corpora: sejm

text:
Sejm

Rzeczypospolitej Polskiej

w dniu 26 lipca 2013 r.

(czwarty dzień obrad)

Warszawa

Zmiana porządku dziennego

Punkt 41. porządku dziennego: Sprawo-

w niemieckim, nazistowskim Obozie

Punkt 28. porządku dziennego: Sprawo-

Głosowanie

Punkt 29. porządku dziennego: Sprawo-

Głosowanie

Punkt 30. porządku dziennego: Sprawo-

Głosowanie

Sekretarz Stanu w Ministerstwie Gospodarki

Punkt 31. porządku dziennego: Sprawo-

Głosowanie

Punkt 2. porządku dziennego: Sprawozda-

wości i Praw Człowieka o rządowym

wszechnych (cd.)

Głosowanie

Punkt 3. porządku dziennego: Sprawozda-

Punkt 4. porządku dziennego: Sprawozda-

Poseł Sprawozdawca Zbigniew Babalski.

.

.

.

.433

Głosowanie

(Przerwa w posiedzeniu)

Wznowienie posiedzenia

Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Zdrowia

Głosowanie

Punkt 6. porządku dziennego: Sprawozda-

str. str.

TREŚĆ

46. posiedzenia Sejmu

(Obrady w dniu 26 lipca 2013 r.)

str. str.

Punkt 7. porządku dziennego: Sprawozda-

o rządowym projekcie ustawy

portowych (cd.)

Głosowanie

Punkt 17. porządku dziennego: Przedsta-

dokument: „Informacja o realizacji

micznych.

Stan na 31 grudnia 2012 r.”

wraz ze stanowiskiem Komisji Gospo-

darki (cd.)

Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Gospodarki

Głosowanie

Punkt 23.

Pierwsze czytanie rządowego

projektu ustawy o postępowaniu wobec

osób (cd.)

Punkt 24.

Pierwsze czytanie poselskiego

wykonawczy (cd.)

Głosowanie

Punkt 25. porządku dziennego: Sprawo-

łu Fakultatywnego do Międzynarodo-

ry śmierci, przyjętego w Nowym Jorku

Głosowanie

Punkt 26. porządku dziennego: Sprawo-

cego zniesienia kary śmierci we wszyst-

Głosowanie

Punkt 27. porządku dziennego: Sprawo-

(cd.)

Głosowanie

Punkt 12. porządku dziennego: Sprawo-

ną przez Najwyższą Izbę Kontroli anali-

zą wykonania budżetu państwa

w 2012 r. oraz komisyjnym projektem

(cd.)

Głosowanie

Punkt 16 porządku dziennego: Sprawo-

kowa (cd.)

Głosowanie

Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Finansów

Punkt 20. porządku dziennego: Sprawo-

(cd.)

Głosowanie

str. str.

Punkt 42. porządku dziennego: Sprawo-

Głosowanie

Punkt 32. porządku dziennego: Sprawo-

cie czytanie

Poseł Sprawozdawca

Punkt 33. porządku dziennego: Głosowa-

macji ministra transportu, budowni-

realizacji zadań wynikających z ustawy

Głosowanie

Punkt 34. porządku dziennego: Pierwsze

Punkt 35. porządku dziennego: Pierwsze

Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Finansów

Głosowanie

Punkt 43. porządku dziennego: Powołanie

Prezesa Najwyższej Izby Kontroli

Głosowanie

Punkt 36. porządku dziennego: Zmiany

(Przerwa w posiedzeniu)

Wznowienie posiedzenia

Punkt 37. porządku dziennego: Pierwsze

Poseł Małgorzata Sekuła-Szmajdzińska.

.

.

.

458

Podsekretarz Stanu w Ministerstwie

Punkt 38. porządku dziennego: Pierwsze

Podsekretarz Stanu w Ministerstwie

Podsekretarz Stanu w Ministerstwie

Punkt 39. porządku dziennego: Pierwsze

czytanie poselskiego projektu ustawy

Punkt 40. porządku dziennego: Pierwsze

str. str.

Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Gospodarki

Oświadczenia

Zamknięcie posiedzenia

Poseł Małgorzata Sekuła-Szmajdzińska.

.

.

.

491

Porządek dzienny

str. str.

Wanda Nowicka i Eugeniusz Tomasz Grzeszczak)

Marszałek:

Sekretarz Poseł Marek Poznański:

dzie się posiedzenie Komisji do Spraw Kontroli Pań-

stwowej.

Dziękuję bardzo.

(Gwar na sali)

Marszałek:

Dziękuję bardzo.

Proszę o ciszę i zajęcie miejsc.

Wysoka Izbo!

W związku z tragiczną katastrofą

kolejową w Hiszpanii proszę o powstanie z miejsc

i uczczenie ofiar tej tragedii chwilą ciszy.

(Zebrani wstają, chwila ciszy)

Komisja Kultury i Środków Przekazu przedłoży-

Informuję, że prezes Rady Ministrów zawiadomił

nej w ustawie, Umowy między Rządem Rzeczypospo-

litej Polskiej a Rządem Mongolii o współpracy w dzie-

dzinie obronności.

Przystępujemy do rozpatrzenia punktu 41.

cie uchwały w 70 rocznicę buntu więźniów

w Treblince (druki nr 1410 i 1580).

Proszę o zabranie głosu sprawozdawcę komisji

Poseł Sprawozdawca Maciej Łopiński:

Pani Marszałek!

Wysoka Izbo!

70 lat temu, 2 sierp-

nia 1943 r., żydowscy więźniowie obozu zagłady

w Treblince podnieśli heroiczny bunt – zaatakowali

strażników, udało im się zniszczyć część infrastruk-

tury obozowej, a ok. 200 z nich zbiegło z obozu zagła-

(Wznowienie posiedenia o godz. 9 min 01)

426

46. posiedzenie Sejmu w dniu 26 lipca 2013 r.

dy w Treblince.

Wydarzenia te przyspieszyły likwi-

dację jednego z największych niemieckich obozów

zagłady w Europie, w którym zamordowano ponad

800 tys. Żydów i około 10 tys. Polaków.

Według sza-

cunków historyków około 100 zbiegłych z obozu więź-

niów przeżyło wojnę.

Było to możliwe dzięki pomocy

ludności z okolicznych wsi, położonych przede

wszystkim w powiecie sokołowsko-węgrowskim.

Prawie 100 mieszkańców tego powiatu zostało po

drugiej wojnie światowej, po wnikliwym przebada-

niu wszystkich tych historii przez historyków insty-

tutu Yad Vashem, odznaczonych medalem Spra-

wiedliwy wśród Narodów Świata.

Okolicznych

mieszkańców Niemcy mordowali za pomoc Żydom,

zabijali za podawanie wody i chleba, za ukrywanie.

Jedyny żyjący świadek tamtych wydarzeń Samuel

Willenberg wspomina: „Zostałem ranny.

Miałem

kulę w nodze, dostałem ją na zaporze antyczołgowej,

która otaczała obóz.

Przeskoczyłem przez kawałek

lasu.

A potem wyszliśmy wielką grupą na tył wsi

Wólka.

Było nas 200, może 300 osób.

Nikt tego nie

liczył.

Część pobiegła w lewo, część w prawo, a ja

zostałem sam.

Przeszedłem przez środek wsi.

Za-

cząłem krążyć.

Następnego dnia dobrnąłem do Wól-

ki Nadbużańskiej.

Tam też mi miejscowi pomogli.

Mieli ukrytą łódkę, bo trudniali się przerzucaniem

ludzi przez rzekę.

A potem w sklepie spożywczym,

już nie pamiętam, jak się ta miejscowość nazywała,

mała dziewczynka dała mi 20 zł i 15 papierosów.

To

było dla mnie szczęście.

Po kilku dniach od ucieczki

z obozu byłem w Rembertowie”.

Wysoka Izbo!

Komisja kultury po przeprowadze-

niu pierwszego czytania wnosi, aby Wysoki Sejm

(Oklaski)

Marszałek:

Dziękuję.

Wysoka Izbo!

Proponuję, aby Sejm przyjął uchwa-

zistowskim Obozie Zagłady w Treblince.

(Oklaski)

(Zebrani wstają)

Stwierdzam, że Sejm podjął uchwałę w 70. rocz-

nicę buntu więźniów w niemieckim nazistowskim

Grupa posłów z Klubu Parlamentarnego Platfor-

ma Obywatelska zgłosiła kandydata na stanowisko

prezesa Najwyższej Izby Kontroli.

słom doręczony w druku nr 1595.

Na posiedzeniu Konwentu Seniorów zgłoszono

mujący rozpatrzenie tego wniosku.

Przyjęcie propozycji uzupełnienia porządku

zastosowanie klauzuli z art. 30 ust. 4 regulaminu

Sejmu.

Przystępujemy do głosowania.

Prezesa Najwyższej Izby Kontroli (druki nr 1595

i 1602), zechce podnieść rękę i nacisnąć przycisk.

przeciwnego zdania było 130 posłów, przy braku gło-

Stwierdzam, że Sejm propozycję przyjął.

(Oklaski)

Powracamy do rozpatrzenia punktu 28. po-

nych ustaw.

Sejm wysłuchał sprawozdania komisji przedsta-

ską oraz przeprowadził dyskusję.

Przypominam, że Sejm odrzuca poprawki Senatu

wy o systemie ubezpieczeń społecznych.

W 1. poprawce do art. 4 w dodawanym pkt 17 Se-

nat proponuje, aby wyrazy „4 roku” zastąpić wyra-

zami „5 roku”.

Z tą poprawką łączą się poprawki Senatu 4. i 5.

Nad tymi poprawkami głosować będziemy łącznie.

głosów przeciwnych było 442.

Poseł Sprawozdawca Maciej Łopiński

427

Punkty 28. i 29. porządku dziennego – głosowanie

W 2. poprawce w dodawanym art. 6a w ust. 4 Se-

nat proponuje wyrazy „korzysta z uprawnień okre-

ślonych” zastąpić wyrazami „spełnia warunki okre-

ślone”.

Komisja wnosi o przyjęcie tej poprawki.

wynosi 222.

Za oddał głos 1 poseł, przeciwnego zda-

nia było 442 posłów, przy braku głosów wstrzymują-

W 3. poprawce do art. 36 w dodawanym ust. 15

przepisie, składały oświadczenie o spełnieniu warun-

ków do objęcia ich odpowiednio ubezpieczeniami

emerytalnym i rentowymi albo ubezpieczeniem eme-

rytalnym.

Komisja wnosi o odrzucenie tej poprawki.

Poprawkę 6.

Senat zgłosił do art. 4 ustawy nowe-

lizującej zawierającego zmiany do ustawy o swobo-

dzie działalności gospodarczej.

W poprawce tej do art. 14a w nowym brzmieniu

dodawanego ust. 1e Senat proponuje zmiany o cha-

rakterze redakcyjno-legislacyjnym.

Komisja wnosi o przyjęcie tej poprawki.

było 441 posłów, nie było głosów wstrzymujących się.

ustaw.

wionego przez pana posła Jakuba Szulca oraz prze-

prowadził dyskusję.

kowym Funduszu Gwarancyjnym.

zmianę legislacyjną.

Komisja wnosi o przyjęcie tej poprawki.

– 223.

Brak głosów za, brak głosów wstrzymujących

się, 445 głosów przeciwnych.

2. poprawka Senatu do art. 18 i 19 ma charakter

legislacyjny.

– 224.

Brak głosów za i wstrzymujących się, 446 gło-

sów przeciwnych.

których instytucji finansowych Senat w nowym

brzmieniu art. 1 pkt 1 proponuje rozszerzyć katalog

podmiotów uprawnionych do udzielania gwarancji

o Bankowy Fundusz Gwarancyjny.

Komisja wnosi o przyjęcie tej poprawki.

428

Głosowało 443 posłów.

Większość bezwzględna

– 222.

Brak głosów za i wstrzymujących się, 443 gło-

sy przeciwne.

innych ustaw.

Przechodzimy do głosowania.

Poprawki od 1. do 47.

Senat zgłosił do art. 1 usta-

W poprawkach od 1. do 5., od 10. do 14., od 18. do

20., 22., 24., 27., od 30. do 32., 34., od 36. do 41., 44.,

46., od 50. do 54. i 58.

Senat proponuje zmiany

o charakterze redakcyjno-legislacyjnym.

46., od 50. do 54. i 58., zechce podnieść rękę i nacis-

– 223.

Brak głosów za i wstrzymujących się, 444 gło-

sy przeciwne.

W 6. poprawce Senat proponuje skreślić zdanie

drugie w art. 4j ust. 3a.

Komisja wnosi o odrzucenie tej poprawki.

się.

W 7. poprawce do art. 4j ust. 6 Senat proponuje,

aby operator systemu przesyłowego oraz operator

systemu dystrybucyjnego obowiązani byli umożliwić

odbiorcy paliw gazowych lub energii elektrycznej

od poinformowania właściwego operatora o zawarciu

umowy sprzedaży lub umowy kompleksowej z no-

wym sprzedawcą.

Komisja wnosi o przyjęcie tej poprawki.

nat proponuje, aby przez zbiór praw konsumenta

energii rozumieć dokument sporządzany przez pre-

zesa Urzędu Regulacji Energetyki we współpracy

z prezesem Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsu-

mentów na podstawie wytycznych Komisji Europej-

skiej w konsultacji z podmiotami, o których mowa

w tym przepisie.

446 głosach przeciwnych.

W 9. poprawce Senat proponuje skreślić wyrazy

„oraz kopię decyzji o przyznaniu dodatku mieszka-

niowego” w art. 5d zdanie drugie.

Komisja wnosi o przyjęcie tej poprawki.

444 głosach przeciwnych.

Poprawki od 10. do 14. już rozpatrzyliśmy.

W 15. poprawce Senat proponuje m.in. w art. 9a

ust. 1a

1

Marszałek

429

Komisja wnosi o przyjęcie tej poprawki.

447 głosach przeciwnych.

W 16. poprawce polegającej na dodaniu ust. 4b

w art. 9c Senat proponuje, aby w przypadku zakupu

lub sprzedaży paliw gazowych lub energii elektrycz-

nej przez przedsiębiorstwa powiązane operatorzy

wykorzystywać w niewłaściwy sposób informacji

handlowych podlegających ochronie, uzyskanych od

osób trzecich w trakcie wykonywanej działalności.

Komisja wnosi o przyjęcie tej poprawki.

Głosowało 448 posłów.

Większość bezwzględna

448 głosach przeciwnych.

W 17. poprawce polegającej na dodaniu ust. 10a

w art. 9c Senat proponuje, aby operatorzy systemów

przesyłowych współpracowali z operatorami syste-

mów przesyłowych innych państw członkowskich

Unii Europejskiej w celu stworzenia co najmniej jed-

nego zintegrowanego systemu na poziomie regional-

nym dla alokacji zdolności przesyłowych i kontrolo-

wania bezpieczeństwa systemu.

Komisja wnosi o przyjęcie tej poprawki.

315, 131 posłów wstrzymało się od głosu.

W 21. poprawce polegającej m.in. na dodaniu

ust. 13 w art. 9h Senat proponuje przepis określający

możliwość przeprowadzenia kontroli w zakresie wy-

pełniania przez właściciela sieci przesyłowej lub ope-

ratora systemu przesyłowego obowiązków, o których

mowa w tym przepisie, przez prezesa Urzędu Regu-

lacji Energetyki.

Komisja wnosi o przyjęcie tej poprawki.

– 224.

Brak głosów za, przy 1 głosie wstrzymującym

się i 446 głosach przeciwnych.

Poprawkę 22. już rozpatrzyliśmy.

W 23. poprawce Senat proponuje skreślić wyrazy

„biorąc pod uwagę treść umowy, o której mowa w art. 9h

ust. 3 pkt 2” w art. 9h

1

ust. 7.

– 225.

Za oddało głos 142 posłów, przeciwnego zdania

było 306 posłów, przy braku głosów wstrzymujących

się.

Poprawkę 24. już rozpatrzyliśmy.

W 25. poprawce polegającej m.in. na dodaniu

2

Senat proponuje przepisy do-

tyczące opinii, o którą prezes Urzędu Regulacji Ener-

getyki przed przyznaniem certyfikatu niezależności

występuje do ministra właściwego do spraw zagra-

nicznych.

Komisja wnosi o przyjęcie tej poprawki.

do 9x Senat proponuje przepisy dotyczące wytwarza-

nia energii elektrycznej w mikroinstalacji przez oso-

bę fizyczną niebędącą przedsiębiorcą.

Nad tymi poprawkami głosować będziemy łącznie.

Marszałek

430

Poseł Cezary Olejniczak:

Dziękuję.

Premierze!

Ta poprawka spowoduje, że polska wieś bę-

dzie mogła mieć tańszą energię.

Mikroinstalacje będą

w głównej mierze powstawać na polskiej wsi, w związ-

ku z czym rolnicy będą mogli mieć tańszą energię.

Niepokoi nas fakt, że tylko za 80% tej energii,

którą sprzedadzą, dostaną taką cenę.

To jest zbyt

mało, to jest zbyt mała zachęta.

Mam pytanie do pana premiera, które zadałem

już też 21 czerwca.

Pan premier był wtedy na urlopie

w Elblągu.

Co dalej z polityką energetyczną kraju?

To, że energii jądrowej nie będzie, powiedział już pan

kiedyś w swoim wystąpieniu.

Co z projektem ustawy

o odnawialnych źródłach energii?

Kiedy w końcu poja-

wi w Wysokim Sejmie?

Tego oczekują Polacy.

Dziękuję.

(Oklaski)

Marszałek:

Najdera.

Poseł Jacek Najder:

głosować nad poprawką, która po części jest następ-

stwem poprawek, które złożyliśmy.

Cieszę się, że

mamy możliwość poprawienia błędu, w wyniku któ-

rego w poprzednim głosowaniu, w czasie drugiego

czytania wykasowana została możliwość powstania

energetyki prosumenckiej.

Mam pytanie: Jak rząd przy tak drastycznej prze-

paści budżetowej zamierza pomóc Polakom sfinanso-

wać energetykę prosumencką?

Bo przy 80% okres

spłaty takich instalacji może wynieść 40 lat.

A jeżeli

chcemy dzisiaj rewolucjonizować energetykę w Pol-

sce, dać Polakom prąd, to jest potrzebny silny impuls

płynący ze strony pana premiera, Ministerstwa Go-

spodarki i całego rządu, aby Polacy mogli produko-

wać prąd.

Proszę o silny impuls.

Mam pytanie: Jak mamy to zrobić?

(Oklaski)

Marszałek:

Dziękuję bardzo, panie pośle.

wicz.

Sekretarz Stanu

w Ministerstwie Gospodarki

Pani Marszałek!

Wysoka Izbo!

Panowie Posłowie!

Faktycznie ta ustawa jest przełomowa.

Wreszcie każ-

dy z nas, nie tylko osoby mieszkające na wsi, ale każ-

dy z nas będzie mógł produkować prąd.

Ten prąd

będzie mógł wykorzystywać na swoje cele.

Taka jest

idea tej ustawy.

Ten zapis proponowany przez pana

posła Najdera nie znalazł się w propozycji sejmowej,

dlatego że był źle skonstruowany.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Marszałek:

Dziękuję bardzo.

poprawek Senatu 26. i 49., zechce podnieść rękę i na-

oddano 447 głosów przeciwnych.

Poprawkę 27. już rozpatrzyliśmy.

W 28. poprawce do art. 11g ust. 1, art. 11h ust. 3

pkt 3 i 4 i ust. 6 oraz art. 11i ust. 2 Senat proponuje

zmiany o charakterze redakcyjno-legislacyjnym.

W 29. poprawce do art. 11h ust. 3 pkt 4 Senat

proponuje, aby wniosek o wydanie gwarancji pocho-

dzenia zawierał m.in. określenie okresu obejmujące-

kalendarzowych danego roku kalendarzowego, w któ-

rym energia elektryczna w odnawialnych źródłach

energii została wytworzona, ze wskazaniem daty

rozpoczęcia i zakończenia wytwarzania energii.

Komisja wnosi o przyjęcie tej poprawki.

oddano 445 głosów przeciwnych.

431

Poprawki od 30. do 32. już rozpatrzyliśmy.

W 33. poprawce do art. 11i ust. 7 Senat proponu-

je, aby gwarancję pochodzenia wydawać w formie

dokumentu elektronicznego.

Komisja wnosi o odrzucenie tej poprawki.

Głosowało 449 posłów.

Większość bezwzględna

wynosi 225.

Za oddało głos 440 posłów, przeciwnego

cych się.

Poprawkę 34. już rozpatrzyliśmy.

W 35. poprawce polegającej na dodaniu po art. 20d

nowego artykułu Senat proponuje przepis dotyczący

sporządzania przez prezesa Urzędu Regulacji Ener-

getyki informacji o zużyciu paliw i energii wytworzo-

nych ze źródeł odnawialnych oraz przekazywania jej

ministrowi właściwemu do spraw gospodarki w celu

zamieszczenia na swoich stronach internetowych

Komisja wnosi o przyjęcie tej poprawki.

nia było 436 posłów, nie było głosów wstrzymujących

się.

W 42. poprawce do art. 21 Senat proponuje zmia-

nę legislacyjną.

W 43. poprawce polegającej m.in. na dodaniu ust. 6

w art. 23 Senat proponuje, aby prezes URE współ-

pracował z organami regulacyjnymi państw, o któ-

rych mowa w tym przepisie, i zapewniał taki sam

stopień poufności otrzymanych informacji, jaki jest

wymagany od organu udostępniającego informacje.

Komisja wnosi o przyjęcie tej poprawki.

Poprawkę 44. już rozpatrzyliśmy.

W 45. poprawce do art. 49b ust. 1 we wprowadze-

niu do wyliczenia Senat proponuje, aby przedsiębior-

stwo, o którym mowa w tym przepisie, sprzedawało

nie mniej niż 55% gazu ziemnego wysokometanowe-

go wprowadzonego w danym roku do sieci przesyłowej.

Nad tymi poprawkami głosować będziemy łącznie.

poprawek Senatu 45. i 56., zechce podnieść rękę i na-

304, wstrzymujących się – 141.

Stwierdzam, że Sejm wobec nieuzyskania bez-

Poprawkę 46. już rozpatrzyliśmy.

W 47. poprawce do art. 55c ust. 1 Senat proponu-

je zmianę redakcyjną.

nia było 441 posłów, przy braku głosów wstrzymują-

W 48. poprawce polegającej na dodaniu nowego

artykułu do ustawy nowelizującej Senat proponuje

przepis określający termin składania oświadczenia,

1

ustawy Prawo ener-

getyczne, prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki.

Marszałek

432

449 głosach przeciwnych.

Poprawki od 49. do 54. już rozpatrzyliśmy.

W 55. poprawce Senat proponuje nowe brzmienie

w art. 21 ustawy nowelizującej.

Komisja wnosi o odrzucenie tej poprawki.

Poprawkę 56. już rozpatrzyliśmy.

W 57. poprawce polegającej na dodaniu nowego

aby dodatek energetyczny przysługiwał odbiorcy wraż-

liwemu energii elektrycznej od dnia 1 stycznia 2014 r.

445 głosach przeciwnych.

Poprawkę 58. już rozpatrzyliśmy.

W 59. poprawce do art. 29 ust. 2 ustawy noweli-

zującej Senat proponuje, aby minister właściwy do

stanie limitu wydatków, o których mowa w tym prze-

pisie.

Komisja wnosi o przyjęcie tej poprawki.

Sejm wysłuchał sprawozdania komisji przedsta-

oraz przeprowadził dyskusję.

Przechodzimy do głosowania.

aby przepis ten dotyczył wyłącznie drogi krajowej lub

wojewódzkiej.

Komisja wnosi o przyjęcie tej poprawki.

wyrazy „jest obowiązany” zastąpić wyrazem „powi-

nien”.

Komisja wnosi o przyjęcie tej poprawki.

W 3. poprawce do art. 2 ustawy nowelizującej Se-

433

Głosowało 448 posłów.

Większość bezwzględna

– 225 posłów.

Za oddało głos 53 posłów, przeciwnego

Powracamy do rozpatrzenia punktu 2. po-

Sejm wysłuchał sprawozdania komisji przedsta-

Przystępujemy do głosowania.

ju sądów powszechnych, w brzemieniu proponowa-

Przystępujemy do głosowania.

przeciwnego zdania było 168 posłów, 1 poseł wstrzy-

wym oraz ustawy Prawo wodne.

Sejm wysłuchał sprawozdania komisji przedsta-

Przystępujemy do trzeciego czytania.

Babalskiego.

Poseł Sprawozdawca

Pani Marszałek!

Wysoka Izbo!

24 lipca br. Komi-

sja Rolnictwa i Rozwoju Wsi rozpatrzyła poprawkę

ka nie uzyskała rekomendacji, tym samym Komisja

ki przez Wysoką Izbę.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Marszałek:

Komisja w dodatkowym sprawozdaniu przedsta-

bactwie śródlądowym wnioskodawcy proponują skre-

ślić wyrazy „w miejscu i w czasie prowadzenia poło-

wu ryb wędką”.

Komisja wnosi o odrzucenie tej poprawki.

42 posłów, przeciwnego zdania było 402 posłów, ża-

Marszałek

434

Przystępujemy do głosowania nad całością pro-

niu proponowanym przez Komisję Rolnictwa i Roz-

słów, nie było głosów przeciwnych ani wstrzymują-

cych się.

Ogłaszam 10 minut przerwy technicznej.

(Oklaski)

(Głosy z sali: Brawo!)

do godz. 9 min 59)

Marszałek:

Wznawiam obrady.

Sejm wysłuchał sprawozdania komisji przedsta-

wadził dyskusję.

W dyskusji nie zgłoszono poprawek.

sali)

Za chwilę będą głosowania.

Proszę panie i panów

liwość będzie oczywiście za zmianami w ustawie, ale

nie możemy pominąć milczeniem tego, co wydarzyło

się przy próbie wdrażania ustawy.

Dwa lata temu

zdecydowano, że trzeba zmienić do 23 sierpnia 2013 r.

podstawy programowe tak, aby pielęgniarki i położ-

ne mogły się uczyć, szkolić, doskonalić, by w przy-

szłości również Wysoką Izbą móc właściwie się zająć.

Oczywiście tego nie zrobiono.

Rząd w panice przy-

biegł do posłów, żeby w skróconym trybie zmieniono

ustawę, bo termin mija 23.

A więc pierwsze pytanie:

Kto poniósł konsekwencje tego, że, po pierwsze, nie

ma rozporządzenia, po drugie, nie znalazły się pie-

niądze?

Drugie pytanie: Czy państwo są dogadani

z Senatem i prezydentem, żeby do 23 sierpnia za-

mknąć procedurę legislacyjną?

Dlatego że pielęgniar-

ki i położne stracą prawo do doskonalenia się i ucze-

nia się.

(Dzwonek) I po trzecie, proszę o odpowiedź

na pytanie, bo nie uzyskaliśmy tej odpowiedzi w czasie

prac komisji, czy minister finansów łaskawie zade-

klaruje, że tym razem pieniądze się znajdą.

Rozu-

miem bowiem, że pielęgniarki mogą wyjechać do

Londynu, a tam pan minister...

Marszałek:

Dziękuję bardzo, pani poseł.

Poseł Anna Zalewska:

...spędzi emeryturę i tam będą mogły panem się

zająć.

Marszałek:

Pani poseł, dziękuję.

Przez 2 lata nie udało się wprowadzić w Minister-

stwie Zdrowia rozporządzenia i przygotować progra-

mów potrzebnych do kształcenia pielęgniarek i po-

łożnych.

To kolejne oszustwo pana rządu.

Obiecuje

pan robić różne rzeczy, wprowadza pan ustawy i ich

nie realizuje.

Kiedy skończą się te oszustwa?

Marszałek:

Bardzo proszę o udzielenie odpowiedzi przedsta-

wiciela Ministerstwa Zdrowia podsekretarza stanu

pana ministra Aleksandra Soplińskiego.

Podsekretarz Stanu

Pani Marszałek!

Panie Premierze!

Wysoka Izbo!

pielęgniarek nie zostało przerwane, jest w dalszym

ciągu kontynuowane.

Natomiast jeżeli chodzi o nowe

rozporządzenie, to ma ono wprowadzić nowy sposób

kształcenia pielęgniarek i jest właściwie już w uzgod-

nieniach.

Dziękuję bardzo.

Marszałek

435

Punkty 5., 6., 7. i 17. porządku dziennego – głosowanie

Marszałek:

Przystępujemy do głosowania.

pielęgniarki i położnej, w brzmieniu proponowanym

przez Komisję Zdrowia, zechce podnieść rękę i nacis-

Powracamy do rozpatrzenia punktu 6. po-

wionego przez panią poseł Bożenę Szydłowską i prze-

prowadził dyskusję, w trakcie której nie zgłoszono

Przystępujemy do głosowania.

ustawy Prawo celne, w brzmieniu proponowanym

Sejm wysłuchał sprawozdania komisji przedsta-

Przystępujemy do głosowania.

portowych, w brzmieniu przedłożenia zawartego

w druku nr 1510, zechce podnieść rękę i nacisnąć

przycisk.

Powracamy do rozpatrzenia punktu 17. po-

rządku dziennego: Przedstawiony przez prezesa

zacji ustawy o specjalnych strefach ekonomicz-

Sejm wysłuchał informacji przedstawionej przez

pana Andrzeja Dychę oraz stanowiska komisji przed-

stawionego przez panią poseł Mirosławę Nykiel i prze-

prowadził dyskusję.

Wobec wniosku komisji o przyjęcie informacji do

wiadomości zgłoszono sprzeciw.

Pod głosowanie poddam wniosek komisji o przy-

jęcie informacji.

Od wielu miesięcy w Ministerstwie Finansów leży

wniosek o rozszerzenie katowickiej strefy przemysło-

wej o tereny znajdujące się w Częstochowie.

Doszła

do nas informacja, że ta strefa jest zagrożona, mimo

że Ministerstwo Gospodarki jest za tym, żeby strefa

katowicka została poszerzona, za co dziękuję panu

wicepremierowi.

Proszę mi powiedzieć, czy jest szansa, żeby ta

strefa została poszerzona o tereny znajdujące się

w Częstochowie, bo w powiecie częstochowskim,

w którym rządzi m.in. Platforma Obywatelska, bez-

robocie przekracza już 25%.

Marszałek:

Dziękuję, panie pośle.

Podsekretarz Stanu

w Ministerstwie Gospodarki

Szanowna Pani Marszałek!

Wysoka Izbo!

Panie

Pośle!

Oczywiście zostały wczoraj przyjęte dwa roz-

szerzenia strefy kostrzyńsko-słubickiej i strefy mie-

leckiej.

Mamy przygotowaną całą listę stref, które

w ciągu najbliższych dwóch miesięcy zostaną rozsze-

rzone.

Częstochowa została wpisana do jednego z na-

szych priorytetów, tak że mamy nadzieję, że będzie

to jak najszybciej zrobione.

(Oklaski)

(Głos z sali: Można prosić na piśmie?)

436

Marszałek:

Dziękujemy bardzo, pani minister.

Przystępujemy do głosowania.

wiadomości „Informacji o realizacji ustawy o specjal-

nych strefach ekonomicznych.

Stan na 31 grudnia

2012 r.”, zawartej w druku nr 1412, zechce podnieść

rękę i nacisnąć przycisk.

przeciwnego zdania było 15 posłów, 154 posłów

wstrzymało się od głosu.

Powracamy do rozpatrzenia punktów 23. i 24.

24.

Pierwsze czytanie poselskiego projektu

Sejm wysłuchał uzasadnień projektów ustaw

pana Marka Biernackiego i podsekretarza stanu

likowskiego, a także przez panią poseł Beatę Kempę

Odrzucenie tego wniosku będzie oznaczało, że

zydium Sejmu, skierował rządowy projekt ustawy,

zawarty w druku nr 1577, do Komisji Sprawiedliwo-

Poseł Michał Kabaciński:

strze!

Wysoka Izbo!

Podczas wczorajszej debaty na

temat tych dwóch punktów pojawił się szereg wątpli-

wości, które mogą być rozwiązane tylko podczas pra-

cy w Komisji Nadzwyczajnej.

Dlatego Klub Poselski

Ruch Palikota składa wniosek o powołanie Komisji

Nadzwyczajnej, która będzie zapewniała skuteczne

i poprawne procedowanie nad tym bardzo ważnym

projektem.

Jak wczoraj przyznał sam minister, ma-

teria, jaką obejmują te dwa projekty, to duże wyzwa-

nie dla Wysokiej Izby.

Dlatego jeszcze raz bardzo

właśnie do Komisji Nadzwyczajnej.

Pani marszałkini, przekazuję propozycję projektu

uchwały, która powoływałaby taką komisję.

(Oklaski)

Marszałek:

Dziękuję bardzo.

Pan przewodniczący Mularczyk.

Bardzo proszę.

Poseł Arkadiusz Mularczyk:

Wysoka Izbo!

Pani Marszałek!

W dniu wczoraj-

szym również Klub Parlamentarny Solidarna Polska

wnioskował o to, żeby te dwa projekty były rozpatry-

wane łącznie w Komisji Nadzwyczajnej.

Szanowni Państwo!

Jeśli Wysoki Sejm nie podej-

mie szybkiej ścieżki w zakresie tego projektu, to już

w lutym na wolność wyjdą osoby, które były skazane

za brutalne przestępstwa, morderstwa, gwałty.

Już

od lutego nasze społeczeństwo może być zagrożone

tymi osobami.

Dlatego konieczna jest szybka ścieżka

legislacyjna i konieczne jest powołanie Komisji Nad-

zwyczajnej.

Proszę Wysoką Izbę o poparcie tego

wniosku.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Marszałek:

Dziękuję, panie przewodniczący.

Przystępujemy do głosowania.

stępowaniu wobec osób z zaburzeniami psychicznymi

stwarzających zagrożenie życia, zdrowa lub wolności

seksualnej innych osób, zawartego w druku nr 1577,

a także poselskiego projektu ustawy o zmianie usta-

nawczy, zawartego w druku nr 1538, do Komisji

Nadzwyczajnej, która zostanie powołana, zechce pod-

Głosowało 449 posłów.

Za oddało głos 448 posłów,

przeciwnego zdania był 1 poseł, nikt nie wstrzymał

Powracamy do rozpatrzenia punktu 25. po-

nia kary śmierci, przyjętego w Nowym Jorku

437

Przystępujemy do głosowania.

kołu Fakultatywnego do Międzynarodowego Paktu

15 grudnia 1989 r., w brzmieniu przedłożenia zawar-

tego w druku nr 1408, zechce podnieść rękę i nacis-

Głosowało 448 posłów.

Za oddało głos 306 posłów,

przeciwnego zdania było 134 posłów, wstrzymało się

Stwierdzam, że Sejmu uchwalił ustawę o ratyfi-

Powracamy do rozpatrzenia punktu 26. po-

Sejm wysłuchał sprawozdania komisji przedsta-

Przystępujemy do głosowania.

łości projektu ustawy...

(Poruszenie na sali)

(Poseł Tadeusz Iwiński: Pani marszałek, pytanie

w sprawie.)

Nie było zgłoszenia do sekretariatu.

Jesteśmy

w trakcie głosowania.

Przykro mi bardzo, panie pośle.

zawartego w druku nr 1409, zechce podnieść rękę

i nacisnąć przycisk.

przeciwnego zdania było 135 posłów, 6 posłów

Powracamy do rozpatrzenia punktu 27. po-

niczości.

Sejm wysłuchał sprawozdania komisji przedsta-

przeprowadził dyskusję.

Przechodzimy do głosowania.

(Poseł Anna Fotyga: Pani marszałek, chciałabym

zadać pytanie.)

Bardzo proszę, pani minister Fotyga.

Poseł Anna Fotyga:

Mój klub parlamentarny poprze projekt uchwały...

(Poruszenie na sali, oklaski)

Chwileczkę.

Proszę mi dać tę moją minutę.

(We-

sołość na sali)

Marszałek:

Proszę o ciszę.

Poseł Anna Fotyga:

Konstytucja i inne prawa Rzeczypospolitej Pol-

skiej pozwalają na prowadzenie konsekwentnej i zde-

cydowanej polityki morskiej, takiej, o jakiej marzył

Eugeniusz Kwiatkowski, którego 125. rocznicę uro-

dzin będziemy w tym roku obchodzić.

Panie Premierze!

Dlaczego Najwyższa Izba Kon-

troli, oceniając działania w stosunku do rozwoju por-

tów w Elblągu, określiła je mianem nierzetelnych?

Dlaczego pański minister spraw zagranicznych, mó-

wiąc o przekopie Mierzei Wiślanej, sugerował, że na-

leży pytać o zdanie Rosjan?

(Oklaski)

Marszałek:

Dziękuję.

Przystępujemy do głosowania.

Marszałek

438

Punkty 27. i 12. porządku dziennego – głosowanie

ponieść rękę i nacisnąć przycisk.

pejskiego i Rady ustanawiającego ramy w zakresie

ści finansowej portów za niezgodny z zasadą pomoc-

Powracamy do rozpatrzenia punktu 12. po-

nansów Publicznych o sprawozdaniu z wykona-

dżetu państwa i założeń polityki pieniężnej

Sejm wysłuchał pana posła Dariusza Rosatiego,

który przedstawił sprawozdanie komisji o sprawozda-

nia do 31 grudnia 2012 r. oraz projekt uchwały

prezesa Najwyższej Izby Kontroli pana Jacka Jezier-

skiego, który przedstawił analizę wykonania budże-

oraz przeprowadził dyskusję.

Dodatkowe sprawozdanie komisji zostało paniom

Proszę o zabranie głosu sprawozdawcę komisji

pana posła Dariusza Rosatiego.

Poseł Sprawozdawca Dariusz Rosati:

czytania zgłoszone zostały dwa wnioski – jeden wnio-

sek o odrzucenie sprawozdania z wykonania budżetu

i drugi wniosek o to, aby Sejm Rzeczypospolitej nie

udzielił Radzie Ministrów absolutorium za 2012 r.

Komisja wnioskuje o odrzucenie obu wniosków.

(Oklaski)

Marszałek:

Dziękuję panu posłowi.

Komisja jednocześnie przedstawia poprawki, nad

W 1. poprawce polegającej na nadaniu nowego

brzmienia pkt 1 projektu uchwały wnioskodawcy pro-

ponują, aby Sejm Rzeczypospolitej Polskiej nie przy-

jął sprawozdania z wykonania budżetu państwa za

nad wykonaniem budżetu nasuwa się refleksja

o tym, jaki jest stan polskich finansów i kto jest za

to odpowiedzialny.

Niestety, stan polskich finansów

jest zły, a będzie jeszcze gorszy.

Odpowiedzialny za

to jest nie kto inny, jak pan minister Rostowski i pan

premier Donald Tusk.

Ale my mamy na to antido-

tum.

Otóż tym antidotum jest wniosek o wotum nie-

ufności dla pana ministra Rostowskiego.

Wyślijmy

pana ministra Rostowskiego na zieloną trawkę.

To

jest po prostu bilet w jedną stronę dla pana ministra

Rostowskiego.

(Oklaski) Ja jestem głęboko przeko-

nany, że do tego biletu dorzuci się Prawo i Sprawied-

liwość, Ruch Palikota i Sojusz Lewicy Demokratycz-

nej po to…

(Poseł Andrzej Rozenek: Nie wiadomo…)

…aby pana ministra wysłać na tę polityczną traw -

kę.

(Poruszenie na sali) Jeżeli tego nie zrobicie, to

będziecie brać współodpowiedzialność za to, co się dzie-

je w polskich finansach dzisiaj, ale również w przy-

szłości.

Zwracam się do posłów Platformy Obywatel-

skiej.

Panowie posłowie, minister Rostowski nie jest

konstytucyjnym ministrem polskiego rządu (Dzwo-

nek), ale księgowym, głównym księgowym, niestety,

politycznym Platformy Obywatelskiej.

Takie są fak-

ty.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

(Poseł Stefan Niesiołowski: Nie zajmuj się tym.)

Marszałek:

Panie pośle, nie usłyszałam pytania.

Apele i de-

klaracje to w ostatnim punkcie dzisiejszych obrad.

Pan Marek Balt.

(Głos z sali: Brawo!)

Bardzo proszę.

Marszałek

439

Poseł Marek Balt:

Gdy został pan szefem rządu, obiecał pan Polakom,

że w 2011 r. wejdziemy do strefy euro – kłamstwo,

obiecał pan autostrady na Euro 2012 – kłamstwo,

obiecał pan budżet na 2013 r. – kłamstwo.

Mam wra-

żenie, że jedyną osobą w pana rządzie, która robi to,

co mówi, jest wicepremier Piechociński.

(Wesołość na

sali)

(Głosy z sali: Ooo…)

Kiedy pan przestanie oszukiwać Polaków?

Kiedy

pan minister Rostowski przestanie oszukiwać Pola-

ków?

W tym kraju nie można planować kompletnie

niczego na podstawie pana słów.

Marszałek:

Dziękuję bardzo.

