży i serwisach mo-

toryzacyjnych w Polsce pracuje ok. 40 tys. pracowni-

ków.

W opinii Związku Dealerów Samochodowych

brak prac nad strategią rozwoju polskiej motoryzacji

wadzi do pogłębiającego się kryzysu w tejże branży.

Zdaniem ZDS zaniechanie działań w tym względzie

może skutkować nawet całkowitym załamaniem się

branży sprzedaży i serwisowania samochodów.

Mo-

żemy spodziewać się utraty pracy przez kolejne 5860

osób, które zasilą szeregi bezrobotnych.

Zatrudnienie

w ﬁrmachdealerskichwynosiłonadzień1września

2011 r. 40 180 pracowników, na dzień 1 września

2012 r. – już tylko 38 130 pracowników, zaś progno-

zuje się, że na dzień 1 września 2013 r. liczba pracow-

ników wyniesie jedynie 34 320 osób.

Oznacza to, że

264

torze zmniejszyło się o 5,1%, co w przeliczeniu daje

2050 utraconych miejsc pracy.

Przeciętnie każda ﬁr-

ma zmniejszy swoje zatrudnienie o ponad dwóch pra-

cowników.

Jak twierdzi Jakub Faryś, prezes Polskie-

go Związku Motoryzacyjnego: Jest bardzo niepoko-

jące, że zwolnienia planuje blisko 80% ankietowa-

nych przedsiębiorców branży dealerskiej.

Można

śmiało powiedzieć, że jest to bezprecedensowa sytu-

acja, zwłaszcza wobec faktu, że punkty dealersko-

-serwisowe to w wielu regionach często największy

lub nawet jedyny liczący się pracodawca.

O ile w naj-

bliższym czasie rząd nie podejmie sugerowanych

przez nasz sektor konstruktywnych działań, kolejną

konsekwencją może być spadek inwestycji motoryza-

cyjnych w naszym kraju, a tym samym zwolnienia

w zakładach produkujących pojazdy, części i podze-

społy”.

Dealerzy samochodów starają się zniwelować

efekty widocznego spowolnienia w branży.

Wielu z nich,

nie mając zbyt dużego pola manewru, decyduje się na

redukcję zatrudnienia, dostosowując poziom kosztów

operacyjnych do wciąż spadającej wielkości sprzedaży.

1.

Czy i jakie ewentualnie działania podejmie mi-

nisterstwo pracy, aby zapobiec sytuacji, w której ko-

lejni pracownicy salonów sprzedaży i serwisowania

samochodów mogą stracić pracę?

2.

Czy ewentualnie istnieją propozycje programów

specjalnych, minimalizujących negatywne skutki

masowych zwolnień w powyższej branży?

Z poważaniem

Poseł Beata Mazurek

(nr 11535)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie statystyk policyjnych dotyczących

Ministerstwo Edukacji Narodowej nieustannie za-

pewnia o poprawie bezpieczeństwa w szkołach, pod-

ważając w tym zakresie dane statystyczne Policji.

Po-

wołując się na badania naukowe przeprowadzane

wśród uczniów oraz nauczycieli w zakresie ich poczu-

cia bezpieczeństwa w placówkach oświatowych, przy-

wołuje znaczący spadek przestępczości w szkołach,

zupełnie dyskredytując policyjne statystyki, z których

wynika, iż Policja odnotowuje wzrost przestępczości

w szkołach, przestępstw w gimnazjach i podstawów-

brutalni.

Statystyki te podają wzrost wymuszeń roz-

bójniczych, kradzieży, pobić, napaści na nauczycieli,

przestępstw narkotykowych.

Na oﬁcjalnejstroniein-

ternetowej statystyk Policji m.in. czytamy:

2009 r. 2010 r.

Dynamika

Uszczerbek na zdrowiu 2208 2953 wzrost o 33,7%

Udział w bójce lub pobiciu 1021 1307 wzrost o 28%

Zgwałcenie 26 20 spadek o 23,1%

Kradzież cudzej rzeczy 2639 2778 wzrost o 5,3%

Włamania 650 815 wzrost o 25,4%

Przestępstwa rozbójnicze 3918 6221 wzrost o 58,8%

Przestępstwa narkotykowe 433 520 wzrost o 20,1%

Przestępstwa przeciwko

funkcjonariuszowi publicznemu

2223 2810 wzrost o 26,4%

- w tym naruszenie nietykalności

cielesnej

212 276 wzrost o 30,2%

Łącznie (także inne przestępstwa,

niewymienione wyżej)

21 040 26 197 wzrost o 24,5%

Ponadto ostatnio w mediach pojawiły się informa-

cje, że w pierwszym półroczu tego roku ujawniono na

terenie placówek prawie 500 przypadków handlu

narkotykami.

Dla porównania w całym ubiegłym

roku było ich blisko 670, a w 2009 r.

– 433 (patrz:

tabela).

Problemem w szkołach podstawowych i gim-

nazjalnych są również częste wymuszenia, kradzieże,

napaści na nauczyciela, bójki czy pobicia.

Według da-

nych Policji od stycznia do czerwca tego roku odno-

towano blisko 20 tys. tego typu przestępstw, w całym

roku 2009 – 21 040, w 2010 r. – już 26 197 (patrz:

tabela).

MEN podważa wiarygodność systemu statystyk

policyjnych, ponieważ jak twierdzi został on stworzo-

się w specyﬁczny sposób do pomiaru liczby prze-

stępstw popełnianych przez uczniów.

Według MEN

błędem merytorycznym jest posługiwanie się tymi

sji, przemocy rówieśniczej i pomiaru bezpieczeństwa

wek oświatowych statystyki policyjne dotyczą prze-

stępstw stwierdzonych, które są popełniane zarówno

przez uczniów, jak i dorosłych sprawców, w szkole

znaczyć, że system statystyk policyjnych rejestruje

np. korupcję, przestępstwa gospodarcze, które nie

odbywają się z udziałem uczniów.

265

1.

Czy przedstawione przeze mnie powyżej dane

dotyczące przestępczości w szkołach są danymi praw-

dziwymi?

Proszę o przedłożenie wszystkich danych

statystycznych będących w posiadaniu Policji, a do-

tyczących przemocy w szkołach za lata 2009–2012.

2.

W jakim procencie powyższe dane statystyczne

Policji dotyczace przestępczości w szkołach odnoszą

się do przestępstw popełnionych przez osoby dorosłe

spoza szkoły?

Proszę o przedstawienie odpowiednich

zestawień liczbowych.

3.

W jakim procencie dane statystyczne Policji do-

tyczace przestępczości w szkołach dotyczą korupcji,

przestępstw gospodarczych, które nie odbywają się

z udziałem uczniów?

Do której grupy przestępstw

zostały one zakwaliﬁkowane?

Proszęoprzedstawie-

nie odpowiednich zestawień liczbowych.

4.

Czy dyrektorzy poszczególnych placówek oświa-

towych, w których dochodzi do interwencji policji, są

informowani o możliwości popełnienia przestępstwa

na terenie ich szkoły?

5.

Jakie działania podejmuje MSW w ramach

współtworzonego z MEN programu „Razem bez-

pieczniej”?

Z poważaniem

Poseł Beata Mazurek

(nr 11536)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie skuteczności działań Ministerstwa

przeciwdziałania przemocy w szkołach zrezygnowa-

le”, ponieważ według MEN akcentował on podejście

restrykcyjne i miał jakoby koncentrować się na usu-

waniu objawów zjawiska przemocy, a nie na przyczy-

nach.

W zamian realizuje rządowy program na lata

z przyjętym harmonogramem prac w ramach ww.

programu w 2012 r. zrealizowano, ogólnie rzecz bio-

rąc, projekty, konkursy oraz działania na kwotę

6 mln zł, mające na celu: poprawę relacji interperso-

nalnych, poprawę klimatu społecznego w szkołach,

zwiększenie wpływu rodziców na życie szkoły, zwięk-

szenie umiejętności wychowawczych nauczycieli,

zwiększenie kompetencji społecznych i emocjonal-

nych uczniów, rozwój sportu.

Dla przykładu sﬁnan-

sowano oraz przeprowadzono: konkurs „ŻyjMy z Pa-

sją”, Warszawską Noc Proﬁlaktyki, „Jak wspierać

rozwój i zdrowie dzieci” – program dla uczniów z nad-

wagą itp.

W 2010 r., w trzecim roku realizacji nowego pro-

gramu przeciwdziałania przemocy w szkołach, rzą-

dowego programu „Bezpieczna i przyjazna szkoła”,

policyjni specjaliści z zakresu zwalczania przestęp-

czości nieletnich, ale także policjanci pionów krymi-

nalnych, wykazali, że nieletni dopuścili się znacznie

większej liczby przestępstw, niż to odnotowano w la-

tach ubiegłych.

Takich zdarzeń Policja przypisała

podejrzanym nieletnim 100 425, czyli aż o 15 405 wię-

cej niż rok wcześniej.

Oznacza to wzrost na poziomie

18,1%.

To największa liczba czynów karalnych popeł-

nionych przez nieletnich przez ostatnich 20 lat.

Jak informują policyjne statystyki, przestępczość

w szkołach podstawowych i gimnazjach wzrosła na-

stępująco:

2009 r. 2010 r.

Dynamika

Ostatnio Policja alarmuje, że w pierwszym pół-

roczu tego roku ujawniono na terenie placówek pra-

wie 500 przypadków handlu narkotykami.

Dla po-

w szkołach podstawowych i gimnazjalnych są rów-

nież częste wymuszenia, kradzieże, napaści na na-

uczyciela, bójki czy pobicia.

Według danych Policji od

– 21 040, w 2010 – już 26197 (patr: tabela).

Według raportu CBOS w 2011 r. aż 40% uczniów

uznało przemoc za poważny problem polskiej szkoły,

19% nauczycieli podziela tę opinię.

Dodatkowo przy

interpretowaniu przedstawionych powyżej danych

statystycznych należy jeszcze pamiętać o rokrocznie

zmniejszającej się populacji uczniów, mniej więcej jest

to zmniejszanie się rok do roku o ok. 200 tys. uczniów

szkół podstawowych i gimnazjów.

Co również oﬁcjal-

nie potwierdza MEN, broniąc zasadności likwidacji

coraz większej liczby szkół.

Wracając do programu „Bezpieczna i przyjazna

szkoła”, programu teoretycznie ambitnego oraz ma-

jącego piękne ze wszech miar założenia oraz cele,

program ten nie sprawdza się w praktyce, czego do-

266

wodem są przytoczone dane statystyczne.

Niestety

nie można inaczej powiedzieć niż: zmniejsza się licz-

ba uczniów, MEN pięknie, wszechstronnie oraz za

ogromne pieniądze edukuje uczniów, nauczycieli i ro-

dziców w zakresie przebudowy relacji interpersonal-

nych oraz tworzenia przyjaznego i wspierającego kli-

matu społecznego w szkole.

MEN liczy na rosnącą

odpowiedzialność organów prowadzących szkoły,

MEN liczy na adekwatne do indywidualnych sytuacji

strategie wychowawcze, MEN liczy na procedury po-

stępowania w sytuacjach zagrożenia bezpieczeństwa

uczniów czy nauczycieli.

Pomimo tych działań, nie

wiedzieć czemu, uczniowie coraz częściej dopuszcza-

ją się aktów przemocy w szkole, która zaraz po ulicy

stała się w trakcie realizacji rządowego programu

„Bezpieczna i przyjazna szkoła” najmniej bezpieczną

przestrzenią publiczną, gdzie wzrasta liczba wymu-

szeń rozbójniczych, kradzieży, pobić i napaści na na-

uczycieli.

Ostatnio MEN podważa przedstawione powyżej

dane statystyczne Policji dotyczące przestępczości

w szkołach z powodów:

— celu prowadzenia tego typu statystyk, a jest

nim zbieranie twardych danych na temat przestęp-

czości w szkołach, statystyka opierana na liczbie we-

zwań Policji oraz wykrywalności przestępczości, co

jakoby nie daje wiarygodnej wiedzy na temat prze-

stępczości w szkołach;

— faktu, iż Policja umieszcza w swoich statysty -

kach również przestępstwa popełnione w szkołach

przez osoby dorosłe spoza szkoły;

kach również przestępstwa dotyczace szkół, jak np.

korupcję, przestępstwa gospodarcze, które nie odby-

wają się z udziałem uczniów.

Jako potwierdzenie poprawy bezpieczeństwa w szko-

łach MEN przywołuje badania na temat poczucia

przez Zespół Badawczy Instytutu Socjologii UW)

oraz przywołując dane z systemu informacji oświa-

towej (SIO) w kategoriach: pobicie, umyślne uderze-

nie oraz nieumyślne uderzenie, które były gromadzo-

ne w latach 2005–2011.

Wskazują one podobno jed-

noznacznie na obniżenie o 63% wskaźnika w powyż-

szych kategoriach.

Natomiast łączna liczba wypad-

ków spowodowanych przez nieumyślne uderzenie

według SIO w roku 2011spadła o 49%, w stosunku

1.

Jeżeli na terenie placówek oświatowych dla

dzieci i młodszej młodzieży – szkoły podstawowe oraz

gimnazja – mogą bez problemu i nagminnie przeby-

wać przestępcy (tylko tak można zinterpretować za-

rzuty MEN co do wiarygodności statystyk policyj-

nych), którzy to dopuszczają się przestępstw w szko-

le, dlaczego MEN jeszcze w 2009 r. zakończył pro-

gram monitoringu wizyjnego w szkołach?

W monito-

ring podobno wyposażono 76 999 650 szkół i placó-

wek oświatowych w Polsce, dlaczego mimo tego hordy

przestępców łamią w nich prawo?

Jaki procent przy-

toczonych powyżej danych dotyczących przestępczości

w szkołach dotyczy osób dorosłych spoza szkoły?

2.

Na jakiej podstawie, powołując się na informa-

cje podawane w SIO, MEN stwierdza spadek o 63%

pobić, uderzeń umyślnych i nieumyślnych w latach

2005–2011, jeżeli same przestępstwa rozbójnicze od-

notowane przez Policję wzrosły o 58,8% w roku 2010

w porównaniu do roku 2009?

Czy nauczyciele, poda-

jąc dane w SIO, pomijają zajścia, w efekcie których

jest wzywana policja do szkoły?

3.

Czy i kto kontroluje w powyższym zakresie

dane podawane w ramach SIO?

Moje pytanie jest

o tyle zasadne, że ostatnio kontrole prowadzone przez

UKS danych w SIO w zakresie dotacji na niepełno-

sprawnych uczniów skutkują milionowymi zwrotami

niezgodnie z prawem pobranych dotacji w efekcie

błędnie podawanych informacji w SIO.

Czy MEN po-

siada inne niż policyjne statystyki dane liczbowe do-

tyczące przestępczości w szkołach w analogicznych

kategoriach przestępstw?

Jeżeli tak, to proszę o ich

podanie

4.

Czy i jakie nowe, skuteczniejsze działania pla-

nuje podjąć MEN, by zwiększyć realne, obiektywne

bezpieczeństwo uczniów i nauczycieli w szkołach, a nie

jedynie ich, siłą rzeczy, subiektywne poczucie bezpie-

czeństwa?

Z poważaniem

Poseł Beata Mazurek

(nr 11537)

do ministra gospodarki

Motoryzacja jako jedna z najważniejszych w kra-

ju gałęzi gospodarki zatrudnia dziesiątki tysięcy pra-

cowników.

Nic więc dziwnego, że pogarszająca się

sytuacja tej branży budzi zaniepokojenie tak wielu

osób i organizacji w niej działających.

Związek De-

alerów Samochodowych w imieniu pracowników pro-

si o wsparcie starań o natychmiastowe rozpoczęcie

Zdaniem wielu ekspertów program rozwoju i sty-

mulacji branży motoryzacyjnej w większości można

szybkich efektów.

Branża oczekuje dyskusji nad

jących odmłodzenie parku samochodowego oraz li-

267

kwidacji szarej strefy w naprawach pojazdów.

ZDP

uważa, że wobec gwałtownie załamującej się sytuacji

na rynku sprzedaży nowych aut należy wprowadzić

okresowe dopłaty do zakupu nowych aut, jak miało

to miejsce w większości europejskich krajów w czasie

kryzysu w 2009 r.

Wnioski z tych akcji jasno wska-

zują, że nie tylko powstrzymano spadek sprzedaży

także wpływy do budżetu.

1.

Czy i kiedy rozpoczną się prace nad strategią

2.

Czy i ewentualnie kiedy ministerstwo przewi-

duje wdrożenie pełnego odliczenia VAT od samocho-

dów służbowych?

3.

Czy i jakie działania planuje podjąć minister-

stwo w celu stworzenia konkretnych mechanizmów

sprzyjających wzrostowi zakupu w Polsce aut no-

wych?

4.

Jakie kroki podejmie ministerstwo w sprawie

likwidacji szarej strefy w naprawach pojazdów?

5.

Czy Ministerstwo Gospodarki rozważało wpro-

wadzenie dopłat okresowych do zakupu nowych aut,

aby zapobiec spadkowi tejże sprzedaży?

Z poważaniem

Poseł Beata Mazurek

(nr 11538)

do ministra edukacji narodowej

przedszkolnej pięciolatków

W roku 2011 gminy musiały dołożyć do utrzyma-

nia szkół 14 mld zł, co oznacza, że suma 37 mld zł

subwencji oświatowych była sumą zdecydowanie za

małą.

Na utrzymanie przedszkoli gminy wydały ko-

lejne 7,5 mld zł.

Analizując doniesienia prasowe,

a przede wszystkim „Raport o warunkach edukacji

przedszkolnej przygotowany przez Stowarzyszenie

i Fundację Rzecznika Praw Rodziców, po pierwszym

roku nauki dzieci pięcioletnich 2012”, można dojść do

wniosku, że reformy forsowane przez ówczesną mi-

nister edukacji Katarzynę Hall, a dotyczące nałoże-

nia obowiązku szkolnego na pięciolatki, okazuje się

porażką.

W myśl założeń powszechny obowiązek

przedszkolny dla pięciolatków miał wyrównać szan-

se edukacyjne, natomiast rzeczywistość pokazuje, że

jest odwrotnie – pogłębiane są różnice w dostępie do

edukacji przedszkolnej, a nawet podejmowane są

działania dyskryminujące dzieci w rodzin biedniej-

szych.

Zmiana prawna wieku obowiązkowej edukacji

przedszkolnej została wprowadzona nowelizacją

ustawy o systemie światy z dnia 19 marca 2009 r.

(Dz. U. 2009 r.

Nr 56, poz. 458) i weszła w życie 1 wrze-

Stowarzyszenie i Fundacja Rzecznika Praw Ro-

dziców w ramach ww. badania przeprowadziło ankie-

tę w ok. 500 gminach i z ankiety tej jasno wynika, że

problem stanowi sam dostęp do przedszkoli pięcio-

i sześciolatków, ale również brak posiłków w niektó-

rych placówkach, brak dostatecznej opieki nad dzieć-

mi, a także dyskryminacja ze względu na sytuację

ekonomiczną rodzin.

Z przebadanej grupy 18% rodzi-

ców twierdzi, że nie miało wpływu na wybór przed-

szkoli dla swoich dzieci i automatycznie kierowane

były one do grup przedszkolnych przy szkole (w gru-

pie sześciolatków 32%).

Do przedszkoli dostawały się

tylko te dzieci, których rodziców stać było na opłaca-

nie jak największej liczby godzin dodatkowych, opła-

ty te były w formie ryczałtowej, a więc rodzice pono-

sili je niezależnie od tego, czy dziecko przebywało

w przedszkolu, czy nie.

Inny problem stanowi żywie-

nie dzieci w tych placówkach.

Zdarzały się gminy,

gdzie dzieci nie dostawały żadnego posiłku, ponieważ

nie pozwalały na to warunki lokalowe (np. brak za-

plecza kuchennego) lub po prostu brak pieniędzy w sa-

morządach, w innych były to posiłki oferowane przez

ﬁrmykateringowe,naktórerodzicówpoprostunie

było stać (ceny oferowane przez ww. ﬁrmybyłyzbyt

wysokie), kolejnym problemem było kierowanie dzie-

ci do szkolnych oddziałów przedszkolnych, gdzie nie

ma takich warunków, jak w przedszkolach, w któ-

rych dzieci powinny otrzymywać trzy posiłki dzien-

nie, a w tychże oddziałach często ograniczano się do

jednego.

Niepokój budzi także opieka nad dziećmi

w czasie przewozu do placówek oświatowych, kiedy

kontrolę nad nimi sprawuje kierowca, a np. pięciolat-

ki jeżdżą razem z gimnazjalistami, bez opieki osoby

Problemy te przynoszą skutki negatywne już wy-

stępujące, tj.:

1) poważne skutki zdrowotne są wynikiem braku

regularnych posiłków; skala problemu zdiagnozowa-

na w raporcie pozwala mówić o problemie społecz-

nym;

2) dezorganizacja życia rodzin i uniemożliwienie

aktywizacji zawodowej matek to skutek braku dostę-

pu do edukacji przedszkolnej w przedszkolach oraz

braku zapewnienia odpowiedniej opieki po zajęciach

i w drodze do placówek szkolnych.

Skutki negatywne długofalowe:

1) obniżenie jakości warunków edukacji i opieki;

2) wysokie standardy edukacji przedszkolnej zo-

staną zarzucone;

3) pięciolatki zostaną masowo przeniesione z przed-

szkoli do oddziałów w szkołach;

4) przedszkola staną się placówkami wyłącznie

opiekuńczymi.

Władze gmin twierdzą, że rząd dokłada im ciągle

obowiązków, a nie idą za tym pieniądze.

Nic dziwne-

268

go, że plany MEN zakładające, aby od 2014 znalazło

się miejsce w przedszkolu dla każdego czterolatka,

a od 2016 dla trzylatka, budzą zrozumiały strach nie

tylko samorządów.

— zagwarantować rodzicom dzieci pięcioletnich

wybór przedszkola,

— zapewnić pięciolatkom odpowiednie wyżywie -

nie w przedszkolach oraz w oddziałach przedszkol-

nych przy szkołach,

— zagwarantować odpowiedni dowóz dzieci do

tych placówek, m.in. pod opieką osoby dorosłej, nie

tylko kierowcy?

2.

Rosnące obciążenia gmin w zakresie edukacji

są powodem pogarszających się warunków, w jakich

uczą się dzieci.

Czy i jakie wobec tego działania ma

zamiar podjąć MEN, aby wesprzeć lokalne samorzą-

dy, które nie dają rady udźwignąć coraz większych

obciążeń ﬁnansowychzwiązanychzrealizacjązadań

oświatowych na swoim terenie?

Premier zapewnił,

że w 2013 r. przedszkola dostaną dodatkowo z budże-

tu państwa 320 mln zł.

Czy pieniądze te zostały za-

gwarantowane w budżecie państwa?

Kiedy i na ja-

kich zasadach dostaną je samorządy?

3.

Czy plany, aby od 2014 r. w przedszkolach było

trzylatka, zostaną sﬁnansowanezbudżetupaństwa?

Jeżeli tak, to w jakiej kwocie?

4.

Czy MEN prowadzi badania nad stanem i jako-

ścią zmian wprowadzanych w poszczególnych gmi-

nach związanych z obowiązkową edukacją przed-

szkolną dla pięciolatków?

Jeżeli tak, proszę o przed-

stawienie raportu z tych badań.

Z poważaniem

Poseł Beata Mazurek

(nr 11539)

do ministra transportu,

zywanymi przez pracowników kolei negatywnymi

opiniami w sprawie decyzji Zarządu PKP dotyczą-

cych zniesienia ulg na przejazdy dla emerytów oraz

pracowników i ich rodzin prosimy o udzielenie odpo-

1.

Czy resort planuje całkowite zniesienie ulgi na

przejazdy kolejowe dla emerytowanych pracowni-

ków?

2.

Czy będzie to również dotyczyć osób obecnie

pracujących na kolei?

3.

Jakie oszczędności resort planuje uzyskać po

wprowadzeniu powyższych zmian?

Z poważaniem

Poseł Tadeusz Tomaszewski

(nr 11540)

do ministra skarbu państwa

Szanowny Panie Ministrze!

Przedstawiciele Spół-

ki Plantatorsko-Pracowniczej Trzemeszno oraz przed-

stawiciele związków zawodowych pracowników

Przedsiębiorstwa Przemysłu Ziemniaczanego w Trze-

mesznie wyrażają zaniepokojenie w związku z pla-

nami prywatyzacji tej spółki wyłącznie z Przedsię-

biorstwem Przemysłu Spożywczego PEPEES SA

w Łomży.

Z przekazanego przez zainteresowanych pisma

wynika, że Ministerstwo Skarbu Państwa przyjęło

strategię prywatyzacji, która zakłada zwrócenie się

tryb zbycia akcji spółki.

Decyzja ta narusza zasady

prowadzenia negocjacji w procesie prywatyzacji spół-

ek Skarbu Państwa.

Zdaniem pracowników PPZ w Trzemesznie może

to doprowadzić do zaniżenia ceny sprzedaży udziałów

Przedsiębiorstwu Przemysłu Spożywczego PEPEES

SA, gdyż jest wykluczonym, żeby konsorcjum osta-

tecznie i bez uzyskania jakichś korzyści rezygnowa-

ło z jakichkolwiek roszczeń, gdyż mu takie wobec

Skarbu Państwa przysługiwały.

Przedstawiciele oraz Komisja Rolnictwa i Rozwo-

ju Wsi wyrażają przekonanie, że sprzedaż udziałów

spółki na zasadzie pierwszeństwa dla pracowników

i producentów rolnych będzie miała bardzo pozytyw-

ny wpływ na rozwój rolnictwa w województwach

wielkopolskim i kujawsko-pomorskim oraz przyczyni

się do kształtowania pozytywnego wizerunku proce-

sów prywatyzacji zachodzących w Polsce.

Wobec powyższego prosimy o ustosunkowanie się

1.

Dlaczego mimo wcześniejszych rozmów przed-

stawicieli resortu z przedstawicielami plantatorów

i pracowników PPZ w Trzemesznie z udziałem po-

269

słów, w tym obecnego ministra rolnictwa i rozwoju

wsi Stanisława Kalemby, odrzucono w procesie pry-

watyzacji zakładu ofertę spółki plantatorsko-pracow-

niczej?

2.

Czy resort weźmie pod uwagę możliwość udzia-

łu w prywatyzacji ﬁrmyofertyspółkiplantatorsko-

-pracowniczej?

3.

Czy resort Skarbu Państwa zasięgnął w tej

sprawie opinii ministra rolnictwa i rozwoju wsi pana

Stanisława Kalemby?

4.

Jaki jest obecnie etap prywatyzacji PPZ w Trze-

mesznie?

Z poważaniem

Poseł Tadeusz Tomaszewski

(nr 11541)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie

doskonalenia zawodowego nauczycieli

li w październiku przeprowadziła badania, w których

stwierdza, że „jedna trzecia nauczycieli nie podnosi

środki ﬁnansowe.

Tymsamymniewypełniająobo-

wiązku, do którego obliguje ich Karta Nauczyciela,

kwaliﬁkacji, co jest szczególnie ważne w sytuacji

wego nauczycieli wymaga naprawy”.

Pomimo zapewnienia środków ﬁnansowych,po-

„Kapitał ludzki”), jedna trzecia nauczycieli nie

go.

Kontrolerzy NIK natraﬁliteżnaszkoły,wktó-

rych kompetencji zawodowych nie podnosiła zdecy-

dowana większość kadry.

W badanym okresie 462 nauczycieli (33% – w sto-

sunku do ogółem 1383 nauczycieli zatrudnionych

2010/2011 nie uczestniczyło w żadnej z zewnętrznych

śród 774 nauczycieli dyplomowanych łącznie 269

cenia i doskonalenia zawodowego.

W pięciu szkołach

łach (30%) z możliwości doskonalenia zawodowego

liﬁkacji749(65%)spośródogółem1145zatrudnionych

nauczycieli, którzy w latach szkolnych 2008/2009,

my kształcenia.

Stwierdzono, że w 132 przypadkach

cych po ukończeniu kształcenia lub doskonalenia za-

wodowego nie powierzono w ich szkołach zajęć edu-

kacyjnych zgodnie z uzyskanymi kwaliﬁkacjami.

blicznych środków ﬁnansowych.

NIK zwraca uwagę na niewystarczającą liczbę

wiązkowych zadań.

Niewspółmierna do potrzeb jest

też liczba nauczycieli –doradców metodycznych.

We

dycznej.

Szanowna Pani Minister!

Wobec powyższego pro-

simy o ustosunkowanie się do przedstawionej kwe-

1.

Czy resort planuje zmiany w systemie kształ-

cenia nauczycieli w latach kolejnych?

2.

Z czego wynika tak niski stopień doskonalenia

zawodowego nauczycieli?

3.

Czy Pani Minister podziela wyniki analiz prze-

prowadzonych przez Najwyższą Izbę Kontroli?

Z poważaniem

Poseł Tadeusz Tomaszewski

(nr 11542)

do ministra spraw wewnętrznych

oddziału Straży Granicznej

Szanowny Panie Ministrze!

W raz z wejściem Pol-

ski do Unii Europejskiej i do strefy Shengen połu-

dniowa granica Polski stała się wewnętrzną granicą

UE.

Obecnie funkcjonujące 3 oddziały: karpacki, su-

decki i śląski miały stanowić docelową formułę i tak

też były prowadzone inwestycje.

Na modernizację

270

tylko Karpackiego Oddziału Straży Granicznej wy-

dano ok. 55 mln zł.

Dzięki temu powstała zintegro-

wana infrastruktura umożliwiająca funkcjonowanie

w jednym kompleksie wszystkich komórek organiza-

cyjnych tworzących komendę oddziału.

Karpacki Oddział Straży Granicznej posiada do-

datkowo właściwe sobie tylko komórki: Wydział Za-

bezpieczenia Działań, Orkiestra Straży Granicznej,

Pododdział Odwodowy, Wydział Obsługi Technicznej

Lotniska Straży Granicznej.

Karpacki Oddział Straży Granicznej ma możli-

wość kierowania wszystkimi komórkami i nadzoro-

wania ich bez tworzenia ﬁlii, co poważnie obniża

koszty działania.

Oddział w Nowym Sączu dysponuje całościową

infrastruktura logistyczną, w tym wobec zatrzyma-

nych.

Rezygnacja z tego zaplecza to marnotrawstwo

i niegospodarność.

Położenie oddziału w Nowym Są-

czu jest optymalne i sprzyja szybkim reakcjom na

zagrożenia występujące na granicach zewnętrznych

Unii w ramach tzw. II linii.

Warto zwrócić uwagę, że miasto Nowy Sącz ma

usytuowany sąd i prokuraturę w miejscu ulokowania

komendy oddziału.

Z mocy ustawy organy te sprawują nadzór nad

czynnościami organizacyjno-rozpoznawczymi Straży

Granicznej.

1.

Czy Ministerstwo Spraw Wewnętrznych planu-

je likwidację Karpackiego Oddziału Straży Gra-

nicznej?

2.

Czy ministerstwo przeprowadziło pełną analizę

skutków ﬁnansowych związanych z likwidacją od-

działu Straży Granicznej w Nowym Sączu oraz kosz-

tów związanych z funkcjonowaniem oddziału na od-

cinku południowym po ewentualnym stworzeniu

jednego oddziału?

Poseł Edward Siarka

Interpelacja

(nr 11543)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

w sprawie niewypełniania przez publiczną

Telewizja publiczne oraz radio publiczne w myśl

oferując na zasadach określonych w ustawie całemu

społeczeństwu i poszczególnym jego częściom zróż-

nicowane programy i inne usługi w zakresie infor-

macji, publicystyki, kultury, rozrywki, edukacji i spor-

tu”.

Także w art. 2 § 2 ww. ustawy czytamy, że po-

winnością publicznej radiofonii i telewizji jest odpo-

wiedzialność za słowo.

Programy publicznej radiofo-

nii i telewizji mają sprzyjać swobodnemu kształtowa-

niu się poglądów obywateli, służyć rozwojowi kultu-

ry, nauki i oświaty.

Publiczne media według zapisów

ustawy o radiofonii i telewizji winny respektować

chrześcijański system wartości, służyć umacnianiu

rodziny.

W kontekście tej ustawy dziwi działanie i zacho-

wanie szefa Polskiego Radia, który uzasadniając

skrócenie nadania hejnału z wieży mariackiej, mówi,

że nadawanie go w całości jest „jałowe”.

Historia kra-

kowskiego hejnału sięga siedemset lat wstecz, I Pro-

gram Polskiego Radia transmitował hejnał od 85 lat.

Hejnał to jest historia, jej się nie da skrócić.

Hejnał

ma sens tylko wtedy, kiedy słyszy się jego całość

– czyli musi być grany cztery razy, na cztery strony

świata.

Jedną z cech charakterystycznych krakow-

skiego hejnału jest nagle urwana melodia – ta sytu-

acja ma swoją długoletnią historię i nie można tego

podzielić.

Siłą Polskiego Radia była jego różnorodność i ofer-

ta skierowana do słuchaczy w różnym wieku.

Pro-

gram I Polskiego Radia miał w swojej ofercie audycje

muzyczne, publicystyczne oraz szeroką ofertę dla naj-

młodszych.

Program II PR wybierali koneserzy mu-

zyki klasycznej i tzw. kultury wysokiej, a Program

III Polskiego Radia nastawiony był na gusta młodych

słuchaczy.

Teraz poprzez działania obecnego kierownictwa

radiowa Jedynka zaczyna tracić swoją tożsamość na

rzecz bliżej nieokreślonej idei, która nowych słucha-

czy nie przynosi, a doprowadza do tego, że wierni,

długoletni słuchacze odchodzą.

Przyglądając się jesiennej ramówce Telewizji Pol-

skiej, można odnieść wrażenie, że dla kierownictwa

Telewizji Polskiej ważniejsze są seriale i reklamy niż

program dla najmłodszych.

O poranku ważniejsza

jest tzw. telewizja śniadaniowa, w której porusza się

tematy co najmniej nieodpowiednie do tak wczesnej

pory.

Zupełnie pomijając w porannej ramówce naj-

młodsze pociechy, które nie uczęszczają jeszcze do

przedszkola, a programy czy bajki edukacyjne byłyby

jak najbardziej wskazane.

Dziś zgłaszają się do mnie ludzie i pytają, jak to

możliwe, że jest obowiązek płacenia abonamentu,

a publiczne radio i telewizja, zamiast realizować mi-

sję publiczną, ścigają się z prywatnymi telewizjami

w ilości nadawanych reklam, seriali czy różnego ro-

dzaju tzw. shows.

Ponadto mieszkańcy regionu, któ-

ry reprezentuję, uważają, iż w reklamach piwa nad-

używane są w sposób niedopuszczalny elementy kul-

tury góralskiej

Wobec powyższego rodzi się pytanie, czy publicz-

na telewizja i radio działają zgodnie z duchem ustawy

o radiofonii i telewizji.

271

1.

Dlaczego ministerstwo nie reaguje na jawne

rozmijanie się z powinnością pełnienia misji publicz-

nej przez Polskie Radio i Telewizję Polską?

2.

Jak Pan Minister zamierza wyegzekwować od

stacji publicznych powinność dbania o polską trady-

cję, kulturę i dziedzictwo narodowe.

Poseł Edward Siarka

(nr 11544)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie układów zbiorowych pracy

Szanowny Panie Ministrze!

Wielkie sieci handlo-

we są jednym z największych pracodawców w Polsce.

Są takie, które zatrudniają po ok. 30 tys. osób.

Jed-

nak w żadnym nie ma zawiązanego układu zbioro-

wego pracy (UZP), który jest instrumentem regulu-

jącym stosunki pracodawca–pracownik, ściśle okre-

ślonym w Kodeksie pracy.

Co więcej, są takie sieci

handlowe, które nie mają nawet wewnętrznych regu-

laminów pracy czy regulaminów wynagradzania.

UZP wyeliminowałyby patologie występujące w po-

lityce pracy tychże sieci handlowych, które znane są

opinii publicznej z przekazów medialnych i alarmu-

jących doniesień związków zawodowych (łamanie

praw pracowniczych zatrudnionych).

W sytuacji wysokiego poziomu bezrobocia, jakie

puje łamanie praw pracowniczych.

służące zawiązaniu układów zbiorowych pracy w wiel-

kich sieciach handlowych?

Temat będący przedmiotem niniejszej interpelacji

podnieśli przedstawiciele Wolnego Związku Zawodo-

wego „Sierpień 80” podczas spotkania Parlamentar-

nego Zespołu Zrównoważonego Rozwoju Społecznego

– „Społeczeństwo FAIR” w dniu 10 października br.

Z poważaniem

Poseł Anna Grodzka

Warszawa, dnia 8 listopada 2012 r.

(nr 11545)

do ministra zdrowia

Szanowny Panie Ministrze!

Zgodnie z rekomen-

dacjami Rady Unii Europejskiej we wszystkich pań-

stwach członkowskich najpóźniej do 2013 r. powinny

zostać utworzone krajowe plany na rzecz osób do-

tkniętych chorobami rzadkimi.

Eksperci sugerowali, że dobrym rozwiązaniem,

wspierającym poprawę dostępu pacjentów do wyso-

kokosztowych leków sierocych, jest ustalenie dla

technologii stosowanych w chorobach ultrarzadkich

odrębnego, wyższego niż trzykotna wartość PKB per

capita progu efektywności kosztowej.

Koncepcja ta,

omawiana podczas procedowania projektu ustawy

o refundacji w Sejmie, nie spotkała się z przychylno-

ścią strony rządowej.

Wydaje się, że dziś optymalnym rozwiązaniem

byłoby wdrożenie narodowego programu leczenia

chorób ultrarzadkich, ﬁnansowanegoinadzorowa-

nego przez Ministerstwo Zdrowia, obejmującego sko-

ordynowaną opiekę nad osobami cierpiącymi na cho-

roby rzadkie.

1.

Czy ministerstwo podjęło stosowne prace słu-

żące wypracowaniu narodowego planu dla chorób

rzadkich?

2.

Jakimi priorytetami resort kieruje się przy pra-

cach nad narodowym planem dla chorób rzadkich?

3.

Kiedy planowane jest zakończenie prac nad na-

rodowym planem dla chorób rzadkich i kiedy będzie

można zapoznać się z planem?

Z poważaniem

Poseł Anna Grodzka

(nr 11546)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie dyskryminowania polskich dzieci,

Szanowna Pani Minister!

Na początku bieżącego

roku szkolnego w Szkole Podstawowej nr 13 w Kę-

dzierzynie-Koźlu doszło do sytuacji, która nie powin-

na była w ogóle mieć miejsca, a która w kraju o zdro-

wym systemie prawnym zakończyłaby się surowymi

konsekwencjami wobec winnych.

W naszym kraju

natomiast wywołała krótkotrwałe zamieszanie me-

272

dialne i ostatecznie można uznać, że została całko-

wicie zbagatelizowana, co w mojej opinii jest rzeczą

nader niebezpieczną, bo daje przysłowiowe zielone

światło na analogiczne zachowania w przyszłości.

Antybohaterem całego zajścia zostało Stowarzysze-

nie Mniejszości Niemieckiej „Koźle Rogi”, które pro-

wadzi wyżej nadmienioną szkołę od września 2012 r.

Placówka ta, o charakterze publicznym, stała się

miejscem wyjątkowo podłej dyskryminacji na tle na-

rodowościowym, której oﬁaramizostałydzieci.

W trakcie procesu rekrutacyjnego do szkoły rodzi-

ce posyłający dzieci do tej szkoły zostali zmuszeni do

sygnowania oświadczeń dotyczących zgody na na-

uczanie dzieci w języku mniejszości narodowej.

Dzie-

ciom, których rodzice odmówili podpisania, odmó-

wiono przyjęcia do szkoły.

Po wielokrotnych interwen-

cjach zarówno samych rodziców, lokalnego kurato-

rium oświaty oraz polityków różnych opcji dzieciom

zezwolono uczęszczać na zajęcia, lecz nie zostały one

przyjęte.

Ich nazwiska nie widniały w dziennikach

lekcyjnych, nie wyczytywano ich przy sprawdzaniu

obecności, oceny były wstawiane do zeszytów, nie

zostały ubezpieczone, rodzice nie mieli możliwości

włączyć się w działalność szkoły czy to w ramach

rady rodziców, czy też w ramach tzw. trójek klaso-

wych i ogółem rzecz ujmując, dzieci te zostały potrak-

towane jak ludzie niższej kategorii.

W żadnej polskiej

szkole nie ma miejsca na wprowadzanie podziałów ze

względu na przynależność narodowościową.

Jest to

wbrew zapisom konstytucyjnym i urąga wszelkim

standardom cywilizowanego świata.

Szczególnie

w Polsce i to wobec polskich dzieci za sprawą nie-

mieckiej mniejszości.

Nie chcę winą za taki stan

rzeczy obarczać ogółu Niemców żyjących na polskich

ziemiach od wielu pokoleń.

Niemniej jednak uważam,

że osoby odpowiedzialne za takie poniżające trakto-

wanie dzieci winny zostać właściwie ukarane, a szko-

dy psychiczne, jakich musiały doznać te dzieci, muszą

zostać przez winnych zrekompensowane.

W związku z powyższym zapytuję szanowną Pa-

nią Minister:

Czy sprawa dyskryminacji polskich dzieci w Kę-

dzierzynie-Koźlu została rzetelnie skontrolowana

przez kuratorium oświaty?

Jeżeli tak, to czy mogłaby

mi Pani udostępnić kopię protokołu z zakończonej

kontroli?

Czy sprawa ta jest obiektem dochodzenia prowa-

dzonego przez właściwą miejscowo prokuraturę, a je-

żeli tak, to na jakim etapie jest postępowanie?

Czy w ramach kierowanego przez Panią minister-

stwa wszczęte zostały prace nad rozwiązaniami po-

zwalającymi skutecznie uniknąć takich sytuacji na

przyszłość?

Z góry serdecznie dziękuję.

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Dorota Arciszewska-Mielewczyk

Gdynia, dnia 8 listopada 2012 r.

Interpelacja

(nr 11547)

do ministra obrony narodowej

w sprawie

Szanowny Panie Ministrze!

Francuska gazeta „La

Tribune” doniosła 4.10.2012 r., że polskie władze pla-

nują zakup od Niemiec dwóch okrętów podwodnych

typu 214 w trybie bezprzetargowym, bez wzięcia pod

uwagę oferty francuskiej.

W związku z tymi doniesie-

niami, podanymi również przez polskie media, proszę

1.

Czy prawdą jest, ze Ministerstwo Obrony Narodo-

wej podjęło decyzje o zakupie okrętów podwodnych dla

Marynarki Wojennej RP w trybie bezprzetargowym?

2.

Jeśli tak, to jakie jest uzasadnienie dla odstąpie-

nia od trybu przetargowego i czy taki model zakupu

nych, a także prawodawstwem Unii Europejskiej?

3.

Czy MON wyklucza – niezależnie od trybu za-

kupu – pozyskanie jednostek, które nie będzie powią-

zane z transferem technologii (tj. zobowiązaniem

oferenta do budowy i obsługi okrętów podwodnych

w Polsce)?

4.

Czy MON ma obecnie konkretny plan uratowa-

nia Stoczni Marynarki Wojennej w Gdyni, która

jednym z akcjonariuszy jest Ministerstwo Obrony

Narodowej?

5.

Jeśli taki plan istnieje, to czy zakłada możli-

wość wykorzystania Stoczni Marynarki Wojennej

przy budowie okrętów podwodnych dla Marynarki

Wojennej RP?

Jednocześnie pragnę poinformować Pana Mini-

stra, że pytanie te są uzupełnieniem pytań, jakie

skierowałem do Pana w interpelacji nr 4533 z dnia

31.05.2012 r.

Z wyrazami szacunku

Poseł Jacek Sasin

Warszawa, dnia 8 listopada 2012 r.

(nr 11548)

do ministra zdrowia

w sprawie równego dostępu do terapii dla

Opis stanu faktycznego: państwo nie gwarantuje

równego dostępu pacjentów do leczenia umiarkowa-

273

nej i ciężkiej postaci przewlekłej obturacyjnej choroby

płuc.

Pacjentom z umiarkowaną postacią przewlekłej

obturacyjnej choroby płuc refundowany lek Spiriva

jest wydawany po dokonaniu dopłaty w wysokości

48,66 zł, podczas gdy pacjentom z ciężką postacią

przewlekłej obturacyjnej choroby płuc lek wydawany

jest za dopłatą w wysokości 8,92 zł.

W mojej opinii

lek wydawany powinien być wszystkim chorym za

dopłatą w wysokości 8,92 zł.

Zróżnicowanie odpłat-

ności leku w zależności od stopnia zaawansowania

przewlekłej obturacyjnej choroby płuc nie leży w in-

teresie polskich pacjentów.

W interesie pacjentów jest

zwiększenie dostępności do ﬁnansowanegoześrod-

ków publicznych leczenia przewlekłej obturacyjnej

choroby płuc poprzez ustalenie takiej samej dopłaty

za lek bez względu na stopień zaawansowania choro-

by.

Z informacji przekazanych przez chorych na

umiarkowaną postać przewlekłej obturacyjnej choro-

by płuc wynika, że leczenie innymi lekami nie jest

równie skuteczne, jak leczenie lekiem Spiriva.

Po-

wyższe uzasadnia konieczność obniżenia wysokości

dopłaty pacjenta do leku z umiarkowaną postacią

dopłaty ustalonej dla ciężkiej postaci przewlekłej ob-

turacyjnej choroby płuc.

Pytania kierowane do ministra zdrowia.

W związ-

właściwego w sprawach ustalania warunków refun-

dacji leków, z prośbą o udzielenie precyzyjnych odpo-

wiedzi na poniższe pytania:

jące do zapewnienia równego dostępu do terapii le-

kiem Spiriva dla pacjentów z umiarkowaną i ciężką

w jakim terminie nastąpi zrównanie dostępu do te-

rapii lekiem?

2.

Jakie jest uzasadnienie dla ustalenia odmien-

nych warunków refundacji leku w leczeniu umiarko-

wanej i ciężkiej postaci przewlekłej obturacyjnej cho-

roby płuc, w szczególności czy powyższe ma miejsce

w oparciu o dane wynikające z wiedzy medycznej?

Zgodnie z art. 193 Regulaminu Sejmu RP odpo-

wiedź na interpelację powinna być udzielona nie póź-

interpelowanego.

Pragnę przy tym zastrzec, że ze

względu na doniosłość dla pacjentów z umiarkowaną

postacią obturacyjnej choroby płuc zapewnienia rów-

nego dostępu do terapii lekiem w przypadku otrzy-

mania informacji niepełnych, niedotyczących bezpo-

średnio postawionych pytań zastrzegam możliwość

wystąpienia z żądaniem dodatkowych wyjaśnień.

Z wyrazami szacunku

Poseł Marek Balt

Warszawa, dnia 8 listopada 2012 r.

(nr 11549)

do ministra zdrowia

w sprawie szkodliwości napoi energetycznych

mi doniesieniami odnośnie do szkodliwości napojów

energetycznych zwracam się do Pana Ministra z in-

terpelacją.

Jak przedstawia amerykański raport pediatrów,

po napoje energetyczne coraz częściej sięgają dzieci,

u których wskutek ich spożycia mogą pojawić się

drgawki, uszkodzenie nerek, a nawet śmierć dziecka.

U niektórych (w tym także u dorosłych) pojawiły się

urojenia, zaburzenia serca i uszkodzenia wątroby.

Co

prawda nie są to częste przypadki, niemniej jednak

istnieje grupa ludzi, u których ryzyko ww. zaburzeń

jest wysokie.

Niepokojące jest to, iż po energetyki co-

raz częściej sięgają coraz młodsze dzieci.

Ich skład to

kofeina, tauryna, syntetyczne witaminy, a także inne

substancje pobudzające pochodzenia roślinnego.

Ry-

zyko dla zdrowia powodują nie tylko ww. składniki,

ale również ich niewspółmierne proporcje.

Długo-

trwałe przyzwyczajanie organizmu do substancji po-

woduje spadek jego naturalnej odporności.

Ponadto

składniki zawarte w napojach energetycznych roz-

cieńczają krew, aby ułatwić pracę serca, co może pro-

wadzić do wylewu u osób zarówno młodych, jak i star-

szych, a także migotania komór serca.

Jak twierdzą specjaliści z Instytutu Żywności i Ży-

wienia, napoje energetyczne nie dostarczają nam

wzrostu energii, nie mają rzeczywistego wpływu na

wydolność organizmu, a tym samym na poprawę kon-

centracji, tak jak to mylnie przedstawiają koncerny

i ﬁrmyreklamowe.

Warto także podkreślić, iż nie istnieją rzetelne

badania mogące określić bezpieczne dawki wspo-

mnianych substancji dla dzieci i młodzieży ani ana-

lizy wskazujące, jakie są długoterminowe skutki spo-

żywania napojów energetycznych, które np. są do-

stępne w wielu sklepikach szkolnych.

Na uwagę w tym

miejscu zasługuje fakt, iż wiele krajów, np. Dania czy

Norwegia, mając na względzie wysoką szkodliwość

energetyków, zabroniło ich sprzedaży.

We Francji na-

tomiast napoje są dopuszczone do sprzedaży, ale na

etykiecie musi być widoczna informacja, komu mogą

zaszkodzić.

Wobec szkodliwości substancji zawartych

w energetykach oraz faktu, że coraz częściej sięgają

po nie coraz młodsze dzieci, zachodzi pytanie, czy ich

sprzedaż oraz powszechna dostępność dla dzieci jest

rozsądnym rozwiązaniem.

1.

Czy ministerstwo posiada dane, ile osób w kra-

ju w wyniku spożywania napojów energetycznych

doznało uszczerbku na zdrowiu?

2.

Czy umieszczenie informacji ostrzegającej,

komu napoje energetyczne mogą zaszkodzić, na na-

274

pojach energetycznych w ocenie resortu jest słusz-

nym rozwiązaniem?

3.

Czy resort prowadzi badania dotyczące szkodli-

wości napojów energetycznych w kontekście ich spo-

żywania przez dzieci?

Z poważaniem

Poseł Roman Kaczor

Oława, dnia 8 listopada 2012 r.

Interpelacja

(nr 11550)

do ministra administracji i cyfryzacji

postępowanie w przypadku naruszenia

cielesnej przez kandydatów w okresie przedtermino-

wych wyborów.

Pragnę zauważyć, że w ustawie z dnia

nych zapisów regulujących ww. kwestię.

Problem jest

na tyle poważny, gdyż coraz częściej występuje w ska-

li kraju.

Niedopuszczalne jest, aby jeden z kandyda-

tów użył przemocy ﬁzycznej wobec drugiego i nie

poniósł konsekwencji w trybie wyborczym.

Sąd odrzuca tego typu pozwy, uzasadniając swoje

decyzje tym, iż poszkodowany kandydat może wystą-

pić do sądu z powództwa cywilnego o ochronę naru-

szonych dóbr osobistych w zwykłym trybie proceso-

jej ocenie niedopuszczalne jest, aby w przedmiotowej

materii osoba dopuszczająca się tak nagannego za-

chowania, jakim niewątpliwie jest pobicie kontrkan-

dydata, nie była osądzona w 24-godzinnym trybie

sądowym.

Wobec powyższego za zasadne uważam

wprowadzenie zmian w zakresie przytoczonych wy-

żej ustaw.

Dlaczego przedmiotowe ustawy nie regulują przy-

toczonego przykładu?

Czy resort planuję zmianę obecnych uregulowań

w tej kwestii?

(nr 11551)

do ministra zdrowia

w sprawie

kresie kształcenia lekarzy.

Otóż niedawno odbył się

ostatni lekarski egzamin państwowy, do którego

przystąpiła rekordowa liczba ponad 6000 kandyda-

tów.

Według prezesa Stowarzyszenia Młody Lekarz

powodem tak dużej frekwencji były obawy, że nie dla

wszystkich starczy miejsc specjalizacyjnych opłaca-

nych przez państwo.

Wiele osób podchodziło do egza-

minu raz jeszcze, chcąc poprawić swój wynik, a tym

branej specjalizacji.

Nie ulega zatem wątpliwości, iż

niewystarczająca ilość miejsc specjalizacyjnych w pla-

cówkach zdrowia jest sporym problemem dla mło-

dych lekarzy chcących zdobywać praktyczne do-

świadczenie lekarskie.

Z uzyskanych przeze mnie informacji wynika tak-

że, że ponad 8 tys. młodych lekarzy domaga się skon-

struowania przejrzystego systemu uzyskiwania spe-

cjalizacji oraz zapewnienia wystarczającej puli rezy-

dentur.

Ponadto obawiają się, czy zmiana obecnej

nazwy egzaminu na lekarski egzamin końcowy nie

odbije się na uznaniu ich kwaliﬁkacjiwkrajachUnii

Europejskiej, gdzie o każdej zmianie należy poinfor-

mować Komisję Europejską, która z kolei wpisuje ją

do załącznika dyrektywy.

1.

Ilu kandydatów zdało lekarski egzamin pań-

stwowy?

2.

Jaki procent kandydatów stanowili ci, którzy

chcieli poprawić swój wynik?

3.

Jaka jest roczna liczba przyznawanych przez

resort rezydentur i czy w ocenie ministerstwa w peł-

ni odpowiada zapotrzebowaniu?

4.

Czy resort powiadomił już Komisję Europejską

o zmianie nazwy egzaminu?

Z poważaniem

Poseł Roman Kaczor

275

Interpelacja

(nr 11552)

do ministra pracy i polityki społecznej

Szanowny Panie Ministrze!

Realizując swe statu-

towe zadania związane z rehabilitacją społeczną i za-

wodową osób niepełnosprawnych, warsztaty przyczy-

niają się do likwidacji negatywnych zjawisk izolacji

i wykluczenia osób niepełnosprawnych.

Finansowa-

nie tych instytucji, od lat utrzymujące się na nie-

zmiennym poziomie, wobec systematycznie rosną-

cych kosztów ich utrzymania podaje w wątpliwość

dalsze ich funkcjonowanie.

W chwili obecnej warsztaty borykają się z ogrom-

nymi problemami ﬁnansowymi.

Algorytmﬁnanso-

wania warsztatów terapii zajęciowej jest niezmienny

od 2009 r.

W tym czasie wielokrotnie zdrożały ceny

paliw, energii, żywności i usług.

Niewystarczające

ﬁnansowaniejestrównieżpowodemcałyczasrosną-

cej dysproporcji w wynagrodzeniach kadr pracowni-

ków warsztatów, drastycznie niskich w obecnych re-

aliach płacowych, oscylujących niejednokrotnie w gra-

nicach płacy minimalnej.

Osobny problem stanowi zmiana systemu ﬁnan-

sowania działalności warsztatów przez PFRON oraz

likwidacja osobowości prawnej PFRON i, co się z tym

wiąże, przejęcie ﬁnansowaniawarsztatówprzezsa-

morządy.

Fakt ten niesie ze sobą niebezpieczeństwo

uzależnienia funkcjonowania warsztatów terapii za-

jęciowej od dobrej woli urzędników samorządowych.

grożeń?

2.

Czy planowane są zmiany regulacji prawnych

w zakresie wyłączenia i pozbawienia osobowości

prawnej Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób

Niepełnosprawnych?

Z poważaniem

Poseł Wojciech Penkalski

Warszawa, dnia 8 listopada 2012 r.

(nr 11553)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

Docierają do mnie

niepokojące informacje od samorządowców w sprawie

likwidacji niektórych posterunków Policji na terenie

subregionu siedlecko-ostrołęckiego.

Dotyczy to po-

wiatów: garwolińskiego, łosickiego, makowskiego,

mińskiego, ostrowskiego, ostrołęckiego, siedleckiego,

sokołowskiego, węgrowskiego i wyszkowskiego.

Go-

spodarze gmin stanowczo protestują przeciwko takiej

decyzji wojewódzkiego komendanta Policji, tym bar-

dziej że przez lata doﬁnansowywaliPolicję.

Posterunek w każdej gminie jest bardzo potrzeb-

ny, zwiększa poczucie bezpieczeństwa mieszkańców,

a policjanci mają możliwość szybkiego dotarcia na

miejsce zdarzenia i mają ciągły kontakt z mieszkań-

cami, co przyczynia się do spadku przestępczości na

danym terenie.

Uważam, że likwidacja posterunków może przy-

nieść negatywne skutki o charakterze społecznym.

Pogorszeniu ulegnie zapewnienie bezpieczeństwa

obywatelom, co doprowadzi do wzrostu przestępczo-

ści.

Myślę, że w gminach, które zostaną pozbawione

komisariatów, utrzymanie bezpieczeństwa na do-

tychczasowym poziomie stanie się niemożliwe.

o pilne zajęcie się opisaną sprawą oraz o udzielenie

nych w poszczególnych powiatach subregionu siedlec-

ko-ostrołęckiego?

Mam na myśli powiaty: garwoliń-

ski, łosicki, makowski, miński, ostrowski, ostrołęcki,

siedlecki, sokołowski, węgrowski, wyszkowski.

2.

Jakie są powody likwidacji posterunków Policji

w powyższym subregionie?

Na jakiej podstawie od-

bywał się wybór komisariatów, które mają pozostać?

Czy jest konieczna likwidacja posterunków?

likwidacji posterunków?

4.

Jak poprawi się bezpieczeństwo obywateli w ska-

li kraju po likwidacji posterunków Policji?

Czy resort

dysponuje danymi w tym temacie?

5.

Jeśli dojdzie do likwidacji posterunków to jakie

są plany zagospodarowania budynków i pomieszczeń

po likwidacji posterunków Policji?

Z poważaniem

Poseł Krzysztof Borkowski

Siedlce, dnia 8 listopada 2012 r.

Interpelacja

(nr 11554)

do ministra transportu,

w sprawie zadań istotnych dla Wielkopolski

w zakresie infrastruktury drogowej

Szanowny Panie Ministrze!

Środowiska samorzą-

dowe Wielkopolski z zaniepokojeniem przyjęły pro-

276

jekt planów pracy Generalnej Dyrekcji Dróg Krajo-

wych i Autostrad na 2013 r., w którym nie ma żad-

nych nowych zadań istotnych dla Wielkopolski w za-

kresie infrastruktury drogowej, w tym tak niezbęd-

nych obwodnic.

Kontynuowane będą prace:

— na odcinku S5 Kaczkowo – Korzenisko, Leszno

(Kaczkowo z węzłem, Korzeńsko z węzłem, koniec

obwodnicy m.

Rawicz),

— na drodze ekspresowej S8 Syców – Kępno – Wie -

ruszów – Walichnowy bez zjazdu na drogę krajową

nr 11 z przewidywanego węzła w Kępnie,

— na drodze nr S11, odcinek płn.

Złotkowo – A2

(węzeł Głuchowo, II etap).

Mając na uwadze stanowisko Konwentu Staro-

stów Województwa Wielkopolskiego z dnia 25 wrze-

1.

Kiedy przewidziane jest zakończenie obwodni-

cy Ostrowa Wielkopolskiego w ciągu drogi krajowej

S11/II etap?

(Na zadanie to jest decyzja ZRID i trwa

nabywanie nieruchomości).

2.

Kiedy przewidywane jest rozpoczęcie budowy

obwodnicy Koźmina Wielkopolskiego na drodze nr 15?

(Na zadanie to jest P.n.b. i trwa nabywanie nierucho-

mości).

3.

Kiedy przewidywane jest rozpoczęcie budowy

drogi S5 Żnin – Gniezno?

(Decyzja ZRID w opraco-

waniu).

4.

Kiedy przewidywane jest rozpoczęcie budowy

drogi S5 Poznań – Wrocław (A2 – węzeł Głuchowo)

– Kościan – Leszno?

(Na zadanie to jest D.ś.u.).

5.

Kiedy przewidywane jest rozpoczęcie budowy

obwodnicy Jarocina w ciągu drogi S11 Maszynówko

– Jarocin?

(Na zadanie to jest decyzja ZRID, można

przystąpić do nabywania nieruchomości).

6.

Kiedy przewidywane jest rozpoczęcie budowy

obwodnicy w ciągu drogi S11 wraz ze zjazdami do

Kępna?

(Na zadanie to jest już projekt budowlany i moż-

na wystąpić o decyzję ZRID).

Budowa obwodnicy Kępna w ciągu drogi S11 wraz

z węzłem na S8 byłaby najtańszym i najlepszym roz-

wiązaniem dla tego typu inwestycji.

W mieście Kęp-

no krzyżują się trzy drogi krajowe: nr 11,8 i 39, na-

tomiast w Jarocinie: nr 11, 12 i 15, stąd przejazd

przez te miejscowości wynosi ponad godzinę.

Z poważaniem

Poseł Józef Racki

Kalisz, dnia 8 listopada 2012 r.

Interpelacja

(nr 11555)

do ministra transportu,

tania zadanego przeze mnie 22 października 2012 r.

na sali plenarnej Sejmu w sprawie modernizacji linii

kolejowej nr 14 Warszawa – Wrocław przez Kalisz

pragnę zwrócić uwagę na problem wydłużania czasu

przejazdu z każdym nowym rozkładem jazdy.

W 2008 r. z Kalisza do Warszawy jechałem 3 go-

dziny i 30 minut.

W ostatnim rozkładzie jazdy pocią-

gów, który ma obowiązywać do grudnia br., czas prze-

jazdu z Kalisza do Warszawy wynosi już 4 godziny

i 28 minut.

Z obserwacji przejazdu pociągów wynika,

że na istniejącej infrastrukturze czas przejazdu mógł-

by być krótszy, gdyby nie zbyt długie postoje na sta-

cjach i niezatrzymywanie się na przystankach mię-

dzy Sieradzem a Łodzią.

Trzeba tu wspomnieć, że

władze m.

Kalisza włączyły się w prace związane

z remontem mostu na rzece Prośnie i budową kładki

dla pieszych.

Wydłużył się również czas przejazdu na tej linii do

Ostrowa Wielkopolskiego i Wrocławia.

W zadaniach

planu pracy na 2013 r. brak jest również przewidzia-

nych prac rewitalizacyjnych na odcinku linii nr 277

Kluczbork – Poznań, gdzie pociągi jeżdżą z prędkością

30 i 50 km/h.

Trzeba przyznać, że zrobiony jest na tej

linii odcinek Ostrów – Chocina, na którym pociągi

mogą jeździć już szybciej niż 30 i 50 km/h.

Mając na uwadze powyższe sprawy, ważne nie tyl-

ko dla powiatu i miasta Kalisz, ale całej aglomeracji

kalisko-ostrowskiej i południowej Wielkopolski, którą

zamieszkuje ponad 500 tys. mieszkańców, zwracam

1.

Kiedy rozpoczną się prace związane z rewitali-

zacją linii nr 14 oraz zmianą układu geometrycznego

na łukach na odcinku Kalisz – Piwonice wraz z bu-

dową kładki dla pieszych na rzece Prośnie?

2.

Kiedy rozpoczną się prace rewitalizacyjne zwią-

zane z zakończeniem prac na linii nr 272 Kluczbork

– Poznań, aby na całym odcinku mogły jeździć pocią-

gi z prędkością większą niż 30 i 50 km/h?

Z poważaniem

Poseł Józef Racki

277

Interpelacja

(nr 11556)

do ministra transportu,

w sprawie używania fotoradarów

i wojewódzkich

Szanowny Panie Ministrze!

W okresie letnim i je-

siennym uczestniczyłem w spotkaniach ze środowi-

skami północnych terenów Polski.

Mieszkańcy, jak

i przyjezdni skarżyli się na służby gminne ustawia-

jące radary w miejscach niewidocznych na drogach

krajowych oraz wojewódzkich, najczęściej na wjeź-

dzie na teren gminy i wyjeździe.

Podzielam pogląd, że kary za przekroczenie pręd-

kości na tych drogach powinny być nieuchronne, wy-

mierzane i ściągane przez Inspekcję Transportu Dro-

gowego na rzecz Funduszu Drogowego, a nie na rzecz

budżetu gminy.

Fotoradar nie może być pułapką,

musi być widoczny i ustawiony w miejscu, gdzie pra-

widłowo ustawiono znaki drogowe.

Mając na uwadze powyższe sprawy, zwracam się

1.

Kto i dlaczego wyraża zgodę na używanie foto-

radarów przez służby gminne na drogach krajowych

i wojewódzkich?

2.

Czy zasadne jest czerpanie korzyści ﬁnanso-

wych przez samorządy gminne na majątku państwo-

wym?

Celem nakładania mandatów za przekroczenie

prędkości powinno być podnoszenie bezpieczeństwa,

a nie ratowanie budżetu przez samorządy gminne,

które ustawiają radary tylko tam, gdzie najłatwiej

zaskoczyć użytkownika drogi.

Inspekcja Transportu

Drogowego, która odpowiedzialna jest za ustawianie

radarów, winna rozważyć celowość wydawania na to

zgody gminom.

Z poważaniem

Poseł Józef Racki

(nr 11557)

do ministra zdrowia

ratujących życie ze środków NFZ

Siedmioletni P. J. z Klebarka Małego pod Olszty-

tętnicy płucnej.

Jedyną szansą na uratowanie życia

dziecka jest skomplikowana operacja za granicą.

Ro-

dzice chłopca skontaktowali się z prof. Hanleyem,

światowej sławy specjalistą kardiochirurgii dziecię-

cej z USA, który wyraził chęć podjęcia się operacji.

Do tej pory z sukcesem przeprowadził już 340 podob-

nych zabiegów, w tym ok. 60 na dzieciach pozbawio-

nych tętnic płucnych.

Państwo J. w 2008 i 2009 r.

zwrócili się do Narodowego Funduszu Zdrowia z wnio-

skiem o leczenie zagraniczne, jednak nie otrzymali

doﬁnansowania.E.J.odwołałasiędoWojewódzkiego

Sądu Administracyjnego w Warszawie, który w 2010 r.

uchylił zaskarżoną decyzję NFZ.

Mimo to nadal nie

ma środków na leczenie dziecka za granicą.

Matce

zaproponowano nagle operację w łódzkim ośrodku

(chociaż początkowo wszystkie szpitale w Polsce

uznały zabieg za niemożliwy), jednak lekarz, który

miałby się jej podjąć, nie widzi możliwości korekty

całkowitej, a jedynie leczenie paliatywne, bez szansy

na wyzdrowienie, polegające na zabiegu wymiany

sztucznych żył na nowe.

Do tej pory przeprowadził

dwie takie operacje – obie ze skutkiem śmiertelnym.

Rodzice na własną rękę rozpoczęli zbiórkę pieniędzy

na zabieg w USA – niestety, potrzebują 2,5 mln zł,

więc istnieje prawdopodobieństwo, że dziecko umrze,

zanim zdołają zgromadzić potrzebne środki.

Ponadto

z upływem czasu ma coraz mniejszą szansę na ope-

rację, bo wada się pogłębia i prowadzi do niedotlenie-

nia wielonarządowego.

aby polscy obywatele, ﬁnansujący NFZ ze swoich

składek mogli liczyć na pomoc państwa w sytuacji

choroby zagrażającej życiu?

Poseł Iwona Ewa Arent

Olsztyn, dnia 8 listopada 2012 r.

Interpelacja

(nr 11558)

do ministra nauki i szkolnictwa wyższego

na wnioskujących o środki ﬁnansowe

z Narodowego Centrum Nauki

Szanowna Pani Minister!

W regulaminie przyzna-

wania środków na realizację zadań ﬁnansowanych

badawczych oraz staży po uzyskaniu stopnia nauko-

wego doktora znajduje się zapis: „§ 29.

W każdym kon-

kursie zespół ekspertów wskazuje w grupie wnio-

sków niezakwaliﬁkowanychdoIIetapuconajmniej

20% projektów, których kierownicy nie mogą wystę-

pować z wnioskami o ﬁnansowanieprojektówbadaw-

czych w kolejnej edycji tego konkursu”.

278

W związku z kontrowersjami, jakie budzi proce-

dura nakładania karencji na wnioskujących, proszę

o informacje:

1.

Jakiemu celowi ma służyć ten zapis?

2.

Jaki jest mechanizm wyboru wniosków, które

podlegać mają karencji?

W regulaminie nie określono

jasno kryteriów, według jakich ma następować wybór

tych wniosków, można jedynie domniemywać, że

mają to być wnioski najsłabsze.

3.

Kto i na jakiej podstawie ustalił próg co naj-

mniej 20% projektów?

Dlaczego określono akurat

taki próg procentowy?

4.

Nałożenie karencji jest pewnego rodzaju karą

za złożenie nie dość dobrego wniosku.

Czy NCN ma

uprawnienia do nakładania tego typu sankcji?

5.

Wykluczenie możliwości składnia wniosku przez

naukowca, na którego nałożona została karencja, jest

pewnego rodzaju ograniczeniem jego praw.

Jaka jest

podstawa prawna do takiego ograniczenia?

Czy zapis

ten nie stoi w sprzeczności z Konstytucją Rzeczypo-

spolitej Polskiej?

W szczególności czy nakładanie ka-

rencji na niektórych kierowników grantów ocenionych

pkt 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?

6.

Proszę o informacje statystyczne na temat

wniosków, na które nałożona została karencja, z wy-

szczególnieniem:

— jaki był procentowy udział wniosków z karen -

cją w poszczególnych zespołach oceniających,

„Opus”, „Sonata”, „Sonata bis”),

cją w poszczególnych jednostkach naukowych w sto-

sunku do wniosków złożonych przez te jednostki oraz

w stosunku do wniosków niezakwaliﬁkowanychdo

II etapu (jednostka naukowa, liczba wniosków złożo-

nych, liczba/procent wniosków niezakwaliﬁkowanych

do II etapu, liczba/procent wniosków z karencją).

Z wyrazami szacunku

Poseł Maria Nowak

Warszawa, dnia 8 listopada 2012 r.

(nr 11559)

do ministra zdrowia

przedwcześnie urodzonych w kwietniu

każdego roku

borcami zwróciła się do mnie o pomoc matka przed-

wcześnie urodzonego dziecka – w 27. tygodniu ciąży,

które nie zostało objęte proﬁlaktykąpalivizumabem

płuc (dysplazją oskrzelowo-płucną) ze względu na to,

iż dziecko urodziło się w kwietniu.

Z zapoznania się

z przedstawioną przez nią dokumentacją medyczną

i korespondencją z Ministerstwem Zdrowia wynika,

że tylko dzieci urodzone w kwietniu nie są objęte pro-

gramem, ponieważ w chwili rozpoczęcia sezonu za-

chorowalności mają powyżej 6 miesięcy życia, więc

nie spełniają tylko jednego z koniecznych warunków

do kwaliﬁkacji.

Dotarłem również do rekomendacji prezesa Agen-

2012 r. w sprawie objęcia refundacją produktu lecz-

niczego Synagis (palivizumab) proszek i rozpuszczal-

nik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 50 mg,

1 ﬁol.50mgproszku+1amp.0,6mlrozp.(100mg/ml),

EAN 5909990815616 w ramach programu lekowego

„ProﬁlaktykazakażeńwirusemRSudziecizprze-

wlekłą chorobą płuc (dysplazją oskrzelowo-płucną)”,

która nie rekomenduje poszerzenia kryteriów zwią-

zanych z wiekiem kwaliﬁkującymdoproﬁlaktyczne-

go leczenia produktem leczniczym Synagis.

Jak można wyczytać z dokumentu, zleceniodawca

rekomendacji włączył dodatkowo krąg osób upraw-

nionych do korzystania ze szczepień refundowanych

przez Narodowy Fundusz Zdrowia.

Niestety nie zna-

lazło to aprobaty prezesa Agencji Ochrony Technolo-

gii Medycznych.

Jak czytamy dalej: Obecnie funkcjo-

nujący program zabezpiecza najbardziej zagrożoną

populację niemowląt.

Przedstawione przez wniosko-

dawcę dane kliniczne nie dostarczają jednoznacznych

argumentów, iż proponowane niewielkie poszerzenie

populacji dzieci o wnioskowany wiek urodzeniowy

i metrykalny przyniesie wymierną korzyść kliniczną,

mając na względzie, że objęcie ﬁnansowaniemwzmian-

kowanej populacji wiązałoby się ze wzrostem rocz-

nych inkrementalnych wydatków z budżetu płatnika

publicznego.

Brzmienie, na które zwrócił uwagę zleceniodawca

rekomendacji, zakładało objęcie proﬁlaktyką osób,

które nie ukończyły 9 miesięcy życia w chwili rozpo-

częcia sezonu zakażeń RS (data urodzenia od 1 lute-

go do końca sezonu zakażeń) oraz wiek ciążowy po-

niżej 26. tygodnia.

Jak sam prezes Agencji Ochrony Technologii Me-

dycznych pisze, poszerzenie dotyczyłoby niewielkiego

kręgu niemowląt, stąd zastanawiające jest, dlaczego

nie można poszerzyć grupy docelowej.

W mojej ocenie

jest to wyraz dyskryminacji ze względu na wiek.

Nie

można bowiem założyć, że u wcześniaków po 6. mie-

siącu życia system immunologiczny jest na tyle wy-

kształcony, że pokona niebezpiecznego wirusa, który

wcześniaka może doprowadzić do śmierci.

Tym bar-

dziej, jeżeli wszelkie wskazania medyczne i zalecenia

dokonywane przez lekarzy specjalistów wskazują na

konieczność stosowania tej proﬁlaktyki.

W obecnej sytuacji rodzice wcześniaków urodzo-

nych w kwietniu i spełniających pozostałe kryteria

279

do kwaliﬁkacjinawłasnąrękęposzukująsponsorów,

organizują zbiórki publiczne, zwracają się do organi-

zacji charytatywnych o pomoc, aby zebrać olbrzymie

kwoty na szczepienie dzieci, które w mojej ocenie

winno być ﬁnansowaneześrodkówpublicznych.

Kolejnym etapem oceny wniosku jest przekazanie

do przeprowadzenia negocjacji cenowych i rekomen-

dacji przez Komisję Ekonomiczną.

Zakończeniem

w przedmiotowym zakresie.

Mając na uwadze powyż-

sze, biorąc pod uwagę wszystkie korzyści wpływające

na poprawę zdrowia najmniejszych i najmłodszych,

a także wiedzę medyczną w zakresie pediatrii, którą

pan posiada, proszę o poszerzenie grupy docelowej

o dzieci urodzone w kwietniu każdego roku.

podjął Pan decyzję dotyczącą poszerzenia grupy do-

celowej, pozwalającą korzystać wcześniakom urodzo-

nym w kwietniu 2012 r. oraz w latach następnych ze

szczepień Synagisem?

Z poważaniem

Poseł Tomasz Smolarz

Warszawa, dnia 8 listopada 2012 r.

(nr 11560)

do ministra ﬁnansów

w sprawie

Szanowny Panie Ministrze!

Każdy użytkownik

konta osobistego w Polsce do dysponowania zgroma-

dzonymi środkami otrzymuje od swojego banku kar-

tę płatniczą.

Może się nią posługiwać bezpośrednio

w sklepach, nie ponosząc dodatkowych kosztów, a co-

raz częściej płacić za zakupy wykonywane w sklepach

internetowych.

Karta ta służy także do podejmowa-

nia gotówki w bankomatach.

Chociaż coraz więcej banków oferuje produkty

bankowe połączone z możliwością podejmowania go-

tówki ze wszystkich bankomatów w kraju, jak rów-

nież coraz częściej za granicą, wciąż wiele banków

oferuje swoim klientom bezprowizyjne wypłaty go-

tówki wyłącznie w wybranych bankomatach, na

przykład własnej sieci.

Wielu, zwłaszcza starszych użytkowników kont

osobistych, nie wie, z bankomatów jakiej sieci może

korzystać bez prowizji.

Wielu nie wie także, jakie

konkretnie operacje dokonywane w bankomacie wy-

konywane są bez prowizji.

planuje wprowadzenie regulacji nakazujących opera-

torom bankomatów zamieszczenie w swoim oprogra-

mowaniu stosownych informacji pojawiających się

w formie ostrzeżenia na wyświetlaczu bankomatu

w trakcie dokonywania przez klienta transakcji obar-

czonej opłatą lub prowizją, dających mu możliwość

zatwierdzenia swojego wyboru lub rezygnacji?

Banki i niezależni operatorzy bankomatów wie-

dzą, kto jakich transakcji może dokonywać bez opłat,

zatem zamieszczenie w systemie dodatkowego komu-

nikatu ostrzegającego, że dokonywana transakcja

obciążona jest opłatą lub prowizją, nie powinno sta-

nowić dla nich problemu.

Z poważaniem

Poseł Dariusz Rosati

Warszawa, dnia 8 listopada 2012 r.

(nr 11561)

do ministra ﬁnansów

w sprawie nieszczelności w systemie

Szanowny Panie Ministrze!

W ostatnich miesią-

cach napływają informacje o istotnym spadku wpły-

wów budżetowych z tytułu podatku od towarów

i usług (tzw. VAT) w porównaniu do wpływów pro-

gnozowanych.

Sytuacja ta jest szczególnie niepoko-

jąca w perspektywie potwierdzonego przez dane spra-

wozdawcze Ministerstwa Finansów faktu, że globalna

podstawa do obliczenia wpływów z tytułu tego podat-

ku, tzw. baza podatkowa, pozostaje zgodnie z projek-

cjami budżetowymi na niezmienionym poziomie.

Powstaje więc pytanie o przyczyny tego niepoko-

jącego zjawiska.

W tym kontekście należy zwrócić

uwagę na pojawiające się – nadzwyczaj często w róż-

nych mediach – informacje o występowaniu na na-

szym rynku wyłudzeń podatku VAT w związku z nie-

legalnym obrotem towarami masowymi.

Kiedyś

przykładem takiego towaru był złom metali koloro-

wych i stalowy, a patologię udało się wyeliminować

poprzez wprowadzenie mechanizmu odwróconego

obciążenia w zakresie VAT.

Obecnie wskazuje się, że obszarem szczególnej

patologii są niektóre wyroby gotowe ze stali, zwłasz-

cza pręty do zbrojenia betonu, wykorzystywane ma-

sowo w budownictwie.

W powyższym zakresie orga-

nizacje branżowe wskazują, że straty budżetu pań-

stwa związane z nieodprowadzaniem podatku VAT

do budżetu w samym 2011 r. mogły wynieść nawet

250 mln zł według danych Hutniczej Izby Przemysło-

wo-Handlowej zrzeszającej producentów wyrobów

stalowych.

Z kolei z danych Polskiej Unii Dystrybu-

torów Stali – zrzeszającej podmioty handlujące stalą

zbrojeniową – wynika, że straty te mogły sięgnąć na-

wet 400 mln zł.

Podkreślenia wymaga fakt, że po-

wyższe dane dotyczą tylko jednej kategorii produktu,

280

tj. prętu zbrojeniowego.

Media wskazują ponadto, że

przestępstwa w zakresie VAT mogą dotyczyć także

innych towarów: paliw, makulatury itd.

W świetle powyższego, a także w perspektywie

zbliżającej się do Polski kolejnej fali spowolnienia go-

spodarczego (która w oczywisty sposób nasilać bę-

dzie procesy spadku wpływów budżetowych z tytułu

podatku VAT), zastanawiającym może jednocześnie

wydawać się fakt, że Ministerstwo Finansów nega-

tywnie ocenia wdrożenie tzw. mechanizmu szybkiego

reagowania (ang. quick reaction mechanism) przed-

stawionego w propozycji dyrektywy (sygn.

CO-

M(2012) 428), który stanowi rekomendowane przez

Komisję Europejską rozwiązanie mające na celu

ograniczenie przestępstw polegających na wyłudze-

niach podatku VAT w obrocie towarami masowymi.

Tym samym proszę Pana Ministra o udzielenie

1.

Czy Ministerstwo Finansów przewiduje, w związ-

ku z pojawiającymi się w kolejnych obszarach gospo-

darki wyłudzeniami podatku VAT na szeroką skalę,

uszczelnienie i doprecyzowanie katalogu surowców,

wobec których należy stosować samonaliczanie VAT?

2.

Jakie działania legislacyjne podjął lub planuje

podjąć rząd lub Ministerstwo Finansów w celu

uszczelnienia systemu podatku VAT wobec rozrostu

powyższej patologii?

Czy planowane jest wprowadze-

nie mechanizmu uszczelniającego na przykład pod

postacią centralnego rejestru faktur lub obowiązko-

wych rachunków powierniczych na poczet rozlicza-

nia podatku VAT?

3.

Na jaką kwotę Ministerstwo Finansów szacuje

korzyści ﬁnansowe,jakiepłynązwprowadzeniasa-

monaliczania VAT w nowelizacji z 2011 r.?

4.

Czy Ministerstwo Finansów jest w stanie osza-

cować, jakie korzyści przyniosłoby budżetowi pań-

stwa uzupełnienie załącznika nr 11 do ustawy o po-

wtórnych metali?

Jednocześnie pragnę podkreślić, że moje pytania

dotyczą rządowych działań legislacyjnych ukierunko-

wanych na ograniczenie lub wyeliminowanie niepra-

widłowości w podatku VAT w nadchodzącym okresie

poprzez ograniczenie możliwości występowania wyłu-

dzeń w handlu towarami masowymi.

Mam jednocze-

śnie świadomość, że działania rządu (w szczególności

Ministerstwa Finansów w postaci prowadzonych kon-

troli podatkowych i skarbowych) opisane zostały przez

pana Andrzeja Paraﬁanowicza,podsekretarzastanu

w Ministerstwie Finansów, w odpowiedzi z 10 lipca

2012 r. na interpelację poselską posła Marcina Świę-

cickiego.

Z tego względu proszę o ograniczenie infor-

macji do kwestii planów legislacyjnych.

Z poważaniem

Poseł Dariusz Rosati

(nr 11562)

do ministra ﬁnansów

w sprawie zezwoleń na zbiórkę funduszy

jącą ustawą o grach hazardowych, aby zorganizować

loterię fantową o wartości przekraczającej 3,4 tys. zł,

wszystkie zainteresowane podmioty, także organiza-

cje pożytku publicznego, są zobligowane do uzyska-

nia szeregu zgód, w tym między innymi zgody izby

celnej.

Restrykcyjne ograniczenia zawarte w ustawie

zostały wprowadzone, aby ograniczyć możliwość nad-

używania prawa i zjawiska o charakterze korupcyj-

nym.

Należy jednak pamiętać, że większość organi-

zacji pożytku publicznego w Polsce to małe fundacje

nansowaniem bieżącej działalności statutowej.

Orga-

nizacje te poprzez swoją działalność bardzo często

odciążają administrację publiczną w jej obowiązkach.

Ponadto, działając na poziomie społeczeństwa, wno-

szą wartościowy wkład w budowę społeczeństwa oby-

watelskiego w Polsce.

Panie Ministrze, czy w związ-

ku z tym Ministerstwo Finansów rozpatrzy złago-

dzenie przepisów dotyczących ustawy o grach hazar-

dowych w kontekście zbierania środków przez małe

organizacje pożytku publicznego?

1.

Czy Ministerstwo Finansów rozważa zwiększe-

nie limitu wartości puli wygranych loterii fantowych

organizowanych przez małe organizacje pożytku pu-

blicznego?

2.

Czy można uprościć proces zgłaszania loterii fan-

towych organizowanych przez małe organizacje pożyt-

ku publicznego naczelnikowi wydziału celnego?

3.

Czy Ministerstwo Finansów rozważa wprowa-

dzenie poprawek do ustawy o grach hazardowych,

mając na uwadze sytuację małych organizacji pożyt-

ku publicznego?

Z poważaniem

Poseł Dariusz Rosati

(nr 11563)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

drogowego na Wiśle w Tczewie

Szanowny Panie Ministrze!

Ten mający już 155 lat

most był jedną z najbardziej nowoczesnych i najdłuż-

281

szych budowli tego typu w Europie.

Oryginalną for-

mą zaskarbił sobie międzynarodowe uznanie, doce-

niło go między innymi Amerykańskie Towarzystwo

Inżynierii Budowlanej, stawiając go na jednej liście

z wieżą EifﬂaczyStatuąWolności,którestanowiąroz-

poznawalne na całym świecie symbole miast.

Most dro-

gowy na Wiśle w Tczewie obecnie znajduje się w złym

stanie technicznym, który stawia pod znakiem zapyta-

nia jego przetrwanie.

Jest on elementem drogi powia-

towej, a jego zarządcy nie stać na utrzymanie tak kosz-

townego zabytku i zapewnienie mu należytej opieki.

Koszt przywrócenia funkcjonalności mostu dro-

wykonanej przez konsorcjum ﬁrmVoessingPolska

sp. z o.o. i Ingenierbüro Dipl.

– Ing.

H. Vössing GmbH

na zlecenie miasta obejmuje między innymi minimal-

ny koszt przywrócenia ruchu pieszego i jednośladów

na poziomie około 1,3 mln zł z zakresem prac prze-

kraczającym kwotę 10 mln zł.

Wstępna koncepcja

całkowitego remontu i przebudowy obiektu do klasy

nośności C lub D (zwiększenia nośności do 20–30 t)

zakłada koszt wykonania samej dokumentacji na po-

ziomie 2,5 mln zł, zaś robót budowlanych na ponad

100 mln zł.

Powiat tczewski wydał już pozwolenie na

budowę w zakresie remontu 4 wież oraz 2 ﬁlarów

zabytkowej części mostu drogowego na Wiśle w Tcze-

wie.

Po uzyskaniu wsparcia Ministerstwa Kultury

przeprowadzono remont zabytkowej wieży nr 3, do-

ﬁnansowującgokwotą350tys.złześrodkówwła-

snych.

Podejmowane działania nie wystarczą jednak,

by przeprowadzić kompleksowy remont tego zabyt-

kowego mostu oraz zapewnić jego przejezdność.

Narodowego zwiększy zainteresowanie remontem

i czy może wesprzeć ﬁnansowodalszyjegoremont?

Z poważaniem

Poseł Dariusz Rosati

(nr 11564)

do ministra zdrowia

w sprawie wyznaczania lekarzy

przez właściwego starostę

o przedstawienie stanowiska Pana Ministra w spra-

wie, która w ostatnim czasie jest podnoszona przez

starostów powiatów oraz przez środowisko medyczne

(lekarzy POZ), dotyczącej obowiązku powoływania

przez starostów lekarzy do ustalenia zgonu i jego

przyczyny.

Zagadnienia dotyczące ustalania zgonu i jego przy-

prawne są przepisami archaicznymi i zarówno użyte

w nich słownictwo, jak i realia prawne określone w in-

nych aktach wydają się być niespójne ze sobą.

Przywołana powyżej ustawa w art. 11 wskazuje, iż

zarówno stwierdzenie zgonu, jak i jego przyczyny w sy-

tuacji niemożności dokonania tych czynności przez

lekarza leczącego chorego w ostatniej chorobie winno

nastąpić w drodze oględzin wykonywanych przez le-

właściwego starostę.

Ponadto koszty tych oględzin

zmarłego.

Mamy tutaj zatem do czynienia z sytuacją,

iż starostowie powiatów są zobowiązani do powoływa-

nia lekarzy do tych czynności oraz pokrywania kosz-

tów z tym związanych z budżetu powiatu.

Natomiast w § 3 przywołanego rozporządzenia

wskazuje się osoby, które mogą dokonywać oględzin

zwłok, w tym lekarza, felczera, starszego felczera,

położną wiejską w przypadku zgonu noworodka.

Przepisy te nie nawiązują w żaden sposób do realiów

obecnego stanu prawnego, według którego stwierdze-

nie zgonu i jego przyczyny może być dokonane jedy-

nie przez lekarza, co wynika z art. 43 ustawy o za-

wodach lekarza i dentysty.

Wprowadzona reforma

systemu ochrony zdrowia w roku 1999 kładła nacisk

na działalność lekarza rodzinnego jako podstawowej

opieki zdrowotnej, który miał sprawować całodobową

opiekę nad rodziną.

Wówczas problem stwierdzania

zgonu poza godzinami pracy lekarzy rodzinnych nie

rodził problemów.

Kolejne modyﬁkacje organizacji

podstawowej opieki zdrowotnej polegające m.in. na

włączeniu produktu nocnej i świątecznej pomocy wy-

jazdowej również nie powodowały większych proble-

mów.

Dopiero wprowadzenie świadczenia nocnej i świą-

tecznej opieki zdrowotnej na obszarze zabezpieczenia

do 50 000 osób – ryczałt miesięczny, czyli niemożność

dojazdu do domu pacjenta w celu stwierdzenia zgonu,

spowodowało problemy ze stwierdzaniem zgonu i jego

przyczyny w sytuacji wystąpienia zgonu w domu

w dniach i godzinach poza pracą lekarza rodzinnego.

W międzyczasie zmianie uległa również organizacja

pomocy medycznej w stanach zagrożenia życia i zdro-

wia, czyli obecny Państwowy System Ratownictwa

Medycznego.

Zespoły wyjazdowe ratownictwa me-

dycznego nie wykonują czynności stwierdzania zgo-

nu, ponieważ w skład np. zespołu podstawowego nie

wchodzi lekarz, a poza tym ratownictwo medyczne

ma wyznaczone inne zadania w systemie ochrony

zdrowia i bezpieczeństwa publicznego.

Do przedstawionego problemu dołącza się zapis

art. 13 przywołanej ustawy o cmentarzach i chowaniu

282

zmarłych nakładający także na powiat obowiązek or-

ganizacji i pokrywania kosztów transportu zwłok osób

kładu medycyny sądowej lub prosektorium.

Zastanawiający jest zatem fakt obowiązywania ar-

chaicznych przepisów dotyczących tych jakże ważnych

dla bezpieczeństwa publicznego kwestii, które nakła-

dają obowiązki na samorząd powiatowy, w szczególno-

ści w odniesieniu do kosztów z tym związanych, oraz

np. wskazanego w art. 10 ust. 2 ustawy zapisu, że de-

cyzję o przekazaniu zwłok ludzkich do celów nauko-

wych wydaje, na wniosek uczelni, właściwy starosta

(można domniemywać, że pokrywa również koszty

transportu tych zwłok).

Przywołane przepisy odnosiły

się bowiem do skrajnie innych uwarunkowań w odnie-

sieniu do zadań powiatów i gmin w latach 50. i 60., przy

czym obecnie wdrożone w praktykę jest przede wszyst-

kim chowanie przez gminę zwłok ludzkich, w sytuacji

kiedy brak jest osób wskazanych w ustawie.

Panie Ministrze, mając świadomość, że ponad

40-letnie przepisy prawne mogą być możliwe do reali-

zacji, wnoszę o przedstawienie stanowiska Pana Mini-

stra dotyczącego przedstawionych powyżej problemów.

Wierzę, że zmieniające się uwarunkowania wy-

muszają na organach władzy publicznej konieczność

podejmowania właściwych działań legislacyjnych.

Trudno jest się jednak pogodzić z tym, że przy okazji

zmian w organizacji opieki medycznej w Polsce po-

wstają coraz to nowe sytuacje, które mogą mieć

wpływ na budżety już i tak poważnie obciążonych

samorządów powiatowych.

Kwestie poruszone w przed-

łożonej interpelacji są zatem niezmiernie ważne

z punktu widzenia zapewnienia ładu i porządku pu-

blicznego państwa, dlatego proszę o niezwłoczną od-

powiedź na zadane pytanie.

Jakie jest stanowisko Pana Ministra dotyczące

przedstawionych powyżej problemów?

Poseł Monika Wielichowska

Warszawa, dnia 8 listopada 2012 r.

(nr 11565)

do ministra pracy i polityki społecznej

ze stwierdzeniem przez

I. Zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyj-

nostek sfery budżetowej (Dz. U.97.160.1080) w za-

go jako umożliwiający nabycie prawa do dodatkowe-

nalnej do okresu przepracowanego w sytuacji nie-

przepracowania w ciągu całego roku kalendarzowego

faktycznie 6 miesięcy, został uznany za niezgodny

Rzeczypospolitej Polskiej.

Zgodnie ze wspomnianym

wyrokiem przepis ten utracił moc we wskazanym po-

wyżej zakresie z dniem 17 VII 2012 r.

Odwołując się do wywodu zawartego we wspo-

mnianym orzeczeniu Trybunału Konstytucyjnego,

dodatkowe wynagrodzenie roczne (potocznie zwane

trzynastą pensją) stanowi składnik wynagrodzenia

za pracę i jest traktowane jako element treści stosun-

ku pracy w jednostkach sfery budżetowej.

W doktry-

nie prawa pracy określa się je jako specyﬁcznąpre-

mię regulaminową, mającą charakter składnika wy-

nagrodzenia (por. T. Liszcz, „Prawo pracy”, Warsza-

wa 2011, s. 294–295), premię uzupełniającą wyna-

grodzenie (por. A. M. Świątkowski, „Polskie prawo

pracy”, Warszawa 2010, s. 250) czy też innego rodza-

ju świadczenie dodatkowe dla pracowników (por.

Z. Niedbała, „Prawo pracy”, Warszawa 2009, s. 185).

Trybunał Konstytucyjny wskazał, iż dodatkowe wy-

nagrodzenie roczne mieści się w szeroko rozumia-

nym pojęciu wynagrodzenia, ponieważ ma charakter

stały, jest ściśle związane ze stosunkiem pracy, nie

ma charakteru uznaniowego ze strony pracodawcy,

a nadto ustawodawca nazywa je wprost dodatkowym

wynagrodzeniem.

II.

Trybunał Konstytucyjny dalej zwrócił uwagę,

iż zgodnie z art. 71 ust. 2 Konstytucji RP matka

ustawa.

Przepis ten wpisuje się w szerszy kontekst

uregulowań konstytucyjnych odnoszących się zarów-

no do sytuacji prawnej matki, jak i dotyczących sta-

tusu rodziny.

III.

Mając na uwadze, iż Trybunał Konstytucyj-

ny orzekł, że niekonstytucyjność art. 2 ust. 3 wspo-

mnianej ustawy o dodatkowym wynagrodzeniu

niem urlopu macierzyńskiego, a taka konstrukcja

przedmiotowego orzeczenia nie skutkuje utratą

mocy obowiązującej kwestionowanego przepisu

Trybunał Konstytucyjny zwrócił uwagę na koniecz-

ność niezwłocznej interwencji ustawodawcy w celu

uzupełnienia wspomnianej regulacji w taki sposób,

rażonej – w przedmiotowym przypadku – w art. 71

ust. 2 Konstytucji RP.

283

IV.

Mając na uwadze powyższe, a także fakt do-

niosłości społecznej opisanego powyżej problemu i jego

aktualności, zwracam się z pytaniem, czy zostały

podjęte już prace legislacyjne mające na celu uzupeł-

nienie brakującej regulacji w sposób zgodny z kierun-

kiem interpretacyjnym nakreślonym przez Trybunał

Konstytucyjny.

W przypadku odpowiedzi twierdzącej

zwracam się z pytaniem, na jakim etapie znajdują się

obecnie prowadzone prace legislacyjne w przedmio-

towym zakresie?

W przypadku odpowiedzi negatyw-

nej zwracam się z pytaniem, czy i kiedy Ministerstwo

Pracy i Polityki Społecznej zamierza wystąpić do

Rady Ministrów w celu zgłoszenia inicjatywy w spra-

wie rozpoczęcia prac legislacyjnych w przedmioto-

wym zakresie?

Z poważaniem

Poseł Agnieszka Pomaska

Warszawa, dnia 8 listopada 2012 r.

(nr 11566)

do ministra edukacji narodowej

Szanowna Pani Minister!

Nauczyciele szkół zgła-

szają, iż po powrocie z urlopu macierzyńskiego dy-

rektorzy odmawiają im prawa do dodatku motywa-

cyjnego przyznanego przed datą rozpoczęcia tegoż

urlopu, powołując się na uchwały prawa miejscowego

art. 30 pkt 6.1 ustawy Karta Nauczyciela, które zwy-

kle nie regulują trybu przyznawania dodatków mo-

tywacyjnych dla osób powracających z urlopów, w tym

z urlopów macierzyńskich.

Zgodnie z konstytucyjną zasadą hierarchii źró-

deł powszechnie obowiązującego prawa, zawartą

w art. 87 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Pol-

skiej, są nimi w kolejności: konstytucja, ustawy, ra-

tyﬁkowaneumowymiędzynarodoweorazrozporzą-

dzenia.

Zatem prawo wewnętrzne nie może pozosta-

wać w sprzeczności z aktami wyższej rangi.

W związ-

ku z powyższym zastosowanie wprost powinny mieć

przepisy Karty Nauczyciela, w tym przypadku

art. 91c KN, który stanowi, że w zakresie spraw

deksu pracy.

Zgodnie zaś z art. 183 ust. 2 Kodeksu pracy pra-

codawca dopuszcza pracownika po zakończeniu urlo-

pu macierzyńskiego, urlopu na warunkach urlopu

jego kwaliﬁkacjomzawodowym,zawynagrodzeniem

z urlopu.

Ustalona ustawą deﬁnicjawynagrodzenia

nie obejmuje jedynie świadczeń socjalnych z zakłado-

wego funduszu świadczeń socjalnych, ale także wy-

łącza z wynagrodzenia 2 dodatki socjalne: tzw. wiej-

ski i mieszkaniowy (art. 30 ustawy Karta Nauczycie-

la pkt 1, jak i 2).

Trzeba również nadmienić, że odmowa przyzna-

nia dodatku motywacyjnego nauczycielom powraca-

jącym z urlopu macierzyńskiego narusza zasadę nie-

dyskryminacji ze względu na płeć, zawartą w prze-

pisach dyrektywy w sprawie wprowadzenia środków

pieczeństwa i zdrowia pracownic w ciąży, pracownic,

które niedawno rodziły oraz pracownic karmiących

piersią 92/85/EWG z 19 października 1992 r. oraz

dyrektywy Rady 2002/73/WE zmienionej dyrektywą

Rady 2006/54/WE w zakresie, w jakim mniej ko-

rzystne traktowanie kobiety związane z ciążą lub

urlopem macierzyńskim stanowi dyskryminację, a po

urlopie macierzyńskim kobieta ma prawo do powrotu

do swojej pracy lub na równorzędne stanowisko na

warunkach nie mniej dla niej korzystnych.

Zgodnie

bowiem z traktatem akcesyjnym dyrektywy unijne

są integralną częścią porządku prawnego wszystkich

państw członkowskich i stosowane są bezpośrednio,

tj. w sposób niewymagający implementacji.

Bezwzględnie należy zaznaczyć, że konstytucyj-

nym obowiązkiem organów państwowych, na mocy

art. 18 Konstytucji RP, jest chronić i opiekować się

pracownikami, którzy korzystają z uprawnień rodzi-

cielskich.

Urlop macierzyński przewidziany w art. 180

oraz kolejnych przepisach ustawy z 26 czerwca 1974 r.

dalej: Kodeks pracy) stanowi niewątpliwą realizację

obowiązku wynikającego z art. 71 ust. 2 konstytucji.

Funkcją tego urlopu jest ochrona zdrowia pracowni-

cy i dziecka, polegająca zarówno na umożliwieniu

regeneracji sił ﬁzycznychipsychicznychmatki,jak

również na zapewnieniu dziecku osobistej opieki z jej

strony w pierwszym okresie życia.

Należy zaznaczyć,

że określając ramy prawne tego rodzaju przerwy

w świadczeniu pracy, ustawodawca przesądził jedno-

cześnie, iż urlop macierzyński ma charakter obliga-

toryjny w okresie co najmniej 14 tygodni po porodzie.

Nie można zatem dopuścić do sytuacji, aby pracow-

nica, która korzysta z dodatkowych uprawnień zwią-

zanych z rodzicielstwem i/lub wypełnia ustawowy

obowiązek skorzystania z urlopu macierzyńskiego,

ponosiła z tego tytułu ﬁnansowąstratę.

Oznaczato,

że pracownica po powrocie do pracy z urlopu macie-

rzyńskiego winna otrzymać dodatek motywacyjny

w takiej wysokości, jaki otrzymywałby przed pój-

ściem na urlop macierzyński.

Z przytoczonych przepisów wynika, że dyrektor

placówki oświatowej nie ma uprawnień do pozbawie-

nia pracowników powracających z urlopu macierzyń-

284

skiego dodatku motywacyjnego, jeśli nabyli oni

uprawnienia do otrzymania tego dodatku przed

przejściem na urlop macierzyński.

Wątpliwości budzi również fakt, że osoby powraca-

jące po urlopach związanych z macierzyństwem są

pozbawiane dodatku motywacyjnego ze względu na

fakt, iż zaraz po zakończeniu urlopu macierzyńskiego

skorzystały z urlopu wypoczynkowego.

Takie decyzje,

powołujące się na uchwały prawa miejscowego, moty-

wowane są tym, że dyrektor nie mógł ocenić pracy

pracownicy, ponieważ pracownica była nieobecna.

Do-

tyczy to również sytuacji, kiedy pracownica po urlo-

pach (macierzyńskim i wypoczynkowym) wraca do

pracy na krótki okres w okresie rozliczeniowym do-

datku motywacyjnego, np. okres rozliczeniowy trwa

od 1 stycznia do 30 sierpnia, a pracownica wraca do

pracy w ostatnim tygodniu pracy.

Czy należy ją ocenić

za ten czas pracy, który była w pracy, czy przyjąć za-

sadę, że otrzymuje wynagrodzenie z art. 183 ust. 2

Kodeksu pracy, czyli takie jak w dniu przejścia na

urlop macierzyński (za wynagrodzeniem za pracę, ja-

kie otrzymywałaby, gdyby nie korzystała z urlopu)?

cy władz publicznych, której zakres określa ustawa.

konstytucyjnych odnoszących się zarówno do sytuacji

Brak przyznania dodatku motywacyjnego po urlo-

pie macierzyńskim stawia te kobiety na równi z tymi

osobami, które zaczynają pracę w szkole/placówce

oświatowej (zgodnie z osiągniętym stopniem awansu

zawodowego).

1.

Jakie jest stanowisko Ministerstwa Edukacji

Narodowej w przedstawionych przez mnie kwestiach

spornych, dotyczących przyznawania dodatków mo-

tywacyjnych dla nauczycieli powracających z urlopu

macierzyńskiego?

2.

Czy w najbliższym czasie ministerstwo zamie-

rza podjąć działania legislacyjne mające na celu do-

precyzowanie przytoczonych rozbieżności interpre-

tacyjnych?

Z poważaniem

Poseł Agnieszka Pomaska

(nr 11567)

do ministra zdrowia

w sprawie zwiększenia ﬁnansowania

Szanowny Panie Ministrze!

Idea opieki hospicyj-

nej związana jest ze społecznym zjawiskiem przeży-

wania śmierci i procesu umierania w przypadkach

chorych terminalnie.

Opieka hospicyjna oznacza ak-

tywną i wszechstronną opiekę nad osobami cierpią-

cymi na choroby postępujące, przewlekłe.

Najważ-

niejszym zadaniem jest zapewnienie chorym maksy-

malnie możliwego komfortu przez uśmierzanie bólu

– zarówno ﬁzycznego,jakipsychicznego.

Szczególnie

na wsparcie ze strony rządu zasługują placówki peł-

niące opiekę hospicyjną nad dziećmi.

Opieka hospi-

cyjna obejmuje często również rodzinę pacjenta.

Jest

to niezwykle ważny element zmierzenia się z najtrud-

niejszą sytuacją życia.

Rodzice stający przed kolejny-

mi niezwykle trudnymi etapami choroby i umierania

własnego dziecka powinni otrzymać maksymalne

specjalistyczne wsparcie niezbędne do uporania się

z traumatycznymi przeżyciami.

Powinni mieć pew-

ność, że są placówki, w których bez względu na stan

majątkowy rodziców ich dzieci znajdą pomoc w bólu

i strachu, będą mogły godnie umrzeć.

Państwo po-

winno gwarantować swoim obywatelom pomoc i wspar-

cie w trudnej drodze umierania.

Dlatego też warto

zdać sobie sprawę, jak istotną właśnie rolę spełnia

hospicjum, a w szczególności dla najmłodszych pa-

cjentów.

wiele z hospicjów dziecięcych jest w dramatycznej sy-

tuacji ze względu na zbyt niski poziom ﬁnansowania

świadczeń.

Częściowo pomoc dla hospicjów zaspoka-

jana jest z pieniędzy, które przekazują darczyńcy, jak

również z odpisów 1% podatku, jednak tych środków

jest coraz mniej.

Obecnie maksymalna stawka, jaką

płaci NFZ za opiekę nad dziećmi znajdującymi się

pod opieką hospicjów, to ok. 75 zł.

Kwota ta jednak

jest stanowczo za mała.

Przedstawiciele hospicjów

oceniają, że opieka na dziecko wynosi ok. 200 zł.

Na

kwotę tę składają się bowiem koszty leków, sprzętu

ułatwiającego życie czy środków higieny.

Wobec po-

wyższego kwota 75 zł nie może być kwotą wystarcza-

jącą, za którą hospicjum jest w stanie pacjentowi za-

pewnić wystarczającą pomoc i opiekę.

Jednak wła-

śnie dzięki takiej pomocy pacjenci, a w szczególności

dzieci, mogą godnie i spokojnie spędzić pozostały im

czas.

Trudno też odmówić takiej powinności lub

ograniczyć potrzeby małych pacjentów w ich ostat-

niej drodze.

Stąd moje pytania do Pana Ministra:

sowa dziecięcych hospicjów?

2.

Czy widzi Pan Minister możliwość podwyższe-

nia kwoty jednostkowej w przypadku dziecięcych ho-

spicjów i kiedy takie doﬁnansowania mogłyby się

rozpocząć?

Z poważaniem

Poseł Józef Lassota

285

Interpelacja

(nr 11568)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie stosowania kary zakazu

Szanowny Panie Ministrze!

W przygotowanej no-

welizacji Kodeksu wykroczeń przewiduje się wprowa-

dzenie zmiany w art. 87 przez dodanie § 1a w brzmie-

niu: „Tej samej karze podlega, kto znajdując się w sta-

jącego środka, prowadzi na drodze publicznej, w stre-

ﬁezamieszkanialubwstreﬁeruchuinnypojazdniż

określony w § 1”, a także nowe brzmienie § 3: „W razie

popełnienie wkroczenia określonego w § 1, 1a lub

2 orzeka się zakaz prowadzenia pojazdów”.

Wydaje się, że powyższy zapis § 3 jest za daleko

idący, stąd propozycja usunięcia z niego odniesień do

§ 1a i § 2.

Uzasadnienie: Proponowany zapis wprowadza ob-

ligatoryjność orzekania zakazu prowadzenia pojaz-

dów w odniesieniu do osób oskarżonych z art. 87 § 1a

(nowo projektowanego nowo projektowanego w związ-

ku z planowaną częściową depenalizacją czynu okre-

ślonego obecnie w art. 178a § 2 Kodeksu karnego)

i § 2 Kodeksu wykroczeń, a więc osób, które znajdu-

podobnie działającego środka, prowadziły na drodze

publicznej lub w streﬁezamieszkaniainnypojazdniż

określony w § 1.

Użyte w opisie czynu zabronionego pojęcie „inny

pojazd” niż pojazd mechaniczny obejmuje w szczegól-

ności: „zaprzęgi konne, rowery, a także statki żaglo-

Konsekwencją wprowadzenia omawianego zapisu

będzie to, że wśród sprawców skazywanych za wy-

kroczenie z art. 87 § 1a i § 2 Kodeksu wykroczeń

znajdywać się będą prawie wyłącznie osoby prowa-

dzące rower w stanie po użyciu alkoholu lub nietrzeź-

wości.

charakter formalny, co oznacza, iż zostaje popełnione

już z chwilą podjęcia jazdy w stanie po użyciu alko-

holu, nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurza-

jącego i zagrożone jest karą grzywny lub aresztu.

Według projektu Rady Ministrów w przypadku ska-

zania za powyższe wykroczenie sąd obligatoryjne

orzeka zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów me-

chanicznych albo pojazdów określonego rodzaju na

okres od 6 miesięcy do 3 lat (art. 29 § 1 K.w. w zw.

z art. 87 § 3 K.w.).

Ocena zagrożenia, jakie powodują tzw. pijani ro-

werzyści, wymaga powołania danych statystycznych.

Z dokumentu „Zdarzenia drogowe z udziałem rowe-

rzystów w latach 2008–2011” opracowanego w De-

partamencie Studiów Generalnej Dyrekcji Dróg Kra-

werzyści stanowią bardzo małe niebezpieczeństwo

dla innych uczestników dróg: w odniesieniu do ogółu

zabitych w wypadkach spowodowanych przez wszyst-

kich nietrzeźwych (w omawianych latach od 450 do

571 osób rocznie zabitych w wypadkach w ciągu

ostatnich 6 lat, 2006–2011) miał miejsce tylko jeden

wypadek spowodowany przez nietrzeźwego rowerzy-

stę, w którym zginęła inna osoba.

W przeciwieństwie

do kierowców pojazdów mechanicznych rowerzyści

stanowią dużego i realnego zagrożenia bezpieczeń-

stwa dla innych uczestników ruchu drogowego.

Wy-

tykają w ogromnej większości samych sprawców.

Warto zauważyć, że liczba corocznych utonięć

w stanie nietrzeźwości znacznie przewyższa liczbę

nietrzeźwych rowerzystów, którzy zginęli w wypad-

kach z własnej winy, a mimo to nikt nie postuluje

wydawania sądowych zakazów pływania osobom,

które pływały po alkoholu, i w następstwie tego kry-

minalizacji samego pływania – nawet w bezpieczny

sposób i na trzeźwo.

Byłoby zresztą absurdem, gdyby

osoby z sądowym zakazem pływania spotykała odpo-

wiedzialność karna np. za pływanie na strzeżonym

kąpielisku.

Warto przytoczyć dane z niemieckiego opracowa-

nia „Verkehrsunfälle.

Alkoholunfälle im Straßenver-

kehr.

Alkoholunfälle im Straßenverkehr 2010”:

wpływ alkoholu na częstość wypadków u rowerzysty

jest podobny jak u pieszego (do granicy 1,7‰ alkoho-

lu we krwi) i nawet kilkakrotnie mniejszy niż u kie-

rowcy przy niskich stężeniach alkoholu we krwi.

Cenne są także badania, które przeprowadzono w In-

stytucie Medycyny Sądowej Uniwersytetu w Gießen

pod kierunkiem prof. dr Güntera Schewe: „Experi-

mentelle Untersuchungen zur Frage der alkoholbe-

dingten Fahruntüchtigkeit von Fahrrad- und Mofa-

fahrern”), Blutalkohol 1980, str. 298–329, oraz „Expe-

rimentelle Untersuchungen zur Frage des Grenzwer-

tes der alkoholbedingten absoluten Fahruntüchtig-

keit bei Radfahrern”), Blutalkohol 1984, str. 97–109.

dy rowerzysta mający poniżej 1,5‰ alkoholu we krwi

alkoholu we krwi odnotowano przypadki „znacznego

obniżenia sprawności prowadzenia pojazdów”, jed-

alkoholu we krwi „zanotowano przypadki, w których

dzenia pojazdu względem sprawności rejestrowanej

co do rzeczywistego poziomu zagrożenia wygenero-

286

wanego przez rowerzystę w stanie po użyciu alkoho-

lu trzeba rozstrzygnąć na korzyść oskarżonego.

Ba-

dań tych nie można pogodzić z orzekanym obligato-

ryjnie zakazem kierowania pojazdów.

Należy stwierdzić, iż orzekanie zakazu prowadze-

nia roweru kryminalizuje samą jazdę rowerem, a więc

czynność pożyteczną dla reszty społeczeństwa, bo-

wiem za złamanie tego zakazu grozi do 3 lat więzie-

nia (art. 244 K.k.).

Art. 244 K.k., czyli złamanie za-

kazu sądowego, to najpopularniejsza przyczyna orze-

kania kar bezwzględnego pozbawiania wolności:

5579 osób w 2011 r.

W tej grupie są też rowerzyści,

którzy mimo 100% trzeźwości zostali złapani na kie-

rowaniu rowerem po drodze publicznej.

W ten sposób

dla osoby z orzeczonym sądowo zakazem np. każda wy-

cieczka rowerowa z dwuletnim dzieckiem w foteliku

czyni z niej przestępcę.

Świadomość kary za złamanie

zakazu prowadzenia roweru jest bardzo niska w pol-

skim społeczeństwie, bo w powszechnym mniemaniu

za jazdę rowerem i zdrowy tryb życia powinno się raczej

nagradzać, a nie karać pozbawieniem wolności.

Na podstawie analizy przepisów w następujących

państwach: Austria, Belgia, Chorwacja, Czechy, Da-

nia, Estonia, Finlandia, Francja, Hiszpania, Holan-

dia, Irlandia, Islandia, Litwa, Łotwa, Niemcy, Nor-

wegia, Rosja, Rumunia, Słowacja, Słowenia, Szwecja,

Ukraina, Węgry, Wielka Brytania można stwierdzić,

że w żadnym z tych państw za kierowanie rowerem

pod wpływem alkoholu nie orzeka się obligatoryjnie

zakazu kierowania rowerem, co więcej, w wymienio-

nych krajach nie funkcjonuje taki zakaz w postaci

fakultatywnego środka karnego, wobec tego w ogóle

nie orzeka się takich kar względem rowerzystów.

Poza kilkoma wyjątkami w większości państw euro-

pejskich wymiar sprawiedliwości nie ma także moż-

liwości orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów

mechanicznych, a nietrzeźwych rowerzystów (przy

najczęściej wyższym dopuszczalnym limicie alkoholu

we krwi) dotykają wyłącznie kary ﬁnansowe.

Badania dowodzą, że lata życia zyskane dzięki

jeździe na rowerze przewyższają lata stracone na

skutek wypadków w stosunku 20:1 (Cycling Towards

Health & Safety, Dr. Mayer Hillman, British Medical

Association, Oxford University Press, Britain, 1992).

Jazda na rowerze zmniejsza ryzyko m.in. chorób ser-

ca, nadciśnienia, bronchitu, astmy, dolegliwości or-

topedycznych, chorób gruczołów łojowych oraz żyla-

ków.

Z analizy statystyk (ryzyko wypadków na mi-

lion przejechanych kilometrów) wynika, że osoby

w wieku 25–29 lat są dwa, trzy razy bardziej zagro-

żone wypadkiem, prowadząc samochód, niż podczas

jazdy na rowerze, a w wieku 18–24 lat nawet pięć

razy bardziej („Miasta rowerowe miastami przyszło-

ści” str. 34, tablica 4.1 http://ec.europa.eu/environ-

ment/archives/cycling/cycling_po.pdf).

Poprzez za-

kaz zmuszamy więc skazanych do prowadzenia alter-

natywnych rodzajów pojazdów (w szczególności me-

chanicznych) stwarzających większe zagrożenie.

W latach 2001–2010 z samego tylko art. 178a § 2

K.k. skazano ponad 600 tys. osób, a w roku 2011

liczba oskarżonych z art. 87 § 2 K.w. to 9919 osób

i z art. 178a § 2 K.k. 63 546 osób, a wobec wszystkich

tych osób orzeczono zakaz prowadzenia roweru.

Łącznie w ostatnich latach da nam to ponad 700 tys.

osób z orzeczonym zakazem prowadzenia rowerów,

co miało bardzo negatywny wpływ m.in. na poziom

zdrowia publicznego, koszty transportu i problemy

parkingowe w miastach, koszt opieki zdrowotnej i wie-

le innych ważnych dla interesu narodowego dziedzin

życia.

Duża liczba rowerzystów w miastach sprzyja

zmniejszeniu się zatłoczenia na drogach, zmniejsze-

niu emisji zanieczyszczeń i hałasu, uwolnieniu części

miejsc parkingowych oraz poprawie jakości prze-

strzeni publicznej.

Obligatoryjny zakaz prowadzenia

rowerów przynosi dokładnie odwrotne rezultaty, bo

pośrednio: zwiększa zatłoczenie (korki), zwiększa

emisję hałasu i zanieczyszczeń, powoduje problemy

parkingowe i degraduje przestrzeń naszych miast.

Dla samorządów oznacza to też większe wydatki na

pokrycie potrzeb transportowych mieszkańców, bo-

wiem transport rowerowy jest dla samorządów naj-

tańszym rodzajem transportu do utrzymania.

Obli-

gatoryjnie orzekany zakaz prowadzenia rowerów

przekłada się bezpośrednio na spadek bezpieczeń-

stwa na drogach, skrócenie średniej życia Polaków,

pogorszenie zdrowia m.in. poprzez zwiększony zasięg

chorób cywilizacyjnych, a w konsekwencji większe

wydatki np. z tytułu rent zdrowotnych czy zwiększo-

nych kosztów opieki zdrowotnej.

Nie należy się łudzić, że liczba skazanych z art. 87

§ 1a i § 2 K.w. będzie w przyszłości o kilka rzędów

wielkości mniejsza.

Przykładowo w Niemczech liczba

skazanych rowerzystów z § 316 StGB to w 2009 r.

11782, w 2010 r. 10049 i w 2011 r. 9229 osób.

Liczba

ta obejmuje tylko rowerzystów z zawartością alkoho-

lu powyżej 1,6‰, bo poniżej tej wartości nikt nie jest

karany.

Rzeczywista liczba niemieckich rowerzystów,

którzy sięgnęli po alkohol, jest więc kilka rzędów wiel-

kości większa, co mimo wszystko nie wpływa w dużym

stopniu na pogorszenie bezpieczeństwa ruchu drogo-

wego.

Dlatego przepisy trzeba tak skonstruować, by

negatywne skutki orzekanych kar nie dotyczyły całe-

go społeczeństwa, a tylko samego skazanego.

Obowiązujące uregulowanie nie przynosi efektów,

bo wg literatury, m.in. Jacobsen, P. L., 2003, „Safety

in numbers: more walkers and bicyclists, safer wal-

king and bicycling”, zmniejszenie się liczby rowerzy-

stów na drogach wpływa na spadek ich bezpieczeń-

stwa.

Bezpośrednim skutkiem obowiązujących w Pol-

sce regulacji jest więc pogorszenie bezpieczeństwa

rowerzystów.

Obecne prawo nakazujące ściganie

trzeźwych rowerzystów za złamanie sądowego zaka-

zu jazdy na rowerze w dużym stopniu absorbuje or-

gany ścigania i wymiaru sprawiedliwości oraz powo-

duje znaczne wydatki dla Skarbu Państwa.

Nie moż-

na także zupełnie ignorować negatywnych skutków

czynów (art 244 K.k.) represji karnej, a zwłaszcza

287

kwatności i niesprawiedliwości obecnego rozwiąza-

nia wśród dużej części społeczeństwa.

Dodatkowo

wobec niewielkiego wpływy tego rodzaju wykroczeń

na bezpieczeństwo ruchu drogowego nie ma sensu

angażowanie do tego typu spraw zbyt dużych zaso-

bów pieniężnych, czasowych i osobowych.

Przyjęcie proponowanego rozwiązania, tj. zrezy-

gnowanie w § 3 z odniesień do § 1a i § 2, nie niesie za

duje dodatkowych skutków ﬁnansowychdlajedno-

stek samorządu terytorialnego.

Ponadto zmniejszy

nowych rozpatrujących tego rodzaju sprawy, bowiem

samo postulowane (w projekcie Rady Ministrów)

uchylenie w Kodeksie karnym art. 178a § 2 K.k.

nie przyniesie zauważalnego uproszczenia procedur

i oszczędności w tym zakresie, bowiem sprawę w dal-

szym ciągu będzie musiał prowadzić sąd rejonowy

w związku z tym, że postępowanie mandatowe wy-

klucza stosowanie środków karnych.

Co prawda po-

stępowanie w sprawach o wykroczenia jest mniej

sformalizowane niż postępowanie karne: np. nie pro-

wadzi się postępowania przygotowawczego, lecz

czynności wyjaśniające, a w rozprawie nie uczestni-

czy prokurator, lecz policjant jako oskarżyciel pu-

bliczny.

Wielkiej różnicy, szczególnie pod względem

kosztów, jednak nie ma, ponieważ sprawy z art. 178a

K.k. rozpoznawane są obecnie w trybie uproszczo-

nym.

Dopiero możliwość karania rowerzystów w try-

bie postępowania mandatowego (art. 95–102 Kodek-

su postępowania w sprawach o wykroczenia) da wy-

mierne oszczędności i spowoduje znaczne odciążenie

sądów rejonowych, z których w ciągu roku zniknie

kilkadziesiąt tysięcy spraw, co znacznie usprawni

wymiar sprawiedliwości, skróci czas oczekiwania na

rozprawę i spadnie liczba spraw, które będą się

przedawniać.

Usprawni się także działania Policji,

która zamiast prowadzić postępowania przygoto-

wawcze, będzie mogła poświecić czas na zwalczanie

kolejnych wykroczeń na ulicach.

W ten sposób więk-

szość rowerzystów, którzy popełnią wykroczenie

holu we krwi, mogłaby być karana już na miejscu

popełnienia wykroczenia, bez potrzeby użycia kosz-

townych i rozbudowanych procedur.

Należy podkre-

ślić, że w dalszym ciągu przy poważnych przypad-

kach policjanci mieliby możliwość skierowania spra-

wy do sądu rejonowego, gdzie sąd mógłby ukarać

rowerzystę odpowiednio surowo, jednak póki zakaz

prowadzenia pojazdów jest obligatoryjny, te rozbudo-

wane procedury są regułą, a nie wyjątkiem zarezer-

wowanym dla najpoważniejszych przypadków.

Analogicznie przekroczenie ograniczenia prędko-

ści w większości przypadków karane jest jedynie

mandatem w trybie postępowania mandatowego, a tyl-

ko w najpoważniejszych przypadkach sprawia traﬁa

do sądu rejonowego.

Analizując skutki wypadków

będących następstwem obu wykroczeń, należy stwier-

dzić, że przekroczenie ograniczeń prędkości w sto-

groźniejsze w skutkach, szczególnie dla osób trzecich,

a nie jest karane obligatoryjnym zakazem prowadze-

nia pojazdów.

Jak podaje KRBRD, w obszarze zabu-

dowanym kierowca najczęściej dostrzega pieszego na

jezdni ok. 36 metrów przed pojazdem.

Przykładowo

tykanej dla drogi przechodzącej przez małą miejsco-

wość, reakcja kierowcy nastąpi po przejechaniu ok.

21 m (czas reakcji ok. 1 sekundy), a droga hamowania

wyniesie około 31 m.

Samochód zatrzyma się więc po

przejechaniu 52 m od momentu zauważenia niebez-

pieczeństwa przez kierowcę, wobec tego pieszy zosta-

nie potrącony z prędkością 53 km/h.

Przy tej pręd-

kości prawdopodobieństwo śmierci pieszego wynosi

90%.

Mimo olbrzymiego zagrożenia, jakie powoduje

taki kierowca i 90% ryzyka śmierci pieszego, kierow-

ca za przekroczenie prędkości o 25 km/h nie jest ka-

rany obligatoryjnym zakazem prowadzenia pojazdu

mechanicznego.

Trudno więc uznać orzekanie obli-

gatoryjnego zakazu prowadzenia pojazdów z art. 87

§ 1a i § 2 K.w. za stosowne, w sytuacji gdy ryzyko

spowodowania śmierci u osób trzecich jest bliskie

zeru, a inne, bardziej brzemienne w skutkach wykro-

czenia, nie są karane w taki sposób.

Zwłaszcza, że

europejska praktyka jest dokładnie odwrotna: w Szwe-

cji na drogach z ograniczeniem prędkości do 30 km/h

można stracić prawo jazdy już za przekroczenie pręd-

kości o 21 km/h, a na drogach z ograniczeniem

w granicach 40–120 km/h już przy przekroczeniu

prędkości o 31 km/h.

W Finlandii kierowca może

stracić prawo jazdy za przekroczenie prędkości już

od 36 km/h, a przy przekroczeniu od 48 km/h utrata

prawa jazdy jest już obligatoryjna.

W Norwegii stra-

cimy prawo jazdy za każde przekroczenie obowiązu-

jącej prędkości od 26 km/h.

W Niemczech kierowca

straci prawo jazdy jeśli w obszarze zabudowanym

przekroczy dozwoloną prędkość o co najmniej 25 km/

h dwa razy w ciągu roku lub od 31 km/h przynajm-

niej jeden raz.

Jednocześnie poza Szwecją i Finlandią

równolegle działa system punktów karnych.

Tymcza-

sem zgodnie z kalkulacją ryzyka we wszystkich tych

państwach nie orzeka się zakazu prowadzenia pojaz-

du wobec nietrzeźwych rowerzystów.

Należy zauwa-

żyć, że zniesienie obligatoryjności zakazu prowadze-

pozwoli na zmniejszenie liczby procedur, biurokracji

i czynności wyjaśniających obciążających policjan-

tów, co da więcej wolnego czasu na rzeczywiste zwal-

czanie wykroczeń na drogach publicznych.

Należy zauważyć, że obligatoryjność orzeczenia

zakazu kierowania rowerem generuje problemy z uza-

leżnionymi od alkoholu recydywistami.

To właśnie

ta grupa jest w głównej mierze skazywana na bez-

względne kary pozbawienia wolności i samo postulo-

wane w rządowym projekcie skreślenia z Kodeksu

karnego art. 178a § 2 K.k. niewiele tej grupie społecz-

nej pomoże, ponieważ ludzie ci zapewne w dalszym

ciągu będą ignorować zakaz jazdy na rowerze i wy-

nikające z tego sankcje karne w postaci art. 244 K.k.

W więzieniach dalej więc będziemy zamykać tysiące

rowerzystów alkoholików – recydywistów, z tą różni-

288

cą, że teraz skazywani będą na kary pozbawienia

wolności nie z art. 178a § 2 K.k., a z art. 244 K.k.,

niekoniecznie wtedy, gdy byli pijani, bo zakaz dotyczy

także kierowania rowerem na trzeźwo.

Jeśli alkoho-

licy recydywiści już teraz uchylają się od uiszczenia

grzywny, od dozoru, od wykonania nałożonych obo-

wiązków lub orzeczonych środków karnych nałożo-

nych z art 178a § 2 K.k., to nic się nie zmieni i dalej

będą robili to samo, tyle że z art 244 K.k, co oznaczać

będzie złamanie warunków warunkowego zawiesze-

nia wykonania kary, a w konsekwencji pobyt w za-

kładzie karnym przez zasądzony okres.

W przypad-

kach alkoholików – recydywistów podstawowym wa-

runkiem zaniechania kolejnych wykroczeń jest

przede wszystkim wyjście z nałogu, a jeszcze nikogo

nie wyleczono z alkoholizmu, zakazując mu jazdy na

rowerze na trzeźwo.

Obligatoryjny zakaz prowadzenia rowerów ude-

rza szczególnie w ubogie tereny wiejskie, gdzie samo-

chód z powodów ﬁnansowychniejestpowszechnym

środkiem lokomocji.

Jednocześnie na terenach wiej-

skich oferta komunikacji publicznej często jest nie-

wielka lub w ogóle jej nie ma, wobec czego rower jest

jedyną alternatywą dla ruchu pieszego m.in. w dro-

dze do pracy, a należy pamiętać, że ciężko pokonywać

pieszo dwa razy dziennie odległości większe niż 5 km.

Nie jest to więc wyłącznie zakaz prowadzenia rowe-

ru, bo w wielu wypadkach oznacza on pozbawienie

sprawcy jakiegokolwiek transportu.

O ile bowiem kie-

rujący pojazdem mechanicznym w razie orzeczenia

zakazu jego prowadzenia ma do dyspozycji najczęściej

inne środki transportu, choćby rower, o tyle zakaz pro-

wadzenia roweru orzeczony względem mieszkańca źle

skomunikowanej wsi, nieposiadającego samochodu,

uniemożliwi mu często podróże na większe odległości,

co w wielu przypadkach oznacza utratę pracy lub

trudności w jej znalezieniu.

W przypadku alkoholika

może jeszcze bardziej wpędzić w nałóg, zamiast z nie-

go wyleczyć.

Jak więc wynika z powyższego, sprawa

ma istotne znaczenie społeczne, nieograniczone wy-

łącznie do aspektów prawnokarnych.

Podkreślić należy, że w obowiązującej wersji prze-

pisów każdorazowe zastosowanie zakazu nie jest roz-

ważone przez pryzmat konkretnej sprawy, ponieważ

zakaz ten ma inny ciężar gatunkowy dla osoby miesz-

kającej w dużym mieście o dobrej komunikacji, a inny

dla mieszkańca wsi, gdzie o inny transport niezwykle

trudno.

W stosunku do tych ostatnich osób zastoso-

wanie zakazu oznacza de facto pozbawienie wolności

przemieszczania się poza miejsce zamieszkania.

Po-

dobnie znaczenie ma posiadanie przez obwinionego

innego pojazdu, z którego może korzystać i posiada-

nie uprawnień do posiadania tego typu pojazdów.

Rowerzysta z orzeczonym zakazem jadący rowe-

rem na trzeźwo i zgodnie z przepisami jest przestęp-

cą, jednocześnie rowerzysta po spożyciu 5 piw jadący

w sposób nieprzepisowy popełnia tylko wykroczenie.

Mamy więc paradoks: jazda zgodnie z zasadami bez-

pieczeństwa ruchu drogowego może być czynem cięż-

szym gatunkowo niż oczywiste naruszenie zasad

bezpieczeństwa.

Warto zauważyć, że uzasadnienie rządowej pro-

pozycji zmian jest niezgodne z projektem, który za-

prezentowała Rada Ministrów: „Obok ww. kar za

projektowane wykroczenie będzie można orzec także

dów określonego rodzaju od 6 miesięcy do 3 lat”, pod-

czas gdy z ustawy po znowelizowaniu wg propozycji

Rady Ministrów jasno wynikać będzie, że środek kar-

ny w formie zakazu prowadzenia pojazdów jest obo-

wiązkowy, a nie fakultatywny.

Stąd pytania do Pana Ministra:

weru jako pojazdu stosowanie kary zakazu jego pro-

wadzenia jest adekwatne do popełnianego wykrocze-

nia, w szczególności w porównaniu do innych wykro-

czeń drogowych?

2.

Czy w ocenie Pana Ministra skutki społeczne ob-

ligatoryjnego stosowania powyższej kary nie będą

znacznie bardziej negatywne od wątpliwych korzyści?

3.

Czy zamierza Pan Minister wprowadzić propo-

nowaną korektę § 3?

Z poważaniem

Poseł Józef Lassota

(nr 11569)

do ministra ﬁnansów

w sprawie odwróconej hipoteki

Szanowny Panie Ministrze!

Jak wiadomo, coraz

większe zainteresowanie wśród starszych osób, które

dysponują mieszkaniem lub domem, wzbudza sposób

na pozyskiwanie dodatkowych środków już w okresie

ustania ich aktywności zawodowej.

Sposoby te są roz-

powszechnione w Stanach Zjednoczonych i Wielkiej

Brytanii, gdzie stosowane są dwa modele: odwrócona

hipoteka i odwrócony kredyt.

Model odwróconego

kredytu (model pożyczkowy) polega na udzieleniu

właścicielowi przez instytucję ﬁnansową kredytu

akonto przejęcia własności mieszkania lub domu po

jego śmierci.

Istotą modelu hipoteki odwróconej (mo-

delu sprzedażowego) jest przejęcie przez instytucję

ﬁnansową,jużzchwiląpodpisaniaumowy,nawła-

sność mieszkania lub domu w zamian za wypłacanie

dożywotniej renty właścicielowi.

Doświadczenie z aferą Amber Gold ostrzega nas,

że również w ww. metodach może dochodzić do po-

ważnych nadużyć i naciągania ludzi, w szczególności

że dotyczy to osób starszych, często niesamodziel-

nych.

Wymagane są więc szczególna ostrożność i nad-

zór państwa nad tego rodzaju działalnością, a w szcze-

gólności wdrożenie odpowiednich uregulowań usta-

wowych, by uniknąć nowych afer.

289

W związku z tym pytania do Pana Ministra:

1.

Jaka jest skala wdrożonych już dziś przypad-

ków hipoteki odwróconej i odwróconego kredytu?

2.

Jakiego rodzaju instytucje ﬁnansowestosują

takie rozwiązania?

3.

Jakie działania zapobiegające nieprawidłowo-

ściom i uniemożliwiające oszustom naciąganie ludzi

podejmuje lub zamierza podjąć Pan Minister?

(nr 11570)

do ministra gospodarki

elektrowni wodnych zaniepokojeni są zapisami w pro-

jekcie ustawy o odnawialnych źródłach energii.

Pro-

jekt likwiduje wsparcie dla odnawialnych źródeł

energii starszych niż 15 lat, a pozostałym znacznie

utrudni działalność.

Małe siłownie wodne po 15 latach w przeciwień-

stwie do elektrowni wiatrowych nie są technicznie

zużyte i przestarzałe, gdyż ich żywotność obliczana

jest na prawie 100 lat.

Zatem modernizacja ich wy-

daje się być niczym nieuzasadniona.

Uzależnianie dalszego wsparcia małych elektrow-

ni od modernizacji i wzrostu mocy nie uwzględnia

specyﬁki tych elektrowni, których projektowanie

opiera się na wykorzystywaniu optymalnych warun-

ków rzecznych.

Tak więc w rzeczywistości o mocy

elektrowni wodnej decyduje ilość wody i wielkość spa-

du, jaki ma się do dyspozycji, co znów wynika z po-

zwolenia wodnoprawnego.

Po uchwaleniu ustawy

istniejący przepływ nie podwoi się.

1.

Czy nie byłoby zasadnym, aby okres korzysta-

nia ze wsparcia rozpoczęty w 2005 r. był jednakowy

dla wszystkich mikro i małych odnawialnych źródeł

energii, niezależnie od czasu rozpoczęcia ich pracy?

2.

Czy przy wprowadzaniu proponowanych zmian

uwzględnienie kilkuletniego okresu przejściowego,

ochraniającego słusznie nabyte prawa obecnych wła-

ścicieli małych elektrowni, nie wpłynęłoby korzyst-

nie na rozwój przedsiębiorczości, gdyż umożliwiłoby

kontynuację rozpoczętych inwestycji oraz dałoby nie-

zbędny czas na przygotowanie modernizacji?

Poseł ZoﬁaŁawrynowicz

Warszawa, dnia 8 listopada 2012 r.

(nr 11571)

do ministra transportu,

wać Pana Ministra narastającymi problemami doty-

czącymi drogi krajowej nr 30 łączącej Jelenią Górę

ze Zgorzelcem i granicą państwa Jędrzychowice – Lu-

dwigsdorf.

Ruch na tej drodze dynamicznie rośnie.

Ranga drogi krajowej i intensywny ruch na wielu

odcinkach nie odpowiadają rzeczywistym parame-

trom istniejącej drogi i jej nawierzchni.

Bardzo po-

ważnym problemem jest przejazd przez miejscowości,

w tym Biedrzychowice w gminie Olszyna.

Od wielu

lat mieszkańcy Biedrzychowic narażeni są na rosną-

ce uciążliwości w poruszaniu się po swojej miejsco-

wości.

Mieszkańcy skarżą się na duży hałas, poważ-

ne niebezpieczeństwo dla pieszych, w tym dzieci i mło-

dzież uczęszczające do szkół.

Występujące drgania

wywołane ciężkimi pojazdami bardzo negatywnie

wpływają na stan substancji mieszkaniowej zlokali-

zowanej blisko drogi.

Ponadto przejazd przez wąską

ulicę w Biedrzychowicach znacząco ogranicza płyn-

ność dużego ruchu pojazdów.

Budowa obwodnicy Bie-

drzychowic planowana jest od lat, ale brak jest kon-

kretnych działań w tym kierunku.

Zdesperowani

mieszkańcy podjęli w dniu 18 października 2012 r.

protest polegający na blokowaniu drogi krajowej

w Biedrzychowicach.

Zapowiadają kolejne protesty.

Sprawa jest poważna i pilna.

Pragnę podkreślić, że obwodnica Biedrzychowic

jest inwestycją, która nie wymagająca wysokich na-

kładów (krótki odcinek drogi) i może być szybko zre-

alizowana.

Efekty ekonomiczne i społeczne będą bar-

dzo duże i satysfakcjonujące użytkowników drogi

krajowej i mieszkańców.

Wspierając starania mieszkańców i władz samo-

o udzielenie odpowiedzi, na jakim etapie jest przygo-

towanie inwestycji – obwodnica Biedrzychowic?

Z poważaniem

Poseł ZoﬁaCzernow

Warszawa, dnia 8 listopada 2012 r.

290

Interpelacja

(nr 11572)

do ministra pracy i polityki społecznej

zaostrzonych kryteriów wobec placówek

selskiego wpływają liczne zapytania od samorządów,

podmiotów prowadzących placówki wsparcia dzien-

nego oraz rodziców dzieci korzystających z takich

placówek, dotyczące nowych, obowiązujących od 1 stycz-

nia 2013 r., zaostrzonych kryteriów wobec świetlic

dla dzieci.

To zaniepokojenie potęgowane jest infor-

macjami na ten temat w mediach.

Znaczna liczba

funkcjonujących obecnie świetlic dla dzieci nie speł-

nia wymogów zawartych w ustawie o wspieraniu ro-

dotyczących warunków lokalowych, liczby dzieci ob-

jętych opieką, mimo że prowadzi działalność na wy-

sokim poziomie.

Co dalej z takimi placówkami po

1 stycznia 2013 r.?

Na podstawie przeprowadzonego rozpoznania wy-

stępuje konieczność przekazania dodatkowych środ-

ków ﬁnansowych dla samorządów na ten cel oraz

około 3 lat na dostosowanie świetlic dla dzieci do wy-

mogów ustawy.

Obecnie nie możemy pozwolić na za-

mknięcie świetlic niespełniających zaostrzonych wy-

mogów.

podjęte zostały działania legislacyjne zmierzające do

czy zastępczej w zakresie dotyczącym przedłużenia

terminu obowiązywania nowych kryteriów wobec

placówek wsparcia dziennego?

Z poważaniem

Poseł ZoﬁaCzernow

(nr 11574)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie pakietu klimatycznego

mają obowiązywać zapisy podpisanego przez Pana

w grudniu 2008 r. pakietu energetyczno-klimatycz-

nego.

Jego wejście w życie spowoduje konieczność

wydatkowania dziesiątków miliardów złotych w bran-

ży energetyki, ciepłownictwa, przemysłu chemiczne-

go i hutniczego, produkcji materiałów budowlanych,

transportu.

Spowoduje znaczna utratę konkurencyj-

ności polskiej gospodarki i olbrzymie podniesienie

cen energii elektrycznej i ciepła dla wszystkich od-

biorców, a szczególnie dla gospodarstw domowych.

Tylko wydatki energetyki podniosą koszty funkcjo-

nowania tej branży o 4,3 mld euro, co oznacza, że

przerzucone zostaną one na odbiorców prądu, a więc

energia będzie sukcesywnie drożeć rocznie.

Konsu-

menci poniosą jeszcze wyższe obciążenia, szczególnie

w sektorach budowlanym i środków transportu.

Do-

stosowanie budynków do wyśrubowanych norm

oszczędzania energii w ciągu 20 lat ma kosztować

24 mld euro, a środków transportu – 22 mld euro.

Trudno sobie chyba wyobrazić funkcjonowanie pol-

skiej gospodarki, ale i gospodarstw domowych, gdyby

te przewidywania miały się zmaterializować.

Obcią-

żenia uderzą nie tylko w budżet państwa i w przed-

siębiorstwa, ale także znacząco w budżety polskich

rodzin.

Niebezpieczeństwo to dostrzegają liczni eksperci,

samorządy gospodarcze, związkowcy i przedsiębior-

cy.

Jednak Pana rząd nie widzi problemu i nie potra-

ﬁbronićwBrukselipolskichinteresów,wtymnasze-

go bezpieczeństwa energetycznego.

Zapisy pakietu są

jednoznacznie szkodliwe dla Polski, ponieważ będą

skutkowały zapaścią polskiej gospodarki i zdecydo-

wanym obniżeniem i tak niskiego poziomu życia Po-

laków.

Wobec powyższego proszę o udzielenie odpowiedzi

2.

Jakie skutki ekonomiczne, prawne i społeczne

będzie miało obowiązywanie pakietu energetyczno-

-klimatycznego dla Polaków?

Z wyrazami szacunku

Poseł Mieczysław Golba

Jarosław, dnia 8 listopada 2012 r.

Interpelacja

(nr 11575)

do ministra ﬁnansów

w sprawie nowej umowy z USA

o unikaniu podwójnego opodatkowania

Szanowny Panie Ministrze!

Umowa o unikaniu

a Polską nie regulowała zasad opodatkowania eme-

rytur, co skutkuje tym, że prawo do opodatkowania

danej kategorii dochodów (w tym przypadku emery-

tur) przysługuje obu państwom.

W dniu 18 września

2012 r. został złożony wniosek do Rady Ministrów

kaniu podwójnego opodatkowania z USA, zwanej da-

291

lej: konwencją.

Otrzymuję od członków Polonii ame-

rykańskiej liczne skargi na niesprawiedliwość obec-

nie istniejących rozwiązań dotyczących wypłaty oraz

wzajemnego opodatkowania emerytur w Polsce i USA.

Przedstawiciele Polonii ze Stanów Zjednoczonych są

zaniepokojeni tym, że trwają prace nad nową umową

podatkową dotyczącą emigrantów bez konsultacji ze

środowiskami polonijnymi, bez wysłuchania i uwzględ-

nienia ich uwag.

1.

Jak długo trwają negocjacje ze stroną amery-

kańską dotyczące zapisów nowej umowy o unikaniu

podwójnego opodatkowania?

2.

Czy podczas prac nad nową umową o unikaniu

podwójnego opodatkowania były lub nadal są prowa-

dzane konsultacje ze środowiskami polonijnymi w USA?

Jeśli tak, to z jakimi organizacjami były te zmiany

konsultowane?

Jakie były opinie przedstawicieli Po-

lonii amerykańskiej na ten temat?

Jeśli nie, to dla-

czego?

konwencja z USA ureguluje problem opodatkowania

dochodów z emerytur uzyskiwanych w drugim uma-

wiającym się państwie poprzez wzajemne zwolnienie

tych dochodów z opodatkowania?

Jeśli nie, to jakie

będą inne mechanizmy unikania podwójnego opodat-

kowania?

Z poważaniem

Poseł Adam Kwiatkowski

Warszawa, dnia 8 listopada 2012 r.

(nr 11576)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Trudno nie dostrzec

pierwszych syndromów zimy.

Temperatura często

spada poniżej zera, a meteorolodzy pierwsze większe

opady śniegu zapowiadają pod koniec listopada.

Przed zakładami wulkanizacyjnymi ustawiają się

coraz dłuższe kolejki aut czekających na wymianę

opon.

Niestety, coraz niebezpieczniej robi się również

na drogach.

Nadmierna, niedostosowana do zmienia-

jących się warunków atmosferycznych prędkość w po-

łączeniu z nocnymi przymrozkami przyczyniła się

już do wielu wypadków.

Nie wszyscy jeszcze pamię-

tają, że najwyższa już pora zmienić styl jazdy na zde-

cydowanie bardziej zachowawczy i bezpieczniejszy.

Podczas zimy wiele zależeć będzie jednak od dro-

gowców i szybkości ich reakcji na kolejne, prawdziwe

już ataki zimy.

Zbliżająca się zima to okres wytężonej

nie dróg w okresie zimowym jest czynnikiem decy-

dującym w dużym stopniu o działaniu całej gospo-

darki narodowej.

Zapewnienie prawidłowego funk-

cjonowania komunikacji i bezpieczeństwa ruchu po-

jazdów w warunkach zimowych jest zadaniem nie

tylko kosztownym (umowny sezon zimowy w zakre-

sie oczyszczania trwa od listopada do połowy kwiet-

nia), ale także zadaniem bardzo trudnym, ponieważ

zjawiskiem nierzadko o skali żywiołu.

Czy tym razem

zima nie zaskoczy drogowców?

3.

Ile sztuk specjalistycznego sprzętu przygotowa-

milickim (piaskarki, solarki, pługi, unimogi)?

Czy

w porównaniu z rokiem 2011/2012 zwiększono liczbę

potrzebnego sprzętu?

4.

Czy zakończono wszystkie niezbędne poczyna-

oraz wyboru wykonawców usług do akcji „Zima”?

Z poważaniem

Poseł Andrzej Dąbrowski

Kłodzko, dnia 8 listopada 2012 r.

Interpelacja

(nr 11577)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Trudno nie dostrzec

w połączeniu z nocnymi przymrozkami przyczyniła

292

zdecydowanie bardziej zachowawczy i bezpieczniejszy.

trzebnickim (piaskarki, solarki, pługi, unimogi)?

Czy

(nr 11578)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Trudno nie dostrzec

wołowskim (piaskarki, solarki, pługi, unimogi)?

Czy

(nr 11579)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Trudno nie dostrzec

293

bińskim (piaskarki, solarki, pługi, unimogi)?

Czy

(nr 11580)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Trudno nie dostrzec

górowskim (piaskarki, solarki, pługi, unimogi)?

Czy

(nr 11581)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Trudno nie dostrzec

294

głogowskim (piaskarki, solarki, pługi, unimogi)?

Czy

(nr 11582)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Trudno nie dostrzec

polkowickim (piaskarki, solarki, pługi, unimogi)?

(nr 11583)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Trudno nie dostrzec

295

zgorzeleckim (piaskarki, solarki, pługi, unimogi)?

(nr 11584)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Trudno nie dostrzec

bolesławieckim (piaskarki, solarki, pługi, unimogi)?

(nr 11585)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Trudno nie dostrzec

296

bańskim (piaskarki, solarki, pługi, unimogi)?

Czy w

(nr 11586)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Trudno nie dostrzec

lwóweckim (piaskarki, solarki, pługi, unimogi)?

Czy

(nr 11587)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Trudno nie dostrzec

297

w połączeniu z nocnymi przymrozkami przyczyniła

złotoryjskim (piaskarki, solarki, pługi, unimogi)?

(nr 11588)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Trudno nie dostrzec

gnickim (piaskarki, solarki, pługi, unimogi)?

Czy

(nr 11589)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Trudno nie dostrzec

298

jących się warunków atmosferycznych prędkość

średzkim (piaskarki, solarki, pługi, unimogi)?

Czy

(nr 11590)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Trudno nie dostrzec

worskim (piaskarki, solarki, pługi, unimogi)?

Czy

(nr 11591)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Trudno nie dostrzec

299

leniogórskim (piaskarki, solarki, pługi, unimogi)?

(nr 11592)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Trudno nie dostrzec

kamiennogórskim (piaskarki, solarki, pługi, unimo-

gi)?

