text:
Sejm

Rzeczypospolitej Polskiej

w dniach 23, 24 i 25 stycznia 2013 r.

ANEKS

Poseł Małgorzata Niemczyk

Poseł Zbigniew Girzyński oraz grupa posłów .

.

.111

Posłowie Zbigniew Włodkowski

Posłowie Wincenty Elsner

Posłowie Artur Górczyński

Posłowie Piotr Chmielowski

Posłowie Piotr Chmielowski

Poseł Andrzej Lewandowski

Poseł Adam Kępiński oraz grupa posłów .

.

.

147

Posłowie Tomasz Makowski

Posłowie Wincenty Elsner

Posłowie Krzysztof Brejza i Mariusz Grad .

.

182

Posłanki Barbara Czaplicka

Poseł Agnieszka Pomaska

Poseł Maciej Orzechowski

Posłowie Anna Nemś i Jarosław Pięta .

.

.

.

.197

Posłowie Dawid Jackiewicz

Poseł Bożena Kamińska oraz grupa posłów.

.

.

.

200

Poseł Tadeusz Tomaszewski

str. str.

TREŚĆ

część 1

str. str.

Posłowie Piotr Szeliga i Andrzej Dąbrowski.

.

.

.

232

Posłowie Tomasz Latos

Posłowie Krystyna Sibińska

Posłowie Marcin Mastalerek

Posłowie Dawid Jackiewicz

Posłowie Wojciech Penkalski

str. str.

Posłowie Jerzy Materna

Posłowie Kosma Złotowski

Posłowie Jarosław Górczyński

Posłowie Zbigniew Włodkowski

Zapytania

Poseł Marek Stolarski oraz grupa posłów .

.

.

.452

Poseł Jacek Kwiatkowski oraz grupa posłów.

.

.

460

Poseł Małgorzata Sekuła-Szmajdzińska .

.

.

.472

Posłowie Witold Klepacz i Piotr Chmielowski .

.

481

str. str.

Posłowie Dawid Jackiewicz

Posłowie Jerzy Materna

Odpowiedzi na zapytania

Sekretarz stanu Włodzimierz Karpiński.

.

.

.545

Podsekretarz stanu Aleksander Sopliński.

.

.

.571

Podsekretarz stanu

Podsekretarz stanu Grażyna Henclewska.

.

.

577

Podsekretarz stanu Grażyna Bernatowicz .

.

591

Podsekretarz stanu

Sekretarz stanu Włodzimierz Karpiński.

.

.

.599

Podsekretarz stanu

Podsekretarz stanu

Sekretarz stanu Stanisław Chmielewski.

.

.

.624

Podsekretarz stanu Waldemar Skrzypczak .

.

.642

Podsekretarz stanu Waldemar Skrzypczak .

.

.646

Podsekretarz stanu Grażyna Bernatowicz .

.648

str. str.

Sekretarz stanu Stanisław Chmielewski.

.

.

.650

Podsekretarz stanu Aleksander Sopliński.

.

.

651

Szef Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

Podsekretarz stanu Marceli Niezgoda .

.

.

.

664

Podsekretarz stanu Grażyna Bernatowicz .

.

677

Podsekretarz stanu Wojciech Kowalczyk.

.

.

.693

Sekretarz stanu Tomasz Tomczykiewicz.

.

.

.698

Podsekretarz stanu Andrzej Paraﬁanowicz .

706

Podsekretarz stanu Grażyna Bernatowicz .

.

708

Podsekretarz stanu Waldemar Skrzypczak.

.

710

Podsekretarz stanu Grażyna Bernatowicz .

.

716

Podsekretarz stanu Grażyna Bernatowicz .

.

719

Podsekretarz stanu

Podsekretarz stanu Waldemar Skrzypczak.

.

722

Podsekretarz stanu Grażyna Bernatowicz .

.

725

Zastępca prokuratora generalnego,

naczelny prokurator wojskowy

Podsekretarz stanu Grażyna Bernatowicz .

.

731

Przewodniczący Komisji Nadzoru Finansowego

Podsekretarz stanu Grażyna Bernatowicz .

.

736

str. str.

INTERPELACJE

wie wpływu kopii dokumentu „Instrukcja przewodni-

czącego Centralnej Komisji Kwaliﬁkacyjnej”zdnia

25 czerwca 1990 r. wydawanych przez pracowników

2) posła Józefa Lassoty w sprawie stosowania

określenia „szkolnictwo specjalne” – do ministra

3) posła Michała Jacha w sprawie funkcjonowania

4) posła Zbigniewa Kuźmiuka w sprawie rozmów

torami wyjazdów na marsz „Obudź się, Polsko” – do

5) poseł Małgorzaty Niemczyk w sprawie wydat-

wych w latach 2010–2012 – do ministra zdrowia – po-

nowna (10234),

6) poseł Małgorzaty Niemczyk w sprawie wydat-

nowna (10235),

7) posła Tomasza Makowskiego oraz grupy po-

słów w sprawie podwyżek dla działów administracji

8) poseł Małgorzaty Niemczyk oraz grupy posłów

w sprawie planów zmierzających do polepszenia wy-

ników polskiej reprezentacji na przyszłych igrzy-

skach olimpijskich – do ministra sportu i turystyki

9) posła Zbigniewa Kuźmiuka w sprawie sprzeda-

zdrowia – ponowna (10861),

10) poseł Małgorzaty Niemczyk w sprawie metod

dowiska – ponowna (11134),

11) poseł Małgorzaty Niemczyk w sprawie polityki

blemu bezdomności – do ministra transportu, budow-

12) poseł Małgorzaty Niemczyk w sprawie cięż-

kich tornistrów noszonych przez dzieci i młodzież

13) poseł Małgorzaty Niemczyk w sprawie polity-

ki antynarkotykowej – do ministra sprawiedliwości

– ponowna (11284),

14) posła Dariusza Piontkowskiego w sprawie prze-

darki morskiej – ponowna (11429),

15) posła Jerzego Wenderlicha w sprawie ograni-

czania wolności światopoglądowej uczniów – do pre-

16) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy po-

słów w sprawie możliwego zatrudniania tajnych współ-

pracowników służb specjalnych PRL w Ministerstwie

17) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy po-

skiej (12667),

18) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy po-

19) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy po-

stwa (12669),

20) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy po-

wewnętrznych (12670),

21) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy po-

Druk 1042

2

Spraw Zagranicznych – do ministra spraw zagranicz-

nych (12671),

22) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy po-

23) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy po-

wości (12673),

25) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy po-

26) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy po-

27) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy po-

narodowej (12677),

28) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy po-

29) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy po-

30) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy po-

Finansów – do ministra ﬁnansów(12680),

31) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy po-

32) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy po-

sterstwie Edukacji Narodowej – do ministra edukacji

narodowej (12682),

33) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy po-

34) posła Piotra Walkowskiego w sprawie budowy

obwodnicy Jarocina – do ministra transportu, bu-

35) posła Henryka Smolarza w sprawie utworzenia

sądownictwa – do ministra sprawiedliwości (12905),

36) posłów Zbigniewa Włodkowskiego i Henryka

niu i egzaminowaniu kandydatów na kierowców i kie-

rowców pojazdów silnikowych – do ministra transpor-

37) posła Piotra Zgorzelskiego w sprawie pomocy

wia (12907),

38) posła Piotra Zgorzelskiego w sprawie działa-

nia systemu POL-on – do ministra nauki i szkolnic-

39) posła Piotra Zgorzelskiego w sprawie dyskrymi-

nacji praw ojca – do ministra sprawiedliwości (12909),

40) posła Piotra Zgorzelskiego w sprawie pomocy

– do ministra zdrowia (12910),

41) posłów Wincentego Elsnera i Piotra Chmie-

lowskiego w sprawie wynagrodzenia osób będących

zdrowia – do ministra zdrowia (12911),

42) posłów Wincentego Elsnera i Piotra Chmie-

lowskiego w sprawie podatku od pakietów świadczeń

medycznych – do ministra zdrowia (12912),

43) posłów Artura Górczyńskiego i Artura Bra-

mory w sprawie zasad przyznawania nagrody jubile-

uszowej dla nauczyciela przechodzącego na świadcze-

(12913),

44) posłów Piotra Chmielowskiego i Wincentego

na” na tle przepisów dotyczących tworzenia rezerw

bankowych – do ministra ﬁnansów(12914),

teriałowych – do ministra gospodarki (12915),

nych w spółce Kolejowy Szpital Uzdrowiskowy w Cie-

3

skimi Stanami Zjednoczonymi – do ministra spraw

zagranicznych (12921),

nistra ﬁnansów(12922),

Marokańskim – do ministra spraw zagranicznych

(12923),

z Królestwem Marokańskim – do ministra ﬁnansów

(12924),

lamską Republiką Iranu – do ministra gospodarki

(12925),

bliką Kolumbii – do ministra gospodarki (12926),

ministra gospodarki (12927),

59) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

pozarządowych współpracujących z administracją

ministra skarbu państwa (12930),

holizmowi – do ministra edukacji narodowej (12931),

Pani w Górce Klasztornej – do ministra zdrowia

(12932),

dziei w miejscowości Grodowiec – do ministra zdro-

wia (12933),

64) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

nitarną w Sanktuarium św. Anny Samotrzeciej na

Górze św. Anny – do ministra zdrowia (12934),

65) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

w Gostyniu – do ministra zdrowia (12935),

66) posłów Piotra Chmielowskiego i Romana Ko-

produktu, na Politechnice Warszawskiej – do mini-

67) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy posłów

w sprawie propagowania okrucieństwa na lekcjach re-

ligii – do ministra edukacji narodowej (12937),

68) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

rium Uzdrowiskowe „Budowlani” w Augustowie – do

ministra zdrowia (12938),

69) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

niebędących przedsiębiorcami – do ministra zdrowia

(12939),

70) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

słów w sprawie kontraktacji procedur stomatologicz-

nych oznaczonych kodem 06/NFZ – do ministra zdro-

wia (12940),

71) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

styczny Szpital Ortopedyczno-Rehabilitacyjny Górka

ministra zdrowia (12941),

72) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

Oblęgorek w Busku-Zdroju – do ministra zdrowia

(12942),

73) posła Zbigniewa Chmielowca w sprawie pro-

jektu Ministerstwa Edukacji Narodowej dotyczącego

ﬁnansowaniazbudżetupaństwaopiekiprzedszkol-

nej – do ministra edukacji narodowej (12943),

74) posła Zbigniewa Chmielowca w sprawie braku

środków ﬁnansowychgminnaoświetleniedrógszyb-

kiego ruchu – do ministra gospodarki (12944),

75) posła Jana Warzechy w sprawie budowy obwod-

nic miast na drogach krajowych – do ministra trans-

76) posła Jana Warzechy w sprawie form zatrud-

niania nauczycieli w szkołach niepublicznych – do

ministra edukacji narodowej (12946),

77) posła Jana Warzechy w sprawie możliwości

78) posła Jana Warzechy w sprawie możliwości

dla żołnierzy rezerwy – do ministra obrony narodo-

wej (12948),

4

79) posła Jana Warzechy w sprawie listu otwar-

tego dotyczącego objęcia urlopem rodzicielskim ro-

dziców wszystkich dzieci urodzonych w 2013 r. – do

dacji części linii kolejowych – do ministra transportu,

81) posła Jana Warzechy w sprawie poziomu do-

stosowania technicznej infrastruktury kolejowej do

pociągów Pendolino – do ministra transportu, bu-

82) posła Jana Warzechy w sprawie stanu przesy-

łowej sieci energetycznej w Polsce – do ministra go-

spodarki (12952),

83) posła Jana Warzechy w sprawie systemu in-

formacji o szkolnictwie wyższym – do ministra nauki

84) posła Jana Warzechy w sprawie wystawiania

faktur na ﬁkcyjnetowaryiusługi–doministraﬁ-

nansów (12954),

85) posła Jana Warzechy w sprawie możliwości

– do ministra środowiska (12955),

86) posła Jana Warzechy w sprawie edukacji osób

niepełnosprawnych – do ministra edukacji narodowej

(12956),

87) posła Jana Warzechy w sprawie zatrudniania

88) posła Marka Krząkały w sprawie wdrażania

tzw. ustawy śmieciowej – do ministra środowiska

(12958),

89) posła Marka Krząkały w sprawie refundacji

szczepionek skojarzonych – do ministra zdrowia

(12959),

91) poseł Krystyny Kłosin w sprawie „Narodowe-

go programu ochrony zdrowia psychicznego” – do

ministra zdrowia (12961),

92) posła Tomasza Garbowskiego w sprawie zmia-

poprzez wprowadzenie jednoprocentowej stawki po-

datku od przychodu dla podmiotów gospodarczych

sów (12962),

93) posła Tomasza Garbowskiego w sprawie utwo-

rzenia opolskiej specjalnej strefy ekonomicznej – do

prezesa Rady Ministrów (12963),

94) posła Andrzeja Lewandowskiego oraz grupy

posłów w sprawie przyczyn braku w założeniach no-

wej ustawy o środkach przymusu bezpośredniego

i broni palnej szczegółowych zasad użycia paraliza-

torów przez stosowne służby na terenie RP – do mi-

nistra spraw wewnętrznych (12964),

95) posła Artura Dębskiego w sprawie wpływów

96) posła Artura Dębskiego w sprawie ubezpiecze-

nia dzieci w wieku szkolnym od nieszczęśliwych wy-

padków – do ministra edukacji narodowej (12966),

97) posła Marka Suskiego w sprawie działalności

Mazowieckiego Portu Lotniczego Warszawa Modlin

– do prezesa Rady Ministrów (12967),

98) posła Krzysztofa Szczerskiego w sprawie za-

powiedzi masowych zwolnień w fabryce Fiata w Ty-

chach i pomocy dla obszaru dotkniętego zwolnienia-

mi, m.in. w Małopolsce zachodniej – do ministra go-

spodarki oraz ministra pracy i polityki społecznej

(12968),

99) poseł Jadwigi Wiśniewskiej w sprawie braku

nadzoru nad kantorami internetowymi – do ministra

ﬁnansów(12969),

100) poseł Jadwigi Wiśniewskiej w sprawie nie-

prawidłowości w funkcjonowaniu różnego rodzaju

(12970),

101) posła Adama Kępińskiego oraz grupy posłów

com kosztów kształcenia młodocianych pracowników

przy 24-miesięcznym okresie kształcenia – do mini-

stra edukacji narodowej (12971),

102) posła Jerzego Żyżyńskiego w sprawie dzia-

łalności sędziów i prokuratorów, na przykładzie spo-

ru między Getin Bankiem SA a pokrzywdzonym oby-

watelem – do ministra sprawiedliwości (12972),

103) posłów Tomasza Makowskiego i Adama Ry-

bakowicza w sprawie zaległych podwyżek dla działów

dzonych przez Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi

104) posłów Wincentego Elsnera i Armanda Ka-

mila RyﬁńskiegowsprawieCentrumPrzetwarzania

Danych Ministerstwa Finansów (CPD) w Radomiu

– do ministra ﬁnansów(12974),

105) posła Witolda Klepacza w sprawie reaktywa-

cji przystanku kolejowego w miejscowości Szczekoci-

stra ﬁnansów(12976),

LHS i Euroterminalu Sławków – do ministra trans-

108) posła Pawła Szałamachy w sprawie zadłużenia

nierezydentów – do ministra ﬁnansów(12978),

109) posła Piotra Walkowskiego w sprawie sprzecz-

ności z polskim prawem uboju rytualnego zwierząt

110) poseł Beaty Szydło w sprawie recesji w za-

(12980),

111) posła Jerzego Borkowskiego w sprawie możli-

wości upraw roślin modyﬁkowanychgenetyczniewPol-

5

112) poseł Moniki Wielichowskiej w sprawie funk-

cjonowania zakładów opiekuńczo-leczniczych i pielę-

gnacyjno-opiekuńczych o proﬁlu psychiatrycznym

– do ministra zdrowia (12982),

113) poseł Moniki Wielichowskiej w sprawie wnio-

Edukacja kulturalna, zadanie pn. „Sztuka pisania”

– warsztaty kaligraﬁiiiluminacji,złożonegoprzez

114) poseł Moniki Wielichowskiej w sprawie wnio-

priorytet: Departament Szkolnictwa Artystycznego

wacji i dziedzińca zabytkowego budynku Muzeum

Ziemi Kłodzkiej” – do ministra kultury i dziedzictwa

narodowego (12984),

115) poseł Moniki Wielichowskiej w sprawie wnio-

ściół pw. św. Karola Boromeusza (XX w.), Sanktu-

arium Matki Bożej Łaskawej: prace konserwator-

sko-remontowe elewacji południowej – zakończenie

św. Karola Boromeusza we Wrocławiu – do ministra

116) poseł Moniki Wielichowskiej w sprawie wnio-

lane, wymiana instalacji sanitarnych i instalacji

elektrycznych” – do ministra kultury i dziedzictwa

narodowego (12986),

117) poseł Moniki Wielichowskiej w sprawie wnio-

rytet: Wspieranie działań muzealnych, zadanie pn.

118) poseł Moniki Wielichowskiej w sprawie wnio-

rytet: Departament Szkolnictwa Artystycznego i Edu-

kacji Kulturalnej, zadanie pn. „Wyposażenie sal wy-

staw czasowych w Muzeum Ziemi Kłodzkiej w profe-

sjonalny system oświetlenia”, złożonego przez Mu-

119) poseł Moniki Wielichowskiej w sprawie wnio-

tem nawy głównej nad absydą kościoła”, złożonego

przez ParaﬁęRzymskokatolickąpw.św.

Boromeusza

narodowego (12989),

120) poseł Moniki Wielichowskiej w sprawie wnio-

nego, zadanie pn. „Przebudowa budynku na pań-

stwową szkołę muzyczną – III etap”, złożonego przez

skiego w Bystrzycy Kłodzkiej – do ministra kultury

121) poseł Moniki Wielichowskiej w sprawie wnio-

Kłodzka – XIV-wieczny system fortyﬁkacjimiejskich

– prace konserwatorskie oraz roboty budowlane wy-

magane dla ratowania materii zabytkowej południo-

wo-wschodniego odcinka średniowiecznych murów

obronnych – III etap” – do ministra kultury i dzie-

122) poseł Moniki Wielichowskiej w sprawie wnio-

wo-barokowe założenie pałacowo-parkowe w Gorza-

lata 1653–1656 z późniejszymi przebudowami – pra-

ce budowlano-zabezpieczające w cennym zabytku

znajdującym się w stanie katastrofy budowlanej”, zło-

żonego przez Fundację Pałac Gorzanów – do ministra

123) poseł Moniki Wielichowskiej w sprawie wnio-

renesansowych/barokowych (XVI i XVII w.) poli-

6

chromowanych stropów drewnianych w pałacu

w Gorzanowie”, złożonego przez Fundację Pałac Go-

wego (12993),

124) poseł Bożenny Bukiewicz w sprawie przy-

szłości i rozwoju spółek energetycznych działających

(12994),

125) poseł Bożenny Bukiewicz w sprawie przygo-

towania koncepcji rewitalizacji ważnych śródlądo-

wych szlaków wodnych i kierunków rozwoju trans-

portu wodnego w Polsce – do ministra transportu,

126) posła Macieja Orzechowskiego w sprawie re-

127) posła Macieja Orzechowskiego w sprawie ﬁ-

nansowania badań na polskich uczelniach – do mini-

128) posła Jana Burego w sprawie zmian aktów

dycznego – do ministra zdrowia (12998),

129) posła Jana Burego w sprawie jakości produk-

tów żywnościowych zawierających w składzie mięso

oddzielane mechanicznie – do ministra rolnictwa

130) posła Jana Burego w sprawie wprowadzenia

131) posła Marka Łatasa w sprawie nowych zapi-

132) posła Andrzeja Guta-Mostowego w sprawie

administrację publiczną – do ministra transportu,

133) posła Andrzeja Guta-Mostowego w sprawie

zmiany art. 647¹ Kodeksu cywilnego – do ministra

sprawiedliwości (13003),

134) posła Andrzeja Guta-Mostowego w sprawie

135) posła Jacka Żalka w sprawie wyroku Euro-

pejskiego Trybunału Praw Człowieka, który zapadł

ciwko Polsce (nr 57375/08) – do ministra spraw za-

136) posła Mirosława Maliszewskiego w sprawie

zmian w systemie dopłat bezpośrednich w ramach

137) posła Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie

ministra zdrowia (13007),

138) posła Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie

rytualnego uboju zwierząt – do ministra rolnictwa

139) posła Zbigniewa Matuszczaka w sprawie usta-

140) posła Zbigniewa Matuszczaka w sprawie za-

sad ﬁnansowaniadomówpomocyspołecznej–domi-

nistra pracy i polityki społecznej (13010),

141) poseł Izabeli Katarzyny Mrzygłockiej w spra-

wie opłat za wstęp do parków narodowych – do mi-

nistra środowiska (13011),

142) poseł Izabeli Katarzyny Mrzygłockiej w spra-

wie konsolidacji systemu ratownictwa medycznego

143) posłów Krzysztofa Brejzy i Mariusza Grada

144) poseł Joanny Bobowskiej w sprawie projek-

tu programu „Mieszkanie dla młodych” – do mini-

(13014),

145) poseł Joanny Bobowskiej w sprawie bieżącej

(13015),

146) posłanek Barbary Czaplickiej i Krystyny

da – do ministra zdrowia (13016),

działów ratunkowych – do ministra zdrowia (13017),

148) poseł Anny Nemś w sprawie propozycji wpro-

wadzenia prostego modelu wnoszenia opłat sądowych

– do ministra sprawiedliwości (13018),

149) poseł Anny Nemś w sprawie informacji o bez-

zasadnym wydawaniu dzieciom romskim orzeczeń

o ich niepełnosprawności umysłowej – do ministra

wie przeciwdziałania zakażeniom na szpitalnych blo-

kach operacyjnych – do ministra zdrowia (13020),

wie możliwości ujednolicenia przepisów dotyczących

nych receptach na leki refundowane – do ministra

zdrowia (13021),

wie zbyt niskiego doﬁnansowaniazakupuprotezor-

topedycznych – do ministra zdrowia (13022),

wie nowelizacji ustawy o bateriach i akumulatorach

– do ministra środowiska (13023),

wie konieczności zweryﬁkowania przepisów tzw.

ustawy o upadłości konsumenckiej – do ministra

sprawiedliwości (13024),

155) posła Józefa Lassoty w sprawie reformy

nistra zdrowia (13025),

156) posła Józefa Lassoty oraz grupy posłów

7

157) posła Józefa Lassoty oraz grupy posłów

do celów rozrywkowych – do ministra rolnictwa i roz-

158) posła Józefa Lassoty oraz grupy posłów

w sprawie strat budżetu państwa w związku z niele-

galnym obrotem i recyklingiem złomu akumulatoro-

wego – do ministra ﬁnansów(13028),

159) poseł Agnieszki Pomaskiej oraz grupy po-

słów w sprawie projektu nowelizacji ustawy o usłu-

gach płatniczych – do ministra ﬁnansów(13029),

160) poseł Marzeny Okła-Drewnowicz w sprawie

przyznawania doﬁnansowaniadowózkówinwalidz-

kich – do ministra zdrowia (13030),

161) poseł Marzeny Okła-Drewnowicz w sprawie

kwaliﬁkowanianiesamodzielnychosóbzchorobami

neurologicznymi do leczenia sanatoryjnego – do mi-

nistra zdrowia (13031),

162) posła Macieja Orzechowskiego oraz grupy

– do ministra edukacji narodowej (13032),

163) posła Macieja Orzechowskiego oraz grupy

posłów w sprawie wykonywania zawodu ratownika

nej oraz ministra spraw wewnętrznych (13033),

164) posła Macieja Orzechowskiego oraz grupy

ﬁnansów(13034),

165) posła Pawła Papkego oraz grupy posłów

tów wypadków drogowych – do ministra transportu,

zdrowia (13035),

166) poseł Beaty Bublewicz w sprawie dopuszcze-

nia do ruchu po drogach publicznych niektórych sa-

mochodów sportowych, bez konieczności przeprowa-

dzania dodatkowych badań homologacyjnych – do

skiej (13036),

wie możliwości zatrzymywania się pociągów między-

169) posła Józefa Lassoty oraz grupy posłów

w sprawie uporządkowania oznakowań drogowych

morskiej (13039),

170) posła Józefa Lassoty oraz grupy posłów

w sprawie recyklingu baterii i akumulatorów – do

ministra środowiska (13040),

171) posła Jacka Kwiatkowskiego w sprawie za-

bezpieczenia w wodę przy przemysłowym wydobyciu

gazu łupkowego – do ministra środowiska (13041),

172) posłów Dawida Jackiewicza i Adama Kwiat-

kowskiego w sprawie odpowiedzialnych za krytyczną

sytuację w PLL LOT – do ministra skarbu państwa

(13042),

173) posłów Dawida Jackiewicza i Adama Kwiat-

174) poseł Bożeny Kamińskiej oraz grupy posłów

ruchu osobowego w miejscowości Lipszczany w gm.

wewnętrznych (13044),

175) poseł Beaty Kempy oraz grupy posłów

w sprawie usprawnienia procedur przyjmowania

dzieci do szpitali, na przykładzie śmierci 13-miesięcz-

nego chłopca w Uniwersyteckim Dziecięcym Szpita-

lu Klinicznym – do ministra zdrowia (13045),

176) posła Tadeusza Tomaszewskiego oraz grupy

go i kompensacyjnego osobom represjonowanym

Rady Ministrów (13046),

177) posła Tadeusza Tomaszewskiego oraz grupy

blicznych ogłoszonych przez Ministerstwo Gospodar-

ki klauzul społecznych – do ministra gospodarki

(13047),

178) posła Tadeusza Tomaszewskiego oraz grupy

Narodowej klauzul społecznych – do ministra eduka-

cji narodowej (13048),

179) posła Tadeusza Tomaszewskiego oraz grupy

Narodowej klauzul społecznych – do ministra obrony

narodowej (13049),

180) posła Tadeusza Tomaszewskiego oraz grupy

i Dziedzictwa Narodowego klauzul społecznych – do

181) posła Tadeusza Tomaszewskiego oraz grupy

stracji i Cyfryzacji klauzul społecznych – do ministra

administracji i cyfryzacji (13051),

182) posła Tadeusza Tomaszewskiego oraz grupy

i Szkolnictwa Wyższego klauzul społecznych – do mi-

183) posła Tadeusza Tomaszewskiego oraz grupy

klauzul społecznych – do ministra ﬁnansów(13053),

184) posła Tadeusza Tomaszewskiego oraz grupy

i Turystyki klauzul społecznych – do ministra sportu

i turystyki (13054),

8

185) posła Tadeusza Tomaszewskiego oraz grupy

i Rozwoju Wsi klauzul społecznych – do ministra rol-

186) posła Tadeusza Tomaszewskiego oraz grupy

wnętrznych klauzul społecznych – do ministra spraw

wewnętrznych (13056),

187) posła Tadeusza Tomaszewskiego oraz grupy

188) posła Tadeusza Tomaszewskiego oraz grupy

nisterstwo Spraw Zagranicznych – do ministra spraw

zagranicznych (13058),

189) posła Tadeusza Tomaszewskiego oraz grupy

nisterstwo Skarbu Państwa – do ministra skarbu

państwa (13059),

190) posła Tadeusza Tomaszewskiego oraz grupy

191) posła Tadeusza Tomaszewskiego oraz grupy

nisterstwo Rozwoju Regionalnego – do ministra roz-

192) posła Tadeusza Tomaszewskiego oraz grupy

nisterstwo Środowiska – do ministra środowiska

(13062),

193) posła Tadeusza Tomaszewskiego oraz grupy

nisterstwo Sprawiedliwości – do ministra sprawiedli-

wości (13063),

194) posła Tadeusza Tomaszewskiego oraz grupy

nisterstwo Zdrowia – do ministra zdrowia (13064),

195) poseł ZoﬁiPopiołekwsprawiewprowadzenia

egzaminu maturalnego z religii – do ministra eduka-

cji narodowej (13065),

196) poseł Zoﬁi Popiołek w sprawie problemów

ci elektroenergetycznej na terenie Lublina i okolic

– do ministra gospodarki (13066),

197) poseł Haliny Szymiec-Raczyńskiej w sprawie

skutków polityki karnej związanej z ustawą o ochro-

oraz wyrobów tytoniowych – do ministra zdrowia

(13067),

198) posła Artura Górczyńskiego w sprawie

skich – do ministra zdrowia (13068),

199) posła Artura Górczyńskiego oraz grupy po-

200) posła Piotra Pawła Baucia w sprawie inter-

pretacji niektórych przepisów projektu ustawy o zmia-

nie ustawy Kodeks cywilny – do ministra sprawiedli-

wości (13070),

201) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

stra skarbu państwa oraz prezesa Rady Ministrów

(13071),

202) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

posłów w sprawie likwidacji linii kolejowych – do mi-

skiej (13072),

203) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

– do ministra spraw zagranicznych (13073),

204) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

przy klasyﬁkacjitaryfowejpojazdówsamochodowych

typu pickup – do ministra ﬁnansów oraz prezesa

Rady Ministrów (13074),

205) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

posłów w sprawie przeznaczenie 8 mln zł na badania

zagranicznego instytutu dotyczące poprawy wizerun-

ku kolei w oczach polskich pasażerów – do prezesa

206) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

go katastrofy polskiego Tupolewa TU-154M na tere-

nie Federacji Rosyjskiej – do ministra sprawiedliwo-

ści (13076),

207) posła Zbigniewa Girzyńskiego oraz grupy

posłów w sprawie przyznania premierowi premii

Ministrów (13077),

208) posła Krzysztofa Szczerskiego w sprawie no-

welizacji ustawy o utrzymaniu czystości i porządku

209) posła Macieja Małeckiego w sprawie ochrony

skiego – do ministra środowiska (13079),

210) posła Bogdana Rzońcy w sprawie przeniesie-

nia centrali spółki PGNiG Technologie z Warszawy

do Krosna – do ministra skarbu państwa (13080),

211) poseł Elżbiety Witek w sprawie niekorzystnych

terenie węzła warszawskiego – do ministra transportu,

9

212) poseł Elżbiety Witek w sprawie zmiany sta-

tusu nauczycieli zatrudnionych w placówkach opie-

kuńczo-wychowawczych – do ministra edukacji

(13082),

213) poseł Elżbiety Witek w sprawie niepokojącej

214) posła Waldemara Andzela w sprawie drama-

215) poseł Marii Nowak w sprawie skutków nie-

prawidłowości w działaniu instytucji ﬁnansowych,

na przykładzie mieszkańca Tychów – do ministra

sprawiedliwości (13085),

216) posła Tomasza Latosa w sprawie zaległości

w wypłatach pensji dla lekarzy rezydentów – do mi-

nistra zdrowia (13086),

217) posła Grzegorza Napieralskiego w sprawie ko-

munalizacji na rzecz samorządu woj. zachodniopomor-

skiego Uzdrowiska Świnoujście SA i Uzdrowiska Ko-

łobrzeg SA – do ministra skarbu państwa (13087),

218) posła Andrzeja Guta-Mostowego w sprawie

219) posła Andrzeja Guta-Mostowego w sprawie

wych na lata 2014–2020” inwestycji drogowych ko-

skiej (13089),

220) posła Dawida Jackiewicza w sprawie jedno-

litej ochrony patentowej i Jednolitego Sądu Patento-

wego – do ministra gospodarki (13090),

221) posła Marcina Mastalerka w sprawie wyja-

śnienia nieścisłości dotyczących wyjazdu do Moskwy

ster zdrowia – do prezesa Rady Ministrów (13091),

222) posła Marcina Mastalerka w sprawie spo-

tkań prezesa Rady Ministrów z prokuratorem gene-

ralnym – do prezesa Rady Ministrów (13092),

223) posła Marcina Mastalerka w sprawie unik-

nięcia podwójnego płacenia za wywóz śmieci przez

mieszkańców prowadzących działalność gospodarczą

– do ministra środowiska (13093),

224) posła Stanisława Wziątka w sprawie niepra-

widłowości w odpowiedzi na interpelację SPS-023-

-4966/12 w sprawie pracowników wojskowej straży

pożarnej – do ministra obrony narodowej (13094),

225) posła Andrzeja Guta-Mostowego w sprawie

Ubezpieczeń Społecznych – do ministra pracy

226) posła Cezarego Olejniczaka w sprawie moż-

liwości przeniesienia części środków budżetowych na

no-Dydaktycznego Uniwersytetu Medycznego w Ło-

dzi na 2013 r. – do ministra ﬁnansów(13096),

227) poseł Teresy Piotrowskiej w sprawie funk-

cjonowania systemu Elektronicznej WeryﬁkacjiUpraw-

nień Świadczeniobiorców – do ministra zdrowia

(13097),

228) poseł Teresy Piotrowskiej w sprawie orzeka-

dliwości (13098),

229) posła Waldemara Sługockiego w sprawie

ziomu doﬁnansowania inwestycji infrastruktural-

nych oraz zasad kwaliﬁkowalnościpodatkuVATdla

jednostek samorządu terytorialnego – do ministra

230) posła Waldemara Sługockiego w sprawie pro-

jektu zmian ustawy o utrzymaniu czystości i porząd-

231) poseł Marzeny Machałek w sprawie wypo-

wiedzi minister nauki i szkolnictwa wyższego doty-

czącej możliwości usuwania krzyży ze „świeckich”

wyższego (13101),

232) poseł Joanny Fabisiak w sprawie zasad przy-

znawania stypendiów dla studentów – do ministra

233) posłów Piotra Szeligi i Andrzeja Dąbrowskie-

i 41 Kodeksu pracy) – do prezesa Rady Ministrów

(13103),

234) posła Jerzego Szmita w sprawie naliczenia

komendanta głównego Policji nr 88 z dnia 1 lutego

– do ministra spraw wewnętrznych (13104),

235) posła Krzysztofa Szczerskiego w sprawie jed-

nolitego patentu europejskiego – do ministra gospo-

darki (13105),

236) posła Stanisława Ożoga w sprawie drogi eks-

presowej S19 i linii kolejowej nr 71 – do ministra

(13106),

237) posła Piotra Zgorzelskiego w sprawie zmian

zdrowia (13107),

238) posła Jarosława Górczyńskiego w sprawie

wego (13108),

239) posła Jarosława Górczyńskiego w sprawie

kali socjalnych – do ministra transportu, budownic-

240) posła Tomasza Górskiego w sprawie planów

– do ministra ﬁnansów(13110),

241) posła Sławomira Zawiślaka w sprawie propo-

zycji nowelizacji ustawy Prawo geologiczne i górnicze,

nych przeprowadzanych wśród mieszkańców gminy,

łupkowego – do ministra gospodarki (13111),

10

242) posła Sławomira Zawiślaka w sprawie sytu-

acji osób, które znajdują się w wieku przedemerytal-

243) posła Przemysława Wiplera w sprawie pro-

cedur przechowywania i niszczenia materiałów zdo-

bytych podczas przeprowadzania czynności operacyj-

no-rozpoznawczych przez organy ścigania – do mini-

stra spraw wewnętrznych (13113),

244) posła Przemysława Wiplera w sprawie zakazu

rozwijania ﬂagsektorowychpodczasmeczówpiłkar-

skich – do ministra spraw wewnętrznych (13114),

245) posła Marka Łatasa w sprawie przeznacze-

nia odpowiednich środków ﬁnansowychnabadania,

jak również inwestycje dotyczące zagospodarowania

pieczenia ich jakości do celów komunalnych – do mi-

nistra środowiska (13115),

246) posła Adama Rybakowicza w sprawie proble-

mu woj. podlaskiego dotyczącego migracji ludności

przygranicznych – do ministra rolnictwa i rozwoju

wsi, ministra rozwoju regionalnego oraz ministra

247) posła Adama Rybakowicza w sprawie syste-

mu Elektronicznej WeryﬁkacjiUprawnieńŚwiadcze-

niobiorców – do ministra administracji i cyfryzacji

248) posła Adama Rybakowicza w sprawie impor-

towania do Polski bydła – do ministra gospodarki

249) posła Adama Rybakowicza w sprawie dotacji

250) posła Adama Rybakowicza w sprawie proble-

mu higieny w szkołach w Polsce – do ministra zdro-

wia (13120),

251) posła Adama Rybakowicza w sprawie licyta-

cji ruchomości dłużnika – do ministra sprawiedliwo-

ści (13121),

252) posła Adama Rybakowicza w sprawie kosz-

tów składowania w Polsce zarekwirowanej marihu-

any – do ministra spraw wewnętrznych (13122),

253) posła Adama Rybakowicza w sprawie podsu-

mowania korzyści związanych z kredytem mieszka-

niowym „Rodzina na swoim” – do ministra transpor-

254) posła Adama Rybakowicza w sprawie prze-

strzegania w Polsce tzw. ustawy antynikotynowej – do

ministra zdrowia (13124),

255) posła Adama Rybakowicza w sprawie projek-

tu budżetowego dla woj. podlaskiego – do ministra

ﬁnansów(13125),

256) posła Adama Rybakowicza w sprawie zatrud-

niania osób z autyzmem – do ministra pracy i polity-

257) posła Adama Rybakowicza w sprawie uprawy

258) posła Adama Rybakowicza w sprawie wyni-

ku kontroli NIK w parkach krajobrazowych – do mi-

nistra środowiska (13128),

259) posła Adama Rybakowicza w sprawie proble-

mu dotyczącego odpadów – do ministra środowiska

(13129),

260) posła Adama Rybakowicza w sprawie proble-

mu odpadów sztucznie pozyskiwanych z przerobu

ropy naftowej – do ministra środowiska (13130),

261) posła Adama Rybakowicza w sprawie segre-

gacji śmieci – do ministra środowiska (13131),

262) posła Adama Rybakowicza w sprawie ochro-

– do ministra środowiska (13132),

263) posła Adama Rybakowicza w sprawie odcin-

ka autostrady A4 między Szarowem a Tarnowem – do

skiej (13133),

264) posła Adama Rybakowicza w sprawie środ-

wsi (13134),

265) posła Adama Rybakowicza w sprawie dzia-

łania ośrodków pomocy społecznej – do ministra pra-

266) posła Adama Rybakowicza w sprawie braku

skiej (13136),

267) posła Adama Rybakowicza w sprawie rosną-

cych wskaźników biedy w Polsce – do prezesa Rady

Ministrów (13137),

268) posła Adama Rybakowicza w sprawie niskich

notowań polskiego rządu – do prezesa Rady Mini-

strów (13138),

269) posła Adama Rybakowicza w sprawie lustra-

cji III Wydziału Rodzinnego i Nieletnich Sądu Rejo-

nowego w Łomży – do prezesa Rady Ministrów

(13139),

270) posła Adama Rybakowicza w sprawie proble-

mu polskiego pszczelarstwa – do ministra rolnictwa

271) posła Adama Rybakowicza w sprawie uboju

zwierząt bez ogłuszania – do ministra rolnictwa i roz-

272) posła Adama Rybakowicza w sprawie likwi-

dacji sadów wiśniowych – do ministra rolnictwa

273) posła Adama Rybakowicza w sprawie uru-

chomienia przejścia granicznego w Lipszczanach – do

ministra spraw wewnętrznych (13143),

274) posła Jarosława Sellina w sprawie niewypła-

275) posła Mirosława Pluty w sprawie zasad za-

opatrzenia chorych osób w sprzęt medyczny – do mi-

nistra zdrowia (13145),

276) posła Adama Kępińskiego w sprawie rozli-

czania w Polsce podatku z dochodu osiągniętego

w Holandii – do ministra ﬁnansów(13146),

11

277) posła Macieja Łopińskiego w sprawie dzia-

łalności ruchu regionalnego w Polsce – do prezesa

wie obecności psychologa w szkole – do ministra edu-

kacji narodowej (13148),

279) posła Wiesława Stanisława Janczyka w spra-

wie wzrastającej liczby ﬁrmjednoosobowychogłasza-

jących upadłość – do ministra gospodarki (13149),

280) poseł Anny Fotygi w sprawie zagrożenia zdro-

wia obywateli związanego z dostępnością alkoholu

metylowego – do prezesa Rady Ministrów (13150),

281) poseł Anny Fotygi w sprawie polskich placó-

wek zagranicznych w Kanadzie i USA – do ministra

spraw zagranicznych (13151),

282) posła Tomasza Szymańskiego w sprawie za-

kazu spożywania alkoholu w szkołach – do ministra

zdrowia (13152),

283) posła Wincentego Elsnera w sprawie spotów

stra edukacji narodowej (13153),

284) posła Wincentego Elsnera w sprawie sposobu

kładanych na kierowców – do ministra transportu,

285) poseł Katarzyny Hall w sprawie odpraw cel-

nych – do ministra ﬁnansów(13155),

286) posła Michała Jarosa w sprawie złagodzenia

prezentów o małej wartości – do ministra ﬁnansów

(13156),

287) posła Wojciecha Szaramy w sprawie nieobec-

ności przedstawicieli Ministerstwa Spraw Zagranicz-

nych na uroczystościach związanych z 90-leciem po-

wstania Związku Polaków w Niemczech i 60. roczni-

cą powstania pierwszego w Niemczech muzeum i cen-

trum dokumentującego niemieckie zbrodnie na in-

nych narodach w obozie Bergen-Belsen – do ministra

spraw zagranicznych (13157),

288) posła Wojciecha Szaramy w sprawie ratowa-

nia miejsc pracy na Śląsku – do ministra gospodarki

(13158),

289) posła Jerzego Budnika w sprawie przyczyn

miasta Wejherowa – do ministra edukacji narodowej

290) posła Mariana Cyconia w sprawie złagodze-

nia przepisów prawnych dla indywidualnych produ-

centów ekologicznej żywności – do ministra rolnictwa

291) posła Mariana Cyconia w sprawie wsparcia

dla środowiska diabetyków – do ministra zdrowia

(13161),

292) posła Mariana Cyconia w sprawie propozycji

dytobiorcę w chwili zmiany terminu spłaty miesięcz-

nej raty kredytu – do ministra ﬁnansów(13162),

293) posła Mariana Cyconia w sprawie wprowa-

nistra ﬁnansów(13163),

294) poseł Beaty Małeckiej-Libery w sprawie le-

czenia niewydolności serca – do ministra zdrowia

(13164),

295) poseł Beaty Małeckiej-Libery w sprawie ob-

niżonej stawki podatku VAT – do ministra ﬁnansów

(13165),

296) poseł Beaty Małeckiej-Libery w sprawie

wia (13166),

297) posła Waldemara Sługockiego w sprawie pod-

cji w zakresie obecnych uregulowań prawnych rynku

specyﬁkidystrybuowanenapodstawierecept–do

ministra zdrowia (13167),

298) posła Waldemara Sługockiego w sprawie pro-

jektu zmian ustawy Kodeks postępowania admini-

stracyjnego – do ministra administracji i cyfryzacji

(13168),

299) poseł Krystyny Łybackiej w sprawie sposobu

ﬁnansowaniaschroniskmłodzieżowych–domini-

stra edukacji narodowej (13169),

300) posła Marka Łatasa w sprawie niedostosowa-

– do ministra administracji i cyfryzacji (13170),

301) posła Damiana Raczkowskiego w sprawie

zdrowia (13171),

302) posła Damiana Raczkowskiego w sprawie prac

303) posła Damiana Raczkowskiego w sprawie

ki Poczty Polskiej SA w Olsztynie – do ministra ad-

304) posła Damiana Raczkowskiego w sprawie

tów ubiegająca się o przyznanie pomocy ﬁnansowej

mocyjne, objętego Programem Rozwoju Obszarów

305) posła Macieja Wydrzyńskiego w sprawie pla-

nowanej prywatyzacji Zakładów Przemysłu Odzieżo-

wego Warmia SA – do ministra skarbu państwa

(13175),

306) posła Mieczysława Marcina Łuczaka w spra-

wie trudnej sytuacji mieszkaniowej w Polsce – do mi-

skiej (13176),

(13177),

12

308) posła Tadeusza Iwińskiego w sprawie proce-

sów prywatyzacji noszących znamiona patologii, na

mia SA w Kętrzynie i Mrągowie – do prezesa Rady

Ministrów (13178),

309) posła Roberta Wardzały w sprawie podziału

310) posła Bogdana Rzońcy w sprawie skuteczno-

ści działań Ministerstwa Spraw Zagranicznych doty-

czących zwrotu wraku TU-154M – do ministra spraw

zagranicznych (13180),

311) posła Bogdana Rzońcy w sprawie planowa-

nych zwolnień w fabryce Fiata – do ministra gospo-

darki (13181),

jących na celu zachowanie naturalnego dziedzictwa

Beskidu Niskiego – do ministra środowiska (13182),

313) posła Bogdana Rzońcy w sprawie spotu ﬁ-

nansowanego przez Ministerstwo Edukacji Narodo-

wej – do ministra edukacji narodowej (13183),

314) posła Bogdana Rzońcy w sprawie planów in-

westycyjnych budowy obwodnic – do ministra trans-

315) posła Bogdana Rzońcy w sprawie ustanowie-

oraz Rudawka Rymanowska – do ministra środowi-

ska (13185),

316) posła Bogdana Rzońcy w sprawie ustawy

317) posła Bogdana Rzońcy w sprawie rewitaliza-

cji byłego zdroju Brzozów-Zdrój w Brzozowie – do

ministra rozwoju regionalnego (13187),

318) posła Bogdana Rzońcy w sprawie przerostów

administracyjnych w Polsce – do ministra ﬁnansów

(13188),

319) posła Bogdana Rzońcy w sprawie relacji mię-

dzy przedsiębiorstwami a uczelniami – do ministra

320) posła Bogdana Rzońcy w sprawie opieszało-

ści urzędniczej przy wydawaniu pozwoleń na budowę

morskiej (13190),

321) posła Bogdana Rzońcy w sprawie prognoz

322) posła Bogdana Rzońcy w sprawie funkcjono-

morskiej (13192),

323) posła Bogdana Rzońcy w sprawie obcokra-

jowców przebywających na terenie Polski – do mini-

324) posła Bogdana Rzońcy w sprawie polskiej

administracji – do ministra administracji i cyfryzacji

(13194),

325) posła Bogdana Rzońcy w sprawie zwłoki po-

szczególnych ministerstw w wydawaniu aktów wy-

konawczych – do prezesa Rady Ministrów (13195),

326) posła Bogdana Rzońcy w sprawie jakości pra-

327) posła Bogdana Rzońcy w sprawie dalszego

czych przez Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji

328) posła Dariusza Piontkowskiego w sprawie

329) posła Dariusza Piontkowskiego w sprawie

stwa Energetyki Cieplnej w Białymstoku – do mini-

stra gospodarki (13199),

330) posła Marka Polaka w sprawie wątpliwości

związanych z wprowadzeniem w Małopolsce scentra-

lizowanego systemu powiadamiania ratunkowego

– do ministra zdrowia (13200),

331) posła Kazimierza Ziobry w sprawie możliwo-

ści produkcji energii elektrycznej w zakładach spala-

jących śmieci – do ministra gospodarki (13201),

332) posła Kazimierza Ziobry w sprawie „Progra-

mu polskiej energetyki jądrowej” – do ministra go-

spodarki (13202),

333) posła Artura Górskiego w sprawie udziału

Polaków w litewskim rządzie i planów rządowej

współpracy polsko-litewskiej – do ministra spraw za-

granicznych (13203),

334) posła Artura Górskiego w sprawie planów

sprzedaży historycznej siedziby konsulatu w Kolonii

i odwołania niepokornej konsul – do ministra spraw

zagranicznych (13204),

335) posła Grzegorza Adama Woźniaka w sprawie

336) posła Zbigniewa Włodkowskiego w sprawie

blicznego z powodu niezałączenia przez wykonawcę

Rady Ministrów (13206),

337) posła Bartosza Kownackiego w sprawie prze-

ludnienia placówek penitencjarnych w Polsce – do

ministra sprawiedliwości (13207),

338) posła Grzegorza Napieralskiego w sprawie

samorządu terytorialnego – do ministra administra-

339) posła Tomasza Kamińskiego w sprawie wy-

nagradzania pracowników instytucji kultury – do

prezesa Rady Ministrów (13209),

340) posła Tomasza Kamińskiego w sprawie nie-

prawidłowości w stosowaniu art. 54 ustawy Prawo

kucyjne – do ministra ﬁnansów(13210),

341) posła Artura Ostrowskiego w sprawie przepro-

wadzanych przez Transportowy Dozór Techniczny eg-

13

zaminów na doradców oraz kandydatów na doradców

wego towarów niebezpiecznych – do ministra transpor-

342) posła Jana Warzechy w sprawie refundacji

stra zdrowia (13212),

343) posła Jana Warzechy w sprawie procedur

celnych obowiązujących w Polsce – do ministra ﬁnan-

sów (13213),

344) posła Jana Warzechy w sprawie zliberalizo-

łecznej (13214),

345) posła Jana Warzechy w sprawie regulacji

i fotoradary – do ministra transportu, budownictwa

346) posła Jana Warzechy w sprawie przystoso-

wania budynków i innych obiektów dla niepełno-

sprawnych – do ministra transportu, budownictwa

kredytobiorców – do ministra ﬁnansów(13217),

349) posła Jana Warzechy w sprawie doradztwa

edukacyjno-zawodowego w szkołach gimnazjalnych

i ponadgimnazjalnych – do ministra edukacji naro-

dowej (13219),

350) posła Jana Warzechy w sprawie zwiększenia

nistra sprawiedliwości (13220),

351) posła Jana Warzechy w sprawie świadczeń

352) posła Jana Warzechy w sprawie zwiększenia

uprawnień ratowników medycznych – do ministra

zdrowia (13222),

353) posłów Tomasza Latosa i Maksa Kraczkow-

354) poseł Jadwigi Wiśniewskiej w sprawie ko-

nieczności wsparcia ﬁnansowegoutworzonychpore-

strukturyzacji komisariatów Policji – do ministra

spraw wewnętrznych (13224),

355) posła Kazimierza Moskala w sprawie ﬁnan-

sowania i działalności Polskiego Związku Żeglarskie-

356) posła Kazimierza Moskala w sprawie ﬁnan-

czego – do ministra sportu i turystyki (13226),

357) posła Kazimierza Moskala w sprawie ﬁnan-

– do ministra sportu i turystyki (13227),

358) posła Kazimierza Moskala w sprawie ﬁnan-

skiego – do ministra sportu i turystyki (13228),

359) posła Kazimierza Moskala w sprawie ﬁnan-

360) posła Kazimierza Moskala w sprawie ﬁnan-

– do ministra sportu i turystyki (13230),

361) posła Kazimierza Moskala w sprawie ﬁnan-

– do ministra sportu i turystyki (13231),

362) posła Kazimierza Moskala w sprawie ﬁnan-

rzystw Wioślarskich – do ministra sportu i turystyki

(13232),

363) posła Kazimierza Moskala w sprawie ﬁnan-

364) posła Kazimierza Moskala w sprawie ﬁnan-

łowego – do ministra sportu i turystyki (13234),

365) posła Kazimierza Moskala w sprawie ﬁnan-

towego – do ministra sportu i turystyki (13235),

366) posła Kazimierza Moskala w sprawie ﬁnan-

- do ministra sportu i turystyki (13236),

367) posła Kazimierza Moskala w sprawie ﬁnanso-

wania i działalności Polskiego Związku Taekwondo

Olimpijskiego – do ministra sportu i turystyki (13237),

368) posła Kazimierza Moskala w sprawie ﬁnan-

369) posła Kazimierza Moskala w sprawie ﬁnan-

370) posła Kazimierza Moskala w sprawie ﬁnan-

ministra sportu i turystyki (13240),

371) posła Kazimierza Moskala w sprawie ﬁnan-

(13241),

372) posła Kazimierza Moskala w sprawie ﬁnan-

Psich Zaprzęgów – do ministra sportu i turystyki

(13242),

373) posła Kazimierza Moskala w sprawie ﬁnan-

słyszących – do ministra skarbu państwa (13243),

374) posła Kazimierza Moskala w sprawie ﬁnanso-

karskich – do ministra sportu i turystyki (13244),

375) posła Kazimierza Moskala w sprawie ﬁnan-

(13245),

376) posła Kazimierza Moskala w sprawie ﬁnan-

du – do ministra sportu i turystyki (13246),

377) posła Kazimierza Moskala w sprawie ﬁnan-

14

i Bilarda Angielskiego – do ministra sportu i tury-

styki (13247),

378) posła Kazimierza Moskala w sprawie ﬁnan-

379) posła Kazimierza Moskala w sprawie ﬁnan-

380) posła Kazimierza Moskala w sprawie ﬁnan-

(13250),

381) posła Kazimierza Moskala w sprawie ﬁnan-

382) posła Kazimierza Moskala w sprawie ﬁnan-

383) posła Kazimierza Moskala w sprawie ﬁnan-

– do ministra sportu i turystyki (13253),

384) posła Kazimierza Moskala w sprawie ﬁnan-

i Softballu – do ministra sportu i turystyki (13254),

385) posła Kazimierza Moskala w sprawie ﬁnan-

kowania – do ministra sportu i turystyki (13255),

386) posła Kazimierza Moskala w sprawie ﬁnan-

kowej – do ministra sportu i turystyki (13256),

387) posła Kazimierza Moskala w sprawie ﬁnan-

sowania i działalności Związku Piłki Ręcznej w Pol-

sce – do ministra sportu i turystyki (13257),

388) posła Kazimierza Moskala w sprawie ﬁnan-

nej – do ministra sportu i turystyki (13258),

389) posła Kazimierza Moskala w sprawie ﬁnanso-

woczesnego – do ministra sportu i turystyki (13259),

390) posła Kazimierza Moskala w sprawie ﬁnan-

391) posła Kazimierza Moskala w sprawie ﬁnan-

392) posła Kazimierza Moskala w sprawie ﬁnan-

– do ministra sportu i turystyki (13262),

393) posła Kazimierza Moskala w sprawie ﬁnan-

394) posła Kazimierza Moskala w sprawie ﬁnan-

(13264),

395) posła Kazimierza Moskala w sprawie ﬁnan-

(13265),

396) posła Kazimierza Moskala w sprawie ﬁnan-

397) posła Kazimierza Moskala w sprawie ﬁnan-

398) posła Kazimierza Moskala w sprawie ﬁnan-

styki, Fitness i Trójboju Siłowego – do ministra spor-

399) posła Kazimierza Moskala w sprawie ﬁnan-

ki – do ministra sportu i turystyki (13269),

400) posła Kazimierza Moskala w sprawie ﬁnan-

401) posła Kazimierza Moskala w sprawie ﬁnan-

– do ministra sportu i turystyki (13271),

402) posła Kazimierza Moskala w sprawie ﬁnan-

403) posła Kazimierza Moskala w sprawie ﬁnan-

gu – do ministra sportu i turystyki (13273),

404) posła Kazimierza Moskala w sprawie ﬁnan-

ministra sportu i turystyki (13274),

405) posła Kazimierza Moskala w sprawie ﬁnan-

ministra sportu i turystyki (13275),

406) posła Kazimierza Moskala w sprawie ﬁnan-

dycyjnego – do ministra sportu i turystyki (13276),

407) posła Kazimierza Moskala w sprawie ﬁnan-

dokan – do ministra sportu i turystyki (13277),

408) posła Kazimierza Moskala w sprawie ﬁnan-

409) posła Kazimierza Moskala w sprawie ﬁnan-

– do ministra sportu i turystyki (13279),

410) posła Kazimierza Moskala w sprawie ﬁnan-

ministra sportu i turystyki (13280),

411) posła Kazimierza Moskala w sprawie ﬁnan-

kiego – do ministra sportu i turystyki (13281),

412) posła Kazimierza Moskala w sprawie ﬁnan-

413) posła Kazimierza Moskala w sprawie ﬁnan-

414) poseł Jadwigi Wiśniewskiej w sprawie pro-

jektu nowelizowanej ustawy o ABW i AW zwiększa-

jącego uprawnienia służb do inwigilacji obywateli

– do ministra spraw wewnętrznych (13284),

15

415) poseł Jadwigi Wiśniewskiej w sprawie uzu-

pełnienia listy refundacyjnej nowoczesnymi lekami

stosowanymi w terapii chorych na zaawansowanego

czerniaka – do ministra zdrowia (13285),

416) poseł Jadwigi Wiśniewskiej w sprawie pla-

nów wprowadzenia możliwości pobierania dodatko-

wej opłaty za korzystanie z bankomatów – do mini-

stra ﬁnansów(13286),

417) poseł Jadwigi Wiśniewskiej w sprawie bada-

nia gotowości szkolnej sześcio- i siedmiolatków pro-

wadzonego przez Instytut Badań Edukacyjnych – do

ministra edukacji narodowej (13287),

418) posła Kazimierza Moskala w sprawie ﬁnan-

ministra sportu i turystyki (13288),

419) posła Kazimierza Moskala w sprawie ﬁnan-

stycznego – do ministra sportu i turystyki (13289),

420) posła Kazimierza Moskala w sprawie ﬁnan-

421) posła Kazimierza Moskala w sprawie ﬁnanso-

422) posła Kazimierza Moskala w sprawie ﬁnan-

423) posła Kazimierza Moskala w sprawie ﬁnan-

424) posła Kazimierza Moskala w sprawie ﬁnan-

na – do ministra sportu i turystyki (13294),

425) posła Kazimierza Moskala w sprawie ﬁnan-

– do ministra sportu i turystyki (13295),

426) posła Kazimierza Moskala w sprawie ﬁnan-

427) posła Kazimierza Moskala w sprawie ﬁnan-

wodnego i Narciarstwa Wodnego – do ministra spor-

428) posła Kazimierza Moskala w sprawie ﬁnan-

sowania i działalności Aeroklubu Polskiego – do mi-

429) posła Kazimierza Moskala w sprawie niepra-

widłowości w rozliczaniu się przez cukrownie z nad-

wyżek uzyskanych ze sprzedaży cukru – do ministra

430) posła Kazimierza Moskala w sprawie podzia-

łu na poszczególne samorządy dotacji dla samorzą-

dów zawodów medycznych z przeznaczeniem na po-

krycie kosztów czynności przejętych od organów ad-

wia (13300),

431) posłów Krystyny Sibińskiej i Waldemara Słu-

gockiego w sprawie centralizacji spółek dystrybucyj-

nych PGNiG oraz koncentracji zarządzających nimi

ośrodków decyzyjnych – do ministra skarbu państwa

(13301),

432) posłów Marcina Mastalerka i Przemysława

Wiplera w sprawie objęcia przez służby specjalne pod-

ległe prezesowi Rady Ministrów szczegółowego nad-

zoru nad procesem przyznawania koncesji na nada-

wanie sygnału telewizyjnego na czterech dodatkowych

kanałach w ramach MUX 1, czyli tzw. pierwszego

multipleksu – do prezesa Rady Ministrów (13302),

433) posła Henryka Kmiecika w sprawie zwięk-

szenia odpisu w podatku akcyzowym, jaki przezna-

czany jest na walkę z nikotynizmem – do ministra

ﬁnansów(13303),

434) posła Henryka Kmiecika w sprawie nadużyć,

– do prezesa Rady Ministrów (13304),

435) posła Henryka Kmiecika w sprawie sankcji

ﬁnansowo-gospodarczych nakładanych z pobudek

litycy Platformy Obywatelskiej – do prezesa Rady

Ministrów (13306),

436) posła Henryka Kmiecika w sprawie wykre-

ślania z przyczyn politycznych z planów inwestycyj-

nych kolejnych obwodnic i dróg – do ministra trans-

437) poseł ZoﬁiCzernowwsprawieniewystarcza-

jącej ochrony danych osobowych – do prezesa Rady

Ministrów (13308),

438) posła Jarosława Pięty oraz grupy posłów

w sprawie zabezpieczeń dla klientów biur turystycz-

439) posła Arkadego Fiedlera oraz grupy posłów

w sprawie zasad traktowania cudzoziemców przeby-

wających w zamkniętych ośrodkach na terenie Polski

– do ministra spraw wewnętrznych (13310),

440) posła Romana Kaczora w sprawie wejścia

441) posła Romana Kaczora w sprawie projektu

ustawy, który zakłada pobieranie prowizji od pienię-

dzy wypłacanych z bankomatów – do ministra ﬁnan-

sów (13312),

442) posła Johna Abrahama Godsona w sprawie

przywilejów związków zawodowych – do ministra

443) posła Johna Abrahama Godsona w sprawie

nieczności zmiany ﬁrmyaudytorskiejwbankach–do

ministra ﬁnansów(13314),

444) posła Łukasza Borowiaka w sprawie wpro-

wadzenia ulg dla pracodawców zatrudniających ko-

biety samotnie wychowujące dzieci – do ministra pra-

445) posła Łukasza Borowiaka w sprawie organi-

zacji i ﬁnansowaniaturnusówrehabilitacyjnychdla

446) posła Łukasza Borowiaka w sprawie projek-

16

się ochroną zabytków – do ministra kultury i dzie-

447) posła Łukasza Borowiaka w sprawie funk-

cjonowania klastrów naukowych łączących biznes

ministra gospodarki (13318),

448) poseł Joanny Bobowskiej w sprawie ﬁnanso-

wania ze środków Funduszu Pracy składek emery-

talnych, rentowych i wypadkowych osób zatrudnio-

nych w spółdzielni socjalnej – do ministra pracy i po-

449) poseł Iwony Kozłowskiej w sprawie urlopów

dodatkowych dla weteranów – do ministra obrony na-

rodowej (13320),

450) posłów Dawida Jackiewicza i Adama Kwiat-

kowskiego w sprawie EuroLOT oraz pozostałych

451) posłów Dawida Jackiewicza i Adama Kwiat-

kowskiego w sprawie aktualnego standingu ﬁnanso-

wego PLL LOT SA i jego przyczyn – do ministra

skarbu państwa (13322),

452) posłów Dawida Jackiewicza i Adama Kwiat-

kowskiego w sprawie sprzedaży spółek zależnych od

453) posłów Dawida Jackiewicza i Adama Kwiat-

kowskiego w sprawie konsekwencji wobec byłego pre-

nymi wypowiedziami dotyczącymi kondycji ﬁnanso-

wej tej ﬁrmy–doministraskarbupaństwa(13324),

454) posłów Dawida Jackiewicza i Adama Kwiat-

kowskiego w sprawie wpływów ze sprzedaży akty-

wów należących do PLL LOT SA, gwarancji poży-

czek, udziałów w spółkach powiązanych i zależnych

oraz innych transakcji dochodowych z udziałem ma-

państwa (13325),

455) posła Adama Kwiatkowskiego w sprawie likwi-

z siedzibą w Lille – do ministra spraw zagranicznych

(13326),

456) posła Adama Kwiatkowskiego w sprawie

spraw zagranicznych (13327),

457) posła Adama Kwiatkowskiego w sprawie

spraw zagranicznych (13328),

458) posła Adama Kwiatkowskiego w sprawie

zagranicznych (13329),

459) posła Adama Kwiatkowskiego w sprawie pla-

nów utworzenia nowych placówek konsularno-dyplo-

matycznych w Azji – do ministra spraw zagranicz-

nych (13330),

460) posła Adama Kwiatkowskiego w sprawie li-

kwidacji siedziby Konsulatu Generalnego RP w Szwe-

cji w Malmö – do ministra spraw zagranicznych

(13331),

461) posła Adama Kwiatkowskiego w sprawie cof-

nięcia doﬁnansowaniaobchodówjubileuszu90-lecia

Związku Polaków w Niemczech – do ministra spraw

zagranicznych (13332),

462) posła Adama Kwiatkowskiego w sprawie ﬁ-

nansowania oświaty polonijnej – do ministra eduka-

cji narodowej oraz ministra spraw zagranicznych

(13333),

463) posła Łukasza Zbonikowskiego w sprawie

przez PKN Orlen SA – do ministra skarbu państwa

(13334),

464) posła Łukasza Zbonikowskiego w sprawie

wychowanków domów dziecka, którym nie zostały

zapewnione lokale mieszkalne – do ministra pracy

stra spraw wewnętrznych (13336),

– do ministra gospodarki (13337),

Zdroju – do ministra gospodarki (13338),

468) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

sce w odniesieniu do kopalni Zakład Górniczy Pieka-

(13339),

469) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

słów w sprawie odbierania prawa jazdy dłużnikom

łecznej (13340),

z Republiką Federalną Nigerii – do ministra ﬁnan-

sów (13341),

471) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy

rodowego(13342),

landią – do ministra spraw zagranicznych (13344),

(13345),

17

Republiką Egiptu – do ministra gospodarki (13346),

stwem Arabii Saudyjskiej – do ministra gospodarki

(13347),

bliką Chile – do ministra gospodarki (13348),

477) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

ską Republiką Ludowo-Demokratyczną – do ministra

gospodarki (13349),

z Nową Zelandią – do ministra ﬁnansów(13350),

479) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

480) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

w spółce Rail Projekt sp. z o.o., której część stanowi

481) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

słów w sprawie utrudnionego dostępu emigrantów do

leczenia w Polsce – do ministra zdrowia (13353),

482) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

483) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

stra środowiska (13355),

484) posłów Wojciecha Penkalskiego i Tomasza

nego dotyczącego lokalizacji farm wiatrowych – do

ministra środowiska (13356),

485) posła Macieja Wydrzyńskiego w sprawie

sprawnych – do ministra ﬁnansów(13357),

486) posła Macieja Wydrzyńskiego w sprawie

487) posła Jerzego Polaczka w sprawie prawidło-

Koleje Śląskie – do prezesa Rady Ministrów (13359),

488) posła Kazimierza Michała Ujazdowskiego

w sprawie przedstawienia wykazu projektów ustaw

opracowanych w 2012 r. przez Rządowe Centrum Le-

gislacji zgodnie z § 6.1b Regulaminu pracy RM – do

prezesa Rady Ministrów (13360),

489) posła Kazimierza Michała Ujazdowskiego

RM w dziedzinie wydawania aktów wykonawczych

wie funkcjonalności systemu informacji o szkolnic-

twie wyższym w Polsce (POL-on) – do ministra nauki

wie niewywiązywania się przez większość placówek

nia biuletynów informacji publicznej – do ministra

edukacji narodowej (13363),

wie konieczności wpisania na listę refundacyjną in-

hibitorów kalcyneuryny w leczeniu atopowego zapa-

lenia skóry (AZS) – do ministra zdrowia (13364),

wie obowiązującej procedury wpisywania nierucho-

mości do gminnej ewidencji zabytków – do ministra

wie planowanego przesunięcia terminu obowiązywa-

nia tzw. okresu próbnego dla osób, które po raz

skiej (13366),

495) poseł Joanny Bobowskiej w sprawie podjęcia

tu lokalnego na terenie RP – do ministra gospodarki

(13367),

496) posła Tadeusza Arkita w sprawie wysokich

stawek opłat za korzystanie z usług telekomunikacyj-

nych w roamingu między Polską a krajami spoza Unii

Europejskiej, w szczególności z Ukrainą i Białorusią

497) poseł Doroty Arciszewskiej-Mielewczyk w spra-

wie notorycznych dewastacji polskiego cmentarza Na

(13369),

498) poseł Doroty Arciszewskiej-Mielewczyk

nicznych (13370),

499) posła Zbigniewa Dolaty w sprawie deﬁnicji

wydatków bieżących w rozumieniu art. 90 ustawy

(13371),

wie o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji

– do ministra środowiska (13372),

501) posła Andrzeja Jaworskiego w sprawie dzia-

łalności zarządu przewidzianej do prywatyzacji spół-

ki Skarbu Państwa ENERGA SA w Gdańsku – do

502) posła Marka Balta w sprawie funkcjonowa-

nia lotnictwa Policji – do ministra spraw wewnętrz-

nych (13374),

503) posła Marka Balta w sprawie podatku od to-

18

Społecznej na rzecz ﬁrmzlecającychwykonywanie

tych usług – do ministra ﬁnansów(13375),

504) posła Artura Ostrowskiego w sprawie upraw-

nień do ubezpieczenia zdrowotnego członków rodziny

osoby ubezpieczonej – do ministra zdrowia (13376),

505) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

rium Uzdrowiskowe Mikołaj w Busku-Zdroju – do

ministra zdrowia (13377),

506) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

rium Uzdrowiskowe Marconi w Busku-Zdroju – do

ministra zdrowia (13378),

507) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

– do ministra ﬁnansów(13379),

508) poseł Teresy Hoppe w sprawie krajowych

stra środowiska (13380),

509) posła Krzysztofa Kwiatkowskiego w sprawie

Edukacji Narodowej – do ministra edukacji narodo-

wej (13381),

510) posła Józefa Lassoty w sprawie włączającego

systemu kształcenia osób niepełnosprawnych – do

511) posła Henryka Siedlaczka w sprawie restruk-

turyzacji placówek Policji na terenie pow. racibor-

skiego i wodzisławskiego – do ministra spraw we-

wnętrznych (13383),

512) poseł Janiny Okrągły w sprawie planowane-

go obniżenia odpisu na fundusz socjalny rencistów

i emerytów służb mundurowych – do ministra spraw

wewnętrznych (13384),

513) posła Waldemara Andzela w sprawie proble-

mów z nowo wprowadzonym systemem eWUŚ – do

ministra zdrowia (13385),

514) posła Krzysztofa Szczerskiego w sprawie ﬁl-

mu z udziałem ambasadora RP w Chinach – do mi-

nistra spraw zagranicznych (13386),

515) posła Marka Suskiego w sprawie nieprawi-

dłowości w funkcjonowaniu Urzędu Skarbowego

w Grójcu – do ministra ﬁnansów(13387),

517) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie do-

mniemanych rezygnacji z budowy obwodnic wielu

polskich miast – do ministra transportu, budownic-

518) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

ministra skarbu państwa oraz prezesa Rady Mini-

strów (13390),

519) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

możliwego zatrudniania tajnych współpracowników

520) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie do-

mniemanej „troski o rodzinę i życie rodzinne” obec-

nie rządzącej koalicji – do prezesa Rady Ministrów

(13392),

521) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

wprowadzonej w 2012 r. ustawy refundacyjnej – do

ministra zdrowia (13393),

522) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

523) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie ma-

sowych zwolnień lub ograniczeń zatrudnienia w ra-

mach tzw. restrukturyzacji w prywatyzowanych

łecznej (13395),

524) posłów Jerzego Materny i Zbigniewa Girzyń-

skiej (13396),

525) posła Szymona Giżyńskiego w sprawie pu-

blikacji raportu NIK dotyczącego pomocy osobom

łecznej (13397),

526) posła Szymona Giżyńskiego w sprawie prze-

ludnienia w polskich więzieniach – do ministra spra-

wiedliwości (13398),

527) posła Szymona Girzyńskiego w sprawie

sku do koreańskiego przeboju muzycznego – do mi-

nistra spraw zagranicznych (13399),

528) posła Szymona Giżyńskiego w sprawie sprzeda-

nej – do ministra spraw zagranicznych (13400),

529) posła Szymona Giżyńskiego w sprawie pro-

jektu założeń do nowelizacji ustaw: o zasadach ﬁnan-

sowania nauki oraz Prawo o szkolnictwie wyższym

530) posła Szymona Giżyńskiego w sprawie po-

wołania członków Polskiej Rady Języka Migowego

531) posła Szymona Giżyńskiego w sprawie koniecz-

ności zmian w obowiązującym systemie prawnym wo-

bec coraz powszechniejszych i zuchwalszych aktów

profanacji – do ministra sprawiedliwości (13403),

532) posła Szymona Giżyńskiego w sprawie kon-

trowersyjnej decyzji o sprzedaży większości udziałów

w ZPO Warmia SA biznesmenowi z Poznania – do

ministra skarbu państwa (13404),

533) posła Szymona Giżyńskiego w sprawie zabez-

pieczenia warunków bytowych ludziom bezdomnym

534) posła Szymona Giżyńskiego w sprawie utrud-

w grudniu 2012 r. – do ministra transportu, budow-

535) posła Szymona Giżyńskiego w sprawie ra-

portu Organizacji Współpracy Gospodarczej i Roz-

woju (OECD) i Komisji Europejskiej pt. „Zdrowie

19

i opieka zdrowotna w zarysie: Europa 2012” – do mi-

nistra zdrowia (13407),

536) posła Maksa Kraczkowskiego w sprawie za-

sobów Funduszu Rezerwy Demograﬁcznej–dopre-

zesa Rady Ministrów (13408),

537) posła Adama Abramowicza w sprawie zmiany

538) posła Adama Abramowicza w sprawie inter-

datku dochodowego od osób prawnych w zakresie zwol-

nienia od podatku CIT na podstawie art. 17 ust. 1

pkt 44 dochodów uzyskiwanych z gospodarki zasobami

mieszkaniowymi – do ministra ﬁnansów(13410),

539) posła Tomasza Garbowskiego w sprawie moż-

liwości uproszczenia procesu zmiany sposobu użyt-

kowania obiektów budowlanych lub ich części – do

skiej (13411),

mulatorach – do ministra środowiska (13412),

541) posła Adama Kwiatkowskiego w sprawie

udziały w kapitale zakładowym – do ministra skarbu

państwa (13413),

ratyﬁkowaniaprzezPolskękonwencjiRadyEuropy

dotyczącej zapobiegania i zwalczania przemocy wo-

bec kobiet i przemocy domowej – do ministra spraw

zagranicznych (13414),

łej liczby umów zawartych przez NFZ na podstawową

opiekę medyczną w 2013 r. – do ministra zdrowia

(13415),

544) poseł Anny Elżbiety Sobeckiej w sprawie

skażonego alkoholu z Czech – do ministra zdrowia

(13416),

545) poseł Anny Elżbiety Sobeckiej w sprawie

fą wolną od GMO – do ministra rolnictwa i rozwoju

wsi (13417),

niżonego poziomu ﬁnansowaniasłużbyzdrowia–do

ministra zdrowia (13418),

zwłocznego podjęcia wszelkich działań ratujących

polski przemysł chemiczny – do ministra gospodarki

(13419),

prawidłowości w sprzedaży ziemi przez Agencję Nie-

ruchomości Rolnych – Oddział Terenowy w Szczeci-

549) poseł Anny Elżbiety Sobeckiej w sprawie

podjęcia działań w celu poprawy sytuacji pracowni-

prezesa Rady Ministrów (13421),

550) poseł Anny Elżbiety Sobeckiej w sprawie

marketingowe wśród pasażerów – do ministra trans-

rotu na polskim rynku zabawkami niespełniającymi

obowiązujących wymagań – do ministra gospodarki

(13423),

matycznej sytuacji w systemie opieki medycznej

553) poseł Anny Elżbiety Sobeckiej w sprawie

555) poseł Anny Elżbiety Sobeckiej w sprawie

ogłoszenia kolejnego konkursu na otrzymanie miej-

sca na cyfrowym multipleksie – do ministra admini-

wadzenia przez „Gazetę Wyborczą” kampanii niena-

wiści przeciwko o. dr. Tadeuszowi Rydzykowi – do

ministra sprawiedliwości (13428),

557) posłów Kosmy Złotowskiego i Grzegorza

energetycznych w Polsce – do ministra środowiska

558) posłów Jarosława Górczyńskiego i Zbignie-

nia zaległego urlopu wypoczynkowego będącego

559) posłów Jarosława Górczyńskiego i Zbigniewa

nych o uprawnieniach szkół publicznych – do mini-

560) posłów Zbigniewa Włodkowskiego i Jarosła-

wa Górczyńskiego w sprawie uregulowania stanu

morskiej (13432),

561) posła Mariana Cyconia w sprawie wspierania

nych roku 2013 – do ministra zdrowia (13433),

562) posła Grzegorza Sztolcmana w sprawie pla-

nów likwidacji Terenowego Biura Paszportowego

w Starostwie Powiatowym w Lublińcu – do ministra

spraw wewnętrznych (13434),

563) posła Jacka Żalka w sprawie dopuszczalności

dochodzenia dodatkowego cywilnoprawnego roszcze-

nia odszkodowawczego w przypadku orzeczenia przez

sąd przywrócenia pracownika do pracy – do ministra

564) posła Andrzeja Orzechowskiego w sprawie

kwaliﬁkacjiaudytorówwewnętrznychiuprawnień

inspektorów regionalnych izb obrachunkowych do

ich weryﬁkacji–doministraﬁnansów(13436),

20

565) posła Wojciecha Szaramy w sprawie zagro-

żenia utratą części środków Unii Europejskiej prze-

znaczonych dla ﬁrmwramachProgramuOperacyj-

nego „Innowacyjna gospodarka” – do ministra roz-

woju regionalnego (13437),

566) poseł Stanisławy Prządki w sprawie przebudo-

wy drogi ekspresowej S17 na odcinku Warszawa (Za-

kręt) – granica woj. lubelskiego – do ministra transpor-

567) posła Marcina Święcickiego w sprawie odpo-

wiedzialności za szkody powstałe w wyniku narusze-

nia przepisów prawa – do prezesa Rady Ministrów

(13439),

568) posła Marcina Święcickiego w sprawie opłat

za przejazd autostradami – do ministra transportu,

569) posła Mariusza Błaszczaka w sprawie bez-

pieczeństwa komunikacji lotniczej w Polsce w związ-

ku z zamknięciem pasa startowego na lotnisku

w Modlinie – do ministra transportu, budownictwa

570) posła Artura Górskiego w sprawie planów

w Vancouver w Kanadzie – do prezesa Rady Mini-

strów (13442),

571) posła Andrzeja Adamczyka w sprawie uwzględ-

nienia w drogowych planach inwestycyjnych budowy

obwodnicy Zabierzowa – do ministra transportu, bu-

572) posła Andrzeja Adamczyka w sprawie moż-

liwej likwidacji 3 tys. km linii kolejowych – do mini-

(13444),

573) poseł Barbary Bartuś w sprawie trudności

z potwierdzaniem prawa do świadczeń zdrowotnych

– do ministra zdrowia (13445),

574) posła Jana Burego w sprawie przetargów

wściekliźnie występującej u lisów – do ministra rol-

575) posła Józefa Lassoty oraz grupy posłów

i emerytur – do ministra ﬁnansów(13447),

576) posła Józefa Lassoty oraz grupy posłów

w sprawie nadmiernego wykorzystywania środków

pirotechnicznych – do ministra spraw wewnętrz-

nych (13448),

577) posła Józefa Lassoty oraz grupy posłów

obrony narodowej (13449),

578) posła Józefa Lassoty oraz grupy posłów

nistra spraw wewnętrznych (13450),

579) posła Józefa Lassoty w sprawie wydzielenia

(13451),

580) posła Tomasza Lenza w sprawie rozporzą-

wodowych nadawanych absolwentom studiów i wzo-

uczelnie w zakresie pożarnictwa – do ministra spraw

wewnętrznych (13452),

581) poseł Małgorzaty Niemczyk w sprawie zasad

olimpijskich i paraolimpijskich – do ministra ﬁnan-

sów (13453),

582) posła Marka Rząsy w sprawie braku unor-

mowań prawnych w ustawie o planowaniu i zagospo-

583) poseł Haliny Szymiec-Raczyńskiej w sprawie

proﬁlaktykiantynikotynowejwszkołach–domini-

stra edukacji narodowej (13455),

584) posła Artura Górskiego w sprawie zawyżo-

nych kosztów opłat za połączenia w telefonii komór-

kowej z Białorusią i Ukrainą – do ministra admini-

585) posła Tomasza Garbowskiego w sprawie

586) posła Marka Balta w sprawie przyczyn nieprze-

kazania Częstochowie udziałów w PIT w przyznanej

wielkości – do ministra ﬁnansów(13458),

587) posła Roberta Biedronia w sprawie udzielanej

przez rząd pomocy rozwojowej dotyczącej krajów prze-

chodzących prodemokratyczną transformację syste-

mową – do ministra spraw zagranicznych (13459),

588) posła Janusza Palikota w sprawie kontroli

i nadzoru nad metodami śledczymi stosowanymi

przez funkcjonariuszy Centralnego Biura Antyko-

rupcyjnego – do prezesa Rady Ministrów (13460),

589) poseł Iwony Ewy Arent w sprawie prywaty-

zacji Zakładów Przemysłu Odzieżowego Warmia SA

590) posła Pawła Szałamachy w sprawie roszczeń wo-

bec chińskiego konsorcjum COVEC – do ministra trans-

591) posła Bartosza Kownackiego w sprawie za-

jestrujących prędkość pojazdów – do ministra trans-

592) poseł Krystyny Pawłowicz w sprawie płatno-

ści bezpośrednich – do ministra rolnictwa i rozwoju

wsi (13464),

593) poseł Krystyny Pawłowicz w sprawie wstrzy-

mania prac przygotowawczych do budowy nowej elek-

trowni w Ostrołęce – do ministra skarbu państwa

(13465),

594) poseł Katarzyny Hall w sprawie projektu

tacji i ma zastąpić dotychczasowe rozwiązania wpro-

– do ministra edukacji narodowej (13466),

21

595) poseł Elżbiety Witek w sprawie dalszego

obcych – do ministra edukacji narodowej oraz mini-

596) posła Wiesława Stanisława Janczyka w spra-

wie wyjaśnienia możliwości ﬁnansowaniawynagro-

dzenia organu prowadzącego szkoły niepubliczne – do

ministra edukacji narodowej (13468),

597) posła Wiesława Stanisława Janczyka w spra-

wie braku refundacji leków podawanych chorym na

598) posła Wiesława Stanisława Janczyka w spra-

na złośliwego raka skóry, tzw. czerniaka – do mini-

stra zdrowia (13470),

599) poseł Anny Fotygi w sprawie wysokich opłat

za połączenia telefonii komórkowej realizowane przez

polskich operatorów z Ukrainą i Białorusią – do mi-

600) posła Damiana Raczkowskiego w sprawie za-

powiadanej likwidacji połączeń kolejowych na trasie

601) posła Jerzego Szmita w sprawie sprzedaży

trzynie – do ministra skarbu państwa (13473),

602) poseł Beaty Szydło w sprawie deklarowanych

działań wobec aktualnych wydarzeń w polskiej go-

spodarce – do ministra gospodarki (13474),

603) posłów Artura Dębskiego i Tomasza Makow-

skiego w sprawie realizacji wniosków pokontrolnych

NIK sformułowanych w zatwierdzonej w dniu 30 grud-

nia 2004 r.

„Informacji o wynikach kontroli przygoto-

wania nowych struktur przewidzianych do przeciw-

działania i zwalczania przestępczości w zakresie obro-

tu towarowego z zagranicą” – do ministra ﬁnansów

(13475),

604) posła Piotra Zgorzelskiego w sprawie wzro-

stu opłat za krew – do ministra zdrowia (13476),

605) posła Piotra Zgorzelskiego w sprawie trudnej

cych jednostki wojskowe – do ministra obrony naro-

dowej (13477),

606) posła Piotra Zgorzelskiego w sprawie man-

datów karnych kredytowanych – do prezesa Rady

Ministrów (13478),

607) posła Piotra Zgorzelskiego w sprawie pomo-

cy dla Biura Rzecznika Praw Obywatelskich – do

prezesa Rady Ministrów (13479),

608) posła Ryszarda Kalisza w sprawie wykry-

tych nieprawidłowości w zrealizowaniu inwestycji

skiej (13480),

609) posła Roberta Biedronia w sprawie braku

prawnych regulacji dotyczących gromadzenia, prze-

twarzania, udostępniania i usuwania utrwalanych

obrazów i danych o jednostkach przez Inspekcję

Transportu Drogowego za pomocą m.in. fotoradarów

morskiej (13481),

610) posła Roberta Biedronia w sprawie samorzą-

dowych kolegiów odwoławczych (SKO) – do ministra

administracji i cyfryzacji (13482),

611) posła Piotra Walkowskiego w sprawie budo-

wy drugiego etapu obwodnicy Ostrowa Wielkopol-

skiego w ciągu drogi krajowej S11 – do prezesa Rady

Ministrów (13483).

ły w sprawie wyjaśnień dotyczących informacji za-

wartych w raporcie końcowym Komisji Badania Wy-

strofy samolotu TU-154M nr 101 w dniu 10 kwietnia

2) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

Szaramy w sprawie uprawnień do zakładania blokad

mowane przez spółdzielnie mieszkaniowe, sklepy

3) sekretarza stanu w Kancelarii Prezesa Rady

wie wizyty przedstawicieli Federacji Rosyjskiej w sie-

dzibie Służby Kontrwywiadu Wojskowego (8112),

6) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

nia kosztów nabycia na aukcjach internetowych jako

7) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

netowymi kantorami (8431),

8) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

22

skiego i Andrzeja Lewandowskiego w sprawie dostę-

nowną interpelację posła Jacka Czerniaka w sprawie

dzących ze spopielenia zwłok ludzkich w ogrodach pa-

mięci urządzonych na terenie cmentarzy (8715),

10) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

w sprawie braku dostępu do leczenia specjalistycznego

w dziedzinie psychiatrii dzieci i młodzieży (8838),

11) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

12) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

kiego w sprawie przeprowadzenia zewnętrznej kon-

troli działań funkcjonariuszy Policji w Bydgoszczy

(8862),

13) ministra kultury i dziedzictwa narodowego

dwigi Wiśniewskiej w sprawie konsekwencji niepła-

cenia abonamentu radiowo-telewizyjnego (8867),

14) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

nowną interpelację posła Marka Poznańskiego w spra-

wie procedur i kosztów związanych z indywidualny-

mi tablicami rejestracyjnymi pojazdów (9142),

15) sekretarza stanu w Ministerstwie Sprawiedli-

wadzenia postępowania dyscyplinarnego wobec za-

wodowych kuratorów sądowych (9379),

16) sekretarza stanu w Ministerstwie Kultury

zurek w sprawie braku transmisji z Igrzysk para-

olimpijskich w Londynie (9422),

17) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

18) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

proﬁlaktyki chorób wywołanych paleniem tytoniu

(9498),

19) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

skiego w sprawie planowanej likwidacji posterunków

ściach (9505),

20) ministra kultury i dziedzictwa narodowego

sza Borowiaka w sprawie opłat za abonament radio-

wo-telewizyjny (9602),

21) podsekretarz stanu w Ministerstwie Kultury

wania symboli okupacji Polski (9613),

22) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

(9614),

23) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

wie zagrożenia paraliżem służby zdrowia (9619),

24) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

Kwiatkowskiego w sprawie rozstrzygnięcia przez Mi-

nisterstwo Spraw Zagranicznych konkursu „Współ-

25) sekretarza stanu w Ministerstwie Admini-

liczby etatów w administracji publicznej w podległych

premierowi ministerstwach (9687),

26) sekretarza stanu w Ministerstwie Kultury

zimierza Ziobry w sprawie sytuacji ﬁnansowejoddzia-

łów terenowych Telewizji Polskiej SA (9779),

27) ministra kultury i dziedzictwa narodowego

Grodzkiej w sprawie siedziby Muzeum Sztuki Nowo-

czesnej w Warszawie (9797),

28) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

29) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

szewskiego w sprawie założeń do nowelizacji ustawy

Prawo o stowarzyszeniach (9859),

30) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

runków Policji (9869),

31) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

23

nistra – na ponowną interpelację posła Marka Po-

ochronnych dzieci (9893),

32) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

ków Policji na terenie Podkarpacia (9912),

33) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

skiej w sprawie dostępu do recept wypisywanych przez

lekarzy zatrudnionych w trybie nagłym (9928),

34) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

w sprawie ochrony środowiska na północnym Ma-

zowszu (9936),

35) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

(10001),

36) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

37) sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw We-

cjonariuszami służb mundurowych (10157),

38) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

zanych z katastrofą samolotu TU-154M w dniu 10 kwiet-

posłów w sprawie danych opublikowanych przez GUS

zakwaterowania (10183),

40) ministra kultury i dziedzictwa narodowego

wo-telewizyjnego (10195),

41) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

wie planów powołania policji municypalnej (10198),

42) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

precyzowania uregulowań prawnych w zakresie zbio-

rowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowa-

dzania ścieków (10212),

43) sekretarza stanu w Ministerstwie Admini-

pieczeń powszechnych od skutków klęsk żywioło-

wych (10221),

44) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

(10250),

45) ministra kultury i dziedzictwa narodowego

diów publicznych (10251),

46) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

go w sprawie zamiaru likwidacji Posterunku Policji

w Supraślu (10256),

47) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admini-

kosztów działalności Kancelarii Prezesa Rady Mini-

strów oraz podległych ministerstw (10265),

48) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

w sprawie konieczności zwiększenia dostępu do

świadczeń zdrowotnych osobom pozostającym w sta-

nie śpiączki (10288),

49) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

w sprawie zasad wystawiania recept refundowanych

(10295),

50) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

wie likwidacji Posterunku Policji w Troszynie w pow.

ostrołęckim (10298),

51) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

w sprawie likwidacji posterunków Policji (10312),

52) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

cych wykroczeniem przeciw mieniu (10344),

53) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

w sprawie interpretacji rozporządzenia Rady Mini-

(10349),

24

54) ministra kultury i dziedzictwa narodowego

Adamczak w sprawie abonamentu RTV (10367),

55) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

za przekroczenie dopuszczalnej prędkości (10368),

56) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rolnic-

podwyżek dla działu administracji i obsługi w szko-

łach rolniczych prowadzonych przez Ministerstwo

57) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

lację posłów Jacka Kwiatkowskiego i Andrzeja Le-

wej dla pasażerów pociągów w Polsce (10418),

58) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

skiego w sprawie „Narodowego programu ochrony

59) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

przestępców (10614),

60) sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw We-

korzystywania danych uzyskanych z monitoringu

wizyjnego (10618),

61) podsekretarza stanu w Ministerstwie Admi-

nych osobowych (10622),

62) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

63) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

nia w NFZ (10633),

64) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

wie bezpieczeństwa niechronionych uczestników ru-

chu (10681),

65) sekretarza stanu w Ministerstwie Admini-

66) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

67) ministra kultury i dziedzictwa narodowego

zerwowanych w styczniu 2012 r. na prace konserwa-

jewie (10712),

68) podsekretarza stanu w Ministerstwie Skarbu

69) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

minawczym (10723),

70) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

sior-Marek w sprawie drobnych kradzieży (10736),

71) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

rek w sprawie interpretacji przepisów dotyczących

72) sekretarza stanu w Ministerstwie Obrony Na-

molotu TU-154M (10745),

73) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

wie wynagrodzenia pracowników cywilnych służb

mundurowych (10751),

74) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

riusza Policji (10759),

75) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

riusza Biura Ochrony Rządu (10760),

76) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

25

wie problemu z wypisywaniem recept przez lekarzy

biznesowych (10783),

78) sekretarza stanu w Ministerstwie Admini-

mach „Narodowego programu przebudowy dróg lo-

kalnych w 2013 r.”

(10791),

79) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

80) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

81) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

w sprawie niepokojących informacji związanych

czenie nowotworów (10817),

82) podsekretarza stanu w Ministerstwie Admi-

pl.ID (10819),

83) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

beckiej w sprawie zmiany zasad wypłaty zasiłku cho-

(10847),

84) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

ra oraz grupy posłów w sprawie potencjalnego impor-

tu energii elektrycznej z obwodu kaliningradzkiego

(10877),

85) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

na w sprawie warunków pracy Policji (10888),

86) podsekretarza stanu w Ministerstwie Admi-

temu powiadamiania ratunkowego (10895),

87) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

ku przepisu odpowiadającego aktualnym uwarunko-

waniom społeczno-gospodarczym dotyczącego stwier-

dzenia zgonu (10908),

88) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

Smoleńskiem (10912),

89) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

90) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

91) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

skiego w sprawie zamiaru likwidacji posterunków

92) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

wie trudności z uzyskaniem recepty na leki refundo-

wane (10965),

93) sekretarza stanu w Ministerstwie Admini-

posłów w sprawie ewidencji gruntów i budynków

94) sekretarza stanu w Ministerstwie Admini-

(10986),

95) sekretarza stanu w Ministerstwie Admini-

brzegu (10987),

96) sekretarza stanu w Ministerstwie Admini-

cy (10988),

97) sekretarza stanu w Ministerstwie Admini-

(10989),

98) sekretarza stanu w Ministerstwie Admini-

26

przylegających do linii brzegowej w okolicach Dziw-

nowa (10990),

99) sekretarza stanu w Ministerstwie Admini-

rza (10991),

100) sekretarza stanu w Ministerstwie Admini-

(10992),

101) sekretarza stanu w Ministerstwie Admini-

(10993),

102) sekretarza stanu w Ministerstwie Admini-

łówka (10994),

103) sekretarza stanu w Ministerstwie Admini-

rzyna (10995),

104) sekretarza stanu w Ministerstwie Admini-

(10996),

105) sekretarza stanu w Ministerstwie Admini-

nia Morskiego (10997),

106) sekretarza stanu w Ministerstwie Admini-

sławowa (10998),

107) sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw We-

lowania funkcjonowania monitoringu wizyjnego

w Polsce (11067),

108) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

masza Garbowskiego w sprawie zapowiedzi prezesa

Rady Ministrów ﬁnansowegowsparciakomendPoli-

cji (11084),

109) ministra rozwoju regionalnego Elżbiety

w sprawie drastycznych dysproporcji przy podziale

wództwa (11085),

110) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

wa Wiplera w sprawie zmniejszenia środków na

111) sekretarza stanu w Ministerstwie Admini-

112) minister sportu i turystyki Joanny Muchy

gulującego sposób nadawania stopni żeglarskich

(11128),

113) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

114) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

w sprawie warunków tworzenia przez przedsiębior-

ców farm fotowoltaicznych (11143),

115) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

gicznych (11154),

116) ministra kultury i dziedzictwa narodowego

mara Sługockiego w sprawie prawidłowej realizacji

117) ministra kultury i dziedzictwa narodowego

sława Wontora w sprawie sposobu ﬁnansowania

blicznego przez rozgłośnie regionalne (11176),

118) sekretarza stanu w Ministerstwie Obrony

Wiśniewskiej w sprawie wyboru drogi prawnej do ba-

119) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

27

i Barbary Czaplickiej w sprawie programu lekowego

120) ministra kultury i dziedzictwa narodowego

2005–2007 (11213),

121) ministra środowiska Marcina Korolca na in-

terpelację posła Marka Rząsy w sprawie wydatków

2005–2007 (11217),

122) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

w sprawie zakażeń wirusem HCV w Polsce (11232),

123) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

wie zasad ustalania wysokości opłat pobieranych za

pobyt w izbie wytrzeźwień (11233),

124) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

pelację posła Przemysława Wiplera w sprawie celo-

wości wymogu ukończenia aplikacji ogólnej dla asy-

stentów sędziowskich (11237),

125) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

w sprawie likwidacji posterunków Policji (11264),

126) sekretarza stanu w Kancelarii Prezesa Rady

smoleńskiej (11266),

127) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

w sprawie zabudowy i wizerunku polskich uzdrowisk

(11281),

128) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

wie opłat wnoszonych przez gminy z tytułu oświetle-

nia dróg (11286),

129) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

wie wyników badań opublikowanych we wrześniu

2012 r. na łamach Food and Chemical Toxicology

i przedstawionych na konferencji prasowej w Londynie

oraz skutków zdrowotnych żywności GMO (11294),

na interpelację posła Grzegorza Adama Woźniaka

w sprawie upadłości biur podróży (11299),

131) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia Sła-

niewystarczających środków ﬁnansowychzNFZna

2013 r. dla regionu siedleckiego, w tym Szpitala Po-

wiatowego w Garwolinie (11300),

ników i eliminacji szkodliwych dla ﬁnansówpaństwa

klauzul o dużych odszkodowaniach zawartych w umo-

celu powołanie, mianowanie czy też inną formę na-

i Turystyki (11324),

133) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admi-

stracji i Cyfryzacji (11335),

134) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

w sprawie określenia terminu wprowadzenia ustawy

o zdrowiu publicznym (11336),

135) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

pelację posła Stanisława Szweda w sprawie wymo-

gów stawianych egzaminatorom prawa jazdy pracu-

jącym w wojewódzkich ośrodkach ruchu drogowego

(11344),

136) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

w sprawie kontroli legalności zatrudnienia (11350),

137) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

dzieci niepełnosprawnych oraz niskiego zasiłku pie-

lęgnacyjnego dla dzieci niepełnosprawnych (11354),

138) sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw We-

nej Polski (11357),

139) podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospo-

na w sprawie występowania barier dla małych i śred-

nich przedsiębiorstw na rynku zamówień publicz-

nych (11359),

140) sekretarza stanu w Ministerstwie Kultury

wych w Polsce (11361),

28

(11362),

142) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia Sła-

wie konieczności wprowadzenia narodowego programu

zwalczania zakażeń wirusem HCV (11386),

143) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

konieczności uiszczania przez rodziców opłat za po-

zacji (11390),

144) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

nia struktur obrony cywilnej do realizacji zadań

145) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

nego przejścia dla pieszych w Siewierzu na skrzyżo-

waniu z drogą krajową nr 1 (11397),

146) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

rzu i związanego z tym zlikwidowania możliwości

przejazdu z Siewierza w kierunku Tarnowskich Gór

(11398),

147) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

nych i nadzorowania ich przez Państwową Inspekcję

w Gdańsku Oliwie (11402),

148) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

– Jasnej Pani w Gdańsku-Matemblewie (11403),

149) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

w Gdańsku (11404),

150) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

cyjnych przez lekarzy i lekarzy dentystów (11414),

151) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

wie refundowania przez NFZ leczenia osób cierpią-

cych na chorobę Leśniowskiego-Crohna (11425),

152) ministra kultury i dziedzictwa narodowego

Ziobry w sprawie nowelizacji art. 40 ust. 2 ustawy

mów radiowych i telewizyjnych (11430),

153) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

mierza Ziobry w sprawie dostępu do świadczeń opie-

ki zdrowotnej ﬁnansowanejześrodkówpublicznych

(11432),

154) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

trudnej sytuacji chorych na DME – cukrzycowy

obrzęk plamki oka (11433),

155) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admi-

nieodpowiednich proporcji zatrudnienia w admini-

stracji (11439),

interpelację posła Michała Tomasza Pacholskiego

w sprawie stworzenia norm prawnych dla organizowa-

nia współzawodnictwa w pokerze sportowym (11443),

157) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

go w sprawie badań dla pracowników służby zdrowia

(11448),

158) sekretarza stanu w Ministerstwie Administra-

trum Powiadamiania Ratunkowego w Lublińcu i prze-

niesienia CPR dla pow. lublinieckiego do Częstochowy

(11452),

159) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

dłużającego się czasu między ukończeniem stażu po-

dyplomowego a pierwszą pracą młodego lekarza

(11457),

160) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

w sprawie wzrostu liczby recept, które są wypisywa-

ne bez refundacji (11474),

161) minister nauki i szkolnictwa wyższego Bar-

29

Sobeckiej w sprawie spadku jakości kształcenia stu-

dentów (11477),

162) sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa

rolnictwa w woj. świętokrzyskim (11483),

163) minister nauki i szkolnictwa wyższego Bar-

rowskiego w sprawie wad prawnych Umowy między

nistrów Ukrainy o wzajemnym uznawaniu akade-

mickim dokumentów o wykształceniu i równoważno-

ści stopni (11486),

164) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

wie działania Komisji Stomatologicznej Dolnośląskiej

Izby Lekarskiej we Wrocławiu (11492),

165) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

Izby Lekarskiej (11493),

166) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

skidzkiej Izby Lekarskiej w Bielsku-Białej (11494),

167) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

tokrzyskiej Izby Lekarskiej (11495),

168) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

skiej Izby Lekarskiej (11496),

169) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

skiej Izby Lekarskiej (11497),

170) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

morskiej Izby Lekarskiej w Toruniu (11498),

171) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

gowej Izby Lekarskiej w Łodzi (11499),

172) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

Izby Lekarskiej w Białymstoku (11500),

173) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

174) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

175) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

Izby Lekarskiej w Gorzowie Wielkopolskim (11503),

176) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

177) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

178) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

179) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

180) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

181) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

182) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

183) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

184) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

30

185) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

kopolskiej Izby Lekarskiej w Poznaniu (11513),

186) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

Izby Lekarskiej w Warszawie (11514),

187) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

Izby Lekarskiej w Zielonej Górze (11515),

188) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

wie kontroli punktów edukacyjnych zdobywanych

przez lekarzy dentystów (11517),

189) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

go w sprawie urzędników wymiaru sprawiedliwości

związanych ze sprawą Amber Gold (11521),

190) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

wie wyeliminowania z obrotu wyrobów medycznych

sprzedawanych bez odpowiednich certyﬁkatówprzez

Internet (11524),

191) sekretarza stanu w Kancelarii Prezesa Rady

żyńskiego w sprawie nacisków na redakcję dziennika

„Rzeczpospolita” przed publikacją tekstu ujawniają-

cego, że we wraku TU-154M odnaleziono ślady tro-

tylu i nitrogliceryny (11529),

192) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

wie statystyk policyjnych dotyczących przestępczości

w szkołach (11535),

193) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

cji Przedsiębiorstwa Przemysłu Ziemniaczanego

w Trzemesznie (11540),

194) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

w sprawie krajowego planu na rzecz osób dotkniętych

chorobami rzadkimi (11545),

195) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

kowaną i ciężką postacią przewlekłej obturacyjnej

choroby płuc (11548),

196) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

dliwości napoi energetycznych (11549),

197) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admi-

Kaczora w sprawie braku zapisów regulujących po-

stępowanie w przypadku naruszenia nietykalności

cielesnej innych osób przez kandydatów w okresie

przedterminowych wyborów (11550),

198) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

zmiany w systemie kształcenia lekarzy (11551),

199) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

nych dla Wielkopolski w zakresie infrastruktury dro-

gowej (11554),

200) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

fotoradarów przez służby gminne na drogach krajo-

wych i wojewódzkich (11556),

201) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia Sła-

terpelację poseł Iwony Ewy Arent w sprawie refundacji

operacji ratujących życie ze środków NFZ (11557),

202) minister nauki i szkolnictwa wyższego Bar-

w sprawie procedury nakładania karencji na wnio-

skujących o środki ﬁnansowezNarodowegoCentrum

Nauki (11558),

203) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

wie nieszczelności w systemie naliczania podatku od

towarów i usług, tzw. VAT (11561),

204) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

terpelację posła Dariusza Rosati w sprawie zezwoleń

na zbiórkę funduszy i organizację loterii fantowych

przez organizacje pożytku publicznego (11562),

205) sekretarza stanu w Ministerstwie Kultury

Rosati w sprawie renowacji zabytkowego mostu dro-

gowego na Wiśle w Tczewie (11563),

206) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

skiej w sprawie wyznaczania lekarzy do stwierdzenia

zgonu i jego przyczyny, powoływanych do tej czynno-

ści przez właściwego starostę (11564),

207) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

31

w sprawie stosowania kary zakazu prowadzenia ro-

weru, jako pojazdu (11568),

208) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

nicy Biedrzychowic w ciągu drogi krajowej nr 30

(11571),

209) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

w sprawie planowanej likwidacji zawierciańskiego

oddziału Zakładów Mechanicznych Bumar-Łabędy

SA (11573),

210) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

gotowań służb drogowych do akcji „Zima” w pow.

milickim (11576),

211) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

trzebnickim (11577),

212) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

wołowskim (11578),

213) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

lubińskim (11579),

214) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

górowskim (11580),

215) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

głogowskim (11581),

216) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

polkowickim (11582),

217) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

zgorzeleckim (11583),

218) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

bolesławieckim (11584),

219) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

lubańskim (11585),

220) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

lwóweckim (11586),

221) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

złotoryjskim (11587),

222) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

legnickim (11588),

223) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

średzkim (11589),

224) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

jaworskim (11590),

225) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

jeleniogórskim (11591),

226) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

kamiennogórskim (11592),

227) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

32

wałbrzyskim (11593),

228) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

świdnickim (11594),

229) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

wrocławskim (11595),

230) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

oleśnickim (11596),

231) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

oławskim (11597),

232) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

strzelińskim (11598),

233) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

dzierżoniowskim (11599),

234) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

ząbkowickim (11600),

235) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

kłodzkim (11601),

236) sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa

grupy posłów w sprawie wysokości kary za brak kar-

ty wędkarskiej (11605),

237) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

pelację poseł Bożenny Bukiewicz w sprawie projektu

urządzenia do napełniania i opróżniania zbiorników

transportowych (11610),

238) sekretarza stanu w Ministerstwie Kultury

publicznych (11612),

239) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

go w sprawie sprawności polskiego wymiaru sprawie-

dliwości (11614),

240) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

w rejonie Mosina – Krajkowo dla zaopatrzenia po-

znańskiego systemu wodociągowego (11615),

241) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

funkcjonowania szpitalnych oddziałów ratunko-

wych (11617),

242) podsekretarza stanu w Ministerstwie Sprawie-

dzania wolnych etatów sędziowskich (11618),

243) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

w sprawie zmiany refundacji leku w leczeniu raka

prostaty (11620),

244) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

Państwowej Inspekcji Sanitarnej (11623),

245) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

wie wyłączenia opłaty eksploatacyjnej z podstawy

obliczania dochodów gmin górniczych dla celów tzw.

podatku janosikowego (11627),

246) prezesa Urzędu Zamówień Publicznych Jac-

nych w zakresie weryﬁkacjiwykonawcówubiegają-

cych się o zamówienie pod kątem sprawdzenia ich

rzetelności (11628),

dów aktywności zawodowej (11629),

248) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

i Ireneusza Rasia w sprawie procesu prywatyzacyj-

nego Uzdrowiska Wysowa SA (11630),

33

249) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia Sła-

wie zgłaszania i rejestru chorób zakaźnych (11631),

250) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

251) ministra transportu, budownictwa i gospo-

mających na celu należyte wykorzystanie potencjału

rzeki Odry (11635),

252) sekretarza stanu w Kancelarii Prezesa Rady

stalerka w sprawie wyjaśnienia przebiegu ewentual-

nego spotkania poprzedzającego opublikowanie przez

dziennik Rzeczpospolita artykułu pt. „Trotyl na wra-

ku tupolewa” (11636),

253) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

w sprawie przedłużającego się postępowania sądowe-

go wobec radnego Rady Miasta Gorzowa Wielkopol-

skiego, działacza Platformy Obywatelskiej (11637),

254) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

terminali płatniczych (11638),

255) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

bowskiego w sprawie funkcjonowania niepublicznych

placówek opiekuńczo-wychowawczych typu rodzin-

nego pełniących funkcje rodzinnych domów dziecka,

prowadzonych przez organizacje pozarządowe poza

terenem powiatu, na którym mają swoją siedzibę

(11641),

256) zastępcy prokuratora generalnego Jerzego

lację posła Sławomira Zawiślaka w sprawie urządzeń

leńsku (11642),

257) minister sportu i turystyki Joanny Muchy

naboru wniosków na doﬁnansowanieorganizacjiza-

jęć sportowych dla uczniów realizowanych w ramach

zadania: Promowanie i wspieranie rozwoju sportu

258) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

zasadności ocen za zarządzanie długiem (11646),

259) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

ści w zakresie przewidywanej wysokości dochodów

260) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

w sprawie restrukturyzacji Karpackiej Spółki Ga-

Oddziału Zakład Gazowniczy w Jarosławiu (11648),

261) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

262) sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw We-

Sudeckiego Oddziału Straży Granicznej w Kłodzku

(11650),

263) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

przewlekłych (11651),

264) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

wie wdrożenia w życie ustawy o systemie informacji

o ochronie zdrowia (11653),

265) podsekretarz stanu w Ministerstwie Rolnic-

skiego i Andrzeja Lewandowskiego w sprawie refor-

266) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

matów własnych PKP InterCity (11658),

267) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia Sła-

blemów w leczeniu schorzeń reumatycznych (11662),

268) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

wie opublikowanej w dniu 4 listopada 2012 r. listy

będących na listach płac spółek z udziałem Skarbu

Państwa (11663),

269) prezesa Urzędu Zamówień Publicznych Jac-

w sprawie propozycji Urzędu Zamówień Publicznych

dotyczącej umożliwienia składania ofert przetargo-

wych w języku obcym (11664),

270) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

wie zapobieżenia zapowiedzianym przez niektóre sa-

34

morządy, nieuzasadnionym, nawet 100-krotnym wzro-

stom opłat za wywóz nieczystości (11665),

271) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

wie braku informacji na temat bieżącej oceny zaso-

bów gazu łupkowego w Polsce i możliwości jego wy-

dobycia, weryﬁkującychdoniesieniaprasoweopraco-

wywane przez wielkie koncerny naftowe (11666),

272) minister nauki i szkolnictwa wyższego Bar-

żyńskiego w sprawie wyników raportu NIK na temat

(11667),

273) sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa

go w sprawie wyników badań dotyczących zagrożeń

zdrowotnych ze strony GMO i stanowiska Polski

w tej sprawie (11669),

274) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

wie postulatów lekarzy przygotowujących się do Pań-

stwowego Egzaminu Specjalizacyjnego w dziedzinie

275) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

ny zasad określania wielkości kar pobieranych przez

Główny Inspektorat Transportu Drogowego za prze-

jechanie odcinka drogi bez urządzenia pokładowego

i stosownej opłaty (11674),

276) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

i Elżbiety Gelert w sprawie wprowadzenia masowych

szczepień przeciwko pneumokokom dla wszystkich

dzieci do 2. roku życia (11675),

277) minister nauki i szkolnictwa wyższego Bar-

skiego w sprawie problemu plagiatowania prac dy-

plomowych (11676),

278) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

skiego w sprawie wyrażenia stanowiska na temat

odpowiedzialności odszkodowawczej gmin z tytułu

niedostarczenia lokalu socjalnego osobie uprawnionej

279) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

wykonawczego do ustawy o wychowaniu w trzeźwo-

280) przewodniczącego Komisji Nadzoru Finan-

Górskiego w sprawie problemów z udzielaniem kre-

dytów przedsiębiorcom (11679),

281) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

kich (11682),

282) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

w sprawie zatrudniania księży na stanowiskach dy-

rektorów w niepublicznych przedszkolach paraﬁal-

nych, na przykładzie Niepublicznego Przedszkola

ParaﬁalnegowZdunach(11685),

283) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

planowanej komercjalizacji szpitala wojewódzkiego

w Słupsku (11687),

284) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

go w sprawie wyboru wykonawcy polskiej elektrowni

jądrowej (11690),

285) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

w sprawie narastającej przestępczości narkotykowej

oraz wypadków drogowych spowodowanych po zaży-

ciu narkotyków (11691),

286) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

287) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

ków odbierania rodzicom dzieci z uwagi na sytuację

materialną i bytową rodziny (11693),

288) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

lację poseł Krystyny Łybackiej w sprawie kontraktów

menedżerskich w spółkach Grupy PKP (11694),

289) sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw We-

nizacyjnej jednostek Straży Granicznej funkcjonują-

cych przy zachodniej granicy państwa (11696),

290) sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw We-

w sprawie uregulowania stanu prawnego w zakresie

monitoringu wizyjnego (11698),

35

291) podsekretarz stanu w Ministerstwie Eduka-

w sprawie warunków higieniczno-sanitarnych w pla-

cówkach oświatowo-wychowawczych (11700),

292) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

zy w sprawie doﬁnansowania do wypoczynku dla

dzieci z rodzin zastępczych (11701),

293) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

wie procederu wykorzystywania instytucji e-sądu do

wyłudzania korzyści ﬁnansowych(11702),

294) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

w sprawie zwalczania sprzedaży tzw. pigułek gwałtu

(11703),

295) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rolnic-

Brejzy w sprawie schronisk dla zwierząt (11704),

296) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

zy w sprawie jawności prac sporządzanych podczas

prawniczych egzaminów zawodowych oraz ocen tych

prac (11709),

297) minister nauki i szkolnictwa wyższego Bar-

Brejzy w sprawie wyboru prorektorów i prodzieka-

nów do spraw studenckich (11710),

298) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

czyńskiej w sprawie sytuacji prawnej matek w świetle

stosowania przez polskie sądy konwencji haskiej

z 25 października 1980 r.

(11711),

299) sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw We-

skiej oraz grupy posłów w sprawie reorganizacji Stra-

ży Granicznej na południu Polski (11713),

300) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

mańskiego w sprawie określenia zasad wygaśnięcia

stosunku pracy nauczyciela bądź dyrektora szkoły

skazanych prawomocnym wyrokiem sądu (11714),

301) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

w sprawie podatku od nieruchomości od gminnych

dróg wewnętrznych (11716),

w sprawie przyszłości działania uczelni wyższych

(11717),

303) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

przepisów ustawy o działalności leczniczej dotyczą-

cych szpitali klinicznych (11718),

304) podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospo-

w sprawie energii z gazu łupkowego i inwestycji

w elektrownię jądrową (11719),

305) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

w sprawie placówek opiekuńczo-wychowawczych

i możliwości ich zarejestrowania w oparciu o przepi-

stępczej i o pomocy społecznej (11720),

306) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

lację poseł Marzeny Doroty Wróbel w sprawie zmiany

zasady wykupu uprawnień do ulg przejazdowych dla

emerytów z Grupy PKP (11721),

307) podsekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

cieja Orzechowskiego oraz grupy posłów w sprawie pro-

308) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

309) ministra kultury i dziedzictwa narodowego

ty abonamentowej (11724),

310) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

czeń kolejowych w woj. łódzkim (11727),

311) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

skiej w sprawie nagminnie występujących nieprawi-

dłowości w MSZ (11728),

312) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

skiej w sprawie wzrostu bezrobocia wśród absolwen-

tów uczelni wyższych (11730),

313) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admi-

przygotowania społeczeństwa do odbioru telewizji

cyfrowej (11731),

36

314) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

wie nieprawidłowości w funkcjonowaniu systemu ra-

townictwa medycznego (11735),

315) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

skiej w sprawie przekazania publicznych zadań z za-

kresu pomocy społecznej organizacjom pozarządo-

wym, na przykładzie Częstochowy (11739),

316) podsekretarz stanu w Ministerstwie Trans-

blokowania rozwoju portów Szczecin i Świnoujście

przez gazociąg Nord Stream (11741),

317) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

w sprawie rozliczenia byłego prezesa Polskiego Sto-

warzyszenia Rodzice Przeciw Dyskryminacji w Niem-

czech (11743),

318) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

skala w sprawie zmian zaproponowanych przez Mi-

nisterstwo Sprawiedliwości w odniesieniu do systemu

kształcenia (11744),

319) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

skiej Izby Inżynierów Budownictwa (11745),

w sprawie pomocy dla rodzin osób niepełnospraw-

nych (11746),

321) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

wie nieopłacania przez Ministerstwo Zdrowia leka-

rzy rezydentów (11747),

322) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

la w sprawie objęcia refundacją leków dla chorych na

reumatoidalne zapalenie stawów (11748),

323) podsekretarza stanu w Ministerstwie

Niemczyk w sprawie programu „Inwestycje pol-

skie” (11750),

324) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

wie zakazu reklamowania aptek i produktów leczni-

czych (11751),

325) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

czyk w sprawie nadmiernego spożywania produktów

(11752),

326) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

327) minister sportu i turystyki Joanny Muchy

Igrzyskach XXX Olimpiady w Londynie i planów

związanych z Igrzyskami Olimpijskimi w 2016 r.

(11754),

328) minister sportu i turystyki Joanny Muchy

wie projektu „Orlik 2012” (11755),

329) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

w sprawie braku opodatkowania przy obrocie złotem

(11756),

330) podsekretarza stanu w Ministerstwie Gospo-

przy odprowadzaniu podatku VAT dla małych ﬁrm

(11757),

331) podsekretarz stanu w Ministerstwie Eduka-

(11758),

332) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

lację posłów Krzysztofa Tchórzewskiego i Krzysztofa

Jurgiela w sprawie reaktywacji zlikwidowanych linii

kolejowych (11759),

333) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

wy drogi o podwyższonym standardzie łączącej aglo-

merację kalisko-ostrowską z Koninem (11760),

334) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

emerytur (11761),

335) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

i Adama Rybakowicza w sprawie tzw. podatku anty-

kryzysowego (11762),

336) prezesa Urzędu Zamówień Publicznych Jac-

37

strów – na interpelację posłów Tomasza Makowskie-

go i Adama Rybakowicza w sprawie kary ﬁnansowej

nałożonej przez Komisję Europejską w związku z nie-

wdrożeniem dyrektywy 2009/81/WE (11763),

337) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

skiego i Adama Rybakowicza w sprawie przetermi-

nowanych medykamentów (11764),

338) sekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

Rybakowicza w sprawie budowy obwodnicy Suwałk

(11765),

339) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

w sprawie niepokojącej liczby bankrutujących ﬁrm

i związanym z tym wzrostem bezrobocia wśród spe-

cjalistów (11766),

340) podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospo-

bankrutujących ﬁrm(11767),

341) ministra rozwoju regionalnego Elżbiety

Bieńkowskiej oraz podsekretarz stanu w Minister-

wie promocji Polski wschodniej na misjach gospodar-

czych i targach za granicą (11768),

342) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

ma Rybakowicza w sprawie wpisania na listę leków

refundowanych preparatu dla chorych na raka pro-

staty (11769),

343) sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw We-

w białostockim ośrodku dla cudzoziemców (11770),

344) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admi-

w sprawie zmiany telewizyjnego sygnału analogowe-

go na cyfrowy (11771),

345) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

robocia w woj. podlaskim w październiku 2012 r.

(11772),

346) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

nych spraw przeciw przestępcom posługującym się

tzw. metodą na wnuczka (11773),

347) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

wicza i Tomasza Makowskiego w sprawie działań

Ministerstwa Spraw Wewnętrznych mających na

celu przeciwdziałanie oszustwom tzw. na wnuczka

(11774),

348) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

sach wprowadzających prawo jazdy kategorii AM

(11775),

349) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

masza Makowskiego w sprawie stanu zatrudnienia

w stacjach pogotowia (11776),

350) podsekretarza stanu w Ministerstwie Admi-

w sprawie numeru alarmowego 112 (11777),

351) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

cego szpitalnych oddziałów ratunkowych (11778),

352) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

czeń medycznych ﬁnansowanychzNFZdzieciom

ubezpieczonym oraz dzieciom bez ubezpieczenia

(11779),

353) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

wsi (11780),

wanych przez wojewódzkie urzędy pracy (11781),

355) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

korzyści związanych z programem „Rodzina na swo-

im” (11782),

356) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

pomocy przez miejskie ośrodki pomocy społecznej

(11783),

38

357) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

w sprawie liczby pielęgniarek i prognoz na przyszłość

(11784),

358) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

w sprawie podsumowania akcji „Znicz” w woj. pod-

laskim w 2012 r.

(11785),

359) podsekretarz stanu w Ministerstwie Rolnic-

w sprawie gospodarstw ekologicznych w woj. podla-

skim (11786),

360) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

tarz stanu w Ministerstwie Gospodarki Grażyny

ostrzenia polityki kredytowej oraz wpływu tego fak-

tu na rynek nieruchomości (11787),

361) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

w sprawie ustawy o usługach płatniczych (11788),

362) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

w sprawie zaostrzenia polityki kredytowej (11789),

363) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

wspierających zimą osoby potrzebujące (11790),

364) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

w sprawie wiatrowych, odnawialnych źródeł energii

(11791),

365) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

w sprawie luki prawnej dotyczącej alimentów (11792),

366) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

w sprawie zwalczania gruźlicy (11793),

367) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

internetowej sprzedaży biletów spółki PKP InterCi-

ty (11794),

368) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

dzenia w pociągach spółki PKP InterCity kabin dla

palaczy tytoniu (11796),

369) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

zarządzania dworcami przez PKP SA (11797),

370) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

ności zakupu miejscówek podczas przejazdu pociąga-

mi TLK na podstawie „biletu podróżnika” (11798),

371) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

możliwości zakupu w automatach biletowych PKP

InterCity biletów na podróż z przesiadką (11800),

372) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

InterCity biletów na podstawie niektórych zniżek

ustawowych (11801),

373) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

woj. podlaskiego w planach lokalizacji automatów

biletowych PKP InterCity (11803),

374) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

wania w kasach PKP InterCity biletów objętych pro-

mocją „Wspólny przejazd” (11804),

375) podsekretarza stanu w Ministerstwie Obro-

sła Adama Rybakowicza w sprawie zakupu samolotu

rządowego (11805),

376) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

peronów na dworcu PKP w Białymstoku (11808),

377) sekretarza stanu w Ministerstwie Środowi-

Rybakowicza w sprawie sieci zbiorników retencyj-

nych (11809),

378) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

możliwości przejazdu na podstawie jednego biletu

pociągami kilku przewoźników kolejowych (11810),

39

379) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

ma Rybakowicza w sprawie emerytur kapitałowych

kobiet będących na emeryturze, które gromadziły

środki w OFE (11811),

380) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

wiązywania oferty „Wspólny przejazd” dla studentów

i osób niewidomych (11812),

381) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

wie utylizacji przeterminowanych leków (11813),

382) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

ści zatrzymywania się pociągów TLK na stacji Woło-

min (11815),

383) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

ści dojazdu pociągów TLK do stacji Hajnówka

(11816),

384) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

międzynarodowego „Hańcza” (11817),

385) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

kolejowych (11818),

386) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

ści przewozu roweru pociągami TLK objętymi całko-

witą rezerwacją miejsc (11819),

387) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

kowej rezerwacji miejsc w pociągach TLK spółki

PKP InterCity (11820),

388) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

Matuszczaka w sprawie osób bezrobotnych po 50.

roku życia (11821),

389) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

czaka w sprawie śmigłowca wielozadaniowego Bell

412HP przekazanego Komendzie Głównej Policji

(11822),

390) minister nauki i szkolnictwa wyższego Bar-

łajtis-Walczak w sprawie polityki kadrowej obowią-

zującej zgodnie z ustawą Prawo o szkolnictwie wyż-

szym (11823),

391) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

rekultywacji terenu po istniejącym składowisku od-

padów w Dolnej Grupie w gm. Dragacz (11826),

392) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

w sprawie działania Funduszu Pomocy Pokrzywdzo-

nym oraz Pomocy Postpenitencjarnej (11827),

393) sekretarza stanu w Ministerstwie Środowi-

wie opracowania programu systematycznego pogłę-

biania koryta rzeki Odry (11828),

394) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

pelację posła Witolda Pahla w sprawie elektroniczne-

go systemu poboru opłat za przejazd drogami krajo-

wymi (11829),

395) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

wymiany oświetlenia w samochodach (11830),

396) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

w sprawie kwestionowania przez ZUS zawartych

umów cywilnoprawnych (11831),

397) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

wie publikacji opinii Organizacji Polskiego Przemysłu

Poszukiwawczo-Wydobywczego na temat rządowego

projektu założeń kierunkowych do projektu ustawy

Prawo o wydobywaniu węglowodorów, ich opodatko-

waniu i Funduszu Węglowodorowym (11832),

398) podsekretarz stanu w Ministerstwie Edukacji

wie opublikowania raportu o warunkach obowiązko-

wej edukacji przedszkolnej 2012 Stowarzyszenia

i Fundacji Rzecznik Praw Rodziców (11833),

399) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

sytuacji pogotowia ratunkowego (11834),

400) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

40

mona Giżyńskiego w sprawie coraz powszechniejsze-

go dostępu do środków odurzających, tzw. dopalaczy

(11835),

401) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

go w sprawie wezwań na Policję – w charakterze

świadków – członków stowarzyszenia kibiców „Wiecz-

ny Raków” z Częstochowy w dniu 11 listopada 2012 r.

(11836),

402) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

go w sprawie interwencji oddziałów szturmowych

Policji w czasie Marszu Niepodległości zorganizowa-

nego w Warszawie 11 listopada 2012 r.

(11837),

403) podsekretarz stanu w Ministerstwie Rolnic-

go w sprawie ograniczenia stosowania antybiotyków

w hodowli zwierząt (11838),

404) ministra spraw zagranicznych Radosława

skiego w sprawie użytego w audycji radiowej sformu-

łowania „zamach” w odniesieniu do katastrofy pod

Smoleńskiem (11839),

405) podsekretarz stanu w Ministerstwie Rolnic-

go w sprawie wykrycia wąglika we wschodniej Sło-

wacji, w pobliżu granicy z Polską (11840),

406) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admi-

doręczanie przesyłek nadanych na zasadach szcze-

gólnych (11841),

407) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

przesyłanie korespondencji sądowej (11842),

408) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

wie zaliczania wydatku na zakup polskiej ﬂagi

w koszty ﬁrmy(11844),

409) podsekretarza stanu w Ministerstwie Fi-

nansów Andrzeja Paraﬁanowicza–zupoważnienia

w sprawie braku przepisów prawa pozwalających na

odpowiednią kontrolę działań wywiadu skarbowego

(11845),

410) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

tyzacyjnego PKP SA na lata 2012–2015 (11846),

411) podsekretarz stanu w Ministerstwie Eduka-

w sprawie nadzoru pedagogicznego sprawowanego

przez kuratorów w obliczu raportu Najwyższej Izby

Kontroli (11847),

412) sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa

w sprawie możliwości nabycia lub dzierżawy gruntów

Agencji Nieruchomości Rolnych w Rzeszowie przez

miejscowych rolników (11848),

413) podsekretarz stanu w Ministerstwie Trans-

niskiego poziomu wydatkowania pieniędzy unijnych

na polską kolej z programu „Infrastruktura i środo-

wisko” (11849),

414) sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa

w sprawie zwłoki związanej z reformą obowiązko-

wych ubezpieczeń dla rolników z dopłatą z budżetu

państwa (11851),

415) podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospo-

wie coraz większej liczby upadających polskich przed-

siębiorstw (11852),

416) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

w sprawie opłaty za udział w egzaminie radcowskim

i adwokackim (11853),

417) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

cept uprawniających do nabycia leków zaliczanych do

kategorii dostępności Rpw (11854),

418) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

chowywania kopii paragonów ﬁskalnych(11855),

419) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

trów urazowych (11856),

420) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

w sprawie bezrobocia w małych miejscowościach i na

obszarach peryferyjnych (11858),

421) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

Zdrowia (11860),

422) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

41

łej (11861),

423) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

Pacholskiego w sprawie pomocy państwa dla rodziców

wychowujących niepełnosprawne dzieci (11862),

424) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

Strategii Rozwoju Kraju „Polska 2030.

Trzecia fala

nowoczesności”, w odniesieniu do inwalidów i osób

niepełnosprawnych oraz przyszłości warsztatów te-

rapii zajęciowej (11863),

425) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

2013 (11864),

426) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

Pacholskiego w sprawie uregulowania kwestii ochrony

przeciwpożarowej w portach morskich (11865),

427) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rolnic-

domnym zwierzętom oraz ich wyłapywania (11866),

428) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

w sprawie zasad likwidacji posterunków Policji (11867),

429) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

ujawnienia harmonogramu budowy dworca Łódź Fa-

bryczna (11869),

430) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

wie przywrócenia połączeń dalekobieżnych na linii

kolejowej nr 117 (11870),

431) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

w sprawie propozycji podniesienia stawki podatku

432) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

trzymania terminu otwarcia obwodnicy Żyrardowa

433) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

w sprawie akcji Policji w związku z Marszem Niepod-

ległości w 2012 r.

(11874),

434) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

prorodzinnych (11877),

435) podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospo-

w sprawie zmniejszającej się liczby dużych inwestycji

w Polsce (11878),

436) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

Sobeckiej w sprawie kolejnej publikacji zdjęć oﬁar

katastrofy smoleńskiej (11879),

437) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

beckiej w sprawie żądania przez Policję od organiza-

torów manifestacji w obronie Telewizji Trwam list

jej uczestników (11880),

438) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

beckiej w sprawie rekordowej liczby bezrobotnych

przypadających na jedną ofertę pracy (11881),

439) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

podwyżki cen gazu (11882),

440) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

ty Sobeckiej w sprawie wniosku o udzielenie wydłu-

żonego urlopu macierzyńskiego (11883),

441) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

Sobeckiej w sprawie niedostosowania przepisów usta-

wy o transporcie kolejowym do potrzeb osób niepeł-

nosprawnych (11885),

442) podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospo-

w sprawie rekordowej liczby bankructw polskich

przedsiębiorstw (11886),

443) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

pelację posła Jana Kaźmierczaka w sprawie oddania

do użytku odcinka autostrady A1 od Świerklan do

444) sekretarza stanu w Ministerstwie Admini-

blemów Stowarzyszenia „Wspólnota Polska” – od-

dział w Koszalinie (11888),

42

wie uchylenia ustawy o zawodzie psychologa (11889),

446) sekretarza stanu w Ministerstwie Obrony

wie sprzedaży lokali mieszkalnych na Osiedlu Lot-

nictwa Polskiego w Poznaniu, będących w dyspozycji

Wojskowej Agencji Mieszkaniowej (11890),

447) podsekretarz stanu w Ministerstwie Rolnic-

w sprawie pomocy ﬁnansowejwramachdziałania:

Ułatwianie startu młodym rolnikom (11891),

448) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

w sprawie prawdy historycznej i dbałości o wizerunek

Polski w świecie (11892),

449) podsekretarza stanu w Ministerstwie Fi-

nansów Wojciecha Kowalczyka – z upoważnienia

wości pobierania opłat, tzw. surcharge, przez wła-

ścicieli bankomatów (11893),

450) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

w sprawie zasad ﬁnansowania warsztatów terapii

zajęciowej (11894),

451) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

w sprawie wsparcia działalności Związku Polaków

w Niemczech (11895),

452) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

stancji niebezpiecznych składowanych na terenie

żwirowni w Ełganowie (11896),

453) sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw Za-

sa Rady Ministrów – na interpelację poseł Anny Fo-

tygi w sprawie negocjacji wieloletnich ram ﬁnanso-

wych UE na lata 2014–2020 (11897),

454) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

funkcjonowania szarej strefy w sektorze papieroso-

wym w Polsce (11898),

455) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

go w sprawie przyszłości wytwórców energii w wyso-

kosprawnej kogeneracji (11899),

456) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

w sprawie dalszego funkcjonowania oddziału Budow-

nictwo Naftowe Naftomontaż sp. z o.o. z siedzibą

w Krośnie (11900),

457) sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw We-

oraz grupy posłów w sprawie prac reorganizacyjnych

dotyczących określenia docelowych siedzib komend

oddziałów Straży Granicznej na południu Polski

(11901),

458) sekretarza stanu w Ministerstwie Sprawie-

skiej w sprawie procedury działania sądów elektro-

nicznych (11902),

459) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

w sprawie zagrożenia niedoborem lekarzy w systemie

ochrony zdrowia (11903),

460) sekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

w sprawie dookreślenia pojęcia „droga wewnętrzna”

(11904),

461) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

w sprawie wysokości opłat za parkowanie w centrach

dużych miast (11905),

462) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

w sprawie odpłatności za pobyt w izbie wytrzeźwień

(11906),

463) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

blicznej na drogę wewnętrzną (11907),

464) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

wniosku o ustalenie prawa do świadczenia rodzinne-

go (11908),

465) ministra kultury i dziedzictwa narodowego

nych na terenie powiatów: gdańskiego, tczewskiego,

starogardzkiego, sztumskiego, kwidzyńskiego, nowo-

dworskiego i malborskiego (11909),

466) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

stwie Finansów Andrzeja Paraﬁanowicza – z upo-

Abrahama Godsona w sprawie luki w przepisach do-

43

tyczących ochrony prawnej funkcjonariuszy publicz-

nych (11910),

467) minister sportu i turystyki Joanny Muchy

na interpelację posła Johna Abrahama Godsona

w sprawie kontynuacji programu „Moje boisko – Or-

lik 2012” (11911),

Godsona w sprawie dostępu osób niepełnosprawnych

do szkolnictwa wyższego (11912),

469) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

wykorzystywania naturalnych barier dźwiękochłon-

nych w inwestycjach drogowych (11913),

470) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

py posłów w sprawie leczenia chorych z wrodzonymi

wadami metabolizmu (11915),

471) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

ty w sprawie możliwości wydłużenia okresu urlopu

macierzyńskiego dla kobiet, w przypadku gdy dziec-

ko jest wcześniakiem (11917),

472) ministra kultury i dziedzictwa narodowego

na Kotlińskiego w sprawie bibliotek publicznych

okręgu wyborczego nr 9 (11918),

473) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

ka w sprawie nadmiernego rozrostu populacji lisa

(11919),

474) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

karpackiego (11922),

475) podsekretarza stanu w Ministerstwie Gospo-

tworzenia lepszego prawa w świetle zasady wolności

działalności gospodarczej (11923),

476) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

problemów z uzyskaniem odszkodowania za straty

spowodowane przez dzikie zwierzęta (11924),

477) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

nieczności zmian rozkładu czasu pracy po wyroku

478) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

nowiska na temat zaliczania wydatków poniesionych

w celu uzyskania uprawnień do wykonywania zawo-

du radcy prawnego do kosztów uzyskania przychodu

kancelarii radcy prawnego (11926),

479) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

ka w sprawie likwidacji dyspozytorni sądeckiego

Centrum Powiadamiania Ratunkowego (11927),

480) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

nosin włosienicznika skąpopręcikowego w związku

z rozbudową lotniska Katowice Pyrzowice (11928),

481) ministra kultury i dziedzictwa narodowego

deusza Iwińskiego i Cezarego Olejniczaka w sprawie

Narutowicza (11929),

482) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

nej informacji w zakresie realizacji inwestycji drogo-

wych i kwot na nie wydatkowanych (11930),

483) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

w sprawie działalności grupy ENERGA SA (11931),

484) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

wiślaka w sprawie nowelizacji ustawy o zawodzie

(11932),

485) sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa

ka w sprawie sprawozdania Komisji Europejskiej do-

tyczącego wykonania budżetu Europejskiego Fundu-

szu Rolniczego Gwarancji w okresie od października

486) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

cych funkcjonowanie prywatnej oświaty (11934),

487) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

wie terminu przekazania środków ﬁnansowychna

realizację zadania pn. „Budowa lewostronnego obwa-

łowania rzeki Odry z km 63+300 – 66+500”, reali-

zowanego w ramach „Programu dla Odry – 2006”,

w części dotyczącej wypłaty odszkodowań i realizacji

zadań z zakresu regulacji spraw własnościowych

(11935),

44

488) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

w sprawie ustalenia maksymalnego poziomu opłaty

interchange (11936),

489) sekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji

waka oraz grupy posłów w sprawie realizacji niektó-

rych przepisów rozporządzenia ministra edukacji

i placówkach (11937),

490) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

przestrzennym (11938),

491) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

skiego w sprawie likwidacji Posterunku Policji

w Wierzchowie (11940),

492) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

skiego w sprawie reorganizacji Posterunku Policji

w Ińsku (11941),

493) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rol-

Najdera w sprawie procedur i polityki resortu doty-

czących opiniowania wniosków o pozwolenie na

skich dla morskich farm wiatrowych (11942),

494) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

siedlisk Walaszczyki w Częstochowie w ramach pro-

gramu Natura 2000 (11944),

495) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

siedlisk Ostoja Olsztyńsko-Mirowska w ramach pro-

gramu Natura 2000 (11945),

496) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

żenia postanowienia sądu drugiej instancji o sprosto-

waniu wyroku (11946),

497) minister nauki i szkolnictwa wyższego Bar-

ku studiów: prognozowanie trendów w obszarach

mody i designu, w Collegium Civitas (11948),

498) minister nauki i szkolnictwa wyższego Bar-

ku studiów: analiza bezpieczeństwa i zagrożeń ter-

rorystycznych, w Collegium Civitas (11949),

499) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

500) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

z Republiką Kolumbii (11953),

501) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

w Radlinie (11954),

502) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

w Suszcu (11955),

503) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

handlowych z Islamską Republiką Iranu (11956),

504) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

505) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

nia w sprawie zaangażowania rządu RP w kwestię

skazania pięciu kubańskich oﬁcerówwywiadu,zwa-

nych grupą Cuban Five (11960),

506) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

netza w sprawie uznania opieki nad dzieckiem nie-

zdolnym do samodzielnej egzystencji za pracę zawo-

dową (11961),

507) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

przez spółdzielnie mieszkaniowe nadwyżek z ubie-

głego roku pochodzących z nadpłaty (11962),

508) ministra kultury i dziedzictwa narodowego

45

środków zewnętrznych przez stowarzyszenia orkiestr

dętych (11963),

509) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

ﬁnansowaniaprzezwładzeCzęstochowyprocedury

in vitro (11964),

510) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

(11965),

511) podsekretarz stanu w Ministerstwie Rolnic-

w sprawie rynku tytoniowego (11966),

512) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

w sprawie wyboru wyłącznie w drodze przetargu

podmiotu odbierającego odpady komunalne od wła-

ścicieli nieruchomości (11967),

513) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

zwoleń na przejazdy pojazdów nienormatywnych

w świetle nowych przepisów (11968),

514) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

nowego obowiązku dotyczącego wskazywania po-

mieszczeń tymczasowych bez zapewnienia odpowied-

nich środków ﬁnansowychnatencel(11969),

515) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

wie niebezpiecznych praktyk pozostających poza nad-

zorem Komisji Nadzoru Finansowego (11970),

516) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

w sprawie montażu ZUS-omatów w Polsce (11971),

517) podsekretarza stanu w Ministerstwie Admi-

cji i edukacji cyfrowej społeczeństwa (11972),

518) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

gulacji prawnej dotyczącej nieruchomości będących

we władaniu Skarbu Państwa lub samorządów, nie-

stanowiących ich własności, zajętych pod drogi pu-

bliczne (11974),

519) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

dotyczących pracy żłobków niezarejestrowanych

w oﬁcjalnymrejestrzegminy(11975),

520) podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospo-

w sprawie planowanego wyłączenia z legalizacji

i prawnej kontroli metrologicznej niektórych zbiorni-

ków pomiarowych na stacjach paliw (11976),

521) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

wymagań związanych z obsadą kadrową zespołów

ratunkowych jeżdżących w karetkach pogotowia ra-

tunkowego (11977),

522) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

ramy w sprawie oświadczenia Komisji Europejskiej

dotyczącego niezgodności z wartościami UE oskar-

żenia o obrazę uczuć religijnych (11978),

523) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

treści zarządzenia prezesa NFZ z dnia 18 lipca 2012 r.

sprawozdawczych dotyczących świadczeń ambulato-

ryjnych i szpitalnych (11979),

524) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

pienia wojenne tzw. małoletnich oﬁarwojny(11980),

525) sekretarza stanu w Ministerstwie Sprawie-

kiej w sprawie warunków służby i wyposażenia funk-

cjonariuszy Służby Więziennej (11981),

526) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

odśnieżania chodników przylegających do posesji

przez właścicieli nieruchomości (11983),

527) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

wiska Janusza Zaleskiego na interpelację posła Ce-

zarego Olejniczaka w sprawie możliwości nabywania

przez właścicieli ośrodków wypoczynkowych grun-

tów znajdujących się na terenach dotychczas dzier-

żawionych od PGL Lasy Państwowe (11984),

528) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

pelację poseł Teresy Piotrowskiej w sprawie zmian

w zakresie realizacji procedur związanych z egzami-

nem na prawo jazdy (11985),

529) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

skiej w sprawie przyszłości placówek wsparcia dzien-

nego (11986),

46

530) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

(11987),

531) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

oceny prawidłowości prowadzenia postępowania sądo-

wego przez Sąd Rejonowy w Myślenicach (11988),

532) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

zmiany algorytmu ﬁnansowaniawarsztatówterapii

zajęciowej (11989),

w sprawie dalszego funkcjonowania warsztatów te-

rapii zajęciowej (11990),

534) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

wie przyjmowania zgłoszenia kradzieży dokumentów

od osób niebędących klientami banku (11991),

535) ministra kultury i dziedzictwa narodowego

polskiego” (11992),

536) wiceprezesa Urzędu Ochrony Konkurencji

handlowych akwizytorów (11993),

537) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

budowy obwodnicy Olsztyna (11994),

538) podsekretarza stanu w Ministerstwie Skar-

go w sprawie polityki kadrowej rejonów energetycz-

nych PGE Dystrybucja SA Oddział Zamość (11995),

539) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

cji linii kolejowej od Kostrzyna nad Odrą do Krzyża

Wielkopolskiego (11996),

540) podsekretarza stanu w Ministerstwie Skar-

w sprawie planowanej restrukturyzacji ENEA Ope-

rator sp. z o.o. (11997),

541) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

powiadanej reformy NFZ (11998),

542) podsekretarza stanu w Ministerstwie Gospo-

dzenia przez biura informacji gospodarczej informa-

cji o roszczeniach, które uległy przedawnieniu oraz

które nie zostały stwierdzone prawomocnym orzecze-

niem sądu (11999),

543) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

środowiskowych (12000),

544) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

545) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

na Łuczaka w sprawie bezrobocia i trudnej sytuacji

na rynku pracy (12002),

546) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

segregowania zużytych świetlówek zawierających

rtęć (12004),

547) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

w sprawie konieczności zapewnienia pacjentom bez-

płatnej stomatologicznej pomocy doraźnej nocą,

w dni świąteczne oraz weekendy (12005),

548) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

zy w sprawie podziału sumy uzyskanej w wyniku

egzekucji z wynagrodzenia za pracę w przypadku eg-

zekucji świadczeń alimentacyjnych (12007),

549) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia Sła-

skiej karty ubezpieczenia zdrowotnego (12008),

550) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

wie zróżnicowania sytuacji podatkowej w zależności

od rodzaju orzeczenia sądu (12009),

551) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

w sprawie konsekwencji prowadzenia pojazdu mecha-

nicznego bez prawa jazdy (12010),

552) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

billboardów w Polsce (12011),

553) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

47

umów o pracę na czas określony (12012),

554) podsekretarz stanu w Ministerstwie Eduka-

w sprawie projektu zmian dotyczących dotacji na

edukację przedszkolną w 2013 r.

(12013),

555) sekretarza stanu w Ministerstwie Sprawie-

zy w sprawie wymogu uzyskania zgody wszystkich

współwłaścicieli w przypadku czynności przekracza-

jących zwykły zarząd (12014),

556) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

Internetowy (12015),

557) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

lację posła Krzysztofa Brejzy w sprawie zasad doty-

czących zakupu biletów PKP w pociągach (12016),

558) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

wie narzędzi wsparcia rodziny mających na celu od-

wrócenie negatywnych trendów demograﬁcznych

w Polsce (12017),

559) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

wie wprowadzenia tzw. metody kasowej przy rozli-

czeniach podatku VAT (12019),

560) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

inwestycji budowlanej – zachodniej obwodnicy Pozna-

nia (12020),

561) sekretarza stanu w Ministerstwie Sprawie-

w sprawie zasadności utrzymywania specjalnej gru-

py realizacyjnej Służby Więziennej (12021),

nego wykorzystania infrastruktury w ramach pro-

kształcenia młodych sportowców (12022),

563) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

czaka w sprawie zniesienia obowiązku okresowych

badań lekarskich (12023),

564) minister sportu i turystyki Joanny Muchy

wie zasad zabezpieczania klientów na wypadek nie-

wypłacalności przedsiębiorców prowadzących dzia-

łalność gospodarczą w zakresie organizowania im-

prez turystycznych oraz pośredniczenia na zlecenie

turystycznych (12024),

565) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

wie przepisów ustawy o utrzymaniu czystości i po-

wego w stosunku do spółek komunalnych (12025),

566) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admi-

Tomaszewskiego w sprawie przepisów ustawy o sa-

morządzie gminnym (12026),

567) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

wie planowanej likwidacji Zakładów Mechanicznych

Bumar-Łabędy SA Oddział w Zawierciu (12027),

568) podsekretarz stanu w Ministerstwie Eduka-

wie realizacji rządowego programu „Cyfrowa szkoła”

(12029),

569) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

w sprawie przekazania w zarząd obwodów łowieckich

nr 336 i 337 na terenie woj. wielkopolskiego (12030),

570) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

Mularczyka w sprawie zmiany sposobu określania

tygodniowego obowiązkowego wymiaru godzin zajęć

uczycieli pedagogów, psychologów, logopedów, dorad-

ców zawodowych (12031),

571) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

ka w sprawie ograniczenia samodzielnego działania

ratownika medycznego (12033),

572) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

w sprawie wyroków sądów w sprawie obrazy uczuć

religijnych Polaków (12034),

573) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

portowego Via Carpatia (12036),

574) sekretarza stanu w Ministerstwie Rozwoju

wie poziomu rozwoju województw wschodniej Polski

(12037),

575) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

48

terpelację posła Stanisława Szweda w sprawie działa-

nia i ﬁnansowaniacentrówurazowych(12040),

576) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

wie ﬁnansowania szkolenia lekarzy rezydentów

(12041),

577) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

Pacholskiego w sprawie objęcia szczególnym nadzo-

rem procesu sprzedaży spółek bełchatowskich Elbest

sp. z o.o. i MegaMed sp. z o.o. (12042),

578) sekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

interpelację posłów Bogdana Rzońcy i Jadwigi Wi-

śniewskiej w sprawie dramatycznych danych doty-

czących wypadków samochodowych na terenie Pol-

ski (12043),

579) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

i Jadwigi Wiśniewskiej w sprawie niedopasowania

580) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

cy i Jadwigi Wiśniewskiej w sprawie przetargów na

sprzęt i oprogramowanie dla Państwowego Fundu-

szu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (12045),

581) sekretarza stanu w Ministerstwie Sprawie-

nych kuratorów sądowych (12046),

582) podsekretarza stanu w Ministerstwie Admi-

pelację posłów Bogdana Rzońcy i Jadwigi Wiśniew-

skiej w sprawie przetargów na sprzęt i oprogramo-

wanie komputerowe dla Ministerstwa Administracji

i Cyfryzacji (12047),

583) ministra spraw wewnętrznych Jacka Cichoc-

śniewskiej w sprawie przetargu na sprzęt i oprogra-

mowanie dla mobilnych stanowisk informatyki śled-

czej w CBA (12048),

584) podsekretarza stanu w Ministerstwie Skar-

słów Bogdana Rzońcy i Jadwigi Wiśniewskiej w spra-

wie konsekwencji planowanej sprzedaży Polskich

Kolei Linowych SA (12049),

585) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

w sprawie nieadekwatnych odszkodowań wypłaca-

nych wywłaszczonym ﬁrmom(12050),

586) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

w sprawie planów zniesienia prawa do świadczeń

przejazdowych pracowników kolei (12051),

587) sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw Za-

py posłów w sprawie ochrony patentowej w Unii Eu-

ropejskiej (12052),

588) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

pelację posła Jarosława Pięty w sprawie problemów

infrastrukturalnych na terenie miasta i gminy Sie-

wierz (12053),

589) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

lację posłów Jarosława Pięty i Anny Nemś w sprawie

połączenia transportem kolejowym Portu Lotniczego

Katowice w Pyrzowicach (12054),

590) sekretarza stanu w Ministerstwie Sprawie-

dlaczka w sprawie ustawy o umorzeniu należności

przeprowadzanych obecnie postępowań sądów pracy

i ubezpieczeń społecznych (12055),

591) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

w sprawie problemów osób niepełnosprawnych cier-

piących na nowotwory jelit i dróg moczowych, w związ-

ku z ograniczeniami w dotacjach na środki stomijne

(12056),

592) ministra spraw wewnętrznych Jacka Cichoc-

wie reformy zasad dostępu Policji oraz innych służb

do danych telekomunikacyjnych (12057),

593) podsekretarz stanu w Ministerstwie Edu-

kowskiego w sprawie programu „Cyfrowa szkoła”

(12058),

594) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

wie egzekucji wierzytelności dłużników z rachunków

oszczędnościowych, rachunków oszczędnościowo-roz-

liczeniowych oraz rachunków terminowych lokat

oszczędnościowych (12059),

595) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

wania naprawy dróg lokalnych zniszczonych przy

budowie autostrady A4 (12060),

596) sekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

49

nansowania przebudowy i naprawy dróg w Przewor-

sku (12061),

597) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

restrukturyzacji Państwowej Inspekcji Sanitarnej,

na przykładzie woj. podkarpackiego (12062),

598) sekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

sprzeciwu mieszkańców miasta Łańcuta oraz przed-

siębiorców wobec projektu przebudowy drogi krajo-

wej nr 4 (12063),

599) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rol-

kadrowych w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju

Wsi, podległych jednostkach oraz kosztów z tym

związanych (12064),

600) ministra pracy i polityki społecznej Włady-

Społecznej, podległych jednostkach oraz kosztów

601) ministra gospodarki Janusza Piechocińskie-

go na interpelację posła Henryka Kmiecika w spra-

wie sposobu wprowadzania zmian kadrowych w Mi-

nisterstwie Gospodarki, podległych jednostkach oraz

602) minister sportu i turystyki Joanny Muchy

sterstwie Sportu i Turystyki, podległych jednostkach

603) sekretarza stanu w Ministerstwie Rozwo-

ju Regionalnego Adama Zdziebło – z upoważnienia

wych w Ministerstwie Rozwoju Regionalnego, pod-

ległych jednostkach oraz kosztów z tym związa-

nych (12068),

604) minister nauki i szkolnictwa wyższego Bar-

kadrowych w Ministerstwie Nauki i Szkolnictwa

Wyższego, podległych jednostkach oraz kosztów

605) minister edukacji narodowej Krystyny Szu-

w Ministerstwie Edukacji Narodowej, podległych jed-

nostkach oraz kosztów z tym związanych (12070),

606) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

sterstwie Zdrowia, podległych jednostkach oraz kosz-

tów z tym związanych (12071),

607) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

podległych jednostkach oraz kosztów z tym związa-

nych (12072),

608) sekretarza stanu w Ministerstwie Środowi-

w Ministerstwie Środowiska, podległych jednostkach

609) sekretarza stanu w Ministerstwie Sprawiedli-

w Ministerstwie Sprawiedliwości, podległych jednost-

kach oraz kosztów z tym związanych (12074),

610) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

cika w sprawie sposobu wprowadzania zmian kadro-

wych w Ministerstwie Spraw Zagranicznych, podle-

głych jednostkach oraz kosztów z tym związanych

(12075),

611) sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw We-

w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych, podległych

612) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

w Ministerstwie Skarbu Państwa, podległych jed-

613) sekretarza stanu w Ministerstwie Obrony

w Ministerstwie Obrony Narodowej, podległych jed-

614) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

w Ministerstwie Finansów, podległych jednostkach

615) podsekretarza stanu w Kancelarii Prezesa

sła Henryka Kmiecika w sprawie sposobu przepro-

wadzania zmian kadrowych w naczelnych organach

państwa oraz kosztów z tym związanych (12082),

50

616) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

w sprawie rozważenia i podjęcia działań mających na

celu znowelizowanie ustawy o podatku VAT poprzez

zmianę przepisu umożliwiającego odliczanie podatku

VAT od usług hotelowych (12084),

617) sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw Za-

w sprawie powiększających się opóźnień we wdraża-

niu dyrektyw unijnych (12085),

618) ministra spraw wewnętrznych Jacka Cichoc-

wie podjęcia działań ustawodawczych mających na

celu unormowanie spraw związanych z przechowy-

waniem, analizą i udostępnianiem danych o abonen-

tach telekomunikacyjnych przez podległe służby,

tj. Policję, ABW oraz CBA (12087),

619) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

Gosiewskiej i Piotra Pyzika w sprawie polskiego sta-

nowiska w głosowaniu na forum Zgromadzenia Ogól-

nego ONZ nad przyznaniem Palestynie statusu nie-

członkowskiego państwa obserwatora (12088),

620) podsekretarz stanu w Ministerstwie Eduka-

w sprawie zmiany systemu egzaminów zewnętrznych

(12089),

621) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

systemu monitorowania losów dziecka (12090),

622) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

w Krobi w pow. gostyńskim (12092),

623) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

w Poniecu w pow. gostyńskim (12093),

624) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

w sprawie dostępności nowoczesnych technologii le-

czenia dla chorych na raka wątrobokomórkowego

(12094),

625) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

braku rozporządzenia określającego warunki prze-

twarzania, gromadzenia i udostępniania przez In-

spekcję Transportu Drogowego danych z fotorada-

rów (12095),

626) sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw Za-

w sprawie promocyjnego plakatu Unii Europejskiej

przedstawiającego m.in. symbol ustroju komuni-

stycznego (12097),

627) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

kowskiego w sprawie blisko stu najgroźniejszych za-

bójców, którzy w ciągu kilku najbliższych lat wyjdą

na wolność (12098),

628) sekretarza stanu w Ministerstwie Sprawie-

w sprawie zapisu w uzasadnieniu do projektu rozpo-

rządzenia ministra sprawiedliwości zmieniającego

umundurowania funkcjonariuszy Służby Więziennej

(12099),

629) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

go w sprawie prywatyzacji Dozamel sp. z o.o. (12100),

630) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospo-

w sprawie likwidacji stacji benzynowych PKN Orlen

w małych miejscowościach (12101),

631) sekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

stanu przygotowań WORD-ów do przeprowadzania

egzaminów na prawo jazdy według nowych zasad

zgodnie z przepisami ustawy o kierujących pojazda-

mi (12102),

632) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

w sprawie istotnych rozbieżności wynikających z ko-

nieczności tworzenia centrów zdrowia psychicznego

oraz obowiązujących przepisów prawnych dotyczą-

cych wydzielenia w strukturze organizacyjnej szpi-

tali psychiatrycznych odpowiedniej liczby przedsię-

biorstw (12105),

633) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

gowskiego w sprawie zapobiegania popełnianiu prze-

stępstw przez pracowników banków i ścigania tych

przestępstw (12106),

634) sekretarz stanu w Ministerstwie Nauki

Pięty w sprawie działań podejmowanych przez Mini-

ny interesów studentów oraz pracowników niepu-

blicznych szkół wyższych zagrożonych likwidacją,

w związku z sytuacją Beskidzkiej Wyższej Szkoły

Umiejętności w Żywcu, oraz funkcjonowania systemu

51

nadzoru i kontroli nad działalnością niepublicznych

szkół wyższych (12107),

635) sekretarza stanu w Ministerstwie Sprawie-

gulowań stosowania medycznie wspomaganej pro-

kreacji z zastosowaniem dawstwa komórek rozrod-

czych i zarodków (12108),

636) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

na poznańskim odcinku trasy kolejowej Poznań – Klucz-

bork (12109),

637) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

w sprawie sprzeciwu wobec małopolskiego wojewódz-

kiego planu działania systemu Państwowego Ratow-

nictwa Medycznego likwidującego dyspozytornię

w Nowym Sączu (12110),

638) sekretarza stanu w Ministerstwie Admini-

przyznania pow. nowosądeckiemu ziemskiemu dota-

cji w kwocie 6 790 980 zł z rezerwy celowej budżetu

na usuwanie skutków klęsk żywiołowych, odbudowy

zniszczeń spowodowanych przez powódź w Suchej

Strudze (12111),

639) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

korzystywania konnych zaprzęgów do transportu

turystów na trasie do Morskiego Oka (12112),

640) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rol-

Sajaka w sprawie potencjalnego naruszenia prawa

dotyczącego koni używanych do transportu ludzi

w rejonie Morskiego Oka (12113),

641) sekretarza stanu w Ministerstwie Obrony

w sprawie szkodliwego wpływu promieniowania wy-

twarzanego przez urządzenia radiolokacyjne na zdro-

wie mieszkańców Wysokiej Głogowskiej (12114),

642) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rol-

kacji i wykupie tytoniu (12115),

643) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

wie budowy spalarni śmieci (12116),

644) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

lację posła Stanisława Lamczyka w sprawie zwięk-

szenia przez PKP PLK opłat za dostęp do infrastruk-

tury kolejowej (12117),

645) podsekretarz stanu w Ministerstwie Kultu-

o doﬁnansowaniezadaniarealizowanegoześrodków

pozostających w dyspozycji ministra kultury i dzie-

dzictwa narodowego, priorytet: Kultura ludowa, za-

danie pn. „Festiwal folkloru ludowe inspiracje z róż-

nych stron Polski”, złożonego przez Strzegomskie

Centrum Kultury (12118),

646) ministra kultury i dziedzictwa narodowego

wego, priorytet: Edukacja kulturalna i diagnoza kul-

tury, zadanie pn. „Twórcza Akademia Seniora”, zło-

żonego przez Stowarzyszenie Wspierania Kultury

w gminie Strzegom „Akcja” (12119),

647) ministra kultury i dziedzictwa narodowego

ków, zadanie pn. „Nowa Bystrzyca, kościół pw. Wnie-

bowzięcia NMP” (XVIII w.)

(12120),

648) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

w sprawie postulatów Krajowego Związku Zawodo-

wego Pracowników Ratownictwa Medycznego i Związ-

ku Pracodawców Ratownictwa Medycznego Samo-

dzielnych Publicznych Zakładów Opieki Zdrowotnej

(12121),

649) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

w sprawie przekazania gm. Poraj terenów należących

do Skarbu Państwa, administrowanych przez Regio-

nalny Fundusz Gospodarczy SA (12122),

650) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

wie realizacji opieki zdrowotnej nad dziećmi i mło-

dzieżą w środowisku nauczania i wychowania przez

651) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

w sprawie wykluczenia zawodowego kobiet po przeby-

tej chorobie między 30. a 50. rokiem życia (12124),

652) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

wie przepisów dotyczących obrotu złomem (12125),

52

653) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rol-

alnego uboju zwierząt (12126),

654) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

pielęgnacyjnego do dochodu przy składaniu wniosków

o przyznanie dodatku mieszkaniowego (12127),

655) podsekretarz stanu w Ministerstwie Eduka-

w sprawie niezgodnych z prawem działań nadzoru

pedagogicznego (12128),

656) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

wie braków w obsadzie specjalistycznych zespołów

ratowniczych (12130),

657) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

wie obciążenia systemu ratownictwa medycznego

obowiązkami wykraczającymi poza zadania ustawo-

we (12131),

658) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

w sprawie wysokości opłat tzw. interchange (12132),

659) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

danych na obywateli (12133),

660) podsekretarz stanu w Ministerstwie Eduka-

w sprawie małej efektywności nadzoru pedagogicz-

nego (12134),

661) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

wie niepokojących statystyk dotyczących liczby leka-

rzy w Polsce (12135),

662) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

zwłocznej budowy obwodnicy Kłodzka w ciągu drogi

663) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

browskiego w sprawie zamknięcia szlaków górskich

w okresie zimowym (12137),

664) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

go w sprawie zamieszek podczas obchodów narodo-

wego święta odzyskania niepodległości (12138),

665) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

wie dramatycznej sytuacji ﬁnansowejInstytutuMat-

ki i Dziecka w Warszawie (12139),

666) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

skiego w sprawie oceny akrylanowych protez denty-

stycznych jako wyrobu medycznego przez Agencję

667) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

skiego w sprawie zgodnego z prawem wykonywania

prac protetycznych i ortodontycznych (12141),

668) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

wie projektu ustawy o niektórych zawodach medycz-

nych i zasadach uzyskiwania tytułu specjalisty w in-

nych dziedzinach mających zastosowanie w ochronie

zdrowia (12142),

669) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rol-

Girzyńskiego w sprawie dopłat dla polskich rolników

(12145),

670) sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw Za-

Girzyńskiego w sprawie ograniczenia wydatków Unii

Europejskiej poprzez likwidację licznych jej agend

(12147),

671) podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospo-

w sprawie konsolidacji Zakładów Azotowych w Tar-

wach SA (12149),

672) sekretarza stanu w Ministerstwie Obrony

nistra oraz podsekretarz stanu w Ministerstwie

terpelację posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

wypowiedzi śp. gen. Sławomira Petelickiego z dnia

29 lipca 2011 r.

(12150),

673) sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw Za-

Girzyńskiego w sprawie postulatu PiS-u dotyczącego

wyrównania dopłat dla polskich rolników (12151),

674) sekretarza stanu w Ministerstwie Obrony

wa Girzyńskiego w sprawie wypowiedzi śp. gen. Sła-

womira Petelickiego na temat zdjęć satelitarnych

53

Smoleńska, wykonanych tuż przed katastrofą lotniczą

i zaraz po niej (12152),

675) sekretarza stanu w Kancelarii Prezesa Rady

zesa Rady Ministrów po Polsce (12153),

676) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

skiego w sprawie konieczności zgłaszania do Urzędu

Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Me-

nych wytwarzanych przez techników dentystycznych

(12155),

677) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

w sprawie przepisów ustawy o podatku dochodowym

678) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

pieniężnych dla małoletnich oﬁarIIwojnyświatowej

za przymusową pracę na rzecz okupanta (12157),

679) podsekretarz stanu w Ministerstwie Trans-

Regionalnego Pawła Orłowskiego na interpelację po-

nansowania budowy pasa startowego przy Central-

nej Szkole Szybowcowej w Lesznie (12158),

680) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

wiaka w sprawie interpretacji przepisów dotyczących

przyznawania świadczeń pielęgnacyjnych na rzecz

chorego współmałżonka (12159),

681) prezesa Urzędu Zamówień Publicznych Jac-

w sprawie konieczności nowelizacji ustawy Prawo

zamówień publicznych (12160),

682) podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospo-

w sprawie nowelizacji ustawy o specjalnych strefach

ekonomicznych (12161),

683) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

złowskiej w sprawie zaliczania do czasu pracy czasu

spędzonego w podróży służbowej (12162),

684) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

w Borku Wielkopolskim w pow. gostyńskim (12163),

685) ministra rozwoju regionalnego Elżbiety

skiego w sprawie realizacji dyrektywy Rady 91/271/

lub modernizacji oczyszczalni ścieków komunalnych

2015 r.

(12164),

686) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

w sprawie prognozowanego spadku liczby pielęgnia-

rek i położnych (12165),

687) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

pokojących sygnałów płynących z mediów, dotyczą-

cych problemów ratowników medycznych z nie-

zwłocznym dotarciem do poszkodowanych w związku

z likwidacją w Małopolsce lokalnych dyspozytorni

pogotowia ratunkowego (12166),

688) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

wia Cezarego Rzemka na interpelację posła Zbignie-

1 stycznia 2013 r. wdrożenia nowelizacji ustawy o Pań-

689) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

w sprawie Pierwszej Fabryki Lokomotyw w Polsce

Fablok SA (12170),

690) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

Szczerskiego w sprawie oświadczenia Komisji Euro-

pejskiej dotyczącego procesu o bluźnierstwo wytoczo-

nego jednemu z polskich wokalistów (12171),

691) sekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji

cza w sprawie praktycznej nauki zawodu odbywającej

się u pracodawców w zakładzie pracy, w placówkach

kształcenia ustawicznego, placówkach kształcenia

praktycznego i przepisów regulujących doﬁnansowa-

nie za praktyczną naukę zawodu w zakładzie pracy

(12172),

692) minister nauki i szkolnictwa wyższego Bar-

Bernackiego w sprawie raportu NIK dotyczącego wy-

korzystania środków publicznych na naukę (12173),

693) podsekretarz stanu w Ministerstwie Eduka-

kiego w sprawie realizowanego w 2007 r. projektu

„Internetowe centra informacji multimedialnej w bi-

bibliotek szkolnych” (12174),

694) sekretarza stanu w Ministerstwie Obrony

w sprawie zamiaru likwidacji oddziałów wart cywil-

54

nych i powołania na ich miejsce specjalistycznych

uzbrojonych formacji ochronnych (12175),

695) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

wy – Bielsko-Biała (12176),

696) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

697) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

posłów w sprawie warunków sanitarnych i nadzoru

Państwowej Inspekcji Sanitarnej w tym zakresie

w Sanktuarium Matki Boskiej Gidelskiej we wsi Gi-

dle (12178),

698) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

wsi Gietrzwałd (12179),

699) minister nauki i szkolnictwa wyższego Bar-

ku studiów: asystent rodziny, w Wyższej Szkole Nauk

700) minister nauki i szkolnictwa wyższego Bar-

ku studiów: psychologia transportu w Szkole Wyższej

Psychologii Społecznej (12181),

701) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

w Bieruniu (12182),

702) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

w przedsiębiorstwie Kolejowe Towarzystwo Finanso-

we Viafer SA, której część stanowi własność Skarbu

Państwa (12184),

703) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

w przedsiębiorstwie SPV Katowice 1 sp. z o.o., które-

go część stanowi własność Skarbu Państwa (12185),

704) sekretarza stanu w Ministerstwie Środowi-

ochrony siedlisk Poczesna k. Częstochowy w ramach

programu Natura 2000 (12186),

705) sekretarza stanu w Ministerstwie Środowi-

ochrony siedlisk Bagno w Korzonku w ramach pro-

gramu Natura 2000 (12187),

706) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

trzeźwień (12188),

707) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

(catocala pacta) (12189),

708) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

parka (lycaena dispar) (12190),

709) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

grupy posłów w sprawie babki byczej (neogobius me-

lanostomus) (12191),

710) podsekretarza stanu w Ministerstwie Gospo-

ze Związkiem Australijskim (12192),

711) podsekretarza stanu w Ministerstwie Gospo-

z Republiką Argentyńską (12193),

712) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

handlowych z Demokratyczną Republiką Konga

(12194),

713) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

714) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

z Republiką Korei (12196),

715) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

55

z Republiką Konga (12197),

nia, funkcjonowania i ﬁnansowania inkubatorów

NGO w Polsce (12198),

717) sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw We-

tura Ostrowskiego w sprawie przyszłej lokalizacji

siedziby komendy oddziału Straży Granicznej na po-

łudniowej granicy Polski (12199),

718) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

ków jednostek Państwowej Straży Pożarnej na miej-

scu zdarzenia i wykorzystywania potencjału jedno-

stek ratowniczo-gaśniczych do innych celów niż dzia-

łania ratownicze (12200),

719) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

spodarki Mariusza Haładyja – z upoważnienia mini-

czyńskiej w sprawie uwzględnienia w projekcie usta-

wy o odwróconej hipotece odpowiednich zabezpieczeń

dla beneﬁcjentów(12202),

720) minister nauki i szkolnictwa wyższego Bar-

łacz-Leszczyńskiej w sprawie zmiany w ustawie Pra-

721) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

cy Łagiewnik (12204),

722) ministra spraw wewnętrznych Jacka Cichoc-

strofy TU-154M (12206),

funkcjonowania spółki PL.2012 sp. z o.o. (12207),

724) ministra kultury i dziedzictwa narodowego

ja Wydrzyńskiego w sprawie bibliotek publicznych

725) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

cych wprowadzenia elektronicznych dowodów osobi-

stych (12209),

726) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

gi w sprawie obietnic z exposé dotyczących obniżki

podatków (12210),

727) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

czących podwyżki pensji dla nauczycieli (12212),

728) sekretarza stanu w Ministerstwie Kultury

z exposé dotyczących zwiększenia środków na kul-

turę (12213),

729) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rol-

tyczących reformy KRUS (12214),

730) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

nic z exposé dotyczących inwestycji kolejowych

(12215),

731) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

nia waluty euro (12216),

732) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

reformy emerytalnej (12217),

733) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

734) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

ﬁnansówpublicznych(12219),

735) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

ważenia budżetu (12220),

736) sekretarza stanu w Ministerstwie Obrony

wodowienia armii (12221),

737) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

gi w sprawie zmniejszenia limitu obrotu (12222),

738) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

56

wie wszawicy u dzieci i młodzieży występującej w pla-

cówkach nauczania i wychowania (12223),

739) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

stra, podsekretarza stanu w Ministerstwie Środowi-

łań w celu wyeliminowania patologii powstających

podczas budowy elektrowni wiatrowych (12224),

740) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

dowych strat głównych spółek kolejowych, wynoszą-

cych blisko 2,8 mld zł (12225),

741) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

nad ustawą, która umożliwi upadłość spółek kolejo-

wych (12226),

742) sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa

beckiej w sprawie możliwości utraty ponad 1 mld

euro rocznie z unijnego budżetu (12227),

743) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

w sprawie bierności rządu dotyczącej projektu Via

Carpatia (12229),

744) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

czew (12230),

745) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

odblokowania środków z Funduszu Pracy (12231),

746) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

Andzela w sprawie planowanej kolejnej fali zwolnień

w szkolnictwie (12232),

747) sekretarza stanu w Ministerstwie Sprawie-

w sprawie wokand sądowych (12233),

748) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

w sprawie procesów prowadzonych w sądach rejono-

wych, które mają zostać zlikwidowane po 1 stycznia

2013 r.