Przystępujemy do głosowania.

przeciwnego zdania było 241 posłów, nie było głosów

wstrzymujących się.

W 2. poprawce polegającej na nadaniu nowego

brzmienia pkt 2 projektu uchwały wnioskodawcy pro-

Pan poseł Andrzej Romanek.

(Głosy z sali: Nie, nie…)

Bardzo proszę.

Poseł Andrzej Romanek:

wie Ministrowie!

Wysoka Izbo!

Ja się dziwię, że Plat-

forma nie chce usłyszeć prawdy.

Do laryngologa,

panie i panowie, do laryngologa.

(Poruszenie na sali)

Panie premierze, dzisiaj głosujemy nad absoluto-

rium dla pana rządu.

Niestety bilans pana dokonań,

delikatnie rzecz ujmując, nie wygląda dobrze.

Przej-

dzie pan do historii jako premier, który zmarnował

największą szansę, nie wykorzystał środków europej-

skich, jako premier prymitywnych reform.

(Wesołość

na sali) To niestety pan podniósł wiek emerytalny do

67. roku życia, podwyższył pan podatek VAT do 23%.

(Poseł Stefan Niesiołowski: Pytanie.)

Mało tego, podwyższył pan składkę rentową,

mimo że pan obiecał, że nigdy pan tego nie uczyni.

(Poruszenie na sali) Co więcej, panie premierze, wy-

drenował pan środki z Funduszu Rezerwy Demogra-

ficznej, a dzisiaj pan chce znacjonalizować otwarte

fundusze emerytalne.

(Głos z sali: Pytanie.)

Panie premierze, powiem w ten sposób.

Solidarna

Polska zdecydowanie negatywnie ocenia działanie

pana i pana rządu.

(Poruszenie na sali)

(Poseł Rafał Grupiński: Pani marszałek, proszę

reagować.)

Jeszcze jedną rzecz panu powiem, bo tę prawdę

ktoś musi panu powiedzieć: jest pan najgorszym pre-

mierem III RP.

(Głosy z sali: Ooo…)

Niech pan się dobrze wsłucha w te słowa.

Dzięku-

ję bardzo.

(Oklaski)

Marszałek:

Dziękuję, panie pośle, czas minął.

Bez odpowiedzi i bez komentarzy.

Pan poseł, mam nadzieję, celem zadania pytania?

Bardzo proszę.

Poseł Zbigniew Girzyński:

Pytanie w sprawie pana ministra Vincent-Rostow-

skiego.

Otóż jeszcze na tym posiedzeniu będziemy

głosowali nad fatalnym projektem ustawy demolują-

cej finanse publiczne i pozwalającej pana rządowi

bezkarnie się zadłużać.

Zrobimy tak, ponieważ już

trzeci raz w swojej historii pan minister Rostowski

doprowadził do gigantycznego deficytu.

Dwa przy-

padki znamy, tegoroczny i sprzed dwóch lat.

Nie

wszyscy pamiętają 50-miliardowy deficyt sprzed

dwóch lat, którego skutki odczuwamy dzisiaj w po-

staci kosztów zadłużenia, ale o pierwszym razie, kie-

dy pan doprowadził do deficytu budżetowego, bo to

pan za niego odpowiada, nie wie prawie nikt.

Otóż

kto był w latach 1997–2001, a więc w czasach rządów

koalicji AWS i Unii Wolności (Dzwonek), szefem Rady

Makroekonomicznej w Ministerstwie Finansów, któ-

ra przygotowywała założenia do budżetu…

Marszałek:

Dziękuję, panie pośle, czas minął.

Poseł Zbigniew Girzyński:

…która przygotowała fatalne założenia do budże -

tu w roku 2001, który także się rozłożył?

To był pan

minister Rostowski.

(Oklaski)

440

Panie pośle, czas minął.

Nie zdążył pan zadać py-

tania.

Dziękuję bardzo.

Przystępujemy do głosowania.

przeciwnego zdania było 241 posłów, żaden poseł nie

sza Jońskiego.

Poseł Dariusz Joński:

Dziękuję.

głosował przeciwko przyjęciu realizacji budżetu za

2012 r.

(Poseł Dariusz Rosati: Dlaczego?)

Ten budżet 2012 r. to budżet bezrobocia, to budżet

stagnacji, to budżet kryzysu i, panie premierze, to

budżet upadających firm budowlanych.

Ale jest to

również budżet, przy którym mówiliśmy, że minister

Rostowski założył wirtualne, niemożliwe do osiąg-

nięcia wskaźniki.

Panie ministrze, z tej mównicy przekonywał pan,

że się mylimy.

Pytanie, panie ministrze, brzmi: Kto

się mylił?

Niech pan powie, kto się mylił.

(Oklaski,

gwar na sali)

Marszałek:

Głos zabierze poseł Wincenty Elsner.

Poseł Wincenty Elsner:

Pani Marszałkini!

Spokojnie, szanowni państwo,

bez emocji.

To głosowanie o niczym nie decyduje, nic

nie znaczy.

Polska konstytucja mówi wyraźnie: rząd,

który nie uzyskał absolutorium, może rządzić dalej,

pokazując nam, posłom, i całemu społeczeństwu figę.

Zresztą to głosowanie jest mniej ważne niż jakikol-

wiek sondaż uliczny, dlatego że przynajmniej tam

ludzie wypowiadają się swobodnie, a tutaj za naciś-

nięcie czerwonego guzika można dostać czerwoną

kartkę.

Prawda, panie przewodniczący?

(Oklaski)

(Poseł Teresa Piotrowska: A u was za naciśnięcie

zielonego.)

(Głos z sali: Zielona kartka.)

A więc może chociaż tyle.

Panie premierze, czy

jest pan tutaj gotów z tej mównicy wobec nas, posłów,

i całego społeczeństwa zadeklarować, że jeżeli ten

rząd nie uzyska absolutorium, to poda pan rząd do

dymisji?

Wtedy to głosowanie będzie miało jakiś

sens.

Dziękuję.

(Oklaski)

Marszałek:

Głos zabierze poseł Zbigniew Kuźmiuk.

Poseł Zbigniew Kuźmiuk:

Dziękuję.

Pani Marszałek!

Wysoka Izbo!

Za chwileczkę bę-

dziemy głosowali nad uchwałą absolutoryjną dla rzą-

du dotyczącą wykonania budżetu za poprzedni rok.

Podczas prac nad tą uchwałą zgłosiliśmy fundamen-

talne zastrzeżenia do jego wykonania.

Przywołam

tylko dwa.

Pierwsze to załamanie się dochodów podatko-

wych, w szczególności z VAT-u.

Już wtedy mówili-

śmy, że jeżeli przy 2-procentowym wzroście PKB

i prawie 4-procentowej inflacji minister finansów nie

jest w stanie zebrać podatku VAT, tylko brakuje mu

12 mld, a nawet 14 mld, to szykuje nam katastrofę

w roku 2013.

Nie minęło pół roku i dowiadujemy się

o tej katastrofie.

W tym roku zabraknie 30 mld wpły-

wów podatkowych.

Właśnie niewyciągnięcie z tego

wniosków powoduje taką dziurę budżetową.

Druga kwestia to polityka dywidendowa.

(Dzwo-

nek) Otóż minister finansów pochwalił się, że wziął

garścią ze spółek Skarbu Państwa ponad 7 mld zł, ze

spółek energetycznych – ponad 3 mld zł.

Jakie są tego

konsekwencje?

One wszystkie zapowiedziały, że nie

będą realizowały żadnych inwestycji energetycznych.

Marszałek:

Czas minął, panie pośle, dziękuję bardzo.

Poseł Zbigniew Kuźmiuk:

To są konsekwencje poważnych błędów.

Marszałek:

Konsekwencją, jeśli pan nie skończy, będzie wy-

łączenie mikrofonu.

Poseł Zbigniew Kuźmiuk:

Dlatego też Klub Parlamentarny Prawo i Spra-

wiedliwość będzie głosował przeciwko absolutorium

dla tego rządu.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

441

Punkty 12. i 16. porządku dziennego – głosowanie

Dziękuję.

Głos zabierze wiceprezes Rady Ministrów mini-

ster finansów pan premier Jan Vincent-Rostowski.

(Oklaski, poruszenie na sali, gwizdy)

Minister Finansów

Jan Vincent-Rostowski:

doksalne jest, aby opozycja proponowała odrzucenie

absolutorium...

(Głos z sali: A co ma proponować?)

(Poseł Anna Zalewska: Proponuje korepetycje

z języka polskiego.)

(Wesołość na sali)

...budżetu.

Jednak oczekujemy reakcji przemyśla-

nych, a nie czysto instynktownych.

A więc jest to

szczególnie ironiczne, kiedy dotyczy budżetu na

2012 r., bo w 2012 r.

Polska należała jedynie do pięciu

krajów Unii Europejskiej, w których relacja długu do

PKB spadła.

(Gwar na sali) Oczywiście w okresie

całego kryzysu od 2007 r.

Polska należy do czterech

krajów o najniższym wzroście relacji długu do PKB.

Był to oczywiście budżet wykonany w trudnych wa-

runkach spowolnienia, ale wykonany z wyjątkowym

sukcesem.

Dziękuję.

(Oklaski, gwar na sali)

Marszałek:

Proszę o ciszę.

wie absolutorium dla Rady Ministrów, w brzmieniu

proponowanym przez Komisję Finansów Publicz-

Głosowało 450 posłów.

Za oddało głos 240 posłów,

przeciwnego zdania było 210 posłów, nikt nie wstrzy-

strów.

Powracamy do rozpatrzenia punktu 16. po-

Sejm wysłuchał sprawozdania komisji przedsta-

Przystępujemy do trzeciego czytania.

Poseł Sprawozdawca Marcin Święcicki:

wek.

Komisja Finansów Publicznych rekomenduje

przyjęcie jednej poprawki i odrzucenie sześciu pozo-

stałych.

Marszałek:

Dziękuję panu posłowi.

Komisja w dodatkowym sprawozdaniu przed-

stawia poprawki, nad którymi głosować będziemy

Poprawki od 1. do 3. zgłoszono do art. 1 projektu

W poprawce 1. do art. 99 wnioskodawcy proponu-

ją nadać nowe brzmienie ust. 3a.

Komisja wnosi o przyjęcie tej poprawki.

przeciwnego zdania było 24 posłów, 133 posłów

wstrzymało się od głosu.

W poprawce 2. wnioskodawcy proponują, aby nie

dodawać działu Xa dotyczącego odpowiedzialności

podatkowej nabywcy w szczególnych przypadkach.

Nad tymi poprawkami głosować będziemy łącznie.

Komisja wnosi o odrzucenie tych poprawek.

Przystępujemy do głosowania.

prawek 2. i od 4. do 7., zechce podnieść rękę i nacis-

442

Głosowało 448 posłów.

Za oddało głos 76 posłów,

przeciwnego zdania było 240 posłów, 132 posłów

wstrzymało się od głosu.

W poprawce 3. do załącznika nr 11 wnioskodawcy

proponują dodanie pozycji od 22a do 22g.

Komisja wnosi o odrzucenie tej poprawki.

przeciwnego zdania było 259 posłów, 158 posłów

wstrzymało się od głosu.

Przystępujemy do głosownia nad całością projek-

tu ustawy.

go Borkowskiego.

Poseł Jerzy Borkowski:

W ocenie Klubu Poselskiego Ruch Palikota najistot-

niejszą przyczyną wprowadzania zmian jest nie tylko

walka z patologią w zakresie rozliczania podatku

VAT od niektórych towarów, ale także czysty motyw

fiskalny, którym zwykle kieruje się pan minister Ro-

pana pytanie: Czy będzie pan chciał jeszcze raz wejść

tu, na mównicę, i powiedzieć wszystkim, od czego są

urzędy skarbowe, od czego są wywiadownie?

Prze-

cież te instytucje mają już instrumenty, dzięki któ-

rym mogą podsłuchiwać podatnika, zablokować kon-

ta, a nawet przyłożyć pałką skarbową i zakuć w kaj-

danki, dlatego pytam, czy istniejące urzędy skarbowe

są po to, aby gnębić dalej podatników.

Przedsiębiorcy

nie mają żadnych instrumentów, aby ewentualnie

sprawdzić sprzedawcę.

Jak mają odróżnić zakup za

czystą cenę od próby wyłudzenia podatku VAT?

Czy

mają zatrudniać swoje wywiadownie gospodarcze,

panie ministrze?

Jest takie przysłowie – to jest tak,

jakby dać brzytwę małpie.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Marszałek:

machę.

Poseł Paweł Szałamacha:

Dziękuję.

nie podczas dyskusji nad tym projektem pytaliśmy

ministra finansów o skutki wprowadzenia tzw. od-

wróconego obciążenia VAT w przypadku handlu zło-

mem i artykułami metalowymi.

Odpowiedź na to

pytanie nie padła ani podczas pierwszego czytania,

ani podczas prac w komisji, wobec tego ponawiam je,

ponieważ jest zasadnicza różnica zdań wśród specja-

listów od skarbowości i prawa podatkowego na temat

tego, jakie były pozytywne skutki wprowadzenia tego

rozwiązania w przypadku handlu złomem i jakie są

prognozowane pozytywne skutki w przypadku roz-

szerzenia tego na grupy towarowe, nad którymi bę-

dziemy głosować.

Dziękuję.

Marszałek:

Dziękuję bardzo.

tym zmianom, które wprowadziła Wysoka Izba dwa

lata temu, nie ma wyłudzeń w handlu złomem.

Wcześniej wyłudzenia sięgały 470 mln zł.

W tej chwi-

li ustalenia, jeśli chodzi o wyłudzenia w handlu prę-

tami, dotyczą też kilkuset milionów złotych.

Jeżeli

wprowadzimy te zmiany, wyłudzeń po prostu nie

będzie.

Natomiast, panie pośle Borkowski, urzędy

skarbowe nie mają takich instrumentów jak bloko-

wanie kont, nie wiem, skąd ma pan taką wiedzę.

(Poruszenie na sali)

(Głos z sali: NSA panu pokazał.)

Widocznie nie zna pan Ordynacji podatkowej.

Za-

chęcam do lektury.

Dziękuję.

Marszałek:

Dziękuję bardzo.

łości rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy

podatkowa, w brzmieniu proponowanym przez Ko-

misję Finansów Publicznych, wraz z przyjętą po-

przeciwnego zdania było 44 posłów, 169 posłów

wstrzymało się od głosu.

rych innych ustaw.

Marszałek

443

Punkt 20. porządku dziennego – głosowanie

Sejm wysłuchał sprawozdania komisji przedsta-

Wobec propozycji nieodsyłania projektu ustawy

kusji wniosku o odrzucenie projektu ustawy zgłoszo-

no sprzeciw.

Pod głosowanie poddam propozycję nieodsyłania

projektu ustawy do komisji.

Odrzucenie tej propozycji oznaczać będzie, że

Poseł Zbigniew Kuźmiuk:

tym projektem prowadzonych w ekspresowym tem-

pie w Komisji Finansów Publicznych doszło do skan-

dalicznego wydarzenia.

Otóż legislator reprezentu-

jący Biuro Legislacyjne Kancelarii Sejmu powiedział,

co następuje: Problem polega na tym, że projektowa-

ne przepisy mają charakter przepisów incydental-

winny być zamieszczone pośród przepisów prawa

publicznych, ale w ustawie okołobudżetowej na rok

2013.

Z tego stwierdzenia wynika, że rząd znoweli-

zował nie tę ustawę, co trzeba.

(Oklaski) Niestety

większość sejmowa przeszła nad tą sprawą do porząd-

ku dziennego.

Zostaliśmy przegłosowani, nie ma opi-

nii Biura Analiz Sejmowych.

Ba, tej ustawie nie to-

warzyszyły żadne konsultacje.

(Dzwonek) Dowiedzie-

liśmy się na tej sali od ministra finansów, że opinia

potrzebna, bo zniesienie progu ostrożnościowego nie

ma żadnego wpływu na gospodarkę.

To powiedział

wiceminister finansów.

Pani marszałek, ponieważ pani odpowiada za spo-

sób procedowania nad projektami ustaw, pytam: Dla-

czego tak fundamentalna ustawa jest procedowana

przy tak poważnych zastrzeżeniach Biura Legisla-

cyjnego?

Ba, dzisiaj mamy ostateczne nad nią głoso-

wanie.

Dlaczego nie było żadnych konsultacji, żad-

nych opinii?

W tej Izbie to się do tej pory nie zdarza-

ło.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

(Głos z sali: Nieprawda, nieprawda.)

(Poseł Teresa Piotrowska: Oj, zdarzało się.)

Marszałek:

Bardzo proszę o zabranie głosu przewodniczącego

Poseł Dariusz Rosati:

Pani Marszałek!

Szanowni Państwo!

Panie Pre-

mierze!

Pan poseł Kuźmiuk nie przedstawił całej

opinii przedstawiciela Biura Legislacyjnego, który

w drugiej części swojego wystąpienia wyraźnie zade-

klarował, że niezależnie od tego, czy przyjęta będzie

propozycja rządowa, czy propozycja zgłoszona przez

Biuro Legislacyjne, zmiana prawna będzie ważna

i będzie obowiązywać w polskim porządku prawnym.

Chciałbym też powiedzieć, że Biuro Legislacyjne

udziela porad Komisji Finansów Publicznych.

Bardzo

często jest tak, że opinie Biura Legislacyjnego są inne

niż opinie Rządowego Centrum Legislacji i inne niż

opinie Biura Legislacyjnego Senatu.

W takich sytu-

acjach komisja podejmuje decyzję, jaką ostatecznie

wersję zapisów prawnych przyjmuje.

(Oklaski)

Marszałek:

Dziękuję bardzo.

pozycji nieodsyłania projektu ustawy do komisji, ze-

słów, przeciwnego zdania było 197 posłów, 17 posłów

Przystępujemy do trzeciego czytania.

W pierwszej kolejności pod głosowanie poddam

ostrożnościowo-sanacyjnego w relacji długu do PKB

jest, proszę państwa, jak ubój rytualny z ogłuszeniem

polskich finansów.

Taka jest prawda.

Najpierw pan

minister finansów ogłuszy, a potem je niestety dobi-

je.

Takie są fakty.

I tak to właśnie posunięcie argu-

mentuje czy uzasadnia premier Donald Tusk.

Mówi,

Marszałek

444

że nie będzie bolało, ale niestety efekt będzie taki

sam.

Wszyscy znamy oczywiście łaskawość i dobroć

pana premiera Donalda Tuska i ministra Rostow-

skiego.

Przecież mówią, że Polacy muszą mieć ciepłą

wodę w kranie.

Tylko ja, panie premierze, zastana-

wiam się, jak człowiek, który zamiast serca ma poli-

tyczny rozrusznik, może w sobie wzbudzić ludzką

empatię.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Marszałek:

Elsnera.

(Poseł Teresa Piotrowska: Panie pośle, jak panu

nie wstyd?

Naprawdę, panie pośle...)

(Poseł Stefan Niesiołowski: Polityczny rozrusz-

nik?

Wariat.)

Poseł Wincenty Elsner:

Pani Marszałkini!

Panie Ministrze!

Nie będę już

pana pytał, kim pan jest, bo bardziej od pana biogra-

fii interesuje mnie los Polek i Polaków.

Nie da się

budować pomyślności tego kraju z bilionowymi dłu-

gami na plecach.

Wie o tym każda polska rodzina,

której marzenia kończą się co miesiąc, w dniu spłaty

horrendalnej raty kredytu.

Panie premierze, będzie rekonstrukcja rządu.

Pan

wie, że gwiazdą tej rekonstrukcji może być tylko mi-

nister Rostowski.

(Wesołość na sali, oklaski)

Minister finansów Jarosław Bauc po wykryciu

17-miliardowej dziury budżetowej stracił stanowisko.

Czy minister finansów Jan Vincent-Rostowski po

ujawnieniu, po przekazaniu nam informacji o 24-mi-

liardowej (Dzwonek) dziurze budżetowej straci sta-

nowisko?

(Poseł Zbigniew Kuźmiuk: 30 mld.)

Oto jest pytanie, pani marszałek.

(Wesołość na

sali, oklaski)

Marszałek:

Przystępujemy do głosowania.

zechce podnieść rękę i nacisnąć przycisk.

20 lutego został przyjęty przez Sejm pakt fiskalny,

który narzuca większą dyscyplinę finansów publicz-

nych.

24 lipca, w ostatnią środę, kiedy prezydent

Polski ratyfikował pakt fiskalny, minister Rostowski

z tego miejsca namawiał nas do zawieszenia pierw-

szego progu ostrożnościowego.

Panie ministrze, oszukał pan nas, do tego zaczy-

namy się powoli przyzwyczajać, ale czy panu nie

wstyd, że oszukał pan również prezydenta Bronisła-

wa Komorowskiego?

Marszałek:

sza Krupę.

Poseł Łukasz Krupa:

Kiedy na tej sali dyskutowaliśmy o projektach Ruchu

Palikota mających na celu zwiększenie dochodów

budżetowych, jakie wprowadza wiele krajów europej-

skich – podatek wyjścia, podatek transakcyjny czy

podatek antytransferowy, słyszeliśmy, że Polski nie

można porównywać z takimi krajami i że u nas są

inne realia.

Kiedy proponowaliśmy możliwość pro-

wadzenia firmy na próbę, a takie rozwiązanie od

wielu lat skutecznie obowiązuje w Wielkiej Brytanii,

słyszeliśmy: Polska to nie Wielka Brytania.

Kiedy

mówimy o relacji długu publicznego do PKB, deficy-

cie budżetowym i konieczności nowelizacji budżetu,

słyszymy z ust pana ministra: to żadna tragedia,

inne kraje są bardziej zadłużone, kilka razy w roku

nowelizują swoje budżety.

Panie ministrze, kiedy wreszcie zaczniecie wzo-

rować się na tym, co jest dobre w innych krajach, a nie

na tym, co jest złe?

Ruch Palikota nie przyłoży ręki

do dalszego zadłużania państwa i przerzucania skut-

ków waszej nieudolnej polityki na kolejne pokolenia.

Ale, panie premierze, proszę się nie martwić.

Koali-

cja Platformy Obywatelskiej i PSL-u i inicjatywa

dialogu mają się dobrze i nie będziecie mieli żadnego

problemu (Dzwonek) z przegłosowaniem tej ustawy.

Dziękuję.

Poseł Andrzej Romanek

445

Marszałek:

ostrożnościowy, dajecie panu ministrowi Rostowskie-

mu akcelerator długu Skarbu Państwa i jestem prze-

konany, że on z tego z całą pewnością skorzysta.

Apetyt rośnie w miarę jedzenia i pan minister finan-

sów nie zatamuje tego, będzie z tego korzystał łap-

czywie, bo pan minister finansów zachowuje się jak

finansowy pasibrzuch, który pożera kolejne rezerwy

tego kraju.

Jeszcze jedna rzecz.

Otóż, panie premierze, wy

zbudowaliście zamiast kolei dużych prędkości finan-

sowy pociąg dużych prędkości.

Niestety w tym po-

ciągu nie ma ani konduktora, ani maszynisty i kata-

strofa jest bardzo, bardzo blisko.

Panie premierze, to pan obiecał Polakom raj, a co

im pan zgotował?

Ubóstwo i bezrobocie, a teraz do-

rzuca pan do tego finansową katastrofę.

Dziękuję

bardzo.

Marszałek:

nad finansami publicznymi i tym, co dzieje się w bu-

dżecie państwa, przez koalicję rządzącą to jest po-

myłka, arogancja, oszukiwanie nie tylko przez Plat-

formę, ale i, co mówię z większym żalem, przez PSL,

bo przynajmniej ta strona sceny politycznej powinna

rozumieć, jakie są w tej chwili priorytety dla polskie-

go państwa, oczekiwania i problemy zwykłych Pola-

ków.

Straciliście panowanie nad tym, co się dzieje,

i panika zajrzała w oczy, w związku z tym w sposób

prymitywny przygotowaliście te zmiany.

Nie pozwo-

liliście nawet na to, jeżeli są wątpliwości prawne,

żeby te kwestie przedyskutować.

(Poseł Stefan Niesiołowski: Pytanie.)

Mówiliśmy o tym, że Sejm powinien rzeczywiście

w tak trudnej sytuacji (Dzwonek) zająć się tym prob-

lemem, ale powinniśmy...

(Poseł Stefan Niesiołowski: Powinniśmy zadać

pytanie.)

...dać sobie czas na to, ażeby przyjąć ustawę, któ-

ra będzie legislacyjnie poprawna.

Marszałek:

Dziękuję bardzo, pani poseł, czas minął.

Poseł Beata Szydło:

Mam takie pytanie.

Proszę powiedzieć, jakie będą

konsekwencje dla Polaków, dla polskiej gospodarki

przyjęcia dzisiejszych rozwiązań, bo myślę, że to jest

bardziej istotne i ważniejsze dla nas wszystkich…

Marszałek:

Pani poseł, czas minął.

Dziękuję pani bardzo.

Poseł Beata Szydło:

…niż to, jak zagłosuje trzech posłów Platformy

Obywatelskiej.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

(Poseł Teresa Piotrowska: Co panią to obchodzi?)

Marszałek:

Dziękuję bardzo, pani poseł.

Przystępujemy do głosowania nad całością pro-

publicznych, w brzmieniu przedłożenia zawartego

przeciwnego zdania było 210 posłów, 5 posłów wstrzy-

Powracamy do rozpatrzenia punktu 42. po-

rządku dziennego: Sprawozdanie Komisji Go-

Sejm wysłuchał sprawozdania komisji przedsta-

wionego przez panią poseł Marię Janyską oraz prze-

prowadził dyskusję.

446

Poseł Jerzy Szmit:

publicznych jest jedną z najważniejszych ustaw regu-

lujących życie gospodarcze w Polsce.

Pod jej rządami

wydawanych jest co roku ok. 130 mld pieniędzy pub-

licznych.

Za chwilę będziemy głosować nad przyję-

ciem blisko 40. nowelizacji tej ustawy.

Niestety no-

welizacja przygotowana przez Senat dotyka jedynie

ułamka promila problemów, które są na tym polu.

Istnieje głęboka potrzeba przyjęcia nowej ustawy re-

gulującej funkcjonowanie sektora zamówień publicz-

nych, ustawy, która rozwiąże największe problemy

dotyczące wyboru według kryteriów najniższej ceny,

racjonalności wyboru wykonawcy, wiarygodności

wykonawców, ochrony podwykonawców, prawa do

protestu, wzmocnienia Urzędu Zamówień Publicz-

nych.

Niestety rząd ciągle nie przygotowuje takiej

całościowej ustawy.

Pragnę poinformować, że Prawo

i Sprawiedliwość pracuje nad projektem takiej usta-

wy.

Dziękuję bardzo.

Marszałek:

Przystępujemy do głosowania.

wień publicznych, w brzmieniu proponowanym przez

przeciwnego zdania było 3 posłów, 128 posłów

wstrzymało się od głosu.

Przystępujemy do rozpatrzenia punktu 32.

ki nr 909, 1481 i 1481-A) – trzecie czytanie.

Podczas drugiego czytania zgłoszona została jedna

poprawka.

Komisja rekomenduje jej odrzucenie.

Dziękuję.

Marszałek:

Dziękuję bardzo, pani poseł.

Komisja w dodatkowym sprawozdaniu przedsta-

W poprawce do art. 186 ustawy Kodeks pracy

wnioskodawcy proponują m.in., aby wymiar urlopu

wychowawczego wynosił do 37 miesięcy.

Komisja wnosi o odrzucenie tej poprawki.

przeciwnego zdania było 236 posłów, żaden poseł nie

cy, w brzmieniu proponowanym przez Komisję Poli-

przeciwnego zdania było 138 posłów, 7 posłów wstrzy-

mało się od głosu.

Przystępujemy do rozpatrzenia punktu 33.

czącej realizacji zadań wynikających z ustawy

mu wieloletniego „Program ochrony brzegów

morskich” w 2012 r. (druki nr 1299 i 1394).

Na 45. posiedzeniu Sejm wysłuchał informacji

przedstawionej przez podsekretarz stanu w Minister-

skiej panią Annę Wypych-Namiotko oraz przeprowa-

dził dyskusję.

Przechodzimy do głosowania.

Wniosek ten poddam pod głosowanie.

Przystępujemy do głosowania.

sku komisji o odrzucenie informacji ministra trans-

zawartej w druku nr 1299, zechce podnieść rękę i na-

cisnąć przycisk

447

Punkty 33., 34. i 35. porządku dziennego – głosowanie

porządku dziennego: Pierwsze czytanie posel-

tynuacja.

Sejm na 45. posiedzeniu wysłuchał uzasadnienia

W związku z tym, że wniosek ten został wycofany

przez wnioskodawców, na podstawie art. 87 ust. 2

nr 1441) – kontynuacja.

Sejm na 45. posiedzeniu wysłuchał uzasadnienia

Adama Abramowicza oraz przeprowadził dyskusję.

nansów Publicznych w celu rozpatrzenia.

Matuszewskiego.

(Poruszenie na sali)

Poseł Marek Matuszewski:

przedstawiciela wnioskodawców posła Adama Abra-

mowicza.

Ilu Polaków otrzymało w ostatnich latach

bankowy tytuł egzekucyjny?

Jaka to jest skala?

Co

stało się z projektem Ministerstwa Gospodarki doty-

czącym BTE?

Wysoka Izbo!

BTE to piekielne narzędzie, które

zniszczyło niejedną firmę, a tysiące polskich rodzin

doprowadziło na skraj bankructwa.

Wysoka Izbo!

Tytuł egzekucyjny to egzekucja dla

tych, którzy wpadli w tarapaty kredytowe.

Ktoś

krzyknął: A kto jest temu winien?

Marszałek:

Panie pośle, proszę nie krzyczeć.

Poseł Marek Matuszewski:

Kto jest winien…

(Poruszenie na sali, oklaski)

Ano właśnie.

Polacy, gdy usłyszeli, że żyją na zie-

lonej wyspie, zaczęli brać kredyty.

A więc winien jest

Donald Tusk.

(Poruszenie na sali, oklaski)

Wysoka Izbo!

A kto (Dzwonek) Donaldowi Tusko-

wi podpowiedział, że to jest zielona wyspa?

Rostowski.

(Wesołość na sali, oklaski) Minister

Rostowski jest winien temu, że Polacy są w takiej

ciężkiej sytuacji kredytowej.

Dziękuję uprzejmie.

(Po-

ruszenie, wesołość na sali, oklaski)

Marszałek:

Głos zabierze przedstawiciel wnioskodawców po-

seł Adam Abramowicz.

Szanowni Państwo!

Wakacje sejmowe zaczynają

się za kilka godzin, więc bardzo proszę jeszcze o chwi-

lę cierpliwości.

Poseł Adam Abramowicz:

Pani Marszałek!

Wysoki Sejmie!

Panie Premierze!

Szanowny Panie Pośle!

Skala wystawiania banko-

wych tytułów egzekucyjnych dla Polaków, osób fi-

zycznych i przedsiębiorców, wygląda następująco:

w 2009 r.

– 707 tys., w 2010 r.

– 1050 tys. (Gwar na sali)

Czy pan występuje w imieniu lobby finansowego?

Zwracam się do tego pana, co tam krzyczy teraz ze

środkowych rzędów.

Jeżeli nie, to proszę mi nie prze-

szkadzać.

W 2011 r. – prawie 1 mln tytułów egzekucyjnych.

Do miliona Polaków zapukali komornicy bez żadnego

uprzedzenia, żeby egzekwować tytuły, które nie za-

wsze były wystawiane zgodnie z rzeczywistością.

(Poseł Stefan Niesiołowski: A o SKOK może coś

powiesz?)

Proszę państwa, pani marszałek mówiła, że nie-

długo wakacje, tak że, panie pośle Niesiołowski, nie-

długo będzie pan mógł odpocząć, żeby mniej nerwo-

wo reagować na wystąpienia, z którymi pan się nie

zgadza.

A teraz proszę mi nie przeszkadzać.

A więc ponad milion tytułów egzekucyjnych.

Jeśli

chodzi o możliwość skorzystania z sądu, czyli jeśli

chodzi o wystąpienie w procesie przeciwegzekucyj-

nym, to, słuchajcie państwo, tylko 50 osób na milion

wniosków skorzystało z możliwości wystąpienia

Marszałek

448

Punkt 35. porządku dziennego – głosowanie

przeciwegzekucyjnego.

50 osób, w zasadzie błąd sta-

tystyczny.

Banki nam mówią, że świadczy to o tym, że tak

wspaniale wystawiają te tytuły, że nie ma żadnego

sporu, że wszyscy jak te owce poddają się strzyżeniu

prawie że dobrowolnie.

Ale ktoś, kto myśli logicznie

i ma świadomość, że jest milion tytułów wykonaw-

czych, wie, że na milion tytułów nie może być 50 spraw

spornych.

Jest wiele, wiele więcej, ale dzisiaj Polacy,

którzy są poddani temu tytułowi, nie mają żadnych

mi.

Możliwość wystawienia bankowego tytułu egze-

kucyjnego pozbawia ich możliwości obrony.

W dyskusji na temat tej ustawy wystąpił poseł

Platformy Obywatelskiej i uzasadniając wniosek o od-

łącznie zacytował opinię Związku Banków Polskich,

czyli instytucji zainteresowanej, instytucji lobby-

stycznej.

W ogóle nie powiedział swojego zdania na

ten temat czy tego, jakie zdanie na ten temat mają

konsumenci, przedsiębiorcy.

Wyłącznie cytował opi-

nię Związku Banków Polskich.

Chciałbym się zapytać Platformę Obywatelską,

która mieni się obywatelską i kieruje wniosek…

Marszałek:

Panie pośle, ale pan teraz odpowiada na pytanie,

a nie pyta.

Poseł Adam Abramowicz:

…o odrzucenie projektu w pierwszym czytaniu,

odmawia dyskusji w Sejmie nad tak ważnym proble-

mem dotyczącym milionów Polaków, czy to jest rze-

czywiście postawa obywatelska.

(Głos z sali: Siadaj już.)

Jeśli chodzi o to drugie pytanie pana posła Matu-

szewskiego, to mam tutaj pismo podpisane przez mi-

nistra, sekretarza stanu pana Mieczysława Kasprza-

ka, obecnego tutaj na sali posła, w którym to piśmie

Ministerstwo Gospodarki kieruje do Rady Ministrów

projekt założeń dotyczących ograniczenia działania

bankowego tytułu egzekucyjnego.

Ograniczenia.

W tym

projekcie mówi się m.in. o tym, żeby bank miał obo-

wiązek powiadamiać obywatela zanim wyśle komor-

nika.

Proszę państwa, co się stało z tym projektem?

Powiem jeszcze, że zawiera on opinie Urzędu Ochro-

ny Konkurencji i Konsumentów, Komisji Nadzoru

Finansowego, powiatowego rzecznika konsumentów

i rzecznika praw obywatelskich – akurat tych insty-

tucji, o których Platforma Obywatelska zapomniała,

składając wniosek o odrzucenie w pierwszym czyta-

niu.

Wszystkie opinie są miażdżące dla funkcjonowa-

nia bankowego tytułu egzekucyjnego.

Oto cytat

z dokumentu Ministerstwa Gospodarki, to nie jest

dokument opozycyjny, to jest poważne badanie

przez Ministerstwo Gospodarki skutków działania

bankowego tytułu egzekucyjnego.

Cytuję obecnego

na sali pana ministra Mieczysława Kasprzaka:

W rzeczywistości jednak to ucywilizowanie egzeku-

cji bankowej jest pozorne, a zgodę dłużnika na eg-

zekucję bankową trzeba uznać za fikcję.

Z uwagi

bowiem na pozycję kredytodawcy względem kredy-

tobiorcy bank zawsze zdoła wymusić na dłużniku

stosowne oświadczenie.

Drugi cytat: Ustalenie bo-

wiem, czy dochodzona przez bank należność rzeczy-

wiście istnieje i czy została ona wskazana w BTE

we właściwej wysokości, wykracza poza zakres kog-

nicji sądu przy nadawaniu klauzuli wykonalności.

Sąd w postępowaniu klauzulowym nie jest również

powołany do oceny ważności postanowień umowy

zawartej przez bank z jego klientem.

Proszę państwa, to przerażające, w jakiej nierów-

ności jest konsument, Polacy i polscy przedsiębiorcy,

w stosunku do banków.

Te cytaty to pokazują.

Ostat-

ni cytat: Sąd w postępowaniu klauzulowym nie jest

uprawniony do oceny ważności postanowień umowy

postępowania klauzulowego nie jest badanie istnie-

nia roszczenia, jego zasadności oraz czy nie uległo

ono przedawnieniu.

Nie jest badanie istnienia rosz-

czenia i jego zasadności – przecież to jest po prostu

stawianie Polaków i polskich przedsiębiorców w sy-

tuacji bez wyjścia.

Przypomnę tylko sytuację wytwórni makaronów

Malma, która została zniszczona przez BTE.

Przy-

pomnę opcje walutowe.

Wiele firm zostało zniszczo-

nych albo obrabowanych ze swoich środków właśnie

za pomocą bankowego tytułu egzekucyjnego, gdzie

konsument, klient, nie ma żadnych szans.

Tutaj jest

napisane, że sąd nie bada nawet istnienia roszczenia.

Bank może sobie wydumać jakąś umowę, wysłać

BTE i przejąć firmę na własność.

W przypadku opcji

walutowych dokładnie to robił.

Już kończę, bo wiem, że państwo spieszycie się na

wakacje.

Pan poseł Niesiołowski potwierdza, że już

chętnie poszedłby na zieloną trawę odpocząć.

(Poru-

szenie na sali, oklaski)

(Poseł Stefan Niesiołowski: Pytasz czy odpowia-

dasz?)

Marszałek:

Proszę kontynuować, panie pośle.

Poseł Adam Abramowicz:

Mam pytanie do premiera Tuska.

Patrzę panu

w oczy i pytam: Dlaczego pan ten dokument wysłał

ad acta?

W dokumencie, który przyszedł, czytam:

Projektowana regulacja została pozytywnie zaopi-

niowana przez Zespół do spraw programowania prac

rządu, czyli w programie prac rządu był dokument,

Poseł Adam Abramowicz

449

który miał ograniczyć działanie BTE.

Zespół wyraził

także zgodę na dalsze procedowanie nad projektem.

W ramach prac nad projektem założeń przeprowa-

dzono uzgodnienia międzyresortowe oraz konsulta-

cje społeczne.

Marszałek:

Panie pośle, pytanie pana klubu już wyczerpało

limit pytań.

Pan miał odpowiadać, a nie pytać.

(Poseł Wojciech Jasiński: Pani nie jest od oceny.)

(Głos z sali: Adam, mów.)

Poseł Adam Abramowicz:

Wszystko przeszło odpowiednią drogę.

Dlaczego

pan odesłał to ad acta?

Dlaczego pan nie chce się

zająć tymi problemami milionów Polaków?

To jest

ważna sprawa.

Marszałek:

To bardzo ważna sprawa, dlatego też, panie pośle,

do rzeczy.

Poseł Adam Abramowicz:

Ale ja mam prawo odpowiadać na pytanie pana

Matuszewskiego, a pan Matuszewski...

Marszałek:

Właśnie, proszę odpowiadać na zadane pytania.

Poseł Adam Abramowicz:

Przecież odpowiadam.

Pytam się pana premiera

Tuska, dlaczego nie tylko projekt opozycji chce wy-

słać do kosza, dlaczego wyrzuca dobry projekt, który

opracowało Ministerstwo Gospodarki, dotyczący

ograniczenia działania BTE i obrony Polaków.

Dla-

czego wyrzuca go do kosza?

Przecież patrząc na to,

co pan robi, można nabrać podejrzeń, że pan słucha

się lobby finansowego, wyłącznie lobby finansowego,

nie patrząc na interes milionów Polaków.

W związku z tym teraz apel do wszystkich tutaj.

Przecież państwo za chwilę naciśniecie guziki...

Marszałek:

Dziękuję.

To nie jest czas na apele, panie pośle.

(Poseł Stefan Niesiołowski: Apeluj do PiS-u.)

Poseł Adam Abramowicz:

...i wyrzucicie ten projekt, odmawiając dyskusji...

Marszałek:

panu.

Poseł Adam Abramowicz:

Ale ja odpowiadam na pytanie pana posła Matu-

szewskiego.

Marszałek:

Nie, pan apelował, sam zresztą pan to zaznaczył.

Proszę zająć miejsce.

(Poruszenie na sali, oklaski)

Pytanie zada pan poseł Jakub Szulc.

(Głos z sali: W jakim trybie?)

W trybie pytań w tym punkcie.

Poseł Jakub Szulc:

Pani Marszałek!

Panie Premierze!

Mam pytanie

do ministra finansów.

Nie chciałbym dyskutować na

temat dostępności kredytów i tego, co się wiąże

z bankowym tytułem egzekucyjnym na okoliczność

dostępności w Polsce kredytów, która według wszel-

kich danych byłaby zdecydowanie mniejsza, ale

chciałbym zapytać o jedną rzecz.