Czy w porównaniu z rokiem 2011/2012 zwiększo-

no liczbę potrzebnego sprzętu?

(nr 11593)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Trudno nie dostrzec

300

wałbrzyskim (piaskarki, solarki, pługi, unimogi)?

(nr 11594)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Trudno nie dostrzec

świdnickim (piaskarki, solarki, pługi, unimogi)?

Czy

(nr 11595)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Trudno nie dostrzec

301

wrocławskim (piaskarki, solarki, pługi, unimogi)?

(nr 11596)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Trudno nie dostrzec

oleśnickim (piaskarki, solarki, pługi, unimogi)?

Czy

(nr 11597)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Trudno nie dostrzec

302

oławskim (piaskarki, solarki, pługi, unimogi)?

Czy

(nr 11598)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Trudno nie dostrzec

strzelińskim (piaskarki, solarki, pługi, unimogi)?

(nr 11599)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Trudno nie dostrzec

303

dzierżoniowskim (piaskarki, solarki, pługi, unimo-

(nr 11600)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Trudno nie dostrzec

ząbkowickim (piaskarki, solarki, pługi, unimogi)?

(nr 11601)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Trudno nie dostrzec

304

łączeniu z nocnymi przymrozkami przyczyniła się

kłodzkim (piaskarki, solarki, pługi, unimogi)?

Czy

(nr 11602)

do ministra gospodarki

w sprawie stanu przygotowań Polski

Szanowny Panie Premierze!

Wystawa Światowa

jest znakomitą okazją do zaprezentowania swojego

kraju, jego dorobku, a przez to pełni bardzo ważną

funkcję marketingową.

Jest to idealna forma prezen-

tacji nie tylko dorobku kulturowego, lecz także no-

woczesnych urządzeń produkowanych przez dany

kraj lub tam wynalezionych.

Sukces na targach Expo

przynosi biorącym w nich udział same korzyści.

Pre-

stiż na arenie międzynarodowej prowadzi nie tylko

do polepszenia stosunków dyplomatycznych, lecz tak-

że długofalowych zysków ﬁnansowych.

Przykładem

polskiego sukcesu jest udział Polski na Expo 2010

w Szanghaju, gdzie polski pawilon zdobył srebrną

nagrodę, a w pół roku odwiedziło go ponad 8 mln

osób.

Z udziału w Expo 2012 w Korei Polska zrezygno-

wała.

Natomiast kolejna ważna wystawa – Expo 2015

– będzie miała miejsce w Mediolanie.

Aby mogła to

być okazja do kolejnego sukcesu Polski, w tej przyja-

znej konkurencji pomiędzy państwami, już teraz po-

winny być prowadzone przygotowania koncepcyjne.

1.

Jaki jest stan przygotowań Polski do udziału

decyzje dotyczące tego?

2.

Jakie przewiduje się źródła ﬁnansowaniaudzia-

łu Polski w Expo 2015 i jakie to mogą być szacunko-

we koszty?

3.

Jakie Polska może uzyskać korzyści z udziału

w Expo 2015, bazując na przykładzie Expo 2010?

Z poważaniem

Posłowie Józef Lassota

Warszawa, dnia 7 listopada 2012 r.

(nr 11603)

do ministra transportu,

w sprawie wypadków na niestrzeżonych

przejściach i przejazdach kolejowych

Szanowny Panie Ministrze!

Co roku zwiększa się

liczba śmiertelnych wypadków na niestrzeżonych

i źle oznakowanych przejściach i przejazdach kolejo-

wych.

Brak sygnalizacji dźwiękowej czy świetlnej

powoduje tragiczne w skutkach wypadki, o których

ciągle donoszą media.

Do tych tragedii dochodzi zarówno na niestrzeżo-

nych przejściach i przejazdach, jak i na dzikich przej-

ściach i przy przechodzeniu przez tory w miejscach

niedozwolonych.

Oczywiście w takich przypadkach

nie sposób jest zapewnić bezpieczeństwo, poza cią-

głym uświadamianiem, że nie warto tracić życia z po-

wodu chęci zaoszczędzenia kilkunastu minut.

W ta-

kich przypadkach scenariusz wydarzeń zazwyczaj

jest taki sam – pieszy, zamiast przejść kładką nad

torami kolejowymi czy przejściem podziemnym albo

nadłożyć trochę drogi do bezpiecznego przejścia, wy-

biera drogę na skróty i wpada pod pociąg.

Tabor kolejowy jest systematycznie unowocze-

śniany.

Po zmodernizowanych torowiskach szybciej

jeżdżą pociągi.

Skład poruszający się z prędkością

160 km/h w ciągu 10 s pokonuje odcinek 450 m.

W takim przypadku przekraczanie torów na nie-

strzeżonych i źle oznakowanych przejściach i prze-

305

jazdach kolejowych jest niezwykle niebezpieczne, jest

igraniem z życiem na zasadzie rosyjskiej ruletki,

gdyż nie sposób prawidłowo ocenić odległość i po-

trzebny czas przy szybko nadjeżdżającym pociągu.

Oszczędności PKP w takich sytuacjach, szczegól-

nie przy szybkich liniach kolejowych, w żadnym przy-

padku nie powinny mieć miejsca.

Życie ludzkie nie

ma ceny.

Pytania do Pana Ministra:

1.

Jaka jest skala niestrzeżonych przejść i prze-

jazdów kolejowych w rozróżnieniu na kategorie linii

kolejowych?

2.

Jaka jest skala śmiertelnych wypadków na nie-

strzeżonych przejściach i przejazdach?

3.

Jakie działania podejmuje PKP, by zlikwidować

te zagrożenia?

Z poważaniem

Poseł Józef Lassota

(nr 11604)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie ponoszenia kosztów za

Szanowny Panie Ministrze!

W okresie od 11 czerw-

ca 2009 r. do 4 września 2010 r. zgodnie z obowiązującą

wówczas ustawą Prawo o ruchu drogowym, z jej

art. 13, koszty związane z przechowaniem odholowa-

nych na parking pojazdów obciążają Skarb Państwa.

Jednocześnie nie określono, kto ma reprezentować

Skarb Państwa w tych sprawach, tzn. kto powinien pła-

cić prowadzącemu parking za przechowywany samo-

chód.

Wnioski o zwrot kosztów przechowania i wyna-

grodzenia za przechowanie samochodu kierowane były

do starostów powiatów, mimo że wówczas prowadzenie

parkingów, na które pojazdy mają być odholowywane,

nie było zadaniem własnym powiatu.

Powiaty nie dys-

ponowały więc środkami na tego rodzaju wydatki.

Powstały sprawy sporne rozstrzygane przez sądy;

z zasady niekorzystne dla powiatów.

Jest to jaskrawy

przykład próby nakładania obowiązków na samorzą-

dy, bez zabezpieczenia środków ﬁnansowychzbudże-

tu państwa.

i jak zdaniem Pana Ministra ten problem powinien

być rozwiązany?

Z poważaniem

Poseł Józef Lassota

(nr 11605)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

za brak karty wędkarskiej

Szanowny Panie Ministrze!

Ustawa o rybactwie

śródlądowym w art. 27a stanowi, iż osoba, która doko-

nuje amatorskiego połowu ryb bez dokumentu stwier-

dzającego upoważnienie uprawnionego do połowu ryb,

popełnia wykroczenie, które podlega karze grzywny.

Do-

datkowo w razie ukarania grzywną za ww. wykroczenie

orzeka się m.in. trwałe odebranie karty wędkarskiej albo

minu z wynikiem pozytywnym.

Powyższe sankcje grożą

także wędkarzowi wówczas, gdy posiada stosowne

uprawnienia, ale nie ma ich przy sobie.

Powyższe sankcje są tożsame z sankcjami dla kłu-

sownika, który wyciąga ryby sieciami i popełnia prze-

stępstwo.

Przepis ustawowy nie daje sędziom swobody

przy orzekaniu w takich przypadkach, nie pozwala róż-

nicować stopnia przewinienia.

Z jednej strony nie nale-

ży pobłażać kłusownictwu, a z drugiej strony zbyt su-

rowe sankcje za wykroczenia się nie sprawdzają.

Wyda-

je się zasadne, by rozważyć przywrócenie poprzednich

zapisów ustawowych, zgodnie z którymi sądy nie były

zobligowane do stosowania ww. środków karnych.

Odrębną sprawą jest zasadność równoczesnego

nakładania mandatu karnego i orzekania środka

karnego.

Pytanie do Pana Ministra:

środków karnych jest adekwatne do popełnianego

wykroczenia, w szczególności w porównaniu do in-

nych wykroczeń, jak np. wykroczeń drogowych?

wprowadzenie nowelizacji ustawy o rybactwie śród-

lądowym w opisanym wyżej zakresie?

Z poważaniem

Poseł Józef Lassota

(nr 11606)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie jakości pracy prokuratorów

Szanowny Panie Ministrze!

Niedawno media do-

nosiły o zakończeniu procesu w sprawie „Pruszko-

306

wa”.

W wyniku wyroku sądu co trzeci z 37 oskarżo-

nych został uniewinniony.

Informacja ta była dosyć

bulwersująca dla opinii publicznej.

Sędzia uzasadnia-

jąca wyrok z tymi licznymi uniewinnieniami jedno-

znacznie wskazała, że nie była to zasługa obrońców,

lecz materiał dowodowy przygotowany przez proku-

ratorów był bardzo słaby, niepozwalający na wyroki

skazujące.

Jak więc widać, praca wykonana przez

prokuratorów i związane z tym olbrzymie koszty po-

szły na marne.

Dodatkowego „smaczku” sprawie dodaje fakt, że

prawie wszyscy oskarżeni zdecydowali się na obroń-

ców z urzędu.

W przypadku uniewinnienia koszty

obrony pokrywa Skarb Państwa.

I w tym przypadku

obrona oskarżonych w procesie gangu pruszkowskie-

go kosztowała podatników 2,7 mln zł.

Są to dodatko-

we koszty, za które w zasadniczej części odpowie-

dzialność ponoszą prokuratorzy przygotowujący sła-

by materiał dowodowy.

Powyżej jest opisany tylko jeden, chociaż bardzo

znaczący, przypadek.

Ale przecież nagminnie przy-

taczane są takie przypadki, bez żadnej odpowiedzial-

ności prokuratorów.

W dodatku niezwykle często

z prokuratorskiego nakazu aresztowani są niewinni

ludzie, co niszczy nie tylko opinię, ale i życie zawodo-

we i osobiste.

W związku z zapowiedzianą nowelizacją ustawy

o prokuraturze pytania do Pana Ministra:

prokuratorów i jakie ponoszą konsekwencje proku-

ratorzy mało skuteczni?

2.

Czy w projekcie nowelizacji ustawy o prokura-

turze przewiduje się jakąkolwiek odpowiedzialność

prokuratora za swobodne decyzje, które w sądzie są

obalane jako niepoparte wystarczającym materiałem

dowodowym?

Z poważaniem

Poseł Józef Lassota

(nr 11607)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Zgodnie z obecnie

obowiązującym prawem, gminy mają obowiązek za-

pewnić pomieszczenia tymczasowe eksmitowanym

z wyroku sądu, którym sąd nie przyznał prawa do

mieszkania socjalnego.

Pomieszczenie takie może być

przyznane tylko na okres do sześciu miesięcy.

Zgod-

nie z nowym prawem komornik czeka tylko pół roku

na wskazanie takiego pomieszczenia przez gminę, po

czym komornik może przeprowadzić eksmisję do noc-

legowni.

Wiadomo, że samorządy nie dysponują wol-

nymi zasobami lokalowymi, a pozyskiwanie nowych

trwa latami.

Rodziny eksmitowane do noclegowni z upływem

okresu ochronnego będą musiały noclegownię opu-

ścić i znajdą się na bruku.

Problem jest bardzo istot-

ny społecznie; dotyczyć może bowiem kilkudziesięciu

tysięcy rodzin w skali kraju.

Samorządy nie będą

w stanie samodzielnie rozwiązać tego problemu.

Sta-

nowić to będzie naruszenie konstytucyjnej zasady

ochrony godności człowieka.

wprowadzenie rozwiązań pomocowych dla samorzą-

dów w zakresie zapewnienia odpowiedniej ilości lo-

kali socjalnych dla eksmitowanych rodzin?

Z poważaniem

Poseł Józef Lassota

(nr 11608)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie pilotażowego programu dostępu

do aplikacji podsystemu dostępu

środowiska komorników z prośbą o podjęcie inter-

wencji w sprawie przedłużenia pilotażowego progra-

mu dostępu do centralnej bazy danych ksiąg wieczy-

stych.

Z informacji mi przekazanych wynika, że Mi-

nisterstwo Sprawiedliwości planuje zakończyć pilo-

tażowy program dostępu do aplikacji podsystemu

Jak wskazują komornicy sądowi, dostęp do tej bazy

jest dla nich ważnym instrumentem przy wykonywa-

niu obowiązków związanych z prowadzoną przez

nich egzekucją.

Bowiem każda informacja o majątku

dłużnika przyczynia się w sposób istotny do szybko-

ści, ale przede wszystkim skuteczności egzekucji.

Po-

zbawienie komorników dostępu do wyżej wskazanej

bazy spowoduje nie tylko wzrost kosztów postępowa-

nia egzekucyjnego, ale przede wszystkim wpłynie na

przedłużenie tego postępowania.

Zakończenie pro-

gramu spowoduje, że zapytania kierowane dotych-

czas elektronicznie bez angażowania sądu i innych

urzędów będą wysyłane drogą tradycyjną, co z pew-

nością obciąży i zwiększy nakład pracy pracowników

sądów czy innych urzędów (jak wskazują statystyki

307

w 2012 r. każdy z komorników skorzystał z programu

ok. 300 razy miesięcznie).

ca 2012 r. pomiędzy Ministerstwem Sprawiedliwości

a Krajową Radą Komorniczą pilotażowe udostępnia-

nie danych z repliki CBDKW miało odbywać się aż

do dnia wejścia w życie przepisów prawnych umożli-

wiających komornikom sądowym bezpośredni dostęp

wieczystych.

Mając na uwadze powyższe, zwracam

1.

Czy faktycznie ministerstwo planuje zakończyć

pilotażowy program dostępu do centralnej bazy da-

nych ksiąg wieczystych, jeśli tak, to jakie jest uza-

sadnienie takiej decyzji, i czy z uwagi na argumenty

wskazywane przez środowisko komornicze racjonal-

ne nie byłoby przedłużenie tego programu do czasu

wejścia w życie stosownych przepisów zgodnie z po-

rozumieniem zawartym w dniu 15 marca 2012 r.?

2.

Czy trwają w ministerstwie prace, a jeśli tak,

to na jakim są etapie, dotyczące wejścia w życie sto-

sownych przepisów umożliwiających komornikom

dostęp do danych zawartych w rejestrze ksiąg wie-

czystych?

Z poważaniem

Poseł Bożenna Bukiewicz

Zielona Góra, dnia 8 listopada 2012 r.

Interpelacja

(nr 11609)

do ministra środowiska

w sprawie

w sprawie przyspieszenia prac dotyczących tzw. usta-

wy odorowej.

W obecnym stanie prawnym brak jest

narzędzi, które pozwoliłyby bronić się przed uciążli-

wymi zapachami pochodzącymi z ferm, chlewni czy

wysypisk.

Mieszkańcy, którzy zgłosili się do mnie

z tym problemem, wskazywali, że pochodzący z ho-

dowli trzody odór jest tak intensywny, że uniemożli-

wia normalne funkcjonowanie, a także powoduje re-

akcje alergiczne, wymioty czy zawroty głowy.

Ponad-

to nieruchomości ich ze względu na odór bardzo stra-

ciły na atrakcyjności i wartości.

Niestety, nie mogą

oni podjąć skutecznych działań, gdyż w obecnym sta-

nie prawnym nie ma instrumentów prawnych, które

pozwoliłyby weryﬁkować,czydanauciążliwość–za-

pach – mieści się w granicach wyznaczonych przez

wskazanej sprawie?

Z poważaniem

Poseł Bożenna Bukiewicz

(nr 11610)

do ministra transportu,

cji w sprawie nowego projektu rozporządzenia mini-

nego, jakim powinny odpowiadać urządzenia do na-

pełniania i opróżniania zbiorników transportowych.

Jak wskazano, przedstawiony projekt rozporządzenia

wprowadza wiele oczekiwanych zmian i doprecyzo-

wuje całość warunków technicznych dotyczących

urządzeń do napełniania i opróżniania zbiorników

transportowych, korzystnych zarówno dla ich użyt-

kowników, jak i urzędu dozoru, lecz również zwróco-

no mi uwagę na pewne wątpliwości wynikające z ure-

gulowań wprowadzonych niniejszym projektem.

Otóż

w § 2 pkt 18 jest deﬁnicjazbiornikatransportowego,

gdzie w lit. a, odwołując się do umów międzynarodo-

wych: ADR, RID, ADN, IMDG i ICAO, wymienia się

typy cystern, a w kolejnej literze tego punktu, tj.

18 lit. c, pojawia się zapis przyporządkowujący do

zbiorników transportowych również duże pojemniki

do przewozu luzem DPPL, co jest niezgodne z przy-

wołanymi powyżej umowami międzynarodowymi.

Zgodnie z tymi umowami: ADR i RID (działy: 1.2.1,

6.1 i 6.5) duże pojemniki do przewozu luzem (DPPL)

oznaczają opakowania przenośne, sztywne lub ela-

styczne, a ponadto cysterny przenośne lub kontenery

– cysterny spełniające wymagania działu 6.7 i 6.8 nie

są uważane za DPPL-e oraz DPPL-e spełniające wy-

magania działu 6.5 nie są uważane za kontenery.

W świetle powyższego należałoby DPPL-e traktować

tak samo jak inne sztuki przesyłki, a nie zrównywać

je z cysternami.

Jak wskazują m.in. przedstawiciele

z branży przewoźników drogowych, proponowane

308

zapisy spowodują, że wszystkie stosowane w trans-

porcie towarów niebezpiecznych DPPL-e zostaną

podczas napełniania i opróżniania przyrównane do

cystern.

Prawodawcy umów międzynarodowych:

ADR, RID i ADN stworzyli możliwość stosowania

opakowań typu DPPL celem usprawnienia przewo-

zów, uniﬁkacjitransportówtychDPPL-iiichsposo-

bu napełniania i opróżniania, traktowania ich jako

magazyny w drodze oraz łatwego zastosowania w pro-

cesach technologicznych przy minimalizacji kosztów,

jednocześnie dając możliwość rezygnacji z często nie-

potrzebnego używania bardzo drogich cystern oraz

stałych zbiorników magazynowych.

Wprowadzenie

do deﬁnicjizbiornikówtransportowychDPPL-ispo-

woduje po stronie użytkowników konieczność stoso-

wania przy ich napełnianiu i opróżnianiu takich sa-

mych wymogów jak dla cystern, powodując znaczny

wzrost kosztów.

W uzasadnieniu nie ma odwołania

do chęci zapewnienia wzrostu bezpieczeństwa wyko-

nywanych czynności napełniania i opróżniania

DPPL-i celem eliminacji zagrożeń, gdyż nikt takich

badań dotyczących tych zagrożeń nie prowadził,

a znane są tylko sporadyczne wypadki czy zdarzenia

przy ich użytkowaniu wynikające bardziej z braku

przeszkolenia lub rutyny obsługującej załogi niż bra-

ku dozoru.

Ponadto wskazują, że po wprowadzeniu

powyższego będziemy jedynym krajem Unii Europej-

skiej wprowadzający takie wymogi w odniesieniu do

DPPL-i, a dotyczy to kilkuset tysięcy sztuk opako-

wań i często niejednokrotnie małych ﬁrmmających

problemy z rentownością ich działania.

Ministra o wyjaśnienie i uzasadnienie powodu takie-

go procedowania oraz ustosunkowanie się do stano-

wiska wskazanego powyżej, a także o udzielenie od-

powiedzi na pytanie, czy wobec powyższego nie by-

łoby zasadne wykreślenie lit. c w pkt 18?

Z poważaniem

Poseł Bożenna Bukiewicz

(nr 11611)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie dostępu rodziców do ocen uczniów

temie oświaty obowiązkowi powszechnej edukacji

podlega każdy obywatel do ukończenia osiemnastego

roku życia.

Z kolei obowiązek szkolny trwa do ukoń-

czenia gimnazjum, nie dłużej jednak niż do uzyska-

nia pełnoletności.

Uzyskiwane w szkole powszechnej

kunów.

Przepis ten stosuje się również w odniesieniu

do uczniów pełnoletnich czy słuchaczy szkół dla do-

rosłych, bowiem przepisy nie regulują inaczej ram

dostępu do wspomnianych informacji.

Jak podaje Polska Agencja Prasowa, generalny

inspektor ochrony danych osobowych uważa, iż za-

kres dostępu do poufnych danych, traktujących o po-

stępach w nauce, kłóci się z prawem osoby pełnolet-

niej do prywatności.

Wyklucza tym samym możliwość

decydowania o kręgu osób włączonych albo wyłącz-

ności do szafowaniu wspomnianą wiedzą.

Co więcej,

nawet pełnoletni uczeń nie może zastrzec, aby jego

oceny nie były przekazywane jego rodzicom lub opie-

kunom prawnym.

w sprawie dostępu rodziców czy opiekunów do ocen

pełnoletnich uczniów?

2.

Kto i w jakich sytuacjach ma dostęp do pouf-

nych informacji wytwarzanych w szkole czy placów-

ce oświaty na temat jej podopiecznych, ze szczegól-

nym uwzględnieniem uzyskiwanych stopni?

3.

Do jakich danych na temat ucznia może mieć

dostęp placówka edukacyjna, opiekuńcza, wycho-

wawcza, jaką jest szkoła publiczna?

4.

Jakie w tej kwestii stosuje się ograniczenia

związane z ochroną danych osobowych?

5.

Na jakich warunkach przysługuje uczniowi

szkoły status osoby dorosłej?

Z jakimi uprawnieniami

się wiąże?

Z poważaniem

Poseł Maciej Orzechowski

(nr 11612)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

w sprawie statusu zbiorów publicznych

Kodeksu cywilnego, gdy rzecz zgubiona, skradziona

nia, skradzenia lub utraty, nabywca może uzyskać

terminu.

Skreślenie w 1991 r. art. 171 ww. kodeksu

mówiącego o szczególnej ochronie własności pań-

stwowej ułatwiło handel np. muzealiami skradziony-

mi z państwowych zbiorów.

„Dziennik Gazeta Prawna” informuje, iż polskie

prawo w jednakowy sposób traktuje skradzione dzie-

ło sztuki z muzeum i kosiarkę, która zginęła z czyje-

goś garażu – obydwa przedmioty po upływie trzech

lat można legalnie nabyć od nieuprawnionej osoby,

309

o ile kupujący robi to w dobrej wierze.

Oznacza to, że

kupujący jest przekonany, iż sprzedawca ma wszelkie

prawa do dysponowania daną rzeczą.

Naukowcy uwa-

żają, iż taki stan przepisów nie zapewnia należytej

ochrony szeroko pojmowanemu dziedzictwu.

Specja-

liści w problematyce prawa ochrony dziedzictwa kul-

tury wprost mówią, iż w Polsce każdy złodziej dzieł

sztuki wie, że najpierw trzeba ukraść, odczekać trzy

lata, a dopiero po tym terminie starać się upłynnić

swój łup.

Zmiany tego stanu rzeczy podjęło się Minister-

stwo Sprawiedliwości, które to opracowało projekt

ustawy o rzeczach znalezionych oraz o zmianie nie-

których innych ustaw.

Ministerstwo Kultury i Dzie-

dzictwa Narodowego natomiast prowadzić ma krajo-

wy rejestr utraconych dóbr kultury.

Wykaz ma być

dostępny w Internecie, a wpisy do niego mają być

dokonywane na wniosek Policji, prokuratora czy wła-

ściciela utraconego obiektu.

Jak uważają jednak ba-

dacze prawa, uzależnianie statusu prawnego obiektu

od wpisania go do rejestru jest w tym przypadku nie-

porozumieniem.

Nie ma bowiem gwarancji, że gdy

obiekt został skradziony, a ktoś, kto go nieświadomie

nabył, nie dokona wpisu, będzie chroniony.

Zdaniem badaczy, na których opinię powołuje się

„Dziennik Gazeta Prawna”, rozwiązaniem byłoby

nadanie obiektom należącym do zbiorów publicznych

statusu res extra commercium, co sprawiłoby, że nig-

dy nie mogą być przez nikogo nabyte.

Takie rozwią-

zania stosowane są chociażby we Francji.

Naukowcy

podkreślają, iż właśnie nadarza się ku temu dosko-

nała okazja.

Kończą się bowiem prace nad ratyﬁkacją

konwencji o podwodnym dziedzictwie kulturowym.

Jak informuje prasa, główną konsekwencją jej wdro-

żenia i obowiązkiem z niej wynikającym jest nadanie

takim obiektom jak np. wraki statków właśnie sta-

tusu res extra commercium.

Zdaniem ekspertów sko-

ro wyłączone z obrotu miałyby być wraki na dnie

Bałtyku, to adekwatne rozwiązanie powinno doty-

czyć zbiorów muzealnych, dóbr kultury będących

w posiadaniu instytucji państwowych, samorządo-

wych czy kościelnych, których wartość jest często

nieporównywalnie większa.

1.

Jak resort odnosi się do propozycji ekspertów?

2.

Czy ministerstwo zamierza przychylić się do

postulatów naukowców, badaczy i specjalistów z za-

kresu prawa ochrony dziedzictwa kultury i nadać

ustawowo obiektom należącym do zbiorów muzeal-

nych, dóbr kultury będącym w posiadaniu instytucji

państwowych, samorządowych czy kościelnych sta-

tus res extra commercium?

Z poważaniem

Poseł Maciej Orzechowski

(nr 11613)

do ministra zdrowia

w sprawie

rzadkich wrodzonych chorób metabolicznych

Szanowny Panie Ministrze!

Jak wskazują spe-

cjaliści chorób rzadkich, w Polsce brak jest opieki

nad pacjentami powyżej 18. roku życia z podejrze-

niem lub rozpoznaniem wrodzonych wad metaboli-

zmu.

Obecnie nie ma w kraju ośrodków dedykowa-

nych tym pacjentom, a brak zgody ze strony NFZ na

kontynuowanie ﬁnansowanejopiekiwdotychczaso-

wych placówkach pediatrycznych, jak podkreślają

lekarze, skutkuje przerwaniem ciągłości opieki nad

dorastającym pacjentem, co wiąże się z ryzykiem

pogorszenia stanu jego zdrowia, a może w niektó-

rych przypadkach nagłej dekompensacji klinicznej

nawet z zagrożeniem życia.

Specjaliści, wskazując na obszary problemowe

w zakresie chorób rzadkich, wymieniają ponadto

nieﬁnansowanie procedur metabolicznych, które

jako „nieistotne” wg. katalogu NFZ nie są rozlicza-

ne, a są niezbędne do zdiagnozowania pacjenta

i monitorowania leczenia.

Zgodnie z danymi z Dzia-

łu Rozliczeń IPCZD średni koszt hospitalizacji

w oddziale chorób metabolicznych jest o ponad 1400 zł

większy niż kwota przekazana z NFZ.

Lekarze in-

formują o braku w koszyku świadczeń gwarantowa-

nych z zakresu opieki ambulatoryjnej podstawo-

wych badań metabolicznych oceniających stan wy-

równania metabolicznego.

Nie każda hospitalizacja

jest ﬁnansowanaprzezNFZwprzypadkuleczenia

charytatywnego.

Mimo że terapia w niektórych cho-

robach (np. mukopolisacharydozach) wymaga coty-

godniowej podaży dożylnej leku, w przypadku leku

darowanego NFZ nie zwraca kosztów hospitalizacji

częstszych niż raz na 14 dni.

Ważną kwestią są również kontrakty na reali-

zowanie świadczeń dla pacjentów z rzadkimi cho-

robami metabolicznymi (w tym z rozpoznaniem

fenyloketonurii).

Najpilniejszy problem, jak pod-

kreślają specjaliści, dotyczy województwa dolno-

śląskiego i opolskiego (tj. ok. 350 pacjentów z fe-

nyloketonurią oraz z innymi rzadkimi chorobami

metabolicznymi), którzy od 1 września 2012 są po-

zbawieni niezbędnej opieki lekarskiej z powodu

niezakontraktowania świadczeń w dotychczasowej

placówce we Wrocławiu.

A tylko ta placówka po-

siada specjalistę pediatrę z kilkunastoletnim do-

świadczeniem klinicznym w zakresie pacjentów

„metabolicznych”.

W trzech innych poradniach,

z którymi NFZ podpisał umowę, nie jest zatrud-

niony nawet pediatra – informują lekarze.

w zakresie chorób rzadkich?

310

je rozwiązać?

Z poważaniem

Poseł Maciej Orzechowski

(nr 11614)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie

sprawności polskiego

wymiaru sprawiedliwości

Szanowny Panie Ministrze!

W raporcie Banku

Światowego „Doing Business” na 2012 r.

Polska

awansowała o siedem pozycji na światowej liście ła-

twości prowadzenia biznesu.

Najbardziej spektaku-

larny awans zaś odnotowaliśmy w dziedzinie sądow-

nictwa.

Jednakże według opinii prawników przyta-

czanych przez „Dziennik Gazetę Prawną” awans ten

nie oznacza wcale poprawy czasu trwania naszego

procesu, szczególnie jeśli chodzi o postępowanie na

sali rozpraw.

Ze wspomnianego raportu Banku Światowego

wynika, iż mamy sprawniejsze procedury upadłościo-

we i poprawę w sądowym dochodzeniu zaległych na-

leżności.

Doceniono również przeprowadzone w Pol-

sce reformy w zarządzaniu sądami, uproszczenie

procedur w sprawach gospodarczych i elektronizację

sądów.

Zdania przywoływanych przez gazetę ekspertów

są jednak podzielone.

Wskazują oni na zwiększenie

ilości spraw dzięki e-sądom poprawiającym statysty-

kę i pozornie przyspieszającym proces.

Sukcesu po-

stępowania upadłościowego zaś dopatrują się w fa-

chowości syndyków.

Podkreślają też, iż wymiana

dokumentów między komornikiem a sądem czy eg-

zekucja z nieruchomości trwają zbyt długo.

podniesienia sprawności sądów?

2.

W jakim stopniu mogą być tu wykorzystane

technologie informatyczne?

3.

Jak przedstawiają się statystyki e-sądów i jaka

czeka je przyszłość?

Z poważaniem

Poseł Maciej Orzechowski

(nr 11615)

do ministra środowiska

Szanowny Panie Ministrze!

W dniu 28 sierpnia

2012 r. weszło w życie rozporządzenie dyrektora Re-

(Dz. Urz.

Woj.

Wielkopolskiego poz. 3556) ustanawia-

wodociągowego.

Ustanowiona strefa obejmuje 34%

powierzchni gminy Mosina, w tym wsie Krajkowo,

Baronowo, Baranówko, Sowinki, Sowiniec oraz prze-

ważającą część miasta Mosina.

Jak wskazują samo-

rządowcy, rozporządzenie nie było konsultowane ani

z gminą, ani z jej mieszkańcami.

Przedmiotowe rozporządzenie wprowadza szereg

ograniczeń i zakazów uniemożliwiających realizację

inwestycji gminnych, jak budowa dróg i sieci infra-

struktury technicznej, ale także funkcjonowanie

i rozwój działających już na terenie gminy przedsię-

biorców.

Konsekwencją wejścia w życie rozporządze-

nia jest, jak wskazują samorządowcy, uniemożliwie-

nie jakiejkolwiek nowej działalności na terenie gmi-

ny i jednocześnie skazanie na wymarcie już istnie-

jącej, niezależnie od zastosowanych technologii

chroniących środowisko.

Gmina Mosina uważa, że konieczna jest ochrona

wód zaopatrujących ujęcie wody dla miasta Pozna-

nia i aglomeracji poznańskiej, jednakże jest niedo-

puszczalne, aby koszty tej ochrony ponosiła tylko

i wyłącznie gmina Mosina i jej mieszkańcy.

To wła-

śnie właściciel ujęcia winien, uważają samorządow-

cy, w celu ochrony wód ujęcia wody przygotować

program działań na terenie gminy obejmujący in-

westycje chroniące ujęcie wody, w tym np. budowa

kanalizacji sanitarnej, utwardzonych dróg oraz ﬁ-

nansować ich realizację.

Gmina Mosina uważa, że niezbędne jest, aby w ślad

za wprowadzonymi ograniczeniami przekazywane

były przez właściciela ujęcia środki ﬁnansoweumoż-

liwiające stosowanie specjalnych technologii chronią-

cych ujęcie wody oraz rekompensujących wprowadzo-

ne ograniczenia.

rządowców w sprawie ustanowienia strefy ochronnej

dowców?

311

3.

Czy aktualne przepisy prawne umożliwiają re-

Z poważaniem

Poseł Maciej Orzechowski

(nr 11616)

do ministra zdrowia

w sprawie funkcjonowania grupowej

praktyki pielęgniarskiej

z 2001 r.

Nr 57, poz. 602, z późn. zm.) umożliwia pie-

lęgniarkom, położnym wykonywanie grupowej prak-

tyki, po uzyskaniu wpisu do rejestru grupowych

praktyk właściwej ze względu na miejsce jej wykony-

wania okręgowej rady pielęgniarek i położnych.

Prowadzenie grupowej praktyki pielęgniarek, po-

łożnych jest działalnością regulowaną w rozumieniu

poz. 1807).

Grupową praktykę można prowadzić w for-

mie spółki cywilnej na zasadach określonych w Kodek-

sie cywilnym lub w formie spółki partnerskiej na zasa-

dach określonych w Kodeksie spółek handlowych.

W ramach grupowej praktyki pielęgniarek, położ-

nych świadczenia zdrowotne mogą być udzielane wy-

łącznie przez pielęgniarki, położne będące wspólni-

kami ww. spółek.

Wspólnikami mogą być wyłącznie

osoby wykonujące zawód pielęgniarki lub położnej.

tanie: Czy w resorcie prowadzone są prace dotyczące

likwidacji bądź zmian w funkcjonowaniu grupowej

praktyki pielęgniarskiej?

Jeśli tak, to proszę o poda-

nie szczegółów proponowanych rozwiązań.

Z poważaniem

Poseł Maciej Orzechowski

(nr 11617)

do ministra zdrowia

NIK przeprowadziła kontrole w szpitalnych oddzia-

łach ratunkowych.

Działalność SOR została oceniona

bardzo pozytywnie.

Według NIK jest to jeden z naj-

lepiej funkcjonujących elementów systemu ochrony

zdrowia w Polsce.

Jednak kontrolerzy zwrócili uwa-

gę na niepokojące zjawisko, którym jest zgłaszanie

się osób na pogotowie, które nie wymagają natych-

miastowej pomocy, jak również na ilość nieuzasad-

nionych wezwań karetek pogotowia.

Uważa się, że ośmiu na dziesięciu pacjentów SOR

powinna zostać udzielona pomoc w ramach podsta-

wowej opieki zdrowotnej w poradni specjalistycznej

lub nocnej.

Według NIK taki stan rzeczy jest wyni-

kiem nieskutecznego działania podstawowego syste-

mu opieki zdrowotnej, czego przykładem są długie

kolejki w przychodniach.

Sytuacja ta skutkuje rów-

nież tym, że środki ﬁnansoweprzeznaczanenarato-

wanie zdrowia i życia w przypadkach nagłych wyko-

rzystywane są na diagnozowanie i leczenie osób nie-

wymagających takiej pomocy, co wpływa negatywnie

na budżety SOR.

nego problemu?

2.

Jakie według ministerstwa są główne przyczy-

ny tego stanu rzeczy?

3.

Jakie działania zamierza podjąć ministerstwo

w celu odciążenia SOR od przyjmowania osób niewy-

magających ich pomocy?

Z poważaniem

Poseł Jan Warzecha

Warszawa, dnia 8 listopada 2012 r.

(nr 11618)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie

obsadzania wolnych etatów sędziowskich

Szanowny Panie Ministrze!

Media poruszyły te-

mat obsadzania wolnych etatów sędziowskich.

Obec-

nie proces powołania nowego sędziego w Polsce trawa

najkrócej 12 miesięcy.

Przedstawiciele środowiska sę-

dziowskiego uważają, że okres ten jest stanowczo za

długi i należy zmienić obowiązujące przepisy w taki

sposób, aby usprawnić obsadzanie wolnych etatów.

Sytuacja ta skutkuje wydłużeniem się czasu postępo-

wań, zwłaszcza na szczeblu sądów rejonowych.

obsadzania wolnych etatów sędziowskich?

Z poważaniem

Poseł Jan Warzecha

312

Interpelacja

(nr 11619)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

mączek mięsno-kostnych w żywieniu

zwierząt gospodarskich

legalnej dystrybucji mączki mięsno-kostnej.

Na tere-

nie Polski obowiązuje zakaz żywienia zwierząt go-

spodarskich tego typu produktem.

W razie ujawnie-

nia, że zwierzęta są karmione paszą z dodatkiem

mączki, służby weterynaryjne zobowiązane są do za-

rządzenia blokady stada, włącznie z zakazem ich

sprzedaży.

Mączki te mogą stanowić zagrożenie dla ludzkie-

go zdrowia, tym bardziej jeżeli nie można ustalić źró-

dła ich pochodzenia.

Istnieje obawa, że mogą one być

wytwarzane w biogazowniach lub zakładach utyliza-

cyjnych, co zwiększa prawdopodobieństwo, że mogą

być skażone dioksynami oraz metalami ciężkimi.

W związku z przedstawionym problemem zwra-

skalę wykorzystywane są nielegalne mączki mięsno-

-kostne w żywieniu zwierząt gospodarskich?

wyeliminowania tego procederu?

Z poważaniem

(nr 11620)

do ministra zdrowia

w sprawie zmiany refundacji leku

Szanowny Panie Ministrze!

Początkiem listopada

tego roku resort zdrowia zmienił listę leków refun-

dowanych, w tym część środków stosowanych w le-

czeniu raka gruczołu krokowego.

Wywołało to sprze-

ciw w środowisku lekarzy jak i samych pacjentów.

Nowy lek wpisany na listę nie był w Polsce dotąd

stosowany ani dostępny.

Jak zauważa prezes Polskie-

go Towarzystwa Urologicznego, wymuszenie zmiany

leku na inny i o innej dawce może być niebezpieczne

niem będzie to, iż nowy lek trzeba przyjmować co

miesiąc, a nie, tak jak poprzedni, co trzy miesiące.

W związku z tym pacjenci będą zmuszeni częściej

odwiedzać lekarzy.

Dlatego zainteresowani dziwią

się, że środek, który dotąd spełniał swoje zadania, jest

wycofany na rzecz innego, niesprawdzonego, leku.

sterstwo podjęło decyzję o zmianie refundacji leku,

który spełniał swoje zadania, na rzecz innego, nie-

przetestowanego w kraju, specyﬁku?

Z poważaniem

Poseł Jan Warzecha

(nr 11621)

do ministra zdrowia

w pogotowiach ratunkowych

Szanowny Panie Ministrze!

Według wyników

kontroli przeprowadzonej przez NIK stacje ratunko-

we borykają się z problemem niewystarczającej ilości

personelu.

Brakuje zarówno lekarzy, pielęgniarek,

ratowników medycznych, jak i dyspozytorów, w związ-

ku z czym dochodzi do sytuacji w których specjali-

styczne zespoły ratunkowe są wysyłane do interwen-

cji w niepełnym składzie.

Kolejnym skutkiem braków kadrowych jest bar-

dzo duża liczba nadgodzin wypracowywanych przez

lekarzy, co w ocenie NIK może skutkować niższą ja-

kością udzielanej pomocy pacjentom, jak również ne-

gatywnie wpłynie na warunki pracy personelu tych

jednostek.

kadrowej w jednostkach pogotowia ratunkowego?

Z poważaniem

Poseł Jan Warzecha

(nr 11622)

do prezesa Rady Ministrów

w spółkach Skarbu Państwa

i instytucjach państwowych

Szanowny Panie Premierze!

„Puls biznesu”

313

„Lista wstydu Platformy Obywatelskiej”*

)

publikuje

listę 428 nazwisk osób działających w Platformie

Obywatelskiej, które w przeciągu ostatnich 5 lat zna-

lazły zatrudnienie na intratnych posadach w spół-

kach Skarbu Państwa i kierowniczych stanowiskach

w instytucjach państwowych.

1.

Ilu działaczy Platformy Obywatelskiej (zarów-

no tych należących do partii, jak i kandydujących

z jej list) znalazło zatrudnienie w spółkach Skarbu

Państwa i kierowniczych stanowiskach w instytu-

cjach państwowych w latach 2007–2012?

2.

Ile wyniósł łączny koszt utrzymania (wliczając

w to pensje, premie, koszt utworzenia stanowiska)

wskazanych publikacją,,Pulsu Biznesu” z dnia 5 li-

stopada 2012 r. 428 osób powiązanych z PO na sta-

nowiskach w spółkach Skarbu Państwa i instytu-

cjach państwowych w latach 2007–2012?

3.

Według jakich kryteriów zatrudniono powyżej

wskazanych 428 osób na stanowiskach w spółkach

Skarbu Państwa i administracji państwowej w latach

2007–2012?

4.

Ile wynosi miesięczna pensja wraz z dodatkami

prezesa PGE Energia Jądrowa i PGE EJ 1?

Z poważaniem

Poseł Przemysław Wipler

Warszawa, dnia 8 listopada 2012 r.

(nr 11623)

do ministra zdrowia

w sprawie Państwowej Inspekcji Sanitarnej

Szanowny Panie Ministrze!

W ramach prowadzo-

wystąpienia pracowników Państwowej Inspekcji Sa-

nitarnej, w których wyrażane jest zaniepokojenie

w związku z sytuacją tej instytucji, która – zdaniem

zainteresowanych – przekłada się negatywnie zarów-

no na jej funkcjonowanie, jak i warunki pracy, w tym

zwłaszcza wysokość wynagrodzenia zatrudnionych

tam pracowników.

W ich opinii każda zmiana rządu stanowi przy-

czynek do inicjowania zmian w ustawie o Państwo-

wej Inspekcji Sanitarnej i w sposobie jej funkcjono-

wania.

Dezorganizuje to pracę instytucji, wywołując

wśród pracowników poczucie braku stabilizacji oraz

frustracje i stres związane z obawą o utratę stanowi-

ska pracy, a także wysokością otrzymywanych wy-

nagrodzeń.

W tym kontekście zwracają uwagę na ﬁnansowa-

nie działalności inspekcji w projekcie budżetu pań-

stwa na rok 2013.

Zmniejszenie budżetu inspekcji

z 33490 tys. zł w 2012 r. do 33450 tys. zł w 2013 r.

zagraża – w ich ocenie – bezpieczeństwu ﬁnansowe-

mu instytucji oraz powoduje sytuację, iż obiecywane

pracownikom od 3 lat podwyżki płac stają się niere-

alne.

Sytuację w tym względzie pogarsza ponadto

fakt, iż pracodawca musi zabezpieczyć z puli placowej

środki ﬁnansowenapodwyższonąo2%składkęna

ubezpieczenie rentowe.

Odnośnie do sytuacji płacowej w inspekcji pracow-

nicy zwracają uwagę, iż brak reakcji na formułowane

przez nich postulaty w tym względzie wynika z fak-

tu przenoszenia środków płacowych na wydatki rze-

czowe (modernizacja laboratoriów, akredytacje, sys-

temy jakości).

W związku z powyższym wynagrodze-

nia pracowników inspekcji w stosunku do innych

pracowników administracji państwowej utrzymują

się od lat, ich zdaniem, na skandalicznie niskim po-

ziomie.

W opinii pracowników inspekcji zmiany usytu-

owania tej instytucji w systemie kontroli bezpieczeń-

stwa zdrowotnego państwa mają negatywny wpływ

na jej funkcjonowanie.

Dlatego krytycznie odnoszą

się do zmiany podporządkowania Państwowej In-

spekcji Sanitarnej z poziomego na pionowe, uważając,

iż jako instytucja działająca w obszarze zdrowia pu-

blicznego powinna ona podlegać ministrowi zdrowia.

Ich stanowczy protest wzbudza propozycja przenie-

sienia zadań z obszaru kontroli żywności do Inspek-

cji Weterynaryjnej.

Jest to – ich zdaniem – działanie

nieracjonalne, bowiem nie powinno się niszczyć tego,

co dobrze funkcjonuje i sprawdza się w praktycznym

działaniu – tym bardziej, iż takie zmiany pociągają

za sobą znaczące koszty i wiążą się z redukcją zatrud-

nienia w Państwowej Inspekcji Sanitarnej, wykonu-

jącej dotąd przedmiotowy zakres obowiązków.

szych kwestii, a w szczególności o odpowiedź na na-

stępujące pytania:

Czy przewidziane w budżecie państwa na 2013 r.

środki zabezpieczą Państwowej Inspekcji Sanitarnej

możliwości i warunki prawidłowego wywiązania się

z spoczywających na niej obowiązków?

Czy przewidziana jest, a jeśli tak, to w jakiej per-

spektywie czasowej, regulacja plac pracowników in-

spekcji, prowadząca do zniesienia krzywdzących – ich

zdaniem – dysproporcji w stosunku do pracowników

innych organów administracji państwowej?

Z poważaniem

Poseł Artur Ostrowski

Warszawa, dnia 8 listopada 2012 r.

*

)

http://www.pb.pl/2841223,15705,lista-wstydu-platformy-obywa-

telskiej.

314

Interpelacja

(nr 11624)

do ministra środowiska

Szanowny Panie Ministrze!

Plany budowy zbior-

nika wodnego Kąty – Myscowa od kilkudziesięciu lat

budzą wielkie emocje i kontrowersje wśród mieszkań-

ców Podkarpacia.

Do dnia dzisiejszego nie podjęto

konkretnych działań zmierzających ku zabezpiecze-

niu społeczności lokalnej, jeśli chodzi o wodę pitną

i ochronę przeciwpowodziową.

Dla okolicznych miesz-

kańców, a zwłaszcza rolników niekorzystających

z pomocy unijnej skierowanej na rozwój gospodarstw

rolnych, budowa zbiornika retencyjnego byłaby wiel-

ką szansą na normalne, cywilizowane życie.

W ocenie okolicznych mieszkańców budowa zbior-

nika retencyjnego w sąsiedztwie Magurskiego Parku

Narodowego i rozbudowanych obszarów Natura 2000

jest szansą na podniesienie walorów turystycznych

dla całego Podkarpacia.

To również możliwość zaha-

mowania migracji młodych osób z tego terenu.

Jakie są plany Ministerstwa Środowiska w sprawie

budowy zbiornika retencyjnego Kąty – Myscowa?

Dziękuję za udzielenie odpowiedzi na powyższe

Tarnobrzeg, dnia 9 listopada 2012 r.

Interpelacja

(nr 11625)

do ministra zdrowia

w sprawie obrony życia dzieci poczętych

na następujące pytanie: Dlaczego Pan Minister – jako

lekarz – wiedząc, iż życie ludzkie zaczyna się od chwi-

li poczęcia – i jako lekarz obowiązany przestrzegać

etyki lekarskiej i przysięgi Hipokratesa, bronić życia

i zdrowia człowieka, a także jako urzędnik państwo-

wy związany prawem – nie zabiera Pan w Sejmie ani

w żadnych innych sytuacjach głosu w obronie życia

dzieci poczętych?

Art. 72 konstytucji nakłada na Rzeczpospolitą, tj.

na wszystkie jej władze i organy, obowiązek zapew-

nienia ochrony praw dziecka.

Każdy może żądać od

organów władzy publicznej, tj. także od Ministra

Zdrowia, ochrony dziecka przed okrucieństwem.

Art. 38 konstytucji „zapewnia każdemu człowiekowi

– a więc i dziecku – prawną ochronę życia”.

Polski system prawny uznaje i chroni życie ludz-

kie od chwili poczęcia.

M.in. art. 2 ust. 1 ustawy

„każdą istotę ludzką od poczęcia do pełnoletności”.

Tak rozumiane dzieci („od chwili poczęcia”) poddaje

obowiązkowi ochrony przez rzecznika praw dziecka.

Także polskie prawo spadkowe chroni interesy ma-

jątkowe dziecka już od chwili jego poczęcia (nascitu-

rusa).

Takim prawnym rozumieniem dziecka (od chwili

poczęcia) związane są wszystkie władze polskie, też

Minister Zdrowia, który także ma obowiązek ochro-

ny życia i zdrowia dziecka poczętego niezależnie od

jego osobistych poglądów w tej sprawie.

Prawo oraz

ochronne orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego

są tu jednoznaczne.

Dlaczego więc – ponowię wstępne pytanie – Pan

Minister nie realizuje postanowień polskiej konsty-

tucji i ustaw oraz zasad etyki lekarskiej i przysięgi

Hipokratesa, nie wypełnia Pan, jako Minister Zdro-

wia, swych obowiązków urzędniczych i lekarskich – nie

występuje Pan w Sejmie w obronie życia dzieci po-

czętych?

Życzę zdrowia Panu Ministrowi Zdrowia

Poseł Krystyna Pawłowicz

Mińsk Mazowiecki, dnia 9 listopada 2012 r.

Interpelacja

(nr 11626)

do ministra transportu,

w sprawie ogrodów działkowych

Szanowny Panie Ministrze!

Trybunał Konstytu-

cyjny wydał ostateczny wyrok w sprawie ustawy o ro-

dzinnych ogrodach działkowych.

I choć jego sędzio-

wie nie podważyli jej w całości, to zakwestionowali

zgodność z konstytucją aż 24 z 37 najistotniejszych

zapisów.

Dla zwykłego działkowca oznacza to praw-

dziwy dramat, bo ludzie mogą stracić pielęgnowany

od lat kawałek zieleni.

W związku z zakwestionowaniem przez Trybunał

Konstytucyjny aż 24 z 50 artykułów ustawy o rodzin-

są pełne obaw o przyszłość swoich ogrodów działko-

wych, zadając sobie pytanie: kto obecnie na tym zy-

ska, a kto więcej straci.

To najczęściej zadawane py-

tania.

Trudno nie podzielać pesymizmu i obaw dział-

kowców o ich przyszłość.

Boją się oni bowiem podnie-

sienia opłat za dzierżawę gruntu oraz podatku za

posiadanie działki.

Wiadomo, że ustawa z 2005 r.,

315

gwarantująca działkowcom określone przywileje,

ogranicza zarazem prawa własności samorządom i

Skarbowi Państwa, które – będąc właścicielami te-

renów – nie mogą na nich nic robić bez zgody PZD.

Przy czym warunkiem jest, aby wszyscy działkowcy

należeli do związku.

Szanowny Panie Ministrze, mając na uwadze szy-

kujące się w przyszłości, istotne zarówno dla dział-

kowców, jak i samorządów lokalnych i Skarbu Pań-

stwa zmiany, kieruję do Pana następujące pytania:

1.

Czy na obecnym etapie istnieje projekt nowej

ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych i w jakim

kierunku projekt ten zmierza z punktu widzenia do-

bra działkowców?

przekazania gruntów samorządom i utworzenia np.

stowarzyszeń lub wspólnoty?

3.

Czy działkowicze będą zmuszeni w przyszłości

do wykupu swojej działki?

4.

O ile zajdzie konieczność wykupu ziemi dział-

kowej, czy będzie to cena za grunty z okresu powsta-

nia ogrodu.

np. nieużytki rolne kat. IV, czy wg cen-

nika działek rekreacyjnych dziś?

5.

Czy będzie można nabyć akt notarialny na za-

kup ziemi działkowej?

6.

Gdzie będzie płacony podatek gruntowy?

7.

Czy proponowane zmiany oznaczają, że ogrody

działkowe spoczną w przyszłości w rękach radnych i

wiele ogrodów zniknie?

Z poważaniem

Poseł Henryk Siedlaczek

Warszawa, dnia 9 listopada 2012 r.

Interpelacja

(nr 11627)

do ministra ﬁnansów

Szanowny Panie Ministrze!

W ostatnim czasie

czeniu na jednego mieszkańca danej gminy ma bez-

pośredni wpływ na wysokość subwencji ogólnej dla

gmin.

Jednym z tego rodzaju dochodów są m.in.

siębiorca, który uzyskał koncesję na wydobywanie

kopaliny.

skutki uboczne związane z wydobywaniem węgla, nie

pozyskują środków, które nawet w minimalnym stop-

niu rekompensowałyby lub też umożliwiały naprawę

zdegradowanych terenów i szkód pogórniczych.

jako dochodu zdegradowanych gmin górniczych, od

Szanowny Panie Ministrze, rozumiejąc uzasad-

i degradację środowiska, spowodowaną wpływami

tzw. szkód górniczych?

316

Interpelacja

(nr 11628)

do prezesa Rady Ministrów

wykonawców ubiegających się o zamówienie

Szanowny Panie Premierze!

W dniu 12 paździer-

Prawo zamówień publicznych ((Dz. U. z 2010 r.

Nr 113,

poz. 759, ze zm.).

Przyjęte przepisy nowelizujące ni-

niejszą ustawę mają m.in. na celu zwiększenie przej-

rzystości przy udzielaniu zamówień publicznych.

Spośród regulacji niezwiązanych z dyrektywą

2009/81/WE najważniejsze zmiany wprowadzone no-

welizacją dotyczą także wprowadzenia możliwości

badania i oceny rzetelności i efektywności wykonaw-

ców w kontekście całokształtu wcześniej realizowa-

nych zamówień, ograniczeniu ryzyka nieuczciwej

konkurencji i rozszerzenia zakresu informacji zama-

wiającego w rocznym sprawozdaniu o udzielonych

zamówieniach.

Ponadto art. 22 ust. 5 ustawy Prawo zamówień

publicznych przewiduje ocenę rzetelności i efektyw-

ności wykonawców ubiegających się o zamówienie

publiczne, w kontekście nie tylko prawidłowo, ale

również niewykonanych lub nieprawidłowo wykona-

nych zamówień publicznych, a tym samym podstawę

prawną wykluczania wykonawców nierzetelnych,

czego konsekwencją jest wykreślenie przesłanki wy-

kluczenia, przewidzianej w projektowanym przepisie

art. 24 ust. 1 pkt 1b niniejszej ustawy.

Uchwalona niedawno nowelizacja ustawy Prawo

zamówień publicznych wprowadza nowe przesłanki

wykluczenia wykonawców w związku z wyrządze-

niem szkody zamawiającemu, niewykonaniem lub

nienależytym wykonanie zamówienia, polegająca na

wykluczeniu takiego wykonawcy lub zapłacie kary

umownej w wysokości min. 5% wartości realizowa-

nego zamówienia.

Jednocześnie proponuje się, by wy-

kluczeniu podlegał wykonawca, z którym zamawia-

jący rozwiązał albo wypowiedział umowę w sprawie

wy z powodu okoliczności, za które wykonawca po-

nosi odpowiedzialność.

Niestety, wprowadzona nowelizacja nie przewidu-

je możliwości weryﬁkacji rzetelności wykonawców

badania ofert pod względem prawidłowej realizacji

zamówień wykazanych w oświadczeniu.

Szanowny Panie Premierze, mając na uwadze opi-

nie i sugestie praktyków, którzy organizują przetargi

w oparciu o nowelizowaną ustawę Prawo zamówień

publicznych, kieruję do Pana następujące pytania:

1.

Czy ustawodawca przewiduje w przyszłości

wprowadzenie przepisów umożliwiających zamawia-

jącemu skuteczne sprawdzenie rzetelności wykonaw-

2.

Czy ustawodawca rozważy możliwość formal-

nego umożliwienia przeprowadzenia negocjacji

– w pierwszej kolejności – z wykonawcami, którzy

nania wyboru spośród nich, w przypadku odstąpie-

nia od umowy z nierzetelnym wykonawcą, wybra-

nym w trybie przetargowym?

Tego rodzaju praktyka

znacząco przyśpieszyłaby możliwość wyłonienia no-

wego wykonawcy bez konieczności ogłaszania nowe-

go przetargu, co w konsekwencji przyśpieszyłoby re-

alizację zadania.

Z poważaniem

Poseł Henryk Siedlaczek

(nr 11629)

do ministra pracy i polityki społecznej

dla zakładów aktywności zawodowej

wstrzymane zostało doﬁnansowaniezSODiRdlaza-

kładów aktywności zawodowej, których organizato-

rem jest samorząd gminny lub powiatowy.

Ta sytuacja

nie dotyczy zakładów aktywności zawodowej prowa-

dzonych przez stowarzyszenie czy też fundację.

Wstrzymanie doﬁnansowali z SODiR wpływa

znacząco na kondycję ﬁnansowąZAZ-ów,którezo-

stały pozbawione dotacji.

Ponadto doﬁnansowaniezPFRONodwielulat

jest wyliczane według niezmieniającego się algoryt-

mu, a płace minimalne z roku na rok wzrastają.

Wzrosła również składka na ubezpieczenie rentowe

płacone przez płatnika składek, jak również pozostałe

koszty funkcjonowania zakładów.

Na trudną sytuację

ﬁnansowąmawpływnierównetraktowaniezakładów

aktywności zawodowej.

Na przykład: algorytm w wo-

jewództwie wielkopolskim wynosi 18 500,00 zł, a np.

w województwie dolnośląskim – 21 500,00 zł.

W świetle powyższego nasuwa się pytanie, dlacze-

go osoby niepełnosprawne w samorządowych zakła-

dach aktywności zawodowej muszą więcej wypraco-

wywać środków, czyli więcej pracować i gorzej zara-

biać?

Czy właśnie tak ma wyglądać rehabilitacja

zawodowa i społeczna osób niepełnosprawnych w za-

kładach aktywności zawodowej działających przy

gminach i powiatach?

Panie Ministrze!

Proszę o odpowiedź na następu-

jące pytania.

Jaki jest powód wstrzymania doﬁnansowaniadla

przedmiotowych zakładów aktywności zawodowej?

317

Czy istnieje możliwość zmiany takiej decyzji, a jeśli

dy, tak by nie kumulować strat i nadmiernych kosz-

tów, co niestety wpływa na funkcjonowanie osób nie-

pełnosprawnych?

Z poważaniem

Poseł Małgorzata Adamczak

Kościan, dnia 9 listopada 2012 r.

Interpelacja

(nr 11630)

do ministra skarbu państwa

Ministra Skarbu Państwa w sprawie procesu prywa-

tyzacyjnego Uzdrowiska Wysowa SA.

Stan faktyczny: Od 2011 r. trwa proces prywaty-

zacyjny Uzdrowiska Wysowa SA, który obejmuje ca-

łość majątku spółki, łącznie z dzierżawionym obecnie

przez gminę Uście Gorlickie na okres 04.09.2008 r.

do 31.12.2020 r. terenem parku zdrojowego w Wyso-

wej-Zdroju.

W toku dalszych działań prywatyzacyj-

nych wydaje się być zasadnym możliwość wyłączenia

z niego wyżej wymienionych gruntów i rozpatrzenia

możliwości nieodpłatnego przekazania go samorzą-

dowi gminy Uście Gorlickie.

Władze tej gminy w sta-

raniach o przekazanie im tych gruntów argumentu-

ją to zapewnieniem możliwości realizacji nałożonych

ustawowo na gminę zadań w przedmiocie zapewnie-

nia prawidłowej działalności i rozwoju uzdrowiska

zgodnie z przepisami ustawy o lecznictwie uzdrowi-

władz samorządowych przejęcie tych terenów przez

inwestora prywatnego rodzi wątpliwości co do kwe-

stii ich późniejszego utrzymania, a także możliwości

wykorzystywania zgodnie z ustawowym zapisem te-

renu parku w sposób ogólnodostępny.

Zaznaczyć należy, że do tej pory samorząd gminy

Uście Gorlickie poniósł znaczące środki ﬁnansowena

modernizację i rozbudowę parku.

Gmina zrealizowa-

ła między innymi dużą inwestycję pod nazwą „Odno-

wa centrum Wysowej-Zdroju – modernizacja parku

zdrojowego wraz z dojazdową infrastrukturą drogo-

wą”.

Inwestycja ta poprawiła warunki leczenia i wy-

poczynku kuracjuszy w uzdrowisku Wysowa-Zdrój.

Projekt doﬁnansowanybyłzbudżetuUniiEuropej-

skiej w ramach Małopolskiego Regionalnego Progra-

mu Operacyjnego na lata 2007–2013.

W ramach re-

alizowanej inwestycji powierzchnia parku powięk-

szyła się z 3,5 do 8,80 ha.

Wobec przedstawionych argumentów wydaje się

być zasadnym rozpatrzenie przez ministerstwo moż-

liwości przekazania gminie terenu parku zdrojowego

w Wysowej-Zdroju.

Pytanie: Czy Ministerstwo Skarbu Państwa roz-

patruje możliwość bezpłatnego przekazania gminie

Uście Gorlickie terenu parku zdrojowego w Wysowej-

-Zdroju?

Z wyrazami szacunku

Posłowie Tadeusz Arkit

i Ireneusz Raś

Warszawa, dnia 9 listopada 2012 r.

(nr 11631)

do ministra zdrowia

w sprawie

zgłaszania i rejestru chorób zakaźnych

Szanowny Panie Ministrze!

W projekcie z dnia

21 września 2012 r. rozporządzenia ministra zdrowia

w sprawie zgłoszeń podejrzenia lub rozpoznania za-

każenia, choroby zakaźnej lub zgonu z powodu zaka-

żenia lub choroby zakaźnej w § 9 zapisano, że zgło-

szenia dokonuje lekarz lub felczer na określonym

formularzu poprzez m.in. przesłanie listem poleco-

nym lub przekazuje się bezpośrednio osobie upoważ-

nionej do odbioru za pokwitowaniem.

Dopuszcza się

także przesyłanie elektroniczne, jeśli pozwalają na

Pozornie wydawałoby się, że zapisy te są całkowi-

cie normalne, jednak biorąc pod uwagę zarówno

obecny stan techniki komputerowej, w którą wypo-

sażeni są świadczący usługi medyczne (podmioty

prywatne i prawne), jak i trudny do wyobrażenia

brak odpowiedniego wyposażenia jednostek sanitar-

no-epidemiologicznych, przekazywanie drogą elek-

troniczną powinno być standardem, a wręcz obo-

wiązkiem.

Tym bardziej, że główny inspektor sani-

tarny wydał w swoim czasie znaczące środki ﬁnan-

sowe na opracowanie i wdrożenie odpowiednich pro-

gramów i systemów komputerowych.

Jeśli system

elektronicznej rejestracji zgłoszeń podejrzenia lub

nie działa, to oznacza, że zostały nieefektywnie wy-

dane środki.

Stąd pytania do Pana Ministra:

1.

Jakie projekty informatyczne były opracowy-

wane w Głównym Inspektoracie Sanitarnym, a zwią-

zane z prowadzeniem rejestrów (np. rejestr szczepień

czy chorób zakaźnych)?

2.

W jaki sposób wykorzystywane są w Głównym

Inspektoracie Sanitarnym nowoczesne metody reje-

318

stracji różnego rodzaju zdarzeń, w szczególności słu-

żące statystyce?

Z poważaniem

Posłowie Józef Lassota

Warszawa, dnia 9 listopada 2012 r.

(nr 11632)

do ministra spraw wewnętrznych

i zwolnienia go ze służby

w kontekście pomówienia

jej poprzedniej interpelacji (nr 10615) w sprawie sub-

sydiarnego aktu oskarżenia chciałbym wrócić do

kwestii możliwości zawieszenia policjanta i jego zwol-

nienia ze służby w kontekście pomówienia.

Zgodnie

zm.) policjanta zawiesza się w czynnościach służbo-

wych w razie wszczęcia przeciwko niemu postępowa-

nia karnego w sprawie o przestępstwo lub przestęp-

stwo skarbowe, umyślne, ścigane z oskarżenia pu-

cjanta można zwolnić ze służby w przypadkach ska-

zania prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo

pkt 4.

Zgodnie z przywołanym ust. 1 pkt 4 policjanta

można zwolnić ze służby w przypadkach skazania

przestępstwo skarbowe, umyślne, ściganie z oskar-

żenia publicznego oraz upływu 12 miesięcy zawiesze-

nia w czynnościach służbowych, jeżeli nie ustały

Często zdarza się, iż policjanci zostają pomówieni

o popełnienie różnych przestępstw przez osoby, które

z różnych przyczyn chcą się odegrać lub zemścić, a nie

składają zawiadomień o popełnieniu przestępstwa,

a w efekcie prywatnego aktu oskarżenia, ale będąc

przestępcami, korzystają z instytucji świadka koron-

nego i mając częsty kontakt z Policją i składając ze-

znania obciążające niedawnych kolegów, niejako przy

okazji pomawiają policjantów, chcąc np. wyrównać

dawne porachunki.

Oczywiście zdarza się, że i policjanci popełniają

przestępstwa, jednakże pomówienia wcale nie są

rzadką praktyką.

Efektem powyższego jest zawiesze-

nie policjanta, a po okresie 12 miesięcy jego zwolnie-

nie ze służby.

Tym samym ze służby są zwalniane

osoby, które zdążyły nabyć doświadczenie, wyszkolo-

ne i dla których służba w Policji to pasja.

Postępowanie przygotowawcze prowadzone przez

prokuratora, a następnie ewentualnie postępowanie

przed sądem z reguły trwa dłużej niż rok, ale zawie-

szony a następnie zwolniony policjant pozostaje już

poza służbą.

Jest również z reguły rozgoryczony i roz-

żalony, a Policja pozbywa się dobrego funkcjonariusza,

w którego wyszkolenie włożono mnóstwo pieniędzy.

czy w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych przygoto-

wywane są projekty zmiany wymienionych wyżej

przepisów ustawy o Policji mające na celu ochronę

policjantów przed pomówieniami i bezpodstawnymi

zwolnieniami ze służby.

Z poważaniem

Poseł Józef Lassota

Warszawa, dnia 9 listopada 2012 r.

(nr 11633)

do ministra ﬁnansów

w Polsce skala obrotu bezgotówkowego realizowanego

za pomocą kart płatniczych.

Realizowane w ten sposób

transakcje są zdecydowanie tańsze od tych w formie

gotówkowej.

Jak wiemy, obrót bezgotówkowy w Polsce

jest hamowany przez wysokie stawki opłaty interchan-

ge, który należy do najwyższych w Europie.

Obecnie

kierowane przez Pana Ministerstwo pracuje nad usta-

ne przez Ministerstwo Finansów prace nad ustawą

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Stanisław Lamczyk

Warszawa, dnia 9 listopada 2012 r.

(nr 11634)

do ministra pracy i polityki społecznej

do świadczenia pieniężnego

małoletnim oﬁarom wojny

selskich zwracają się przedstawiciele Stowarzyszenia

319

Polaków Poszkodowanych przez III Rzeszę w sprawie

małoletnim oﬁaromwojny.

Nieliczne już grono tych osób stanowią ludzie

starsi, mający po 80 i więcej lat, w znacznym stopniu

schorowani i rozżaleni wieloletnim oczekiwaniem na

zadośćuczynienie za doznane krzywdy.

Dotychczasowe projekty w tej sprawie nie zyskały

aprobaty parlamentarzystów z uwagi na brak precy-

zyjnej deﬁnicjimałoletniejoﬁarywojnyi wynikającej

stąd niemożliwości oszacowania kosztów wejścia

Przedmiotowa deﬁnicjazostałaokreślonawprojek-

cie ustawy prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej już

w roku 1999, mówiąca o małoletnich oﬁarachwojny

1939–1945 tj. dzieciach, które w wieku 12–16 lat wyko-

nywały pracę przymusową na rzecz III Rzeszy Niemiec-

kiej w miejscu zamieszkania w okupowanej Polsce.

Dzieci te były przymuszane do robót w przemyśle

zbrojeniowym, a także w rolnictwie.

W kwestii oszacowania kosztów tej operacji nale-

ży zauważyć, iż nadumieralność w tej grupie osób jest

tak duża, że koszt przyznania przedmiotowego

świadczenia nie będzie stanowić znaczącego proble-

mu dla budżetu państwa.

Klub Poselski SLD złożył 25 stycznia 2012 r. pro-

jekt ustawy o świadczeniu pieniężnym dla małolet-

nich oﬁarwojny1939–1945orazzmianieniektórych

innych ustaw – druk nr 431.

Marszałek Sejmu RP skierowała 22 maja 2012 r.

ten projekt ustawy do I czytania w Komisji Polityki

Społecznej i Rodziny.

W komisji nie odbyło się I czy-

tanie z powodu braku stanowiska Rady Ministrów.

Szanowny Panie Ministrze, wobec powyższego

stępujące pytania.

1.

Jakie jest stanowisko resortu i rządu w sprawie

przyznania świadczenia pieniężnego dla małoletnich

oﬁarIIwojnyświatowej?

2.

Dlaczego od maja br. rząd nie przyjął stanowi-

stanowiska uniemożliwia prace nad projektem.

projektu ustawy zgłoszonego przez KP SLD (druk

nr 431) i kiedy zostanie przesłane do Sejmu RP?

Z poważaniem

Poseł Tadeusz Tomaszewski

Warszawa, dnia 9 listopada 2012 r.

(nr 11635)

do ministra transportu,

Zachodnia Izba Przemysłowo-Handlowa z Gorzowa

Wielkopolskiego, IHK Ostbrandenburg z Frankfurtu

n. Odrą oraz Unia Izb Łaby/Odry w sprawie podjęcia

Ich zdaniem Odra od wieków pełniła bardzo waż-

ną rolę w dziejach Europy Środkowej.

Łączy ona ze

sobą liczne okręgi przemysłowe i krainy leżące na

terytoriach trzech państw: Zagłębie Ostrawsko-Kar-

wińskie, Zagłębie Górnośląskie, Dolny Śląsk, Łużyce,

Ziemia Lubuska, Brandenburgia i Pomorze Zachod-

nie.

Odra jako droga wodna łączy dorzecza Europy

Zachodniej z dorzeczami Europy Wschodniej, nato-

miast jako rzeka międzynarodowa jest istotnym szla-

kiem komunikacyjnym, transportowym oraz siecią

rozwoju gospodarczego.

Pełni także ważną funkcję

turystyczno-rekreacyjną.

Zdaniem Zachodniej Izby Przemysłowo-Handlo-

wej oraz Industrie- und Handelskammer Ostbran-

denburg inwestycje w zagospodarowanie rzeki pod

względem turystycznym i rekreacyjnym zgodnie z wy-

mogami ochrony środowiska mogą sprawić, że będzie

ona atrakcją turystyczną nie tylko dla mieszkańców

Nadodrza, ale także pozostałych regionów Europy.

Apelują więc oni o:

— jak najszybsze podpisanie umowy międzynaro -

dowej pomiędzy Polską a Niemcami, która pozwoli

na opracowanie wspólnych koncepcji i harmonogra-

mów zagospodarowania Odry, a w dalszej kolejności

na rozpoczęcie niezbędnych inwestycji z udziałem

środków Unii Europejskiej z budżetu 2014–2020 r.;

— przystąpienie do kompleksowej modernizacji

Odrzańskiej Drogi Wodnej; modernizacja ODW ma

istotne znaczenie dla zwiększenia bezpieczeństwa

sunków wodnych w dorzeczu oraz wykorzystania

rzeki jako źródła energii odnawialnej;

— zapewnienie bezpieczeństwa przeciwpowodzio -

wego w dolinie rzeki Odry.

Rozwój ekonomiczny na rzece Odrze jest bardzo

ważny.

Może spowodować w przyszłości, że rzeka sta-

nie się ważną drogą komunikacyjną, naturalną dro-

gą wodną, rzeką dobrze wykorzystaną gospodarczo

i turystycznie.

W związku z powyższym pozwalam

sobie zadać Panu Ministrowi następujące pytania:

1.

Czy znany jest powyższy problem Panu Mini-

strowi?

320

2.

Czy Pan Minister rozważa możliwość ﬁnanso-

wania inwestycji Odrzańskiej Drogi Wodnej ze środ-

ków Unii Europejskiej na lata 2014–2020?

3.

Jakie Pan Minister planuje podjąć działania

w celu wykorzystania Odry zarówno w sferze gospo-

darczej, jak i turystycznej?

Z poważaniem

Poseł Bogusław Wontor

Zielona Góra, dnia 9 listopada 2012 r.

Interpelacja

(nr 11636)

do prezesa Rady Ministrów

ewentualnego spotkania poprzedzającego

opublikowanie przez dziennik

„Rzeczpospolita” artykułu

pt. „Trotyl na wraku tupolewa”

nia przebiegu ewentualnego spotkania poprzedzają-

cego opublikowanie przez dziennik „Rzeczpospolita”

artykułu autorstwa redaktora Cezarego Gmyza pt.

„Trotyl na wraku tupolewa”.

Dnia 30 października 2012 r. w internetowym wy-

daniu, a później w wersji papierowej ukazał się arty-

kuł autorstwa redaktora Cezarego Gmyza pt. „Trotyl

na wraku tupolewa”.

W publikacji stwierdzono mię-

dzy innymi, że Polacy, którzy badali wrak samolotu,

W dniu 5 listopada 2012 r. została podana do wia-

domości publicznej informacja o rozwiązaniu stosun-

ku pracy z redaktorem Cezarym Gmyzem przez za-

Władze spółki podały, że powodem ustania zatrud-

nienia dziennikarza było opublikowanie artykułu

zawierającego informacje, których – zdaniem władz

spółki – nie udało się zweryﬁkować.

Komunikatten,

jak również podstawa zwolnienia redaktora Cezarego

Gmyza z pracy budzą wiele wątpliwości w sferze za-

sadności oraz podstaw rozwiązania stosunku pracy.

Niniejsza interpelacja ma na celu wyjaśnienie

istotnej wiadomości, która ma niebagatelne znacze-

nia dla jakości życia publicznego w Polsce, a miano-

wicie służy weryﬁkacji informacji dotyczącej tego,

czy Pański najbliższy współpracownik sekretarz sta-

w okresie poprzedzającym opublikowanie artykułu

polewa” ewentualnie odbył spotkanie z prezesem Za-

Grzegorzem Hajdarowiczem oraz redaktorem naczel-

nym „Rzeczpospolitej” Tomaszem Wróblewskim.

Przypominając konstytucyjną zasadę jawności

(art. 61 ust. 1 ustawy zasadniczej) działań władzy

publicznej oraz postanowienia ustawy z dnia 6 wrze-

na potrzebę upubliczniania przedmiotu oraz przebie-

gu tej rozmowy.

Nie jest bowiem rzeczą przystającą

do kategorii demokratycznego państwa prawnego,

aby w chwilach rozstrzygających o niezależności

dziennikarstwa przedstawiciel rządu spotykał się

z decydentami jednego z największych dzienników

opinii.

Wyrazić przy tym należy nadzieję, że sekre-

tarz stanu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

Paweł Graś w trakcie ewentualnego przedmiotowego

spotkania dbał o zapewnienie wysokich standardów

zapewnienia niezależności dziennikarstwa oraz opo-

wiadał się za ochroną niezawisłości redaktora Ceza-

rego Gmyza.

W oparciu o powyższe kieruję do Pana Premiera

następujące pytania, prosząc o udzielnie wnikliwych

i rzetelnych odpowiedzi:

1.

Czy prawdą jest, że w okresie poprzedzającym

publikację artykułu pt. „Trotyl na wraku tupolewa”

doszło do spotkania sekretarza stanu w Kancelarii

Grzegorzem Hajdarowiczem oraz panem Tomaszem

Wróblewskim?

2.

Gdzie odbyło się to spotkanie oraz czy było pro-

tokołowane lub nagrywane?

Jeżeli nie, to dlaczego?

3.

Co było tematem przedmiotowego spotkania,

jaki miało ono przebieg oraz jaka była treść przepro-

wadzonych w jego trakcie rozmów?

4.

Czy sekretarz stanu w Kancelarii Prezesa Rady

Ministrów Paweł Graś został poinformowany o za-

miarze opublikowania przywołanego artykułu przez

uczestników przedmiotowego spotkania lub jakąkol-

wiek inną osobę z redakcji „Rzeczpospolitej” lub

5.

Kiedy sekretarz stanu w Kancelarii Prezesa

Rady Ministrów Paweł Graś dowiedział się, że redak-

cja „Rzeczpospolitej” przygotowuje publikację wspo-

mnianego artykułu?

Z poważaniem

Poseł Marcin Mastalerek

Łódź, dnia 9 listopada 2012 r.

321

Interpelacja

(nr 11637)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie przedłużającego się postępowania

sądowego wobec radnego

działacza Platformy Obywatelskiej

Od kilku lat przed różnymi sądami podległymi

sądom apelacyjnym w Szczecinie i Poznaniu toczy się

postępowanie oskarżonego o pospolite przestępstwo

kryminalne radnego Rady Miasta Gorzowa Wlkp.,

działacza Platformy Obywatelskiej w tym mieście,

R. S. Obecnie postępowanie prowadzone jest przed

Sądem Rejonowym w Nowym Tomyślu, województwo

wielkopolskie.

Przed tym sądem (I instancji), jak mi wiadomo,

to, że zbliża się termin, po którym postepowanie bę-

dzie musiało być umorzone z powodu przedawnienia.

wanie się tym postępowaniem i zajęcie stanowiska co

do przyczyn przedłużania tego postępowania z możli-

wym skutkiem polegającym na uniknięciu odpowie-

dzialności przez tego oskarżonego.

Proszę o udzielenie odpowiedzi na następujące

Jakie są przyczyny przedłużającego się postępo-

wania sądowego?

Czy istnieje realna możliwość umorzenia sprawy

z powodu przedawnienia sprawy?

Ile osób zostało ukaranych z tytułu nielegalnej

akwizycji na rzecz otwartych funduszy emerytal-

nych?

Z poważaniem

Poseł Elżbieta Rafalska

Warszawa, dnia 9 listopada 2012 r.

(nr 11638)

do ministra ﬁnansów

w sprawie wysokich kosztów utrzymania

terminali płatniczych obowiązujące w Polsce należą

wciąż można znaleźć białe plamy, czyli miejsca, gdzie

klienci nie mogą posługiwać się kartami płatniczymi.

Problemem są wysokie opłaty narzucane przez orga-

nizacje płatnicze.

Przedsiębiorcy, którzy umożliwiają

klientom korzystanie z terminali, szacują, że każda

akceptacja transakcji kartą kosztuje ich nawet 2% jej

wartości, a to obciążenie jest zdecydowanie zbyt

duże.

Ponadto poziom opłaty interchange jest w Pol-

sce najwyższy w Europie.

Mamy dwukrotnie wyższą

średnią niż inne kraje europejskie i kilkukrotnie

wyższą niż w krajach o najniższym poziomie tych

opłat, jak Finlandia, Bułgaria czy Szwecja.

W tym

roku opłaty, które będą poniesione przez polskich

przedsiębiorców z tytułu akceptacji kart płatniczych,

wyniosą blisko 2 mld zł.

utrzymania terminali płatniczych?

2.

Jakie działania planuje się podjąć w celu obni-

żenia opłat za utrzymanie terminali płatniczych?

Z poważaniem

Poseł Mieczysław Marcin Łuczak

Wieluń, dnia 9 listopada 2012 r.

Interpelacja

(nr 11639)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Zaniepokoił mnie ra-

port opublikowany przez branżowy portal Rynek ko-

lejowy, który powołuje się na badania ﬁrmyconsul-

tingowej McKinsey, które zostały przeprowadzone na

zlecenie PKP Polskie Linie Kolejowe.

Z raportu tego

wynika jednoznacznie, że istnieje zamiar likwidacji

linii kolejowych w województwie zachodniopomor-

skim.

Wśród propozycji jest likwidacja linii nr 407

z Wysokiej Kamieńskiej do Kamienia Pomorskiego,

szlak kolejowy nr 411 między Stargardem Szczeciń-

skim a Pyrzycami, linia nr 422 z Pyrzyc do Głazowa,

odcinek linii nr 406 z Polic do Trzebieży, linia nr 417

ze Szczecina Dąbia do bocznicy SEC oraz odcinek ze

stacji Port Centralny do Nabrzeża Starówki.

Likwidacja tych połączeń znacząco utrudni komu-

nikację pomiędzy tymi miastami oraz negatywnie

wpłynie na rozwój gospodarczy województwa zachod-

niopomorskiego.

Proszę o pełną informację, jakie jest stanowisko

Ministerstwa Transportu, Budownictwa i Gospodar-

ki Morskiej w kwestii planów PKP Polskie Linie Ko-

lejowe.

Z poważaniem

Poseł Grzegorz Napieralski

Szczecin, dnia 9 listopada 2012 r.

322

Interpelacja

(nr 11640)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie sytuacji pracowników

zakładów poprawczych

Szanowny Panie Ministrze!

Interpelacja ta jest efek-

tem spotkania z przedstawicielami związków zawodo-

wych NSZZ Pracowników Schronisk Dla Nieletnich

I Zakładów Poprawczych.

Przedstawiona nam przez

nich została sytuacja braku podwyżek wynagrodzeń

pracowników administracji, obsługi i strażników.

Ostat-

nie z nich zostały wprowadzone w roku 2007, a od tego

czasu wzrost samej inﬂacjiwyniósłniemal15%.

W związku z zaistniałą sytuacją w zakładach dla

nieletnich przeprowadzane są akcje protestacyjne,

a problem niskich wynagrodzeń strażników zgłasza-

ny jest przy niemal każdym spotkaniu z władzami

zwierzchnimi.

Niestety, bez pozytywnych efektów.

Warto podkreślić, że strażnicy zakładów popraw-

czych pracują w systemie całodobowym.

Ich praca

często charakteryzuje się większym stopniem zagro-

żenia niż choćby praca strażników w zakładach kar-

nych.

Strażnicy zakładów poprawczych nie posiadają

przedmiotów służących do skutecznego obezwładnia-

nia osadzonych, jak ma to miejsce w przypadku

strażników w zakładach karnych.

Ponadto warto zaznaczyć, iż zawód strażnika

w zakładzie poprawczym nie posiada przywilejów

emerytalnych, jakie posiada zawód strażnika w za-

kładzie karnym, choć oba zawody w swoim charak-

terze są podobne.

Poziom zagrożeń, jak również ob-

ciążenia psychiczne, są porównywalne.

W związku

z wprowadzonymi zmianami w ustawodawstwie wiek

emerytalny pracowników zakładów poprawczych

podniesiony został do 67 lat.

Trudno wyobrazić sobie

sytuację, w której osoba po 60. roku życia, posiada

predyspozycje odpowiednie do resocjalizacji i pracy

z osobami przebywającymi w zakładach poprawczych.

W związku z opisaną sytuacją prosimy o odpo-

Czy przewiduje się wprowadzenie w roku 2013

dodatku inﬂacyjnegodlapracownikówsferybudże-

towej w zakładach poprawczych?

Czy przewiduje się podwyżkę płac pracowników

administracji, obsługi i strażników w zakładach dla

nieletnich?

Czy prowadzone są i na jakim etapie znajdują się

prace mające na celu objęcie zawodu strażnika zakła-

dów poprawczych przywilejami emerytalnymi porów-

nywalnymi do tych, jakie posiadają strażnicy zakła-

dów karnych?

Z poważaniem

Posłowie Marzena Machałek

i Wojciech Zubowski

Warszawa, dnia 9 listopada 2012 r.

(nr 11641)

do ministra pracy i polityki społecznej

rodzinnego pełniących funkcje rodzinnych

Szanowny Panie Ministrze!

Interpelacja niniejsza

blicznych placówek opiekuńczo-wychowawczych typu

dzibę – po roku 2012.

Z analizy ustawy o wspieraniu rodziny i pieczy

zastępczej wynika, że całodobowe placówki opiekuń-

czo-wychowawcze typu rodzinnego, działające na

podstawie przepisów dotychczasowych, z dniem wej-

ścia w życie nowych przepisów stają się placówkami

opiekuńczo-wychowawczymi typu rodzinnego.

nie na terenie powiatu, który takiej placówce zlecił

realizację tego zadania zgodnie z art 190 ustawy.

Realizacja zadania publicznego zleconego organi-

zacji pozarządowej lub podmiotowi wymienionemu

nego i o wolontariacie przez organ jednostki samo-

rządu terytorialnego na podstawie ustawy z dnia

pieczy zastępczej nie powinna wykraczać poza ramy

właściwości organu zlecającego.

Tym samym prowa-

dzenie placówki opiekuńczo-wychowawczej przez or-

ganizacje poza terenem powiatu zlecającego jest nie-

Jednocześnie ustawa o wspieraniu rodziny i sys-

temie pieczy zastępczej dopuszcza możliwość tworze-

nia rodzinnego domu dziecka na terenie innego po-

wiatu.

Rozwiązanie to dotyczy rodzinnego domu

wości prowadzenia działalności przez niepubliczne

323

placówki (także typu rodzinnego) na terenie innego

powiatu nie wpłynie negatywnie na rodzaj świadczeń

wykonywanych przez tego typu podmioty?

2.

Ile podmiotów prowadzi działalność opiekuńczą

poza terenem powiatu, na którym znajduje się for-

malnie miejsce prowadzenia działalności?

Z poważaniem

Poseł Wojciech Zubowski

(nr 11642)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie urządzeń

(spektrometrów, detektorów) używanych

podczas ostatnich badań wraku TU-154M

Szanowny Panie Ministrze!

Z dużą uwagą wysłu-

chałem wystąpienia p. prokuratora Szeląga we wto-

rek 30 października 2012 r. dementującego odnale-

zienie śladów trotylu i nitrogliceryny na szczątkach

TU-154, znajdujących się na lotnisku w Smoleńsku.

Oprócz arcydziwnego braku precyzji sformułowań

używanych przez prokuratora Szeląga (najpierw mó-

wił, że nie stwierdzono obecności śladów materiałów

wybuchowych, by za chwilę stwierdzić, że badania

próbek nawet się jeszcze nie rozpoczęły – no to jak

można mówić, że nie stwierdzono obecności śladów

materiałów wybuchowych?) wręcz rzucał się w uszy

i oczy fakt, że cała linia dementi oparta została na

rzekomej niedokładności użytych spektrometrów ru-

chliwości jonów, które wykrywać mają, jak zrozumia-

łem z tej wypowiedzi, jedynie rodzajowo substancje

wysokoenergetyczne, bez możliwości ich kategorycz-

nej identyﬁkacjinaposzczególnesubstancjeczyteż

nasi specjaliści i prokuratorzy jadą do Smoleńska ba-

dać wrak samolotu „dziadostwem”, które reaguje na-

ważnej sprawie wydać środki na zakup lepszego

sprzętu?

Zasadne w tym miejscu jest także rozważenie na-

stępującego problemu, być może w konsultacji z mi-

nistrem spraw wewnętrznych i administracji.

Na

zasadzie bariery bezpieczeństwa opartej o spektro-

metry funkcjonują zabezpieczenia lotnisk międzyna-

rodowych, w tym i w Polsce, i niejednokrotnie jest to

jedyna bariera detekcji technicznej kontrolująca

w bardzo krótkim czasie olbrzymie ilości przewożo-

nych przedmiotów (towarów) oraz ruch osób.

W za-

mówieniach dla straży pożarnej, służb pirotechnicz-

nych podległych MSW – dostępnych w Internecie – znaj-

dują się również spektrometry ruchliwości jonów,

w których specyfikacjach – również dostępnych

w Internecie – czytamy m.in.: detektor RAID-M 100

– Wykorzystywany do ciągłego monitorowania pozio-

mu skażeń chemicznych na polu walki, budynków,

pojazdów, środowiska i ludzi.

Przydatny w zdarze-

niach masowych lub tam, gdzie istnieje ryzyko doko-

nania aktów terroryzmu.

Automatycznie wykrywa,

klasyﬁkuje,identyﬁkujei określastężeniesubstancji

chemicznych.

Nie generuje fałszywych alarmów na

spaliny silników benzynowych i diesla czy gazy po-

wstałe podczas wystrzału pocisków.

W związku z publicznie wyartykułowaną, bardzo

niewielką skutecznością, a wprost bezskutecznością

tego typu urządzeń rodzą się pytania, na które odpo-

wiedzi oczekuję właśnie od Pana Ministra, uprzejmie

prosząc o konsultacje tych odpowiedzi z prokurato-

rem generalnym, do którego zgodnie z prawem par-

lamentarnym interpelacji poselskiej skierować nie

mogę:

1.

Jakiego rodzaju detektorów – konkretne typy

detektorów – użyto w Smoleńsku podczas ostatnich

badań na obecność śladów materiałów wybucho-

wych?

2.

Czy urządzenia oparte na zasadzie spektrome-

trii ruchliwości jonów były jedynymi detektorami uży-

tymi do badań przesiewowych na miejscu katastrofy

smoleńskiej, a jeżeli nie, to jakie urządzenia dublowa-

ły – bądź też weryﬁkowały–ichwskazania?

3.

Czy i dlaczego, tak rzekomo nieskuteczne, urzą-

dzenia tego typu zabezpieczają polskie lotniska,

obiekty infrastruktury krytycznej oraz ambasady,

a jeżeli tak, to czy dublowane są przez inne zabezpie-

czenia umożliwiające analizy związków w miejscu ich

instalacji?

(Na marginesie warto dodać, że jakoś nie

słychać o zatorach przewozowych na lotniskach,

dworcach, przejściach granicznych oraz portach mor-

skich, a tak niedoskonałe urządzenia musiałyby alar-

mować praktycznie na okrągło, skoro reagują nawet

na perfumy).

4.

Czy sformułowano i przesłano do publicznej

wiadomości, a przynajmniej do instytucji i ﬁrmzaj-

mujących się bezpieczeństwem, ostrzeżenie, iż urzą-

dzenia tego rodzaju – spektrometry ruchliwości jo-

nów – a dodatkowo konkretnych typów (używanych

w Smoleńsku) są tak nieskuteczne i nie należy doko-

nywać ich zakupów?

5.

Dlaczego specjalistów i prokuratorów, dokonu-

jących badań wraku TU-154 na lotnisku w Smoleń-

sku w tym roku, wyposażono w tak niedokładny

sprzęt, skoro możliwe jest – jak wynika ze specyﬁka-

cji wskazanej w treści niniejszej interpelacji – uży-

wanie detektorów, które są zdecydowanie bardziej

dokładne i nie generują fałszywych alarmów np. po

kontakcie z perfumami?

6.

Dlaczego, pomimo wielokrotnych deklaracji

prokuratury, formułowanych osobiście także przez

prokuratora generalnego, że wątek zamachu w śledz-

twie smoleńskim został jednoznacznie wykluczony,

po ponad 2 latach od katastrofy wysyła się do Smo-

leńska prokuratorów i specjalistów, by przebadali

324

wrak na okoliczność śladów materiałów wybucho-

wych?

Czy są jakieś inne jeszcze fakty, znane proku-

raturze, a nieprzekazane opinii publicznej, które każą

prokuraturze ponownie sprawdzić wątek zamachu?

7.

Czy próbki zabezpieczone w Smoleńsku przez

polskich biegłych, w ramach wystąpienia o pomoc

prawną do strony rosyjskiej – pod kątem przeprowa-

dzenia badań na obecność materiałów wybuchowych

– znajdują się już w Polsce oraz czy zaistniała sytu-

acja nie jest efektem działania obcych służb specjal-

nych, mającym na celu zdyskredytowanie ewentual-

nych wyników badań bądź też uniemożliwienie ich

przeprowadzenia poprzez ewentualną odmowę prze-

słania próbek?

Z poważaniem

Poseł Sławomir Zawiślak

Warszawa, dnia 9 listopada 2012 r.

(nr 11643)

do ministra sportu i turystyki

w sprawie naboru wniosków

na doﬁnansowanie organizacji

zajęć sportowych dla uczniów realizowanych

Szanowna Pani Minister!

Z przekazanych mi

przez nauczycieli wychowania ﬁzycznegoszkółpo-

nadgimnazjalnych informacji wynika, że już od kilku

lat Ministerstwo Sportu i Turystyki ogłaszało nabór

wniosków na doﬁnansowanieworganizacjizajęćspor-

kich, działanie: Wspieranie przedsięwzięć w zakresie

Jak informują ww. również w roku bieżącym pla-

nowany jest także nabór wniosków w ramach ww.

konkursu na doﬁnansowaniew2013r.organizacji

zajęć sportowych dla uczniów, tyle tylko że jak miało

to miejsce do tej pory, nie można ich pozyskać np. na

organizowanie przedsięwzięć z udziałem uczniów

szkół ponadgimnazjalnych.

Środki z Funduszu Zajęć

Sportowych dla Uczniów (FZSdU) w kwocie 12 mln zł

zostaną przekazane na trzy zadania: zadanie nr 1: Za-

jęcia sportowe dla uczniów ukierunkowane na upo-

wszechnianie sportów zimowych; łączna kwota doﬁ-

nansowania – 2,5 mln PLN; zadanie nr 2: Zajęcia spor-

towe dla uczniów ukierunkowane na upowszechnianie

pływania; łączna kwota doﬁnansowania–6,5mlnPLN;

zadanie nr 3: Zajęcia sportowe dla uczniów ukierun-

kowane na upowszechnianie lekkiej atletyki; łączna

kwota doﬁnansowania–3,0mlnPLN.

O przyznanie doﬁnansowaniawramachww.kon-

kursu mogą ubiegać się: kluby sportowe działające

zują zadania z zakresu upowszechniania kultury ﬁ-

zycznej wśród dzieci i młodzieży, jednostki samorzą-

du terytorialnego.

Wyżej wymienione wskazują dodatkowo, że wnio-

skodawca może złożyć tylko jeden wniosek tylko na

jedno z powyższej wymienionych zadań.

Wnioski

mogą dotyczyć wyłącznie zajęć organizowanych dla

nazjów.

W wyjątkowo uzasadnionych przypadkach

mogą dotyczyć również uczniów tzw. zerówek.

1.

Czy istnieje jeszcze możliwość zmiany regula-

minu konkursu „Promowanie i wspieranie rozwoju

sportu dla wszystkich”, tak aby mogły z niego korzy-

stać szkoły ponadgimnazjalne?

Jeżeli nie, to dlaczego

w ramach zadania z zakresu upowszechniania spor-

tu wśród uczniów została wykluczona duża grupa

młodzieży uczącej się?

zorganizować w tym lub przyszłym roku konkurs na

organizację zajęć sportowych dla uczniów w wieku

16–18 lat?

Z poważaniem

Poseł Sławomir Zawiślak

(nr 11644)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie

przyczyn obniżania autorytetu państwa

Szanowny Panie Premierze!

Z wielkim zdumie-

niem przyjąłem informację o braku obecności na po-

grzebie śp. prezydenta Ryszarda Kaczorowskiego

ostatniego prezydenta RP na uchodźstwie najwyż-

szych przedstawicieli władz Rzeczypospolitej, w tym

prezydenta RP i Pana Premiera.

Byłem absolutnie

przekonany, że pogrzeb osoby utożsamiającej do 1990 r.

autorytet niepodległej Rzeczypospolitej Polskiej, ku-

stosza insygniów władzy, które przekazał prezyden-

towi Lechowi Wałęsie w grudniu 1990 r., musi zgro-

madzić najwyższych rangą funkcjonariuszy publicz-

nych naszego państwa.

Byłem o tym przekonany nie

tylko ze względu na rangę osoby śp. prezydenta Ka-

czorowskiego, ale także z tego powodu, że przecież

2,5 roku temu doszło do skandalicznej pomyłki, w wy-

niku której w grobie pana prezydenta Kaczorowskie-

go pochowano zupełnie inną osobę, a pomyłka ta

325

w sposób całkowicie bezsporny obciąża ówczesne

i obecne władze Rzeczypospolitej.

Liczyłem na słowa

przeprosin pod adresem rodziny pana prezydenta

i jego samego.

Tymczasem okazało się, że najwyżsi rangą funk-

cjonariusze państwa polskiego zbojkotowali tak nie-

zwykle ważne uroczystości pogrzebowe – brak pre-

zydenta RP, który udał się wówczas w jakąś całkowi-

cie niezrozumiałą podróż, brak Pana Premiera, brak

marszałków Sejmu i Senatu musi być rozpatrywany

w kategoriach skandalu i postrzegany jako element

podważania autorytetu państwa.

Mając na uwadze powyższe, uprzejmie proszę

1.

Z jakiego powodu nie był Pan obecny na uro-

czystościach pogrzebowych śp. prezydenta Kaczo-

rowskiego?

2.

Czy nie można było przesunąć w czasie bądź

nawet odwołać wyjazdu służbowego Pana Premiera,

kolidującego z tak ważnymi uroczystościami pogrze-

bowymi?

3.

Dlaczego Pan Premier nie zobligował do obec-

ności na uroczystościach pogrzebowych wicepremie-

ra Waldemara Pawlaka i konstytucyjnych członków

Rady Ministrów?

Z poważaniem

Poseł Sławomir Zawiślak

(nr 11645)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie

kontrowersji związanych z otwarciem

Szanowny Panie Ministrze!

26 września br. odby-

ła się uroczystość uroczystego otwarcia, a tym sa-

mym oddania do eksploatacji Centrum Przetwarza-

nia Danych Policji.

Nowoczesny budynek zapewnić

miał bezpieczeństwo i niezakłócone wykorzystywa-

nie baz danych dostępnych poprzez system informa-

tyczny Policji.

Gospodarzem uroczystości był komen-

dant główny Policji, a uroczystego otwarcia dokonał

Pan Minister.

Jak przekazują jednak media (m.in. portal Onet,

artykuł pt. „Nowy ośrodek policji miał być tajny, mi-

nister Cichocki zdekonspirował” z dnia 26.10.2012 r.,

„Dziennik Gazeta Prawna”, artykuł prasowy z dnia

26.10.2012 r. pt. „Szef MSW zdekonspirował tajny

ośrodek policji.

Bo chciał... przeciąć wstęgę”) newral-

giczny dla Policji ośrodek, na terenie którego miało

miejsce otwarcie Centrum Przetwarzania Danych,

przestał być już niejawny.

Okazuje się, że relację wraz z licznymi zdjęciami

z otwarcia Centrum Przetwarzania Danych Policji

można było znaleźć na oﬁcjalnejstronieinternetowej

Policji.

Można było zobaczyć na niej kilkudziesięciu

zaproszonych gości, od policjantów, przez strażników

granicznych, po urzędników Ministerstwa Admini-

stracji i Cyfryzacji.

Na zdjęciach z uroczystości widać

nicy państwowej, jak np. dyrektor Centrum Projek-

tów Informatycznych czy inne osoby postronne, dla-

tego, wydaje się, możemy w tym przypadku mówić

o dekonspiracji bardzo ważnej policyjnej instytucji,

która ze swojej istoty powinna być niejawna, a sam

dostęp do niej powinien być utrudniony.

To wszystko świadczy albo o braku znajomości

elementarnych zasad postępowania w zakresie ochro-

ny informacji niejawnych bądź też o zupełnej nonsza-

lancji przejawiającej się w zorganizowaniu okazji do

przecięcia wstęgi nad potrzebą i koniecznością ochro-

ny jednego z najważniejszych obiektów Policji.

1.

Jaką klauzula tajności chroniony jest cały

obiekt, na terenie którego zlokalizowane są m.in.:

a) niejawne wydziały Biura Kryminalnego KGK

(w zakresie działania których znajduje się m.in. mo-

nitoring telefonii oraz Internetu dla potrzeb Policji

w całym kraju oraz wytwarzanie dokumentów lega-

lizacyjnych, w tym na potrzeby maskowania operacji

specjalnych i ochrony świadka koronnego);

b) Zarząd Operacji Specjalnych Centralnego Biu-

ra Śledczego KGP (zajmujący się zwalczaniem naj-

groźniejszej przestępczości zorganizowanej o zasięgu

międzynarodowym, z udziałem tzw. policjantów pod

przykryciem i wykorzystaniem instytucji tzw. świad-

ka koronnego;

c) nowo otwierane Centrum Przetwarzania Da-

nych Policji (dalej CPDP) mieszczące serwerownię

zawierającą m.in. niejawne bazy danych dostępne po-

przez system informatyczny Policji?

2.

Czy wszystkie osoby zaproszone na uroczyste

otwarcie CPDP posiadały dostęp do informacji nie-

jawnych o klauzuli chroniącej obiekt, na teren któ-

rego zostały zaproszone, jak również czy poświadcze-

nie dostępu do takich informacji posiadali kierujący

pojazdami, którzy pod zakonspirowany obiekt pod-

wieźli zaproszonych gości, oraz umundurowani funk-

cjonariusze Policji wykorzystujący nieoznakowane

radiowozy operacyjne zabezpieczający uroczyste otwar-

cie obiektu?

2.

Jeżeli wśród zaproszonych gości znajdowały się

osoby nieposiadające dostępu do informacji niejaw-

nych o klauzuli chroniącej obiekt, to kto wyraził zgo-

dę na ich pobyt na terenie niejawnego obiektu?

3.

Kto wyraził zgodę na wykonanie, na terenie

zakonspirowanego obiektu, dokumentacji fotogra-

ﬁcznejprzedstawiającejnajegotereniem.in.publicz-

nie znane kierownictwo Ministerstwa Spraw We-

326

wnętrznych, Policji i Straży Granicznej, a następnie

jej umieszczenie na publicznie dostępnej stronie in-

ternetowej Policji?

4.

Czy o ewentualnym naruszeniu zasad ochrony

informacji niejawnych poprzez medialną dekonspira-

cję obiektu oraz umożliwienie wstępu na jego teren

osobom nieuprawnionym powiadomiona została wła-

ściwa prokuratura?

Z poważaniem

Poseł Sławomir Zawiślak

(nr 11646)

do ministra ﬁnansów

w sprawie

Szanowny Panie Ministrze!

Jednym z elementów

zamieszczonych w dokumencie strategia zarządzania

długiem publicznym jest ocena realizacji celu strate-

gii w okresie poprzedzającym.

Ocenę taką zawiera

również ostatni dokument strategii, dotyczący lat

2013–2016, opublikowany we wrześniu br., w którym

zawarta jest ocena realizacji celu strategii w roku

Ocena jest wystawiana w zakresie ośmiu ryzyk

(obszarów): minimalizacji kosztów obsługi długu, re-

ﬁnansowania,kursowe,stopyprocentowej,płynno-

ści, kredytowe, operacyjne i rozkładu kosztów obsłu-

gi długu w czasie.

Ocena dokonywana jest według

skali: wysoki, zadowalający, umiarkowany i niski.

W przypadku czterech ryzyk Pan Minister i podlegli

Panu urzędnicy resortu ﬁnansówprzyznaliściesobie

najwyższą ocenę, czyli wysoką, a w czterech pozosta-

jących – kolejną, to jest zadowalającą.

Oceny takie

uważam w większości przypadków za zdecydowanie

zawyżone, a ocenę potwierdzają konkretne dane,

z których przedstawiam wybrane:

— minimalizacja kosztów obsługi długu – ocena

resortu ﬁnansów:wysoka,czylinajwyższazmożli-

wych, w sytuacji gdy wydatki związane z obsługą

długu Skarbu Państwa w stosunku do PKB z państw

Europy Środkowo-Wschodniej należących do Unii

Europejskiej, wyższe ma tylko jedno państwo, a niż-

sze mają m.in. Czechy, Słowacja, Rumunia, Bułgaria

i wszystkie państwa bałtyckie, a stopa dziesięciolet-

nia naszego zadłużenia była (zgodnie z tabelą za-

mieszczoną w dokumencie strategii) niższa tylko od

pięciu państw UE;

— ryzyko kursowe – ocena zadowalająca, w sytu -

acji gdy nastąpił wzrost udziału długu zagraniczne-

go powyżej zakładanego w strategii (przedział 20–

–30%), na koniec pierwszego półrocza 2012 r. do wy-

sokości 31,4% w łącznym zadłużeniu SP;

— wzrost zadłużenia samego Skarbu Państwa

2012r.

o ponad 97,3 mld zł;

— wzrost wysokości długu publicznego w Polsce

na koniec 2011 r. do 815,3 mld zł (53,5% PKB), pań-

stwowy dług publiczny, i 859 mld zł (56,3% PKB)

długu sektora general government; natomiast w do-

kumencie „Strategia zarządzania długiem na lata

2009–2011” w przypadku sektora general govern-

ment prognozowano zadłużenie na koniec 2011 r. w wy-

sokości 673,1 mld zł i 42,1% PKB, jak się okazało,

myląc się w prognozie o 185,8 mld zł i 14,3 p.p.

PKB.

1.

Jakie są kryteria co do przyznawania ocen

w poszczególnych ryzykach z zakresu strategii?

2.

Czy oceny znajdujące się w strategii zarządza-

nia długiem stanowią podstawę do przyznawania

premii i nagród pracownikom resortu ﬁnansów?

3.

Czy istnieją plany dokonywania oceny za wyni-

ki prognoz w zakresie wysokości zadłużenia?

Jeśli

Z poważaniem

Poseł Beata Szydło

Warszawa, dnia 9 listopada 2012 r.

(nr 11647)

do ministra ﬁnansów

w sprawie wątpliwości w zakresie

dżecie (na rok 2012) nastąpiło bardzo istotne prze-

szacowanie dochodów z tytułu podatku od towarów

i usług, które oceniane jest – w skali całego roku – na

kwotę ok. 10 mld zł.

Projekt budżetu na rok 2013

budzi również poważne wątpliwości, choćby w zakre-

sie przyjętych danych makroekonomicznych, w tym

o wysokości bezrobocia, szczególnie w kontekście

bardzo niepokojących danych opublikowanych w paź-

dzierniku br., dotyczących zarówno spadków produk-

cji, sytuacji na rynku pracy, a także tzw. wskaźników

wyprzedzających PMI.

Dodatkowo pojawiły się wąt-

pliwości dotyczące rzetelności przedstawianych pro-

gnozowanych dochodów, związane z procesem prac

2013 i związanymi z nim projektami legislacyjnymi

resort ﬁnansówzmieniłkoncepcjęwzakresiepodat-

ku akcyzowego na wyroby tytoniowe.

Zamiast wcze-

śniej proponowanej zmiany, polegającej na znaczą-

cym podniesieniu elementu kwotowego akcyzy i ob-

niżeniu procentowego (do 25%), nastąpił powrót do

327

czyli pozostawienia bez zmian elementu procentowego

nej ceny detalicznej) i podniesienia stawki kwotowej.

Wpisane do projektu budżetu prognozowane do-

chody budżetowe z tytułu podatku akcyzowego zo-

stały oparte na wcześniejszej propozycji, tj. znaczą-

niżeniu procentowego (do 25%).

Tymczasem inna

struktura podatku akcyzowego prowadzi do zmian

w ilości i strukturze sprzedaży wyrobów tytonio-

wych, co może znacząco wpłynąć na wysokość docho-

dów podatkowych budżetu, czyli nie jest neutralna

dla dochodów budżetowych.

W związku z powyższym

zmiana struktury podatku, bez zmian w wysokości

dochodów podatkowych z tytułu akcyzy, budzi po-

ważne wątpliwości w zakresie rzetelności wyliczenia

prognozowanych dochodów budżetu.

turze podatku nie ma wpływu na wysokość docho-

dów podatkowych?

2.

Na jakiej podstawie (ilość i struktura sprzeda-

ży wyrobów tytoniowych) resort ﬁnansówoparłswo-

je prognozy w zakresie dochodów z tytułu podatku

akcyzowego na wyroby tytoniowe, zarówno w przy-

padku pierwotnej, jak i kolejnej propozycji dotyczącej

podatku akcyzowego na wyroby tytoniowe?

Z poważaniem

Poseł Beata Szydło

(nr 11648)

do ministra skarbu państwa

Karpackiej Spółki Gazownictwa sp. z o.o.

Szanowny Panie Ministrze!

Z informacji przeka-

zanych przez Zakładową Komisję Koordynacyjną

NSZZ „Solidarność” działającą w spółce wynika, że

pomimo licznych interwencji, w ramach zmiany

struktury organizacyjnej Karpackiej Spółki Gazow-

nictwa sp. z o.o. w Tarnowie, planuje się zlikwidować

Oddział Zakład Gazowniczy w Jarosławiu.

Aktualne rozmieszczenie poszczególnych oddzia-

biorców.

Oddział Zakład Gazowniczy w Jarosławiu

obejmuje swoim obszarem działania sześć powiatów:

jarosławski, lubaczowski, przemyski, przeworski, rze-

szowski (gminy miejska i wiejska Dynów), brzozowski

(gmina Nozdrzec), a tym samym 31 gmin województwa

podkarpackiego.

W skali rocznej ilość dostarczanego

przez zakład w Jarosławiu gazu wynosi ok. 85 mln m

3

.

tylko wieloletnią tradycję, ale również jest w dobrej sy-

tuacji ﬁnansowejiwostatnichlatachprzynosiwielo-

milionowe zyski dla Karpackiej Spółki Gazownictwa.

Oddział Zakład Gazowniczy w Jarosławiu zatrud-

nia wielu mieszkańców powiatu jarosławskiego, któ-

rzy często są osobami utrzymującymi rodzinę, dlate-

go likwidacja tego zakładu będzie miała bardzo ne-

gatywny wymiar społeczny.

W efekcie takich zmian

poszkodowani zostaną ponadto wszyscy odbiorcy

energii gazowej w regionie.

Brak zakładu w Jarosła-

wiu w sposób znaczący wydłuży czas reakcji w przy-

padku awarii.

W następstwie jego likwidacji odbiorcy

będą korzystać z Oddziału Zakład Gazowniczy w Rze-

szowie oddalonego od Jarosławia o ponad 50 km,

a od terenów obsługiwanych (np. lubaczowskie) po-

łożonego w odległości nawet wielokrotnie większej.

1.

Z jakiego powodu, pomimo że Oddział Zakład

Gazowniczy w Jarosławiu przynosi zyski, jest pla-

nowana jego likwidacja w ramach zmiany struktu-

ry organizacyjnej Karpackiej Spółki Gazownictwa

2.

Czy w sytuacji ewentualnej likwidacji Oddziału

Zakład Gazowniczy w Jarosławiu Zarząd Karpackiej

cownikom dalsze zatrudnienie, np. w innym oddziale?

3.

Dlaczego plany restrukturyzacji spółki nie

uwzględniają utrudnień dla odbiorców gazu na Podkar-

paciu, jakie nastąpią w razie ewentualnych awarii?

Z poważaniem

Poseł Piotr Babinetz

Warszawa, dnia 9 listopada 2012 r.

(nr 11649)

do ministra ﬁnansów

o zmianie niektórych ustaw związanych

Szanowny Panie Ministrze!

Art. 35 projektu usta-

związanych z realizacją ustawy budżetowej daje moż-

liwość wyłączenia wydatków bieżących ponoszonych

na spłatę przejętych zobowiązań samodzielnego pu-

blicznego zakładu opieki zdrowotnej przekształcone-

poz. 654, z późn. zm.) z relacji art. 242 i 243 ustawy

o ﬁnansachpublicznych.

Zatemjedynietesamorządy,

które przekształciły lub zlikwidowały zakłady opieki

328

zdrowotnej na podstawie ustawy o działalności leczni-

czej mają prawo do takich wyłączeń.

Samorządy – na-

leży do nich powiat ząbkowicki – które wcześniej doko-

nały restrukturyzacji długu i zlikwidowały powiatowy

ZOZ z takich preferencji skorzystać nie mogą.

Panie Ministrze, powiat ząbkowicki tylko na

spłatę zobowiązań powiatowego ZOZ przeznaczył

29 314 777,67 zł.

Wyasygnowanie powyższej kwoty

ze skromnego budżetu powiatu było niemożliwe, dla-

tego też powiat musiał zaciągnąć na ten cel kredyty

bankowe.

Spłata kredytów obciąża w znaczący spo-

sób wskaźnik 242 ustawy o ﬁnansachpublicznych

– wydatki bieżące z tytułu odsetek bankowych wpły-

wają na wysokość nadwyżki operacyjnej powiatu, a tym

samym obniżają maksymalny wskaźnik spłaty zobo-

wiązań (art. 243 u.o.f.p.).

Panie Ministrze, jednostki samorządu terytorial-

nego, które dokonały restrukturyzacji zadłużenia

zakładów opieki zdrowotnej, powinny być traktowa-

ne na takich samych zasadach, bez względu na to, na

podstawie jakich aktów prawnych restrukturyzacja

została przeprowadzona.

Zatrzymanie procesu przy-

rastania długu publicznego sektora samorządowego

nie powinno być karane.

Dlaczego traktowanie jest

w tym zakresie różne?

Zmiana ustawy o ﬁnansachpublicznychwprowa-

dza oprócz dotychczasowych ograniczeń wynikających

z art. 169 i 170 poprzedniej ustawy dodatkowe ob-

ostrzenia mające na celu zmniejszenie poziomu zadłu-

żania j.s.t.

Jednak przepisy te weszły lub wejdą w życie

od 2014 r. a dotyczą sytuacji ﬁnansowejsamorządów

wynikającej z wcześniej podjętych decyzji na mocy

obowiązującego wówczas prawa.

Panie Ministrze,

Czy j.s.t., które dokonały wcześniej restruktury-

zacji zadłużenia zakładów opieki zdrowotnej i nadal

ponoszą znaczne obciążenia budżetowe, będą mogły

skorzystać z preferencji przewidzianych w art. 35

budżetowej?

Z poważaniem

Poseł Monika Wielichowska

Warszawa, dnia 9 listopada 2012 r.

(nr 11650)

do ministra spraw wewnętrznych

pojawiła się idea likwidacji Sudeckiego Oddziału

są sprzeczne z ustaleniami zespołu powołanego do

opracowania „Założeń wieloletniej koncepcji funkcjo-

nowania Straży Granicznej (2009–2015)”.

Zatwierdzone przez ówczesnego ministra spraw

tynę założenia przyjmowały, iż docelowo zostanie

utworzony dla granicy z Republiką Czeską – na bazie

Sudeckiego Oddziału Straży Granicznej im. Ziemi

Kłodzkiej w Kłodzku, Śląskiego Oddziału Straży

Granicznej i części Łużyckiego Oddziału Straży Gra-

nicznej – Śląski Oddział Straży Granicznej z siedzibą

w Kłodzku.

W związku z powstaniem oddziału mia-

ła zostać zniesiona komenda oddziału w Raciborzu

(Śląski Oddział Straży Granicznej).

Ww.

idei przyświecało założenie, że na granicy

dział Straży Granicznej (na granicy z RFN Nad-

odrzański Oddział SG, na granicy z Czechami Śląski

Oddział SG z siedzibą w Kłodzku, na granicy ze Sło-

wacją Karpacki Oddział SG).

W konsekwencji realizacja skoordynowanego pro-

cesu przekształceń w oparciu o kierunki przekształ-

ceń i rozwoju formacji została poczyniona:

— stopniowe zmniejszanie liczby placówek Straży

Granicznej;

— zwalnianie obiektów ulokowanych w bezpo -

średnim sąsiedztwie linii granicy państwowej RP na

odcinku służbowej odpowiedzialności Sudeckiego

Oddziału Straży Granicznej;

— sukcesywne zwiększanie obecności funkcjona -

riuszy oddziału na terytorium kraju;

— dostosowywanie infrastruktury Sudeckiego

Oddziału Straży Granicznej do zadań formacji;

— przesunięcia kadrowe funkcjonariuszy z jed -

nostek przekształcanych do jednostek organizacyj-

nych oddziału;

— dążenie do jak najlepszego wykorzystania za -

sobów kadrowych, posiadanego sprzętu technicznego

oraz majątku oddziału.

Szanowny Panie Ministrze, w tym samym roku

(2009) powstała wieloletnia „Koncepcja funkcjono-

kument został opracowany w oparciu o ustalenia

oraz uzgodnienia specjalnie powołanego kolejnego

zespołu składającego się z funkcjonariuszy Straży

Granicznej.

Istotą dokumentu było określenie kie-

runków rozwoju systemu ochrony odcinków granicy

państwowej RP stanowiących granicę zewnętrzną

Unii Europejskiej i strefy Schengen, rozlokowanie

placówek i/lub grup zamiejscowych Straży Granicz-

nej na terytorium kraju, przedstawienie ramowego

harmonogramu przekształceń infrastruktury Straży

Granicznej uwzględniającego planowane inwestycje

w latach 2009–2015, sposobu monitorowania i ewa-

luacji procesu wdrażania wieloletniej „Koncepcji

funkcjonowania Straży Granicznej”, powiązanego

z planowaniem rzeczowo-ﬁnansowym i realizacją

planu rzeczowo-ﬁnansowego,trybemwprowadzania

korekt w wieloletniej „Koncepcji funkcjonowania

Straży Granicznej” oraz listą aktów prawnych, któ-

329

rych nowelizacja będzie konieczna w związku z wdra-

żaniem kierunków działania i rozwoju formacji.

Kryteria, które m.in. były brane pod uwagę przy

wyborze miejsca mającej powstać komendy Śląskiego

— posiadana infrastruktura techniczna i jej stan;

— położenie geograﬁczne(centralnalokalizacja

na granicy z Czechami);

— poniesione nakłady ze środków publicznych

idące w miliony złotych;

— względy mobilizacyjne i bezpieczeństwa ener -

getycznego;

— sytuacja w zakresie migracji na obszarze dzia -

łania istniejącego Sudeckiego Oddziału Straży Gra-

nicznej;

— wnioski wynikające z lustracji osób powołanych

przez komendanta głównego Straży Granicznej.

W wyniku prac zespół opracował „Koncepcję

funkcjonowania Straży Granicznej w latach 2009–

–2015”, która w części dotyczącej istnienia obecnie

funkcjonującego Sudeckiego Oddziału Straży Gra-

nicznej im. Ziemi Kłodzkiej w Kłodzku jest tożsama

z „Założeniami...”.

Z dokumentu jednoznacznie i jasno wynikało, iż

na granicy z Republiką Czeską ma powstać (docelowo

w 2015 r.)

Śląski Oddział Straży Granicznej z komen-

dą w Kłodzku, z podległymi 11 placówkami SG oraz

2 grupami zamiejscowymi.

Następnym dokumentem są zatwierdzone przez

11 października 2010 r. propozycje zmian organiza-

cyjnych Straży Granicznej na południu RP, w odnie-

sieniu do dotychczasowych rozwiązań przyjętych

w „Założeniach wieloletniej koncepcji funkcjonowa-

nia Straży Granicznej (2009–2015)” oraz w „Koncep-

–2015”.

Najważniejszym postanowieniem ww. zało-

żeń było odroczenie podjęcia decyzji o reorganizacji

na południowej granicy do końca 2012 r.

Opracowanie ww. założeń zostało poprzedzone

powołaniem w Komendzie Głównej SG nowego ze-

społu do aktualizacji „Założeń wieloletniej koncepcji

funkcjonowania Straży Granicznej (2009–2015)”.

Z nieoﬁcjalnychinformacjiwynikało,iżtymrazem

mglista koncepcja zakładała utworzenie 1 oddziału

z siedzibą w Raciborzu jako położonego centralnie na

południowej granicy oraz likwidację w pierwszej ko-

lejności Karpackiego Oddziału Straży Granicznej

w Nowym Sączu.

Po interwencji kręgów politycznych

z Małopolski prace zespołu zakończyły się wnioskami

stanowiącymi kompromis oraz podstawę do aktuali-

zacji „Założeń...”.

Obecnie rozważane różne koncepcje w Minister-

stwie Spraw Wewnętrznych i Komendzie Głównej

Straży Granicznej, pomimo niewystąpienia żadnych

nowych przesłanek mogących mieć wpływ na zmianę

lokalizacji oddziału w Kłodzku lub zlikwidowanie go

w ogóle, niepokoją funkcjonariuszy i pracowników

cywilnych, ich rodziny oraz mieszkańców wojewódz-

twa dolnośląskiego, gdzie występuje największy sto-

pień bezrobocia oraz zagrożenie przestępczością.

Panie Ministrze, w związku z przedstawionymi

wyżej faktami prosimy o powrót do wcześniejszych

wypracowanych stanowisk oraz ustaleń zawartych

w „Założeniach wieloletniej koncepcji funkcjonowa-

–2015”, a tym samym utworzenie dla granicy z Re-

publiką Czeską na bazie Sudeckiego Oddziału Straży

go Oddziału Straży Granicznej i części Łużyckiego

Oddziału Straży Granicznej Śląskiego Oddziału

Ponadto zwracamy się do Pana Ministra z pyta-

1.

Jakie są plany Ministerstwa Spraw Wewnętrz-

nych odnośnie do Sudeckiego Oddziału Straży Gra-

2.

Dlaczego rozważane są ponownie różne koncepcje

w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Komendzie

Głównej Straży Granicznej reorganizacji struktury

ju, pomimo niewystąpienia żadnych nowych przesłanek

w Kłodzku lub zlikwidowania go w ogóle?

3.

Jakie przesłanki stoją za anulowaniem za-

twierdzonych dokumentów przez urzędującego w la-

tach 2007–2009 wiceprezesa Rady Ministrów i mi-

nistra spraw wewnętrznych i administracji Grzego-

rza Schetyny?

Szanowny Panie Ministrze, Sudecki Oddział Stra-

ży Granicznej w Kłodzku jest nierozerwalnie zwią-

zany z regionem od 1945 r. 11.

Oddział Ochrony Po-

granicza, dający początek dziejom Sudeckiej Brygady

WOP, powstał na rozkaz nr 001 dowódcy Okręgu

Wojskowego Śląsk z 2 października 1945 r.

Dzięki

szybkiemu postępowi prac organizacyjnych już 20 paź-

dziernika 1945 r. w rozkazie organizacyjnym nr 0297

naczelny dowódca Wojska Polskiego uznał 11.

Od-

dział Ochrony Pogranicza za sformowany, a od 1 li-

stopada 1945 r. nowo utworzona jednostka ściśle

związała swoje losy z Kłodzkiem i ziemią kłodzką.

Z poważaniem

Posłowie Monika Wielichowska

i Jakub Szulc

Warszawa, dnia 9 listopada 2012 r.

(nr 11651)

do ministra zdrowia

cy łuszczycę i łuszczycowe zapalenie stawów zgodnie

330

stwierdzają, że jest to choroba nieuleczalna i przewle-

kła.

Jak Pan wie, choroba ta nie widnieje w spisie cho-

rób przewlekłych.

Charakter tej choroby sprawia, że

chorzy potrzebują stałego dostępu do specjalistycznych

i drogich medykamentów.

Zrozumiałe jest, że wpisanie

łuszczycy na listę chorób przewlekłych spowodowałoby,

że chorzy mieliby refundowane częściowo leki i maści

niezbędne do codziennego funkcjonowania.

Proszę zatem o udzielenie odpowiedzi na nastę-

Jakie są merytoryczne przesłanki, z powodu któ-

rych łuszczyca do dziś nie znajduje się na liście cho-

rób przewlekłych?

Kiedy chorzy na łuszczycę mogą spodziewać się

wpisania tej choroby na ww. listę?

Z poważaniem

Poseł Grzegorz Napieralski

Interpelacja

(nr 11652)

do ministra edukacji narodowej

Szanowna Pani Minister!

Poza granicami kraju

funkcjonują podległe MEN, a działające główne przy

ambasadach RP, tzw. szkolne punkty konsultacyjne,

które są rodzajem szkól dla Polonii.

Obecnie bezpłat-

ną edukację pobiera tam 15 tys. młodych Polaków.

Do niedawna punkty te mieściły się w budynkach

ambasad, lecz w wyniku decyzji ministra spraw za-

granicznych punkty te zostały zmuszone wynajmo-

wać budynki pod swoją działalność.

Chciałbym się dowiedzieć, jakie są dalsze plany MEN

w kwestii szkolnych punktów konsultacyjnych.

Czy

prawdą jest, że ministerstwo planuje cześć tych punktów

zlikwidować, a część przekształcić w szkoły społeczne?

Z poważaniem

Poseł Grzegorz Napieralski

(nr 11653)

do ministra zdrowia

w sprawie wdrożenia w życie ustawy

nałożyła na podmioty systemu ochrony zdrowia zna-

czące obowiązki związane z informacją medyczną

i informatyzacją.

Art. 5 ustawy określa między innymi zakres, ja-

kim objęty będzie system informacji oraz terminy

jego wdrożenia.

Cytuję:

„Art. 5

1.

System informacji obejmuje bazy danych funk-

cjonujące w ramach:

1) Systemu Informacji Medycznej, zwanego dalej

„SIM”;

2) dziedzinowych systemów teleinformatycznych:

a) Systemu Rejestru Usług Medycznych Narodo-

wego Funduszu Zdrowia,

zwanego dalej „Systemem RUM – NFZ”,

b) Systemu Statystyki w Ochronie Zdrowia,

c) Systemu Ewidencji Zasobów Ochrony Zdrowia,

d) Systemu Wspomagania Ratownictwa Medycz-

nego,

e) Systemu Monitorowania Zagrożeń,

f) Systemu Monitorowania Dostępności do Świad-

czeń Opieki Zdrowotnej,

g) Systemu Monitorowania Kosztów Leczenia i Sy-

tuacji Finansowo-

Ekonomicznej Podmiotów Leczniczych,

h) Zintegrowanego System Monitorowania Obro-

tu Produktami Leczniczymi,

i) Systemu Monitorowania Kształcenia Pracow-

ników Medycznych;

System informacji jest obsługiwany przez:

1) Platformę Udostępniania On-Line Usług i Za-

sobów Cyfrowych Rejestrów

Medycznych;

2) Elektroniczną Platformę Gromadzenia, Anali-

zy i Udostępnienia Zasobów

Cyfrowych o Zdarzeniach Medycznych.”

Na zwrócenie szczególnej uwagi zasługują termi-

ny wejścia w życie przepisów wyszczególnione w ar-

tykułach 56 i 57 ustawy:

„Art. 56

1.

Do dnia 31 lipca 2014 r. dokumentacja medycz-

na może być prowadzona w postaci papierowej lub

elektronicznej.

2.

Przepisy art. 11 niniejszej ustawy oraz art. 24

ust. 1a ustawy zmienianej w art. 50, w brzmieniu

tacji medycznej wytworzonej po dniu 31 lipca 2014 r.

Art. 57.

1.

Przepisy dotyczące Platformy Udostępniania

On – Line Usług i Zasobów Cyfrowych Rejestrów Me-

2.

Dane w Centralnym Wykazie Usługodawców,

Centralnym Wykazie Pracowników Medycznych oraz

w Systemie Ewidencji Zasobów Ochrony Zdrowia są

przetwarzane od dnia 1 listopada 2012 r.

3.

Przepisy:

2) art. 8 ust. 4b ustawy, o której mowa w art. 44,

331

3) art. 83 ust. 2 i art. 107 ust. 5 ustawy, o której

mowa w art. 48, w brzmieniu nadanym niniejszą

w zakresie, w jakim dotyczą modułów podstawowego

i zleceń z wyłączeniem recept, stosuje się od dnia

mowa w art. 49, w brzmieniu nadanym niniejszą

6.

Dane w SIM są przetwarzane od dnia 1 marca

2014 r.

7.

Dane w Systemie Statystyki w Ochronie Zdro-

wia, Systemie Monitorowania Zagrożeń, Systemie

Monitorowania Kosztów Leczenia i Sytuacji Finan-

sowo-Ekonomicznej Podmiotów Leczniczych, Zinte-

growanym Systemie Monitorowania Obrotu Produk-

tami Leczniczymi oraz w Systemie Monitorowania

Kształcenia Pracowników Medycznych są przetwa-

rzane od dnia 1 sierpnia 2014 r.”

etapie realizacji wdrożenia zapisów ustawy jest Mi-

nisterstwo Zdrowia i czy istnieje ryzyko przekrocze-

nia tych terminów?

Z poważaniem

Poseł Grzegorz Napieralski

(nr 11654)

do ministra skarbu państwa

w sprawie przepłacenia przez TVP SA

i eliminacyjnych z Mistrzostw Świata

Szanowny Panie Ministrze!

Według doniesień

„Rzeczpospolitej” z 23 października 2012 r. bazującej

na informacjach z branżowego newslettera Pres-

serwis TVP za prawa do transmisji meczów towa-

rzyskich i eliminacyjnych do mundialu w Brazylii

w 2014 r.

TVP SA zapłaciła 6,2 mln euro spółce Spor-

tﬁve,podczasgdytelewizjaPolsatzatesameprawa

zapłaciła kwotę w wysokości 900 tys. euro*

)

.

Nie jest to pierwsza umowa TVP SA ze spółką

Sportﬁve,ponieważwcześniejistniałoporozumienie

dotyczące transmisji meczów towarzyskich i elimi-

nacyjnych, jednakże zostało ono zerwane przez TVP

SA i dwa pierwsze mecze polskiej reprezentacji z Moł-

dawią i Czarnogórą zostały pokazane w powszechnie

krytykowanym modelu pay-per-view (PPV) przez

prywatnych operatorów.

Wobec odmowy komentarza przez rzecznika TVP

SA do tej sprawy kieruję do Pana Ministra następu-

1.

Ile umów, na jakie usługi i na jaką kwotę TVP

SA podpisała ze spółką Sportﬁve?

2.

Dlaczego TVP SA zerwała porozumienie ze

spółką Sportﬁve,wobecczegomeczenaszejreprezen-

tacji z Mołdawią i Czarnogórą nie były transmitowa-

ne przez publiczną telewizję?

3.

Dlaczego TVP SA ponad 6-krotnie (w porów-

naniu do Polsatu) przepłaciła za prawa do transmisji

4.

Za jakie konkretnie usługi TVP SA płaci 6,2 mln

euro spółce Sportﬁve?

5.

Kto ze strony TVP SA był konkretnie odpowie-

dzialny za negocjacje umowy ze spółką Sportﬁve?

Z poważaniem

Posłowie Dawid Jackiewicz

Warszawa, dnia 9 listopada 2012 r.

(nr 11655)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie więźniów skazanych

Szanowna Pani Marszałek!

Jak donoszą w ostat-

nim czasie media, w okresie najbliższych dwóch lat

z zakładów karnych w Polsce na wolność wychodzić

będzie znaczna ilość osób skazanych za wielokrotne

morderstwa i pedoﬁlię.

Wyroki, jakie zapadają w polskich sądach, często

powodują ironiczne uśmiechy na twarzach zdegusto-

wanych obywateli, bowiem system określa następu-

jące kary.

Art. 148 § 1 K.k. mówiący o podstawowej

formie zabójstwa stwierdza: „Kto zabija człowieka,

karze dożywotniego pozbawienia wolności”.

Art. 148

§ 2 K.k. wylicza formy kwaliﬁkowaneczynu,wymie-

niając zabójstwo dokonane:

1) ze szczególnym okrucieństwem,

2) w związku z wzięciem zakładnika, zgwałce-

niem albo rozbojem,

3) w wyniku motywacji zasługującej na szczegól-

chowych i przewidując sankcję kary pozbawienia wol-

*

)

http://www.rp.pl/artykul/945228-TVP-zaplacila-wiecej-niz-Pol-

sat-za-prawa-do-pokazywania-meczow-eliminacyjnych-do-Mundialu.

html

332

wienia wolności albo kary dożywotniego pozbawienia

wolności.

Z kolei art. 148 § 3 K.k. mówi, że karze określonej

w § 2 podlega ten, który jednym czynem zabija więcej

zany za zabójstwo.

W rezultacie sprawcy wielu zabójstw opuszczają

zakłady karne najpóźniej po 25 latach.

Wszędzie sły-

szy się o całkowitym braku resocjalizacji w polskim

więziennictwie.

Jestem głęboko zaniepokojony bez-

pieczeństwem obywateli, a przede wszystkim pol-

skich dzieci i kolejnymi tragediami, jakie mogą się

rozegrać, jeżeli w porę nie będzie odpowiedniej reak-

cji ze strony Ministerstwa Sprawiedliwości.

W związku z powyższym zadaję pytania:

1.

Jaka idea tłumaczy słuszność wyroku dla wie-

lokrotnego mordercy, który kończy się za jego życia?

2.

Czy więźniowie odbywali resocjalizację i czy

ktoś ocenił jej wynik?

3.

Czy sąd penitencjarny może uznać więźnia

przed ukończeniem jego wyroku za nieprzystosowa-

nego do życia i przedłużyć mu wyrok?

4.

Czy przed wypuszczeniem na wolność skazane-

go za pedoﬁliębądźwielokrotnemorderstwabędzie

zwoływane konsylium psychiatrów, aby można było

określić stan zdrowia psychicznego?

5.

Czy system prawny zostanie znowelizowany, by

osoby niemogące wrócić na wolność zostały zatrzy-

mane w zamkniętym szpitalu psychiatrycznym?

Je-

żeli tak, to kiedy?

Z poważaniem

Konin, dnia 9 listopada 2012 r.

Interpelacja

(nr 11656)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

Szanowna Pani Marszałek!

Unia Europejska

w ostatnim czasie przystąpiła do reformy wspólnej

polityki rolnej, która w zamierzeniach ma wejść

Reforma ma wspierać przede wszystkim młodych rol-

ników, czyli takich, którzy nie ukończyli 40. roku

życia.

Mają oni prócz zwykłych dopłat otrzymywać

przez 5 lat dopłaty wyrównawcze.

Obecnie w Polsce

dopłaty do rolnictwa wraz z resztą przywilejów, mię-

dzy innymi obniżoną składką ubezpieczeniową, to

niejednokrotnie najważniejsze ze źródeł dochodów

rolników.

Osobiście mamy mieszane uczucia co do

tego, czy reforma ta będzie z korzyścią dla polskich

rolników, czy też nie.

W związku z powyższym zadajemy pytania:

1.

W jakiej wysokości przewiduje się opłaty wy-

równawcze dla młodych rolników?

2.

Czy jest w przygotowaniu już system zachęt dla

młodych rolników, by takich gospodarstw powstawa-

ło więcej?

3.

Czy przywileje będą przysługiwały tylko dla

rolników rozpoczynających swoją działalność rolni-

czą, czy również dla tych, którzy przejmą gospodarkę

np. po rodzicach?

4.

Unia Europejska zamierza na polskie rolnictwo

przekazać więcej pieniędzy czy mniej i w jaki sposób

planuje się je podzielić?

5.

Dopłaty dla polskich rolników będą takie same

jak w innych krajach?

6.

Czy przewidziane są jakieś kryteria produkcyj-

ne i jakościowe?

7.

Do kiedy mają się zakończyć prace nad reformą

rolną?

Z poważaniem

Posłowie Jacek Kwiatkowski

Warszawa, dnia 9 listopada 2012 r.

(nr 11657)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

Dlatego pytamy Pana Ministra:

nie szczegółowych lokalizacji bibliotek na terenie

powiatów: gnieźnieńskiego, kolskiego, konińskiego,

wrzesińskiego.

Poseł Jacek Kwiatkowski

333

Interpelacja

(nr 11658)

do ministra transportu,

biletomatów własnych PKP InterCity

Szanowna Pani Marszałek!

Na polskich dworcach

pojawiły się alternatywne rozwiązania co do kas bi-

letowych, a mianowicie dla wygody pasażerów usy-

tuowano biletomaty.

Biletomaty są bardzo łatwe

w obsłudze, poprzez dotykowe ekrany, czas zakupu

biletu to niecałe 2 minuty.

Wystarczy na monitorze

wybrać swoje połączenie kolejowe i już klient może

dokonać płatności.

Zainstalowane automaty własne

PKP InterCity na dworcu Warszawa Centralna przyj-

mują płatności wyłącznie kartami płatniczymi.

Gdy

dochodzi do płatności, zaczyna pojawiać się problem,

bowiem biletomat wydaje najpierw potwierdzenie

transakcji, a na samym końcu dopiero bilet.

W rezul-

tacie często zdarzają się sytuacje, kiedy pasażer, spie-

sząc się na swój pociąg, zabiera nieświadomie tylko

pokwitowanie, a bilet zostaje wydrukowany już po

odejściu klienta od automatu.

W pociągu podczas

kontroli dochodzi do niemiłych sytuacji, a przecież

można tego uniknąć.

Z uwagi na powyższe zadaję pytania:

1.

Czy istnieje możliwość zmiany procedury auto-

matu, aby najpierw drukowany był bilet, a następnie

potwierdzenie transakcji?

2.

Czy w automatach własnych PKP InterCity bę-

dzie można w przyszłości uiszczać opłaty również

gotówką?

Z poważaniem

Poseł Jacek Kwiatkowski

(nr 11659)

do ministra gospodarki

w sprawie

postępującego kryzysu branży motoryzacyjnej

Szanowny Panie Ministrze!

Wszyscy doskonale

wiemy, jak niezwykle istotna dla polskiej gospodarki

jest branża motoryzacyjna.

Dzięki niej tysiące ludzi

mają miejsca pracy.

W samym 2010 r. pracowało

w niej 115 tys. osób, a kolejne setki tysięcy pracow-

ników zatrudniali kooperanci.

Wartość ubiegłorocz-

nej produkcji sprzedanej branży motoryzacyjnej w na-

szym kraju stanowiła 13,6% produkcji całego prze-

mysłu.

Niestety w ostatnim okresie notuje się jej

drastyczny upadek.

Jak już wiadomo, z taśm montażo-

wych w 2012 r. zjedzie ok. 650 tys. aut, czyli o jedną

trzecią mniej niż w 2008 r.

Pytanie: dlaczego?

Dlaczego

rząd nie zamierza interweniować w tej kwestii, w kwe-

stii jednego z ważniejszych sektorów naszej gospodarki,

który zapewniał ogromne wpływy z eksportu?

Z zapowiedzi wynika, że następny rok ma być

jeszcze gorszy.

Kolejne ﬁrmy wycofują się bądź

zmniejszają produkcję.

Tysiące ludzi mogą stracić

pracę, jeszcze bardziej pogłębiając i tak już wysoki

problem z bezrobociem.

Zwrócić uwagę należy np. na USA czy Niemcy,

w których to tamtejsze rządy wspomagają branżę

motoryzacyjną, dzięki czemu trzyma się ona bardzo

dobrze.

My zaś z dobrze kiedyś zapowiadającego się

przemysłu upadamy.

W efekcie branża będąca jeszcze

nie tak dawno jednym z ﬁlarówpolskiejgospodarki

i liderująca w Europie Środkowej wyprzedzana jest

już przez Czechów, Słowaków, a nawet Węgrów.

Mając na względzie dobro całej branży motoryza-

1.

Czy rząd podejmował jakieś decyzje w związku

ze spadającą produkcją w branży motoryzacyjnej?

2.

Czy i kiedy przewidywane jest wsparcie rządo-

we dla przemysłu motoryzacyjnego?

3.

Czy ministerstwo świadome jest, jakie skutki

gospodarcze może przynieść upadający przemysł mo-

toryzacyjny w naszym kraju?

Z poważaniem

Poseł Zbigniew Chmielowiec

Warszawa, dnia 9 listopada 2012 r.

(nr 11660)

do ministra zdrowia

przeciwko pneumokokom

Szanowny Panie Ministrze!

Pneumokoki to bak-

terie, które ma każdy w drogach oddechowych.

Są

jednak szczególnie niebezpieczne dla dzieci poniżej

drugiego roku życia, gdyż dzieci w tym wieku nie

mają jeszcze w pełni rozwiniętego układ odpornościo-

wego i są bardzo podatne na infekcje.

Przedostając

się do krwi i innych narządów takiego dziecka, mogą

być przyczyną bardzo poważnych chorób bakteryj-

nych.

Powodują między innymi zapalenie płuc, ropne

zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, uszu i zatok.

Słuszne zatem są zabiegi pediatrów o to, aby

wszystkie dzieci do 2. roku życia zostały objęte obo-

wiązkowymi szczepieniami przeciwko pneumoko-

kom.

Dla argumentu niech posłuży przykład z Kielc,

gdzie wprowadzenie pilotażowego programu darmo-

wych szczepień dzieci do drugiego roku życia prze-

334

ciwko pneumokokom spowodowało spadek nawet

o 60% hospitalizacji z powodu zapalenia płuc i spadek

prawie o 70% liczby małych pacjentów cierpiących na

zapalenie ucha środkowego.

Ministerstwo Zdrowia obecnie również zaleca

szczepienia przeciw pneumokokom, jednak nie każ-

dego rodzica na nie stać, gdyż koszty są zbyt wysokie.

Jedna szczepionka dla dzieci od drugiego miesiąca

życia to wydatek prawie 300 zł, a konieczne jest po-

danie im trzech takich dawek.

Bezpłatnymi szczepieniami ministerstwo objęło

tylko wcześniaki i dzieci z grup ryzyka (z białaczką,

upośledzoną odpornością i niektórymi chorobami

przewlekłymi).

Mając na uwadze dobro i zdrowie wszystkich dzie-

blem i czy dostrzega Pan korzyści, jakie niesie ze sobą

szczepienie wszystkich dzieci, na przykładzie Kielc?

2.

Czy bierze Pan Minister pod uwagę możliwość

objęcia wszystkich dzieci do drugiego roku życia obo-

wiązkowymi szczepieniami przeciw pneumokokom?

3.

Kiedy i jakie działania podejmie Ministerstwo

Zdrowia w tej kwestii?

Z poważaniem

(nr 11661)

do ministra środowiska

w sprawie potrzeby zapewnienia

niezbędnych środków ﬁnansowych

na odmulenie Zalewu Rzeszowskiego

Szanowny Panie Ministrze!

Jeśli do zbiornika

wodnego, w którym jest niewystarczająca wymiana

wód, spływają bez przeszkód zanieczyszczenia, to na

dnie wytwarzają się związki chemiczne, które gnijąc,

sprzyjają rozwojowi glonów, a nie sprzyjają wykorzy-

stywaniu takiej wody do kąpieli, a tym bardziej jako

źródła do zaopatrywania ludzi w wodę.

Z taką właśnie sytuacją już od kilku lat boryka

się miasto Rzeszów, próbując pozyskać pozwolenie

i środki na odmulenie całego zbiornika Zalewu Rze-

szowskiego.

Zalew ten powstał w 1974 r. na rzece

Wisłok, a jej właścicielem jest Regionalny Zarząd Go-

spodarki Wodnej w Krakowie.

Spełnia on bardzo

ważne funkcje, przede wszystkim tam znajduje się

jedyne ujęcie wody dla miasta i okolic oraz ujęcie

wody technologicznej dla WSK Rzeszów, zabezpiecza

przed wodami powodziowymi, a także stwarza atrak-

cyjne tereny rekreacyjno-sportowe dla mieszkańców

i turystów.

W obecnym stanie jest on jednak poważnym za-

grożeniem sanitarnym zarówno dla mieszkańców,

jak i dla rozległych i cennych siedlisk przyrodniczych

objętych programem Natura 2000.

Jest coraz płycej,

woda w zbiorniku stoi, tworzą się zastoiska wypeł-

nione co wiosnę nieczystościami spływającymi z góry

Wisłoka.

Zimą tworzą się zatory lodowe, zagrożone

są ujęcia wody dla mieszkańców oraz ujęcie technicz-

ne dla WSK.

W skrócie mówiąc, wszystkie funkcje zalewu, dla

jakich został wybudowany, są bardzo poważnie za-

grożone na skutek postępującego zamulenia i wypły-

cenia.

RZGW w Krakowie i władze miasta są w pełni

przekonane o pilnym i koniecznym odmuleniu zale-

wu.

Trzeba wybrać 1,5 mln m

3

mułu, żeby wyzerować

niebezpieczeństwo.

Na dzień dzisiejszy koszt takiego

odmulania to aż 50 mln zł.

Pozostawienie tych dzia-

łań konserwacyjnych zalewu wyłącznie w gestii wła-

ściciela oraz miasta nie pozwoli na ich utrzymanie.

Działania podjęte przez Urząd Miasta Rzeszowa

oraz Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w Kra-

kowie zaowocowały pozytywnym stanowiskiem pre-

zesa Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska

tego przedsięwzięcia jest umieszczenie go na liście

zadań zakwaliﬁkowanychdodoﬁnansowania,spo-

rządzonej przez prezesa Krajowego Zarządu Gospo-

darki Wodnej.

blem i czy wesprze starania władz Rzeszowa oraz

wego stanu technicznego Zalewu Rzeszowskiego?

nie i pokrycie kosztów przez ministerstwo na reali-

zację poruszonego projektu, koniecznego dla miasta

Rzeszowa i jego mieszkańców?

3.

Czy resort środowiska zamierza podjąć działa-

nia mające na celu zwiększenie nakładów ﬁnanso-

wych dla właścicieli, samorządów na utrzymanie

zbiorników wodnych, jakim na przykład jest Zalew

Rzeszowski, w stanie pozwalającym należycie speł-

niać ich funkcje?

Z poważaniem

Poseł Zbigniew Chmielowiec

(nr 11662)

do ministra zdrowia

w sprawie

problemów w leczeniu schorzeń reumatycznych

Szanowny Panie Ministrze!

24–25 października

335

Zdrowia.

Wśród specjalistów, którzy dyskutowali

podczas tematycznych sesji forum, byli również kon-

sultanci wojewódzcy z dziedziny reumatologii.

Za główny problem utrudniający wczesne rozpo-

znanie i ciągłość leczenia chorób reumatycznych uzna-

li oni: brak możliwości wykonywania badań specjali-

stycznych w wystarczających ilościach, zmiany świad-

czeniodawców realizujących kontrakty z Narodowego

Funduszu Zdrowia (kontraktowanie na 2 lata), brak

płynnego przepływu pacjentów pomiędzy lekarzami

podstawowej opieki zdrowotnej (przepisują leki, okre-

sowo oceniają stan zdrowia chorego) a ośrodkami spe-

cjalistycznymi (okresowe kontrole z wykorzystaniem

specjalistycznego sprzętu).

Niemal wszystkie te pro-

blemy wynikają z ograniczeń kontaktowych.

Czy znane są w ministerstwie problemy przedsta-

wione przez środowisko reumatologów i w jaki sposób

zostaną one rozwiązane?

Jakie są przyczyny opisywanych w czasie VIII fo-

rum służby zdrowia sytuacji zrywania kontraktu

z poradniami, które działają przez okres kilkunastu

lat i służą kilku tysiącom pacjentów?

Czy minister-

stwo posiada instrumenty prawne, które mogłyby

zapobiec takim praktykom?

Z poważaniem

Poseł Szymon Giżyński

Warszawa, dnia 9 listopada 2012 r.

(nr 11663)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie

listy 428 działaczy PO, członków ich rodzin

Szanowny Panie Premierze!

4 listopada ukazała

się, w jednym z branżowych portali internetowych,

lista 428 działaczy Platformy Obywatelskiej, ich zna-

jomych, członków ich rodzin, którzy w ciągu ostat-

nich pięciu lat znaleźli zatrudnienie w spółkach z udzia-

łem Skarbu Państwa i – jak wyliczyli dziennikarze

– zarobili dzięki temu 200 mln zł.