(12234),

749) sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw We-

w sprawie przepisów regulujących użycie paralizato-

ra (12235),

750) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

gólnie niebezpiecznych przestępców (12236),

751) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

wie przechodzenia pracowników urzędów skarbo-

wych do prywatnych ﬁrm(12237),

752) sekretarza stanu w Ministerstwie Środowi-

wie osiągnięcia przez Polskę unijnych standardów

gospodarki ściekowej (12238),

753) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

pińskiej oraz grupy posłów w sprawie polskiego sta-

nego ONZ w kwestii przyznania Palestynie statusu

państwa obserwatora (12239),

754) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

tów obsługi kredytów na realizację inwestycji drogo-

wych zawartych w „Programie budowy dróg krajo-

755) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

zaawansowania rzeczowego i ﬁnansowegoinwestycji

drogowych w postaci obwodnic miast oraz przebudów

dróg i renowacji ich nawierzchni (12241),

756) podsekretarza stanu w Ministerstwie Skar-

w sprawie nieuzasadnionej sprzedaży majątku Chłod-

ni Białystok SA, której udziałowcem jest Skarb Pań-

stwa (12242),

757) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

szkód łowieckich w uprawach rolnych na terenie ca-

łego kraju (12244),

758) podsekretarz stanu w Ministerstwie Edukacji

dowego programu cyfryzacji szkół (12245),

759) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

57

tu CBOS o ogródkach działkowych i postulatów Pol-

skiego Związku Działkowców w obronie korzystnych

przepisów dotyczących działek (12246),

760) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

czaka w sprawie wzrostu stopy bezrobocia (12247),

761) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

czaka w sprawie wzoru deklaracji rozliczeniowej ZUS

P DRA (12248),

762) podsekretarza stanu w Ministerstwie Skar-

tra Naimskiego w sprawie prywatyzacji Uzdrowiska

Wysowa SA (12249),

763) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

w sprawie podpisania konwencji z USA o unikaniu

podwójnego opodatkowania (12251),

764) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

pletnych informacji zamieszczanych na stronie inter-

netowej o licytacjach nieruchomości (12252),

765) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

Lassoty w sprawie przewidywanego braku pielęgnia-

rek w Polsce (12253),

766) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

Lassoty w sprawie praktyki bezpodstawnego prze-

trzymywania małoletnich pacjentów na niektórych

oddziałach szpitalnych (12254),

767) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

w sprawie zbyt małej liczby spalarni i sortowni od-

padów komunalnych w Polsce (12256),

768) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

w regulaminie odbywania aplikacji radcowskiej

(12257),

769) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

Lassoty w sprawie minimalnych norm zatrudnienia

nych w spółki prawa handlowego (12258),

770) sekretarza stanu w Ministerstwie Sprawie-

(12259),

771) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

chowskiego w sprawie łączenia opieki nad osobą nie-

pełnosprawną z zatrudnieniem (12262),

772) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

chowskiego w sprawie ograniczeń w realizowaniu

urlopów wychowawczych (12263),

773) podsekretarza stanu w Ministerstwie Gospo-

w sprawie tendencji społecznych w zakresie podejmo-

wania samozatrudnienia (12264),

774) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

w sprawie opodatkowania świadczeń przyznawanych

na czas procesu (12265),

775) prezesa Urzędu Zamówień Publicznych Jac-

go w sprawie postulatów zmian w ustawie Prawo

zamówień publicznych (12266),

776) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

w sprawie wydanych interpretacji indywidualnych

Ministerstwa Finansów dotyczących opodatkowania

23% stawką podatku VAT fundacji organizujących

aukcje charytatywne (12267),

777) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

Jankowskiego na interpelację posła Dariusza Cezara

Dziadzia w sprawie terminu rozpoczęcia procedury

przetargowej dotyczącej budowy drogi S19 między

Rzeszowem a Lublinem (12268),

778) przewodniczącego Komisji Nadzoru Finan-

Górskiego w sprawie nieprzestrzegania etyki zawo-

dowej w organach administracji państwowej, na przy-

kładzie Komisji Nadzoru Finansowego (12269),

779) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

stwie Sprawiedliwości Stanisława Chmielewskiego

w szkołach polskich (12270),

780) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

w sprawie przyczyn odwołania prezesa Zarządu Za-

chem SA (12271),

58

w sprawie doﬁnansowaniakonferencjipolskichna-

ukowców dotyczącej katastrofy smoleńskiej (12272),

782) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

skiego w sprawie wysiłków rządu mających na celu

sprowadzenie do Polski dowodów w sprawie katastro-

fy smoleńskiej (12273),

783) sekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji

wie oceny, na ile stosowane obecnie w Polsce formy

nadzoru pedagogicznego nad szkołami są przydatne

dla rozwoju oświaty, a na ile pozostają biurokratycz-

ną ﬁkcją(12274),

784) minister sportu i turystyki Joanny Muchy

stii tytułu zawodowego instruktora ﬁtnesswustawie

o sporcie (12275),

785) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

ności zmian w funkcjonowaniu warsztatów terapii

zajęciowej (12276),

786) sekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji

dorosłych (12279),

787) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

zacji drogi ekspresowej S7 na terenie woj. świętokrzy-

skiego i całej trasie jej przebiegu w Polsce (12280),

788) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

wie poparcia obywatelskiego projektu ustawy o zmia-

torialnego (12281),

789) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

kiego w sprawie odstąpienia od zamiaru likwidacji

posterunków Policji zlokalizowanych w woj. święto-

krzyskim (12282),

790) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admi-

rozważenia możliwości powrotu do wielomandato-

wych okręgów wyborczych w wyborach do rad gmin

(12283),

791) podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospo-

w sprawie problemu, jakim jest wydłużenie terminów

zapłaty, i opóźnień w płatnościach dokonywanych

792) minister sportu i turystyki Joanny Muchy

utworzenia powiatowych szkół mistrzostwa sporto-

wego (12287),

793) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

cenia czasu pracy oddziałów celnych w Przemyślu

i Jarosławiu (12288),

794) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

mara Andzela w sprawie wprowadzenia obowiązku

monitorowania przedszkoli i żłobków (12289),

795) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rol-

pożyczki z Banku Światowego (12290),

796) podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospo-

okresu funkcjonowania specjalnych stref ekonomicz-

nych oraz regulacji prawnych z tym związanych

(12292),

797) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

skiej w sprawie pilnej nowelizacji tzw. ustawy żłob-

kowej (12293),

798) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

cenia najbardziej popularnego wśród podróżnych

połączenia kolejowego między Warszawą a Często-

chową (12294),

799) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

skiej w sprawie zaangażowania propagandowego pra-

cowników MSZ (12295),

800) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

Wiśniewskiej w sprawie braku kontroli nad Wywia-

dem Skarbowym (12296),

801) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

w sprawie rosnącego bezrobocia wśród absolwentów

szkół wyższych (12297),

802) podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospo-

usza Iwińskiego w sprawie roli korporacji gospodar-

czych realizujących cele społeczne (12299),

59

803) sekretarza stanu w Ministerstwie Rozwoju

wie potrzeby rozpoczęcia budowy zbiornika wodnego

804) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

inwestycji drogowych (12301),

805) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

terpretacji przepisów dotyczących klasyﬁkowania

samochodów do kategorii pojazdów osobowych bądź

ciężarowych przez organy podatkowe i celne, a także

braku jednolitej wykładni prawa w tym zakresie

(12302),

806) podsekretarza stanu w Ministerstwie Skar-

w sprawie wątpliwości dotyczących procedury pry-

watyzacji Dolnośląskich Zakładów Usługowo-Pro-

dukcyjnych Dozamel sp. z o.o. z siedzibą we Wrocła-

wiu (12303),

807) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

zowieckiej (12304),

sytuacji ﬁnansowej warsztatów terapii zajęciowej

w Gizałkach, Kucharach i Nowolipsku (12305),

809) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

pisów regulujących kwestię wystawiania mandatów

karnych na podstawie zdjęć z fotoradarów (12306),

810) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

wie przepisów regulujących zasady używania śmi-

głowców ratunkowych (12307),

811) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

szenia prac związanych z budową drogi ekspresowej

węzła Bielsko-Biała Suchy Potok (12310),

812) podsekretarz stanu w Ministerstwie Eduka-

w sprawie materiałów dydaktycznych opartych na

ﬁlmie„Pokłosie”(12311),

813) podsekretarz stanu w Ministerstwie Kultu-

cję posła Wojciecha Szaramy w sprawie braku ko-

niecznych działań konserwatorskich dotyczących

pomnika upamiętniającego walki w obronie Lwowa

w Rzęsnej Polskiej (12312),

814) podsekretarz stanu w Ministerstwie Eduka-

topoglądowej uczniów (12313),

815) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

Niemczyk w sprawie kłopotów ze służebnością prze-

syłu (12315),

816) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

pelację posła Marka Polaka w sprawie ujęcia w rzą-

dowym „Programie budowy dróg krajowych na lata

2016–2020” inwestycji koniecznych dla rozwoju Ma-

łopolski (12316),

817) ministra spraw wewnętrznych Jacka Cichoc-

w sprawie funkcjonowania Centralnego Biura Anty-

korupcyjnego (12317),

818) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

w sprawie możliwości dalszego właściwego funkcjono-

wania warsztatów terapii zajęciowej (12318),

819) ministra rozwoju regionalnego Elżbiety Bień-

w sprawie efektywności szkoleń ﬁnansowanych ze

środków unijnych (12319),

820) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

budowy farm wiatrowych (12320),

821) sekretarza stanu w Ministerstwie Sprawie-

acji polskiego systemu penitencjarnego (12321),

822) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

systemu wodociągowego (12323),

823) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

w sprawie braku ofert zatrudnienia w urzędach pra-

cy (12324),

824) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

60

rowiaka w sprawie planowanej nowelizacji ustawy

Kodeks pracy (12325),

825) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

oddłużenia i restrukturyzacji przedsiębiorstw posia-

dających zobowiązania publicznoprawne (12327),

826) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

wiaka w sprawie obowiązku odprowadzania przez

PUP składek na ubezpieczenie zdrowotne za osoby

827) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

w sprawie możliwości zmian zasad waloryzacji rent

i emerytur (12329),

828) sekretarza stanu w Ministerstwie Obrony

w sprawie budowy dla wojska symulatora skoków

spadochronowych w Leźnicy Wielkiej (12330),

829) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

skiego w sprawie odwróconego kredytu hipotecznego

(12331),

830) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

tyczącej Tybetu (12332),

831) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

(12333),

832) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

czących maksymalnej temperatury w miejscu pracy

(12335),

833) podsekretarza stanu w Ministerstwie Śro-

giełły w sprawie utylizacji przeterminowanych le-

ków (12336),

834) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

giełły w sprawie odwróconego kredytu hipotecznego

(12337),

835) sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa

w sprawie GMO (12338),

836) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

837) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

838) sekretarza stanu w Ministerstwie Obrony

wie nadzoru Służby Kontrwywiadu Wojskowego nad

839) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

w sprawie podniesienia stawki podatku od towarów

i usług z 8% do 23% na wyroby sztuki ludowej i rę-

kodzieła oraz rzemiosła posiadające atest Krajowej

840) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

sów dotyczących unieszkodliwiania odpadów azbe-

stowych (12345),

841) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

sposobu prywatyzacji Dolnośląskich Zakładów Usłu-

gowo-Produkcyjnych Dozamel sp. z o.o. (12346),

842) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

ków (12348),

843) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

energetycznego (12349),

844) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

845) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

wie funkcjonowania Oddziału Naftomontaż w Kro-

śnie w związku z restrukturyzacją przedsiębiorstwa

846) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rol-

847) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rolnic-

61

848) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

rządzenia ministra gospodarki, pracy i polityki spo-

wych zasad umarzania należności z tytułu składek

849) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

ła w sprawie nieuzasadnionych działań struktur

gowej (12356),

850) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

Medycznym (12357),

851) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

kowskiej w sprawie funkcjonowania szkolnych biblio-

tek (12358),

852) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

skiej w sprawie pozbawienia ojców prawa do kontak-

tów z dziećmi (12359),

853) minister nauki i szkolnictwa wyższego Bar-

piwnickiego w sprawie opłat za egzaminy poprawko-

we, warunkowe zaliczenie roku i kolejne powtarzanie

854) sekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

wie ujęcia w „Programie budowy dróg krajowych na

wa obwodnicy południowo-wschodniej miasta Le-

(12361),

855) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

856) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

wie reformy dotyczącej zmiany terytorialnego zasięgu

działania urzędów kontroli skarbowej (12363),

857) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

skiego w sprawie profanacji Mauzoleum Matki i Ser-

858) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

lację posła Piotra Pyzika w sprawie przygotowań

859) sekretarza stanu w Ministerstwie Sprawie-

nych dla pracowników pedagogicznych pracujących

w schroniskach dla nieletnich i zakładach popraw-

czych (12370),

860) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

czyńskiej w sprawie realizacji zadania zbierania da-

nych oraz raportowania do odpowiednich organów

ności Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego na

zaustrojowego (12371),

861) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

862) ministra kultury i dziedzictwa narodowego

ja Banaszaka w sprawie bibliotek publicznych w okrę-

gu wyborczym nr 39 (12373),

863) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

nieprawidłowości w Centrum Systemów Informacyj-

864) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

funkcjonowania specjalnych komisji lekarskich dzia-

łających przy wojewodach (12377),

865) sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw We-

skiej w sprawie uregulowania zasad użycia paraliza-

torów elektrycznych (12379),

866) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

skiej w sprawie planowanej likwidacji Terenowego

867) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

w sprawie uproszczenia polskiego systemu podatko-

wego (12381),

868) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

62

skiej w sprawie przyczyn odmownej decyzji dotyczącej

sﬁnansowaniauroczystości90-leciapowstaniaZwiąz-

ku Polaków w Niemczech spod znaku rodła (12385),

869) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

ﬁzycznychwzakresieulginadziecko(12386),

870) ministra kultury i dziedzictwa narodowego

871) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

wie konieczności usprawnienia rozliczeń podatko-

wych polskich ﬁrmwkontekścieodległegomiejsca

miosła (12389),

873) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

874) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

875) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

wych jednostek samorządu terytorialnego (12394),

876) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

blicznych i klasyﬁkacjiniektórychwydatkówbudżeto-

wych jednostek samorządu terytorialnego (12395),

877) ministra kultury i dziedzictwa narodowego

ﬁluartystycznymiliterackim(12396),

878) ministra kultury i dziedzictwa narodowego

rzaty Kidawy-Błońskiej w sprawie szczegółowych

nianiem kultury i opieką nad zabytkami oraz wyso-

kości tych stypendiów (12397),

879) podsekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

880) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

skiego w sprawie karty prywatyzacji (12399),

881) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

882) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

lację posła Grzegorza Sztolcmana w sprawie nowego

883) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

ty w sprawie znieważenia grobu matki marszałka

884) podsekretarza stanu w Ministerstwie Gospo-

tucji ﬁnansowychdotyczącychodwróconejhipoteki

(12404),

885) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

886) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

chałek w sprawie błędów w arkuszach egzaminacyj-

nych, jakie pojawiły się podczas próbnych egzaminów

gimnazjalnych z historii (12406),

887) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

stał o trzy miesiące każdego roku (12409),

888) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

wie funduszy celowych (12410),

889) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

w sprawie możliwości wprowadzenia ulg podatko-

wych dla przedsiębiorców przekazujących darowizny

blicznego, a realizującym zadania w sferze kultury

ﬁzycznej(12411),

63

890) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

czyk w sprawie pomyłek przy egzekucjach komorni-

czych (12412),

891) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

cholskiego w sprawie planowanej zmiany terytorial-

nego zasięgu działania urzędów kontroli skarbowej

(12413),

892) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

wie ekranów akustycznych (12414),

893) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

nizacji pożytku publicznego (12415),

894) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

czyk w sprawie działalności organizacji pożytku pu-

blicznego w zakresie pozyskiwania i wydatkowania

środków ﬁnansowych pochodzących z 1% podatku

895) sekretarza stanu w Ministerstwie Obrony

Opioły w sprawie ograniczenia środków na działania

pomocowe w Afganistanie (12418),

896) podsekretarza stanu w Ministerstwie Gospo-

backiej w sprawie ustawowego uregulowania tzw.

hipoteki odwróconej (12420),

897) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

sad ﬁnansowaniarezydenturw2013r.(12421),

w sprawie pomocy osobom młodym z terenów pow.

niżańskiego, zmagającym się z problemem narasta-

jącego bezrobocia (12423),

899) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

bry w sprawie renowacji zabytkowych ołtarzy w ko-

ściele w paraﬁipw.św.

MarcinawNowymMieście

na Ukrainie (12424),

900) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

Ziobry w sprawie likwidowanych publicznych szkół

na szczeblu podstawowym i ponadpodstawowym

w woj. podkarpackim (12425),

901) sekretarza stanu w Ministerstwie Sprawie-

bry w sprawie wyrażenia stanowiska odnośnie do

inicjatywy utworzenia muzeum okręgowego w zabyt-

kowym obiekcie – Zamku Lubomirskich w Rzeszowie

(12426),

902) ministra kultury i dziedzictwa narodowego

gowego w zabytkowym obiekcie – Zamku Lubomir-

skich w Rzeszowie (12427),

903) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

państwowych rażąco naruszających zobowiązania

w kontekście budowy autostrady A4 (12428),

904) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

w sprawie narastającego konﬂiktunakolei(12429),

905) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

py posłów w sprawie zagrożeń dla parków krajobra-

zowych (12430),

906) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

wego nauczycieli (12436),

907) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

i Wojciecha Zubowskiego w sprawie planowanej likwi-

dacji komisariatów Policji, na przykładzie posterunku

Policji w Bogatyni na Dolnym Śląsku (12437),

908) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

Policji we Wleniu na Dolnym Śląsku (12438),

909) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

kwidacji komisariatów Policji, na przykładzie poste-

runku Policji w Gryfowie Śląskim na Dolnym Śląsku

(12439),

910) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

64

runku Policji w Lubomierzu na Dolnym Śląsku

(12440),

911) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

runku Policji w Mirsku na Dolnym Śląsku (12441),

912) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

łek i Wojciecha Zubowskiego w sprawie planowanej

likwidacji komisariatów Policji, na przykładzie Po-

sterunku Policji w Olszynie na Dolnym Śląsku

(12442),

913) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

runku Policji w Siekierczynie na Dolnym Śląsku

(12443),

914) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

Policji w Węglińcu na Dolnym Śląsku (12444),

915) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

runku Policji w Sulikowie na Dolnym Śląsku

(12445),

916) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

runku Policji w Wądrożu Wielkim na Dolnym Śląsku

(12446),

917) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

kwidacji komisariatów Policji w Wałbrzychu na Dol-

nym Śląsku (12447),

918) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

sterunku Policji w Bolkowie na Dolnym Śląsku

(12448),

919) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

runku Policji w Świerzawie na Dolnym Śląsku

(12449),

920) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

runku Policji w Wojcieszowie na Dolnym Śląsku

(12450),

921) ministra rolnictwa i rozwoju wsi Stanisła-

wa Kalemby na interpelację posła Czesława Hoca

ski rynek nasion roślin genetycznie modyﬁkowa-

nych (12451),

922) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

wie sytuacji Uniwersyteckiego Centrum Klinicznego

w Gdańsku i innych szpitali klinicznych (12452),

923) sekretarza stanu w Ministerstwie Środowi-

w sprawie stanu zabezpieczenia przeciwpowodziowe-

go w Polsce (12453),

924) ministra kultury i dziedzictwa narodowego Bog-

w sprawie wykonywania przez prezesa Rady Mini-

strów nadzoru nad wykonywaniem przez Minister-

kresu obronności i bezpieczeństwa państwa (12455),

925) ministra kultury i dziedzictwa narodowego

926) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

gi ekspresowej S1 między Mysłowicami a Bielsko-Bia-

łą (12458),

927) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

(12459),

928) sekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji

szewskiego w sprawie niskich efektów kształcenia

w polskich szkołach (12460),

929) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

cyjnej (12461),

930) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

radców prawnych (12462),

65

931) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

trwania zwolnienia od pracy przysługującego pra-

cownikowi z tytułu oddania krwi (12464),

932) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

933) ministra kultury i dziedzictwa narodowego

na Kaczora w sprawie opłat abonamentowych pono-

szonych przez ośrodki wypoczynkowe, pensjonaty,

hotele, a także domy wczasowe (12469),

w sprawie niskiej efektywności urzędów pracy (12470),

935) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

w sprawie podjęcia działań w kierunku zmiany ure-

gulowań prawnych mających na celu zlikwidowanie

dyskryminacji jednej płci w przypadku dochodzenia

swojego rodzicielstwa (12472),

936) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

polskiego prawa do dyrektyw unijnych w zakresie

prawa budowlanego (12473),

937) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

przez organy prowadzące szkoły (12474),

938) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

w sprawie nieodpowiedniego traktowania strażaków

zawodowych zakładowych straży pożarnych, którzy

chcą pełnić służbę w jednostkach PSP (12475),

939) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

dożywienia wśród młodzieży szkolnej polskich szkół

(12476),

940) sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa

w sprawie przyjęcia ustawy o nasiennictwie (12479),

941) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

w sprawie stworzenia preferencyjnych warunków dla

członków OSP ubiegających się o przyjęcie do PSP

(12480),

942) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

w sprawie wykorzystania sprzętu hydraulicznego

zgromadzonego w jednostkach OSP (12481),

943) sekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji

w sprawie niskiej efektywności pracy wizytatora

w szkołach (12482),

944) podsekretarza stanu w Ministerstwie Eduka-

w sprawie przywrócenia opiniowania arkuszy organi-

zacyjnych przez kuratora oświaty (12483),

945) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

„Mieszkanie dla młodych” (12484),

946) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

w sprawie odstąpienia od opłacania składki rentowej

ubezpieczenia społecznego od wynagrodzenia pracu-

jących emerytów lub przyznania im prawa do renty

z FUS (12485),

947) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

w sprawie zatrudniania pracowników na stanowi-

skach pracy w szczególnych warunkach lub o szcze-

gólnym charakterze przez agencje pracy tymczasowej

(12486),

948) sekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji

kowskiego w sprawie złej sytuacji w polskim systemie

edukacji (12487),

949) sekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji

w sprawie gabinetów stomatologicznych w szkołach

oraz programów higienicznych (12488),

950) podsekretarza stanu w Ministerstwie Fi-

wie przewidywanych skutków ustawy o grach ha-

zardowych i jej konsekwencji dla budżetu państwa

(12490),

951) podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospo-

ka w sprawie współpracy gospodarczej z Ukrainą

(12491),

952) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

miejskiego odcinka drogi krajowej K12 (12492),

66

953) podsekretarza stanu w Ministerstwie Skarbu

przepisów ustawy o reprywatyzacji (12493),

954) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

szewskiego w sprawie przeznaczenia złóż gazu ziem-

nego w Wielkopolsce (12495),

955) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

liwości budowy czteropasmowej drogi o podwyższo-

nym standardzie łączącej Konin z Kaliszem (12496),

956) podsekretarz stanu w Ministerstwie Rolnic-

przyznawania obszarowych dopłat bezpośrednich dla

rolników (12497),

957) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

szewskiego w sprawie planowanych zmian w nalicza-

niu funduszu socjalnego dla służb mundurowych

(12499),

958) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

programu dopłat do zakupu mieszkań (12500),

959) ministra skarbu państwa Mikołaja Budzanow-

skiego oraz ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

w sprawie procesu wyboru kupca na pakiet akcji spół-

ki Presspublica sp. z o.o. będących własnością spółki

Skarbu Państwa w latach 2008–2011 (12502),

960) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

lację posła Arkadiusza Litwińskiego w sprawie zarzą-

dzenia nr 92 prezesa Rady Ministrów z dnia 26 paź-

dziernika 2012 r. w sprawie nadania statutu Główne-

mu Inspektoratowi Transportu Drogowego (12503),

961) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

wnętrznych ﬁrm doradczych zamawianych przez

PKP SA (12504),

962) ministra rozwoju regionalnego Elżbiety Bień-

w sprawie podziału środków unijnych w woj. kujaw-

sko-pomorskim (12508),

963) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

wzrostu liczby samobójstw i stanów depresyjnych

w społeczeństwie (12509),

964) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

wie ochrony klientów funduszy hipotecznych oferu-

jących renty dożywotnie (12510),

965) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

chy w sprawie niejasnych przepisów dotyczących

stawki podatku VAT na części zamienne do urządzeń

medycznych (12511),

966) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

wie prac nad tzw. ustawą odorową (12512),

967) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

gockiego w sprawie zleconych samorządom woje-

wództw zadań z zakresu administracji rządowej:

organizowania i prowadzenia ośrodków adopcyjnych

oraz koordynacji systemów zabezpieczenia społecz-

nego dotyczących świadczeń rodzinnych (12514),

968) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

browskiego w sprawie form rodzinnej pieczy zastęp-

czej w pow. kłodzkim (12515),

969) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

970) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

971) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

972) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

973) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

974) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

67

975) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

976) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

977) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

978) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

979) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

980) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

981) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

982) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

983) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

984) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

985) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

986) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

987) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

988) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

989) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

990) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

991) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

992) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

993) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

994) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

w sprawie wniosków rodziców o przywrócenie dyżu-

rów stomatologicznych w szkołach (12541),

995) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

ek zależnych (12543),

996) ministra rolnictwa i rozwoju wsi Stanisława

w sprawie funkcjonowania funduszy promocji powo-

łanych na mocy ustawy o funduszach promocji pro-

duktów rolno-spożywczych (12544),

997) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

roty Arciszewskiej-Mielewczyk w sprawie przebiegu

ekshumacji śp. Anny Walentynowicz (12546),

998) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rol-

tów polskich chronionych na rynku Unii Europejskiej

(12547),

68

w sprawie funkcjonowania form rehabilitacji społecz-

nej i zawodowej dla osób niepełnosprawnych (12549),

1000) ministra rozwoju regionalnego Elżbiety

skiego w sprawie uruchomienia rezerwy celowej na

realizację projektu pn. „Budowa budynku dydaktycz-

nego dla potrzeb Wydziału Lingwistyki Stosowanej

oraz Wydziału NeoﬁlologiiUniwersytetuWarszaw-

skiego w rejonie ulic Lipowej – Dobrej – Wiślanej –

Browarnej w Warszawie, etap I”, w ramach Regional-

wieckiego 2007–2013 (12553),

1001) podsekretarza stanu w Ministerstwie

terpelację posła Tomasza Szymańskiego w sprawie

innych przepisów o najmie zawartych w ustawie

1002) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

kowskiego w sprawie chorób wenerycznych wśród

1003) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

kowskiego w sprawie ciężarnych uczennic w Polsce

(12556),

1004) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospo-

darki Mieczysława Kasprzaka – z upoważnienia mi-

w sprawie postępu przygotowań Katowickiego Holdin-

gu Węglowego SA do sprzedaży mieszkań dla byłych

pracowników KWK Niwka-Modrzejów (12557),

1005) minister sportu i turystyki Joanny Muchy

środków ﬁnansowychnainwestycjestrategicznedla

polskiego sportu (12558),

1006) sekretarza stanu w Ministerstwie Kultury

cji na doﬁnansowanie prac konserwatorskich, re-

stauratorskich lub robót budowlanych przy zabytku

zabytków, zadanie pn. „Nowa Ruda, kościół para-

ﬁalny pw. św. Mikołaja: remont dachu, wymiana

pokrycia – etap II” w Nowej Rudzie (12559),

1007) sekretarza stanu w Ministerstwie Kultury

zabytków, zadanie pn. „Wambierzyce, bazylika pw.

Nawiedzenia NMP: ratownicza rekonstrukcja tyn-

nej, etap II”, złożonego przez paraﬁę Nawiedzenia

NMP w Wambierzycach (12560),

1008) podsekretarza stanu w Ministerstwie Śro-

wie wniosku do Trybunału Konstytucyjnego o stwier-

dzenie niezgodności z Konstytucją RP przepisów

nach (12561),

1009) sekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

pelację posła Zbigniewa Konwińskiego w sprawie

uregulowań prawnych dotyczących lotnictwa ama-

torskiego w Polsce (12563),

1010) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

propozycji nowelizacji ustawy o odpadach (12564),

1011) podsekretarza stanu w Ministerstwie Fi-

wie o dochodach jednostek samorządu terytorialne-

go (12565),

1012) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

o zdjęciu krzyży w szkołach publicznych niebędących

szkołami katolickimi (12566),

1013) minister nauki i szkolnictwa wyższego Bar-

1014) podsekretarza stanu w Ministerstwie Śro-

wie niekorzystnych dla samorządów gminnych skut-

ków wejścia w życie ustawy regulującej system go-

spodarowania odpadami (12569),

1015) ministra kultury i dziedzictwa narodowego

Mauzoleum Pamięci Bohaterów Powstania Stycznio-

wego we wsi Wąsosz Górny (12570),

1016) ministra kultury i dziedzictwa narodowego

w reżyserii Władysława Pasikowskiego, współﬁnan-

sowanego przez Polski Instytut Sztuki Filmowej

kwotą 5,715 mln zł (12571),

69

1017) podsekretarz stanu w Ministerstwie Edu-

go w sprawie nacisków wywieranych przez niektóre

samorządy na dyrektorów szkół, zobowiązujących

nauczycieli do obejrzenia z uczniami ﬁlmu„Pokłosie”

w reżyserii Władysława Pasikowskiego (12572),

1018) podsekretarza stanu w Ministerstwie Śro-

w sprawie wniosków zawartych w raporcie NIK do-

tyczącym parków krajobrazowych (12573),

1019) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

zapowiedzi zmian w NFZ (12574),

1020) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

w sprawie opublikowania przez niezależną organiza-

cję Fair Trials International raportu poświęconego

wymiarowi sprawiedliwości i poszanowaniu praw

obywatelskich w państwach UE (12575),

1021) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospo-

w sprawie kolejnych śmiertelnych wypadków w pol-

skich kopalniach węgla kamiennego (12577),

1022) podsekretarza stanu w Ministerstwie Śro-

w sprawie przygotowania nowelizacji prawa dotyczą-

cego zasad recyklingu akumulatorów (12578),

1023) podsekretarza stanu w Ministerstwie Śro-

1024) ministra kultury i dziedzictwa narodowego

Opioły w sprawie prawnej ochrony przestrzeni pu-

blicznej w Polsce (12580),

1025) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rol-

Matuszczaka w sprawie utrzymania punktu kontro-

li weterynaryjnej zbóż, pasz i komponentów zbożo-

wych na przejściu kolejowym w Dorohusku (12581),

1026) sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa

czaka w sprawie zmian w obsłudze wniosków kredy-

towych dla małych gospodarstw rolnych (12582),

1027) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

kosztów oświetlenia dróg publicznych (12583),

1028) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

stwa pasażerów tramwajów i trolejbusów (12584),

1029) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

tycznej sytuacji ﬁnansowejpowiatów(12586),

1030) ministra kultury i dziedzictwa narodowego

Zgorzelskiego w sprawie zastoju w polskiej kulturze

wysokiej (12587),

1031) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

–2015” przedsięwzięcia pn. „Budowa obwodnicy połu-

dniowo-wschodniej miasta Legnicy w ciągu nowego

1032) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rol-

hodowli zwierząt futerkowych (12590),

1033) sekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

w sprawie zakresu jawności negocjacji w zamówie-

niach publicznych (12592),

1034) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

w sprawie odszkodowań za błędy w leczeniu (12594),

1035) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

doprecyzowania przepisów o opłacie rocznej z tytułu

użytkowania wieczystego (12595),

1036) minister nauki i szkolnictwa wyższego Bar-

w pracach naukowych i dyplomowych (12596),

1037) podsekretarza stanu w Ministerstwie Śro-

dowiska Janusza Zaleskiego na interpelację posła

nia rozwiązania likwidacji problemu suszy hydrolo-

gicznej do „Programu ochrony przed powodzią w do-

1038) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

sie wypowiedzenia przy zwolnieniu pracownika z obo-

wiązków wynikających z umowy o pracę (12598),

70

1040) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

grupy adwokatów i radców prawnych specjalizują-

cych się w pisaniu skarg kasacyjnych i kasacji (tzw.

kasatorów) (12603),

1041) minister nauki i szkolnictwa wyższego Bar-

polskie uczelnie wyższe systemów antyplagiatowych

(12604),

1042) sekretarza stanu w Ministerstwie Sprawie-

w sprawie ograniczania osobom odbywającym karę

pozbawienia wolności dostępu do dokumentacji me-

dycznej w zakładach opieki zdrowotnej (12605),

1043) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pra-

w sprawie krzywdzącej praktyki odzyskiwania nie-

zapłaconych składek przez ZUS (12606),

1044) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

gorzaty Janyskiej i Krystyny Sibińskiej w sprawie

dokumentów poświadczających uprawnienia do ko-

nego transportu zbiorowego dla osób ze znacznym

stopniem niepełnosprawności (12608),

1045) podsekretarza stanu w Ministerstwie Śro-

protestów samorządów gminnych związanych z wej-

1046) podsekretarza stanu w Ministerstwie Go-

spodarki Dariusza Bogdana – z upoważnienia mini-

zwań przez nieuczciwe przedsiębiorstwa do uiszcze-

nia opłaty rejestracyjnej od podmiotów prowadzących

działalność gospodarczą (12612),

1047) podsekretarza stanu w Ministerstwie Śro-

chroniących prawa konsumentów w ustawie o utrzy-

1048) podsekretarza stanu w Ministerstwie Fi-

(12615),

1049) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

Adamczak w sprawie drugiej transzy środków

PFRON przyznanych w 2012 r. samorządom woje-

wództw w ramach algorytmu (12618),

1050) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

czak w sprawie braku wystarczających środków na

realizację przez samorządy województw zadań zleco-

nych z zakresu administracji rządowej (12619),

1051) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

kolejowego Dworca Zachodniego (12620),

1052) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

i Jana Dziedziczaka w sprawie problemów podatko-

wych polskich reemigrantów z USA (12621),

1053) podsekretarza stanu w Ministerstwie Śro-

w sprawie zmian w procesie demontażu i recyklingu

akumulatorów (12622),

1054) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

latorach, w szczególności art. 63 ust. 2 (12623),

1055) sekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

montowanych na polskich drogach (12625),

1056) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

dróg krajowych, w tym obwodnic miast (12637),

1057) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

ty w sprawie postawionego w Republice Czeskiej po-

mnika generała Józefa Snejdarka, odpowiedzialnego

za zamordowanie polskich jeńców oraz dobijanie ran-

nych w wojnie polsko-czechosłowackiej 1919 r. oraz

przeciwdziałania aktom poniżania godności narodo-

wej Polaków na Zaolziu (12639),

1058) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

Małgorzaty Sadurskiej i Jana Dziedziczaka w spra-

wie działań rządu wobec wyroku Europejskiego Try-

bunału Praw Człowieka w przedmiocie złamania

przepisów Konwencji o Ochronie Praw Człowieka

71

1059) podsekretarza stanu w Ministerstwie Skarbu

wersującej społeczeństwo umowy prywatyzacyjnej

Uzdrowiska Wysowa SA w Wysowej-Zdroju (12641),

1060) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

czeń kolejowych w związku z wprowadzeniem nowe-

go rozkładu jazdy pociągów (12642),

1061) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

ﬁnansowaniawarsztatówterapiizajęciowej,naprzy-

kładzie Gizałek w pow. pleszewskim (12643),

1062) podsekretarz stanu w Ministerstwie Rol-

Grzeszczaka w sprawie środków z Programu Rozwo-

ju Obszarów Wiejskich przeznaczonych dla zakładów

przetwórstwa rolno-spożywczego (12645),

1063) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

lację posłów Zbigniewa Matuszczaka i Leszka Alek-

sandrzaka w sprawie dostosowania infrastruktury

punktu kontroli weterynaryjnej pasz na przejściu

kolejowym w Dorohusku (12646),

1064) podsekretarza stanu w Ministerstwie Eduka-

o systemie oświaty polegających na jednoznacznym wy-

jaśnieniu terminu „rodzaj szkoły” oraz uszczegółowie-

niu niektórych innych stwierdzeń (12647),

1065) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospo-

oraz grupy posłów w sprawie zamierzeń rządu doty-

czących wykorzystania krajowych zasobów węgla

brunatnego (12648),

1066) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

wie nowego rozkładu jazdy PKP, czystości pociągów

oraz satysfakcji klientów z oferowanych przez kolej

usług (12650),

1067) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

wicza oraz grupy posłów w sprawie procedury przy-

znawania wiz nieimigracyjnych do USA (12651),

1068) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

słów w sprawie wdrożenia przepisów wynikających

1069) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

wej domów pomocy społecznej (12655),

1070) sekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

pelację posła Jana Dziedziczaka w sprawie proble-

mów z wymianą dowodów rejestracyjnych (12656),

1071) prezesa Urzędu Zamówień Publicznych Jac-

w sprawie nadmiernych kosztów związanych z zaj-

mowaniem pasa drogowego (12657),

1072) podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospo-

polskich ﬁrm(12658),

1073) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

stwa dla spółdzielczości mieszkaniowej z przeznacze-

niem na rewitalizację zasobów mieszkaniowych

(12659),

1074) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

bacińskiego w sprawie zasad niedopuszczenia do pi-

semnego egzaminu maturalnego (12660),

1075) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

bacińskiego w sprawie niskich zasiłków rodzinnych

(12661),

1076) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

lację posła Michała Kabacińskiego w sprawie niektó-

rych czynników technicznych mających wpływ na

bezpieczeństwo usług dotyczących transportu kole-

jowego (12662),

1077) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admi-

wprowadzenia wielomandatowych okręgów wybor-

czych w wyborach samorządowych (12664),

1078) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

skiego w sprawie zmniejszenia poziomu bezpieczeń-

stwa w funkcjonowaniu Państwowej Straży Pożarnej

(12665),

1079) sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnic-

w Agencji Nieruchomości Rolnych (12684),

72

1080) sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnic-

(12685),

1081) podsekretarza stanu w Ministerstwie Fi-

z Państwem Kuwejtu (12687),

1082) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

w sprawie liczby mostów na Odrze w perspektywie

planowanej drogi wodnej Odra – Dunaj (12691),

1083) podsekretarza stanu w Ministerstwie Śro-

palni piasku Kotlarnia SA (12692),

1084) podsekretarza stanu w Ministerstwie Go-

z Federacyjną Republiką Brazylii (12695),

1085) podsekretarza stanu w Ministerstwie Śro-

ochrony siedlisk Ostoja Złotopotocka w ramach pro-

gramu Natura 2000 (12697),

1086) podsekretarza stanu w Ministerstwie Śro-

ochrony siedlisk Białka Lelowska w ramach progra-

mu Natura 2000 (12698),

1087) podsekretarza stanu w Ministerstwie Go-

z Ludową Republiką Bangladeszu (12699),

1088) podsekretarza stanu w Ministerstwie Fi-

z Malezją (12700),

1089) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

handlowych z Malezją (12701),

1090) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

handlowych z Państwem Kuwejtu (12702),

1091) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

nych za przekroczenie prędkości (12703),

1092) podsekretarza stanu w Ministerstwie Śro-

ﬁoletka(12705),

1093) sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnic-

karłowatego (12706),

1094) podsekretarza stanu w Ministerstwie Śro-

(12707),

1095) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospo-

wy-Anna w Rydułtowach (12708),

1096) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospo-

w Rudzie Śląskiej (12709),

1097) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospo-

koszowy w Zabrzu (12710),

1098) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

w spółce SPV Poznań sp. z o.o., której część stanowi

1099) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

w spółce SPV Warszawa sp. z o.o., której część stano-

1100) podsekretarz stanu w Ministerstwie Trans-

śródlądowej w Tychach (12713),

1101) sekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

73

interpelację posła Krzysztofa Kłosowskiego w spra-

wie ponoszenia przez gminy kosztów utrzymania

dróg krajowych po dokonaniu ich dekategoryzacji

blicznych (12715),

1102) podsekretarza stanu w Ministerstwie Fi-

wie ﬁnansowaniainwestycjiCentrumKliniczno-Dy-

daktycznego Uniwersytetu Medycznego w Łodzi

1103) ministra rozwoju regionalnego Elżbiety

zamawianych (12719),

1104) podsekretarza stanu w Ministerstwie Fi-

go w sprawie warunków zwolnienia sklepów interne-

towych i wysyłkowych z prowadzenia ewidencji przy

użyciu kas rejestrujących (12720),

1105) podsekretarza stanu w Ministerstwie Fi-

go w sprawie poprawności danych adresowych na

fakturach VAT (12721),

1106) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

go w sprawie reorganizacji sądownictwa (12722),

1107) sekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

nicy miejscowości Bieruń oraz Oświęcim (12725),

1108) sekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji

w formie żłobka niepublicznego lub przedszkola nie-

publicznego (12726),

1109) sekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

rzystywania przez straże miejskie i gminne stacjo-

narnych urządzeń rejestrujących przekroczenie do-

puszczalnej prędkości (12727),

1110) podsekretarza stanu w Ministerstwie Obro-

izraelskiej ﬁrmyIsraelAerospaceIndustry(12730),

1111) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rol-

Skowrońskiej w sprawie uboju rytualnego zwierząt

(12734),

1112) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rol-

tofa Jurgiela w sprawie uchylenia § 3 pkt 1 lit. a

wych wymagań w zakresie jakości handlowej miodu

(12735),

1113) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

w sprawie konieczności rozważenia zmiany ustawy

o refundacji leków w związku z niepokojącymi dany-

mi dotyczącymi leczenia pacjentów (12736),

1114) podsekretarza stanu w Ministerstwie Fi-

nansów Jacka Dominika – z upoważnienia ministra

konieczności zliberalizowania przepisów dotyczących

zbiórek publicznych (12737),

1115) ministra skarbu państwa Mikołaja Bu-

dzanowskiego na interpelację posła Dariusza Seli-

gi w sprawie prywatyzacji Uzdrowiska Horyniec

1116) podsekretarza stanu w Ministerstwie Fi-

nansów Mirosława Sekuły – z upoważnienia ministra

kosztów ponoszonych przez samorządy marszałkow-

skie odnośnie do upadających biur podróży (12740),

1117) podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospo-

wie przyznawania grantów na uruchomienie nowych

projektów inwestycyjnych (12741),

1118) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

w sprawie wdrożenia systemu PESEL 2 (12742),

1119) podsekretarza stanu w Ministerstwie Śro-

wie szacowania szkód oraz wypłat odszkodowań za

1120) sekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji

w sprawie narastania agresji i przemocy wśród dzie-

ci i młodzieży w szkołach gimnazjalnych (12746),

1121) podsekretarza stanu w Ministerstwie Śro-

wie odszkodowania za szkodę wyrządzoną przez

zwierzynę łowną (12747),

1122) podsekretarza stanu w Ministerstwie

korzystanych środków z UE w transporcie kolejo-

wym (12748),

1123) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

74

w sprawie planowanych likwidacji kopalni naftowych

i gazowych na terenie woj. podkarpackiego (12749),

1124) podsekretarza stanu w Ministerstwie Fi-

wie spadających wpływów z tytułu podatku VAT

i CIT (12756),

1125) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospo-

1126) podsekretarza stanu w Ministerstwie Fi-

w sprawie zasad współpracy przewodnika z osobą

niewidomą lub z osobą z niepełnosprawnością narzą-

du ruchu (12761),

1127) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

rytom i rencistom kolejowym zwolnień i ulg na prze-

jazdy koleją (12762),

1128) podsekretarza stanu w Ministerstwie Fi-

(12764),

1129) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rol-

ustawy o ochronie zwierząt (12768),

1130) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

popularnych połączeń PKP SA (12769),

1131) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rol-

Sobeckiej w sprawie zapowiadanej likwidacji kwot

mlecznych, która ma nastąpić po 2015 r.

(12774),

1132) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

w sprawie braku pieniędzy na wynagrodzenia dla le-

karzy rezydentów (12777),

1133) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

rza stanu w Ministerstwie Transportu, Budownictwa

wienia średniej płacy w spółkach Grupy PKP na po-

ziomie 10% zarobków prezesa PKP SA (12779),

1134) podsekretarza stanu w Ministerstwie Fi-

kiej w sprawie ulgi internetowej obejmującej jedynie

wąską grupę internautów (12780),

1135) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

beckiej w sprawie dyskryminacji osób starszych na

rynku pracy (12783),

1136) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

kiej w sprawie likwidacji tzw. okien życia (12784),

1137) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

go rozkładu jazdy PKP (12786),

1138) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

beckiej w sprawie ukrytego bezrobocia w Polsce

(12790),

1139) sekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji

kiej w sprawie prywatyzacji polskich szkół (12795),

1140) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

w sprawie podjęcia pilnych działań dotyczących ura-

towania budowy nowoczesnego szpitala uniwersytec-

kiego w Prokocimiu (12796),

1141) podsekretarza stanu w Ministerstwie Śro-

w sprawie nowelizacji ustawy o odpadach (12797),

1142) sekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji

ku gmin zapewnienia uczniom bezpłatnego transpor-

tu do szkół (12802),

1143) sekretarz stanu w Ministerstwie Nauki

łania systemu POL-on (12804),

1144) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

1145) podsekretarza stanu w Ministerstwie Śro-

wie projektu ustawy o gospodarce opakowaniami

75

1146) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

czyk w sprawie emerytur strażników gminnych

(12809),

1147) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admi-

terpelację posła Artura Gierady w sprawie inwestycji

w węzeł ekspedycyjno-rozdzielczy Poczty Polskiej

w Kielcach (12810),

1148) sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnic-

i Ryszarda Zbrzyznego w sprawie sytuacji w rządo-

wych agencjach wykonawczych po tzw. aferze taśmo-

wej (12811),

1149) sekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji

w sprawie emisji reklamy pt. „Mam 6 lat” (12812),

1150) ministra sprawiedliwości Jarosława Gowi-

wie zmiany zasad tworzących tzw. konstytucyjną

niezawisłość sędziowską (12813),

1151) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

Najdera w sprawie dochodów niepodatkowych z tytu-

łu opłat, grzywien, odsetek i innych w projekcie usta-

1152) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

w sprawie nowelizacji ustawy o odpadach (12819),

1153) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

1154) podsekretarza stanu w Ministerstwie

tu dworca PKP w Radomiu (12852),

1155) podsekretarza stanu w Ministerstwie Śro-

określenia lokalizacji Zarządu Dorzecza Wisły, który

ma zostać powołany na podstawie planowanej refor-

my administracji wodnej (12857),

1156) sekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji

1157) sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

dowskiego oraz grupy posłów w sprawie przyczyn

braku w założeniach nowej ustawy o środkach przy-

musu bezpośredniego i broni palnej szczegółowych

zasad użycia paralizatorów przez stosowne służby na

terenie RP (12964).

netu danych osobowych świadków katastrofy smo-

leńskiej i objęcia ich ochroną BOR – od ministra

spraw wewnętrznych (11269) – 51 dni,

5) posła Tomasza Kaczmarka w sprawie zdekon-

spirowania przez ministra spraw wewnętrznych oraz

tralnego Biura Śledczego – od prezesa Rady Mini-

strów (11373) – 47 dni,

6) posła Mariana Cyconia w sprawie zabezpiecze-

nia terenów osuwiskowych zlokalizowanych w pobli-

żu dróg publicznych – od ministra administracji

i cyfryzacji (11280) – 44 dni,

7) posła Arkadiusza Litwińskiego w sprawie na-

8) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie zde-

konspirowania przez ministra spraw wewnętrznych

tajnego ośrodka Policji – od prezesa Rady Ministrów

(11527) – 44 dni,

9) posła Sławomira Zawiślaka w sprawie kontro-

wersji związanych z otwarciem Centrum Przetwa-

rzania Danych Policji – od ministra spraw wewnętrz-

nych (11645) – 40 dni,

wie likwidacji dyspozytorni sądeckiego Centrum Po-

wiadamiania Ratunkowego – od ministra admini-

stracji i cyfryzacji (11927) – 29 dni,

12) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

gim przejęciem Zakładów Azotowych w Tarnowie

– Mościcach SA – od ministra skarbu państwa (12143)

– 28 dni,

13) posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie ogra-

niczenia wydatków Unii Europejskiej poprzez likwi-

76

dację licznych jej agend – od ministra spraw zagra-

nicznych (12147) – 28 dni,

15) posła Leonarda Krasulskiego w sprawie dzia-

16) posła Leonarda Krasulskiego w sprawie ra-

17) posła Bogdana Rzońcy w sprawie przyszłości

18) posła Krzysztofa Brejzy w sprawie procedury

19) posła Przemysława Wiplera w sprawie publi-

20) posła Szymona Giżyńskiego w sprawie rapor-

tu NIK dotyczącego zakupu przez Komendę Główną

ministra spraw wewnętrznych (12576) – 19 dni,

niem prezesa Stowarzyszenia Wolne Konopie – od mi-

nistra spraw wewnętrznych (12663) – 19 dni,

22) posła Macieja Orzechowskiego w sprawie reor-

ganizacji wojewódzkich inspektoratów weterynarii – od

ministra administracji i cyfryzacji (12724) – 15 dni,

23) poseł Stanisławy Prządki w sprawie podziału

ministra administracji i cyfryzacji (12607) – 14 dni,

24) posła Marka Łapińskiego w sprawie regional-

25) poseł Małgorzaty Adamczak w sprawie sposo-

bu podziału środków ﬁnansowychzFunduszuRoz-

woju Kultury Fizycznej – od ministra sportu i tury-

styki (12617) – 14 dni,

26) posła Stanisława Pięty w sprawie odebrania

i pucharze Europy – od ministra sportu i turystyki

(12729) – 13 dni,

27) poseł Marzeny Machałek w sprawie opóźnień

w wydaniu rozporządzenia dotyczącego określenia

nych na ich terenie, związanych z usuwaniem skut-

ków powodzi – od prezesa Rady Ministrów (12732)

– 13 dni,

28) posłów Jerzego Materny i Zbigniewa Girzyń-

29) poseł Anny Elżbiety Sobeckiej w sprawie ne-

gatywnej oceny przygotowania i realizacji zakupu

jących dużej mocy LRAD wyposażonych w moduł

nistra spraw wewnętrznych (12771) – 13 dni,

bej jakości kampanii informacyjnej nt. telewizji cy-

frowej – od ministra administracji i cyfryzacji (12773)

– 13 dni,

31) poseł Krystyny Łybackiej w sprawie krajowe-

go systemu szkolenia sportowego i przygotowań

– 13 dni,

32) posła Henryka Kmiecika w sprawie zmiany

33) posła Henryka Kmiecika w sprawie rozważe-

(12815) – 13 dni,

34) posła Michała Tomasza Pacholskiego w spra-

35) posła Marka Wojtkowskiego w sprawie funk-

cjonowania programu rządowego „Moje boisko – Or-

– 5 dni,

36) posła Józefa Lassoty w sprawie ubezpieczeń

(12848) – 5 dni,

lania stref bezpieczeństwa na przykładzie strefy

(12853) – 5 dni.

ZAPYTANIA

1) posła Artura Górczyńskiego oraz grupy posłów

77

mości gruntowych w pow. pszczyńskim w latach

2011–2012 – do ministra transportu, budownictwa

2) posła Artura Górczyńskiego oraz grupy posłów

mości gruntowych w pow. żywieckim w latach 2011–

3) posła Artura Górczyńskiego oraz grupy posłów

4) posła Artura Górczyńskiego oraz grupy posłów

mości gruntowych w pow. bielskim ziemskim w la-

tach 2011–2012 – do ministra transportu, budownic-

5) posła Artura Górczyńskiego oraz grupy posłów

6) posła Artura Górczyńskiego oraz grupy posłów

morskiej (2856),

7) posła Artura Górczyńskiego oraz grupy posłów

mości gruntowych w gm. Bestwina w latach 2011–

9) posła Artura Górczyńskiego oraz grupy posłów

10) posła Artura Górczyńskiego oraz grupy po-

słów w sprawie opłat za użytkowanie wieczyste nie-

ruchomości gruntowych w gm. Czechowice-Dziedzi-

11) posła Artura Górczyńskiego oraz grupy po-

12) posła Artura Górczyńskiego oraz grupy po-

13) posła Artura Górczyńskiego oraz grupy po-

ruchomości gruntowych w gm. Kozy w latach 2011–

14) posła Artura Górczyńskiego oraz grupy po-

15) posła Artura Górczyńskiego oraz grupy po-

16) posła Artura Górczyńskiego oraz grupy po-

17) posła Artura Górczyńskiego oraz grupy po-

18) posła Artura Górczyńskiego oraz grupy po-

19) posła Artura Górczyńskiego oraz grupy po-

20) posła Artura Górczyńskiego oraz grupy po-

21) posła Artura Górczyńskiego oraz grupy po-

22) posła Artura Górczyńskiego oraz grupy po-

23) posła Artura Górczyńskiego oraz grupy po-

24) posła Artura Górczyńskiego oraz grupy po-

25) posła Artura Górczyńskiego oraz grupy po-

78

ruchomości gruntowych w gm. Milówka w latach

26) posła Artura Górczyńskiego oraz grupy po-

ruchomości gruntowych w latach 2011–2012 w gm.

Radziechowy Wieprz – do ministra transportu, bu-

27) posła Artura Górczyńskiego oraz grupy po-

28) posła Artura Górczyńskiego oraz grupy po-

29) posła Artura Górczyńskiego oraz grupy po-

30) posła Artura Górczyńskiego oraz grupy po-

31) posła Artura Górczyńskiego oraz grupy po-

Węgierska Górka – do ministra transportu, budow-

32) posła Artura Górczyńskiego oraz grupy po-

34) posła Artura Górczyńskiego oraz grupy po-

35) posła Artura Górczyńskiego oraz grupy po-

Strumień – do ministra transportu, budownictwa

36) posła Artura Górczyńskiego oraz grupy po-

Skoczów – do ministra transportu, budownictwa

37) posła Artura Górczyńskiego oraz grupy po-

38) posła Artura Górczyńskiego oraz grupy po-

Goleszów – do ministra transportu, budownictwa

40) posła Artura Górczyńskiego oraz grupy po-

Dębowiec – do ministra transportu, budownictwa

41) posła Artura Górczyńskiego oraz grupy po-

42) posła Artura Górczyńskiego oraz grupy po-

43) posła Artura Górczyńskiego oraz grupy po-

44) posła Artura Górczyńskiego oraz grupy po-

Zebrzydowice – do ministra transportu, budownic-

45) posła Artura Górczyńskiego oraz grupy po-

Pszczyna – do ministra transportu, budownictwa

Pawłowice – do ministra transportu, budownictwa

48) posła Artura Górczyńskiego oraz grupy po-

Miedźna – do ministra transportu, budownictwa

49) posła Marka Stolarskiego oraz grupy posłów

79

morskiej (2899),

50) posła Marka Stolarskiego oraz grupy posłów

steczko Śląskie – do ministra transportu, budownic-

51) posła Marka Stolarskiego oraz grupy posłów

52) posła Marka Stolarskiego oraz grupy posłów

dzionków – do ministra transportu, budownictwa

53) posła Marka Stolarskiego oraz grupy posłów

54) posła Marka Stolarskiego oraz grupy posłów

55) posła Marka Stolarskiego oraz grupy posłów

56) posła Marka Stolarskiego oraz grupy posłów

morskiej (2906),

57) posła Marka Stolarskiego oraz grupy posłów

58) posła Marka Stolarskiego oraz grupy posłów

59) posła Marka Stolarskiego oraz grupy posłów

60) posła Marka Stolarskiego oraz grupy posłów

61) posła Marka Stolarskiego oraz grupy posłów

62) posła Marka Stolarskiego oraz grupy posłów

63) posła Marka Stolarskiego oraz grupy posłów

64) posła Marka Stolarskiego oraz grupy posłów

kim Bytom – do ministra transportu, budownictwa

65) posła Marka Stolarskiego oraz grupy posłów

kim Zabrze – do ministra transportu, budownictwa

66) posła Marka Stolarskiego oraz grupy posłów

kim Gliwice – do ministra transportu, budownictwa

67) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

w Lidzbarku Warmińskim – do ministra obrony na-

rodowej (2917),

w Lęborku – do ministra obrony narodowej (2918),

w Kutnie – do ministra obrony narodowej (2919),

w Krośnie Odrzańskim – do ministra obrony naro-

dowej (2920),

w Krakowie-Balicach – do ministra obrony narodo-

wej (2921),

72) posła Jacka Kwiatkowskiego oraz grupy po-

ministra środowiska (2922),

73) posła Artura Dębskiego w sprawie organizacji

łączności dla PKW Afganistan – do ministra obrony

narodowej (2923),

74) posła Artura Dębskiego w sprawie wypłat

ekwiwalentu pieniężnego funkcjonariuszom BOR

w zamian za rezygnację z lokalu – do ministra spraw

wewnętrznych (2924),

75) poseł Jolanty Szczypińskiej w sprawie czyn-

ności podejmowanych w celu sprowadzenia do Polski

80

granicznych (2925),

76) poseł Jadwigi Wiśniewskiej w sprawie przed-

Częstochowa – Fosowskie w związku z rewitalizacją

77) posła Romualda Ajchlera w sprawie zamiaru

morskiej (2927),

78) posła Stanisława Szweda w sprawie opóźnień

niepełnosprawnych zatrudnionych w spółdzielniach

79) posła Stanisława Szweda w sprawie krytycz-

nej sytuacji w przewozach pasażerskich na Śląsku

morskiej (2929),

80) posła Jarosława Zielińskiego w sprawie in-

terpretacji przepisów art. 20 ustawy Karta Nauczy-

ciela w związku z art. 23¹ ustawy Kodeks pracy, na

ry w Suwałkach – do ministra edukacji narodowej

(2930),

81) posła Michała Wojtkiewicza w sprawie nowego

(2931),

82) posła Macieja Orzechowskiego w sprawie bu-

dowy obwodnicy Jarocina – do ministra transportu,

83) posła Macieja Orzechowskiego w sprawie bu-

dowy obwodnicy Ostrowa Wielkopolskiego – do mi-

skiej (2933),

84) posła Wojciecha Szaramy w sprawie dalszej

współpracy Policji z Centrum Ratownictwa Gliwice

85) posła Damiana Raczkowskiego w sprawie

chorobę płuc – do ministra zdrowia (2935),

86) posła Marka Łatasa w sprawie likwidacji

linii kolejowej nr 94 Kraków – Oświęcim – do mi-

skiej (2936),

87) posła Zbigniewa Matuszczaka w sprawie in-

westycji pn. „Przebudowa dworca kolejowego Chełm

88) posła Zbigniewa Matuszczaka w sprawie bu-

dowy obwodnicy Tomaszowa Lubelskiego – do mini-

(2938),

89) poseł Izabeli Katarzyny Mrzygłockiej w spra-

wie możliwości refundacji kosztów wyposażenia lub

Fundusz Pracy bezrobotnego oraz dla skierowanego

przez PFRON bezrobotnego niepełnosprawnego – do

90) poseł Ewy Kołodziej w sprawie problemu sto-

sowania rażąco niskich cen przy zamówieniach pu-

blicznych – do ministra gospodarki (2940),

91) posła Artura Dunina w sprawie posiadania

cji jako osoba bezrobotna – do ministra pracy i poli-

92) posła Artura Dunina w sprawie stworzenia

no-wychowawczych – do ministra edukacji narodowej

(2942),

93) poseł Izabeli Katarzyny Mrzygłockiej w spra-

wie interpretacji niektórych przepisów ustawy o pro-

94) posła Borysa Budki w sprawie ograniczeń

w pełnieniu funkcji członka rady nadzorczej spółki

komunalnej – do prezesa Rady Ministrów (2944),

95) posła Jacka Kwiatkowskiego w sprawie Te-

atru Osób Niepełnosprawnych powołanego do życia

rodowego (2945),

96) posła Artura Dunina w sprawie wątpliwości

dotyczących dodatków funkcyjnych/służbowych, ko-

misji lekarskich oraz przygotowywanych aktów

prawnych związanych ze służbą w Policji – do mini-

97) poseł Małgorzaty Sekuły-Szmajdzińskiej w spra-

granicy państwa – do ministra spraw wewnętrznych

(2947),

98) posła Jerzego Borkowskiego w sprawie pod-

cy w fabryce samochodów osobowych Fiat w Ty-

chach w woj. śląskim – do ministra pracy i polityki

społecznej (2948),

99) posła Jerzego Borkowskiego w sprawie dzia-

łalności PFRON na przykładzie programu Student II

100) posła Jerzego Borkowskiego w sprawie pro-

blemów w funkcjonowaniu nowej spółki Koleje Ślą-

101) posła Dariusza Piontkowskiego w sprawie

rozporządzenia dotyczącego odbierania od właścicie-

li nieruchomości odpadów komunalnych i ich zago-

spodarowania – do ministra środowiska (2951),

102) poseł Gabrieli Masłowskiej w sprawie możli-

wości uzyskania specjalizacji poza granicami Polski

– do ministra zdrowia (2952),

103) poseł Elżbiety Witek w sprawie utrzymania

kaplicy na dworcu kolejowym we Wrocławiu – do mi-

skiej (2953),

104) posła Waldemara Andzela w sprawie reakty-

wacji peronu kolejowego w Szczekocinach – do mini-

81

stra transportu, budownictwa i gospodarki morskiej

(2954),

105) posła Sławomira Zawiślaka w sprawie budowy

obwodnicy Tomaszowa Lubelskiego – do ministra trans-

106) posła Borysa Budki w sprawie interpretacji

nistra ﬁnansów(2956),

107) posła Marcina Mastalerka w sprawie odpłat-

ności za wizyty w poradni kardiologicznej szpitala

MSWiA w Łodzi oraz niezapewnienia specjalistycz-

nej opieki lekarskiej ze środków budżetu państwa

– do ministra zdrowia (2957),

108) posła Marcina Mastalerka w sprawie sprze-

nego Szpitala Gruźlicy, Chorób Płuc i Rehabilitacji

nych w nim inwestycji – do ministra zdrowia (2958),

109) posła Marka Rząsy w sprawie wzrostu cen

leku dla chorych na raka prostaty – do ministra zdro-

wia (2959),

110) posła Artura Górskiego w sprawie upamięt-

nienia uczestników konfederacji barskiej w apelu po-

ległych podczas uroczystości państwowych – do mi-

nistra obrony narodowej (2960),

111) posła Jerzego Szmita w sprawie restruktu-

ryzacji Poczty Polskiej SA na terenie woj. warmiń-

sko-mazurskiego – do ministra administracji i cyfry-

zacji (2961),

112) posłów Witolda Klepacza i Piotra Chmielow-

skiego w sprawie opłat za użytkowanie wieczyste

w gm. Mierzęcice – do ministra transportu, budow-

113) posłów Witolda Klepacza i Piotra Chmielow-

w gm. Bobrowniki – do ministra transportu, budow-

114) posłów Witolda Klepacza i Piotra Chmielow-

w gm. Psary – do ministra transportu, budownictwa

115) posłów Witolda Klepacza i Piotra Chmielow-

w gm. Wojkowice – do ministra transportu, budow-

116) posłów Witolda Klepacza i Piotra Chmielow-

w gm. Siewierz – do ministra transportu, budownic-

117) posłów Witolda Klepacza i Piotra Chmielow-

w pow. zawierciańskim – do ministra transportu, bu-

118) posłów Witolda Klepacza i Piotra Chmielow-

w pow. będzińskim – do ministra transportu, budow-

119) posłów Witolda Klepacza i Piotra Chmielow-

w Sosnowcu – do ministra transportu, budownictwa

120) posłów Witolda Klepacza i Piotra Chmielow-

w Jaworznie – do ministra transportu, budownictwa

121) posłów Witolda Klepacza i Piotra Chmielow-

122) posła Jana Warzechy w sprawie prywatyza-

cji PKS w Dębicy SA – do ministra skarbu państwa

(2972),

123) posła Marka Łatasa w sprawie wprowadze-

dowiska (2973),

124) poseł Katarzyny Hall w sprawie rozwiązań

systemowych w zakresie mieszkalnictwa osób z nie-

pełnosprawnościami, które wymagają w większym

stopniu specjalistycznej opieki – do ministra pracy

125) posła Macieja Łopińskiego w sprawie wypła-

ty rekompensat z tytułu pozostawienia nieruchomo-

ści poza obecnymi granicami państwa polskiego – do

ministra skarbu państwa (2975),

126) poseł Katarzyny Hall w sprawie stworzenia

odpowiednich warunków inwestorom zainteresowa-

nym wydobywaniem gazu łupkowego – do ministra

środowiska (2976),

127) poseł Katarzyny Hall w sprawie projektów

związanych z pomocą dla rolników oraz zmian pla-

128) poseł Katarzyny Hall w sprawie zmian pla-

nowanych w NFZ oraz doﬁnansowaniametodyinvi-

tro – do ministra zdrowia (2978),

129) poseł Katarzyny Hall w sprawie postępów

w przygotowywaniu rozwiązań prawnych związa-

nych z deregulacją zawodów – do ministra sprawie-

dliwości (2979),

130) poseł Katarzyny Hall w sprawie systemu po-

ręczeń kredytowych i działania funduszy pożyczko-

wych dla przedsiębiorców oraz uproszczenia prawa

podatkowego – do ministra ﬁnansów(2980),

131) poseł Anny Zalewskiej w sprawie zamiaru

likwidacji przez Ministerstwo Spraw Wewnętrznych

Sudeckiego Oddziału Straży Granicznej w Kłodzku

82

132) poseł Anny Zalewskiej w sprawie zmiany pod-

stawowej stawki podatku VAT od wyrobów sztuki lu-

dowej oraz rękodzieła i rzemiosła ludowego i arty-

stycznego, która będzie miała negatywne przełożenie

na dalszą działalność m.in. Zakładów Ceramicznych

„Bolesławiec” sp. z o.o. – do ministra ﬁnansów(2982),

133) posła Zbigniewa Babalskiego w sprawie funk-

cjonowania zarządów okręgowych Polskiego Związku

Łowieckiego – do ministra środowiska (2983),

134) posła Zbigniewa Babalskiego w sprawie

wstrzymania doﬁnansowaniadowynagrodzeńosób

niepełnosprawnych zatrudnionych w Elbląskiej Spół-

dzielni Niewidomych ELSIN – do ministra pracy i po-

135) poseł Beaty Małeckiej-Libery w sprawie za-

bytkowego dworca kolejowego Sosnowiec Maczki – do

136) poseł Beaty Małeckiej-Libery w sprawie pro-

duktów leczniczych o właściwościach leczniczych – do

ministra zdrowia (2986),

137) poseł Beaty Małeckiej-Libery w sprawie ure-

gulowania sytuacji prawnej dworca kolejowego So-

snowiec Maczki – do ministra transportu, budownic-

138) posła Damiana Raczkowskiego w sprawie bu-

dowy sortowni listów Poczty Polskiej SA w Choroszczy

– do ministra administracji i cyfryzacji (2988),

139) posła Damiana Raczkowskiego w sprawie

140) posła Mieczysława Marcina Łuczaka w spra-

wie wprowadzenia korekty w rozkładzie jazdy pocią-

gów spółki Koleje Śląskie obowiązującym na trasie

Katowice – Krzepice – do ministra transportu, bu-

141) posła Jacka Czerniaka w sprawie Niepublicz-

nego Zakładu Opieki Zdrowotnej Klinika z siedzibą

w Nałęczowie – do ministra zdrowia (2991),

142) posła Pawła Arndta w sprawie wprowadze-

świadczeniach kompensacyjnych – do ministra pracy

143) posła Jana Warzechy w sprawie ruchu kole-

jowego na stacji w Dębicy po zakończeniu moderni-

zacji odcinka linii kolejowej E30 – do ministra trans-

144) posła Józefa Rojka w sprawie lotniska w Mo-

145) posła Józefa Rojka w sprawie budżetu na

146) posła Józefa Rojka w sprawie przedświątecz-

nego paraliżu komunikacji kolejowej na Śląsku – do

skiej (2996),

147) posła Józefa Rojka w sprawie przyznania

ochrony policyjnej świadkowi przestępstwa zabój-

stwa – do ministra spraw wewnętrznych (2997),

148) posła Bogdana Rzońcy w sprawie zasad wy-

korzystywania środków budżetu państwa na usuwa-

nie skutków klęsk żywiołowych – do ministra admi-

149) posła Bogdana Rzońcy w sprawie progra-

150) posła Bogdana Rzońcy w sprawie przyznania

premii pracownikom Ministerstwa Gospodarki – do

prezesa Rady Ministrów (3000),

151) posła Dariusza Piontkowskiego w sprawie

152) posła Stanisława Szweda w sprawie progra-

mu osłonowego dla zwalnianych pracowników Fiat

Auto Poland SA zamieszkałych na terenach Biel-

ska-Białej i powiatu bielskiego, żywieckiego, cieszyń-

skiego i pszczyńskiego – do ministra pracy i polityki

społecznej (3002),

153) posła Andrzeja Romanka w sprawie niedo-

stosowania przekaźnika na górze Jarmuta w Szczaw-

nicy do odbioru sygnału cyfrowego – do ministra ad-

154) posła Artura Górskiego w sprawie zabloko-

wania środków ﬁnansowych na obchody 90-lecia

zagranicznych (3004),

155) posła Artura Górskiego w sprawie realizacji

przez polski rząd uchwał IV Zjazdu Polonii i Polaków

z Zagranicy – do prezesa Rady Ministrów (3005),

156) posła Artura Górskiego w sprawie możliwo-

ści adopcji polskich dzieci z Litwy, Białorusi i Ukra-

157) posła Johna Abrahama Godsona w sprawie

dyskryminowania przez ZUS i PFRON osób niepeł-

nosprawnych prowadzących pozarolniczą działalność

społecznej (3007),

158) posłów Dawida Jackiewicza i Adama Kwiat-

kowskiego w sprawie dodatkowych kosztów genero-

wanych w związku z obowiązkiem rozpoczynania

szawy, a także utrudnień dla personelu wynikających

z tej praktyki – do ministra skarbu państwa (3008),

159) posłów Dawida Jackiewicza i Adama Kwiat-

kowskiego w sprawie liczby osób zwolnionych z pracy

2011–2012 – do ministra skarbu państwa (3009),

160) posłów Dawida Jackiewicza i Adama Kwiat-

kowskiego w sprawie planowanej na marzec 2013 r.

eing 787, będących w wyposażeniu ﬂotypowietrznej

161) posłów Dawida Jackiewicza i Adama Kwiatkow-

skiego w sprawie średniego wypełnienia wybranych rej-

sów lotniczych realizowanych przez PLL LOT SA – do

162) posła Andrzeja Dąbrowskiego w sprawie zle-

cenia przez organy administracji samorządowej re-

alizacji zadań z zakresu pomocy społecznej podmio-

83

łecznej (3012),

163) posła Michała Tomasza Pacholskiego w spra-

wie orzeczenia o zdolności do pracy osób niesłyszących

164) posła Michała Tomasza Pacholskiego w spra-

wie organizacji systemu Państwowego Ratownictwa

Medycznego w rejonie operacyjnym nr 10/02 obejmu-

jącym pow. łęczycki oraz gm. Bielawy – do ministra

zdrowia (3014),

165) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

w Lublinie – do ministra obrony narodowej (3015),

166) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

w Łasku – do ministra obrony narodowej (3016),

167) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

w Łęczycy – do ministra obrony narodowej (3017),

168) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

w Lublińcu – do ministra obrony narodowej (3018),

169) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

w Lipowcu – do ministra obrony narodowej (3019),

170) posła Wiesława Suchowiejki w sprawie uka-

zania szans rozwoju Pomorza środkowego – do mini-

stra rozwoju regionalnego (3020),

171) posłów Jerzego Materny i Zbigniewa Girzyń-

ENEA Operator sp. z o.o. w Zielonej Górze i Gorzowie

nej (3021),

172) poseł Ewy Malik w sprawie budowy chodnika

wzdłuż drogi krajowej nr 78 przebiegającej przez gm.

Szczekociny w obrębie miejscowości Goleniowy – do

skiej (3022),

173) poseł Małgorzaty Pępek w sprawie kosztów

rozmów międzynarodowych w sieciach komórkowych

nicznych (3023),

174) poseł Marii Małgorzaty Janyskiej w sprawie

przewidywanych zmian w przepisach dotyczących

rynku pracy w kontekście przyjętej ustawy wydłuża-

jącej osiągnięcie wieku emerytalnego – do ministra

175) posła Edwarda Czesaka w sprawie prac obej-

mujących realizację inwestycji pn. „Budowa drogi S8

Radzymin – Marki” w najbliższych latach – do mini-

(3025),

176) posła Marcina Święcickiego w sprawie obli-

gatoryjnego zrzeszania się ﬁrmubezpieczeniowych

w Polskiej Izbie Ubezpieczeń – do ministra ﬁnansów

(3026),

177) posła Marcina Święcickiego w sprawie ﬁnan-

sowania Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców

178) posła Krzysztofa Jurgiela w sprawie rozpy-

lania substancji chemicznych – do ministra transpor-

179) posła Mariana Cyconia w sprawie koncesji

dla inwestycji geotermalnej w Porębie Wielkiej – do

ministra środowiska (3029),

180) posła Artura Górskiego w sprawie przepisów

prawa regulujących kwestie chrześniaków prezyden-

ta II RP Ignacego Mościckiego – do ministra ﬁnan-

sów (3030),

181) posła Mirosława Maliszewskiego w sprawie

zmian organizacyjnych w Policji – do ministra spraw

wewnętrznych (3031),

182) poseł Stanisławy Prządki w sprawie plano-

wanych zmian terytorialnych zasięgu działania

(3032),

183) poseł Anny Zalewskiej w sprawie dalszego

funkcjonowania organów powiatu wałbrzyskiego od

dnia 1 stycznia 2013 r., statusu prawnego dotychcza-

sowych radnych oraz wyznaczenia okręgów wybor-

czych, podziału mandatów i organizacji wyborów do

Rady Powiatu Wałbrzyskiego – do ministra admini-

184) poseł Mirosławy Nykiel w sprawie zmian

strukturalnych w NFZ – do ministra zdrowia (3034),

185) posła Jarosława Sellina w sprawie obchodów

186) poseł Anny Zalewskiej w sprawie dalszego

tu Wałbrzyskiego oraz Zarządu Powiatu Wałbrzyskie-

sto Wałbrzych – do ministra administracji i cyfryzacji

(3036),

187) poseł ZoﬁiPopiołekwsprawiesądowejzpo-

wództwa właściciela salonu prasowego przeciwko

Kolporterowi Sieci Handlowe sp. z o.o. – do ministra

sprawiedliwości (3037),

188) posła Andrzeja Romanka w sprawie przenie-

nych (3038),

189) posła Artura Ostrowskiego w sprawie pla-

nów likwidacji Komisariatu Policji w Drzewicy – do

ministra spraw wewnętrznych (3039),

190) posła Sławomira Kopycińskiego w sprawie

wyceny prywatyzowanego Centrum Produkcyjnego

skarbu państwa (3040),

191) posła Tomasza Garbowskiego w sprawie

możliwości zatrzymywania się pociągów InterCity

oraz TLK na stacji w Oleśnie – do ministra transpor-

192) posła Zbigniewa Babalskiego w sprawie usta-

– dział 851: Ochrona zdrowia, rozdział 85195: Pozo-

stała działalność – do ministra zdrowia (3042),

84

193) poseł Lidii Staroń w sprawie prywatyzacji

spółki Skarbu Państwa ZPO Warmia SA – do mini-

194) posła Wiesława Stanisława Janczyka w spra-

wie określenia wysokości środków ﬁnansowychprze-

kazanych do tej pory na usunięcie skutków powodzi,

z uwzględnieniem szacunków i wyceny zgłoszonych

i udokumentowanych strat, jakie powstały w wyniku

powodzi w latach 2007–2012 w gm. Łososina Dolna

– do ministra administracji i cyfryzacji (3044),

195) posła Wiesława Stanisława Janczyka w spra-

196) posła Wiesława Stanisława Janczyka w spra-

ministra administracji i cyfryzacji (3046),

197) posła Wiesława Stanisława Janczyka w spra-

198) posła Wiesława Stanisława Janczyka w spra-

ministra administracji i cyfryzacji (3048),

199) posła Wiesława Stanisława Janczyka w spra-

200) posła Wiesława Stanisława Janczyka w spra-

201) posła Wiesława Stanisława Janczyka w sprawie

określenia wysokości środków ﬁnansowychprzeka-

ministra administracji i cyfryzacji (3051),

202) posła Wiesława Stanisława Janczyka w spra-

– do ministra administracji i cyfryzacji (3052),

203) posła Wiesława Stanisława Janczyka w spra-

204) posła Wiesława Stanisława Janczyka w sprawie

ministra administracji i cyfryzacji (3054),

205) posła Wiesława Stanisława Janczyka w spra-

206) posła Wiesława Stanisława Janczyka w spra-

207) posła Wiesława Stanisława Janczyka w spra-

cem – do ministra administracji i cyfryzacji (3057),

208) posła Wiesława Stanisława Janczyka w spra-

ministra administracji i cyfryzacji (3058),

209) posła Wiesława Stanisława Janczyka w spra-

ministra administracji i cyfryzacji (3059),

210) posła Wiesława Stanisława Janczyka w sprawie

85

211) posła Wiesława Stanisława Janczyka w sprawie

212) posła Wiesława Stanisława Janczyka w spra-

ministra administracji i cyfryzacji (3062),

213) posła Wiesława Stanisława Janczyka w spra-

214) posła Wiesława Stanisława Janczyka w spra-

ministra administracji i cyfryzacji (3064),

215) posła Wiesława Stanisława Janczyka w sprawie

216) posła Wiesława Stanisława Janczyka w spra-

ministra administracji i cyfryzacji (3066),

217) posła Wiesława Stanisława Janczyka w spra-

ministra administracji i cyfryzacji (3067),

218) posła Wiesława Stanisława Janczyka w spra-

219) posła Wiesława Stanisława Janczyka w spra-

na – do ministra administracji i cyfryzacji (3069),

220) posła Wiesława Stanisława Janczyka w spra-

221) posła Wiesława Stanisława Janczyka w spra-

wie składowiska odpadów gmin zrzeszonych w Związ-

w Suchej Beskidzkiej (woj. małopolskie) – do ministra

środowiska (3071),

222) posła Wiesława Stanisława Janczyka w spra-

223) posła Wiesława Stanisława Janczyka w sprawie

ministra administracji i cyfryzacji (3073),

224) posła Wiesława Stanisława Janczyka w spra-

trzańska – do ministra administracji i cyfryzacji

(3074),

225) posła Wiesława Stanisława Janczyka w spra-

ministra administracji i cyfryzacji (3075),

226) posła Wiesława Stanisława Janczyka w spra-

227) posła Wiesława Stanisława Janczyka w spra-

86

powodzi w latach 2007–2012 w gm. Gorlice – do mi-

228) posła Wiesława Stanisława Janczyka w spra-

229) posła Wiesława Stanisława Janczyka w spra-

230) posła Wiesława Stanisława Janczyka w spra-

231) posła Wiesława Stanisława Janczyka w spra-

232) posła Wiesława Stanisława Janczyka w spra-

ministra administracji i cyfryzacji (3082),

233) posła Wiesława Stanisława Janczyka w spra-

234) posła Wiesława Stanisława Janczyka w spra-

235) posła Wiesława Stanisława Janczyka w spra-

– do ministra administracji i cyfryzacji (3085),

236) posła Wiesława Stanisława Janczyka w spra-

237) posła Wiesława Stanisława Janczyka w spra-

238) posła Wiesława Stanisława Janczyka w spra-

239) posła Wiesława Stanisława Janczyka w spra-

powodzi w latach od 2007–2012 w gm. Krościenko

n. Dunajcem – do ministra administracji i cyfryzacji

(3089),

240) posła Wiesława Stanisława Janczyka w spra-

241) posła Wiesława Stanisława Janczyka w spra-

– do ministra administracji i cyfryzacji (3091),

242) posła Wiesława Stanisława Janczyka w spra-

– do ministra administracji i cyfryzacji (3092),

243) posła Wiesława Stanisława Janczyka w spra-

244) posła Wiesława Stanisława Janczyka w spra-

87

– do ministra administracji i cyfryzacji (3094),

245) posła Wiesława Stanisława Janczyka w spra-

– do ministra administracji i cyfryzacji (3095),

246) posła Wiesława Stanisława Janczyka w spra-

– do ministra administracji i cyfryzacji (3096),

247) posła Wiesława Stanisława Janczyka w spra-

ministra administracji i cyfryzacji (3097),

248) posła Wiesława Stanisława Janczyka w spra-

– do ministra administracji i cyfryzacji (3098),

249) posła Zbigniewa Babalskiego w sprawie pry-

watyzacji Zakładów Przemysłu Odzieżowego Warmia

250) poseł Anny Fotygi w sprawie rodziny zastęp-

czej z Kręgu k. Starogardu Gdańskiego – do ministra

251) posła Marka Matuszewskiego w sprawie do-

kończenia budowy autostrady A1 na odcinku Kowal

– Czerniewice – do ministra transportu, budownic-

wie zwiększenia w 2013 r. środków ﬁnansowychna

wypłaty wynagrodzeń pracowników Policji (1996),

2) ministra kultury i dziedzictwa narodowego

gniewa Girzyńskiego i Dawida Jackiewicza w sprawie

funkcjonowanie resortu w 2011 r.

(2072),

3) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

sona w sprawie nieuwzględnienia I Komisariatu Po-

licji w Łodzi przy przydzielaniu specjalnych dotacji

na remont komisariatów Policji (2178),

4) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

skiej i Jarosława Zielińskiego w sprawie podawanych

przez rząd informacji o liczbie uczestników marszu

„Obudź się Polsko”, który odbył się w Warszawie

w dniu 29 września 2012 r.

(2344),

5) sekretarza stanu w Ministerstwie Administra-

ści środków na realizację „Narodowego programu

6) podsekretarz stanu w Ministerstwie Admini-

womira Neumana na zapytanie posła Marka Balta

8) sekretarza stanu w Ministerstwie Transportu,

nie posła Macieja Małeckiego w sprawie negatywne-

go oddziaływania na środowisko akustyczne drogi

(2453),

9) sekretarza stanu w Ministerstwie Transportu,

nie posła Macieja Orzechowskiego w sprawie remon-

(2458),

10) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

pieczeństwie imprez masowych (2471),

11) ministra kultury i dziedzictwa narodowego

tuszczaka w sprawie telewizyjnych opłat abonamen-

towych (2473),

12) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

ta sędziego (2478),

13) podsekretarza stanu w Ministerstwie Skarbu

wie wstrzymania prac przy budowie bloku energe-

tycznego w Elektrowni Ostrołęka SA (2486),

88

sona w sprawie reportażu gruzińskiej dziennikarki

15) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

sona w sprawie skandalicznego przypadku naduży-

wania władzy przez funkcjonariuszy Policji (2504),

16) ministra skarbu państwa Mikołaja Budzanow-

likwidacji Fabryki Form Metalowych Formet SA

w Bydgoszczy (2510),

17) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

wanego połączenia Samodzielnego Publicznego Wo-

jewódzkiego Szpitala Chirurgii Urazowej im. dr. Ja-

nusza Daaba w Piekarach Śląskich i Śląskiego Szpi-

tala Reumatologiczno-Rehabilitacyjny im. gen. Je-

rzego Ziętka w Ustroniu (2514),

18) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

nień budowlanych (2520),

19) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

rytalnego w drodze wyjątku (2522),

20) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

w przepisach zawartych w rozdziale 5 (zasady wyko-

nywania zawodu lekarza) ustawy o zawodzie lekarza

21) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

w Wierzchowie w pow. drawskim (2524),

22) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

wie obowiązków lekarzy dentystów przy wykonywa-

niu protez dentystycznych (2525),

23) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

go w sprawie reformy emerytur policyjnych (2526),

24) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii (2529),

25) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

skiej w sprawie udzielenia dotacji na doﬁnansowanie

wydatków bieżących gminy przeznaczonych na zada-

do lat 3 dla Zespołu Przedszkolno-Żłobkowego im.

Kubusia Puchatka w Kudowie-Zdroju (2532),

26) minister nauki i szkolnictwa wyższego Barba-

w sprawie konieczności podpisywania dokumentu ślu-

bowania przez kandydatów chcących studiować na

państwowych uczelniach wyższych (2533),

27) podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospo-

rynowicz w sprawie perspektyw rynku pracy w bran-

go w sprawie działań pomocowych dla osób bezdom-

nych w sezonie zimowym 2012/2013 na terenie pow.

milickiego (2535),

29) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

skiego w sprawie działań pomocowych dla osób bez-

domnych w sezonie zimowym 2012/2013 na terenie

pow. trzebnickiego (2536),

30) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

pow. wołowskiego (2537),

31) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

pow. lubińskiego (2538),

32) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

pow. górowskiego (2539),

33) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

pow. głogowskiego (2540),

34) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

pow. polkowickiego (2541),

35) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

pow. zgorzeleckiego (2542),

89

36) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

pow. bolesławieckiego (2543),

37) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

pow. lubańskiego (2544),

38) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

pow. kłodzkiego (2545),

39) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

pow. ząbkowickiego (2546),

40) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

pow. dzierżoniowskiego (2547),

41) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

pow. strzelińskiego (2548),

42) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

pow. oławskiego (2549),

43) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

pow. oleśnickiego (2550),

44) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

pow. wrocławskiego (2551),

45) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

pow. świdnickiego (2552),

46) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

pow. wałbrzyskiego (2553),

47) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

pow. kamiennogórskiego (2554),

48) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

pow. jeleniogórskiego (2555),

49) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

pow. jaworskiego (2556),

50) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

pow. średzkiego (2557),

51) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

pow. legnickiego (2558),

52) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

pow. złotoryjskiego (2559),

53) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

pow. lwóweckiego (2560),

54) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

poseł Bożenny Bukiewicz w sprawie modernizacji

dworca kolejowego w Świebodzinie w woj. lubuskim

(2561),

55) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

go w sprawie likwidacji posterunków Policji w Koby-

linie i w Zdunach (2562),

90

56) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

57) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

z Dworca Centralnego w lipcu 2012 r.

(2564),

58) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

czyka w sprawie sposobów kształtowania przez MSZ

współpracy międzynarodowej między Polską a Algie-

rią (2565),

59) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

wie większej liczby zachorowań na raka w woj. po-

morskim (2566),

60) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

wie genetycznie modyﬁkowanychorganizmówiich

obecności w Polsce (2567),

61) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

nansowania kosztów zabiegu operacyjnego z zasto-

sowaniem metody Ulzibata ze środków publicznych

pozostających w dyspozycji NFZ (2568),

62) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rolnic-

nad bezdomnymi zwierzętami oraz ich wyłapywa-

nia (2570),

63) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

skiego i Piotra Pawła Baucia w sprawie łamania prze-

pisów ustawy o ograniczeniu prowadzenia działalno-

ści gospodarczej przez osoby pełniące funkcje pu-

bliczne w Zarządzie Morskiego Portu Gdańsk SA

(2573),

64) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

czak w sprawie podniesienia stawki podatku VAT na

wyroby rękodzieła i rzemiosła ludowego (2575),

65) sekretarza stanu w Ministerstwie Sprawiedli-

w sprawie budowy obiektu penitencjarnego na tere-

nie miasta Wodzisławia Śląskiego (2576),

66) sekretarza stanu w Ministerstwie Admini-

śledniej w sprawie przeciwdziałania klęskom żywio-

łowym, zapobiegania im i usuwania ich skutków na

przykładzie powodzi, jaka miała miejsce w 2012 r.

w Polsce (2577),

67) sekretarza stanu w Ministerstwie Admini-

pytanie posła Włodzimierza Bernackiego w sprawie

przesunięcia terminu budowy nowej siedziby dla

68) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

w sprawie zdjęć z miejsca katastrofy rządowego sa-

molotu TU-154M będących w posiadaniu przewodni-

czącego Państwowej Komisji Badania Wypadków

Lotniczych (2580),

69) sekretarza stanu w Ministerstwie Obrony Na-

pińskiej w sprawie przyczyn, które zdecydowały, że

zaplanowany na dzień 10 kwietnia 2010 r. na godz.

18 wylot prokuratorów do Smoleńska nie doszedł do

skutku (2581),

70) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

czyńskiej w sprawie ograniczenia wydatków na biu-

rokrację w związku z nadchodzącą ﬁnalizacjąproce-

su prywatyzacyjnego (2583),

71) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

tanie posła Michała Jarosa w sprawie wzmocnienia

ochrony akustycznej mieszkańców wsi Kryniczno

i Malin w związku z planowaną budową drogi eks-

presowej S5 Wrocław – Poznań (2584),

72) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

i Marii Małgorzaty Janyskiej w sprawie procedury

poświadczania uprawnień do zaopatrzenia w wyroby

medyczne będące środkami pomocniczymi, stosowa-

nej w NFZ (2586),

73) sekretarza stanu w Ministerstwie Kultury

pytanie posła Dariusza Piontkowskiego w sprawie

polityki rządu wobec niezależności mediów publicz-

nych, na przykładzie działań marszałka woj. podla-

skiego (2588),

74) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

Rasia w sprawie procedury zamiany gruntów pomię-

dzy Lasami Państwowymi a samorządem, na przy-

kładzie gm. Uście Gorlickie (2589),

75) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

91

Zachodniopomorskiego Zakładu Spółki PKP Cargo

SA w Szczecinie (2592),

76) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

wie systemu zwalczania gruźlicy (2594),

77) sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa

sji szacujących wysokość strat w gospodarstwach rol-

nych powstałych w wyniku gwałtownych zjawisk

pogodowych (2595),

78) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

cen leków refundowanych (2596),

79) podsekretarz stanu w Ministerstwie Rolnic-

–2013, w zakresie nieprzedłożenia w terminie spra-

wozdania z realizacji biznesplanu (2597),

80) sekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji

wie realizacji zmian w systemie kształcenia zawodo-

wego na potrzeby górnictwa (2598),

81) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

nicy miasta Chełma (2599),

82) sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw We-

wie budowy parkingu na przejściu granicznym w Do-

rohusku (2600),

83) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

masztów telefonii komórkowej na terenie zabudowa-

nym (2602),

84) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

Saługi w sprawie możliwości upoważnienia do zała-

twiania indywidualnych spraw z zakresu admini-

stracji publicznej, dotyczących opłat za gospodarowa-

nie odpadami komunalnymi, organu wykonawczego

jednostki pomocniczej, na przykładzie uchwały Rady

Miejskiej w Jaworznie (2604),

85) sekretarza stanu w Ministerstwie Obrony Na-

wie niekorzystnego działania żołnierzy 2.

Hrubie-

szowskiego Pułku Rozpoznawczego im. mjra Henry-

ka Dobrzańskiego „Hubala” na terenie miasta Hru-

bieszowa (2606),

86) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

jęcia działań zmierzających do umożliwienia refun-

dacji specjalistycznego leczenia dziecka w związku

z wrodzoną wadą serca (2607),

87) sekretarza stanu w Ministerstwie Sprawiedli-

wości Stanisława Chmielewskiego na zapytanie po-

słów Dawida Jackiewicza i Przemysława Wiplera

w sprawie okoliczności śmierci w areszcie śledczym

mieszkanki Buska-Zdroju (2609),

88) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

zapytanie posła Janusza Cichonia w sprawie sﬁnan-

sowania mieszkańcowi Olsztyna operacji wady serca

w USA (2610),

89) podsekretarz stanu w Ministerstwie Edukacji

wie praw i obowiązków uczniów, którzy ukończyli

18 lat (2611),

90) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

zaćmy (2612),

91) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

czaka w sprawie dodatkowych opłat za wypłaty

z bankomatów (2613),

w sprawie planowanej likwidacji Wydziału Lotnicze-

go Straży Granicznej w Kętrzynie (2614),

93) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

w sprawie zasad ustalenia uprawnionych do nabycia

akcji Krajowej Spółki Cukrowej SA (2615),

94) ministra rozwoju regionalnego Elżbiety Bień-

kowskiej na zapytanie poseł Izabeli Katarzyny

Mrzygłockiej w sprawie procedury przyznania jed-

norazowo środków na podjęcie działalności gospo-

darczej w ramach projektu „Droga do sukcesu” re-

alizowanego w ramach Programu Operacyjnego

„Kapitał ludzki” (2616),

95) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

okresu obowiązywania umowy społecznej (2617),

96) ministra kultury i dziedzictwa narodowego

Lipińskiego w sprawie stanowiska Ministerstwa Kul-

tury i Dziedzictwa Narodowego wobec potrzeby re-

alizacji projektu „Kamienne Piekło KL Gross-Rosen

II” (2618),

97) ministra zdrowia Bartosza Arłukowicza na

92

jącego procesu przekształcania przez samorządy jed-

nostek służby zdrowia w spółki prawa handlowego

(2619),

98) podsekretarz stanu w Ministerstwie Edukacji

skiego w sprawie rozporządzenia ministra edukacji

w szkołach (2620),

99) podsekretarz stanu w Ministerstwie Edukacji

skiego w sprawie metod nauczania religii oraz prze-

kazywanych wzorców społecznych w Zespole Szkół

100) sekretarza stanu w Ministerstwie Obrony

dalszych losów Składu Materiałowego Marcinkowo

(2622),

101) sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

sﬁnansowaniaprzezNFZoperacjizagranicąciężko

chorego dziecka zamieszkałego w Olsztynie (2623),

102) podsekretarza stanu w Ministerstwie Obro-

w sprawie działalności Inspektoratu Uzbrojenia Mi-

nisterstwa Obrony Narodowej (2624),

103) podsekretarza stanu w Ministerstwie Obro-

nej partii silników RD-33 serii 2 (2625),

104) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

planów ustawowego uregulowania opłat za używanie

kart debetowych i kredytowych (2626),

105) sekretarza stanu w Ministerstwie Sprawie-

w sprawie toczących się postępowań sądowych w przed-

miocie odwołań przedsiębiorców od decyzji ZUS do-

tyczących umów cywilnoprawnych (2627),

106) podsekretarza stanu w Ministerstwie Obro-

toniego Kamińskiego w sprawie działań Minister-

stwa Obrony Narodowej zmierzających do wsparcia

ﬁrmypolskiegoprzemysłuzbrojeniowegonarynkach

zagranicznych (2628),

107) podsekretarza stanu w Ministerstwie Gospo-

go w sprawie działań Ministerstwa Gospodarki zmie-

rzających do wsparcia ﬁrmypolskiegoprzemysłuzbro-

jeniowego na rynkach zagranicznych (2629),

108) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

go Kamińskiego w sprawie działań Ministerstwa

Sprawa Zagranicznych zmierzających do wsparcia

ﬁrmypolskiegoprzemysłuzbrojeniowegonarynkach

zagranicznych (2630),

109) podsekretarza stanu w Ministerstwie Skar-

Kamińskiego w sprawie działań Ministerstwa Skar-

bu Państwa zmierzających do wsparcia ﬁrmypolskie-

go przemysłu zbrojeniowego na rynkach zagranicz-

nych (2631),

110) minister sportu i turystyki Joanny Muchy

na zapytanie posła Michała Tomasza Pacholskiego

lub remontu sali gimnastycznej przy Szkole Podsta-

wowej nr 3 im. 25.

Kaliskiej Dywizji Piechoty w Łę-

czycy (2632),

111) sekretarza stanu w Ministerstwie Sprawie-

Sprawiedliwości (2633),

112) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

przewidywanych niedoborów pielęgniarek w służbie

zdrowia (2634),

113) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

w sprawie zbyt małej liczby karetek pogotowia w Ma-

łopolsce (2636),

114) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

tanie posła Łukasza Zbonikowskiego w sprawie bra-

ku węzłów dojazdowych na odcinku autostrady A4

Dębica – Rzeszów (2637),

115) szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

prezydenckim postanowieniem o powołaniu na prze-

wodniczącego Krajowej Rady Prokuratury oraz na

członka Krajowej Rady Sądownictwa (2638),

116) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

nistracyjny (2639),

117) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

sza Zbonikowskiego w sprawie wzrostu kosztów

93

związanych z funkcjonowaniem Zakładu Ubezpie-

czeń Społecznych (2640),

118) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rolnic-

w sprawie sponsorowania prognozy pogody w stacji

TVN24 przez Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi

(2641),

w sprawie struktury etatowej placówek Straży Gra-

nicznej na lotniskach Warszawa-Okęcie oraz w Mo-

dlinie (2642),

120) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

wie wyboru podmiotu odbierającego odpady komu-

dze przetargu (2643),

121) sekretarza stanu w Ministerstwie Sprawie-

w sprawie kryteriów doboru kandydatów na stano-

wisko sędziego sądu rejonowego oraz prokuratora

powszechnych jednostek prokuratury (2645),

122) ministra sprawiedliwości Jarosława Gowina

ściami (druk nr 760) (2646),

123) podsekretarza stanu w Ministerstwie Skar-

mana i Izabeli Leszczyny w sprawie restrukturyza-

cji Tauron Dystrybucja SA na terenie woj. śląskiego

(2647),

124) sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw We-

ra Ostrowskiego w sprawie sytuacji w placówce Stra-

ży Granicznej w Łodzi (2648),

125) podsekretarza stanu w Ministerstwie Roz-

cepcji przestrzennego zagospodarowania kraju 2030”

i marginalizacji regionu kujawsko-pomorskiego przez

polski rząd (2649),

126) podsekretarza stanu w Ministerstwie Skar-

wie sprzedaży przez Skarb Państwa Zakładów Gór-

niczo-Hutniczych Bolesław (2650),

kiego w sprawie wykorzystania przez Narodowe Cen-

trum Nauki niezgodnie z przeznaczeniem dotacji

podmiotowej w wysokości 288,1 tys. zł (2651),

128) sekretarza stanu w Ministerstwie Obrony

129) sekretarza stanu w Ministerstwie Obrony

130) sekretarza stanu w Ministerstwie Obrony

131) sekretarza stanu w Ministerstwie Obrony

132) sekretarza stanu w Ministerstwie Obrony

133) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

nego na miarę (2657),

134) sekretarz stanu w Ministerstwie Nauki

mniemanych nieprawidłowości w Biurze Gospodar-

czym Uniwersytetu Łódzkiego (2658),

135) ministra gospodarki Janusza Piechocińskie-

go na zapytanie posła Tadeusza Tomaszewskiego

loletnich przy realizacji zadań rządowych zleconych

(2660),

136) podsekretarza stanu w Ministerstwie Fi-

nansów (2661),

137) ministra kultury i dziedzictwa narodowego

wania umów wieloletnich przy realizacji zadań rzą-

dowych zleconych organizacjom pozarządowym w la-

tach 2010–2012 oraz latach następnych w Minister-

94

ministra – na zapytanie posła Tadeusza Tomaszew-

Spraw Wewnętrznych (2664),

139) sekretarza stanu w Ministerstwie Środowi-

dowiska (2665),

140) podsekretarza stanu w Ministerstwie Roz-

nia umów wieloletnich przy realizacji zadań rządo-

wych zleconych organizacjom pozarządowym w la-

stwie Rozwoju Regionalnego (2667),

141) podsekretarza stanu w Ministerstwie Rolnic-

142) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

Spraw Zagranicznych (2669),

143) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

Skarbu Państwa (2670),

144) sekretarza stanu w Ministerstwie Sprawie-

Sprawiedliwości (2671),

145) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

146) sekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji

Edukacji Narodowej (2673),

147) sekretarz stanu w Ministerstwie Nauki

148) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

zajęciowej (2676),

149) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

posłanek Marii Małgorzaty Janyskiej i Krystyny Po-

śledniej w sprawie przewidywanych likwidacji nie-

których połączeń kolejowych (2677),

150) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

likwidacji linii kolejowej Mirosław Ujski – Piła Głów-

na (2678),

151) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

nie posła Artura Ostrowskiego w sprawie przebudo-

wy wiaduktu kolejowego w linii Warszawa – Kato-

wice nad łącznikiem ulic Reymonta i Sierakowskie-

go w Radomsku (2681),

152) sekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

modernizacji drogi S17 na odcinku Piaski – Kurów

(2682),

153) sekretarza stanu w Ministerstwie Obrony

w sprawie likwidacji składów materiałowych, na przy-

kładzie Marcinkowa na Warmii i Mazurach (2684),

154) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

wie wysokości prowizji od transakcji dokonywanych

kartami płatniczymi (2686),

155) sekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji

95

ministra – na zapytanie poseł Izabeli Leszczyny w spra-

wie czasu trwania zajęć rewalidacyjnych (2687),

156) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

ny w sprawie organizacji dowożenia dzieci do szkół

(2688),

157) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

ny w sprawie opiniowania arkuszy organizacyjnych

szkół i placówek (2690),

158) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

wym rozkładzie jazdy PKP InterCity liczby połączeń

kolejowych Częstochowy z Warszawą (2691),

159) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

(2692),

160) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

wie zmiany uregulowań w zakresie tzw. zielonych

i żółtych certyﬁkatów(2694),

161) sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

ka w sprawie opłat za przejazdy pociągami niewido-

mych dzieci i młodzieży (2695),

162) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

pieczenie społeczne osób prowadzących pozarolniczą

działalność gospodarczą (2696),

163) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

164) sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw We-

w sprawie braku należytego wykorzystania infra-

struktury Karpackiego Oddziału Straży Granicznej

(2699),

165) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

tanie posła Mirosława Maliszewskiego w sprawie in-

(2702),

166) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

wie aktualizacji wojewódzkiego małopolskiego sys-

temu Państwowego Ratownictwa Medycznego – przy-

wrócenia lotniczego zespołu ratownictwa medycz-

nego na Podhalu (2703),

167) podsekretarz stanu w Ministerstwie Eduka-

168) podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy

w sprawie zaliczkowego charakteru decyzji o przy-

znaniu emerytury kolejowej (2706),

169) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

wie zmiany terytorialnego zasięgu działania urzę-

170) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

wie prawnych możliwości wyjazdu do USA (2708),

171) podsekretarza stanu w Ministerstwie Skarbu

ści Zakładów Mechanicznych Bumar-Łabędy SA

w Gliwicach (2709),

172) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw

go w sprawie zniszczenia torowiska na ul. Marszał-

kowskiej w Warszawie przez radiowóz policyjny pod-

czas trwania obchodów narodowego Święta Niepod-

ległości w dniu 11 listopada 2012 r.

(2710),

173) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

tunkowych karetek pogotowia ratunkowego po 1 stycz-

nia 2013 r.

(2711),

174) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

175) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

w sprawie Centrum Kliniczno-Dydaktycznego Uni-

176) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

96

nia ministra – na zapytanie posła Witolda Waszczy-

kowskiego w sprawie 90. rocznicy powstania Związ-

ku Polaków w Niemczech (2718),

177) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

wie wysokości składek wpłacanych corocznie przez

Polskę do budżetu Unii Europejskiej (2719),

178) sekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji

w sprawie uzasadnienia zamiaru likwidacji bytom-

skiej delegatury Kuratorium Oświaty w Katowicach

(2720),

179) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

tanie posła Marka Opioły w sprawie szczególnie nie-

bezpiecznego skrzyżowania drogi krajowej nr 62

wińsk nad Wisłą (2721),

180) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

Godsona w sprawie funkcjonowania sekcji konsular-

nej ambasady RP w Abudży w Nigerii (2722),

181) podsekretarz stanu w Ministerstwie Trans-

wie procesu realizacji inwestycji „Modernizacja dro-

gi krajowej nr 1 w granicach administracyjnych mia-

sta Włocławek” (2723),

182) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

leżności podwykonawcom – ﬁrmombudującymdrogi

na Euro 2012 (2724),

183) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

samolotu Dreamliner (2725),

184) podsekretarza stanu w Ministerstwie Obro-

w sprawie ewentualnego zakupu samolotów bezzało-

gowych – dronów z IAI (2726),

185) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

wódzkich komisji ds. zdarzeń medycznych (2727),

186) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

w sprawie aktu wandalizmu na cmentarzu na Ros-

sie (2728),

187) sekretarza stanu w Ministerstwie Sprawie-

go, naczelnego prokuratora wojskowego Jerzego Ar-

renie lotniska w Smoleńsku – dowodu w katastroﬁe

smoleńskiej (2729),

188) podsekretarza stanu w Ministerstwie Edu-

sterstwie Edukacji Narodowej (2731),

189) sekretarz stanu w Ministerstwie Nauki

sterstwie Szkolnictwa Wyższego i Nauki (2732),

190) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

gów dalekobieżnych łączących Bielsko-Białą z War-

szawą, Gdynią, Kołobrzegiem, Szczecinem (2733),

191) sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw Za-

stra – na zapytanie posła Zbigniewa Matuszczaka

(2734),

192) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

w sprawie stanowiska zajętego przez przedstawicie-

la Polski w Komisji ds. Bliskiego Wschodu działają-

cej przy strukturach Unii Europejskiej w Brukseli

(2735),

193) przewodniczącego Komisji Nadzoru Finan-

i zastosowanych przez Komisję Nadzoru Finansowe-

go metod oceny umowy wspólników z dnia 3 kwietnia

pin (2736),

194) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

w sprawie zadłużenia państwa polskiego (2737),

195) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

196) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

ustawy o własności lokali (2740),

197) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

97

w sprawie planowanego podniesienia stawki podatku

dzieła i rzemiosła posiadające atest Krajowej Komisji

198) podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw

dy-Łabuś w sprawie wsparcia ﬁnansowegoPolskiego

Radia Lwów (2742),

199) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

w sprawie lokalizacji portu żeglarskiego na Jeziorze

Nidzkim w obrębie wsi Jaśkowo w streﬁerezerwatu

przyrody, na działkach nr 70 i 66/23 (2743),

200) sekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

(2744),

201) ministra kultury i dziedzictwa narodowego

służonego polskiego animatora M. W. (2745),

202) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

bry i Piotra Szeligi w sprawie poziomu życia w woj.

dolnośląskim (2747),

203) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

kujawsko-pomorskim (2748),

204) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

lubelskim (2749),

205) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

lubuskim (2750),

206) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

łódzkim (2751),

207) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

małopolskim (2752),

208) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

mazowieckim (2753),

209) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

opolskim (2754),

210) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

podkarpackim (2755),

211) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

podlaskim (2756),

212) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

Szeligi i Jana Ziobry w sprawie poziomu życia w woj.

zachodniopomorskim (2757),

213) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

wielkopolskim (2758),

214) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

warmińsko-mazurskim (2759),

215) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

świętokrzyskim (2760),

216) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

śląskim (2761),

217) podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy

pomorskim (2762),

218) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

blemów samorządów lokalnych funkcjonujących na

terenach, na których znajdują się parki krajobrazowe

(2763),

219) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

nicy Tomaszowa Lubelskiego (2764),

220) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

98

nicy Kołbieli (2765),

221) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

ploatacji nowych sygnalizacji przejazdowych na Lu-

belszczyźnie (2766),

222) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

lejowych Zamościa i Roztocza ze Śląskiem i Dolnym

Śląskiem przewidzianych w nowym rozkładzie jazdy

pociągów ważnym od dnia 9 grudnia 2012 r.

(2769),

223) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

Węgiel „Bogdanka” SA (2770),

224) sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw We-

wie stanowiska Rady Powiatu Kłodzkiego dotyczą-

cego zamiaru likwidacji Sudeckiego Oddziału Straży

225) podsekretarza stanu w Ministerstwie Spra-

biorstwa Robót Geologiczno-Wiertniczych kosztami

egzekucyjnymi naliczonymi w następstwie podjęcia

przez radcę prawnego działań niezgodnych z obowią-

zującym prawem i Kodeksem Etyki Radców Praw-

nych (2773),

226) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

w sprawie własności budynku, w którym funkcjonu-

je Komenda Miejska Policji w Gdyni (2774),

227) ministra kultury i dziedzictwa narodowego

Dziedziczaka w sprawie promocji ﬁlmu „Pokłosie”

(2775),

228) podsekretarz stanu w Ministerstwie Eduka-

łach (2776),

229) podsekretarza stanu w Ministerstwie Skar-

skiego w sprawie uregulowania stanu prawnego nie-

ruchomości położonej w Gołdapi na ul. Wczasowej

(2777),

230) sekretarza stanu w Ministerstwie Admini-

zapytanie posła Wojciecha Penkalskiego w sprawie

zmian organizacyjnych dotyczących funkcjonowania

Delegatury Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabyt-

ków w Elblągu (2778),

231) ministra skarbu państwa Mikołaja Budza-

w sprawie zamiaru likwidacji Zakładu Gazowniczego

w Jarosławiu (2779),

232) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

233) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

-Zdrój (2781),

234) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

(2782),

235) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

(2783),

236) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

(2784),

237) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

ne (2785),

238) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

towych w latach 2011–2012 w gm. Wyry (2786),

239) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

(2787),

240) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

99

(2788),

241) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

(2789),

242) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

(2790),

243) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

Wielkie (2791),

244) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

(2792),

245) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

Leszczyny (2793),

246) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

(2794),

247) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

(2795),

248) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

(2796),

249) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

ciborska (2797),

250) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

(2798),

251) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

(2799),

252) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

(2800),

253) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

Śląski (2801),

254) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

(2802),

255) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

(2803),

256) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

(2804),

257) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

100

(2805),

258) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

(2806),

259) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

(2807),

260) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

(2808),

261) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

ce (2809),

262) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

Jastrzębie-Zdrój (2810),

263) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

Rybnik (2811),

264) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

skim (2812),

265) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

(2813),

266) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

(2814),

267) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

Żory (2815),

268) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

skim (2816),

269) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

wie aktualnego stanu prac w zakresie tzw. wdrożenia

trójpaku energetycznego (2817),

270) podsekretarza stanu w Ministerstwie Trans-

nizacji linii kolejowej nr 14 na trasie Kalisz – Łódź

(2823),

271) sekretarza stanu w Ministerstwie Transpor-

sowania dróg gminnych (2824),

272) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

Elsnera w sprawie ochrony przed powodzią oraz od-

powiedzialności za ochronę przeciwpowodziową

(2825),

273) podsekretarz stanu w Ministerstwie Edukacji

ku odpowiedzi na pytania zgłaszane za pośrednic-

twem platformy „Zadaj pytanie związane z reformą

programową”, zamieszczonej na stronie internetowej

274) podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdro-

wie braku rozbicia kwotowego dotacji na poszczegól-

ne samorządy zawodów medycznych w projekcie usta-

275) podsekretarza stanu w Ministerstwie Finan-

101

wie niejasnych przepisów odnoszących się do opodat-

kowania garaży wielostanowiskowych (2829),

276) podsekretarza stanu w Ministerstwie Środo-

terpretacji postanowień rozporządzenia Rady Mini-

277) sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodar-

wie projektu ustawy o korytarzach przesyłowych

(2839).

(2291) – 70 dni,

2) posła Armanda Kamila Ryﬁńskiegowsprawie

ścielnego – od ministra administracji i cyfryzacji

(2590) – 40 dni,

3) poseł Anny Fotygi w sprawie czynności proce-

sowych podejmowanych przez organy Policji w postę-

powaniu dotyczącym zaginięcia mieszkanki Trójmia-

(2685) – 26 dni,

6) poseł Beaty Mazurek w sprawie utworzenia

w Lublinie Krajowego Instytutu Niematerialnego

Dziedzictwa Kulturowego – od ministra kultury

i dziedzictwa narodowego (2768) – 15 dni,

7) posła Piotra Chmielowskiego oraz grupy po-

w Krakowie – od ministra obrony narodowej (2822)

– 15 dni,

8) posła Marka Balta w sprawie ﬁnansowaniaza-

dań zleconych z zakresu administracji rządowej

wszechnego obowiązku obrony, zgromadzeń oraz

zmiany imion i nazwisk w woj. śląskim – od ministra

administracji i cyfryzacji (2714) – 14 dni,

9) posła Stanisława Pięty w sprawie pozbawienia

samodzielności Oddziału Polskiego Czerwonego

Krzyża w Bielsku-Białej na skutek uchwał podjętych

przez Zarząd Okręgu PCK w Katowicach – od preze-

sa Rady Ministrów (2827) – 13 dni.

Teksty interpelacji i zapytań poselskich

(nr 8856)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie wpływu kopii dokumentu

„Instrukcja przewodniczącego

Centralnej Komisji Kwaliﬁkacyjnej”

z dnia 25 czerwca 1990 r. wydawanych

w kwestii „Instrukcji przewodniczącego Centralnej

Komisji Kwaliﬁkacyjnej”zdnia25czerwca1990r.

Stan faktyczny: W odpowiedzi na interpelację

stała podsumowana.

Przedmiotowa odpowiedź za-

wierała jedynie znaną nam wcześniej informację, że

ginału „Instrukcji przewodniczącego Centralnej

Komisji Kwaliﬁkacyjnej”zdnia25czerwca,który

cyzji nr 1/90 sekretarza Komisji Kwaliﬁkacyjnejds.

kadr centralnych, prawdopodobnie został sfałszo-

wany, czego potwierdzenia szukaliśmy u źródła,

Uszczegółowiając jej treść, podkreślamy, co usta-

liliśmy:

— wspomniany, najprawdopodobniej, naszym zda -

niem, sfałszowany dokument nie ma oryginału podpi-

sanego przez przewodniczącego Centralnej Komisji

KwaliﬁkacyjnejpanaKrzysztofaKozłowskiego;

— autentyczna „Instrukcja przewodniczącego

Centralnej Komisji Kwaliﬁkacyjnej”zdnia25czerw-

— zmiany tej autentycznej instrukcji, do których

stra spraw wewnętrznych, które nie zostało wydane;

— sekretarz Komisji Kwaliﬁkacyjnejds.kadrcen -

tralnych nie miał uprawnień do wydania decyzji

zmian autentycznej „Instrukcji przewodniczącego

Centralnej Komisji Kwaliﬁkacyjnej”zdnia25czerw-

wanego „tekstu jednolitego”;

— sekretarz Komisji Kwaliﬁkacyjnejds.kadrcen -

tralnych był sekretarzem tylko tej jednej komisji, pod-

czas gdy postępowania kwaliﬁkacyjne w pierwszej

instancji prowadziły wojewódzkie komisje kwaliﬁka-

misja Kwaliﬁkacyjna);sekretarzjednejz50pierwszo-

instancyjnych komisji kwaliﬁkacyjnychniemiałżad-

nego władztwa nad pozostałymi komisjami.

W świetle powyższego pan Piotr Stachańczyk po-

winien wyjaśnić w swojej odpowiedzi na interpelację

maszynopisu „Instrukcji przewodniczącego Central-

nej Komisji Kwaliﬁkacyjnej”zdnia25czerwca1990r.,

stanowiącego bezwartościowy z prawnego punktu

Kwaliﬁkacyjnejds.kadrcentralnych.

cji (udostępnianych jedynie incydentalnie) tym, że

pisu pana Krzysztofa Kozłowskiego występują w nich

stu autentycznego:

pkt I.2.n;

— zmiana treści zamykającej pkt I.2 – bezpośred -

nio przed pkt I.3;

— zmiana treści pkt I.3;

103

Odpowiedź pana P. Stachańczyka zawiera suge-

stię, że Instytut Pamięci Narodowej korzysta, przy

kwaliﬁkacjisłużbyworganachbezpieczeństwapań-

stwa, z ich katalogu określonego w art. 2 pkt 3 usta-

mniej dwóch jednostek organizacyjnych Minister-

stwa Spraw Wewnętrznych z okresu PRL, IPN, wy-

stawiając osobom objętym tym aktem prawnym

wołany przepis ustawowy, lecz na podstawie naj-

prawdopodobniej sfałszowanej „Instrukcji przewod-

niczącego Centralnej Komisji Kwaliﬁkacyjnej”zdnia

Oﬁcerskiej w Legionowie, które to byłe jednostki

pisem, zostały wprowadzone do niemającej wartości

Faktem jest, że Instytut Pamięci Narodowej trak-

tuje ten dokument, pochodzący z zasobów archiwal-

niej sfałszowanej instrukcji sądom (które z niej korzy-

stają jako z materiału pomocniczego do orzekania

niu przez nich realizacji, we wzmiankowanej szkole,

leżnie dwa sądy apelacyjne, wyżej wymienieni ujawniać

pieczeństwa państwa zawartym w ustawie lustracyjnej

O znaczeniu, jakie Instytut Pamięci Narodowej

przypisuje rzekomemu „tekstowi jednolitemu” „In-

strukcji przewodniczącego Centralnej Komisji Kwa-

liﬁkacyjnej”zdnia25czerwca1990r.,świadczypo-

bezpieczeństwa w Polsce – kadra kierownicza, tom

III, 1975–1990”, opublikowanej w 2008 r.

„Instrukcji przewodniczącego Centralnej Komisji

Kwaliﬁkacyjnej”zdnia25czerwca1990r.,stałasię

podstawą bezzasadnego oskarżenia o kłamstwo lu-

stracyjne – przez zastępcę rzecznika interesu pu-

blicznego, jeszcze pod rządami poprzedniej ustawy

la prawa zatrudnionego na etacie cywilnym w Insty-

tucie Prawa Wydziału Polityczno-Prawnego Akade-

mii Spraw Wewnętrznych.

Odpowiadając w dniu

łę: „Akademia Spraw Wewnętrznych nie była insty-

tucją centralną Służby Bezpieczeństwa Ministerstwa

ze zm.)”.

W uzasadnieniu wzmiankowanej uchwały

najprawdopodobniej sfałszowanej „Instrukcji prze-

wodniczącego Centralnej Komisji Kwaliﬁkacyjnej”

uczelnia ta „(...) nie jest jednostką Służby Bezpie-

czeństwa”, ponieważ nie została rozwiązana na pod-

fałszerz „Instrukcji przewodniczącego Centralnej

Komisji Kwaliﬁkacyjnej”zdnia25czerwca1990r.

wego Wydziału Bezpieczeństwa Państwa ASW, nie

Powołana uchwała Sądu Najwyższego, do podjęcia

stracyjnego postawionego bezpodstawnie byłemu wy-

kładowcy ASW w wyniku fałszerstwa „Instrukcji

przewodniczącego Centralnej Komisji Kwaliﬁkacyj-

toczona, ponieważ odegrała ona rolę prawotwórczą,

słów – twórców aktualnej ustawy lustracyjnej do po-

szerzenia katalogu organów bezpieczeństwa państwa

o całą Akademię Spraw Wewnętrznych (na co zwrócił

sadnienia wyroku wydanego w sprawie o zgodność

104

nia 2009 r. radykalnym zmniejszeniem emerytur po-

licyjnych wielu byłym funkcjonariuszom MO zatrud-

nionym na Wydziale Polityczno-Prawnym ASW (tak-

że tym, którzy pełnili następnie odpowiedzialne

stra szkolnictwa wyższego, nauki i techniki, w spo-

sób określony w rozporządzeniu Rady Ministrów

działalność naukowo-dydaktyczną, mając uprawnie-

nia do doktoryzowania w zakresie nauk prawnych

ni doktora habilitowanego w dziedzinie prawa.

Trzeba

nego katalogu Akademii Spraw Wewnętrznych i utrzy-

manie jej w nim przez Trybunał Konstytucyjny zosta-

ło ocenione bardzo krytycznie przez rzecznika praw

dencji i sędziom TK „(...) brak spójnej myśli konstruk-

tycznie RPO oceniłby ten wyrok w zakresie dotyczą-

cym ASW, gdyby wiedział, że praprzyczynę umiesz-

czenia tej uczelni w ustawowym katalogu organów

strukcji przewodniczącego Centralnej Komisji Kwali-

ﬁkacyjnej”zdnia25czerwca1990r.

du, lecz ściganie jego sprawcy uległo przedawnieniu

wego przestępstwa, które zostało ujawnione dopiero

stanu faktograﬁcznegostanowiącegobazędlainter-

pelacji nr 8856.

Skutecznie ścigane mogą być nato-

puszczało się bez konsekwencji od lat.

Pierwszy z nich stanowi domniemane poświad-

czenie nieprawdy przez funkcjonariusza publicznego

wanej „Instrukcji przewodniczącego Centralnej Ko-

misji Kwaliﬁkacyjnej”zdnia25czerwca1990r.pie-

czątką o treści „Za zgodność z oryginałem”, jeśli ory-

ginału po prostu nie ma.

Drugim ze wspomnianych czynów, o cechach opi-

sanych w art. 270 § 1 K.k., jest natomiast używanie

ponujemy kopiami wersji wzmiankowanej instrukcji,

nionymi znanym nam osobom.

Należy ponadto podkreślić, że „Instrukcja prze-

wodniczącego Centralnej Komisji Kwaliﬁkacyjnej”

trzeby weryﬁkacji funkcjonariuszy) i nr 53 z dnia

pieczeństwa.

Domniemane fałszerstwo przedmioto-

wej instrukcji i szerokie rozpowszechnienie jej naj-

prawdopodobniej sfałszowanej wersji z sugestią, że

dać, że obydwa powołane zarządzenia, utrzymujące

przewodniczącego Centralnej Komisji Kwaliﬁkacyj-

nej instrukcji, które z pewnością ograniczyłoby skan-

daliczne upublicznianie jej wersji najprawdopodob-

niej sfałszowanej.

Przedstawiwszy Panu Ministrowi powyższy stan

niami:

sygnalizowanym w interpelacji nr 8856 budzącym

dobniej sfałszowanej „Instrukcji przewodniczącego

Centralnej Komisji Kwaliﬁkacyjnej”zdnia25czerw-

wewnętrznych?

Z poważaniem

Poseł Artur Dębski

Warszawa, dnia 10 stycznia 2013 r.

Interpelacja

(nr 9965)

do ministra edukacji narodowej

Szanowna Pani Minister!

Ponownie zwracam się

złożonej 26 września 2012 r. (nr interpelacji 9965),

którą napisałem w oparciu o artykuł „Jesteśmy”

105

(z wykorzystaniem cytatów) opublikowany w „Hej-

nale Oświatowym” Nr 30/2010, którego autorem jest

pan mgr Roman Ficek, człowiek, który poświęca

swoją aktywność na rzecz edukacji dzieci niepełno-

sprawnych.

Poniżej przypominam treść wyżej wspo-

mnianej interpelacji.

W przyjętej nomenklaturze aktów prawnych sto-

suje się określenie „szkolnictwo specjalne”, które

używane jest dla określenia niektórych form organi-

zacyjnych.

Termin „specjalne” jest terminem, który

w dzisiejszych realiach powinien zostać zmieniony,

gdyż:

1) słowo to straciło znaczenie pozytywne – jego

treść odbierana jest powszechnie w sposób pejora-

tywny;

2) nie jest ono nośnikiem treści informacyjnych,

a wyzwala negatywne reakcje emocjonalne.

MEN nakazało używanie tego określenia nawet

w stosunku do ośrodków kształcących dzieci z wadą

wzroku i wadą słuchu.

Nazwy: „specjalna szkoła”,

„ośrodek specjalny”, „klasa specjalna” są nie tylko

negatywnie odbierane przez środowisko, ale niezwy-

kle stresujące dla samych zainteresowanych, szcze-

gólnie starszej młodzieży.

Nie jest to z pewnością

najlepsze zabezpieczenie interesów dziecka.

Mgr Roman Ficek sugeruje, aby rozważyć powrót

do używanego przed 100 laty określenia „szkoła po-

mocnicza” i „szkoła wspomagająca”.

Określenie to

adekwatnie oddaje nie tylko wartości wynikające

z działań na rzecz osób niepełnosprawnych, ale rów-

nież określa kierunki pracy z dziećmi o mniejszych

możliwościach umysłowych.

Umożliwia bezbolesną

rekwaliﬁkację i mówi społeczeństwu o pomaganiu

dzieciom i młodzieży w procesie przygotowawczym

do życia w społeczeństwie.

Współcześnie funkcjonuje

on w Austrii.

Tam klasa pomocnicza jest formą reali-

zowania samodzielnych przedsięwzięć pedagogicz-

nych, lecz nie może być oderwana strukturalnie od

pozostałych klas szkoły powszechnej, a cele działania

muszą być zbieżne.

Uprzejmie informuję, że jest mi wiadome, iż ter-

minologia używana w rozporządzeniach ministra

edukacji narodowej jest spójna ze stosowaną w usta-

obejmuje m.in:

nia przedszkolnego;

2) szkoły (podstawowe, gimnazja, ponadgimna-

zjalne), w tym specjalne, integracyjne, z oddziałami

integracyjnymi;

3) specjalne ośrodki szkolno-wychowawcze oraz

4) ośrodki umożliwiające dzieciom i młodzieży

Rozumiem również, że zmiana przeze mnie pro-

ponowana pociąga za sobą liczne i pracochłonne kon-

sekwencje, bo wymaga szeregu zmian w ustawie

o systemie oświaty, a co za tym idzie, zmian w rozpo-

rządzeniach dotyczących ﬁnansowania.

Jednakuwa-

żam, że o wiele istotniejsze jest to, aby dzieci dys-

funkcyjne i niepełnosprawne miały prawo do kształ-

cenia się w placówkach, które swoją nazwą nie będą

ich odstraszały, budziły strach i niechęć, ale dawały

im satysfakcję i psychiczny komfort.

Stąd ponawiam pytanie do Pani Minister: Czy nie

uważa Pani Minister za stosowne i konieczne podję-

cie prac w kierunku zmiany określenia „szkolnictwo

specjalne” na inne, bardziej humanitarne określenie

i czy takie prace zostaną podjęte?

Z poważaniem

Poseł Józef Lassota

Warszawa, dnia 14 grudnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 10009)

do ministra obrony narodowej

Ośrodka Szkolenia Żeglarskiego

Szanowny Panie Ministrze!

Działając na podsta-

nowną interpelację poselską w sprawie funkcjono-

Wojennej.

Odpowiedź na moją interpelację nr 10009 w spra-

Marynarki Wojennej (OSŻ MW) nie można uznać za

satysfakcjonującą.

Celem tej interpelacji było upewnienie się, że

ośrodek ten właściwie realizuje zadania, do jakich

został powołany.

Jak można dowiedzieć się z oﬁcjal-

nej strony Marynarki Wojennej RP: Ośrodek Szko-

lenia Żeglarskiego Marynarki Wojennej przeznaczo-

ny jest do prowadzenia szkoleń żeglarskich i moto-

rowodnych, organizacji rejsów szkoleniowo-stażo-

wych i udziału w regatach krajowych i zagranicz-

nych.

W ośrodku szkolą się i odbywają rejsy podcho-

106

W związku z powyższym proszę jeszcze raz o od-

powiedź na następujące pytania:

1.

Ile dni w sezonie żeglarskim były wykorzystane

poszczególne jednostki pływające OSŻ MW?

2.

Jaką część liczby uczestników różnych rejsów

stanowili podchorążowie, kadeci i elewi szkół wojsko-

wych oraz kadra Wojska Polskiego?

3.

Czy OSŻ MW ponosi jakieś koszty związane

z tym, że sprzęt pływający jest cumowany w cywil-

nym porcie jachtowym?

Z poważaniem

Poseł Michał Jach

Stargard Szczeciński, dnia 4 stycznia 2013 r.

Interpelacja

(nr 10051)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie rozmów przeprowadzanych

– ponowna

Szanowny Panie Ministrze!

Uprzejme informuję,

że odpowiedź ministra spraw wewnętrznych (sygn.

BMP-0713-3-34/2012/KP/MKa) na moją interpelację

z dnia 4 października (sygn.

ZK/023/28/2012) nie za-

wiera żadnej z informacji, o które prosiłem.

Pytałem, ko wydał komendantom Policji (miej-

skim, powiatowym) dyspozycję do przeprowadzania

rozmów z organizatorami wyjazdów na marsz „Obudź

się, Polsko” w dniu 29 września 2012 r.

Takie dyspozycje musiały być wydane, ponieważ

w moim biurze poselskim odnotowałem kilkanaście

cja przeprowadzała rozmowy z organizatorami wy-

jazdów na ten marsz.

Pytałem również, co miały na celu te rozmowy,

bo z pytań, jakie zadawano organizatorom wyjazdów

(dysponuję notatkami sporządzonymi przez organi-

zatorów), na pewno celem tych rozmów nie było za-

pewnienie bezpieczeństwa uczestnikom tych wyjaz-

dów (raczej zniechęcanie do nich).

Wreszcie pytałem, czy takie wzywanie na rozmo-

wy organizatorów tych wyjazdów jest zgodne ze stan-

dardami demokratycznego prawa.

Na żadne z tych prostych, jak się wydaje, pytań

nie otrzymałem odpowiedzi, choć minister potrzebo-

wał aż dwóch miesięcy, aby w ogóle jakąś odpowiedź

przygotować.

ną odpowiedź na postawione pytania, ponieważ do-

tychczasowa korespondencja z MSW w tej sprawie

wyraźnie utrudnia mi wykonywanie obowiązków po-

selskich i łamie uprawnienia posła wynikające z art. 14

ust. 1 pkt 7, a także art. 16 ust. 1 ustawy o wykony-

waniu mandatu posła i senatora.

Z poważaniem

Poseł Zbigniew Kuźmiuk

Radom, dnia 4 stycznia 2013 r.

Interpelacja

(nr 10234)

do ministra zdrowia

w sprawie wydatkowania środków

Szanowny Panie Ministrze!

Serdecznie dziękuję

za odpowiedź na moją poprzednią interpelację w spra-

wie wydatkowania środków z państwowego funduszu

o udzielenie dodatkowych informacji w przedmioto-

wej sprawie.

Proszę o przesłanie tabelarycznego ze-

stawienia złożonych wniosków o zmianę planu ﬁnan-

sowego Funduszu Rozwiązywania Problemów Ha-

zardowych w latach 2010–2012, umieszczając dane

w następujących kolumnach:

— rok,

— data wysłania pisma przez ministra zdrowia,

— sygnatura pisma ministra zdrowia,

— data odpowiedzi ministra ﬁnansów,

— sygnatura pisma ministra ﬁnansów,

— proponowana kwota zwiększenia/zmniejsze -

nia,

— kwoty na zadania wynikające z ustawy tworzą -

cej fundusz celowy,

— akceptacja /brak akceptacji,

— opis wnioskowanej zmiany,

oraz o odpowiedź na następujące pytanie: Jaki

jest plan ﬁnansowyFunduszuRozwiązywaniaPro-

blemów Hazardowych w roku 2013?

Łódź, dnia 7 stycznia 2013 r.

107

Interpelacja

(nr 10235)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

w sprawie wydatkowania środków

2009–2012.

1.

Proszę o wskazanie dokładnych kwot zawar-

tych we wnioskach, o których mowa w punkcie dru-

gim przedmiotowej odpowiedzi, wraz ze wskazaniem,

czy środki te pochodziły ze zgromadzonych środków

z lat ubiegłych.

2.

Proszę o przesłanie tabelarycznego zestawie-

nia złożonych wniosków o zmianę planu ﬁnansowe-

go Funduszu Rozwoju Kultury Fizycznej w latach

2009–2012, umieszczając dane w następujących ko-

lumnach:

— rok,

i dziedzictwa narodowego,

— sygnatura pisma Ministerstwa Kultury i Dzie -

dzictwa Narodowego,

— data odpowiedzi ministra ﬁnansów,

— proponowana kwota zwiększenia/zmniejszenia,

— akceptacja/brak akceptacji,

— opis wnioskowanej zmiany,

jest plan ﬁnansowy Funduszu Promocji Kultury

w roku 2013?

Z wyrazami szacunku

Poseł Małgorzata Niemczyk

Interpelacja

(nr 10412)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

Szanowny Panie Ministrze!

Pragniemy po raz ko-

lejny zgłosić problem dotyczący wynagrodzeń pra-

cowników administracji oraz obsługi szkół rolni-

czych, które podlegają ministrowi rolnictwa i rozwo-

ju wsi.

Jedna interpelacja w tej sprawie był już zło-

żona (nr 10412), na którą otrzymaliśmy mało kon-

kretną odpowiedź.

W związku z powyższym wciąż

mamy pytania do Pana Ministra w związku z tą kwe-

stią i prosimy o udzielenie nam odpowiedzi.

1.

Czy zgodnie z wypowiedzią wiceszefowej sejmo-

wej Komisji Finansów, pani Krystyny Skowrońskiej,

zawartą w artykule „Dziennik Gazeta Prawna” z dnia

15 grudnia 2011 r., zapowiadającą możliwość zwięk-

szenia wynagrodzenia o średnio 400 zł na osobę dla

pracowników administracji i obsługi szkół resorto-

wych, tj. podległych Ministerstwu Kultury i Dzie-

dzictwa Narodowego i Ministerstwu Rolnictwa i Roz-

woju Wsi, zostały zabezpieczone środki na ten cel

2.

Czy środki na dokonanie podwyżki dla pracow-

ników administracji i obsługi szkół podległych mini-

sterstwu zostały wpisane do planu ﬁnansowegona

2012 r.?

3.

W jakim czasie w ramach równego traktowania

i wcześniejszych deklaracji pracownicy administracji

i obsługi podlegli Ministerstwu Rolnictwa i Rozwoju

Wsi mogą oczekiwać wypłaty i wyrównania wynagro-

dzeń za analogiczny okres jak pracownicy podlegli

Ministerstwu Kultury i Dziedzictwa Narodowego?

środki na wyżej wymienione podwyżki dla pracow-

sterstwu Rolnictwa i Rozwoju Wsi?

Warszawa, dnia 13 grudnia 2012 r.

108

Interpelacja

(nr 10556)

do ministra sportu i turystyki

w sprawie planów zmierzających

do polepszenia wyników

polskiej reprezentacji na przyszłych

igrzyskach olimpijskich – ponowna

Szanowna Pani Minister!

Dziękuję za udzielenie

odpowiedzi na interpelację w sprawie planów zmie-

rzających do polepszenia wyników polskiej reprezen-

tacji na przyszłych igrzyskach olimpijskich.

Z przykrością stwierdzam, że nie udzielono odpo-

wiedzi na pytania nr 2, 5 i 7, a na pozostałe pytania

udzielono odpowiedzi, przypisując je do innych pytań,

co czyni tę odpowiedź nieczytelną.

Serdecznie proszę

o udzielenie odpowiedzi na ww. pytania oraz proszę

o wskazanie osoby (osób) z imienia i nazwiska oraz

stanowiska służbowego, która przygotowywała przed-

miotową odpowiedź dla Pani Minister.

oraz grupa posłów

Łódź, dnia 8 stycznia 2013 r.

Interpelacja

(nr 10861)

bez refundacji – ponowna

Szanowny Panie Ministrze!

Z najwyższym zdu-

mieniem przeczytałem odpowiedź na moją interpe-

-023-10861/12, informującą mnie, że ministra zdro-

wia i NFZ nie interesują skutki nowej ustawy re-

fundacyjnej.

Resort ciągle chyba nie zdaje sobie sprawy, że

utrudnienia spowodowane tą ustawą w dostępie przez

pacjentów do recept refundowanych (lekarze w oba-

wie o sankcje z różnych tytułów bardzo często pro-

ponują recepty ze 100% odpłatnością) powodują jed-

nak wzrost płatności pacjentów za leki na recepty

pełnopłatne.

Odsyłanie posła RP po informacje w tej sprawie

do prywatnych podmiotów, które prowadzą własny

monitoring ryku, uważam za utrudnianie wykony-

wania obowiązków poselskich i łamanie uprawnień

poselskich, jakie posiada poseł, wynikających z art. 16

Dlatego też jeszcze raz uprzejmie proszę o dostar-

czenie mi informacji o wydatkach pacjentów na leki

ze 100% odpłatnością w III kwartałach 2012 r. w po-

równaniu z analogicznym okresem roku ubiegłego.

Z poważaniem

Poseł Zbigniew Kuźmiuk

(nr 11134)

termicznego przekształcania

terynaryjnych – dezynfekcji termicznej oraz działania

mikrofalami?

Proszę o uzasadnienie stanowiska.

2.

Jakie jest ratio legis obowiązku unieszkodliwia-

padów weterynaryjnych na obszarze województwa,

Łódź, dnia 17 stycznia 2013 r.

Interpelacja

(nr 11138)

za udzielenie odpowiedzi na moją interpelację w spra-

109

wie polityki mieszkaniowej, budownictwa mieszka-

niowego i problemu bezdomności.

o udzielenie dodatkowych informacji w przedmioto-

wej sprawie:

1.

Jakie środki zostały przekazane miastu Łódź

w ramach realizacji programu, o którym mowa w aka-

pitach 3–5 wskazanej wyżej odpowiedzi?

2.

Jakie środki zostały przekazane każdemu z wo-

jewództw w ramach realizacji programu, o którym

mowa w akapitach 3–5 wskazanej wyżej odpowiedzi?

3.

Proszę o udzielenie szerszych informacji na te-

mat wspierania ze środków Narodowego Funduszu

twa niskoenergetycznego i pasywnego, ze szczegól-

nym uwzględnieniem wskazania podmiotów, które

mogą obiegać się o takie doﬁnansowanie,orazwska-

zania wszelkich warunków, które należy spełnić, by

(nr 11282)

do ministra edukacji narodowej

problemu ciężkich tornistrów noszonych przez dzieci

i młodzież.

Ustosunkowując się do akapitu drugiego odpowie-

dzi, proszę o wskazanie: Kto i jak kontroluje, czy za-

strzegane – czy odbywa się ważenie tornistrów?

Ustosunkowując się do akapitu trzeciego odpo-

wiedzi, proszę o informacje: Czy wszystkie placówki

oświatowe (objęte tym obowiązkiem) zapewniają

uczniom możliwość pozostawienia części podręczni-

ków i przyborów szkolnych?

Jak kontroluje się prze-

strzeganie tego obowiązku?

Ustosunkowując się do akapitu siódmego: Czy mi-

nisterstwo planuje wyposażyć każdego pierwszokla-

sistę w urządzenia do odczytu tzw. e-podręczników?

Jeżeli tak, to w jakiego typu urządzenia – stacjonar-

ne czy przenośne?

Jaki byłby koszt zakupu i dostar-

czenia tych urządzeń?

Co więcej, pragnę z przykrością stwierdzić, że or-

gany wskazane w odpowiedzi (tj. sanepid oraz kura-

torzy oświaty) nie wypełniają w całości opisywanych

zadań.

Stosowne kontrole nie są przeprowadzane,

a ilość skarg w tym zakresie jest stosunkowo duża.

Jakie działania planuje podjąć Pani Minister w celu

wadzenia skuteczniejszych kontroli w opisywanym

zakresie?

(nr 11284)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie polityki antynarkotykowej

– ponowna

antynarkotykowej.

W odpowiedzi wskazano, że szacunkowe roczne

wydatki związane ze stosowaniem art. 62 ustawy

o przeciwdziałaniu narkomanii to 80 mln zł.

Jak

koszty te zmniejszyły się w związku z wprowadze-

niem do porządku prawnego tejże ustawy art. 62a?

(nr 11429)

do ministra transportu,

Na początku listopada 2012 r. złożyłem interpe-

lację w sprawie planowanego remontu mostu przez

rzekę Narew w pobliżu miejscowości Żółtki, w pasie

drogi autobusowej, przebiegającej obok trasy S8.

W drugiej połowie grudnia otrzymałem na nią odpo-

wiedź, datowaną na 7 grudnia 2012 r., podpisaną

przez sekretarza stanu w Ministerstwie Transportu

pana Tadeusza Jarmuziewicza.

Pismo to jednak nie

odpowiada na większość pytań i wątpliwości poru-

110

szanych w interpelacji.

Dlatego też zwracam się po-

nownie w sprawie tej planowanej inwestycji.

Przypomnę, że ten most, modernizowany w 2007 r.,

spełnia obecnie funkcję pomocniczą – stanowi część

tzw. drogi autobusowej, przeznaczonej dla ruchu lo-

kalnego.

W tej chwili niemal cały ciężar związany

z ruchem tranzytowym przejął na siebie nowo wybu-

dowany fragment trasy ekspresowej na odcinku Bia-

łystok – Jeżewo, wraz z nowym mostem nad rzeką

Narew.

Białostocki oddział Generalnej Dyrekcji

nak do podniesienia starego mostu ze względu na

korespondencję od jednego z profesorów PAN i sto-

warzyszenia ekologów w sprawie migrujących łosi,

co potwierdza odpowiedź podpisana przez ministra

Jarmuziewicza.

To pismo nie zawiera jednak odpowiedzi na wie-

le pytań stawianych w mojej interpelacji.

Sprawa

podnoszenia starego mostu bardzo interesuje i bul-

wersuje mieszkańców Podlasia, dlatego ponownie

1.

Z jakich konkretnie przepisów wynika według

ministerstwa konieczność podniesienia starego mo-

stu przez rzekę Narew w pobliżu miejscowości Żółt-

ki, w pasie drogi autobusowej, przebiegającej obok

trasy S8?

2.

Czy sformułowanie: GDDKiA o/Białystok pod-

jął decyzję o przygotowanie dokumentacji umożliwia-

jącej podniesie przęseł mostu, użyte w odpowiedzi na

interpelację, oznacza, że ta dokumentacja jest wyko-

nana, czy dopiero jest w trakcie opracowywania?

3.

Ile kosztowało wykonanie tej dokumentacji?

4.

Jaki jest szacowany koszt podniesienia przęseł

mostu?

5.

Czy szukano innego sposobu rozwiązania spra-

wy wysokości prześwitu pod mostem, np. poprzez

obniżenie poziomu gruntu na jakimś fragmencie?

Czy są przepisy, które uniemożliwiają szukanie alter-

natywnych rozwiązań poza podniesieniem przęseł

mostu?

6.

Czy oddziały GDDKiA zawsze tak szybko re-

agują na pisma wpływające do tej instytucji, jak to

miało miejsce w przypadku pism o wędrówce łosi pod

mostem k. miejscowości Żółtki.

Jak wynika z odpo-

wiedzi na interpelację, pisma te wpłynęły w 2010 r.,

a dokumentacja jest już zlecona lub wykonana.

Czy

na równie szybką reakcję w postaci np. zlecenia wy-

konania dokumentacji mogą liczyć np. mieszkańcy

Suwałk, Sokółki czy Suchowoli, którzy od kilkudzie-

sięciu lat domagają się budowy obwodnic i m.in. piszą

nieustannie pisma w tej sprawie?

7.

Czy sformułowanie: Nie zapadła jeszcze decyzja

o złożeniu wniosku do ZRID, użyte w odpowiedzi na

interpelację, oznacza, że ministerstwo poważnie roz-

waża wydanie pozytywnej decyzji o realizacji podnie-

sienia przęseł mostu na rzece Narew k. miejscowości

Żółtki, zanim zostaną rozwiązane inne poważne pro-

blemy związane z infrastrukturą drogową na terenie

Podlasia?

8.

Czy wg pana ministra sytuacja dotycząca mo-

stu na Narwi powinna wpłynąć na sposób planowa-

nia przyszłych remontów, modernizacji oraz budowy

dróg i autostrad w Polsce?

Z poważaniem

Poseł Dariusz Piontkowski

Białystok, dnia 27 grudnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 12313)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie ograniczania wolności

światopoglądowej uczniów – ponowna

Szanowny Panie Premierze!

Ponawiam interpe-

lację w sprawie ograniczania wolności światopoglą-

dowej uczniów, bowiem odpowiedź, jaka otrzymałem

(notabene nieczytelnie podpisana) nie jest w najmniej-

szym nawet stopniu zadowalająca.

Nie ma w niej na-

wet śladowej próby odpowiedzi na sześć postawionych

przeze mnie pytań, nie ma żadnego stanowiska wo-

bec przedstawionego przez mnie problemu.

Z tych

oczywistych powodów nie mogę jej przyjąć.

Informowałem Pana Premiera, że w Zespole Szkół

w Czernikowie, w tamtejszym gimnazjum, doszło do

przypadku ograniczenia wolności światopoglądowej

uczniów.

Zostali oni zmuszeni przez miejscowego pro-

boszcza – katechetę do odmawiania różańca na dużej

przerwie.

Odbyło się to bez zgody dyrekcji szkoły,

a modlitwa odbywała się pod groźbą kary.

Dyrektor

zespołu szkół uznał taką praktykę za niewłaściwą

i sprzeczną z państwowym charakterem szkoły.

Jego

wyważone zachowanie wskazujące na poczucie odpo-

wiedzialności za proces edukacyjny i wychowawczy

zapobiegło zaognieniu się konﬂiktu.

Kuratoriumoświa-

ty oznajmiło, że taka praktyka powinna być poprze-

dzona uzgodnieniami między dyrekcją a katechetą,

a dzieciom nie wolno zabierać dużej przerwy, służącej

innym celom.

Wypowiedział się w tej sprawie rzecz-

nik praw dziecka, oświadczając, że przerwa w szkole

jest dla dzieci i dla nauczycieli i nikt nie ma prawa

dzieciom tej przerwy zabierać.

Praktyka odmawiania różańca na dużej przerwie

napiętnowana została przez media.

Opisane wyda-

rzenia stoją w jaskrawej sprzeczności z art. 53 ust. 6

Konstytucji RP: „Nikt nie może być zmuszany do

uczestnictwa ani do nieuczestniczenia w praktykach

religijnych”.

Nie są też one, niestety, ani pierwszym, ani

jedynym przypadkiem tego typu w polskich szkołach.

Uprzejmie proszę zatem Pana Premiera o odpo-

wiedź na pytania:

1.

Jak to jest możliwe, że tak łatwo dochodzi do

realizacji takich praktyk w szkole?

111

2.

Co zrobi rząd, aby zapewnić polskiej szkole jej

konstytucyjny charakter?

3.

Jakie działania podejmie Pan Premier, aby za-

gwarantować polskim uczniom wolności i prawa świa-

topoglądowe oraz przeciwstawić się ich łamaniu?

4.

Jakie przygotowanie pedagogiczne ma wspo-

mniany katecheta?

5.

Czy o opisanym zdarzeniu poinformowano wła-

dze kościelne, a jeśli tak, to jaka była ich reakcja?

6.

Czy stosowanie szantażu, bo do tego właściwie

posunął się katecheta, uzależniając dopuszczenie do

bierzmowania od odmawiania różańca na szkolnej

przerwie, zostało w jakiejkolwiek formie ukarane?

Z poważaniem

Poseł Jerzy Wenderlich

Warszawa, dnia 11 stycznia 2013 r.

Interpelacja

(nr 12666)

do ministra zdrowia

w sprawie możliwego zatrudniania

sława Komorowskiego znajdują się tajni współpra-

cownicy służb specjalnych PRL, m.in. Roman Kuź-

niar, doradca prezydenta ds. międzynarodowych.

Był

on członkiem PZPR oraz przeszedł specjalne prze-

obronności kraju”.

Następną osobą związaną z komunistycznymi

służbami specjalnymi jest szef BBN gen. Stanisław

Koziej.

W sierpniu 1987 r. był on na zabezpieczanym

członkiem egzekutywy PZPR.

Jako żołnierz I Zarzą-

du Sztabu Generalnego w latach 1978–1981 brał

tomiast obecny wiceszef Biura Bezpieczeństwa Na-

rodowego Zdzisław Lachowski został zarejestrowany

Większość z prominentnych funkcjonariuszy służb

specjalnych PRL robi obecnie zawrotną karierę, ja-

kiej nie robili nawet w czasach rządów postkomuni-

stycznej partii SLD.

o pilną odpowiedź na następujące pytania:

1.

Czy w Pańskim resorcie są pracownicy, którzy

byli współpracownikami służb specjalnych PRL?

Jeśli tak, to jakie pełnią funkcje i kiedy zostali za-

trudnieni?

2.

Czy Pan Minister popiera zatrudnianie byłych

współpracowników służb specjalnych PRL w mini-

sterstwach?

Czy zatrudniłby Pan Minister w swoim

resorcie współpracownika służb specjalnych PRL?

Z wyrazami szacunku

Poseł Zbigniew Girzyński

oraz grupa posłów

Toruń, dnia 7 grudnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 12667)

w sprawie możliwego zatrudniania

tajnych współpracowników

112

(nr 12668)

w sprawie możliwego zatrudniania

nieni?

(nr 12669)

do ministra skarbu państwa

w sprawie możliwego zatrudniania tajnych

w Ministerstwie Skarbu Państwa

wa Komorowskiego znajdują się tajni współpracownicy

służb specjalnych PRL, m.in. Roman Kuźniar, doradca

113

Interpelacja

(nr 12670)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie możliwego zatrudniania

rę, jakiej nie robili nawet w czasach rządów postko-

munistycznej partii SLD.

(nr 12671)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie możliwego zatrudniania

tajnych współpracowników

114

Interpelacja

(nr 12672)

do ministra sportu i turystyki

w sprawie możliwego zatrudniania

tajnych współpracowników

nicy służb specjalnych PRL, m.in. Roman Kuźniar,

mał odznaczenie państwowe „Za zasługi dla obron-

ności kraju”.

Następną osobą związaną z komunistycznymi

1.

Czy w Pani resorcie są pracownicy, którzy

2.

Czy Pani Minister popiera zatrudnianie byłych

sterstwach?

Czy zatrudniłby Pani Minister w swoim

(nr 12673)

w sprawie możliwego zatrudniania

tajnych współpracowników

115

Interpelacja

(nr 12674)

do ministra rozwoju regionalnego

w sprawie możliwego zatrudniania

tajnych współpracowników

(nr 12675)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie możliwego zatrudniania

tajnych współpracowników

116

Interpelacja

(nr 12676)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie możliwego zatrudniania

tajnych współpracowników

(nr 12677)

do ministra obrony narodowej

tajnych współpracowników

117

Interpelacja

(nr 12678)

do ministra nauki i szkolnictwa wyższego

w sprawie możliwego zatrudniania

tajnych współpracowników

Szanowna Pani Minister!

W otoczeniu Bronisła-

sterstwach?

Czy zatrudniłaby Pani Minister w swoim

(nr 12679)

w sprawie możliwego zatrudniania

tajnych współpracowników

118

Interpelacja

(nr 12680)

do ministra ﬁnansów

w sprawie możliwego zatrudniania

tajnych współpracowników

dent Dmitrij Miedwiediew.

Witany czołobitnie

(nr 12681)

do ministra administracji i cyfryzacji

tajnych współpracowników

119

Interpelacja

(nr 12682)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie możliwego zatrudniania

Szanowna Pani Minister!

W otoczeniu Bronisła-

(nr 12683)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

w sprawie możliwego zatrudniania

tajnych współpracowników

120

Interpelacja

(nr 12904)

do ministra transportu,

Szanowny Pani Ministrze!

Podczas mojego dyżu-

ru poselskiego zwrócili się do mnie przedstawiciele

samorządu powiatu jarocińskiego w sprawie dotyczą-

cej zagrożenia realizacji budowy obwodnicy Jarocina.

Biorąc pod uwagę zaawansowanie przygotowań do

realizacji tego zadania z wielkim niepokojem przyją-

łem tę informację.

Sygnały napływające ze strony

Ministerstwa Infrastruktury i Ministerstwa Finan-

sów każą w sposób prawie jednoznaczny odczytywać

zamiar wycofania tej inwestycji z programu.

Zwa-

żywszy na fakt, że tak obwodnice Ostrowa Wielko-

polskiego, jak i Jarocina znajdują się w ciągu drogi

krajowej S11, gdzie już od dłuższego czasu toczy się

batalia w sprawie wyprowadzenia ruchu kołowego

z tych miast, nie będę po raz kolejny przytaczał ar-

gumentów przemawiających za podjęciem pozytyw-

nej decyzji w tej sprawie.

Informacje płynące z tere-

nu, gdzie jeden z wójtów gminy znajdującej się przy

drodze krajowej S11 poinformował mnie, że jednost-

ka Ochotniczej Straży Pożarnej w tej miejscowości

już w tym roku wyjeżdżała do wypadków na swoim

terenie ponad 140 razy, a zdarzenia drogowe mają tu

miejsce przynajmniej dwa razy dziennie, są chyba

argumentem nie do podważenia.

niem do Pana Ministra:

1.

Co musi się jeszcze wydarzyć, aby ten problem

został rozwiązany i obwodnica powstała?

2.

Czy chcemy poprzez odwlekanie decyzji dopro-

wadzić do sytuacji, że społeczność Jarocina zabloku-

je wjazd do miasta, gdzie przebiega droga S11?

Z poważaniem

Poseł Piotr Walkowski

Warszawa, dnia 13 grudnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 12905)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie utworzenia centrum usług

ﬁnansowo-księgowych i kadrowych

dla sądownictwa

Szanowny Panie Ministrze!

13 lutego br. podczas

wizyty w Lublinie podpisał Pan list intencyjny

w sprawie utworzenia centrum usług ﬁnansowo-księ-

trum to miało powstać w ciągu 2–3 lat, a zatrudnie-

nie w nim miało znaleźć ok. 200 osób.

W ostatnich

informacje dotyczące planów tworzenia centrum

usług ﬁnansowo-księgowychikadrowychdlasądow-

nictwa w Polsce.

Z przedstawionych informacji wy-

nika, iż szanse na powstanie centrum w Lublinie są

znikome.

1.

Czy dalej zakłada się utworzenie centrum usług

ﬁnansowo-księgowychikadrowychdlasądownictwa

w Polsce?

2.

Czy w dalszym ciągu pod uwagę brany jest Lu-

blin jako miejsce lokalizacji przedmiotowego cen-

zacji zapowiadanych planów?

Z poważaniem

Poseł Henryk Smolarz

Warszawa, dnia 13 grudnia 2012 r.

(nr 12906)

o szkoleniu i egzaminowaniu

selskich zgłosili się uczniowie z Zespołu Szkół Zawo-

dowych w Piszu z klas, w których program nauczania

obejmuje w ramach zajęć szkolnych kurs prawa jazdy

kategorii B i T.

W dniu 19 stycznia 2013r.

ma wejść

w życie nowe rozporządzenie o szkoleniu i egzamino-

waniu kandydatów na kierowców i kierowców pojaz-

dów silnikowych.

Z rozporządzenia o egzaminowaniu

w rozdziale 4 (Warunki i tryb przeprowadzania czę-

ści teoretycznej egzaminu państwowego) wynika, że

po przeprowadzonym egzaminie teoretycznym osoba

zdająca otrzymuje wydruk z podaniem: nazwiska

i imienia osoby egzaminowanej, numeru PESEL, za-

kresu egzaminu, numerów kolejno wyświetlanych

pytań oraz oznaczenia udzielonych odpowiedzi, licz-

by błędów, wyniku egzaminu.

1.

Jak uczeń będzie mógł po egzaminie sprawdzić

treść pytania i jaka była prawidłowa odpowiedź?

121

2.

Dlaczego uczniowie mają zdawać egzamin na

nowych zasadach pomimo szkolenia na starych za-

sadach?

Z poważaniem

Posłowie Zbigniew Włodkowski

Pisz, dnia 13 grudnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 12907)

w sprawie pomocy chorym

Szanowny Pani Ministrze!

Stwardnienie rozsiane

(SM) to przewlekła, zapalna, demielinizacyjna cho-

roba centralnego układu nerwowego, w której docho-

dzi do wieloogniskowego uszkodzenia tkanki nerwo-

wej.

Choroba ta ma najczęściej przebieg wielofazowy

przewlekłą, trwająca całe życie, pacjenci są zmuszeni

chorowani na SM.

Dane za rok 2011 wykazują że cho-

rych na SM w Polsce już jest 4655.

Niestety, jesteśmy

jedynym w Europie krajem, który nie ma programu

kompleksowej pomocy chorym, a za nowe terapie pa-

cjenci muszą płacić sami.

W Polsce brak jest ogólne-

go programu leczenia, dzięki któremu chorzy mogli-

by liczyć na zorganizowany schemat leczenia.

Chorzy na SM borykają się również z dużym pro-

blemem niedoﬁnansowaniaprzezNFZlekówdlapa-

cjentów tzw. drugiego rzutu.

W Europie te medyka-

menty są już ﬁnansowaneprzezpaństwo,wnaszym

kraju pacjenci nie mają na co liczyć.

Dlaczego?

Sytu-

acja chorych, wziąwszy pod uwagę fakt, że polscy pa-

cjenci stanowią jedną z najliczniejszych grup pacjen-

tów w Europie, jest tragiczna – apelują eksperci.

SM to bardzo istotny problem zdrowotny i spo-

łeczny w Polsce.

Jest to przede wszystkim choroba

z poważnymi, dolegliwymi konsekwencjami.

Pomoc

chorym na SM powinna być jedną z priorytetowych

spraw.

1.

Dlaczego w Polsce nie został przygotowany pro-

gram kompleksowej pomocy chorym na stwardnienie

rozsiane?

2.

Czy ministerstwo planuje przygotować taki

projekt?

3.

Jaka formę pomocy oferuje ministerstwo dla

chorych na SM?

4.

Czy ministerstwo przewiduje zwiększyć koszty

doﬁnansowanialekówdlachorychnaSM?

Z poważaniem

Poseł Piotr Zgorzelski

Warszawa, dnia 13 grudnia 2012 r.

(nr 12908)

do ministra nauki i szkolnictwa wyższego

w sprawie działania systemu POL-on

Szanowna Pani Minister!

W Polsce od roku działa

system informacji o szkolnictwie wyższym (POL-on).

Jego najważniejszym zadaniem jest stworzenie global-

rają procesy decyzyjne Ministerstwa Nauki i Szkolnic-

twa Wyższego odnośnie do uczelni wyższych.

Uczelnie

za pomocą owego systemu weryﬁkują,czym.in.stu-

denci nie pobierają stypendiów na kilku kierunkach,

a nauczyciele nie wykładają w innej szkole.

Jednak system, od którego może zależeć los stu-

denta, profesora i samej uczelni, jest niedoskonały.

Zebrane w nim dane nie zawsze odzwierciedlają stan

faktyczny, a ich aktualizowanie bywa utrudnione.

Środowisko akademickie niemal jednogłośnie przy-

znaje, że POL-on jest potrzebny.

Jednak alarmują,

że brakuje jednolitej instrukcji działania przedmio-

towego systemu.

Brakuje jednolitej procedury wpro-

wadzania i sprawdzania danych.

To uczelnie wprowadzają dane do systemu POL-

-on i obecnie częstym zjawiskiem są nieprawidłowo-

ści w związku z zatrudnieniem wykładowców.

ściami zwracamy się do Pani Minister z następują-

cymi pytaniami:

1.

Czy ministerstwo planuje podjąć działania

zmierzające do udoskonalenia jakże potrzebnego

szkolnictwu wyższemu systemu POL-on?

2.

Czy zostaną ustalone jednolite zasady wprowa-

dzania danych do systemu, tak by uczelnie, a co za tym

idzie, wykładowcy i studenci nie mieli kłopotów?

3.

Czy zostaną wyznaczeni koordynatorzy do

sprawdzania danych wprowadzanych przez uczelnie

do systemu POL-on?

Z poważaniem

Poseł Piotr Zgorzelski

122

Interpelacja

(nr 12909)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie dyskryminacji praw ojca

Szanowny Panie Ministrze!

Według obowiązują-

cego w Polsce Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego

prawo daje pierwszeństwo rozstrzygnięć dotyczących

sprawowania wspólnej opieki nad dzieckiem rodzi-

com przed arbitralnym rozstrzygnięciem sądów.

Pro-

blem pojawia się wówczas, gdy jedna ze stron nie wy-

raża zgody na opiekę równoważną, wspólną, naprze-

mienną.

Dotyczy to głównie ojców, którym odbierane

jest prawo do wychowywania dzieci.

Należy podjąć działania w celu przywrócenia dzie-

ciom ojców.

Należałby przeprowadzić kompleksową

reformę prawa rodzinnego.

Każdego dnia łamane są

prawa człowieka – ojca.

W 2011 r. przeprowadzono

w Polsce 72 tys. rozwodów.

W ciągu zaś ostatnich

10 lat – 608 tys. rozwodów, w tym 547 tys. dzieci „zo-

stało przy matkach”, albowiem takie – wyróżniające

matki – jest prawo i orzecznictwo sądów rodzinnych.

Państwo, przywiązując dzieci do matek, akceptu-

je system niszczenia niezwykle ważnej więzi rodzin-

nej, jaką jest więź ojca z dziećmi i dzieci z ojcem.

Obciąża dodatkowo ojców wysokimi alimentami.

Co

więcej, ojcowie często domagają się powrotu dzieci

i sprawowania pieczy nad nimi, a otrzymują zgodę

w 3% zgłaszanych wniosków.

Ojcowskiej miłości potrzebuje każdy człowiek,

a miłość rodzicielska w 50% składa się z miłości mat-

czynej, a w 50% z miłości ojcowskiej.

Najbardziej jed-

nak miłości ojcowskiej potrzebują dzieci i młodzież

w okresie dojrzewania.

Miłość ojca jest więc źródłem

radości, szczęścia i spokoju w życiu człowieka.

Ojco-

stwo to szczególny rodzaj przywództwa umożliwiają-

cy dziecku wejście w rzeczywistość otaczającego

świata.

Mądry ojciec nigdy nie dopuści do tego, aby

jego współdziałanie z dzieckiem zostało ograniczone.

Obecnie ojcowie nie są jeszcze w stanie skutecznie

przeciwstawić się machinie państwowej.

szyć zjawisko dyskryminacji ojców w opiece nad

dziećmi po rozwodzie?

2.

Czy ministerstwo planuje wprowadzenie zmian

w kodeksie rodzinnym, tak aby ojcowie mieli większą

możliwość opieki nad dziećmi, np. poprzez wprowa-

dzenie opieki równoważnej czy naprzemiennej?

Z poważaniem

Poseł Piotr Zgorzelski

(nr 12910)

Szanowny Pani Ministrze!

Instytut „Pomnik

nowocześniejsza placówka pediatryczna w Polsce.

Jako wysokospecjalistyczny szpital dziecięcy prowa-

dzi działalność naukowo-badawczą, której wyniki są

wykorzystywane w dalszej pracy klinicznej.

W swoim

gronie skupia najlepszych specjalistów, którzy inicju-

ją i realizują inicjatywy badawcze, których wyniki

mają bezpośrednie przełożenie na jakość leczenia pa-

cjentów.

Najważniejsze dla nich jest zdrowie i życie dzieci.

Każdego dnia wszelkie wysiłki i starania kierują

w stronę małych pacjentów.

Starają się zapewnić im

opiekę i leczenie na najwyższym poziomie.

Jednak Centrum Zdrowia Dziecka od dłuższego

wymi.

Dlatego też włodarze szpitala wprowadzają

oszczędności, aby odzyskać płynność ﬁnansową.

Pla-

nują redukcje zatrudnienia, zmniejszenie wynagro-

dzeń dla pracowników, zaproponowano także reor-

ganizację niektórych pionów i zakładów placówki,

zmiany w dystrybucji leków, renegocjacje umów prze-

targowych, sprzedaż mieszkań zakładowych, a wszyst-

ko to po to, by móc realizować najważniejsze cele,

czyli ratować zdrowie i życie dzieci.

Jestem przeko-

nany że istnieje realna szansa na odzyskanie płyn-

ności ﬁnansowejprzezCentrumZdrowiaDziecka.

1.

Czy Pan Minister wiedział o poważnych proble-

mach ﬁnansowychCentrumZdrowiaDziecka?

2.

Czy ministerstwo pomoże w odzyskaniu płyn-

ności ﬁnansowejprzezCZD?

Jeślitak,towjakim

zakresie?

3.

Czy ministerstwo dokona wyceny świadczeń

pediatrycznych, które były niedoszacowane i przy-

czyniły się m.in. do kłopotów centrum?

Z poważaniem

Poseł Piotr Zgorzelski

123

Interpelacja

(nr 12911)

do ministra zdrowia

w sprawie wynagrodzenia osób będących

powołanej przy ministrze zdrowia

Komisja Ekonomiczna powołana ponad rok temu

przy ministrze zdrowia ma za zadanie między innymi

prowadzenie negocjacji cen leków, wskazywania ich

refundacji, a także monitorowania budżetu na refun-

dację.

Dostępne informacje wskazują, że w członkami

tej komisji są także przedstawiciele MZ oraz NFZ, któ-

rzy pobierają za uczestnictwo w jej spotkaniach dodat-

kowy wynagrodzenia.

W związku z tym proszę

o przedstawienie poniższych informacji:

1.

Podanie listy osób, które wchodzą w skład Ko-

misji Ekonomicznej powołanej przy ministrze zdro-

wia wraz z informacjami o równoczesnym zatrudnie-

niu w Ministerstwie Zdrowia (funkcje), Narodowym

Funduszu Zdrowia (funkcje), innych ministerstwach

lub innych jednostkach administracji państwowej.

2.

Podanie, ile aktualnie wynoszą dodatkowe wy-

nagrodzenia poszczególnych osób za udział w posie-

dzeniu komisji oraz jakie kwoty wynagrodzeń wypła-

cono poszczególnym członkom komisji w ciągu ostat-

niego roku.

3.

W jakich dniach w ciągu ostatniego roku od-

bywały się posiedzenia Komisji Ekonomicznej oraz

czy prawdą są doniesienia prasowe, że odbywały

się one w godzinach pracy urzędników administra-

cji państwowych będących jednocześnie członkami

komisji.

Z wyrazami szacunku

Posłowie Wincenty Elsner

i Piotr Chmielowski

Warszawa, dnia 13 grudnia 2012 r.

(nr 12912)

do ministra zdrowia

w sprawie podatku od pakietów

W związku z wyrokiem Izby Finansowej Naczel-

nego Sądu Administracyjnego, które głosi, że „wyku-

pione przez pracodawców pakiety świadczeń medycz-

nych powinny być opodatkowane, gdyż dla pracow-

ników stanowią tzw. nieodpłatne świadczenie”, wno-

szę uprzejmie o udzielenie informacji:

Jakich wpływów spodziewa się Skarb Państwa

z tytułu wspomnianego podatku?

Czy było rozważane w ministerstwie wprowadze-

nie ulg na ten podatek, tak aby zachęcić pracodaw-

ców do stosowania takiej formy nagród dla swoich

pracowników?

Z wyrazami szacunku

Posłowie Wincenty Elsner

(nr 12913)

Szanowna Pani Minister!

Proszę o wyjaśnienie

niespójności rozporządzenia z dnia 9 listopada 2001 r.

(Dz. U. Nr 128, poz. 1418) ministra edukacji narodo-

Nr 128, poz. 1418) w powiązaniu z ustawą o nauczy-

cielskich świadczeniach kompensacyjnych (Dz. U.