Czy podczas dysku-

nościowo-kredytowych wprowadzono na wniosek

SKOK przedyskutowaną z nimi zmianę nadającą

bankowy tytuł egzekucyjny spółdzielczym kasom

oszczędnościowo-kredytowym i czy w tym momencie

w projekcie ustawy, który państwo proponujecie, za-

bieracie bankowy tytuł egzekucyjny bankom i spół-

dzielczym kasom oszczędnościowo-kredytowym, czy

tylko bankom, a pozostawiacie go spółdzielczym ka-

som oszczędnościowo-kredytowym?

To pytanie do

rządu.

Dziękuję.

(Poruszenie na sali, oklaski)

Marszałek:

drzeja Rozenka.

Proszę o spokój.

Proszę mi umożliwić zadanie py-

tania.

Poseł Adam Abramowicz

450

Marszałek:

Panu posłowi dziękuję za wyręczenie mnie.

Poseł Andrzej Rozenek:

Rozumiem, że państwo się spieszą na wakacje, ale

to jest naprawdę bardzo poważny problem.

Bankowy

tytuł egzekucyjny, przeżytek PRL-owski, chcecie

utrzymać w imię czego?

W imię interesów banków?

Co z interesem obywateli?

Jesteście w tej Izbie dla-

tego, że obywatele was wybrali.

Zlikwidować BTE!

(Oklaski)

Marszałek:

Bardzo proszę...

(Głosy z sali: Odpowiedzi.)

(Poseł Adam Abramowicz: Chcę odpowiedzieć.)

Ale nikt pana o nic nie pytał.

(Wesołość na sali)

(Poseł Teresa Piotrowska: To nie było pytanie do

pana.)

Wiem, że ma pan potrzebę odpowiedzi, ale tym

razem odpowiedzi udzieli przedstawiciel Minister-

stwa Finansów.

(Głos z sali: To jest wnioskodawca.)

(Poseł Adam Abramowicz: Ale poseł pytał o pro-

jekt.)

Panie pośle, skończyłam z panem dyskusję.

Pro-

szę zająć miejsce.

Podsekretarz stanu pan minister Wojciech Ko-

walczyk.

(Poseł Adam Abramowicz: Poseł pytał o projekt.)

(Głos z sali: Nie, o dyskusję.)

Nie.

(Poseł Adam Abramowicz: I o odniesienie się do

dyskusji.)

Pytanie było do rządu.

Proszę usiąść, panie pośle.

(Poruszenie na sali)

Bardzo proszę, panie ministrze.

(Poruszenie na

sali)

Proszę nie pokrzykiwać, zachować spokój.

Bardzo

państwa o to proszę.

Panie ministrze, proszę.

Podsekretarz Stanu

w Ministerstwie Finansów

Pani Marszałek!

Panie Premierze!

Wysoka Izbo!

Odpowiadając na pytanie, stwierdzam: tak, spółdziel-

cze kasy oszczędnościowo-kredytowe posiadają ban-

kowy tytuł egzekucyjny – takie narzędzie – i propono-

wany projekt poselski nie znosi tego bankowego tytu-

łu egzekucyjnego dla SKOK-ów.

(Poruszenie na sali)

Jeżeli państwo pozwolą, chciałbym również zacy-

tować wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 26 stycz-

nia 2005 r., w którym trybunał odnosi się do BTE:

Jest nieomal pewne, iż konsekwencją eliminacji ban-

kowego tytułu egzekucyjnego byłoby powszechne

korzystanie przez banki z instrumentu przewidywa-

cywilnego, a także poszukiwanie dodatkowych form

zabezpieczenia wierzytelności stwarzających większą

pewność zaspokojenia i mniejsze ryzyko dla instytu-

cji finansowych.

Art. 777 K.p.c. odnosi się do nota-

rialnie poświadczonego oświadczenia o poddaniu się

egzekucji.

Zniesienie BTE znacząco podniosłoby

koszty dla klientów banków.

Dziękuję.

(Oklaski)

Marszałek:

Dziękuję bardzo.

(Poseł Adam Abramowicz: Pani marszałek...)

Panie pośle, może pan tylko z wnioskiem formal-

nym lub ze sprostowaniem.

(Poseł Elżbieta Rafalska: Ale dlaczego?)

(Poseł Adam Abramowicz: Wniosek formalny.)

Wniosek formalny.

Proszę bardzo.

Poseł Adam Abramowicz:

Seniorów, który zajmie się naruszaniem praw posel-

skich, czyli moich jako wnioskodawcy.

(Poruszenie na

sali) Padło pytanie dotyczące projektu, dotyczyło

SKOK-ów, tego, czy projekt odniesie się do SKOK-ów,

czy nie, a pani marszałek uniemożliwiła mi odpo-

wiedź.

(Poruszenie na sali) Uzasadniam: Widocznie

dla Platformy Obywatelskiej ta sprawa jest bardzo

bolesna, skoro stosuje takie sztuczki, żeby nie można

było na ten temat dyskutować, tylko od razu wszyst-

ko do kosza.

(Oklaski) Uzasadniam dalej: SKOK-i

wego tytułu egzekucyjnego, nie miały prawa do wy-

stawiania go i nie wystawiały.

Żaden SKOK z tego

tytułu nie poniósł żadnych złych konsekwencji.

Ra-

dziły one sobie, konkurując z bankami, ale nie kosz-

tem zwykłych Polaków.

(Poseł Krystyna Skowrońska: Dopiero się zacznie.)

Teraz rzeczywiście ustawa wprowadziła możli-

wość stosowania bankowego tytułu egzekucyjnego,

ale nasz projekt ustawy znosi ten tytuł całkowicie.

Znosi i dla banków, i dla SKOK-ów, bo to jest zły

instrument.

To jest instrument, który niszczy polską

przedsiębiorczość i niszczy Polaków, polskich obywa-

teli.

(Oklaski)

(Głos z sali: Tak jest.)

Dlatego mówię, że chyba jest jakaś siła ponad Sej-

mem, ponad wszystkim, ponad Radą Ministrów, któ-

ra blokuje prace nad takimi projektami.

Dlaczego

projekt Ministerstwa Gospodarki został wyrzucony

do kosza?

Bardzo chętnie będziemy pracowali w ko-

451

Powołanie Prezesa Najwyższej Izby Kontroli

misjach w tym kierunku.

Możemy zgodzić się na

przejściowy okres nielikwidowania BTE, ale ograni-

czenia jego zasad działania, tak jak proponuje Mini-

sterstwo Gospodarki, natomiast wy w ogóle nie chce-

cie dyskutować.

Wszystko, co dotyczy naruszania

uprzywilejowania banków, wyrzucacie od razu do

kosza.

Dlatego wnoszę, jak powiedziałem na wstępie,

pani marszałek.

Bardzo dziękuję.

(Oklaski)

Marszałek:

o przerwę, przegłosujemy ten wniosek.

nr 1441, zechce podnieść rękę i nacisnąć przycisk.

Kto się wstrzymał?

(Oklaski, poruszenie na sali)

Głosowało 448 posłów.

(Poruszenie na sali)

Bardzo przepraszam, ale państwa dziennikarzy

proszę o niewchodzenie na salę obrad.

(Poruszenie na

sali) Bardzo o to proszę.

Głosowało 448 posłów.

Za oddało głos 220 posłów,

Publicznych.

Przystępujemy do rozpatrzenia punktu 43.

porządku dziennego: Powołanie Prezesa Naj-

wyższej Izby Kontroli (druki nr 1595 i 1602).

Wysoka Izbo!

Przypominam, że 22 sierpnia 2013 r.

upływa kadencja prezesa Najwyższej Izby Kontroli

Zgodnie z art. 205 ust. 1 Konstytucji Rzeczypo-

spolitej Polskiej prezesa Najwyższej Izby Kontroli

Na stanowisko prezesa Najwyższej Izby Kontroli

zgłoszono kandydaturę pana Krzysztofa Kwiatkow-

skiego.

pińskiego w celu przedstawienia kandydatury pana

Krzysztofa Kwiatkowskiego, zgłoszonej przez posłów

Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska.

Poseł Rafał Grupiński:

turę pana posła Krzysztofa Kwiatkowskiego na funk-

cję prezesa Najwyższej Izby Kontroli.

Poseł Krzysztof Kwiatkowski jest absolwentem

szawskiego.

Jest doświadczonym parlamentarzystą

i samorządowcem.

Jest kandydatem o bogatym ży-

ciorysie, jeśli chodzi o służbę publiczną.

Krzysztof

Kwiatkowski jest jednym z tych polityków, posłów,

parlamentarzystów, którzy swoje życie publiczne

rozpoczęli w zasadzie bardzo wcześnie.

Krzysztof

Kwiatkowski tę karierę rozpoczął od pracy sekreta-

rza premiera Jerzego Buzka, następnie był senato-

rem VII kadencji, a wcześniej samorządowcem, peł-

niąc wszystkie funkcje w samorządzie, od radnego

przez szefa komisji rewizyjnej po funkcję wiceprezy-

denta miasta Zgierza, a także wiceprzewodniczącego

Sejmiku Województwa Łódzkiego.

Po karierze samo-

rządowej Krzysztof Kwiatkowski został senatorem

VII kadencji.

W 2009 r. rozpoczął pracę jako sekre-

tarz stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości.

Pełniąc

funkcję sekretarza stanu w Ministerstwie Sprawied-

liwości...

(Gwar na sali)

Czy mogę prosić o chwilę uwagi, bo jednak będzie-

my głosowali nad ważnym...

(Gwar na sali)

Panie pośle, proszę o niewykrzykiwanie.

(Głos z sali: Przepraszam.)

Marszałek:

Przepraszam, panie pośle...

Poseł Rafał Grupiński:

Wracam do przedstawiania kandydatury Krzysz-

tofa Kwiatkowskiego na prezesa Najwyższej Izby

Kontroli.

Był senatorem VII kadencji, tak jak powie-

działem.

W 2009 r. rozpoczął pracę jako sekretarz

stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości, gdzie spra-

wował nadzór nad: Departamentem Budżetu, Finan-

sów i Inwestycji, Departamentem Sądów Wojsko-

wych, Departamentem Wykonania Orzeczeń i Pro-

bacji oraz Centralnym Zarządem Służby Więziennej.

W tym okresie wprowadzono, chcę przypomnieć

Wysokiej Izbie, reformę więziennictwa polegającą

między innymi na uruchomieniu oddziałów peni-

tencjarnych.

Z jego inicjatywy, ówczesnego sekre-

tarza stanu, została między innymi wprowadzona

sieć 16 wojewódzkich ośrodków pomocy dla osób

poszkodowanych przestępstwem, a także specjalna

linia telefoniczna na rzecz ofiar przemocy domowej.

Kilka miesięcy później premier powierzył Krzyszto-

fowi Kwiatkowskiemu funkcje ministra sprawiedli-

wości oraz prokuratora generalnego.

Funkcję mini-

Poseł Adam Abramowicz

452

Powołanie Prezesa Najwyższej Izby Kontroli

stra sprawiedliwości Krzysztof Kwiatkowski sprawo-

wał w latach 2009–2011, a funkcję prokuratora ge-

neralnego do momentu rozdzielenia funkcji ministra

sprawiedliwości i prokuratora generalnego, czyli do

marca 2010 r.

(Przewodnictwo w obradach obejmuje wicemarszałek

W okresie pracy Krzysztofa Kwiatkowskiego

w resorcie sprawiedliwości uruchomiono między in-

nymi dostęp do elektronicznych ksiąg wieczystych,

elektroniczne postępowanie upominawcze oraz na-

grywanie rozpraw na salach sądowych.

W tym czasie

rozszerzono także zakres stosowania dozoru elektro-

nicznego, znowelizowano ustawę o ustroju sądów

powszechnych, wprowadzając między innymi ocenę

pracy sędziów, wprowadzono ocenę pracy prokurato-

rów oraz menedżerski model zarządzania sądami.

Co

warto zauważyć, wprowadzono także program edu-

kacji prawnej dla młodzieży i szkół średnich, który

rozwija się bardzo ciekawie, mówię tu o ostatnich

publikacjach prasowych.

Dokonano także licznych

zmian w systemie prawa karnego, zwiększających

przede wszystkim gwarancję ochrony praw jednost-

ki, praw obywateli, chociażby poprzez wprowadzenie

obowiązku informacji publicznej, jeżeli chodzi na

przykład o ilość stosowanych technik operacyjnych,

w tym podsłuchów.

Doprecyzowano procedurę uzy-

skiwania zgody na tego typu procedury.

Krzysztof Kwiatkowski był jako minister spra-

wiedliwości wysoko oceniany w zasadzie przez wszyst-

kie strony w Wysokiej Izbie, nie tylko przez środowi-

ska prawnicze, ale też przez wszystkich, którzy tę

pracę mieli wówczas okazję w jakikolwiek sposób

obserwować.

Krzysztof Kwiatkowski jest człowie-

kiem doświadczonym, zrównoważonym w swoich

opiniach, znakomicie znającym prawo.

Jest człowie-

kiem wszechstronnym, a zarazem gwarantującym

bezstronność w pełnieniu funkcji prezesa Najwyższej

Na zakończenie mojej krótkiej prezentacji kandy-

datury Krzysztofa Kwiatkowskiego przytoczę opinię

na jego temat premiera Jerzego Buzka, późniejszego

przewodniczącego Parlamentu Europejskiego: To

dobra, a wręcz naturalna kandydatura.

Nieczęsto

udaje się znaleźć kandydata tak dobrze przygotowa-

nego do urzędu.

Krzysztof Kwiatkowski to osoba,

która z uwagi na swoje wykształcenie, doświadczenie

oraz umiejętność szukania kompromisu ponad poli-

tycznymi podziałami może doskonale podołać obo-

wiązkom.

Szanowna Pani Marszałek!

(Poseł Jadwiga Wiśniewska: Panie marszałku.)

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Krzysztof Kwiat-

kowski miał szansę przedstawić klubom parlamen-

tarnym swój program działania w Najwyższej Izbie

Kontroli, a także plany ewentualnych zmian, jeżeli

chodzi o usprawnianie jej działania.

Wszystkie kluby, które chciały spotkać się z mi-

nistrem Krzysztofem Kwiatkowskim, miały okazję

wysłuchać tej propozycji, a także wszyscy ci posłowie,

którzy brali udział w posiedzeniu Komisji do Spraw

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Stanowisko pre-

zesa Najwyższej Izby Kontroli to trudne wyzwanie

wymagające od kandydata i wysokich kwalifikacji,

i bezstronności, i doświadczenia, dlatego Klub Par-

lamentarny Platforma Obywatelska w pełni i z całym

przekonaniem rekomenduje Wysokiej Izbie kandyda-

turę Krzysztofa Kwiatkowskiego na prezesa Najwyż-

szej Izby Kontroli, która to kandydatura otrzymała

także pozytywną opinią Komisji do Spraw Kontroli

Państwowej.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Piętę w celu przedstawienia opinii komisji.

Poseł Jarosław Pięta:

Panie Marszałku!

Panie Premierze!

Wysoka Izbo!

Komisja do Spraw Kontroli Państwowej zaopiniowa-

ła pozytywnie w dniu wczorajszym kandydaturę

pana posła Krzysztofa Kwiatkowskiego na funkcję

prezesa Najwyższej Izby Kontroli.

Z osiemnastoosobowego składu komisji w obra-

dach brało udział dwunastu posłów.

Nie było głosów

przeciwnych, nie było głosów wstrzymujących się.

Wszyscy obecni głosowali za kandydaturą pana posła

Krzysztofa Kwiatkowskiego.

Taką też rekomendację

przedstawiam Wysokiej Izbie.

W posiedzeniu komisji nie wzięli udziału przed-

stawiciele klubu Prawa i Sprawiedliwości.

Dziękuję bardzo.

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Otwieram dyskusję.

(Poseł Zbigniew Girzyński: Sprzeciw.

Może trochę

dłużej, panie marszałku?)

(Głos z sali: Ale jaka jest propozycja?)

Jest zgoda na 3 minuty?

(Głos z sali: Jest.)

(Poseł Zbigniew Girzyński: Dobrze.)

Poseł Rafał Grupiński

453

Nie ma sprzeciwu co do 3 minut.

W tej sytuacji będzie to dyskusja z limitem 3-mi-

nutowym dla klubów i koła.

Mamy tylko 1 zgłoszenie.

Głos ma pan poseł Zbigniew Girzyński.

Bardzo proszę.

(Przewodnictwo w obradach obejmuje marszałek

Poseł Zbigniew Girzyński:

Jestem w najtrudniejszym momencie, bo nie

wiem, jak się zwrócić.

Wobec tego: Pani Marszałek!

Panie Marszałku!

stąpieniu przewodniczącego klubu Platformy Oby-

watelskiej (Wesołość na sali, oklaski) będę w stanie

sprostać temu trudnemu zadaniu, jakie nałożył na

mnie mój klub Prawo i Sprawiedliwość, żeby przed-

stawić naszą negatywną ocenę tej partyjnej kandy-

datury na to stanowisko wymagające zupełnie in-

nych kwalifikacji.

Pan przewodniczący klubu, mówiąc o wielu mo-

mentach życia pana posła Kwiatkowskiego, nie po-

wiedział o wszystkim.

Rozumiem, że Internet ma to

do siebie, że zaczyna się w pewnym momencie,

a wszystko, co było przed epoką Internetu, to już pre-

historia i trudno do tego dotrzeć.

Ja jako człowiek nieco, jak by to powiedzieć, star-

szej daty w tym zakresie, sięgnąłem także do prasy

sprzed czasów Internetu.

Otóż w „Gazecie Polskiej”

w roku 1998...

(Poruszenie na sali) To były czasy, kie-

dy dla tej gazety bardzo chętnie wypowiadał się Stefan

Niesiołowski.

To były czasy, proszę państwa, kiedy

Donald Tusk drzemał jeszcze w fotelu wicemarszałka

Senatu, nieraz tylko oglądając Ligę Mistrzów, a jeden

z mało wtedy znanych producentów tanich win nie

myślał nawet o produkcji mocniejszych trunków, że

o działalności politycznej nie wspomnę.

Ale do rzeczy.

Otóż wówczas ukazał się artykuł,

w którym czołowi politycy: premier, szef klubu AWS

i wielu innych odpowiadało na pytanie, co będzie

robił Krzysztof Kwiatkowski w 2015 r.

Bardzo cie-

kawe są tutaj propozycje.

Dziś już wiemy.

Będzie

najprawdopodobniej prezesem Najwyższej Izby Kon-

troli.

W tymże artykule czołg ze Zgierza z czarną

teczką, bo od noszenia czarnej teczki za premierem

Tuskiem był wtedy Krzysztof Kwiatkowski...

W tym

artykule pojawiła się wypowiedź Krzysztofa Kwiat-

kowskiego na temat tego epizodu, o którym pan nie

wspomniał, a mianowicie na temat członkostwa

w Porozumieniu Centrum, z którego to Krzysztof

Kwiatkowski za tworzenie konkurencyjnych ugrupo-

wań politycznych został usunięty.

(Poseł Stefan Niesiołowski: Brawo!

Dobrze wyczuł.)

Otóż o tym swoim członkostwie w Porozumieniu

Centrum Krzysztof Kwiatkowski mówił: Będąc

członkiem PC, miałem przekonanie, że jestem w gru-

pie ludzi, którzy mimo bardzo niekorzystnych oko-

liczności politycznych działają w celu obrony najbar-

dziej podstawowych wartości moralnych w polityce.

(Poseł Stefan Niesiołowski: Każdy może się po-

mylić.)

To był jedyny moment w pana politycznej działal-

ności, kiedy miał pan rację i był pan po właściwej

stronie.

(Wesołość na sali, oklaski) Potem uległ pan

pokusie kariery.

Został pan skierowany do premiera

Buzka, choć premier Buzek nawet pana nie znał, jako

zausznik pana wicepremiera Tomaszewskiego.

(Dzwonek) Wszyscy to wiedzieli.

Zaczął pan robić ka-

rierę polityczną.

Dzisiaj jest pan jedynym w historii

ostatnich dwudziestu kilku lat kandydatem na szefa

Najwyższej Izby Kontroli, który kierowany jest na to

stanowisko wprost z fotela rządowego.

(Poseł Teresa Piotrowska: Trzeba było zgłosić

inną kandydaturę.)

Jak pan chce kontrolować te fatalne inwestycje

rządu Donalda Tuska?

Jak pan chce kontrolować mi-

nistra finansów i ten potężny deficyt budżetowy?

Jak

pan chce kontrolować chociażby te fatalne inwesty-

cje, jeśli chodzi o infrastrukturę?

Za budowę zwy-

kłych ubikacji przy autostradzie płaci się 7 tys. zł plus

VAT za metr kwadratowy.

Jest to najbardziej polityczny kandydat.

To jest

błąd Wysokiej Izby, że powołuje…

Marszałek:

Czas minął, panie pośle.

Poseł Zbigniew Girzyński:

Kończę, pani marszałek.

Jeszcze dosłownie

10 sekund.

Proszę o chwilę na konkluzję.

Marszałek:

Już o minutę przedłużył pan czas.

Poseł Zbigniew Girzyński:

Jest to najbardziej polityczna kandydatura na

szefa Najwyższej Izby Kontroli w historii III RP.

(Oklaski)

Marszałek:

Dziękuję bardzo.

wystąpień klubowych pana przewodniczącego Arka-

diusza Mularczyka.

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk

454

Poseł Arkadiusz Mularczyk:

Złą praktyką jest to, że partia rządząca, której spa-

dają sondaże, na szefa instytucji kontrolnej wysyła

biście wielu z nas ceni, a nawet, powiem więcej, lubi

Krzysztofa Kwiatkowskiego, gdyż jest on politykiem

merytorycznym, dobrze przygotowanym, kultural-

nym.

Nie chodzi o to, czy my lubimy Krzysztofa

Kwiatkowskiego, chodzi o to, czy szef NIK polityk

Platformy będzie skutecznie kontrolował rząd Plat-

formy Obywatelskiej.

Mamy takie wątpliwości, czy

działalność nowego prezesa NIK, a pewnie nim zo-

stanie Krzysztof Kwiatkowski, będzie skuteczna wo-

bec tego, co dzieje się obecnie w administracji pub-

licznej.

Wiemy o wielu niedociągnięciach.

Wiemy

o wielu nieprawidłowościach, także o wielu przekrę-

tach, które występują w administracji publicznej.

Chodzi o to, czy Krzysztof Kwiatkowski będzie sku-

tecznie patrzył na ręce partii rządzącej i rządowi.

To

jest pytanie do Krzysztofa Kwiatkowskiego.

On nas

przekonywał na posiedzeniu Prezydium, bo spotka-

liśmy się, że tak.

Panie pośle, panie prezesie, będziemy się panu

przyglądać, czy pan wywiązuje się ze swoich obietnic.

W tym głosowaniu w Klubie Parlamentarnym

Solidarna Polska nie ma dyscypliny, ponieważ są ko-

ledzy, którzy cenią Krzysztofa Kwiatkowskiego i po-

wiedzieli, że być może uzyska on ich poparcie.

Ale

większość Klubu Parlamentarnego Solidarnej Polski

takiego poparcia panu posłowi nie może udzielić.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Marszałek:

Dziękuję bardzo.

Do pytań zapisał się tylko jeden poseł, pan Janusz

Śniadek.

Bardzo proszę.

Poseł Janusz Śniadek:

Pani Marszałek!

Wysoka Izbo!

Z całą pewnością

kandydatowi Platformy Krzysztofowi nie można od-

mówić jednego waloru, ogromnej kompetencji.

Pozo-

staje pytanie, czy również posiada inny, konieczny

walor w wypadku pełnienia tej funkcji, walor bez-

stronności.

Starorzymska zasada, kanon praw obo-

wiązujący do dzisiaj, mówi – nie można być sędzią we

własnej sprawie.

Polityk rządzącej partii pełniący

funkcję prezesa Najwyższej Izby Kontroli staje się

sędzią we własnej sprawie.

(Oklaski)

(Poseł Rafał Grupiński: Trzeba było zgłosić kan-

dydata.)

Czy dzisiaj pod rządami Platformy w Polsce wró-

ciła zasada nomenklatury partyjnej przy obsadzie

stanowisk publicznych?

(Oklaski)

(Poseł Zbigniew Girzyński: Jeszcze z wnioskiem

formalnym.)

(Głosy z sali: Głosujemy, głosujemy.)

Marszałek:

To za moment.

Może odpowiedź najpierw.

Bardzo proszę przedstawiciela wnioskodawców.

Poseł Rafał Grupiński:

cały czas podkreślacie, że Krzysztof Kwiatkowski

jest osobą, która może tę bezstronność gwarantować.

(Poruszenie na sali)

Proszę pamiętać, że prawem opozycji jest zgłaszać

kandydatury.

Państwo nie zgłosiliście kontrkandy-

datury, nie poddaliście pod głosowanie innej propo-

zycji personalnej, więc teraz nie mówcie, że dzieje się

coś złego.

Krzysztof Kwiatkowski jest osobą, która tę

bezstronność gwarantuje.

Znacie jego aktywność po-

lityczną od lat, niektórzy z państwa zapewne nawet

od czasów Niezależnego Zrzeszenia Studentów, i wie-

cie, że to jest człowiek niezwykle w kwestii kręgosłu-

pa moralnego, sposobu postępowania rzetelny i su-

mienny.

Z całym przekonaniem tę kandydaturę

wszystkim państwu ze wszystkich klubów prezento-

wałem przed chwilą.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Marszałek:

Dziękuję bardzo.

Zamykam dyskusję.

Pan poseł z wnioskiem formalnym.

Poseł Zbigniew Girzyński:

Dziękuję bardzo.

niesienie tego punktu na kolejne posiedzenie.

(Poseł Stefan Niesiołowski: Dlaczego?)

Dlaczego?

Otóż, gdy pan minister Kwiatkowski

pełnił funkcję ministra sprawiedliwości, ktoś wpadł

na fatalny pomysł, aby powołać na prezesa sądu

w Gdańsku pana Ryszarda Milewskiego.

Za pana czasów się to stało.

Wówczas pana dawni

koledzy z AWS napisali do pana list, którego malutki

fragmencik zacytuję: „Panie ministrze, jesteśmy ró-

wieśnikami.

Kiedy pełnił pan funkcję asystenta Je-

rzego Buzka, tysiące szeregowych młodych awuesia-

ków widziało w panu utalentowanego i odważnego

polityka przyszłości.

Jeśli nominacja, o której poin-

455

Punkty 43. i 36. porządku dziennego – głosowanie

formował mnie dziś mój kolega, jest faktem a pan jej

nie zatrzyma, to okaże się, że wszyscy się myliliśmy”.

(Poseł Stefan Niesiołowski: Co pan cytuje?)

Wówczas jeszcze nikt poza tymi ludźmi, którzy

wtedy to napisali, nie znał bliżej pana sędziego Ry-

szarda Milewskiego, ale poważne zastrzeżenia w So-

pocie, w Trójmieście już co do tej osoby były.

Pan nie

zapobiegł tej nominacji.

Jak się to skończyło i że to

jest ten słynny sędzia na telefon, dziś już wiemy

wszyscy.

Nie wyobrażam sobie, abyśmy przy tak po-

ważnych zastrzeżeniach, jakie zostały w tym momen-

cie sformułowane, mogli głosować nad tą kandydatu-

rą.

A państwa pośpiech w tej sprawie jest wręcz za-

trważający.

(Oklaski)

Marszałek:

Informuję pana posła, że dokładnie 2 godz. 45 min

temu Wysoka Izba podjęła decyzję, że ten punkt bę-

dzie rozpatrywany na tym posiedzeniu.

Przechodzimy do głosowania.

Sejm na podstawie art. 31 ust. 1 regulaminu Sej-

mu powołuje prezesa Najwyższej Izby Kontroli bez-

względną większością głosów.

Przystępujemy do głosowania.

pana Krzysztofa Kwiatkowskiego na stanowisko Pre-

zesa Najwyższej Izby Kontroli, zechce podnieść rękę

i nacisnąć przycisk.

było 138 posłów, 39 posłów wstrzymało się od głosu.

(Oklaski)

głosów powołał pana Krzysztofa Kwiatkowskiego na

stanowisko Prezesa Najwyższej Izby Kontroli.

spolitej Polskiej Prezesa Najwyższej Izby Kontroli

Po uzyskaniu tej zgody, zgodnie z art. 15 ustawy

o Najwyższej Izbie Kontroli, Prezes złoży przed Sej-

mem wymaganą ustawą przysięgę.

Przystępujemy do rozpatrzenia punktu 36.

porządku dziennego: Zmiany w składach osobo-

Przystępujemy zatem do głosowania.

nr 1606, zechce podnieść rękę i nacisnąć przycisk.

przeciwnego zdania był 1 poseł, 10 posłów wstrzyma-

ło się od głosu.

Ogłaszam 15-minutową przerwę.

do godz. 12 min 01)

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

Wznawiam obrady.

porządku dziennego: Pierwsze czytanie posel-

deks postępowania karnego i ustawy Kodeks

nr 1537).

roń w celu przedstawienia uzasadnienia projektu

ustawy.

Bardzo proszę, pani posłanko.

Poseł Lidia Staroń:

nia w sprawach o wykroczenia, druk nr 1537.

Projektowana nowelizacja ma na celu ochronę

osób pokrzywdzonych, ofiar przestępstw i wykroczeń

poprzez dopuszczenie osób im najbliższych do wystę-

powania w roli ich pełnomocnika.

Obecnie zgodnie z

art. 88 K.p.k. pełnomocnikiem osoby pokrzywdzonej

może być jedynie adwokat lub radca prawny.

Jest to

ograniczenie mające niekorzystny wpływ na sytuację

osoby pokrzywdzonej w toczącym się postępowaniu.

Ofiary przestępstw, szczególnie na pierwszym etapie

postępowania, to często osoby przestraszone, wciąż

przeżywające doznany ból fizyczny lub cierpienie psy-

chiczne.

Nie mają zdolności racjonalnego odnoszenia

się do zaistniałej sytuacji, co sprawia, że tracą orien-

tację w swoich prawach i obowiązkach wynikających

z prowadzonego postępowania.

Brak im pewności

siebie, przeżywają niedawno doznaną traumę, nie-

umiejętnie formułują myśli bądź z trudnością mówią

o najbardziej bolesnych aspektach zdarzenia.

Często

muszą ponownie spotykać się z oprawcą i przeżywać

jeszcze raz traumę związaną z przestępstwem, a wspo-

mnienie bolesnych doświadczeń sprawia, że nie są

w stanie należycie reprezentować własnych inte-

resów.

W tych trudnych momentach wsparcie oso-

Poseł Zbigniew Girzyński

456

by najbliższej, właśnie osoby najbliższej, byłoby nie-

ocenione.

Co więcej, przepis art. 88 K.p.k. nie tylko nie-

słusznie ogranicza prawo pokrzywdzonego do wy-

boru osoby, która ma reprezentować jego interesy,

a w niektórych przypadkach prowadzi wręcz do

faktycznego pozbawienia pokrzywdzonego możliwo-

ści ustanowienia pełnomocnika.

Wiele osób ze wzglę-

lić sobie ani na wynajęcie adwokata, ani na wyna-

jęcie radcy prawnego.

Przepisy K.p.k. dopuszczają co prawda ustanowie-

nie profesjonalnego pełnomocnika z urzędu dla oso-

lub radcy prawnego we własnym zakresie, jednakże

praktyka, którą znamy, bardzo często wskazuje, że

możliwości pokrzywdzonego w zakresie uzyskania

takiej pomocy z urzędu są mniejsze niż w przypadku

podejrzanego czy oskarżonego.

Kodeks postępowania karnego w moim przekona-

niu cechuje się też pewną asymetrią, jeśli chodzi

o uprawnienia podejrzanego, oskarżonego i pokrzyw-

dzonego.

Przykładem może być art. 79 określający

przypadki, w jakich uczestnictwo obrońcy jest obli-

gatoryjne z uwagi na okoliczności utrudniające lub

uniemożliwiające podejrzanemu czy oskarżonemu

skuteczną obronę.

Przepis ten nie znajduje jednak

odpowiedniego zastosowania odnośnie do pełnomoc-

nika pokrzywdzonego.

Wobec tej nierówności zasad-

ne jest stworzenie pokrzywdzonemu większych moż-

liwości obrony jego praw i interesów poprzez umoż-

liwienie mu wyznaczenia pełnomocnika spośród osób

najbliższych.

Bardzo często jest tak, że pokrzywdzo-

ny jest traktowany, szczególnie właśnie na tym eta-

pie postępowania przygotowawczego, instrumental-

nie, służy jako środek do pozyskania materiału do-

wodowego.

Trzeba wyraźnie zaznaczyć, że wynikające z art. 88

K.p.k. ograniczenie kręgu podmiotów uprawnionych

do występowania w procesie jako obrońca czy pełno-

mocnik nie jest podyktowane interesem żadnej kor-

poracji zawodowej, lecz interesem osób pokrzywdzo-

nych.

One muszą mieć pewność, że obrońca lub peł-

nomocnik to osoba godna zaufania, która w swoich

działaniach będzie kierowała się właśnie ich intere-

sem.

W przypadku adwokatów i radców prawnych

istnieją gwarancje instytucjonalne w postaci odpo-

wiedzialności dyscyplinarnej.

Natomiast w przypad-

ku osoby najbliższej gwarancją lojalnej postawy jest

bliska więź osobista.

Biorąc pod uwagę powyższe rozważania, wydaje

się, iż nie istnieją przeszkody w przyznaniu pokrzyw-

dzonym prawa ustanowienia pełnomocnikiem osoby

najbliższej.

Warto nadmienić, że w postępowaniu

cywilnym nie ma tak daleko idących ograniczeń, jeśli

chodzi o osoby, które mogą występować jako pełno-

mocnik strony.

Zgodnie z art. 88 K.p.c. pełnomocni-

kiem może być nie tylko adwokat albo radca prawny,

ale również osoby takie jak małżonek, rodzice, ro-

dzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające

cywilnym możliwość udzielenia tym osobom pełno-

mocnictwa procesowego nie budzi wątpliwości.

Tym-

czasem w świetle obecnie obowiązującej regulacji

nawet w postępowaniu adhezyjnym, a więc przy do-

chodzeniu roszczeń cywilnych przez pokrzywdzone-

go przestępstwem w procesie karnym, obowiązują

ograniczenia w wyborze pełnomocnika.

W tym przy-

padku stosuje się bowiem przepisy K.p.k. o pełnomoc-

niku, a nie przepisy Kodeksu postępowania cywilne-

go.

W praktyce oznacza to, że pokrzywdzony wyta-

czający powództwo cywilne w procesie karnym bę-

dzie mógł ustanowić pełnomocnikiem wyłącznie

adwokata lub radcę prawnego, podczas gdy wytacza-

jąc odrębne powództwo przed sądem cywilnym, móg-

łby udzielić pełnomocnictwa również osobie bliskiej,

czyli wstępnemu, zstępnemu, rodzeństwu.

Podsumowując, wprowadzenie przepisów dających

osobom najbliższym możliwość występowania w imie-

niu poszkodowanego, pokrzywdzonego przestęp-

stwem będzie gwarancją właściwej realizacji konsty-

tucyjnej zasady dostępu do sądu, a także gwarancją

pewności bezpieczeństwa ofiar i właściwej ochrony

ich interesów.

Dlatego w moim przekonaniu projek-

towane zmiany są nad wyraz zasadne, ale przede

wszystkim społecznie bardzo potrzebne.

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

watelska.

ska chciałbym przedstawić nasze stanowisko co do

proponowanych zmian i przedstawionego przez

panią poseł wnioskodawczynię projektu ustawy.

Oczywiście Platforma Obywatelska w pełni popie-

ra proponowane zmiany.

Ustawa ma na celu umoż-

liwienie osobom bliskim występowania w charak-

terze pełnomocników również w postępowaniu kar-

nym.

Naszym zdaniem przedstawione argumenty

Poseł Lidia Staroń

457

pozwalają na skierowanie tego projektu ustawy do

dalszych prac.

Jest to ustawa oczekiwana przez społeczeństwo,

oczekiwana przez ofiary przestępstw, które często-

kroć, o czym zresztą pani posłanka mówiła, są po-

zbawione możliwości korzystania, zwłaszcza na

pierwszym etapie postępowania sądowego, z pomocy

osób bliskich.

Tak jak już to zostało powiedziane, w postępowa-

niu cywilnym nie ma takich ograniczeń, przepisy

K.p.c. pozwalają na dokonanie swego rodzaju wyboru

pomiędzy pełnomocnikiem profesjonalnym a osobą

najbliższą, ba, można mieć nawet dwóch pełnomoc-

ników.

W przypadku Kodeksu postępowania karnego

przez wiele lat dochodziło do nieuzasadnionej na-

szym zdaniem sytuacji, niepopartej żadnymi argu-

mentami.

Skoro dajemy wybór w postępowaniu cy-

wilnym, to również w postępowaniu karnym taki

wybór powinien być zagwarantowany.

Dlatego też

naszym zdaniem zasady proponowane w nowelizacji

Kodeksu postępowania karnego w żaden sposób nie

utrudnią tego postępowania, ba, naszym zdaniem

uczynią je bardziej korzystnym dla ofiar przestępstw.

Nikt, powtarzam, nikt nie zabroni osobom korzy-

stać z profesjonalnego doradztwa, z profesjonalnego

pełnomocnictwa, ale również nie zabronimy osobom

korzystania z pomocy osób najbliższych.

Bywają ta-

kie przestępstwa, które są z jednej strony oczywiste,

ale z drugiej strony takie, że ofiara czuje się dodat-

kowo pokrzywdzona tym, że musiała korzystać z po-

mocy osoby, do której nie miała zaufania, bo został

jej wyznaczony pełnomocnik z urzędu, tymczasem

jest pewna, że jej prawa świetnie przedstawiałyby

osoby jej najbliższe, pomagając w tym postępowaniu.

Kodeks postępowania karnego w tym zakresie

będzie po prostu takiej osobie dawał wybór, możli-

wość skorzystania z pomocy klasycznego pełnomoc-

nika, jakim jest adwokat, klasycznego profesjonalne-

go pełnomocnika, wystąpienia o pomoc prawną z urzę-

du, jeżeli będzie takowa wola, lub – tak jak proponu-

ją wnioskodawcy – skorzystania z pomocy osoby

najbliższej.

Dlatego naszym zdaniem takie rozwiąza-

nia mogą spowodować również usprawnienie tej pro-

cedury, zwłaszcza na etapie przygotowawczym, kiedy

osoba najbliższa wręcz za rękę poprowadzi taką ofia-

rę, która częstokroć czuje się zagubiona w kontak-

tach z organami ścigania czy też wymiaru sprawied-

liwości, coś jej podpowie, zapewni komfort psychicz-

ny.

Jeśli te osoby uznają, że jest potrzebna pomoc

fachowego pełnomocnika, to oczywiście w każdej

chwili będą mogły skorzystać z takiej pomocy.

W imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma

Obywatelska jeszcze raz podkreślam, że projekt tej

ustawy jest potrzebny społecznie, dlatego wnosimy

o dalsze jego procedowanie we właściwej komisji.

Dziękuję, pani marszałek.

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość.

wo i Sprawiedliwość przedstawić nasze stanowisko

Nasz klub również będzie wnosił o prowadzenie

dalszych prac legislacyjnych w odpowiedniej komisji.

Projekt zasługuje co najmniej na rozważenie.

Chciałbym zwrócić uwagę na krytyczną opinię

Krajowej Rady Sądownictwa, która wskazuje na to,

iż projekt nie zawiera rozstrzygnięcia, czy poszkodo-

wany będzie mógł skorzystać zarówno z pomocy rad-

cy prawnego, adwokata, jak i z pomocy pełnomocnika

będącego osobą najbliższą.

Co w sytuacji, kiedy na-

stąpi jakaś kolizja, np. kolizja zgłoszonych wniosków

dowodowych?

Projekt tego nie rozstrzyga.

Jednak

myślę, że te kwestie będziemy mogli doprecyzować

na etapie prac w komisji kodyfikacyjnej.

Dziękuję za

uwagę.

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

Dziękuję.

Oczywiście, jeżeli chodzi o regulację art. 88, sprawa

jest słuszna, zasadna, popieramy ją, ale jest inny

problem, który proponuje się w § 1.

Otóż chciałbym

przypomnieć, że sprawa zawiadomienia radcy praw-

nego o naruszeniu przepisów, jeżeli jest pełnomocni-

kiem, jest uregulowana w ustawie o radcach praw-

nych.

Tam jest szczegółowa regulacja co do tego, co

się dzieje, że może to doprowadzić do postępowania

dyscyplinarnego radców prawnych.

A zatem w dal-

szych pracach należy skonfrontować przepisy doty-

czące tego problemu.

To jest jedna sprawa.

Teraz

druga.

Gdyby przyjąć takie rozwiązanie, na pewno

podobnie jest w ustawie o adwokaturze, to trzeba by

było zmieniać Kodeks postępowania cywilnego.

A za-

tem proszę zwrócić na to uwagę w dalszych pracach,

skonfrontować to z ustawą o radcach prawnych i z Pra-

wem o adwokaturze.