Wśród wymienionych na opublikowanej liście

znajduje się między innymi: dwóch byłych ministrów

(Aleksander Grad, Zbigniew Derdziuk), jedenastu

wiceministrów (Zdzisław Gawlik, Marcin Idzik, Lilla

gniew Rapciak, Joanna Schmid, Radosław Stępień,

stu posłów (Jarosław Charłampowicz, Marcin Kier-

wiński, Lucjan Pietrzczyk, Krystyna Poślednia, Le-

szek Cieślik, Józef Klim, Adam Krupa, Michał Mar-

cinkiewicz, Jan Tomaka, Łukasz Tusk, Marek Zie-

liński).

Jako „sztandarowy” przykład działań przytoczo-

ny został przypadek Polskiej Grupy Energetycznej,

która: „pod rządami Tomasza Zadrogi tylko w zarzą-

dach i radach nadzorczych spółek z grupy znalazła

posady dla ponad 50 działaczy PO”.

Wobec ujawnienia tak skandalicznego – co do for-

my i rozmiaru – zjawiska upartyjniania spółek Skar-

bu Państwa, ﬁrm,którejakżadneinnewinnybyć

objęte szczególną ochroną przed upolitycznianiem,

pragnę zapytać Pana Premiera: Jaki jest powód, dla

którego toleruje Pan Premier, mimo wielokrotnych

zapowiedzi walki o odpartyjnianie spółek Skarbu

Państwa, „kolesiostwo” i nepotyzm – praktykowane

przez swoich byłych i obecnych współpracowników

czy kolegów partyjnych?

Z poważaniem

Poseł Szymon Giżyński

(nr 11664)

do prezesa Rady Ministrów

Urzędu Zamówień Publicznych

przetargowych w języku obcym

Szanowny Panie Premierze!

Urząd Zamówień Pu-

blicznych zaproponował, aby oferty w przetargach

publicznych można było składać w języku obcym.

Uzasadnieniem pomysłu UZP jest chęć ułatwienia

ﬁrmom zagranicznym rywalizacji w pozyskiwaniu

zamówień w Polsce.

Musi budzić zdziwienie, że urzędnicy państwowi

podejmują inicjatywy będące sprzeczne z konstytu-

cją, która wyraźnie mówi, że językiem urzędowym

rzeczniczki UZP Anity Wichniak-Olczak, która w wy-

powiedzi dla jednego z pism branżowych stwierdziła

między innymi: „Decyzję w kwestii języka będzie po-

dejmował zamawiający.

(…)

Obowiązek składania

dokumentów też w języku polskim – tak, jak jest te-

raz – może zniechęcać zagraniczne podmioty do ubie-

gania się o kontrakt”.

W związku z tą absolutnie niezrozumiałą, serwi-

listyczną inicjatywą, która jest zupełnie wyjątkowa

w skali międzynarodowej – nie do pomyślenia jest,

żeby Francuzi czy Niemcy pozwolili na składanie

ofert w języku obcym – proszę Pana o odpowiedź na

pytania:

336

Czy decyzja o tym, że oferty w przetargach pu-

blicznych będą mogły być składane w języku obcym,

została już formalnie zatwierdzona?

Jeśli pomysł ofert w języku obcym zostanie zale-

galizowany prawnie, musi spowodować, że samorzą-

dy będą wydawały dodatkowe pieniądze na zatrud-

nienie sztabu tłumaczy, co z pewnością podniesie

koszty samego przetargu – przede wszystkim prze-

niesie te koszty z zagranicznego inwestora na stronę

polską.

Zagraniczne ﬁrmypowinnywPolsceinwe-

stować, a nie zgarniać łakome kąski przy inwesty-

cjach samorządowych czy rządowych.

Taka decyzja

uprzywilejowuje ﬁrmy obce kosztem polskich.

Czy

ministerstwo bierze pod uwagę również ten aspekt

usankcjonowania skandalicznego projektu?

Z poważaniem

Poseł Szymon Giżyński

(nr 11665)

do ministra środowiska

w sprawie zapobieżenia zapowiedzianym

przez niektóre samorządy, nieuzasadnionym,

Szanowny Panie Ministrze!

Nowelizacja ustawy

gminy muszą przejąć odpowiedzialność za odpady

i ustalenie stawek opłat za ich odbiór i zagospodaro-

wanie.

Są cztery możliwości ustalenia stawek przez

samorządy: od liczby osób zamieszkujących daną nie-

ruchomość, od powierzchni danego lokalu, od zużycia

wody, w formie ryczałtu od gospodarstwa domowego.

W lipcu przyszłego roku gminy zajmą się wywozem

i zagospodarowaniem śmieci.

Konsekwencją ustawy

będzie wybór – w przetargu – ﬁrmyiokreśleniezgóry

stawki za usługę.

Ponieważ koszty, jakie poniosą miesz-

kańcy, gminy muszą określić do końca 2012 r., już dziś

pojawiają się informacje o ich wielkości.

W niektórych

miastach ceny wywozu śmieci ustalono na poziomie

100-krotnie większym niż to ma miejsce obecnie.

Czy w związku z tym, że nieustannie rosną kosz-

ty utrzymania polskich rodzin, nie uważa Pan Mini-

ster za uzasadnione wprowadzenie – na mocy regu-

lacji prawnej – ograniczeń kwotowych dla oferowa-

nych przez ﬁrmyusług?

Z poważaniem

Poseł Szymon Giżyński

(nr 11666)

do ministra środowiska

w sprawie

zasobów gazu łupkowego w Polsce

doniesienia prasowe opracowywane

przez wielkie koncerny naftowe

Szanowny Panie Ministrze!

Brak rzetelnej i sys-

tematycznej informacji dotyczącej oceny zasobności

polskich złóż gazu łupkowego oraz możliwości jego

wydobycia powoduje, że coraz więcej pojawia się

w prasie europejskiej doniesień pochodzących ze źró-

deł związanych z koncernami gazowymi, które pod-

ważają nie tylko ilościowe, ale również jakościowe

walory naszych złóż.

Propaganda na temat szkodli-

wości dla środowiska metody szczelinowania hydrau-

licznego, wykorzystywanej dla pozyskania gazu z łup-

ków, staje się dodatkowym argumentem w walce

potentatów gazowych z przyszłą konkurencją.

W związku z coraz bardziej nasilającymi się, opi-

sanymi wyżej zjawiskami, pragnę zapytać Pana Mi-

nistra: Jak zamierza Pan Minister zmienić politykę

informacyjną dotyczącą eksploatacji polskich złóż

gazu łupkowego, aby zneutralizować wpływ lobby

koncernów gazowych, zniechęcających światowe ﬁr-

my do inwestowania w polskie łupki?

Z poważaniem

Poseł Szymon Giżyński

(nr 11667)

do ministra nauki i szkolnictwa wyższego

w sprawie wyników raportu NIK

na temat kształcenia i doskonalenia

Szanowna Pani Minister!

30 października bieżą-

cego roku Najwyższa Izba Kontroli opublikowała wy-

niki raportu dotyczącego kształcenia i doskonalenia

zawodowego nauczycieli.

Wnioski pokontrolne doty-

czą, między innymi, wyższych uczelni posiadających

kierunki pedagogiczne.

W siedmiu kontrolowanych uczelniach NIK wy-

kazała: zaniżanie wymiaru godzin w grupie przed-

miotów pedagogicznych i niewyodrębnienie ich w pla-

nie studiów; zaniedbania w zapewnieniu praktyk

nauczycielskich w wymaganym zakresie; brak nad-

zoru nad przebiegiem praktyk.

337

Niemal połowa studentów, którzy wypełnili ankietę

przygotowaną i przeprowadzoną przez NIK, stwierdzi-

ła, że zajęcia psychologiczno-pedagogiczne nie w pełni

przygotowują ich do podjęcia roli wychowawcy.

Czy w ministerstwie, w związku z zawartymi

w raporcie NIK wnioskami, podjęte zostaną działa-

nia, aby uczelnie pedagogiczne, których roli w proce-

sie kształcenia przyszłych pedagogów nie sposób

przecenić, rzetelnie wypełniały założenia procesu

edukacji i praktycznego wykorzystania zdobytej

przez studentów wiedzy?

Czy planowane jest wdrożenie nowego programu

zajęć psychologiczno-pedagogicznych, aby przyszli

nauczyciele stali się również odpowiednio przygoto-

wani do pełnienia roli wychowawcy skutecznie ra-

dzącego sobie również z problemami natury egzy-

stencjalnej dotykającymi współczesną młodzież?

Z poważaniem

Poseł Szymon Giżyński

do ministra edukacji narodowej

Karta Nauczyciela zobowiązuje wykonujących za-

wód nauczycielski do stałego podnoszenia kwaliﬁkacji.

Obowiązek ten wymusza zwłaszcza wdrażanie w szko-

łach nowych podstaw programowych.

Z danych opra-

cowanych na podstawie kontroli NIK wynika, że

w roku szkolnym 2010/2011 trzydzieści trzy procent na-

uczycieli nie uczestniczyło w żadnej z form kształcenia

i doskonalenia zawodowego.

W przypadku nauczycieli

dyplomowanych aż 35% nie uczestniczyło – w kolejnych

trzech latach szkolnych – w żadnych szkoleniach.

Bada-

nie dotyczyło zewnętrznych form kształcenia.

Kolejnym pokontrolnym wnioskiem NIK jest

stwierdzenie, że mimo ukończenia przez nauczycieli

konkretnych szkoleń nie byli oni przez dyrektora pla-

cówki wykorzystywani zgodnie z uzyskanymi kwali-

ﬁkacjami(jednapiątaspośródkontrolowanychna-

uczycieli).

Zdaniem NIK jest to spowodowane bra-

kiem rozpoznania przez dyrektorów szkół potrzeb

oraz bezreﬂeksyjnymwydatkowaniemprzezdyrek-

torów publicznych pieniędzy.

NIK stwierdza również, że brakuje zarówno pla-

cówek doskonalenia nauczycieli, jak i nauczycieli

– doradców metodycznych, co musi przekładać się na

dostępność dokształcania zawodowego.

Czy w związku z raportem NIK podejmie Pani

Minister działania, które będą skutkowały lepszą

dostępnością wszelkich form doskonalenia zawodo-

wego dla nauczycieli wszystkich typów placówek?

Czy ministerstwo posiada prawne możliwości wy-

egzekwowania od dyrektorów szkół racjonalnego wy-

korzystywania kadry nauczycielskiej, stosownie do

kwaliﬁkacji,orazwprowadzeniasystemupremiowa-

nia nauczycieli aktywnych i dbających o stałe do-

kształcanie?

Z poważaniem

Poseł Szymon Giżyński

(nr 11668)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

zapowiedzi utworzenia nowego departamentu

dzianym przez Pana Ministra utworzeniem w Minister-

stwie Rolnictwa i Rozwoju specjalnego departamentu,

który będzie wspierał odbudowę spółdzielczości na wsi,

Jaki jest powód, dla którego, mimo nieustannie za-

powiadanych przez premiera nakazów oszczędzania

w podległych mu instytucjach, powołujemy w Minister-

Dlaczego wspieranie spółdzielczości na wsi nie jest

możliwe w ramach struktur istniejących już w mini-

sterstwie?

Z poważaniem

Poseł Szymon Giżyński

(nr 11669)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

Szanowny Panie Ministrze!

4 października bieżą-

cego roku Międzynarodowa Koalicja dla Ochrony

Polskiej Wsi (ICPPC), największa polska organizacja

zajmująca się problemami GMO, wydała oświadcze-

338

nie, które uznało wielkie znaczenie badań nad zagro-

żeniami zdrowotnymi ze strony GMO przeprowadzo-

nych przez prof. Seraliniego, ale również poparło

w pełni apel wiceprzewodniczącego Komisji Rolnic-

twa Parlamentu Europejskiego Jóse Bóve’a o natych-

miastowe zawieszenie wszystkich zezwoleń na uprawy

i import roślin GMO.

Podobny apel wystosował w tej

sprawie sprawozdawca ds. GMO z Komisji Ochrony

pieczeństwa Żywności Parlamentu Europejskiego.

Ponieważ wspomniane badania jednoznacznie

wykazały, że dodawanie do pożywienia roślin gene-

tycznie zmodyﬁkowanych wywołuje katastrofalne

skutki dla organizmu (zwiększone ryzyko wystąpie-

nia nowotworów piersi oraz poważnego uszkodzenia

wątroby i nerek u szczurów karmionych genetycznie

modyﬁkowaną kukurydzą NK603 niezależnie od

tego, czy była ona nasycana chwastobójczym Roun-

dupem), na co zareagował francuski premier, zlecając

ministerstwu ekologii, rolnictwa i gospodarki żywno-

ściowej: „ (…) wnieść na szczeblu europejskim rządo-

wy wniosek o całkowitą rewizję unijnych ram praw-

nych odnośnie do oceny, udzielania zezwoleń i kontro-

li GMO i pestycydów” (wg oświadczenia francuskiego

ministerstwa rolnictwa).

Pragnę zapytać Pana Ministra:

Czy mając na uwadze niepokój (dotyczący bezpie-

czeństwa zdrowotnego), który mogły wywołać, rów-

nież w Polsce, wyniki badań francuskiego uczonego,

ministerstwo podejmie działania zmierzające do

wprowadzenia całkowitego zakazu upraw GMO i im-

portu roślin GMO na terytorium naszego kraju?

Czy ministerstwu znane są: apel wiceprzewodni-

czącego Komisji Rolnictwa Parlamentu Europejskie-

go Jóse Bóve’a o natychmiastowe zawieszenie wszyst-

kich zezwoleń na uprawy i import roślin GMO, apel

sprawozdawcy ds. GMO z Komisji Ochrony Środowi-

ska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeń-

stwa Żywności Parlamentu Europejskiego i czy mi-

nisterstwo poprze te stanowiska?

Z poważaniem

Poseł Szymon Giżyński

(nr 11670)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie próby wywarcia przez

Szanowny Panie Ministrze!

31 października br.

Komisja Europejska wydała oświadczenie w obronie

wokalisty jednego ze znanych zespołów rockowych,

który dopuścił się publicznego bezczeszczenia Biblii,

obrażając w ten sposób uczucia religijne milionów

wierzących chrześcijan i wyznawców judaizmu, dla

których jest ona świętą księgą.

Stwierdzenie KE, że

oskarżanie zespołu muzycznego o obrazę uczuć reli-

gijnych jest niezgodne z wartościami Unii Europej-

skiej (co podał serwis EUObserver.com), jest ogrom-

nym nadużyciem i próbą naruszenia niezawisłości

sądów w Polsce.

Zarzucanie Polsce nierespektowania Europejskiej

Konwencji Praw Człowieka w kontekście działań, któ-

re mają – przez publicznie wygłaszane oszczerstwa

i czyny świętokradcze – zdyskredytować ogromną rze-

szę wierzących obywateli, jest tym bardziej niezrozu-

miałe, że daje w ten sposób prawo do dyskryminacji

na tle światopoglądu i wyznawanej religii.

W związku z tą bezprecedensową sytuacją, która

jest w sposób oczywisty próbą wywierania nacisku

na niezawisłą instytucję, jaką jest Sąd Okręgowy

w Gdańsku, który ma rozstrzygnąć sprawę wokali-

Czy podjął Pan jako minister sprawiedliwości sto-

sowne kroki, kto i dlaczego zainteresował Komisję

Europejską sprawą polskiego wokalisty?

ciwstawienia się tej bezpośredniej ingerencji Komisji

Europejskiej w działania polskiego wymiaru sprawie-

dliwości, która pozostawiona bez reakcji może stać się

krokiem do ograniczenia jego niezawisłości?

Z poważaniem

Poseł Szymon Giżyński

(nr 11671)

do ministra środowiska

w sprawie zapowiadanego przez dyrekcję

Tatrzańskiego Parku Narodowego

usunięcia krzyża z Rysów

Szanowny Panie Ministrze!

Dyrekcja Tatrzań-

skiego Parku Narodowego wyraziła wolę usunięcia

krzyża z Rysów.

Uzasadnieniem decyzji, którą przy-

toczył w rozmowie z mediami dyr. Paweł Skawiński,

jest – według dyrektora TPN – brak stosownych po-

zwoleń na jego postawienie i niechęć dyrekcji do „tego

rodzaju upiększania” Tatr.

Dziwić musi, że pomimo, iż: pierwszy krzyż na

Rysach ustawiono w 1938 r., a zdemontowali go

Niemcy w czasie II wojny światowej (co jest historycz-

nie udokumentowane); a także pomimo obecności

krzyża na szczytach Grzesia w Tatrach Zachodnich,

Giewoncie i Gerlachu – dyrekcja Tatrzańskiego Par-

339

ku Narodowego nie widzi możliwości pozostawienia

krzyża na najwyższym szczycie polskich Tatr.

Wobec tego trudnego do zrozumienia – zwłaszcza

w kontekście krzyża, najważniejszego dla Polaków

symbolu wiary i tożsamości narodowej – „zatroska-

nia o estetykę” Tatr dyrekcji Tatrzańskiego Parku

Narodowego pragnę zapytać Pana Ministra:

TPN w sprawie zdemontowania krzyża postawionego

na najwyższym szczycie polskich Tatr?

Poseł Szymon Giżyński

(nr 11672)

do ministra zdrowia

w sprawie postulatów lekarzy

przygotowujących się do państwowego

anestezjologii i intensywnej terapii

Szanowny Panie Ministrze!

27 października br.,

zgodnie z obowiązującymi przepisami, grupa lekarzy

przystąpiła do państwowego egzaminu specjalizacyj-

nego w dziedzinie anestezjologii i intensywnej tera-

pii.

Egzaminu nie zdało aż 85% przystępujących.

Tylko trzy osoby spośród zdających uzyskały wynik

powyżej 80 punktów (na 120 możliwych); nikt nie

przekroczył 90 punktów.

W związku z tą sytuacją lekarze napisali list

otwarty do mediów, w którym protestują przeciw nie-

zrozumiałym zasadom, według których egzamin jest

przeprowadzany.

Podkreślają w nim, że: „ (…) przy -

gotowując się do egzaminu, lekarze musieli przeczy-

tać kilkadziesiąt pozycji książkowych oraz dodatko-

wo wytyczne oraz inne materiały, o łącznej liczbie

20–30 tys. stron.

Wykaz literatury nie zawiera jed-

nak uszeregowania tych materiałów źródłowych pod

względem istotności zarówno dla codziennej prakty-

ki, jak i pod kątem egzaminu testowego.

Pytania te-

stowe przeprowadzonego w wyżej wymienionym ter-

minie egzaminu były w naszej ocenie niejednokrotnie

nadmiernie szczegółowe, dotyczyły na przykład le-

ków niedopuszczonych aktualnie do użytku na tery-

torium RP.

Stopień szczegółowości poruszanych za-

gadnień teoretycznych nie przystawał do realnej pra-

cy lekarza praktyka ani też do trybu i sposobu odby-

tego przez sześć lat specjalizacji szkolenia”.

Czy w związku z tą niezrozumiałą sytuacją,

zwłaszcza wobec faktu, że w przypadku europejskie-

go egzaminu w dziedzinie anestezjologii i intensyw-

nej terapii, honorowanego przez Centrum Egzami-

nów Medycznych i konsultanta krajowego w dziedzi-

nie anestezjologii i intensywnej terapii, istnieje ujed-

nolicona i spójna z późniejszymi pytaniami testowy-

mi lista podręczników, zgodna z wiedzą wymaganą

w praktyce, spełni Pan Minister oczekiwania i postu-

laty przyszłych lekarzy anestezjologów i przedstawi

do publicznej oceny i weryfikacji pytania testowe

z opisywanego egzaminu?

Z poważaniem

Poseł Szymon Giżyński

(nr 11673)

do prezesa Rady Ministrów

Szanowny Panie Premierze!

Według podanych

przez pełnomocnik rządu do spraw równego trakto-

wania Agnieszkę Kozłowską-Rajewicz informacji

wniosek w sprawie ratyﬁkacjikonwencjibioetycznej

jest już gotowy.

24 października br. wysłano go do

wszystkich resortów; 14 listopada mają zostać roz-

patrzone zgłoszone przez ministerstwa ewentualne

uwagi.

Zapowiedział Pan Premier szybką ratyﬁkację

Według słów pani minister Kozłowskiej-Rajewicz

konwencja wprowadza pewne zakazy, do których nie

mamy przepisów wykonawczych.

Co wobec tego

oznaczają dokładnie słowa Pana Premiera o szybkiej

ratyﬁkacjikonwencji?

Czyzgłosimyzastrzeżeniado

tych artykułów, podobnie jak w wypadku art. 21, któ-

ry mówi o zakazie osiągania zysku i wykorzystywa-

nia części ciała ludzkiego (w określonych sytuacjach

polskie prawo przewiduje możliwość płacenia na

przykład za rzadkie grupy krwi)?

Polska podpisała konwencję bioetyczną Rady Eu-

ropy z 1997 r. i do dziś jej nie ratyﬁkowała.

Cojest

powodem, dla którego nagle zdecydowano o przyspie-

szeniu decyzji o jej ratyﬁkacji?

Konwencja zakazuje praktyk eugenicznych.

Zgod-

nie z jej zapisami, jeżeli prawo zezwala na stosowanie

metody in vitro, przeprowadzanie takich badań, po-

winno zapewnić embrionom odpowiednią ochronę.

Czy kiedy polskie prawo dopuszcza, aby po trzech

miesiącach ciąży mnogiej z przyczyn medycznych po-

zwalano na uśmiercanie kilkorga dzieci dla dobra

jednego, najsilniejszego, które wybrano, możliwa jest

ratyﬁkacjakonwencji?

340

Czy wobec wielu bardzo ważnych problemów

etycznych, których dotyczy konwencja, przewiduje

Pan Premier przed jej ratyﬁkacjąszerokiekonsulta-

cje społeczne?

Z poważaniem

Poseł Szymon Giżyński

(nr 11674)

do ministra transportu,

wielkości kar pobieranych przez

za przejechanie odcinka drogi bez

Szanowny Panie Ministrze!

Krajowa Izba Gospo-

darcza zwróciła uwagę, że już 10 miesięcy temu za-

powiedział Pan Minister nowelizację prawa, które

określa, że za przejechanie odcinka drogi bez urzą-

dzenia pokładowego i bez opłaty Główny Inspektorat

Transportu Drogowego będzie pobierał kary w wy-

sokości 3 tys. zł.

Przepis ten jest szczególnie dotkliwy

dla małych ﬁrmprzewozowych,któremogąniewy-

trzymać takich obciążeń ﬁnansowych.

Problemtkwi

bowiem w objaśnieniu, czym w tej regulacji jest od-

cinek drogi.

Ustalone zostało, że wyznaczają go dwie

przecznice.

Taki zapis powoduje, że długość odcinka

nie zależy od faktycznie przejechanych kilometrów,

tylko od ilości skrzyżowań znajdujących się na poko-

nanej trasie.

Przejechanie na przykład dwudziestu kilometrów

jednej trasy może oznaczać dla systemu pokonanie

dziesięciu odcinków (bo tyle jest na niej skrzyżowań).

Na innej trasie jeden odcinek może mieć długość na-

wet kilkunastu kilometrów.

Ukarany kierowca w pierw-

szym przypadku zapłaci aż 30 tys. zł, w drugim

– skończy się na jednej stawce w wysokości 3 tys.

Prawo, które obowiązuje obecnie, wywołuje protesty

przewoźników, którzy żądają jasnych zasad nakłada-

nia kar.

Proszę Pana Ministra o odpowiedź: Kiedy zreali-

zuje Pan Minister zapowiedzianą 10 miesięcy temu

nowelizację prawa dotyczącego zasad określania

wielkości kar za przejechanie odcinka drogi bez urzą-

Z poważaniem

Poseł Szymon Giżyński

(nr 11675)

do ministra zdrowia

w sprawie wprowadzenia masowych

cja Zdrowia (WHO) alarmuje, że zakażenia pneumo-

kokowe są jedną z głównych przyczyn zachorowalno-

ści i umieralności dzieci na świecie.

Co roku w wyni-

ku chorób pneumokokowych umiera ponad 1,5 mln

dzieci.

Najbardziej zagrożoną grupą są dzieci do 5.

roku życia.

Przebieg kliniczny chorób wywołanych

przez pneumokoki jest wyjątkowo ciężki, zaś setki ty-

sięcy zmagają się z ciężkimi, nieodwracalnymi powi-

kłaniami uniemożliwiającymi samodzielne funkcjono-

wanie, gdyż dochodzi do uszkodzeń neurologicznych,

tj. niedosłuch, zaburzenia widzenia, stacjonarne wo-

dogłowie, lekooporna padaczka, niedowład kończyn.

Proﬁlaktyczneszczepieniedziecimożezapobiec

tym tragediom.

WHO zaleca wprowadzenie skoniu-

gowanej szczepionki przeciwko pneumokokom do na-

rodowych programów szczepień jako działanie prio-

rytetowe we wszystkich krajach.

Zakażenia pneumo-

kokowe znalazły się wraz z malarią na pierwszym

miejscu oﬁcjalnej listy najpoważniejszych chorób,

którym można zapobiegać poprzez szczepienia.

Aby

zapewnić dziecku najlepszą ochronę, rutynowe szcze-

pienia przeciwko pneumokokom powinny być rozpo-

czynane przed ukończeniem 6. miesiąca życia.

Polska

jest jednym z ostatnich krajów Unii Europejskiej,

które powszechnych szczepień przeciwko tym bakte-

riom jeszcze nie wprowadziły do kalendarza.

Są na

liście szczepień zalecanych.

Częstość występowania chorób pneumokokowych

w Polsce oraz oporność szczepów pneumokoka na sto-

sowane rutynowo antybiotyki budzą zaniepokojenie

polskich profesjonalistów medycznych.

Wprowadze-

nie szczepień przeciwko pneumokokom dla wszyst-

kich dzieci w ramach kalendarza szczepień rekomen-

duje Pediatryczny Zespół Ekspertów ds. Programu

Szczepień Ochronnych działający przy ministrze

zdrowia oraz Polska Grupa Robocza ds. Inwazyjnej

Choroby Pneumokokowej.

Jednak od 2007 r. nie wprowadzono żadnych

zmian spośród proponowanych przez Pediatryczny

Zespół Ekspertów ds. PSO przy ministrze zdrowia

– poza refundowaniem szczepień przeciwko pneumo-

kokom i ospie wietrznej w wybranych grupach ryzy-

ka, a nie w postulowanej całej populacji małych dzie-

ci, oraz od 2011 r. u dzieci, które urodziły się przed

ukończeniem 37. tygodnia ciąży lub z masą urodze-

niową poniżej 2,5 kg.

Pomimo ogromnego zaangażo-

wania towarzystw naukowych, wielu prezentacji ko-

niecznych zmian podczas obrad Komisji Zdrowia

w Senacie RP, pomimo działań podejmowanych przez

stowarzyszenia pacjentów i rodziców dzieci poszko-

341

dowanych w wyniku inwazyjnych zakażeń wywoła-

nych przez groźne bakterie nie poszerzono pakietu

szczepień ﬁnansowanychzbudżetuMZ.

Pediatryczny Zespół Ekspertów ds. Programu

Szczepień Ochronnych (PZE ds. PSO) wśród wyzna-

czonych na lata 2010–2014 priorytetów na pierwszym

miejscu postawił wprowadzenie masowych szczepień

wszystkich dzieci do lat dwóch przeciwko inwazyjnej

chorobie pneumokokowej w ramach szczepień obo-

wiązkowych, refundowanych w „Programie szcze-

pień ochronnych” (PSO).

Nadanie proﬁlaktycepneu-

mokokowej rangi priorytetu wynika z sytuacji epide-

miologicznej w kraju – bardzo wysokiego nosiciel-

stwa, dużej liczby zachorowań i rosnącej oporności

Niepokojące jest obserwowane przez naukowców

rosnące zjawisko oporności pneumokoków na anty-

biotyki.

Kilkadziesiąt lat temu wszystkie typy pneu-

mokoka były wrażliwe na antybiotyki – obecnie jest

wiele opornych.

Coraz częściej niewrażliwości na pe-

nicylinę towarzyszy brak wrażliwości na inne anty-

biotyki, nawet te tzw. ostatniej szansy.

To oznacza,

że lekarz może nie być w stanie pokonać zakażenia

przy użyciu nawet kilku różnych leków.

W krajach powszechnie stosujących szczepionki

tego stopnia, że w przypadku zakażeń nimi można

stosować penicylinę.

Rodzice w Polsce odwlekają decyzję o szczepieniu

ze względu na koszty.

Dzieci przed ukończeniem 2. roku

życia potrzebują trzech dawek, to jest koszt ok.

900 zł, starsze – tylko jednej.

Jednak jak wykazują

dane epidemiologiczne, najwięcej chorób wywołanych

pneumokokami notuje się wśród dzieci, które nie

ukończyły 2 r.ż.

Spójrzmy na szczepienia nie w kate-

gorii kosztów, ale jako na inwestycję w przyszłość.

Korzyści ze szczepień przewyższają poniesione kosz-

ty: eliminują negatywne konsekwencje zdrowotne

związane z chorobą, przynoszą oszczędności dla pa-

cjentów oraz państwa – spadek hospitalizacji, długo-

trwałego leczenia, rehabilitacji, zgonów, zwolnień

lekarskich, zasiłków, rent.

Z pomocą zatroskanym rodzicom coraz częściej

przychodzą samorządy takich miast jak na przykład

Jelenia Góra, Kraków, Kalisz, Katowice.

Od kilku lat

miejskie i gminne pieniądze na zdrowie i proﬁlakty-

kę są w znacznej części przeznaczane właśnie na

szczepienia dla dzieci.

Wśród samorządowych progra-

mów prym wiodą te szerzące wiedzę i namawiające

do proﬁlaktykizakażeńwywoływanychpneumoko-

kami i meningokokami.

Wiedząc, że można zapobiec jednej z najgroźniej-

szych chorób na świecie poprzez szczepienia, chcia-

łybyśmy zwrócić się do Pana Ministra z następujący-

wprowadzenia obowiązkowych szczepień przeciw

pneumokokom dla całej populacji dzieci do 2. r.ż.?

2.

Aktualnie MZ ﬁnansuje szczepienia, a NFZ

nadzoruje ich realizacje.

Czy MZ rozważa projekt

przeniesienia proﬁlaktykidozadańﬁnansowanych

przez NFZ?

Czy w związku z tym ministerstwo za-

mierza wprowadzić zmiany w ustawodawstwie?

3.

Czy w przypadku niewystarczających środków

ﬁnansowychministerstworozważałoprzyjęcieroz-

wiązania problemu ﬁnansowaniaszczepieńprzeciw-

ko pneumokokom na zasadzie partnerstwa z samo-

rządami, tak jak dzieje się w niektórych miastach

w Polsce?

Fundacja „Parasol dla Życia” zorganizował

akcję informacyjną wśród urzędów miast i gmin, co

spotkało się z ogromnym zainteresowaniem takim

współdziałaniem na rzecz zdrowia całej populacji.

4.

Czy możliwe jest ustanowienie becikowego ce-

lowego, tzn. kwoty pieniędzy przeznaczonej dla nowo

narodzonych dzieci w całości lub w części przezna-

czonej na ﬁnansowanieszczepieńochronnych?

5.

Czy możliwe jest wygospodarowanie środków

na kampanię informacyjną w mediach, na plakatach,

w ZOZ, co zmniejszyłoby odsetek osób, które nie mia-

ły wiedzy o skutecznej ochronie przeciwko pneumo-

kokom?

Może potrzebna byłaby akcja wśród samych

lekarzy pediatrów, którzy często zniechęcają do

szczepień dodatkowych, strasząc powikłaniami.

Z poważaniem

Posłanki Krystyna Kłosin

i Elżbieta Gelert

Warszawa, dnia 9 listopada 2012 r.

(nr 11676)

do ministra nauki i szkolnictwa wyższego

problemu plagiatowania prac dyplomowych

Szanowna Pani Minister!

Polskie uczelnie wyższe

borykają się z narastającym problem plagiatowania

prac dyplomowych.

Funkcjonujące obecnie systemy

antyplagiatowe w bardzo niewielkim zakresie są

w stanie zweryﬁkowaćautorstwotekstu.

Istnieje ogromna liczba portali internetowych ofe-

rujących gotowe prace oraz przygotowywanie ich na

zamówienie.

Prawdopodobnie w wielu wypadkach

uczelnie nie potraﬁąodróżnićpracnapisanychsamo-

dzielnie od zawierających kryptocytaty czy napisa-

nych na zamówienie.

Wiele polskich uczelni nie ko-

rzysta z systemów, które pozwalają weryﬁkowaćory-

ginalność prac, mimo iż istnieje wiele programów,

które pozwalają walczyć z tym problemem.

Nieuchronną konsekwencją zjawiska plagiatowa-

nia jest osłabienie gospodarki, sektora publicznego

i obniżenie jakości życia społecznego w Polsce.

Jest

to bardzo istotny problem społeczny.

342

Powszechna dostępność Internetu i fakt przygo-

towywania tekstów studenckich prac w postaci pli-

ków elektronicznych, które bardzo łatwo rozpo-

wszechniać i kompilować metodą: kopiuj – wklej po-

woduje, że niesamodzielność w ich przygotowywaniu

stała się dziś znacznie łatwiejsza i trudniejsza zara-

zem do wykrycia niż kilkadziesiąt lat temu.

Coś, co

przed kilkoma laty zajmowało przynajmniej kilka

dni, dziś dzięki wyszukiwarkom internetowym i edy-

torom tekstu trwa kilkadziesiąt minut.

Mimo że zjawisko plagiatowania od lat powszech-

nie znane jest w środowisku akademickim, sam pro-

blem jest wciąż bagatelizowany.

Świadczy o tym

przede wszystkim brak inicjatyw systemowych słu-

żących likwidacji patologii, ale też praktyczna bez-

karność studentów dopuszczających się plagiatu pra-

cy dyplomowej.

Powodów marginalizowania proble-

mu należy upatrywać przede wszystkim w braku

znajomości skali zjawiska i świadomości wagi proble-

mu oraz wynikającym stąd przyzwoleniu społecznym

na tego typu praktyki.

1.

Czy ministerstwo podejmie działania w zakre-

sie zlikwidowania zjawiska plagiatowania prac dy-

plomowych?

to osiągnąć?

3.

Czy ministerstwo planuje utworzyć jedną bazę

prac dyplomowych z wszystkich uczelni w Polsce?

4.

Czy ministerstwo ureguluje problem plagiato-

wania stosownym rozporządzeniem, według którego

wszystkie uczelnie wyższe będą musiały używać sys-

temów antyplagiatowych?

5.

Czy ministerstwo rozważa możliwość zwiększe-

nia kar dla studentów, którzy dopuszczą się plagiatu?

Poseł Piotr Zgorzelski

Warszawa, dnia 9 listopada 2012 r.

(nr 11677)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Z art. 18 ust. 5 usta-

deksu cywilnego wynika odpowiedzialność odszko-

dowawcza gminy wobec właściciela lokalu mieszkal-

nego z tytułu niedostarczenia osobie uprawnionej,

z mocy wyroku sądowego, lokalu socjalnego.

Odpo-

wiedzialność gminy za niedostarczenie lokalu socjal-

nego osobie uprawnionej z mocy wyroku eksmisyjne-

go nie budzi obecnie wątpliwości.

Podstawą takiej

odpowiedzialności z art. 417 Kodeksu cywilnego jest

wyłącznie niezgodne z prawem działanie lub zanie-

znaczenia jest fakt, czy to działanie lub zaniechanie

było subiektywnie zawinione.

Z istoty tej odpowiedzialności, znajdującej rów-

nież potwierdzenie w orzecznictwie Sądu Najwyższe-

go, wynika, iż odpowiedzialność gminy za szkodę

wynikłą z zajmowania lokalu bez tytułu prawnego

przez osobę uprawioną z mocy wyroku do lokalu so-

cjalnego oraz tej osoby jest odpowiedzialnością in

solidum i jako taka nie ma cech odpowiedzialności

subsydiarnej w stosunku do obowiązku tej osoby wy-

lokatorów.

Przepisy tejże ustawy nakładają na gminę

obowiązek zapewnienia lokali socjalnych, wobec cze-

go zaniechanie wykonania tego obowiązku wyczer-

puje przesłankę niezgodnego z prawem zaniechania,

bez względu na przyczyny – art. 417 Kodeksu cywil-

nego; obiektywne przeszkody na przykład w postaci

braku środków w budżecie uniemożliwiające gminie

dostarczenie lokali socjalnych wszystkim uprawnio-

nym nie niweczą odpowiedzialności odszkodowaw-

czej gminy.

Aktualnie Kodeks cywilny nie zawiera regulacji

bezpośrednio poświęconych odpowiedzialności in so-

lidum, a wszelkie rozważania na jej temat wynikają

z licznego orzecznictwa, w szczególności Sądu Naj-

wyższego, oraz dorobku doktryny prawa.

Właśnie na

takiej podstawie można powiedzieć, iż odpowiedzial-

ność in solidum sprowadza się do możliwości wierzy-

ciela dochodzenia tego samego świadczenia od kilku

dłużników na podstawie tytułów wynikających z od-

rębnych stosunków prawnych łączących go z każdym

z tych dłużników.

Judykatura wypracowała w tym

zakresie stanowisko sprowadzające się do stosowania

wobec takiej odpowiedzialności w drodze analogii

przepisów o solidarności, a przede wszystkim art. 366

Kodeksu cywilnego; w przypadku odpowiedzialności

in solidum należy więc zasądzić całe świadczenie od

każdego z dłużników z zastrzeżeniem, że spełnienie

łych, przy czym aż do zupełnego zaspokojenia wie-

rzyciela wszyscy dłużnicy pozostają zobowiązani.

W kwestii odpowiedzialności subsydiarnej gminy

w stosunku do zobowiązania osoby byłego lokatora,

określonego w art. 18 ust 1 i 3 ustawy o ochronie

praw lokatorów, wykładnia literalna i funkcjonalna

tego artykułu ustawy o ochronie praw lokatorów

i art. 417 Kodeksu cywilnego wyłącza ją; odpowie-

dzialność odszkodowawcza gminy za niedostarczenie

lokalu socjalnego służyć ma ochronie właściciela,

nego.

W konsekwencji gminie, która zapłaciła od-

szkodowanie, przysługuje regres w stosunku do tego

343

rów.

Reasumując przedstawiony stan faktyczny, wnosi-

1.

Czy prawdziwa jest teza o odpowiedzialności

gminy in solidum wraz z osobą będącą byłym loka-

torem wobec właściciela z tytułu niedostarczenia lo-

kalu socjalnego osobie uprawionej z mocy wyroku

sądowego?

2.

Czy prawdziwa jest teza, że uiszczenie właści-

cielowi lokalu przez gminę odszkodowania z tytułu

niedostarczenia lokalu socjalnego osobie uprawionej

z mocy wyroku sądowego zwalnia w tym zakresie

z odpowiedzialności osobę uprawnioną do lokalu so-

cjalnego?

z mocy wyroku sądowego uprawnia gminę, w tym

zakresie, do domagania się od osoby uprawnionej do

lokalu socjalnego regresu?

4.

Czy uzyskane od gminy przez właściciela loka-

lu (spółdzielni mieszkaniowej) odszkodowanie z ty-

tułu niedostarczenia lokalu socjalnego osobie upra-

wionej z mocy wyroku sądowego mieści się w katego-

rii dochodów uzyskanych z gospodarki zasobami

mieszkaniowymi?

Z wyrazami szacunku

Posłowie Jarosław Górczyński

(nr 11678)

do ministra zdrowia

w sprawie aktu wykonawczego

spectrum życia społecznego uregulowanego w usta-

pracodawców najistotniejsza jest kwestia pracowni-

ków stawiających się do pracy po spożyciu alkoholu

i/lub spożywających alkohol podczas pracy.

W przy-

padku uzasadnionego podejrzenia zaistnienia takich

okoliczności kierownik zakładu pracy lub osoba przez

takiego pracownika do wykonywania pracy.

Do dnia 1 lipca 2011 r. weryﬁkacjanastępowała

na wyłączne żądanie pracownika, kiedy to pracodaw-

ca miał obowiązek zapewnienia przeprowadzenia ba-

dania stanu jego trzeźwości.

Na bazie tego stanu

prawnego orzecznictwo sądowe jednoznacznie wska-

zywało, iż odmowa poddania się badaniom trzeźwo-

ści przez pracownika obciążała pracownika i nie po-

zbawiała wiarygodności innych dowodów na tę oko-

liczność, w szczególności zeznań świadków, notatek

służbowych itp.

Począwszy od 1 lipca 2011 r., zweryﬁkowaniesta-

nu trzeźwości lub też jego braku poprzez stosowne

badanie pracownika odbywa się na żądanie kierow-

nika zakładu pracy, a także na żądanie pracownika,

a które to badanie przeprowadza uprawniony organ

Policja; zabiegu pobrania krwi powinien dokonywać

fachowy pracownik służby zdrowia.

Tak więc w ak-

tualnym stanie prawnym, jeżeli pracodawca podej-

mie uzasadnione podejrzenie, iż pracownik stawił się

w trakcie pracy, nie dopuszcza go do pracy, a następ-

nie wzywa Policję i żąda przeprowadzenia badania

trzeźwości pracownika.

Aktem wykonawczym do powyższej ustawy jest

nizmie.

Zgodnie z jego treścią badanie trzeźwości

dychanego powietrza, badanie krwi lub moczu.

Wszystko jest w porządku, kiedy oczywiście pracow-

nik na takie badania wyraża zgodę, problem pojawia

się natomiast, kiedy takiej zgody brakuje; niestety

najczęściej brak jest możliwości współpracy z pracow-

nikiem, któremu pracodawca postawił zarzut nie-

trzeźwości, albowiem taki stan uzasadnia poważne

konsekwencje dla pracownika łącznie z rozwiąza-

cownika.

Problem polega na braku uprawnienia Po-

licji do zmuszenia pracownika wbrew jego woli po-

przez zastosowanie przymusu bezpośredniego, do

poddania się badaniom jego trzeźwości; jedynym wy-

jątkiem jest sytuacja, kiedy pracownik jest podejrza-

ny o popełnienie przestępstwa lub wykroczenia w sta-

nie po spożyciu alkoholu.

Powodem takiej sytuacji

jest niewątpliwie brak dostosowania brzmienia po-

wyższego rozporządzenia do stanu prawnego ustawy

holizmowi, obowiązującego od 1 lipca 2011 r.

Tak więc utrzymywanie się takiego stanu rzeczy

niewątpliwie ogranicza możliwości pracodawców do

wykazania, że ich pracownicy znajdują się w stanie

po spożyciu alkoholu.

Badania na okoliczność zawar-

tości alkoholu w organizmie pozwalają jednoznacznie

określić stan trzeźwości, taka zaś wiedza pozwoliła-

by pracodawcom wykluczyć domniemania w tym za-

kresie, czy też ewentualnie ograniczyć spory sądowe

z pracownikami i konieczność wykazywania pracow-

nikowi faktu bycia w pracy pod wpływem alkoholu

innymi środkami dowodowymi.

Niezwłoczne usunię-

cie dysonansu pomiędzy możliwościami, jakie daje

ustawa, a zapisami rozporządzenia w tym zakresie

jest konieczne i społecznie oczekiwane, w szczególno-

ści przez środowiska pracodawców zmagających się

na terenie zakładu pracy z problemami alkoholowy-

mi swoich pracowników.

344

Reasumując, wnosimy o udzielenie odpowiedzi na

ją uzasadnienie w obowiązującym stanie prawnym?

2.

Kiedy zostanie wydany i opublikowany akt wy-

konawczy do ustawy o wychowaniu w trzeźwości

alne korzystanie przez pracodawców z uprawnień

wynikających z jej art. 17?

Z wyrazami szacunku

Posłowie Jarosław Górczyński

(nr 11679)

do prezesa Rady Ministrów

kredytów przedsiębiorcom

W ostatnim czasie coraz częściej zwracają się do

mojego biura poselskiego właściciele ﬁrm,którzyza-

obserwowali w ostatnim czasie, na podstawie własne-

go doświadczenia, ogromne problemy w uzyskaniu

od banków kredytów na bieżącą działalność.

Sytu-

acja taka wcześniej nie miała miejsca.

Aktualnie dla

właścicieli ﬁrmsytuacjatakastanowiogromnypro-

blem.

Szczególnie trudna sytuacja jest na rynku nie-

ruchomości w tym zakresie.

Właściciele ﬁrm tego

sektora ze względu na ogromne ograniczenia narzu-

cane im mają w niektórych sytuacjach wręcz unie-

możliwioną możliwość otrzymania kredytu.

Dlaczego banki utrudniają ﬁrmomuzyskaniekre-

dytu?

Z czego wynikają zaobserwowane w ostatnim

czasie zmiany w tym zakresie?

Z wyrazami szacunku

Poseł Tomasz Górski

Warszawa, dnia 9 listopada 2012 r.

(nr 11680)

do ministra nauki i szkolnictwa wyższego

w sprawie angielskiego tłumaczenia

dyplomów ukończenia studiów

Zgodnie z obowiązującymi obecnie regulacjami,

absolwenci uczelni wyższych w Polsce, którzy zgło-

szą taką chęć, mogą otrzymać dyplom ukończenia

studiów przetłumaczony na język angielski.

Taka

wersja dyplomu jest dodatkowo płatna.

Jak wskazu-

je stosowana praktyka, tłumaczenie jest niepełne,

przez co wartość tych dyplomów znacznie spada

podczas prób podjęcia pracy na ich podstawie za gra-

nicą.

Dyplom jest w całości tłumaczony na język

angielski, poza oceną na dyplomie oraz osiągniętym

tytułem.

Dla absolwentów stanowi to spory problem

formalny.

Dlaczego dyplomy ukończenia studiów wyższych

nie są w całości tłumaczone na język angielski?

Czy

istnieje możliwość wprowadzenia regulacji, które da-

dzą efekt tłumaczenia dyplomów w całości wraz z oce-

ną i tytułem?

Kiedy będzie możliwe wprowadzenia

takich regulacji?

Z wyrazami szacunku,

Poseł Tomasz Górski

(nr 11681)

do ministra transportu,

Nowelizacja Prawa drogowego, która weszła w ży-

cie w lipcu 2011 r., dotyczyła m.in. fotoradarów ma-

jących za zadanie rejestrowanie wykroczeń drogo-

wych przez kierowców samochodów osobowych i cię-

żarowych.

Jak dotąd jednak nie zostały określone

zasady przechowywania przez Inspekcję Transportu

Drogowego danych z fotoradarów.

Prowadzi to w efek-

cie do wielu absurdalnych sytuacji, ponieważ przepi-

sy prawa przewidują karanie właściciela pojazdu za-

równo za przekroczenie prędkości, jak i za niewska-

zanie osoby, która kierowała pojazdem.

Oznacza to,

że właściciele ﬁrmwzywanisąpodrygoremodpowie-

dzialności karnej do wskazania, kto w danym mo-

mencie prowadził pojazd, natomiast nie mają udo-

stępnianych zdjęć, ponieważ nie ma aktualnie regu-

lacji prawnej w tym zakresie.

Dopiero w sytuacji wsz-

częcia postępowania rozpoznawczego przed sądem,

wobec właściciela, który nie wskaże osoby, która pro-

wadziła pojazd, przedstawiany jest materiał zareje-

strowany przy pomocy fotoradarów.

1.

Z czego wynika ta opieszałość w uzupełnieniu

prawa w tym zakresie?

345

2.

Kiedy wydane zostaną odpowiednie przepisy,

które uregulują kwestie zasad przechowywania

toradarów?

Z wyrazami szacunku,

Poseł Tomasz Górski

(nr 11682)

do ministra transportu,

Obowiązująca obecnie na podstawie ustawy o go-

spodarce nieruchomościami opłata adiacencka upo-

ważnia samorządy do pobierania opłat od właścicieli,

których wartość gruntu wzrosła poprzez podział nie-

ruchomości, scalenie i podział nieruchomości oraz

budowę urządzeń infrastruktury technicznej z udzia-

łem środków Skarbu Państwa lub jednostek samo-

rządu terytorialnego.

Opłata ta może wynosić nawet

do 50% przyrostu wartości nieruchomości.

Zdarzają

się jednak sytuacje, kiedy wzrost wartości nierucho-

mości odbywa się przy współudziale środków ﬁnan-

sowych właściciela danej nieruchomości.

Wówczas

występuje swoista niesprawiedliwość w obciążaniu

tą opłatą takiego właściciela, ponieważ za wzrost

wartości nieruchomości płaci dwukrotnie, poprzez

własne doinwestowanie oraz opłatę adiacencką.

wych ulg w opłatach adiacenckich dla właścicieli,

których wartość nieruchomości wzrosła przy współ-

udziale ich inwestycji?

Z wyrazami szacunku,

Poseł Tomasz Górski

(nr 11683)

do ministra transportu,

od wód opadowych

Zgodnie z założeniami projektu ustawy o zbioro-

niu ścieków wprowadzony ma być podatek od wód

opadowych, który powinien być opłacany od każdej

powierzchni zanieczyszczonej o trwałej nawierzchni.

W praktyce oznaczać będzie konieczność płacenia

tego podatku m.in. od portów, lotnisk, terenów prze-

mysłowych, handlowych, usługowych i składowych,

baz transportowych oraz dróg, parkingów, dachów,

betonowych podjazdów pod domami oraz osiedlowych

chodników.

W efekcie doprowadzi to do obciążenia

jego kosztami przedsiębiorców, handlowców oraz oso-

by posiadające własny dom lub mieszkanie zarządza-

ne przez wspólnotę, jeżeli korzystają z gminnej ka-

nalizacji.

Zgodnie z obecnie obowiązującymi przepi-

sami deszczówka, która spływa z dachu nie jest trak-

towana jako ściek i opłata za nią nie jest pobierana.

Zmiany, które zostały zaproponowane w tym zakre-

sie spowodują natomiast konieczność pobierania ta-

kich opłat.

Inicjatywa ta ma służyć poprawieniu sy-

tuacji budżetów gminnych.

Dlaczego ratowanie budżetu ma odbywać się po-

przez nakładanie kosztów na obywateli?

Od kiedy za-

cznie obowiązywać ewentualny obowiązek opłacania

podatku od wód opadowych?

Czy zostaną określone

odgórne ramy w kwestii wysokości tego podatku?

Z wyrazami szacunku,

Poseł Tomasz Górski

(nr 11684)

do ministra edukacji narodowej

zdawania religii na maturze

jako przedmiotu dodatkowego

Komisja Wychowania Katolickiego podniosła pro-

blem odkładanego w czasie wprowadzenia religii na

maturze jako przedmiotu dodatkowego.

Sprawa jest

ważna, ponieważ w tym roku wchodzi do szkół ponad-

gimnazjalnych nowa podstawa programowa, na pod-

stawie której zdawana będzie matura w 2015 r.

Argu-

mentem przemawiającym za wprowadzeniem takiej

zmiany jest fakt, że od wielu lat na uczelniach publicz-

nych prowadzone są studia z teologii katolickiej.

Dlaczego decyzja w tym zakresie jest opóźniana?

Kiedy podany zostanie dokładny termin wprowadzenia

na maturze religii jako przedmiotu dodatkowego?

Z wyrazami szacunku,

Poseł Tomasz Górski

346

Interpelacja

(nr 11685)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie zatrudniania księży na stanowiskach

dyrektorów w niepublicznych przedszkolach

paraﬁalnych, na przykładzie

Niepublicznego Przedszkola Paraﬁalnego

w Zdunach

Szanowny Panie Ministrze!

W związku z zakwe-

stionowaniem przez urzędnika ZUS zatrudnienia

księdza proboszcza na stanowisku dyrektora w Nie-

publicznym Przedszkolu Paraﬁalnym w Zdunach,

działając na podstawie art. 192 Regulaminu Sejmu

RP, składam na ręce Pana Ministra interpelację.

Niepubliczne Przedszkole ParaﬁalnewZdunach

to tradycja.

Wszystko zaczęło się około 1880 r., siostry

miłosierdzia pod wezwaniem św. Wincentego a Pau-

lo zaczęły prowadzić ochronkę dla polskich dzieci.

W 1963 r. sytuacja, jaka zaistniała w Polsce, zmusiła

ówczesnego księdza proboszcza M. Kwiatkowskiego

do przeniesienia ochronki do zakrystii.

Ksiądz pro-

boszcz Jan Orpel przeniósł ochronkę do nowo wybu-

dowanego domu katechetycznego.

Od 1982 r. ochron-

ka przeistoczyła się w Niepubliczne Przedszkole

Paraﬁalne,wktórymdyrektoremjestzawszeksiądz

proboszcz tej paraﬁi.

Przedszkolesłużydzieckuijego

rodzinie, uczy życia opartego na fundamencie wiary,

wprowadza w świat kultury i wartości chrześcijań-

skich.

W roku 2003 ksiądz biskup Stanisław Napierała,

ordynariusz diecezji kaliskiej, powołał księdza A. N.

na stanowisko proboszcza paraﬁiśw.

JanaChrzcicie-

la w Zdunach, powierzając jednocześnie księdzu pro-

boszczowi prowadzenie paraﬁi i beneﬁcjum, czyli

wszystkie sprawy materialne związane z paraﬁą,np.

ziemie, budynki, kościół, przedszkole, probostwo, wi-

kariat, dom katechetyczny itd.

Zgodnie ze statutem Niepublicznego Przedszkola

Paraﬁalnego w Zdunach, dyrektorem przedszkola

jest proboszcz paraﬁi(§3pkt5)izgodniezobowią-

zującymi przepisami ksiądz proboszcz odprowadzał

należne składki do Zakładu Ubezpieczeń Społecz-

nych w Ostrowie Wlkp. oraz do Urzędu Skarbowego

w Krotoszynie.

Nikt przez 8 lat nie zakwestionował

zasadności pobierania przez księdza proboszcza wy-

nagrodzenia z tytułu zatrudnienia na stanowisku

dyrektora Niepublicznego Przedszkola Paraﬁalnego

w Zdunach.

Aż tu nagle urzędniczka Zakładu Ubez-

pieczeń Społecznych w Ostrowie Wlkp. zakwestiono-

wała zatrudnienie księdza proboszcza na stanowisku

dyrektora Niepublicznego Przedszkola Paraﬁalnego

w Zdunach, jako argument podając, iż ksiądz pro-

boszcz nie ma nad sobą zwierzchnika, któremu byłby

podporządkowany.

1.

Czy w ramach przysługującej Kościołowi kato-

lickiemu autonomii przy tworzeniu i prowadzeniu

przedszkoli paraﬁawZdunachmiałaprawowstatu-

cie przedszkola ustalić, iż każdorazowy proboszcz tej

paraﬁijestzmocyprawazatrudnianynastanowisku

dyrektora przedszkola paraﬁalnego?

2.

Czy ksiądz biskup diecezjalny, pod zwierzch-

nictwem którego pełni posługę ksiądz proboszcz, jest

jego zwierzchnikiem również w sprawach prowadzo-

nej jednostki oświatowej, jaką jest przedszkole para-

ﬁalne?

3.

Czy statut przedszkola, na podstawie którego

ta placówka działa, nic nie znaczy dla urzędnika Za-

kładu Ubezpieczeń Społecznych?

4.

Czy paraﬁajakosamodzielnypodmiotprawa

polskiego może być też pracodawcą?

5.

Czy akt powołania przez księdza biskupa na

stanowisko proboszcza paraﬁimożestanowićpodsta-

wę nawiązania stosunku pracy?

Z poważaniem

Poseł Jan Dziedziczak

Warszawa, dnia 9 listopada 2012 r.

(nr 11686)

do ministra edukacji narodowej

Szanowna Pani Minister!

Na stronie piątej „In-

formacji Najwyższej Izby Kontroli w sprawie organi-

zacji i ﬁnansowaniakształceniaidoskonaleniazawo-

dowego nauczycieli” czytamy: Najwyższa Izba Kon-

troli oceniła negatywnie realizację zadań przez skon-

trolowane organy prowadzące szkoły oraz wojewódz-

kie placówki doskonalenia nauczycieli i szkoły pu-

bliczne w zakresie doskonalenia zawodowego nauczy-

cieli, a także przez szkoły wyższe w zakresie kształ-

cenia nauczycieli.

System kształcenia i doskonalenia

zawodowego nauczycieli nie zapewnia dostatecznego

W związku z taką dramatyczną diagnozą NIK

pującej sprawie:

Jakie działania planuje kierowane przez Panią

ministerstwo, aby naprawić tak fatalny stan rzeczy?

Z wyrazami szacunku

Poseł Włodzimierz Bernacki

Warszawa, dnia 9 listopada 2012 r.

347

Interpelacja

(nr 11687)

do ministra zdrowia

We wrześniu 2011 r. oﬁcjalnieoddanodoużytku

Wojewódzki Szpital Specjalistyczny w Słupsku.

Już w roku 1977 budowa szpitala w Słupsku zo-

stała uwzględniona w „Programie rozwoju ochrony

zdrowia i pomocy społecznej w województwie słup-

skim na lata 1977–1990”.

W roku 1986 rozpoczęto budowę szpitala jako

zadanie pod nazwą: Wojewódzki szpital w budowie

w Słupsku.

Budowa szpitala w Słupsku była ﬁnansowanaze

środków publicznych i realizowana kolejno przez:

— lata 1986–1990 – Urząd Wojewódzki w Słup -

sku, Wydział Zdrowia i Opieki Społecznej,

— lata 1994–1998 – inwestycja wpisana do wyka -

zu inwestycji centralnych,

— lata 1999–2002 – samorząd województwa po -

morskiego,

— lata 2003–2006 – miasto Słupsk,

— lata 2007–2011 – samorząd województwa po -

morskiego.

Całkowity koszt budowy szpitala w latach 1986–

–2011 wyniósł 328 895 108 zł, natomiast koszt wy-

posażenia szpitala wyniósł 87 803 006 zł.

W latach 2005–2010 miasto Słupsk przekazało na

budowę szpitala wojewódzkiego w Słupku kwotę

18 598 449 zł oraz kwotę 3 150 000 zł na zakup wy-

sokospecjalistycznego sprzętu medycznego.

W dniu 29.10.2012 r. gazeta „Głos Pomorza” po-

dała, że prawdopodobnie w roku 2013 dojdzie do ko-

mercjalizacji Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycz-

nego w Słupsku – źródło: http://www.strefabiznesu.

gp24.pl/artykul/szpital-w-slupsku-do-komercjalizacji.

Gazeta podaje: Zgodnie z planami urzędu mar-

szałkowskiego w przyszłym roku ma dojść do komer-

cjalizacji szpitala w Słupsku.

Szpital już przygotował

biznesplan, który ma rozpocząć dyskusję nad jego

przekształceniem w spółkę.

Ponieważ nasz szpital nie ma dużych długów, to

nie będzie przekształcany w pierwszej kolejności.

Ko-

mercjalizacja jednak nie będzie oznaczała prywaty-

zacji – zapewnia radny Marek Biernacki.

pytanie:

1.

Czy do Pana Ministra wpłynął wniosek od mar-

szałka województwa pomorskiego w sprawie prze-

kształcenia Wojewódzkiego Szpitala Specjalistyczne-

go w Słupsku w spółkę?

kształcanie Wojewódzkiego Szpitala Specjalistyczne-

3.

Czy Pan Minister popiera komercjalizację szpi-

tala (w mojej ocenie komercjalizacja może prowadzić

do prywatyzacji szpitala), w sytuacji gdy Wojewódzki

Szpital Specjalistyczny w Słupsku został w całości

sﬁnansowanyześrodkówpublicznychwwysokości

ok. 400 mln zł, został oddany do użytku w roku 2011

i nie generuje strat?

4.

Czy w ocenie Pana Ministra w przypadku

komercjalizacji przez marszałka województwa po-

morskiego Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycz-

nego w Słupsku miasto Słupsk ze względu na ponie-

sione nakłady ﬁnansowenabudowęszpitalawwyso-

kości 20 mln zł powinno otrzymać udziały w spółce?

5.

Jakie w ocenie Pana Ministra są gwarancje, że

po komercjalizacji Wojewódzkiego Szpitala Specjali-

stycznego w Słupsku i przekształceniu go w spółkę nie

nastąpi prywatyzacja poprzez sprzedaż udziałów?

Z poważaniem

Poseł Jolanta Szczypińska

Słupsk, dnia 9 listopada 2012 r.

Interpelacja

(nr 11688)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie praktycznego funkcjonowania

przepisów ustawy o ochronie roślin

W związku z coraz bardziej restrykcyjnym podej-

ściem do ochrony środowiska przepisy ustawy o ochro-

nie roślin nakładają na właścicieli gospodarstw rol-

nych coraz więcej obowiązków, m.in. jednym z usta-

wowych obowiązków dla właścicieli gospodarstw

rolnych jest kontrola opryskiwaczy w odstępach nie

dłuższych niż 3 lata pod kątem ich sprawności tech-

nicznej, aby opryskiwacze używane do środków

ochrony roślin były sprawne w zakresie wymaganym

przez prawo.

Badania te prowadzone są przez specja-

listyczne jednostki organizacyjne (stacje kontroli

opryskiwaczy) upoważnione przez wojewódzkie in-

spektoraty Państwowej Inspekcji Ochrony Roślin

i Nasiennictwa.

Podczas kontroli opryskiwacza mają

być wykrywane usterki zwykle trudne do stwierdze-

nia przez użytkownika sprzętu.

Mają być usunięte

na miejscu, tak aby opryskiwacz był w pełni sprawny.

Wyniki badania technicznego opryskiwacza doku-

mentuje się w protokole kontroli.

Jego oryginał otrzy-

muje posiadacz opryskiwacza, a kopia pozostaje w SKO.

W razie stwierdzenia niesprawności w protokole za-

mieszcza się zalecenia dotyczące usunięcia usterek,

a opryskiwacz jest kierowany na powtórne badanie.

Po spełnieniu wszystkich wymogów wydawane jest

zaświadczenie potwierdzające sprawność techniczną

opryskiwacza, który zostaje oznakowany indywidu-

alnym numerem kontrolnym.

Znaku tego nie wolno

348

niszczyć ani usuwać (jest drukiem ścisłego zaracho-

wania), potocznie jest on nazywany naklejką, którą

oznakowuje się opryskiwacz.

Jak twierdzą specjaliści, sprawny opryskiwacz to

nie tylko wywiązanie się z prawnego obowiązku.

To

również dbałość o bezpieczeństwo ludzi i zwierząt

oraz o środowisko naturalne, efektywna i opłacalna

ochrona roślin, dłuższy okres eksploatacji urządze-

nia oraz wysoka jakość uzyskanych płodów rolnych.

Dlatego sprawność opryskiwacza należy kontrolować

na bieżąco.

Tymczasem zwracający się do mojego biura oko-

liczni właściciele gospodarstw rolnych, którzy doko-

nują atestacji opryskiwaczy w sposób co najmniej

inny niż wyżej opisany.

Rolnicy ci dostają odpowied-

nie dokumenty oraz tzw. naklejkę potwierdzającą

sprawność urządzenia bez dostarczenia samego urzą-

dzenia do stacji diagnostyki.

Duża część stacji upraw-

nionych do atestacji opryskiwaczy wychodzi z zało-

żenia, że w interesie samego rolnika leży dbałość

o te urządzenia.

Ich niesprawność wiąże się z dużymi

stratami dla rolnika – oprysk jest nieskuteczny,

a ilość środków zużytych rośnie znacząco przy jakiej-

kolwiek nieszczelności czy innych uszkodzeniach

sprzętu.

W związku z powyższym atestacja dokony-

wana jest na słowo, ﬁkcyjnie.

Stacjediagnostykiza

samo przygotowanie dokumentacji oraz jej podpisa-

nie przez osoby uprawnione do tego pobierają opłaty.

W języku potocznym funkcjonuje już określenie za-

kupu naklejki, który to zakup nie jest związany w żad-

nej mierze z jakąkolwiek kontrolą stanu techniczne-

go urządzenia.

1.

Czy MRiRW problem opisany powyżej – ﬁkcyj-

nej atestacji urządzeń stosowanych do oprysku – jest

znany?

Jeżeli tak, to jakie działania są planowane,

by wyeliminować to patologiczne zjawisko?

2.

Czy i w jaki sposób jest zapewniona skuteczna

egzekucja od uprawnionych stacji kontroli opryski-

waczy realnej, może nawet rzetelnej, kontroli opry-

skiwaczy?

Z poważaniem

Poseł Beata Mazurek

Chełm, dnia 9 listopada 2012 r.

(nr 11689)

do prezesa Rady Ministrów

z interpelacją w sprawie wzrostu zatrudnienia w ad-

ministracji publicznej.

Analizując wypowiedzi pu-

bliczne Pana Premiera z ostatnich lat, z przykrością

należy stwierdzić, że duża część Pańskich obietnic

pozostaje wciąż niespełniona.

Wśród nich szczególnie

paląca jest sprawa ograniczania zatrudnienia w ad-

ministracji publicznej, stanowiąca jeden z elementów

lansowanej przez Pański rząd koncepcji taniego pań-

stwa (por. exposé z 2007 r. i 2011 r., wypowiedź Pre-

miera np. z 26 maja 2011 r.).

Jestem głęboko zaniepokojony informacjami na

temat skali rozrostu administracji publicznej, czego

dowodzą zarówno dane przekazane w odpowiedzi

z kwietnia 2012 r. na moją interpelację, jak też opra-

cowania organizacji pozarządowych i doniesienia

prasowe.

Według danych przekazanych przez stronę

rządową między 2007 r. a 2009 r., tj. po objęciu wła-

wzrost zatrudnienia:

— w administracji publicznej z 379 tys. do 428 tys.,

czyli o 49 tys. (na poczet zmiany sposobu obliczeń

przypada nie więcej niż 22 tys. etatów),

— w administracji państwowej od 165 tys. do

182 tys., czyli o 17 tys. (na poczet zmiany sposobu

Należy pamiętać, że powyższe dane rządowe nie

obejmują ukrytego zatrudnienia, tj. osób pracujących

na umowy cywilnoprawne i kontrakty.

Tymczasem

według danych raportu Fundacji Republikańskiej

coraz częstsze w administracji rządowej staje się za-

trudnianie na tzw. umowach cywilnoprawnych (2645

dodatkowych urzędników w latach 2008–2012).

Ograniczanie kosztów administracyjnych i zadłu-

żenia państwa jest absolutną koniecznością w obliczu

światowego kryzysu gospodarczego oraz wyhamowy-

wania polskiej gospodarki, o czym mówią prognozy

na kolejne lata.

Tymczasem wydatki związane z roz-

rostem administracji państwowej w latach 2008–

–2012 pochłonęły dodatkowo 10,6 mld zł, czyli więcej

niż roczny budżet kultury i mediów, a zarazem poło-

wa rocznego budżetu na obronę narodową.

Przyrostowi liczby osób zatrudnionych w urzę-

dach nie towarzyszy, niestety, wzrost jakości, o czym

świadczą dane międzynarodowych rankingów, np.

Doing Business.

Wymownym przykładem niedowła-

du administracji jest także fakt, iż odpowiedź na

moją poprzednią interpelację w tej sprawie czekałem

aż 4 miesiące: od 14 grudnia 2011 r. do połowy kwiet-

nia 2012 r.

Jeśli na najwyższym szczeblu administra-

cji rządowej 4 miesiące zajmuje napisanie pisma, to

ile czasu potrzeba na realne działania?

1.

Jak zmieniła się liczba osób zatrudnionych

w administracji publicznej, także z uwzględnieniem

osób zatrudnionych na umowy cywilnoprawne, w okre-

sie od 1.11.2011 r. do 1.11.2012 r.?

2.

Jaka jest obecnie łączna liczba osób zatrudnio-

nych w administracji publicznej na umowy cywilno-

prawne (oprócz pracowników etatowych)?

Jak te

349

dane kształtowały się na przestrzeni lat 2008–

–2011?

3.

O ile planuje Pan zmniejszyć zatrudnienie w ad-

ministracji publicznej w 2013 r.?

4.

Ilu jest aktualnie pracowników administracji

państwowej (ministerstw, urzędów wojewódzkich,

inspekcji i innych urzędów centralnych) poza służbą

cywilną?

5.

Dlaczego część podległych Panu urzędów od-

mówiła udzielenia informacji na temat liczby osób

zatrudnionych i kwoty wynagrodzeń na potrzeby ra-

portu Fundacji Republikańskiej z września 2012 r.

(danych nie udostępniły: Ministerstwo Finansów,

Agencja Rynku Rolnego, Agencja Restrukturyzacji

i Modernizacji Rolnictwa, Polskie Centrum Badań

i Certyﬁkacji)?

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Maciej Małecki

Warszawa, dnia 9 listopada 2012 r.

(nr 11690)

do ministra skarbu państwa

w sprawie wyboru wykonawcy

Szanowny Panie Ministrze!

Budowa elektrowni

jądrowej to wyjątkowo ważna i skomplikowana in-

westycja.

Czym może skończyć się niedbałość i brak

jakości w takim przypadku, można się tylko domy-

ślać.

Do tego jest to inwestycja ogromna, idąca

w setki milionów złotych, i na pewno niejedna osoba

chciałaby na niej zarobić.

Wykonawca takiego przed-

sięwzięcia powinien więc być wybierany uczciwie,

klarownie i zgodnie z prawem.

A może niekoniecz-

nie?

Jak donoszą ogólnodostępne media w naszym

kraju, dowiadujemy się, że wykonawca polskiej elek-

trowni jądrowej zostanie wybrany poza ustawą

o zamówieniach publicznych.

Teoretycznie wszyscy

powinni być równi wobec prawa – po to są kodeksy,

by ich przestrzegać.

W razie potrzeby można ominąć

prawo i wybrać wykonawcę elektrowni atomowej,

pomijając ustawę o zamówieniach publicznych.

Zwra-

1.

Czy Ministerstwo Skarbu Państwa ma takie

plany?

2.

Czy prawdą jest że Ministerstwo Skarbu Pań-

stwa postanowiło, przy okazji wyboru wykonawcy

polskiej elektrowni atomowej, pominąć ustawę o za-

mówieniach publicznych?

3.

Jak zostanie wybrany wykonawca elektrowni

jądrowej?

4.

Jak będzie wyglądała uproszczona procedura

nad której regulaminem pracuje już PGE, z którym

wykonawca ma współpracować?

Z poważaniem

Poseł Jerzy Borkowski

Warszawa, dnia 9 listopada 2012 r.

(nr 11691)

do ministra spraw wewnętrznych

spowodowanych po zażyciu narkotyków

Szanowny Panie Ministrze!

Śledczy zajmujący się

zwalczaniem przestępczości narkotykowej zwracają

uwagę na niepokojący wzrost zjawiska handlu nar-

kotykami.

Szczególnie niepokojące jest częstsze an-

gażowanie się w tzw. narkobiznes coraz młodszych

ludzi, którzy nie mieli wcześniej problemów z pra-

wem.

Bardzo niepokojąca jest wzrastająca akceptacja

społeczna tego zjawiska.

Niektóre środowiska uwa-

żają to za kolejną gałąź biznesu i sposób na inwesty-

cję.

Studenci czy nawet uczniowie traktują to jako

dodatkowe źródło dochodów.

Uwagę zwraca coraz

większy odsetek ludzi wykształconych, mających ro-

dziny i stałe zatrudnienie.

Przesunięcie granicy moralności i brak ostracy-

zmu społecznego dla takich nielegalnych działań wy-

nika w dużej mierze z braku zdecydowanych i jedno-

znacznych działań potępiających handel narkotyka-

mi ze strony aparatu państwowego.

Szczególnie niebezpiecznym zjawiskiem wynika-

jącym ze wzrostu przestępczości narkotykowej jest

podwyższenie liczby wypadków drogowych z udzia-

łem osób znajdujących się pod wpływem środków

odurzających.

Niedawno w Kozach k. Bielska-Białej

20-letnia kobieta potrąciła dwóch 11-letnich chłop-

ców.

Obaj nie żyją.

Jak ministerstwo zamierza przeciwdziałać wzro-

stowi przestępczości narkotykowej w Polsce?

Jak kształtuje się liczba przestępstw: nielegalne-

go posiadania narkotyków, udostępniania i sprze-

daży narkotyków, wypadków drogowych spowodo-

wanych przez kierowców będących pod wpływem

narkotyków na przestrzeni lat 2002–2001?

Proszę

o informację o ilości wykrytych spraw, zatrzymań i

skazań.

Z poważaniem

Poseł Stanisław Pięta

Bielsko-Biała, dnia 12 listopada 2012 r.

350

Interpelacja

(nr 11692)

do ministra zdrowia

w sprawie edukacyjnych programów

Szanowny Panie Ministrze!

W ostatnich latach

lawinowo wzrasta liczba oﬁarwypadków,którepo-

wodują osoby pod wpływem narkotyków.

Wynika to

bezpośrednio ze wzrostu zjawiska handlu narkoty-

kami.

Szczególnie niepokojące jest częstsze angażo-

dzo niepokojąca jest wzrastająca akceptacja społecz-

na tego zjawiska.

Uwagę zwraca coraz większy odse-

tek ludzi wykształconych, mających rodziny i stałe

zatrudnienie.

znacznych działań potępiających narkotyki ze strony

aparatu państwowego.

Jak ministerstwo zapobiega wzrostowi zjawiska

zażywania narkotyków?

Ile przygotowano antynarkotykowych programów

edukacyjnych w poszczególnych latach na przestrze-

ni lat 2002–2011?

Jakie jeszcze działania zapobiegawcze zastosowano

w wymienionym okresie i do kogo były kierowane?

Z poważaniem

Poseł Stanisław Pięta

Interpelacja

(nr 11692)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie edukacyjnych programów

Szanowna Pani Minister!

W ostatnich latach la-

winowo wzrasta liczba oﬁarwypadków,którepowo-

dują osoby pod wpływem narkotyków.

Wynika to

(nr 11693)

do prezesa Rady Ministrów

Szanowny Panie Premierze!

W ostatnich miesią-

cach kilkakrotnie docierały do opinii publicznej in-

formacje o odebraniu dziecka rodzicom z uwagi na

ich wyjątkowo trudną sytuacje materialną i bytową.

Decyzje takie podejmowane przez sady są zawsze

niezwykle dramatyczne, lecz, jak pokazuje doświad-

czenie, nierzadko również pochopne.

Oderwanie

dziecka od rodziców i skierowanie go do rodziny za-

stępczej lub ośrodka opiekuńczego stało się pana-

ceum na różnego rodzaju trudne sytuacje z udzia-

łem najmłodszych.

Powszechnie wiadomo jednak, że, podejmując

swoją decyzję, sąd rzadko jest w stanie przeprowadzić

pogłębioną analizę sytuacji każdej rodziny, w tym

także więzi emocjonalnych pomiędzy dzieckiem a jego

rodzicami.

Zdecydowane częściej sądy sugerują się

opiniami sporządzanymi przez właściwe jednostki

opieki społecznej lub służby kuratorskiej.

Jednocze-

śnie w katalogu możliwych do zastosowania środków

po stronie sądów nie występują rozwiązania pośred-

nie.

Sąd nie pełni bowiem funkcji socjalnej i nie po-

siada możliwości przyznania rodzinie świadczeń mo-

gących poprawić jej status bytowy.

Tym samym wie-

le pozornie „bezdusznych” decyzji sądów wynika nie

z braku zrozumienia, lecz z niedostatecznej wiedzy

na temat całości rozpatrywanej sprawy.

Wiedzę taką

powinny dostarczać instytucje odpowiedzialne za

monitorowanie problemów wskazanej rodziny i efek-

tywnie wykorzystywać wszelkie dostępne instrumen-

ty wsparcia socjalnego.

Praktyka pokazuje jednak, że w sytuacji wzrasta-

jącej liczby rodzin zagrożonych problemem wyklucze-

351

nia oraz wciąż zbyt małych środków dedykowanych

po stronie rządu i samorządów na przeciwdziałanie

jego skutkom nie będzie możliwe stworzenie mecha-

nizmów proﬁlaktykiwtymzakresie.

Nadalpojawiać

się będą przypadki, w których po wyczerpaniu do-

stępnego katalogu zabiegów socjalnych jedynym

możliwym rozwiązaniem pozostanie rozbicie rodziny

i pozostawienie jej na łasce dalszego losu.

Tak bardzo wzburzające i bulwersujące nas

wszystkich historie dzieci siłą wyrywanych z rąk ma-

tek i ojców staną się coraz bardziej powszechne bez

wprowadzenia rozwiązań będących alternatywą dla

sądowych nakazów, których negatywne konsekwen-

cje i traumę u dzieci leczy się niekiedy całe życie.

zdając sobie sprawę z liczby przypadków dramatycz-

nych losów dzieci, które doznały cierpień na skutek

niewłaściwej diagnozy służb socjalnych i kuratoryj-

nych decydujących o ich odebraniu kochającym ro-

dzicom lub też o ich pozostawieniu w środowisku

zagrażającym nie tylko ich zdrowiu, lecz także życiu,

zamierza Pan podjąć w tej sprawie odpowiednie dzia-

łania zarówno wykonawcze, jak i legislacyjne?

Proszę również z uwagi na ważkość problemu i jego

ogólnospołeczny charakter, by odpowiedź na to pyta-

nie udzielona została osobiście przez Pana Premiera

jako adresata powyższej interpelacji.

Nie oczekuję

informacji od ministrów o istniejących ustawach i pro-

gramach, których skuteczność okazuje się być dalece

niewystarczająca.

Zależy mi jednak na szczerej i ja-

snej odpowiedzi Pana Premiera, również jako ojca

i dziadka: Czy polityka prorodzinna i troska o naj-

młodszych obywateli naszego kraju jest faktycznym

i priorytetowym zadaniem rządu i w jaki sposób jego

Premier zamierza przeciwdziałać opisanym wyżej

zjawiskom patologicznym?

Osobisty charakter odpowiedzi będzie świadczyć

nie tylko o szacunku dla instytucji interpelacji posel-

skiej, lecz także da wyraz szczerości intencji osoby,

która jej udziela.

Z poważaniem

Poseł Krystyna Łybacka

Poznań, dnia 12 listopada 2012 r.

Interpelacja

(nr 11694)

do ministra transportu,

w sprawie kontraktów menedżerskich

Szanowny Panie Ministrze!

Zgodnie z art. 8 usta-

sokość wynagrodzenia miesięcznego osób pełniących

funkcję w zarządzie spółek Skarbu Państwa nie może

przekroczyć sześciokrotności przeciętnego wynagro-

szonego przez prezesa GUS.

Wynagrodzenia wypłacane według powyższej za-

sady otrzymywali prezesi w spółce PKP SA w po-

przedniej kadencji Sejmu.

Na początku tego roku

zatrudnieni w PKP SA zostali doradcy, którzy doko-

nać mieli m.in. analizy wynagrodzeń członków za-

rządów spółek rynkowych w wybranej grupie porów-

nawczej dla PKP SA i przygotowania nowych kon-

traktów dla członków zarządu PKP SA.

Mimo że spółki w Grupie PKP SA znajdują się

w nienajlepszej kondycji ﬁnansowej, w niektórych

spółkach wprowadzono kontrakty menedżerskie dla

członków zarządu.

Pojawiają się informacje, że prezes

PKP SA zarabia miesięcznie blisko 70 tys. zł., a jego

zastępcy 50 tys. zł.

W podobnej wysokości wynagro-

dzenia otrzymują prezesi w PKP PLK SA.

Jest to

niezgodne z cytowaną wyżej ustawą.

Wyjaśnienia

wymaga także kwestia zatrudnienia w PKP SA peł-

nomocników z równie wysokimi wynagrodzeniami.

1.

Jaki był koszt zatrudnienia przez PKP dorad-

ców, którzy dokonywali analizy rynkowych wynagro-

dzeń członków zarządów w wybranej grupie porów-

2.

Ilu pełnomocników jest obecnie zatrudnionych

w PKP SA i jakie wynagrodzenie otrzymują?

3.

Którzy prezesi i członkowie zarządu w PKP SA

i spółkach Grupy PKP mają kontrakty menadżerskie

i w jakiej wysokości otrzymują wynagrodzenie?

W przy-

padku braku możliwości podania kwoty wynagrodze-

nia proszę o wskazanie, czy jest ono wyższe niż to,

które wynika z art. 8 ustawy o wynagrodzeniu osób

5.

Jakie odprawy mają zagwarantowane w umo-

wach prezesi i członkowie PKP SA oraz innych spół-

ek Grupy PKP SA w przypadku ich odwołania?

6.

Czy wynagrodzenia zaproponowane nowym

władzom tych spółek jest zgodne z cytowaną przeze

mnie ustawą?

Z poważaniem

Poseł Krystyna Łybacka

(nr 11695)

do ministra transportu,

w postaci umów zleceń dla spółki

TK Telekom przez Grupę PKP SA

Szanowny Panie Ministrze!

Spółka TK Telekom

przygotowywana jest do prywatyzacji.

Trwają wła-

352

śnie negocjacje szczegółowych postanowień umowy

sprzedaży udziałów.

Rozmowy prowadzone są ze

wszystkimi inwestorami dopuszczonymi do negocja-

cji równoległych.

Kupnem spółki zainteresowanych

jest kilku inwestorów, a przedmiotem rozmów są wa-

runki sprzedaży 100% udziałów TK Telekom.

Poja-

wiają się jednak informacje wskazujące, że transakcja

PKP SA zapewnia, że nie zamierza wycofać się ze

sprzedaży udziałów, szacując ich wartość na kwotę

400–600 mln zł

Firma doradzająca spółce – Audytel przygotowała

raport poświęcony transakcjom operatorów teleko-

munikacyjnych w sektorze publicznym, w którym

TK Telekom zajął wśród telekomów świadczących

usługi dla podmiotów tego sektora pierwsze miejsce.

Stało się tak za sprawą zamówień złożonych w 2011 r.

przez Grupę PKP.

Szacowany udział TK Telekom

w całym rynku to 31%.

Tuż przed podjęciem procesu sprzedaży tego ope-

ratora spółki z Grupy PKP zawarły z TK Telekom

długoterminowe umowy warte ok. 192 mln zł, co

oznacza dla potencjalnego nabywcy zwrot części wy-

łożonych środków ﬁnansowychnazakupudziałów

i kupno spółki z portfelem zleceń.

1.

Za jaką kwotę szacunkową zamierza PKP i mi-

nisterstwo zbyć udziały w TK Telekom?

2.

Czy o wartość udzielonych zleceń zostanie

uwzględniona w cenie sprzedaży udziałów?

3.

Czy w przeszłości zdarzały się lata o takim na-

tężeniu kontraktów Grupy PKP z TK Telekom?

4.

Na jaki okres zostały zawarte w roku 2011

przez TK Telekom umowy ze spółkami Grupy PKP?

5.

W jakiej wartości odnotowała spółka TK Tele-

kom sprzedaż usług w latach 2008–2011

Z poważaniem

Poseł Krystyna Łybacka

(nr 11696)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie

jednostek Straży Granicznej

Szanowny Panie Ministrze!

W Komendzie Głów-

nej Straży Granicznej powołano w kwietniu bieżące-

go roku cztery zespoły, których zadaniem było m.in.

opracowanie propozycji zmiany struktur organiza-

cyjnych jednostek Straży Granicznej przy wschodniej

granicy Polski oraz w głębi kraju.

Kształt tych struk-

tur ma odpowiadać faktycznej lub potencjalnej obec-

ności cudzoziemców w danej części państwa.

Projek-

towany model organizacyjny placówek Straży Gra-

nicznej zawiera zatem propozycje ich rozmieszczenia

oraz znacznych cięć kadrowych w funkcjonujących

już jednostkach.

Takie plany wywołały poważne

zaniepokojenie wśród funkcjonariuszy zatrudnio-

nych w Nadodrzańskim Oddziale Straży Granicznej

w Krośnie Odrzańskim.

Reprezentujący ich Zarząd

Oddziałowy Niezależnego Samorządnego Związku

wskazuje na dwa negatywne aspekty zaproponowa-

nych rozwiązań.

Pierwszy dotyczy zmniejszenia poziomu bezpie-

czeństwa zachodnich rubieży naszego kraju.

Zda-

niem związkowców okrojone kadrowo struktury nie

związanych z ochroną granicy państwowej, w tym

przede wszystkim z tymczasowym przywracaniem

kontroli granicznej na granicach wewnętrznych Unii

Europejskiej.

Obecnie w Nadodrzańskim Oddziale

Straży Granicznej pracuje 1387 funkcjonariuszy.

Liczba ta odpowiada założeniom „Wieloletniej kon-

cepcji funkcjonowania Straży Granicznej w latach

2009–2015”, która stawiała za cel m.in. ograniczenie

do 2015 r. liczby pełniących służbę w Nadodrzańskim

Oddziale Straży Granicznej poniżej 1500.

Etatowy

kształt planowany dla przywoływanej w tej interpe-

lacji jednostki to 690 osób.

Tymczasem swym zasię-

giem obejmuje ona województwa lubuskie, wielkopol-

skie, znaczną część województwa zachodniopomor-

skiego i 2 gminy województwa dolnośląskiego.

Zda-

niem pograniczników poważnie ograniczone zasoby

kadrowe uniemożliwią w przyszłości przywrócenie

kontroli granicznej oraz realizację zadań związanych

z ogłoszeniem najwyższego III stopnia intensywności

kontroli granicznej, który wprowadzany jest na kie-

runku wjazdowym lub wyjazdowym lub też w obu

kierunkach we wszystkich przejściach granicznych.

Należy w tym momencie podkreślić, że III stopień

intensywności prowadzenia kontroli granicznej

wprowadzany jest z uwagi na poważne zagrożenia

bezpieczeństwa związane z:

1) wystąpieniem zdarzenia o charakterze terro-

rystycznym lub innego zdarzenia powodującego po-

ważne zagrożenia bezpieczeństwa Rzeczypospolitej

Polskiej,

2) uzyskaniem wiarygodnej informacji o osobach

lub organizacjach przygotowujących działania terro-

rystyczne godzące w bezpieczeństwo Rzeczypospoli-

tej Polskiej,

3) uzyskaniem wiarygodnej informacji o możliwo-

ści wystąpienia innego zdarzenia godzącego w bez-

pieczeństwo Rzeczypospolitej Polskiej,

4) uzyskaniem wiarygodnej informacji o możliwo-

ści wystąpienia zdarzenia o charakterze terrory-

stycznym lub innego zdarzenia powodującego zagro-

żenia bezpieczeństwa Rzeczypospolitej Polskiej.

Ponadto wg wydanego przez Ministerstwo Spraw

353

w Polsce w 2011 r.” najwyższe wartości wskaźnika

zagrożenia przestępstwami ogółem w przeliczeniu na

100 tys. mieszkańców wystąpiły w województwach,

których zachodnia granica stanowi jednocześnie za-

chodnią granicę państwa polskiego.

Taki stan rzeczy

wiąże się oczywiście ze specyﬁkąterenównadgra-

nicznych, która sprzyja i będzie sprzyjać zjawiskom

kryminogennym.

Stąd też istnieją uzasadnione oba-

wy, że po ograniczeniu ilości funkcjonariuszy Straży

czeniu możliwości operacyjnych tej służby, poziom

bezpieczeństwa mieszkańców tego obszaru kraju

jeszcze bardziej się zmniejszy.

Drugi negatywny aspekt planowanych zmian or-

ganizacyjnych struktury Straży Granicznej ma wy-

miar społeczny.

Przedstawiony projekt restruktury-

zacji zakłada, że funkcjonariusze, dla których nie bę-

dzie miejsca w nowo powstałych strukturach, zostaną

przeniesieni do jednostek ochraniających wschodnią

granicę naszego kraju.

Dla przenoszonych funkcjona-

riuszy i ich rodzin rozwiązanie to będzie wiązało się

funkcjonariuszy oznacza to również porzucenie do-

tychczasowych miejsc pracy, które będzie bardzo trud-

no zastąpić innym z uwagi na wysoką stopę bezrobo-

cia na tzw. ścianie wschodniej.

Autorzy projektu nie

wzięli pod uwagę również faktu, że ogromna część słu-

żących w Straży Granicznej posiada już wysługę eme-

rytalną.

Związkowcy przekonują, że osoby te deklaru-

ją w związku z przenosinami przejście na emeryturę,

co oczywiście poważnie zagrozi prawidłowemu funk-

cjonowaniu ich służby.

Przede wszystkim uszczupli to

poważnie jej zasoby kadrowe, ale także pozbawi moż-

liwości korzystania przez nowo przyjętych pracowni-

ków z doświadczeń starszych pograniczników, co ma

bardzo poważne znaczenie z uwagi na charakter tej

uzbrojonej formacji.

Należy również pamiętać o obcią-

żeniu ﬁnansowym,jakiebędąstanowilinowiemeryci

dla budżetu państwa.

interpelacji argumentów Zarządu Oddziałowego Nie-

zależnego Samorządnego Związku Zawodowego

skim Oddziale Straży Granicznej oraz o odpowiedź

na następujące pytania:

niu kadrowym Nadodrzańskiego Oddziału Straży

Granicznej?

Uprzejmie proszę o przedstawienie ich

metodologii, wyników oraz wniosków.

2.

Czy plany restrukturyzacji jednostek Straży

Granicznej były bądź są konsultowane z mieszkań-

cami oraz władzami jednostek samorządu terytorial-

nego, na których terenie one funkcjonują, a także

z przedstawicielami innych służb odpowiadających

za bezpieczeństwo obywateli?

Z poważaniem

Poseł Waldemar Sługocki

Zielona Góra, dnia 12 listopada 2012 r.

Interpelacja

(nr 11697)

do ministra edukacji narodowej

przeznaczonych na edukację przedszkolną

Przedszkola, punkty przedszkolne, a także inne

formy wychowania przedszkolnego umożliwiają dzie-

ciom kontakt z grupami rówieśniczymi, w których

mogą rozwijać swoje zdolności i umiejętności, rozpo-

czynają proces socjalizacji wtórnej oraz podejmują

pierwsze kroki w systemie edukacji.

Rodzice pozosta-

wiający dzieci w placówce ze specjalistyczną i dobrą

opieką mogą bez obaw realizować się zawodowo i wy-

pełniać codzienne obowiązki.

Przedszkola publiczne

nie są w stanie realizować opieki na poziomie zapo-

trzebowania, jakie obecnie jest w Polsce.

Trudno za-

tem kwestionować potrzebę i konieczność istnienia

punktów przedszkolnych lub innych form wychowa-

nia przedszkolnego w infrastrukturze instytucji

oświatowych.

Coraz więcej samorządów tworzy i wspiera osoby

chcące otworzyć punkty przedszkolne.

Tylko w gmi-

nie Dąbrowa Biskupia władze zdecydowały się na

utworzenie trzech punktów przedszkolnych oraz

czterech oddziałów przedszkolne dla dzieci 5- i 6-let-

nich.

Mimo iż punkty przedszkolne świadczą usługi

od poniedziałku do piątku jedynie przez 5 godzin,

znacznie poprawia to stan realizowania zadania opie-

ki na dziećmi w wieku przedszkolnym.

Podobna sy-

tuacja występuje w wielu polskich gminach.

Stąd

obawa samorządów o zmiany w zakresie ﬁnansowa-

nia edukacji przedszkolnej, która nie przewiduje

wsparcia dla placówek czynnych krócej niż 5 godzin.

Władze gmin zaznaczają, że pracownicy przedszkola

zatrudniani są zgodnie z ustawą Karta Nauczyciela,

także koszty utrzymania samych placówek, które

spoczywają na samorządach, są dość duże.

Całkowi-

ta likwidacja doﬁnansowaniadlawyżejwymienio-

nych punktów przedszkolnych może zatem skutko-

wać zakończeniem działalności wielu jednostek.

ﬁnansowychdlapunktówprzedszkolnychorazpla-

cówek wychowania przedszkolnego czynnych nie dłu-

żej niż pięć godzin?

2.

Jakie ministerstwo planuje podjąć działania

w zakresie polityki wychowania przedszkolnego na

najbliższe lata?

Poseł Teresa Piotrowska

Warszawa, dnia 12 listopada 2012 r.

354

Interpelacja

(nr 11698)

do ministra spraw wewnętrznych

Monitoring ulic, jednostek publicznych, placó-

wek oświatowych, ﬁrm, sklepów czy też osiedli

i klatek schodowych ma zwiększyć nie tylko bezpie-

czeństwo, ale także pozytywnie wpłynąć na komfort

obywateli.

Nie ulega wątpliwości, że miejsca, które

rejestrują kamery, uważane są za bezpieczniejsze,

rzeczywiście wykroczenia i przestępstwa zdarzają

się rzadziej, łatwiej również dotrzeć do ewentualne-

go sprawcy.

Należy jednak zwrócić uwagę na obecność nieco

innego rodzaju niebezpieczeństwa, które wynika

z braku prawnych regulacji dotyczących monitorin-

gu wizyjnego.

Nie istnieją bowiem ograniczenia,

które wskazują jednostki i instytucje mogące korzy-

stać z monitoringu, a także miejsce, cele i zasadność

zamieszczenia kamer.

Bez ustanowienia litery pra-

wa deﬁniującejzakresdbaniaobezpieczeństwooraz

wskazującej, co stanowić może wkraczanie w pry-

watność obywateli, systemy monitorujące mogą co-

raz częściej budzić sprzeciw i kontrowersje wśród

obywateli.

Bardzo często rejestracja określonej prze-

strzeni nie jest konsultowana z mieszkańcami, za-

równo fakt zamieszczenia kamer, jak i terenu, któ-

ry będzie obejmował monitoring.

Klasyﬁkacjapara-

metrów, które posiadają urządzenia, wymagania

wobec operatorów w zakresie rejestracji, archiwizo-

wania i przetwarzania zgromadzonego materiału

mogą doprowadzić do racjonalnego i uzasadnionego

wykorzystywania narzędzia monitoringu, a także,

co niezwykle istotne w dobie rozwijającej się techni-

ki, uniemożliwić wykorzystywanie ich do procede-

rów naruszających prywatność obywateli lub nawet

przestępczych.

związane z wprowadzeniem regulacji wykorzystywa-

nia urządzeń monitoringu wizyjnego?

2.

Czy ministerstwo posiada jakiekolwiek dane

dotyczące liczby urządzeń rejestrujących w Polsce,

ﬁrm specjalistycznych w tym zakresie, prowadzo-

nych przez nie działań oraz ich zakresu?

Poseł Teresa Piotrowska

(nr 11699)

do ministra transportu,

z możliwością utraty dotacji

Unii Europejskiej

Duży niepokój budzą informacje o znacznych opóź-

nieniach w realizacji inwestycji kolejowych, których

skutkiem może być utrata dotacji Unii Europejskiej.

Eksperci mówią już o 90% nierealizowanych w termi-

nie inwestycji.

Największe opóźnienia dotyczą:

— modernizacji torów na trasie Kraków – Rzeszów;

— modernizacji torów na trasie Sosnowiec – Kra -

ków;

— modernizacji torów na trasie Gdynia – Warsza -

wa;

— modernizacji torów na trasie Łódź – Warszawa;

— braku przetargu na remont linii Warszawa –

Radom;

— modernizacji dworców kolejowych w Radomiu

i w Krakowie.

W 2012 r. na inwestycje przeznaczono ok. 6 mld zł;

szacuje się, że wydane zostanie jedynie 4 mld zł.

Przyczynami opóźnień są m.in.: wadliwe, źle przygo-

towane projekty, zwłoka Ministerstwa Finansów

związana z wydawaniem gwarancji ﬁnansowych,co

blokuje rozpoczęcie prac i trudności z uzgodnieniem

programu funkcjonalno-użytkowego z gminami,

przez których teren biegną tory.

W Programie Operacyjnym „Infrastruktura i śro-

dowisko” na lata 2007–2013 na inwestycje kolejowe

zagwarantowano ok. 21 mld zł.

Trudności z wykorzy-

staniem tych środków istnieją od początku trwania

programu.

Umowy zawarto zaledwie na połowę tej

kwoty, a wydatkowano jedynie 10%.

Sytuację może

nieco ratować mobilizacja PKP PLK i PKP InterCity,

które przedłożyły 33 nowe projekty.

Niepokoi jedynie,

że zrobiły to dopiero pod koniec bieżącego roku.

Te działania, a właściwie ich brak, nie rokują do-

brze na przyszłość, biorąc pod uwagę, iż na lata 2014–

–2020 UE przewiduje spore środki właśnie na inwe-

stycje transportowe przyjazne środowisku, czyli wła-

śnie na kolejowe.

Jeśli nie potraﬁmy wykorzystać

bieżących środków, co grozi ich utratą, to jakie szan-

se są na efektywne wykorzystanie nowych?

Należy podjąć natychmiastowe kroki w celu unor-

mowania sytuacji i sprawnego oraz efektywnego wy-

datkowania unijnych dotacji.

Mając na uwadze przedstawione powyżej informa-

stycji kolejowych w latach 2008–2013?

2.

Czy ministerstwo rozważy utworzenie i moni-

torowanie sytemu, który umożliwi sprawne przygo-

355

towanie niezbędnej dokumentacji, płynną realizację

inwestycji i efektywne wydatkowanie dotacji z Progra-

mu Operacyjnego „Infrastruktura i środowisko”?

3.

Kiedy będzie wiadomo, które z 33 zgłoszonych

przez kolejowe spółki projektów traﬁ na tzw. listę

kluczowych projektów indywidualnych (z podziałem

na listę podstawową i rezerwową)?

Z poważaniem

Poseł Wojciech Szarama

Interpelacja

(nr 11700)

do ministra edukacji narodowej

Szanowna Pani Minister!

Państwowa Inspekcja

wo-wychowawczych, w których uczy się 6300 tys.

dzieci i młodzieży.

Jak alarmują kontrolerzy, ponad

tysiąc szkół i około 600 przedszkoli nie ma dostępu do

kanalizacji.

Kolejne 2,5 tysiąca nie stwarza uczniom

warunków do utrzymania higieny osobistej.

Jak in-

formują pracownicy Państwowej Inspekcji Pracy,

w wielu szkołach toalety są w złym stanie technicz-

nym i brakuje w nich mydła, suszarek do rąk, ręczni-

ków jednorazowych, papieru toaletowego oraz ciepłej

wody, choć od ubiegłego roku obowiązuje prawny wy-

móg jej zapewnienia.

Kontrolerzy zwracają także

uwagę na brak zaplecza sportowego w wielu szkołach

– około 1,6 tys. z nich nie ma sali gimnastycznej bądź

zycznego odbywają się na korytarzach.

Istotnym pro-

blemem jest także to, że w niemal 1200 szkołach me-

ble są niedostosowane do wzrostu uczniów.

powiednich warunków higieniczno-sanitarnych w pla-

cówkach oświatowo-wychowawczych podejmuje mi-

nisterstwo?

2.

Czy ministerstwo planuje zwiększyć środki

z rezerwy subwencji oświatowej przeznaczane na re-

monty placówek oświatowo-wychowawczych?

Z poważaniem

Poseł Krzysztof Brejza

Inowrocław, dnia 12 listopada 2012 r.

Interpelacja

(nr 11701)

do ministra pracy i polityki społecznej

Szanowny Panie Ministrze!

Zgodnie z ustawą

dzicom, którym sąd powierzył opiekę nad dziećmi

nansowanie do wypoczynku ich dzieci poza miejscem

zamieszkania.

O wysokości świadczenia decyduje po-

wiat.

Prawo do doﬁnansowaniaprzysługujeniezależ-

nie od typu rodziny zastępczej, a możliwość jego uzy-

skania nie jest ograniczona czasowo, o pieniądze

można starać się zarówno w czasie wakacji, jak i okre-

sie zimowym.

Jest to pomoc fakultatywna, o jej przy-

znaniu decydują samorządy.

Jednakże, jak wynika

z informacji prasowych, większość powiatów nie doﬁ-

nansowuje wypoczynku dzieci z rodzin zastępczych.

1.

Czy możliwe jest ustalenie, z jakich powodów

samorządy powiatowe nie uruchamiają doﬁnansowa-

nia wypoczynku dla dzieci z rodzin zastępczych?

2.

Czy ministerstwo dysponuje statystykami do-

tyczącymi liczby samorządów powiatowych przyzna-

jących dofinansowania do wypoczynku dla dzieci

z rodzin zastępczych?

3.

Jakie działania zmierzające do aktywizacji po-

wiatów w realizacji powyższego zadania zamierza

podjąć ministerstwo?

Z poważaniem

(nr 11702)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie

procederu wykorzystywania instytucji

żurów przekazane zostały mi informacje o tym, że

na polskim rynku funkcjonują ﬁrmywindykacyjne,

które masowo skupują nieistniejące bądź przedaw-

nione należności, a następnie wnoszą o nie pozwy do

e-sądu.

Są to przede wszystkim wierzytelności ban-

kowe, ale zdarzają się także z innych tytułów, przy-

kładowo rzekoma zaległość za telewizję satelitarną

sprzed kilku lat.

Firmy te liczą na to, że pozwany nie

356

zauważy bądź nie będzie pamiętał, że roszczenie jest

bezpodstawne lub przedawnione i nie wniesie sprze-

ciwu.

Wówczas e-sąd, orzekający na podstawie dowo-

dów wniesionych przez jedną stronę, wyda nakaz

zapłaty, który będzie stanowił podstawę do egzekucji,

i komornik, który ma o wiele większe uprawnienia

niż windykator, zajmie się odzyskiwaniem należno-

ści.

Należy zaznaczyć, że wszczęcie postępowania

przed e-sądem jest dla ﬁrmwindykacyjnychopłacal-

ne, gdyż relatywnie tanio (korzystając z niższej opła-

ty sądowej) i szybko mogą uzyskać nakaz zapłaty.

Jest to też uproszczona forma uzyskania nakazu za-

płaty, gdyż złożenie pozwu następuje w drodze elek-

tronicznej przez podmiot dysponujący podpisem elek-

tronicznym.

Sprzeciwów jest bardzo mało – stanowią one nie-

wielki procent od wszystkich złożonych pozwów.

Za-

pewne wynika to z niskiej świadomości prawnej po-

zwanych.

Nawet jeśli przypuszczają, że nakaz zapła-

ty należności jest bezpodstawny, zazwyczaj regulują

ją, gdyż towarzyszy im obawa przed wstąpieniem na

drogę sądową.

Często też nie są w stanie udowodnić,

że faktura została opłacona, gdyż nie posiadają po-

świadczenia wpłaty sprzed kilku lat.

nie: Jakie działania w celu przeciwdziałania procederowi

wykorzystywania instytucji e-sądu do wyłudzania ko-

rzyści ﬁnansowychzamierzapodjąćministerstwo?

Z poważaniem

Poseł Krzysztof Brejza

(nr 11703)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie zwalczania sprzedaży

Szanowny Panie Ministrze!

Z liczby pojawiają-

cych się w ostatnich latach niepokojących informacji

medialnych można wnioskować, że nadal częste jest

zjawisko używania substancji psychotropowych w celu

odbycia stosunku seksualnego z inną osobą.

Już pobieżny przegląd witryn internetowych (nie

tylko polskich) prowadzi do wniosku, że bezwonne

i bezsmakowe środki, za pomocą których można inną

osobę pozbawić świadomości, są dość łatwo dostępne

na obszarze Polski (część środków sprzedawana jest

w Internecie jako leki nasenne).

Problemem w zbieraniu materiału dowodowego

przez Policję po czynie przestępczym jest kwestią

sprawności zbierania materiału dowodowego i prze-

prowadzania właściwych badań, tak by zyskać szan-

sę na wykrycie śladów chemicznych w pobranym ma-

teriale (po 8 godzinach substancje zawarte w pigułce

gwałtu znikają z krwi, po 12 godzinach nie jest moż-

liwe ich wykrycie w moczu).

W związku z powyższym wdzięczny będę Panu

Ministrowi za odpowiedź na następujące pytania:

1.

Ile przestępstw związanych z użyciem tzw. pi-

gułki gwałtu wykryto w ubiegłym roku i jak zostały

one zakwaliﬁkowane?

2.

Jakie zarzuty mogą być postawione osobom

wprowadzającym do sprzedaży tzw. pigułki gwałtu?

3.

Czy samo podanie drugiej osobie tzw. pigułki

gwałtu jest przestępstwem, w sytuacji gdy następnie

nie dojdzie do współżycia seksualnego ani też osoba,

której ten specyﬁkpodano,nieodniesieuszczerbku

na zdrowiu?

4.

Jakie działania zmierzające do zwalczania oma-

wianego powyżej procederu podejmuje resort?

Z poważaniem

Poseł Krzysztof Brejza

(nr 11704)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

połowa schronisk dla zwierząt prowadzonych przez

samorządy gminne jest przepełniona.

Problem sta-

nowi również brak zadaszonych boksów, izolatek

oraz wybiegów.

Jak zauważa Najwyższa Izba Kontroli, gminy

opłacają jedynie wyłapywanie bezpańskich zwierząt

oraz ich pobyt w schronisku, usuwając w ten sposób

skutek, a nie przyczynę bezdomności zwierząt.

Po-

nadto, jeżeli już dochodzi do kontroli w schroniskach,

są one pobieżne i nie wyjaśniają podstawowych spraw,

jak wysoka śmiertelność, czy nadmierne zagęszcze-

nie zwierząt.

dodatkowych środków na wsparcie takich inicjatyw

jak budowa schronisk dla bezdomnych zwierząt?

Je-

żeli tak, z jakich źródeł?

2.

Jakie działania w związku z powyższym pro-

blemem podejmuje Ministerstwo Rolnictwa i Rozwo-

ju Wsi?

Z poważaniem

Poseł Krzysztof Brejza

357

Interpelacja

(nr 11705)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Według niezależnych

ekspertów z Uniwersytetu Jagiellońskiego system

elektronicznego poboru opłat wymaga dopracowania

w zakresie nakładanych na kierowców kar.

Wysokość

mie wynosi 3 tys. zł za każdy przejechany odcinek,

licząc od skrzyżowania do skrzyżowania, a zatem,

jeśli na odcinku o długości 30 km było np. 10 skrzy-

żowań, kara wyniesie aż 30 tys. zł.

To zdecydowanie

za dużo.

Ponadto do rozstrzygnięcia pozostaje kwe-

stia zniesienia opłat dla pojazdów o masie nieprze-

kraczającej 3,5 t z przyczepą.

Wątpliwości budzi fakt,

czy samochód terenowy przewożący na przyczepie

łódź motorową może być traktowany jako pojazd cię-

żarowy.

sanej sprawie?

Z poważaniem

Poseł Krzysztof Brejza

(nr 11706)

do ministra gospodarki

w sprawie

usuwania wyrobów zawierających azbest

Szanowny Panie Premierze!

Specyﬁcznewłaści-

wości azbestu: niepalność, wytrzymałość mechanicz-

na i termiczna oraz elastyczność sprawiły, że znalazł

on zastosowanie w różnego rodzaju technologiach

przemysłowych.

Największa ilość tego surowca wy-

korzystywana była w produkcji materiałów budow-

lanych, przede wszystkim do wytwarzania dacho-

wych i elewacyjnych płyt azbestowo-cementowych.

siątych, czyli do momentu udowodnienia szkodliwego

dania dowiodły rakotwórczego działania włókien

chanym powietrzem.

Szacuje się, że co roku w Euro-

pie na jedną z chorób wywoływanych przez azbest

zapada ok. 500 tys. osób.

Proces usuwania wyrobów zawierających azbest

być zakończony w 2032 r.

W bieżącym roku mija 10 lat

od rozpoczęcia realizacji tego projektu, jednakże we-

dług danych szacunkowych jak dotąd udało się usu-

nąć tylko ok. 1,5 mln ton tego materiału, co stanowi

zaledwie 10% azbestu, który znajduje się na terenie

Polski.

Można przypuszczać, iż opóźnienia w realiza-

cji usuwania azbestu wynikają głównie z faktu, iż to

właściciele lub zarządcy budynków są odpowiedzial-

ni za usunięcie wyrobów azbestowych.

Biorąc pod

uwagę fakt, iż utylizacja azbestu oraz montaż nowe-

go pokrycia dachowego to kosztowne przedsięwzię-

cia, właściciele nieruchomości często nie są w stanie

Warto zaznaczyć, iż doﬁnansowaniadlagminimiesz-

kańców ze środków wojewódzkich funduszy ochrony

środowiska dotyczą wyłącznie demontażu i utylizacji

wyrobów azbestowych.

nie przedsięwzięć związanych z całkowitą wymianą

pokryć dachowych zawierających szkodliwy azbest?

podniesienia świadomości społecznej w zakresie pro-

blematyki azbestowej?

3.

Czy ministerstwo podjęło działania dyscyplinu-

jące wobec jednostek samorządu terytorialnego, któ-

re nie opracowały programów usuwania azbestu i wy-

robów zawierających azbest?

Jeśli tak, to jakie?

Z poważaniem

Poseł Krzysztof Brejza

(nr 11707)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

w sprawie Polskiej Biblioteki Internetowej

W 2002 r. uruchomiono Polską Biblioteką Inter-

netową, która docelowo miała stać się zbiorem tysię-

cy dzieł literackich i naukowych, zdigitalizowanych

i udostępnianych w sieci za darmo lub w przypadku

niektórych treści za drobną opłatą.

Projekt koszto-

wał około 10 mln zł, a zasoby biblioteki miały uła-

twiać edukację głównie osobom pochodzącym z ma-

jak wykazała kontrola NIK, funkcjonalność Polskiej

Biblioteki Internetowej może odbiegać od standar-

dów innych bibliotek cyfrowych.

Przy cyfryzacji ksią-

żek wykorzystano przestarzałe technologie i tylko

niewielki odsetek zbiorów jest w wysokiej rozdziel-

358

czości.

Co więcej, ze względu na zastosowaną tech-

nologię, rozwój biblioteki zatrzymał się w 2008 r.

Wśród zarzutów NIK wobec biblioteki znalazły się

także: brak udogodnień dla osób niedowidzących

oraz brak wyszukiwarki utworów pod kątem słów

kluczowych lub fraz.

W jaki sposób przedstawia się opracowany przez

ministerstwo plan zagospodarowania zasobów Pol-

skiej Biblioteki Internetowej?

Z poważaniem

Poseł Krzysztof Brejza

(nr 11708)

do ministra gospodarki

w sprawie używania metanolu do produkcji

Szanowny Panie Premierze!

Alkohol metylowy od

połowy 2010 r. jest składnikiem zimowych płynów do

spryskiwaczy szyb samochodowych.

Wcześniej płyny

zawierały etanol lub alkohol izopropylowy.

Metanol

jest silnie toksyczny – uszkadza nerwy wzrokowe,

narządy miąższowe, nerki, serce oraz wątrobę.

Nie-

które płyny dostępne na rynku mają aż 30–35% me-

tanolu, a nawet jego nieświadome wdychanie jest

niebezpieczne dla zdrowia.

Może to zagrażać zarów-

no kierowcy samochodu, jak i pasażerom.

Niestety

alkohol przemysłowy służy jako dodatek do płynów,

gdyż poprawia ich właściwości i odporność na zama-

rzanie.

Ponadto jako substytut etanolu pozwala

znacznie obniżyć cenę płynów.

Często zdarza się też,

że producenci płynów do spryskiwaczy szyb nie in-

formują na etykiecie potencjalnego nabywcy o zagro-

żeniu dla zdrowia i o ilości metanolu w produkcie.

1.

Czy istnieją prawne możliwości zakazania pro-

dukcji płynów do spryskiwaczy szyb z dodatkiem me-

tanolu?

2.

Czy są przeprowadzane okresowe kontrole pro-

duktów zawierających metanol i ich właściwe ozna-

czenie na etykiecie?

3.

Jakie jest stanowisko ministerstwa w wyżej

opisanej sprawie?

Z poważaniem

(nr 11709)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie jawności prac sporządzanych

Szanowny Panie Ministrze!

Obecna formuła eg-

zaminu sędziowskiego, prokuratorskiego, adwokac-

kiego, radcowskiego i notarialnego przewiduje spo-

rządzenie przez osoby egzaminowane różnego rodza-

ju pism (m. in. apelacje i akty notarialne).

Prace te

są następnie oceniane w skali od 2 do 6.

Oceny pod-

legają uzasadnieniu.

Niestety zarówno same prace, jak i treść uzasad-

nień ocen są trudnodostępne.

Rodzi to ryzyko, że

mogą być one oceniane przy użyciu różnych kryte-

riów, a zatem że osoby egzaminowane nie są trakto-

wane w sposób jednakowy.

Przykładowo można przy-

pomnieć, że podczas tegorocznego egzaminu radcow-

skiego część egzaminatorów uznawała sporządzenie

apelacji z prawa karnego za dyskwaliﬁkujące,pod-

czas gdy inni oceniali pozytywnie ten sam sposób

rozstrzygnięcia problemu.

W przekonaniu autora interpelacji zarówno prace,

jak i uzasadnienia ich ocen są informacjami publicz-

nymi, a zatem dostęp do nich można uzyskać w trybie

określonym przepisami ustawy o dostępie do infor-

macji publicznej, tym niemniej brakuje na razie w tym

zakresie utrwalonej praktyki.

W związku z tym pra-

gnę zapytać Pana Ministra, czy podziela on moje za-

patrywanie w tym zakresie i kogo uznaje za podmiot

obowiązany do udostępniania informacji?

Jednocześnie zaznaczyć trzeba, że prace sporzą-

dzane są w znacznej większości przy użyciu sprzętu

komputerowego, co ułatwia ich ewentualną publikację

w Internecie.

Są one kodowane i nie występują w nich

żadne elementy pozwalające na ustalenie personaliów

ich autorów, a zatem ich publikacja nie rodziłaby kom-

plikacji związanych z ochroną danych osobowych.

nistra, czy widzi możliwość publikacji przedmioto-

wych prac i uzasadnień ich ocen w Internecie?

Z poważaniem

Poseł Krzysztof Brejza

359

Interpelacja

(nr 11710)

do ministra nauki i szkolnictwa wyższego

w sprawie wyboru prorektorów

Szanowna Pani Minister!

W związku z mającymi

właśnie miejsce zmianami władz na polskich uczel-

niach powstają pewne wątpliwości natury procedu-

ralnej.

Szczególnie duże kontrowersje budzi wyłania-

nie prorektorów i prodziekanów do spraw studenc-

kich.

Ustawa prawo o szkolnictwie wyższym przewi-

duje bowiem, że w sprawie kandydatów na wyżej

wymienione stanowiska powinni się wypowiedzieć

przedstawiciele studentów.

Tymczasem zdarzają się

próby obchodzenia powyższych gwarancji ustawo-

wych poprzez utrzymywanie wakatów na stanowi-

skach prorektorów i prodziekanów do spraw studenc-

kich i powierzanie przysługujących im kompetencji

rektorom, dziekanom lub innym osobom.

Działania takie należy w moim przekonaniu ocenić

negatywnie, ponieważ w sposób istotny ograniczają

one wpływ studentów na sprawy, które ich dotyczą.

Wobec powyższej sytuacji pragnę zapytać Panią

Minister:

1.

Czy dopuszczalne jest wypełnianie przez rek-

tora obowiązków prorektora do spraw studenckich?

2.

Czy dopuszczalne jest wypełnianie przez dzie-

kana obowiązków prodziekana do spraw studenc-

kich?

3.

Czy dopuszczalne jest wypełnianie przez kie-

rownika międzywydziałowej jednostki organizacyj-

nej obowiązków zastępcy kierownika do spraw stu-

denckich?

W odpowiedzi na ostatnie pytanie prosiłbym o roz-

ważenie przedstawionego problemu w szczególno-

ści w odniesieniu do Uniwersytetu Warszawskiego

z uwzględnieniem brzmienia § 22 ust. 4 statutu tej

uczelni.

Z poważaniem

Poseł Krzysztof Brejza

(nr 11711)

do ministra sprawiedliwości

Szanowny Panie Ministrze!

Utrata dziecka to dla

każdej matki bardzo bolesne doświadczenie, które

wpływa negatywnie na całe życie kobiety, szczególnie

kiedy następuje w drodze odebrania dzieci na mocy

niewłaściwie interpretowanego prawa, przy obojęt-

ności organów wymiaru sprawiedliwości, nierzadko

opierających swoje orzeczenia na pobieżnie dokona-

nych ustaleniach stanu faktycznego.

Konwencja praw dziecka z dnia 30 września 1991 r.,

oraz ustawa o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie

konywania konwencji haskiej z 1980 r., której celem

jest stworzenie możliwości powrotu dzieci bezpraw-

nie uprowadzonych lub zatrzymanych, jak również

respektowanie prawa rodziców do opiekowania się i kon-

taktowania się z dziećmi.

Należy jednak pamiętać, że akty te, łącznie z ak-

tem przyjętym w Hadze, należy interpretować przez

pryzmat kluczowej wartości, jaką jest dobro dziecka,

z szacunkiem dla specyﬁki każdej z toczących się

spraw, w których wydawane są orzeczenia przyzna-

jące opiekę nad dzieckiem i regulujące kontakty dzie-

ci z rodzicami.

1.

Czy ministerstwo dokonało audytu postępowań

w omawianym zakresie, mając na uwadze zarzuty

o niedopuszczaniu środków dowodowych, które ze

względu na dobro dziecka powinny być przeprowa-

dzane przed sądem?

2.

Czy ministerstwo rozważa wprowadzenie obli-

gatoryjnego udziału przedstawicieli rzecznika praw

dziecka w toczących się postępowaniach?

3.

W 2011 r. Ministerstwo Sprawiedliwości za-

pewniło iż „w stosunkach dwustronnych przy mini-

sterstwach sprawiedliwości utworzone zostały tzw.

eksperckie punkty kontaktowe, których działanie

ma na celu usprawnienie wzajemnych kontaktów we

wszelkich sprawach z zakresu prawa rodzinnego,

a w szczególności w kwestii uprowadzeń nieletnich”.

Jak Pan Minister ocenia współpracę punktów kon-

taktowych z państwami stronami konwencji haskiej

z 25 października 1980 r., zwłaszcza w zakresie

współpracy z belgijskimi, niemieckimi i norweskimi

odpowiednikami tzw. eksperckich punktów kontak-

towych?

4.

Jakie działania zamierza podjąć ministerstwo,

aby polskie urzędy konsularne z większą skuteczno-

ścią udzielały pomocy matkom, którym mogą zostać

odebrane dzieci?

Z wyrazami szacunku

Poseł Halina Szymiec-Raczyńska

Warszawa, dnia 12 listopada 2012 r.

360

Interpelacja

(nr 11712)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

Szanowny Panie Ministrze!

Muzeum Sztuki No-

woczesnej w Warszawie miało być zbudowane przez

samorząd Warszawy na Placu Deﬁlad.

Posześciula-

tach zdecydowano, że projekt Christana Kereza nie

będzie realizowany.

W 2012 r. władze Warszawy rozpoczęły starania

o uzyskanie tymczasowej siedziby dla muzeum do cza-

su wybudowania stałego obiektu dla tej instytucji.

Wydawało się, że dobrą propozycją jest pawilon

meblowy Emilia.

Nieruchomość ta w tym czasie na-

leżała do spółki Meble Emilia, której właścicielem

jest minister skarbu.

Wynajem pawilonu na siedzibę

MSN władze Warszawy negocjowały ze spółką Me-

ble Emilia bez udziału Ministerstwa Skarbu Pań-

stwa.

Umowa dzierżawy na 4 lata została podpisana

w maju 2012 r.

Minister skarbu w 2011 r. ogłosił przetarg na

sprzedaż spółki Meble Emilia.

Przetarg ten nie został

rozstrzygnięty.

Drugi przetarg, w którym termin

składania ofert określono na 19 marca 2012 r., został

rozstrzygnięty i w dniu 20.09.2012 r. została podpi-

sana umowa prywatyzacyjna pomiędzy Minister-

stwem Skarbu i spółką GrifﬁnInvestment.

Jedną

z nieruchomości, która została objęta umową prywa-

tyzacyjną, jest objęty czteroletnia umową dzierżawy

pawilon meblowy Emilia, wyceniany na 80 mln zł.

Działka z pawilonem traktowana była jako działka

z dużym potencjałem, choć trudna za względu na blo-

ki znajdujące się na zapleczu pawilonu.

W dniu 18 września 2012 r. pawilon meblowy

Emilia został ujawniony na stronie stołecznego kon-

serwatora zabytków w gminnej ewidencji zabytków.

Ewidencja i rejestr zabytków prowadzone są na pod-

Zgodnie z art. 21. ustawy ewidencja zabytków jest

bytkami przez województwa, powiaty i gminy.

ruchome wpisane do rejestru, 2) inne zabytki nieru-

chome znajdujące się w wojewódzkiej ewidencji zabyt-

ków, 3) inne zabytki nieruchome wyznaczone przez

Gminna ewidencja zabytków m. st. Warszawy zo-

stała założona na podstawie zarządzenia nr 2998/

2012 r. prezydenta m.st. Warszawy z dnia 24 lipca

2012 r.

W wykazie tym nie ujawniono pawilonu me-

blowego Emilia.

Aktualnie spółka GrifﬁnInvestmentżądarozwią-

zania umowy dzierżawy pawilonu Emilia.

1.

Czy wpis pawilonu Emilia do gminnej ewidencji

zabytków jest konsekwencją wcześniejszego wpisu tej

nieruchomości do wojewódzkiej ewidencji zabytków?

2.

Jaka jest obowiązująca procedura uzgadniania

wpisu do gminnej ewidencji zabytków z wojewódzkim

konserwatorem zabytków?

3.

Czy ministerstwo rozważa wprowadzenie pro-

cedury powiadamiania właściciela o projektowanym

wpisie do ewidencji zabytków z określeniem trybu

odwoławczego?

4.

Jakie kroki zamierza podjąć ministerstwo dla

rozwiązania sporu pomiędzy m.st. Warszawą a spół-

ką GrifﬁnInvestmentwceluzapewnieniatymczaso-

wej siedziby dla Muzeum Sztuki Nowoczesnej?

Z poważaniem

Posłowie Małgorzata Kidawa-Błońska

i Marcin Kierwiński

Warszawa, dnia 12 listopada 2012 r.

(nr 11713)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

Jesienią 2012 r. poja-

wiła się idea reorganizacji Straży Granicznej na po-

łudniu Polski.

Planowane działania te jednak są

cowania „Założeń wieloletniej koncepcji funkcjono-

wania Straży Granicznej (2009–2015)”.

nicznej: Śląski Oddział Straży Granicznej z siedzibą

(Śląski Oddział Straży Granicznej), jeśli chodzi o Od-

dział Straży Granicznej w Nowym Sączu – miał po-

zostać bez zmian.

Wyżej wymienionej idei przyświecało założenie,

dzie jeden oddział Straży Granicznej (na granicy z RFN

Nadodrzański Oddział SG, na granicy z Czechami

ze Słowacją Karpacki Oddział SG).

361

W konsekwencji realizacja skoordynowanego pro-

zmniejszanie liczby placówek Straży Granicznej;

zwalnianie obiektów ulokowanych w bezpośrednim

Straży Granicznej: sukcesywne zwiększanie obecno-

ści funkcjonariuszy oddziału na terytorium kraju;

dostosowywanie infrastruktury Sudeckiego Oddzia-

łu Straży Granicznej do zadań formacji; przesunięcia

kadrowe funkcjonariuszy z jednostek przekształca-

nych do jednostek organizacyjnych oddziału; dążenie

do jak najlepszego wykorzystania zasobów kadro-

wych, posiadanego sprzętu technicznego oraz mająt-

ku oddziału.

Szanowny Panie Ministrze!

W tym samym roku

(2009) powstała wieloletnia koncepcja funkcjonowa-

nia Straży Granicznej w latach 2009–2015.

Doku-

łu, składającego się z funkcjonariuszy Straży Gra-

nicznej.

Istotą dokumentu było określenie kierunków

rozwoju systemu ochrony odcinków granicy państwo-

wej RP stanowiących granicę zewnętrzną Unii Eu-

ropejskiej i strefy Schengen, rozlokowanie placówek

torium kraju, przedstawienie ramowego harmono-

gramu przekształceń infrastruktury Straży Granicz-

nej, uwzględniającego planowane inwestycje w latach

cesu wdrażania wieloletniej koncepcji funkcjonowa-

nia Straży Granicznej, powiązanego z planowaniem

-ﬁnansowego,trybemwprowadzaniakorektwwie-

loletniej koncepcji funkcjonowania Straży Granicznej

oraz listą aktów prawnych, których nowelizacja bę-

dzie konieczna w związku z wdrażaniem kierunków

działania i rozwoju formacji.

Następnym dokumentem są zatwierdzone przez

Obecnie rozważane różne koncepcje w Minister-

lokalizacji oddziału w Kłodzku i oddziału w Nowy

Sączu lub zlikwidowanie ich, niepokoją funkcjona-

riuszy i pracowników cywilnych, ich rodziny oraz

mieszkańców województwa dolnośląskiego i małopol-

skiego.

Panie Ministrze, w związku z przedstawionymi

nicy ze Słowacją – Karpackiego Oddziału Straży Gra-

nicznej.

nych odnośnie do oddziałów Straży Granicznej na

południu Polski?

ju pomimo niewystąpienia żadnych nowych przesłanek

dzonych dokumentów przez urzędującego w latach

2007–2009 wiceprezesa Rady Ministrów i ministra

tyny?

Z poważaniem

Poseł Monika Wielichowska

oraz grupa posłów

Warszawa, dnia 12 listopada 2012 r.

(nr 11714)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie określenia zasad wygaśnięcia

Szanowny Panie Ministrze!

Zgodnie z art. 26 ust. 1

nek pracy nauczyciela wygasa z mocy prawa odpo-

wiednio w razie:

1) prawomocnego ukarania w postępowaniu dys-

cyplinarnym karą dyscyplinarną zwolnienia z pracy

karą wydalenia z zawodu nauczycielskiego;

2) prawomocnego skazania na karę pozbawienia

362

3) prawomocnego skazania za przestępstwo po-

pełnione umyślnie;

4) upływu trzymiesięcznego okresu odbywania

kary pozbawienia wolności;

5) stwierdzenia, że nawiązanie stosunku pracy

dokumentów albo zostało dokonane z naruszeniem

strzeżeniem art. 10 ust. 9.

Ponadto zgodnie z art. 26 ust. 2 tejże ustawy wy-

gaśnięcie stosunku pracy w przypadkach określo-

nych w ust. 1 stwierdza dyrektor szkoły, a w stosun-

ku do dyrektora szkoły – organ prowadzący szkołę.

Praktyka stosowania powyższych zapisów ustawy

stwarza poważny problem prawny, ponieważ zdarza-

ją się przypadki, w których skazani nauczyciele za-

tajają fakt skazania przed swoimi pracodawcami

i dalej wykonują obowiązki służbowe.

W moim ro-

dzinnym mieście Grudziądzu tylko w ciągu ostatnie-

go roku doszło do dwóch takich przypadków.

Proble-

matyczny okazuje się również brak przepisu określa-

jącego czas, w którym dyrektor szkoły powinien

stwierdzić w takim przypadku wygaśnięcie stosunku

pracy.

Wyrok Sądu Najwyższego z 2 lutego 2006 r.,

sygn. akt I PK 140/05, wskazuje, że opóźnienie

stwierdzenia wygaśnięcia stosunku pracy może być

spowodowane brakiem pewności dyrektora szkoły,

który podejmuje czynności mające na celu uzyskanie

informacji o charakterze skazania, potwierdzenia

prawomocności skazania.

acji, w której nauczyciel bądź dyrektor szkoły zataja

fakt skazania prawomocnym wyrokiem sądu i dalej

wykonuje obowiązki służbowe?

2.

Czy ministerstwo przewiduje podjęcie stosow-

acji, w której dyrektor szkoły podejmuje własne dzia-

łania mające na celu ustalenie informacji dotyczą-

cych charakteru skazania podlegającego mu nauczy-

ciela, tym samym wydłużających czas stwierdzenia

wygaśnięcia stosunku pracy?

3.

Czy uważa Pan Minister za zasadne nałożenie na

sąd skazujący nauczyciela bądź dyrektora szkoły obo-

wiązku przekazania informacji do kuratora oświaty

sprawującego nadzór nad szkołą, której pracownika

wyrok dotyczy, którego obowiązkiem byłoby poinfor-

mowanie o zaistniałym fakcie dyrektora szkoły (w przy-

padku skazania nauczyciela) lub organu prowadzącego

szkołę (w przypadku skazania dyrektora szkoły)?

Warszawa, dnia 12 listopada 2012 r.

(nr 11715)

do ministra środowiska

w sprawie zadrzewień śródpolnych

Szanowny Panie Ministrze!

Zmiany, które doko-

nały się w rolnictwie na przestrzeni lat, spowodowa-

ły drastyczne zubożenie dodatkowych form występu-

jących w otoczeniu pól uprawnych, takich jak zadrze-

wienia, zakrzewienia, miedze, murawy, oczka wodne

czy inne zbiorniki.

Wynika to ze strategii prowadze-

nia rolnictwa, które dąży do olbrzymich upraw mo-

nokulturowych.

Nieocenioną rolę w środowisku speł-

niają zadrzewienia i zakrzewienia śródpolne, które

pełnią różnorodne funkcje.

Są m.in. siedliskiem dla

wielu gatunków owadów zapylających, których dzia-

łalność znacząco zwiększa plony, a także schronie-

niem dla drobnych ssaków i ptaków, takich jak ku-

ropatwy czy bażanty.

Ponadto hamują wiatr wiejący

na polach, a tym samym zmniejszają erozję gleby i jej

wysuszenie.

Powyższe fakty wyraźnie pokazują, że

zadrzewienia i zakrzewienia śródpolne przynoszą ko-

rzyści zarówno rolnikom przez zwiększenie ilości

i jakości plonów, jak i środowisku naturalnemu po-

przez tworzenie miejsc bytowania zwierząt.

Mając na uwadze powyższe informacje, zwracam

cję zadrzewień i zakrzewień śródpolnych w Polsce?

Z poważaniem

Poseł Tomasz Szymański

(nr 11716)

do ministra ﬁnansów

Szanowny Panie Ministrze!

Z danych Minister-

stwa Finansów wynika, iż dochody podatkowe na

mieszkańca (czyli tzw. wskaźnik G) na 2013 r. dla

rokiem.

Wyższe wpływy z podatków są wynikiem

większej liczby ﬁrmnatereniegminy,większejilości

inwestycji, wzrostu liczby ludzi pracujących czy wyż-

szych zarobków mieszkańców.

Niestety w wielu gmi-

nach przyczyną wzrostu wskaźnika G było naliczenie

podatku od nieruchomości od gminnych dróg we-

wnętrznych, który płacą one same.

Konsekwencją

wzrostu wskaźnika dochodów podatkowych na miesz-

kańca jest obniżenie o ok. 50% subwencji wyrównaw-

czej na 2013 r.

A zatem czy słuszne jest naliczanie podatku od

nieruchomości od gminnych dróg wewnętrznych,

363

który podnosi wzrost dochodów budżetu gminnego,

a nie obrazuje rzeczywistego stanu ﬁnansówdanej

jednostki samorządu terytorialnego?

Chciałbym zatem zapytać, jakie jest stanowisko

wencja wyrównawcza jest wsparciem dla najbiedniej-

szych gmin, a w związku z powyższym problemem

dostawałyby jeszcze mniej pomocy ﬁnansowejnare-

alizację podstawowych zadań.

Z poważaniem

Poseł Marek Łapiński

Warszawa, dnia 12 listopada 2012 r.

(nr 11717)

do ministra nauki i szkolnictwa wyższego

uczelni wyższych

Szanowna Pani Minister!

Z danych statystycz-

nych wynika iż około roku 2030 liczba studentów

zmniejszy się trzykrotnie w porównaniu do roku

2005, a za trzy lata w porównaniu do tego okresu

będzie ich aż o 18% mniej.

Jak nie trudno zauważyć,

wytwarza się nowy trend objawiający się w zmniej-

szeniu liczby chętnych do pójścia na studia oraz nad-

chodzącym niżem demograﬁcznym.

Chciałbym zatem zapytać: Jakie jest stanowisko

sprawie?

Czy uwzględniono w nadchodzących pro-

gnozach potrzebę zmiany dotychczasowej strategii

rekrutacji studentów?

Problem, który aktualnie obserwujemy, to obni-

żanie progów rekrutacji w celu przyjęcia jak najwięk-

szej grupy chętnych, aby zapełnić liczbę miejsc na

danej uczelni.

W związku z powyższym obniżane są

standardy nauczania, co w praktyce przekłada się na

mniej wykwaliﬁkowanegoabsolwenta.

Z poważaniem

Poseł Marek Łapiński

(nr 11718)

do ministra zdrowia

w sprawie przesunięcia terminu wejścia

Szanowny Panie Ministrze!

W odpowiedzi na

moją wcześniejszą interpelację dotyczącą trudnej sy-

tuacji ﬁnansowejUniwersytetuMedycznegoim.

Pia-

stów Śląskich we Wrocławiu będącego organem za-

łożycielskim Samodzielnego Publicznego Szpitala

Klinicznego nr 1, którego to zadłużenie od stycznia

2013 r. musi przejąć, Pan Minister zasugerował, iż

zmian należy upatrywać w działaniach naprawczych

o charakterze formalnoprawno-organizacyjnym.

Bio-

rąc pod uwagę również tę sugestię, szpital kliniczny

wprowadził program naprawczy.

Nowy szef placówki,

którym został Piotr Nowicki, zreorganizował pracę

szpitala, tak aby ograniczyć koszty jego działania.

Przede wszystkim nastąpiła przeprowadzka mniej-

szych klinik do jednego budynku, a także, co było

zabiegiem drastycznym, lecz koniecznym, zmniejszo-

no zatrudnienie o 200 osób.

Pozwoliło to wyhamować

wzrost długu z 2,5 mln zł miesięcznie do nieco ponad

miliona złotych.

Działania te nie zmniejszyły jednak samego dłu-

gu SPSK, którego wysokość to obecnie 160 mln zł.

Jeśli zobowiązania spadną na uczelnię, może to ozna-

czać jej bankructwo, bowiem roczny budżet Uniwer-

sytetu Medycznego to ok. 100 mln zł.

Mimo starań,

jakie poczyniono, przy tak ogromnym zadłużeniu

szpitala uczelnia nie poradzi sobie sama z tym pro-

blemem.

Większość uniwersytetów medycznych

w Polsce ma, w różnym stopniu, problem z długami

szpitali klinicznych, choć nie w każdym przypadku

długi zagrażają istnieniu uczelni.

Myślę, że należy

wyjść naprzeciw potrzebom uczelni i znaleźć skutecz-

ne rozwiązanie problemu.

Wiedząc, że Pan Minister

podziela moje zaniepokojenie trudną sytuacją pla-

cówki, zwracam się właśnie do Pana z prośbą o wspar-

cie działań zmierzających do uratowania jej przed

likwidacją.

Na niedawnym spotkaniu rektorzy uczelni me-

dycznych z całej Polski uznali, że dobrym rozwiąza-

niem byłby trzyletni okres przygotowujący szpitale

kliniczne do podporządkowania się nowym przepi-

som ustawy.

Byłby to czas, w którym można w końcu

doprowadzić do sytuacji, kiedy to ﬁnansowanienie-

których zaawansowanych procedur medycznych bę-

dzie odpowiednio reﬁnansowane.

Togłówniekliniki

zajmują się leczeniem trudnych przypadków medycz-

nych, które są wyceniane przez NFZ poniżej kosztów

– co wpływa na pogarszającą się kondycję ﬁnansową

szpitali.

Wierząc, że władze resortu traktują problem ﬁ-

nansowania szpitali klinicznych priorytetowo i wie-

dząc, że jest to problem bardzo złożony, a jego roz-

wiązanie zależy od działań w wielu obszarach, chciał-

bym zapytać: Czy istnieje możliwość przesunięcia

tyczących szpitali klinicznych, a zapisanych w usta-

wie o działalności leczniczej z 2011 r.?

Z poważaniem

Poseł Marek Łapiński

364

Interpelacja

(nr 11719)

do ministra gospodarki

w sprawie energii z gazu łupkowego

Szanowny Panie Ministrze!

W ostatnim czasie

kontrowersje wywołała wypowiedź prezesa Polskiej

Grupy Energetycznej PGE, odpowiedzialnej za budo-

wę pierwszej polskiej elektrowni jądrowej, który

stwierdził w trakcie debaty organizowanej przez ty-

godnik „Polityka”, iż projekty odnoszące się do wy-

dobycia gazu łupkowego i energii jądrowej wyklucza-

ją się wzajemnie.

Temat energii dla całego społeczeństwa jest bar-

dzo ważny, gdyż od cen energii uzależnione są wa-

runki życia i jego standard oraz rozwój gospodarki.

Chciałbym zatem zapytać: Jakie są plany mini-

sterstwa odnośnie do wydobycia gazu łupkowego?

Interesuje mnie również stanowisko ministerstwa

wobec decyzji budowy elektrowni jądrowej.

Z poważaniem

Poseł Marek Łapiński

(nr 11720)

do ministra pracy i polityki społecznej

ust. 3) zezwala na funkcjonowanie w jednym wielo-

rodzinnym budynku więcej niż jednej placówce opie-

kuńczo-wychowawczej, w której może przebywać do

14 dzieci.

Do roku 2021 mogą funkcjonować placów-

ki, które powstały na podstawie przepisów ustawy

z dnia 12 marca 2004 r., w których mogą przebywać

dzieci do 30 wychowanków zgodnie z art. 230 ustawy

Funkcjonowanie tego typu placówek, wraz z okresem

przejściowym, zapewnia stabilizację w systemie opie-

ki nad dzieckiem, nie narażając gmin i powiatów na

ponoszenie dodatkowych kosztów.

Standaryzacja i przystosowanie budynków do

funkcjonowania w latach 2006–2010 generowały

koszty, które ponosił powiat, jak również Skarb Pań-

stwa.

Ograniczenie tej możliwości skutkować będzie

wzrostem kosztu utrzymania wychowanków nawet

o 30%.

Wzrost kosztów utrzymania skutkować może bra-

kiem właściwej reakcji ze strony służb społecznych

w przypadku konieczności umieszczenia dziecka

w instytucjonalnej pieczy zastępczej.

Z tego powodu

wiele dzieci może mieć problemy z przydziałem do

rodzin zastępczych.

Czy istnieje możliwość, aby centrum administracyjne

do obsługi placówek w jednym budynku posiadało

placówkę zarejestrowaną na podstawie ustawy z dnia

12 marca 2004 r. dla 30 wychowanków i placówkę

powołaną na podstawie ustawy o wspieraniu rodziny

Dziękuje za udzielenie odpowiedzi na powyższe

pytanie.

Tarnobrzeg, dnia 12 listopada 2012 r.

Interpelacja

(nr 11721)

do ministra transportu,

w sprawie zmiany zasady wykupu uprawnień

zmieniają się zasady wykupu uprawnień do ulg prze-

jazdowych dla emerytów z Grupy PKP.

Wynika to

z podpisanego w dniu 8 grudnia 2011 r porozumienia

między Związkiem Pracodawców Kolejowych a kole-

jowymi przewoźnikami.

Zmiana wprowadzona tym-

że aktem dotyczy ok. 100 tys. emerytowanych pra-

cowników spółek z Grupy PKP, którzy do tej pory

korzystali ze zniżek z przejazdów.

Teraz, aby uzyskać

zniżkę, która do tej pory im przysługiwała, będą mu-

sieli zapłacić 140 zł.

1.

W wyroku z dnia 4 stycznia 2000 r.

TK stwier-

nie do zapewnienia jednostce bezpieczeństwa praw-

nego i umożliwienia jej racjonalnego planowania

przyszłych działań.

Jak więc to porozumienie ma się

do zasady ochrony praw nabytych, wynikającej z art. 2

konstytucji?

2.

W wyżej wymienionym wyroku TK stwierdził,

że możliwe jest ograniczanie i znoszenie praw pod-

miotowych.

Takie działanie musi być jednak poprze-

dzone oceną tego, na ile oczekiwania danej jednostki

365

dotyczące ochrony praw nabytych są usprawiedliwio-

ne i racjonalne.

Czy przed zawarciem tego porozu-

mienia zostały odbyte konsultacje społeczne?

3.

W jaki sposób zostały zabezpieczone prawa na-

byte przez grupę emerytów i rencistów z Grupy PKP?

Czy rząd zdaje sobie sprawę, jakie może ponieść stra-

ty, kiedy uprawnieni zaczną dochodzić swoich upraw-

nień na drodze sądowej?

Z poważaniem

Poseł Marzena Dorota Wróbel

Radom, dnia 12 listopada 2012 r.

Interpelacja

(nr 11722)

do ministra transportu,

ma program „Mieszkanie dla młodych” wspierający

Program ten zastąpi kończący się w bieżącym roku

program „Rodzina na swoim”.

gramem pomagającym nabyć pierwsze mieszkanie

dla osób młodych do 35. roku życia, również singli.

kredytu.

Dopłatą zostanie objęte 50 m

2

mieszkania

zakupionego na rynku pierwotnym o maksymalnej

powierzchni 75 m

2

.

Jeśli rodzina ma dziecko bądź

dzieci, kwota ta wzrośnie o kolejne 5%.

Jeżeli w ciągu

5 lat w tym mieszkaniu urodzi się trzecie lub kolejne

dziecko, rodzina otrzyma dodatkowe 5%.

2.

Jakie warunki musi spełnić beneﬁcjent,czyzosta-

nie zastosowane kryterium dochodowe, czy będzie moż-

liwość wybudowania domu przy wsparciu programu?

3.

Jakie warunki musi spełnić lokal, aby został

zakwaliﬁkowanydoprogramu?

4.

Czy zmiana stanu cywilnego czy rodzinnego

będzie wpływać na zawarte umowy?

5.

Jakie są szacunki co do kosztów programu, ile

osób może z niego skorzystać?

6.

Jakie wyniki osiągnął program „Rodzina na

swoim”?

Z poważaniem

Poseł Maciej Orzechowski

(nr 11723)

do ministra ﬁnansów

sów opublikowało treść projektu nowelizacji ustawy

wadzają kilka bardzo istotnych zmian w zakresie po-

1 stycznia 2013 r.

Oprócz podwyższenia stawek VAT

na niektóre towary nowe przepisy w sposób istotny

Choć nowe przepisy miały na celu ułatwić sposoby

rozliczania się przedsiębiorców, to jednak, jak donosi

portal Rzeczpospolita, przedsiębiorcy nie będą w sta-

nie na czas opanować nowych przepisów.

Zdaniem

prasy, jeśli procedowanie nad projektem w parlamen-

cie przebiegnie sprawnie, to nowe przepisy zostaną

ogłoszone najwcześniej w połowie grudnia.

To ozna-

cza, że przedsiębiorcom zostanie mało czasu nie tylko

na nauczenie się nowych zasad, lecz także na prze-

budowę systemów informatycznych obsługujących

rozliczenia z kontrahentami.

W przypadku więk-

szych ﬁrm,wystawiającychsetkilubtysiącefaktur

miesięcznie, oznacza to spore wydatki.

Nowelizacja

temu fakturowania, a ﬁrmyhandlującezzagranicą

również będą musiały zmienić system rozliczeń po-

datkowych.

Na potwierdzenie swoich spostrzeżeń Rzeczpospo-

lita przywołuje przykład ostatniej zmiany stawki po-

datku VAT z 22% na 23%, kiedy to trzeba było ma-

sowo w bardzo krótkim czasie przeprogramowywać

kasy ﬁskalneizmieniaćsystemyfakturowania.

Oka-

zało się, że spowodowało to zbędne koszty dla wielu

ﬁrm.

Powołującsięnazdanieprzedsiębiorców,prasa

postuluje, by reforma weszła w życie nie 1 stycznia,

ale kilka miesięcy później.

przedsiębiorców?

przedsiębiorców, przesuwając o kilka miesięcy wpro-

wadzenie reformy systemu podatkowego od towarów

i usług w życie?

Z poważaniem

Poseł Maciej Orzechowski

366

Interpelacja

(nr 11724)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

w sprawie opłaty abonamentowej

Szanowny Panie Ministrze!

Według obecnie obo-

wiązującego prawa (ustawa o opłatach abonamento-

wych) na realizację misji publicznej przez publiczną

telewizję i radiofonię przeznaczane są środki z abo-

namentu, który opłaca się za używanie odbiorników

rtv.

Przyjęto domniemanie, że odbiornika używa

Podobnie w 2010 r.

Trybunał Konstytucyjny po-

twierdził konstytucyjność ustawy o opłatach abona-

mentowych.

TK uznał, że egzekucja administracyjna

– zarówno opłaty karnej za używanie niezarejestro-

wanego odbiornika, jak i należności z tytułu abona-

mentu – jest dopuszczalna i możliwa na podstawie

obowiązującego prawa.

Jak podaje „Dziennik Gazeta Prawna”, tegorocz-

ne wpływy abonamentowe będą wyższe od wcześniej-

szych szacunków, co zawdzięcza się aktywności Pocz-

ty Polskiej i aparatu skarbowego w ściąganiu należ-

ności.

Mimo nadwyżki KRRiT utrzymuje, iż nie jest

to poziom ﬁnansowania,którypozwoliłbynawłaści-

konieczną dekomercjalizację telewizji publicznej.

1.

Na kim spoczywa obowiązek uiszczania opłaty

abonamentowej, a kto jest z niej zwolniony?

2.

Kto sprawuje funkcję kontrolną, weryﬁkując

uprawnienia?

3.

Na jakich warunkach można zrezygnować z opła-

cania abonamentu?

4.

Jakie instytucje egzekwują należności?

Na ja-

kiej podstawie?

Jaki jest poziom ich ściągania?

5.

Jakie są przewidziane kary za zaległości w opła-

cie abonamentowej?

6.

Czy i w jakim zakresie ministerstwo podejmu-

je działania w sprawie zmiany ﬁnansowaniamediów

publicznych?

Czy i kiedy są planowane zmiany w tej

kwestii?

Z poważaniem

Poseł Maciej Orzechowski

(nr 11725)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie uniemożliwienia wykonywania

Interpelacja ta jest spowodowana ostatnimi wy-

darzeniami w Grupie ENERGA SA, jakie miały miej-

sce wobec trójki parlamentarzystów:

— senatora RP Roberta Mamątowa,

— posła RP Arkadiusza Czartoryskiego,

— posła RP Andrzeja Jaworskiego.

Użycie przemocy poprzez rzecz wobec trójki par-

lamentarzystów nastąpiło w dniu 15 października

w Gdańsku w siedzibie spółki ENERGA SA.