Na podstawie art. 47 ust. 2 Karty Nauczyciela zo-

stało wydane rozporządzenie ówczesnego ministra

W § 4 ww. rozporządzenia jest mowa o szczegól-

nych, korzystniejszych regułach otrzymywania na-

grody jubileuszowej dla nauczyciela, któremu w dacie

na emeryturę lub rentę brakuje mniej niż 12 miesię-

cy do uzyskania nagrody.

Nagroda jubileuszowa w ww. sytuacji nie przysłu-

guje nauczycielowi, którego zatrudnienie ustaje

cyjne, ponieważ rozporządzenie to nie zostało znowe-

a § 4 ww. rozporządzenia stanowi prawdopodobnie

zamknięty katalog uprawnionych.

Wobec powyższe-

go nauczyciel może liczyć wyłącznie na odprawę pie-

niężną w związku z przejściem na świadczenie kom-

pensacyjne (art. 87 Karty Nauczyciela).

124

W związku z powyższym zapytuję: Czy można

podważyć taką krzywdzącą nauczyciela interpreta-

cję, skoro:

1) art. 47 Karty Nauczyciela mówi, że nagroda

jubileuszowa przysługuje wszystkim nauczycielom

2) art. 87 ust. 2 Karty Nauczyciela stanowi, że

nauczycielowi spełniającemu warunki uprawniające

lub nauczycielskie świadczenie kompensacyjne, który

dzenia ostatnio pobieranego w szkole będącej podsta-

wowym miejscem jego pracy;

3) w ustawie Karta Nauczyciela traktuje się

świadczenie kompensacyjne jako równorzędne w sto-

do pracy;

4) Karta Nauczyciela jest ustawą, a więc aktem

nadrzędnym w stosunku do rozporządzenia, które

zostało wydane na podstawie art. 47 ust. 2 Karty

Nauczyciela?

Które zatem przepisy mają zastosowanie dla na-

uczycieli przechodzących na świadczenie kompensa-

cyjne, a chcących skorzystać z nagrody jubileuszowej

w związku z długoletnim stażem pracy?

Z poważaniem

Posłowie Artur Górczyński

i Artur Bramora

Warszawa, dnia 13 grudnia 2012 r.

(nr 12914)

w sprawie pojęcia

„nieruchomość mieszkalna”

na tle przepisów dotyczących tworzenia

Szanowny Panie Ministrze!

Przepis § 5 ust. 4 roz-

porządzenia ministra ﬁnansów z dnia 16 grudnia

związane z działalnością banków (Dz. U 2008 r.

Nr 235,

poz. 1589) dotyczący zastosowania limitów pomniej-

szeń podstawy tworzenia rezerw celowych posługuje

się pojęciem „nieruchomość mieszkalna”.

Rozporządzenie ministra ﬁnansówzdnia16grud-

zyko związane z działalnością banków nie ustanawia

autonomicznej deﬁnicji nieruchomości mieszkalnej

obowiązującej na gruncie przedmiotowego aktu.

stanowiąca delegację dla wydania rozporządzenia

z dnia 16 grudnia 2008 r. nie deﬁniujepojęcianieru-

chomości mieszkalnej.

Analiza pojęcia „budynek mieszkalny”, czyli zbli-

żonego do pojęcia „nieruchomość mieszkalna”, była

przedmiotem wykładni sądownictwa administracyj-

nego na gruncie przepisów prawa podatkowego (m in.

uchwała składu pięciu sędziów Naczelnego Sądu Ad-

ministracyjnego z dnia 1 lipca 2002 r.

FPK 3/2002,

ONSA 2003/2, poz. 50).

Jednakże z uwagi na specyﬁ-

kę i daleko posuniętą autonomiczność prawa podatko-

wego, podkreślaną także w powołanej uchwale z dnia

1 lipca 2002 r., orzeczeń tych nie sposób odnieść bez-

pośrednio do niniejszej sprawy.

W związku z powyż-

szym na gruncie powołanej regulacji rozporządzenia

ministra ﬁnansówzdnia16grudnia2008r.pojęcie

„nieruchomość mieszkalna” budzi wątpliwości.

Dlatego pytam Pana Ministra:

1.

Od kiedy daną nieruchomość na gruncie roz-

porządzenia można uznać za nieruchomość miesz-

kalną?

2.

Czy status ten można nadać nieruchomości od

momentu nadania jej przeznaczenia budowlanego czy

od momentu rozpoczęcia inwestycji, czy od momentu

spełnienia odpowiednich norm na gruncie ustawy

uzyskania prawa użytkowania obiektu budowlanego,

czy też według innej cezury czasowej?

Odpowiedź na powyższe pytania ma szczególne

znacznie, gdyż w stosunku do ekspozycji kredytowych

zabezpieczonych w myśl ust. 3 pkt 16 lit. a, b, c, e i f

załącznika nr 2 do rozporządzenia na nieruchomo-

ściach mieszkalnych można stosować bardziej liberal-

ne limity pomniejszenia podstawy tworzenia rezerw

celowych, określone w tabeli nr 1 załącznika nr 3 do

rozporządzenia, a co do innych ekspozycji zabezpie-

czonych w myśl zgodnie z ust. 3 załącznika nr 2 do

rozporządzenia surowsze wymagania określono w ta-

beli nr 2 załącznika nr 3 do rozporządzenia.

Z poważaniem

Posłowie Piotr Chmielowski

i Wincenty Elsner

Warszawa, dnia 13 grudnia 2012 r.

(nr 12915)

do ministra gospodarki

w sprawie zatrudnienia

Szanowny Panie Ministrze!

Pan Premier Tusk

125

ale całe społeczeństwo.

Biurokrację tworzą biurokra-

łowych na jakim poziomie kształtowało się zatrud-

Z poważaniem

Poseł Piotr Chmielowski

(nr 12916)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

Szanowny Panie Ministrze!

Pan Premier Tusk

na jakim poziomie kształtowało się zatrudnienie

(nr 12917)

w Ciechocinku sp. z o.o., której część stanowi

Kolejowy Szpital Uzdrowiskowy w Ciechocinku

pracowników ﬁzycznych?

Z poważaniem

126

Interpelacja

(nr 12918)

do ministra transportu,

ZUT Remtrak sp. z o.o.?

by prezesów, wiceprezesów i dyrektorów.

z o.o. zatrudnia pracowników umysłowych zatrud-

nionych na stanowiskach urzędniczych?

dzeniem ruchu kolejowego bądź utrzymaniem infra-

struktury, względnie pracowników ﬁzycznych?

Z poważaniem

(nr 12919)

ochrony siedlisk Dolina Małej Panwi obejmuje jedną

z najbardziej naturalnych rzek nizinnych regionu

– Małą Panew, a także przyległe do doliny kompleksy

pól wydmowych oraz niewielkie torfowiska i frag-

menty borów bagiennych.

Występują tu liczne mean-

dry i starorzecza.

Naturalny charakter doliny Małej

Panwi, jej duża rola przyrodnicza jako m.in. koryta-

rza ekologicznego i znaczne zróżnicowanie jej szaty

roślinnej z pewnością jest atrakcją przyrodniczą dla

Małej Panwi jest przygotowany infrastrukturalnie

ww. obszar, korzysta ﬁnansowonajegoobecnościna

jej terenach?

Z poważaniem

Poseł Piotr Chmielowski

(nr 12920)

ochrony siedlisk Ostoja Kroczycka to głównie tereny

otwarte – wzgórza wapienne i wychodnie skał w po-

staci fantastycznych form: iglic, baszt, bram, murów,

grzebieni itp.

Większość z nich został udostępniona

do ruchu wspinaczkowego.

Ale ostańce skalne to

również ciepłolubne zbiorowiska muraw kseroter-

micznych i naskalnych.

Rozwinięta rzeźba krasowa

charakteryzuje się licznymi jaskiniami, które służą

nietoperzom jako siedliska hibernacji, co z pewno-

127

ścią jest atrakcją przyrodniczą dla wielu miłośników

Kroczycka jest przygotowany infrastrukturalnie

(nr 12921)

do ministra spraw zagranicznych

Szanowny Panie Ministrze!

Jednym z potencjal-

szy się coraz to większym zainteresowaniem naszych

tacjom przeprowadzonym ze stowarzyszeniami, któ-

re wspierają polski eksport branży medycznej i far-

maceutycznej, zrodziło się kilka pytań z zakresu

Z poważaniem

Poseł Piotr Chmielowski

(nr 12922)

do ministra ﬁnansów

liwość na podstawie umowy międzypaństwowej bez-

cłowej wymiany handlowej w zakresie produktów

TARIC?

Z poważaniem

Poseł Piotr Chmielowski

(nr 12923)

do ministra spraw zagranicznych

Szanowny Panie Ministrze!

Jednym z potencjal-

lestwo Marokańskie.

Rynek Maroka cieszy się coraz

ją polski eksport branży medycznej i farmaceutycz-

rynku Maroka.

(nr 12924)

128

(nr 12925)

Szanowny Panie Premierze!

Jednym z potencjal-

ska Republika Iranu.

Rynek irański cieszy się coraz

irańskiego.

Dlatego pytam Pana Premiera:

Islamskiej Republiki Iranu?

(nr 12926)

Szanowny Panie Premierze!

Jednym z potencjal-

blika Kolumbii.

Rynek kolumbijski cieszy się coraz

kolumbijskiego.

Dlatego pytam Pana Premiera:

Republiki Kolumbii?

(nr 12927)

przedstawionych przez ministerstwo ﬁnansów,jak

palnia KWK Wujek w Katowicach?

Z poważaniem

Poseł Piotr Chmielowski

129

Interpelacja

(nr 12928)

do ministra gospodarki

palnie działają jako samodzielne przedsiębiorstwa.

palnia KWK Wieczorek w Katowicach?

(nr 12929)

do ministra gospodarki

Szanowny Panie Premierze!

Z oﬁcjalnychdanych

palnia KWK Szczygłowice w Knurowie?

(nr 12930)

do ministra administracji i cyfryzacji

oraz

w sprawie wykazu stowarzyszeń

Szanowny Panie Ministrze!

Jak wiadomo, pod-

(nr 12931)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie nauczania religii wbrew ustawie

Szanowna Pani Minister!

W programie nauczania

religii dla szkół podstawowych i gimnazjów znajduje

się temat: „Cud w Kanie Galilejskiej”.

Dotyczy prze-

mienienia wody w wino, a cud ten jest pierwszym

130

z 37 opisanych w ewangeliach cudów Jezusa w okre-

sie jego publicznej działalności.

„Wtedy matka jego powiedziała do sług: zróbcie

wszystko cokolwiek wam powie.

Stało zaś tam sześć

powiedział: zaczerpnijcie teraz i zanieście staroście

weselnemu.

Ci więc zanieśli.

Gdy zaś starosta wesel-

ny kosztował wody, która stała się winem, a nie wie-

wodę, wiedzieli.

Przywołał Pana Młodego i powie-

łeś dobre wino aż do tej pory”.

Szanowna Pani Minister!

Jak wiadomo, więk-

szość dzieci i młodzieży uczęszcza na lekcje religii.

Powody tego zjawiska są różne.

Wśród młodzieży wie-

le młodych osób pochodzi z rodzin dotkniętych pato-

logią alkoholizmu.

W jaki więc sposób młody człowiek

na początku szkoły podstawowej ma reagować na sy-

tuację, w której Jezus jako podmiot nauczania religii

w szkole daje przykład wytwarzania wina wysokiej

jakości, usprawiedliwiając w ten sposób np. nielegal-

ną wytwórczość alkoholu w naszym kraju?

W tym

rozumienia wino równa się cud.

Dodatkowo w świetle

on cudem wino w dużej ilości nie na swoje potrzeby.

Dzisiaj Kościół katolicki forsuje zasadę, że na uro-

czystościach rodzinnych nie powinno konsumować

się alkoholu.

Chodzi tu o Pierwszą Komunię i wesela.

Jednak podmiot religii, jakim jest Jezus, w tej kwe-

stii daje dokładnie odwrotny przykład, co jest naucza-

ne na lekcjach religii, a dodatkowo przekaz ten płynie

z ambon na mszach świętych jako ewangelia.

Dlatego pytam Panią Ministrę:

1.

Kto sprawuje nadzór merytoryczny nad treścia-

mi nauczanymi podczas lekcji religii w szkołach?

2.

Czy treść nauczania pierwszego cudu Jezusa

nie wpływa w sposób podświadomy na młodzież w szko-

łach podstawowych i gimnazjach jako przyzwolenie

do konsumpcji dużej ilości alkoholu, bo jak mówi

przypis, Jezus „wyprodukował” w Kanie Galilejskiej

aż 6 stągwi wysokiej jakości trunku?

3.

Czy do pomyślenia jest, aby w szkole podstawo-

wej na innym przedmiocie wbrew ustawie o wycho-

waniu w trzeźwości dawano przykład produkcji al-

koholu, w dodatku nazywając to cudem?

4.

Czy po otrzymaniu tej interpelacji zamierza

Pani Minister wpłynąć na zmianę programu naucza-

nia religii dla szkół podstawowych i gimnazjów bądź

zlikwidować obowiązkowe, opłacane lekcje religii?

Poseł Piotr Chmielowski

(nr 12932)

w sprawie utrzymania

Szanowny Panie Ministrze!

Dla wielu turystów

reckiej Pani, zwanej też Matką Pocieszenia.

Jest to

najstarsze sanktuarium w Polsce.

Odwiedzający to

się w sanktuarium Matki Boskiej Góreckiej Pani i są

komercyjne.

ki Boskiej Góreckiej Pani w Górce Klasztornej?

najczęściej używanych przez turystów, w ww. sank-

tuarium?

Z poważaniem

Poseł Piotr Chmielowski

(nr 12933)

Jutrzenki Nadziei w miejscowości Grodowiec

Szanowny Panie Ministrze!

Dla wielu turystów

131

Jutrzenki Nadziei.

Odwiedzający to miejsce turyści

– pielgrzymi, nierzadko odbywają długą i nużącą

tuarium Matki Boskiej Jutrzenki Nadziei i są ko-

mercyjne.

dowiec?

(nr 12934)

w Sanktuarium św. Anny Samotrzeciej

Szanowny Panie Ministrze!

Dla wielu turystów

cował powstaniem Sanktuarium św. Anny Samotrze-

ciej.

Odwiedzający to miejsce turyści pielgrzymi nie-

św. Anny i są komercyjne.

Anny Samotrzeciej?

(nr 12935)

Szanowny Panie Ministrze!

Dla wielu turystów

styńskiej, zwanego też Sanktuarium Świętogórskiej

„Róży Duchownej”.

Odwiedzający to miejsce turyści

pielgrzymi nierzadko odbywają długą i nużącą po-

arium Matki Boskiej Gostyńskiej i są komercyjne.

Matki Boskiej Gostyńskiej w Gostyniu?

132

Interpelacja

(nr 12936)

do ministra nauki i szkolnictwa wyższego

pakowanie produktu,

Szanowna Pani Minister!

Przemiany w naszym

naukową, lecz również zamawianych.

Z magazynu

rekrutacyjnego Politechniki Warszawskiej dowie-

działem się, że można studiować kierunek: pakowa-

nie produktu.

Dlatego pytam Panią Minister:

Warszawa, dnia 13 grudnia 2012 r.

(nr 12937)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie propagowania okrucieństwa

na lekcjach religii

Szanowna Pani Minister!

Opierając się na katechi-

zmie i Nowym Testamencie, nauczyciele religii, po-

cząwszy od pierwszych klas szkoły podstawowej, po-

przez gimnazjum i szkoły ponadgimnazjalne, przed-

stawiają Mękę Pańską.

Dodatkowo dzieci przed i po

Pierwszej Komunii Świętej są przymuszane, najczę-

ściej przez księży, do uczestnictwa w mszach świętych,

podczas których przedstawia się Mękę Pańską.

Gdy byłem młodym człowiekiem, pamiętam, że

na przykład w kinach stosowano zasadę, że na ﬁlmy

o charakterze erotycznym lub z elementami brutal-

nego okrucieństwa wpuszczano wyłącznie osoby peł-

noletnie po okazaniu dowodu osobistego.

Dzisiaj, gdy

oglądamy programy telewizyjne, w lewym górnym

rogu odbiornika widzimy oznaczenie wieku, od któ-

rego można daną transmisję oglądać.

Na przykład

liczby 12 lub 16.

Podobne zasady dotyczą również gier

komputerowych i innych przekazów medialnych.

Otóż po dokładnej analizie Męki Pańskiej, która

została przekazana dzieciom podczas lekcji religii

przed Pierwszą Komunią Świętą (II klasa podsta-

wówki), mamy do czynienia z następującymi elemen-

tami: niesprawiedliwym osądzeniem (wprawdzie nie

wydano wyroku, ale a konto oszusta wydano na

śmierć przez ukrzyżowanie osobę według zapisu nie-

winną), biczowaniem (czyli wychłostaniem Jezusa ze

szczególnym okrucieństwem), kradzieżą szat, dręcze-

niem i sprawianiem ﬁzycznegobólukoronąciernio-

wą, poniżaniem, nakazem wykonania ciężkiej pracy,

jaką jest niesienie krzyża.

Ostatnim etapem było

ukrzyżowanie żywcem przez przybicie kończyn do

krzyża.

A kwintesencją okrucieństwa było przebicie

boku włócznią.

W świetle wyżej wymienionych ele-

mentów biograﬁiJezusaChrystusa,któresąpodsta-

wą nauki religii, można założyć, że tego typu opis

musi wywoływać w dzieciach niewłaściwe relacje

związane z rozpoznawaniem dobra i zła, odczuwa-

niem lęku przed okrucieństwem.

Jak donoszą media,

często zdarza się, że dzieci przyuczone tym tematem

odnoszą się agresywnie do swoich rówieśników.

Z informacji, które podały media, wynika, iż zda-

rzały się przypadki, że ekranizacja Męki Pańskiej

w reżyserii Mela Gibsona pod tytułem „Pasja” była

wyświetlana na lekcjach religii dla klas gimnazjal-

nych.

W ujęciu przekazu okrucieństwa i nienawiści

dla człowieka nie ma chyba żadnej różnicy pomiędzy

tym przekazem a ﬁlmamioznaczonymiliczbą16.

Dlatego pytam Panią Ministrę:

2.

Czy młodzież szkolna w wieku 8 lat jest w sta-

nie prawidłowo odebrać i zrozumieć okrucieństwo

związane z ukrzyżowaniem Jezusa przekazywane

przez katechetów na lekcjach religii?

3.

Czy ministerstwo zamierza wprowadzić cenzu-

rę prewencyjną dotyczącą treści znęcania się nad

człowiekiem przekazywanych przez księży podczas

lekcji religii?

133

Interpelacja

(nr 12938)

do ministra zdrowia

Szanowny Panie Ministrze!

W ostatnich latach

a przede wszystkim ﬁnansowania polskich uzdro-

cje, począwszy od zaniżonych kontraktów aż po pro-

blematykę likwidacji poszczególnych placówek.

sanatorium „Budowlani” w Augustowie w zakresie

Poseł Piotr Chmielowski

oraz grupa posłów

(nr 12939)

Szanowny Panie Ministrze!

Zaproponował Pan

treść projektu rozporządzenia, które ma narzucić

podmiotom leczniczym standard zatrudnienia pielę-

gniarek, jak również szeroko rozumianego personelu

medycznego.

Wiele jednostek ochrony zdrowia prze-

analizowało ten projekt i zgłasza szeroko opracowane

wątpliwości.

Pierwsza wątpliwość dotyczy tego, że

praktycznie w każdej specjalności szpitalnej będzie

musiało wzrosnąć zatrudnienie w grupie zawodowej

pielęgniarek, a co za tym idzie – zmieni się struktura

wydatków płacowych tych jednostek, ponieważ wraz

ze wzrostem zatrudnienia nastąpi wzrost kosztów

zatrudnienia.

Po drugie, wraz ze zmianą w szkolnictwie Polska

przyjęła model, w którym pielęgniarka powinna mieć

wyższe wykształcenie, a przy skokowym wzroście

popytu na wykwaliﬁkowanypersonelpielęgniarski

nie będzie można zaspokoić potrzeb w kwestii zatrud-

nienia wynikających wprost ze wzoru, który zapro-

ponował Pan w § 3 ww. projektu rozporządzenia.

Dlatego pytam Pana Ministra:

1.

Jakie przesłanki brał Pan pod uwagę przy opra-

cowywaniu projektu rozporządzenia w sprawie spo-

sobu ustalania minimalnych norm zatrudnienia pie-

będących przedsiębiorcami?

2.

Czy nie lepiej byłoby, aby o liczbie personelu

koniecznego w danych warunkach do prowadzenia

terapii decydował samodzielnie dyrektor danej pla-

cówki, skoro to on ponosi odpowiedzialność za jej

funkcjonowanie?

Poseł Piotr Chmielowski

oraz grupa posłów

(nr 12940)

w sprawie kontraktacji

procedur stomatologicznych

oznaczonych kodem 06/NFZ

Szanowny Panie Ministrze!

Koniec roku kalenda-

rzowego wiąże się bądź to z aneksowaniem umów,

bądź to z nową kontraktacją umów na świadczenia

lecznicze z NFZ.

Jedną z grup świadczeń są szeroko

rozumiane świadczenia stomatologiczne.

W termino-

logii NFZ są ujęte jako „specjalistyczne”.

Od kilku

lat w kilku województwach mamy do czynienia z pod-

pisywaniem tzw. umów 3-letnich.

Pomijając wycenę

poszczególnych świadczeń i problemy związane z re-

alnością wysokości kontraktów, chciałbym zapytać

Pana Ministra: Jak w poszczególnych wojewódz-

twach kształtuje się liczba kontraktów NFZ z grupy

06/NFZ – świadczenia stomatologiczne?

W odpowie-

dzi proszę podać, ile kontraktów stomatologicznych

przypadało na dane województwo w roku 2011 i ile

planuje się w roku 2012.

Poseł Piotr Chmielowski

oraz grupa posłów

134

Interpelacja

(nr 12941)

do ministra zdrowia

Szanowny Panie Ministrze!

W ostatnich latach

szpitala uzdrowiskowego Górka w miejscowości Bu-

sko-Zdrój w zakresie kontynuacji leczenia pacjentów,

świętokrzyskiego?

Z poważaniem

Poseł Piotr Chmielowski

(nr 12942)

a przede wszystkim ﬁnansowania polskich uzdro-

Szpitala Uzdrowiskowego „Oblęgorek” w miejscowo-

ści Busko – Zdrój w zakresie kontynuacji leczenia

(nr 12943)

do ministra edukacji narodowej

Ministerstwa Edukacji Narodowej

dotyczącego ﬁnansowania

Szanowna Pani Minister!

Po raz kolejny zwracam

szkoli z budżetu państwa.

Z początkiem roku premier

Donald Tusk informował, że rząd chce w 2013 r. uru-

chomić 500 mln zł pomocy dla przedszkoli, wspierając

gminy w ﬁnansowaniuopiekiprzedszkolnejzbudże-

tu państwa.

Projekt ten miał być gotowy do końca

wiosny, jednak propozycję przedstawiono dopiero

z początkiem października.

W efekcie samorządy

w 2013 r. otrzymają jedynie 320 mln zł dotacji, co daje

po 333 zł na każde dziecko na cztery ostatnie miesią-

ce.

W kolejnych zaś latach ta dotacja ma wzrastać do

Przygotowany przez Ministerstwo Edukacji Na-

rodowej projekt dotyczący ﬁnansowaniaopiekiprzed-

szkolnej ma być wsparciem dla rodziców i samorzą-

z budżetu państwa.

Państwowe pieniądze mają wpły-

nąć do samorządów od 1 września 2013 r. pod warun-

dodatkową godzinę w przedszkolu.

Projekt zakłada,

że dzięki tak zreformowanemu systemowi ﬁnanso-

wania opieki zmniejszą się opłaty rodziców za pobyt

dziecka w placówce przedszkolnej.

Ma też pomóc sa-

morządom w tworzeniu dodatkowych miejsc w tego

typu placówkach, tak aby w 2015 r. co najmniej 90%

135

Tymczasem projekt, na który wszyscy wyczeki-

wali, budzi coraz więcej wątpliwości.

Resort m.in. nie

uwzględnił w obliczeniach sześciolatków.

Projekt bu-

dzi też kontrowersje na tle gmin, w których opłata

za godzinę opieki przedszkolnej jest równa lub więk-

sza od 2 zł, gdyż na propozycji Ministerstwa Eduka-

cji Narodowej gminy te stracą.

1.

Kiedy zostaną naniesione poprawki i przedsta-

wione do ponownego rozpatrzenia?

2.

Jaki jest powód opóźnienia i nierzetelnego przy-

gotowania długo wyczekiwanego projektu ustawy

dotyczącego ﬁnansowaniaopiekiprzedszkolnejzbu-

dżetu państwa na rok 2013?

3.

Czy samorządy dostaną obiecane przez premie-

ra wsparcie ﬁnansowedlaprzedszkoliw2013r.?

Czy

środki te są w jakiś sposób zagrożone?

4.

Dlaczego projekt uwzględnia jedynie 320 mln

zł dotacji dla gmin na 2013 r., a nie zapewniane na

początku bieżącego roku 500 mln zł?

5.

Czy zaproponowane zmiany MEN mają na celu

opóźnienie i w efekcie niewdrożenie projektu ustawy

na rok 2013 r.?

Z poważaniem

Poseł Zbigniew Chmielowiec

Warszawa, dnia 13 grudnia 2012 r.

(nr 12944)

w sprawie braku środków ﬁnansowych gmin

Szanowny Panie Ministrze!

Opracowany przez

Ministerstwo Gospodarki projekt nowej ustawy prze-

widuje, że za oświetlenie dróg krajowych miałaby

płacić GDDKiA.

Gminom natomiast pozostałoby ﬁ-

nansowanie oświetlenia wzdłuż dróg gminnych, po-

wiatowych i wojewódzkich.

Obowiązek płacenia za latarnie na drogach kra-

jowych nakłada na gminy od 2004 r.

Prawo energe-

tyczne.

Samorządy coraz dotkliwiej odczuwają obcią-

żenia ﬁnansowezwiązanezpodnoszeniemkosztów

oświetlenia ulicznego.

Co do zapewnienia oświetlenia

ulic gminy nie wnoszą zastrzeżeń, jednak problemem

dla nich jest kwestia obowiązku ﬁnansowaniaoświe-

tlenia wszystkich dróg, które znajdują się na terenie

danej gminy.

Najlepiej widoczne jest to na drogach szybkiego

ruchu.

Po zmroku oświetlenie na nich nie jest włą-

czane, gdyż gęsto usytuowane lampy, nawet co 35 m,

generują zbyt wysokie koszty za prąd, których to

gminy nie są wstanie ponieść, gdyż ich nie stać.

Mając na uwadze konieczność dbania o interesy

samorządów gminnych i ich racjonalne wydatkowa-

nie pieniędzy, uprzejmie proszę Pana Ministra o od-

powiedź na niżej postawione pytania:

1.

Kiedy Ministerstwo Gospodarki planuje wdro-

żyć wyżej poruszony projekt ustawy w życie?

2.

Czy jest możliwość przyśpieszenia prac nad no-

welizacją ustawy Prawo energetyczne w zakresie

zmiany zasad ponoszenia kosztów oświetlenia dróg

krajowych stanowiących połączenia ponadlokalne?

3.

Czy Pan Minister wesprze sprzeciw samorzą-

dowców i nie dopuści do wprowadzenia uwagi zgło-

szonej przez resort transportu, że zmniejszenie

zadań w projektowanym zakresie powinno pocią-

gnąć za sobą korektę udziału gmin we wpływach

z podatków?

Z poważaniem

Poseł Zbigniew Chmielowiec

(nr 12945)

Szanowny Panie Ministrze!

W mediach pojawiły

się informacje o planach resortu transportu dotyczą-

cych budowy dróg, które mają powstać w najbliższych

latach.

Wynika z nich, że realizowane będą tylko in-

westycje związane z autostradami i drogami ekspre-

sowymi.

Natomiast nie będzie budowana większość

z zaplanowanych obwodnic na drogach krajowych.

Doniesienia takie wzbudzają zaniepokojenie wśród

zainteresowanych społeczności lokalnych i władz sa-

morządowych.

Ich przedstawiciele wskazują, że ocze-

kują na te inwestycje od wielu lat, argumentują, że

są już wykupione grunty na ten cel, wydane pozwo-

lenia na budowę czy też decyzje środowiskowe.

Inwestycje te przyczyniłyby się do poprawy bez-

pieczeństwa i zmniejszenia natężenia w ruchu dro-

gowym.

1.

Czy ministerstwo zamierza zrezygnować z bu-

dowy obwodnic miast na drogach krajowych w naj-

bliższych latach?

2.

Jeżeli są takie plany, to jakich miast one do-

tyczą?

Z poważaniem

Poseł Jan Warzecha

Warszawa, dnia 13 grudnia 2012 r.

136

Interpelacja

(nr 12946)

do ministra edukacji narodowej

w szkołach niepublicznych

Szanowna Pani Minister!

Proszę o zajęcie stano-

wiska na temat problemu zatrudnienia nauczycieli

na umowach kontraktowych w placówkach niepu-

blicznych.

Związek Nauczycielstwa Polskiego mocno pod-

kreśla, iż większość powstających placówek niepu-

blicznych wykonuje jedynie zadania szkół niepu-

blicznych.

Według związku jest to metoda służąca

niestosowaniu Karty Nauczyciela, a co za tym idzie,

braku nakazu zatrudniania na etatach.

Stwierdził

to również SN, iż art. 91b ust. 2 ww. dokumentu nie

stosuje się do art. 10 karty, w związku z czym nie

ma nakazu zatrudniania nauczycieli w tych szko-

łach na etatach.

Takie stanowisko nauczyciele pedagodzy uważają

za krzywdzące, gdyż zatrudnia się ich na umowach

terminowych od września do czerwca, a w okresie

wakacji muszą się rejestrować w biurach pracy.

Nie mają ciągłości w zatrudnieniu, a z tym wiąże

się brak dostępu do zasiłków macierzyńskich i wy-

chowawczych.

Ponieważ ci nauczyciele muszą wal-

czyć o miejsca pracy, zrobią wiele, aby przypodobać

się władzom szkoły oraz rodzicom uczniów, którzy

mają wpływ na decyzje i opinie o danym nauczycielu.

Taka praktyka odbije się na jakości edukacji.

Podob-

nego zdania jest prezes Związku Nauczycielstwa Pol-

skiego Sławomir Broniarz.

1.

Jakie jest Pani stanowisko w sprawie sytuacji

nauczycieli na kontraktach?

2.

Czy uważa Pani, że dobrym pomysłem jest li-

kwidacja etatów i zatrudnianie nauczycieli na umo-

wach śmieciowych, co w rezultacie może przyczynić

się do pogorszenia jakości edukacji?

Z poważaniem

Poseł Jan Warzecha

(nr 12947)

w sprawie możliwości likwidacji

Szanowny Panie Premierze!

Problem moderniza-

cji zbiorników paliwowych pojawił się wraz z rozpo-

rządzeniem ministra gospodarki z 2005 r.

Na właści-

cieli stacji nałożono obowiązek zabezpieczenia prze-

nikania produktów naftowych do gruntu i wód grunto-

wych.

Urząd Nadzoru Technicznego poinformował, iż do

lipca 2012 r. normy spełniało tylko 57% stacji.

Szacowa-

ny koszt jednej modernizacji wynosi ok. 150 tys. zł, a na

Gdy nie zostaną przystosowane do wymogów rozpo-

rządzenia do 1 stycznia, będzie to skutkować za-

mknięciem ok. 550 stacji, czyli 8%.

Wykorzystają ten

fakt większe i bardziej dochodowe stacje, które będą

mogły bez trudu wykupić te mniejsze.

Spowoduje to

podwyżkę cen paliw i kolejne zwolnienia oraz bezro-

bocie w tym trudnym dla rynku pracy okresie.

Nie-

sprostanie wymogom nakładanym na użytkowników

stacji spowodowane jest brakiem środków, a nie pró-

bą uniknięcia odpowiedzialności.

Właściciele stacji

usprawiedliwiają niedostosowanie się na czas tym,

że ceny usług budowlanych w roku 2012 znacznie

zdrożały.

W związku z przedstawionym stanem faktycz-

nym zwracam się do Pana Premiera z następującym

pytaniem: Czy ministerstwo przychyli się do propo-

zycji prolongaty terminu na dostosowanie się do no-

wych przepisów, aby nie spowodować zwolnień pra-

cowników i utraty dochodów właścicieli stacji pali-

wowych?

Z poważaniem

Poseł Jan Warzecha

(nr 12948)

do ministra obrony narodowej

nuje wprowadzenie obowiązkowych ćwiczeń wojsko-

wych.

Takie 10-dniowe szkolenie mogłoby obejmować

osoby, które odbyły zasadniczą służbę wojskową oraz

byłych żołnierzy zawodowych.

Wprowadzenie tego

137

rodzaju ćwiczeń umożliwiają przepisy ustawy o po-

wszechnym obowiązku obrony.

Zgodnie z art. 101

ust. 3 Rada Ministrów może w drodze rozporządze-

nia zarządzić wprowadzenie obowiązkowych ćwiczeń

zagrożenia państwa lub wystąpienia potrzeb Sił

Zbrojnych.

Doniesienia takie wywołały kontrowersje

u części rezerwistów.

Obowiązek odbywania zasad-

niczej służby wojskowej został zniesiony w 2010 r.

i nie jest już realizowany, a może on być przywrócony

w przypadku zagrożenia państwa.

Od tej pory polska

armia miała stać się w pełni zawodową formacją,

a jej zaplecze stanowić miały powołane do tego celu

Narodowe Siły Rezerwowe.

miotowe ćwiczenia dla rezerwistów, a jeśli tak, to

czym jest to spowodowane?

2.

Czy Narodowe Siły Rezerwowe wypełniają na-

leżycie swoją funkcję?

3.

Jakie koszty pociągnęłoby za sobą wprowadze-

nie obowiązkowych ćwiczeń i czy nie spowodowałoby

to zmniejszenie środków dla żołnierzy zawodo-

wych?

Z poważaniem

Poseł Jan Warzecha

(nr 12949)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie listu otwartego dotyczącego

Szanowny Panie Ministrze!

Pojawił się list otwar-

ty w sprawie objęcia urlopem rodzicielskim rodziców

projektu zmiany Kodeksu pracy oraz ustawy o świad-

o przesunięcie terminu wejścia w życie planowanych

10 czerwca 2013 r.

Dzięki temu rozwiązaniu wszyst-

kie dzieci urodzone w 2013 r. będą objęte nowymi

przepisami o urlopie rodzicielskim.

możliwość spełnienia postulatu zawartego w przed-

miotowym liście otwartym?

Z poważaniem

Poseł Jan Warzecha

(nr 12950)

części linii kolejowych

Szanowny Panie Ministrze!

Organizacje związa-

ne z transportem kolejowym wystosowały list otwar-

ty w sprawie likwidacji linii kolejowych w Polsce.

Związane jest to z planami skrócenia długości sieci

kolejowej nawet o 4–5 tys. km, co stanowi ponad 25%

jej ogólnego stanu.

Realizacja takich zamierzeń może

oznaczać dla wielu regionów wykluczenie z dostępu

do przewozów kolejowych, dla ich mieszkańców brak

możliwości skorzystania z codziennych przewozów

osobowych, a dla podmiotów gospodarczych trudno-

ści z dystrybucją towarów i surowców.

Środowiska

kolejowe zgadzają się, że sieć kolejowa wymaga re-

strukturyzacji i optymalizacji, jednak podstawowym

sposobem nie powinna być likwidacja jej części.

We-

dług samej PKP PLK SA likwidacja 4 tys. km linii

kolejowych będzie skutkowało rocznymi oszczędno-

ściami na poziomie 1,5% rocznego budżetu tej spółki

przeznaczanego na utrzymanie torów.

Autorzy listu

zwracają uwagę, że w pierwszej kolejności należy

wprowadzić zmiany w rządowej polityce transporto-

wej.

Obecnie państwo ponosi 70% kosztów utrzyma-

nia dróg krajowych i tylko 30% kosztów utrzymania

linii kolejowych.

Proporcje nakładów na inwestycje

modernizacyjne i nową infrastrukturę kształtują się

na poziomie 85:15 na korzyść dróg.

Taki stan rzeczy

prowadzi do wzrostu cen transportu kolejowego, przy

równoczesnym obniżeniu się jego jakości, czego kon-

sekwencją może być spadek konkurencyjności wobec

transportu drogowego.

1.

Czy jest planowana likwidacja części sieci kole-

jowej w Polsce?

2.

Jakie kryteria będą decydowały o ewentualnym

zamknięciu poszczególnych tras kolejowych?

3.

Czy likwidacja części sieci kolejowej nie będzie

miała negatywnego wpływu na jej możliwości trans-

portowe w skali całego kraju?

4.

Jakie skutki ekonomiczne i społeczne planowa-

na likwidacja będzie miała dla regionów, których bę-

dzie dotyczyć?

Z poważaniem

Poseł Jan Warzecha

138

Interpelacja

(nr 12951)

do ministra transportu,

technicznej infrastruktury kolejowej

do pociągów Pendolino

Szanowny Panie Ministrze!

W 2011 r. PKP Inter-

City podpisało kontrakt na zakup 20 pociągów Pen-

dolino o wartości 2,5 mld zł.

Składy mają zostać do-

starczone do listopada 2014 r.

Pociągi te mają jeździć

na trasie Gdańsk – Warszawa – Kraków – Katowice

i w znaczący sposób skrócić czas podróży na tych

odcinkach.

Aby w pełni wykorzystać parametry tech-

niczne Pendolino, musi zostać kompleksowo zmoder-

nizowana linia kolejowa E65 oraz Centralna Magi-

strala Kolejowa.

Jednak jak donosi prasa, sieć trakcji

elektrycznej na wielu częściach tych tras nie będzie

dostosowana do potrzeb tego rodzaju pociągów do

2014 r.

Również eksperci uważają, że inwestycje to-

rowe nie zakończą się do tego czasu, a do obsługi tego

typu pociągów potrzebny będzie nowoczesny system

sterowania ruchem kolejowym.

Tak więc może dojść

do sytuacji, że pociągi zakupione za 665 mln euro

i dostosowane do osiągania prędkości do 250 km/h

będą poruszały się ze średnią prędkością 110 km/h,

czyli takiej, jak obecnie składy ekspresowe.

2014 r. linia kolejowa E65 i Centralna Magistrala

Kolejowa będą w pełni dostosowane do wymagań

technicznych pociągów Pendolino?

realizacji inwestycji na tych liniach kolejowych?

Z poważaniem

Poseł Jan Warzecha

Warszawa, dnia 12 grudnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 12952)

w sprawie stanu przesyłowej

Szanowny Panie Premierze!

Duża część przesyło-

wej sieci energetycznej w Polsce jest przestarzała,

a ostatnie duże inwestycje w tej dziedzinie dokony-

wane były w latach 70. poprzedniego wieku.

Od tego

okresu nastąpił duży rozwój gospodarczy kraju, jak

również zwiększyło się zużycie energii elektrycznej

przez indywidualnych odbiorców.

Skutkuje to cią-

głym wzrostem zapotrzebowania na tego typu ener-

gię.

Dlatego wydaje się coraz bardziej, że przy obec-

nym stanie technicznym sieci przesyłowej, zwłaszcza

w okresach zimowych, gdy jej obciążenie jest naj-

większe, może dochodzić do coraz częstszych awarii.

Taki stan rzeczy może wpływać na bezpieczeństwo

energetyczne i ekonomiczne naszego kraju.

Dlatego

też niezbędne wydaje się podjęcie kompleksowej mo-

dernizacji i rozbudowy sieci energetycznej.

W związku z przedstawionym problemem zwra-

niami:

1.

Czy ministerstwo podejmuje działania mające

na celu poprawę stanu sieci energetycznej w Polsce?

2.

Czy obecny stan infrastruktury przesyłowej

może zagrażać bezpieczeństwu energetycznemu i eko-

nomicznemu Polski?

Z poważaniem

Poseł Jan Warzecha

(nr 12953)

do ministra nauki i szkolnictwa wyższego

o szkolnictwie wyższym

Szanowna Pani Minister!

Chciałbym zwrócić

macji o szkolnictwie wyższym, dokładnie weryﬁkacji,

uaktualniania i zmian wprowadzanych do bazowych

instytucji.

Stanowi to kłopot dla wielu studentów po-

bierających naukę na dwóch uczelniach, którzy przez

nieuwagę bądź nieprawidłowości wprowadzania da-

nych do bazy przez uczelnie musieli zwrócić niepraw-

nie pobrane świadczenia.

O tym problemie informo-

wały: Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego oraz

Uniwersytet Jagielloński, na których stwierdzono

takie nieprawidłowości.

Nie twierdzę, że taki system weryﬁkacjistuden-

tów, osób ze stopniami naukowymi oraz jednostek

naukowych jest zły bądź niepotrzebny.

Większa sta-

ranność w uczelniach wprowadzających informacje

pozwoliłaby na ułatwienie działania tego systemu.

O próbach podjęcia odpowiednich działań alarmo-

wali rok temu pracownicy Uniwersytetu Pedagogicz-

nego w Krakowie, na co nie otrzymali odpowiedzi

z Ministerstwa Edukacji Narodowej.

W związku z tym pragnę zapytać:

1.

Czy ministerstwo planuje ujednolicić procedurę

wprowadzania i sprawdzania danych?

139

2.

Czy jest szansa, że studenci i wykładowcy za-

czną korzystać, a nie tracić na tym systemie infor-

macji?

Z poważaniem

Poseł Jan Warzecha

(nr 12954)

w sprawie wystawiania faktur

na ﬁkcyjne towary i usługi

Szanowny Panie Ministrze!

W ostatnich latach

nasilił się problem wystawiania faktur przez przed-

siębiorców na ﬁkcyjnetowaryiusługi.

Inspektorzy

kontroli skarbowej do września tego roku wykryli

113 tys. fałszywych faktur na kwotę 11,8 mld zł.

Dla

porównania w roku 2010 ujawniono 84 tys. faktur

tego typu o wartości 3,7 mld zł., a w 2011 r. 119 tys.

faktur na kwotę 5,8 mld zł.

Eksperci uważają, że pro-

ceder ten nadal będzie się nasilał, a prasa informuje,

że można bez problemu znaleźć podmioty, które pu-

blicznie proponują pomoc w uniknięciu płacenia po-

datku VAT.

dliwego dla budżetu państwa procederu?

Z poważaniem

Poseł Jan Warzecha

(nr 12955)

do ministra środowiska

w sprawie możliwości wykorzystania

narodowej konferencji naukowej w sprawie możliwo-

ści wykorzystania zasobów wodnych na obszarze

Karpat.

Zwracają oni uwagę na coraz częściej wystę-

pujące susze hydrologiczne, które na obszarach po-

łudniowej Polski powodują problem zaopatrzenia

w wodę.

Sytuacja ta ma głównie miejsce na terenach,

gdzie nie ma sieci wodociągowej.

Z uwagi na ukształ-

towanie terenu oraz rozproszoną zabudowę na bar-

dzo wielu obszarach nie jest możliwa budowa sieci

wodociągowej, choćby ze względu na bardzo duże

koszty realizacji inwestycji, a następnie eksploatacji.

W związku z tym wiele studni gospodarskich w wa-

runkach suszy wysycha i ich użytkownicy zmuszeni

gnozy wskazują, że w nadchodzących latach bilans

wodny nadal będzie się pogarszał, a dostęp wielu

mieszkańców południowej Polski do wody pitnej bę-

dzie coraz bardziej utrudniony.

Dlatego też uczestni-

cy konferencji wskazują, że bardzo ważną kwestią

powinno być wykorzystanie nawet niewielkich źródeł

wód poziomów kredowych, paleogeńskich, neogeń-

skich i czwartorzędowych.

Obszar Karpat i ich przed-

pola jest szczególnie predestynowany w tym zakresie,

gdyż występują na tym obszarze liczne źródła stano-

wiące niewykorzystany potencjał wody pitnej.

i inwestycje dotyczące zagospodarowania źródeł wód

2.

Czy w ocenie ministerstwa można na ten cel

uzyskać wsparcie ﬁnansowezUniiEuropejskiej?

Z poważaniem

Poseł Jan Warzecha

(nr 12956)

do ministra edukacji narodowej

Szanowna Pani Minister!

Biuro RPO przedstawi-

ło raport,,Równe szanse w dostępie do edukacji osób

niepełnosprawnych”.

Określa w nim kilka kroków do

ułatwienia nauki niepełnosprawnym.

Mówi o wdro-

żeniu art. 24 Konwencji ONZ – zapewnieniu dostę-

pu do integracji na wszystkich poziomach edukacji

i w kształceniu ustawicznym, a osobom głuchym edu-

kację w polskim języku migowym.

Zapewnia ustano-

wienie organu koordynującego działania dotyczące

polityki kształcenia osób niepełnosprawnych, gwa-

rantuje promocję systemu edukacji osób niepełno-

sprawnych, aby mogły się kształcić w szkołach ogól-

nodostępnych.

Podstawowym warunkiem wprowadzenia takiego

systemu edukacji jest nowy model ﬁnansowania,aby

pieniądze przeznaczone w budżecie państwa na ich

naukę traﬁłyfaktyczniedoszkół,wktórejkształcą

się dzieci niepełnosprawne.

Kolejne założenia to: za-

pewnienie wsparcia psychologicznego dla rodziców

i dzieci, monitorowanie procesu kształcenia uczniów

niepełnosprawnych.

Należy także kształtować barie-

ry architektoniczne, poprawiać dostęp do środków

140

komunikacji i informacji.

Kolejnym zadaniem jest

przystosowanie pomocy dydaktycznych dla potrzeb

osób niepełnosprawnych.

Proponowany model unowocześnienia jest bardzo

praktyczny, a dotychczasowy kieruje takie dzieci do

ośrodków specjalnych (choć czasem to zbędne).

Nowy

model dałby możliwość lepszego odnalezienia się oso-

bom niepełnosprawnym w społeczeństwie.

W związku z przedstawianymi faktami chciałbym

zadać kilka pytań:

1.

Czy ministerstwo rozważy propozycje zmiany

ﬁnansowaniauczniówniepełnosprawnych?

2.

Czy zamierza wprowadzić choćby niektóre pro-

pozycje projektu RPO?

Z poważaniem

Poseł Jan Warzecha

(nr 12957)

do ministra pracy i polityki społecznej

Szanowny Panie Ministrze!

26 listopada 2011 r.

i samorządów, która daje pierwszeństwo niepełno-

sprawnym w zatrudnieniu, jeżeli znajdują się w pierw-

szej piątce kandydatów.

Odsetek zatrudnienia osób

centralnych w 2011 r. był niski.

Ustawa określa mi-

nimum 6% ogółu etatów, które zrealizował tylko

Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełno-

sprawnych.

Dane takie znajdują się w informacji rzą-

du o działaniach na rzecz realizacji przepisów Karty

Praw Osób Niepełnosprawnych.

Nieosiągnięcie tego

poziomu wiąże się z uiszczaniem wpłat na PFRON

przez urzędy.

W 2011 r. najwięcej zapłaciło MON

– 32,9 mln zł, które zatrudniało 290 osób niepełno-

sprawnych na 45 tys. ogólnych etatów.

ZUS wpłacił

na PFRON prawie 25,4 mln zł (2,23% niepełnospraw-

nych na tle ogólnych etatów), GDDKiA – ponad

3,5 mln zł (0,35%), KRUS – ponad 2,4 mln zł (3,10%),

MF – prawie 2 mln zł (1,01%), NFZ (2,77%), MSZ

– 1,5 mln zł (0,26%).

Podsumowując powyższe fakty, pragnę zadać py-

tania:

1.

Jakie są według ministerstwa przyczyny niskie-

go zatrudniania osób niepełnosprawnych w admini-

stracji?

2.

Jakie działania zamierza podjąć ministerstwo

w celu zmiany tego stanu rzeczy?

Z poważaniem

Poseł Jan Warzecha

(nr 12958)

w sprawie wdrażania

tzw. ustawy śmieciowej

nach nakłada na samorządy wiele obowiązków, m.in.

budowę, utrzymanie i eksploatację regionalnych in-

stalacji do przetwarzania odpadów komunalnych.

W wielu przypadkach gminy utworzyły podmioty re-

alizujące budowę wskazanych instalacji oraz zapew-

niające odbiór odpadów komunalnych.

W świetle po-

stanowień obowiązującej ustawy przyszłość takich

podmiotów jest niejasna.

Przepisy cytowanej ustawy

wprowadzają zakaz bezpośredniego odbierania przez

samorządy gminne odpadów komunalnych.

Gminy

zwracają uwagę, że powierzenie tego zadania wła-

snym spółkom prawa handlowego lub jednostkom

organizacyjnym nie powinno wymagać przeprowa-

dzania przetargu pod warunkiem, że spółki te mają

status komunalnej osoby prawnej, w której gmina

posiada 100% kapitału zakładowego oraz że zostały

utworzone w celu wykonywania określonych zadań

gminy i zostało to zapisane w odpowiednich doku-

mentach.

Obecna ustawa zakłada wybór wyłącznie jednej

z czterech metod naliczania opłat (od ilości osób, po-

wierzchni, zużytej wody i ryczałt).

Radni w całej Pol-

sce jeszcze w grudniu muszą wybrać jeden ze sposo-

bów i dostosować system poboru opłat do możliwości

i potrzeb mieszkańców.

Wśród najważniejszych trud-

ności jest określenie ilości odpadów komunalnych na

terenie gminy, kalkulacja oraz egzekwowanie opłat

za gospodarowanie odpadami komunalnymi.

Okazu-

je się, że są także spore problemy z precyzyjnym okre-

śleniem warunków i procedur przetargowych przy

wyłanianiu przedsiębiorstw zajmujących się w gmi-

nie gospodarką odpadami komunalnymi.

1.

Czy gminy, które utworzyły podmioty realizu-

jące zadania w zakresie odbioru i zagospodarowywa-

nia odpadów komunalnych będą mieć możliwość re-

alizacji zadań bez obowiązku przeprowadzania prze-

targów?

2.

Czy gminy, które dotychczas realizowały zada-

nia przy pomocy własnych służb, jednostek organi-

zacyjnych lub spółek komunalnych bądź były udzia-

łowcami takich spółek, będą zmuszone do ich likwi-

dacji?

3.

W jaki sposób gminy powinny rozwiązać pro-

blem wywozu niewielkich ilości gruzu i odpadów po-

remontowych, ponieważ ustawa tego dosłownie nie

reguluje?

141

4.

Na jakim obecnie etapie jest stan prac samo-

rządów nad wprowadzeniem nowej ustawy śmiecio-

wej, przygotowaniem do przetargów na odbieranie

oraz przygotowaniem do ustalenia nowych stawek

opłat za odbiór odpadów i organizacji punktów selek-

tywnej zbiórki śmieci?

5.

Jak kształtują się szacunkowe wyliczenia mi-

nisterstwa kosztów na osobę wprowadzenia nowych

zasad gospodarowania śmieciami?

6.

Czy ministerstwo przewiduje przeprowadzenie

kampanii informacyjnej oraz wprowadzenie progra-

mów ekoedukacji dla młodzieży?

Z wyrazami szacunku

Poseł Marek Krząkała

Rybnik, dnia 13 grudnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 12959)

do ministra zdrowia

w sprawie refundacji

szczepionek skojarzonych

Szanowny Panie Ministrze!

Niestety Polska jako

jeden z nielicznych krajów Europy w żadnym zakre-

sie nie ﬁnansujeześrodkówpublicznychszczepio-

nek skojarzonych.

W chwili obecnej nawet wobec

wcześniaków.

Zdaniem neonatologów i neurologów

warto oszczędzać bólu dzieciom, refundując szcze-

pionki skojarzone, które uodparniają jednocześnie

przeciwko kilku chorobom zakaźnym.

Zbyt wiele

doznań bólowych może źle wpłynąć na ich emocjo-

nalny rozwój.

Szczepionka 5-walentna uodparnia przeciwko bło-

nicy, tężcowi, krztuścowi, wirusowi polio i bakteriom

Haemophilus inﬂuenzaetypuB.

Szczepionka6-wa-

lentna chroni dodatkowo przed wirusowym zapale-

niem wątroby typu B. Wspomniane szczepionki stają

się coraz bardziej popularne w Polsce, lecz kupują je

rodzice, których na to najzwyczajniej stać.

rzu szczepień ochronnych szczepionkę zawierającą

całe komórki krztuśca (szczepionka DTPw – przeciw

błonicy, tężcowi i krztuścowi), choć wywołuje ona sil-

niejsze odczyny poszczepienne niż szczepionka tzw.

acelularna (bezkomórkowa).

Do preparatów zawiera-

jących acelularny składnik tężcowy należą szczepion-

ki 5-walentne i 6-walantne, ale też trójwalentna

szczepionka DTaP.

Pediatrzy apelują, żeby nowocze-

sne szczepionki były bezpłatne dla wszystkich dzieci.

Jednakże ze względu na ograniczone środki budże-

towe, polski program szczepień ochronnych dla dzie-

ci rozszerzany jest powoli.

Najpoważniejsze opóźnie-

nia dotyczą wprowadzenia skojarzonych szczepień.

1.

Na czym polegają główne różnice w naszym ka-

lendarzu szczepień wobec innych krajów UE?

2.

Jakie są roczne koszty szczepień dzieci trady-

cyjnymi szczepionkami oraz czy wprowadzenie re-

fundacji szczepionek skojarzonych może spowodować

redukcję kosztów?

3.

Czy w związku z wzrastającą popularnością

nowoczesnych szczepionek skojarzonych, minister-

stwo w najbliższych latach obejmie je pełną lub czę-

ściową refundacją, np. poprzez wprowadzenie dopłat

dla rodziców?

4.

Ile procentowo obecnie rodziców kupuje szcze-

pionki skojarzone?

Z wyrazami szacunku

Poseł Marek Krząkała

(nr 12960)

do ministra gospodarki

w sprawie złej sytuacji

Na podstawie art. 191 regulaminu Sejmu przed-

czącą złej sytuacji w branży sprzedaży i serwisowa-

nia samochodów oraz wprowadzenia działań zapo-

biegających temu stanowi.

W listopadzie do mojego biura poselskiego wpły-

nęło pismo od Związku Dealerów Samochodów infor-

mujące o pogarszającej się sytuacji w branży sprze-

daży i serwisowania samochodów.

Jak wynika z przy-

toczonego raportu, który opracowano we wrześniu

br., od dwóch lat zatrudnienie w branży dealerskiej

systematycznie spada.

Prognozy na rok 2013 mówią

o kolejnych, jeszcze większych zwolnieniach w tym

sektorze.

W innych krajach europejskich, w przy-

padku podobnych problemów w 2009 r., reagowano

poprzez wprowadzenie okresowych dopłat do no-

wych samochodów, co skutecznie wpływało nie tyl-

ko na powstrzymanie spadku sprzedaży aut i tym

datkowe wpływy w budżecie.

Kolejnymi rozwiąza-

niami mogącymi poprawić sytuację w tej branży

może być wdrożenie pełnego odliczenia VAT od sa-

mochodów służbowych oraz wprowadzenie narzędzi

przyczyniających się do odmładzania parku samo-

chodowego oraz ukrócenia szarej strefy w napra-

wach pojazdów i zjawisk patologicznych w zakresie

badań technicznych.

142

Czy Ministerstwo Gospodarki planuje wprowadze-

nie programu zmierzającego do poprawy tej sytuacji

poprzez okresowe dopłaty do zakupu nowych samo-

chodów lub innych narzędzi przyczyniających się zni-

welowania obecnych problemów w tej branży?

Z wyrazami szacunku

Poseł Teresa Hoppe

Gdynia, dnia 13 grudnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 12961)

do ministra zdrowia

w związku z opublikowaną przez NIK „Informacją

o wynikach kontroli w zakresie przestrzegania praw

pacjenta w lecznictwie psychiatrycznym”, nr ewiden-

cyjny 19/2012/P/11/093/KZD oraz w związku praca-

mi zespołu, pragnę poruszyć zagadnienia związane

z „Narodowym programem ochrony zdrowia psy-

chicznego”.

zdrowia psychicznego, zadania polegające na:

— promocji zdrowia psychicznego i zapobiegania

— zapewnieniu osobom z zaburzeniami psychicz -

nymi wielostronnej i powszechnie dostępnej opieki

zbędnych do życia w środowisku rodzinnym i społecz-

nym,

— kształtowaniu wobec osób z zaburzeniami psy -

chicznymi właściwych postaw społecznych oraz prze-

ciwdziałaniu ich dyskryminacji,

są planowane do realizowania poprzez działania

ustalone w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia

Kontrola NIK wykazała, że realizacja wielu prac

została istotnie opóźniona.

Zaniepokoiło mnie to, ponieważ od ponad 20 lat

wskaźnik rozpowszechnienia zaburzeń psychicznych

rejestrowanych w placówkach psychiatrycznej opieki

zdrowotnej, zarówno ambulatoryjnej jak i stacjonar-

nej rośnie.

Jest on podstawowym wskaźnikiem stanu

zdrowia psychicznego Polaków.

W odpowiedzi na to

wzrasta także liczba placówek pozaszpitalnej opieki

środowiskowej, tj. poradnie zdrowia psychicznego,

poradnie dla uzależnionych, zespoły opieki środowi-

skowej, oddziały dzienne i hostele.

We wszystkich

placówkach odnotowuje się zwiększenie liczby świad-

czeń z zakresu psychoterapii.

Analiza danych statystycznych obecnej sytuacji epi-

demiologicznej zaburzeń psychicznych pozwala stwier-

dzić wzrost rozpowszechnienia zaburzeń psychicznych

w populacji mieszkańców Polski.

Dlatego realizacja ce-

lów i zadań określonych w programie jest tak istotna

z punktu widzenia ochrony zdrowia psychicznego i za-

pobiegania zaburzeniom psychicznym.

W związku z tym, chciałabym zwrócić się do Pana

1.

Jak przedstawia się realizacja programów pro-

mocji zdrowia psychicznego w dziedzinie ochrony

zdrowia, m.in. kampanii informacyjnych i edukacyj-

nych, programów szkoleń dla lekarzy pierwszego

kontaktu i pielęgniarek środowiskowych?

2.

Czy został opracowany program wczesnej dia-

gnostyki i interwencji w zaburzeniach rozwoju u dzie-

ci w wieku przedszkolnym?

Kiedy zostanie zatwier-

dzony do realizacji?

3.

Czy opracowano programy szkolenia przeddyplo-

mowego i podyplomowego dla pracowników ochrony

zdrowia w zakresie wczesnego rozpoznawania zabu-

rzeń psychicznych, zwłaszcza u dzieci i młodzieży?

4.

Jakie projekty informacyjno-edukacyjne, sprzy-

jające postawom zrozumienia i akceptacji oraz prze-

ciwdziałające dyskryminacji wobec osób z zaburze-

niami psychicznymi, zostały zainicjowane przez mi-

nisterstwo?

5.

Jak przebiega restrukturyzacja bazy stacjonar-

nego lecznictwa psychiatrycznego w zakresie prze-

kształcania dużych szpitali psychiatrycznych w pla-

cówki wyspecjalizowane?

6.

Czy przygotowano pilotażowy program wdro-

żenia środowiskowego modelu opieki psychiatrycznej

w wybranych województwach lub powiatach z zapew-

nieniem innowacyjnych rozwiązań organizacyjnych

oraz monitorowania kosztów i wyników?

7.

Czy opracowano standardy postępowania oraz

procedur medycznych w zakresie ochrony zdrowia

psychicznego, z uwzględnieniem potrzeb środowisko-

wego modelu psychiatrycznej opieki zdrowotnej.

Z poważaniem

Poseł Krystyna Kłosin

Warszawa, dnia 13 grudnia 2012 r.

(nr 12962)

stawki podatku od przychodu

143

Województwo opolskie jest regionem o istotnych

zróżnicowaniach wewnętrznych.

Dotyczą one zarów-

no różnic na poziomie rozwoju gospodarki, jak też

różnic w warunkach i jakości życia ludności.

Nad-

rzędnym celem w naszym województwie jest poprawa

jakości życia mieszkańców, która zależy m.in. od oso-

bistych dochodów ludzi.

W biuletynach skarbowych Ministerstwa Finan-

sów dotyczących rozliczenia podatku dochodowego

sektora usług ﬁnansowychwynika,żeudziałwyżej

wymienionego podatku w ich przychodzie wynosi ok.

0,85% w skali całego kraju.

nieje możliwość wprowadzenia zryczałtowanego

(jednoprocentowego) podatku CIT na terenie woj.

opolskiego?

Poseł Tomasz Garbowski

Warszawa, dnia 13 grudnia 2012 r.

(nr 12963)

do prezesa Rady Ministrów

strefy ekonomicznej

w sprawie możliwości utworzenia opolskiej specjalnej

strefy ekonomicznej.

Województwo opolskie jest regionem o istotnych

rzędny celem w naszym województwie jest poprawa

bistych dochodów, ale jest również zdeterminowana

systemem, organizacją i funkcjonowaniem instytucji

z zakresu zaspakajania potrzeb zbiorowych, takich

jak: zdrowie, edukacja, pomoc społeczna, bezpieczeń-

stwo.

Dla sprawnego działania w zakresie polityki

społecznej i gospodarczej konieczna jest współpraca

wielu szczebli decyzyjnych, przede wszystkim samo-

rządu wojewódzkiego i samorządów powiatowych

oraz gminnych.

Obszar terenów inwestycyjnych w województwie

opolskim, które stanowią potencjał do ulokowania

inwestycji, wynosi ok. 5000 ha.

W większości posia-

dają one plany zagospodarowania przestrzennego.

Pan możliwość utworzenia w woj. opolskim opolskiej

specjalnej strefy ekonomicznej, której celem będzie

wzrost inwestycji tworzących nowe miejsca pracy

oraz poprawa warunków dla inwestorów?

Poseł Tomasz Garbowski

(nr 12964)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie przyczyn braku w założeniach

Szanowny Panie Ministrze!

Z ogromnym zdziwie-

niem i zaskoczeniem przyjęliśmy fakt, iż w założe-

niach do nowej ustawy dotyczącej przymusu bezpo-

średniego i broni palnej w Polsce jak dotąd nie zna-

lazły się określone szczegółowe zasady sposobu uży-

cia paralizatorów.

Ogólnie planuje się, aby kilka ty-

sięcy kolejnych funkcjonariuszy otrzymało zgodnie

z tą ustawą prawo do użycia paralizatorów elektrycz-

nych o mocy powyżej 10 megaamperów.

Prawo to ma

dotyczyć Straży Ochrony Kolei, straży rybackiej i ło-

wieckiej, strażników leśnych i straży parku oraz in-

spektorów transportu drogowego.

Jako posłowie na Sejm RP z ogromnym niepo-

kojem obserwujemy zamieszki uliczne np. w War-

szawie, corocznie w trakcie marszów niepodległo-

ści, które zawsze kończą się użyciem siły przez

służby porządkowe.

Uważamy, że niekontrolowane użycie tego typu

groźnej broni, jaką są owe paralizatory, w trakcie

chociażby takich zamieszek i policyjnych akcji stano-

wi bezpośrednie zagrożenie życia ludzi, którzy mogą

znaleźć się w tłumie, w niebezpiecznym miejscu, cał-

kowicie przypadkowo.

W Polsce jest to nowy typ broni, ale nie możemy

zapominać o tym, iż w krajach, gdzie ta broń była

znana wcześniej i jest nadal stosowana, urządzenia

te po wielu tragicznych wypadkach zaczęto trakto-

wać nie jako „środek obezwładniający”, lecz jako

broń śmiercionośną (lethal weapon).

Mamy nadzieję,

że Pan Minister posiada dane statystyczne chociażby

z takich krajów, jak USA i Kanada, z których wyni-

ka, iż wskutek użycia paralizatorów zginęło już bar-

dzo wielu ludzi.

W Stanach Zjednoczonych jest to

ponad 300 osób, natomiast w Kanadzie 25 osób, w tym

tragiczna w skutkach śmierć obywatela Rzeczypo-

spolitej Polskiej śp. pana Roberta Dziekańskiego po

bezprawnym użyciu właśnie takiego paralizatora

przez Kanadyjską Królewską Policję Konną na lot-

nisku w Vancouver.

W ﬁlmiewykonanymprzezprzy-

padkowego świadka tego zdarzenia sytuację tę oglą-

144

dały miliony Polaków.

W takiej sytuacji broń ta,

a szczególnie jej użycie musi być bardzo szczegółowo

określone w nowych przepisach ustawy dotyczącej

przymusu bezpośredniego w naszym kraju, tak aby

nikomu z funkcjonariuszy nie pozwalały na dowol-

ność jej zastosowania nawet w błahych sytuacjach.

Za to odpowiedzialny jest ustawodawca.

W swym zapytaniu pragniemy dodać, że w Polsce

żyje ponad 10 mln obywateli chorujących na nadci-

śnienie tętnicze, którzy na podstawie przeprowadzo-

nych badań znajdują się w grupie wysokiego ryzyka

śmierci w przypadku zastosowania paralizatorów

elektrycznych.

Należą do tej grupy także osoby z pro-

blemami kardiologicznymi, oddechowymi, metabo-

licznymi, posiadające wszczepione rozruszniki serca

oraz osoby szczupłe (brak tkanki tłuszczowej izolu-

jącej impuls elektryczny).

Szanowny Panie Ministrze!

W trakcie prac nad

założeniami do ustawy o zastosowaniu środków przy-

musu bezpośredniego w Polsce, a szczególnie tego

typu bardzo niebezpiecznych paralizatorów, proszę

zwrócić uwagę na raport sędziego Thomasa Braidwo-

oda, który powstał po tragicznej śmierci naszego ro-

daka na lotnisku w Vancouver.

Z tego raportu wyni-

ka, iż gdy rażenie paralizatorem przez funkcjonariu-

sza trwa dłużej niż 5 sekund, ryzyko śmierci człowie-

ka wzrasta tysiąckrotnie.

Proszę o tym nie zapomi-

nać, Panie Ministrze.

Jak na razie projekt założeń do ustawy bardziej

szczegółowo niż paralizatory reguluje zastosowanie

pałki służbowej funkcjonariuszy, stwierdzając:,,Bę-

dzie zabronione: zadawanie uderzeń i pchnięć pałką

kajdanek, kaftana bezpieczeństwa, pasa lub siatki

obezwładniającej”.

Paralizator jest więc środkiem

bardziej dolegliwym i bardziej niebezpiecznym, jak

dowodzą tego dane zebrane z miejsc jego zastosowa-

nia.

Dlatego też jego użycie musi być w Rzeczypospo-

litej Polskiej bardzo szczegółowo uregulowane.

Jak dotąd żadne przepisy nie podają miejsca, gdzie

uprawniony funkcjonariusz może razić paralizato-

rem, a gdzie jest to bezwzględnie zabronione, oraz jak

długo można go używać w przedziale czasowym.

Tego typu luki w prawie stanowią, Panie Ministrze,

bardzo realne zagrożenie życia obywateli RP.

Dlate-

go prosimy o wyjaśnienie: W jaki sposób resort Pana

Ministra w założeniach nowej ustawy o środkach

dzieli katalog sytuacji użycia pałki służbowej oraz

paralizatorów elektrycznych, biorąc pod uwagę szcze-

gólne niebezpieczeństwo utraty zdrowia lub nawet

życia poszczególnych osób, wobec których środki

przymusu bezpośredniego planuje się zastosować?

Z poważaniem

Poseł Andrzej Lewandowski

(nr 12965)

w sprawie wpływów z opłaty paliwowej

w kwestii dotyczącej wpływów z opłaty paliwowej

dusz Kolejowy.

Stan faktyczny: Ustawa z dnia 27 października

Funduszu Drogowym wprowadziła opłatę paliwową,

przez którą rozumie się opodatkowanie podatkiem

akcyzowym (paliwa silnikowe oraz gaz).

Wpływy

z opłaty paliwowej, jak ustalono w wymienionej usta-

wie, przekazywane są na Fundusz Kolejowy (20%)

oraz Krajowy Fundusz Drogowy (80%).

Jaka suma pieniężna uzyskana z wpływów z opła-

ty paliwowej w roku 2011 została przeznaczona na

budowę oraz remonty polskich dróg i autostrad?

Jaka suma pieniężna uzyskana z wpływów

z opłaty paliwowej w roku 2011 została przeznaczona

na Fundusz Kolejowy oraz zobowiązania wobec ko-

lejarzy?

Z poważaniem

Poseł Artur Dębski

Warszawa, dnia 13 grudnia 2012 r.

(nr 12966)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie ubezpieczenia dzieci

w sprawie dotyczącej ubezpieczenia dzieci w wieku

szkolnym od następstw nieszczęśliwych wypadków.

Stan faktyczny: O wyborze ubezpieczyciela decy-

duje szkoła, biorąc pod uwagę nie dobro uczniów,

a korzyści, jakie w ten sposób może uzyskać.

Przy-

kładowymi argumentami na korzyść danego ubez-

pieczyciela stają się przekazywane na rzecz szkoły

pomoce naukowe, zniżki w ubezpieczeniach mająt-

kowych bądź dla kierownictwa czy nauczycieli w in-

nych ubezpieczeniach.

145

Teoretycznie każdy z rodziców ma prawo odmowy

wykupu ubezpieczenia NNW, jednak w zamian do-

staje informację ze strony szkoły, że jego dziecko nie

będzie mogło uczestniczyć w wycieczkach czy impre-

zach organizowanych przez placówkę oświatową.

Co

więcej, na potwierdzenie takiego stanu rzeczy szkoła

powołuje się na § 15 Dz.U.01.135.1516.

Minister edukacji narodowej i sportu w swoim

rozporządzeniu wyznaczył obowiązek wykupienia

ubezpieczenia NNW, jednak nie podał jego szczegó-

łów.

Brak jest informacji na temat sumy ubezpiecze-

nia oraz oczekiwanego zakresu ochrony ubezpiecze-

niowej.

Warto w tym miejscu dodać, że tego typu

ubezpieczenie od nieszczęśliwych wypadków jest dla

ﬁrmubezpieczeniowychprzedsięwzięciembardzodo-

chodowym i są one dożywotnio zainteresowane utrzy-

maniem aktualnego stanu rzeczy.

Wykorzystują tę

sytuację, zbierając duże wpływy ze składek i wypła-

cając niskie odszkodowania.

Według statystyk Głównego Urzędu Statystyczne-

go w Polsce obejmujących lata 2010/2011 liczbę

uczniów szkół podstawowych, średnich i ponadgimna-

zjalnych szacuje się na 5,5 mln.

Jeżeli weźmie się pod

uwagę średnią stawkę ubezpieczenia w postaci 40 zł

rocznie, to mówimy o kwocie całościowej 220 mln zł.

Są to duże koszty dla rodziców, zwłaszcza jeżeli posia-

dają więcej niż jedno dziecko.

zasadne jest utrzymanie w mocy § 15 rozporządzenia

zowania przez publiczne przedszkola, szkoły i pla-

cówki krajoznawstwa i turystyki, Dz.U.01.135.1516

– a jeśli tak, to dlaczego?

Z poważaniem

Poseł Artur Dębski

(nr 12967)

do prezesa Rady Ministrów

Panie Premierze!

6 czerwca 2012 r. wojewódzki

zwoleniu na użytkowanie drogi startowej Mazowiec-

kiego Portu Lotniczego Warszawa Modlin, która uzy-

skała również pozytywną ocenę Instytutu Technicz-

nego Wojsk Lotniczych.

11 lipca 2012 r., decyzją pre-

zesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego, spółka Mazowiec-

ki Port Lotniczy Warszawa Modlin otrzymała certy-

ﬁkat lotniska użytku publicznego i zezwolenie na

łowcami Mazowieckiego Portu Lotniczego Warszawa

Modlin są: Agencja Mienia Wojskowego podlegająca

ministrowi obrony narodowej i Państwowe Przedsię-

biorstwo Porty Lotnicze, nad którym nadzór właści-

cielski sprawuje minister skarbu państwa.

Nadzór nad

działalnością lotniska w Modlinie sprawuje Urząd

Lotnictwa Cywilnego, który podlega ministrowi trans-

portu, budownictwa i gospodarki morskiej.

W ostatnim czasie docierają do mnie niepokojące

sygnały związane z funkcjonowaniem Mazowieckie-

go Portu Lotniczego Warszawa Modlin.

W związku z

faktem, że w strukturze właścicielskiej spółki Mazo-

wiecki Port Lotniczy Warszawa Modlin występują

instytucje podlegające dwóm różnym ministerstwom

posiadającym łącznie ok. 65% udziałów w spółce,

1.

Czy decyzja o pozwoleniu na użytkowanie dro-

gi startowej Mazowieckiego Portu Lotniczego War-

szawa Modlin, wydana przez wojewódzkiego inspek-

tora nadzoru budowlanego w Warszawie, jest decyzją

warunkową?

Jeśli tak, to proszę o poinformowanie

mnie, jakie warunki zostały postawione przez in-

spektora nadzoru władzom spółki i czy zostały one

spełnione?

2.

Czy na pasie startowym lotniska w Modli-

nie, którego remont i modernizacja kosztowały ok.

107 mln zł, regularnie pojawiają się ubytki w na-

rodzaju są to wady, czym zostały spowodowane oraz

jakie mogą być ich konsekwencje dla bezpieczeństwa

pasażerów?

3.

Proszę również o informacje dotyczące kosztów

związanych z usuwaniem usterek pasa startowego

od początku działalności lotniczej Mazowieckiego

Portu Lotniczego Warszawa Modlin oraz o odpowiedź

na pytanie: Czy władze spółki dochodzą odszkodo-

wań od wykonawcy pasa startowego?

4.

Przez ile dni od chwili uruchomienia działalno-

ści lotniczej przez Mazowiecki Port Lotniczy Warsza-

wa Modlin mgła uniemożliwiała starty i lądowania

samolotów?

Z poważaniem

Poseł Marek Suski

Warszawa, dnia 13 grudnia 2012 r.

146

Interpelacja

(nr 12968)

do ministra pracy i polityki społecznej

dla obszaru dotkniętego zwolnieniami,

m.in. w Małopolsce zachodniej

w związku z niedawną zapowiedzią zwolnienia w pierw-

szym kwartale 2013 r. 1500 osób pracujących w fabry-

ce Fiat Auto Poland.

Nie ulega wątpliwości, że tak ma-

sowe zwolnienia stanowić będą prawdziwą katastrofę

społeczną nie tylko dla samych Tychów, ale także dla

sąsiednich powiatów: bieruńsko-lędzińskiego, miko-

łowskiego, pszczyńskiego, oświęcimskiego i szeregu

kooperantów także z Małopolski zachodniej.

Wobec tego chciałem uzyskać od Pana odpowiedź

na następujące pytania:

kwencji masowych zwolnień w fabryce Fiata?

w jakikolwiek sposób wesprze zapowiedziany przez

samorząd tyski program pomocowy dla zwalnianych

pracowników?

3.

Czy w razie potrzeby Ministerstwo Pracy i Po-

lityki Społecznej będzie sugerować podjęcie analo-

gicznych programów przez inne powiaty dotknięte

zapowiedzianymi zwolnieniami i włączy się w ich re-

alizację?

4.

W przypadku powstania specjalnych instrumen-

tów pomocy strukturalnej w jaki sposób MPiPS za-

mierza kwaliﬁkowaćpodmiotydoubieganiasięorzą-

dowe wsparcie?

Czy będą mogły na nią liczyć także

sąsiadujące z Tychami tereny i ﬁrmybezpośrednio

związane z produkcją w fabryce Fiat Auto Poland?

Z poważaniem

Poseł Krzysztof Szczerski

Warszawa, dnia 13 grudnia 2012 r.

(nr 12968)

do ministra gospodarki

w sprawie zapowiedzi masowych zwolnień

w pierwszym kwartale 2013 r. 1500 osób pracujących

w fabryce Fiat Auto Poland.

Nie ulega wątpliwości,

że tak masowe zwolnienia stanowić będą prawdziwą

katastrofę gospodarczą i społeczną nie tylko dla sa-

mych Tychów, ale także dla sąsiednich powiatów:

bieruńsko-lędzińskiego, mikołowskiego, pszczyńskie-

go czy oświęcimskiego.

Wobec tego chciałem uzyskać

Gospodarki dla załagodzenia konsekwencji maso-

wych zwolnień w fabryce Fiata?

2.

Czy Ministerstwo Gospodarki w jakikolwiek

będzie sugerować podjęcie analogicznych programów

przez inne powiaty dotknięte zapowiedzianymi zwol-

nieniami i włączy się w ich realizację?

4.

W przypadku powstania specjalnych instru-

mentów pomocy strukturalnej w jaki sposób Mini-

sterstwo Gospodarki zamierza kwaliﬁkowaćpodmio-

ty do ubiegania się o rządowe wsparcie?

Czy będą

reny i ﬁrmy bezpośrednio związane z produkcją

(nr 12969)

w sprawie braku nadzoru

kantorami internetowymi.

Wymiana walut w Inter-

necie staje się coraz bardziej popularna, przede

wszystkim ze względu na atrakcyjną ofertę cenową.

Tzw. wirtualne kantory powstają bardzo dynamicz-

nie, a sumy, jakimi dysponują, nierzadko opiewają na

setki milionów złotych miesięcznie.

Wiele z nich nie

podaje jednak żadnych informacji na swój temat

(brak jest nazwisk właścicieli i numerów telefonów),

a jedynym kontaktem jest adres e-mail.

Dlatego moje

obawy budzi fakt, że żadna z instytucji odpowiedzial-

nych za bezpieczeństwo ﬁnansowe w Polsce, czyli

NBP i KNF, nie sprawuje nadzoru nad ich działalno-

ścią.

To stwarza oszustom znakomite narzędzie do

działania.

1.

Jak w Polsce wygląda kontrola nad działalno-

ścią kantorów internetowych?

147

sów posiada kompleksowe dane na temat liczby funk-

cjonujących w Polsce tzw. wirtualnych kantorów?

3.

Czy Ministerstwo Finansów planuje w najbliż-

szym czasie podjęcie kroków legislacyjnych w celu

uregulowania działalności kantorów internetowych

oraz określenia instytucji nadzorującej?

Z poważaniem

Poseł Jadwiga Wiśniewska

Warszawa, dnia 13 grudnia 2012 r.

(nr 12970)

do ministra pracy i polityki społecznej

osób niepełnosprawnych

Najwyższa Izba Kontroli sprawdziła, jak rząd po-

maga osobom niepełnosprawnym zarówno w rehabi-

litacji społecznej, jak i zawodowej.

Niestety efekty

kontroli są niepokojące.

Turnusy rehabilitacyjne

właściwie nie różnią się niczym od zwykłych turnu-

sów sanatoryjnych i wypoczynkowych.

Uczestniczą-

cy w nich niepełnosprawni nie nabywają nowych

umiejętności społecznych.

Organizatorzy takich wy-

jazdów pomijają lub znacznie ograniczają te elemen-

ty rehabilitacji, które wymagają współdziałania oraz

zaangażowania, a także nie dokonują indywidualnej

oceny postępów uczestników.

Ponadto powiatowe centra pomocy rodzinie nierze-

telnie, a czasem nawet wbrew prawu kwaliﬁkująosoby

niepełnosprawne do udziału w turnusach.

Oprócz tego

nierówno traktują uczestników przy przyznawaniu do-

ﬁnansowaniaturnusówześrodkówPaństwowegoFun-

duszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych.

Preferu-

ją osoby, które korzystają jednocześnie z systemowych

środków unijnych (np. EFS).

Takim kandydatom przy-

znają 100% doﬁnansowania,awszystkiminnymzale-

dwie 30%.

Nieprawidłowości stwierdzono także pod-

czas kontroli warsztatów terapii zajęciowej.

MPiPS celem wyeliminowania nieprawidłowości

stwierdzonych podczas kontroli NIK?

Z poważaniem

Poseł Jadwiga Wiśniewska

(nr 12971)

do ministra edukacji narodowej

pracodawcom kosztów kształcenia

młodocianych pracowników

W bieżącym roku szkolnym zgłaszany jest problem

różnicowania wypłacanych przez wójtów (burmistrzów,

prezydentów miast), na podstawie art. 70b ustawy

nia kosztów kształcenia młodocianych pracowników

Część decyzji opiewa na kwotę 4587,00 zł, część

na kwotę 4848,46 zł.

Z naszych informacji wynika,

że powodem tych rozbieżności są niejednoznaczne

przekazywane JST przez kuratoria oświaty i Mini-

sterstwo Edukacji Narodowej.

Opolski kurator oświaty w pismach do JST

(WF.5362.113.2011 z dnia 22 listopada 2011 r. oraz

WF.5362.54.2012 z dnia 23 sierpnia 2012 r.) stwier-

dził: „W przypadku nauki zawodu o 24-miesięcznym

cyklu kształcenia kwotę doﬁnansowanianależywy-

liczać na zasadach dotychczasowych (kwota 4587 zł

waloryzowana wskaźnikiem 105,7%)”.

Również ma-

zowiecki kurator oświaty w piśmie do prezydentów,

burmistrzów, wójtów urzędów miast i gmin woje-

wództwa mazowieckiego (FKA.3145.02.1.2012.KS

z dnia 6 września 2012 r.) stwierdza: „3) w przypad-

ku nauki zawodu o 24-miesięcznym cyklu kształce-

nia kwotę doﬁnansowanianależywyliczyćnazasa-

dach dotychczasowych.

Obowiązująca kwota doﬁnan-

sowania wynosi 4848,46 zł”.

Natomiast w piśmie

skierowanym do dolnośląskiego kuratora oświaty za-

stępca dyrektora Departamentu Kształcenia Zawo-

dowego i Ustawicznego Ministerstwa Edukacji Na-

rodowej (DKZU-JF-5302-34/12 z dnia 15 listopada

2012 r.) stwierdza: „Od 1 września 2012 r. kształce-

nie we wszystkich zawodach z klasyﬁkacjizawodów

szkolnictwa zawodowego odbywa się w cyklu 36-mie-

sięcznym.

Jednakże osoby, które rozpoczęły naukę

przed 1 września 2012 r. w cyklu 24-miesięcznym,

kończą ją na dotychczasowych zasadach.

Dlatego też

dla cyklu 24-miesięcznego w ustawie z 19 sierpnia

dzono przepis szczególny, który stanowi, że do 31 grud-

nia 2014 r. kwota doﬁnansowaniawprzypadkuna-

uki zawodu o 24-miesięcznym cyklu wynosi 4587 zł.

Kwota ta nie podlega waloryzacji”.

W naszej ocenie brak jest jakiegokolwiek uzasad-

nienia dla wypłacania od dnia 1 września 2012 r.

doﬁnansowania kosztów kształcenia młodocianego

148

pracownika przy 24-miesięcznym okresie kształcenia

w kwocie 4587,00 zł.

Do dnia 31 sierpnia 2012 r. obowiązywały nastę-

pujące kwoty doﬁnansowania:

1) 8080,77 zł – przy 36-miesięcznym okresie

kształcenia,

2) 4848,46 zł – przy 24-miesięcznym okresie

kształcenia,

3) 254,00 zł za każdy pełny miesiąc kształcenia

– przy przyuczeniu do wykonywania określonej pracy.

Wysokość tych kwot ustalono na podstawie art. 70b

ust. 2–4 ustawy o systemie oświaty (w brzmieniu obo-

wiązującym do 31 sierpnia 2012 r.) jako wynik walo-

ryzacji wskaźnikiem 105,7% kwot określonych w art. 70b

ust. 2 tej ustawy.

Od dnia 1 września 2012 r., w wyniku reformy

kształcenia zawodowego, nauka zawodu realizowana

jest wyłącznie w 36-miesięcznym okresie kształce-

nia.

Niemniej jednak osoby, które przed tym dniem

rozpoczęły naukę zawodu w 24-miesięcznym okresie

kształcenia, kończą ją na dotychczasowych zasadach.

przyuczenia do wykonywania określonej pracy, jak

i dla nauki zawodu, przy 36-miesięcznym okresie

kształcenia ustalono zwaloryzowane i zaokrąglone

kwoty doﬁnansowania(odpowiednio:240zł*1,057

= 254 zł i 7645 zł * 1,057 = 8080,77 zł ~ 8081 zł)

nielogiczne i niekonsekwentne byłoby pominięcie wa-

loryzacji przy nauce zawodu o 24-miesięcznym okre-

sie kształcenia.

Gdyby uznać, że stanowisko MEN wyrażone

w ww. piśmie jest prawidłowe, to oznacza, że art. 14

rusza:

a) zasadę zaufania do państwa i stanowionego

przez nie prawa i wynikający z niej obowiązek zapew-

nienia bezpieczeństwa prawnego, ochrony praw na-

bytych i interesów w toku, zakaz wstecznego działa-

nia, nakaz przestrzegania reguł przyzwoitej legisla-

cji, w tym przestrzeganie zasady dostatecznej okre-

śloności przepisów prawa oraz ustanawiania odpo-

wiedniego vacatio legis,

b) zasadę równego traktowania.

Pomijanie w okresie przejściowym, tj. przez 28 mie-

sięcy obowiązywania doﬁnansowaniakosztówkształ-

cenia dla zawodów o 24-miesięcznym okresie kształ-

cenia, obowiązującej dotychczas waloryzacji i stoso-

wanie w okresie przejściowym (do 31 grudnia 2014 r.)

innych niż dotychczas zasad poprzez wypłacanie pra-

codawcom prowadzącym przygotowanie zawodowe

w 24-miesięcznym okresie kształcenia kwot doﬁnan-

sowania kosztów kształcenia młodocianych pracow-

ników niższych od dotychczasowych (4587 zł zamiast

4848,46 zł) jest zatem nie tylko nieuzasadnione, ale

i niekonstytucyjne.

Ponieważ problem wysokości kwot doﬁnansowa-

nia pracodawcom kosztów kształcenia młodocianych

nia budzi liczne kontrowersje zarówno w JST, jak

i wśród pracodawców, konieczne jest jak najszybsze

przedstawienie jednoznacznego i zgodnego z obowią-

zującymi konstytucyjnymi zasadami stanowiska au-

torów zmian wprowadzonych ustawą z dnia 19 sierp-

nia 2011 r. w tej kwestii.

Skutki braku takiej jedno-

znacznej wykładni mogą bowiem ponosić nie tylko

pracodawcy prowadzący przygotowanie zawodowe

młodocianych pracowników, ale i wójtowie (burmi-

strzowie, prezydenci miast) podejmujący decyzje ad-

ministracyjne w sprawach doﬁnansowaniakosztów

kształcenia młodocianych pracowników.

Proszę zatem o jednoznacznie podanie prawidło-

wej interpretacji.

Z poważaniem

Poseł Adam Kępiński

oraz grupa posłów

(nr 12972)

w sprawie działalności sędziów

a pokrzywdzonym obywatelem

Szanowny Panie Ministrze!

Obywatele często

skarżą się na nierzetelność i stronniczość sędziów

i prokuratorów.

W przypadku sędziów oskarżają ich

padku prokuratorów o odmowę wszczęcia postępo-

wania wobec osób popełniających przestępstwa, a bę-

dących jednocześnie, jak to się mówi, „osobami usto-

sunkowanymi”.

Niektórzy określają to dosadnie jako

„maﬁęsędziówiprokuratorówpowiązanychzafe-

rzystami okradającymi ludzi”.

Jednym z przykładów jest sprawa pana J. J., któ-

ry – jak twierdzi – został okradziony przez Getin

Bank.

śnienie, czy formułowane oskarżenia są zasadne, a jeśli

są, podjęcie stosownych działań.

Z uszanowaniem

Poseł Jerzy Żyżyński

Warszawa, dnia 13 grudnia 2012 r.

149

Interpelacja

(nr 12973)

do ministra ﬁnansów

w sprawie zaległych podwyżek

problem dotyczący wynagrodzeń pracowników admi-

nistracji oraz obsługi szkół rolniczych, które podle-

gają ministrowi rolnictwa i rozwoju wsi.

Podobny

problem mieli pracownicy administracyjni oraz ob-

sługa szkół artystycznych.

Problem tego typu szkół

został rozwiązany, natomiast pracownicy szkół rol-

niczych wciąż mają wstrzymane podwyżki wynagro-

dzenia.

W każdej szkole oprócz dobrych nauczycieli bar-

dzo potrzebną rolę odgrywa również administracja

i obsługa.

Efektywna działalność takich placówek nie

byłaby możliwa bez sprawnej pracy administracji

i obsługi tychże szkół.

Pomimo coraz większego za-

kresu obowiązków oraz wzrostu odpowiedzialności

nie następuje nawet minimalny, chociażby uwzględ-

niający inﬂację,wzrostwynagrodzeniapracowników

tych szkół niebędących nauczycielami.

Z odpowiedzi na interpelację złożoną przez nas

wcześniej do ministra rolnictwa i rozwoju wsi wyni-

ka, że to Ministerstwo Finansów jest w stanie okre-

ślić mechanizm podwyższenia wynagrodzeń dla pra-

cowników niebędących nauczycielami, wykorzystany

wcześniej w szkołach artystycznych.

Mając na uwadze powyższe informacje, prosimy

o podjęcie stosownych działań, a także o udzielenie

odpowiedzi na poniższe pytania:

wej komisji ﬁnansów pani Krystyny Skowrońskiej

zawartą w artykule („Dziennik Gazeta Prawna”

z dnia 15.12.2011 r.), zapowiadającą możliwość zwięk-

szenia wynagrodzenia średnio o 400 zł na osobę dla

2.

Czy środki pieniężne zostały przekazane do Mi-

niem korekty zmiany planu wydatków ﬁnansowych

– wynagrodzeń dla pracowników administracji i ob-

sługi?

3.

Czy w związku z informacją zawartą w spra-

wozdaniu komisji budżetu i ﬁnansów publicznych

z dnia 15.02.2012 r., w druku nr 53-A w części 24:

Kultura i dziedzictwo narodowe, dotyczącą zmniej-

szenia kwoty na wydatki bieżące w szkołach arty-

stycznych i przekazania środków na wynagrodzenie

pracowników administracji i obsługi podległych Mi-

nisterstwu Kultury i Dziedzictwa Narodowego, w ra-

mach równego traktowania i wcześniejszych dekla-

racji pracownicy administracji i obsługi podlegli mi-

nisterstwu rolnictwa mogą oczekiwać wypłaty i wy-

równania wynagrodzeń za analogiczny okres, jak

pracownicy podlegli Ministerstwu Kultury i Dzie-

dzictwa Narodowego?

Posłowie Tomasz Makowski

i Adam Rybakowicz

Warszawa, dnia 13 grudnia 2012 r.

(nr 12974)

w sprawie Centrum Przetwarzania Danych

Ministerstwa Finansów (CPD) w Radomiu

Szanowny Panie Ministrze!

Prosimy o udzielenie

odpowiedzi na poniższe pytania:

1.

Kto (imię, nazwisko, funkcja), kiedy i na jakiej

podstawie podjął decyzję o lokalizacji i budowie CPD

w Radomiu?

2.

Jakie były koszty związane z przygotowaniem

do budowy i budową CPD w Radomiu?

Odpowiedź

proszę podać z podziałem na składniki takie jak:

a) koszty ekspertyz,

b) koszty projektów,

c) koszty przygotowania i uzbrojenia terenu,

d) koszty budowy.

Jeśli były jeszcze jakieś inne koszty związane

z powyższym, prosimy o ich podanie.

3.

Kiedy oddano do eksploatacji CPD w Radomiu?

4.

Jakie są miesięczne koszty utrzymania/eksplo-

atacji CPD w Radomiu?

Jeśli eksploatacja CPD

w Radomiu trwa dłużej niż 12 miesięcy, prosimy

o podanie kosztów każdego z pierwszych 12 miesięcy

funkcjonowania CPD.

5.

Czy CPD w Radomiu, od dnia oddania do eks-

ploatacji, zawierało umowy cywilnoprawne z osobami

ﬁzycznymi?

Jeślitak,prosimyopodanieliczbyumów

i ich wartości.

6.

Ile systemów informatycznych zostało już uru-

chomionych produkcyjnie w CPD w Radomiu?

Prosi-

my o podanie nazwy każdego z uruchomionych sys-

temów wraz z datą jego uruchomienia.

7.

Czy CPD w Radomiu posiada samochody?

Jeśli

tak, prosimy o podanie: ich liczby, daty zakupu,

kosztów zakupu, kosztów eksploatacji od dnia zaku-

pu do dziś.

150

8.

Ile delegacji służbowych wystawiło Minister-

stwo Finansów na wyjazdy do CPD w Radomiu?

Pro-

simy o podanie sumarycznej liczby delegacji wraz z ich

całkowitymi kosztami.

9.

Ile delegacji służbowych wystawiło CPD w Ra-

domiu?

Prosimy o podanie sumarycznej liczby dele-

gacji wraz z ich całkowitymi kosztami.

10.

Czy w CPD w Radomiu jest planowane umiesz-

czenie innych systemów informatycznych niż należą-

ce do Ministerstwa Finansów?

Jeśli tak, prosimy o po-

danie: właściciela systemu, nazwy systemu, plano-

wanej daty jego uruchomienia, przewidywanych

kosztów związanych z umieszczeniem systemu.

11.

Czy w latach 2005–2012 kupowano jakiekol-

wiek nieruchomości (budynki, działki budowlane) na

potrzeby CPD w Radomiu?

Z poważaniem

Posłowie Wincenty Elsner

Warszawa, dnia 13 grudnia 2012 r.

(nr 12975)

zacji linii kolejowej Kozłów – Koniecpol zlikwidowano

przystanek kolejowy w Szczekocinach.

Natychmiast

ruszyła akcja społeczna „Przystanek Szczekociny”,

mieszkańcy.

Ostatnie pociągi zatrzymywały się tu

11 lat temu, zlikwidowanych zostało również część

autobusów, pozostałe kursują bardzo rzadko.

Sytu-

acja ta jest uciążliwa dla wszystkich mieszkańców.

Bardzo dużo osób pracuje w innych miastach, rów-

nież młodzież dojeżdża do szkół ponadgimnazjalnych.

Brak łatwego dostępu to olbrzymi problem również

dla studentów.

W ostatnich miesiącach mieszkańcy zaangażo-

wani w przywrócenie dworca w Szczekocinach usta-

lili kilka szczegółów, które mogą doprowadzić ich

starania do szczęśliwego zakończenia.

Biorąc przy-

kład ze stacji zlokalizowanych przy liniach kolejo-

wych o podobnych bądź też takich samych parame-

trach, np.: Bytom – Wrocław – Zgorzelec (stacje:

Przecza, Łosiów, Lipki) czy też Wrocław – Poznań

(stacje: Szewce, Pęgów, Osola), można dojść do po-

niższych wniosków.

W Szczekocinach powinna powstać stacja kolejo-

wa z dwoma peronami jednokrawędziowymi o długo-

ści 200–250 m każdy.

Długość 200 m dla peronów

została zaakceptowana w przypadku kilku stacji na

linii Wrocław – Poznań, gdzie vmax = 160 km/h,

więc w przypadku stacji w Szczekocinach też nie po-

winno być to kłopotem.

Ze względów bezpieczeństwa powinno powstać

jednopoziomowe przejście dla pieszych pomiędzy pe-

ronami, zabezpieczone szlabanem.

Sytuacja z przej-

ściem tego typu ma miejsce w przypadku wielu stacji

na szlaku Wrocław – Poznań (vmax = 160 km/h) czy

też Bytom – Wrocław (vmax = 160 km/h).

Peron 1 powinien być zlokalizowany przy torze 1

(kierunek Koniecpol), natomiast peron 2 przy torze

2 (kierunek Kozłów).

Biorąc przykład ze stacji takich

jak: Przecza, Łosiów, Lipki (linia Bytom – Wrocław)

rozumiemy, że PKP PLK akceptuje sytuację, w której

perony, przy liniach vmax = 160 km, nie muszą być

wybudowane przy torach dodatkowych.

Wymienione stacje na liniach Wrocław – Poznań

czy też Bytom – Wrocław są tylko kilkoma przykła-

dami na to, że stacja o parametrach, jakie proponują

mieszkańcy Szczekocin, nie jest niczym nietypowym

na szlakach o prędkości powyżej 120 km/h i jako taka

nie powinna być kłopotliwa w wybudowaniu, tym

bardziej że ww. linie posiadają maksymalne prędko-

ści wyższe niż linia kolejowa 64, co oznacza, że

w Szczekocinach wybudowanie stacji kolejowej po-

winno być o wiele łatwiejsze.

1.

Biorąc za podstawę własne doświadczenie, po-

wyższe wyjaśnienia, jak również znane koszty z bu-

dowy podobnych stacji, na jaką kwotę PKP PLK sza-

cuje koszt budowy stacji w Szczekocinach?

2.

Jaki procentowy udział samorządu lokalnego

w pokryciu kosztów budowy peronu satysfakcjono-

wałby PKP PLK?

3.

Czy PKP PLK widzi jakieś przeciwwskazania

w budowie peronu w lokalizacji innej niż pierwotna

prędkość 150km/h?

Z poważaniem

Poseł Witold Klepacz

Warszawa, dnia 13 grudnia 2012 r.

(nr 12976)

do ministra ﬁnansów

w sprawie refundacji części podatku

Szanowny Panie Ministrze!

Zgodnie z projektem

budżetu na 2013 r. wydatki na rolnictwo, rozwój wsi,

151

rynki rolne oraz rybołówstwo mają wynieść 53,1 mld

zł, a więc o 9,4% więcej niż 2012 r.

Na rezerwy celowe

planuje się z tego przeznaczyć 16,3 mld zł.

Z rezerw celowych ﬁnansujesięm.in.zwalczanie

chorób zakaźnych, dopłaty do ubezpieczeń upraw

i zwierząt gospodarskich, a także refundację części

podatku akcyzowego do paliwa rolniczego.

W budżecie na 2012 r. na dopłaty do paliwa rolni-

czego było przewidzianych 720 mln zł, czyli tyle

samo, co w dwóch poprzednich latach.

Jednakże

w 2011 r. z tej puli zostało wykorzystanych jedynie

635 mln zł.

Proszę zatem o odpowiedź na pytania:

1.

Jakie były przyczyny tak dużego niewykorzy-

stania puli dopłat do paliwa rolniczego w 2011 r.?

Czy

podobna sytuacja będzie mieć miejsce w 2012 r.?

2.

Jeżeli pula dopłat do paliwa rolniczego jest sys-

tematycznie niewykorzystywana, to czy daje to moż-

liwość zwiększenia stawki zwrotu podatku za litr

paliwa?

3.

Z uwagi na fakt, że o wysokości zwrotu akcyzy

za paliwo rolnicze decyduje Rada Ministrów, proszę

o podanie działań, jakie zostały lub mogą zostać pod-

jęte w tym temacie na rok 2013, a które zmieniałyby

wielkość dotychczasowego doﬁnansowania.

Z poważaniem

Poseł Lidia Gądek

Warszawa, dnia 13 grudnia 2012 r.

(nr 12977)

Szanowny Panie Ministrze!

Euroterminal Sław-

ków sp. z o.o. jest międzynarodowym centrum logi-

stycznym zajmującym powierzchnię ponad 90 ha.

Zlokalizowany w województwie śląskim jest najdalej

wysuniętym na zachód miejscem, do którego mogą

dotrzeć pociągi o szerokim rozstawie osi (tj. 1520

mm) z Ukrainy, Rosji, Kazachstanu, Chin oraz Ko-

rei Południowej.

W przypadku niektórych ładunków

z dwóch ostatnich państw transport szerokotorowy

jest jedyną możliwą pod względem opłacalności linią

przesyłu.

Euroterminal Sławków jest wyposażony w nie-

zbędną infrastrukturę przeładunkową oraz magazy-

nową: otwartą i krytą, a w tym do dyspozycji pozo-

staje tysiąc siedemset miejsc paletyzowanych.

Za jego

pośrednictwem obsługiwane są stałe połączenia in-

termodalne z polskimi, niemieckimi oraz holender-

skimi portami bałtyckimi: w Gdyni, Gdańsku, Ham-

burgu, Rotterdamie i Antwerpii.

Nasze rodzime pro-

dukty są wysyłane dzięki jego istnieniu nie tylko do

krajów byłego Związku Radzieckiego, ale także do

Afganistanu czy krajów Dalekiego Wschodu.

Dziś powszechnie znane są plany Rosji dotyczące

budowy nowej linii szerokotorowej omijającej Pol-

skę, a prowadzonej przez Słowację do Wiednia,

a docelowo do Niemiec włącznie.

Inwestycja ta, na

ok. 6,3 mld euro, ma być zakończona w 2020 r.

Jest

to niepokojąca informacja dla regionu, z którego po-

chodzę, dlatego chcę zapytać:

1.

Jakie działania podjął do tej pory rząd, a w szcze-

gólności resort transportu, by realnie przeciwstawić

się próbie ograniczenia roli Polski z pośredniczenia

w transporcie towarów między Europą i Azją?

2.

Znany jest nam fakt podpisania przez rząd we

wrześniu br. umowy na Euroterminal w Sławkowie,

czego ona dotyczy i jaki będzie wymiar korzyści z jej

realizacji?

3.

Z uwagi na duże zapotrzebowanie od dłuższego

czasu jest planowana budowa dodatkowych termina-

li przeładunkowych na trasie LHS.

W Małopolsce

poważnie rozważa się ich lokalizację m.in. w gminach

Bukowno, Wolbrom i Kozłów.

Czy w chwili obecnej

gminy te mają możliwość we współpracy np. z urzę-

dem marszałkowskim bądź wojewódzkim oraz mini-

sterstwem transportu ubiegać się o budowę wspo-

mnianych terminali?

4.

Czy połączenie na linii LHS ma szansę stać się

formalnie strategicznym korytarzem europejskim?

Z poważaniem

Poseł Lidia Gądek

(nr 12978)

w sprawie zadłużenia publicznego

Szanowny Panie Ministrze!

Podczas Pańskiego

funkcjonowania na urzędzie ministra ﬁnansówna-

stąpił wzrost wysokości zadłużenia publicznego,

w wartościach bezwzględnych, jak również w relacji

do PKB.

Zaniepokojenie budzi również struktura

tego zadłużenia, przede wszystkim wysokość i udział

zadłużenia w walutach obcych (przede wszystkim

Skarbu Państwa).

Po objęciu przez Pana kierownictwa resortu ﬁ-

nansów, na koniec roku 2007, wysokość zadłużenia

Skarbu Państwa nominowanego w walutach obcych

w długu SP wynosiła 121 121,8 mln zł, a jego udział

w łącznym długu SP – 24,2%.

Zgodnie z dokumentem

152

„Strategia zarządzania długiem sektora ﬁnansów

we wrześniu 2008 r., „udział długu nominowanego

w walutach obcych w długu Skarbu Państwa, za

wyjątkiem niewielkiego wzrostu w 2005 r., systema-

tycznie spadał, osiągając 23,5% w połowie 2008 r.”.

W tym samym dokumencie założono ograniczoną

rolę ﬁnansowaniazagranicznegoiudziałdługuza-

granicznego w określonym w strategii przedziale

20–25%.

Tymczasem w kolejnych latach zadłużenie SP no-

minowane w walutach obcych bardzo poważnie wzro-

sło, jak i jego udział w zadłużeniu SP.

W dokumen-

tach strategii zarządzania długiem na kolejne lata

został podniesiony górny limit udziału długu w wa-

lutach obcych do 30%.

Na koniec 2010 r. udział za-

dłużenia w walutach obcych wyniósł już 27,6%, a na

koniec roku 2011 – 32,0%!

Wysokość nominalna za-

dłużenia w walutach obcych SP na koniec roku

2011 przekroczyła 246,4 mld zł, a w połowie 2012 r.

– 250,8 mld zł, czyli w okresie od końca wzrosła

o blisko 130 mld zł (ponaddwukrotnie)!

W „Strategii

zarządzania długiem sektora ﬁnansówpublicznych

w latach 2013–2016”, opublikowanym we wrześniu

2012 r., zapisano, że „udział długu w walutach ob-

cych nie będzie przekraczał 30%, z możliwością przej-

ściowych odchyleń w przypadku znaczących zmian

kursów walutowych lub możliwości preﬁnansowania

potrzeb pożyczkowych po wyraźnie niższych kosz-

tach niż na rynku krajowym”.

Za czasów kierowania przez Pana resortem ﬁnan-

sów następuje zatem systematyczne podnoszenie gór-

nej granicy udziału zadłużenia SP w walutach ob-

cych, co rodzi negatywne konsekwencje – wzrost ry-

zyka kursowego, którego skutkiem może być zwięk-

szenie wysokości zadłużenia na skutek deprecjacji

złotego oraz w rezultacie wzrost wydatków na obsłu-

gę długu.

W tym kontekście kuriozalnie wyglądają

oceny przyznawane za realizację strategii w obszarze

ryzyka kursowego (wysoki – w roku 2011, czyli naj-

wyższa z możliwych, oraz zadowalający – w roku

2012, czyli druga najwyższa z możliwych).

Ponadto w bardzo szybkim tempie rośnie zadłu-

żenie Skarbu Państwa wobec nierezydentów.

Na ko-

niec 2007 r. wynosiło 74,4 mld zł, tj. 14,85% łącznego

zadłużenia SP.

Na koniec 2010 r. przekroczyło ono

312,8 mld zł, na koniec 2011 r.

– 389,1 mld zł, a w na

dzień 30 czerwca 2012 r.

– 415,2 mld zł.

Tym samym

już 52% zadłużenia Skarbu Państwa to dług wobec

nierezydentów.

Taki wzrost zadłużenia zewnętrzne-

go prowadzi do poważnego wzrostu zagrożenia sta-

bilności ﬁnansówpublicznych–wsytuacjiniepoko-

jów na rynkach ﬁnansowychmożepowodowaćsprze-

daż polskich papierów skarbowych przez nierezyden-

tów, wzrost ich rentowności oraz wydatków na ob-

sługę długu.

W przyszłości wiele państw (przede

wszystkim emerging markets) miało kłopoty z obsłu-

gą zadłużenia w sytuacji wysokiego zadłużenia ze-

wnętrznego (w tym również sektora niepublicznego

– external debt) i deprecjacji waluty.

Warto dodać, że

zgodnie z danymi publikowanymi przez Bank Świa-

towy na koniec II kwartału br. łączna wysokość

external debt (brutto) Polski wynosiła 331,7 mld

USD, z czego 128,3 mld USD przypadało na sektor

publiczny, 61,3 mld USD – banki, 60 mld – pozostałe

sektory, a 74,4 mld USD – inwestycje bezpośrednie.

1.

Na jakich warunkach zaciągano zobowiązania

w walutach obcych od roku 2008, proszę podać w roz-

biciu na lata i kolejne emisje papierów dłużnych?

2.

Czy resort ﬁnansówrozważaodkupieniedługu

emitowanego w latach ubiegłych o wyższych stopach

procentowych niż obecne?

3.

W ostatnim dokumencie strategii zarządzania

długiem z września br. podniesiono, że „zwiększenie

ﬁnansowaniazagranicznego,uzasadnionegodąże-

niem do stabilizacji rynku krajowego, dywersyﬁka-

cją źródeł pozyskiwania kapitału oraz wykorzysta-

niem możliwości emisji obligacji o niższej rentowno-

ści od występującej na rynku krajowym i zaciąga-

nia nisko oprocentowanych kredytów w międzyna-

rodowych instytucjach ﬁnansowych (MIF)”.

Czy

zatem warunki, na jakich nabywane obligacje w wa-

lutach obcych, czy warunki kredytów są korzystne

z punktu widzenia minimalizacji wydatków na ob-

sługę długu SP, gdyby nastąpiła deprecjacja złotego

a) o 10%, b) o 20%?

4.

Czy resort ﬁnansówmakonkretneplanyogra-

niczenia wysokości zadłużenia wobec nierezydentów

i na jakim etapie realizacji się znajdują?

5.

Czy resort ﬁnansówprowadziprace,których

skutkiem byłoby przyjęcie rozwiązań ograniczają-

cych wysokości external debt w sektorze niepu-

blicznym?

Z poważaniem

Poseł Paweł Szałamacha

Warszawa, dnia 13 grudnia 2012 r.

(nr 12979)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie sprzeczności z polskim prawem

uboju rytualnego zwierząt

Szanowny Pani Ministrze!

Polska jest jednym

z globalnych potentatów w produkcji mięsa pocho-

dzącego z uboju rytualnego.

Wartość eksportu tego

mięsa to ok. 2 mld zł rocznie.

Utrzymanie zakazu

uboju rytualnego skutkować będzie likwidacją kilku-

nastu tysięcy miejsc pracy w ok. 30 zakładach spe-

cjalizujących się w uboju rytualnym, a także utratę

istotnego rynku zbytu dla zwierząt pochodzących od

polskiego rolnika.

Z tego też względu istotne jest, aby

153

w dobie ogólnoeuropejskiego kryzysu wypracować ta-

kie rozwiązanie prawne, które pozwoli na utrzymanie

tej gałęzi produkcji na dotychczasowym poziomie.

Sprzeciw organizacji ekologicznych i brak uregu-

lowań prawnych w tym zakresie skutkuje niepokojem

wśród polskich hodowców oraz przedsiębiorców zaj-

mujących się ubojem rytualnym.

nictwa zamierza podjąć kroki zmierzające do uregu-

lowania problemu rytualnego uboju zwierząt?

Z wyrazami szacunku

Poseł Piotr Walkowski

Ostrów Wielkopolski, dnia 13 grudnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 12980)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie recesji w zatrudnieniu

Szanowny Panie Ministrze!

W gospodarce nakrę-

ca się kryzysowe błędne koło.

Osłabienie koniunktu-

ry sprawia, że pracodawcy redukują zatrudnienie,

czym dodatkowo podcinają popyt konsumpcyjny.

Jak

wynika z najnowszej edycji badania ﬁrmyManpo-

werGroup, przedsiębiorcy częściej likwidują miejsca

pracy, niż je tworzą.

Odsetek ﬁrmplanującychreduk-

cję zatrudnienia wzrósł w ostatnim kwartale z 14 do

15%, a odsetek ﬁrmprzyjmującychnoweosobyspadł

z 15 do 9%.

Liczony na tej podstawie wskaźnik, ob-

razujący podejście pracodawców do polityki kadro-

wej, po raz pierwszy w czteroletniej historii badania

przybrał ujemną wartość (obniżył się z 0 do -1 pkt).

Sytuacja na rynku pracy pogarsza się i nie wyni-

ka to tylko ze zmian sezonowych.

Przedsiębiorcy po

prostu dostosowują zatrudnienie do niesprzyjającej

sytuacji na rynku.

Nastroje pracodawców są nawet

gorsze niż w 2009 r. – wskaźnik mierzony przez Man-

powerGroup spadł wówczas jedynie do 6 pkt.

Co

prawda, tempo spadku zatrudnienia jest obecnie po-

dobne do tego z 2009 r.

Problem w tym, że teraz ten

proces będzie dłuższy.

Pierwsze sygnały było widać

już pod koniec 2011 r., potem tendencja ta nasiliła się

w 2012 r.

Niestety to nie wszystkie złe wiadomości na ko-

niec tego roku.

Armia osób bez zajęcia będzie rosła

także w przyszłym.

Wśród analityków przeważają

prognozy, według których w końcu 2013 r. stopa bez-

robocia wyniesie 14,2%.

Jeśli tak się stanie, bez pra-

cy będzie 2,3 mln osób – o 150 tys. więcej niż w tym

roku.

Pogarszanie się sytuacji na rynku pracy to

efekt hamowania gospodarki.

Do powstrzymania

bezrobocia potrzebny jest 3–4-procentowy wzrost

PKB.

Tymczasem w tym roku gospodarka może uro-

snąć o ok. 2,2%, a w roku przyszłym nawet znacznie

poniżej 2%.

W związku z przedstawioną powyżej sytuacją py-

tam Pana Ministra: Jakie rozwiązania systemowe

planuje podjąć rząd w celu poprawy sytuacji osób bez-

robotnych oraz sytuacji ekonomicznej ich rodzin?

Z poważaniem

Poseł Beata Szydło

Warszawa, dnia 13 grudnia 2012 r.

(nr 12981)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

modyﬁkowanych genetycznie w Polsce

Szanowny Panie Ministrze!

W opublikowanych

ostatnio dokumentach uzasadniających rozporządze-

nia Rady Ministrów z dnia 4 grudnia 2012 r. rząd RP

potwierdza, że znane mu były zagrożenia GMO dla

zdrowia, środowiska i ekonomii.

Co więcej, rząd RP

pisze: „Polska z powagą traktuje wszystkie badania,

które określają wpływ genetycznie zmodyﬁkowanego

pyłku kukurydzy MON 810 jak też wpływ genetycz-

nie zmodyﬁkowanejkukurydzyMON810nazdrowie

ludzi, zwierząt, bądź na środowisko naturalne.

Wąt-

pliwości odnośnie pełnego bezpieczeństwa genetycz-

nie zmodyﬁkowanegopyłkukukurydzyMON810

jak też genetycznie zmodyﬁkowanej kukurydzy

MON 810 stały się podstawą wprowadzenia zaka-

zów dla tego produktu przez Republikę Węgierską

w 2006 r., Republikę Francuską w 2008 r. oraz przez

Republikę Austrii w 1999 r.”.

Zatem nasuwa się

wniosek, że naraziliście, głosując za ustawą o na-

siennictwie 9 listopada br., zdrowie i życie Polaków,

wprowadziliście tym samym zagrożenie dla ekono-

micznych podstaw bytowych rolników, ogrodników

i pszczelarzy, naraziliście nas na zanieczyszczenie

naturalnego środowiska przez uprawy genetycznie

zmodyﬁkowane(GMO).

Mam zatem pytania:

1.

Dlaczego dane przedstawione powyżej oraz

w uzasadnieniach do rozporządzeń o zakazie stoso-

wania materiału siewnego ziemniaka Amﬂoraiku-

kurydzy MON 810 nie zostały przedstawione opinii

publicznej wcześniej, przed przyjęciem ustawy o na-

siennictwie?

2.

Dlaczego w ustawie o nasiennictwie nie zaka-

zuje się upraw i stosowania genetycznie zmodyﬁko-

wanej kukurydzy MON 810 i ziemniaka Amﬂora,

stosowania których negatywne skutki są dobrze

znane?

3.

Dlaczego zakaz ten ma zostać wprowadzony je-

dynie w rozporządzeniu i dlaczego tak późno (w pro-

154

jekcie widnieje jako data już 2013 r.)?

Uważa Pan, że

zdążycie wprowadzić regulacje przed wysiewem ku-

kurydzy i sadzeniem ziemniaka, aby zapobiec wpro-

wadzeniu obrotu materiałem siewnym ziemniaka Am-

ﬂoraikukurydzyMON810wPolsce,któreobecnie

można sprzedawać i kupować?

4.

Co z tymi rolnikami, którzy zakupią materiał

siewny przed wejściem w życie rozporządzeń?

Prze-

cież w projektach nie jest napisane, że nie będzie

mógł ich ktoś zasiać, tylko kupić, więc co z tymi, któ-

rzy zakupią wcześniej?

I w jaki sposób zamierzacie

dotrzeć do zainteresowanej grupy (czyli rolników), że

od konkretnego dnia wejścia w życie rozporządzeń

nie mogą kupować wymienionych odmian?

Poseł Jerzy Borkowski

Warszawa, dnia 13 grudnia 2012 r.

(nr 12982)

do ministra zdrowia

w sprawie funkcjonowania zakładów

opiekuńczo-leczniczych

psychiatrycznym

Szanowny Panie Ministrze!

W odpowiedzi na pi-

smo z 27 września 2012 r. (znak: MZ-PR-WL-024-

-32840-1/MR/12), przy którym zostało przesłane pi-

smo dyrektora Specjalistycznego Psychiatrycznego

Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdro-

wotnej w Suwałkach, a dotyczące funkcjonowania

zakładów opiekuńczo leczniczych i pielęgnacyjno-

-opiekuńczych o proﬁlupsychiatrycznym,Departa-

ment Zdrowia Publicznego MZ przedstawił poniższe

wyjaśnienia dyrektorowi Departamentu Prawnego

(znak pisma: MZ-ZP-P-024-24555-1/JM/12): „Wejście

cy podstawą do określenia przez ministra zdrowia

kuńczo-leczniczych i pielęgnacyjno-opiekuńczych oraz

o działalności leczniczej akt wykonawczy wydany na

Ustawodawca wskazał przy tym maksymalny czas

obowiązywania dotychczasowych przepisów wyko-

Należy jednak zauważyć, iż zakres regulacji roz-

porządzenia, wydanego na podstawie art. 34a ust. 3

dzenia stanowiącego wykonanie upoważnienia za-

wartego w art. 33a ust. 2 ustawy o świadczeniach

nych nie jest tożsamy.

Dotychczas obowiązujące prze-

pisy odnosiły się do wszystkich zakładów opiekuńczo-

-leczniczych i pielęgnacyjno-opiekuńczych, podczas

gdy przedmiotem regulacji rozporządzenia ministra

gnacyjno-opiekuńczych (Dz. U. z 2012 r., poz. 731) są

lających świadczeń w ramach opieki długotermino-

wej.

Wskazuje na to w sposób jednoznaczny brzmie-

nie art. 33a ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki

zdrowotnej ﬁnansowanychześrodkówpublicznych,

kuńczo-leczniczych i pielęgnacyjno-opiekuńczych

w ramach opieki długoterminowej.

Nieobjęcie przez ustawodawcę zakresem regulacji

czo leczniczych i pielęgnacyjno-opiekuńczych, zakła-

dów opiekuńczo-leczniczych o proﬁlupsychiatrycz-

nym stanowiło działanie świadome, które miało za-

pobiec powielaniu istniejących przepisów określają-

cych zasady funkcjonowania tego rodzaju placówek.

ﬁnicjępojęcia„szpitalpsychiatryczny”wskazującą,

iż jest to:

Przytoczona deﬁnicjaszpitalapsychiatrycznego

jednoznacznie wskazuje, iż w myśl ustawy z dnia

zakład opiekuńczo-leczniczy udzielający świadczeń

zdrowotnych z zakresu opieki psychiatrycznej stano-

wi również szpital psychiatryczny.

Tym samym za-

155

sady funkcjonowania tego typu placówek, przyjmo-

wania do nich pacjentów zostały określone w ww.

ustawie oraz w wydanych do niej aktach wykonaw-

czych, a w szczególności w rozporządzeniu ministra

wego sposobu postępowania w sprawach przyjęcia

poz. 854).

Stosowanie do wskazanych przepisów,

przyjęcie do szpitala psychiatrycznego odbywa się na

podstawie skierowania lekarza – również lekarza nie-

będącego lekarzem ubezpieczenia zdrowotnego, któ-

re wydawane jest po uprzednim zbadaniu osoby.

zdrowia psychicznego w zakresie odpłatności świad-

czeniobiorcy za świadczenia związane z jego pobytem

w zakładzie opiekuńczo-leczniczym lub pielęgnacyj-

no-opiekuńczym jednoznacznie stwierdza, iż za świad-

czenia w zakresie psychiatrycznej opieki zdrowotnej

nie pobiera opłat od osób chorych psychicznie i upo-

śledzonych umysłowo.

Prawo do bezpłatnych świad-

czeń niezależnie od statusu ubezpieczeniowego po-

sowanych ze środków publicznych.

Ponadto także

przepisy aktualnie obowiązującego rozporządzenia

czenia, które w innych kategoriach zakładów opie-

kuńczo-leczniczych i zakładów pielęgnacyjno-opie-

kuńczych są przedmiotem współpłatności pacjentów,

w zakresie opieki psychiatrycznej są elementami

świadczeń gwarantowanych ﬁnansowanychześrod-

ków publicznych.

Reasumując, w świetle przywołanych powyżej re-

gulacji przyjęcie osoby cierpiącej na zaburzenia psy-

chiczne do zakładu opiekuńczo-leczniczego i zakładu

pielęgnacyjno-opiekuńczego udzielającego świadczeń

z zakresu opieki psychiatrycznej powinno odbywać

w sprawie szczegółowego sposobu postępowania

chiatrycznego – na podstawie skierowania lekarza.

Natomiast kwestie dotyczące odpłatności za udzielo-

ne świadczenia regulują art. 10 ust. 1 ustawy o ochro-

nie zdrowia psychicznego i art. 12 pkt 4 ustawy

środków publicznych, jak również § 6 rozporządzenia

mym przepis art. 18 ustawy o świadczeniach opieki

zdrowotnej ﬁnansowanychześrodkówpublicznych,

zgodnie z którym świadczeniobiorca przebywający

miesięczne koszty wyżywienia i zakwaterowania w wy-

czo-leczniczych udzielających świadczeń opieki zdro-

wotnej w rodzaju: opieka psychiatryczna i leczenie

czych psychiatrycznych dla dorosłych realizowanych

w warunkach stacjonarnych psychiatrycznych”.

Z kolei w odpowiedzi na pismo z 3 lipca 2012 r.,

znak pisma: ZOL-050-409 12, dotyczące funkcjono-

wania zakładów opiekuńczo-leczniczych o proﬁlu

tament Zdrowia Publicznego przedstawia poniższe

dowało między innymi utratę mocy obowiązującej

cyjno-opiekuńczych oraz szczegółowych zasad usta-

lania odpłatności za pobyt w tych zakładach.

łalności leczniczej akt wykonawczy wydany na pod-

wotnej – rozporządzenie ministra zdrowia i opieki

sobu i trybu kierowania osób do zakładów opiekuń-

czo-leczniczych i pielęgnacyjno-opiekuńczych oraz

dów opiekuńczo-leczniczych i pielęgnacyjno-opiekuń-

156

noszące się jedynie do zakładów udzielających świad-

czeń w ramach opieki długoterminowej.

Wskazuje na

to w sposób jednoznaczny brzmienie art. 33a ust. 1

wanych ze środków publicznych, który to przepis od-

nosi się jedynie do zakładów opiekuńczo-leczniczych

i pielęgnacyjno-opiekuńczych w ramach opieki dłu-

goterminowej.

Nieobjęcie przez ustawodawcę zakresem regulacji

nych z zakresu opieki psychiatrycznej stanowi rów-

funkcjonowania tego typu placówek, przyjmowania

lującego szczegółowy sposób działania szpitala psy-

chiatrycznego w sprawach przyjmowania oraz wypi-

poz. 736).

Stosowanie do wskazanych przepisów, przy-

jęcie do szpitala psychiatrycznego odbywa się na pod-

stawie skierowania lekarza – również lekarza niebę-

dącego lekarzem ubezpieczenia zdrowotnego, które

Wartym podkreślenia jest również fakt, iż obecnie

w MZ trwają prace nad nowelizacją przedmiotowego

rozporządzenia.

Niemniej jednak zakres planowa-

nych zmian oraz ich charakter nie wpłynie znacząco

na zasady przyjmowania pacjentów do zakładów

opiekuńczo-leczniczych o proﬁlupsychiatrycznym.

W tym miejscu należy jednak zauważyć, iż prze-

psychicznego, jak również wydanego na jej podstawie

akty wykonawczego nie regulują kwestii odpłatności

lęgnacyjno-opiekuńczym.

Oznacza to, iż w tym za-

kresie jedyną regulację zawiera art. 18 ustawy z dnia

ﬁnansowanychześrodkówpublicznych.

Reasumując, w świetle przywołanych powyżej re-

mowania oraz wypisania ze szpitala psychiatryczne-

go – na podstawie skierowania lekarza i nie jest uza-

leżniona od wydania decyzji administracyjnej przez

właściwy organ.

Natomiast kwestie dotyczące od-

płatności za udzielone świadczenia reguluje jedynie

ków publicznych”.

Szanowny Panie Ministrze!

Uprzejmie proszę

przyjąć następujące uwagi dotyczące pisma Minister-

stwa Zdrowia Departamentu Zdrowia Publicznego

(znak:MZ-ZP-P-024-24555-1/JM/12).

niczej w art. 8 jednoznacznie określiła rodzaje dzia-

łalności leczniczej jako

1. stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowot-

ne:

a) szpitalne

b) inne niż szpitalne

2. ambulatoryjne świadczenia zdrowotne.

Art. 9.1.

Stacjonarne i całodobowe świadczenia

1) udzielaniu całodobowych świadczeń zdrowot-

nych, które obejmują swoim zakresem pielęgnację

i rehabilitację pacjentów niewymagających hospita-

lizacji, oraz zapewnianiu im produktów leczniczych

i wyrobów medycznych, pomieszczeń i wyżywienia

odpowiednich do ich stanu zdrowia, a także prowa-

dzeniu edukacji zdrowotnej dla pacjentów i członków

opieki i samopielęgnacji w warunkach domowych,

a w art. 12.1 wyjaśnia, że stacjonarnych i całodobo-

wych świadczeń zdrowotnych innych niż szpitalne

udziela się w przypadku świadczeń, o których mowa

w art. 9 ust. 1, tj. pkt 1– w zakładzie opiekuńczo-lecz-

niczym.

Zgodnie z art. 105.1. ust. 5 minister właściwy do

1) system resortowych kodów identyﬁkacyjnych,

2) szczegółowy sposób nadawania kodów, o któ-

– uwzględniając konieczność zapewnienia właści-

wej identyﬁkacjipodmiotówwykonującychdziałal-

ność leczniczą w rejestrze.

Wyżej wymienione rozporządzenie ministra zdro-

157

towych kodów identyﬁkacyjnychorazszczegółowego

sposobu ich nadawania w załączniku 1 wprowadziło

kody rodzaju działalności leczniczej wykonywanej

w przedsiębiorstwie podmiotu leczniczego:

1 – stacjonarne i całodobowe świadczenia szpital-

ne,

2 – stacjonarne i całodobowe świadczenia zdro-

wotne inne niż szpitalne,

3 – ambulatoryjne świadczenia zdrowotne,

W załączniku 2 przedstawia kody charakteryzu-

jące specjalności komórki organizacyjne przedsię-

biorstwa podmiotu leczniczego, tj.:

5 – zakłady opiekuńczo-lecznicze i pielęgnacyjno-

-opiekuńcze,

5172 – zakłady/oddziały opiekuńczo-lecznicze psy-

chiatryczne,

5170 – zakład/oddział opiekuńczo-leczniczy.

Pojawia się stwierdzenie, że zakład opiekuńczo-

-leczniczy o proﬁlupsychiatrycznymjestwykluczony

w komentarzu ze stosowania rozporządzenia mini-

lęgnacyjno-opiekuńczych.

Ilekroć przepisy niniejszej ustawy stanowią o szpi-

talu psychiatrycznym, odnosi się to również do:

a) oddziału psychiatrycznego w szpitalu ogólnym,

b) kliniki psychiatrycznej,

d) innego przedsiębiorstwa podmiotu leczniczego

sprawującego całodobową opiekę psychiatryczną lub

odwykową, niezależnie od pomiotu, który je tworzy

i utrzymuje.

Czyli zobowiązuje wszystkie przedsiębiorstwa

świadczące usługi zdrowotne w rodzaju: opieka psy-

chiatryczna i leczenie uzależnień, bez względu na

rodzaj prowadzonej działalności, do bezwzględnego

przestrzegania niniejszej ustawy, a raczej nie deﬁniu-

je pojęcia szpitala psychiatrycznego (to stwierdzenie

burzy całkowicie zasady przyjęte w ustawie o dzia-

łalności leczniczej).

Natomiast art. 2.1 ust. 9 i 12 ustawy z dnia 15 kwiet-

szpitala i świadczeń innych niż szpitalne:

„9) szpital – przedsiębiorstwo podmiotu lecznicze-

go, w którym podmiot ten wykonuje działalność lecz-

niczą w rodzaju: świadczenia szpitalne.

12) stacjonarne i całodobowe świadczenia zdro-

wotne inne niż świadczenia szpitalne – świadczenia

opiekuńcze, pielęgnacyjne, paliatywne, hospicyjne,

świadczenia z zakresu opieki długoterminowej, reha-

bilitacji leczniczej, leczenia uzależnień, psychiatrycz-

nej opieki zdrowotnej oraz lecznictwa uzdrowiskowe-

go, udzielanie pacjentom, których stan zdrowia wy-

maga udzielania całodobowych lub całodziennych

stałych pomieszczeniach”.

W odniesieniu do stwierdzenia, że kwestie od-

płatności za udzielone świadczenia w ZOL psychia-

trycznym reguluje art. 10 ust. 1 ustawy o ochronie

zdrowia psychicznego, który brzmi: „Art. 10 ust. 1.

Za świadczenia zdrowotne w zakresie psychiatrycz-

nej opieki zdrowotnej udzielane osobie (...) nie po-

biera się opłat”.

Należy zaznaczyć, że w art. 5 ustawy z dnia 27 sierp-

nicja świadczenia zdrowotnego.

34) świadczenie opieki zdrowotnej – świadczenie

czenie towarzyszące;

40) świadczenia zdrowotne – działanie służące

proﬁlaktyce,zachowaniu,ratowaniu,przywracaniu

37) świadczenie zdrowotne rzeczowe – związane

z procesem leczenia leki, wyroby medyczne, w tym

nymi i środki pomocnicze;

38) świadczenie towarzyszące – zakwaterowanie

bowej lub całodziennej oraz usługi transportu sani-

tarnego.

Za świadczenia zdrowotne w ZOL psychiatrycz-

nym nie jest pobierana opłata, kwota 70% pobierana

jest za świadczenie towarzyszące, zgodnie z art. 18

cytowanej ustawy, tj.: Art. 18 1.

Świadczeniobiorca

przebywający w zakładzie opiekuńczo-leczniczym,

Szanowny Panie Ministrze!

Wobec różnej inter-

pretacji zapisów ustawy przez urzędników Departa-

mentu Prawnego MZ uprzejmie proszę o odpowiedź

niczy o proﬁlu psychiatrycznym zasadnie pobiera

opłatę za koszty wyżywienia i zakwaterowania na

środków publicznych?

Z poważaniem

Poseł Monika Wielichowska

Warszawa, dnia 13 grudnia 2012 r.

158

Interpelacja

(nr 12983)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

– warsztaty kaligraﬁi i iluminacji,

złożonego przez Muzeum Ziemi Kłodzkiej

Szanowny Panie Ministrze!

Do Ministerstwa Kul-

priorytet: Edukacja kulturalna, na zadanie pn. „Sztu-

ka pisania” warsztaty kaligraﬁiiiluminacji,złożony

przez Muzeum Ziemi Kłodzkiej w Kłodzku.

Muzeum Ziemi Kłodzkiej w Kłodzku w ramach

zadania edukacyjno-animacyjnego zamierza zreali-

zować warsztaty dotyczące kaligraﬁiiiluminacjiza-

tytułowane „Sztuka pisania”.

Będą one skierowane

bezpośrednio do seniorów oraz innych grup społecz-

nych zagrożonych wykluczeniem.

Zajęcia będą wzbo-

gacone o elementy teatralne (scenograﬁa, stroje),

które pozwolą przenieść się uczestnikom warsztatów

do dawnego skryptorium augustiańskiego.

Uczestni-

cy tych nietypowych warsztatów posiądą dawną wie-

dzę dotyczącą starego piśmiennictwa, rozwiną swoje

artystyczne zdolności.

Działanie to ma za zadanie

uaktywnić wymienione grupy, przedstawić im w atrak-

cyjny sposób dawną sztukę, historię oraz skłonić do

własnej twórczości.

Warsztaty zakończone będą wspól-

ną wystawą.

Powstanie także wydawnictwo służące

przyszłym miłośnikom dawnego piśmiennictwa.

Muzeum Ziemi Kłodzkiej, prowadząc działalność

kulturalną, chciałoby docierać do wszystkich grup

społecznych.

Jednak środki ﬁnansowe,jakimidyspo-

nuje muzeum, nie są wystarczające na podjęcie no-

wych zadań skierowanych do osób, dla których do-

stęp do naszej instytucji jest utrudniony.

Proponowa-

ne przez muzeum warsztaty z kaligraﬁiiiluminacji

uatrakcyjnione klasztorną scenerią oraz przebrania-

mi mnichów będą dodatkową zachętą i nowym spo-

sobem dotarcia do osób zagrożonych wykluczeniem

społecznym.

Będą nowym, nieznanym dla współcze-

snych kłodzczan sposobem rozwijania wrażliwości

artystycznej.

Kłodzko jest niewielką miejscowością, która w cza-

sach średniowiecza stanowiła ważny ośrodek sztuki.

Do jej propagowania przyczynili się augustianie, któ-

rzy tworzyli dzieła sztuki na wysokim poziomie ar-

tystycznym.

Prowadzili oni w swoim klasztorze w Kłodz-

ku skryptorium, w którym najprawdopodobniej po-

wstała pierwsza część przepięknie iluminowanego

Psałterza ﬂoriańskiego, najstarszego zabytku pi-

śmiennictwa polskiego.

Przypomina o tym aranżacja

jednej z sal wystawowych Muzeum Ziemi Kłodzkiej,

która przedstawia dawne skryptorium augustiań-

skie.

Proponowane warsztaty doskonale wpisywały-

by się w kontekst wystawy i byłyby szansą rozwoju

twórczego osób biorących udział w zadaniu.

Celem

zadania będzie uaktywnienie i stworzenie nowych

możliwości twórczych dla osób, które mają ograni-

czony dostęp do kultury.

Wśród nich będą członkowie

Powiatowego Stowarzyszenia na Rzecz Osób Niepeł-

nosprawnych oraz miejscowego klubu seniora, pod-

opieczni Domu Małego Dziecka w Kłodzku i świetli-

cy socjoterapeutycznej w Kłodzku.

Poprzez wspólne

działanie zakłada się zmniejszenie mentalnego dy-

stansu między instytucją kultury, jaką jest muzeum,

a osobami, którym grozi wykluczenie społeczne (se-

niorzy, niepełnosprawni, sieroty i dzieci zagrożone

patologią).

Rezultatem zadania będzie integracja

osób w nim uczestniczących ze światem kultury i sztu-

ki.

Osoby biorące udział w projekcie rozwiną się twór-

czo, poprawią swoje umiejętności manualne, este-

tyczne poprzez pracę nad kompozycjami liter oraz

technikami iluminatorskimi.

Ożywione zostaną kon-

takty z muzeum, otwartość na kulturę, czerpanie

z niej (warsztaty) oraz jej tworzenie (organizacja wy-

stawy, współpraca przy przygotowaniu „Zeszytu

skryby” oraz samodzielne kontynuowanie ćwiczeń

z kaligraﬁiiiluminacji).

Uczestnicyzdobędąrzadką

umiejętność, jaką jest tworzenie starymi metodami

pięknych znaków graﬁcznych, poprawią również

swoją koncentrację.

Poznają dziedzinę sztuki, która

umożliwia wszechstronny rozwój człowieka.

Wyklu-

czone grupy społeczne ze względu na swą złą sytuację

ﬁnansowąbędąmogłyterazkorzystaćzproponowa-

nej bogatej oferty kulturalnej.

Doświadczenia i no-

wych umiejętności nabiorą pracownicy muzealni.

Całkowity przewidywany koszt realizacji zadania

– 49 360 PLN.

Środki pozostające w dyspozycji mini-

stra (kwota wnioskowana) – 33 880 PLN.

Szanowny Panie Ministrze!

Muzeum Ziemi Kłodz-

kiej w Kłodzku od lat utrzymuje kontakty z seniora-

mi, osobami niepełnosprawnymi oraz dziećmi z do-

mów dziecka i świetlic socjoterapeutycznych.

Znając

potrzeby tych grup społecznych, muzeum pragnie

przygotować warsztaty skierowane bezpośrednio do

nich.

Wiadomo, że osoby te chętnie korzystałyby

z oferty kulturalnej muzeum.

Nie pozwalają im na to

jednak ograniczone środki ﬁnansowe.

Zadanietoda-

łoby możliwość skorzystania w pełni z oferty kultu-

ralnej oraz będzie szansą samorozwoju.

Panie Ministrze!

Czy jeśli wniosek spełni wszel-

kie wymogi formalnoprawne ma szanse na doﬁnan-

sowanie?

Z poważaniem

Poseł Monika Wielichowska

159

Interpelacja

(nr 12984)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

i dziedzińca zabytkowego budynku

Szanowny Panie Ministrze!

Do Ministerstwa

Kultury i Dziedzictwa Narodowego wpłynął wnio-

sek o doﬁnansowanie zadania realizowanego ze

rodowego, priorytet: Departament Szkolnictwa Ar-

tystycznego i Edukacji Kulturalnej, na zadanie pn.

Przygotowanie dokumentacji technicznej niezbęd-

nej do remontu elewacji i dziedzińca zabytkowego

budynku Muzeum Ziemi Kłodzkiej, złożony przez

Muzeum Ziemi Kłodzkiej.

Zadanie polega na przygotowaniu dokumentacji

kiej.

Dla kłodzkiego muzeum uzyskanie niniejszego

doﬁnansowaniajestpierwszymkrokiemdorealizacji

rewitalizacji cennego obiektu położonego w centrum

kłodzkiej starówki.

Zakres zadania obejmuje opracowanie dokumen-

tacji technicznej, projektowej i kosztorysowej odnowy

elewacji obiektu zabytkowego oraz dokumentacji ada-

ptacji zabytkowego dziedzińca muzealnego.

Opraco-

wanie dokumentacji projektowej pozwoli na pozyska-

nie w kolejnym etapie środków na przeprowadzenie

prac rewitalizacyjnych.

Realizacja zadania wpłynie

na poprawę konkurencyjności instytucji oraz pozy-

skanie nowej idei na przystosowanie przestrzeni dzie-

dzińca do prowadzenia działalności kulturalnej.

Budynek muzeum (dawny konwikt jezuicki) wpisa-

ny jest do księgi rejestru zabytków nieruchomych wo-

jewództwa dolnośląskiego pod nr A/4323/994/Wł, a dzie-

dziniec muzealny (ogród) pod nr A/4324/1334/Wł.

Budynek stanowi kompleks pięciu połączonych

i posadowionych na labiryncie średniowiecznych piw-

nic.

Układ kamienic tworzy wewnętrzny dziedziniec

z ogrodem, wykorzystywany do organizacji wielu wy-

darzeń muzealnych.

Do muzeum przylega również

wzniesiony w latach 70. XX w. budynek, w którym

znajdują się magazyny muzealne.

Obecnie pomiesz-

czenia we wnętrzach obiektu można podzielić na

przestrzeń ekspozycyjną, w której prezentowane są

wystawy stałe i czasowe, część biurową oraz część

reprezentacyjno-recepcyjną, w której odbywają się

główne wydarzenia kulturalne muzeum i miasta

Kłodzka.

Rocznie obiekt odwiedza ok. 30 000 osób,

a wzrastająca frekwencja uczestników wydarzeń mu-

zealnych pozwala zakładać tendencję rosnącą.

Bar-

dzo zły stan techniczny elewacji budynku muzeum

zagraża bezpieczeństwu osób znajdujących się w jego

otoczeniu.

Fragmenty elewacji odpadają z budynku.

Dodatkowym argumentem do wsparcia niniejszego

zadania jest kondycja obszaru, na którym działa in-

stytucja.

Powiat kłodzki jest silnie zdegradowany

społecznie, o ponad 20-procentowym wskaźniku bez-

robocia.

Muzeum dotowane jest przez gminę miejską,

a dotacja wystarcza na pokrycie podstawowych kosz-

tów jego utrzymania.

W ramach realizacji zadania zlecone zostanie

wykonanie opracowań niezbędnych do przeprowa-

dzenia remontu zabytkowej elewacji budynku i dzie-

dzińca Muzeum Ziemi Kłodzkiej w Kłodzku w na-

stępnych 3 latach.

Budynek składa się z 5 baroko-

wych, połączonych ze sobą kamienic oraz współcze-

snej przybudówki.

Zadanie będzie wymagało więc

dużego doświadczenia i umiejętności w zakresie pro-

jektowym dot. obiektów wpisanych do rejestru za-

bytków.

Wykonanie dokumentacji zostanie powie-

rzone specjalistom posiadającym niezbędne upraw-

nienia i referencje.

W tym celu wykonane zostanie

badanie rynkowe.

Zależy nam na wyborze rzetel-

nych oferentów posiadających duże doświadczenie

w wyżej wymienionym zakresie i na realizacji cha-

rakteryzującej się wysokimi walorami estetyczny-

mi.

Procedury zostaną przeprowadzone w oparciu

o ustawę zamówień publicznych.

W ramach niniejszego zadania zlecone zostaną

następujące czynności:

1) wykonanie dokumentacji technicznej elewacji

(w tym kolorystyka), zlecenie w formie umowy o dzieło;

2) wykonanie inwentaryzacji elewacji, zlecenie

w formie umowy o dzieło;

3) wykonanie kosztorysu inwestorskiego i innych

specyﬁkacji,zleceniewformieumowyodzieło;

4) wykonanie dokumentacji technicznej remontu

i adaptacji dziedzińca przyległego do obiektu, zlece-

nie w formie umowy o dzieło.

Wszystkie dokumentacje wykonane zostaną w 4 eg-

zemplarzach w okresie między 1 lipca 2013 r. a koń-

cem listopada 2013 r.

Całkowity przewidywany koszt realizacji zadania:

72200 PLN.

wnioskowana): 50500 PLN.

Szanowny Panie Ministrze!

Opracowanie doku-

mentacji projektowej pozwoli na pozyskanie w kolej-

nym etapie środków na przeprowadzenie prac rewi-

talizacyjnych.

Realizacja zadania wpłynie na poprawę konku-

rencyjności instytucji oraz pozyskanie nowej idei na

przystosowanie przestrzeni dziedzińca do prowadze-

nia działalności kulturalnej.

160

Panie Ministrze, czy jeśli wniosek spełni wszelkie

wymogi formalnoprawne, ma szanse na doﬁnanso-

wanie?

Z poważaniem

Poseł Monika Wielichowska

(nr 12985)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

przez Paraﬁę Rzymskokatolicką

pw. św. Karola Boromeusza we Wrocławiu

Szanowny Panie Ministrze!

Do Ministerstwa Kul-

przez ParaﬁęRzymskokatolickąpw.św.

KarolaBo-

romeusza we Wrocławiu.

Kościół zbudowano w latach 1911–1913 na pod-

stawie projektu arch. J. Maasa w stylu neoromań-

skim.

Historia kościoła rozpoczęła się w 1892 r., kie-

dy zbudowano kaplicę pod wezwaniem św. Karola

Boromeusza.

W miejsce starej kaplicy wzniesiono ko-

ściół, przy którym mieściła się paraﬁaprowadzona

przez jezuitów.

Podczas działań wojennych kościół

bardzo ucierpiał.

Od 1947 r. franciszkanie konwen-

tualni odbudowywali i remontowali obiekt aż do cał-

kowitego usunięcia zniszczeń.

Obecnie w murach kościoła gromadzą się na mo-

dlitwie nie tylko wierni paraﬁi.

Sanktuarium jest

miejscem codziennej modlitwy, staje się także cen-

trum obchodów religijnych oraz ośrodkiem działań

twórczych o charakterze ekumenicznym.

W świątyni

odbywają się wystawy, wernisaże o charakterze sta-

łym i czasowym, koncerty, jarmarki bożonarodzenio-

we.

Odbywają się cykliczne spotkania małżeństw,

terapie dla osób mających problemy alkoholowe.

Od-

prawiane są msze w intencji zmarłych i msze o uzdro-

wienie.

Z uwagi na zły stan techniczny wież, powstały na

skutek działań wojennych, warunki atmosferyczne

(wiatr, deszcz, zalanie), należy niezwłocznie podjąć

działania remontowe w zakresie powierzchni tynko-

wych, detali i powierzchni wyłożonych piaskowcem

i granitem.

Elementy granitowe są bardzo zabrudzo-

ne, tak że nie widać pierwotnego koloru kamienia.

Na cokole oprócz zabrudzeń w postaci czarnej patyny

występują zacieki farby, smoły, zachlapania i prze-

tarcia zaprawami.

Elewacja jest zanieczyszczona na-

warstwieniami z atmosfery.

Należy oczyścić i umyć

powierzchnie, skuć zniszczone tynki i położyć nowy

tynk, oczyścić chemicznie i mechanicznie kamień

z zabrudzeń, uzupełnić, zaﬂekowaćiscalićpopękane

powierzchnie, oczyścić i uzupełnić spoiny, zhydrofo-

bizować powierzchnie kamienne.

Celem zadania jest zachowanie i zabezpieczenie

zabytku przed postępującą degradacją obiektu mają-

cego dużą rangę historyczną; dostępność dla społecz-

ności lokalnej i turystów; promowanie kultury i tra-

dycji miasta; wzbogacenie oferty turystycznej mia-

sta; podniesienie atrakcyjności miasta.

ParaﬁaRzymskokatolickapw.św.

KarolaBoro-

meusza we Wrocławiu zakłada udostępnianie obiek-

tu na cele społeczne: coroczne koncerty kolęd (Golec

Orkiestra, Trubadurzy, Czerwone Gitary, Eleni);

koncerty muzyki poważnej przy udziale artystów

z Opery Wrocławskiej; koncerty chórów Polonii m.in.

z Białorusi; wystawy: „Męczennicy franciszkańscy

z Pariacoto”, „110 lat Paraﬁipw.św.

KarolaBorome-

usza”; stała ekspozycja: „Nasi święci i błogosławieni”,

ich relikwie są wystawione w kaplicy Matki Bożej

Łaskawej.

Wszystkie te koncerty, wystawy będą nie-

biletowane i dostępne dla ogółu społeczeństwa.

Po przeprowadzeniu prac wnioskodawca planuje

działania promujące obiekt zabytkowy za pomocą

ogłoszeń w prasie i na stronie internetowej.

Planuje

się też możliwość zwiedzania świątyni i słuchowiska

online.

Planowane jest także oprowadzanie wycie-

czek szkolnych i turystów po świątyni; stworzenie

punktu informacyjnego w kościele; ulotki informa-

cyjne, foldery, tablice informacyjne; gadżety promo-

cyjne: albumy, długopisy, torby, kalendarze.

Całkowity przewidywany koszt realizacji zadania:

306543, 78 PLN.

wnioskowana): 150000 PLN.

Szanowny Panie Ministrze!

Sanktuarium Matki

Bożej Łaskawej we Wrocławiu posiada wyjątkową war-

tość historyczną i artystyczną.

Stan techniczny elewa-

cji południowej świątyni wymaga niezwłocznego pod-

jęcia prac konserwatorskich i restauratorskich ze wzglę-

du na szybko postępującą degradację obiektu.

Panie Ministrze, czy w związku z tym, że Sank-

tuarium Matki Bożej Łaskawej we Wrocławiu gro-

madzi na modlitwie nie tylko wiernych paraﬁi,staje

się również centrum obchodów religijnych oraz ośrod-

kiem działań twórczych i artystycznych, rzeczony

161

wniosek złożony przez ParaﬁęRzymskokatolickąpw.

św. Karola Boromeusza we Wrocławiu, jeśli spełni

wszelkie wymogi formalnoprawne, ma szansę na do-

ﬁnansowanie?

Z poważaniem

Poseł Monika Wielichowska

(nr 12986)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

Szanowny Panie Ministrze!

Do Ministerstwa

sek o udzielenie dotacji na doﬁnansowanieprackon-

Kłodzka, Ratusz (XIX w.): roboty remontowo-bu-

dowlane, wymiana instalacji sanitarnych i instala-

cji elektrycznych.

Pierwotny budynek ratusza wzniesiony w XIV w.

uległ zniszczeniu, a potem był kilkakrotnie odbudo-

wywany.

W latach 1852–1854 postawiono obecny bu-

dynek w typie neorenesansowego pałacu ﬂorenckie-

go, zachowując w południowym narożniku fragment

starszego założenia z wieżą.

Budynek jest murowany,

na planie czworoboku, z wyraźnym ryzalitem wej-

ściowym, trzykondygnacyjny, nakryty niskim da-

chem czterospadowym.

Elewacje, o symetrycznym

podziale osi okiennych, ozdabia rustyka wykonana

w tynku.

Celem zadania jest ochrona i zachowanie mate-

rialnego dziedzictwa kulturowego poprzez przepro-

wadzenie niezbędnych prac remontowo-budowlanych

w budynku zabytkowego ratusza w Bystrzycy Kłodz-

kiej.

Ta neorenesansowa budowla w stylu pałacu ﬂo-

renckiego, położona w ścisłym centrum bystrzyckiej

starówki, ma duże znacznie dla rozwoju turystyki na

terenie gminy.

Remont ratusza nie tylko uatrakcyjni

turystycznie gminę, ale i zwiększy jego dostępność

i pozwoli na przywrócenie mu funkcji publicznych.

Do wyremontowanego ratusza ma zostać przenie-

siona siedziba władz miasta.

Obecnie na parterze bu-

dynku mieści się urząd stanu cywilnego wraz z salą

ślubów oraz biuro rady miejskiej z salami posiedzeń.

Na wyższych kondygnacjach swoją siedzibę ma szkoła

muzyczna, która ma zostać przeniesiona do remonto-

wanego w chwili obecnej budynku a na jej miejsce ma

zostać przeniesiona docelowo siedziba urzędu miasta.

W piwnicy ma powstać sala wystawowa, która będzie

udostępniona mieszkańcom i turystom.

Całkowity przewidywany koszt realizacji zadania

– 2 345 526 PLN.

wnioskowana) – 1 172 763 PLN.

Szanowny Panie Ministrze!

XIX-wieczny ratusz

w Bystrzycy Kłodzkiej posiada wyjątkową wartość

historyczną i artystyczną.

Jego remont ma duże

mont ratusza nie tylko uatrakcyjni turystycznie gmi-

wrócenie mu funkcji publicznych.

(nr 12987)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

w Muzeum Ziemi Kłodzkiej w Kłodzku

nie pn: Modernizacja wystawy stałej pt. „Zegary me-

w Muzeum Ziemi Kłodzkiej, złożony przez Muzeum

Ziemi Kłodzkiej w Kłodzku.

162

Zadanie polega na gruntownej modernizacji stałej

ekspozycji kłodzkiego muzeum pt. ”Zegary mecha-

jest prezentowana od 22 lat i ukazuje ogólnoeuropej-

skie zjawisko zmierzchu produkcji zegara mechanicz-

nego.

Pokaz unikalnej w skali kraju kolekcji, ciekawa

narracja i nastrój ekspozycji budzą podziw i zainte-

resowanie mimo przestarzałego wyposażenia, tech-

nik oraz materiałów użytych do aranżacji.

W 2012 r.

instytucja dzięki wsparciu MKiDN zakupiła kolejne

75 zegarów, które uzupełnią ekspozycję.

Moderniza-

cja aranżacji, wymiana zniszczonych elementów oraz

wprowadzenie multimediów ożywią prezentację i wpły-

ną na lepszą percepcję treści.

Zaplanowano wymianę

gablot wystawienniczych, w których prezentowane

są najcenniejsze obiekty, zakup oświetlenia, wymianę

elementów aranżacji oraz wprowadzenie stanowisk

multimedialnych nt. dawnego zegarmistrzostwa, za-

planowano także uaktualnienie katalogu i szeroką

promocję zadania w mediach.

Celem zadania jest wzmocnienie potencjału mu-

zeum w Kłodzku jako najważniejszego i największe-

go muzeum regionalnego na ziemi kłodzkiej poprzez

przeprowadzenie projektu wystawienniczego polega-

jącego na kompleksowej modernizacji wystawy pt.

„Zegary mechaniczne popularne na Śląsku w XIX

i XX w.”.

Wystawa jest prezentowana w kłodzkim mu-

zeum od 22 lat i ukazuje ogólnoeuropejskie zjawisko

zmierzchu produkcji zegara mechanicznego.

W za-

kresie tematyki dot. zegarów zbiór kłodzkiego mu-

zeum jest jedną z największych i znaczących kolekcji

tego typu w Polsce, wzbogaconą dodatkowo o zakup

75 kolejnych obiektów dzięki uzyskanemu w 2012 r.

doﬁnansowaniuministrakulturyidziedzictwana-

rodowego.

Ranga wystawy jest wysoka ze względu na

prezentację wyrobów jednej z najważniejszych euro-

pejskich wytwórni zegarów przełomu XIX/XX w. fa-

bryki Gustawa Beckera w Świebodzicach.

Wielokulturowy charakter wystawy wpływa na

duże zainteresowanie wśród badaczy i kolekcjonerów

z Polski, Niemiec i Europy.

Koncepcja zadania polega

na przeprowadzeniu modernizacji wystawy w taki

sposób, aby jej walory merytoryczne i wizualne były

dostosowane do współczesnych standardów muzeal-

nych oraz oczekiwań odbiorców.

Obecnie niektóre

z elementów wystawy „zestarzały się” tak znacznie,

że należy wymienić je w trybie pilnym.

Zastosowane

w latach 90. XX w. do aranżacji materiały spłowiały,

uległy wykruszeniu i spękaniu, w tym lustrzana pod-

łoga w jednej z sal.

Zastosowane rozwiązania tech-

niczne, w tym gabloty i rodzaj oświetlenia, nie speł-

niają podstawowych wymogów konserwatorskich

i zasad dobrej prezentacji muzealnej.

Modernizacja

wystawy zasadniczo wpłynie na podniesienie stan-

dardu zabezpieczenia i przechowywania obiektów na

wystawie.

Wpłynie także na podniesienie jakości eks-

pozycji, a co za tym idzie, komfortu odbiorców wysta-

wy, zarówno z Polski, jak i zagranicy.

Realizacja za-

dania przyczyni się do pełniejszej ochrony dziedzic-

twa kulturowego w regionie kłodzkim i do atrakcyj-

niejszej formy jego popularyzacji.

Zastosowane roz-

wiązania multimedialne oraz nowa wizualna jakość

ekspozycji wpłyną na poprawę odbioru treści wysta-

wy wśród dzieci i młodzieży, do których kierowane

są warsztaty edukacji muzealnej i regionalnej.

Realizację zadania zaplanowano w kilku etapach

i obszarach.

Obecnie wystawa składa się z 5 pomieszczeń eks-

pozycyjnych o łącznej powierzchni 300 m2, w której

zaprezentowano ponad 500 muzealiów.

Przestrzeń

należy przeorganizować tak, aby możliwe było uzu-

pełnienie wystawy o zakupiony w 2012 r. zbiór 75 ze-

garów.

Modernizacja będzie polegała na:

1) wymianie dotychczasowych 4 obszernych ga-

blot wystawienniczych, w których prezentowane są

najcenniejsze obiekty na wystawie na nowoczesne,

większe objętościowo gabloty; zgodnie z obecnymi

standardami muzealnymi powinny zostać wykonane

ze szkła bezpiecznego, wyposażone w stosowne oświe-

tlenie i zamki patentowe; profesjonalne, dedykowane

celom muzealnym gabloty zapewnią odpowiednią

ochronę najcenniejszym na ekspozycji obiektom;

2) zakupie systemu oświetlenia do wszystkich pię-

ciu sal, w których mieści się wystawa, spełniającego

wymogi bezpiecznej ekspozycji muzealnej; obecne

oświetlenie jest awaryjne i nie doświetlenia wystar-

czająco treści wystawy; zaplanowano zakup oświetle-

nia bezpiecznego dla obiektów, z możliwością stero-

wania i przenoszenia punktów świetlnych; dla 5 sal

ekspozycyjnych zaplanowano zakup 5 modułów sys-

temów składających się z elementów, tj. szyny, łącz-

niki, zawieszki linkowe, okablowanie i oprawy; kal-

kulacja kosztu została wykonana na podstawie kon-

sultacji z producentami oświetlenia i wykwaliﬁkowa-

nym elektrykiem;

3) wymianie uszkodzonej i wyeksploatowanej

aranżacji; w ciągu 22 lat ekspozycji zniszczeniu ule-

gło wiele elementów wystawy; sala nr 1 i 2: wymienić

należy system ścianek ekspozycyjnych, na których

został sklasyﬁkowanywgrupachzbiórzegarów.

Do-

tychczasowe ścianki spłowiały i uległy wypaczeniu;

całkowitemu zniszczeniu uległa aranżacja w sali

nr 5, w tym również zalana podczas awarii sieci wo-

dociągowej lustrzana podłoga będąca częścią aran-

żacji plastycznej i służąca do prezentacji treść i pod-

wieszonych pod stropem sali;

4) wprowadzeniu 2 stanowisk multimedialnych

z teściami edukacyjnymi nt. dawnego zegarmistrzo-

stwa do sal nr 1 i nr 4, w tym: zakup 2 kiosków mul-

timedialnych z niezbędnym oprogramowaniem (spe-

cyﬁkacjasprzętu:monitor–32cale,dotykowy;kom-

puter z możliwością połączenia z Wi-Fi; obudowa

i podstawa: blacha – 5 mm, lakierowana; noga: front

i tył – pleksi, mleczna, boki: blacha lakierowana, obu-

dowa na monitor: puszka z blachy lakierowanej

zwieńczona czarną pleksi, podświetlanie ledami).

Zamówienie scenariusza merytorycznego dwóch

prezentacji multimedialnych, zamówienie usługi gra-

ﬁcznej,wtymprzetworzeniadostarczonychwscena-

riuszu treści i przygotowanie prezentacji multime-

163

dialnej.

Zawartość multimediów odnosiłaby się do

zgromadzonej kolekcji.

Interaktywna treść pierwsze-

go stanowiska dotyczyć będzie zagadnień warsztatu

zegarmistrzowskiego oraz historii obiektów zgroma-

dzonych w kolekcji.

Zawierać będzie również kwizy

edukacyjne przygotowane w oparciu o wystawę.

Dru-

gie stanowisko będzie się odnosić do zagadnień czasu

i zmierzchu epoki zegara mechanicznego.

Dzięki tej

prezentacji wzbogacona zostanie zawartość meryto-

ryczna i edukacyjna wystawy.

Prezentacja pozwoli

poszerzyć ekspozycję o wątki, na które w przestrzeni

ekspozycyjnej zabrakło miejsca, w tym o rozwój lo-

kalnych warsztatów zegarmistrzowskich.

5) zaplanowano uaktualnienie katalogu, w tym

nową redakcję tekstów, opracowanie graﬁczne,skład

i druk 500 egz.; w związku z poszerzeniem prezento-

wanej kolekcji znajdą się w nim nowe treść i odkrycia.

Odbiorcami zadania będą wszyscy odwiedzający

stałą muzealną ekspozycję zegarów, zarówno z regio-

nu, jak i całej Polski oraz Europy.

Wśród odwiedza-

jących ważną grupą docelową są najmłodsi – mło-

dzież i dzieci z całego regionu – którzy rokrocznie

biorą udział w zajęciach edukacyjnych organizowa-

nych przez pracowników muzealnych, zapoznających

ich z regionalną spuścizną kulturową.

Zastosowane

na wystawie rozwiązania multimedialne pomogą

w większym stopniu przyswoić treści merytoryczne

i edukować poprzez zabawę.

Wystawa jest ulubioną ekspozycją społeczności

lokalnej, poprzez swoiste „przeniesienie w czasie”,

zatem modernizacja tej ekspozycji wpłynie również

na większe zadowolenie tej grupy odwiedzających

kłodzkie muzeum.

Posłuży także naukowcom do ba-

dań nad historią zmierzchu zegara mechanicznego

oraz kolekcjonerom w Polsce i Europie.

Szczególnie

cenny w przypadku tej grupy odbiorców będzie zak-

tualizowany i poszerzony katalog wystawy.

Modernizacja wystawy jest również bardzo ważna

dla pracowników muzeum w Kłodzku.

Wpływając na

podniesienie standardu prezentacji, ułatwi im pracę

popularyzatorską i edukacyjną.

Wpłynie na poziom

komfortu i zawodowej satysfakcji muzealników.

Całkowity przewidywany koszt realizacji zadania:

195 000 PLN.

wnioskowana): 155 000 PLN.

Szanowny Panie Ministrze!

Obecnie zegary pre-

zentowane w ramach wystawy stałej są najczęściej

oglądaną kolekcją kłodzkiego muzeum.

Liczy ona po-

nad 500 obiektów zegarmistrzowskich doby uprze-

mysłowienia – są to zegary z przełomu XIX/XX w.,

powstałe w fabrykach śląskich Gustawa Beckera

oraz popularne, składane przez miejscowych zegar-

mistrzów na terenie ziemi kłodzkiej i Śląska.

Kolekcja w 2012 r. została uzupełniona o bardzo

spójny zestaw 75 dalszych obiektów, również dzięki

doﬁnansowaniuministrakulturyidziedzictwana-

rodowego.

Wystawa stała się zatem kompleksowym

i bardzo spójnym świadectwem schyłkowego okresu

produkcji zegara mechanicznego.

Modernizacja wy-

stawy wraz z poszerzeniem jej o zakupione zegary nie-

wątpliwie uzyska nową jakość merytoryczną i oprawę

wizualną.

(nr 12988)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

i Edukacji Kulturalnej, na zadanie pn. Wyposażenie

w profesjonalny system oświetlenia, złożony przez

Zadanie polega na wyposażeniu 2 sal wystaw cza-

sowych w Muzeum Ziemi Kłodzkiej w profesjonalny

system oświetlenia.

Zakup jest niezbędny, aby insty-

tucja mogła dostosować do standardów muzeów eu-

ropejskich pokazy swoich wystaw czasowych.

Do

2 sal wystawowych zaprojektowano system oświetle-

niowy, który poprawi atrakcyjność ekspozycji i po-

prawę konkurencyjności samej instytucji.

Na podsta-

wie wymiarów pomieszczeń zaplanowano zakup,

dostawę i montaż czterech kompletnych modułów

oświetleniowych mocowanych do stropów sal, a za-

stosowany w nim rodzaj światła będzie bezpieczny

dla eksponatów.

Dla kłodzkiego muzeum uzyskanie

niniejszego doﬁnansowaniajestogromnąszansąna

wprowadzenie do instytucji innowacyjnej i bezpiecz-

nej dla muzealiów infrastruktury.

Instytucja działa

na terenie zdegradowanym społecznie, w powiecie

164

o ponad 20-procentowym wskaźniku bezrobocia,

i dotowana jest przez gminę miejską.

Celem zadania jest stworzenie warunków dla no-

woczesnej i konkurencyjnej prezentacji kolekcji wła-

snych i użyczonych z innych instytucji poprzez zakup

systemu oświetleniowego do 2 sal wystaw czasowych.

Muzeum w Kłodzku organizuje rokrocznie od kilku-

nastu do kilkudziesięciu ekspozycji czasowych.

Spek-

trum tematyki wystaw jest bardzo szerokie: od eks-

pozycji historycznych, przez fotograﬁę,malarstwodo

obiektów sztuki współczesnej.

Aby każda z wystaw

była atrakcyjna dla widza, należy zapewnić jej od-

powiednią aranżację, również świetlną.

Światłem

można zbudować właściwy nastrój ekspozycji, a sto-

sując nieodpowiednie światło, można zniwelować

potencjał najlepszej kolekcji.

Ważne jest również za-

stosowane światła bezpiecznego dla prezentowa-

nych obiektów.

Obecnie stosowane oświetlenie

w salach wystawowych kłodzkiego muzeum pocho-

dzi z lat 80. XX w. i stwarza problemy przy organi-

zacji każdej ekspozycji.

Wyposażenie muzeum w Kłodz-

ku w nowoczesny system oświetleniowy pozwoli

dostosować prezentację naszych wystaw do standar-

dów muzeów europejskich.

Zadanie zostanie zrealizowane w 2013 r. i będzie

się składało z dwóch zasadniczych etapów.

W etapie I (maj–sierpień 2013 r.), po ewentual-

nym otrzymaniu pozytywnej decyzji MKiDN, przy-

gotowana zostanie procedura zakupu zgodnie z usta-

wą o zamówieniach publicznych na dostawę wypo-

sażenia muzealnego.

Na etapie przygotowywania

wniosku na podstawie dokumentacji architektonicz-

nej 2 sal wystaw czasowych zaprojektowano system

oświetleniowy.

Na podstawie wymiarów tych sal oszacowano

optymalną liczbę punktów świetlnych i sposób ich

mocowania, tak aby zapewnić najwyższą jakość pre-

zentacji wystaw.

System ten powinien doświetlić

obiekty w sposób bezpieczny, ale również powinien

pozwolić na mobilność opraw i sterowanie światłem

uniwersalne dla różnorodnych obiektów muzealnych.

Do sal wystaw czasowych zaplanowano zakup 2 ty-

pów modułów (zestawów) oświetleniowych składają-

cych się z poniżej opisywanych komponentów.

Całkowity przewidywany koszt realizacji zadania:

112 000 PLN.

wnioskowana): 77 280 PLN.

Szanowny Panie Ministrze!

Dzięki realizacji za-

dania muzeum w Kłodzku będzie mogło prowadzić

swoją działalność zgodnie ze współczesnymi muzeal-

nymi standardami i zapewnić właściwą prezentację

muzealiów.

Obecnie stosowane oświetlenie jest sumą

przypadkowych elementów i organizacja wystaw cza-

sowych jest utrudniona przez brak możliwości zasto-

sowania profesjonalnego systemu.

Realizacja zakupu

jest ogromną szansą na zmniejszenie dystansu dzie-

lącego muzeum regionalne od instytucji europej-

skich.

Pozwoli na zapewnienie niezbędnej infrastruk-

tury do prowadzenia codziennej działalności kultu-

ralnej.

(nr 12989)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

przez Paraﬁę Rzymskokatolicką

pw. św. Boromeusza we Wrocławiu

ParaﬁęRzymskokatolickąpw.św.

KarolaBorome-

usza we Wrocławiu.

Kościół zbudowano w latach 1911–1913, na pod-

bardzo ucierpiał.

Po 1947 r. franciszkanie konwentu-

alni odbudowali i remontowali obiekt aż do całkowi-

tego usunięcia zniszczeń.

165

trum obchodów religijnych oraz ośrodkiem działań

tarcia zaprawami.

Wieże zanieczyszczone są nawar-

stwieniami z atmosfery.

Należy dokonać konserwacji

elementów z piaskowca, gzymsów i dekoracji prze-

strzennych wież oraz szczytu nawy głównej ponad

absydą.

Pracom remontowym poddane zostaną oście-

ża okienne.

Celem zadania jest zachowanie i zabezpieczenie

499 430,98 PLN.

wnioskowana): 200 000 PLN.

Szanowny Panie Ministrze!

Sanktuarium Matki

wież świątyni wymaga niezwłocznego podjęcia prac

konserwatorskich i restauratorskich ze względu na

szybko postępującą degradację obiektu.

wniosek złożony przez ParaﬁęRzymskokatolickąpw.

(nr 12990)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

artystycznego, zadanie pn. „Przebudowa

w Bystrzycy Kłodzkiej

Szanowny Panie Ministrze!

Do Ministerstwa Kul-

nego, zadanie pn. Przebudowa budynku na państwo-

wą szkołę muzyczną – III etap, złożony przez Pań-

stwową Szkołę Muzyczną I st. im. Karola Szymanow-

skiego w Bystrzycy Kłodzkiej.