Poseł Borys Budka

458

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

Zaproponowany poselski projekt przewiduje wprowa-

dzenie do przepisów proceduralnych normujących

postępowanie karne oraz postępowanie w sprawach

o wykroczenia rozwiązań dających możliwość osobie

pokrzywdzonej przestępstwem lub wykroczeniem

ustanowienia swoim pełnomocnikiem w postępowa-

niu nie tylko adwokata albo radcy prawnego, ale tak-

że osoby dla niego najbliższej.

Co istotne, projekt

eliminuje pełnomocnika będącego osobą najbliższą

dla pokrzywdzonego z zakresu regulacji odnoszących

się do szczególnych obowiązków pełnomocników wy-

łanianych z grona adwokatów i radców prawnych.

Trzeba przyznać, że propozycje zmian są różnie

oceniane, i to w gronie osób pochodzących z tego sa-

mego środowiska zawodowego, na przykład prokura-

torów.

Jak inaczej bowiem traktować stwierdzenie

Krajowej Rady Prokuratury, że brak fachowości

osób reprezentujących strony procesów, w domyśle:

osób najbliższych, może stwarzać nierówność mię-

dzy stronami, gdy jednocześnie zdaniem prokurato-

ra generalnego pokrzywdzony może mieć zapewnio-

ne szerokie spektrum pomocy, bo, cytuję: umocowa-

nie w charakterze pełnomocnika adwokata lub radcy

prawnego przez pokrzywdzonego, który dysponuje

już pełnomocnikiem będącym dla niego osobą najbliż-

szą, powinno być dopuszczalne zarówno mocą upo-

ważnienia udzielonego przez pokrzywdzonego, jak

i z urzędu.

Zatem możliwość skorzystania jednocześnie z po-

mocy osoby najbliższej i profesjonalnego pełnomoc-

nika wzmacnia, a nie osłabia strony.

Zdaniem proku-

ratora generalnego korzyści związane z udziałem

pełnomocnika w postępowaniu polegają również na

udzieleniu pokrzywdzonemu wsparcia o charakterze

decyzyjnym lub emocjonalnym, szczególnie gdy oso-

ba pokrzywdzona z uwagi na starszy wiek lub cechy

osobowe wykazuje nieporadność.

W tym miejscu Sąd Najwyższy z kolei przypomina

o istnieniu art. 51 § 3 K.p.k. – i trudno nie zgodzić się

z tym – w którym jest wyraźnie powiedziane, że jeśli

pokrzywdzonym jest osoba nieporadna, szczególnie

dzony pozostaje.

Zdaniem Sądu Najwyższego w obo-

wiązującym stanie prawnym funkcjonują już przepi-

sy służące zapewnieniu pokrzywdzonemu odpowied-

niej reprezentacji procesowej.

Wysoka Izbo!

Przytoczyłam te opinie i przyznam,

że widoczne jest tu, iż te oceny nie są równoznaczne.

Zdecydowanie uważam jednak, że wskazane jest

skonfrontowanie tych ocen i wypracowanie jednoli-

tego stanowiska, które doprowadziłoby do w pełni

konstruktywnych wniosków.

Dlatego zdaniem Klubu

Poselskiego Sojusz Lewicy Demokratycznej projekt

jak najbardziej trzeba skierować do dalszych prac.

Dziękuję.

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

Głos zabierze pani posłanka Beata Kempa z Klu-

bu Parlamentarnego Solidarna Polska.

Dziękuję bardzo.

Materia, nad którą dzisiaj procedujemy, jest istot-

nie bardzo ważną materią i tak naprawdę ma ona

służyć wzmocnieniu roli pokrzywdzonego w procesie

karnym bądź też w postępowaniu w sprawach o wy-

kroczenia.

Prawdą jest, że Kodeks karny z 1997 r.

nieco mniej pomyślał o pokrzywdzonych, a nieco bar-

dziej o wzmocnieniu roli oskarżonego i, co się z tym

wiąże, o dobrych gwarancjach procesowych.

Osoba

pokrzywdzona takich gwarancji do końca nie ma.

Chodzi o to, co najbardziej dotyczy właśnie pokrzyw-

dzonych i z czym miałam do czynienia, szczególnie

kiedy kobiety zbyt późno dowiadywały się – w tym

przypadku nieznajomość prawa szkodzi, niestety ta

zasada u nas obowiązuje – że mogą na przykład brać

udział w procesie w charakterze oskarżyciela posił-

kowego, co trzeba zgłosić do momentu odczytania

aktu oskarżenia.

Wtedy mogłyby skutecznie działać

w procesie.

Jest to jakiś instrument, ale niestety jest on zbyt

słaby, żeby te osoby, znajdujące się czasami w dość

mało komfortowej sytuacji psychicznej, z niego ko-

rzystały bądź ubiegały się o korzystanie z niego.

W tym momencie zaproponowany przez wnioskodaw-

cę panią poseł Staroń jeszcze element wzmocnienia

osoby pokrzywdzonej, myślę, że może jest jednak

bardziej emocjonalny niż techniczny czy merytorycz-

ny, chyba że osoba najbliższa jest prawnikiem, adwo-

katem, radcą prawnym.

Wtedy rzeczywiście jest już

bardzo dobrze.

Warto doprecyzować – doprecyzować, bo zdaje się,

że do końca prawo tego nie zabrania – jak to jest

z większą liczbą pełnomocników.

Naprawdę nic nie

459

stoi na przeszkodzie, żeby osoba pokrzywdzona, jeśli

nawet korzysta z pomocy profesjonalnego pełnomoc-

nika, miała również wsparcie najbliższych osób wy-

stępujących w roli pełnomocników.

Taka osoba jest

na przykład obecna na sali rozpraw, co już daje bar-

dzo dużą gwarancję bezpieczeństwa.

Przecież taka

rozprawa to jest po prostu potężny stres.

Ale to są

elementy czysto ludzkie, natomiast ten prosty prze-

pis bardzo pomaga.

Poza tym najbliższa osoba może

reagować, może podpowiadać profesjonalnemu peł-

nomocnikowi, jakie zadać pytania, dużo lepiej zna

sytuację osoby pokrzywdzonej i, pani marszałek,

Wysoka Izbo, oczywiście pełniej realizuje to prawo

konstytucyjne czy zasadę prawa do sądu.

W pełni się

tutaj z tym zgodzę.

Natomiast co do art. 51 § 3 K.p.k.

to jedynie wtedy, gdy pokrzywdzony jest osobą nie-

poradną.

A w tej sytuacji generalnie to jest też dużo

węższy krąg osób pokrzywdzonych.

Klub Parlamentarny Solidarna Polska uważa, że

ten projekt ustawy powinien być przekazany do komi-

sji.

Co do opinii, które zostały załączone do projektu

– w kontekście wszelkich opinii, szczególnie jeżeli te

opinie formułują gremia, którym powinno leżeć na

sercu dobro wymiaru sprawiedliwości, będę z uporem

przypominać, że wymiar sprawiedliwości i bezpieczeń-

stwo kosztują.

Ja nie mam tutaj absolutnie żadnych

co do tego zastrzeżeń, ale to kosztuje nas 10 mld.

W związku z powyższym powinniśmy dołożyć wszel-

kich starań, żeby poczucie bezpieczeństwa było zde-

cydowanie wyższe, a tym bardziej poczucie bezpie-

czeństwa procesowego osób pokrzywdzonych.

I dlate-

go, wracając do tych opinii, jeżeli nawet jest jakieś

zdanie krytyczne czy, w tym przypadku, takie już

zwykłe czepialstwo, warto w następnym akapicie po

prostu podpowiedzieć, jak to przeszacowne, bardzo

doświadczone gremium widzi rozwiązanie tego prob-

lemu.

Może też ma jakąś propozycję, którą warto by-

łoby uwzględnić na przykład w dalszych pracach nad

projektem.

Myślę, że w tym przypadku takie gremia

powinny pokusić się o krytykę, jeśli już, zdecydowanie

bardziej konstruktywną.

Ja uważam, klub Solidarnej Polski uważa, że nic

nie stoi na przeszkodzie (Dzwonek), żeby ten projekt

ustawy przeprocedować i uchwalić.

Dziękuję.

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

Zakończyliśmy wystąpienia klubowe i przystępu-

taniami, zanim zamknę listę?

Skoro nie, to listę uważam za zamkniętą i usta-

lam czas na pytanie na 2 minuty.

ski z klubu Platforma Obywatelska.

Bardzo proszę.

Poseł Paweł Suski:

Dziękuję.

Pani poseł Lidia Staroń jest szczególnie wrażliwa na

kwestię pozycji pokrzywdzonego w postępowaniu

karnym czy też w ogóle w postępowaniu przed wy-

miarem sprawiedliwości, w całym procesie.

Nie jest

to jej pierwsza inicjatywa.

Chciałbym jej serdecznie

pogratulować determinacji właśnie w zmienianiu

prawa, bo projekt, który procedujemy, jest jej kolejną

inicjatywą legislacyjną, jako wnioskodawcy, w spra-

wie zmieniania pozycji pokrzywdzonego.

Szanowni Państwo!

Jak trudna jest pozycja osoby

pokrzywdzonej, choć w sumie uprzywilejowanej

w procesie karnym, nie wie nikt, kto nie stanął po

tej stronie.

Ważne jest więc, abyśmy mieli świado-

mość, że mimo wszystko w jakichś skostniałych

strukturach nawet dobrze działającego wymiaru

sprawiedliwości nie zawsze prawa tej osoby są re-

spektowane, a nawet jej pozycja może się wydawać

czasami zagrożona ze względu właśnie na stan psy-

chofizyczny.

Nawet osobowościowe cechy mogą unie-

możliwiać właściwe postępowanie przed wymiarem

sprawiedliwości.

Dlatego ważne jest, żeby móc spo-

wodować, by ta osoba miała wsparcie, bardzo często

nawet osób bliskich.

Przedmówcy wyczerpali ten

temat dość dokładnie, ja chcę tylko zapytać panią

poseł wnioskodawcę, czy może odnieść się do stano-

wiska prokuratora generalnego w tej sprawie, jak

również, mając na uwadze fakt, że Biuro Analiz Sej-

mowych przedstawiło opinię, zapytać, jakie są zale-

cenia Biura Analiz Sejmowych.

Na koniec chcę podkreślić, że niewątpliwie wy-

padkową swoich doświadczeń (Dzwonek) pani poseł

spożytkowała w tym projekcie, mając na uwadze fakt,

że jest jedynym posłem przedstawicielem parlamen-

tu, Sejmu w Radzie do Spraw Pokrzywdzonych Prze-

stępstwem przy Ministrze Sprawiedliwości, z czego

również bardzo się cieszę.

Jeszcze raz dziękuję za tę

inicjatywę.

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

debacie dotyczącej generalnie pokrzywdzonych,

chciałabym zadać pytanie panu ministrowi i jedno-

cześnie bardzo prosić, jeśli można, o odpowiedź na

piśmie.

Nie uciekam, broń Boże, na wakacje, po pro-

Poseł Beata Kempa

460

stu jest spotkanie z grupą parlamentarzystów z Ma-

lezji i muszę się udać na to spotkanie.

W związku

z powyższym, panie ministrze, ważna kwestia doty-

cząca osób pokrzywdzonych.

Dzisiaj rano przeczyta-

łam szokujący artykuł na temat ofiar przemocy do-

mowej, szokujący, choć przecież uchwalaliśmy tutaj

dość szumnie brzmiące ustawy dotyczące pomocy

takim osobom pokrzywdzonym – w bardzo szerokim

zakresie, bo miały być zespoły interdyscyplinarne,

w zasadzie można powiedzieć, cuda na kiju – właśnie

po to, żeby tym osobom pomóc.

Dzisiaj wiemy, poka-

zują to statystyki, że one nadal są pozostawione sa-

mym sobie, tak naprawdę to rozpoczęła się nadpro-

dukcja dokumentów, a realnie tym osobom absolut-

nie, szczególnie ofiarom przemocy domowej, nie po-

maga się.

Osób pokrzywdzonych innymi rodzajami

przestępstw jest równie dużo.

Idzie o to, że wciąż nie

możemy dopracować się dobrego systemu pomocy

ofiarom przestępstw.

Czy państwo pracujecie nad

takim systemem?

Czy macie generalnie jakiś pomysł,

bardziej kompleksowy?

Myślę, że nie ominie to jed-

nak ministra sprawiedliwości, będzie to spadać na

ministra sprawiedliwości, ponieważ jest tutaj kwestia

związana z całym systemem, też kwestia ustawy

o pomocy ofiarom przemocy domowej.

Niestety z tym

minister pracy i polityki społecznej sobie nie poradzi.

To jest pierwsza rzecz.

I druga, panie ministrze,

o którą chcę zapytać i też poprosić o odpowiedź.

Mamy

ustawę, ale też niestety ona nie działa i właściwie to

każdy rząd za nią się zabiera, tylko ona gdzieś tam

grzęźnie i tak naprawdę tej pomocy nie ma.

Chodzi mi

o pomoc prawną dla osób niezamożnych.

Czy pracuje-

cie państwo nad tym?

(Dzwonek) Mówię, osób nieza-

możnych, nie ubogich, ponieważ wiemy, że profesjo-

nalna pomoc prawna kosztuje, Polaków na to nie stać,

a taki system został już ustawą określony, tyle tylko,

że on wymaga dość gruntownej nowelizacji, przysto-

sowania do obecnych czasów, bo przyjęto go bodajże

przed trzema kadencjami.

W związku z powyższym,

panie ministrze, proszę o odpowiedź również na pyta-

nie, czy pracujecie państwo nad sprawą pomocy praw-

nej dla osób niezamożnych.

Dziękuję.

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

ale również do pana ministra, w sprawie, którą za-

sygnalizował pan poseł Stanisław Pięta.

Co w takiej

konkretnej sytuacji, w której pokrzywdzony powoła

pełnomocnika personalnego, adwokata lub radcę

prawnego, ale jednocześnie pełnomocnika będącego

osobą najbliższą i pełnomocnicy złożą rozbieżne wnio-

ski dowodowe?

Można sobie wyobrazić taką sytuację.

Jest to pewnego rodzaju kolizja.

Bardzo proszę o od-

powiedź na to pytanie.

(Oklaski)

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

tać, jaki będzie zakres uprawnień w procesie osoby

najbliższej wskazanej jako pełnomocnik.

Rozumiem,

że w pierwszej instancji takie jak radcy prawnego

i adwokata.

Jednak czy po prostu to pełnomocnictwo

będzie się mogło rozciągać także na sprawę apelacyj-

ną czy kasacyjną?

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

Mam pytania do przedstawiciela posłów wniosko-

dawców.

Pierwsze pytanie.

Czy nie należy obawiać

się, że możliwość powołania przez stronę procesową

więcej niż jednego pełnomocnika z grona najbliż-

szych może prowadzić do nadmiernego przedłużenia

się czasu trwania postępowań sądowych?

I drugie.

Projekt ustawy zakładający możliwość uczestnicze-

nia w procesie karnym osoby najbliższej pokrzywdzo-

nemu to niewątpliwie propozycja wzmacniająca po-

zycję procesową pokrzywdzonego ze względu na

wsparcie psychologiczne i decyzyjne.

Czy jednak osoba

najbliższa, będąca jedynym pełnomocnikiem, często

niemająca odpowiedniej wiedzy prawniczej, mimo

swych najlepszych intencji będzie w stanie skutecz-

nie wesprzeć pokrzywdzonego?

Czy nie będzie tutaj

nierówności, jeśli drugą stronę reprezentuje profesjo-

nalny adwokat?

Dziękuję bardzo.

Poseł Beata Kempa

461

A zatem proszę o zabranie głosu podsekretarza

sława Chmielewskiego.

Bardzo proszę, panie ministrze.

Podsekretarz Stanu

nim przystąpię do odpowiedzi na pytania, które kie-

rowano zarówno do pani poseł Lidii Staroń jako

przedstawicielki wnioskodawców, jak i do ministra

sprawiedliwości, chciałbym poinformować państwa,

że jak na razie stanowiska rządu co do tego przedło-

żenia poselskiego nie ma, ponieważ otrzymaliśmy

w zasadzie chyba dopiero wczoraj taką prośbą.

Ale

minister sprawiedliwości przyjmuje z zadowoleniem

kolejną inicjatywę, która dotyczy zmian w zakresie

Kodeksu postępowania karnego i ustawy Kodeks po-

wielkich spraw, mówiąc kolokwialnie, ale również do

tych drobnych spraw wykroczeniowych, gdzie często

ci pełnomocnicy nie występują.

Ale na pewno chodzi

o to, żeby wzmacniać cały czas rolę pokrzywdzonych.

I za to działanie w imieniu nas wszystkich, ministra

sprawiedliwości, jak i wszystkich obywateli, trzeba

dziękować tym, którzy nad tym się pochylają.

Godny akceptacji według naszej wstępnej oceny

jest pomysł, który przedłożono, bo celem jego zgło-

szenia jest umożliwienie pokrzywdzonemu w postę-

powaniu karnym oraz w postępowaniu w sprawach

o wykroczenia ustanowienia jednego pełnomocnika

będącego osobą najbliższą.

Generalnie uzasadnienie

tego, co dyskusja pokazała, jest przekonujące.

Oczy-

wiście wymaga to również potwierdzenia, poparcia

ze strony ministra sprawiedliwości.

Będziemy to

uwzględniali, przygotowując stanowisko rządowe,

zachowując przy tym krytycyzm w swoich uwagach,

bo tak rozumiem dyskusję i apel, który tutaj padł, do

wszystkich, żeby do projektu odnosić się w sposób

pozytywny.

Będziemy starali się, jeżeli będzie trzeba,

przedstawiać rozwiązania, które będą duchowi tej

dyskusji również odpowiadały.

W obecnym stanie prawnym pełnomocnikiem po-

krzywdzonego może być jedynie adwokat lub radca

prawny.

Nie ulega jednak wątpliwości, że dla zwięk-

szenia ochrony interesów pokrzywdzonego, a także

dla zwiększenia komfortu psychicznego osoby po-

krzywdzonej w procesie karnym, i to w całym jego

toku, a więc zarówno w postępowaniu przygotowaw-

czym, jak i w postępowaniu we wszystkich instan-

cjach, bo to było przedmiotem jednego z pytań, ce-

lowe jest wprowadzenie przepisów, które by dawały

możliwość reprezentowania pokrzywdzonego rów-

nież przez osobę najbliższą.

Projektodawcy trafnie przyjęli, że dla spełnienia

celów projektu wystarczające będzie, aby pełnomoc-

nikiem pokrzywdzonego była tylko jedna osoba

najbliższa.

I to chcę jeszcze raz podkreślić: Jedna

osoba najbliższa, nie mnożymy tych osób.

Pokrzyw-

dzony może być reprezentowany przez 3 pełnomoc-

ników, a więc tutaj też nie ma problemu, bo będzie

mógł być taki i taki pełnomocnik, jeżeli pokrzywdzo-

ny będzie chciał ich ustanowić, a więc także pełno-

mocnik ustanowiony z uwagi na sytuację, która nie

pozwala na ustanowienie pełnomocnika z wyboru,

czyli w drodze decyzji organu do tego uprawnionego,

po rozpatrzeniu sytuacji życiowej pokrzywdzonego,

będący już profesjonalistą.

Projektodawcy uwzględnili zmiany proceduralne

będące koniecznym skutkiem projektowanej zmiany

w art. 88 Kodeksu postępowania karnego i w art. 30

Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.

Należy jedynie zauważyć, że trafna wydaje się uwaga

prokuratora generalnego, który wskazał, iż celowe

byłoby ponadto wprowadzenie zmiany w art. 78 Ko-

deksu postępowania karnego, tak aby pokrzywdzony,

który ustanowi pełnomocnika będącego osobą najbliż-

szą, mógł jednocześnie złożyć wniosek o ustanowie-

nie właśnie dla niego pełnomocnika z urzędu w oso-

bie adwokata lub radcy prawnego.

W pozostałym zakresie projekt nie nasuwa w tym

momencie zastrzeżeń.

Biorąc pod uwagę przebieg

dyskusji, jak również naszą wstępną ocenę, jeszcze

raz deklaruję przygotowanie stanowiska, które bę-

dzie wspierało ten projekt, jak również będzie odpo-

wiadało na wyzwania, które mogłem czy musimy

wynieść z tej dyskusji.

Jeżeli chodzi o pytania, to oczywiście tematyka

pokrzywdzonych osób co do zasady jest przedmiotem

troski i działań ministra sprawiedliwości, i to w róż-

nych aspektach, również we współpracy z Minister-

ten system będzie spójny, funkcjonujący, potrzebuje-

my – mówiłem to już kilkakrotnie, również na tej sali

– wsparcia także samorządów i organizacji pozarzą-

dowych.

A więc musi to być szeroki system, który

w ramach działań międzyresortowych musimy wdra-

żać, przygotowywać i udoskonalać.

Co do pomocy przedprocesowej, sądowej w zakre-

sie osób niezamożnych, jedno z zadań, które postawił

sobie do wykonania minister sprawiedliwości pan

Marek Biernacki, to również przygotowanie i zakoń-

czenie pracy nad szerokim, ale jednocześnie mającym

dobre podstawy finansowe systemem.

Miejmy nadzie-

ję, że przy wsparciu Wysokiej Izby, o co już teraz pro-

szę, będziemy mogli to przeprowadzić i wprowadzić

do naszego systemu prawnego.

Jeżeli chodzi o pełnomocników, bo trzy kolejne

pytania panów posłów w zasadzie się do tego sprowa-

dzały, to przypomnę tylko, że jeżeli jest ustanowiony

pełnomocnik, to oczywiście działa on dopóty, dopóki

nie zostanie odwołany przez pokrzywdzonego czy

462

każdego, kto ma mandat.

Różnice między pełnomoc-

nikami zawsze rozstrzyga, można tak powiedzieć,

pokrzywdzony, ale jeżeli chodzi o postępowanie, któ-

re dotyka dowodów, to organem rozstrzygającym,

biorącym pod uwagę całokształt sytuacji, jest sąd

bądź prokurator.

Myślę, że jest to też odpowiedź na

to, że nie ma w zasadzie, bo to już dzisiaj wiadomo

i nie ma tego na przyszłość, procedur – zarówno

głyby rodzić jakieś niebezpieczeństwa co do spraw-

ności i przebiegu postępowania.

Dziękuję bardzo za

uwagę.

(Oklaski)

Bardzo proszę, pani posłanko.

szość pytań odpowiedział tu już minister sprawied-

liwości.

Ja tylko uzupełnię, jeśli chodzi o te, które

Oczywiście jest to zawarte w ustawie – tutaj od-

powiadam na pytanie pana posła.

Jest jeden pełno-

mocnik wskazany przez pokrzywdzonego przestęp-

stwem, czyli jedna osoba najbliższa.

A więc nie będzie

tutaj zagrożenia czy też wątpliwości, które wskazy-

wał pan poseł, dotyczących tego, że będzie kilku peł-

nomocników.

Nie, jest jeden i tak to jest zawarte

w projekcie.

Oczywiście – że tak powiem – najważ-

niejszą osobą, w imieniu czy też w interesie której

powinno się to wszystko dziać, jest tu przede wszyst-

kim osoba pokrzywdzona przestępstwem.

Służy to

temu, żeby wzmocnić jej pozycję, żeby po wszystkich

przejściach czy właśnie po traumie po przestępstwie

– to ona jest pokrzywdzona tymże przestępstwem

– miała ona jak największe prawa.

Osoba najbliższa jest po to, żeby w postępowaniu

nie tylko była podporą emocjonalną, lecz także żeby

mogła obok osoby najbliższej często właśnie jako peł-

nomocnik wyręczać ją, uczestniczyć w różnego rodza-

ju czynnościach postępowania przygotowawczego,

badać czy pytać w jej imieniu o tok postępowania,

a czasami nawet przy zeznaniach, kiedy jest bardzo

często styczność z oprawcą, służyć też podporą psy-

chiczną, jak również – nieobciążona tą traumą – mieć

zupełnie inne, bardziej zimne podejście do tego, co

się dzieje i co dotyczy właśnie tego pokrzywdzenia.

Oczywiście obok radcy prawnego czy też adwokata

może to być osoba najbliższa.

Decyduje o tym po-

krzywdzony.

To on mocuje tę osobę jako swojego peł-

nomocnika i on decyduje, kto to będzie.

Co do opinii prokuratora generalnego...

Jeszcze

tutaj króciutko powiem, że projekt z podobną zasadą,

kierunkiem, zamierzeniem przeszedł już właściwie

prawie całą drogę legislacyjną.

Był tam wskazywany

właśnie art. 51 § 3 K.p.k. W wyniku tego procesu,

procedowania przy wszystkich opiniach pozytyw-

nych co do potrzeby tej zmiany właśnie tam wypra-

cowano, że musi to być art. 88, czyli ten pełnomocnik,

a nie to zawężenie, które dotyczy osób nieporadnych

w art. 51.

Właśnie co do tej opinii prokurator gene-

ralny też absolutnie popierał tam to, żeby zapewnić

osobom pokrzywdzonym możliwość efektywniejszej

realizacji przysługujących im praw.

Tę zasadę i tę

zmianę popierał.

I co jeszcze?

Pan minister mówił tu już, że to

wszystkie instancje, że to osoba najbliższa wskazana

obok profesjonalisty, w sytuacji kiedy jest taka moż-

liwość, a w sytuacji kiedy go nie ma, też jest to właś-

nie osoba najbliższa.

Stanowisko rządu w tej chwili,

jak powiedział pan minister, jest jeszcze – że tak po-

wiem – przygotowywane.

Natomiast co do tamtego

projektu było ono, tak jak wszystkich klubów, pozy-

tywne.

Bardzo dziękuję wszystkim klubom za wystą-

pienia i za poparcie tego projektu.

Dziękuję bardzo.

nr 1537, do Komisji Nadzwyczajnej do spraw zmian

nr 1496).

Proszę o zabranie głosu podsekretarza stanu

Chmielewskiego w celu przedstawienia uzasadnienia

projektu ustawy.

słowie!

Wysoka Izbo!

Rządowy projekt ustawy, który

*

)

463

mam zaszczyt dziś państwu zaprezentować, ma na

celu skrócenie czasu trwania postępowań sądowych

w sprawach o wykroczenia oraz zredukowanie pono-

szonych w związku z tym kosztów poprzez wprowa-

dzenie do systemu polskiego postępowania w spra-

wach o wykroczenia protokołu w postaci zapisu

dźwięku albo obrazu i dźwięku, tzw. protokołu elek-

tronicznego.

Właściwe utrwalenie czynności procesowej jest

niezbędne dla jej należytego udokumentowania w ak-

tach sprawy oraz dla oceny prawidłowości przepro-

wadzonego postępowania, zwłaszcza w ramach kon-

troli odwoławczej.

Istotne zalety z tego punktu wi-

dzenia ma protokół sporządzany w formie elektro-

nicznej, który szczególnie w sprawach wykroczenio-

wych, jako co do zasady mniej skomplikowanych pod

względem faktycznym i dowodowym od spraw kar-

nych, powinien przyczynić się do istotnego uprosz-

czenia i przyspieszenia postępowania.

Do zalet tych trzeba w szczególności zaliczyć fakt,

że technologie cyfrowe rejestrujące dźwięk lub dźwięk

i obraz pozwalają na dokładne i wierne utrwalenie

przebiegu czynności procesowe, w tym własnych sfor-

mułowań uczestników postępowania, niewystylizo-

wanych przez inną osobę, co umożliwia gruntowną

ocenę tych czynności i spontanicznych wypowiedzi

oraz zapobiega zniekształceniom i przekłamaniom

zapisu typowym dla wersji pisemnej.

Ponadto sporządzanie tradycyjnego protokołu

trwa zdecydowanie dłużej, gdyż wymaga możliwie

dokładnego spisania wszystkich przeprowadzonych

czynności, co łączy się z reguły z koniecznością dyk-

towania przez przewodniczącego treści protokołu,

przedłuża postępowanie i faktycznie wstrzymuje bieg

czynności, natomiast protokół elektroniczny sporzą-

dzany jest w czasie rzeczywistym przebiegu danej

czynności procesowej.

Nie jest również bez znaczenia, że sporządzenie

protokołu elektronicznego, w przeciwieństwie do tra-

dycyjnej metody, nie jest absorbujące dla sędziego

i pozwala mu skupić się na kwestiach merytorycz-

nych, a nie na dyktowaniu protokolantowi treści pro-

tokołu lub czuwaniu nad zgodnością prowadzonego

zapisu z rzeczywistym przebiegiem czynności.

Zgodnie z projektowaną ustawą z rozprawy spo-

rządzany będzie protokół utrwalający jej przebieg za

i dźwięk, który będzie opatrywać się podpisem elek-

tronicznym, co ma gwarantować rozpoznawalność

jakichkolwiek późniejszych zmian oraz identyfikację

osoby protokolanta.

Ze względu na fakt, że zapis

obrazu i dźwięku dokładnie oraz wiernie utrwali

przebieg rozprawy, za zbędną uznano możliwość

sprostowania protokołu.

W przypadku gdy w ocenie prezesa sądu będzie to

niezbędne dla zapewnienia prawidłowości orzekania,

może on zarządzić sporządzenie transkrypcji odpo-

wiedniej części tego protokołu.

Dokonanie transkryp-

cji będzie czynnością materialno-techniczną, a sama

transkrypcja stanie się załącznikiem do protokołu.

Ze względu na fakt, iż sporządzenie transkrypcji jest

czynnością bardzo pracochłonną i stanowiącą duże

obciążenie dla protokolanta, zostało ono ograniczone

wyłącznie do przypadków, gdy jest to niezbędne dla

zapewnienia prawidłowości orzekania.

Obok protokołu utrwalającego przebieg rozprawy

za pomocą urządzenia rejestrującego dźwięk albo

obraz i dźwięk z rozprawy sporządzany będzie pro-

tokół pisemny.

Będzie on miał charakter skróconego

pisemnego zapisu przebiegu rozprawy i zawierał naj-

ważniejsze elementy identyfikujące rozprawę i jej

uczestników oraz wydane na niej postanowienia

i zarządzenia, jak też wskazanie najważniejszych

czynności procesowych stron przedsięwziętych na

tym forum.

Sposób użycia systemu teleinformatycznego słu-

żącego do utrwalania przebiegu rozprawy za pomocą

do sporządzenia protokołu pisemnego oraz funkcjo-

nalnego powiązania tych protokołów zostanie okre-

ślony w akcie wykonawczym.

Ten sam akt wykonaw-

czy określi również rodzaje urządzeń i środków tech-

nicznych służących do utrwalania dźwięku albo

obrazu i dźwięku, sposób i tryb sporządzania zapisów

dźwięku albo obrazu i dźwięku, identyfikacji osób je

sporządzających, jak też sposób przechowywania

tych zapisów oraz warunki i sposób wprowadzenia

zmiany wymaganej względami technicznymi albo

zakresem czynności, z której sporządza się protokół.

Jako wyjątek od przedstawionej reguły protokół

z rozprawy będzie mógł być sporządzony wyłącznie

pisemnie, a więc według zasad dotychczasowych,

w przypadku gdy ze względów technicznych utrwa-

lenie przebiegu rozprawy za pomocą urządzenia re-

jestrującego dźwięk albo obraz i dźwięk nie będzie

możliwe.

Strony, obrońcy, pełnomocnicy i przedstawiciele

ustawowi będą mieć prawo zapoznania się z zapisem

dźwięku i obrazu z rozprawy.

Będzie to mieć miejsce

w siedzibie sądu.

Wyjątek od tej zasady będzie się od-

nosić do obwinionego pozbawionego wolności – w tym

przypadku zapoznanie się z zapisem dźwięku albo

obrazu i dźwięku nastąpi w administracji odpowied-

niego zakładu.

Ponadto strony, obrońcy, pełnomocnicy i przedsta-

wiciele ustawowi będą mieć prawo do otrzymania z akt

sprawy zapisu dźwięku.

Możliwość otrzymania zapisu

obrazu nie została przewidziana ze względu na koniecz-

ność zapewnienia ochrony wizerunku osób biorących

udział w postępowaniu.

Z zapisem tym jednakże będzie

można się zapoznać w siedzibie sądu.

Otrzymanie zapisu dźwięku będzie mogło nastą-

pić co do zasady nieodpłatnie, a jedynie w przypadku

gdy uczestnik będzie żądać wydania tego zapisu na

informatycznym nośniku danych, wiązać się będzie

z koniecznością pokrycia kosztów wydania tego za-

pisu na tym nośniku.

Wysokość tej opłaty, sposób

i tryb udostępniania stronom, obrońcom, pełnomoc-

nikom i przedstawicielom ustawowym zapisu dźwię-

Podsekretarz Stanu w Ministerstwie

464

ku i obrazu z rozprawy w siedzibie sądu, a w odnie-

sieniu do obwinionego pozbawionego wolności – w ad-

ministracji odpowiedniego zakładu, oraz przekazy-

wania im z akt sprawy zapisu dźwięku określi mini-

ster sprawiedliwości w akcie wykonawczym.

W projektowanych przepisach zawarto też regu-

lację, zgodnie z którą odtworzenie wyjaśnień lub ze-

znań utrwalonych na rozprawie za pomocą urządze-

nia rejestrującego dźwięk albo obraz i dźwięk zosta-

ło zrównane z odczytaniem wyjaśnień lub zeznań

złożonych na rozprawie.

Konsekwencją utrwalenia przebiegu rozprawy za

i dźwięk są także zmiany dotyczące instytucji uza-

sadnienia wyroku.

Projekt przewiduje możliwość

przedstawienia uzasadnienia wyroku wyłącznie w for-

mie ustnej, bezpośrednio po ogłoszeniu wyroku.

Od-

nosi się to zarówno do wyroku sądu pierwszej instan-

cji, jak i wyroku sądu odwoławczego.

W takim przy-

padku sąd nie będzie przedstawiać ustnie najważ-

niejszych powodów wyroku, ale uprzedzi strony

o tym, że zamierza przedstawić uzasadnienie wyłącz-

nie w formie ustnej.

W celu zagwarantowania prawa

do obrony obwinionemu pozbawionemu wolności,

który nie był obecny przy ogłoszeniu wyroku i nie

posiadał obrońcy, do administracji odpowiedniego

zakładu przekazywany będzie wraz z wyrokiem zapis

dźwięku z rozprawy w zakresie obejmującym uzasad-

nienie wyroku, który następnie zostanie udostępnio-

ny obwinionemu.

Podkreślenia wymaga, że proponowane w tym

zakresie zmiany dotyczące formy uzasadniania wy-

roków, przy zachowaniu koniecznych gwarancji pro-

cesowych stron, spowodują w ocenie ministra spra-

wiedliwości dalsze istotne przyspieszenie przebiegu

postępowań w sprawach o wykroczenia.

Jeżeli nato-

miast będzie to celowe z uwagi na zawiłość sprawy,

sędzia będzie mógł odstąpić od wygłoszenia ustnego

uzasadnieniu wyroku i poprzestać na podaniu naj-

ważniejszych jego motywów, z późniejszym sporzą-

dzeniem uzasadnienia na wniosek sądu.

Ze względu na specyfikę uzasadnienia przedsta-

wianego wyłącznie w formie ustnej odmiennie został

w tym przypadku określony termin do wniesienia

apelacji.

Termin ten ma wynosić 7 dni roboczych,

z wyjątkiem sobót, od daty ogłoszenia wyroku, zaś

w przypadku obwinionego pozbawionego wolności,

posiadał obrońcy – od daty doręczenia mu wyroku.

Analogiczne zasady będą obowiązywać w odniesieniu

do obwinionego i do obrońcy w razie wydania wyroku

zaocznego i w przypadku przedstawienia uzasadnie-

nia tego wyroku wyłącznie w formie ustnej.

Panie i Panowie Posłowie!

Wysoka Izbo!

Mając na

wiedliwości i rządu wnoszę o skierowanie projektu

z Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska.

Pani Marszałkini!

Panie Ministrze!

Wysoka Izbo!

watelska przedstawiam stanowisko w sprawie pro-

jektu ustawy z druku sejmowego nr 1496 o zmianie

Jest rzeczywiście tak, że jeśli chodzi o standard

dostępności wymiaru sprawiedliwości, bo mówiąc

o wykroczeniach, pamiętajmy, iż sprawy o wykrocze-

nia również stanowią bardzo istotny element szeroko

pojętego wymiaru sprawiedliwości, mamy, analizując

art. 45 konstytucji, kierować się zasadami sprawied-

liwego i szybkiego rozpoznawania sprawy.

A patrząc

na treść art. 77 ust. 2 konstytucji, należy tworzyć

prawo w taki sposób, aby nie stanowiło przeszkody

w funkcjonowaniu obywatela w tej przestrzeni życia.

Rozwiązania proponowane przez ministerstwo, w zde-

cydowany sposób sprawdzone zresztą w sądach po-

wszechnych, w znaczący sposób te standardy konsty-

tucyjne podwyższają.

pozbawiony wolności również będzie miał możliwość

korzystania z pełni swoich praw właśnie tak, jak

przedstawił to pan minister, poprzez możliwość za-

poznania się z treścią rozprawy bądź z ustnym uza-

sadnieniem wyroku w zakładzie karnym, w którym

odbywa karę.

Należy także z dużym optymizmem

popatrzeć na te rozwiązania w części dotyczącej od-

ciążenia sądów od znacznej liczby tych spraw, które

dzieją się w sądzie, jeżeli chodzi o kwestie dotyczące

postępowań w sprawach o wykroczenia, dlatego że

z pewnością taki tryb procedowania skróci rozprawy.

Jeszcze jedna niezwykle istotna, ważna rzecz, to

jest kwestia preasumpcji dowodowej.

Ze swojej prak-

tyki, z pracy w sądzie pamiętam, że były olbrzymie

problemy dotyczące tego, co strony powiedziały, co

strony miały na myśli, jakich użyły argumentów.

Rzeczywiście dyktowanie przez sędziego protokolan-

towi wypowiedzi często chaotycznych czy też wyni-

kających z pewnych emocji nie zawsze oddawało

w pełni sens, istotę dowodów, argumentacji czy oko-

liczności faktycznych, jakie były przytaczane przez

strony postępowania.

Stąd też duża liczba wniosków

o sprostowanie protokołu.

To w konsekwencji decy-

dowało o przedłużeniu postępowania, a często też

stawało się podstawą do złożenia apelacji, a więc dzi-

Podsekretarz Stanu w Ministerstwie

465

siaj już kwestia tej rzeczywistej, tej bardzo racjonal-

nej i pozbawionej ryzyka procedury w zakresie oceny

dowodów, preasumpcji dowodowej nie powinna mieć

już takiego zakresu jak wcześniej, jeśli chodzi o ko-

nieczność dokonywania sprostowań.

Dlatego też, pani marszałkini, Wysoki Sejmie,

odnosimy się do tego z dużą aprobatą i prosimy

o konsekwencję, dlatego że rzeczywiście środki prze-

– to 25 mln, docelowo ta kwota jeszcze się zwiększy

– dają pewne gwarancje, iż ten system, również na

tym poziomie funkcjonowania wymiaru sprawiedli-

wości, powinien się przyjąć, a gwarancje procesowe

i standard konstytucyjny ulegną zdecydowanej po-

prawie.

W imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma

szych prac.

Dziękuję bardzo.

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

czenia, druk nr 1496.

Projekt przewiduje możliwość sporządzenia pro-

tokołu z rozprawy w formie elektronicznej za pomo-

cą urządzenia rejestrującego dźwięk lub dźwięk

i obraz.

Myślę, że jest to rzeczywiście krok w do-

brym kierunku, żyjemy w XXI w., technika poszła

zdecydowanie do przodu.

Myślę, że zdobycze nauki

i techniki należy stosować również w procesach.

Tak jak uzasadniał pan minister, na pewno ta forma

sporządzania protokołu przyspieszy postępowanie,

to jest jedna z zalet.

Każdy, kto uczestniczył w pro-

cesie, wie, że sporządzanie protokołu przez protoko-

lanta i dyktowanie protokołu przez sędziego powo-

duje, że ta rozprawa, po pierwsze, znacznie się wy-

dłuża, po drugie, oczywiście taki protokół jest nie-

doskonały.

Po prostu zapisane jest w nim to, co sę-

dzia uzna za stosowne.

W związku z powyższym

dopuszczenie formy elektronicznej tę słabość proto-

kołów pisemnych wyeliminuje.

Z uwagi na te okoliczności Klub Parlamentarny

tu do dalszych prac legislacyjnych w komisji kodyfi-

kacyjnej.

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

o wykroczenia, oświadcza, iż projekt ten popiera

i weźmie udział w dalszych pracach legislacyjnych.

Pan minister Chmielewski był uprzejmy bardzo do-

kładnie przedstawić Sejmowi to wszystko, co znajdu-

je się w uzasadnieniu.

Zarówno to uzasadnienie, jak

i wystąpienie pana ministra w pełni nas przekonuje,

jeżeli chodzi o celowość i słuszność takiej regulacji.