Przemoc

ta została poczyniona podczas wykonywania obo-

wiązków parlamentarnych trójki wymienionych wy-

żej parlamentarzystów przez pracowników ochrony

na polecenie prezesa spółki ENERGA oraz przewod-

niczącego Rady Nadzorczej ENERGA.

Pracownicy

ochrony działający na polecenie prezesa oraz prze-

wodniczącego Rady Nadzorczej dokonali przemocy

wobec nas, parlamentarzystów, polegającej na za-

mknięciu drzwi na klatki schodowe, uniemożliwieniu

W spółce ENERGA SA parlamentarzyści pojawi-

li się w konsekwencji informacji, które dotarły do

nich w sprawie nieprawidłowości w spółkach grupy,

oraz w związku z ostatnimi faktami dotyczącymi za-

niechania rozpoczętej i zaawansowanej inwestycji

w Ostrołęce.

Zgodnie z przysługującym im prawem

wobec spółek Skarbu Państwa chcieli dokonać wery-

ﬁkacjiinformacji,wktórychtoweszliwposiadanie,

w ramach pełnienia swoich obowiązków parlamen-

tarnych.

Niestety wobec stanowczej, ponownej odmowy

(pierwsza odmowa nastąpiła w dniu 9 października

bezpośrednio wobec senatora Mamątowa oraz posła

Czartoryskiego) dostępu do dokumentów, jak rów-

nież wobec uniemożliwienia kontaktu z członkami

się w przekonaniu, iż w spółce oraz całej grupie może

rządził i wyrządza nadal spółce znaczną szkodę ma-

jątkową w wysokości co najmniej 400 mln zł.

Szkoda

ta prawdopodobnie nastąpiła poprzez wstrzymanie

inwestycji Elektrownia Ostrołęka, utratę wartości

środków zgromadzonych w funduszu inwestycyjnym

SFIO, na kwotę około 200 mln zł, zakupu elektrocie-

płowni w Kaliszu po nieuprawnionej wycenie.

Tuska jest zgoda na uniemożliwianie parlamentarzy-

367

stom kontaktu z urzędnikami państwowymi, szcze-

Czy powszechna i akceptowalna jest przemoc wo-

bec parlamentarzystów wykonywujących swoje usta-

wowe obowiązki?

Czy powszechną i akceptowalną praktyką jest

stami Rzeczypospolitej Polskiej?

Wobec powyższych, jednoznacznych i niezaprze-

nocześnie skierować część z pytań bezpośrednio do

odpowiedzi na nasze oraz coraz bardziej publiczne

wątpliwości.

Wątpliwości te podsycane są bezpo-

Energa SA, którzy to podejmują oraz wydają niezro-

Wyjaśnienie tych wątpliwości oraz bardzo prawdopo-

dobnych rażących błędów leży zarówno w interesie

samej spółki, jak również Skarbu Państwa oraz w naj-

wyższym interesie publicznym.

Wnosimy i jednocześnie pytamy:

1.

Czy zostaną wyciągnięte konsekwencje wobec

członków zarządu w kontekście złamania prawa

i uniemożliwienia parlamentarzystom wypełniania

obowiązków parlamentarnych?

2.

Czy zostaną wyciągnięte konsekwencje wobec

urzędników Ministerstwa Skarbu Państwa będą-

cych jednocześnie członkami Rady Nadzorczej

ENERGA SA?

3.

Prosimy o przedstawienie analiz i podanie mia-

rodajnych czynników, które wpłynęły na zaniechanie

rozpoczętego projektu budowy nowego bloku energe-

tycznego w Ostrołęce.

Proszę mieć na uwadze, iż w ramach inwestycji

poczyniono już znaczne szkody środowiskowe, które

w obecnej sytuacji są kompletnie niezasadne.

Czy

prawdą jest, iż wydano miliony na cały proces przy-

gotowania i realizacji inwestycji?

Prosimy o weryﬁ-

kację i podanie pełnej kwoty kosztów pośrednich

i bezpośrednich już poczynionych oraz koniecznych

do uiszczenia w ramach już trwających umów (w tym

koszty zerwania umów, wartości już uzyskanych pra-

womocnych decyzji administracyjnych).

4.

Jak w tym kontekście należy rozpatrywać

ostatnio pozyskane przez ENERGA projekty wiatro-

we, np. od Polish Energy Partners 38,7 mln, czy za-

kup elektrociepłowni w Kaliszu.

Czy inwestycje te

miały wpływ na decyzje związane z inwestycją w Ostro-

łęce?

Jak przedstawia się struktura wydatków z tego

i poprzedniego roku w zakresie najważniejszych i naj-

większych wydatków inwestycyjnych?

5.

Czy prawdą jest fakt, iż pan prezes nie powia-

domił Rady Nadzorczej o możliwym konﬂikcieinte-

resów w zakresie zawierania umów pomiędzy spół-

kami grupy ENERGA i ENERGA SA a ﬁrmą,której

wcześniej był współwłaścicielem – TPS sp. z o. o.?

6.

Czy prawdą jest, iż wiele osób w ENERGA za-

trudnianych jest jednocześnie na umowach o pracę,

na kontrakty menadżerskie w tym samym czasie

w różnych spółkach.

Czy taki stan ma miejsce teraz i czy miał miejsce

w przeszłości, np. na początku tego roku?

Czy na

przykład dotyczyło to osób zajmujących stanowiska:

prezesa Zarządu ENERGA Invest SA, wiceprezesa

Zarządu ENERGA Ostrołęka, dyrektora ds. inwesty-

cji w ENERGA SA, wiceprezesa Zarządu ENERGA-

-Obrót SA, dyrektora Biura Marketingu i Komuni-

kacji w ENERGA SA?

7.

Czy prawdą jest, iż żona poprzedniego wspólni-

ka z ﬁrmyTPSsp.zo.o.zGdańskapełniłasamo-

dzielne dyrektorskie funkcje związane z zarządza-

niem oraz najmem nieruchomości, w czasie gdy

ENERGA oraz ﬁrmy z grupy ENERGA zawierały

umowy z ﬁrmąTPS?

Czywtymprzypadkuniedo-

chodziło do możliwości konﬂiktówinteresu?

8.

Czy wątek niepowiadomienia przez prezesa

o możliwym konﬂikcieinteresówbyłbranypoduwa-

gę przy kolejnym wyborze go na prezesa spółki Skar-

bu Państwa?

9.

Na jaką kwotę opiewa kontrakt zakupu elektro-

ciepłowni w Kaliszu, którą to ENERGA zakupiła

w miesiącu październiku?

Czy wartość transakcji

została prawidłowo wyceniona oraz skonfrontowana

z wartościami rynkowymi oraz popytem?

Czy wyce-

na była uprawniona?

10.

Czy znane są wartości rentowności operacji

ﬁnansowychrealizowanychprzezfunduszinwesty-

cyjny dla spółek Grupy ENERGA – ENERGA Tra-

ding SFIO?

Czy prawdą jest, iż ów fundusz aktualnie

przyniósł straty w wysokości 200 mln zł?

Prosimy zatem Pana Premiera o wyjaśnienie po-

wyższych kwestii.

Będzie to zgodne z bliską wszyst-

kim uczestnikom życia publicznego zasadą egzekwo-

wania przejrzystości procedur i kanonem dobrych

praktyk w spółkach Skarbu Państwa.

W kontekście

tak strategicznej spółki Skarbu Państwa mamy do

czynienia również ze strategicznymi obszarami zwią-

zanymi z bezpieczeństwem energetycznym kraju.

Dlatego też wierzmy, iż jest Pan Premier w stanie

rozwiać wszelkie przytoczone w tym piśmie wątpli-

wości oraz jednocześnie zapewnić i zaświadczyć za

najwyższą uczciwość, rzetelność i profesjonalizm

członków zarządu jednej z największych i strategicz-

nie istotnych spółek aktualnie kierowanego przez

Pana Premiera rządu.

Z poważaniem

Posłowie Dawid Jackiewicz

i Andrzej Jaworski

Warszawa, dnia 12 listopada 2012 r.

368

Interpelacja

(nr 11726)

do prezesa Rady Ministrów

Po aferze taśmowej, skandalu w spółce Elewarr

oraz dymisji ministra rolnictwa pana Marka Sawic-

kiego pojawiły się oskarżenia wobec koalicji PO–PSL

o nepotyzm na wielką skalę.

Wówczas na konferencji prasowej zapowiedział

Pan Premier m.in.: „We wrześniu będę chciał poin-

formować o przedsięwzięciach zarówno o charakte-

rze legislacyjnym, jak i organizacyjnym, które po-

winny ukrócić zjawiska szeroko pojętego nepoty-

zmu”.

„Najwyższy czas, żebyśmy wspólnie postara-

zjawiska”.

Miały być również przeprowadzone „szyb-

kie audyty” dotyczące nepotyzmu we wszystkich

podległych ministrom spółkach, agencjach i insty-

tucjach.

Od tego czasu minęły ponad 3 miesiące, a nie

widać żadnych działań rządu zmierzających do

ukrócenia zjawiska nepotyzmu.

Co więcej, „Puls

sta wstydu Platformy Obywatelskiej” opublikował

listę 428 działaczy Platformy Obywatelskiej, człon-

ków ich rodzin i znajomych, „którzy zasiadają lub

zasiadali w ciągu pięciu ostatnich lat w spółkach

i instytucjach państwowych.

Przez niecałe 5 lat od

objęcia władzy traﬁło do nich z państwowej kasy

200 mln zł”.

stępującym pytaniem: Kiedy przedstawi Pan obiecy-

wane przedsięwzięcia zarówno o charakterze legisla-

cyjnym, jak i organizacyjnym, które powinny ukrócić

zjawiska szeroko pojętego nepotyzmu koalicji PO–

–PSL? (lub też: Czy takich działań nie zamierza Pan

w ogóle podejmować i będzie Pan akceptował masowe

zatrudnianie członków swojej partii we wszystkich

cjach?)

Z poważaniem

Posłowie Mariusz Antoni Kamiński

Warszawa, dnia 12 listopada 2012 r.

(nr 11727)

do ministra transportu,

w woj. łódzkim

Szanowny Panie Ministrze!

Pociągi jeżdżące na

trasach Łódź – Warszawa, Łódź – Sieradz oraz Łódź

– Poznań są przepełnione.

Na wielu stacjach pośred-

nich w ww. połączeniach osoby chcące wsiąść do po-

ciągu nie mają takiej możliwości, gdyż zwyczajnie nie

ma w nich już miejsca dla dodatkowych podróżnych.

Sytuacja jest jeszcze gorsza w trakcie weekendów,

gdy studenci wracają z Łodzi do swych miast rodzin-

nych.

Zrozumiałe było zmniejszenie ilości wagonów

dla podróżnych na ww. trasach na okres wakacyjny,

teraz jednak, gdy rozpoczęły się rok akademicki i rok

szkolny, ilość składów powinna zostać znacznie

zwiększona, tak aby dla wszystkich chcących skorzy-

stać z połączeń kolejowych starczyło miejsca.

Pocią-

gi przeładowane są zagrożeniem dla życia i zdrowia

ludzkiego, powodują też, że ludzie niemogący z nich

skorzystać nie mają jak dostać się do pracy.

Jedno-

cześnie problemem jest brak połączeń bezpośrednich

do Warszawy z dużych miast powiatowych, takich

jak Zgierz.

Konieczność dojechania do Łodzi Kali-

skiej, aby dopiero tam rozpocząć podróż do Warsza-

wy, jest niezwykle uciążliwa dla mieszkańców powia-

tu zgierskiego, a jeszcze niedawno pociągi jadące

bezpośrednio do Warszawy, bez konieczności przesia-

dania się do innych pociągów, kursowały przez

Zgierz.

Wobec braku reakcji ze strony przewoźników

uprzejmie proszę o zainteresowanie się ww. proble-

mami oraz odpowiedzi na następujące pytania:

1.

Kto monitoruje ilość pasażerów na trasach z Ło-

dzi do Poznania, Warszawy i Sieradza i dlaczego do-

tąd nikt nie zaobserwował faktu przeładowania po-

ciągów pasażerami?

2.

Jakie działania Pan Minister zamierza podjąć,

aby została zwiększona ilość wagonów w dotychcza-

sowych połączeniach lub ilość połączeń kolejowych

na ww. trasach, tak aby dla wszystkich pasażerów

starczyło miejsca?

3.

Kiedy zostanie wznowione kursowanie połą-

czeń bezpośrednich do Warszawy przez Zgierz?

4.

Ile pociągów bezpośrednio jadących do Warsza-

wy będzie zatrzymywało się w Zgierzu?

Z poważaniem

Warszawa, dnia 12 listopada 2012 r.

369

Interpelacja

(nr 11728)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie nagminnie występujących

nieprawidłowości w MSZ

pujących nieprawidłowości w MSZ.

Przez kilka mie-

sięcy wewnętrzna baza danych MSZ była dostępna

na ogólnodostępnym amerykańskim portalu inter-

netowym.

Zawierała szczegółowe dane na temat pol-

skiej pomocy rozwojowej dla wielu krajów na prze-

strzeni ostatnich pięciu lat, m.in. kwoty na wsparcie

opozycji białoruskiej, przewidywane rezultaty projek-

tów, nazwiska osób w nie zaangażowanych, ich cel

ogólny i cel zakładany.

Z danych można się było rów-

nież dowiedzieć, że MSZ poprzez organizację poza-

rządową wspierał niezależną prasę lokalną.

W opisie

poszczególnych projektów znajdowały się też anali-

tyczne informacje resortu, m.in. dotyczące liczby

osób, które mogą zostać represjonowane i ile pienię-

dzy zostanie przeznaczonych na pomoc dla nich.

Ujawnione informacje mogły być bezcenne dla

służb specjalnych obcych państw.

Stwarza to zagro-

żenie represji dla działaczy organizacji pozarządo-

wych w Polsce i ich partnerów za granicą.

Wcześniej

jeden z białoruskich opozycjonistów został skazany

na podstawie polskich dokumentów ﬁnansowych

przekazanych reżimowi Łukaszenki.

Wówczas zapo-

wiadano, że tego typu sytuacja więcej się nie powtó-

rzy, wyciągnięto nawet konsekwencje personalne.

Niestety wystarczyło kilka miesięcy, aby urzędnicy

MSZ kolejny raz narazili białoruskich opozycjoni-

stów na kłopoty.

Do grupy 30 działaczy wysłano listy

polecone z deklaracjami podatkowymi PIT wraz

z sumami, jakie otrzymali od polskiej dyplomacji.

Dokumenty mogły być uznane za dowód nielegalnego

ﬁnansowaniaopozycjizzagranicy.

Toniedopuszczal-

ne, aby przypadki wycieku danych, które szkodzą

białoruskiej opozycji, sukcesywnie się powtarzały.

Zagranicznych podjęło jakiekolwiek działania zapo-

biegające tego typu sytuacjom w przyszłości?

Jeśli

tak, to proszę wskazać jakie.

Z poważaniem

Poseł Jadwiga Wiśniewska

(nr 11729)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie uniemożliwienia prowadzenia

z tytułu obowiązku alimentacyjnego

niem wierzytelności powstałych z tytułu świadczeń

mentacyjnego.

Renta socjalna jest często jedynym dochodem oso-

by niepełnosprawnej z uwagi na całkowitą niezdol-

ność do podjęcia zatrudnienia.

Ograniczona ilość

środków często nie pozwala na zabezpieczenie wszyst-

kich podstawowych i ważnych potrzeb życiowych.

Konieczność wykupienia leków często powoduje po-

wstanie zadłużenia, np. z tytułu nieopłacania czyn-

szu czy opłat za media.

To prowadzi do sytuacji,

w której egzekucji komorniczej poddawane są osoby

niepełnosprawne, nieposiadające innych dochodów,

będące w najtrudniejszej sytuacji życiowej.

Biorąc

pod uwagę to, że Kodeks pracy czyni wolną od zajęć

i egzekucji kwotę minimalnego wynagrodzenia za

pracę, sprawiedliwa wydaje się propozycja stowarzy-

szeń osób niepełnosprawnych dotycząca niepodlega-

nia egzekucji renty socjalnej (z wyjątkami).

stwo przychyli się do głosu społecznego i wprowadzi

do projektu ustawy o rencie socjalnej zapis uniemoż-

liwiający prowadzenie egzekucji z renty socjalnej z wy-

łączeniem wierzytelności powstałych z tytułu świad-

czeń niezależnie pobranych bądź z tytułu obowiązku

alimentacyjnego?

Z poważaniem

Poseł Jadwiga Wiśniewska

(nr 11730)

do ministra pracy i polityki społecznej

absolwentów uczelni wyższych

wśród absolwentów uczelni wyższych.

Absolwenci to

370

grupa społeczna, w której bezrobocie rośnie lawino-

wo.

Na koniec III kwartału br. w urzędach pracy za-

rejestrowanych było 235,4 tys. osób z wykształceniem

wyższym.

To prawie 20 tys. więcej niż w czerwcu br.

Najwięcej bezrobotnych absolwentów wyższych uczel-

ni jest na Mazowszu (35 tys.) i na Śląsku (24 tys.).

Wśród bezrobotnych z dyplomem wyższej uczelni

przeważają kobiety.

Pracodawcy chętniej zatrudniają

związanych m.in. z urodzeniem dziecka.

Czasy, kiedy ukończenie studiów wyższych gwa-

rantowało otrzymanie dobrej posady, skończyły się

dosyć dawno.

Obecnie rzeczywistość, jaka czeka na

młodych ludzi po studiach, nie napawa optymizmem.

Dlatego też Klub Parlamentarny PiS przedstawił

projekt uchwały wprowadzającej Narodowy Program

Zatrudnienia, który zakłada m.in. stworzenie w Pol-

sce mechanizmu zachęcającego przedsiębiorców do

zatrudniania absolwentów.

mowania wzrastającego bezrobocia wśród absolwen-

tów uczelni wyższych?

2.

Jaka jest opinia Pana Ministra dotycząca Na-

rodowego Programu Zatrudnienia proponowanego

przez Prawo i Sprawiedliwość?

Z poważaniem

Poseł Jadwiga Wiśniewska

(nr 11731)

do ministra administracji i cyfryzacji

w sprawie nieprzygotowania społeczeństwa

do odbioru telewizji cyfrowej

pada br. na terenie województwa lubuskiego oraz

części sąsiednich województw wyłączone zostały na-

dajniki naziemnej telewizji analogowej.

Kolejne wy-

łączenia zaplanowane są na 28 listopada, a do lipca

przyszłego roku sygnał analogowy ma zostać wyłą-

czony w całym kraju.

Od tego czasu niemożliwy bę-

dzie odbiór bezpłatnego naziemnego sygnału telewi-

zyjnego bez odpowiedniego telewizora lub podłącze-

nia specjalnej przystawki.

Tymczasem zaledwie 21% obywateli oświadczyło,

że posiada odbiorniki telewizji cyfrowej.

Zaniepoko-

jenie budzi fakt, że najbardziej zagrożeni wyklucze-

niem cyfrowym są ludzie starsi i najubożsi.

Oznacza

to, że kampania informacyjna rządu okazała się nie-

skuteczna.

Zachodzi więc uzasadniona obawa, że pro-

ces przejścia na nadawanie cyfrowe pozbawi odbioru

sygnału telewizyjnego znaczną część Polaków.

minów wyłączenia sygnału analogowego?

2.

Czy najubożsi Polacy mogą liczyć na dopłaty

rządowe do zakupu odbiorników umożliwiających od-

biór sygnału cyfrowego?

Z poważaniem

Poseł Jadwiga Wiśniewska

(nr 11732)

do prezesa Rady Ministrów

forma Obywatelska złożyła w Senacie projekt ustawy

mający na celu przesunięcie wejścia w życie przepi-

sów wprowadzających kadencyjność dyrektorów i wi-

cedyrektorów o rok.

W efekcie zmiany na powyższych

stanowiskach nastąpiłyby po zakończeniu kadencji

obecnego prezesa Najwyższej Izby Kontroli pana Jac-

ka Jezierskiego i wyborze nowego prezesa w przy-

szłym roku.

Tym samym PO będzie mogła swobodnie

kształtować całe kierownictwo NIK.

Wybrany głosa-

mi koalicji nowy prezes zyska pełną samodzielność

w doborze i mianowaniu dyrektorów wszystkich ko-

mórek organizacyjnych izby.

Dotychczas zasada różnej długości kadencji pre-

zesa, jego zastępców i dyrektorów była traktowana

jako gwarancja niezależności politycznej Najwyższej

Izby Kontroli.

Dzięki różnym terminom ich powoły-

wania i czasu pełnienia funkcji niemożliwe było ob-

sadzenie najważniejszych stanowisk przez aktualnie

rządzących.

Proponowane zmiany w ustawie jawnie

łamią tę zasadę, umożliwiając obecnej władzy prze-

jęcie nadzoru nad instytucją, której zadaniem jest

właśnie kontrola władzy.

Warto dodać, że w 2011 r.

rząd wprowadził już zmiany w organizacji pracy

NIK, m.in. zlikwidował podstawowy dokument po-

kontrolny – protokół kontroli.

Obecnie wprowadza

kolejne, które nie służą niczemu innemu, jak sukce-

sywnemu niszczeniu niezależności izby.

371

Premiera w przedmiotowej sprawie?

Z poważaniem

(nr 11733)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie

zmniejszenia środków ﬁnansowych

na doskonalenie zawodowe nauczycieli

ków ﬁnansowychnadoskonaleniezawodowenauczy-

cieli.

Ministerstwo Edukacji Narodowej od lat prze-

znacza coraz mniej pieniędzy na dokształcanie zawo-

dowe nauczycieli.

W tym roku na ten cel wyodrębnio-

no 12 mln zł, jednak kwota ta została zmniejszona

do 5 mln zł.

Nauczyciele podnoszą, że samorządy, któ-

re są organami prowadzącymi szkoły, środki ﬁnan-

sowe przeznaczone na doskonalenie nauczycieli cza-

sem wydatkują na inne cele.

1.

Jaki jest powód zmniejszenia środków na do-

kształcanie i doskonalenie zawodowe nauczycieli?

2.

Czy MEN zwiększy środki ﬁnansowenado-

kształcanie i doskonalenie zawodowe nauczycieli?

3.

Czy ministerstwo monitoruje wydawanie przez

samorządy środków ﬁnansowychnaprzedmiotowy

cel?

Z poważaniem

Poseł Jadwiga Wiśniewska

(nr 11734)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie przesunięcia terminu wdrożenia

przepisów o ubezpieczeniach rolniczych

minu wdrożenia przepisów o ubezpieczeniach rolni-

czych.

Na początku przyszłego roku miał wejść w życie

zreformowany system obowiązkowych ubezpieczeń

rządu nowe przepisy zaczną obowiązywać dopiero od

lipca 2013 r.

Eksperci podnoszą, że przesuwanie

w czasie wprowadzenia zmian w systemie ubezpie-

czeń rolniczych spowoduje dalsze ograniczanie ochro-

ny ubezpieczeniowej oraz wpłynie na ceny polis.

Od-

bije się to na rolnikach, którzy za ubezpieczenia będą

musieli zapłacić więcej.

wano się podczas wprowadzenia opóźnienia we wdro-

żeniu nowych przepisów o ubezpieczeniach rolni-

czych?

Z poważaniem

Poseł Jadwiga Wiśniewska

(nr 11735)

do ministra zdrowia

w sprawie nieprawidłowości

ratownictwa medycznego

w funkcjonowaniu kontroli systemu ratownictwa me-

dycznego.

Z raportu Najwyższej Izby Kontroli doty-

czącego systemu ratownictwa medycznego wyłania

się wiele niepokojących problemów.

Jednym z głów-

nych jest liczba zatrudnionych pracowników stacji

pogotowia ratunkowego, nie zawsze odpowiadająca

rzeczywistym potrzebom.

Brakuje lekarzy, pielęgnia-

rek, ratowników medycznych oraz dyspozytorów.

W efekcie dochodzi do sytuacji, gdy specjalistyczne

zespoły ratownicze wysyłane są do chorego w niepeł-

nym składzie, np. bez lekarza.

Warto podkreślić, że w Polsce potrzebnych jest

2,5 tys. lekarzy specjalistów medycyny ratunkowej,

tymczasem jest ich 700, z czego zaledwie 400 pracu-

je w zawodzie.

To sprawia, że lekarze zatrudnieni

w pogotowiu pełnią dodatkowe dyżury na tzw. umo-

wach śmieciowych i w ciągu miesiąca pracują nawet

kilkaset godzin.

Stwarza to zagrożenie zdrowia i ży-

cia personelu oraz może negatywnie wpłynąć na ja-

kość udzielanych pacjentom świadczeń.

Ponadto per-

sonel SOR wypełnia zadania wykraczające poza in-

terwencje w nagłych przypadkach.

Długie kolejki

w przychodniach sprawiają, że pacjenci traktują SOR

jako sposób na dotarcie do lekarza specjalisty lub wy-

konanie badań ambulatoryjnych.

To z kolei wpływa

na opóźnienie pracy szpitalnych oddziałów ratunko-

wych i zagraża osobom faktycznie potrzebującym

natychmiastowej pomocy.

372

Lekarze z SOR-ów wykonują usługi medyczne

niezakontraktowane z NFZ, w konsekwencji generu-

jąc zadłużenie szpitali.

Może to stwarzać niebezpie-

czeństwo likwidacji szpitalnych oddziałów ratunko-

wych.

Kontrola NIK wykazała również, że nadal nie

funkcjonuje system powiadamiania ratunkowego.

Zadania numeru 112 wypełniają Policja i Straż Po-

żarna, a kolejny termin uruchomienia systemu prze-

sunięto na grudzień przyszłego roku.

podejmuje resort zdrowia celem wyeliminowania

przedstawionych nieprawidłowości?

Z poważaniem

Poseł Jadwiga Wiśniewska

(nr 11736)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie

nieprzystosowania placówek oświatowych

do obowiązku edukacji przedszkolnej

szkolnej dzieci pięcioletnich.

kową edukację przedszkolną dzieci pięcioletnich.

Zgodnie z przepisami może być ona realizowana w od-

działach przedszkolnych, w szkołach lub w przed-

szkolach.

Niestety pięcioletnie dzieci częściej traﬁają

do oddziałów w szkołach.

W niektórych miastach do

przedszkola dostają się tylko te dzieci, których rodzi-

ców stać na opłacenie większej liczby dodatkowych

godzin.

Dzieci uczęszczające do oddziałów przed-

szkolnych w szkołach borykają się z wieloma proble-

mami, takimi jak: utrudniony dostęp do picia, gorsze

warunki lokalowe, nauka zmianowa, a przede wszyst-

kim brak takich posiłków jak w przedszkolach.

W czę-

ści placówek szkolnych nie ma wydzielonej przestrze-

ni dla dzieci młodszych, brakuje właściwego miejsca

do zabawy i wypoczynku.

Reasumując, należy stwierdzić, że kolejny raz

gminy otrzymały zadanie, lecz nie dostały na jego

realizację dodatkowych środków.

2.

Czy MEN monitoruje warunki, w jakich odby-

wa się obowiązkowa edukacja przedszkolna dzieci

pięcioletnich?

Proszę o przedstawienie wykazu, z po-

działem na województwa, liczby dzieci pięcioletnich,

które obowiązek edukacji przedszkolnej odbywają

w przedszkolach, oraz liczby pięcioletnich dzieci re-

alizujących ten obowiązek w oddziałach przedszkol-

nych w szkołach.

3.

Kiedy edukacja przedszkolna, zgodnie z zapowie-

dziami rządu, będzie ﬁnansowanazbudżetupaństwa?

4.

Czy ministerstwo planuje wprowadzenie prze-

pisów określających standardy lokalowe, w jakich

może być prowadzona edukacja przedszkolna?

Z poważaniem

Poseł Jadwiga Wiśniewska

(nr 11737)

do ministra pracy i polityki społecznej

dotacji w ramach programu „Wspieranie

rozwiązań na rzecz godzenia życia

dzinnego”.

Kontrowersje te związane są z rozstrzy-

gnięciem rządowego programu tworzenia darmowych

żłobków i klubów malucha.

Chodzi między innymi

o wątpliwą ocenę wniosków konkursowych oraz przy-

znanie jednej fundacji z Pomorza aż 1/5 całej sumy.

Fundacja złożyła 15 identycznych wniosków, z cze-

go 14 zostało rozpatrzonych pozytywnie.

Największe

zdziwienie budzi jednak fakt, iż fundacja nie posiada

lokali pod żłobki i kluby ani wykwaliﬁkowanejkadry.

Zgodnie z wymogami konkursowymi brak lokalu au-

tomatycznie uniemożliwia podanie parametrów, a więc

również liczby dzieci i personelu, oraz koniecznego

wyposażenia, a brak możliwości dokonania takiej

oceny jednoznacznie powoduje odrzucenie projektu.

Ponadto jednym z głównych argumentów w konkur-

sie było kontynuowanie prowadzenia żłobka bądź

klubu malucha po dwuletnim okresie ﬁnansowania

przez państwo.

Kierownictwo przedmiotowej funda-

cji szacuje, że po tym czasie zostanie tylko 40% nowo

powstałych placówek.

Resort pracy odmówił dotacji wielu działającym

od lat prywatnym żłobkom, jednocześnie przyznając

28 mln zł na żłobki widma.

373

zdecydowały o tym, że fundacja Pozytywne Inicjaty-

wy otrzymała aż 28 mln zł w ramach rządowego pro-

gramu?

Czy ministerstwo rozważa unieważnienie

tego rozstrzygnięcia?

Z poważaniem

Poseł Jadwiga Wiśniewska

(nr 11738)

do prezesa Rady Ministrów

Szanowny Panie Premierze!

Zwracam się do

skiego rządu w związku z opublikowanymi w Inter-

necie drastycznymi zdjęciami oﬁarkatastrofysmo-

leńskiej.

Pod koniec września br. na jednej z rosyjskich

stron internetowych bloger podpisujący się pseudo-

nimem Gorożanin iz Barnauła zamieścił wstrząsa-

jące zdjęcia ciał oﬁarkatastrofysmoleńskiej,wtym

śp. prezydenta RP prof. Lecha Kaczyńskiego.

Po kil-

kunastu dniach zamieszczono kolejne drastyczne

fotograﬁeprzedstawiająceciałaiichfragmentyoraz

elementy wyposażenia kabiny pasażerskiej samolo-

tu.

Zostały one opublikowane i rozpowszechnione

nie tylko na serwerach w Rosji, ale również w Niem-

czech, Stanach Zjednoczonych, na Ukrainie oraz

w Polsce.

Po pierwszym upublicznieniu makabrycznych fo-

tograﬁipolskirząddeklarowałnatychmiastoweza-

jęcie się sprawą, zapewniał, że doprowadzi do za-

mknięcia stron internetowych oraz wyciągnięcia

konsekwencji względem osób odpowiedzialnych za tę

publikację.

Jak widać, tak się nie stało.

Poprzednie

materiały nadal są dostępne, a ponadto zamieszcza-

ne są nowe.

sprawie podjął rząd?

Z poważaniem

Poseł Jadwiga Wiśniewska

(nr 11739)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie przekazania publicznych zadań

z zakresu pomocy społecznej organizacjom

pozarządowym, na przykładzie Częstochowy

organizacji pozarządowych publicznych zadań z za-

kresu pomocy społecznej na przykładzie Częstocho-

wy.

Ustawa o pomocy społecznej nakłada na gminy

zadania związane z udzielaniem wsparcia osobom

potrzebującym, które realizowane są przez gminne

lub miejskie ośrodki pomocy społecznej.

Niestety

ostatnio pojawia się tendencja wyprowadzania tego

rodzaju zadań do organizacji pozarządowych.

Prezydent miasta Częstochowy wypowiedział po-

nadzakładowy układ zbiorowy pracy pracownikom

miejskiego ośrodka pomocy społecznej.

Podjął też

działania, na szczęście bezskuteczne, zmierzające do

przekazania Centrum Pomocy Dziecku Niepełno-

sprawnemu i Jego Rodzinie w Częstochowie organi-

zacji pozarządowej.

Przekazywanie zadań z zakresu pomocy społecz-

nej organizacjom pożytku publicznego wpłynie na

jakość ich realizacji, bowiem władze stowarzyszenia

będą mogły dowolnie kształtować politykę pracowni-

czą, a tym samym sposób wynagradzania.

Stowarzy-

szenie będzie mogło w ramach oszczędności pracow-

nika zwolnić i w to miejsce zatrudnić wolontariusza.

Sytuacja taka spowoduje pogorszenie warunków pra-

cy oraz jakości świadczonych usług.

Podjęcie takiej

decyzji będzie dla gminy (miasta) pozornie korzyst-

nym działaniem.

Miasto pozbędzie się bowiem odpo-

wiedzialności – ﬁnansowejikadrowej.

Pozatymdo

władz samorządowych nie będą docierały wnioski

i skargi, bo to stowarzyszenie będzie właścicielem

ośrodka.

Te działania dadzą pozorne oszczędności,

bowiem rozregulowany zostanie system pomocy spo-

łecznej.

Ponadto przekazywanie ustawowego obo-

wiązku innym organom jest omijaniem prawa.

Kon-

sekwencje takich nieodpowiedzialnych działań ude-

rzą w najsłabszych, najbardziej potrzebujących.

pobiec zjawisku pozbywania się przez gminy ustawo-

wych zadań z zakresu pomocy społecznej?

Poseł Jadwiga Wiśniewska

374

Interpelacja

(nr 11740)

do ministra pracy i polityki społecznej

Szanowny Panie Ministrze!

Problem bezrobocia

w ostatnich miesiącach wyraźnie przybrał na sile.

Wystarczy spojrzeć na stopę bezrobocia, która we

wrześniu wyniosła 12,5%.

Oznacza to wzrost w po-

równaniu do sierpnia br. o 0,1%.

Analogicznie we

wrześniu ubiegłego roku natężenie bezrobocia wyno-

siło 11,8%.

Obecny tak wysoki wskaźnik w okresie

prac sezonowych budzi prawdziwy niepokój.

Ostatni

dług niektórych ekonomistów tak złe wyniki mogą

być kolejnym symptomem nadchodzącego kryzysu.

Najwięcej zwolnień planowanych jest w handlu,

transporcie, energetyce czy budownictwie.

Po wielu

nieudanych inwestycjach drogowych na czas Euro

2012 i bankructwie dużych giełdowych spółek, to

właśnie budowlańcy coraz częściej zasilają grono bez-

robotnych.

A ich liczba może być naprawdę znacząca

(np. w będącej w stanie upadłości Hydrobudowie pra-

cę może stracić nawet 850 osób).

Trudna sytuacja jest

także wśród osób młodych, którym po skończeniu

edukacji często nie daje się możliwości rozpoczęcia

zawodowej kariery.

Według badań ManpowerGroup

w porównaniu z prognozami na III kwartał o 30%

spadł odsetek ﬁrmplanującychwzrostzatrudnienia

i dwukrotnie wzrósł odsetek ﬁrmplanującychcięcia.

Cięcie etatów nie ominie także szkolnictwa.

Z powo-

du niżu demograﬁcznegooraznowejpodstawypro-

gramowej pracę może stracić wielu nauczycieli.

Obecna sytuacja jest bardzo niepokojąca i wyma-

ga szybkiej reakcji ze strony rządu.

Liczba osób bez-

robotnych zarejestrowanych w urzędach pracy w koń-

cu września wyniosła już 1 979 tys. osób.

Jednak

faktyczna liczba bezrobotnych jest z pewnością o wie-

le wyższa.

Najgorsze jest to, że jeszcze nigdy fala bez-

robocia nie uderzyła w takim stopniu w osoby po

studiach.

Wśród prawie 2 mln ludzi bez pracy aż

216 tys. ma dyplom wyższej uczelni.

Niestety, bezro-

botnych z wyższym wykształceniem będzie przyby-

wać, ponieważ na rynek pracy wchodzi wyż demogra-

ﬁcznylat80.

Jakalarmująekonomiści,stopabezro-

bocia pod koniec roku może dojść nawet do 14%.

Ważnym problemem jest również coraz mniejsza

liczba stałych umów o pracę.

W naszej ojczyźnie już

co czwarty zatrudniony ma jedynie kontrakt czaso-

wy.

Stwarza to poczucie niepewności na rynku pracy

i hamuje tym samym swobodny rozwój gospodarczy.

Brak poczucia bezpieczeństwa widać nie tylko w na-

szym kraju, ale w całej Europie.

Aby maksymalnie

obniżyć ryzyko kryzysu gospodarczego w Polsce, po-

winniśmy uruchomić wszelkie dostępne środki.

Tak-

że te, które skutecznie hamowałyby wzrost bezrobo-

cia.

Oprócz uruchamiania kolejnych rezerw ﬁnanso-

wych na ten cel warto wprowadzić ustawowe zmiany,

które ułatwiałyby zakładanie małych ﬁrmiograni-

czały jednocześnie niezbędną biurokrację.

Koniecz-

nym wydaje się także obniżenie kosztów pracy.

1.

Co ministerstwo planuje zrobić, by nie dopuścić

do drastycznego wzrostu stopy bezrobocia w Polsce?

2.

Czy planowane jest wprowadzenie specjalnych

programów ułatwiających znalezienie pracy osobom

z wykształceniem wyższym?

3.

Czy ministerstwo podejmuje działania mające

na celu przeciwdziałanie zwolnieniom masowym pra-

cowników z zakładów pracy?

Poseł Waldemar Andzel

(nr 11741)

do ministra transportu,

w sprawie zablokowania rozwoju

portów Szczecin i Świnoujście

Szanowny Panie Ministrze!

Rurociąg Nord Stre-

miec zablokował możliwość rozwoju portu w Szcze-

cinie i gazoportu w Świnoujściu.

Powodem jest uru-

chomiona 8 października br. druga nitka gazociągu,

którą Gazprom umiejscowił w poprzek trasy żeglu-

gowej do Świnoujścia, bezpośrednio na dnie morza.

Lokalizacja ta nie pogorszyła obecnych warunków

działania portu, ale zablokowała jego rozwój poprzez

ograniczenie możliwości wpływania do niego statków

o dużym zanurzeniu.

Świnoujście to obecnie nasz największy terminal

portowy do przeładunku suchych masowych ładun-

ków, np. węgla.

Dzięki wyjątkowo dogodnemu poło-

żeniu zapewnia najkrótszą drogę dla przewozu towa-

rów statkami między Finlandią i Rosją a Niemcami,

zwłaszcza na trasie do Berlina.

A jednocześnie przez

Świnoujście prowadzi najkrótsza droga między Skan-

dynawią a Europą Środkową i Południową.

Porty

Szczecin i Świnoujście mogłyby stać się najważniej-

szymi punktami tzw. korytarza środkowoeuropej-

skiego, który łączy Skandynawię z Morzem Adriatyc-

kim.

Byłaby to ogromna szansa dla Polski.

Już w cią-

gu kilku najbliższych lat w porcie w Świnoujściu ma

powstać infrastruktura umożliwiająca przyjmowanie

statków o większym zanurzeniu, których jest już co-

raz więcej.

Armatorzy zaczynają stawiać na coraz

większe i głębiej zanurzone statki, by obniżyć koszty

przewozu.

Właśnie takie statki mają ﬁrmynajtaniej

transportujące gaz z Ameryki.

Powstaje pytanie: Czy

375

pieniądze wydane na rozwój infrastruktury nie pójdą

na marne i czy będzie techniczna możliwość, żeby

statki o dużym zanurzeniu dopłynęły do portu?

W ta-

kiej sytuacji zahamowany zostanie nie tylko rozwój

portów, ale przede wszystkim rozwój całego regionu

zachodniej Polski, a zwłaszcza województwa zachod-

niopomorskiego.

Oznacza to duże straty dla Polski.

Już teraz wiadomo, że Nord Stream całkowicie za-

blokował możliwość budowy polskiego rurociągu do

Danii, łączącego nas z norweskimi źródłami gazu.

liwiające jednak dostęp do portu Świnoujście i Szcze-

cin dla statków o dużym zanurzeniu, takie jak np.

wyznaczenie dodatkowej trasy żeglugowej?

2.

Kto zapłaci za ewentualne badania i wyznacze-

nie tej trasy?

3.

W jaki sposób ministerstwo planuje rozwinąć

porty w Świnoujściu i Szczecinie?

Poseł Waldemar Andzel

ZAPYTANIA

Zapytanie

(nr 2482)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie przejazdu osób niepełnosprawnych

Mając na uwadze sygnały od osób niepełnospraw-

nych (poruszających się na wózkach inwalidzkich),

chciałbym złożyć zapytanie w sprawie przejazdu osób

wego lub rehabilitacji uzdrowiskowej.

Osoby niepełnosprawne (poruszające się na wóz-

kach inwalidzkich) ze względu na stan zdrowia otrzy-

mują skierowanie na leczenie uzdrowiskowe, wysta-

wione przez lekarza ubezpieczenia zdrowotnego.

Jednak z uwagi na niewystarczające dochody nie są

w stanie pokryć kosztów dojazdu do ośrodków.

1.

Czy są przepisy regulujące kwestię przejazdu

osób niepełnosprawnych (poruszających się na wóz-

kach inwalidzkich) na leczenie uzdrowiskowe lub re-

habilitację uzdrowiskową i z leczenia uzdrowisko-

2.

Czy istnieje jakakolwiek możliwość sﬁnanso-

wania lub doﬁnansowaniaprzejazdówosóbniepełno-

sprawnych (poruszających się na wózkach inwalidz-

kich) na leczenie uzdrowiskowe lub rehabilitację

bilitacji uzdrowiskowej?

Poseł Andrzej Dera

Zapytanie

(nr 2483)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Działając na podsta-

regulaminu Sejmu Rzeczypospolitej (M.P. z 2002 r.

selskie w sprawie dyskryminacji Pomorza Zachod-

niego poprzez zaniechanie budowy tunelu pod

Sprawa konieczności podjęcia przez rząd wszel-

Uznam z wyspą Wolin, była już przedmiotem in-

terpelacji poselskiej posła na Sejm RP Joachima

Brudzińskiego, objętej pismem z dnia 16 paździer-

nika 2009 r.

Pomimo upływu już trzech lat od

wystosowania ostatniego wystąpienia poselskiego,

rząd kierowany przez Donalda Tuska nie podjął żad-

nych starań, które choćby przybliżały perspekty-

wę budowy tego w sposób oczywisty niezbędnego

stałego połączenia wyspy Uznam z pozostałą czę-

ścią Polski.

W ostatnim czasie wyszły jednak na jaw istotne

nowe okoliczności, które uzasadniają tezę, że Rada

Ministrów kierowana przez Donalda Tuska dys-

kryminuje Pomorze Zachodnie, całkowicie lekce-

ważąc podstawowe potrzeby jego mieszkańców.

W ostatnim czasie została bowiem podana do wiado-

mości publicznej informacja, wedle której środki ﬁ-

nansowe, który zostały zaplanowane na budowę

stałego tunelu łączącego wyspy Wolin i Uznam

(w Świnoujściu) zostały naszemu województwu

w sposób bezpodstawny zabrane i alokowane do

Trójmiasta.

Za wymienione i zabrane mieszkańcom

województwa zachodniopomorskiego środki ﬁnansowe

zostanie wydrążony tunel pod Martwą Wisłą w Gdań-

sku, co ma udoskonalić komunikację w Trójmieście,

w ramach budowy tzw. trasy Słowackiego.

Podkre-

ślenia wymaga, że alokacja wskazanych środków

dotyczy przede wszystkim części, która była pozyska-

na na inwestycję w naszym województwie ze środków

Unii Europejskiej.

Ich przeniesienie do Trójmiasta

w sposób ostateczny przekreśla szansę na budowę

stałego połączenia wysp Wolin i Uznam, albowiem

bez odpowiedniego doﬁnansowania ze środków

unijnych, taka inwestycja nie będzie mogła być zre-

alizowana.

Chcielibyśmy zatem jeszcze raz podkreślić, że na

wyspie Uznam, w granicach miasta Świnoujście, zlo-

kalizowany jest strategiczny dla interesów państwa

port towarowy i pasażerski.

Konieczne jest zatem,

aby wyspa Uznam, na której położone jest Świnouj-

ście, zyskało stałe połączenie z resztą kraju.

Zinten-

syﬁkowanekutemuwysiłkibyłyczynioneprzezrząd

kierowany przez Jarosława Kaczyńskiego.

Rada Mi-

nistrów pod przewodnictwem Donalda Tuska nie

tylko nie podejmuje żadnych działań związanych

z budową tak oczekiwanego tunelu, a wręcz przeciw-

377

nie, przez zaniechania tej administracji realizacja tej

inwestycji stoi pod znakiem zapytania, gdyż niedługo

upłynie ważność dokumentów lokalizacyjnych, bez

których nie będzie możliwe podjęcie działań inwe-

stycyjnych.

Ponadto na mocy decyzji tego rządu

odebrano pozyskane dla województwa zachodniopo-

morskiego środki unijne, umożliwiające budowę sta-

łego połączenia.

Starania Rady Ministrów kierowanej przez Jaro-

sława Kaczyńskiego oraz zaangażowanie władz mia-

sta doprowadziły do opracowania wszelkich wyma-

ganych dokumentów koncepcyjnych w postaci stu-

dium wykonalności oraz raport o oddziaływaniu

inwestycji na środowisko.

Dokonano również wyboru

wariantu realizacji stałego połączenia: tunel w loka-

lizacji północnej oraz sposób realizacji, tj. w formule

zaprojektuj – wybuduj.

Podmiotem prowadzącym inwestycję miała być

która wskazała, że rozpoczęcie inwestycji uzależnio-

ne jest od zagwarantowania na ten cel odpowiednich

mach odpowiednich działań operacyjnych, w czę-

ści przeznaczonej na inwestycje o charakterze in-

frastrukturalnym.

W 2009 r. minister infrastruktury w rządzie Plat-

formy Obywatelskiej, na skutek zaniechania nadzo-

ru nad realizacją harmonogramu inwestycji, spo-

wodował wykreślenie zadania z listy indykatywnej

dużych projektów do doﬁnansowaniapochodzącego

ze środków Unii Europejskiej.

Co więcej, na skutek

zaniechań o charakterze administracyjnym, leżą-

cych po stronie dawnego Ministerstwa Infrastruk-

tury, którego następcą prawnym jest kierowane

przez Pana Ministerstwo Transportu, Budownictwa

i Gospodarki Morskiej, zagrożona jest realizacja in-

westycji w ogóle, ponieważ przy dalszej zwłoce może

nie być możliwe technicznie przeprowadzenie tego

zadania w obecnej perspektywie wydatkowania środ-

ków unijnych, to jest do 2015 r.

Niezmiennie prezentujemy pogląd, że szybka i spraw-

na budowa tunelu pod rzeką Świną, mającego połą-

czyć wyspę Uznam z wyspą Wolin, jest wyborem

racji stanu i ważną gwarancją stabilnego wzrostu

gospodarczego regionu Pomorza Zachodniego.

Obo-

wiązkiem władz centralnych jest pełne popieranie

takich inicjatyw i znajdywanie odpowiednich środ-

ków na ich realizację.

Ministra następujące pytania, prosząc o udzielenie

rzetelnych i wyczerpujących odpowiedzi:

1.

Jakie konkretnie działania podjęło nowoutwo-

rzone Ministerstwo Transportu, Budownictwa i Go-

spodarki Morskiej, będące następcą dawnego Mini-

sterstwa Infrastruktury, aby ułatwić władzom lokal-

nym Świnoujścia zaplanowanie i przeprowadzenie

inwestycji?

wystarczająca dla przeprowadzenia niezbędnych prac

projektowych i budowlanych?

3.

Kiedy nastąpi faktyczne rozpoczęcie prac in-

frastrukturalnych związanych z budową tunelu pod

spą Wolin?

4.

W jakiej kwocie obecnie odebrano środki po-

chodzące z funduszy Unii Europejskiej, pierwotnie

przeznaczone na połączenie wyspy Uznam z wyspą

Wolin z przeznaczeniem na wydrążenie tunelu pod

Martwą Wisłą w Gdańsku?

5.

Jakie były powody, dla których zdyskrymi-

nowano inwestycję zaplanowaną na terenie Pomo-

rza Zachodniego na rzecz budowy tunelu pod Martwą

Wisłą w Gdańsku?

Czy odebranie funduszy Unii Europejskiej pier-

wotnie przeznaczonych na połączenie wyspy Uznam

z wyspą Wolin spowoduje, że ta inwestycja nie będzie

mogła się rozpocząć do końca 2015?

Łączymy wyrazy szacunku

Poseł Joachim Brudziński

oraz grupa posłów

Szczecin, dnia 29 października 2012 r.

Zapytanie

(nr 2484)

Szanowny Panie Ministrze!

W ramach prowa-

dzonej działalności poselskiej na moje ręce kierowa-

ne są prośby mieszkańców oraz władz samorządo-

wych powiatu głogowskiego, w tym zwłaszcza z te-

renu gminy Kotla, o wsparcie ich starań i zabiegów

o wybudowanie drugiego mostu na rzece Odrze

w Głogowie.

Z problemem komunikacyjnym związanym z bra-

mieszkańcy gminy Kotła, a także całego powiatu

Głogowskiego borykają się od lat.

Jedyny istniejący

ci komunikacyjnej nie tylko w rejonie miasta Głogów,

Zdarzenia drogowe, np. wypadek na istniejącym

moście, wymagają okresowego zamknięcia, powodu-

a wszelkie ewentualne remonty wymagają wprowa-

dzenia ruchu wahadłowego.

Brak drugiego mostu,

378

rza niebezpieczeństwo zagrożenia zdrowia lub nawet

życia dla mieszkańców gminy Kotla i powiatu gło-

gowskiego.

Ponadto w godzinach porannych oraz popołudnio-

wych, w czasie dojazdów i powrotów do pracy, miesz-

kańcy narażeni są na wyczekiwanie w korkach.

Do-

datkowo w okresie letnim, z uwagi na zwiększony

ruch kołowy spowodowany wyjazdami na zlokalizo-

wane na terenie gminy Kotla ogrody działkowe,

wielkopolskie i lubuskie, droga krajowa nr 12 w Gło-

gowie jest szczególnie zatłoczona.

Mieszkańcy

narażeni są na wyczekiwanie w kilkukilometro-

wych korkach, aby dostać się i wydostać z miasta.

Takie sytuacje stwarzają realne zagrożenie dla bez-

pieczeństwa mieszkańców w przypadku nagłych

zdarzeń, wymagających interwencji służb ratują-

cych życie i mienie (karetki pogotowia, Policja, straż

pożarna).

Możliwości przeprowadzenia obwodnicy miasta

zostały przedstawione w studium korytarzowym

przedstawiono kilka wariantów wyprowadzenia dro-

gi krajowej nr 12 z terenu miasta Głogowa, po pół-

nocnej i południowej części istniejącego mostu.

2.

W jakiej perspektywie czasowej mieszkańcy

powiatu głogowskiego mogą oczekiwać rozwiązania

problemu drugiej przeprawy drogowej na rzece Od-

rze, a tym samym, jeśli nie wyeliminowania, to

znacznego ograniczenia uciążliwości w ich codzien-

nym życiu w związku z utrudnieniami w korzystaniu

z funkcjonującego obecnie jedynego mostu na Odrze

w tym rejonie?

Z poważaniem

Poseł Ryszard Zbrzyzny

Zapytanie

(nr 2485)

w sprawie wysokości i zasad wsparcia

Otrzymałem pismo za pośrednictwem poczty elek-

tronicznej, w którym zwraca się do mnie zatroskana

matka dorastających córek, zaniepokojona angażo-

waniem publicznych środków w inicjatywę Kongres

Kobiet, której organizatorzy bezpodstawnie roszczą

sobie prawo do reprezentowania polskich kobiet.

W połowie września odbył się już czwarty taki kon-

gres, który zgromadził liczne organizacje deklarują-

ce działalność na rzecz kobiet, a propagujące nierzad-

ko walczący feminizm.

Autorka listu wyraziła głęboki niepokój, że pu-

bliczne pieniądze są przeznaczane dla wąskiej grupy

odbiorczyń, którymi są uczestniczki Kongresu Ko-

biet i osoby skupione przy stowarzyszeniu o tej sa-

mej nazwie.

„Rozumiem – pisze kobieta prosząca

mnie o wyjaśnienie sprawy – że Kongres Kobiet

może ﬁnansowaćFundacjaBatorego,któradedyku-

je ogromne środki na mącenie Polkom w głowach,

ale angażowanie pieniędzy publicznych wydaje mi

się nadużyciem”.

Należy zauważyć, że wiele kobiet w naszym kraju

nie jest zaangażowanych w ruchy i organizacje femi-

nistyczne.

Wiele z nich nie przyjmuje także nowomowy

zakładającej tworzenie żeńskich odmian zawodów

i tytułów, co prowadzi do „ideologizacji” najprostszych

pojęć.

Autorka zwraca uwagę, że kongres jest przede

wszystkim spotkaniem kobiet o podobnym światopo-

glądzie, a nie podmiotem udzielającym kobietom kon-

kretnego wsparcia w zakresie socjalnym.

Według autorki listu kongres wsparły dwa mini-

sterstwa: Ministerstwo Spraw Zagranicznych – na

kwotę 5400 zł oraz Ministerstwo Pracy i Polityki

Społecznej, jednak wysokości wsparcia nie podano.

Autorka, która zapoznała się z dorobkiem Kongresu

Kobiet, jest zbulwersowana, że wymienione resorty

wsparły tę inicjatywę i uwiarygadniały ją swoim logo.

„Wszystkie tego typu inicjatywy, moim zdaniem, słu-

żą poprzez otwartą walkę z Kościołem niszczeniu

rodziny i przez demoralizację kobiety – nieuchronnie

niszczeniu społeczeństwa” – napisała kobieta.

Autorka e-maila do mnie zwróciła się do Minister-

otrzymała żadnej odpowiedzi.

W związku z powyż-

szym mam następujące pytania do Pana Ministra:

Jakie środki Ministerstwo Pracy i Polityki Spo-

łecznej przeznaczyło na wrześniowy Kongres Kobiet

i inicjatywy okołokongresowe?

Jakie jeszcze inne projekty Stowarzyszenia Kon-

gres Kobiet w ostatnich latach ﬁnansowałoMinister-

stwo Pracy i Polityki Społecznej i na jakie kwoty?

W jakim trybie udzielane były dotacje?

Czy był to

tryb konkursowy?

Czy Pan Minister utożsamia się z liberalno-lewi-

cowymi treściami feministycznymi, które dominują

obrady Kongresu Kobiet?

Poseł Artur Górski

Warszawa, dnia 31 października 2012 r.

379

Zapytanie

(nr 2486)

do ministra skarbu państwa

Szanowny Panie Ministrze!

Informacje spółki

ENERGA SA, której głównym akcjonariuszem jest

Skarb Państwa, o wstrzymaniu prac nad budową no-

wego bloku energetycznego elektrowni w Ostrołęce

budzą obawy i niepokój lokalnej społeczności.

Wśród

przytoczonych przez spółkę ENERGA argumentów

głównym jest pozyskanie środków na ﬁnansowanie

inwestycji i problemy ﬁrmbudowlanych.

Spółka ma bardzo dobrą kondycję ekonomiczną.

Poniesione zostały nakłady na ﬁnansowaniepocząt-

kowych etapów prowadzenia inwestycji na kwotę ok.

200 mln zł.

Wstrzymanie kontynuacji budowy tego

bardzo ważnego ogniwa w systemie bezpieczeństwa

energetycznego Polski rodzić będzie poważne konse-

kwencje społeczne i ekonomiczne.

Narastająca likwidacja zakładów pracy w mieście

(ostatnio wagonownia zatrudniająca 60 osób) i wyco-

fywanie się z realizacji kolejnych inwestycji proro-

zwojowych powoduje dalszy wzrost bezrobocia oraz

pogorszenie jakości warunków życia mieszkańców

terenów w północno-wschodniej części województwa

mazowieckiego.

Szanowny Panie Ministrze!

na dokumentacja i wymagane pozwolenie?

2.

Czy rezygnacja z zaawansowanego projektu

energetycznego w Elektrowni Ostrołęka nie spowo-

duje wzrostu zagrożenia bezpieczeństwa energetycz-

nego kraju?

Czy zostały podpisane umowy z Polskimi

Sieciami Elektronergetycznymi na przesył prądu

będą koszty zaniechania budowy tej inwestycji?

3.

Czy zatrzymanie budowy bloku energetycznego

spowoduje redukcję zatrudnienia w elektrowni?

Jeśli

4.

Czy wstrzymanie budowy elektrowni w Ostro-

przebudowy linii kolejowej Tłuszcz – Ostrołęka ma-

Z poważaniem

Poseł Stanisława Prządka

Garwolin, dnia 5 listopada 2012 r.

Zapytanie

(nr 2487)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

rozdysponowywaniem owoców i warzyw

Szanowny Panie Ministrze!

Polski rynek świe-

żych owoców i warzyw został zorganizowany zgodnie

z ustalonymi i przyjętymi dla całej Unii Europejskiej

wytycznymi.

Wśród aktów prawnych regulujących

wspomniany rynek na poziomie Wspólnoty istnieją

takie, które pozwalają uruchomić mechanizm bez-

płatnej dystrybucji wybranych owoców i warzyw

w ramach wycofywania wymienionych produktów

z rynku.

Jest on korzystny zarówno dla producentów,

jak również dla jednostek organizacyjnych, takich

jak szpitale, domy opieki społecznej czy ośrodki wy-

poczynkowe dla dzieci.

Dzięki niemu bowiem pierw-

si z wymienionych mogą rozwiązać problem nadpro-

dukcji lub braku popytu.

Natomiast ww. jednostki

organizacyjne mogą otrzymać nieodpłatnie produkty

sektora owocowo-warzywnego, co znajdzie korzystne

przełożenie na budżet, jakim dysponują.

Mechanizm, o którym mowa, powszechnie nazy-

wa się wycofywaniem owoców i warzyw z rynku.

Na

poziomie Wspólnoty regulują go: rozporządzenie

rozporządzenie Komisji nr 103/2004 z dnia 21 stycz-

nia 2004 r.

W Polsce mechanizm ten funkcjonuje

pod nazwą „Administrowanie rozdysponowywa-

niem owoców i warzyw nieprzeznaczonych do sprze-

daży”.

Nadzorowany jest przez Agencję Rynku Rol-

nego w oparciu o: ustawę z dnia 19 grudnia 2003 r.

sobu zagospodarowania owoców i warzyw nieprze-

znaczonych do sprzedaży.

Przytoczone wyżej akty prawne ustalają tylko

ogólne zasady funkcjonowania rzeczonego mechani-

1.

Kto posiada możliwość skorzystania z me-

chanizmu bezpłatnej dystrybucji owoców i warzyw

w ramach wycofywania owoców i warzyw z polskiego

rynku?

2.

Jakie produkty podlegają takiej procedurze?

3.

Na jakich zasadach oraz warunkach dla produ-

centów odbywa się bezpłatna dystrybucja w ramach

wycofywania z rynku owoców i warzyw?

4.

Jakie normy jakościowe muszą spełniać wyco-

fywane produkty?

380

5.

Czy za wycofane z rynku owoce i warzywa, któ-

re przeznaczone są do bezpłatnej dystrybucji, produ-

cenci otrzymują rekompensatę?

6.

Jak wygląda procedura jej przyznawania?

Z poważaniem

Poseł Mirosław Maliszewski

Grójec, dnia 5 listopada 2012 r.

Zapytanie

(nr 2488)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

Szanowny Panie Ministrze!

Zgodnie z ustawą

stwowa Inspekcja Ochrony Roślin i Nasiennictwa jest

organem uprawnionym w zakresie przeprowadzania

kontroli ﬁtosanitarnej i wydawania świadectw dla

produktów pochodzenia roślinnego, które przezna-

czone są na eksport.

Dokonują tego inspektorzy od-

działów terenowych PIORiN-u.

Praktyka stosowana w przypadku sektora ogrod-

niczego wygląda tak, że każdy transport świeżych

owoców lub warzyw, jaki wysyłany jest za granicę (do

krajów trzecich), podlega drobiazgowej kontroli ﬁto-

sanitarnej.

Po jej przeprowadzeniu wydawane są

świadectwa i nakładane plomby.

Oddziały PIORiN-u posiadają ograniczone dzien-

ne możliwości obsługi eksporterów świeżych owoców

i warzyw, którzy zgłosili przygotowany do wyjazdu

transport.

W regionach takich jak powiat grójecki

(duża liczba eksporterów) liczba wspomnianych zgło-

szeń jest wysoka.

Wobec tego inspektorzy zmuszeni

są do podejmowania wzmożonych działań, aby prze-

prowadzać na bieżąco kontrole i plombowanie zgła-

szanych transportów.

Jednak przy wzrastającym za-

potrzebowaniu na ich pracę dochodzi niekiedy do

opóźnień w obsłudze eksporterów.

Powstaje także

problem pogarszania się komfortu pracy samych in-

spektorów (wydłużone godziny pracy).

1.

Czy istnieją regulacje prawne krajowe bądź eu-

ropejskie, które pozwalają na zlecenie przeprowadze-

nia kontroli, wydania świadectwa ﬁtosanitarnego

oraz nałożenia plomby innym niż PIORiN akredyto-

wanym instytucjom?

tusu zaufanego eksportera, którego transport nie

podlegałby każdorazowej kontroli i jaki nadawany

byłby w oparciu o pozytywną historię współpracy

z PIORiN-em?

3.

Czy uważa Pan, iż opisana sytuacja uzasadnia

podjęcie działań zmierzających do usprawnienia pra-

cy Państwowej Inspekcji Ochrony Roślin i Nasien-

nictwa (np. zwiększenie zatrudnienia, system dwu-

zmianowy etc.)?

4.

Czy możliwe byłoby, zdaniem Pana Ministra,

wprowadzenie stałej kontroli ﬁtosanitarnejwgospo-

darstwach, które produkują owoce i warzywa na eks-

port, co spowodowałoby brak konieczności zgłaszania

do kontroli wysyłanego transportu ww. produktów

pochodzenia roślinnego?

Z poważaniem

Poseł Mirosław Maliszewski

(nr 2489)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie nakładania plomb na środki

Szanowny Panie Ministrze!

Ustawa z dnia 18 grud-

nia 2003 r. o ochronie roślin umożliwia Państwowej

Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa nakładanie

plomb na środki transportu oraz opakowania służą-

ce do przemieszczania roślin i produktów pochodze-

nia roślinnego po wydaniu świadectwa ﬁtosanitar-

nego przez jej inspektorów.

Mówi o tym art. 95 ust. 1

pkt 11 lit. b i c ww. ustawy.

W praktyce w odniesieniu do ogrodnictwa sytu-

acja wygląda tak, że inspektorzy nakładają plomby

na każdy transport produktów tego sektora, który

uzyskał świadectwo ﬁtosanitarneijakiprzeznaczony

jest na eksport do państw trzecich.

W regionach ta-

kich jak powiat grójecki, skąd za granicę (do państw

trzecich) wysyłana jest duża liczba świeżych owoców

(np. jabłek, owoców miękkich), inspektorzy w ramach

ograniczonych sił i środków, jakie posiada ich od-

dział, zmuszeni są podejmować wzmożony wysiłek,

aby wyjazdy oplombowanych środków transportu

mogły odbywać się na bieżąco.

Jednak stały wzrost

zapotrzebowania na ich pracę sprawia, że niekiedy

powstają opóźnienia w obsłudze eksporterów.

Po-

wstaje również problem pogorszenia komfortu pracy

samych inspektorów (np. wydłużony czas pracy).

1.

Czy konieczne jest nakładanie plomby na każdy

transport świeżych owoców i warzyw, które przezna-

czone są na eksport (poza Unię Europejską), jeżeli

381

ustawa o ochronie roślin oraz prawo unijne nie obli-

gują do tego inspektorów?

2.

Czy istnieje możliwość wykonywania tej czyn-

ności także przez inne podmioty, które uzyskałyby

odpowiednie pozwolenia (np. eksporterów)?

Z poważaniem

Poseł Mirosław Maliszewski

(nr 2490)

do ministra zdrowia

Publicznego Szpitala Klinicznego Śląskiego

Uniwersytetu Medycznego nr 5 w Katowicach

Pragnę zwrócić uwagę Pana Ministra na zagad-

kowe procedury związane z przetargiem na zakup

nego nr 5 w Katowicach.

Placówka kreuje swój wize-

runek jako jeden z najnowocześniejszych ośrodków

onkologicznych.

Problem tkwi w tym, iż pod koniec

października br. szpitalowi wygasa kontrakt na ten

typ świadczeń medycznych.

Historia jego zdobywa-

nia również jest znacząca – oddział zdobył certyﬁkat

ISO jeszcze w trakcie jego tworzenia, komisji zapre-

zentowano chorych „pożyczonych” z innych oddzia-

łów, przedstawiając ich jako pacjentów chirurgii on-

kologicznej.

Kontrolerzy Narodowego Funduszu Zdro-

wia zamieścili jednak w protokole informacje o nie-

dokończonych pracach i braku przygotowania od-

działu do oddania do użytku.

Były dyrektor NFZ Z.

K. po osobistej interwencji polecił mimo wszystko

przyznać placówce kontrakt.

Centrala NFZ nakaza-

ła jednak natychmiastowe rozwiązanie umowy, co

uczyniono 30 lipca br., z 3-miesięcznym okresem wy-

powiedzenia.

Po tym wydarzeniu dyrekcja jednak

rozpisała przetarg na zakup sprzętu (m.in. kardio-

monitora, wyświetlacza zdjęć mammograﬁcznych,

aparatu do biopsji i obrazowania zmian nowotworo-

wych).

Wartość: ok. 400 tys. zł.

8 października br. przetarg rozstrzygnięto po ter-

minie ogłoszenia przez NFZ, że nie uwzględni odwo-

łania.

Szpital kliniczny stoi jednak na stanowisku,

że procedura odwoławcza jest w toku, co uprawnia

do dokonywania m.in. zakupów w celu doposażenia

oddziału chirurgii onkologicznej.

Wszystkie te informacje budzą uzasadniony nie-

pokój i zmuszają do postawienia pytań dotyczących

celowości i efektywności wydatkowania publicznych

pieniędzy.

Mając na uwadze przedstawione powyżej informa-

2.

Przedstawiciele Śląskiego Oddziału Wojewódz-

kiego NFZ twierdzą, że umowa ze szpitalem klinicz-

nym nr 5 w Katowicach została skutecznie rozwią-

zana, a kolejny konkurs na chirurgię onkologiczną

nie jest przewidywany.

Placówka dokonuje rozstrzy-

gnięcia przetargu na sprzęt medyczny.

Czy nie zacho-

dzi obawa, że publiczne środki zostaną zmarnowane,

a pacjenci zmuszeni do poszukiwania miejsc w innych

szpitalach?

Z poważaniem

Poseł Wojciech Szarama

Zapytanie

(nr 2491)

do ministra spraw wewnętrznych

i długoterminowych perspektyw

i planu funkcjonowania

Informacja i dochodzące głosy o projekcie restruk-

turyzacji, a może nawet likwidacji Karpackiego Od-

ją coraz większe obawy pracowników, funkcjonariu-

szy służb mundurowych oddziału karpackiego, par-

lamentarzystów, ale także mieszkańców, samorzą-

dowców i przedstawicieli władz lokalnych, włącznie

z prezydentem miasta Nowy Sącz oraz starostą tu-

tejszego powiatu.

Poczynając od obaw, że bezpośrednio zagraża

bądź może zagrażać to działanie bezpieczeństwu na-

szej granicy, poprzez jasno odbierane sygnały lokal-

nej społeczności o dalszej marginalizacji naszych

okolic poprzez wyprowadzanie instytucji administra-

cyjnych i budżetowych z naszych miast i wiosek, co

szczególnie jest ostatnio odczuwane przy sporach

o utrzymanie sądów rejonowych, oddziałów Poczty

Polskiej, dyspozytorni pogotowia przy szpitalach po-

wiatowych i wielu ważnych innych delegatur tereno-

wych, przedstawicielstw i instytucji.

Prowadzony proces zwijania instytucji admini-

stracyjnych, urzędów dotyka nas w tempie, jakiego

tutaj nie było jeszcze nigdy.

Strażnicy pełniący służ-

bę w KOSG nadzorują ponad 500 km granicy ze Sło-

wacją, co zapewnia bezpieczeństwo naszej południo-

382

wej granicy.

Warto wspomnieć, że niedawno wydano

ok. 50 mln zł na modernizację budynków KOSG

w Nowym Sączu i budowę nowoczesnego lotniska dla

śmigłowca pograniczników w Biegonicach, i teraz

miałoby to wszystko przestać być użyteczne?

Brak

na to zrozumiałych względów.

Karpacki Oddział Straży Granicznej ma profesjo-

nalną kadrę i pracowników administracyjnych, nowo-

czesną zintegrowaną infrastrukturę umożliwiającą

funkcjonowanie w jednym kompleksie wszystkich ko-

mórek organizacyjnych.

Sądecki oddział ma także

w pełni wyposażoną bazę logistyczną: posiada własne

pomieszczenia dla osób zatrzymanych, archiwum, re-

gistraturę akt cudzoziemców z dużą rezerwą po-

wierzchni, stację paliw, warsztaty, garaże, magazyny,

publiczny zakład opieki zdrowotnej, halę sportową

i internat, co usprawnia pracę Straży Granicznej.

Trudno sobie wyobrazić, że w państwie, w którym

ostatnimi laty obniżono stan armii o ok. 100 tys. żoł-

nierzy, nadal trzeba w takim pośpiechu likwidować

i uszczuplać już i tak bardzo nikłe zasoby personalne

i kadrowe.

Wyrażam stanowczy sprzeciw wobec tego planu

i zamiaru, a także proszę Pana Ministra o osobiste

dołożenie wszelkich starań, aby jednostka straży

w Nowym Sączu mogła nadal funkcjonować, rozwijać

się i pełnić swe zadania związane z ochroną granic

i zapewnianiem bezpieczeństwa oraz funkcji repre-

zentacyjnych.

1.

Czy wnioski wyciągane z analizy tego obszaru

obronności naszego kraju nie są formułowane zbyt

pochopnie, jeśli poddaje się w wątpliwość funkcjono-

wanie tak rozbudowanych logistycznie i lokalowo

jednostek, jak ta w Nowym Sączu?

2.

Jaka jest średnio- i długoterminowa perspek-

tywa i plany funkcjonowania oddziału Straży Gra-

nicznej w Nowym Sączu mogącej się szczycić tak wie-

loma atutami w służbie dla obronności Polski?

Z poważaniem

Poseł Wiesław Stanisław Janczyk

Limanowa, dnia 5 listopada 2012 r.

Zapytanie

(nr 2492)

do ministra edukacji narodowej

dla mniejszości narodowych i etnicznych

Szanowna Pani Minister!

Język jest jednym z naj-

ważniejszych nośników kultury, tradycji oraz tożsa-

mości dla każdej grupy narodowej lub etnicznej.

W szczególnej sytuacji znajdują się grupy obywateli

polskich innej narodowości, które poza językiem pol-

skim dla przetrwania własnej grupy starają się prze-

kazywać swój język ojczysty.

Dlatego tak ważne dla

wszystkich mniejszości jest wspieranie nauki języ-

ka ojczystego.

Szczególnego znaczenia nabiera ten

temat w Polsce z racji tego, iż w latach PRL wiele

mniejszości narodowych i etnicznych miało okrojony

lub wręcz zabroniony dostęp do nauki swojego języ-

ka ojczystego.

Stąd też tak ważne są rozwiązania

systemowe, które mają na celu wspieranie nauki języ-

ka mniejszości.

Niestety w ostatnim czasie spływają do mnie nie-

pokojące sygnały ze strony samorządowców woje-

wództwa opolskiego, którzy otrzymali z Ministerstwa

Finansów informację dotyczącą prognozy subwencji

oświatowej na rok 2013.

Z prognozy tej wynika,

iż wiele gmin, w których naucza się języka niemiec-

kiego jako języka mniejszości, otrzyma niższą subwen-

cję z racji modyﬁkacji zasad subwencjonowania

uczniów.

Informacja ta wywołała wielkie poruszenie

w środowiskach mniejszości narodowych i etnicz-

nych, z którymi żadne z ministerstw nie konsulto-

wało jakichkolwiek zmian dotyczących wspierania

nauki języków mniejszości narodowych, etnicznych

oraz językowych.

Biorąc pod uwagę ważkość tematu nauki języków

mniejszości oraz zasad ich subwencjonowania zwra-

zmianą wag w zakresie subwencjonowania naucza-

nia języków mniejszościowych?

2.

Jakiego typu zmiany wag przewiduje Pani

w zakresie subwencjonowania nauki języków mniej-

szości?

3.

Czym są podyktowane zmiany w zakresie zmia-

ny wag w zakresie nauczania języków mniejszości?

4.

Od kiedy zaczną obowiązywać nowe wagi w za-

kresie subwencjonowania nauki języków mniejszości?

5.

Dlaczego zmiany te nie zostały w żaden sposób

skonsultowane ze środowiskami mniejszości narodo-

wych i etnicznych?

Z poważaniem

Poseł Ryszard Galla

Opole, dnia 5 listopada 2012 r.

383

Zapytanie

(nr 2493)

do ministra gospodarki

Szanowny Panie Premierze!

Na terenie naszego

kraju legalnie działają ﬁrmy,którewyspecjalizowały

się w pozyskiwaniu, gromadzeniu i archiwizowaniu

danych dotyczących prowadzonych działalności go-

spodarczych.

Tworzenie baz danych zawierających

nazwy ﬁrm wraz z adresem jest w Polsce legalne

i takie bazy danych może tworzyć każda osoba.

Pro-

blemem stało się jednak to, że w ostatnim czasie na-

siliło się zjawisko wprowadzania w błąd osób, które

zakładają nowe działalności gospodarcze.

Firmy gro-

madzące dane i wytwarzające bazy danych wypraco-

wały praktykę wysyłania do nowo otwartych działal-

ności gospodarczych listów z formularzem nakazu-

jącym rejestrację w Centralnej Ewidencji i Informacji

o Działalności Gospodarczej i za taką rejestrację żą-

dają wniesienia opłaty.

Do korespondencji załączany

jest formularz sugerujący, że jego wypełnienie i prze-

słanie na wskazany adres jest ustawowym obowiąz-

kiem osoby, która założyła działalność gospodarczą.

Przywoływana jest tutaj ustawa o statystyce publicz-

nej.

Zazwyczaj w miejscu mało widocznym, drobnym

drukiem do formularza załączana jest informacja, że

w rzeczywistości rozsyłane do przedsiębiorców listy

są ofertami handlowymi.

Jak wiadomo, dokonanie wpisu do Centralnej

jest dzisiaj bezpłatne, chociaż jeszcze do niedawna

wpis do gminnej ewidencji podlegał opłacie.

Dlatego

na tak rozsyłane oferty handlowe dają się złapać rów-

nież przedsiębiorcy prowadzący od lat swoje działal-

ności gospodarcze, a chcący dokonać zmian w proﬁlu

już prowadzonej ﬁrmy.

Pamiętają,żedawniejnale-

żało dokonać wpisu do ewidencji gminnej i za taki

wpis zapłacić.

Dziś nie zastanawiając się, płacą za

przekazywanie informacji o dokonanych zmianach

ﬁrmomgromadzącymdaneiwykorzystującymsłabą

orientację przedsiębiorców w temacie.

Chcę zatem zapytać:

1.

Czy jest możliwe przeprowadzenie przez Mini-

sterstwo Gospodarki ogólnopolskiej kampanii infor-

macyjnej na temat tego, że obecnie wpis do Central-

czej jest bezpłatny i co więcej, można taki wpis doko-

nać szybko i bezproblemowo drogą cyfrową, przy

pomocy Internetu?

Wpisanie nowego przedsiębiorcy,

zmiana istniejącego wpisu, zawieszenie, wznowienie

lub wykreślenie nie podlega dziś żadnej opłacie.

2.

Czy Pan Premier widzi możliwość przeciwdzia-

łania omawianym praktykom ﬁrm gromadzących

dane, tak aby przedsiębiorcy nie byli wprowadzani

w błąd?

Czy według Pana Premiera można zmniej-

szyć skalę tych niepożądanych praktyk?

Z poważaniem

Poseł Marian Cycoń

Zapytanie

(nr 2494)

do ministra sportu i turystyki

w sprawie niedopełnienia obowiązków

przy organizacji meczu piłki nożnej

i jej mecze to dobro narodowe, organizacja spotkań

najwyższej rangi zawsze powinna odbywać się we-

dług schematu, który zawiera instrukcje postępowa-

nia w wyniku wystąpienia takich niedogodności,

jak złe warunki atmosferyczne zapowiadane na

dzień odbywania się imprezy.

Odwołanie meczu w ramach kwaliﬁkacjidomi-

strzostw świata z powodu intensywnych opadów

deszczu i trzymanie kibiców na stadionie pomimo

znikomych szans na jego odbycie się to blamaż dla

wizerunku polskiego sportu, na który wszyscy pra-

cowaliśmy choćby podczas minionych mistrzostw

Europy.

Dlatego zwracam się o informacje: Kto był orga-

nizatorem meczu w dniu 16 października 2012 r. po-

między reprezentacją Polski a reprezentacja Anglii?

Na jakich zasadach obiekt został udostępniony przez

Narodowe Centrum Sportu?

W czyich kompeten-

cjach leży wydanie decyzji o ewentualnym zamknię-

ciu dachu w przypadku złych warunków atmosfe-

rycznych?

Kiedy należy taką decyzję podjąć?

W ja-

kim dokumencie znajduje się informacja o technicz-

nych warunkach użytkowania obiektu i czy doku-

ment ten został udostępniony organizatorowi?

Jeśli

za wtorkową kompromitację?

Czy istnieje możliwość

wskazania winnych i wyciągnięcia wobec nich konse-

kwencji dyscyplinarnych?

Z wyrazami szacunku

Poseł Maciej Zieliński

Wrocław, dnia 5 listopada 2012 r.

384

Zapytanie

(nr 2495)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie ciągnącej się latami

Szanowny Panie Ministrze!

W obszernej doku-

mentacji oraz licznych postępowaniach sądowych

z powództwa koncernu Gilette, a obecnie Procte-

r&Gamble, przeciwko pani F. wysoce zastanawiające

jest działanie wymiaru sprawiedliwości.

Nie dość, że

czym część to wyroki prawomocne), to sąd okręgo-

wy w Gliwicach, nie wiadomo z jakich powodów, od-

mawia pani H. F. dostępu do materiału dowodowe-

go w istotnej kwestii.

Sprawia to wrażenie niesa-

mowitego bałaganu w sądzie okręgowym w Gliwi-

cach (podejrzenie zaginięcia materiałów dowodo-

wych) lub, co gorsza, świadomej dezinformacji,

mającej na celu ukrycie własnej niekompetencji czy

wręcz korupcji.

Zrozumiała jest nierównowaga w ob-

słudze prawnej przez kancelarie prawne koncernu

Procter&Gamble i pani H. F., ale nadal wierzę, że

działania polskich sądów mają na celu wydawanie

właściwych, sprawiedliwych rozstrzygnięć, nie zaś

branie udziału w gmatwaniu procedur prawnych.

Je-

żeli, jak podaje pani H. F., ﬁrmaGillettezapropono-

wała pisemne warunki ugody i odszkodowania, a pani

F. tych warunków i pieniędzy nie przyjęła, to racjo-

nalnym jest twierdzenie, że w aktach sprawy muszą

znaleźć się kopie takich dokumentów.

Jestem

przekonany, że sąd okręgowy w Gliwicach nie po-

zbywa się dokumentów (dowodów) i posiada stosow-

ne instrukcje dotyczące obiegu dokumentów i archi-

wizacji dowodów.

Niezwykle istotne wydaje się zwłaszcza ostatecz-

ne wyjaśnienie kwestii, czy w aktach sprawy rzeczy-

wiście znajdują się jakiekolwiek propozycje ugody

zaproponowane panią F. przez ﬁrmę Gillette i czy

istnieją dowody wskazujące na to, że pani F. otrzy-

mała taką propozycję i jej odmówiła?

śnienia i spowodowanie kompleksowej kontroli Sądu

Okręgowego w Gliwicach.

W załączeniu przesyłam

krótki opis sprawy, który zredagowała pani H. F.

w piśmie do mojego biura poselskiego.

Pragnę dodać,

że pani F. posiada w tej sprawie obszerną dokumen-

tację.

Wobec licznych doniesień medialnych o niepra-

widłowościach w polskim wymiarze sprawiedliwości

przeprowadzenie działań wyjaśniających i kontrol-

nych oraz, zgodnie z ustawą o wykonywaniu manda-

tu posła i senatora, proszę o poinformowanie mnie

o ich wynikach.

Z wyrazami szacunku

Rybnik, dnia 6 listopada 2012 r.

Zapytanie

(nr 2496)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

nięciem, suszą i innymi zdarzeniami losowymi,

skom rolników o umorzenie lub zaniechanie poboru

podatku rolnego, podejmowały decyzje umarzające

W związku z powyższym zapytuję, prosząc o jed-

noznaczną odpowiedź: Czy zastosowanie ulg w po-

datku rolnym, w tym zaniechanie poboru tego podat-

ku przez organy samorządu gmin w latach 2011

i 2012, na terenie których wystąpiły szkody w upra-

wach, z wyżej podanych przyczyn, należy zaliczyć do

pomocy publicznej limitowanej 7,5 tys. euro w okre-

sie trzech lat (pomoc de minimis)?

Proszę o odpowiedź krótką, bez zbędnych opisów

(tak lub nie).

Z poważaniem

Poseł Romuald Ajchler

Warszawa, dnia 6 listopada 2012 r.

Zapytanie

(nr 2497)

do ministra pracy i polityki społecznej

Umowy cywilnoprawne stają się jedynym źródłem

dochodów dla coraz większej liczby osób świadczą-

cych pracę, szczególnie młodych ludzi.

Umowy takie

nie zapewniają młodym ludziom stabilizacji życiowej,

uniemożliwiają zaciągnięcie długoterminowego kre-

dytu na cele mieszkaniowe.

Umowy o dzieło pozba-

wiają pracowników, których taka umowa jest jedy-

nym źródłem dochodu, ubezpieczeń społecznych i zdro-

385

wotnych.

Wielu pracowników nie zdaje sobie nawet

sprawy

ze swej sytuacji, że nie mają prawa do publicznej

służby zdrowia.

Szanowny Panie Ministrze!

Biorąc pod uwagę

nadużywanie tzw. umów śmieciowych, co odbywa się

ze szkodą dla Funduszu Ubezpieczeń Społecznych

oraz pracowników, stawiam następujące pytania:

1.

Ile osób pracuje w Polsce na umowach cywil-

noprawnych, tzn. na umowach zlecenia i umowach

o dzieło?

2.

W ilu przypadkach pozew o ustalenie stosunku

pracy uwzględniał wnioski

inspektorów pracy?

3.

Jaka kwota z tytułu składek na ubezpieczenie

społeczne od zmienionych umów wpłynęła do ZUS?

Z poważaniem

Zapytanie

(nr 2498)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie zaświadczeń lekarskich

potwierdzających stan zdrowia kandydata

na rodzica zastępczego

Plan rządowy zakłada docelową likwidację domów

i rodzinami zastępczymi; aby osiągnąć ten cel, należy

przygotować wiele osób do pełnienia tak ważnej roli

w życiu dzieci pokrzywdzonych przez los.

Szanowny Panie Ministrze!

Ostatnie wydarzenia

w rodzinie zastępczej w Pucku nasuwają konieczność

postawienia następujących pytań:

1.

Czy jest wykaz chorób eliminujących kandyda-

tów na rodziców zastępczych?

2.

Jakim badaniom poddawani są kandydaci na

rodziców zastępczych?

Z poważaniem

Poseł Stanisław Szwed

(nr 2499)

do ministra pracy i polityki społecznej

Coraz więcej osób świadczących pracę, szczegól-

nie młodych ludzi, zatrudnionych jest na podstawie

umów cywilnoprawnych.

Umowy takie nie zapewnia-

ją młodym ludziom stabilizacji życiowej, uniemożli-

wiają zaciągnięcie długoterminowego kredytu na

cele mieszkaniowe, a umowy o dzieło pozbawiają pra-

cowników, których taka umowa jest jedynym źró-

dłem dochodu, ubezpieczeń społecznych i zdrowot-

nych.

Nie można nie zauważyć, że pomniejsza to

wpływy do FUS i ubezpieczeń zdrowotnych.

Umowa o dzieło winna być ograniczona do prac,

w których powstaje dzieło, wytwór umysłu i umie-

jętności.

Szanowny Panie Ministrze, Ministerstwo Pracy

i Polityki Społecznej jest stabilną instytucją, w której

dobrym przykładem byłaby realizacja zatrudnienia

szym stawiam następujące pytania:

i umowach cywilnoprawnych?

2.

Jakie stanowiska w ministerstwach są obsadza-

ne w ramach zatrudnienia na umowy zlecenia czy

umowy o dzieło?

nych w miejsce umowy o pracę?

Z poważaniem

(nr 2500)

w sprawie rozdziału funduszu zapasowego

wystąpienie w sprawie podziału 600 mln funduszu

zapasowego 2012 r., który został generalnie uznany

za bardzo niesprawiedliwy, faworyzujący oddział ma-

zowiecki NFZ, prezes NFZ informował mnie, że od-

dział mazowiecki otrzymał 537 mln, oddział pomor-

ski 41 mln, a śląski tylko 15 mln, co wzbudziło

ogromne niezadowolenie mieszkańców Śląska.

386

Obecnie podzielono kolejną część funduszu zapa-

sowego w kwocie 417 mln

i ponownie najwięcej otrzymał oddział mazowiec-

ki – 256 mln, a oddział śląski tylko 64 mln, co stano-

wi 1/4 kwoty Mazowsza.

Należy zaznaczyć, że oddzia-

ły śląski i mazowiecki są porównywalne, a zgodnie

z algorytmem podzielono tylko 94 mln.

Kolejny raz

rozdział pieniędzy przez prezesa NFZ budzi wiele za-

strzeżeń i wskazuje na niesprawiedliwe, krzywdzące

działania, wręcz dyskryminację oddziału śląskiego.

Szanowny Panie Ministrze, wielkość środków przy-

znanych oddziałowi śląskiemu NFZ obliguje mnie do

postawienia następujących pytań:

1.

Jakie kwoty z funduszu zapasowego otrzyma-

ły oddziały śląski i mazowiecki w ostatnich pięciu

latach?

2.

Czy opracowane zostaną klarowne zasady po-

działu funduszu zapasowego NFZ?

3.

Czy zmienione zostaną zasady podziału środ-

ków NFZ?

4.

Jakie wskaźniki będą decydujące o podziale

tych środków?

5.

Czy podział będzie uwzględniał infrastruk-

turę placówek medycznych i ich potencjał diagno-

styczny?

Z poważaniem

Poseł Stanisław Szwed

(nr 2501)

w sprawie likwidacji zespołu ratownictwa

Szanowny Panie Ministrze!

Z prasy oraz z maili

od wyborców dowiedziałam się o zamiarze likwidacji

zespołu ratownictwa medycznego typu P w miejsco-

wości Serock, gmina Pruszcz, powiat świecki.

Spo-

tkało się to z oburzeniem mieszkańców Serocka oraz

pobliskich miejscowości.

Proszę zatem o wskazanie

przesłanek, jakimi kierowało się ministerstwo podej-

mując tę decyzję.

Planowanie i organizacja systemu państwowego

ratownictwa medycznego odbywa się zgodnie ustawą

twie Medycznym.

Art. 24 tejże ustawy stanowi, iż

podstawą organizacji i rozmieszczenia zespołów me-

dycznych jest czas dojazdu ambulansu do osób w sta-

nie nagłego zagrożenia zdrowotnego.

Wojewoda opła-

ca w związku z tym stan gotowości do świadczenia

usług ratownictwa medycznego, a nie za faktycznie

poczynione akcje ratunkowe.

Ciekawi mnie także, jak ministerstwo widzi spra-

wę poniesionych kosztów związanych ze stworzeniem

tego zespołu ratownictwa medycznego.

Z poważaniem

Poseł Iwona Kozłowska

(nr 2502)

do ministra zdrowia

wości Mąkowarsko, gmina Koronowo, powiat bydgo-

ski.

Spotkało się to z oburzeniem mieszkańców Mą-

kowarska oraz pobliskich miejscowości.

Proszę zatem

sterstwo podejmując tą decyzję.

Planowanie i organizacja systemu państwowego

(nr 2503)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie reportażu

nikarki pani Ekateriny Lemondżawy na temat pol-

skich obozów dla uchodźców.

387

Pani Ekaterina Lemondżawa, jak wielu imigran-

tów przybyła do Polski w nadziei na lepsze życie.

Jed-

nakże to, co przeżyła, można nazwać koszmarem.

Po

przyjeździe do naszego kraju Lemondżawa została

aresztowana, gdzie w wyjątkowo upokarzający spo-

sób została zmuszona przez strażników do rozebra-

nia się do naga, a następnie spędziła 28 godzin

w więziennej izolatce.

Po kolejnych 24 godzinach

służby, traktując dziennikarkę jak niebezpieczną

osobę, przewieźli Panią Lemondżawę „więźniarką”

do obozu dla uchodźców.

Wysoki płot opleciony dru-

tem kolczastym, w okna wstawione kraty, a obiektu

pilnowali uzbrojeni ludzie w uniformach wojskowych.

Warunki, które panują w tym obozie, przypominały

raczej więzienie niż obóz dla uchodźców.

We wspo-

mnianym obozie przebywało 21 osób, m.in. rodzina

z Pakistanu, kobieta z dwojgiem dzieci, która prze-

bywa w obozie od siedmiu miesięcy.

Zamieszkuje tam

jeszcze jedna rodzina, tym razem z Czeczeni, która

ma trójkę małych dzieci.

Z relacji czeczeńskiej matki

wynika, że pewnego dnia pijana służbistka pistole-

tem groziła, bronią, jej dzieciom.

Taka sytuacja nig-

dy nie powinna się zdarzyć, a najbardziej niepokoją-

cy jest fakt, że żaden ze strażników nie zareagował.

Inną, równie wstrząsającą opowieścią jest histo-

ria młodego małżeństwa z Gruzji.

Kobieta była

w czwartym miesiącu ciąży, kiedy zaczęły się bóle.

Zaniepokojona kobieta zwróciła się o pomoc do leka-

rza, ten jednak nie udzielił cierpiącej pomocy, twier-

dząc, że jest wszystko w porządku.

Następnego dnia

kobieta nadal odczuwała silne bóle, więc ponownie

udała się na wizytę do tego samego lekarza.

Po prze-

prowadzeniu badania lekarz stwierdził, że płód umie-

ra i niezwłocznie należy przeprowadzić aborcję.

Na-

stępnego dnia stan kobiety znacznie się pogorszył,

doszło nawet do silnego krwotoku, jednakże ten fakt

został zignorowany przez lekarzy, którzy wypisali

kobietę ze szpitala.

Po tak drastycznych doświadcze-

niach małżeństwo postanowiło udać się za granicę,

gdzie w tamtejszym szpitalu okazało się, że koniecz-

na jest operacja, bowiem polski lekarz nie usunął

resztek martwego płodu.

Czy Pan Minister ma zamiar zlecić kontrolę wa-

runków, jakie panują w obozach dla uchodźców?

Czy Pan Minister ma zamiar przeznaczyć więcej

środków pieniężnych na doﬁnansowanieobozówdla

uchodźców?

Z poważaniem

Poseł John Abraham Godson

Zapytanie

(nr 2504)

do ministra spraw wewnętrznych

nadużywania władzy

miały miejsce w Opolu, kiedy to funkcjonariusze Po-

licji tuż przed godz. 22:00 wtargnęli do mieszkania

matki dwójki dzieci w celu jej zatrzymania.

Opolanka

nie zapłaciła urzędowi skarbowemu 2,3 tys. zł kary,

a w zamian za to została siłą w środku nocy zabrana

do aresztu.

Z relacji świadków wynika, że policjanci

byli bezwzględni.

Zatrzymali kobietę, a jej małe dzie-

ci, 2-letnią córkę i 6-letniego syna, zabrali na pogo-

towie opiekuńcze, ponieważ zatrzymana nie miała

z kim zostawić dzieci.

W moim przekonaniu wyja-

śnienia płynące z Komendy Wojewódzkiej w Opolu,

jakoby późna pora dawała większą szansę na zasta-

nie oskarżonej w domu oraz uśpienie jej czujności, są

naprawdę skandaliczne.

Komendant główny Policji

podkreślał w mediach, że policjanci postąpili zgodnie

z prawem.

Z pewnością, ale czy wykonywanie czyn-

ności służbowych wyzuwa ludzi z uczuć, pozbawia ich

empatii?

Czy sposób zatrzymania tej kobiety był ade-

kwatny do popełnionego przez nią czynu?

Policjanci

powinni byli wykazać się szczególną wrażliwością,

ponieważ mieli do czynienia z małymi dziećmi.

Zdecydowałem się skierować zapytanie poselskie

w przedmiotowej sprawie do Pana Ministra, ponie-

waż nie po raz pierwszy obserwuję taki sposób trak-

towania przez funkcjonariuszy Policji osób zatrzy-

mywanych.

Jakiś czas temu natknąłem się na repor-

taż „Wydarzeń” TV Polsat z 2007 r., w którym zosta-

ła przedstawiona dramatyczna historia dwóch chłop-

ców odbieranych ojcu przez 11 policjantów i kurato-

rów.

Na ﬁlmiewidać,jakdwóchchłopców,12-i14-

-letni, broni się przed policjantami, którzy ciągną ich

po ziemi.

Dzieci krzyczą.

Nie chcą zostać rozdzielone.

Jeden z braci błaga drugiego, aby go nie puszczał.

Doprowadzenie do takich sytuacji świadczy o to-

talnym braku wyobraźni oraz nieprofesjonalizmie

Policji, która zamiast bronić, poniża oraz traktuje

dzieci przedmiotowo.

W obu przypadkach funkcjona-

riusze mieli do czynienia z niewinnymi nieletnimi,

a nie przestępcami.

Nie oceniam, czy policja postąpi-

ła słusznie, czy też nie.

Jednak zdaniem psychologów

podczas takich interwencji bezwzględnie dobro dziec-

ka, zarówno psychiczne, jak i ﬁzyczne,powinnobyć

zabezpieczone.

Funkcjonariusze powinni mieć świa-

domość, że znajdują się tam dzieci i w ich pamięci

może zostać ślad po tym wydarzeniu.

W takich sytu-

acjach widać brak służb ochrony dziecka w Polsce.

388

Czy zostaną wyciągnięte konsekwencje wobec

osób, które zawiniły podczas akcji zatrzymania opo-

lanki?

Dlaczego pozwolono, aby kara grzywny została

zastąpiona karą pozbawienia wolności?

Co ministerstwo zamierza zrobić, aby nie dopu-

ścić więcej do takich sytuacji?

Czy w resorcie spraw wewnętrznych są lub będą

przeprowadzone prace legislacyjne, które pozwolą na

ochronę praw dziecka podczas tego typu obław poli-

cyjnych?

Z poważaniem

Poseł John Abraham Godson

(nr 2505)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie wymogu przedstawienia

sprawą wymogu przedstawienia urzędowego po-

świadczenia znajomości języka polskiego w procedu-

rze nabycia obywatelstwa polskiego.

Od 15 sierpnia 2012 r. obowiązuje nowa ustawa

o obywatelstwie polskim (ustawa z dnia 2 kwietnia

2009 r. o obywatelstwie polskim – Dz. U. z 2012 r.

poz. 161).

Ustawa ta określa m. in. zasady nabywania

obywatelstwa z mocy prawa, zasady i tryb nadania

obywatelstwa polskiego i uznania cudzoziemca za

obywatela polskiego.

Wejście w życie ustawy spowodowało dyskusję na

temat niezawartego w niej określenia poziomu zna-

jomości języka polskiego, bowiem cudzoziemiec ubie-

gający się o uznanie za obywatela polskiego – z wy-

obowiązany posiadać znajomość języka polskiego po-

twierdzoną urzędowym poświadczeniem określonym

1999 r.

– Dz. U. Nr 90, poz. 999, ze zm.), świadectwem

dowym językiem polskim.

Znajomość języka polskiego certyﬁkujePaństwo-

wa Komisja Poświadczania Znajomości Języka Pol-

skiego jako Obcego, a informacje o jej działalności

można znaleźć na stronie http://www.buwiwm.edu.

pl/certyﬁkacja.

Jednakkomisjacertyﬁkujebiegłość

języka od poziomu B1, nie biorąc pod uwagę ani niż-

szego – A1 ani wyższego progu poziomu podstawo-

wego – A2.

W Polsce przebywa duża grupa cudzoziemców

o zróżnicowanym przedziale wiekowym, nieposiada-

jących wyższego wykształcenia, wykonujących zawo-

dy niewymagające wyższych poziomów biegłości ję-

zykowej.

Można przewidywać, że w związku z po-

większającym się niżem demograﬁcznymwnaszym

kraju liczba cudzoziemców nielegitymujących się

wyższym wykształceniem uzyskanym w Polsce może

się powiększać.

Czy w związku z tym utrzymywanie wymogów

egzaminu z języka polskiego na poziomie biegłości

B1 można traktować jako przyjazne i niedyskrymi-

nujące dla cudzoziemców, którzy porozumiewają się

po polsku, ale nie mają potrzeby ani umiejętności

osiągnięcia poziomu biegłości B1, jednocześnie po

przeżyciu w naszym kraju 10 lat czują się jego oby-

watelami?

jące pytanie: Dlaczego nowa ustawa o obywatelstwie

polskim nie precyzuje dokładnie poziomu biegłości

języka polskiego ani potrzeb osób zobowiązanych do

posiadania urzędowego poświadczenia znajomości

naszego języka?

Z poważaniem

Poseł John Abraham Godson

(nr 2506)

do ministra administracji i cyfryzacji

Ministra w związku z wizytą w moim biurze posel-

skim dyrektora Biura Strategii i Spraw Regulacyj-

nych Polskiej Telefonii Cyfrowej SA.

Pan dyrektor

poprosił mnie o interwencję, ponieważ z punktu wi-

dzenia PTC SA przepisy dotyczące unieważniania

przetargów na częstotliwości zawarte w ustawie z dnia

12 października o zmianie ustawy Prawo telekomu-

nikacyjne nie są doprecyzowane i należy je zmienić,

zanim wejdą w życie.

Jak podaje PTC SA, nowe zasady zostały zapro-

jektowane na kanwie jednej sprawy sądowej z 2007 r.

dotyczącej przetargu na częstotliwości z zakresu

1800 MHz, w której PTC z powodzeniem odwołuje

się od decyzji prezesa Urzędu Komunikacji Elektro-

nicznej, który zgodnie z wyrokiem sądu w sposób ra-

żący naruszył prawo.

Uchwalona przez Sejm nowa

treść art. 118d ustawy Prawo telekomunikacyjne

389

oraz przepisu przejściowego art. 24 ustawy noweli-

zującej powoduje, że wykonanie wyroku sądu w tej

właśnie sprawie stanie się bezskuteczne, a zatem za-

stosuje się nowe prawo również do spraw zawisłych

obecnie przed sądami, aby za pomocą ustawy zablo-

kować możliwość wykonania wyroków sądowych

w sprawie, w której odwołuje się m.in. PTC SA.

Pan

dyrektor wskazuje, że takie zakończenie sprawy na-

rusza zarówno przepisy konstytucji, jak i przepisy

prawa Unii Europejskiej.

Nowo wprowadzany przepis art. 118d ust. 4 wpro-

wadza po procedurze unieważnienia przetargu do-

datkowy etap dokonania przez prezesa UKE „czyn-

ności niezbędnych do usunięcia naruszeń”, które to

czynności leżą w zakresie uznania tego organu (któ-

ry przecież wydał skarżoną decyzję) oraz nie podle-

gają żadnej kontroli sądowej.

W rezultacie prezes

UKE będzie de facto sędzią we własnej sprawie.

Przepis przejściowy art. 24, którego treść powinna

odzwierciedlać zasadę lex retro non agit, odwołuje się

wyłącznie do „postępowania o unieważnieniu prze-

targu”, a zatem obejmuje wyłącznie trwające postę-

powanie sądowe, a nie obejmuje ani następującego po

nim postępowania przed prezesem UKE, ani też

nowo wprowadzonego dodatkowego etapu.

Działa za-

tem w sposób przeciwny – prezes UKE będzie stoso-

wał nowe prawo do sprawy z 2007 r.

Ponadto wprowadzone w poprawkach już w trak-

cie procedury legislacyjnej w Sejmie terminy przedaw-

niające uniemożliwiają już po 5 latach wzruszenie

decyzji rezerwacyjnej z jakiegokolwiek powodu (rów-

nież np. popełnienia przestępstwa).

Będzie to miało

zastosowanie nie tylko wobec jednej wspomnianej

wyżej sprawy, ale jest również znaczącym ogranicze-

niem kontroli państwa nad niezwykle cennymi zaso-

bami częstotliwościowymi w przyszłości.

W polskich

realiach można bowiem z łatwością przeciągać postę-

powania przez dłuższy czas, czego żywym przykła-

dem jest właśnie sprawa przetargu z 2007 r.

1.

Jakie będą możliwe dalsze kroki po potencjal-

nym utrzymaniu przez Naczelny Sąd Administracyj-

ny wyroku warszawskiego sądu administracyjnego

z 6 lipca 2012 r.

(VI/SA/Wa 2257/11), który nakazu-

je unieważnienie w całości przetargu z 2007 r.?

W szczególności:

— Czy w istocie prezes UKE będzie mógł (albo

będzie zobowiązany) z uwagi na treść nowych prze-

pisów nawet po unieważnieniu przetargu nie powta-

rzać tego przetargu, ale, stosując nowo wprowadzony

przepis art. 118d ust. 4, utrzymać jego wyniki?

— Czy prawdą jest, że niezależnie od tego, co

zdecyduje sąd i jakie kroki podejmie prezes UKE,

przyznanych już w 2007 r. rezerwacji częstotliwości

nie będzie można uchylić z uwagi na wprowadzony

nowelizacją 5-letni termin przedawniający (art. 118d

ust. 11)?

2.

Czy w pana ocenie narusza to konstytucyjne

prawo do sądu, konstytucyjny zakaz zamykania usta-

wą drogi sądowej albo też nakaz zapewnienia możli-

wości skutecznego odwołania się od decyzji organu

regulacyjnego, zawarty w art. 4 tzw. dyrektywy ra-

mowej (2002/21/WE)?

3.

Czy Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji

przeprowadziło analizy prawne i ekonomiczne skut-

ków wprowadzenia i niewprowadzenia opisywanych

przepisów, co powinno w mojej ocenie być podstawą

do podjęcia racjonalnej decyzji w tej trudnej sprawie?

Jaka jest ich treść?

Z poważaniem

Poseł John Abraham Godson

(nr 2507)

w sprawie opłaty akcyzowej

w importowanych kosmetykach

skim prezesa Magnapharmy sp. z o.o. z siedzibą

w Łodzi.

Spółka ta istnieje na polskim rynku od 2001 r.

Zajmuje się ona sprzedażą produktów kosmetycz-

nych, m.in. jest wyłącznym przedstawicielem uzna-

nych ﬁrmszwajcarskich,m.in.

PermamedAGoraz

Bioforce AG.

W marcu 2012 r. naczelnik Urzędu Cel-

nego II w Warszawie wezwał spółkę do zapłaty po-

datku akcyzowego w kwocie 1454 zł oraz wpłaty róż-

wynika z akt sprawy, w zgłoszeniu celnym przedmio-

tem importu były żel do pielęgnacji skóry Atrogel

oraz aerozol do nóg Aesculafresh, które zawierały

w sobie powyżej 1,2% alkoholu.

import alkoholu etylowego zawartego w wyrobach

zawierających w swym składzie powyżej 1,2% alko-

holu etylowego.

W jednym z opodatkowanych kosme-

tyków jest zawarty mentol, który jest na liście skład-

ników, które skażają zawarty w nich alkohol.

Towa-

ry importowane lub też produkowane w kraju muszą

być skażone według polskich norm.

Niestety, polskie

UE.

Magnapharma sp. z o.o. importowała kosmetyki

ze Szwajcarii przez Urząd Celny w Łodzi i nigdy nie

kazano im płacić akcyzy.

Po przeniesieniu sprawy do

Urzędu Celnego w Warszawie naliczono spółce poda-

tek.

Wezwanie do zapłaty uzasadniono tym, że prawo

unijne zobowiązuje do naliczenia akcyzy.

Z informa-

cji, jakie uzyskałem, wynika, że m.in. w Hiszpanii

390

nie jest ona płacona przy imporcie kosmetyków za-

wierających alkohol.

Problemem w naszym kraju jest interpretacja de-

ﬁnicjialkoholudokonywanaprzezorganypodatko-

we.

Przepisy wspólnotowe zawierają taką samą deﬁ-

nicję alkoholu, jednak w innych państwach UE jest

ona interpretowana zgodnie z celem przepisów,

tj. opodatkowana ma być konsumpcja alkoholu jako

napoju alkoholowego.

W Polsce staramy się nałożyć

akcyzę na wszystko, co ma w składzie alkohol.

Nie-

stety, w codziennym życiu wiele jest takich towarów

– kosmetyki, płyny do czyszczenia, preparaty do hi-

gieny ust.

Pan prezes zapłacił sumę mu naliczoną,

ale nie zmienia to faktu, że istnieje wiele przesłanek

decyzją, z którą można by polemizować.

Czy ministerstwo zamierza udoskonalić interpre-

tację prawa tak, aby nie było używane w nieprzewi-

dzianych do tego przypadkach?

Dlaczego jeden z urzędów celnych nalicza akcy-

zę za importowane kosmetyki zawierające alkohol,

a inny nie?

Czy istnieje możliwość zwrotu zapłaconej akcyzy

spółce Magnapharma, jeśli doszło do błędnej inter-

pretacji ustawy o podatku akcyzowym?

Z poważaniem

Poseł John Abraham Godson

(nr 2508)

Ministra w nawiązaniu do złożonej przeze mnie in-

terpelacji nr 9651 w sprawie systemu oznakowania

dróg Po informacjach prasowych potwierdzających,

że ministerstwo pracuje nad wydaniem odpowied-

nich rozporządzeń mających ułatwić kierowcom po-

dróżowanie po polskich drogach, pragnę tym bardziej

podtrzymać moje propozycje zawarte w interpelacji

nr 9651, jak również uzupełnić je.

Jak zapowiada przedstawiciel Generalnej Dyrek-

przepisów zmiana dotyczyć będzie sposobu ustawia-

nia tablic kierunkowych na autostradowych węzłach.

Mają być one umieszczane tak, by nikt nie miał już

wątpliwości, który pas należy zająć, by pojechać pro-

sto lub skręcić.

Kierowca będzie wiedział, że musi

zjechać na węźle nr 45, a tam będzie już na niego

czekała czytelna tablica, która pokieruje go na odpo-

wiedni pas, tak żeby mógł wykonać kolejny manewr,

np. za 1,5 km.

Część dotychczasowych znaków zosta-

nie zmieniona, a ich symbole będą uproszczone.

Dzię-

ki temu łatwiej będzie je zauważyć.

Wiadomo też, że

część znaków w ogóle zniknie, by przestrzeń otacza-

jąca drogi była bardziej uporządkowana.

Ułatwi to

kierowcom skupienie się na tych znakach, które zo-

staną.

Tym samym argument o nieopłacalności wy-

miany znaków został obalony przez sam resort.

nych pracujących nad zmianami rozporządzeń w tym

zakresie, aby wnikliwie rozważyły możliwości bar-

dziej systemowych zmian w zakresie najbardziej ide-

alnej czcionki, przejrzystości (nowe formy graﬁczne

znaków), sposobów i miejsc ich montowania itp.

Wzo-

rem mogą być standardy panujące w krajach, które

podobne systemy mają już wdrożone (np. Niemcy).

Pragnę poinformować, że materiały, opracowania

i dokumentacje dostępne są publicznie na stronie

http://www.drogowskazclassic.pl – dokładny adres:

http://www.drogowskazclassic.pl/drogowskaz_clas-

sic.pdf.

Mogą one posłużyć jako cenny wzór przy

opracowywaniu zmian w rozporządzeniu.

Autorzy

opracowania wskazują, że Drogowskaz Classic to no-

woczesny system oznakowania w polskim wydaniu.

Jego głównymi atutami są:

— niezwykła prostota i intuicyjność,

— przejrzystość i ergonomia,

— spokojna, subtelna, ujmująca estetyka,

— wysoka przewidywalność,

— jednolitość i konsekwencja wykonania,

— giętkość ograniczona tylko wyobraźnią,

— klasyczne korzenie.

Jak podaje się na stronie: Dokument specyﬁkacji

był omawiany na przestrzeni kilku miesięcy przez

grupę ludzi, którzy byli zainteresowani polepszeniem

obecnego stanu oznakowania autostrad i dróg eks-

presowych.

Aktualne szablony znaków dróg szybkie-

go ruchu są bazowane w dużej mierze na wzorach

znaków dróg krajowych rodem z lat 70. i 80., a ich

wygląd, estetyka i aranżacja informacji nie są naj-

lepiej przystosowane do wymogów szybkiego ruchu.

Nie pomaga też rozporządzenie (Dz. U. Nr 220,

poz. 2181), które nie podaje zbyt wielu przykładów

dobrej i/lub wymaganej praktyki oznakowania dróg

szybkiego ruchu.

Dziś, kiedy autostrady są już nama-

calną rzeczywistością, a sieć dróg klas A i S rozwija

się prężnie i dynamicznie, istnieje potrzeba zastano-

wienia się, czy wzory znaków wpisane do Dziennika

Ustaw nadal spełniają swoją funkcję.

W naszej opinii

zdecydowanie nie, a obecna sytuacja wymaga co naj-

mniej ponownego rozpatrzenia i uwzględnienia no-

wych wyzwań i problemów wynikających z posiada-

nia dróg wysokiej jakości.

Stąd też powstał projekt

Drogowskaz Classic, którego celem było przedysku-

towanie obecnej sytuacji, wyłonienie lepszych roz-

wiązań i spisanie wyników w jednym dokumencie

dyskusyjnym.

391

Pragnę jednocześnie zauważyć, że wskazany

w niniejszym zapytaniu projekt nie jest w żadnym

razie jego promocją w wersji zaproponowanej, ale je-

dynie jest wskazaniem przykładu systemowego opra-

cowania systemu oznakowania dróg, wzorowanym

na światowych rozwiązaniach w tym zakresie.

Czy pan minister ma zamiar podjąć działania

w sprawie ułatwienia systemu oznakowania dróg?

Z poważaniem

Poseł John Abraham Godson

(nr 2509)

do ministra skarbu państwa

Zachem SA w Bydgoszczy

Szanowny Panie Ministrze!

Przedstawiam stan fak-

tyczny stanowiący kontekst złożonego zapytania.

Z wielkim zaniepokojeniem mieszkańcy Bydgosz-

czy zaobserwowali znaczący wzrost likwidacji dużych

zakładów produkcyjnych w regionie, dlatego mając na

uwadze dobro regionu, kieruję kilka niepokojących

kwestii dotyczących zakładów chemicznych Zachem.

Podczas prywatyzacji spółki Zachem były podpisywa-

ne plany inwestycyjne, z których wynika, że Zachem

miał być doﬁnansowany przez Grupę Chemiczną

Ciech, w wyniku czego miano unowocześnić dział

elektrolizy do produkcji chloru, zwiększyć zdolności

produkcyjne aminy oraz wdrożyć nową technologię

produkcji epichlorohydryny.

Z informacji, jakie posia-

dam, wynika, że bydgoskie zakłady chemiczne nie

otrzymały żadnych pieniędzy na unowocześnienie.

Pragnę również zwrócić uwagę, iż zamknięcie in-

stalacji chloru spowoduje, że odprowadzane ścieki

będą znacznie przekraczały normy ekologiczne, a tak-

że spowoduje konieczność zwrócenia środków przy-

znanych przez Narodowy Fundusz Ochrony Środo-

niem pragnę zwrócić uwagę, iż upadłość tak dużego

zakładu spowoduje znaczący wzrost bezrobocia w re-

gionie.

Pociągnie to również za sobą falę lawinową

zamknięcia spółek powiązanych z zakładem chemicz-

nym.

Przykładem może być Spółka Wodna Kapuści-

ska, gdzie Zachem ma 45% udziałów.

W tym zakresie zgłaszam zapytanie poselskie.

Wypełniając mandat posła RP oraz prośbę pracow-

ników i mieszkańców Bydgoszczy, zwracam się z py-

taniem: Jaka przyszłość według Ministerstwa Skar-

bu Państwa czeka Zakłady Chemiczne Zachem?

Z poważaniem

Poseł Józef Rojek

Tarnów, dnia 7 listopada 2012 r.

Zapytanie

(nr 2510)

do ministra skarbu państwa

W okresie ostatnich 2 miesięcy mamy do czynie-

nia z działaniami zmierzającymi do likwidacji w Byd-

goszczy resztek przemysłu, w którym Skarb Państwa

posiada pakiety większościowe.

Przykładem jest li-

kwidacja Formetu, czyli sztandarowego przedsiębior-

stwa Bydgoszczy.

Formet SA od 2000 r. jest jednooso-

bową spółką Skarbu Państwa.

Jest to ﬁrma,która

przez wiele lat była kuźnią fachowców dla przemysłu

metalowego oraz inicjatorem wdrażania nowinek

technologicznych i nowych maszyn i urządzeń zmie-

niających sposób podejścia do przyjętych technologii.

W oparciu o osoby będące w przeszłości pracownika-

mi tej ﬁrmypowstałokilkanaścienowych,dużych

i małych przedsiębiorstw zajmujących się produkcją

form wtryskowych oraz przetwórstwem tworzyw

sztucznych.

Na chwilę obecną może ta ﬁrmanieosiąga,jak

wynika z ogólnie dostępnych dokumentów księgo-

wych, zawrotnych wyników ﬁnansowych,aleposiada

portfel zamówień, który przy wprowadzeniu zmian

w zarządzaniu przedsiębiorstwem stałby się zacząt-

kiem nowego programu naprawczego.

Niestety, żad-

na ze stron, czy to Skarb Państwa, czy nowy prezes,

nie podjęła rękawicy, a w sposób jednoznaczny kiero-

wała w stronę doprowadzenia do likwidacji przedsię-

biorstwa.

Takim właśnie ruchem była niespodziewa-

na decyzja Ministerstwa Skarbu Państwa o natych-

miastowym zwrocie pożyczki w wysokości ponad

2 mln zł i wprowadzenie likwidatora oraz dziwne wy-

cofanie się nowo wybranego prezesa, który po wygra-

niu konkursu chciał złożyć wniosek o upadłość.

W tym zakresie stawiam następujące pytania:

1.

Jakie przesłanki kierowały radą nadzorczą

w wyborze ostatniego prezesa, skoro nie miał on pro-

gramu naprawczego i rozwojowego ﬁrmy?

2.

W jaki sposób przedstawiciele rady nadzorczej

dbali o interes Skarbu Państwa, skoro przez ostanie

kilka lat wyprzedano blisko 50% majątku ﬁrmy

(działki i nieruchomości)?

Przecież do ich zadań na-

leżały nie tylko branie pieniędzy za udział w posie-

dzeniach, ale też bieżąca kontrola działalności

przedsiębiorstwa.

Niektórzy jej członkowie zasiada-

li w niej od ponad 5 lat, więc po tylu latach nie mogą

już powiedzieć, że nie znali specyﬁkitegoprzedsię-

biorstwa.

3.

Dlaczego rada nadzorcza nie sprzeciwiła się

działaniom poprzedniego zarządu ﬁrmy,którywy-

przedawał teren wokół przedsiębiorstwa dewelopero-

wi?

Przecież ostatni apartamentowiec zbudowano

w odległości kilku metrów od hali produkcyjnej.

Chy-

392

ba dla nikogo nie jest miłe budzić się rano z widokiem

na halę produkcyjną.

Może to było celowe działanie

i zmowa zarządu z deweloperem (podobno pochodzą

z tego samego miasta).

Tego jednak nie wiemy, ale

wątpliwości pozostały.

4.

Dlaczego nie pociągnięto do odpowiedzialno-

ści nikogo z ostatnich 3 zarządów ﬁrmyzacelowe

działanie na szkodę ﬁrmypoprzeznietraﬁonekon-

trakty?

5.

Skoro wyniki ﬁrmybyłysłabe,toktoprzyznał

dał za jej prawidłowe wykorzystanie i zabezpieczenie

środków na jej spłatę?

6.

Dlaczego nie podjęto działań zmierzających do

innego sposobu uratowania przedsiębiorstwa poprzez

sprzedaż obecnego terenu z opcją np. kilkumiesięcz-

ną, pozwalającą na pobudowanie za te pieniądze no-

wego zakładu (może mniejszego) w bydgoskim parku

przemysłowym, co pozwoliłoby na zachowanie przy-

najmniej 2/3 miejsc pracy oraz marki ﬁrmy,którajest

znana w całej Europie?

Na usta ciśnie się więc pyta-

nie, gdzie są włodarze Bydgoszczy, którzy pozwalają

na upadek kolejnej uznanej marki kojarzonej z mia-

stem Bydgoszcz.

7.

Czy w przypadku braku chętnych na zakup ak-

cji Formet SA w dniu 4 października br. pozostanie

tylko jego likwidacja?

Jest to tylko kilka najważniejszych pytań, na któ-

re powinny być udzielone odpowiedzi, o które jako

poseł proszę.

Z poważaniem

Poseł Józef Rojek

(nr 2511)

w sprawie wykonania przejścia

Głęboką, Podmiejską i Burtniczą w Tarnowie

Szanowny Panie Ministrze!

Przedstawiam stan fak-

W 1945 r. wycofujące się wojska niemieckie znisz-

czyły tunel pod torami kolejowymi w rejonie ul. Pod-

miejskiej w Tarnowie.

Powyższe przejście służyło

mieszkańcom do bezpiecznej komunikacji pomiędzy

dzielnicami Gumniska i Rzędzin.

Umożliwiało rów-

nież swobodny przepływ wód opadowych z terenu

Gumnisk do położonego po drugiej stronie torów po-

toku Wątok.

Po uszkodzeniu tunelu nie zdecydowano

się na jego naprawę, ale tunel zasypano.

Okoliczni

mieszkańcy nigdy nie pogodzili się z takim rozwią-

zaniem.

Z czasem ilość problemów i zagrożeń spowo-

dowanych brakiem bezpiecznego przejścia narastała.

Liczba osób zamieszkujących Gumniska zdecydowa-

nie się zwiększyła, w Gumniskach zlokalizowano

nowe zakłady pracy, szkoły i przedszkola.

Po drugiej

stronie torów istniała już wybudowana przed II woj-

ną światową świątynia pw. Najświętszego Serca Pana

Jezusa, która stała się kościołem paraﬁalnym dla

mieszkańców Gumnisk.

Generowało to coraz częst-

sze przekraczanie ruchliwego torowiska relacji Kra-

ków – Przemyśl górą nasypu przez tory.

Było to przy-

czyną wielu wypadków śmiertelnych w tym miejscu.

Ponadto przechodzenie przez tory zawsze wiązało się

z podejmowaniem przez przechodzących dużego ry-

zyka.

Było i jest to szczególnie groźne w przypadku

dzieci i osób starszych, którzy do dziś korzystają

z tego przejścia.

Innym ważnym powodem, dla którego tunel po-

winien być odtworzony, jest przegrodzenie swobod-

nego spływu wód opadowych z terenu Gumnisk spły-

wających swobodnie do potoku Wątok właśnie przez

istniejące do końca II wojny światowej przejście pod

torami przy ul. Podmiejskiej.

Jak ważny jest to ele-

ment infrastruktury technicznej, o którym pomyśle-

li nasi poprzednicy, wykazał dobitnie rok 2010, kiedy

wody opadowe po intensywnych deszczach i wezbra-

ne wody potoku Wątok zalały tereny po południowej

części torów kolejowych w Gumniskach właśnie

w rejonie ulic Podmiejskiej, Kossaka i Głębokiej.

Gdyby wtedy było ujście wód pod torami, wody spły-

nęłyby swobodnie, a nie zalały okolicznych domów

i utrzymywały się przez kilkanaście dni.

Dopiero

kosztowna interwencja straży pożarnej ograniczyła

skutki katastrofy.

Ale podobne wydarzenia, może

w mniejszej skali, powtarzają się cyklicznie.

Przy to-

rowisku utworzyły się rozlewiska, które destabilizu-

ją pobliski nasyp kolejowy.

Może to być dodatkową

przeszkodą dla urzeczywistnienia planów szybkiej

kolei Tarnów – Rzeszów i związanych z nią nadziei.

Obecnie od kilku miesięcy trwają prace modernizu-

jące torowisko kolejowe Tarnów – Rzeszów.

Prace

przebiegają również w okolicy ulic Podmiejskiej i Głę-

bokiej, gdzie znajduje się zasypany tunel.

Zakres prac

jest ogromny, jakiego nie widziano od zakończenia

działań II wojny światowej.

Pojawia się niepowtarzal-

na okazja, która nieprędko się powtórzy, aby w trak-

cie modernizacji torowisk udrożnić zasypane przej-

ście w rejonie ul. Podmiejskiej w Tarnowie lub wyko-

nać je inną, nowocześniejszą metodą, np. przez prze-

pych.

Obecnie z powodu wspomnianych prac moder-

nizujących trasę kolejową Tarnów – Rzeszów wyko-

nanie przejścia pod torami będzie znacznie tańsze

niż realizacja tego zadania w innym, późniejszym

terminie.

W tym zakresie zgłaszam zapytanie poselskie:

Czy w trakcie obecnej modernizacji linii kolejowej

PKP Tarnów – Rzeszów będzie wykonane przejście

pod torami kolejowymi łączące ulice Głęboką, Pod-

miejską i Burtniczą w Tarnowie?

Z poważaniem

Poseł Józef Rojek

393

Zapytanie

(nr 2512)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

w sprawie skrócenia transmisji hejnału

Szanowny Panie Ministrze!

24 września 2012 r.

podjęłam interwencję w sprawie skrócenia transmisji

hejnału mariackiego w Programie 1.

Polskiego Radia

SA, skierowaną do Andrzeja Siezieniewskiego, pre-

zesa Zarządu Polskiego Radia.

Wyraziłam swoje obu-

rzenie skróceniem transmisji hejnału o 75% czasu

antenowego, jaki był przeznaczany do tej pory już od

1926 r.

Usuwanie ważnych symboli narodowych

z Polskiego Radia jest pogwałceniem tradycji trwają-

cej niemal od początków radia w Polsce.

W odpowie-

dzi na interwencję Andrzej Siezieniewski pisze o cią-

żącym na nadawcy publicznym obowiązku konkuro-

wania z innymi podmiotami funkcjonującymi na

rynku radiowym w celu dostarczenia odbiorcom jak

najpełniejszej oferty programowej.

Transmisja hej-

nału w tym kontekście jest dla PR SA stratą czasu

wobec faktu, że serwisy informacyjne konkurencji

zaczynają się w południe.

Co przeszkadza jednak

nadawać serwis informacyjny Programu 1. tuż przed

godz. 12?

Serwis w południe nadają natomiast inne

anteny Polskiego Radia.

Zaniepokojona sytuacją ﬁnansowąPolskiegoRa-

dia, a także odpowiedzią prezesa PR SA na interwen-

cję w sprawie nadawania hejnału mariackiego chcia-

łabym zadać Panu Ministrowi następujące pytania:

1.

Czy skrócenie transmisji hejnału mariackiego

ne jego trudną sytuacją ﬁnansową?

2.

Jakie publiczne środki ﬁnansowesąprzezna-

czone w bieżącym roku na Polskie Radio?

Czy są wy-

starczające do zaspokojenia potrzeb radia?

3.

Dlaczego publiczna rozgłośnia radiowa musi

konkurować pod względem ﬁnansowymzkomercyj-

nymi nadawcami, rezygnując ze swoich ustawowych

zadań misyjnych?

4.

Dlaczego minister kultury i dziedzictwa naro-

dowego przez 5 lat nie przygotował i nie przeprowa-

dził takich zmian w systemie ﬁnansowaniamediów

publicznych, które zapewniłyby godziwe środki na

ich funkcjonowanie i zapobiegłyby niedopuszczalnej

ich komercjalizacji?

Dlaczego zapowiedziano, że zmia-

na systemu ﬁnansowaniamediówpublicznychzosta-

nie przeprowadzona dopiero najwcześniej za 2 lata,

pomimo publicznych obietnic, że pojawi się do końca

sierpnia 2012 r.?

5.

Jakie jest stanowisko ministerstwa w sprawie

skrócenia transmisji hejnału i jakie ministerstwo

podjęło działania ochraniające tradycję w progra-

mach Polskiego Radia?

Z poważaniem

Poseł Barbara Bubula

Kraków, dnia 7 listopada 2012 r.

Zapytanie

(nr 2513)

do ministra edukacji narodowej

informacjami pojawiającymi się w mediach oraz pra-

sie dotyczącymi pracy nauczyciela bibliotekarza kie-

ruję do Pani Minister następujące pytanie.

Czy ministerstwo planuje zmianę przepisów ma-

jącą na celu wykluczenie bibliotekarzy z Karty Na-

uczyciela?

Jeżeli tak, to kiedy?

Z poważaniem

Cieszyn, dnia 7 listopada 2012 r.

Zapytanie

(nr 2514)

w sprawie planowanego połączenia

im. dr. Janusza Daaba

Reumatologiczno-Rehabilitacyjnego

im. gen. Jerzego Ziętka w Ustroniu

Szanowny Panie Ministrze!

Zamiar połączenia

placówek Wojewódzkiego Szpitala Chirurgii Urazo-

lostronny sprzeciw.

Samorządy, pracownicy placó-

wek, pacjenci wysuwają wiele argumentów przema-

wiających za pozostawieniem obu placówek w dotych-

czasowej formie organizacyjnej.

Szpital w Ustroniu,

działający nieprzerwanie od 37 lat, jako wiodący krajo-

wy ośrodek leczenia chorób reumatycznych znany

w całej Europie, posiada duży dorobek naukowy, akre-

dytacje i certyﬁkatyjakości,znajdujesięwdobrejkon-

dycji ﬁnansowej.

Obiekty zostały zmodernizowane

i wyposażone w nowoczesny sprzęt medyczny.

Połącze-

nie szpitali odbędzie się ze szkodą dla tej placówki.

1.

Czym podyktowany jest zamiar połączenia pla-

cówek szpitalnych w Ustroniu i Piekarach Śląskich?

2.

Jakie ekonomiczne i społeczne uzasadnienie

znajduje plan połączenia tych placówek?

3.

Jakie korzyści dla pacjentów wynikną z połą-

czenia tych szpitali?

394

4.

Na jakim etapie jest proces przygotowawczy do

zmiany systemu opieki zdrowotnej w tym zakresie?

5.

Czy w związku z połączeniem zmniejszone zo-

stanie zatrudnienie w nowo powstałej placówce?

6.

Jakie szacunkowe koszty trzeba ponieść oraz

jakie oszczędności przyniesie połączenie szpitali?

Z poważaniem

Poseł Małgorzata Pępek

Zapytanie

(nr 2515)

do ministra obrony narodowej

Szanowny Panie Ministrze!

Polska armia zatrud-

nia na etat, ze stopniami oﬁcerskimi,kapelanówróż-

wojny, utrzymujemy jedynie misje pokojowe, np.

w Afganistanie.

gowie?

2.

Jakie stopnie wojskowe posiadają?

3.

Ile w sumie kosztuje utrzymanie kapelanów,

Zapytanie

(nr 2516)

do ministra obrony narodowej

Szanowny Panie Ministrze!

Polska armia za-

trudnia na etat, ze stopniami oﬁcerskimi,kapela-

cach?

2.

Jakie stopnie wojskowe posiadają?

(nr 2517)

do ministra obrony narodowej

Szanowny Panie Ministrze!

Polska armia za-

2.

Jakie stopnie wojskowe posiadają?

(nr 2518)

do ministra obrony narodowej

Szanowny Panie Ministrze!

Polska armia zatrud-

ny.

Utrzymujemy jedynie misje pokojowe, np. w Afga-

dziądzu?

395

2.

Jakie stopnie wojskowe posiadają?

(nr 2519)

do ministra obrony narodowej

Szanowny Panie Ministrze!

Polska armia zatrud-

2.

Jakie stopnie wojskowe posiadają?

(nr 2520)

w sprawie deregulacji

nabywania uprawnień budowlanych

Szanowny Panie Ministrze!

Ministerstwo Spra-

wiedliwości przygotowuje II etap zmian ustaw regu-

lujących wykonywanie niektórych zawodów, by otwo-

rzyć dostęp do wielu profesji, których wykonywanie

wiąże się dziś z pokonywaniem wielu barier admini-

stracyjnych i ekonomicznych.

Jednym z takich regulowanych kwestii jest zdo-

bywanie uprawnień budowlanych, wykonawczych

i projektowych w budownictwie.

Kiedyś uprawnienia

te mogli uzyskiwać nie tylko inżynierowie zarówno

z tytułem magistra, jak i bez, a także technicy.

Kilka lat temu zmieniono prawo budowlane i wpro-

wadzono ograniczenia, że tylko inżynierowie z tytu-

łem magistra mogą uzyskać takie uprawnienia.

Środowiska budowlańców i inwestorów opowiada-

ją się za przywróceniem możliwości uzyskiwania

uprawnień budowlanych przez inżynierów bez tytu-

łu magistra i licencjatów, a także dla techników

z długim stażem pracy w budownictwie.

Czy przygotowywany przez resort II etap zmian

ustaw regulujących wykonywanie niektórych zawo-

dów przywróci uzyskiwanie uprawnień budowlanych

przez inżynierów bez tytułów magistra, licencjatów

i techników budownictwa?

Z poważaniem

Poseł Zbigniew Konwiński

Słupsk, dnia 7 listopada 2012 r.

Zapytanie

(nr 2521)

w sprawie kryteriów przekształcenia

Szanowny Panie Ministrze!

Podczas moich spo-

tkań z samorządowcami pojawiły się ponownie pyta-

nia odnośnie do likwidacji Sądu Rejonowego w Łę-

czycy i zastąpienie go przez Wydział Zamiejscowy

Sądu Rejonowego w Zgierzu.

Rada Miejska w Łęczy-

cy przyjęła uchwałę, w której radni podkreślają, że

rola tamtejszego sądu zostanie w ten sposób ograni-

czona, a ponadto zgłaszają obawy co do terminowego

rozpatrywania spraw.

Jak się dowiedziałem od samorządowców z Łęczy-

cy, w obecnej chwili w sądzie w Łęczycy obok wyso-

kiego współczynnika orzekania są krótkie terminy

rozpatrywania spraw, a sama instytucja cieszy się

dużym zaufaniem społecznym i działa bardzo do-

brze.

W ocenie radnych zmiana może wpłynąć nega-

tywnie na funkcjonowanie tej instytucji, o czym

świadczą dane statystyczne dotyczące Sądu Rejono-

wego w Łęczycy, sędziowie w nim są maksymalnie

wykorzystywani, a ich liczba nie jest zbyt wysoka.

1.

Jakie są kryteria, na podstawie których są

przekształcane sądy rejonowe w oddziały zamiejsco-

we?

Czy jest to ilość spraw, jakimi się zajmują, liczba

mieszkańców w danej miejscowości, ilość etatów, czy

też kryteria są zupełnie inne?

396

2.

Czy te kryteria są stosowane jednakowo w ca-

łym kraju, czy też są stosowane wyjątki i jeśli tak, to

jakie są ich powody?

3.

Jakie były konkretnie kryteria przekształcenia

Sądu Rejonowego w Łęczycy w Oddział Zamiejscowy

Sądu Rejonowego w Zgierzu oraz przekształcenia

Sądu Rejonowego w Łowiczu w Oddział Zamiejscowy

Sądu Rejonowego w Kutnie?

4.

Jakie są przewidywane oszczędności ﬁnansowe

wynikające z tego typu przekształceń oraz jakie ko-

rzyści przyniosą dla mieszkańców, jeśli chodzi o czas

rozpatrywania spraw?

Z poważaniem

Poseł Artur Dunin

Zgierz, dnia 7 listopada 2012 r.

Zapytanie

(nr 2522)

do ministra pracy i polityki społecznej

selskiego zwróciła się Pani W. K.W. z prośbą o pomoc.

Pani W. ma 64 lata i jest osobą niepełnosprawną.

Nie

jest w stanie podjąć jakiejkolwiek pracy zarobkowej,

aby zaspokoić swoje podstawowe potrzeby życiowe.

Jej sytuacja materialna stawia ją na granicy ubóstwa

i egzystencji.

Nie posiada wypracowanych lat skład-

kowych, ponieważ zajmowała się wychowywaniem

dzieci.

Sąd Najwyższy w swoim orzecznictwie uznał

opiekę nad małoletnimi dziećmi na równi z pracą za-

robkową współmałżonka.

Jej sytuacja życiowa jest

niezwykle trudna.

W dniu 20 października 2011 r. złożyła wniosek

o emeryturę, lecz Zakład Ubezpieczeń Społecznych

wydał decyzję odmawiającą prawa do świadczenia.

Z dokumentacji znajdującej się w aktach rento-

wych wynika, że pani K. W. udokumentowała 6 lat

Okresy nieskładkowe zostały ograniczone do 1/3 udo-

wodnionych okresów składkowych.

1.

Czy w powyższej sytuacji, odmowa przyznania

świadczenia emerytalnego w drodze wyjątku, zada-

niem Pana Ministra, jest uzasadniona?

przyznania świadczenia emerytalnego z tytułu nie-

Z poważaniem

Poseł Sławomir Neumann

Warszawa, dnia 8 listopada 2012 r.

Zapytanie

(nr 2523)

Szanowny Panie Ministrze!

Zapisy zawarte w art. 53

z późn. zm.) zezwalają lekarzom wykonującym indy-

widualną praktykę lekarską, indywidualną specjali-

styczną praktykę lekarską, indywidualną praktykę

lekarską w miejscu wezwania (art. 53, ust. 1) na za-

trudnienie osób niebędących lekarzami do wykony-

wania czynności pomocniczych (współpracy).

W przypadku lekarzy/lekarzy dentystów wykonu-

jących indywidualną praktykę lekarską lub indywi-

dualną specjalistyczną praktykę lekarską lub grupo-

wą praktykę lekarską lub grupową specjalistyczną

praktykę lekarską, prowadzących odpowiednio staż

podyplomowy, szkolenie specjalizacyjne lub szkolenia

w celu uzyskania umiejętności z zakresu węższych

czenia zdrowotnego, zgodnie z art. 53, ust. 2 niniej-

szej ustawy, możliwym jest zatrudnienie lekarzy/le-

karzy dentystów w celu odbywania stażu podyplomo-

wego, szkolenia specjalizacyjnego lub szkolenia w celu

Rozpatrując powyższe przepisy, wszystko wska-

zuje na to, że jedyna sytuacja obecnie dopuszczana

przez ustawodawcę, w której może dojść do zatrud-

nienia przez lekarza czy też lekarza dentystę prowa-

dzącego indywidualną praktykę lekarską lub indy-

widualną specjalistyczną praktykę lekarską innego

lekarza czy też lekarza dentystę jest zatrudnienie

w celu umożliwienia uzyskiwania bądź podnoszenia

kwaliﬁkacjizawodowych.

Cowięcej,omawiającprzy-

wołane przepisy, zawarte w art. 53 ustawy o zawo-

dach lekarza i lekarza dentysty, nie sposób nie wspo-

mnieć o nieprecyzyjnym charakterze terminu: za-

trudnienie, którego wieloznaczność utrudnia wska-

zanie grupy stosunków prawnych, co do której oma-

wiane przepisy mają mieć zastosowanie (czy tylko

stosunek pracy, czy także stosunki cywilnoprawne

winny być objęte ich dyspozycją).

Brak sprecyzowania powyższego terminu prowa-

dzi również do nieuzasadnionego różnicowania sytu-

acji prawnej lekarzy i lekarzy dentystów – przedsię-

biorców prowadzących indywidualne praktyki lekar-

skie różnego rodzaju, z tymi, którzy również, będąc

przedsiębiorcami, prowadzą przedsiębiorstwa pod-

miotu leczniczego (tj. przed 1 lipca 2011 r. zakład

397

opieki zdrowotnej) i mogą zatrudniać lekarzy i leka-

rzy dentystów.

Taki stan rzeczy w nieuprawniony sposób ograni-

cza swobodę działalności gospodarczej, jest on również

niezgodny z art. 32 Konstytucji RP, głoszącego zasadę

równości obywateli wobec prawa i równego traktowa-

nia przez władze publiczne, bowiem lekarz i lekarz

dentysta prowadzący indywidualną praktykę lekarską

jest takim samym przedsiębiorcą prowadzącym dzia-

łalność regulowaną, jak lekarz czy lekarz dentysta –

przedsiębiorca prowadzący przedsiębiorstwo podmio-

tu leczniczego.

Jeżeli zatem ustawodawca nie przewi-

duje ograniczeń czy zakazów dotyczących zatrudnia-

nia przez lekarza w ramach własnej, indywidualnej

działalności gospodarczej – zakładu opieki zdrowotnej,

innych lekarzy, to tym bardziej nie znajduje się uza-

sadnienia faktycznego wprowadzania w tym zakresie

ograniczeń w stosunku do lekarzy i lekarzy dentystów,

wykonujących działalność gospodarczą jako indywi-

dualne praktyki zawodowe.

W świetle art. 4 ustawy

prowadzący indywidualne praktyki lekarskie oraz ci,

którzy prowadza przedsiębiorstwa podmiotu leczni-

czego, są osobami ﬁzycznymiprowadzącymiwewła-

snym imieniu działalność gospodarczą – ustawodawca

ich nie różnicuje.

Na zakończenie, pragnę zwrócić uwagę, że w ob-

liczu ciągłych zmian zachodzących na rynku usług

medycznych, niejasności i ograniczenia wynikające

sty nie tylko w oczywisty sposób utrudniają lekarzom

prowadzącym indywidualne praktyki lekarskie za-

trudnienie innych lekarzy, komplikują również kwe-

stię współpracy młodych lekarzy, nieposiadających

środków ﬁnansowychnaotworzeniewłasnychprak-

tyk, z doświadczonymi, prywatnie praktykującymi

lekarzami.

jasności i sprzeczności znajdujące się w art. 53 usta-

i lekarza dentysty, proszę Pana Ministra o odpowiedź

Czy możliwym jest wykreślenie z treści ustawy

przepisu sformułowanego w sposób mogący budzić

uzasadnione wątpliwości, który jest wewnętrznie

sprzeczny i bez wskazania ważnego interesu publicz-

nego to uzasadniającego ogranicza swobodę pro-

wadzenia działalności gospodarczej i który jest nie-

dostosowany do realiów obowiązującego porządku

prawnego?

Z poważaniem

Poseł Paweł Arndt

Gniezno, dnia 8 listopada 2012 r.

Zapytanie

(nr 2524)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

Uzasadnienie: Nie-

zrozumiale i też nieracjonalne, w mojej opinii, aktu-

alne działania Policji w aspekcie likwidacji większo-

ści (kilkuset) posterunków Policji w Polsce, m.in.

Posterunku Policji w Wierzchowie, wymagają pogłę-

bionej analizy i reﬂeksji.

Odpowiedź zarówno podsekretarza stanu w Mi-

na moje zapytanie poselskie nr 1121 z dnia 21 maja

kim, jak i odpowiedź komendanta wojewódzkiego

Policji w Szczecinie w kwestii sprzeciwu wójta gminy

Wierzchowo (powiat drawski) dotyczącego likwidacji

Posterunku Policji w Wierzchowie, w argumentacji

jest taka sama.

Tak więc można przypuszczać, że

wytyczne przyszły z góry i wszyscy mają niejako obo-

wiązek powielania tej argumentacji.

Oczywiście,

zgodnie ją podtrzymują, nie bacząc na to, że dość czę-

sto mija się ona z prawdą albo też nie poddaje się owej

argumentacji pogłębionej analizie czy też reﬂeksji.

Zatem b. proszę o ustosunkowanie się i szczegó-

łową odpowiedź na poniżej cytowane kwestie niektó-

rych fragmentów pisma Pana Ministra i wojewódz-

kiego komendanta Policji*

)

oraz ogólnokrajowych

działań Policji:

1.

„(...) ewentualne zmiany są z odpowiednim wy-

przedzeniem konsultowane z zainteresowanymi śro-

dowiskami i podmiotami, w tym przedstawicielami

samorządu terytorialnego”.

Informacje nieprawdziwe.

Albowiem nie są kon-

sultowane ani z zainteresowanymi środowiskami

i podmiotami, ani tym bardziej z przedstawicielami

samorządu terytorialnego.

Jeśli jest inaczej, to proszę podać daty i miejsca

spotkań konsultacyjnych z władzami samorządowy-

mi, pracownikami i przedstawicielami lokalnej spo-

łeczności likwidowanego Posterunku Policji w Wierz-

chowie, a także innych z mojego okręgu wyborczego:

Będzino, Krzęcin, Pełczyce, Recz, Biały Bór, Grzmią-

ca, Sławoborze, Człopa i Tuczno.

Mam nadzieję, że znamion tych konsultacji nie

wyczerpuje telekonferencja zorganizowana w dniu

stawicielami kierownictwa poszczególnych 16 woje-

wódzkich komend (plus Komenda Stołeczna), na któ-

rej zdawano raczej raporty procesu reorganizacji lo-

kalnych struktur Policji.

*

)

398

Dlaczego więc nie było owych konsultacji, nie było

dyskusji o próbach optymalizacji zarządzania i funk-

cjonowania danego posterunku w oparciu o indywi-

dualną charakterystykę zagrożeń przestępczością

i lokalnych uwarunkowań społeczno-ekonomicznych,

czasu reakcji na zgłoszenia o zdarzeniach, specyﬁcz-

nych okolicznościach zwiększających ryzyko owej

przestępczości, lokalnego bezrobocia itd.?

Być może świadomość samego faktu, że np. w Wierz-

chowie mieści się zakład karny przeznaczony dla

młodocianych oraz dorosłych przestępców odbywa-

jących karę po raz pierwszy i potencjalnie zwiększo-

ne poczucie zagrożenia dla lokalnej ludności mogła-

by przemawiać za pozostawieniem tego posterunku

Policji.

2.

„Posterunki nie tworzą trzonu struktury orga-

nizacyjnej Policji, lecz jedynie stanowią jej niewielką

nie przekracza 5 tys., nie odpowiada więc nawet 5%

stanu etatowego całej formacji (w posterunkach na

obszarze województwa zachodniopomorskiego nie prze-

kracza 300, co odpowiada zaledwie ok. 6,5% stanu

etatowego całej formacji)”.

Zatem co można reorganizować i na czym oszczę-

dzać, jeśli to tylko ok. 6% stanu etatowego?

Jeśli na-

leży, to raczej wyżej, pozostałe 94%.

Tam należy szu-

kać oszczędności i reorganizować.

3.

„Najmniejsze posterunki nie mogą zapewnić

zorganizować całodobowej służby patrolowej (...).

Do-

datkowo charakter zadań wypełnianych przez Policję

zdarzenia”.

Wobec takich stwierdzeń to Pan Minister widocz-

nie jest przekonany, że z chwilą reorganizacji i zli-

kwidowania posterunku w Wierzchowie zapewni Pan

Minister całodobową obsługę obywateli i policja bę-

dzie każdorazowo i dynamicznie reagować w zdarze-

niach dotyczących obywateli gm. Wierzchowo, tj.:

sołectw: Będlino, Garbowo, Nowe Laski, Osiek Draw-

ski, Otrzep, Sośnica, Świerczyna, Wielboki, Wierz-

chowo, Żabin i Żabinek, wsi: Bonin i Żeńsko oraz

siedziby gminy wsi Wierzchowo, a także osad: Dano-

wice, Dębniewice, Knowie, Króle, Radomyśl i Wierz-

chówko.

Oczywiście nikt w to nie uwierzy.

Zatem dlaczego mieszkańcy tych sołectw, wsi

i osad mają być dyskryminowani i nierówno trakto-

wani przez formację, która ustawowo ma służyć spo-

łeczeństwu i czuwać nad bezpieczeństwem ludzi oraz

utrzymywać bezpieczeństwo i porządek publiczny,

służyć i ochraniać wszystkich obywateli – też tych ze

wsi, sołectw i osad, a nie tylko tych z większych aglo-

meracji?

4.

„Podstawą systemu zapewniania bezpieczeń-

oraz komisariaty.

Gwarancji bezpieczeństwa nie sta-

nowi sam budynek oznaczony jako siedziba Policji”.

W mojej ocenie to kolejna fałszywa teza.

Albo-

wiem gdyby tak było, to należałoby następnie zlikwi-

dować Wiejski Ośrodek Zdrowia w Wierzchowie,

przychodnię lekarską i zorganizować tylko punkt za-

pisów do lekarzy umiejscowionych w powiatowych

ośrodkach bądź wojewódzkich.

Byłby to absurd i dra-

mat.

Istotą jest właśnie poczucie bezpieczeństwa

zdrowotnego, jak i publicznego (osobistego).

Tak więc niejednokrotnie nawet sam budynek

ośrodka zdrowia czy też budynek posterunku Policji

jako działająca instytucja daje właśnie takie poczucie

bezpieczeństwa.

Co więcej, sam budynek posterunku

podświadomie bądź świadomie może pełnić funkcję

prewencyjną.

Dramatem może być to, że rzeczywiście władza,

która „wie wszystko i najlepiej” może tak myśleć, że

tylko wielkie i oddalone jest najlepsze.

Dlatego wła-

dza zamyka lub likwiduje punkty poczty, punkty ap-

teczne, zamyka szkoły, dworce kolejowe, likwiduje

sanepid itd.

Tymczasem jest to po prostu demontaż

i wyludnianie małych ojczyzn.

5.

„Funkcjonariusze pełniący służbę w tych jed-

Moim zdaniem również jest to nieprawda.

Krótki

rzut na lokalne portale internetowe: liczne interwen-

cje i skuteczne akcje policjantów z posterunku

w Wierzchowie: wrzesień 2010 r. – wspólna akcja

z Żandarmerią Wojskową na terenie poligonu wojsko-

wego, osoba z nielegalną bronią palną; luty 2011 r.