Głównym celem zaplanowanego projektu jest dal-

szy etap przebudowy budynku położonego przy

ul. Okrzei 34 w Bystrzycy Kłodzkiej (III etap) na

potrzeby Państwowej Szkoły Muzycznej I st. im. Ka-

rola Szymanowskiego i dostosowanie obiektu na po-

trzeby edukacyjne umożliwiające jak największej

grupie dzieci i młodzieży z terenu gminy Bystrzyca

Kłodzka oraz pozostałych gmin z powiatu kłodzkie-

go korzystanie z nowoczesnej infrastruktury i zapew-

nienie europejskich standardów nauczania.

W 2010 r. podjęto decyzję o przeniesieniu siedziby

szkoły muzycznej z Placu Wolności 1 (budynek ratu-

sza) na ul. Okrzei 34, pozyskano środki ﬁnansowena

realizację zaplanowanych prac i przeprowadzenie

166

gruntownej przebudowy budynku (środki ﬁnansowe

z dotacji Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Naro-

dowego w Warszawie).

W momencie przekazania

przeprowadzenia generalnych prac remontowych i do-

stosowania na potrzeby szkoły.

Stan techniczny

obiektu oraz brak jego eksploatacji przez ostatnie

lata uniemożliwiały przeniesienie siedziby szkoły

muzycznej bez wykonania prac budowlanych.

W roku 2011 i 2012 szkoła muzyczna uzyskała

doﬁnansowanienaczęśćzaplanowanychpracremon-

towo-budowlanych na obiekcie.

Środki ﬁnansowe

oraz zaplanowane prace okazały się niewystarczają-

ce do całkowitego zamknięcia inwestycji i przeniesie-

nia szkoły muzycznej do nowego obiektu.

W związku

z powyższym należy przeprowadzić kolejny etap prac

remontowych (III etap końcowy).

Obecnie państwo-

wa szkoła muzyczna zajmuje pomieszczenia II piętra

ratusza, który należy do gminy Bystrzyca Kłodzka.

W związku z tym, że władze gminy planują rów-

nież zmiany w strukturze budynku ratusza, szkoła

jest zobligowana do podjęcia działań zmierzających

do zagospodarowania budynku przekazanego przez

Starostwo Powiatowe w Kłodzku przy ul. Okrzei 34.

Należy zaznaczyć, że warunki, jakie posiada obecnie

szkoła, również nie odpowiadają nowoczesnym euro-

pejskim standardom.

Kubatura zajmowana przez

szkołę jest mała, a powierzchnie są wyeksploatowane

i od dawna nieremontowane.

Przeniesienie siedziby szkoły muzycznej do nowo

wyremontowanego budynku, który odpowiada wszyst-

kim standardom oraz jest wyremontowany zgodnie

z wymaganiami prawa budowlanego i z wykorzysta-

niem nowoczesnych technologii, spowoduje zwiększe-

nie samodzielności szkoły, zwiększy się kubatura zaj-

mowanych pomieszczeń oraz jakość świadczonych

usług i warunków pracy nauczycieli.

Przeprowadzone

na dzień dzisiejszy prace spowodowały zmianę stanu

technicznego budynku i poprawę jego estetyki.

Całkowita realizacja zaplanowanego projektu umoż-

liwi przeniesienie siedziby szkoły muzycznej do nowo

wyremontowanego i odpowiadającego najnowszym

standardom obiektu.

Dostosowanie obiektu na po-

trzeby osób niepełnosprawnych jest ważne z punktu

widzenia zarówno niepełnosprawnego dziecka, które

może korzystać z oferty edukacyjnej i kulturalnej

szkoły, a także niepełnosprawnego nauczyciela, ro-

dzica czy też słuchacza koncertów organizowanych

przez szkołę.

Realizacja projektu wpłynie również korzystnie

na rozszerzenie oferty programowej szkoły, nastąpi

podniesienie jakości świadczonych usług i zapewnie-

nie bardziej komfortowych usług odpowiadających

nowoczesnym europejskim standardom.

Większa licz-

ba pomieszczeń wykorzystywanych przez szkołę

może spowodować zwiększenie ilości dzieci i młodzie-

ży korzystających z usług edukacyjnych szkoły.

Zwięk-

szenie ilości pomieszczeń i ich kubatury spowoduje,

że będą mogły zostać zrealizowane plany w postaci

utworzenia świetlicy dla dzieci i młodzieży, pokoju

nauczycielskiego, pokoju socjalnego wykorzystywa-

nego przez pracowników czy też utworzenia maga-

zynu do przechowywania sprzętu muzycznego.

Po wyremontowaniu obiektu i przeniesieniu siedzi-

by podjęte zostaną działania zmierzające do pozyska-

nia środków ﬁnansowychnazakupnowegosprzętu,

który będzie wykorzystywany zarówno przez obec-

nych uczniów, jak i tych uczniów, którzy zasilą szeregi

szkoły w kolejnych latach.

Szkoła muzyczna w nowym

budynku będzie nadal realizowała swoje cele statuto-

we, a z jej oferty będą mogły skorzystać uzdolnione

dzieci z terenu całego powiatu kłodzkiego.

Całkowity przewidywany koszt realizacji zadania:

895 489 PLN.

wnioskowana): 761 166 PLN.

Szanowny Panie Ministrze!

Głównymi odbiorca-

mi zadania będą przede wszystkim dzieci i młodzież

korzystające z oferty edukacyjnej i kulturalnej świad-

czonej przez szkołę muzyczną.

Należy zaznaczyć, że

po przeniesieniu siedziby szkoły muzycznej do nowe-

go, wyremontowanego budynku, który będzie odpo-

wiadał nowoczesnym standardom, zwiększy się nie

tylko jakość usług świadczonych przez szkołę, ale

również może zwiększyć się ich ilość.

Obecnie kubatura obiektu wykorzystywana przez

szkołę jest ograniczona, a po przeniesieniu do nowe-

go obiektu powstaną nowe większe pomieszczenia,

które będą mogły być wykorzystywane pod nowe

usługi edukacyjne.

W związku z powyższym może zwiększyć się licz-

ba dzieci i młodzieży uzdolnionej korzystającej z ofer-

ty szkoły, która chce doskonalić swoje umiejętności

artystyczne.

Odbiorcami zadania są również nauczy-

ciele, których warunki pracy ulegną zmianie na lep-

sze, a przez co należy wnioskować, że również jakość

nauczania ulegnie poprawie.

Ze względu na to, że szkoła muzyczna jest jedną

z niewielu instytucji kultury działających na terenie

gminy Bystrzyca Kłodzka, jej rola dla społeczeństwa

jest bardzo ważna.

Oferta szkoły i organizacja przez

nią wielu koncertów oraz imprez artystycznych wzbo-

gaca ofertę kulturalną gminy Bystrzyca Kłodzka.

167

Interpelacja

(nr 12991)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

fortyﬁkacji miejskich – prace

konserwatorskie oraz roboty budowlane

południowo-wschodniego odcinka

średniowiecznych murów obronnych

Szanowny Panie Ministrze!

Do Ministerstwa Kul-

– XIV-wieczny system fortyﬁkacjimiejskich–prace

konserwatorskie oraz roboty budowlane wymagane

Mury obronne z 1319 r. należą do największych

atrakcji kulturowych i historycznych regionu oraz

Polski.

Ich układ przestrzenny stanowi układ pobu-

dowanych tarasowo i równolegle murów o zmiennej

wysokości.

Mury tarasu górnego mogły powstać już

w 1319 r., natomiast mury tarasów dolnych, wykona-

ne z kamienia ciosowego, ok. 1850 r., mur piątego

tarasu stanowi dawne czoło palisady drewnianej

przedmurza.

Mury były remontowane i przebudowy-

wane w wiekach XVI, XVII i XVIII.

Celem zadania jest zachowanie dziedzictwa kul-

turowego poprzez zabezpieczenie obiektu przed dal-

szą degradacją, przeprowadzenie niezbędnych robót

i prac konserwatorskich na XIV-wiecznym obiekcie

zabytkowym i zachowanie struktury historycznej

obiektu, stanowiącego jeden z nielicznych przykła-

dów średniowiecznej zabudowy obronnej.

Celem jest

także ekspozycja walorów edukacyjnych, historycz-

nych i turystycznych obiektu, zwiększenie jego do-

stępności turystycznej i promocja regionu poprzez

jego ekspozycję.

Zakres prac obejmuje ok. 900 m

2

muru kamien-

nego i ceglanego.

Ta część stanowi kontynuację prac

z 2011 i 2012 r., a ich zakończenie umożliwi podjęcie

kolejnych działań mających na celu utworzenie śre-

dniowiecznej trasy spacerowej wzdłuż murów obron-

nych i pełną dostępność obiektu.

III etap obejmuje

wykonanie badań architektonicznych i stratygraﬁcz-

nych, prace konserwatorskie, uporządkowanie form

historycznych, usunięcie elementów wtórnych, usu-

nięcie roślinności porastającej lico muru, oczyszczenie

powierzchni, odsolenie, impregnację, uzupełnienie ubyt-

ków, wykonanie nowych spoin, izolacji poziomej i pio-

nowej, hydrofobizację, odbudowę części grożących za-

waleniem oraz nadzory nad realizacją prac.

Całkowity przewidywany koszt realizacji zadania

– 1 245 710 PLN.

wnioskowana) – 1 200 000 PLN.

Szanowny Panie Ministrze!

XIV-wieczny obiekt

(występowanie wątków kamiennych z XVII i XVIII

w.), wpisany do rejestru zabytków, ze względu na wy-

jątkową wartość historyczną i kulturową oraz tury-

styczną atrakcyjność należy do niewielu obiektów

w Polsce będących przykładem średniowiecznego

systemu fortyﬁkacyjnegomiast,którezachowałynie-

mal w całości pierwotny układ średniowieczny.

Po-

siada unikalne w skali kraju wartości historyczne

i zabytkowe, a wraz z przyległymi do muru basztami

stanowi przykład historycznego, średniowiecznego

budownictwa obronnego.

Mury obronne stanowią

także granicę dla wpisu zespołu „miasta średnio-

wiecznego Bystrzyca Kłodzka – historyczny ośrodek

staromiejski w granicach murów miejskich”.

Obecny stan fortyﬁkacji średniowiecznych jest

katastrofalny i wymaga niezwłocznych działań kon-

serwatorskich oraz zabezpieczających przed dalszą

degradacją.

Występuje konieczność m.in. zabezpie-

czenia osuwających się skarp muru, wzmocnienia

bloków kamiennych i partii ceglanych, likwidacji wy-

brzuszeń, likwidacji wysoleń, odwodnienia muru,

trwałego usunięcia roślinności powodującej niszcze-

nie struktury muru, konserwacji oraz odtworzenia

detali architektonicznych itd.

Brak natychmiasto-

wych działań może przyczynić się do dalszej degra-

dacji części odcinka muru i postępującego pogarsza-

nia się materii zabytkowej (pewne odcinki muru,

zwłaszcza osadzone na naturalnej skarpie, stanowią

także zagrożenie katastrofą budowlaną ze względu

na utracenie spójności z podłożem), niszczenia auten-

tycznych struktur budowli i detali kamieniarskich

oraz może spowodować nieodwracalne dla dziedzic-

twa kulturowego szkody.

168

Interpelacja

(nr 12992)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

pn. „Renesansowo-barokowe założenie

pałacowo-parkowe w Gorzanowie,

czas powstawania: lata 70. XVI w.,

z późniejszymi przebudowami – prace

budowlano-zabezpieczające w cennym

przez Fundację Pałac Gorzanów

Szanowny Panie Ministrze!

Do Ministerstwa Kul-

kowe założenie pałacowo-parkowe w Gorzanowie,

czas powstawania: lata 70-te XVI w., I poł.

XVII w.,

żony przez Fundację Pałac Gorzanów.

Renesansowo-barokowy zespół pałacowo-parko-

wy w Gorzanowie jest wyjątkowym na skalę europej-

ską obiektem z zachowanymi elementami z czasów

rozbudowy XVI- i XVII-wiecznej, która przekształci-

ła wcześniejszą budowlę prawdopodobnie dworu w roz-

legły, trzydziedzińcowy, reprezentacyjny pałac moż-

nego, powiązanego z dworem cesarskim rodu von

Herberstein.

W związku z niewielkimi jedynie prze-

kształceniami w XVIII i XIX w. zachowana została

oryginalna i niezwykle cenna dekoracja renesansowa

i manierystyczna, łączona z warsztatem Carla Luraga

i Lorenza Nicellego (polichromowane stropy 2530 m²,

piaskowce, ościeża okienne i drzwiowe, wyjątkowe

w skali europejskiej sgrafﬁto,polichromienaścienne

z przedstawieniami alegorycznymi z inskrypcjami

w języku włoskim tysiące metrów kwadratowych)

oraz barokowa (dekoracje malarskie i sztukatorskie

sali terrena, kaplicy pałacowej, plafonów lustrzanych

pierwszego i drugiego piętra), wnętrza pawilonu ogro-

dowego.

Niezwykle cennym zabytkiem, wykorzysty-

wanym jeszcze do połowy XIX w. była bogato zdobiona

malarsko (piękny strop polichromowany) sala teatral-

na, w której wystawiano sztuki Schillera, Goethego,

mniejsze opery.

Teatrem kierował w pierwszej połowie

XIX w. słynny poeta i polonoﬁlKarlHoltei.

Wieloletnie zaniedbania doprowadziły do kata-

strofy budowlanej, która grozi zniszczeniem wciąż

jeszcze istniejących śladów dawnej, wielowiekowej

świetności.

11 września 2012 r. powiatowy inspektor

nadzoru budowlanego wydał na podstawie eksperty-

zy budowlano-technicznej decyzję nakazującą podję-

cie prac zabezpieczających w trybie natychmiasto-

wym w zakresie będącym przedmiotem dotacji.

Celem zadania jest uratowanie cennego zabytku

znajdującego się w stanie katastrofy budowlanej;

przygotowanie do konserwacji tysięcy metrów kwa-

dratowych unikatowej dekoracji malarskiej, sztuka-

torskiej i architektonicznej.

Założenie pałacowo-par-

kowe w Gorzanowie jest niezwykle cennym obiektem

zabytkowym, położonym na terenie zaniedbanym

gospodarczo i turystycznie.

Udostępnienie go pu-

bliczności podniesie atrakcyjność regionu.

Całkowity przewidywany koszt realizacji zadania

– 1 762 126,72 PLN.

wnioskowana) – 969 169,67 PLN.

Szanowny Panie Ministrze!

Obiekt przeznaczony

będzie do zwiedzania, urządzania imprez kultural-

nych: przedstawień teatralnych, operowych, koncer-

towych, wystaw, sympozjów.

Na terenie pałacu stwo-

rzone zostanie muzeum uwzględniające historię re-

gionu, mające na celu między innymi gromadzenie

i udostępnianie zbiorów kultury materialnej i ducho-

wej.

Pałac i zabytkowy park przypałacowy będą udo-

stępnione publiczności, przyczynią się do rozwoju

turystki i gospodarki regionu, przewidywane jest

przyjęcie 150 000 turystów rocznie.

(nr 12993)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

polichromowanych stropów drewnianych

169

o udzielenie dotacji na doﬁnansowanieprackonser-

sansowych/barokowych (XVI i XVII w.) polichromo-

wanych stropów drewnianych w pałacu w Gorzano-

wie, złożony przez Fundację Pałac Gorzanów.

ogrodowego.

Niezwykle cennym zabytkiem, wyko-

rzystywanym jeszcze do połowy XIX w., była bogato

sala teatralna, w której wystawiano sztuki Schillera,

szej połowie XIX w. słynny poeta i polonoﬁlKarlHol-

tei.

Część istniejących w pałacu stropów polichromo-

wanych już uległa zniszczeniu, dwa – będące przed-

miotem niniejszego wniosku – należą do najcenniej-

szych i wciąż jeszcze zachowanych w dużej części,

jednak narażonych na całkowite zniszczenie w krót-

kim czasie.

Wieloletnie zaniedbania doprowadziły do kata-

tor nadzoru budowlanego wydał na podstawie eks-

pertyzy budowlano-technicznej decyzję nakazującą

podjęcie prac zabezpieczających w trybie natychmia-

stowym w zakresie będącym przedmiotem dotacji.

Stropy, które zostały przez nas wytypowane do jak

najszybszego zabezpieczenia i poddania konserwacji,

grożą zawaleniem.

Są zawilgocone, zaatakowane

przez szkodniki, zapleśniałe i częściowo już uszko-

dzone.

Nie przetrwają kolejnego lata, jeśli nie zostaną

podjęte jak najszybsze działania.

W jednym z po-

mieszczeń pałacu zgromadzone zostały resztki tego,

co pozostało z większości przepięknych i bardzo war-

tościowych zabytkowych stropów, niegdyś zdobiących

budowlę.

Celem zadania są prace konserwatorskie w części

pałacu, która została zabezpieczona w pierwszym

etapie, polegające na zabezpieczeniu i odrestaurowa-

niu oraz uzupełnieniu unikatowych renesansowo-ba-

rokowych polichromowanych stropów drewnianych

w dwóch pomieszczeniach pierwszej kondygnacji

skrzydła głównego oraz południowego (najbardziej

zagrożonych).

Całkowity przewidywany koszt realizacji zadania

– 904 000 PLN.

wnioskowana) – 668 960 PLN.

Szanowny Panie Ministrze!

Odrestaurowane wnę-

trza dostępne będą do zwiedzania jako wysokiej klasy

zabytek, jak też do działań kulturalnych i edukacyj-

nych.

Sala teatralna wykorzystywana będzie do wysta-

wiania sztuk teatralnych i operowych oraz służyć bę-

dzie jako miejsce spotkań dyskusyjnego klubu ﬁlmowe-

go, seminariów.

Uratowanie i udostępnienie zabytku

wpłynie na podniesienie atrakcyjności regionu.

(nr 12994)

do ministra skarbu państwa

w sprawie przyszłości i rozwoju spółek

Szanowny Panie Ministrze!

Województwo lubu-

skie jest regionem prężnie rozwijającym się o bardzo

dużym potencjale, szczególnie energetycznym.

We-

dług prognoz praktycznie cala zachodnia część woje-

wództwa jest bogata w złoża węgla, a także gazu.

Z tego również względu planowane jest w najbliższej

przyszłości otwarcie kopalni odkrywkowej węgla

brunatnego w gminie Brody.

Z pewnością jest to duża

szansa na rozwój regionu lubuskiego.

Niestety w ostat-

nim czasie wpłynęły do mojego biura poselskiego sta-

nowiska Lubuskiego Towarzystwa na Rzecz Rozwo-

ju Energetyki i Zrzeszenia Prezydentów, Burmi-

strzów i Wójtów Województwa Lubuskiego, w których

wskazywano, że prognozowane zmiany wynikające

z konsolidacji w spółkach energetycznych z udziałem

Skarbu Państwa mogą wywrzeć negatywny skutek

zarówno na strukturę zatrudnienia, jak i na całą sy-

tuację gospodarczą regionu lubuskiego.

Przesunięcie

szczebla decyzyjnego do wielkich ośrodków zerwie

faktycznie bezpośrednią nić wiążącą spółki energe-

tyczne z terenem ich ekonomicznej działalności.

Z przed-

decyzje wpłyną negatywnie na potencjał inwestycyj-

170

ny, szczególnie gdy uwzględnimy położenie woje-

wództwa lubuskiego przy granicy z Niemcami – przy

wprowadzeniu szerszej polityki bezpieczeństwa ener-

getycznego, która będzie zakładać dalszą dywersyﬁ-

kację źródeł surowców energetycznych, region lubu-

ski ma istotny potencjał w zakresie przesyłu.

Ponad-

to zmiany te spowodują odpływ wykwaliﬁkowanego

personelu poza województwo lubuskie, a także zosta-

nie ograniczony rozwój w tym zakresie, m.in. poprzez

brak możliwości kształcenia przyszłej kadry kierow-

niczej w tym zakresie.

Mając na uwadze powyższe, w szczególności roz-

wój regionu lubuskiego, zwracam się do pana mini-

stra z prośbą o ponowne przeanalizowanie skutków

społeczno-gospodarczych zmian konsolidacyjnych

w spółkach energetycznych z udziałem Skarbu Pań-

stwa i udzielenie odpowiedzi: Czy te zmiany nie spo-

wodują negatywnych skutków, o których mowa po-

wyżej, dla rozwoju województwa lubuskiego, a jeśli

zwiększenie nakładów inwestycyjnych na terenie wo-

jewództwa lubuskiego w zakresie umożliwiającym

dalszy rozwój spółek energetycznych działających

w tym regionie?

Z poważaniem

Poseł Bożenna Bukiewicz

Zielona Góra, dnia 13 grudnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 12995)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

W celu koordynacji

działań zmierzających do stworzenia europejskiej sie-

ci dróg wodnych w 1996 r. w Genewie powołano Sta-

ły Komitet Transportu Lądowego Europejskiej Ko-

misji Gospodarczej ONZ, który przyjął konwencję

AGN.

Powyższą konwencję podpisało lub ratyﬁkowa-

ło większość państw europejskich.

Konwencja okre-

ropejskiego znaczenia.

Wskazano w niej także bra-

kujące w sieci europejskiej drogi wodne oraz pożąda-

ną rozbudowę szlaków wodnych, które mogą mieć

europejskie znaczenie transportowe.

Dla Polski wy-

odrębniono trzy trasy dróg wodnych oraz kilka por-

tów śródlądowych, które potencjalnie mogłyby sta-

nowić elementy jednolitej sieci europejskich dróg

wodnych o znaczeniu międzynarodowym.

Zaliczono

do nich: odrzańską drogę wodną wraz z planowanym

kanałem Odra – Dunaj (E30), drogę wodną E40

(Gdańsk – Wisła – Bug– Dniepr – Morze Czarne) oraz

drogę E70 (Odra – Wisła – Nogat – Zalew Wiślany).

Obszar Polski łączy również dwa wielkie, dobrze

działające europejskie systemy śródlądowych dróg

wodnych: wschodni i zachodni.

Obecnie transport

rzeczny w Europie kończy się na Odrze.

Polska do tej

pory nie podpisała konwencji, choć niemal wszystkie

kraje europejskie uważają ją za przyszłościową i do-

celowo opłacalną.

Polskie drogi wodne, w tym od-

rzańska droga wodna łącząca południe Polski z Bał-

tykiem nie zostały włączone do transeuropejskiej

sieci transportowej.

Odra, aby mogła znaleźć się

w sieci TEN-T, musiałaby mieć co najmniej IV klasę

żeglowności, czyli głębokość minimum 2,5 m, a mo-

sty powinny mieć co najmniej 5,2 m wysokości nad

lustrem wody.

Dochodzą do tego śluzy o szerokość co

najmniej 12 m i długość 120 m.

Aby spełnić te wa-

runki, wszystkie śluzy i niemal wszystkie mosty na

Odrze musiałyby zostać przebudowane, na co obecnie

nie ma środków.

Jednakże z informacji mi przekazanych nie tylko

to zdecydowało.

Metodologia TEN-T przewiduje włą-

czenie do sieci także tych odcinków śródlądowych

dróg wodnych, w stosunku do których państwa człon-

kowskie przedstawiły konkretny plan modernizacji

zgodny z prawem UE.

Polska takiego planu nie do-

starczyła.

Niewpisanie polskich dróg wodnych do

sieci TEN-T blokuje w znacznym stopniu możliwość

integracji i rozwoju śródlądowej wodnej sieci trans-

portowej w Europie.

Polskie drogi wodne mają stra-

tegiczne znaczenie dla rozwoju społeczno-gospodar-

czego nie tylko Polski, ale i Europy.

Podczas gdy inne

kraje Unii Europejskiej rozbudowują, modernizują

drogi wodne oraz intensyﬁkująśródlądowytransport

towarowy i turystyczny, infrastruktura dróg wod-

nych śródlądowych w Polsce przez kilkanaście ostat-

nich lat ulega postępującej dewastacji.

Jej odtworze-

nie będzie z roku na rok coraz kosztowniejsze i trud-

niejsze.

Ponadto, jak wskazano na Konwencie Mar-

szałków Województw RP w dniu 26 listopada br.,

brak skonkretyzowanego „planu naprawczego” dla

polskich śródlądowych dróg wodnych uniemożliwi

województwom korzystanie z funduszy unijnych

przeznaczonych na modernizacje i rozbudowę połą-

czeń o zasadniczym znaczeniu dla sieci transporto-

wej Polski i Europy zgodnie z projektem rozporzą-

ropejskiej sieci transportowej.

Brak możliwości ko-

rzystania z tych środków przyczyni się do zwiększe-

nia stopnia degradacji stanu technicznego dróg śród-

lądowych wodnych.

Mając na uwadze powyższe,

1.

Dlaczego Polska jako jedyny kraj nie podpisała

konwencji?

2.

Czy zostały podjęte prace lub czy jest planowa-

ne podjęcie prac w sprawie określenia nowej polityki

dla dróg wodnych w Polsce, która umożliwiłaby re-

171

alizację przez Polskę europejskiej polityki transpor-

towej z wykorzystaniem wszystkich programów oraz

instrumentów ﬁnansowychjąwspierających?

Z poważaniem

Poseł Bożenna Bukiewicz

(nr 12996)

w sprawie regionalnych instalacji

Szanowny Panie Ministrze!

Zgodnie z deﬁnicją

zawartą w ustawie o odpadach za regionalną insta-

lację do przetwarzania odpadów komunalnych uzna-

je się zakład zagospodarowania odpadów o mocy

jący składowanie odpadów powstających w procesie

Ustawa mówi również, iż odpady powinny być

poddawane odzyskowi lub unieszkodliwiane w miej-

scu ich powstawania, gdy nie jest to możliwe, powin-

ny być przekazywane do najbliżej położonych miejsc,

kodliwione.

Burmistrzowie i wójtowie Związku Gmin Dorze-

cza Górnej Skawy alarmują, iż powstałe kosztem

nowoczesne składowisko i sortownia odpadów w Su-

chej Beskidzkiej w świetle przepisów obowiązujących

od 1 stycznia 2013 r. zostało zapisane w „Planie go-

spodarki odpadami województwa małopolskiego”

jako instalacja zastępcza.

Tym samym wspólna in-

westycja gmin ma pozostać na ich utrzymaniu jako

częściowo zapełnione i nieaktywna, oczekując na

awarię instalacji regionalnej oddalonej o 50 km.

Przedstawiciele związku jako rozwiązanie propo-

nują wprowadzenie okresu przejściowego dla insta-

lacji funkcjonujących przed datą wejścia nowych

przepisów w życie bądź obniżenie wymogów dotyczą-

cych ilości składowanych odpadów.

1.

Co czeka wysypiska śmieci niezakwaliﬁkowa-

ne jako regionalne instalacje do przetwarzania odpa-

dów komunalnych?

Kto będzie je opłacał, zarządzał

nimi i kontrolował?

2.

Czy resort przewiduje możliwość kontynuowa-

nia pracy nowoczesnych sortowni przy składowi-

skach, które nie są w stanie przyjmować odpadów

przez kolejnych 15 lat?

Czy dopuszcza się użytkowa-

nie składowisk do ich zapełnienia?

Z poważaniem

Poseł Maciej Orzechowski

Warszawa, dnia 13 grudnia 2012 r.

(nr 12997)

do ministra nauki i szkolnictwa wyższego

na polskich uczelniach

Szanowna Pani Minister!

Główne źródło dochodu

polskich szkół wyższych stanowią pieniądze, które

otrzymują one na działalność dydaktyczną z Mini-

sterstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego, oraz te, któ-

re dostają z kieszeni studentów.

Warto podkreślić, iż

w Polsce dotacja ministerialna stanowi od 50% do

ponad 80% budżetów uczelni.

Jak informuje „Dziennika Gazeta Prawna”, przy-

chody z działalności badawczej uczelni są marginal-

ne.

Gazeta wskazuje, iż wynika to m.in. z niskiego

ﬁnansowanianauki,wtymbadań,naktóreprzezna-

czane jest zaledwie 0,44%.

Twierdzi również, iż przy-

chody wszystkich polskich szkół wyższych z badań

nie.

To niemal dwukrotnie mniej, niż wyniosły rocz-

ne przychody jednej tylko szkoły z USA.

ﬁnansowanianabadanianaukowewpolskichuczel-

niach?

2.

Z jakich innych źródeł uczelnie wyższe mogą

pozyskiwać środki na prowadzenie badań?

Z poważaniem

Poseł Maciej Orzechowski

(nr 12998)

do ministra zdrowia

w sprawie zmian aktów prawnych

ratownictwa medycznego

W związku z pełnieniem obowiązków poselskich

otrzymuję sygnały na temat problemów dotyczących

organizacji ratownictwa medycznego.

Wątpliwości

172

dotyczą procedury związanej z zawieraniem umów

z dysponentami zespołów ratownictwa medycznego

bie konkursu prowadzonego przez oddziały woje-

wódzkie Narodowego Funduszu Zdrowia.

W nawiązaniu do powyższego należy podjąć dzia-

nictwa medycznego charakteru publicznego i doko-

nać zmian w ustawie o Państwowym Ratownictwie

Medycznym polegających na wprowadzeniu nowego

mechanizmu wyłaniania jednostek realizujących

czynności ratunkowe i zawieraniu umów z dysponen-

tami publicznymi.

Należałoby również doprowadzić

do wyłączenia kompetencji NFZ w zakresie opinio-

wania wojewódzkiego planu działania polskiego ra-

townictwa medycznego, a także zniesienia kompeten-

cji NFZ do zawierania, rozliczania kontroli umów

z dysponentami jednostek systemu polskiego ratow-

nictwa medycznego.

Istotną kwestią jest także wpro-

wadzenie odpowiednich zmian w ustawie z dnia 27 sierp-

nadzór nad systemem na terenie kraju sprawuje mi-

mu, który zgodnie z art. 22 ww. ustawy jest podstawą

kich Narodowego Funduszu Zdrowia umów na wy-

konywanie medycznych czynności ratunkowych.

Na podstawie art. 49 ust. 1 ustawy wojewoda po-

wierza przeprowadzenie postępowania o zawarcie

wykonywania tych umów dyrektorowi właściwego

oddziału wojewódzkiego funduszu.

Natomiast okre-

ślenie kryteriów wyboru świadczeniodawcy – dyspo-

nenta zespołów ratownictwa medycznego zabezpie-

czającego dany rejon operacyjny – należy do kompe-

tencji prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia.

Ra-

townictwo medyczne powinno być traktowane jako

jedna ze służb zapewniających bezpieczeństwo pań-

stwa, której zadaniem jest ratowanie zdrowia i życia

ludzkiego w stanach nagłych, czyli w stanach bezpo-

średniego zagrożenia zdrowia lub życia.

Zespoły ra-

townictwa medycznego niosą pomoc potrzebującym

i nie można dopuścić, aby realizacja ich zadań była

świadczona przez podmioty traktujące swą działal-

ność jedynie jako przedmiot zysku.

Sposób kontraktowania świadczeń opieki zdro-

medycznego, został określony w zarządzeniu nr 54/

2011/DSOZ prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia

z późniejszymi zmianami.

Zgodnie z tym zarządze-

niem oceny ofert dokonuje się według pięciu różnych

kryteriów: jakości, kompleksowości, dostępności, cią-

głości oraz ceny.

Z punktu widzenia bezpieczeństwa obywateli naj-

ważniejszy jest standard świadczonych usług wyzna-

czony przez doświadczenie kadry, sprawność, krótki

czas reagowania, niezawodną łączność oraz wyposa-

żenie zarówno w nowoczesne ambulanse, jak i w sprzęt

medyczny.

Przedmiotem oceny winny być przede

wszystkim zasoby ludzkie i sprzętowe, a nie cena

świadczeń.

Prowadzenie konkursu ofert w tak ważnej dzie-

dzinie stwarza ryzyko otrzymania kontraktu przez

podmioty nieposiadające tak dużego doświadczenia,

jak również niedysponujące odpowiednim zapleczem

i środkami technicznymi.

Istnieje zagrożenie zawar-

cia umów z nieodpowiednimi podmiotami, jeśli przy

ocenie ofert kryteria jakości, kompleksowości, do-

stępności i ciągłości będą miały mniejsze znaczenie

niż cena.

Wieloletnie i znaczące nakłady ﬁnansowe

przeznaczone na budowanie nowoczesnej infrastruk-

tury, wyposażenie w najwyższej jakości sprzęt me-

dyczny oraz tworzenie sprawnych systemów łączno-

ści sprawiają, iż jednostki publiczne stają się gwaran-

tem prawidłowości funkcjonowania systemu ratow-

nictwo medyczne, zapewniając ciągłość i komplekso-

wość realizowanych działań.

Przy obecnym trybie

wyłaniania dysponentów istnieje ryzyko, że poniesio-

ne ze środków publicznych nakłady ﬁnansowezosta-

ną zmarnotrawione.

Powierzenie przez wojewodę

Narodowemu Funduszowi Zdrowia zadań w zakresie

zawierania i kontroli prawidłowości realizowanych

umów uniemożliwia wojewodzie realizację faktycznej

kontroli i nadzoru nad systemem Państwowego Ra-

townictwa Medycznego.

Mimo iż na gruncie ustawy

o PRM wojewoda jako organ systemu ponosi odpo-

wiedzialność za jego działanie, nie określono instru-

mentów oddziaływania na jednostki wykonujące me-

dyczne czynności ratunkowe.

Ustawa o PRM w za-

kresie kontroli nad tymi jednostkami odsyła wyłącz-

nie do przepisów o działalności leczniczej, co ograni-

cza nadzór do aspektów organizacyjnych.

To w kompetencji wojewody leży opracowanie

i aktualizacja planu działania systemu Państwowego

Ratownictwa Medycznego, dlatego też prowadzenie

konkursu ofert za pośrednictwem oddziału woje-

wódzkiego NFZ wydaje się niezasadne.

Należy zatem

podjąć działania zmierzające do umożliwienia ﬁnan-

sowania ratownictwa medycznego bezpośrednio przez

wojewodów lub służby wojewody.

szym czasie działania mające na celu przywrócenie

systemowi ratownictwa medycznego charakteru pu-

blicznego?

2.

Czy Ministerstwo Zdrowia dokona zmian

173

dotyczących mechanizmu wyłaniania jednostek re-

alizujących czynności ratunkowe i zawierania umów

z dysponentami publicznymi?

Z poważaniem

Poseł Jan Bury

Rzeszów, dnia 14 grudnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 12999)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

Szanowny Panie Ministrze!

W ostatnim czasie

Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowe-

go złożył projekt nowelizacji ustawy o bezpieczeń-

stwie żywności i żywienia, która zakłada ogranicze-

nie sprzedaży w przedszkolach i szkołach niektórych

produktów żywnościowych, które zawierają substan-

cje negatywnie wpływające na rozwój i zdrowie dzie-

ci.

Jednak problem szkodliwej i niskiej jakości żyw-

ności jest znacznie szerszy i dotyczy również innych

produktów dostępnych powszechnie na rynku.

Szcze-

gólną uwagę należy poświęcić pogarszającej się jako-

ści wędlin i wyrobów mięsnych.

Związane jest to

m.in. ze stosowaniem w takich wyrobach rozdrobnio-

nej masy mięsno-tłuszczowej (MOM) wykorzystywa-

nej powszechnie w przemyśle wędliniarskim.

Stano-

wi ona dość tani surowiec do wyrobu tych przetwo-

rów.

MOM otrzymuje się z grzbietów, szyjek, zmielo-

nych kości, świńskiej skóry, tłuszczu i chrząstek.

Produkty, do produkcji których użyto MOM, zawie-

rają dużą zawartość tłuszczu w porównaniu z mię-

sem oddzielanym ręcznie, ponadto mogą zawierać

barwniki i jony metali, co więcej, produkty takie są

bardziej podatne na psucie.

Rozdrobniona masa

mięsno-kostna znajduje zastosowanie w takich pro-

duktach powszechnie spożywanych jak parówki,

kiełbasy, pasztety, pulpety czy nawet w daniach dla

dzieci w słoiczkach na bazie mięsa.

Istotny jest rów-

nież fakt, że w celu poprawy trwałości wyrobów

z dodatkiem MOM producenci stosują dodatki takie

jak przeciwutleniacze, fosforany, oleje, a także róż-

norodne konserwanty chemiczne.

Żywność zawiera-

jąca MOM nie tylko nie zawiera wartości odżyw-

czych, ale wręcz może stanowić zagrożenie dla zdro-

wia konsumentów.

1.

Czy normy obowiązujące w Polsce, dopusz-

czające stosowanie MOM jako składnika do pro-

dukcji przetworów mięsnych są bezpieczne dla

konsumentów?

2.

Czy z uwagi na niskie walory jakościowe i żywie-

niowe MOM nie należałoby w wyrobach wędliniarskich

zakazać stosowania tego rodzaju składnika?

3.

Dlaczego w innych krajach Unii Europejskiej

obowiązują znacznie ostrzejsze normy i przepisy do-

tyczące stosowania MOM w produktach żywnościo-

wych i czy Polska podejmie kroki legislacyjne w celu

dostosowania własnych regulacji do standardów eu-

ropejskich?

Z poważaniem

Poseł Jan Bury

(nr 13000)

do ministra edukacji narodowej

W związku z pełnieniem obowiązków poselskich

zwrócili się do mnie samorządowcy z terenu woje-

wództwa podkarpackiego w sprawie wprowadzenia

zmian w ustawie z dnia z 7 września 1991 r. o syste-

mie oświaty, zwłaszcza w zakresie art. 90 ust. 2b.

Większość gmin z terenu województwa podkar-

packiego, jak i z terenu całej Polski ponosi znaczne

koszty związane z wyposażeniem, utrzymaniem i za-

trudnieniem odpowiednio wykwaliﬁkowanejkadry

istniejących na terenie gminy jednostek oświato-

wych.

Aktualnie obowiązujące przepisy dają możli-

wość wyboru przedszkola przez prawnych opiekunów

dziecka, co powoduje, że gmina, na terenie której za-

mieszkuje dziecko, zobowiązana jest do refundacji

fundacji ponoszą znaczne koszty związane z takim

systemem rozliczania.

Powyższe rozwiązania przy-

jęte w ustawie o systemie oświaty nie znajdują uspra-

wiedliwienia i powinny zostać zmienione.

Na terenie wielu gmin znajduje się wystarczająca

liczba miejsc, by zapewnić prawidłową opiekę i eduka-

cję dzieciom zamieszkującym ich obszar.

Prowadzone

na ich terenie przedszkola posiadają wolne miejsca

w tych placówkach, a mimo to rodzice wybierają przed-

szkola na terenie innych gmin.

W takiej sytuacji sa-

morząd danej gminy ponosi podwójne koszty – utrzy-

muje miejsca w swojej placówce, ale musi też przeka-

zać odpowiednią dotację dla przedszkola niepubliczne-

go, do którego uczęszczają dzieci.

Ustawa o systemie oświaty narzuca pewien me-

chanizm wzajemnych rozliczeń między jednostkami

samorządu terytorialnego, który to funkcjonuje nie-

174

Konieczne jest w tym zakresie podjecie inicjatywy

ustawodawczej w celu zmiany przepisów, ponieważ

aktualne brzmienie art. 90 ustawy o systemie oświaty

powoduje, że gminy, które mają wystarczającą ilość

miejsc w swoich przedszkolach, ponoszą z tego tytułu

dodatkowe koszty niczym nieusprawiedliwione.

wprowadzenie zmian w ustawie o systemie oświaty

w celu przekształcenia mechanizmów rozliczeń mię-

dzy jednostkami samorządu terytorialnego?

2.

Czy Ministerstwo Edukacji Narodowej przewi-

duje doﬁnansowaniezbudżetupaństwakosztówobo-

wiązkowej edukacji dzieci w sytuacji, gdy uczęszcza-

ją do niepublicznej placówki na terenie innej gminy

niż miejsce zamieszkania?

Z poważaniem

Poseł Jan Bury

(nr 13001)

do ministra środowiska

w sprawie nowych zapisów ustawy

lub prezydenta miasta obowiązek zorganizowania

przetargu na odbieranie i zagospodarowanie tych od-

padów (art. 6d) oraz wprowadziła zapis, że spółki

gu (art. 6e).

Przedmiotowe zapisy stoją w sprzeczno-

ści z zapisami wynikającymi z ustawy z dnia 8 mar-

Co więcej, ww. rozwiązania prawne stoją w sprzecz-

ności z zasadą wynikającą z prawa zamówień pu-

blicznych wskazującą, że gmina, wykonując zadania

samorządowych zakładów budżetowych utworzonych

przez gminę, nie stosuje przepisów ustawy Prawo za-

mówień publicznych.

Wydaje się, że ustawodawca, dodając do ustawy

wymusza na gminach przekształcenie samorządo-

wych zakładów budżetowych w spółki komunale.

Po-

nadto wprowadzenie w życie art. 6d i art. 6e przed-

miotowej ustawy spowoduje zagrożenie istnienia dla

działających na terenach gmin zakładów budżeto-

wych powołanych do wykonywania zadań własnych

jednostek samorządu terytorialnego o charakterze

tysięcy miejsc pracy.

Biorąc pod uwagę przedstawiony problem, pro-

jące do zmiany sprzecznych zapisów ustawy o utrzy-

targu na odbieranie i zagospodarowanie odpadów?

2.

Jakie działania w obliczu nowej ustawy mają

podjąć gminy, które zainwestowały znaczne środki

w utworzenie swoich jednostek organizacyjnych, któ-

rych zadaniem statutowym jest gospodarowanie od-

padami komunalnymi?

3.

Czy zdaniem Ministerstwa Środowiska art. 6d

przedmiotowej ustawy nie powinien dotyczyć wyłącz-

nie takiej sytuacji, gdy gmina zamierza powierzyć

odbieranie odpadów komunalnych podmiotowi ze-

wnętrznemu bądź spółce z udziałem gminy?

4.

Czy ministerstwo dokonało analizy skutków,

jakie poniesie gmina zarówno w sferze prawnej, jak

i ﬁnansowej (przy wyborze w przetargu ﬁrm ze-

wnętrznych), dotyczących ograniczenia ustrojowej

kompetencji samorządu terytorialnego, zwolnień

pracowników jednostek budżetowych oraz drastycz-

nego wzrostu opłat dla mieszkańców w dającej się

przewidzieć perspektywie czasowej?

Z wyrazami szacunku

Poseł Marek Łatas

Myślenice, dnia 14 grudnia 2012 r.

175

Interpelacja

(nr 13002)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Rada Powiatowa Ma-

łopolskiej Izby Rolniczej w Nowym Sączu zwróciła

do kompleksowego uregulowania stanu prawnego

rządu terytorialnego, niestanowiących ich własności,

a zajętych pod drogi publiczne.

Sytuacja prawna gruntów prywatnych zajętych

pod drogi publiczne uregulowana została w art. 73

strację publiczną, który stanowi, iż: „nieruchomości

rialnego, niestanowiące ich własności, a zajęte pod

ściwych jednostek samorządu terytorialnego za od-

szkodowaniem”.

Podstawą ujawnienia jednak w księdze wieczystej

przejścia nieruchomości na własność Skarbu Pań-

stwa lub jednostek samorządu terytorialnego jest

ostateczna decyzja wojewody, potwierdzająca przej-

ście praw do nieruchomości z dniem 1 stycznia 1999 r.

oraz wskazująca osobę właściciela nieruchomości na

dzień 31 grudnia 1998 r.

W związku z powyższym stronami postępowania

prowadzonego przez wojewodę są osoba będąca wła-

ścicielem nieruchomości zajętej pod drogę w dniu 31

grudnia 1998 r. oraz Skarb Państwa lub odpowiednia

jednostka samorządu terytorialnego.

Ponieważ upłynął już znaczny okres czasu od osta-

tecznego terminu do składania wniosków (31 grudnia

2005 r.), unormowany sposób regulowania stanów

prawnych istniejących dróg publicznych napotyka

dziś w praktyce na spore trudności wynikające z ko-

nieczności szczegółowego przygotowania wniosków

do wojewody.

Wniosek taki musi zawierać ustalenie stanu praw-

nego części nieruchomości zajętej pod drogi publicz-

ne.

Sporządzanie stosowanych wykazów równoważ-

ników, podziały nieruchomości, poszukiwanie spad-

kobierców są czynnościami bardzo pracochłonnymi

i kosztownymi.

Sprawę komplikuje również małe za-

interesowanie poprzednich właścicieli.

Wobec wymaganych uwarunkowań zasadne by-

łoby wprowadzenie rozwiązań, które uprościłyby

cały proces dochodzenia do pełnej własności dróg,

znacznie obniżyłyby koszty oraz skróciłyby czas na

to przeznaczony.

Ministrowi następujące pytanie: Czy nie byłoby za-

sadne wprowadzenie w sytuacji, gdy zarządca drogi

ujawniony jest w ewidencji gruntów jako władający

– samoistny posiadacz bądź użytkownik – możliwości

stwierdzenia prawa własności według stanu w ewi-

dencji gruntów całych działek na rzecz odpowiedniej

jednostki samorządu terytorialnego i ujawnienie tego

w księdze wieczystej?

Z wyrazami szacunku

Poseł Andrzej Gut-Mostowy

Nowy Targ, dnia 14 grudnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 13003)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie zmiany art. 647

1

Szanowny Panie Ministrze!

Od 24 kwietnia 2003 r.

obowiązuje art. 647

1

K.c., który stanowi, że w umo-

wie o roboty budowlane zawartej pomiędzy inwesto-

rem a wykonawcą strony ustalają zakres robót, które

wykonawca będzie wykonywał osobiście, a które bę-

dzie wykonywał za pomocą podwykonawców.

Celem wprowadzenia niniejszej regulacji była po-

trzeba zapobiegania negatywnym zjawiskom w go-

spodarce, w szczególności nieuiszczania przez wyko-

nawców robót budowlanych należnej zapłaty za pra-

ce wykonane przez podwykonawców – małych i śred-

nich przedsiębiorców.

Od czasu wprowadzenia wyżej wskazanej regula-

cji możliwość zawarcia umów o podwykonawstwo jest

uzależniona od tego, czy strony określą w umowie

o roboty budowlane zakres robót, których wykonanie

wykonawca będzie mógł powierzyć podwykonawcy.

Równocześnie przyjęto, że zawarcie umowy o podwy-

konawstwo jest uzależnione dodatkowo od zgody in-

westora (art. 647

1

§ 2 K.c.) oraz zgody inwestora

i wykonawcy – w przypadku zawarcia umowy przez

1

§ 3 K.c.).

Powstały więc w doktrynie i judykaturze wątpli-

wości co do charakteru prawnego zgody inwestora

(inwestora i wykonawcy) na zawarcie umowy z pod-

wykonawcami.

Mianowicie czy zgoda ta ma charak-

ter zgody określonej w art. 63 K.c., czy też nie,

a tylko od jej wyrażenia uzależniona jest odpowie-

dzialność solidarna inwestora (inwestora i wykonaw-

cy) za zapłatę wynagrodzenia podwykonawcy.

Przepis art. 647

1

§ 2 i 3 K.c. uzależnia zawarcie

umowy o podwykonawstwo od zgody inwestora lub

inwestora i wykonawcy (w przypadku zawierania

176

umów z dalszymi podwykonawcami).

Dodatkowo

art. 647

1

§ 5 K.c. określa odpowiedzialność solidarną

inwestora oraz inwestora i wykonawcy za zapłatę wy-

nagrodzenia za roboty budowlane podwykonawcy.

2008 r. przyjął, że zgoda inwestora (wykonawcy) na

zawarcie umowy o podwykonawstwo ma charakter

tem stanowi więc tylko przesłankę odpowiedzialności

solidarnej inwestora i wykonawcy za zapłatę wyna-

grodzenia podwykonawcy.

Stanowisko wskazane w wyżej opisanej uchwale

SN jest aprobowane również przez doktrynę.

Miano-

wicie przyjęcie wykładni funkcjonalnej przepisu

art. 647

1

K.c. jest z punktu widzenia ochrony intere-

sów podwykonawcy bardziej rozsądne niż wnioski

wynikające z wykładni systemowej.

Z całą pewnością

sytuacja podwykonawcy jest korzystniejsza, gdyż po-

mimo braku lub odmowy zgody inwestora (wykonaw-

cy) umowa z podwykonawcą jest skuteczna.

Przyjęcie takiego stanowiska może jednak dopro-

wadzić do tego, że ani wykonawca, ani podwykonaw-

ca nie będzie miał interesu w uzyskaniu zgody inwe-

stora (wykonawcy) na zawarcie umowy z podwyko-

nawcą, skoro strony umowy o roboty budowlane

ustalą zakres prac, które będą dokonywane przez

podwykonawców.

Skutkiem braku tej zgody będzie

wyłączenie odpowiedzialności solidarnej inwestora

(wykonawcy) za zapłatę wynagrodzenia podwyko-

nawcy.

Stąd też dalsze utrzymywanie przepisu art.

647

1

§ 5 K.c. jest bezzasadne.

Przyjęte przed doktrynę i judykaturę stanowisko,

iż zgoda inwestora na zawarcie umowy z podwyko-

pisu art. 63 K.c., jest zasadne i zasługuje na aprobatę.

Jednak przyjęcie takiego stanowiska godzi w konsty-

tucyjną zasadę pewności obywatela do prawa oraz

spójność systemu prawnego, w którym takie same

terminy powinny być traktowane jednakowo.

Jeżeli

zatem w przepisach księgi pierwszej Kodeksu cywil-

nego zgoda na dokonanie czynności prawnej rozu-

miana jest jako przesłanka ważności czynności praw-

nej (art. 63 K.c.), to logiczne jest, że tak samo powin-

na być interpretowana zgoda inwestora (wykonawcy)

przewidziana w art. 647

1

Mając powyższe na uwadze, chciałbym zadać

żałoby przyjąć, że zgoda inwestora (wykonawcy) sta-

nowi przesłankę skuteczności umowy zawartej po-

między wykonawcą a podwykonawcą, a tym samym

czy nie byłoby zasadne uchylenie przepisu art. 647

1

§ 5 K.c., ale również przepisów regulujących kwestię

zgody inwestora (inwestora i wykonawcy) na zawar-

cie umowy z podwykonawcą?

Z wyrazami szacunku

Poseł Andrzej Gut-Mostowy

(nr 13004)

do ministra pracy i polityki społecznej

Szanowny Panie Ministrze!

W myśl art. 184 ust. 1

zm.) oraz zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów

kach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. z 1983 r.

Nr 8, poz. 43, z późn. zm.) ubezpieczonemu urodzonemu

żeli spełnił łącznie następujące warunki:

rytalnej, tj. w dniu 01.01.1990 r., osiągnął okres

składkowy i nieskładkowy wynoszący 20 lat dla ko-

3) nie przystąpił do otwartego funduszu emery-

talnego albo złożył wniosek o przekazanie środków

czeń Społecznych, na dochody budżetu państwa,

4) rozwiązał stosunek pracy – w przypadku ubez-

pieczonego będącego pracownikiem.

Wszystkie powyższe wymagania muszą być speł-

nione przez ubezpieczonego łącznie przed dniem

ustalenia przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych

prawa do emerytury.

W przypadku odmowy przyznania prawa do eme-

rytury przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych ubez-

pieczonemu przysługuje prawo wniesienia odwołania

do sądu.

Zanim jednak ubezpieczony uzyska prawomocny

wyrok sądu przyznający mu prawo do emerytury, wo-

bec obowiązku uprzedniego rozwiązania stosunku

pracy wynikającego z art. 184 ust. 2 ustawy emery-

talnej, pozostaje on przez wiele miesięcy bez zatrud-

nienia, a tym samym często bez środków utrzymania

albo na utrzymaniu osób najbliższych.

łoby podjąć prace nad uregulowaniami umożliwiają-

cymi osobom, które złożyły wniosek o przyznanie pra-

wa do emerytury, nierozwiązywanie dotychczasowego

stosunku pracy do czasu uzyskania prawomocnej de-

cyzji ZUS-u lub prawomocnego wyroku sądu?

Z wyrazami szacunku

Poseł Andrzej Gut-Mostowy

177

Interpelacja

(nr 13005)

do ministra spraw zagranicznych

oraz

ministra sprawiedliwości

w sprawie wyroku Europejskiego Trybunału

Szanowny Panie Ministrze!

Dnia 30 październi-

ka 2012 r.

Europejski Trybunał Praw Człowieka

(ETPCz) w Strasburgu wydał wyrok w sprawie P. i S.

przeciwko Polsce (nr 57375/08).

Treść tego wyroku

budzi szereg poważnych wątpliwości co do prawidło-

wości ustalenia stanu faktycznego, na podstawie któ-

rego dokonano rozstrzygnięcia w tej sprawie.

1.

Czy prawdą jest, jak utrzymuje Europejski Try-

bunał Praw Człowieka w swoim wyroku (§ 8; § 100),

jakoby ciąża pierwszej powódki w sprawie P. i S. prze-

Jeśli tak, to:

2.

Na jakiej podstawie formalnej oparł swą kwa-

liﬁkacjęETPCz?

3.

Czy osoba podejrzana o popełnienie gwałtu

została uznana winną zarzucanego jej czynu i ska-

zana?

Jeśli nie, to:

4.

Na jakim materiale dowodowym ETPCz oparł

swoje stanowisko o gwałcie, skoro w zaświadczeniu

prokuratury, na podstawie którego dokonano aborcji,

jest mowa (co Trybunał przyznał w orzeczeniu w § 10)

nie o gwałcie, ale o obcowaniu płciowym z osobą, któ-

ra nie ukończyła 15. roku życia, tj. o podejrzeniu po-

pełnienia czynu z art. 200 K.k.?

5.

Czy strona polska zaprotestowała przeciwko

przyjęciu za prawdziwą supozycji o gwałcie?

6.

Czy Polska zgłaszała swój sprzeciw przeciwko

upublicznianiu fałszywej informacji o gwałcie w oﬁ-

cjalnych informacjach prasowych przygotowanych

przez Trybunał?

7.

Czy w opinii ministerstwa ciąża wynikająca

z dobrowolnego obcowania płciowego nastolatków,

którzy nie ukończyli 15. roku życia, wypełnia zna-

rywania ciąży również w przypadku, gdy czyn taki

nie może stanowić przestępstwa ze względu na nie-

letniość ojca dziecka?

8.

Jeśli tak, to czy uprawniony jest wniosek, że pra-

wo polskie dopuszcza aborcję na życzenie w pierwszych

12 tygodniach ciąży będącej wynikiem obcowania płcio-

wego kobiety przed ukończeniem 15. roku życia?

9.

Czy polskie prawo przewiduje prawo do aborcji,

czy zaś jedynie dopuszcza trzy kontratypy zasady kry-

minalizującej aborcję, mówiąc o możliwości bezkarne-

go przerwania ciąży, nie zaś o prawie do aborcji?

10.

Kto był odpowiedzialny za ujawnienie danych

osobowych pokrzywdzonej dziewczynki?

11.

Jakie przesłanki legły u podstaw decyzji sądu

zabezpieczającego w postaci umieszczenia jej w pogo-

towiu opiekuńczym?

12.

Jaki był przebieg i rezultat wszczętego postę-

powania o pozbawienie praw rodzicielskich matki

dziewczynki?

13.

Na jakim materiale dowodowym ETPCz oparł

swoje stanowisko, w myśl którego Polska naruszyła

art. 3 Konwencji, nie chroniąc powódki przed kon-

taktami z osobami odradzającymi jej aborcję (§ 164),

podobnie jak i rzekomo „miała być, bez pytania

o chęć kontaktów z duchownym, zmuszana do roz-

mów z księdzem” (§ 81 i 163)?

14.

Czy zabezpieczono oraz przedstawiono w po-

stępowaniu przed ETPCz materiał dowodowy znaj-

dujący się w posiadaniu księdza, z którym kontakto-

wała się powódka podczas swego pobytu w szpitalu,

a w świetle którego można byłoby lepiej określić cha-

rakter kontaktów między powódką i księdzem, po-

dobnie jak to, kto był inicjatorem tych kontaktów

oraz to, pod czyją presją znajdowała się powódka

w trakcie pierwszych 12 tygodni jej ciąży?

15.

W oparciu o jaki materiał dowodowy ETPCz

uznał, że lekarze naciskali i forsowali własne poglą-

dy i idee (np. pkt 108, pkt 163 zd.

1), nie zaś kierowa-

li się wiedzą medyczną oraz obowiązkiem prawnym

rego wynika, że lekarz ma obowiązek udzielać pa-

cjentowi lub jego ustawowemu przedstawicielowi

planowanych procedur medycznych?

16.

Czy nieprzekazanie przez lekarzy informacji

o możliwych powikłaniach poaborcyjnych byłoby

zgodne z polskim prawem i zgodne z europejską kon-

wencją praw człowieka?

17.

Czy przerwanie ciąży (aborcja) stanowi zabieg

stwarzający podwyższone ryzyko i w związku z tym,

czy wymagane jest do jego przeprowadzenia uzyska-

nie pisemnej zgody osoby mającej być mu poddanej,

kładach opieki zdrowotnej?

18.

W swoim orzecznictwie ETPCz wyraźnie

stwierdza, że brak zgody na procedurę medyczną

o podwyższonym ryzyku, wyrażonej na podstawie

przystępnej informacji lekarskiej, skutkuje narusze-

niem art. 3 i 8 konwencji (V. C. przeciwko Słowacji

(nr 18968/07) § 114, N. B. przeciwko Słowacji (nr 29518/

10).

Innymi słowy nie tylko przepisy prawa polskiego,

ale i EKPCz wymaga, by osoba, która ma być podda-

na aborcji lub jej reprezentant prawny, udzielili leka-

rzowi zgody na przeprowadzenie tej procedury.

Czy

strona polska podniosła w postępowaniu przed

178

ETPCz to, że te same działania, które w sprawach V.

C. przeciwko Słowacji oraz N. B. przeciwko Słowacji

Europejski Trybunał Praw Człowieka uznał za ko-

nieczne w świetle art. 3 i 8 EKPCz, w sprawie P. i S.

przeciwko Polsce tenże Trybunał uznał za narusza-

jące te same artykuły konwencji?

19.

Czy okoliczność, o której mowa w punkcie po-

wyżej, nie stanowi, w opinii ministerstwa, poważne-

go zagadnienia dotyczącego interpretacji lub stoso-

wania konwencji, które w myśl art. 43 § 2 konwencji

uzasadnia wniosek o przekazanie sprawy do Wielkiej

Izby?

20.

Czy minister spraw zagranicznych, zgodnie

z art. 43 europejskiej Konwencji o ochronie praw czło-

wieka i podstawowych wolności, wniesie w terminie

weźmie pod uwagę okoliczności, o którym mowa

w ww. pytaniach (zwłaszcza w pyt.

18)?

Jakie inne

argumenty zostaną podniesione w odwołaniu?

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Jacek Żalek

Białystok, dnia 14 grudnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 13006)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

Szanowny Panie Ministrze!

Aktualnie trwa pro-

ces negocjacji w sprawie założeń wspólnej polityki

rolnej Unii Europejskiej na lata 2014–2020.

Jednym

z jej elementów są płatności w ramach systemu

wsparcia bezpośredniego, które mają bardzo istotne

znaczenie dla polskiego sektora rolnego.

Kwestia ich

nierówności budzi kontrowersje od lat, jednak w ostat-

nim czasie pojawił się kolejny problem.

Związany jest

z jednolitą płatnością obszarową (JPO).

Komisja Europejska wyszła z propozycją, która

mówi, iż aby otrzymać jednolitą płatność obszarową

w pełnej wysokości, rolnik będzie musiał spełnić na-

stępujące kryteria: posiadać zróżnicowane uprawy

(uprawiać co najmniej trzy rodzaje upraw w roku),

przeznaczyć 7% gruntów na odłogowanie oraz utrzy-

mywać permanentne pastwiska.

W przeciwnym wy-

padku wspomniane wsparcie ﬁnansowebędziezmniej-

szone o 30%.

Sadownictwo, które również wykorzystuje jedno-

lite płatności obszarowe, charakteryzuje się uprawą

roślin wieloletnich.

Gospodarstwa tego sektora za-

zwyczaj funkcjonują w oparciu o uprawę jednego kon-

kretnego rodzaju rośliny trwałej, ewentualnie dwóch.

W związku z tym wyposażają się w odpowiedni sprzęt

oraz tworzą niezbędną do tego infrastrukturę.

Speł-

nienie wyżej wymienionych kryteriów uzyskania jed-

nolitej płatności obszarowej, w pełnej wysokości, po-

wodowałoby konieczność ponoszenia przez sadowni-

ków dodatkowych kosztów.

Niezbędny byłby zakup

innych niż posiadane odmian roślin oraz sprzętu po-

trzebnego do ich pielęgnacji.

Co więcej, w praktyce

spełnienie obowiązku odłogowania wiązałoby się ze

zmniejszeniem powierzchni uprawnej danego gospo-

darstwa, gdyż to właśnie z niej trzeba wyznaczyć 7%

gruntów na wspomniany cel.

W przypadku sadow-

nictwa oznaczałoby to usuwanie roślin wieloletnich

(np. drzew), na których wyhodowanie zostały ponie-

sione spore wydatki.

Warto również wspomnieć o tym,

że utrzymywanie permanentnych pastwisk na obsza-

rach, gdzie skoncentrowane jest sadownictwo, mija

się z celem.

Gospodarstwa produkujące owoce z re-

guły nie prowadzą hodowli zwierząt.

W związku

z tym pastwiska nie byłyby wykorzystywane.

Propozycja Komisji Europejskiej, gdyby weszła

w życie, miałaby niekorzystny wpływ nie tylko na

sadownictwo.

Straci na tym cały polski sektor rolny,

ponieważ nie wszyscy będą w stanie ponieść koszty

związane ze spełnieniem wymogów uzyskania do-

płat.

Natomiast samo wywiązanie się z wymaganych

kryteriów doprowadzi do zmniejszenia powierzchni

upraw i tym samym do obniżenia wysokości produk-

cji rolnej.

Nawiązując do powyższego, proszę Pana Ministra

1.

Czy ministerstwu znana jest ta propozycja

zmian w przyznawaniu płatności bezpośrednich?

2.

Czy resort rolnictwa podjął działania, które

będą zmierzały do zmiany niekorzystnych dla pol-

skich rolników propozycji Komisji Europejskiej?

3.

Czy zgodnie z proponowanymi zmianami sa-

downicy również musieliby spełniać wszystkie trzy

warunki, aby móc uzyskać jednolitą płatność obsza-

rową w pełnej wysokości?

4.

Jeżeli tak, to czy posiadanie np. drzew jabłoni,

gruszy i czereśni w sadzie byłoby spełnieniem wymo-

gu zróżnicowania upraw?

5.

Czy zdaniem Pana Ministra na poczet gruntów

przeznaczonych na odłogowanie można by zaliczyć

np. międzyrzędzia w sadach?

Z poważaniem

Poseł Mirosław Maliszewski

Grójec, dnia 14 grudnia 2012 r.

179

Interpelacja

(nr 13007)

do ministra zdrowia

zgodnie z ustawą o Państwowym Ratownictwie Me-

dycznym, w skład osobowy zespołów ratownictwa me-

dycznego będą mogli wchodzić tylko: lekarz systemu,

pielęgniarka systemu oraz ratownik medyczny.

Problemy dysponentów zespołów ratownictwa

medycznego polegają tymczasem na braku możliwo-

ści zapewnienia lekarzy spełniających kryteria wy-

magane dla lekarza systemu, dlatego też znaczna

liczba zespołów nie będzie spełniać po 1 stycznia wy-

mogów ustawy, co może skutecznie wyeliminować

specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego z ich

obszarów działania.

Może to oznaczać zmniejszenie

dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej realizowa-

nego przez specjalistyczne zespoły ratownictwa me-

dycznego na danym terenie i wydłuży się czas dojaz-

du innego tego typu zespołu ratownictwa medyczne-

go na miejsce zdarzenia.

W chwili obecnej w zespołach ratownictwa me-

dycznego udziela świadczeń ponad 600 lekarzy, któ-

rzy nie spełniają wymagań określonych dla lekarza

systemu.

2.

Jakie przesłanki merytoryczne i prawne prze-

mawiają za wprowadzeniem nowych rozwiązań?

3.

Jaki los czeka 600 lekarzy, którzy obecnie nie

spełniają wymagań określonych dla lekarza systemu?

Z poważaniem

Poseł Tadeusz Tomaszewski

Warszawa, dnia 14 grudnia 2012 r.

(nr 13008)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie rytualnego uboju zwierząt

teli w sprawie rytualnego uboju zwierząt w Polsce.

W roku 2012 w Polsce zostało ubitych w ten sposób

kilkaset tysięcy sztuk bydła.

Jako mięso halal, prze-

znaczone do spożycia przez muzułmanów, i koszerne,

dozwolone dla ortodoksyjnych Żydów, zostało wyeks-

portowane.

Od stycznia 2012 r. obowiązuje znoweli-

zowana ustawa o ochronie praw zwierząt, która na-

kazuje pozbawianie zwierząt świadomości przed śmier-

cią, by nie czuły bólu ani nie wiedziały, co się z nimi

dzieje.

Zwierzęta są zwykle ogłuszane za pomocą ude-

rzenia, elektronarkozy czy dwutlenku węgla.

Pod koniec listopada br. Trybunał Konstytucyjny

orzekł, że rozporządzenie zezwalające na taki ubój

jest niezgodne z polskim prawem.

Dopuszczenie ubo-

ju rytualnego rozporządzeniem, wbrew ustawie o ochro-

nie zwierząt, naruszyło konstytucję.

3.

Jaki jest zasięg takiego sposobu uboju zwierząt

w Polsce?

4.

Czy zakazanie tego rodzaju praktyk narazi Pol-

skę na jakieś straty ekonomiczne?

Z poważaniem

Poseł Tadeusz Tomaszewski

(nr 13009)

do ministra pracy i polityki społecznej

Szanowny Panie Ministrze!

W piśmie skierowa-

niepełnosprawnych zwróciło się do mnie z prośbą

zrównanie kwot doﬁnansowania do wynagrodzeń

osób niepełnosprawnych dla pracodawców z rynku

otwartego z pracodawcami prowadzącymi zakłady

pracy chronionej.

W 2013 r. pracodawcy funkcjonujący na otwartym

rynku pracy kolejny raz otrzymają niższe doﬁnanso-

wania niż ich konkurenci zatrudniający takie same

osoby niepełnosprawne w ramach zakładów pracy

chronionej.

Doﬁnansowaniadowynagrodzeńdlapracodaw-

ców funkcjonują w polskim ustawodawstwie od daw-

na.

Przez pewien okres ustawodawca istotnie prze-

widywał zróżnicowanie tych doﬁnansowańnietylko

z uwagi na stopień, rodzaj niepełnosprawności, lecz

i z uwagi na rodzaj pracodawcy.

W 2008 r. dokonała

się istotna zmiana w ustawie i uchylono zróżnicowa-

nie doﬁnansowań według kryterium: pracodawca

prowadzący zakład pracy chronionej i inny.

Niższe

doﬁnansowanieobowiązywałow2009r.zewzględu

na nieprzygotowany budżet PEFRON, jednak do

180

chwili obecnej utrzymano zróżnicowaną wysokość

doﬁnansowań.

Pełne kwoty doﬁnansowańzarezerwowanejedy-

nie dla zakładów pracy chronionej zniechęcają do

tworzenia miejsc na otwartym rynku pracy, premiu-

ją izolację osób niepełnosprawnych poza głównym

rynkiem pracy, wręcz zachęcają do czynienia starań

o zatrzymanie tych osób w strukturach zakładów

pracy chronionej.

Według środowiska osób niepełnosprawnych pula

środków szacowana na doﬁnansowania winna być

dzielona równomiernie, sprawiedliwie pomiędzy pra-

codawców, tylko z uwzględnieniem barier, jakie two-

rzy charakter niepełnosprawności i ze względu na

potrzeby samych osób niepełnosprawnych służących

utrzymaniu ich zatrudnienia.

1.

Czy przytoczona ustawa nie narusza zasad kon-

stytucyjnych, wiążących regulacji UE oraz zapisów

Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych?

2.

Dlaczego po raz kolejny ministerstwo różnicuje

doﬁnansowaniadlapracodawców?

3.

Czy ministerstwo weźmie pod uwagę uwagi śro-

dowiska osób niepełnosprawnych i ujednolici wyso-

kość doﬁnansowań?

Z wyrazami szacunku

Poseł Zbigniew Matuszczak

Chełm, dnia 14 grudnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 13010)

do ministra pracy i polityki społecznej

pomocy społecznej

Szanowny Panie Ministrze!

Rada Powiatu w Kra-

snymstawie, mając na względzie prawidłowe funkcjo-

nowanie domów pomocy społecznej, jak również kie-

rując się dobrem mieszkańców i koniecznością za-

pewnienia im właściwej jakości świadczonych usług,

o interwencje w sprawie podjęcia stosownych działań

zmierzających do podwyższenia oraz ujednolicenia

łecznej.

Samorządowcy zwracają uwagę na fakt, iż dotych-

czasowa dotacja z budżetu państwa na utrzymanie

szoną odpłatnością przez podopiecznych placówek nie

pokrywa w pełni kosztów pobytu osób skierowanych

przed dniem 1 stycznia 2004 r., co w konsekwencji

jest przyczyną stale pogarszającej się sytuacji ﬁnan-

sowej domów funkcjonujących na terenie powiatu

krasnostawskiego.

Problem zaniżania dotacji znalazł swoje odzwier-

ciedlenie również w raporcie Najwyższej Izby Kon-

troli.

W ocenie tego organu uregulowania wymaga

wysokość dotacji przekazywanej z budżetu państwa

pobytu w domach pomocy społecznej osób umieszczo-

Należy podkreślić również, że liczba osób skiero-

2004 r. w powiecie krasnostawskim przekracza 60%

ogólnej liczby mieszkańców.

Nie bez znaczenia ma wielkość kosztów utrzyma-

nia ma typ placówki.

Dotyczy to szczególnie domów

dla osób przewlekle, psychicznie chorych i osób nie-

pełnosprawnych intelektualnie, dla których szczegól-

ną rolę odgrywa terapia zajęciowa, rehabilitacja oraz

zapewnienie bezpieczeństwa.

Na terenie powiatu krasnostawskiego z ogólnej

liczby 535–400 miejsc jest przeznaczonych dla osób

przewlekle chorych, dlatego wysokość dotacji z bu-

dżetu państwa ma bardzo duże znaczenie.

Powiat krasnostawski nie jest odosobnionym

przypadkiem.

Ze wskazanym problemem borykają

się samorządowcy na terenie całego kraju.

2.

Czy dotychczasowa wysokość przekazywanej

dotacji nie jest dyskryminacją osób skierowanych

przed 1 stycznia 2004 r.?

stwo zmierzające do podwyższenia i ujednolicenia

dotacji z budżetu państwa dla osób skierowanych

uregulowaniem podwyższenia i ujednolicenia prze-

kazywanej dotacji?

Z wyrazami szacunku

Poseł Zbigniew Matuszczak

(nr 13011)

do ministra środowiska

W związku z otrzymanymi informacjami nt. pro-

jektu rozporządzenia ministra środowiska dotyczą-

cego pobierania opłat za wstęp do parków narodo-

181

wiedź na poniższe pytania.

Z projektu rozporządzenia z dnia 10 października

2012 r. wynika, że obszar Szczelińca Wielkiego i ob-

szar Błędnych Skał w Parku Narodowym Gór Stoło-

wych zostanie wykreślony z terenów, gdzie za wstęp

pobiera się opłaty.

Budzi to mój niepokój ze względu na fakt, że dzia-

łanie takie pozbawi upoważnione podmioty do wyko-

nywania ratownictwa górskiego na tym obszarze

dodatkowych środków na działania, tj. 15% wpływów

z biletów za każdy kwartał.

Z informacji, które uzy-

skałam, wynika, że PNGS odwiedza około 500 tys.

turystów rocznie, którzy wchodzą na Szczeliniec

i Błędne Skały.

Projektowane rozporządzenie mini-

stra umożliwi dyrektorowi parku samodzielne wpro-

wadzenie opłat za wejście na ww. obiekty.

Tym sa-

mym nie będzie on zobligowany do przekazania 15%

wpływów z biletów na ratownictwo górskie.

Potwier-

dzeniem tej tezy jest rozmowa przedstawicieli Grupy

Wałbrzysko-Kłodzkiej GOPR z dyrektorem PNGS,

w której zostali poinformowani, że w przypadku wej-

ścia w życie przedmiotowego rozporządzenia nie-

zwłocznie, korzystając z uprawnień ustawowych,

ustali on opłatę za wstęp na obszar Szczelińca Wiel-

kiego i Błędnych Skał.

W moim przekonaniu pieniądze uzyskane z bile-

tów wstępu powinny być w części (15%) przeznaczo-

ne w dla Grupy Wałbrzysko-Kłodzkiej GOPR, która

zamierzała przeznaczyć je na wkład własny w pro-

gram unijny i wybudować stację ratunkową w Kar-

łowie (gmina Radków, w bezpośrednim sąsiedztwie

PNGS).

Biorąc pod uwagę przestawiony problem, proszę

stwo podczas prac na rozporządzeniem wzięło pod

uwagę, że planowane zmiany w żaden sposób nie

zmienią aktualnej sytuacji w zakresie opłat za wstęp

na teren Szczelińca Wielkiego i Błędnych Skał, a je-

dynie mogą pozbawić GOPR środków ﬁnansowych,

co bezpośrednio wpływa na drastyczne pogorszenie

bezpieczeństwa osób przebywających na terenie Par-

ku Narodowego Gór Stołowych?

Z wyrazami szacunku

Warszawa, dnia 14 grudnia 2012 r.

(nr 13012)

do ministra zdrowia

w sprawie konsolidacji systemu

Szanowny Panie Ministrze!

Uprzejmie proszę

W związku ze zgodą prezesa NFZ na wydłużenie

okresów obowiązywania umów z tytułu ratownictwa

medycznego do dnia 13 grudnia 2013 r., a tym samym

uzyskaniem przez podmioty lecznicze z terenu woje-

wództwa dolnośląskiego dodatkowego czasu na przy-

gotowanie się do postępowania konkursowego, nie-

zbędne są działania zmierzające do konsolidacji sys-

temu ratownictwa medycznego na tym obszarze.

Obecne rozdrobnienie podmiotów leczniczych

udzielających świadczeń zdrowotnych z zakresu ra-

townictwa medycznego nie stanowi żadnej konkuren-

cji dla podmiotów, które będą przystępowały do kon-

kursu w 2013 r.

Aby przeciwstawić się konkurencji,

wiele województw podejmuje próby konsolidacji obec-

nych podmiotów świadczących świadczenia zdrowot-

ne w duże podmioty.

Tylko w taki sposób będzie moż-

liwa uczciwa konkurencja pomiędzy podmiotami

przystępującymi do postępowania konkursowego.

Te

działania z pewnością umożliwią zachowanie miejsc

pracy nie tylko ratownikom i dyspozytorom medycz-

nym, lecz także innym osobom związanym z udzie-

laniem świadczeń zdrowotnych w ramach systemu

Państwowego Ratownictwa Medycznego.

Konsolida-

cja mniejszych podmiotów w systemie ratownictwa

ma także ważny aspekt ekonomiczny dla samorzą-

dów.

Wiele z nich skorzystało bowiem ze środków

unijnych na zakup sprzętu, ambulansów.

Utrata kon-

traktu na usługi ratownictwa medycznego może gro-

zić koniecznością zwrotu często niemałych unijnych

pieniędzy wraz z odsetkami.

Biorąc pod uwagę przedstawiony problem, proszę

na temat konsolidacji rejonów operacyjnych oraz pod-

miotów udzielających świadczenia zdrowotne z tytu-

łu ratownictwa medycznego na Dolnym Śląsku?

2.

Jak będzie się przedstawiała sytuacja roz-

strzygania kolejnych konkursów na ratownictwo

medyczne?

Czy ministerstwo przewiduje jakieś zmia-

ny w tym zakresie?

3.

Czy możliwe jest utworzenie jednolitego syste-

mu Państwowego Ratownictwa Medycznego o cha-

rakterze publicznym?

Z poważaniem

Poseł Izabela Katarzyna Mrzygłocka

182

Interpelacja

(nr 13013)

do ministra nauki i szkolnictwa wyższego

w sprawie toku postępowań habilitacyjnych

sposób zmodyﬁkowałatokpostępowańhabilitacyj-

nych.

Merytoryczna ocena dorobku habilitanta zo-

stała w przeważającej mierze powierzona komisjom

habilitacyjnym, powoływanym przez Centralną Ko-

misję do Spraw Stopni i Tytułów.

Komisje te mają

skład siedmioosobowy: czterech członków, w tym

centralna komisja, natomiast trzech kolejnych człon-

ków, w tym sekretarza i recenzenta, wyznacza jed-

nostka prowadząca postępowanie.

Po zapoznaniu się z uchwałą komisji habilitacyj-

nej rada jednostki prowadzącej postępowanie podej-

muje uchwałę o nadaniu lub odmowie nadania stop-

nia doktora habilitowanego.

Uchwała ta wymaga

uzasadnienia.

Powyższy tryb rodzi pewne wątpliwości natury

proceduralnej.

Rady naukowe jednostek posiadają-

cych uprawnienia habilitacyjne to przeważnie gre-

mia kilkudziesięcioosobowe.

Co więcej, w sprawach

personalnych – w tym sprawach dotyczących postę-

powań habilitacyjnych – głosują one w sposób tajny.

W związku z powyższym chciałbym prosić Panią Mi-

nister o wyjaśnienie następujących kwestii:

1.

Czy projekt uchwały podawanej pod głosowanie

na posiedzeniu rady naukowej winien zawierać uza-

sadnienie, czy też uzasadnienie powinno być tworzo-

ne już po podjęciu uchwały w sprawie nadania (od-

mowy nadania) stopnia naukowego doktora habilito-

wanego?

2.

W przypadku uznania, że projekt uchwały

powinien zawierać uzasadnienie: kto powinien de-

cydować o propozycji rozstrzygnięcia i jego uzasad-

nienia?

3.

W przypadku uznania, że uzasadnienie może

być tworzone już po podjęciu uchwały: kto i w jakim

trybie powinien je przygotowywać?

Z poważaniem

Posłowie Krzysztof Brejza

i Mariusz Grad

Inowrocław, dnia 14 grudnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 13014)

do ministra transportu,

„Mieszkanie dla młodych”

Szanowny Panie Ministrze!

Planowane jest zastą-

pienie programu preferencyjnych kredytów mieszka-

niowych „Rodzina na swoim” nowym programem

„Mieszkanie dla młodych”, którego celem jest ułatwie-

nie wchodzącym w dorosłość tworzenie rodziny; resort

budownictwa skierował do konsultacji społecznych

pierwszego mieszkania.

W obecnym stanie program

„Mieszkanie dla młodych” jest już projektem ustawy,

który zawiera rozwiązania szczegółowe.

Program ma być skierowany do młodych: mał-

i ma im pomóc w zakupie pierwszego własnego miesz-

kania.

Pomoc ma polegać na jednorazowej dopłacie

10% do kredytu liczonego według wskaźnika 1.0 war-

tości metra odtworzeniowego w każdym wojewódz-

twie, a dopłatą zostanie objęty zakup do 50 m

2

miesz-

kania z rynku pierwotnego, o maksymalnej po-

wierzchni 75 m

2

.

W przeciwieństwie do obecnego programu „Ro-

dzina na swoim” dopłaty w programie „Mieszkanie

dla młodych” mają zależeć od liczby dzieci w rodzinie.

Jeśli kupująca mieszkanie rodzina lub osoba ma

dziecko bądź dzieci, dostanie dodatkowo 5% wartości

kredytu.

A jeżeli w ciągu pięciu lat urodzi się trzecie

bądź kolejne dziecko – otrzyma dodatkowo 5% war-

tości kredytu.

W sumie maksymalnie do 20% warto-

ści kredytu.

1.

Czy projekt „Mieszkanie dla młodych” zosta-

nie zmodyﬁkowany i obejmie możliwość zakupu

mieszkania, powierzchni w domu także z rynku

wtórnego?

2.

Czy istnieje możliwość objęcia dopłatami za-

kupu domu jednorodzinnego, a nie tylko mieszkania,

co umożliwiłoby osobom mieszkającym na obszarach

wiejskich skorzystanie z dotacji?

3.

Czy ministerstwo przewiduje podjęcie zmian

w projekcie ustawy mających na celu zniesienie lub

też wydłużenie bariery wieku 35 lat?

Z poważaniem

Poseł Joanna Bobowska

Warszawa, dnia 14 grudnia 2012 r.

183

Interpelacja

(nr 13015)

do ministra zdrowia

w sprawie bieżącej sytuacji

zdrowia oferuje usługi, które w powszechnej opinii

uważane są za darmowe.

W rzeczywistości jednak,

odprowadzając obowiązkową składkę na ubezpiecze-

nie zdrowotne, płaci się za usługi publicznej służby

zdrowia.

Kiedy pacjent musi wykonać poważniejszy

zabieg lub skorzystać z porady specjalisty, często oka-

zuje się, że na bezpłatną pomoc trzeba czekać wiele

miesięcy.

W konsekwencji tego coraz więcej Polaków

wybiera prywatną służbę zdrowia ze względu na ja-

kość oferowanych przez nią usług, korzystając przy

tym z przywileju niezwłocznego skorzystania z usług,

zwykle lepszej jakości.

Ponadto zakłady opieki zdrowotnej często są sy-

tuowane nie tam, gdzie rzeczywiście są potrzebne.

Publiczna służba zdrowia jest często źle zarządzana,

wielu dyrektorom publicznych placówek brakuje nie-

zbędnej wiedzy do zarządzania przedsiębiorstwem,

jakim jest np. szpital, czego efektem są ogromne stra-

ty ﬁnansoweizadłużenie.

Polacy oceniają niestety służbę zdrowia źle, a na-

wet bardzo źle.

Najczęściej wymienianym problemem

są długie kolejki do lekarzy specjalistów.

wy obecnej sytuacji w służbie zdrowia?

kowało środków pieniężnych na wizyty u lekarzy spe-

cjalistów?

3.

Czy wprowadzenie karty pacjenta w 2013 r.

jest realnym terminem?

4.

Czy jakość usług, jakie oferuje państwowa

watyzacji?

Jakie działania są przewidziane w ramach

Z poważaniem

Poseł Joanna Bobowska

(nr 13016)

do ministra zdrowia

do Pana Ministra z problematyką chorych na choro-

bę Willebranda.

Pod względem częstości występowania zajmuje

ona drugie miejsce po hemoﬁlii A. Choroba jest

uznawana obecnie za najczęstszą wrodzoną skazę

krwotoczną, występującą w postaci klinicznej jaw-

nej u 125 osób na 1 mln populacji, czyli dwa razy

częściej niż hemoﬁlia.

Przypuszczasię,żechorobata

jest w naszym kraju, ze względu na złożoną diagno-

stykę, rzadko wykrywalna.

Mimo że chorzy na hemo-

ﬁlię i pokrewne skazy krwotoczne stanowią małą

liczbowo grupę, to jednak gdy weźmie się pod uwagę

konieczność częstych przyjęć tych chorych do szpita-

li, bardzo wysokie koszty ich leczenia i trudności

w rehabilitacji, to jednak zagadnienie to staje się po-

ważnym problemem społecznym.

Do leczenia tego typu skazy krwotocznej niezbęd-

ne są koncentraty czynników krzepnięcia.

Choremu

dostarcza się niedoborowego czynnika we wstrzyki-

wanych dożylnie koncentratach, uzyskiwanych z ludz-

kiego osocza lub metodą inżynierii genetycznej.

Miernikiem zabezpieczenia chorych jest wskaźnik

zużycia czynnika VIII w przeliczeniu na 1 miesz-

kańca rocznie.

Największymi problemami w leczeniu chorych he-

moﬁlięichorobypokrewnesą:

1) wysokie koszty koncentratów czynników krzep-

nięcia,

2) niedostateczny poziom zaopatrzenia w koncen-

trat czynnika krzepnięcia VIII, co nie pozwala na

prowadzenie terapii u wszystkich pacjentów wyma-

gających tego rodzaju leczenia,

3) konieczność zapewnienia szybkiego i stałego

dostępu do koncentratów czynników krzepnięcia:

im szybciej zostanie wstrzyknięty odpowiedni kon-

centrat, tym szybciej zostanie zahamowane krwa-

wienie, co ma niekiedy znaczenie dla uratowania

życia chorego,

4) niewystarczająca znajomość zagadnień zwią-

zanych z wrodzonymi zaburzeniami krzepnięcia

krwi wśród lekarzy, pielęgniarek, diagnostów labo-

ratoryjnych i ratowników medycznych,

5) brak dostatecznej liczby wyspecjalizowanych

ośrodków zapewniających kompleksową opiekę.

Zgodnie z zaleceniami Światowej Organizacji

dzialność za narodowy system opieki nad chorymi

powinien być ﬁnansowanyześrodkówpublicznych.

Przy obecnej niedostatecznej ilości wyspecjalizo-

wanych ośrodków niejednokrotnie pacjent sam decy-

184

duje o wysokości dawki i okresie leczenia wylewu, co

jest ze szkodą zarówno dla pacjenta jak i płatnika.

Dlatego tak ważna jest proﬁlaktyka.

Objęciele-

czeniem w warunkach domowych wszystkich cho-

rych zmniejsza koszty leczenia w stosunku do lecze-

nia na żądanie, a przede wszystkim ogranicza cier-

pienie i w mniejszym stopniu ogranicza funkcje ży-

ciowe pacjentów.

1.

Dlaczego brak jest proﬁlaktykiwleczeniucho-

rych na chorobę von Willebranda?

Przy każdorazo-

wym urazie mały pacjent musi jechać do ośrodka

i prosić o czynnik.

W „Narodowym programie lecze-

nia chorych na hemoﬁlięipokrewneskazykrwotocz-

ne” zapisano, że leczenie substytucyjne koncentrata-

mi czynników krzepnięcia jest leczeniem wieloletnim

i terapia raz rozpoczęta nie może być przerwana.

Przerwy w podawaniu i dostawie koncentratów

czynników krzepnięcia stanowią zagrożenie życia

i zdrowia pacjentów z hemoﬁliąorazpokrewnymi

skazami krwotocznymi i mogą być traktowane jako

2.

Czy wdrożona w Polsce w 2008 r. w ramach

terapeutycznego programu zdrowotnego proﬁlaktyka

krwawień u dzieci pn. „Zapobieganie krwawieniom

u dzieci z hemoﬁliąAiB”ﬁnansowanaz budżetu

NFZ ujmuje chorych z chorobą von Willebranda?

3.

Dlaczego dzieci chore na hemoﬁlięmajązapew-

nioną proﬁlaktykę–comiesiącprzychodzidonich

paczka z czynnikami, a dzieci chore na von Wille-

branda nie, choć choroby nie różnią się zbytnio?

4.

Czy jest możliwa sytuacja, że lekarz przypisze

czynnik na receptę, a osoby z krwiodawstwa nie zre-

alizują recepty w 100%, argumentując, że więcej nie

ma lub nie jest potrzebne?

5.

W „Narodowym programie leczenia chorych na

hemoﬁlięipokrewneskazykrwotoczne”zapisano,że

celem jest zapewnienie powszechnej dostępności kon-

centratów czynników krzepnięcia.

Czy zatem mini-

sterstwo zamierza wprowadzić czynniki krzepnięcia

na von Willebranda na listę leków refundowanych?

6.

Co z zamiarem tworzenia regionalnych ośrod-

ków leczenia hemoﬁlii obecnych w każdym woje-

wództwie, jeden dla dzieci i jeden dla dorosłych?

7.

Czy przyjęcie w 2009 r. przez Parlament Euro-

pejski wytycznych pn. „European Principles of Ha-

emophilia Care” nałożyło na Polskę konieczność ich

wprowadzenia?

8.

Czy i kiedy ministerstwo zamierza wprowadzić

obowiązek ewidencji chorych w formie aplikacji kom-

puterowej – nowo wykryte przypadki oraz zgony cho-

rych?

9.

Czy wyłoniono realizatorów programu do reali-

zacji jego celów, w tym dystrybucji koncentratów

czynników krzepnięcia i desmopresyny?

10.

Czy powołano jednostkę koordynującą pro-

gram?

11.

Czy faktyczny zakup koncentratów czynników

krzepnięcia i desmopresyny jest zgody z planowanym

na rok 2012 na poziomie odpowiednio 210 mln zł

i 200 tys. zł?

12.

Czy przeprowadzono warsztaty szkoleniowo-

-naukowe dla kadry medycznej przygotowujące do

realizacji celów programu, przewidziane w założe-

niach na 2012 r.?

Z poważaniem

Posłanki Barbara Czaplicka

i Krystyna Kłosin

Warszawa, dnia 14 grudnia 2012 r.

(nr 13017)

do ministra zdrowia

niewydolności ﬁnansowej

szpitalnych oddziałów ratunkowych

Szanowny Panie Ministrze!

Wraz ze zbliżającym

się końcem roku i wyczerpaniem limitów przyzna-

nych przez NFZ wiele szpitali zawiesiło przyjęcia pa-

cjentów do lekarzy specjalistów lub na konkretne

zabiegi.

Z kolei pacjenci, cierpiący najczęściej na prze-

wlekle choroby, których stan zdrowia uległ znaczne-

mu pogorszeniu, nie mogąc dostać się na wizytę do

lekarzy specjalistów, szukają innego wyjścia z sytu-

acji i coraz częściej zgłaszają się bezpośrednio na

szpitalne oddziały ratunkowe.

Tymczasem w myśl

przepisów ustawy o Państwowym Ratownictwie Me-

– art. 33 pkt 1, szpitalny oddział ratunkowy oraz

jednostka organizacyjna szpitala wyspecjalizowana

świadczeń opieki zdrowotnej osobie w stanie nagłego

zagrożenia zdrowotnego.

Z powodu coraz większej

ilości pacjentów oddziały ratunkowe stają się coraz

bardziej niewydolne pod względem ﬁnansowymige-

nerują kolejne długi szpitalom.

w niniejszej interpelacji i czy monitoruje na bieżąco

jego skalę?

3.

Czy Ministerstwo Zdrowia podejmie jakieś kon-

kretne działania w kwestii odciążenia szpitalnych

oddziałów ratunkowych, którym zagraża niewydol-

ność ﬁnansowa?

Jeślitak,tojakietobędądziałania,

kiedy i w jakim zakresie zostaną podjęte?

Z poważaniem

Poseł Anna Nemś

Warszawa, dnia 14 grudnia 2012 r.

185

Interpelacja

(nr 13018)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie propozycji wprowadzenia

wach cywilnych, zasady ich zwrotu, wysokość opłat

sądowych w sprawach cywilnych, zasady zwalniania

wych.

Przepisy przedmiotowej ustawy, zamiast upro-

ścić system opłat sądowych, znacznie go skompliko-

wały.

Z informacji zawartych w dzienniku „Rzeczpo-

spolita” wynika, że Stowarzyszenie Sędziów Iustitia,

mając na uwadze znaczne utrudnienia związane ze

stosowaniem przepisów przedmiotowego aktu praw-

nego w praktyce, wystąpiło z inicjatywą radykalnego

uproszczenia systemu opłat sądowych.

Stowarzysze-

nie proponuje ustalenie jednej opłaty uiszczanej przy

wniesieniu pozwu, która miałaby być wystarczająca

na czas trwania procesu w określonej instancji.

Wy-

sokość opłaty byłaby ustalana w sposób uproszczony

i określona kwotowo, a nie stosunkowo, jak ma to

30 obowiązujących dzisiaj stawek opłat sądowych by-

łoby zastąpionych trzema, w wysokości: 500 zł, 1 tys.

zł i 2 tys. zł.

Ponadto sędziowie postulują zbliżenie

wysokości stawek opłat sądowych do notarialnych,

co miałoby zachęcać notariuszy do rozstrzygania nie-

których spraw, np. niespornych spraw spadkowych,

zniesienia współwłasności, zasiedzenia, czy też po-

działu majątku po rozwodzie.

2.

Czy resort sprawiedliwości dostrzega problem

obowiązującego skomplikowanego systemu opłat są-

dowych?

3.

Czy proponowane przez Stowarzyszenie Sędziów

Iustitia zmiany modelu wnoszenia opłat sądowych

mogą wpłynąć w sposób widoczny na uproszczenie

obowiązującego systemu opłat sądowych?

Jakie jest

stanowisko Pańskiego resortu w sprawie postulowa-

nych przez środowisko sędziowskie zmian?

4.

Jakie działania podejmuje lub podejmie Mini-

sterstwo Sprawiedliwości, aby uprościć obowiązujący

skomplikowany model wnoszenia opłat sądowych?

Z poważaniem

Poseł Anna Nemś

(nr 13019)

do ministra edukacji narodowej

Szanowna Pani Minister!

„Dziennik Gazeta Praw-

na” zamieścił na swoich łamach informację, z której

wynika, że w pełni sprawne pod względem intelek-

tualnym dzieci romskie kierowane są bezpodstawnie

do szkół specjalnych.

Zespół psychologów z Uniwer-

sytetu Jagiellońskiego przebadał 77 uczniów uczęsz-

czających do szkół specjalnych oraz masowych w wo-

jewództwie małopolskim, opolskim i śląskim.

W wy-

niku przeprowadzonych badań ustalono, że aż 52%

uczniów posiadających orzeczenie o niepełnospraw-

ności intelektualnej nie wykazywało w ogóle oznak

takiej niepełnosprawności.

Były to dzieci romskie,

które z powodu wielu ograniczeń oraz odmienności

kulturowej znały dużo mniejszy zasób słów niż inni

uczniowie, w związku z czym nie potraﬁłyposługi-

wać się swobodnie językiem polskim.

3.

Czy Ministerstwo Edukacji Narodowej posiada

wiedzę na temat tego, dlaczego tak wiele romskich

dzieci ma orzekaną bezzasadnie niepełnosprawność

umysłową, przez co są one bezpodstawnie kierowane

do szkół specjalnych?

4.

Czy Pani resort podejmie jakieś konkretne

działania w celu rozwiązania problemu dzieci rom-

skich, uznawanych bezzasadnie za niepełnosprawne

(nr 13020)

do ministra zdrowia

w sprawie przeciwdziałania zakażeniom

Szanowny Panie Ministrze!

Do zakażeń szpital-

nych dochodzi we wszystkich placówkach medycz-

nych na świecie.

Nie ulega wątpliwości, że niebezpie-

186

czeństwo takiego zakażenia grozi w równej mierze

pacjentom, jak i personelowi medycznemu.

Zakaże-

nia szpitalne stanowią poważny problem wielu pla-

cówek szpitalnych.

Szacuje się, że przeciętnie co dzie-

siąty pacjent ulega zakażeniu bezpośrednio bądź też

pośrednio związanemu z działalnością placówek

opieki medycznej.

Zakażenia takie towarzyszą za-

równo procesowi leczenia, jak i pielęgnowania pa-

cjentów.

Co prawda nie można ich całkowicie wyeli-

minować, ale z pewnością można znacznie ograniczyć

ich występowanie oraz rozprzestrzenianie się w po-

szczególnych placówkach medycznych.

W ramach

programu „Stop zakażeniom szpitalnym”, realizowa-

nego w porozumieniu z Narodowym Instytutem Le-

ków, przeprowadzono badania, z których wynika, że

w polskich szpitalach nadal stosowane są niewystar-

czające zabezpieczenia przed zakażeniami, szczegól-

nie tymi, do których dochodzi na blokach operacyj-

nych.

Okazuje się, że polskie szpitale nie stosują przy

zabiegach operacyjnych odpowiednich materiałów,

które stanowiłyby wystarczającą barierę chroniącą

pacjentów przed zakażeniem niebezpiecznymi drob-

noustrojami.

Standardowo stosowane są obłożenia,

chusty chirurgiczne i fartuchy wielokrotnego użytku,

najczęściej z materiałów bawełnianych, stanowiące

niekiedy realne zagrożenie dla zdrowia pacjentów

oraz personelu medycznego.

Do tego dochodzą rów-

nież względy ekonomiczne.

Eksperci szacują, że wszyst-

kie koszty związane z zakażeniami szpitalnymi się-

gają w naszym kraju aż 800 mln rocznie.

żąco skalę zakażeń, do których dochodzi w placów-

kach medycznych?

3.

Czy monitorowany jest poziom stosowania się

placówek medycznych do obowiązujących norm w za-

kresie przeciwdziałania zakażeniom w szpitalach

(np. na blokach operacyjnych)?

4.

Czy Ministerstwo Zdrowia podejmuje jakieś

działania, które będą skutkowały w przyszłości wi-

docznym spadkiem ilości zakażeń w placówkach me-

(nr 13021)

do ministra zdrowia

w sprawie możliwości ujednolicenia

Szanowny Panie Ministrze!

W obowiązującym

obecnie stanie prawnym funkcjonują dwa modele po-

noszenia odpowiedzialności związanej z błędami

karzy, którzy zawarli indywidualną umowę z NFZ

upoważniającą ich do wypisywania recept na leki re-

fundowane, obowiązują przepisy zawarte w załącz-

niku do zarządzenia prezesa NFZ nr 30/2012/DGL

go oraz wyroby medyczne refundowane ze środków

publicznych, przysługujące świadczeniobiorcom.

Zgod-

nie z tymi przepisami na lekarza mogą być nałożone

określone kary umowne za każdą nieprawidłowo wy-

stawioną przez niego receptę na leki refundowane.

W zupełnie innej sytuacji są tak zwani świadczenio-

dawcy, czyli szpitale oraz lekarze prowadzący prak-

tyki zawodowe, którzy podpisali z NFZ umowy o udzie-

lanie świadczeń zdrowotnych.

Obowiązują ich prze-

Nr 81, poz. 484).

W myśl przedmiotowego rozporzą-

dzenia odpowiedzialność ﬁnansowaświadczeniodaw-

cy polega na zwrocie kwoty nienależnej refundacji.

Ponadto w przypadku wystawienia recept osobom

nych wojewódzki oddział NFZ może nałożyć na

świadczeniodawcę karę umowną, której wysokość

może stanowić do 2% wartości kontraktu zawartego

przez świadczeniodawcę z NFZ.

Jak widać, w syste-

mie działają obecnie równolegle dwa odmienne mo-

dele odpowiedzialności ﬁnansowejzabłędniewysta-

wione recepty na leki refundowane.

2.

Czy zasadne jest różnicowanie odpowiedzialno-

ści za tego samego rodzaju błędy związane z wysta-

wianiem recept na leki refundowane?

3.

Czy Ministerstwo Zdrowia podejmie działania

w celu ujednolicenia przepisów dotyczących odpowie-

dzialności związanej z wystawianiem recept na leki

refundowane?

Z poważaniem

Posłowie Anna Nemś

187

Interpelacja

(nr 13022)

do ministra zdrowia

zakupu protez ortopedycznych

Szanowny Panie Ministrze!

Rozporządzenie mini-

z późn. zm.) zawiera katalog wyrobów medycznych,

jakie przysługują świadczeniobiorcom, jak również

określa limity cen tych świadczeń, sposób ich ﬁnanso-

wania, warunki realizacji poszczególnych świadczeń,

okres użytkowania przedmiotu ortopedycznego oraz

wskazania medyczne do wystawienia zlecenia przez

lekarza.

Pacjenci są zdania, że poziom doﬁnansowania

protez ortopedycznych jest obecnie na zbyt niskim po-

ziomie.

Dla większości osób jest to bardzo poważny

problem, ponieważ nie stać ich na zakup protez nie-

zbędnych do normalnego funkcjonowania.

Cena naj-

prostszej protezy uda, która jednak pozwala pacjento-

wi funkcjonować tylko w ograniczonym zakresie, oscy-

luje w granicach 10 tys. zł.

Osoby niepełnosprawne

chcą i mogą być aktywne zawodowo.

Jednak aby tak

się stało, niezbędne są im protezy, których koszt wy-

nosi minimum 20 tys. zł.

Niestety, maksymalny limit

doﬁnansowaniadoprotezynogitoobecniezaledwie

3 tys. zł.

Dodatkowo pacjent może uzyskać 15% tej

kwoty z powiatowego centrum pomocy rodzinie, ze

środków PFRON.

To jednak zdecydowanie zbyt mało,

aby większość pacjentów po amputacjach kończyn

była w stanie sprostać ﬁnansowozakupowiprotezna-

dających się do chodzenia i nieograniczających im co-

dziennego funkcjonowania.

3.

Czy z uwagi na trudną z reguły sytuację ﬁnan-

sową pacjentów po amputacjach resort zdrowia prze-

widuje wprowadzenie stosownych zmian w przepi-

sach dotyczących wysokości ﬁnansowania zakupu

protez ortopedycznych?

Z poważaniem

Posłowie Anna Nemś

(nr 13023)

do ministra środowiska

Szanowny Panie Ministrze!

Zgodnie z obowiązu-

poz. 666) rozbiórka zużytych baterii oraz akumula-

torów musi się odbywać w jednym, wyspecjalizowa-

nym i zintegrowanym zakładzie.

Ministerstwo Śro-

dowiska przygotowało nowelizację przedmiotowej

ustawy, która, zdaniem ekspertów, może doprowa-

dzić do wielu nieprawidłowości w zakresie recyklingu

baterii i akumulatorów.

W art. 63 proponowanej nowelizacji ustawy o ba-

teriach i akumulatorach czytamy: Zużyte baterie sa-

mochodowe kwasowo-ołowiowe, zużyte akumulatory

samochodowe kwasowo-ołowiowe, zużyte baterie

przemysłowe kwasowo-ołowiowe lub zużyte akumu-

latory przemysłowe kwasowo-ołowiowe poddawane

są przetwarzaniu wyłącznie w zakładzie przetwarza-

nia, który zapewnia co najmniej przekazanie powsta-

łych w wyniku przetwarzania frakcji zawierających

ołów i jego związki oraz frakcji tworzyw sztucznych

odpowiednio najbliżej położonym posiadaczom odpa-

dów prowadzącym recykling ołowiu i jego związków

lub recykling tworzyw sztucznych.

Oznacza to, że zgodnie z proponowanymi przepi-

sami recykling zużytych baterii i akumulatorów nie

będzie musiał już odbywać się w jednym zintegrowa-

nym zakładzie.

W jednej ﬁrmiebędziemożnaprzy-

kładowo rozłożyć akumulator na części, natomiast

substancje ołowiowe będą przekazywane w celu uty-

lizacji do innego odbiorcy.

Eksperci są zdania, że wprowadzenie nowych pro-

pozycji prawnych spowoduje powstawanie wielu ﬁrm,

które chałupniczo będą pozyskiwać cenny ołów i zanie-

czyszczać środowisko naturalne zbędnymi pozostało-

ściami procesu recyklingu baterii i akumulatorów, co

nego obrotu odpadami toksycznymi na terenie kraju.

welizacja ustawy o bateriach i akumulatorach nie

przyczyni się do zwiększenia skali nieprawidłowości

w recyklingu zużytych baterii i akumulatorów, a na-

wet do zjawiska niekontrolowanego obrotu toksycz-

nymi pozostałościami z tego procesu?

Z poważaniem

Posłowie Anna Nemś

188

Interpelacja

(nr 13024)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie konieczności zweryﬁkowania

przepisów tzw. ustawy

Szanowny Panie Ministrze!

W roku 2009 weszła

wą o upadłości konsumenckiej.

Przedmiotowa nowe-

la wprowadziła nową instytucję w formie ogłoszenia

upadłości przez osobę ﬁzycznąnieprowadzącądzia-

łalności gospodarczej.

Formalna możliwość ogłosze-

nia upadłości miała pomagać osobom, które nie są

w stanie (nie ze swej winy) regulować w terminie ﬁ-

nansowych zobowiązań.

Ustawodawcy chodziło o za-

spokojenie wszystkich wierzycieli upadłego dłużnika

oraz o oddłużenie jego samego poprzez umorzenie

niezaspokojonych w drodze postepowania upadłościo-

wego wierzytelności tegoż dłużnika.

ﬁnansowych.

Odnotowano,żeobecniejestichjużpo-

nad 2,1 mln.

Niestety, eksperci są zdania, że ustawa

o upadłości konsumenckiej tak naprawdę nie funk-

cjonuje w praktyce.

Osoby zainteresowane taką pro-

cedurą nie są w stanie sprostać ustawowym wyma-

ganiom formalnym i materialnym.

Dokumentacja

niezbędna do przeprowadzenia postępowań upadło-

ściowych jest bardzo rozbudowana i trudna do skom-

pletowania dla większości zainteresowanych.

Wnio-

sek o ogłoszenie upadłości może złożyć wyłącznie

dłużnik, który jest niewypłacalny, w związku z czym

nie powinien on korzystać z żadnej płatnej pomocy

prawnej.

Jednocześnie wymaga się, że aby wniosek

o ogłoszenie upadłości był skuteczny, konieczne jest

posiadanie przez wnioskodawcę środków wystarcza-

jących na pokrycie kosztów postępowania upadło-

ściowego oraz utrzymanie syndyka.

Wiele kontrower-

sji budzi również występowanie z wnioskiem o upa-

dłość przez osoby pozostające w związku małżeń-

skim.

Zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa

małżeństwo nie może ogłosić upadłości.

Natomiast

w momencie ogłoszenia upadłości przez jedno z mał-

żonków w skład masy upadłościowej wchodzi cały

wspólny majątek.

3.

Czy Ministerstwo Sprawiedliwości widzi po-

trzebę wprowadzenia konkretnych zmian do ustawy

o upadłości konsumenckiej, które ułatwiłyby funk-

cjonowanie zawartych w niej przepisów (przykładowo

z zakresie uproszczenia wymagań formalnych, któ-

rym muszą sprostać osoby zainteresowane procedu-

rą ogłoszenia upadłości)?

4.

Czy rozważane jest rozszerzenie instytucji upa-

dłości konsumenckiej w takim zakresie, aby stosow-

ny wniosek mogli składać małżonkowie, którzy po-

zostają we wspólnocie majątkowej?

Z poważaniem

Posłowie Anna Nemś

(nr 13025)

do ministra zdrowia

w sprawie reformy w zakresie struktury

Szanowny Panie Ministrze!

Zapowiadane przez

Ministerstwo Zdrowia reformy polskiej służby zdro-

wia, składają się z pakietu rozwiązań o charakterze

głównie strukturalnym i organizacyjnym.

Propozycje

te obejmują zarówno likwidację, bądź przekształcenie

szeregu instytucji; regulujących rynek leków refundo-

wanych, (Agencja Oceny Technologii Medycznych),

jakość świadczeń medycznych (Centrum Monitorowa-

nia Jakości w Ochronie Zdrowia), jak i urząd płatnika

publicznego (Narodowy Fundusz Zdrowia).

Propono-

wane zmiany budzą, z racji choćby swojej komplekso-

wości, a też na dzień dzisiejszy ogólności, liczne obawy

zróżnicowanych interesariuszy systemu.

Sygnały i postulaty, jakie docierają do biura po-

selskiego, wskazują, że najbardziej niepokoją środo-

wisko medyczne reformy w zakresie struktury świad-

czeń medycznych.

W tym ostatnim aspekcie szczegól-

nie duże zmiany mają zajść w odniesieniu do świad-

czeń onkologicznych.

Wedle słów Pana Ministra w mi-

nisterstwie podjęto prace obejmujące budowę sieci

onkologicznej wraz z „systemem” kwaliﬁkacjimery-

torycznej ośrodków onkologicznych do leczenia pa-

cjentów, a także zmiany w ich ﬁnansowaniu.

W związku z licznymi wątpliwościami, jakie prze-

kazywane są na moje ręce w ww. zakresie, uprzejmie

proszę Pana Ministra o dookreślenie i odpowiedź na

następujące pytania, które winny wyjaśnić wszelkie

wątpliwości i niepokoje środowiska.

1.

Czy przez „system” kwaliﬁkacjimerytorycznej

ośrodków onkologicznych rozumie Pan Minister

stworzenie standardów świadczeń onkologicznych?

A jeżeli tak, to jaki charakter będą miały te standar-

dy: sprzętowy, potwierdzonych umiejętności, zdeﬁ-

niowany poprzez wyniki pacjentów?

2.

Jaka będzie ich rola w systemie ﬁnansowania?

Czy będą miały charakter wytycznych dla świadcze-

189

niodawców, czy też koniecznych i nieodwołalnych

standardów?

3.

Kto owe kryteria kwaliﬁkacji merytorycznej

ośrodków (czy też wytycznych/standardów) będzie

tworzył?

4.

Na podstawie jakich kryteriów one powstaną?

Czy punktem odniesienia będą międzynarodowe

standardy zdeﬁniowane przez środowiska onkolo-

giczne, obowiązujące w Europie i/lub Stanach Zjed-

noczonych Ameryki?

5.

Czy podstawą do ich stworzenia będzie Ocena

Technologii Medycznych (HTA), czy też zostaną one

wykreowane w sposób arbitralny przez wybranych

przedstawicieli środowiska medycznego?

6.

Jaki będzie sposób ﬁnansowaniaświadczeńon-

kologicznych?

Proszę o precyzyjną odpowiedź, czy

będzie to ﬁnansowaniebudżetowe,poprzezpłatnika

(NFZ), inne?

7.

Jak i na podstawie jakich kryteriów będzie mo-

nitorowana jakość świadczeń w ośrodkach włączo-

nych do sieci?

8.

Jak i przez kogo będzie monitorowana dostęp-

ność świadczeń w tych ośrodkach?

9.

Jak będą kompensowane i monitorowane róż-

nice w dostępie i zakresie świadczeń pomiędzy po-

szczególnymi placówkami medycznymi w sieci w re-

gionach?

10.

Jak będą funkcjonowały programy lekowe

w nowej sytuacji strukturalno-ﬁnansowej?

11.

Czy powołanie sieci w oparciu o „system” kwa-

liﬁkacjimerytorycznejośrodkówonkologicznychnie

spowoduje zahamowania rozwoju prywatnych inicja-

tyw w zakresie onkologii, a tym samym pogłębi jesz-

cze deﬁcytświadczeń?

12.

Czy ministerstwo przygotowało studium wy-

konalności dla inicjatywy powołania sieci onkologicz-

nej wraz z nowym systemem ich ﬁnansowania?

Aje-

żeli nie, to czy zamierza to uczynić, tak aby zmiany

opierały się o konkretne wyliczenia i kalkulacje?

13.

Czy do procesu zmian włączeni zostaną, oprócz

środowisk medycznych, również pacjenci?

Z poważaniem

Poseł Józef Lassota

(nr 13026)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie uboju rytualnego

Szanowny Panie Ministrze!

W ostatnich tygo-

dniach szeroko dyskutowana jest w różnych kręgach

sprawa tzw. uboju rytualnego, czyli uboju zwierząt

bez ogłuszania.

Pojawiają się głosy, że ten sposób po-

zbawiania zwierząt życia jest mniej humanitarny

niż ubój tradycyjny.

Autorzy publikacji prasowych

oraz protestów organizowanych w Internecie uży-

wają wielu emocjonalnych argumentów.

Z jednej

strony, jeżeli dojdzie do zakazu uboju rytualnego

w Polsce, to będzie to stanowiło przesłankę do po-

sądzania o ograniczanie wolności religii.

Z drugiej

strony trzeba pamiętać o losie zwierząt.

Sprawa za-

kazu uboju rytualnego jest trudna w związku z jej

wieloaspektowością.

W Polsce działa około dwadzieścia ubojni, które

oferują mięso z uboju rytualnego, jak podaje „Gazeta

Wyborcza” z dnia 24 października 2012 r.

Nie są one

prowadzone przez organizacje religijne, to zwykły

biznes.

Najczęściej prowadzą one również „normal-

ny” ubój.

Mięso nieoznaczone, że pochodzi z uboju

religijnego, idzie do normalnej sprzedaży.

Ubój bez

ogłuszania jest oczywiście tańszy i szybszy.

A więc

część mięsa zwierząt, którego nie konsumują konsu-

menci religijni, jest mieszana razem z mięsem z ubo-

ju zgodnego z ustawą o ochronie zwierząt i razem

wędrują do handlu lub do masarni.

Pytania do Pana Ministra:

1.

Czy Pan Minister pracuje nad nowelizacją usta-

wy o ochronie zwierząt, w której uwzględni m.in. wy-

mogi unijnej dyrektywy?

2.

Jakie zmiany w prawie przewiduje Pan Mini-

ster w związku z praktykami procederu „biznesowe-

go” podejścia do uboju rytualnego?

3.

Czy planowane jest oznaczenie mięsa pocho-

dzącego z uboju rytualnego, a przeznaczonego na

sprzedaż?

Z poważaniem

Poseł Józef Lassota

(nr 13027)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie traktowania zwierząt

Szanowny Panie Ministrze!

Zachwycające pokazy

cyrkowe bawią publiczność, a w szczególności dzieci.

Ludzie biorący w tym udział uznają je jednocześnie

za dobrą zabawę, bardzo często takie wydarzenia

podnosi się do rangi wydarzenia artystycznego.

Roz-

rywki, w których ogląda się zabawiające nas zwierzę-

ta, najczęściej są związane z ich cierpieniem.

Rzadko

osoby zainteresowane tego rodzaju rozrywkami bio-

rą pod uwagę, że tym samym skazują zwierzęta na

tortury.

Naturalne drapieżne instynkty tłumione są

za pomocą paralizatora, ograniczonych racji żywno-

190

ściowych i środków farmakologicznych, ułatwiają-

cych zdecydowanie tresurę.

Codziennością zwierząt cyrkowych jest: skuwanie

łańcuchami, bicie po nosach, dźganie szpikulcami czy

prądu, by np. nauczyć tańca.

Zwierzęta trzymane są

zwierząt cyrkowych przepełniona jest okrucieństwem

– to tylko kilka z wielu argumentów, jakie przema-

wiają za poprawą warunków bytowych zwierząt cyr-

kowych.

Publiczność jest nieświadoma, w jak ciężkich wa-

runkach bytowych te zwierzęta są przetrzymywane

i praktycznie bezkarnie okaleczane.

Mimo dużego

postępu w świadomości społeczeństwa wciąż mamy

do czynienia z wieloma przykładami wykorzystywa-

nia zwierząt w celach rozrywkowych.

Praktyki sto-

sowane w cyrkach powinno się zakwestionować i dą-

żyć do wyeliminowania.

Wiele z tych legalnych roz-

rywek, jak np. cyrk, powoduje niesmak, podczas gdy

inne nadal wydają się być akceptowalne.

Istnieją tak-

że inne rodzaje przedstawień, w których zwierzęta

wykorzystywane są przez ludzi w okrutny sposób dla

własnej przyjemności.

Pytania do Pana Ministra:

1.

W jaki sposób kontroluje się traktowanie zwie-

rząt cyrkowych/rozrywkowych?

2.

Jakie działania podejmuje Pan Minister, aby

poprawiać warunki bytowe zwierząt cyrkowych?

Z poważaniem

Poseł Józef Lassota

(nr 13028)

do ministra ﬁnansów

w sprawie strat budżetu państwa

twość sprzedaży poza oﬁcjalnymobiegiembezdoku-

mentów, duże różnice w cenach skupu złomu, sprzy-

jają niekontrolowanemu rozwojowi szarej strefy.

Ob-

serwuje się zjawisko zakładania przez obywateli obcych

państw, który organizują skup i nielegalny wywóz zu-

żytych akumulatorów.

Stosowany jest mechanizm po-

legający na zmianie kwaliﬁkacji odpadów, w której

złom akumulatorowy jest sprzedawany, jako akumula-

tory do regeneracji lub akumulatory używane.

Roz-

drobnienie sieci ﬁrmobracającychzłomemakumulato-

rowym sprzyja rozwojowi tej przestępczości.

daż i wywóz za granicę – oprócz zanieczyszczenia

środowiska – powoduje uszczuplenie dochodów bu-

dżetu państwa, gdyż odbywa się poza formalnym sys-

temem podatkowym.

Poza wyżej wymienionymi sposobami omijania

narastającej patologii?

Z poważaniem

Poseł Józef Lassota

(nr 13029)

do ministra ﬁnansów

Ministerstwa Finansów, które przygotowało projekt

nowelizacji ustawy o usługach płatniczych, już wkrót-

ce oprócz dzisiejszej prowizji użytkownicy kart płat-

niczych mogą zostać zobowiązani do uiszczenia do-

datkowej opłaty – surcharge, stanowiącej w dużej

mierze narzędzie do zwiększania zysków kosztem

klientów.

Fakty pokazują, że nawet przy niższych prowi-

zjach od wypłat biznes bankomatowy ma się dobrze.

W Polsce jest blisko 18 tys. bankomatów.

Potentata-

mi są Euronet (ponad 2 tys. maszyn) oraz kilka ban-

ków: PKO BP ma ich ok. 2,8 tys., Pekao – 1,8 tys.,

191

łączące się BZ WBK i Kredyt Bank – prawie 1,5 tys.,

ING Bank – 800, Bank Millennium – niecałe 600.

Liczba bankomatów nieustannie rośnie, a to pokazu-

je, że podnoszone co jakiś czas argumenty o nieren-

towności tego biznesu nie mają całkowitego przeło-

żenia na otaczające nas realia.

Wprowadzenie wspomnianej prowizji może spowo-

dować problemy na rynku.

Klienci będą zdezorientowa-

ni i nie do końca świadomi ostatecznych kosztów wy-

płaty, gdyż informacja pojawi się na ekranie bankoma-

tu dopiero po włożeniu karty.

W pewnych przypadkach

zapewne skłoni to klientów do poszukiwań tańszego

bankomatu.

Dodatkowo na swoim wizerunku stracą

banki, ponieważ zostaną obarczone główną winą za

zwiększenie opłat.

Oprócz klientów wprowadzenie

zmian odczują znacznie banki niedysponujące własną

siecią bankomatów, istnieje bowiem prawdopodobień-

stwo konieczności negocjowania z innymi sieciami no-

wych, wyższych stawek za wypłaty, i przynajmniej

część poniesionych kosztów przeniosą na klientów.

Nie

jest to jednak wyłącznie ich problem.

Nawet banki

mą wprowadzenie kolejnych prowizji przy wypłacie go-

tówki, które mogą drastycznie zniechęcić do posiadania

jakichkolwiek kart płatniczych.

Właściciele bankomatów raczej skorzystają z moż-

liwości wdrożenia dodatkowej prowizji, ponieważ

udział wypłat realizowanych przez zewnętrznych

klientów, a więc potencjalnych płatników, jest dzisiaj

znaczący.

Niekiedy sięga nawet kilkunastu procent.

Tego typu zmiana jest w stanie pogłębić chaos wokół

obrotu kartowego i niesie ze sobą ryzyko, że cofniemy

się w rozwoju płatności bezgotówkowych.

trzebę wdrożenia w życie propozycji dodatkowych

opłat za wypłatę gotówki z bankomatu?

2.

W jaki sposób według ministerstwa dodatkowe

opłaty wpłyną na nierynkowe ustalanie cen na ryn-

ku bankomatowym?

3.

W których krajach Unii Europejskiej istnieją

rynku kart płatniczych?

Z poważaniem

Poseł Agnieszka Pomaska

(nr 13030)

do ministra zdrowia

w sprawie przyznawania doﬁnansowania

do wózków inwalidzkich

Według ustawy ministra zdrowia z dnia 10 lutego

2010 r. nr 31 § 166 i kolejne regulacje wprowadziły

— pkt I, IV – bez zmian;

tywnych zawodowo, (usunięto fragment o osobach

uczących się);

— pkt III – wózek dziecięcy specjalistyczny stabi -

Przed zmianą podział doﬁnansowaniabyłnastę-

pujący:

— I – wózek inwalidzki ręczny, limit: 800 zł, wó -

zek dla każdego;

się i aktywnych zawodowych, limit: 1500 zł; wózek

— III – wózek specjalistyczny dziecięcy: wózek

dzieży do 18. roku życia, limit: 1800 zł;

— IV – wózek stabilizujący plecy i głowę, wózek

dzielnie nieporuszających się na nim oraz wymaga-

jących specjalnej stabilizacji głowy i tułowia.

Według zastosowanych zmian dzieci i młodzież

rówki.

Ponadto osoby nieaktywne zawodowo i nie-

uczące się nie mogą dostać doﬁnansowaniadowózka

aluminiowego lekkiego, który w wielu przypadkach

znacznie poprawiłby ich mobilność, przez co niekiedy

pozwoliłby im podjąć pracę lub naukę.

liwość zmiany w ustawie w taki sposób, by kryteria

przyznawania doﬁnansowaniadoposzczególnychty-

pów wózków inwalidzkich zależały od typu schorze-

nia i uwzględniały indywidualną sytuację życiową?

Z poważaniem

Poseł Marzena Okła-Drewnowicz

Warszawa, dnia 14 grudnia 2012 r.

192

Interpelacja

(nr 13031)

do ministra zdrowia

w sprawie kwaliﬁkowania niesamodzielnych

osób z chorobami neurologicznymi

do leczenia sanatoryjnego

W rozporządzeniu ministra zdrowia z dnia 5 stycz-

zapisu „przeciwskazania do leczenia” niesamodzielne

niepełnosprawne osoby z chorobami neurologicznymi

nie kwaliﬁkująsiędoleczeniasanatoryjnegoiuzdro-

wiskowego.

Przez ten zapis niepełnosprawne osoby

niesamodzielne, które powinny być rehabilitowane,

niekiedy przez całe swoje życie, są wykluczone z moż-

liwości tego typu leczenia.

liwość zmiany w rozporządzeniu, tak by niepełno-

sprawne niesamodzielne osoby kwaliﬁkowałysiędo

leczenia sanatoryjnego i uzdrowiskowego, otrzymu-

jąc miejsce w sanatorium wraz ze swoim rodzicem

lub prawnym opiekunem?

Z poważaniem

Poseł Marzena Okła-Drewnowicz

(nr 13032)

do ministra edukacji narodowej

Szanowna Pani Minister!

Zgodnie z zapowiedzia-

mi premiera Donalda Tuska w przyszłym roku gmi-

ny dostaną 333 zł dotacji na każdego przedszkolaka.

Kwota ta będzie stopniowo rosła i w 2016 r. ma wy-

nieść 1433 zł.

Prowadzenie przedszkoli to zadanie własne samo-

rządów terytorialnych i do tej pory było ﬁnansowane

z budżetu samorządów.

Jak wskazuje Ministerstwo

Edukacji Narodowej, zapisana w budżecie państwa

dotacja na przedszkola w wysokości 320 mln zł po-

zwoli wspomóc zadania samorządów, rozwijać edu-

kację przedszkolną oraz powinna skutkować obniże-

niem opłat nawet do 1 zł za dodatkową godzinę po-

bytu dziecka w przedszkolu.

Jednak jak informują samorządowcy, w pierw-

szym roku ewentualnego otrzymywania dotacji osią-

gną stratę w porównaniu do wysokości obecnych

wpływów z dopłat rodziców.

Jak wskazuje samorząd

Sulmierzyc w powiecie krotoszyńskim, przewidywa-

ny wpływ w okresie wrzesień – grudzień 2013 r. to

kwota 55 732 zł z kolei wysokość dotacji to niecałe

30 tys. zł.

W związku z licznymi zapytaniami samorządów

w sprawie wysokości dotacji dla przedszkoli zwracamy

1.

Na jakich warunkach samorządy będą otrzy-

mywać dotację dla przedszkoli?

2.

Na jakie cele może zostać wydana wspomniana

dotacja?

3.

Jak resort odnosi się do uwag samorządowców

co do wysokości dotacji w pierwszym roku jej funk-

cjonowania?

Z poważaniem

Poseł Maciej Orzechowski

(nr 13033)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie wykonywania zawodu

ratownika narciarskiego

Szanowny Panie Ministrze!

Zgodnie z ustawą

2012 r. na każdym stoku powinien pracować ratow-

nik narciarski.

Upoważnienie do nadawania uprawnień ratowni-

ka narciarskiego mają Górskie oraz Tatrzańskie

Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe, zaś do tej pory

GOPR przeprowadził trzy kursy na ratowników nar-

ciarskich.

Jak informuje „Dziennik Gazeta Prawna”, braku-

je chętnych do wykonywania zawodu ratownika nar-

ciarskiego.

Skutkuje to tym, iż nad bezpieczeństwem

narciarzy na ponad 400 stokach w Polsce nadal będą

czuwać głównie ratownicy górscy.

na ratownika narciarskiego?

2.

Kto jest odpowiedzialny za zatrudnienia ratow-

nika narciarskiego na stoku?

3.

Jakie kary są przewidziane za niedopełnienie

tego obowiązku?

Z poważaniem

Poseł Maciej Orzechowski

193

Interpelacja

(nr 13033)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie wykonywania zawodu

ratownika narciarskiego

dym stoku powinien pracować ratownik narciarski.

Upoważnienie do nadawania uprawnień ratowni-

nika narciarskiego na stoku?

4.

Jakie działania podejmuje resort celem zwięk-

szenia liczby ratowników narciarskich?

Z poważaniem

Poseł Maciej Orzechowski

(nr 13034)

do ministra ﬁnansów

w sprawie wprowadzenia dodatkowej opłaty

Szanowny Panie Ministrze!

Polskie społeczeń-

stwo oswoiło się z transakcjami bezgotówkowymi

dokonywanymi za pomocą karty płatniczej.

Przeko-

nało się również do korzystania z oferty banków,

uznając szczególnie operacje bezgotówkowe za wy-

godne i bezpieczne.

Jak informuje „Gazeta Wyborcza”, resort ﬁnan-

sów ma w planie wprowadzenie opłaty pod nazwą

surcharge, uiszczanej każdorazowo przez użytkow-

nika przy korzystaniu z karty płatniczej.

Dochód tak

uzyskany miałby zasilić ﬁrmyzarządzającebanko-

matami celem zwiększenia sieci bankomatów.

W związku z takimi doniesieniami prasowymi

dodatkowej opłaty dla osób korzystających z banko-

matów?

2.

Jak proponowane zmiany wpłyną na poziom

kosztów bankowych ponoszonych przez klientów?

Z poważaniem

Poseł Maciej Orzechowski

(nr 13035)

do ministra transportu,

w sprawie badania społeczno-ekonomicznych

Szanowni Panowie Ministrowie!

W maju 2012 r.

odbyła się konferencja Okrągły Stół „Koszty wypad-

ków drogowych” zorganizowana przez Partnerstwo

rem Banku Światowego w Polsce.

W debacie wzięli

udział parlamentarzyści oraz przedstawiciele instytu-

cji państwowych, rządu i eksperci.

Spotkanie składa-

do debaty z prezentacjami, w których Bank Światowy,

ku Światowego mówił na temat relacji między PKB

a kosztami wypadków drogowych.

Według doświad-

czeń innych krajów, inwestowanie w poprawę bezpie-

czeństwa drogowego jest bardzo opłacalne ze wzglę-

dów społeczno-moralnych, jak również czysto ekono-

micznych dla budżetu państwa.

Przedstawiciel Biura Światowej Organizacji Zdro-

wia (WHO) w Polsce przedstawiła europejski raport

nt. bezpieczeństwa ruchu drogowego.

Według WHO

wypadki drogowe stanowią jedno z najpoważniej-

z tym prewencję wypadków drogowych należy trak-

tować jako działanie na rzecz zdrowia publicznego.

Ekspert z Instytutu Badawczego Dróg i Mostów za-

prezentował metodologię szacunku kosztów wypad-

ków drogowych w Polsce i problem ich internaliza-

cji.

Mówiono także o problemach dotyczących trybu

badania kosztów wypadków w zakresie dostępu do

194

danych o kosztach leczenia i rehabilitacji ze źródeł

NFZ.

W tej kwestii sygnalizowano potrzebę wprowa-

dzenia obowiązku identyﬁkacjioﬁarwypadkówdro-

gowych na etapie rozpoczęcia procesu ich leczenia.

Sygnalizowano o tym, że w chwili rozpoczęcia hospi-

talizacji w karcie choroby oﬁarywypadkupowinien

zostać wprowadzony identyﬁkator,przykładowoWD,

który pozwalałby na śledzenie etapów leczenia i re-

habilitacji oﬁarywypadkówdrogowych.

Wymagato

wprowadzenia zapisu o obowiązku identyﬁkacjipa-

cjentów ze względu na obrażenia w wyniku udziału

w wypadku drogowym przez personel medyczny;

możliwe, że wiąże się to z modyﬁkacjąwzorukarty/

historii choroby pacjenta bądź tylko wskazaniem

miejsca na obowiązującym wzorze do umieszczenia

identyﬁkatoraWD.

Poprzez wprowadzenie identyﬁkatora oﬁar wy-

padków drogowych w historiach choroby pacjentów

możliwe byłoby wówczas zewidencjonowanie wszyst-

kich etapów, kosztów leczenia i rehabilitacji oﬁarwy-

padków drogowych zbiorczo w systemie rocznym.

Wymaga to jednak nałożenia obowiązku utworzenia

bazy danych oﬁarwypadkówdrogowychprzezNFZ,

która obejmowałaby pełną informację na temat wszyst-

kich etapów leczenia i rehabilitacji oraz docelowo le-

czenia pozaszpitalnego i terapii psychologicznych,

w tym głównie czasu trwania, zakresu i kosztów

w podziale na okres hospitalizacji, rehabilitacji i le-

czenia pozaszpitalnego (w tym wspomnianych terapii

psychologicznych).

Ponadto baza z racji źródła swego

pochodzenia – na podstawie bezpośrednich danych

medycznych, powinna zawierać bardzo istotne dla

wyceny kosztów wypadków informacje uzupełniające

w stosunku do policyjnej bazy o wypadkach drogo-

wych na temat ciężkości obrażeń (podział na oﬁary

ciężko, średnio i lekko ranne).

Sens utworzenia bazy danych medycznych o oﬁa-

rach wypadków drogowych polega na zebraniu jak

najpełniejszych w miarę możliwości informacji na

temat etapów leczenia i rehabilitacji, przez jakie

przechodzi oﬁarawypadkudrogowego,byodzyskać

utracone zdrowie, by w dalszej kolejności móc wyce-

nić, ile budżet państwa pokrywa kosztów powrotu do

zdrowia oﬁarwypadkówdrogowych.

Bypełniejosza-

cować kategorie kosztów związane z odzyskaniem

utraconego zdrowia, baza danych musiałaby obejmo-

wać informacje na temat leczenia pozaszpitalnego

kontynuowanego przez oﬁarywypadkóworazwspo-

mniane koszty terapii.

Zwrócono uwagę, że system zbierania danych po-

winien odbywać się na bieżąco, poprzez raportowanie

roczne, w systemie kompatybilnym z policyjnym sys-

temem ewidencjonowania wypadków, aby otrzymać

w tym samym czasie dane dla tych samych okresów.

Według raportowania policyjnego, pierwsze statysty-

ki wypadkowe są przedstawiane za rok miniony

w pierwszym kwartale nowego roku.

Podkreślano, że zagraniczne doświadczenia wska-

zują na najlepszą praktykę w zakresie ewidencjono-

wania zdarzeń drogowych, ich skutków i kosztów,

w oparciu o kilka źródeł: policyjne, medyczne, sądowe

i ubezpieczycieli.

Dlatego utworzenie dodatkowej

praktyki w postaci bazy danych medycznych w za-

kresie oﬁarwypadkówdrogowychobokdotychczas

działającej bazy danych policyjnych jest niezbędne do

wyceny kosztów wypadków drogowych.

Co więcej,

baza medyczna jest krokiem naprzód w dziedzinie

badań i analiz z zakresu przyczyn i skutków wypad-

ków drogowych celem ich identyﬁkacji,anastępnie

minimalizacji.

Pochodzenie danych z kilku źródeł

jest podstawą rzetelnych badań i konstruktywnych

wniosków.

Analiza i modyﬁkacjasystemuubezpieczeńko-

munikacyjnych stanowi podstawowe narzędzie w za-

kresie minimalizacji kosztów zewnętrznych trans-

portu, a pośrednio stanowi niekonwencjonalne na-

rzędzie służące poprawie stanu bezpieczeństwa ru-

chu drogowego.

Podkreślano, że zgodnie z białą księgą jedną

z istotniejszych przyczyn braków równowagi i efek-

tywności transportu jest to, że:

1) jej użytkownikom nie przedstawia się w sposób

właściwy pełnych kosztów ich działalności (czyli tzw.

kosztów wewnętrznych) i stąd podejmują oni niewła-

ściwe decyzje co do wyboru trasy/środka transportu,

a w ślad za tym

2) budowa infrastruktury transportowej pozosta-

je daleko w tyle za realnymi potrzebami.

Ostatecznie z pkt 1 wynika, że ceny nie odzwier-

ciedlają pełnego społecznego kosztu transportu, po-

pyt jest sztucznie zawyżany.

Natomiast podejmowa-

nie pojedynczych decyzji przez użytkowników co do

wyboru systemu transportowego daje społecznie nie-

optymalne wyniki, powodując zachwianie równowa-

gi między popytem a podażą w transporcie.

Zdaniem KE, te przejawy nieefektywności z cza-

sem znikłyby w dużym stopniu, jeżeli uzupełniono

by konwencjonalne metody redukcji efektów ze-

wnętrznych transportu polityką w zakresie kalku-

lacji cen i infrastruktury opartą na zmuszeniu

sprawcy kosztów transportu do wliczenia ich do jego

własnego rachunku ekonomicznego.

W opracowaniu

„Strategia UE dla zrównoważonego rozwoju” wyda-

nym przez KE w maju 2001 r. dobitnie stwierdzono,

że takie urealnienie kosztów w transporcie przyczy-

ni się do zmiany zachowań komunikacyjnych i roz-

woju technologii transportu na korzyść użytkowni-

ków i ochrony środowiska.

Również kolejna biała

księga KE z września 2001 r. pt.: „Europejska poli-

tyka transportowa do 2010 r.” kontynuuje postulat

wprowadzenia internalizacji kosztów zewnętrznych

transportu.

W tym miejscu dobitnie stwierdza się potrzebę

wyceny kosztów transportu w sposób jak najbardziej

zbliżony do ich rzeczywistej wartości i potwierdza to

także ideę pierwszego zagadnienia, dotyczącego do-

kładnej wyceny kosztów medycznych związanych

z jedną z kategorii kosztów transportu: kosztami wy-

padków.

195

Kwestia różnicy pomiędzy ceną a realnym kosz-

tem wykonania usługi transportowej jest tym bar-

dziej istotna, że to społeczeństwo, czyli my ogółem,

płacimy tę różnicę (tzw. koszty zewnętrzne transpor-

tu), a nie rzeczywisty sprawca kosztów transportu,

i wydaje się, że optymalna likwidacja tej różnicy jest

możliwa tylko dzięki prowadzeniu przez UE polityki

internalizacji tych kosztów, czyli zmuszeniu właśnie

sprawcy kosztów do wliczenia ich do własnego ra-

chunku ekonomicznego.

Tu z kolei dotykamy kwestii

ubezpieczeń komunikacyjnych.

W krajach UE w ra-

mach internalizacji kosztów zewnętrznych transpor-

tu jako główny obszar oddziaływania na użytkowni-

ków transportu wskazano obszar ubezpieczeń komu-

nikacyjnych.

System ubezpieczeń powinien być tak

skonstruowany, żeby stawki ubezpieczeniowe w spo-

sób jak najbardziej realny odzwierciedlały koszty

związane z ponoszeniem strat i ryzyka.

Wbrew pozorom Polska posiada jedne z najniż-

szych stawek ubezpieczeń komunikacyjnych, a sys-

tem ubezpieczeń stwarza możliwości dużo większych

zysków dla ubezpieczycieli aniżeli w innych krajach.

W efekcie w krajach UE ubezpieczycielom opłaca się

inwestować w badania na rzecz b.r.d., ponieważ każ-

dy wypadek jest dla nich stratą.

I jest to prawidłowy

mechanizm działania systemu ubezpieczeń, zgodnie

z założeniami polityki unijnej.

W Polsce system wy-

maga zmian, właśnie w oparciu o politykę internali-

zacji i realną wycenę strat komunikacyjnych.

Jed-

nakże zagłębienie się w to zagadnienie wymaga wy-

konania dokładnych analiz porównawczych syste-

mów zagranicznych z polskimi warunkami dla ubez-

pieczycieli.

Zmiana systemu ubezpieczeń i dostosowanie wa-

runków ubezpieczenia komunikacyjnego do realnych

kosztów związanych ze stratami i ryzykami w przy-

padku zdarzeń drogowych wydaje się najefektywniej

wpływać na zmianę zachowań komunikacyjnych

w taki sposób, że użytkownicy sieci transportowej

przez pryzmat własnej kieszeni i realnych kosztów

transportu wybierają optymalne rozwiązanie z ko-

rzyścią ekonomiczną wpierw dla siebie, a w dalszych

konsekwencjach z korzyścią dla ochrony środowiska

i minimalizacji zatłoczenia sieci transportowej.

Podsumowując, celem takiej polityki UE jest za-

pewnienie tego, żeby ceny odzwierciedlały koszty,

tak aby świat biznesu i prywatne osoby podejmowa-

ły decyzje na podstawie prawidłowych sygnałów.

Dla

niektórych użytkowników będzie to oznaczało wyż-

sze ceny, dla innych niższe, głównie w zakresie ubez-

pieczeń.

Wybrane zasady takiej strategii są podsumowane

w zielonej księdze i przedstawiają się następująco:

— „Opłaty powinny być możliwie jak najściślej

związane z właściwymi kosztami.

To zwiększy za-

równo wartość majątku netto, jak i efektywność

kosztową systemu.

Im więcej opłat będzie związa-

nych z kosztami, tym większe będą obniżki opłat za

skutki zewnętrzne i poprawa poziomu życia.

— Struktura cen powinna być jasna dla użytkow -

nika transportu.

Zachęca się do publikowania szcze-

gółowego zestawienia rachunkowego kosztów spo-

łecznych i opłat systemu transportowego.

— We wszystkich gałęziach ceny transportu w po -

szczególnych przewozach powinny lepiej odpowiadać

ogólnym kosztom tych przewozów dla społeczeństwa

(tj. włączając koszty wypadków, środowiska, hałasu,

infrastruktury i zatorów)”.

Z tego względu w warunkach polskich zaleca się

w pierwszej kolejności dokonać szczegółowej analizy

systemu ubezpieczeń komunikacyjnych w świetle za-

pisów UE i kontekście zagadnienia internalizacji

kosztów zewnętrznych transportu, ze wskazaniem

na zalecane rozwiązania, a następnie wdrożenie zmian,

które w istotny sposób zminimalizują koszty ze-

wnętrzne transportu w Polsce i wpłyną na zachowa-

nia komunikacyjne na rzecz transportu ekologiczne-

go i mniej wypadkogennego.

W związku z powyższym kieruję do Panów Mini-

strów następujące pytania:

1.

Czy i kiedy ostatnio obliczano społeczno-ekono-

miczne koszty wypadków drogowych zaistniałych na

polskich drogach?

Jaka jednostka takie badania pro-

wadziła i jakie uzyskała obliczenia?

2.

Przepis art. 140c ust. 2 ustawy Prawo o ruchu

drogowym stanowi, że do od maja 2012 r. do zadań

w zakresie poprawy bezpieczeństwa ruchu drogowe-

go należy także ustalanie, co najmniej raz na trzy

padku drogowego, w którym jest zabity, oraz śred-

niego kosztu społeczno-ekonomicznego wypadku

skiej sieci drogowej.

Przy ustalaniu średniego kosztu

społeczno-ekonomicznego tych wypadków drogowych

ustawa nakazuje uwzględnić:

— utratę produktywności zabitych i rannych w wy -

padkach drogowych;

— koszty leczenia i rehabilitacji poszkodowanych

w wypadkach drogowych;

— koszty administracyjne wypadków drogo -

wych;

— straty materialne powstałe w wyniku wypad -

ków drogowych.

Pytania: W jakim trybie, na jakiej podstawie i kto

będzie ustalał koszty leczenia i rehabilitacji, skoro

brak jest w tym zakresie regulacji prawnych pozwa-

lających na dostęp do niezbędnych danych NFZ o pa-

cjentach poszkodowanych w konkretnym wypadku

(chodzi o możliwość powiązania pacjenta z konkret-

nym wypadkiem przez podmiot prowadzący badania

kosztów)?

Czy podobne ustalenia kosztów będą pro-

wadzone także w odniesieniu do wypadków powsta-

łych na pozostałych drogach?

3.

Kto i w jaki sposób dokona w obecnym stanie

prawnym powiązania konkretnego pacjenta (perso-

196

nalnie) z konkretnym wypadkiem dla realizacji celu

drogowym?

4.

Czy trwają prace zmierzające do wprowadzenia

obowiązku identyﬁkacjioﬁarwypadkówdrogowych

na etapie rozpoczęcia procesu ich leczenia lub też

prace nad wprowadzeniem procedur i podstaw praw-

nych umożliwiających przeprowadzenie takich badań

gowych?

Z wyrazami szacunku

Poseł Paweł Papke

oraz grupa posłów

(nr 13036)

do ministra transportu,

samochodów sportowych, bez konieczności

przeprowadzania dodatkowych badań

Szanowny Panie Ministrze!

Środowisko miłośni-

ków sportów rajdowych informuje o problemach do-

tyczących dopuszczenia do ruchu po drogach publicz-

nych niektórych samochodów sportowych.

Samochód sportowy od początku swojego istnie-

nia to poligon doświadczalny dla rozwoju techniki

motoryzacyjnej.

Współczesny samochód sportowy to

wyspecjalizowane narzędzie do jazdy, naszpikowane

najnowocześniejszą techniką.

W wielu przypadkach

tylko zewnętrznie przypomina on pierwowzór (bazę,

na podstawie której został zbudowany).

Zmiany w sto-

sunku do pierwowzoru – samochodu, który przeszedł

cykl badań homologacyjnych i uzyskał świadectwo

homologacji pozwalającej na poruszanie się po dro-

gach publicznych, są tak duże, że wymagałyby no-

wych badań, by tak przebudowany samochód mógł

znów poruszać się po drogach publicznych.

Wiele

z zastosowanych tu systemów to nowatorskie rozwią-

zania, dla których nie ma jeszcze ustalonych wyma-

gań homologacyjnych.

Dodatkowym problemem są

też częste zmiany konstrukcyjne wprowadzane przez

producentów, różne warianty i opcje dostosowujące

samochód do warunków, w jakich ma się ścigać, czy

zmiany zmierzające do wyeliminowania zauważo-

nych podczas eksploatacji problemów.

Sprawę też

komplikuje coraz bardziej rozbudowane wyposażenie

bezpieczeństwa zabezpieczające kierowcę w czasie

wszelkich rodzajów wypadków.

Elementy odpowie-

dzialne za bezpieczeństwo, które bardzo licznie wy-

stępują we współczesnym samochodzie sportowym,

nie są stosowane w samochodach drogowych ze wzglę-

du na ich znaczny koszt i ograniczenia komfortu po-

dróżowania, jakie wprowadzają.

Ponieważ nie są sto-

sowane w samochodach drogowych, nie istnieją też

wymagania homologacyjne, które je opisują, by do-

puścić je do ruchu drogowego.

Samochody, które startują na torach lub zamknię-

tych odcinkach dróg, nie wymagają dopuszczenia do

ruchu i problemy związane z brakiem badań homo-

logacyjnych dopuszczających je do ruchu na drogach

publicznych ich nie dotyczą.

Problem ten występuje

w przypadku konkurencji sportu samochodowego,

które wymagają, by samochód sportowy poruszał się

w trakcie imprezy sportowej czy testów po drodze

publicznej – chodzi o rajdy drogowe i terenowe.

Problem dopuszczenia do ruchu samochodu sporto-

wego narastał stopniowo wraz ze wzrostem ilości ze-

społów różnych od pierwowzoru.

Różnice z roku na rok

stawały się coraz bardziej wyraźne i w chwili obecnej

zaczęły uniemożliwiać legalne zarejestrowanie samo-

chodu sportowego, tak by mógł poruszać się po drogach

publicznych.

Samochody będące szczytem osiągnięć

technicznych pod względem osiągów i bezpieczeństwa

bo nie spełniają wymagań prawnych, które nie uwzględ-

niają pojęcia samochodu sportowego.

Międzynarodowa Federacja Samochodowa (FIA)

będąca ciałem zarządzającym międzynarodowym

sportem samochodowym i stanowiąca reguły rywa-

lizacji w tym sporcie, nie mogąc wprowadzić pojęcia

samochodu sportowego do konwencji wiedeńskiej,

pozostawiła sprawę dopuszczenia do ruchu samocho-

du sportowego jako wewnętrzną sprawę kraju człon-

ka federacji.

Zrobiły to już Czechy i Słowacja.

Pewne

rozwiązania w tym względzie obowiązują w Niem-

czech.

Takie prace zostały też podjęte przez PZM,

zarządcę sportu samochodowego w Polsce.

Główna

Komisja Sportu Samochodowego na zlecenie Zarządu

PZM przeanalizowała obecny stan prawny pod ką-

tem możliwości rejestracji samochodu sportowego,

jak również zapoznała się z rozwiązaniami czeskim

i słowackim.

Na podstawie zdobytej wiedzy uznano,

że najlepiej problem ten rozwiązać w oparciu o art. 67

Prawo polskie nie precyzuje jednak, jakie to przy-

padki są uzasadnione i jaka jest procedura takiego

wystąpienia.

Zainteresowani sygnalizują, że wątek

ten można znaleźć w nowej dyrektywie 2007/46/WE

dów silnikowych i ich przyczep oraz układów, części

do tych pojazdów.

Rozdział X: Dopuszczenie indywi-

dualne, daje możliwość zwolnienia pojazdu z obo-

wiązku spełnienia jednego lub kilku wymagań dy-

rektywy pod warunkiem ustalenia wymagań alter-

natywnych, takich, które w danych warunkach za-

pewnią największy możliwy do osiągnięcia poziom

bezpieczeństwa i ochrony środowiska.

Sprawdzenia

197

zgodności z wymaganiami alternatywnymi dokonuje

się na podstawie analizy danych dostarczonych przez

wnioskodawcę, bez badań niszczących.

Jeśli pojazd

spełnia wymagania alternatywne, wydaje się indy-

widualne świadectwo dopuszczenia do ruchu (zastę-

pujące homologację), na podstawie którego można

dokonać rejestracji.

skorzystał z uprawnień, jakie nadaje mu art. 67 ust. 1

ustawy Prawo o ruchu drogowym, i ile z tej liczby

dotyczyło zmodyﬁkowanychsamochodówsportowych

(rajdowych), tak by mogły poruszać się w rajdach or-

ganizowanych po drogach publicznych?

2.

Jak wyglądała procedura załatwiania spraw, o któ-

rych mowa w pkt 1 (w jakim trybie, po przedłożeniu

jakich dokumentów, po przeprowadzeniu jakich badań,

w jakim szacunkowo czasie od wystąpienia)?

3.

Czy ministerstwo prowadzi prace legislacyjne

lub zmierzające do opracowania i wdrożenia procedur

dotyczących omawianego problemu i czy widzi po-

trzebę doregulowania przepisów w tym zakresie?

Z poważaniem

Poseł Beata Bublewicz

Warszawa, dnia 14 grudnia 2012 r.

(nr 13037)

do ministra transportu,

pociągów międzynarodowych, w tym

kategorii EuroCity, na stacji Zawiercie

Szanowny Panie Ministrze!

Zwracamy się do

pociągów międzynarodowych, w tym EuroCity, na

stacji Zawiercie.

Pragniemy zwrócić uwagę na kilka

ważnych kwestii.

Stacja Zawiercie jest ostatnią przed wjazdem na

CMK.

Ze stacji tej korzystają mieszkańcy powiatu

zawierciańskiego, myszkowskiego, będzińskiego, a na-

wet mieszkańcy z obrzeża woj. małopolskiego.

Za-

wiercie to również baza wypadowa na Jurę Krakow-

sko-Częstochowską.

Po wielu latach starań dworzec

udało się wyremontować.

Dziś może on być wizytów-

ką sprawności PKP, ale czy jest?

W naszej ocenie

oczekiwania pasażerów są znacznie większe.

Z taki-

mi właśnie uwagami zwracają się do nas mieszkańcy.

Wszyscy chcemy podróżować szybko, komfortowo.

Ogromnym marnotrawstwem jest niekorzystanie

z potencjału stacji Zawiercie.

Tracicie państwo pasa-

żerów, którzy wybierają inne środki transportu.

Włą-

czenie stacji Zawiercie do rozkładów pociągów mię-

dzynarodowych nie wymaga żadnych inwestycji ani

nakładów.

Panie Ministrze!

W naszej ocenie te 2 minuty po-

stoju nie spowodują żadnych komplikacji.

W dobie,

gdy transport drogowy nie jest adekwatny do potrzeb,

można pozyskać wielu klientów.

Sama tylko trasa

Zawiercie –Warszawa – Zawiercie jest coraz mocniej

oblegana.

Zwracamy się do Pana Ministra o to, by na

stacji Zawiercie zatrzymywały pociągi międzynaro-

dowe (w szczególności: „Chopin”, „Vltava”, „Come-

nius”, „Sobieski”, „Varsovia”, „Praha”, „Polonia”).

Wnosimy o rzetelną analizę i zwiększenie (w prak-

tyce bezkosztowo) oferty PKP w opisanej przez nas

kwestii.

Będzie to z korzyścią zarówno dla mieszkań-

ców całego regionu, jak i dla PKP.

Czy możliwe jest dokonanie przez resort wnikli-

wej analizy przedstawionego problemu oraz zwięk-

szenie (w praktyce bezkosztowo) oferty PKP poprzez

włączenie stacji Zawiercie do rozkładu pociągów mię-

dzynarodowych?

Jakie jest stanowisko Pana Ministra w wyżej wy-

mienionej sprawie?

Z poważaniem

Posłowie Anna Nemś

i Jarosław Pięta

Warszawa, dnia 14 grudnia 2012 r.

(nr 13038)

do ministra zdrowia

Szanowny Panie Ministrze!

Wykwity na skórze,

łuska zbierająca się na zmianach skórnych, a także

objawy świądu to tylko niektóre z elementów, jakie

towarzyszą łuszczycy.

Co najmniej dwie spośród stu

osób w Polsce cierpią na łuszczycę.

Choroba ta może

ujawnić się pomiędzy 18. a 22. rokiem życia.

Chorzy

na łuszczycę bardzo często boją się i wstydzą o tym

mówić.

Jedyną skuteczną metodą leczenia są nowo-

czesne szczepionki biologiczne, które refunduje NFZ.

Mogą one bowiem złagodzić jej objawy, spowodować,

że chory może normalnie funkcjonować.

Jednak pie-

niędzy z kontraktu nie wystarcza dla wszystkich cho-

rych.

W październiku tego roku Pan Minister zade-

klarował, że od listopada wejdzie program lekowy,

który rozwiąże problem ﬁnansowania.

Mimożejeden

z leków został zaakceptowany przez Agencję Oceny

Technologii Medycznych, to Ministerstwo Zdrowia

nie wpisuje go na listę, gdyż czeka na akceptację kil-

ku pozostałych leków (procedura refundacyjna doty-

198

czy 4 leków na łuszczycę).

Według wypowiedzi eks-

pertów z dziedziny prawa jest to niezgodne z usta-

wą refundacyjną.

Jeden lek powinien być objęty

jedną decyzją, wydawaną niezależnie od decyzji

i postępowań dla innych leków.

Pacjenci oczekują

na decyzję ze świadomością, że choroba powróci ze

zdwojoną siła.

Pytania do Pana Ministra:

tów z dziedziny prawa?

2.

Czy jest możliwe zdaniem Pana Ministra uspraw-

nienie wdrażania procedur refundacyjnych?

Z poważaniem

Poseł Józef Lassota

(nr 13039)

do ministra transportu,

oznakowań drogowych

Szanowny Panie Ministrze!

Rozporządzenie mi-

nistra infrastruktury w sprawie szczególnych wa-

runków technicznych dla znaków i sygnałów drogo-

wych oraz urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowe-

go i warunków ich umieszczania na drogach określa

ich charakterystykę (wielkości i wymiary, barwy i od-

blaskowość, liternictwo), zasady tworzenia napisów,

sposoby umieszczania, odległości od jezdni i ich wy-

sokości.

Zasady te muszą być stosowane przez organy

zarządzające ruchem na danej drodze z uwzględnie-

niem jej kategorii.

Ilość stosowanych obecnie znaków i sygnałów

drogowych jest ogromna i zbliża się do 400, uwzględ-

niając także poziome znaki drogowe, sygnały świetl-

ne czy dodatkowe znaki ustawiane przed przejazda-

mi kolejowymi.

Korzystając z polskich dróg, można

zaobserwować, że znaki są wszechobecne, stwarzając

kolorową mozaikę drogową.

Dodatkowym zjawiskiem

utrudniającym prawidłowe ich odczytywanie przez

użytkowników drogi jest umieszczanie znaków mię-

dzy reklamami czy też reklam między znakami.

Zna-

ki umieszczane są w różnych dziwnych miejscach,

np. na latarniach czy słupach oświetleniowych.

Nie-

rzadko zdarza się, że usytuowane czasowo, np. na

czas robót drogowych, pozostawiane są dłużej niż po-

trzeba, a nawet są zapominane.

Występują także

przypadki ustawiania znaków wzajemnie się wyklu-

czających.

Dla użytkownika drogi – kierowcy odczytanie

i odpowiednie zareagowanie na ten las tablic i ozna-

kowań, szczególnie wówczas, gdy warunki widoczno-

ści na drodze są ograniczone.

W rezultacie może tak

być, że oznakowanie zamiast pomagać użytkowni-

kom dróg – przeszkadza.

Kierowca nie jest w stanie

odczytać i zareagować na wszystkie informacje z po-

bocza drogi, więc je pomija i jeździ „na pamięć”.

A cza-

sem zignorowanie jednego znaku może prowadzić do

poważnych konsekwencji.

Często odnosi się wrażenie, że część znaków jest

po prostu zbędna, niepotrzebnie zajmują przestrzeń

publiczną, szpecąc krajobraz i psują estetykę, szcze-

gólnie w miastach.

Stąd pytanie do Pana Ministra: Czy planuje Pan

Minister powstanie zintegrowanego systemu ozna-

kowań drogowych, ułatwiającego percepcję kierowcy

w sposób nierozpraszający jazdy?

Z poważaniem

Poseł Józef Lassota

(nr 13040)

do ministra środowiska

padami niebezpiecznymi dla środowiska i zdrowia

199

tuacji, że „chałupnicze” rozbijanie akumulatorów

będzie powszechne.

czelnienie i dezorganizację systemu skupu, obrotu

Z poważaniem

Poseł Józef Lassota

(nr 13041)

do ministra środowiska

w sprawie zabezpieczenia w wodę

przy przemysłowym wydobyciu

Wydobywanie gazu łupkowego wiąże się z posia-

daniem ogromnej ilości zasobów wody.

Podczas szcze-

linowania hydraulicznego, aby uzyskać produkcyjną

ilość gazu z łupków, woda tłoczona jest pod ciśnie-

niem do odwiertu, tworząc szczeliny, co umożliwia

uwolnienie gazu ze skał.

Tylko jedno takie szczelino-

wanie wraz z wierceniem zużywa mniej więcej do

20 000 m

2

.

Z tego, co wiem, Polska ma jedne z mniej-

szych zasobów wodnych w regionie, dlatego więc za-

daję pytania:

1.

Czy ﬁrmy które ewentualnie miałyby dostać

w przyszłości licencje na wydobycie gazu, otrzymają

również zabezpieczenie w wodę potrzebną do wydo-

bycia tego gazu?

2.

Czy posiadamy na tyle duże w Polsce składy

wody, aby zabezpieczyć potrzebne ilości?

Jeżeli nie,

to co jest robione w kierunku poprawy sytuacji, aby

w przyszłości zabezpieczać te ilości?

3.

Kiedy (konkretna data) będziemy mieli tyle

wody, by zacząć wydobycie gazu?

4.

Czy woda po szczelinowaniu wraca na po-

wierzchnię i czy można ją wykorzystać do kolejnego

szczelinowania?

Z poważaniem

Poseł Jacek Kwiatkowski

Konin, dnia 14 grudnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 13042)

do ministra skarbu państwa

w sprawie odpowiedzialnych

Szanowny Panie Ministrze!

Ostatnie dni przynio-

sły cały szereg informacji o krytycznej sytuacji, w ja-

kiej znalazł się nasz narodowy przewoźnik lotniczy

– Polskie Linie Lotnicze LOT.

Okazało się, że kondy-

cja spółki jest bardzo ciężka, Zarząd LOT wystąpił

do rządu o pomoc w wysokości miliarda złotych i za-

powiedział realizację programu restrukturyzacyjne-

go polegającego m.in. na bardzo poważnych zwolnie-

niach wśród załogi LOT.

Wszystko to drastycznie odbiega od obrazu spółki

kreślonego zarówno przez jej zarząd, jak i nadzoru-

jące PLL LOT Ministerstwo Skarbu Państwa.

W swojej wczorajszej wypowiedzi stwierdził Pan,

że za sytuację w LOT odpowiada prezes spółki i że

oczekuje pan od rady nadzorczej spółki wyciągnięcia

konsekwencji personalnych.

Zapewne pod wpływem

tych słów rada nadzorcza odwołała dziś prezesa Za-

rządu LOT, powierzając jego obowiązki jednemu

z wiceprezesów.

W świetle powyższego prosimy o odpowiedź na

następujące pytania:

stan rzeczy w PLL LOT spoczywa wyłącznie na ich

prezesie, czy też może w niemałym stopniu odpowia-

dają za niego pozostali członkowie Zarządu LOT

i inni członkowie kierownictwa spółki?

2.

Czy wobec tego konsekwencje personalne, o któ-

rych Pan mówił, nie powinny dotyczyć znacznie

większej liczby członków władz spółki?

3.

Czy Pana zdaniem właściwe jest, aby obowiąz-

ki prezesa Zarządu LOT przejął dotychczasowy wi-

ceprezes do spraw ﬁnansowo-ekonomicznych,który

także jest odpowiedzialny za zapaść spółki?

4.

Jak w tym kontekście ocenia Pan odpowiedzial-

ność za sytuację w LOT ze strony nadzorującego

spółkę wiceministra w Ministerstwie Skarbu Pań-

stwa i czy także wobec niego zamierza pan wycią-

gnąć konsekwencje.

Łączymy wyrazy szacunku

Posłowie Dawid Jackiewicz

i Adam Kwiatkowski

Warszawa, dnia 14 grudnia 2012 r.

200

Interpelacja

(nr 13043)

do ministra skarbu państwa

Szanowny Panie Ministrze!

Nasz narodowy prze-

woźnik lotniczy – Polskie Linie Lotnicze LOT, wy-

stąpił do rządu o wsparcie w wysokości miliarda zło-

tych, argumentując, że bez tej pomocy ﬁrmamoże

nie przetrwać.

Świadczy to o krytycznej sytuacji,

w jakiej znalazł się LOT.

Stoi to jednak w całkowitej

sprzeczności z informacjami i deklaracjami składa-

nymi przez przedstawiciela rządu na wrześniowym

posiedzeniu sejmowej Komisji Skarbu Państwa, pod-

czas którego zapewniano posłów, że spółka jest

w dobrej kondycji ﬁnansowej.

Podobnąpropagandę

uprawiały władze PLL LOT, które przy okazji nie-

dawnego odbioru nowego samolotu Boeing Dreamli-

ner snuły wizję LOT, jako regionalnego potentata.

Tymczasem sytuacja Polskich Linii Lotniczych

LOT jest bardzo trudna, a zarząd spółki oprócz proś-

by o rządowe wsparcie zapowiedział wprowadzenie

programu restrukturyzacji w LOT zakładającego

m.in. redukcję ponad 600 etatów.

W świetle tych oraz wielu innych bardzo niepoko-

jących informacji dotyczących kondycji spółki prosi-

my o odpowiedź na pytanie, jakie są założenia pro-

gramu restrukturyzacji PLL LOT, oraz prosimy o prze-

kazanie nam dokumentów i materiałów, które zosta-

ły zaprezentowane wczoraj przez Zarząd LOT przed-

stawicielom związków zawodowych.

Łączymy wyrazy szacunku

Posłowie Dawid Jackiewicz

(nr 13044)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie uruchomienia

Szanowny Panie Ministrze!

Budowa nowych

przejść granicznych pomiędzy Polską i Białorusią

daje szansę na wzajemne korzystne relacje obydwu

narodów.

Gmina Lipsk od lat zabiega o uruchomienie

przejścia granicznego dla ruchu osobowego w miej-

scowości Lipszczany na granicy z Białorusią.

Za lo-

kalizacją jego właśnie w tym miejscu przemawiają

m.in.:

— istniejące od ponad 40 lat małe przejście dla

— optymalne położenie Lipszczan w odniesieniu do

istniejących przejść w Kuźnicy i Ogrodnikach, rozwią-

zująca w najprostszy sposób problem przejazdu na Bia-

łoruś dla mieszkańców północnej części kraju;

— korzystna sieć istniejących dróg.

Należy podkreślić, że przejście graniczne w tej

część woj. podlaskiego byłoby impulsem rozwoju go-

spodarczego dla tego regionu.

niem do Pana Ministra: Jakie są realne szanse na

realizację tego przedsięwzięcia oraz jakie działania

administracja rządowa?

Poseł Bożena Kamińska

oraz grupa posłów

Suwałki, dnia 14 grudnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 13045)

do ministra zdrowia

w sprawie usprawnienia procedur

Szpitalu Klinicznym

nad roczek.

Wcześniej szpital dwukrotnie odmówił

mózgu.

Dziecko po udarze mózgu zapadło w śpiączkę.

Nie wybudziło się.

Wczoraj zostało odłączone od re-

spiratora i chwilę później serce przestało bić.

Rodzice Bolka twierdzą, że mimo zaleceń lekarza

rodzinnego chłopiec dwa razy nie został przyjęty do

szpitala.

Nie wykonano mu też podstawowych badań,

w tym morfologii.

Rodzice zrobili je sami, w prywat-

nym gabinecie.

Badania jednoznacznie wskazały, że

dziecko cierpi na ostrą białaczkę szpikową.

Lekarze

na izbie przyjęć, odmawiając leczenia w szpitalu,

twierdzili kolejno, że to ząbkowanie, że to infekcja, a na-

wet że dziecko ma zwichniętą rękę, czemu winna

miała być matka.

A był to najprawdopodobniej nie-

dowład spowodowany niezdiagnozowanym udarem.

Dopiero za trzecim razem, po awanturze, jaką

zrobił ojciec chłopczyka, dziecko – już w krytycznym

stanie – traﬁłonaoddziałintensywnejterapii.

201

Mając na uwadze powyższe, prosimy Pana Mini-

stra o udzielenie nam odpowiedzi na następujące py-

tania:

jaśnienia śmierci 13-miesięcznego Bolka?

2.

Czy zamierza Pan Minister wyciągnąć konse-

kwencje wobec osób, które mogły się przyczynić do

śmierci małego Bolusia?

3.

Jakie zmiany w procedurach należy wprowa-

dzić, aby zapobiec takim sytuacjom?

4.

Czy nie warto wprowadzić obowiązku wykona-

nia badań krwi u dzieci, w przypadku kiedy specja-

liści nie mogą postawić diagnozy?

Z poważaniem

Poseł Beata Kempa

oraz grupa posłów

(nr 13046)

do prezesa Rady Ministrów

Szanowny Panie Premierze!

W imieniu szerokie-

go grona osób represjonowanych przez III Rzeszę

w latach 1939–1945, które były deportowane (wywie-

zione) z Polski i zmuszane do pracy niewolniczej

w niemieckich zakładach pracy, na kolei, w gospo-

darstwach rolnych i leśnictwie, wnioskujemy o zmia-

wojennych i okresu powojennego.

niężnym przysługującym osobom deportowanym do

Radzieckich obejmuje:

a) osadzonych w obozach pracy przymusowej w okre-

sie wojny w latach 1939–1945 z przyczyn politycznych,

b) deportowanych (wywiezionych) do pracy przy-

rium państwa polskiego, w jego granicach sprzed

— Związku Socjalistycznych Republik Radziec -

c) od dnia 23 grudnia 2009 r. uprawnionymi do

świadczeń z tej ustawy, w wyniku wyroku Trybuna-

łu Konstytucyjnego z dnia 16 grudnia 2009 r., są rów-

nież osoby deportowane do pracy przymusowej w ob-

rębie granic II RP – niezależnie od wieku.

Ww.

osoby otrzymują świadczenie pieniężne przy-

sługujące za każdy pełny miesiąc trwania pracy (9,81 zł),

jest to maksymalna kwota 195,67 zł).

Naszym zdaniem osoby te, podlegające represji,

powinny być traktowane jako osoby, o których mowa

bach będących oﬁaramirepresjiwojennychiokresu

powojennego.

Brak takiego umocowania w ww. usta-

wie osób represjonowanych, o których mowa w usta-

dzieckich, może naruszać art. 2 i 32 Konstytucji RP.

Stowarzyszenie Polaków Poszkodowanych przez

III Rzeszę od wielu lat postuluje o uznanie represji

stosowanych wobec osób deportowanych do pracy

przymusowej za represje wojenne w rozumieniu usta-

wy kombatanckiej.

Na podstawie informacji Urzędu ds. Kombatan-

tów i Osób Represjonowanych z lipca br. wynika, że

łączny koszt wydatków na świadczenia z tytułu

wszystkich ustaw dotyczących uprawnień przysługu-

jących kombatantom i oﬁaromrepresjisystemówto-

talitarnych wynosi ok. 3,72 mld zł, z czego wydatki

na świadczenia za pracę przymusową wyniosły około

270 mln zł.

Dziś jest to grupa ok. 60 tys. osób, więc

przypuszczalny roczny koszt wdrożenia postulowa-

nych rozwiązań może wynieść ok. 135 mln zł.

Wobec powyższego prosimy o udzielenie odpowie-

1.

Czy rząd podziela potrzebę objęcia świadczenia-

mi ustawy kombatanckiej również osób, o których

2.

Kiedy rząd przedstawi sygnalizowaną wcze-

śniej nową systemową ustawę regulującą prawa śro-

dowisk kombatanckich i represjonowanych?

3.

Jaki byłby roczny koszt przyznania dodatku

energetycznego i kompensacyjnego dla osób deporto-

wanych do pracy przymusowej?

4.

Dlaczego postulaty zgłoszone do rządu przez

Stowarzyszenie Polaków Poszkodowanych przez

III Rzeszę są lekceważone?

Z poważaniem

Poseł Tadeusz Tomaszewski

202

Interpelacja

(nr 13047)

do ministra gospodarki

w sprawie stosowania w zamówieniach

Szanowny Panie Ministrze!

W ramach zamówień

publicznych zamawiający może określić w opisie przed-

miotu zamówienia wymagania związane z realizacją

zamówienia, dotyczące np. zatrudnienia:

— osób bezrobotnych lub młodocianych w celu

pisach o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku

— osób niepełnosprawnych, o których mowa

sach o zatrudnieniu socjalnym.

W ramach specyﬁkacjiistotnychwarunkówza-

mówienia zamawiający określa jednocześnie, o jaką

liczbą zatrudnionych osób mu chodzi.