Przed chwilą pan poseł Ast zwrócił uwagę na bar-

dzo istotną kwestię, a mianowicie na problem sporzą-

dzania samego protokołu w czasie rozprawy.

Otóż

wielokrotnie okazywało się, że nie zawsze sędzia tak

rozumiał wypowiedź samego obwinionego, oskarżo-

nego w procesie, jak obrońca, który rozumiał to zu-

pełnie inaczej.

Gdy potem dochodziło do konfrontacji,

okazywało się, że oskarżony czy obwiniony mówił:

przecież zupełnie co innego miałem na myśli.

To pro-

wadziło do wielu nieporozumień.

Wysoki Sejmie!

Klub Parlamentarny Polskiego

tu do odpowiednich komisji, zgodnie z wnioskami.

(Oklaski)

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

nr 1496.

Celem powyższego przedłożenia jest skró-

cenie czasu trwania postępowań sądowych w spra-

wach o wykroczenia oraz zredukowanie ponoszonych

w związku z tym kosztów przez wprowadzenie do

systemu polskiego postępowania w sprawach o wy-

kroczenia protokołu z rozprawy w postaci zapisu

dźwięku lub obrazu i dźwięku.

Poseł Witold Pahl

466

Wysoka Izbo!

Klub Parlamentarny Solidarna Pol-

ska zawsze będzie wspierał wszelkie starania, wszel-

kie zmiany, które mają przyspieszyć postępowania

sądowe, gdyż przewlekłość postępowania sądowego

jest główną bolączką polskiego wymiaru sprawiedli-

wości.

W pełni popieramy to, co pan minister tutaj

zaproponował.

Jest to rzeczywiście rozwiązanie, któ-

re w kilku aspektach jest bardzo dobre.

Zmniejszanie

kosztów i czasu trwania to są oczywiście fundamen-

talne i podstawowe cele, co do tego nie ma wątpliwo-

ści.

Dalsze prace powinny iść właśnie w tym kierun-

ku.

Pragnę również zwrócić uwagę na bardzo ważny

element, jeżeli chodzi o odczucia obywatelskie, który

jest związany z tym, że często przy tradycyjnym sy-

stemie protokołowania dochodzi do niejasności i kon-

fliktów, gdyż sędzia źle zaprotokołował, protokolant

źle zaprotokołował, w związku z tym są liczne inter-

wencje.

Wszelkie tego typu wystąpienia powodują

oczywiście dalsze przedłużenie takiego postępowa-

nia.

Teraz sprawa będzie czysta, jasna, przejrzysta.

Każdy sięga do źródeł, źródło nigdy nie kłamie, jest

czyste.

Jak najbardziej jest to ruch w oczekiwanym

kierunku, jeśli chodzi o samych sędziów, uczestników

postępowania, adwokatów, radców prawnych i tych,

którzy mają – nie wiem, jak to powiedzieć, bo w spra-

wach o wykroczenia nie jest to przyjemność, tylko

obowiązek – taką sytuację, że muszą przed tym są-

dem jako obwinieni stanąć.

Nasz klub będzie popierał to przedłożenie.

Myślę,

że nie jest to chyba kontrowersyjne rozwiązanie.

Oby

w jak najkrótszym czasie weszło ono w życie, gdyż

w sprawach o wykroczenia będą szybkie i jawne, a to

jest chyba najistotniejsza rzecz do poprawy w polskim

wymiarze sprawiedliwości.

Panie ministrze, dzięku-

jemy za to przedłożenie i mamy nadzieję, że w krót-

kim czasie postępowania w sprawach o wykroczenia

będą szybkie i jawne.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Dziękuję.

Wypowiedź posła Dery kończy wystąpienia klu-

bowe.

Czy ktoś z państwa posłów pragnie dopisać się do

listy?

Zamykam listę.

Pierwszy pytanie zadawał będzie pan poseł Ma-

rek Ast.

Poseł Marek Ast:

Mam pytanie do artykułu, który jest istotą tej nowe-

sporządza się protokół utrwalający przebieg rozpra-

wy za pomocą urządzenia rejestrującego dźwięk albo

obraz i dźwięk oraz protokół pisemny.

W związku

z tym jest pytanie, czy odstępujemy od tej formy pro-

tokołu pisemnego, czy też nie.

Czy ten protokół pi-

semny będzie równolegle sporządzany?

Z tego prze-

pisu wynika jednak, że tak.

Skoro będzie sporządza-

ny protokół pisemny, to jest kolejny przepis mówiący

o tym, że sąd może sporządzić transkrypcję z części

rozprawy zarejestrowanej w formie elektronicznej.

Skoro jest protokół pisemny, to po co transkrypcja?

W związku z powyższym prosiłbym o wyjaśnienie

tych wątpliwości, panie ministrze.

Wicemarszałek

Eugeniusz Tomasz Grzeszczak:

Poseł Jacek Falfus:

zadać pytanie w odniesieniu do intencji wnioskodaw-

ców.

Wiadomo, że zasadnicza kwestia to jest skróce-

nie procesów sądowych, ale w tych intencjach jest

również m.in. celowe odstąpienie od pisemnego uza-

sadnienia wyroku i poprzestanie na jego pustym uza-

sadnieniu.

Chcąc zadziałać w obronie strony, która

będzie musiała się bronić w postępowaniu odwoław-

strzygnięcie mogące w jakiś sposób utrudnić stronie

działanie obrony w postępowaniu odwoławczym.

Bardzo proszę o uzasadnienie.

Wicemarszałek

Eugeniusz Tomasz Grzeszczak:

Pan poseł Piotr Szeliga.

Bez wątpienia proces informatyzacji sądów jest do-

bry, rozpoczął go minister Ziobro, jak wiemy, a pań-

stwo go kontynuują.

Mówimy dzisiaj o sprawach do-

tyczących wykroczeń.

Jakie będą następne kroki

ministerstwa?

Kiedy będzie to już system powszech-

ny, czyli dotyczący wszystkich postępowań?

Czy pań-

Poseł Andrzej Dera

467

stwo przewidują poszerzenie tej możliwości, żeby

także i w innych sprawach z tego korzystać?

sić o doprecyzowanie, czy w takim wypadku nie będą

już obowiązywać te protokoły, tylko zapisy, tak?

Wicemarszałek

Eugeniusz Tomasz Grzeszczak:

Dziękuję.

W imieniu ministra sprawiedliwości głos zabierze

pan minister Stanisław Chmielewski.

Proszę bardzo.

Podsekretarz Stanu

Szanowny Panie Marszałku!

Szanowni Posłowie!

Tak się złożyło.

Dziękuję za wsparcie tego projektu.

Przyznaję, że jest on w mojej ocenie jednym z najważ-

niejszych projektów.

Chcemy, i tu odpowiadam już na

pytanie pana posła Szeligi, doprowadzić do tego, aby

było to możliwe we wszystkich postępowaniach i na

wszystkich etapach.

Mam tu na myśli zarówno pro-

cedurę cywilną, jak i karną.

Dzisiaj w procedurze

cywilnej już się to dzieje.

Rozpoczynamy tu od postę-

powania w sprawach o wykroczenia, co pozwala, my-

ślę, na spokojne wdrożenie i przetestowanie tego

w ramach procedury karnej.

Co ważne, realizujemy

te działania w ramach Programu Operacyjnego „In-

nowacyjna gospodarka” i korzystamy z pieniędzy

europejskich, a więc w zasadzie w niewielkim stopniu

finansujemy to z budżetu państwa.

Chcemy to reali-

zować i realizujemy już, jeżeli chodzi o procedurę

cywilną, z perspektywy do roku 2013, ale też kończyć

to będziemy w ramach perspektywy 2014.

Same ele-

menty dotyczące wykroczeń to będzie szacunkowo

około 40 mln zł do rozliczenia w pełnym zakresie,

a jeśli chodzi o sprzęt – 25 mln, zaś całość tych wy-

datków dotyczących procedury cywilnej, które w tej

chwili oszacowaliśmy, to 400 mln zł.

Oczywiście sale

w sądach są wykorzystywane w ramach różnych po-

stępowań, dlatego, jeśli chodzi o sprzęt, to się pewnie

będzie trochę dublowało.

Chodzi jednak o to, żeby-

śmy maksymalnie wykorzystywali sale na to podsta-

wowe działanie wymiaru sprawiedliwości, jakim jest

rozpatrywanie spraw.

zapis art. 37 § 2, który mówi o dwóch protokołach,

oczywiście na pierwszy rzut oka jest dość trudny do

zrozumienia, ale intencją wnioskodawców jest jedno

– aby protokół pisemny był swoistym zapiskiem prze-

biegu rozprawy.

W związku z tym, że odnosimy się

do całego systemu procedury karnej, musimy mówić

o dwóch protokołach.

Natomiast jeszcze raz podkre-

ślę, że jeżeli chodzi o protokół pisemny, on jest oczy-

wiście sporządzany w miarę automatycznie i dotyczy

tylko i wyłącznie elementów – w związku z kompu-

terem, który będzie na sali rozpraw – które mają od-

dać podstawowe czynności i podstawowe orzeczenia

sądów, jakie miały miejsce w trakcie rozprawy.

A więc myślę, że to nie burzy koncepcji, idei, którą

przedstawiłem, dotyczącej dążenia do nagrywania

dźwięku bądź dźwięku i obrazu z rozprawy.

To ma

być podstawowe źródło wiedzy o tym, jak przebiega-

ło postępowanie.

Jeżeli chodzi o pytanie pana posła Jacka Falfusa

dotyczące intencji, pan poseł dotknął kwestii uzasad-

nienia ustnego.

Oczywiście dotykamy tu dwóch kwe-

stii.

Z jednej strony chcemy skrócić postępowanie,

aby – nie używam tego słowa, bo nie ma drobnych

spraw – w sprawach mniejszego kalibru, powiedzmy,

zachęcić obwinionego do szybkiej oceny swojej sytu-

acji, z drugiej strony dokonanie oceny musi być na

tyle możliwe, aby sędzia przedstawił w jak najbar-

dziej właściwy sposób, zgodny z procedurą, ustne

uzasadnienie.

To będzie nagrane, w związku z tym

jeżeli ktoś...

A w sprawach dotyczących wykroczeń

trzeba działać szybko, nawet jeżeli toczą się w sądzie.

Jeśli ktoś odpowiedzialnie podchodzi do swojej roli,

to może się z tym zapoznać kilka razy, będąc w są-

dzie, albo poprosić o szybką transkrypcję i ona też

jest możliwa.

Co do sędziów powiem, że sędzia, wydając wyrok,

musi być przygotowany i wierzę, że tak będzie.

A je-

żeli to uzasadnienie po prostu odwali, będzie mu gro-

ziło uchylenie wyroku.

W związku z tym będzie oce-

na negatywna.

Mówiliśmy dzisiaj przy innej okazji

również o tym, że nowelizowaliśmy u.s.p. i sędziowie

będą podlegali okresowym ocenom.

W związku z tym

myślę, że tutaj te dwa mechanizmy sprzęgają się dla

dobra wszystkich uczestników postępowania.

że intencją ministra sprawiedliwości, jak już mówi-

łem, jest dążenie do jak najszerszego wykorzystywa-

nia formy rejestrowania przebiegu rozprawy, jaką

jest dźwięk bądź dźwięk i obraz, jeżeli tylko będą na

to pieniądze europejskie.

Wiemy, że... inaczej, będzie-

my o to zabiegać, a myślę, że w ramach „Innowacyj-

nej gospodarki” nadal będzie można to jeszcze tak,

przynajmniej w naszych warunkach, przedstawiać.

Natomiast nawet jeżeli by tego nie było, myślę, że

w Polsce kończy się czas stagnacji, w związku z tym

bezpieczeństwo funkcjonowania wymiaru sprawied-

liwości w zakresie inwestycji, poprzez zabezpieczenie

środków finansowych w wymiarze chociażby dotych-

czasowym, pozwoli nam na to, żeby po uregulowaniu

kwestii związanych z budynkami, które w zasadzie

dzisiaj, jeżeli chodzi o Polskę, poza nielicznymi przy-

padkami, w których jeszcze wymagane są inwesty-

Poseł Piotr Szeliga

468

Projekty ustaw o Rzeczniku Praw Przedsiębiorcy

cje…

Będziemy musieli kierować się w inną stronę,

a więc w kierunku zastosowania jak najlepszych no-

woczesnych technik, tak aby wymiar sprawiedliwości

działał sprawnie.

Dziękuję bardzo za uwagę, dzięku-

ję panu marszałkowi.

Wicemarszałek

Eugeniusz Tomasz Grzeszczak:

w druku nr 1496, do Komisji Nadzwyczajnej do spraw

i 40. porządku dziennego:

39.

Pierwsze czytanie poselskiego projektu

nr 1503).

40.

Pierwsze czytanie poselskiego projektu

nr 1504).

Borkowskiego w celu przedstawienia uzasadnienia

Panie pośle, bardzo proszę.

Poseł Krzysztof Borkowski:

zaprezentować nowy projekt ustawy o Rzeczniku

Praw Przedsiębiorcy.

Niniejszy projekt ma na celu ustanowienie insty-

tucji rzecznika praw przedsiębiorcy, do którego za-

dań należałaby ochrona praw i wolności gospodarczej

przedsiębiorców określonych w Konstytucji Rzeczy-

pospolitej Polskiej oraz w innych aktach prawnych.

Art. 20 konstytucji Rzeczypospolitej wyraźnie mówi,

że społeczna gospodarka rynkowa, oparta m.in. na

wolności działalności gospodarczej, stanowi podsta-

wę ustroju gospodarczego Rzeczypospolitej.

Gdy obserwuje się aktualny stan, widać, że przed-

siębiorcy w Polsce napotykają liczne przeszkody, ba-

riery i utrudnienia.

Najczęściej są one spowodowane

nadinterpretacją prawa przez urzędników organów

administracji, przewlekłością w załatwianiu spraw,

długimi i drobiazgowymi kontrolami, opieszałością

wymiaru sprawiedliwości, niejasnymi przepisami

prawa.

Zgodnie ze statystykami przedstawionymi

w informacji o działalności sądów administracyjnych

za 2011 r. skarg, które wpłynęły do wojewódzkich

sądów administracyjnych na akty i czynności mini-

strów, centralnych organów administracji rządowej,

naczelnych organów, było 15 700.

Z tego 11 900 skarg

zostało załatwionych, ale aż 35, ponad 35% skarg

zostało uwzględnionych.

To pokazuje, jakie są tutaj

niedociągnięcia.

Liczne były również skargi na akty

i czynności samorządowych kolegiów odwoławczych.

Do wojewódzkich sądów administracyjnych wpłynę-

ło ponad 14 tys. skarg, z czego ponad 10 tys. załatwio-

no wyrokiem.

Spośród tych skarg uwzględnionych

zostało aż ponad 31%.

Zadaniem rzecznika praw przedsiębiorcy byłaby

ochrona interesów przedsiębiorców w sytuacjach

konfliktowych, w których stroną przeciwną jest pań-

stwo lub jego organy.

Sprawy, w których stronami

pozostającymi w konflikcie byliby przedsiębiorcy,

zgodnie z przedstawionym projektem ustawy byłyby

wyłączone z ingerencji i działania rzecznika praw

przedsiębiorcy.

Przedsiębiorcy jako szczególnie waż-

na kategoria obywateli, w której upatruje się motoru

napędowego rozwoju gospodarczego Polski, często

narażeni są na spory, w których stroną przeciwną są

organy ścigania, administracja rządowa i samorzą-

dowa czy organy kontrolne.

Szczególnie dla małych

i średnich przedsiębiorców, których nie stać na pro-

fesjonalną obsługę prawną, są to spory bardzo trud-

ne do wygrania, nawet jeśli mają rację.

Teoretycznie w sytuacjach spornych pomiędzy

przedsiębiorcami a organami, organizacjami i insty-

tucjami organem, do którego można zwrócić się

o pomoc, jest czy może być obecnie rzecznik praw

obywatelskich.

Niestety, jak pokazuje praktyka, or-

gan ten ze względu na liczne sprawy o innym ciężarze

gatunkowym nie podejmuje się takich spraw albo

robi to bardzo rzadko.

Na przykład w 2012 r. rzecznik

praw obywatelskich rozpatrzył ponad 32 tys. spraw,

z czego jedynie dwa przypadki dotyczyły przedsię-

biorców.

Powołanie rzecznika praw przedsiębiorcy

zagwarantowałoby wszystkim przedsiębiorcom, w tym

także indywidualnym, możliwość realnego dochodze-

nia swoich praw.

Rzecznik praw przedsiębiorcy

strzegłby praw tej coraz liczniejszej grupy społecznej,

odgrywającej dużą rolę w rozwoju gospodarki.

przedsiębiorstw w Polsce” za 2011 r., opracowanego

przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości,

wynika, że działa ponad 1,6 mln przedsiębiorstw,

z czego większość, bo ponad 90%, w zasadzie 98%, to

małe i średnie przedsiębiorstwa.

Wkład tych przed-

siębiorców w tworzenie wartości dodanej brutto wy-

nosi ok. 48,4%, liczba zaś pracujących w tym sektorze

stanowi ponad 2/3 ogółu pracujących, co jest nie-

zmiernie ważne.

Zauważyć więc można, jak duża jest

to grupa społeczna.

Celowe zatem wydaje się powo-

łanie specjalnego organu – rzecznika praw przedsię-

biorcy – który zagwarantowałby wzmożoną ochronę

interesów przedsiębiorców, szczególnie tych zalicza-

nych do sektora małych i średnich przedsiębiorstw.*

)

469

W związku z zapotrzebowaniem na taką instytucję

pojawiają się różnego rodzaju inicjatywy wychodzące

od obywateli.

Przykładami mogą być chociażby społecz-

ny rzecznik przedsiębiorców powołany przez Konfede-

rację Pracodawców Prywatnych Lewiatan czy nowo

powstały ruch społeczny Niepokonani 2012.

Dzięki

nagłośnieniu przez media ruchu społecznego Niepoko-

nani 2012 zaczęli się gromadzić i organizować wokół

niego przedsiębiorcy poszkodowani przez aparat pań-

stwowy, urzędy skarbowe, prokuratury, sądy.

W maju

2012 r. odbył się I Kongres Niepokonanych.

Kompetencje rzecznika praw przedsiębiorcy wy-

kazują pewne podobieństwo do kompetencji rzeczni-

ka praw obywatelskich czy rzecznika praw dziecka,

które to instytucje mają umocowanie konstytucyjne.

Rzecznik praw przedsiębiorcy będzie jednak podej-

mował działania z własnej inicjatywy, jak również na

wniosek przedsiębiorców, pracodawców albo organi-

zacji zrzeszających przedsiębiorców lub pracodaw-

ców.

Art. 10 projektowanej ustawy wyraźnie określa,

że wniosek kierowany do rzecznika nie będzie wy-

magał szczególnej formy, czyli będzie prosty do wy-

pełnienia i, co bardzo ważne, wolny od jakichkolwiek

opłat.

Do kompetencji rzecznika nie należy jednak po-

dejmowanie się spraw, których stronami postępowa-

nia są przedsiębiorcy pozostający w sporze ze sobą

lub w sporach z pracownikami.

W przypadku gdy do

rzecznika praw przedsiębiorcy skierowany jest odpo-

wiedni wniosek, rzecznik może podjąć sprawę, po-

przestać na wskazaniu wnioskodawcy przysługują-

cych mu środków działania, przekazać sprawę we-

dług właściwości innemu organowi, nie podjąć spra-

wy, zawiadamiając o tym wnioskodawcę lub osobę,

której sprawa dotyczy.

Jeżeli rzecznik praw przedsię-

biorcy podejmuje się sprawy, ma dwie możliwości

działania: samodzielne prowadzenie postępowania

wyjaśniającego lub zwrócenie się o zbadanie sprawy

np. organów nadzoru, prokuratury, kontroli pań-

stwowej, zawodowej lub społecznej, zgodnie z ich

kompetencjami.

Rzecznik praw przedsiębiorcy, prowadząc postę-

powanie, ma prawo: zbadać, nawet bez uprzedzenia,

każdą sprawę na miejscu, żądać od organu władzy

publicznej, organizacji lub instytucji złożenia wyjaś-

nień lub udzielenia informacji, a także udostępnienia

we.

Ma także prawo zgłosić udział w postępowaniu

podstawie wniosku rzecznika praw obywatelskich lub

przedsiębiorców oraz brać udział w tych postępowa-

niach, występować do Sądu Najwyższego z wnioskami

wa w zakresie przepisów prawnych dotyczących pra-

wa przedsiębiorców, wnieść kasację albo skargę ka-

sacyjną od prawomocnego orzeczenia w trybie i na

wziąć udział w toczących się już postępowaniach na

prawach przysługujących prokuratorowi.

Może też

żądać wszczęcia przez uprawnionego oskarżyciela

stępstwa, zwrócić się o wszczęcie postępowania ad-

ministracyjnego, wnosić skargi do sądu administra-

cyjnego, a także uczestniczyć w tych postępowaniach

wach o wykroczenia w trybie i na zasadach określo-

nych w odrębnych przepisach, zlecać przeprowadze-

nie badań oraz sporządzenie ekspertyz i opinii.

Do

kompetencji rzecznika zaliczyć można również moż-

liwość zwracania się do właściwych organów, orga-

nizacji lub instytucji z prośbą o podjęcie działań,

w zakresie ich kompetencji, na rzecz przedsiębiorcy.

Organy i instytucje te powinny podjąć sprawy skie-

rowane przez rzecznika, a o podjętych działaniach

lub zajętym stanowisku obowiązane byłyby poinfor-

mować rzecznika w terminie 30 dni.

W przypadku

niedotrzymania 30-dniowego terminu lub w sytuacji

gdy rzecznik nie podzielałby stanowiska organów,

organizacji lub instytucji, do których zwrócił się

z prośbą o podjęcie działań, mógłby zwrócić się do

nich i stosownych działań.

Istotnym uprawnieniem rzecznika praw przedsię-

biorcy jest występowanie do właściwych organów

wość taka pozwalałaby rzecznikowi zapewnić sku-

teczną ochronę praw przedsiębiorcy poprzez tworze-

nie i modyfikację istniejących aktów prawnych.

Rzecznik współpracuje ze stowarzyszeniami, organi-

zacjami pracodawców, izbami gospodarczymi, rucha-

mi obywatelskimi i innymi dobrowolnymi zrzesze-

niami, fundacjami działającymi na rzecz ochrony

praw przedsiębiorcy, byłby również łącznikiem mię-

dzy ustawodawcą a przedsiębiorcami.

Zgodnie z projektem rzecznik praw przedsiębiorcy

zobowiązany jest do przedstawiania Sejmowi i Sena-

formacji o swojej działalności.

Rzecznik praw przed-

siębiorcy powoływany byłby przez Sejm za zgodną

Senatu, w formie uchwały, na wniosek marszałka

datów na rzecznika określany byłby uchwałą Sejmu.

Kadencja rzecznika praw przedsiębiorcy trwałaby

mem.

Ta sama osoba nie mogłaby być rzecznikiem

dłużej niż przez dwie kolejne kadencje.

Wcześniejsze

skrócenie kadencji mogłoby wynikać jedynie z rezyg-

nacji urzędującego rzecznika z zajmowanego stano-

wiska, jego śmierci lub odwołania.

Rzecznik praw przedsiębiorcy jest w swojej dzia-

łalności niezależny od innych organów państwowych

określonych w ustawie.

Taka pozycja rzecznika praw

Poseł Krzysztof Borkowski

470

przedsiębiorcy gwarantuje mu niezależność oraz

swobodę działania.

Urząd rzecznika praw przedsię-

biorcy jest urzędem chronionym immunitetem for-

malnym.

Rzecznik nie może być bez uprzedniej zgo-

dy Sejmu pociągnięty do odpowiedzialności karnej

ani pozbawiony wolności, z wyjątkiem sytuacji gdy

zostanie schwytany na gorącym uczynku.

O zatrzy-

maniu niezwłocznie zawiadamia się marszałka Sej-

mu, który może nakazać natychmiastowe zwolnienie

zatrzymanego.

W projektowanej ustawie proponowane jest fi-

nansowanie instytucji rzecznika praw przedsiębior-

cy z części środków wpłacanych przez przedsiębior-

ców na Fundusz Pracy.

W przypadku takiego źród-

ła finansowania budżet państwa nie ponosiłby do-

datkowych kosztów funkcjonowania tej instytucji.

Szacowane koszty wynoszą około 10 mln zł i prze-

widuje się około 58 pełnych etatów.

Podobnie jak

w przypadku rzecznika praw dziecka koszty te nie

będą obciążały państwa.

W całości – jak powiedzia-

łem – środki będą pochodziły z Funduszu Pracy.

Fundusz ten jest tworzony poprzez wpłaty dokony-

wane przez przedsiębiorców.

Proponowana ustawa

nie wywołuje żadnych skutków dla samorządów te-

rytorialnych.

Przedstawiona regulacja jest zgodna

opublikowanym przez Bank Światowy, dotyczącym

łatwości prowadzenia działalności gospodarczej, Pol-

ska plasuje się obecnie w szóstej dziesiątce pośród

państw badanych.

Niewątpliwie jest to niechlubna

pozycja.

Myślę, że instytucja, którą przedstawiam,

ułatwiłaby przedsiębiorcom pracę, start, a jednocześ-

nie ich ochronę.

Wysoka Izba w poprzedniej kadencji

i w obecnej kadencji podjęła szereg inicjatyw, jak cho-

ciażby trzy ustawy deregulacyjne, które są bardzo

ważne.

Między innymi znieśliśmy zaświadczenia

i zastąpiliśmy je oświadczeniami, wprowadzone zo-

stały ułatwienia przy przekształcaniu spółki osobo-

wej, obniżone zostały o ponad połowę koszty rejestra-

cji spółki.

Zastosowano zasadę „zero okienka” przy

rejestracji małej firmy.

Dzisiaj rejestracji można do-

konać przez Internet.

Zniesiony został obowiązek

publikowania sprawozdania finansowego w Monito-

rze Polskim, wprowadzone zostało rozliczenie kaso-

we VAT, zniesiono obowiązek nadawania numeru

REGON małym firmom.

Ograniczona została spra-

wozdawczość, jak również liczba koncesji, zezwoleń,

wprowadzony został obowiązek wydawania przez

urzędy skarbowe, ZUS, KRUS interpretacji przepi-

sów, które to przepisy powinny być publikowane

w Internecie.

Są to działania niewątpliwie ważne, ale

niewystarczające.

Projekt, który przedstawiam Wysokiej Izbie, uwzględ-

nia oczekiwania przedsiębiorców.

Niektóre ośrodki

prowadzące badania podają, że 2/3 przedsiębiorców

a nawet 3/4 przedsiębiorców popiera instytucję rzecz-

nika.

Dzisiaj występuje nierówność przedsiębiorcy

wobec organów państwa.

Czasami złośliwe, szkodli-

we działanie urzędnika powoduje, że przedsiębiorca

jest bezsilny.

Prowadzi to do tego, że bezpowrotnie

tracimy miejsca pracy, tracimy wpływy do budżetu,

nasze państwo nie rozwija się.

Biorąc pod uwagę spo-

wolnienie gospodarcze oraz sytuację, jaka jest w całej

kraju, aż się prosi, żebyśmy poparli tę ustawą.

Zwracam się w imieniu wnioskodawców, w imie-

niu klubu Polskiego Stronnictwa Ludowego, o przej-

ście do drugiego czytania, o pochylenie się nad tym

projektem ustawy, o procedowanie i możliwie jak

najszybsze uchwalenie ustawy.

Bardzo dziękuję.

Wicemarszałek

Eugeniusz Tomasz Grzeszczak:

pę w celu przedstawienia uzasadnienia projektu usta-

wy zawartego w druku nr 1504.

Proszę bardzo.

Poseł Łukasz Krupa:

projektu ustawy o Rzeczniku Praw Przedsiębiorców.

Celem ustawy jest stworzenie instytucji, która

stałaby na straży wolności i praw przedsiębiorców,

wyrażonych w konstytucji i w innych aktach norma-

tywnych, w szczególności zaś czuwałaby nad prze-

strzeganiem wolności działalności gospodarczej.

Nie-

stety wiele wskazuje na to, iż stopień ochrony praw

i wolności, zdefiniowany w art. 20 i 22 Konstytucji

Rzeczypospolitej Polskiej, jest niewystarczający.

W mię-

dzynarodowych rankingach określających łatwość

prowadzenia działalności gospodarczej Polska zajmu-

je bardzo dalekie miejsca.

W prestiżowym rankingu

Banku Światowego „Ease of Doing Business” Polska

jąc się wyprzedzić nawet Rwandzie.

W rankingu wol-

ności gospodarczej prowadzonym przez Heritage

Foundation Polska znalazła się dopiero na 57. miej-

scu, a w rankingu opracowywanym przez Instytut

Frasera zajmuje 48. miejsce.

Tak więc w wielu ran-

kingach bardzo nisko jesteśmy klasyfikowani.

Ana-

liza szczegółowych danych ujętych w rankingu Doing

Business daje bardzo ponury obraz otoczenia gospo-

darczego, w jakim działają polscy przedsiębiorcy.

Średni czas uzyskania w Polsce pozwolenia na budo-

wę to 301 dni, z kolei przeciętny czas dochodzenia

należności przez przedsiębiorców to 685 dni.

Prze-

wlekłość nadmiernie rozbudowanych postępowań

administracyjnych i sądowych jest więc realnym

problemem, z którym zderzają się polscy przedsię-

biorcy.

Trudności, na jakie natrafiają, są często wy-

nikiem złego, nieprzyjaznego prawa oraz niekompe-

tencji urzędników stosujących to prawo.

Poseł Krzysztof Borkowski

471

W opinii projektodawców należy więc powołać in-

stytucję, która z jednej strony interweniowałaby

w przypadkach konfliktów przedsiębiorców z admi-

nistracją państwową, a z drugiej, otrzymując sygna-

ły od przedsiębiorców, formułowałaby pod adresem

Wysokiej Izby wnioski i postulaty w zakresie koniecz-

ności zmiany przepisów prawnych.

Taką właśnie

instytucją wykonującą oba wymienione wyżej zada-

nia byłby rzecznik praw przedsiębiorców.

Rzecznik powoływany byłby przez Izbę na 5-let-

nią kadencję spośród kandydatów wyróżniających się

wiedzą prawniczą i doświadczeniem zawodowym.

Osoby zatrudnione w Biurze Rzecznika Praw Przed-

siębiorców podlegałyby przepisom o pracownikach

urzędów państwowych, zaś sama działalność rzecz-

nika i jego biura byłaby finansowana ze środków

budżetu państwa.

Analizując pozycję ustrojową

rzecznika, należy wyraźnie podkreślić, iż rzecznik

praw przedsiębiorców byłby organem niezależnym od

administracji państwowej, odpowiadającym jedynie

przed Sejmem.

Warto przy tej okazji zaznaczyć iż

nowo powstały urząd miałby obowiązek ścisłej współ-

pracy z Wysoką Izbą.

Z jednej strony powoływanie

i odwoływanie rzecznika należałoby do kompetencji

Sejmu, rzecznik zaś zobowiązany byłby do składania

przed Sejmem corocznych sprawozdań ze swojej dzia-

łalności, jak również do udzielania informacji i podej-

mowania działań w sprawach wnioskowanych przez

Sejm.

Z drugiej strony rzecznik, informując Wysoką

Izbę o stanie przestrzegania praw i wolności przed-

siębiorców, formułowałby w swoich sprawozdaniach

wnioski o charakterze de lege ferenda.

Ta ścisła

współpraca rzecznika z Sejmem Rzeczypospolitej da-

łaby szansę na to, by posłowie pochylali się nad po-

stulatami formułowanymi przez rzecznika.

Rzecznik

miałby obowiązek nie tylko współpracować z Sej-

mem, ale także ze stowarzyszeniami i organizacjami

zrzeszającymi przedsiębiorców.

W projekcie ustawy zakłada się ponadto noweli-

zację ustawy o rzeczniku praw obywatelskich, tak by

zagwarantować harmonijną współpracę obu rzeczni-

ków w sprawach podejmowanych na rzecz przedsię-

biorców.

Dodatkowo rzecznik praw przedsiębiorców

zgodnie z art. 11 pkt 3 projektu mógłby podejmować

sprawy przekazane mu przez rzecznika praw obywa-

telskich.

Gwarancje instytucjonalnej współpracy rzecznika

z Sejmem Rzeczypospolitej oraz podmiotami stojący-

mi na straży przestrzegania obywatelskich praw

i wolności nie oznaczają w żaden sposób, iż instytucja

rzecznika zostaje pozbawiona niezależności.

Należy

wyraźnie zaznaczyć, iż organy władzy wykonawczej,

rząd, samorządy terytorialne oraz podlegające kon-

troli rzecznika urzędy, nie będą w żaden sposób

wpływać na jego działalność.

Projektodawcy rozwa-

żali, czy wzorem ustawy o rzeczniku praw obywatel-

skich w celu zagwarantowania niezależności rzecz-

nika praw przedsiębiorców nie należałoby mu zapew-

nić immunitetu chroniącego go przed odpowiedzial-

nością karną.

Taki immunitet przewidziany jest

w prezentowanym wcześniej projekcie PSL-u.

Uzna-

liśmy jednak, iż patologiczne doświadczenia związa-

ne z nadużywaniem immunitetu przez posłów i se-

natorów powinny raczej skłaniać do ostrożności

w nadawaniu immunitetu kolejnym organom.

Nieza-

leżność w żaden sposób nie powinna oznaczać nie-

możliwości pociągnięcia danej osoby do odpowie-

dzialności karnej za popełnione przestępstwo.

Stąd

też w naszym projekcie nie pojawia się instytucja

immunitetu.

Sama jednak niezależność rozumiana

jako niemożliwość wywierania wpływu na rzecznika

przez organy władzy wykonawczej jest oczywiście

niezbędna, gdyż do zadań rzecznika należałaby kon-

trola tego, w jakim stopniu organy te przestrzegają

praw i wolności przedsiębiorców.

Kontrola dokonywana przez rzecznika miałaby

miejsce w pierwszej kolejności na wniosek zaintereso-

wanych przedsiębiorców, którzy, czując się pokrzyw-

dzeni przez działalność organów państwowych, zwra-

caliby się do rzecznika z prośbą o interwencję.

Rzecz-

nik mógłby interweniować nie tylko na wniosek poje-

dynczych wnioskodawców, ale także na wniosek orga-

nizacji przedsiębiorców, organów samorządu, rzeczni-

ka praw obywatelskich, a nadto rzecznik mógłby po-

dejmować działania z własnej inicjatywy.

By zapewnić powszechny dostęp obywateli do

rzecznika, w art. 12 projektu wyraźnie zaznaczono,

iż kierowany do rzecznika wniosek byłby całkowicie

zwolniony od opłat, jego złożenie zaś nie wymagałoby

szczególnej formy.

Sposób postępowania rzecznika ze złożonym

wnioskiem opisany został w art. 13–16 projektu usta-

wy.

Zgodnie z projektowanym art. 13 rzecznik co do

zasady nie miałby możliwości uchylenia się od podję-

cia kierowanej do niego sprawy.

Niepodjęcie sprawy

sprawa w tym samym przedmiocie na skutek wnio-

sku pochodzącego od tego samego podmiotu była już

rozpatrywana.

W przypadku więc skierowania wnio-

sku rzecznik powinien podjąć sprawę, a jeśli sprawa

nie należy do jego właściwości, to powinien przeka-

zać ją kompetentnemu organowi lub wskazać wnio-

skodawcy przysługujące mu środki działania.

Jeżeli

sprawy składane przez różnych wnioskodawców do-

tyczyłyby tego samego przedmiotu, to rzecznik zgod-

nie z projektowanym art. 13 pkt 4 ustawy miałby

możliwość połączenia ich w jedną sprawę.

W przy-

padku podjęcia sprawy rzecznik mógłby prowadzić

tę sprawę samodzielnie lub też korzystać z pomocy

innych organów, zwłaszcza organów nadzoru, proku-

ratury oraz organów kontroli państwowej, zawodowej

i społecznej.

Warto też zwrócić uwagę na możliwość

zwrócenia się rzecznika do Sejmu o zlecenie Najwyż-

szej Izbie Kontroli przeprowadzenia kontroli dla zba-

dania określonej sprawy lub jej części.

Badając daną

sprawę, rzecznik praw przedsiębiorców posiadałby

wszystkie te uprawnienia, które posiada dziś rzecz-

nik praw obywatelskich.

Poseł Łukasz Krupa

W pierwszej kolejności rzecznik mógłby zbadać

każdą sprawę na miejscu, nawet bez wcześniejszego

uprzedzenia.

Rzecznik mógłby domagać się złożenia

wyjaśnień i przedstawienia akt każdej sprawy doty-

czącej przedsiębiorców, prowadzonej przez naczelne

dzielczych, społecznych, zawodowych, społeczno-za-

wodowych, organy jednostek organizacyjnych posia-

dających osobowość prawną, a także przez organy

jednostek samorządu terytorialnego i samorządo-

wych jednostek organizacyjnych.

Rzecznik praw przedsiębiorców, badając daną

sprawę, mógłby także wystąpić z żądaniem przedło-

żenia informacji przez sąd, prokuraturę i inne orga-

ny ścigania, a także żądać do wglądu w Biurze Rzecz-

nika Praw Przedsiębiorców akt sądowych i prokura-

torskich oraz akt innych organów ścigania po zakoń-

czeniu postępowania i zapadnięciu rozstrzygnięcia.

Warto jednak zaznaczyć, że wszystkie wystąpienia

rzecznika kierowane do sądów nie mogłyby, podobnie

jak w przypadku wystąpień rzecznika praw obywa-

telskich, naruszać niezawisłości sędziowskiej.

Anali-

zując środki, którymi dysponowałby rzecznik, bada-

jąc daną sprawę, należy wreszcie wspomnieć o prze-

nieniu rzecznika do zlecania sporządzania ekspertyz

i opinii.

Po gruntownym zbadaniu danej sprawy w sytua-

cji, w której rzecznik stwierdziłby, iż naruszone zo-

stały prawa przedsiębiorcy, możliwe byłoby podjęcie

przez rzecznika wielu działań wskazanych w projek-

towanym art. 16 ustawy.

Rzecznik mógłby skierować

w której działalności dopatrzył się naruszenia praw,

zaś dany urząd miałby obowiązek udzielić odpowie-

dzi w ciągu 21 dni.

W swoim wystąpieniu rzecznik

mógłby domagać się wszczęcia postępowania dyscy-

plinarnego oraz wyciągnięcia sankcji służbowych wo-

bec urzędników winnych naruszenia prawa.

W przy-

padku gdyby odpowiedź na skierowane wystąpienie

była w opinii rzecznika niesatysfakcjonująca, rzecz-

nik mógłby zwrócić się o podjęcie odpowiednich dzia-

łań do jednostki nadrzędnej nad organem, do które-

go kierowane było wystąpienie.

Rzecznik po zbadaniu sprawy miałby również

uprawnienie do wniesienia żądania wszczęcia postę-

powania w sprawach cywilnych, wszczęcia postępo-

wania administracyjnego oraz wszczęcia przez

uprawnionego oskarżyciela postępowania przygoto-

wawczego w sprawach o przestępstwa ścigane z urzę-

du.

Rzecznik mógłby ponadto na prawach przysługu-

jących prokuratorowi zgłosić swój udział w postępo-

waniach cywilnych i sądowoadministracyjnych doty-

czących praw i wolności przedsiębiorców.

Rzecznik

mógłby wreszcie wnosić skargi do sądu administra-

cyjnego, skargi kasacyjne w postępowaniu sądowo-

administracyjnym oraz – podobnie jak rzecznik praw

obywatelskich – wnieść kasację i rewizję nadzwyczaj-

ną od prawomocnych orzeczeń sądowych.

Rolą rzecznika byłoby nie tylko działanie w poje-

dynczych sprawach interwencyjnych, ale także zabie-

ganie o ustanawianie czytelnych, przejrzystych prze-

pisów, służących zapewnieniu wolności gospodarczej

oraz o jednolitą wykładnię tych przepisów.

W związ-

ku z powyższym w art. 18 projektu ustawy przewi-

dziano, iż rzecznik mógłby występować do właści-

wych organów z wnioskami o podjęcie inicjatywy

przedsiębiorców.

W trosce o jednolitą wykładnię przepisów rzecznik

mógłby ponadto występować do ministra finansów

prawa podatkowego oraz zaskarżać wydane interpre-

tacje do sądu administracyjnego, występować do Sądu

wa w zakresie przepisów dotyczących wolności i praw

przedsiębiorców, występować z wnioskami do Naczel-

nego Sądu Administracyjnego o podjęcie uchwały ma-

jącej na celu wyjaśnienie przepisów prawnych budzą-

cych wątpliwości w praktyce, których stosowanie

wywołało rozbieżności w orzecznictwie.

Warto dodać, iż rzecznik praw przedsiębiorców po-

siadałby także uprawnienie do tego, by zgłosić swój

udział w postępowaniach przed Trybunałem Konsty-

tucyjnym wszczętych na podstawie wniosku rzecznika

cyjnej dotyczących wolności i praw przedsiębiorców.