– pomoc Policji w trakcie zabezpieczenia znalezio-

nych niewybuchów z II wojny światowej (zaciekłe

walki pod koniec wojny w Wierzchowie o tzw. ryglową

pozycję Wału Pomorskiego).

Marzec 2011 r. – zatrzy-

manie dwóch mężczyzn oskarżonych później o posia-

danie i handel narkotykami; czerwiec 2012 r. – zło-

dziej z dolnośląskiego; wrzesień 2012 r. – złodziej

w sklepie oraz zatrzymanie sprawcy rozboju; paź-

dziernik 2012 r.– zatrzymanie złodzieja itd.

Także

akcje edukacyjne: lipiec 2010 r. – policjanci organizu-

ją dzień otwartych drzwi na Posterunku Policji

w Wierzchowie, spotkania w szkołach itd.

Tymczasem Polska przoduje w Europie w staty-

stykach zatrzymań i skazań pijanych... rowerzystów.

Do więzień traﬁawięcejpijanychcyklistów(wokre-

sie ostatniej dekady blisko 11 tys.) niż kierowców

nywalnie większe zagrożenie.

Tylko w 2011 r. za jaz-

dę rowerem w stanie nietrzeźwym skazano 51 tys.

osób.

Ponad 4,5 tys. z nich wylądowało i wciąż siedzi

w więzieniach.

Można z wielkim prawdopodobieństwem oczeki-

wać, że owe wysoce „odważne” i mocno „prewencyj-

ne” akcje Policji nie są raczej efektem działań poli-

cjantów z posterunków, a bardziej jednostek powia-

towych czy też wojewódzkich.

Posterunkowi, znając

doskonale lokalną społeczność oraz miejscowe specy-

ﬁczneuwarunkowania,atakżepoprzezsamąswoją

obecność właśnie w budynku posterunku Policji,

mogą o wiele bardziej oddziaływać prewencyjnie,

399

w sposób racjonalny, ekonomiczny (oszczędniej też dla

budżetu państwa) i w efekcie – bardziej skuteczny.

6.

„W trakcie analizy planowanych zmian organi-

zacyjnych brane są pod uwagę przede wszystkim

oczekiwania obywateli wobec Policji”.

Nieprawda.

Dowodem są na to chociażby liczne

protesty władz samorządowych (w tym wójta gminy

Wierzchowo) i lokalnej społeczności.

7.

„Funkcjonowanie jednostek Policji o najniż-

szym stanie etatowym wiąże się z wieloma problema-

mi organizacyjnymi i ﬁnansowymi”.

1990 r. o Policji koszty związane z funkcjonowaniem

czej głównie nie reorganizacja, lecz nade wszystko

zwiększenie nakładów na Policję.

Dlaczego obywatele, głównie wsi i małych miaste-

czek, a także policjanci posterunków i komisariatów

mają ponosić koszty nieudolnych rządów PO i PSL-u?

8.

„Podkreślić należy, że Policja posiada pełną

świadomość wysokości wsparcia ﬁnansowego,jakiego

samorządy lokalne udzielały posterunkom Policji”.

I to jest prawda.

Posterunek Policji w Wierzcho-

wie został wyremontowany i odnowiony, a także

współﬁnansowanozakupnowegoradiowozudlaPo-

licji w Wierzchowie ze środków samorządu gminnego

oraz starostwa powiatowego.

Także bieżące problemy

ﬁnansoweposterunkuwWierzchowiespotykająsię

ze zrozumieniem władz samorządowych.

Tym bardziej lokalna społeczność gminy Wierz-

chowo i samorząd nie mogą zrozumieć, dlaczego nie

było dyskusji i konsultacji w celu wspólnego wypra-

cowania optymalnych rozwiązań satysfakcjonują-

cych wszystkie strony.

9.

Rząd PO i PSL postanowił, że 1/5 budżetu pań-

stwa na rok 2013 będzie pochodziła z haraczu od kie-

rowców.

Zatem rząd PO i PSL-u w roku 2013 złupi

polskich kierowców na sumę 60 mld zł (!) – rzekomo

w imię bezpieczeństwa drogowego.

Tak więc zakupi

dodatkowo 300 fotoradarów, 260 radiowozów z wide-

orejestratorami i radarami ręcznymi.

„Tylko facet bez prawa jazdy może wydawać pie-

niądze na fotoradary, a nie na drogi” – jeszcze kilka

lat temu grzmiał (wówczas) pan przewodniczący PO

Donald Tusk do pana premiera Jarosława Kaczyń-

skiego.

Tymczasem to standard dróg, szkolenie kie-

rowców, ostrzejsze kary dla pijanych kierowców – oto

główne działania w celu poprawy bezpieczeństwa

drogowego.

Dwupasmowa ekspresówka to wymierna

poprawa bezpieczeństwa (np. jak donosi „Wprost”

nowo otwarta autostrada A2 – obecnie 1 wypadek bez

oﬁarśmiertelnych,poprzednioprzezpółrokuzginę-

ło 10 osób).

Zatem czyżby likwidacja posterunków w Polsce

i pozyskanie funkcjonariuszy m.in. z Wierzchowa

były działaniami na rzecz zapewnienia poczucia bez-

pieczeństwa publicznego, ochrony obywateli i mienia

oraz zapewnienia porządku publicznego, czy raczej

jest to mobilizacja w skandalicznych działaniach na

rzecz instytucji łupienia polskich kierowców i łatania

dziury budżetowej?

10.

„Rzeczpospolita” z dnia 6 listopada br. donosi,

że policjanci masowo odchodzą z pracy.

Od stycznia

do października odeszło z Policji 5021 funkcjonariu-

szy, m.in. z drogówki i z prewencji.

reorganizować w sytuacji, gdy nadal będzie tak fa-

talne ﬁnansowaniePolicjiiobłędnataktykaszuka-

nia oszczędności i cięć głównie na szczeblach najniż-

szych Policji.

Szanowny Panie Ministrze!

Czy zatem w gminie

liczącej ok. 5 tys. mieszkańców, leżącej przy ruchliwej

(szczególnie zatłoczonej w sezonie turystycznym)

drodze wojewódzkiej nr 177, w której znajduje się za-

kład karny z 509 miejscami dla osadzonych (w tym

oddział terapeutyczny dla osób uzależnionych od

środków odurzających) i w sytuacji stanowczego sprze-

ciwu lokalnej społeczności wraz z władzami samo-

rządowymi należy likwidować posterunek Policji, co

więcej, w sytuacji gdy ten posterunek Policji wypeł-

nia wręcz wzorowo swoją służbę wobec lokalnej spo-

łeczności, realizując cele i zadania Policji, a także

w sytuacji gdy lokalne władze samorządowe tak bar-

dzo wspierają i chcą nadal wspierać (w tym ﬁnanso-

wo) tenże posterunek?

Tym bardziej w sytuacji, gdy

likwidacje posterunków Policji w Polsce, w tym

w Wierzchowie, nie poprawiają systemu funkcjono-

wania Policji w kraju.

W takich gminach wzrośnie

poczucie zagrożenia bezpieczeństwa publicznego,

a likwidacja posterunku obok likwidacji szkoły wiej-

skiej, poczty, dworca kolejowego itp. de facto spowo-

duje dezorganizację wspólnoty i zwijanie polskich

małych ojczyzn i ich wyludnianie.

Z poważaniem

Poseł Czesław Hoc

Koszalin – Warszawa, dnia 8 listopada 2012 r.

(nr 2525)

Szanowny Panie Ministrze!

Pismo pani wicepre-

zes Naczelnej Rady Lekarskiej skierowane do mini-

strów zdrowia i sprawiedliwości ukazało prawidłowe,

takie jakie powinno, podejście lekarzy dentystów do

świadczeń stomatologicznych.

Szkoda jednak, że

z codzienną praktyką ma to niewiele wspólnego, cho-

ciażby w dość podstawowych czynnościach, jakimi są

pobieranie wycisków i ustalanie zwarcia.

Idąc za opisem, pierwszej wylosowanej strony in-

ternetowej pewnego gabinetu stomatologicznego do-

400

wiadujemy się, że: wysokość zwarcia ustala się na

podstawie specjalnych wzorników przygotowanych

indywidualnie dla każdego pacjent (…) są one wyko -

nane z wosku (…) wały te określają przyszłe położe -

nie zębów (…) na podstawie tak połączonych wzor -

ników technik dentystyczny ustala wzajemne poło-

żenie gipsowych modeli roboczych szczęki i żuchwy,

na których wykona przyszłą protezę dentystyczną.

Czytając to, nasuwa się pytanie, czy powyższy opis

jest potwierdzeniem słów pani wiceprezes w skierowa-

nym do profesora Majewskiego liście, że: stomatologia

jest kompleksowym działem medycyny, a do udziela-

nia świadczeń zdrowotnych z tego zakresu konieczne

jest posiadanie odpowiednich kwaliﬁkacji.

Byćmoże

jest to opis skierowany do pacjenta (laika), ale gdzie

jest mowa o specjalnym łuku twarzowym lub przy-

najmniej o rejestracji zwarcia z wykorzystaniem za-

pisu łuku gotyckiego?

1.

Czy lekarz dentysta jest zobowiązany do użycia

wszystkich dostępnych na polskim rynku instrumen-

tów umożliwiających prawidłowe ustalenie wysokości

zwarcia oraz prawidłowych relacji żuchwy względem

szczęki, bez różnicy czy jest to proteza wykonywana

prywatnie, czy refundowana przez Narodowy Fun-

dusz Zdrowia?

Dlaczego tak nie jest?

2.

Czy brak odpowiednich instrumentów do pra-

widłowego zarejestrowania relacji żuchwy względem

szczęki w gabinecie stomatologicznym zwalnia leka-

rza dentystę od konieczności prawidłowego udziele-

nia świadczenia?

Z wyrazami szacunku

Poseł Zbigniew Girzyński

Zapytanie

(nr 2526)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie reformy emerytur policyjnych

rytur dla służb mundurowych (objęcie mundurowych

powszechnym systemem emerytalnym oraz likwida-

cja możliwości pójścia na emeryturę po 15 latach

służby).

Gdyby te założenia weszły w życie funkcjo-

nariusze musieliby pracować tak długo jak inne gru-

py zawodowe, czyli 65 lat mężczyźni i 60 lat kobiety.

Nowe rozwiązania mają objąć tylko funkcjonariuszy

przyjętych do służby od 2012 r.

Przy dzisiejszych wy-

nagrodzeniach te rozwiązania są nie do przyjęcia.

Zgodnie z dzisiejszym prawem policjant skazany pra-

womocnym wyrokiem sądu traci prawa emerytalne

nawet po kilkunastu latach służby.

Piekarz jak zo-

stanie skazany nie traci praw emerytalnych, nato-

miast policjant tak.

W przypadku wprowadzenia po-

wszechnego systemu należałoby zlikwidować ten

przepis.

Obecni funkcjonariusze mają zachować

wszystkie przywileje, łącznie z przejściem na emery-

turę po 15 latach służby.

nie się pana ministra do mojego pytania i dokładną

odpowiedź: Czy będą prowadzone zmiany w wyniku,

których zmieni się podstawa naliczania emerytury

w stosunku do stanu na dzień dzisiejszy?

Proszę

o udzielenie informacji dotyczących emerytur mun-

durowych zwłaszcza policyjnych.

Jakie są plany na

przyszłość w tym zakresie?

Z wyrazami szacunku

(nr 2527)

do ministra transportu,

W związku z moimi licznymi wystąpieniami na

temat skandalicznego stanu technicznego budynku

dworca kolejowego Chełm Miasto (ostatnie w stycz-

niu br.), mam nadzieję, że informacje te znane są

resortowi transportu oraz w świetle ostatnich zapo-

wiedzi ministra o skierowaniu dodatkowych dużych

środków ﬁnansowychnarozwójimodernizacjęin-

frastruktury kolejowej w ramach tych środków zo-

stanie zabezpieczone wsparcie ﬁnansowe remontu

budynku dworca kolejowego Chełm Miasto.

Przypo-

minam, że minister obiecał, iż w latach 2013–2015

na modernizację kolei ma traﬁćok.31mldzł,ztego

26,5 mld zł na modernizację i remonty linii kolejo-

wych, 3,5 mld zł na zakup i naprawę taboru, a 1 mld

zł na remonty dworców kolejowych.

Od dnia 1 stycznia 2011 r. zarządcą dworca Chełm

rządca dworca kolejowego Chełm Miasto niestety do

tej pory nie przewidział żadnych prac remontowych

czy zabezpieczających stan ww. dworca, nawet przed

2012.

Jednocześnie zapewnił, że nie planuje zamknię-

cia dworca, zaś jego dalsze funkcjonowanie w obec-

nym stanie staje się wręcz niemożliwe.

Jeszcze w lutym br. Ministerstwo Transportu,

nych opracowań i dokumentów (między innymi ana-

401

lizy technicznej, rzeczowej i ekonomicznej) dot. stanu

technicznego budynku dworca kolejowego Chełm Mia-

sto, po wykonaniu których dokonana miała być ocena

zgodności projektu z rozporządzeniem Rady Mini-

go sposobu i trybu ﬁnansowaniainwestycjizbudżetu

umożliwi doﬁnansowanieprzedmiotowegozadaniaze

środków pochodzących z budżetu państwa.

1.

Czy zostały już opracowane odpowiednie doku-

menty umożliwiające wykonanie oceny zgodności

projektu modernizacji dworca kolejowego Chełm

Miasto z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia

2.

Czy w świetle ww. oceny remont dworca kolejo-

wego Chełm Miasto zostanie doﬁnansowanyzbudże-

tu państwa?

3.

Jaki jest koszt planowanej inwestycji, wynika-

jący z analizy ekonomicznej?

W jakiej kwocie można

liczyć na wsparcie ﬁnansowezbudżetupaństwa?

4.

Czy i kiedy zostanie deﬁnitywnieprzeprowa-

dzona modernizacja budynku dworca kolejowego

Chełm Miasto?

Z poważaniem

Poseł Beata Mazurek

Warszawa, dnia 8 listopada 2012 r.

(nr 2528)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie ciężkiej sytuacji osób

niepełnosprawnych, które zdecydowały się

Szanowny Panie Ministrze!

W ostatnim tygodniu

trzymała wiele listów od obywateli poruszonych losem

rodziny z Rozwadzy pod Kędzierzynem-Koźlem.

Sy-

tuację rodzinną tego małżeństwa, któremu decyzją

sądu odebrano dziecko, opisują od niemal miesiąca

media.

Córeczka państwa P. została zabrana do rodzi-

ny zastępczej 21 września, prosto ze szpitala.

Argumentami przemawiającymi za decyzją orga-

nu, zdaniem rodziców, jak i opinii publicznej, są fakt,

iż pani D. P. jest osobą niepełnosprawną (dziecięce

porażenie mózgowe z niedowładem rąk i nóg), zaś

ojciec dziecka, pan Mariusz nie posiada samochodu,

by w razie choroby dowozić córeczkę do lekarza.

Ro-

dzicom zależy na córce i za wszelką cenę chcą odzy-

skać prawa do opieki na dzieckiem.

„Na ile możemy, to jeździmy tam z żoną, ale czę-

sto nie pozwala mi praca, bo przecież muszę praco-

wać i utrzymać rodzinę.

Na dodatek robimy remont

łazienki, bo zdaniem sądu bez porządnej łazienki nie

zapewnimy dziecku odpowiednich warunków” – opo-

wiada pan Mariusz.

„Zabrali mi dziecko, bo nie mam

siły w rękach” (30 października 2012, [w:] media.

wp.pl).

Do pomocy rodzinie zaangażowali się znajomi

i samorządowcy z gminy Zdzieszowice.

Zarówno ja

jak i moi wyborcy jesteśmy zaniepokojeni coraz

częstszymi w ostatnim czasie doniesieniami mediów

o odbieraniu dzieci kochającym, ale niepełnospraw-

nym, niezaradnym życiowo lub po prostu biednym

rodzicom i oddawaniu ich pod opiekę rodzin zastęp-

czych.

Równie niepokojące są późniejsze wyjaśnienia

powołanych do chronienia interesów dziecka insty-

tucji, traktujących dobro dziecka najwyraźniej wy-

łącznie w kategoriach mieszkaniowych, żywienio-

wych i higienicznych, bez uwzględnienia całej sfery

potrzeb psychicznych.

Zamiast rozwiązań skierowa-

nych na pomoc rodzinom biologicznym, tak żeby

mogły zapewnić dzieciom należyte warunki do roz-

woju, wybiera się rozwiązania najłatwiejsze, biuro-

kratyczne, skutkujące traumatycznymi przeżyciami

zarówno dzieci, jak i rodziców.

Konstytucja RP gwarantuje rodzinom znajdują-

zwłaszcza wielodzietnym i niepełnym, szczególną po-

moc.

Trudno za taką pomoc uznać rozbicie rodziny

za to, że nie posiada samochodu lub nie wyremonto-

wała łazienki.

byłoby zainicjowanie działań na rzecz gruntownej re-

wizji dotychczasowych procedur dotyczących niepeł-

nosprawnych, ubogich bądź niezaradnych rodzin, po-

wołania do życia skutecznego systemu ich wspierania

i nade wszystko zaprzestania arbitralnego ich trakto-

wania pod bardzo wątpliwymi hasłami „dobra dziec-

ka”, podczas gdy częstokroć łamane są elementarne

prawa dziecka, matki i reszty rodziny?

sywanej przeze mnie w niniejszym zapytaniu posel-

skim sytuacji, w jakiej znalazła się rodzina P.?

Czy

nie uważa Pan Minister, że stosowne będzie ponowne

przeanalizowanie sytuacji tej rodziny przez stosowne

organy?

Z poważaniem

Poseł Anna Grodzka

402

Zapytanie

(nr 2529)

do prezesa Rady Ministrów

Dwukrotna nowelizacja ustawy o przeciwdziała-

niu narkomanii nie przyniosła oczekiwanych efek-

tów.

Dopalacze nadal są dystrybuowane legalnie pod

przykrywką sprzedaży kosmetyków, akcesoriów

komputerowych, elementów dekoracyjnych czy sub-

stancji zapachowych.

Wystarczy zmiana nazwy lub

jednego składnika, by przywrócić do obiegu wycofany

ze sprzedaży preparat.

Wiele z przepisów ustawy jest

sformułowanych zbyt ogólnie, co ułatwia pole manew-

ru producentom i dystrybutorom dopalaczy.

1.

Dlaczego, mimo aż dwóch nowelizacji, w usta-

wie o przeciwdziałaniu narkomanii nadal są łatwe do

obejścia luki prawne?

państwo polskie okazało się skuteczne w walce z do-

palaczami?

Poseł Iwona Ewa Arent

Zapytanie

(nr 2530)

do konsolidacji rejonów operacyjnych

świadczeń zdrowotnych w rodzaju:

Szanowny Panie Ministrze!

Obecne rozdrobnienie

podmiotów leczniczych udzielających świadczeń zdro-

wotnych w rodzaju: ratownictwo medyczne nie sta-

nowi żadnej konkurencji dla podmiotów, które będą

przystępowały do konkursu w 2013 r.

W wielu przy-

padkach będą to podmioty, które nie świadczyły tego

typu usług na terenie województwa dolnośląskiego.

Dotychczasowe konkursy na ratownictwo medycz-

ne na terenie poszczególnych województw rodziły wza-

jemne pretensje wśród świadczeniodawców.

Z danych

NFZ wynika, że co czwarty podmiot, który ma umowę

na świadczenie usług zdrowotnych w rodzaju ratow-

nictwo medyczne w kraju, jest prywatną ﬁrmą.

Aby przeciwstawić się konkurencji w wielu woje-

wództwach podejmowane są próby konsolidacji obec-

nych podmiotów świadczących usługi medyczne

w rodzaju ratownictwo medyczne w duże podmioty.

Jedynie w taki sposób będzie możliwa uczciwa kon-

kurencja pomiędzy podmiotami przystępującymi do

postępowania konkursowego, a następnie w przypad-

ku wygrania postępowania konkursowego kontynu-

acja udzielania świadczenia zdrowotnego w rodzaju

ratownictwo medyczne przez podmioty obecnie je

udzielające w województwie dolnośląskim.

Tego typu

postępowanie umożliwi zachowanie miejsc pracy za-

równo dla ratowników medycznych, dyspozytorów

medycznych, jak również dla wielu osób związanych

z udzielaniem świadczeń zdrowotnych w ramach sys-

temu Państwowe Ratownictwo Medyczne na terenie

województwa dolnośląskiego.

Konsolidacja mniejszych podmiotów w systemie

dla samorządów.

Wiele z nich skorzystało ze środ-

ków unijnych na zakup sprzętu, ambulansów.

W przy-

padku utraty kontraktu na usługi ratownictwa me-

dycznego istnieje realna groźba konieczności zwro-

tu, często niemałych unijnych pieniędzy włącznie

z odsetkami.

Szanowny Panie Ministrze!

Wobec powyższych

argumentów proszę pana ministra o odpowiedź na

pytanie: Czy pan i pana resort zamierza podjęcie

działań zmierzających do konsolidacji rejonów ope-

racyjnych oraz podmiotów udzielających świadczeń

Z poważaniem

Poseł Monika Wielichowska

(nr 2531)

do ministra sportu i turystyki

w sprawie otwartego konkursu

Szanowna Pani Minister!

25 października 2012 r.

Ministerstwo Sportu i Turystyki ogłosiło otwarty

jęć sportowych dla uczniów ﬁnansowanychześrod-

ków Funduszu Zajęć Sportowych dla Uczniów.

W ogłoszeniu o konkursie określono zasady przy-

znawania dotacji, w tym zadania: priorytety, jakie

będą wspierane oraz kto może ubiegać się o doﬁnan-

sowanie.

Wyraźnie zaznaczono, że wnioskodawca może

złożyć tylko jeden wniosek, tylko na jedno z trzech

wymienionych zadań oraz że wnioski mogą dotyczyć

ży – uczniów szkół podstawowych i gimnazjów.

403

W ten sposób młodzież ze szkół ponadgimnazjal-

nych została pozbawiona szansy uczestnictwa w pro-

gramie.

Zupełnie wyłączono z możliwości składania

ofert tych wnioskodawców, którzy organizują zajęcia

sportowe uczniom szkół średnich, w tym te jednostki

samorządu terytorialnego, które są organami zało-

życielskim szkół ponadgimnazjalnych.

Już w ogło-

szeniu o konkursie z roku ubiegłego na doﬁnansowa-

nie zajęć na rok 2012 znalazł się zapis budzący kon-

trowersje, który pozwalał gminom na ﬁnansowanie

organizacji szkolnych zawodów sportowych do szcze-

bla gminnego, nie dopuszczał natomiast ﬁnansowa-

nia przez powiaty zawodów rangi mistrzostw powia-

tu.

Takie działanie ministerstwa jest niezrozumiałe

chociażby ze względu na realizację konkursu w ra-

mach zadania: promowanie i wspieranie rozwoju spor-

tu dla wszystkich.

pytanie: Dlaczego zupełnie wyłączono z możliwości

zują zajęcia sportowe dla uczniów szkół średnich,

a tym samym dlaczego młodzież ze szkół ponadgim-

nazjalnych została pozbawiona szansy uczestnictwa

w programie?

Z poważaniem

Poseł Monika Wielichowska

(nr 2532)

w sprawie udzielenia dotacji

Szanowny Panie Ministrze!

Burmistrz miasta

Kudowa-Zdrój wnioskował do Wydziału Polityki Spo-

łecznej Dolnośląskiego Urzędu Wojewódzkiego o udzie-

lenie dotacji w wysokości 130 265 zł na doﬁnansowa-

nie wydatków bieżących gminy przeznaczonych na

Gmina Kudowa-Zdrój prowadzi 4 oddziały żłob-

kowe – po ośmioro dzieci w każdym oddziale, łącznie

Oddziały żłobkowe funkcjonują w strukturach Ze-

społu Przedszkolno-Żłobkowego im. Kubusia Puchat-

ka przy ul. 1 Maja 16 w Kudowie-Zdroju.

Środki ﬁ-

nansowe w wysokości 260 530 zł przeznaczone na

funkcjonowanie oddziałów żłobkowych znajdują się

w budżecie gminy w rozdziale 85305 klasyﬁkacjibu-

dżetowej środków ﬁnansowych.

Ponadto podkreślenia wymaga fakt, iż oddziały

żłobkowe prowadzone przez gminę Kudowa-Zdrój są

przygotowane do przyjęcia dzieci niepełnospraw-

nych lub wymagających szczególnej opieki.

Obecnie

do jednego z oddziałów uczęszcza dziecko z dietą bez-

glutenową.

Szanowny Panie Ministrze, wobec powyższego

proszę uprzejmie o odpowiedź na pytanie: Jaka jest

szansa na doﬁnansowaniewydatkówbieżącychgminy

Kudowa-Zdrój przeznaczonych na zadania z zakresu

chatka przy ul. 1 Maja 16 w Kudowie-Zdroju?

Z poważaniem

Poseł Monika Wielichowska

(nr 2533)

do ministra nauki i szkolnictwa wyższego

dokumentu ślubowania

czącej pana G. G., który zdał w tym roku egzaminy

wstępne na kierunek graﬁkaprojektowawAkademii

Sztuk Pięknych w Gdańsku, zdobywając czwartą lo-

katę.

Pomimo tego faktu nie został przyjęty w po-

czet studentów.

Wedle moich informacji powodem było niewyra-

żenie przez kandydata zgody na podpisanie treści

ślubowania.

Pan G. uznał bowiem, że treść dokumen-

tu jest sprzeczna z jego światopoglądem.

Ostatecz-

na decyzja władz uczelni w tej sprawie jest dość

kontrowersyjna, zwłaszcza że złożenie ślubowania

powinno być uroczystym aktem wiążącym się

z udziałem w korporacji studenckiej.

Jeżeli jednak

powoduje ono działania ograniczające prawo do na-

uki, to trzeba odpowiedzieć na pytanie, czy nie

narusza zasadniczo konstytucji, której art. 53

i wyznania.

W mojej opinii uczelnia państwowa nie powinna

narzucać światopoglądu czy zmuszać do złożenia

ślubowania, które naruszałoby przekonania danej

jednostki, a co za tym idzie, podejść do wspomnianej

kwestii w sposób bardziej liberalny.

następujące zapytanie: Czy uczelnia postąpiła w tej

404

sprawie właściwie?

Jeżeli odpowiedź będzie nega-

tywna, to jakie działania planuje podjąć minister-

stwo względem podobnych incydentów, aby nie za-

mykać drogi kandydatom do kontynuowania dalszej

edukacji?

Z poważaniem

Poseł Agnieszka Pomaska

(nr 2534)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie perspektyw rynku pracy

Szanowny Panie Premierze!

W ostatnim czasie

z przygotowanym raportem dotyczącym sytuacji

w branży sprzedaży i serwisowania samochodów.

W opinii związku gwałtownie załamująca się sytu-

acja na rynku sprzedaży nowych aut w porównaniu

z rokiem ubiegłym przyniosła już 2050 utraconych

miejsc pracy i przewiduje się wzrost bezrobocia o ko-

lejne 5860 osób.

dów służbowych, co stałoby się mechanizmem stymu-

lującym odmładzanie parku samochodowego?

2.

Czy wprowadzenie okresowych dopłat do zaku-

pu nowych samochodów, jak to zrobiła większość eu-

ropejskich krajów w 2009 r., nie powstrzymałoby

cy, a także nie zapewniłoby dodatkowych wpływów

do budżetu?

Poseł ZoﬁaŁawrynowicz

(nr 2535)

do ministra pracy i polityki społecznej

Szanowny Panie Ministrze!

Zima to nie tylko pro-

blem z przejezdnością ulic, odśnieżaniem chodników

i dachów, ale przede wszystkim pomoc bezdomnym.

Przypomnijmy, zapewnienie schronienia, gorącego

posiłku oraz niezbędnej odzieży to główne cele akcji

„Zima”.

Pomimo że kalendarzowa zima zaczyna się

dopiero w drugiej połowie grudnia, jednak już teraz

temperatura spada czasami poniżej zera.

Okres zi-

mowy i znaczne spadki temperatur stwarzają poten-

cjalne zagrożenie dla życia i zdrowia osób bezdom-

nych, w podeszłym wieku i samotnych.

Każdego roku odnotowuje się w Polsce przypad-

ki zgonów osób bezdomnych i samotnych, których

trzeźwych przebywających na wolnym powietrzu

bądź w pomieszczeniach opuszczonych i nieogrze-

wanych.

Dlatego w wielu miastach placówki poma-

gające osobom bezdomnym rozpoczęły przygotowa-

nia do akcji „Zima”.

Strażnicy miejscy, pracownicy

ośrodków pomocy społecznej, Policja wraz z organi-

zacjami pozarządowymi rozpoczęli kontrolowanie

pustostanów oraz innych miejsc, w których przeby-

wają bezdomni.

3.

Jaki jest poziom bezdomności w powiecie milic-

kim?

4.

Jakie ministerstwo podjęło działania zmierzają-

ce do poprawy sytuacji osób wykluczonych społecznie,

w tym bezdomnych i zagrożonych bezdomnością?

Z poważaniem

Poseł Andrzej Dąbrowski

Zapytanie

(nr 2536)

do ministra pracy i polityki społecznej

405

kiego?

nickim?

4.

Jakie ministerstwo podjęło działania zmierza-

jące do poprawy sytuacji osób wykluczonych spo-

łecznie, w tym bezdomnych i zagrożonych bezdom-

nością?

Z poważaniem

Poseł Andrzej Dąbrowski

(nr 2537)

do ministra pracy i polityki społecznej

czyną jest wychłodzenie organizmu.

Zagrożenie utra-

wych przebywających na wolnym powietrzu bądź

nych.

Dlatego w wielu miastach placówki pomaga-

jące osobom bezdomnym rozpoczęły przygotowania

do akcji „Zima”.

Strażnicy miejscy, pracownicy

nizacjami pozarządowymi rozpoczęli kontrolowa-

nie pustostanów oraz innych miejsc, w których

przebywają bezdomni.

czyć osoby bezdomne z terenu powiatu wołowskiego?

łowskim?

4.

Jakie ministerstwo podjęło działania zmierzają-

(nr 2538)

do ministra pracy i polityki społecznej

Dlatego w wielu miastach placówki pomagające oso-

bom bezdomnym rozpoczęły przygotowania do akcji

mocy społecznej, Policja wraz z organizacjami poza-

406

rządowymi rozpoczęli kontrolowanie pustostanów

skim?

4.

Jakie ministerstwo podjęło działania zmierzają-

(nr 2539)

do ministra pracy i polityki społecznej

rowskim?

4.

Jakie ministerstwo podjęło działania zmierza-

(nr 2540)

do ministra pracy i polityki społecznej

przebywających na wolnym powietrzu bądź w pomiesz-

czeniach opuszczonych i nieogrzewanych.

Dlatego

domnym rozpoczęły przygotowania do akcji „Zima”.

łecznej, Policja wraz z organizacjami pozarządowymi

rozpoczęli kontrolowanie pustostanów oraz innych

skiego?

gowskim?

407

4.

Jakie ministerstwo podjęło działania zmierza-

(nr 2541)

do ministra pracy i polityki społecznej

wickim?

4.

Jakie ministerstwo podjęło działania zmierzają-

(nr 2542)

kiego?

rzeleckim?

4.

Jakie ministerstwo podjęło działania zmierzające

do poprawy sytuacji osób wykluczonych społecznie,

408

Zapytanie

(nr 2543)

do ministra pracy i polityki społecznej

kiego?

sławieckim?

4.

Jakie ministerstwo podjęło działania zmierzające

(nr 2544)

do ministra pracy i polityki społecznej

mieszczeniach opuszczonych i nieogrzewanych.

Dlate-

skim?

4.

Jakie ministerstwo podjęło działania zmierza-

409

Zapytanie

(nr 2545)

do ministra pracy i polityki społecznej

kim?

4.

Jakie ministerstwo podjęło działania zmie-

rzające do poprawy sytuacji osób wykluczonych

domnością?

Z poważaniem

Poseł Andrzej Dąbrowski

(nr 2546)

do ministra pracy i polityki społecznej

kiego?

kowickim?

4.

Jakie ministerstwo podjęło działania zmierzające

410

Zapytanie

(nr 2547)

do ministra pracy i polityki społecznej

skiego?

żoniowskim?

4.

Jakie ministerstwo podjęło działania zmierza-

(nr 2548)

do ministra pracy i polityki społecznej

skiego?

lińskim?

4.

Jakie ministerstwo podjęło działania zmierza-

411

Zapytanie

(nr 2549)

do ministra pracy i polityki społecznej

skim?

(nr 2550)

do ministra pracy i polityki społecznej

śnickim?

4.

Jakie ministerstwo podjęło działania zmierzające

412

Zapytanie

(nr 2551)

do ministra pracy i polityki społecznej

skiego?

cławskim?

4.

Jakie ministerstwo podjęło działania zmierza-

(nr 2552)

do ministra pracy i polityki społecznej

nickim?

413

Zapytanie

(nr 2553)

do ministra pracy i polityki społecznej

brzyskim?

4.

Jakie ministerstwo podjęło działania zmierza-

(nr 2554)

do ministra pracy i polityki społecznej

górskiego?

miennogórskim?

4.

Jakie ministerstwo podjęło działania zmierza-

414

Zapytanie

(nr 2555)

do ministra pracy i polityki społecznej

skiego?

niogórskim?

4.

Jakie ministerstwo podjęło działania zmierza-

(nr 2556)

do ministra pracy i polityki społecznej

skiego?

skim?

415

Zapytanie

(nr 2557)

do ministra pracy i polityki społecznej

kiego?

kim?

4.

Jakie ministerstwo podjęło działania zmierza-

(nr 2558)

do ministra pracy i polityki społecznej

gnickim?

4.

Jakie ministerstwo podjęło działania zmierza-

416

Zapytanie

(nr 2559)

do ministra pracy i polityki społecznej

ryjskim?

4.

Jakie ministerstwo podjęło działania zmierza-

(nr 2560)

kiego?

weckim?

4.

Jakie ministerstwo podjęło działania zmierza-

417

Zapytanie

(nr 2561)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

W ramach przygoto-

wań do mistrzostw Europy w piłce nożnej podjęto się

prac związanych z modernizacją dworców kolejo-

wych.

Remonty z reguły dotyczyły dworców w dużych

miastach, w szczególności tam gdzie odbywały się

mistrzostwa.

Jesteśmy już po Euro 2012 i dlatego też chciała-

bym zwrócić uwagę pana ministra na mniejsze miej-

scowości, które również odgrywają ważną rolę na szla-

ku komunikacyjnym prowadzącym do stolicy.

Jednym

z takich miast jest Świebodzin, gdzie dworzec wyma-

ga gruntownego remontu.

Jest to ważny szlak komu-

nikacyjny, bo jest to jedna ze stacji, na której cztery

razy dziennie zatrzymuje się pociąg relacji Warszawa

– Berlin, ponadto jest to ważny węzeł dla turystów,

którzy tłumnie przyjeżdżają na pojezierze lubuskie.

Dworzec ten powinien być wizytówką całego miasta

i regionu, bo faktycznie węzeł ten ma znaczenie regio-

nalne.

Tymczasem dworzec jest w fatalnym stanie.

Zarówno jego budynek, jak i perony wymagają natych-

miastowej modernizacji.

W związku z tym kieruję do

1.

Czy w planach zarządcy obiektu przewidywane

są prace modernizacyjne dworca kolejowego w Świe-

bodzinie i czy ministerstwo planuje na ten cel prze-

znaczyć pieniądze?

Jeżeli nie ma takich prac w pla-

nach, to jakie działania należałoby podjąć, aby real-

nym stała się modernizacja tego dworca?

Jeszcze raz

kacyjny.

2.

Czy jest w planach przekazanie obiektu dworca

kolejowego w Świebodzinie dla samorządu?

3.

Jaki jest plan ﬁnansowywskalicałegokraju

w przypadku modernizacji tego typu dworców?

Z poważaniem

Poseł Bożenna Bukiewicz

Zapytanie

(nr 2562)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

W ostatnim czasie

w polu zainteresowań społeczeństwa i prasy znala-

zła się kwestia likwidacji posterunków Policji w Ko-

bylinie i Zdunach w powiecie krotoszyńskim.

Jak

donoszą media planowana likwidacja miałaby doty-

czyć prawie 300 posterunków Policji.

Zdaniem władz

Policji, na wypowiedzi których powołuje się prasa,

planowana reorganizacja ma skrócić czas dotarcia

funkcjonariuszy na miejsce przestępstwa, więcej

policjantów ma zostać skierowanych do działań

w terenie.

Samorządowcy podkreślają, że likwidowane po-

sterunki przed laty powstawały na prośbę mieszkań-

w gminach przestępczość.

Obawiają się, że wraz

Przypominają również, że przez te wszystkie lata in-

westowali w komisariaty Policji.

Zdaniem związków zawodowych policjantów, po-

zbawienie miejscowości stacjonarnej bazy policyjnej

przekłada się na utratę poczucia bezpieczeństwa u jej

mieszkańców i na wzrost przestępczości w danym

regionie.

Nie pozostawia wątpliwości waga służby

i niezbędna obecność umundurowanych funkcjona-

riuszy, szczególnie na ulicach małych miejscowości.

1.

Jakie są plany reorganizacyjne w stosunku do

posterunków w Kobylinie i w Zdunach?

2.

Co stanie się z funkcjonariuszami i służbą

cywilną dotychczas pełniącą na nich swoje obo-

wiązki?

Z poważaniem

Poseł Maciej Orzechowski

(nr 2563)

do ministra spraw wewnętrznych

się kwestia likwidacji posterunków Policji.

Jak dono-

szą media planowana likwidacja miałaby dotyczyć

prawie 300 posterunków Policji.

Zdaniem władz po-

418

licji, na wypowiedzi których powołuje się prasa, pla-

nowana reorganizacja ma skrócić czas dotarcia funk-

cjonariuszy na miejsce przestępstwa, więcej policjan-

1.

Na czym polega i czym jest podyktowana wspo-

mniana restrukturyzacja posterunków Policji?

Jak

planowana reorganizacja wpłynie na poziom bezpie-

czeństwa mieszkańców?

2.

Na jakiej podstawie prawnej się opiera?

3.

Ile i jakie posterunki mają zostać zlikwido-

wane?

5.

Jakie są szacowane koszty przemian?

Jakie są

spodziewane oszczędności?

Z poważaniem

Poseł Maciej Orzechowski

(nr 2564)

do ministra spraw wewnętrznych

wobec najemców lokali

z Dworca Centralnego w Warszawie w lipcu 2012 r.

15 czerwca bieżącego skończyły się umowy najmu

pawilonów w przejściu Dworca Centralnego w War-

szawie wynajmującym je przedsiębiorcom.

Po 15 czerw-

ca prawo do zarządzania tymi lokalami otrzymał

nowy podmiot WPP spółka z o.o. Jako że wydanie

powyższej decyzji odbyło się bez wiedzy zajmujących

pawilony przedsiębiorców, choć mogą one dotyczyć

ich interesu prawnego (art. 28 K.p.a.), zostały one

zaskarżone i w chwili obecnej oczekują na rozpatrze-

nie w Samorządowym Kolegium Odwoławczym

w Warszawie.

Zgodnie z art. 130 § 2 Kodeksu postę-

powania administracyjnego wniesienie odwołania

w terminie wstrzymuje wykonanie decyzji, stąd do

chwili jej rozpoznania przez Samorządowe Kolegium

Odwoławcze w Warszawie nowy zarządca, tj. WPP

sp. z o.o. sp. k. nie dysponuje prawem do zarządzania

tym terenem.

WPP spółka z o.o. przystąpiła jednak do eksmisji

dotychczasowych najemców z zajmowanych przez

nich lokali.

22 lipca 2012 r. za pomocą metalowych

sztab zablokowała dostęp do zajmowanych lokali

w wyniku czego najemcy nie mogli się dostać do swo-

ich miejsc pracy i mienia.

Podczas zdarzenia obecna

była Policja, która według poszkodowanych przedsię-

biorców nie interweniowała w sposób prawidłowy.

1.

Dlaczego policjanci z Komendy Kolejowej Policji

z Dworca Centralnego w Warszawie zwlekali z przy-

jęciem zawiadomienia o przestępstwie z art. 288 K.k.

od poszkodowanych najemców pawilonów w dniu

22 lipca 2012 r.?

2.

Dlaczego policjanci podczas interwencji w dniu

22 lipca 2012 r. zatrzymali jednego z najemców, któ-

ry chciał skorzystać ze swojego prawa do samopomo-

cy w ten sposób, że próbował dostać się do mienia

zgromadzonego w wynajmowanym lokalu poprzez

rozbicie sztaby blokującej mu wejście?

Z poważaniem

Poseł Przemysław Wipler

(nr 2565)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie sposobów kształtowania

Algieria należy do liczących się na świecie ekspor-

terów ropy naftowej i gazu ziemnego.

Silna pozycja

tego państwa na rynku surowców doprowadziła do

starań Ministerstwa Gospodarki o lepszą współpracę

w dziedzinie wymiany handlowej i energetyki, tak

ważnej z punktu widzenia bezpieczeństwa energe-

tycznego Polski.

Algieria pozostaje największym part-

nerem handlowym Polski w regionie Afryki Północ-

nej pod względem polskiego eksportu i drugim co do

wielkości na całym kontynencie afrykańskim.

Dyna-

miczny rozwój sektora górniczego i wydobywczego

w Algierii stwarza dla polskich ﬁrmszansęnarozwój

swojej działalności w tym regionie.

419

Po podpisaniu przez wicepremiera Waldemara

Pawlaka porozumienia pomiędzy rządem polskim

a algierskim, dotyczącym współpracy w sektorze

energetycznym, potencjał współpracy polsko – algier-

skiej jest wyraźnie dostrzegany przez wiele polskich

ﬁrm,którerównieżsązainteresowanerozpoczęciem

inwestycji na tym terenie.

Dla przykładu spółka

PGNiG otworzyła swoje stałe przedstawicielstwo

w Algierii.

Mając na uwadze polski interes narodowy, chciał-

bym zapytać o to, jakie działania podjęło Minister-

stwo Spraw Zagranicznych, celem ułatwienia współ-

pracy międzynarodowej między obywatelami Polski

i Algierii?

1.

Ile wiz rocznie udzielanych jest obywatelom Al-

gierii na wjazd do Polski?

2.

Jaki rodzaj przyznawanych wiz dominuje naj-

częściej?

Na jaki okres są one wydawane?

3.

Czy podległy panu resort posiada statystyki

dotyczące odmowy wydania wizy obywatelom Al-

gierii?

Jakie są szczegółowe powody odmowy ich

wydania?

4.

Jakie inicjatywy marketingowe podejmowane

są przez MSZ, w celu promowania polskich produk-

tów i usług na rynku algierskim?

Kto odpowiada za

koordynację tego typu działań?

5.

Czy Algieria jest promowana wśród polskich

przedsiębiorców jako atrakcyjny rynek zbytu?

Gdzie

polski przedsiębiorca może uzyskać kompetentne in-

formacje na temat możliwości wejścia na rynek al-

gierski?

6.

Czy MSZ posiada statystyki dotyczące współ-

pracy ﬁrmpolskichialgierskich?

Czypodległypanu

resort wie, jakie branże cieszą się szczególnym zain-

teresowaniem ze strony polskich inwestorów i które

z tych ﬁrmposiadająswojeoddziaływAlgierii?

7.

Czy Ministerstwo Spraw Zagranicznych posia-

da informacje dotyczące liczby Polaków wyjeżdżają-

cych co roku do Algierii?

Czy posiada statystyki do-

tyczące ich celu podróży?

8.

Jak kształtuje się poziom wymiany handlowej

między Polską a Algierią?

Jaka jest wartość importu

i eksportu na przełomie ostatnich lat?

Z wyrazami szacunku

Poseł Arkadiusz Mularczyk

Warszawa, dnia 9 listopada 2012 r.

Zapytanie

(nr 2566)

w sprawie większej liczby zachorowań

W moim biurze poselskim spotkałam się z panią

prezes Fundacji „Pokonać Raka”, od której otrzyma-

łam poniższe informacje.

Czy jest prawdą, że mieszkańcy województwa po-

morskiego zajmują czołowe miejsce w niechlubnej

statystyce zachorowań na nowotwory?

Czy rzeczywi-

ście Pomorzanie nie korzystają z darmowych badań

proﬁlaktycznych?

Z poważaniem

Poseł Iwona Guzowska

Gdańsk, dnia 9 listopada 2012 r.

Zapytanie

(nr 2567)

w sprawie genetycznie modyﬁkowanych

Szanowny Panie Ministrze!

Obecność organizmów

modyﬁkowanychgenetycznie(GMO)wżywnościjest

zjawiskiem, które od momentu pojawienia się budzi

skrajne emocje.

Posiada swoich zwolenników oraz

przeciwników.

W Polsce tych ostatnich jest zdecydo-

wanie więcej, dlatego kolejne polskie rządy podejmo-

wały działania zmierzające do uczynienia naszego

kraju wolnym od GMO.

Ich efektem są obowiązujące

przepisy, które zakazują rejestracji i obrotu nasiona-

mi zmodyﬁkowanymigenetycznieorazniezezwalają

na prowadzenie upraw z ich wykorzystaniem.

Taka

polityka nie jest jednak regułą wśród rządów innych

państw.

GMO znalazło szerokie zastosowanie w pro-

dukcji żywności w różnych częściach świata.

Dotyczy

to również niektórych krajów Unii Europejskiej, do

której nasze państwo należy.

Otwarte granice wewnątrz Wspólnoty i wiążąca

się z tym możliwość swobodnego przemieszczania się

oraz dokonywania zakupów stwarza zagrożenie prze-

nikania żywności modyﬁkowanejgenetyczniedona-

szego kraju.

Nie mam tu na myśli sytuacji, gdy poje-

dyncza jednostka świadomie, do użytku własnego,

wejdzie w jej posiadanie.

Sprawa dotyczy wprowadza-

nia na nasz rynek żywności z zawartością GMO tzw.

420

tylnymi drzwiami, np. przez duże sieci handlowe czy

restauracje.

Produkty pochodzenia zwierzęcego, które wyko-

rzystują restauratorzy w Polsce, niekiedy sprowadza-

ne są z państw Unii Europejskiej.

Tam mogły one

zostać wytworzone w oparciu o GMO (np. pasza, któ-

rą karmione były zwierzęta, mogła powstać na bazie

modyﬁkowanychgenetycznieroślin).

Zatemoferowa-

ny konsumentom produkt ﬁnalny(np.daniemięsne)

również będzie zawierał organizmy modyﬁkowane

genetycznie.

1.

Czy istnieją mechanizmy pozwalające skutecz-

nie kontrolować i zapobiegać przenikaniu żywności,

która zawiera GMO w sposób opisany powyżej, na

teren Polski?

2.

Czy Polska jest krajem rzeczywiście wolnym od

GMO?

Z poważaniem

Poseł Mirosław Maliszewski

Grójec, dnia 9 listopada 2012 r.

Zapytanie

w sprawie genetycznie modyﬁkowanych

organizmów modyﬁkowanych genetycznie (GMO)

w produkcji żywności jest zjawiskiem, które od mo-

mentu pojawienia się budzi skrajne emocje.

Posiada

tych ostatnich jest zdecydowanie więcej, dlatego ko-

lejne polskie rządy podejmowały działania zmierza-

ją rejestracji i obrotu nasionami zmodyﬁkowanymi

genetycznie oraz nie zezwalają na prowadzenie upraw

szerokie zastosowanie w produkcji żywności w róż-

nych częściach świata.

Dotyczy to również niektó-

rych krajów Unii Europejskiej, do której nasze pań-

stwo należy.

Szereg państw wykorzystuje genetycznie mody-

ﬁkowaneorganizmy,gdyżsąonetańszeodichtra-

dycyjnych odpowiedników.

Takim organizmem jest

np. zmodyﬁkowanasoja.

Częstowykorzystujesięją

do wyrobu paszy dla zwierząt hodowlanych.

Wobec

tego produkty pochodzenia zwierzęcego, które zo-

staną uzyskane ze wspomnianych zwierząt, również

zawierać będą GMO.

Zatem istnieje ryzyko, że takie

produkty pochodzenia zwierzęcego mogą przenikać

na polski rynek, np. poprzez duże sieci handlowe,

restauracje itd.

Mogą one zaopatrywać się w pro-

dukty im potrzebne w każdym państwie Wspólnoty.

Wystarczy, że dokonają zakupu np. mięsa pochodzą-

cego ze zwierzęcia karmionego wspomnianą wyżej

paszą i wtedy produkt ﬁnalnyoferowanykonsumen-

towi polskiemu (np. danie mięsne) nie będzie wolny

od GMO.

1.

Czy istnieją mechanizmy pozwalające skutecz-

2.

Czy znane są ministerstwu przypadki, gdy taka

żywność pojawiła się w Polsce?

Z poważaniem

Poseł Mirosław Maliszewski

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie genetycznie modyﬁkowanych

ganizmów modyﬁkowanychgenetycznie(GMO)wrol-

nictwie jest zjawiskiem, które od momentu pojawie-

nia się budzi skrajne emocje.

Posiada swoich zwolen-

ników oraz przeciwników.

W Polsce tych ostatnich

dy podejmowały działania zmierzające do uczynienia

wiązujące przepisy, które zakazują rejestracji i obro-

tu nasionami zmodyﬁkowanymigenetycznieoraznie

zezwalają na prowadzenie upraw z ich wykorzysta-

stosowanie w produkcji żywności w różnych czę-

ściach świata.

Dotyczy to również niektórych krajów

421

nikania żywności modyﬁkowanejgenetyczniedona-

na polski rynek np. poprzez duże sieci handlowe,

(nr 2568)

w sprawie sﬁnansowania kosztów

Szanowny Panie Ministrze!

Narodowy Fundusz

Zdrowia poinformował, że sﬁnansowanie kosztów

zabiegu operacyjnego z zastosowaniem metody Ulzi-

bata (stopniowej ﬁbrotomii)ześrodkówpublicznych

pozostających w dyspozycji Funduszu nie jest możli-

we z powodu nieumieszczenia tej metody w załączni-

NFZ ﬁnansujem.in.zabiegioperacyjneuwzględnio-

ne w tym wykazie.

Istnieją pacjenci po czterokończynowym dzie-

cięcym porażeniu mózgowym, dla których leczenie

tą metodą, wykonywaną w Polsce, jest jedyną szan-

są na samodzielne chodzenie.

Ta metoda leczenia

może być stosowana do pewnego wieku dziecka,

a więc nie jest możliwe długie czekanie na możli-

wość jej wykonania.

w takim przypadku możliwość skorzystania ze środ-

ków publicznych na podstawie innych przepisów niż

przywołane wyżej.

Z poważaniem

Poseł Adam Abramowicz

Biała Podlaska, dnia 9 listopada 2012 r.

Zapytanie

(nr 2569)

w sprawie ustanowienia przystanku

Miasto Działdowo położone jest na linii kolejowej

nr E65 Warszawa – Gdańsk oraz linii kolejowej

nr 216 Działdowo – Olsztyn, jak również linii nr 208

Działdowo – Chojnice.

Działdowo jest dużą stacją wę-

złową.

Miasto posiada piękny, nowo wybudowany

dworzec kolejowy, który jest przystosowany do po-

trzeb osób niepełnosprawnych i do bezpiecznego

wsiadania i wysiadania podróżnych z pociągu.

Moż-

na powiedzieć, że stacja spełnia wymogi europejskie

dla bezpieczeństwa podróżnych.

Z Działdowa do Gdańska i Warszawy dojeżdża

wiele osób na studia i do pracy.

W pobliskich gminach

Lidzbark, Rybno, a także Dąbrówno wypoczywa nad

jeziorami w sezonie letnim wielu mieszkańców stoli-

cy i nie tylko, niektórzy z nich mają nad jeziorami

domki letniskowe.

Ustanowienie przystanku szybkiej kolei w Dział-

dowie spowodowałoby znaczny wzrost liczby pasaże-

rów.

W przeszłości wielu z nich korzystało ze zlikwi-

dowanych, lokalnych połączeń kolejowych.

wane jest ustanowienie przystanku w Działdowie na

trasie szybkiej kolei Warszawa – Gdańsk?

Z poważaniem

Poseł Zbigniew Babalski

Warszawa, dnia 9 listopada 2012 r.

422

Zapytanie

(nr 2570)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie ﬁnansowania opieki

poz. 724, ze zm.) nakłada na gminy obowiązek za-

pewnienia opieki bezdomnym zwierzętom oraz ich

wyłapywanie.

Gminy muszą uchwalić oraz wdrożyć

Ustawodawca, nakładając na gminy kolejne obowiąz-

ki, nie wskazuje nowego źródła ﬁnansowania,coob-

ciąża i tak napięte już budżety.

Wywiązywanie się z nałożonych obowiązków to

między innymi coroczne ponoszenie kosztów związa-

nych z utrzymywaniem bezdomnych zwierząt odło-

wionych na terenie gminy w przystosowanych do

tego celu schroniskach.

Takie ubezwłasnowolnienie

gmin jest krzywdzące i ogranicza swobodę w realizo-

waniu zadań własnych.

dla gmin na opiekę nad bezdomnymi zwierzętami

oraz ich wyłapywanie?

Poseł Mieczysław Marcin Łuczak

Zapytanie

(nr 2571)

dem rozwoju polskiej motoryzacji zarówno w zakresie

z najważniejszej w kraju gałęzi gospodarki prędzej

czy później doprowadzi do katastrofy.

Z przeprowa-

dzonych badań wynika, że zaniedbanie może przy-

czynić się do zwiększenia bezrobocia o kolejne 5860

osób, a programy rozwoju i stymulacji branży moto-

ryzacyjnej w większości można wdrożyć w bardzo

efekty.

Jako przykłady podawane są: wdrożenie peł-

nego odliczenia VAT od samochodów służbowych,

wprowadzenie mechanizmów stymulacyjnych odmła-

dzania parku samochodowego, ukrócenie szarej stre-

fy w naprawach pojazdów czy patologicznych zjawisk

w zakresie badań technicznych.

Jednocześnie załamu-

jąca się gwałtownie sytuacja na rynku sprzedaży no-

kryzysu 2009 r.

Doświadczenia z tych akcji dobitnie

pokazują, że przyniosły one nie tylko powstrzymywa-

podjęte, aby nie tylko zahamować dalsze zwolnie-

lonach sprzedaży i serwisach motoryzacyjnych,

nych społeczności i zatrudniają obecnie blisko

40 tysięcy pracowników?

Z poważaniem

Poseł Mieczysław Marcin Łuczak

(nr 2572)

do ministra zdrowia

w sprawie zwiększenia kontraktów

Szanowny Panie Ministrze!

Ostatnimi czasy me-

dia donoszą, że specjalistycznym zakładom opieki

pieniędzy, gdyż Narodowy Fundusz Zdrowia przy-

znaje im zbyt niskie kontrakty na leczenie.

Wiele pla-

cówek w Polsce boryka się z problemami ﬁnansowy-

mi i tylko dzięki pomocy sponsorów, dzieci w nich

przebywające nadal objęte są opieką.

Niejednokrot-

nie zakłady popadają w zadłużenie, gdyż Narodowy

Fundusz Zdrowia przyznał im za mało pieniędzy

w stosunku do potrzeb.

Ponadto, jeśli zakłady opie-

kujące się małymi ciężko chorymi dziećmi zostaną

zamknięte, to niemowlęta traﬁąnaoddziałyszpital-

ne, a tam ich leczenie będzie o wiele droższe.

1.

Jakie kroki zostaną podjęte w celu zapewnienia

opieki zdrowotnej ciężko chorym małym dzieciom?

2.

Czy planuje się zwiększenie środków ﬁnanso-

wych na leczenie ciężko chorych małych dzieci w spe-

cjalistycznych zakładach opieki zdrowotnej?

Z poważaniem

Poseł Mieczysław Marcin Łuczak

423

Zapytanie

(nr 2573)

do ministra skarbu państwa

Zarządu Spółki Zarząd Morskiego Portu Gdańsk SA

skierował do rady nadzorczej spółki, na czele której

stoi prezydent Gdańska, a zarazem prominentny

działacz Platformy Obywatelskiej, wystąpienie na

piśmie, w którym poinformował radę, że wiceprezes

zarządu do spraw ﬁnansowychniezłożyłwustawo-

wym terminie wynikającym z art. 10 ust. 4 ustawy

oświadczenia majątkowego.

Okazało się również, że

tenże zastępca zasiada w radzie nadzorczej innej

spółki prawa handlowego: Alfa Forwarding LTD z/s

w Gdyni, co stanowi naruszenie art. 4 pkt. 1 ww.

ustawy.

Ponadto poinformował, że wiceprezes zarzą-

du do spraw infrastruktury złożył nieprawdziwe

oświadczenie majątkowe.

Zataić w nim miał, że jest

prokurentem w spółce prawa handlowego Polbeton

z/s w Warszawie i członkiem rady nadzorczej innej

spółki prawa handlowego: Centrum Diagnostyki

i Aparatury z/w w Warszawie.

Tym samym naruszył

art. 4 pkt. 1 ustawy o ograniczeniu prowadzenia dzia-

publiczne.

Zgodnie zaś z art. 14 tejże ustawy złożenie

nieprawdziwego oświadczenia majątkowego stanowi

przestępstwo zagrożone nawet pięcioletnią karą po-

zbawienia wolności.

W związku z powyższym prosimy pana ministra

1.

Czy okoliczności wskazane w piśmie prezesa

Zarządu Zarząd Morskiego Portu Gdańsk SA znala-

zły swoje potwierdzenie w rzeczywistości, a jeśli tak,

to czy wiceprezesi zarządu wskazani ww. piśmie

nadal pełnią swoje funkcje?

2.

Czy pan P. A. jako przewodniczący rady nad-

zorczej spółki Zarząd Morskiego Portu Gdańsk SA

zawiadomił prokuraturę o złamaniu przez członków

zarządu spółki przepisów ustawy o ograniczeniu pro-

niące funkcje publiczne, a w związku z tym możliwo-

ści popełnienia przestępstwa określonego w art. 14

tejże ustawy, a jeśli nie, to z jakich przyczyn tego nie

zrobił?

Z poważaniem

Posłowie Sławomir Kopyciński

Kielce, dnia 9 listopada 2012 r.

Zapytanie

(nr 2574)

w sprawie odległych terminów wyznaczanych

na operacyjne leczenie zaćmy

Szanowny Panie Ministrze!

Zaćma (łac. catarac-

ta) to całkowite lub częściowe zmętnienie soczewki

oka.

Choroba ta charakteryzuje się stopniowym po-

garszaniem ostrości widzenia, obraz widziany jest

zupełnie zatarty.

Aktualnie medycyna nie zna leków

zapobiegających bądź leczących zaćmę.

W przypadku

zachorowania niezbędne jest leczenie operacyjne.

Sam

zabieg trwa około 15 minut, a pacjent jeszcze w ten sam

dzień wraca do domu.

Do mojego biura zgłosił się petent zamieszkały

w Koninie, cierpiący na zaćmę prawego oka.

Na chwi-

lę obecną pacjent nie ma możliwości czytania, a pro-

wadzenie samochodu jest zupełnie wykluczone, bo-

wiem obraz pana J. jest zupełnie rozmazany, a na

odległość powyżej 5 m nie widzi zupełnie nic.

Pan P. zgłosił się do specjalisty chorób oczu dnia

28 maja 2012 r., lekarz na podstawie przeprowadzonych

badań stwierdził potrzebę przeprowadzenia operacji

usunięcia zaćmy, wyznaczając datę planowanej operacji

na 29 października 2013 r.

To jest półtoraroczny okres

pogłębiania się choroby, która w rezultacie prowadzi do

ślepoty.

Pana J. nie stać na sﬁnansowaniesobiepry-

watnego leczenia, którego koszty kształtują się w za-

kresie od 3500 zł do nawet 8000 zł.

Poniżej przykładowy cennik warszawskiego cen-

trum okulistycznego:

— usunięcie zaćmy metodą fakoemulsyﬁkacji

z wszczepem soczewki standardowej 3500 zł,

— usunięcie zaćmy metodą fakoemulsyﬁkacji

z wszczepem soczewki torycznej 5000 zł,

— usunięcie zaćmy metodą fakoemulsyﬁkacji

z wszczepem soczewki pseudoakomodacyjnej 6000 zł,

— usunięcie zaćmy metodą fakoemulsyﬁkacji

nej 8000 zł.

1.

Dlaczego został wyznaczony tak odległy ter-

min operacji dla pana J. P. pomimo płacenia składek

przez pacjenta?

2.

Czy Pan Minister widzi jakieś racjonalne roz-

wiązanie problemu pana J. P.?

Wnioskuję do Pana Ministra o przesłanie odpo-

wiedzi na moje zapytanie zarówno do mnie, jak i na

adres głównego zainteresowanego.

Z poważaniem

Poseł Jacek Kwiatkowski

424

Zapytanie

(nr 2575)

do ministra ﬁnansów

wanym wejściem w życie od początku 2013 r. nowe-

lizacji ustawy o VAT, Ministerstwo Finansów propo-

warów i usług opodatkowanych stawką podatku

w wysokości 8%.

Obecnie we wskazanych wyżej po-

zycjach załącznika nr 3, wymienione są wyroby sztu-

tystycznego (poz. 108 – 128).

Celem zaproponowanych zmian jest opodatkowa-

nie towarów wymienionych obecnie w poz. 108 – 128

załącznika nr 3 do ustawy stawką podstawową po-

datku VAT czyli 23%.

Rozumiem, że konieczność podwyżki VAT została

uzasadniona przepisami dyrektywy 2006/112/WE,

w której załącznik nr III jest wykazem towarów

Niestety w załączniku tym nie zostały wymienione

Biorąc pod uwagę obecną sytuację gospodarczą

w Polsce, wprowadzenie takich zmian jest zdecydowa-

nie niekorzystne dla sektora drobnej wytwórczości,

może spowodować upadek tego sektora gospodarki.

wencję w Komisji Europejskiej umożliwiającą utrzy-

manie obniżonych stawek VAT na wyroby rękodzieła

stwo po wprowadzeniu podwyższonej stawki VAT dla

tych artykułów, aby pomóc sektorowi drobnej wy-

twórczości?

Z poważaniem

Poseł Jagna Marczułajtis-Walczak

Warszawa, dnia 9 listopada 2012 r.

(nr 2576)

planami budżetowymi zwracam się z prośbą o po-

nowne rozpatrzenie problemu budowy obiektu peni-

tencjarnego na terenie miasta Wodzisław Śląski.

Nad-

mieniam, że zostało w tej sprawie złożone zapytanie

nr 149 (l grudnia 2011 r.).

Procedury formalnoprawne dotyczące budowy

obiektu penitencjarnego na terenie miasta Wodzisła-

wia Śląskiego sięgają początku 2007 r.

W wyniku

teria nałożone przez Okręgowy Inspektorat Służby

rządzenie i podpisanie aktu notarialnego między

go reprezentującym Skarb Państwa w przedmiocie

sprzedaży określonego terenu pod zabudowę obiektu

ww. nieruchomości niezabudowanej w trwały za-

rząd Okręgowemu Inspektoratowi Służby Więzien-

nej w Katowicach.

obwodnicy miasta oraz odcinka autostrady Al Świer-

klany – Gorzyczki.

Należy również wspomnieć, że

ście.

Wiele budynków zostało zburzonych, m.in. szy-

wiecie wodzisławskim byłoby wybudowanie zakładu

wiającym za budową tego obiektu jest wybudowanie

gowego w Gliwicach z siedzibą w Rybniku.

Jest to

znakomite zaplecze dla zakładu penitencjarnego.

W związku z powyższym kieruję pytanie: Czy

i kiedy przewidywana jest budowa zakładu karnego

Z wyrazami szacunku

Poseł Ryszard Zawadzki

Wodzisław Śląski, dnia 9 listopada 2012 r.

425

Zapytanie

(nr 2577)

do ministra administracji i cyfryzacji

W 2010 r. w naszym kraju miała miejsce klęska

żywiołowa w postaci powodzi, która swoją niszczy-

cielską siłą dotknęła wiele gmin, instytucji i osób

prywatnych.

Ucierpiała infrastruktura miejska oraz

wiele indywidualnych domostw

W wielu poszkodowanych gminach w kraju koń-

czy się właśnie rozliczanie skutków powodzi oraz

podsumowuje się przeznaczone z budżetu państwa

środki na pomoc, na ich likwidacje.

Tragiczne wy-

darzenia nauczyły nas właściwej reakcji na koniecz-

ność odpowiedzi na zagrożenia płynące z takich

klęsk żywiołowych i skutków, jakie ze sobą one nio-

są.

Opowiadając na potrzebę szybkich działań,

w dniu 24 czerwca w Sejmie przyjęto ustawę o szcze-

Nr 149, poz. 996).

Pozwoliły one uruchomić narzę-

dzia pomocowe skierowane do poszkodowanych gmin,

instytucji i osób indywidualnych.

Jak jednak wiado-

mo natura niesie ze sobą siły, które trudno okiełznać,

w większości przypadków jest to niemożliwe.

Dlatego

też wydaje się być tak ważne przygotowanie się na

konieczność niesienia takiej pomocy także w przy-

szłości.

Czy podsumowanie doświadczeń uzyskanych pod-

czas usuwania skutków klęsk żywiołowych daje po-

wody do podjęcia działań legislacyjnych poprawiają-

cych dotychczas obowiązujące przepisy?

Z poważaniem

Posłowie Tadeusz Arkit

i Krystyna Poślednia

Warszawa, dnia 9 listopada 2012 r.

(nr 2578)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie przesunięcia terminu budowy

Panie Premierze!

W ostatnim czasie otrzymałem

od starosty wielickiego pismo, które ukazuje jeden

z poważniejszych problemów, z jakim musi skon-

frontować się społeczność Wieliczki i powiatu wie-

lickiego.

Pozwolę sobie przytoczyć tę opinię in exten-

so, ponieważ w pełni ją podzielam.

To ona właśnie

stanie się podstawą do sformułowania zapytania po-

selskiego.

Pan starosta w swym piśmie z 24 października

pisze: Z niepokojem przyjąłem pojawiające się infor-

macje o przesunięciu terminu budowy nowej siedziby

nej w Wieliczce z 2016 r. na 2020 r., które pozostają

w jawnej sprzeczności z przyjętymi wcześniej ustale-

niami oraz deklaracjami wojewody małopolskiego

w tej sprawie.

z następującymi pytaniami:

terminu rozpoczęcia budowy?

2.

Czy i w jakim terminie zostanie zrealizowana

tak ważna dla powiatu wielickiego inwestycja?

Z poważaniem

Poseł Włodzimierz Bernacki

(nr 2579)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie spotkania prezesa Rady Ministrów

z prokuratorem generalnym, które odbyło się

Szanowny Panie Premierze!

W dniu 2 paździer-

nika 2012 r. odbyło się spotkanie, w którym uczest-

niczył Pan Premier i prokurator generalny (być może

w spotkaniu tym uczestniczyły także inne osoby).

Spotkanie miało dotyczyć informacji o efektach pra-

cy polskich specjalistów przy badaniu wraku samo-

lotu rządowego TU-154M, które miały miejsce we

wrześniu 2012 r.

Prokurator generalny potwierdził, że w dniu 2 paź-

dziernika 2012 r. spotkanie z Panem Premierem mia-

ło miejsce: Seremet potwierdził, że 2 października

426

stawił mu informację w sprawie.

Dodał, że wiedziało

o niej kilkanaście osób, a „niestety jest pewną przypa-

dłością naszego życia publicznego, że pewne rzeczy

w dyskrecji nie pozostają zbyt długo” (http://wiadomo-

sci.gazeta.pl/wiadomosci/2029020,114877,12800458.

html).

1.

Czy Pan Premier może podać, kto oprócz pro-

kuratora generalnego uczestniczył w spotkaniu w dniu

2 października 2012 r.?

2.

Czy Pan Premier może podać, jakie informacje

zostały przekazane Panu Premierowi przez prokura-

tora generalnego na spotkaniu w dniu 2 październi-

ka 2012 r.?

3.

Czy spotkanie Pana Premiera z prokuratorem

tokółowane?

Jeżeli spotkanie w dniu 2 października

2012 r. było protokółowane to proszę Pana Premiera

o przesłanie kopii protokołu bądź o umożliwienie mi

zapoznania się z treścią tego protokołu.

4.

Jeżeli spotkanie Pana Premiera z prokurato-

było protokółowane, proszę o podanie przyczyn, któ-

re spowodowały, że odstąpiono od sporządzenia pro-

tokołu.

5.

Czy ze spotkania Pana Premiera z prokurato-

sporządzona notatka służbowa dokumentująca prze-

bieg spotkania oraz utrwalająca przedstawiane na

spotkaniu informacje?

Jeżeli ze spotkania w dniu

notatki.

6.

Jeżeli ze spotkania Pana Premiera z prokura-

była sporządzona notatka służbowa, to proszę o po-

danie przyczyn, które spowodowały, że odstąpiono od

sporządzenia notatki.

Z poważaniem

Poseł Jolanta Szczypińska

Warszawa, dnia 9 listopada 2012 r.

(nr 2580)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie zdjęć z miejsca katastrofy

W dniu 5 listopada 2012 r. otrzymałam pismo

ministra obrony narodowej z dnia 31 października

2012 r., znak: 601/1274/Z-36/12/IŚ, w treści którego

zostałam poinformowana, że: „w przechowywanej

w Inspektoracie Ministerstwa Obrony Narodowej do

Spraw Bezpieczeństwa Lotów dokumentacji z bada-

nia katastrofy znajdują się dwa zdjęcia brzozy wy-

konane w dniu 11 kwietnia 2010 r. przez członków

Komisji Badania Wypadków Lotniczych Lotnictwa

Państwowego, których kopię przedkładam w załą-

czeniu...”.

W dniu 2 listopada 2012 r. na portalu www.wy-

borcza.pl zamieszczony został wywiad z przewodni-

czącym Państwowej Komisji Badania Wypadków

Lotniczych dotyczący sposobu wyjaśniania katastro-

fy smoleńskiej przez tzw. komisję Millera (źródło:

http://wyborcza.pl/1,75478,12788658,Ekspert_o_ka-

tastroﬁe_smolenskiej___Polecicie__Tak_.html).

W treści tego wywiadu czytamy między innymi:

— Fotografowaliście brzozę?

— Tak, dzień po wypadku i w dniach następnych.

Tak jak i szczątki samolotu przed ich przeniesieniem

w miejsce, gdzie nastąpiła tzw. obrysówka, czyli zło-

żenie wraku w obrysie samolotu.

Wszystkie zabez-

pieczone próbki zostały przywiezione do Polski i pod-

dane badaniom w Wojskowym Instytucie Chemii

i Radiometrii.

— Jakich dowodów szukali?

— Proszę popatrzeć na to zdjęcie (dr L. odpala

komputer z plikami bardzo dokładnych zdjęć).

To jest

zywać na eksplozję?

Niektóre elementy są wywinięte

Kolejne zdjęcie, już po złożeniu szczątków maszy-

ny na płycie lotniska.

Proszę popatrzeć na konstruk-

cję skrzydła.

Czy to jest konstrukcja bardziej zbliżo-

na do siekiery, jak mówią niektóre osoby (Jarosław

Kaczyński), czy bardziej do konstrukcji lotniczej, któ-

ra przenosi zupełnie innego rodzaju obciążenia?

Tu

mamy fragment wywinięty do góry, a tu fragment

wywinięty do dołu w wyniku m.in. rozerwania po-

wierzchni skrzydła.

No i żadnych nadtopień charak-

427

terystycznych dla wybuchu nie ma.

Proszę spojrzeć

jeszcze tu... (pokazuje kolejne zdjęcie)

— Kawałki brzozy wbite w skrzydło.

— Tak, elementy drzewa, włókna.

A to jeden

z dźwigarów złamanych przez drzewo w charaktery-

styczny sposób.

A to jest ta słynna brzoza, powiększmy zdjęcie.

Element pokrycia skrzydła samolotu wiszący w ga-

łęziach.

Tutaj, na dole, porozrzucane są inne elemen-

ty samolotu.

W jakiś sposób musiały tutaj spaść.

No

dobrze, znowu brzoza...

— Z powbijanymi elementami dźwigara i skrzy -

dła.

— Zastanawiam się, dlaczego nie umieściliśmy

takich zdjęć w Internecie w dużej rozdzielczości, by

kie też znalazły się w raporcie komisji.

— No właśnie, dlaczego?

kowicie oczywiste, a dowody jednoznaczne.

Popatrz-

my dalej na zdjęcia.

To jest końcówka skrzydła, któ-

ra została oderwana, leży sto metrów od miejsca

zderzenia.

— Pochodzą z różnych źródeł.

Część została wy -

konana przez kolegów z komisji i zamieszczona

łe są spoza zasobów komisji.

— Kiedy zrobiono to zdjęcie?

— 11 albo 12 kwietnia.

To inne zdjęcie tej samej

końcówki.

Tu mamy krawędź natarcia mniej więcej

i to jest...

Z wywiadu pana M. L. wynika, że jest on w posia-

daniu zdjęć z miejsca katastrofy, których prawdopo-

dobnie nie ma w dokumentacji katastrofy znajdującej

się w Inspektoracie Ministerstwa Obrony Narodowej

do Spraw Bezpieczeństwa Lotów, o czym świadczą

następujące fragmenty wywiadu:

— Kolejne zdjęcie, już po złożeniu szczątków ma -

szyny na płycie lotniska.

— Proszę spojrzeć jeszcze tu... (pokazuje kolejne

cie.

— Element pokrycia skrzydła samolotu wiszący

w gałęziach.

— Tutaj, na dole, porozrzucane są inne elementy

samolotu.

— No dobrze, znowu brzoza...

Z powbijanymi ele -

mentami dźwigara i skrzydła.

— Zastanawiam się, dlaczego nie umieściliśmy

— Popatrzmy dalej na zdjęcia.

— Kiedy zrobiono to zdjęcie?

11 albo 12 kwietnia.

1.

Czy podległe Panu Premierowi urzędy bądź

służby podjęły działania zmierzające do ustalenia,

czy zdjęcia będące w posiadaniu pana M. L. znajdują

się także w dokumentacji z badania katastrofy

rządowego samolotu TU-154M przechowywanej

2.

Czy podległe Panu Premierowi urzędy bądź

dzą z dokumentacji z badania katastrofy rządowego

czeństwa Lotów?

3.

Czy pan M. L. może prywatnie dysponować

zdjęciami dokumentującymi wyjaśnianie przebiegu

katastrofy rządowego samolotu TU-154M, do któ-

rych miał dostęp z racji pełnionej funkcji?

Jeżeli tak,

to proszę o podanie podstaw prawnych takiego dys-

ponowania.

4.

Jeżeli pan M. L. dysponuje zdjęciami, które nie

zostały włączone do dokumentacji z badania kata-

strofy rządowego samolotu TU-154M przechowywa-

nej w Inspektoracie Ministerstwa Obrony Narodowej

do Spraw Bezpieczeństwa Lotów.

to jakie działania

prawne podejmie Pan Premier w stosunku do pana

M. L.?

5.

Czy Pan Premier może podać liczbę zdjęć znaj-

dujących się w dokumentacji z badania katastrofy

Spraw Bezpieczeństwa Lotów i liczbę zdjęć z tej do-

kumentacji, które zostały umieszczone w raporcie

tzw. komisji Millera?

Z poważaniem

Poseł Jolanta Szczypińska

(nr 2581)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie przyczyn, które zdecydowały,

428

W Sejmie w dniu 27 sierpnia 2012 r. prokurator

generalny pan Andrzej Seremet powiedział:

dzinach popołudniowych do Smoleńska udało się

godz. 18 wylot do Smoleńska grupy kolejnych czte-

rech prokuratorów wraz z czterema lekarzami Za-

kładu Medycyny Sądowej Warszawskiego Uniwer-

sytetu Medycznego, trzema specjalistami z dziedzi-

ny badań DNA z Centralnego Laboratorium Krymi-

nalistycznego Komendy Głównej Policji oraz cztere-

ma funkcjonariuszami Komendy Stołecznej Policji

w Warszawie.

z przyczyn niezależnych od prokuratury”.

1.

Czy Pan Premier wie, jakie przyczyny, nieza-

leżne od prokuratury, spowodowały, że w dniu 10 kwiet-

nia 2010 r. o godz. 18 nie nastąpił planowany wylot

kuratora generalnego do Smoleńska?

Jeżeli tak, pro-

szę o podanie tych przyczyn.

2.

Czy Pan Premier wie, kto podjął decyzje, które

wylot do Smoleńska prokuratorom oraz innym oso-

bom wskazanym przez prokuratora generalnego?

3.

Jakie, Panie Premierze, działania podjęły pod-

ległe Panu urzędy i służby, by umożliwić w dniu

kuratorom i innym osobom wskazanym przez proku-

ratora generalnego?

Z poważaniem

Poseł Jolanta Szczypińska

(nr 2583)

do ministra skarbu państwa

Szanowny Panie Ministrze!

W październiku rząd

poinformował opinię publiczną, że od 2014 r. wpły-

wy z prywatyzacji zostaną skierowane do programu

„Inwestycje polskie”, a nie bezpośrednio do budżetu

państwa.

Jednocześnie minister skarbu zaznaczył, iż nie

będą przygotowywane programy prywatyzacyjne na

kolejne lata ze względu na zmierzającą do zakończe-

nia prywatyzację większości spółek objętych ostat-

nim programem oraz decyzją o pozostawieniu spółek

strategicznych.

1.

Czy zmniejszeniu skali procesu prywatyzacji,

będzie towarzyszyć również redukcja środków ﬁnan-

sowych służących dotychczas opłacaniu urzędników,

tyzacji?

2.

Jaki będzie roczny koszt obsługi administra-

cyjnej programu „Inwestycje polskie”?

Z wyrazami szacunku

Poseł Halina Szymiec-Raczyńska

Zapytanie

(nr 2584)

w sprawie wzmocnienia ochrony akustycznej

w sprawie inwestycji „Budowa drogi ekspresowej S5

Poznań – Wrocław”, a dokładniej odcinka tej drogi

na wysokości Kryniczno – Malin, gdzie ma powstać

droga ekspresowa o 6 pasach ruchu.

Mieszkańcy

tychże okolic obawiają się, iż przedmiotowa inwe-

stycja będzie dla nich bardzo uciążliwa, a hałas

przejeżdżających samochodów sprawi, iż jakość ich

życia znacznie się obniży.

Warto zwrócić uwagę na

fakt, iż domy mieszkańców Kryniczna i Malina po-

łożone są w miejscu, w którym droga ekspresowa S5

zakręca, a co za tym idzie droga przebiega z trzech

stron.

W obliczu tej sytuacji ważne jest, aby decyzja

środowiskowa była podjęta w sposób wysoce prze-

myślany, tak by mieszkańcy w jak najmniejszym

stopniu odczuwali negatywne skutki inwestycji.

Su-

gerowane przez nich zmiany to wybudowanie na

całym odcinku ekranów akustycznych o maksymal-

nej wysokości oraz posadzenie wzdłuż trasy roślin-

ności rodzimej, która w pewnym stopniu wyelimi-

nuje część hałasu.

Mieszkańcom zależy na wydłu-

żeniu pasa ekranu, tak aby zamknąć całą lukę po-

między Krynicznem a Psarami.

W wyniku przeprowadzonego postępowania w dniu

23 sierpnia 2010 r. regionalny dyrektor ochrony śro-

dowiska we Wrocławiu wydał decyzję o środowisko-

429

wych uwarunkowaniach dla przedmiotowego zada-

nia (RDOŚ-02-WOOŚ-6613-1/86/09/10/Ama), która

została w części zmieniona przez generalnego dyrek-

(DOO-idk.4200.18.2011.ew).

Postanowienia ww. decyzji przyznają mieszkań-

com wsi Kryniczna i Malin słabszą ochronę akustycz-

ną niż terenom deweloperskim (zlokalizowanym po

lewej stronie drogi), gdzie obecnie znajdują się nie-

użytki.

Po licznych protestach ze strony mieszkań-

ców Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska we

Wrocławiu po przeprowadzeniu ponownej oceny od-

działywania na środowisko wydała postanowienie

znak: WOOŚ.4242.22.2011.AMA.9, na mocy którego

przyznana została dodatkowa ochrona akustyczna

w minimalnym zakresie.

W dalszym ciągu na odcin-

ku inwestycji od Kryniczna do Psar po stronie domów

mieszkalnych są luki bez ekranów.

Mieszkańcy po-

stulują jednak o pełną ochronę akustyczną, czyli uzu-

pełnienie luk o brakujące ekrany oraz wydanie sto-

sownej decyzji o dokonaniu nasadzeń pasów zieleni

na przedmiotowych odcinkach.

Pragnę podkreślić, iż w moim przekonaniu kwe-

stia zapewnienia mieszkańcom wskazanych wsi jak

najlepszej ochrony przed negatywnymi skutkami

przedmiotowej inwestycji powinna być kwestią prio-

rytetową.

W związku z przedstawioną sprawą uprzejmie

ochrony akustycznej we wsiach Kryniczno i Malin

(przyznanie ekranów akustycznych na całej długości

od Kryniczna do Psar)?

2.

Dlaczego terenom należącym do wrocławskiej

ﬁrmyToyaprzyznanolepsząochronęakustycznąniż

mieszkańcom wsi Kryniczna i Malin?

Z poważaniem

Poseł Michał Jaros

Warszawa, dnia 12 listopada 2012 r.

(nr 2585)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

w sprawie problemów wokół budowy

we Wrocławiu

w sprawie inwestycji budowy niezwykle ważnej dla

naszego miasta instytucji kultury, jaką jest Narodo-

we Forum Muzyki we Wrocławiu.

Zgodnie z oświad-

czeniem ﬁrmyMostostalWarszawa(dostępnymna

stronie internetowej ﬁrmy)dowiadujemysię,żeMo-

stostal Warszawa SA odstąpił od umowy na realiza-

cję Narodowego Forum Muzyki we Wrocławiu.

Głów-

nym powodem tejże decyzji jest brak zapewnienia

przez inwestora warunków do realizacji kontraktu.

Zaprzestanie budowy w połowie kontraktu powoduje

zagrożenie realizacji całej inwestycji oraz koniecz-

ność zwrotu dotacji z Unii Europejskiej.

Miasto dzięki m.in. nakładom na organizację Euro

2012 jest obecnie znacznie zadłużone.

Konieczność

zwrotu wielomilionowej dotacji dodatkowo spowoduje

wstrzymanie innych ważnych inwestycji (remonty

ulic, wymiana taboru MPK etc.), które zostaną odło-

żone na bliżej nieokreśloną przyszłość.

Uważam, że

przedmiotową inwestycję do pomyślnego ﬁnału.

W związku z przedstawioną sprawą uprzejmie

ację powstałą wokół Narodowego Forum Muzyki?

2.

Czy ministerstwo zamierza podjąć działania

wspomagające miasto i gminę Wrocław w staraniach

o utrzymanie dotacji unijnych na przedmiotową in-

westycję?

3.

Jakie jest w opinii ministerstwa ryzyko, że do-

ﬁnansowaniezostaniewycofane?

Z poważaniem

Poseł Michał Jaros

(nr 2586)

w sprawie procedury poświadczania

Szanowny Panie Ministrze!

Duża część mieszkań-

ców z miejscowości oddalonych od siedzib placówek

NFZ ma utrudniony dostęp do szybkiego załatwiania

spraw poświadczeń do uprawnień do korzystania

z doﬁnansowaniadozaopatrzeniawwyrobymedycz-

ne będące środkami pomocniczymi.

Utrudnienia te

wynikają z kilku przyczyn: komunikacyjnych, kosz-

tów dojazdu, ale najbardziej z powodu niemożności

samoobsługi oraz dowolnego korzystania ze wsparcia

innych osób w załatwianiu tego typu spraw.

Osoby

korzystające z zaopatrzenia w wyroby medyczne bę-

dące środkami pomocniczymi mają z reguły ograni-

czoną zdolność lub całkowitą niemożność samodziel-

nego poruszania się.

Z kolei rodziny czy inni opieku-

nowie, sami najczęściej pracując i prowadząc swoje

domy, i tak w dużej mierze podporządkowują rytm

życia czynnościom opieki.

W związku z tym dodatko-

430

wy obowiązek związany z dojazdami po potwier-

dzenie uprawnień do podstawowych środków higie-

nicznych i pielęgnacyjnych jest często nadmiernie

uciążliwy.

Wziąwszy pod uwagę dodatkowo fakt, że nie ma

możliwości tworzenia ﬁliiczyzamiejscowychoddzia-

łów istniejących placówek NFZ, kierujemy do Pana

Ministra następujące pytanie: Jaka jest możliwość

zorganizowania trybu poświadczania, o którym mowa

powyżej, bez konieczności dowożenia wniosków do

obecnych siedzib NFZ?

Z poważaniem

Posłanki ZoﬁaŁawrynowicz

i Maria Małgorzata Janyska

Warszawa, dnia 12 listopada 2012 r.

(nr 2587)

do ministra edukacji narodowej

Pomimo zapewnień MEN w sprawie skutecznego

nadzoru nad realizacją zadań oświatowych oraz ja-

koby rosnącej odpowiedzialności samorządowców

w powyższej sprawie, jestem zmuszona do podjęcia

problemu rażących naruszeń prawa w procedurze

wygaszenia naboru do klas pierwszych w gimnazjum

prowadzonym przez samorząd oraz przekazania sto-

warzyszeniu szkoły przez wójta gminy Leśniowice,

woj. lubelskie.

Przy obecnym kształcie prawa odpo-

wiedzialność za prawidłowość funkcjonowania sieci

szkół spoczywa nie tylko na wojewodzie i jego służ-

bach, ale nadal pozostaje w gestii kuratorium oraz

MEN.

Wójt gminy Leśniowice, ponieważ Publiczne Gim-

nazjum w Sielcu liczy powyżej 70 uczniów, przez co

nie mógł zgodnie z prawem przekazać jego prowadze-

nia stowarzyszeniu, wygasił nabór do I klasy Publicz-

nego Gimnazjum w Sielcu oraz zezwolił na prowa-

dzenie tych klas gimnazjum utworzonemu przez Le-

śniowickie Stowarzyszenie Oświatowo-Samorządowe

całkowicie poza procedurą określoną przepisami: nie

było żadnych uchwał w tej sprawie, pomimo iż zgod-

odpowiedzialna jest rada gminy, a tym samym organ

nawiasem mówiąc w ogóle nie było, nie zostało po-

wiadomione kuratorium oświaty, w związku z tym

nie wydało w tej sprawie opinii.

Nie zostali poinfor-

mowani nauczyciele, nie zostały poinformowane

związki zawodowe, nie zostali poinformowani rodzi-

ce uczniów.

Wojewoda lubelski nie miał okazji zgod-

nie z prawem w ramach prowadzonego nadzoru zwe-

ryﬁkowaćprawomocnościodpowiednichuchwałRady

Gminy w Leśniowicach z prostej przyczyny – tych

uchwał nie ma.

Wójt w sposób samozwańczy jedno-

osobowo zdecydował o przekazaniu prowadzenia

szkoły stowarzyszeniu i w związku z tym wydał de-

cyzję zezwalającą Leśniowickiemu Stowarzyszeniu

Oświatowo-Samorządowemu na prowadzenie Pu-

blicznego Gimnazjum w Sielcu.

W ramach prowadzo-

nego przez wojewodę lubelskiego oraz lubelskiego

kuratora oświaty nadzoru zakwestionowane zostały

wszystkie możliwe decyzje wójta:

— 21 sierpnia 2012 r. stwierdzono nieważność de -

cyzji nr 1/2012 wójta gminy Leśniowice z dnia 24 kwiet-

nia 2012 r. w części dotyczącej zezwolenia Leśniowic-

kiemu Stowarzyszeniu Oświatowo-Samorządowemu

na prowadzenie Publicznego Gimnazjum w Sielcu,

z rygorem natychmiastowej wykonalności;

— 8 października 2012 r. stwierdzono nieważność

decyzji wójta gminy Leśniowice z dnia 30 sierpnia

2012 r. nr 3/2012 dotyczącej zezwolenia Leśniowic-

kiemu Stowarzyszeniu Oświatowo-Samorządowemu

— 3 lipca 2012 r. stwierdzono nieważność zarzą -

dzenia nr 30/2012 wójta gminy Leśniowice z dnia

dyrektora Publicznego Gimnazjum w Sielcu, skarga

wniesiona przez wójta 15 października 2012 r. zosta-

ła oddalona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Lublinie;

— stwierdzono nieważność zarządzenia wójta

gminy Leśniowice nr 33/2012 z dnia 24 maja 2012 r.

w sprawie powierzenia obowiązków nowemu dyrek-

torowi Publicznego Gimnazjum w Sielcu, 16 paź-

dziernika WSA w Lublinie oddalił skargę wójta na

powyższą decyzjęl;

— wojewoda lubelski wystąpił do Wojewódzkiego

Sądu Administracyjnego w Lublinie o stwierdzenie

niezgodności z prawem zarządzenia nr 10/10 wójta

wytycznych dotyczących trybu, terminu i sposobu

sporządzania arkuszy organizacyjnych szkół podsta-

wowych i publicznego gimnazjum funkcjonujących

na terenie gminy Leśniowice

O tej sytuacji zostali poinformowani: wojewoda

lubelski, lubelski kurator oświaty, członkowie sejmo-

wej Komisji Edukacji, Nauki i Młodzieży, kancelaria

premiera, MEN.

Orzekał w tej sprawie Wojewódzki

Sąd Administracyjny w Lublinie, przed Sądem Rejo-

nowym w Chełmie oraz w Zamościu toczą się sprawy

pracownicze, zaś w związku z podejrzeniem popeł-

nienia przestępstwa określonego w art. 231 Kodeksu

karnego przez wójta gminy Leśniowice lubelski ku-

rator oświaty przekazał sprawę do Prokuratury Re-

jonowej w Chełmie.

Na dzień dzisiejszy stwierdzono rażące narusze-

nia prawa, podważono skutecznie decyzje dot. dzia-

łania szkoły, jak i powołanie samego dyrektora, wy-

431

kazano naruszenia ustaw przez wójta, był on wzy-

wany kilkakrotnie przez wojewodę do zaprzestania

naruszeń.

Jednak Publiczne Gimnazjum w Sielcu

prowadzone przez Leśniowickie Stowarzyszenie

Oświatowo-Samorządowe działa nielegalnie, ale

działa.

Dyrektor sprawuje swoją funkcję niezgodnie

z prawem, zatrudnieni nauczyciele pracują nielegal-

nie, uczniowie nauczani są w szkole, której zgodnie

z prawem nie ma.

Wójt ostatnio idzie jeszcze krok

dalej i przydziela dotacje z budżetu gminy Leśnio-

wickiemu Stowarzyszeniu Oświatowo-Samorządo-

wemu na m.in. nielegalne prowadzenie gimnazjum

(łączna kwota dotacji – ok. 480 tys.).

Nadzór lubel-

skiego kuratora oświaty oraz wojewody lubelskiego

w aspekcie skuteczności jest iluzoryczny, niby spo-

rządzono dużą ilość dokumentów, przeprowadzono

kontrolę, wzywano wójta do stosownych działań,

a efektu żadnego nie ma.

1.

Czy Publiczne Gimnazjum w Sielcu prowadzo-

ne przez Leśniowickie Stowarzyszenie Oświatowo-

-Samorządowe działa zgodnie z prawem, czy jest

szkołą prowadzoną legalnie?

2.

Czy obecny dyrektor Publicznego Gimnazjum

w Sielcu prowadzonego przez Leśniowickie Stowa-

rzyszenie Oświatowo-Samorządowe sprawuje swoją

funkcję zgodnie z prawem?

3.

Czy obecnie zatrudnieni nauczyciele w Publicz-

nym Gimnazjum w Sielcu prowadzonym przez Le-

śniowickie Stowarzyszenie Oświatowo-Samorządowe

zatrudnieni są zgodnie z prawem?

4.

Czy świadectwa szkolne wystawione przez Pu-

bliczne Gimnazjum w Sielcu prowadzone przez Le-

śniowickie Stowarzyszenie Oświatowo-Samorządowe

w przyszłym roku kalendarzowym dla uczniów klas

I będą świadectwami legalnymi?

Czy uczniowie ci nie

będą musieli powtarzać nauki w klasie I w innym

gimnazjum?

5.

Na ilu uczniów oraz z których klas (czy tylko

klas II oraz III) jest przekazywana subwencja oświa-

towa dla Publicznego Gimnazjum w Sielcu im. Marii

Skłodowskie-Curie?

6.

Czy przekazywana jest subwencja oświatowa

na uczniów Publicznego Gimnazjum w Sielcu prowa-

dzonego przez Leśniowickie Stowarzyszenie Oświa-

towo-Samorządowe?

7.

Czy gminie Leśniowice wolno przekazywać sub-

wencję oświatową Leśniowickiemu Stowarzyszeniu

Oświatowo-Samorządowemu na prowadzenie gimna-

zjum w Sielcu?

8.

Czy gmina Leśniowice przekazała stowarzysze-

niu subwencję oświatową, którą gmina otrzymała

z budżetu państwa na prowadzenie gimnazjum jako

organ prowadzący szkołę?

9.

Zgodnie z informacją podaną w SIO – ilu na-

uczycieli w gimnazjach w Sielcu zatrudnionych jest

aktualnie zgodnie z Kartą Nauczyciela, a ilu zgodnie

z Kodeksem pracy?

10.

Czy w obliczu opisanej sytuacji został skontro-

lowany sposób wydatkowania tejże subwencji?

Czy

MEN, znając cała sytuację, informował o zagrożeniu

niezgodnego z prawem wydatkowania ﬁnansówpu-

blicznych i skontrolowania wydatkowania subwencji

oświatowej przez np. Urząd Kontroli Skarbowej?

Dla-

czego ewentualnie nie podjęto działań kontrolujących

sposób wydatkowania subwencji oświatowej przez

gminę Leśniowice?

Dlaczego nie zostały podjęte dzia-

łania mające na celu zweryﬁkowaniedanychpoda-

nych w SIO, będących podstawą do przyznania sub-

wencji oświatowej, i ewentualne wstrzymanie wypła-

ty subwencji oświatowej dla gminy Leśniowice?

Z poważaniem

Poseł Beata Mazurek

Warszawa, dnia 12 listopada 2012 r.

(nr 2588)

do prezesa Rady Ministrów

Szanowny Panie Premierze!

Kilka dni temu,

3 października br. marszałek województwa podla-

skiego i zarazem znaczący polityk regionalnej Plat-

formy Obywatelskiej, Jarosław Dworzański, skiero-

wał list do prezesa Telewizji Polskiej SA.

List ten

wej urzędu marszałkowskiego.

W piśmie tym pan

Dworzański żądał od prezesa Juliusza Brauna wy-

ciągnięcia konsekwencji za emisję programu wyemi-

towanego w paśmie telewizji regionalnej, powołując

teriał ten dotyczył kosztów zorganizowania bankietu

ﬁnansowanegoześrodkówsamorząduwojewództwa,

a towarzyszącego oﬁcjalnemuotwarciuOperyiFil-

harmonii Podlaskiej.

Marszałek województwa suge-

do tego, że materiał nie został wyemitowany w dniu

inauguracji Opery, ale potem inny dziennikarz po-

dobny temat zrealizował i został on pokazany kilka

dni później.

Pan Dworzański uważa, że taki materiał

432

duje jakie materiały i z jakim komentarzem mają być

emitowane.

Przypadek z województwa podlaskiego

nakazuje jednak zapytać oﬁcjalnieoto,jakpolski

rząd podchodzi do wolności słowa oraz niezależności

mediów.

Taka próba ręcznego sterowania publiczną

rządzonych przez dyktatorów, a nie demokratycznego

państwa prawa.

dzialną rękę, która miała „przełożyć wajchę” w me-

1.

Czy uznaje Pan, że dopuszczalne jest wpływanie

polityków na treść materiałów publikowanych przez

media, zwłaszcza media publiczne, tak jak próbował

to robić marszałek województwa podlaskiego?

2.

Czy jest Pan zwolennikiem obiektywnych, plu-

Z poważaniem

Poseł Dariusz Piontkowski

Warszawa, dnia 12 listopada 2012 r.

(nr 2589)

w sprawie procedury zamiany gruntów

mu RP, składamy zapytanie poselskie do Ministra

Środowiska w sprawie procedury zamiany gruntów

przykładzie gminy Uście Gorlickie.

Stan faktyczny: Gmina Uście Gorlickie od kilku

ści gruntów będących własnością samorządu, znaj-

dujących się przy kompleksach leśnych LP, na grun-

ty będące w zarządzie Lasów Państwowych, plano-

wane w przyszłości pod działalność turystyczno-re-

kreacyjną.

W chwili obecnej procedura ta trwa i jest

na etapie sporządzenia wyceny nieruchomości prze-

znaczonych do zamiany, z której już teraz jednak wy-

nika, że zamiana na zasadach określonych w zarzą-

dzeniu generalnego dyrektora Lasów Państwowych

jest dla samorządu – nie tylko tego podanego na przy-

kładzie gminy Uście Gorlickie – niekorzystna.

miotem zamiany na lasy, grunty i inne nieruchomo-

ści w przypadkach uzasadnionych potrzebami i cela-

wyżej przepisie nie określono dodatkowych warun-

ków dokonywania takiej zamiany.

wie dokonywania zamian nieruchomości generalny

dyrektor Lasów Państwowych wprowadził regulację,

z której wynika, że lasy, grunty i inne nieruchomości

zbywane w drodze zamiany przez jednostki organi-

zacyjne Lasów Państwowych winny być m.in. prze-

znaczone na cele nierolnicze i nieleśne w aktualnym

miejscowym planie zagospodarowania przestrzenne-

go.

Taki zapis, biorąc pod uwagę także zasadę okre-

śloną ww. zarządzeniem dotyczącą wartościowej

ekwiwalentności zamienianych gruntów, powoduje

to, iż grunty Lasów Państwowych przeznaczone do

zamiany są gruntami o znacząco wyższej wartości

od gruntów o tym samym charakterze będących wła-

snością samorządu.

W przypadku gminy Uście Gorlickie za około 3 ha

gruntów LP przeznaczonych do zamiany, które aby

mogły być przedmiotem zamiany, musiały znaleźć się

w planie jako grunty przeznaczone na cele nieleśne,

zgodnie ze stosowaną zasadą ekwiwalentności gmina

musiałaby przekazać lasom około 25–30 ha grun-

tów komunalnych.

Dodatkowo pojawia się sytuacja,

w której z działki LP przeznaczonej do zamiany wy-

dziela się wyłącznie część gruntu przeznaczonego na

cele nierolne i nieleśne, które przeznaczono do zamia-

ny, pozostawiając część pozostałą tej działki, stano-

wiącą po podziale nieznaczne enklawy leśne w kom-

pleksach gruntów niestanowiących własności LP, na

których nie tylko nigdy nie nastąpi poprawa warun-

ków prowadzenia gospodarki leśnej LP, ale gospodar-

ka leśna w ogóle będzie nieuzasadniona.

Podobna sytuacja dotyczy nieruchomości Skarbu

będących budowlami czynnymi i stale użytkowanymi

(drogi, cmentarze), na utrzymanie których samorząd

ponosi konieczne nakłady, choć nie stanowią one jego

własności.

Zamiana nieruchomości na mienie gminy

również odbywać ma się na zasadach dotyczących

gruntów opisanych w ww. zarządzeniu.

Pytania:

1.

Czy wynikająca z przepisów ustawy o lasach

konieczność wyceny gruntów przeznaczonych do za-

miany niesie za sobą zasadę ekwiwalentności przy tej

zamianie?

2.

Czy istnieje możliwość nieodpłatnego lub prze-

prowadzonego na preferencyjnych zasadach przeka-

zania samorządom nieruchomości Skarbu Państwa

433

są budowlami czynnymi i stale użytkowanymi,

w sytuacji gdy gmina ponosi koszty wynikające z ich

utrzymania?

Z wyrazami szacunku

Posłowie Tadeusz Arkit

Warszawa, dnia 12 listopada 2012 r.

(nr 2590)

do ministra administracji i cyfryzacji

w sprawie stanowiska rządu w negocjacjach

Szanowny Panie Ministrze!

Od marca 2012 r.

trwają negocjacje pomiędzy Zespołem Roboczym do

spraw Finansów Rządowej Komisji Konkordatowej

a Zespołem Roboczym do spraw Finansów Kościel-

nej Komisji Konkordatowej dotyczące likwidacji

Funduszu Kościelnego.

Rozmowy te toczą się nieste-

ty głównie za zamkniętymi drzwiami, co skłania do

podejrzeń, iż celem rządu nie jest likwidacja Fun-

duszu Kościelnego, a jedynie zastąpienie go innym

źródłem ﬁnansowania kościołów oraz związków

wyznaniowych z budżetu państwa, głównie Kościo-

ła katolickiego, który ze względu na konkordat sta-

wia bardziej kosztowne warunki niż kościoły innych

wyznań.

Strona rządowa zapewnia, że nie będzie negocjo-

wała wysokości stawki odpisu, która ma wynosić 0,3%

podatku dochodowego, ugięła się natomiast pod naci-

skami strony kościelnej, aby wydłużyć okres przej-

ściowy z pierwotnie planowanych dwóch do aż czte-

rech lat.

Oznacza to, że będziemy dopłacać z budżetu

państwa różnicę pomiędzy wpływem z odpisu podat-

kowego, a wysokością dotacji z budżetu państwa

przewidzianą na Fundusz Kościelny w 2012 r., walo-

ryzowaną o wskaźnik inﬂacji kolejnych lat, aż do

2016 r. 13 lipca 2012 r. stwierdził Pan jednak, że aby

do tego doszło, strona rządowa musi poznać dokładne

dane, o jakiej wysokości dopłaty chodzi, dlatego po-

trzebne są wyliczenia, o ile osób chodzi, a tymi dany-

mi dysponują związki wyznaniowe i kościoły, które

zostały zobowiązane do zgromadzenia tych danych

w czasie wakacji.

W związku z ograniczeniem dostępu obywateli do

wyliczeń, symulacji oraz dokładnych ustaleń w spra-

wie likwidacji Funduszu Kościelnego proszę o odpo-

wiedź:

1.

Jakie jest dokładne stanowisko rządu w sprawie

likwidacji Funduszu Kościelnego?

2.

Czyż formuła Funduszu Kościelnego nie zosta-

ła wyczerpana, skoro Komisja Majątkowa zwróciła

już wszystko, co należało zwrócić, a nawet więcej,

i to w atmosferze skandalu, nadużyć i ewidentnych

przestępstw?

Czy zamierza Pan Minister wziąć to

pod uwagę w negocjacjach i podejmie się Pan próby

odzyskania choć części przekazanego w wyniku

przestępstw i nadużyć majątku Państwa?

Czy nie

jesteśmy w obowiązku zrobić wszystko, żeby tak się

stało, a szczególnie Pan jako konstytucyjny minister

Rzeczypospolitej Polskiej?

3.

Na podstawie jakich danych zadecydowano

o przedłużeniu okresu przejściowego?

Proszę o prze-

kazanie dokładnych wyliczeń i symulacji.

4.

Czy, a jeśli tak, to gdzie, są dostępne stenogra-

my z posiedzeń Komisji Wspólnej Przedstawicieli

skopatu Polski?

Poproszę o udostępnienie tych steno-

gramów.

5.

Według jakich kryteriów ustalono składy

Zespołu Roboczego do spraw Finansów Rządowej

Komisji Konkordatowej oraz Zespołu Roboczego do

spraw Finansów Kościelnej Komisji Konkordatowej?

6.

Czy mogę, jako poseł na Sejm RP, uczestniczyć

lub być obecny podczas przedmiotowych negocjacji?

Bardzo bym prosił o zaproszenie.

7.

Czy propozycja odpisu podatkowego (obojętnie

w jakiej wysokości) z zaznaczeniem: wyłącznie na ko-

ścioły nie jest oznaką państwa wyznaniowego?

Czy

podatki obywateli powinny być wydawane na kościo-

ły – z zagwarantowaniem tej wyłączności?

Jeżeli rząd

chce, aby był to odpis, to czy nie powinien być on

alternatywny – na kościół lub inną organizację?

Łączę wyrazy szacunku

Warszawa, dnia 13 listopada 2012 r.

Zapytanie

(nr 2591)

do ministra spraw wewnętrznych

wobec uczestników Marszu Niepodległości

skie w sprawie interwencji Policji wobec uczestni-

ków Marszu Niepodległości w dniu 11 listopada

2012 roku.

szawie Marsz Niepodległości.

Organizatorzy Marszu

Niepodległości przed samym wydarzeniem informo-

wali o swoich zastrzeżeniach do pracy Policji i Agen-

cji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, wskazując m.in.

na uciążliwą kontrolę przewoźników, którzy zgodzili

się dowieźć uczestników Marszu Niepodległości do

434

Warszawy.

Informowali również o porannych prze-

szukaniach w mieszkaniach osób zaangażowanych

w organizację Marszu Niepodległości.

Twierdzą, iż

działania te mogą nosić znamiona szykan i zastra-

szania.

Kilkanaście minut po rozpoczęciu Marszu Nie-

podległości doszło do ataku na funkcjonariuszy Poli-

cji przez zamaskowanych sprawców.

Spowodowało to

zdecydowaną i ostrą interwencję oddziałów prewencji

oraz zatrzymanie Marszu Niepodległości na kilka-

dziesiąt minut w okolicach ronda Romana Dmow-

skiego.

Użyto gazu łzawiącego oraz oddano strzały

z broni gładkolufowej.

Marsz Niepodległości podzie-

lono na dwie części.

Większą grupę demonstrujących

otoczono kordonem wokół ronda Romana Dmowskie-

go, uniemożliwiając opuszczenie zgromadzenia.

Po

opanowaniu sytuacji wciąż dochodziło do czynności

utrudniających ponowny start marszu.

Organizatorzy oraz uczestnicy Marszu Niepodle-

głości twierdzą, że zamieszki wywołali nieumundu-

rowani policyjni prowokatorzy.

Świadczą o tym rów-

nież ﬁlmyizdjęciawykonanewmiejscuzdarzenia.

1.

Ile przeszukań w mieszkaniach przeprowadzi-

ła Policja i ABW przed 11 listopada br. w związku

z tegorocznym Marszem Niepodległości?

Jaka była

ich podstawa prawna?

2.

Ile osób zostało wezwanych do stawienia się na

komisariatach w dniu 11 listopada br. w związku

podstawa prawna tych wezwań?

3.

Kto według Policji sprowokował zamieszki pod-

czas Marszu Niepodległości?

4.

Proszę o przedstawienie planów ewakuacji

uczestników marszu na wypadek rozwiązania zgro-

madzenia w okolicach ronda Romana Dmowskiego.

Którymi konkretnie ulicami mieli przemieszczać się

uczestnicy marszu w celu pokojowego opuszczenia

zgromadzenia?

5.

W jaki sposób planowano poinformować uczest-

ników marszu o rozwiązaniu zgromadzenia i drogach

ewakuacji?

Jak wyglądała realizacja tych planów?

6.

Dlaczego podjęto decyzję o wykorzystaniu pod-

czas Marszu Niepodległości zamaskowanych i będą-

cych w cywilnym przebraniu funkcjonariuszy Policji?

Kto personalnie podjął tę decyzję?

Jakie zadania zo-

stały wyznaczone tym funkcjonariuszom?

Ilu ich

było?

W jaki sposób mogli być identyﬁkowaniwprzy-

padku przekroczenia uprawnień lub łamania innych

przepisów?

Proszę o podanie podstawy prawnej dla

udziału w zgromadzeniach funkcjonariuszy w stro-

jach cywilnych i kominiarkach.

7.

Czy podjęto decyzje o wykorzystaniu zamasko-

wanych i ubranych w cywilne stroje funkcjonariuszy

dla zapewnienia bezpieczeństwa podczas marszu „Ra-

zem dla Niepodległej” i marszu „Porozumienia 11 li-

stopada”?

Jeśli tak, to kto personalnie je podjął?

8.

Z relacjami uczestników marszu oraz zdjęć wy-

konanych przez dziennikarzy i przeze mnie osobiście

wynika, że nieoznakowani funkcjonariusze posiada-

li pałki teleskopowe oraz zbierali kostkę brukową.

Czemu miało służyć takie wyposażenie funkcjona-

riuszy?

Jaka jest podstawa prawna do użycia takiego

wyposażenia?

9.

Czy Policja może wykluczyć udział jej funkcjo-

nariuszy w grupie osób, które sprowokowały za-

mieszki?

Czy zidentyﬁkowanowszystkichprowoka-

torów zamieszek?

10.

Czy odnotowano przekroczenie uprawnień

przez funkcjonariuszy Policji?

11.

Ile pocisków z broni gładkolufowej wystrzelo-

no podczas Marszu Niepodległości?

12.

Jaką ilość gazu łzawiącego zużyto podczas

Marszu Niepodległości?

Kto i kiedy wydał rozkaz

użycia gazu?

Proszę o wymienienie dokładnej liczby

interwencji z użyciem gazu i podanie dokładnego cza-

su każdej z tych interwencji.

Proszę o wykazanie,

w jakich okolicznościach Policja może użyć gazu wo-

bec manifestantów.

13.

Jakie były dokładne rozkazy i komunikaty

funkcjonariuszy Policji wygłaszane do zatrzymanego

i zdezorientowanego tłumu?

Co konkretnie zrobiła

Policja, żeby zapobiec wybuchowi paniki i eskalacji

przemocy?

14.

Jaka jest wartość zniszczeń mienia należące-

go do m. st. Warszawy, Policji i osób prywatnych?

15.

Ilu osobom spośród zatrzymanych postawiono

zarzuty?

16.

Na jednym z ﬁlmównagranoumundurowane-

go funkcjonariusza rzucającego racę/materiał piro-

techniczny w tłum uczestników zgromadzenia.

Czy

działanie to było zgodne z prawem?

Czy wyciągnięto

w stosunku do tego konsekwencje służbowe i praw-

ne?

Czy jego dowódca dał przyzwolenie na takie dzia-

łania?

Z jakiego oddziału był ten funkcjonariusz i czy

został zidentyﬁkowany?

17.

Czy funkcjonariusze przedstawieni na zdjęciu

(zdjęcie funkcjonariuszy Policji atakujących odwró-

conego do nich plecami uczestnika Marszu Niepod-

ległości) zachowują się zgodnie z obowiązującym pra-

wem?

Czy zostali zidentyﬁkowani?

Jeśli złamali

przepisy prawa, to proszę ustalić jakie i czy w stosun-

ku do nich wszczęto postępowanie dyscyplinarne

i karne.

Kto był ich dowódcą i czy ponieśli odpowie-

dzialność za działania podwładnych.

Z poważaniem

Poseł Przemysław Wipler

Warszawa, dnia 13 listopada 2012 r.

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając z upo-

nienia zdjęć drzewa (brzozy), wykonanych przez pol-

-1310/12), uprzejmie proszę o przyjęcie następujących

wyjaśnień.

Prezes Rady Ministrów po zakończeniu badania

Badania Wypadków Lotniczych Lotnictwa Państwo-

wego w dniu 29 lipca 2011 r. zatwierdził wyniki usta-

leń komisji oraz polecił m.in. udzielić informacji

o przebiegu i rezultatach jej badań w sprawie wypad-

w szczególności przez udostępnienie w Internecie:

Raportu końcowego zbadania zdarzenia lotniczego

leńsk Północny, a także: Protokołu badania zdarze-

nia lotniczego nr 192/2010/11 – wypadku ciężkiego

(katastrofy) samolotu TU-154M nr 101, z wyłącze-

niem załącznika nr 7, do którego ewentualny dostęp

nastąpi z poszanowaniem prywatności rodzin oﬁar

katastrofy.

Upublicznione dokumenty zawierają peł-

ną informację na temat ustaleń komisji badającej

czyny i okoliczności zaistnienia tej katastrofy.

Jolanty Szczypińskiej, uprzejmie informuję, że w prze-

chowywanej w Inspektoracie Ministerstwa Obrony

mentacji z badania katastrofy znajdują się dwa zdję-

w załączeniu, w celu udostępnienia pani poseł Jolan-

cie Szczypińskiej*

)

.

Przedstawiając powyższe wyjaśnienia, pozostaję

Warszawa, dnia 31 października 2012 r.

nr SPS-024-1559/12 – SPS-024-1623/12, sześćdzie-

sięciu czterech zapytań posła Piotra Chmielowskiego

oraz Orzesze-Jaśkowice, a także w uzupełnieniu do

pisma ministra transportu, budownictwa i gospodar-

-0701-55(01)/12, uprzejmie informuję, co następuje.

ka, że zdecydowana większość nieruchomości, o któ-

rych mowa poniżej, jest przedmiotem: umowy odda-

nia do odpłatnego korzystania linii kolejowych oraz

liniami kolejowymi zawartej pomiędzy PKP SA

a PKP PLK SA.

Umowa ta, zwana dalej umową

D-50, została zawarta w dniu 27 września 2001 r.

z późn. zm.).

Majątek objęty umową znajduje się

w ewidencji bilansowej PKP PLK SA i spółka ta

ponosi wszelkie koszty eksploatacji i utrzymania

(w tym koszty amortyzacji).

W odniesieniu do nieruchomości położonych na

terenie gminy Wyry plan zagospodarowania poszcze-

gólnych działek przedstawia się następująco:

1.

Działka nr 6.412/35 o pow. 0,0193 ha – posiada

uregulowany stan prawny, nie została ujęta w umo-

ODPOWIEDZI NA ZAPYTANIA

*

436

wie D-50 i w wykazie terenów zamkniętych.

Jest to

nieużytek, bez dostępu do drogi publicznej (teren

graniczący z linią kolejową).

PKP SA planuje jej za-

gospodarowanie komercyjne lub zbycie na rzecz

gminy.

PKP SA poinformowała, że w pierwszym półroczu

2012 r. nie poniosła żadnych kosztów związanych

z utrzymaniem przedmiotowej nieruchomości.

2.

Działka nr 6.413/31 o pow. 0,1334 ha – posiada

uregulowany stan prawny, ujęta została w umowie

D-50 i w wykazie terenów zamkniętych.

Zabudowa-

na jest infrastrukturą kolejową (tory), w całości

przeznaczona jest do wniesienia aportem do PKP

PLK SA

3.

Działka nr 6.414/31 o pow. 0,0026 ha – posiada

użytek bez dostępu do drogi publicznej (teren grani-

darowanie komercyjne lub zbycie na rzecz gminy.

4.

Działka nr 6.434/96 o pow. 0,2400 ha – posiada

budowana jest infrastrukturą kolejową (tory) i drogą

dojazdową wzdłuż torów do budynku mieszkalnego.

Nieruchomość wymaga podziału geodezyjnego, po-

wierzchnia 0,2000 ha przeznaczona jest do wniesie-

nia aportem do PKP PLK SA.

Po wykonaniu podzia-

łu geodezyjnego droga planowana jest do zbycia na

rzecz gminy.

5.

Działka nr 6.435/93 o pow. 0,1280 ha – posiada

nia 0,1215 ha przeznaczona jest do wniesienia apor-

tem do PKP PLK SA, przeznaczenie pozostałej części

zostanie określone po podziale geodezyjnym.

6.

Działka nr 6.436/93 o pow. 0,0590 ha – posiada

mość wymaga podziału geodezyjnego.

Na działce

znajdują się tory, które przecina droga.

Po podzia-

le geodezyjnym powierzchnia 0,0200 ha przezna-

pozostała część planowana jest do zbycia na rzecz

7.

Działka nr 6.579/24 o pow. 0,0216 ha – posiada

z linią kolejową) – planowana jest do zagospodarowania

komercyjnego lub zbycia na rzecz gminy.

8.

Działka nr 6.580/24 o pow. 0,4334 ha – posiada

PLK SA.

9.

Działka nr 8.255/71 o pow. 0,4240 ha – posiada

działu geodezyjnego, powierzchnia 0,4100 ha prze-

pozostała część (droga) planowana jest do zbycia na

10.

Działka nr 8.932/55 o pow. 0,4186 ha – posia-

nia 0,2075 ha przeznaczona jest do wniesienia apor-

wana jest do zbycia na rzecz gminy.

11.

Działka nr 8.933/55 o pow. 0,6959 ha – posia-

12.

Działka nr 8.934/55 o pow. 0,3505 ha – posia-

nia 0,1850 ha przeznaczona jest do wniesienia apor-

dowa) po podziale geodezyjnym planowana jest do

13.

Działka nr 4.671/51 o pow. 0,0057 ha – posia-

wie D-50 i w wykazie terenów zamkniętych, stanowi

drogę.

Obecnie trwa postępowanie administracyjne

w sprawie przekazania przedmiotowej nieruchomości

437

na rzecz gminy.

Planowany termin przekazania do

końca 2012 r.

PKP SA w pierwszym półroczu 2012 r. poniosła

koszty związane z utrzymaniem przedmiotowej nie-

ruchomości w wysokości 36,61 zł.

14.

Działka nr 4.673/53 o pow. 0,2812 ha – posia-

stracyjne w sprawie przekazania przedmiotowej nie-

ruchomości na rzecz gminy.

Planowany termin prze-

kazania do końca 2012 r.

15.

Działka nr 4.674/53 o pow. 0,0570 ha – posia-

16.

Działka nr 4.718/51 o pow. 1,1433 ha – posiada

17.

Działka nr 4.772/47 o pow. 0,0220 ha – posia-

Nieruchomość została sprzedana komercyjnie w lip-

cu 2012 r.

18.

Działka nr 4.773/47 o pow. 0,0650 ha – po-

siada uregulowany stan prawny, stanowi drogę.

wie przekazania przedmiotowej nieruchomości na

19.

Działka nr 6.154/85 o pow. 0,5110 ha – posiada

20.

Działka nr 6.172/36 o pow. 0,1010 ha – posia-

Jest to nieużytek bez dostępu do drogi publicznej

21.

Działka nr 6.173/36 o pow. 0,0310 ha – posia-

22.

Działka nr 6.411/35 o pow. 1,7617 ha – posiada

działu geodezyjnego, powierzchnia 1,6760 ha prze-

zostanie określone po podziale geodezyjnym.

23.

Działka nr 4.659/47 o pow. 0,0252 ha – posia-

24.

Działka nr 4.660/47 o pow. 0,0059 ha – posia-

teren przy byłym dworcu kolejowym, planowana jest

do zagospodarowania komercyjnego.

25.

Działka nr 4.661/47 o pow. 0,0437 ha – posia-

26.

Działka nr 4.662/47 o pow. 0,0561 ha – posia-

438

27.

Działka nr 4.663/47 o pow. 0,0100 ha – posiada

28.

Działka nr 4.664/47 o pow. 0,0524 ha – posia-

ren przy byłym dworcu kolejowym, planowana jest

29.

Działka nr 4.665/47 o pow. 0,0181 ha – posia-

D-50, nie została ujęta w ewidencji terenów zamknię-

tych.

Stanowi drogę, planowana jest do zbycia na

30.

Działka nr 4.666/47 o pow. 0,0015 ha – po-

Stanowi drogę, planowana jest do przekazania na

31.

Działka nr 4.669/51 o pow. 0,1260 ha – posia-

32.

Działka nr 4.670/51 o pow. 0,0336 ha – posia-

ski pas terenu wzdłuż drogi (nieużytki), planowana

33.

Działka nr 1.438/150 o pow. 0,3690 ha – po-

siada uregulowany stan prawny, ujęta została w umo-

ga podziału geodezyjnego, powierzchnia 0,2440 ha

mości zostanie określone po podziale geodezyjnym.

34.

Działka nr 1.439/150 o pow. 0,5970 ha – po-

35.

Działka nr 1.440/54 o pow. 0,0030 ha – posia-

36.

Działka nr 1.441/55 o pow. 0,3700 ha – posia-

37.

Działka nr 1.456/142 o pow. 0,5798 ha – posia-

38.

Działka nr 4.116/60 o pow. 0,4350 ha – posia-

39.

Działka nr 4.133/47 o pow. 0,3240 ha – posia-

działu geodezyjnego, powierzchnia 0,2929 ha prze-

40.

Działka nr 4.577/47 o pow. 0,3240 ha – posia-

Nieruchomość jest w trakcie przygotowania do sprze-

439

daży komercyjnej.

Planowany termin zbycia przed-

miotowej nieruchomości – 2013 r.

41.

Działka nr 4.584/51 o pow. 0,0258 ha – posia-

ski pas terenu między linią kolejową a drogą (nie-

użytki).

Planowana jest do zbycia na rzecz gminy.

42.

Działka nr 4.586/47 o pow. 0,0792 ha – posia-

cyjnego lub zbycia na rzecz gminy.

W odniesieniu do nieruchomości położonych na

terenie gminy Łaziska Górne plan zagospodarowa-

nia poszczególnych działek przedstawia się nastę-

pująco:

1.

Działka nr 1.2681/38 o pow. 0,0351 ha – posia-

2.

Działka nr 1.2682/38 o pow. 2,2519 ha – posia-

podziału geodezyjnego, część nieruchomości o po-

wierzchni 0,0120 ha przeznaczona zostanie do wnie-

sienia aportem do PKP PLK SA, przeznaczenie po-

zostałej części zostanie określone po podziale geode-

zyjnym.

3.

Działka nr 1.2840/18 o pow. 0,0614 ha – posia-

4.

Działka nr 1.3073/222 o pow. 0,0053 ha – po-

Stanowi wąski pas w terenach zadrzewionych, pla-

nowana jest do zbycia na rzecz gminy.

5.

Działka nr 1.3078/214 o pow. 0,0064 ha – po-

Stanowi część drogi, planowana jest do zbycia na

6.

Działka nr 1.3554/204 o pow. 0,4348 ha – po-

Stanowi nieużytki, planowana jest do zagospodaro-

wania komercyjnego.

7.

Działka nr 1.3556/204 o pow. 0,2003 ha – posia-

teren przy garażach, planowana jest do zagospodaro-

wania komercyjnego lub zbycia na rzecz gminy.

8.

Działka nr 1.3557/204 o pow. 0,0051 ha – posia-

teren przy garażach.

Planowana jest do zagospodaro-

9.

Działka nr 1.3558/204 o pow. 0,0252 ha – posia-

10.

Działka nr 1.3559/204 o pow. 0,8152 ha – po-

nowana jest do zagospodarowania komercyjnego.

11.

Działka nr 9.255/98 o pow. 0,0561 ha – posia-

Jest to teren graniczący z infrastrukturą kolejową

(tory).

Nieruchomość planowana jest do zagospodaro-

wania komercyjnego lub do zbycia na rzecz gminy.

12.

Działka nr 9.256/121 o pow. 0,3186 ha – po-

440

(tory).

Nieruchomość planowana jest do zagospodaro-

13.

Działka nr 9.262/129 o pow. 0,1082 ha – po-

Stanowi teren przy linii kolejowej z dostępem do

drogi.

Przeznaczona jest do komercyjnego zagospo-

darowania.

14.

Działka nr 9.264/131 o pow. 0,6520 ha – posia-

ki).

Planowana jest do zagospodarowania komercyj-

nego lub zbycia na rzecz gminy.

15.

Działka nr 9.267/133 o pow. 0,0492 ha – posia-

(tory).

Planowana jest do zagospodarowania komer-

16.

Działka nr 9.268/134 o pow. 0,2862 ha – po-

17.

Działka nr 9.343/133 o pow. 3,8882 ha – posia-

18.

Działka nr 1.311/57 o pow. 0,7130 ha – posiada

bocznicę do elektrowni, planowana jest do zagospo-

darowania komercyjnego.

19.

Działka nr 1.335/178 o pow. 0,4950 ha – posia-

Wymaga podziału geodezyjnego, powierzchnia 0,2830 ha

stanie określone po podziale geodezyjnym.

20.

Działka nr 1.340/198 o pow. 0,4090 ha – po-

21.

Działka nr 1.342/198 o pow. 0,8520 ha – po-

wierzchnia 0,7720 ha przeznaczona jest do wniesie-

stałej części działki zostanie określone po podziale

geodezyjnym.

22.

Działka nr 1.551/27 o pow. 0,6924 ha – posia-

mość w całości przeznaczona jest do wniesienia apor-

23.

Działka nr 1.559/204 o pow. 0,0540 ha – po-

24.

Działka nr 1.980/18 o pow. 0,0016 ha – posia-

ren na międzytorzu, planowana jest do wniesienia

25.

Działka nr 1.981/24 o pow. 0,0006 ha – posia-

26.

Działka nr 1.982/24 o pow. 0,0001 ha – posia-

441

27.

Działka nr 1.985/24 o pow. 0,0759 ha – posia-

28.

Działka nr 1.986/25 o pow. 0,2791 ha – posia-

działu geodezyjnego, powierzchnia 0,1120 ha prze-

29.

Działka nr 1.987/25 o pow. 0,1679 ha – posiada

działu geodezyjnego, powierzchnia 0,1250 ha prze-

30.

Działka nr 1.989/28 o pow. 0,1299 ha – posia-

31.

Działka nr 5.612/65 o pow. 0,0020 ha – posia-

32.

Działka nr 5.613/65 o pow. 0,0217 ha – posiada

33.

Działka nr 5.709/164 o pow. 0,0368 ha – posia-

34.

Działka nr 5.837/167 o pow. 0,0186 ha – posia-

da nieuregulowany stan prawny.

Stanowi drogę.

Po

uregulowaniu stanu prawnego planowana jest do

35.

Działka nr 5.839/166 o pow. 0,0230 ha – posia-

36.

Działka nr 5.841/166 o pow. 0,0495 ha – posia-

37.

Działka nr 5.842/166 o pow. 0,2639 ha – po-

stanowi nieużytki, planowana jest do komercyjnego

zagospodarowania.

38.

Działka nr 5.917/111 o pow. 0,0080 ha – posia-

ren po zlikwidowanym przystanku osobowym Łazi-

ska Kopanina, planowana jest do komercyjnego za-

gospodarowania.

39.

Działka nr 5.919/111 o pow. 0,1871 ha – posia-

Stanowi teren po zlikwidowanym przystanku osobo-

wym Łaziska Kopanina, planowana jest do komer-

cyjnego zagospodarowania.

40.

Działka nr 5.1138/64 o pow. 0,0454 ha – po-

Znajduje się w sąsiedztwie zlikwidowanego przystan-

ku osobowego Łaziska Kopanina, planowana jest do

zagospodarowania komercyjnego.

442

41.

Działka nr 5.1139/64 o pow. 0,1783 ha – posia-

położony jest wzdłuż drogi (nieużytki), planowana

42.

Działka nr 6.265/132 o pow. 0,3167 ha – posia-

ren (nieużytki) bez dostępu do drogi publicznej, gra-

niczący z infrastrukturą kolejową (tory).

Planowana

43.

Działka nr 6.271/149 o pow. 0,1720 ha – posia-

44.

Działka nr 6.272/150 o pow. 0,3293 ha – po-

Stanowi teren (nieużytki) bez dostępu do drogi pu-

blicznej, graniczący z infrastrukturą kolejową (tory).

45.

Działka nr 6.273/150 o pow. 0,5271 ha – posia-

graniczący z infrastrukturą kolejową (tory).

Plano-

wana jest do zagospodarowania komercyjnego lub

46.

Działka nr 6.341/133 o pow. 0,0065 ha – po-

siada nieuregulowany stan prawny, ujęta została

47.

Działka nr 6.342/133 o pow. 0,0085 ha – posia-

da nieuregulowany stan prawny, ujęta została w umo-

48.

Działka nr 8.44/12 o pow. 0,1548 ha – posiada

49.

Działka nr 8.51/12 o pow. 0,7274 ha – posiada

50.

Działka nr 9.245/98 o pow. 1,2819 ha – posia-

51.

Działka nr 1.205/28 o pow. 0,2157 ha – po-

52.

Działka nr 1.213/51 o pow. 0,0378 ha – posiada

53.

Działka nr 1.216/53 o pow. 0,0839 ha – posia-

teren przy budynku dworca Łaziska Średnie Brada.

Nieruchomość wymaga podziału geodezyjnego.

Po

wykonaniu podziału geodezyjnego planowana jest do

komercyjnego zagospodarowania.

443

54.

Działka nr 1.217/54 o pow. 0,1224 ha – posia-

miotowej działce położony jest budynek dworca Ła-

ziska Średnie Brada, który po podziale geodezyjnym

planowany jest do zbycia na rzecz gminy.

55.

Działka nr 1.218/55 o pow. 0,2368 ha – posia-

56.

Działka nr 1.219/56 o pow. 0,5304 ha – posia-

57.

Działka nr 1.221/57 o pow. 0,0684 ha – posia-

działu geodezyjnego, powierzchnia 0,0564 ha prze-

58.

Działka nr 1.222/58 o pow. 0,2538 ha – posia-

59.

Działka nr 1.293/30 o pow. 0,0061 ha – posia-

60.

Działka nr 1.294/29 o pow. 0,0040 ha – posia-

61.

Działka nr 1.297/31 o pow. 0,0068 ha – posia-

62.

Działka nr 1.300/32 o pow. 0,0193 ha – posia-

63.

Działka nr 1.301/33 o pow. 0,0117 ha – posiada

64.

Działka nr 1.305/33 o pow. 0,0354 ha – posia-

65.

Działka nr 1.307/34 o pow. 0,0178 ha – posiada

66.

Działka nr 1.313/35 o pow. 0,0650 ha – posia-

Nieruchomość stanowi nieużytki przy drodze grun-

towej.

Planowana jest do zagospodarowania komer-

67.

Działka nr 1.314/38 o pow. 0,0048 ha – posia-

Stanowi nieużytki przy drodze gruntowej, planowa-

na jest do zagospodarowania komercyjnego lub zby-

cia na rzecz gminy.

68.

Działka nr 1.317/51 o pow. 0,0182 ha – posiada

444

zagospodarowania komercyjnego lub zbycia na rzecz

69.

Działka nr 1.320/66 o pow. 0,0179 ha – posia-

70.

Działka nr 1.325/30 o pow. 0,0248 ha – posia-

działu geodezyjnego, powierzchnia 0,0130 ha prze-

71.

Działka nr 1.326/29 o pow. 0,0274 ha – posia-

72.

Działka nr 1.414/57 o pow. 0,0023 ha – posia-

ren przy linii kolejowej (nieużytki), planowana jest

73.

Działka nr 1.415/57 o pow. 2,4909 ha – posia-

działu geodezyjnego, powierzchnia 2,4805 ha prze-

74.

Działka nr 1.1145/27 o pow. 0,0079 ha – posia-

mość stanowi parcela między linią kolejową a polami

(nieużytki).

Planowana jest do zagospodarowania

75.

Działka nr 1.1146/27 o pow. 0,3665 ha – posia-

nowi nieużytki przy drodze gruntowej, planowana

76.

Działka nr 4.259/89 o pow. 0,0130 ha – posia-

77.

Działka nr 4.473/75 o pow. 0,0506 ha – posiada

użytki między linią kolejową a drogą, planowana jest

78.

Działka nr 4.474/51 o pow. 0,1019 ha – posiada

79.

Działka nr 4.476/86 o pow. 0,0144 ha – posia-

80.

Działka nr 4.1293/66, T8-304 ŁG, o pow. 0,0626 ha

nie ﬁgurujewewidencjigruntówPKPSA.

81.

Działka nr 5.299/172 o pow. 0,0085 ha – po-

Stanowi wąski pas przy linii kolejowej, planowana

82.

Działka nr 5.300/173 o pow. 0,0228 ha – posia-

83.

Działka nr 5.301/171 o pow. 0,1588 ha – posia-

445

84.

Działka nr 5.302/164 o pow. 0,3027 ha – po-

85.

Działka nr 5.303/163 o pow. 0,0288 ha – po-

86.

Działka nr 5.304/165 o pow. 0,0014 ha – posia-

87.

Działka nr 5.305/166 o pow. 0,2368 ha – po-

Nieruchomość wymaga podziału geodezyjnego, po-

wierzchnia 0,1670 ha przeznaczona jest do wniesie-

88.

Działka nr 5.306/170 o pow. 0,2553 ha – po-

89.

Działka nr 5.375/172 o pow. 0,0686 ha – posia-

90.

Działka nr 5.407/111 o pow. 0,0193 ha – posia-

osobowym Łaziska Kopanina.

Planowana jest do ko-

mercyjnego zagospodarowania.

91.

Działka nr 1.4695/178 o pow. 0,1878 ha – po-

wie D-50.

Planowana jest do komercyjnego zagospo-

darowania.

92.

Działka nr 1.4699/198 o pow. 0,1763 ha – posia-

da uregulowany stan prawny.

Planowana jest do zby-

cia na rzecz jednostki samorządu terytorialnego.

93.

Działka nr 1.4701/198 o pow. 0,2169 ha – po-

siada uregulowany stan prawny.

Planowana jest do

zbycia na rzecz jednostki samorządu terytorialnego

94.

Działka nr 1.4702/198 o pow. 0,3711 ha – po-

95.

Działka nr 1.4734/178 o pow. 0,0013 ha – po-

przedmiotowej działce usytuowany jest dworzec kole-

jowy Łaziska Średnie.

Nieruchomość przygotowywa-

na jest do przekazania na rzecz gminy.

Planowany

termin przekazania to przełom roku 2012 i 2013.

96.

Działka nr 1.4735/198 o pow. 0,0241 ha – po-

działce usytuowany jest dworzec kolejowy Łaziska

Średnie.

Nieruchomość przygotowywana jest do prze-

kazania na rzecz gminy.

Planowany termin przeka-

zania to przełom roku 2012 i 2013.

97.

Działka nr 1.4736/198 o pow. 0,0134 ha – po-

PKP PLK SA, planowana jest do wniesienia aportem

98.

Działka nr 1.4737/198 o pow. 0,0119 ha – po-

446

99.

Działka nr 1.4738/198 o pow. 0,2445 ha – po-

komercyjnego zagospodarowania.

100.

Działka nr 1.4739/198 o pow. 0,0911 ha – po-

owany jest budynek mieszkalny, który planowany

jest do sprzedaży w I kwartale 2013 r.

101.

Działka nr 1.4740/198 o pow. 0,1078 ha – po-

102.

Działka nr 1.4744/178 o pow. 2,0565 ha – po-

działce znajdują się tory kolejowe, w całości przezna-

103.

Działka nr 4.1399/96 o pow. 0,0419 ha – po-

teren pod wiaduktem drogowym, planowana jest do

104.

Działka nr 4.1400/96 o pow. 0,5182 ha – po-

105.

Działka nr 4.1403/96 o pow. 0,0491 ha – po-

106.

Działka nr 4.1404/96 o pow. 0,2711 ha – po-

107.

Działka nr 4.1405/96 o pow. 0,0491 ha – po-

108.

Działka nr 4.1406/96 o pow. 0,2430 ha – po-

PKP PLK SA.

109.

Działka nr 5.295/111 o pow. 0,0443 ha – posia-

110.

Działka nr 5.296/131 o pow. 0,0340 ha – po-

111.

Działka nr 5.297/130 o pow. 0,0844 ha – po-

112.

Działka nr 5.298/153 o pow. 1.3333 ha

wierzchnia 1,3300 ha przeznaczona jest do wniesie-

113.

Działka nr 1.3560/204 o pow. 0,1333 ha – po-

w umowie D-50, została ujęta w wykazie terenów za-

mkniętych.

Działka stanowi teren przy garażach,

planowana jest do zagospodarowania komercyjnego

114.

Działka nr 1.3578/178 o pow. 0,1813 ha – po-

447

Stanowi nieużytek przy linii kolejowej, brak dostępu

do drogi.

Działka planowana jest do zagospodarowa-

nia komercyjnego lub zbycia na rzecz gminy.

115.

Działka nr 1.4329/18 o pow. 0,1462 ha – po-

116.

Działka nr 1.4330/18 o pow. 0,2877 ha – po-

chomość wymaga podziału geodezyjnego, powierzch-

nia 0,1150 ha przeznaczona jest do wniesienia aportem

117.

Działka nr 1.4331/27 o pow. 0,4388 ha – po-

wierzchnia 0,3860 ha przeznaczona jest do wniesie-

118.

Działka nr 1.4332/27 o pow. 0,5148 ha – po-

nieużytki przy linii kolejowej, planowana jest do ko-

mercyjnego zagospodarowana.

119.

Działka nr 1.4691/178 o pow. 0,0970 ha – po-

towywana jest do przekazania na rzecz gminy.

Pla-

nowany termin przekazania to przełom roku 2012

120.

Działka nr 1.4692/178 o pow. 0,1709 ha

spodarowana.

ruchomości w wysokości 213, 63 zł.

121.

Działka nr 1.4693/178 o pow. 0,2432 ha – po-

rzecz najemców w II kwartale 2013 r.

122.

Działka nr 1.4694/178 o pow. 0,2621 ha

w umowie D 50, nie została ujęta w wykazie terenów

123.

Działka nr 1.990/30 o pow. 0,0779 ha – posia-

124.

Działka nr 1.994/33 o pow. 0,5077 ha – po-

nia 0,1210 ha przeznaczona jest do wniesienia aportem

125.

Działka nr 1.995/180 o pow. 0,2380 ha – po-

nia 0,1945 ha przeznaczona jest do wniesienia apor-

126.

Działka nr 1.1033/180 o pow. 0,0199 ha – posia-

127.

Działka nr 1.1038/178 o pow. 0,0567 ha – po-

448

128.

Działka nr 1.1085/204 o pow. 0,0540 ha – po-

Stanowi teren zielony przy garażach, planowana jest

129.

Działka nr 1.1302/74 o pow. 0,2006 ha – po-

Stanowi teren z torami kolejowymi – bocznica do

elektrowni.

Działka planowana jest do zagospodaro-

wania komercyjnego.

130.

Działka nr 1.2428/24 o pow. 0,0153 ha – po-

131.

Działka nr 1.2430/24 o pow. 0,0040 ha – po-

132.

Działka nr 1.2434/25 o pow. 0,0079 ha – posia-

terenie gminy Orzesze plan zagospodarowania po-

szczególnych działek przedstawia się następująco:

1.

Działka nr 6.297 o pow. 0,6235 ha – posiada

działce znajduje się budynek mieszkalny.

Działka wy-

maga podziału geodezyjnego.

Po podziale geodezyj-

nym budynek planowany jest do zbycia na rzecz na-

jemców.

2.

Działka nr 6.298 o pow. 0,3609 ha – posiada

znajduje się budynek dworca Orzesze Jaśkowice.

Działka wymaga podziału geodezyjnego.

Budynek

3.

Działka nr 6.299 o pow. 0,2450 ha – posiada

nym budynek mieszkalny planowany jest do zbycia

na rzecz najemców.

4.

Działka nr 6.300 o pow. 0,2373 ha – posiada

nieużytki, teren wzdłuż linii kolejowej i budynków

mieszkalnych.

Planowana jest do zagospodarowania

5.

Działka nr 6.302 o pow. 0,0192 ha – posiada

6.

Działka nr 6.303 o pow. 0,1049 ha – posiada

tych.

W całości przeznaczona jest do wniesienia apor-

7.

Działka nr 6.304 o pow. 0,0021 ha – posiada

8.

Działka nr 6.366 o pow. 3,2133 ha – posiada

3,1100 ha przeznaczona jest do wniesienia aportem

na jest częściowo budynkiem dworca Orzesze Jaśko-

449

wice.

Po podziale geodezyjnym budynek planowany

jest do zagospodarowania na rzecz gminy.

9.

Działka nr 6.456/364 o pow. 0,1429 ha – posia-

D-50, teren przy linii kolejowej (nieużytek).

Plano-

wana jest do zagospodarowania komercyjnego.

10.

Działka nr 6.459/333 o pow. 0,0632 ha – po-

nowana jest do zagospodarowania komercyjnego lub

11.

Działka nr 6.365 o pow. 0,6170 ha – posiada

12.

Działka nr 6.394 o pow. 0,0785 ha – posiada

zajęta jest pod drogę, po uregulowaniu stanu praw-

13.

Działka nr 6.530/320 o pow. 0,0593 ha – po-

Działka stanowi nieużytki przy linii kolejowej, pla-

nowana jest do zagospodarowania komercyjnego.

14.

Działka nr 8.934/193 o pow. 0,1308 ha – posia-

15.

Działka nr 9.367/58 o pow. 0,0014 ha – posia-

16.

Działka nr 1.288/1 o pow. 0,8140 ha – posia-

ruchomość wymaga podziału geodezyjnego, po-

wierzchnia 0,7500 ha przeznaczona jest do wnie-

dziale geodezyjnym.

17.

Działka nr 1.289/2 o pow. 0,0400 ha – posiada

do komercyjnego zagospodarowania.

18.

Działka nr 1.290/2 o pow. 0,0487 ha – posia-

mkniętych.

Stanowi teren przy linii kolejowej (nie-

użytki).

Planowana jest do komercyjnego zagospo-

darowania.

19.

Działka nr 1.466/1 o pow. 0,0410 ha – posiada

20.

Działka nr 1.549/24 o pow. 0,6852 ha – posia-

21.

Działka nr 1.704/24 o pow. 0,0355 ha – posia-

22.

Działka nr 1.705/24 o pow. 1,5796 ha – posia-

450

23.

Działka nr 3.23 o pow. 0,1240 ha – posiada

D-50, stanowi teren po zlikwidowanej linii kolejowej

nr 159 relacji Orzesze – Wodzisław Śląski.

Sposób

zagospodarowania działki zostanie określony po wy-

łączeniu linii z umowy D-50.

24.

Działka nr 3.98 o pow. 0,1240 ha – posiada

darowania działki zostanie określony po wyłączeniu

linii z umowy D-50.

25.

Działka nr 3.99 o pow. 0,3849 ha – posiada

26.

Działka nr 3.100 o pow. 0,1217 ha – posiada

27.

Działka nr 3.210 o pow. 0,3815 ha – posiada

28.

Działka nr 3.211 o pow. 1,3629 ha – posiada

29.

Działka nr 4.30 o pow. 0,0816 ha – posiada

wie D-50 i w ewidencji terenów zamkniętych.

Plano-

30.

Działka nr 4.31 o pow. 0,1214 ha – posiada

31.

Działka nr 4.57 o pow. 1,1261 ha – posiada

32.

Działka nr 4.58 o pow. 0,8099 ha – posiada

33.

Działka nr 8.695/231 o pow. 0,0130 ha – posia-

D-50, stanowi część drogi wojewódzkiej.

Planowana

jest do zbycia na rzecz województwa śląskiego.

34.

Działka nr 8.696/231 o pow. 1,1490 ha – posia-

35.

Działka nr 8.771/233 o pow. 0,0074 ha – posia-

36.

Działka nr 8.772/233 o pow. 0,8452 ha – po-

nia 0,8276 ha przeznaczona jest do wniesienia apor-

zyjnym.

37.

Działka nr 9.292/20 o pow. 0,0055 ha – posia-

451

nieużytek przy linii kolejowej.

Planowana jest do zby-

38.

Działka nr 9.353/9 o pow. 0,0457 ha – posiada

39.

Działka nr 9.354/10 o pow. 0,0008 ha – po-

40.

Działka nr 9.355/10 o pow. 0,0014 ha – posia-

41.

Działka nr 9.356/8 o pow. 0,0121 ha – posiada

42.

Działka nr 9.361/9 o pow. 0,0422 ha – posiada

43.

Działka nr 9.366/275 o pow. 0,0024 ha – po-

Na przedmiotowej działce znajduje się ciek wodny

– Bierawka.

Nieruchomość planowana jest do zbycia

44.

Działka nr 9.425/6 o pow. 0,0709 ha – posiada

45.

Działka nr 10.643/164 o pow. 0,3204 ha – po-

Nieruchomość stanowi wąski pas terenu przy hucie

szkła, planowana jest do komercyjnego zagospoda-

rowania.

46.

Działka nr 7.837/157 o pow. 0,0068 ha – posia-

Nieruchomość stanowi pobocze drogi, planowana jest

do zbycia rzecz gminy.

47.

Działka nr 7.883/157 o pow. 0,0017 ha – posia-

da uregulowany stan prawny, została ujęta w wyka-

zie terenów zamkniętych.

W całości przeznaczona

48.

Działka nr 7.884/157 o pow. 0,0230 ha – posia-

49.

Działka nr 7.885/152 o pow. 0,0828 ha – posia-

drogę wojewódzką, planowana jest do zbycia na rzecz

50.

Działka nr 8.107 o pow. 0,0335 ha – posiada

gospodarowania komercyjnego lub zbycia na rzecz

gminy.

51.

Działka nr 8.108 o pow. 0,0218 ha – posiada

452

52.

Działka nr 8.109 o pow. 0,0790 ha – posiada

53.

Działka nr 8.110 o pow. 0,0353 ha – posiada

54.

Działka nr 8.111 o pow. 0,0984 ha – posiada

55.

Działka nr 8.112 o pow. 0,0163 ha – posiada

teren przy linii kolejowej bez dostępu do drogi, pla-

nowana jest do zagospodarowania komercyjnego lub

56.

Działka nr 5.535/121 o pow. 0,1351 ha – posia-

57.

Działka nr 5.536/121 o pow. 1,0794 ha – posia-

58.

Działka nr 7.55 o pow. 0,2014 ha – posiada

wi teren wzdłuż linii kolejowej – rów odwadniający

– przeznaczona zostanie do przekazania aportem do

PKP PLK SA.

59.

Działka nr 7.123 o pow. 0,0422 ha – posiada

nieużytki przy zlikwidowanej linii kolejowej nr 159

60.

Działka nr 7.155 o pow. 0,0953 ha – posiada

61.

Działka nr 7.156 o pow. 0,0350 ha – posiada

62.

Działka nr 7.761/152 o pow. 0,0245 ha – posia-

63.

Działka nr 7.762/152 o pow. 0,9428 ha – posia-

64.

Działka nr 7.835/157 o pow. 0,0027 ha – posia-

65.

Działka nr 7.836/157 o pow. 0,7974 ha – posia-

konanie podziału geodezyjnego, powierzchnia 0,6770 ha

PLK SA.

Na działce znajduje się jest dworzec kolejo-

wy Orzesze Miasto i budynek mieszkalny.

Po zakoń-

453

czeniu podziału geodezyjnego dworzec kolejowy pla-

nowany jest do zagospodarowania na rzecz gminy,

a budynek mieszkalny do zbycia na rzecz najemców.

66.

Działka nr 6.521/229 o pow. 0,0404 ha – po-

67.

Działka nr 6.526/232 o pow. 0,0212 ha – po-

68.