Może to np. ozna-

czać, że zamawiający oczekuje, iż ponad 50% pracow-

ników danego podmiotu będzie osobami zaliczający-

mi się do osób niepełnosprawnych w rozumieniu

pejskiego Obszaru Gospodarczego.

Z danych uzyskanych z rejestrów Urzędu Zamó-

wień Publicznych wynika, że wśród zamieszczanych

w Biuletynie Zamówień Publicznych 160 882 ogło-

szeń przetargowych w roku 2010 oraz 171 052 ogło-

szeń przetargowych w roku 2011 postępowania za-

nych liczyły odpowiednio 547 ogłoszeń (0,34%) w roku

2010 oraz 325 ogłoszeń (0,19%) w roku 2011.

Wobec powyższego uprzejmie prosimy Pana Mi-

mówień publicznych stosował klauzule społeczne na

2.

Jakie kwoty wydatkowano w poszczególnych

latach 2010–2012 na zamówienia publiczne w resor-

cie, a jakie zgłoszone przetargi zawierały klauzule

publicznych stosować klauzule społeczne?

nych klauzul społecznych, to jakie są tego przyczyny

lub przeszkody formalne?

Z poważaniem

Poseł Tadeusz Tomaszewski

(nr 13048)

do ministra edukacji narodowej

przez Ministerstwo Edukacji Narodowej

Szanowna Pani Minister!

W ramach zamówień pu-

blicznych zamawiający może określić w opisie przed-

nister o odpowiedzi na następujące pytania:

203

(nr 13049)

do ministra obrony narodowej

w sprawie stosowania

alizacją zamówienia, dotyczące np. zatrudnienia:

(nr 13050)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

204

członkowskich Unii Europejskiej lub Europejskiego

(nr 13051)

do ministra administracji i cyfryzacji

(nr 13052)

do ministra nauki i szkolnictwa wyższego

205

(nr 13053)

do ministra ﬁnansów

w sprawie stosowania w zamówieniach

np. oznaczać, że zamawiający oczekuje, iż ponad 50%

pracowników danego podmiotu będzie osobami zali-

czającymi się do osób niepełnosprawnych w rozumie-

206

Interpelacja

(nr 13054)

do ministra sportu i turystyki

gotowania zawodowego, o których mowa w przepisach

wienia zamawiający określa jednocześnie, o jaką liczbą

nego podmiotu będzie osobami zaliczającymi się do osób

ropejskiej lub Europejskiego Obszaru Gospodarczego.

(nr 13055)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

207

Interpelacja

(nr 13056)

do ministra spraw wewnętrznych

klauzul społecznych

(nr 13057)

do ministra transportu,

klauzul społecznych

208

Interpelacja

(nr 13058)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie stosowania

klauzul społecznych

(nr 13059)

do ministra skarbu państwa

w sprawie stosowania

przez Ministerstwo Skarbu Państwa

klauzul społecznych

209

Interpelacja

(nr 13060)

do ministra pracy i polityki społecznej

kowskich Unii Europejskiej lub Europejskiego Obsza-

ru Gospodarczego.

(nr 13061)

do ministra rozwoju regionalnego

w sprawie stosowania

w zamówieniach publicznych

Regionalnego klauzul społecznych

210

Interpelacja

(nr 13062)

do ministra środowiska

w sprawie stosowania

klauzul społecznych

przetargowych w roku 2011 postępowania zawierają-

(nr 13063)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie stosowania

klauzul społecznych

211

Interpelacja

(nr 13064)

do ministra zdrowia

w sprawie stosowania

w zamówieniach publicznych

klauzul społecznych

(nr 13065)

do ministra edukacji narodowej

egzaminu maturalnego z religii

Szanowna Pani Minister!

21 listopada 2012 r. od-

było się spotkanie Komisji Wspólnej Rządu i Episko-

patu, na którym poruszono temat możliwości zdawa-

nia egzaminu maturalnego z religii jako przedmiotu

Obecna sytuacja, w której lekcje religii zostały

przeniesione z ramowego do szkolnego planu naucza-

nia w szkołach publicznych, rodzi obawy samorzą-

dów, że będą musiały ﬁnansowaćjezwłasnychbu-

dżetów.

Komisja Wychowania Katolickiego Episko-

patu Polski zwraca uwagę, że taka sytuacja może

doprowadzić do eliminacji, marginalizowania zajęć

lub wprowadzenia odpłatności za ich realizowanie.

W dobie, gdy powyższe obawy spotykają się z oporem

w postaci zastąpienia lekcji religii etyką, Komisja

Wychowania Katolickiego Episkopatu Polski podnio-

sła temat jeszcze bardziej kontrowersyjny.

Mowa o moż-

liwości zdawania egzaminu maturalnego z religii

Argumentem uważanym za przewodni jest prowa-

dzenie studiów z teologii katolickiej przez uczelnie pu-

bliczne, zwraca się również uwagę na wysoką frekwen-

cję uczestników zajęć z religii.

Nie bierze się jednak pod

uwagę tego, że często motywem uczestnictwa w nich

jest obawa przed wykluczeniem ze społeczności, zwłasz-

cza w małych miejscowościach.

Nie mówi się także

o tym, czy brane są pod uwagę także inne wyznania,

aby uniknąć sytuacji dyskryminacji religii odmiennych

od katolickiej.

Ponadto podkreśla się rolę egzaminu

z religii w kształtowaniu integralnej wizji świata, co

zmusza do zastanowienia się nad postrzeganiem świa-

ta przez osoby niezdające matury z religii.

1.

Czy wprowadzenie egzaminu maturalnego

możliwe?

2.

Czy warto zajmować się wprowadzeniem takie-

go przedmiotu maturalnego w dobie propozycji prze-

kształcenia lekcji religii w lekcje etyki?

3.

Czy wg ministerstwa argument podawany

przez Komisję Wychowania Katolickiego Episkopatu

Polski o studiowaniu teologii katolickiej jest zasadny,

skoro dotychczas nie było potrzeby wprowadzenia

religii jako przedmiotu maturalnego, aby dostać się

na powyższe studia?

Poseł ZoﬁaPopiołek

Lublin, dnia 17 grudnia 2012 r.

212

Interpelacja

(nr 13066)

do ministra gospodarki

w sprawie problemów

z przyłączeniem nowych

na terenie Lublina i okolic

Szanowny Panie Ministrze!

Operator sieci elek-

troenergetycznej w regionie lubelskim PGE Dystry-

bucja coraz częściej odmawia warunków przyłącze-

nia do sieci biogazowni, farm wiatrowych czy wyko-

rzystujących energię słoneczną.

Nie będą mogły one

produkować energii elektrycznej, co PGE Dystrybu-

cja uzasadnia brakiem warunków technicznych i eko-

nomicznych.

W Lublinie oraz w promieniu 50 km od

miasta moc przyłączeniowa jest równa zeru, a sytu-

acja taka ma się utrzymać do 2016 r.

2.

Czy łatwość dostępu do „zielonych źródeł” nie po-

winna być priorytetem w nowoczesnym państwie?

3.

Jakie kroki planuje podjąć ministerstwo, aby

obecną sytuację zmienić i umożliwić rozwój w zakre-

sie dostępu i swobody korzystania z „zielonych źró-

deł” przyjaznych środowisku?

Z poważaniem

Poseł ZoﬁaPopiołek

Interpelacja

(nr 13067)

do ministra zdrowia

w sprawie skutków polityki karnej związanej

Szanowny Panie Ministrze!

Zgodnie z informacją:

Sprawozdanie z realizacji „Programu ograniczania

w 2011 roku” do nałogowego (codziennego) palenia

przyznaje się prawie co trzeci Polak w wieku od

15 lat.

W 2011 r. do głównych założeń kampanii me-

dialnej „Miasta wolne od dymu” należało informo-

wanie o obowiązującym prawie oraz działanie na

rzecz wzmocnienia przestrzegania zapisów ustawy

tytoniu oraz wyrobów tytoniowych.

W świetle spra-

wozdania rząd wykorzystał instrumenty polityki

ekonomicznej, edukacyjnej oraz karnej na rzecz ogra-

niczenia spożycia tytoniu i ograniczenia reklamy.

Akcje antynikotynowe prowadzone są również w jed-

nostkach Sił Zbrojnych, a także wśród funkcjonariu-

szy i pracowników Służby Więziennej.

W części obejmującej podsumowanie treści spra-

wozdania podkreślono, że należy podjąć działania

mające na celu zwiększenie respektowania zakazu

reklamy i promocji wyrobów tytoniowych.

Odnoto-

wano bowiem liczne przypadki naruszeń m.in. art. 6

nia tytoniu oraz wyrobów tytoniowych.

Jednocze-

śnie, jak wskazują autorzy raportu, nadal najwięcej

osób jest narażonych na bierne palenie na przystan-

kach oraz w obiektach komunikacji miejskiej.

ministerstwo ocenia funkcjonowanie rozwiązań praw-

stwami używania tytoniu, polegających na egzekwo-

waniu zakazu palenia na przystankach komunikacji

miejskiej, w środkach transportu publicznego, na pla-

cach zabaw oraz w lokalach gastronomiczno-rozryw-

kowych dysponujących jedną salą?

Z wyrazami szacunku

Poseł Halina Szymiec-Raczyńska

Warszawa, dnia 17 grudnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 13068)

do ministra zdrowia

w sprawie przedstawienia analiz

Szanowny Panie Ministrze!

Decyzją marszałka

województwa śląskiego w niedługim czasie ma dojść

do połączenia Śląskiego Szpitala Reumatologiczno-

-Rehabilitacyjnego w Ustroniu od z oddalonym o po-

nad 100 km Samodzielnym Publicznym Wojewódz-

kim Szpitalem Chirurgii Urazowej w Piekarach Ślą-

skich.

Przeciw połączeniu obu placówek są zarówno

pracownicy szpitala z Ustronia, jak i Rada Powiatu

w Cieszynie oraz Rada Miejska w Ustroniu.

Dziwi

zwłaszcza szybkość podejmowania decyzji o konsoli-

dacji obu placówek; tak znacząca zmiana wymaga

bowiem spokojnego wypracowania działań ukierun-

kowanych na dobro obu placówek, a w szczególności

na dobro pacjentów.

Nie zostały dotąd przedstawione żadne argumen-

ty, które przemawiałyby za połączeniem obu szpitali.

Brak jest również analiz ﬁnansowychorazprzedsta-

213

wienia korzyści płynących z fuzji.

Natomiast podczas

debaty zorganizowanej przez Radio Katowice w dniu

26 listopada 2012 r. dyrektor Wydziału Zdrowia i Po-

lityki Społecznej Urzędu Marszałkowskiego w Kato-

wicach na antenie radia poinformowała, iż analizy

ekonomiczne dotyczące konsolidacji obu placówek

zostały wykonane przez wydział zdrowia i przedsta-

wicieli obu szpitali.

Zaprzeczają temu pracownicy

szpitala w Ustroniu i radni, których prośby skiero-

wane do pana marszałka województwa śląskiego o przed-

stawienie analiz nie zostały dotąd spełnione.

Zwróciłem się również do marszałka wojewódz-

twa śląskiego z racji kompetencji w przedmiotowym

temacie, jednak nie uzyskałem żadnej odpowiedzi.

o dobrze pojęty interes społeczny zapytuję Pana Mi-

nistra:

1.

Kto wykonał analizy ekonomiczne dotyczące

połączenia obu szpitali?

2.

Dlaczego tak strategiczny dokument nie został

przedstawiony przedstawicielom szpitala w Ustroniu

i radnym sejmiku wojewódzkiego oraz radnym miej-

skim i powiatowym na ich wyraźną prośbę?

3.

Proszę o przekazanie informacji na temat wy-

niku przeprowadzonych analiz ekonomicznych.

Poseł Artur Górczyński

Warszawa, dnia 17 grudnia 2012 r.

(nr 13069)

do ministra zdrowia

nakłady przeznaczone na służbę zdrowia wzrosły

prawie o 100%.

Niestety, nie ma to większego prze-

łożenia na poprawę sytuacji pacjentów.

Jednocześnie

dużo mówi się o działalności Narodowego Funduszu

Zdrowia i kosztach jego utrzymania.

W związku z powyższym zapytujemy Pana Mini-

stra:

1.

Jaki jest roczny koszt utrzymania administra-

2.

Ile pieniędzy z budżetu państwa przeznaczono

na utrzymanie delegatur NFZ i samochodów służbo-

wych w roku 2012?

3.

Jaki jest koszt jednostkowy pracownika admi-

Poseł Artur Górczyński

oraz grupa posłów

Warszawa, dnia 17 grudnia 2012 r.

(nr 13070)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie interpretacji niektórych przepisów

Ministra ze sprawą dotyczącą pojawienia się kontro-

wersji w zapisie projektu ustawy o zmianie ustawy

administracyjnego, sygn.

IV SA/Wa 2037/06, w brzmie-

niu: inwestycje, tj. trasy narciarskie, bobslejowe, wy-

ciągi narciarskie, koleje napowietrzne, koleje gondo-

lowe i koleje krzesełkowe oraz urządzenia towarzy-

szące, nie mogą być uznane za inwestycje celu pu-

blicznego.

Transport linowy, pod którym należy ro-

zumieć koleje gondolowe i krzesełkowe, nie może być

w zapisie wyżej wzmiankowanego projektu ustawy,

gdyż ustawa ta wiąże się z uregulowaniem statusu

inwestycji realizowanej, by zaspokoić cel publiczny,

inaczej powszechnej potrzeby.

Z ustaleń i informacji

przekazanych mi przez osoby zamieszkujące woje-

wództwo małopolskie dotarło do mnie, że na rzecz

tego zapisu lobbuje Kancelaria Prawna Janusza Dłu-

gopolskiego z Krakowa oraz Towarzystwo Przyjaciół

Narciarstwa i Przyrody.

Nadmieniam, że obie insty-

tucje nie są wpisane na listę lobbingową Sejmu RP.

Mając na uwadze zdarzenie związane z postępowa-

niem przy tworzeniu ustaw, które przyjęło utartą na-

zwę „lub czasopisma”, stawiam następujące pytania:

1.

Dlaczego w przywoływanym projekcie ustawy

pojawił się niezgodny z ideą i sensem tworzenia

prawa oraz merytoryczną stroną wpis w artykule

1 – art. 49 otrzymuje brzmienie: w punkcie 1 trans-

portu linowego?

2.

Czy nieznane było opisane w wyroku sądu ad-

ministracyjnego o sygnaturze akt IV SA/Wa 2037/06

stanowisko mówiące, że inwestycje, tj. trasy narciar-

skie, bobslejowe, wyciągi narciarskie, koleje napo-

wietrzne, koleje gondolowe i koleje krzesełkowe oraz

urządzenia towarzyszące, nie mogą być uznane za

3.

Kto pracuje i pracował w Ministerstwie Sprawie-

dliwości nad wyżej wymienionym projektem ustawy?

4.

Czy wymieniona kancelaria prawna poprzez

swoich pracowników, pełnomocników lub właścicieli

kontaktowała się z Panem Ministrem, osobami pra-

cującymi w ministerstwie, a szczególnie osobami pra-

cującymi nad projektem tej ustawy?

5.

Czy wspomniane Towarzystwo Przyjaciół Narciar-

stwa i Przyrody kontaktowało się z Panem Ministrem,

osobami pracującymi w ministerstwie, a szczególnie oso-

bami pracującymi nad projektem tej ustawy?

o skontrolowanie przebiegu prac nad projektem

wyżej wymienionej ustawy pod kątem nieprawidło-

214

wości, jakie mogłyby wystąpić również przed

dniem objęcia przez Pana funkcji ministra spra-

wiedliwości.

Z poważaniem

Poseł Piotr Paweł Bauć

Warszawa, dnia 17 grudnia 2012 r.

(nr 13071)

do prezesa Rady Ministrów

Szanowny Panie Premierze!

Ministerstwo Skarbu

Państwa wraz z przedstawicielami spółki LOT mają

niebawem przedstawić związkowcom plany restruk-

turyzacji spółki.

Według nieoﬁcjalnych informacji

rząd zamierza zasilić linie miliardem złotych.

Za

zmianami mają również pójść cięcia etatów oraz

zmniejszenie liczby połączeń lotniczych.

Podobno ta-

kie założenia mają pomóc w negocjacjach z Komisją

Europejską dotyczących pomocy przewoźnikowi.

planów prywatyzacji ww. spółki?

2.

Jakie Pan Premier poczyni starania o zacho-

wanie stanowisk dla pracowników LOT-u?

3.

Dlaczego polski rząd zamierza zasilić miliar-

dem złotych spółkę, wobec której są plany prywa-

tyzacji?

Z wyrazami szacunku

Poseł Zbigniew Girzyński

do ministra skarbu państwa

Szanowny Panie Ministrze!

Ministerstwo Skarbu

nami mają również pójść cięcia etatów oraz zmniej-

szenie liczby połączeń lotniczych.

Podobno takie za-

łożenia mają pomóc w negocjacjach z Komisją Euro-

pejską dotyczących pomocy przewoźnikowi.

1.

Jakie poczyni Pan Minister starania o zacho-

jest planowanych do likwidacji w planie restruktu-

ryzacyjnym?

2.

Kto może być według danych ministerstwa po-

tencjalnym kupcem LOT-u?

3.

Po co zasilać miliardem złotych spółkę, wobec

której są plany prywatyzacji?

Ile na prywatyzacji ma

zarobić Skarb Państwa?

4.

Jakie są jeszcze inne plany Pana Ministra do-

tyczące ratowania spółki LOT?

Z wyrazami szacunku

Poseł Zbigniew Girzyński

(nr 13072)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Kolej sama w sobie

jest branżą bardzo dochodową, dającą wiele możliwo-

ści.

Gdy w innych państwach rządy potraﬁączerpać

zyski i rozwijać infrastrukturę kolejową, to u nas

w Polsce „nieznana siła” coraz bardziej ją pogrąża,

wprowadzając z dnia na dzień w trudniejszą sytuację

ﬁnansową.

Zmojegorozumowania,któreniejestod-

osobnione, wynika, że dąży się do celowego wynisz-

czania ﬁrm, aby później w procesie prywatyzacji

„zbawcy” przejęli je za bezcen i pokazali, ale dopiero

po sprywatyzowaniu, jakie mogą przynosić zyski.

Według ministerstwa jedyną i najlepszą metodą

naprawy sytuacji na kolei jest likwidacja połączeń

i linii kolejowych czy zmniejszenie etatów.

Do tych,

jakże błyskotliwych przemyśleń, ministerstwo nie

było w stanie dojść samemu, dlatego z publicznych

pieniędzy wynajęło ﬁrmędoradczą,którawtympo-

mogła.

W takim razie, czym zajmują się pracownicy

resortu?

1.

Które linie kolejowe są przewidziane do wyłą-

czenia z eksploatacji?

2.

Co zamierza Pan Minister zrobić ze zlikwido-

wanymi odcinkami i całą znajdującą się na niej in-

frastrukturą?

Czy za wyrwany złom kolejowy, za

sprzedane szyny planuje Pan Minister spłacić długi

i pokryć dziurę, którą rząd wypracował?

215

3.

Czy na likwidowanych odcinkach były przepro-

wadzane w przeciągu ostatnich 5 lat jakiekolwiek

inwestycje?

Jeśli tak, proszę podać miejscowości, ro-

dzaj oraz wysokość inwestycji.

Z wyrazami szacunku

Poseł Zbigniew Girzyński

(nr 13073)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie zwrotu wraku polskiego TU-154M

Szanowny Panie Ministrze!

Poinformował Pan

nas w poniedziałek, że na forum Rady ds. Zagranicz-

nych UE poprosił Pan Catherine Ashton, aby podczas

szczytu UE – Rosja formalnie została podniesiona

-154M.

Wspomniał Pan Minister również, że nie pierwszy

raz rząd Polski zwrócił się w takiej formule do Unii

Europejskiej.

Prezydencja niemiecka udzieliła wspar-

cia w sprawie bojkotu naszych produktów żywnościo-

wych, a później Komisja Europejska wsparła nas

w negocjacjach gazowych.

1.

Ile razy i do kogo zwracał się Pan Minister

w sprawie zwrotu wraku TU-154M?

2.

Kiedy możemy się spodziewać zwrotu wraku

naszego samolotu, prezydenckiego TU-154M?

3.

Jeżeli Pani Ashton nie pomoże Polsce odzyskać

od Rosjan wraku TU-154M, to jakie zamierza Pan

Minister podjąć dalsze kroki?

Z wyrazami szacunku

Poseł Zbigniew Girzyński

(nr 13074)

do ministra ﬁnansów

w sprawie niejednolitej praktyki izb celnych

przy klasyﬁkacji taryfowej

pojazdów samochodowych typu pick-up

Szanowny Panie Ministrze!

Wspieranie małych

i średnich przedsiębiorstw od dawna jest jednym

z priorytetów rządzących, ponieważ jest to kluczowy

czynnik rozwoju gospodarki.

Przejrzyste prawo i kon-

sekwencja w jego stosowaniu to główne warunki pra-

widłowego funkcjonowania małych i średnich ﬁrm

pod względem formalnym.

W przeciągu ostatnich kilku tygodni otrzymali-

śmy wiele niepokojących sygnałów od importerów

samochodów (w drodze nabycia wewnątrzwspólnoto-

wego) dotyczących zmiany interpretacji klasyﬁkacji

taryfowej pojazdów samochodowych typu pick-up.

10 maja 2012 r.

(I GSK 370/12) uznał, że wewnątrz-

wspólnotowe nabycie pojazdów samochodowych typu

pick-up podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzo-

wym.

Wyrok ten stał się swoistym usprawiedliwie-

niem niekonsekwentnych izb celnych, które najpierw

klasyﬁkowały pojazdy samochodowe typu pick-up

jako pojazdy przeznaczone do transportu towarów

(pozycja 8704 CN), zwolnione z opodatkowania po-

datkiem akcyzowym, by później zmienić klasyﬁkację

tych samych pojazdów na pojazdy przeznaczone do

przewozu osób (pozycja 8703 CN) i nałożyć na ich

importerów odpowiednie opodatkowanie.

Podatnicy wielokrotnie rejestrowali pojazdy jako

ciężarowe i fakt ten nie budził wątpliwości pomimo

licznych zapytań kierowanych do urzędników.

Za-

wsze uznawano, że pojazd klasyﬁkowanyjakocięża-

rowy takiemu podatkowi nie podlega.

Działo się tak

pomimo tego, że zgodnie z art. 72 ust.1 pkt. 6 Prawa

o ruchu drogowym urzędnicy starostw obowiązani

byli do kontroli faktu odprowadzenia akcyzy, albo-

wiem rejestracji pojazdu dokonuje się na podstawie

rytorium kraju.

Takie interpretowanie przepisów

utwierdzało przedsiębiorców, że nie są oni zobowią-

zani przez przepisy prawa do odprowadzania akcyzy

od pojazdów rejestrowanych jako ciężarowe.

Powyższa argumentacja została dodatkowo po-

twierdzona opiniami urzędu statystycznego, który

klasyﬁkowałypojazdyrejestrowanepóźniejjakocię-

żarowe do kodu CN 8704, tj. z wyłączeniem obowiąz-

ku odprowadzenia akcyzy.

W chwili obecnej GUS,

całkowicie bezpodstawnie, odmawia już wydawania

przedsiębiorcom takich opinii klasyﬁkacyjnychwsto-

sunku do konkretnych pojazdów.

Podobnie dyrektor

Izby Celnej w Warszawie, w wiążącej interpretacji

taryfowej z 26 sierpnia 2011 r.

(WIT PL-WIT-2011-

uznał, że pojazd typu pick-up winien być klasyﬁko-

wany do pozycji CN 8704.

Przedsiębiorcy także byli

wielokrotnie kontrolowani przez służby celne, skła-

dali sprawozdania i dotychczas nie zgłaszano żad-

nych zastrzeżeń co do faktu, że importowane przez

nich samochody rejestrowane potem jako ciężarowe

powinny być obciążane podatkiem akcyzowym.

Niekonsekwencja izb celnych może kosztować

wspomniane małe i średnie przedsiębiorstwa nie tylko

wielkie kwoty zaległego opodatkowania, ale również

w części przypadków upadłość tych ﬁrm.

Jesttotym

bardziej niepokojące, iż zaraz po nabyciu tych pojaz-

216

dów importerzy byli zapewniani przez odpowiednie

organy o właściwej dla pojazdów przeznaczonych do

transportu towarów klasyﬁkacjiicozatymidziebra-

ku konieczności uiszczenia opodatkowania.

1.

Czy zmiany w klasyﬁkacjiww.pojazdówina-

łożenie na ich importerów odpowiedniego opodatko-

wania mają być rozwiązaniem na pokrycie dziury

budżetowej?

2.

Czy dyrektorzy izb celnych, którzy wcześniej

pozwolili na klasyﬁkacjęww.pojazdówjakopojazdy

przeznaczone do transportu towarów, zostaną pocią-

gnięci do odpowiedzialności?

3.

Co z ﬁrmamiiichwłaścicielami,odktórych

teraz, nagle, żąda się uiszczenia wielotysięcznych, jak

nie milionowych opodatkowań, spowodowanych bra-

kiem wiedzy i ponoszenia odpowiedzialności za swo-

je decyzje przez urzędników podlegających pańskie-

mu resortowi?

Kto poniesie odpowiedzialność za upa-

dłość wielu ﬁrm,którebędąwyłączniewinąniespój-

ności przepisów?

Z wyrazami szacunku

Poseł Zbigniew Girzyński

Toruń, dnia 17 grudnia 2012 r.

Interpelacja

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie niejednolitej praktyki izb celnych

Szanowny Panie Premierze!

Wspieranie małych

i konsekwencja w jego stosowaniu to główne warun-

ki prawidłowego funkcjonowania małych i średnich

ﬁrmpodwzględemformalnym.

W przeciągu ostatnich kilku tygodni otrzymali-

Izby Celnej w Warszawie w wiążącej interpretacji ta-

pozycji CN 8704.

Przedsiębiorcy także byli wielokrot-

nie kontrolowani przez służby celne, składali spra-

wozdania i dotychczas nie zgłaszano żadnych za-

mochody rejestrowane potem jako ciężarowe powin-

ny być obciążane podatkiem akcyzowym.

mniane małe i średnie przedsiębiorstwa nie tylko wiel-

kie kwoty zaległego opodatkowania, ale również w czę-

ści przypadków upadłość tych ﬁrm.

Jesttotymbardziej

niepokojące, iż zaraz po nabyciu tych pojazdów impor-

terzy byli zapewniani przez odpowiednie organy o wła-

ściwej dla pojazdów przeznaczonych do transportu to-

warów klasyﬁkacjiicozatymidziebrakukonieczności

uiszczenia opodatkowania.

budżetowej, bo jak inaczej wyjaśnić zmiany?

2.

Czy któryś z siedmiu wiceministrów resortu

ﬁnansów,zostaniepociągniętydoodpowiedzialności

za brak decyzji wyjaśniających niespójność przepisów

dotyczących klasyﬁkacjipojazdówipobieranychod

nich opłat?

Który z ministrów jest odpowiedzialny za

ten chaos prawny, pozwalający dowolnie wybierać

przepisy w zależności od potrzeb?

217

3.

Co z ﬁrmamiiichwłaścicielami,odktórych

nie milionowych opłat, spowodowanych brakiem wie-

dzy i ponoszenia odpowiedzialności za swoje decyzje

przez urzędników podlegających pańskiemu resorto-

wi?

Kto poniesie odpowiedzialność za upadłość wielu

ﬁrm,którabędziewyłączniewinąniespójnościprze-

pisów oraz obojętnością ze strony rządu?

4.

Czy jest możliwość odstąpienia od pobrania po-

datku tym osobom od samochodów pick-up, ponieważ

narzucone im nagle opłaty spowodowane zmianą in-

terpretacji powstały nie z ich winy, ale z powodu nie-

spójności przepisów i braku rzetelnej wiedzy urzęd-

ników podległych Panu Premierowi, następnie ure-

gulowania spójności klasyﬁkacjiiwówczasoddnia

wprowadzenia poprawek wymagania przestrzegania

przepisów akcyzowych?

Niedokonanie tych poprawek

rodzi nadużycia ze strony rządu i pokrywaniu jego

niegospodarności pieniędzmi podatników.

Z wyrazami szacunku

Poseł Zbigniew Girzyński

(nr 13075)

do ministra transportu,

wizerunku kolei w oczach

polskich pasażerów

Szanowny Panie Ministrze!

Zarząd PKP wpadł

na genialny pomysł przeprowadzenia wielkiej ankie-

ty, która da odpowiedź na pytanie, jak poprawić wi-

zerunek kolei w oczach polskich pasażerów.

Badania

zlecone zagranicznemu instytutowi mogą kosztować

nawet 8 mln zł.

Nie mogę uwierzyć, że tak gigantyczne pieniądze

publiczne zostaną wydane na pytanie o rzeczy oczywi-

ste.

Na to trudne pytanie odpowie każdy, kto chociaż

raz jechał pociągiem.

Wykorzystując możliwości Inter-

netu można tę ankietę zrobić prawie za darmo.

Osoba, która dopuszcza się wydatkowania tak ol-

brzymiej kwoty, gdy sytuacja w spółce jest tragiczna,

powinna ponieść bardzo surowe konsekwencje.

Pie-

niądze te można byłoby przekazać chociażby na pen-

sje pracownicze, na podtrzymanie etatów.

2.

Czy wyraził Pan Minister zgodę, aby prezes

spółki PKP wydał na absurdalne badania 8 mln zło-

tych?

Proszę mi wytłumaczyć, jak i dlaczego wydaje

się tak gigantyczne publiczne pieniądze na niedo-

rzeczne badania, najzwyczajniej mówiąc głupie, gdy

sytuacja spółki jest tragiczna, a wielu pracowników

traci prace?

3.

Czy zamierza Pan Minister wyciągnąć jakieś

konsekwencje wobec prezesa PKP, który wykazuje

się olbrzymią niegospodarnością?

Z wyrazami szacunku

Poseł Zbigniew Girzyński

do prezesa Rady Ministrów

Szanowny Panie Premierze!

Zarząd PKP wpadł

zostaną wydane na pytanie o rzeczy oczywiste.

Na

chał pociągiem.

Wykorzystując możliwości Interne-

wie?

2.

Czy dopuści Pan Premier do tego, aby instytu-

cja Panu podległa, jaką jest PKP, wydatkowała tak

gigantyczne publiczne pieniądze na niedorzeczne ba-

dania, gdy wiele grup zawodowych dotykają kwestie

cięć etatów, a z tych pieniędzy można by ich ilość

zmniejszyć?

Z wyrazami szacunku

Poseł Zbigniew Girzyński

218

Interpelacja

(nr 13076)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie prowadzonego śledztwa

Szanowny Panie Ministrze!

Od czasu katastrofy

smoleńskiej wrak prezydenckiego TU-154 nadal leży

na terytorium Rosji.

Rząd Federacji Rosyjskiej nie

chce wydać szczątków samolotu polskiemu rządowi,

argumentując, że są one dowodem w trwającym wciąż

rosyjskim śledztwie.

1.

Ile jeszcze może potrwać rosyjskie śledztwo?

2.

Na jakim etapie jest obecnie rosyjskie śledztwo?

3.

Kto z polskiego rządu jest informowany bezpośred-

nio przez Rosjan o postępach w rosyjskim śledztwie?

Z wyrazami szacunku

Poseł Zbigniew Girzyński

(nr 13077)

do prezesa Rady Ministrów

Szanowny Panie Premierze!

Porównując Pańskie

oświadczenia majątkowe za rok 2011 i 2010 r., można

zauważyć, że w ubiegłym roku Kancelaria Prezesa

Rady Ministrów wypłaciła Panu w sumie 223 784,5 zł

wynagrodzenia.

Z kolei w 2010 r. premier otrzymał

pensję w wysokości 198 771,24 zł.

Różnica wynosi

25 tys. zł.

Nie interesują mnie pozostałe wpływy, któ-

re zarobił Pan na wynajmie mieszkania, czy mógłby

Pan zarobić na akcjach lub obligacjach itp., a jedynie

różnica w pensji z kancelarii.

1.

Jakie jest uzasadnienie przyznania Panu Pre-

mierowi premii za 2011 r., gdy wielu Polaków od lat

nie widziało premii czy nawet drobnego wzrostu wy-

nagrodzenia miesięcznego?

2.

Ile w tym roku Kancelaria PRM zamierza przy-

znać Panu premii?

Z wyrazami szacunku

Poseł Zbigniew Girzyński

(nr 13078)

do ministra środowiska

Ministra w związku z sygnałami, jakie dotarły do

mnie ze strony samorządowców, dotyczącymi nieja-

sności zapisów w znowelizowanej ustawie o utrzyma-

ną ustawą zapis nakładający na wójta burmistrza lub

prezydenta miasta obowiązek zorganizowania prze-

targu na odbieranie odpadów komunalnych od wła-

ścicieli nieruchomości (art. 6d) nie stoi w sprzeczno-

ści z zapisami innych ustaw takich jak ustawa o sa-

morządzie gminnym, ustawa o ﬁnansach publicz-

nych, ustawa o gospodarce komunalnej czy prawo

zamówień publicznych?

2.

Czy art. 6e znowelizowanej ustawy nie spowo-

duje wymuszania na gminach przekształcenia sa-

morządowych zakładów budżetowych w spółki ko-

munalne?

podjąć w celu wyjaśnienia wszelkich wątpliwości wy-

nikających ze znowelizowanej ustawy i tym samym

uspokojenia samorządowców?

Z poważaniem

Poseł Krzysztof Szczerski

Warszawa, dnia 17 grudnia 2012 r.

(nr 13079)

do ministra środowiska

wej Mazowsza, ze szczególnym uwzględnieniem po-

wiatów płockiego i sochaczewskiego.

W tej sprawie

składałem interpelację w dniu 10 lutego 2012 r. ozna-

czoną numerem 2010.

Jako poseł ziemi płockiej i so-

chaczewskiej jestem głęboko zaniepokojony informa-

cjami o niedostatecznym stanie ochrony przeciwpo-

wodziowej, otrzymanymi od mieszkańców i samorzą-

dów terenów dotkniętych przez powódź wiosną 2010 r.

Dziesiątki tysięcy osób wciąż żyje w obawie, że tak

219

jak 2010 r. spiętrzona woda przerwie nadwątlone

wały i zabierze cały ich dobytek.

Szczególnie niepokojące są sygnały o braku reali-

zacji prac poprawiających drożność koryta Wisły na

odcinku 626 – 634 km oraz makroniwelacji czaszy

zbiornika w 622 – 634 km, a zwłaszcza przepompow-

ni Borowiczki (626 – 628 km).

Powoduje to zagroże-

nie dla mieszkańców miasta Płocka, a w szczególno-

ści osiedli Borowiczki i Pradolina Wisły oraz pobli-

skiej miejscowości Jordanów.

Budzi niepokój także stan prac przy modernizacji

stopnia wodnego we Włocławku oraz rozbudowie za-

pór bocznych w Płocku – Borowiczkach i wałów

wstecznych na Słupiance i Rosicy.

Obecność tamy

wpływa bowiem także na tereny położone wiele kilo-

metrów przed Włocławkiem.

Wisła wciąż nanosi

nowe osady, to z kolei podnosi lustro wody i grozi

zalaniem okolicznych wsi.

Stopień poziomu wody we

Włocławku ma olbrzymie znaczenie dla terenów po-

łożonych wyżej, między innymi dla powiatów płoc-

kiego i sochaczewskiego.

Stanowi to tym poważniej-

szy problem, że międzywale Wisły jest obﬁcieporo-

śnięte przez drzewa i krzewy.

Takie zagęszczenie

roślinności w korycie rzeki to jeden z powodów spię-

trzania się wody, zwiększający wydatnie ryzyko po-

wodzi.

Tak jak mieszkańcy tych terenów mam żywej

pamięci dramat m.in. Świniar, Troszyna Polskiego,

Nowego Troszyna i Dobrzykowa, które zostały do-

tknięte niszczycielską powodzią w 2010 r.

Przyznane

przez rząd zasiłki celowe dla powodzian nie zrekom-

pensowały utraty dorobku całego życia, dlatego tak

ważne jest, aby nie dopuścić do powtórnej klęski po-

wodzi na Mazowszu.

W odpowiedzi na moje pytanie, zawarte w inter-

2010, Ministerstwo Środowiska stwierdziło, że skła-

dowanie piasku wydobytego z koryta rzeki w okolicy

Świnar nie stanowi zagrożenia powodziowego i służy

koncentracji głównego nurtu w korycie rzeki.

W tej

samej odpowiedzi znalazło się stwierdzenie, że doce-

lowo ten materiał zostanie wykorzystany do wzmoc-

nienia wałów powodziowych.

Czy nie było możliwe

składowanie piasku wydobytego z koryta Wisły poza

wałami?

Czy tak trudno zrozumieć, że mieszkańcy

terenów zalanych przed dwoma laty, nie czują się bez-

piecznie na widok refulatu składowanego w prze-

strzeni międzywałowej, obawiając się zmycia piasku

do rzeki i ponownego spiętrzenia wody?

3.

Na jakim etapie jest wykorzystanie refulatu

Stanisława Gawłowskiego, zamieszczonej w interpe-

2010, tj. przywrócenie drożności koryta Wisły w km

w gminach: Młodzieszyn, Iłów, Wyszogród, Słubice,

Duninów, Stara Biała; ubezpieczenie prawego brzegu

pogłębiarskie w czaszy zbiornika włocławskiego; re-

mont zapory bocznej Wistka; ubezpieczenie prawego

kę drzew i zakrzaczeń: w km 547+200 – 547+900 m.

Czosnów - Nowy Dwór Maz.; w km 547+700 – 549+200 m.

łączne wykonanie ostatecznej wersji budżetu na

8.

Jaki zakres prac zabezpieczających mieszkań-

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Maciej Małecki

Warszawa, dnia 17 grudnia 2012 r.

(nr 13080)

do ministra skarbu państwa

w sprawie przeniesienia centrali spółki

formacji wynika, iż krośnieńskie oddziały spółki

PGNiG Technologie podejmują działania mające na

220

celu doprowadzenie do przeniesienia centrali spółki

z Warszawy do Krosna.

W moim odczuciu jest to

nowskich parlamentarzystów pomysł ulokowania

centrali PGNiG Technologie w Tarnowie.

Ponadto

pracownicy zakładów w Krośnie obawiają się, że po-

wyższe oznaczałoby koniec funkcjonowania oddzia-

łów w Krośnie, zatem utratę miejsc pracy.

Spółka PGNiG Technologie z siedzibą w Warsza-

wie rozpoczęła działalność w 2010 roku.

Została

utworzona z czterech wybranych spółek PGNiG: BN

Naftomontaż w Krośnie, ZRUG w Podgórskiej Woli,

BUG Gazobudowa w Zabrzu i ZUN Naftomet w Kro-

śnie.

Ze struktur Naftomontażu wydzielono ponadto

oddział Hotel Krosno-Nafta.

W grudniu ubiegłego

roku zakończył się proces ich konsolidacji.

Zatem

PGNiG Technologie powstało z 4 spółek, z których

aż 2 funkcjonowały w Krośnie.

Argumentem dodatkowo przemawiającym za prze-

niesieniem centrali spółki do Krosna jest to, iż w sa-

mym Krośnie znajdują się trzy z pięciu głównych od-

działów spółki ulokowanych na Podkarpaciu.

Dodat-

kowo w Krośnie utworzono oddział planowania badań

i rozwoju oraz zlokalizowano centrum handlowe spół-

ki.

Docelowo w jednostkach tych zatrudnienie ma wy-

nosić około 750 pracowników, co na dramatycznym

rynku pracy na Podkarpaciu wydaje się być dodatko-

wym argumentem, mogącym pobudzić ten region.

Krośnieńskie oddziały dysponują ponadto własną in-

frastrukturą, umożliwiającą rozwój spółki.

Ponadto jeszcze w ubiegłym roku ocena możliwo-

ści koncentracji produkcji w PGNIG Technologie

przeprowadzona przez powołany zespół specjalistów

sugerowała zlokalizowanie centrali przedsiębiorstwa

w Krośnie.

Takiego rozwiązania nie wykluczyła też

prezes spółki PGNiG SA, będącej właścicielem

PGNiG Technologie.

Do listy argumentów przemawiających za prze-

niesieniem siedziby spółki do Krosna dopisać należy

także tradycje przemysłu naftowego w Krośnie oraz

obecność na miejscu popularnej „naftówki”, czyli je-

dynej szkoły w Polsce kształcącej specjalistów od

wiertnictwa nafty i gazu.

Dlatego, biorąc wszystkie powyższe argumenty

pod uwagę, uważam, że stanowią one mocne funda-

menty do osadzenia spółki PGNiG Technologie

w Krośnie, które od wielu lat nazywane jest zagłę-

biem polskiego przemysłu naftowego i zwracam się

Czy Pan Minister wobec przedstawionych powy-

żej argumentów widzi możliwość przeniesienia sie-

dziby spółki PGNiG Technologie z Warszawy do

Krosna?

Z należnymi wyrazami szacunku

Jasło, dnia 17 grudnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 13081)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Docierają do mnie,

już nie po raz pierwszy, skargi pasażerów, dojeżdża-

jących do pracy i do szkół w Warszawie, w związku

z kolejnymi zmianami w rozkładach jazdy pociągów.

Warszawski węzeł kolejowy należy do bardzo obcią-

żonych, ale też i procent osób dojeżdżających do pra-

cy stolicy, jest bardzo wysoki.

Koleje mazowieckie na trasie Warszawa – Kutno

– Warszawa przewożą codziennie tysiące osób.

Czę-

stotliwość połączeń na tej trasie była i jest zbyt mała

w stosunku do potrzeb.

Szczególnie widoczne jest to

w tzw. szczycie komunikacyjnym, czyli w godzinach

6.00 – 8.00 i 16.00 – 18.00.

Dziwi więc fakt, że koleje

mazowieckie proponują w tych godzinach zmiany,

które zdecydowanie pogarszają możliwości dojazdu

do Warszawy.

Pociąg wyjeżdżający na dłuższą trasę Łowicz

Główny – Warszawa Wschodnia, w godzinach naj-

większego porannego szczytu jest przeładowany tak,

iż w połowie trasy nie zabiera pasażerów.

Trudno

było wsiąść do niego, gdy rozpoczynał bieg w Socha-

czewie, teraz jest to wręcz niemożliwe.

Sytuacja ta

miała już miejsce w 2010 r.

Ci, którzy nie mieli szan-

sy wsiąść do pociągu, często na dwudziestostopnio-

wym mrozie czekali około godziny na następny po-

ciąg, który przyjeżdżał także zapełniony.

Na tej tra-

sie pociągi opóźniają się bardzo często, przyjeżdżają

pojedyncze składy, często się psują zwłaszcza zimą.

Na całym świecie ludzie korzystają z transportu

publicznego, ale z reguły to transport jest dostoso-

wywany do potrzeb ludności.

W naszym kraju musi

być jednak odwrotnie.

Od 30 lat na opisanej trasie nic się nie zmieniło.

Jeżdżą brudne, śmierdzące, zimne, często pojedyncze

składy pociągów.

Skład KM 302 wyjeżdżający z War-

szawy Wschodniej o godz. 16.20, do Sochaczewa jest

regularnie opóźniony.

Problemem jest, jak widać, ta-

kie zaplanowanie rozkładu jazdy, by był on realny i po-

ciąg na czas docierał do stacji końcowej.

pytanie:

1.

Co Pan Minister zamierza uczynić, aby pasaże-

rowie mogli w godnych warunkach dojeżdżać do pra-

cy i czy w przyszłości przy zmianie rozkładu jazdy

pociągów będą brane pod uwagę potrzeby pasażerów

w tym względzie, czy też jak zawsze będą musieli

dostosować się do możliwości kolei?

2.

Czy pociąg wyjeżdżający o godz. 6.46 z Socha-

czewa nie może być skierowany do Warszawy Wschod-

niej, a nie jak od dłuższego czasu do Warszawy ZOO?

221

Panie Ministrze, wydaje się że o tej godzinie, zwłasz-

cza zimą niewiele osób jeździ do ZOO.

3.

Czy istnieje możliwość uruchomienia na tej tra-

sie większej liczby połączeń pociągów przyspieszo-

nych, jak na przykład pociąg Mazovia?

Z poważaniem

Poseł Elżbieta Witek

Warszawa, dnia 17 grudnia 2012 r.

(nr 13082)

do ministra edukacji narodowej

oraz

zatrudnionych w placówkach

opiekuńczo-wychowawczych

Pani Minister!

Panie Ministrze!

Do mojego biura

poselskiego zgłaszają się nauczyciele zatrudnieni w pla-

cówkach opiekuńczo-wychowawczych, zaniepokojeni

tym, że od 1 stycznia 2014 r., mimo że są nauczycie-

lami mianowanymi, stracą dotychczasowy status i sta-

ną się pracownikami samorządowymi.

Zgodnie z treścią art. 237 ust. 2 ustawy z dnia

czy zastępczej, osoby zatrudnione w oparciu o Kartę

Nauczyciela w placówkach opiekuńczo-wychowaw-

czych z dniem 1 stycznia 2014 r. stają się pracowni-

kami samorządowymi w rozumieniu ustawy z dnia

przepisom Kodeksu Pracy.

1.

Czy dotychczasowy pracodawca powinien wrę-

czyć wypowiedzenia zmieniające warunki pracy i pła-

cy nauczycielom, podlegającym dotychczas Karcie

Nauczyciela?

Jeśli tak, to w jakim terminie i jakie

procedury będą w takim przypadku obowiązywać?

2.

Czy nauczyciele, którzy dotychczas byli zatrud-

stawie Karty Nauczyciela, z pełnymi kwaliﬁkacjami

i długoletnim stażem pracy, mogą mieć zmienioną

umowę na czas określony, czy też dotyczyć to może

wyłącznie nauczycieli nowo zatrudnionych od 1 stycz-

nia 2014 r.?

3.

Kto będzie sprawował nadzór pedagogiczny nad

nauczycielami zatrudnionymi w placówkach opie-

kuńczo-wychowawczych od 1 stycznia 2014 r.?

Z poważaniem

Poseł Elżbieta Witek

(nr 13083)

do ministra transportu,

w sprawie niepokojącej sytuacji na kolei

Panie Ministrze!

Od kilku dni otrzymujemy nie-

pokojące informacje, o karygodnej sytuacji na kolei

na Śląsku.

Nie chodzi tu tylko o bałagan organiza-

cyjny, ale przede wszystkim o zagrożenia dla pasaże-

rów, wynikające z tego, że dopuszcza się do pracy

maszynistów bez wymaganych uprawnień.

Z informacji, jakie podają media, wynika, że wie-

dział o tym doskonale marszałek województwa ślą-

skiego, a mimo to godził się na taką sytuację.

1.

Czy marszałek województwa śląskiego poniesie

konsekwencje swoich nieodpowiedzialnych decyzji?

Jeśli tak, to jakie?

2.

Jakie stanowisko w tej sprawie zajmie minister

spraw wewnętrznych?

Z poważaniem

Poseł Elżbieta Witek

(nr 13084)

do ministra transportu,

na polskiej kolei

Szanowny Panie Ministrze!

Już od poniedziałku

mieszkańcy Śląska korzystający z usług kolei bory-

kają się z dużymi utrudnieniami w jej ruchu.

Po prze-

jęciu całości połączeń przez spółkę Koleje Śląskie

odwołanych zostało kilkadziesiąt z nich.

Fakt ten

przedstawiciele spółki tłumaczą złym stanem tech-

nicznym taboru.

W celu zminimalizowania utrud-

nień w miejsce odwołanych pociągów zapewniona

została komunikacja zastępcza.

Część połączeń mię-

dzywojewódzkich przejęły natomiast Przewozy Re-

gionalne.

Pasażerowie są jednak w dalszym ciągu

narażeni na poważne niedogodności.

Województwo śląskie powierzyło obsługę połączeń

w regionie swojej spółce – Kolejom Śląskim – od

9 grudnia.

Władze zrezygnowały z usług dotychcza-

sowego przewoźnika, czyli Przewozów Regionalnych,

argumentując te zmiany kłopotami dotychczasowego

przewoźnika z realizacją transportu torowego w tym

222

regionie.

Zmiana ta najwyraźniej nie była dobrze

przemyślana przez władze województwa.

Nie wzięto

pod uwagę, iż zbiega się ona przede wszystkim ze

zmianą rozkładu jazdy pociągów w całym kraju, co

już w samo w sobie co roku powoduje duże utrudnie-

nia w transporcie.

Dodatkowo nie pomyślano o utrud-

nionych warunkach atmosferycznych, które dla po-

ciągów są nie lada problemem.

Karygodnym błędem

jest również brak wcześniejszego przeszkolenia ma-

szynistów, którzy najzwyczajniej w świecie nie znali

tras przejazdu, w związku z czym musieliby jechać

dużo wolniej.

Wszystko to odbija się na pasażerach, którzy padli

oﬁarąchaosunakolei.

Ludziespóźniająsiędopracy,

muszą marznąć godzinami na peronach w oczekiwa-

niu na opóźnione pociągi, które niejednokrotnie wca-

le nie przyjeżdżają.

W wielu przypadkach pasażero-

wie, którzy przyszli w poniedziałek rano na dworce

w całym kraju, dowiedzieli się, że ich połączenia zli-

kwidowano.

Spowodowało to ogólne zamieszanie.

Sytuacja na kolei w całym kraju jest dramatyczna.

Spółki kolejowe toną w długach, podczas gdy miliony

złotych rocznie przeznaczane są na pensje prezesów

i menedżerów PKP.

Brakuje pieniędzy na moderniza-

cję infrastruktury kolejowej oraz poprawę bezpieczeń-

stwa.

Do tego dochodzi jeszcze ogólnopolski chaos pod-

czas wprowadzania nowego rozkładu jazdy.

Ponadto

kolejarze grożą strajkiem przed samymi świętami

i żądają, aby średnia płaca w PKP wyniosła 5,9 tys. zł,

czyli 10% wynagrodzenia prezesa PKP.

Dlatego też polskiej kolei potrzebna jest stabiliza-

cja i mądre zarządzanie, tak aby pasażerowie bez

obaw mogli z niej korzystać, nie zastanawiając się,

czy po przybyciu na dworzec ich pociąg będzie nadal

kursował.

Ludzie, którzy codziennie dojeżdżają do

pracy czy też do szkoły, muszą mieć pewność, że tam

dotrą.

Nie mogą sobie pozwolić na ciągłe obawy.

wanie sytuacji na kolei?

Czy planowane są zmiany

w sposobie zarządzania PKP?

2.

Czy planowana jest gruntowna modernizacja

infrastruktury kolejowej w Polsce?

celu zniwelowanie chaosu, jaki powstaje podczas każ-

dorazowej ogólnopolskiej zmiany rozkładu jazdy po-

ciągów?

Poseł Waldemar Andzel

Warszawa, dnia 17 grudnia 2012 r.

(nr 13085)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie skutków nieprawidłowości

w działaniu instytucji ﬁnansowych,

cji ﬁnansowychzostał,wrazznieżyjącąjużmatką,

nakłoniony do niekorzystnego rozdysponowania swo-

im majątkiem.

W wyniku tych działań stracił wraz

z matką oszczędności życia i popadł w wysokie za-

dłużenia.

Pan J. J. wraz z matką zostali nakłonieni przez

przedstawicieli Getin Banku do zaciągnięcia kredytu

w wysokości 20 mln zł na zakup akcji LC Corp SA,

która to spółka debiutowała na Giełdzie Papierów War-

tościowych.

Już sam fakt udzielenia tak wysokiego kre-

dytu osobom, które nie mają odpowiedniej zdolności

kredytowej, budzi duże zdziwienie, gdyż jest niezgodny

z przepisami unijnymi, jak i krajowymi.

Na skutek udzielenia przez Getin Bank podob-

nych kredytów innym osobom sztucznie napędzono

wzrost ich początkowej ceny ze spodziewanych 5 zł

do 6,50 zł za akcję.

W wyniku redukcji ilości akcji pan J. wraz z mat-

ką zakupili akcje za 99 tys. zł.

W niedługim czasie

wartość akcji zaczęła spadać, po 1,5 roku Getin Bank

sprzedał akcje pana J. po najniższej cenie 59 gr za

akcję.

Jako powód podano konieczność spłaty kredy-

tu.

Pan J. wraz z matką stracili życiowe oszczędności

w kwocie ok. 320 tys. zł.

Stracili akcje, w które zain-

westowali, zapłacili kilkanaście tysięcy odsetek, a mimo

to pozostało do spłacenia 85 tys. kredytu.

Matka

pana J. zmarła.

Jak twierdzi syn, bezpośrednią przy-

czyną był stres związany z utratą oszczędności oraz

prowadzonym postępowaniem egzekucyjnym.

Można by powiedzieć, że wina leży po stronie kre-

dytobiorców, którzy nie mając odpowiedniej wiedzy,

zaciągnęli zobowiązania na inwestycję, która miała

przynieść zysk, lecz okazała się nietraﬁona.

Jednak

pewne okoliczności wskazują, że pan J. wraz z mat-

nieuczciwej gry rynkowej i stali się jej oﬁarami.

Wopi-

nii ekspertów świadczą o tym m.in.:

— udzielenie przez Getin Bank kredytów na za -

Getin Banku; gdyby nie nastąpiła redukcja akcji, Ge-

jących z wszystkich zawartych umów (fundusze wła-

sne banku wynosiły wtedy ok. 1 mld zł);

— większościowym udziałowcem Getin Banku

akcje ﬁrmyLCCorpSA,takwięcudzielałon,po-

223

przez podległych mu pracowników, „pustych” kredy-

tów w celu podniesienia popytu, a co się z tym wiąże

ceny będących w jego posiadaniu akcji LC Corp SA.

Pan J. J. występował w tej sprawie do sądów, Po-

licji, Komisji Nadzoru Bankowego.

Sprawy bądź zo-

stały umorzone, bądź „ugrzęzły” na długie miesiące

w machinie urzędniczej lub pozostają bez biegu i od-

powiedzi.

Czy znana jest Panu Ministrowi opisana sprawa?

Czy przewiduje Pan skontrolowanie prawidłowości

działania organów państwa nadzorujących działalność

instytucji ﬁnansowychwzakresietejsprawy?

Czy przewiduje Pan skontrolowanie prawidłowo-

ści działania w tej sprawie organów ścigania oraz

sądów, w szczególności Sądu Okręgowego w Katowi-

cach, Policji, CBŚ i CBA, do których zwracał się po-

krzywdzony w tej sprawie?

Z wyrazami szacunku

Warszawa, dnia 17 grudnia 2012 r.

(nr 13086)

do ministra zdrowia

w sprawie zaległości w wypłatach pensji

głości ﬁnansowychMinisterstwaZdrowiawzględem

o wyjaśnienie zaistniałej sytuacji.

„Gazeta Prawna”, Naczelna Izba Lekarska oraz

portal www.zdrowie.abc informują o spóźnieniach

w wypłacaniu wynagrodzeń dla rezydentów.

Pensje

lekarzy rezydentów ustala i wypłaca Ministerstwo

Zdrowia, tymczasem z informacji medialnych wyni-

ka, iż MZ zalega np. szpitalowi w Krakowie – z tytu-

ły wypłaty pieniędzy dla rezydentów – ok. 200 tys. zł,

a w innych szpitalach sytuacja wygląda podobnie.

Problem dotyczy nie tylko rezydentów, którzy szkolą

się od kilku lat, ale także tych nowo przyjętych.

Mi-

nisterstwo Zdrowia, zalegając z wypłatami, obciąża

i tak już zadłużone szpitale.

Dodatkowo resort zmie-

nił zasady ﬁnansowania,tłumacząctobrakiemśrod-

ków, i częścią kosztów obciążył szpitale.

Od 1 stycz-

nia 2013 r. szpitale będą zmuszone partycypować

w utrzymaniu rezydentów, opłacając składki na Fun-

dusz Pracy i fundusz zakładowych świadczeń socjal-

nych.

W niektórych przypadkach oznacza to nawet

wydatek kilkuset tysięcy złotych więcej rocznie.

1.

Co jest przyczyną takich opóźnień w wypłaca-

niu pieniędzy przez resort zdrowia?

2.

Czy ministerstwo w związku z ponoszeniem

dodatkowych kosztów przez szpitale zamierza zabie-

gać o ich zrekompensowanie?

3.

Czy resort przygotował plan na wypadek gdyby

najbardziej zadłużone szpitale nie były w stanie wy-

gospodarować dodatkowych pieniędzy i musiały zre-

zygnować ze swoich rezydentów?

Z wyrazami szacunku

Poseł Tomasz Latos

Warszawa, dnia 17 grudnia 2012 r.

(nr 13087)

do ministra skarbu państwa

w sprawie komunalizacji na rzecz samorządu

cym procesem rozmów dotyczących komunalizacji

Uzdrowiska Świnoujście i Uzdrowiska Kołobrzeg na

rzecz samorządu województwa zachodniopomorskie-

go zwracam się z prośbą o pilną odpowiedź na nastę-

pujące pytania:

1.

Na jakim etapie są prowadzone uzgodnienia i kie-

dy należy się spodziewać ostatecznej decyzji MSP

w sprawie ewentualnej komunalizacji?

2.

Czy znane są MSP działania restrukturyzacyjne

podejmowane przez zarząd spółki Uzdrowisko Koło-

brzeg, powodujące zwolnienia pracowników, i czy uzy-

skały one akceptację organów spółki i właściciela?

Jednocześnie pragnę zwrócić uwagę, iż w mojej

ocenie w trakcie rozmów o ewentualnej komunaliza-

cji należy wstrzymać wszelkie działania restruktu-

ryzacyjne w ww. spółkach dotyczące szczególnie po-

dejmowania zobowiązań na przyszłe lata.

To może

utrudnić działalność nowemu właścicielowi, jakim

ma być samorząd województwa, jak również może

być niezgodne z koncepcjami ewentualnego nowego

właściciela.

Liczę na szybką odpowiedź.

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Grzegorz Napieralski

Szczecin, dnia 17 grudnia 2012 r.

224

Interpelacja

(nr 13088)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

Szanowny Panie Ministrze!

W myśl artykułu 11 usta-

tami bezdomnymi w rozumieniu niniejszej ustawy są

zwierzęta domowe lub gospodarskie, które uciekły, za-

Obowiązkiem rady gminy jest określenie w dro-

dze uchwały, corocznie do 31 marca, programu opie-

Program taki obejmuje zatem zwierzęta bezdom-

ne domowe lub gospodarskie.

W stosunku do zwie-

rząt wolno żyjących (dzikich) program ten nakłada

na gminy jedynie obowiązek zapewnienia całodobo-

wej opieki weterynaryjnej w przypadkach zdarzeń

Według doniesień od społeczności lokalnej znalezio-

ne ranne dzikie zwierzęta, najczęściej ptaki, nie mogą

Gminy odmawiają przyjęcia pod opiekę takich

zwierząt, jak również opłacenia opieki weterynaryj-

nej i ich pobytu w schroniskach dla zwierząt wolno

żyjących, zasłaniając się brakiem takiego ustawowe-

go obowiązku.

Mając powyższe na uwadze, chciałbym zadać

by zasadne podjąć prace nad uregulowaniami nakła-

dającymi na gminy obowiązek zapewnienia opieki

również nad rannymi zwierzętami dzikimi?

Z wyrazami szacunku

Poseł Andrzej Gut-Mostowy

Nowy Targ, dnia 17 grudnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 13089)

do ministra transportu,

na lata 2014–2020” inwestycji drogowych

koniecznych do zrealizowania

w woj. małopolskim

Szanowny Panie Ministrze!

Sejmik Województwa

w sprawie realizacji dróg ekspresowych koniecznych

dla rozwoju Małopolski, podjętą w dniu 29 paździer-

nika 2012 r. podczas obrad XXVIII sesji Sejmiku Wo-

jewództwa Małopolskiego w celu wsparcia działań

zmierzających do ujęcia w rządowym „Programie bu-

dowy dróg krajowych” inwestycji drogowych koniecz-

nych do zrealizowania w woj. małopolskim.

Do takich inwestycji należą w szczególności:

— dokończenie budowy dróg ekspresowych S7 na

odcinku: granica województwa świętokrzyskiego

– Kraków (węzeł Christo Botewa) oraz Lubień – Rab-

ka – Nowy Targ wraz z północną obwodnicą Krako-

wa (węzeł Modlnica – węzeł nowohucki),

— budowa Beskidzkiej Drogi Integracyjnej: Biel -

sko-Biała – Głogoczów,

— budowa drogi ekspresowej: S1 Mysłowice – Biel -

sko-Biała wraz z obwodnicą Oświęcimia,

— budowa drogi Brzesko – Nowy Sącz – Muszyn -

ka (połączenie autostrady A4 i D1 na Słowacji).

Wskazane inwestycje pozwolą na stworzenie spójne-

go systemu drogowego woj. małopolskiego, który umoż-

liwi jego dynamiczny rozwój gospodarczy i stworzenie

powiązań międzynarodowych.

stycje będą uwzględnione w rządowym „Programie

budowy dróg krajowych w latach 2014–2020”?

Z wyrazami szacunku

Poseł Andrzej Gut-Mostowy

(nr 13090)

do ministra gospodarki

w sprawie jednolitej ochrony patentowej

Szanowny Panie Premierze!

Odnosząc się do in-

formacji, przekazanych mi przez Polski Związek Pra-

codawców Przemysłu Farmaceutycznego, dotyczą-

225

cych Jednolitego Patentu Europejskiego, pragnę za-

uważyć, iż w tej sprawie nasuwa się wiele pytań

i wątpliwości.

Wysoce niepokojące jest to, iż resort gospodarki

nie oszacował ponoć, ile dokładnie przedsiębiorstw

z Polski zgłasza patenty, a ile będzie narażonych na

zwiększenie kosztów swojej działalności z powodu

konieczności tłumaczenia większej liczby patentów

i ryzyka prawnego naruszenia patentu.

Premier RP Donald Tusk w trakcie polskiej pre-

zydencji w Unii Europejskiej zapewniał, że przystę-

pując do jednolitej ochrony patentowej wynegocjuje

korzystne dla Polski rozwiązania.

Jak widać, były to

jedynie kolejne niespełnione obietnice obecnego rzą-

du, nad czym bardzo ubolewam.

Co więcej, Ministerstwo Gospodarki nie podjęło

podobno żadnych działań, mających ułatwić Polakom

jednolitą ochronę patentową.

Poważnym problemem

są kwestie językowe.

Wybór jednego języka (w ra-

mach zasięgu Unii Europejskiej) i eliminacja pozo-

stałych oznacza niestety uprzywilejowanie dla jed-

nych i jednoczesną kompletną dyskryminację dla

drugich (w tym przypadku także Polski).

Ciekawe

jest również to, że kiedy hipotetycznie przysłowiowy

Kowalski zostanie pozwany przez właściciela paten-

tu, to jako obywatel Polski nie będzie mógł bronić się

przed polskim sądem, tylko za granicą i, co więcej,

nie w języku polskim, a w niemieckim francuskim

czy angielskim.

W związku z przedstawionym powyżej problemem

uprzejmie proszę Pana Premiera o udzielenie odpo-

1.

Jakie kroki poczyniło Ministerstwo Gospodarki

dla ułatwienia jednolitej ochrony patentowej z punktu

widzenia obywateli Polski?

2.

Ministerstwo Gospodarki przekonywało, że

Jednolity Patent Europejski to oszczędność.

Zdaje

się, że tak, ale niestety nie dla Polski.

Jeśli Minister-

stwo Gospodarki dysponuje dokładnymi informacja-

mi na temat oszczędności, jakie już przyniósł i przy-

niesie Polsce Jednolity Patent Europejski, uprzejmie

proszę o przedstawienie szczegółów i stosownych ra-

portów.

3.

Jakie różnice wynikają z regulacji przyjętych

w omawianej materii pomiędzy sytuacją przedsię-

biorców z Polski i kolejno z Wielkiej Brytanii, Nie-

miec oraz Francji?

Jeśli sytuacja obywateli Polski jest

w tej materii gorsza, proszę o wskazanie przyczyn

takiego stanu rzeczy.

4.

Jeśli polscy obywatele spotykają się w porusza-

nej sprawie z utrudnieniami czy dyskryminacją, pro-

szę o przedstawienie szczegółów i harmonogramu

działań, jakie podjął dotychczas polski rząd, aby

wpłynąć na tę niekorzystną sytuację.

5.

Jakie dokładnie kwestie uzgodnił rząd Polski

odnośnie jednolitej ochrony patentowej?

6.

Czy przygotowywane w omawianej materii

nowe regulacje są udostępniane opinii publicznej

w Polsce?

Jeśli tak, proszę o przedstawienie trybu

i szczegółów prac nad przepisami w tym zakresie.

Jeśli nie, jakie są powody takich okoliczności dzia-

łania?

7.

Czy prawdą jest, iż polscy przedsiębiorcy nie

mają w opisanej sprawie prawa do polskiego sądu,

tylko swoich praw muszą dochodzić poza granicami

kraju?

Jeśli tak, w oparciu o jakie konkretne przepi-

sy prawa wspólnotowego i krajowego odbywać się ma

taka procedura postępowania?

8.

Czy Ministerstwo Gospodarki bądź inny organ

polskiej władzy państwowej interweniowało w jakikol-

wiek sposób we wspomnianej kwestii języka, w któ-

rym będzie mógł bronić się przed sądem polski przed-

siębiorca?

Jeżeli tak, uprzejmie proszę o przedstawie-

nie wszelkich działań, podjętych w tej sprawie.

9.

Jaki wpływ na polską gospodarkę będą mieć,

w opinii Pana Premiera, niekorzystne ustalenia

w zakresie patentów, o jakich mowa w niniejszym

piśmie?

Czy zdaniem Pana Premiera polska gospo-

darka będzie się lepiej rozwijała po tak niekorzyst-

nych rozwiązaniach?

Wobec powyższego, uprzejmie proszę Pana Pre-

miera o zajęcie stanowiska w przedstawionej sprawie

oraz o odpowiedź na postawione w niej pytania.

Z poważaniem

Poseł Dawid Jackiewicz

Warszawa, dnia 17 grudnia 2012 r.

(nr 13091)

do prezesa Rady Ministrów

po katastroﬁe smoleńskiej,

ówczesnej minister zdrowia

nieścisłości dot. wyjazdu ówczesnej minister zdrowia

do Moskwy w 2010 r., po katastroﬁesmoleńskiej.

Dnia 11 kwietnia 2010 r. minister zdrowia pole-

ciała do Moskwy, aby – jak twierdzi – wraz z delega-

cją rządową pomagać w procesie identyﬁkacji ciał

oﬁar katastrofy TU-154 M, który dzień wcześniej

uległ katastroﬁepodSmoleńskiem.

Kwestiategowy-

jazdu wywołuje wiele kontrowersji, których wyjaśnie-

nie może mieć niebagatelne znaczenie dla opinii pu-

blicznej.

Zarówno Pan Premier, jak i ówczesna minister

zdrowia, a obecnie Marszałek Sejmu RP, wielokrot-

226

nie stwierdzali, że przedmiotowa wizyta po stornie

pani minister nie miała charakteru oﬁcjalnego,awy-

nikała z prywatnej woli członka rządu, który chciał

być bezpośrednio na miejscu tragicznych wydarzeń.

Oznacza to tym samym, że wyjazd ten miał charak-

ter prywatny.

Mając powyższe na uwadze, uprzejmie kieruję do

Pana Premiera następujące pytania:

1.

Jakim środkiem lokomocji pani Ewa Kopacz

udała się do Moskwy?

2.

Kto opłacił bilety na przelot Ewy Kopacz do

Moskwy oraz później powrotne do Polski?

Jaki był

koszt tych biletów?

3.

Kto i w jakiej wysokości ponosił koszty pobytu

Ewy Kopacz w Moskwie?

4.

Czy Ewa Kopacz przebywając w Moskwie pod-

pisywała jakiekolwiek dokumenty jako minister

zdrowia?

5.

Czy przebywając w Moskwie Ewa Kopacz uży-

wała służbowej karty kredytowej?

Jeżeli tak, to w ja-

kiej kwocie oraz jakie transakcje zostały dokonane

z jej użyciem?

6.

Kto towarzyszył Pani Minister podczas jej po-

bytu na terenie Federacji Rosyjskiej?

7.

Kto opłacał pobyt pani Ewy Kopacz na terenie

Federacji Rosyjskiej i ewentualnie osób jej towarzy-

szących?

8.

Czy Pani Minister Ewa Kopacz podczas pobytu

na terenie Federacji Rosyjskiej korzystała z jakiejkol-

wiek pomocy polskiej służby dyplomatycznej lub pol-

skich urzędów i urzędników?

Z poważaniem

Poseł Marcin Mastalerek

Łódź, dnia 17 grudnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 13092)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie spotkań prezesa Rady Ministrów

prezesa Rady Ministrów Donalda Tuska z prokura-

torem generalnym.

Rzecznik rządu przyznał publicznie, że piastujący

niezależną od władzy wykonawczej funkcję prokura-

tor generalny często spotyka się w ramach rozmów

prowadzonych w tzw. cztery oczy z premierem Do-

naldem Tuskiem.

Z kolei z wypowiedzi pana proku-

ratora generalnego wynika, że w dniu 2 październi-

ka 2012 r., w trakcie jednej z takich rozmów, prze-

kazał Panu szereg informacji o wykryciu śladów

materiałów wysokoenergetycznych na wraku Tupo-

stroﬁelotniczej.

1.

Czy kiedykolwiek rozmawiał Pan Premier o ja-

kimkolwiek wątku dotyczącym śledztw związanych

z katastrofą smoleńską?

Jeśli tak, to proszę o poda-

nie precyzyjnej informacji kiedy i jakie informacje

zostały Panu przekazane oraz z jakich śledztw one

pochodziły?

2.

Kiedy i jakie informacje pochodzące ze śledztw

dotyczących katastrofy smoleńskiej były Panu prze-

kazywane?

Przez kogo i w jakim trybie?

W oparciu

o jaką podstawę prawną się to odbywało?

3.

Czy tematem Pana rozmowy lub rozmów z pro-

kuratorem generalnym lub upoważnionymi przez

niego prokuratorami Prokuratury Generalnej były

śledztwa w sprawie Amber Gold?

kuratorem generalnym było postępowanie po zawia-

domieniu organizacji „Stop korupcji”, dotyczące moż-

liwości działania przez Michała Tuska na szkodę

gdańskiego lotniska?

5.

Ile razy spotykał się Pan z prokuratorem gene-

ralnym od momentu objęcia przez niego funkcji pro-

kuratora generalnego?

Proszę o dokładne podanie

dat tych spotkań oraz miejsc gdzie się odbywały.

6.

Proszę o informacje, czego dotyczyły te spotka-

nia, co było ich tematem?

Czy podczas tych spotkań

był Pan informowany o przebiegu konkretnych po-

stępowań i śledztw?

Proszę o wskazanie, jakich po-

stepowań i śledztw.

Z poważaniem

Poseł Marcin Mastalerek

(nr 13093)

do ministra środowiska

w sprawie uniknięcia podwójnego płacenia

227

W dniu 1 czerwca 2013 r. wejdą w życie postano-

wienia ustawy nowelizującej ustawę z dnia 13 wrze-

przyjęte przedłożenie nakłada na gminy obowiązek

Niektóre regulacje ustawy nowelizującej rodzą

szereg poważnych zastrzeżeń natury interpretacyj-

nej.

Jedna z nich dotyczy możliwości podwójnego opo-

datkowania mieszkańców, którzy prowadzą również

działalność gospodarczą zarejestrowaną pod swoim

adresem zamieszkania, nie produkując odpadów

związanych z tą działalnością.

Dotyczy to takich za-

wodów jak między inny innymi: taksówkarz, osoby

zajmujące się transportem usługowym i spedycją, do-

radztwem podatkowym, malarz, glazurnik itp.

Oso-

by te oczywiście produkują odpady, ale w zasadzie

zawsze zostawiane są one w domach lub na posesjach

osób, u których wykonywane jest dane zlecenie.

Oso-

by prowadzą taką działalność gospodarczą głównie

w formie samozatrudnienia.

dowiska rozważało możliwość rozróżnienia osób pro-

wadzących działalność gospodarczą z osobami pro-

wadzącymi działalność gospodarczo-usługowo-pro-

rej tacy mieszkańcy (przedsiębiorcy) zostaną podwój-

nie opodatkowani – raz podatkiem gminnym, a dru-

gi raz będą zmuszeni na własną rękę podpisać umo-

wę z ﬁrmąnawywózodpadówpowstającychzpro-

wadzonej działalności gospodarczej?

2.

Czy istnieje możliwość (nie jest to doprecyzo-

wane w ustawie) naliczania podatku „śmieciowego”

od gospodarstw domowych z podziałem na gospodar-

stwa do dwóch osób i powyżej dwóch osób.?

Gdyby

była taka możliwość to gospodarstwa do dwóch osób

płaciłyby inną, mniejszą kwotę, a te powyżej dwóch

osób – większą.

Było by to bardziej sprawiedliwe spo-

łecznie.

Z poważaniem

Poseł Marcin Mastalerek

(nr 13094)

do ministra spraw wewnętrznych

na interpelację SPS-023-4966/12 w sprawie

Szanowny Panie Ministrze!

Po odpowiedzi podse-

kretarza stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrz-

nych i Administracji na moją interpelację (SPS-023-

-4966/12) w sprawie pracowników cywilnych wojsko-

wej straży pożarnej ponownie zwrócili się do mnie

pracownicy cywilni wojskowej straży pożarnej jed-

nostki wojskowej w Złocieńcu.

Uznają oni, że przed-

stawiona w sprawie odpowiedź zawiera nieprawidło-

wości oraz ukazuje tylko ogólną wiedzę na temat

warunków panujących w wojskowych strażach po-

żarnych, pisząc, że:

1) różny status strażaków nie różnicuje zadań

przy prowadzonych akcjach ratowniczo-gaśniczych

i związanych z tym zagrożeń,

2) ponadzakładowy układ zbiorowy pracy pracow-

ników wojska przywileje daje wszystkim pracowni-

kom cywilnym MON, a nie tylko strażakom WSP,

3) oprócz szkolenia podstawowego i uzupełniają-

cego (na bazie programu szkolenia PSP) strażacy

wojskowi zobowiązani są do posiadania kwaliﬁkacji

do obsługi innego sprzętu potrzebnego do prowadze-

nia akcji ratowniczo-gaśniczych oraz obowiązkowe

uprawnienia do udzielania pomocy przedmedycznej

jak w PSP,

4) czym w świetle wyjaśnień pana Czesława

Mroczka prowadzenie działań ratowniczo-gaśniczych

przez WSP na terenach MON różni się od akcji pro-

wadzonych przez PSP?

Wskazując powyższe nieścisłości, uważam, że in-

formacje zawarte w ww. odpowiedzi nie w pełni od-

dają specyﬁkację pracy wojskowej straży pożarnej

i ukazują brak woli do rozwiązania problemu.

ster ponownie rozważy przedstawione problemy i ze-

chce wystąpić z inicjatywą zrównania warunków

służby pracowników wojskowej straży pożarnej i Pań-

stwowej Straży Pożarnej?

Z poważaniem

Poseł Stanisław Wziątek

Połczyn-Zdrój, dnia 18 grudnia 2012 r.

228

Interpelacja

(nr 13095)

do ministra pracy i polityki społecznej

niu ich wysokości uwzględnia się okresy ubezpiecze-

nia za granicą, jeżeli tak stanowią umowy między-

narodowe”.

W przypadku osoby, która przedstawiła organo-

wi rentowemu dokumenty poświadczające okresy jej

pracy za granicą, wymagane do uzyskania prawa do

renty, organ rentowy zwraca się do właściwego kon-

sulatu w celu poświadczenia okresów pracy wnio-

skodawcy.

Konsulaty zazwyczaj wyznaczają bardzo odległe

terminy do potwierdzenia przedstawionych im doku-

mentów, nawet 6- lub 8-miesięczne.

wodu niezdolności do pracy pozostaje często na bez

bliższych.

Mając powyższe na uwadze, chciałbym zadać

liwiającymi wskazanym wyżej osobom zapewnienie

tymczasowych świadczeń do czasu przyznania im

prawa do renty?

Z wyrazami szacunku

Poseł Andrzej Gut-Mostowy

Nowy Targ, dnia 18 grudnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 13096)

do ministra ﬁnansów

w sprawie możliwości przeniesienia

Szanowny Panie Ministrze!

Składana przeze

CKD Uniwersytetu Medycznego w Łodzi.

Z przedsta-

dowa CKD została rozpoczęta w roku 1975 r. i z po-

wodu m.in. problemów z wykonawcami CKD może

nie doczekać się końca realizacji projektu.

Planowane

na grudzień odbiory budynku przez wzgląd na wie-

loletni czas trwania inwestycji, 36 000 m

2

powierzch-

nię oraz duży stopień nasycenia skomplikowanymi

instalacjami winny być zrealizowane z należytą sta-

rannością.

A na to potrzeba niezbędnego czasu do

przeprowadzenia odbiorów gwarantujących wysoką

jakość obiektu szpitalnego.

Działania zapewniające

dostępność środków ﬁnansowychwroku2013sąko-

nieczne do przeprowadzenia zakończenia inwestycji

oraz pozwolą na racjonalne wydatkowanie ograniczo-

nych środków i rozliczenie realizowanego zadania

inwestycyjnego do końca pierwszego kwartału 2013 r.

Uzyskanie przedłużenia czasu trwania inwestycji lub

akceptacja złożonego przez CKD Uniwersytetu Me-

dycznego w Łodzi wniosku dotyczącego środków nie-

wygasających będzie rozwiązaniem alternatywnym,

służącym zakończeniu przedsięwzięcia.

Jednocześnie podkreślenia wymaga fakt, iż uni-

wersytet nie posiada innych środków poza dotacją

celową na budowę szpitala, gdyż jako jednostka ﬁ-

nansów publicznych otrzymuje środki na dydaktykę,

a środki wypracowane ze studiów niestacjonarnych

są nieadekwatne do skali inwestycji.

cyjnego Centrum Kliniczno-Dydaktycznego Uniwer-

sytetu Medycznego w Łodzi na rok 2013 ministerstwo

zaakceptuje wniosek Uniwersytetu Medycznego w Ło-

dzi dotyczący środków niewygasających?

(Stosowny

wniosek został złożony do Ministerstwa Zdrowia).

2.

Czy Pan Minister widzi inne możliwości wspar-

cia Uniwersytetu Łódzkiego w staraniach o termino-

we otwarcie CDK?

Z poważaniem

Poseł Cezary Olejniczak

Łowicz, dnia 18 grudnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 13097)

do ministra zdrowia

Nowy system, Elektroniczna WeryﬁkacjaUpraw-

nień Świadczeniobiorców, ma usprawnić rejestrację pa-

cjenta, jednak w przypadku, kiedy informacja o posia-

daniu ubezpieczenia będzie negatywna, może to znacz-

nie utrudnić realizację świadczeń zdrowotnych.

229

W sytuacji, w której po wpisaniu numeru PESEL

weryﬁkacja nie zakończy się pozytywnie, zgodnie

z szacunkami Porozumienia Pracodawców Ochrony

Zdrowia, może znaleźć się około 4 mln pacjentów.

Narodowy Fundusz Zdrowia Oddział w Bydgoszczy,

w ramach sprawdzenia, jak funkcjonuje system, już

z niego korzysta.

Pracownicy pozytywnie wypowia-

dają się o skutkach wprowadzenia zmian, jednak od-

notowują przypadki, kiedy system podaje błędną in-

formacje.

Obawy o negatywną weryﬁkacjędotyczą

przede wszystkim najmłodszych pacjentów, którym

ustawa gwarantuje bezpłatny dostęp do świadczeń,

a system informuje o braku posiadania przez nich

ubezpieczenia.

Podobnie może być jest z osobami po-

sługującymi się dokumentami unijnymi, które miesz-

kają w Polsce, ale korzystają z zagranicznego ubez-

pieczenia.

Możliwe jest przedstawienie dokumentów po-

twierdzających uprawnienia świadczeniobiorców lub

złożenie stosownego oświadczenia, jednak obciąża to

dodatkową pracą i nie eliminuje dotychczasowych

czasochłonnych praktyk.

Poza tym informację o po-

siadanym ubezpieczeniu uzyskujemy dopiero przy

okienku, co znacznie utrudnia zgromadzenie odpo-

wiednich dokumentów.

W związku z tym ma do Pana Ministra następu-

jące pytania:

1.

Czy programy pilotażowe prowadzone w kilku

oddziałach NFZ w Polsce pozwalają na określenie, jak

zmienił się i usprawnił system rejestracji pacjentów?

2.

Czy ministerstwo posiada dane szacunkowe

wskazujące na liczbę osób, które mogą nie znaleźć się

w Centralnym Wykazie Ubezpieczonych?

3.

Czy zdaniem resortu Zakład Ubezpieczeń Spo-

łecznych i oddziały Narodowego Funduszu Zdrowia

zdążą uzupełnić dane osobowe ubezpieczonych?

Czy

proces ten jest monitorowany przez Ministerstwo

Zdrowia?

4.

Czy system zostanie zmodyﬁkowanywzakresie

informowania o ubezpieczeniu posiadanym przez naj-

młodszych pacjentów?

Z poważaniem

Poseł Teresa Piotrowska

Warszawa, dnia 18 grudnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 13098)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie orzekania w sprawach

Każdego roku do sądów rejonowych wpływa ok.

500 tys. spraw o wykroczenie, kary, które grożą za

tę czynność, to grzywna i nagana.

Zdaniem środo-

wisk prawniczych możliwe jest, aby wyroki w tego

rodzaju sprawach wydawali referendarze.

Wykrocze-

nie to często sprawy o niewielkiej szkodliwości spo-

łecznej, np. drażnienie lub płoszenie zwierząt, brak

oświetlenia na ulicy czy utrudnianie ruchu, o których

obecnie musi orzekać trzyosobowy skład sądu okrę-

gowego.

Wydawanie wyroków przez referendarzy byłoby

możliwe jedynie w sprawach, w których nie jest prze-

widziana tzw. kara izolacyjna.

Spośród 117 wykro-

czeń 84 nie przewidują tego rodzaju sankcji.

W opinii

Stowarzyszenia Sędziów Themis orzekanie w powy-

żej wskazanych sprawach mogłoby zostać zakwaliﬁ-

kowane do zadań z zakresu ochrony prawnej.

Założyć

należy jednak, że odwołanie rozpatrywane będzie

przez sąd.

Warto zwrócić uwagę, iż referendarze sądowi są

organem umożliwiającym zdobycie zawodu sędziego,

muszą oni spełniać wymagania dla kandydata na sę-

dziego.

towaniem do konsultacji oraz sprawdzeniem pod ką-

tem zgodności z konstytucją zmian w zakresie orze-

kania w sprawach o wykroczenie?

orzekania referendarzom znacznie usprawniłoby

pracę sądów?

3.

Czy nie uważa Pan Minister, iż wprowadzenie

powyższych zmian może pozytywnie wpłynąć na ja-

kość kształcenia przyszłych sędziów?

Z poważaniem

Poseł Teresa Piotrowska

(nr 13099)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie kształtu Programu Rozwoju

doﬁnansowania inwestycji

infrastrukturalnych oraz zasad

kwaliﬁkowalności podatku VAT

dla jednostek samorządu terytorialnego

Szanowny Panie Ministrze!

W ramach osi 3.: Ja-

kość życia na obszarach wiejskich i różnicowanie go-

spodarki wiejskiej Programu Rozwoju Obszarów

Wiejskich 2007–2013 realizowane są kluczowe dzia-

łania, które mają zasadniczy wpływ na poprawę wa-

runków życia mieszkańców terenów wiejskich.

Szcze-

gólnie istotne w tym kontekście jest działanie 3.3:

230

Podstawowe usługi dla gospodarki i ludności wiej-

skiej, obejmujące realizację projektów w zakresie:

gospodarki wodno-ściekowej (zaopatrzenie w wodę,

odprowadzanie i oczyszczanie ścieków, budowa sys-

temów kanalizacji sieciowej lub kanalizacji zagrodo-

wej); tworzenia systemu zbioru, segregacji, wywozu

odpadów komunalnych; wytwarzania lub dystrybucji

tru, wody, energii geotermalnej, słońca, biogazu albo

biomasy; budowy infrastruktury szerokopasmowego

Internetu; budowy lub modernizacji targowisk.

W ra-

mach wyżej wymienionego działania beneﬁcjentami

są przede wszystkim gmina lub jednostki organiza-

cyjne, dla których organizatorem są jednostki samo-

rządu terytorialnego wykonujące zadania pomocni-

cze względem organu założycielskiego.

Ponadto w przy-

padku inwestycji związanych z Internetem szeroko-

pasmowym, budową lub modernizacją targowisk

beneﬁcjentamimogąbyćgminylubzwiązkimiędzyg-

minne.

Warto również podkreślić, że maksymalny

poziom pomocy z Europejskiego Funduszu Rolnego

Rozwoju Obszarów Wiejskich wynosi obecnie 75%

kosztów kwaliﬁkowanych inwestycji, z wyjątkiem

budowy infrastruktury szerokopasmowego Internetu

oraz projektów realizowanych w ramach Europej-

skiego Planu Naprawy Gospodarczej z zakresu ener-

gii odnawialnej, gdzie poziom wsparcia może osią-

gnąć maksymalnie 90% kosztów kwaliﬁkowanych

realizowanej operacji.

przy czym sam koszt podatku

VAT nie jest uznawany za wydatek kwaliﬁkowany.

Identyczna prawidłowość występuje również

w przypadku projektów wykonywanych w ramach

działania 3.4: Odnowa i rozwój wsi, gdzie kwaliﬁko-

walne koszty operacji ponoszone przez beneﬁcjenta

są refundowane przez EFRROW do poziomu 75% ich

wartości, niestety bez uwzględnienia podatku od to-

warów i usług.

Szanowny Panie Ministrze!

W związku z przyję-

ciem powyżej opisanego rozwiązania dla PROW na

lata 2007–2013 gminy korzystające z powyżej opi-

sanych źródeł ﬁnansowaniaswoichinwestycjimu-

szą uznać kwoty poniesione na podatek VAT jako

dodatkowy wkład własny.

W rezultacie funkcjono-

wania tego niekorzystnego rozwiązania pomoc

w ramach PROW wynosząca do 75% kosztów kwa-

liﬁkowanych po odliczeniu podatku VAT stanowi

tylko ok. 60% całkowitej kwoty inwestycji.

Nato-

miast prawie 40% jej wartości to wkład własny be-

neﬁcjenta,cowwieluprzypadkachmożeskutecznie

ograniczyć możliwość korzystania ze środków

PROW dla małych i biednych gmin.

Pragnę również nadmienić, że w przypadku po-

dobnych operacji realizowanych w ramach regional-

nych programów operacyjnych podatek VAT jest

kosztem kwaliﬁkowanym,adoﬁnansowaniewynosi

maksymalnie 85% wszystkich kosztów kwaliﬁkowal-

nych.

Przy realizacji tego samego typu projektów in-

westycyjnych podatek VAT jest uznany za kwaliﬁko-

walny.

1.

Czy planowane jest wprowadzenie zmian, tak

aby podatek VAT przy realizacji inwestycji ze środ-

ków PROW mógł być zaliczony do kosztów kwaliﬁ-

kowanych w latach 2014–2020?

2.

Czy kierowane przez Pana ministerstwo zamie-

rza podjąć działania prowadzące do zwiększenia mak-

symalnego poziomu doﬁnansowaniaprojektówinwe-

stycyjnych realizowanych w ramach PROW po roku

2013 z obecnych 75% do poziomu 85% wartości wy-

datków kwaliﬁkowalnych?

Z poważaniem

Poseł Waldemar Sługocki

Zielona Góra, dnia 18 grudnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 13100)

do ministra środowiska

gnę przedstawić Panu propozycje zmian w ustawie

przekazali do mojego biura poselskiego przedstawi-

ciele władz samorządowych zorganizowani w Zrze-

szeniu Prezydentów, Burmistrzów i Wójtów Woje-

wództwa Lubuskiego.

Ich postulaty wynikają z po-

ważnej zmiany jakościowej, która w związku z przed-

miotową ustawą czeka samorządy.

Jednym z kluczo-

wych punktów reformy jest bowiem przekształcenie

systemu odbioru, segregacji i utylizacji odpadów.

Obecnie funkcjonujące rozwiązania nakazują zawie-

ranie z mieszkańcami gmin indywidualnych umów

na odbiór odpadów.

W większości zajmują się tym od-

powiednie zakłady lub utworzone (np. w wyniku

przekształcenia gminnych zakładów) spółki z udzia-

łem gmin.

Proponowana zmiana w tej materii zobo-

wiązuje natomiast gminy do przeprowadzenia prze-

targu nieograniczonego, w którym będą mogły star-

tować różne podmioty zajmujące się gospodarką od-

padami.

Zdaniem zainteresowanych takie rozwiąza-

nie niesie ze sobą pewne zagrożenia.

Jednym z nich

jest zawieranie umów na okres czteroletni, co według

samorządowców jest terminem bardzo długim, zwłasz-

cza jeśli sprawa dotyczy nieznanych przedsiębiorstw

przystępujących do przetargu.

Włodarze lubuskich

gmin obawiają się sytuacji, w której w trakcie wyko-

nywania umowy odpowiedzialny podmiot okaże się

niezdolny do dalszego prowadzenia działalności

(np. ogłosi upadłość).

231

Prezydentów, burmistrzów oraz wójtów niepokoją

również dalsze losy spółek komunalnych i gminnych

zakładów, które obecnie świadczą omawiane usługi.

Brak wygranej w przetargu będzie stawiał pod zna-

kiem zapytania ich dalsze funkcjonowanie, co wiązać

się będzie ze zmarnotrawieniem wieloletnich nakła-

dów ﬁnansowychwichrozwójorazwzrostemlokal-

nego bezrobocia.

Należy również pamiętać, że gospo-

darka odpadami jest zadaniem gminy, a jego wykona-

nie (bądź gwarancja wykonania) jest zabezpieczone

sankcją karną.

Nie będzie możliwe zatem całkowite

zlikwidowanie gminnych spółek czy zakładów, bo

w momencie gdy wybrany w drodze przetargu przed-

siębiorca ogłosi upadłość, samorząd musi i tak wyko-

nać swoje obowiązki.

Zatem powinien istnieć w każdej

gminie zakład, który w razie nieprzewidzianych sytu-

acji będzie mógł zabezpieczyć wykonanie zadania gmi-

ny.

Takie rozwiązanie jest oczywiście absurdalne

i przyniesie gminom niepotrzebne wydatki z ich bar-

dzo ograniczonych budżetów.

Innym problemem jest nałożenie na mieszkańców

odpowiedniej opłaty.

Samorządowcy wskazują na pro-

blem z określeniem jej wysokości, ponieważ w nowym

zakresie nigdy jeszcze usług nie świadczono.

W związ-

ku z tym trudno jest ustalić pewien pułap dla relacji

jakość/cena w przypadku przeprowadzania przetar-

gów.

Nie można oczywiście tego problemu rozwiązać

poprzez przyjęcie za kryterium wyboru danej oferty

wyłącznie ceny.

Przedsiębiorcy mogą i zapewne będą

ją zaniżać, świadcząc usługi poniżej niezbędnych

standardów lub też faktycznych kosztów, co może

z kolei doprowadzić niektóre ﬁrmyusługowedoupad-

ku albo konieczności zmian umowy w przedmiocie

udzielenia zamówienia publicznego.

Według włodarzy zorganizowanych w Zrzeszeniu

Prezydentów, Burmistrzów i Wójtów Województwa

Lubuskiego ustawodawca nieprecyzyjnie formułuje

obowiązek przeprowadzenia przetargu i oscyluje na

granicy naruszenia zarówno Konstytucji RP, jak

i przepisów unijnych.

Po pierwsze, tworząc projekt

ści w gminach, nie uczynił zadość wszystkim zasa-

dom poprawnej legislacji, tworząc akt nie do końca

jasny i momentami sprzeczny.

Z jednej strony art. 9k

ustawy wyłącza przeprowadzenie przetargu w inny

sposób niż w drodze przetargu nieograniczonego,

z drugiej strony art. 3a ust. 2 mówi o możliwości sa-

modzielnej realizacji zadania przez gminę w przypad-

ku „negatywnego wyniku przetargu”, choć nie deﬁ-

niuje, co to określenie oznacza.

Po drugie, propono-

wane zmiany pomijają całkowicie (dopuszczalne

wane) zamówienie o charakterze in-house.

O możli-

wości ich zawierania wypowiedział się pozytywnie

Europejski Trybunał Sprawiedliwości.

Zasada ta

określa, że jeśli podmiot publiczny sprawuje nad pod-

miotem trzecim (np. spółką komunalną) kontrolę

analogiczną jak nad swoimi służbami (np. 100%

udziałów w podmiocie, brak pełnej autonomii zarzą-

du podmiotu trzeciego, podmiot trzeci świadczy usłu-

gi w sposób ograniczony przedmiotowo i podmiotowo

na rzecz podmiotu publicznego), a podmiot trzeci

świadczy usługi praktycznie wyłącznie na rzecz pod-

miotu publicznego, to może być temu podmiotowi

udzielane bezprzetargowo odpłatne wykonywanie

usług.

Oznacza to, że wyłączenie procedury bezprze-

targowej, o której mowa w art. 9k przedmiotowej

ustawy, może naruszać przepisy prawa Unii Europej-

skiej.

Po trzecie, według członków Zrzeszenia Prezy-

skiego omawiana ustawa narusza konstytucyjną

samodzielność gmin.

Naczelny Sąd Administracyjny

bowiem w wyroku z 2 dnia 22 grudnia 2010 r. (sygn.

akt II GSK 1091/09) wypowiedział się pozytywnie

w przedmiocie swobody gmin do wyboru wszelkich

prawem dopuszczalnych środków i form działalności

dla realizacji swoich zadań, jeśli przychody z prowa-

dzonej w ramach powyższego działalności pokrywa-

ją jej koszty, a ze swojej istoty nie mogą być maksy-

malizowane i do końca urynkowione (np. w ramach

realizacji usług o charakterze publicznym, do któ-

rych odbiór i gospodarka odpadami należy).

w tej interpelacji argumentów oraz o odpowiedź na

pytanie: Czy w kierowanym przez Pana resorcie bra-

ne jest pod uwagę wprowadzenie pewnego okresu

przejściowego, np. dwuletniego, w trakcie którego

usługi z zakresu odbioru odpadów prowadziłyby we-

dług nowych zasad wyłącznie podmioty, które zajmo-

wały się tym dotychczas?

Mogłoby to pozwolić gmi-

nom nabrać doświadczenia w ich stosowaniu i znacz-

nie lepiej przygotować się do przeprowadzania prze-

targów na odbiór odpadów komunalnych.

Z poważaniem

Poseł Waldemar Sługocki

(nr 13101)

do ministra nauki i szkolnictwa wyższego

w sprawie wypowiedzi minister nauki

Odnosząc się do skandalicznej sytuacji na bydgo-

skim uniwersytecie, którego rektor kazał usunąć

krzyże z sal, na antenie TVP 1 stwierdziła Pani, że

to słuszna decyzja.

Zasugerowała Pani, iż na polskich

„świeckich” uczelniach nie powinno być krzyży, że

powinny one starać się być uczelniami otwartymi na

wyznania.

232

Swoją bulwersującą wypowiedzią wpisała się Pani

w antychrześcijański i antykatolicki ciąg działań

Platformy Obywatelskiej.

Otwiera Pani furtkę do

„palikotyzacji” wyższych uczelni.

Niepokojące wydarzenia i wypowiedzi świadczące

o jawnym dystansowaniu się polityków PO od Kościoła

i wartości chrześcijańskich dotyczą szerokiej sfery życia

publicznego, a szczególnie sfery polskiej edukacji.

Zale-

dwie kilka miesięcy temu pani minister Szumilas do-

konała „zamachu” na nauczanie religii w szkole, usu-

wając ten przedmiot z ramowego planu nauczania.

Z kolei

pani wypowiedź rozpoczyna państwową „antykrucja-

tę” na wyższych uczelniach.

Szanowna Pani Minister!

W imię błędnie pojętej

interpretacji świeckości przestrzeni publicznej wypo-

wiada Pani opinie, które przynoszą szkodę szeroko

rozumianej polskiej edukacji i krzywdzą nasze spo-

łeczeństwo.

Wyrażam wielkie ubolewanie z powodu Pani wy-

powiedzi i stanowczo przeciwko takim wypowiedziom

protestuję.

Jednocześnie proszę o odpowiedź na na-

1.

Jakie intencje przyświecały Pani wypowiedzi?

2.

Czy wypowiedź Pani Minister to zapowiedź po-

parcia akcji usuwania krzyży z polskich szkół i uczel-

ni?

Jeśli nie, to czy wycofa się Pani publicznie ze swo-

jej jakże szkodliwej wypowiedzi?

Poseł Marzena Machałek

Warszawa, dnia 18 grudnia 2012 r.

(nr 13102)

do ministra nauki i szkolnictwa wyższego

Szanowna Pani Minister!

W dniu 1 października

mocy tej ustawy została zmieniona forma pomocy

materialnej dla studentów i doktorantów.

Stypen-

dium za wyniki w nauce lub sporcie zostało zastąpio-

ne stypendium rektora dla najlepszych studentów.

Zgodnie z art. 181 ust. 1 ustawy Prawo o szkolnictwie

wyższym stypendium rektora przyznawane jest we-

dług kryterium wysokiej średniej ocen lub wysokich

osiągnięć sportowych lub osiągnięć artystycznych.

Stypendium rektora może otrzymać nie więcej niż

Niestety nowelizacja powyższej ustawy może de-

mobilizować studentów.

Każda uczelnia według wła-

snego regulaminu przyznaje punkty za wyniki w na-

uce, osiągnięcia sportowe i artystyczne oraz każdą

działalność społeczną.

Przykładowo student ze śred-

nią 4,5 może nie otrzymać stypendium, natomiast

osoba ze średnią ocen 3,5 stypendium rektora otrzy-

ma, gdy wykaże się dodatkową działalnością społecz-

ną, np. udziałem w konferencjach, sympozjach, pracą

wolontarystyczną w stowarzyszeniu czy fundacji.

Taka sytuacja powoduje niezdrową rywalizację wśród

studentów oraz działa demotywująco.

Studenci, za-

miast uzyskiwać lepsze wyniki w nauce, szukają

możliwości zwiększenia liczby punktów poprzez

udział w różnych przedsięwzięciach czy po prostu

„załatwieniem” zaświadczeń.

Taki zapis ustawy nie

zachęca młodych ludzi do nauki i dalszego rozwoju.

Niektórzy studenci mówią otwarcie, że wolą „zdobyć”

zaświadczenie, niż pracować cały rok na wysoką

średnią ocen.

Szanowna Pani Minister, w związku z powyż-

1.

Czy ministerstwo zauważa potrzebę doprecyzo-

wania zapisów w ustawie Prawo o szkolnictwie wyż-

szym dotyczących zasad przyznawania stypendiów?

2.

Czy do resortu traﬁłyskargilubuwagidoty-

czące zapisów zawartych w powyższej ustawie?

Z poważaniem

Poseł Joanna Fabisiak

Warszawa, dnia 18 grudnia 2012 r.

(nr 13103)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie czarnej listy barier gospodarki

Pogorszenie koniunktury gospodarczej na świe-

cie prowadzi do nasilenia międzynarodowej konku-

rencji.

Rządy większości państw zintensyﬁkowały

działania mające na celu poprawę warunków pro-

wadzenia działalności gospodarczej.

Również pol-

skie władze podjęły działania, które mają obniżyć

koszty i ryzyko prowadzenia działalności gospodar-

czej i zachęcać do inwestowania.

W ubiegłym roku

doczekaliśmy się kilku korzystnych zmian, ale nie

można mówić o znaczącym obniżeniu barier i skró-

ceniu naszej czarnej listy.

Kluczowe dla pracodawców regulacje nie zostały

jednak wprowadzone.

Najlepszym przykładem jest

ustawa antykryzysowa, której obowiązywanie wy-

gasło z końcem ubiegłego roku.

Pomimo głosów

o konieczności przedłużenia funkcjonowania zapi-

sów tej ustawy rząd nie podjął w 2011 r. dyskusji na

ten temat.

Pojawiły się też nowe bariery, które wynikają

z rozwiązań wprowadzonych jeszcze w 2010 r., a do-

tyczących indywidualnych kont zabezpieczenia eme-

rytalnego (IKZE).

Szybkie procedowanie tych regu-

lacji spowodowało nierówne traktowanie różnych

233

podmiotów prowadzących IKZE.

Przykładowo PTE

nie mogą utworzyć IKZE na bazie funduszu z wydzie-

lonymi subfunduszami, są one zmuszone do ponosze-

nia części kosztów za transakcje giełdowe dokonywa-

ne poza granicami Polski.

Na każdorazową zmianę

statutu dobrowolnego funduszu emerytalnego muszą

uzyskiwać zgodę KNF.

Na czarnej liście barier Polskiej Konfederacji Pra-

codawców Prywatnych Lewiatan znalazła się niesku-

teczność wypowiedzenia lub rozwiązania umowy

Przyczyna prawna: art. 30 i 41 Kodeksu pracy.

Propozycje rozwiązania problemu

Proponuje się wprowadzenie możliwości „zastęp-

czego powiadomienia” o wypowiedzeniu lub rozwią-

zaniu umowy o pracę w sytuacji, gdy oświadczenie

nikowi (np. z powodu wyjazdu zagranicznego pra-

cownika).

W konsekwencji zmiany art. 30 niezbędna będzie

zmiana art. 41 Kodeksu pracy.

ocenia powyższą propozycję i czy rząd zamierza

wprowadzić proponowaną zmianę?

Z poważaniem

Posłowie Piotr Szeliga

i Andrzej Dąbrowski

Warszawa, dnia 18 grudnia 2012 r.

(nr 13104)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie naliczenia etatowego w Policji

Panie Ministrze!

Zwrócili się do mnie przedstawi-

ciele Warmińsko-Mazurskiego Zarządu Wojewódz-

kiego NSZZ Policjantów w Olsztynie zaniepokojeni

decyzją komendanta głównego Policji w sprawie re-

dukcji w roku 2013 75 etatów policyjnych z wojewódz-

twa warmińsko-mazurskiego

W ocenie związku zawodowego policjantów zmia-

na niekorzystnie wpłynie na stan bezpieczeństwa

w regionie i jest ich zdaniem w zasadniczym stopniu

dzenia.

Według informacji, jakie uzyskałem od War-

mińsko-Mazurskiego Zarządu Wojewódzkiego NSZZ

Policjantów w Olsztynie, naliczenia etatów w po-

szczególnych województwach dokonywane są w opar-

ciu o cztery kryteria: liczba ludności, która ma 60%

wpływu na liczbę etatów policyjnych, przestępczość

– 30%, liczba miast powyżej 50 tys. mieszkańców

– 5% i obszar – 5%.

nych na poszczególne województwa, jest poziom prze-

stępczości, a w zasadzie wszystkie mierzalne w sta-

tystyce wskaźniki składające się na to zjawisko.

Wyż-

szy poziom przestępczości przekłada się korzystnie

na liczbę policjantów w garnizonie, niższy oznacza

natomiast redukcję etatów.

może, w ocenie związkowców, wywołać więcej szkód

ściwego poziomu bezpieczeństwa, jak i zarządzania

tym bezpieczeństwem z poziomu centralnego.

Mogło-

by się okazać bowiem, że najłatwiejszym sposobem

na poprawę bezpieczeństwa w regionie jest obniżenie

jego parametrów i zapewnienie sobie w ten sposób

więcej policjantów na ulicach, co przysporzyłoby

jak i samych policjantów, poprzez chociażby mniejsze

obciążenie zadaniami, ale w skali kraju prowadziłoby

do absurdu.

Wskazując na szereg argumentów, których nie

uwzględniono w trakcie naliczeń etatów dla garnizo-

nu warmińsko-mazurskiego, związkowcy wymienili

również otwarcie małego ruchu granicznego z obwo-

dem kaliningradzkim.

Okoliczność ta powinna nie

czasowym poziomie, ale wręcz wpłynąć na ich zwięk-

szenie.

Zrozumiałe jest bowiem, iż w ślad za wzro-

stem ruchu przygranicznego będzie zwiększać się

liczba zagrożeń.

Wobec czego przyszły rok wymusi

na warmińsko-mazurskiej Policji konieczność doraź-

nego reagowania na zwiększoną liczbę różnego ro-

dzaju zdarzeń, od kryminalnych poczynając, na ru-

chu drogowym kończąc.

Równolegle policjanci będą

nerujących dodatkowe przedsięwzięcia organizacyj-

ne, takie jak proﬁlaktykaczydziałaniaoperacyjno-

-rozpoznawcze, ażeby nie dopuścić do umacniania się

bądź powstawania nowych grup przestępczych.

słuszną decyzję o zwiększeniu liczby funkcjonariuszy

Straży Granicznej i powołaniu nowej placówki.

Jed-

nak rozbudowa Straży Granicznej, z praktycznych

względów, nie stanowi dla redukcji liczby policjantów

żadnej alternatywy.

Straż Graniczna ma bowiem za-

dbać w pierwszej kolejności o upłynnienie ruchu na

ganiem zasad małego ruchu granicznego przez oby-

wateli obwodu kaliningradzkiego, a nie wyręczać

policjantów.

Odpierając argumenty komendanta głów-

nego Policji, który twierdzi, iż odpowiedzią na reduk-

cję etatów policyjnych w warmińsko-mazurskim jest

właśnie zwiększenie tam funkcjonariuszy Straży

Granicznej, związkowcy zauważają, że w Straży Gra-

234

nicznej przybyło, ale, jak dotychczas, tylko wakatów.

Zanim wypełnią je przeszkoleni funkcjonariusze, go-

towi podjąć zadania, upłynie jeszcze sporo czasu.

Mamy za sobą dopiero kilka miesięcy funkcjo-

nowania małego ruchu granicznego i nie jesteśmy

w stanie ocenić, jakie ostateczne konsekwencje on

ze sobą przyniesie.

Decyzja o redukcji etatów wydaje się mało racjo-

nalna, nie tylko zresztą z perspektywy województwa

warmińsko-mazurskiego.

Te bowiem garnizony, do

których etaty mają traﬁć,niezyskająkompletnienic

poza sztucznym powiększeniem liczby wakatów.

1.

Jaki sens ma podejmowanie ryzykownych de-

poprawę bezpieczeństwa w żadnym województwie?

2.

Kiedy zostanie dokonany skuteczny nabór na

wakaty w poszczególnych garnizonach?

3.

Na co idą środki ﬁnansowe?

4.

Ile godzin nadliczbowych w skali kraju generu-

ją rocznie policjanci?

5.

Kiedy Pan Minister zrezygnuje z przepisów (za-

rządzenie komendanta głównego Policji z 2011 r.

sobie z osiąganiem mierników podnoszenia bezpie-

czeństwa obywateli?

6.

Jakie zmiany przygotowuje resort, aby zasady

naliczania etatów na poszczególne województwa le-

piej uwzględniały ich specyﬁkę (na przykład mały

ruch graniczny)?

Poseł Jerzy Szmit

Warszawa, dnia 19 grudnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 13105)

do ministra gospodarki

w sprawie jednolitego patentu europejskiego

liwią rychłe wdrożenie tzw. jednolitego patentu eu-

ropejskiego.

Rząd Rzeczypospolitej Polskiej konse-

kwentnie zmierza do wprowadzenia tego nowego

prawa w Polsce, jednak, jak donoszą media, z rapor-

tu sporządzonego przez ﬁrmę Deloitte na zlecenie

Ministerstwa Gospodarki wynika, że przyjęcie przez

Polskę jednolitego patentu europejskiego będzie

kosztować gospodarkę polską blisko 80 mld zł.

Biorąc

pod uwagę te gigantyczne koszty, a także żywą reak-

cję środowisk przedsiębiorców apelujących o wycofa-

nie się Polski z tego projektu, chciałbym zadać Panu

następujące pytania:

1.

Jakie pobudki skłaniają rząd, a zwłaszcza Mi-

nisterstwo Gospodarki do wspierania idei jednolitego

patentu europejskiego i polskiego udziału w tym pro-

jekcie?

2.

Czy w przypadku potwierdzenia się obaw pol-

skich przedsiębiorców polski rząd rozważa możliwość

nieprzystępowania lub późniejszego wycofania się

Polski z jednolitego patentu europejskiego?

3.

W jaki sposób rząd zamierza prowadzić dialog

ze środowiskami przedsiębiorców wyrażającymi ne-

gatywne zdanie odnośnie do jednolitego patentu eu-

ropejskiego?

4.

Jak Ministerstwo Gospodarki szacuje skutki

i koszty jednolitego patentu europejskiego dla inno-

wacyjności polskiej gospodarki?

5.

Czy rząd szacował konsekwencje jednolitego

patentu europejskiego dla pozyskiwania funduszy

strukturalnych i możliwości ich wykorzystania, szcze-

gólnie w obszarze innowacyjnej gospodarki?

6.

Czy przyjęcie jednolitego patentu europejskiego

wpłynie zdaniem Ministerstwa Gospodarki na roz-

wój innowacyjności polskiego rodzimego przemysłu,

szczególnie w strategicznych branżach?

Z poważaniem

Poseł Krzysztof Szczerski

Warszawa, dnia 19 grudnia 2012 r.

(nr 13106)

do ministra transportu,

12 października 2012 r. premier Donald Tusk po-

wiedział z trybuny sejmowej: „Dla przykładu powiem,

że w 2012 r. ogłosimy przetargi na obwodnicę Pozna-

nia, w 2013 r. na brakującą część dla dalszego odcin-

ka A1 Tuszyn – Pyrzowice, w 2013 r. ogłosimy prze-

ska do Warszawy, na S19 Rzeszów – Lublin”.

Obietnice o budowie drogi ekspresowej S19, ale

i elektryﬁkacji w 2013 r. linii kolejowej Rzeszów

– Ocice premier powtórzył także kilka dni później na

konferencji prasowej oraz podczas grudniowej wizyty

na Podkarpaciu.

Premier Donald Tusk zapewnił jed-

nocześnie, że zadania te zostaną zakończone do koń-

ca 2015 r.

Obie wymienione inwestycje są niezbędne

dla funkcjonowania województwa podkarpackiego

w zakresie infrastruktury.

Tym bardziej cieszy fakt

osobistego zaangażowania pana premiera.

1.

Jakie są źródła ﬁnansowania wymienionych

inwestycji?

Czy pieniądze na ich realizacje są zapisa-

235

ne w budżecie państwa na 2013 r. lub jakimkolwiek

programie rządu?

2.

Kiedy będzie ogłoszony przetarg i jak wyglą-

da harmonogram rzeczowo-ﬁnansowyetapówbu-

dowy drogi ekspresowej S19 na odcinku Rzeszów

– Lublin?

3.

Kiedy odbędzie się przetarg na elektryﬁkację

linii kolejowej nr 71 i w którym miesiącu 2013 r. in-

westycja zostanie zakończona?

Z poważaniem

Poseł Stanisław Ożóg

Warszawa, dnia 19 grudnia 2012 r.

(nr 13107)

do ministra zdrowia

Szanowny Panie Ministrze!

Ratownik medyczny

to osoba wykonująca zawód medyczny, uprawniona

opieki zdrowotnej, w szczególności do udzielania

nagłego stanu zagrożenia życia lub zdrowia.

Jednak

luki w polskim prawie o ratownictwie medycznym

utrudniają pracę – misję ratowników medycznych,

m.in. poprzez niedostatek wskazówek, jak ratować

chorego, kłopoty z podaniem mu skutecznych leków

i brak instytucji czuwającej nad jakością udzielanej

pomocy medycznej.

Ratownicy medyczni wielokrotnie apelowali

w tej sprawie do ministra zdrowia, jednak bezsku-

tecznie.

Przygotowali nawet własny projekt rozpo-

rządzeń określających procedury ratowania życia

pacjentów.

W propozycji przepisów zainteresowani

wskazują przede wszystkim, że muszą uzyskać moż-

liwość podawania chorym więcej rodzajów leków.

Teraz mają ich do dyspozycji zaledwie 20, podczas

gdy europejskie towarzystwa kardiologiczne zaleca-

ją, by rozszerzyć tę gamę do ok. 50 nowoczesnych

medykamentów.

Konieczność rozszerzenia wachla-

rza farmaceutyków dostrzegają również naukowcy

oraz sami lekarze.

Ratownicy medyczni walczą, uważam, że zasad-

nie, o stworzenie samorządu zawodowego lub insty-

tucji czuwającej nad jakością ich pracy i kształcenia.

Jest to jedyny spośród zawodów medycznych, który

nie ma samorządu, a co za tym idzie, nikt zatem nie

dba, by ratownicy podnosili swoje kwaliﬁkacjepo-

trzebne do ratowania życia pacjenta.

Nikt nie nadzo-

ruje postępu kształcenia ustawicznego ratowników

medycznych, nie ma też określonego obowiązku ani

trybu nadawania im prawa wykonywania zawodu,

tak jak to jest unormowane w przypadku pielęgnia-

rek i lekarzy.

1.

Dlaczego ministerstwo odrzuca propozycje śro-

dowiska ratowników medycznych w sprawie zmian

2.

Czy ministerstwo planuje wprowadzić zmiany

w ustawie o ratownictwie medycznym?

Jeśli tak, to

w jakim zakresie?

3.

Czy ministerstwo pozytywnie rozpatrzy propo-

zycje zmian w ustawie proponowane przez środowi-

sko ratowników medycznych?

4.

Czy ministerstwo planuje utworzyć instytucję,

która będzie czuwać nad jakością kształcenia ratow-

ników medycznych?

Poseł Piotr Zgorzelski

Warszawa, dnia 19 grudnia 2012 r.

(nr 13108)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

w sprawie ochrony praw autorskich twórców

Szanowny Panie Ministrze!

Dynamiczny rozwój

nowych technologii spowodował, iż dostęp do Inter-

netu nie jest już usługą tylko dla wybranych lub tyl-

ko nielicznych instytucji; obecnie możliwość korzy-

stania z sieci internetowej uzyskała już zdecydowana

większość społeczeństwa.

Zalet dostępu do sieci in-

ternetowej, a w zasadzie do treści w niej zamieszczo-

nych, nie sposób wymienić w jednym zdaniu; najlep-

szym być może stwierdzeniem opisującym możliwości

dostępu do treści internetowych będzie określenie,

że każdy zainteresowany znajdzie w tych zasobach

odpowiedzi bądź sugestie odpowiedzi na nurtujące

go pytania i wątpliwości.

Patrząc realnie na możli-

wości sieci internetowej, nie należy zapomnieć, że

możliwości korzystania z Internetu niosą ze sobą tak

samo dużo zalet, jak i niestety zagrożeń, a wszystko

zależy tak naprawdę od zamierzeń osoby korzystają-

cej z sieci; sieć internetowa może więc służyć komu-

nikacji, edukacji, rozrywce, ale może również stano-

wić przedmiot czy też płaszczyznę do popełniania

przestępstw.

Wydaje się, iż przestępcy wykorzystujący sieć in-

ternetową do popełnienia czynów karalnych uznają,

iż dokonując, ich siedząc przy klawiaturze kompute-

ra, są anonimowi, a ustalenie ich jako sprawców nie

będzie możliwe; na całe szczęście organy ścigania

sprawniej posługują się możliwościami, jakie daje

sieć internetowa, w celu ustalenia sprawców prze-

stępstw, czyniąc ich anonimowość iluzoryczną.

Bar-

dzo często również Internet służy użytkownikom do

naruszania praw autorskich osób, których utwory

236

zamieszczone zostały w sieci, najczęściej bez zgody

ich twórców.

Należy pamiętać, iż przedmiotem prawa

autorskiego i jego ochrony jest każdy przejaw dzia-

łalności twórczej o indywidualnym charakterze,

tości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia; ochronie

więc będzie podlegał utwór zarówno w postaci pliku

muzycznego czy też ﬁlmowego, ale również utwór

w postaci tekstu, obrazu, jak i w każdej innej formie,

jeżeli tylko jest wytworem działalności twórczej jego

autora i posiada indywidualny charakter.

Naruszenia prawa autorskiego podlegają ochro-

nie karnej, jak również cywilnoprawnej.

Zrzeszenia

skupiające twórców mogą i występują przeciwko

podmiotom naruszających ich prawa na drogę cy-

wilnego postępowania sądowego.

Zgodnie z ustawą

pokrewnych sądem miejscowo właściwym do rozpo-

znawania tego typu spraw o naruszenie majątko-

wych praw autorskich jest sąd miejsca, w którym

duje się jego majątek.

Wydawać może się, że taka regulacja dobrze za-

bezpiecza twórców chcących zapewnić ochronę praw-

ną swoim prawom autorskim, niestety problem poja-

wia się w przypadku naruszenia praw autorskich

w Internecie.

Wiele stron internetowych, gdzie ma-

sowo prawa autorskie są naruszane, jest własnością

ﬁrmformalniewykonywającychdziałalnośćpozate-

rytorium Polski i w takiej sytuacji możliwości twórcy

chcącego chronić swoje prawa są ograniczone, albo-

wiem w świetle takiej regulacji sądy polskie nie są

właściwe do rozpoznawania tego typu spraw.

Firmy

dysponujące stronami, gdzie narusza się prawa au-

torskie, często więc celowo zmieniają siedzibę poza

granicę kraju, tam umieszczają swoje serwery, chcąc

tym samym bezkarnie prowadzić swój proceder.

Po-

mimo więc, że strona internetowa redagowana jest

w języku polskim i przeznaczona jest dla odbiorcy

polskiego, to podmiot ją posiadający uniknie odpo-

wiedzialności przed sądownictwem polskim.

Precedensowe orzeczenie, które wskazało kieru-

nek zmian prawa autorskiego, wydał w dniu 18 paź-

dziernika 2012 r.

Trybunał Sprawiedliwości Unii

Europejskiej w sprawie o sygn. akt C 173/11.

Abstra-

hując od stanu faktycznego rozpoznawanego w tej

sprawie, sąd ten poczynił istotne spostrzeżenia: nie-

zależnie od siedziby ﬁrmyposiadającejstronęinter-

netową, gdzie naruszane jest prawo autorskie, jeżeli

ta strona jest np. prowadzona w języku polskim, a co

za tym idzie, skierowana jest do polskiego adresata,

to miejscem naruszenia prawa autorskiego jest Pol-

ska i krajowy wymiar sprawiedliwości jest właściwy

do rozpoznawania tego typu spraw.

Wydaje się, że tezy wynikające z ww. orzeczenia

są słuszne, albowiem przepisy prawa powinny ko-

muś/czemuś służyć, w tym przypadku ochronie praw

twórców, i powinny być dostosowane do aktualnego

rozwoju cywilizacyjnego.

Jeżeli powszechnie wiado-

mo o stronach internetowych naruszających prawa

autorskie, a obecne regulacje nie posiadają instru-

mentów prawnych w pełni mogących zabezpieczać

interesy twórców, należy rozważyć wprowadzenie ta-

kich przepisów, które urealniłyby właściwą ochronę

twórców przed takim negatywnym zjawiskiem.

1.

Czy przewidywane są nowe regulacje prawne

zapewniające określone rozwiązania systemowe ma-

jące na celu umożliwienie twórcom ochrony ich praw

autorskich przez polskie sądownictwo, niezależnie od

siedziby wykonywania działalności podmiotu posia-

dającego strony internetowe, na których naruszenie

ich praw ma miejsce?

2.

Czy przewidywane są akcje społeczne podno-

szące świadomość obywateli w zakresie praw autor-

skich?

Przeprowadzenie takiej kampanii spowoduje,

iż podniesie się świadomość społeczną w zakresie

praw autorskich, co minimalizować może przypadki

ich naruszania.

Z wyrazami szacunku

Poseł Jarosław Górczyński

Warszawa, dnia 19 grudnia 2012 r.

(nr 13109)

do ministra transportu,

określa odpowiedzialność odszkodowawczą gmin wo-

bec właścicieli lokali mieszkalnych z tytułu niedo-

starczenia osobie uprawnionej, z mocy wyroku sądo-

wego, lokalu socjalnego.

Odpowiedzialność gmin za

niedostarczenie lokalu socjalnego osobie uprawnionej

z mocy wyroku eksmisyjnego nie budzi obecnie wąt-

pliwości, zaś jej podstawą jest art. 417 Kodeksu cy-

wilnego, który w § 1 stanowi, iż za szkodę wyrządzo-

ną przez niezgodne z prawem działanie lub zaniecha-

nie przy wykonywaniu władzy publicznej ponosi od-

powiedzialność Skarb Państwa lub jednostka samo-

rządu terytorialnego lub inna osoba prawna wyko-

nująca tę władzę z mocy prawa.

Z uwagi, iż gminy nie posiadają wystarczającej

liczby lokali socjalnych mogących zaspokoić rosnącą

coraz szybciej liczbę niezrealizowanych wyroków

eksmisyjnych, narażają się w ten sposób na odpowie-

dzialność odszkodowawczą wobec właścicieli lokali

mieszkalnych.

Właściciele mieszkań sprawniej i sku-

teczniej wykorzystują swoje uprawnienia w postaci

uzyskania odszkodowań od gmin za niedostarczenie

237

lokalu socjalnego osobie uprawnionej na mocy wyro-

ku sądowego, które to coraz bardziej obciążają samo-

rządowe budżety.

Narastająca fala sukcesywnie wzra-

stających odszkodowań niewątpliwie nie rozwiązuje

problemu, jakim jest brak lokali socjalnych, ale do-

datkowo poprzez uszczuplenie budżetów gmin pogłę-

bia te trudności.

Skala odszkodowań na rzecz wła-

ścicieli lokali, zarówno tych zinstytucjonalizowanych,

jak też prywatnych, sięga już w przeciągu roku kil-

kudziesięciu milionów złotych i niestety ma tenden-

cję wzrostową.

Należy pamiętać, że uiszczenie od-

szkodowania przez gminę na rzecz właściciela lokalu

mieszkalnego nie rozwiązuje problemu braku lokali

socjalnych, gdyż takie odszkodowanie gmina będzie

zobligowana uiszczać na rzecz właściciela lokalu do-

póki nie zapewni osobie zajmującej jego lokal bez ty-

tułu prawnego mieszkania socjalnego.

Zasadniczym

powodem deﬁcytu lokali socjalnych są oczywiście

ograniczone środki pieniężne, jakimi gminy na ten

cel dysponują, tym bardziej iż koszta z takimi loka-

lami związane to nie tylko koszty ich budowy, ale

również przygotowania gruntu do takiej inwestycji

czy też późniejszej ich eksploatacji i remontów.

Przepisem, który czyni zadaniem własnym gmin za-

spokojenie mieszkaniowych potrzeb ludności, w szcze-

gólności tej o niskich dochodach, jest art. 4 ustawy

o ochronie praw lokatorów (...), który stanowi, iż do obo-

wiązków własnych gmin należy w tym zakresie:

— tworzenie warunków do zaspokajania potrzeb

— zapewnienie lokali socjalnych i lokali zamien -

nych, a także

— zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych gospo -

darstw domowych o niskich dochodach.

Taka konstrukcja przepisu, poprzez powierzenie

tych zadań jako zadań własnych gmin, skutkuje ko-

niecznością zapewnienia przez gminy w swych bu-

dżetach środków ﬁnansowychnaichrealizację,co

w kontekście narastającej fali odszkodowań za brak

lokali socjalnych powoduje nadmierne ich obciążenie

i poważne trudności gmin z prawidłowym wywiązy-

waniem się ze swych obowiązków nie tylko w zakre-

sie mieszkalnictwa, ale również w zakresie innych

ustawowych obowiązków.

Owszem, ustawa o ochro-

nie praw lokatorów (...) stwarza możliwość otrzymy-

wania przez gminy dotacji celowych ze środków bu-

dżetu państwa na realizację tych zadań.

Przykładem

wsparcia gmin w przedstawionym powyżej zakresie

jest ustawa z 8 grudnia 2006 r. o ﬁnansowymwspar-

ciu tworzenia lokali socjalnych, mieszkań chronio-

wydaje się, że zakres wsparcia gmin zapewniony

przez tę ustawę jest niewspółmierny do wzrastają-

cych w tym zakresie potrzeb i kosztów koniecznych

do ich zaspokojenia.

Pozostawienie gmin bez znaczą-

cego wsparcia ﬁnansowegonapotrzebyrozwiązania

problemu braku lokali socjalnych może wywołać zna-

czące trudności w prawidłowej realizacji zadań wła-

snych generujących coraz większe koszty.

Art. 75 Konstytucji RP stanowi, iż władze pu-

downictwa socjalnego oraz popierają działania oby-

wateli zmierzające do uzyskania własnego mieszka-

zadania w postaci rozwoju budownictwa socjalnego

i zapewnienie środków ﬁnansowychnatencelzosta-

ły scedowane wyłącznie na gminy, zaś możliwość

wsparcia ﬁnansowegoześrodkówbudżetupaństwa

jest mocno ograniczona.

podstawie ustawy z 8 grudnia 2006 r. o ﬁnansowym

nionych, noclegowni i domów dla bezdomnych w po-

szczególnych latach jej obowiązywania?

2.

Czy przewidywane są nowe regulacje prawne

jące na celu dodatkowe, ze środków budżetu państwa,

ﬁnansowewsparciegminwrozwiązaniuproblemu

braku lokali socjalnych?

Z wyrazami szacunku

Poseł Jarosław Górczyński

(nr 13110)

do ministra ﬁnansów

nach zakładających zmianę ustawy o usługach płat-

niczych.

Zmiany w konsekwencji mają prowadzić do

wprowadzenia opłat za korzystanie z bankomatów

na terenie całego kraju.

Ciężar tych opłat spoczywać

ma, zgodnie z założeniami zmian, na obywatelach.

Środki uzyskane w ten sposób mają zwiększyć mają-

tek banków oraz innych prywatnych podmiotów pra-

wa gospodarczego będących właścicielami bankoma-

tów w Polsce.

Ministra: Czy takie zmiany w przepisach są plano-

wane?

Jeśli tak, to dlaczego zyski z obciążenia oby-

wateli mają traﬁaćdowłaścicielibankomatów?

Czy

wobec powyższego zmiana jest efektem lobby jakiejś

formy, która będzie czerpała korzyści?

Jakie prze-

słanki zadecydowały o planach wprowadzenia takich

zmian?

Z wyrazami szacunku

Poseł Tomasz Górski

Warszawa, dnia 19 grudnia 2012 r.

238

Interpelacja

(nr 13111)

do ministra gospodarki

w sprawie propozycji nowelizacji ustawy

Gaz łupkowy i jego wydobycie przedstawiane jest

powszechnie Polakom jako wielka szansa na rozwój.

Trudno dziś zanegować fakt, że informacja o podob-

no ogromnych złożach gazu łupkowego w Polsce

dała nam wiele nadziei.

Z ekonomicznego punktu

widzenia, przy odpowiednim rozłożeniu zysków

z wydobycia pomiędzy państwo, samorząd i wydo-

bywającego, rzeczywiście wydobycie gazu łupkowe-

go może przynieść wszystkim szereg korzyści.

Naj-

ważniejsza zaś korzyść to bezpieczeństwo energe-

tyczne naszego kraju.

Dziś już jednak nie wiadomo,

czy rzeczywiście gazu łupkowego jest tyle, ile przy-

puszczano, a nawet jeśli tak, to czy będzie się opła-

cać ten gaz wydobywać.

Przy coraz większym sceptycyzmie, który widocz-

ny jest w ostatnich informacjach medialnych poświę-

conych temu tematowi, coraz więcej osób zaczyna

zadawać inne, dodatkowe pytania.

Jednym z nich jest

pytanie, jak ewentualne zyski z wydobycia będą roz-

łożone i czy mieszkańcy poszczególnych miejscowości

i gmin, w których prowadzi się odwierty będą w przy-

szłości mieli w nich swój udział.

Bardzo duże zanie-

pokojenie budzą także informacje na temat ewentu-

alnej szkodliwości wydobycia gazu łupkowego i doko-

nywania samych odwiertów badawczych.

Dyskusje

wokół tego zagadnienia podgrzały ostatnio informa-

cje pochodzące od Komisji Europejskiej.

W swoim

raporcie z września 2012 r.

KE wskazała m.in. na

wysokie ryzyko zatrucia wód gruntowych, powierzch-

niowych oraz powietrza.

Komisja wskazała też na

nazbyt korzystne dla inwestorów z branży petroche-

micznej luki w prawie unijnym.

Komisja postuluje,

żeby wprowadzić kontrole miejsc wydobycia w takich

kwestiach jak relacje ﬁrm z mieszkańcami, zanie-

czyszczenia, zniszczenia itd.

W tym kontekście trudno się dziwić mieszkańcom

miejscowości, w których prowadzone są odwierty, że

organizują się i przeciwstawiają pracom wydobyw-

czym.

O zdziwienie trudno zwłaszcza tam, gdzie brak

jest dostatecznej polityki informacyjnej ze strony in-

westora, jak i widoczny jest brak organizacji spotkań

informacyjnych w tej sprawie podejmowanych także

z inicjatywy np. władz samorządowych.

W latach 2010–2012 w Polsce zorganizowano licz-

ne spotkania, sponsorowane przez ﬁrmywydobyw-

cze, dotyczące wydobycia w naszym kraju gazu łup-

kowego, na których spotykali się politycy, lobbyści,

przedstawiciele Polski i USA itp.

Przy oﬁcjalnieprze-

kazanym społeczeństwu pozytywnym przekazie z ww.

spotkań zabrakło jednocześnie przekazania ważnych

informacji o sprawności systemu kontroli wydobycia,

wynikach badań naukowych w zakresie ochrony śro-

dowiska.

W efekcie tego zaniedbania wybuchają protesty

społeczne mieszkańców, którzy słusznie chcą mieć

pewność, że nowe inwestycje nie zagrożą środowisku

i ich życiu, środowisk protestujących i zaniepokojo-

nych tą sytuacją, tym bardziej, gdy społeczny opór

powodowany chęcią uzyskania ww. informacji przy-

pomina walkę z wiatrakami.

Prawnicy tego bilardo-

wego przemysłu dają wyraźne sygnały mieszkańcom

małych społeczności, że będą sami musieli udowad-

niać, iż zatrucie wody nastąpiło w wyniku działania

ich ﬁrm.

Niepokójwzrasta,gdypokontaktachzurzę-

dami administracji państwowej, samorządowej itp.,

do których mieszkańcy zwracają się z prośbą o nad-

zór podejmowanych inwestycji, najczęściej słyszą oni,

że nie leży to w zakresie ich kompetencji.

co może

oznaczać dla zainteresowanych, że po wydaniu kon-

cesji ﬁrmysązwolnionezkontroli.

Wtejkwestiicha-

rakterystyczna jest też niechęć większości samorzą-

dowców do podejmowania na swoim terenie publicz-

nej debaty w tej kwestii.

Dlatego jako poseł na Sejm RP ze zrozumieniem

podszedłem do skarg i petycji kierowanych do mojego

biura poselskiego przez mieszkańców gminy Zamość,

zamieszkujących m.in. w pobliżu odwiertu, który ma

być wykonywany w miejscowości Zawada.

Wszelkie

pytania i zastrzeżenia, jakie mi przedstawiono, prze-

kierowałem w formie interwencji poselskiej do wójta

gminy Zamość.

W odpowiedzi pan wójt zapropono-

wał, a wręcz wyraził oczekiwanie, że dokonana zo-

stanie zmiana w obowiązującym dziś prawie, tak by

było ono kompletne i umożliwiało w procesie decyzyj-

nym uwzględnienie konsultacji społecznych, a przez

to nie budziło społecznego zamieszania.

Propozycja

pana wójta gminy Zamość w pierwszym wariancie

zmierza do nowelizacji art. 7 i 29 ust. 1 ustawy z dnia

nie z tą propozycją w art. 7 ust. 1 dodane miałoby być

tam zdanie i jest zgodne z wolą mieszkańców gminy

wyrażoną w drodze konsultacji społecznych.

Iden-

tyczne zdanie proponuje się dodać także do ust. 2 tego

artykułu.

Ponadto proponuje się zmianę art. 29

ust. 1 ww. ustawy w taki sposób, by po kropce doda-

ne zostało następujące sformułowanie: Interesem

publicznym jest także wola mieszkańców gminy wy-

rażona w drodze konsultacji społecznych.

Pan wójt gminy Zamość, rozumiejąc jednak, że

– jak stwierdza – w interesie Państwa leży prawne

zabezpieczenie działalności w zakresie poszukiwania

i wydobywania złóż będących własnością Skarbu

Państwa, zaproponował także alternatywną propo-

zycję nowelizacji ww. ustawy.

Tym razem propozycja

dotyczy art. 23 ust. 2 pkt. 1 ustawy i dodania do obo-

wiązującego brzmienia tego przepisu zdania: uwzględ-

niającej wolę mieszkańców gminy wyrażoną w dro-

dze konsultacji społecznych, a także pkt. 2 poprzez

dodanie do obowiązującego brzmienia tego przepisu

zdania: oraz wola mieszkańców gminy wyrażona

w drodze konsultacji społecznych.

239

Ponadto zdaniem pana wójta gminy Zamość ko-

nieczna jest także nowelizacja art. 95 i 96 ww. ustawy

w taki sposób, aby stworzyć prawne możliwości wy-

korzystania konsultacji społecznych w celu zabezpie-

czenia interesu mieszkańców sołectw i gmin.

Pragnę podkreślić w tym miejscu, że kierunek

nowelizacji prawa geologicznego i górniczego, przed-

stawiony powyżej, generalnie popieram.

Wolą autora powyższej propozycji, popierającego

w kampanii wyborczej kandydatów PSL, jest także by

zmiana obowiązującego prawa odbywała się ponad

politycznymi podziałami.

Chciałbym wierzyć, że przed-

stawione mi przez pana wójta propozycje legislacyjne

zostały przez ww. przekazane z podobną prośbą innym

parlamentarzystom, reprezentującym wszystkie ugru-

powania polityczne, co mogłoby dać szansę na ich sku-

teczne przeprowadzenie w Sejmie RP.

Chcę zapewnić jako poseł klubu Prawo i Sprawie-

dliwość, że także wolę tę w pełni akceptuję i również

wyrażam.

Dlatego właśnie zanim przystąpię w moim

klubie do prac związanych z przygotowaniem stosow-

giczne i górnicze oraz przedłożę ten projekt zaintere-

sowanym parlamentarzystom z prośbą o jego wspar-

cie, chciałbym poznać zdanie Pana Premiera.

Jest

bowiem zupełnie jasne, że bez wsparcia rządu, a w ślad

za tym większości parlamentarnej tworzonej przez

parlamentarzystów koalicyjnego PO i PSL, prace nad

tym projektem nie przyniosą żadnego efektu.

Mając na uwadze powyższe, uprzejmie proszę

i udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

ści niniejszej interpelacji nowelizacja prawa geologicz-

nego i górniczego, autorstwa wójta gminy Zamość, jest

przez Pana Premiera resortu gospodarki?

ce dotyczące nowelizacji obecnie obowiązującego pra-

wa, zmierzające w kierunku większego upodmiotowie-

nia mieszkańców terenów, na których miałyby odby-

wać się prace geologiczne i górnicze, poprzez nadanie

znaczenia wynikom konsultacji społecznych?

3.

Czy interes mieszkańców terenów, na których

może być zabezpieczony albo jest już dziś zabezpie-

4.

Jakie możliwości kontrolne wobec podejmowa-

władza samorządowa, poruszająca się na gruncie

obowiązującego obecnie prawa?

Proszę o podanie

ewentualnych możliwości zabezpieczenia interesów

dzieć władzę samorządową jako rzecznika i obrońcę

praw obywateli.

Z poważaniem

Poseł Sławomir Zawiślak

Warszawa, dnia 20 grudnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 13112)

do ministra pracy i polityki społecznej

Szanowny Panie Ministrze!

Według danych w Pol-

sce rośnie liczba osób, które mieszkają w regionach

o bardzo ubogim rynku pracy i będąc w wieku przed-

emerytalnym (55–65 lat) nie mogą korzystać z żad-

nych świadczeń pomocy społecznej.

Wśród ww. osób są również i takie, które zmuszone

były zrezygnować z zatrudnienia z uwagi na koniecz-

ność zapewnienia opieki nad swoimi schorowanymi

rodzicami, członkami rodzin.

W takiej sytuacji oso-

bom tym przysługiwało świadczenie pielęgnacyjne.

W podobnej sytuacji znajduje się interesantka mo-

jego biura poselskiego, która przed rezygnacją z za-

rodzicami miała przepracowanych ponad 30 lat.

Nie-

stety jej ciężko chorzy rodzice zmarli w stosunkowo

krótkim odstępie czasowym.

Obecnie pozostaje ona

bez środków do życia, a na dodatek twierdzi, że w każ-

dym urzędzie zajmującym się opieką społeczną spo-

tyka się z odmową przyznania jakichkolwiek świad-

czeń mogących zapewnić jej podstawowe środki do

życia.

Również powrót do pracy okazuje się niemoż-

liwy – czteroletnia przerwa w pracy powoduje, że oso-

ba z tej grupy wiekowej z reguły całkowicie wypada

z bardzo trudnego w kryzysie rynku pracy.

Wobec powyższego uprzejmie proszę Pana Ministra

1.

Z jakich źródeł osoby, takie jak interesantka

mojego biura, której sytuacja została opisana w treści

niniejszej interpelacji, mogą czerpać środki na pod-

stawowe potrzeby bytowo-socjalne?

2.

Czy istnieje jakikolwiek program ochronny dla

osób, które rezygnują z zatrudnienia z uwagi na ko-

nieczność opieki nad bliskimi, którzy wymagają sta-

łej opieki, wszak osoby takie otrzymują świadczenie

miesięczne w wysokości 520 zł, podczas gdy jeśli to

państwo miałoby sprawować opiekę nad tymi chory-

mi musiałoby wydać miesięcznie kwoty nieporówny-

walnie wyższe (ok. 3 tys. na osobę)?

3.

Czy zdaniem Pana Ministra nie byłyby wska-

zane zmiany w prawie, tak by osoby, które rezygnują

z zatrudnienia w celu opieki nad bliskimi, mogły po-

wrócić do zatrudnienia po śmierci osób, nad którym

sprawują opiekę (urlop bezpłatny zamiast rezygnacji

z zatrudnienia)?

Z poważaniem

Poseł Sławomir Zawiślak

240

Interpelacja

(nr 13113)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie procedur przechowywania

ską w sprawie procedur przechowywania i niszczenia

ścigania.

Wpłynęła do mnie skarga w związku z zachowa-

niem Policji podczas meczu Legia Warszawa – SV

Ried z 9 sierpnia 2012 r.

Skarga dotyczyła faktu re-

jestrowania przez funkcjonariuszy obrazu i dźwięku

w miejscach publicznych w związku z zachowaniem

kibiców.

Skarżąca na pytanie o podstawę prawną po-

dejmowanych przez policję czynności otrzymała pi-

smem z 22 listopada bieżącego roku (RS-915/12, Is-

-15001/13327/JŁ) odpowiedź że funkcjonariusze dzia-

łają na podstawie art. 15 ust. 5A ustawy o Policji (Dz. U.

z 2011 Nr 287 poz. 1687).

Chciałbym zwrócić uwagę Pana Ministra na fakt,

iż powołany art. 15 ustawy o Policji może stanowić

podstawę nagrywania wszelkich zgromadzeń czy zda-

rzeń w miejscach publicznych (demonstracje, marsze

etc).

Chodzi tu zatem nie tylko o prawo do prywatno-

ści, ale i ochronę prawa do wolności wypowiedzi

i wolności zgromadzeń.

Ochrona prawa do prywatności została określona

w art. 47 konstytucji.

Ramy i zakres wkroczenia

w tę wartość konstytucyjną określa art. 31 ust. 3

konstytucji, tj. zasada proporcjonalności.

Aby to wkro-

czenie nie było nadmierne, a przez to spełniało test

konstytucyjności, powinny zostać zapewnione proce-

dury niszczenia tego rodzaju materiałów, zdobytych

w ramach czynności operacyjno-rozpoznawczych, a tak-

że ścisłe ramy czasowe ich przechowywania.

następujące pytanie: Na jakiej podstawie prawnej

przechowuje się i niszczy materiały audiowizualne

zebrane podczas czynności operacyjno-rozpoznaw-

czych przez Policję?

Z poważaniem

Poseł Przemysław Wipler

Warszawa, dnia 20 grudnia 2012 r.

(nr 13114)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie zakazu rozwijania

ﬂag sektorowych

podczas meczów piłkarskich

ską w sprawie zakazu rozwijania ﬂagsektorowych

podczas meczów piłkarskich.

W nr 48 „Polityki” z 2012 r. opublikowano artykuł

„Racje i race”, który dotyczy trudnych relacji pomię-

dzy kibicami piłkarskimi a polskimi klubami w świe-

tle realizacji zapisów ustawy o bezpieczeństwie im-

prez masowych (Dz. U. z 2009 nr 62, poz. 504).

Klu-

by piłkarskie między innymi Legia Warszawa, Wisła

Kraków, Widzew Łódź czy Pogoń Szczecin zaostrzy-

ły przepisy regulaminów klubowych zakazując efek-

townych opraw z użyciem rac czy wnoszenia na sta-

dion ﬂagsektorowych.

Chciałbym uprzejmie zwrócić uwagę na zagadnie-

nie dotyczące zgodności z ustawą o bezpieczeństwie

imprez masowych i konstytucją wspomnianych wyżej

przepisów zawartych w regulaminach klubów eks-

traklasy.

Autor artykułu „Racje i race” stwierdza, że

zostały one narzucone przez Policję.

Potwierdzone to

zostało opinią Komendy Stołecznej Policji z 15 lutego

2012 r.

PK-658/2012 do dyrektorów ds. bezpieczeń-

stwa Narodowego Centrum Sportu SS SSA Legia

Warszawa, SS KSP Polonia Warszawa.

W rzeczonym

piśmie wydział ds. zwalczania przestępczości pseu-

dokibiców Komendy Stołecznej Policji wskazał na

konieczność nowelizacji zapisów regulaminów klubo-

wych w celu uniemożliwienia wnoszenia elementów

opraw i ﬂagsektorowych,powołującsięnaart.57a

ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych.

Tymczasem w żadnym miejscu ustawa o bezpie-

czeństwie imprez masowych nie zabrania tego rodza-

ju zachowania.

Wprowadzanie tego rodzaju zakazów

do regulaminów i egzekwowanie ich w trybie art. 54

ust. 1 czy też art. 34 ust. 1 ustawy stanowi jej obejście

i godzi w konstytucyjną zasadę określoności przepi-

sów represyjnych (art. 42 ust. 1 Konstytucji RP).

Zabezpieczając sferę wolności człowieka, konsty-

tucja stanowi, że ograniczenia w zakresie korzysta-

nowione tylko w ustawie.

Mogą zatem być tylko dzie-

łem ciała przedstawicielskiego pochodzącego z wybo-

rów powszechnych.

Tylko Sejm i Senat są władne

ograniczenia te wprowadzać, nadając im formę usta-

wy, a więc aktu prawnego parlamentu, uchwalanego

w szczególnym trybie i zajmującego wysokie miejsce

(tuż po konstytucji i ratyﬁkowanychumowachmię-

dzynarodowych) w systemie źródeł prawa w państwie

(W. Skrzydło, Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej,

Komentarz, Zakamycze 2002, Lex).

241

Ratio wymogu ustawowej formy ograniczeń wol-

ności i praw w doktrynie i orzecznictwie jest jedno-

znaczna.

Zasada ta zapewnia udział parlamentu

w kształtowaniu sytuacji prawnej jednostki, a ta ozna-

cza jawność procesu decyzyjnego, chroni przed nie-

przemyślanymi decyzjami, a przede wszystkim zapew-

nia wstępną kontrolę zgodności z konstytucją.

Stanowisko powyższe potwierdza orzecznictwo

Trybunału Konstytucyjnego, zgodnie z którym ogra-

niczenia w zakresie korzystania z konstytucyjnych

nym państwie dla realizacji określonych wartości

w art. 31 konstytucji.

W wyroku z dnia 8 lipca 2003 r.

P 10/02 TK

stwierdził, że: Skoro ograniczenia konstytucyjnych

ograniczenia.

Niedopuszczalne jest natomiast przyj-

mowanie w ustawie uregulowań blankietowych, po-

zostawiających organom władzy wykonawczej czy

organom samorządu terytorialnego swobodę normo-

wania ostatecznego kształtu owych ograniczeń, a w szcze-

gólności wyznaczania zakresu tych ograniczeń (wy-

nr 1/2000, s. 42).

nych ustosunkuje się do zaprezentowanych powy-

żej argumentów podważających legalność działań

Policji w zakresie narzucania klubom działań, któ-

re nie wynikają z ustawy o bezpieczeństwie imprez

masowych?

2.

Czy Ministerstwo Spraw Wewnętrznych do-

strzega wadliwość przepisu z art. 57a ustawy o bez-

pieczeństwie imprez masowych, który wprowadza

tzw. odpowiedzialność zbiorową?

Osoba, która wnosi

oprawę ma być karana za czyn osoby łamiącej prawo.

Jest to naruszenie zasady indywidualizacji odpowie-

dzialności karnej.

Czy ministerstwo dysponuje ana-

lizami prawnymi w tej sprawie?

Jeśli tak, to kto jest

ich autorem?

3.

Czy Ministerstwo Spraw Wewnętrznych zamie-

rza znowelizować ustawę o bezpieczeństwie imprez

masowych?

Jeśli tak, to w jaki sposób?

4.

Czy Ministerstwo Spraw Wewnętrznych zamie-

rza w jakikolwiek sposób zareagować i wyciągnąć

konsekwencje wobec funkcjonariuszy, którzy nad-

używają prawa, nakazując klubom piłkarskim wpro-

wadzenie do regulaminów zapisów, które nie wyni-

kają z ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych?

5.

Czy organy ścigania prowadzą na podstawie art. 57a

wobec osób, które wywiesiły ﬂagęsektorowąpodczas

meczu Polska – Czechy 16 czerwca 2012 r. w trakcie

zakończyły?

Jeśli nie, z jakiego powodu?

Z poważaniem

Poseł Przemysław Wipler

(nr 13115)

do ministra środowiska

w sprawie przeznaczenia odpowiednich

środków ﬁnansowych na badania,

jak również inwestycje dotyczące

powiednich środków ﬁnansowych na badania, jak

czenie ich jakości do celów komunalnych.

Występujące coraz częściej susze hydrologiczne po-

wodują, że na coraz większych obszarach głównie Pol-

ski południowej występuje problem z zaopatrzeniem

w wodę.

O ile w sieciach wodociągowych nie brakuje

jeszcze wody, ponieważ jest ona czerpana z ujęć zloka-

lizowanych głównie wzdłuż większych rzek, to sytu-

acja w terenie gdzie takiej sieci nie ma staje się z roku

na rok coraz trudniejsza.

Biorąc pod uwagę ukształ-

towanie ternu oraz rozporoszoną zabudowę na bardzo

wielu obszarach budowa sieci wodociągowej nie jest

opłacalna.

Koszty związane z jej budową, a nastąpie-

nie eksploatacją byłyby zbyt wysokie.

Uczestnicy międzynarodowej konferencji nauko-

wej pn. „Możliwości wykorzystania zasobów wodnych

na obszarze Karpat” podkreślają, że w warunkach

suszy wiele studni gospodarskich wysycha, a użyt-

kownicy zmuszeni są dowozić wodę z odległości na-

wet kilkunastu kilometrów, stąd tak ważne jest wy-

korzystanie nawet niewielkich źródeł wód poziomów

kredowych, paleogeńskich, neogeńskich i czwarto-

rzędowych.

Szczególnie predestynowany w tym za-

kresie jest obszar Karpat i ich przedpola, gdzie wy-

stępują liczne źródła stanowiące niewykorzystany

potencjał wody pitnej.

Z wieloletnich prognoz wyni-

ka, że w nadchodzących latach bilans wodny będzie

się nadal pogarszał, a dostęp mieszkańców do wody

pitnej będzie coraz bardzie utrudniony.

1.

Jakie jest stanowisko Ministerstwa Środowiska

lów komunalnych podejmie Pan Minister?

ﬁnansowenabadania,jakrównieżinwestycjedoty-

czące zagospodarowania źródeł wód podziemnych na

obszarze Karpat z zabezpieczeniem ich jakości do ce-

lów komunalnych?

Takie bowiem działania wpisują

Z wyrazami szacunku

Poseł Marek Łatas

Myślenice, dnia 20 grudnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 13116)

do ministra rozwoju regionalnego

w sprawie problemu woj. podlaskiego

Szanowna Pani Ministro!

Poważnym problemem

województwa podlaskiego jest migracja ludności rol-

niczej i opuszczanie gospodarstw na obszarach przy-

granicznych.

Takie obszary zamieszkują głównie eme-

ryci.

Powodem są słabe gleby i ostry klimat.

Główny-

mi problemami lokalnymi są wzrastające bezrobocie

oraz zubożałość tych obszarów.

Województwo próbuje podnieść się z tego stanu

poprzez turystykę.

Powstają kompleksy turystyczne.

Rozwija się infrastruktura i przedsiębiorczość po-

przez zakładanie ﬁrmdziałającychwobszarzetury-

styki.

Pomocne są w tym celu programy unijne.

Jed-

nak same dziedzictwo kulturowe i warunki geogra-

ﬁczneniewystarczą.

Potrzebnesąśrodkiﬁnansowe

w celu rozbudowy tych inwestycji.

Biorąc pod uwagę powyższy problem, proszę Pa-

nią o odpowiedź na pytania:

1.

Jakiego procentu ludności dotyka problem mi-

gracji?

2.

Czy w najbliższym czasie przewidziane są dzia-

łania w celu zapobiegania temu problemowi?

3.

Czy obszary przygraniczne są skazane na rezy-

gnację z rolnictwa?

Poseł Adam Rybakowicz

Warszawa, dnia 21 grudnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 13116)

do ministra sportu i turystyki

w sprawie problemu woj. podlaskiego

Podlasia jest migracja ludności rolniczej i opuszcza-

nie gospodarstw na obszarach przygranicznych.

Ta-

kie obszary zamieszkują głównie emeryci.

Powodem

kładający działalność agroturystyczną?

łania w celu rozwoju turystyki na Podlasiu?

3.

Ile obecnie działa kompleksów turystycznych

w województwie podlaskim?

Poseł Adam Rybakowicz

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

Szanowny Panie Ministrze!

Poważnym proble-

mem Podlasia jest migracja ludności rolniczej i opusz-

czanie gospodarstw na obszarach przygranicznych.

Takie obszary zamieszkują głównie emeryci.

Powo-

mami lokalnymi są wzrastające bezrobocie oraz zu-

bożałość tych obszarów.

243

o odpowiedź na pytania:

1.

Co dzieje się z terenami wyludnionymi, które

można wykorzystać jako grunty rolne?

2.

Czy tereny, które zostały opuszczone przez lud-

ność, przejmuje miasto/gmina?

3.

Jakie działania są podejmowane w celu zapo-

biegania wyludnieniu obszarów rolniczych?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 13117)

do ministra zdrowia

w sprawie systemu Elektronicznej

Weryﬁkacji Uprawnień Świadczeniobiorców

Szanowny Panie Ministrze!

W styczniu 2013 r.

zostanie uruchomiony system eWUŚ, który umożliwi

placówkom ochrony zdrowia mającym umowy z NFZ

dostęp on-line do Centralnego Wykazu Ubezpieczo-

jest uprawniona do korzystania ze świadczeń zdro-

wotnych.

Wprowadzenie systemu znacząco ułatwi

procedurę weryﬁkacjiubezpieczeniapacjenta.

Odtej

pory wystarczy, że pacjent poda swoje imię, nazwisko

oraz PESEL i przedstawi dokument potwierdzający,

np. dowód osobisty.

Na tej podstawie placówka ochro-

ny zdrowia będzie w stanie sprawdzić w systemie, czy

pacjent podlega ubezpieczeniu zdrowotnemu.

Jeżeli

w rejestracji pacjent otrzyma informację, że nie pod-

lega ubezpieczeniu zdrowotnemu, a wie, że posiada

do niego prawo, może je potwierdzić za pomocą za-

świadczenia z zakładu pracy, legitymacji emeryta lub

rencisty albo aktualnego zgłoszenia do ubezpieczenia

zdrowotnego.

W przypadku nieposiadania przy sobie

takiego dokumentu możliwe jest również złożenie

oświadczenia o prawie pacjenta do świadczeń.

Oświad-

czenie takie musi zawierać imię i nazwisko pacjenta,

jego numer PESEL, adres zamieszkania, wpisaną

podstawę prawną do pobierania świadczeń (np. eme-

rytura, renta) oraz rodzaj dokumentu, którym po-

twierdzona została tożsamość w rejestracji.

1.

Czy istnieje zagrożenie, że system eWUŚ nie

będzie działał od stycznia 2013 r.?

2.

Czy do systemu wprowadzono już wszystkie

dane o ubezpieczonych?

3.

W jaki sposób dane będą uaktualniane?

4.

Czy jednostki ochrony zdrowia, gdzie system

powinien być wdrożony, są przygotowane technicznie

do korzystania z eWUŚ?

5.

Co z pacjentami, którzy będą mieli udzielane

świadczenia ratujące życie przez ratownictwo me-

dyczne?

6.

Czy dane w systemie będą bezpieczne?

Poseł Adam Rybakowicz

do ministra administracji i cyfryzacji

5.

Czy dane w systemie będą bezpieczne?

244

Interpelacja

(nr 13118)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie importowania do Polski bydła

Szanowny Panie Ministrze!

Polska jest krajem

rolniczym.

Niestety grunty pod uprawę nie są najlep-

sze, natomiast dysponuje dużą liczbą użytków zielo-

nych.

Dzięki temu nasz kraj ma przewagę w chowa-

niu bydła mlecznego i mięsnego.

Prowadzi również

eksport do Unii Europejskiej.

Mimo iż mamy zwie-

rząt pod dostatkiem, sprowadzamy je z innych państw.

Okazuje się, że takie bydło jest przeważnie zakażone

różnego rodzaju bakteriami.

W związku z powyższym problemem proszę Pana

o odpowiedź na pytania:

3.

Jakie ryzyko podejmuje człowiek, spożywając

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 13118)

do ministra gospodarki

w sprawie importowania do Polski bydła

Szanowny Panie Premierze!

Polska jest krajem

1.

Jak wpływa na gospodarkę sprowadzanie bydła

z innych państw?

2.

Jakie pomysły ma Ministerstwo Gospodarki,

by wykorzystać nasz potencjał przy hodowli bydła?

3.

Jakie straty ponoszą ﬁrmy,któresąnarażone

na afery wynikające ze spadku sprzedaży wołowiny

i mleka?

4.

Czy import bydła do Polski jest konieczny?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 13119)

do ministra edukacji narodowej

Szanowna Pani Ministro!

Według raportu Głów-

nego Inspektoratu Sanitarnego z 2011 r. niektóre

szkoły borykają się jeszcze ze zbyt niskimi warunka-

mi sanitarno-higienicznymi, takimi jak: brak ciepłej,

bieżącej wody, brak mydła w dozownikach czy zły

stan łazienek.

W 2011 r. GIS skontrolował ponad 16 300 szkół,

prawie 89% spełnia warunki, lecz 11%, czyli ok. 1669

szkół, nie spełnia minimalnych standardów sanitar-

no-higienicznych.

Poziom szkół z roku na rok się polepsza za sprawą

współpracy dyrektorów szkół z samorządami teryto-

rialnymi zmierzającej do podniesienia odpowiedniego

poziomu sanitarno-higienicznego, ale w XXI wieku

jest nie do przyjęcia, aby były jeszcze szkoły w Polsce

z ustępami zewnętrznymi.

Dyrektorzy szkół jasno mówią o problemach wy-

nikających w kwestii warunków sanitarnych z braku

pieniędzy na ten cel, zwiększenia subwencji oświato-

wych bądź dotacji celowych na prace remontowo-ada-

ptacyjne.

W związku z powyższym problemem proszę o od-

powiedź na pytania:

1.

Czy w roku 2012 zostały przyznane większe

dotacje dla szkół, w których warunki sanitarno-hi-

gieniczne były gorsze niż minimalne?

2.

Czy w latach kolejnych przewiduje się zwięk-

szenie dotacji na poprawę warunków sanitarno-hi-

gienicznych w szkołach?

3.

Czy szkoły, w sposób kontrolowany, wydają

pieniądze na zakup najpotrzebniejszych rzeczy sa-

nitarnych?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 13120)

do ministra zdrowia

w sprawie problemu higieny

245

szkół, nie spełnia minimalnych standardów sanitar-

trole pod kątem stanu sanitarnego w szkołach?

2.

Czy w skontrolowanych szkołach stan faktycz-

ny uległ zmianie?

3.

Ile szkół zostało ukaranych mandatami karny-

mi za brak minimalnych warunków sanitarnych?

4.

W ilu placówkach zalecono rewizyty?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 13121)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie licytacji ruchomości dłużnika

Szanowny Panie Ministrze!

W wyniku działań

komorniczych napotykane są problemy związane ze

złą wyceną ruchomości znajdujących się w posiada-

niu dłużnika.

Komornik wykonujący czynności często zaniża

majątek znajdujący się w miejscu zamieszkania dłuż-

nika, co doprowadza do niezadowolenia właściciela

ruchomości, jakie nabył za dużo wyższą kwotę, niż

komornik pisze w protokołach.

Osobą właściwą do wyceny tychże ruchomości po-

winien być rzeczoznawca powoływany przez sąd re-

jonowy nieodpłatnie, który posiada szerszą wiedzę

w ww. temacie.

Komornik nie zawsze dokonuje traf-

nych wycen, co powoduje konﬂikt „interesu”, lecz

opór dłużnika i niepodpisanie protokołu z zajęcia go

na jeszcze większe wydatki związane z powołaniem

biegłego w tym zakresie.

Wiadome jest, że rzeczy ruchome na licytacji są

sprzedawane za niższą cenę niż wpisane w protokół

zajęcia, więc powołanie biegłego, w razie zaniżenia

wyceny, ma sens, gdyż dłużnik o wiele szybciej spła-

ciłby swoje zobowiązania wobec wierzyciela.

1.

Czy dłużnik może ubiegać się o zwrot kosztów

poniesionych ze złej wyceny, jakiej dokonał rzeczo-

znawca?

2.

Czy komornik może nieodpłatnie powołać bie-

głego, jeśli uzna, że nie jest w stanie prawidłowo wy-

cenić ruchomości?

3.

Czy przy odmowie podpisu pod protokołem

przez dłużnika jest nakładana na niego kara ﬁnan-

sowa?

4.

Ilu dłużników wniosło do sądów rejonowych

w 2011 r., 2012 r. skargi na złe czynności komornicze

związane ze złą wyceną ruchomości?

5.

Czy i w ilu przypadkach zostali ukarani komor-

nicy za zbyt pochopne wyceny?

Poniżej przedstawiam tabelę z przykładowego

protokołu zajęcia komorniczego.

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 13122)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie kosztów składowania w Polsce

Szanowny Panie Ministrze!

Boom na nielegalne

uprawianie marihuany ciągle rośnie.

Nie ma miesią-

ca, aby nie było informacji o likwidacji nielegalnych

upraw.

Skuteczne zlokalizowanie uprawy marihuany

to efekt dobrej pracy policji, jak i służb operacyjnych,

ale i rosnące zapotrzebowanie na pochodne konopi

indyjskich, ale również łatwość i niewielkie koszty jej

produkcji.

Problem, jaki ma policja w zarekwirowaniu krza-

ków, jest dość uciążliwy, gdyż krzaki z plantacji trze-

ba przechowywać w specjalnych magazynach.

Nie-

które rozprawy sądowe trwają zbyt długo i sadzonki

nie mogą być użyte jako dowód rzeczowy, gdyż ma-

gazynowana część z nich gnije.

Aby zniszczyć sadzon-

ki, jest potrzebna zgoda prokuratury bądź sądu.

Do-

brym rozwiązaniem byłoby, aby prokuratura zabez-

pieczyła część marihuany jako próbkę, a resztę ko-

misyjnie zniszczyć.

Przechowywanie, jak i dozór nad zarekwirowaną

plantacją marihuany to ogromny koszt, czasami

przewyższający koszt samego narkotyku.

Po wyda-

niu wyroku skazującego winna być zniszczona, aby

nie pomnażać kosztów jej przechowywania.

1.

Ile magazynów do przechowywania zarekwiro-

wanych narkotyków znajduje się na terenie Polski?

2.

Jaki jest koszt utrzymania ww. magazynów

w skali roku?

3.

Czy i ile spraw zostało umorzonych z braku

dowodów rzeczowych z powodu zgnicia marihuany?

Poseł Adam Rybakowicz

246

Interpelacja

(nr 13123)

do ministra transportu,

w sprawie podsumowania korzyści

związanych z kredytem mieszkaniowym

„Rodzina na swoim”

Szanowny Panie Ministrze!

Z danych Banku Go-

spodarstwa Krajowego wynika, że program „RnS”

wywołał w ostatnim czasie ruch w nieruchomościach.

Statystyki wykazują, iż w październiku bieżącego

roku Polacy zaciągnęli ponad 5131 takich kredytów,

z poprzedniego miesiąca jest więc najlepszym wyni-

kiem od września ubiegłego roku.

Kredyty z dopła-

tami nakręciła zapowiedź drastycznej obniżki limi-

tów cen dostępnych w ramach „RnS”.

Wówczas ban-

ki udzieliły 5757 kredytów.

Według analityków po-

dobnego wzrostu należy się spodziewać w listopadzie

i w grudniu bieżącego roku, czyli w ostatnich miesią-

cach działania programu.

Z wyliczeń specjalistów wynika, że klient, który

w ramach „RnS” kupił mieszkanie za 289 tys. zł, bę-

Od 2007 r., czyli od momentu wprowadzenia progra-

mu, z preferencyjnych kredytów skorzystało w sumie

lonych pożyczek przekroczyła 31 mld zł.

Rządowy program „Rodzina na swoim” jest in-

strumentem mającym zmniejszyć negatywne skutki

kryzysu ﬁnansowego,którydotknąłsektorabudow-

nictwa mieszkaniowego.

Wynikające z programu do-

tacje rządowe są pomocą sektora budowlanego w wal-

ce z negatywnymi skutkami spadku zainteresowania

prywatnych inwestorów zakupem nieruchomości.

„Ro-

dzina na swoim” wprowadza nową energię w działa-

niach deweloperskich i zarządzaniu nieruchomościa-

mi.

Rynek nieruchomości jest spoiwem, w którym

odgrywa się symbioza między inwestorami a sekto-

rem ﬁnansowym.

Wprowadzaruchwpolskiejgospo-

darce.

Również działalność deweloperska w ostatnich

latach uległa ożywieniu.

Kredyt „RnS” przewiduje również zabezpieczenie

dla osób, które stracą pracę.

Od 5 sierpnia 2009 r.

obowiązuje ustawa z dnia 19 czerwca 2009 r.

(Dz. U.

z 2009 r.

Nr 115, poz. 964) o pomocy państwa w spła-

Dopłaty są przeznaczone dla osób zarejestrowanych

jako bezrobotne oraz które mają zaciągnięty kredyt

na mieszkanie lub budowę domu.

Pomoc nie zostanie

przyznana, jeżeli utrata pracy nastąpiła w wyniku

pracownika.

Programem są objęci także małżonko-

wie posiadający wspólnotę majątkową, jeżeli pracę

utraciło tylko jedno z nich.

Od stycznia 2013 r. worek z dopłatami zostanie

zawiązany.

Argumentem wygaszenia programu są

wysokie koszty obsługi, które rosną w miarę jak

przybywa kredytobiorców.

Rząd zapowiedział, że na

miejsce „RnS” wprowadzi nowy program wsparcia

ponieważ banki podnoszą kryteria dla kredytobior-

ców i podwyższają marże w celu wyrównania rynku

nieruchomości.

Nic więc dziwnego, że obecny pro-

gram wywołał takie poruszenie na polskim rynku.

Dla niektórych przy obecnym stanie rynku pracy jest

to ostatnia korzystna szansa na zakup mieszkania.

Biorąc pod uwagę narastający problem bezrobo-

cia, proszę Pana o odpowiedź na pytania:

1.

Czy kredyt „Mieszkanie dla młodych” pod ką-

tem gospodarki będzie również korzystny dla kredy-

tobiorców i umożliwi im lepszy start?

nia sytuacji na rynku?

3.

Czy od nowego roku możemy się spodziewać

spadku cen nieruchomości?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 13124)

do ministra zdrowia

w sprawie przestrzegania w Polsce

Szanowny Panie Ministrze!

Problem z walką z na-

łogiem tytoniu jest nie od dziś wszystkim znany.

W 2010 r., dokładnie 15 listopada, weszła w życie zno-

welizowana ustawa antynikotynowa.

Ustawa mówi między innymi o zakazie palenia na

placach zabaw, w zakładach pracy czy biurach.

Żeby

móc swobodnie „zaciągać się dymkiem”, zgodnie z usta-

wą muszą być wydzielone pomieszczenia wyodręb-

nione od innych i od ciągów komunikacyjnych, odpo-

wiednio oznaczone i wyposażone w odpowiednią in-

stalację, aby dym nie przenikał do innych.

Za niezastosowanie się do znowelizowanej ustawy

grozi grzywna do 500 zł.

Organami, które mają na-

kładać owe kary, są straż miejska i sanepid.

1.

Ile lokali za niedostosowanie się do ustawy zo-

stało ukaranych mandatami od początku wejścia jej

w życie?

(I jeśli jest to możliwe, proszę Pana Ministra

o wyszczególnienie woj. podlaskiego.)

2.

Jaka jest łączna suma mandatów nałożonych

na osoby bądź instytucje łamiące ustawę?

247

3.

Czy w lokalach, które zostały ukarane manda-

tami karnymi za niedostosowanie lokalu do wymo-

gów ustawy, były robione rewizyty?

4.

Czy kontrole odbywały się w godzinach wieczor-

nych, przy dużym natężeniu konsumentów, a w szcze-

gólności w weekendy?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 13125)

do ministra ﬁnansów

w sprawie projektu budżetowego

Szanowny Panie Ministrze!

Projekt budżetu na rok

2013 w województwie podlaskim zakłada 582,8 mln zł

dochodów i 651,7 mln zł wydatków.

Jasno z tego wyni-

ka, że deﬁcytmasięgnąćokoło68,9mln.

tania:

1.

Czy jest to bezpieczny poziom dla ﬁnansówwo-

jewództwa podlaskiego?

2.

Czy zaplanowane dochody są realne?

3.

Czy dochody województwa podlaskiego nie po-

winny być wyższe?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 13126)

do ministra pracy i polityki społecznej

Szanowny Panie Ministrze!

W krajach Europy

cent.