Wszystkie wymienione uprawnienia służą zapew-

nieniu tego, by rzecznik miał realne możliwości

wpływu na stan przestrzegania praw i wolności

przedsiębiorców.

Wierzę, iż Wysoka Izba zdecyduje

się skierować zaprezentowany projekt do dalszych

prac w komisjach, dzięki czemu prawa ustanowione

uzyskają dodatkową gwarancję ich realizacji.

Liczę

więc na to, iż Wysoka Izba z życzliwością odniesie się

do zaprezentowanego projektu.

Zaś ze strony wnio-

skodawców deklaruję, iż z życzliwością przyjmiemy

wszystkie uwagi, które miałyby na celu udoskonale-

nie naszej propozycji.

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek

Eugeniusz Tomasz Grzeszczak:

Głos zabierze pan poseł Andrzej Czerwiński w imie-

niu klubu Platforma Obywatelska.

Panie pośle, bardzo proszę.

Poseł Łukasz Krupa

Poseł Andrzej Czerwiński:

Szanowny Panie Marszałku!

Pani Minister!

Wy-

soka Izbo!

Każdy, kto zajmuje się gospodarką, kto ma

kontakt z przedsiębiorcami, kto zna zasady ekono-

mii, wie, że przedsiębiorcy to są ludzie, którzy tworzą

budżet, którzy tworzą miejsca pracy, to są ludzie,

o których trzeba zabiegać, tworzyć im dobre warun-

ki funkcjonowania, ludzie, którzy dobrze wiedzą, że

każda biurokracja, administracja na ich drodze sta-

nowi potencjalne zagrożenie.

Opiniując projekty dwóch ustaw, chciałbym zwró-

cić uwagę – gdyby tak bardzo uważnie szukał – na

silne strony tych pomysłów i popatrzeć na te bardzo

złe, słabe strony, które narzucają się, wybijają się w tych

dwóch projektach.

Nie można odmówić dobrych chę-

ci.

Gdy ktoś chce chronić przedsiębiorców…

Przypo -

minam sobie taką krótką historię.

Janusz Palikot wy-

stępuje w tej chwili jako współautor tworzenia biuro-

kracji z wiarą, że ta biurokracja, silna, mocno usado-

wiona, wyposażona w potężne kompetencje, a nie wia-

domo, jakie narzędzie, rozwiąże ten problem, który od

wielu lat nie został rozwiązany, problem dotyczący

swobody działalności gospodarczej.

Jeśli mówimy o barierach dla przedsiębiorców,

które istnieją, to pamiętajmy, że nasi przedsiębiorcy

funkcjonują na wolnym rynku od 1990 r.

To jest za-

ledwie 23 lata.

Inne gospodarki kształtowały się

przez wiele lat.

Jeśli patrzymy na mocne strony: dobrze by się

stało, gdyby dzięki temu jednemu głosowaniu w Sej-

mie rozwiązane zostały wszystkie problemy stojące

na drodze tej silnej grupy społecznej.

Ale kto zna

życie, wie, że tak nie będzie.

Może stworzyć się ad-

ministracja, jej zalążek, słyszymy tu, za ok. 10 mln

zł.

Za chwilę będzie się to rozrastać, bo jeśli damy mu

kompetencje, o których słyszymy w projektach ustaw,

to będzie bezsilny.

Słyszymy, że może on wnioskować

do instytucji państwowych, a jak działają instytucje

państwowe, wiemy.

Pan poseł Borkowski powiedział o paru słusznych

rzeczach.

Co zrobiliśmy w koalicji, żeby ułatwić dzia-

łanie podmiotom gospodarczym?

Jedno okienko,

oświadczenia zamiast zaświadczeń, teraz podwyko-

nawcy, którzy zostali na lodzie, obniżenie kosztów

zakładania itd.

Ale gdybyśmy tak zapytali tych, pa-

nie pośle, przedsiębiorców, czy to jedno okienko dzia-

ła.

No pewnie, działa, ale przecież tam są ludzie, do

których jeszcze nie dotarło, że ktoś nakazał im tam

działać.

Jeśli zostanie utworzony rzecznik praw przedsię-

biorców, który nie będzie miał mocy sprawczej, a on

nie będzie tej mocy sprawczej miał, bo nie może jej

mieć na podstawie takich zapisów, to może kierować

on do sądu, prokuratury itd., do kogoś, kto i tak teraz

jest wąskim gardłem i nie potrafi przerobić tego, co

przedsiębiorca chciałby mieć natychmiast.

Są to ty-

siące spraw podatkowych, które i tak będą poza za-

kresem działania rzecznika, dziesiątki spraw sądo-

wych, dwustronne spory.

Uwolnienie zawodów, na przykład prawników,

stwarza warunki do tego, żeby przedsiębiorcy mieli

sprawnych, dobrze wykształconych ludzi, którzy będą

im podpowiadać, w jaki sposób rozwiązywać spory.

Nawet w uzasadnieniu czytam, że jednym z zadań

rzecznika będzie ochrona przed sprzecznym z pra-

wem działaniem organów administracji publicznej.

Jeśli ktoś widzi działanie sprzeczne z prawem, to

powinien zgłosić to do prokuratury, do sądu, Policji,

bo żyjemy w państwie prawa.

W naszym Sejmie przecież powołaliśmy również

i komisje.

Jest Komisja do Spraw Kontroli Państwo-

wej, Komisja Gospodarki też ma wiele zajęć w związ-

ku z tworzeniem warunków dla przedsiębiorczości.

Jest też i stała Komisja Odpowiedzialności Konsty-

tucyjnej, jest Komisja Nadzwyczajna do spraw zwią-

zanych z ograniczeniem biurokracji.

Pamiętamy jeszcze Janusza Palikota, jak stawał

na stercie papierów i mówił, że tyle a tyle zlikwidował

barier biurokratycznych.

Teraz posłowie z jego ugru-

powania składają nam ofertę, prosząc o wsparcie dla

następnej grupy, dla biurokracji, oczekując oczywiście

na wstępie 10 mln zł, kilkudziesięciu pracowników.

Potem okaże się, że oni nic mogą, bo to jest dziesięć

razy za mało, bo to jest za mała instytucja itd.

Ostrość mojego wystąpienia musi być oczywiście

stępiona, bo mam szacunek dla koalicjanta i wiem, że

jeśli po prostu przyjrzy się pewnym sprawom, jeśli zo-

baczy, tak jak do tej pory, że sprawy publiczne trzeba

racjonalnie rozwiązać, to albo przerobi te projekty

ustaw, tak że one będą logiczne i będą się broniły, prze-

de wszystkim jeśli chodzi o przedsiębiorców, albo sami

je państwo wycofacie, albo powiecie, czy moglibyśmy

je wspólnie wycofać, bo na bazie tego, co mamy, wyda-

je się, że na razie jest to nie do zaakceptowania.

Mam nadzieję, że pracując nad tym, znajdziemy

jakieś solidniejsze rozwiązania.

Chciałbym jednak

przestrzec inicjatorów, stosunkowo młodych ludzi,

zwłaszcza że pana Łukasza Gibałę bardzo dobrze

znam, też jako przedsiębiorcę.

Łukaszu, sam wiesz,

co to jest administracja, jak ci pomagała w twojej

działalności.

Nie wygłaszałeś tu jakichś oświadczeń,

ale możesz się spodziewać, co usłyszysz za barierą

biurka od człowieka – czy to mężczyzny, czy kobiety

– który wzbudzi nadzieję, że ma załatwić sprawy: wiesz,

chcę, ale nie mogę, bo nie mam narzędzi.

Nie zgłaszam wniosku o odrzucenie tego w pierw-

szym czytaniu.

Chciałbym, żeby było to przedmiotem

debaty, ale poparcie będziemy uzależniać od rewolu-

cyjnej zmiany tych zapisów ustawowych.

Bardzo

dziękuję.

Wicemarszałek

Eugeniusz Tomasz Grzeszczak:

wo i Sprawiedliwość.

Poseł Maks Kraczkowski:

Szanowny Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Mam

i Sprawiedliwość zaprezentować stanowisko klubu

wobec tych projektów.

Słuchając przedstawicieli wnioskodawców, po-

stanowiłem zmienić koncepcję swojego wystąpie-

nia i odnieść się do pewnych faktów związanych

z funkcjonowaniem przedsiębiorców dzisiaj w Pol-

sce.

Oczywiście funkcjonowanie biznesu, przedsiębior-

ców w Polsce ma związek z naszą pracą jako parla-

mentu.

To my w głównej mierze mamy wpływ na

środowisko prawne związane z prowadzeniem dzia-

łalności gospodarczej w Polsce, nie tylko z prowa-

dzeniem, ale także z zakładaniem, z odprowadza-

niem podatków.

Zanim jednak przejdę do uzupełnienia, suplemen-

tu swojej wypowiedzi, chciałbym przypomnieć pań-

stwu posłom – bo rzeczywiście tylko kolegów posłów

mamy na sali – że póki co funkcjonują rzecznicy praw

dziecka, pacjenta, ucznia, ubezpieczonych, konsu-

mentów, a także jest rzecznik praw obywatelskich,

który obok rzecznika praw dziecka posiada szerszą

legitymację wypływającą bezpośrednio z przepisów

konstytucji w zakresie jego funkcjonowania.

Wnioskodawcy odwoływali się, przynajmniej je-

den z wnioskodawców odwoływał się do to tego, że

zgodnie z koncepcją rzecznik praw przedsiębiorców

miałby uprawnienia tożsame z prawami rzecznika

praw obywatelskich, jeżeli chodzi o formułowanie

wniosków wobec organów administracji publicznej,

występowanie przez sądami.

Stąd więc pytanie pod-

stawowe: Po co dublować te możliwości rzecznika

praw obywatelskich, poszerzając i tak już niezwykle

szeroką rzeszę etatów działających w ramach admi-

nistracji publicznych?

Działania rzecznika praw oby-

watelskich na rzecz przedsiębiorców są wymienione

na stronie rzecznika praw obywatelskich.

Zachęcam

– zespół do spraw prawa administracyjnego i gospo-

darczego działający przy rzeczniku praw obywatel-

skich w zestawieniu swoich działań podejmowanych

na rzecz przedsiębiorców bardzo szeroko odwołuje się

do tego, jak aktywny w tym zakresie pozostaje rzecz-

nik praw obywatelskich.

Proszę państwa, nie jest problemem powołanie

rzecznika praw przedsiębiorców, później rzecznika

praw posłów, być może z czasem urzędników.

Prob-

lemem jest to, kto zapłaci za funkcjonowanie tego

urzędu i na ile jego działalność będzie skuteczna.

Druk nr 1503, bo do niego na tym etapie się od-

wołam, powstał bodaj w połowie kadencji, prawda,

zbliżamy się do połowy kadencji.

Chciałbym państwu

posłom przypomnieć, że jeszcze przyjęta za czasów

PRL w grudniu 1988 r. ustawa o podejmowaniu dzia-

łalności gospodarczej znalazła się w Dzienniku

Ustaw Nr 341, a to był koniec tamtej kadencji.

Myślę,

że przedsiębiorstwom dużo łatwiej byłoby prowadzić

w Polsce swoje biznesy, tym, którzy są z Polski, i tym,

którzy są spoza Polski, ale również inwestują tu swój

kapitał, gdybyśmy koncentrowali się na tym, żeby nie

implikować, nie zmieniać, nie produkować tak za-

straszającej liczby przepisów.

To zestawienie Dzien-

ników Ustaw najlepiej o tym świadczy.

Sądzę, że zamiast powoływania rzecznika praw

przedsiębiorców, przydałby się przegląd prawa podat-

kowego.

Nie mówię o takim przeglądzie, jaki ostatnio

zafundował nam resor finansów, ocierający się o nie-

konstytucyjność chociażby w ramach klauzuli obej-

ścia prawa podatkowego, ale taki, który wykluczy

między innymi funkcjonowanie ustawy o VAT, a tak-

że aktów z nią związanych, których liczba stron do-

chodzi do blisko 12 tys. Myślę, że z tego punktu wi-

dzenia przedsiębiorcy byliby dużo bardziej zaintere-

sowani pracą legislacyjną polskiego Sejmu.

Przedsię-

biorcom byłoby również łatwiej funkcjonować w pol-

skich realiach prawa gospodarczego i w ramach tych

ciężarów publicznoprawnych, które na nich nakłada-

my jako ustawodawca, gdyby koszty dominujące,

w szczególności w małych i średnich przedsiębior-

stwach, czyli koszty pracy jako stały składnik kosz-

tów, były zdecydowanie mniejsze.

Natomiast jeżeli chodzi o funkcjonowanie przed-

siębiorców, warto abyśmy sięgnęli do statystyki, sta-

tystyki najlepiej obrazującej, jak w środowisku praw-

nym, w którym obecnie się znajdujemy, wygląda

prowadzenie działalności gospodarczej w kontekście

jej likwidacji, ogłaszania upadłości.

Proszę państwa,

zsumowane dane za 2012 r. – upada 880 firm.

Rekord

na przestrzeni ostatniej dekady.

Jeśli chodzi o 2013

r., mam przed sobą dane za dwa kwartały, w I kwar-

tale – 234 upadłości ogółem, w II – 251.

Krótko rzecz

ujmując, powołanie kolejnego urzędu publicznego

opłacanego z kolejnych pieniędzy podatnika pobiera-

nych w ramach poboru podatkowego, notabene z czym

w ostatnich miesiącach też są duże kłopoty, nie bę-

dzie miało sensu.

Warto odwołać się do jeszcze jednego przykładu

historycznego, lata 60., Niemcy, Francja.

Olbrzymi

rynek gospodarczy budujący się na silnych podsta-

wach, niewielu regulacjach prawnych i przy niskich

kosztach pracy był w stanie absorbować dziesiątki

tysięcy rąk między innymi Portugalczyków i Turków

oraz jeszcze wielu innych obywateli państw europej-

skich, biedniejszych od tych, które wymieniłem.

Dzi-

siaj te kraje równie mocno przeregulowane w obrębie

prawa gospodarczego jak Polska nie byłyby w stanie

podjąć się tego typu zobowiązań, tego typu wysiłku

absorpcji do gospodarki pracowników nie tylko ze

swojego kręgu, ale również spoza tych państw.

Krótko rzecz ujmując, recenzując, powołanie ko-

lejnego urzędu publicznego zdaniem mojego klubu

nie miałoby sensu.

Oczywiście można toczyć długie

debaty, czym rzecznik miałby się zajmować, nie-

mniej jednak powielałby większość uprawnień rzecz-

nika praw obywatelskich.

Ceniąc intencje wniosko-

dawców, chciałbym również zaznaczyć, że kompe-

tencje rzecznika praw obywatelskich i rzecznika

praw przedsiębiorców byłyby w wielu wypadkach

kolizyjne, bo obydwaj rzecznicy zajmowaliby się czy

mogliby zajmować się tymi samymi sprawami, wy-

stępując w ramach tych samych postępowań.

Szcze-

gólnie w czasie, kiedy oszczędzamy na wszystkim,

bo ta odpowiedzialność spoczywa na wszystkich

partiach politycznych zasiadających w polskim par-

lamencie, które biorą udział w życiu publicznym, na

posłach, na senatorach, ciężko byłoby uargumento-

wać powołanie w gruncie rzeczy zbędnej instytucji,

funkcjonującej w gąszczu przepisów uchwalanych

nie przez kogo innego, jak przez posłów zasiadają-

cych w Izbie.

Właściwym kierunkiem zmian wydaje się rady-

kalna, daleko idąca weryfikacja przepisów obowiązu-

jącego prawa, zmniejszenie regulacji, kontynuowanie

procesu deregulacji zawodów.

Gdy patrzymy na sta-

tystyki, zresztą prezentowane przez moich szanow-

nych przedmówców, przedstawicieli wnioskodawców,

na wiele tysięcy skarg wpływających na czynności

ministrów czy działania centralnych organów admi-

nistracji rządowej i naczelnych jej organów, widać, że

blisko 1/3 z nich sądy administracyjne uznały na

chwilę obecną za zasadną.

Do tego nie jest potrzebny

rzecznik praw przedsiębiorców, do tego potrzebne są

działania Wysokiej Izby, które nie mogą ograniczać się

do powoływania kolejnych instytucji wskazujących

błędy legislacyjne czy niedociągnięcia po stronie sze-

roko pojętej administracji publicznej.

Dlatego też nie

składam na razie wniosku o odrzucenie w pierwszym

czytaniu, ale z dużym, ogromnym sceptycyzmem pod-

wiedliwość do tych przedłożeń.

Dziękuję bardzo.

Wicemarszałek

Eugeniusz Tomasz Grzeszczak:

Palikota.

Bardzo proszę, panie pośle.

Szanowny Panie Marszałku!

Szanowna Pani Mi-

nister!

Wysoka Izbo!

Mam niewątpliwy zaszczyt i przy-

jemność przedstawić stanowisko Klubu Poselskiego

Ruch Palikota do dwóch projektów ustaw, jednego

złożonego przez nasz klub, a drugiego złożonego

przez klub PSL, które to projekty dotyczą powołania

rzecznika praw przedsiębiorcy czy też przedsiębior-

ców, a tak naprawdę tożsamej instytucji, choć nieco

różniącej się w szczegółach.

Trzeba rozpocząć od tego, że obecnie warunki do

bardzo słabe.

Tak jak powiedział pan poseł Krupa,

który jest wnioskodawcą naszego projektu, w różne-

go rodzaju rankingach Polska plasuje się bardzo ni-

sko, w piątej, szóstej, siódmej dziesiątce rankingów

dotyczących łatwości prowadzenia biznesu.

Często

jesteśmy w nich właśnie za takimi krajami, jak Rwan-

da, Peru, Kazachstan.

Niestety, tak wygląda rzeczy-

wistość.

Trudno się dziwić, bo jak słucha się przed-

siębiorców, jak słucha się tego, jak muszą borykać się

codziennie z różnego rodzaju przeciwnościami, to

trudno się nie zgodzić, że to, co dotyczy tych rankin-

gów, jest uzasadnione.

Mają oni problemy z urzędami skarbowymi, które

często naliczają zawyżone podatki albo zwlekają ze

zwrotem np. nadpłaconego VAT.

Mają problemy z ZUS.

Daniny dla ZUS są niesłychanie wysokie w Polsce –

to jest odmienna sprawa i tego oczywiście nie zmie-

nimy w tym projekcie – a oprócz tego ZUS postępuje

często bardzo rygorystycznie, w sposób bardzo sfor-

malizowany, zbiurokratyzowany.

Przedsiębiorcy

mają problemy z szeregiem instytucji, które mają

uprawnienia kontrolne w stosunku do nich.

Przecięt-

ny przedsiębiorca w Polsce jest kontrolowany kilka-

naście razy.

Kontrole trwają bardzo długo, są prze-

dłużane i prowadzone w sposób rygorystyczny.

Mamy

wreszcie problemy z mnóstwem, po prostu z gigan-

tyczną liczbą, instytucji, w których przedsiębiorca

często musi ubiegać się o jakąś decyzję, o jakieś po-

zwolenie.

Tutaj też mamy taki problem, że instytucje

często nie przestrzegają podstawowych terminów

wydawania decyzji, wydawania pozwoleń, często za-

chowują się w sposób nieprzyjazny wobec przedsię-

biorcy, w sposób bardzo rygorystyczny.

Wreszcie mamy problem sądów.

Sądownictwo

w Polsce działa bardzo wolno, również sądownictwo

gospodarcze.

Mamy też problem nierzetelnych kon-

trahentów.

Często przedsiębiorcy, pokazuje to przy-

kład podwykonawców przy budowie autostrad, mają

problem z odzyskiwaniem przysługujących im należ-

ności.

W Polsce ten proces jest bardzo żmudny i trwa

bardzo długo.

Tak więc w Polsce życie przedsiębiorcy

nie jest łatwe.

Teraz pojawia się pytanie, jak to zmienić.

Oczy-

wiście tak naprawdę jest tylko jedna skuteczna w stu

procentach metoda, ażeby to zmienić.

Ta metoda po-

legałaby na zmianie w Polsce prawa na bardziej przy-

jazne dla przedsiębiorców, uproszczeniu prawa oraz

zmianie mentalności urzędników.

Tylko że rzecz

w tym, że w najbliższym czasie mało realne jest

stwierdzenie, że coś takiego nastąpi.

Kolejne rządy

obiecywały ułatwienie życia przedsiębiorcom, ale nie-

stety zmieniało się bardzo mało w tej materii albo

nie zmieniało się nic.

Tak jest również obecnie.

Na

każdy jeden dobry pomysł, który wychodzi ze strony

rządu, dotyczący ułatwienia prowadzenia działalno-

ści gospodarczej w Polsce pojawiają się dwa lub trzy

szkodliwe pomysły.

Ostatnio, jeżeli chodzi o takie po-

mysły, celuje w tym minister Rostowski, który w ra-

mach poszukiwania dodatkowych dochodów dla bu-

dżetu nieustannie zgłasza pomysły, które albo są nie-

konstytucyjne, albo są w sposób jawny szkodliwe dla

przedsiębiorców.

Poseł Maks Kraczkowski

W związku z tą logiką, przyjmując realistyczne

założenia, czyli takie, że nie można się spodziewać,

radykalnie na plus zmieni się klimat dla prowadzenia

przedsiębiorczości w Polsce, że zmieni się prawo i bę-

dzie znacznie bardziej przejrzyste i prostsze, że zmie-

ni się szybko mentalność urzędników, trzeba nieste-

ty zastosować pewną protezę, bo taką protezą jest

powołanie rzecznika praw przedsiębiorców.

Jest to

instytucja o charakterze interwencjonistycznym,

a więc nie o charakterze systemowym, bo tutaj nikt

nie zastąpi rządu i parlamentu.

Tylko rząd i parla-

ment są w stanie rzeczywiście zmieniać prawo w spo-

sób systemowy, całościowy, żeby Polska awansowała

w tych rankingach łatwości prowadzenia biznesu.

Ale skoro to prawo jest takie, jakie jest, to warto by-

łoby pomyśleć o kimś, kto wspierałby przedsiębior-

ców, którzy na co dzień muszą pokonywać te biuro-

kratyczne przeszkody, i kimś takim miałby być właś-

nie rzecznik praw przedsiębiorców.

Pojawiały się już pytania i pewnie będą pojawiały

się w dalszej części debaty, iluż to ma być rzeczników.

Teraz powołamy rzecznika praw przedsiębiorców,

potem być może rzecznika praw posłów, takie pyta-

nie padało, rzecznika praw łysych, być może rzeczni-

ka krawców itd.

Otóż odpowiadam: Nie, to jest po-

mieszanie z poplątaniem.

W przypadku przedsiębior-

ców istnieje oczywiście ważny powód, żeby powołać

takiego rzecznika.

Mianowicie jest to ważny interes

społeczny i ważny interes państwa, bo przedsiębiorcy

odpowiadają za wpływy do budżetu w jego zdecydo-

wanej większości, za tworzenie miejsc pracy i za

wzrost gospodarczy.

A więc od tego, jak się będą za-

chowywali przedsiębiorcy, jak bardzo będą skłonni

do inwestowania, zależy dobrobyt nas wszystkich.

To

jest powód, który moim zdaniem uzasadnia powoła-

nie dodatkowego rzecznika, mimo że tych rzeczników

rzeczywiście jest już trochę.

Nasuwa się pytanie, w jaki sposób powinien dzia-

łać ten rzecznik.

Oczywiście tu nie ma co wyważać

otwartych drzwi.

Skoro mamy już te wzorce dotyczą-

ce np. rzecznika praw obywatelskich albo rzecznika

praw dziecka, które to instytucje są generalnie pozy-

tywnie odbierane, nie ma sensu tworzyć jakichś zu-

pełnie nowych rozwiązań, tylko rzeczywiście warto

w dużej mierze bazować na tych rozwiązaniach, co

też czynią zarówno koledzy z PSL, jak i my.

Generalnie idea jest następująca.

Jeśli przedsię-

biorca napotyka jakiś problem, na przykład w urzę-

dzie skarbowym, kieruje wniosek do rzecznika praw

przedsiębiorców o zbadanie sprawy, a rzecznik bada

tę sprawę.

Badając sprawę, tak naprawdę z grubsza

ma trzy możliwości: może poprosić o wyjaśnienia czy

o informacje dany urząd, w tym przypadku urząd

skarbowy, może poprosić o wgląd do dokumentów

oraz może zbadać sprawę na miejscu.

Po wykorzysta-

niu tych narzędzi rzecznik będzie podejmował decy-

zję, czy rzeczywiście przedsiębiorca ma rację, czy nie

ma racji.

Jeśli okaże się, że przedsiębiorca według

niego ma rację, ma cały szereg ważnych i moim zda-

niem wiele umożliwiających narzędzi – tak uważam

w przeciwieństwie do posła Czerwińskiego – ażeby

jednak spowodować korzystne rozstrzygnięcia dla

przedsiębiorcy.

Co mianowicie może zrobić?

Zacznij-

my od tego, że sam fakt badania sprawy jest już jakąś

formą interwencji.

Wszyscy jako posłowie zauważy-

liśmy, że kiedy wysyłamy jakieś pismo z prośbą

o wyjaśnienia w takiej sprawie, często zachowanie

instytucji zmienia się wskutek tego, że instytucja jest

przekonana, że ktoś to bada.

To jest pierwsza rzecz.

Druga rzecz to prawo do interwencji sensu stricto.

Jeśli po zbadaniu sprawy rzecznik uzna, że dana in-

stytucja postępuje w sposób niewłaściwy, może sfor-

mułować pewne wnioski i wysłać je do tej instytucji,

to też może dać pewien efekt, może oddziaływać.

Trzeci rodzaj kompetencji to kompetencje związane

z szeroko rozumianym sądownictwem.

Rzecznik bę-

dzie miał prawo wnioskować o wszczęcie postępo-

wań w sprawach cywilnych, wnioskować o wszczę-

cie postępowań prokuratorskich w sprawach kar-

nych, pisać skargi do sądów administracyjnych

i wnioskować o wszczęcie postępowań administra-

cyjnych.

Wreszcie będzie miał też prawo występo-

wać w różnego rodzaju postępowaniach karnych,

cywilnych, administracyjnych na prawach prokura-

tora.

Wszyscy wiemy, że prokuratorzy akurat mają

dosyć duże możliwości, jeśli chodzi o udział w proce-

sie sądowym, a więc to nie są błahe kompetencje.

Dodatkowo rzecznik praw przedsiębiorców będzie

mógł występować do Sądu Najwyższego oraz Naczel-

nego Sądu Administracyjnego o wykładnię, w przy-

padku NSA o uchwałę, dotyczącą tego, jak interpre-

tować rozbieżne przepisy.

To jest powszechna pa-

tologia w Polsce, że często mamy przepisy odmiennie

interpretowane przez różne instytucje i przedsiębior-

cy są tu często w kropce.

Rzecznik będzie mógł

w takich sytuacjach wnioskować o wydanie odpo-

wiedniej wykładni przez Sąd Najwyższy albo podjęcie

odpowiedniej uchwały przez NSA.

Dodatkowo rzecz-

nik będzie mógł zwracać się do Ministerstwa Finan-

sów o wydanie wiążącej interpretacji ogólnej przepi-

sów podatkowych.

To jest kolejny poważny problem,

z którym zmagają się przedsiębiorcy.

Przepisy

podatkowe w Polsce zmieniają się bardzo często i są

nieprzejrzyste.

I wreszcie jeszcze jedna kompetencja,

na którą zwrócę uwagę, to jest prawo wnioskowania

do NIK-u o przeprowadzenie kontroli.

NIK jest tą

instytucją, której rola ostatnio w Polsce bardzo wzro-

sła, jeśli chodzi właśnie o przestrzeganie czy to pra-

wa, czy dobrych praktyk w różnego rodzaju instytu-

cjach, NIK ma tu też pozytywny wkład.

Dlatego

chcemy wyposażyć rzecznika właśnie w tę dodatko-

wą kompetencję.

Podsumowując, wydaje się, że mamy tutaj do czy-

nienia z próbą powołania instytucji za stosunkowo

niewielkie kwoty.

W przypadku projektu PSL to zo-

stało wycenione na 10 mln, my to wyceniliśmy na

około 8 mln, a więc widać, że te wyceny są bardzo

Poseł Łukasz Gibała

podobne.

To jest naprawdę bardzo niewielka kwota

w porównaniu ze środkami, którymi dysponuje pań-

stwo.

A więc za stosunkowo niewielkie kwoty może-

my powołać instytucję, która będzie w stanie inter-

weniować w kilkuset albo nawet w kilku tysiącach

spraw przedsiębiorców, którzy borykają się z nieprzy-

chylnymi urzędnikami albo z urzędnikami często

nadużywającymi swoich kompetencji.

Jednocześnie

warto też zwrócić uwagę na pewien pozytywny efekt

psychologiczny.

Sam fakt istnienia takiego rzecznika

praw przedsiębiorców będzie powodował, że jeśli na-

wet jakiś przedsiębiorca do niego się nie zwróci, to

wiedząc o jego istnieniu, będzie się czuł zdecydowa-

nie bardziej pewnie i będzie żywił większe zaufanie

do instytucji państwowych.

To naprawdę nie są bła-

he plusy i trzeba to rozważyć, podejmując decyzje

dotyczące tej ustawy.

Na koniec powiem jeszcze, że uważamy, porównu-

jąc te dwa projekty, czyli nasz i PSL-u, iż oczywiście

obydwa warto skierować do prac w komisjach i war-

to stworzyć jeden spójny projekt, który będzie zawie-

rał najlepsze rozwiązania z obydwu projektów.

Ja

zauważyłem wiele dobrych rozwiązań w projekcie

PSL-u.

Główną moim zdaniem przewagą naszego

projektu jest to, że nasz rzecznik ma jednak trochę

większe kompetencje.

W projekcie PSL-u nie ma mowy

ani o kompetencji składania wniosków do NIK-u

o przeprowadzenie kontroli, ani o możliwości składa-

nia wniosków do Ministerstwa Finansów o wydanie

wiążącej interpretacji ogólnej prawa podatkowego,

ani o możliwości wnioskowania do NSA.

Tak więc

nasz projekt jest, wydaje mi się, w pewnych obsza-

rach przynajmniej znacznie szerszy, ale, tak jak po-

wiedziałem, wiele dobrych rozwiązań jest też w pro-

jekcie PSL-u.

Stąd nasz klub będzie głosował w ten

sposób, że będziemy za tym, ażeby dalej nad tymi

dwoma projektami pracować w komisjach i żeby na

tym etapie stworzyć wspólny projekt, który, mam

nadzieję, Wysoka Izba przyjmie.

Bardzo serdecznie

dziękuję za uwagę.

Wicemarszałek

do dwóch projektów ustaw o Rzeczniku Praw Przed-

siębiorców, projektu zgłoszonego przez posłów Pol-

skiego Stronnictwa Ludowego, i nie tylko, i projektu

zgłoszonego przez Ruch Palikota.

Obydwa projekty są bardzo podobne, obydwa pro-

jekty mają głównie na celu ustanowienie instytucji

rzecznika praw przedsiębiorców, do którego zadań

należałaby przede wszystkim ochrona praw i wolno-

ści gospodarczej przedsiębiorców, praw określonych

także w konstytucji Rzeczypospolitej.

Dziś mamy taką sytuację, że wydawałoby się, iż

powołanie, jak pan poseł Czerwiński mówił, kolejnej

instytucji – silnej instytucji, urzędniczej – może być

niepotrzebne.

Tak mogłoby się tylko wydawać.

Posło-

wie Polskiego Stronnictwa Ludowego zdecydowanie

inaczej uważają i popierają ten projekt.

Na dzień dzi-

siejszy właśnie te zaskorupiałe instytucje urzędnicze

są nie do ruszenia dosłownie przez przedsiębiorców,

mówiąc najkrócej, i przedsiębiorcy często pozostają

bezsilni.

Nie tylko urzędnicy, ale także organy wy-

miaru sprawiedliwości zasklepiły się i, tak jak powie-

działem, przedsiębiorcy, także obywatele, są pozosta-

wieni samym sobie.

Dlatego warto pochylić się nad

tym projektem.

Poszczególne jego przepisy jedno-

znacznie precyzują, jakie są zadania rzecznika praw

przedsiębiorców.

Popatrzmy chociażby na orzeczni-

ctwo wojewódzkich sądów administracyjnych – wpły-

nęło ponad 15 tys. różnego rodzaju skarg na czynno-

ści urzędników czy centralnych organów administra-

cji, z tego ponad 1/3 to skargi zasadne.

Podobnie jest w przypadku samorządowych kole-

giów odwoławczych, czyli to pokazuje, jak niewydol-

ny mamy aparat i jak silne jest lobby urzędnicze.

A co dopiero, jeżeli cała grupa prawników pracuje

w takich instytucjach, bo nie tylko urzędnicy, opinie

wydają też prawnicy, to jak przedsiębiorcy, szczegól-

nie mali i średni przedsiębiorcy, mogą tym urzędni-

kom sprostać i dać sobie radę z tym całym aparatem.

Jeżeli tak przygotowany aparat urzędniczy wydaje

decyzje, to ponad 1/3 tych decyzji jest uchylanych

i skargi obywateli czy też przedsiębiorców są zasadne.

Istnieje nierówność w relacji przedsiębiorcy wobec or-

ganów państwa, są różne przypadki, możemy mnożyć

takie przypadki, bardzo konkretne, jak chociażby

kara nałożona w postaci decyzji, wydana decyzja,

nałożona kara na przedsiębiorcę i taką karę trzeba

uiścić zazwyczaj w ciągu 14 dni, natomiast można

złożyć odwołanie do następnego organu czy też do

wojewódzkiego sądu administracyjnego, ale to nie

zwalnia z zapłacenia kary i przedsiębiorca w wielu wy-

padkach jest bezsilny.

Ma rację i wygrywa, ale wy-

grywa dopiero po jakimś czasie, a środki komornik

urzędu skarbowego czy inna instytucja, czy też bez-

pośrednio inspekcyjna instytucja, albo egzekwuje,

albo te środki trzeba uiścić na rachunek tejże insty-

tucji.

Dziesiątki inspekcji, bo niektóre przedsiębior-

stwa podlegają dziesiątkom inspekcji, prowadzą dro-

biazgowe, kosztowne kontrole.

Te kontrole nie tylko

są dotkliwe dla przedsiębiorców, ale przede wszyst-

kim są dotkliwe dla budżetu państwa.

Często jedzie

jeden samochód, jedzie drugi samochód urzędników,

trzeci, badają sprawę przez kilka tygodni, miesięcy,

Poseł Łukasz Gibała

lat nawet i potem nie mają racji i wszystko rozcho-

dzialności, a często bywa to zwykła złośliwość.

To wymaga spojrzenia takiej instytucji, jak cho-

ciażby rzecznik praw przedsiębiorców, która tych

przedsiębiorców chroniłaby.

Często też przepisy

prawne są różnie interpretowane przez różne organy

kontrolne.

Można mnożyć przykłady.

Inną wykładnię

prezentuje na przykład inspekcja sanitarna, inną

wykładnię Inspekcja Weterynaryjna, jeszcze inną

Inspekcja Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spo-

żywczych, a jeszcze inną Państwowa Inspekcja Han-

dlowa.

Jak przedsiębiorca ma się w tym wszystkim

poruszać i kto ma rację?

To przedsiębiorca ma usta-

lać?

Tak że myślę, że to może ustalić rzecznik praw

przedsiębiorcy.

Prawdziwą mitręgą są chociażby

szkodliwe działania w wielu miejscach, opieszałe

działania organów sprawiedliwości, czy to prokura-

tury, czy sądu.

Także wielkim niedowładem dzisiaj, może nawet

niedowładem w tym znaczeniu, że to są bardzo późno

i opieszale wydawane decyzje, ale przede wszystkim

drobiazgowe działania, jest opieszałość regionalnych

dyrekcji ochrony środowiska.

Wielu przedsiębiorców,

krajowych i zagranicznych, wręcz się wynosi z nasze-

go kraju albo z niektórych miejsc, szczególnie tak się

dzieje tam, gdzie jest wysokie bezrobocie, rezygnując,

a byłaby to szansa, żeby stworzyć tam miejsca pracy.

Wiele jest takich miejsc w naszym kraju i przeciwko

tym dziwnym inwestycjom, które są lokalizowane,

zastrzeżenia czy protesty składają różnego rodzaju

instytucje i organizacje, które oddalone są kilka, kil-

kadziesiąt, a nawet kilkaset kilometrów, i to znacznie

opóźnia proces inwestycyjny.

Powiem tak: szczególnie

tutaj przepisy podatkowe są niejasne.

Wielokrotnie pisałem do Ministerstwa Sprawied-

liwości jako koalicyjny poseł i otrzymywałem taką

odpowiedź: przepisy podatkowe ma zinterpretować

izba skarbowa działająca w danym województwie.

Teraz przedsiębiorca w jednym województwie ma to

inaczej zinterpretowane, przedsiębiorca w drugim

województwie – inaczej.

Rolnik przedsiębiorca, bo też

są tacy, w jednym województwie może z żoną prowa-

dzić działalność gospodarczą, w drugim wojewódz-

twie może prowadzić już tylko żona, bo jak żona pro-

wadzi działalność, to on już nie może prowadzić

działalności gospodarczej.

To jest po prostu kuriozal-

ne i nie do przyjęcia.

To są działalności praktyczne.

Prowadzę działalność gospodarczą i wiem, jak to się

odbywa.

Na dzień dzisiejszy można powiedzieć, że

najlepiej by było, gdyby ustawa o swobodzie działal-

ności gospodarczej, gdyby całe prawo gospodarcze,

wszystkie ustawy, wszystkie przepisy, gdybyśmy je

znowelizowali, były przejrzyste, jasne dla przedsię-

biorców, żeby prawo podatkowe było jasne i przejrzy-

ste, ale tego nie ma.

Do tego jeszcze dzisiaj różne

ugrupowania polityczne, nawet na tej sali, spierają

się, zmienia się kadencja Sejmu, a przedsiębiorcy są

pozostawieni sami sobie, a świat i globalizacja tak

szybko postępują, że my za tym wszystkim nie zdą-

żamy, a na pewno my, jako politycy, nie zdążamy.

W związku z tym instytucja rzecznika praw

przedsiębiorcy jak najbardziej jest potrzebna i popie-

ram, a występuję w imieniu klubu Polskiego Stron-

nictwa Ludowego, obydwa projekty, Polskiego Stron-

nictwa Ludowego i Ruchu Palikota, i proszę Wysoką

Izbę, żebyśmy się pochylili nad tymi projektami, bo

to jest ratunek dla przedsiębiorców, dla działalności

gospodarczej, ratunek dla naszego budżetu, bo ten

budżet coraz bardziej się kurczy.

Jak powiedziałem

wcześniej, jeszcze raz powtórzę, w tej globalizacji,

a dzisiaj tylko handel w Polsce kwitnie, natomiast

nie ma albo coraz mniej jest produkcji, to jest ratu-

nek, żeby były wpływy do budżetu, miejsca pracy i po-

stęp w naszym kraju, a w przyszłości może aplikacja

po środki unijne, które będziemy mogli aplikować po

roku 2014.

Instytucja praw przedsiębiorcy, ile będzie koszto-

wała i jak będzie zetatyzowana, to będzie zależało od

Wysokiej Izby.

To my zdecydujemy, ilu tam będzie

pracowników, ile etatów stworzymy, czy to będzie 10,

15 czy 20 mln.

Po za tym pragnę zwrócić uwagę, że

w projekcie kadencja rzecznika to jest pięć lat, czyli

jest takie bezpieczeństwo, bo kadencja Sejmu trwa

cztery lata, czyli ktoś będzie czuwał nad tym, żeby

prawa przedsiębiorcy, większego, a szczególnie tego

średniego i małego, oraz mikroprzedsiębiorcy były

respektowane i przestrzegane.

Jak najbardziej jeste-

dalszych prac.

Mam prośbę do pana marszałka, do

konwentu, żeby jak najszybciej nadać bieg temu pro-

jektowi.

W imieniu Klubu Parlamentarnego Polskiego

jesteśmy za skierowaniem obydwu projektów do dal-

szych prac.

Bardzo dziękuję.

Wicemarszałek

Eugeniusz Tomasz Grzeszczak:

nowna Pani Minister!

Mam zaszczyt w imieniu Klu-

zentować stanowisko klubu w sprawie projektów

ustaw: o Rzeczniku Praw Przedsiębiorcy, druk nr 1503,

i o Rzeczniku Praw Przedsiębiorców, druk nr 1504,

wniesionych przez Klub Parlamentarny Polskiego

Stronnictwa Ludowego i Klub Poselski Ruch Palikota.

Poseł Krzysztof Borkowski

Te projekty są zbieżne, różnią się, tak jak to było

mówione, źródłem finansowania.

Ruch Palikota

wskazuje źródło w budżecie, Polskie Stronnictwo Lu-

dowe – w Funduszu Pracy.

Zacznę od tego, że w Polsce znana jest instytucja

rzecznika.