Działka nr 6.1125/295 o pow. 0,6791 ha – po-

kazie terenów zamkniętych i w umowie D-50.

Stano-

wi teren przy linii kolejowej (nieużytki), planowana

69.

Działka nr 2.830/375 o pow. 1,4415 ha – posiada

70.

Działka nr 5.122 o pow. 0,0422 ha – posiada

71.

Działka nr 5.123 o pow. 0,0278 ha – posiada

72.

Działka nr 5.124 o pow. 0,6640 ha – posiada

73.

Działka nr 5.532/120 o pow. 0,0161 ha

wierzchnia 0,0115 ha przeznaczona jest do wniesie-

74.

Działka nr 5.533/120 o pow. 0,3089 ha – posiada

75.

Działka nr 5.534/121 o pow. 0,0195 ha – posia-

nia 0,0145 ha przeznaczona jest do wniesienia apor-

76.

Działka nr 2.134 o pow. 0,2749 ha – posiada

uregulowany stan prawny, w całości przeznaczona

77.

Działka nr 2.135 o pow. 0,1577 ha – posiada

chomość stanowi nieużytki przy linii kolejowej, pla-

78.

Działka nr 2.331 o pow. 3,0154 ha – posiada

79.

Działka nr 3.88 o pow. 0,1745 ha – posiada

ren przy linii kolejowej, położony wzdłuż drogi.

Pla-

nowana jest do komercyjnego zagospodarowania.

454

80.

Działka nr 3.156/139 o pow. 0,8170 ha – posia-

81.

Działka nr 3.157/139 o pow. 0,6490 ha – po-

82.

Działka nr 3.163/99 o pow. 0,0012 ha – posia-

użytki przy drodze, planowana jest do zbycia na rzecz

83.

Działka nr 3.166/98 o pow. 0,0009 ha – posia-

84.

Działka nr 3.236/78 o pow. 0,0119 ha – posia-

ski pas terenu (nieużytki), planowana jest do zbycia

85.

Działka nr 6.294 o pow. 0,0238 ha – posiada

teren przy linii kolejowej.

Działka nie posiada dostę-

pu do drogi.

Planowana jest do zagospodarowania

terenie gminy Jastrzębie-Zdrój PKP SA poinformo-

wała, iż sposób zagospodarowania nieruchomości

położonych na terenie tej gminy stanowiących 350 dzia-

łek po zlikwidowanych liniach kolejowych nr 159

relacji Orzesze – Wodzisław Śląski i nr 170 relacji

Jastrzębie-Zdrój Moszczenica – Zebrzydowice zosta-

nie określony po wyłączeniu działek z umowy D-50

i przejęciu środków trwałych od PKP PLK SA.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 12 listopada 2012 r.

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w Ministerstwie Transportu,

455

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w Ministerstwie Transportu,

456

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w Ministerstwie Transportu,

457

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w Ministerstwie Transportu,

458

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w Ministerstwie Transportu,

459

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w Ministerstwie Transportu,

460

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w Ministerstwie Transportu,

461

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w Ministerstwie Transportu,

462

Odpowiedź

podsekretarza stanu

ministra skarbu państwa

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na za-

pytanie poselskie pana Janusza Dzięcioła przekazane

-024-1897/12) dotyczące nieodpłatnego przekazania

akcji spółki Przedsiębiorstwo Uzdrowisko Ciechoci-

lizacji i prywatyzacji na rzecz samorządu terytorial-

nego, uprzejmie informuję, co następuje.

Spółka Przedsiębiorstwo Uzdrowisko Ciechoci-

nek SA na podstawie aktualnie obowiązującego roz-

z prywatyzacji, co uniemożliwia również jej komu-

nalizację.

Zgodnie z art. 4b ustawy o komercjalizacji i pry-

na wniosek organu wykonawczego jednostki samo-

rządu terytorialnego, na obszarze której znajduje się

cje, lub na wniosek organu wykonawczego związku

jednostek samorządu terytorialnego, na obszarze

którego mieści się siedziba spółki może zbyć nieod-

płatnie część lub wszystkie posiadane przez Skarb

samorządu terytorialnego lub związku jednostek sa-

morządu terytorialnego, o ile zostały spełnione łącz-

nie następujące przesłanki:

— przedmiot działalności spółki jest związany

463

rytorialnego lub związku jednostek samorządu tery-

torialnego,

— spółka wykonuje działalność gospodarczą na

W związku z powyższym ocena prawnej dopusz-

czalności komunalizacji spółki Przedsiębiorstwo

Uzdrowisko Ciechocinek SA w trybie art. 4b ww.

i prywatyzacji będzie możliwa po uprzedniej zmianie

ww. rozporządzenia oraz złożeniu formalnego wnio-

sku przez uprawniony organ, który zostanie poddany

indywidualnej analizie formalno-prawnej i ocenie

pod kątem spełnienia wymaganych ustawowych

przesłanek.

Jednocześnie należy podkreślić, iż rozstrzygnię-

cie w zakresie komunalizacji opiera się na uprawnie-

niu ministra skarbu państwa, które ma charakter

uznaniowy, co oznacza, że składany wniosek przez

nistra skarbu państwa wiążący.

Ponadto należy zaznaczyć, iż każde działanie wła-

dzy publicznej, także w sferze prywatnoprawnej, po-

winno być uzasadnione interesem publicznym, na-

wiązującym przede wszystkim do sprawnego wyko-

nywania zadań samorządowych i racjonalnego gospo-

darowania mieniem publicznym.

Z poważaniem

Minister

Mikołaj Budzanowski

Warszawa, dnia 2 listopada 2012 r.

(1914)

fryzacji, uprzejmie informuję, że w 2011 r. premie

otrzymały osoby zatrudnione na stanowiskach: kie-

rowca samochodu osobowego, starszy rzemieślnik

specjalista, sekretarka, ekspert, starszy kasjer, ka-

sjer.

Wskazać również należy, iż premia stanowi je-

den ze składników wynagrodzenia tych osób i może

być przyznana w wysokości do 70% wynagrodzenia

zasadniczego, ustalonego zgodnie z rozporządzeniem

Jednocześnie informuję, że w 2011 r. nagrody

otrzymały osoby zatrudnione na stanowiskach: dyrek-

tor generalny, dyrektor, zastępca dyrektora, główny

księgowy resortu, główny księgowy, naczelnik wydzia-

łu, pełnomocnik do spraw ochrony informacji niejaw-

nych, radca generalny, radca ministra, główny specja-

lista, audytor wewnętrzny, radca prawny, starszy spe-

cjalista, specjalista, starszy inspektor, referendarz,

referent prawny, inspektor, podreferendarz, starszy

księgowy, sekretarz, kierowca samochodu osobowego,

starszy kasjer, kasjer.

Natomiast w związku z tym,

że obsługę ﬁnansowo-księgowąMinisterstwaAdmi-

nistracji i Cyfryzacji w 2011 r. prowadziło Minister-

stwo Spraw Wewnętrznych oraz Ministerstwo Trans-

tacji w zakresie wysokości nagród.

Informuję również, że w Ministerstwie Admini-

stracji i Cyfryzacji nie są przyznawane nagrody rze-

czowe.

Dodać również należy, że żaden z pracowników

Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji nie posiada

w umowie o pracę składnika wynagrodzenia określo-

nego nazwą „nagroda”.

Składnik wynagrodzenia

określony nazwą „premia” posiada w umowie o pra-

cę 40 pracowników MAiC.

Są to osoby zatrudnione

sługi (kierowca samochodu osobowego, sekretarka,

starszy rzemieślnik specjalista, starszy kasjer, ka-

sjer, ekspert, konserwator, starszy administrator),

którzy premię otrzymują zgodnie z § 9 ww. rozporzą-

dzenia Rady Ministrów w sprawie zasad wynagra-

Premie otrzymali pracownicy, o których mowa

powyżej, w wysokości do 70% wynagrodzenia zasad-

niczego, ustalonego zgodnie z ww. rozporządzeniem

Rady Ministrów.

Ponadto pracownicy ci otrzymali

wyżej rozporządzenia.

Członkowie korpusu służby

cywilnej otrzymali nagrody, o których mowa w art.

W 2012 r. średnia kwota nagrody wyniosła 1507,18 zł.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 5 listopada 2012 r.

464

Odpowiedź

ministra kultury i dziedzictwa narodowego

i Dziedzictwa Narodowego (1984)

-024-1984/12) składam na ręce Pani Marszałek na-

Ad 1.

Koszt utrzymania Ministerstwa Kultury i Dzie-

dzictwa Narodowego wynosił w 2011 r. 52 403 873,63 zł.

W 2012 r. nie uległ zmianie.

Ad 2.

Przeciętne wynagrodzenie pracowników

MKiDN w 2011 r. wynosiło w 2011 r. – na podstawie

mnożnikowego systemu wynagrodzenia – 5449 zł.

W I połowie 2012 r.

– 5552 zł.

Ad 3.

Premie regulaminowe w Ministerstwie Kul-

cownikom zatrudnionym na stanowiskach objętych

niemnożnikowym systemem wynagradzania, zgod-

nie z zarządzeniem nr 13 dyrektora generalnego

duszu premiowego i warunków przyznawania premii

pracownikom zatrudnionym na stanowiskach obję-

tych niemnożnikowym systemem wynagradzania.

Paragraf 2. ww. regulaminu określa, że premię re-

gulaminową ustala się jako procent należnego wyna-

grodzenia zasadniczego za dany miesiąc po dokona-

niu pomniejszenia wynagrodzenia z tytułu wszelkich

nieobecności w pracy, m.in. z powodu choroby pra-

cownika, opieki nad dzieckiem lub innym członkiem

za czas faktycznie przepracowany.

W 2011 r. łączna kwota środków przeznaczonych

na premie dla wszystkich pracowników nie przekro-

czyła 92 tys. zł.

Premie za I połowę 2012 r. pozostają

na zbliżonym poziomie.

Ad 4.

Koszty związane z wyjazdami służbowymi

w 2011 r. wynosiły poniżej ustalonego planu i były

bliskie 1915 tys. zł.

W 2012 r. plan wydatków na wy-

jazdy służbowe został ponownie obniżony do kwoty

poniżej 1500 tys. zł.

Ad 5.

Nagrody wypłacone w 2011 r. i w pierwszej

połowie 2012 r. zostały przyznane pracownikom, któ-

rzy w szczególny sposób angażowali się w wykony-

wanie obowiązków służbowych, zgodnie z art. 93 ust. 1

Nagroda stanowi jedno z wielu narzędzi zarzą-

dzania pracownikami i jest ściśle powiązana z jako-

ścią i efektywnością wykonywanych przez pracowni-

ków obowiązków.

Kierownictwo Ministerstwa Kul-

tury i Dziedzictwa Narodowego przy podejmowaniu

decyzji o przyznaniu nagrody pracownikom kieruje

się tą właśnie zasadą i nagrody otrzymują pracowni-

cy, którzy spełniają współczesne standardy admini-

stracji.

W 2011 r. pracownicy korpusu służby cywilnej

otrzymywali premie w wysokości od 500 do 2580 zł,

zaś pracownicy objęci niemnożnikowym systemem

wynagrodzenia – maksymalnie do 3500 zł.

Wyrażam nadzieję, że powyższe informacje uzna

Z poważaniem

Minister

w sprawie ceremonii pogrzebowej

gen. Kazimierza D. (2001)

2012) w sprawie zapytania posła na Sejm RP pana

gen. K. D. z upoważnienia prezesa Rady Ministrów

uprzejmie informuję, że poruszona w wystąpieniu

problematyka była przedmiotem analizy przeprowa-

dzonej w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych.

W ocenie Ministerstwa Spraw Wewnętrznych

wątpliwości budzi przyznanie asysty honorowej funk-

cjonariuszowi Służby Bezpieczeństwa, który nie na-

był statusu funkcjonariusza Policji w świetle obowią-

zujących przepisów prawa.

Opinię w powyższej sprawie przekazano komen-

dantowi głównemu Policji.

Jednocześnie pragnę poinformować, że z informa-

cji będących w posiadaniu ministra spraw wewnętrz-

nych wynika, iż komendant wojewódzki Policji w Olsz-

tynie w związku z zaistniałą sytuacją opisaną w wy-

stąpieniu wyraził swoje ubolewanie, że część społecz-

ności, a w szczególności osoby represjonowane w sta-

nie wojennym, poczuła się dotknięta ceremoniałem

policyjnym podczas pogrzebu zmarłego.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Michał Deskur

465

Odpowiedź

w sprawie przewlekłości postępowania

dotyczącego upoważnienia Lotniczej

Amatorskiej Federacji RP

(2007)

pytanie posła Jacka Żalka w sprawie przewlekłości

nadzoru lotniczego, przekazane do ministra trans-

uprzejmie informuję, iż Lotnicza Amatorska Federa-

cja Rzeczypospolitej Polskiej złożyła do ministra

żalenie na niezałatwienie sprawy w przedmiocie wy-

dania przez prezesa ULC decyzji rozstrzygającej co

do istoty sprawy z wniosku federacji o upoważnienie

do wykonywania niektórych czynności nadzoru lub

kontroli, o których mowa w przepisach ustawy

Mając powyższe na uwadze, minister transportu,

których wydane zostanie postanowienie w przedmio-

cie sprawy.

Zgodnie z art. 37 § 2 K.p.a. organ właściwy do

rozpatrzenia zażalenia, w tym przypadku minister

transportu, budownictwa i gospodarki morskiej,

uznając zażalenie za uzasadnione, wyznacza dodat-

kowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wy-

jaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezała-

nów załatwiania spraw w przyszłości.

Organ stwier-

dza jednocześnie, czy niezałatwienie sprawy w ter-

minie miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Jednocześnie, odpowiadając na pytanie drugie za-

dane przez pana posła, uprzejmie informuję, iż ze

wstępnych posiadanych przez resort informacji oraz

dokumentacji wynika, iż po otrzymaniu decyzji mi-

skiej uchylającej w całości zaskarżoną decyzję preze-

sa ULC i przekazującej sprawę do ponownego rozpa-

trzenia organowi pierwszej instancji prezes ULC

podjął następujące czynności:

— Wysłano do LAF RP pismo, w którym wezwa -

no federację do czynnego udziału w postępowaniu

administracyjnym w drodze uszczegółowienia pier-

wotnego wniosku o udzielenie upoważnienia poprzez

wypełnienie wzoru formularza oferty przekazanej

jako załącznik nr 1 do tegoż wezwania oraz przeana-

lizowanie projektu porozumienia przekazanego jako

załącznik nr 2 celem zgłoszenia uwag do jego treści.

— Zorganizowano dwukrotnie spotkanie w Urzędzie

Lotnictwa Cywilnego z przedstawicielami LAF RP.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

w sprawie braku transmisji

-2010/12) w sprawie transmisji z Letnich Igrzysk Pa-

raolimpijskich Londyn 2012 w telewizji publicznej

uprzejmie informuję, że sprawa ta leży w kompeten-

cjach TVP SA.

Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego

zwróciło się do prezesa Zarządu TVP SA pana Juliu-

sza Brauna o przedstawienie stanowiska w tej spra-

wie.

Pozwalam sobie załączyć odpowiedź Prezesa

Brauna.

Załącznik

Pańskie wystąpienie z 10 października 2012 r. (znak:

DWIM/1605/12/KZ) w związku z interpelacjami pani

poseł Beaty Mazurek oraz pana posła Piotra Polaka

dotyczące braku w Telewizji Polskiej SA transmisji

uprzejmie wyjaśniam, że problematyka sportu nie-

pełnosprawnych i ich startu na igrzyskach paraolim-

pijskich była i jest przedmiotem troski i uwagi Tele-

wizji Polskiej.

Pragnę podkreślić, że TVP SA jako jedyna stacja

telewizyjna w Polsce relacjonowała na bieżąco to

ważne wydarzenie sportowe w specjalnych audycjach

poświęconych paraolimpiadzie, jak również we wszyst-

kich codziennych audycjach informacyjnych.

Widzo-

wie mogli dowiedzieć się o najważniejszych wydarze-

niach, przede wszystkim z udziałem reprezentantów

Polski ze specjalnie przygotowanych „Kronik para-

olimpijskich” emitowanych na antenach otwartych

466

oraz w TVP Sport w bardzo dobrych pasmach emi-

syjnych przez cały czas trwania igrzysk.

Ponadto te-

matyka zmagań naszych paraolimpijczyków gościła

każdego dnia w newsowych audycjach, w których mo-

gliśmy śledzić relacje naszych dziennikarzy (w załą-

czeniu przekazuję wykaz emisji dotyczących Letnich

Igrzysk Paraolimpijskich Londyn 2012).

Niesatysfakcjonujący wszystkich zakres emisji te-

gorocznej paraolimpiady w porównaniu do poprzednich

wynikał m.in. z faktu, iż prawami nie dysponowała jak

dotychczas Europejska Unia Nadawców (EBU), a tylko

komercyjna agencja praw Pitch International, której

prawa przekazał Brytyjski Komitet Olimpijski.

Przy

trudnej sytuacji ﬁnansowejtelewizjipublicznejniemo-

gliśmy sprostać kilkukrotnemu wzrostowi opłat, jakich

oczekiwała komercyjna agencja.

Pragnę również poinformować, że obecnie trwa-

ją negocjacje dotyczące nabycia przez TVP SA praw

do kolejnych letnich i zimowych igrzysk olimpij-

skich.

Prawa do nich są w posiadaniu komercyjnej

ﬁrmySportﬁve.

Należysięspodziewać,żeodpłatno-

ści za licencje z kolejnych paraolimpiad będą rów-

nież bardzo wysokie i jeśli ﬁnansowanie mediów

publicznych nie ulegnie zmianie, istnieje duża oba-

wa, że i w przyszłości transmisja igrzysk paraolim-

pijskich w TVP SA nie będzie możliwa.

Komercjali-

zacja oferty ze strony Międzynarodowego Komitetu

Olimpijskiego nie sprzyja wspieraniu tak istotnych

zawodów dla sportowców i prezentowania ich nie-

zwykłych dokonań.

Z wyrazami szacunku Juliusz Braun

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Piotr Żuchowski

Warszawa, dnia 9 listopada 2012 r.

sekretarza stanu

wej granicy Polski, ze szczególnym uwzględnieniem

Sączu, pragnę poinformować, że przystąpienie Polski

świadczeniami z funkcjonowania SG w warunkach

strefy Schengen wskazuje na potrzebę dokonania

Obecność funkcjonariuszy SG w danym rejonie kra-

ju uzasadniona jest obecnością faktyczną lub poten-

cjalną cudzoziemców (rozpoznanie migracyjne).

macji na działaniach graniczno-migracyjnych m.in.

munikacyjnych o szczególnym znaczeniu międzyna-

rodowym i obowiązku kontroli czasu pracy kierow-

1)

467

— z dostosowaniem struktur organizacyjnych

koordynowane przez komendantów oddziałów SG do

cywilnych informacje nt. realizowanych zadań, osią-

ganych efektów, ale również posiadanej infrastruk-

celowej strukturze oddziałów Straży Granicznej pod-

jęta po szczegółowej analizie zgormadzonych danych

w należytym stanie technicznym pod groźbą sankcji

administracyjnych.

Realizowane w związku z tym

2)

468

przedsięwzięcia budowlane były związane z koniecz-

nością spełnienia wymagań wynikających z wcho-

dzących w życie przepisów dotyczących m.in. ochrony

środowiska, warunków bhp, przeciwpożarowych i sa-

nitarno-epidemiologicznych.

Równocześnie podejmo-

wano działania związane ze stworzeniem właściwych

warunków przechowywania i użytkowania wysoko-

specjalistycznych środków transportu i sprzętu lata-

jącego zakupionych ze środków unijnych.

W przypad-

Marii Małgorzaty Janyskiej

tj. sprawności postępowania placówek NFZ

w przedmiot ortopedyczny (2039)

pytanie pani poseł Marii Janyskiej i pani poseł Kry-

styny Sibińskiej w sprawie procedur stosowanych

dyczne będące przedmiotami ortopedycznymi, prze-

kazane przy piśmie wicemarszałka Sejmu pana Mar-

Świadczenia gwarantowane z zakresu zaopatrze-

pedycznymi oraz środki pomocnicze to świadczenia

zdrowotne rzeczowe ﬁnansowane ześrodków pu-

Warunkiem realizacji tych świadczeń jest przed-

stawienie przez świadczeniobiorcę zlecenia lekarza

ubezpieczenia zdrowotnego lub felczera ubezpiecze-

nia zdrowotnego wraz z potwierdzeniem prawa do

Fundusz Zdrowia (§ 3 rozporządzenia ministra zdro-

oraz środki pomocnicze; Dz. U. Nr 139, poz. 1141, ze

zm.).

Realizacji świadczeń z zakresu zaopatrzenia

w wyroby medyczne na zlecenie nie można bezpo-

średnio porównywać ze świadczeniami zdrowotnymi

podstawowej lub specjalistycznej opieki zdrowotnej

ze względu na zasadnicze różnice pomiędzy świad-

czeniami z tych zakresów.

Świadczenia z zakresu zaopatrzenia w wyroby

medyczne to świadczenia zdrowotne rzeczowe reali-

zowane w sklepach medycznych lub aptekach w przy-

padku zaopatrzenia w wyroby medyczne produkowa-

ne seryjnie; w zakładach ortopedycznych w przypad-

ku zaopatrzenia w wyroby medyczne wykonywane

na zamówienie (np. protezy, ortezy, buty ortopedycz-

ne); w gabinetach protetyków słuchu w przypadku

zaopatrzenia w aparaty słuchowe; w pracowniach

optycznych w przypadku zaopatrzenia w okulary ko-

rekcyjne.

Świadczenia te nie podlegają rozliczeniom

międzyoddziałowym z tytułu migracji ubezpieczo-

nych podobnie jak świadczenia opieki zdrowotnej roz-

liczane stawką kapitacyjną, ryczałtem, ryczałtem

dobowym i inne świadczenia określone w załączniku

ubezpieczonych w 2012 r.”, ze zm., jak również do

zarządzenia nr 57/2012/DEF prezesa Narodowego

Odnosząc się do sytuacji opisanej przez panie po-

słanki, należy podkreślić, że w przypadkach, gdy

konieczne jest pilne zaopatrzenie świadczeniobiorcy

w wyroby medyczne będące przedmiotami ortope-

dycznymi oraz środki pomocnicze, oddział fundu-

szu, na terenie którego świadczeniobiorca przeby-

wa, pośredniczy z oddziałem funduszu, w którym

zarejestrowany jest świadczeniobiorca, w potwier-

dzeniu zlecenia przy pomocy faksu (§ 12 ust. 9 za-

rządzenia nr 58/2009/DSOZ prezesa Narodowego

zacji umów w rodzaju zaopatrzenie w wyroby me-

środki pomocnicze, ze zm.).

ustawy obowiązkiem świadczeniodawców wykonują-

469

cych działalność leczniczą w rodzaju stacjonarne

przepisów o działalności leczniczej, a także przy udzie-

jest zapewnienie bezpłatnych leków i wyrobów me-

dycznych, jeżeli są one konieczne do wykonania

świadczenia (np. kołnierz ortopedyczny, opaska ela-

styczna, cewnik urologiczny i inne).

W celu kontynu-

acji leczenia pacjent może otrzymać receptę lub zle-

cenie.

W sytuacjach, gdy lekarz zaznaczy na zleceniu

„pilne”, „cito”, zlecenie potwierdzane jest na bieżąco

(w przypadkach prowadzenia przez oddział funduszu

ewidencji zleceń oczekujących na potwierdzenie),

oraz zgodnie z ww. zarządzeniem oddział funduszu

pomaga pacjentowi, jeżeli zlecenie musi być potwier-

dzone przez inny oddział.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Igor Radziewicz-Winnicki

i Turystyki na funkcjonowanie resortu w 2011 r.

(2064)

skiego oraz pana Dawida Jackiewicza przekazane

pismem z dnia 24 września br., o sygn.

SPS-024-

-2064/12, w sprawie wzrostu biurokracji i wydatków

informuję, co następuje.

stytucjach mu podległych (prosimy je wymienić) na

W Ministerstwie Sportu i Turystyki na dzień

w Komisji do Zwalczania Dopingu w Sporcie – 6 osób,

w Centralnym Ośrodku Sportu było zatrudnionych

łącznie 641 osób, w Polskiej Organizacji Turystycz-

nej – 106, w Instytucie Sportu – 68.

Ile łącznie wyniosły wydatki ministerstwa i insty-

tucji mu podległych (prosimy je wymienić) na wyna-

Wydatki na wynagrodzenia i premie dla pracow-

ników Ministerstwa Sportu i Turystyki oraz Komisji

do Zwalczania Dopingu w Sporcie wynosiły w 2011 r.

10 914 034 zł netto.

W ww. kwocie wydatków uwzględnione są premie,

które przyznaje się na podstawie zarządzenia nr 12

dyrektora generalnego Ministerstwa Sportu i Tury-

znawania premii pracownikom zatrudnionym na sta-

Premie są elementem składowym wynagrodzenia

W podanym okresie premie były przyznawane

Wynagrodzenie osobowe łącznie z dodatkowym

wynagrodzeniem rocznym, tzw. trzynastka, w Cen-

tralnym Ośrodku Sportu wyniosło 24 479 011,96 zł

brutto, w Polskiej Organizacji Turystycznej łączna

kwota wydatków przeznaczona na wynagrodzenia

i premie z uwzględnieniem kosztów bezpośrednich ro-

bocizny stanowiących koszt projektów ﬁnansowychze

łania 6.4 PO IG (Pomoc techniczna) oraz działania V.1

PO RPW wyniosła 10 183 tys. zł brutto, w tym:

— kwota 6219 tys. zł brutto w ramach działalno -

ści statutowej POT,

— kwota 3964 tys. zł brutto w ramach kosztów

programów operacyjnych.

W Instytucie Sportu w analogicznym czasie prze-

znaczono na wynagrodzenia 3 438 855,78 zł brutto,

w tym premie w wysokości 522 964,62 zł brutto oraz

nagrody w wysokości 28 476 zł brutto.

Z wyrazami szacunku

Minister

Joanna Mucha

tyki urzędów w tym zakresie uprzejmie informuję, iż

470

postępowania w sprawach o udzielenie pozwolenia

rozporządzenia ministra spraw wewnętrznych i ad-

Stosowana wykładnia obowiązujących przepisów

nie ma charakteru rozszerzającego i opiera się na

orzecznictwie sądów.

W wyroku z dnia 26 marca

Wojewódzki Sąd Administracyjny (IV SA/Wa 671/05)

dotyczącej pozwolenia na przeprowadzenie zbiórki

publicznej interes społeczny polega na stworzeniu

pewności każdemu anonimowemu adresatowi, iż jego

środki przekazane na wskazany cel, istotnie na ten

cel zostaną zużytkowane, jak również na wiarygod-

ności osób przeprowadzających zbiórki o charakterze

publicznym.

Dalej w wyroku z dnia 29 listopada 2005 r.

(I OSK 176/05) Naczelny Sąd Administracyjny orzekł,

iż: „Organ administracji publicznej może wydać po-

zwolenie na przeprowadzenie zbiórki publicznej jedy-

nie wówczas, gdy ustali, że cel zbiórki nie jest prze-

ciwny prawu oraz jeżeli ustali, że ze stanowiska in-

teresu publicznego jest godny poparcia.

Dokonanie

jednak pozytywnych ustaleń w omawianym zakresie

nie może oznaczać automatyzmu w wydawaniu wska-

zanych wyżej decyzji administracyjnych, bowiem

ustawodawca określając granice decyzji pozytywnej

(zezwalającej na przeprowadzenie zbiórki publicznej)

odniósł je do pojęcia interesu publicznego”.

W tym

samym wyroku naruszenie interesu publicznego

w rozumieniu przepisów o zbiórkach publicznych sąd

zrównał z brakiem rękojmi prawidłowej organizacji

zbiórki publicznej, podkreślając przy tym, iż: „Mó-

wiąc o uznaniu administracyjnym, nie można tego

pojęcia odnosić wyłącznie do sfery przedmiotowej, ale

winno ono obejmować także sferę podmiotową, która

przy uwzględnieniu interesu publicznego dotyczy

także osób odpowiedzialnych za zorganizowanie

i przeprowadzenie zbiórki publicznej”.

Dodać należy, iż wielokrotnie w orzecznictwie Na-

czelnego Sądu Administracyjnego wskazywano, że

w przypadku gdy przepisy prawa materialnego prze-

widują uznaniowy charakter rozstrzygnięcia, to or-

gan administracji powinien sprawę rozstrzygnąć na

organu wynikających z przyznanych uprawnień

i środków.

Reasumując, przyjęte przez organ kryterium rę-

kojmi prawidłowego przeprowadzenia zbiórki jako

warunku wydania decyzji pozytywnej nie powinno

przekraczać granic uznania i nie ma charakteru ar-

bitralnego.

Przytoczona wykładnia pojęcia interesu społecz-

nego w kontekście przepisów o zbiórkach publicz-

nych dowodzi, iż przepisy te dały wyraz potrzebie

du organizacji uzyskanego ze zbiórki publicznej.

niku przeprowadzenia zbiórki publicznej mogą być

parcia ze stanowiska interesu publicznego, zgodne-

go z dyspozycją oﬁarodawców, nie pozostawiając

zbiórkę przeprowadziła.

sku o udzielenie pozwolenia na przeprowadzenie

zbiórki publicznej w ujęciu praktycznym obejmuje

weryﬁkacjęwnioskuwtrzechpłaszczyznach:

1) dopełnienia przez wnioskodawcę wymogów for-

malnych,

2) badania projektowanego celu zbiórki,

3) oceny wiarygodności organizatora akcji zbiór-

kowej.

Weryﬁkacjaceluzbiórkipublicznejpoleganaoce-

nie jego zgodności z prawem oraz statutem organiza-

pozwolenia na organizację akcji zbiórkowej udziela

się na realizację konkretnego celu, bądź celów, który

będzie mógł być zrealizowany w trakcie trwania

niu.

Zgodnie z art. 3 tejże ustawy pozwolenie na

gdy cel zbiórki ze stanowiska interesu publicznego jest

kim cele religijne, państwowe, oświatowe, zdrowotne,

zbiórki publiczne urządzane w interesie osobistym są

zabronione.

Wyklucza to m.in. możliwość organizacji

zbiórki na potrzeby własne organizacji i poddaje

w wątpliwość projekty związane z perspektywą przy-

sporzenia w efekcie realizacji celu zbiórki korzyści

majątkowych jej organizatorowi.

Analiza wniosku w sprawie udzielenia pozwolenia

na zbiórkę publiczną obejmuje również weryﬁkację

planowanych form i dokumentów identyﬁkujących

zbiórkę.

Zgodnie z § 1 pkt 3 rozporządzenia w sprawie

na może być prowadzona w formie sprzedaży cegiełek

wartościowych, a kwestie te precyzuje § 6 ust. 1 i 2

tego rozporządzenia.

Określa ono, jakie informacje

winny się znajdować na cegiełce wartościowej prze-

znaczonej do sprzedaży podczas zbiórki publicznej

oraz w jaki sposób cegiełki należy wykonać.

Wyma-

gania dotyczące wykonania legitymacji osób przepro-

wadzających zbiórki publiczne sprecyzowane zostały

w § 8 wspomnianego rozporządzenia.

Z uwagi na po-

471

wyższe organ ma prawo przed wydaniem decyzji

zwrócić się do strony o nadesłanie wzorów cegiełek

wartościowych oraz wzorów legitymacji osoby prze-

prowadzającej zbiórkę.

W odniesieniu do poruszonej w wystąpieniu pana

posła kwestii przyjętej praktyki ministra dotyczącej

udzielania pozwoleń na okres maksymalnie 1 roku

o zbiórkach publicznych w pozwoleniu winien być

wadzona, jak również zgodnie z art. 6 ust. 2 tejże

ustawy mogą być wymienione inne warunki co do

sposobu przeprowadzenia zbiórki.

W związku z tym

przyjęty okres, na jaki udziela się pozwolenia, nie

wykracza poza ww. przepisy prawa, zapewniając jed-

nolity i rozsądny okres rozliczeniowy, istotny z punk-

tu widzenia interesu społecznego, tj. dostępu oﬁaro-

dawców do informacji o realizacji z góry określonego

celu zbiórki.

Należy zwrócić szczególną uwagę na

fakt, że Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji na

swojej stronie internetowej podkreśla, że zbiórki

mogą trwać dłużej niż rok, ale wtedy wnioskodawca

powinien raz na rok rozliczyć się z postępów w zbiór-

ce, by darczyńcy dysponowali narzędziem do wiary-

godnego rozliczania zbiórki.

Ministerstwu Administracji i Cyfryzacji nie jest

znana praktyka uznawania dopuszczalnych kosztów

zbiórki na poziomie 10% zebranej kwoty.

Jedynym

stosowanym w tym przypadku kryterium jest rodzaj

kosztów, które zgodnie z obwiązującymi przepisami

prawa powinny być uzasadnione związkiem z orga-

nizacją zbiórki, jak również nie mogą to być koszty

wynagrodzenia osób organizujących i przeprowadza-

jących akcję (art. 7 ust. 2 ustawy o zbiórkach publicz-

nych).

Idea minimalizowania kosztów zbiórki odpo-

wiada natomiast bez wątpienia bezinteresowności

wpisanej w pojęcie zbiórki publicznej, stąd praktyką

jest zachęcanie organizatorów do jej stosowania.

Podsumowując, stwierdzić należy, iż postawiony

przez pana posła zarzut stawiania w sposób swobod-

ny ubiegającym się o wydanie pozwolenia wymagań

wykraczających poza warunki wymienione w oma-

wianych przepisach prawa nie znajduje uzasadnie-

nia, tym samym nie można mówić o naruszeniu

zmiany obwiązujących przepisów, uprzejmie infor-

wadzi prace nad zmianą przepisów o zbiórkach, któ-

re uwzględniają daleko idące zmiany w kierunku li-

beralizacji obecnych rozwiązań i regulacji.

W dniu

11 września 2012 r. projekt założeń do nowej ustawy

został skierowany do konsultacji społecznych zakoń-

czonych 3 października 2012 r.

Projekt ten całkowi-

cie odchodzi od konieczności uzyskania pozwolenia

na prowadzenie zbiórek publicznych, tak jak przewi-

duje to obowiązująca dziś ustawa z 1933 r.

Zbieranie funduszy w formie bezgotówkowej nie

będzie podlegać przepisom o zbiórkach publicznych,

a udzielanie pozwolenia zastąpi internetowy system

zgłoszeń.

Zgłaszane będą tylko te zbiórki, które od-

bywają się w ﬁzycznejprzestrzenipublicznej(gdzie

datki w żaden sposób nie są rejestrowane i gdzie

istotne jest zapewnienie dodatkowej przejrzystości).

Informacja na temat przeszłych i bieżących zbiórek

i dostępny dla wszystkich na ogólnopolskim portalu

internetowym zbudowanym przy portalu Minister-

stwa Administracji i Cyfryzacji.

Wprowadzenie nowej regulacji ma doprowadzić do

tego, by obywatel (darczyńca) był w centrum rozwią-

zania.

Efektem regulacji ma być pełna cyfryzacja

procesu zgłaszania zbiórek oraz publikowania spra-

wozdań z ich rezultatów.

Dzięki temu każdy będzie

miał stały dostęp do potrzebnych informacji o zbiór-

kach, jak również do rozliczeń zbiórek już przepro-

wadzonych.

Podsumowując, podkreślić należy, iż celem pro-

jektowanej regulacji jest liberalizacja zasad przepro-

wadzania zbiórek publicznych i ułatwianie obywa-

telom oﬁarnościpoprzezzmianęrolipaństwa.

Za-

projektowana nowelizacja ustawy o zbiórkach pu-

blicznych ma tworzyć ramy organizacyjne przejrzy-

stego przeprowadzania zbiórek publicznych.

Nowe

zasady prowadzenia zbiórek będą jasne i czytelne

dla wszystkich obywateli, będą ujednolicone dla ca-

łego kraju i nie pozostawią marginesu możliwości

interpretacyjnych.

Tym samym nowe przepisy mają szansę sprostać

oczekiwaniom, co do jednoznacznych i uproszczonych

zasad prowadzenia zbiórek publicznych, o których

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Włodzimierz Karpiński

Warszawa, dnia 6 listopada 2012 r.

(2111)

pytanie pana posła Dawida Jackiewicza, przekazane

znak: SPS-024-2111/12, uprzejmie informuję.

472

Ad 1.

W Ministerstwie Zdrowia według stanu na

posiadających orzeczony stopień niepełnosprawności.

Ad 2.

W przeliczeniu na etaty zatrudnienie osób

wynosiło 15,5 etatu.

Ad 3.

Zatrudnienie pracowników ogółem we

wszystkich grupach pracowniczych na dzień 1 wrze-

śnia 2012 r. wynosiło 598,05 etatu.

Ad 4.

Osoby niepełnosprawne posiadające orze-

czenie o lekkim stopniu niepełnosprawności stano-

wiły 31,25% wszystkich osób niepełnosprawnych za-

trudnionych w Ministerstwie Zdrowia.

Ad 5.

Osoby niepełnosprawne posiadające orze-

czenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności

stanowiły 62,5% wszystkich osób niepełnosprawnych

zatrudnionych w Ministerstwie Zdrowia.

Ad 6.

Osoby niepełnosprawne posiadające orze-

czenie o znacznym stopniu niepełnosprawności sta-

nowiły 6,25% wszystkich osób niepełnosprawnych

Ad 7.

Wśród osób niepełnosprawnych zatrudnio-

nych w ministerstwie 3 pracowników (co stanowi

3 etaty) zajmuje stanowisko naczelnika wydziału,

tj. stanowisko koordynujące w służbie cywilnej.

Żad-

na z osób niepełnosprawnych nie zajmuje wyższego

stanowiska w służbie cywilnej.

Ad 8. i 9.

Osoby niepełnosprawne zatrudnione

w Ministerstwie Zdrowia w korpusie służby cywilnej

na stanowiskach urzędniczych zajmują następujące

stanowiska:

Lp. Stanowisko Ilość etatów Ilość osób

1. główny specjalista 4 4

2. starszy specjalista 2 2

3. specjalista 3 3

4. radca prawny 1 1

5. referendarz 0,5 1

Ad 10.

Osoby niepełnosprawne zatrudnione w Mi-

nisterstwie Zdrowia na stanowiskach nieobjętych

mnożnikowym systemem wynagradzania, tj. pomoc-

niczych, robotniczych i obsługi, zajmują następujące

stanowiska:

1. starsza telefonistka 1 1

2. woźna 1 1

Ad 11.

W Ministerstwie Zdrowia żaden z pracow-

ników nie przedstawił orzeczenia o stwierdzonych

schorzeniach specjalnych.

Ad 12., 13. i 14.

Wszystkie procedury związane

W zakresie zwiększania szans na zatrudnienie

nych stanowiskach pracy publikowanych od marca

2009 r. został wprowadzony dodatkowy zapis: „Do

składania dokumentów zachęcamy również osoby

niepełnosprawne”.

Ponadto każdorazowo – w ramach procedury roz-

w korpusie służby cywilnej – członkom komisji kwa-

liﬁkacyjnych przekazywane są w formie pisemnej

zasady, z poszanowaniem których zobowiązana jest

ﬁzycznej.

W styczniu 2010 r. ministerstwo nawiązało współ-

pracę z Biurem Karier Osób Niepełnosprawnych

w Warszawie przy ul. Narbutta 49/51, gdzie przeka-

zywane są wszystkie ogłoszenia o wolnych stanowi-

skach pracy w Ministerstwie Zdrowia.

Informację dotyczącą ilości osób niepełnosprawnych

składających oferty na wolne stanowiska pracy w kor-

pusie służby cywilnej prezentuje poniższa tabela:

Rok

Niepełnosprawni

ogółem

W tym

oferty

spełniające

wymagania

formalne

oferty

niespełniające

wymagań

formalnych

ilość osób przyjętych

do pracy w wyniku

przeprowadzonego

naboru

2011 39 16 23 0*)

2012

(do 1 września

2012 r.)

44 27 17 0*)

*

)

Osoby niepełnosprawne nie znalazły się wśród 5 najlep-

szych kandydatów wyłonionych przez komisję naborową.

W roku 2012 do pracy w ministerstwie została

przyjęta 1 osoba posiadająca orzeczony stopień nie-

pełnosprawności, która została przeniesiona z innego

urzędu w trybie art. 64 ustawy o służbie cywilnej.

Ad 15. i 16.

W budynkach Ministerstwa Zdrowia

przy ul. Miodowej 15 i ul. Długiej 38/40 są wykonane

pochylnie wjazdowe przy wejściach do budynków,

a także zostały przystosowane pomieszczenia w.c. dla

osób niepełnosprawnych na parterach w ww. obiek-

tach.

W budynku przy ul. Miodowej 15 są oznakowa-

ne 2 miejsca parkingowe dla samochodów osób nie-

pełnosprawnych oraz znajdują się na wyposażeniu

obiektów elektryczne wózki schodowe do transportu

tych osób.

Ze względu na zabytkowy charakter budynków

liwości pełnego przystosowania tych obiektów do po-

trzeb osób niepełnosprawnych, np. brak możliwości

zamontowania wind.

W celu dostosowania stanowisk pracy osób nie-

pełnosprawnych dokonywany jest na bieżąco prze-

gląd stanowisk, na których zatrudnione zostały te

osoby, a dodatkowo stanowiska te wyposażono np.

473

w lampki stanowiskowe, nowe fotele ergonomiczne,

wymieniono biurka, na życzenie pracowników stano-

wiska pracy zostały wyposażone w podnóżek.

W przypadku przedłożenia przez pracownika

orzeczenia o posiadanym stopniu niepełnosprawno-

ści otrzymuje on pisemną informację pracodawcy

o przysługujących mu uprawnieniach wynikających

z późn. zm.).

Powyższą informację otrzymuje również

pracownik, który w trakcie zatrudnienia złożył pra-

codawcy orzeczenie o stopniu niepełnosprawności.

W zależności od orzeczonego wobec pracownika

stopnia niepełnosprawności informacja ta dotyczy:

1) obowiązującego pracownika czasu pracy w związ-

ku z orzeczonym stopniem niepełnosprawności,

2) zakazu wykonywania pracy w porze nocnej

oraz w godzinach nadliczbowych,

3) prawa do dodatkowej przerwy w pracy na gim-

nastykę usprawniającą lub wypoczynek, która wyno-

4) prawa do dodatkowego urlopu wypoczynkowego

5) prawa do zwolnienia od pracy z zachowaniem

w roku, na wniosek lekarza, pod którego opieką znaj-

duje się ta osoba,

— w celu wykonywania badań specjalistycznych,

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 29 października 2012 r.

przy piśmie Pani Marszałek, znak: SPS-024-2120/12,

z dnia 10 września 2012 r. uprzejmie informuję, iż

w Ministerstwie Zdrowia według stanu na dzień

Ad 1.

Zatrudnionych po 60. roku życia w urzędzie

było 46 osób.

liczeniu na etaty wynosiło 42,75.

Ad 3.

Zatrudnienie pracowników ogółem we wszyst-

kich grupach pracowniczych wynosiło 598,05 etatu.

Ad 4.

Spośród osób zatrudnionych w Minister-

stwie Zdrowia po 60. roku życia funkcje kierownicze

sprawowało 15 osób, co stanowiło 14,75 etatu, tj.:

— 10 osób zajmujących stanowiska koordynujące

w służbie cywilnej, tj. naczelnika wydziału, w wy-

miarze 9,75 etatu;

— 1 osoba zajmująca stanowisko średniego szcze -

bla zarządzania w służbie cywilnej, tj. głównego księ-

gowego resortu, w wymiarze 1 etatu;

— 3 osoby zajmujące wyższe stanowiska w służbie

cywilnej (w tym 2 stanowiska dyrektora i 1 stanowi-

sko zastępcy dyrektora) w wymiarze 3 etatów;

— 1 osoba zajmująca kierownicze stanowisko pań -

stwowe w wymiarze 1 etatu.

rzą pracownicy zatrudnieni na stanowiskach urzęd-

niczych.

służby cywilnej w poszczególnych grupach stanowisk

wynosiło 23 osoby, co stanowiło 20 etatów, w tym:

— stanowiska samodzielne: 18 osób – 16,50 etatu,

— stanowiska specjalistyczne: 1 osoba – 0,50 etatu,

— stanowiska wspomagające: 4 osoby – 3 etaty.

Ad 7.

Zatrudnienie osób po 60. roku życia na sta-

nowiskach nieobjętych mnożnikowym systemem wy-

nagradzania, tj.: pomocniczych, robotniczych i obsłu-

gi, wynosiło 8 osób, co stanowiło 8 etatów, w tym

2 kierowców, 1 kserograﬁsta,5konserwatorów.

Ad 8.

W roku 2012 na wolne stanowisko pracy

w korpusie służby cywilnej, tj. naczelnika wydziału,

została zatrudniona 1 osoba po 60. roku życia.

Ad 9.

Aktualnie trwają prace nad zmianą statutu

Ministerstwa Zdrowia, co będzie wiązało się ze zmia-

nami zakresu zadań i struktury zatrudnienia w po-

szczególnych komórkach organizacyjnych.

W przypadku, gdy w wyniku powyższych analiz

podjęta zostanie decyzja o naborze na nowo powsta-

łe stanowiska pracy w korpusie służby cywilnej, pro-

cedury związane z postępowaniami naborowymi na

wolne stanowiska pracy będą przeprowadzane zgod-

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Sławomir Neumann

474

Odpowiedź

sekretarza stanu

(2122)

i Cyfryzacji uprzejmie informuję, iż na dzień 1 wrze-

zacji w wieku powyżej 60. roku życia zatrudnionych

było 14 osób, co stanowiło 13,8 etatu.

Zatrudnienie

ogółem w przeliczeniu na etaty wynosiło 425,925.

Ponadto spośród wszystkich osób po 60. roku życia

zatrudnionych w Ministerstwie Administracji i Cy-

fryzacji 3 osoby sprawowały funkcje kierownicze

(2,8 etatu).

nionych w Ministerstwie Administracji i Cyfryzacji

na dzień 1 września 2012 r. stanowiska należące do

grupy stanowisk specjalistycznych, określonych

urzędniczych, wymaganych kwaliﬁkacji zawodo-

mowały 2 osoby – 2 etaty, natomiast żaden z pracow-

ników nie zajmował stanowiska eksperta należącego

do grupy stanowisk pomocniczych określonych w roz-

z późn. zm.).

Stanowiska urzędnicze w rozumieniu

13 osób – 12,8 etatu, zaś stanowisko pomocnicze

stanowiło 1 etat.

Odnosząc się do kwestii wolnych stanowisk w Mi-

nisterstwie Administracji i Cyfryzacji, uprzejmie in-

nowiska te podlegają procedurze naboru.

Każdy oby-

watel ma prawo do informacji o wolnych stanowi-

skach, a organizowany nabór jest otwarty i konku-

rencyjny.

Należy podkreślić, że wiek osoby ubiegają-

cej się o zatrudnienie nie ma wpływu na decyzję

o zatrudnieniu.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Włodzimierz Karpiński

sekretarza stanu

Szanowna Pani Marszałek!

W odpowiedzi na

-0714-4-30/2012/MKa) zapytanie posła na Sejm RP

w Nowym Sączu (SPS-024-2140/12) informuję, że

Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji wystąpiło

we wrześniu o wyjaśnienie powyższej sprawy do wo-

jewody małopolskiego.

Z wyjaśnień przekazanych przez wojewodę mało-

polskiego wynika, że w związku z realizacją zapisów

„Wojewódzkiego planu działania systemu Państwo-

wego Ratownictwa Medycznego” zatwierdzonego przez

kierowanych z WCPR z obszaru całego województwa

małopolskiego.

Tekst zatwierdzonego przez ministra

zdrowia „Wojewódzkiego planu działania systemu

Państwowego Ratownictwa Medycznego” został udo-

stępniony do publicznej wiadomości na stronach biu-

letynu informacji publicznej Małopolskiego Urzędu

wosądeckiego do Skoncentrowanej Dyspozytorni Me-

dycznej w Tarnowie była znana już w 2011 r.

Obecnie trwają zawansowane prace nad przeję-

ciem przez Skoncentrowaną Dyspozytornię Medycz-

475

formacji o wszystkich ZRM rozlokowanych na terenie

wach.

Wojewoda małopolski przekazał swoje stano-

wisko w przedmiotowej sprawie ministrowi zdrowia,

staroście nowosądeckiemu, prezydentowi miasta No-

wego Sącza, przewodniczącemu Rady Powiatu Nowo-

sądeckiego oraz wiceprzewodniczącemu Rady Powia-

tu Nowosądeckiego.

Niezależnie od powyższego należy podkreślić, że

(2141)

niem pana Wiesława Janczyka, posła na Sejm Rze-

czypospolitej Polskiej, z dnia 17 września 2012 r.

w sprawie złej sytuacji ﬁnansowejUniwersyteckiego

(znak: SPS-024-2141/12), uprzejmie proszę o przyję-

476

sowanych ze środków publicznych, możliwość do-

konywania przesunięć w ramach kosztów świad-

oddziału.

Uwzględniając powyższe, w związku z zapyta-

dyrektor Małopolskiego Oddziału Wojewódzkiego

NFZ stanowisko w przedmiotowej sprawie.

Uniwersyteckiego Szpitala Dziecięcego w Krakowie-

-Prokocimiu na 2012 r., dyrektor Małopolskiego OW

NFZ poinformowała, że bieżąca analiza realizacji

umowy w rodzaju ambulatoryjna opieka specjali-

styczna wskazuje na wykonanie umowy poniżej za-

kładanego planu (niewykonania wynoszą obecnie ok.

154 tys. zł przy umowie o wartości rocznej 7,6 mln

zł), natomiast plan umowy AOS dla okresu rozlicze-

niowego drugiego półrocza ustalony został na pozio-

mie pełnego rzeczywistego wykonania z okresu wcze-

śniejszego.

Według posiadanej przez oddział sprawoz-

dawczości za okres 2 miesięcy tego półrocza w przy-

padku immunologii klinicznej szpital wykorzystał

84% przyznanej kwoty kontraktu, w przypadku uro-

logii – 88,7% kontraktu, a jedynie w poradni derma-

tologicznej doszło do przekroczenia kontraktu o 618 zł.

Na 31 kontraktowanych poradni jedynie 10 wygene-

rowało w tym czasie nadwykonania w kwotach od

370 zł do maksymalnie 11 tys. zł, natomiast w 21 kon-

trakt nie został wykorzystany w całości.

Dyrektor Małopolskiego OW NFZ poinformowała

ponadto, że w 2011 r.

Uniwersytecki Szpital Dziecię-

cy posiadał kontrakt na poradnie specjalistyczne

w wysokości 6 255 724 zł, a na rok bieżący kwota ta

została zwiększona do 7 614 318 zł.

Podobnie też było

w przypadku świadczeń szpitalnych, w których kon-

trakt został zwiększony ze 126,8 mln zł do 132,8 mln zł.

W przypadku realizowanych przez placówkę świad-

czeń szpitalnych doszło do przekroczenia kwoty kon-

traktu o 1,6 mln zł, ale znaczną część tej kwoty sta-

nowią nadwykonania w tzw. świadczeniach nielimi-

towych, za które NFZ płaci na bieżąco po każdym

kwartale.

Poziom pozostałych nadwykonań w Uni-

wersyteckim Szpitalu Dziecięcym stanowi nie więcej

niż 1% kontraktu.

kwestii zakontraktowania dodatkowych świadczeń

dla Uniwersyteckiego Szpitala Dziecięcego, uprzej-

mie informuję, że nie należy wykluczyć tej możliwo-

ści w przypadku zaistnienia takiej potrzeby oraz

posiadania przez Małopolski OW NFZ dodatkowych

środków.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

smo (znak: SPS-024-2143/12) z dnia 28 września

2012 r., przy którym przekazano zapytanie panów

posłów: Arkadiusza Mularczyka i Andrzeja Roman-

ka, w sprawie likwidacji Laboratorium Analiz In-

strumentalnych wchodzącego w skład Oddziału La-

boratoryjnego Powiatowej Stacji Sanitarno-Epide-

miologicznej w Nowym Sączu, uprzejmie informuję,

co następuje.

Organizacja i ﬁnansowaniewojewódzkichipowia-

towych stacji sanitarno-epidemiologicznych z dniem

1 stycznia 2010 r. zostały wyłączone zarówno z kom-

petencji ministra zdrowia, jak i głównego inspektora

Główny inspektor sanitarny zgodnie z ustawą

zm.) ustala ogólne kierunki działania organów Pań-

stwowej Inspekcji Sanitarnej oraz koordynuje i nad-

zoruje działalność tych organów.

wódzki inspektor sanitarny jest organem rządowej

Równocześnie wojewoda, w stosunku do woje-

gicznej, posiada uprawnienia podmiotu tworzącego,

w rozumieniu przepisów ustawy o działalności lecz-

Zatem Powiatowa Stacja Sanitarno-Epidemiolo-

giczna w Nowym Sączu jest ﬁnansowana z części

łopolskiego.

Laboratorium Powiatowej Stacji Sanitarno-Epi-

demiologicznej w Nowym Sączu, jak panowie posło-

wie podkreślają, jako jednostka akredytowana pro-

wadzi badania w zakresie jakości zdrowotnej na wy-

sokim poziomie.

Z informacji uzyskanych jednak od dyrektora Po-

wiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w No-

wym Sączu wynika, że wskazana przez panów po-

słów komórka organizacyjna oddziału laboratoryjne-

477

go, jest likwidowana z powodu dekapitalizacji apara-

tury i wysokich kosztów najmu pomieszczeń.

W związku z brakiem w budżecie jednostki dodat-

kowych środków ﬁnansowychnaodtworzenieapara-

tury specjalistycznej Oddział Laboratoryjny Powia-

towej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w Nowym

Sączu będzie funkcjonował jedynie przy ul. Nawojow-

skiej 17a.

Podkreślenia wymaga, że efektywność działania

służb sanitarno-epidemiologicznych warunkowana

jest zachowaniem jej specjalistycznych zasobów ka-

drowych, co najmniej na dotychczasowym poziomie.

Uzyskanie dodatkowych środków ﬁnansowychna

funkcjonowanie w sposób komplementarny Oddziału

Laboratoryjnego Powiatowej Stacji Sanitarno-Epide-

optymalnym, jednak należy podkreślić, że wszystkie

niezbędne badania i pomiary będą kontynuowane

w ramach konsolidacji bazy laboratoryjnej.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Sławomir Neumann

Warszawa, dnia 30 października 2012 r.

Policji (2144)

wania dyscyplinarnego dotyczącego funkcjonariu-

szy Policji, uprzejmie przedstawiam następujące in-

formacje.

Problematyka dotycząca odpowiedzialności dys-

cyplinarnej policjantów została uregulowana w roz-

zwanej dalej „ustawą”.

Stosownie do art. 132 ust. 1 ustawy policjant od-

powiada dyscyplinarnie za popełnienie przewinienia

pliny służbowej lub nieprzestrzeganiu zasad etyki

zawodowej.

Jeżeli zachodzą wątpliwości co do popeł-

nienia przewinienia dyscyplinarnego, jego kwaliﬁka-

cji prawnej albo tożsamości sprawcy, przed wszczę-

ciem postępowania dyscyplinarnego przełożony dys-

cyplinarny zleca, zgodnie z art. 134i ust. 4 ustawy,

przeprowadzenie czynności wyjaśniających, które

należy ukończyć w terminie 30 dni.

Istotą wspomnianych czynności jest uzupełnienie

danych pozwalających na dokonanie oceny, czy dany

czyn wyczerpuje znamiona przewinienia dyscyplinar-

nego, uzyskanie informacji umożliwiających określe-

nie sprawcy czynu lub dokonanie właściwej kwaliﬁka-

cji prawnej przewinienia.

W toku czynności wyjaśnia-

jących nie wykonuje się natomiast czynności proceso-

wych zmierzających do ustalenia okoliczności popeł-

nienia przewinienia dyscyplinarnego, takich jak prze-

słuchanie świadków, które podejmowane są wyłącznie

w ramach postępowania dyscyplinarnego.

Jednocześnie należy wyjaśnić, że przeprowadze-

nie czynności wyjaśniających nie jest warunkiem

koniecznym do wszczęcia postępowania dyscyplinar-

nego, w przypadku bowiem, gdy przełożony dysponu-

je informacjami umożliwiającymi określenie czynu

oraz wskazanie jego kwaliﬁkacjiprawnej,przepro-

wadzenia tychże czynności nie powinno się zlecać.

W świetle art. 135a ustawy postępowanie dyscy-

plinarne prowadzi rzecznik dyscyplinarny, który sto-

sownie do art. 135e ustawy zbiera materiał dowodo-

wy i podejmuje czynności niezbędne do wyjaśnienia

sprawy, w tym m.in. przesłuchuje świadków.

Warto

ustawy obwinionego uważa się za niewinnego, dopó-

prawomocnym orzeczeniem.

W zakresie nieuregulowanym w ustawie o Policji

do postępowania dyscyplinarnego stosuje się odpowied-

dotyczące wezwań, terminów, doręczeń i świadków,

wych.

W postępowaniu dyscyplinarnym do świadków

nie stosuje się również art. 184 K.p.k. dotyczącego

wydawania postanowienia o zachowaniu w tajemni-

cy okoliczności umożliwiających ujawnienie tożsamo-

ści świadka (art. 135p ustawy o Policji).

Odnosząc się natomiast do kwestii wszczęcia po-

stępowania dyscyplinarnego i dokonania rozpytania

funkcjonariusza Policji będącego jednocześnie prze-

wodniczącym związku zawodowego przed wszczę-

ciem postępowania, należy wskazać, że działania

takie nie są sprzeczne z przepisami ustawy z dnia

Z ustaleń przeprowadzonych przez Komendę Głów-

ną Policji w przedmiotowej sprawie wynika, że zarzut

przedstawiony policjantowi wskazanemu w wystąpie-

niu był następstwem uzyskania informacji o opubli-

kowaniu na stronie internetowej komunikatu o treści

niezgodnej ze stanem faktycznym i nie miał związku

z działalnością policjanta w Niezależnym Samorząd-

nym Związku Zawodowym Policjantów w Gdańsku.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Michał Deskur

Warszawa, dnia 5 listopada 2012 r.

478

Odpowiedź

ministra sportu i turystyki

Sejm RP, przekazane pismem z dnia 28 września br.

(znak: SPS-024-2152/12) w sprawie paraolimpijc-

zyków uprzejmie informuję, co następuje.

Art. 11 ustawy o sporcie umożliwia organizacjom

niepełnosprawnych tworzenie polskich związków

sportowych, które uzyskują daleko idące uprawnie-

nia o charakterze organizacyjno-prawnym i ﬁnanso-

nież reprezentowania sportu w międzynarodowych

organizacjach sportowych.

zostały takie same jak w sporcie osób pełnospraw-

nych zasady ﬁnansowania sportu osób niepełno-

sprawnych: polskim związkom sportowym działają-

cym w sportach osób niepełnosprawnych i Polskiemu

Komitetowi Paraolimpijskiemu mogą być zlecane za-

dania publiczne, związane z przygotowywaniem ka-

dry narodowej do udziału w igrzyskach paraolimpij-

lub mistrzostwach Europy, z pominięciem otwartego

konkursu ofert.

przygotowań do igrzysk olimpijskich, igrzysk para-

olimpijskich, igrzysk głuchych, mistrzostw świata

resortowych znajduje się projekt rozporządzenia

w sprawie stypendiów sportowych dla członków ka-

dry narodowej, w którym zrównano kryteria i staw-

ki przyznawania stypendiów sportowych dla spor-

towców pełnosprawnych i niepełnosprawnych.

warunki przyznawania i wysokość świadczeń dla

olimpijczyków, paraolimpijczyków i sportowców głu-

chych.

Wysokość świadczenia olimpijskiego i para-

olimpijskiego wynosi obecnie 2483,77 zł.

W art. 34 ustawy o sporcie wprowadzono jedna-

kowe zasady przyznawania nagród pieniężnych i wy-

różnień dla sportowców pełnosprawnych i niepełno-

sprawnych za wybitne osiągnięcia sportowe.

W dniu

2 października 2012 r. zostało podpisane rozporzą-

dzenie ministra sportu i turystyki w sprawie okre-

ślenia rodzajów wyróżnień i wysokości nagród pie-

niężnych za wybitne osiągnięcia sportowe, zgodnie

z którym sportowcy pełnosprawni i niepełnosprawni

będą otrzymywać nagrody pieniężne na podstawie

tych samych kryteriów i w jednakowej wysokości.

Zgodnie z § 7 rozporządzenia, w konkurencjach

sportowych objętych programem igrzysk olimpij-

skich, igrzysk paraolimpijskich lub igrzysk głuchych

nagroda może być przyznana w wysokości:

1) za zajęcie w igrzyskach olimpijskich, igrzy-

a) pierwszego miejsca – do 14-krotności podstawy

ustalenia wysokości nagrody, o której mowa w art. 34

tj. 32 200 zł,

b) drugiego miejsca – do 10-krotności podstawy

(23 000 zł),

c) trzeciego miejsca – do 8-krotności podstawy

(18 400 zł),

2) za zajęcie w mistrzostwach świata:

a) pierwszego miejsca – do 12-krotności podstawy

(27 600 zł),

b) drugiego miejsca – do 9-krotności podstawy

(20 700 zł),

c) trzeciego miejsca – do 7-krotności podstawy

(16 100 zł),

3) za zajęcie w mistrzostwach Europy:

a) pierwszego miejsca – do 9-krotności podstawy

b) drugiego miejsca – do 5-krotności podstawy

(11 500 zł),

c) trzeciego miejsca – do 3-krotności podstawy

(6 900 zł),

4) za ustanowienie rekordu świata do 12-krotno-

ści podstawy.

Ponadto na podstawie § 14 powołanego rozporzą-

dzenia medaliści igrzysk paraolimpijskich w Londy-

nie oraz zawodnicy, którzy ustanowili na igrzyskach

rekordy świata i rekordy Europy, otrzymają nagrody

479

pieniężne zgodnie ze stawkami określonymi jak dla

zawodników pełnosprawnych:

1) za zajęcie pierwszego miejsca – do 14-krotności

podstawy (32 200 zł),

2) za zajęcie drugiego miejsca – do 11-krotności

podstawy (25 300 zł),

3) za zajęcie trzeciego miejsca – do 8-krotności

4) za ustanowienie rekordu świata – do 14-krot-

ności podstawy (32 200 zł),

5) za ustanowienie rekordu Europy – do 11-krot-

ności podstawy (25 300 zł).

Nagrody pieniężne zostaną wypłacone 37 para-

olimpijczykom w łącznej w kwocie 1 251 200 zł.

Na-

grody będą przyznawane w wysokości od 18 400 zł

do 75 325 zł (nagrody w kwocie: 75 325 zł – otrzyma

1 zawodnik, 64 400 zł – 3 zawodników, powyżej 50 000 zł

– 3 zawodników).

Jednocześnie informuję, że nagrody

dla medalistów igrzysk olimpijskich zostaną wypła-

cone w łącznej kwocie 262 000 zł, najwyższa kwota

nagrody to 32 200 zł.

Ad 2.

Na przygotowania i udział reprezentacji Pol-

ski w igrzyskach paraolimpijskich w Londynie Mini-

sterstwo Sportu i Turystyki przekazało w latach

tacji Polski w igrzyskach paraolimpijskich w Londy-

nie Ministerstwo Sportu i Turystyki przekazało Pol-

skiemu Komitetowi Paraolimpijskiemu środki Fun-

duszu Rozwoju Kultury Fizycznej w kwocie 1 200 000 zł

oraz środki budżetu państwa w kwocie 500 000 zł

(z przeznaczeniem m.in. na: koszty podróży krajo-

wych i zagranicznych, transport sprzętu, wyżywienie

i zakwaterowanie, wynagrodzenia trenerów, lekarzy,

ﬁzjoterapeutów, ubezpieczenia zawodników, zakup

sprzętu sportowego, lekarstw i odżywek).

określonych w szczególności w ustawie o sporcie, oraz

m.in. za tworzenie warunków dla rozwoju sportu wy-

czynowego, a w szczególności przygotowań narodo-

wych reprezentacji do imprez najwyższej rangi.

Do

zadań ministra sportu i turystyki nie należy jednak

poszukiwanie sponsorów dla kadr narodowych, za-

równo osób pełnosprawnych, jak i niepełnospraw-

nych, jak również zlecanie takich działań.

Działania

te przynależą do zadań polskich związków sporto-

wych, Polskiego Komitetu Olimpijskiego, Polskiego

działających w sporcie.

Ad 3.

Minister sportu i turystyki dostrzega pro-

alizowania przez Telewizję Polską SA misji publicz-

nej (stanowiących załącznik do uchwały Zarządu

sów określających m.in. że: szczególne miejsce

w programach TVP zajmuje rywalizacja sportowa

osób niepełnosprawnych (pkt 86), misja Telewizji

niepełnosprawnych, dotychczasowe działania na

niepełnosprawnych w mediach publicznych nie przy-

noszą oczekiwanych efektów.

Jako minister sportu

stawicielami mediów apelowałam o zwiększenie za-

interesowania mediów współzawodnictwem spor-

towców niepełnosprawnych.

Minister sportu i turystyki posiada jednak ogra-

niczone możliwości wpływu na zakres informowania

nych.

Organem właściwym w sprawach radiofonii

z późn. zm.).

Krajowa rada sprawuje nadzór nad re-

oraz w zasadach realizowania przez Telewizję Polską

SA misji publicznej.

Wyrażam przekonanie, że w związku ze zmianą

postrzegania sportu osób niepełnosprawnych, jaka

następuje po igrzyskach paraolimpijskich w Londy-

nie, zmieni się odniesienie do niego mediów publicz-

nych i sport ten zajmie właściwe miejsce w przeka-

zach medialnych.

Ad 4.

Ministerstwo Sportu i Turystyki doﬁnan-

ﬁnansowaniezadańzobszarusportuosóbniepełno-

sprawnych w 2012 r. wynosi obecnie 25 796 000 zł,

sportu wyczynowego – 12 294 000 zł.

W 2011 r. na

realizację powyższych zadań przeznaczono 25 425 000 zł.

W porównaniu do roku ubiegłego w 2012 r. zwiększo-

no środki funduszu o 371 000 zł.

Sport wyczynowy osób niepełnosprawnych doﬁ-

nansowywany jest ponadto ze środków budżetu pań-

W 2012 r. na realizację zadań związanych z przygo-

towaniami kadry narodowej osób niepełnosprawnych

do udziału w igrzyskach paraolimpijskich, igrzy-

stwach Europy przeznaczono ze środków budżetu

państwa 5 310 786 zł.

Środki budżetu stanowią sta-

bilne źródło doﬁnansowaniaprzygotowańkadryna-

rodowej osób niepełnosprawnych.

480

Ad 5.

Przedmiotem szczególnej troski minister

sportu i turystyki jest, aby sport osób niepełnospraw-

nych był traktowany na równi ze sportem osób peł-

nosprawnych i zajął właściwe miejsce w przestrzeni

społecznej.

Wyrazem uznania znaczenia sportu pa-

raolimpijskiego był udział podsekretarza stanu w Mi-

nisterstwie Sportu i Turystyki, pana Jacka Foksa,

w dniu 24 sierpnia br. w uroczystości wręczenia no-

minacji paraolimpijskich członkom polskiej reprezen-

tacji, udającym się na paraolimpiadę w Londynie.

W dniach 6–8 września br. minister sportu i turysty-

ki obserwowała starty polskich paraolimpijczyków

w Londynie oraz spotkała się z nimi w wiosce para-

olimpijskiej.

Przedstawiciele Ministerstwa Sportu

i Turystyki brali udział w powitaniu powracającej

z paraolimpiady reprezentacji.

14 września br. mini-

ster sportu i turystyki zaprosiła medalistów igrzysk

olimpijskich i paraolimpiady oraz ich trenerów na

uroczyste spotkanie.

Pod koniec listopada br. plano-

wane jest zorganizowanie uroczystej gali dla uczest-

ników igrzysk paraolimpijskich w Londynie.

Ad 6.

Ministerstwo Sportu i Turystyki rozważa

wprowadzenie innego trybu ﬁnansowaniaprzygoto-

wań, zarówno do igrzysk olimpijskich, jak i igrzysk

paraolimpijskich, opartego o zasady zarządzania pro-

jektowego.

Z wyrazami szacunku

Minister

Joanna Mucha

w sprawie realizacji świadczeń

SPS-024-2154/12, w sprawie realizacji świadczeń

spicyjnej uprzejmie proszę o przyjęcie poniższych wy-

Uprzejmie informuję, iż wykaz oraz warunki re-

alizacji świadczeń gwarantowanych z zakresu opie-

poz. 1138, z późn. zm., dalej tzw. rozporządzenie

koszykowe).

Zgodnie z § 4 ww. aktu prawnego świadczenia

1) stacjonarnych – w hospicjum stacjonarnym lub

oddziale medycyny paliatywnej,

2) domowych – w hospicjum domowym dla doro-

3) ambulatoryjnych – w poradni medycyny palia-

tywnej.

Jak zatem wynika z powyższych informacji, w ak-

tualnym stanie prawnym w warunkach domowych

realizowane są świadczenia z przedmiotowego zakre-

su.

Powyższa forma opieki domowej pełni bardzo

istotną funkcję w omawianym zakresie.

Z przekazanych przez Narodowy Fundusz Zdro-

wia danych (stan na 14 marca 2012 r.) wynika, że

liczba świadczeniodawców realizujących świadczenia

w opiece paliatywnej i hospicyjnej w 2010 r. wynosiła:

w hospicjum domowym – 277 świadczeniodawców

(wartość umów 124 448 081 zł), w hospicjum domo-

wym dla dzieci – 41 świadczeniodawców (wartość

umów 16 945 761 zł).

Natomiast w 2011 r. liczba

świadczeniodawców kształtowała się następująco:

w hospicjum domowym – 324 świadczeniodawców

(wartość umów 130 705 968 zł), w hospicjum domo-

umów 19 502 252 zł).

Ponadto uprzejmie informuję,

iż w 2010 r. udzielono świadczeń w hospicjum domo-

wym 43 320 pacjentom, zaś w hospicjum domowym

dla dzieci – 1107 pacjentom.

Odpowiednio w 2011 r.

– 46 056 i 1312 pacjentom.

Odpowiadając na pierwsze pytanie, uprzejmie

informuję, iż warunki i wykaz świadczeń realizowa-

nych z zakresu opieki paliatywnej i hospicyjnej zo-

stały określone w wyżej wspomnianym rozporzą-

dzeniu koszykowym.

Zatem ewentualne wprowa-

dzenie standardów opieki nad osobami korzystają-

cymi ze świadczeń opieki hospicyjnej i paliatywnej

w aktualnym stanie prawnym nie powinno kolido-

wać z tym samym obszarem zagadnień co rozporzą-

dzenie koszykowe.

Aktualnie priorytetem w zakre-

uregulowanie prawne wykazu i warunków udziela-

nia świadczeń gwarantowanych zawartych w rozpo-

rządzeniu koszykowym, a co za tym idzie, przygoto-

wanie projektu obszernej nowelizacji i poddanie go

procedurze legislacyjnej.

Wcześniejsze prowadzenie

prac nad projektem standardów w omawianym za-

kresie jest bezzasadne.

W odpowiedzi na pytanie drugie dotyczące wyso-

kości stawek poszczególnych świadczeń z zakresu

runkach domowych, poniżej przedstawiam zbiorczą

informację odnośnie do średniej ceny zakresu w la-

tach 2010–2012 (stan na dzień 21 sierpnia 2012 r.)

w hospicjum domowym dla dorosłych i hospicjum do-

mowym dla dzieci.

481

Hospicjum domowe

Tab. 1

2010 r. 2011 r. 2012 r.

Nazwa OW NFZ

Średnia

cena

zakresu

(w zł)

Średnia

cena

zakresu

(w zł)

Średnia

Dolnośląski OW NFZ 47 46 47

Kujawsko-Pomorski OW NFZ 41 41 41

Lubelski OW NFZ 40 40 40

Lubuski OW NFZ 37 38 37

Łódzki OW NFZ 41 41 42

Małopolski OW NFZ 40 41 41

Mazowiecki OW NFZ 40 40 40

Opolski OW NFZ 43 43 43

Podkarpacki OW NFZ 50 48 48

Podlaski OW NFZ 37 37 37

Pomorski OW NFZ 34 42 42

Śląski OW NFZ 45 45 45

Świętokrzyski OW NFZ 38 39 39

Warmińsko-Mazurski OW NFZ 36 40 40

Wielkopolski OW NFZ 48 48 47

Zachodniopomorski OW NFZ 42 42 42

Razem 41 42 42

W latach 2010–2012 (stan na dzień 21 sierpnia

2012 r.) w zasadzie nie odnotowano wzrostu średniej

ceny osobodnia dla wszystkich województw.

W więk-

szości województw wysokość stawki osobodnia w la-

tach 2010–2012 pozostała na niezmienionym pozio-

mie.

Natomiast istotna zmiana wysokości stawki oso-

bodnia w powyższych latach miała miejsce w Pomor-

skim OW NFZ, z 34 zł w 2010 r. do 42 zł w 2012 r.

Hospicjum domowe dla dzieci

Tab. 2

2010 r. 2011 r. 2012 r.

Dolnośląski OW NFZ 87 87 87

Kujawsko-Pomorski OW NFZ 75 75 75

Lubelski OW NFZ 75 75 75

Lubuski OW NFZ - 72 72

Łódzki OW NFZ 69 69 75

Małopolski OW NFZ 65 66 66

Mazowiecki OW NFZ 75 74 74

Opolski OW NFZ 75 75 75

Podkarpacki OW NFZ 83 83 83

Podlaski OW NFZ 68 69 73

Pomorski OW NFZ 55 65 65

Śląski OW NFZ 85 85 85

Świętokrzyski OW NFZ 72 75 75

Warmińsko-Mazurski OW NFZ 55 65 70

Wielkopolski OW NFZ 82 82 82

Zachodniopomorski OW NFZ 78 78 78

Razem 73 75 76

Uprzejmie informuję, iż jak wynika z powyższych

danych, w latach 2010–2012 (stan na dzień 21 sierp-

nia 2012 r.) średnia cena osobodnia dla wszystkich

województw wzrosła o 3 zł.

W 2012 r. najniższa staw-

ka ceny osobodnia w hospicjum domowym dla dzieci

kształtuje się na poziomie 65 zł w Pomorskim OW

NFZ, najwyższa zaś na poziomie 87 zł w Dolnoślą-

skim OW NFZ.

Istotna zmiana wysokości stawki oso-

wództwie warmińsko-mazurskim, z 55 zł (2010 r.) do

70 zł (2012 r.).

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Igor Radziewicz-Winnicki

(2156)

pytanie pani poseł Krystyny Łybackiej (pismo nr SPS-

w Chicago, uprzejmie informuję.

Nowelizacja rozporządzenia ministra edukacji na-

rodowej z dnia 23 sierpnia br. w sprawie organizacji

bywających za granicą zawiera zapis zwiększający

minimalną liczbę uczniów wymaganą do funkcjono-

wania szkolnego punktu konsultacyjnego (SPK) do

co najmniej 50, wprowadzając jednocześnie roczny

okres dostosowawczy.

Odnosząc się w tym kontekście

do szczegółowych pytań pani poseł, chciałabym po-

informować, że w ramach tej zmiany przepisów nie

ma planów likwidacji SPK przy Konsulacie General-

nym RP w Chicago.

Wyjaśniając jednak szerzej przyczyny wprowa-

dzanej reformy, chciałabym potwierdzić, że istotnie

resort edukacji pracuje nad wprowadzeniem zmian

merytorycznych, które doprowadzą do usprawnienia

systemu kształcenia dzieci polskich za granicą, przy

jednoczesnej racjonalizacji wydatkowania środków

budżetowych na ten cel.

Reforma jednak będzie roz-

łożona w czasie i nie doprowadzi w żadnym przypad-

ku do likwidacji istniejących form nauczania, bez

opracowania form alternatywnych.

Ponadto Mini-

sterstwo Edukacji Narodowej zapewnia, że wszystkie

zmiany będą konsultowane z zainteresowanymi śro-

482

dowiskami.

Ministerstwo Spraw Zagranicznych za-

mierza ten proces wspomagać.

Taka idea przyświe-

cała powstaniu zapisu w „Planie współpracy z Po-

raniu tworzenia nowych miejsc nauczania języka

polskiego oraz uspołeczniania szkolnych punktów

konsultacyjnych.

Konieczność reformy wynika z tego, że koncepcja

szkolnych punktów konsultacyjnych powstała w okre-

sie, gdy tylko nieliczni obywatele polscy, delegowani

przez państwo do pracy za granicą, mogli liczyć na

dostęp swoich dzieci do polskiej edukacji.

W dzisiej-

szej, diametralnie zmienionej rzeczywistości, gdy za

granicą przebywa już ponad milion obywateli pol-

skich, utrzymywanie i ﬁnansowaniemodelunaucza-

nia w niezmienionym stanie stwarza krzywdzącą

dysproporcję.

Wynika ona z tego, że SPK pochłania-

ją 90% środków przeznaczanych przez państwo na

wspieranie oświaty za granicą, podczas gdy naukę

pobiera w nich zaledwie 10% dzieci i młodzieży.

Tym-

czasem pozostałe placówki oświatowe, m.in. grupu-

jące dzieci ponadmilionowej społeczności polskich

emigrantów, nie mają pomocy i dostępu do polskiej

oświaty.

W efekcie takiej sytuacji osoby te albo de-

cydują się na samodzielne organizowanie i ﬁnanso-

wanie potrzeb edukacyjnych dzieci, albo też w ogó-

le z nauki rezygnują.

Wywołuje to uzasadnione pro-

testy i sprzeciwy tych, którzy także chcieliby, aby

ich dzieci miały zapewniony dostęp do polskiej

oświaty, a którym nie można pomóc z powodu ogra-

niczonej ilości polskich środków publicznych.

W tej

sytuacji jedynym logicznym i sprawiedliwym roz-

wiązaniem staje się konieczność maksymalnej ra-

cjonalizacji wydatkowania przeznaczonych na ten

cel środków budżetowych na rzecz objęcia naucza-

niem języka ojczystego jak największej liczby

uczniów polskiego pochodzenia.

Zmierza ku temu

decyzja resortu edukacji o stopniowym dostosowa-

niu istniejących obecnie form nauczania języka pol-

skiego za granicą, jakimi są: szkoły społeczne przy

organizacjach polonijnych, szkolne punkty konsul-

tacyjne przy placówkach dyplomatycznych RP, na-

uczanie języka polskiego w lokalnych systemach

specyﬁcznychwarunkówlokalnych.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 30 października 2012 r.

czych w Jarosławiu i Rzeszowie, znak: SPS-024-2157/

cje przekazane przez Zarząd Karpackiej Spółki Ga-

aspekt związany z optymalizację zasobów majątko-

funkcjonowania na nowotworzonym zliberalizowa-

pracowników administracyjnych, zatrudnionych obec-

(OZG) w Jarosławiu, pozwoli uzyskać oszczędności

w działalności operacyjnej spółki, wynikające z re-

sługi klientów.

Za połączeniem OZG Jarosław z OZG

Rzeszów przemawia również fakt, że są to oddziały

prowadzące działalność na terenie tego samego wo-

jewództwa i odległość obecnych siedzib oddziałów

(Rzeszowa i Jarosławia) jest niewielka (ok. 55 km),

pracy w nowym połączonym oddziale.

Niezależnie od

gazowniczych w KSG pod względem:

— wolumenu dystrybuowanego gazu (Jarosław

– najmniejsze, obok ZG Tarnów, pod względem

tys. km

2

, Rzeszów 4.398,9 tys. km

2

).

Po połączeniu zakładów gazowniczych terenowe

483

Analiza funkcjonowania jednostek terenowych (rejon

uciążliwości związanych z dojazdem do nowego miej-

sca pracy.

Jednocześnie należy podkreślić, że podejmowa-

nie działań mających na celu ograniczenie kosztów

zatrudnienia dla pracowników, których te zmiany

dotyczą.

getyki, w konsekwencji ponoszonych przez odbiorców

Podsekretarz stanu

Urszula Pasławska

9 października br., przy którym przesłane zostało

zapytanie pani poseł Ewy Kołodziej w sprawie zrów-

nania wysokości rent specjalnych dla wdów górni-

czych do wysokości rent rodzinnych oraz przyznania

nia, uprzejmie informuję, co następuje.

nych, w której uregulowane zostały zasady przecho-

dzenia na rentę rodzinną w zreformowanym syste-

mie emerytalno-rentowym.

Przepisami tej ustawy

realizowana jest generalna zasada równego trakto-

wania wszystkich ubezpieczonych płacących jedna-

kową składkę na ubezpieczenie rentowe.

Respekto-

wanie tej zasady znalazło wyraz w ujednoliceniu

warunków przyznawania i obliczania renty rodzin-

nej dla wszystkich ubezpieczonych.

Regulacje wpro-

wadzone od 1999 r. nie przewidują preferencyjnych

warunków przechodzenia na rentę rodzinną dla

żadnej grupy społecznej.

Zasady przyznawania i ﬁnansowaniaświadczeń

specjalnych dla osób, które nie spełniają warunków

do świadczeń z ubezpieczenia społecznego, określają

przepisy art. 82–84 ww. ustawy emerytalnej.

Przepis art. 82 tej ustawy stanowi, że prezes Rady

Natomiast w świetle przepisu art. 83 ustawy ubez-

pieczonym oraz pozostałym po nich członkom rodziny,

ją warunków wymaganych w ustawie do uzyskania

nym i nie mają niezbędnych środków utrzymania, pre-

zes ZUS może przyznać w drodze wyjątku świadczenia

czeń przewidzianych w ustawie.

Ustawodawca upoważnił zatem prezesa Rady Mi-

nistrów i prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych

do podejmowania decyzji o przyznaniu świadczeń

specjalnych i w drodze wyjątku, zaś takiego upoważ-

nienia do udzielania świadczeń na warunkach spe-

cjalnych nie otrzymał minister ﬁnansów.

Przyznawanie świadczeń przez prezesa Rady Mi-

nistrów i prezesa ZUS następuje w drodze suweren-

nych decyzji podejmowanych na podstawie upoważ-

Zgodnie z obowiązującymi przepisami świadcze-

nia te wypłacane są przez ZUS i ﬁnansowanezbu-

dżetu państwa.

Wypłata tych świadczeń przez ZUS

odbywa się zatem na koszt budżetu państwa i w ża-

den sposób realizacja tego zadania przez ZUS nie

uszczupla środków ze składek na wypłaty świadczeń

z ubezpieczeń społecznych.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 29 października 2012 r.

484

Odpowiedź

(2161)

z dnia 9 października br., nr SPS-024-2161/12, przy

którym przekazano zapytanie pana posła Ryszarda

tów usuwania skutków powodzi w powiecie lwówec-

kim, uprzejmie informuję.

mach subwencji ogólnej tworzona jest rezerwa prze-

znaczona dla jednostek samorządu terytorialnego.

ust. 4 pkt 1 ww. ustawy, tworzą podlegające zwroto-

wi do budżetu państwa nienależnie otrzymane kwo-

ty subwencji ustalonej na rok budżetowy oraz nieroz-

dzielone środki części równoważącej subwencji ogól-

nej dla gmin.

Omawianą rezerwą dysponuje minister

właściwy do spraw ﬁnansówpublicznychwporozu-

mieniu z reprezentacją jednostek samorządu teryto-

rialnego.

podziału rezerwy subwencji ogólnej będą ustalane

wspólnie ze stroną samorządową Komisji Wspólnej

kryteriów minister ﬁnansówdokonapodziałuśrod-

ków rezerwy i poinformuje jednostki samorządu te-

rytorialnego, które będą spełniały te kryteria, o wy-

sokości środków przyznanych z omawianej rezerwy.

jest rezerwa celowa na ﬁnansowanielubdoﬁnanso-

wanie zadań z zakresu przeciwdziałania i usuwania

skutków klęsk żywiołowych.

W roku 2012 zaplanow-

na została kwota w wysokości 1 422 627 tys. zł.

Pod-

ział środków z tej rezerwy jest dokonywany przez

ministra ﬁnansównawnioskiwłaściwegowsprawach

przeciwdziałania i usuwania skutków klęsk żywi-

ołowych ministra administracji i cyfryzacji, do któ-

rego występują poszczególni dysponenci części budże-

towych.

Minister administracji i cyfryzacji decyduje o za-

kresie podziału i dystrybucji środków rezerwy na

konkretne zadania związane z usuwaniem skutków

powodzi.

W roku 2012 minister ﬁnansówudzieliłpowiatowi

lwóweckiemu i gminom położonym na terenie powia-

tu zapewnienia doﬁnansowaniazbudżetupaństwa

realizacji zadań związanych z usuwaniem skutków

powodzi na kwotę 8 078 000,00 zł, w tym dla powia-

tu lwóweckiego na kwotę 6 000 000,00 zł.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 2 listopada 2012 r.

-2162/12) dotyczącego zapytania posła na Sejm RP

dzenia przez Policję rzeszowską dochodzenia doty-

czącego wypadku drogowego ze skutkiem śmiertel-

nym uprzejmie informuję, że w przedmiotowej spra-

wie przeprowadzono czynności wyjaśniające zmierza-

jące do weryﬁkacjizarzutówkierowanychpodadre-

sem funkcjonariuszy Policji w Rzeszowie.

Z informacji przekazanych przez Komendę Głów-

ną Policji wynika, że w dniu 8 września 2012 r.

w Rzeszowie miał miejsce wypadek drogowy z udzia-

łem dwóch pojazdów.

O zaistniałym zdarzeniu dyżur-

ny Komendy Miejskiej Policji (KMP) w Rzeszowie

poinformowany został przez patrol Policji, jak rów-

nież przez dyspozytora pogotowia ratunkowego.

Dy-

żurny KMP w Rzeszowie wysłał niezwłocznie na

miejsce zdarzenia funkcjonariuszy Wydziału Ruchu

Drogowego (WRD) KMP w Rzeszowie.

Należy wskazać, że na skutek wypadku z obraże-

niami ciała do szpitala zostali przewiezieni wszyscy

podróżujący jednym z samochodów.

W ramach czynności wyjaśniających ustalono, że

szpital o śmierci jednej z osób uczestniczącej w ww.

wypadku powiadomił Prokuraturę Rejonową dla mia-

sta Rzeszów.

Powyższa informacja nie została prze-

kazana do KMP w Rzeszowie.

Jednocześnie pragnę poinformować, że w dniu

w Rzeszowie zgłosili się rodzice uczestnika wypadku,

informując, że ich syn w wyniku odniesionych obra-

żeń ciała zmarł w szpitalu.

W Wydziale Ruchu Drogowego KMP w Rzeszo-

wie rodzice zmarłego zostali poinformowani przez

specjalistę Zespołu ds. Przestępstw w Ruchu Dro-

gowym WRD o dokładnym miejscu wypadku oraz

485

że miejsce zdarzenia rejestrowane jest przez kame-

ry monitoringu.

Należy zaznaczyć, że funkcjonariusz ten nie był

referentem sprawy (to zadanie zostało wyznaczone

później innemu policjantowi).

Dodatkowo należy wskazać, że czynność okazania

zwłok i przesłuchanie w charakterze świadka po-

krzywdzonego ojca zmarłego mężczyzny przeprowa-

dziła inna policjantka, z uwagi na fakt skierowania

referenta sprawy do obsługi kolejnego wypadku dro-

gowego.

Z ustaleń wynika, że prowadzący sprawę skontak-

tował się z rodzicami zmarłego.

Ojciec zmarłego zo-

stał poinformowany o tym, że w związku z posiada-

nym statusem pokrzywdzonego w sprawie ma prawo

wania, z czego w późniejszym czasie pokrzywdzony

skorzystał.

stępowania znajdują się m.in. dokumenty wskazują-

ce uczestników zdarzenia, jak również osoby kieru-

jące pojazdami biorącymi udział w zdarzeniu.

W przedmiotowej sprawie w dniu 10 września

2012 r. prokurator Prokuratury Rejonowej dla mia-

sta Rzeszów wydał postanowienie o wszczęciu śledz-

twa z art. 177 § 2 Kodeksu karnego, zarządzając po-

wierzenie śledztwa w całości KMP w Rzeszowie.

Jed-

nakże w dniu 19 września 2012 r. akta postępowania

zostały przesłane do Prokuratury Rejonowej dla mia-

sta Rzeszów z wnioskiem o wyłączenie KMP w Rze-

szowie z dalszego prowadzenia śledztwa i przekaza-

nie przedmiotowej sprawy innej jednostce Policji

z uwagi na fakt, że kierujący jednym z samochodów

okazał się synem policjanta podkarpackiej Policji.

Należy podkreślić, że od dnia 19 września 2012 r.

akta sprawy pozostają w wyłącznej dyspozycji proku-

ratury, która zleca WRD KMP w Rzeszowie wykonanie

wskazanych przez siebie czynności procesowych.

Zgodnie z art. 297 Kodeksu postępowania karne-

go celem postępowania przygotowawczego jest m.in.

ustalenie sprawcy przestępstwa.

W przedmiotowej

sprawie nie przedstawiono jeszcze żadnej osobie za-

rzutu spowodowania czy też przyczynienia się do za-

istnienia wypadku drogowego.

Wyżej wskazane usta-

lenie będzie wynikiem przeprowadzonego w przed-

miotowej sprawie postępowania przygotowawczego.

W odniesieniu do kwestii braku informacji o ana-

lizowanym zdarzeniu na stronach internetowych

KMP w Rzeszowie w ramach czynności wyjaśniają-

cych ustalono, że wpis dokonany przez dyżurnego

WRD KMP w Rzeszowie w Krajowym Systemie In-

formacyjnym Policji (KSIP) wskazywał, że uczestni-

cy zdarzenia z obrażeniami ciała zostali przewiezieni

do szpitala.

Przedmiotowy wpis nie zawierał infor-

macji, iż skutkiem wypadku był zgon jednego z uczest-

ników zdarzenia.

Brak późniejszego uzupełnienia KSIP o wskaza-

nie śmiertelnego następstwa ww. wypadku w konse-

kwencji spowodował, że w biuletynie KSIP nie zna-

lazły się dane uzasadniające umieszczanie informacji

o wymienionym zdarzeniu na stronach interneto-

wych Komendy Wojewódzkiej Policji oraz Komendy

Miejskiej Policji w Rzeszowie.

Pragnę poinformować,

że w związku z powyższym podjęte zostaną działania

zmierzające do uniknięcia analogicznych nieporozu-

mień w przyszłości.

Jednocześnie należy wskazać, że w przedmiotowej

sprawie przeprowadzono analizę materiałów praso-

wych, jakie ukazały się w związku z powyższym zda-

rzeniem drogowym.

Zgodnie z informacjami przeka-

zanymi przez Komendę Główną Policji rzecznik pra-

sowy KMP w Rzeszowie zaprzeczył, by kiedykolwiek

udzielał przedstawicielom środków masowego prze-

kazu wskazanych w wystąpieniu informacji.

Ponadto z uwagi na fakt, że oﬁarawskazanego

wypadku drogowego nie zginęła na miejscu zdarze-

nia, lecz zmarła w szpitalu w wyniku doznanych

obrażeń ciała, brak jest podstaw do wskazania in-

nych procedur związanych z zabezpieczeniem śla-

dów i dowodów przestępstwa niż te, które zostały

przeprowadzone w związku z wymienionym zdarze-

niem drogowym.

Przedstawiając powyższe, pragnę wskazać, że zgod-

Główną Policji dokonane w sprawie ustalenia nie po-

twierdziły wyrażonej w wystąpieniu tezy na temat

sposobu prowadzenia postępowania przez Policję rze-

szowską.

Również Prokuratura Rejonowa dla miasta Rzeszów,

nadzorująca czynności wykonywane w danej sprawie

przez Komendę Miejską Policji w Rzeszowie, nie zgłosiła

zastrzeżeń co do prawidłowości czynności procesowych

realizowanych przez powyższą jednostkę.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Michał Deskur

w sprawie niezapłacenia faktur ﬁrmie

-2165/12, przy którym przekazano zapytanie pana

posła Stanisława Szweda w sprawienie zapłacenia

faktur ﬁrmieMostmarSA,podwykonawcybudowy

486

drogi S69 na odcinku Bielsko-Biała – Żywiec, uprzej-

mie przekazuję następujące wyjaśnienia.

Odcinek 15,5 km drogi ekspresowej z Bielska-Bia-

łej do Żywca budowany jest przez konsorcjum skła-

dające się z 3 ﬁrm:Polimex-MostostalSA,słowacki

Doprastav a.s. oraz Mostmar SA.

Zgodnie z umową

o zawiązaniu konsorcjum liderem projektu jest ﬁrma

Polimex-Mostostal SA.

Od września 2012 r. roboty mostowe na kontrak-

cie zostały wstrzymane z uwagi na zaprzestanie pro-

wadzenia robót budowlanych przez spółkę Mostmar

SA z Zarzecza.

Przyczyną zaistniałej sytuacji jest zła

sytuacja ﬁnansowa lidera konsorcjum, ﬁrmy Poli-

mex-Mostostal SA, w wyniku której nastąpiło wstrzy-

manie płatności przez lidera konsorcjum na rzecz

ﬁrmyMostmarSA.

WładzespółkiMostmarSApo-

informowały, że zamierzają złożyć do sądu wniosek

o ogłoszenie upadłości.

Wyjaśniam, iż wynagrodzenie za wykonane prace

zgodnie z podpisaną umową GDDKiA przekazuje li-

derowi konsorcjum, a więc spółce Polimex-Mostostal

SA, która zobowiązana jest rozliczać się z partnerami

konsorcjum oraz innymi współpracującymi na budo-

wie ﬁrmami.

Zakresrobótobecniewykonywanyprzez

ﬁrmęMostmarSAzgodniezumowąkonsorcjumpo-

winni przejąć partnerzy konsorcjum solidarnie odpo-

wiadający za realizowany kontrakt.

Informuję ponad-

to, iż umowa o związaniu konsorcjum powinna szcze-

gółowo regulować kwestie wypłaty wzajemnych należ-

ności między uczestnikami projektu.

Jednocześnie wyjaśniam, iż zgodnie z deklaracjami

kierownictwa ﬁrmPolimex-MostostalSAiDoprastav

a.s. wykonawca zamierza dokończyć tę inwestycję.

Obecnie trwają uzgodnienia dotyczące uprawnień

wykonawcy do przedłużenia terminu na ukończenie

ww. kontraktu.

W związku z zaistniałą sytuacją szacuje się, że

oddanie inwestycji do użytku nastąpi do września

2013 r.

Z poważaniem

Warszawa, dnia 29 października 2012 r.

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pi-

-2167/12 (data wpływu: 11 października 2012 r.), przy

wyjaśniam, co następuje.

Odnosząc się do problematyki organizacji małych

gier i są to m.in.:

grane rzeczowe,

sowego, uprzejmie wyjaśniam, że w chwili obecnej

z gry, jest jednym z ustawowych warunków przy

wi urzędu celnego.

487

szenie według zasad urządzania małych loterii fan-

towych i gry bingo fantowe jest bardzo pracochłonne,

o grach hazardowych przeprowadzonej w 2011 r.

loterii fantowych odnotowano wzrost zainteresowania

stra ﬁnansówwynika,żeod14lipca2011r.,tj.od

szeń urządzania małych loterii fantowych, zaś

konieczność zgłaszania do urzędu celnego opisanych

w interpelacji imprez, których celem nie jest osią-

gnięcie zysku z prowadzonych gier, stwierdzam, iż

wie o grach hazardowych.

Jednakże odrębną kwe-

grody na zasadzie przypadkowości (losowanie).

Wów-

czas o kwaliﬁkacjidanegoprzedsięwzięciadecyduje

ocena jego zasad w świetle ustawowej deﬁnicjipo-

szczególnych rodzajów działalności objętej rygorami

słanki deﬁnicjiloteriipromocyjnej,aniejakipodmiot

je organizuje.

Odnosząc się natomiast do pytania dotyczącego

sposobu dokonywania zgłoszenia loterii, w której nie

występuje dochód z gry, w związku z tym nie ma

możliwości przeznaczenia go na realizację celów spo-

łecznie użytecznych, uprzejmie wyjaśniam, że usta-

wa o grach hazardowych przewiduje również inne

formy urządzania loterii, w których nie występuje

przesłanka przeznaczenia dochodu z gry na ww. cele,

np. loterie promocyjne.

Zgodnie z ww. deﬁnicją tej

(art. 2 ust. 1 pkt 10 ustawy).

Stosownie do art. 7 ust. 1

rii promocyjnych wymaga uzyskania zezwolenia wła-

ściwego dyrektora izby celnej.

Odnosząc się natomiast do pytań (nr 3 i 4) doty-

czących możliwości zmiany przepisów ustawy o grach

hazardowych w zakresie uproszczenia procedur re-

jestracyjnych bądź wyłączenia od jej stosowania im-

prez, których celem nie jest osiągnięcie zysku z pro-

wadzonych gier, uprzejmie wyjaśniam, iż funkcjono-

wanie obowiązujących regulacji jest monitorowane

zardowych problematyka ta będzie przedmiotem od-

powiednich analiz.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

sekretarza stanu

(2168)

Pani Marszałek!

Odpowiadając na zapytanie pana

Marka Polaka, posła na Sejm Rzeczypospolitej Pol-

skiej, w sprawie utrzymania w Wadowicach oddziału

siennictwa w Krakowie, przesłaną przy piśmie Mar-

-2168/12, z dnia 9 października 2012 r., przedsta-

wiam następujące wyjaśnienia.

i Nasiennictwa, jest szczególnie zainteresowane jej

prawidłowym działaniem.

Organami wykonującymi

twa;

2) wojewoda, przy pomocy wojewódzkiego inspek-

nictwa, ma na celu obniżenie kosztów jej działalności

i zwiększenie efektywności realizowanych zadań.

488

cych się w zasobach Skarbu Państwa, co umożliwi

znaczne ograniczenie kosztów stałych.

Oddział Wo-

nictwa w Wadowicach funkcjonuje obecnie w wyna-

jętych pomieszczeniach, generując znaczne koszty

wojewoda małopolski w porozumieniu z wojewódz-

kim inspektorem ochrony roślin i nasiennictwa

w Krakowie oraz głównym inspektorem ochrony ro-

ślin i nasiennictwa zaplanował konsolidację oddzia-

łów w Oświęcimiu i Wadowicach.

nowo powstały oddział, działający w trzech powiatach

o podobnej strukturze rolnej sprosta zadaniom i nie

spodarstw rolnych zmiana siedziby nie będzie miała

większego znaczenia, ponieważ to państwowi inspek-

torzy przyjeżdżają do gospodarstwa.

Tak więc zmia-

ny organizacyjne w połączeniu ze sprawnym działa-

niem państwowych inspektorów zaspokoją potrzeby

dukcją roślinną.

W związku z obawą pana posła, wyrażoną w in-

terpelacji, o zachowanie przez powiat wadowicki sta-

tusu powiatu wolnego od raka ziemniaka pragnę

wickiego zostanie w pełni zachowane i będzie wyko-

nywane przez pracowników powiększonego oddziału

w Oświęcimiu.

w restrukturyzowanych oddziałach, informuję, że

Dlatego zgodnie informacjami uzyskanymi w trakcie

łopolskim, który odpowiedzialny jest za politykę ka-

drową inspekcji na tym terenie, planowana konsoli-

dacja pozwoli ograniczyć koszty oraz wpłynie na bar-

dziej efektywne zarządzanie zasobami ludzkimi i re-

alizację zadań merytorycznych, a także nie będzie

że ze względu na liczne korzyści wynikające z zapro-

ponowanych zmian nie zachodzi obawa niewłaściwej

jewódzki Inspektorat Ochrony Roślin i Nasiennictwa

w Krakowie.

-2168/12) dotyczącego zapytania posła na Sejm RP

wicach Oddziału Wojewódzkiego Inspektoratu Ochro-

zgodnie z danymi uzyskanymi od dyrektora general-

nego Małopolskiego Urzędu Wojewódzkiego w Kra-

kowie w woj. małopolskim trwa aktualnie restruk-

turyzacja administracji zespolonej, w tym inspekcji

ochrony roślin i nasiennictwa, mająca na celu opty-

malizację kosztów jej działalności i zwiększenie efek-

tywności realizowanych zadań.

W odniesieniu do wojewódzkiej inspekcji ochrony

roślin i nasiennictwa podjęte działania zmierzają

w szczególności do wykorzystania lokali znajdujących

się w zasobach Skarbu Państwa.

W pierwszej kolej-

ności planowane jest połączenie czterech oddziałów

terenowych generujących znaczne koszty stałe i utwo-

rzenie dwóch większych jednostek z siedzibami

w budynkach będących w zasobach Skarbu Państwa,

które będą obsługiwały rejon dotychczas funkcjonu-

jących jednostek.

Należy zauważyć, że oddziały wojewódzkiej in-

spekcji ochrony roślin i nasiennictwa w Wadowicach

i Oświęcimiu funkcjonują obecnie w wynajętych po-

mieszczeniach, generując znaczne koszty związane

jest po czterech pracowników – w tym dwóch kie-

rowników, a koszty utrzymania za 2011 r. wyniosły

32 tys. zł.

Warto podkreślić, iż planowana konsolidacja po-

zwoli ograniczyć koszty oraz wpłynie na efektywniej-

sze zarządzanie zasobami ludzkimi i realizację zadań

merytorycznych oraz nie będzie związana z redukcją

etatów.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Włodzimierz Karpiński

Warszawa, dnia 7 listopada 2012 r.

489

Odpowiedź

sekretarza stanu

w sprawie ewentualnych zmian

-2169/12) dotyczącego zapytania posła na Sejm RP

muję, iż poruszone kwestie wykraczają poza zakres

Opisane przez pana posła zagadnienia dotyczące

do kompetencji ministra kierującego działem budow-

nictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej,

budownictwa i gospodarki morskiej.

Zagadnienia do-

ministra kierującego działem: Zdrowie, tj. ministra

zdrowia.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

w Lublinie pragnę się ustosunkować do podniesio-

nych kwestii i proszę o przyjęcie następujących

wyjaśnień.

Z budżetu państwa w części 46: Zdrowie, w roz-

dziale 80306: Działalność dydaktyczna, w § 6220:

Dotacje celowe z budżetu na ﬁnansowanielubdoﬁ-

nansowanie kosztów realizacji inwestycji i zakupów

publicznych realizowane jest od 2011 r. zadanie: Ter-

momodernizacja budynku Collegium Novum Uni-

wersytetu Medycznego w Lublinie.

Przedmiotowe za-

danie obejmuje termomodernizację budynku Colle-

gium Novum Uniwersytetu Medycznego w Lublinie

znajdującego się pod adresem Al. Racławickie 1.

Na

zakres prac składają się roboty modernizacyjne we-

wnętrzne i zewnętrzne, takie jak: wymiana stolarki

okiennej, termomodernizacja elewacji i stropodachu,

wymiana instalacji centralnego ogrzewania wraz

z elementami grzejnymi i przebudowa kotłowni ga-

zowej.

Celem inwestycji jest zmniejszenie zużycia

energii oraz możliwości wykorzystania odnawialnych

źródeł energii.

Pozwoli to m.in. na dostosowanie

obiektu do obowiązujących przepisów w zakresie bez-

pieczeństwa przeciwpożarowego oraz do opracowa-

nego audytu energetycznego.

Zbudowany w 1951 r.

obiekt nie spełnia obecnych wymagań w zakresie na-

leżytej izolacyjności termicznej oraz przepisów w za-

kresie ochrony przeciwpożarowej.

Wartość kosztorysowa tej inwestycji wynosi

16 003 tys. zł i planowana jest do realizacji na lata

2011–2013.

Całkowita wysokość dotacji z budżetu

państwa przewidziana na realizację tego zadania wy-

nosi 8163 tys. zł.

Pozostałą kwotę na roboty termo-

modernizacyjne uczelnia pokrywa z doﬁnansowania

uzyskanego od Narodowego Funduszu Ochrony Śro-

dowiska i Gospodarki Wodnej oraz ze środków wła-

snych.

Inne roboty remontowe, zgodne z dokumentacją

projektową, dotyczące szczególnie wnętrza budynku

Collegium Novum pokrywane są ze środków wła-

snych uniwersytetu.

Z wyjaśnień przedstawionych przez władze uni-

wersytetu wynika, że z uwagi na fakt wpisania dział-

ki, na której znajduje się budynek Collegium Novum,

do rejestru zabytków w ramach Ogrodu Saskiego

w Lublinie dokumentacja projektowa oraz realizacja

inwestycji wymagały uzyskania pozwolenia lubel-

skiego wojewódzkiego konserwatora zabytków.

Okre-

ślenie w dokumentacji projektowej parametrów ma-

teriałów wykończeniowych, również tych występują-

cych we wnętrzu budynku, zrealizowane zostało na

podstawie wytycznych wydanych przez konserwato-

ra zabytków, zgodnie z którymi wymagane było m.in.

odtworzenie istniejących wzorów i kolorystyki okła-

dzin posadzek i schodów, aktualnie wykonanych

z lastrika.

Ze względu na brak możliwości zrealizo-

wania powyższego poprzez wyremontowanie istnie-

jących posadzek lastrikowych zaprojektowane zosta-

ły posadzki granitowe.

Materiał ten pozwala zapew-

490

nić wieloletnią trwałość, co jest szczególnie istotne

z uwagi na intensywną eksploatację posadzek w bu-

dynku uczelni.

Odmiany kamienia zostały natomiast

dobrane przez biuro projektów w sposób umożliwiają-

cy odtworzenie istniejącej kolorystyki.

Zgodnie z kosz-

torysem ofertowym opracowanym przez wykonawcę

inwestycji, będącym podstawą do określenia wartości

kontraktu, koszt wykonania 1 m

2

posadzki granitowej

o grubości 2 cm wynosi 354,98 zł netto, w tym koszt

płyt granitowych to 280 zł netto za 1 m

2

.

Jednocześnie pragnę podkreślić, że Uniwersytet

Medyczny w Lublinie uzyskał własność przedmioto-

wej nieruchomości od władz Lublina po wielu latach

starań.

Budynek nie był remontowany przez kilka-

dziesiąt lat, a uniwersytet nabył go za symboliczną

kwotę 28 734 zł, zobowiązując się do jego wyremon-

towania zgodnie z pierwotnym wystrojem i uwzględ-

nieniem historycznych elementów.

Obiekt Collegium

Novum zlokalizowany jest w centralnej części mia-

sta, a otaczająca go przestrzeń publiczna, tj. budynki

teatru i urzędu marszałkowskiego oraz Ogród Saski,

jest aktualnie modernizowana.

Uczelnia posiada autonomię we wszystkich obsza-

rach swojego działania na zasadach określonych

Nr 243 poz. 1623, z późn. zm.) uniwersytet jako inwe-

stor jest uczestnikiem procesu inwestycyjnego i do jego

obowiązków należy zorganizowanie procesu remontu

lub budowy.

Wobec powyższego decyzja o zasadności

realizowanych prac, a tym samym – zakupionych ma-

teriałów budowlanych, należy do inwestora.

Dziękując za okazaną troskę o wydatkowanie

środków publicznych, wyrażam nadzieję, że przed-

stawione wyjaśnienia są satysfakcjonującą odpowie-

dzią na zgłoszone przez pana posła wątpliwości.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

Służby Kontrwywiadu Wojskowego (2171)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na za-

nienia neurologa przez szefa Służby Kontrwywiadu

Wojskowego (SPS-024-2171/12), uprzejmie proszę

o przyjęcie następujących wyjaśnień.

Wymieniony w zapytaniu lekarz zatrudniony jest

w Służbie Kontrwywiadu Wojskowego na umowę zle-

cenie od dnia 23 czerwca 2008 r.

Został zatrudniony

zgodnie z obowiązującym prawem i zachowaniem

wszelkich procedur.

Podstawą zatrudnienia lekarza

były jego kwaliﬁkacjezawodowe,przedewszystkim

z zakresu medycyny pracy, oraz fakt wcześniejszej

służby jako oﬁcerWojskaPolskiego.

Dodatkowopo-

siada on specjalizację z zakresu neurologii.

Wskazany lekarz, zgodnie z zakresem obowiąz-

ków określonych w umowie, na bieżąco przyjmował

i przyjmuje żołnierzy oraz funkcjonariuszy, którzy ze

względu na specyﬁkę wykonywanych obowiązków

nie mogą korzystać z pomocy medycznej na takich

samych zasadach, jak pozostali żołnierze, funkcjona-

riusze i pracownicy Służby Kontrwywiadu Wojsko-

wego.

Udziela on porad i konsultacji średnio około

sześćdziesięciu osobom miesięcznie, co w całym okre-

sie zatrudnienia, do chwili obecnej, daje około 3120

pacjentów.

Dokumentację medyczną prowadzi na bie-

żąco.

Poza zakresem usług świadczonych w ramach

umowy zlecenia udziela również konsultacji i porad

medycznych członkom rodzin personelu Służby

Kontrwywiadu Wojskowego.

Nie pełni zatem funkcji

prywatnego lekarza gen. bryg. Janusza Noska.

Jednocześnie informuję, że wymieniony lekarz za-

równo w momencie zatrudnienia posiadał, jak i obec-

nie posiada ważne poświadczenie bezpieczeństwa,

uprawniające go do dostępu do informacji niejaw-

nych, a jednostka organizacyjna Służby Kontrwywia-

du Wojskowego, właściwa w sprawach bezpieczeń-

stwa wewnętrznego, na bieżąco monitoruje wszelkie

okoliczności mogące stanowić zagrożenie dla bezpie-

czeństwa służby.

Przedstawiając powyższe wyjaśnienia, pozostaję

Warszawa, dnia 30 października 2012 r.

-2172/12, przy którym przekazano zapytanie pana

posła Wiesława Suchowiejki w sprawie podjęcia dzia-

491

łań zmierzających do rozwiązania problemu komu-

nikacyjnego w mieście Bobolice w pow. koszalińskim,

uprzejmie przekazuję następujące informacje.

Na podstawie corocznego badania sieci drogowej

stał „Plan działań na sieci dróg krajowych”.

Przedmiotowe zadania zostaną zrealizowane, pod

warunkiem zapewnienia odpowiednich środków ﬁ-

Odnosząc się do dokumentu opracowanego przez

GDDKiA, jakim jest: „Analiza ruchu i rozwiązania

chu drogowego na przebiegu DK 11 przez m.

Bobo-

lice”, wskazuje on, iż realizacja przedmiotowej in-

westycji przyczyni się do skutecznego rozwiązania

problemu komunikacyjnego w Bobolicach, a dzięki

temu do utrzymania wysokiego poziomu bezpie-

czeństwa ruchu na dwóch drogach krajowych i po-

łączonych z nimi drogach wojewódzkich, powiato-

wych oraz gminnych.

Na koniec chciałbym podkreślić, iż gwarancja

bezpieczeństwa oraz ciągłe dążenie do wzrostu jako-

ści infrastruktury drogowej powinny stanowić prio-

rytety dla każdego zarządcy drogi.

Niemniej jednak

możliwości ﬁnansowedeterminujązakrespodejmo-

wanych działań.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tadeusz Jarmuziewicz

prezesa Urzędu

śnia 2012 r. dotyczące działalności Grupy Allegro

gro), po dokonaniu odpowiednich uzgodnień z Mini-

sterstwem Finansów, przekazuję następujące wyja-

śnienia.

Uwagi wstępne

Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że prezes Urzę-

du Ochrony Konkurencji i Konsumentów (dalej: pre-

dziny prawa publicznego i ma na celu ochronę inte-

resu publicznego.

Zgodnie z art. 31 wskazanej ustawy

do zadań prezesa urzędu należy m.in. przeciwdziała-

nie praktykom ograniczającym konkurencję stoso-

wanym przez przedsiębiorców.

Praktyki ogranicza-

jące konkurencję dzielą się na porozumienia ograni-

czające konkurencję (art. 6) oraz nadużywanie pozy-

cji dominującej na rynku właściwym (art. 9).

Ustosunkowując się do kwestii zawartych w in-

terpelacji pana posła, należy uznać, że wskazane

492

przez pana posła działania Allegro mogą być anali-

zowane w aspekcie zakazu nadużywania pozycji do-

minującej na rynku właściwym.

Zarazem należy za-

uważyć, że możliwość stwierdzenia tego rodzaju

praktyki jest uzależniona od tego, czy przedsiębiorca,

któremu jest ona zarzucana, ma pozycję dominującą

na rynku właściwym.

Zgodnie z art. 4 pkt 10 ustawy

ści działania w znacznym zakresie niezależnie od

mniemywa się, że przedsiębiorca ma pozycję dominu-

jącą, jeżeli jego udział w rynku właściwym przekra-

cza 40%.

Tym samym do oceny, czy przedsiębiorca

posiada pozycję dominującą (i, co za tym idzie, czy

można jego działania analizować w aspekcie zakazu

jej nadużywania), konieczne jest w pierwszej kolejno-

ści prawidłowe wyznaczenie rynku właściwego.

Wskazać należy, że rynkiem właściwym w rozu-

mieniu art. 4 pkt 9 ustawy o ochronie konkurencji

i konsumentów jest rynek towarów, które ze względu

dostępu do rynku, preferencje konsumentów, znaczą-

ce różnice cen i koszty transportu, panują zbliżone

warunki konkurencji.

Zarazem należy wskazać, że ocena zgodności dzia-

łań Allegro z ustawą o ochronie konkurencji i konsu-

mentów była już dokonywana w toku postępowań

wyjaśniających przed prezesem urzędu.

W tych spra-

wach, a także na potrzeby analizy przeprowadzonej

niżej, prezes urzędu uznał za uzasadnione określenie

rynku właściwego jako rynku usług świadczonych

przez internetowe serwisy aukcyjne.

Zarazem wska-

zać należy, że na tak określonym rynku Allegro mo-

głoby posiadać pozycję dominującą.

Odpowiedź na pytanie 1.

Prezes urzędu w ramach kompetencji wynikają-

w zakresie przeciwdziałania praktykom ograniczają-

cym konkurencję reaguje na wszelkie sygnały z ryn-

ku wskazujące na możliwość naruszenia przepisów

tej ustawy, w szczególności w przypadku praktyk

przedsiębiorców działających na rynkach związanych

z handlem elektronicznym.

W przypadku Grupy Al-

legro sp. z o.o. w Poznaniu, wcześniej działającej pod

ﬁrmąQXLPolandsp.zo.o.wPoznaniu,wokresie

ostatnich dwóch lat prezes urzędu prowadził dwa po-

stępowania wyjaśniające, mające na celu ustalenie,

czy działania Allegro są zgodne z przepisami ustawy

Pierwsze postępowanie wyjaśniające (sygn. akt

RPZ-400/11/10/DW) przeprowadzone zostało w 2010 r.

i dotyczyło zgodności z prawem konkurencji systemu

płatności Allegro organizowanego przez QXL Poland

sp. z o.o. w Poznaniu (dalej: QXL).

Postępowanie zo-

stało wszczęte w związku z otrzymaniem drogą

e-mailową informacji o zamiarze wprowadzenia

przez QXL obowiązkowej zapłaty za transakcje (usłu-

ga: Płacę z Allegro) zawarte na portalu Allegro za

pośrednictwem PayU SA w Poznaniu, spółki kapita-

łowej powiązanej z QXL.

W toku postępowania usta-

lono, że wprowadzenie ww. usługi nie stanowi nad-

użycia pozycji dominującej.

Prezes urzędu ocenił, że

prowadzenie obowiązku umieszczania w każdej au-

kcji jako jednej z form płatności usługi: Płacę z Alle-

gro, nie może wywierać skutku antykonkurencyjne-

go na powiązanym rynku świadczenia usług przeka-

zywania płatności internetowych.

Oprócz korzysta-

nia z pośrednictwa PayU przy zapłacie za towary

nabyte na Allegro kupujący mają bowiem inne moż-

liwości dokonania płatności.

Ponadto rynek świad-

czenia usług przekazywania płatności internetowych

jest rynkiem konkurencyjnym i dynamicznie się roz-

wijającym.

Transakcje zawierane na portalu Allegro

stanowią jedynie niewielką część rynku powiązane-

go, biorąc pod uwagę liczbę agentów rozliczeniowych

oraz sam fakt świadczenia przez PayU usług na rzecz

kilku tysięcy podmiotów, w tym wielu dużych przed-

siębiorców.

Z kolei w 2012 r. prezes urzędu prowadził postę-

powanie wyjaśniające (RPZ-400/51/11/DW) mające

na celu ustalenie, czy sprzeczne z ustawą o ochronie

konkurencji i konsumentów może być: i/ zobowiązy-

wanie sprzedających na portalu Allegro.pl do korzy-

stania z usług PayU; ii/ wymaganie od sprzedających

na ww. portalu dokonywania zmian w opisach aukcji;

iii/ integrowanie usług związanych z prowadzeniem

sklepów internetowych z innymi usługami świadczo-

nymi przez Allegro.

Wyniki tego postępowania również nie dały pod-

staw do przyjęcia, że badane w ich toku działania

Allegro stanowią naruszenie przepisów ustawy.

Pre-

zes urzędu uznał, że okoliczności nie wskazują, że

działanie Allegro polegające na zakazywaniu umiesz-

czania określonych treści na aukcjach internetowych

posiada zdolność do wywołania eksploatacyjnego czy

też antykonkurencyjnego skutku na rynkach powią-

zanych, poza wykluczeniem możliwości wykorzysty-

wania tego portalu w celach, do których nie został on

stworzony, tj. wykraczających poza regulamin korzy-

stania z tego portalu.

Praktyka polegająca na zakazywaniu użytkowni-

kom korzystania z usług przedsiębiorcy w celach, do

których nie została ona stworzona, jest powszechna

w obrocie gospodarczym (przykładem może być

np. zakazywanie wykorzystywania bezpłatnych ad-

resów poczty elektronicznej w ramach prowadzenia

działalności gospodarczej).

Przepisy obowiązującego

prawa nie nakładają na przedsiębiorców obowiązku

wspierania działalności prowadzonej przez innych

przedsiębiorców czy też konkurentów, a do tego spro-

wadzałoby się nakazanie Allegro umożliwienia za-

mieszczania na portalu Allegro.pl odesłań do ze-

wnętrznych stron internetowych czy też zamieszcza-

493

nia bez ograniczeń jakichkolwiek informacji o sprze-

dających.

Odnośnie do integracji poszczególnych usług Al-

legro prezes urzędu uznał, że umożliwia ona odbior-

com tych usług m.in. możliwość łatwiejszego logowa-

nia w sklepie internetowym (przy użyciu tego same-

go loginu co do serwisu allegro.pl), korzystanie z tzw.

programu ochrony kupujących czy integrację z jedną

z porównywarek cenowych.

Zakazanie ww. integracji

usług doprowadziłoby do pozbawienia klientów Alle-

gro ww. korzyści jedynie celem ułatwienia prowadze-

nia działalności konkurencyjnej przez konkurentów

Allegro działających na rynku usług związanych

z pomocą w prowadzeniu sklepu internetowego.

Umożliwianie logowania do różnych usług przedsię-

biorcy przy pomocy tego samego hasła czy też sama

możliwość integrowania określonych usług nie było

kwestionowane przez żaden organ antymonopolowy,

np. w przypadku takich przedsiębiorców jak Google

czy Microsoft, które szeroko korzystają z takich moż-

liwości.

Jak wynika z powyższego, wszelkie informacje

wskazujące na niezgodność z prawem konkurencji

działań serwisu aukcyjnego Allegro były i są przez

prezesa urzędu wnikliwie badane.

Do tej pory jednak

wyniki przeprowadzanych postępowań nie dały pod-

staw do uznania tych działań za praktyki ogranicza-

jące konkurencję.

Odpowiedź na pytanie 2.

Ustosunkowując się do pytania pana posła odno-

śnie do tego, czy Allegro oraz inne serwisy interne-

towe mogą ukrywać informacje skutkujące znacznym

zwiększeniem kosztów ponoszonych przez podmioty

wystawiające przedmioty do sprzedaży, prezes urzę-

du pragnie wskazać, że pełna odpowiedź wymagała-

by interpretacji przepisów dotyczących ochrony da-

nych osobowych w sieci Internet przez właściwe do

tego organy.

Natomiast poniżej przedstawiam ocenę

legalności działań Allegro związanych z wprowadze-

niem i stosowaniem Standardu Allegro w aspekcie

przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsu-

Przede wszystkim wskazać należy, że w świetle

danych powszechnie dostępnych, w tym treści regu-

laminów Allegro, korzystanie z usługi Standard Al-

legro nie jest konieczne dla prowadzenia sprzedaży

za pośrednictwem tego serwisu aukcyjnego.

Stan-

dard Allegro przyznawany jest tyko tym użytkowni-

kom serwisu Allegro, którzy są zarejestrowani jako

Konto Firma, a więc wyłącznie przedsiębiorcom.

Po-

siadanie ww. standardu przez przedsiębiorcę nie

wpływa na opłaty za podstawowe usługi związane

z wystawieniem towaru na sprzedaż.

Sprzedawca,

którego transakcje uzyskały Standard Allegro, ma

natomiast prawo do niższych, promocyjnych cen za

usługę dodatkową wyróżnienia aukcji (polega ona na

umieszczeniu wyróżnionej oferty na górze listy przed-

miotów, przed ofertami niewyróżnionymi), która to

usługa ma pomóc w reklamowaniu danej aukcji ku-

pującym.

Sprzedający posiadający Standard Allegro

uiszcza także promocyjną opłatę za usługę transakcji

trwającej 14 dni (bez wyróżnienia), tj. opłatę o 20 gr

niższą od opłaty dla przedsiębiorców nieposiadają-

cych ww. standardu.

Należy zaznaczyć, że podane

w interpelacji ceny aukcji w wysokości 12 zł i 19 zł to

w rzeczywistości ceny za dodatkową usługę wyróż-

nienia, nie zaś ceny za samo prowadzenie aukcji.

Wprowadzenie Standardu Allegro ma na celu pro-

mowanie najbardziej wiarygodnych sprzedawców.

Nadając ten standard transakcjom przedsiębiorców

spełniających określone kryteria, Allegro niejako ﬁr-

muje swoją marką te transakcje jako bezpieczne

i rzetelne.

Ze względu na ten cel usługa dostępna jest

tylko dla sprzedawców spełniających określone suro-

we kryteria, co ma zachęcić ich do jak największej

dbałości o rzetelność w prowadzeniu sprzedaży in-

ternetowej.

Należy podkreślić, że usługa ta jest dar-

mowa.

Jednocześnie dzięki niej przedsiębiorca uzy-

skuje korzyść w postaci uwiarygodnienia jego trans-

akcji przez Allegro.

Korzystanie z niej nie jest zatem

dodatkowym, opłacanym przez sprzedawców świad-

czeniem ze strony Allegro.

Zarazem należy wskazać, że wprowadzone przez

Allegro kryteria do uzyskania Standardu Allegro są

w opinii prezesa urzędu niedyskryminujące i trans-

parentne, a korzystającym ze standardu przedsię-

biorcom, których rzetelność zostałaby zakwestiono-

wana w toku kontroli Allegro, zapewniono w Regu-

laminie usługi Standard Allegro możliwość odwoły-

wania się do serwisu Allegro od decyzji o blokadzie

możliwości oznaczania wszystkich lub części trans-

akcji ikoną Standardu Allegro w terminie 14 dni od

Ze względu na powyższe argumenty wyżej opisa-

ne działania Allegro związane ze stosowaniem Stan-

dardu Allegro nie mogą być postrzegane jako nad-

użycia pozycji dominującej.

Oceniając działanie Allegro polegające na nie-

podawaniu sprzedającemu informacji co do szczegó-

łów otrzymanych ocen i tożsamości kupującego oce-

niającego transakcję, należy natomiast zauważyć, że

niedopuszczanie sprzedających do tych informacji nie

jest de facto problemem natury antymonopolowej.

Niezależnie od oceny ewentualnego dopuszczania się

przez konkurentów działań polegających na podszy-

waniu się pod kupujących i wystawianiu zaniżanych

ocen prawo ochrony konkurencji nie stanowi narzę-

dzia, za pomocą którego możliwe byłoby wyelimino-

wanie takich niepożądanych zjawisk występujących

na rynku.

Zakaz nadużywania pozycji dominującej służy eli-

minowaniu takich działań dominanta, które ze

względu na jego siłę rynkową, wywołują lub mogą

wywołać rzeczywiste skutki na rynku w postaci

ograniczenia działania mechanizmu konkurencji lub

skutek w postaci eksploatacji kontrahentów.

Musi

zatem istnieć związek przyczynowo-skutkowy pomię-

dzy siłą rynkową przedsiębiorcy podejmującego kwe-

stionowane działania a antykonkurencyjnymi skut-

494

kami jego działań.

W niniejszej sprawie związek taki

nie występuje.

Skutek w postaci ewentualnych nieuczciwych

działań przedsiębiorców prowadzących działalność

na Allegro nie jest w żaden sposób potęgowany przez

siłę rynkową Allegro.

Nawet gdyby nie dysponowało

ono znaczną siłą rynkową, nieujawnianie przez nie

tożsamości osób wpisujących komentarze wywoływa-

łoby najprawdopodobniej takie same skutki.

Problem

przedstawiony w interpelacji wiąże się w rzeczywi-

stości z istnieniem indywidualnych sporów między

przedsiębiorcami, które dotyczą należytego wykona-

nia świadczenia przez sprzedającego w okoliczno-

ściach danej transakcji.

W takiej indywidualnej sy-

tuacji w grę wchodzi właściwe zastosowanie przepi-

sów prawa cywilnego oraz przepisów dotyczących

ochrony danych osobowych.

Rozpatrywanie takich

indywidualnych sporów nie należy natomiast do

kompetencji prezesa urzędu.

Odnosząc się do problemu niepodawania sprzeda-

jącemu informacji odnośnie do szczegółów każdej

otrzymanej oceny i tożsamości kupującego, należy

także wziąć pod uwagę specyﬁkęprowadzeniadzia-

łalności przez przedsiębiorców sprzedających swoje

towary na aukcjach internetowych.

Samo ocenianie

wiarygodności sprzedawcy na podstawie opinii ku-

pujących jest cechą charakterystyczną w handlu in-

ternetowym.

Z tego względu teoretycznie zawsze

może w przypadku transakcji internetowych dojść do

patologii polegającej na podszywaniu się pod kontra-

henta i wystawianiu nieprawdziwych opinii w celu

osłabienia wiarygodności konkurenta.

W zasadzie cały system budowania wiarygodności

przez sprzedawcę działającego w Internecie, w tym

w systemie aukcyjnym Allegro, bez względu na to,

czy sprzedający korzysta ze Standardu Allegro, czy

nie, opiera się na uzyskiwaniu pozytywnych opinii

kupujących.

W tym sensie poprzez wprowadzenie

standardu Allegro jedynie nadało ramy istniejącemu

już wcześniej zjawisku polegającemu na ocenianiu

sprzedających przez kupujących na podstawie za-

mieszczonych w serwisie opinii oraz wprowadziło

system nagradzania sprzedających uważanych przez

kupujących za najbardziej rzetelnych.

Nie ma pod-

staw, by odmawiać Allegro opierania się na cało-

kształcie ocen przyznanych przez kupujących (skoro

jest to powszechnie przyjęty sposób oceniania wiary-

godności transakcji) i nakazywać weryﬁkowanie

każdej zamieszczonej opinii o sprzedającym czy też

badanie zasadności przyznania określonej oceny za

daną transakcję (np. czy powinna być oceniona na

pięć punktów, czy tylko na cztery).

Trudno także zgodzić się z argumentem, że nie-

informowanie sprzedających ma na celu zwiększanie

zysków Allegro.

Jak już podkreślano wcześniej, Stan-

dard Allegro jest usługą darmową dającą określone

korzyści przede wszystkim sprzedającemu, ma cha-

rakter promocyjny.

Nie można przyjąć, że nieprzy-

znanie usługi promocyjnej kontrahentowi, na pod-

stawie stosowanych jednakowo wobec wszystkich

kontrahentów zasad regulaminu, jest działaniem na-

kierowanym na zwiększanie zysków dominanta.

Zwiększenie zysków przyniosłoby bowiem zwykłe

zrezygnowanie z promocji.

Na marginesie należy zauważyć, że zgodnie z Re-

gulaminem Allegro kupującym jest „użytkownik po-

dejmujący działania zmierzające do nabycia lub ku-

pujący towary w ramach Allegro niezależnie od ro-

dzaju transakcji”.

Opinia może być zatem wystawio-

na tylko przez osobę biorącą udział w transakcji,

a więc najczęściej kontrahenta sprzedającego.

Można

zatem przyjąć, że w wielu przypadkach (w zależności

od skali działalności) sprzedający będzie w stanie sa-

modzielnie zweryﬁkować tożsamość osoby, która

udzieliła negatywnej opinii o transakcji.

Reasumując, należy stwierdzić, że poruszony

w interpelacji problem nie ma w gruncie rzeczy cha-

rakteru antymonopolowego.

Z tego względu nie ma

podstaw do wszczęcia przez prezesa urzędu postępo-

wania w sprawie kwestionowanych przez pana posła

działań Allegro.

Odpowiedź na pytanie 3.

Jak wyjaśniło Ministerstwo Finansów, zadaniem

podległych mu służb jest m.in. zapewnienie ustala-

nia, poboru i egzekucji danin publicznych zgodnie

z form nadzoru nad rzetelnością wykonywania obo-

wiązków podatkowych jest kontrola podatkowa, pro-

dotycząca rzetelności deklarowanych podstaw opo-

datkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłaca-

nia podatków.

Kontroli (w tym zakresie) podlegają

bu Państwa oraz płatnicy i inkasenci podatków.

Podmioty działające w obszarze handlu i usług

świadczonych z wykorzystaniem sieci Internet objęte

są szczególnym zainteresowaniem służb kontrolnych

resortu ﬁnansów.

Wykorzystująoneibadająwszyst-

kie sygnały o możliwych nieprawidłowościach mogą-

cych mieć wpływ na wywiązywanie się podmiotów

(w tym serwisów internetowych) ze swoich obowiąz-

ków podatkowych.

W ostatnich latach rośnie liczba

kontroli podmiotów działających w sieci Internet,

a stwierdzone uszczuplenia podatkowe sięgają dzie-

siątek milionów złotych.

Działania kontrolne pozwo-

liły także ujawnić znaczącą liczbę osób, które nie

zgłaszały do opodatkowania prowadzonej przez siebie

działalności.

Kontrole podmiotu obsługującego serwis aukcyj-

ny Allegro w zakresie rzetelności i prawidłowości

deklarowanych podstaw opodatkowania podatkiem

od towarów i usług za wybrane okresy rozliczeniowe

potwierdziły prawidłowość rozliczeń spółki.

W przy-

padku wielu kontroli podmiotów korzystających

z usług Allegro serwis ten był również źródłem in-

formacji (jako dostawca usług dla podmiotów wysta-

wiających aukcję) pozwalających ustalić rzeczywiste

rozmiary działalności.

495

W wyniku dotychczas prowadzonych kontroli nie

stwierdzono specyﬁcznych,właściwychwyłączniehan-

dlowi internetowemu, nieprawidłowości mających

wpływ na rzetelność rozliczeń podatkowych.

W ob-

szarze tym mechanizmy unikania opodatkowania

nie odbiegają od stosowanych w tradycyjnej działal-

ności gospodarczej.

Odpowiedź na pytanie 4.

Niniejsze pytanie pana posła wiąże się z proble-

matyką ochrony interesów konsumentów dokonują-

cych transakcji za pośrednictwem Allegro.

Wobec

tego pragnę wskazać, że pisma konsumentów adre-

sowane do prezesa urzędu, a związane z zakupami

za pośrednictwem platformy Allegro, dotyczą w więk-

szości problemów indywidualnych, związanych z nie-

wykonywaniem lub niewłaściwym wykonaniem umo-

wy sprzedaży zawartej z określonym przedsiębiorcą

lub innym konsumentem za pośrednictwem platfor-

my Allegro.

Dotyczą zatem działań sprzedawców,

a więc użytkowników Allegro.pl, nie zaś samego ser-

wisu Allegro.pl, niebędącego stroną umowy sprzeda-

ży, a jedynie platformą, za pośrednictwem której

strony (kupujący i sprzedający) zawierają umowę

sprzedaży.

Sprawy te nie leżą w zakresie kompetencji preze-

sa urzędu.

Zgodnie z ustawą o ochronie konkurencji

m.in. do prowadzenia postępowań administracyjnych

w sprawach praktyk naruszających zbiorowe intere-

sy konsumentów.

Sprawy takie mogą być jedynie pro-

wadzone, gdy działanie przedsiębiorcy zagraża inte-

resowi publicznemu, a więc gdy dotyczy nieoznaczo-

nej liczby konsumentów (w przeciwieństwie do zin-

dywidualizowanych osób czy grup).

Odbierane sy-

gnały od konsumentów o niezgodnych z prawem

tów.

Warunkiem wydania przez prezesa urzędu de-

cyzji w sprawie praktyki naruszającej zbiorowe inte-

resy konsumentów jest łączne spełnienie dwóch prze-

słanek, a mianowicie: bezprawności działania przed-

siębiorcy oraz naruszenia zbiorowego interesu kon-

sumentów.

W 2006 r. zostało skierowane wobec przedsiębior-

cy będącego ówczesnym właścicielem serwisu Alle-

gro.pl (QXL Poland) wystąpienie w sprawie postano-

wień stosowanych we wzorcach umownych (DDK-62-

-3/06).

W wyniku tego działania, z uwagi na brak

postanowień sprzecznych z dobrymi obyczajami i na-

ruszających rażąco interesy konsumenta, nie został

skierowany przez prezesa UOKiK do Sądu Ochrony

Konkurencji i Konsumentów pozew o uznanie stoso-

wanych postanowień umownych za niedozwolone,

ani nie zostało wszczęte postępowanie w sprawie za-

kazu stosowania praktyk naruszających zbiorowe

interesy konsumentów, o którym mowa w art. 24

W 2009 r. Delegatura UOKiK w Poznaniu prze-

prowadziła postępowanie wyjaśniające (RPZ-403-

-23/09) w sprawie działań QXL Poland mogących

faworyzować część swoich klientów.

Postępowanie

wyjaśniające zostało wszczęte z urzędu w związku

ze skargami konsumentów dotyczącymi funkcjono-

wania portalu Allegro.pl. W szczególności pre-

zes urzędu dokonał analizy postanowień dotyczących

zawieszania kont użytkowników (w tym trybu odwo-

ławczego) oraz postanowień dotyczących procedur

i konsekwencji uzbierania przez użytkownika porta-

lu określonej ilości komentarzy pozytywnych albo

negatywnych.

Postępowanie wykazało, że QXL Poland może za-

wiesić konto użytkownika portalu Allegro.pl na czas

określony albo nieokreślony w przypadku, gdy jego

działania naruszają postanowienia regulaminu por-

talu, negatywnie wpływają na dobre imię Allegro.pl

lub w inny sposób szkodzą Allegro.pl, bądź w przy-

padku, gdy konto użytkownika wymaga dodatkowej

weryﬁkacjidanych.

Użytkownikmożewtakimprzy-

padku złożyć reklamację na zasadach przewidzia-

nych w regulaminie.

System komentarzy Allegro.pl służy do wymiany

subiektywnych opinii o przebiegu aukcji i realizacji

transakcji.

QXL Poland zasadniczo nie ingeruje

w treść komentarzy, z wyjątkiem przypadków okre-

ślonych w regulaminie.

Zarówno kupujący, jak

i sprzedający może wystawić jeden komentarz sprze-

dającemu odnośnie do przeprowadzonej aukcji.

W przy-

padku gdy liczba negatywnych komentarzy przewyż-

sza liczbę komentarzy pozytywnych, istnieje możli-

wość zablokowania konta.

Komentarze odgrywają

istotną rolę w programie Super Sprzedawca, w któ-

rym mogą uczestniczyć użytkownicy, którzy otrzy-

mali co najmniej 75 punktów, z czego oceny pozytyw-

ne muszą stanowić 98% ogółu komentarzy.

Także

korzystanie z niektórych opcji w serwisie uwarunko-

wane jest posiadaniem określonej ilości pozytywnych

komentarzy (np. korzystanie ze sklepu Allegro.pl).

Zawieszenie konta następuje w przypadkach na-

ruszenia zasad wynikających z regulaminu.

Podział

na konta ﬁrmoweikontazwykłezostałwprowadzo-

ny w październiku 2009 r. i do tego momentu proce-

dury wewnętrzne nie różnicowały tych dwóch rodza-

jów kont, dlatego spółka nie posiada informacji doty-

czących ilości zawieszonych kont przedsiębiorców,

w szczególności w przypadkach gdy nie podawali oni

na swoich aukcjach informacji przewidzianych prze-

pisami obowiązującego prawa.

Niezależnie od treści skarg konsumenckich pre-

zes urzędu zbadał w toku postępowania zarówno

treść regulaminu portalu Allegro.pl, jak i treść infor-

macji zawartych na stronie internetowej portalu pod

względem zgodności z przepisami obowiązującego

prawa, w tym w szczególności z ustawą z dnia 18 lipca

wania sprawdzono także, czy QXL Poland nie stosu-

je w regulaminie portalu klauzul wpisanych do reje-

stru postanowień wzorców umowy uznanych za nie-

dozwolone, w szczególności klauzul wpisanych na

skutek postępowania prowadzonego przeciwko temu

496

przedsiębiorcy.

W toku postępowania ustalono, że

swoimi działaniami QXL Poland nie narusza przepi-

sów ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną

czy też innych przepisów, co pozwalałoby na posta-

wienie zarzutu stosowania praktyk naruszających

zbiorowe interesy konsumentów.

W szczególności

QXL Poland nie stosuje w regulaminie portalu Alle-

gro.pl postanowień wpisanych do rejestru postano-

wień wzorców umowy uznanych za niedozwolone.

W związku z faktem, iż postępowanie wyjaśnia-

jące nie wykazało, że QXL Poland swoimi działania-

mi faworyzuje część swoich klientów, czy też narusza

przepisy obowiązującego prawa, prezes urzędu posta-

nowił zakończyć postępowanie wyjaśniające i nie

wszczynać wobec QXL Poland postępowania w związ-

ku z podejrzeniem stosowania praktyk naruszają-

cych zbiorowe interesy konsumentów.

Aktualnie prezes UOKiK prowadzi postępowanie

wyjaśniające (DDK-405-38/12) mające na celu wstęp-

ne ustalenie, czy Allegro dopuściło się naruszenia

przepisów, uzasadniającego wszczęcie postępowania

zbiorowe interesy konsumentów, lub naruszenia chro-

nionych prawem interesów konsumentów, uzasadnia-

jącego podjęcie działań określonych w odrębnych

ustawach w związku z podejrzeniem stosowania

ograniczeń w odstępowaniu przez konsumentów od

umów sprzedaży zawartych na odległość za pośred-

nictwem serwisu Allegro.pl w rozumieniu ustawy

Odpowiedź na pytanie 5.

Jak już wskazano w punkcie drugim niniejszego

pisma, informacje posiadane przez prezesa urzędu

nie dają podstaw, by przyjąć, że działania Allegro

związane z wprowadzeniem Standardu Allegro na-

sumentów.

Konieczne jest jednakże ustosunkowanie

się przez prezesa urzędu również do kolejnej kwestii

poruszonej w interpelacji, a dotyczącej wysokości cen

stosowanych w serwisie Allegro.

konkurencji i konsumentów nadużywanie pozycji do-

minującej może polegać na bezpośrednim lub pośred-

głych terminów płatności lub innych warunków za-

kupu albo sprzedaży towarów.

Na podstawie tego

przepisu prezes urzędu może więc zakwestionować

ceny stosowane przez dominanta, jeżeli ich wysokość

zostanie uznana za nadmiernie wygórowaną.

Inge-

rencja organu antymonopolowego w ceny stosowane

przez przedsiębiorców jest ingerencją bardzo daleko

idącą, wobec czego stosowana być powinna ze szcze-

gólną rozwagą.

Należy podkreślić, że dopuszczalne

jest stosowanie przez dominanta w obrocie cen wy-

górowanych, wyższych niż u konkurentów.

Niedo-

zwolone jest jedynie stosowanie cen, które będą za-

wyżone nadmiernie, a zatem przesadnie.

Zarazem należy wskazać, że wprowadzone przez

Allegro podwyżki prowizji (podwyżka z roku 2011 r.

oraz podwyżka z sierpnia 2012 r.), w sumie do pozio-

mu 5–7% ceny końcowej, nie doprowadziły do podnie-

sienia przez tego przedsiębiorcę cen usług Allegro do

poziomu pozwalającego uznać go za nadmiernie wy-

górowany.

Szczególnie druga z podwyżek w odniesie-

niu do podstawowych usług (prowizje od sprzedaży)

wyniosła jedynie 1 punkt procentowy w pierwszym

progu cenowym dla określonych kategorii towarów.

Podwyżka za dodatkowe usługi pomagające promo-

wać towar (wyróżnienie) wzrosła o 5 zł i to wyłącznie

dla przedsiębiorców prowadzących działalność jako

Sklepy Allegro.

W powyższym świetle uznać należy,

że podwyżki te nie mogą mieć znaczącego wpływu na

konkurencję na rynku, w szczególności ze względu

na fakt, że nie dotyczyły usług podstawowych.

Nie

można zatem stwierdzić, by doszło do ograniczenia

przedsiębiorcom chcącym prowadzić sprzedaż za po-

mocą platformy aukcyjnej dostępu do tego rynku.

Należy podkreślić, iż sam fakt, że cena dominan-

ta jest subiektywnie odbierana przez klienta jako

zbyt wysoka, nie jest jednoznaczny z możliwością za-

kwaliﬁkowaniatejcenyjakoukształtowanejsprzecz-

nie z regułami prawa konkurencji.

Zarazem należy

wskazać, że kwestia oceny interwencji organów

ochrony konkurencji w sytuacji zarzutu stosowania

przez przedsiębiorcę posiadającego pozycję dominu-

jącą cen nadmiernie wygórowanych wzbudza wiele

kontrowersji w literaturze.

Podnosi się mianowicie

m.in., że możliwość uzyskania przez monopolistę

znacznych przychodów, w sytuacji braku barier wej-

ścia lub ekspansji na rynku, zachęci konkurentów do

wejścia na ten rynek.

W ten sposób czerpanie mono-

polistycznych proﬁtów obróci się przeciwko temu

przedsiębiorcy w dłuższej perspektywie czasowej

oraz może stanowić istotny wskaźnik ekonomiczny

dla potencjalnych konkurentów, aby weszli na ten

rynek.

Interwencja organu ochrony konkurencji

może w takiej sytuacji mieć niepożądany skutek

1)

w postaci zniechęcenia innych przedsiębiorców do

wejścia na rynek, z czym wiąże się zwiększenie kon-

kurencji prowadzącej do obniżenia cen.

Dodatkowo w piśmiennictwie podkreśla się, że

stosowanie tego zakazu w praktyce jest niezwykle

trudne, bowiem brak jest instrumentów, które po-

zwalałyby uchwycić w sposób niebudzący wątpliwo-

ści różnice pomiędzy sytuacjami, w których cena

(choćby nawet i wysoka) jest usprawiedliwiona oko-

licznościami jej stosowania, od tych przypadków,

w których stosowanie danej ceny staje się przejawem

stosowania praktyk sprzecznych z prawem

2)

.

Problemów deﬁnicyjnychdostarczawpierwszej

kolejności określenie poziomu cen, które mogą zostać

1)

Por. R. Whish, „Competition Law”, 6th edition, OUP, 2009 r.,

s. 709–710.

2)

A. Stawicki, „Komentarz do art. 9 ustawy z dnia 16 lutego

E. Stawicki (red.), „Ustawa o ochronie konkurencji i konsumen-

tów.

Komentarz”, LEX, 2010 r.

497

uznane za usprawiedliwione, normalne.

Nawet bo-

wiem w warunkach konkurencji problematyczne jest

arbitralne wyznaczenie ceny konkurencyjnej.

W wa-

runkach ograniczonej konkurencji wyznaczenie ceny

konkurencyjnej staje się jeszcze trudniejsze, bowiem

obecność podmiotu dominującego zniekształca sytu-

ację na rynku, co musi przekładać się na zaburzenia

poziomu cen.

Po drugie, samo wykazanie, że cena jest

wysoka (bo np. pozwala na uzyskanie wysokich zy-

sków), może nie być wystarczające do stwierdzenia,

że jej stosowanie jest sprzeczne z prawem.

Sytuacja

taka może być przykładowo przejawem istotnej prze-

wagi podmiotu dominującego nad konkurentami,

a nie wynikiem nadużywania pozycji dominującej

3)

.

Z poważaniem

Prezes Urzędu

Warszawa, dnia 2 listopada 2012 r.

ka Wójcika w sprawie systemowych rozwiązań w za-

kresie ﬁnansowaniadworcówkolejowychizarządza-

nia nimi (pismo nr SPS-024-2175/12 z dnia 9 paź-

dziernika 2012 r.) poniżej przedstawiam odpowiedź

W odniesieniu do zagadnienia modernizacji obiek-

tów dworcowych należy zauważyć, iż obecnie obowią-

z późn. zm.) pozwalają na wsparcie tego procesu przez

ﬁnansowanielubwspółﬁnansowanieześrodkówpu-

blicznych wydatków na budowę lub przebudowę

zanym z obsługą podróżnych.

Tylko w roku 2011 r.

powyższe ﬁnansowanie inwestycji dworcowych ze

środków budżetu państwa prowadzonych przez PKP

SA sięgnęło kwoty 144 845 tys. zł.

Odnosząc się do opinii dotyczących wprowadzenia

kategoryzacji dworców związanej z wdrożeniem opła-

ty dworcowej, uprzejmie informuję Pana Posła, iż

działania w tym zakresie już na początku roku

2010 r. podjęło ówczesne Ministerstwo Infrastruktu-

ry, przygotowując projekt założeń projektu ustawy

których innych ustaw.

Przedmiotowy projekt zawie-

rał propozycje zmian odpowiednich przepisów praw-

nych umożliwiające uregulowanie problemów poru-

szonych przez pana posła, m.in. przez wprowadzenie

opłaty dworcowej w celu zapewnienia pokrycia kosz-

tów eksploatacji i utrzymania części ogólnodostęp-

nych dworców kolejowych, w tym uzależnienie tejże

opłaty od grupy/kategorii dworców kolejowych.