W Polsce jest to mniej niż 1%.

Szacuje się, że

1.

W jaki sposób można polepszyć sytuację tych

osób na rynku pracy?

2.

Czy i jakie programy aktywizacji zawodowej są

wdrażane, aby pomóc takim osobom w znalezieniu

pracy?

3.

Czy są prowadzone jakieś programy dla praco-

dawców uświadamiające ich, czym jest autyzm i ze-

spół Aspergera, oraz to, jak bardzo wartościowymi

pracownikami mogą być takie osoby?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 13127)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie uprawy lnu

Szanowny Panie Ministrze!

Coraz częściej rolnicy

sięgają po uprawy roślin, które mogą przynieść go-

spodarce korzyści.

Jedną z takich roślin jest len.

Główne ośrodki uprawy tej rośliny to południe woj.

lubuskiego, dolnośląskie i lubelskie.

Wielkość upraw

jest niewielka, gdyż średnio to od 2 do 5 ha.

Len jest

szeroko stosowany w przemyśle.

Artykuły ze lnu, ta-

kie jak tkaniny, płyty paździerzowe, olej, pokost, far-

by olejne, linoleum, są nam wszystkim znane.

Nasio-

na oleiste mają wiele zastosowań, głównie w produk-

cji żywności, jak i w przemyśle farmaceutycznym

i medycynie.

Decydenci, którzy negocjowali warunki przystą-

pienia Polski do UE, wynegocjowali bardzo niskie

limity dla naszego kraju, jeżeli chodzi o dopłaty do

włókna długiego i krótkiego lnu.

Nasuwają się więc pytania:

1.

Jaki jest wkład ministerstwa w celu propago-

wania takich upraw?

2.

Jeśli rolnicy zdecydują się na uprawę lnu, to na

jaką pomoc mogą liczyć?

3.

Czy ministerstwo widzi potrzebę takich upraw?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 13128)

do ministra środowiska

w sprawie wyniku kontroli NIK

Szanowny Panie Ministrze!

Kontrola przeprowa-

dzona przez NIK w 18 parkach krajobrazowych i 9 urzę-

dach marszałkowskich wykryła wiele nieprawidło-

wości.

Nieprecyzyjne i niejasne przepisy zamiast chro-

nić parki, komplikują ich funkcjonowanie, a sprawu-

jące pieczę nad parkami samorządy bardziej dbają

o rozwój gospodarczy regionu niż o jego unikatowe

248

walory przyrodnicze.

Można powiedzieć, że parki

krajobrazowe przegrywają z presją inwestycyjną i osad-

niczą lokalnych społeczności.

Jako przykład można by było przytoczyć decyzję

urzędu podlaskiego, który pozwolił na wykonanie

prac ziemnych trwale zniekształcających rzeźbę te-

renu w dolinie Narwi, czy nawet zezwolenie starosty

włocławskiego na pozyskiwanie kruszywa w Gosty-

nińsko-Włocławskim Parku Krajobrazowym wbrew

zakazowi i pomimo negatywnej opinii dyrektora

parku.

sze pytania:

1.

Co ministerstwo zrobiło w sprawie 9 wniosków

NIK z propozycjami zmian w przepisach umożliwia-

jących parkom skuteczną ochronę walorów krajobra-

zowych i przyrodniczych?

2.

Jak ministerstwo odniosło się do nieprawidłowo-

ści związanych z ustawą Prawo zamówień publicznych

zauważonych przez NIK podczas kontroli w parkach

krajobrazowych?

3.

Czy wszystkie parki mają zapewniony odpo-

wiedni status prawny?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 13129)

do ministra środowiska

w sprawie problemu dotyczącego odpadów

Szanowny Panie Ministrze!

Każdy mieszkaniec

li kraju daje rocznie około 12 mln t odpadów.

Problemem jest niski poziom selektywnej zbiórki

odpadów, gdzie w statystycznej gminie wynosi on od

2 do 5%.

Przykładowo w Szwecji czy Niemczech jest

W Polsce obowiązująca jest ustawa o odpadach ze

stycznia 2001 r., która jest zgodna z prawem unij-

nym.

Do 2015 r. odzysk odpadów w Polsce musi wy-

nieść 60%, zaś poziom recyklingu minimum 55%.

1.

Ile procent na dzień dzisiejszy wynosi odzysk

i recykling odpadów?

2.

Pozostały 3 lata do uzyskania kryteriów unij-

nych.

Czy jesteśmy w stanie dojść do wymaganego

poziomu?

3.

Jak wygląda proces edukacji społeczeństwa na

ten temat?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 13130)

do ministra środowiska

odpadów sztucznie pozyskiwanych

Szanowny Panie Ministrze!

Tworzywa sztuczne

pozyskiwane z przerobu ropy naftowej są groźne dla

środowiska naturalnego, gdyż proces ich rozkładu

wynosi nawet kilka tysięcy lat.

Pozostawione odpady

uwalniają toksyczne substancje, które przenikają do

gleby i wód gruntowych.

W Polsce w skali roku na wysypiska traﬁaponad

100 tys. t samych butelek plastikowych, z czego tylko

140 t jest odzyskiwanych.

1.

Jak ministerstwo stara się temu zaradzić?

2.

Co w tym kierunku się robi, aby zapobiec dal-

szej degradacji środowiska?

3.

Jakie nakłady ﬁnansowesąprzeznaczonena

ten cel?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 13131)

do ministra środowiska

w sprawie segregacji śmieci

Szanowny Panie Ministrze!

Prawo UE stawia na

nasze społeczeństwo obowiązek segregacji odpadów.

Obecnie na świecie produkuje się rocznie 318 mln ton

papieru rocznie, gdzie jedna tona jest równa wycięciu

17 drzew.

Wykorzystując system segregacji, można

wiele zaoszczędzić.

Powtórne wykorzystanie tony pa-

pieru to oszczędność 1476 litrów ropy, 26 tys. litrów

wody i 7 m

3

miejsca na składowisku.

1.

Ile pieniędzy ministerstwo przeznacza na pro-

pagowanie akcji segregacji odpadów komunalnych?

2.

Czy znane są oszczędności z tym związane?

3.

Jak jest przeprowadzana edukacja w tym te-

macie?

Poseł Adam Rybakowicz

249

Interpelacja

(nr 13132)

do ministra środowiska

w sprawie ochrony środowiska

Szanowny Panie Ministrze!

Bardzo ważnym czyn-

nikiem rozwoju dużych aglomeracji jest ochrona śro-

dowiska.

Coraz więcej miast dbając o to, podejmuje

decyzje o budowie spalarni odpadów komunalnych.

Niestety skomplikowane przepisy prawne i trudne

procedury spowalniają ten proces.

Problemem jest też

przebicie się do świadomości lokalnych społeczności.

1.

Jakich środków używa ministerstwo do rozpro-

pagowania koncepcji budowy spalarni odpadów ko-

munalnych?

2.

Jaką sumą pieniędzy dysponuje ministerstwo,

aby wspomóc ﬁnansoworealizacjętakichpomysłów?

3.

Czy jest możliwość uproszczenia przepisów ogra-

niczających procesy budowy i realizacji spalarni?

4.

Czy jest pomysł na przełamanie świadomości

społeczności lokalnych?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 13133)

do ministra transportu,

w sprawie odcinka autostrady A4

między Szarowem a Tarnowem

Szanowny Panie Ministrze!

Wojewódzki inspektor

wszystkich trzech odcinków autostrady A4 między

Szarowem a Tarnowem w Małopolsce (długość odcin-

ka 57 km).

GDDKiA postanowiła, że trasa podzielona

na trzy inwestycje: Szarów – Brzesko (23 km), Brzesko

– Wierzchosławice (21 km) i Wierzchosławice – Krzyż

k. Tarnowa (13 km), będzie dostępna dla kierowców

od razu w całości.

Z nowego odcinka autostrady będą

kierowane na starą drogę krajową nr 4.

1.

Czy nie powinno być tak, iż autostrada powin-

na być oddana do użytku wtedy, kiedy jest w stu pro-

centach wybudowana?

2.

Dlaczego auta ciężarowe mają być kierowane

na inną drogę?

3.

Kiedy 57-kilometrowy odcinek autostrady ma

być całkowicie oddany do użytku?

4.

Inwestycja miała być gotowa na Euro 2012.

Dlaczego nie została oddana w przewidywanym ter-

minie?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 13134)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

Szanowny Panie Ministrze!

Problem dotyczy środ-

ków w uprawach małoobszarowych, jakimi są warzy-

wa i zioła.

Na obecną chwilę rolnicy dysponują ma-

łym asortymentem środków ochrony roślin, które

mogą wykorzystać.

Ich ceny są również wysokie.

Naj-

częściej takie nawozy nie są w Polsce zarejestrowane,

ponieważ ograniczają je przepisy.

Przedsiębiorstwa starają się ten problem zniwelo-

wać, dostrzegając problemy rolnika.

Niestety ograni-

czają ich przepisy i wysokie koszty rejestracji.

1.

Czy w najbliższym czasie przepisy rejestracji

i koszty mogą ulec zmianie?

2.

Na jakie rozwiązania mogą liczyć rolnicy zaj-

mujący się uprawami małoobszarowymi?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 13135)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie działania ośrodków

pomocy społecznej

Szanowny Panie Ministrze!

Biorąc pod uwagę

ostatnie wydarzenie, które miało miejsce w Hipolito-

wie w województwie podlaskim, warto jest poruszyć

temat działania ośrodków pomocy społecznej.

Ro-

dzinne zbrodnie zdarzają się coraz częściej w Polsce,

nie tylko w województwie podlaskim.

Natomiast nie

wszystkie wychodzą na światło dzienne.

W znacznej

części można byłoby tym zbrodniom zapobiec, gdyby

wszystkie placówki mające na celu pomagać ludziom

naprawdę to robiły.

250

1.

Czy wszystkie placówki dopełniają swoich obo-

wiązków?

Czy te jednostki są wystarczająco kontro-

lowane przez Pana resort?

2.

Czy w ośrodkach pomocy społecznej pracują

ludzie kompetentni i jest to sprawdzane?

3.

Czy dzięki rzetelnemu dopełnianiu obowiązków

przez urzędników można by zapobiec takim tragediom?

trolę takich placówek w celu sprawdzenia, czy na-

prawdę pomagają potrzebującym?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 13136)

do ministra transportu,

w sprawie braku w lokalach usługowych

Szanowny Panie Ministrze!

Społeczeństwo bory-

ka się z różnymi problemami.

Staramy się ułatwić

życie szczególnie tym, którzy najbardziej potrzebują

naszej pomocy.

Do takiej grupy ludzi należą w dal-

szym stopniu inwalidzi.

Sklepy, placówki użytku spo-

łecznego, urzędy itp. w większym stopniu są przysto-

sowane do przyjęcia klientów na wózkach.

Niestety

wodu braku podjazdów na wózki.

Inwalidzi są zmu-

szeni poprosić wtedy o pomoc bądź po prostu zrezy-

gnować.

Częsty obraz stojącego wózka z dzieckiem

bez opieki to również problem kobiet, które nie są

w stanie go wprowadzić.

Miasta nie zachęcają tym mieszkańców do ro-

bienia zakupów, na czym tracą również przedsię-

biorcy.

nę prawa nakazującą modernizację wejść lokali usłu-

gowych, które uwzględnią osoby niepełnosprawne

ruchowo?

2.

Kiedy zostaną zniesione bariery architekto-

niczne dla osób niepełnosprawnych?

3.

Czy budynki użytku publicznego dostosowane

są do potrzeb osób niepełnosprawnych?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 13137)

do prezesa Rady Ministrów

Szanowny Panie Premierze!

Socjologowie w Pol-

sce alarmują, iż bieda utrwala się w naszym kraju.

Wskaźniki skrajnego ubóstwa rosną.

W ostatnim

roku wskaźnik ten wynosił prawie 7%.

Niepokojące

jest również to, że ludziom ubogim coraz trudniej jest

wyjść z biedy.

Postępuje wykluczenie ubogich, bieda

staje się zjawiskiem, które przechodzi z pokolenia na

pokolenie.

1.

W jaki sposób polski rząd zamierza rozwiązać

problem biedy w polskim społeczeństwie?

2.

Jakie działania są podejmowane przeciw izolo-

waniu najuboższych?

3.

Czy i jaką opieką obejmowani są ludzie ubo-

dzy?

4.

Jakie formy aktywizacji zawodowej są propono-

wane dla ludzi ubogich?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 13138)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie niskich notowań polskiego rządu

Szanowny Panie Premierze!

Według najnowszych

badań CBOS-u 64% badanych negatywnie postrzega

funkcjonowanie Sejmu.

Nie lepiej jest z notowaniami

rządu.

W listopadzie mija rok działalności obecnego par-

lamentu i niezmiennie od początku kadencji w oce-

nach pracy obu Izb dominuje krytycyzm – odnotowu-

je CBOS.

1.

Co jest przyczyną tak wysokiego wyniku nega-

tywnej oceny funkcjonowania rządu?

2.

Co jest przyczyną krytycyzmu polskiego społe-

czeństwa wobec polskiego rządu?

3.

Czy i jakie działania są podejmowane, aby po-

lepszyć wizerunek polskiego rządu?

Poseł Adam Rybakowicz

251

Interpelacja

(nr 13139)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie lustracji III Wydziału Rodzinnego

Szanowny Panie Premierze!

Minister sprawie-

dliwości Jarosław Gowin zarządził lustrację Wy-

działu III Rodzinnego i Nieletnich Sądu Rejonowe-

go w Łomży.

Spowodowane to było przykrą infor-

macją o dzieciobójstwie w Hipolitowie.

Lustrację

zlecono po analizie sprawozdań wizytatora i kura-

tora z sądu okręgowego.

W jej wyniku okazało się,

że sprawozdania są niepełne, nieprecyzyjne i pozo-

stają ze sobą w sprzeczności.

1.

Kto jest winien temu, iż sprawozdania są niepeł-

ne, nieprecyzyjne i pozostają ze sobą w sprzeczności?

2.

Dlaczego sprawozdania są niepełne, nieprecy-

zyjne i pozostają ze sobą w sprzeczności?

3.

Kto odpowiada za opiekę nad kobietą w ciąży?

4.

Czy organizacje powołane do opieki nad rodzi-

nami i dziećmi działają jak należy?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 13140)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

Szanowny Panie Ministrze!

Pszczelarstwo stawia

Polskę na czołowej pozycji producentów miodu w Eu-

ropie.

Produkcja miodu uzależniona jest od ilości ro-

dzin produkcyjnych i od niesprzyjających warunków

klimatycznych.

Niestety z roku na rok produkcja

miodu maleje, a pszczołom grozi wyginięcie, co wiąże

się ze stratami dla polskiej gospodarki.

Problemem

są pasze, choroby pszczół, brak wsparcia rządu i spa-

dająca rentowność.

Pszczoły dostarczają nam rów-

nież wiele cennych produktów wykorzystywanych

w medycynie.

Sytuacja ekonomiczna zmusza do po-

szukiwania nowych metod gospodarowania pasieka-

mi.

Niestety nie wpływa to na stan pszczelarstwa

oraz nie zaspokaja polskiego rynku.

By poprawić tę

sytuację, potrzebna jest interwencja z zewnątrz.

1.

O ile procent spadła produkcja miodu w 2012 r.

w stosunku do poprzednich lat?

2.

Jakie działania są podejmowane w celu polep-

szenia sytuacji?

3.

Czy przeprowadzane są kontrole, badania

w celu oszacowania i unikania strat?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 13141)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie uboju zwierząt bez ogłuszania

Szanowny Panie Ministrze!

Ministerstwo Rolnic-

twa i Rozwoju Wsi notorycznie łamie prawo w Polsce

polegające na zezwoleniu na wykonanie uboju zwie-

rząt bez ich wcześniejszego ogłuszania.

Jest to sposób

niezgodny z przepisami art. 34 ustawy o ochronie

zwierząt.

Organizacje użytku publicznego mające na

celu ochronę zwierząt zagłuszane są poprzez działa-

nia Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi przyzwa-

lające na łamanie prawa.

1.

Jaką odpowiedzialność poniosą urzędnicy pań-

stwowi odpowiedzialni za tę sytuację?

2.

Czy w najbliższym czasie taki ubój zwierząt

ulegnie zmianie?

3.

Czy w 2012 r. zostały przeprowadzone kontrole

w ubojniach?

4.

Ile zakładów uboju zwierząt mieści się w Polsce?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 13142)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie likwidacji sadów wiśniowych

Szanowny Panie Ministrze!

W ostatnich latach

odnotowano spadek popytu na wiśnie.

Kilogram tych

owoców nie przekraczał 1 zł.

W związku z tym wielu

sadowników podjęło się likwidacji sadów, ponieważ

nie przynoszą zysków.

1.

Czy popyt na owoce może ulec zmianie w naj-

bliższym czasie?

2.

Czy likwidacja sadów nie wpłynie negatywnie

na rolnictwo i rynek?

3.

Co będzie, gdy sytuacja na rynku się zmieni,

a będzie brakowało sadów wiśniowych?

252

4.

Na jaką pomoc/rekompensatę mogą liczyć rol-

nicy rezygnujący z sadów wiśniowych?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 13143)

do ministra spraw wewnętrznych

2007 r.

Rada Ministrów wyraziła zgodę na zawarcie

w Lipszczanach z przeznaczeniem dla międzynaro-

dowego ruchu osobowego i towarowego samochodami

do 3,5 t.

Od tamtego czasu nie wydarzyło się nic.

Brak przejścia granicznego to duża strata dla gminy

Lipsk.

Jego powstanie to nowe miejsca pracy dla cel-

ników czy strażników granicznych.

O budowie przej-

ścia turystycznego dla samochodów osobowych mówi

się od dwudziestu lat, jak na razie bez efektów – nic

nie dały działania polskiego Ministerstwa Spraw Za-

granicznych, które w sprawie Lipszczan skierowało

do rządu Białorusi notę dyplomatyczną.

Podczas gdy

trwały rozmowy w sprawie małego ruchu graniczne-

go, sprawa budowy przejścia Lipszczany – Soﬁpolze-

szła na dalszy plan.

Wciąż nie uzgodniono też wielu

istotnych szczegółów.

Obecnie Polska i Białoruś mają siedem drogowych

przejść granicznych.

W ósmym, w Rudawce, granicę

można przekroczyć kajakiem.

Lipszczany – Soﬁpolto

jedyne nowo planowane przejście drogowe.

1.

Kiedy ministerstwo planuje uruchomić przej-

ście graniczne w Lipszczanach?

2.

Co jest powodem, że to przejście jeszcze nie zo-

stało utworzone?

3.

Jakie działania zostały podjęte przez minister-

stwo, by problem rozwiązać?

4.

Ile osób mogłoby znaleźć zatrudnienie przy ob-

słudze przejścia granicznego w Lipszczanach, gdyby

powstało?

5.

Jakie działania międzyresortowe zostały pod-

jęte, by przejście graniczne w Lipszczanach mogło

zostać utworzone?

Poseł Adam Rybakowicz

(nr 13144)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Przy rozbudowie dro-

gi krajowej nr 8, tzw. gierkówki, do parametrów dro-

gi ekspresowej na odcinku Piotrków Trybunalski – Rawa

Mazowiecka doszło do niepokojącej sytuacji.

Gene-

KiA) wynajęła na tym odcinku amerykańską ﬁrmę

Jacobs Polska sp. z o.o. jako inżyniera kontraktu,

czyli odbiorcę wykonanych prac.

Do października br.

comiesięczne odbiory częściowe na ogół szły bez za-

kłóceń.

Od dwóch miesięcy ﬁrmajednaknieodbiera

nic, mimo że od tego czasu wszelkie prace się zakoń-

czyły.

Żadnych poprawek już się nie wykonuje.

Pod-

wykonawcy nie mogą więc wystawić faktur za wyko-

nane prace.

Tymczasem odcinek ten został oddany

do użytku w listopadzie, a GDDKiA propagandowo

ogłaszała swój sukces we wszystkich mediach (jest

protokół przekazania do GDDKiA).

Nie wypłacono

podwykonawcom za wykonane prace ok. 240 mln zł.

Jeżeli nic się nie zmieni ok. 10 ﬁrmpodwykonaw-

czych będzie musiało ogłosić upadłość.

1.

Co jest przyczyną braku odbiorów wykonanych

prac?

2.

Jaka jest podstawa faktyczna i prawna braku

odbiorów wykonanych prac?

3.

Czy prawdą jest, że GDDKiA nie ma już pienię-

dzy do końca roku i zachęca inżyniera kontraktu do

nieodbierania wykonanych prac?

4.

Czy prawdą jest, że GDDKiA chce przeciągnąć

te odbiory aż do lutego 2013 r.?

5.

Czy minister może wpłynąć na to, by przedsta-

wiciele GDDKiA, generalnego wykonawcy i inżynie-

ra kontraktu spotkali się z zaniepokojonymi podwy-

konawcami przed świętami Bożego Narodzenia (nie

mają oni z czego w tak czułym momencie wypłacić

wynagrodzeń swym pracownikom i dostawcom ma-

teriałów budowlanych)?

6.

Czy będą wyciągnięte konsekwencje wobec

osób odpowiedzialnych za ten stan rzeczy?

Czy po raz

skim, zarządzanym przez rząd Pana Ministra, jest

dla małych, polskich ﬁrm swoistym pocałunkiem

śmierci?

7.

Kto poniesie odpowiedzialność, jeśli w okolicach

świąt Bożego Narodzenia na tej tak popularnej dro-

dze dojdzie do jej blokady przez słusznie sfrustrowa-

nych podwykonawców?

Pozostaję z szacunkiem

Poseł Jarosław Sellin

Gdynia, dnia 21 grudnia 2012 r.

253

Interpelacja

(nr 13145)

do ministra zdrowia

w sprawie zasad zaopatrzenia chorych osób

Szanowny Panie Ministrze!

Z dniem 16 paździer-

nika 2012 r. i przekazanym komunikacie, wydanym

przez Departament Polityki Lekowej i Farmacji Mi-

nisterstwa Zdrowia, zmieniły się zasady zaopatrze-

nia wniosków na sprzęt stomijny.

W świetle nowych

zasad, refundacji ze środków publicznych podlegać

mają wyłącznie wyroby takie jak: płytki wraz z wor-

kami, zestawy irygacyjne, pasty uszczelniająco-goją-

ce oraz pierścienie uszczelniające.

Wraz z pojawieniem się powyższego komunikatu

zaprzestana została realizacja zleceń na inne wyroby

refundowane przez Narodowy Fundusz Zdrowia.

Zmiana i modyﬁkacjaprzepisówwznacznysposób

utrudniła komfort życia, osobom po przebytych nowo-

tworach układu pokarmowego.

Coraz większe ograni-

czenia w dostępie do specjalistycznej opieki stomijnej,

dodatkowo pogarsza sytuację cierpiących osób.

W zaistniałej sytuacji, wiele schorowanych osób

zmuszanych będzie do odwiedzania zarówno swo-

ich lekarzy prowadzących, jak również siedzib

miejscowych oddziałów Narodowego Funduszu

Zdrowia, w celu rejestracji lub wypisania wniosku

na sprzęt stomijny.

Ministerstwa Zdrowia w celu ułatwienia i poszerze-

nia listy wyrobów niezbędnych dla osób chorych ze

stomią?

2.

Jaki jest oﬁcjalnyprojektrozporządzeniaMi-

nisterstwa Zdrowia w kwestii zaopatrzenia w wyroby

medyczne na rok 2013?

3.

Czy oddziały NFZ mogą same zmieniać katalog

refundowanych przedmiotów?

Dziękuje za udzielenie odpowiedzi na powyższe

pytania.

Tarnobrzeg, dnia 21 grudnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 13146)

do ministra ﬁnansów

w sprawie rozliczania w Polsce podatku

Według literalnego stosowania przepisów powin-

no się ten zwrot podatku rozliczonego Królestwie

Niderlandów wliczać do przychodów podczas rozlicze-

nia rocznego PIT pracownika.

Niestety interpretacje

różnych urzędów skarbowych (organoleptycznie zna-

ne z opolskich urzędów) stanowią, że w jednych trze-

ba się rozliczać dodatkowo jeszcze ze zwrotu, w in-

nych nie.

Powoduje to bardzo duże zamieszanie,

ponieważ podatnicy, sugerując się tym, że jedne urzę-

dy każą, a inne nie, nie robią i nie chcą tego robić

wcale.

Praktyka zabezpieczająca podatnika, stosowa-

na przez biura rozliczeń, jest taka, że zwrot podatku

wliczają do dochodów PIT i klienci mają o to preten-

sje.

Zdarza się więc, że do różnych urzędów tworzy

się różne deklaracje pod kątem interpretacji w tym

aspekcie.

Proszę zatem o jednoznaczne podanie prawidło-

wej interpretacji.

Jakie jest stanowisko Pana Mini-

stra w przedmiotowej sprawie?

Z poważaniem

Poseł Adam Kępiński

Warszawa, dnia 21 grudnia 2012 r.

(nr 13147)

do prezesa Rady Ministrów

Na początku października br. został mi przekaza-

ny list od prezesa Świętokrzyskiego Towarzystwa

Regionalnego pana Macieja A. Zarębskiego, w któ-

rym przedstawia trudną sytuację ruchu regionalne-

go w Polsce.

Autor wskazuje m.in. na ograniczenia

działalności towarzystw spowodowane przez ustawę

publicznego i wolontariacie.

Jeden z zapisów ustawy

uniemożliwia ﬁnansowanieróżnychformdziałalno-

ści ruchu regionalnego, np. imprezowej, wydawniczej

czy edukacyjnej.

dwustu lat ruch podtrzymuje i upowszechnia trady-

cje narodowe, pielęgnuje polskość oraz rozwój świa-

domości narodowej, obywatelskiej i kulturowej.

Zdaniem pana Macieja A. Zarębskiego powstające

ostatnio rady pożytku społecznego charakteryzują

254

się upolitycznieniem, czego przejawem jest faworyza-

cja przy rozdziale środków oraz przy przydzielaniu

nagród.

1.

Czy pojawiają się skargi na ustawę z dnia 24 kwiet-

lontariacie, konkretnie na utrudnioną działalność

ruchów regionalnych?

2.

Czy w skład zespołu przyznającego środki

mógłby wchodzić przedstawiciel towarzystw regio-

nalnych wydelegowany przez nie, a nie, jak dotych-

czas, wyznaczony przez marszałka?

3.

Czy istnieją skuteczne narzędzia kontroli wy-

boru organizacji pozarządowych do realizacji zadań

publicznych, tak aby wykluczyć kumoterstwo, powią-

zania partyjne oraz nepotyzm?

4.

Jakie są plany rządu w zakresie usprawnienia

działalności ruchów regionalnych w Polsce?

Z poważaniem

Poseł Maciej Łopiński

Warszawa, dnia 21 grudnia 2012 r.

(nr 13148)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie obecności psychologa w szkole

Coraz częściej się zdarza, że jeden psycholog

ma pod opieką wszystkie szkoły w danym rejonie.

W efekcie tego w każdej placówce bywa tylko raz

na tydzień.

Tymczasem wachlarz problemów, z jakimi bory-

kają się uczniowie, jest szeroki i wymaga natychmia-

stowej reakcji psychologa.

Przykładem jest brak ak-

ceptacji grupy rówieśniczej, rozwody rodziców, alko-

holizm w rodzinie czy przemoc.

Często może się też

wydawać, że problemy dzieci są błahe.

Jednakże

może dojść do tragedii.

1.

Czy zdaniem ministerstwa dopuszczalne jest,

aby psycholog przebywał w szkole tylko raz na ty-

dzień?

2.

Czy nie należałoby bardziej wnikliwie przyjrzeć

się problemom, z jakimi borykają się uczniowie szkół

i optymalnie dopasować obecność psychologa w pla-

cówce, tak aby dane dziecko nie musiało czekać na

pomoc kilka dni?

Z poważaniem

Poseł Wiesław Stanisław Janczyk

Limanowa, dnia 21 grudnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 13149)

do ministra gospodarki

w sprawie wzrastającej liczby ﬁrm

jednoosobowych ogłaszających upadłość

W polskiej gospodarce coraz więcej jednoosobo-

wych ﬁrmogłaszaswojąupadłość.

Dotychczasliczba

takich przedsiębiorstw rosła, bo uchodziły one za miej-

sca pracy ostatniej szansy.

Jednak czasy są trudne

i także te najmniejsze ﬁrmytracązamówienia,aczęść

osób zamyka działalność i szuka pracy na etacie.

Ponadto przedsiębiorcy są zobowiązani odprowa-

dzać znaczną część swoich zysków do państwowego

budżetu, co hamuje ich działalność inwestycyjną.

Wysokie stawki składek odprowadzanych do ZUS są

obciążeniem szczególnie dla słabych kapitałowo, ma-

łych i średnich przedsiębiorstw.

Najwięcej jednoosobowych ﬁrmbankrutujewbran-

żach: produkcji przemysłowej, handlu detalicznego

i hurtowego, transporcie.

Kłopoty występują także

w budownictwie.

Przetargów na prace jest coraz

mniej, kończy się m.in. etap inwestycji drogowych,

a następne duże inwestycje infrastrukturalne mają

spore opóźnienia.

Padają sklepy detaliczne, których

przyczyną jest efekt nasilającej się konkurencji ze

strony dyskontów i hipermarketów.

ły za zadanie zmniejszenie ingerencji państwa w pro-

wadzenie ﬁrmy, tj. zmiana uciążliwości przepisów,

ich jednoznaczność i przejrzystość interpretacyjna

oraz zmiany systemu podatkowego, a co za tym idzie

szansa na obniżenie kosztów działalności przedsię-

biorstwa?

2.

Jak wytłumaczyć obecną sytuację osób posia-

dających własną działalność gospodarczą, w której

prowadzenie biznesu obciążone jest coraz większym

ryzykiem niepowodzenia?

Z poważaniem

Poseł Wiesław Stanisław Janczyk

255

Interpelacja

(nr 13150)

do prezesa Rady Ministrów

Szanowny Panie Premierze!

W związku z listem,

jaki otrzymałam od pana Sławomira Siwego, przewod-

niczącego ZZ Celnicy PL, zwracam się do Pana Premie-

ra z interpelacją, wnosząc o zainteresowanie przedsta-

wionym problemem i podjęcie odpowiednich działań

służących ochronie zdrowia i życia Polaków.

Doniesienia prasowe o niedawnej aferze w Cze-

chach związanej z wprowadzeniem do obrotu podro-

bionego alkoholu zawierającego metanol są bardzo

niepokojące.

Jak wynika z przesłanego mi listu, pro-

blem nie dotyczy jednak wyłącznie naszych sąsiadów.

Dostępny w sprzedaży w Polsce spirytus zawarty

w koncentratach płynów do spryskiwaczy, podpał-

towarach przemieszcza się po terenie naszego kraju

swobodnie, bez jakiejkolwiek kontroli.

Spirytus ten,

zwolniony z nadzoru, w bardzo łatwy sposób może

być wykorzystywany do celów spożywczych, zagra-

żając zdrowiu obywateli.

Problem ten wydaje się bardzo poważany, co

zresztą potwierdziła kontrola alkoholu, której doko-

nał Zakład Medycyny Sądowej Akademii Medycznej

we Wrocławiu.

„Przebadano blisko 600 butelek.

W pię-

ciu znaleziono metanol, a w 290 płyn do mycia szyb.

Po wypiciu skażonego alkoholu zawierającego izopro-

panol nie grozi co prawda śmierć jak w przypadku

metanolu, ale wystarczy tylko jego niewielka ilość,

bo zaledwie jeden kieliszek, by zapaść w sen, który

można porównać do snu narkotycznego”.

(Źródło:

http://www.rmf24.pl/faktv/polska/news-zatrwazai-

ace-wyniki-badan-alkoholu-przyniesionego-przez-

wroc, nId, 640095).

Mając na uwadze poważne zagrożenia zdrowia

obywateli, proszę Pana Premiera o zainteresowanie

sprawą i odpowiedź na następujące pytania:

alkoholu przeznaczonego do celów spożywczych po-

dejmuje rząd?

2.

Jak często przeprowadzane są kontrole przywo-

żonego alkoholu z zagranicy?

3.

Czy rząd planuje jakiekolwiek zmiany w prze-

pisach w tym zakresie?

Z poważaniem

Gdańsk, dnia 21 grudnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 13151)

do ministra spraw zagranicznych

o które następuje proces rozmieszczenia polskich

placówek zagranicznych.

Szczególnym przedmiotem

mojego zainteresowania jest sposób lokowania sie-

dzib polskich placówek konsularnych w USA i Ka-

nadzie.

MSZ, prowadząc tzw. politykę racjonalizacji sieci

polskich placówek, doprowadza do zamykania lub

przenoszenia siedzib placówek konsularnych.

Jako

przykład przywołam decyzję o przeniesieniu siedzi-

by Konsulatu Generalnego RP z Vancouver do Ed-

monton.

Skoro wymiernikiem realizowanych przez pla-

cówki dyplomatyczne i konsularne zadań nie jest ich

dochodowość, lecz reprezentacja i ochrona interesów

państwa wysyłającego i jego obywateli, zwracam się

1.

W oparciu o jakie kryteria następuje proces

„modernizacji polskiej służby dyplomatyczno-konsu-

larnej”?

2.

Jakie warunki bierze Pan Minister pod uwagę,

podejmując decyzje o rozmieszczeniu siedzib polskich

placówek konsularnych w USA i Kanadzie?

3.

Co Pan Minister rozumie poprzez pojęcie „racjo-

nalizacja polskich placówek”, które stanowi uzasad-

nienie do podejmowanych przez Pana Ministra decyzji

o przenoszeniu siedzib placówek konsularnych?

Z poważaniem

Poseł Anna Fotyga

(nr 13152)

do ministra zdrowia

w sprawie zakazu spożywania alkoholu

256

towo-wychowawczych, opiekuńczych i domów stu-

denckich.

Likwidacja tego zakazu pozwoliłaby gmi-

nom liczyć na dodatkowe środki ﬁnansowe,któremo-

głyby wykorzystać choćby na polepszenie infrastruk-

tury sportowej szkoły.

Placówki, które teraz wynaj-

mują sale na imprezy okolicznościowe, nie mogą być

konkurencyjne wobec innych tego typu obiektów,

a te, które są jedynymi miejscami w gminie, gdzie

można byłoby zorganizować daną uroczystość, nieja-

ko zmuszone są do wyboru pomiędzy działaniem nie-

zgodnym z ustawą a rezygnacją z pozyskania najczę-

ściej niezbędnych środków ﬁnansowych.

nych działań zmierzających do umożliwienia poda-

towo-wychowawczych, opiekuńczych i domów stu-

denckich?

2.

Czy uważa Pan Minister za zasadne wprowa-

dzenie czasowego pozwolenia na podawanie i spoży-

wanie napojów alkoholowych na terenie szkół oraz

czych, opiekuńczych i domów studenckich wydawa-

nego każdorazowo przez urząd gminy?

Warszawa, dnia 27 grudnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 13153)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie spotów promujących program

W ostatnich dniach pojawił się spot promujący pro-

gram „Cyfrowa szkoła”.

O ile sam projekt stanowi

ważny krok w rozwoju szkolnictwa i niewątpliwie na-

leży go rozwijać, o tyle trudno zrozumieć cel przygo-

towania i emisji spotu.

W mojej opinii należałoby sku-

pić działania na realizacji tego projektu, tak aby jak

najszybciej każda szkoła i każdy uczeń mogli korzystać

z kształcenia na miarę XXI w.

W związku z tym bar-

dzo proszę o odpowiedź na poniższe pytania:

1.

Ile wyniósł koszt produkcji i emisji spotu „Cy-

frowa szkoła – jestem na tak!”?

2.

Jaki efekt ma osiągnąć emisja tego spotu?

3.

Jakie akcje promocyjne dotychczas zrealizowa-

no w związku z programem „Cyfrowa szkoła” i jakie

koszty dotychczas poniesiono?

Jakie są plany reali-

zacji kolejnych przedsięwzięć promocyjnych (proszę

o podanie kosztów)?

4.

Jakie środki zaplanowane są w budżecie na 2013 r.

na realizację programu „Cyfrowa szkoła” (poza kwotą

1 mln zł na tzw. komponent badawczy)?

Realizacja programu „Cyfrowa szkoła” i wdroże-

nie go w całej Polsce powinno stanowić naturalny

element rozwoju szkolnictwa, na którym powinniśmy

się skupiać.

Pragnę nadmienić, że najlepszą formą

promocji tego projektu będzie sytuacja, w której

wszystkie dzieci będą mogły uczyć się w nowoczesny

sposób.

Z wyrazami szacunku

Poseł Wincenty Elsner

Wrocław, dnia 27 grudnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 13154)

do ministra transportu,

funkcjonariuszy Inspekcji Transportu

Drogowego oraz widocznych efektów kar

nakładanych na kierowców

W ostatnich tygodniach w życiu społecznym sze-

roko poruszany jest temat związany z przestrzega-

niem przepisów o ruchu drogowym oraz kwestią

związaną z karaniem za łamanie tych przepisów.

Sprawą sporną pozostaje rzeczywista efektywność

nakładanych kar ﬁnansowychnapoprawęzachowa-

nia kierowców na drodze, a także, co za tym idzie, na

poprawę bezpieczeństwa w ruchu.

W ostatnich dniach media po raz kolejny doniosły

o sytuacji, w której karanie kierowców przez Inspekcję

Transportu Drogowego służy przede wszystkim osią-

ganiu zaplanowanych wskaźników statystycznych

i wyników ﬁnansowych,niezaśpoprawiebezpieczeń-

stwa ruchu drogowego.

Pojawiły się także informacje,

że wynagrodzenie funkcjonariuszy inspektoratu trans-

portu drogowego kontrolujących kierowców zależy od

liczby wystawionych mandatów, nałożonych kar oraz

zabranych dowodów rejestracyjnych.

W związku z tymi doniesieniami bardzo proszę

257

1.

W jaki sposób są wynagradzani funkcjonariu-

sze ITD?

Z jakich elementów stałych i zmiennych

składają się ich wynagrodzenia?

2.

Czy prawdą jest, że premie funkcjonariuszy

ITD są uzależnione od liczby wystawionych manda-

tów, nałożonych kar czy zabranych dowodów reje-

stracyjnych?

3.

Czy ITD prowadzi badania dotyczące bezpie-

czeństwa ruchu drogowego i wpływu działań inspek-

cji na poprawę tego bezpieczeństwa (również w aspek-

cie ilości i wysokości nakładanych na kierowców kar

ﬁnansowych)?

Z wyrazami szacunku

Poseł Wincenty Elsner

(nr 13155)

do ministra ﬁnansów

w sprawie odpraw celnych

Szanowny Panie Ministrze!

W trakcie mojego spo-

tkania z obywatelami w ramach konsultacji społecz-

nych „Plan dla Polski” jeden z uczestników zwrócił

uwagę na następujące zagadnienie.

Zgodnie z prawem europejskim odprawę celną to-

waru spoza Unii Europejskiej (UE) można przepro-

wadzić w każdym porcie UE, przez który przepływa

dany ładunek.

Jednak wpływy z cła zostają w kraju,

w którym została dokonana odprawa celna.

Wynika

z tego, że każdy kraj UE powinien dążyć, żeby jak

największa część odpraw celnych odbywała się na

jego terytorium.

Niestety uwarunkowania celno-ﬁ-

skalne w Polsce sprawiają, że odprawa celna w por-

tach zachodnioeuropejskich jest dla naszych impor-

terów o wiele bardziej atrakcyjna.

W przypadku odprawy celnej w procedurze

dopuszczenia do obrotu dokonywanej na teryto-

rium Polski importer musi zapłać VAT równocze-

śnie z cłem.

Na większość towarów cło wynosi od 0

do 3%, a VAT wynosi aż 23%.

Tak więc to VAT jest

zazwyczaj największym kosztem ﬁnansowym, jaki

ponosi importer.

Zupełnie inaczej wygląda sprawa w przypadku

odprawy ﬁskalnejwinnymporciezachodnioeuropej-

skim, np. w Hamburgu.

Towar dopuszczony do obro-

tu za pośrednictwem ﬁskalnym na terenie innego

państwa UE traﬁadoPolskijużjakounijnywra-

mach wewnątrzwspólnotowej dostawy towaru.

We-

11 marca 2004 r. obowiązek podatkowy w wewnątrz-

wspólnotowym nabyciu towarów w Polsce powstaje

rym dokonano dostawy towaru będącego przedmio-

tem wewnątrzwspólnotowego nabycia.

VAT od im-

portowanego i odprawionego w ten sposób towaru

jest wykazywany w deklaracji VAT jako naliczony

i należny jednocześnie.

Rozliczenie odbywa się tylko

na papierze i daje możliwości odroczenia płatności

podatku.

Trudno mieć pretensje do polskich importerów

o to, że korzystają z udogodnień, jaki oferuje unijne

prawo, ale polska gospodarka traci na tym wszystkim

bardzo realne pieniądze: mniejsze wpływy z cła,

mniejsze wpływy z podatków od portów, spedytorów

i ﬁrmtransportowych.

Obecne rozwiązania niekorzystnie wpływają rów-

nież na polski rynek pracy.

Przez to, że importerzy

częściej korzystają z odprawy w innych państwach

UE, polscy spedytorzy, portowcy, przewoźnicy mają

mniej pracy pomimo tego, że są tańsi, a koszty trans-

portu są porównywalne.

Środowisko polskich portów zamówiło u prof. Wi-

tolda Orłowskiego (PwC) analizę skutków ﬁnanso-

wych, jakie mogłyby przynieść zmiany kierunku

przepływu towarów w imporcie przez polski obszar

celny.

Studium to wykazuje, że gdyby polskie porty

przejęły ładunki polskich importerów odprawiane

w portach innych krajów UE, to łączne wpływy z ceł,

VAT, podatków akcyzowych wynosiłby do 2015 r. od

3 do 5 mld zł.

Dodatkowo przyczyniłoby się to do

zwiększenia o ok. 15 tys. nowych miejsc pracy.

Bardzo proszę o udzielenie wyjaśnień:

Czy Ministerstwo Finansów ma świadomość ist-

nienia tego problemu?

Czy Ministerstwo Finansów zamierza w tej spra-

wie przedsięwziąć jakieś działania?

Z poważaniem

Poseł Katarzyna Hall

Warszawa, dnia 27 grudnia 2012 r.

(nr 13156)

do ministra ﬁnansów

w sprawie złagodzenia obowiązku

z propozycją złagodzenia obowiązku ewidencjonowa-

nia przez przedsiębiorców prezentów o małej warto-

ści.

W myśl obowiązujących przepisów, gdy przedsię-

biorca ma do czynienia z przekazaniem prezentów

o małej wartości, drukowanych materiałów reklamo-

wych i informacyjnych oraz próbek, spełniając poniż-

sze warunki, może być on zwolniony od obowiązku

opodatkowania podatkiem VAT.

Zgodnie z art. 7 ust. 4

258

z późn. zm.) przez prezenty o małej wartości rozu-

mie się: przekazywane przez podatnika jednej oso-

bie towary:

dencji, jeżeli jednostkowa cena nabycia towaru (bez

W związku z tym nieprowadzenie ewidencji jest

równoznaczne z opodatkowaniem prezentów prze-

kraczających limit ustawowy.

Warto podkreślić, że prowadzenie ewidencji jest

związane z ponoszeniem określonych kosztów przez

przedsiębiorców oraz pociąga za sobą zbędną biuro-

z opodatkowania prezentów o wartości w przedziale

od 10 zł do 100 zł nie jest często stosowane.

W mojej

ocenie przedmiotowa regulacja jest zbyt surowa

– ustalenie wartości nieewidencjonowanych prezen-

tów ustalone jest na zbyt niskim poziomie w porów-

naniu z innymi krajami Unii Europejskiej.

W Austrii

obowiązek ewidencjonowania prezentów nałożony jest

na przedsiębiorców obdarowujących swoich kontra-

hentów prezentami, których wartość nie przewyższa

40 euro netto, w Belgii kwota ta wynosi 50 euro, a w Hisz-

panii kwota ta nie może przekraczać 90 euro.

Uważam, że nie należy umniejszać znaczenia

działań polegających na wręczaniu swoim kontra-

hentom czy też klientom okolicznościowych prezen-

tów, gdyż pełnią one ważną rolę w działaniach mar-

winno być dostępniejsze dla małych i średnich przed-

siębiorców.

Sugerowane przeze mnie zmiany dotyczy-

łyby zwiększenia wartości towarów, które nie podle-

głyby opodatkowaniu VAT (zmiany w deﬁnicjipre-

wartości towaru, od której powstaje obowiązek ewi-

dencjonowania, z 10 zł do 50 zł.

Aby „uszczelnić” sys-

tem podatkowy, zapobiec ewentualnym nadużyciom

przy zwolnieniu z podatku VAT w sytuacjach prze-

kazywania prezentów o małej wartości oraz zacho-

wać społeczno-gospodarcze przeznaczenie przedmio-

towego przepisu, ograniczyłbym możliwość zwolnie-

nia od podatku VAT do 20 kontrahentów w ciągu

roku podatkowego.

Podsumowując, chciałbym podkreślić, iż w moim

przekonaniu przekazywanie przez kontrahentów

prezentów o małej wartości, drukowanych materia-

łów reklamowych i informacyjnych oraz próbek to

istotne działania, które nie tylko pomagają w sposób

skuteczny przypominać o istnieniu ﬁrmy,lecztakże

przyczyniają się do kreowania jego pozytywnego wi-

zerunku.

W związku z przedstawioną sprawą uprzejmie

1.

Czy ministerstwo podziela moje wątpliwości co

do zbyt niskich progów uprawniających przedsiębior-

ców do nieopodatkowanego przekazania prezentów

o małej wartości?

2.

Czy ministerstwo przewiduje przyjęcie propono-

wanych przez mnie wyższych progów – zwiększenie

wartości przekazywanych towarów, które nie podle-

tu 20 kontrahentów w ciągu roku podatkowego?

Z poważaniem

Poseł Michał Jaros

Warszawa, dnia 27 grudnia 2012 r.

(nr 13157)

do ministra spraw zagranicznych

Ministerstwa Spraw Zagranicznych

Związek Polaków w Niemczech jest organizacją

polonijną istniejąca od 1922 r.

Celem związku jest

reprezentacja prawna Polaków, obywateli niemiec-

kich polskiej narodowości lub pochodzenia i polskich

stowarzyszeń wobec władz niemieckich.

Główne za-

dania związku to zdobycie dla ludności polskiej peł-

nych praw mniejszości narodowej i obrona jej intere-

sów we wszystkich dziedzinach życia społecznego.

2 grudnia br. odbyły się uroczystości 90-lecia powsta-

nia ZPwN.

W ich ramach w Bazylice św. Jana Chrzci-

ciela w Berlinie odbyła się msza św. dziękczynna,

którą celebrowali biskup legnicki Stefan Cichy oraz

ks. abp Andrzej Dzięga.

Dwa dni wcześniej, w piątek,

30 listopada w 60. rocznicę powstania pierwszego

Bergen-Belsen zorganizowano uroczystości, na które

przybyli m.in. byli więźniowie obozu.

Ku zdziwieniu

przybyłych oraz organizatorów uroczystości na oby-

dwu uroczystościach, pomimo zaproszenia, zabrakło

przedstawicieli polskiego Ministerstwa Spraw Zagra-

nicznych.

W powszechnej opinii uczestników uroczy-

stości była to sytuacja skandaliczna.

Zdziwienie nie-

obecnością polskiej delegacji wyraziła także rzecznik

muzeum w Bergen-Belsen, informując jednocześnie,

iż zaproszenie na uroczystości zostało wysłane do

polskiej ambasady już 13 listopada br.

259

Biorąc powyższe informacje pod uwagę, uprzejmie

MSZ na uroczystościach związanych z 90. rocznicą

powstania Związku Polaków w Niemczech oraz 60.

rocznicą powstania pierwszego w Niemczech mu-

zeum i centrum dokumentującego niemieckie zbrod-

nie na innych narodach w obozie Bergen-Belsen?

rza oﬁcjalnieodnieśćsiędofaktubrakuprzedstawi-

cieli polskiej dyplomacji i skierować na ręce członków

Związku Polaków w Niemczech przeprosiny za tę nie-

uzasadnioną absencję?

Z poważaniem

Poseł Wojciech Szarama

Bytom, dnia 27 grudnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 13158)

do ministra gospodarki

w sprawie ratowania miejsc pracy na Śląsku.

W dniu dzisiejszym organizacje zrzeszone w ślą-

skim międzyzwiązkowym komitecie protestacyjno-

-strajkowym zorganizowały przed Urzędem Woje-

wódzkim w Katowicach manifestację, podczas której

domagano się od rządu jak najszybszego rozpoczęcia

rozmów dotyczących ratowania miejsc pracy w regio-

nie, m.in. w fabryce Fiata w Tychach.

Wcześniej, jesz-

cze w październiku br., związkowcy wysunęli pięć

postulatów.

Pierwszy dotyczy stworzenia osłonowego

przedsiębiorstw utrzymujących zatrudnienie podczas

niezawinionych przestojów produkcyjnych.

Drugie

żądanie to wprowadzenie systemu rekompensat dla

przedsiębiorstw, które dotknie wprowadzenie od po-

czątku przyszłego roku unijnego pakietu klimatycz-

no-energetycznego.

Związkowcy domagają się też

uchwalenia przez Sejm ustawy ograniczającej umowy

śmieciowe.

Czwarty postulat to likwidacja NFZ i po-

wrót do systemu kas chorych.

Ostatnie żądanie to

utrzymanie przepisów o emeryturach pomostowych

dla pracowników pracujących w warunkach szcze-

gólnych i o szczególnym charakterze.

Protestujący

zaapelowali także o podjęcie rozmów w tej sprawie

do ministra gospodarki.

Mając na uwadze przedstawione powyżej informa-

kowców zrzeszonych w międzyzwiązkowym komite-

cie protestacyjno-strajkowym?

2.

Czy spotka się Pan z przedstawicielami komi-

tetu w celu wspólnego omówienia zgłoszonych postu-

latów?

3.

Jakie kroki podjęto dotychczas w celu ratowa-

nia miejsc pracy bądź pomocy osobom, które dotknie

redukcja zatrudnienia w fabryce Fiata w Tychach?

Z poważaniem

Poseł Wojciech Szarama

(nr 13159)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie przyczyn niedoszacowania

Szanowna Pani Minister!

Od wielu lat władze

gminy miasta Wejherowa sygnalizują rażące niedo-

szacowanie subwencji oświatowej.

Sytuacja ich zda-

niem pogarsza się z każdym rokiem.

Wynika to jed-

noznacznie z apelu Rady Miasta Wejherowa z dnia

18 grudnia 2012 r. skierowanego do prezesa Rady

Ministrów o poprawę sytuacji ﬁnansowejsamorzą-

dów w Polsce, który w całości przesyłam w załącze-

niu*

)

.

Dotyczy on w głównej mierze sytuacji w wejhe-

rowskiej oświacie.

Czytamy w nim m.in.: „(…)

Jed -

nym z największych problemów jest ﬁnansowanie

oświaty.

Dokonano licznych zmian w przepisach, na

które samorządy nie miały wpływu, powodujących

wzrost kosztów bez zapewnienia gminom ﬁnansowej

rekompensaty.

Dla przykładu w roku 2005 gmina

miasta Wejherowa na pokrycie kosztów oświaty do-

łożyła kwotę 4,8 mln zł do rządowej subwencji oświa-

towej, zaś w roku 2012 musimy dopłacić już 18,8 mln zł,

a więc 391% więcej niż w 2005 r.”.

Dodam, że w roku

2013 władze Wejherowa planują uzupełnić subwencję

oświatową wyszacowaną na 32.917,455 zł środkami

gminy w wysokości 17.273,743 zł.

Nie znam takiej

gminy, w której władze „muszą” dopłacić do subwen-

cji oświatowej aż tyle ze swoich środków.

Wdzięczny będę Pani Minister za odniesienie się

do zarzutu, który jest sformułowany w cytowanym

wyżej apelu, o rażące niedoszacowanie subwencji

oświatowej dla gminy miasta Wejherowa.

W szcze-

gólności zależy mi na udzieleniu odpowiedzi na py-

tanie: Czy tak duża rozpiętość między subwencją

*

)

260

oświatową wyliczoną dla gminy miasta Wejherowa

a wydatkami, które Wejherowo ponosi na funkcjono-

wanie oświaty, jest wynikiem błędu popełnionego

przy wyliczeniu wysokości tej subwencji?

Z poważaniem

Poseł Jerzy Budnik

Wejherowo, dnia 27 grudnia 2012 r.

Interpelacja

w sprawie przyczyn niedoszacowania

gnalizują rażące niedoszacowanie subwencji oświa-

towej.

Sytuacja ich zdaniem pogarsza się z każdym

rokiem.

Wynika to jednoznacznie z apelu Rady Mia-

ﬁnansowej samorządów w Polsce, który w całości

)

.

Dotyczy on w głównej mie-

rze sytuacji w wejherowskiej oświacie.

Czytamy

w nim m.in.: „(…)

Jednym z największych problemów

jest ﬁnansowanieoświaty.

Dokonanolicznychzmian

nom ﬁnansowejrekompensaty.

Dlaprzykładuwroku

oświaty dołożyła kwotę 4,8 mln zł do rządowej sub-

wencji oświatowej, zaś w roku 2012 musimy dopłacić

dopłacić do subwencji oświatowej aż tyle ze swoich

środków.

Wdzięczny będę Panu Ministrowi za odniesienie

nym wyżej apelu, o rażące niedoszacowanie subwen-

oświatową wyliczoną dla gminy miasta Wejherowa

(nr 13160)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

Szanowny Panie Ministrze!

Małopolska Izba Rol-

nicza oddział terenowy w Nowym Sączu i Fundacja

Partnerstwo dla Środowiska prowadzą obecnie kon-

sultacje w gospodarstwach rolnych na temat posze-

rzenia możliwości związanych ze sprzedażą pro-

duktów ekologicznych pochodzących wprost z go-

spodarstwa np. poprzez sprzedaż internetową.

Ak-

tualnie obowiązujące przepisy prawne ograniczają

takie możliwości, nakładając na rolników prowadzą-

cych małe i średnie gospodarstwa indywidualne ta-

kie uwarunkowania sprzedaży, jakie obowiązują

np. w przypadku dużych mleczarni czy dużych plan-

tatorów.

Większość właścicieli gospodarstw indywi-

dualnych nie jest w stanie sprostać tak postawionym

wymogom prawnym związanym z określeniem wa-

runków, w jakich ma odbywać się sprzedaż wytwa-

rzanych produktów.

Pomysłodawcy konsultacji chcie-

liby, aby przepisy prawne w tym zakresie uchwalono

na poziomie porównywalnym z poziomem przepi-

sów dotyczących omawianych spraw obowiązujących

w Austrii bądź w Niemczech.

W krajach tych ekolo-

giczne produkty typu: jaja, ser, mleko itp. można

z łatwością zamówić za pomocą Internetu i następnie

produkty te kurier dostarcza na wskazane miejsce.

Obecnie w Małopolsce trwa cykl szkoleń i konsultacji

skierowanych do rolników zainteresowanych oma-

wianym tematem.

Spotkania odbyły się już w No-

wym Sączu, Chełmcu i Grybowie.

Wkrótce, jak za-

powiadają pomysłodawcy, kolejne konsultacje będą

miały miejsce w miejscowościach powiatów: lima-

nowskiego i gorlickiego.

Podczas spotkań przedstawiciele Inspekcji Wete-

rynaryjnej oraz sanepidu omawiają przepisy obowią-

zujące przy produkcji i sprzedaży produktów roślin-

nych i zwierzęcych pochodzących z gospodarstwa

rolnego.

Chcę zapytać: Jak Pan Minister zapatruje się na

propozycję dostosowania przepisów prawnych do

otwarcia możliwości szerszej, chociażby internetowej,

sprzedaży produktów ekologicznych pochodzących

z indywidualnych gospodarstwa rolnych?

Czy wiadome jest Panu Ministrowi, aby w innych

inicjatywy zmierzające do zmiany obowiązujących

przepisów prawnych w omawianym zakresie?

Z poważaniem

Poseł Marian Cycoń

Warszawa, dnia 27 grudnia 2012 r.*

)

261

Interpelacja

(nr 13161)

do ministra zdrowia

w sprawie wsparcia

dla środowiska diabetyków

Szanowny Panie Ministrze!

W roku 2013 Polskie

Stowarzyszenie Diabetyków Oddział Powiatowy w No-

wym Sączu, jak i całe stowarzyszenie będą obchodzić

jubileusz 25-lecia działalności.

Jednak nie będzie to

pogodny jubileusz.

Środowisko diabetyków w Polsce

od kilku lat ma poczucie braku wystarczającej opieki

państwa wobec ludzi chorych na cukrzycę.

Diabetycy

od dawna bezskutecznie starają się o wpisanie na

listę leków refundowanych preparatów nowej gene-

racji, w tym długo działających insulin i leków doust-

nych, spowalniających proces chorobowy.

Na liście

leków refundowanych, która weszła w życie 1 maja

br., zabrakło tego typu specyﬁków.

Wtensposóbpa-

cjenci mają utrudniony dostęp do nowoczesnych me-

tod leczenia – twierdzą specjaliści diabetolodzy z roż-

nych polskich ośrodków akademickich.

Pismo w spra-

wie trudnej sytuacji pacjenci wysłali w połowie roku

do rzecznika praw obywatelskich, rzecznika praw

pacjenta, a w końcu do Trybunału Konstytucyjnego.

Zdaniem większości lekarzy leki, których zabrakło

na listach refundacyjnych, stanowią przełom w lecze-

niu cukrzycy, a pacjenci w Polsce nie mogą z nich

korzystać.

W grudniowym wydaniu „Pulsu Biznesu”

w dziale „Puls Medycyny” znajduje się opublikowana

wypowiedź Andrzeja Baumana, prezesa Zarządu

Głównego Polskiego Stowarzyszenia Diabetyków,

który mówił podczas spotkania zorganizowanego

przez jeden z oddziałów Polskiego Stowarzyszenia

Diabetyków, że „środowisko diabetyków jest w kon-

ﬂikciezMinisterstwemZdrowia,bolekidiabetolo-

giczne są bardzo drogie, bo nasza choroba i 3 miliony

chorych nie są właściwie traktowane.

A uprzywilejo-

wanych do bezpłatnych leków jest niewielu.

Chorzy

na cukrzycę to głównie emeryci i renciści, ludzie ubo-

dzy.

Nie pozwolimy, by nas traktowano jak chłopców

do bicia”.

Chcę zapytać Pana Ministra: Czy rozważa Pan

wpisanie na nową listę leków refundowanych przez

NFZ chociaż kilku najważniejszych leków, o które od

lat proszą diabetycy?

Czy były prowadzone konsultacje ze środowiskiem

diabetyków, które dały odpowiedź na temat oczeki-

wań pacjentów dotyczących refundacji konkretnych

leków?

Kiedy takie konsultacje przeprowadzono?

Z poważaniem

Poseł Marian Cycoń

(nr 13162)

do ministra ﬁnansów

w sprawie propozycji ustalenia uniwersalnej

Szanowny Panie Ministrze!

Jak podają statystyki

rośnie liczba Polaków, którzy w sposób nieregularny

spłacają kredyty.

Wszyscy zgadzają się ze stwierdze-

niem, że należy szukać wszelkich rozwiązań, które

umożliwią zatrzymanie procesu pogłębiania się tego

niekorzystnego zjawiska.

Dlatego zdumiewać może

informacja, że banki naliczają bardzo wysokie prowi-

zje od operacji dokonania przez kredytobiorcę zmiany

dnia spłaty raty kredytu w każdym, kolejnym miesią-

cu.

Do najwyższych kwotowo kredytów należą kredy-

ty hipoteczne.

Dzień miesiąca, w którym kredytobior-

ca zobowiązuje się płacić raty ustala się w momencie

składania wniosku o udzielenie kredytu hipotecznego.

Taki kredyt jest jednak spłacany przez wiele lat i nie-

rzadko po pewnym czasie okazuje się, że inny dzień

byłby dla kredytobiorcy korzystniejszy.

Dzień spłaty

zwykle jest wpisywany do umowy kredytowej, a więc

zmiana wymaga podpisania aneksu.

Tymczasem banki każą sobie za takie aneksy spo-

ro płacić, przeważnie jest to kilkaset złotych, a w jed-

nym z grupy największych i najstarszych banków

kwota ta może wynieść nawet 1500 zł.

Chcę zatem zapytać: Czy zważywszy na omówio-

ne przeze mnie na początku tej wypowiedzi zjawisko

powiększania się grupy osób mających problemy

z terminowością w spłacaniu kredytów nie warto by

wspólnie z bankami wypracować uniwersalne roz-

wiązanie i ustalić jedną, symboliczną kwotę, którą

miałby ponieść kredytobiorca w chwili dokonywania

zmiany dnia spłaty kredytu?

Z poważaniem

Poseł Marian Cycoń

(nr 13163)

do ministra ﬁnansów

w sprawie wprowadzenia opłat

Szanowny Panie Ministrze!

Z niepokojem przyją-

łem wiadomość o tym, że planowane jest wprowadze-

nie kolejnej prowizji od wypłat bankomatowych.

We-

dług informacji zawartych w „Pulsie Biznesu” i „Dzien-

262

niku Gazecie Prawnej” z dnia 9 listopada br. resort

ﬁnansówtłumaczy,żejesttopodyktowanekoniecz-

nością dostosowania polskiego prawa do unijnego.

Wprowadzone zmiany mają umożliwić właścicielowi

bankomatu pobieranie surcharge – opłaty za korzy-

stanie z jego urządzeń.

Zdaniem ekspertów wprowa-

dzenie takiego rozwiązania może spowodować zamie-

szanie na rynku.

Klienci nie będą wiedzieć, czy i ile

zapłacą za wyciągnięcie gotówki z bankomatu.

Sys-

tem ten może okazać się również niekorzystny dla

banków, które nie posiadają własnej sieci bankoma-

tów.

Związek Banków Polskich informuje, że środo-

wisko bankowe opowiada się solidarnie przeciwko

wprowadzeniu możliwości pobierania tej prowizji.

Także MasterCard konsekwentnie negatywnie opi-

niuje ingerencję władz w prowizje na rynku kart.

Chcę zapytać: Czy planowane przez Ministerstwo

Finansów wprowadzenie nowych zasad prowizyjnych

jest konieczne w sytuacji, gdy mamy najwyższe

w Europie opłaty interchange?

Z poważaniem

Poseł Marian Cycoń

(nr 13164)

do ministra zdrowia

w sprawie leczenia niewydolności serca

Szanowny Panie Ministrze!

Niewydolność serca

stanowi coraz większy problem zdrowotny i społecz-

ny, dlatego też specjaliści zaczynają mówić o epidemii

niewydolności serca.

Obecnie w Polsce choruje ok.

1–2 mln ludzi, a wedle wszelkich prognoz liczba ta

wzrośnie aż o 25% w przeciągu 20 lat.

NS jest choro-

bą o złym rokowaniu: prowadzi do ograniczenia ja-

kości życia oraz spadku wydolności ﬁzycznejchorych,

a jej zaostrzenia są najczęstszą przyczyną hospitali-

zacji rocznie (generując coraz wyższe koszty opieki

zdrowotnej) i przedwczesnych zgonów.

W tej chwili

wydajemy 2,2 mld zł rocznie na leczenie, w tym kosz-

ty hospitalizacji pacjentów wynoszą 70% tej kwoty.

Wynika to z faktu częstych i niezbyt długich pobytów

w szpitalu przez pacjentów w podeszłym wieku.

Proﬁlaktykaizwalczaniechoróbsercainaczyń

poprzez zaangażowanie w innowacyjne rozwiązania

może przynieść oczekiwaną poprawę sytuacji.

Warto

zwrócić uwagę, iż Europejskie i Polskie Towarzystwo

Kardiologiczne przygotowały nowe wytyczne popra-

wiające skuteczność leczenia.

Natomiast 12 listopada

2012 r.

AOTM zarekomendował stosowanie iwabra-

dyny jako nowej opcji terapeutycznej.

Lek ten nie tyl-

ko zmniejsza ryzyko zgonu, ale również obniża czę-

stotliwość hospitalizacji, poprawiając w ten sposób

jakość życia pacjentów.

Z uwagi na istotny problem zdrowotny, jakim jest

niewydolność serca w Polsce, oraz znaczące koszty

leczenia chciałabym zapytać: Czy jest przygotowy-

wany program kompleksowego leczenia, proﬁlaktyki

i rehabilitacji chorób układu krążenia?

Z wyrazami szacunku

Poseł Beata Małecka-Libera

Dąbrowa Górnicza, dnia 27 grudnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 13165)

do ministra ﬁnansów

w sprawie obniżonej stawki podatku VAT

Szanowny Panie Ministrze!

Pkt 104 załącznika

uzdrowisk są opodatkowane w wysokości 8%.

Okre-

ślenie to nie należy do precyzyjnych ze względu na

fakt, iż nasuwa na myśl miejsce wydobycia.

Nato-

miast ustawa nie uzależnia przecież wysokości na-

leżnego podatku VAT od miejsca prowadzenia dzia-

łalności, lecz od rodzaju produktu.

Tym samym po-

jawiło się wiele nieścisłości w interpretacji tego zapi-

su i zaczęto uznawać „produkty uzdrowisk” jako

produkty wydobyte ze złóż oraz kopalin na terenie

obszaru miejscowości, którym nadano status uzdro-

wiska.

W ten sposób nie jest brany pod uwagę cały

rynek kopalin leczniczych i naturalnych surowców,

ale jedynie pewien wycinek, jaki określa ustawa

poz. 651 i 742).

2001 r. o prawie farmaceutycznym (Dz. U. z 2008 r.

Nr 45, poz. 271) czytamy, iż „kopaliną leczniczą jest

nieprzetworzony surowiec mineralny tworzący złoże

fy lecznicze”.

Oznacza to, iż produktem uzdrowisko-

wym jest każde powstałe z kopaliny leczniczej bez

względu na obszar wydobycia.

przedsiębiorstwa wytwarzające produkty z kopalin

leczniczych, lecz działające na terenach niemających

statusu uzdrowiska są zmuszone do wnoszenia 23%

podatku VAT.

Nielogiczne wydaje się zatem, iż jeden

producent np. soli leczniczej objęty jest 8-procentową

stawką podatku VAT, a drugi 23-procentową.

263

W związku z powyższym uprzejmie pytam:

1.

Czy ministerstwo planuje ujednolicenie stawki

VAT?

2.

Jakie są obecnie przesłanki w zrównaniu po-

datku?

Z wyrazami szacunku

Poseł Beata Małecka-Libera

(nr 13166)

do ministra zdrowia

w sprawie zwiększenia limitu

Szanowny Panie Ministrze!

Jednym z głównych

objawów stwardnienia rozsianego (SM) są dolegliwości

związane z nietrzymaniem moczu.

Zgodnie z rozpo-

rozsiane uprawniony jest do częściowej refundacji za-

kupu 60 pieluchomajtek miesięcznie – zamiennie na

pieluchy anatomiczne do 60 szt. lub podkłady lub

wkłady anatomiczne do 60 szt.

W rezultacie pacjenci borykają się z problemem

niedostatecznej ilości przydzielonych im środków

absorbujących.

Sytuacja ta nie tylko w znacznym

stopniu obniża komfort życia osób cierpiących na

SM, ale również stanowi poważne zagrożenie zwią-

zane z możliwością wystąpienia powikłań, w tym

poważnych konsekwencji o charakterze depresyj-

nym i lękowym, jednocześnie narażając chorych na

powstanie odleżyn.

Trzeba przy tym zaznaczyć, że

identyczne limity są przydzielane wszystkim pacjen-

tom, bez względu na rzeczywiste potrzeby zaintere-

sowanych.

Podobny problem stanowi niedostateczny dostęp

do sprzętu pomocniczego w postaci wózków inwalidz-

kich oraz innych sprzętów ułatwiających poruszanie

się, a także przyrządów i sprzętów rehabilitacyjnych

oraz ułatwiających likwidację barier komunikacyj-

nych wynikających z niepełnosprawności związanej

z SM.

W efekcie chorzy na SM są zmuszeni do ﬁnanso-

wania dodatkowych środków absorbujących oraz

sprzętu ortopedycznego i rehabilitacyjnego.

Należy

jednak pamiętać o tym, iż większość z nich jest nie-

zdolna do pracy, utrzymuje się ze świadczeń przysłu-

gujących im w ramach ubezpieczenia społecznego,

a co za tym idzie, zakup potrzebnego sprzętu po-

woduje znaczne obciążenie budżetu domowego pa-

cjentów.

wę jakości życia osób chorych na stwardnienie roz-

siane, chciałabym zapytać:

1.

Czy są obecnie prowadzone analizy zapotrzebo-

wania na sprzęt?

2.

Czy istnieje możliwość zmiany zapisów rozpo-

rządzenia ministra zdrowia celem zwiększenia limi-

tu na środki absorpcyjne oraz sprzęt ortopedyczny

dla osób cierpiących na SM?

Z wyrazami szacunku

Poseł Beata Małecka-Libera

(nr 13167)

do ministra zdrowia

na podstawie recept

Szanowny Panie Ministrze!

W obecnym stanie

prawnym nie jest dopuszczalne zakupienie leku, któ-

ry jest wydawany na receptę, w sytuacji gdy pacjent

tej recepty nie posiada.

Dotyczy to wielu lekarstw.

O ile w przypadku leków o silnym działaniu i wielu

działaniach ubocznych jest to zrozumiałe, ponieważ

dawkowanie i przyjmowanie ich powinno odbywać

się pod nadzorem lekarza, który jest w stanie na bie-

żąco monitorować leczenie i ewentualne niepożądane

jego skutki, o tyle w przypadku pozostałych leków

wydaje się być nadmiernie restrykcyjne.

Przykładem na to mogą być lekarstwa zobojętnia-

jące kwasy żołądkowe (omeprazol, pantoprazol).

Wie-

lu pacjentów jest zmuszonych przyjmować te leki

w niskich dawkach, ale długoterminowo.

Leki te są

dostępne na receptę, ale również bez recepty.

Fakt

ich dostępności bez recepty dowodzi, że nie są lekami,

których stosowanie może być niebezpieczne.

Bez re-

cepty dostępne są lekarstwa w mniejszych opakowa-

niach, tj. zawierające mniejszą liczbę tabletek.

W efek-

cie prowadzi to do sytuacji, kiedy pacjent, zmuszony

do zakupu leku, ma do wyboru dokonanie zakupu

leku bez recepty – w cenie ok. 18 zł za 14 tabletek

(pantoprazol 20 mg), lub udanie się do lekarza i uzy-

skanie recepty na ten sam lek i zakupienie go w cenie

urzędowej, ok. 20 zł za 56 tabletek, dodatkowo z re-

264

fundacją zgodną z aktualnymi przepisami w tym

zakresie.

Z prostego rachunku wynika, że ten sam

lek, o tej samej substancji czynnej i dawce, zakupio-

ny bez recepty kosztuje ok. 4 razy drożej niż na re-

ceptę, a w przypadku częściowej refundacji nawet

8 razy drożej.

Pojawia się pytanie o zasadność tego typu rozwią-

zania prawnego.

Skoro lek jest dopuszczony do sprze-

daży bez recepty, można przypuszczać, że jego dzia-

łanie nie zagraża zdrowiu i życiu pacjenta.

Wysoka

cena leku bez recepty skłania jednak pacjentów do

wizyty u lekarza jedynie w celu uzyskania recepty na

lek, aby można go było kupić w większej ilości (zapas

na 2 miesiące).

W aktualnej sytuacji ﬁnansowejsłuż-

by zdrowia trudno liczyć, że lekarz zleci np. kontro-

lną gastroskopię w sytuacji, kiedy długotrwale przyj-

mowany lek spowodował ustąpienie objawów i nie

występują dolegliwości bólowe lub inne.

Dlatego też

wizyta u lekarza sprowadza się jedynie do wypisania

recepty na lek. Śmiało można stwierdzić, że ok. po-

łowa wizyt u lekarzy POZ ma właśnie taki cel i w taki

sposób się kończy.

Powoduje to w dużym stopniu

zbędne wydatkowanie środków publicznych na ﬁnan-

sowanie takich wizyt, wydłuża kolejki do lekarzy

POZ, ograniczając tym samym ich dostępność dla

pacjentów rzeczywiście wymagających porady lekar-

skiej.

Ponadto w większości przychodni strumień pa-

cjentów chorych (przeziębionych, zainfekowanych wi-

rusem grypy itp.) nie jest oddzielany od strumienia

pacjentów zdrowych i potrzebujących jedynie wysta-

wienia recepty, co naraża tych drugich na ryzyko

zarażenia się od osób chorych, oczekujących w tej

samej kolejce na wizytę u lekarza.

wane na receptę w większości przypadków są częścio-

wo refundowane.

W sytuacji kiedy duża część pacjen-

tów mogłaby kupić lek w aptece w cenie urzędowej

bez recepty ze 100-procentową odpłatnością, jest to

dodatkowe pogarszanie i tak trudnej sytuacji ﬁnan-

sowej służby zdrowia, ponieważ w znacznym stopniu

zwiększa kwoty wydatkowane przez NFZ na refun-

dację leków.

Pieniądze publiczne są zatem wydatko-

wane niejako podwójnie – na wizytę u lekarza, pod-

czas której wystawiana jest wyłącznie recepta, a na-

stępnie na częściową refundację leku, za który pa-

cjent zapłaciłby pełną kwotę, gdyby miał możliwość

jego zakupu bez recepty w cenie urzędowej.

W sytuacji gdy pacjent ma obecnie do wyboru za-

kup leku dostępnego bez recepty w cenie czterokrot-

nie wyższej, a w sytuacji gdy lek jest refundowany,

nawet ośmiokrotnie wyższej, albo wizytę u lekarza,

żeby uzyskać na ten lek receptę, w większości przy-

padków wybierze to drugie rozwiązanie.

Beneﬁcjentemwyżejopisanejsytuacjisąprzede

wszystkim producenci, dystrybutorzy i sprzedawcy

leków, którzy czerpią zyski ze sprzedaży leków w ce-

nie wielokrotnie wyższej od kosztów wytworzenia.

Skoro bowiem ten sam lek, ale na receptę, można

sprzedać taniej, pozostała kwota stanowi zysk dla

uczestników procesu produkcji i sprzedaży leków (po-

równując ceny leków, można przypuszczać, że stano-

wi on nawet kilkaset procent).

Jednocześnie cierpi na tym system ﬁnansowania

służby zdrowia, ponieważ większości ludzi, których

stać na wydanie na lek kwoty np. 20 zł na 2 miesiące,

nie będzie stać na wydatek rzędu 80 zł przy zakupie

leku dostępnego bez recepty.

Dlatego też udadzą się

do lekarza, za którego pracę płaci NFZ, a następnie

do apteki, gdzie uzyskają refundację na leki również

ze środków NFZ.

Dodatkowo wskazuję, że wskazany wyżej stan

faktyczny może nosić znamiona dyskryminacji ze

względu na stan majątkowy, ponieważ pacjent, któ-

rego stać na ponoszenie wysokich wydatków na leki,

może je bez problemu nabyć bez recepty, natomiast

ten, którego nie stać na to – jest zmuszony poświęcić

czas, nierzadko zwalniać się z pracy lub brać urlop,

żeby dostać się do lekarza i uzyskać receptę na ten

sam lek, aby nie kupować go wielokrotnie drożej bez

recepty.

Likwidacja tej sytuacji mogłaby się przyczynić do

realizacji zasady sprawiedliwości społecznej, ponie-

waż ograniczyłaby wydatki na ﬁnansowanieświad-

czeń zdrowotnych i refundowanie leków dla osób,

które w rzeczywistości nie wymagają udzielania po-

rady lekarskiej, a ich stan majątkowy pozwala na

zakup leku w cenie urzędowej ze 100-procentową od-

płatnością.

Zaoszczędzone w ten sposób środki po-

zwoliłyby na zwiększenie poziomu ﬁnansowaniain-

nych świadczeń zdrowotnych, na które obecnie prze-

znaczana jest niewystarczająca ilość pieniędzy.

Na tej podstawie proszę Pana Ministra o wyja-

śnienie zaistniałej sytuacji oraz przedstawienie moż-

liwości wyjścia z tej niekorzystnej dla pacjentów

i interesu publicznego sytuacji.

Proszę również o pod-

cji obecnych uregulowań prawnych rynku farmaceu-

tycznego poprzez umożliwienie nabywania leków,

Z poważaniem

Poseł Waldemar Sługocki

Interpelacja

(nr 13168)

do ministra administracji i cyfryzacji

Szanowny Panie Ministrze!

Od pewnego czasu

trwa w naszym kraju dyskusja nad potrzebą poprawy

efektywności funkcjonowania administracji publicz-

265

nej.

Nie ulega wątpliwości, że dialog w tej materii jest

konieczny i ma fundamentalne znaczenie dla rozwo-

ju społeczno-gospodarczego Polski.

Obecnym dysku-

sjom bacznie przyglądają się przedstawiciele władz

lubuskich samorządów skupionych w Zrzeszeniu Pre-

buskiego, które to wydało stosowne stanowisko za-

wierające uwagi i sugestie w odniesieniu do projektu

Jedna z uwag wspomnianej wyżej reprezentacji

samorządowców dotyczy wdrożenia obowiązku pro-

wadzenia nowego rejestru spraw przez wszystkie

podmioty wydające decyzje na podstawie przepisów

Kodeksu postępowania administracyjnego.

Uważają

oni, że proponowana zmiana K.p.a. poprzez wprowa-

dzenie art. 35a, nakazującego prowadzenie rejestru,

w którym zamieszczone będą: oznaczenie organu,

data wszczęcia postępowania, znak sprawy i data wy-

dania ostatecznego rozstrzygnięcia, a także przesy-

łanie tegoż rejestru comiesięcznie organowi wyższe-

go szczebla, jest sformułowana w sposób wadliwy.

Po

za tym sformułowanie § 1 omawianego artykułu kłó-

ci się z zasadami pragmatyki służbowej w organach

administracji publicznej.

Jeżeli bowiem wprowadze-

nie omawianego rejestru ma być przyczynkiem do

przyspieszenia procedury, to powinno się w nim

oznaczać w pierwszej kolejności datę wpływu, która

wcale nie jest tożsama z datą wszczęcia postępowa-

nia.

Inaczej wniesiona sprawa może czekać miesią-

cami na wszczęcie, a organ nie poniesie z tego tytułu

W omawianym aspekcie należy podkreślić także

znaczenie instrukcji kancelaryjnej, wymuszającej na

organach administracji prowadzenie stosownych re-

pertoriów, w których nanoszone są wszelkie dane,

o których mowa w art. 35a § 1.

W związku z tym

samorządowcy podają w wątpliwość celowość wpro-

wadzania obowiązku założenia nowego rejestru,

zwłaszcza że w dobie informatyzacji administracji

konieczne będzie wprowadzenie do użytku nowych

systemów informatycznych, co wiąże się oczywiście

z poważnymi kosztami.

Zdaniem zainteresowanych bagatelizowany jest

fakt, że planowane zmiany K.p.a. obejmą wszystkie

podmioty działające na jego podstawie.

Tak skon-

struowany art. 35a przedmiotowego kodeksu będzie

bowiem dotykał wszystkie urzędy jednostek samo-

rządu terytorialnego oraz inne podmioty mogące wy-

dawać indywidualne decyzje.

Proponowana jest więc

analiza konieczności wprowadzenia zmian będących

przedmiotem interpelacji w odniesieniu do konkret-

nych jednostek administracji publicznej.

Lubuscy prezydenci, burmistrzowie oraz wójtowie

w kontekście przeprowadzanych analiz nie zgadzają

się ze stwierdzeniem, że proponowane zmiany nie

spowodują powstania kosztów dla sektora ﬁnansów

publicznych.

Jako argument podają chociażby moż-

liwość nałożenia na dany organ kary w wysokości

500 zł za dzień zwłoki.

Takie rozwiązanie będzie mo-

gło oznaczać w przypadku wadliwych przepisów do-

datkowy drenaż środków budżetowych.

Podawana w wątpliwość jest także efektywność

planowanych zmian.

W pierwszej instancji samorzą-

dowcy obawiają się spadku jakości orzecznictwa

w sprawach indywidualnych ze względu na ogranicze-

nia czasowe.

To zaś pociągnie za sobą wzrost uchyleń

decyzji w II instancji ze skierowaniem sprawy do po-

nownego rozpatrzenia.

Ich zdaniem więc wprowadze-

nie w życie analizowanego projektu doprowadzi do

proceduralnego paraliżu organów II instancji.

Członkowie Zrzeszenia Prezydentów, Burmi-

ślają także, że poważnym problemem jest brak świa-

domości prawnej społeczeństwa, które nie zdaje sobie

sprawy z faktu istnienia skargi na przewlekłość po-

stępowania czy skargi na bezczynność danego orga-

nu.

Sugerują przeprowadzenie stosownej kampanii

informacyjnej, która ich zdaniem mogłaby przynieść

lepsze efekty niż wprowadzenie omawianych propo-

zycji, zwłaszcza że w postępowaniach wywołanych

skargami możliwe jest nałożenie na organ grzywny.

W związku z przedstawionymi wyżej argumenta-

mi uprzejmie proszę Pana Ministra o ustosunkowa-

nie się do przedstawionych w tej interpelacji uwag

Zrzeszenia Prezydentów, Burmistrzów i Wójtów Wo-

jewództwa Lubuskiego oraz odpowiedź na pytanie:

ministracyjnego prowadzona jest debata z przedsta-

wicielami organów administracji publicznej, których

przedmiotowa zmiana ma dotyczyć?

Z poważaniem

Poseł Waldemar Sługocki

(nr 13169)

do ministra edukacji narodowej

schronisk młodzieżowych

Szanowna Pani Minister!

Od kilku lat obserwuje

się niepokojącą tendencję likwidowania schronisk

młodzieżowych.

Subwencja na ich utrzymanie nali-

czana jest w przeliczeniu na miejsca noclegowe, co

korzystających z nich osób.

Są to zatem jedyne pla-

cówki, w których subwencja nie jest naliczana wg

przelicznika osobowego.

Obecna wysokość otrzymywanych przez schroni-

ska środków pozwala jedynie na pokrycie kosztów

wynagrodzenia pracujących w nich osób.

Jednocze-

śnie samorządy powiatowe nie są zainteresowane

266

dotowaniem schronisk z uwagi na przekonanie, że

korzystają z nich osoby przyjezdne.

Jak wskazuje m.in. Polskie Towarzystwo Schro-

nisk Młodzieżowych, pozostawienie wysokości sub-

wencji na dotychczasowym poziomie powodować bę-

dzie, że kolejne placówki zmuszane będą do zaprze-

stania swojej działalności.

znana jest Pani opisana wyżej sytuacja, a także w jaki

wspierać schroniska młodzieżowe, chroniąc je przed

groźbą likwidacji?

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Krystyna Łybacka

Poznań, dnia 27 grudnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 13170)

do ministra administracji i cyfryzacji

Zgodnie z zapowiedziami 1 lipca 2013 r. telewizja

cyfrowa zastąpi na terenie całej Polski tradycyjną

stanie objęty telewizją cyfrową.

W przypadku miasta

i gminy Szczawnica ma nastąpić to już 1 lipca 2013 r.

Z informacji przekazywanych przez rzecznika praso-

wego Emitelu – właściciela przekaźników telewizyj-

nych, a tym samym dostawcy sygnałów telewizyjnych

stość wygląda inaczej.

łu jedynie na 95% terenu Polski.

Natomiast zwięk-

szenie do 98% nastąpić ma dopiero w 2014 r.

Nie

naszego kraju nie będzie odbierało telewizji cyfrowej.

Rada Miejska w Szczawnicy wystosowała rezolucję

w tej sprawie, w której informuje, że w tych 5% mie-

ści się również Szczawnica, gdyż decydenci do nada-

wania sygnału ujęli przekaźnik na Przechybie, z któ-

rego korzysta zaledwie kilka domów tej miejscowości,

nie wykupując usługi przekaźnika na górze Jarmuta

obejmującego zasięgiem cały obszar miasta i gminy

z przekaźnika na górze Jarmuta zostanie wyłączony

Radni podkreślają, że na taką sytuację w XXI w. nie

mogą się zgodzić i się nie godzą.

Zdają sobie bowiem

sprawę, iż sygnał telewizyjny emitują również prze-

kaźniki satelitarne, na zakup których jednak nie stać

wszystkich gospodarstw domowych.

Dodatkowym

powodem tego stanowczego sprzeciwu jest fakt, iż

Szczawnica jest gminą uzdrowiskową przyciągającą

warunki przebywania, głównie w prywatnych kwa-

terach, z których w większości korzystają turyści,

zbawienie możliwości utrzymania tego standardu

ny w uzdrowisku, co z kolei pogorszy sytuację ﬁnan-

sową dużej części naszego społeczeństwa.

stracji i Cyfryzacji w przedmiotowej sprawie?

2.

Czy Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji

podejmie działania mające na celu dostosowanie

przekaźnika na górze Jarmuta do emisji cyfrowej?

scowości, gdzie jest techniczna możliwość wysyłania

sygnału cyfrowego, a z której się nie korzysta, jest

przejawem ignorancji, lekceważenia i dyskryminacji

mieszkańców, co narusza podstawowe zasady Kon-

stytucji RP?

Z wyrazami szacunku

Poseł Marek Łatas

Myślenice, dnia 27 grudnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 13171)

do ministra zdrowia

produktów leczniczych

Szanowny Panie Ministrze!

Wydane w dniu 21 li-

stopada 2008 r. rozporządzenie w sprawie reklamy

produktów leczniczych (Dz. U. Nr 210, poz. 1327)

określiło m.in. warunki, pod jakimi dopuszczalne jest

prowadzenie przez przedstawicieli ﬁrm farmaceu-

tycznych reklamy tychże produktów w stosunku do

lekarzy (osób uprawnionych do wystawiania recept).

Wedle § 13 ww. aktu prawnego spotkania przedsta-

wicieli z lekarzami odbywać się mogą jedynie poza

godzinami pracy lekarza i za uprzednią zgodą kie-

rownika danego zakładu opieki zdrowotnej, w któ-

rym pracuje lekarz.

Uzyskanie takiej zgody należy

do obowiązków przedstawiciela medycznego.

Wprowadzenie ww. regulacji było odpowiedzią na

powszechną praktykę polegającą na organizowaniu

spotkań lekarzy z przedstawicielami ﬁrmfarmaceu-

tycznych w czasie, gdy ci pierwsi przyjmowali pacjen-

267

tów.

Zaraz po wejściu w życie rozporządzenie przed-

stawiciele medyczni zaczęli zgłaszać się do kierowni-

ków przychodni celem zdobycia zgody na możliwość

spotkania z lekarzami po ich godzinach pracy.

Zgody

te były często udzielane na określony, dłuższy czas,

np. na kilka miesięcy.

Z moich informacji wynika

również, iż już od ok. roku od rozpoczęcia obowiązy-

wania omawianych zmian, ﬁrmy farmaceutyczne

w dużej części powróciły do poprzedniej formuły,

z czego wynika, iż § 13 rozporządzenia nie jest obec-

nie przestrzegany.

pujące zapytania:

1.

Czy przeprowadzane są kontrole w zakresie

przestrzegania przez przedstawicieli ﬁrmfarmaceu-

tycznych zakazu określonego w § 13 ust. 2 rozporzą-

dzenia oraz wymogu pozyskiwania uprzedniej zgody

kierownika ZOZ, zawartego w ust. 1?

Jakie organy

uprawnione są do ewentualnego prowadzenia takiej

kontroli?

2.

Jakimi sankcjami zagrożone jest nieprzestrze-

ganie ww. zakazu?

3.

W jakiej formie powinna być udzielana zgoda

kierownika ZOZ, w której pracuje dany lekarz?

Czy

powinna być ona każdorazowo pozyskiwana przed

spotkaniem czy też możliwe jest jej uzyskanie na

określony czas, np. na miesiąc lub na rok?

Z poważaniem

Poseł Damian Raczkowski

Białystok, dnia 27 grudnia 2012 r.

(nr 13172)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

Szanowny Panie Ministrze!

W marcu br. mini-

sterstwo rolnictwa przedstawiło propozycję utworze-

nia Państwowej Inspekcji Bezpieczeństwa Żywności

i Weterynarii, która miałaby przejąć zadania pięciu

obecnie funkcjonujących inspekcji, które zajmują się

kontrolą jakości i bezpieczeństwa żywności: Inspek-

cji Weterynaryjnej, Państwowej Inspekcji Ochrony

wej Inspekcji Sanitarnej.

Wedle zapowiedzi nowa in-

stytucja miałaby być podporządkowana ministrowi

rolnictwa, natomiast obecnie zwierzchnictwo nad in-

spekcją sanitarną należy do ministra zdrowia.

nie: Na jakim obecnie etapie prowadzone są prace

nad powołaniem nowej inspekcji i czy znane są już

konkretne założenia tajże reformy?

Z poważaniem

Poseł Damian Raczkowski

(nr 13173)

do ministra administracji i cyfryzacji

wiadomości publicznej traﬁłainformacjabiurapra-

sowego Poczty Polskiej, z której wynika, iż w pierw-

szych miesiącach 2013 r. powstanie Centrum Opera-

cji Logistycznych, które połączy biuro operacji i Cen-

trum Logistyki Poczty Polskiej.

Centrum Operacji Logistycznych jako nowa jed-

nostka ma ułatwić wejście Poczty Polskiej na rynek

usług logistycznych oraz poprawić jakość i efektyw-

ność działań obu łączonych instytucji.

Z 11 oddziałów

regionalnych ma zostać 9, ich siedziby mieścić się

będą w następujących miastach: Bydgoszczy, Gdań-

sku, Katowicach, Krakowie, Lublinie, Łodzi, Pozna-

niu, Warszawie i Wrocławiu.

Likwidacji ulegnie m.in.

jednostka regionalna w Olsztynie, która obsługuje

cały region Polski północno-wschodniej, czyli woje-

wództwa podlaskie i warmińsko-mazurskie.

Na pod-

stawie wymagań określonych w rozporządzeniu mi-

nistra infrastruktury z 9 stycznia 2004 r. w sprawie

towych ww. jednostka uzyskują najwyższe wskaźni-

ki jakości oraz skuteczności doręczenia przesyłek

w Polsce.

Likwidacja Centrum Logistyki, Oddziału

Regionalnego w Olsztynie wiąże się z utratą zatrud-

nienia dla wielu osób.

gionalnego logistyki Poczty Polskiej w Olsztynie ob-

sługującego aż dwa województwa Polski północno-

-wschodniej?

2.

Czy opisane powyżej zmiany wiązać się będą

z utratą zatrudnienia przez część pracowników?

Ja-

kiej ich części może to dotyczyć?

Z poważaniem

Poseł Damian Raczkowski

268

Interpelacja

(nr 13174)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie warunków, jakie powinna spełniać

o przyznanie pomocy ﬁnansowej

Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich

wypłaty pomocy ﬁnansowej w ramach działania:

Działania informacyjne i promocyjne objętego Pro-

–2013 (Dz. U. Nr 99, poz. 830) określa m.in. warunki,

jakie musi spełniać grupa producentów, by móc ubie-

gać się o przyznanie pomocy na rzecz promocji żyw-

ności produkowanej w ramach systemów wysokiej

jakości.

W § 2 ust. 3 ww. rozporządzenie stanowi, iż grupa

producentów może ubiegać się o pomoc, pod warun-

kiem iż każdy z członków tejże grupy wytwarza żyw-

ność produkowaną w ramach systemów wysokiej ja-

kości określonych w rozporządzeniu (m.in. produkty

wpisane do rejestru gwarantowanych tradycyjnych

specjalności czy wytwarzanych w ramach rolnictwa

ekologicznego).

Jednak w przypadku grupy produ-

centów będącej spółdzielnią (w rozumieniu przepisów

prawa spółdzielczego) wystarczy, iż to spółdzielnia,

jako podmiot, a już nie każdy z jej członków z osobna,

wytwarzała taki produkt.

W ten sposób pewnym pod-

miotom ułatwiono możliwość skorzystania z przewi-

dzianej w rozporządzeniu pomocy, a innym, czyli nie-

spółdzielniom, w zasadzie ją ograniczono.

Przykłado-

wo, jeżeli grupą producentów jest kilkudziesięciooso-

bowe stowarzyszenie, to wszyscy jej członkowie mu-

szą posiadać odpowiedni certyﬁkat,ocojestniezwy-

kle trudno.

W rezultacie środki ﬁnansoweprzeznaczonena

pomoc w ramach działania informacyjnego i promo-

cyjnego objętego Programem Rozwoju Obszarów

Wiejskich na lata 2007–2013 do tej pory wykorzysta-

ne zostały w bardzo małym stopniu.

Biorąc pod uwa-

gę, iż możliwość ich wydatkowania kończy się w przy-

szłym roku, należałoby się zastanowić nad złagodze-

niem wymogów dla grupy producentów, które np. są

stowarzyszeniami, tak by te mogły skutecznie ubie-

gać się o pomoc i by polscy producenci żywności w jak

najszerszy sposób mogli skorzystać z takiej formy

wsparcia.

tanie: Czy możliwa jest zmiana ww. rozporządzenia

w ten sposób, by dla stowarzyszeń jako grupy produ-

centów ubiegającej się pomoc wystarczające było po-

siadanie certyﬁkatujakościowegoprzeznp.20–30%

członków stowarzyszenia?

Z poważaniem

Poseł Damian Raczkowski

(nr 13175)

do ministra skarbu państwa

Szanowny Panie Ministrze!

Bardzo niepokojące

informacje dochodzą od Zarządu Związków Zawodo-

wych Warmia SA w związku z procedurą prywatyza-

cji spółki, której udziałowcem jest Skarb Państwa.

Pan Minister zapewne dobrze wie, jak ważnym pod-

miotem w sektorze odzieżowym jest spółka Warmia

SA.

Przedsiębiorstwo, które wykonuje prace zlecone

na rzecz takich marek, jak Hugo Boss czy Bugatti,

nie może być podmiotem niewiarygodnym i nieren-

townym, skoro z jego usług korzystają najlepsi.

W kwestii przypomnienia chcę dodać, ze spółka

Warmia SA zatrudnia łącznie w Kętrzynie i Mrągo-

wie (woj. warmińsko-mazurskie) niemal 700 osób.

jakie w woj. warmińsko-mazurskim występują w po-

wiatach kętrzyńskim (26,5%) oraz mrągowskim

(18,4%), przedsiębiorstwo jest zaliczane do jednego

ostatnich dwóch lat Ministerstwo Skarbu Państwa

przeprowadziło 4 próby prywatyzacji Warmii SA.

W efekcie ostatniej próby wpłynęła w dniu 16, listo-

pada 2012 r. oferta W. P.

Zarząd Związków Zawodowych Warmia SA wyra-

ziły swój stanowczy sprzeciw co do przejęcia pakietu

kontrolnego (85% akcji) przez powyżej wspomniane-

go inwestora.

Swoją decyzję opierają na przesłankach

obiektywnych związanych z wcześniejszą działalno-

ścią biznesową W. P.

Na dramatyczny ciąg zdarzeń, spółek powiąza-

nych z ww. osobą, składają się takie podmioty, jak:

Dana SA (Szczecin – zainteresowany w 1996 r. kupił

75% akcji; w 2001 r. następuje likwidacja spółki, za-

ległości ﬁnansowedoZUSiSkarbuPaństwa,po-

zostało 35 osób z 800-osobowej załogi), Rawi sp.

z o.o. (dla prezesa S. wyrok karny, łamanie praw

pracowniczych), Tiziana Moda sp. z o.o. (grzywna

za nieprzestrzeganie prawa pracy, duży dług wzglę-

dem ZUS), Modena Top (duże zaległości względem

ZUS).

Powyższe dane to tylko przykłady niektó-

rych z działań W. P.

269

Z tego też tytułu zwracam się z prośbą o osobistą

interwencję Pana Ministra Skarbu Państwa w proces

prywatyzacji Warmia SA, a także o odpowiedzi na

następujące pytania:

W jaki sposób Ministerstwo Skarbu Państwa we-

ryﬁkuje wiarygodność potencjalnego inwestora

(samo wpłacenie wadium nie może być jedynym kry-

terium wiarygodności)?

Kto poniesie odpowiedzialność za ewentualną

upadłość spółki Warmia SA?

Czy W. P. jako osoba prowadząca działalność go-

spodarczą uregulował swoje wszystkie zobowiązania

względem ZUS i Skarbu Państwa?

Czy Ministerstwo Skarbu Państwa na etapie

procedury ofertowej w związku z przetargiem ma

możliwość sprawdzenia pochodzenia kapitału in-

westora?

Dlaczego Ministerstwo Skarbu Państwa nie za-

bezpiecza interesów spółki i jej pracowników, zobo-

wiązując inwestora w umowie sprzedaży obwarowa-

nej karami do inwestycji oraz do podpisania pakietu

socjalnego?

Z poważaniem

Poseł Maciej Wydrzyński

Toruń, dnia 28 grudnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 13176)

do ministra transportu,

w sprawie trudnej sytuacji mieszkaniowej

tragicznej sytuacji mieszkaniowej w Polsce.

Mieszka-

nia są towarem, na który nie stać większości obywa-

teli.

Według badań statystycznych Polska znajduje

względem liczby mieszkań przypadających na 1000

mieszkańców.

Na skutek braku długofalowej polityki

mieszkaniowej gwałtownie spadły w ostatnich latach

ne i socjalne).

Obecnie zaledwie 5% oddawanych

miast 95% to mieszkania dla bogatszej części społe-

czeństwa.

Ponadto według badań CBOS-u 50% Po-

laków uważa, że największym problemem polskich

badanych stwierdza, iż jest to główna przyczyna dra-

stycznego spadku urodzeń.

1.

Jakie działania zamierza się podjąć w celu po-

prawy sytuacji mieszkaniowej w Polsce?

2.

Czy ministerstwo planuje projekt ustawy o naro-

dowym programie mieszkaniowym, porządkujący po-

litykę mieszkaniową na najbliższe kilkanaście lat?

Z poważaniem

Poseł Mieczysław Marcin Łuczak

Wieluń, dnia 28 grudnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 13177)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

Szanowny Panie Ministrze!

Ustawa z 10 lipca

Nr 147, poz. 1033) określa warunki dopuszczania do

obrotu środków wspomagających uprawę roślin,

w tym podłoży uprawowych.

Zgodnie z przepisami

ww. ustawy producenci, którzy wprowadzają do ob-

rotu środki wspomagające uprawę roślin, które znaj-

mieli obowiązek w terminie 12 miesięcy od dnia wej-

ścia w życie wystąpić do Ministerstwa Rolnictwa

czenie do obrotu środków wspomagających uprawę

roślin.

W przypadku produktów, co do których nie

wystąpiono z wnioskiem o wydanie decyzji, produ-

cent został zobligowany do wycofania takich produk-

w życie.

Jednakże dla producentów znaczące w skut-

kach są zapisy dotyczące kar przewidzianych za

wprowadzanie do obrotu takich środków, bez wyma-

ganego zezwolenia, poprzez ustalenie opłaty sankcyj-

nej z tego tytułu w wysokości 100% kwoty należnej

ze sprzedaży takich produktów.

Zdaniem producen-

tów sankcja w takiej wysokości jest nieproporcjonal-

na do stopnia naruszenia przepisów prawnych.

Nie-

jednokrotnie nałożenie takiej kary przyczynić się

może do poważnych kłopotów ﬁnansowych,awkon-

sekwencji do zaprzestania działalności gospodarczej

danego podmiotu.

Dolegliwość ﬁnansowawtymwy-

miarze jest również nieadekwatna z uwagi na cel

i uzasadnienie powyższych zapisów, bowiem koniecz-

ność uzyskania odpowiednich pozwoleń podyktowa-

na była potrzebą ochrony zdrowia ludzi, zwierząt,

a także środowiska.

Mając na uwadze skład takich

produktów, ich przeznaczenie i zastosowanie, można

stwierdzić, że realne zagrożenie dla tych dóbr było

nieznaczne.

Zdaniem producentów i przedsiębiorców

jest to tylko jeden z licznych i sygnalizowanych pro-

blemów dotyczących stosowania przepisów ustawy

270

o nawozach i nawożeniu.

Zdaniem środowiska pro-

ducentów postępowanie dotyczące uzyskania zezwo-

lenia na wprowadzanie podłoży do obrotu jest zbyt

długie i kosztowne, a rozwiązania legislacyjne w tym

zakresie są niejasne i niedoprecyzowane.

Ogromne

kontrowersje budzi również kwestia czasu trwania

postępowań dotyczących uzyskania odpowiednich

pozwoleń, gdyż niejednokrotnie opieszałość działania

ministerstwa uniemożliwiła uzyskanie pozwoleń

w odpowiednim czasie, pomimo złożenie wniosku we

właściwym terminie.

Z poważaniem

Poseł Jan Bury

Rzeszów, dnia 31 grudnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 13178)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie procesów prywatyzacji noszących

Szanowny Panie Premierze!

W ciągu ponad dwóch

dekad transformacji politycznej i gospodarczej w Pol-

sce szczególnie dużo kontrowersji wzbudzały i wciąż

wzbudzają procesy prywatyzacji przedsiębiorstw

państwowych.

W wielu przypadkach okazywały się

one nader korzystne dla samych zakładów (prowa-

dząc m.in. do ich modernizacji oraz zwiększenia kon-

kurencyjności), a także zatrudnionych w nich pra-

cowników.

Nie brakowało jednak prywatyzacji, które

określano mianem „dzikich”, gdyż kończyły się one

osłabieniem lub likwidacją przedsiębiorstw i utratą

zatrudnienia przez załogi.

Dawno temu Leszek Bal-

cerowicz wypowiedział przy tym znamienne, a dziś

zapomniane zdanie: „Zawsze traktowałem jako kom-

plement słowa Lecha Wałęsy na zjeździe”Solidarno-

ści«, że nasz program prywatyzacji jest bandycki.

Czuć było w tym uznanie”.

Niestety i obecnie zdarzają się procesy prywaty-

zacji noszące wyraźne znamiona patologii.

W Wigilię

Ministerstwo Skarbu Państwa poinformowało, że 20

grudnia 2012 r. podjęło decyzję o sprzedaży pakietu

850 tys. akcji stanowiących 85% kapitału zakładowe-

go spółki Warmia SA z siedzibą w Kętrzynie za kwo-

tę 6,8 mln zł indywidualnemu inwestorowi.

Te Za-

kłady Przemysłu Odzieżowego z ponad 50-letnią

tradycją, dziś jedne z największych w tej branży

w skali kraju, zatrudniają w Kętrzynie i Mrągowie

ok. 700 osób.

Wszystkie one mają umowy o pracę,

znaczna większość na czas nieokreślony.

Sytuacja

ﬁrmyjeststabilna,zobowiązaniasąrealizowanena

bieżąco, płacony jest ZUS (na poziomie 5 mln zł rocz-

nie).

W kończącym się roku nastąpiło pewne pogor-

szenie rentowności, ale z kolei miała miejsce poprawa

w zakresie płynności, obrotowości zapasów i należ-

ności, poziomu zadłużenia oraz sprzedaży na jednego

zatrudnionego.

Spółka funkcjonuje bez wsparcia ﬁ-

nansowego z zewnątrz i nie ma zagrożenia dla kon-

tynuacji działalności w obecnym stanie.

Warmia mo-

głaby więc, ze względu na stabilność, funkcjonować

i bez prywatyzacji, tym bardziej że od lat współpra-

cuje z poważnymi klientami z Niemiec, jak Hugo

Boss i Bugatti, zainteresowanymi w utrzymaniu tego

stanu rzeczy.

Zarazem jednak zarówno załoga, dy-

rekcja i związki zawodowe są otwarte na prywatyza-

cję, która byłaby dokonana przez odpowiedzialnego

inwestora, jak stało się to np. w Kętrzynie w odnie-

sieniu do Philipsa.

Stało się wszakże zupełnie inaczej i podjęta przez

MSP decyzja jest przez pracowników i dyrekcję spół-

ki odebrana niezwykle negatywnie – jako niezrozu-

miała, grożąca ogromnym ryzykiem utraty zatrud-

nienia, a nawet upadłości zakładu, i to w regionie

o najwyższym w Polsce bezrobociu (powiat kętrzyń-

ski 26,5%, a mrągowski – 18,4%).

Wszystko wskazu-

je na to, że taka reakcja jest w pełni uzasadniona.

Przetarg publiczny wygrała bowiem nie ﬁrma,lecz

osoba ﬁzyczna(W.T.P.),którejdotychczasowedzia-

łania (jako właściciela lub współwłaściciela) dopro-

wadziły już cztery polskie ﬁrmyodzieżowedolikwi-

dacji oraz utraty ponad tysiąca miejsc pracy.

Chodzi

o zakłady: Dana w Szczecinie oraz Rawi, Tiziana

Moda i Moda Top w Rawiczu.

Ten prywatny inwestor

angażował się ponadto w prywatyzację zakładu Jar-

kon w Jarocinie, który także upadł.

W wyniku tych

poczynań zyskał w branży odzieżowej złowieszczy

przydomek „Grabarz”.

Nic więc dziwnego, że trzy związki zawodowe

działające w Warmii jeszcze przed rozstrzygnięciem

przetargu w listach do Pana Premiera i ministra

skarbu państwa wyrażały stanowczy sprzeciw prze-

ciwko prywatyzacji z udziałem tej osoby.

Należy po-

nadto zaakcentować, iż w ﬁrmach,wktóreinwesto-

wał p. W. P., nagminnie łamano prawo pracy, nie

opłacano składek na ZUS, a w spółce Rawi doszło

nawet do pobicia przewodniczącego komisji zakłado-

271

wej „Solidarności”, co zakończyło się procesem sądo-

wym.

Wiele wskazuje wreszcie na to, iż nie jest w peł-

ni zweryﬁkowanawiarygodnośćinwestora,pomijając

już kwestię pochodzenia jego majątku.

I – last not

least – nie jest jasne, czy zaległości wobec Skarbu

Państwa na kwotę 11 mln zł (potwierdzone w 2000 r.

w wyniku kontroli Dany przez delegaturę MSP w Szcze-

cinie), jakie miał „zwycięzca” przetargu na Warmię,

zostały uregulowane.

Logika wskazywałaby więc, że

taki inwestor w ogóle powinien zostać wykluczony

z procesu prywatyzacji.

Pomijam już w tym miejscu

problem niezwykle niskiej wyceny zakładu.

Wyjątkową kuriozalność omawianej prywatyzacji

wzmacnia fakt, że pojawił się drugi, bez wątpienia

wiarygodny, inwestor, zaś wojewoda warmińsko-ma-

zurski zwrócił się do ministerstwa o wstrzymanie

procedury, co nie zostało uwzględnione.

Co więcej,

na zwołane do Kętrzyna 20 grudnia br. przez przed-

stawiciela rządu w regionie posiedzenie prezydium

Wojewódzkiej Komisji Dialogu Społecznego poświę-

cone tej sprawie nie przybył nikt z kierownictwa

MSP, nawet „świeżo upieczona” podsekretarz stanu

w tym resorcie pełniąca wcześniej przez kilka lat obo-

wiązki wicemarszałka woj. warmińsko-mazurskiego.

A zupełnym „zbiegiem okoliczności” właśnie tego

dnia, jak się później okazało, doszło do rozstrzygnię-

cia w sprawie prywatyzacji Warmii.

Szanowny Panie Premierze!

Ta bulwersująca sy-

tuacja skłania do postawienia szeregu pytań i w moim

najgłębszym przekonaniu wymaga pilnych, głębokich

korekt.

Kto personalnie w kierownictwie Minister-

stwa Skarbu Państwa odpowiada za – jak wszystko

na to wskazuje – ową patologiczną prywatyzację i kto

powinien ponieść za nią odpowiedzialność?

Czy cała

procedura nie powinna zostać unieważniona lub wstrzy-

mana (resort przecież, po tylu sygnałach i reakcjach,

mógł np. odstąpić od przetargu)?

Dlaczego minister-

stwo nie zabezpieczyło interesów spółki Warmia SA

i jej pracowników, zobowiązując inwestora w umowie

sprzedaży obwarowanej karami do inwestycji oraz do

podpisania pakietu socjalnego (wystarczy, że nabyw-

ca nie zapłaci przez rok składek na ZUS i już zwrócą

się mu koszty nabycia ﬁrmy)?

CzyniepowinienPan

w szczególnym trybie zlecić ponownego rozpatrzenia

tej sytuacji, tak aby w przetargu mogli uczestniczyć

inni inwestorzy?

Zdecydowana większość pracowników Warmii to

kobiety, często utrzymujące całe rodziny w tym regio-

nie wyjątkowego wykluczenia społecznego.

Co stanie

się, jeśli ta spółka upadnie lub dojdzie do znaczących

zwolnień grupowych?

Kto za to poniesie odpowiedzial-

ność – czy pan minister Mikołaj Budzanowski?

Nie

chce mi się wierzyć, by sprawa Amber Gold niczego

nie nauczyła przedstawicieli obecnego rządu.

Z wyrazami poważania

Poseł Tadeusz Iwiński

Warszawa, dnia 31 grudnia 2012 r.

Interpelacja

(nr 13179)

do ministra zdrowia

w sprawie podziału dotacji dla samorządów

Szanowny Panie Ministrze!

Z posiadanych przeze

na rok 2013 jest – podobnie jak w latach ubiegłych

– dotacja dla samorządów zawodów medycznych.

Wstępna wysokość dotacji dla samorządu lekarzy,

pielęgniarek i aptekarzy wynosi 6 740 000 zł i jest

identyczna z poziomem dotacji przeznaczonej dla sa-

morządów zawodów medycznych w 2012 r.

W odróżnieniu od zasad przyjętych w roku 2012,

w zamierzeniach na rok 2013 nie określa się podzia-

łu środków pomiędzy samorządy lekarzy, pielęgnia-

rek i położnych oraz aptekarzy.

W ubiegłym roku dla

samorządu lekarzy przeznaczono 2 463 000 zł, dla

samorządu pielęgniarek i położnych – 3 845 000 zł,

a dla samorządu aptekarzy – 432 000 zł.

Zgodnie

z obowiązującymi przepisami dotacja przeznaczona

jest na wykonanie określonych zadań przejętych

przez samorządy zawodowe od administracji pań-

stwowej.

Planowane zmiany na pierwszy rzut oka wydają

się kosmetyczne, jednak z punktu widzenia poszcze-

gólnych samorządów mają bardzo istotne znaczenie.

Samorządy zawodowe, nie znając konkretnych kwot

dotacji na przyszły rok, nie mogą sensownie, szcze-

gółowo planować swojej pracy.

W sposób szczególny

na uzyskaniu szczegółowej informacji dotyczącej wy-

sokości planowanej dotacji zależy samorządowi pie-

lęgniarek i położnych skupiającemu najliczniejszą

grupę zawodową i mającemu w związku z tym naj-

wyższe koszty działalności.

zygnować ze szczegółowego określania wysokości

dotacji przyznawanej poszczególnym samorządom,

2.

Czy Ministerstwo Zdrowia mogłoby dokonać

korekty w planach budżetowych na rok 2013 w ten

sposób, by wskazać konkretne kwoty, jakie zamierza

przeznaczyć na działalność poszczególnych samorzą-

dów zawodowych?

3.

Jaka jest szansa, że samorządy zawodów me-

dycznych otrzymają w roku 2013 dotacje w takiej wy-

sokości jak w roku 2012?

Z poważaniem

Poseł Robert Wardzała

Warszawa, dnia 2 stycznia 2013 r.

272

Interpelacja

(nr 13180)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie skuteczności działań

Szanowny Panie Ministrze!

Podczas ostatniego

szczytu Unii Europejskiej nie było sprawy zwrotu

przez Rosję wraku tupolewa, co z pewnością nie

przyspiesza sprowadzenia wraku polskiego samolo-

tu.

17 grudnia 2012 r. w Moskwie minister Rado-

sław Sikorski spotkał się ze swoim rosyjskim odpo-

wiednikiem Siergiejem Ławrowem.

W związku z licz-

nymi spekulacjami medialnymi dotyczącymi tego

1.

Czy negocjacje z Siergiejem Ławrowem doty-

czące sprowadzenia wraku rządowego samolotu były

skuteczne?

2.

Czy otrzymał Pan konkretną deklarację od pana

Ławrowa daty sprowadzenia wraku TU-154M?

3.

Dlaczego do tej pory rząd nie włączył dyploma-

cji europejskiej do nacisków na Rosję, aby ta zwróci-

ła polski wrak samolotu?

Z poważaniem

Poseł Bogdan Rzońca

Jasło, dnia 3 stycznia 2013 r.

Interpelacja

(nr 13181)

do ministra gospodarki

w sprawie planowanych zwolnień

Szanowny Panie Ministrze!

W tyskich zakładach

Fiata pracę w najbliższym czasie straci 1500 osób.

Informacje te są wstrząsające tym bardziej, że na

początku 2013 r. w ponad 15% przedsiębiorstw na

naszym rynku planuje się zwolnienia pracowników

(wynika z badań Manpower).

Dane te wskazują, że

na bruk traﬁą dziesiątki tysięcy Polaków.

Miejmy

w pamięci to, że zwolnienie 1500 osób w tego typu

fabryce przełoży się na zwolnienia innych pracowni-

ków w sektorze motoryzacyjnym, którzy produkowa-

li podzespoły i komponenty do samochodów.

W związ-

ku z tym jeżeli fabryka upadnie, to liczba osób, która

zostanie bez pracy, będzie o wiele większa niż podaje

się w mediach.

1.

Kiedy ministerstwo otrzymało informację o po-

garszającej się kondycji ﬁnansowejfabrykisektora

motoryzacyjnego w Tychach?

2.

Jakie kroki podjęło ministerstwo, aby uchronić

zakład przed masowymi zwolnieniami pracowników?

3.

Czy ministerstwo widzi jakiekolwiek szanse na

uratowanie załogi pracującej w zakładzie Fiata?

4.

Czy branża motoryzacyjna w Polsce ma szansę

na uzyskanie pomocy państwa w okresie kryzysu go-

spodarczego?

Z poważaniem

Poseł Bogdan Rzońca

(nr 13182)

do ministra środowiska

w sprawie działań mających na celu

selskiego zwróciły się osoby, które są zaniepokojone

coraz dynamiczniejszym procesem zabudowy Beski-

du Niskiego.

Dziedzictwo tego pasma górskiego to

dobro narodowe i powinno podlegać opiece państwa

w sposób rozsądny, gdyż Beskid Niski pozostawiony

sam sobie zostanie zdewastowany przez nieprzemy-

ślane inwestycje.

Pasjonatów turystyki bulwersuje

fakt, iż na terenie Beskidu Niskiego organizowane

są wyścigi np. quadów czy też samochodów tereno-

wych, próby zabudowy wierzchowin.

Dlatego zwra-

który ma swój niepowtarzalny charakter.

1.

Jakie działania zamierza podjąć ministerstwo,

aby zachować naturalny charakter Beskidu Niskiego?

2.

Czy ministerstwo rozważa poszerzenie granic

Magurskiego Parku Narodowego?

Z poważaniem

Poseł Bogdan Rzońca

(nr 13183)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie spotu ﬁnansowanego

przez Ministerstwo Edukacji Narodowej

Szanowna Pani Minister!

MEN za wszelką cenę

stara się przekonać rodziców, aby ci posyłali swoje

sześcioletnie dzieci do szkoły.

Od 1 do 21 grudnia

2012 r. można było oglądać spot, w którym przed-

273

szkolaki przekonują, że chcą iść do pierwszej klasy.

Według informacji, które posiadam, resort wykupił

aż 760 emisji w TVP oraz 70 w innych mediach.

We-

dług mnie reforma obniżająca wiek szkolny to niewy-

pał; właśnie dlatego ministerstwo całą energię skie-

rowało na propagandę.

W związku z kontrowersjami dotyczącymi spotu

1.

Ile kosztowały spoty reklamujące pomysł MEN,

by wysyłać do przedszkoli dzieci sześcioletnie?

2.

Czym kierowało się ministerstwo przy podej-

mowaniu decyzji o nagraniu spotu promującego wy-

syłanie sześcioletnich dzieci do szkół?

Z poważaniem

Poseł Bogdan Rzońca

(nr 13184)

do ministra transportu,

budowy obwodnic

Szanowny Panie Ministrze!

Niektórzy samorzą-

dowcy informowali mnie o tym, że GDDKiA nie chce

wybudować w ich miastach planowanych obwodnic.

W pismach GDDKiA często odpowiada, że widzi po-

trzebę stworzenia obwodnicy w konkretnej miejsco-

wości, jednak kiedy przychodzi do planów inwestycji,

to wycinane są te miejscowości nierzadko według

1.

Czy w najbliższym budżecie UE na lata 2014–

–2020 ministerstwo będzie kładło większy nacisk na

budowę obwodnic przy drogach krajowych?

2.

Czy ministerstwo otrzymywało jakiekolwiek

informacje od samorządowców, w których sygnalizo-

wali o przedmiotowym problemie?

3.

Jaki stosunek ma ministerstwo do tego typu

opinii samorządowców?

Z należnymi wyrazami szacunku

(nr 13185)

do ministra środowiska

w sprawie ustanowienia derogacji

Szanowny Panie Ministrze!

Jak wynika z planów

gospodarowania wodami na obszarze dorzecza Wisły

(opublikowanych w Monitorze Polskim z 2011 r.

Nr 49, poz. 549) zbiornik Kąty – Myscowa został zi-

dentyﬁkowanyjakojedyna w województwie podkar-

packim inwestycja z zakresu ochrony przeciwpowo-

dziowej, dla której ustanowiono derogację, czyli od-

stępstwo w osiągnięciu celów środowiskowych wy-

znaczonych przez ramową dyrektywę wodną.

cji, czy możemy mieć pewność, że Komisja Europej-

2.

Dlaczego dla dwu pozostałych zbiorników (Du-

kla i Rudawka Rymanowska) nie ustalono jeszcze

3.

Czy Krajowy Zarząd Gospodarki Wodnej

w Warszawie w ramach przeprowadzanej obecnie ak-

tualizacji planów gospodarowania wodami nie mógł-

by zaproponować większej liczby derogacji (odstępstw

od nieosiągnięcia celów środowiskowych) dla zadań

związanych z budową infrastruktury przeciwpowo-

dziowej?

Z należnymi wyrazami szacunku

(nr 13186)

do ministra środowiska

Szanowny Panie Ministrze!

Mając na uwadze obo-

wiązki, jakie nakłada na gminy znowelizowana usta-

274

1.

Czym podyktowane było nałożenie na gminy

obowiązku ustalenia stawek opłat za gospodarowa-

nie odpadami komunalnymi przed przeprowadze-

niem zamówienia publicznego na odbiór odpadów

komunalnych?

Czy ww. sytuacja nie będzie miała

wpływu na wysokość ofert składanych przez podmio-

ty startujące w przetargu na odbiór odpadów komu-

nalnych organizowanych przez daną gminę?

2.

Czy regionalne instalacje przetwarzania odpa-

dów komunalnych mają ustalone poziomy cenowe za

przyjmowanie odpadów komunalnych oraz kto spra-

wuje nadzór nad gospodarką ﬁnansowąprzedmioto-

wych jednostek?

Z należnymi wyrazami szacunku

(nr 13187)

do ministra rozwoju regionalnego

w sprawie rewitalizacji byłego zdroju

Szanowna Pani Minister!

W planie rozwoju lokal-

nego gminy Brzozów na lata 2004–2013 znalazł się

projekt rewitalizacji byłego zdroju Brzozów-Zdrój

w Brzozowie, jednak otrzymał on zaledwie 4,8 pkt

w 10-stopniowej skali priorytetowości z powodu du-

żych nakładów ﬁnansowychnatęinwestycję.

Według mojej opinii reaktywacja Brzozowa-Zdro-

ju przyczyniłaby się do dynamiczniejszego rozwoju

gminy, do której przed laty przyjeżdżali kuracjusze

z całego Podkarpacia i nie tylko.

Spoglądając na inne

miejscowości zdrojowe z naszego województwa, jak

Iwonicz-Zdrój i Rymanów-Zdrój, można zaobserwo-

wać stałą tendencję rozwoju tychże miejscowości.

Dlatego powstanie zdroju w Brzozowie w sposób zde-

cydowany poprawiłoby sytuację ﬁnansowąniezwykle

zadłużonej gminy.

Z pewnością Brzozów-Zdrój mógł-

by dalej funkcjonować w tej postaci, gdyby nie dzia-

łania wojenne na terenie gminy oraz liczne ludobój-

stwa.

Pragnę jednocześnie poinformować, że źródła

wody w Brzozowie dawały solanki żelaziste o zawar-

tości 17,5g chlorku sodowego na jeden litr wody, nie-

mal zupełnie pozbawione siarczanu.

Działanie wód

brzozowskich było podobne do działania wód w Cie-

chocinku i Rabce oraz w Rymanowie i Iwoniczu.

W Brzozowie leczono choroby kobiece, gościec stawo-

wy, nerwobóle, schorzenia pourazowe, krzywicę,

miażdżycę, ischias, blednicę, neurastenię i różnego

rodzaju nieżyty.

przewiduje w opisie osi priorytetowych środki z per-

spektywy ﬁnansowej2014–2020narealizacjętakich

przedsięwzięć jak rewitalizacja Brzozowa-Zdroju?

Z poważaniem

Poseł Bogdan Rzońca

(nr 13188)

do ministra ﬁnansów

w sprawie przerostów administracyjnych

w Polsce

na temat przerostów administracyjnych w admini-

stracji rządowej i samorządowej oraz zamiarem zmia-

ny tego stanu rzeczy zwracam się o udzielenie infor-

macji:

1.

Ile etatów ﬁnansowanychbyłoprzezbudżetpań-

stwa w urzędach wojewódzkich na koniec 2012 r.?

2.

Ile osób było zatrudnionych w urzędach woje-

wódzkich na koniec 2012 r.?

Z poważaniem

Poseł Bogdan Rzońca

(nr 13189)

do ministra nauki i szkolnictwa wyższego

w sprawie relacji między przedsiębiorstwami

Szanowna Pani Minister!

Raport NIK dotyczący

sytuacji w szkolnictwie wyższym wskazuje na cały

szereg złych tendencji w zakresie szkolnictwa wyż-

szego, co znacząco osłabia wizerunek Polski na are-

nie międzynarodowej i psuje relacje z przedsiębior-

cami działającymi na rynku w Polsce.

ministerstwo, aby poprawić relacje między przedsię-

biorcami a uczelniami, by zmienić zły obraz tych re-

lacji (raport NIK) oraz doprowadzić do sytuacji,

w której i przedsiębiorcy, i uczelnie będą miały ko-

rzyści z podjętej współpracy?

Z należnymi wyrazami szacunku

275

Interpelacja

(nr 13190)

do ministra transportu,

w sprawie opieszałości urzędniczej

Szanowny Panie Ministrze!

Rożne korporacje go-

spodarcze wskazują, że jedną z przyczyn spowolnie-

nia rozwoju naszego kraju jest opieszałość urzędnicza

prowadząca do opóźnień w wydawaniu pozwoleń na

budowę.

Jakie działania podjął rząd RP, aby przeciwdziałać

temu niepożądanemu stanowi rzeczy?

Z należnymi wyrazami szacunku

(nr 13191)

do ministra nauki i szkolnictwa wyższego

w sprawie prognoz dotyczących

Szanowna Pani Minister!

W związku z dużymi

zmianami demograﬁcznymizachodzącymiwnaszym

kraju oraz emigracją młodzieży zwracam się do Pani

zy dotyczące liczby studentów na uczelniach wyż-

szych publicznych i niepublicznych do 2020 r.?

Z należnymi wyrazami szacunku

(nr 13192)

do ministra transportu,

obserwuję pogarszającą się sytuację spółki kolejowej

Przewozy Regionalne, która została usamorządowio-

na.

Skarb Państwa nie wywiązał się z powinności

przekazania środków ﬁnansowychumożliwiających

temu podmiotowi (PR) funkcjonowanie na rynku

przewoźników.

1.

Jakie są zobowiązania PR w stosunku do spół-

ki PKP PLK i PKP Energetyka?

2.

Czy wprowadzane zmiany w ustawach, na

podstawie których funkcjonuje polska kolej, mają na

w której możliwa będzie upadłość spółki Przewozy

Regionalne?

Z należnymi wyrazami szacunku

(nr 13193)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie obcokrajowców przebywających

Szanowny Panie Ministrze!

We współczesnym

świecie obserwujemy duże ruchy migracyjne.

Pro-

blem ten widoczny jest także w Polsce, która jako

członek UE uczestniczy w prowadzeniu wspólnej po-

lityki azylowej.

Pobyty legalne i nielegalne w Polsce

zasługują na uwagę m.in. ze względów bezpieczeń-

stwa wewnętrznego.

1.

Ile osób, według wiedzy MSW, przebywało

w Polsce w 2012 r. nielegalnie?

2.

Ile obywatelstw polskich nadano obcokrajow-

com w 2012 r.?

3.

Z których krajów pochodzą osoby, którym nada-

no obywatelstwo polskie w 2012 r.?

Z poważaniem

(nr 13194)

do ministra administracji i cyfryzacji

w sprawie polskiej administracji

Szanowny Panie Ministrze!

Rozrost polskiej ad-

ministracji w ostatnich latach nie idzie w parze

z jakością usług administracyjnych na szczeblu cen-

tralnym i lokalnym.

Rzecznik praw obywatelskich

276

zgłasza zastrzeżenia dotyczące niewywiązywania się

resortów z wydawania aktów prawnych, w samorzą-

dach terytorialnych mrożone są stanowiska urzęd-

nicze o charakterze politycznym, a brakuje meryto-

rycznych pracowników odpowiedzialnych za realiza-

cję zadań publicznych.

1.

Czy MAiC posiada jakiekolwiek narzędzia do

oceny parametryzacji stanowisk pracy w urzędach

centralnych i samorządowych?

2.

Czy prowadzone są jakiekolwiek badania nad

potrzebą zmian w zakresie kompetencji administra-

cji publicznej rządowej i samorządowej w kontekście

dublowania kompetencji?

3 Czy MAiC dostrzega potrzebę nowelizacji pra-

wa mającą na celu poprawę efektywności działania

urzędów?

Z poważaniem

Poseł Bogdan Rzońca

(nr 13195)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie zwłoki

Szanowny Panie Premierze!

Problem nieposłu-

szeństwa ministrów względem ustaw polegający na

niewydawaniu aktów prawnych został zauważony

przez rzecznika praw obywatelskich.

Z informacji,

które posiadam, wynika, że ministrowie nie wyda-

li ok. 170 aktów prawnych na przestrzeni ostatnich

5 lat.

1.

Czy Pan Premier zamierza wyciągnąć konse-

kwencje wobec ministrów z tego powodu?

2.

Jakie działania zostały już podjęte po upublicz-

nieniu przez rzecznika praw obywatelskich faktu

uchylania się resortów od wydawania prawnych ak-

tów na podstawie przyjętych przez sejm ustaw?

Z poważaniem

Poseł Bogdan Rzońca

(nr 13196)

do ministra administracji i cyfryzacji

w sprawie jakości pracy

w administracji publicznej

Szanowny Panie Ministrze!

Jakość pracy admini-

stracji publicznej powinna podlegać kontroli i być

sprawdzana.

W związku z powyższym proszę o udzie-

lenie odpowiedzi na pytania:

1.

W ilu urzędach wojewódzkich i marszałkow-

skich wdrożono system ISO?

2.

Czy znane są MAIC przypadki stosowania

w urzędach wojewódzkich czy inspekcjach podległych

wojewodom ﬁlozoﬁiTQMlubmodeluCAF?

Z poważaniem

Poseł Bogdan Rzońca

(nr 13197)

do ministra administracji i cyfryzacji

w sprawie dalszego występowania zwłoki

Szanowny Panie Ministrze!

Jestem głęboko za-

do ustaw.

Moje obserwacje prowadzą do wniosku, iż

naruszenie zasady zaufania obywateli do państwa

277

jego stosowania i odpowiada zasadom demokratycz-

Z należnymi wyrazami szacunku

(nr 13198)

do ministra transportu,

w sprawie przebiegu i budowy trasy

Droga ekspresowa zwana Via Carpathia jest obec-

nie najważniejszą do realizacji (obok S8 jako drogi

dwupasmowej na całym odcinku Warszawa – Biały-

stok) trasą w województwie podlaskim.

Jest to także

druga najważniejsza trasa, leżąca we wschodniej Pol-

sce, dla obywateli krajów nadbałtyckich: Litwy, Ło-

twy, Estonii, bowiem stanowi dla nich łącznik z kra-

jami południowej Europy, łącząc kraje nadbałtyckie

z południem Europy, od Litwy przez Polskę, Słowa-

cję, Węgry, Rumunię, Bułgarię i Grecję.

Trasa ta jest planowana od kilkudziesięciu lat, ale

jej wykonanie wciąż odsuwane jest w czasie, pomimo

deklaracji rządowych i uzgodnień międzynarodo-

wych.

Planowany przebieg Via Carpathia od przejścia

granicy w Budzisku za Suwałkami do przejścia na

granicy ze Słowacją w Barwinku stanowi połączenie

tras S19 i S8 (choć ostatnio przebieg ten komplikuje

planowana zmiana przebiegu dróg ekspresowych

w północno-wschodniej Polsce).

Dodatkowo trasa ta

zbiera międzynarodowy ruch z części trasy S19, bie-

gnącej z Białegostoku do przejścia granicznego z Bia-

Nie ma wątpliwości, że trasa Via Carpathia, ze

względu na swoje wielkie znaczenie komunikacyjne,

powinna być włączona do głównych korytarzy trans-

portowych Unii Europejskiej.

Niestety, w ostatnim

czasie Komisja Transportu Parlamentu Europejskie-

go odrzuciła poprawkę w tej sprawie, którą złożył

europoseł Prawa i Sprawiedliwości Tomasz Poręba

z Podkarpacia.

Wnioskował on, aby trasa S19 na ca-

łej długości zaliczona została do Transeuropejskiej

Sieci Transportowej TEN-T, w głównej sieci bazowej,

a więc zaliczona do najważniejszych dróg w Unii Eu-

ropejskiej ﬁnansowanych z pieniędzy unijnych do

roku 2030.

O znaczeniu tej trasy zdawał się wiedzieć premier

Donald Tusk, który w swoim drugim exposé obiecał

wykonanie jej fragmentu od Rzeszowa do Lublina do

roku 2015.

Odcinek ten został jednak wpisany do sie-

ci bazowej.

Poza nim wpisano także krótki odcinek

Suwałki – Budzisko.

To jednak stanowczo za mało,

bowiem cała trasa Via Carpathia powinna mieć taki

status.

Mając więc powyższe na uwadze, uprzejmie

1.

Czy Pan Minister zgadza się z tym, że Via Car-

pathia powinna zostać zaliczona do najważniejszych

dróg Unii Europejskiej i zaliczona do korytarzy

transportowych TEN-T, tzw. głównej sieci bazowej?

2.

Czy ministerstwo lub polski rząd poparły tę

sprawę w Komisji Europejskiej?

Jakie działania po-

dejmowały ministerstwo lub polski rząd w tej spra-

wie?

Kiedy polski rząd negocjował z Komisją Euro-

pejską wpisanie polskich dróg do sieci głównych dróg

europejskich i czy proponował wpisanie także trasy

Via Carpathia?

Na jakim odcinku?

3.

Czy jest jeszcze szansa na wpisanie trasy Via

Carpathia do głównych europejskich korytarzy

transportowych TEN-T podczas zatwierdzenia osta-

tecznego kształtu TEN-T w ramach tzw. procedury

kodecyzji pomiędzy Komisją Europejską, Parlamen-

tem Europejskim i Radą UE z udziałem państw

członkowskich, w tym Polski?

Czy polski rząd będzie

stawiał ten temat?

4.

Kiedy planuje się wykonanie całej trasy Via

Carpathia (w tym poszczególnych jej odcinków)?

5.

Czy w tej sprawie istnieje współpraca z kraja-

mi nadbałtyckimi i innymi zainteresowanymi wy-

konaniem trasy Via Carpathia?

W czym ta współ-

praca się przejawia i jakie wspólne działanie będą

prowadzone?

6.

Dlaczego przyjęto niekorzystaną zmianę dla

przebiegu trasy szybkiego ruchu S8, skreślając odci-

nek z Białegostoku do Suwałk, a wprowadzając jako

ekspresową trasę S61, przez co trasa Via Carpathia

traci swój prosty i korzystny dla komunikacji mię-

dzynarodowej przebieg, a na dodatek Białystok, jako

stolica nadgranicznego województwa, traci ekspreso-

we połączenie z granicą państwa?

Czy przebieg ten

jest ostateczny?

Co zamierza się uczynić, aby popra-

wić to połączenie w standardzie drogi ekspresowej?

Uprzejmie proszę o przesłanie odpowiedzi także

Warszawa, dnia 3 stycznia 2013 r.

278

Interpelacja

(nr 13199)

do ministra gospodarki

w sprawie sprzedaży przez samorząd

Miejskie Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej od

ponad 40 lat służy mieszkańcom Białegostoku (w ubie-

głym roku miało jubileusz 40-lecia powstania na ba-

zie Zakładu Cieplnego Zarządu Budynków Mieszkal-

nych).

Od 20 lat działa jako odrębne przedsiębiorstwa

ciepłownicze, którego głównym zadaniem jest zaspo-

kajanie potrzeb cieplnych miasta Białegostoku przez

wytwarzanie i dystrybucję energii cieplnej oraz utrzy-

manie w gotowości technicznej urządzeń służących

do jej przesyłu.

MPEC zostało przekształcone w jed-

noosobową spółkę gminy Białystok, która jest wła-

ścicielem wszystkich udziałów, które składają się na

kapitał zakładowy w wysokości 65 620 800 zł.

Prawa

właściciela są wykonywane przez prezydenta miasta

Białegostoku.

Obecnie, mimo znacznych zysków MPEC, prezy-

dent Białegostoku, sprawujący władzę z ramienia

Platformy Obywatelskiej, przystąpił do sprzedaży

100% udziałów w MPEC Białystok.

Wydawało się, że

samorząd wyciągnie wnioski z błędnej decyzji sprzed

lat o sprzedaży elektrociepłowni w Białymstoku i za-

trzyma MPEC w swoich rękach, a zyski, jak przysta-

ło na dobrego gospodarza, będzie przeznaczał na roz-

wój zakładu, aby obniżyć koszty i w efekcie cenę cie-

pła sprzedawanego mieszkańcom Białegostoku.

Tak

się jednak nie dzieje.

W połowie listopada 2012 r.,

podczas sesji Rady Miasta Białystok, radni Platformy

Obywatelskiej, posiadający większość w samorządzie,

przyjęli uchwałę o wyrażeniu zgody na sprzedaż

przez prezydenta 100% udziałów w MPEC.

Przeciw-

ni temu byli radni opozycyjni z PiS i SLD.

Informacja

o chęci sprzedaży MPEC wywołała falę niezadowole-

nia wśród mieszkańców.

Oburzenie jest tym bardziej

zrozumiałe, że władze Białegostoku nie przeprowa-

dziły żadnych konsultacji w tej sprawie.

To oburza-

jące, że sprzedaje się ﬁrmę,którawubiegłychroku

przyniosła ok. 4 mln zysku.

Wychodząc naprzeciw głosom mieszkańców, rad-

ni Prawa i Sprawiedliwości wzywali władze miasta

do przeprowadzenia referendum.

Niestety, głos ten

został zupełnie zignorowany, a Rada Miasta odrzu-

ciła wniosek PiS o referendum lokalne w sprawie

sprzedaży komunalnej spółki, w związku z czym rad-

ni opozycji oraz działacze społeczni zostali zmuszeni

do podjęcia zebrania podpisów pod wnioskiem, aby

mogło się odbyć referendum zgodnie z ustawą o refe-

rendum lokalnym.

Do licznych głosów oburzonych mieszkańców,

w tym zwłaszcza odbiorców ciepła, doszły także pro-

testy pracowników MPEC (przedsiębiorstwo zatrud-

nia ok. 600 osób), wyrażających obawę z powodu pla-

nów zwolnień.

Temat ten podejmowały także lokalne

media (m.in. „Kurier Poranny” z 9 listopada 2012 r.).

Prezydent Białegostoku Tadeusz Truskolaski po-

informował, że wybór nabywcy może nastąpić na

przełomie 2013 i 2014 r.

Jest zatem czas na zreﬂek-

towanie się władz co do błędnej decyzji o sprzedaży

spółki dostarczającej ciepło do mieszkań i wycofanie

się z niej.

Ważna w tym względzie może być opinia

Ministerstwa Gospodarki, w tym osobiście Pana Mi-

nistra, aby samorządy pozostawiały tak ważne ob-

szary lokalnej gospodarki w swoich rękach, nie do-

puszczając, aby zyski wypływały poza samorząd,

a zwłaszcza za granicę.

Te zyski wypracowane

w Polsce wynikać będą prawdopodobnie m.in. z pod-

wyższanych cen za ciepło, a także kosztem redukcji

zatrudnienia oraz niepodejmowaniem ważnych in-

westycji.

Mając powyższe na uwadze, uprzejmie proszę

1.

Czy Pan Minister zna temat sprzedaży Miej-

łymstoku przez samorząd Białegostoku?

Czy podzie-

la Pan pogląd, że zakład ten powinien być utrzyma-

ny w rękach samorządu?

2.

Czy Pan Minister starał się lub będzie się Pan

starał przekonać władze Białegostoku, aby nie sprze-

dawały Miejskiego Przedsiębiorstwa Energetyki

Cieplnej, mając na względzie dobro mieszkańców, sa-

morządu i samego przedsiębiorstwa?

3.

Czy działacze Polskiego Stronnictwa Ludowego

w woj. podlaskim zwracali się do Pana Ministra

z apelem lub choćby sugestią, aby opowiedział się

Pan za niesprzedawaniem Miejskiego Przedsiębior-

stwa Energetyki Cieplnej w Białymstoku, prosząc

o interwencję?

4.

Czy Pan Minister stoi na stanowisku, że samo-

rządy powinny zachowywać w swoich rękach tak

ważne dla lokalnej gospodarki zakłady, jak związane

z energetyką cieplną?

5.

Czy ministerstwo posiada dane, ile zakładów

energetyki cieplnej w Polsce znajduje się już w ręku

ﬁrmzagranicznychiwjakichmiastach?

Czy,porów-

nawczo, ministerstwo posiada dane, ile ﬁrmenerge-

tyki cieplnej w krajach UE posiadają ﬁrmyzagranicz-

ne, inne niż danego kraju?

Uprzejmie proszę o przesłanie odpowiedzi także

279

Interpelacja

(nr 13200)

do ministra zdrowia

ratunkowego

Do lutego 2013r.

w województwie małopolskim

zostaną zlikwidowane powiatowe dyspozytornie po-

gotowia ratunkowego i przyłączone do dyspozytorni

w Krakowie lub w Tarnowie.

Ten plan uruchomienia

wyłącznie dwóch skoncentrowanych dyspozytorni

medycznych obsługujących obszar całego wojewódz-

twa wzbudza wiele wątpliwości wśród samorządow-

ców, pracowników służby zdrowia i pacjentów.

W ich

ocenie zdrowie i życie pacjentów może być zagrożone

w związku z istniejącymi problemami z łącznością

oraz technicznymi w funkcjonowaniu systemu, wśród

których wymieniono:

1) całkowity brak lub trudności z łącznością ra-

diową i komórkową,

2) zakłócenia w komunikacji dyspozytorów z ze-

społami ratownictwa medycznego – brak możliwości

lokalizacji i identyﬁkacjimiejscazgłoszeniaorazdro-

gi dojazdu zespołu ratownictwa medycznego,

3) problemy w funkcjonowaniu urządzeń w syste-

mie i przekazywaniu zgłoszeń.

Ponadto w ocenie samorządowców centralizacja

dyspozytorni może spowodować:

1) opóźnienia w wyjazdach zespołów ratownictwa

medycznego i mniejszą skuteczność kierowania nimi,

2) utrudnienia w odpowiedniej segregacji zgło-

szeń w związku ze skumulowaniem połączeń w jed-

nym miejscu,

3) większe obciążenie zespołów ratownictwa me-

dycznego wyjazdami oraz wyższe koszty funkcjono-

wania systemu,

4) możliwość zaistnienia pomyłek w lokalizacji

miejsca wezwania,

5) dysfunkcję w systemie zarządzania kryzyso-

wego.

Samorządowcy zwracają uwagę na brak meryto-

rycznych czy też ﬁnansowychprzyczynuzasadnia-

jących zmianę dotychczasowego modelu powiada-

miania ratunkowego.

W ich ocenie działające w obec-

nej strukturze w jednostkach ratownictwa medycz-

nego dyspozytornie funkcjonują prawidłowo i z ko-

rzyścią dla systemu, ponieważ dyspozytorzy me-

dyczni posiadają długoletnie doświadczenie i znają

doskonale topograﬁęterenu,cogwarantujebezpie-

czeństwo zdrowotne i sprawne funkcjonowanie sys-

temu nawet przy braku objęcia obszarów powiatów

mapami cyfrowymi.

Ponadto dyspozytorzy mają możliwość dokonywa-

nia odpowiedniej segregacji zgłoszeń i ich przekazy-

wania do nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej, co

ogranicza liczbę wyjazdów zespołów ratownictwa me-

dycznego.

Pytania:

1.

Czy ministerstwo, wprowadzając scentralizo-

wany system powiadamiania ratunkowego, poddało

go testowi sprawności i czy wszystkie błędy zostały

w 100% wyeliminowane przed jego wdrożeniem?

2.

Czy testowanie systemu uwzględniło wątpliwo-

ści podnoszone w zapytaniu, na które wskazują sa-

morządowcy i ratownicy medyczni?

Pozostaję z wyrazami szacunku

Andrychów, dnia 3 stycznia 2013 r.

Interpelacja

(nr 13201)

do ministra gospodarki

w sprawie możliwości produkcji

śmieci

Ministra Gospodarki z prośbą o merytoryczną odpo-

wiedź w sprawie możliwości produkcji energii elek-

Polska wytwarza w chwili obecnej ok. 12 mln t

odpadów rocznie (jest szóstym największym wytwór-

cą odpadów w Unii Europejskiej).

Jednym ze sposo-

bów ich utylizacji jest spalanie w specjalnych zakła-

dach na terenie całego państwa.

Inżynierowie i przed-

siębiorcy zwracają uwagę na fakt, że ciepło powsta-

jące jako efekt uboczny tego sposobu pozbywania się

odpadów można by wykorzystać.

Jednym z celów

podkarpackich przedsiębiorców związanych z zakła-

dami spalającymi śmieci jest produkcja i sprzedaż

energii cieplnej oraz elektrycznej.

Ilość energii moż-

liwej do uzyskania wprawdzie nie jest imponująca

– są to wielkości rzędu dziesiątek MW (megawatów),

ale pomysł jest wart zainteresowania z kilku powo-

dów.

Jednym z proponowanych pomysłów jest czę-

ściowa decentralizacja sieci energetycznej w Polsce,

tak aby oprócz wielkich elektrowni prąd był produ-

kowany także w małych zakładach.

Małe elektrow-

nie stanowiłyby bufor odciążający duże zakłady przy

gwałtownych zmianach zapotrzebowania na energię

elektryczną.

Wynika z tego dodatkowy argument za

– zmniejszenie problemu nocnej nadprodukcji energii

elektrycznej.

Problem ten bierze się stąd, że dużej

elektrowni nie da się szybko uruchomić ani wyłączyć,

w przeciwieństwie do mniejszych zakładów.

Dodat-

kowym atutem jest ekonomia –czemu ciepło, które

i tak jest produkowane, miałoby się marnować?

Do mojego biura zgłaszają się inżynierowie oraz

osoby związane z zakładami spalania śmieci na te-

280

renie województwa podkarpackiego, z licznymi pyta-

niami i wątpliwościami.

Przedsiębiorcy chcą zająć się

przetwarzaniem energii z odpadów, jednak stanowi

to olbrzymi problem.

Urzędnicy, do których zwraca-

li się zainteresowani, twierdzą, że polskie przepisy

nie przewidują takiej możliwości, ponieważ nie moż-

na tego procesu zaliczyć do produkcji tzw. zielonej

energii.

Dziwi fakt, że Polska, będąca krajem nale-

żącym do Unii Europejskiej, nie pozwala na taki spo-

sób dodatkowego wykorzystania zakładów przetwór-

stwa odpadów.

Dziwi tym bardziej, że przecież kła-

dziemy bardzo duży nacisk na ekologię – w tym przy-

padku na sposoby produkcji energii elektrycznej

nieszkodzące środowisku naturalnemu.

Wręcz kuriozalne jest w tej sytuacji istnienie spa-

larni produkującej dodatkowo energię elektryczną

w Warszawie.

Specjaliści zwracają uwagę, że ilość śmieci produ-

kowana w Polsce mogłaby służyć do efektywnego

wytwarzania energii, która jednocześnie wzmocniła-

by bezpieczeństwo energetyczne kraju.

Dla porówna-

nia, wspomniane 12 mln t śmieci mogłoby być za-

miennikiem 5 mln t węgla.

Energetyka w Polsce zu-

żywa natomiast ok. 40 mln t węgla kamiennego.

Unijny komisarz do spraw środowiska Janez Potoć-

nik trafnie stwierdza w oświadczeniu przesłanym do

EurActiv: „Odpowiednie gospodarowanie odpadami

jest kluczowe dla naszego środowiska, ale jest rów-

nież bardzo istotne ekonomicznie.

Odpady mogą być

cennym zasobem, jeśli są właściwie zarządzane”.

Specjaliści zgodnie twierdzą, iż efektywne gospoda-

rowanie odpadami gwarantuje odzysk energii z od-

padów.

Spalanie śmieci powoduje nie tylko pozbywa-

nie się zalegających na wysypiskach odpadów, lecz

także umożliwia produkcję energii.

1.

Czy istnieją przepisy, które dają możliwość pro-

dukcji oraz sprzedaży energii elektrycznej wyproduko-

wanej z ciepła powstającego jako skutek uboczny spa-

lania odpadów?

Jeśli tak, proszę o ich wskazanie.

2.

Czym jest, wspomniana w niniejszej interpela-

cji, „zielona energia”?

Czy takie pojęcie funkcjonuje

w polskim prawie?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Ziobro

Łańcut, dnia 3 stycznia 2013 r.

Interpelacja

(nr 13202)

do ministra gospodarki

w sprawie „Programu polskiej energetyki

jądrowej”

wiedź w sprawie „Programu polskiej energetyki ją-

drowej”.

Na stronie Ministerstwa Gospodarki we wpisie

z 27 września 2012 r. czytamy, że został zakończony

pierwszy etap przygotowań do wdrożenia energetyki

jądrowej w Polsce.

Jednym z elementów tego etapu

jest rozpoczęta pod koniec marca 2012 r. kampania

informacyjna mająca na celu, poprzez wzrost wiedzy

na temat energetyki jądrowej oraz zaangażowanie

w temat, przekonanie Polaków do planów budowy

pierwszej w Polsce elektrowni jądrowej.

Główną

„twarzą” tej kampanii jest portal „Poznaj atom”

wraz z forum dyskusyjnym.

Rzucającym się w oczy problemem jest przede

wszystkim mała skuteczność tego narzędzia.

Po kil-

dzone są w rządzie jakiekolwiek dyskusje związane

z budową elektrowni jądrowej w Polsce.

Ponieważ na

forum udostępnione są statystyki dotyczące dyskusji,

można łatwo sprawdzić ilość zarejestrowanych użyt-

kowników oraz ich aktywność.

Analiza nie pozosta-

wia złudzeń.

Na dzień 18 grudnia 2012 r. statystyki

wyglądają następująco: najwięcej użytkowników on-

line (21) było 16 kwietnia 2012 r. o godz. 20:09.

Cał-

kowita liczba postów na forum: 2659, liczba wątków:

107, liczba użytkowników: 372.

Lista najbardziej aktywnych użytkowników wraz

z liczbą postów jest następująca:

— predatoraf – 446,

— neutrino – 218,

— AtomDoWarszawy – 178,

— helmud7543 – 161,

— Mariusz – 130,

— Gaz4 – 123,

— Andysol – 122.

Posty wymienionych użytkowników stanowią oko-

ło połowę wszystkich na forum portalu.

Z 370 użyt-

kowników forum ok. 150 publikuje tak zwany spam

(treści całkowicie niezwiązane z tematem, np. rekla-

my), a z pozostałych tylko ok. 50 ma więcej niż

5 postów.

Wiele osób zarejestrowało się, nie publiku-

jąc niczego.

Przy takiej ilości osób właściwie nie ma

mowy o jakimkolwiek wpływie na społeczną świado-

mość zagadnień energetyki jądrowej.

Kolejnym problemem jest fakt, że przedmiotowy

portal jest głównym narzędziem informacyjnym.

W takich warunkach kampania informacyjna do-

tknie jedynie bardzo niewielką część społeczeństwa

– tylko ludzi aktywnie udzielających się na forach

internetowych, zainteresowanych konkretnie tym

281

tematem.

Wspomniana wcześniej niska aktywność na

forum tylko potwierdza tę tezę.

Pozostała część spo-

łeczeństwa prawdopodobnie nie dowie się nawet o tym,

że jest jakikolwiek plan budowy elektrowni jądrowej

oraz że jest prowadzona kampania społeczna.

Wartość merytoryczna treści publikowanych na

portalu „Poznaj atom” budzi w środowisku ﬁzyków

pewne wątpliwości.

Wchodząc na stronę główną,

mamy do dyspozycji przycisk FAQ (najczęściej zada-

wane pytania).

W piątym punkcie (czy reaktor może

wybuchnąć tak jak bomba atomowa) podsumowanie,

że porównanie reaktora jądrowego do broni jądrowej

przypomina sytuację, w której pistolet na wodę uwa-

żałoby się za mordercze narzędzie tylko dlatego, że

nazywa się „pistolet” i przypomina broń, jest co naj-

mniej niestosowne.

O ile woda z pistoletu jest obojęt-

na dla zdrowia człowieka, o tyle większe (fragmenty

rozrzucone wokół elektrowni) lub mniejsze (w posta-

ci pyłu niesionego z wiatrem na duże odległości) frag-

menty rdzenia reaktora, rozrzucone w razie eksplo-

zji, obojętne dla zdrowia już nie są.

Dawka ekspozy-

cyjna w takim wypadku może wynosić nawet kilka

tysięcy R (rentgenów) i więcej, co po przeliczeniu na

dawkę pochłoniętą w powietrzu daje kilkadziesiąt Gy

(grejów).

Jakie skutki może wywołać taka dawka,

można przeczytać w publikacjach na temat choroby

popromiennej.

Brakuje również wzmianki o tym, że

czym innym jest przyjęcie bardzo silnej, ale skoncen-

trowanej dawki, np. przy połknięciu pyłku będącego

silnie radioaktywnym fragmentem rdzenia, a czym

innym przebywanie człowieka w skażonym promie-

niotwórczo środowisku, gdzie poziom promieniowa-

nia nie jest jeszcze na tyle wysoki, by mechanizmy

naprawcze organizmu nie były w stanie sobie pora-

dzić z uszkodzeniami.

Pierwszy przypadek, mimo że

po uśrednieniu dawki przyjętej przez daną osobę bę-

dzie opisywany bardzo małymi liczbami, może za-

kończyć się zgonem, w drugim, mimo względnie du-

żych dawek przejętych przez człowieka, mobilizowa-

ne są zasoby organizmu człowieka, przez co staje się

on mniej szkodliwy dla zdrowia (mówi o tym między

innymi teoria hormezy radiacyjnej).

Te dane i teorie

wykorzystywane są do manipulacji na forum opinio-

wanego portalu.

Przykładem jest chociażby podawa-

nie informacji, że skoro w wielu rejonach Polski na-

turalne promieniowanie tła jest większe niż w Czar-

nobylu, to właściwie nic strasznego tam się nie stało.

Przecież ta sama dawka przyjęta na całe ciało z ze-

wnątrz oraz punktowo, wewnątrz organizmu, może

wywołać całkowicie inne skutki.

Poza tym reaktor

jądrowy i bomba atomowa mają bardzo wiele wspól-

nego pod względem zjawisk w nich występujących,

różnią się natomiast przebiegiem niektórych z nich.

W bombie atomowej energia uzyskiwana w wyniku

rozszczepienia ma się uwolnić natychmiast z jak naj-

większej objętości paliwa, w reaktorze chodzi o stop-

niowe jej uwalnianie i produkcję energii elektrycz-

nej, wykorzystując jedną porcję paliwa przez długi

okres czasu.

Co się jednak stanie, gdy utraci się kon-

trolę nad tym procesem?

Żadna konstrukcja nie jest

w stanie wytrzymać uwolnionej nagle energii, która

przecież wystarcza do zasilania wielu miast przez

wiele lat.

Punkt ósmy mówi o przyczynach awarii w Czar-

nobylu.

Brakuje tutaj wzmianki, że główną przyczy-

ną było postępowanie samego personelu.

Reaktor był

w stanie, który czynił go bardzo niestabilnym, ale

część personelu wiedziała zarówno o konstrukcji re-

aktora, jak i o wynikających z niej zjawiskach (tzw.

jama jodowa i zatrucie ksenonem oraz niestabilność

przy małej mocy).

Pozostali operatorzy, mimo że nie

do końca rozumieli tę technologię, byli szkoleni do

odpowiednich procedur (wiedzieli, że w stanie, do ja-

kiego został doprowadzony przedmiotowy reaktor,

trzeba wygasić reakcję łańcuchową).

Mimo to prze-

prowadzono działania, których przeprowadzać nie

było wolno.

Są to dosyć istotne szczegóły, ponieważ

ich pominięcie może służyć do manipulacji, np. skoro

nie buduje się już instalacji takich jak w Czarnobylu,

to wszystko jest bezpieczne.

Otóż nie jest, bo gdyby

zarząd współczesnej elektrowni jądrowej postępował

tak samo odpowiedzialnie jak wtedy (wykonanie pla-

nu za wszelką cenę), to z pewnością szybko by ją

zniszczył (nieodwracalne zniszczenie drogiej instala-

cji i skażenie budynku), prawdopodobnie doprowa-

dzając do poważnego skażenia terenu (gdyby doszło

do silnej eksplozji) – na decyzje operatorów nie ma

zabezpieczeń innych niż po prostu uczciwość i odpo-

wiedzialność.

O możliwości katastrofy decyduje nie

technologia, ale zjawisko wykorzystywane w elek-

trowniach atomowych do pozyskiwania energii – łań-

cuchowa reakcja rozszczepienia.

W skrócie: neutron

uwolniony z rozpadu jądra atomowego, po przedosta-

niu się do innego jądra atomu, powoduje jego niesta-

bilność i rozpad, podczas którego uwolnione są kolej-

ne neutrony traﬁającewkolejnejądraatomów.

Ta

reakcja jest wykorzystywana w każdym reaktorze,

niezależnie od typu, rodzaju zastosowanego paliwa,

chłodziwa i moderatora oraz niezależnie od generacji.

Dopóki właśnie to zjawisko będzie wykorzystywane

do produkcji prądu, dotąd będzie istnieć teoretyczna

możliwość katastrofy w wyniku uwolnienia zbyt du-

żej ilości energii.

Technologia jedynie w niewielkim

stopniu poprawia bezpieczeństwo i ułatwia pracę

operatorom.

Praw ﬁzykizłamaćsięnieda.

Punkt dziewiąty mówi o możliwości wystąpienia

w nowoczesnej elektrowni podobnych skutków awarii

do tych, które miały miejsce w Czarnobylu i Fuku-

shimie.

Jak wcześniej wspomniałem, właściwości

i warunki pracy reaktora RBMK były znane opera-

torom elektrowni w Czarnobylu i to oni, wprawdzie

pod naciskiem zarządu, ale świadomie te warunki

zignorowali.

Nie ma podstaw, by za skażenie terenu

winić technologię, kiedy nie ma wątpliwości, że za-

wiedli ludzie odpowiedzialni za korzystanie z niej.

Poza tym wspomniałem, że utrata kontroli nad pracą

reaktora jest możliwa w przypadku każdej, nawet

najnowszej konstrukcji.

Brakuje też informacji o in-

nych katastrofach i wypadkach, które omal nie skoń-

czyły się katastrofą, takich jak np.:

282

— katastrofa kysztymska z 29 września 1957 r.,

utajniona do lat osiemdziesiątych, kiedy to w Ozior-

sku (wcześniej Czelabińsk 40, od 1966 r.

Czelabińsk

65) przegrzał się i eksplodował podziemny zbiornik

z odpadami jądrowymi; jak podaje Wikipedia, ludzie

„ze schodzącą z twarzy, dłoni i innych części ciała

skórą uciekali w panice, nie wiedząc, co jest przyczy-

ną nagłej choroby”;

— awaria w elektrowni Three Mile Island 28 mar -

ca 1979 r.; wskutek nieprawidłowego rozpoznania

usterki (utraty chłodziwa) doszło do przegrzania i sto-

pienia rdzenia reaktora oraz wydzielenia się wodoru,

który eksplodował; tylko fakt, że zbiornik i budynek

nie zostały uszkodzone, zapobiegł skutkom, które by-

łyby co najmniej tak dotkliwe, jak w Fukushimie;

należy przy tym zauważyć, że był to uchodzący za

bardzo bezpieczny reaktor PWR, czyli zupełnie in-

nego typu niż w Fukushimie (BWR) i Czarnobylu

(RBMK), mający właściwości chroniące go przed ta-

kimi zdarzeniami; stanowi to kolejną podstawę do

podważenia argumentów, takich jak zrzucanie tak

dużej winy za katastrofę w Czarnobylu na technolo-

gię; należałoby też wspomnieć, że poza tym najbar-

dziej znanym wypadkiem tego typu nie są znane inne

poważne incydenty z udziałem reaktora RBMK, tak

często określanego jako niebezpieczny.

Tych podstawowych przecież informacji, istotnych

z punktu widzenia obywatela, wyraźnie brakuje.

Kolejną kwestią jest dyskusja nad zakupem tech-

nologii od innych państw.

Nasi inżynierowie uważa-

ją, że polskie środowiska naukowe zostały zlekcewa-

żone.

Jako główny powód tego stanu rzeczy podaje

się brak doświadczenia Polaków w tej dziedzinie – nie

mieliśmy do tej pory własnego zakładu tego typu,

oprócz dwóch reaktorów badawczych w Instytucie

ten argument jest wystarczający, aby nie pozwolić na

to, by nasi naukowcy i nasze ﬁrmyzaprojektowały

i zbudowały przedmiotowy zakład?

Przecież Polacy

pracowali przy budowie i naprawie obiektów takich

jak akcelerator LHC (Large Hadron Collider – wielki

zderzacz hadronów, obecnie najpotężniejsze na świe-

cie urządzenie tego typu, w którym doświadczalnie

sprawdzane są teorie opisujące powstanie, budowę

i funkcjonowanie naszego wszechświata), mimo że

w Polsce nigdy nie było tego typu urządzeń.

Brak

doświadczenia nie przeszkodził nam w zaprojektowa-

niu algorytmów dla przetwarzania informacji w de-

tektorach LHC.

Polska ﬁrmaFideltronikzbudowała

zasilacze wysokiego napięcia dla detektora Atlas.

W Krakowie wykonano panele modułów detektora

dla LHC w ultralekkiej technologii, a warszawski IPJ

zbudował około jednej czwartej detektorów do pomia-

rów torów cząstek.

Przy instalacji i uruchamianiu

LHC pracują grupy polskich inżynierów i techników

z Krakowa: z Instytutu Fizyki Jądrowej PAN, Aka-

demii Górniczo-Hutniczej i Politechniki Krakowskiej

oraz z Wrocławia z Politechniki Wrocławskiej.

Kolej-

ne przykłady polskiego wkładu w budowę LHC to:

zbiorniki próżniowe do magnesów nadprzewodzą-

cych wyprodukowane przez Chemar w Kielcach

i Rafako w Raciborzu, dennice kriostatów z Metal-

chemu w Kościanie, specjalistyczne urządzenia

elektroniczne i energetyczne z Zakładu Elektroniki

Górniczej ZEG SA w Tychach czy szafy sterownicze

z Zakładu Produkcji Automatyki Sieciowej SA

w Przygórzu oraz polski ciekły hel z oddziału PGNiG

w Odolanowie.

Pozwolę sobie wspomnieć, że sposoby pozyskiwa-

nia energii z rozpadów ciężkich jąder, jakie są wyko-

rzystywane w elektrowniach atomowych, były wielo-

krotnie udoskonalane i dopracowywane, natomiast

w akceleratorze LHC będą badane zjawiska znane

tylko z teorii – zagraniczne środowiska naukowe i tu

potraﬁłynasdocenić.

Pracowaliśmyipracujemyprzy

projektowaniu oraz budowie wielu podsystemów

LHC, przy eksploatacji, w tym opracowywaniu i prze-

prowadzaniu eksperymentów oraz konserwacji i na-

prawach tego, na dzień dzisiejszy najpotężniejszego

na świecie akceleratora cząstek.

Bardzo znaczące jest

to, jak egzotyczne i potencjalnie niebezpieczne zjawi-

ska mogą zachodzić w tej klasy urządzeniach, które

są opisywane przez teorie wyliczające prawdopodo-

bieństwo powstania podczas eksperymentu tak zwa-

nych czarnych dziur (bardzo gęstych obiektów, z któ-

rych nawet światło nie może się wydostać), cząstek

dziwnych (tak zwanych dziwadełek, nazywanych też

z angielskiego „strangelet”, cząstek składających się

z kwarków nazywanych przez ﬁzyków dziwnymi,

gdzie dziwność to nazwa właściwości ﬁzycznej,zna-

nych z teorii i potencjalnie bardzo niebezpiecznych)

oraz przejścia próżni w stan niższego poziomu ener-

gii (zjawisko bardzo mało prawdopodobne, przewi-

dziane w niektórych teoriach, potencjalnie katastro-

falne w skutkach).

Biorąc pod uwagę możliwość wy-

stąpienia opisanych zjawisk, nie trzeba dodatkowo

wyjaśniać, że zarówno projektowanie i wykonanie

urządzeń, jak i opracowanie oraz przeprowadzanie

eksperymentów, musi być wykonane z najwyższą sta-

rannością i precyzją i nie ma tu miejsca na najdrob-

niejszy błąd.

Jeśli tutaj Polacy mają swój aktywny

wkład w każdej płaszczyźnie, to wręcz niezrozumia-

łe jest, dlaczego rząd nie interesuje się opracowaniem

i wykonaniem technologii przez polskich specjali-

stów, która byłaby dostosowana do naszej specyﬁki

pod względem dostępu do zasobów paliwa, ekono-

micznym i gospodarczym.

Ostatnią kwestią, którą chciałbym poruszyć w ni-

niejszej interpelacji, jest sprawa referendum, które

ma być przeprowadzane w sprawach szczególnym

znaczeniu dla państwa.

Taką sprawą jest niewątpli-

wie budowa elektrowni atomowej, która z jednej stro-

ny jest zakładem o dużej mocy, co ma pomóc w po-

wstrzymaniu przewidywanego przez rząd kryzysu

energetycznego, a z drugiej strony produkuje energię,

wykorzystując zjawiska niebezpieczne dla wszelkich

organizmów żywych, które w razie utraty kontroli

nad pozyskiwaniem energii mogą być katastrofalne

w skutkach.

Referendum nie było, a Ministerstwo

283

Gospodarki kończy pierwszy etap przygotowań do

W związku z poruszonymi kwestiami proszę o me-

rytoryczne odpowiedzi na następujące pytania:

1.

Dlaczego nie było referendum w tej sprawie?

2.

Kiedy ministerstwo zamierza poinformować

akcję informacyjną.

skich ﬁrmiśrodowisknaukowychwprzedmiotowym

przedsięwzięciu?

4.

Dlaczego Ministerstwo Gospodarki, które ﬁr-

czasowym działaniem rządu w kierunku rozwoju

energetyki jądrowej w Polsce (koszty zakończonego

pierwszego etapu oraz „kampanii informacyjnej”)?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Ziobro

(nr 13203)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie udziału Polaków

Akcji Wyborczej Polaków na Litwie w litewskim rządzie

i rządowej współpracy polsko-litewskiej.

W dniu 13 grudnia 2012 r. litewski Sejmas po-

parł skład rządu zaproponowany przez premiera

Algirdasa Butkevičiusa.

Za rządem głosowało 83 po-

słów, przeciwko było 39, a 9 wstrzymało się od głosu.

Rząd współtworzą Partia Socjaldemokratyczna (7 mi-

nistrów), Partia Pracy (4 ministrów), Partia Porzą-

dek i Sprawiedliwość (2 ministrów) oraz Akcja Wy-

borcza Polaków na Litwie (1 minister).

Z ramienia

AWPL tekę ministra energetyki objął Jarosław Nie-

wierowicz.

Udział AWPL w większości sejmowej i koalicji rzą-

dowej jest znacznie szerszy.

Wiceprzewodniczącym

Sejmasu został poseł Jarosław Narkiewicz, poseł Le-

onard Talmont objął funkcję przewodniczącego sej-

mowego Komitetu Praw Człowieka, zaś poseł Michał

Mackiewicz – wiceprzewodniczącego sejmowego Ko-

mitetu Bezpieczeństwa Narodowego.

Jak podał „Nasz Dziennik”, AWPL otrzymała

także stanowiska 5 wiceministrów.

Na wiceministra

energetyki została wyznaczona pani Renata Cytac-

ka, na wiceministra oświaty i nauki – pani Edyta

Tomaszun, na wiceministra rolnictwa – pani Leoka-

dia Poczykowska, na wiceministra łączności – Wła-

dysław Kondratowicz, zaś na wiceministra kultury

– Edward Trusewicz.

Premier nowego rządu Litwy zapowiedział nada-

nie „nowej dynamiki” stosunkom z Polską, w tym

wyraził nadzieję na bliższą współpracę w obszarze

m.in. energetyki, transportu i gospodarki.

Ponadto

zapowiedział przygotowanie i uchwalenie przez Sej-

mas ustawy o mniejszościach narodowych, a także

uregulowanie kwestii pisowni nazwisk i podwójnego

nazewnictwa miejscowości.

Nie wykluczył także no-

welizacji ustawy o oświacie, która obecnie dyskrymi-

nuje szkolnictwo mniejszości na Litwie.

Czy polski rząd przystąpi do rozmów z nowym

rządem Litwy w kwestiach dotyczących oświaty

mniejszości, zwrotu ziemi, pisowni nazwisk i podwój-

nej pisowni nazw ulic i miejscowości na obszarach

zdominowanych przez polską mniejszość, a także

przypadków karania za używanie podwójnej polsko-

-litewskiej pisowni nazw ulic?