Mamy rzecznika praw dziecka, rzecznika

praw obywatelskich, rzecznika praw pacjenta.

Czy

w całym kraju z dziećmi?

Nie ma.

Pan poseł Borkow-

ski użył sformułowania, przenośni, że do tej instytu-

cji będą mogli się zgłaszać przedsiębiorcy.

Przecież

ta instytucja, zgodnie z państwa projektami, będzie

znajdować się tylko w Warszawie, a tych wszystkich

spraw, które mają nasi przedsiębiorcy, nie da się pro-

wadzić tylko w Warszawie.

Żeby instytucja rzecznika

miała sens, powinien on znajdować się w każdym

województwie, a jego komórka w każdym powiecie

czy nawet gminie.

(Poseł Marek Matuszewski: A może będzie?)

Tylko kto za to wszystko zapłaci?

Powołując

rzecznika tylko centralnie, tych problemów, które

mają przedsiębiorcy w Polsce, a ich nie brakuje, się

nie rozwiąże.

Jeżeli chodzi o kadencyjność i tak dalej, to prze-

cież tak się składa, że koalicja PO–PSL rządzi już

drugą kadencję, szósty rok.

Mieliście państwo dużo

czasu, żeby usprawnić funkcjonowanie wszystkich

urzędów i instytucji, żeby przedsiębiorcom w Polsce

pracowało się i funkcjonowało lepiej.

Tak się do koń-

ca nie stało, próba powołania rzecznika praw przed-

siębiorcy też tego nie spowoduje.

Pan Borkowski na

koniec ładnie powiedział, co trzeba zmienić – sądow-

nictwo.

Wszyscy się z tym zgadzamy, trzeba zmienić

funkcjonowanie sądów, wydziałów cywilnych i tak

dalej.

Trzeba przyspieszyć i usprawnić ich pracę, ale

nie reformą Platformy Obywatelskiej, która likwidu-

je sądy, te małe sądy w miastach powiatowych, bo to

też się z tym wiąże.

To wszystko nie wygląda tak,

jak powinno.

Likwidacja sądów w Łęczycy, w Rawie

Mazowieckiej, w Brzezinach, wcześniej była próba ro-

bienia tego w Łowiczu i w innych miastach powiato-

wych, mówię na przykładzie mojego województwa,

województwa łódzkiego, spowoduje, że czas trwania

spraw się wydłuży.

W związku z tym sądy powinny

być w każdym powiecie, powinny prowadzić sprawy

tak, aby były jak najszybciej rozstrzygane, żeby

przedsiębiorcy mogli dochodzić swoich praw również

w sądach.

Ewentualne wątpliwości powinien roz-

strzygać Naczelny Sąd Administracyjny.

Kolejna rzecz to działalność ministerstw i nakła-

danie się kompetencji poszczególnych ministerstw.

Na to, żeby to wszystko usprawnić, państwo z koali-

cji PO–PSL, również mieliście sześć lat, tymczasem

powołaliście kolejne ministerstwa albo podzieliliście

ministerstwa na przykładzie kiedyś jednego Mini-

sterstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji, co

wej w terenie, w województwach, a także na działal-

ność przedsiębiorców w Polsce.

Podzielono to mini-

sterstwo na dwa ministerstwa, Ministerstwo Spraw

Wewnętrznych i Ministerstwo Administracji i Cyfry-

zacji, które miało wprowadzić, usprawnić system

cyfryzacji w Polsce.

To nie spowodowało ułatwień dla

przedsiębiorców.

Dużo inspekcji, dużo instytucji.

Od kilku lat mówi

się, teraz powiem na przykładzie branży rolnej, bo

jestem również członkiem Komisji Rolnictwa i Roz-

woju Wsi, że łączymy inspekcje, żeby było mniej kon-

troli, żeby przedsiębiorcy z branży rolnej byli rzadziej

kontrolowani.

Inspekcja Jakości Handlowej Artyku-

łów Rolno-Spożywczych, Inspekcja Weterynaryjna,

Państwowa Inspekcja Ochrony Roślin i Nasienni-

ctwa to inspekcje, które podlegają ministrowi rolni-

ctwa i rozwoju wsi.

Inspekcja Handlowa podlega

premierowi, a Państwowa Inspekcja Sanitarna mini-

strowi zdrowia.

Ministerstwa nie chcą jednak prze-

kazać swoich kompetencji.

Tylko mówicie, ale nie

realizujcie, choćby tego, żeby zrobić jedną instytucję.

Ostatnie posiedzenie komisji było poświęcone pra-

com nad przygotowaniem powstania takiej instytu-

cji.

Minister rolnictwa próbuje skonsolidować te czte-

ry instytucje, natomiast minister zdrowia, czytaj:

państwowy inspektor sanitarny, broni się przed tym,

żeby wydzielić część kompetencji Państwowej In-

spekcji Sanitarnej, które mają wpływ na przedsię-

biorców rolnych, i przekazać je tej jednej, wspólnej

superinspekcji bezpieczeństwa żywności, która uła-

twiłaby życie przedsiębiorcom z branży rolnej, rolni-

kom, którzy są przedsiębiorcami rolnymi, miałaby

wpływ na konsumentów, na to, co spożywają, na nasz

handel, eksport, bo polska żywność jest, jak tu było

powiedziane, hitem eksportowym i od kilku lat, od

chwili, kiedy weszliśmy do Unii Europejskiej, konku-

rujemy z innymi państwami.

Jeżeli chodzi o regionalne dyrekcje ochrony środo-

wiska, ma na nie wpływ minister środowiska, który

podlega premierowi.

Jak się na to wszystko spojrzy,

żeby ułatwić przedsiębiorcom życie, trzeba usprawnić

działanie sądów, nie likwidować ich, usprawnić dzia-

łanie ministerstw.

To ostatnie należy do pana premie-

ra, żeby się nie nakładały kompetencje, żeby jeden

minister od drugiego nie był ważniejszy.

Likwidacja

barier w postaci nadmiernej liczby instytucji kontrol-

nych, czyli połączenie ich, gdzie jest to możliwe, w jed-

ną instytucję.

A powołanie rzecznika praw przedsię-

biorców tak naprawdę niczego nie da i niczego nie uspraw-

ni, bo żeby ta instytucja była sprawna, to musiałaby

być co najmniej w każdym powiecie.

Czy powołanie rzecznika praw dziecka przed kil-

kunastoma laty spowodowało, że nie ma problemów,

jeśli chodzi o prawa dzieci?

Są te problemy i każdy

z państwa o tym wie, że są i że rzecznik z centrali,

nie X czy w gminie Y w województwie podkarpackim

– tu już mówię o miejscu najdalej od Warszawy – czy

w zachodniopomorskim, czy w dolnośląskim.

Nie ma

wpływu na wszystko.

A więc uważamy – mówię w imie-

Poseł Cezary Olejniczak

nej – że powoływanie kolejnej instytucji, rzecznika

praw przedsiębiorców, mija się z celem.

W związku z argumentami, które przytoczyłem

wcześniej, Klub Poselski Sojusz Lewicy Demokra-

tycznej, który reprezentuję, wnosi o odrzucenie w pierw-

szym czytaniu tych projektów ustaw.

Dziękuję.

(Poseł Marek Matuszewski: Ale jeszcze zmienisz

zdanie, jak ja wystąpię.)

Wicemarszałek

Eugeniusz Tomasz Grzeszczak:

projektów ustaw o Rzeczniku Praw Przedsiębior-

cy i o Rzeczniku Praw Przedsiębiorców.

Warto w tym miejscu wskazać i zaznaczyć, jaka

jest obecnie sytuacja polskich przedsiębiorców.

Przy-

chody przedsiębiorstw średnich i dużych spadły w I

kwartale br. o 4%, a koszty o 2,7% w porównaniu

GUS.

Tak złej sytuacji w przedsiębiorstwach jeszcze

nie było.

To efekt słabości tylko i wyłącznie naszej

gospodarki, a szczególnie spożycia krajowego, bo-

wiem mimo słabości większości gospodarek, do któ-

rych przedsiębiorstwa eksportują, udało się firmom

w I kwartale 2013 r. zwiększyć sprzedaż o 7,6%,

a udział sprzedaży na eksport w wartości całej sprze-

daży wzrósł z 21,7% do 24%.

Eksporterzy zatem sku-

tecznie konkurują na trudnych zagranicznych ryn-

kach.

Spadkowi przychodów ze sprzedaży o 4% towa-

rzyszył niestety mniejszy spadek kosztów, bo tylko

o 2,9%.

Oznacza to, że firmom nie udało się dostoso-

wać kosztów do spadku przychodów.

Patrząc na strukturę rodzajową kosztów, widać,

że przyczyną tego był wzrost wynagrodzeń.

Ich

udział w całości kosztów wzrósł bowiem o 0,5 punk-

tu procentowego.

Widać wyraźnie, że przedsiębiorcy

nie przerzucają osłabienia gospodarczego na pracow-

ników.

Potwierdzają to także dane dotyczące wzrostu

wynagrodzeń w I kwartale 2013 r. – przy spadku

przychodów o 4% przedsiębiorstwa podniosły wyna-

grodzenia swoim pracownikom o 2,1% przy inflacji

na poziomie 1,3%.

Starają się również utrzymać za-

trudnienie, co bez rozwiązań wspierających rynek

pracy jest bardzo trudne.

Wynik finansowy brutto przed opodatkowaniem

był niższy w I kwartale 2013 r. w stosunku do I kwar-

tału 2012 r. o 7 mld zł, co automatycznie zmniejszyło

o około 1 mld zł podatek dochodowy CIT płacony do

budżetu państwa.

Wynik finansowy netto jest niższy

o prawie 6 mld, tj. 25,2%, w stosunku do wyniku z I kwar-

tału 2012 r.

Zdecydowanie spadły zyski netto – o 13,8%,

a jeszcze bardziej zdecydowanie wzrosły straty netto

– aż o 18,2%.

Na szczęście nie wzrósł w sposób znaczący, bo je-

dynie o 0,5 punktu procentowego, odsetek firm, któ-

re zakończyły I kwartał 2013 r. stratą netto.

Jednak

prawie 40% firm średnich i dużych nie wypracowało

wtedy dodatniego wyniku finansowego.

To bardzo

duża część sektora przedsiębiorstw 50+ w Polsce.

Do

tak istotnego pogorszenia wyniku finansowego netto

przyczyniły się nie tylko malejące zbyt wolne w sto-

sunku do spadku przychodów ze sprzedaży koszty,

lecz także wynik na działalności finansowej, który

wyniósł minus 3,1 mld zł.

Jak sygnalizuje GUS, to

przede wszystkim efekt ujemnego salda różnic kur-

sowych.

Wszystko to odbiło się na sytuacji finansowej firm

średnich i dużych, pogorszyła się relacja kosztów do

przychodów.

Znacząco spadła rentowność sprzedaży

netto – do 3,2%.

Jednak w tej niekorzystnej sytuacji

udaje się firmom utrzymać gotówkową płynność fi-

nansową na wysokim poziomie 32,7%.

Udało im się

także kontynuować, co prawda na nieco niższym po-

ziomie, inwestycje.

Wyniosły one w I kwartale 2013 r.

17,1 mld zł, w cenach stałych tylko o 1,6% mniej niż

w I kwartale 2012 r.

Jednak nie wszystkie sektory gospodarki utrzy-

mały zeszłoroczny poziom inwestycji.

Poważne spad-

ki nakładów na inwestycje nastąpiły w sektorze za-

kwaterowania i gastronomii, w handlu, w sektorze

dostawy wody, w gospodarce ściekami i odpadami,

a także w górnictwie.

Trudno się dziwić, bowiem

w tych sektorach w I kwartale ubiegłego roku były

realizowane duże inwestycje.

Spadek w tym roku jest

więc efektem nie tyle ograniczeń wynikających z osła-

bienia gospodarczego i obaw przed jego konsekwencji,

ile zrealizowania inwestycji w poprzednich latach czy

też roku.

Obraz sektora przedsiębiorstw średnich i dużych,

jaki rysuje się po I kwartale 2013 r., pokazuje bardzo

trudną sytuację firm, które amortyzują ją nie obni-

żeniem wynagrodzeń czy akceptacją słabości rynku

krajowego.

Wręcz przeciwnie – podnoszą one wyna-

grodzenia mimo spadku przychodów, a także walczą

o nowe rynki zbytu.

Zgodnie z opublikowaną informacją z działalności

rozpatrzył 32 343 sprawy, spośród których jedynie

dwa przypadki dotyczyły w sposób merytoryczny

przedsiębiorców.

Sprawy te związane były z zabez-

pieczeniem środków finansowych wypłacanych bene-

ficjentom funduszów unijnych w perspektywie finan-

sowej na lata 2007–2013 oraz ze skróceniem okresu

przechowywania paragonów fiskalnych przez podat-

ników przedsiębiorców.

Poseł Cezary Olejniczak

W związku z rozpatrzeniem tak nielicznych spraw

dotyczących przedsiębiorców w informacji z działal-

ności brak jest odrębnej kategorii lub choćby podka-

tegorii, jak ma to miejsce w przypadku konsumen-

tów, co świadczy o niewielkim zainteresowaniu in-

stytucji rzecznika praw obywatelskich sprawami

przedsiębiorców.

Powołanie rzecznika praw przedsię-

biorców zdaniem Solidarnej Polski zagwarantowało-

by wszystkim przedsiębiorcom, w tym także indywi-

dualnym, możliwość realnego dochodzenia swoich

praw.

Rzecznik strzegłby praw tej coraz liczniejszej

grupy społecznej odgrywającej dużą rolę w rozwoju

gospodarki.

przedsiębiorstw w Polsce” z 2011 r. opracowanego

przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości

z czego większość, ponad 99%, to małe i średnie

przedsiębiorstwa.

Wkład tych przedsiębiorstw w two-

rzenie wartości dodanej brutto wynosi około 48,4%,

zaś liczba pracujących tym w sektorze stanowi 2/3

ogółu pracujących.

Zauważyć zatem można, jak duża

wołanie specjalnego organu – rzecznika praw przed-

siębiorców, który gwarantowałby wzmożoną ochronę

Solidarna Polska będzie głosowała za i popiera

skierowanie obu projektów poselskich do dalszych

prac legislacyjnych.

Uważamy, że nie można zgodzić

się z głosami, że jest już wystarczająco dużo różnych

instytucji, dlatego że jeżeli już w Sejmie, na etapie

tworzenia tych instytucji, zaplanujemy dobrze ich

działanie, to te instytucje mogą być skuteczne.

A z racji

różnych interpretacji i różnych problemów, z którymi

dzisiaj spotykają się polscy przedsiębiorcy, Solidarna

Polska uważa, że oni w pełni zasługują na to, by mieć

swojego realnego rzecznika.

Wicemarszałek

Eugeniusz Tomasz Grzeszczak:

tających?

Nie widzę.

Zamykam listę.

Jako pierwszy w celu zadania pytań głos zabierze

pan poseł Cycoń.

Poseł Marian Cycoń:

Panie Marszałku!

Pani Minister!

Szanowni Pań-

stwo!

Z uwagą wysłuchałem wystąpienia pana posła

Borkowskiego i pana posła Gibały i teraz mam prob-

lem, jak odnieść się do tych zagadnień.

Zastanawiałem się wcześniej, przy przygotowy-

waniu tych pytań, czy zamiast tworzyć kolejną struk-

turę administracyjną w państwie, nie lepiej byłoby

dofinansować zasłużone i doświadczone organizacje

pozarządowe typu kongregacja kupiecka bądź Cech

Rzemiosł Różnych i Przedsiębiorczości.

Przedsiębior-

cy mają znakomitą zdolność do zrzeszania się w tego

typu organizacjach i w ramach tychże organizacji

wspomagają się wszelką potrzebną pomocą.

W jakim

celu tworzyć tego typu urząd, skoro w państwie funk-

cjonuje instytucja społecznego rzecznika praw przed-

siębiorców powołana przez uznawaną przez wszyst-

kich przedsiębiorców, cenioną i profesjonalną orga-

nizację pozarządową, dodatkowo działalność społecz-

nego rzecznika dofinansowana jest z funduszy Unii

Europejskiej?

Czy nie bez znaczenia jest słuszna uwaga główne-

go inspektora ochrony danych osobowych, który za-

uważa, że nie jest w interesie państwa tworzenie

kolejnej instytucji, która uzyskiwałaby dostęp do

chronionych bądź wrażliwych danych osobowych?

Jak na tę uwagę zapatrują się projektodawcy?

Czy

projektodawcy, bo wielokrotnie tutaj mówiono na te-

mat nakładania się kompetencji nowo tworzonych

instytucji, brali pod uwagę fakt, że nasze państwo

wzbogaca się w ostatnim czasie o niepokojąco dużo

urzędów prowadzonych przez różnego rodzaju rzecz-

ników i pełnomocników?

Wielokrotnie z tej mównicy

padały obawy o nakładanie się kompetencji w po-

szczególnych tego typu instytucjach.

Każde biuro

rzecznika, czy to praw obywatelskich, czy to pacjen-

ta, czy to ubezpieczonych, czy to praw dziecka, posia-

da swoją strukturę, dyrektora biura, wydziały, admi-

nistrację.

Czy stać nas w chwili obecnej na powoły-

wanie kolejnego tego typu urzędu?

Czy jest to nie-

zbędne, konieczne?

Oczywiście, pewnie trafi ten projekt pod obrady

komisji, gdzie będzie trzeba pochylić się nad tym za-

gadnieniem.

I to tyle, dziękuję bardzo.

Dziękuję, pa-

nie marszałku.

(Oklaski)

Wicemarszałek

Eugeniusz Tomasz Grzeszczak:

Poseł Marek Matuszewski:

Na początku miałbym pytanie do posłów wniosko-

dawców.

Jak wiemy, budżet jest cieniutki, nie ma pie-

niędzy na te zadania, które już są realizowane, i jest

duże zagrożenie, czy będą zrealizowane.

Pytam pa-

nów posłów wnioskodawców jednego i drugiego pro-

jektu: Gdzie by zaoszczędzili, który urząd by zlikwi-

dowali?

Mówię konkretnie, o którymś urzędzie, bo

Poseł Piotr Szeliga

wydaje mi się, że niektóre urzędy są niepotrzebne.

A więc pytanie, powtórzę jeszcze raz, brzmi: Gdzie

by pan poseł Gibała zaoszczędził, który urząd uznał-

by za niepotrzebny?

Jak wiemy, rzecznik praw przedsiębiorców miałby

być reprezentantem interesów przedsiębiorców w kon-

flikcie państwo – firma.

Niektórzy tu mówili, że jest

odpowiednie ministerstwo, jedno, drugie, jest jakaś

społeczna komórka.

Ten rzecznik ma bronić przed-

siębiorcy, szczególnie tego mikro- i małego, przed

wszelkimi instytucjami państwowymi, które są po-

wołane niby do tego, aby wspomagać przedsiębior-

ców, a realia życia tych przedsiębiorców pokazują, że

jest odwrotnie.

Ile było dramatów różnych uczciwych

przedsiębiorców?

Co się okazało?

Firma zbankruto-

wała, bo urzędnicy państwowi źle interpretowali

przepisy.

Jak więc można powiedzieć, że urzędy to

w zasadzie dobrze reprezentują przedsiębiorców?

Nie,

w wielu przypadkach, nie mówię, że we wszystkich,

interpretują przepisy prawa, naginają prawo i dopro-

wadzają firmy do upadku.

Tym, którzy się jeszcze wahają co do tego, czy ten

projekt jest dobry dla przedsiębiorców, czy nie, po-

wiem o takiej sprawie.

Są takie opinie, jest też pewien

wykres, który powstał po tym, gdy wśród firm mi-

kro-, małych i średnich został przeprowadzony son-

daż.

Zdecydowanie tak, zdecydowanie za tym, aby po-

wołać tego rzecznika, jest 39,5%, raczej tak – 27,7%,

raczej nie – 15,3%, zdecydowanie nie – 13,3%, nie

wiem, trudno powiedzieć – 4,2%.

Gdyby było tak do-

brze, gdyby przedsiębiorcy czuli się tak bezpiecznie,

jak w wielu krajach starej Unii Europejskiej, czytaj

Anglia, Niemcy, to na pewno nie byłaby tu potrzebna

taka instytucja.

Choć nie wiem, czy czasem w tam-

tych krajach nie ma takich instytucji.

To też jest py-

tanie do pana wnioskodawcy tego projektu.

Wysoka Izbo, na zakończenie powiem, że trzeba zro-

bić wszystko, aby przedsiębiorcy mogli czuć się

w naszym kraju pewnie i bezpiecznie, żeby nie było

sytuacji, w której przedsiębiorcy boją się inwestować,

wolą trzymać pieniądze na koncie, a gdy pytam: dlacze-

go nie inwestujecie, oni odpowiadają: panie pośle, tu jest

takie prawo, że strach inwestować.

Dziękuję uprzejmie.

Wicemarszałek

Eugeniusz Tomasz Grzeszczak:

Dziękuję.

do posłów wnioskodawców.

Chodzi mi o to, jak pań-

stwo widzieliby strukturę tego urzędu.

Czy byłby to

sam, umiejscowiony centralnie rzecznik, czy też by-

łyby jakieś delegatury?

Czy szacowaliście, z jakimi

ewentualnie kosztami by to się wiązało?

Pytam, bo

jest kwestia dostępu i na pewno uzbrojenia w narzę-

dzia, w narzędzia skuteczne, tak aby rzecznik realnie

wspierał przedsiębiorców.

Wicemarszałek

Eugeniusz Tomasz Grzeszczak:

Pan poseł Cezary Olejniczak.

Bardzo proszę.

nowna Pani Minister!

Moje pierwsze pytanie jest do

przedstawiciela rządu, czyli do pani.

Jakie jest sta-

nowisko rządu wobec tych projektów?

Czy resort go-

spodarki, który pani reprezentuje, jest za tym, żeby

powołać tego rzecznika?

A jeśli chodzi o strukturę,

to jak państwo to widzą w przypadku rzecznika praw

przedsiębiorcy.

Czy byłby to centralny urząd, czy de-

legatury w poszczególnych województwach, czy może

jeszcze niżej?

To pytanie zadał też mój przedmówca,

ale zadał je wnioskodawcom.

Wnioskodawcy, jak na

razie, przewidują urząd w Warszawie, tu na miejscu

z kilkunastoma etatami, czyli w sumie ok. 30 etatów.

Drugie moje pytanie kieruję do wnioskodawców, do

przedstawicieli zarówno Ruchu Palikota, jak i Polskie-

go Stronnictwa Ludowego.

W których krajach Unii

Europejskiej funkcjonuje instytucja rzecznika praw

przedsiębiorców?

Chodzi mi o kraje starej piętnastki.

A może państwo mają też wiedzę o tych krajach, które

wspólnie z nami w 2004 r. wstąpiły do Unii Europejskiej,

także tych, które przystąpiły w ostatnich latach, czyli

Rumunii, Bułgarii, albo w ostatnim miesiącu, mówię

o Chorwacji.

Dziękuję, panie marszałku.

Wicemarszałek

Wyczerpaliśmy listę posłów zadających pytania.

Pytania kierowane były głównie do wnioskodaw-

ców, ale również do przedstawiciela rządu było jedno

pytanie.

Bardzo proszę panią minister.

Podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospodarki

Proszę bardzo.

Podsekretarz Stanu

w Ministerstwie Gospodarki

bym podkreślić, że misją ministra gospodarki jest two-

Poseł Marek Matuszewski

rzenie najlepszych warunków prowadzenia działal-

ności gospodarczej oraz działalność na rzecz przed-

siębiorców.

Stąd też minister gospodarki sukcesyw-

nie podejmuje działania, które mają na celu zarówno

doskonalenie otoczenia regulacyjnego, jak i poprawę

instytucjonalnego otoczenia biznesu po to, by te wa-

runki stały się stabilne i sprzyjały rozwojowi, stwa-

rzały klimat do rozwoju przedsiębiorstw.

Te działa-

nia mają charakter kompleksowy i zmierzają przede

wszystkim do poprawy systemu tworzenia prawa.

To

są działania pozalegislacyjne, ale też działania legis-

lacyjne, czyli konkretne ułatwienia, uproszczenia

w prawie dotyczącym warunków wykonywania dzia-

łalności gospodarczej.

Szanowni państwo, wielokrotnie w tej dyskusji

powiedziano o tym, jak ważna jest ta przedsiębior-

czość.

Ja podkreślę, że rzeczywiście jest to siła napę-

dowa rozwoju społeczno-gospodarczego i kluczowy

czynnik osiągania konkurencyjności w skali całej

gospodarki.

Proszę przyjąć zapewnienie, że te problemy na-

szych przedsiębiorców są ministrowi gospodarki zna-

ne.

Bardzo intensywnie pracujemy nad stworzeniem

lepszych warunków do rozwoju przedsiębiorczości,

szczególnie w odniesieniu do kategorii małych i śred-

nich przedsiębiorstw.

Jestem przekonana, że nie tylko

imponująco rozbudowana infrastruktura, ale także

dialog, dbałość o kulturę dialogu to podstawa tego,

żeby przedsiębiorstwa wspierać.

Mamy świadomość,

że przedsiębiorcy potrzebują wsparcia ze strony poli-

tyków, bo brak tego wsparcia może oznaczać dalsze

spowolnianie tempa rozwoju.

Chcemy dialogu, który

będzie angażował również przedsiębiorców.

Chciała-

bym podkreślić, odnosząc się do debaty, odnosząc się

do projektów, że na ten temat warto dyskutować, na-

wet jeśli punkty widzenia w tej sprawie są różne, bo

naszym celem jest integracja dla realizacji celów stra-

tegicznych, bardzo ambitnych, które sobie stawiamy

w strategii Europa 2020.

Myślę, że w ramach progra-

mu wsparcia rozwoju przedsiębiorstw państwo i insty-

tucje publiczne służą przedsiębiorcom i ich integrują.

Szukamy jednak nowej formuły partnerstwa na rzecz

przedsiębiorczości i integracji działań, w sytuacji kie-

dy zmiany na rynku europejskim są tak dynamiczne,

kiedy dyskutujemy umowy międzynarodowe – mam

tutaj na myśli umowę między Unią a Stanami Zjedno-

czonymi – kiedy dyskutujemy na temat potrzeby inte-

gracji przedsiębiorców, współpracy, bo gospodarka

będzie konkurencyjna, jeśli będzie oparta na wiedzy,

ale i na współpracy, i o tym, jak współpracować.

Cho-

dzi o tworzenie sieci, klastrów itd.

Myślę, że o tym

obszarze warto rozmawiać i poszukiwać rozwiązań,

jak wspierać przedsiębiorców, bo nasz kierunek my-

ślenia jest właśnie taki.

Bardzo dziękuję, panie mar-

szałku.

Wicemarszałek

Pytania były kierowane również do przedstawi-

cieli wnioskodawców.

Bardzo proszę, który z panów

zabierze głos?

Pan poseł Krupa jako pierwszy.

Proszę bardzo.

Poseł Łukasz Krupa:

poruszanych podstawowych kwestii.

Pierwsze uwagi

mam do wypowiedzi pana posła Maksa Kraczkow-

skiego z Prawa i Sprawiedliwości.

Pytał on, po co ten

rzecznik, skoro jest rzecznik praw obywatelskich.

Ano po to, że rzecznik praw obywatelskich rocznie

ma ponad 30 tys. spraw, a tylko kilka procent z nich

dotyczy przedsiębiorców.

Różne mogą być powody

takiego stanu rzeczy – albo ma tak dużo wniosków,

że nie daje rady zajmować się sprawami przedsiębior-

ców, albo po prostu przedsiębiorcy nie uważają go za

ambasadora swoich interesów.

Co do kwestii łączenia kompetencji rzecznika

praw obywatelskich i rzecznika praw przedsiębior-

ców to sprawa jest prosta.

My chcemy wyłączyć z kom-

petencji rzecznika praw obywatelskich zagadnienia

dotyczące przedsiębiorców, podobnie jak jest w przy-

padku rzecznika praw dziecka czy rzecznika praw

pacjenta, czy rzecznika praw konsumenta.

Wszystkie

te grupy są obywatelami i poszczególni rzecznicy nie

wkraczają sobie nawzajem w swoje kompetencje.

Pan poseł Kraczkowski mówił również, że za-

miast powoływać takiego rzecznika, można by było

poprawić prawo, uprościć przepisy, ulepszyć pewne

ustawy.

Właśnie między innymi po to chcemy powo-

łać rzecznika praw przedsiębiorców.

Będzie on miał

takie kompetencje, aby to sugerować, przedstawiać

swoje przemyślenia czy zebrane na podstawie rozpa-

trywanych spraw wnioski Wysokiej Izbie w celu albo

poprawy obowiązujących przepisów, albo tworzenia

nowych przepisów, ale także będzie miał możliwość

występowania do właściwych organów o jednoznacz-

ną interpretację obowiązujących przepisów.

Chodzi

o to, z czym często Sejm sobie nie radzi, i to od lat,

to nie tylko Sejm tej kadencji, ale wszystkich innych,

między innymi przez rotacyjność, przez zmiany,

przez różne podejście do spraw gospodarczych róż-

nych partii.

Mógłby to być taki zawór bezpieczeństwa

to powołanie rzecznika praw przedsiębiorców, który

w ramach swojej działalności konsekwentnie zgła-

szałby poszczególne rozwiązania czy uwagi.

To były-

by rozwiązania jakieś takie arbitralne, które Wysoka

Izba mogłaby brać pod uwagę.

Cezary Olejniczak, poseł z SLD, sugerował, że aby

powołanie tego rzecznika miało sens, powinny po-

Podsekretarz Stanu w Ministerstwie

wstać oddziały wojewódzkie, a może nawet powiato-

we czy gminne.

Zacznijmy od tego – i to jest od razu

odpowiedź na pytania posła Szeligi z Solidarnej Pol-

ski, ale również posła Olejniczaka o to, jaka będzie

struktura – że powołamy ten urząd.

Około 10 mln to

nie jest duży koszt.

Do tego za chwilę też się odniosę.

Zacznijmy od centralnego usytuowania tego rzeczni-

ka.

Rzecznik miałby oczywiście pracowników, więc

mógłby ich w razie potrzeby wysyłać do poszczegól-

nych regionów Polski, gdzie zbieraliby materiały,

rozmawiali czy się spotykali.

To by było dużo tańsze

rozwiązanie niż powoływanie oddziałów wojewódz-

kich, całej tej struktury, już nie mówiąc o powiato-

wych czy gminnych.

Poza tym rzecznik praw przed-

siębiorców działałby na bazie zgromadzonego mate-

riału zarówno od przedsiębiorcy, który zgłaszałby

sprawę, problem, jak i od organów, do których by

występował.

Większość tych spraw najprawdopodob-

niej udałoby się załatwić drogą pocztową czy mailo-

wą, po prostu w ten sposób.

Na pewno nie są niezbęd-

ne jakieś wojewódzkie, powiatowe czy gminne oddzia-

ły, aby rzecznik praw przedsiębiorców mógł skutecz-

nie chronić interesy przedsiębiorców.

Poseł Marian Cycoń z Platformy Obywatelskiej

mówił o tym, że może warto byłoby inwestować wię-

cej w organizacje, które już zrzeszają przedsiębior-

ców.

Rzeczywiście działają one bardzo prężnie, ale

nie mają takich uprawnień, które mogłyby zastępo-

wać zakładane funkcje rzecznika praw przedsiębior-

ców, a po za tym jest ich tak dużo na terenie naszego

kraju, że nie mamy możliwości zwiększenia ich kom-

petencji czy w jakiś sposób poprawienia ich sytuacji

finansowej czy jakiejkolwiek innej bez faworyzowa-

nia jednych i dyskryminowania innych.

Nie możemy

sobie pozwolić na to, żeby wybrać tylko jedną z nich,

która będzie zastępowała rzecznika praw przedsię-

biorców.

Jeśli chodzi o pytanie posła Platformy nomen

omen, czy państwo polskie stać w tej sytuacji na to,

żeby zwiększać biurokrację i pozwolić sobie na taki

wybieg, to powinienem je potraktować jako retorycz-

ne, bo to Platforma w ostatnich latach zwiększyła

administrację o kilkadziesiąt tysięcy.

Pytanie o wy-

datek 10 mln na instytucję rzecznika praw przedsię-

biorców, którzy wypracowują ponad połowę produk-

tu krajowego brutto i tworzą 2/3 wszystkich miejsc

pracy w Polsce, jest pytaniem, nie chcę mówić, nie-

poważnym, ale na pewno nie na miejscu.

Było jeszcze pytanie, skąd pieniądze.

Mamy w Pol-

sce chociażby służby specjalne, które mają bardzo

podobne uprawnienia, a więc CBA, ABW, CBŚ, i nikt

nie zastanawia się, dlaczego instytucje, które pochła-

niają ogromne, dużo większe, nieporównywalnie

większe środki z budżetu państwa, mają podobne

kompetencje.

Nikt nie myśli o tym, żeby to racjona-

lizować, a w przypadku rzecznika praw przedsiębior-

dżetu.

Wystarczyłoby w pewnych kwestiach po pro-

stu sprofesjonalizować rozdmuchaną, nabrzmiałą

administrację i ograniczyć ją tam, gdzie jest to moż-

liwe, a środki na rzecznika praw przedsiębiorców na

pewno by się znalazły.

Nie poruszam już takich te-

matów, jak ograniczenie finansowania Kościoła czy

innych rzeczy, o których wielokrotnie mówiliśmy

i które też stanowią realne obciążenie dla budżetu,

a nie do końca są racjonalne.

Ostatnie pytanie posła Cezarego Olejniczaka do-

tyczyło tego, gdzie istnieją podobne urzędy.

W Kana-

dzie istnieje rzecznik praw podatnika, więc podobna

instytucja o podobnych kompetencjach.

W Hiszpanii

są regionalne oddziały właśnie takiego rzecznika

praw podatnika.

W Szwecji jest instytucja jakby za-

stępcy naszego rzecznika praw obywatelskich, tam

to się nazywa rzecznik ogólny, właśnie do spraw po-

datnika, który zajmuje się stricte przedsiębiorcami.

Nie wiem, jak to do końca wygląda we wszystkich

krajach, natomiast na pewno są to modele, które

gdzieś tam funkcjonują.

W naszym kraju jest tak dużo przedsiębiorców,

tak wiele podmiotów gospodarczych i stanowią one

tak ważny element naszej gospodarki, że poruszanie

tutaj takich kwestii, czy za chwilę nie będziemy

chcieli iść o krok dalej i, żartobliwie mówiąc, powołać

rzecznika praw posłów, łysych czy jakichś innych

grup obywateli, jest również nie na miejscu.

Grupa

przedsiębiorców jest szczególna.

W Polsce z wielu

powodów naprawdę nie ma sprzyjającego klimatu do

prowadzenia biznesu, a przedsiębiorcy są filarem pol-

skiej gospodarki i wymagają szczególnego traktowa-

nia.

Dziękuję bardzo.

Wicemarszałek

Głos zabierze kolejny przedstawiciel wnioskodaw-

ców pan poseł Krzysztof Borkowski.

Proszę bardzo, panie pośle.

Panie Marszałku!

Pani Minister!

Wysoka Izbo!

Dziękuję wszystkim posłom, którzy występowali, za

pytania.

Chciałbym podziękować również pani mini-

ster.

Martwi mnie tylko, że pan poseł Cezary Olejni-

czak złożył wniosek o odrzucenie projektu w pierw-

szym czytaniu.

Chciałbym podziękować tym, którzy

rozumieją problem i nie złożyli takiego wniosku.

(Poseł Marek Matuszewski: Zapamiętamy ci to.)

Oba projekty nie są doskonałe, trzeba je udosko-

nalać.

Myślę, że będą temu służyć dalsze prace w ko-

misji.

Poseł Łukasz Krupa

Jeśli chodzi o pytania, które były zadawane, to

szkoda, że nie ma pana posła Czerwińskiego, koali-

cjanta, bo mam dwa zdania wyjaśnienia dla pana

posła.

Wnioskodawcy, przynajmniej w przypadku

tego projektu, który reprezentuję, nie mieli na uwa-

dze tego, żeby tworzyć biurokrację, kolejną biurokra-

cję i silną biurokrację.

Wręcz przeciwnie, wniosko-

dawcy mają na celu nauczenie biurokracji pracować,

zmuszenie jej do pracy i do myślenia, a tych, którzy

nie chcą pracować albo utrudniają życie przedsiębior-

com, po prostu trzeba odwirować i podziękować im

za pracę.

Taki jest cel tego projektu.

Ponieważ biu-

rokracja jest silniejsza od przedsiębiorców, to przed-

też złożyliśmy taki projekt i sądzę, że w dalszych

pracach ten projekt będzie udoskonalony i na pewno

przeciwnie – ograniczy ją.

Oczywiście można mówić, że trzeba poprawiać

przepisy, że trzeba deregulować.

Jako wnioskodawcy

jesteśmy zdecydowanie za.

Mówiłem o tym na począt-

ku, ale jeszcze raz powtórzę, także posłowi Olejnicza-

kowi, że takie trzy ustawy deregulacyjne zostały

uchwalone.

Mogę tutaj przytaczać.

Zostało przejrza-

nych ponad 300 różnych ustaw, gdzie szereg przepi-

sów dzięki ministerstwu, ministrowi gospodarki

zostało albo wyrzuconych, albo uproszczonych.

Moż-

na by o tym mówić.

Nie chcę do tego wracać.

Ułatwi-

ło to życie przedsiębiorcom.

Przedsiębiorcy są z tego

po prostu bardzo zadowoleni i proszą o następne

ustawy deregulacyjne, żeby dalej wprowadzać dere-

gulacje, usuwać bariery, nie tę deregulację zawodów,

tylko deregulację przepisów prawa, bo jest to nie-

zmiernie ważne.

Gdy patrzę dalej na tę dyskusję, to tutaj kolega

przedmówca mówił...

Ale odniosę się jeszcze do pana

posła Kraczkowskiego, który pytał, czy nie żal 10 mln.

Skąd te pieniążki będą pochodzić?

Te pieniądze też

dusz płacą przedsiębiorcy.

Nie zawsze te pieniądze są

też wykorzystywane, bo później przedsiębiorcy nie

mają wpływu na to, na co te środki są wykorzysty-

wane.

Tak naprawdę sądzę, że nie będą one obciążać

budżetu państwa.

A ile będzie tych środków i w jaki sposób będzie

funkcjonowała ta instytucja?

W projekcie ustawy jest

napisane, że będzie to instytucja, nad którą pieczę

i władzę będzie miał Sejm, marszałek Sejmu.

To my

będziemy decydować, ile środków przeznaczymy, jak

zetatyzujemy, czy pójdziemy w dół.

Na pewno nie pój-

dziemy do powiatów.

Może połączymy po kilka woje-

wództw i zrobimy oddziały.

Ale dzisiaj, w dobie, kiedy

wszędzie jest dostęp elektroniczny, nie ma potrzeby

tego biurokratyzować.

Powiem tak – też jako poseł

koalicji – im bardziej rozwija się u nas elektroniczne

nośniki, tym bardziej rozwija się administracja.

Ja

tego nie rozumiem, ale można to wszystko uprościć,

naprawdę można to uprościć i nie ma potrzeby two-

rzyć tej administracji.

Jeden z panów posłów, bodajże pan Marek Mali-

szewski, jeżeli dobrze...

(Poseł Marek Matuszewski: Matuszewski.)

Przepraszam, Matuszewski, tak.

...pytał też o to, jak zaoszczędzić.

Można zaoszczę-

dzić w różnych miejscach.

Mówiłem i jeszcze raz po-

wtórzę: chodzi chociażby o łączenie inspekcji różnego

rodzaju, upraszczanie przepisów, ograniczanie liczby

urzędników w różnych miejscach.

A jest coś takiego,

że każdy urząd ma np. swoje laboratoria, urząd celny,

inspekcja sanitarna, Inspekcja Weterynaryjna, in-

spekcja handlowa, czyli Urząd Ochrony Konkurencji

i Konsumentów, i nie zawsze jedni uznają badania

drugich.

To też jest nie do przyjęcia w dobie, kiedy

mamy spowolnienie gospodarcze i kryzys.

Mówiono

też o różnych instytucjach, które stoją szczególnie na

straży prawa.

Ale jest coś takiego, jak CBA, CBŚ

i PG, przestępstwa gospodarcze, w Policji.

Lepiej na-

suwa się pytanie: Kto jest ważniejszy i kto prowadzi

działania operacyjne?

Tak że sądzę, że inwestowanie w organizacje

branżowe czy zawodowe – jeden z posłów, chyba Plat-

formy Obywatelskiej, zabierał tutaj głos – to też jest

dobre rozwiązanie, ale w Polsce jest tak, że te orga-

nizacje konkurują między sobą.

A jeżeli już pojadą

reprezentować nasz kraj gdzieś tam na arenie mię-

dzynarodowej, zagranicznej, to tak się pokłócą mie-

dzy sobą, że wszyscy, ci partnerzy za granicą, patrzą,

jak to jest.

Ale w Polsce później weszła ta demokracja

i zaczęliśmy tworzyć ten proces transformacji.