Powyższy projekt nie został ostatecznie przyjęty

i nie został skierowany do dalszych prac legislacyj-

nych z uwagi na negatywne stanowisko części part-

nerów społecznych oraz sprzeciw wyrażony przez

stronę samorządową w toku prac w Komisji Wspól-

wiciele strony samorządowej kwestionowali m.in.

wysokość i zasadność pobierania opłaty dworcowej.

Podnoszono również, iż większość podróżujących

pociągami regionalnymi nie korzysta lub korzysta

w sposób bardzo ograniczony z infrastruktury dwor-

cowej, że pasażerowie w coraz większym stopniu

korzystają z automatów biletowych oraz innych ka-

nałów dystrybucji, co ogranicza liczbę osób korzy-

stających z dworcowych kas biletowych, oraz że zde-

cydowana większość przystanków osobowych nie

posiada budynku dworca, a jedynie perony.

Strona

samorządowa wyraziła stanowisko, iż samorządy

powinny mieć poważny wpływ na ustalanie wyso-

kości tzw. opłaty dworcowej, gdyż jej pobieranie

wpłynie na konieczność zwiększenia doﬁnansowa-

nia przewozów ze strony samorządów wojewódzkich.

Projekt został wycofany.

Obecnie w tutejszym resorcie nie są prowadzone

z PKP SA trwają natomiast prace analityczne i kon-

cepcyjne, które mają na celu stworzenie warunków

dla zapewnienia stabilnego systemu ﬁnansowania

utrzymania dworców kolejowych, w tym dotyczące

m.in. możliwości pobierania takich opłat w oparciu

rządek prawny, kwaliﬁkacjipowierzchnidworcowych

i innych.

Jednocześnie informuję, iż w organach Unii Eu-

ropejskiej ﬁnalizowanesąpracenadprojektemdy-

rektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie

utworzenia jednolitego europejskiego obszaru kole-

jowego, która to dyrektywa określi obowiązujące za-

sady ustalania kosztów i opłaty za użytkowanie in-

frastruktury kolejowej.

Do grupy obiektów udostęp-

nianych w ramach usługi dostępu do infrastruktury

kolejowej zaliczono również stacje pasażerskie, ich

budynki i inne urządzenia (np. tablice z informacja-

mi dla podróżnych), jak i punkty sprzedaży biletów.

Powyższe oznaczać będzie wprost możliwość pokry-

cia kosztów tych obiektów i urządzeń w ramach opła-

ty za korzystanie z infrastruktury kolejowej.

Warto

3)

Tamże.

498

przy tym podkreślić, że projektowane regulacje unij-

ne przewidują zwiększenie stopnia partycypowania

państwa w ﬁnansowaniuinfrastrukturykolejowej.

Wprowadzenie tych regulacji do systemu prawa kra-

jowego państw członkowskich Unii Europejskiej

przyczyni się więc do zapewnienia stabilności syste-

mu ﬁnansowania infrastruktury kolejowej, w tym

również stacji pasażerskich, ich budynków i dróg do-

stępu dla pasażerów i towarów.

Mając na uwadze, iż wdrożenie nowej dyrektywy

wymagać będzie zmian ustawowych, wyrażam na-

dzieję, iż przyszłe działania legislacyjne resortu

w tym zakresie znajdą pańskie poparcie w toku prac

parlamentarnych.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Andrzej Massel

w sprawie udzielenia pomocy

(2176)

-2176/12, w sprawie zapytania posła Piotra Polaka

dotyczącego możliwości uzyskania zaliczki przez

K. Ł. jako beneﬁcjentadziałania123:Zwiększanie

wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i le-

śnej, w PROW na lata 2007–2013 uprzejmie przeka-

zuję, co następuje.

Pragnę poinformować, iż Ministerstwo Rolnictwa

i Rozwoju Wsi nie nadzoruje w sposób bezpośredni

procesu oceny wniosków w tym instrumencie pomo-

funkcje wdrożeniowe i płatnicze w zakresie wnio-

sków zostały delegowane do ARiMR.

W dniu 16 paź-

dziernika 2008 r. minister ﬁnansówprzyznałAgen-

cji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR)

pełną akredytację na obsługę 10 działań z PROW

2007–13, w tym działania 123: Zwiększanie wartości

cja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa ocenia

zaś wnioski zgodnie z obowiązującymi procedurami,

tzn. weryﬁkacjadokonywanajestwsposóbbezstron-

ny, zobiektywizowany oraz zuniﬁkowanydlawszyst-

kich wnioskodawców.

Niemniej jednak ze swej strony pragnę poinfor-

mować, iż zgodnie z informacjami przekazanymi

przez ARiMR pan K. Ł. w dniu 20 czerwca 2011 r.

podpisał z ARiMR umowę przyznania pomocy, nr 03247-

-69040-OR0500010/10, na kwotę 20 mln zł, wypła-

caną w dwóch etapach.

W tym samym dniu, już po

podpisaniu umowy, beneﬁcjentzłożyłwniosekoza-

liczkę w wysokości 10 mln zł.

Jednakże był to wnio-

sek przewidziany dla beneﬁcjentów, którzy złożyli

wniosek o przyznanie pomocy po wejściu w życie zno-

nej polityki rolnej (Dz. U. z 2006 Nr 187, poz. 1381,

z późn. zm.), co wykluczyło możliwość wypłaty za-

liczki.

Zgodnie bowiem z art. 10i ust. 2 pkt 1 ww.

ustawy zaliczka jest wypłacana bencﬁcjentowi,jeże-

li wnioskował o jej wypłatę we wniosku o przyznanie

Wnioskodawca pierwotnie nie ubiegał się o za-

liczkę, przedstawił natomiast dwie warunkowe pro-

mesy kredytowe na łączną wartość 40 306 463 zł,

które gwarantowały realizację inwestycji i pozwoli-

ły na pozytywną ocenę wniosku.

Podczas weryﬁka-

cji wniosku na etapie oceny formalnej i techniczno-

-ekonomicznej podlegał on wielu uzupełnieniom, ale

nigdy nie został dostarczony dokument, z którego

wynikałoby, że wnioskodawca zamierza ubiegać się

o zaliczkę.

Wniosek o zaliczkę został złożony dopiero po pod-

pisaniu umowy przyznania pomocy.

W odpowiedzi na

ten wniosek ARiMR poinformowała beneﬁcjentapi-

smem z dnia 29 czerwca 2011 r., że wniosek nie może

być rozpatrzony pozytywnie: ,,(...) ponieważ został

złożony z naruszeniem art. 10i ust. 2 pkt 1 ustawy

z 2006 r.

Nr 187, poz. 1381, z późn. zm.)”.

Reasumując, zaliczka jest wypłacana beneﬁcjen-

towi, jeżeli wnioskował o jej wypłatę, składając wnio-

sek o przyznanie pomocy.

Możliwość wypłaty zalicz-

ki na podstawie wniosku złożonego przez beneﬁcjen-

ta po podpisaniu umowy dotyczy bowiem wyłącznie

beneﬁcjentów,którzyzłożyliwniosekoprzyznanie

rolnej (art. 3 ust.2 pkt 1a i b).

Oznacza to, że wypłata zaliczki na realizację in-

westycji objętej wnioskiem złożonym po wejściu

w życie ustawy jest możliwa jedynie wówczas, gdy

499

wnioskodawca występował o jej przyznanie we wnio-

sku o przyznanie pomocy.

Nie jest zatem możliwa wy-

płata zaliczki wnioskodawcy, który zawarł z ARiMR

umowę przyznania pomocy na podstawie pozytywnie

zweryﬁkowanegowniosku,wktórymniewystąpił

o udzielenie zaliczki.

Jednocześnie poinformowano

beneﬁcjenta,żezgodniez§13umowyprzyznania

pomocy zawartej 20 czerwca 2011 r.: „(...) umowa nie

podlega zmianie w zakresie udzielenia beneﬁcjentowi

zaliczki na realizacją operacji, jeżeli na etapie skła-

dania wniosku o przyznanie pomocy beneﬁcjentnie

ubiegał się o jej wypłatę”.

W związku z tym uprzejmie

informuję, iż sposób postępowania Agencji Restruk-

sprawie należy ocenić jako właściwy i zgodny z obo-

wiązującymi przepisami prawa.

Pragnę również poinformować, że w 2013 r. pla-

nowany jest kolejny nabór wniosków w ramach

działania 123, co potencjalnie może pozwolić na

realizację planów inwestycyjnych pana K. Ł.

w przyszłości.

Podsekretarz stanu

ZoﬁaSzalczyk

Warszawa, dnia 2 listopada 2012 r.

zanieczyszczeniu wód dorzecza Wieprzy

(2177)

Odpowiadając na zapytanie pana posła Andrzeja

Lewandowskiego z dnia 25 września 2012 r. przeka-

zane przez pana Marka Kuchcińskiego, wicemarszał-

wie zapobieżenia dalszemu zanieczyszczeniu wód do-

Darłowa przekazuję stosowne wyjaśnienia.

Poruszona problematyka zanieczyszczania wód

morskich skutkującego m.in. zakwitami sinic oraz

ich szkodliwością dla zdrowia i życia człowieka, ryb,

ptaków i ssaków w wodach morskich powiązana zo-

stała z ładunkami nawozów zawierających azot i fos-

for, przeładowywanymi i magazynowanymi w Porcie

Darłowo niezgodnie z obowiązującymi przepisami,

czyli bez odpowiedniego zabezpieczenia przed dzia-

łaniem wiatru, jak też opadami deszczu powodujący-

mi dostawanie się i spływanie szkodliwych substan-

cji do wód rzeki Grabowej i Wieprzy, następnie

do Bałtyku.

Powyższego związku nie potwierdza ewidencja

ładunków dostarczanych drogą morską do portu

w Darłowie sporządzona w oparciu o deklaracje prze-

kazywane przez statki przed zawinięciem do portu

za okres ostatnich miesięcy – od lutego 2012 r. do

września 2012 r., która wykazała, że:

— w okresie 04.02.2012 r.

– 29.02.2012 r. miały

miejsca zawinięcia 11 statków handlowych obcych

bander, w tym wszystkie z ładunkiem kruszywa,

— w okresie 02.03.2012 r.

– 30.03.2012 r. miało miej -

sce 16 zawinięć statków handlowych, w tym 14 z ładun-

kiem kruszywa oraz 2 z ładunkiem pszenicy,

— w okresie 02.04.2012 r.

– 26.04.2012 r. miało

miejsce 6 zawinięć statków handlowych, w tym 5

z ładunkiem kruszywa oraz 1 z ładunkiem kamieni,

— w okresie 01.05.2012 r.

– 30.05.2012 r. miało

miejsce 12 zawinięć statków handlowych, w tym

na bukowego,

— w okresie 06.06.2012 r.

– 30.06.2012 r. miało

miejsce 15 zawinięć statków handlowych, w tym

12 z ładunkiem kruszywa oraz 2 z ładunkiem wapna,

1 bez ładunku,

— w okresie 03.07.2012 r.

– 28.07.2012 r. miało

miejsce 11 zawinięć statków handlowych, w tym 4

z ładunkiem kruszywa, 5 z ładunkiem wapna i 1 z ła-

dunkiem dolomitu,

— w okresie 01.08.2012 r.

– 25.08.2012 r. miało

miejsce 10 zawinięć statków handlowych, w tym 6

— w okresie 01.09.2012 r.

– 19.09.2012 r. miało

miejsce 8 zawinięć statków handlowych, w tym 5

z ładunkiem kruszywa, 1 z ładunkiem pszenicy, 1 z wap-

nem i 1 z drzewem.

Żaden z wymienionych ładunków nie zawierał

w swoim składzie i strukturze ani azotu, ani fosforu,

tj. substancji odpowiedzialnych za zakwity sinic i ich

opisywaną szkodliwość.

Andrzeja Lewandowskiego, informuję.

portowa infrastruktura techniczna oraz magazyn

importowanych nawozów w porcie Darłowo, skoro

W 2011 r. Wojewódzki Inspektorat Ochrony Śro-

dowiska w Szczecinie przeprowadził w dniach 28 lip-

ca – 6 września 2011 r. kontrolę interwencyjną Mor-

skiej Agencji Gdynia (MAG) sp. z o.o. z siedzibą

w Gdyni prowadzącej działalność przy ul. Portowej

w Darłowie w związku z wnioskiem jednego z miesz-

kańców ul. Portowej.

W czasie kontroli ustalono, że Morska Agencja

Gdynia sp. z o.o. w Gdyni, zwana dalej MAG sp.

z o.o., zajmuje się spedycją morską.

Spółka posiada

w Darłowie w wieczystym użytkowaniu działki o nu-

merach: 4/9, 1/18, 4/7 i 4/8, 4/1, 1/14, 4/11 oraz część

udziałów w działce 4/3 – droga wewnętrzna.

Działki

położone są w obrębie ewidencyjnym nr 5 miasta

Darłowo, na których spółka prowadzi działalność

500

magazynową i portową – przeładowuje i składuje to-

wary zamówione przez inne podmioty.

W miejscowym planie zagospodarowania prze-

strzennego dla jednostki strukturalnej A: Darłowo

Południe położonej na obszarze miasta Darłowo, za-

twierdzonym uchwałą nr IV/30/07 Rady Miejskiej

w Darłowie z dnia 6 lutego 2007 r., teren ten jest

oznaczony jako teren zabudowy produkcyjno-maga-

zynowej, portowej oraz usług rzemiosła.

Powyższy

plan zawiera również zapis, iż uciążliwość każdej in-

Podczas oględzin ww. terenu stwierdzono, że na

placu magazynowym należącym do MAG sp. z o.o.

były przeładowywane i czasowo magazynowane ma-

teriały sypkie.

W dniach przeprowadzania oględzin,

tj. w dniu 28 lipca 2011 r. oraz 30 sierpnia 2011 r.

stwierdzono składowanie na placu magazynowym

drobno mielonego dolomitu, mieszanki kruszyw ła-

manych o frakcji 0–31,5 mm i wapna szarego.

Z ustaleń kontroli wynikało, że spółka od począt-

ku 2010 r. do dnia zakończenia kontroli, tj. 6 wrze-

śnia 2011 r. składowała na placu tylko dolomit, wap-

no szare i mieszanki kruszyw łamanych.

Podczas

przeładunku materiałów sypkich oraz przy silnych

wiatrach dochodziło do niezorganizowanej emisji do

powietrza frakcji pyłowych z tych materiałów.

Przeprowadzona kontrola wykazała również, że

wody opadowe i roztopowe z terenu placu magazyno-

wego zanieczyszczone drobnymi frakcjami składowa-

nych materiałów były odprowadzane kanalizacją

deszczową bezpośrednio do wód portowych łączących

się z rzeką Wieprzą.

Spółka nie miała uregulowanego stanu formalno-

-prawnego odprowadzania wód opadowych do środo-

wiska oraz nie posiadała urządzeń podczyszczających

te wody.

W ramach działań pokontrolnych zostało wyda-

ne zarządzenie, w którym pan Z. Ś., prezes zarządu

spółki, został zobowiązany do podjęcia działań ma-

jących na celu zabezpieczenie składowanych towa-

rów w taki sposób, aby wyeliminować ich uciążliwe

oddziaływanie (pylenie) na sąsiednie nieruchomo-

ści, jak również do podjęcia działań w celu uregulo-

wania stanu formalno-prawnego w zakresie odpro-

wadzania wód opadowych i roztopowych do kanału

portowego.

Prezes spółki w wyznaczonym terminie udzielił in-

formacji o stanie realizacji zarządzenia pokontrolnego.

poinformowano marszałka województwa zachodnio-

pomorskiego o ustaleniach kontroli, wskazując na

nieuregulowany stan formalno-prawny odprowadza-

nia wód opadowych do środowiska oraz na nieprzed-

kładanie ww. organowi wykazów zawierających in-

formację o zakresie korzystania ze środowiska oraz

wód opadowych do środowiska.

Zaznaczyć należy, że korespondencja kierowana

do wnioskującego o przeprowadzenie kontroli (w tym

odpowiedź na interwencję), mimo kilkukrotnego awi-

zowania nie została podjęta.

Pylenie stwierdzono w dniu 18 lipca 2012 r. po za-

kończeniu przeładunku dolomitu ze statku M/V Ma-

na, który wpłynął do portu Darłowo w dniu 16 lipca

2012 r.

Przyczyną pylenia był brak zastosowania za-

bezpieczenia, tj. przykrycia brezentem miejsca skła-

dowania.

Przeprowadzone postępowanie inspektora ochro-

ny środowiska morskiego w Urzędzie Morskim

w Słupsku z siedzibą w porcie Darłowo oraz zebrane

w sprawie dowody wykazały naruszenie przepisów

portowych (zarządzenie nr 2 dyrektora Urzędu Mor-

skiego w Słupsku z dnia 5 czerwca 2012 r., Dz. Urz.

Woj.

Pomorskiego z 2012 r. poz. 2538 oraz Dz. Urz.

Woj.

Zachodniopomorskiego z 2011 r. poz. 1400)

i skutkowały nałożeniem kary pieniężnej na sprawcę

zaniedbań, decyzją nr 42 dyrektora Urzędu Morskie-

go w Słupsku, znak: SM-0561/253/42/12, z dnia

13 września 2012 r.

W okresie prowadzonego postępowania, 22 sierp-

nia 2012 r., do Urzędu Morskiego w Słupsku wpłynę-

ła skarga ﬁrmyEricusodnoszącasiędom.in.zapy-

lenia, zanieczyszczenia nawozami rzeki Wieprz, za-

nieczyszczenia terenów dróg publicznych oraz domów

mieszkalnych, w związku z czym dyrektor Urzędu

Morskiego w Słupsku zwrócił się pismem, SM 500/

096/12, z dnia 30 sierpnia 2012 r. do zachodniopo-

morskiego wojewódzkiego inspektora ochrony środo-

wiska w Szczecinie z prośbą o przeprowadzenie kon-

troli zakładu i podjęcie stosownych działań według

posiadanych kompetencji.

Według informacji uzyskanych z kapitanatu portu

w okresie od 01.06.2012 r. do 11.10.2012 r. ilości wapna

i dolomitu przywiezione do portu Darłowo przez po-

szczególne statki przedstawiały się następująco:

Tabela 1.

Zestawienie statków handlowych przy-

wożących towary do portu Darłowo do dnia 23 paź-

dziernika 2012 r.

Lp. Data Nazwa statku

Nazwa

ładunku

Ilość

ładunku

(MT)

1.

01.06.2012 Mana wapno 2200

2.

28.06.2012 SDK Spain wapno 1650

3.

05.07.2012 Britannica HAV wapno 2200

4.

11.07.2012 Baltica HAV wapno 2100

5.

21.07.2012 Danusia wapno 2200

6.

26.07.2012 Drawa wapno 1600

7.

07.08.2012 Evert Prahm dolomit 2000

8.

12.08.2012 SDK Spain wapno 1650

9.

19.08.2012 SDK Spain wapno 1700

10.

31.08.2012 Ancora wapno 1350

11.

11.10.2012 SDK Spain wapno 1729

501

W związku z powyższym w dniach 30.08.2012 r.

– 18.10.2012 r. inspektor WIOŚ w Szczecinie przepro-

wadził kontrolę interwencyjną ww. podmiotu.

Podczas kontroli stwierdzono, że w ramach reali-

zacji zarządzenia pokontrolnego wydanego po po-

przedniej kontroli spółka w celu ograniczenia emisji

pyłów do powietrza ogrodziła plac magazynowy od

strony północnej i wschodniej płotem betonowym.

Od

strony południowej zostało postawione częściowe

ogrodzenie z elementów betonowych.

Ponadto zosta-

ła zakupiona zamiatarka terenów przemysłowych

Agata.

Odnośnie do odprowadzania wód opadowych do

kanału portowego spółka przebudowała starą prze-

pompownię zlokalizowaną na terenie prowadzonej

działalności, tworząc w niej osadnik, do którego

zostały włączone wszystkie wpusty deszczowe znaj-

dujące się na placu przeładunkowym.

Stamtąd od-

prowadzane są one do kanalizacji deszczowej od-

prowadzającej również wody opadowe z pobliskiej

ul. Portowej.

Z uwagi na stanowisko spółki, iż sprawa właści-

ciela kanalizacji deszczowej w ul. Portowej oraz na

terenie spółki MAG nie jest rozstrzygnięta, WIOŚ

w Szczecinie Delegatura w Koszalinie zwróciła się

w dniu 12 września 2012 r. pismem, znak: DI.7024.

l48.1.2012.IW, do burmistrza miasta Darłowo o udzie-

lenie szczegółowej informacji w sprawie przynależno-

ści kanalizacji deszczowej położonej w ul. Portowej.

Informacja ta jest niezbędna do ustalenia zakresu

obowiązków spoczywających na kontrolowanym pod-

miocie wynikających z ustawy Prawo ochrony środo-

wiska oraz Prawo wodne (tj. uregulowania stanu

formalno-prawnego dotyczącego odprowadzania wód

opadowych i roztopowych do kanału portowego, jak

również przedkładania marszałkowi województwa

zachodniopomorskiego wykazów zawierających in-

formację o korzystaniu ze środowiska oraz o wysoko-

ści należnych opłat w zakresie odprowadzania wód

opadowych do środowiska).

Burmistrz miasta Darłowo pismem, znak:

GKM.7021.1.97.2012, z dnia 9 października 2012 r.

(data wpływu do delegatury – 15 października 2012 r.)

ze względu na skomplikowany charakter sprawy

przedłużył termin udzielenia odpowiedzi do dnia

11 listopada 2012 r.

Podczas oględzin terenu przeprowadzonych w trak-

cie kontroli w dniu 30 sierpnia 2012 r. stwierdzono,

że na placu przeładunkowym znajdowały się dwie

hałdy wapna o wymiarach: pierwsza 24 m x 15 m x 6

m, druga 15 m x 15 m x 2,5 m.

Wysokość pierwszej

hałdy przewyższała o ok. 3 m wysokość ogrodzenia,

co mogło powodować emisję niezorganizowaną pyłów

do środowiska na teren przyległy, do którego kontro-

lowany podmiot nie posiada tytułu prawnego.

Zała-

dunek samochodów odbywał się bezpośrednio przy

hałdach, w wyniku czego wapno przylegało do kół

i było wywożone na drogi wewnętrzne oraz ul. Por-

tową.

Poruszanie się pojazdów po zanieczyszczonej

drodze powodowało wznoszenie się pyłu.

Planowane dalsze działania pokontrolne – wystą-

pienie do właściwych organów ochrony środowiska.

Ad 2.

Jak wygląda monitoring i skuteczność funk-

cjonowania stosownych służb państwowych w tego

wykraczające poza normy prawne?

Monitoring prowadzony przez administrację mor-

ską w portach obejmuje nadzór nad porządkiem że-

glugowym, w tym używaniem oświetlenia statków,

znaków i sygnałów, ruchem statków, pilotażem, ho-

lowaniem, cumowaniem statków, przyjmowaniem

zgłoszeń przybycia i wyjścia statków, postojem i ko-

twiczeniem statków, odprawą i ratownictwem, jak też

przeładunkiem i składowaniem, utrzymaniem po-

rządku i czystości i ochroną środowiska – w zakresie

W praktyce monitoring obejmuje lustracje terenów

portowych i akwenów przez funkcjonariuszy kapita-

natu portu (obchód, objazd, jak też opłynięcie terenów

portowych), jak też przyjmowanie zgłoszeń o zdarze-

niach i ich weryﬁkacjęorazwszczęciepostępowania

administracyjnego, gdy jest to uzasadnione.

Monitoring obszarów morskich, w tym również

terenów portowych i miejsc przeładunków, odbywa

się podczas okresowych lotów samolotu z inspekto-

rami ds. ochrony środowiska morskiego na pokładzie.

Spostrzeżenia o nieprawidłowościach oraz zaobser-

wowanych zanieczyszczeniach przekazywane są na

bieżąco drogą radiową do właściwych służb admini-

stracji morskiej.

Inspektorzy Inspektoratu Ochrony

Środowiska Morskiego Urzędu Morskiego w Słupsku

uczestniczą w lotach od kilku lat z częstotliwością

ok. 3 razy w miesiącu.

Odnośnie do monitoringu środowiska informuję,

środowiska celem Państwowego Monitoringu Śro-

dowiska jest wspomaganie działań na rzecz ochrony

mentów przyrodniczych, dotrzymywaniu standar-

dów jakości środowiska określonych przepisami

standardów, jak też o występujących zmianach ja-

kości elementów przyrodniczych i przyczynach tych

wych występujących pomiędzy emisjami i stanem

Na terenie portu Darłowo kontrolę terenów prze-

ładunkowych należących do morskiej agencji w Gdy-

ni prowadzi zachodniopomorski wojewódzki inspek-

torat ochrony środowiska.

Monitoring stanu środowiska realizowany jest

w cyklach trzyletnich na podstawie programu Pań-

stwowego Monitoringu Środowiska.

Po zatwierdze-

niu krajowego programu przez ministra środowiska

powstają szczegółowe programy badawcze dla po-

szczególnych województw.

Badania wód powierzch-

niowych województwa zachodniopomorskiego reali-

502

zowane są w oparciu o wieloletnie programy monito-

ringu środowiska.

Obecnie obowiązującym dokumentem jest „Pro-

gram Państwowego Monitoringu Środowiska woje-

wództwa zachodniopomorskiego na lata 2010–

–2012”.

Program monitoringu rzek na 2011 r. został za-

planowany na podstawie rozporządzenia ministra

ści wód powierzchniowych i podziemnych (Dz. U.

Nr 81, poz. 685) oraz wytycznych Głównego Inspek-

toratu Ochrony Środowiska.

ustawy Prawo wodne organem właściwym do oceny ja-

kości wody w kąpielisku oraz przeprowadzania kontroli

urzędowych w miejscach, gdzie woda nie spełnia wyma-

gań, jest powiatowy inspektor sanitarny.

Rzeki

Na terenie miasta Darłowo znajduje się silnie

zmieniona jednolita część wód (JCW) Wieprza od Łą-

kawicy do ujścia.

Ocena stanu/potencjału tej JCW

wykonywana jest na podstawie badań w punkcie zlo-

kalizowanym 2,5 km przed ujściem Wieprzy do mo-

rza (w Darłowie).

Zgodnie z „Programem Państwo-

wego Monitoringu Środowiska województwa zachod-

niopomorskiego na lata 2010–2012” badania wód

JCW przeprowadzono w 2011 r. w zakresie monito-

ringu diagnostycznego.

Zakres badań pozwolił na

dokonanie oceny stanu ekologicznego (w oparciu

o ocenę elementów biologicznych, ﬁzykochemicznych

i hydromorfologicznych) oraz na ocenę występowania

substancji priorytetowych.

W 2011 r. potencjał elementów biologicznych oce-

niano w oparciu o ocenę składu gatunkowego makro-

ﬁtów.

Ocenawykonananapodstawietegowskaźnika

wykazała dobry potencjał biologiczny JCW.

Potencjał

elementów ﬁzykochemicznychwódzarównowpunk-

cie pomiarowo-kontrolnym, jak i w JCW oceniono jako

dobry.

Wartości graniczne dla dobrego stanu wód

w większości badanych wskaźników nie przekraczały

wartości granicznych ustanowionych dla maksymal-

nego potencjału wód (I klasa), z wyjątkiem fosforanów,

których stężenia odpowiadały normom dla potencjału

dobrego (II klasa).

Stan chemiczny wód powierzchnio-

wych określają stężenia substancji priorytetowych

i innych substancji zanieczyszczających stanowiących

zagrożenie dla środowiska wodnego.

W 2011 r. stwier-

dzono zawartość następujących związków z grupy

wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych

(WWA): benzo(a)piren, benzo(b)ﬂuoranten, benzo-

(k)ﬂuoranten,benzo(g,h,i)peryleniindeno(1,2,3-cd)pi-

ren.

Badania wykazały przekroczenia dopuszczalnego

poziom stężeń maksymalnych dla sumarycznych za-

wartości benzo(b)ﬂuorantenu ibenzo(k)ﬂuorantenu

oraz benzo(g,h,i)perylenu i indeno(1,2,3-cd)piranu.

Źródłem zanieczyszczenia wód tymi węglowodorami

są procesy spalania paliw.

Wody przybrzeżne

Do granicy Darłowa przylega jednolita części wód

(JCW) przybrzeżnych Jarosławiec – Sarbinowo

(PLCWIIIWB7), a punktem pomiarowym położonym

najbliżej miasta jest stanowisko Jarosławiec – Sarbi-

nowo 7, które zgodnie z „Programem Państwowego

morskiego na lata 2010–2012” w 2010 r. objęte było

monitoringiem operacyjnym.

JCW Jarosławiec – Sar-

binowo należy do wód silnie zmienionych, dla któ-

rych oceniany jest potencjał ekologiczny JCW.

Ocena

jakości wód wykonywana jest dla JCW oraz w bada-

nych punktach pomiarowych.

Ocenę potencjału eko-

logicznego JCW wykonano na podstawie badań mo-

nitoringowych w dwóch punktach leżących na JCW

Jarosławiec – Sarbinowo: Jarosławiec – Sarbinowo 6

(kod PL0250104_0451) i Jarosławiec – Sarbinowo 7

(kod PLO2SO 1040452).

Zgodnie z wynikami oceny

jakości wód wykonanej przez WIOŚ w Szczecinie na

podstawie badań monitoringowych prowadzonych

w 2010 r. potencjał ekologiczny JCW Jarosławiec

– Sarbinowo zaklasyﬁkowanyzostałjakozły(Vkla-

sa).

O ocenie zdecydowała ocena elementów biologicz-

nych (wysokie stężenia chloroﬁlu)orazelementówﬁ-

zykochemicznych (poniżej stanu dobrego).

Również na

stanowisku Jarosławiec – Sarbinowo 7 stwierdzono

zły potencjał ekologiczny wód (V klasa).

O ocenie po-

tencjału ekologicznego zdecydowała ocena elementów

biologicznych (wysokie stężenia chloroﬁlu)orazele-

mentów ﬁzykochemicznych(poniżejstanudobrego).

Ad.

3 Dlaczego w Darłowie nie są surowo respek-

o obowiązkach zapobiegania takiemu oddziaływaniu

ków takich zanieczyszczeń?

Postępowanie dyrektora urzędu morskiego w od-

niesieniu do powodowania pylenia przeprowadzone

zostało w oparciu o przepisy portowe, które m.in.:

— W § 85.1 zobowiązują odnośnie do przeładunku

i składowania, by stosowane były m.in. zabezpiecze-

nia przed przesypywaniem się towarów do wody oraz

przed pyleniem.

— W § 95.1 zabraniają zanieczyszczania wód, te -

renów, obiektów i innych urządzeń portowych.

Wymienione paragrafy przywołane zostały w ww.

decyzji nr 42 dyrektora Urzędu Morskiego w Słupsku

jako naruszone, w związku z czym nałożona została

kara pieniężna na osobę odpowiedzialną.

Po kontroli przeprowadzonej w 2011 r. w ramach

działań pokontrolnych zostało wydane zarządzenie

pokontrolne zobowiązujące prezesa spółki do podję-

cia m.in. skuteczniejszych działań w celu zapobiega-

nia emisji niezorganizowanej do środowiska pyłów

z materiałów sypkich.

Mając na względzie, iż działa-

nia podjęte przez spółkę w celu zapobiegania nega-

tywnemu oddziaływaniu na środowisko, do czego jest

zobowiązana przepisem art. 6 ustawy Prawo ochrony

środowiska, nie są wystarczające, co potwierdziła

kontrola przeprowadzona w dniach 30 sierpnia – 18 paź-

503

dziernika 2012 r. przez inspektora WIOŚ w Szczecinie

Delegatura w Koszalinie, w działaniach pokontrol-

nych zostanie skierowane wystąpienie do starosty sła-

wieńskiego o nałożenie na MAG sp. z o.o. w trybie

art. 362 ustawy Prawo ochrony środowiska obowiąz-

ku ograniczenia oddziaływania na środowisko.

Odnośnie do egzekwowania przepisu art. 7 usta-

wy Prawo ochrony środowiska wyjaśniam, że kluczo-

we znaczenie mieć będzie kwestia ustalenia właści-

ciela kanalizacji deszczowej opisana w punkcie 1 ni-

niejszej odpowiedzi.

Sekretarz stanu

Stanisław Gawłowski

-2179/12) dotyczącego zapytania posła na Sejm RP

pana Jacka Czerniaka w sprawie możliwości pozy-

skania przez spółdzielnie mieszkaniowe środków na

i Cyfryzacji informuję, iż ministerstwo nie dysponu-

je środkami ﬁnansowymi,któremogłybystanowić

źródło ﬁnansowaniawskazanegocelu.

Przedmioto-

wy obszar nie może być ﬁnansowanyzfunduszyunij-

nych dostępnych w ramach aktualnej perspektywy

ﬁnansowej,będącychwdyspozycjiMinisterstwaAd-

ministracji i Cyfryzacji.

Ponadto uprzejmie informuję, że w związku ze

znacznym zaawansowaniem kontraktacji niemożliwe

jest wskazanie innych źródeł ﬁnansowaniaprocesu

digitalizacji archiwów podmiotów spółdzielczych.

Niemniej jednak, jeżeli ten obszar znajdzie się w za-

kresie wsparcia nowej perspektywy ﬁnansowej, to

Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji przekaże

stosowną informację.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Andrzej Ręgowski

Warszawa, dnia 9 listopada 2012 r.

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na za-

kapelanów wojskowych w garnizonach Chełmno,

Choszczno, Chojnice, Czarne i Darłowo (SPS-024-

-2283/12, SPS-024-2182/12, SPS-024-2181/12, SPS-

-024-2180/12, SPS-024-2184/12), uprzejmie proszę

o przyjęcie następujących wyjaśnień.

Na terenie Rzeczypospolitej Polskiej funkcjonuje

łącznie 98 paraﬁiwojskowych(wtym91paraﬁika-

tolickich oraz 7 paraﬁi prawosławnych).

76 z nich

zostało utworzonych jako jednostki wojskowe, które

posiadają swoje identyﬁkatoryorazujętesąnaeta-

tach zbiorczych (69 paraﬁikatolickichoraz7prawo-

sławnych).

Pozostałe paraﬁetotzw.kanoniczne,two-

rzone przez biskupów posiadających stosowne upraw-

nienia do samodzielnego erygowania paraﬁi.

Wjed-

nostkach wojskowych, w których nie ma kapelana,

opieka duszpasterska spoczywa na miejscowych pro-

boszczach, którzy są odpowiedzialni za duszpaster-

stwo przed swoim ordynariuszem diecezjalnym.

Odnosząc się bezpośrednio do kwestii zawartych

w zapytaniach pana posła Piotra Chmielowskiego,

uprzejmie informuję, że we wskazanych wyżej garni-

zonach działalność duszpasterska prowadzona jest

w dwóch paraﬁachwojskowych(ChełmnoiDarłowo)

oraz w dwóch ośrodkach duszpasterskich (Choszczno

i Czarne).

Jednocześnie informuję, iż w przedmioto-

wych garnizonach pełni posługę duszpasterską 3 ka-

pelanów wojskowych (w Chełmnie w stopniu podpuł-

kownika, w Czarnem w stopniu majora, w Darłowie

w stopniu majora) i 1 pracownik wojska (zatrudniony

na 1/2 etatu).

Z kolei w garnizonie Chojnice nie peł-

nią zawodowej służby wojskowej kapelani wojskowi.

Wszyscy wymienieni kapelani są wyznania rzymsko-

-katolickiego.

Koszty utrzymania kapelanów w poszczególnych

garnizonach, o które pyta pan poseł Piotr Chmielow-

ski, przedstawiają się następująco:

1) w garnizonie Chełmno – 85 327,35 zł;

2) w garnizonie Darłowo – 75 898,85 zł;

3) w garnizonie Czarne – 76 936,85 zł.

Jeżeli natomiast chodzi o koszty utrzymania in-

frastruktury będącej w użytkowaniu duszpasterstw

informuję, że łącznie wyniosły one 60 160 zł, w tym

w garnizonie Chełmno – 35 030 zł, w garnizonie

Choszczno – 4730 zł, w garnizonie Darłowo – 20 400 zł.

Natomiast w garnizonie Czarne nie są generowane

koszty w tym zakresie.

504

dziernika 2012 r. na jednego kapelana przypadało:

1) w garnizonie Chełmno – 190 żołnierzy;

2) w garnizonie Choszczno – 361 żołnierzy;

3) w garnizonie Czarne – 183 żołnierzy;

4) w garnizonie Darłowo – 411 żołnierzy.

Przedstawiając powyższe wyjaśnienia, pozostaję

Warszawa, dnia 31 października 2012 r.

Patrz odpowiedź na zapytanie nr 2180, str. 503.

Odpowiedź

podsekretarza stanu

sekretarza stanu w Ministerstwie Transportu,

otrzymanym przy piśmie, nr SPS-024-2185/12,

ładowania zatoru drogowego przedstawiam nastę-

pującą informację.

rozporządzenia ministrów infrastruktury oraz spraw

niach Konwencji o ruchu drogowym (Dz. U. z 1998 r.

Nr 5, poz. 40) i Konwencji o znakach i sygnałach

zm.) sporządzonych w Wiedniu dnia 8 listopada

1968 r., które zobowiązały Polskę oraz pozostałe pań-

stwa będące stronami tych umów do przyjęcia jedno-

litych zasad celem ułatwienia międzynarodowego

ruch drogowego i zwiększenia bezpieczeństwa na

drogach.

Fakt ten pozwala stwierdzić, że obowiązu-

jące w Polsce przepisy ruchu drogowego są zbliżone

do tych obowiązujących w innych krajach, co umoż-

liwia wprowadzenie do organizacji ruchu rozwiąza-

nia zapewniającego poprawę przepustowości drogi,

również tego opisanego w zapytaniu pana posła Mi-

rosława Maliszewskiego i wskazanego jako możliwe-

go do zastosowania w innych krajach.

Przepisy określające znaki i sygnały obowiązują-

zywania ujęte w przywołanym wyżej rozporządzeniu

z dnia 31 lipca 2002 r. deﬁniujązarównoznaczenie

znaku poziomego wyznaczającego pas o zmiennym

kierunku ruchu, jak i znaczenie sygnalizacji wska-

505

zującej kierującemu pojazdem sposób korzystania

z pasa ruchu.

Zgodnie z tymi przepisami (§ 86 rozporządzenia

z dnia 31 lipca 2002 r.) znak P-5: Linia podwójna

przerywana, znajdująca się między skrzyżowaniami

mi świetlnymi nadawanymi przez sygnalizator S-4.

Natomiast sygnały świetlne nadawane przez sygna-

lizator S-4 i S-7, określone w § 98 tego rozporządze-

nia oznaczają następująco:

sygnalizator jest umieszczony – sygnał zielony (w kształ-

cie strzałki skierowanej w dół),

lizator jest umieszczony – sygnał czerwony (w kształ-

cie dwóch skrzyżowanych kresek, forma litery X),

— nakaz opuszczenia pasa ruchu, nad którym

sygnalizator jest umieszczony i wjazdu na część

– sygnał świetlny stały lub migający (w kształcie

żółtej strzałki skierowanej grotem ukośnie w dół,

w prawo lub w lewo).

W myśl przepisów pkt 3.2. oraz 5.2. załącznika

nr 3 do rozporządzenia ministra infrastruktury z dnia

sygnały przez sygnalizatory S-4 i S-7) określa sposób

korzystania z pasa ruchu i jest przeznaczona do stero-

wania dostępnością danego pasa ruchu oraz kierun-

kami ruchu na nim obowiązującymi w danym czasie.

Taką sygnalizację stosuje się na jezdniach wielopaso-

wych o zmiennej strukturze kierunkowej ruchu oraz

w przypadku konieczności wyłączenia ruchu na da-

nym pasie.

Sygnalizatory S-4 i S-7 lokalizuje się wy-

łącznie nad osiami pasów ruchu.

Mając na względzie powyższe, odpowiadając na

postawione w zapytaniu pana posła Mirosława Ma-

liszewskiego pytania, uprzejmie informuję, że prze-

pisy powszechnie obowiązującego prawa umożliwiają

zastosowanie w organizacji ruchu rozwiązań tech-

nicznych, na których oparta jest opisana przez pana

posła metoda rozwiązywania problemów zatorów

drogowych.

Urządzenia określające sposób korzysta-

nia z pasa ruchu na jezdniach wielopasowych o zmien-

nej strukturze kierunkowej ruchu w Polsce można

stosować od dnia wejścia w życie przepisów wymie-

(tj. od dnia 15 sierpnia 2002 r.).

o zastosowaniu na drodze lub jej odcinku mających

wpływ na ruch drogowy znaków drogowych piono-

wych, poziomych, sygnalizatorów i urządzeń bezpie-

czeństwa ruchu, znaków o zmiennej treści i innych

zmiennych elementów, również w celu poprawy prze-

pustowości drogi (a tym samym likwidacji zatorów

drogowych), podejmuje właściwy organ zarządzający

ruchem na drodze.

Biorąc pod uwagę wskazany wyżej aktualny stan

prawny w zakresie przedstawionym w zapytaniu

pana posła Mirosława Maliszewskiego, stwierdzam,

iż do zastosowania proponowanych rozwiązań w or-

ganizacji ruchu na drogach nie jest konieczne wpro-

wadzenie zmian w obowiązujących przepisach.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tadeusz Jarmuziewicz

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na za-

pytanie pana posła Andrzeja Sztorca w sprawie moż-

liwości pomocy rodzinie zmarłego żołnierza pełnią-

dyjskiej (SPS-024-2186/12), uprzejmie proszę o przy-

Z ustaleń dokonanych w resorcie obrony narodo-

wej wynika, że zmarły pełnił służbę jako żołnierz

zasadniczej służby wojskowej m.in. na ORP „Tukan”.

W dniu 3 września 1991 r. został przeniesiony do re-

zerwy po odbyciu zasadniczej służby wojskowej.

W dniu

zwolnienia z zasadniczej służby wojskowej posiadał

on kategorię zdrowia A1, która na mocy rozporządze-

nia ministra obrony narodowej z dnia 10 czerwca

506

1992 r. w sprawie zasad określania zdolności do czyn-

nej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postę-

powania wojskowych komisji lekarskich w tych spra-

wach (Dz. U. Nr 57, poz. 278, ze zm.) została zastą-

piona kategorią zdrowia A, tj. zdolny do służby woj-

skowej.

Zgon miał miejsce w dniu 5 grudnia 2006 r.,

tj. po ponad 15 latach po zakończeniu zasadniczej

służby wojskowej.

W związku z powyższymi ustaleniami trudno

uznać tę śmierć za pozostającą w związku ze służbą

wojskową.

Należy zaznaczyć, że, jak wynika z przed-

stawionej dokumentacji, przyczyną zgonu nie była

choroba, której zmarły mógł się nabawić w czasie peł-

nienia służby wojskowej.

Zgodnie z protokołem Za-

kładu Medycyny Sądowej z zarządzonych przez Pro-

kuraturę Rejonową w Bochni oględzin i sekcji zwłok

wynika, że do zgonu doszło w następstwie toksycz-

nego uszkodzenia narządów wewnętrznych ciała.

Biorąc pod uwagę, że zmarły w chwili śmierci nie

był żołnierzem służby czynnej (był żołnierzem rezer-

wy), brak jest możliwości prawnych przyznania pomo-

cy jego rodzinie ze strony resortu obrony narodowej.

Należy zaznaczyć, że ustawa z dnia 19 sierpnia

do przedmiotowej sytuacji.

Przedstawiając powyższe wyjaśnienia, pozostaję

(2189)

wateli Polski uprzejmie informuję.

Problematyka powyższa jest przedmiotem wnikli-

wego, stałego zainteresowania Ministerstwa Spraw

Zagranicznych.

Pragnę jednak zwrócić uwagę, że

konsulowie nie posiadają uprawnień do reprezento-

wania obywateli polskich w postępowaniu przed są-

dami niemieckimi.

W ramach postępowania rozwo-

dowego sąd reguluje kwestie władzy rodzicielskiej,

w sprawie przyznania opieki oraz określające jej za-

kres wydają niezawisłe sądy.

Do bieżącej pracy placówek konsularnych w spra-

wach dotyczących ustanowienia opieki nad małolet-

nimi należy podejmowanie interwencji w przypad-

kach sygnalizowanych przez rodziców.

W takich

sprawach konsulowie pozostają w stałym kontakcie

bezpośrednio dotyczy oraz z urzędami ds. młodzieży.

Konsulowie monitorują przebieg wszystkich znanych

spraw.

Jedną z form jest obecność na rozprawach są-

dowych.

Zgodnie z wytycznymi niemieckiego Mini-

sterstwa Sprawiedliwości konsul może być obecny

jako obserwator podczas posiedzeń sądowych w spra-

z wyłączeniem jawności.

Obecność konsula możliwa

jest po spełnieniu łącznie dwóch warunków: prośby

dowo w ciągu ostatnich pięciu lat konsul w Mona-

chium uczestniczył jako obserwator w 8 posiedze-

niach sądowych w sprawach dotyczących małolet-

nich, w których stroną postępowania byli rodzice

posiadający obywatelstwo polskie, konsul w Hambur-

gu w 10, w 2 przypadkach nie otrzymał zgody sądu.

Kwestie te pozostają także pod stałym nadzorem ze

strony departamentu konsularnego MSZ.

Odnosząc się do kwestii ilości nowych spraw do-

tyczących działalności Jugendamtu, informuję, że:

— Wydział Konsularny Ambasady RP w Berlinie

w ostatnim czasie nie odnotował nowych spraw zwią-

zanych bezpośrednio z działalnością urzędów ds.

młodzieży.

Konsul zajmował się dwiema sprawami

pośrednio związanymi z pracą tego urzędu.

Pierwsza

dotyczyła podjęcia interwencji w związku z bezczyn-

nością komornika sądowego polegającą na niewyko-

naniu wyroku sądu przyznającego ojcu, obywatelowi

polskiemu, opiekę nad dwójką dzieci.

Postępowanie

toczy się od niedawna i nie ma cech rażącej przewle-

kłości.

Drugi przypadek dotyczy powrotu dziecka do

Polski zgodnie z orzeczeniem sądu polskiego przy-

znającym ojcu opiekę nad dzieckiem.

Z uwagi na kon-

ﬂiktmiędzyrodzicami,sprzeciwmałoletniegowobec

powrotu do ojca oraz wątpliwości co do jego zdolności

wychowawczych sprawa traﬁładosądurodzinnego.

Orzeczenie powinno zapaść w najbliższych tygo-

dniach (postępowanie przedłuża się ze względu na

konieczność przeprowadzenia wywiadu środowisko-

wego w Polsce).

W obu przypadkach nie wystąpiły

dotychczas okoliczności wskazujące na naruszanie

przepisów prawa bądź stronniczość Jugendamtu.

— Do Konsulatu Generalnego RP w Hamburgu

wpłynęła jedna skarga na działalność urzędu ds. mło-

507

dzieży w Hamburgu.

Na skutek natychmiastowej

interwencji konsula dziecko jeszcze tego samego dnia

powróciło do matki, a konsulat otrzymał pisemne

potwierdzenie przysługującej matce pełnej władzy

rodzicielskiej.

Z własnej inicjatywy konsul zwrócił się

w dwóch innych sprawach do tego samego urzędu

o przedstawienie powodów niepoinformowania kon-

sulatu o ustanowieniu opieki nad małoletnimi pol-

skimi obywatelami z urzędu, mimo że zobowiązanie

takie wynika z Konwencji wiedeńskiej o stosunkach

nym przypadku konsul otrzymał już wyjaśnienia

wraz z przeprosinami, w drugim oczekuje na odpo-

wiedź.

W bieżącym roku do konsulatu wpłynęło 13 no-

wych spraw rodzinnych.

W większości dotyczą one

polskich obywateli, którym nadal przysługuje władza

rodzicielska i są oni stroną w postępowaniu o prawo

jej wykonywania, które toczy się przed niemieckimi

sądami cywilnymi.

Każdy przypadek jest analizowa-

ny pod kątem możliwości i zakresu udzielenia pomo-

cy konsularnej.

Osobom zgłaszającym się do konsu-

latu najczęściej proponowana jest pomoc językowa

w kontaktach z urzędami, udostępniania lista adwo-

katów specjalizujących się w prawie rodzinnym.

— Konsulat Generalny RP w Kolonii monitoruje

obecnie 10 spraw dotyczących małoletnich, którzy

w różnym zakresie zetknęli się z działaniem urzędów

ds. młodzieży.

Sprawy są wielowątkowe i nie można

jednoznacznie stwierdzić, że źródłem nieprawidłowo-

ści jest tylko działalność urzędów.

Nierzadko trwają-

cy między rodzicami konﬂikt,spowodowanyrozwo-

dem, chorobą psychiczną czy nałogiem jednego z ro-

dziców jest powodem objęcia małoletniego, dla jego

dobra, opieką urzędu ds. młodzieży.

Każda sprawa,

która traﬁadokonsulatu,jestrozpatrywanaindywi-

dualnie, badane są wszystkie jej aspekty.

— Konsulat Generalny RP w Monachium odno -

tował 3 nowe sprawy dotyczące ustalenia opieki nad

małoletnimi.

W każdej z tych spraw konsul udziela

pomocy konsularnej, której zakres i formę określają

przepisy prawa.

Przedstawiając powyższe, pragnę jednocześnie

podkreślić, że wiele spraw zgłaszanych w polskich

urzędach konsularnych dotyczy osób, które jednocze-

śnie posiadają obywatelstwo niemieckie, co w zasad-

niczy sposób ogranicza możliwości działania konsula,

gdyż zgodnie z art. 4 Konwencji w sprawie pewnych

(Dz. U. z 1937 r.

Nr 47, poz. 361): „Państwo nie może

wykonywać opieki dyplomatycznej na rzecz jednego

ze swych obywateli w stosunku do państwa, którego

tenże jest również obywatelem”.

W każdym zgłoszonym przypadku konsul podej-

muje interwencje po zebraniu niezbędnych informa-

cji i możliwie dokładnym ustaleniu okoliczności spra-

wy.

Jednakże pamiętać należy, że działania władz

przestrzegania prawa w ramach ich ustawowych

kompetencji nie mogą być traktowane jako dyskry-

minacja obywateli polskich.

Placówki wielokrotnie

są konfrontowane z niewłaściwymi zachowaniami

rodziców, w tym również nieodpowiednim sprawowa-

medialne niekorzystnie oceniające urzędy ds. mło-

dzieży, często w sposób bezkrytyczny odnoszą się

Reakcją władz niemieckich na interwencję urzę-

du konsularnego jest zazwyczaj wnikliwa kontrola

zgłaszanych zastrzeżeń przez organy nadrzędne lub

nadzorcze (w sprawach rodzinnych organem kontro-

lnym jest sąd) i informowanie konsula o jej wynikach.

Do Ministerstwa Spraw Zagranicznych docierają sy-

gnały o pozytywnej zmianie w działaniu urzędu ds.

młodzieży.

Przykładowo jednostki działające w okrę-

gu konsularnym Hamburga w coraz większej liczbie

spraw, w których zdecydowano o tymczasowym ogra-

niczeniu prawa do opieki nad dziećmi mającymi oby-

watelstwo polskie, poszukują tymczasowych opieku-

nów wśród najbliższej rodziny.

Pod wpływem działań

konsulatu w Hamburgu poszukiwania nie ogranicza-

ją się jedynie do terytorium Niemiec, lecz coraz czę-

ściej uwzględniani są również najbliżsi krewni miesz-

kający w Polsce.

mach forum porozumienia i ugody dla rodzin mie-

szanych stworzono punkty mediacji dla małżeństw

mieszanych w Niemczech i Polsce, w których przy

profesjonalnym wsparciu prawników i psychologów

podejmowane są działania mające doprowadzić do

dotychczas doświadczenia potwierdzają, że jest to

optymalny sposób rozwiązywania problemów uwzględ-

niający przede wszystkim dobro dziecka.

W wyniku działań podejmowanych przez polskie

Ministerstwo Spraw Zagranicznych Federalne Mini-

sterstwo Sprawiedliwości skierowało do właściwych

ministerstw poszczególnych krajów związkowych pi-

smo wskazujące na konieczność uwzględnienia po-

trzeb dzieci i rodziców małżeństw mieszanych.

Odnosząc się do pytania dotyczącego pani A. W.,

pragnę poinformować, że o sprawie Konsulat Gene-

ralny RP w Kolonii został powiadomiony w dniu

łecznego o udzielenie wsparcia.

W dniu 30 sierpnia

w siedzibie urzędu odbyło się spotkanie konsula

wówczas zakres działań konsula wobec instytucji

niemieckich w celu uzyskania wyjaśnień dotyczących

przyczyn umieszczenia dziecka w ośrodku Kind

in Duesseldorf oraz okoliczności jego ucieczki wraz

z kolegami w dniu 4 lipca br. (dzieci podróżowały bez

żadnej opieki po różnych miastach w Niemczech).

W sprawie samowolnego opuszczenia ośrodka w dniu

10 września br. konsul wystosował pisma do Prezy-

dium Policji w Kolonii i Dusseldorﬁezprośbąowy-

jaśnienie okoliczności tego zdarzenia.

Do władz urzę-

du ds. młodzieży w Kaarst wniesiono o umotywowa-

powiedzi Prezydium Policji w Duesseldorﬁepoinfor-

508

mowało, że dzieci zostały odnalezione i oddane pod

opiekę pracowników ośrodka, natomiast nie udało

się ustalić ani trasy ucieczki, ani jej przyczyn.

Na

kolejne wystąpienie konsul nie otrzymał dotychczas

odpowiedzi.

Mając na uwadze trudną sytuację materialną

matki, konsul poinformował o możliwości udzielenia

dzieży, w wyniku którego urząd wycofał wniosek

o całkowite pozbawienie jej praw rodzicielskich.

Kon-

bieg sprawy.

Aktualnie nie ma podstaw do podejmo-

wania innego rodzaju interwencji.

W nadziei, że powyższe wyjaśnienia usatysfakcjonu-

ją pana posła, deklaruję jednocześnie gotowość służb

nia często skomplikowanych problemów obywateli pol-

skich za granicą.

Z wyrazami szacunku

pieniem pana Marka Kuchcińskiego, wicemarszałka

-024-2191/12) dotyczącym zapytania poselskiego pana

Jarosława Tomasza Jagiełły w sprawie nauczycieli,

wstępie pragnę wyjaśnić, że już od kilku lat Polska

mograﬁczny,którywcorazwiększymstopniuwpły-

wa na pogorszenie sytuacji w polskich szkołach.

ﬁnansowezwiązanezutrzymaniemplacówek,coraz

częściej mają miejsce zwolnienia nauczycieli oraz li-

kwidacje szkół.

nazjalnych, natomiast 3,6 tys. nauczyciele szkół pod-

stawowych.

W skali roku zanotowano wzrost bezro-

bocia ogółem o 4,3%, przy czym liczba bezrobotnych

nauczycieli gimnazjów i szkół ponadpodstawowych

spadła o 0,9%, zaś szkół podstawowych o 1%.

ków, w ciągu 8 miesięcy br., była o blisko 4 tys. osób

W sekcji edukacja zgłoszenia zwolnień grupowych,

w okresie styczeń–sierpień br., wyniosły blisko

lizowanym okresie), natomiast zwolniono 0,6 tys.

zwolnień w szkołach podstawowych, gimnazjalnych

i ponadgimnazjalnych, nie obejmują one wyłącznie

nych u pracodawców w sekcji edukacja.

Pragnę zaznaczyć, że likwidacja szkoły publicznej

wcale nie musi oznaczać utraty pracy przez nauczy-

cieli, jeżeli w miejsce likwidowanej placówki powsta-

nie szkoła prowadzona przez lokalne stowarzyszenia.

Często zdarza się również sytuacja, że nauczyciel

to dodać, iż część wypowiedzeń dotyczy zmiany wa-

z deﬁnitywnymwypowiedzeniemiutratązatrudnie-

nia, a część nauczycieli przejdzie na emeryturę.

to grupa dobrze wykształconych specjalistów z do-

świadczeniem zawodowym, a czynniki te wciąż po-

zostają niezwykle ważne w procesie poszukiwania

pracy i korzystnie wpływają na czas tego poszuki-

wania.

Ponadto podawane przede wszystkim w pra-

sie informacje o zwalnianych nauczycielach, choć

mogą dotknąć kilku tysięcy osób w skali kraju, to

Niezależnie od powyższego pragnę poinformować,

trudną sytuację w jakiej się znaleźli lub mogą się zna-

leźć nauczyciele i potrzebę ich wspierania na rynku

509

pracy.

We wrześniu br. Ministerstwo Pracy i Polityki

Społecznej nawiązało współpracę z Ministerstwem

Edukacji Narodowej dotyczącą omówienia problemu

tualnych działań wspierających zwalnianych nauczy-

cieli.

Aktualnie trwają prace nad uszczegółowieniem

nienie.

Zakłada się, że jedną z propozycji wspólnych

nauczycieli w procesie świadczenia bezrobotnym

wsparcia wynikającego z ustawy z dnia 20 kwietnia

w programie specjalnym wykonywania prac inter-

dem pracy właściwym dla siedziby tego pracodawcy

Tomasza Jagiełłę za wyczerpujące.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

za jej wydawanie (2197)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na za-

-024-2197/12, dotyczące działania: Korzystanie z usług

śniam, co następuje.

Prowadzona w gospodarstwach rolnych produkcja

rolnicza podlega różnym wymaganiom.

W krajach

UE część z nich określona została jako minimalne

wymogi wzajemnej zgodności dla gospodarstw rol-

nych (cross-compliance).

Składa się na to wiele szcze-

gółowych norm i wymogów, których celem jest zacho-

wanie minimalnych warunków wytwarzania bez-

piecznej żywności na poziomie gospodarstwa rolnego

oraz prowadzenie produkcji rolniczej w sposób nieza-

grażający środowisku.

Niezachowanie minimalnych

norm i wymogów skutkuje obniżeniem dopłat bezpo-

510

średnich w stopniu zależnym od skali naruszeń, aż

do całkowitego pozbawienia dopłat.

Na poziomie kra-

ju minimalne wymogi wzajemnej zgodności określo-

ne zostały w sposób jednolity w następujących aktach

prawnych:

ściach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego

— obwieszczenie ministra rolnictwa i rozwoju

wych wdrażających te przepisy (M.P. z 2009 r.

Nr 17, z późn. zm.),

— rozporządzenie MRiRW z dnia 11 marca 2010 r.

oraz z 2012 r. poz. 746),

— rozporządzenie MRiRW z dnia 1 kwietnia 2010 r.

dzonej niezgodności oraz procentowej wielkości

krowej, płatności do pomidorów lub wsparcia specjal-

nego (Dz. U. Nr 67, poz. 434, z późn. zm.),

— obwieszczenie MRiRW z dnia 18 czerwca 2012 r.

sach Unii Europejskiej z uwzględnieniem przepisów

poz. 479).

W celu ułatwienia dostosowywania gospodarstw

do minimalnych wymogów rolnicy mogą dobrowolnie

korzystać z pomocy doradczej w zakresie oceny speł-

niania przez gospodarstwo rolne wymogów wzajem-

nej zgodności, a także z pomocy w sporządzeniu pla-

nu dostosowania gospodarstwa do wymogów wzajem-

nej zgodności.

W ramach działania: Korzystanie z usług dorad-

–2013 beneﬁcjentempomocyjestrolniklubposiadacz

lasu, a uczestnictwo w tym działaniu jest dobrowolne.

Rozporządzenie MRiRW z dnia 17 kwietnia 2008 r.

rzystanie z usług doradczych przez rolników i posia-

określa szczegółowe warunki przyznawania pomocy,

rodzaje usług doradczych oraz maksymalne kwoty

wsparcia dla rolników (załącznik nr 1 i nr 3 do roz-

porządzenia) i posiadaczy lasów (załącznik nr 2 do

rozporządzenia).

Jednym z warunków otrzymania płatności jest

złożenie przez rolnika wniosku o płatność wraz z za-

łącznikami, w tym m.in. dokumentami potwierdza-

jącymi zrealizowanie usług doradczych, stanowiący-

mi przedmiot umowy (§ 10 ust. 2 pkt 3 rozporządze-

nia).

Najpierw jednak rolnik musi zawrzeć (na grun-

cie przepisów kodeksu cywilnego) w formie pisemnej

poz. 427, z późn. zm.), tj. z jednostką doradztwa rol-

niczego, izbą rolniczą lub podmiotem, który uzyskał

wsi.

Umowa taka powinna zawierać przynajmniej

usługę kompleksowej oceny gospodarstwa rolnego

ści oraz usługę polegającą na ocenie gospodarstwa

i higieny pracy (jeżeli rolnik ubiega się o pomoc na

usługi doradcze z załącznika nr 1 do rozporządzenia)

lub jedną z dodatkowych usług doradczych dotyczącą

zarządzania gospodarstwem rolnym (jeżeli rolnik

nr 3 do rozporządzenia).

Ponadto warunkiem otrzy-

mania płatności za zrealizowane usługi z zał. nr 3

jest najpierw skorzystanie z usługi kompleksowej

oceny gospodarstwa rolnego oraz oceny bezpieczeń-

stwa i higieny pracy (§ 9 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia).

Przy czym wymogi dotyczące bhp mają charakter

edukacyjny i niespełnienie ich nie skutkuje sankcja-

mi w postaci obniżonych płatności bezpośrednich.

Nie ma również wymogu posiadania świadectwa

szkolenia z zakresu prac na wysokościach.

Należy przy tym podkreślić, iż wspomniany wy-

móg uprzedniej realizacji tych usług doradczych wy-

nika z art. 24 ust. 1 rozporządzenia Rady Nr 1698/

(EFRROW), zgodnie z którym usługi doradcze dla

rolników obejmują przynajmniej obowiązkowe wy-

mogi gospodarowania oraz zasady dobrej kultury

i normy dotyczące bezpieczeństwa pracy oparte na

prawodawstwie wspólnotowym.

Usługa doradcza musi uwzględniać specyﬁkęgo-

spodarstwa oraz możliwości wykorzystania opraco-

wanej dokumentacji do usprawnienia zarządzania

gospodarstwem przez rolnika.

Sposób i zakres świad-

czenia usług doradczych doﬁnansowywanychwra-

mach działania: Korzystanie z usług doradczych

dokumentacja, którą podmioty doradcze zobowią-

zane są przekazać rolnikom w ramach wykonanej

usługi doradczej, zostały szczegółowo określone dla

wszystkich uprawnionych podmiotów doradczych

w opracowanym przez Centrum Doradztwa Rolnicze-

go i zatwierdzonym przez Ministerstwo Rolnictwa

i Rozwoju Wsi poradniku metodycznym „Dostosowa-

nie gospodarstwa rolnego do minimalnych wymogów

wzajemnej zgodności oraz do warunków bezpieczeń-

stwa i higieny pracy” (metodyka doradzania dla do-

radców rolniczych wykonujących usługi doradcze

2007–2013).

Należy również dodać, że w ramach przedmioto-

wego działania, każdy wnioskodawca, któremu przy-

511

znano płatność, ma obowiązek przechowywania do-

kumentów, które stanowiły podstawę przyznania

i wypłaty środków ﬁnansowych z tytułu pomocy,

przez 5 lat kalendarzowych, licząc od końca roku,

w którym dokonano wypłaty tych środków (§ 12

ust. 2 rozporządzenia).

Oznacza to konieczność prze-

chowywania wszystkich dokumentów, w tym doku-

mentów potwierdzających zrealizowanie usług do-

brak uczestnictwa rolników w przedmiotowym dzia-

łaniu nie skutkuje utratą jakichkolwiek dopłat unij-

nych.

Jego celem jest m.in. umożliwienie rolnikom

otrzymanie wsparcia poprzez korzystanie z doradz-

twa w zakresie dostosowania gospodarstwa rolnego

tj. w zakresie gospodarki gruntami, ochrony środo-

stwa pracy oraz w zakresie zarządzania gospodar-

stwem rolnym.

podmiotami do świadczenia usług doradczych w ra-

mach działania: Korzystanie z usług doradczych

są jednostki doradztwa rolniczego, izby rolnicze

i podmioty (prywatne), które uzyskały akredytację

Szczegółowe warunki udzielenia akredytacji zo-

stały określone w rozporządzeniu ministra rolnictwa

dytacji podmiotów świadczących usługi doradcze

ust. 1 pkt 2 ww. rozporządzenia akredytacji udziela

się podmiotowi, który zapewnia realizację usług

przez osoby posiadające odpowiednie kwaliﬁkacje

i doświadczenie w realizacji usług doradczych danego

rodzaju.

Należy tu zwrócić uwagę, iż legislator kładzie na-

cisk na to, aby usługi konkretnego rodzaju wykony-

wały osoby posiadające ku temu stosowne kwaliﬁka-

cje.

Dlatego też powyższy przepis ustawy został do-

precyzowany w rozporządzeniu ministra rolnictwa

–2013 oraz doradzania odnośnie do sporządzania

to należy dodać, że zgodnie z art. 37 wspomnianej

wyżej ustawy, Centrum Doradztwa Rolniczego z sie-

dzibą w Brwinowie przeprowadza kontrole w zakre-

sie spełniania przez podmioty prywatne warunków

niezbędnych do udzielenia akredytacji oraz prze-

strzegania warunków dotyczących świadczenia usług

Informacje dotyczące wymogów wzajemnej zgod-

ności, zasad doﬁnansowaniajakrównieżmożliwości

skorzystania z usług doradczych przekazywane są

rolnikom na szkoleniach organizowanych przez róż-

ne podmioty, w szczególności przez ośrodki doradz-

twa rolniczego oraz izby rolnicze.

Wyżej wymienione

szkolenia ﬁnansowanesązdziałania:Szkoleniaza-

wodowe dla osób zatrudnionych w rolnictwie i leśnic-

twie objętego PROW 2007–2013.

Źródłem wiedzy dla

rolników w tym zakresie są również materiały infor-

macyjne i szkoleniowe wydawane przez Ministerstwo

czego, Centrum Doradztwa Rolniczego.

Z uwagi na fakt, iż ministerstwo otrzymuje infor-

macje odnośnie do nieprawidłowości, jakie występu-

ją w ramach przedmiotowego działania PROW 2007–

–2013, podjęto prace nad zwiększeniem współpracy

w zakresie kontroli pomiędzy ARiMR i CDR w Brwi-

nowie, tak aby podmioty te mogły przekazywać sobie

nawzajem informacje nt ryzyka wystąpienia niepra-

widłowości u konkretnych doradców, podzielić pomię-

dzy siebie zadania w zakresie kontroli.

Dlatego też,

ustalono, że konieczne jest dokonanie stosownych

zmian w rozporządzeniu MRiRW z dnia 7 maja 2008 r.

Zmiana niniejszego rozporządzenia przedłożona zo-

stała do zwolnienia z Komisji Prawniczej i następnie

skierowana zostanie do podpisu ministra rolnictwa

i rozwoju wsi.

Ponadto w przypadku podejrzenia rol-

ników o nieprawidłowe zachowanie osób przekony-

wujących ich do korzystania z usług w tym zakresie

powinni oni – po zidentyﬁkowaniuoferenta–zwrócić

się o wyjaśnienie do biura powiatowego ARiMR lub

zgłosić zdarzenie organom ścigania.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

ZoﬁaSzalczyk

w sprawie toczącego się przed sądem

(2199)

go przekazaną pismem z dnia 9 października br.,

512

o sygn.

SPS-023-9760/12, w sprawie problemów

związanych z własnością praw autorskich do projek-

tu boiska typu „Orlik 2012” oraz na zapytanie, o sygn.

SPS-024-2199/12, w sprawie toczacego się przed

sądem postępowania dotyczacego wykorzystania pro-

jektu boiska typu „Orlik” przez samorządy uprzejmie

informuję, co następuje.

nitoruje sprawę zgłaszanych roszczeń.

Z informacji

li obecnej prowadzone jest jedno (sporne) postępowa-

nie sądowe w sprawie naruszenia autorskich praw

nej z gmin biorących udział w programie.

Przedmio-

tem tego postępowania jest roszczenie o zapłatę kwo-

ty 50 000 zł.

Skarb Państwa – minister sportu i tu-

rystyki, nie uznając zasadności zgłoszonych roszczeń

pił do przedmiotowego postępowania po stronie gmi-

cym się postępowaniu Skarb Państwa wywodzi

wykorzystania spornego opracowania „Typowe bo-

isko wielofunkcyjne o wymiarach 30x50 m z polem

podnosi, że sporne opracowanie nie stanowi utworu

gólności nie jest projektem architektoniczno-budow-

lanym, a ma jedynie charakter techniczny.

Skarb

nia jakichkolwiek roszczeń z tytułu naruszenia au-

torskich praw majątkowych.

Niezależnie od braku

kwestionuje także ich wysokość, która nie znajduje

jakiegokolwiek uzasadnienia.

W ostatnim czasie do ministerstwa napływały in-

Zdarzały się również przypadki, w których adresa-

tami wniosku o zawarcie ugody były jednostki, które

ty, które nie korzystały ze spornego projektu.

Należy

stwo zakres wykorzystania projektu może dotyczyć

na była na podstawie projektu autorstwa Kulczyński

Architekt sp. z o.o.

W ocenie resortu prawa, którymi dysponowało

Ministerstwo Sportu i Turystyki, były wystarczające

do korzystania z projektów w zakresie określonym

Przystąpienie Skarbu Państwa – ministra sportu

Warszawa, dnia 8 listopada 2012 r.

513

Odpowiedź

sekretarza stanu w Ministerstwie Transportu,

stwa dotyczących kontroli dostępu do stref zastrze-

żonych lotniska, w tym konieczności posiadania iden-

tyﬁkatorówzałogistatkówpowietrznychprzezpra-

cowników linii OLT Express (pismo, znak: SPS-024-

-2200/12), uprzejmie informuję, co następuje.

Lotnictwa Cywilnego punkt 1.2.2.2. załącznika do

wych norm ochrony lotnictwa cywilnego (Dz.U. L 55

z 5.3.2010) wskazuje, iż „w celu uzyskania pozwolenia

na dostęp do stref zastrzeżonych dana osoba przedsta-

wia jedno z następujących upoważnień:

a) ważną kartę pokładową lub jej odpowiednik,

lub

b) ważną kartę identyﬁkacyjną członka załogi,

lub

c) ważną kartę identyﬁkacyjnąportulotniczego,

lub

d) ważną kartę identyﬁkacyjnąwłaściwegoorga-

nu krajowego, lub

e) ważną kartę identyﬁkacyjnąorganuregulacyj-

nego uznawaną przez właściwy organ krajowy”.

Powyższy przepis nakłada na podmiot odpowie-

dzialny za kontrolę dostępu do strefy zastrzeżonej

lotniska obowiązek sprawdzenia przed udzieleniem

dostępu, czy dana osoba posiada jeden z ww. doku-

mentów.

Przepis ten nie może być natomiast trakto-

wany jako ustanawiający wymóg, aby każdy członek

personelu pokładowego przewoźnika posiadał wska-

zaną przez pana posła kartę identyﬁkacyjnączłonka

załogi.

Na możliwość uzyskania przez członków załóg do-

stępu do strefy zastrzeżonej na podstawie innych do-

kumentów niż karta identyﬁkacyjnaczłonkazałogi

bezpośrednio wskazuje punkt 1.2.7.1. załącznika do

rozporządzenia 185/2010, w brzmieniu nadanym

przez rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE)

porządzenie (UE) nr 185/2010 w odniesieniu do wy-

jaśnienia i uproszczenia niektórych szczególnych

środków ochrony lotnictwa (Dz.U. L 59 z 1.3.2012),

zgodnie z którym „członkowie załóg nieposiadający

ważnych kart identyﬁkacyjnych portu lotniczego

eskortowani są przez cały czas, gdy znajdują się

w strefach zastrzeżonych lotniska innych niż:

a) strefy, w których mogą przebywać pasażerowie,

oraz

b) strefy położone w bezpośrednim sąsiedztwie

statku powietrznego, którym członkowie załóg przy-

byli lub odlecą, oraz

c) strefy przeznaczone dla załóg, oraz

d) strefy między terminalem lub punktem dostę-

pu a statkiem powietrznym, którym członkowie załóg

przybyli lub odlecą”.

członkowie załóg mogą poruszać się po strefach za-

strzeżonych lotniska, posiadając także kartę inden-

tyﬁkacyjnąportulotniczego,awprzypadkujejbraku

członek załogi jest eskortowany, gdy znajduje się

w określonych przez przepisy strefach zastrzeżonych

lotniska.

Dlatego też biorąc pod uwagę przepisy rozporzą-

dzenia 185/2010, ani w ustawie Prawo lotnicze, ani

w wydanych na jej podstawie przepisach wykonaw-

czych nie wprowadza się bezwzględnego obowiązku,

aby każdy członek personelu pokładowego przewoź-

nika posiadał kartę identyﬁkacyjnączłonkazałogi.

Mając powyższe na względzie, należy stwierdzić,

iż wyjaśnienia odnośnie do identyﬁkatorów załóg

statków lotniczych udzielone w związku z zapyta-

niem poselskim z dnia 16 sierpnia 2012 r. były wła-

ściwe i nie wskazywały na nieprawidłowości odno-

śnie do stosowania rozporządzenia 185/2010.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tadeusz Jarmuziewicz

Warszawa, dnia 5 listopada 2012 r.

sekretarza stanu

(2202)

Pani Marszałek!

Odpowiadając na zapytanie pana

posła Tadeusza Tomaszewskiego z dnia 25 września

mie wyjaśniam, co następuje.

514

i warunkach udzielenia bezzwrotnej pomocy ﬁnan-

sowej na budowę kolektora z Płaczkowa do Kamień-

ca gmina Trzemeszno była informowana zarówno

przez Oddział Terenowy Agencji Nieruchomości

Rolnych w Poznaniu – Filia w Pile, jak i biuro pre-

zesa.

W maju 2012 r. odbyło się w tej sprawie spo-

tkanie w Biurze Prezesa Agencji Nieruchomości

Rolnych z przedstawicielami gminy Trzemeszno, po

do pana Krzysztofa Derezińskiego, burmistrza

Trzemeszna, Agencja Nieruchomości Rolnych poin-

formowała, że istnieje możliwość uzyskania bez-

zwrotnej pomocy ﬁnansowej przez ww. gminę na

budowę ww. kolektora.

Podstawą udzielania bezzwrotnej pomocy ﬁnan-

sowej realizowanej w ramach programu pomocy śro-

dowiskom popegeerowskim jest rozporządzenie mi-

wych zasad gospodarki ﬁnansowejAgencjiNierucho-

mości Rolnych oraz gospodarki ﬁnansowej Zasobu

i 3 ww. rozporządzenia bezzwrotna pomoc ﬁnansowa

może dotyczyć budowy, remontu oraz przebudowy

budynków i lokali, obiektów infrastruktury technicz-

nej oraz innego majątku przekazanych na podstawie

wy, remontu lub przebudowy urządzeń, obiektów

i sieci energetycznych, wodno-kanalizacyjnych, cie-

płowniczych oraz telekomunikacyjnych przekaza-

nych na podstawie art. 24 ust. 6 ustawy o gospoda-

stwa, bez uprzedniego doprowadzenia ich do należy-

tego stanu technicznego.

Mając powyższe na uwadze,

bezzwrotna pomoc ﬁnansowazwiązanajestznieod-

płatnym przejęciem infrastruktury przez gminę.

Zgodnie zaś z informacjami uzyskanymi z Biura

Prezesa Agencji Nieruchomości Rolnych do dnia 25

października 2012 r. nie została przejęta przez gminę

Trzemeszno oczyszczalnia ścieków w Płaczkowie

oraz nie został złożony przez nią wniosek o udzielenie

bezzwrotnej pomocy ﬁnansowejnabudowękolektora

z Płaczkowa do Kamieńca.

Odnosząc się do sprawy remontu i przebudowy

drogi w miejscowości Kruchowo, wyjaśniam, że gmi-

na Trzemeszno uzupełniła złożony wniosek o wszyst-

kie wymagane dokumenty.

W związku z tym wniosek

ten był rozpatrzony na posiedzeniu komisji ds. bez-

zwrotnej pomocy ﬁnansowejwAgencjiNieruchomo-

ści Rolnych w dniu 29 października 2012 r. i uzyskał

akceptację.

Płatność zostanie dokonana do końca bie-

żącego roku.

Sekretarz stanu

Kazimierz Plocke

2012 r., znak: SPS-024-2204/12, przekazujące zapy-

tanie posłów Tadeusza Tomaszewskiego, Tomasza

Grabowskiego oraz Bogusława Wontora w sprawie

uprzejmie przedkładam, co następuje.

1.

Do Ministerstwa Środowiska wpłynęły 324 spra-

wozdania z działalności fundacji za 2010 r., nato-

miast do dnia 22 października br. wpłynęło 166 spra-

wozdań za 2011 r.

Sprawozdania z działalności za

2011 r. fundacje mogą składać do końca 2012 r.

2.

Od 2010 r. raz skorzystałem z zapisu art. 13

ustawy o fundacjach, tj. wystąpiłem w dniu 31 lipca

w związku z niezgodnością postanowień uchwały

z przepisami prawa i celem, w jakim fundacja zosta-

ła ustanowiona.

3.

Sąd nie podjął jeszcze decyzji w powyższej

sprawie.

4.

W latach 2010–2012 22 razy występowałem do

5.

Nie wydałem zezwolenia, na podstawie art. 19

ustawy o fundacjach, na utworzenie przedstawiciel-

stwa fundacji zagranicznej na terenie Rzeczypospo-

litej Polskiej.

Podsekretarz stanu

Aneta Wilmańska

Warszawa, dnia 30 października 2012 r.

515

9 października br., sygn.

SPS-024-2205/12, w spra-

rzejmie informuję, co następuje.

1.

Sprawozdania z działalności za 2010 r. złożyło

107 fundacji, za 2011 r.

– 85.

2.

W latach 2010–2012 minister sportu i turysty-

ki nie korzystał z przedmiotowego uprawnienia.

3.

Jw.

ki nie występował do sądu o zawieszenie zarządu

fundacji.

5.

Minister sportu i turystyki nie wydawał zezwo-

leń dla fundacji zagranicznych na tworzenie przed-

stawicielstw na terytorium RP.

Z wyrazami szacunku

Minister

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na za-

znak: SPS-024-2206/12, w sprawie realizacji obo-

jące informacje.

sprawozdania ze swojej działalności złożyły:

— za rok 2010 – 73 fundacje,

— za rok 2011 – 37 fundacji, przy czym termin

złożenia sprawozdania za 2011 r. upływa z końcem

2012 r.

2.

Czy pani minister w latach 2010–2012 korzy-

prawa?

W latach 2010–2012 minister rozwoju regionalne-

dotyczącego występowania do sądu o uchylenie uchwa-

ści z jej celami albo postanowieniami statutu lub

przepisami prawa.

4.

Czy pani minister w latach 2010–2012, mając

znaczenia zarządcy przymusowego wobec fundacji,

W latach 2010–2012 minister rozwoju regionalne-

go nie korzystał z zapisu art. 14 ust. 2 ustawy o fun-

dacjach dotyczącego występowania do sądu o zawie-

szenie zarządu fundacji, wyznaczenia zarządcy przy-

musowego.

fundacji zagranicznych na tworzenie przedstawicie-

li na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej?

Jeśli

działania.

Minister rozwoju regionalnego nie wydał zezwo-

lenia dla fundacji zagranicznych na tworzenie przed-

stawicieli na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Iwona Wendel

Warszawa, dnia 5 listopada 2012 r.

W odpowiedzi na pismo, znak: SPS-024-2207/12,

z dnia 9 października 2012 r. dotyczące zapytania

posła Tadeusza Tomaszewskiego oraz grupy posłów

uprzejmie informuję, co następuje.

Ad 1.

Fundacje działają na podstawie ustawy

łalności.

Sprawozdanie, o którym mowa powyżej,

fundacje zobowiązane są złożyć każdego roku z dzia-

łalności za rok ubiegły.

Oznacza to, że sprawozdanie

za 2010 r. należało złożyć do końca 2011 r., a spra-

516

wozdanie za rok 2011 fundacje mają obowiązek zło-

żyć do końca 2012 r.

Przedmiotowe sprawozdanie

powinno być zgodne z wymogami rozporządzenia mi-

wie ramowego zakresu sprawozdania z działalności

Zgodnie z powyższym sprawozdanie z prowa-

dzenia działalności za rok 2010 przysłało 98 fun-

dacji podległych ministrowi rolnictwa i rozwoju

wsi.

Natomiast na dzień udzielonej odpowiedzi

sprawozdanie ze swej działalności za rok 2011

przysłały 122 fundacje.

Ad 2. i 3.

W latach 2010–2012 minister rolnictwa

o fundacjach, w którym mowa o wystąpieniu do sądu

niami statutu fundacji lub z przepisami prawa.

Ad 4.

Analiza sprawozdań za lata 2010–2011 nie

wskazała niezgodnego z prawem, statutem lub celem

działania zarządu fundacji, w związku z czym mini-

w sprawie zawieszenia zarządu i wyznaczenia za-

rządcy przymusowego.

Ad 5.

Zgodnie z art. 19 ww. ustawy fundacje za-

graniczne mające siedzibę za granicą mogą tworzyć

Polskiej.

W związku z powyższym zostały wydane 2 zezwo-

lenia na prowadzenie działalności przez fundacje za-

graniczne:

1.

Minister rolnictwa i gospodarki żywnościowej

wydał w dniu 25 czerwca 1992 r. zezwolenie na utwo-

rzenie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

przedstawicielstwa fundacji zagranicznej Heifer

Project International pod nazwą: Przedstawiciel-

stwo Fundacji Zagranicznej Heifer Project Interna-

tional w Polsce z siedzibą w Warszawie.

Cele statutowe:

a) wspieranie rozwoju drobnotowarowej produkcji

zwierzęcej drogą pomocy charytatywnej udzielanej

małym gospodarstwom rolnym w celu poprawy ich

warunków życia oraz gospodarstwom średnim w celu

umożliwienia im osiągnięcia samowystarczalności,

b) udzielanie pomocy osobom zagrożonym ubó-

stwem, które zamieszkują tereny wiejskie i podmiej-

skie,

c) upowszechnianie wiedzy, która może być przy-

datna w zmieniających się warunkach ekonomicz-

nych kraju,

d) wspieranie lokalnych inicjatyw grup rolniczych

uczestniczących w projektach realizowanych przez

Heifer Project International.

2.

Minister rolnictwa i rozwoju wsi wydał w dniu

15 maja 2002 r. zezwolenie na utworzenie na teryto-

rium Rzeczypospolitej Polskiej przedstawicielstwa

fundacji zagranicznej pod nazwą: Dobroczynny Fun-

dusz Rozwoju Agrobiznesu „Agro-Eko” z siedzibą

w Grodnie (Republika Białoruś).

Decyzją z dnia 17 listopada 2006 r. minister rol-

nictwa i rozwoju wsi cofnął wydane w dniu 15 maja

ww. fundacji.

Minister

Stanisław Kalemba

Warszawa, dnia 29 października 2012 r.

grupy posłów przesłane przy piśmie z dnia 9 paź-

dziernika br., znak: SPS-024-2208/12, w sprawie re-

alizacji obowiązków fundacji i ministra właściwego

muję, co następuje.

Minister Pracy i Polityki Społecznej był na koniec

roku 2010 ministrem właściwym dla 2235 fundacji,

na koniec 2011 r. dla 2565 fundacji, a obecnie już dla

2893 fundacji.

Sprawozdania z działalności fundacji

za rok 2010 złożyły 1002 fundacje, tj. 44,7% wszyst-

kich zobligowanych do tego podmiotów.

Natomiast

w kwestii sprawozdań z działalności fundacji w roku

2011 to w związku z trwającym okresem sprawoz-

dawczym podanie ich liczby będzie możliwe dopiero

na początku przyszłego roku, stosownie bowiem do

przepisu § 5 rozporządzenia ministra sprawiedliwo-

su sprawozdania z działalności fundacji (Dz. U.

Nr 50, poz. 529, ze zm.) fundacje mogą je składać do

końca roku następującego po roku sprawozdawczym,

czyli do końca 2012 r.

Dotychczas po dokonaniu analizy i oceny spra-

wozdań z działalności fundacji w 2011 r. do 186 fun-

dacji wystosowano pisma wskazujące na niespełnia-

nie wymogów ww. rozporządzenia ministra sprawie-

dliwości z prośbą o uzupełnienie danych i złożenie

wyjaśnień.

Korzystając z przepisu art. 13 ustawy z dnia 6 kwiet-

z późn. zm.), w dniu 1 sierpnia 2011 r. wystąpiłem do

Sądu Rejonowego w Bielsku-Białej, VIII Wydział Go-

spodarczy KRS, z wnioskiem o uchylenie uchwał za-

rządu Fundacji Budowy Kompleksów Mieszkalnych

„Wiarus” w przedmiocie wynagrodzeń dla członków

517

zarządu jako pozostających w rażącej sprzeczności

z jej celem i postanowieniami statutu oraz o wstrzy-

manie ich wykonania do czasu rozstrzygnięcia spra-

wy.

Postanowieniem z dnia 20 grudnia 2011 r. sąd

ten uchylił ww. uchwały oraz wstrzymał ich wykona-

nie.

Postanowieniem Sądu Okręgowego w Katowi-

cach, XIX Wydział Gospodarczy Odwoławczy, z dnia

21 maja br. oddalona została apelacja fundacji od ww.

postanowienia Sądu Rejonowego w Bielsku-Białej.

W dniu 12 września br. został wystosowany do

Sądu Rejonowego w Bielsku-Białej na podstawie art. 14

nie zarządu ww. fundacji i wyznaczenie zarządcy

przymusowego.

Rozstrzygnięcie w tej sprawie do-

tychczas nie zapadło.

Ponadto uprzejmie informuję, iż w latach 2010–2012

nie wydawałem zezwoleń na utworzenie na terytorium

RP przedstawicielstw fundacji zagranicznych.

Z szacunkiem

Sekretarz stanu

Jarosław Duda

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na za-

Garbowskiego w sprawie realizacji obowiązków fun-

o fundacjach (SPS-024-2209/12), uprzejmie proszę

o przyjęcie następujących wyjaśnień.

W 2010 r. 27 fundacji będących pod nadzorem

ministra obrony narodowej złożyło sprawozdania

ze swojej działalności, natomiast w 2011 r. 14 (przy

czym termin składania sprawozdań mija 31 grud-

nia br.).

W odniesieniu do pytań posłów dotyczących wy-

fundacji oraz o zawieszenie zarządu fundacji i wy-

znaczenia zarządcy przymusowego pragnę poinfor-

mować, że w latach 2010–2012 minister obrony na-

rodowej nie występował do sądu w tych sprawach.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że minister obro-

ny narodowej nie wydał żadnego zezwolenia na utwo-

rzenie przedstawicielstwa fundacji zagranicznej na

terenie Polski.

Przedstawiając powyższe wyjaśnienia, pozostaję

Szanowny Panie Marszałku!

W odpowiedzi na

pytania panów posłów Tadeusza Tomaszewskiego,

Tomasza Garbowskiego oraz Bogusława Wontora,

znak: SPS-024-2210/12, dotyczące realizacji obo-

poniższe informacje.

Ad 1.

Za rok 2010 sprawozdanie złożyło 300 fun-

dacji, a za rok 2011, według stanu na dzień 23 paź-

dziernika 2012 r., 171 fundacji.

Pragnę jednocześnie poinformować, że zgodnie

z § 5 rozporządzenia ministra sprawiedliwości z dnia

z późn. zm.) sprawozdanie składa się do końca każ-

z powyższym sprawozdania za rok 2011 fundacje

informuję, że w latach 2010–2012 minister właściwy

Ad 2.

Nie korzystał z przepisu art. 13 ustawy

o fundacjach, tj. nie występował do sądu o uchylenie

dzono takich sytuacji.

Ad 3.

Pytanie 3 odnosiło się do decyzji sądu

w związku z wystąpieniem ministra o uchylenie

uchwały zarządu fundacji.

W świetle odpowiedzi na

pytanie 2 – nie dotyczy.

518

Ad 4.

Nie korzystał z przepisu art. 14 ust. 2 usta-

szenie zarządu fundacji i wyznaczenie zarządcy przy-

musowego wobec fundacji, dla których jest ministrem

właściwym.

Ad 5.

Nie wydał zezwolenia w oparciu o art. 19

ust. 2 ustawy o fundacjach dla fundacji zagranicz-

nych na tworzenie przedstawicielstw na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej.

Łączę wyrazy szacunku

Minister

Barbara Kudrycka

pytanie z dnia 26 września 2012 r. posłów Tadeusza

Tomaszewskiego, Tomasza Garbowskiego i Bogusła-

następuje.

1.

Na dzień 24 października 2012 r. fundacji, dla

których właściwym jest minister kultury i dziedzic-

twa narodowego (umieszczonych w wykazie fundacji

dostępnym na stronie internetowej Ministerstwa

było 2997.

Sprawozdania z działalności złożyło:

— za 2011 r.

– 656 fundacji,

— za 2010 r.

– 1244 fundacji.

2.

W latach 2010–2012 minister nie występował

o zawieszenie zarządu fundacji.

3.

Od 2007 r. zostało wydane jedno zezwolenie dla

fundacji zagranicznych na tworzenie przedstawi-

cielstw na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Było

to zezwolenie z dnia 16 grudnia 2008 r. dla Fundacji

im. Kościelskich z siedzibą w Genewie.

Celem statu-

towym fundacji jest promowanie literatury polskiej

zarówno krajowej, jak i emigracyjnej.

Z poważaniem

Minister

Bogdan Zdrojewski

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na za-

pytanie, nr SPS-024-2212/12, posła Tadeusza Toma-

jących z ustawy o fundacjach, przekazuję poniżej od-

powiedzi na następujące pytania.

W 2010 r. minister gospodarki sprawował nadzór

nad 304 fundacjami.

Z obowiązku sprawozdawczego

za rok 2010 wywiązało się 128 fundacji.

W 2011 r.

liczba fundacji podległych ministrowi gospodarki

zwiększyła się do 368.

Z obowiązku sprawozdawcze-

go do chwili obecnej wywiązało się 89 fundacji.

Informujemy, że zgodnie z § 5 rozporządzenia mi-

cja składa sprawozdanie każdego roku z działalności

za rok ubiegły.

Oznacza to, że fundacja składa spra-

wozdanie za każdy zakończony rok działalności

i ma możliwość dopełnienia tego obowiązku do końca

następnego roku kalendarzowego.

W związku z powyższym pełne dane dotyczące

sprawozdań za rok 2011 będą znane pod koniec grud-

nia 2012 r.

Dodatkowo informujemy, że w ciągu ostatnich

dwóch lat minister gospodarki wystosował ponad

300 pism (ponagleń i wezwań) przypominających

fundacjom o obowiązku składania sprawozdań

z działalności.

2.

Czy pan minister w latach 2010–2012 korzy-

sami prawa?

stępował do sądu z wnioskiem o uchylenie uchwały

zarządu fundacji.

4.

Czy pan minister w latach 2010–2012, mając

Art. 14 ust. 2 ustawy o fundacjach daje możliwość

ministrowi gospodarki wystąpienia do sądu o zawie-

519

musowego.

Wystąpienie ministra gospodarki do sądu

musi być poparte dowodami, że fundacja w sposób

istotny narusza przepisy prawa lub postanowienia jej

statutu albo działanie jej jest niezgodne z wyznaczo-

nymi celami.

Zgodnie z przyjętą procedurą wystąpienie do sądu

powinno zostać poprzedzone pismem przypominają-

cym o konieczności składania sprawozdań z działal-

ności fundacji.

W przypadku braku reakcji ze strony

fundacji wysyłane jest oﬁcjalnewezwanieministra

gospodarki do złożenia sprawozdania.

Dopiero kolej-

nym krokiem jest skierowanie sprawy do sądu.

W latach 2010–2012 minister gospodarki wystą-

pił do sądu z sześcioma wnioskami o zawieszenie za-

rządu fundacji i wyznaczenie zarządcy przymusowe-

go.

Sprawy są w toku.

Obecnie trwa procedura przy-

gotowywania kolejnych 20 wniosków.

minister właściwy wydał pan zezwolenie dla fundacji

Do chwili obecnej do ministra gospodarki nie

wpłynął żaden wniosek o utworzenie przedstawiciel-

stwa fundacji zagranicznej.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Dariusz Bogdan

Warszawa, dnia 29 października 2012 r.

W odpowiedzi na zapytanie posłów Tadeusza To-

maszewskiego, Tomasza Garbowskiego oraz Bogu-

sława Wontora w sprawie realizacji obowiązków fun-

Wypełniając obowiązek wynikający z art. 12 ust.

za 2010 r. złożyły ministrowi ﬁnansów34fundacje,

a za 2011 r.

– 25 fundacji.

W odniesieniu do liczby

fundacji, które złożyły sprawozdanie za 2011 r., na-

leży wyjaśnić, że termin złożenia sprawozdania upły-

wa w dniu 31 grudnia 2012 r.

Minister ﬁnansów,działającwramachswojejwła-

ściwości, dokonuje sprawdzenia wypełniania przez

fundacje obowiązków określonych w przepisach pra-

wa, w szczególności:

— terminowości składania sprawozdań,

— prawidłowości formalnoprawnej sprawozdań,

z uwzględnieniem rozporządzenia ministra sprawie-

— zgodności uchwał oraz innych czynności zarzą -

du fundacji z celami fundacji albo postanowieniami

statutu lub przepisami prawa.

Nowo utworzone fundacje są powiadamiane o obo-

wiązku corocznego złożenia sprawozdania z działal-

ności, ze wskazaniem, że powinno to być zrealizowa-

ne najpóźniej do dnia 31 grudnia roku następującego

nie z wyżej wymienionym rozporządzeniem ministra

sprawiedliwości.

W razie powstania uzasadnionego przypuszczenia

lub stwierdzenia wystąpienia nieprawidłowości po-

dejmowane są działania zmierzające do wyjaśnienia

okoliczności lub usunięcia uchybień.

W tym celu kie-

rowane są wezwania do fundacji o przedstawienie

określonych dokumentów, w szczególności nieprze-

kazanych w terminie sprawozdań lub obligatoryj-

nych załączników do sprawozdania, o udzielenie wy-

jaśnień lub usunięcie innego rodzaju uchybień.

W przy-

padku stwierdzenia nieprawidłowości uzasadniają-

cych uchylenie uchwały zarządu fundacji lub ustano-

wienie zarządcy przymusowego możliwe jest skorzy-

stanie z uprawnień określonych w art. 13–14 ustawy

o fundacjach przez złożenie odpowiedniego wniosku

do sądu.

Ze względu na niestwierdzenie w latach 2010–

–2012 wystąpienia uchybień uzasadniających wystą-

prawa ani uzasadniających wystąpienie do sądu

cy przymusowego minister ﬁnansów nie korzystał

z kompetencji określonych w art. 13 lub art. 14 ust. 2

ustawy o fundacjach.

W odniesieniu do pytania o wykonywanie upraw-

nień określonych w art. 19 ustawy o fundacjach in-

formuję, że do ministra ﬁnansówniewpłynęływnio-

ski o udzielenie zezwolenia dla fundacji zagranicz-

Rzeczypospolitej Polskiej, a zatem zezwolenia takie

nie były udzielane.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Maciej Grabowski

520

Odpowiedź

podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

masza Garbowskiego i pana Bogusława Wontora,

posłów na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, z dnia

zm.), przekazane przy piśmie Marszałka Sejmu Rze-

o znaku: SPS-024-2215/12, uprzejmie informuję, co

następuje.

towego zapytania, uprzejmie informuję, iż sprawoz-

dania ze swojej działalności za 2010 r. przekazało

ministrowi zdrowia 714 fundacji, zaś za 2011 r.

– 576 fundacji (stan na dzień 29 października 2012 r.).

Jednakże w tym miejscu pragnę podkreślić, iż

1291) sprawozdanie obejmuje okres roku kalendarzo-

wego i jest składane każdego roku z działalności za

rok ubiegły.

Zatem fundacja przez okres całego roku

kalendarzowego ma obowiązek złożenia sprawozda-

nia z działalności za rok ubiegły.

Mając na uwadze powyższe, fundacje mają obowią-

zek przekazania sprawozdania ze swojej działalności

uprzejmie wyjaśniam, iż minister zdrowia w latach

2010–2012 nie występował do sądu o uchylenie uchwa-

cji lub z przepisami prawa.

Odpowiadając na pytanie numer cztery, uprzejmie

informuję, iż minister zdrowia w latach 2010–2012

siedmiokrotnie skorzystał z uprawnienia określonego

w art. 14 ust. 2 ww. ustawy o fundacjach, tj. wystę-

pował do właściwych sądów z wnioskami o zawiesze-

nie zarządów fundacji i wyznaczenie zarządców przy-

musowych.

Odnosząc się zaś do pytania numer pięć, dotyczą-

cego zezwoleń wydanych przez ministra zdrowia na

utworzenie przedstawicielstw fundacji zagranicznych

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w latach

2010–2012, uprzejmie informuję, iż w dniu 9 lipca

2010 r. minister zdrowia wydał zezwolenie na utwo-

stawicielstwa Fundacji Wiener lab., działającej na

terytorium Rosario w Republice Argentyńskiej, oraz

jednocześnie – zgodę na prowadzenie działalności

w zakresie:

1) promowania studiów i badań, które mają zasto-

sowanie w dziedzinie analityki medycznej, immuno-

logii, mikrobiologii, w dziedzinach powiązanych i po-

dobnych i w innych naukach, które odnoszą się głów-

nie do służby zdrowia;

2) promowania szkolenia i edukacji podyplomo-

wej, głównie w dziedzinie analityki medycznej i w po-

zostałych zawodach lub dziedzinach służby zdrowia

związanych z rozwojem technologii w służbie czło-

wieka i społeczeństwa;

3) wspierania kształcenia uniwersyteckiego, po-

dyplomowego w instytucjach związanych z wymie-

nionymi specjalizacjami i dziedzinami;

4) promowania wymiany naukowej, technicznej

i kulturowej zarówno na płaszczyźnie narodowej, jak

i międzynarodowej;

5) wspierania działań z uwzględnieniem celów

o zakresie naukowym i zawodowym; współdziała-

nia na rzecz rozpowszechniania podejmowanych

inicjatyw;

6) dotowania stypendiów i nagród, sponsorowa-

nia lub ﬁnansowaniabadańklinicznych,epidemio-

logicznych lub statystycznych w obszarach służby

zdrowia;

7) nawiązywania współpracy, która ma na celu

transfer wiedzy uzyskanej w wyniku badań w celu

lepszego wykorzystania istniejących zasobów ludz-

kich i rzeczowych;

8) wsparcia wysiłków instytucji publicznych lub

prywatnych o podobnym charakterze i ukierunkowa-

nych na osiągnięcie celów podobnych do celów fun-

dacji, zmierzających do rozpowszechnienia progra-

mów i projektów fundacji na obszarze kraju;

9) organizowania zjazdów i konferencji nauko-

wych w celu promowania i realizowania zadań sta-

tutowych fundacji.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Cezary Rzemek

pytanie panów Tadeusza Tomaszewskiego, Tomasza

521

Garbowskiego i Bogusława Wontora, posłów na

2012 r. w sprawie realizacji przez fundacje i mini-

stra właściwego obowiązków wynikających z usta-

wy o fundacjach uprzejmie przedstawiam następu-

jące wyjaśnienia.

Minister sprawiedliwości pełni aktualnie rolę tzw.

właściwego ministra w rozumieniu art. 9 ust. 2 usta-

fundacji, których cel działalności ma związek z pra-

wem, wymiarem sprawiedliwości i instytucjami re-

alizującymi zadania z tego zakresu.

1.

Obowiązek złożenia sprawozdania z działalno-

ści za 2010 r. miało 79 fundacji.

Sprawozdanie złoży-

ło 35 fundacji, a 44 nie dopełniło tego obowiązku.

Do

fundacji, które nie złożyły w terminie sprawozdań

z działalności, kierowano pisma ponaglające do na-

desłania sprawozdania w określonym terminie.

W grupie fundacji, które nie nadesłały sprawoz-

dań, są 24 fundacje, które od daty wpisu do Krajowe-

go Rejestru Sądowego nie złożyły ani jednego spra-

wozdania.

W wyniku podjętych działań przez Mini-

sterstwo Sprawiedliwości, 10 fundacji poinformowa-

ło, że nie rozpoczęły i nie prowadzą działalności sta-

tutowej.

Pozostałe fundacje w ogóle nie reagują na

pisma ponaglające, przy czym dotyczy to w części

podmiotów, w stosunku do których nie można dorę-

czyć wezwań, albowiem posiadany adres siedziby

fundacji lub członków zarządu jest nieaktualny.

Zobowiązanych do złożenia sprawozdania za 2011 r.

jest 87 fundacji (łącznie z 5 będącymi w stanie likwi-

dacji).

Do dnia 23 października 2012 r. sprawozdania

nadesłało 21.

Zwracam jednak uwagę, że termin na-

desłania sprawozdania za 2011 r. jeszcze nie upłynął.

Ponieważ ani ustawa o fundacjach, ani rozporządze-

łalności fundacji (Dz. U. Nr 50, poz.529, ze zm.) nie

określają terminu, do którego fundacje mogą składać

sprawozdania za dany rok, przyjmuje się, że sprawoz-

dania można składać do końca roku następującego

sunku do fundacji, które nie nadesłały sprawozdań

za 2011 r., nie były podejmowane jeszcze czynności

nadzorcze.

Wyjaśniam, że Ministerstwo Sprawiedliwości po

otrzymaniu zawiadomienia z sądu rejestrowego

o wpisaniu do rejestru fundacji, dla której minister

sprawiedliwości jest właściwym ministrem, kieruje

do każdej nowej fundacji informację o obowiązku

składania sprawozdań z działalności, z podaniem

podstawy prawnej i wskazaniem rozporządzenia okre-

ślającego ramowy zakres sprawozdania z działalno-

ści fundacji, niejednokrotnie wysyłając do wiadomo-

ści tekst tego rozporządzenia.

2.

Odpowiadając na pytania 2 i 4, uprzejmie in-

formuję, że w latach 2010–2012 minister sprawiedli-

wości nie występował do sądu o uchylenie uchwał

zarządu fundacji ani o zawieszenie zarządu fundacji

w stosunku do dwóch fundacji, dla których mini-

strem właściwym jest minister sprawiedliwości, po-

dejmowane są czynności kontrolne dotyczące ich

działalności.

W zależności od ustaleń, mogą zostać

podjęte dalsze czynności kontrolno-nadzorcze prze-

widziane przepisami ustawy o fundacjach.

skierowano do organów różnych fundacji, dla któ-

rych ministrem właściwym jest minister sprawie-

dliwości, kilkadziesiąt pism o charakterze nadzor-

czym.

Ponadto w przypadku fundacji, dla których

nie można było doręczyć korespondencji z uwagi na

brak aktualnego adresu, występowano do sądów re-

jestrowych o rozważenie wszczęcia postępowania

przymuszającego do wykonania obowiązku rejestro-

wego.

W praktyce wykonywanego nadzoru nad fun-

dacjami często występuje problem z doręczeniem

wezwania organom fundacji, gdyż wysyłana kore-

spondencja powraca niedoręczona z adnotacją pocz-

ty: adresat nieznany albo adresat wyprowadził się.

Dotyczy to zwłaszcza tych fundacji, które od daty

wpisu do rejestru nie wykazują żadnej aktywności

i z dużym prawdopodobieństwem nie podjęły nigdy

działalności statutowej.

Wskazać trzeba, że ustawa o fundacjach nie daje

ministrom operatywnych środków, którymi mogli-

by dyscyplinować fundacje nieskładające sprawoz-

dań, w przeciwieństwie do przepisów ustawy z dnia

niesieniu do podmiotów zobowiązanych do złożenia

sprawozdania ﬁnansowego.

Zwracamprzytymuwa-

gę, że znacznie szersze uprawnienia organów nadzo-

ru nad fundacjami przewidziane były w art. 15

ust. 2 ustawy o fundacjach w pierwotnym brzmieniu.

Przepis ten został zmieniony ustawą z dnia 23 lutego

poz. 22).

Wskazać także należy, że przepis art. 12 Konsty-

tucji RP zapewnia wolność tworzenia i działania

m.in. fundacji.

Ograniczenie wolności, a takim by-

łoby rozszerzenie nadzoru, może nastąpić jedynie

w drodze ustawy.

Podsumowując, uprzejmie informuję, że najwięk-

szy procent fundacji, które nie składają sprawozdań,

stanowią fundacje, które mimo upływu nawet kilku

lat od daty wpisu do rejestru, nie podjęły działalności

statutowej, a brak jest środków prawnych, które po-

zwalałyby zmusić fundację do prowadzenia działal-

ności określonej w statucie, co zresztą naruszałoby

zasadę wolności tworzenia i działania fundacji.

3.

W odpowiedzi na ostanie pytanie uprzejmie in-

formuję, że minister sprawiedliwości wydał tylko jed-

ną decyzję zezwalającą na utworzenie na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej przedstawicielstwa funda-

cji zagranicznej w 2008 r.

Zezwolenie dotyczyło

przedstawicielstwa fundacji East West Management

Institute z siedzibą w Nowym Jorku, której celem

522

działalności było promowanie rządów prawa, społe-

czeństwa obywatelskiego oraz systemów wolnego

rynku w skali globalnej.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Wojciech Węgrzyn

pytanie panów posłów: Tadeusza Tomaszewskiego,

Tomasza Grabowskiego i Bogusława Wontora (znak:

SPS-024-2219/12) dotyczące realizacji obowiązków

ministra skarbu państwa 6 fundacji.

Do chwili obecnej do Ministerstwa Skarbu Pań-

stwa wpłynęły 4 sprawozdania fundacji z działalno-

ści prowadzonej w 2011 r.

Należy jednak pamiętać,

że fundacja może złożyć taki dokument do końca

2012 r.

o zawieszenie zarządu fundacji wyznaczenia zarząd-

cy przymusowego wobec fundacji, dla których jest

Informuję, że w latach 2010–2012 minister skar-

tutu fundacji, lub przepisami prawa ani nie występo-

wał do sądu o zawieszenie zarządu fundacji oraz nie

cji zagranicznych na tworzenie przedstawicieli na

terytorium Rzeczypospolitej Polski?

Jeśli tak, to pro-

Minister skarbu państwa nie wydał również żad-

nego zezwolenia na utworzenie przedstawicielstwa

fundacji zagranicznej w trybie art. 19 ww. ustawy.

Z poważaniem

Minister

Mikołaj Budzanowski

smo z 10 października 2012 r., znak: SPS-024-2222/

12, w sprawie zapytania posła Wiesława Stanisława

Janczyka proszę przyjąć poniższe wyjaśnienia doty-

czące możliwości leczenia Marcinka chorego na no-

wotwór złośliwy.

Kwestie ﬁnansowaniakosztówleczeniaświadcze-

niobiorców (ubezpieczonych) na terytorium pozosta-

łych państw członkowskich Unii Europejskiej (UE)

lub Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu

(EFTA) albo państw niebędących członkami UE

(państw trzecich) regulują przepisy art. 25–26a usta-

leczenia lub badań diagnostycznych poza granicami

kraju m.in. wtedy, gdy czas oczekiwania na leczenie

w Polsce jest zbyt długi, a pacjent wymaga pilnego

udzielenia świadczeń ze względu na pogarszający się

stan zdrowia i dalszy rozwój choroby.

W takich przy-

padkach prezes NFZ może udzielić zezwolenia na wy-

konanie świadczeń opieki zdrowotnej w innym pań-

stwie członkowskim UE/EFTA.

W myśl art. 26 ustawy prezes NFZ może na wnio-

sek wnioskodawcy, jego przedstawiciela ustawowego

wadzenia poza granicami kraju gwarantowanych

świadczeń zdrowotnych (np. leczenia lub badań dia-

gnostycznych), których z różnych przyczyn nie prze-

523

prowadza się w kraju (np. z powodu braku odpowied-

niej infrastruktury medycznej bądź wyczerpania

dostępnych w Polsce metod diagnozowania lub lecze-

nia konkretnego schorzenia), kierując się niezbędno-

ścią udzielenia takiego świadczenia w celu ratowania

W takich przypadkach prezes NFZ może udzielić ze-

zwolenia na przeprowadzenie leczenia, badań dia-

gnostycznych lub konsultacji w innym państwie

niebędącym państwem członkowskim UE/EFTA.

Warunkiem pokrycia kosztów planowanego lecze-

nia poza granicami kraju jest uzyskanie uprzedniej

zgody prezesa NFZ na udanie się do innego państwa

w celu przeprowadzenia wnioskowanych świadczeń

Tryb składania, rozpatrywania oraz wzór wnio-

wojewódzkiego NFZ (OW NFZ) właściwego ze wzglę-

Wniosek powinien być wypełniony przez lekarza

uzyskania go poza granicami kraju po wyczerpaniu

może zostać przesłany, i tak najczęściej się dzieje,

to przekazać wniosek do konsultanta krajowego

nej skuteczności diagnozowania lub leczenia poza

jego granicami, konkretnymi metodami w konkret-

nej placówce opieki medycznej.

Jeżeli krajowi specjaliści z dziedziny medycyny

zasadność przeprowadzenia leczenia, badań diagno-

stycznych lub konsultacji za granicą, prezes NFZ wy-

daje zgodę na takie świadczenia, co jest równoznacz-

ne ze zobowiązaniem się NFZ do pokrycia kosztów

wnioskowanego leczenia zgodnie ze stawkami obo-

wiązującymi w państwie leczenia.

Mając na uwadze powyższe przepisy, pozwolę so-

bie zasugerować niezwłoczne złożenie przez rodziców

Marcinka we właściwym OW NFZ prawidłowo

wypełnionego wniosku o przeprowadzenie leczenia

w Niemczech.

Właściwy OW NFZ udzieli rodzicom Marcinka

wszelkich potrzebnych wyjaśnień i informacji doty-

czących procedury składania i rozpatrywania takie-

go wniosku oraz zasad pokrywania kosztów leczenia

kosztów transportu do miejsca leczenia (i do miejsca

zamieszkania w kraju), jeżeli wymagać tego będzie,

w opinii lekarza wypełniającego wniosek, stan zdro-

wia wnioskodawcy.

Ostateczna weryﬁkacjamożliwościuzyskaniaod-

powiedniego leczenia w kraju zostanie dokonana

w toku procedury ubiegania się przez rodziców

chłopca o zgodę prezesa Narodowego Funduszu

Zdrowia (NFZ) na leczenie we wskazanej klinice

w Niemczech.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Sławomir Neumann

w sprawie zmniejszenia ilości

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na za-

-2223/12) w sprawie zmniejszenia ilości załączników

składanych w ramach regionalnego programu ope-

racyjnego (RPO) i zmian trybu składania wniosków,

uprzejmie informuję, co następuje.

rozporządzenia Rady 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r.,

ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europej-

ności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/

1999, za prawidłowe i efektywne zarządzanie progra-

mem operacyjnym odpowiada instytucja zarządzają-

gólne zarządy województw.

Do kompetencji IZ należy

wniosków o doﬁnansowanie, dokonanie ich oceny

oraz określenie listy i sposobu przekazania niezbęd-

524

nych załączników.

Ponadto w gestii IZ leży podjęcie

decyzji o zastosowaniu w ramach RPO procedury

preselekcji.

Należy mieć na uwadze, iż załączniki wy-

magane od beneﬁcjentów na etapie aplikowania,

określone w formularzu wniosku o doﬁnansowanie

projektu mają na celu umożliwienie dokonania rze-

telnej oceny projektów, wybór inwestycji najlepiej

przygotowanych do realizacji, jak również w najwięk-

szym stopniu spełniających określone kryteria wy-

boru projektów.

Powyższe wpływa także na spraw-

niejsze podpisywanie umów o doﬁnansowanie po

wyłonieniu przez IZ RPO najlepszych projektów

do doﬁnansowania.

Jednocześnie należy podkreślić, że minister roz-

woju regionalnego, pełniący w stosunku do RPO

funkcję instytucji koordynującej, dokłada wszelkich

z realizacją inwestycji ﬁnansowanych ze środków

UE.

Biorąc pod uwagę specyﬁkęsystemuwdrażania

RPO, MRR na bieżąco identyﬁkujeewentualnekwe-

stie problematyczne i formułuje rekomendacje w za-

kresie wprowadzenia zmian mających na celu uspraw-

nienie systemu organizowania konkursów, w tym:

uproszczenie dokumentacji aplikacyjnej, skrócenie do

o doﬁnansowanie,stosowaniejasnych,wynikających

wprost z przepisów prawa oraz postanowień progra-

mu operacyjnego zasad oceny projektów, właściwego

informowania wnioskodawców w zakresie stawia-

nych im wymagań.

Jednakże należy pamiętać, że

zakres wdrożenia powyższych postulatów zależy od

Mając na uwadze aktualne dane dotyczące stanu

wdrażania RPO, należy stwierdzić, że zastosowane

przez poszczególne IZ procedury składania i rozpatry-

wania wniosków nie wpływają negatywnie na wyko-

rzystanie środków unijnych.

W większości województw

zakończyły się już nabory wniosków o doﬁnansowa-

nie, gdyż dotychczas przeprowadzone konkursy cie-

szyły się dużym zainteresowaniem wśród wniosko-

dawców, w tym również gmin, i całkowicie wyczerpa-

ły alokacje przeznaczone na dane działania.

Ponadto informuję, że w ramach prac nad kolejną

perspektywą ﬁnansową2014–2020,MRRbędziere-

komendowało instytucjom odpowiedzialnym za wy-

bór wniosków o doﬁnansowaniewramachRPOroz-

ważenie zastosowania kolejnych uproszczeń, które

oparte zostaną na wynikach ewaluacji przeprowa-

dzonych dla aktualnych systemów wdrażania.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 29 października 2012 r.

-2224/12, przekazujące zapytanie posła Mirosława

ści lokalizacji farm wiatrowych na terenie pow. tar-

nobrzeskiego przedstawiam stanowisko w zakresie

zwanej dalej ustawą o.p., taki obowiązek przeprowa-

dzenia oceny oddziaływania na środowisko może zo-

525

go, które w szczególności obejmuje: weryﬁkacjęra-

eksploatacją i likwidacją inwestycji.

o.p., zgodnie z którym zabrania się podejmowania

gólności pogorszyć stan siedlisk przyrodniczych, sie-

dlisk gatunków roślin i zwierząt, dla których ochro-

ny wyznaczono obszar Natura 2000 lub wpłynąć ne-

gatywnie na gatunki, dla których ochrony został

tegralność obszaru Natura 2000 lub jego powiązania

z innymi obszarami.

W przypadku stwierdzenia, że

dyrektor ochrony środowiska odmawia zgody na re-

alizację farmy wiatrowej.

Regionalny dyrektor ochrony środowiska ustala

i przeprowadzonymi badaniami, obliczeniami oraz

ływań generowanych przez projektowane turbiny

wiatrowe.

Jednocześnie możliwe jest wówczas wnie-

sienie wszelkich uwag w związku z projektowanym

przedsięwzięciem.

Organ administracji wydający ww.

Nr 25, poz. 150, ze zm.), nie może być oddana do

wych uwarunkowaniach, na podstawie materiału

dowodowego, winien w ww. decyzji zawrzeć warunki,

526

Ustosunkowując się do pytania dotyczącego prze-

pisów prawnych regulujących odległość umiejscowie-

nia wiatraków od najbliższych domostw, wyjaśniam,

iż w obecnym prawodawstwie brak jest zapisów okre-

ślających minimalną odległość lokalizacji elektrowni

wane jest to faktem, iż wyznaczenie odległości od

farmy wiatrowe bez generowania negatywnych od-

działywań na ludzi, zależy przede wszystkim od in-

siłownie wiatrowe pod uwagę należy wziąć nie tylko

w powietrzu.

Istotna jest także kwestia samego mo-

delu elektrowni, wysokości wieży oraz innych szcze-

gółowych technicznych uwarunkowań zastosowa-

nych przy każdym projekcie.

Wskutek bardzo dużej

wprowadzenie do prawodawstwa polskiego zapisów

dotyczących minimalnej odległości farm wiatrowych

od zabudowań wydaje się nie mieć uzasadnienia, wo-

bec tego, że podstawowe oddziaływanie, czyli hałas,

posiada graniczne normy w prawie powszechnie obo-

wiązującym.

Określenie jakichkolwiek, chociażby przybliżo-

nych, wartości parametru oddalenia od miejsca prze-

niepewności.

Dlatego każdorazowo odległość od za-

nej przepisami ustawy o.o.ś.

Wówczas, gdy rozpatru-

jemy jednostkowe projekty, znane są kluczowe para-

metry zamierzenia inwestycyjnego, wykonane są lub

zacji względem obszarów zabudowanych.

Nawiązując do kwestii badań dotyczących skut-

ków dłuższego zamieszkiwania w sąsiedztwie farm

emitowanych przez te urządzenia informuję, iż Ge-

neralna Dyrekcja Ochrony Środowiska przygotowała

publikację „Wytyczne w zakresie prognozowania od-

działywań na środowisko farm wiatrowych”.

Jest ona

pośrednim adresem internetowym: http://www.gdos.

gov.pl/ﬁles/OOS_zal/Wytyczne-w-zakresie-prognozo-

wania-oddzialywan-na-srodowisko-farm-wiatro-

wych.pdf.

Powyższa publikacja zawiera dane odnoszące się

trowych na zdrowie ludzi oraz na środowisko.

Przed-

stawia oddziaływanie energetyki wiatrowej na śro-

tycznych jest także poprawienie jakości dokumenta-

cji środowiskowej oraz wskazanie jak należy prowa-

dzić procedurę oceny oddziaływania na środowisko

dla przedsięwzięć z zakresu energetyki wiatrowej, na

dać wpływ elektrowni wiatrowych na poszczególne

siedztwie ludzi.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Janusz Zaleski

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na za-

SPS-024-2225/12, z dnia 10 października 2012 r.)

w sprawie przepisów dotyczących pojęcia opłat z ty-

tułu zajęcia pasa drogowego, uprzejmie wyjaśniam,

poz. 115, z późn. zm.) zajęcie pasa drogowego na cele

rządcy drogi, w drodze decyzji administracyjnej.

ustala w drodze decyzji administracyjnej właściwy

pasa drogowego.

Zaś w myśl § 1 ust. 1 rozporządzenia

pas drogowy przed planowanym zajęciem pasa skła-

527

Należy również wyjaśnić, iż przepisy ww. art. 40

ustawy o drogach publicznych nie deﬁniująwniosko-

dawcy postępowania prowadzonego przez zarządcę

drogowego.

Zezwolenie na zajęcie pasa drogowego

jest wydawane temu podmiotowi, który wnioskuje

o jego wydanie.

Ponadto zobowiązanym do uiszcza-

nia opłat jest ten podmiot, który został wskazany

w decyzji administracyjnej (zezwoleniu) zarządcy

drogi.

Przy czym generalnie zezwolenie na zajęcie

wego powinno dotyczyć właściciela urządzenia.

Wła-

ściciel urządzenia na podstawie zasad ogólnych od-

powiada za te urządzenia, stąd też powinien ponosić

opłaty za zajęcie pasa drogowego w ww. celu.

Nato-

miast możliwe są ewentualne ustalenia wzajemnych

rozliczeń przedmiotowej opłaty pomiędzy gminą

a np. przedsiębiorstwem eksploatującym sieć wodo-

ciągową czy kanalizacyjną.

ce komunalnej gospodarka komunalna, która obej-

muje w szczególności zadania o charakterze użytecz-

ności publicznej, których celem jest bieżące i nieprze-

rwane zaspokajanie zbiorowych potrzeb ludności

– może być prowadzona przez jednostki samorządu

dowego zakładu budżetowego lub spółek prawa han-

dlowego.

Zatem jedną z form organizacyjnoprawnych,

za pomocą których gospodarkę komunalną wykonu-

ją jednostki samorządu terytorialnego i które posia-

dają przy tym odrębną od tych jednostek podmioto-

wość prawną, są np. spółki kapitałowe, które mogą

sność nieruchomości i inne prawa rzeczowe, zaciągać

przez jednostki samorządu terytorialnego lub też

spółki, do których jednostki te przystąpiły.

Zatem

umieszczania w pasie drogowym urządzeń infra-

wego przez przedsiębiorstwo będące spółką prawa

handlowego nie zajdzie sytuacja wpłaty pieniędzy za

zajęcia pasa na własne konto gminy.

Zgodnie zaś

stości stosunków ﬁnansowychpomiędzyorganami

publicznymi a przedsiębiorcami publicznymi oraz

ców (Dz. U. Nr 191, poz. 1411, z późn. zm.) w celu

zapewnienia przejrzystości stosunków ﬁnansowych

pomiędzy organami publicznymi a przedsiębiorcami

publicznymi przedsiębiorca publiczny prowadzi księ-

gi rachunkowe i dokumentację dotyczącą jego sytu-

acji prawnej oraz ekonomiczno-ﬁnansowej,wsposób

przedstawiający rzetelnie i jasno:

1) dokonane na jego rzecz przysporzenia ze środ-

ków publicznych;

2) rzeczywisty sposób wykorzystania przysporze-

nia ze środków publicznych;

3) bezpośrednie lub pośrednie powiązania orga-

nizacyjne i ﬁnansowepomiędzynimaorganamipu-

blicznymi.

Ponadto należy zauważyć, iż ewentualna propo-

zycja zmian dotycząca zwolnienia z opłat jednostek

organizacyjnych samorządu terytorialnego, dla któ-

rych ich organy są właściwymi zarządcami dróg,

może powodować ryzyko wystąpienia pomocy pu-

blicznej.

Zatem kwestia ta powinna zostać poddana

dogłębnej analizie.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tadeusz Jarmuziewicz

w sprawie konﬂiktu pomiędzy kierownictwem

pytanie poselskie pani Ewy Malik i pana Wojciecha

Szaramy przekazane przy piśmie z dnia 10 paździer-

nika 2012 r., znak: SPS-024-2226/12, w sprawie funk-

cjonowania Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarność”

uprzejmie pragnę zauważyć, że poruszone przez pań-

stwa posłów problemy były już zgłaszane przez KZ

NSZZ „Solidarność”.

Przeprowadzone przez dyrek-

tora Izby Skarbowej w Katowicach, sprawującego

bezpośredni nadzór nad Urzędem Skarbowym w So-

snowcu, postępowania wyjaśniające i kontrole doraź-

ne w zakresie różnych obszarów działania urzędu

skarbowego nie potwierdziły zasadności postawio-

nych zarzutów.

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach poinfor-

mował również, że aktualnie w Urzędzie Skarbowym

w Sosnowcu prowadzona jest przez Izbę Skarbową

w Katowicach kontrola w trybie nadzoru w zakresie

przechowywania i zabezpieczania dokumentów.

Ponadto istotne jest, że m.in. w sprawie zaginięcia

dokumentów dotyczących kontroli podatkowych oraz

niszczenia dokumentów przeznaczonych do archiwi-

528

zowania bez zezwolenia Archiwum Państwowego

w Katowicach naczelnik Urzędu Skarbowego w So-

snowcu skierował zawiadomienia do prokuratury

przez pracowników podległego urzędu skarbowego.

Tak więc sprawa zostanie zbadana przez niezależny

organ.

dopiero wyniki prowadzonych obecnie kontroli oraz

ustalenia prokuratury mogą stanowić postawę do

podjęcia przez ministra ﬁnansów ewentualnych

działań.

W kwestii rzekomego stosowania przez kierow-

nictwo Urzędu Skarbowego w Sosnowcu mobbingu

stwierdzono, że sprawy związane z ochroną pracow-

ników US w Sosnowcu są uregulowane przepisami

zarządzenia wewnętrznego naczelnika urzędu.

Usta-

lono również, że w US w Sosnowcu wystąpił jeden

sygnał o występowaniu mobbingu, który traﬁł do

funkcjonującego w jednostce zespołu do spraw prze-

ciwdziałania mobbingowi.

Zarzuty postawione przez

pracownika nie znalazły jednak potwierdzenia w ze-

branym przez zespół materiale dowodowym.

Odnosząc się natomiast do decyzji naczelnika US

w Sosnowcu dotyczącej rozwiązania umowy o pracę

z panią G. W., uprzejmie informuję, że oceny prawi-

dłowości działań pracodawcy w tym zakresie doko-

nać może jedynie niezawisły sąd, zaś minister ﬁnan-

sów nie posiada takich uprawnień.

Jak wynika

z otrzymanych informacji, pani G. W. skorzystała

z przysługującego jej prawa i złożyła stosowny pozew

do sądu pracy.

W kwestii ewentualnego szykanowania pani

G. W. ze względu na poglądy polityczne pragnę za-

uważyć, że jednym z głównych przymiotów służby

cywilnej jest jej polityczna neutralność, zaś zgodnie

korpusu służby cywilnej nie wolno publicznie mani-

festować poglądów politycznych.

Z tego względu

stwierdzić należy, że indywidualne poglądy pracow-

ników w tym zakresie nie mają żadnego przełożenia

na sposób wykonywania przez nich obowiązków

służbowych.

Odpowiadając na pytanie, czy kierownictwo urzę-

du ma prawo wydać polecenie dokonania kontroli

działalności związkowej na terenie placówki, uprzej-

mie informuję, że z informacji otrzymanych od dy-

rektora Izby Skarbowej w Katowicach wynika, iż nie

potwierdzono faktu przeprowadzenia takiej kontroli

w Urzędzie Skarbowym w Sosnowcu.

Kontrola doty-

cząca prawidłowości przechowywania posiadanych

dokumentów służbowych, która przez komisję zakła-

dową mogła być niewłaściwie zinterpretowana jako

kontrola działalności związkowej, dotyczyła wszyst-

kich pracowników urzędu.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Andrzej Paraﬁanowicz

Warszawa, dnia 31 października 2012 r.

zastępcy Naczelnego Prokuratora Wojskowego

- z upoważnienia ministra -

W związku z treścią przepisu art. 16 ustawy

nik do obwieszczenia marszałka Sejmu Rzeczypospo-

Polskiej – Regulamin Sejmu Rzeczypospolitej (t.j.

selskie sporządzone w dniu 18 września 2012 r. przez

posła Zbigniewa Girzyńskiego, w sprawie ekshumacji

zwłok świętej pamięci Anny Walentynowicz, przeka-

zane ministrowi sprawiedliwości przez wicemarszał-

ka Sejmu RP przy piśmie oznaczonym sygnaturą

SPS-024-2228/12 z dnia 10 października 2012 r.,

w dniu 24 października 2012 r., przy piśmie dyrek-

tora Biura Prokuratora Generalnego oznaczonym

Udzielając odpowiedzi na dwa pierwsze pytania,

należy zauważyć, iż dotyczą one rozstrzygnięć o cha-

rakterze ściśle procesowym.

Zgodnie zaś z istnieją-

cym porządkiem prawnym funkcję kontrolną w tym

zakresie sprawują sądy i prokuratorzy przełożeni.

Wnioski adw. Stefana Hambury zostały rozpatrzone,

o czym pokrzywdzeni i wnioskodawca zostali pisem-

nie poinformowani.

W pismach tych szczegółowo

przedstawiono stronom podstawy faktyczne i prawne

zapadłych rozstrzygnięć.

Niemniej jednak, czyniąc

zadość prośbie pana posła o udzielenie w tym zakre-

sie odpowiedzi, stwierdzić należy, co następuje:

W dniach 19 i 20 września 2012 r. w prosektorium

Katedry Medycyny Sądowej – Zakładu Medycyny Są-

dowej Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu do-

konano oględzin zwłok wyjętych z grobu Anny Wa-

lentynowicz i zwłok drugiej osoby wyjętych z grobu

położonym na cmentarzu Powązkowskim.

Następnie

zespół biegłych powołanych postanowieniem proku-

ratora Wojskowej Prokuratury Okręgowej w Warsza-

wie z dnia 12 sierpnia 2012 r. dokonał otwarcia tych

zwłok oraz ich badania.

W czynnościach tych uczest-

niczyli, między innymi, zespół 7 biegłych, 3 techni-

ków sekcyjnych, pokrzywdzeni oraz ich pełnomocnik

adw. Stefan Hambura.

Z przebiegu czynności sporzą-

dzono protokół oraz dokumentację fotograﬁczną

i ﬁlmową.

Wtokutrwającychczynnościniezostał

zgłoszony żaden wniosek dowodowy, który nie został-

by uwzględniony.

Ponadto nikt z obecnych nie zgła-

529

szał żadnych uwag bądź zastrzeżeń co do przebiegu

czynności oględzin i otwarcia zwłok, jak i treści spo-

rządzonego z jej przebiegu protokołu.

Odnosząc się do zarzutu niedopuszczenia przez

Wojskową Prokuraturę Okręgową w Warszawie pana

Michaela Badena do przeprowadzonych czynności

ekshumacyjnych oraz sądowo-medycznych ciał oﬁar

katastrofy, zauważam, że faktycznie do tamtejszej

prokuratury wpłynęły wnioski o powołanie w cha-

rakterze biegłego pana Michaela Badena w celu

tastrofy.

Wnioski powyższe nie zawierały jednak uza-

sadnienia albo uzasadnienie takie opierało się na

twierdzeniach o braku zaufania do biegłych lub kwe-

stionowania rzetelności tych biegłych.

Stąd też Woj-

skowa Prokuratura Okręgowa w Warszawie nie

uwzględniła tych wniosków, informując o powyższym

stanowisku zainteresowane strony.

W ocenie Wojsko-

wej Prokuratury Okręgowej w Warszawie powołani

biegli posiadali udokumentowany poziom wiedzy fa-

chowej oraz gwarantowali rzetelność opiniowania

zarówno w zakresie wiedzy specjalistycznej, jak

i obiektywizmu.

Skład tego zespołu był w pełni kom-

pletny i kompetentny do przeprowadzenia ekshuma-

cji i badania zwłok.

Dlatego też nie było potrzeby

poszerzenia lub uzupełnienia zespołu biegłych o inne

osoby, z Polski lub zagranicy.

W odniesieniu do pozostałych 3 (trzech) pytań na-

leży stwierdzić, iż wśród argumentów, które legły

u podstaw decyzji prokuratury o nieuwzględnieniu

wniosku o przeprowadzenie określonych badań, nie

było takich, które miałyby się wiązać z brakiem od-

powiedniego sprzętu w Katedrze Medycyny Sądowej

w Bydgoszczy.

Wojskowa Prokuratura Okręgowa w Warszawie

z urzędu dopuściła dowód z badania tomografem kom-

puterowym (CT) ekshumowanych ciał.

Wybór ośrodka

przeprowadzającego badania wynikał z uwzględnienia

propozycji opiniujących biegłych.

Sugestia zawarta w pytaniu czwartym zdaniem

urzędu prokuratorskiego nie zasługuje na jakiekol-

wiek merytoryczne odniesienie.

leży podnieść, iż Wojskowa Prokuratura Okręgowa

o ponowną ekshumację oﬁarkatastrofysmoleńskiej”

i żaden wniosek adw. Stefana Hambury nie wpłynął

w tej sprawie do prokuratury wojskowej.

Zastępca naczelnego prokuratora wojskowego

Dariusz Knapczyński

Warszawa, dnia 30 października 2012 r.

(2229)

w 2011 r. i zapotrzebowania na jej zużycie oraz źródeł

pochodzenia poniżej przedstawiam następujące in-

formacje.

Uprzejmie informuję, że w 2011 r. produkcja ener-

gii elektrycznej w Polsce wyniosła 163 548, natomiast

zużycie – 158 306 GWh.

Największy udział w produk-

cji mają węgiel kamienny – 87 326 GWh oraz węgiel

brunatny – 52 529 GWh.

Z odnawialnych źródeł ener-

gii wytworzono 13 137 (najwięcej z biomasy i biogazu

– 7601 GWh).

Z gazu ziemnego wyprodukowano

5821 GWh, a z pozostałych paliw – 4305 GWh.

Przedstawiając powyższe wyjaśnienia, zwracam

na zapytanie pana posła.

Sekretarz stanu

wie leków refundowanych dla diabetyków, uprzejmie

Warunkiem koniecznym przy wystawianiu świad-

jest dysponowanie przez tego lekarza udokumento-

wanym rozpoznaniem schorzenia – ustalonym samo-

530

wadzonymi przez nich diagnostyką i leczeniem

wotnej (OWU) stanowiących załącznik do rozporzą-

zdrowotnej (POZ), w tym także w odniesieniu do dia-

gnozowania i leczenia cukrzycy.

Dysponowanie przez

lekarza POZ wydaną przez lekarza specjalistę in-

formacją, o której mowa w przedmiotowych przepi-

sach, nie wyklucza możliwości samodzielnego zwe-

ryﬁkowaniaprzeztegolekarzazasadnościzaordy-

nowania leków, o których wypisanie pacjent zwrócił

powiedzialności prawnej i zawodowej za skutki pod-

jętej w związku z ordynowaniem leku decyzji.

Przy-

leczenia przez lekarzy POZ chorób przewlekłych

stanowi nieuprawnioną nadinterpretację wyżej wy-

mienionych przepisów.

W odniesieniu do świadczeniodawców ambulato-

ryjnej opieki specjalistycznej (AOS) zwraca się jedno-

cześnie uwagę, że w sytuacji gdy lekarzem diagnozu-

jącym chorobę przewlekłą i ustalającym leczenie jest

dzaju schorzenia dziedzinie, wydanie świadczenio-

biorcy dla lekarza kierującego i/lub lekarza POZ in-

duszem.

Informacja powinna być wydana w momen-

cie ustalenia przez lekarza specjalistę diagnozy i pod-

jęcia leczenia, w przypadku stałej opieki specjalisty

wotnej i powinno zostać zrealizowane w ramach

W sytuacji gdy świadczeniobiorca nie uzyskał wyżej

czenia, świadczeniodawca AOS powinien zapewnić

liczenie, jako zrealizowanej porady lekarskiej.

Należy podkreślić, że realizacja przez świadcze-

niodawców AOS obowiązku wydawania informacji,

nie dla lekarza kierującego/lekarza POZ.

zentujących świadczeniodawców, na etapie negocjacji

ze zm.).

Uzasadnieniem wprowadzenia tych regula-

cji było zapewnienie przepływu wiarygodnych infor-

macji dotyczących realizowanego procesu leczenia

stycznych a lekarzami POZ w celu usprawnienia dla

czeń opieki zdrowotnej oraz poprawy jakości spra-

wowanej opieki medycznej.

Wykorzystywanie przed-

miotowych przepisów dla celów niezgodnych z in-

tencją ich określenia lub – w przypadku świadcze-

niodawców AOS – uchylanie się od ich stosowania

jest niedopuszczalne i stanowi naruszenie warun-

ków realizacji umów.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Igor Radziewicz-Winnicki

Warszawa, dnia 9 listopada 2012 r.

(2231)

-2231/12, przy którym przekazano zapytanie pana

posła Jana Ziobry w sprawie złego stanu techniczne-

go drogi wojewódzkiej nr 964, uprzejmie przekazuję

następujące wyjaśnienia.

531

dania w zakresie budowy, przebudowy, remontu,

łopolskiego otrzymał doﬁnansowaniezww.rezer-

wy subwencji ogólnej na następujące zadania inwe-

stycyjne:

— 2010 r. – przebudowa mostu na pot.

Leśnica

w m.

Ostrowsko w ciągu drogi wojewódzkiej nr 969

w wysokości 2379,8 tys. zł,

— 2011 r. – przebudowa mostu na pot.

Paleśnian -

ka w m.

Kończyska w ciągu drogi wojewódzkiej

nr 980 w wysokości 979,7 tys. zł,

w m.

Ropica Górna w ciągu drogi wojewódzkiej nr 977

wraz z dojazdami w wysokości 3058,8 tys. zł.

Resort transportu nie ma również możliwości for-

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Warszawa, dnia 30 października 2012 r.

mieszkania (2232)

12), przy którym przekazano zapytanie posła Mie-

wą dotyczącą tzw. odwróconej hipoteki, uprzejmie

532

ruchomości, przy stworzeniu podobnych mechani-

sowe, tzw. rentę dożywotnią.

Propozycja Ministerstwa Gospodarki przygoto-

między Ministerstwem Gospodarki a Ministerstwem

Finansów.

Po uzgodnieniu kwestii nadzoru projekt

(znak: SPS-024-2233/12) z dnia 10 października br.,

przy którym przekazano zapytanie pana posła Pi-

otra Tomańskiego w sprawie zamiaru likwidacji

drogowej, uprzejmie wyjaśniam.

budżetu państwa tworzona jest, na podstawie art. 26

nej z przeznaczeniem na doﬁnansowanie:

gmin i powiatów oraz na część regionalną subwencji

dla województw.

propozycje zmian przepisów dotyczących rezerwy

subwencji ogólnej tzw. drogowej, o której mowa w art. 26

alnego.

Projekt ten nie przewidywał likwidacji rezer-

wy drogowej, lecz wprowadzał, w odniesieniu do częś-

ci rezerwy, nowe kryteria jej podziału.

nalnej oraz Finansów Publicznych, na połączonym

o jego odrzuceniu i pozostawieniu dotychczasowych

rozwiązań, także w zakresie omawianej rezerwy sub-

wencji ogólnej, należy do organów ustawodawczych.

Odnosząc sie do pytania pana posła o inne rezer-

wy, z których mogą korzystać samorządy, pragnę

uprzejmie poinformować, iż stosownie do art. 36

533

du terytorialnego, w ramach części 82 budżetu

państwa, tworzona jest rezerwa subwencji ogólnej

przeznaczona dla jednostek samorządu terytorialne-

go.

Rezerwą dysponuje minister właściwy do spraw

ﬁnansówpublicznychwporozumieniuzreprezenta-

cją jednostek samorządu terytorialnego.

Ponadto, w ramach części oświatowej subwencji

ogólnej, utworzona jest rezerwa, która w roku 2012

stanowi 0,25% środków tej części subwencji.

Rezerwą

części oświatowej subwencji ogólnej dysponuje minis-

ter właściwy do spraw ﬁnansówpublicznych,poza-

sięgnięciu opinii ministra właściwego do spraw oświ-

aty i wychowania oraz reprezentacji jednostek sa-

morządu terytorialnego.

zono równiż inne rezerwy celowe, z których środki

przeznaczone są na doﬁnansowanie jednostek sa-

morządu terytorialnego, m. in. rezerwa na przeciwd-

ziałanie i usuwanie skutków klęsk żywiołowych (poz.

4) w wysokości 1 422 627 tys. zł oraz rezerwa na do-

ﬁnansowaniezadańwłasnychjednosteksamorządu

terytorialnego (poz. 45) w wysokości 390 000 tys zł.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

(2234)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na za-

kazania miejscowemu samorządowi 115.

Szpitala

proszę o przyjęcie następujących wyjaśnień.

W wyniku szeregu ustaleń i spotkań roboczych

pierwotnie podjęto decyzję o przekazaniu poza resort

obrony narodowej części szpitali wojskowych.

Jed-

nym z pierwszych rozważanych wariantów było prze-

kazanie szpitala w Helu poza resort i połączenie go

z Poradnią Psychologiczną Samodzielnego Publicz-

podmiotem tworzącym jest burmistrz miasta Hel.

Przekazanie wiązałoby się jedynie ze zmianą pod-

miotu tworzącego.

Placówka funkcjonowałaby nadal,

realizując dotychczasowe zadania statutowe, zapew-

niając potencjalnym świadczeniobiorcom dostęp do

dotychczasowego zakresu usług medycznych.

Po zapoznaniu się z aktualną sytuacją wskazane-

go szpitala oraz uwarunkowaniami funkcjonowania

placówek medycznych na rynku cywilnym minister

obrony narodowej w sierpniu br. podjął decyzję o po-

zostawieniu 115.

Szpitala Wojskowego z Przychodnią

wotnej w Helu w strukturach resortu obrony naro-

dowej z docelowym przekształceniem zakładu w spół-

kę kapitałową.

Na obecną chwilę proces przekształcenia znajdu-

je się na etapie planistycznym i będzie kontynuowany

w 2013 r.

Jednym z rekomendowanych założeń resor-

tu obrony narodowej w tym procesie będzie dążenie

do sytuacji, w której wszyscy pracownicy i osoby za-

trudnione na podstawie umów cywilnoprawnych po-

zostaną pracownikami szpitala działającego w nowej

formule prawnej.

Nadmieniam, że zakres usług medycznych obec-

nie uzależniony jest od kontraktów zawartych z Na-

rodowym Funduszem Zdrowia.

W obecnych uwarun-

kowaniach prawnych omawiany szpital, funkcjonując

w nowej formie organizacyjnej, będzie mógł poza

usługami ﬁnansowanymi ze środków publicznych

świadczyć również usługi komercyjne.

Tym samym

można domniemywać, że zakres oferowanych przez

niego usług może się zwiększyć.

Przedstawiając powyższe wyjaśnienia, pozostaję

534

śmie wicemarszałka Sejmu pana Marka Kuchciń-

-024-2235/12, w sprawie planów uruchomienia wy-

łącznie dwóch skoncentrowanych dyspozytorni me-

dycznych obsługujących obszar całego województwa

uprzejmie informuję, co następuje.

w sprawie planowanych zmian w funkcjonowaniu

jekt utworzenia dwóch skoncentrowanych dyspozy-

torni medycznych posiadających ogółem 17 stanowisk

kierowanych z WCPR (wojewódzkie centrum powia-

damiania ratunkowego), napływających z obszaru

całego województwa małopolskiego.

ogólnokrajowego Systemu Wspomagania Dowodze-

nia Państwowego Ratownictwa Medycznego (SWD

trowanych dyspozytorniach medycznych w Małopol-

sce posiada platformę służącą do integracji z ze-

wnętrznymi systemami, co umożliwi późniejsze dzia-

łanie w ramach ogólnopolskiego SWD PRM.

Reorga-

nizacja i modernizacja systemu łączności prowadzone

są pod nadzorem ministra administracji i cyfryzacji

pozytorni wskazują na poprawę funkcjonowania

gracja i centralizacja dyspozytorni medycznych nie

nego wyjazdami – wręcz przeciwnie – zapewnią rów-

nomierny rozkład zadań.

Powinny też spowodować

jewództwie małopolskim dokonać będzie można jed-

nak dopiero po pełnym wdrożeniu nowej organizacji.

Jednocześnie uprzejmie informuję, iż podobnej

odpowiedzi udzieliłem pani poseł Barbarze Bartuś,

panu posłowi Arkadiuszowi Mularczykowi, panu po-

słowi Marianowi Cyconiowi oraz panu posłowi Mar-

kowi Polakowi.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Cezary Rzemek

535

Odpowiedź

-2236/12, przy którym przekazano zapytanie pana

posła Łukasza Gibały w sprawie zagrożenia pozba-

wieniem statusu drogi krajowej odcinka Nowy Targ

– Zakopane, uprzejmie przekazuję następujące in-

formacje.

Dokumentacja projektowa dla rozbudowy drogi

krajowej nr 47 na odcinku Poronin – Zakopane zo-

stała zlecona do opracowania w kwietniu 2005 r.

W 2007 r. uzyskano decyzję o środowiskowych uwa-

przygotowano dokumentację niezbędną do złożenia

cję inwestycji drogowej (ZRID).

Z powodu protestów

społecznych zaniechano złożenia wniosku o wydanie

ZRID, a w 2010 r. generalny dyrektor ochrony środo-

wiska uchylił ww. decyzję środowiskową.

Z powodu

braku akceptacji społecznej dla zamierzonej inwestycji

oraz uchylenia ww. decyzji Generalna Dyrekcja Dróg

cowanie dokumentacji projektowej.

Rejon określany tzw. węzłem tatrzańskim w Po-

roninie jest terenem bardzo trudnym do przeprowa-

dzenia inwestycji drogowej wysokiej klasy.

Droga

krajowa nr 47 biegnąca wzdłuż linii kolejowej z jednej

strony i rzeki Biały Dunajec z drugiej, krzyżuje się

tu z drogą wojewódzką i w niedalekiej odległości

z drogą powiatową.

Ponadto płynący wzdłuż drogi

wojewódzkiej potok Poroniec przecina drogę krajową

i wpada do Białego Dunajca.

Dodatkowo w bezpo-

średnim sąsiedztwie skrzyżowania drogi krajowej

z drogą wojewódzką zlokalizowany jest obiekt zabyt-

kowy.

Rozwiązanie sytuacyjno-wysokościowe tzw.

węzła tatrzańskiego z zachowaniem warunków okre-

ślonych w normatywie dla dróg krajowych jest nie-

możliwe bez ingerencji w przyległy teren i jest powo-

dem do protestów miejscowej społeczności.

Żadne

z dotychczas rozważanych rozwiązań nie było bez-

konﬂiktowemimozebranychnaetapiedecyzjiśrodo-

wiskowej uzgodnień.

Ponadto informuję, że władze województwa ma-

łopolskiego zleciły opracowanie „Studium lokaliza-

cyjno-funkcjonalno-ruchowe rozwoju podhalańsko-

-tatrzańskiego układu komunikacyjnego ze szczegól-

nym uwzględnieniem dostępności miasta Zakopane”.

W studium zaproponowano model rozproszony obsłu-

gi komunikacyjnej regionu zakładający rozbudowę

drogi krajowej nr 47 do parametrów drogi dwujez-

dniowej od Krakowa do Nowego Targu, dalej sieć

rozproszoną na bazie istniejących dróg krajowych

i wojewódzkich z zapewnieniem jednolitych parame-

trów technicznych.

W modelu rozproszonym wyróż-

niono dwa warianty: pętlowy i promienisty.

Oba wa-

rianty bazują na istniejącej sieci drogowej, a różnice

wynikają z priorytetów modernizacji poszczególnych

odcinków dróg, przyjętych pod kątem obsługi tury-

stycznej regionu.

W obu wariantach niezbędna jest

modernizacja drogi krajowej nr 47.

Proponowane

w studium rozwiązania techniczne są charaktery-

styczne dla dróg co najwyżej klasy Z.

W konsekwencji

następuje obniżenie parametrów technicznych drogi

krajowej z G do Z. Zgodnie z rozporządzeniem mini-

ściwa dla dróg wojewódzkich lub powiatowych.

rozważenie pozbawienia kategorii drogi krajowej od-

cinka drogi Nowy Targ – Zakopane.