Czy polski rząd podejmie w rozmowach z nowym

rządem litewskim kwestię budowy wspólnych odcin-

ków autostrady Via Baltica (z Estonii przez Łotwę,

Litwę do Polski) oraz autostrady Via Carpathia (z Li-

twy przez Polskę, Słowację, Węgry, Rumunię, Bułga-

rię do Grecji)?

Czy polski rząd stoi na stanowisku, że budowa

łączącego Polskę i Litwę mostu energetycznego zo-

stanie zakończona w 2015 r., zgodnie z wcześniejszy-

mi zapowiedziami?

Czy polski rząd poprze starania Polskiej Grupy

Energetycznej, jeśli ta zdecyduje się ponownie rozpo-

cząć rozmowy ze stroną litewską w sprawie udziału

w budowie elektrowni jądrowej w Wisagini?

Czy jacyś przedstawiciele AWPL będą w litew-

skim rządzie zajmować się sprawami gospodarki,

transportu i handlu?

Poseł Artur Górski

Warszawa, dnia 3 stycznia 2013 r.

284

Interpelacja

(nr 13204)

do ministra spraw zagranicznych

nów sprzedaży historycznego budynku konsulatu

w Kolonii – willi Neuerburg i dyscyplinarnego odwo-

łania tamtejszego konsula generalnego pani J.R. K.

Spraw Zagranicznych sprzedaży historycznej willi

przy ul. Lindenallee 7, w której obecnie mieści się

Konsulat Rzeczypospolitej Polskiej w Kolonii (Re-

publika Federalna Niemiec).

Budynek ten, znajdu-

jący się pod ochroną konserwatora zabytków, został

wybudowany w 1925r., od lat 80. mieściła się tu sie-

dziba ambasady PRL.

W 1993 r. willa stała się wła-

snością państwa polskiego, zaś po przeniesieniu sto-

licy Niemiec z Bonn do Berlina pozostał w niej tylko

konsulat generalny.

Choć w ostatnich latach polski MSZ zamknął już

10 ambasad i konsulatów generalnych na całym świe-

cie, w tym przypadku nie planuje likwidacji konsulatu,

a jedynie pod pretekstem koniecznych oszczędności

chce przenieść jego siedzibę do biurowca w centrum

miasta.

Sprawa wywołała spore kontrowersje wśród

niemieckiej Polonii, która protestuje przeciwko pla-

nom MSZ.

Ostatnio media obiegła informacja o odwo-

łaniu tuż przed świętami Bożego Narodzenia z funk-

cji konsula generalnego w Kolonii pani J.R. K.

W „Welt am Sonntag” (wersja online) ukazał się

w grudniu obszerny artykuł na ten temat.

Autorzy

tekstu przytoczyli liczne argumenty przeciwko sprze-

daży „polskiej willi”, a także stanowisko konsul ge-

neralnej, która miała skrytykować plany MSZ doty-

czące przeniesienia siedziby konsulatu.

„Odmówiłam

podpisania umowy wynajmu, która byłaby nieko-

rzystna dla Rzeczypospolitej Polskiej i oznaczałaby

poważne nadszarpnięcie wizerunku Polski” – powie-

działa konsul generalna w rozmowie z gazetą „Welt

am Sonntag”.

Postawa pani konsul spowodowała

zwolnienie jej z pracy.

„W piątek przed świętami po-

informowano konsul K., że z dniem 31 grudnia br.

zostaje dyscyplinarnie odwołana z placówki.

K., któ-

ra swego czasu była konsul generalną w Monachium,

nie jest – jak część jej kolegów – urzędnikiem miano-

wanym.

Z tego względu to odwołanie oznacza dla niej

praktycznie koniec kariery dyplomatycznej” – piszą

autorzy artykułu.

W artykule kwestionuje się rachunek ekonomicz-

ny, który ma przemawiać za sprzedażą willi.

Wska-

zuje się także na rozbieżności w ocenie kosztów

utrzymania obecnej siedziby konsulatu generalnego.

MSZ oblicza je na 20 tys. euro miesięcznie plus kosz-

ty niezbędnej modernizacji, gdy według konsulatu

chodzi o 12 tys. euro.

W jednym z pism protestacyjnych wystosowanych

przez niemiecką Polonię czytamy, że „koszty wynaj-

mu nowego pomieszczenia mają być wyższe od kosz-

tów eksploatacji dotychczasowego budynku, mimo że

nowy budynek ma liczyć 960 m

2

powierzchni (stary li-

czy wraz z pomieszczeniami gospodarczymi 5000 m

2

)”.

Ponadto „koszty adaptacji nowego pomieszczenia

mają być wyższe od kosztów najbliższych niezbęd-

nych remontów budynku przy Lindenallee 7”.

Jeśli

powyższe informacje są prawdziwe, pod poważnym

znakiem zapytania staje racjonalność decyzji MSZ

w kwestii sprzedaży historycznej willi.

Jak wyglądają szczegółowe kalkulacje dotyczące

eksploatacji i niezbędnych remontów obecnej siedziby

Konsulatu Generalnego w Kolonii, a jak kształtują

się szczegółowe kalkulacje adaptacyjne i koszty eks-

ploatacyjne planowanej nowej siedziby?

Czy MSZ, podejmując decyzję o przeniesieniu sie-

dziby z historycznego budynku, mającego duże zna-

czenie dla relacji polsko-niemieckich, brał pod uwagę

możliwość nadszarpnięcia tą decyzją dobrego wize-

runku Polski w Niemczech?

Dlaczego MSZ nie rozważa możliwości podziału

nieruchomości, polegającej na zatrzymaniu w pol-

skich rękach historycznego budynku, a sprzedaży

części parceli niezabudowanej, na której znajduje się

obszerny ogród?

Czy faktycznie pani J.R. K. została dyscyplinarnie

zwolniona z funkcji konsula generalnego RP w Kolo-

nii, gdyż kwestionowała decyzję i kalkulacje MSZ

dotyczące sprzedaży willi Neuerburg i przeniesienia

konsulatu generalnego do nowej siedziby?

Poseł Artur Górski

Interpelacja

(nr 13205)

do ministra transportu,

selskiego w Garwolinie zgłosili się dwaj pochodzący

z terenu powiatu garwolińskiego wykonawcy robót

drogowych, wykonujący kontrakt „Projekt i rozbu-

presowej na odcinku Piotrków Trybunalski – Rawa

Mazowiecka od km 324+772 do km 386+000”,

285

z prośbą o interwencję w sprawie tempa rozliczenia

robót zrealizowanych przez ich ﬁrmy.

Należynad-

mienić, iż są to tylko dwaj wykonawcy z ponad 12 ﬁrm,

którym GDDKiA jest winna ponad 200 mln zł za

wykonane prace.

Poniżej opisuję szczegółowo pro-

blem tych ﬁrm,m.in.

MeliorantTadeuszZającisp.k.

w Garwolinie oraz P.B.Z. i B IMEXBAU MAGOL

Janusz Zaczek i Zenobia Zaczek w Maciejowicach.

Dnia 30 października 2012 r. ww. odcinek został

przekazany do użytkowania, co jest świadectwem

właściwego wykonania wszystkich prac zawartych

w projekcie budowlanym.

Niemniej jednak, ze wzglę-

du na niezrozumiałe działania ﬁrmypełniącejobo-

wiązki inżyniera oraz nadzoru budowlanego, ﬁrmy

realizujące zadanie nie są w stanie sprzedać swoich

robót.

Wynika to z permanentnego odrzucania pro-

tokołów odbioru robót (POR), które są podstawą wy-

stawienia przejściowego świadectwa płatności (PŚP),

a co za tym idzie wystawienia faktur.

Procedura odwlekania przyjęcia POR wygląda w spo-

sób następujący: Nadzór, sprawdzając dokumentacje

przedstawioną w POR, odrzuca ją na podstawie wła-

snych uwag, na co ma 28 dni.

W wyniku tego wykonaw-

ca zmuszony jest złożyć rewizje do POR, co wymaga

dużych nakładów pracy, w celu złożenia ich w nadzorze.

Po kolejnych 28 dniach POR są ponownie odrzucane na

podstawie zupełnie innych uwag, niezawartych w po-

przednim wniosku.

Zmusza to ﬁrmydoskładaniare-

wizji i oczekiwania 28 dni na następne uwagi.

Niektóre

z ﬁrmskładająjuższóstąrewizję.

Przedsiębiorcy zwracają się z prośbą o interwen-

cję w GDDKiA o. Łódź, aby dokumentacja była spraw-

dzana kompleksowo oraz aby została im przedstawio-

na instrukcja sposobu prezentacji robót zawartych

w POR, ponieważ wszelkie ustne wskazówki są no-

torycznie zmieniane.

Obecna sytuacja, kiedy POR są odrzucane np. ze

względu na brak pieczątki geodety na każdej stronie

dokumentu, z powodu kwestionowania badań beto-

nu, ponieważ zostały przeprowadzone później niż

28 dni, a nie w 28. dniu po wytworzeniu, czy też ab-

surdalnych zastrzeżeń dotyczących urządzeń, które

nigdy nie wystąpiły w projekcie budowlanym, zagra-

żają naszej działalności.

Należy nadmienić, że każde z przedsiębiorstw ist-

nieje na rynku po kilkanaście lat.

W tym czasie zre-

alizowały dziesiątki podobnych kontraktów, a ich

dalsze istnienie na rynku jest najlepszą gwarancją

wykonywanych prac.

Blokowanie sprzedaży przez

nadzór, przy tak ogromnym zaangażowaniu środ-

ków, może doprowadzić do upadku kolejnych przed-

siębiorstw uczestniczących przy kontraktach infra-

strukturalnych oraz wielotysięcznych zwolnień.

W związku z tak dużą likwidacją placówek oświa-

towych proszę Pana Ministra o udzielenie mi odpo-

1.

Kiedy ﬁrmy wykonawcze na ww. kontrakcie

otrzymają należne im zapłaty za wykonane prace?

2.

Jakie są przyczyny braku odbiorów wykona-

nych prac i czy to prawda, że odbiory będą dopiero

realizowane w I kw.

2013 r.?

dzy do końca 2012 r. i zachęca inżyniera kontraktu

5.

Czy będą wyciągnięte konsekwencje wobec osób

zarządzanym przez rząd Pana Ministra jest dla ma-

łych polskich ﬁrmswoistym„pocałunkiemśmierci”?

Z poważaniem

Poseł Grzegorz Adam Woźniak

Garwolin, dnia 3 stycznia 2013 r.

Interpelacja

(nr 13206)

prezesa Urzędu Zamówień Publicznych(dalej: „pre-

zes UZP”) wobec zamawiających, którzy udzielając

zamówienia publicznego na roboty budowlane, żąda-

ją od wykonawców na etapie prowadzenia postępo-

wania o udzielenie zamówienia złożenia kosztorysu

ofertowego.

Jako przykład ww. praktyk stosowanych przez

prezesa UZP wskażę sprawę gminy Biskupiec, która

była podmiotem kontroli następczej przeprowadzonej

przez ten organ.

W 2011 r. gmina Biskupiec (dalej:

„zamawiający”) przeprowadziła postępowanie o udzie-

lenie zamówienia publicznego na roboty budowlane.

W przetargu wzięło udział pięć ofert.

Zamawiający,

wybierając ofertę najkorzystniejszą, odrzucił pozo-

stałe oferty.

Podstawą prawną odrzucenia jednej

Powodem odrzucenia tej oferty na wyżej wskazanej

podstawie był brak załączonego do niej kosztorysu

ofertowego, który był wymagany przez zamawiają-

cego w SIWZ.

Z uwagi na podejrzenie naruszenia

przepisów ustawy o zamówieniach publicznych pre-

zes UZP na wniosek Ministerstwa Rolnictwa i Roz-

woju Wsi przeprowadził kontrolę doraźną następczą,

w wyniku której stwierdził, iż takie działanie zama-

286

wiającego stanowiło naruszenie art. 89 ust. 1 pkt 2

ustawy PZP, gdyż brak załączenia kosztorysu ofer-

towego do oferty nie może stanowić podstawy do jej

odrzucenia.

Do stwierdzenia, czy w tego rodzaju sprawach sta-

nowisko prezesa UZP zasługuje na uwzględnienie,

należy ocenić zasadność działań zamawiającego z punk-

tu widzenia przepisów ustawy PZP oraz należy oce-

nić, czy takie działanie stało w sprzeczności z tymi

przepisami prawa.

Żądanie przez zamawiającego złożenia kosztorysu

o udzielenie zamówienia publicznego, nawet w przy-

padku rozliczenia się z wykonawcą w oparciu o ry-

czałt, nie narusza żadnego przepisu prawa.

Ponadto

należy zauważyć, iż dokument ten odnosi się do

przedmiotu przyszłej umowy, gdyż weryﬁkuje po-

prawność obliczenia przez wykonawcę ceny, jak rów-

nież daje możliwość weryﬁkacjizgodnościskładanej

oferty z opisem przedmiotu zamówienia.

Takie ujęcie

celowości żądania kosztorysu ofertowego daje pod-

stawę do traktowania go na równi z dokumentami

wskazanymi w § 5 rozporządzenia prezesa Rady Mi-

„rozporządzenie”).

Celem wskazanych tam doku-

mentów m.in. jest potwierdzenie, czy oferowane ro-

boty budowlane odpowiadają wymaganiom określo-

nym przez zamawiającego.

Taki sam cel spełnia kosz-

torys ofertowy.

Ponadto należy zauważyć, iż katalog

dokumentów wskazanych w powyższym rozporzą-

dzeniu jest katalogiem otwartym (tak wskazuje

uchwała Krajowej Izby Odwoławczej, dalej: „KIO”,

Oznacza to, że zamawiający może żądać przedłożenia

dokumentów niewskazanych bezpośrednio w § 5 tego

rozporządzenia, jeśli będą one realizowały jego cel.

Kosztorys ofertowy jako dokument realizujący cel

przewidziany w § 5 rozporządzenia wpisuje się w ka-

talog otwarty dokumentów, których zamawiający

może żądać od wykonawcy robót budowlanych.

Tak

więc zasadne jest twierdzenie, iż zamieszczenie przez

zamawiającego w wymogach SIWZ kosztorysu ofer-

towego było działaniem dozwolonym przez przepisy

prawa, a ranga tego dokumentu jest równoznaczna

z rangą dokumentów przewidzianych w § 5 rozporzą-

dzenia.

Skoro brak któregoś z dokumentów wskaza-

nych w tym paragraﬁedajepodstawędoodrzucenia

to zasadne jest twierdzenie, iż takie samo uprawnie-

nie jest przewidziane w przypadku braku załączenia

kosztorysu ofertowego.

Ponadto należy rozpatrzyć zasadność zamieszcze-

nia kosztorysu ofertowego w postanowieniach SIWZ.

Zgodnie z przepisami ustawy PZP zamawiający zo-

bowiązany jest odrzucić ofertę, która narusza zasady

uczciwej konkurencji, np. poprzez stosowanie dum-

pingu cenowego (art. 89 ust. 1 pkt 3 ustawy PZP) lub

zawiera błędy w obliczeniu ceny (art. 89 ust. 1 pkt 6

ustawy PZP).

Podobną opinię wyraziło Ministerstwo

Urzędu Marszałkowskiego Województwa Łódzkiego

z dnia 14 grudnia 2009 r., znak: ROW/ws/ar/213/331/

7464/09, w którym stwierdza, że „w przypadku gdy

beneﬁcjentzawarłzwykonawcąumowęryczałtową,

weryﬁkacjękosztównależyprzeprowadzićwoparciu

o kosztorys ofertowy”.

Z powyższego wynika, że za-

mawiający nie jest zwolniony z powyższych obowiąz-

ków, nawet w przypadku gdy podstawą rozliczenia

oferty jest cena ryczałtowa.

W przedmiotowej spra-

wie wydaje się być oczywiste, iż to właśnie kosztorys

ofertowy jest dokumentem, który pozwoli zamawia-

jącemu na ocenę oferty wykonawcy pod względem jej

zgodności z wymaganiami przewidzianymi w usta-

wie PZP oraz z wymaganiami danego przetargu.

To

wskazuje na jego istotne znaczenie przy ocenie ofer-

ty.

Brak załączenia tego dokumentu do oferty w spo-

sób znaczny utrudnia sprawdzenie jej pod względem

zgodności z powyższymi wymaganiami.

Ponadto

zgodnie ze stanowiskiem KIO (sygn. akt KIO/UZP

1332/09) określenie wynagrodzenia jako wynagro-

dzenie ryczałtowe nie może konwalidować braków

w ofercie złożonej przez odwołującego w zakresie jej

zgodności z postanowieniami SIWZ.

Powyższe oko-

liczności wskazują, iż wykonawca, który nie złoży

kosztorysu ofertowego zgodnie z wymaganiami SIWZ,

uniemożliwia rzetelne sprawdzenie jej pod względem

zgodności z ustawą PZP.

Nie może on powołać się

również na brak obowiązku przedstawienia tego do-

kumentu z uwagi na wynagrodzenie ryczałtowe

(patrz: wyrok KIO powyżej).

Zatem powyższe wska-

zuje, iż ze względu na wagę tego dokumentu oraz na

fakt umieszczenia go w SIWZ, która nakłada na wy-

konawców obowiązek dostarczenia go zamawiające-

mu, można stwierdzić, iż zamawiający ma uprawnie-

ustawy PZP tej oferty, która uchybia obowiązkowi

dostarczania kosztorysu ofertowego.

Kolejną okolicznością, którą należy wziąć pod

uwagę przy rozstrzyganiu, czy zamawiający, odrzu-

cając przedmiotową ofertę z uwagi na brak załącze-

nia do niej kosztorysu ofertowego, naruszył postano-

UZP 547/08.

W postępowaniu tym odwołujący m.in.

wskazał na naruszenie przez zamawiającego art. 89

z uwagi na to, że kosztorys ofertowy wykonawcy za-

wiera błędy polegające na niezgodności ilości przed-

miarowych prac z ilościami prac podanymi w przed-

miarach przez zamawiającego.

W powyższej sprawie

KIO oddaliła odwołanie wykonawcy, m.in. argumen-

tując swoją decyzję tym, że z (...) zapisów specyﬁkacji

istotnych warunków zamówienia wynika, że koszto-

rys ofertowy wypełniony na podstawie przedmiarów

robót stanowi integralną część oferty i dotyczy w spo-

sób bezpośredni ceny oferty.

Niezasadna jest zatem

supozycja odwołującego, jakoby przywołane doku-

287

menty miały wyłącznie charakter pomocniczy, wtór-

ny.

Przeciwnie, dokumenty te mają znaczenie zasad-

nicze dla obliczenia ceny oferty i takie znaczenie

w sposób bezsporny przypisał im zamawiający.

Dalej

w tym samym postanowieniu Izba wskazuje, że „nie

ma zasadniczego znaczenia dla rozpoznania w niniej-

szej sprawie kwestia charakteru wynagrodzenia

przewidzianego w umowie przez Zamawiającego.

(...)

Niemniej skład orzekający Izby reprezentuje pogląd,

że nawet na wypadek uznania wynagrodzenia umow-

nego jako zawierającego elementy rozliczenia ryczał-

towego z wykonawcą, oferta powinna uwzględniać

wszystkie wymienione w przedmiarze robót pozycje,

jeżeli wymaga tego zamawiający (vide: wyr.

SO

w Warszawie z dnia 13.03.2006 r., sygn. akt: V Ca

2469/05, wyr.

KIO z dnia 29.04.2008 r., sygn. akt:

KIO/UZP 353/08)”.

W związku z powyższym zasad-

ne jest twierdzenie, iż skoro Krajowa Izba Odwoław-

cza nie stwierdziła naruszenia przez zamawiającego

ceniem przez niego oferty, która zawierała błędnie

sporządzony kosztorys ofertowy, tym bardziej nie

stanowi jego naruszenia odrzucenie przez zamawia-

jącego oferty, która w ogólne nie zawierała tego do-

kumentu.

Na podkreślenie zasługuje fakt, że zda-

niem KIO kosztorys ofertowy jest dokumentem o za-

sadniczym znaczeniu niezależnie od tego, jaki jest

charakter wynagrodzenia przewidziany przez zama-

wiającego.

Tak więc analizując per analogiam te dwa

przypadki, można dojść do przekonania, że prezes

UZP, orzekając o naruszeniu prawa przez zamawia-

jącego, który odrzucił ofertę ze względu na brak za-

łączenia do niej kosztorysu ofertowego, nie uwzględ-

nił wyżej przytoczonych okoliczności, których to

wskazanie mogło wpłynąć na ocenę sytuacji oraz

uznanie czynność zamawiających polegających na

odrzuceniu takich ofert na postawie art. 89 ust. 1 pkt 2

ustawy PZP za zasadne.

Na zakończenie należy wskazać, że żądanie spo-

rządzenia przez wykonawców kosztorysów oferto-

wych oraz obowiązek ich złożenia wraz z ofertą jest

przewidziane w ogłoszeniu o zamówieniu opubliko-

wanym w Biuletynie Zamówień Publicznych, jak

i wynika z treści SIWZ.

Zgodnie z postanowieniem

art. 7 ust. 1 ustawy PZP zamawiający jest zobowią-

zany do stosowania zasad równego traktowania wy-

konawców i zasad uczciwej konkurencji.

Zgodnie

z orzeczeniem KIO z dnia 21 czerwca 2010 r., sygn.

akt: KIO/UZP 1013/2010, „zamawiający bezwzględ-

nie przy dokonywaniu oceny oferty nie może odstę-

pować od wymogów określonych w SIWZ, gdyż pro-

wadziłoby to do naruszenia zasad uczciwej konku-

rencji i równego traktowania wykonawców”.

Tak

więc w sytuacji, gdy zamawiający określi w SIWZ

wymóg dotyczący załączenia kosztorysu ofertowego

do składanej oferty, jest zobowiązany do odrzucenia

oferty, która nie spełnia wszystkich wymogów zawar-

tych w SIWZ.

Odmienne działanie naruszałoby za-

sady dotyczące równego traktowania wszystkich

ofert składanych w postępowaniu przetargowym (po-

dobną opinię reprezentuje Europejski Trybunał

Sprawiedliwości w wyroku z dnia 22 czerwca 1993 r.

w sprawie C-243/89 STOREBAELT).

pujące pytanie:

Czy odrzucenie przez zamawiającego na podsta-

przez wykonawcę w postępowaniu o udzielenie zamó-

wienia publicznego prowadzonego w trybie przetargu

(przy ustalonym wynagrodzeniu ryczałtowym) z uwa-

gi na niezałączenie do oferty kosztorysu ofertowego

mówienia stanowi działanie naruszające dyspozycję

tego przepisu?

Z poważaniem

Pisz, dnia 3 stycznia 2013 r.

Interpelacja

(nr 13207)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie przeludnienia placówek

Szanowny Panie Ministrze!

Areszty śledcze i za-

kłady karne w Polsce dysponują ponad 83 tys. miejsc,

które praktycznie w całości są zapełnione.

Równo-

cześnie ponad 41 tys. osób skazanych na kary pozba-

wienia wolności oczekuje zwolnienia miejsc w placów-

kach penitencjarnych.

Dotychczas problem przeludnienia próbowano

rozwiązywać, m.in. przerabiając różne świetlice, ko-

rytarze i inne tego rodzaju pomieszczenia na cele.

Statystyki zaciemniane są także przez zaliczenie izb

chorych, oddziałów dla matek z dzieckiem lub izola-

tek do ogólnej liczby miejsc przeznaczonych dla osa-

dzonych.

Zgodnie z polskim prawem aresztant lub więzień

powinien mieć zapewnione w celi 3 m

2

, a w świetle

prawa unijnego nawet 4 m

2

.

Tymczasem rośnie świa-

domość prawna wśród osadzonych i z powodu nieprze-

strzegania tych norm coraz powszechniej wysuwane

są roszczenia aresztantów i więźniów domagających

się odszkodowań za umieszczanie ich w przeludnio-

nych celach.

W świetle publikacji prasowych rekom-

pensaty te pochłaniają kilkaset tysięcy zł rocznie.

Następstwem przepełnionych placówek peniten-

cjarnych jest kolejka do odbycia wyroku.

Takie ocze-

kiwanie jest demoralizujące i świadczy o niewydolno-

ści systemu penitencjarnego.

Bezsprzecznie kara

powinna być nieuchronna i szybka.

Do rzecznika

praw obywatelskich wpływa wiele skarg na łamanie

288

zasady wykonywania kary pozbawienia wolności bez

zbędnej zwłoki.

Niestety, zdarzają się tak skrajne

przypadki, jak ten, w którym skazany otrzymał we-

zwanie do odbycia kary półtora roku po 10 latach od

jej prawomocnego zasądzenia.

Ów człowiek w tym

czasie skończył studia i założył rodzinę.

W perspektywie najbliższych czterech lat rysuje

się ponadto problem z wdrożeniem norm dyrektywy

Unii Europejskiej nakazującej, aby więźniowie ska-

zani za granicą odbywali kary we własnych pań-

stwach.

W tej chwili w więzieniach na terenie in-

nych niż Polska krajów unijnych osadzonych jest

blisko 12 tys. Polaków.

Czynnikiem petryﬁkującymobecnystanwięzien-

nictwa jest kilkanaście tysięcy więźniów skazanych

za spowodowanie nieumyślnego wypadku, jazdę pod

wpływem alkoholu na rowerze czy niepłacenie ali-

mentów.

Szczególnie osobliwa jest sytuacja dotycząca

tej ostatniej kategorii przestępców, którzy tak jak

inni osadzeni utrzymywani są przez podatników, po-

dobnie jak ich rodziny otrzymujące świadczenia

z funduszu alimentacyjnego.

Miesięczny koszt takiej

polityki penitencjarnej względem jednego skazanego

wynosi przeważnie ponad 4 tys. zł.

Warty rozpatrze-

nia wydaje się postulat stworzenia osobom niepłacą-

cym alimentów możliwości wykonywania pracy

i spłacania swoich długów, jednocześnie rezygnując

z ich egzekucji przez aparat sądowo-komorniczy na

rzecz banków dysponujących daleko większą wiedzą

o środkach pieniężnych posiadanych przez te osoby.

W tym celu potrzebna by była gruntowna reforma

prawa karnego.

Innym sposobem rozładowanie nabrzmiałego pro-

blemu przepełnionych więzień wskazywanym przez

część ekspertów jest koncepcja tworzenia więzień

prywatnych.

Orędownicy tego rozwiązania wskazują

na dodatkowe zalety pozwalające obniżyć koszty funk-

cjonowania systemu penitencjarnego.

wiedź na poniższe pytania:

1.

Jakie kroki ma zamiar podjąć Pański resort

w celu zneutralizowania problemu przepełnienia

więzień?

2.

Czy rozpatruje, przewiduje lub dopuszcza Pan

nowelizację prawa karnego mającą na względzie ob-

niżenie lub rezygnację z kar pozbawienia wolności za

drobne przestępstwa na rzecz kar nieizolacyjnych?

3.

Jaki koszt w 2012 r. poniosło polskie państwo

w związku z obowiązkiem wypłaty odszkodowań osa-

dzonym za odbywanie kary w złych warunkach?

4.

Jaki jest Pana stosunek do idei więzień prywat-

nych w Polsce?

Z poważaniem

Poseł Bartosz Kownacki

Warszawa, dnia 3 stycznia 2013 r.

(nr 13208)

do ministra administracji i cyfryzacji

Nr 91, poz. 578) w art. 3 reguluje kwestie związane

z tworzeniem, łączeniem, dzieleniem i znoszeniem

powiatów oraz ustalaniem ich granic.

Natomiast obo-

wiązująca dla rad wybranych na okres 2010–2014

mików województw (Dz. U z 2003 r.

Nr 159, poz.

1547), zgodnie bowiem z art. 16 ust. 3 ustawy z 5 stycz-

wych, przedterminowych i uzupełniających wyborów

organów stanowiących jednostek samorządu tery-

torialnego przeprowadzanych w trakcie kadencji,

dydatów oraz warunki ważności tych wyborów.

W związku z powyższym stawiam następujące

pytania:

1.

Czy z chwilą wydania przez Radę Ministrów

ca 1998 r. o samorządzie powiatowym, art. 3 ust. 4,

tworzona jest w myśl obowiązującego ustawodaw-

stwa nowa jednostka samorządu terytorialnego?

pkt 1, 2 i 3, tworzone są w myśl obowiązującego

ustawodawstwa nowe jednostki samorządu teryto-

rialnego?

Z poważaniem

Poseł Grzegorz Napieralski

Szczecin, dnia 3 stycznia 2013 r.

Interpelacja

(nr 13209)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie wynagradzania pracowników

instytucji kultury

Szanowny Panie Premierze!

3 października 2012 r.

zumieniu z ministrem pracy i polityki społecznej wy-

289

dał rozporządzenie w sprawie wynagradzania pra-

cowników instytucji kultury.

Obowiązek wydania

rozporządzenia został wskazany w art. 31d ust. 1

zostało wydane mimo negatywnych opinii Rządowe-

go Centrum Legislacji.

Rozporządzenie bowiem nie

różnicuje zasadniczego wynagrodzenia ze względu

na stanowisko pracy, mimo iż zasady prawidłowej le-

gislacji wskazują na taki obowiązek chociażby ze

względu na różny poziom wykształcenia, jak również

różny okres pracy uprawniający do danego stanowi-

ska pracy.

Taki sposób wskazania jednakowej pod-

stawy wynagrodzenia zasadniczego prowadzi do dys-

kryminacji pracowników ze względu na dyskrymina-

cję pozytywną, czyli równanie pracowników lepiej

wykształconych i z większym doświadczeniem do

pracowników z niższym wykształceniem i bez do-

świadczenia.

Ponadto określenie wynagrodzenia za-

sadniczego dla wszystkich stanowisk na poziomie

1050 zł pozostaje w rażącej sprzeczności z ustawą

1679, z późn. zm.), ponieważ nie realizuje zapisów

ochrony minimalnego wynagrodzenia za pracę.

Rząd

w trybie obiegowym zdecydował, iż wynagrodzenie

minimalne w 2013 r. będzie wynosić 1600 zł.

Dopro-

wadzi to dyskryminacji pomiędzy pracownikami,

którzy otrzymują za pracę minimalne wynagrodze-

nie, a pracownikami, którzy otrzymują za pracę prze-

ciętne wynagrodzenie, ponieważ pracownik mający

najniższą podstawę i mający mniejszy staż pracy niż

pięć lat, aby jego wynagrodzenie osiągnęło poziom

ustawowy, będzie musiał otrzymywać inne składniki

uznaniowe, np. premię w wysokości ok. 53%, kiedy

w innych sytuacjach pozostali pracownicy mogą

otrzymywać premię na poziomie o wiele niższym.

Po-

nadto premia dla pracownika z najniższym wynagro-

dzeniem zasadniczym będzie miała w tym przypadku

charakter regulaminowy i stały, ponieważ musi do-

pełniać niejako kwotę do minimalnego wynagrodze-

nia.

W pozostałych przypadkach inne składniki wy-

nagrodzenia będą miały charakter wyłącznie uzna-

niowy i zależny od woli pracodawcy.

Dodatkowy sprzeciw wobec rozporządzenia budzi

uwolnienie poszczególnych stanowisk od grup szere-

gowania i przypisanych im kwot.

Pracownicy insty-

tucji kulturalnych stanowią grupę pracowników pra-

cujących w samorządowych jednostkach kultural-

nych, dlatego nie ma żadnego uzasadnienia, aby pra-

cownicy instytucji kultury byli traktowani inaczej

niż pracownicy samorządowi.

Upoważnienie wyni-

kające z art. 31d powołanej wyżej ustawy nie upraw-

nia ministra do dowolnego unormowania zakresu

rozporządzenia, takowy został wskazany w przywo-

łanym przepisie, dlatego też minister nie mógł wbrew

upoważnieniu pominąć określenia zróżnicowania

stanowisk pod względem wynagrodzenia, jak rów-

nież wymogów lat pracy i wykształcenia na danym

stanowisku.

Rozporządzenie wydane wbrew upoważ-

nieniu stanowi dyskryminację pozytywną, do której

minister nie powinien dopuszczać, a nawet ma obo-

wiązek prawny jej zapobiegać – w omawianym przy-

padku minister ją świadomie i wbrew opinii Rządo-

wego Centrum Legislacji wprowadza.

Ponadto rozporządzenie zostało przygotowane

bardzo niedbale pod względem języka prawnego tek-

stu rozporządzenia oraz niezgodnie z zasadami tech-

niki prawodawczej – nie jest to nawet poziom akade-

micki.

W rozporządzeniu wskazuje się w swoich za-

pisach wyrażenia, które wskazują, iż ma ono zasto-

sowanie dopiero dla nowych skutków, a nie ma zasto-

sowania dla stanów prawnych już istniejących, dla

przykładu w § 3 ust. 2 wskazuje się, iż: „Warunkiem

przyznania dodatku funkcyjnego jest zatrudnienie

na stanowisku (...) lub innym związanym z kierowa-

niem zespołem przewidzianym w regulaminie orga-

nizacyjnym jednostki kultury”.

Zapis powyższy nie

ma zastosowania do skutków już istniejących, ponie-

waż wskazuje, w swoim zapisie, że warunkiem przy-

znania dodatku jest kierowanie, a nie mówi o przy-

padkach, kiedy dodatek został przyznany przed

dniem wejścia w życie rozporządzenia.

Zasady demokratycznego państwa prawnego sto-

ją na przeszkodzie, aby rozporządzenie, które jest

dyskryminujące, ponadto niezgodne z zasadami tech-

niki prawodawczej, mogło zostać wydane, i to z mocą

wsteczną od 2 lipca 2012 r.

Pracownicy są pod szcze-

gólną ochroną państwa, co wynika bezpośrednio

z Konstytucji RP, dlatego też w omawianym przypad-

ku nie można wprowadzać regulacji, na mocy któ-

rych sytuacja prawna pracowników ulega pogorsze-

niu w stosunku do sytuacji, którą była przed wpro-

wadzeniem przedmiotowego rozporządzenia.

Ponad-

to rozporządzenie pomija arbitralnie nazwy niektó-

rych stanowisk pracy, nie określając, co się będzie

działo w przypadku braku takiego stanowiska pracy.

W większości przypadków prowadzi to do arbitralne-

go obniżenia stanowiska pracy na gorsze, ale daje

również podstawę do zmniejszenia wynagrodzenia

pracownikowi.

Rozporządzenie nie mówi nic w przy-

padku, kiedy pracownik dostał awans na stanowisko,

którego w rozporządzeniu już nie ma.

Pracodawcy

arbitralnie przeszeregowują na niższe stanowisko, co

jest sprzeczne z ochroną stałości i stabilności stosun-

ku pracy.

Dlatego przedmiotowego rozporządzenia

nie można pogodzić z zasadami państwa prawnego.

Zasady państwa prawnego stoją na straży, aby sytu-

acja prawna pracownika nie była pogarszana arbi-

tralnymi decyzjami organów wykonawczych.

1.

Kiedy Rada Ministrów uchyli przedmiotowe roz-

porządzenie jako sprzeczne z zasadami państwa pra-

wa, a jednocześnie dyskryminujące pracowników ze

względu na wynagrodzenie oraz pogarszające ich sy-

tuację prawną w stosunku do innych pracowników?

2.

Jakie rząd będzie podejmował działania, aby

rozporządzenia poszczególnych ministrów spełniały

290

elementarne zasady techniki prawodawczej i były

zgodne z prawem?

3.

Dlaczego minister kultury i dziedzictwa naro-

dowego wydaje akty prawne wbrew opinii Rządowego

Centrum Legislacji?

4.

Dlaczego rząd wydaje akty podustawowe nie-

zgodnie z upoważnieniem zawartym w ustawach i na-

rusza chroniony interes prawny pracowników?

5.

Jakie działania podejmie rząd w kwestii ochro-

ny praw pracowniczych przed arbitralnymi decyzja-

mi pracodawców na skutek wadliwie wydawanych

aktów podustawowych przez ministrów?

6.

Jakie działania podejmie rząd, aby ustawy, akty

podustawowe były przygotowane i wydawane zgod-

nie z technikami prawodawczymi oraz zasadami

państwa prawa?

Poseł Tomasz Kamiński

Warszawa, dnia 3 stycznia 2013 r.

(nr 13210)

do ministra ﬁnansów

w sprawie nieprawidłowości w stosowaniu

i organy egzekucyjne

z późn. zm.) środki zgromadzone na rachunkach

oszczędnościowych, oszczędnościowo-rozliczeniowych

ściowych jednej osoby, niezależnie od liczby zawar-

wego lub administracyjnego tytułu wykonawczego

go wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw, bez

konawczego.

Jednak ten zapis nie jest już taki oczy-

wisty dla instytucji ﬁnansowych, jakimi są m.in.

banki.

Pracownicy tych instytucji albo nie znają ww.

przepisu albo wskazują, że ich przepisy wewnętrzne,

które nie są powszechnie obowiązujące interpretują

na przykład, że po 10 miesiącach, gdy suma obrotów

przekroczy trzykrotność przeciętnego wynagrodze-

nia, to wtedy ochrona nie obowiązuje.

W innym przy-

padku wskazują, iż nie są obowiązani do stosowania

art. 54 Prawa bankowego.

Takie zachowanie pracow-

ników instytucji ﬁnansowychjestkarygodneipozba-

wione podstawy prawnej.

1.

Jakie działania ma zamiar podjąć Pański re-

sort, aby ukrócić dowolne interpretacje pracowników

instytucji ﬁnansowychart.54Prawobankowego?

2.

Dlaczego rząd nie podejmuje żadnych działań

zmierzających do zapobieżenia sytuacji, w której pra-

cownicy instytucji ﬁnansowych,wtymbankówpo-

zbawiają arbitralnie ochrony prawnej obywateli wy-

nikającej z art. 54 Prawa bankowego?

3.

Jakie działania nadzorcze zostały podjęte przez

Komisję Nadzoru Finansowego, aby instytucje ﬁnan-

sowe przestrzegały ochrony prawnej wynikającej

z art. 54 Prawa bankowego?

4.

Dlaczego rząd zmierza do deregulacji niektó-

rych zawodów w przypadku, kiedy te działania pro-

wadzą do sytuacji, której w danym zawodzie pracują

osoby bez odpowiedniego przygotowania, wykształ-

cenia i odpowiedniego doświadczenia?

5.

Kiedy uproszenie procedur proponowane przez

rząd przestanie prowadzić do arbitralnego traktowa-

nia obywateli w konstytucyjnie przynależnych im

prawach przez niedokształconych urzędników i pra-

cowników instytucji ﬁnansowych?

6.

Czy wprowadzając regulacje dotyczące działal-

ności instytucji ﬁnansowych,wzakresieochronyoby-

wateli, rząd stosuje się do opinii ekspertów?

Poseł Tomasz Kamiński

(nr 13211)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

W ramach prowa-

dzonej działalności poselskiej otrzymuję liczne wy-

stąpienia, dotyczące, zdaniem zainteresowanych

środowisk i grup zawodowych, nieprawidłowości za-

istniałych podczas przeprowadzanych przez Trans-

portowy Dozór Techniczny egzaminów dla dorad-

ców oraz kandydatów na doradców do spraw bezpie-

niebezpiecznych.

Stały się one podstawą do przygotowanej przeze

mnie interpelacji w tej sprawie.

Udzielona przez re-

sort odpowiedź nie tylko nie rozwiała sygnalizowa-

nych wątpliwości, lecz – jak podkreślają zaintereso-

wani – przeciwnie, wskazuje na niezrozumienie isto-

ty problemu, a wręcz błędną interpretację obowiązu-

jących w tym zakresie regulacji prawnych.

291

Dotyczy to fragmentu odpowiedzi ministerstwa,

w którym podkreśla się zalety używania komputerów

do egzaminowania, zapominając jednocześnie, że

w przepisach RID/ADR/ADN sprawa jest uregulowa-

na następująco: 1.8.3.12.3 Urządzenia elektroniczne

mogą być używane wyłącznie w przypadku, gdy zo-

stały one udostępnione przez organizację egzaminu-

jącą.

Do udostępnionych urządzeń elektronicznych

zdający nie powinien wprowadzać żadnych danych

z wyjątkiem odpowiedzi na zadane pytania.

Oznacza to, że urządzenia elektroniczne mogą być

używane w sposób taki, jak na egzaminach kierow-

ców.

Tymczasem podczas egzaminów dla doradców

stwa w zakresie przewozu drogowego towarów nie-

bezpiecznych zdający wprowadzają do komputera

różne treści (np. pytania) oraz korzystają z kompu-

tera jako czytnika tekstów.

Taka forma jest nieprze-

widziana w przepisach.

Zgodnie z art. 91.

Konstytucji Rzeczpospolitej Pol-

skiej ratyﬁkowanaumowamiędzynarodowa,ataką

jest ADR, po jej ogłoszeniu w Dzienniku Ustaw Rze-

czypospolitej Polskiej, stanowi część krajowego po-

rządku prawnego i jest bezpośrednio stosowana, chy-

nią zgodą wyrażoną w ustawie ma pierwszeństwo

W związku z powyższym proszę o jednoznaczną

sprawie stanowisko resortu i przyjęta interpretacja

odnośnie sposobu przeprowadzania przedmiotowych

egzaminów nie pozostają w sprzeczności z przyjętymi

pisami prawa międzynarodowego?

Z poważaniem

Poseł Artur Ostrowski

Warszawa, dnia 3 stycznia 2013 r.

(nr 13212)

do ministra zdrowia

w sprawie refundacji leczenia łuszczycy

sce około miliona osób cierpi na łuszczycę.

Choroba

ta może występować w różnych formach nasilenia,

od lekkiego z niewielkim zmianami do ciężkiego i zaj-

mować powierzchnię całego ciała.

Najcięższą formą

łuszczycy w naszym kraju jest dotkniętych ponad

1 tys. osób.

Znaną, skuteczną metodą walki z najbar-

dziej dotkliwą formą tej choroby są leki biologiczne.

Według lekarzy skuteczność tego typu leczenia wy-

nosi 80% i wywołuje mniej działań niepożądanych od

leków doustnych.

Problemem dla chorych jest jednak

koszt takiej terapii, który wynosi około 60 tys. zł,

leki nie są refundowane.

Dlatego też tylko nieliczni

pacjenci korzystają z takiego leczenia.

Dermatolodzy

uważają, że potrzebne jest wprowadzenie rozwiązań,

które pozwoliłyby na polepszenie standardów i ﬁnan-

sowania leczenia osób chorujących na łuszczycę.

stwo zamierza wprowadzić refundację leczenia naj-

cięższych form łuszczycy lekami biologicznymi?

Z poważaniem

Poseł Jan Warzecha

Warszawa, dnia 3 stycznia 2013 r.

(nr 13213)

do ministra ﬁnansów

w sprawie procedur celnych obowiązujących

Szanowny Panie Ministrze!

Od 2004 r. obowiązu-

ją w Polsce unijne przepisy celne.

Regulacje te po-

zwalają przedsiębiorcom importującym towary spoza

Unii Europejskiej na oclenie ich w dowolnym urzę-

dzie celnym na terenie krajów Wspólnoty.

Według

doniesień medialnych około dwie trzecie polskich im-

porterów cli sprowadzane przez siebie produkty poza

granicami kraju.

Wiąże się to ze stratami dla polskie-

go budżetu, gdyż 25% kwoty z opłat celnych zasila

ﬁnansekraju,wktórymdokonanoclenia.

Tymsa-

mym Polska może tracić nawet 3,6 mld zł rocznie.

Według importerów, jak i samych pracowników służb

celnych jednym z podstawowych czynników takiego

stanu są polskie procedury celne.

W ich ocenie są one

bardziej uciążliwe dla przedsiębiorców niż w innych

krajach UE.

1.

Jakie w ocenie ministerstwa są główne przy-

czyny tego, że tak wysoki odsetek polskich przedsię-

biorców cli importowane przez siebie towary poza

granicami naszego kraju?

2.

Czy ministerstwo planuje zmiany w procedu-

rach celnych, które obowiązują w Polsce, aby zagwa-

rantować większe wpływy do budżetu państwa?

Z poważaniem

Poseł Jan Warzecha

292

Interpelacja

(nr 13214)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie zliberalizowania czasu pracy

Szanowny Panie Ministrze!

Rządowy projekt no-

welizacji Kodeksu pracy zakłada możliwość wydłu-

żenia okresu rozliczeniowego do 12 miesięcy i wdro-

żenia ruchomego czasu pracy.

Pracodawcy będą mo-

gli planować dzień pracy do 12 godzin dziennie.

Ten

system był obecnie wprowadzony w trzy- i czteromie-

sięcznych okresach rozliczeniowych.

Związkowcy

NSZZ „Solidarność” protestują, zwracając uwagę na

to, iż propozycje rządu nie zawierają warunku okre-

ślającego, do jakiego rodzaju pracy będzie można go

stosować.

Zapisy projektowanego Kodeksu pracy nie

uwzględniają takich kategorii pracowników, jak ko-

biety ciężarne i rodziców dzieci do lat 4.

Związkowcy

uważają, że nowy plan zliberalizowania czasu pracy

znacząco obniży poziom prawa pracy oraz ograniczy

przypadki występowania nadgodzin.

1.

Czy ministerstwo popiera stanowisko NSZZ

„Solidarność”?

2.

Co ministerstwo sądzi na temat nowego planu

zliberalizowania czasu pracy?

3.

Czy projektowane przepisy nie będą krzywdzą-

ce dla pracowników?

Z poważaniem

Poseł Jan Warzecha

(nr 13215)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Zgodnie z ustawą

o ruchu drogowym Inspekcja Transportu Drogowego

kierowców naruszających przepisy.

Ministerstwo zo-

bowiązane było do wydania rozporządzenia określa-

jącego sposób, tryb oraz warunki techniczne groma-

dzenia, przetwarzania, udostępniania i usuwania

przez głównego inspektora transportu drogowego

danych utrwalonych w postaci obrazów i danych.

Wspomniane rozporządzenie nie zostało nadal wpro-

wadzone.

Przedstawiony problem dotyczy tego, na

jakiej podstawie ITD odmawia udostępnienia utrwa-

lonych obrazów, skoro nie ma właściwych przepisów.

Rzecznik praw obywatelskich dostrzega wątpliwości

co do konstytucyjności.

Art. 51 konstytucji stanowi,

informacji o jednostce określa ustawa, a nie rozpo-

rządzenie.

1.

Czy ministerstwo podziela zdanie, że gromadze-

nie danych powinno być uregulowane w ustawie?

2.

Czy ITD nie łamie prawa poprzez nieudostęp-

nianie niektórym właścicielom ﬁrmtransportowych

obrazów celem weryﬁkacjikierowców?

Z poważaniem

Poseł Jan Warzecha

(nr 13216)

do ministra transportu,

w sprawie przystosowania budynków

Szanowny Panie Ministrze!

Podstawowym prze-

pisem określającym wymagania dotyczące dostępu

do budynków przez osoby niepełnosprawne jest art. 5

ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego.

Rzecznik praw oby-

watelskich przedstawia problem platform montowa-

nych przy schodach dla osób niepełnosprawnych,

z których osoby na wózku nie są w stanie bez pomo-

cy samodzielnie korzystać.

Oznacza to, iż budynki

i inne obiekty powinny być projektowane w sposób

dostosowany dla niepełnosprawnych lub należy wpro-

wadzić takie zmiany, aby przystosować już istniejące

urządzenia do wymagań potrzebujących.

Rozwiązało-

by to problem podjazdów lub podnośników, do których

potrzebna jest dodatkowa pomoc.

Takie stanowisko

również zajmuje Konwencja o prawach osób niepełno-

sprawnych, której zapisy mówią o tym, jak powinno

się projektować budynki, aby były praktyczne i uni-

wersalne dla wszystkich użytkowników.

W związku z przedstawionymi faktami proszę

o udzielenie odpowiedzi: Czy ministerstwo dostrzega

potrzebę wprowadzenia audytu architektonicznego

pod kątem dostępności budynków użyteczności pu-

blicznej dla osób niepełnosprawnych?

Z poważaniem

Poseł Jan Warzecha

293

Interpelacja

(nr 13217)

do ministra ﬁnansów

w sprawie ochrony praw kredytobiorców

Szanowny Panie Ministrze!

Urząd Ochrony Kon-

kurencji i Konsumentów zwrócił uwagę na praktyki

banków, które mogą być niekorzystne dla ich klien-

tów.

Jednym z uchybień, na jakie wskazywano, jest

niedoinformowanie klientów o zmianie stopy opro-

centowania ogłaszanego przez NBP, w sytuacji gdy

jest obniżana.

Kredytobiorca w trakcie spłaty kredy-

tu sam musi wystąpić o zmianę wysokości raty, co

Kolejną nieprawidłowością jest pobór opłaty przygo-

drobnych formalności.

UOKiK wskazuje także, że

prawa konsumentów łamane są poprzez stosowanie

nieuczciwej reklamy, np. brak jest rzetelnych infor-

macji na temat całkowitego kosztu kredytu.

przepisy w wystarczający sposób chronią prawa kre-

dytobiorców?

2.

Czy ministerstwo zamierza podjąć działania

w celu wyeliminowania przedmiotowych nieprawi-

dłowości?

Z poważaniem

Poseł Jan Warzecha

(nr 13218)

do ministra administracji i cyfryzacji

w sprawie naboru na stanowiska urzędnicze

Szanowny Panie Ministrze!

Pragnę zwrócić uwa-

gę na art. 12 ustawy o pracownikach samorządowych

stosowano terminy „pracownik samorządowy” i „urzęd-

nik”.

Pozwala to w obecnej sytuacji, bez problemu,

w ramach jednej instytucji awansować pracownika

urzędu w ramach wewnętrznego naboru, bez żad-

nych zasad konkursowych.

Najwyższa Izba Kontroli

zwraca się do MSWiA o rozważenie zmiany dotych-

czasowego „błyskawicznego awansowania”.

Dane

sporządzone podczas kontroli NIK ujawniają niepra-

widłowości w przeprowadzaniu naboru na stanowi-

ska urzędnicze w ponad połowie skontrolowanych

urzędów.

Uchybienia dotyczą między innymi: niepeł-

nej treści ogłoszeń o naborach, niedochowania ter-

minów ich publikacji oraz odstępstwa od obowiązko-

wej treści tych ogłoszeń.

W związku z przedstawionymi faktami proszę

rozwiązania przestawionego problemu?

Z poważaniem

Poseł Jan Warzecha

(nr 13219)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie doradztwa

edukacyjno-zawodowego w szkołach

nazjalne i ponadgimnazjalne do prowadzenia doradz-

twa edukacyjno-zawodowego.

Zgodnie z przepisami

przedmiotowego aktu prawnego zajęcia związane

nowaniem kształcenia i kariery zawodowej organi-

zuje się w celu wspomagania uczniów w podejmowa-

niu decyzji edukacyjnych i zawodowych.

Tego typu

zajęcia mają prowadzić doradcy zawodowi, a według

doniesień medialnych obecnie w Polsce jest około

1,4 tys. tego typu specjalistów, zaś liczba szkół gim-

nazjalnych i ponadgimnazjalnych wynosi około

17,5 tys. Jak z tego wynika, wymóg wprowadzenia

tego doradztwa został zrealizowany w niewielkim

zakresie.

Według raportu o stanie i roli doradztwa

zawodowego w wybranych powiatach województwa

warmińsko-mazurskiego, sporządzonego przez Kra-

jowy Ośrodek Wspierania Edukacji Zawodowej, jest

wiele przyczyn takiego stanu.

Rozwój doradztwa

ogranicza między innymi: brak odpowiedniego do-

ﬁnansowaniaplacówekoświatowychorazzwiąza-

ny z tym problem braku dostatecznej liczby etatów

dla doradców zawodowych, mała świadomość i nie-

rozumienie problematyki poradnictwa w środowi-

sku nauczycielskim, brak specjalistów – doradców

zawodowych.

1.

Jakie według ministerstwa są przyczyny tak

małej ilości doradców zawodowych?

2.

Jaki procent uczniów w szkołach gimnazjal-

nych i ponadgimnazjalnych może skorzystać z do-

radztwa edukacyjno-zawodowego?

294

3.

Jakie działania podejmuje ministerstwo, aby

zwiększyć dostęp do tego rodzaju doradztwa?

Z poważaniem

Poseł Jan Warzecha

(nr 13220)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie zwiększenia opłaty rocznej

Szanowny Panie Ministrze!

Zgodnie z projektem

aplikację radcowską ma wzrosnąć do 3,1-krotności

minimalnego wynagrodzenia, czyli do 4650 zł.

Uka-

zał się list aplikantów radcowskich, w którym wnio-

skują, aby pozostawić bez zmian opłaty roczne za

szkolenie.

Przedstawiciele tego środowiska argumen-

tują to tym, że podwyżka cen spowodowana jest

zmianą zakresu szkolenia, który ma zostać wprowa-

dzony od stycznia 2013 r.

Tak więc nowi aplikanci

skorzystają ze zmian, obecni natomiast nie, ponie-

waż będą kończyć szkolenie na podstawie starego

programu.

W związku z przedstawionymi faktami proszę

o odpowiedź na pytanie: Czy ministerstwo przychyli

się do propozycji środowiska aplikantów?

Z poważaniem

Poseł Jan Warzecha

(nr 13221)

do ministra zdrowia

Szanowny Panie Ministrze!

Kwestie i zasady za-

opatrzenia osób niepełnosprawnych w wyroby me-

środki pomocnicze określa rozporządzenie ministra

zawiera wykaz świadczeń gwarantowanych z zakre-

su zaopatrzenia w przedmiotowe środki medyczne

wraz z określeniem limitu cen tych świadczeń, spo-

sobu ich ﬁnansowaniaiwarunkówichrealizacji.

Jak

wskazują dane przedstawione przez Narodowy Fun-

dusz Zdrowia, osoby niepełnosprawne muszą często

oczekiwać na refundowany sprzęt.

Dla przykładu

w pierwszym półroczu 2012 r. około 50 tys. osób ocze-

kiwało średnio od 1 do 4 miesięcy na tego typu środki

medyczne.

Jednak w niektórych przypadkach czas

oczekiwania jest o wiele dłuższy, np. czas refundacji

aparatów słuchowych trwa nawet dłużej niż rok.

Sami

zainteresowani zwracają także uwagę, że wykaz wy-

robów medycznych i środków pomocniczych oraz sto-

pień ich refundacji nie był zmieniany od 2009 r. lub

nawet od 2004 r., kiedy weszło w życie poprzednie roz-

porządzenie regulujące przedmiotową kwestię.

1.

Czym spowodowany jest długi okres oczekiwa-

nia przez osoby niepełnosprawne na wyroby medycz-

ne i środki pomocnicze?

2.

Czy ministerstwo planuje nowelizację przed-

miotowego rozporządzenia?

Z poważaniem

Poseł Jan Warzecha

(nr 13222)

do ministra zdrowia

w sprawie zwiększenia uprawnień

ratowników medycznych

Szanowny Panie Ministrze!

Środowisko ratowni-

ków medycznych opracowało projekt rozporządzenia

określający procedury ratowania pacjentów.

Mini-

sterstwo nadal nie wydało stosownych rozporządzeń,

choć jest do tego zobowiązane ustawą z 2006 r. o Pań-

stwowym Ratownictwie Medycznym.

Założenia pro-

jektu ratowników wskazują na potrzebę uregulowań

ułatwiających pomoc chorym na miejscu zdarzenia

i w karetkach.

Aktualnie nie mogą oni samodzielnie

zdecydować o przewiezieniu pacjenta do pracowni

hemodynamiki.

Przepisy nie regulują podawania le-

ków zleconych przez lekarza telefonicznie.

Ratowni-

cy mają prawo jedynie podać aspirynę, co w wielu

przypadkach okazuje się niewystarczające.

Projekt

ratowników pozwoliłby im między innymi na tamo-

wanie krwotoków, wykonywanie badania EKG oraz

tlenoterapii.

nie powinno się poprzez wprowadzenie przedmioto-

wych przepisów rozszerzyć zakresu udzielanej pomo-

cy przez ratowników medycznych?

Z poważaniem

Poseł Jan Warzecha

295

Interpelacja

(nr 13223)

do ministra zdrowia

w sprawie danych publikowanych przez NFZ

dotyczących kolejek oczekujących

na świadczenia opieki zdrowotnej i skrócenia

czasu oczekiwania na wizytę do specjalisty

su oczekiwania na wizytę u specjalistów zwracamy

łej sytuacji.

Dziennik „Fakt”, portal TVN24 oraz tygodnik

„Wprost” opublikowały artykuły dotyczące czasu

2011 r.

Ewa Kopacz, ówczesny minister zdrowia, mó-

wiła, iż przyjęcie nowych ustaw zdrowotnych przez

Sejm RP skróci kolejki.

Jak widać przyjęte ustawy nie

zmieniły sytuacji pacjentów oczekujących na wizytę

u specjalisty.

Tymczasem chorzy w niektórych woje-

wództwach oczekują na wizytę powyżej 2,5 roku.

We-

dług informacji ze strony internetowej NFZ czas ocze-

kiwania jest znacznie krótszy.

Rzecznik NFZ tłuma-

czy, że błędy i nieścisłości wynikają ze złych informa-

cji przysyłanych do NFZ przez dyrektorów szpitali.

stra następujące pytania:

1.

Czy NFZ udostępnia informacje, które dostaje

od szpitali, dotyczące czasu oczekiwania na wizytę

u specjalisty bez żadnego potwierdzenia?

2.

Czy Ministerstwo Finansów podejmie działania

na rzecz wyjaśnienia zaistniałej sytuacji i poprawy

sytuacji tysięcy niedoinformowanych pacjentów?

Z wyrazami szacunku

Posłowie Tomasz Latos

Warszawa, dnia 3 stycznia 2013 r.

(nr 13224)

do ministra spraw wewnętrznych

wsparcia ﬁnansowego utworzonych

po restrukturyzacji komisariatów Policji

wsparcia ﬁnansowegoutworzonychporestruktu-

ryzacji komisariatów Policji.

W związku z przeprowadzoną reorganizacją struk-

tur jednostek Policji w całym kraju zlikwidowano

wiele istniejących posterunków Policji, a inne prze-

kształcono w komisariaty.

Niestety, sytuacja lokalo-

wa wielu utworzonych jednostek jest tragiczna.

Ko-

misariaty mieszczą się w zaniedbanych budynkach,

które nie spełniają podstawowych standardów pracy

i obsługi obywateli, bowiem jednostki powiatowe nie

otrzymały środków ﬁnansowychnaprzeprowadzenie

koniecznych remontów.

Taka sytuacja dotyczy na

przykład utworzonego Komisariatu Policji w Kozie-

głowach.

Budynek, w którym obecnie mieści się jed-

nostka, jest w opłakanym stanie i wymaga gruntow-

nego remontu.

Konieczne jest dostosowanie obiektu

do obowiązujących wymogów techniczno-sanitar-

nych, m.in. utworzenie punktu recepcyjnego, dosto-

sowanie do potrzeb osób niepełnosprawnych, wymia-

na sprzętu kwaterunkowego oraz instalacji grzewczej

i sanitarnej, a także termomodernizacja budynku.

1.

Na jakie wsparcie ﬁnansowemogąliczyćkomi-

sariaty powiatowe Policji, którym zostało powierzone

zadanie dostosowania przekształconych jednostek do

obowiązujących standardów?

2.

Czy zostanie stworzony program wsparcia ﬁ-

nansowego dla utworzonych komisariatów Policji?

Z poważaniem

Poseł Jadwiga Wiśniewska

Warszawa, dnia 3 stycznia 2013 r.

(nr 13225)

do ministra sportu i turystyki

w sprawie ﬁnansowania i działalności

Polskiego Związku Żeglarskiego

Szanowna Pani Minister!

Rok 2012 utwierdził

nas wszystkich w przekonaniu o kryzysie polskiego

sportu.

Po nieudanym starcie polskich zawodników

w Euro 2012 i najniższym od 1948 r. miejscu w kla-

syﬁkacji medalowej podczas Igrzysk Olimpijskich

w Londynie toczyły się dyskusje na temat kondycji

polskiego sportu.

Wśród najczęstszych przyczyn klę-

ski przeważa brak solidnego systemu przygotowań,

a także złe funkcjonowanie związków sportowych

i działaczy związków sportowych, którzy mentalnie

wciąż tkwią w poprzednim systemie ustrojowym.

Rząd chwali się budową „Orlików” oraz wzrostem

wydatków państwa na sport.

Szumne były zapowie-

dzi poprawy funkcjonowania związków sportowych.

Tymczasem większość „Orlików” na skutek braku

pieniędzy świeci pustkami, polską opinię publiczną

bulwersują coraz to nowe afery w funkcjonowaniu

związków sportowych, sportowcy, którzy odnoszą

sukcesy, sami często muszą martwić się o ﬁnansowa-

nie treningów i startów w zawodach.

296

1.

Czy dostrzega Pani znaczący udział złego funk-

cjonowania związków sportowych w kryzysie polskie-

go sportu?

2.

Czy na ﬁnansowaniezwiązkumawpływjego

wydolność organizacyjna, efektywność szkolenia i wy-

3.

Jakie środki ﬁnansowezostałyprzekazanena

poszczególne związki sportowe, w tym na Polski

Związek Żeglarski w latach 2007–2012, z podziałem

na każdy rok?

4.

Jaki był udział w tej kwocie kosztów osobowych

działaczy związku (pensje, koszty obsługi biur), a ja-

kie środki przeznaczono na rzecz sportowców w la-

tach 2007–2012?

5.

Ilu działaczy i ilu sportowców funkcjonuje

w poszczególnych związkach sportowych, w tym w Pol-

skim Związku Żeglarskim?

6.

Jakie sukcesy odnosili zawodnicy żeglarstwa

w latach 2007–2012?

7.

Jakie działania podejmowało i zamierza podjąć

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

Warszawa, dnia 3 stycznia 2013 r.

(nr 13226)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Rok 2012 utwierdził

Związek Zapaśniczy, w latach 2007–2012, z podzia-

łem na każdy rok?

w Polskim Związku Zapaśniczym?

6.

Jakie sukcesy odnosili zawodnicy zapasów

w latach 2007–2012?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 13227)

do ministra sportu i turystyki

Polskiego Związku Wu Shu

Szanowna Pani Minister!

Rok 2012 utwierdził

297

i wyniki sportowe?

3.

Jakie środki ﬁnansowezostałyprzekazanena

Związek Wu Shu, w latach 2007–2012, z podziałem

6.

Jakie sukcesy odnosili zawodnicy wu shu w la-

tach 2007–2012?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 13228)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Rok 2012 utwierdził

Związek Wędkarski, w latach 2007–2012, z podzia-

6.

Jakie sukcesy odnosili wędkarze w latach 2007–

–2012?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 13229)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Rok 2012 utwierdził

298

Związek Warcabowy, w latach 2007–2012, z podzia-

6.

Jakie sukcesy odnosili zawodnicy grający w war-

caby w latach 2007–2012?

w warcaby?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 13230)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Rok 2012 utwierdził

Związek Unihokeja, w latach 2007–2012, z podziałem

6.

Jakie sukcesy odnosili zawodnicy unihokeja

w latach 2007–2012?

i osiągania lepszych wyników przez zawodników

unihokeja?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 13231)

do ministra sportu i turystyki

medalowej podczas Igrzysk Olimpijskich w Londynie

tu.

Wśród najczęstszych przyczyn klęski przeważa

299

związków sportowych, sportowcy, którzy odnoszą

Związek Triathlonu, w latach 2007–2012, z podzia-

6.

Jakie sukcesy odnosili zawodnicy triathlonu

w latach 2007–2012?

thlonu?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 13232)

do ministra sportu i turystyki

Polskiego Związku Towarzystw Wioślarskich

Szanowna Pani Minister!

Rok 2012 utwierdził

Związek Towarzystw Wioślarskich, w latach 2007–

–2012, z podziałem na każdy rok?

6.

Jakie sukcesy odnosili zawodnicy wioślarstwa

w latach 2007–2012?

jąć ministerstwo na rzecz poprawy funkcjonowania

wioślarstwa?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 13233)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Rok 2012 utwierdził

300

pieniędzy świeci pustkami, polską opinię publiczną

Związek Tenisowy, w latach 2007–2012, z podziałem

nisa w latach 2007–2012?

grających w tenisa?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 13234)

do ministra sportu i turystyki

Polskiego Związku Tenisa Stołowego

Szanowna Pani Minister!

Rok 2012 utwierdził

Związek Tenisa Stołowego, w latach 2007–2012, z po-

działem na każdy rok?

skim Związku Tenisa Stołowego?

nisa stołowego w latach 2007–2012?

w tenisa stołowego?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 13235)

do ministra sportu i turystyki

Polskiego Związku Tańca Sportowego

Szanowna Pani Minister!

Rok 2012 utwierdził

301

dzi poprawy funkcjonowania związków sportowych.

Związek Tańca Sportowego, w latach 2007–2012,

szczególnych związkach sportowych, w tym w Pol-

skim Związku Tańca Sportowego?

6.

Jakie sukcesy odnosili zawodnicy tańca spor-

towego w latach 2007–2012?

ca sportowego?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 13236)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Rok 2012 utwierdził

Związek Taekwon-do, w latach 2007–2012, z podzia-

6.

Jakie sukcesy odnosili zawodnicy taekwon-do

w latach 2007–2012?

ekwon-do?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 13237)

do ministra sportu i turystyki

Polskiego Związku Taekwondo Olimpijskiego

Szanowna Pani Minister!

Rok 2012 utwierdził

302

i działaczy związków sportowych, którzy mentalnie

Związek Taekwondo Olimpijskiego, w latach 2007–

6.

Jakie sukcesy odnosili zawodnicy taekwondo

olimpijskiego w latach 2007–2012?

ekwondo olimpijskiego?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 13238)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Rok 2012 utwierdził

Związek Szermierczy, w latach 2007–2012, z podzia-

6.

Jakie sukcesy odnosili zawodnicy szermierki

w latach 2007–2012?

szermierki?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 13239)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Rok 2012 utwierdził

303

ski przeważa brak solidnego systemu przygotowań,

Związek Szachowy, w latach 2007–2012, z podziałem

chy w latach 2007–2012?

jących w szachy?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 13240)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Rok 2012 utwierdził

dolność organizacyjna, efektywność szkolenia i wyniki

sportowe?

Związek Sumo, w latach 2007–2012, z podziałem na

6.

Jakie sukcesy odnosili zawodnicy sumo w la-

tach 2007–2012?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 13241)

do ministra sportu i turystyki

Polskiego Związku Strzelectwa Sportowego

304

polskiego sportu.

Wśród najczęstszych przyczyn klę-

Związek Strzelectwa Sportowego, w latach 2007–

skim Związku Strzelectwa Sportowego?

6.

Jakie sukcesy odnosili zawodnicy strzelectwa

sportowego w latach 2007–2012?

twa sportowego?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 13242)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Rok 2012 utwierdził

działaczy związków sportowych, którzy mentalnie

Związek Sportu Psich Zaprzęgów, w latach 2007–

skim Związku Sportu Psich Zaprzęgów?

6.

Jakie sukcesy odnosili zawodnicy sportu psich

zaprzęgów w latach 2007–2012?

psich zaprzęgów?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 13243)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Rok 2012 utwierdził

305

syﬁkacji medalowej podczas Igrzysk Olimpijskich

Związek Sportu Niesłyszących, w latach 2007–2012,

6.

Jakie sukcesy odnosili zawodnicy sportu nie-

słyszących w latach 2007–2012?

niesłyszących?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 13244)

do ministra sportu i turystyki

Polskiego Związku Sportów Wrotkarskich

Szanowna Pani Minister!

Rok 2012 utwierdził

Związek Sportów Wrotkarskich, w latach 2007–2012,

6.

Jakie sukcesy odnosili zawodnicy sportów wrot-

karskich w latach 2007–2012?

wrotkarskich?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 13245)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Rok 2012 utwierdził

306

sportu.

Po nieudanym starcie polskich zawodników

Związek Sportów Saneczkowych, w latach 2007–

6.

Jakie sukcesy odnosili zawodnicy sportów sa-

neczkowych w latach 2007–2012?

saneczkowych?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 13246)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Rok 2012 utwierdził

Związek Snowboardu, w latach 2007–2012, z podzia-

6.

Jakie sukcesy odnosili zawodnicy snowboardu

w latach 2007–2012?

ardu?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

307

Interpelacja

(nr 13247)

do ministra sportu i turystyki

i Bilarda Angielskiego

Szanowna Pani Minister!

Rok 2012 utwierdził

Związek Snookera i Bilarda Angielskiego, w latach

skim Związku Snookera i Bilarda Angielskiego?

6.

Jakie sukcesy odnosili zawodnicy snookera

i bilarda angielskiego w latach 2007–2012?

i bilarda angielskiego?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 13248)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Rok 2012 utwierdził

Związek Skibobowy, w latach 2007–2012, z podzia-

6.

Jakie sukcesy odnosili zawodnicy skibobu

w latach 2007–2012?

skibobu?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

308

Interpelacja

(nr 13249)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Rok 2012 utwierdził

syﬁkacjimedalowejpodczasIgrzyskOlimpijskich

cesy, sami często muszą martwić się o ﬁnansowanie

treningów i startów w zawodach.

Związek Rugby, w latach 2007–2012, z podziałem na

6.

Jakie sukcesy odnosili zawodnicy rugby w la-

tach 2007–2012?

rugby?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 13250)

do ministra sportu i turystyki

Radioorientacji Sportowej

Szanowna Pani Minister!

Rok 2012 utwierdził

Związek Radioorientacji Sportowej, w latach 2007–

skim Związku Radioorientacji Sportowej?

6.

Jakie sukcesy odnosili zawodnicy radioorienta-

cji sportowej w latach 2007–2012?

orientacji sportowej?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

309

Interpelacja

(nr 13251)

do ministra sportu i turystyki

Polskiego Związku Podnoszenia Ciężarów

Szanowna Pani Minister!

Rok 2012 utwierdził

Związek Podnoszenia Ciężarów, w latach 2007–2012,

6.

Jakie sukcesy odnosili zawodnicy podnoszenia

ciężarów w latach 2007–2012?

szenia ciężarów?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 13252)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Rok 2012 utwierdził

Związek Pływacki, w latach 2007–2012, z podziałem

6.

Jakie sukcesy odnosili zawodnicy dyscyplin

pływackich w latach 2007–2012?

pływackich?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

310

Interpelacja

(nr 13253)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Rok 2012 utwierdził

Związek Biathlonu, w latach 2007–2012, z podziałem

6.

Jakie sukcesy odnosili zawodnicy biathlonu

w latach 2007–2012?

biathlonu?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 13254)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Rok 2012 utwierdził

Związek Baseballu i Softballu w latach 2007–2012,

skim Związku Baseballu i Softballu?

6.

Jakie sukcesy odnosili zawodnicy baseballu i so-

ftballu w latach 2007–2012?

lu i softballu?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

311

Interpelacja

(nr 13255)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Rok 2012 utwierdził

zek Płetwonurkowania w latach 2007–2012, z podzia-

6.

Jakie sukcesy odnosili zawodnicy płetwonurko-

wania w latach 2007–2012?

twonurkowania?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 13256)

do ministra sportu i turystyki

Polskiego Związku Piłki Siatkowej

Szanowna Pani Minister!

Rok 2012 utwierdził

Związek Piłki Siatkowej w latach 2007–2012, z po-

kę siatkową w latach 2007–2012?

w piłkę siatkową?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

312

Interpelacja

(nr 13257)

do ministra sportu i turystyki

Związku Piłki Ręcznej w Polsce

Szanowna Pani Minister!

Rok 2012 utwierdził

Piłki Ręcznej w Polsce w latach 2007–2012, z podzia-

ku Piłki Ręcznej w Polsce?

6.

Jakie sukcesy odnosili zawodnicy grających

w piłkę ręczną w latach 2007–2012?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 13258)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Rok 2012 utwierdził

łaczy związków sportowych, którzy mentalnie wciąż

Związek Piłki Nożnej w latach 2007–2012, z podzia-

kę nożną w latach 2007–2012?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

313

Interpelacja

(nr 13259)

do ministra sportu i turystyki

Polskiego Związku Pięcioboju Nowoczesnego

Szanowna Pani Minister!

Rok 2012 utwierdził

Związek Pięcioboju Nowoczesnego w latach 2007–

6.

Jakie sukcesy odnosili zawodnicy pięcioboju

nowoczesnego w latach 2007–2012?

cioboju nowoczesnego?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 13260)

do ministra sportu i turystyki

Polskiego Związku Orientacji Sportowej

Związek Orientacji Sportowej w latach 2007–2012,

skim Związku Orientacji Sportowej?

6.

Jakie sukcesy odnosili zawodnicy orientacji

sportowej w latach 2007–2012?

orientacji sportowej?

Z poważaniem

314

Interpelacja

(nr 13261)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Rok 2012 utwierdził

Związek Narciarski w latach 2007–2012, z podziałem

6.

Jakie sukcesy odnosili zawodnicy narciarstwa

w latach 2007–2012?

ciarstwa?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 13262)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Rok 2012 utwierdził

Związek Muaythai w latach 2007–2012, z podziałem

6.

Jakie sukcesy odnosili zawodnicy Muaythai

w latach 2007–2012?

Muaythai?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

315

Interpelacja

(nr 13263)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Rok 2012 utwierdził

Związek Motorowy w latach 2007–2012, z podziałem

6.

Jakie sukcesy odnosili zawodnicy dyscyplin mo-

torowych w latach 2007–2012?

motorowych?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 13264)

do ministra sportu i turystyki

Polskiego Związku Łyżwiarstwa Szybkiego

Szanowna Pani Minister!

Rok 2012 utwierdził

Związek Łyżwiarstwa Szybkiego w latach 2007–2012,

skim Związku Łyżwiarstwa Szybkiego?

6.

Jakie sukcesy odnosili zawodnicy łyżwiarstwa

szybkiego w latach 2007–2012?

stwa szybkiego?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

316

Interpelacja

(nr 13265)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Rok 2012 utwierdził

Związek Łyżwiarstwa Figurowego w latach 2007–

6.

Jakie sukcesy odnosili zawodnicy łyżwiarstwa

ﬁgurowegowlatach2007–2012?

stwa ﬁgurowego?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 13266)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Rok 2012 utwierdził

niędzy świeci pustkami, polską opinię publiczną bul-

wersują coraz to nowe afery w funkcjonowaniu związ-

ków sportowych, sportowcy, którzy odnoszą sukcesy,

ningów i startów w zawodach.

Związek Łuczniczy w latach 2007–2012, z podziałem

6.

Jakie sukcesy odnosili zawodnicy łucznictwa

w latach 2007–2012?

łucznictwa?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

317

Interpelacja

(nr 13267)

do ministra sportu i turystyki

Polskiego Związku Lekkiej Atletyki

Szanowna Pani Minister!

Rok 2012 utwierdził

Związek Lekkiej Atletyki w latach 2007–2012, z po-

skim Związku Lekkiej Atletyki?

6.

Jakie sukcesy odnosili zawodnicy lekkiej atle-

tyki w latach 2007–2012?

atletyki?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 13268)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Rok 2012 utwierdził

Związku Kulturystyki, Fitness i Trójboju Siłowego?

6.

Jakie sukcesy odnosili zawodnicy kulturystyki,

ﬁtnessuitrójbojusiłowegowlatach2007–2012?

styki, ﬁtnessuitrójbojusiłowego?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

318

Interpelacja

(nr 13269)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Rok 2012 utwierdził

Związek Koszykówki w latach 2007–2012, z podzia-

6.

Jakie sukcesy odnosili zawodnicy koszykarstwa

w latach 2007–2012?

karstwa?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 13270)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Rok 2012 utwierdził

Związek Kręglarski w latach 2007–2012, z podziałem

6.

Jakie sukcesy odnosili zawodnicy kręglarstwa

w latach 2007–2012?

stwa?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

319

Interpelacja

(nr 13271)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Rok 2012 utwierdził

Związek Korfballu w latach 2007–2012, z podziałem

6.

Jakie sukcesy odnosili zawodnicy korfballu

w latach 2007–2012?

fballu?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 13272)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Rok 2012 utwierdził

Związek Kolarski w latach 2007–2012, z podziałem

6.

Jakie sukcesy odnosili zawodnicy kolarstwa

w latach 2007–2012?

stwa?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

320

Interpelacja

(nr 13273)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Rok 2012 utwierdził

Związek Kickboxingu w latach 2007–2012, z podzia-

6.

Jakie sukcesy odnosili zawodnicy kickboxingu

w latach 2007–2012?

xingu?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 13274)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Rok 2012 utwierdził

Związek Kendo w latach 2007–2012, z podziałem na

6.

Jakie sukcesy odnosili zawodnicy kendo w la-

tach 2007–2012?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

321

Interpelacja

(nr 13275)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Rok 2012 utwierdził

Związek Karate w latach 2007–2012, z podziałem na

6.

Jakie sukcesy odnosili zawodnicy karate w la-

tach 2007–2012?

karate?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 13276)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Rok 2012 utwierdził

Związek Karate Tradycyjnego w latach 2007–2012,

skim Związku Karate Tradycyjnego?

6.

Jakie sukcesy odnosili zawodnicy karate trady-

cyjnego w latach 2007–2012?

tradycyjnego?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

322

Interpelacja

(nr 13277)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Rok 2012 utwierdził

Związek Karate Fudokan w latach 2007–2012, z po-

6.

Jakie sukcesy odnosili zawodnicy karate fudo-

kan w latach 2007–2012?

fudokan?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 13278)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Rok 2012 utwierdził

Związek Kajakowy w latach 2007–2012, z podziałem

Związku Kajakowym?

6.

Jakie sukcesy odnosili zawodnicy kajakarstwa

w latach 2007–2012?

stwa?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

323

Interpelacja

(nr 13279)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Rok 2012 utwierdził

Związek Ju-Jitsu w latach 2007–2012, z podziałem

6.

Jakie sukcesy odnosili zawodnicy ju-jitsu w la-

tach 2007–2012?

ju-jitsu?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 13280)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Rok 2012 utwierdził

Związek Judo w latach 2007–2012, z podziałem na

6.

Jakie sukcesy odnosili zawodnicy judo w latach

2007–2012?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

324

Interpelacja

(nr 13281)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Rok 2012 utwierdził

Związek Jeździecki w latach 2007–2012, z podziałem

6.

Jakie sukcesy odnosili zawodnicy jeździectwa

w latach 2007–2012?

dziectwa?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 13282)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Rok 2012 utwierdził

Związek Hokeja na Trawie w latach 2007–2012, z po-

w Polskim Związku Hokeja na Trawie?

6.

Jakie sukcesy odnosili zawodnicy hokeja na tra-

wie w latach 2007–2012?

hokeja na trawie?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

325

Interpelacja

(nr 13283)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Rok 2012 utwierdził

zek Hokeja na Lodzie, w latach 2007–2012, z podzia-

skim Związku Hokeja na Lodzie?

dzie w latach 2007–2012?

na lodzie?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 13284)

do ministra spraw wewnętrznych

o ABW i AW zwiększającego uprawnienia

służb do inwigilacji obywateli

wanej ustawy o ABW i AW zwiększającego uprawnie-

nia służb do inwigilacji obywateli.

Od lipca br. trwają prace nad nowelizacją ustawy

Wywiadu w celu dostosowania jej przepisów do orze-

czenia Trybunału Konstytucyjnego z 2010 r.

Okazu-

je się jednak, że opracowany projekt nie tylko nie

eliminuje wytkniętych przez TK błędów, ale dodat-

kowo stwarza możliwość nadmiernej ingerencji służb

specjalnych w prywatność obywateli.

Wątpliwości

budzi szeroki katalog czynów zabronionych, co do

których będzie istniała możliwość przeprowadzenia

kontroli operacyjnej przez służby specjalne.

Znalazły

się w nim m.in. występki zagrożone karą pozbawie-

nia wolności do lat dwóch.

Należy przy tym jednak

podkreślić, że przestępstwa zagrożone tak niską

sankcją nie są na tyle niebezpieczne dla porządku

prawnego, aby konieczne było podjęcie czynności ope-

racyjnych przez ABW lub AW.

Ponadto zmiany legi-

slacyjne spowodują również, że niektóre kompetencje

służb specjalnych nałożą się na uprawnienia Policji,

co może mieć negatywny wpływ na skuteczność pro-

wadzonych postępowań.

Zwracam uwagę Pana Ministra na to, że konstru-

ując zakres uprawnień służb specjalnych, a w szcze-

gólności – kompetencji dotyczących stosowania nie-

jawnych technik inwigilacji obywateli, niezbędne jest

zachowanie szczególnej ostrożności.

Dlatego też uwa-

żam za zasadne moje wątpliwości związane z przyję-

ciem proponowanych zmian.

326

Interpelacja

(nr 13285)

do ministra zdrowia

W opublikowanym przez Ministerstwo Zdrowia

projekcie wykazu leków refundowanych nie znalazły

się leki stosowane w terapii chorych na przerzutowe-

go oraz nieresekcyjnego czerniaka.

Dokładnie chodzi

o ipilimumab (Yervoy) – środek stosowany w immu-

noterapii zaawansowanego czerniaka – oraz wemu-

rafenib (Zelboraf), który stosuje się w przypadku

chorych ze specyﬁcznąmutacjągenuBRAF(ok.50%

przypadków choroby).

Są to nowoczesne medykamen-

ty, dzięki którym chorzy mają szansę na znaczne wy-

dłużenie życia, co po raz pierwszy od 20 lat potwier-

dzają badania oraz doświadczenia kliniczne.

Dlatego

decyzja o nieumieszczeniu na liście refundacyjnej

przedmiotowych leków jest niezrozumiała nie tylko

cych na ten rodzaj nowotworu.

Dla nich oznacza to,

że pozostają bez dostępu do jakiegokolwiek skutecz-

nego leczenia systemowego, zgodnego z międzynaro-

dowymi zaleceniami, m.in. Europejskiego Towarzy-

stwa Onkologii Klinicznej ESMO.

Zwracam przy tym

uwagę Pana Ministra, że leki te są zarejestrowane

w Unii Europejskiej od wielu miesięcy i większość pa-

cjentów w Europie ma do nich dostęp, niestety nie ci,

którzy cierpią na ten rodzaj nowotworu w Polsce.

ni listę leków refundowanych o ipilimumab oraz we-

murafenib?

Z poważaniem

Poseł Jadwiga Wiśniewska

(nr 13286)

do ministra ﬁnansów

pobierania dodatkowej opłaty

za korzystanie z bankomatów

dzenia możliwości pobierania dodatkowej opłaty za

Zgodnie z projektem nowelizacji ustawy o usłu-

gach płatniczych operatorzy sieci bankomatowych

będą mogli pobierać dodatkową prowizję za wypłaty

z bankomatów, tzw. surcharge.

Kierowany przez

Pana Ministra resort ﬁnansówprzyznaje,żeprzepis

ten znalazł się w projekcie ustawy pod wpływem or-

ganizacji Pracodawcy RP, do której należy właściciel

największej w Polsce niezależnej sieci bankomatów.

Same banki są jednak przeciwnikami pobierania do-

datkowych prowizji.

Obawiają się rozgoryczenia

klientów, którzy o zwiększenie opłat będą obwiniali

nie właścicieli bankomatów, do których de facto tra-

ﬁątepieniądze,awłaśniebanki,którebezpośrednio

będą ściągały prowizję z konta.

Zachodzi więc uza-

sadnione podejrzenie, że aby wypłacić gotówkę, klien-

ci będą woleli stać w kolejkach do okienek bankowych

aniżeli dodatkowo płacić za korzystanie z bankoma-

tów.

W związku z tym wprowadzenie przedmiotowej

opłaty niesie za sobą duże ryzyko zniechęcenia klien-

tów do posiadania kart płatniczych w ogóle.

1.

Jakie były główne powody wprowadzenia do

ustawy o usługach płatniczych zapisu o możliwości

pobierania dodatkowych opłat za wypłatę gotówki

2.

Czy Ministerstwo Finansów zrezygnuje z pla-

nów wprowadzenia możliwości pobierania dodatko-

Z poważaniem

Poseł Jadwiga Wiśniewska

(nr 13287)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie badania gotowości szkolnej

Nadzorowany przez MEN Instytut Badań Eduka-

cyjnych przeprowadza ankietę, która teoretycznie

pozwoli opracować wnioski i wytyczne do wprowa-

szkolnemu.

Dziwi mnie jednak fakt, że takie badanie

wykonuje się dopiero teraz, a reforma obniżająca

wiek szkolny weszła w życie już w 2009 r.

Niezrozu-

miałe jest dla mnie również to, że z ankiety wyklu-

czono dzieci z trwałymi problemami zdrowotnymi

327

oraz te z orzeczeniem o wczesnym wspomaganiu roz-

woju, np. wymagające pomocy logopedy.

W ten spo-

sób prowadzone badanie wyraźnie przekłamuje rze-

czywistość, ponieważ pomija te dzieci, które również

są obecne w systemie edukacji i to bez żadnej taryfy

ulgowej.

Jest to przykład niedopuszczalnej segregacji

dzieci ze względu na stan ich zdrowia.

Oprócz tego

ankieta niesie za sobą wymierne korzyści: rodzinom,

które zostały wytypowane do badania, oferuje się ta-

lony do jednej z sieci handlowych, a oprócz tego ro-

dziny te biorą udział w losowaniu samochodu tereno-

wego.

Ponadto uważam, że blisko 4 mln zł, które

zostały wydane na przeprowadzenie nierzetelnej an-

kiety, można byłoby przeznaczyć np. na stworzenie

programu pomocowego ułatwiającego wejście do szkół

dzieci cierpiących na różne schorzenia albo na dopo-

sażenie sal lekcyjnych.

1.

Jakimi motywami kierował się nadzorowany

przez Panią Minister IBE, decydując się na przepro-

wadzenie przedmiotowego badania 4 lata po ogłosze-

niu reformy o obniżeniu wieku szkolnego?

2.

Jakimi kryteriami kierowano się, typując ro-

dziny do udziału w tym badaniu?

3.

Dlaczego do udziału w badaniu dopuszczone

zostały jedynie zdrowe dzieci?

Czy Pani Minister do-

strzega jawną dyskryminację dzieci niepełnospraw-

nych?

4.

Czy ministerstwo uważa, że dopuszczalne jest

oferowanie rodzicom ankietowanych dzieci korzyści

majątkowych?

5.

Jaka jest prawdziwa celowość przeprowadzenia

badania i jakie działania podejmie MEN w momen-

cie, kiedy okaże się, że wcześniejsza edukacja ma zły

wpływ na rozwój małych dzieci?

Czy wówczas rząd

zrezygnuje z reformy?

Z poważaniem

Poseł Jadwiga Wiśniewska

(nr 13288)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Rok 2012 utwierdził

Związek Golfa, w latach 2007–2012, z podziałem na

6.

Jakie sukcesy odnosili zawodnicy grających

w golfa w latach 2007–2012?

w golfa?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 13289)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Rok 2012 utwierdził

328

polskiego sportu.

Wśród najczęstszych przyczyn klę-

Związek Gimnastyczny, w latach 2007–2012, z po-

6.

Jakie sukcesy odnosili zawodnicy gimnastyki

w latach 2007–2012?

nisterstwo na rzecz poprawy funkcjonowania i osiągania

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 13290)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Rok 2012 utwierdził

Związek Curlingu, w latach 2007–2012, z podziałem

6.

Jakie sukcesy odnosili zawodnicy curlingu

w latach 2007–2012?

curlingu?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 13291)

do ministra sportu i turystyki

Polskiego Związku Brydża Sportowego

329

Związek Brydża, w latach 2007–2012, z podziałem

6.

Jakie sukcesy odnosili zawodnicy brydża w la-

tach 2007–2012?

brydża?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 13292)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Rok 2012 utwierdził

Związek Bokserski, w latach 2007–2012, z podziałem

6.

Jakie sukcesy odnosili zawodnicy boksu w la-

tach 2007–2012?

boksu?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 13293)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Rok 2012 utwierdził

330

Związek Bilardowy, w latach 2007–2012, z podziałem

6.

Jakie sukcesy odnosili zawodnicy bilardu w la-

tach 2007–2012?

bilardu?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 13294)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Rok 2012 utwierdził

Związek Badmintona, w latach 2007–2012, z podzia-

6.

Jakie sukcesy odnosili zawodnicy badmintona

w latach 2007–2012?

badmintona?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 13295)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Rok 2012 utwierdził

331

Związek Alpinizmu, w latach 2007–2012, z podziałem

6.

Jakie sukcesy odnosili zawodnicy w latach

2007–2012?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 13296)

do ministra sportu i turystyki

Polskiego Związku Akrobatyki Sportowej

Związek Akrobatyki Sportowej, w latach 2007–2012,

6.

Jakie sukcesy odnosili zawodnicy akrobatyki

w latach 2007–2012?

tyki sportowej?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

332

Interpelacja

(nr 13297)

do ministra sportu i turystyki

i Narciarstwa Wodnego

Szanowna Pani Minister!

Rok 2012 utwierdził

Związek Motorowodny i Narciarstwa Wodnego, w la-

tach 2007–2012, z podziałem na każdy rok?

Związku Motorowodnym i Narciarstwa Wodnego?

6.

Jakie sukcesy odnosili zawodnicy sportów mo-

torowodnych i narciarstwa wodnego w latach 2007–

–2012?

motorowodnych i narciarstwa wodnego?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 13298)

do ministra sportu i turystyki

Aeroklubu Polskiego

Szanowna Pani Minister!

Rok 2012 utwierdził

3.

Jakie środki ﬁnansowe zostały przekazane

na poszczególne związki sportowe, w tym na Aero-

klub Polski w latach 2007–2012, z podziałem na

w Aeroklubie Polskim?

6.

Jakie sukcesy odnosili zawodnicy lotnictwa

w latach 2007–2012?

lotnictwa?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

333

Interpelacja

(nr 13299)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

Szanowny Panie Ministrze!

Działając na prośbę

rolników uprawiających buraki cukrowe oraz na pod-

niżej sprawie.

Zgodnie z rozporządzeniem ministra rolnictwa

z marca 2011 r. fabryki cukru mają obowiązek dzie-

lenia się po połowie z rolnikami nadwyżką uzyskaną

ze sprzedaży ponad cenę referencyjną.

15 listopada

minął termin, z którym ﬁrmycukrowepowinnyroz-

liczyć się z rolnikami z nadwyżki uzyskanej ze sprze-

daży cukru.

Koncerny cukrownicze w większości nie

wywiązują się jednak z tego obowiązku.

A jeśli robią,

to w sposób nieprzejrzysty, niekorzystny dla rolni-

ków.

Do tej pory nie rozliczono się z plantatorami

z nadwyżki ze sprzedaży cukru za sezon 2010/2011

i 2011/2012.

Boją się oni, że jeśli nie dostaną swoich

pieniędzy teraz, to nie dostaną ich już nigdy.

skanych ze sprzedaży cukru?

2.

Ile wynoszą nierozliczone nadwyżki ze sprze-

daży cukru za sezony: 2010/2011, 2011/2012, 2012/

2013?

stwo w celu wyrównania plantatorom należnych im

płatności?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 13300)

do ministra zdrowia

w sprawie podziału na poszczególne

samorządy dotacji dla samorządów

zawodów medycznych z przeznaczeniem

na pokrycie kosztów czynności przejętych

od organów administracji państwowej na 2013 r.

Szanowny Panie Ministrze!

Działając na prośbę

Przedstawiciele Okręgowej Izby Pielęgniarek i Po-

łożnych z siedzibą w Rzeszowie zwracają uwagę na

konieczność podziału na poszczególne samorządy do-

tacji dla samorządów zawodów medycznych na rok

w zakresie ochrony zdrowia, dział 851: Ochrona zdro-

wia, rozdział: 85195 Pozostała działalność, w pkt 9,

dotacja dla samorządów zawodów medycznych z prze-

znaczeniem na pokrycie kosztów czynności przeję-

tych od organów administracji państwowej przezna-

czono 6 740 000 zł, bez wskazania żadnego algoryt-

mu obliczania kwot przynależnych do danego samo-

rządu.

W budżecie na rok 2012 kwota ta była taka

sama, jednak z podziałem na poszczególne samorzą-

dy zawodowe, tj. samorząd lekarski, pielęgniarek

i położnych oraz aptekarski.

1.

Czy dostrzega Pan konieczność podziału na po-

szczególne samorządy dotacji dla samorządów zawo-

dów medycznych na rok 2013?

2.

Czy przedstawiciele samorządów zawodów me-

dycznych zwracali Panu uwagę na tę sprawę?

3.

Dlaczego w projekcie budżetu na 2013 r. za-

brakło podziału dotacji na samorządy poszczegól-

nych zawodów medycznych, tak jak to miało miej-

sce w 2012 r.?

4.

Kiedy przedstawiony zostanie algorytm obli-

czania kwot przynależnych poszczególnym samorzą-

dom?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Moskal

(nr 13301)

do ministra skarbu państwa

w sprawie centralizacji spółek

kopolska Spółka Gazownictwa, Dolnośląska Spółka

Gazownictwa, Pomorska Spółka Gazownictwa, Ma-

zowiecka Spółka Gazownictwa, Karpacka Spółka

Gazownictwa oraz Górnośląska Spółka Gazownic-

twa.

W ich strukturach znalazły się dotychczas dzia-

łające zakłady gazownicze.

Obecnie władze PGNiG

334

SA, przedsiębiorstwa o strategicznym znaczeniu dla

sywne prace nad restrukturyzacją całego przedsię-

dotyczyć również wspomnianych na wstępie spółek

dystrybucyjnych, co wynika z opublikowanej w dniu

18 grudnia 2012 strategii.

Z informacji jakie dotarły

do naszych biur poselskich wnioskujemy, że plano-

tracja zarządzających nimi ośrodków decyzyjnych.

Taki zabieg może spowodować pogorszenie sytuacji

tych podmiotów.

Spółki te wywiązują się bowiem

wiązanie budzi także poważne zaniepokojenie wśród

przedstawicieli pracowników tych spółek, tym bar-

dziej że proces zmian organizacyjnych obejmuje całą

grupę kapitałową i niezakończone są konsolidacje

w PGNiG Technologie i Poszukiwania, których efek-

ty szczególnie dla załóg nie są znane.

Podkreślają oni,

że każda z nich funkcjonuje w specyﬁcznychwarun-

kach, które mają bezpośrednie przełożenie nie tylko

technologiczne, w szczególności te związane z dys-

trybucją gazu.

Zdaniem zainteresowanych niewska-

zane jest ustanowienie nowych lub wspólnych władz

dla poszczególnych spółek, gdyż w zarządzaniu nimi

niezwykle istotna jest znajomość warunków lokal-

dysponują wykwaliﬁkowaną,specjalistycznąkadrą

dobrze znającą uwarunkowania technologiczne, spo-

łeczne i gospodarcze.

Planowane zmiany doprowadzą

kwencji do odpływu kadry z terenów, na których

pracownicy przedmiotowych przedsiębiorstw obawia-

ją się, że praca, którą wykonują nie gwarantuje im

niezbędnych w tej gałęzi gospodarki.

Oponenci pro-

ponowanych w Grupie Kapitałowej PGNiG zmian nie

mi, które mają przemawiać za planami zarządu

cyjne są podmiotami rentowymi i ewentualne zmia-

ny organizacyjne nie powinny być wprowadzane do

czasu realizacji umów z URE a więc do II półrocza

konanie stosownych analiz ekonomicznych, kadro-

szym uprzejmie Pana prosimy o ustosunkowanie się

do treści tej interpelacji oraz odpowiedź na następu-

jące pytania:

1.

Jakie dokładne zmiany są planowane wobec wy-

mienionych we wstępie do tej interpelacji spółek?

2.

Jakie przesłanki przemawiają według kierowa-

nego przez Pana resortu za wprowadzeniem tych

zmian?

3.

Jakie analizy poprzedziły propozycję zmian wo-

bec przedmiotowych spółek?

4.

Jaka będzie ewentualna struktura przyszłej

spółki?

Czy zachowane będą dotychczasowe zakłady

gazownicze oraz czy na bazie dotychczasowych spół-

ek powstaną np. samobilansujące się oddziały?

5.

Jaka będzie docelowa ilość zatrudnionych pra-

cowników w tym segmencie?

Z poważaniem

Posłowie Krystyna Sibińska

i Waldemar Sługocki

Warszawa, dnia 3 stycznia 2013 r.

(nr 13302)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie objęcia przez służby specjalne

szczegółowego nadzoru nad procesem

przyznawania koncesji na nadawanie

sygnału telewizyjnego na czterech

W najbliższym czasie zostanie rozstrzygnięty kon-

kurs, rozpisany przez Krajową Radę Radiofonii i Te-

lewizji, na zagospodarowanie czterech kolejnych

Konkurs dotyczy kanałów: społeczno-religijnego, ﬁl-

mowego, edukacyjno-poznawczego oraz dla dzieci

Według informacji przekazywanych przez media,

w środowiskach odpowiedzialnych za proces decyzyj-

ny trwają rozmowy, aby w zaplanowanym konkursie

o miejsce na cyfrowym multipleksie zamiast Telewi-

zji Trwam koncesję otrzymała inna stacja o charak-

terze społeczno-religijnym.

Stacji tej jeszcze nie ma,

a jej powstanie jest dopiero planowane.

Jednocześnie

Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji poinformowała,

cza technicznego.

Takie określenie reguł przyznawa-

być przyznane tzw. ﬁrmom„krzak”,nieposiadającym

żadnego doświadczenia w prowadzeniu działalności

koncesyjnego, przy pominięciu nadawców z długolet-

nim doświadczeniem w nadawaniu programu telewi-

zyjnego.

Takie określenie reguł przyznawania kon-

335

cesji nosi znamiona przemyślanej manipulacji urzęd-

ników KRRiT wypaczającej prawidłowość procesu

koncesyjnego.

Prezes Rady Ministrów dysponuje całym wachla-

rzem instrumentów umożliwiających zapewnienie

prawidłowego procesu decyzyjnego w toku konkursu

o przyznanie koncesji.

Zgodnie bowiem z art. 3 ust. 2

podlega bezpośrednio Prezesowi Rady Ministrów”.

Zadaniem Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego

pozostaje zaś „uzyskiwanie, analizowanie, przetwa-

rzanie i przekazywanie właściwym organom infor-

macji mogących mieć istotne znaczenie dla ochrony

rządku konstytucyjnego” (por. art. 5 ust. 1 pkt 4 cy-

towanej ustawy).

Co więcej, podobna zależność wy-

stępuje w regulacjach dotyczących funkcjonowania

Centralnego Biura Antykorupcyjnego.

W myśl bo-

Nr 104, poz. 708, ze zm.)

„Szef CBA jest centralnym

przez Prezesa Rady Ministrów, działającym przy po-

mocy CBA, które jest urzędem administracji rządo-

wej”.

Na organie zaś tym spoczywa obowiązek „zwal-

czania korupcji w życiu publicznym i gospodarczym,

rządowych, a także do zwalczania działalności go-

dzącej w interesy ekonomiczne państwa” (por. art. 1

ust. 1 cytowanej ustawy) oraz „ujawnianie przypad-

ków nieprzestrzegania określonych przepisami pra-

wa procedur podejmowania i realizacji decyzji w przed-

miocie: prywatyzacji i komercjalizacji, wsparcia ﬁ-

nansowego, udzielania zamówień publicznych, roz-

porządzania mieniem jednostek lub przedsiębiorców,

miotowych, ulg, preferencji, kontyngentów, plafonów,

poręczeń i gwarancji kredytowych” (por. art. 2 ust. 1

pkt 4 cytowanej ustawy).

Z wyżej przytoczonych przepisów wynika, rów-

nież wprost (w odniesieniu do CBA), że służby spe-

cjalne, a więc Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrzne-

go oraz Centralne Biuro Antykorupcyjne powołane

są do zapewnienia należytej ochrony procesu decy-

zyjnego w państwie.

Dotyczy to w szczególności pro-

cesu koncesyjnego prowadzonego przez Krajową

dysponuje w związku z tym prawem zwrócenia się do

wymienionych służb specjalnych z poleceniem moni-

torowania właściwego przebiegu omawianego w ni-

niejszej interpelacji konkursu.

Premier ma prawo,

a zarazem publiczny obowiązek zapewnienia, aby od-

był się on zgodnie z najwyższymi standardami praw-

nymi, w sposób rzetelny i transparentny.

Zwracam się do Pana, aby korzystając z upraw-

nień przysługujących z mocy przepisów szczególnych,

zwrócił się Pan do szefów ABW oraz CBA z polece-

niem objęcia przez te służby szczegółowym nadzorem

procesu przyznawania koncesji na nadawanie sygnału

Poprzednie procesy koncesyjne wzbudziły liczne

wątpliwości w odniesieniu do działania urzędników

KRRiT co do ich bezstronności i rzetelności w przy-

znawaniu koncesji.

Ponad 10 lat temu Polską wstrząsnęła afera Ry-

wina, której ważny wątek rozegrał się z udziałem

urzędników KRRiT.

Krajowa Rada Radiofonii i Te-

lewizji podejmuje bardzo ważne decyzje, jej urzędni-

cy narażeni są na różnego rodzaju naciski.

Przy przy-

znawaniu koncesji istnieje także ryzyko korupcji.

Dlatego konieczne jest, aby proces koncesyjny był od-

powiednio zabezpieczony przez stosowne służby pań-

stwowe, objęty stałą ochroną służb specjalnych.

zesa Rady Ministrów następujące pytania, prosząc

o udzielenie rzetelnych oraz rzeczowych odpowiedzi:

1.

Jakie działania podjął Pan dotychczas, aby za-

pewnić rzetelność konkursu na przyznanie koncesji

pierwszego multipleksu?

2.

Jakie działania podejmie Pan w najbliższym

czasie, aby zapewnić rzetelność konkursu na przy-

znanie koncesji na nadawanie sygnału telewizyjnego

dlaczego?

3.

Czy korzystając ze swoich ustawowych upraw-

leceniem objęcia przez te służby szczegółowym nad-

zorem procesu przyznawania koncesji na nadawanie

tipleksu?

Jeżeli nie, to dlaczego?

Z poważaniem

Posłowie Marcin Mastalerek

i Przemysław Wipler

Warszawa, dnia 3 stycznia 2013 r.

(nr 13303)

do ministra ﬁnansów

w sprawie zwiększenia odpisu

Od 2013 r. wzrasta wysokość akcyzy na wyroby

tytoniowe.

Szacuje się, że podwyżka akcyzy wyniesie

ogółem 5%, co rzecz jasna spowoduje wzrost cen

sprzedaży papierosów.

Z samego tylko podwyższenia

336

wysokości akcyzy budżet ma uzyskać kwotę ok.

345 mln zł.

Oczywiście jedną z naczelnych przesła-

nek, która rzekomo popycha rząd do fundowania dla

społeczeństwa tej kolejnej podwyżki, jest dbałość

o stan zdrowia społeczeństwa.

Od bardzo dawna już

na walkę z nikotynizmem przeznacza się tylko 0,5%

wartości pozyskanego podatku akcyzowego.

Są to

kwoty niewielkie, można by rzecz, że śladowe i sym-

boliczne.

Pomimo tego, że uzależnienie od nikotyny

jest bardzo popularne także i w naszym kraju, to

w dalszym ciągu jest ono traktowane jako uzależnie-

nie li tylko psychiczne.

Stąd nie ma w naszym kraju

w zasadzie wyspecjalizowanych ośrodków leczących

tego rodzaju uzależnienie.

na względzie zdrowie palących, czyli tych, którzy

w tak znacznym stopniu zasilają budżet państwa, nie

przewiduje zwiększenia 0,5% odpisu z akcyzy na

wyższy?

Z poważaniem

Poseł Henryk Kmiecik

Jelenia Góra, dnia 3 stycznia 2013 r.

Interpelacja

(nr 13304)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie nadużyć, w wyniku których

Szanowny Panie Premierze!

Podległy Panu mini-

ster ﬁnansówJacekRostowski,konstruującbudżet

państwa, zawarł w nim szereg niejasności, półprawd,

a także i pobożnych życzeń.

Większość społeczeństwa

ze zdumieniem, a następnie ze wzburzeniem stwier-

dziło, iż Sz. P. Minister w radosnym amoku tworze-

nia założył pozyskanie dla budżetu państwa z sa-

mych tylko mandatów, grzywien i innych karnych

opłat kwoty 20,2 mld zł.

Statystyczny Polak ma więc

do uiszczenia do kasy państwa kwotę 500 zł.

Wielu

ekonomistów może odrobinę złośliwie zauważa, że

rząd Polski nie zajmuje się rządzeniem i próbowa-

niem tworzenia domu (ojczyzny) dla wszystkich Po-

laków, lecz łupieniem rodaków w celu uzyskania pro-

ﬁtówdoopłacaniasiebieiswoichpopleczników.

Inni

jakże trafnie zauważają, że budżet państwa opiera

się na staruszkach, którzy przechodzą przez ulice na

czerwonym świetle.

Te uszczypliwości i złośliwości to

efekt krótkowzrocznej polityki, jaka prezentują Pana

ministrowie.

Większość z nich, jak nie każdy, drży

z trwogi przed Pana wzrokiem i za wszelką cenę pró-

buje zaskarbić sobie Pana uznanie.

W ten właśnie

sposób działa minister S. Nowak.

Jego pomysły ro-

dem z nonsensopedii, zakładające m.in. karanie kie-

rowców w trybie administracyjnym, prowadzenie

dzienniczka wyjazdów itp., zasługują na szczególną

uwagę, ale niewątpliwie tylko w resorcie ministra

B. Arłukowicza.

1.

Czy Sz. P. Premier nie zauważa, że niektórzy

ministrowie, w tym minister S. Nowak, przekroczy-

li już wszelkie granice, w tym także granice śmiesz-

ności, w swoich pomysłach mających na celu zdobycie

Pańskiego uznania?

2.

Czy stworzenie z Polski państwa policyjnego

było i jest naczelnym zadaniem, przed jakim stoi Pan

i cały rząd?

3.

Czy przeistaczanie Głównej Inspekcji Trans-

portu Drogowego z organu mającego na celu zwięk-

szenia bezpieczeństwa na drogach w zakamuﬂowaną

policję drogowo-podatkową jest w swojej istocie słusz-

nym zamierzeniem?

Z poważaniem

Poseł Henryk Kmiecik

(nr 13306)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie sankcji ﬁnansowo-gospodarczych

Od dłuższego już czasu terenowi działacze samo-

rządowi alarmują: aparat państwowy dowodzony

przez premiera Donalda Tuska wprowadza w życie

sankcje skierowane przeciwko miastom, gminom czy

też całym powiatom, które mają na celu ukaranie

krnąbrnych i nieprawo myślących wyborców, którzy

mieli czelność i odwagę głosować na inne niż PO par-

tie czy ugrupowania.

Pokłosiem tego rodzaju głoso-

wania jest wybór władz, które nie pochodzą z obecnej

partii rządzącej.

To właśnie zdaniem wielu samorzą-

dowców jest praprzyczyną wszelkich prób szykano-

wania tych właśnie demokratycznie wybranych

władz.

Pragnę w tym miejscu wyraźnie zaznaczyć,

iż tego rodzaju praktyki są krótkowzrocznym i bez-

myślnym uprawianiem polityki.

Wszak nie takie po-

tęgi, jak Platforma Obywatelska, były w odwrocie,

a nawet upadały.

Czy obecne praktyki polityków i urzędników spod

znaku PO, polegające na dyskryminowaniu innych

ugrupowań, są zdaniem Pana działaniem ze wszech

miar pożytecznym i wpisanym już na stałe w charak-

terystykę Pana partii?

337

Czy polityka i bieżące utarczki z oponentami po-

litycznymi są wystarczającym powodem, ażeby w dro-

dze stosowania sankcji politycznych wyzuwać z pla-

nów inwestycyjnych plany budowy obwodnic niepo-

kornych i nie glosujących na PO miast?

Z poważaniem

Poseł Henryk Kmiecik

(nr 13307)

do ministra transportu,

Od dłuższego już czasu z przykrością obserwuję,

iż miasta, gminy czy też całe powiaty są przez resort

zawiadywany przez Pana karane za to, że ich miesz-

kańcy nie głosują na Platformę Obywatelską, lub je-

śli już głosują, to nie tak licznie, jakby chciało kie-

rownictwo Pana partii.

Stosowany jest więc swoisty

szantaż polityczny ukierunkowany na tych, co ośmie-

lają się myśleć i głosować w sposób inny niż Pan

i Pana partyjni współpracownicy.

Prasa w sposób de-

maskatorki ujawnia tego rodzaju poczynania.

Tłu-

maczenia ministerstwa brzmią niewiarygodnie i ze

wszech miar nieprzekonująco.

Przykład z dwoma tyl-

ko zagrożonymi miastami, gdzie nie będzie zaplano-

wanych obwodnic (Jarocin i Ostrów Wielkopolski),

jest nad wyraz wymowny.

Polityczny podtekst decy-

zji inwestycyjnych sankcjonujących przeciwników

politycznych jest niewątpliwie trudny do ukrycia.

Przypomnę tylko o planach wykreślenia z planów

inwestycyjnych 15 obwodnic.

Stąd proszę odpowiedzieć na następujące pytania:

1.

W ilu i w jakich rejonach Polski tego rodzaju

sankcje są przez Pana resort stosowane?

2.

Czy decyzja o tego rodzaju sankcjach to pomysł

zrodzony w zaciszu Pana gabinetu, czy też może jest

to pomysł kierownictwa Pana partii?

niedawna głosił hasła miłości i wybaczania, nie po-

winien Pan zrezygnować z tego haniebnego planu

dyskryminowania przeciwników politycznych?

Z poważaniem

Poseł Henryk Kmiecik

(nr 13308)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie niewystarczającej ochrony

danych osobowych

Szanowny Panie Ministrze!

Podczas spotkań

z wyborcami często podnoszone są sprawy dotyczące

niewystarczającej ochrony danych osobowych.

Szcze-

gólnie osoby starsze i często niepełnosprawne zanie-

pokojone są praktykami instytucji ﬁnansowych

w zakresie pozyskiwania danych osobowych.

W więk-

szości banki uzależniają zawarcie umowy na okre-

ślony produkt bankowy od wykonania kserokopii

dokumentu tożsamości potencjalnego klienta.

Brak

zgody klienta na skopiowanie swojego dokumentu,

mimo że klient nie uchyla się od okazania pracow-

nikowi banku niezbędnych danych, w wielu ban-

kach jest równoznaczne z rezygnacją z usług.

Zna-

mienną jest sytuacja, kiedy osoba ubiegająca się

o konkretny produkt bankowy z innych względów

(np. brak zdolności kredytowej) nie otrzymuje go.

Czy w takiej sytuacji bank ma prawo do dysponowa-

nia kserokopią dokumentu osoby, która nie została

klientem tego banku?

W ocenie wielu ludzi uprawnienia banków do ko-

piowania dokumentów tożsamości są w tej materii

nadmierne, gdyż wiele z danych osobowych, jakie za-

warte są w dowodzie osobistym, w tym: prawo do

wizerunku (zdjęcie, dane o wzroście, kolorze oczu),

indywidualny wzór podpisu, nie powinny mieć zna-

czenia dla skutecznego zawarcia umowy, np. lokaty

bankowej, otwarcia rachunku bieżącego itp.

Tym

bardziej, że przed wykonaniem każdej czynności ban-

kowej klient i tak musi każdorazowo wylegitymować

się przed pracownikiem banku.

Kolejna sprawa to niebezpieczeństwo korzystania

z danych osobowych klientów przez powiązane z da-

nym bankiem inne podmioty współpracujące, w tym

akwizytorów, przedstawicieli, partnerów.

Czy zgoda

klienta na przetwarzanie danych osobowych w kon-

kretnej sprawie rozciąga się na inne powiązane i współ-

pracujące podmioty?

Ludzie obawiają się o bezpieczeństwo swoich da-

nych osobowych w sytuacji fuzji banków, przejęć

i konsolidacji.

W takich sytuacjach bazy klientów

wraz z danymi osobowymi stają się dostępne dla nie-

kontrolowanej liczby podmiotów.

Pozostaje także pytanie, jak po zakończeniu współ-

pracy z danym bankiem obywatel może skutecznie

domagać się usunięcia ze zbioru swoich danych oso-

bowych?

Generalnie tak się nie dzieje.

To wszystko

napawa ludzi, zwłaszcza starszych, obawą co do wła-

ściwego pozyskiwania, przetwarzania i archiwizowa-

nia danych osobowych w aspekcie coraz częstszych

przypadków „kradzieży tożsamości” lub przypadków

sprzedaży baz danych osobowych.

338

Problem ten dotyczy milionów Polaków i wymaga

szczególnej uwagi i kontroli.

Proszę Pana Ministra o odpowiedź na pytanie,

czy podejmowane są bądź będą podjęte działania ma-

jące na celu wyeliminowanie praktyk przedstawio-

nych w niniejszej interpelacji, stosowanych przez

instytucje ﬁnansowe?

Z wyrazami szacunku

Poseł ZoﬁaCzernow

Warszawa, dnia 3 stycznia 2013 r.

(nr 13309)

do ministra sportu i turystyki

w sprawie zabezpieczeń dla klientów

biur turystycznych

Szanowna Pani Minister!

W minionym sezonie

urlopowym doszło do upadłości 13 przedsiębiorstw

branży turystycznej.

Wraz z kolejnymi upadkami co-

raz głośniejsze stało się pytanie o stan zabezpieczeń

polskich turystów przed takimi przypadkami oraz

o sposoby uniknięcia w przyszłości takich sytuacji.

Pragnę zauważyć, że przedstawiciele Pani resortu,

Ministerstwa Sportu i Turystyki, niejednokrotnie uza-

sadniali potrzebę utworzenia specjalnego funduszu,

który byłby dodatkowym czy też drugim obowiązko-

wym zabezpieczeniem ﬁnansowymprzeznaczonymna

tzw. likwidacje szkody, czyli w przypadku niewypła-

calności biura podróży byłyby to środki na sprowadze-

nie turystów z zagranicy i zwrot wpłaconych zaliczek

z tytułu niewykonanych umów, o ile podstawowe

ubezpieczenie byłoby niewystarczające.

Obecnie obowiązująca ustawa z dnia 29 sierpnia

szałków województw obowiązek sprowadzania tury-

stów w sytuacji ogłoszenia niewypłacalności biura

podróży.

Wielu przedstawicieli samorządów, szczegól-

nie UM, zwraca uwagę na niepewność tego prawa

normującego ich kompetencje.

Za przykład może po-

służyć tutaj chociażby Mazowiecki Urząd Marszał-

kowski, którego wydatki na likwidacje szkody zakwe-

stionowała regionalna izba obrachunkowa.

Przepisy

wynikające z ustawy odnoszą się jedynie do przedsię-

biorców, a nie wszystkich organizatorów turystyki.

W związku z powyższym chciałbym zapytać Pa-

nią Minister:

1.

Czy w chwili obecnej trwają prace nad uszczel-

nieniem obowiązującego systemu prawa, tak aby

w branży turystycznej obok przedsiębiorców nie dzia-

łali inni organizatorzy zwolnieni z obowiązku odpro-

wadzania podatków oraz posiadania zabezpieczenia

ﬁnansowego?

2.

Czy proponowane przez Ministerstwo Sportu

i Turystyki utworzenie dodatkowego zabezpieczenia

ﬁnansowegojestzgodnezKonstytucjąRP?

3.

Czy są inne kraje członkowskie Unii Europej-

skiej, w których jest obowiązkowe podwójne zabez-

pieczenie ﬁnansowedlaorganizatorówturystyki?

4.

Czy prowadzone są obecnie konsultacje w celu

zmiany ustawy o usługach turystycznych, w celu

przejęcia kwestii likwidacji szkody przez instytucję,

która udziela gwarancji, pobiera za to składki i sza-

cuje ryzyko, a nie jak dotychczas, kiedy zajmował się

tym beneﬁcjentubezpieczenia,czylimarszałekwoje-

wództwa?

Z poważaniem

Poseł Jarosław Pięta

Sosnowiec, dnia 3 stycznia 2013 r.

Interpelacja

(nr 13310)

do ministra spraw wewnętrznych

przebywających w zamkniętych ośrodkach

na terenie Polski

tyczącymi sytuacji cudzoziemców przebywających

w strzeżonych ośrodkach zamkniętych na terenie

Polski pytamy Pana Ministra: Czy i w jaki sposób

Ministerstwo Spraw Wewnętrznych zmieniło zasady

traktowania cudzoziemców przebywających w zamknię-

tych ośrodkach na terenie naszego kraju zgodnie

z wnioskami wynikającymi z raportu Helsińskiej

Fundacji Praw Człowieka?

Uzasadnienie: Zgodnie z przepisami prawnymi

obowiązującymi w naszym kraju w strzeżonym ośrod-

ku zamkniętym mogą przebywać obcokrajowcy za-

trzymani przez uprawnione organy za usiłowanie lub

uchylanie się od decyzji o wydaleniu lub przebywanie

na terenie Polski bez dokumentów.

Mogą tam rów-

nież przebywać cudzoziemcy, wobec których toczy się

szają oni przepisy polskiego prawa.

W miesiącu paź-

dzierniku 2012 r. przez ośrodki przetoczyły się pro-

testy, podczas których głodowało 70 osób.

Pojawiły

się oskarżenia między innymi o nadużywanie siły

przez funkcjonariuszy, poniżające traktowanie, brak

pomocy lekarskiej i prawnej w ojczystym języku.

Fundacja Helsińska i Stowarzyszenie Interwencji

Prawnej wspólnie z MSW przeprowadziły wizytacje

w sześciu funkcjonujących w Polsce ośrodkach dla

cudzoziemców.

Analiza sytuacji potwierdziła, że nie-

339

które z nich bardziej przypominały więzienia a reżim

w nich panujący można uznać za represyjny.

Tymczasem nielegalni imigranci to nie przestęp-

cy, stąd miejsca, w których czasowo przebywają nie

powinny wyglądać i funkcjonować jak więzienia.

Także sposób traktowania cudzoziemców przez

personel powoduje, że czują się oni poniżani, zagroże-

ni i zagubieni.

Kraty w oknach i na korytarzach, po-

budka na gwizdek, przeszukiwanie pomieszczeń oraz

kontrola osobista, ograniczenie możliwości przebywa-

nia na świeżym powietrzu, brak informacji oraz prawa

do edukacji i opieki medycznej – to wszystko potwier-

dziły wizytacje.

W ośrodkach stosowane były też nie-

formalne kary za złamanie wewnętrznych regulami-

nów, np. zakaz spacerów, kupowania w sklepikach,

oglądania telewizji czy korzystania z telefonu.

Bardzo poważnym problemem jest przedłużająca

się procedura i brak informacji, co dzieje się w ich

sprawie.

Cudzoziemcy nie mają w ośrodkach żadnych

zajęć, np. sportowych czy kulturalnych, co powoduje,

że zapadają na zdrowiu, obsesyjnie myślą o swojej

sytuacji i perspektywach.

Takie funkcjonowanie

ośrodków szczególnie uderza w dzieci, które zdaniem

Fundacji Helsińskiej w ogóle nie powinny w nich

przebywać.

Jest co najmniej niezrozumiałe, że w kraju, z któ-

rego wielu obywateli emigrowało i nadal emigruje

traktuje się emigrantów w opisany wyżej sposób.

w pełni uzasadniona.

Działając na podstawie art. 14

poz. 2199), realizując uprawnienia posłów RP uprzej-

mie prosimy o odpowiedź na niniejszą interpelację.

Poznań, dnia 3 stycznia 2013 r.

Interpelacja

(nr 13311)

do ministra gospodarki

w sprawie wejścia w życie ustawy

Szanowny Panie Ministrze!

W związku z napływa-

jącymi do mojego biura poselskiego zapytaniami doty-

czącymi wejścia w życie ustawy o odnawialnych źró-

dłach energii zwracam się do Pana z interpelacją.

Zgodnie z zapisami przedmiotowej ustawy z dniem

otrzymywać ze środków ministerstwa wsparcie ﬁ-

nansowe.

Biorąc pod uwagę liczbę działających w kra-

ju elektrowni, jak również ilości zatrudnianych pra-

cowników, brak dotychczasowego wsparcia ﬁnanso-

wego ze strony resortu może doprowadzić do ich za-

mknięcia, a w konsekwencji zwolnienia pracowników.

Obawiam się, że mimo zapowiedzianej przez resort

autopoprawki, której celem jest ułatwienie otrzyma-

nia doﬁnansowania,elektrownietepozostanąwtrud-

nej sytuacji, gdyż koszty wytworzenia energii oraz jej

sprzedaży bez uzyskania tzw. zielonych praw mająt-

kowych nie pokryją kosztów działalności elektrowni.

Jak wskazują eksperci, może to doprowadzić do sy-

tuacji, w której wielu producentów zakończy swoją

działalność, co z kolei może znaleźć swoje odzwier-

ciedlenie w ilości produkowanej energii odnawialnej.

Warto w tym miejscu jednocześnie zaznaczyć, że nie

pozostanie to bez znaczenia w kontekście unijnych

zobowiązań.

Niepokojące jest również to, że doﬁnansowańoraz

tzw. zielonych certyﬁkatówniebędąmogłyotrzymy-

wać małe elektrownie, które swoją działalność roz-

poczęły 15 lat temu, ze względu na przestarzałe in-

stalacje oraz technologie.

Należy w tym miejscu za-

znaczyć, iż o ile w przypadku elektrowni hybrydo-

wych jest to zasadne, to w przypadku elektrowni

wodnych, których żywotność technologii jest oblicza-

na na 80–100 lat, już nie.

W przedstawionym przez

Towarzystwo Rozwoju Małych Elektrowni Wodnych

stanowisku można przeczytać, że „nakazywanie nie-

uzasadnionej modernizacji jest wbrew logice techno-

logicznej i będzie niebezpieczne dla środowiska przy-

rodniczego, niepotrzebnie naruszając ustabilizowane

ekosystemy, a także skłaniać będzie właścicieli elek-

trowni wodnych do działań pozornych”.

Ponadto

wskazane jest, iż ustawa nie przewiduje żadnego

okresu przejściowego, który byłby konieczny do prze-

prowadzenia modernizacji elektrowni, a także nie-

zbędnego czasu na dostosowanie się do nowych prze-

pisów.

Według szacunków Towarzystwa Rozwoju

się warunków ekonomicznych ponad 450 z 760 ma-

łych elektrowni wodnych w kraju po wejściu w życie

przepisów ustawy o OZE może zaprzestać produkcji

energii elektrycznej, co z kolei przełoży się na Skarb

Państwa, który z tytułu utraconych podatków straci

ok. 265 mln zł.

W związku z tym zawracam się do Pana Ministra

z pytaniami:

wać się do zapisów ustawy?

Z poważaniem

Poseł Roman Kaczor

Oława, dnia 3 stycznia 2013 r.

340

Interpelacja

(nr 13312)

do ministra ﬁnansów

w sprawie projektu ustawy, który zakłada

wypłacanych z bankomatów

ustawy o usługach płatniczych oraz zapisami, zgod-

nie z którymi pobierane będą opłaty, tzw. surcharge,

za wypłatę gotówki z bankomatu.

Przedmiotowe roz-

wiązanie budzi wiele kontrowersji zarówno wśród

społeczeństwa, jak również bankowców.

Nie ulega

wątpliwości, iż wprowadzenie opłat za wypłatę go-

tówki z bankomatu dla osób, które z tej formy wypła-

ty korzystają dość często lub posiadają niewielkie

środki ﬁnansowenakoncie,jestuderzeniemwsporą

część społeczeństwa.

Co istotniejsze, jedyną instytucją ﬁnansową,któ-

ra na tym skorzysta, będą duże, niezależne od ban-

ków sieci operatorów bankowych, a nie resort mini-

sterstwa.

Ponadto, biorąc pod uwagę fakt, iż propo-

nowane rozwiązanie zostało oparte jedynie na pro-

pozycji przedstawionej przez organizację Pracodawcy

RP, do której należy największa w kraju niezależna

sieć bankomatów, wprowadzenie go w życie bez szer-

szych konsultacji oraz wnikliwej analizy wydaje się

nie być najlepszym rozwiązaniem.

Należy przy tym jednocześnie zaznaczyć, iż w wy-

niku dużej konkurencji na rynku ﬁnansowymcoraz

więcej banków, chcąc zdobyć, a następnie utrzymać

klienta, decyduje się na wprowadzenie możliwość wy-

bierania gotówki z dowolnych bankomatów w kraju

i na świecie bez konieczności uiszczania często dość

sporej prowizji.

Rozwiązanie to ma na celu nie tylko

zachęcenie klientów banków do korzystania z ban-

komatów oraz kart płatniczych bez uszczuplania sta-

nu ich konta, ale przede wszystkim do zagwaranto-

wania bezpieczniejszej formy realizowanych trans-

akcji ﬁnansowych.

Wobec powyższego obawiam się, że odgórne wpro-

wadzenie opłat związanych z wybieraniem pieniędzy

z bankomatów, które uszczuplać będą konto każdego

posiadacza karty, może spowodować sytuację, w któ-

rej ludzie, zamiast szybko i sprawnie wybierać pie-

niądze z bankomatów, będą zmuszeni stać po nie

w długich bankowym kolejkach.

1.

Jakie korzyści z wprowadzenia zmian w przed-

miotowej ustawie odniosą posiadacze rachunków

bankowych oraz kart płatniczych?

2.

Jak do proponowanych rozwiązań ustosunko-

wały się takie instytucje ﬁnansowe,jakbanki?

3.

Ile w przypadku wejścia w życie proponowanych

rozwiązań będą wynosiły opłaty związane z operacją

wypłaty środków z bankomatu?

Z poważaniem

Poseł Roman Kaczor

Interpelacja

(nr 13313)

do ministra pracy i polityki społecznej

związków zawodowych

sprawą nadmiernych przywilejów związków zawodo-

wych, które wypełniać muszą pracodawcy.

W środę 5 grudnia 2012 r. odbyła się konferencja

prasowa zorganizowana przez Forum Obywatelskie-

go Rozwoju oraz Związek Przedsiębiorców i Praco-

dawców poświęcona nadmiernym przywilejom związ-

ków zawodowych w Polsce.

W ramach konferencji

zostały wyprowadzone wnioski dotyczące nadmier-

nego wykorzystywania obowiązujących przepisów,

działając na szkodę pracodawców.

wadziła trzy nadmierne przywileje dla związków za-

wodowych:

— pracownicy, którzy podejmują pracę na rzecz

związku, powinni traktować to zajęcie jako działal-

ność społeczną.

Jeśli mimo wszystko zdecydowaliby

się zupełnie zawiesić działalność zawodową, a za dzia-

łalność związkową pobierać pensję, powinna być ona

ﬁnansowana z funduszy związkowych.

Nie można

obarczać pracodawców obowiązkiem wypłacania pra-

cownikom pensji za działalność związkowców, która

jest działalnością czysto społeczną;

— lokal na terenie zakładu to nie prawo, ale nad -

mierny przywilej.

Inne organizacje społeczne nie

mogą oczekiwać, że ktoś inny zapewni im na swój

koszt lokal i jego wyposażenie do działalności.

Można

rozważać zagwarantowanie prawa związkowców do

zwołania spotkania pracowników na terenie zakładu,

jednak przekazanie lokalu biurowego w użytkowanie

związku nie powinno następować z mocy prawa;

— wiele organizacji społecznych pobiera od swych

członków składki.

Związki zawodowe nie są tu wy-

jątkiem, ale mają wyjątkowy przywilej zbierania swo-

ich składek przez pracodawców i na koszt pracodaw-

ców.

Powinny to robić na własny koszt i ryzyko, chy-

ba że pracodawca dobrowolnie zgodzi się zbierać

składki związkowe.

Ruch związkowy odegrał ogromną rolę w przy-

wróceniu demokracji i gospodarki wolnorynkowej,

a wielu działaczy związkowych z początkiem lat 90-

-tych weszło do polityki.

Po 1989 r. koniecznością

341

stało się dostosowanie prawa o związkach zawodo-

wych do wymogów demokratycznego systemu poli-

tycznego.

Jednak po ponad 20 latach istnienia związ-

ków zawodowych konieczna wydaje się być rewizja

ustalonych przepisów.

Idealnym byłoby porozumie-

nie pomiędzy przedstawicielami pracodawców oraz

związków zawodowych w celu rewizji obecnie obo-

wiązujących przepisów.

1.

Czy prowadzone są dyskusje w ramach porozu-

mienia trójstronnego, dotyczące zmiany obowiązują-

cych od ponad 20 lat przepisów?

2.

Dlaczego związki zawodowe obciążają praco-

dawców, kiedy ich działalność skierowana jest ku

pracownikowi, który opłaca składki członkowskie?

Z poważaniem

Poseł John Abraham Godson

Łódź, dnia 3 stycznia 2013 r.

Interpelacja

(nr 13314)

do ministra ﬁnansów

w sprawie wymogu narzuconego

ﬁrmy audytorskiej w bankach

Szanowny Panie Ministrze!

Zwracam się do

nie się podnoszonym przez zarządy ﬁrmaudytor-

skich oraz zarządy banków wprowadzenia przez

KNF nowych zarządzeń dotyczących audytów w ban-

kach polskich.

W dniu 1 lutego 2012 r. przewodniczący Komisji

Nadzoru Finansowego (KNF) napisał do prezesów

oraz przewodniczących rad nadzorczych wszystkich

banków pismo, w którym zawarł wymóg, aby począw-

szy od 2013 r. te banki, które współpracowały od pię-

ciu lat z tą samą ﬁrmąaudytorską,dokonaływyboru

nowej ﬁrmy.

Wymóg ten nie był przez KNF z nikim konsulto-

wany.

Postępowanie KNF, zgodnie z danymi przeka-

zanymi przez Brytyjsko-Polską Izbę Handlową, jest

w tym zakresie niezgodne z art. 35 dyrektywy 2006/

43/EC (dyrektywa), który wymaga, aby każde pań-

stwo członkowskie określiło organ odpowiedzialny za

wdrożenie wyżej wymienionej dyrektywy.

Rząd Pol-

ski wyznaczył Ministerstwo Finansów.

Oznacza to,

że jakiekolwiek działania w zakresie kwestii określo-

nych w dyrektywie powinny znajdować się w wyłącz-

nej gestii Ministerstwa Finansów.

Żaden inny organ

państwa nie może stanowić przepisów dotyczących

audytu w zakresie określonym przez dyrektywę.

Wymóg rotacji ﬁrmaudytorskichniejestpoparty

żadnym polskim ani unijnym prawem.

Aktualnie

trwa debata w Unii Europejskiej dotycząca audytu

i nadzoru nad audytem.

W pierwszych miesiącach

2012 r., Komisja Europejska zaproponowała serię wy-

soce konserwatywnych przepisów w tym zakresie.

Jedną z propozycji Komisji Unii Europejskiej był wy-

móg, aby jednostki zainteresowania publicznego

zmieniały audytora co sześć lat.

Ta propozycja zosta-

ła odrzucona przez Komitet Prawny Parlamentu Eu-

ropejskiego, który zaproponował okres 25 lat.

Komi-

tet Gospodarczy (ECON Economic and Monetary

Affairs) z kolei w ogóle odrzucił ingerencję regulato-

rów w ustalanie długości współpracy podmiotów go-

spodarczych z ich audytorami.

W ostatnich dniach

Komitet Przemysłu (ITRE Industry, research and

energy) zaproponował okres 16 lat.

Wymogu rotacji

ﬁrmaudytorskichniemaaniwżadnymzistotnych

państw europejskich (Niemczech, Wielkiej Brytanii,

Francji, Hiszpanii) ani w Stanach Zjednoczonych.

We

wszystkich tych krajach przepisy określają, że to

Rada Nadzorcza danego podmiotu gospodarczego jest

odpowiedzialna za kwestie wyboru i współpracy z ﬁr-

mą audytorską.

Wymóg KNF zmusza banki należące

do międzynarodowych grup, aby w Polsce miały one

innego audytora niż banki tej samej grupy na całym

świecie lub aby musiały zarówno płacić, jak i być ob-

ciążonym operacyjnie dwoma przeprowadzanymi au-

dytami.

Prawo europejskie (dyrektywa 2006/43/EC, art. 27)

nakłada na audytora grupy odpowiedzialność za ba-

danie całej grupy, nawet jeśli jego cześć jest wykony-

wana przez innego audytora.

Wymóg KNF spowodu-

je na przykład, że polski bank, którego udział w zy-

skach międzynarodowej grupy wynosi 75%, będzie

miał audytora innego niż audytor całej grupy.

Jest to

etyki obowiązujących biegłych rewidentów ponieważ

sprawia, że audytor staje się odpowiedzialny za tę

część badania, której nie jest w stanie w pełni kon-

trolować, co znacząco podnosi ryzyko niewykrycia

błędu w sprawozdaniach ﬁnansowychgrupynajwięk-

szych notowanych banków europejskich.

Ryzyko nie-

wykrycia błędu powstaje dlatego, że ﬁrmymająróż-

ne podejścia do badania, co powoduje, że pewne za-

gadnienia mogą według jednej metodologii podlegać

audytowi, a według metodologii drugiej ﬁrmyniebyć

badane.

Firma audytorska nie może wymuszać na

innej zastosowania jej metodologii i podejścia.

Wymóg rotacji ﬁrm audytorskich wiąże się ze

znacznymi kosztami dla banków.

Po pierwsze sam

wybór nowego podmiotu to kilkadziesiąt godzin cza-

su rady nadzorczej, komitetu audytu, zarządu oraz

pracowników departamentów rachunkowości, które

muszą być przeznaczone na przeprowadzenie procesu

wyboru.

Dużo bardziej istotne są jednak koszty prze-

jęcia obowiązków przez nową ﬁrmęaudytorskąod

poprzedniego audytora.

Poznanie nowego podmiotu

podlegającego badaniu, zapoznanie się z jego syste-

mami, środowiskiem kontroli wewnętrznej, raporto-

342

waniem etc. wymagają dodatkowych 400-600 godzin,

co stanowi ok. 10% całego standardowego czasu ba-

dania.

Za ten dodatkowy nakład pracy muszą zapła-

cić banki.

Ryzyko braku wykrycia błędu podczas badania

sprawozdań ﬁnansowychpodmiotównarynkueuro-

pejskim krystalizowało się najczęściej w sytuacji na-

rzuconej współpracy dwóch audytorów.

Przykładem

może być niewykrycie oszustwa na ponad 1 mld euro

przez audytora spółki zależnej ﬁrmyParmalat(Wło-

chy), co przełożyło się na nieprawidłową opinię wy-

daną przez innego audytora, odpowiedzialnego za

badanie skonsolidowanego sprawozdania ﬁnanso-

wego.

Audytor grupowy nie miał możliwości zapew-

nienia odpowiedniego nadzoru nad pracą działają-

cego w innym kraju audytora lokalnego i nie był

w stanie zweryﬁkowaćjegopracy.

Wrezultaciesy-

tuacja ta przełożyła się na stratę miliardów euro

przez inwestorów w wyniku spadku notowań akcji

Parmalat.

Wymuszając na polskich spółkach zależ-

nych międzynarodowych grup kapitałowych wybór

między bardzo znaczącymi kosztami dodatkowymi

(dwa badania, dwóch audytorów) oraz poważne ob-

ciążenie administracyjne (dwa razy dłuższy proces

badania) czy badanie dla celów konsolidacji przez

audytora innego niż audytora grupy, KNF stwarza

sytuację gdzie banki muszą wybrać między złym

i gorszym rozwiązaniem.

Niezależne badania naukowe także pokazały, że

większość błędów czy oszustw zawartych w sprawoz-

daniach ﬁnansowychpojawiłasięwlatachkiedyau-

dytor został zmieniony (ponad 75%).

Poprzez zwięk-

szenie częstotliwości zmian audytora, KNF zwięk-

szył ryzyko pojawienia się nie wykrytych błędów

w sprawozdaniach ﬁnansowych.

ŻądaniaKNFzwią-

zane ze zmianą audytora spowodują również negatyw-

ne skutki na rynku pracy.

Firmy będą musiały poważ-

nie ograniczyć rozważenie ograniczenia corocznego

zatrudniania absolwentów szkół wyższych.

W związku ze zmianami audytora może się oka-

zać iż w największych ﬁrmachaudytorskich,docho-

dzić może do licznych zwolnień wykwaliﬁkowanej

kadry.

Można byłoby założyć, że osoby zwalniane

z pracy jednej ﬁrmieznajdązatrudnieniewinnejﬁr-

mie audytorskiej.

Niestety w rzeczywistości tak nie

jest.

Firmy audytorskie utrzymują nadmiar zatrud-

nienia, aby mieć możliwość odpowiedzi na cykliczny

wzrost popytu na inne usługi, o podobnym charak-

terze poza okresem w którym przeprowadzane jest

badanie sprawozdań ﬁnansowych.

Nadmiartenpo-

woduje jednak, iż przejęcie nowego podmiotu do ba-

dania nie będzie wiązać się ze zwiększeniem zatrud-

nienia.

Działanie KNF w efekcie doprowadzi do kon-

centracji rynku audytu banków, będą zaangażowane

trzy ﬁrmyzamiastczterechitorównieżspowoduje

zwiększenie ryzyka błędów oraz podwyższy poziom

koncentracji na rynku badania banków powyżej

obecnego poziomu umiarkowana koncentracja do

nadmiernej koncentracji.

Brak kierowania się profesjonalnymi zasadami

w działaniach KNF dotyczących rotacji został po-

nownie wykazany w odpowiedzi wiceprzewodniczą-

cego KNF do banków, które protestowały przeciwko

wymogowi zmiany audytora.

W liście tym odrzucono

protest banków i dodano, jakby zapomniano wspo-

mnieć o tym w pierwszym liście, iż banki nie mogą

zamawiać usług doradczych od swojego audytora.

Polska jest jedynym krajem unijnym, który posiadał-

by taki wymóg.

Nie ma również takiego wymogu

wśród najbardziej rozwiniętych rynków kapitało-

wych na świecie.

Jest to również niezgodne z art. 12

preambuły do dyrektywy 2006/43/EC, który zakazu-

je ustanowienia takich wymogów.

Ten nietraﬁonywymógjestkrzywdzącydlaban-

ków i jakości audytu.

Ustanowienie takiego wymogu

również przełoży się na wzrost ryzyka zwolnień pra-

cowników.

W okresach poza badaniem sprawozdań

ﬁnansowychaudytorzysąwykorzystywanidopro-

jektów doradczych.

Poziom złożoności audytu banko-

wego powoduje, że audytorzy po 4–5 latach pracy

bardzo często posiadają większą wiedzę o danym

banku niż jego pracownicy.

W sposób naturalny,

gdzie nie ingeruje to w niezależność, banki sięgają po

wiedzę swoich audytorów do wykonania projektów

doradczych.

Jednocześnie projekty takie są dobrą

okazją dla audytorów do poszerzenia ich znajomości

banku, co z kolei pozytywnie wpływa na bezpieczeń-

stwo badania, kontroli wewnętrznej oraz na wiary-

godność sprawozdań ﬁnansowych.

Narzucenieogra-

niczeń w tym zakresie spowoduje straty dla banków

korzystających z takich usług.

Pozbawienie ﬁrmaudytorskichmożliwościświad-

czenia usług doradczych swoim klientom audyto-

wym, w połączeniu z opisaną wyżej utratą klientów,

zmaksymalizuje utratę stanowisk pracy.

1.

Na jakiej podstawie KNF wydaje zarządzenia

niezgodne z obecnie obowiązującą dyrektywą 2006/

43/EC?

2.

Co jest powodem wprowadzenia tak negatyw-

nie odbieranego w środowisku ﬁnansowymzarzą-

dzenia?

3.

Czy Ministerstwo Finansów zdaje sobie sprawę

z negatywnych skutków wprowadzenia wyżej opisa-

nego zarządzenia przez KNF?

4.

Dlaczego polskie przepisy w zakresie audytu

stają w sprzeczności z powszechnie obowiązującymi

normami w innych rozwiniętych krajach Unii Euro-

pejskiej?

5.

Jak Ministerstwo Finansów zamierza zapobiec

zjawisku dwóch ﬁrmaudytorskimdlajednegoban-

ku, który swoje usługi w kilku krajach Unii Euro-

pejskiej?

Z poważaniem

Poseł John Abraham Godson

343

Interpelacja

(nr 13315)

do ministra pracy i polityki społecznej

Szanowny Panie Ministrze!

Obecnie obowiązują-

ce przepisy prawa dają przywileje przedsiębiorcom,

którzy zatrudniają osoby niepełnosprawne.

Ponadto

każdy, kto po raz pierwszy zakłada działalność go-

spodarczą, przez okres 24 miesięcy opłaca niższy

ZUS.

W przepisach jednak nie ma odnośników do ulg

dla kobiet wychowujących samotnie dzieci, które

chcą podjąć zatrudnienie.

Problem w tym zakresie jest dość poważny, ponie-

waż matki samotnie wychowujące dzieci, które chcą

powrócić do pracy, mają utrudniony start, gdyż pra-

codawcy nieprzychylnie patrzą na takie osoby.

W wie-

lu przypadkach dla przyszłych pracodawców taka

osoba nie jest dyspozycyjna oraz w ich przekonaniu

będzie często korzystać ze zwolnień na opiekę nad

chorym dzieckiem.

1.

Czy w obecnie obowiązujących przepisach pra-

wa pracodawcom przysługują jakieś ulgi przy zatrud-

nianiu kobiet samotnie wychowujących dzieci?

2.

Czy ministerstwo planuje wprowadzić takie

ulgi dla pracodawców?

3.

Jaką ochroną objęte są matki samotnie wycho-

wujące dzieci?

Z wyrazami szacunku

Poseł Łukasz Borowiak

Warszawa, dnia 3 stycznia 2013 r.

(nr 13316)

do ministra pracy i polityki społecznej

turnusów rehabilitacyjnych

dla osób niepełnosprawnych

administracji publicznej i nowym podziałem kompe-

tencyjnym uległy zmianie zasady organizowania i ﬁ-

nansowania turnusów rehabilitacyjnych dla osób

niepełnosprawnych.

Według informacji środowisk zainteresowanych,

w tym Zarządu Głównego Polskiego Związku Eme-

rytów, Rencistów i Inwalidów, oraz z przekazów te-

lewizyjnych i prasowych wynika, że system organi-

zacji i ﬁnansowaniaturnusówrehabilitacyjnychnie

odpowiada potrzebom i możliwościom osób niepełno-

sprawnych.

Wielokrotnie otrzymywałem wiele za-

strzeżeń, które sygnalizowane były w ciągu bieżące-

go roku.

1.

Jakie są zasady organizowania, funkcjonowa-

nia i ﬁnansowaniaturnusówrehabilitacyjnych?

Czy

są one jednolite w skali kraju, czy też kształtowane

dowolnie przez powiatowe centra pomocy rodzinie

i jakie to ma skutki dla osób korzystających z tego

rodzaju świadczeń?

2.

Według jakiego algorytmu przekazywane są

środki ﬁnansowedosamorządówpowiatowych?

3.

Jaki jest system monitorowania i kontroli

w zakresie organizacji i jakości świadczonych usług?

4.

Jakie działania podejmuje ministerstwo, aby

wyeliminować zaistniałe w bieżącym roku nieprawi-

dłowości?

Z wyrazami szacunku

Poseł Łukasz Borowiak

(nr 13317)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

Szanowny Panie Ministrze!

Projekt ustawy o cen-

trach usług wspólnych przewiduje utworzenie w ra-

mach urzędów wojewódzkich jednostki obsługującej

w zakresie technicznym, księgowym i transporto-

wym administrację zespoloną.

Projekt wymienia

10 takich organów oraz inne jednostki powiązane

organizacyjnie z wojewodą (przykładowo podano Pań-

stwową Straż Rybacką).

Poza centrum pozostawiono

wyłącznie komendy Policji i komendy straży pożarnej,

a także stacje sanitarno-epidemiologiczne.

Powstanie centrum ma spowodować zmniejszenie

liczny pracowników szeroko pojętej obsługi: księgo-

wych, sekretarek, kierowców, sprzątaczek itp., a ich

brak miałyby rekompensować korzyści płynące ze

skomasowania usług oraz korzyści wynikające ze

stosowanie nowoczesnych narzędzi informatycznych

pozwalających na uproszczenie i ujednolicenie proce-

sów obsługowych oraz na standaryzację i zmniejsze-

nie dokumentacji związanej z tymi procesami.

Dotychczasowe doświadczenia zdają się przeczyć

tej tezie, a wprowadzenie w urzędach elektronicz-

344

nych systemów rejestracji i przepływu koresponden-

cji nie tylko nie zmniejszyło, ale rozszerzyło czynno-

ści, wprowadza się coraz bardziej rozbudowywane

wnioski itp.

Wskazywane w projekcie oszczędności wydają się

być jednak pozorne i mogą się odbić na jakości obsłu-

gi klientów, w tym szybkości załatwianych spraw.

Urzędy administracji zespolonej, które mają być włą-

czone w struktury urzędu wojewódzkiego i podlegać

tworzonemu centrum obsługi, stanowią szerokie spek-

trum działalności merytorycznej, o różnej specyﬁce

i potrzebach.

Przyjmując jako przykład Delegaturę

w Lesznie Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabyt-

ków, należy zauważyć: Delegatura zatrudnia 11 osób,

obszar działania obejmuje 6 powiatów (w tym miasto

Leszno, na prawach powiatu).

Większość bardzo licz-

nych obiektów zabytkowych znajduje się na terenach

wsi i małych miasteczek, do których dostęp środkami

komunikacji publicznej jest znacznie utrudniony,

a często niemożliwy.

Delegatura wydaje rocznie sa-

mych tylko decyzji ok. 900, postanowień ponad 1000.

Specyﬁkadziałaniaurzędu,wynikającaprzedewszyst-

kim z przepisów ustawy o ochronie zabytków oraz

merytorycznie z doktryny konserwatorskiej, wymaga

podejmowania czynności (zarówno tych na wniosek,

jak i z urzędu) na podstawie lustracji terenowych,

a nie tylko oceny dokumentów dokonywanych w sie-

dzibie urzędu.

Obowiązek pełnego i wszechstronne-

go, a zarazem szybkiego zebrania materiału dowodo-

wego wynika także z K.p.a.

Obecność konserwatora

w obiekcie przynajmniej w 30% wynika z technolo-

gicznych uwarunkowań prowadzonych tam prac kon-

serwatorskich, co pociąga za sobą konieczność szyb-

kiej reakcji na zgłoszenia właściciela.

Niewątpliwie

pozbawienie delegatury środka transportu i zastą-

pienie go „miejscem w kolejce” do centrum usług

ograniczy mobilność i elastyczność działań konser-

watora, co musi się odbić negatywnie na szybkości

działań, a zapewne i ich jakości.

Można domniemy-

wać, że znacznie ograniczona zostanie działalność

prowadzona z urzędu (kontrole, oględziny itp.).

Pozbawienie delegatury samodzielnego stanowi-

ska sekretarki, która pełni rolę zwykle spełnianą

w urzędach przez biura obsługi klienta, de facto pra-

cę tę deleguje na pracowników merytorycznych,

kosztem pracy merytorycznej.

1.

Czy proponowane przez ustawę o utworzeniu

centrów obsługi zmiany organizacyjne gwarantują

odpowiednią ochronę zabytków w zakresie sprawo-

wanym przez wojewódzkich konserwatorów zabyt-

ków (wraz z kierowanymi przez nich urzędami), wy-

nikającą z art. 5 Konstytucji RP i ustawy o ochronie

czy pozbawienie WKZ pewnej autonomii nie ograni-

czy możliwości reagowania na wymagające tego dzia-

łania w zabytkach?

2.

W latach 90. służba konserwatorska była ad-

ministracyjnie wydzielona i podporządkowana bez-

pośrednio ministrowi kultury.

Czy w ostatnim okre-

sie było rozważane rozwiązanie polegające na ponow-

nym usytuowaniu służby ochrony zabytków w struk-

turach administracji niezespolonej?

3.

Czy rozważane były także zmiany w zakresie

określenia form ochrony zabytków?

bytkami przewiduje tworzenie stanowisk gminnych

lub powiatowych konserwatorów zabytków.

Jaki

jest procentowy (i terytorialny) udział takich stano-

wisk w administracji zajmującej się ochroną zabyt-

ków?

Jak działalność tych konserwatorów jest oce-

niana i czy przewidziane są działania zmierzające

do zwiększenia roli i odpowiedzialności samorządów

za ochronę zabytków?

Z wyrazami szacunku

Poseł Łukasz Borowiak

(nr 13318)

do ministra gospodarki

w sprawie funkcjonowania

Szanowny Panie Ministrze!

Koncepcja tworzenia

klastrów naukowych stymulujących współpracę na-

uki z biznesem jest słuszną ideą sprzyjającą rozwo-

jowi gospodarki.

Polityka klastrowa powinna w więk-

szym stopniu niż dotychczas zostać powiązana z roz-

wojem specjalnych stref ekonomicznych z uwagi na

przyjazne środowisko SSE do powstawania więzi ko-

operacyjnych między przedsiębiorcami.

Jednocześnie rozwój klastrów może stanowić czyn-

nik dynamizujący działalność gospodarczą w SSE

nujących w ich ramach przedsiębiorstw, przekładając

gionów.

Pragnę wskazać, że w projektach programów

ności w okresie 2014–2020 współpraca biznesu z jed-

nostkami naukowymi, w tym w formie klastrów, sta-

nowi jedno z głównych założeń wzrostu poziomu in-

nowacyjności.

Wobec powyższego uprzejmie zapytuję:

1.

Czy ministerstwo wspiera projekty współpracy

jednostek naukowych z biznesem?

2.

Jakie wsparcie zapewnia ministerstwo w przed-

miotowym projekcie?

Z wyrazami szacunku

Poseł Łukasz Borowiak

345

Interpelacja

(nr 13319)

do ministra pracy i polityki społecznej

Funduszu Pracy składek emerytalnych,

rentowych i wypadkowych

osób zatrudnionych w spółdzielni socjalnej

socjalnych, a dokładniej w sprawie treści art. 12

dzielniach socjalnych.

Przepis ten stanowi, iż na podstawie umowy za-

wartej między starostą właściwym dla siedziby spół-

dzielni a spółdzielnią w stosunku do osób w nim wy-

mienionych zatrudnionych w spółdzielni socjalnej

część wynagrodzenia odpowiadająca składce należ-

rentowe, chorobowe oraz część kosztów osobowych

może podlegać ﬁnansowaniuześrodkówFunduszu

Pracy przez okres pierwszych 24 miesięcy od dnia

zatrudnienia w pełnej wysokości, a przez kolejne

12 miesięcy w połowie.

Problem polega na tym, że

ww. przepis daje urzędom pracy możliwość podjęcia

swobodnej decyzji w sprawie przyznania refundacji

opłaconych składek na ubezpieczenie społeczne za

osoby zatrudnione w spółdzielni.

Niektóre urzędy

pracy dokonują takich zwrotów i ﬁnansująjezwła-

snych środków, inne nie, pomimo dopełnienia przez

spółdzielnie wszelkich wymogów formalnych.

W związ-

ku z tym na mocy obecnie obowiązującego przepisu

nie ma takiej sytuacji, w której spółdzielnia byłaby

pewna, że otrzyma refundacje opłaconych składek.

Taka sytuacja powoduje, że spółdzielnie są traktowa-

ne nierówno.

Jedne spółdzielnie otrzymują zwrot,

inne nie, pomimo tego, iż obie znajdują się w takiej

samej sytuacji; obie opłaciły składki za swoich pra-

cowników i obie spełniły wymagane warunki, aby

taki zwrot otrzymać.

możliwości zmiany przepisu, aby urzędy pracy nie

mogły w żaden sposób uznaniowo podejmować de-

cyzji o przyznaniu refundacji, aby obowiązywał ja-

sny i precyzyjny przepis, którego spełnienie będzie

rodziło po stronie rzędu pracy obowiązek, a nie tyl-

ko uprawnienie.

Z poważaniem

Poseł Joanna Bobowska

Warszawa, dnia 3 stycznia 2013 r.

(nr 13320)

do ministra obrony narodowej

w sprawie urlopów dodatkowych

dla weteranów

Szanowny Panie Ministrze!

Zgodnie z art. 35 ust. 1

weteranowi oraz weteranowi poszkodowanemu, po-

zostającemu w stosunku pracy, przysługuje dodatko-

wy urlop wypoczynkowy w wymiarze 5 dni w roku

kalendarzowym.

Urlop ten nie przysługuje, jeżeli we-

teran lub weteran poszkodowany posiada prawo do

urlopu wypoczynkowego w wymiarze przekraczają-

cym 26 dni w roku kalendarzowym.

Prawo do pierw-

powstaje z dniem stania się ostateczną decyzji admi-

nistracyjnej o przyznaniu statusu weterana lub we-

terana poszkodowanego, przy czym jego realizacja

wienia pracodawcy tej decyzji.

Zgodnie z art. 38 ww. ustawy świadczenia okre-

ślone w ustawie, inne niż wymienione w art. 37 ust. 1,

ﬁnansowanesąześrodkówbudżetupaństwazczęści

pozostającej w dyspozycji ministra obrony narodowej

– w odniesieniu do weteranów – żołnierzy i wetera-

nów poszkodowanych – żołnierzy, z części pozostają-

cej w dyspozycji ministra właściwego do spraw we-

wnętrznych – w odniesieniu do weteranów – funkcjo-

nariuszy i weteranów poszkodowanych – funkcjona-

riuszy, oraz z części pozostającej odpowiednio w dys-

pozycji szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego

albo szefa Agencji Wywiadu – w odniesieniu do we-

teranów – funkcjonariuszy ABW i weteranów po-

szkodowanych – funkcjonariuszy ABW.

Zatem z uwagi na fakt, iż dodatkowy urlop dla

weteranów jest innym świadczeniem wymienionym

w ustawie, powinien być ﬁnansowanyześrodkówbu-

dżetu państwa.

Wniosek taki można także wycią-

gnąć z uzasadnienia do projektu ustawy o wetera-

nach działań poza granicami państwa, w którym

przewidziano hipotetyczne koszty związane z wpro-

wadzeniem ustawy w życie.

Otóż koszty udzielania

dodatkowych urlopów dla weteranów przewidziano

po stronie budżetu państwa.

Ministra z prośbą o wskazanie, jak ma wyglądać pro-

cedura udzielania przez pracodawców tego dodatko-

wego urlopu pracownikowi weteranowi oraz jak taki

pracodawca ma następnie starać się o zwrot kosztów

udzielonego urlopu pracownikowi weteranowi?

Z poważaniem

Poseł Iwona Kozłowska

Warszawa, dnia 3 stycznia 2013 r.

346

Interpelacja

(nr 13321)

do ministra skarbu państwa

w sprawie EuroLOT oraz pozostałych spółek

W związku z pojawiającymi się wątpliwościami

w przedmiocie działalności EuroLOT oraz pozosta-

łych spółek powiązanych z PLL LOT SA lub zależ-

nych od polskiego przewoźnika uprzejmie prosimy

Pana Ministra o niezwłoczne udzielenie wyczerpują-

cych odpowiedzi kolejno na każde spośród postawio-

nych poniżej pytań:

1.

Jak przedstawiają się wyniki EuroLOT za 2011 r.

oraz za 2012 r.?

W obu przypadkach uprzejmie proszę

o podanie wyników netto wraz z wynikiem na dzia-

łalności podstawowej.

2.

Ile wyniosła liczba opóźnień rejsów EuroLOT

spowodowanych brakiem załóg na samoloty Q-400 od

dnia tego wprowadzenia samolotu do eksploatacji?

3.

Jak przedstawiają się wyniki GTL-LOT Usługi

tych przypadkach proszę o podanie wyników netto

4.

Jak przedstawia się kwestia kompetencji osób,

powołanych przez PLL LOT SA w skład zarządów spół-

ek zależnych, odpowiednio z zakresu: obsługi technicz-

nej samolotów oraz handlingu, w okresie 2011–2012?

Proszę o stosowne zestawienie w przedmiocie tego za-

gadnienia.

Uprzejmie proszę także o podanie informa-

cji o ewentualnym odwołaniu którejś z tych osób, jeśli

nastąpiło ono w okresie, w którym PLL LOT nadal

posiadał udziały w danym podmiocie.

5.

Jak przedstawiają się kompetencje osób powo-

łanych przez PLL LOT SA do rad nadzorczych spół-

nicznej samolotów oraz handlingu, w okresie 2011–

–2012?

Proszę o stosowne zestawienie w przedmiocie

tego zagadnienia.

Uprzejmie proszę także o podanie

informacji o ewentualnym odwołaniu którejś z tych

Z poważaniem

Posłowie Dawid Jackiewicz

Warszawa, dnia 3 stycznia 2013 r.

(nr 13322)

do ministra skarbu państwa

ﬁnansowego PLL LOT SA i jego przyczyn

W odniesieniu do ujawnionych ostatnio informacji

na temat bardzo trudnej sytuacji ﬁnansowejspółki

PLL LOT, w trosce o zagwarantowanie bezpieczeń-

stwa funkcjonowania i realizacji interesów polskiego

przewoźnika, prosimy Pana Ministra o niezwłoczne

udzielenie wyczerpujących odpowiedzi na poniższe

pytania:

1.

Ile dokładnie wynosi zadłużenie PLL LOT SA

(proszę o podanie tej kwoty według stanu na gru-

dzień 2012 r.)?

2.

Jakie są konkretne przyczyny aktualnych pro-

blemów ﬁnansowychspółkiPLLLOT?

3.

Ile dokładnie wynosi cash ﬂownanajbliższe

cztery miesiące?

Jakiej konkretnie kwoty potrzeba,

aby zachować płynność ﬁnansowąspółki?

4.

Czy kiedykolwiek w historii PLL LOT od mo-

mentu przekształcenia tego podmiotu z przedsiębior-

stwa państwowego w spółkę akcyjną i rozpoczęcia

raportowania do RN, powoływanej w większości

przez MSP sytuacja płynnościowa była tak drama-

tyczna jak obecnie?

5.

Czy zachodzące aktualnie przesłanki stwarza-

ją realne zagrożenie ogłoszenia upadłości PLL LOT

SA?

Czy prowadzone są obecnie jakiekolwiek prace

nad przygotowywaniem bądź fazą realizacji warian-

tu upadłościowego PLL LOT SA?

6.

Jaki jest wynik na działalności podstawowej

wedle stanu na dzień 31 grudnia 2012 r.?

Z poważaniem

Posłowie Dawid Jackiewicz

(nr 13323)

do ministra skarbu państwa

W przestrzeni publicznej i na łamach mediów po-

jawia się coraz więcej informacji na temat rzekomych

nieprawidłowości w zakresie sprzedaży spółek zależ-

nych od PLL LOT SA.

Dlatego też uprzejmie prosimy

cych odpowiedzi na poniższe pytania:

347

1.

Jaką łączną kwotę osiągnął PLL LOT SA

ruchomości (prawa własności lub prawa użytkowania

wieczystego)?

2.

Czy PLL LOT SA osiągnął zamierzone cele ﬁ-

nansowe przy sprzedaży udziałów w spółkach: LOT

z wykonanych przed rozpoczęciem każdej z tych

transakcji wycen tych aktywów?

3.

Czy cele ﬁnansowePLLLOTSAzostanązre-

alizowane wobec toczących się obecnie procesów

sprzedaży udziałów w spółkach: PetroLOT sp. z o.o.,

EuroLOT SA oraz GTL-LOT Usługi Lotniskowe

sp. z o.o.?

Jeśli nie, proszę o określenie, jak duże od-

chylenia od wykonanych wcześniej wycen pojawiły

się kolejno przy każdej z tych transakcji?

4.

Czy na toczące się procesy sprzedaży udziałów

w spółkach zależnych miały jakikolwiek wpływ oso-

by powołane w skład organów korporacyjnych ze stro-

ny kupujących, na podstawie przedwstępnych umów

sprzedaży udziałów?

dząca, proszę o podanie informacji, jaki charakter

miał tego rodzaju wpływ w ww. sytuacjach, a także

o określenie, jak długo trwał okres zaangażowania

w prace organów korporacyjnych osób wskazanych

przez kupujących, a także, czy w każdym przypadku

konieczne było (na podstawie przedwstępnych umów

sprzedaży udziałów) utrzymywanie tych osób w skła-

dzie organów sprzedawanych przez PLL LOT SA

spółek w trakcie procesu ich zbycia?

6.

Czy w jakimkolwiek przypadku zdarzyło się, że

PLL LOT SA, partycypując w kosztach usług zwią-

ﬁrmypowołanejdlawspólnegowykonaniawyceny

na potrzeby inwestora oraz PLL LOT SA?

7.

Jak przedstawiają się kompetencje osób, powoła-

nych przez LOT w skład zarówno zarządów, jak i rad

nadzorczych spółek zależnych, odpowiednio z zakresu:

obsługi technicznej oraz handlingu, w okresie 2011–

Uprzejmie proszę Pana Ministra o wyjaśnienie

wszelkich nasuwających się w tej sprawie wątpliwości

oraz o szczegółowe odpowiedzi kolejno na każde

z postawionych powyżej pytań.

Z poważaniem

Posłowie Dawid Jackiewicz

(nr 13324)

do ministra skarbu państwa

kondycji ﬁnansowej tej ﬁrmy

Nawiązując do wypowiedzi byłego prezesa Zarzą-

du PLL LOT SA podczas 33. posiedzenia sejmowej

Komisji Skarbu Państwa z dnia 13 września br., któ-

re poświecone było rozpatrzeniu informacji ministra

skarbu państwa o aktualnej sytuacji i perspektywach

zmian własnościowych PLL LOT SA oraz spółek po-

wiązanych z PLL LOT SA, prosimy Pana Ministra

o udzielenie wyczerpujących odpowiedzi na poniższe

1.

Sprzedaż majątku jako „wychodzenie ze zbędne-

go dla działalności LOT majątku, czyli skupianie się

na absolutnie biznesowej działalności LOT”.

Co ozna-

cza „zbędny majątek”?

Co oznacza w tym kontekście

„skupianie się na biznesowej działalności LOT”?

W jaki sposób posiadanie udziałów w spółkach i wła-

sność nieruchomości absorbuje uwagę Zarządu PLL

LOT SA do tego stopnia, że bez ich sprzedaży nie jest

możliwe skupienie się na swojej biznesowej działalno-

ści?

Ile osób liczy obecnie komórka zajmująca się nad-

zorem nad spółkami LOT?

Ile liczyła ona przed sprze-

dażą pierwszej ze spółek – LOT Services sp. z o.o.

w 2011 r.?

Jak przebiega skupianie się na biznesowej

działalności po zbyciu aktywów, w jaki sposób i na ile

jest wydajniejsze (proszę o przekazanie wszelkich ana-

liz, dokonanych w tym zakresie)?

2.

„LOT jest spółką, która nie pogarsza wyników.

W tym roku (...) będzie to wynik znacznie lepszy od

ubiegłorocznego” Jak przedstawiały się perspektywy

wyniku ﬁnansowego spółki po pierwszych ośmiu

miesiącach br.?

Jaki jest ten wynik z perspektywy

kończącego się już roku?

Uprzejmie proszę o zesta-

wienie tegorocznego wyniku ﬁnansowegoztymzroku

2011.

Wyniki traktować tu proszę jako wynik na

działalności podstawowej.

3.

„Jest to słupek minus 1,57.

Przez pierwsze sześć

miesięcy linie europejskie zrzeszone w stowarzyszeniu

AEA wygenerowały stratę w wysokości 1 570 000 tys.

euro.

(...) nasz udział w tym wynosi 0,03”.

Jaki był

udział LOT w przychodach AEA w I połowie 2012r.?

Ile wyniósł udział LOT w przychodach AEA na prze-

strzeni całego 2012 r.?

4.

„Koszty wewnątrz organizacji, na które mamy

wpływ, w ciągu ostatnich dziesięciu lat spadły o 20%”.

Uprzejmie proszę o podanie informacji, do jakich

kosztów odnosi się ten spadek, a także o wskazanie

spadków (lub wzrostów) tych kosztów w ciągu ostat-

nich 10 lat, kolejno dla każdego roku w tym właśnie

okresie.

Proszę również o przytoczenie wyników na

348

działalności podstawowej kolejno dla każdego roku

w ciągu ostatnich 10 lat.

5.

Ile wyniosły obroty spółki PLL LOT kolejno

w każdym spośród ostatnich 10 lat?

6.

„(...)

Efekt restrukturyzacji w roku 2010 i w roku

2011 to 492 000 tys. zł, jest imponujący wynik to 16%

sprzedaży netto”.

W jakich kosztach rodzajowo i w ja-

kich kategoriach przychodów nastąpiła ta poprawa?

7.

„(...)

Pierwsze siedem miesięcy tego roku.

14%

pasażerów więcej na rozkładzie.

Jak mówię, w sierp-

niu ta dynamika osiągnęła 22% (...).

Jeżeli chodzi

o wypełnienie, jest wzrost o 6%”.

Czy zatem wzrost

we wspomnianej kategorii wyniósł ostatecznie 14%

czy 6%?

Czego więc dokładnie dotyczą przytoczone

przez pana prezesa liczby?

8.

„Spółka pozbywa się aktywów, które są niestra-

tegiczne.

(...)

Linie zachodnioeuropejskie przechodzi-

ły przez ów proces w latach 90.

A więc to, co robimy

w tej chwili, jest czymś, co LOT powinien zrobić kil-

kanaście lat temu, być może wtedy byłaby inna sy-

tuacja”.

O jakiej „innej” sytuacji mówi były – ówcze-

sny prezes polskiego przewoźnika?

Uprzejmie proszę

o przedłożenie konkretnych analiz, do których nie-

wątpliwie musiał odnosić się ówczesny prezes Zarzą-

du PLL LOT, a dotyczących takich grup kapitało-

wych, jak: Lufthansa, Air France – KLM, British

Airways, SAS w zakresie podmiotów (i płaszczyzny

ich działalności), wchodzących w skład grup kapita-

łowych tych przewoźników.

9.

„Któryś z posłów powiedział, że wyniki, które

pokazywałem, poprawa wyników jest związana z wy-

przedażą spółek.

(...)

Jest to wynik z działalności pod-

stawowej.

Odzwierciedla to poprawę na działalności

podstawowej, czyli na operowaniu na siatce”.

Uprzej-

mie proszę o przedstawienie wyników na działalności

podstawowej za 2011 r. i 2012 r.

10.

„(...)

Wypełnienie będzie na poziomie, nawet

konserwatywnie zakładając, 60%.

Symulacje pokazu-

ją, że będzie 20% więcej na rejsie”.

O jakich dokładnie

„symulacjach” mówił tu ówczesny prezes PLL LOT

SA?

Kto i kiedy przeprowadzał ww. „symulacje”?

Pro-

szę o udostępnienie treści owych „symulacji”.

11.

„(...)

Kiedy będziemy spółką zarabiającą pie-

niądze – czyli najbliższe sześć miesięcy – jest sprze-

daż aktywów, które są niestrategiczne.

Oczywiście

zawsze jest ryzyko, że tego nie sprzedamy, ale pro-

gnoza płynnościowa pokazuje, że spółka będzie mia-

ła cash i będzie cash generowała”.