Na

dzień dzisiejszy te organizacje konkurują między

sobą.

Dlatego też potrzebna jest instytucja właśnie

takiego rzecznika, rzecznika praw przedsiębiorcy,

a nie tylko to, żeby reprezentowały nas różne orga-

nizacje.

Patrząc generalnie na te przepisy i sytuację, jaka

jest, mam nadzieję, że jeżeli uda nam się tę ustawę

uchwalić dzięki Wysokiej Izbie i współpracy z Mini-

sterstwem Gospodarki, a myślę, że także z Minister-

stwem Sprawiedliwości i innymi ministerstwami, bo

ja sobie nie wyobrażam...

Wreszcie będzie można

wyciągnąć jakieś sankcje wobec urzędników czy na-

wet tych osób, które pracują w organach wymiaru

sprawiedliwości, bo tam też są tacy, którzy po prostu

sypią piach w tryby i utrudniają prowadzenie dzia-

łalności gospodarczej, a wręcz czasem się cieszą, gdy

przedsiębiorca nie może zrealizować inwestycji albo

nie może zatrudnić kolejnych osób, albo nie może

rozwijać firmy.

To trzeba po prostu wykluczyć, bo

tacy też są i za takie działanie powinni ponieść sro-

motną odpowiedzialność.

Jest coś takiego, jak postępowanie w sprawie i or-

gany sprawiedliwości mogą prowadzić takie postępo-

wanie w sprawie nie wiadomo ile lat.

Na przykład

firma, jeżeli prowadzi się postępowanie w sprawie,

Poseł Krzysztof Borkowski

ma utrudniony dostęp do środków unijnych, banków,

kredytów, wszystkiego, działa na bardzo zwolnionych

obrotach.

Ale za to też powinien ktoś odpowiadać.

Ostatnia sprawa to odpowiedzialność przede

wszystkim urzędników skarbowych, komorników,

którzy w sposób mało odpowiedzialny czasami blo-

kują konta.

Jak ktoś ma pięć kont w pięciu bankach,

to potrafią zablokować pięć kont za 2 zł, bo wyślą do

każdego banku, ale jak ktoś ma jeszcze kredyt wzię-

ty w rachunku bieżącym, to na każdym koncie może

mieć po 1 mln i ma, ale nie może wziąć z ani jednego

konta ani jednej złotówki, mimo że ma tylko zadłu-

żenie 2 zł, bo ktoś się pomylił i nie zapłacił czegoś

tam.

Może ktoś tego nie rozumie, ale dzisiaj tak po

prostu jest i tak utrudnia to działalność gospodarczą.

na dzień dzisiejszy przedsiębiorcy w tym spowolnie-

niu gospodarczym, a wręcz kryzysie, mają spadek

zysków, mają spadek sprzedaży, firmy z ledwością

utrzymują zatrudnienie.

Ale tutaj mówił pan poseł z

Solidarnej Polski, że firmy nie ograniczają wypłat dla

pracowników – i to jest dobre zjawisko.

Płace realnie

nie spadają – i to jest dobre zjawisko.

Czyli przedsię-

biorcy rozumieją tę sytuację i starają się, rozumieją,

że najwyższą wartością jest właśnie człowiek, naj-

wyższą wartością w firmie jest człowiek, i inwestują

właśnie w ludzi.

Natomiast jest też takie pytanie, jak się posłucha

różnych audycji, a szczególnie reklam, jest też taka

informacja i taki podtekst – i to prowadzi inspekcja

pracy, która też podlega tutaj marszałkowi Sejmu –

jest taka audycja w różnych radiach, gdzie jest pod-

tekst, aby to przedsiębiorca nie oszukał pracownika.

Natomiast dobrze by było prowadzić taką audycję

i taką reklamę, że najwyższą czy jedną z najwyższych

wartości jest praca.

Szanuj ją i pilnuj, żebyś miał za

nią dobrze zapłacone.

Za tę pracę musisz mieć zawsze

dobrze zapłacone.

A takie kłócenie i nastawianie jed-

nych przeciwko drugim nie zawsze jest dobre.

Tak że jeszcze raz w imieniu wnioskodawców

dziękuję bardzo Wysokiej Izbie i bardzo proszę o jak

najszybsze procedowanie, a pana marszałka o skie-

rowanie tego do dalszych prac.

Jeszcze raz dziękuję

też za zrozumienie, sądzę, że ten projekt będzie

uchwalony jak najszybciej.

Dziękuję bardzo.

Wicemarszałek

Eugeniusz Tomasz Grzeszczak:

W jakim trybie, panie pośle?

(Poseł Cezary Olejniczak: W trybie sprostowania.)

Aha, przedstawiciel wnioskodawców źle zrozu-

miał, myśląc, że składacie państwo wniosek o odrzu-

cenie w pierwszym czytaniu.

Proszę bardzo, niech pan sprostuje tę wypowiedź.

Poseł Cezary Olejniczak:

Dziękuję.

Minister!

Zadałem pani minister precyzyjne pytanie:

Jakie jest stanowisko rządu wobec tych projektów

Ruchu Palikota i Polskiego Stronnictwa Ludowego?

Rozumiem, że nie jest pani minister uprawniona do

udzielenia takiej odpowiedzi na dzisiejszym posiedze-

niu Sejmu.

Odnośnie do wnioskodawców to pan poseł Bor-

kowski po raz kolejny przyznał, że trzeba kraj odbiu-

rokratyzować, czyli łączyć instytucje.

Ładnie wymie-

nił pan wcześniej te, które działają na rzecz rolnictwa

i wokół przemysłu rolno-spożywczego.

Teraz dodał

pan jeszcze kontrolne, typu CBA, ABW, Policję, PG

w Policji.

Czyli z ABW i CBA też powinno się stwo-

rzyć jedną instytucję.

Sojusz Lewicy Demokratycznej

od początku tej kadencji podnosi kwestię likwidacji

Centralnego Biura Antykorupcyjnego, które zostało

powołane, zresztą głosami Platformy Obywatelskiej

cje, które były, czyli wydziały PG w komisariatach

powiatowych, jak również Agencja Bezpieczeństwa

Wewnętrznego, wystarczyłyby w zupełności.

Sojusz Lewicy Demokratycznej zgadza się, żeby

kraj odbiurokratyzować i ułatwić życie przedsiębior-

com.

Instytucje trzeba łączyć, żeby to było jasne i przej-

rzyste.

Tak samo, jeśli chodzi o agencje rolne działa-

jące na rzecz przedsiębiorców rolnych i rolników,

czyli ARiMR i ARR, powinna być jedna instytucja,

a nie dwie.

To samo z Agencją Nieruchomości Rol-

nych.

Powinno się ją w końcu zlikwidować, a tę zie-

mię, którą trzeba, sprzedać rolnikom, a pozostałe

grunty przekazać samorządom, które wiedzą, jak

gospodarować tą ziemią, komu ją ewentualnie sprze-

dać, wydzierżawić lub dać w użyczenie.

Dziękuję bar-

dzo, panie marszałku.

Wicemarszałek

(Poseł Marek Matuszewski: Tak, wymieniono moje

nazwisko.)

Proszę bardzo.

Poseł Marek Matuszewski:

Chciałbym podpowiedzieć panu posłowi Borkow-

skiemu, a jednocześnie tak przy okazji powiedzieć

panu posłowi Olejniczakowi, że nie likwidowałbym

CBA.

Jeżeli chodzi o ARMIR, Agencję Rynku Rolne-

go, Agencję Nieruchomości Rolnych, to był program

Platformy Obywatelskiej, miało się to nazywać: agen-

Poseł Krzysztof Borkowski

487

Oświadczenia poselskie

cje rozwoju wsi.

Natomiast PSL, panie pośle Borkow-

ski, od 6 lat mówi, żeby zlikwidować Inspekcję Wete-

rynaryjną, inspekcję ochrony roślin i IJHARS, san-

epid, od 6 lat to mówicie, i stworzyć inspekcję bezpie-

czeństwa żywności.

Panie Borkowski, są pieniądze.

Tylko zrealizujcie to.

(Poseł Cezary Olejniczak: Przecież pan tego nie

mówił.)

Wicemarszałek

Eugeniusz Tomasz Grzeszczak:

Panie pośle, oświadczenia będą za chwilę, może

się pan jeszcze zapisać, a teraz proszę sprostować

swoją wypowiedź.

Poseł Marek Matuszewski:

Rozumiem, panie marszałku, że się pan denerwu-

je, bo pan jest z PSL.

Wszystkiego dobrego.

(Poseł Cezary Olejniczak: Przesadziłeś trochę, Marek.)

Wicemarszałek

Eugeniusz Tomasz Grzeszczak:

Panie pośle, przesadził pan i to w sposób znaczny.

Nie denerwuję się.

Zachęcam pana, żeby zapisał się

pan do oświadczeń.

Wtedy przez 5 minut będzie pan

mógł wygłaszać oświadczenie.

(Poseł Marek Matuszewski: Pokazałem, gdzie są

pieniądze.)

Dziękuję, panie pośle.

Zamykam dyskusję.

W dyskusji zgłoszono wnioski – bo pan poseł Ce-

zary Olejniczak, prostując źle zrozumianą wypo-

wiedź, nie wycofał wniosku złożonego wcześniej

– o odrzucenie w pierwszym czytaniu projektów

Do głosowania nad tymi wnioskami przystąpimy

siedzenia Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej.

Jest dwóch posłów – panowie Waldemar Andzel,

Krzysztof Jurgiel.

I pan poseł...

Czy ktoś jeszcze chciałby się zapisać?

Panie pośle Matuszewski, zachęcamy do zapisania się.

(Poseł Cezary Olejniczak: Panie marszałku, na

pewno będzie chwalił PSL.)

Czy ktoś jeszcze?

Bardzo proszę.

Zamykam listę.

Waldemar Andzel.

Bardzo proszę.

nad którym głosowaliśmy na obecnym posiedzeniu

Sejmu.

Podczas obecnego posiedzenia Sejmu toczyła się

ostra dyskusja na temat stanu finansów naszego kra-

ju, w połowie tego roku okazało się bowiem, iż sytu-

acja finansów publicznych naszego państwa jest ka-

tastrofalna.

Co ciekawe, jeszcze na początku roku pan premier

wraz z ministrem finansów Janem Vincent-Rostow-

skim przekonywali nas, że budżet jest bezpieczny,

tzn. jest zapewnione bezpieczeństwo Polski i finan-

sów publicznych w 2013 r., oraz pozwoli zapewnić

rozwój w 2014 i 2015 r.

Sam premier stwierdził, że

rok 2013 będzie dużo lepszy niż prognozy pesymi-

stów.

Co chwilę padały słowa: bezpieczni, bezpieczeń-

stwo, a teraz okazuje się, że w budżecie brakuje, ba-

gatela, 24 mld zł.

Oznacza to, że albo Jan Vincent-

-Rostowski nie umie liczyć, albo bezczelnie okłamał

Polaków.

Tak wysoka dziura budżetowa w połowie

roku jest czymś niedopuszczalnym.

Co gorsza, będzie

ona rosła nadal.

Widać wyraźnie, że obecny rząd nie

panuje nad finansami publicznymi.

Z takim podej-

ściem długi spłacać będą jeszcze nasze wnuki.

Według posłów z Platformy Obywatelskiej w Pol-

sce wszystko idzie dobrze.

Przywołuje się badania

zielonej wyspy jest przekroczenie progów ostrożnoś-

ciowych i zawieszenie niektórych artykułów ustawy

o finansach publicznych?

A może zadłużenie państwa

na ponad 900 mld zł przez nieroztropne zarządzanie

finansami państwa?

Podczas 6 lat rządów koalicji PO–PSL oszczędza-

no szczególnie na słabszych grupach społecznych.

Przykładem może być podwyższenie przez ostatnie

lata podatku VAT, z którego dochody jednak spadły,

a miały wzrosnąć, oraz podwyższenie wieku emery-

i dla mężczyzn.

To skandal.

Z drugiej strony rozbu-

dowana została administracja, bardzo często dla

działaczy partyjnych z PO i PSL.

Jednym słowem

powstało państwo nieprzyjazne dla obywateli, wręcz

niesprawiedliwe.

Pan premier i minister finansów chwytają się te-

raz ostatniej deski ratunku, szukając oszczędności

w zakresie służby zdrowia, budowy dróg czy obrony

narodowej.

Obcięcie na przykład, o czym się mówi,

3,6 mld zł w budżecie MON przeznaczonych głównie

na zakup sprzętu wojskowego doprowadzi do zapaści

polskiej armii i systemu obronnego kraju i odbije się

bardzo mocno na nadwątlonym już przemyśle zbro-

jeniowym.

Ogólne cięcia wydatków sięgnąć mają

8,5 mld zł, a deficyt ma się zwiększyć aż o 16 mld zł.

Poseł Marek Matuszewski

488

Dlaczego rząd nie szuka pieniędzy w tzw. głębo-

kich kieszeniach, na przykład w bankach, w których

generuje się wielkie zyski, czy w dużych korporacjach

kim stopniu rozwijają państwo polskie?

Dlaczego

oszczędności mają być dokonywane tylko i wyłącznie

kosztem biednych?

Przypominam, iż od 8 lat nie były

waloryzowane kryteria dochodowe dotyczące świad-

czeń rodzinnych, od 6 lat kryteria dotyczące pomocy

trudnej sytuacji życiowej, a w końcu jak je podwyż-

szono, to w stopniu wręcz skandalicznym.

W obecnej niedopuszczalnej sytuacji konieczne

jest powołanie komisji śledczej, która wyjaśni, co tak

naprawdę dzieje się z finansami i z polską gospodar-

ką.

Nie możemy dopuścić, by naród nadal był tak

okłamywany przez ministra finansów, którego bez

ogródek można nazwać Nikodemem Dyzmą polskich

finansów publicznych XXI w.

Trzeba skończyć z tym

szkodzeniem polskiej gospodarce i wszystkim Pola-

kom.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek

wa i Sprawiedliwości, który odbył się w aglomeracji

śląsko-dąbrowskiej, Prawo i Sprawiedliwość przedsta-

wiło program dotyczący polskiej wsi.

Rząd Platformy

z roku na rok marginalizuje naszą wieś.

Wystarczy

wspomnieć, że w latach 2007–2012 wydatki budżetu

polskiego na rolnictwo spadły z 12,6% do 8,4%, a w Bruk-

seli premier Donald Tusk negocjował tak twardo, że do

2020 r. polska wieś dostanie w cenach stałych z 2011 r.

nie 35 mld euro, ale 28,6 mld euro.

Wysoka Izbo!

Nie trzeba kopać leżącego, szkoda

czasu.

Jestem pewien, że polska wieś mądrze rozliczy

rządy PO – PSL przy urnach wyborczych.

Dlatego

skupię się na pozytywnych rozwiązaniach dla rolni-

ctwa i terenów wiejskich, jakie proponuje Prawo i Spra-

wiedliwość.

Nasz program to dobry program, bo

sprawdzony już w praktyce.

Naszym głównym celem

są: stabilne ekonomicznie, społecznie i ekologicznie

rolnictwo oraz zagospodarowanie obszarów wiejskich

jako atrakcyjnych miejsc zamieszkania, pracy i re-

kreacji.

Dążymy do zachowania jak największej licz-

by rodzinnych gospodarstw rolnych, zapewniając im

jednocześnie stabilne możliwości funkcjonowania na

jednolitym rynku Unii Europejskiej.

Polska powinna

być wolna od produkcji rolniczej opartej na uwalnia-

niu do środowiska genetycznie modyfikowanych or-

ganizmów, co pozwoli na wykorzystanie naszej natu-

ralnej bioróżnorodności jako szansy produkcji żyw-

ności wysokiej jakości, ekologicznej, konkurencyjnej

na rynkach europejskich.

Skutecznie należy wpły-

wać na nowy kształt wspólnej polityki rolnej, aby jak

najlepiej wykorzystać atuty polskiego rolnictwa

w Europie.

Pilne zadania do rozwiązania to wdrożenie pro-

gramu ożywiania małych miast, odbudowa lokalnych

rynków rolnych, uruchamianie powiatowych i gmin-

nych centrów rozwoju, wsparcie dla zintegrowanych

na poziomie lokalnym programów rozwoju działań

na terenach górskich, utworzenie narodowego fun-

duszu wspierania pozarolniczej gospodarki na wsi

i w małych miastach, uruchomienie krajowego pro-

gramu edukacji prowadzącego do upowszechniania

średniego wykształcenia wśród rolników i mieszkań-

ców wsi, konsolidacja systemu urzędowej kontroli

produktów żywnościowych poprzez utworzenie jed-

nolitego urzędu zdrowia publicznego.

Konieczne jest

też powołanie, z trzech istniejących agencji, agencji

rozwoju obszarów wiejskich i doprowadzenie do roz-

woju spółdzielni rolników.

W wyniku tych działań musi dojść przede wszyst-

kim do poprawy materialnych warunków rozwoju

obszarów wiejskich, przywrócenia mieszkańców wsi

do funkcjonowania w społeczeństwie otwartym, kon-

kurencyjnym, informacyjnym i obywatelskim, włą-

czenia obszarów wiejskich w obieg gospodarki naro-

dowej, zbudowania konkurencyjnego sektora zrów-

noważonej produkcji rolnej, zagospodarowania ob-

szarów wiejskich jako miejsca do życia, spędzania

Musimy chronić polskie rolnictwo oparte na rodzinie,

bo inaczej Polska zginie.

Niech ta rada będzie istotna

w codziennym działaniu tego rządu, a także wszyst-

kich, którzy są w tym parlamencie.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek

I pan poseł Wincenty Elsner.

Proszę bardzo.

Poseł Wincenty Elsner:

Panie Marszałku!

Szanowni Państwo!

Rozpoczy-

namy 4-tygodniowe wakacje sejmowe.

Dla mnie to

są drugie takie wakacje.

Dla wielu z państwa, pra-

cowników, to jest kolejny któryś rok pracy w Sejmie.

Dzisiaj chciałbym w imieniu swoim i ugrupowania

Ruch Palikota, które reprezentuję, podziękować tą

drogą serdecznie wszystkim państwu za wspólną

Poseł Waldemar Andzel

489

pracę, za ten kolejny wspólny, tutaj spędzony, rok.

To naprawdę bardzo liczne grono państwa i olbrzy-

mia praca, którą państwo tutaj wykonujecie, często

niewidoczna, albo inaczej, może widoczna dopiero

kość.

Dzięki tej pracy możemy tutaj na co dzień żyć

i pracować.

Dziękuję również wszystkim pracownikom Domu

Poselskiego, także za to, że w atmosferze ogólnego

bałaganu w Polsce oni zdążyli na czas i starają się na

co dzień nauczyć nas segregowania odpadów.

Dziękuję wszystkim pracownikom sejmowych ba-

rów i restauracji, sklepów, punktów usługowych,

sejmowych siłowni i sauny, choć przy takiej tempe-

raturze mówienie o saunie brzmi dość egzotycznie.

Dziękuję również wszystkim pracownikom Straży

Marszałkowskiej dbającym na co dzień o nasze bez-

pieczeństwo i porządek tutaj, na terenie Sejmu, pra-

cownikom BOR i wszystkim innym, których nie wy-

mieniłem.

Chciałbym życzyć wszystkim państwu dobrego

wypoczynku, niekoniecznie na Karaibach, bo nie

liczy się odległość.

Niekoniecznie najlepiej wypoczy-

wa się pod palmami, wspaniały urlop można rów-

nież spędzić na działce lub wśród rodziny.

Ja sam

spędzam parę dni urlopu na kołobrzeskiej plaży.

Twierdzę, że najlepsze, najszersze, najczystsze, naj-

bardziej piaszczyste plaże są właśnie w Polsce, a Bał-

tyk wygrywa konkurencję z Adriatykiem.

Wszyscy fachowcy od pogody twierdzą, że najbliż-

sze tygodnie będą słoneczne i gorące.

Nie wiem, czy

można im wierzyć, ale tym razem spróbujmy uwie-

rzyć, że w sierpniu będzie prawdziwe lato.

Wszystkie-

go najlepszego, udanego urlopu.

Panie marszałku, panu również życzę wszystkie-

go najlepszego.

Dziękuję.

Wicemarszałek

Eugeniusz Tomasz Grzeszczak:

Oczywiście dołączamy się do życzeń, które skła-

dał pan poseł.

Wprawdzie obecni tu nie są liczni, bo,

zdaje się, jedynie pan poseł Cycoń i ja, ale podzielamy

pański punkt widzenia.

Życzymy wszystkim wszyst-

kiego dobrego na wakacje.

Proszę bardzo, jako ostatni oświadczenie wygłosi

pan poseł Marian Cycoń.

Poseł Marian Cycoń:

oświadczenie na temat 120. rocznicy urodzin gene-

rała brygady Michała Gałązki.

Sądecczyzna jest regionem bogatym w życiorysy

znamienitych patriotów, którzy w różnych latach do-

służyli się stopnia generalskiego w formacjach woj-

skowych.

Nierozerwalnie z tym regionem łączą się

nazwiska tak znamienitych generałów, jak: Bronisła-

wa Pierackiego, Józefa Kustronia, Bronisława Chruś-

ciela, Józefa Gizy, Jana Berka, Wiktora Krzesickiego,

Romana Gozdawy-Kaweckiego, Bolesława Wieniawy-

-Długoszowskiego, Kazimierza Horoszkiewicza, Je-

rzego Dobrodzickiego, Franciszka Włada, Zygmunta

Zielińskiego czy chociażby ostatnio najwyższego ran-

gą generała wywodzącego się z ziemi sądeckiej śp.

Franciszka Gągora.

W roku bieżącym wspominamy 155. rocznicę uro-

dzin generała Zygmunta Zielińskiego, 125. rocznicę

urodzin generała Franciszka Włada i 120. rocznicę

urodzin generała Michała Gałązki.

Generał brygady Wojska Polskiego Michał Gałąz-

ka był synem Józefa i Marii Leśniak.

Urodził się

w Trzetrzewinie, gdzie mieszkał do lipca 1914 r.

Był

absolwentem I Gimnazjum w Nowym Sączu.

Na Są-

decczyźnie przebywał jeszcze od stycznia 1919 r. do

marca 1920 r., organizując 1.

Pułk Artylerii Górskiej.

Pułku Artylerii Legionów Polskich.

Od 1918 r. dzia-

łał w Polskiej Organizacji Wojskowej na Ukrainie

i w korpusie w Bobrujsku.

Od lipca do listopada 1918 r.

był więźniem bolszewickim w Piotrogradzie.

Wziął

udział w wojnie 1920 r. w ramach 1.

Pułku Artylerii

Polowej Legionów – wyprawa kijowska, uderzenie

znad Wieprza, bitwa niemeńska.

Podczas kampanii wrześniowej 1939 r. jako do-

wódca artylerii Armii Modlin walczył od Mławy aż

po Lubelszczyznę.

26 września 1939 r. dostał się do

niewoli niemieckiej, z której zbiegł.

Przez Węgry do-

stał się do Francji, a w 1940 r. do Anglii, gdzie dowo-

dził artylerią 4.

Dywizji Piechoty, a później na Bli-

skim Wschodzie był dowódcą artylerii 5.

Kresowej

Dywizji Piechoty.

w Anglii, a następnie w Stanach Zjednoczonych.

Był

członkiem Instytutu Marszałka Józefa Piłsudskiego.

Zmarł w Springfield w Massachusetts, a urna z jego

prochami złożona została w kwaterze legionowej na

cmentarzu w Zakopanem.

Odznaczony został m.in.

Orderem Wojennym Virtuti Militari, Krzyżem Nie-

podległości z Mieczem oraz czterokrotnie Krzyżem

Walecznych.

Generał Franciszek Seweryn Wład, dowódca 1.

Pułku Strzelców Podhalańskich, 29 listopada 1918 r.

z Tadeuszem Kutrzebą został przyjęty do Wojska Pol-

skiego z zatwierdzeniem posiadanego stopnia kapi-

tana i przydzielony do Sztabu Generalnego.

W czasie wojny z bolszewikami służył na stano-

wiskach sztabowych.

W latach 1919–1921 studiował

Po jej ukończeniu otrzymał tytuł naukowy oficera

Poseł Wincenty Elsner

490

Sztabu Generalnego i przydział do Sztabu General-

nego.

15 października 1926 r. objął dowództwo nad

1.

Pułkiem Strzelców Podhalańskich w Nowym Są-

czu.

18 marca 1927 r. został mianowany dowódcą

piechoty dywizyjnej w Kaliszu, a 28 października

dowódcą Wielkopolskiej Dywizji Piechoty w Pozna-

niu.

21 grudnia prezydent RP Ignacy Mościcki awan-

nia 1933 r. i pierwszą lokatą w korpusie generałów.

W wojnie obronnej 1939 r. dowodził 14.

Dywizją Pie-

choty w składzie Armii „Poznań”.

W czasie bitwy nad

Kutrzeby.

(Dzwonek) Generał Wład wraz ze swym

sztabem i resztkami 58.

Pułku Piechoty postanowił

przebijać się przez Bzurę.

17 września jego oddział

ckiej w lasach niedaleko Iłowa nad Bzurą.

Generał

ran.

Pochowany został na Cmentarzu Wojskowym na

Od dnia 26 lipca 2008 r. imię generała brygady

Dziękuję bardzo.

Wicemarszałek

Eugeniusz Tomasz Grzeszczak:

Oświadczenie pana posła kończy oświadczenia

poselskie*

)

.

)

.

Na tym kończymy 46. posiedzenie Sejmu Rzeczy-

pospolitej Polskiej.

Porządek dzienny 47. posiedzenia Sejmu, zwoła-

(Koniec posiedzenia o godz. 15 min 33)

Poseł Marian Cycoń

Pierwsze czytanie poselskiego projektu usta-

– punkt 37. porządku dziennego

Poseł Michał Kabaciński

(Klub Poselski Ruch Palikota)

Stanowisko Klubu Poselskiego Ruch Palikota od-

nośnie do projektu z druku nr 1537

Wysoka Izbo!

Klub Poselski Ruch Palikota pozy-

tywnie wyraża się o przedstawionej inicjatywie i bę-

Poseł Mirosław Pawlak

1.

Czy wobec kontradyktoryjności procesu karne-

go brak fachowości osób reprezentujących strony

procesu nie stworzy nierówności między stronami?

2.

Kiedy i w jakich okolicznościach strona nie bę-

dzie mogła wystąpić o ustanowienie pełnomocnika

z urzędu?

3.

Czy w praktyce gwarancyjne znaczenie przepi-

su art. 51 § 3 K.p.k. jest mało wystarczające?

4.

Dlaczego postawiono prosty znak równości po-

między pełnomocnikiem w postępowaniu cywilnym

(vide: art. 87 K.p.c.) a powodem cywilnym w postę-

powaniu karnym, gdzie postępowanie adhezyjne ma

znaczenie drugorzędne wobec głównego nurtu pro-

cesu karnego?

5.

Jak można obronić tezę, że osoba godna zaufa-

nia to każdorazowo profesjonalista o instytucjonal-

nych gwarancjach właściwej reprezentacji?

Pierwsze czytanie rządowego projektu usta-

– punkt 38. porządku dziennego

Poseł Michał Kabaciński

Wysoka Izbo!

Klub Poselski Ruch Palikota zauwa-

ża potrzebę zmiany procedowania, która przyspieszy

czas trwania postępowań przed sądem.

W związku z powyższym mój klub poselski jest za

dalszym procedowaniem nad tym projektem.

Poseł Mirosław Pawlak

1.

Jakiego rzędu kwoty przewiduje się na wdroże-

nie systemu wspólnej infrastruktury teletechnicznej

dla protokołu elektronicznego w sprawach cywilnych

i wykroczeniowych?

2.

Co legło u podstaw odrzucenia uwag pierwsze-

go prezesa Sądu Najwyższego w kwestii przeprowa-

dzenia konfrontacji lub udostępnienia akt biegłym?

3.

Proszę o zaprezentowanie stanowiska Krajowej

Rady Sądownictwa co do projektu ustawy.

4.

Jak będzie wyglądała kwestia udostępnienia

akt i zapisów protokołów w jednostce penitencjarnej?

5.

Czy zostały uwzględnione wnioski i postulaty

prokuratora generalnego w przedmiocie celowości

pisemnego sporządzania uzasadnienia wyroku, co mo-

głoby uniemożliwić stronie sporządzenie apelacji i są-

dom II instancji rozpoznanie środka odwoławczego?

Poseł Małgorzata Sekuła-Szmajdzińska

chaliśmy informacji o działalności Sądu Najwyższego

w roku 2012.

Pierwszy prezes SN pan Stanisław Dą-

browski, zgłaszając postulaty de lege ferenda wobec

prawodawcy, wyraził pogląd, że potrzebna jest regu-

lacja dotycząca elektronicznej postaci czynności pro-

cesowych.

Proponowane zmiany w Kodeksie postę-

powania w sprawach o wykroczenia idą właśnie w tym

kierunku.

Przy tym nie bez znaczenia są tu doświad-

czenia płynące z praktyki występującej na gruncie

postępowania cywilnego, stąd, oczywiście przy uwzględ-

nieniu specyfiki postępowania w sprawach o wykro-

czenia, odnośne regulacje przybrały kształt podobny

do tych, które obowiązują w procedurze cywilnej.

Oczywiście nigdy nie ma sytuacji idealnej, stąd

naturalną rzeczą są uwagi zgłaszane do projektu, ale

na pewno wprowadzenie do postępowania w spra-

Teksty wystąpień niewygłoszonych

Załącznik nr 1

492

dźwięku albo obrazu i dźwięku, czyli protokołu elek-

tronicznego, przyniesie wymierne korzyści, choćby

poprzez zmniejszenie liczby dokumentów oraz, na co

mam nadzieję, efektywnie skróci czas postępowań

sądowych, a także, co oczywiste, obniży koszty ich

prowadzenia.

Obawy zawsze istnieją, jak choćby te, że np. odstą-

pienie przez sędziego od sporządzenia pisemnego uza-

w formie ustnej na rozprawie może utrudnić stronie spo-

rządzenia środka odwoławczego, choć, jak przekonują

autorzy projektu, strona będzie mieć nieskrępowany

dostęp do zapisu elektronicznego m.in. w siedzibie sądu.

Takich pytań pojawia się więcej, dlatego nie-

zwłocznie powinniśmy przekazać projekt do dalszych

prac, żeby, uwzględniając wszystkie racjonalne uwa-

gi, przyjąć optymalne, rozsądne rozwiązanie.

Oświadczenia poselskie

Poseł Kazimierz Gołojuch

kultury w życiu każdego człowieka i każdej społecz-

ności jest niezaprzeczalna.

Duże znaczenie ma kul-

tura dla budowania więzi społecznych, dla scalania

i ugruntowywania relacji międzyludzkich.

kim trudem stara się wysłowić rzeczywistość niewy-

słowioną.

W naszych małych ojczyznach, jakimi są dla nas

rodzinne miasto, gmina czy powiat, odnajdujemy

skarbnicę utalentowanych ludzi, którzy tworzą kul-

turalny dorobek regionu, którzy wyrażają swój talent

w malarstwie, rzeźbie lub też poprzez pracę w zespo-

łach muzycznych, orkiestrach, teatrach oraz innych

formacjach artystycznych.

Artyści ci żyją wokół nas, ubogacając naszą rze-

czywistość.

Ich rola dla środowiska lokalnego jest

ogromna, dlatego warto poświęcić chwilę, przybliża-

jąc ich sylwetki oraz ich działalność.

Podkarpacie i powiat łańcucki to miejsce, z któ-

rym swoje życie i twórczość związało wielu artystów.

Dzisiaj wymienię jedynie dwoje spośród licznego gro-

na ludzi kultury i sztuki.

Pierwszą jest Władysława Prucnal – artystka,

o której miałem już okazję mówić z tego miejsca,

a której sylwetkę przybliżam dzisiaj, gdyż w tym roku

obchodziliśmy jubileusz 65-lecia jej pracy twórczej.

Lista wystaw, na których gościły prace pani Wła-

dysławy, jest bardzo długa, począwszy od Polski, po-

przez Niemcy, Belgię, po Japonię.

Długa jest również

lista nagród i wyróżnień, którymi uhonorowana zo-

stała artystka.

Przy okazji tegorocznego jubileuszu

pani Władysława została wyróżniona odznaką „Za-

służony dla Kultury Polskiej” ministra kultury i dzie-

dzictwa narodowego Bogdana Zdrojewskiego za ca-

łokształt twórczości artystycznej.

Prace pani Prucnal, zarówno te wykonane w gli-

nie, jak i literackie, skłaniają do artystycznych wzru-

szeń i zadumy kolejne pokolenia nie tylko mieszkań-

ców naszego regionu, ale także społeczność między-

narodową, ponieważ jak pokazują nagrody i inne do-

wody uznania, jest to artystka znana i ceniona w całej

Drugim artystą, człowiekiem, który życie poświę-

cił kulturze, jest Kazimierz Markowicz.

On również

w tym roku obchodził jubileusz 65-lecia pracy arty-

stycznej.

Jak podaje „Słownik biograficzny powiatu

łańcuckiego” pan Kazimierz jest czynnym członkiem

trzech orkiestr dętych, z którymi koncertował i kon-

certuje na terenie regionu i kraju.

Pracował w ama-

torskim zespole teatralnym w Białobrzegach, z któ-

rym wystawił ok. 50 przedstawień.

Otrzymał indy-

widualna nagrodę aktorską za rolę młynarza w sztu-

ce Zofii Kossak-Szczuckiej „Gość oczekiwany”.

Jest

autorem kilkunastu okolicznościowych wierszy i ob-

szernych obrazów z życia.

W dowód uznania na wnio-

sek Rady Gminy w Białobrzegach w 2001 r. minister

kultury przyznał mu odznakę „Zasłużony Działacz

Kultury”.

Pan Kazimierz jest również wieloletnim

członkiem Ochotniczej Straży Pożarnej i Rady Sołe-

ckiej w Białobrzegach.

W 2004 r. otrzymał Złoty

Krzyż Zasługi.

Jego nieustający entuzjazm i wielka

pasja są inspiracją dla kolejnych pokoleń ludzi zwią-

zanych z działalnością kulturalną.

Takich artystów, jak pani Władysława czy pan

Kazimierz, jest wielu.

Artyści ci tworzą historię na-

szego kraju.

Dzięki ich zaangażowaniu w działalność

kulturalną sztuka żyje i dostarcza nam artystycz-

nych doznań, ubogacając tym samym nasze życie.

Poseł Piotr Szeliga

cji niebezpiecznych przestępców

Pani Marszałek!

Wysoka Izbo!

Solidarna Polska

opracowała projekt ustawy zakładający możliwość

izolowania najgroźniejszych przestępców.

Obecny

system karny nie spełnia swojej roli, gdyż najgroź-

niejsi kryminaliści po wyjściu na wolność częstokroć

dopuszczają się kolejnych przestępstw.

Solidarna Polska zaproponowała, aby umożliwić

orzekanie środków zabezpieczających w postaci izo-

lacji oraz terapii najgroźniejszych przestępców, po-

nieważ długotrwałe pozbawianie ich wolności nie

przynosi efektów.

Ustawodawca staje przed dramatycznym wybo-

rem pomiędzy dwiema kwestiami: bezpieczeństwem

niewinnych osób a wolnością przestępców.

Wybór

powinien być jasny i ustawodawca nie może przymy-

kać na to oczu.

Solidarna Polska opowiada się za bezpieczeń-

stwem niewinnych osób, ono jest dla nas najważniej-

sze.

Zawsze będziemy stać po stronie zdrowia i życia

niewinnych.

493

Poseł Andrzej Szlachta

za 2012 r. zadałem ministrowi finansów pytanie

w sprawie części oświatowej subwencji ogólnej.

Stwierdziłem, że kwota 39 mld nie pokrywa rzeczy-

wistych potrzeb wynikających z zadań oświatowych

samorządów.

Powiedziałem, że 1200 polskich gmin

musiało uzupełniać dochody pochodzące z subwencji

i dotacji o ponad 20% z dochodów własnych.

Najwięk-

sze dofinansowanie oświaty wystąpiło w miastach na

prawach powiatu, średnio o 29%.

Zadałem pytanie:

Czy rząd przeprowadzi kompleksową analizę rzeczy-

wistych potrzeb finansowych samorządów w zakresie

zadań bieżących w oświacie?

W odpowiedzi na moje pytanie podsekretarz sta-

nu w Ministerstwie Edukacji Narodowej Maciej Ja-

kubowski stwierdził: „Pan poseł stwierdził w pyta-

niu, że to finansowanie w ostatnich latach się zmniej-

sza...”.

Ponieważ pan minister źle zrozumiał moje

pytanie, gdyż nie twierdziłem, że finansowanie

oświaty w ostatnich latach zmniejszyło się, proszę

ponownie o udzielenie odpowiedzi na pytanie zadane

podczas debaty budżetowej.

Polskie samorządy oczekują nowego podejścia do

naliczania subwencji oświatowej.

Uważają, że po wie-

lu latach należy zmodyfikować algorytm wyliczania

subwencji oświatowej.

Poseł Jan Warzecha

Panie Marszałku!

Wysoki Sejmie!

Po 10 latach od

wejścia do Unii Europejskiej można stwierdzić, że

polskie przedsiębiorstwa i rolnicy oferujący towary

na Zachodzie napotykają różnego rodzaju trudności

i bariery.

Przede wszystkim Polska stała się montownią,

w naszym kraju brakuje globalnych, prężnych firm

wyposażonych w centra badawczo-rozwojowe.

Pol-

skie przedsiębiorstwa korzystają w znikomym zakre-

sie z efektu skali, który pozwala obniżyć koszty na-

wet do 20%.

Z efektu skali skorzystały natomiast

takie kraje jak Niemcy czy Francja, które po likwi-

dacji granic miały znaczną przewagę ekonomiczną,

zalewając rynek krajów nowej Unii towarami.

To musiało doprowadzić do upadku rodzinnych,

polskich firm, które nie były w stanie konkurować

z europejskimi gigantami, a skutkiem tego była i jest

utrata miejsc pracy i masowa emigracja młodych,

wykształconych rodaków.

Nasz rynek jest zdominowany przez towary z im-

portu, a to nie powoduje wzrostu PKB i nie wspiera

rodzimego rynku pracy.

Nierzadkie są przypadki, że

zachodnie koncerny o dużym kapitale, chcąc wejść

na nasz rynek, przez kilka lata sprzedają swoje to-

wary poniżej kosztów, aby zlikwidować konkurencję.

Hipermarkety unikają płacenia w Polsce podatków

i transferują swoje dochody za granicę.

Polskie pa-

tenty sprzedawane są najczęściej zagranicznym kor-

poracjom, bo polskich przedsiębiorców na ich zakup

nie stać.

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Opisane zjawiska

nie powinny występować w tak dużej skali, pod wa-

runkiem że nasz kraj miałby dobrego gospodarza.

Poseł Jan Ziobro

Oświadczenie z okazji 69. rocznicy wybuchu po-

wstania warszawskiego

Już za kilka dni (l sierpnia 2013 r.) będziemy ob-

chodzić kolejną rocznicę jednego z największych i naj-

krwawszych polskich powstań w historii naszego

narodu.

Powstanie warszawskie trwało od l sierpnia

wystąpienie zbrojne przeciwko okupującym Warsza-

wę wojskom niemieckim zorganizowane przez Armię

się z ujawnieniem i oficjalną działalnością najwyż-

szych struktur Polskiego Państwa Podziemnego.

Powstanie warszawskie przyniosło około 200 000

zabitych mieszkańców Warszawy oraz około 15 000

poległych żołnierzy Armii Krajowej.

Warto podkre-

ślić, iż powstanie warszawskie było także aktem wro-

gości ze strony Związku Socjalistycznych Republik

Radzieckich, który nie przyszedł z pomocą wykrwa-

wionej Warszawie.

Przez propagandę radziecką było

ukazywane jako niepotrzebna ofiara narodu polskie-

go.

Jednak dzisiaj należy podkreślić, iż prawdopodob-

nie, gdyby nie powstanie warszawskie, nie byłoby

dzisiaj niepodległej Rzeczypospolitej.

Oddajmy dzisiaj cześć i chwałę poległym żołnie-

rzom oraz cywilom, którzy oddali swe życie na ołta-

rzu wolności Polski.

lacyjnych (druk nr 1524) – głosowanie.

nie gruntów (druki nr 827 i 1531).

wodach pielęgniarki i położnej (druki nr 1354 i 1544).

ki nr 1324 i 1527).

ustawy o dokumentach paszportowych (druki nr 1510 i 1560).

i 1562-A).

i 1587-A).

18.

Pytania w sprawach bieżących.

Porządek dzienny

46. posiedzenia Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej

jobrazu (druk nr 1525).

za niezgodny z zasadą pomocniczości (druki nr 1567 i 1568).

(druki nr 1566 i 1598).

33.

Głosowanie nad wnioskiem o odrzucenie informacji ministra transportu, budownictwa

ki nr 1299 i 1394).

nia karnego (druk nr 1439) – kontynuacj