Jednakże należy

drogi dotychczasowej kategorii, z wyjątkiem przy-

padku wyłączenia drogi z użytkowania, jest możliwe

do nowej kategorii.

W związku z powyższym bez pod-

jęcia stosownych uchwał organów stanowiących jed-

nostek samorządu terytorialnego zaliczających oma-

wiany odcinek drogi do innej niż krajowa kategorii

dróg publicznych nie jest możliwe dokonanie pozba-

wienia ww. odcinka drogi kategorii dróg krajowych.

Odnosząc się do kwestii szacunkowego kosztu in-

westycji polegającej na modernizacji odcinka drogi

informuję, że rozbudowa drogi krajowej nr 47 do wy-

maganych dla drogi krajowej parametrów (na odcin-

ku Poronin – Zakopane do przekroju 2x2) propono-

wana w zleconej w 2005 r. dokumentacji projektowej

kosztować miała ok. 700 mln zł.

Pozbawienie drogi

krajowej nr 47 statusu drogi krajowej spowoduje ob-

niżenie wymaganych standardów zgodnie z postula-

tami władz samorządowych i mieszkańców, tym sa-

mym spowoduje znaczne ograniczenie kosztów reali-

zacji zadania.

Ponadto informuję, że w przyszłym roku oddział

GDDKiA w Krakowie planuje zakończenie prac re-

montowych istniejącej konstrukcji nawierzchni na

odcinku Nowy Targ – Zakopane, a w 2014 r. przewi-

dziane jest zakończenie budowy nowego mostu w Bia-

łym Dunajcu.

W tej sytuacji zakres wykonanych do

2014 r. prac pozwoli na długotrwałe użytkowanie

przedmiotowego odcinka drogi po ewentualnym jego

przekwaliﬁkowaniunadrogęniższejkategoriibez

konieczności ponoszenia dodatkowych wydatków.

W przypadku pozbawienia odcinka drogi katego-

rii drogi krajowej i zaliczenia jej do innej kategorii

dróg publicznych zadania w zakresie budowy, prze-

536

budowy, remontu, utrzymania i ochrony dróg oraz

nią jednostkę samorządu terytorialnego, zgodnie

nansowaniu infrastruktury transportu lądowego

W odniesieniu do terminu zrealizowania inwesty-

cji drogowej polegającej na modernizacji odcinka dro-

gi Nowy Targ – Zakopane, w przypadku gdy odcinek

śniam, że rozbudowa drogi krajowej nr 47 na odcinku

perspektywę ﬁnansowąnalata2014–2020.

Wysokość

ujętych w programie zadań inwestycyjnych na sieci

w sprawie braku możliwości zamieszczenia

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pi-

smo (znak: SPS-024-2238/12) przekazujące zapyta-

nie pana posła Artura Dunina w sprawie braku

możliwości zamieszczania informacji o posiadanej

dyrektywa 2006/126/WE Parlamentu Europejskie-

go i Rady w sprawie praw jazdy z 20 grudnia 2006 r.,

zmieniona dyrektywą Komisji 2011/94/UE z dnia

28 listopada 2011 r., nie zawiera zapisów zabrania-

jących umieszczenia informacji o grupie krwi kie-

rowcy na dokumencie prawa jazdy, brak jest w dy-

rektywie jakichkolwiek zapisów dotyczących przed-

miotowej kwestii.

Fakt braku możliwości wprowadzenia obowiązku

prawa jazdy, które będą wydawane na terytorium

Rzeczpospolitej Polskiej od 19 stycznia 2013 r., zwią-

zany jest z poważnymi wątpliwościami, jakie budzi

to rozwiązanie, wynikającymi z negatywnego stano-

wiska resortu zdrowia ws. ewentualnego umieszcze-

nia grupy krwi w dowodzie osobistym.

W swoim sta-

nowisku resort zdrowia wskazuje na konsekwencje

możliwości niezwłocznego skorygowania tego błędu)

grupy krwi w dokumencie identyﬁkacyjnym,jakim

niewątpliwie jest dowód osobisty, jak również prawo

jazdy, jako bardziej poważniejsze w skutkach dla po-

krwi.

Należy przy tym zwrócić uwagę, że proces wy-

dawania dokumentów prawa jazdy jest kilkuetapowy

i dane przekazywane przez osoby wnioskujące w celu

personalizacji dokumentów ulegają kilkukrotnemu

przetwarzaniu.

W związku z powyższym prawdopo-

dobieństwo wystąpienia błędnej informacji na goto-

wym dokumencie, w tym tej dotyczącej ewentualnie

grupy krwi, jest znaczące.

Ponadto, jak zaznacza resort zdrowia w ww. stano-

wisku, wszelkie informacje o grupie krwi mogą wyni-

kać wyłącznie z zaświadczeń wydanych przez upraw-

nionych pracowników służby zdrowia (np. z karty gru-

py krwi, tzw. krewkarty).

Mając na uwadze wspo-

mnianą kilkuetapowość procesu wydawania doku-

mentów prawa jazdy, podczas którego przedmiotowe

dokumenty są personalizowane centralnie, na wnio-

sek organów wydających dokumenty komunikacyjne

(starostwa), ewentualne wprowadzanie informacji

o grupie krwi przez pracownika służby zdrowia

w dowolnym momencie, na wniosek osoby zaintere-

sowanej byłoby w znaczącym stopniu utrudnione.

duje się możliwości wprowadzania informacji o grupie

Z poważaniem

Sekretarz stanu

-024-2239/12, w sprawie wątpliwości związanych

537

z wprowadzeniem w Małopolsce scentralizowanego

formuję, co następuje.

wództwa są zadaniami wojewody.

słowi Markowi Łatasowi oraz panu posłowi Maria-

nowi Cyconiowi.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Cezary Rzemek

538

Odpowiedź

ministra skarbu państwa

Szczecin – Świnoujście (2242)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na za-

pytanie pani poseł Magdaleny Marii Kochan z dnia

tyczące odwołania członka Rady Nadzorczej Zarządu

mie informuję, co następuje.

Zgodnie z postanowieniami statutu spółki rada

strem do spraw gospodarki morskiej oraz gminę

Szczecin i gminę Świnoujście.

Kadencja RN trwa trzy

lata i jest wspólna.

Z dniem odbycia zwyczajnego wal-

nego zgromadzenia spółki za 2011 rok upływała ka-

dencja członków rady nadzorczej IV kadencji.

W związ-

ku z powyższym Ministerstwo Skarbu Państwa prze-

prowadziło postępowanie kwaliﬁkacyjnewceluwy-

boru kandydatów do składu rady.

W dniu odbycia zwyczajnego walnego zgromadze-

nia (tj. dzień 29 czerwca 2012 r.) w związku z upły-

wem kadencji rady nadzorczej spółki wszyscy dotych-

czasowi członkowie rady, zarówno reprezentujący

ministra skarbu państwa, jak i gminy, zostali odwo-

łani.

Jednocześnie w tym dniu rozpoczęła działalność

rada nadzorcza nowej, wspólnej kadencji.

Kandyda-

tury wskazanych i powołanych przez ministra skar-

bu państwa członków rady nadzorczej spółki zostały

uzgodnione z ministrem transportu, budownictwa

Jednocześnie pragnę poinformować, że minister

skarbu państwa dokonuje wyboru kandydatów na

przedstawicieli rad nadzorczych spółek z udziałem

Skarbu Państwa w trybie przeprowadzenia publicz-

nych postępowań kwaliﬁkacyjnych,ogłaszanychna

stronach internetowych ministra skarbu państwa,

zgodnie z zarządzeniem nr 45 ministra skarbu pań-

nadzorczych innych podmiotów prawnych nadzorowa-

W przypadku spółek o kluczowym znaczeniu dla

Skarbu Państwa, do grona których należy spółka

podstawą prawną przeprowadzania postępowań

kwaliﬁkacyjnych jest zarządzenie nr 5 ministra

których spółek o kluczowym znaczeniu dla Skarbu

Państwa.

Zgodnie z zasadami określonymi w ww. do-

kumencie postępowanie kwaliﬁkacyjneprzeprowa-

dza zewnętrzny podmiot świadczący usługę rekruta-

cji kandydatów.

Z poważaniem

Minister

Mikołaj Budzanowski

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na za-

pytanie pani poseł Magdaleny Kochan z dnia 24 wrze-

śnia 2012 r. w sprawie możliwości wykorzystania osa-

dów pościekowych do celów rolniczych w gospodar-

stwie rolnym, przekazuję stosowne wyjaśnienia.

Zgodnie przepisami ustawy z dnia 16 kwietnia

czych na obszarach Natura 2000 opiera się przede

dlisk przyrodniczych oraz gatunków roślin i zwie-

rząt, dla których ochrony został wyznaczony obszar

Jedynym ograniczeniem obowiązującym odnośnie

do obszarów Natura 2000 jest przepis art. 33 ust. 1

wszystkich działań mogących znacząco negatywnie

można realizować przedsięwzięć – zabronione jest

tylko to, co może mieć znaczący negatywny wpływ

na cele ochrony poszczególnych obszarów.

Kwestia oddziaływania poszczególnych działań

jest każdorazowo przedmiotem indywidualnej oceny

planowane przedsięwzięcia, które mogą znacząco od-

dzenia odpowiedniej oceny oddziaływania na zasa-

539

kreślić należy, że przedsięwzięcie polegające na prze-

kazywaniu odpadów pościekowych z oczyszczalni

ścieków do gospodarstwa rolnego nie zalicza się do

środowisko w rozumieniu rozporządzenia Rady Mi-

W analizowanym przypadku zastosowanie ma

z 2010 r.

Nr 185, poz. 1243), gdzie zgodnie z art. 43

ust. 6 wymienione są szczegółowo zakazy dotyczące

stosowania komunalnych osadów ściekowych, m.in.

w pkt 9 ww. artykułu zapisany jest zakaz stosowania

ww. osadów na terenach objętych pozostałymi forma-

mi ochrony przyrody niewymienionymi w pkt 1

(tj. innymi niż parki narodowe i rezerwaty), jeżeli

nami.

Oznacza to, że w analizowanym przypadku nie

ma możliwości przekazywania odpadów z oczyszczal-

ni ścieków w Świnoujściu mieszczącej się w innym

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na za-

27 września 2012 r. przekazane przez pana Marka

znak: SPS-024-2245/12, w sprawie trudnej sytuacji

hydrologicznej w Polsce, uprzejmie informuję, co na-

zbiornika retencyjnego w Raciborzu uprzejmie infor-

muję, iż przygotowanie realizacji zbiornika przeciw-

powodziowego Racibórz Dolny (polder) w wojewódz-

twie śląskim jest w końcowej fazie wykonania.

Inwe-

stycja posiada wszelkie niezbędne pozwolenia i decy-

zje, które umożliwiły złożenie wniosku o wydanie

pozwolenia na realizację inwestycji w dniu 29 czerw-

ca 2012 r.

Jeszcze w tym roku planowane jest otrzy-

manie pozwolenia na realizację inwestycji, które zo-

stanie wydane przez wojewodę śląskiego.

Umożliwi

ono rozpoczęcie budowy zbiornika przeciwpowodzio-

wego Racibórz Dolny (polder).

Harmonogram realizacji budowy zbiornika został

przyjęty przez Komitet Sterujący „Projektu ochrony

nie z powyższym dokumentem budowa zbiornika bę-

dzie trwać ok. 3,5–4 lat, w zależności od terminu

podpisania kontraktu na jego realizację i skuteczno-

ści wybranego wykonawcy robót.

Prace budowlane

powinny się rozpocząć najpóźniej na przełomie 2013/

2014 r., a realizacja inwestycji powinna zakończyć się

Dodatkowo podejmowane są następujące działa-

nia:

— wyłonienie specjalisty ds. komponentu A (bu -

dowa zbiornika Racibórz) z ramienia biura koordy-

nacji projektu, który swoim działaniem będzie wspo-

magał biuro wdrażania projektu w Raciborzu do cza-

su wyboru wykonawcy robót budowlanych;

— podpisanie umowy z wykonawcą w dniu 15 paź -

dziernika 2012 r. na wyprzedzające badania arche-

ologiczne;

— prace związane z przygotowaniem do budowy

infrastruktury technicznej w nowej wsi Nieboczowy

dla osób wysiedlanych z terenu objętego inwestycją

zbiornika Racibórz Dolny (nabywanie gruntów, sca-

lanie, podziały, podpisywanie aktów notarialnych

z osobami deklarującymi chęć przesiedlenia się do

nowej wsi Nieboczowy).

Do działań planowanych należy zaliczyć:

— zakończenie procedury i wydanie pozwolenia

na realizację inwestycji (listopad 2012 r.);

— zakończenie opracowania specyﬁkacji istot -

nych warunków zamówienia (SIWZ) na wybór wyko-

nawcy robót dla budowy zbiornika Racibórz wg pro-

cedur Banku Światowego (przełom listopada i grud-

nia 2012 r.);

— akceptację SIWZ na wybór wykonawcy robót

dla budowy zbiornika Racibórz przez Bank Światowy

wraz z wyborem wykonawcy i akceptacją dokumen-

tacji przetargowej przez Bank Światowy (pierwsza

połowa 2013 r.);

— wyłonienie wykonawcy wycinki drzew wraz

z jej rozpoczęciem (I kwartał 2013 r.);

— rozpoczęcie robót budowlanych (początek

III kwartału 2013 r.).

W odpowiedzi na zapytanie dotyczące problemu

panującej suszy i złagodzenia jej skutków uprzejmie

informuję, iż Krajowy Zarząd Gospodarki Wodnej

wystąpił do poszczególnych regionalnych zarządów

gospodarki wodnej o przekazanie informacji na te-

mat stanu rozpoznania problemów związanych z za-

opatrzeniem w wodę występujących na ujęciach wód

powierzchniowych i podziemnych na potrzeby ludno-

ści i dla celów gospodarczych.

Regionalne zarządy

gospodarki wodnej w cotygodniowych aktualizacjach

informowały o ewentualnych problemach w zaopa-

540

trzeniu w wodę w regionach wodnych.

Pomimo utrzy-

mywania się niskich stanów wód nie sygnalizowano

znaczących trudności zarówno na ujęciach wód po-

wierzchniowych, jak i podziemnych.

W stosunku do

W określonych, nielicznych przypadkach ze względu

na niskie stany wody w rzekach (obszar działalności

RZGW w Poznaniu) konieczne było uruchomienie

alternatywnych rozwiązań zaopatrzenia w wodę.

Ponadto w obecnym stanie prawnym koordyno-

wanie działań związanych z ochroną przed suszą

torowi regionalnego zarządu gospodarki wodnej jako

ski żywiołowej dyrektor regionalnego zarządu go-

spodarki wodnej na podstawie art. 88t ustawy Pra-

wo wodne dysponuje możliwością wprowadzenia

cyjnych.

Wprowadzenie tego typu restrykcji wiąże

zwoleń wodnoprawnych.

Należy zaznaczyć, iż rozwój sytuacji hydrologicz-

no-meteorologicznej był na bieżąco monitorowany

spowodowanym przez zjawiska katastrofalne i pełnio-

ne przez Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej

Państwowy Instytut Geologiczny – Państwowy Insty-

tut Badawczy (PIG-PIB), stosownie do ich kompeten-

cji.

Aktualna sytuacja hydrologiczno-meteorologiczna

nie spowodowała jednak konieczności wprowadzenia

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 5 listopada 2012 r.

-024-2246/12, przy którym przekazano zapytanie

gi ekspresowej S14 na odcinku DK nr 1 m.

Słowik

(węzeł Emilia na autostradzie A2) – węzeł Lublinek,

uprzejmie przekazuję informacje w przedmiotowej

sprawie.

W ramach przyjętego przez Radę Ministrów

dania drogowe w całym kraju.

Zakres rzeczowy za-

nicy Łodzi w ciągu drogi S14 na odcinku od drogi

krajowej nr 1 do węzła Lublinek zostało ujęte w za-

li obecnej dla przedmiotowego zadania Generalna

ce przygotowawcze związane z uzyskaniem decyzji

nalnego dyrektora ochrony środowiska decyzja o śro-

Zgodnie z decyzją przebieg projektowanej drogi

został ustalony przez RDOS jako kombinacja dwóch

wariantów: nr I (tzw. czerwony) i nr II (tzw. niebie-

ski).

Droga S14 przebiegała będzie po zachodniej stro-

nie Zgierza i Łodzi, swój początek mając w m.

Słowik

(węzeł Emilia na autostradzie A2), a koniec w węźle

Lublinek.

Przedmiotowy przebieg jest zgodny z wa-

riantem rekomendowanym przez inwestora (GDD-

KiA) we wniosku o wydanie przedmiotowej decyzji.

Wskazana decyzja stanowi podstawę do kontynuacji

zji i uzgodnień niezbędnych do rozpoczęcia prac,

zwolenia, uzgodnienia i opinie, w tym decyzję o ze-

z umową wykonawca, ﬁrma Mosty-Katowice sp.

dania.

Z uwagi na aktualne możliwości ﬁnansowepań-

541

zobowiązań.

Należy przy tym wskazać, iż prezes

li obecnej opracowywane są plany na nową perspek-

tywę ﬁnansowąnalata2014–2020irealizacjapo-

szczególnych projektów inwestycyjnych w tych ra-

mach czasowych uzależniona jest od ilości dostęp-

nych dla Polski środków ﬁnansowychpochodzących

z budżetu UE, przeznaczonych na infrastrukturę

drogową.

Odnosząc się do pytania dotyczącego ewentual-

nych opóźnień lub też zagrożeń przy realizacji przed-

miotowego zadania, należy wskazać, że ze względu

na aktualnie prowadzony etap prac przygotowaw-

czych w chwili obecnej jest zbyt wcześnie, aby mówić

o jakichkolwiek zagrożeniach.

Należy także zauwa-

żyć, że nieuzasadnione na chwilę obecną i obarczone

dużym stopniem niedokładności byłoby określanie

wartości prac budowlanych oraz ewentualnego ryzy-

ka jej przekroczenia.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tadeusz Jarmuziewicz

w sprawie zobowiązań ﬁnansowych

COVEC (2247)

SPS-024-2247/12) w sprawie zobowiązań ﬁnanso-

wych Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Auto-

strad wobec chińskiego konsorcjum COVEC przed-

stawiam następujące informacje i wyjaśnienia.

Uprzejmie informuję, iż Generalna Dyrekcja Dróg

w stosunku do COVEC za wykonane roboty w ra-

mach kontraktów na:

notopa od km 365+261,42 (od węzła Stryków I, bez

węzła) do km 394+500,00, odcinek A,

notopa od km 411+465,8 do km 431+500, odcinek C.

Płatności na rzecz wykonawcy realizowane były

zgodnie ze świadectwami płatności wystawionymi

przez inżyniera.

Zamawiający dokonał jedynie potrąceń z faktur

COVEC w wysokości:

— 40 368 392,82 zł – z tytułu płatności dla podwy -

konawców, w ramach solidarnej odpowiedzialności,

— 3 843 673,24 zł – z tytułu naliczonych kar

umownych.

Jednocześnie informuję, iż niewywiązanie się

jątkowych Skarbu Państwa.

Z dotychczasowych usta-

leń wynika, iż łączna wartość szkód poniesionych

wet ponad 800 mln zł.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na prze-

znak: SPS-024-2248/12, zapytanie poselskie pana

posła Maksa Kraczkowskiego w sprawie zmian orga-

nizacyjnych w Ministerstwie Finansów wynikają-

cych z wprowadzenia zarządzenia nr 62 prezesa Rady

informuję, że pytania zawarte w zapytaniu posel-

skim były przedmiotem wniosku z dnia 23 grudnia

nika Ministerstwa Finansów zatrudnionego w De-

partamencie Instytucji Finansowych.

Minister ﬁ-

nansów w dniu 7 lutego 2012 r. wydał decyzję odma-

wiającą udostępnienia żądanych przez wnioskodaw-

cę danych.

W dniu 12 marca 2012 r. minister ﬁnan-

542

sów podtrzymał swoje stanowisko w decyzji wyda-

nej na wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy

z dnia 22 lutego 2012 r.

Obecnie w przedmiotowej

sprawie przed Naczelnym Sądem Administracyj-

nym toczy się postępowanie o sygnaturze akt WSA

II SA/Wa 648/12.

Odnosząc się do pytań pana posła Maksa Kracz-

kowskiego, uprzejmie informuję, że w dniu 28 kwiet-

nia 2006 r. zostało wydane zarządzenie nr 62 preze-

sa Rady Ministrów w sprawie nadania statutu Mini-

sterstwu Finansów (M.P. Nr 32, poz. 351), na podsta-

wie którego uległ likwidacji m.in. Departament In-

stytucji Finansowych, a poszczególne stanowiska

pracy zostały zredukowane w wyniku optymalizacji

etatów.

Powyższa zmiana spowodowana była dwoma za-

sadniczymi przesłankami.

Kwestią bardzo istotną

z punktu widzenia ministra ﬁnansówodpowiedzial-

nego za dział instytucje ﬁnansowebyłoposiadanie

jednostki organizacyjnej zdolnej do samodzielnej oce-

ny stanu rozwoju rynku ﬁnansowego,reagowaniana

pojawiające się potrzeby modyﬁkacjiobowiązujących

aktów prawa w kontekście zmian następujących na

rynku ﬁnansowymorazstanowieniarolimoderatora

w ocenach działania rynku ﬁnansowegonapływają-

cych od podmiotów świadczących usługi na rynku

ﬁnansowymorazorganówsprawującychbezpośred-

ni nadzór na tymi podmiotami.

Ponadto z uwagi na

planowane wówczas utworzenie Komisji Nadzoru Fi-

nansowego, nad którą nadzór sprawuje bezpośrednio

prezes Rady Ministrów, zmianie uległ zakres zadań

spoczywających na ministrze ﬁnansów.

Wspominane zarządzenie uchyliło zarządzenie

prezesa Rady Ministrów nr 131 z dnia 12 grudnia

nansów (M.P. Nr 80, poz. 1136), na podstawie które-

go funkcjonował dotychczas Departament Instytucji

Finansowych.

Skutkiem wskazanych zmian w strukturze Mini-

sterstwa Finansów uchylone zostało zarządzenie

nr 30 ministra ﬁnansówzdnia22grudnia2005r.

w sprawie nadania regulaminu organizacyjnego Mi-

nisterstwu Finansów.

Na podstawie zarządzenia nr 9

ministra ﬁnansówzdnia20maja2006r.wsprawie

nadania regulaminu organizacyjnego Ministerstwu

Finansów żadnej komórce organizacyjnej nie przeka-

zano wprost kompetencji wykonywanych przez zli-

kwidowany Departament Instytucji Finansowych.

W sprawie dokonywania czynności z zakresu prawa

stwie Finansów, w tym również podejmowania decyzji

w odniesieniu do pracowników objętych zmianami or-

dyrektor generalny Ministerstwa Finansów.

Zgodnie z treścią § 3 obowiązującego wówczas we-

wnętrznego regulaminu organizacyjnego Departa-

mentu Rozwoju Rynku Finansowego, stanowiącego

załącznik do zarządzenia nr 1/06 dyrektora Depar-

tamentu Rozwoju Rynku Finansowego z dnia 10 lip-

ca 2006 r. w sprawie wprowadzenia wewnętrznego

regulaminu organizacyjnego Departamentu Rozwo-

ju Rynku Finansowego, za wnioski o decyzje w spra-

wach osobowych odpowiadał dyrektor Departamen-

tu Rozwoju Rynku Finansowego.

Zgodnie z powyższym propozycje przeniesienia

pracowników do nowo utworzonego Departamentu

Rozwoju Rynku Finansowego zostały przedstawione

przez dyrektora Departamentu Rozwoju Rynku Fi-

nansowego.

Pracownicy zlikwidowanego Departamentu In-

stytucji Finansowych co do zasady zostali przeniesie-

ni do nowo utworzonego Departamentu Rozwoju

Rynku Finansowego z zachowaniem dotychczaso-

wych warunków pracy i płacy.

Przeniesienia pracow-

ników do nowo utworzonego Departamentu Rozwoju

Rynku Finansowego dokonano z uwzględnieniem ich

kwaliﬁkacjiniezbędnychdorealizacjizadańnałożo-

nych na ministra ﬁnansówwobszarzerynkówﬁnan-

sowych.

Podstawą przeniesienia do nowo utworzone-

go Departamentu Rozwoju Rynku Finansowego było

przyjęcie przez pracownika propozycji dyrektora ge-

neralnego Ministerstwa Finansów.

W odniesieniu do zasad i reguł obsady kadrowej

Departamentu Rozwoju Rynku Finansowego, nawią-

zujących do obowiązujących przepisów dotyczących

nawiązania stosunku pracy w służbie cywilnej nale-

ży zauważyć, że dotyczą one osób ubiegających się

Regulacje zawarte w rozdziale 3 „Nawiązanie sto-

sunku pracy w służbie cywilnej” ustawy z dnia 18 grud-

nia 1998 r. o służbie cywilnej odnosiły się do unor-

mowania problematyki wstępowania do służby cywil-

nej, a ściślej – procesu przyjmowania do korpusu

służby cywilnej.

Ustawa przewidywała, że rekrutacja

do służby cywilnej jest otwarta i konkurencyjna,

kształtowała równocześnie mechanizm naboru do

służby cywilnej.

W myśl przepisów rozdziału 3 wy-

mienionej ustawy dyrektor generalny urzędu orga-

nizował nabór do służby cywilnej.

Jednak do Departamentu Rozwoju Rynku Finan-

sowego byli przenoszeni pracownicy już zatrudnieni

w korpusie służby cywilnej w Ministerstwie Finan-

sów, zatem nie podlegali zasadom naboru pracowni-

ków w rozumieniu przepisów rozdziału 3 „Nawiąza-

nie stosunku pracy w służbie cywilnej”.

Jednocześnie na uwagę zasługuje fakt, że na pod-

stawie rzeczowego wykazu akt wprowadzonego za-

rządzeniem nr 28/BL/2007 dyrektora generalnego

Ministerstwa Finansów z dnia 17 września 2007 r.

i rzeczowego wykazu akt w Ministerstwie Finansów,

z uwagi na zakres tematyczny dokumentacji dotyczą-

cej rozmieszczenia kadr w Ministerstwie Finansów,

w tym dokumentacji z zakresu powoływania i odwo-

ływania ze stanowiska, zmiany stosunku pracy, prze-

niesienia lub zastępstwa, został jej nadany symbol

klasyﬁkacyjny1130,cojednocześniekwaliﬁkujeją

do kategorii archiwalnej B5.

Oznacza to, że Minister-

543

stwo Finansów ma obowiązek przechowywania tej

dokumentacji przez okres 5 lat, poczynając od pierw-

sprawa została zakończona.

Dla spraw oznaczonych

powyższym symbolem klasyﬁkacyjnym, zakończo-

nych w 2006 r. termin ten upłynął 31 grudnia 2011 r.

Z poważaniem

Warszawa, dnia 2 listopada 2012 r.

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na prze-

znak SPS-024-2249/12, zapytanie poselskie pana po-

wych w Ministerstwie Finansów wynikających z wpro-

wadzenia zarządzenia nr 62 prezesa Rady Ministrów

tu Ministerstwu Finansów, uprzejmie informuję, że

Finansów zatrudnionego w Departamencie Instytu-

cji Finansowych.

Minister ﬁnansówwdniu7lutego

2012 r. wydał decyzję odmawiającą udostępnienia

żądanych przez wnioskodawcę danych.

W dniu 12 mar-

ca 2012 r. minister ﬁnansówpodtrzymałswojesta-

nowisko w decyzji wydanej na wniosek o ponowne

Administracyjnym toczy się postępowanie o sygna-

turze akt WSA II SA/Wa 648/12.

podstawie którego uległ likwidacji m.in. Departa-

ment Instytucji Finansowych, a poszczególne sta-

nowiska pracy zostały zredukowane w wyniku opty-

malizacji etatów.

pojawiające się potrzeby modyﬁkacjiobowiązujących

rynku ﬁnansowymorazstanowienierolimoderatora

w ocenach działania rynku ﬁnansowegonapływają-

nr 131 prezesa Rady Ministrów z dnia 12 grudnia

ministra ﬁnansówzdnia22grudnia2005r.wsprawie

nadania regulaminu organizacyjnego Ministerstwu

nansów z dnia 20 maja 2006 r. w sprawie nadania

sów żadnej komórce organizacyjnej nie przekazano

wprost kompetencji wykonywanych przez zlikwido-

wany Departament Instytucji Finansowych.

Należy dodać, iż od dnia 10 lipca 2006 r. obowią-

zywał wewnętrzny regulamin organizacyjny Depar-

tamentu Rozwoju Rynku Finansowego, stanowiący

ju Rynku Finansowego, którego podstawą wydania

był § 2 ust. 2 zarządzenia nr 9 ministra ﬁnansów

nu organizacyjnego Ministerstwu Finansów i § 9 ust.

2 regulaminu organizacyjnego Ministerstwa Finan-

sów, stanowiącego załącznik do zarządzenia nr 9.

Na

podstawie przedmiotowego zarządzenia w struktu-

rze organizacyjnej Departamentu Rozwoju Rynku

Finansowego utworzono do obsługi merytorycznej

6 wydziałów i 2 wieloosobowe stanowiska pracy.

W związku z zadaniami nałożonymi na ministra ﬁ-

nansów w strukturze nowo powstałego Departamen-

tu Rozwoju Rynku Finansowego nie odtworzono ko-

mórki organizacyjnej o analogicznych kompetencjach

do istniejącej w strukturze organizacyjnej zlikwido-

wanego Departamentu Instytucji Finansowych.

W związku ze zmianami organizacyjnymi w Mi-

nisterstwie Finansów w dniu 18 sierpnia 2006 r. zo-

stało zawarte porozumienie pomiędzy Ministerstwem

Finansów reprezentowanym przez dyrektora gene-

544

ralnego Ministerstwa Finansów a NSZZ „Solidar-

ność” Komisją Międzyzakładową nr 2490 w Mini-

sterstwie Finansów reprezentowaną przez przewod-

niczącego komisji, zastępcę przewodniczącego ko-

misji, członka komisji i eksperta regionu Mazowsze

oraz Niezależnym Związkiem Zawodowym Pracow-

ników Ministerstwa Finansów reprezentowanym

przez prezesa zarządu, wiceprezesa zarządu i człon-

ka zarządu.

W porozumieniu zostały określone zasady postę-

powania w sprawach dotyczących pracowników obję-

tych zamiarem zwolnienia z pracy w związku ze

zmianami organizacyjnymi wprowadzonymi zarzą-

Finansów oraz regulaminem organizacyjnym Mini-

sterstwa Finansów, stanowiącym załącznik do zarzą-

dzenia nr 9 ministra ﬁnansówzdnia20maja2006r.

w sprawie nadania regulaminu organizacyjnego Mi-

nisterstwu Finansów, w tym pracowników, którzy

nie przyjmą nowych warunków pracy i płacy w ra-

mach wypowiedzenia zmieniającego.

Przyczyną reorganizacji Ministerstwa Finansów

była likwidacja stanowiska pracy w wyniku zmian

organizacyjnych polegających na likwidacji komórek

organizacyjnych, w których pracownicy byli zatrud-

nieni, optymalizacja etatów i dostosowanie zatrud-

nienia do obowiązującej struktury organizacyjnej

w świetle zadań nałożonych na ministra ﬁnansów.

Pracownicy Departamentu Instytucji Finanso-

wych co do zasady zostali przeniesieni do nowo

utworzonego Departamentu Rozwoju Rynku Finan-

sowego z zachowaniem dotychczasowych warunków

dyrektor generalny Ministerstwa Finansów.

Przeniesienia pracowników do nowo utworzonego

nano z uwzględnieniem ich kwaliﬁkacjiniezbędnych

do realizacji zadań nałożonych na ministra ﬁnansów

w obszarze rynków ﬁnansowych.

Stanowiska osób przenoszonych do nowo utworzo-

nego Departamentu Rozwoju Rynku Finansowego

zostały ustalone zgodnie z obowiązującym wówczas

rozporządzeniem prezesa Rady Ministrów z dnia

Zgodnie z porozumieniem zawartym w dniu 18 sierp-

nia 2006 r. pomiędzy Ministerstwem Finansów a związ-

kami zawodowymi działającymi na terenie Minister-

stwa Finansów w sprawie zasad postępowania z pra-

cownikami objętymi zamiarem zwolnienia z pracy

z przyczyn niedotyczącyh pracowników przyjęto, że

stosunek pracy zostaje rozwiązany z zachowaniem

ustawowego okresu wypowiedzenia lub na mocy po-

rozumienia stron z inicjatywy pracodawcy.

W 2006 r. i 2007 r. na podstawie art. 1 i 10 ustawy

pracowników Departamentu Instytucji Finanso-

wych, którzy z dniem likwidacji Departamentu In-

stytucji Finansowych znajdowali się w zasobach ka-

drowych Ministerstwa Finansów, bez przydziału do

konkretnej komórki organizacyjnej.

W gronie tych

osób znaleźli się pracownicy, którzy do momentu roz-

wiązania stosunku pracy przebywali na urlopie bez-

płatnym, urlopie wychowawczym lub też długotrwa-

łym zwolnieniu lekarskim.

Ponadto w kilku przypad-

kach miało miejsce rozwiązanie stosunku pracy

w trybie porozumienia stron, a także rozwiązanie

ry była zawarta umowa o pracę (umowa na czas za-

stępstwa nieobecnego członka korpusu służby cywil-

nej, z którym nastąpiło rozwiązanie stosunku pracy

w trybie porozumienia stron).

W przypadku osób dłu-

gotrwale nieobecnych, których stanowiska pracy

w Departamencie Instytucji Finansowych zostały

zlikwidowane, po okresie zakończonej nieobecności

tych pracowników (np. powrót z urlopu wychowaw-

czego) pracodawca podejmował działania zmierzają-

ce do przeniesienia tych osób do innych komórek or-

ganizacyjnych, uwzględniając ich kompetencje.

Do-

tychczas w zasobie kadrowym Ministerstwa Finan-

sów pozostaje pracownik zlikwidowanego w 2006 r.

Departamentu Instytucji Finansowych, który nadal

przebywa na urlopie wychowawczym.

Rozwiązanie stosunku pracy z pracownikami zli-

kwidowanego Departamentu Instytucji Finansowych

z przyczyn niedotyczących pracownika nastąpiło

w związku z merytorycznymi przyczynami zmian

organizacyjnych, zatem w ocenie Ministerstwa Fi-

nansów dochowana została zasada rzeczywistej li-

kwidacji stanowiska pracy.

stwo Finansów ma obowiązek przechowywania tej

545

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na prze-

znak SPS-024-2250/12, zapytanie poselskie pana po-

sła Maksa Kraczkowskiego, uprzejmie informuję, że

zacyjne wprowadzone zarządzeniem prezesa Rady

poz. 351), w rezultacie których została powołana ko-

mórka organizacyjna pod nazwą Departament Roz-

woju Rynku Finansowego, zostały zapoczątkowane

w dniu podpisania przez prezesa Rady Ministrów

przedmiotowego zarządzenia, tj. 28 kwietnia 2006 r.

Celem zmian było usprawnienie funkcjonowania Mi-

nisterstwa Finansów w dziedzinie realizacji zadań

z zakresu: działania Służby Celnej, realizowania po-

lityki podatkowej, wprowadzania do systemu praw-

nego nowej ustawy o ﬁnansachpublicznych,rozwoju

rynku ﬁnansowego,informatyzacjiorazobsługimi-

nisterstwa, jak również efektywnego wykorzystania

posiadanego kapitału ludzkiego.

W wyniku podpisania przez prezesa Rady Mini-

strów w dniu 28 kwietnia 2006 r. zarządzenia nr 62

w Ministerstwie Finansów od dnia 9 maja 2006 r. to-

czyły się prace nad projektem regulaminu organiza-

cyjnego Ministerstwa Finansów odzwierciedlającego

postanowienia przedmiotowego zarządzenia.

W wyni-

ku ww. prac regulamin organizacyjny Ministerstwa

Finansów, stanowiący załącznik do zarządzenia nr 9

ministra ﬁnansówwsprawienadaniaMinisterstwu

Finansów regulaminu organizacyjnego, wszedł w ży-

cie z dniem podpisania, tj. w dniu 20 maja 2006 r.

Struktura Departamentu Rozwoju Rynku Finan-

sowego została uregulowana w zarządzeniu nr 1/06

dyrektora Departamentu Rozwoju Rynku Finanso-

tamentu Rozwoju Rynku Finansowego, wprowadzo-

stra ﬁnansówzdnia20maja2006r.wsprawienada-

nia regulaminu organizacyjnego Ministerstwa Fi-

nisterstwa Finansów.

Na podstawie ww. przepisów

do kompetencji Departamentu Rozwoju Rynku Fi-

nansowego wchodziły wybrane zadania z zakresu

instytucji ﬁnansowych, wtym międzynarodowych

instytucji i organizacji ﬁnansowych (jak np.

Bank

Światowy, Międzynarodowy Fundusz Walutowy, Eu-

ropejski Bank Inwestycyjny, Międzynarodowy Bank

Współpracy Gospodarczej).

W związku z koniecznością dostosowania struk-

tury Departamentu Rozwoju Rynku Finansowego do

zadań resortu wynikających z ówczesnej struktury

rynku ﬁnansowegoorazwymogówzwiązanychzim-

plementacją prawa UE w obszarze usług ﬁnansowych

w latach 2006–2007 nastąpiło dalsze kształtowanie

struktury nowopowstałej komórki organizacyjnej

w wyniku:

— wejścia w życie zarządzenia nr 2/06 dyrektora

Departamentu Rozwoju Rynku Finansowego z dnia

wnętrznego regulaminu organizacyjnego Departa-

go na postawie § 2 zarządzenia nr 23 ministra ﬁnan-

regulaminu organizacyjnego Ministerstwa Finan-

sów, zmienionego zarządzeniem nr 26 ministra ﬁ-

nia regulaminu organizacyjnego Ministerstwa Fi-

nansów,

— wejścia w życie zarządzenia nr 3/06 dyrektora

546

Ministerstwa Finansów stanowiącego załącznik do

zarządzenia,

— wejścia w życie zarządzenia nr 4/07 dyrektora

nu organizacyjnego Departamentu Rozwoju Rynku

Finansowego, wprowadzonego na postawie § 9 ust. 2

nistra ﬁnansówzdnia23lutego2007r.wsprawie

nadania regulaminu organizacyjnego Ministerstwa

Finansów.

Zatem na podstawie powyższego należy uznać, że

zmiany organizacyjne przeprowadzone w Minister-

stwie Finansów w roku 2006 r., zmierzające do po-

wołania nowej komórki organizacyjnej, tj. Departa-

mentu Rozwoju Rynku Finansowego, rozpoczęły się

z dniem podpisania przez prezesa Rady Ministrów

zarządzenia nr 62 w sprawie nadania statutu Mini-

sterstwu Finansów, tj. w dniu 28 kwietnia 2006 r.,

natomiast zdeﬁniowaniezadańistrukturyorgani-

zacyjnej Departamentu Rozwoju Rynku Finansowe-

w życie wewnętrznego regulaminu organizacyjnego

Departamentu Rozwoju Rynku Finansowego, stano-

wiącego załącznik do zarządzenia nr 1/06 dyrektora

Departamentu Rozwoju Rynku Finansowego w spra-

wie wprowadzenia wewnętrznego regulaminu orga-

nizacyjnego Departamentu Rozwoju Rynku Finan-

sowego.

Ostateczne ukształtowanie struktury Departa-

mentu Rozwoju Rynku Finansowego nastąpiło

w wyniku wejścia w życie zarządzenia nr 4/07 dy-

rektora Departamentu Rozwoju Rynku Finansowe-

regulaminu organizacyjnego Departamentu Rozwo-

ju Rynku Finansowego.

Należy podkreślić, że zmia-

ny wprowadzane w marcu 2007 r. posłużyły bar-

dziej efektywnemu dostosowaniu struktury Depar-

tamentu Rozwoju Rynku Finansowego do realizacji

powierzonych zadań resortu, w tym w zakresie im-

plementacji prawa UE.

Na podstawie rozporządzenia prezesa Rady Mini-

strów w sprawie szczegółowego zakresu działania

ministra ﬁnansówzdnia16listopada2007r.(Dz.U.

Nr 216, poz. 1592) minister ﬁnansówkierujenastę-

pującymi działami administracji rządowej: budżet,

ﬁnanse publicznej iinstytucje ﬁnansowe.

Obsługę

ministra zapewnia Ministerstwo Finansów.

Zakres działów administracji rządowej oraz wła-

ściwość ministra kierującego danym działem określa

ustawa o działach administracji rządowej z dnia

3 kwietnia 2007 r. (t.j.

Dz. U. Nr 65, poz. 437).

Jak

wynika z treści art. 7, 8 i 12 ww. ustawy, jednym

z podstawowych zadań ministra ﬁnansówjestopra-

cowywanie, wykonywanie i kontrolowanie realizacji

budżetu państwa.

Ponadto minister ﬁnansówzajmu-

je się systemem ﬁnansowaniasamorząduterytorial-

nego, sfery budżetowej i bezpieczeństwa państwa

oraz zarządza długiem publicznym.

Minister ﬁnan-

sów odpowiada również za realizację dochodów i wy-

datków budżetu państwa (m.in. dochodów z podat-

ków), a także za współpracę ﬁnansową,kredytową

i płatniczą z zagranicą oraz realizację przepisów do-

tyczących ceł i kontrolę skarbową.

Minister ﬁnansów wykonuje zadania dotyczące

funkcjonowania rynku ﬁnansowego,wtymbanków,

zakładów ubezpieczeń i funduszy inwestycyjnych

oraz dotyczące obrotu papierami wartościowymi.

Po-

nadto inicjuje politykę rządu odnośnie do rynku pa-

pierów wartościowych.

Zmiany organizacyjne dokonywane w Minister-

stwie Finansów w latach 2006–2007, w tym powoła-

nie Departamentu Rozwoju Rynku Finansowego,

miały na celu usprawnienie organizacji pracy, bardziej

przejrzysty podział kompetencji i odpowiedzialności

pomiędzy komórkami organizacyjnymi, a także opty-

malizację rozłożenia i wykorzystania zasobów kadro-

wych, stosownie do posiadanych kwaliﬁkacjiorazdo-

tychczasowych osiągnięć, m.in. poprzez konsolidację

zadań, optymalne wykorzystanie zasobów, w tym za-

sobów kadrowych, oraz zwiększenie efektywności

działania w realizacji zadań nałożonych na ministra

ﬁnansówobowiązującymiprzepisamiprawa.

W sprawie dokonywania czynności z zakresu pra-

wa pracy wobec pracowników zatrudnionych w urzę-

dzie, w tym również podejmowania decyzji w odnie-

sieniu do pracowników objętych zmianami organiza-

generalny urzędu.

Zgodnie z § 3 obowiązującego wówczas wewnętrz-

nego regulaminu organizacyjnego Departamentu

Rozwoju Rynku Finansowego, stanowiącego załącz-

nik do zarządzenia nr 1/06 dyrektora Departamentu

organizacyjnego Departamentu Rozwoju Rynku Fi-

nansowego, za wnioski o decyzje w sprawach osobo-

wych odpowiadał dyrektor Departamentu Rozwoju

Rynku Finansowego.

W związku z reorganizacją Ministerstwa Finan-

sów, likwidacją stanowisk pracy w wyniku zmian

organizacyjnych, polegających na likwidacji komórek

organizacyjnych, optymalizacją etatów i dostosowa-

niem do obowiązującej struktury organizacyjnej

w Ministerstwie Finansów w 2007 r. na podstawie

nia pracowników zlikwidowanego Departamentu In-

stytucji Finansowych, którzy pozostawali w zasobach

kadrowych Ministerstwa Finansów.

547

do momentu rozwiązania stosunku pracy przebywa-

li na urlopie bezpłatnym, urlopie wychowawczym lub

też długotrwałym zwolnieniu lekarskim.

W przypad-

ku osób długotrwale nieobecnych, których stanowi-

ska pracy w Departamencie Instytucji Finansowych

obecności tych pracowników (np. powrót z urlopu

wychowawczego) pracodawca podejmował działania

zmierzające do przeniesienia tych osób do innych ko-

mórek organizacyjnych, uwzględniając ich kompeten-

cje.

Dotychczas w zasobie kadrowym Ministerstwa

Finansów pozostaje pracownik byłego Departamen-

tu Instytucji Finansowych, który nadal przebywa na

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Maciej Grabowski

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na wy-

cińskiego z dnia 10 października 2012 r., nr: SPS-

-024-2251/12, przy którym załączono zapytanie pana

małżonka, uprzejmie informuję.

zm.) źródłem przychodu jest odpłatne zbycie nieru-

chomości lub ich części oraz udziału w nieruchomo-

ści, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu

lub wybudowanie.

W przypadku zamiany okres ten

odnosi się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Dla powstania źródła przychodu z tytułu odpłat-

nego zbycia istotne znaczenie ma prawidłowe okre-

ślenie daty nabycia zbywanej nieruchomości (miesz-

kania).

Ustawa o podatku dochodowym od osób ﬁ-

zycznych nie zawiera legalnej deﬁnicjipojęcianabycie

tem odwołać się do regulacji zawartych w prawie cy-

II FSK 1489/08, Naczelny Sąd Administracyjny

stwierdził, że według kodeksu cywilnego nabycie jest

to uzyskanie prawa własności rzeczy.

Zatem aktywa

majątkowe ulegają zwiększeniu.

Podmiot bowiem

uzyskuje prawo rzeczowe w stosunku do rzeczy.

W konkluzji Naczelny Sąd Administracyjny uznał,

że przez pojęcie nabycie użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8a

in ﬁneustawyp.d.o.fnależyrozumiećkażdezwięk-

szenie aktywów majątku podatnika.

Niewątpliwie w pojęciu nabycie, o którym mowa

ruchomości w drodze dziedziczenia.

Zgodnie z art. 924

i 925 kodeksu cywilnego spadek nabywa się z chwilą

Przedmiotem dziedziczenia może być nierucho-

mość (mieszkanie), stanowiąca w ramach wspólności

ustawowej współwłasność łączną małżonków.

Z chwi-

lą śmierci jednego z małżonków, następuje ustanie

wspólności majątkowej i powstaje współwłasność

w częściach ułamkowych.

Z istoty współwłasności zarówno łącznej, jak

i ułamkowej wynika, że nie jest się właścicielem ca-

łości danej rzeczy (nieruchomości, mieszkania).

Stąd

wszelkie przypadki, gdy udział danej osoby ulega po-

większeniu, traktowany być musi w kategorii naby-

cia, gdyż w ten sposób ulega powiększeniu zarówno

czą, jak też stan jej majątku osobistego.

Podobne sta-

nowisko wyraził Naczelny Sąd Administracyjny

w Katowicach w wyroku z dnia 26 maja 1997 r., sygn.

I SA/Ka 86/96.

W wyroku tym NSA w Katowicach

zauważył również, iż stanowisko, że w pojęciu naby-

nabycie nieruchomości w drodze dziedziczenia po-

twierdził sam ustawodawca, który nowelą do ustawy

z dnia 16 grudnia 1993 r.

Dz. U. Nr 134, poz. 646)

obowiązującą od 1 stycznia 1994 r. zwolnił od podat-

ku przychody uzyskane ze sprzedaży nieruchomości

nej ustawy, które nabyte zostały w drodze dziedzi-

czenia (art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. d).

Zwolnienie to zo-

stało uchylone z dniem 1 stycznia 2007 r.

Uchylenie

przedmiotowego zwolnienia związane było ze zmia-

nami w podatku od spadków i darowizn, polegający-

mi na zwolnieniu z tego podatku nabycia własności

rzeczy przez osoby zaliczone do tzw. grupy zerowej,

która obejmuje m. in. małżonków.

W wyniku doko-

nanych zmian małżonek zmarłego, który nabył

w spadku mieszkanie, zwolniony jest od podatku od

spadków i darowizn; nie jest natomiast zwolniony od

podatku dochodowego z tytułu sprzedaży przedmio-

towego mieszkania przed upływem pięcioletniego

okresu.

Małżonek ten może jednak uniknąć zapłaty

podatku dochodowego, jeżeli skorzysta z tzw. ulgi

548

ﬁzycznychwbrzmieniuobowiązującymdo31grud-

nia 2008 r., pod warunkiem że nabycie nieruchomo-

ści (mieszkania) nastąpiło w latach 2007–2008.

Je-

żeli natomiast nabycie nieruchomości (mieszkania)

nastąpiło od dnia 1 stycznia 2009 r. małżonek zmar-

łego nie zapłaci podatku, pod warunkiem że przychód

uzyskany ze sprzedaży wydatkuje na tzw. cele miesz-

kaniowe np. zakup innego mieszkania, na podstawie

Mając na uwadze powyższe, nie znajduje uzasad-

nienia twierdzenie, że istnieje luka w prawie, która

własność ze zmarłym małżonkiem, ponieważ od po-

łowy uzyskanych pieniędzy będzie musiał zapłacić

podatek.

Dokonane z dniem 1 stycznia 2007 r. zmia-

sprawiają, że obowiązujących rozwiązań w zakresie

chomości nabytych w drodze dziedziczenia, nie moż-

na kwaliﬁkowaćdokategoriilukprawnych.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Maciej Grabowski

(2252)

ne do pana Sławomira Nowaka, ministra transportu,

(znak: SPS-024-2252/12) z dnia 10 października

ninie przedstawiam poniższe stanowisko.

PKP SA realizuje obecnie program inwestycyjny

doﬁnansowanyześrodkówbudżetowych,polegający

na przebudowie kilkudziesięciu dworców kolejowych.

W latach 2010–2011 w ramach umowy o doﬁnanso-

wanie z budżetu państwa kosztów przebudowy dwor-

ców kolejowych realizowanych przez Polskie Koleje

W 2012 r. PKP SA nie przewiduje remontu dwor-

ca kolejowego w Koninie.

Ewentualny remont przed-

miotowego dworca uzależniony jest od dostępnych

środków ﬁnansowychwkolejnychlatach.

Zakłada się, iż zakres robót obejmie całkowitą

przebudowę zarówno budynku dworca, jak również

placu przydworcowego.

W ramach inwestycji przewi-

dywana jest między innymi: przebudowa elewacji

dworca wraz z jego termomodernizacją, całkowita

wymiana stolarki okiennej i drzwiowej, wymiana in-

stalacji wewnętrznych w budynku oraz wymiana po-

krycia dachowego.

Zmodernizowane zostaną także

pomieszczenia dworca oraz zmieniony zostanie ich

układ funkcjonalny.

Obiekt zostanie także przysto-

sowany do potrzeb osób niepełnosprawnych.

Jednocześnie informuję, że w ramach realizowa-

nego przez PKP Polskie Linie Kolejowe SA projektu

Programu Operacyjnego „Infrastruktura i środowi-

sko” 7.1-8 Modernizacja linii kolejowej E20 odcinek

Warszawa – Poznań – pozostałe roboty, na odcinku

Sochaczew – Swarzędz – prace przygotowawcze, pla-

nowana jest przebudowa peronów na stacji Konin.

W dniu 24 października 2012 r. podpisana została

umowa z wykonawcą na wykonanie dokumentacji

projektowej modernizacji linii kolejowej E20 na od-

cinku Sochaczew – Swarzędz.

Dokumentacja ta obej-

muje opracowanie projektów budowlanych i wyko-

nawczych, uzyskanie pozwoleń na budowę, uzyskanie

przetargowych, która planowana jest do wykonania

w latach 2012–2014.

Realizacja robót budowlanych

planowana jest w następnej perspektywie ﬁnansowej

UE 2014–2020.

Podstawą do określenia zakresu prac projekto-

wych w ramach powyższej umowy jest projekt wstęp-

ny, opracowany w 2011 r.

Obejmuje on swoim zakre-

sem na stacji Konin między innymi demontaż istnie-

jących i budowę nowych peronów dwukrawędziowych

o długości 400 m i wysokości 0,76 m pomiędzy tora-

mi: nr 2 i 4 – peron nr 1 oraz pomiędzy torami

1 i 3 – peron nr 2.

Dokładny zakres i wartość przewidywanych robót

związanych z przebudową peronów na stacji Konin

określony zostanie na podstawie projektów budowla-

nych, opracowanych w ramach projektu PO IiŚ 7.1-8

Modernizacja linii kolejowej E20 odcinek Warsza-

czew – Swarzędz – prace przygotowawcze.

Wobec powyższego, proszę o przyjęcie niniejszych

549

Odpowiedź

podsekretarza stanu

-024-2253/12) z dnia 12 października br. w sprawie

terstwa Broni w Warszawie, uprzejmie informuję.

W sprawie stosowania ww. umowy pan poseł po-

winien zwrócić się o informację do Rady Ochrony

dzictwa Kulturowego Ministerstwa Kultury i Dzie-

dzictwa Narodowego.

W załączeniu*

)

przesyłam wykaz rosyjskich miejsc

pamięci w Polsce, zawarty w załącznikach do polsko-

-rosyjskiej umowy z dnia 22 lutego 1994 r.

Wyżej wy-

mieniony wykaz nie ulegał zmianie.

MSZ nie posiada żadnej oﬁcjalnejinformacji,by

strona rosyjska wyrażała uwagi w związku z czaso-

wym demontażem pomnika Braterstwa Broni.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

(2258)

Szanowna Pani Marszałek!

W odpowiedzi na

przesłane za pismem, znak: SPS-024-2258/12, zapy-

uprzejmie przedstawiam następujące stanowisko.

akt II SAB/Wa 443/11 wydanym na skutek skargi

złożonej przez adwokata R. R. reprezentującego w tej

sprawie p. J. C.G., matkę śp. Przemysława Gosiew-

skiego, wojewódzki sąd administracyjny nakazał pre-

zesowi Rady Ministrów udostępnienie skarżącej in-

formacji publicznej zgodnie z wnioskiem, tj. udostęp-

nienie informacji w przedmiocie:

1) istnienia, formy, treści oraz daty złożenia oświad-

czenia woli w sprawie udzielenia zgody przez Rzecz-

pospolitą Polską wobec Federacji Rosyjskiej na unor-

mowanie zasad organizacji i prowadzenia badań oraz

ustalenia przyczyn katastrofy polskiego rządowego

w tym w szczególności istnienia oraz treści wskaza-

nych w ww. oświadczeniu metod rozstrzygania spo-

rów powstałych na tle stosowania lub interpretacji

ww. zasad, oraz o udostępnienie dokładnej i pełnej

treści tego oświadczenia poprzez przesłanie odpisów/

kserokopii dokumentu lub dokumentów zawierają-

cych treści w ww. zakresie oraz poprzez przesłanie

jego treści w formie pisemnej;

2) organu Rzeczypospolitej Polskiej, który wyraził

zgodę na złożenie ww. oświadczenia woli oraz osoby,

która je złożyła (w tym o jej imienne wskazanie), ist-

nienia oraz podstaw jej umocowania w tym zakresie

oraz o przesłanie odpisów/kserokopii dokumentu lub

dokumentów zawierających treści w ww. zakresie;

3) istnienia między Rzecząpospolitą Polską a Fe-

deracją Rosyjską dwustronnej międzynarodowej umo-

wy, porozumienia lub uzgodnień dotyczących unormo-

wania zasad organizacji i prowadzenia badań oraz

ustalenia przyczyn zdarzenia lotniczego polegającego

na katastroﬁepolskiegorządowegosamolotuTu-154M

nr 101, która miała miejsce w okolicach lotniska Smo-

leńsk Północny w dniu 10 kwietnia 2010 r., oraz o prze-

słanie odpisów/kserokopii dokumentu lub dokumen-

tów zawierających treści w ww. zakresie;

4) charakteru prawnego oraz formy zawartej

umowy, porozumienia lub uzgodnień między Rzeczą-

pospolitą Polską a Federacją Rosyjską w przedmiocie

unormowania zasad organizacji i prowadzenia badań

jącego na katastroﬁepolskiegorządowegosamolotu

niska Smoleńsk Północny w dniu 10 kwietnia 2010 r.

oraz przesłanie odpisów/kserokopii dokumentu lub

5) dokładnej i pełnej treści umowy, porozumienia

lub uzgodnień zawartych między Rzecząpospolitą

na katastroﬁe polskiego rządowego samolotu Tu-

tych w ww. umowie, porozumieniu lub uzgodnieniach

metod rozstrzygania sporów powstałych na tle sto-

sowania lub interpretacji ww. oraz o udostępnienie

treści tej umowy, porozumienia lub uzgodnień po-

przez przesłanie odpisu/kserokopii ww. oraz odpisów/

kserokopii dokumentu lub dokumentów zawierają-

)

550

6) dokładnej daty (dzień, miesiąc, rok) wyrażenia

zgody na podjęcie negocjacji odnośnie do ww. umowy,

porozumienia lub uzgodnień, dokładnej daty (dzień,

miesiąc, rok) zawarcia ww. oraz dokładnej daty

(dzień, miesiąc, rok) związania się ww. przez Rzecz-

pospolitą Polską oraz o przesłanie odpisów/kseroko-

pii dokumentu lub dokumentów zawierających treści

7) trybu zawarcia i związania się ww. umową, po-

rozumieniem lub uzgodnieniami oraz podstawy

prawnej tego trybu (w tym o wskazanie odpowied-

nich przepisów) oraz o przesłanie odpisów/kserokopii

8) organu oraz osoby (w tym o imienne wskazanie

tej osoby), która wyraziła zgodę na podjęcie negocja-

cji dotyczących zawarcia ww. umowy, porozumienia

lub przyjęcia uzgodnień, istnienia oraz podstaw jej

sów/kserokopii dokumentu lub dokumentów zawie-

rających treści w ww. zakresie;

9) osób (w tym o imienne wskazanie tych osób),

które brały udział w ustalaniu treści ww. umowy,

porozumienia, uzgodnień lub oświadczenia woli, ist-

nienia oraz podstaw ich umocowania oraz o przesła-

nie odpisów/kserokopii dokumentu lub dokumentów

10) treści oraz istnienia analiz (zarówno tej, o któ-

rej mowa w informacji przygotowanej przez Depar-

tament Prawny KPRM, przekazanej zainteresowanej

przez Kancelarię Prezesa Rady Ministrów w piśmie

z dnia [...] kwietnia 2011 r., jak i innych) stanowią-

cych podstawę wyrażenia zgody przez stronę polską

ponowanym przez nią reżimie prawnym obejmują-

cym unormowanie zasad organizacji i prowadzenia

skiej, jak również wszelkich innych analiz, z których

strona polska korzystała przy podejmowaniu tej de-

oraz instytucji, które je sporządziły lub przedstawiły,

oraz o udostępnienie treści tych analiz poprzez prze-

słanie ww. w formie pisemnej lub przesłanie doku-

mentu lub dokumentów je zawierających;

11) treści opinii polskich specjalistów (zarówno

tych, o których mowa w informacji przygotowanej

przez Departament Prawny KPRM, przekazanej za-

interesowanej przez Kancelarię Prezesa Rady Mini-

nych), po uzyskaniu których strona polska zdecydo-

mującym unormowanie zasad organizacji i prowadze-

nia badań oraz ustalenia przyczyn katastrofy smo-

leńskiej, jak również wszelkich innych opinii polskich

specjalistów, z których korzystała przy podejmowa-

niu tej decyzji, w tym o imienne wskazanie tych spe-

cjalistów oraz zakresu ich specjalizacji, oraz o udo-

stępnienie treści tych opinii poprzez przesłanie ww.

w formie pisemnej lub przesłanie dokumentu lub do-

kumentów je zawierających;

biorących udział w konsultacjach, o których mowa

[...] czerwca 2011 r., jak i innych, które prowadzili

prezes Rady Ministrów, rząd RP, ministrowie (razem

albo osobno), związanych z wyborem sposobu / pod-

stawy prawnej współdziałania ze stroną rosyjską

w zakresie badania katastrofy smoleńskiej;

13) podjętych przez prezesa Rady Ministrów lub

rząd Rzeczypospolitej Polskiej działań oraz analizo-

wanych koncepcji (należy wskazać konkretne kon-

cepcje) mających na celu doprowadzenie do:

— przestrzegania przez Federację Rosyjską spo -

czywających na niej zobowiązań wynikających z przy-

jęcia jako podstawy unormowania zasad organizacji

nia lotniczego – polegającego na katastroﬁepolskiego

rządowego samolotu Tu-154M nr 101, która miała

miejsce w okolicach lotniska Smoleńsk Północny w dniu

albo załącznika nr 13 do niej, oraz usunięcia skutków

ich nieprzestrzegania;

— rozstrzygnięcia sporu polsko-rosyjskiego po -

wstałego wskutek naruszenia ww. zobowiązań spo-

czywających na Federacji Rosyjskiej, w tym na tle

sposobu sporządzenia oraz ustaleń faktycznych za-

wartych w raporcie Międzypaństwowego Komitetu

Lotniczego MAK dotyczącego przyczyn i okoliczności

katastrofy smoleńskiej, który został ogłoszony na

konferencji w Moskwie w dniu 12 stycznia 2011 r.,

oraz zmiany jego treści, w tym w szczególności: dzia-

łań mających na celu zainicjowanie wznowienia ba-

dania przyczyn i okoliczności katastrofy smoleńskiej

w oparciu o punkt 5.13 załącznika nr 13 do konwen-

cji chicagowskiej.

Zobowiązując prezesa Rady Ministrów do udzie-

lenia informacji w żądanym przez pełnomocnika

matki śp. Przemysława Gosiewskiego zakresie, wo-

jewódzki sąd administracyjny nie uwzględnił faktu,

że informacje posiadane przez organ zostały pełno-

mocnikowi udzielone, a w zakresie, w jakim nie zo-

stały udzielone, są niemożliwe do odtworzenia, jako

że nigdy nie zostały utrwalone na żadnym nośniku

informacji.

Wyrok ten, w sposób precedensowy ustalający

obowiązek organu udzielenia informacji w zakresie,

w jakim organ tej informacji nie posiada, a także

obowiązek udzielenia informacji nieutrwalonej, spo-

wodował, że konieczne stało się rozwiązanie zagad-

nienia prawnego, które można pokrótce sformułować

w ten sposób: Czy orzekając w sprawie o udostępnie-

nie informacji publicznej, sąd administracyjny ma

uprawnienie do oceny udzielonej odpowiedzi i jej

prawdziwości, a nadto czy rzeczywiście ustawa o do-

551

żądania każdej informacji, w tym również informacji

nieutrwalonej, w szczególności gdy wniosek o udzie-

lenie informacji publicznej został złożony w znacznej

odległości czasowej od zdarzenia stanowiącego przed-

miot zapytania?

Czy sąd może w wyroku zobowiązać

organ do odtworzenia faktów, żądać od organu, aby

osoby piastujące funkcje urzędowe organu zajmowa-

ły się odtwarzaniem nieudokumentowanych faktów

(tj. faktycznie wytwarzały pewne informacje na po-

trzeby udzielenia odpowiedzi wnioskującemu o udo-

stępnienie informacji publicznej)?

Fakt, że postępowanie oraz odpowiedź prezesa

Rady Ministrów na żądaną przez pełnomocnika

pani J. C.G. informację były zgodne z prawem, po-

twierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku

stwierdzając m.in., że w sprawie objętej wyrokowa-

niem sądu „wykonanie przez organ wyroku sądu

I instancji doprowadziłoby do tworzenia informacji

publicznej nieistniejącej w dniu złożenia wniosku

w innej postaci niż przekazana wnioskodawczyni

w piśmie z dnia 12 kwietnia 2011 r. i w piśmie z dnia

3 sierpnia 2011 r.

Prowadziłoby zatem do preparowa-

nia informacji nowej, pod wniosek, w oparciu o inter-

pretację określonych gestów, zachowań osób obec-

nych na miejscu katastrofy”.

Już choćby to stwierdzenie Naczelnego Sądu Ad-

ministracyjnego uzasadnia powód, dla którego wy-

roku nie wykonano – wyrok był w znacznej części

niewykonalny, natomiast w pozostałej części wnio-

sków, jak to uznał Naczelny Sąd Administracyjny,

skarżącemu udzielono odpowiedzi w zakresie, w ja-

kim organ posiadał informacje.

W kwestii powierzenia zastępstwa procesowego

w sprawie zewnętrznej kancelarii prawnej należy

podkreślić, że wobec nieprecyzyjnych zapisów ustawy

w znacznej mierze kształtowane jest przez orzecznic-

two sądów administracyjnych.

W sprawie, o której

two sądów administracyjnych z zakresu obowiązków

organów administracji i innych podmiotów nie jest

jednolite, natomiast kwestia uznania za informację

publiczną podlegającą udostępnieniu nieutrwalonych

poczynań organu nie występowała w judykaturze.

Uznając, że rozstrzygnięcie tych kwestii będzie mia-

ło zasadnicze znaczenie – tak obecnie, jak i w przy-

szłości – dla zakresu udzielanych przez wszystkie

podmioty do tego zobowiązane informacji publicz-

krótce zagadnienia prawne nie były dotychczas

przedmiotem zainteresowania sądów administracyj-

nych, celowe było powierzenie zastępstwa, na etapie

skargi kasacyjnej, nie dowolnie wybranej kancelarii

prawnej.

Taką rękojmię w ocenie KPRM dawała spe-

cjalizująca się w zakresie prawa i postępowania ad-

ministracyjnego kancelaria prowadzona przez wybit-

nego teoretyka i praktyka prawa administracyjnego,

mianowicie profesora Marka Wierzbowskiego, kie-

rownika Katedry Prawa i Postępowania Administra-

cyjnego Uniwersytetu Warszawskiego.

Powodem po-

wierzenia tej kancelarii prowadzenia sprawy było,

jak wyjaśniono, zagadnienie prawne dotychczas nie-

występujące w judykaturze, co do którego brak jest

jednolitej linii orzeczniczej.

Należy z całą stanowczo-

ścią podkreślić, że KPRM nie prowadzi żadnych spo-

rów prawnych z rodzinami oﬁarkatastrofysmoleń-

skiej.

W każdym podobnym przypadku powstania

tak skomplikowanego zagadnienia prawnego, mogą-

cego mieć wpływ na obowiązki administracji rządo-

wej w zakresie stosowania ustawy o dostępie do in-

formacji publicznej, wypracowanie stanowiska przy

udziale wybitnych przedstawicieli tej dziedziny pra-

wa jest celowe i uzasadnione.

Zastępstwo procesowe

zostało zlecone zgodnie z uregulowaniami wewnętrz-

nymi dotyczącymi zamówień publicznych obowiązu-

jącymi w KPRM.

Wynagrodzenie umowne za zastęp-

stwo procesowe, łącznie ze sporządzeniem przez kan-

celarię prof. Wierzbowskiego skargi kasacyjnej, wy-

niosło 36 900 zł brutto.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 12 listopada 2012 r.

funkcjonowania Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym

oraz Pomocy Postpenitencjarnej uprzejmie przedsta-

wiam, co następuje.

W odpowiedzi na pytanie dotyczące orzekania

przez sądy środków karnych w postaci świadczeń pie-

rujących pojazdami lub nietrzeźwych sprawców wy-

padków drogowych informuję, że z danych staty-

stycznych Ministerstwa Sprawiedliwości wynika, że

— na podstawie art. 178a § 1 K.k.(bezwypadkowe

wpływem środka odurzającego) w zw. z art. 49a § 2

K.k. wydały 35 543 orzeczenia (nakładające świad-

czenia pieniężne) na łączną kwotę 11 883 368,00 zł;

552

— na podstawie art. 178a § 2 K.k. (bezwypadkowe

prowadzenie „innego pojazdu” w stanie nietrzeźwo-

dających świadczenia pieniężne) na łączną kwotę

8 047 054,00 zł;

— na podstawie art. 177 § 1 i 2 K.k. (bezpieczeństwo

w komunikacji) łącznie wydały 183 orzeczenia (nakła-

dających nawiązki) na łączną kwotę 271 400,00 zł.

Z danych statystycznych za I półrocze 2012 r. wy-

nika, że sądy:

K.k. wydały 13 780 orzeczeń (nakładających świad-

czenia pieniężne) na łączną kwotę 4 872 789,00 zł;

kowe prowadzenie „innego pojazdu” w stanie nie-

(nakładających świadczenia pieniężne) na łączną

kwotę 1 216 193,00 zł;

w zakresie przestępstw komunikacyjnych – w 2011 r.

§ 4 nie był ujęty w formularzu statystycznym MS)

kładające świadczenia pieniężne) na łączną kwotę

956 559,00 zł;

dające nawiązki) na łączną kwotę 193 900,00 zł.

Jednocześnie informuję, że Ministerstwo Spra-

wiedliwości nie posiada odrębnych danych staty-

stycznych co do zasądzonych nawiązek od nie-

trzeźwych sprawców wypadków drogowych, tj.

z art. 178 K.k.

Odnosząc się do pytań dotyczących tego, jakie

środki pieniężne do tej pory wpłynęły na konto fun-

duszu oraz jaka część z tych środków została przeka-

zana organizacjom pozarządowym oraz ile takich or-

ganizacji uzyskało dotacje z funduszu, uprzejmie in-

formuję, że: od końca lutego 2012 r. środki z tytułu

nawiązek i świadczeń pieniężnych wpływają systema-

tycznie na rachunek funduszu, na dzień 28.02.2012 r.

saldo wynosiło 3200,00 zł, na dzień 15.03.2012 r.

– 254 623,83 zł, na dzień 16.04.2012 r.

– 1 156 257,34

zł, na dzień 15.05.2012 r.

– 2 443 853,34 zł na dzień

15.06.2012 r.

– 3 726 457,15 zł, na dzień 16.07.2012 r.

– 5 132 080,63 zł, na dzień 31.08.2012 r.

– 6 837 160,36 zł

oraz na dzień 30.09.2012 r.

– 7 557 977,01 zł.

W okresie od maja do września 2012 r.

Minister-

stwo Sprawiedliwości przeprowadziło dwa otwarte

nitencjarnej dla jednostek niezaliczanych do sektora

ﬁnansówpublicznychiniedziałającychwceluosią-

gnięcia zysku, w tym stowarzyszeń, fundacji, orga-

nizacji i instytucji, kościołów i innych związków wy-

znaniowych.

Każdorazowo tryb, warunki i zasady

przeprowadzenia otwartego konkursu ofert zamiesz-

czane były w Biuletynie Informacji Publicznej oraz

na stronie Ministerstwa Sprawiedliwości.

Decyzja o ogłoszeniu pierwszego otwartego kon-

kursu ofert została podjęta niezwłocznie po stwier-

dzeniu, że stan środków i ich systematyczny wpływ

na rachunek funduszu pozwalają na przeprowadze-

nie konkursu.

Na dzień zaakceptowania dokumentacji

konkursowej i ogłoszenia otwartego konkursu ofert

(przełom kwietnia i maja br.) saldo z tytułu nawiązek

i świadczeń pieniężnych wynosiło 1 156 257,34.

Z uwa-

gi na konieczność zapewnienia środków na koncie

funduszu na pokrycie kosztów zaliczek ewentualnych

postępowań egzekucyjnych pierwszy konkurs prze-

widywał przeznaczenie na dotacje kwoty 960 000,00 zł.

W ramach konkursu wpłynęły 33 oferty.

Po dokona-

niu oceny ofert wybrane zostały 23 podmioty, z któ-

rych każdy podmiot otrzymał kwotę 40 000,00 zł.

10 ofert zostało odrzuconych, ponieważ nie spełnia-

ły wymogów formalnych (w tym przede wszystkim

zawierały błędną kalkulację kosztów bądź nie za-

pewniały minimalnego poziomu współﬁnansowania

zadania).

W sierpniu br. został ogłoszony kolejny otwarty

konkurs ofert, w ramach którego wpłynęło 27 ofert.

Maksymalna kwota dotacji, o jaką podmioty mogły

ubiegać się na okres realizacji zadań (od września do

grudnia br.), wynosiła 200 000,00 zł.

W ramach tego

konkursu zostało wybranych 8 podmiotów, które

łącznie uzyskały dotację w kwocie 768 746,60 zł.

15 ofert nie spełniło wymogów formalnych, wskutek

czego zostały odrzucone.

Oferty najczęściej nie speł-

niały wymogów formalnych z powodu: braku doku-

mentów potwierdzających posiadanie zasobów kadro-

wych, rzeczowych, lokalowych, zapewniających ko-

ordynację, obsługę księgową i administracyjną, bra-

ku sprawozdań za okres funkcjonowania podmiotu,

zbyt wysokich kosztów administracyjnych – powyżej

15%, braku posiadania wkładu własnego.

Pozostałe

4 oferty uzyskały zbyt małą liczbę punktów (poniżej

150) i w konsekwencji podmioty te nie otrzymały do-

tacji.

Były to podmioty, których oferta nie przedsta-

wiała kompleksowej pomocy dla osób pokrzywdzo-

nych przestępstwem.

Należy podkreślić, że powyższe konkursy doty-

czyły zadań realizowanych jedynie w bieżącym roku,

a ostatni konkurs dotyczył zadań, do końca którego

– w dacie rozstrzygnięcia konkursu – pozostały nie-

całe 4 miesiące.

Dysponent funduszu planuje ogło-

szenie kolejnego konkursu w listopadzie br. Będzie

on dotyczył zadań realizowanych w całym 2013 r.

Ministerstwo Sprawiedliwości jako urząd kładzie

szczególny nacisk na współpracę z organizacjami po-

zarządowymi, w których działają wolontariusze i spo-

łecznicy.

Ministerstwo Sprawiedliwości współpracu-

je z organizacjami pozarządowymi na różnych obsza-

rach swojej działalności.

W szczególności działania

na rzecz oﬁarprzestępstwiprzeciwdziałaniaprze-

mocy realizowane są we współpracy z organizacjami

pozarządowymi.

Konsultacje z tymi podmiotami

odbywają się m.in. poprzez społeczną Radę do

Spraw Pokrzywdzonych Przestępstwem.

Rada przy

553

ministrze sprawiedliwości powstała w marcu 2009 r.,

w jej skład wchodzą wybitni przedstawiciele świata

nauki oraz organizacji pozarządowych, takich jak:

Ogólnopolskie Pogotowie dla OﬁarPrzemocywRo-

dzinie „Niebieska Linia”, Fundacja Dzieci Niczyje,

Fundacja przeciwko Handlowi Ludźmi i Niewolnic-

twu La Strada, a także Alter Ego Stowarzyszenie

Drogowych.

Do zadań rady należy przygotowanie opinii dla

ministra sprawiedliwości na temat kierunków zmian

w obszarze związanym z pokrzywdzonymi przestęp-

stwem, opiniowanie projektów aktów prawnych i opra-

cowań zawierających propozycje w ww. obszarze, a tak-

że przedstawianie kierunków zmian dotyczących

praw osób pokrzywdzonych przestępstwem.

Innym działaniem Ministerstwa Sprawiedliwości

realizowanym we współpracy z organizacjami poza-

rządowymi jest coroczna organizacja w lutym Tygo-

dnia Pomocy OﬁaromPrzestępstw.

Odpowiadając na pytanie dotyczące bezpośrednie-

go lub pośredniego powiązania organizacji, które

uzyskały dotację, z Ministerstwem Sprawiedliwości,

informuję, że 15 podmiotów z 31, które uzyskały do-

tację, tworzą sieć pomocy oﬁaromprzestępstw.

Utwo-

rzenie sieci pomocy oﬁaromprzestępstwjestwyni-

kiem realizacji decyzji Ramowej Rady Unii Europej-

wie pozycji oﬁarwpostępowaniukarnym,którazo-

bowiązuje państwa członkowskie do stworzenia sys-

temu pomocy oﬁarom przestępstw zapewniającego

im pomoc na każdym etapie postępowania.

Minister-

stwo Sprawiedliwości stworzyło sieć pomocy oﬁarom

przestępstw, w ramach której powstało 16 ośrodków

pomocy dla osób pokrzywdzonych przestępstwem

– po jednym w każdym województwie.

Ośrodki te

świadczą pomoc osobom pokrzywdzonym przestęp-

stwem lub zajmują się interwencją kryzysową.

Ośrod-

ki pomocy dla osób pokrzywdzonych przestępstwem

udzielają bezpłatnych porad prawnych i psychologicz-

nych osobom pokrzywdzonym przestępstwem i człon-

kom ich rodzin.

Warto podkreślić, że sieć rozwija się

i ośrodki otworzyły już 34 ﬁlieorazpunktypomocy.

Takie oddolne, oparte na doświadczeniach organiza-

cji pozarządowych działania są dla osób pokrzywdzo-

nych najbardziej efektywne, bowiem realizują je oso-

mi.

Pozostałych 16 podmiotów, które uzyskały dota-

cję, nie jest powiązanych z Ministerstwem Sprawie-

dliwości.

Dotacji nie otrzymał również jeden z ośrod-

ków pomocy dla osób pokrzywdzonych przestępstwem

oraz Alter Ego Stowarzyszenie Pomocy Poszkodowa-

nym w Wypadkach i Kolizjach Drogowych, które

współpracują z Ministerstwem Sprawiedliwości.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

-2261/12, przy którym przekazano zapytanie pani po-

uprzejmie przekazuję następujące wyjaśnienia.

Poruszony w zapytaniu problem dotyczy drogi

krajowej nr 1 przebiegającej przez miasto na prawach

554

powiatu Tychy, zatem organem właściwym w oma-

wianej sprawie jest prezydent miasta Tychy.

Resort

transportu nie ma możliwości formalnych ingerowa-

nia w sprawy pozostające w kompetencji organów

samorządowych.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że projekt pn.:

cach miasta Tychy – odcinek DK nr 1 km 0+000 do

5+656 i DK nr 86 km 27+448 do 28+648 został wy-

brany do doﬁnansowaniaześrodkówUEwramach

konkursu dla działania 6.1: Rozwój sieci drogowej

TEN-T Programu Operacyjnego „Infrastruktura

i środowisko” 2007–2013.

Umowa o doﬁnansowanie

przedmiotowej inwestycji została podpisana w dniu

30 sierpnia 2010 r.

Aktualne koszty całkowite projek-

tu wynoszą 188,51 mln PLN, z czego 157,44 mln PLN

pochodzi ze środków Funduszu Spójności.

W ramach projektu zostaną wykonane roboty

związane z przebudową drogi krajowej nr 1 i 86

w sieci TEN-T w Tychach wraz z infrastrukturą to-

warzyszącą na odcinku 6,4 km.

Harmonogram reali-

zacji przedmiotowego projektu zakłada zakończenie

realizacji robót budowlanych w styczniu 2014 r.,

a koniec okresu kwaliﬁkowaniawydatkówdlatego

projektu w ramach PO IiŚ przypada na 28 lutego

2014 r.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

w sprawie umożliwienia wykupu mieszkania

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na za-

wym w Mirosławcu (SPS-024-2265/12), uprzejmie

informuję, że minister obrony narodowej, uwzględ-

niając prośbę pana S. Z., jego sytuację zdrowotną

i sytuację ﬁnansowąrodzinyorazwystępującywolny

zasób mieszkaniowy w Mirosławcu, w dniu 30 paź-

dziernika br. wyraził zgodę na sprzedaż lokalu miesz-

kalnego, zajmowanego dotychczas przez wskazanego

zainteresowanego na podstawie umowy najmu na

czas oznaczony.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Beata Oczkowicz

stek samorządu terytorialnego w kontekście prowa-

dzenia lokalnej polityki energetycznej przesłane przy

-024-2266/12, uprzejmie przedstawiam następujące

wyjaśnienia.

ﬁkowałyfunkcjonującydotychczassystemplanowa-

nia energetycznego w gminie.

W toku konsultacji społecznych oraz uzgodnień

cjonującego systemu, a także postulowali powrót do

obecnie obowiązujących rozwiązań.

Wyrażam przekonanie, że powyższe wyjaśnienia

posła Grzegorza Sztolcmana.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tomasz Tomczykiewicz

555

Odpowiedź

podsekretarza stanu

mieszczeń tymczasowych (przekazane pismem z dnia

12 października br., znak: SPS-024-2267/12) uprzej-

mie przekazuję następujące stanowisko.

Dziękując za zainteresowanie pana posła tematy-

ką budownictwa socjalnego, uprzejmie informuję, że

w moim przekonaniu trudno uznać za celowe kiero-

wanie ograniczonych środków budżetowych bezpo-

średnio na realizację zasobu pomieszczeń tymczaso-

wych w sytuacji, gdy do jego tworzenia z założenia

niżonym standardzie i wyposażeniu.

Nic nie stoi na

sługiwały się także lokalami wchodzącymi w skład

ulokować w zasobach mieszkaniowych starych, o niż-

szym standardzie.

Zwalniane w ten sposób lokale

wo do lokalu socjalnego lub zastępczego.

kontekście należy stwierdzić, że w roku bieżącym

publicznych jest to najwyższa kwota, jaką dotychczas

mieszkaniowego do 2020 r.” zakłada utrzymanie

obecnego systemu wsparcia w dotychczasowym kształ-

doﬁnansowaniaFunduszuDopłat,zwiększeniudo-

tacji budżetowej na ten cel.

Należy zatem przewidy-

wać, że także w kolejnych latach zaangażowanie ﬁ-

nansowe budżetu w tym zakresie zostanie utrzyma-

ne na odpowiednio wysokim poziomie.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Piotr Styczeń

w sprawie kryterium dochodowego dla osób

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na wy-

zapytania posła Arkadiusza Litwińskiego w sprawie

łek pielęgnacyjny, działając z upoważnienia prezesa

Ze względu na ograniczone środki przeznaczone

na przypadającą na dzień 1 listopada 2012 r. weryﬁ-

kację wysokości świadczeń rodzinnych i kryteriów

dochodowych uprawniających do zasiłku rodzinnego

Rada Ministrów nie dokonała podwyższenia wysoko-

ści zasiłku pielęgnacyjnego.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że nie są obec-

nie prowadzone prace mające na celu uzależnienie

prawa do zasiłku pielęgnacyjnego od kryterium do-

chodowego.

Jednakże mając świadomość, iż aktualna wyso-

kość wsparcia materialnego dla osób niepełnospraw-

nych i ich rodzin jest niewystarczająca, prowadzone

są prace nad wprowadzeniem różnych rozwiązań ma-

jących na celu zwiększenie efektywności istniejących

form pomocy.

W szczególności prace rządu skupiają

się obecnie na racjonalizacji zasad przyznawania

świadczenia pielęgnacyjnego, tj. świadczenia prze-

znaczonego dla opiekunów osób niepełnosprawnych,

556

którzy rezygnują bądź nie podejmują zatrudnienia

z związku z koniecznością sprawowania opieki nad

tymi osobami – rządowy projekt ustawy o zmianie

innych ustaw jest obecnie przedmiotem prac Sejmu

(druk sejmowy nr 724).

Z wyrazami szacunku

Sekretarz stanu

w sprawie bieżącej działalności spółki celowej

br., o sygn.

SPS-024-2270/12, w sprawie bieżącej

uprzejmie informuję, co następuje.

lowej zadań związanych z przygotowaniem lub wy-

konywaniem albo koordynowaniem i kontrolą przed-

sięwzięć Euro 2012 oraz innych przygotowań do ﬁ-

UEFA EURO 2012 następuje w drodze umowy za-

wartej pomiędzy ministrem właściwym do spraw

kultury ﬁzycznejaspółkącelową.

Umowaopowie-

rzenie z PL.2012 sp. z o.o. została zawarta na czas

W okresie, który nastąpił po UEFA Euro 2012,

zgodnie z precyzyjnie przygotowaną mapą drogową

PL.2012 sp. z o.o. realizuje szereg zadań wynikają-

cych z umowy o powierzenie, przygotowując m.in.:

— raport z działalności Komitetu ds. Koordynacji

— raport podsumowujący całość przygotowań or -

ganów administracji rządowej, samorządowej, in-

spekcji, straży do UEFA Euro 2012 oraz działania

podjęte przez stronę publiczną w trakcie trwania

UEFA Euro 2012,

— raport „Legacy” (dziedzictwa UEFA Euro 2012),

— raport podsumowujący działalność PL.2012

sp. z o.o.,

— rozliczenie środków pozyskanych z Unii Euro -

pejskiej.

Ponadto PL.2012 sp. z o.o. prowadzi intensywne

prace nad zamknięciem działalności spółki w ob-

szarach:

— administracji personalnej (kadry, płace, ubez -

pieczenia społeczne),

— administracyjnym,

— formalno-prawnym.

W ostatnich miesiącach pracownicy spółki reali-

zowali też zadania związane z kontrolami wydatko-

wania środków Unii Europejskiej przeznaczonych na

realizację projektu „Akademia Euro” prowadzonego

przez upoważnione do tego instytucje.

Z wyrazami szacunku

Minister

Joanna Mucha

w sprawie ubezpieczeń grupowych

Odpowiadając na pismo, znak: SPS-024-2273/12,

żłobków, uprzejmie wyjaśniam.

Ad 1.

Ustawy stanowiące podstawę prawną two-

rzenia i funkcjonowania żłobków (ustawa z dnia

zm.) nie zawierają postanowień dotyczących ubezpie-

czeń osobowych, do których zalicza się m.in. ubezpie-

czenie od następstw nieszczęśliwych wypadków.

Warunki wykonywania działalności w zakresie

z późn. zm.).

Minister pracy i polityki społecznej nie

jest właściwy w sprawach dotyczących ww. działal-

ności ubezpieczeniowej.

Nadzór nad rynkiem ﬁnan-

sowym, który obejmuje także nadzór ubezpieczenio-

wy, sprawuje Komisja Nadzoru Finansowego (art. 3

ust. 2 i art. 4 w zw. z art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 21 lip-

ca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem ﬁnansowym,Dz.U.

557

Ad 2.

Ubezpieczenie od następstw nieszczęśli-

wych wypadków jest ubezpieczeniem dobrowolnym.

Z tego względu nie wszyscy rodzice wyrażają chęć

objęcia dziecka ww. ubezpieczeniem.

Ponadto niektó-

re dzieci objęte są ubezpieczeniem rodzinnym.

W praktyce z ww. powodów środki na ubezpieczenie

od następstw nieszczęśliwych wypadków pochodzą

z dodatkowych składek wpłacanych przez tych rodzi-

ców, którzy chcą, by ich dziecko zostało nim objęte.

Zatem nie są to środki pochodzące z opłat za pobyt

oraz wyżywienie dziecka w klubie dziecięcym, żłobku

lub przedszkolu, do ponoszenia których zobowiązani

są rodzice dziecka.

Zarówno w szkołach, przedszkolach, jak i żłob-

kach pieniądze wpłacane przez rodziców dzieci na

ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypad-

ków w sposób przedstawiony powyżej nie są środka-

mi publicznymi w rozumieniu ustawy o ﬁnansach

publicznych.

Oznacza to, że przepisy te nie zabrania-

ją stosowania dotychczasowej praktyki w zakresie

zbierania od rodziców dzieci składek na ubezpiecze-

nie grupowe od następstw nieszczęśliwych wypad-

ków i pośredniczenia przy zawieraniu umowy ubez-

pieczenia grupowego.

Tym samym podleganie przez

żłobki i przedszkola różnym przepisom ﬁnansowym

nie ma wpływu na procedurę zawierania umowy

z ubezpieczycielem w przypadku ubezpieczenia gru-

powego od następstw nieszczęśliwych wypadków

dzieci w żłobkach.

Ponadto należy wskazać, że istnieje również moż-

liwość wpłacania składek na ubezpieczenie grupowe

od następstw nieszczęśliwych wypadków bezpośred-

nio na rachunek bankowy ubezpieczyciela.

Wówczas

odbywa się to bez pośrednictwa szkoły, przedszkola

czy też żłobka w zarządzaniu pieniędzmi rodziców.

Sekretarz stanu

Jacek Męcina

(2274)

niem pana posła Bartosza Kownackiego z dnia 8 paź-

dziernika 2012 r. w sprawie ulg, umorzeń i odroczeń

należności podatkowych udzielonych radnym Rady

Gminy Dobrcz otrzymanym przy piśmie z dnia 16 paź-

wyjaśniam.

Jednostki samorządu terytorialnego stosownie do

przepisów rozporządzenia ministra ﬁnansówzdnia

sterstwa Finansów sprawozdania Rb-27S z wyko-

nania planu dochodów budżetowych jednostki sa-

morządu terytorialnego zawierające m.in. dane do-

tyczące skutków ﬁnansowychwynikającychzudzie-

w podatkach i opłatach wprowadzonych przepisami

uchwał rad gmin wydanymi na podstawie ustawo-

wych upoważnień oraz skutków ﬁnansowychdecyzji

wydanych przez organ podatkowy na podstawie usta-

wy Ordynacja podatkowa, obliczonych za okres spra-

wozdawczy.

Dane zawarte w sprawozdaniach stanowią zbior-

cze kwoty ulg udzielonych przez organy gminy w po-

szczególnych podatkach, tj. bez możliwości ustalenia

wysokości ulg udzielonych poszczególnym mieszkań-

com danej gminy, w tym również radnym.

Minister ﬁnansówniedysponujedanymidotyczą-

cymi ulg, odroczeń i umorzeń udzielonych poszcze-

gólnym mieszkańcom gmin, w tym radnym gminy

Dobrcz, ani też nie posiada danych personalnych rad-

nych gminy Dobrcz prowadzących działalność gospo-

darczą.

Należy zwrócić uwagę, iż stosownie do postano-

Obowiązki zarządu jednostki samorządu terytorial-

nego wynikające z zasad jawności i przejrzystości

ﬁnansówpublicznychzawartesąwdzialeI,rozdział

nansach publicznych w ramach realizacji zasady jaw-

ności gospodarowania środkami publicznymi zarząd

jednostki samorządu terytorialnego jest obowiązany

m.in. do podawania do publicznej wiadomości wyka-

zu osób prawnych i ﬁzycznychorazjednostekorga-

Wykazy osób prawnych i ﬁzycznych,atakżejed-

nostek organizacyjnych, którym w latach 2007–2011

udzielono ulg, odroczeń i umorzeń, są zamieszczone

na stronie internetowej gminy Dobrcz, w Biuletynie

Informacji Publicznej.

Z poważaniem

Hanna Majszczyk

Warszawa, dnia 9 listopada 2012 r.

558

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w Ministerstwie Transportu,

nr SPS-024-2276/12, z dnia 22 października 2012 r.

w sprawie likwidacji przejazdu kolejowego przy

stanowisko.

darki Morskiej podtrzymuje stanowisko w przedmio-

towej sprawie wyrażone w odpowiedzi na interpelację

posła Czerniaka z dnia 7 września 2012 r., bazując

na wymaganiach § 6 ust. 1 rozporządzenia ministra

zują projektowanie skrzyżowań dwupoziomowych

w sposób umożliwiający likwidację przejazdów kole-

jowo- drogowych znajdujących się w odległości do

dwupoziomowego.

W sąsiedztwie przeznaczonego do likwidacji prze-

jazdu w odległości niespełna 1,5 km od linii kolejowej

znajdowały się trzy skrzyżowania dwupoziomowe

dróg publicznych z linią kolejową: w km 182,225

– wiadukt nad torami w ciągu ul. Nowej Mełgiewskiej,

gowej i w km 183,570 – wiadukt nad torami w ciągu

drogi ekspresowej S12/S17.

Takie zagęszczenie bezko-

lizyjnych skrzyżowań oraz usytuowanie w odległości

470 m od przejazdu na ul. Mełgiewskiej budowanego

dużego węzła komunikacyjnego (węzeł Mełgiewska

– skrzyżowanie dwupoziomowe ul. Mełgiewskiej z dro-

gą S12/S17) uzasadnia stanowisko w sprawie likwida-

cji przejazdu w ciągu ul. Mełgiewskiej.

Z informacji uzyskanych od zarządcy infrastruk-

tury kolejowej wynika, iż od 2009 r.

PKP Polskie

nie w trakcie uzgadniania dokumentacji projektowej

inwestycji mostowych informował zarówno Urząd

Miasta Lublin, jak i Urząd Miasta Świdnik o koniecz-

ności likwidacji przejazdów w poziomie szyn po zre-

alizowaniu inwestycji.

Pomimo tego nie zaprojekto-

wano i nie zrealizowano połączeń dla miejscowej

społeczności, jak i nie wyegzekwowano takich roz-

wiązań od inwestorów przedsięwzięć: Generalnej Dy-

nie – budowy S12/S17 oraz od Urzędu Miasta Lublin

i Zarządu Dróg Wojewódzkich w Lublinie – inwesto-

rów budowy w nowym śladzie ul. Mełgiewskiej drogi

wojewódzkiej nr 822 Lublin – port lotniczy.

Brak

uwzględnienia rozwiązań lokalnych przy prowadze-

niu tak dużych inwestycji nie może skutkować kon-

sekwencjami ﬁnansowymidlaPKPPLKSApoprzez

dalsze ponoszenie kosztów bezzasadnego utrzymania

przejazdu kolejowego przy ul. Mełgiewskiej.

Ponadto informuję, iż interwencje, w szczególno-

ści zainteresowanych mieszkańców oraz władz samo-

rządowych Świdnika i Lublina, powodowały zwoła-

nie kilku spotkań roboczych z udziałem przedstawi-

cieli Urzędu Miasta Lublin, Urzędu Miasta Świdnik,

dział Lublin, Zarządu Dróg i Mostów w Lublinie,

PKP SA Oddziału Gospodarowania Nieruchomościa-

mi w Krakowie oraz Zakładu Linii Kolejowych w Lu-

blinie dla rozwiązania powstałego problemu.

Efek-

tem odbytego w dniu 3 października 2012 r. spotka-

nia była decyzja dyrektora Zakładu Linii Kolejowych

w Lublinie utrzymująca funkcjonowanie przejazdu

jeszcze przez kilka miesięcy, do czasu uruchomienia

wiaduktu, jak również całej nowo budowanej ul. Meł-

giewskiej i umożliwiająca władzom terenowym budo-

wę dróg lokalnych.

Będą one stanowiły połączenia

komunikacyjne z ul. Jana Kasprowicza i Turystycz-

ną, a przez to dogodne połączenia z Lublinem i Świd-

nikiem.

Decyzja PKP PLK SA podyktowana była

głównie brakiem zjazdów z nowo budowanych dróg.

Wobec powyższego proszę o przyjęcie niniejszych

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na za-

-2278/12), uprzejmie informuję.

Minister Edukacji Narodowej kładzie szczególny

559

zdrowia w szkole.

Przepisy wprowadzanej sukcesyw-

zapewnienie żywienia dla dzieci.

przedszkola stanowiącego załącznik nr 1 do rozpo-

uczania i opieki w przedszkolu publicznym, warun-

ki korzystania z wyżywienia określa statut przed-

szkola ustalany przez dyrektora przedszkola w po-

rozumieniu z organem prowadzącym przedszkole,

tj. gminą.

nawczym burmistrz.

Kompetencje rady gminy i bur-

Zasady i procedury zapewniające bezpieczeń-

dzeniem mogą być wykorzystywane w szkołach.

współpracuje krajowy koordynator.

Programy pro-

mocji zdrowia są przygotowywane przez szkoły,

nością lokalną oraz na wymianę doświadczeń mię-

dzy szkołami i współpracę w zakresie realizacji pro-

jektów z tego obszaru.

na w szkole” upowszechniany przez Ministra Eduka-

cji Narodowej w ramach realizacji projektu pilotażo-

560

łania na trzech poziomach krajowym, wojewódzkim

jowy certyﬁkat:Szkołapromującazdrowie,powięk-

ców jest niezwykle istotna, gdyż nawyki żywieniowe

nistra zdrowia oraz ministra sportu i turystyki

w sprawie działań podejmowanych przez szkoły

w zaspokajaniu potrzeb żywieniowych dzieci i mło-

dzieży oraz w kształtowaniu właściwych zachowań

w tym zakresie.

Dla realizacji tych zadań niezbędne

ogłosiło konkurs na realizację zadania publicznego

su było wyłonienie najkorzystniejszych ofert wniosko-

działania z zakresu: promowania zdrowego stylu ży-

wśród dzieci i młodzieży oraz upowszechniania kon-

561

Rynku Rolnego.

Również wspomniane wcześniej sta-

Sanitarną oraz Stowarzyszenie „Polska Federacja

bliczno-prywatnego.

Celem programu jest edukacja

przez promocję zasad aktywnego stylu życia i zbilan-

sowanej diety.

Program jest realizowany w gimna-

dłowych nawyków żywieniowych oraz promocji ak-

ciel ministerstwa edukacji narodowej uczestniczy

gan opiniodawczo-doradczy, działający na rzecz zwal-

ności ﬁzycznejobejmującerównieżograniczaniedo-

562

i przeciwdziałania otyłości wśród najmłodszych.

Usta-

Z wyrazami szacunku

Sekretarz stanu

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pi-

smo (znak: SPS-024-2279/12) z dnia 22 października

2012 r. przesyłające zapytanie posła Łukasza Boro-

wiaka w sprawie obowiązku jazdy na światłach mi-

jania przez cały rok, uprzejmie przedstawiam, co na-

stępuje.

Resort transportu, budownictwa i gospodarki

wiedziach na wcześniejsze interpelacje pana posła,

wskazujące, że obowiązek używania świateł mijania

Z analizy danych o wypadkach, zgromadzonych

przez Policję w Systemie Ewidencji Wypadków i Ko-

lizji (SEWiK) dla pierwszych okresów obowiązywa-

nia przepisu przewidującego całoroczny obowiązek

używania świateł mijania w ciągu dnia, wynika, że

analogicznego okresu 2006 r.:

— liczba wypadków w dzień zmalała o 0,4%

(-66 wypadków),

— liczba zderzeń czołowych w dzień zmalała o 2%

(-35), w tym zderzeń z samochodami ciężarowymi

o 11% (-57),

— liczba najechań na pieszych w dzień spadła

o 9% (-349), w tym na przejściach dla pieszych o 2%

(-25).

Natomiast dla drugiego okresu po wprowadzeniu

przez cały rok (marzec–sierpień 2008 r.) w stosunku

do okresu przed wprowadzeniem tego obowiązku

(marzec–sierpień 2006 r.):

— nastąpił istotny spadek zderzeń czołowych

w dzień (-5%), w wypadkach tych zginęło o 52 osoby

mniej (-13%) i o 164 osoby mniej zostało rannych

(-4%);

— nastąpił istotny spadek najechań na pieszych

w dzień (-9%, mniej o 408 potrąceń), zginęło o 12 pie-

szych mniej, a 204 pieszych mniej zostało rannych;

— zmalała liczba potrąceń pieszych na przejściach

dla pieszych w dzień (-15%, 198 potrąceń),w wypad-

kach tych zginęło mniej o 8% pieszych.

Reasumując, z przytoczonych statystyk wynika,

że wprowadzenie obowiązku jazdy z włączonymi

mierne korzyści w zakresie bezpieczeństwa ruchu

drogowego, przyczyniając się do zmniejszenia liczby

zderzeń czołowych pojazdów oraz zmniejszenia liczby

oﬁarwypadkówwporzedziennej,tzn.wtychgru-

pach wypadków, dla których przewidywano, że roz-

szerzenie obowiązku używania świateł będzie miało

korzystny wpływ.

Ze względu na fakt, iż zostały już wykonane

w latach 2008–2009 przez Instytut Transportu Sa-

mochodowego szczegółowe analizy dotyczące wpływu

na bezpieczeństwo ruchu drogowego jak również zo-

stała wykonana w tym zakresie ekspertyza naukowa

przez specjalistę w sprawach techniki świetlnej,

w opinii Ministerstwa Transportu, Budownictwa

wych badań przez ekspertów w tym względzie nie

znajduje uzasadnienia.

naukowe zostały przekazane, po ich sporządzeniu,

również sejmowej Komisji Infrastruktury.

Powyższe fakty i dane statystyczne wskazują, iż

wprowadzone rozwiązania w zakresie obowiązku

w politykę bezpieczeństwa ruchu drogowego, przy-

czyniając się do zmniejszenia liczby wypadków dro-

gowych i ich oﬁar,couzasadniapozostawienietego

obowiązku bez zmian.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tadeusz Jarmuziewicz

(2282)

przez pana Marka Kuchcińskiego, wicemarszałka

563

Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej, pismem z dnia

w sprawie potrzeby wprowadzenia zmian do przepi-

wydane rozporządzenie w sprawie komunalnych osa-

dów ściekowych, które zastąpi obecnie obowiązujące

Odnosząc się kwestii dotyczących wprowadzenia

nowych rozwiązań prawnych dotyczących możliwości

nież dodatkowe warunki, jakie muszą być spełnione,

polegającą na wskazaniu władającego powierzchnią

ziemi (w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 kwiet-

zywane przez wytwórcę.

Powyższa zmiana porząd-

kuje i ogranicza zakres osób uprawnionych do odbio-

ru i stosowania komunalnych osadów ściekowych.

o odpadach podczas prac w Sejmie wprowadzono

zmiany mające na celu zapewnienie większej kontro-

li nad stosowaniem komunalnych osadów ściekowych

przez okres pięciu lat.

odpadów ich usunięcie z miejsca nieprzeznaczonego

564

Biorąc natomiast pod uwagę inne sygnalizowane

wątpliwości oraz propozycje zmian legislacyjnych

w zakresie stosowania komunalnych osadów ścieko-

wych, uprzejmie wyjaśniam, że ich wprowadzenie do

w znaczący sposób wpłynęłoby na zmianę procedo-

nienie na obecnym etapie prac.

Niemniej należy pod-

kreślić, że zaproponowane zmiany wymagają głębszej

analizy i szerszych konsultacji, po czym zostanie roz-

ważona możliwość ich wprowadzenia.

Warszawa, dnia 9 listopada 2012 r.

szenia obciążenia pracą sądów rejonowych w Polsce,

przesłane przy piśmie wicemarszałka Sejmu z dnia

22 października 2012 r., uprzejmie przedstawiam, co

z późn. zm.) przewidują, że rozstrzygnięcie zbiegu

egzekucji sądowej i administracyjnej wymaga wyda-

nia postanowienia przez sąd rejonowy.

Zmiany wpro-

dowały, że regulacja dotycząca rozstrzygania o zbie-

gu egzekucji sądowej i administracyjnej jest nadmier-

nie rozbudowana i rodzi wiele wątpliwości interpre-

tacyjnych.

Przewidziano w niej m.in. dodatkowe

obowiązki związane z koniecznością wydawania

przez sąd dalszych tytułów wykonawczych w razie

wyznaczenia administracyjnego organu egzekucyj-

nego.

Nie budzi wątpliwości, że konieczność każdo-

razowego rozstrzygnięcia o zbiegu przez sąd lub re-

ferendarza sądowego i dalsze czynności z tym zwią-

zane znacznie opóźniają postępowania egzekucyjne

i stanowią istotne obciążenie dla sądów.

Dodatko-

wym mankamentem obowiązującego rozwiązania

jest to, że w chwili ujawnienia zbiegu zachodzi ko-

nieczność wstrzymania czynności egzekucyjnych

przez obydwa organy egzekucyjne.

W Ministerstwie Sprawiedliwości został opraco-

wany projekt założeń projektu ustawy o zmianie

rych innych ustaw, w którym zaproponowano odstą-

pienie od obecnego modelu rozstrzygania o zbiegu

egzekucji.

Projektuje się natomiast wprowadzenie

zasady, według której w razie zbiegu egzekucji sądo-

wej i administracyjnej dalsze prowadzenie łącznie

obu egzekucji do składnika majątkowego, do którego

nastąpił zbieg, przejmie organ egzekucyjny, który

jako pierwszy dokonał zajęcia.

W razie niemożności

ustalenia tego pierwszeństwa, będzie to ten organ,

który prowadzi egzekucję w celu zaspokojenia należ-

ności o wyższej kwocie łącznej.

Takie rozwiązanie

przyczyni się do zwiększenia sprawności i efektyw-

ności egzekucji, gdyż nie będzie zachodziła potrzeba

rozstrzygania tej kwestii przez sąd lub referendarza

sądowego ani wstrzymywania czynności egzekucyj-

nych skierowanych do innych składników majątko-

wych dłużnika.

Jeżeli prowadzenie łącznie egzekucji przejmie ad-

ministracyjny organ egzekucyjny, to nie będzie ko-

nieczne wystawienie dalszego tytułu wykonawczego

przez sąd lub referendarza sądowego.

Zakłada się bo-

wiem, że wystarczającą podstawą do prowadzenia

dalszych czynności przez organ prowadzący łącznie

egzekucje będzie sporządzony przez komornika odpis

tytułu wykonawczego (lub wydruku weryﬁkacyjne-

go) z adnotacją dotyczącą kosztów postępowania,

które powstały przed zbiegiem egzekucji.

W celu za-

pewnienia prawidłowości dalszych czynności egzeku-

cyjnych związanych z dokonanym już zajęciem skład-

nika majątkowego (np. podziału sumy uzyskanej

z egzekucji) organ, który nie przejmie dalszego pro-

wadzenia egzekucji, prześle organowi przejmującemu

odpisy innych niezbędnych dokumentów związanych

z zajęciem.

Komornik sądowy zaznaczy wynik egze-

kucji na tytule wykonawczym lub w systemie telein-

formatycznym na podstawie informacji przesłanej

przez administracyjny organ egzekucyjny.

Projektowane założenia przewidują także wpro-

stosowania jej przepisów do powyższych rozwiązań.

Przewiduje się zatem, że w razie przejęcia egzekucji

przez komornika sądowego administracyjny organ

egzekucyjny przekaże mu dokument zajęcia, sporzą-

dzony przez ten organ odpis tytułu wykonawczego

565

zawierający adnotację o kosztach egzekucji admini-

stracyjnej oraz odpisy innych niezbędnych dokumen-

tów związanych z zajęciem.

Uczestnikom postępowania oraz administracyj-

nemu organowi egzekucyjnemu zostanie zagwaran-

towany środek prawny inicjujący postępowanie przed

sądem w celu rozstrzygnięcia ewentualnych sporów

dotyczących ustalenia organu właściwego do dalsze-

go prowadzenia łącznie egzekucji do składnika ma-

jątkowego, do którego nastąpił zbieg.

Wskazany wyżej projekt założeń projektu ustawy,

po dokonaniu uzgodnień międzyresortowych, został

przedstawiony stałemu komitetowi Rady Ministrów.

Projekt jest dostępny na stronie Biuletynu Informa-

cji Publicznej pod adresem: http://legislacia.rcl.gov.

pI/lista/1/projekt/48466.

Z wyrazami poszanowania

Podsekretarz stanu

(2286)

SPS-024-2286/12) w sprawie budowy chodnika

w miejscowości Pełkinie i Wólka Pełkińska (gm. Ja-

rosław) przekazuję poniższe wyjaśnienia.

z uwzględnieniem udziału ruchu pojazdów ciężaro-

przebudowę dwóch odcinków DK nr 77:

— od Gorzyc do Wólki Pełkińskiej (kilometraż

114,200 do 121,600) oraz

— od Wólki Pełkińskiej do Pełkiń (kilometraż

121,600 do 126,150).

Ponadto w chwili obecnej Generalna Dyrekcja

program, którego celem strategicznym jest zmniej-

szenie liczby oﬁar śmiertelnych na drogach krajo-

wych.

W ramach tego programu planowana jest prze-

budowa zatoki autobusowej w miejscowości Wólka

Pełkińska (kilometraż 119,300 – 119,475 oraz 120,780

– 120,950) oraz budowa zatok autobusowych w obu

miejscowościach (kilometraż 117,190 – 117,290;

117,325 – 117,425; 121,550 – 121,730; 122,930

– 123,720; 124,060 – 124,960; 125,050 – 125,150).

Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad

prace przygotowawcze.

Z uwagi na ograniczenia

budżetowe ilość zadań realizowanych według pla-

nu działań na sieci dróg krajowych jest na bieżąco

modyﬁkowana, a terminy realizacji uaktualniane.

Z tego względu zadeklarowanie terminu rozpoczęcia

realizacji powyższych zadań jest w chwili obecnej nie-

możliwe.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

566

Odpowiedź

ministra skarbu państwa

Państwa (2290)

przy piśmie, znak: SPS-024-2290/12, z dnia 22 paź-

łam informacje we wskazanym zakresie.

wych Ministerstwo Skarbu Państwa w roku 2012

rzające do racjonalizacji wydatków związanych z utrzy-

maniem infrastruktury biurowej ministerstwa, za-

pewniając jednocześnie funkcjonowanie urzędu na

określono obszary, w których ograniczenie pono-

szonych kosztów będzie najbardziej skuteczne,

wych i bieżącej obsługi administracyjnej Minister-

stwo Skarbu Państwa podjęło prace zmierzające do

zwiększenia przekazu informacji drogą elektronicz-

zwoliło na uzyskanie efektu zmniejszenia zużycia

papieru podczas drukowania oraz obniżyło koszty

dzone rozwiązanie pozwoliło na ograniczenie do mi-

nimum wykorzystania małych drukarek lokalnych.

datków związanych z zapewnieniem obsługi trans-

poz. 459), zlikwidowanych zostało 13 delegatur tere-

nowych ministra skarbu państwa.

W wyniku tego

wygenerowane zostały oszczędności z tytułu opłat

nieruchomości, dostarczania mediów, usług sprzą-

tania, wywozu nieczystości, monitoringu i ochrony

Prawo zamówień publicznych, co pozwala na wydat-

kowanie środków publicznych w sposób racjonalny,

celowy i oszczędny oraz osiągnięcie możliwie najlep-

szych efektów z poniesionych nakładów.

uwzględniająca postęp działań prywatyzacyjnych

31 października 2012 r.

– 561,62 etatów.

Zmniejsze-

nie planowanego zatrudnienia (w tym w wyniku li-

kwidacji delegatur terenowych) powoduje obniżenie

wydatków na wynagrodzenia oraz pochodne od wy-

dzenia (w tysiącach zł):

Wyszczególnienie Rok

Kwota

wynagrodzeń

osobowych

Kwota

dodatkowych

wynagrodzeń

rocznych

Kwota

pochodnych od

wynagrodzeń

Razem

Ustawa

budżetowa

i wydatki rzeczowe zakwaliﬁkowanedodziału750:

Administracja publiczna w rozdziale 75001: Urzędy

dowej zaplanowane w projekcie ustawy budżetowej

567

racjonalizacji zatrudnienia oraz kosztów funkcjono-

wania urzędu przynoszą pozytywne i wymierne

efekty.

zane pismem z dnia 22 października br., o sygn.

SPS-

-024-2296/12, w sprawie ograniczenia wydatków na

Jakie działania podejmie ministerstwo w celu

ograniczenia biurokracji i zmniejszenia wydatków na

W zakresie zatrudnienia i organizacji pracy urzę-

du Ministerstwo Sportu i Turystyki planuje zmniej-

szenie zatrudnienia, m.in. biorąc pod uwagę zasady

rekomendowane w projekcie przez szefa służby cy-

wilnej w zakresie redukcji zatrudnienia w admini-

stracji rządowej poprzez wprowadzenie współczynni-

ka zastępowalności uwalnianych etatów oraz biorąc

pod uwagę zakończenie zadań realizowanych przez

ministerstwo w 2012 r.

Zmiany w poziomie zatrudnienia wynikają ponad-

to z naturalnej ﬂuktuacjikadr.

Jednocześnie w urzędzie trwają prace związane

ze zmianą struktury organizacyjnej mające na celu

racjonalną organizację urzędu uwzględniającą przy-

jęte i realizowane przez ministerstwo programy i za-

dania oraz zapewniające zatrudnienie na poziomie,

W projekcie budżetu na 2013 r. wydatki określono

na poziomie:

— Dla części 25: Kultura ﬁzyczna–269696tys.

zł, co stanowi 47,9% planu wg ustawy budżetowej na

2012 r.

Tak znaczne obniżenie środków przeznaczo-

nych na część 25 związane jest z zakończeniem reali-

zacji projektu inwestycyjnego „Moje boisko – Orlik

2012” oraz programu wieloletniego „Przygotowanie

i wykonywanie przedsięwzięć Euro 2012”.

— Dla części 40: Turystyka – 48 900 tys. zł, co

stanowi 99,9% planowanych w ustawie budżetowej

na 2012 r. wydatków.

Planowane na 2013 r. wydatki administracyjne

stanowią łącznie 9,1% planowanych wydatków w ra-

mach obu części budżetowych będących w dyspozycji

Zgodnie z art. 16 projektu ustawy o zmianie nie-

towej, tzw. ustawy okołobudżetowej na 2013 r., wiel-

kość wynagrodzeń nie może przekroczyć w roku 2013

wielkości wynagrodzeń zaplanowanych w ustawie

poz. 273) albo wynikających z planów ﬁnansowych

na rok 2012.

Zgodnie z zapisem ustaw okołobudżetowych na

lata poprzednie – rok 2011 oraz rok 2012 – również

zamrożono wydatki z tytułu wynagrodzeń.

Wykonanie wydatków administracyjnych na 2011 r.

dla części 25: Kultura ﬁzycznawyniosło97,9%wsto-

sunku do planu po zmianach, natomiast dla części

40: Turystyka wyniosło 85,9% w stosunku do planu

po zmianach – bez uwzględnienia wydatków na

sprawowanie w II połowie 2011 r. prezydencji w Ra-

dzie UE.

W 2013 r. wydatki administracyjne dokonywane

będą z najwyższą starannością i dbałością o racjonal-

ne wydatkowanie środków, czego przykładem może

być rok 2011, gdzie wykonanie wydatków admini-

stracyjnych ukształtowało się na poziomie niższym,

niż planowano.

Z wyrazami szacunku

Minister

Joanna Mucha

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na za-

w sprawie ograniczenia wydatków na funkcjonowa-

nie Ministerstwa Edukacji Narodowej, uprzejmie in-

formuję, że podobnie jak dla pana posła efektywne

gospodarowanie środkami publicznymi jest dla mnie

zać z adekwatną redukcją zadań i podejmowaniem

gólności ministerstwo uczestniczy w organizowanych

568

szego wydatkowania środków publicznych (np. tele-

fonia komórkowa, ubezpieczenia środków transpor-

czyli przetargu nieograniczonego, który w sposób

Analizując temat oszczędności w administracji,

re mają na celu ograniczenie procedur biurokratycz-

nych stanowiących obciążenie dla obywateli i koszt

dzania oświatą na każdym szczeblu.

W działaniach

tych staramy się wpłynąć na ograniczenie pracochłon-

ności, a także kosztochłonności procedur administra-

cyjnych poprzez ich uproszczenie lub eliminację w sy-

uzyskuje się ograniczenie biurokracji w skali całego

państwa.

Plan oszczędnościowy w obszarze wynagrodzeń

Kwestie dotyczące optymalnego zatrudnienia oraz

sób priorytetowy.

Zmiany w zatrudnieniu w urzędzie

obrazuje poniższy wykres.

Ministrowi edukacji narodowej obecnie podlegają

kracza stanu zatrudnienia z grudnia 2007 r.

kracji, rozumiane jako likwidacja procedur, które

nie środkami publicznymi odbywa się w sposób

0

100

200

300

400

500

569

w sprawie inwestycji komunikacyjnej

(sygn.

SPS-024-2310/12) w sprawie inwestycji komu-

nikacyjnej dotyczącej drogi krajowej S7 przekazuję

poniższe informacje.

Droga ekspresowa S7 na terenie woj. świętokrzy-

skiego w ramach załącznika nr 1 do „Programu bu-

na jest poprzez zadanie pn.: Budowa drogi S7, odc.

Kielce (DK nr 73, w.

Wiśniówka) – Chęciny (w.

Chę-

ciny).

Przedmiotowa inwestycja znajduje się aktual-

nie w budowie.

Zakończenie robót na ww. odcinku

planowane było na wrzesień 2012 r., jednakże uzna-

no roszczenie wydłużające termin zakończenia prac

do maja 2013 r.

Stan zaawansowania rzeczowego na

dzień 28 października 2012 r. wynosi 78%, zaś ﬁnan-

sowego 66,9%.

Natomiast zadanie pn.: Budowa drogi S7 Radom

(Jedlińsk) – Jędrzejów, odc. gr. woj. mazowieckiego/

świętokrzyskiego – Skarżysko-Kamienna oraz odc.

że zadanie pn.: Budowa drogi ekspresowej S7 Jędrze-

jów – granica woj. świętokrzyskiego zostały ujęte

cinki aktualnie znajdują się na etapie prac przygoto-

wawczych, w ramach których uzyskiwane są poszcze-

gólne decyzje administracyjne wymagane prawem.

Zgodnie z zapowiedzią pana premiera Donalda

Tuska resort transportu przygotowuje się do reali-

zacji inwestycji wymienionych w exposé z dnia 12 paź-

dziernika br., w tym całego ciągu drogi ekspresowej

S7.

Należy podkreślić, iż zgodnie z aktualnym stano-

wiskiem MTBiGM priorytetami są zadania, które

stanowią strategiczne ciągi brakujących autostrad

tych zadań będą pochodziły z Krajowego Funduszu

Drogowego.

Ponadto należy podkreślić, iż celem MTBiGM

w kwestii rozbudowy priorytetowej drogi krajowej

nr 7 jest poprawa warunków i stanu bezpieczeństwa

dzynarodowych.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tadeusz Jarmuziewicz

-2328/12, dotyczące zapytania pana posła Jerzego

następuje.

wniosek Ministerstwa Gospodarki zawarte zostały

postanowienia dotyczące ujęcia w planach zagospo-

darowania przestrzennego ochrony strategicznych

nia wykazu złóż strategicznych węgla oraz ustale-

nia zakresu ich ochrony przed zabudową.

Zobowią-

wódzkich, co zgodnie z przyjętą zasadą hierarchicz-

ności planowania oznacza obowiązek uwzględnienia

strzennego gmin.

kazu złóż strategicznych węgla kamiennego i brunat-

nego o znaczeniu kluczowym dla państwa z określe-

570

niem przestrzennego zasięgu ich zalegania, podlega-

jących ochronie przed zabudową infrastrukturalną.

czeniu strategicznym będzie należało do wojewody

planuje budowy kopalni węgla brunatnego.

Nato-

miast koncesję na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż

węgla brunatnego Gubin oraz Gubin – Zasieki – Bro-

dy, położonych na terenie gm. Gubin w woj. lubu-

skim, uzyskała dnia 22 sierpnia 2008 r.

Kopalnia

Węgla Brunatnego Konin w Kleczewie SA.

Nie są

wanie i rozpoznawanie nie gwarantuje uzyskania

kopalni, a tym samym rozpoczęcia eksploatacji.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

w sprawie nowelizacji prawa wspólnotowego

nr SPS-024-2336/12, z dnia 23 października br.)

w sprawie nowelizacji prawa wspólnotowego umożli-

wiającego objęcie obwodu kaliningradzkiego poję-

ciem strefy przygranicznej uprzejmie informuję.

Mały ruch graniczny jako mechanizm sprzyjający

dynamizacji ruchu osobowego między Polską a Rosją,

był i jest uznawany za narzędzie służące propagowa-

niu pozytywnych wzorców społeczno-rozwojowych,

warunkujących rozwój demokracji w Federacji Rosyj-

skiej.

Ułatwienia w wyjazdach do naszego kraju

umożliwiają mieszkańcom obwodu kaliningradzkie-

go zapoznanie się z polskimi rozwiązaniami w zakre-

sie budowy społeczeństwa obywatelskiego, podejmo-

wania inicjatyw społecznych oraz samorządności.

Są

to dziedziny, których rozwój w Polsce może stanowić

przykład dla naszych sąsiadów zza wschodniej gra-

nicy.

MRG jest jednym z instrumentów umożliwiają-

cych ich skuteczne propagowanie.

MRG pozytywnie wpływa na relacje polityczne

z Rosją (tworząc korzystną atmosferę, dając wyraz

otwarcia strony polskiej), a także na rozwój partner-

stwa strategicznego między UE a FR w zakresie

współpracy transgranicznej.

Sprzyja również popra-

wie koniunktury i rozwojowi gospodarczemu północ-

no-wschodnich regionów Polski.

Włączenie do strefy

przygranicznej obszarów atrakcyjnych przyrodniczo,

krajobrazowo i historycznie ożywi branżę usługową

(głównie turystyczną oraz hotelarską), co z kolei po-

zytywnie wpłynie na lokalny rynek pracy.

Ponadto

obywatele rosyjscy, dokonując w Polsce zakupów,

przyczyniają się do rozwoju sektorów istotnych dla

lokalnej gospodarki, gdzie duże znaczenie ma prze-

twórstwo rolno-spożywcze oraz produkcja wyrobów

stolarskich.

Oczekuje się również, że rośnie atrakcyj-

ność zakładania przez obywateli polskich przedsię-

biorstw w Warmińsko-Mazurskiej Specjalnej Streﬁe

Ekonomicznej.

Należy przypuszczać, że zachęci to

kapitał zagraniczny do inwestowania w tym, dotknię-

tym najwyższym w Polsce bezrobociem, regionie.

Ewentualne negatywne skutki wdrożenia małego

ruchu granicznego z Rosją były przedmiotem analizy

właściwych organów, w tym przede wszystkim mini-

stra właściwego do spraw wewnętrznych.

Wypraco-

wane oceny potencjalnych zagrożeń pozwalają na

przyjęcie, że korzyści wprowadzenia MRG z Rosją

dalece przewyższają ewentualne ryzyka.

Należy podkreślić, że mały ruch graniczny mię-

dzy Polską a Rosją obowiązuje zaledwie od 27 lipca

nanie generalnych ocen i wyciąganie wniosków co do

funkcjonowania tego mechanizmu.

Niemniej jednak

MSZ wraz z kompetentnymi polskimi służbami sta-

le i wnikliwie monitoruje oraz gromadzi informacje

o skutkach obowiązywania z Rosją reżimu małego

ruchu granicznego.

W zależności od rezultatów będą

podejmowane stosowne działania, zarówno na szcze-

blu krajowym, jak i w drodze bilateralnych konsul-

tacji, zmierzające do eliminacji ewentualnych zagro-

żeń czy nieprawidłowości.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

571

Odpowiedź

szefa Służby Cywilnej

w sprawie nagród i premii przyznanych

niem posła Łukasza Zbonikowskiego w sprawie na-

działając z upoważnienia prezesa Rady Ministrów,

teria przyznawania nagród w urzędzie uwzględnia-

jące w szczególności zawarte w ww. zarządzeniu wy-

tyczne dotyczące nagradzania (rozdział IV: Motywo-

wanie, pkt 6).

Uprzejmie informuję, że nie posiadam danych

dotyczących wysokości nagród wypłaconych człon-

kom korpusu służby cywilnej w bieżącym roku, w związ-

ku z powyższym nie mogę odnieść się do informacji

zawartych w zapytaniu pana posła.

Dane dotyczące

wykorzystania środków na wynagrodzenia w służ-

bie cywilnej (w tym wypłaconych nagród) za 2012 r.

będą dostępne po weryﬁkacjidanychpochodzących

ze sprawozdań dyrektorów generalnych urzędów

w 2013 r.

Natomiast z danych pochodzących ze sprawozdań

wynika, że udział nagród w wynagrodzeniach ogó-

łem (bez dodatkowego wynagrodzenia rocznego)

w ministerstwach wraz z KPRM wyniósł w 2011 r.

korpusu służby cywilnej – 9% (tj. na zbliżonym po-

ziomie jak w roku 2010).

Należy podkreślić, że rok 2011 wiązał się z reali-

zacją licznych istotnych przedsięwzięć, w które zaan-

gażowane były urzędy administracji rządowej, przy-

kładowo przygotowanie do przeprowadzenia Mi-

przygotowanie, obsługa i sprawowanie prezydencji

2011 r. czy obsługa i zarządzanie projektami ﬁnan-

sowanymi ze środków pochodzących z funduszy

europejskich.

Nagroda jest powszechnie stosowanym narzę-

mentów wynagrodzenia.

W 2010 r. ﬁrmaHRMpart-

ners na zamówienie KPRM zrealizowała badanie

naniu do wynagrodzeń w pozostałych urzędach ad-

ministracji publicznej (np. w urzędach władzy pań-

stwowej, w urzędach jednostek samorządu teryto-

rialnego) i sektorze gospodarki (tzw. sektorze bizne-

ziomie 100%, a zatem wynagrodzenia w państwowej

572

sferze budżetowej zostały ustalone na poziomie

Ponadto zgodnie z Wieloletnim Planem Finanso-

Podsumowując, stwierdzić należy, iż przyznawa-

pracownikom KPRM i ministerstw) wynika wprost

dzeniu ogółem jest zbliżony do udziału zmiennych

zostałych podmiotach sektora publicznego oraz

tywności pracy, szczególnie w sytuacji zamrożenia

wynagrodzeń.

Warto podkreślić, iż system wyna-

nienia, to może przeznaczyć więcej środków ﬁnan-

sowych m.in. na nagrody.

Z poważaniem

Szef służby cywilnej

Warszawa, dnia 13 listopada 2012 r.

w sprawie warunków technicznych,

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na za-

znak: SPS-024-2340/12, z dnia 23 października 2012 r.)

w sprawie warunków technicznych w zakresie dróg

publicznych, uprzejmie wyjaśniam, iż zgodnie z § 113

żających bezpieczeństwu ruchu drogowego, a w szcze-

gólności w obszarze oddziaływania skrzyżowania lub

węzła.

Należy przy tym zwrócić uwagę, iż to wyma-

ganie dotyczy jedynie zjazdów publicznych, czyli zjaz-

dów do co najmniej jednego obiektu, w którym jest

prowadzona działalność gospodarcza, a w szczegól-

ności do stacji paliw, obiektu gastronomicznego, ho-

telowego, przemysłowego, handlowego lub magazy-

nowego.

Należy bowiem pamiętać, iż zjazd publiczny

generuje znacznie większy ruch pojazdów wjeżdżają-

cych i wyjeżdżających, co w indywidualnym przypad-

ku może znacznie wpływać na pogorszenie bezpie-

czeństwa w ruchu drogowym.

A wówczas lokalizacja

zjazdu publicznego w streﬁeoddziaływaniaskrzyżo-

wania poprzez wywołanie niepożądanych manewrów

w ruchu drogowym wpływa na pogorszenie bezpie-

Natomiast przepis ten nie obejmuje zjazdów indy-

widualnych, czyli zjazdów do jednego lub kilku obiek-

tów użytkowanych indywidualnie.

Zgodnie bowiem

z § 78 ust. 1 ww. rozporządzenia zjazd publiczny po-

winien być usytuowany zgodnie z wymaganiami

określonymi w § 113 ust. 7.

Obszar oddziaływania skrzyżowania nie został

ściśle określony w powszechnie obowiązujących prze-

pisach prawa z uwagi na fakt, iż obszar ten powinien

być weryﬁkowanyindywidualnie.

Niejestmożliwe

jego zdeﬁniowanie z uwagi na szereg czynników

wpływających na wskazanie danego obszaru oddzia-

ływania skrzyżowania.

W zależności bowiem od ta-

kich czynników, jak np. ukształtowanie terenu, kąt,

pod jakim dane drogi się krzyżują, typy skrzyżowa-

nia, jego oznakowanie, jak również klasy techniczne

dróg, które się krzyżują – obszar oddziaływania

skrzyżowania będzie większy lub też mniejszy.

Nale-

ży również zwrócić uwagę, iż np. § 66–67 ww. rozpo-

rządzenia określają m.in. długości odcinków opóźnia-

573

nia i przyspieszania związanych z dojazdem do skrzy-

żowania lub jego opuszczania (wyjazdem), które rów-

nież powinny być rozpatrywane przy określaniu

wielkości obszaru oddziaływania skrzyżowania.

Jeśli chodzi o kwestię odstępstw od warunków

technicznych, uprzejmie wyjaśniam, iż w szczególnie

uzasadnionych przypadkach, gdy spełnienie wyma-

gań określonych w przepisach techniczno-budowla-

nych zawartych m.in. w rozporządzeniu ministra

ustawodawca przewidział możliwość uzyskania zgo-

dy na odstępstwo.

Procedura uzyskiwania zgody zo-

poz. 1623, z późn. zm.).

Zgodę na odstępstwo – po

uzyskaniu upoważnienia właściwego ministra, który

wydał dane przepisy techniczne (w tym przypadku

będzie to minister transportu, budownictwa i gospo-

darki morskiej) – w drodze postanowienia, udziela

właściwy organ administracji architektoniczno-bu-

dowlanej.

Wniosek o zgodę na odstępstwo inwestor

składa zatem do właściwego organu administracji

architektoniczno-budowlanej.

Zgodnie zaś z wyro-

kiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lu-

707/08): „Ocena, czy w danej sytuacji zachodzą przy-

padki wyjątkowe, należy do organu administracji

architektoniczno-budowlanej.

Organ ten ma obowią-

zek ocenić cały materiał dowodowy, w szczególności

winien rozważyć takie okoliczności, jak: treść przepi-

su techniczno-budowlanego, od którego ma być udzie-

lone odstępstwo, ukształtowanie nieruchomości, na

której ma być realizowany obiekt budowlany, stan

zagospodarowania nieruchomości sąsiednich, ocena

proponowanych rozwiązań w świetle zasad wiedzy

technicznej.

Organ zobligowany jest do dokładnej

oceny, czy celowe jest zastosowanie odstępstwa ze

szczególnie ważnych względów i to nie tylko subiek-

tywnych, lecz również obiektywnych”.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tadeusz Jarmuziewicz

przy piśmie z dnia 23 października br. (sygn. akt

SPS-024-2341/12) w sprawie wpisania inwestycji bu-

dowy obwodnicy miejscowości Sępólno Krajeńskie

–2015” przekazuję poniższe stanowisko.

Na wstępie chciałbym zaznaczyć, iż Ministerstwo

zdaje sobie sprawę, jak wielkie znaczenie dla miesz-

kańców obu miast ma budowa obwodnic, zwłaszcza

w kontekście poprawy bezpieczeństwa i płynności

ruchu drogowego na tym odcinku DK nr 25.

Należy

jednak zauważyć, iż realizacja nowych inwestycji

ﬁnansowychpaństwa.

Zapisyprogramuokreślająli-

mity ﬁnansoweprzeznaczonenainwestycje.

Przyję-

te limity są niewystarczające, aby zrealizować

gające na budowie obwodnic miast Kamień Krajeński

i Sępólno Krajeńskie nie zostały zawarte w progra-

mie.

W konsekwencji zadania te nie posiadają zapew-

nionych źródeł ﬁnansowaniainiebędąrealizowane

w obecnej perspektywie ﬁnansowej.

Należy jednocześnie zaznaczyć, że Generalna Dy-

lata 2014–2020.

Wysokość środków dostępnych na

kowitej realizacji, będzie nie bez znaczenia dla ter-

574

minu rozpoczęcia innych, nieujętych w programie,

zadań inwestycyjnych na sieci dróg krajowych.

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na za-

pytanie posła Andrzeja Lewandowskiego oraz grupy

posłów z dnia 10 października 2012 r. przekazane

skiego z dnia 25 października br., znak: SPS-024-

-2347/12, w sprawie stosowania dyrektywy 2001/18/

niaka Amﬂora,przekazujęstosownewyjaśnienia.

1.

Informuję, że obowiązująca ustawa z dnia

dyﬁkowanych (Dz. U. z2007 r.

Nr 36, poz. 233,

wiera norm prawnych dotyczących prowadzenia

ma zatem przepisów zobowiązujących podmioty do

informowania organów o prowadzeniu upraw oraz

ich lokalizacji i powierzchni.

Wobec tego nie jest

możliwe przedstawienie rzetelnych danych na te-

mat powierzchni upraw kukurydzy MON 810 oraz

ziemniaka Amﬂora.

2.

W sprawie badań nad roślinami transgeniczny-

mi wykorzystywanymi w uprawie minister środowi-

ska współpracuje ściśle z ministrem rolnictwa i roz-

woju wsi.

Z uwagi na fakt, że Polska nie posiada wy-

ników badań naukowych potwierdzających czy wy-

kluczających szkodliwy wpływ organizmów genetycz-

nie zmodyﬁkowanychnazdrowieludzi,zwierzątoraz

na środowisko uchwałą Rady Ministrów nr 306/2007

z dnia 20 grudnia 2007 r. wprowadzono aneks do

programu wieloletniego „Biologiczne, środowiskowe

zwierzęcej”.

W Instytucie Hodowli i Aklimatyzacji

Roślin w Radzikowie prowadzony jest program pod

nazwą „Ulepszanie roślin dla zrównoważonych agro-

roślinnej na cele nieżywnościowe”, realizowane są

badania w następujących dziedzinach:

— wpływ upraw transgenicznych na produkcję

roślinną oraz rolnictwo ekologiczne i konwencjo-

nalne,

— ekologiczne aspekty wprowadzania roślinnych

GMO do agroekosystemów,

— modernizacja i aktualizacja metodyk laborato -

ryjnej analizy GMO.

Ministerstwo Środowiska dotychczas nie otrzy-

mało wyników badań prowadzonych w ramach wy-

mienionego wyżej programu.

3.

Ponownie pragnę podkreślić, że ustawa o GMO

nia upraw roślin genetycznie zmodyﬁkowanych,ajej

przepisy nie mogą stanowić podstawy do wprowadze-

nia zakazu lub ograniczenia upraw roślin genetycz-

nie zmodyﬁkowanychwPolsce.

Wtejsytuacjijedy-

nym realnym sposobem na ograniczenie upraw kon-

kretnych roślin genetycznie zmodyﬁkowanychwna-

nie materiału siewnego obejmuje bowiem również

uprawę.

Wobec powyższego minister rolnictwa i roz-

woju wsi, mając na uwadze zagrożenie zanieczyszcze-

nia genetycznie zmodyﬁkowanympyłkiemkukury-

dzy MON 810 miodów produkowanych na terytorium

ekonomicznych dla hodowców pszczół, przygotował

towany, a do Komisji Europejskiej złożono wniosek

Rzeczypospolitej Polskiej w sprawie zakazu stosowa-

nia materiału siewnego kukurydzy MON 810.

Z poważaniem

Warszawa, dnia 13 listopada 2012 r.

pytanie pani poseł Jagny Marczułajtis-Walczak prze-

znak: SPS-024-2369/12, w sprawie poprawy stanu

575

Mogilany przedstawiam następujące informacje i wy-

jaśnienia.

rozwiązań tymczasowych polegających na budowie

przejść dla pieszych z sygnalizacją świetlną na żąda-

nie oraz ograniczeniu prędkości w Mogilanach (przy

stacji ARGE) oraz w Gaju przy restauracji Pokusa,

informuję, iż proponowane rozwiązania, choć tym-

czasowe, również wymagałyby dodatkowych środ-

ków ﬁnansowych,czasuniezbędnegodosporządze-

nia odpowiedniej dokumentacji technicznej oraz uzy-

skania stosownych decyzji administracyjnych.

Ewen-

tualna decyzja w tej sprawie musi być jednak poprze-

dzona wykonaniem odpowiednich analiz, w tym

także ekonomicznych.

Wskazać należy, iż szacunkowy koszt rozwiąza-

nia tymczasowego w postaci budowy przejścia dla

pieszych w miejscowości Mogilany z sygnalizacją

świetlną na żądanie oszacowany został przez GDD-

KiA na ok. 1 mln zł.

W związku z powyższym podję-

cie decyzji o realizacji ww. zadania wydaje się mało

racjonalne, zważywszy, że brak jest zabezpieczenia

ﬁnansowegonazamierzeniadocelowe.

Jednocześnie informuję, iż Oddział GDDKiA

w Krakowie wprowadził ograniczenia prędkości do

70 km/h w ciągu drogi krajowej nr 7 z kierunku Kra-

kowa w km 678+122 i z kierunku Zakopanego w km

678+670.

środki.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

w sprawie sﬁnansowania ze środków budżetu

przy piśmie z dnia 25 października br. (sygn. akt

SPS-024-2377/12) w sprawie sﬁnansowaniaześrod-

ków budżetu państwa inwestycji pod nazwą „Udział

w ciągu drogi krajowej nr 87 wraz z dojazdami” prze-

kazuję informację w przedmiotowej sprawie.

Wskazana powyżej inwestycja podzielona została

na dwa odcinki:

— odcinek I – budowa mostu granicznego na rze -

ce Poprad,

— odcinek II – budowa dojazdu do mostu granicz -

nego na rzece Poprad.

Ma ona na celu modernizację układu komunika-

cyjnego na odcinku Piwniczna-Zdrój – granica pań-

stwa, która będzie obejmować zmianę miejsca prze-

kroczenia granicy państwa oraz rozbudowę drogi

krajowej włącznie.

Obecna trasa drogi krajowej nr 87

na odcinku przygranicznym przebiega przez tereny

osuwiskowe, których zabezpieczenie jest bardzo trud-

ne i kosztowne, co stanowi o braku opłacalności in-

westowania w jej przebudowę.

Brak stabilności kor-

pusu drogi oraz lokalne zawężenia na tym odcinku

były powodem wprowadzenia zakazu ruchu samo-

chodów ciężarowych.

Umowa między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej

połączenia drogowego i mostu granicznego przez rze-

kę Poprad w rejonie miejscowości Piwniczna i Mni-

szek nad Popradem została podpisana 23 listopada

2004 r. w Ostrawie.

Zgodnie z ww. umową za przygo-

towanie i budowę mostu granicznego odpowiedzialna

jest strona słowacka we współpracy ze stroną polską

i przy jej ﬁnansowym udziale.

Do spraw realizacji

przedmiotu umowy została powołana komisja mie-

szana, której współprzewodniczy ze strony polskiej

Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad.

Poza budową mostu umowa zobowiązuje każdą ze

stron do wybudowania dojazdu do mostu na swoim

terytorium.

Po stronie polskiej jako dojazd zostanie

wykorzystany 3,1-kilometrowy fragment drogi prze-

kwaliﬁkowany rozporządzeniem ministra infra-

Nr 161, poz. 1283) z drogi wojewódzkiej nr 971 na

drogę krajową, który po wybudowaniu mostu znaj-

dzie się w ciągu drogi krajowej nr 87.

Na ww. odcinku

wymagane są prace dostosowawcze, m.in. zastąpie-

nie dwóch mostów (na potoku Słomniczanka i na po-

toku bez nazwy) nowymi obiektami oraz przebudowa

muru oporowego wzdłuż rzeki Poprad łącznie z prze-

budową siedmiu przepustów.

Konieczna jest również

dobudowa łącznika o długości ok. 80 m, łączącego

istniejący przebieg drogi z nowym mostem.

General-

przygotowania do budowy nowej drogi dojazdowej

oraz mostu.

Biorąc pod uwagę powyższe oraz zobowiązania

międzynarodowe, które przyjęła na siebie strona pol-

ska, uważam za celowe podejmowanie działań, które

umożliwią jak najszybszą realizację przedmiotowego

zadania, zwłaszcza biorąc pod uwagę zaawansowanie

prac przez partnera słowackiego.

576

W związku z powyższym resort transportu wy-

stąpił z wnioskiem o wpisanie zadania pn. „Udział

drodze nr 87 wraz z dojazdami” – odcinek I i II na

listę inwestycji ﬁnansowanychześrodkówbudżetu

państwa, począwszy od 2013 r.

Przedmiotowy wnio-

sek został zaakceptowany przez resort ﬁnansów.

Pro-

jekt ustawy budżetowej został zatwierdzony przez

Radę Ministrów i przesłany do dalszego procedowa-

nia w parlamencie RP.

Koszt całkowity do poniesienia wynosi 100,2 mln

PLN (brutto), z czego 32 mln zł w roku 2013.

Nato-

miast zakończenie realizacji zgodnie z przyjętymi

harmonogramami planowane jest w 2014 r. (konkret-

na data uzależniona jest m.in. od długości trwania

procedury wyłaniania wykonawcy), dlatego też po-

została kwota niezbędna do realizacji zostanie zabez-

pieczona w ustawie budżetowej na 2014 r.

Z poważaniem

w sprawie rozszerzenia oraz przedłużenia

ekonomicznych (2430)

SPS-024-2430/12, w sprawie rozszerzenia oraz prze-

dłużenia okresu funkcjonowania specjalnych stref

Zauważyć należy, iż podzielam zainteresowanie

pana posła o rozwój gospodarczy kraju, który powi-

nien przynieść wymierne korzyści Polsce.

Ze szczególną więc troską analizowane są przed-

kładane przez ministra gospodarki zmiany rozpo-

rządzeń, dotyczące specjalnych stref ekonomicz-

nych.

Niejednokrotnie jednak argumentacja przed-

stawiana w danym projekcie nie uzasadnia rozsze-

rzenia granic danej strefy albo budzi poważne wąt-

pliwości.

Jedną z tendencji, jaką zaobserwowano, jest pro-

jekcja lokowania inwestycji tam, gdzie poziom bezro-

bocia jest najmniejszy w stosunku do reszty regionów

i w regionach, które na ogół mają dobrze rozbudowa-

ną infrastrukturę oraz kadrę wysoko wykwaliﬁko-

waną, przygotowaną do właściwego realizowania

inwestycji.

Uznać można, że nierównomierne roz-

mieszczenie inwestycji utrwala nierównowagę po-

między regionami, co prowadzi do pogłębiania się

dysproporcji w rozwoju poszczególnych regionów.

Pa-

radoksalnie więc zamiast dysproporcje niwelować nie

tylko się one utrwalają, ale również pogłębiają.

Skut-

kuje to również małą aktywizacją terenów o najwyż-

szym bezrobociu.

Wątpliwości budzą również projekty związane

z proﬁleminwestycjinp.usługami,wktórychreali-

zacji zatrudnia się pracowników o kwaliﬁkacjach

cieszących się i tak znacznym popytem na rynku

pracy.

Przykładem są usługi związane z szeroko po-

jętą informatyką (także Internetem), usługami księ-

gowymi czy szerzej ﬁnansowymi.

Podmiotykorzy-

stające z pomocy w specjalnych strefach ekonomicz-

nych uzyskują niczym nieuzasadnioną przewagę

konkurencyjną w walce o takich pracowników, nie-

zależnie od tego, czy lokalizują się w dużych aglo-

meracjach czy w mniejszych skupiskach.

W tym

drugim przypadku może to drastycznie źle wpływać

na sytuację innych pracodawców, jeśli odejdą od

nich pracownicy o kwaliﬁkacjachdecydującychopo-

zycji konkurencyjnej danej ﬁrmy, może to nawet

przesądzać ojej istnieniu.

W latach 2010–2011 trwały prace nad zmianą

rych celem było przede wszystkim uporządkowanie

kwestii stref i dostosowanie zasad funkcjonowania

do obecnych realiów gospodarczych.

Minister gospo-

darki ostatecznie nie zdecydował się na przedłoże-

nie, wydawałoby się uzgodnionego, projektu zmiany

ustawy do kolejnego procedowania przez Radę Mi-

nistrów.

Mając na uwadze interes państwa, uznać należy,

iż decyzja o wydłużeniu funkcjonowania specjalnych

stref ekonomicznych podjęta powinna być ze szcze-

gólną odpowiedzialnością.

Należy więc w sposób

obiektywny ocenić faktyczne korzyści wynikające

z funkcjonowania stref, co zbieżne jest w tym zakre-

sie ze stanowiskiem Najwyższej Izby Kontroli.

Podkreślenia wymaga fakt, iż decyzję w powyż-

szych kwestiach podejmuje Rada Ministrów.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 13 listopada 2012 r.

577

Odpowiedź

sekretarza stanu

Pani Marszałek!

Odpowiadając na zapytanie pana

posła Wiesława Suchowiejki z dnia 25 października

2012 r., przekazane przez Marszałka Sejmu Rzeczy-

znak: SPS-024-2469/12, w sprawie bezumownego

korzystania z gruntów wchodzących w skład Zasobu

muję, co następuje.

Celem przeciwdziałania zjawisku bezumownego

uprawnione, mocą art. 1 pkt 24 ustawy z dnia 16 wrze-

poz. 1382), wprowadzono do ustawy z dnia 19 paź-

poz. 1700, z późn. zm.) zapis, iż osoba władająca nie-

ruchomością wchodzącą w skład zasobu bez tytułu

cji wynagrodzenia za korzystanie z tej nieruchomości

w wysokości stanowiącej 5-krotność wywoławczej

chomości, gdyby była ona przedmiotem umowy dzier-

żawy po przeprowadzeniu przetargu.

Agencja Nieruchomości Rolnych oprócz dochodze-

nia ww. należności zgłasza ponadto takie przypadki

do organów ścigania.

Zjawisko bezumownego użytkowania gruntów

związane jest z możliwością pobierania dopłat bez-

pośrednich.

płatność obszarowa do będącej w jego posiadaniu

sek o przyznanie tej płatności, powierzchni gruntów

kwaliﬁkującychsiędoobjęciatąpłatnością,jeżeli:

ności,

— został mu nadany numer identyﬁkacyjny

Jednocześnie, zgodnie z art. 7 ust. 6 ustawy

średniego, w przypadku gdy działka rolna stanowi

leżnego, płatności obszarowe przysługują posiadaczo-

wi zależnemu.

Posiadaczem samoistnym w rozumieniu przepi-

Termin „posiadanie” w przypadku ubiegania się

o płatności bezpośrednie jest odczytywany na pod-

stawie przepisów regulujących przyznawanie tych

płatności, tj. przepisów ww. ustawy.

Prawo własności

danie w rozumieniu przepisów ustawy o płatnościach

W związku powyższym o płatności bezpośrednie

może ubiegać się jedynie osoba, która faktycznie

uprawia grunty, utrzymuje je w dobrej kulturze rol-

nej przy zachowaniu wymogów ochrony środowiska

nej zgodności.

Dopłaty nie są przewidziane dla wła-

ścicieli, którzy, dysponując jedynie tytułem własno-

ści, nie zajmują się produkcją rolną.

Oznacza to, że

płatności obszarowe przysługują właścicielowi, dzier-

żawcy, użytkownikowi lub osobie mającej inne prawo,

rzeczą.

Płatności przysługują faktycznemu użytkow-

nikowi, który rzeczywiście wykonuje wszelkie czyn-

ności niezbędne dla prawidłowego funkcjonowania

gospodarstwa.

Jednocześnie pragnę wyjaśnić, że Agencja Re-

nych, zasadniczo domniemając, że jest nim osoba,

Mając na uwadze powyższe, pragnę poinformo-

wać, że nie jest możliwe wprowadzenie zmian do

578

bezpośredniego w zakresie omówionym powyżej.

Ponadto pragnę poinformować, że sprawa bez-

prawnego użytkowania spornych działek może być

przedmiotem rozstrzygnięć o charakterze cywilno-

prawnym, dochodzonych przed sądami powszechny-

mi.

Organami właściwymi do rozstrzygania sporów

dotyczących prawnego charakteru posiadania i wła-

dania nieruchomościami są sądy powszechne, które

Sekretarz stanu

Kazimierz Ploc