O jakich konkret-

nie „aktywach niestrategicznych” mówił tu we wrze-

śniu 2012 r. ówczesny prezes Zarządu PLL LOT SA?

Odniesienie do jakich cen za udziały oraz akcje ma

miejsce w tej wypowiedzi (w kontekście pożyczki od

Orlenu zabezpieczonej prawem zastawu na udzia-

łach w Petrolocie, która została już wtedy skonsu-

mowana)?

Jakie nieruchomości i za jaką orientacyj-

nie kwotę są w ww. fragmencie peryfrazowane?

Uprzejmie proszę również o przekazanie mi progno-

zy płynnościowej, którą dysponował pan prezes na

dzień 13 września br.

12.

Jakie konsekwencje zostaną wyciągnięte wobec

wypowiedziami dotyczącymi kondycji ﬁnansowejspół-

ki, które to wypowiedzi okazały się obrazować nierze-

czywistą sytuację polskiego przewoźnika?

Z uwagi na bulwersujący charakter przytoczo-

nych wypowiedzi byłego prezesa PLL LOT SA w kon-

tekście ujawnionej niedawno rzeczywistej sytuacji tej

spółki, proszę Pana Ministra o szczegółowe odpowie-

dzi kolejno na każde z postawionych powyżej pytań,

a także o niezwłoczne wyjaśnienie powodów składa-

nia przez pana prezesa ww. deklaracji i zapowiedzi

z perspektywy i w świetle wiedzy osoby kierującej

resortem Skarbu Państwa.

Z poważaniem

Posłowie Dawid Jackiewicz

(nr 13325)

do ministra skarbu państwa

w sprawie wpływów ze sprzedaży aktywów

należących do PLL LOT SA,

gwarancji pożyczek, udziałów w spółkach

powiązanych i zależnych

z udziałem majątku i własności PLL LOT SA

W nawiązaniu do obecnych w dyskursie publicz-

nym wątpliwości w kwestii zysków, jakie PLL LOT

SA uzyskał i planuje uzyskać ze sprzedaży swoich

aktywów, w związku z ujawnionymi ostatnio infor-

macjami na temat bardzo trudnej sytuacji ﬁnansowej

spółki PLL LOT, prosimy Pana Ministra o niezwłocz-

ne udzielenie wyczerpujących odpowiedzi na poniższe

pytania:

1.

Jaka jest wysokość wszystkich kwot, które

wpłynęły do LOT za sprzedaż wszelkich aktywów,

począwszy od sprzedaży udziałów w LOT Services

Sp. z o.o. wraz z datami zasilenia konta LOT za każ-

dą z tych transakcji?

Uprzejmie proszę o podanie

szczegółowego zestawienia ﬁnansowego w tym za-

kresie.

2.

Jaka jest wysokość wszystkich kwot, które PLL

LOT SA uzyskał w wyniku pożyczek zabezpieczo-

nych na udziałach w spółkach powiązanych lub za-

leżnych?

Uprzejmie proszę o podanie szczegółowego

zestawienia ﬁnansowegowtymzakresie.

LOT SA uzyskał na innej podstawie i z innego tytu-

łu niż te wskazane w pytaniu 1 i 2 niniejszej inter-

pelacji, m.in. te związane z ﬁnansowaniemleasingu

349

Uprzejmie proszę o podanie szczegółowego zestawie-

nia ﬁnansowegowtymzakresie.

4.

Na co wydane zostały pieniądze, uzyskane

przez PLL LOT SA za sprawą przychodów z trans-

akcji wspomnianych w pytaniu 1, 2 i 3?

Proszę rów-

nież o określenie, jaka część spośród całościowej kwo-

ty pozyskanych w ww. sposób została już wydana.

5.

Proszę także o podanie przewidywanej kwoty,

którą zarząd PLL LOT SA planuje jeszcze uzyskać

za udziały w spółkach powiązanych lub zależnych,

z wyszczególnieniem, ile wynieść mają te sumy oraz

za udziały w jakim konkretnie podmiocie mają one

wpłynąć do PLL LOT SA.

Co więcej, proszę o wska-

zanie, na jakiej podstawie merytorycznej ww. kwoty

przyszłych lub realizowanych transakcji są progno-

zowane.

Czy sporządzone są w tym zakresie szczegó-

łowe wyceny?

Prosimy Pana Ministra o szczegółowe odpowiedzi

(nr 13326)

do ministra spraw zagranicznych

kowaną w mediach informacją w sprawie planów

likwidacji dotychczasowej siedziby konsulatu RP

1.

Po zamknięciu konsulatu w Strasburgu w 2009 r.

przekazano obsługę obywateli polskich zamieszka-

łych w Alzacji i Lotaryngii do konsulatu w Lille.

Dla-

czego obecnie MSZ podjęło decyzję o likwidacji kolej-

nego Konsulatu Generalnego RP we Francji?

2.

Czy decyzja ta była poddana konsultacjom?

Je-

śli tak, to z jakimi osobami i/lub organizacjami?

Ja-

kie są opinie organizacji i środowisk polonijnych we

Francji na temat likwidacji siedziby konsulatu RP?

3.

Ilu Polaków i osób polskiego pochodzenia jest

do chwili obecnej obsługiwanych przez konsulat

w Lille?

4.

Ile spraw paszportowych zostało załatwionych

w konsulacie w Lille w ciągu ostatnich pięciu lat,

tj. 2008–2012?

Ile innych spraw zostało podjętych

przez konsulat w tym czasie?

5.

Czy MSZ uważa, że do obsługi konsularnej ok.

1 mln Polaków i osób polskiego pochodzenia miesz-

kających we Francji wystarczą tylko dwie placówki,

jakie pozostaną we Francji po likwidacji konsulatu

w Lille?

Czy Ambasada RP i Wydział Konsularny

w Paryżu oraz Konsulat Generalny w Lyonie obsłu-

żą wszystkich obywateli polskich zamieszkałych we

Francji?

6.

Jaka liczba etatów jest obecnie w konsulacie RP

w Lille?

7.

Czy i jak zmieni się liczba etatów w polskich pla-

8.

Jakie są plany w stosunku do dotychczasowej

siedziby konsulatu w Lille?

Czy zostanie sprzedana

lub wydzierżawiona?

Jaką kwotę z ewentualnej sprze-

daży przewiduje uzyskać MSZ?

9.

Jakie oszczędności dla Skarbu Państwa przy-

niesie likwidacja tego konsulatu?

Z poważaniem

Poseł Adam Kwiatkowski

(nr 13327)

do ministra spraw zagranicznych

przeniesienia dotychczasowej siedziby Konsulatu RP

z Vancouver do Edmonton proszę Pana Ministra o od-

1.

Dlaczego MSZ podjęło decyzję o przeniesieniu

dotychczasowej siedziby Konsulatu Generalnego RP

z Vancouver do Edmonton?

Czym ta zmiana jest uza-

sadniona?

2.

Ilu Polaków i osób polskiego pochodzenia mieszka

w Vancouver i okolicy, a ile w Edmonton i okolicy?

3.

Czy decyzja ta była poddana konsultacjom?

Jeśli

opinie organizacji i środowisk polonijnych w Kanadzie

na temat przenosin siedziby konsulatu RP?

4.

Co się stanie z dotychczasową siedzibą Konsu-

latu RP w Vancouver?

5.

Jakie koszty związane ze zmianą lokalizacji

konsulatu poniesie Skarb Państwa?

Chodzi tu o kosz-

ty przeprowadzki, wyposażenia w meble i sprzęt biu-

rowy, zmiany druków i pieczątek, zabezpieczenia

systemów informatycznych oraz budynku nowej sie-

dziby oraz przystosowania go do funkcji konsular-

nych itp.

6.

Czy ta zmiana jest opłacalna dla państwa pol-

skiego?

Czy przyniesie oszczędności Skarbowi Pań-

stwa, jeśli tak, to jakie?

350

7.

Jaki jest roczny koszt utrzymania siedziby

Konsulatu RP w Vancvouver, a jaki będzie roczny

koszt utrzymania nowej siedziby Konsulatu RP w Ed-

monton?

8.

Ile jest obecnie etatów w Konsulacie General-

nym RP w Vancouver?

Czy po przeniesieniu siedziby

konsulatu zostanie zachowana dotychczasowa liczba

etatów?

Jeśli nie, to ile etatów będzie w nowej siedzi-

bie konsulatu w Edmonton?

Z poważaniem

Poseł Adam Kwiatkowski

(nr 13328)

do ministra spraw zagranicznych

ka w Los Angeles, a ilu w San Francisco?

zachodnim wybrzeżu USA na temat przenosin sie-

dziby konsulatu RP?

5.

Jaki jest roczny koszt utrzymania siedziby Kon-

sulatu RP w Los Angeles, a jaki będzie roczny koszt

cisco?

6.

Jakie koszty związane ze zmianą lokalizacji kon-

sulatu poniesie Skarb Państwa?

Chodzi tu m.in. o kosz-

dziby i przystosowania do funkcji konsularnych itp.

7.

Czy zmiana siedziby konsulatu generalnego RP

jest opłacalna dla państwa polskiego?

Czy i ewentu-

alnie jakie oszczędności przyniesie Skarbowi Pań-

stwa?

Kiedy ma to nastąpić?

nym RP w Los Angeles?

Czy po przeniesieniu siedzi-

by konsulatu zostanie zachowana dotychczasowa

siedzibie konsulatu w San Francisco?

Z poważaniem

Poseł Adam Kwiatkowski

(nr 13329)

do ministra spraw zagranicznych

rowca w centrum Kolonii proszę Pana Ministra

siedziby Konsulatu RP w Kolonii?

Czy decyzja ta była

i/lub organizacjami polonijnymi w Niemczech?

2.

Z jakich powodów dotychczasowa konsul pani

J.R. K. sprzeciwiła się przeniesieniu siedziby konsu-

latu?

Czym argumentowała swój protest?

Dlaczego

według pani konsul umowa wynajmu, której podpi-

sania odmówiła, tracąc w ten sposób swoje stanowi-

sko: „byłaby niekorzystna dla Rzeczypospolitej Pol-

skiej i oznaczałaby poważne nadszarpnięcie wizerun-

ku Polski”?

sulatu RP w willi Neuerburg wraz z przyległym te-

renem?

Jaki będzie roczny koszt utrzymania nowej

siedziby konsulatu RP w biurowcu MediaPark5

w centrum Kolonii?

4.

Jakie koszty związane ze zmianą lokalizacji

m.in. o koszty przeprowadzki, wyposażenia w me-

ble i sprzęt biurowy, zmiany druków i pieczątek, za-

bezpieczenia systemów informatycznych, budynku

nowej siedziby oraz przystosowania go do funkcji

konsularnych itp.

5.

Czy zmiana siedziby Konsulatu RP w Kolonii

jest opłacalna dla państwa polskiego?

Czy oprócz ob-

niżenia prestiżu Polski przyniesie według MSZ jakieś

korzyści?

6.

Ile jest obecnie etatów w Konsulacie RP w Ko-

lonii?

Czy po przeniesieniu siedziby Konsulatu zosta-

nie zachowana dotychczasowa liczba etatów?

Jeśli

w Kolonii?

Z poważaniem

Poseł Adam Kwiatkowski

351

Interpelacja

(nr 13330)

do ministra spraw zagranicznych

nowych placówek

prowadzanymi od 2008 r. zmianami restrukturyza-

cyjnymi w sieci polskich placówek konsularno-dy-

plomatycznych MSZ zlikwidowało dziesięć ambasad

i dziewięć konsulatów generalnych RP za granicą.

Nowe placówki utworzono w skupiskach kolejnej fali

polskiej emigracji, w miejscach wzmożonych czyn-

ności wizowych (Ukraina) oraz w nowo powstałych

państwach (Czarnogóra).

Rzecznik prasowy pan

Marcin Bosacki podał w komunikacie opublikowa-

nym w grudniu 2012 r., że „MSZ planuje urucho-

mienie przedstawicielstw w nowych miejscach na

świecie, zwłaszcza w Azji”.

Jest to wypowiedź bar-

dzo ogólna.

Czy ma ona sugerować, że Polska chce

zintensyﬁkowaćswojapolitykęzagranicznąwtym

regionie?

Jest to o tyle dziwne, że niedawno MSZ

zlikwidowało kilka naszych placówek w Azji, takich

jak: Ambasada RP w Królestwie Kambodży, Amba-

sada RP w Laotańskiej Republice Ludowo-Demo-

kratycznej, Ambasada RP w Mongolii oraz Konsulat

Generalny w Karaczi.

1.

Czy MSZ planuje ponowne uruchomienie przed-

stawicielstw w krajach, w których mieliśmy już nasze

placówki?

2.

Czy decyzja o likwidacji dotychczasowych pla-

cówek w Azji była uzasadniona w kontekście planów

uruchomienia nowych placówek na tym samym kon-

tynencie?

3.

W jakich krajach w Azji MSZ planuje urucho-

mić nowe placówki konsularno-dyplomatyczne?

Kie-

dy ma to nastąpić?

4.

Jakie jest uzasadnienie wyboru nowych lokali-

zacji placówek na terenie Azji?

ka w miejscach lokalizacji nowych placówek konsu-

larno-dyplomatycznych?

6.

Czy będą to kraje, z którymi Polska nawiąże

lub zacieśni stosunki gospodarcze?

7.

Jakie będą pełne koszty utworzenia nowych

placówek?

Z poważaniem

Poseł Adam Kwiatkowski

(nr 13331)

do ministra spraw zagranicznych

w Malmö w Szwecji

Szanowny Panie Ministrze!

W związku z racjona-

lizacją sieci polskich placówek dyplomatyczno-kon-

sularnych MSZ podjęło decyzję o likwidacji Konsula-

tu Generalnego RP w Malmö.

W związku z tym proszę

1.

Dlaczego podjęto decyzję o likwidacji Konsula-

w Szwecji na temat likwidacji siedziby Konsulatu RP

w Malmö?

w Malmö?

4.

Ile spraw paszportowych zostało załatwionych

w konsulacie w Malmö w ciągu ostatnich pięciu lat,

laków i osób polskiego pochodzenia mieszkających

w Szwecji wystarczy tylko jedna placówka – Amba-

sada RP w Sztokholmie?

RP w Malmö?

RP w Sztokholmie?

siedziby konsulatu w Malmö?

Czy zostanie sprzeda-

na lub wydzierżawiona?

Jaką kwotę z ewentualnej

sprzedaży przewiduje uzyskać MSZ?

(nr 13332)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie cofnięcia doﬁnansowania

obchodów jubileuszu 90-lecia

Szanowny Panie Ministrze!

Związek Polaków

w Niemczech to najstarsza organizacja polonijna

w Niemczech.

Jej celem jest wzmocnienie pozycji Po-

laków w społeczeństwie niemieckim, reprezentacja

352

interesów Polaków wobec władz niemieckich oraz

uzyskanie pełnych praw mniejszości narodowej we

wszystkich dziedzinach życia społecznego.

Związek

Polaków w Niemczech jest członkiem i współzałoży-

cielem Międzynarodowej Organizacji Mniejszości Na-

rodowych (FUEN).

Związek otrzymał w 2012 r. od MSZ informację

o doﬁnansowaniuobchodówjubileuszu90-leciaist-

nienia.

Jednak w momencie, gdy powiadomiono, że

uroczyste obchody jubileuszu związku odbędą się

w Muzeum Żydowskim w Berlinie, kierownik Działu

Konsularnego Ambasady RP w Berlinie zatrzymał

przekazanie środków ﬁnansowychprzyznanychna

obchody jubileuszu.

śnienie zaistniałej kompromitującej sytuacji oraz o od-

powiedź na następujące pytania:

1.

Jakie środki ﬁnansoweprzeznaczyłoMSZna

doﬁnansowanie uroczystości jubileuszu 90-lecia

Związku Polaków w Niemczech?

2.

Dlaczego kierownik Działu Konsularnego

środków ﬁnansowychprzyznanychprzezMSZna

obchody jubileuszu 90-lecia Związku Polaków

w Niemczech?

3.

Co się stało z kwotą przeznaczoną na doﬁnan-

sowanie jubileuszu 90-lecia ZPwN?

Na jaki inny cel

została przekazana?

4.

Z powodu braku obiecanych przez MSZ środ-

ków ﬁnansowychZwiązekPolakówwNiemczechpo-

informował wcześniej zaproszonych gości, w tym nie-

mieckich polityków oraz urzędników rządu federal-

nego, wyjaśniając, że nie otrzymał obiecanego wspar-

cia ﬁnansowego.

DlaczegoAmbasadaRPwBerlinie

swoim postępowaniem doprowadziła do skandalu dy-

plomatycznego?

5.

Dlaczego nikt z przedstawicieli polskiej dy-

plomacji i państwa polskiego nie wziął udziału w uro-

czystości jubileuszu 90-lecia Związku Polaków

w Niemczech?

6.

Jakie kroki zamierza podjąć MSZ i Ambasada

RP w Berlinie w celu rozwiązania zaistniałej sytuacji

ze Związkiem Polaków w Niemczech?

Z poważaniem

Poseł Adam Kwiatkowski

(nr 13333)

do ministra edukacji narodowej

Szanowna Pani Minister!

Komisja ds. Oświaty

granicy w sierpniu 2012 r., postulowała m.in. o zwięk-

szenie środków ﬁnansowychnadoﬁnansowaniedzia-

łalności szkół polonijnych, na podręczniki, inwesty-

cje, remonty, dokształcanie nauczycieli, wyjazdy dzie-

ci i młodzieży, popularyzację polskiej kultury i tra-

dycji narodowych oraz inne potrzeby oświatowe.

pod uwagę postulaty wyrażone przez Komisję ds.

z Zagranicy?

te postulaty?

3.

Ilu uczniów, według danych MEN, uczęszczało

w latach szkolnych 2010/2011, 2011/2012 oraz uczęsz-

cza w roku szkolnym 2012/2013 do szkolnych punk-

tów konsultacyjnych, a ilu do polskich szkół społecz-

nych na świecie?

Proszę o podanie danych w rozbiciu

na rodzaj szkoły (szkolne punkty konsultacyjne,

szkoły społeczne) oraz kraj, miasto, nazwę szkoły.

4.

Jaką kwotę doﬁnansowaniaprzeznaczyłoMEN

na doﬁnansowaniedziałalnościszkolnychpunktów

konsultacyjnych i polskich szkół społecznych na świe-

cie w ww. trzech latach szkolnych?

Proszę o podanie

zwę szkoły.

5.

Czy i jaką pomoc rzeczową (podręczniki, pomo-

ce dydaktyczne i in.) przekazało MEN polskim szko-

łom społecznym na świecie w ww. trzech latach szkol-

nych?

Proszę o informację na temat rodzaju przeka-

zanej pomocy rzeczowej w rozbiciu na poszczególne

kraje, miasta oraz szkoły.

punktom konsultacyjnym na świecie w ww. trzech

latach szkolnych?

Proszę o informację na temat ro-

dzaju pomocy rzeczowej w rozbiciu na poszczególne

7.

Jakie kwoty doﬁnansowaniazostałyprzeznaczo-

ne na inwestycje, remonty, dokształcanie nauczycieli,

wyjazdy dzieci i młodzieży, popularyzację polskiej kul-

tury i tradycji narodowych oraz inne potrzeby oświa-

towe dla polskich szkół społecznych na świecie w ww.

rodzaju przekazanej pomocy rzeczowej w rozbiciu na

8.

Jakie kwoty doﬁnansowaniazostałyprzezna-

czone na inwestycje, remonty, dokształcanie nauczy-

cieli, wyjazdy dzieci i młodzieży, popularyzację pol-

skiej kultury i tradycji narodowych oraz inne potrze-

by oświatowe dla szkolnych punktów konsultacyj-

szę o informację na temat rodzaju przekazanej pomo-

Z poważaniem

Poseł Adam Kwiatkowski

353

Interpelacja

(nr 13333)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie ﬁnansowania oświaty polonijnej

Szanowny Panie Ministrze!

Komisja ds. Oświaty

Polonii i Polaków z Zagranicy?

Czy i w jaki sposób

MSZ zamierza zrealizować te postulaty?

2.

Ilu uczniów, według danych MSZ, uczęszczało

niających rodzaj szkoły (szkolne punkty konsultacyj-

ne, szkoły społeczne) w rozbiciu na kraje, miasta oraz

nazwy poszczególnych szkół.

3.

Jaką kwotę doﬁnansowaniaprzeznaczyłoMSZ

na doﬁnansowanie działalności szkolnych punktów

konsultacyjnych oraz polskich szkół społecznych na

nie danych uwzględniających rodzaj szkoły w rozbiciu

punktom konsultacyjnym oraz polskim szkołom spo-

miasta oraz nazwy poszczególnych szkół.

5.

Jakie kwoty doﬁnansowaniazostałyprzezna-

nych oraz dla polskich szkół społecznych na świe-

mację na temat rodzaju przekazanej pomocy rzeczo-

Z poważaniem

Poseł Adam Kwiatkowski

(nr 13334)

do ministra skarbu państwa

w sprawie uchwały zwyczajnego walnego

cam się z interpelacją dotyczącą spółki Anwil SA.

Tym razem sprawa, z którą występuję, dotyczy

uchwały podjętej 27 lipca 2012 r. przez walne zgro-

madzenie ww. spółki o przymusowym wykupie akcji

mniejszościowych.

Wykupowi miało podlegać 637 927

akcji, które stanowią łącznie 4,73% kapitału zakła-

dowego spółki.

Spółka PKN Orlen SA już w roku

2011 zwracała się z propozycją dobrowolnego skupu

akcji należących do mniejszościowych akcjonariuszy,

jednak z powodu proponowanej niskiej ceny za akcję

oferta nie spotkała się z licznym odzewem i Orlen

wykupił jedynie ułamek procent akcji.

Przed podjęciem uchwały o przymusowym wyku-

pie akcji akcjonariuszem większościowym był PKN

Orlen SA, a więc to on został zobowiązany do wyku-

pu akcji mniejszościowych.

Cena wykupu została

ustalona przez wyznaczonego biegłego, który oszaco-

wał ją na 118,29 zł za każdą posiadaną akcję.

W związ-

ku z uchwałą o przymusowym wykupie akcji, liczny-

mi artykułami w prasie oraz komentarzami na por-

talach internetowych, które negowały proponowaną

cenę skupu, akcjonariusze zwrócili się do sądu reje-

strowego w Toruniu o ponowną wycenę akcji, która

miała zostać dokonana przez na nowo wyznaczonego

biegłego.

Drobni akcjonariusze utrzymują, że wycena

była dokonana z korzyścią dla głównego akcjonariu-

sza i w związku z tym była stronnicza.

Dodatkowo

podnoszą, że od 2003 r. spółka Anwil SA co roku

przynosiła zyski, a aktywa cały czas wzrastały, aż do

trzeciego kwartału 2011 r.

Dopiero w ostatnim kwar-

tale 2011 r. okazało się nagle, że spółka ma potężne

straty, które w rzeczywistości istniały tylko na papie-

rze.

Spowodowane były odpisem amortyzacyjnym, po-

legającym na jednorazowym obniżeniu wartości księ-

gowej majątku zakładu.

Przy zysku operacyjnym po-

wyżej 300 mln zł Anwil wykazuje za rok 2011 stratę

netto w wysokości 330 mln zł, co z kolei miało decy-

dujące znaczenie przy wycenie wartości akcji.

Dodat-

kowo akcjonariusze mniejszościowi występujący z wnio-

skiem do sądu odnieśli się do kwestii braku wypłaty

należnej im dywidendy przez spółkę.

Ostatnią dywi-

dendę wypłacono w 2007 r. i od tego czasu czyniono

wszystko, aby cenę akcji pomniejszyć.

Szanowny Panie Ministrze!

Proszę o odpowiedź

1.

W jakim celu Zarząd Orlen podjął zaplanowa-

ne działania doprowadzające do niekorzystnego roz-

porządzania posiadanymi akcjami poprzez wprowa-

354

dzanie w błąd drobnych akcjonariuszy Anwil SA po-

legające na:

— niewypłaceniu dywidend pomimo wielokrotnych

zysków spółki przekraczających 10% rentowności,

— kumulowaniu ponad miarę zysków nierozliczo -

nych wbrew zasadom dobrych praktyk dla spółek ak-

cyjnych,

— nakłanianiu drobnych akcjonariuszy do zbycia

akcji poprzez czynienie pozorów o ich znikomej war-

tości,

— utworzeniu rezerwy (sztucznej) celem zaniże -

nia wartości Anwil SA, a w szczególności wytwarza-

jącej PCV, z którą Orlen jest powiązany technolo-

gicznie?

2.

Do czego mają doprowadzić działania Zarządu

Orlen skierowane przeciw duchowi ustawy z 1995 r.

o akcjonariacie pracowniczym poprzez doprowadze-

nie do przymusowego wykupu akcji spółki Anwil SA

od jej byłych i aktualnych pracowników?

3.

Czy działania Zarządu Orlen mają doprowadzić

do bezkosztowego przejęcia części majątku trwałego

Anwil SA przez Orlen SA?

Z poważaniem

Poseł Łukasz Zbonikowski

Włocławek, dnia 3 stycznia 2013 r.

Interpelacja

(nr 13335)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie wychowanków domów dziecka,

selskiego z prośbą o pomoc zwróciła się była wycho-

wanka Domu dla Dzieci im. Sybiraków w Szymono-

wie w woj. warmińsko-mazurskim.

Kobieta przeby-

wała w placówce do 20. roku życia w związku z po-

bieraniem edukacji.

Wraz z momentem opuszczania

domu dziecka otrzymała stosowną wyprawkę, jednak

nie został zapewniony jej lokal mieszkalny, co winno

było nastąpić.

Kobieta opuściła placówkę w Szymanowie we

lokalu mieszkalnego – od dwunastu lat pomieszkuje

w wynajmowanych pokojach, przez co nie ma stałego

adresu zameldowania.

W związku z tym, że instytucja odpowiedzialna

za zapewnienie jej mieszkania jako wychowance

domu dziecka nie zrealizowała tego zadania, kobieta

podjęła samodzielne działania w tym celu.

Niestety

nie przyniosły one oczekiwanego efektu, gdyż kobie-

ta nie spełnia warunków uprawniających do otrzy-

mania lokalu mieszkalnego z zasobów gminy.

Prze-

szkodą do uzyskania lokalu jest kryterium dochodo-

we – jej dochody są zbyt wysokie, aby mogła otrzymać

mieszkanie z zasobów gminy.

Niestety są również

zdecydowanie niewystarczające, aby mogły pozwolić

jej na nabycie mieszkania.

Sytuację materialną ko-

biety dodatkowo pogarszają koszty leczenia związane

z chorobą narządów ruchu.

Podsumowując, mimo iż kobieta jest pozytywnym

przykładem udanego wychowania w domu dziecka,

utrzymuje się samodzielnie, opłaca składki ubezpie-

czeniowe i podatki, przez co nie obciąża państwa

z tego tytułu, jest uznana za osobę bezdomną, to jed-

nak państwo odmawia jej pomocy.

Szanowny Panie Ministrze!

Proszę o odpowiedź

2.

Dlaczego osoby, które odnalazły się w społe-

czeństwie po bardzo trudnym starcie (wychowanie

bez rodziny), tj. te które zdobyły wykształcenie i pra-

cę, są dyskryminowane przez państwo poprzez od-

mowę przyznania takiemu wychowankowi mieszka-

nia, które co do zasady należy się każdemu?

3.

Czemu takie osoby, które postanowiły samo-

dzielnie zadbać o swoje utrzymanie, często przez in-

stytucje państwowe są lekceważone, a ich problemy

bagatelizowane?

4.

Jakie kroki powinny podjąć osoby będące w sy-

tuacji takiej, jak opisana w niniejszej interpelacji,

celem uzyskania lokalu mieszkalnego?

Z poważaniem

Poseł Łukasz Zbonikowski

(nr 13336)

do ministra gospodarki

w sprawie wykazu

Szanowny Panie Premierze!

Jak wiadomo, pod-

Dlatego pytam Pana Premiera: Z którymi orga-

Warszawa, dnia 4 stycznia 2013 r.

355

Interpelacja

(nr 13336)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie wykazu

Interpelacja

(nr 13337)

palnia KWK Ziemowit w Lędzinach?

(nr 13338)

do ministra gospodarki

w Jastrzębiu-Zdroju

Szanowny Panie Premierze!

Z oﬁcjalnychdanych

(nr 13339)

nia Zakład Górniczy Piekary w Piekarach Śląskich?

356

(nr 13340)

do ministra pracy i polityki społecznej

Szanowny Panie Ministrze!

Jak donosi prasa,

Trybunał Konstytucyjny przesądzi, czy zgodnie z opi-

nią sądów administracyjnych metoda zabierania pra-

wa jazdy osobom niepłacącym alimentów jest zgodna

z prawem.

W trosce o losy tysięcy ludzi w Polsce za-

stanawiam się, Panie Ministrze, dlaczego w tym za-

kresie wymienia się tylko zabór prawa jazdy.

Przecież

dłużnikom alimentacyjnym można odebrać inne

uprawnienia, takie jak karty wędkarskie albo paten-

ty żeglarskie.

Autorzy pomysłu odbierania praw jaz-

dy nie podali w swych rozważaniach metody zwrotu

prawa jazdy.

Czy zabranie będzie się wiązało z całko-

witą utratą zezwolenia na prowadzenie pojazdu czy

tylko czasową?

Jeżeli tak, to w jakich ramach?

Dlatego pytam Pana Ministra:

2.

Czy trzeba aż wyroku Trybunału Konstytucyj-

nego, aby rozstrzygnąć tak prostą sprawę?

Z poważaniem

Poseł Piotr Chmielowski

(nr 13341)

Szanowny Panie Ministrze!

Jednym z potencjal-

blika Federalna Nigerii.

Rynek nigeryjski cieszy się

ności rynku nigeryjskiego.

Z poważaniem

Poseł Piotr Chmielowski

(nr 13342)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

w archiwach państwowych

Szanowny Panie Ministrze!

Pan Premier Tusk

na jakim poziomie kształtowało się zatrudnienie

357

Interpelacja

(nr 13344)

do ministra spraw zagranicznych

Szanowny Panie Ministrze!

Jednym z potencjal-

Zelandia.

Rynek nowozelandzki cieszy się coraz to

wozelandzkiego.

(nr 13345)

do ministra spraw zagranicznych

(nr 13346)

Szanowny Panie Premierze!

Jednym z potencjal-

ska Republika Egiptu.

Rynek egipski cieszy się coraz

kami prawnymi, aby zgłosić potrzebę zawarcia mię-

dzynarodowej umowy ograniczającej lub eliminującej

tu w zakresie urządzeń i sprzętu medycznego.

Arabskiej Republiki Egiptu?

(nr 13347)

Szanowny Panie Premierze!

Jednym z potencjal-

stwo Arabii Saudyjskiej.

Rynek saudyjski cieszy się

Arabii Saudyjskiej w zakresie urządzeń i sprzętu me-

Królestwa Arabii Saudyjskiej?

358

(nr 13348)

Szanowny Panie Premierze!

Jednym z potencjal-

blika Chile.

Rynek chilijski cieszy się coraz to więk-

urządzeń i sprzętu medycznego.

Republiki Chile?

(nr 13349)

Szanowny Panie Premierze!

Jednym z potencjal-

ska Republika Ludowo-Demokratyczna.

Rynek al-

gierski cieszy się coraz to większym zainteresowa-

UE i Algierską Republiką Ludowo-Demokratyczną

w zakresie urządzeń i sprzętu medycznego.

Algierskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej?

(nr 13350)

rynku nowozelandzkiego.

Dlatego pytamy Pana Ministra: Czy istnieje moż-

liwość, na podstawie umowy międzypaństwowej,

bezcłowej wymiany handlowej w zakresie produk-

tów objętych kodem 9018... według systemu ISZ-

TAR/TARIC?

Poseł Piotr Chmielowski

oraz grupa posłów

(nr 13351)

359

ników, odpowiadającej różnicy między zatrudnieniem

obowiązkowi podlega również spółka N-P SPV 1 sp.

N-P SPV 1 sp. z o.o.?

3.

Ile w obecnej chwili spółka N-P SPV 1 sp. z o.o.

zatrudnia pracowników?

Prosimy o podanie liczby

prezesów, wiceprezesów i dyrektorów.

Poseł Piotr Chmielowski

(nr 13352)

do ministra transportu,

czyn 40,65% przeciętnego wynagrodzenia i liczby

Rail Projekt sp. z o.o.?

struktury względnie pracowników ﬁzycznych?

Z poważaniem

(nr 13353)

Szanowny Panie Ministrze!

Od wielu lat Polska

stała się krajem tranzytowym dla tysięcy emigran-

tów, głównie z krajów azjatyckich.

Wielu z nich skar-

ży się na utrudniony dostęp do świadczeń opieki zdro-

wotnej w naszym kraju, a powodem tego stanu rzeczy

jest nie tylko bariera językowa, brak pieniędzy czy

ubezpieczenia, ale przede wszystkim długie kolejki

i niejasne procedury.

Dlatego pytamy Pana Ministra:

1.

Ilu emigrantów w roku 2011 i w roku 2012 uzy-

skało świadczenia medyczne gwarantowane przez NFZ

w sytuacji, gdy posiadali właściwe ubezpieczenie?

leczonych odpłatnie na terenie RP?

3.

W jakiej wysokości środki ﬁnansoweuzyskały

nasze jednostki służby zdrowia z tego tytułu?

Poseł Piotr Chmielowski

oraz grupa posłów

360

Interpelacja

(nr 13354)

do ministra środowiska

ochrony siedlisk Źródła Rajecznicy obejmuje obszar

źródliskowy Rajecznicy, gdzie znajduje się zastępcze

stanowisko endemicznego gatunku warzuchy pol-

skiej.

Jest to jedno z dwóch obecnie istniejących sta-

nowisk tego gatunku.

W sąsiedztwie kilku strumieni

dających początek Rajecznicy wykształciły się lasy

łęgowe reprezentujące łęg olszowo-jesionowy.

W ra-

mach obszaru funkcjonuje rezerwat przyrody „Kępi-

Rajecznicy jest przygotowany infrastrukturalnie

3.

Czy gmina (lub powiat), w której znajduje się

Poseł Piotr Chmielowski

(nr 13355)

ochrony siedlisk Hubert obejmuje kompleks leśny re-

prezentowany przez grąd subkontynentalny i, w nie-

wielkich ilościach, na niektórych wzniesieniach, rów-

nież grąd kontynentalny w formie boru mieszanego,

jest przygotowany infrastrukturalnie (oznaczenia,

poczynku, sanitariaty itp.) do przyjęcia turystów?

(nr 13356)

w sprawie uregulowania stanu prawnego

Panie Ministrze!

W związku z narastającym pro-

cesem budowy farm wiatrowych na obszarze Polski

północno-wschodniej, przy jednoczesnej eskalacji nie-

zadowolenia społecznego w związku z tym faktem,

zachodzi konieczność pilnego podjęcia prac legisla-

cyjnych dotyczących precyzyjnego określenia warun-

ków lokalizacyjnych elektrowni wiatrowych.

Przeciwnicy tych obiektów organizują liczne spo-

tkania i konferencje, a także pikiety przed siedzibami

samorządów.

Podstawowym zarzutem kierowanym

pod adresem lokalnych władz samorządowych jest

nieuwzględnienie przy wydawaniu zezwoleń na loka-

lizację tych obiektów negatywnego wpływu na zdro-

wie i życie mieszkańców poprzez akceptację ich bu-

dowy w zbyt bliskiej odległości od siedlisk ludzkich.

Ponadto Ministerstwo Zdrowia w oparciu o opinię

Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego Pań-

stwowego Zakładu Higieny wskazuje na możliwość

występowania w najbliższym otoczeniu farm wiatro-

wych syndromu turbin wiatrowych (WTS), choroby

magnetycznego oraz efektu migotania cienia i reﬂek-

su światła.

W związku z powyższym zachodzi konieczność

wprowadzenia przepisów określających lokalizację

wiatraków w warunkach takich, aby całkowicie wy-

eliminować wszelkie wątpliwości, które podziela rów-

nież Ministerstwo Zdrowia, dotyczące różnorodnych

aspektów negatywnego oddziaływania farm wiatro-

wych na ludzkie zdrowie.

nie następujących kwestii:

Z poważaniem

Posłowie Wojciech Penkalski

Warszawa, dnia 4 stycznia 2013 r.

361

Interpelacja

(nr 13357)

do ministra ﬁnansów

w sprawie ograniczenia ulgi rehabilitacyjnej

m.in. zniesienie prawa do odpisu od podatku używa-

nia samochodu przez osoby niepełnosprawne.

Jest to

tym samym ograniczenie tzw. ulgi rehabilitacyjnej.

Osoby niepełnosprawne mogą obecnie dokonywać

odpisu w związku z wydatkami niezbędnymi do „wy-

konywania funkcji życiowych”.

Wydawać się może, że projektodawca tej zmiany,

w której odpis z tytułu korzystania z samochodu

przez osobę niepełnosprawną, nigdy nie miał do czy-

nienia z problemami życia codziennego, na jakie ska-

zane są osoby cierpiące na różnoraką niepełnospraw-

ność.

Dokonując takiego ograniczenia, pozostajemy

w archaicznym przekonaniu, że samochód jest ciągle

dobrem luksusowym, na które nie każdy może sobie

pozwolić, a niektóre grupy społeczne (np. te dotknię-

te niepełnosprawnością) nie powinny nawet sobie

pozwalać.

Postawmy się w sytuacji osoby niepełnosprawnej,

samotnej, która może poruszać się samochodem przy-

stosowanym do jej stopnia choroby.

Osoba taka, aby

„wykonywać funkcje życiowe”, musi dokonywać naj-

prostszych czynności, jak zakupy, wizyty w szpitalu,

załatwianie spraw urzędowych.

Wtedy samochód jest

niezbędnym środkiem do wykonania tych czynności.

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego

z 13 grudnia 2012 r., sygn. akt II FSK 902 do 906/10,

rehabilitacyjnych musi być uprawdopodobniona.

Wtedy

można kwotę 2280 zł odliczyć od podatku.

Aby skorzystać z możliwości wszelkiego rodzaju

ulgi podatkowej przewidzianej przepisami prawa, po-

datnik musi przedstawić faktyczne dowody stwier-

dzające zaistnienie przesłanki zezwalającej na taki

odpis podatkowy (np. przy odliczaniu usług interne-

towych są to faktury VAT za tę usługę).

Domyślam się, że intencją ustawodawcy ograni-

czającego możliwość odpisu z tytułu korzystania

z samochodu przez osoby niepełnosprawne jako środ-

ka służącego do „wykonywania funkcji życiowych”

była próba ograniczenia nadużyć przy odliczeniach

podatkowych przez nieuczciwych podatników.

Urzę-

dy skarbowe mogą jednak dokonywać kontroli podat-

ników, w stosunku do których zachodzi prawdopodo-

bieństwo złożenia nieprawdziwego zeznania podat-

kowego.

W związku z tym, jeżeli instytucje państwo-

we posiadają prawne instrumenty do dokonania ta-

kich czynności, należy z nich korzystać, a nie jedną

miarą mierzyć wszystkich obywateli i likwidując

możliwość opisanego powyżej odpisu, krzywdzić oso-

Dlatego proszę Pana Ministra o odpowiedź: Czy

Ministerstwo Finansów przewiduje możliwość doko-

nywania takich odpisów przy kontroli instytucji pań-

stwowych w przypadkach znamionujących złożenie

nieprawdziwego zeznania, w którym ﬁgurujekorzy-

stanie z takiej ulgi?

Z poważaniem

Poseł Maciej Wydrzyński

Toruń, dnia 4 stycznia 2013 r.

Interpelacja

(nr 13358)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie Funduszu Promocji

Mięsa Drobiowego

Szanowny Panie Ministrze!

Ustawa z 22 maja

żywczych powołała jako jeden z celowych funduszy

Fundusz Promocji Mięsa Drobiowego.

Zamysłem

ustawodawcy było stworzenie ram prawnych oraz ﬁ-

nansowych służących do promocji zdrowej żywności

dzięki stałym wpływom od poszczególnych producen-

tów, którzy część ze swojego zysku przeznaczają na

cele funduszu.

W ramach kampanii promocyjnych, jakie ﬁnan-

sowane są ze środków funduszu, większość związana

jest z udziałem w specjalistycznych targach, konfe-

rencjach branżowych poświęconych zagadnieniom i pro-

mocji określonych produktów.

Finansowane są rów-

nież kampanie społeczne mające na celu podniesienie

świadomości konsumentów co do jakości poszczegól-

nych produktów i zachęcenie ich do kupowania okre-

ślonego gatunku np. mięsa drobiowego.

Jak w każdym przypadku, w którym środki gro-

madzone na koncie funduszu stanowią procentowy

udział od sprzedaży na poszczególnych etapach łań-

cucha pokarmowego, ﬁnansowaniemusiodbywaćsię

w sposób transparentny.

Udział mięsa drobiowego

w całym spożyciu mięsa w Polsce cyklicznie wzrasta

i wynosi obecnie 34,3% całej konsumpcji.

Świadczy

to o tym, że Polacy coraz chętniej sięgają po produk-

ty drobiowe, a niektóre z nich stanowią również sym-

bole promocyjne poszczególnych regionów kraju.

Istotną rolę w segmencie mięsa drobiowego (za-

równo na etapie produkcji, jak i samej promocji mię-

sa) odgrywa Krajowa Federacja Hodowców Drobiu

i Producentów Jaj.

O rosnącej randze tego podmiotu

świadczy chociażby fakt przyjęcia jej do Rady Gospo-

darki Żywnościowej przy Ministerstwie Rolnictwa

i Rozwoju Wsi.

Federacja bardzo aktywnie działa nie

tylko w segmencie promocji mięsa drobiowego, ale

również w materii poszanowania dobrych praktyk

pomiędzy poszczególnymi podmiotami na etapie pro-

dukcji mięsa drobiowego.

362

W związku z tą niestandardową działalnością,

a także licznymi wątpliwościami co do funkcjonowania

Funduszu Promocji Mięsa Drobiowego proszę Pana Mi-

nistra o udzielenie następujących odpowiedzi:

Jaka jest metoda weryﬁkowalnościprzekazywa-

nia części dochodu przez poszczególnych uczestników

sektora rynku drobiowego na rzecz Funduszu Pro-

mocji Mięsa Drobiowego?

Czy zagraniczne podmioty, które operują na ryn-

ku polskim, również odprowadzają składkę na rzecz

funduszu?

Czy Agencja Rynku Rolnego prowadzi kontrole

windykacyjne przekazywania składki na rzecz fun-

duszu?

Czy z tytułu rocznych opłat członkowskich na

rzecz AVEC i CLITRAVI prywatni producenci drobiu

mają możliwość aplikowania o środki zewnętrze po-

zostające w dyspozycji tych organizacji?

Czy prywatni producenci drobiu w Polsce mogą wy-

stępować do Agencji Rynku Rolnego o doﬁnansowanie

projektów promocyjnych w ramach funduszu?

Jakie jest wynagrodzenie 9 członków komisji za-

rządzającej funduszem (czy stanowiska te są wyna-

gradzane ze składek odprowadzanych na rzecz fun-

duszu przez producentów?).

Na jaki okres powoływanych jest 9 członków ko-

misji zarządzającej?

Z poważaniem

Poseł Maciej Wydrzyński

(nr 13359)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie prawidłowości i zgodności

Działalność gospodarcza polegająca na wykony-

waniu przewozów kolejowych podlega licencjonowa-

niu.

Organem właściwym do udzielania, odmowy

udzielania, zmiany, zawieszania lub cofnięcia licencji

jest prezes Urzędu Transportu Kolejowego powoły-

wany przez Pana Premiera.

Ustawa o transporcie kolejowym nakłada na

przedsiębiorcę ubiegającego się o przyznanie licencji

szereg istotnych wymogów, m.in. dotyczących:

— dobrej reputacji,

— wiarygodności ﬁnansowej,

— kompetencji zawodowych,

— dysponowania taborem kolejowym.

Powyższa ustawa reguluje proces rozpatrywania

wniosku licencyjnego przez prezesa Urzędu Trans-

portu Kolejowego, w tym jego uprawnienia do podję-

cia szeregu działań weryﬁkujących przedkładane

dokumenty, wymagane w procedurze licencyjnej,

bądź przedkładane przez przedsiębiorców oświadcze-

nia w związku z zamiarem podjęcia działalności go-

spodarczej regulowanej w transporcie kolejowym

przez państwo.

Prezes UTK rozparzył pozytywnie wniosek o li-

cencję, która została udzielona 7 grudnia 2012 r.

Na

jej podstawie dwa dni później, tj. począwszy od

9 grudnia 2012 r., spółka Koleje Śląskie w sposób

znaczący rozszerzyła swoją działalność, przejmując

odpowiedzialność za całość regionalnego transportu

kolejowego w woj. śląskim.

Skutki społeczne i gospodarcze po udzieleniu li-

cencji spółce Koleje Śląskie przez prezesa Urzędu

Transportu Kolejowego powołanego przez Pana

Premiera, a także drastyczne zaniedbania zarządu

woj. śląskiego (składającego się z przedstawicieli

Platformy Obywatelskiej, Ruchu Autonomii Śląska

i PSL) w procesie przejęcia odpowiedzialności za ca-

łość regionalnego transportu kolejowego, codziennie

oddziałują negatywnie na dziesiątki tysięcy pasaże-

rów w woj. śląskim korzystających z tej formy trans-

portu.

Dodatkowo niektórzy członkowie Zarządu

i Rady Nadzorczej spółki Koleje Śląskie, jak się oka-

zało, mieli w przeszłości problemy w zakresie nie-

karalności.

Podkreślić należy również, iż w procesie przejęcia

zadań przez spółkę Koleje Śląskie pracę straciło pra-

wie tysiąc osób z likwidowanego śląskiego oddziału

spółki Przewozy Regionalne, która do 8 grudnia ob-

sługiwała transport kolejowy w regionie.

Okazało się,

iż spółka Przewozy Regionalne ponownie przejęła już

w grudniu część połączeń w województwie śląskim

z uwagi na to, iż Koleje Śląskie nie wywiązały się

z części zadań przewozowych z zakresu udzielonej przez

prezesa Urzędu Transportu Kolejowego licencji.

Z dezorganizacją i chaosem, z jakim codziennie

spotykają się tysiące pasażerów w województwie,

wiążą się również kwestie uruchomionej komunikacji

zastępczej, demontaż systemu zakupu biletów oraz

opóźnienia w rozkładzie liczone w tysiącach minut

codziennie.

Stan bałaganu, chaosu, braku informacji, zagro-

żenia bezpieczeństwa pasażerów to efekty działań

podległych Panu Premierowi instytucji rządowych

(ministra transportu, prezesa UTK) oraz samorządu

województwa, w których to instytucjach odpowie-

dzialność ponoszą przedstawiciele Pana formacji po-

litycznej i koalicjantów.

przez Pana Premiera odpowiedzi w sprawie działań

przedstawicieli rządu, ministra transportu oraz pre-

zesa Urzędu Transportu Kolejowego, w zakresie

udzielenia licencji na prowadzenie działalności go-

spodarczej w transporcie kolejowym przez spółkę

Koleje Śląskie:

1.

W jakim dniu został złożony przez spółkę Ko-

leje Śląskie wniosek o udzielenie licencji w zakresie

przejęcia całości transportu kolejowego w woj. ślą-

skim?

Czy prawdą jest, że został złożony zaledwie na

363

3–4 tygodnie przed terminem jej wydania w dniu

7 grudnia 2012 r.?

2.

Czy prawdą jest, iż czołowi politycy Platformy

Obywatelskiej z woj. śląskiego, w tym członkowie

Pana rządu, domagali się w sposób bezceremonialny

szybkiego „załatwienia” licencji dla Kolei Śląskich

u ministra transportu i prezesa Urzędu Transportu

Kolejowego?

3.

Czy podległy Panu minister transportu wywie-

rał bezpośredni nacisk na prezesa Urzędu Transpor-

tu Kolejowego w zakresie licencji rozpatrywanej

w Urzędzie Transportu Kolejowego?

4.

Czy został przeprowadzony audyt w zakresie

spełnienia wymagań licencyjnych przez spółkę Kole-

je Śląskie co do przejęcia całości regionalnego trans-

portu kolejowego w woj. śląskim?

5.

Czy w procesie udzielenia licencji dla Kolei Ślą-

skich prezes Urzędu Transportu Kolejowego spraw-

dził oprócz przedłożonych przez spółkę dokumentów

w zakresie dobrej reputacji, wiarygodności ﬁnanso-

wej, kompetencji zawodowych, dysponowania tabo-

rem kolejowym, odpowiedzialności cywilnej przedło-

żone oświadczenia zgodnie z art. 47 i art. 48 ustawy

o transporcie kolejowym?

Kto z ramienia UTK i kie-

dy ewentualnie badał te wymogi prawne wynikające

z ustawy?

6.

Czy w procesie udzielania licencji dla Kolei Ślą-

skich była przeprowadzana ocena taboru posiadane-

go przez spółkę?

Czy z uwagi na fakt, iż część tego

taboru została sprowadzona z zagranicy (np. z Czech

i Holandii), udzielono na niego dopuszczeń zgodnie

z polskim prawem?

Jaka instytucja ewentualnie

przeprowadzała tą ocenę?

7.

Czy była przeprowadzana ocena i weryﬁkacja

taboru posiadanego przez spółkę Koleje Śląskie pod

względem spełniania przez ten tabor względów bez-

pieczeństwa?

8.

W jaki sposób prezes Urzędu Transportu Kole-

jowego w procesie udzielenia licencji sprawdzał za-

bezpieczenie taborowe w stosunku do rozkładu jazdy

Kolei Śląskich?

Czy sprawdzenie to (jeśli w ogóle się

odbyło) było ustalone zgodnie ze stosownymi norma-

mi dotyczącymi rezerw taborowych?

9.

Czy Zarząd spółki Koleje Śląskie złożył wyma-

gane przez ustawę o transporcie kolejowym oświad-

czenie pod rygorem odpowiedzialności karnej za

10.

Na podstawie jakich przesłanek minister trans-

portu rozważał ewentualne użycie wojska w celu za-

panowania nad kryzysem w transporcie kolejowym

w woj. śląskim, w powstaniu którego bezpośrednio

brała udział administracja rządowa i samorządowa

województwa z nominacji Platformy Obywatelskiej?

Z poważaniem

Poseł Jerzy Polaczek

Warszawa, dnia 4 stycznia 2013 r.

(nr 13360)

do prezesa Rady Ministrów

reformy procesu stanowienia prawa postulowana jest

czynna rola Rządowego Centrum Legislacji jako in-

stytucji, która powinna brać pełną odpowiedzialność

za opracowywanie projektów ustaw.

Dlatego też pro-

szę o przedstawienie wykazu projektów ustaw opra-

cowanych przez Rządowe Centrum Legislacji zgodnie

proszę o informację, które projekty ustaw zostały

opracowane poza RCL-em przez podmiot wnioskują-

cy (§ 6.1b pkt 2 Regulaminu pracy RM)?

Z poważaniem

Poseł Kazimierz Michał Ujazdowski

Warszawa, dnia 4 stycznia 2013 r.

(nr 13361)

do prezesa Rady Ministrów

terpelację w sprawie aktualnych zaległości Rady Mi-

nistrów w dziedzinie wydawania aktów wykonaw-

czych do ustaw z prośbą o przedstawienie informacji

o liczbie niewydanych w terminie rozporządzeń we-

Z poważaniem

364

Interpelacja

(nr 13362)

do ministra nauki i szkolnictwa wyższego

w sprawie funkcjonalności systemu

Szanowna Pani Minister!

POL-on to system infor-

macji o szkolnictwie wyższym w Polsce.

Powstaje on

w ramach projektu unijnego ﬁnansowanegozProgra-

mu Operacyjnego „Kapitał ludzki”.

Nad systemem pra-

cuje Interdyscyplinarne Centrum Modelowania Mate-

matycznego i Komputerowego Uniwersytetu Warszaw-

skiego.

Zgodnie z założeniami twórców, jego podstawo-

wym zadaniem jest stworzenie całościowej bazy danych

o jednostkach naukowych oraz o nauce w naszym kra-

ju.

Z części systemu mogą korzystać tylko i wyłącznie

pracownicy administracji publicznej.

Niektóre informa-

cje zawarte w tym systemie są natomiast udostępniane

publicznie (np.: rejestry szkół wyższych, informacje do-

tyczące oferowanych przez nie kierunków i proﬁli

kształcenia, baza publikacji naukowych lub też wskaź-

niki ewaluacji szkół wyższych).

System POL-on spełnia również funkcję weryﬁka-

cyjną.

Uczelnie mogą w nim m.in. sprawdzić, czy stu-

denci nie pobierają stypendiów na kilku kierunkach

studiów jednocześnie, co jest zakazane, albo czy wykła-

dowcy nie wykładają także w innych szkołach (od dnia

1 października 2011 r. mogą oni pracować w jednym

dodatkowym miejscu, ale tylko za zgodą rektora).

Z in-

formacji zebranych przez „Rzeczpospolitą” wynika jed-

nak, że działający obecnie system informacji o szkolnic-

twie wyższym w Polsce jest tak naprawdę niefunkcjo-

nalny i niedopracowany.

Zdaniem użytkowników zda-

rzają się w nim błędy systemowe, nie działa moduł po-

mocy, a informacje uzyskiwane od administratorów, to

znaczy od Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego

oraz od podległego mu Ośrodka Przetwarzania Infor-

macji, bywają często sprzeczne.

Ponadto informacje

oraz dane zawarte w systemie są niekiedy nierzetelne

lub błędne, a jednocześnie trudne do zweryﬁkowania,

natomiast ich ewentualna aktualizacja jest w niektó-

rych przypadkach bardzo utrudniona.

go podejmuje konkretne działania weryﬁkującerze-

czywistą funkcjonalność systemu POL-on?

kresie są prowadzone?

Z poważaniem

Posłowie Anna Nemś

Warszawa, dnia 4 stycznia 2013 r.

(nr 13363)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie niewywiązywania się

Szanowna Pani Minister!

Z informacji zebranych

przez „Dziennik Gazetę Prawną” wynika, że znaczna

część placówek oświatowych nadal nie prowadzi sa-

modzielnie biuletynów informacji publicznej, czyli

stron internetowych służących powszechnemu, bez-

płatnemu dostępowi do informacji publicznej.

Przy-

kładowo BIP-ów nie posiada aż 62% warszawskich

i aż 88% gdańskich placówek oświatowych.

Problem

ten, oczywiście w różnym nasileniu, istnieje jednak

na terenie całego kraju.

Tymczasem, zgodnie z orzecz-

nictwem sądowoadministracyjnym (np. wyrok WSA

w Krakowie z dnia 29 kwietnia 2010 r. – sygn. akt II

poz. 1198, z późn. zm.) wynika, że nie wystarczy, aby

BIP posiadał organ prowadzący szkoły.

Również dy-

rektor szkoły jest zobligowany do udostępniania in-

formacji publicznej, a prowadzona przez niego pla-

cówka oświatowa powinna posiadać samodzielnie

prowadzony Biuletyn Informacji Publicznej.

3.

Jakie są przyczyny niewywiązywania się przez

niektóre placówki oświatowe z obowiązku prowadze-

nia BIP-ów?

4.

Czy w związku z niedopełnieniem tego obo-

wiązku grożą jakiekolwiek sankcje?

5.

Czy Pani resort podejmuje konkretne działania

w celu egzekwowania od placówek oświatowych wła-

ściwego wywiązywania się przez nie z obowiązku

udostępniania informacji publicznej?

Jeśli tak, to ja-

kie są to działania?

Z poważaniem

365

Interpelacja

(nr 13364)

do ministra zdrowia

na listę refundacyjną

inhibitorów kalcyneuryny w leczeniu

Szanowny Panie Ministrze!

Atopowe zapalenie

skóry (AZS), zwane również egzemą lub wypryskiem,

to przewlekła choroba zapalna o nawrotowym charak-

terze.

Cechuje ją uciążliwy, o bardzo dużym nasileniu

świąd skóry.

Objawowi temu towarzyszą zaburzenia

układu immunologicznego oraz zmiany w ﬁzjologii

i budowie skóry.

Na atopowe zapalenie skóry choruje

coraz więcej osób, ale zdaniem ekspertów jest to jedna

z najczęstszych chorób małych dzieci.

U osób doro-

słych pojawia się znacznie rzadziej.

Zdaniem eksper-

tów cierpi na to schorzenie około 3% populacji doro-

słych Polaków.

Jednocześnie dane szacunkowe wska-

zują, że choroba ta dotyka obecnie już co piąte lub

szóste polskie dziecko poniżej siódmego roku życia,

przy czym aż około 50% zachorowań pojawia się już

w pierwszym roku życia.

Zdaniem ekspertów w zacho-

rowalności na atopowe zapalenie skóry daje się zauwa-

żyć pewna podstawowa prawidłowość.

Im wcześniej

pojawiają się u dziecka objawy tej choroby, tym cięższy

jest jej przebieg.

W chwili obecnej atopowe zapalenie

skóry jest leczone w naszym kraju najczęściej prepa-

ratami glikokortykosteroidowymi.

Są to leki refundo-

wane, ale ich działanie jest krótkotrwałe i mało sku-

teczne.

Ponadto preparaty te mogą powodować skutki

uboczne w postaci na przykład posterydowego zapale-

nia skóry.

Tymczasem istnieją już na rynku leki nowej

generacji, które zawierają inhibitory kalcyneuryny.

Tego rodzaju środki mogą być stosowane w leczeniu

pacjentów długotrwale, nie powodują skutków ubocz-

nych oraz zapobiegają skutecznie ostrym nawrotom

choroby.

Niestety, nie są one objęte refundacją.

Są na-

tomiast drogie i przez to nieosiągalne dla znacznej

części polskich pacjentów.

Miesięczny koszt kuracji

tymi lekami to niekiedy wydatek rzędu kilkuset zło-

tych, na który nie może sobie pozwolić większość ro-

dzin chorych dzieci.

3.

Czy Ministerstwo Zdrowia podejmie w najbliż-

szym czasie konkretne działania w celu uwzględnie-

nia na liście refundacyjnej inhibitorów kalcyneuryny

w leczeniu AZS?

Działania takie umożliwiłyby z całą

pewnością szeroką dostępność tej metody leczenia

dla chorych na AZS w Polsce, szczególnie zaś dla

zmagających się z tą uciążliwą chorobą dzieci.

Z poważaniem

Posłowie Anna Nemś

(nr 13365)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

w sprawie obowiązującej procedury

wpisywania nieruchomości

Szanowny Panie Ministrze!

Sprawy związane

z ochroną zabytków w Polsce reguluje ustawa z dnia

zabytkami (Dz. U. Nr 162, poz.1568).

W myśl art. 22

ust 4 przedmiotowej ustawy wójt (burmistrz, prezy-

dent miasta) prowadzi, w porozumieniu z wojewódz-

nieruchomych z terenu gminy.

Gminna ewidencja

zabytków ujmuje zabytki nieruchome, to znaczy bu-

dynki, układy urbanistyczne, zespoły budowlane

oraz zabytki archeologiczne.

Bardzo istotne jest, aby

właściciele nieruchomości wpisywanych do gminnej

ewidencji zabytków mogli uczestniczyć czynnie w tym

procesie, jak również mieć prawo do zaskarżania ta-

kiego postępowania w trybie administracyjnym.

Tym-

czasem są takiego prawa pozbawieni na mocy nowe-

bytkami, która nadała gminnej ewidencji zabytków

status nienazwanej, to znaczy niewymienionej w art. 7

ustawy, prawnej ochrony zabytków (Dz. U. 2010

Nr 75, poz. 474).

Wpisanie danego obiektu do gminnej

ewidencji zabytków umożliwia objęcie go nadzorem

konserwatorskim na podstawie przepisów zawartych

strzennym oraz Prawa budowlanego, co w efekcie

nakłada na właścicieli nieruchomości wiele ograni-

czeń, a przede wszystkim ogranicza ich prawo wła-

sności.

Podkreślić należy fakt, że dokonywanie wpi-

sów do gminnej ewidencji zabytków oraz sposób jej

prowadzenia objęty jest szczególną procedurą.

Nie

jest prowadzone w tej kwestii postępowanie admini-

stracyjne, a właściciele nieruchomości nie są infor-

mowani o dokonanym wpisie.

Zupełnie inaczej jest

w przypadku rejestru zabytków, do którego obiekty

wpisywane są na podstawie decyzji administracyjnej

poprzedzonej procedurą zgodną z Kodeksem postę-

powania administracyjnego, i co szczególnie ważne

– z poszanowaniem praw właścicieli nieruchomości.

366

dowego dostrzega potrzebę umożliwienia właścicie-

lowi nieruchomości (jako stronie postępowania)

czynnego udziału w procesie wpisu tejże nierucho-

mości do gminnej ewidencji zabytków, włącznie z moż-

liwością ewentualnego zaskarżenia takiej decyzji

w trybie administracyjnym?

4.

Czy będą podejmowane jakiekolwiek działania

legislacyjne w przedmiotowej sprawie?

Z poważaniem

Posłowie Anna Nemś

(nr 13366)

do ministra transportu,

terminu obowiązywania

tzw. okresu próbnego dla osób, które

Szanowny Panie Ministrze!

Od 19 stycznia 2013 r.

zaczną obowiązywać w naszym kraju nowe egzaminy

na prawo jazdy.

Artykuł 91 ustawy z dnia 5 stycznia

poz. 151) wprowadził okres próbny dla osoby, która

trwający dwa lata, począwszy od dnia, w którym zo-

stał jej wydany ten dokument.

Wprowadzony okres

próbny zakłada m.in., że w okresie między 4 a 8 mie-

siącem od chwili uzyskania uprawnień kierowca bę-

dzie musiał odbyć dodatkowo dwa płatne kursy do-

szkalające: kurs dokształcający w zakresie bezpie-

czeństwa ruchu drogowego oraz praktyczne szkolenie

z wymienionych kursów, którego koszt wynosiłby

około 100 zł, miałby się odbywać w wojewódzkich

ośrodkach ruchu drogowego, drugi – w cenie do 200 zł,

odbywałby się w ośrodkach doskonalenia techniki

jazdy.

W związku z powyższymi założeniami właści-

ciele działających w Polsce ośrodków doskonalenia

techniki jazdy czekali na wejście w życie przepisów

dotyczących okresu próbnego dla młodych kierow-

ców.

Z danych pozyskanych przez „Dziennik Gazetę

Prawną” wynika, że w związku z planami wprowa-

dzenia od nowego roku zmienionego systemu zdoby-

wania uprawnień przez kierowców rozpoczęto budo-

wę 10 nowych ośrodków doskonalenia techniki jazdy,

inne ośrodki zaciągnęły kredyty i zainwestowały po-

kaźne środki ﬁnansowewmodernizacjęplacówma-

newrowych lub w zakup dodatkowych samochodów

szkoleniowych.

Tymczasem, w związku z przygoto-

wanym przez Ministerstwo Spraw Wewnętrznych

projektem nowelizacji ustawy o kierujących pojazda-

mi, przepisy dotyczące okresu próbnego dla nowych

kierowców wejdą w życie najprawdopodobniej dopiero

od 4 stycznia 2016 r.

To z kolei oznacza bardzo po-

ważne problemy ﬁnansowedladziałającychobecnie

w kraju ośrodków doskonalenia techniki jazdy lub

nawet widmo całkowitej niewypłacalności dla tych

ośrodków, które zaciągnęły kredyty i zainwestowały

w swoją modernizację, jak się teraz okazuje – bezza-

sadnie, poważne środki ﬁnansowe.

3.

Co było przyczyną swoistej dezinformacji, któ-

ra miała wpływ na poważne pogorszenie się kondycji

ﬁnansowejwiększościdziałającychwkrajuośrodków

doskonalenia techniki jazdy?

4.

Jakie jest stanowisko Pańskiego resortu odno-

śnie do zaistniałej sytuacji?

5.

Od kiedy w rzeczywistości będą obowiązywały

nowe przepisy dotyczące okresu próbnego dla mło-

dych kierowców?

Z poważaniem

Posłowie Anna Nemś

(nr 13367)

do ministra gospodarki

promocję polskiego produktu lokalnego

na terenie RP

że dźwignią handlu jest reklama.

Od pewnego czasu

rośnie w polskim społeczeństwie, a zwłaszcza wśród

władz zarówno centralnych, jak i lokalnych, prze-

świadczenie, że należy promować to, co polskie.

Zwra-

bardziej skuteczną promocję produktów rodzimych,

która przekona nie tylko obcokrajowców, ale przede

wszystkim mieszkańców naszego kraju do produk-

tów znad Wisły.

Z ostatnio przeprowadzonych badań Stowarzysze-

warto kupować polskie produkty” wynika, że polskie

367

ﬁrmywstydząsięprzyznać,żerobiąswojeprodukty

w Polsce.

Tylko u nielicznych producentów informa-

cja o polskim pochodzeniu produktu jest wyróżniona

w jakiś szczególny sposób, np. poprzez symbol koja-

rzony z Polską.

tak się dzieje?

Dlaczego Polacy rzadko chwalą się pol-

skimi wyrobami?

Brak odpowiedniej edukacji zarów-

no wśród producentów, jak i konsumentów jest jednym

z czynników odpowiedzialnych za obecny stan rzeczy.

W innych krajach, o większych doświadczeniach ryn-

kowych widać lojalność wobec rodzimych producen-

tów.

Polscy konsumenci preferują zagraniczne pro-

dukty, gdyż niejednokrotnie utożsamiają je z wysoką

jakością i luksusem, równocześnie uważając polskie

produkty za gorsze.

Polacy lubią kupować produkty

takie jak ubrania dobrze znanych markowych zagra-

nicznych sieci, a gdy ich na nie stać, poszukują tak

zwanych outletów, zamiast sięgnąć do rodzimych pro-

duktów, wprowadzając w życie utarte, ale nieprakty-

kowane powiedzenie – dobre, bo Polskie.

działania promocyjne mające na celu upowszechnie-

nie przekonania wśród Polaków o wysokiej jakości

produktów wytwarzanych na rynku krajowym?

Bar-

dzo proszę o ich charakterystykę i omówienie rezul-

tatów.

Z poważaniem

Poseł Joanna Bobowska

Warszawa, dnia 4 stycznia 2013 r.

(nr 13368)

do ministra administracji i cyfryzacji

w sprawie wysokich stawek opłat

w roamingu między Polską a krajami

Stan faktyczny: W wyniku wielu starań w ostat-

nim czasie Unia Europejska wprowadziła w życie

zapisy prawne, które obniżają ceny na usługi teleko-

munikacyjne w roamingu między krajami członkow-

skimi Unii Europejskiej.

Pozostał jednak problem

wysokich cen za połączenia z krajami niebędącymi

członkami UE, a będącymi strategicznymi partnera-

mi UE.

Wydaje się, że w obliczu postępującej globa-

lizacji i dynamicznego rozwoju technologii teleinfor-

matycznych umożliwiających tanie połączenia wyso-

kie ceny połączeń międzynarodowych wydają się być

nieuzasadnione.

Rynek telekomunikacyjny jest rynkiem regulowa-

nym, a stawki w połączeniach zagranicznych nie są

wynikiem wyłącznie gry konkurencyjnej, ale też licz-

nych uregulowań na poziomie krajowym i unijnym.

Obecnie minuta rozmowy z Ukrainą lub Białorusią

kosztuje w polskich sieciach komórkowych aż 2 zł

i więcej, co wedle wielu organizacji społecznych oraz

korzystających z połączeń nie ma odniesienia do re-

alnych kosztów ponoszonych przez operatorów.

Rodzi

to także podejrzenia wśród korzystających z oferty

licznych sieci komórkowych o proceder zabronionej

polskimi i unijnymi przepisami zmowy cenowej.

Klienci ﬁrm z branży telekomunikacyjnej mają

przy tym problemy z poznaniem cennika dotyczącego

połączeń z Ukrainą i Białorusią, wraz z rozbiciem ich

na część krajową i zagraniczną.

Nie wiedzą dokład-

nie, jaką część stawki za minutę połączenia stanowi

opłata pobierana przez operatora zagranicznego, jaką

– przychód polskiego operatora, a jaką podatki.

Zo-

bowiązanie umieszczenia w widocznym miejscu np. na

stronie internetowej ﬁrmykomunikacyjnejinforma-

cji o taryfach połączeń z danym krajem (w tym przy-

padku Ukrainą i Białorusią) pozwoliłoby klientom

korzystającym z usług na wcześniejsze założenie,

jaką kwotą zobowiązania zostaną obciążeni, oraz po-

równanie ofert cenowych wszystkich operatorów.

Po-

dobne rozwiązania funkcjonują z powodzeniem w in-

nych branżach, np. w bankowości, gdzie od niedawna

banki muszą informować o rzeczywistych kosztach

kredytów.

Problemem są również zbyt wysokie administra-

cyjne stawki tzw. interkonektu, czyli stawki rozliczeń

międzyoperatorskich w relacjach między polskimi

Także organizacje społeczne zainteresowane roz-

wiązaniem problemu wysokich opłat za połączenia

z Ukrainą i Białorusią prowadzą liczne kampanie

informacyjne.

Nagłaśniany jest przy tym ogólny pro-

blem zbyt wysokich kosztów rozmów zagranicznych

poza UE.

Postulują o rozwiązanie tego problemu.

Jak wiadomo, Ukraina i Białoruś to nasi najbliż-

si sąsiedzi.

Niezaprzeczalna jest więc potrzeba inte-

gracji tych państw z naszym krajem i resztą Europy.

Sytuacja, kiedy za dziesięciominutową rozmowę te-

lefoniczną trzeba zapłacić 20–30 zł nie sprzyja pogłę-

bianiu wspólnych kontaktów sąsiedzkich.

Pytania:

1.

Czy ministerstwo planuje wprowadzić rozwią-

zania prawne w zakresie przejrzystego informowania

o cenach rozmów zagranicznych z krajami spoza Unii

2.

Jakie czynniki sfery prawno-administracyjnej

wpływają na wysoki poziom stawki rozliczeń między-

operatorskich?

3.

Czy ministerstwo planuje podjęcie negocjacji

między rządem RP a rządem Ukrainy i Republiki Bia-

łorusi w sprawie obniżenia stawek interkonektu?

Z wyrazami szacunku

Poseł Tadeusz Arkit

Warszawa, dnia 4 stycznia 2013 r.

368

Interpelacja

(nr 13369)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie notorycznych dewastacji

Szanowny Panie Ministrze!

W ubiegłym już roku

2012 przynajmniej dwukrotnie doszło do nagłośnio-

nych medialnie dewastacji na jednym z najistotniej-

szych symboli polskości poza granicami naszego pań-

stwa.

W czerwcu i pod koniec listopada 2012 r. na

cmentarzu na wileńskiej Rossie zostało zdewastowa-

ne Mauzoleum Matka i Serce Syna, gdzie pochowano

Marię Piłsudską z Billewiczów oraz serce jej syna

marszałka Józefa Piłsudskiego.

W poprzednich la-

tach także dochodziło do incydentów, w których ra-

dykalnie nastawieni Litwini dawali upust swojej wro-

gości wobec Polaków i symbolów polskości znajdują-

cych się w obecnych granicach Republiki Litewskiej.

Mimo licznych sygnałów o postępującym procesie

niszczenia nie tylko mauzoleum, ale także innych

części cmentarza Na Rossie, problem ten od wielu lat

pozostaje bez rozwiązania.

Inicjatywy oddolne, takie

jak Społeczny Komitet Opieki nad Starą Rossą czy

harcerskie kwesty na ratowanie cmentarza, są bar-

dzo istotne, a ich wkład w odbudowę zrujnowanej

nekropolii jest nieoceniony, lecz niestety ich skutecz-

ność jest wydatnie ograniczona przez ciągłe niedobo-

ry ﬁnansowe.

Szeregiosóbzaangażowanychwdzia-

łalność na rzecz ocalenia tego symbolicznego miejsca

topnieją z każdym rokiem, a Rossa staje się miejscem,

które zamiast być pomnikiem polskiej obecności na

tamtych terenach, odstrasza wszechobecnym poczu-

ciem narodowego upadku, którego znamiennym

przykładem są grobowce z rozbitymi płytami, w któ-

rych można dostrzec śmieci wymieszane z kośćmi

pochowanych tam osób...

Ten tragiczny obraz jest absolutnie niemożliwy do

zaakceptowania i wymaga podjęcia jak najszybszych

i zarazem skutecznych działań ze strony polskich

władz.

Z uwagi na fakt, że teren ten leży poza grani-

cami polskiej jurysdykcji, zwracam się do Pana z za-

pytaniami:

Czy Ministerstwo Spraw Zagranicznych prowadzi

jakiekolwiek działania mające na celu uchronienie

cmentarza Na Rossie w Wilnie przed kolejnymi an-

typolskimi dewastacjami?

A jeżeli tak, to jakiego ro-

dzaju i kiedy należy spodziewać się rezultatów?

Czy Ministerstwo Spraw Zagranicznych wspiera

ﬁnansowo działania Społecznego Komitetu Opieki

nad Starą Rossą lub innych organizacji zajmujących

się restauracją tej polskiej nekropolii?

Czy strona litewska sprawia jakiekolwiek proble-

my w relacjach bilateralnych dotyczących prac re-

stauracyjnych na cmentarzu Na Rossie?

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Dorota Arciszewska-Mielewczyk

Gdynia, dnia 4 stycznia 2013 r.

Interpelacja

(nr 13370)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie obchodów 90. rocznicy utworzenia

Szanowny Panie Ministrze!

W dniach 1–2 grud-

nia 2012 r. jako poseł na Sejm RP uczestniczyłam

w obchodach 90. rocznicy utworzenia w Republice

Federalnej Niemiec Związku Polaków w Niemczech

– organizacji zrzeszającej i reprezentującej zamiesz-

kałych tam Polaków, walczącej o ich interesy i stara-

jącej się o przywrócenie Polakom żyjącym na stałe

w granicach Niemiec statusu mniejszości narodowej.

Jechałam tam z przeświadczeniem, że celebracja tak

doniosłej rocznicy jest nie tylko świętem samego

związku, lecz stanowi ona swoistego rodzaju mani-

festację wieloletniej pokojowej obecności przedstawi-

cieli naszego narodu na terytoriach obcego państwa,

i to państwa sąsiedzkiego, z którym łączą nas wyjąt-

kowo trudne przeżycia historyczne.

Byłam przeko-

nana, że obecność przedstawicieli polskich władz na

tych obchodach winna być rzeczą bezsprzeczną.

Wszak pomoc w utrzymaniu łączności, choćby tylko

symbolicznej, Polaków za granicą z ojczyzną jest na-

szym wspólnym obowiązkiem, i to w szczególności

w tak newralgicznym i zarazem kluczowym dla Pol-

ski miejscu.

Tym większe było moje zaskoczenie i zdzi-

wienie, kiedy na miejscu okazało się, że na uroczy-

stościach ZPwN zabrakło oﬁcjalnychprzedstawicieli

polskich władz jakiegokolwiek szczebla czy choćby

listu gratulacyjnego.

Co więcej, zabrakło również ja-

kiejkolwiek formy wsparcia ze strony Ministerstwa

Spraw Zagranicznych, w tym tej najistotniejszej – ﬁ-

nansowej.

Podobnie do przytłaczającej większości

ludzi zgromadzonych na tych uroczystościach ode-

brałam to jako brak aprobaty dla istnienia i działania

ZPwN ze strony państwa polskiego.

Podobny ton

miały publikacje prasowe, które nastąpiły po zakoń-

czeniu uroczystości.

W związku z tym bulwersującym dla mnie faktem

Dlaczego uroczystości rocznicowe utworzenia Związ-

ku Polaków w Niemczech zostały tak ostentacyjnie

zbojkotowane przez Ministerstwo Spraw Zagranicz-

nych i przedstawicieli polskich władz?

369

Z jakiej przyczyny ZPwN nie otrzymał żadnej for-

my wsparcia ze strony MSZ (w tym przede wszystkim

pomocy ﬁnansowej)?

Czy takie działania Ministerstwa Spraw Zagra-

nicznych nie kłócą się z jego misją wspierania Po-

laków i organizacji polonijnych poza granicami

państwa?

Czy istnieje jakiś konﬂiktinteresówmiędzypol-

ską polityką zagraniczną a działalnością ZPwN?

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Dorota Arciszewska-Mielewczyk

(nr 13371)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie deﬁnicji wydatków bieżących

Szanowna Pani Minister!

Na podstawie art. 90

bliczne otrzymują dotację z budżetu gmin.

Mecha-

nizm naliczania dotacji dla przedszkoli niepublicz-

nych został ustawowo zakreślony w art. 90 ust. 2b

ustawy o systemie oświaty poprzez stwierdzenie, iż

dotacje dla niepublicznych przedszkoli przysługują

żących ponoszonych w przedszkolach publicznych

oświaty, należy zauważyć, że ustawodawca, określa-

jąc podstawę przyznawania dotacji dla przedszkoli

niepublicznych, odwołał się do pojęcia „wydatki gmi-

ny”.

Określenie, które z wydatków stanowią źródło

obliczenia dotacji, zostało w dalszej kolejności dopre-

cyzowane poprzez wskazanie, że mają to być „wydat-

ki bieżące, które zostały ustalone w budżecie gminy

jako wydatki ponoszone w przedszkolach publicznych

podstawą naliczania dotacji dla przedszkoli niepu-

blicznych powinny być „wydatki bieżące” przedszko-

li gminnych.

Przyjmuje się, że pojęcie „wydatków bieżących”

powinno być interpretowane tak, jak termin ten jest

rozumiany na gruncie art. 236 ust. 2 ustawy z dnia

zatem wszystkie wydatki gminy ponoszone w związ-

ku z prowadzonymi przedszkolami, niebędące jedno-

cześnie wydatkami majątkowymi, przez które rozu-

nansach publicznych – wydatki na zakup i objęcie

dlowego, wydatki inwestycyjne państwowych jedno-

stek budżetowych oraz dotacje celowe na ﬁnansowa-

nie lub doﬁnansowaniekosztówinwestycjirealizo-

wanych przez inne jednostki.

Z kolei art. 124 ust. 3

ustawy o ﬁnansachpublicznychprzewiduje,żewy-

datki bieżące jednostek budżetowych obejmują:

1) wynagrodzenia i uposażenia osób zatrudnio-

nych oraz naliczane od nich składki;

2) zakupy towarów i usług;

3) koszty utrzymania oraz inne wydatki związane

cją ich statutowych zadań;

4) koszty zadań zleconych.

Przepisy ustawy o ﬁnansachpublicznychprzewi-

dują, że w planie wydatków budżetu jednostki samo-

rządu terytorialnego wyszczególnia się, w układzie

wane kwoty wydatków bieżących i wydatków mająt-

kowych.

Organ zatem, ujmując wydatki w budżecie,

stosuje określoną klasyﬁkację,cojestniezwyklepo-

mocne przy ustalaniu, które wydatki na utrzymanie

przedszkoli publicznych powinny być brane pod uwa-

gę przy naliczaniu dotacji przedszkolom niepublicz-

nym.

Zgodnie z załącznikiem nr 4 „Klasyﬁkacjapa-

ragrafów wydatków i środków” do rozporządzenia

ministra ﬁnansówzdnia2marca2010r.wsprawie

szczegółowej klasyﬁkacjidochodów,wydatków,przy-

chodów i rozchodów oraz środków pochodzących ze

datków bieżących jednostek budżetowych zaliczane

są wydatki na przedszkola publiczne sklasyﬁkowane

w budżecie gminy w paragrafach m.in. 401 do 418,

i 493 do 498.

Z kolei do wydatków majątkowych zali-

cza się wydatki sklasyﬁkowanewparagrafach:601,

602, 605 do 608, 611 do 614, 616 do 618, 620 do 624,

626 do 633, 641 do 643, 651 o 658, 661 do 667 i 680.

Wobec powyższego, na tle zdeﬁniowaniawydatków

bieżących, problematyczne wydaje się kwaliﬁkowanie

wydatków ujmowanych zgodnie z klasyﬁkacjąbudże-

tową w planie wydatków budżetu gminy w § 302 „Wy-

datki osobowe niezaliczone do wynagrodzeń”.

liﬁkowanew§302„Wydatkiosoboweniezaliczone

do wynagrodzeń” należy traktować jako wydatki bie-

żące zaliczane do podstawy obliczania dotacji dla

przedszkoli niepublicznych?

Z poważaniem

Poseł Zbigniew Dolata

Warszawa, dnia 4 stycznia 2013 r.

370

Interpelacja

(nr 13372)

do ministra środowiska

Panie Ministrze!

W świetle obowiązujących obec-

nie przepisów podmiot wprowadzający na polski ry-

nek samochody wnosi opłatę recyklingową w wyso-

kości 500 zł od każdego pojazdu.

Obowiązek ten spo-

czywa tak na dilerach samochodowych wprowadza-

jących na rynek nowe auta, jak i na osobach prywat-

nych lub ﬁrmach sprowadzających pojazdy spoza

granicy Polski.

Pieniądze te służą właściwej gospodarce odpada-

mi powstającymi w wyniku złomowania starych po-

jazdów samochodowych.

Stacje demontażu pojazdów,

które spełnią odpowiednie warunki (m.in. uzyskają

odpowiedni procentowy udział recyklingu i odzysku

surowców w trakcie demontażu pojazdów, złożą do

narodowego funduszu ochrony środowiska i urzędu

marszałkowskiego stosowne sprawozdania z działal-

ności oraz pozytywnie przejdą kontrolę wojewódzkie-

go inspektoratu ochrony środowiska) mogą ubiegać

się o dopłaty z NFOŚ w wysokości 500 zł do 1 tony

zezłomowanych samochodów.

W związku z powyższym moje pytania:

1.

Jak ministerstwo ocenia ten system?

2.

Czy w ocenie ministerstwa spełnia on postawio-

ne przed nim zadania?

Obecnie wśród przedsiębiorców prowadzących

stacje demontażu pojazdów pojawiły się informacje,

że na skutek zmian w ustawie o odpadach oraz usta-

dopłaty do 1 tony złomowanego pojazdu za 2012 r.

mogą nie zostać wypłacone, zaś w przyszłości mogą

zostać całkowicie zlikwidowane.

Obecnie środki otrzy-

mywane w ramach dopłat służą przedsiębiorcom do

rozwijania właściwej infrastruktury koniecznej do

prawidłowego demontażu pojazdów, a także do pła-

cenia osobom oddającym pojazd do zezłomowania.

Brak tych środków spowoduje w pierwszej kolejno-

ści odstąpienie od płacenia za złomowane pojazdy

lub nawet żądanie od osoby oddającej pojazd do

zezłomowania dopłaty do oddawanego pojazdu.

W ta-

kiej sytuacji istnieje duża obawa, że pojazdy wycofa-

ne z użytku będą porzucane lub demontowane przez

właścicieli we własnym zakresie w celu odzyskania

co cenniejszych części i surowców.

Takie działania

podejmowane będą oczywiście w miejscach do tego

nieprzystosowanych i poza kontrolą służb ochrony

środowiska.

Z uwagi na powyższe pragnę zapytać:

w ustawach o odpadach oraz o recyklingu pojazdów

wycofanych z eksploatacji mogą zablokować prawną

możliwość wypłacania dotacji w wysokości 500 zł do

1 tony zezłomowanego pojazdu?

2.

Czy w sytuacji zniesienia dopłat ministerstwo

przewiduje inny mechanizm wspierania ﬁnansowe-

go podmiotów prowadzących stacje demontażu po-

jazdów, który zapewni im możliwość płacenia wła-

ścicielom pojazdów za dostarczone do zezłomowania

samochody?

3.

Na jaki cel przeznaczone zostaną środki wpła-

cane przez podmioty wprowadzające pojazdy na ry-

nek w ramach opłaty recyklingowej?

Z wyrazami szacunku

Poseł Maria Nowak

Warszawa, dnia 4 stycznia 2013 r.

(nr 13373)

do prezesa Rady Ministrów

niem odpowiedzi przez Zarząd Energa SA i zataja-

niem prawdy w odpowiedzi na pytania posła na Sejm

RP, zasłanianiem się pełnomocnikiem w korespon-

dencji z posłem, co powoduje, że zarząd nie ponosi

odpowiedzialności za treść składanych w jego imie-

niu oświadczeń przez pełnomocnika, kierując się

przepisami prawa jako funkcjonariusz publiczny zo-

bowiązany do ujawnienia podejrzenia zaistnienia

przestępstw ściganych z urzędu i powzięciem wiado-

mości o możliwym podejrzeniu popełnienia prze-

§ 1 Kodeksu karnego na szkodę Skarbu Państwa

przez Zarząd ENERGA SA w Gdańsku polegających

na wyrządzeniu spółce Skarbu Państwa szkody ma-

jątkowej w wielkich rozmiarach, na kwotę co naj-

mniej od 12 do 70 mln zł poprzez powołanie do życia

i działalność funduszu ENERGA Trading SFIO oraz

brak zapewnienia kontroli nad jego działaniami, a tak-

że zawarcie umów najmu powierzchni biurowej dla

spółek Grupy ENERGA w tzw. Olivia Gate ze spółką

TPS sp. z o.o. w Gdańsku, która, jak reklamuje się

na swoich stronach internetowych, była inwestorem

biurowca, a w której udziałowcem i prezesem przed

powołaniem do ENERGA SA na stanowisko prezesa

zarządu był M. B., obecny prezes Zarządu ENERGA

SA, kieruję do pana premiera poniższe pytania, jed-

nocześnie informując, że równolegle przekazuję po-

wzięte przeze mnie ustalenia do pana prokuratora

generalnego RP, prezesa NIK oraz szefa CBA, gdyż

pomimo wielu dotychczasowych interpelacji do pana

premiera w sprawie nieprawidłowości w działaniu

zarządu tej spółki nikt z podwładnych Panu mini-

strów i ich podwładnych oraz rady nadzorczej, w skład

371

której wchodzą też funkcjonariusze publiczni, nie

tych spraw i zapobieżenie im.

Wybór podmiotu zarządzającego i odpowiedzial-

ność.

1.

Sposób i tryb wyboru podmiotu zarządzają-

cego funduszu ENERGA Trading SFIO: a) W jaki

sposób nastąpił wybór podmiotu zarządzającego fun-

duszem (opis procesu i czym się kierowano przy wy-

borze, dokumenty o tym świadczące)?

b) Kto był odpowiedzialny za przeprowadze-

nie procesu w ENERGA?

c) Jakie podmioty zapro-

szono do konkursu (o ile taki był) i kto odpowiedział

na zaproszenie?

d) Czy w związku ze stratami, jakie

fundusz poniósł w 2012 r., podjęto kroki zmierzające

do dywersyﬁkacjiryzykazwiązanegozdywersyﬁka-

cją aktywów na inne podmioty zarządzające?

e) Kto

w Radzie Nadzorczej ENERGA SA jest odpowiedzial-

ny za nadzór nad polityką inwestycyjną Zarządu

ENERGA SA, czy działania takie zarządu są zgodne

z statutem spółki (ponad 1 mld zł poza kontrolą rady

nadzorczej), w jaki sposób zarząd spółki zapewnia

zgodność działań inwestycyjnych i funduszu z aktu-

alnymi celami spółki w zakresie płynności i efektyw-

nego lokowania nadwyżek ﬁnansowych?

Czyijakie

konsekwencje poniosły te osoby na skutek wielomi-

lionowych strat, jakie poniosła Grupa ENERGA

wskutek nietraﬁonychinwestycjifunduszu?2.

Uzy-

skanie od spółki ENERGA SA dokumentacji fundu-

szu oraz treści korespondencji z posłami na Sejm

dotyczącej funduszu, udzielonych odpowiedzi i prze-

kazanie mi ich uwierzytelnionych kopii.

3.

Wynagro-

dzenie dla Union Investment TFI SA (Towarzy-

stwo).

a) Jaka jest formuła, wysokość (% p.a.) i sposób

wyliczania wynagrodzenia dla TFI (ze sprawozdania

wynika ze 0,5%)?

b) Czy to prawda, że nie ustalono maksymalnej

wysokości opłaty za zarządzanie w PLN, a jeśli tak,

to dlaczego zarząd nie poniósł za to odpowiedzial-

ności?

c) Czy Towarzystwo obciąża aktywa funduszu

opłatą za zarządzanie, w przypadku gdy fundusz

osiąga ujemne stopy zwrotu, tj. fundusz w okresach

sprawozdawczych (półrocznych) przynosi straty dla

ENERGA (wiadomo mi, że nalicza)?

d) Czy to prawda że Union Investment TFI SA

(Towarzystwo) pobrał w 2010 r. od ENERGA SA wy-

nagrodzenie za zarządzanie w wysokości 2,81 mln zł

(taka kwota wynika ze sprawozdania)?

e) Ile wynio-

sło wynagrodzenie UI TFI (w PLN) za zarządzanie

funduszem w 2011 r. (sprawozdania nie zostały opu-

blikowane w MP B, są tylko za 2010 r.), 2012 r. (war-

tość w PLN wynagrodzenia naliczona za 6 miesięcy

2012 r. i do końca listopada 2012 r.)?

f) Czy to prawda, że koszty operacyjne funduszu

w 2010 r. wyniosły aż 5,3 mln (kwota ze sprawozda-

nia)?

Jaka jest wartość całkowitych kosztów opera-

cyjnych obciążających fundusz w 2011 r. i od począt-

ku 2012 r.?

Rada inwestorów i polityka inwestycyjna.

g) Czy w funduszu ENERGA Trading SFIO utwo-

rzono radę inwestorów, która zgodnie z ustawą o fun-

duszach inwestycyjnych kontroluje realizację celu

inwestycyjnego polityki inwestycyjnej oraz nadzoru-

je stosowanie ograniczeń inwestycyjnych?

Jeżeli

utworzono, to czy w jej skład wchodziły lub wchodzą

osoby reprezentujące Grupę ENERGA, w tym pra-

cownicy Grupy ENERGA?

Czy ww. osoby pobierały

lub pobierają z tego tytułu wynagrodzenie?

Jeżeli

tak, to w jakiej wysokości?

h) Czy rada inwestorów wprowadzała ogranicze-

nia i zalecenia dotyczące limitów inwestycyjnych,

w tym zaangażowania w poszczególne kategorie in-

strumentów ﬁnansowych,wszczególnościwpapiery

dłużne emitowane przez podmioty, w których Skarb

Państwa nie posiada większościowych udziałów lub

żadnych?

i) Czy to prawda, że fundusz, którego zadaniem

jest zarządzanie krótkoterminowymi nadwyżkami

środków ﬁnansowychGrupyENERGA,inwestował

środki w dłużne papiery wartościowe emitowane

przez podmioty prywatne (Skarb Państwa nie jest

większościowym udziałowcem)?

Jeżeli tak, to proszę

podać listę podmiotów i kwoty zaangażowania w po-

szczególne podmioty na koniec każdego z okresów

sprawozdawczych.

j) Czy to prawda, że pomimo iż celem funduszu

jest zarządzanie płynnością i lokowanie krótkoter-

minowych nadwyżek ﬁnansowychGrupyENERGA

(benchmarkiem funduszu jest stawka WIBID 1M)

fundusz posiadał zaangażowanie na koniec okresów

sprawozdawczych w obligacjach przedsiębiorstw nie-

notowanych na rynku aktywnym o terminach wyku-

pu przekraczających 1 rok w momencie ich zakupu?

Jeżeli tak, to proszę podać wartość w PLN i udział

procentowy w aktywach na koniec okresów sprawoz-

dawczych poszczególnych podmiotów.

Czy środki ta-

kie mogły być w takiej wysokości i w taki sposób lo-

kowane bez zgody rady nadzorczej spółki?

Jak wy-

gląda faktyczny nadzór rady nadzorczej, czy też jest

on jedynie iluzoryczny, a nie merytoryczny?

k) Dlaczego zarządzający funduszem narażał Gru-

pę ENERGA (Skarb Państwa) na ryzyko kredytowe

związane z ﬁnansowaniemdziałalnościﬁrmprywat-

nych poprzez zakup do portfela funduszu obligacji

przedsiębiorstw prywatnych, podczas gdy celem fun-

duszu jest zarządzanie nadwyżkami środków pienięż-

nych, narażając tym samym fundusz, a przez to spół-

kę i Skarb Państwa na wielomilionowe straty?

l) Czy to prawda, że obligacje niektórych ﬁrm

znajdujących się w portfelu funduszu nie zostały wy-

kupione w terminie bądź wcale i dokonano odpisów

aktualizujących ich wartość, co było powodem wie-

lomilionowych strat funduszu w 2012 r., podczas gdy

płynne obligacje Skarbu Państwa zyskiwały znacznie

na wartości, przynosząc ponadprzeciętne stopy zwro-

tu inwestorom?

m) Proszę o podanie nazwy podmio-

tów i wartości obligacji, które nie zostały wykupione

terminowo w poszczególnych okresach sprawozdaw-

372

czych?

n) Czy to prawda, że fundusz posiada/posiadał

obligacje ﬁrmbudowlanych,wtymPBG,którezna-

lazły się w postępowaniu upadłościowym, narażając

Grupę ENERGA i Skarb Państwa na wielomilionowe

straty?

o) Czy to prawda, że Grupa ENERGA straciła po-

nad 40 mln na skutek przeszacowania wartości obli-

gacji PBG SA w 2012 r. znajdujących się w portfelu

funduszu?

Jaka jest ostateczna strata w PLN zreali-

zowana na papierach tej spółki?

Jak wyceniane są

obecnie papiery tej spółki w stosunku do jej pierwot-

nej wartości?

Poniżej wskazuję, powszechnie dostępne, alterna-

tywne stopy zwrotu z innych instrumentów.

Średnia

wartość aktywów ENERGA SA w okresie 31, grud-

nia 2011 r.

–30, czerwca 2012 r. (wg stanów na koniec

miesięcy) = 1, 06 mld zł

Czy zasadne są zatem wnioski, że w wyniku za-

rządzania Grupa ENERGA poniosła co najmniej

stratę w wysokości 12,5 mln zł; zakładany bench-

mark funduszu, według którego powinien być brany

pod uwagę dobór instrumentów do funduszu, osią-

gnął zysk + 24,4 mln (różnica do wyniku funduszu

to aż 36 mln zł), w zależności od doboru alternatyw-

nych form lokowania nadwyżek, od lokaty do przy-

kładowego funduszu obligacji ENERGA mogła osią-

gnąć wynik; zysk z inwestycji wyższy, od 39 mln do

62 mln, w stosunku do wyniku funduszu ENERGA

Trading SFIO; w tym czasie ENERGA, nie dość że

nie osiągnęła rynkowych stóp zwrotu, to ponosiła

koszty ﬁnansowaniadziałalnościwformieodsetek

od zaciągniętych kredytów oraz odsetek od wyemi-

towanych obligacji pomimo posiadania znacznych

nadwyżek ﬁnansowych.

Ostatniaemisjawpaździer-

niku br. na 1 mld zł (WIBOR 3M + 150 bp).

Zakła-

dając, że średnia wartość aktywów (1,06 mld) w okre-

sie pierwszej połowy roku mogła w przypadku lokaty

przynieść 39, 1 mln odsetek (zamiast straty 12,5 mln

w funduszu), przy jednoczesnym koszcie obsługi dłu-

gu na poziomie 6% p.a.

(31 mln zł), różnica w wyniku

(utracone korzyści 39 mln + koszty ﬁnansowania

31 mln) wyniosły ok. 70 mln zł!

Na koniec czerwca

Grupa ENERGA poza środkami w ENERGA Tra-

ding SFIO (1,02 mld zł) miała dodatkowe środki pie-

niężne, które pozwalały zabezpieczać płynność gru-

py.

Razem na koniec czerwca ENERGA miała 1,6 mld zł

środków pieniężnych.

Wskazując powyższe, proszę

o udzielenie odpowiedzi na powyższe zagadnienia

i przekazanie ich także prokuratorowi generalnemu

RP, prezesowi NIK i szefowi CBA.

W jakim celu zatem została powołana spółka

ENERGA SA, czy do dokonywania ryzykownych, nie-

kontrolowanych, nieuzasadnionych operacji ﬁnanso-

wych i ﬁnansowaniaśrodkamiSkarbuPaństwapry-

watnej działalności gospodarczej innych podmiotów

za pośrednictwem funduszu?

Gdyby pan minister skarbu państwa dokonał nie-

zbędnych kontroli w terminie i prawidłowo sprawo-

wał nadzór nad spółką za pomocą rady nadzorczej,

być może udałoby się uniknąć takich strat dla Skar-

bu Państwa.

Analizując wskazane fakty, uznać na-

leży, że: na skutek działalności funduszu w pierwszej

połowie 2012 r. fundusz poniósł wielomilionowe stra-

ty, podczas gdy bezpieczne inwestycje alternatywne

(obligacje SP) przynosiły rekordowe zyski.

Szacować

można, że ujemna różnica w przychodach ﬁnanso-

wych z lokowania nadwyżek ﬁnansowych Grupy

ENERGA wynosi od 38 mln do ponad 70 mln zł tylko

w okresie pierwszych 6 miesięcy 2012 r.

Posiada-

jąc permanentne krótkoterminowe nadwyżki, Grupa

ENERGA dodatkowo niezasadnie ponosi koszty zwią-

zane z obsługą zadłużenia z tytułu emisji obligacji,

co jest w krótkim terminie działaniem nieefektyw-

nym i obniżającym dochody grupy.

W związku ze

stratami poniesionymi w funduszu ENERGA Tra-

ding, przy jednoczesnym ﬁnansowaniudziałalności

„długiem”, obniżono dochody spółki w pierwszej po-

łowie 2012 r. o co najmniej 70 mln zł, co w perspek-

tywie planów wprowadzenia spółki na GPW obniży-

ło jej wartość (w krótkim terminie) o co najmniej

500 mln zł, a tym samym naraziło na utratę docho-

dów przez Skarb Państwa.

W tej sytuacji proszę o ocenę, czy jest to działanie,

które nadal pozostanie bez natychmiastowej reakcji

ze strony Pana i podległych Panu ministrów.

Poseł Andrzej Jaworski

Warszawa, dnia 4 stycznia 2013 r.

(nr 13374)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

Początek działalności

polskiego lotnictwa policyjnego datuje się na 1996 r.,

kiedy to powstały dwie pierwsze sekcje lotnictwa Ko-

mendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie i w Poznaniu.

W 2000 r. po rozformowaniu 103.

Pułku Lotniczego

głowców zostało wprowadzonych do służby w lotnic-

twie Policji, które oﬁcjalnie rozpoczęło działalność

9 maja 2001 r.

Centralną bazę stanowi Zarząd Lotnic-

twa Policji Głównego Sztabu Policji Komendy Głównej

Policji w Warszawie.

Działalność lotnicza Policji pro-

wadzona jest na terenie całego kraju, w rejonach

wschodnich Policja w tym zakresie współpracuje z jed-

nostkami lotniczymi Straży Granicznej.

373

1.

Jaka jest koncepcja dalszego funkcjonowania

lotnictwa policyjnego?

2.

Czy planowane jest zwiększenie ilości śmigłow-

ców w Policji?

3.

Na jakiej podstawie lotnictwo policyjne współ-

pracuje ze Strażą Graniczną?

Z poważaniem

Poseł Marek Balt

Warszawa, dnia 4 stycznia 2013 r.

(nr 13375)

zlecających wykonywanie tych usług

Szanowny Panie Ministrze!

Akcja Katolicka Ar-

chidiecezji Częstochowskiej prowadzi Centrum Inte-

gracji Społecznej, w ramach którego prowadzi zajęcia

integracji społecznej oraz przygotowania zawodowe-

go dla osób, które podlegają wykluczeniu społeczne-

stawowych potrzeb życiowych i znajdują się w sytu-

acji powodującej ubóstwo oraz uniemożliwiającej lub

społecznym i rodzinnym.

Uczestnikami zajęć są m.in.

osoby długotrwale bezrobotne, uzależnione od alko-

holu, zwalniane z zakładów karnych, mające proble-

my w integracji ze środowiskiem.

Centrum Integracji

Społecznej realizuje politykę reintegracji społecznej

i zawodowej, świadczy usługi m.in. w zakresie naby-

wania umiejętności zawodowych.

W ramach zajęć

integracji społecznej w Centrum Integracji Społecz-

nej organizowane są zajęcia, w ramach których uczest-

nicy wykonują prace przy sprzątaniu terenów zielo-

nych, odśnieżaniu, koszeniu trawy, malowaniu, sprzą-

taniu klatek schodowych itp.

Prace te wykonywane

są w ramach umów zawartych pomiędzy CIS a ﬁr-

mami zlecającymi.

Za wykonywane prace w ramach

zajęć integracyjnych CIS pobiera opłaty od zlecają-

cych (m.in. zakład gospodarki mieszkaniowej) na

podstawie zawartych umów oraz rachunków wysta-

wionych zgodnie z umowami.

Do Centrum Integracji

Społecznej osoby są przyjmowane na podstawie skie-

rowania z miejskiego ośrodka pomocy społecznej.

Kierownik Centrum Integracji Społecznej przyjmuje

osobę skierowaną do Centrum Integracji Społecznej

po podpisaniu z nią indywidualnego programu za-

trudnienia socjalnego.

Za uczestnictwo w zajęciach

Centrum Integracji Społecznej uczestnicy otrzymują

świadczenie integracyjne.

Działalność centrum nie

wadzona jako statutowa działalność odpłatna pożyt-

ku publicznego w rozumieniu przepisów o działalno-

ści pożytku publicznego i wolontariacie.

Prowadzenie

Centrum Integracji Społecznej jest działalnością re-

gulowaną i wymaga decyzji administracyjnej.

Akcja

Katolicka Archidiecezji Częstochowskiej uzyskała

status Centrum Integracji Społecznej na okres 3 lat

decyzją marszałka województwa śląskiego.

Centrum

Integracji Społecznej działa w ramach struktury or-

ganizacyjnej wnioskodawcy i nie jest odrębnym po-

datnikiem.

Rachunki wystawione przez wnioskodaw-

cę na rzecz ﬁrm zlecających dokumentują usługi

utrzymania czystości budynku oraz terenu przyna-

leżnego, w tym m.in. klatek schodowych, korytarzy

piwnicznych, powierzchni strychów, powierzchni

chodników, powierzchni zieleni, przygotowanie tere-

nu do zasiania trawy, koszenie trawy, odśnieżanie,

zgrabianie, wywóz skoszonej trawy.

Stwierdzenie

wnioskodawcy, iż działalność CIS może być prowa-

dzona jako statutowa działalność odpłatna pożytku

publicznego oznacza działalność wnioskodawcy w sfe-

rze zadań publicznych, spełniają przy tym przesłan-

ki odpłatnej działalności pożytku publicznego.

Opi-

sane we wniosku prace w zakresie sprzątania, malo-

wania, odśnieżania na rzecz ﬁrm zlecających nie

stanowią działalności statutowej, lecz stanowią na-

rzędzie realizacji celu.

Według stanowiska wniosko-

dawcy usługi w zakresie nabywania umiejętności

zawodowych wykonywane przez wnioskodawcę na

rzecz uczestników zajęć integracji społecznej podle-

jako usługi kształcenia zawodowego i przekwaliﬁko-

wania zawodowego, prowadzone w formach i na za-

sadach przewidzianych w odrębnych ustawach, tj.

socjalnym.

Zasadniczym celem wnioskodawcy w świad-

czeniu tych usług jest nabywanie przez uczestników

Centrum Integracji Społecznej umiejętności zawodo-

wych oraz przyuczenie do zawodu, przekwaliﬁkowa-

nie lub podwyższenie kwaliﬁkacji zawodowych.

Uczestnictwo w CIS odbywa się bowiem zgodnie z in-

dywidualnym programem zatrudnienia socjalnego

przygotowanym przez pracownika socjalnego cen-

trum.

Świadczenie usług przez CIS w opisanym sta-

nie faktycznym na rzecz ﬁrm zlecających, dzięki

udziałowi w ich świadczeniu uczestników centrum

realizujących swój program indywidualny, osiągane

są cele integracji i realizacji zawodowej poprzez na-

bycie przez te osoby umiejętności zawodowych.

Ist-

nieje bezpośredni związek ﬁnansowypomiędzykwo-

tami otrzymanymi za wykonywanie prac w ramach

zajęć w warsztatach zawodowych a standardem ży-

cia.

Pozyskane środki są bowiem całkowicie przezna-

czane na funkcjonowanie centrum (art. 9 w powią-

zaniu z art. 10 pkt 6 i art. 3 pkt 4 ustawy o zatrud-

nieniu socjalnym), a w szczególności w odniesieniu do

szkoleń zawodowych pozwalają na sﬁnansowaniewy-

nagrodzeń pracowników, zakup narzędzi i urządzeń,

374

materiałów, odzieży ochronnej, badań lekarskich,

ubezpieczenia, szkoleń bhp itp.

Dotacja z Urzędu Mia-

sta Częstochowy w wysokości 10 tys. zł rocznie w od-

niesieniu do 100 uczestników centrum jest w istocie

symboliczna (ok. 8,40 zł na uczestnika na miesiąc!).

W centrum usługi wykonywane w ramach zajęć wiążą

się ściśle z usługą kształcenia zawodowego i przekwa-

liﬁkowania zawodowego poprzez zapewnienie opty-

malnych warunków szkolenia, na które składają się:

zapewnienie miejsca szkolenia oraz zabezpieczenie ﬁ-

nansowe prawidłowego jego przebiegu.

1.

Czy kwota otrzymana przez Centrum Integra-

cji Społecznej z tytułu wykonywania usług z bezpo-

średnim udziałem w ich świadczeniu uczestników

centrum w opisanym stanie faktycznym podlega opo-

2.

Jeśli kwota otrzymana przez Centrum Integra-

trum w opisanym stanie faktycznym podlega podat-

kowaniu podatkiem od towarów i usług VAT, to jaka

stawka podatku VAT jest właściwa dla tej usługi?

Z poważaniem

Poseł Marek Balt

(nr 13376)

w sprawie uprawnień

do ubezpieczenia zdrowotnego

Szanowny Panie Ministrze!

W ramach prowadzo-

nej działalności poselskiej otrzymuję informacje, iż

w ostatnich miesiącach minionego roku dochodziło

do sytuacji odmawiania pacjentom przez wojewódz-

kie oddziały NFZ ﬁnansowaniausługmedycznych.

Spotykało to często członków rodziny osób ubezpie-

czonych.

Stosując tego rodzaju praktyki, oddziały NFZ ar-

gumentują swoje postępowanie tym, że członek ro-

dziny ubezpieczonego jest osobą nieubezpieczoną,

jeżeli po zgłoszeniu przez płatnika składek do ubez-

pieczenia był w międzyczasie zarejestrowany w urzę-

dzie pracy, a po wyrejestrowaniu jako osoby bezro-

botnej nie został przez zakład opłacający składki

(płatnika składek) ponownie zgłoszony do ubezpie-

czenia zdrowotnego.

Niekiedy, zdaniem NFZ, osoby

takie są pozbawione z tego powodu prawa do ubez-

pieczenia zdrowotnego od kilku lat.

Z przekazywanych mi przez zainteresowanych

informacji wynika ponadto, iż NFZ nie uwzględnia

przy tym oświadczeń zakładów pracy (płatnika skła-

dek) potwierdzających ciągłość ubezpieczenia człon-

ka rodziny oraz ciągłość opłacania składek, a także

oświadczeń wystawianych przez ZUS o uprawnie-

niach członka rodziny do świadczeń z ubezpieczenia

zdrowotnego.

W tych okolicznościach ewidentnie do-

chodzi do sprzeczności stanowisk wyrażanych przez

NFZ oraz przez ZUS.

pretację przepisów ustawy o świadczeniach opieki

zdrowotnej ﬁnansowanychześrodkówpublicznych

w zakresie, który przedstawiam.

Proszę o odpowiedź na pytanie: Czy NFZ może

odmówić ﬁnansowaniausługczłonkomrodzinyoso-

by ubezpieczonej, od której zakład pracy odprowadza

nieprzerwanie składki, a ZUS potwierdza przysługu-

jące jej z tego tytułu uprawnienia?

Z poważaniem

Poseł Artur Ostrowski

Warszawa, dnia 4 stycznia 2013 r.

(nr 13377)

w Busku-Zdroju

Sanatorium Uzdrowiskowego Mikołaj w miejscowo-

ści Busko-Zdrój w zakresie kontynuacji leczenia pa-

375

Interpelacja

(nr 13378)

do ministra zdrowia

w Busku-Zdroju

Sanatorium Uzdrowiskowego Marconi w miejscowo-

(nr 13379)

w sprawie rozliczania podatku VAT

Szanowny Panie Ministrze!

Jak donosi prasa, we-

dług interpretacji ministerstwa ﬁnansówkupujący

na aukcji internetowej przy zapłacie z góry za towar

i koszty przesyłki sprzedawcy obliguje tegoż do od-

prowadzenia VAT od całej wpłaconej kwoty.

Ta inter-

pretacja znalazła miejsce w sporze sądowym, np. Izby

Skarbowej we Wrocławiu, która toczy spór sądowy

z podatnikiem.

Podatnik uważa, że od opłaconych od

kupującego kosztów przesyłki podatku płacić nie

musi, ponieważ na tym nie zarabia.

Kwota za wysył-

kę towaru nie wpływa na zwiększenie jego obrotu.

Jeżeli wysyła towar do kupującego za jego pieniądze,

to ma jego pełnomocnictwo.

Jeżeli przeanalizujemy

argumenty sporu sprowadzające się do posiadania

bądź nieposiadania pełnomocnictwa w formie ustnej

lub pisemnej, to dojdziemy do wniosku, że problem

leży wyłącznie w przyzwoleniu wysłania towaru,

np. pocztą.

Tego typu spór jest niezasadny i ośmiesza

organy państwa.

Posłużę się przykładem.

Jeżeli jest tak, jak chce

Izba Skarbowa we Wrocławiu, należy rozliczyć VAT

od przesyłki, to należy zwrócić uwagę, że w przesył-

ce znajdą się produkty objęte różnym VAT-em, tak

więc ten sam odbiorca może raz otrzymać przesyłkę

z VAT-em o stawce podstawowej, a innym razem o staw-

ce obniżonej, bo VAT będzie związany z produktem.

Z kolei może to powodować niewłaściwe naliczenie

VAT-u w przypadku, gdy przewoźnikiem nie będzie

Poczta Polska, a inna ﬁrmakurierska.

Wtedypodat-

nik będzie zobowiązany uwzględnić koszty przesyłki

na poziomie stawki obniżonej, gdy towarem będzie

np. wyrób medyczny, co będzie rażąco sprzeczne z obo-

wiązującymi przepisami.

Z podobnym przypadkiem

mieliśmy do czynienia i zwrócę uwagę, że takie prze-

pisy obowiązywały tylko w Polsce przed wstąpieniem

do UE w przypadku importu towarów.

Do wartości

celnej należało doliczyć wartość transportu pomimo

tego, że transport międzynarodowy operował stawką

zero.

Należało więc rozbijać wartość transportu na

poszczególne pozycje taryfy celnej, a następnie zapła-

cić cło i VAT od niesłusznie podwyższonej wartości

celnej.

Musieli robić to wszyscy.

Następnie dokony-

wano przeliczenia nadpłaty, kierowano sprawę do

sądu i bezproblemowo wygrywano.

Dlatego pytam Pana Ministra:

1.

Czy w przedmiotowej sprawie nie da się opra-

cować przez ministerstwo i opublikować właściwego

formularza i wzoru opartego o rzeczywiście świad-

czone stawki VAT?

2.

Czy ministerstwo nie jest w stanie wprowadzić

zdroworozsądkowego, opartego na kalkulacji, rzeczy-

wistego podatku VAT do systemu doliczania kosztów

transportu?

3.

Jakie konsekwencje poniosą pracownicy urzę-

dów skarbowych, którzy tak jak w przypadku wymie-

nionego wyżej oddziału we Wrocławiu ośmieszają

państwo polskie?

Z poważaniem

Poseł Piotr Chmielowski

376

Interpelacja

(nr 13380)

do ministra środowiska

w sprawie krajowych projektów

Szanowny Panie Ministrze!

Na początku grudnia

do mojego biura poselskiego wpłynęły pisma od sa-

morządów powiatu puckiego, Stowarzyszenia Pół-

nocnokaszubska Lokalna Grupa Rybacka oraz Zrze-

szenia Rybaków Morskich w sprawie „krajowych

projektów ochrony foki szarej i morświna”.

Zarówno

samorządy powiatu puckiego zlokalizowane wokół Za-

toki Puckiej, jak też ww. organizacje stanowczo sprze-

ciwiają się warunkom ochrony foki szarej i morświna

zaproponowanym w cytowanym projekcie ochrony

tych zwierząt.

Z treści pism wynika, że na zlecenie World Wide

Fund for Nature ﬁrmaMediatorzy.plwsierpniu2012r.

przeprowadziła cykl spotkań i warsztatów poświęco-

nych dyskusji społecznej na temat programów ochro-

ny foki szarej i morświna.

Trzy miesiące później, 31paź-

dziernika 2012 r., Mediatorzy.pl w przygotowanym

projekcie przedstawili program ochrony wspomnia-

nych ssaków morskich, w którym zdaniem zaintere-

sowanych stron nie uwzględniono lub przeinaczono

większość postulatów przedstawionych na etapie

warsztatów – konsultacji.

Komentatorzy tego projek-

tu twierdzą, że wynika to z chęci zaspokojenia ocze-

kiwań swojego zleceniodawcy (WWF), a z pominię-

ciem naprawdę istotnych zagadnień dotyczących bio-

logii tych zwierząt, ekosystemu Bałtyku, a przede

wszystkim potrzeb społeczności zamieszkującej po-

łudniowy brzeg naszego morza.

Po opublikowaniu projektu odniosło się do niego

kilka instytucji, żywo zainteresowanych tym proble-

mem, a wśród nich Morski Instytut Rybacki z Gdyni,

naukowcy Wydziału Nauk o Żywności i Rybactwa

nego w Szczecinie, samorządy położone w obrębie

Zatoki Puckiej, Stowarzyszenie Północnokaszubska

LGR oraz Stowarzyszenie Rybaków Morskich.

Wszystkie wymienione instytucje i organizacje mają

wiele uwag i zastrzeżeń do projektu opublikowanego

przez Mediatorzy.pl, zarzucając mu m.in. niski po-

ziom merytoryczny, tendencyjny dobór informacji,

pomijanie prac, które nie pasują do założonego efek-

tu końcowego, brak profesjonalizmu autorów, a przede

wszystkim jego anonimowość.

Najbardziej wnikliwa

jest opinia Morskiego Instytutu Rybackiego – Pań-

stwowy Instytut Badawczy z Gdyni, w której szcze-

gółowo odniesiono się do poszczególnych punktów

projektów opracowanych przez Mediatorow.pl, wyty-

kając błędy i niedociągnięcia, żeby ostatecznie odrzu-

cić obydwa wstępne programy ochrony foki szarej

i morświna.

Również negatywna jest opinia prof. dr

hab. inż. Wawrzyńca Wawrzyniaka z Wydziału Nauk

z Zachodniopomorskiego Uniwersytetu Technolo-

gicznego w Szczecinie.

Swoje stanowisko odnośnie do

projektu przedstawiło także Zrzeszenie Rybaków

Morskich Organizacja Producentów z Władysławo-

wa, proponując liczne poprawki.

Natomiast Zarząd

Stowarzyszenia Północnokaszubska Lokalna Grupa

Rybacka podjął uchwałę, w której sprzeciwia się sta-

nowczo nieuwzględnieniu stanowisk naukowych, ry-

backich i lokalnych samorządów przy opracowywa-

niu tak istotnego dokumentu jak program ochrony

foki szarej i morświna*

)

.

Poruszone powyżej kwestie budzą moje zaniepoko-

jenie.

Z rozpoznawanych przeze mnie dokumentów

wynika, że wybiórcze i niemerytoryczne podejście do

tematu, jakie prezentują Mediatorzy.pl w przygotowa-

nych projektach programów ochrony foki szarej i mor-

świna, może przynieść więcej szkody niż pożytku,

szczególnie dla ludności bezpośrednio zamieszkującej

obszar nad Zatoka Pucką i cały południowy brzeg Bał-

tyku, ale także niby to chronionym zwierzętom oraz

całemu ekosystemowi Morza Bałtyckiego.

nie: Na jakim etapie są prace Ministerstwa Środowi-

ska w sprawie ochrony foki szarej i morświna i jakie

ministerstwo planuje rozwiązania w tej kwestii?

Z wyrazami szacunku

Poseł Teresa Hoppe

Gdynia, dnia 4 stycznia 2013 r.

(nr 13381)

do ministra edukacji narodowej

W 2008 r. ogłoszono reformę nakładającą obowią-

zek rozpoczęcia nauki w szkole podstawowej na dziec-

ko w wieku sześciu lat.

Dotychczas o wcześniejszym

posłaniu dziecka do szkoły decydowali rodzice.

Nato-

miast od września 2014 r. każde sześcioletnie dziecko

będzie musiało rozpocząć naukę.

Z ostatnich doniesień prasowych oraz od rodziców

zgłaszających się do biura poselskiego przekazywane

są informacje o prowadzonych przez Instytut Badań

Edukacyjnych, a zleconych przez Ministerstwo Edu-

kacji Narodowej badaniach mających „opracować

Z badań tych wykluczono dzieci, które z różnych

przyczyn nie nadążają za rówieśnikami (np. te z orze-

czeniem o wczesnym wspomaganiu rozwoju), pomi-

mo tego iż nie są one zwolnione z obowiązku szkol-

377

nego, co spotkało się z niepokojem rodziców oraz

obawami o dyskryminowanie tych dzieci.

Zwracam się do Pani Minister z zapytaniem: Dla-

czego grupę badawczą ograniczono tylko do dzieci

zdrowych pomimo objęcia reformą również pozosta-

łych dzieci oraz o koszty przeprowadzanych przez

Instytut Badań Edukacyjnych testów?

Z poważaniem

Poseł Krzysztof Kwiatkowski

Warszawa, dnia 4 stycznia 2013 r.

(nr 13382)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie włączającego systemu kształcenia

Szanowna Pani Minister!

We wrześniu ubiegłego

roku Polska podpisała konwencję ONZ z 13 grudnia

„Edukacja” w pkt 1 mówi: „Państwa strony uznają

dach równych szans państwa strony zapewnią włą-

czający system kształcenia umożliwiający integrację

Zapis w pkt 2b tego samego artykułu określa: „osoby

niepełnosprawne będą korzystać z włączającego, bez-

płatnego nauczania obowiązkowego wysokiej jakości

rych żyją”.

Uczeń z dysfunkcją wzroku, niewidomy czy też

słabowidzący, który jest zdolny, mający ponadto opar-

cie w rodzinie, potraﬁsobiebardzodobrzeporadzić

w szkole masowej.

Szkoły integracyjne, które funk-

cjonują w naszym kraju, spełniają bardzo ważną

funkcję, jednak często sposób, w jaki sprawowana

jest w nich opieka nad uczniami, budzi wiele zastrze-

żeń.

Często bowiem traﬁają do szkół specjalnych

uczniowie, którzy po kilku latach nauki w szkole in-

tegracyjnej są często okaleczeni psychicznie.

Przy-

czyną tego jest słaba akceptacja w szkole, wyśmiewa-

nie, spychanie na margines, ale również fakt, iż czę-

sto są oni funkcjonalnymi analfabetami, gdyż ich

wiedza była sprawdzana wyłącznie ustnie.

Dzieci

mają deﬁcytwopanowaniutechnikszkolnych,nie

potraﬁąsamodzielniesięporuszaćaniwykonywać

czynności samoobsługowych.

Uwzględnić trzeba

również, że często obok wady wzroku u dziecka wy-

stępują inne niepełnosprawności, które w znaczący

sposób utrudniają funkcjonowanie.

Dla takich wła-

śnie uczniów specjalny ośrodek jest najlepszym miej-

scem edukacji i wychowania, ponieważ zapewnia mu

pomoc różnych specjalistów, którzy mają możliwość

usprawniania wielopłaszczyznowego.

Istnieje obawa,

że odbierze się rodzicom i ich dzieciom możliwość wy-

boru formy kształcenia, która będzie odpowiadała

możliwościom i potrzebom każdego z nich.

Zmusi się

natomiast ucznia niepełnosprawnego do pełnej inte-

gracji w zakresie edukacji, która tak naprawdę może

spowodować głęboką segregację, w przypadku gdy na

co dzień doświadczał będzie braku akceptacji i nie

będą realizowane w jego edukacji zasady pedagogiki

specjalnej.

Niniejsza interpelacja jest próbą zwróce-

nia uwagi na niebezpieczne zjawisko, które zaczyna

funkcjonować w świadomości osób i instytucji odpo-

wiedzialnych za edukację niepełnosprawnych.

Stąd pytanie do Pani Minister: Czy zdaniem Pani

Minister włączający system kształcenia osób niepeł-

nosprawnych jest w stanie zapewnić uczniom takie

same możliwości, jakie oferuje obecnie nauczanie

w ośrodkach specjalnych?

Z poważaniem

Poseł Józef Lassota

(nr 13383)

do ministra spraw wewnętrznych

Ministra ponownie ze sprawą, która jest Panu dobrze

znana, bowiem kwestią restrukturyzacji posterun-

ków Policji – zazwyczaj poprzez ich likwidację – re-

sort spraw wewnętrznych zajmuje się już od dłuższe-

go czasu.

Osobiście także w tej sprawie złożyłem in-

terpelacje w pierwszym półroczu 2012 r.

Odpowiedź

Pana Ministra nie tylko niewiele wyjaśniła, ale była

wręcz abstrakcyjnie lakoniczna.

Ostatnio kwestia wprowadzanych zmian była

przedmiotem obrad Komisji Administracji i Spraw

rych miałem okazję uczestniczyć.

Temat zmian re-

strukturyzacyjnych w Policji był omawiany na posie-

dzeniu komisji już po raz trzeci.

Panie Ministrze!

Jestem samorządowcem, byłym

starostą raciborskim i wraz z ówczesnym komendan-

tem wojewódzkim Policji w Katowicach byłem współ-

autorem lokalizacji poszczególnych posterunków na

terenie powiatu raciborskiego.

Poszczególne samo-

rządy gminne w tej sprawie podpisały stosowne po-

rozumienia z KW Policji.

Mogę spróbować zrozumieć, przy podaniu kon-

kretnych, rzeczowych argumentów, że faktycznie

– jak twierdzi Ministerstwo Spraw Wewnętrznych

– restrukturyzacja sieci posterunków była sprawą

378

niezbędną i konieczną.

Ale nie mogę zrozumieć tego,

że nikt z nami, parlamentarzystami, nie chciał na

ten temat ani rozmawiać, ani sprawy skonsultować.

Do dzisiaj nie otrzymałem odpowiedzi na zadane py-

tania panu ministrowi Michałowi Deskurowi na po-

siedzeniu komisji w dniu 11 października.

Dlatego dziś kieruję do Pana Ministra w brzmie-

niu oryginalnym moje pytania z komisji, prosząc o rze-

telną, rzeczową odpowiedź.

1.”

Moje pytanie jest bardzo proste, już po raz któ-

ryś próbuję je zadać, myślałem, że może w Raciborzu

będzie mi to dane, ale nie udało się: co takiego zmie-

niło się chociażby np. w powiecie raciborskim czy

wodzisławskim, jak to Pan Komendant mówi w kwe-

stii zagrożenia przestępczością, w kwestii oczekiwań

społecznych?”

2.

„Może ktoś mi powie albo może ktoś się odwa-

ży odpowiedzieć na pytanie, Panie Ministrze, i otrzy-

mamy z resortu informację, chociażby tego typu: ja-

kie korzyści, np. ﬁnansowe,jakieoszczędnościﬁnan-

sowe przyniosła restrukturyzacja sieci placówek

Policji na terenie wybranych powiatów, np. powiatu

raciborskiego i wodzisławskiego?”

3.

„I po drugie, a są to informacje publiczne – ja-

kie kwoty rocznie łącznie z wyposażeniem (sprzętem)

przeznaczały konkretne gminy w powiecie racibor-

skim i wodzisławskim na poszczególne komendy po-

wiatowe w rozbiciu na poszczególne posterunki?

Może i tak jest, że chodzi o 0,8% w utrzymaniu po-

sterunków w skali globalnej, ale wydaje mi się, że

czasami takie działanie bez rozeznania mogło dopro-

wadzić i doprowadziło do takich sytuacji, że na dzień

dzisiejszy de facto Policja odeszła od samorządu.”

4.”

Czego mi zabrakło?

I o to głównie mam pre-

tensję.

Zabrakło mi jednej rzeczy – i mówię to z peł-

ną odpowiedzialnością.

Jeżeli rzeczywiście racją

jest, iż należało zrestrukturyzować sieć posterun-

ków, sieć placówek policyjnych – Państwo jesteście

fachowcami, może rzeczywiście tak trzeba było zro-

bić – to pytam się, dlaczego nikt z nami nie chciał

rozmawiać?”

Z poważaniem

Poseł Henryk Siedlaczek

Warszawa, dnia 4 stycznia 2013 r.

(nr 13384)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie planowanego obniżenia odpisu

Szanowny Panie Ministrze!

W założeniach do pro-

jektu ustawy o funkcjonowaniu komisji lekarskich

wnętrznych oraz zmianie niektórych innych ustaw

znajduje się zapis określający coroczny odpis na fun-

dusz socjalny dla emerytów i rencistów, którym świad-

czenie wypłaca organ rentowy wskazany przez mini-

mie 0,25% rocznych środków planowanych na wypła-

ty emerytur i rent.

Ze środków odpowiadającej wy-

sokości pozostałej części dotychczasowego odpisu

(0,25%) ﬁnansowanebyłybywydatkinaaktywizację

zawodową i prewencję rentową.

Zapis ten budzi sprzeciw rencistów i emerytów

służb mundurowych, szczególnie Państwowej Straży

Pożarnej.

Nie negują oni zasadności utworzenia fun-

duszu prewencji rentowej i aktywizacji zawodowej,

ale podkreślają, że nie powinien być on tworzony ze

środków przeznaczonych na wsparcie aktualnych

uprawnionych emerytów i rencistów.

Według dotych-

czasowych uregulowań z funduszu socjalnego korzy-

stają osoby uprawnione o najniższych dochodach na

Związek Emerytów i Rencistów Pożarnictwa RP

podaje, że w województwie opolskim w 2011 r. 74,5%

środków funduszu socjalnego zostało przeznaczonych

na zapomogi losowe i dopłatę do leków.

Z zapomóg

losowych i doraźnej pomocy dla najstarszych wiekiem

emerytów i rencistów skorzystały 224 osoby, tj. 10%

emerytów i rencistów pożarnictwa w województwie

opolskim.

Obniżenie odpisu na fundusz socjalny ren-

cistów i emerytów spowoduje obniżenie pomocy dla

najbardziej potrzebujących.

Projektowane przepisy ustawy o funkcjonowaniu

mu do spraw wewnętrznych mają na celu ujednolice-

nie struktury orzecznictwa i mają też spowodować

obniżenie wydatków ponoszonych z budżetu państwa

na ten cel.

Jednocześnie nowelizacja ta w zakresie

tę wypłacanych świadczeń przez organy emerytalne

służb mundurowych.

Oszczędności oznaczają mniej-

sze wydatki na świadczenia emerytalne (zwiększenia

z tytułu związku inwalidztwa ze służbą) oraz rento-

we (nieorzekana obecna III grupa).

1.

Jakie były przesłanki obniżenia odpisu na fun-

dusz socjalny rencistów i emerytów i przeznaczenia

tej części odpisu na tworzenie funduszu prewencji

rentowej i aktywizacji zawodowej?

2.

Jaka jest wielkość środków planowana na utwo-

wodowej i czy tylko będą one pozyskane z obniżenie

odpisu na fundusz socjalny rencistów i emerytów?

3.

Czy rozważane są inne możliwości utworzenia

funduszu prewencji rentowej i aktywizacji zawodo-

wej, np. z oszczędności uzyskanych z zmiany i ujed-

nolicenia struktury orzecznictwa czy też z planowa-

nych zmian w zakresie rent?

4.

Czy obniżenie odpisu na fundusz socjalny ren-

cistów i emerytów nie spowoduje w istotny sposób

zmniejszenia pomocy dla najbardziej potrzebujących

rencistów i emerytów i czy przesunie tę grupę w kie-

379

runku korzystania ze środków pomocy społecznej

(czyli też z budżetu państwa)?

Z poważaniem

Poseł Janina Okrągły

Warszawa, dnia 4 stycznia 2013 r.

(nr 13385)

Szanowny Panie Ministrze!

Od 1 stycznia w całym

kraju wprowadzony został system Elektronicznej We-

ryﬁkacjiUprawnieńŚwiadczeniobiorców(eWUŚ),któ-

ry sprawdza, czy dany pacjent jest ubezpieczony.

Od

tej pory pacjenci przychodzący do zakładów opieki

zdrowotnej nie muszą przynosić dokumentów potwier-

dzających ubezpieczenie.

Pracownicy rejestracji mogą

sprawdzać ich uprawnienia online na podstawie nu-

meru PESEL, należy jednak mieć ze sobą jakiś doku-

ment tożsamości.

Jeśli w elektronicznym systemie

może napisać oświadczenie, że jest ubezpieczony.

System jest jednak niedopracowany i przysparza

placówkom wiele kłopotów.

Każdy szpital, a także

Co gorsza, ten absurdalny przepis dotyczy także eme-

rytów i rencistów, którym świadczenia wypłaca ZUS

i KRUS, oraz tych osób, którym przysługuje bezpłat-

ne leczenie na mocy prawa – mowa o kobietach

sto dzieci nie są wpisane do systemu eWUŚ, ponieważ

rodzice nie zgłosili ich do ubezpieczenia w swoim za-

kładzie pracy.

Z całego kraju dochodzą również głosy, że system

nie zawsze działa, jak należy.

Pracownicy skarżą się

na częste jego zawieszanie oraz błędną weryﬁkację

pacjentów.

Pacjenci posiadający ubezpieczenie często

weryﬁkowanisąprzezsystemnegatywnie,atowią-

że się z koniecznością tłumaczenia, że jest się ubez-

pieczonym, przedstawiania dokumentów potwierdza-

jących ten fakt oraz wypełnienia stosownego oświad-

czenia.

W ten sposób pacjenci muszą stracić dużo

nerwów, aby dostać się do lekarza.

Kolejnym absurdem jest nieobowiązkowość wpro-

wadzania systemu przez przychodnie, ponieważ w Pol-

sce nie ma obowiązku komputeryzacji zakładów opieki

zdrowotnej.

W efekcie tego pacjenci nie wiedzą, czy

w ich przychodni przy rejestracji do lekarza wystarczy

tylko PESEL.

Zmuszeni są do sprawdzenia tej informa-

cji albo zabrania ze sobą kompletu dokumentów.

1.

Kto poniesie koszty związane z codziennym

sprawdzaniem statusu ubezpieczenia – NFZ czy Mi-

nisterstwo Zdrowia?

2.

Kiedy nastąpi zmiana aplikacji, tak by ta auto-

matycznie informowała o statusie ubezpieczenia da-

nej osoby odpowiednią placówkę?

3.

Czy zostaną wyciągnięte konsekwencje wo-

bec osób odpowiedzialnych za złe zaprojektowanie

systemu?

Z poważaniem

Poseł Waldemar Andzel

Warszawa, dnia 4 stycznia 2013 r.

(nr 13386)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie ﬁlmu z udziałem ambasadora RP

w Chinach

kieruję do Pana interpelację w sprawie ﬁlmuzudzia-

łem ambasadora RP w Chinach.

nymi ostatnio informacjami o kulisach nagrania kontro-

wersyjnego ﬁlmuzudziałemambasadoraRzeczypospo-

litej Polskiej w Chinach pana Tadeusza Chomickiego.

Otóż, jak donoszą media, ﬁlmtenpowstałbynajmniej

nie z inicjatywy Ambasady RP w Pekinie – autorami

pomysłu nagrania tego ﬁlmusąchińscybiznesmeniito

oni pokryli całość kosztów jego produkcji.

powiedzi na następujące pytania:

Czy prawdziwa jest wspomniana wyżej informacja,

że ﬁlmpowstałzinicjatywychińskichbiznesmenów

i że pokryli oni wszystkie koszty jego produkcji?

2.

Jakie konkretnie ﬁrmyczyśrodowiskabizne-

sowe były zaangażowane w produkcję ﬁlmu?

3.

Dlaczego Ambasada RP w Pekinie zgodziła się

na tego rodzaju wsparcie marketingowe akurat tych

ﬁrm/środowisk?

Z poważaniem

Poseł Krzysztof Szczerski

Warszawa, dnia 4 stycznia 2013 r.

380

Interpelacja

(nr 13387)

do ministra ﬁnansów

w sprawie nieprawidłowości

W związku z docierającymi do mnie niepokojący-

mi informacjami o nieprawidłowościach w funkcjo-

nowaniu Urzędu Skarbowego w Grójcu pod kierow-

nictwem naczelnika pana G. P. zwracam się do Pana

śnienie sytuacji.

Jak wynika z pism, które otrzymałem od osób po-

dających się za pracowników US w Grójcu, atmosfera

wpływa na efektywność pracy.

Dodatkowo opisywane

zachowania naczelnika wypełniają znamiona mob-

bingu, co absolutnie nie może być tolerowane i wy-

maga natychmiastowego zweryﬁkowania.

Jakoposeł

na Sejm RP czuję się w obowiązku, by zareagować na

tak niepokojące doniesienia.

Dlatego zwracam się do

następujące pytania:

1.

Czy, a jeśli tak, to kiedy ministerstwo otrzyma-

ło pierwsze informacje o sytuacji w Urzędzie Skarbo-

wym w Grójcu?

2.

Czy podjęto czynności wyjaśniające, jeśli tak,

to kiedy, czego one dotyczyły i jaki jest efekt poczy-

nionych ustaleń?

3.

Jakie działania planuje podjąć ministerstwo

bingu i nieprawidłowościach w Urzędzie Skarbowym

w Grójcu?

Z poważaniem

Poseł Marek Suski

Warszawa, dnia 4 stycznia 2013 r.

(nr 13388)

do ministra pracy i polityki społecznej

pieczy zastępczej nakładają na świetlice nowe wymo-

Dziś okazuje się, że placówka taka jak Świetlica To-

warzystwa Przyjaciół Dzieci w Radomiu, działająca

nieprzerwanie od 50 lat, nie może otrzymać pozytyw-

nej opinii straży pożarnej i inspekcji sanitarnej.

Świe-

tlica zajmująca się dziećmi z najuboższych rodzin,

w której najmłodsi znajdują opiekę, wsparcie i na-

miastkę ciepłej domowej atmosfery, musi zostać za-

mknięta.

Nagle z dnia na dzień, przez obostrzenia

ustawowe, z przyczyn formalnych uznaje się, że świe-

tlica, która doskonale od wielu lat spełnia swoją rolę,

musi zostać zamknięta.

Z przyczyn formalistycznego

podejścia, przez nowo wprowadzone urzędowe zaka-

zy i procedury, likwiduje się miejsca, które doskona-

le spełniają swoją rolę i świadczą pomoc najbardziej

potrzebującym dzieciom.

1.

Jakimi przesłankami kierowało się minister-

stwo przy wprowadzaniu tych wymogów?

2.

Czy zmiany w ustawie były poprzedzone rozpo-

znaniem sytuacji, które wskazywałoby na potrzebę

ich przeprowadzenia?

3.

Ile świetlic będzie musiało zostać zamkniętych

w wyniku wprowadzonych zmian i jak dużo dzieci do

nich uczęszcza?

4.

Jaki los czeka podopiecznych placówek, którzy

korzystali ze świadczonej w nich pomocy?

Z poważaniem

Poseł Marek Suski

(nr 13389)

w sprawie domniemanych rezygnacji

Szanowny Panie Ministrze!

Przed świętami na-

pisał Pan na jednym z portali, że plan inwestycji jest

w przygotowaniu i jeszcze „nic nie jest wykreślone”.

Wypowiedź ta dotyczyła decyzji o priorytetowym ﬁ-

nansowaniu budowy autostrad i dróg ekspresowych

oraz wstrzymaniu realizacji wykonania obwodnic

wielu miast.

Samorządowcy z miast, którym Gene-

wybudować planowanych obwodnic, przekonują, że

to decyzja polityczna.

DGP ujawnił kilka dni temu,

że minister transportu chce z kolejnego budżetu UE

postawić autostrady i trasy ekspresowe, rezygnując

z obwodnic na innych drogach krajowych.

1.

Czy rzeczywiście chce Pan Minister wstrzymać

realizację budowy obwodnic wielu polskich miast,

które są oczekiwane przez ich mieszkańców od wielu

lat?

W których miejscowościach utrzymano realizację

budowy obwodnic lub rond dróg krajowych, a w któ-

rych nie, i jakie ugrupowania w poszczególnych miej-

scowościach sprawują władzę?

381

2.

Jaką kwotę z budżetu UE chce Pan Minister

przekazać na budowę autostrad i tras ekspreso-

wych?

Z wyrazami szacunku

Poseł Zbigniew Girzyński

Warszawa, dnia 4 stycznia 2013 r.

(nr 13390)

do ministra skarbu państwa

Szanowny Panie Ministrze!

Z informacji przeka-

zanych przez Pana wynika, że resort skarbu państwa

w 2013 r. chce uzyskać 5 mld zł z prywatyzacji

160 spółek.

Mają to być spółki m.in. z sektora ﬁnan-

sowego, PZU, PKO BP, GPW oraz ﬁrmychemiczne.

Ministerstwo skarbu przewiduje kontynuację prywa-

tyzacji spółek z branży ﬁnansowej, elektroenerge-

tycznej.

Planowane jest zbycie wszystkich należących

do Skarbu Państwa akcji Krajowego Depozytu Papie-

rów Wartościowych.

soko uprzemysłowionych wygrywają przetargi pry-

właścicieli.

niebezpieczne dla strategii rozwoju Polski sektory

elektroenergetyczne, chemiczne czy ﬁnansowe?

Pro-

prywatyzowane, wraz z ich sytuacją ﬁnansowąna

przestrzeni 7 lat.

2.

Czy jest możliwe stworzenie przepisów praw-

nych, które wymuszą konieczność posiadania ponad

rejestrowaną działalność na terenie Polski i odpro-

wadzania wszystkich podatków na jego terenie?

3.

Jak zapobiegnie Pan Minister masowym zwol-

tyzacji?

Wiele przedsiębiorstw zajmujących się mno-

żeniem kapitału wykorzystuje prywatyzację jako in-

strument do wzbogacania się.

Starają się tanio zaku-

pić, a drożej sprzedać.

Często zaniedbują przy tym

Z wyrazami szacunku

Poseł Zbigniew Girzyński

do prezesa Rady Ministrów

zanych przez ministra Mikołaja Budzanowskiego wy-

ﬁrmy chemiczne.

Ministerstwo skarbu przewiduje

kontynuację prywatyzacji spółek z branży ﬁnansowej,

elektroenergetycznej.

Planowane jest zbycie wszyst-

kich należących do Skarbu Państwa akcji Krajowego

Depozytu Papierów Wartościowych.

lem tego jest uniemożliwienie przejmowania większo-

ściowych udziałów prywatyzowanych polskich spółek

przez zagranicznych inwestorów i odprowadzania

Z wyrazami szacunku

Poseł Zbigniew Girzyński

(nr 13391)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie możliwego zatrudniania tajnych

Szanowny Panie Premierze!

W otoczeniu Broni-

382

wem Komorowskim, który stwierdził: „Niedobra po-

sucha w relacjach polsko-rosyjskich dobiegła końca”.

pracownicy, którzy byli współpracownikami służb

2.

Czy Pan Premier popiera zatrudnianie byłych

larii Prezesa Rady Ministrów?

Czy zatrudniłby Pan

Premier w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

współpracownika służb specjalnych PRL?

(nr 13392)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie domniemanej

Szanowny Panie Premierze!

Na dzisiejszej konfe-

rencji powiedział Pan, że rok 2013 powinien być ro-

kiem rodziny, nie tylko dlatego, że kwestie rodziny

są priorytetem pańskiego rządu, ale także dlatego,

że może być przełomowy w kilku sprawach dla ro-

dzin.

Przypomniał Pan również, że z początkiem

stycznia uruchomiona została dodatkowa kwota

50 mln zł na budowę żłobków, zmieniona została

struktura becikowego oraz że zwiększona została

Jaka jest Pana troska o rodzinę i życie rodzinne,

gdy w tych wszystkich pańskich populistycznych ha-

słach zapomniał Pan, albo celowo nie wspomniał, o po-

czynaniach ministra pracy i polityki społecznej, któ-

ry chce, aby kobiety w ciąży pracowały 6 dni w tygo-

dniu?

prze Pan Premier dążenia ministra pracy i polityki

społecznej do wydłużenia pracy kobietom w ciąży

do 6 dni?

Z wyrazami szacunku

Poseł Zbigniew Girzyński

(nr 13393)

w sprawie wprowadzonej w 2012 r.

Szanowny Panie Ministrze!

Dalsze funkcjonowa-

nie systemu opieki zdrowotnej społeczeństwa jest za-

grożone wprowadzoną w 2012 r. ustawą refundacyjną.

Ustawa refundacyjna zakłada stopniowe obniżanie

marży hurtowej z poziomu 9,87 (przed wejściem w ży-

cie ustawy refundacyjnej) przez 7% (obecnie) aż do

poziomu zaledwie 5% w roku 2014.

Już od 1 stycznia

2013 r. marża zostanie obniżona o 1%.

Tak drastyczne

zredukowanie marży zagraża przede wszystkim pa-

cjentom, ograniczając ich dostęp do leków w aptekach.

Dystrybutorzy leków zapewniają dostępność do leków,

realizują codzienne zamówienia do aptek i szpitali,

w tym specjalne dostawy interwencyjne leków ratują-

cych życie, utrzymują zapasy leków.

Stopniowe obniżanie marży hurtowej, przy rosną-

cych kosztach funkcjonowania, oznacza dla dystry-

butorów leków konieczność obniżenia stanów maga-

zynowych w hurtowniach (w porównaniu do roku

ubiegłego hurtownie o 12% obniżyły wartość swoich

stanów magazynowych) oraz ograniczenia liczby

dziennych dostaw do aptek.

Dostawy zostały już

ograniczone z 3 do 2 dziennie.

Przy marży w wyso-

kości 5% (od 2014 r.) apteki będą otrzymywały dosta-

wy w przeciągu kilku dni.

Obniżanie marży oznacza

także znaczne redukcje zatrudnienia.

W najbliższych miesiącach w branży dystrybucji

leków przeprowadzane będą dalsze zwolnienia.

Już

dziś wiadomo, że w najbliższych miesiącach w bran-

ży dystrybucji leków pracę straci ok. 2 tys. osób, na-

383

Ograniczenie marż w całym systemie dystrybucji do-

prowadzi też do bezpowrotnego upadku wielu aptek

wiejskich.

zację ustawy refundacyjnej?

Czy nowelizacja ustawy

refundacyjnej będzie obejmowała korektę wysokości

marży hurtowej poprzez zatrzymanie jej dalszej ob-

niżki?

2.

Jak Ministerstwo Zdrowia planuje zabezpieczyć

bezpieczeństwo dostaw leków w świetle obniżania

marży hurtowej i zachwiania bezpiecznego systemu

dystrybucji leków?

3.

Czy Ministerstwo Zdrowia monitoruje na bie-

żąco dostępność do leków dla pacjentów?

Z wyrazami szacunku

Poseł Zbigniew Girzyński

(nr 13394)

do ministra pracy i polityki społecznej

Szanowny Panie Ministrze!

Wprowadzona w 2012 r.

ustawa refundacyjna zakłada stopniowe obniżanie

w życie ustawy refundacyjnej) przez 7% (obecnie) aż

ży oznacza także znaczne redukcje zatrudnienia.

podejmie Pan Minister działania, aby zapobiec ma-

sowym zwolnieniom spowodowanych wprowadze-

niem w 2012 r. ustawy refundacyjnej?

Z wyrazami szacunku

Poseł Zbigniew Girzyński

(nr 13395)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie masowych zwolnień

zanych przez pana ministra Mikołaja Budzanowskie-

wych jest to zagrożeniem dla bezpieczeństwa kraju,

cja może prowadzić do zaniku rodzimych marek,

nicznych właścicieli.

Wiele przedsiębiorstw zajmujących się mnożeniem

żej sprzedać.

Często zaniedbują przy tym interesy

biegnie Pan Minister masowym zwolnieniom lub

ograniczeniu zatrudnienia w ramach tzw. restruktu-

ryzacji z powodu planowanych prywatyzacji?

Z wyrazami szacunku

Poseł Zbigniew Girzyński

(nr 13396)

Szanowny Panie Ministrze!

W ostatnim czasie

istotnym tematem poruszanym w mediach jest likwi-

dacja konkretnych odcinków kilku tysięcy kilome-

trów linii kolejowych w naszym kraju.

Nie jesteśmy

jednak pewni, jaki jest cel tych działań, gdyż stop-

niowa likwidacja linii kolejowych z pewnością nie

wpłynie na rozwój infrastruktury kolejowej w Polsce.

W dobie stopniowego powrotu pasażerów na całym

384

świecie do korzystania z transportu kolejowego takie

posunięcie jest co najmniej niezrozumiałe i z pewno-

ścią w dłuższej perspektywie niekorzystne dla pol-

skiej kolei.

Z dostępnych nam informacji wynika, że zlikwi-

dowane bezpowrotnie mają zostać połączenia: Nowa

Wieś Wielka – Gdynia Port (nr linii 201), Wielewo

– Anielin Gradowo (nr linii 205), Inowrocław Rąbi-

nek – Żnin (nr linii 206), Toruń Wschodni – Malbork

(nr linii 207), Ręczyn – granica państwa (nr linii

324), Głuchołazy – Pokrzywna (nr linii 333), Głu-

chołazy – granica państwa (nr linii 343), Trzciniec

Zgorzelecki – granica państwa (nr linii 348), Leszno

– Zbąszyń (nr linii 359), Wierzbno – Rzepin (nr linii

364), Zbąszynek – Gorzów Wlkp. (nr linii 367), Zie-

lona Góra – Żary (nr linii 370), Międzyrzecz – Topo-

rów (nr linii 375), Gniezno Winiary – Sława Wielko-

polska (nr linii 377).

Są to połączenia, które naszym

zdaniem pełnią istotną rolę w komunikacji miesz-

kańców naszych województw i w związku z tym nie

powinny zostać zlikwidowane.

Pociągi tych relacji

są bardzo często jedynym środkiem komunikacji

umożliwiającym mieszkańcom dojazd do pracy czy

szkoły.

Ich brak utrudni w związku z tym życie co-

dzienne wielu obywateli.

Szanowny Panie Ministrze!

Uwzględniając przed-

stawioną sytuację, prosimy o odpowiedź na pytanie:

Jakie są przesłanki do likwidacji ww. linii kolejowych?

Czy istnieje możliwość zaniechania likwidacji ww. linii

kolejowych z uwagi na dobro mieszkańców?

Posłowie Jerzy Materna

i Zbigniew Girzyński

(nr 13397)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie publikacji raportu NIK

Szanowny Panie Ministrze!

„Wspierane przez

państwo formy rehabilitacji społecznej i zawodowej

dla osób niepełnosprawnych nie przynoszą efektów.

Warsztaty terapii zajęciowej nie pomagają znaleźć

pracy.

Turnusy rehabilitacyjne nie kształtują umie-

jętności społecznych.

Zmiany wymaga też system

ﬁnansowaniaorazkwaliﬁkowaniaichuczestników”

– to pierwsze zdania z pokontrolnego raportu NIK

dotyczącego pomocy osobom niepełnosprawnym.

Kontrolerzy NIK sprawdzili skuteczność pomocy,

jakiej państwo polskie udziela osobom niepełnospraw-

nym w rehabilitacji społecznej i zawodowej.

Kontro-

lowano turnusy rehabilitacyjne w województwie ku-

jawsko-pomorskim oraz warsztaty terapii zajęciowej

w województwie wielkopolskim.

W jednym i drugim

przypadku wyniki kontroli są niezadowalające.

Tur-

nusy rehabilitacyjne właściwie się nie różnią od zwy-

kłych turnusów sanatoryjnych.

Świetlice terapeu-

tyczne są źle prowadzone; „Warsztaty terapii zajęcio-

wej nie przygotowują osób niepełnosprawnych do

podstawowej funkcji, do której zostały powołane.

tów pracę zarobkową znalazło zaledwie siedem osób,

czyli ok. dwóch procent” – napisano w raporcie NIK.

Ustalono również, że powiatowe centra pomocy

rodzinie nierzetelnie i niezgodnie z prawem kwaliﬁ-

kują osoby niepełnosprawne do uczestnictwa w tur-

nusach.

W jednym wypadku NIK zawiadomiła pro-

kuraturę o wykrytych nieprawidłowościach.

Ochrona danych osobowych uczestników warsz-

tatów również została negatywnie oceniona przez

NIK.

W związku z tak licznymi nieprawidłowościami

w funkcjonowaniu ﬁnansowanejprzezpaństwore-

habilitacji zawodowej i społecznej osób niepełno-

sprawnych pragnę zapytać Pana Ministra:

Czy mechanizmy opisane w raporcie NIK, doty-

czące funkcjonowania turnusów rehabilitacyjnych

czy świetlic terapeutycznych są rozpoznane w mini-

sterstwie?

Czy przygotowano stosowne zmiany w przepisach

regulujących pracę wyżej wymienionych instytucji,

aby służyły one faktycznie potrzebom osób niepełno-

sprawnych?

Z poważaniem

Poseł Szymon Giżyński

Warszawa, dnia 4 stycznia 2013 r.

(nr 13398)

w sprawie przeludnienia

w polskich więzieniach

Szanowny Panie Ministrze!

Według ostatnio upu-

blicznionych informacji ponad 40 tys. skazanych

w Polsce prawomocnymi wyrokami przebywa na wol-

ności.

Przyczyną tego stanu rzeczy jest brak miejsca

w zakładach karnych.

Według danych Centralnego

Zarządu Służby Więziennej w polskich aresztach

83 tys. miejsc i prawie wszystkie są zajęte.

Według ekspertów Helsińskiej Fundacji Praw

Człowieka (HFPC) więzienia w Polsce są przeludnio-

ne, co powoduje, że coraz więcej skazanych domaga

się odszkodowań za przebywanie w złych warunkach

bytowych.

W 2011 r. wpłynęło 5275 skarg dotyczą-

385

cych warunków bytowych – 45 uznano.

Od stycznia

do września roku 2012 wysokość odszkodowań z tego

tytułu wyniosła prawie pół miliona złotych.

Czym tłumaczy ministerstwo zaistniałą sytuację

w polskich zakładach karnych?

Jak ministerstwo chce zapobiec niebezpiecznym

społecznie skutkom opisanych faktów?

Z poważaniem

Poseł Szymon Giżyński

(nr 13399)

Szanowny Panie Ministrze!

Udział ambasadora

Polski w Chinach w teledysku do utworu „Gangnam

Style” to sposób na niekonwencjonalną promocję na-

szego kraju – tymi słowami Ambasada RP w Pekinie

tłumaczy się z udziału w wideoklipie, który w pierw-

szy dzień świąt Bożego Narodzenia pojawił się na

jednym z największych chińskich portali informacyj-

nych QQ.

Ambasador Tadeusz Chomicki wraz z pracowni-

cami placówki przebranymi w stroje łowickie tańczy

w rytm przeboju koreańskiego rapera Psy „Gangnam

Style”.

Niezrozumiały jest również udział w teledy-

sku właściciela dużej sieci sklepów z biżuterią (w now-

szej wersji teledysku obok ambasadora tańczy rów-

nież 97. na chińskiej liście Forbes’a dr Chanchai

– właściciel marki Red Bull w Chinach.

Jego majątek

szacowany jest na ponad miliard dolarów).

W związku z tym skandalicznym zachowaniem pol-

skiego dyplomaty pragnę zapytać Pana Ministra:

Czy wobec uwłaczającego godności oﬁcjalnego

przedstawiciela Polski występu „artystycznego” pana

ny również jako promocja ich ﬁrm,planujePanMi-

nister zareagować na ten kompromitujący polską

(nr 13400)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie sprzedaży zabytkowej willi

Szanowny Panie Ministrze!

Niedzielna prasa nie-

miecka pisze o „zbuntowanej” polskiej konsul gene-

ralnej w Kolonii J.R. K., która z dniem 31 grudnia,

w trybie dyscyplinarnym, została zwolniona ze sta-

nowiska.

Powodem drastycznego działania Minister-

stwa Spraw Zagranicznych jest odmowa podpisania

umowy najmu przez panią konsul.

W uzasadnieniu

swej decyzji pani konsul uznała, iż podpisanie umo-

wy byłoby niekorzystne dla interesów Rzeczypospo-

litej Polskiej i przyniosłoby uszczerbek dla wizerun-

ku Polski za granicą.

Ponieważ J.R. K. jest doświadczonym dyplomatą

(była wcześniej konsul generalną w Monachium), a cy-

towany artykuł z niemieckiej prasy wykazuje, że polski

MSZ co najmniej w kilku argumentach za decyzją

sprzedaży willi mija się z prawdą, bardzo proszę Pana

Jaki jest zasadniczy powód decyzji o sprzedaniu

obiektu, który od wielu lat służy bardzo licznym

w tym regionie Niemiec środowiskom polonijnym?

Kto podjął decyzję o sprzedaży willi przy ul. Lin-

denallee 7 w Kolonii?

Czy podane w niemieckiej prasie fakty dotyczące

zarówno kosztów utrzymania budynku konsulatu

w Kolonii, jak i wynajmu innego, są prawdziwe?

Je-

śli tak, kto odpowiada za podanie przez MSZ zupeł-

nie innych, stawiających polskich urzędników

w bardzo niezręcznej sytuacji, sugerującej możli-

wość mataczenia w sprawie sprzedaży budynku

konsulatu w Kolonii?

Z poważaniem

Poseł Szymon Giżyński

(nr 13401)

do ministra nauki i szkolnictwa wyższego

do nowelizacji ustaw:

o zasadach ﬁnansowania nauki

oraz Prawo o szkolnictwie wyższym

Szanowna Pani Minister!

Chociaż nie ma jeszcze

konkretnych propozycji zmian przepisów, minister-

386

stwo zaprezentowało projekt założeń do nowelizacji

wspomnianych ustaw.

Określa się w nim – jako cele

– m.in.: konieczność wprowadzenia wyraźniejszego

niż dotychczas podziału na uczelnie zawodowe i aka-

demickie; zasady kształcenia dorosłych oraz listę

ostrzeżeń przed tzw. niepewnymi kierunkami.

Według zapewnień Pani Minister wszystkie te

zmiany mają zapewnić najwyższą jakość kształcenia

na polskich uczelniach i zapobiec kształceniu niedo-

stosowanemu do potrzeb rynku pracy.

Ministerstwo planuje zwiększenie roli Polskiej

Komisji Akredytacyjnej (PKA) w sprawdzaniu real-

nych kompetencji studentów i absolwentów studiów,

a zmniejszenie jej zaangażowania w kontrolę doku-

mentów czy stanu liczebnego kadry.

Planowane jest

również stworzenie listy ostrzeżeń, publikowanej na

stronach internetowych ministerstwa, która zawie-

rać będzie informacje „(…) o kierunkach studiów,

niach do prowadzenia danego kierunku, a nawet

lub zawieszenia kierunku studiów” (z wypowiedzi

w mediach Pani Minister).

Nowelizacja ustawy o zasadach ﬁnansowaniana-

uki ma pomóc instytucjom naukowym w tworzeniu,

utrzymaniu i wykorzystaniu infrastruktury badaw-

czej.

Z pracowni i laboratoriów będą też mogli ko-

rzystać przedsiębiorcy, którzy prowadzą badania

naukowe.

W związku z planowanymi zmianami pragnę za-

pytać Panią Minister:

Czy ministerstwo konsultowało lub konsultuje

proponowane zmiany przepisów z ośrodkami akade-

mickimi w Polsce?

Kto i w jakim stopniu poniesie koszty proponowa-

nego podziału uczelni na zawodowe i akademickie?

Na jakich zasadach – i kto je będzie określał – będą

mogli korzystać z pracowni i laboratoriów uczelnianych

przedsiębiorcy prowadzący badania naukowe?

Z poważaniem

Poseł Szymon Giżyński

(nr 13402)

do ministra pracy i polityki społecznej

Szanowny Panie Ministrze!

Decyzją ministra pra-

powołani zostali członkowie Polskiej Rady Języka

Migowego.

Wśród nich nie ma ani jednej osoby nie-

słyszącej, posługującej się polskim językiem migo-

wym.

Decyzja ta wywołała oburzenie w środowisku

osób niesłyszących i interwencję rzecznika praw oby-

watelskich, który skierował do Pana Ministra – 19 grud-

nia 2012 r. – wystąpienie w tej sprawie.

Ponieważ pominięcie osób niepełnosprawnych

w składzie komisji, która się zajmuje problemami

bezpośrednio ich dotyczącymi, jest nie tylko ich lek-

ceważeniem, lecz również działaniem niezgodnym ze

standardami zapisanymi w Konwencji ONZ o pra-

wach osób niepełnosprawnych i deklaracji madryc-

kiej, proszę o odpowiedź na pytanie: Jaki był powód

decyzji Pana Ministra wykluczającej z grona Polskiej

Rady Języka Migowego osoby niesłyszące?

Z poważaniem

Poseł Szymon Giżyński

(nr 13403)

w sprawie konieczności zmian

Szanowny Panie Ministrze!

„W dniu dzisiejszym,

tj. 9 grudnia br., miała miejsce próba zniszczenia Cu-

downego Obrazu Królowej Polski na Jasnej Górze po-

przez oblanie go czarną substancją.

Obraz, dzięki spe-

cjalnemu zabezpieczeniu, nie został w żaden sposób

– napisał w specjalnym oświadczeniu o. Roman Ma-

jewski, przeor jasnogórskiego sanktuarium.

58-letni mieszkaniec województwa dolnośląskiego

podjął próbę uszkodzenia największej świętości dla

Polaków – Cudownego Obrazu Matki Bożej Jasno-

górskiej.

Sprawca został natychmiast zatrzymany

przez straż jasnogórską, następnie przekazany Poli-

cji.

Według obowiązującego w Polsce prawa odpowia-

dać może za znieważenie uczuć religijnych.

22 grudnia miało miejsce włamanie do kaplicy

szpitalnej w Czeladzi.

Doszło do znieważenia Naj-

świętszego Sakramentu i kradzieży naczyń litur-

gicznych.

W wigilijną noc nieznany sprawca zdewastował

szopkę bożonarodzeniową, ustawianą od wielu lat

między kościołem a budynkiem Urzędu Miasta w Zgie-

rzu pod Łodzią.

Ukradziono ﬁgurę Matki Bożej,

a ﬁgurkaDzieciątkaJezuszostałastrzaskana.

28 grudnia około godz. 23.00 Komenda Powiato-

wej Policji w Szydłowcu została powiadomiona o pod-

387

paleniu drewnianej konstrukcji szopki bożonarodze-

niowej stojącej na Rynku Wielkim w Szydłowcu.

W art. 196 Kodeksu karnego czytamy: „Kto ob-

raża uczucia religijne innych osób, znieważając pu-

blicznie przedmiot czci religijnej lub miejsce przezna-

czone do publicznego wykonywania obrzędów religij-

nych, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności

dziś dowolności interpretacji pojęcia „religia” polskie

sądy niezwykle rzadko orzekają o winie w przypad-

kach profanacji czy obrazy uczuć religijnych.

W związku z wydarzeniami z grudnia roku 2012

uderzającymi wprost w polską tożsamość narodową

– bo religia katolicka nierozerwalnie związana jest

z losami Polski i Polaków – pragnę zapytać Pana Mi-

nistra: Czy w Ministerstwie Sprawiedliwości podjęto

prace nad zmianami w Kodeksie karnym, które

z większym zdecydowaniem i stanowczością trakto-

wałyby czyny świętokradcze i bluźniercze, tym sa-

mym uwłaczające polskiej godności narodowej i po-

wadze racji stanu?

Z poważaniem

Poseł Szymon Giżyński

(nr 13404)

do ministra skarbu państwa

w sprawie kontrowersyjnej decyzji

Szanowny Panie Ministrze!

Na stronach inter-

netowych Ministerstwa Skarbu Państwa widnieje

informacja, że 20 grudnia ubiegłego roku, w odpo-

wiedzi na opublikowane w dniu 11 października

2012 r. zaproszenie do przetargu publicznego na na-

bycie pakietu 850 000 akcji, stanowiących 85% ka-

pitału zakładowego spółki Warmia SA z siedzibą

w Kętrzynie, została wybrana oferta złożona przez

biznesmena zamieszkałego w Poznaniu.

Minister

skarbu sprzedał Zakłady Przemysłu Odzieżowego

Warmia za 7 mln zł.

Musi budzić niepokój sytuacja, kiedy los 700-oso-

bowej załogi spoczął, wolą ministra skarbu, w rękach

człowieka, który znany jest, jako inwestor, który nie

był w stanie utrzymać kilku wcześniej kupionych

ﬁrm.

Żadnajużnieistnieje(wśródnichbyły:szcze-

cińskie zakłady Dana, powstałe na bazie Modeny

spółki: Rawi i Tiziana w Rawiczu).

W związku z tą istotną dla dużej i znaczącej lo-

kalnej społeczności decyzją pragnę zapytać Pana Mi-

nistra: Czy Ministerstwo Skarbu posiadało wiedzę

o wcześniejszych dokonaniach poznańskiego biznes-

mena, który przejął 85% kapitału spółki Warmia?

Jakie były decydujące argumenty za wybraniem aku-

rat tej konkretnej oferty?

Z poważaniem

Poseł Szymon Giżyński

(nr 13405)

do ministra pracy i polityki społecznej

bytowych ludziom bezdomnym w sytuacji

Szanowny Panie Ministrze!

Według danych po-

chodzących od organizacji pozarządowych w całej

Polsce może być od 80 do 130 tys. osób bezdomnych.

Niektóre źródła mówią nawet o 300 tys. osób bez-

domnych.

W ostatnich trzech miesiącach z powodu

wychłodzenia zmarło w Polsce 71 osób.

Większość

oﬁarmrozówtoludziebezdomni.

Ponieważ najgorsze zimowe miesiące dopiero nad-

chodzą, proszę o odpowiedź na pytania:

w walce z bezdomnością?

Czy ministerstwo prowadzi planową politykę za-

bezpieczeń socjalnych ludzi pozbawionych własnych

domów i elementarnych warunków bytowych?

Z poważaniem

Poseł Szymon Giżyński

(nr 13406)

Szanowny Panie Ministrze!

W okresie świąt Bo-

żego Narodzenia 41 połączeń na pięciu trasach kole-

jowych w woj. śląskim zostało zastąpionych autobu-

sami.

Spowodowało to znaczne utrudnienia dla pa-

sażerów, którzy często nie posiadali dostępu do rze-

telnej i aktualnej informacji na temat rozkładu jazdy

pociągów i zastępujących je autobusów.

Utrudnienia spowodowała zmiana przewoźnika

– od 9 grudnia całość przewozów w regionie przejęła

samorządowa spółka Koleje Śląskie.

388

W związku z trwającym od wielu tygodni chaosem

w pasażerskim ruchu kolejowym w województwie

śląskim pragnę zapytać Pana Ministra:

Czy jest Pan Minister – przy pomocy dostępnych

instrumentów prawnych – władny ograniczyć w przy-

szłości tego typu problemy, aby pasażerowie korzy-

stający z przewozów kolejowych nie ponosili kosztów

„reformy” i „usprawnień” polskich kolei?

Z poważaniem

Poseł Szymon Giżyński

(nr 13407)

w sprawie raportu Organizacji

i Komisji Europejskiej pt. „Zdrowie i opieka

Szanowny Panie Ministrze!

Według danych po-

chodzących z najnowszego raportu Organizacji

sji Europejskiej Polacy umierają bardzo młodo.

W raporcie „Zdrowie i opieka zdrowotna w zarysie:

Europa 2012” przedstawiono sytuację zdrowotną

społeczeństwa europejskiego w kontekście istnieją-

cych między państwami Unii rozbieżności.

W staty-

stykach uwzględniono średnią długość życia, naj-

częstsze przyczyny zgonów, jakość usług oferowanych

przez służby zdrowia, wydatki na opiekę zdrowotną

i źródła jej ﬁnansowania.

Niestety,natlepozostałych

państw Unii Polska z przeciętną długością życia ko-

biet – 80 lat i mężczyzn – niewiele ponad 70 lat – znaj-

duje się poniżej średniej Europejskiej (odpowiednio:

82 i 75 lat).

Na końcu statystyk jesteśmy również pod wzglę-

dem umieralności na raka, wzrostu liczby ludzi oty-

łych, chorych na cukrzycę.

Według tego samego ra-

portu w Polsce mamy najmniej lekarzy: na każdy

tysiąc Polaków przypada ich 2,2.

Odnotowano rów-

nież braki specjalistycznego sprzętu medycznego.

Wydatki na opiekę zdrowotną przypadające na jed-

nego Polaka w 2012 r. wyniosły 4400 zł.

72% tej kwo-

ty pokrywa ubezpieczenie zdrowotne w NFZ, a 22%

musimy dopłacać „z własnej kieszeni” (pozostałe 6%

pochodzi z prywatnych usług medycznych oraz z in-

nych źródeł).

Z kolei na leki wydajemy rocznie prze-

ciętnie 977 zł, co jest dość niską kwotą w porównaniu

do innych państw – średnia europejska to 1438 zł.

OECD i Komisja Europejska przedstawiła naj-

nowsze dane (z 2010 r.) zebrane w 35 państwach eu-

ropejskich: 27 państwach członkowskich Unii Euro-

pejskiej, 5 krajach kandydujących oraz 3 państwach

EFTA.

W związku z tymi niepokojącymi danymi pragnę

zadać Panu Ministrowi następujące pytania:

Czy w przygotowywanej reformie ﬁnansowania

służby zdrowia uwzględniono dane pochodzące z wy-

żej cytowanego raportu?

Czy ministerstwo posiada kompleksowy program

walki z chorobami nowotworowymi i cukrzycą?

Jakie konkretne działania podjęło ministerstwo

w celu podniesienia standardów życia ludzi w wieku

podeszłym i wydłużenia średniej wieku Polaków?

Z poważaniem

Poseł Szymon Giżyński

(nr 13408)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie zasobów Funduszu Rezerwy

Demograﬁcznej

Szanowny Panie Premierze!

Zgodnie z opinią do

ustawy budżetowej na 2013 r.

Narodowego Banku

Polskiego działania rządu polegające na zasileniu

Funduszu Ubezpieczeń Społecznych środkami Fun-

duszu Rezerwy Demograﬁcznejniesprzyjajądługo-

okresowej stabilności ﬁnansówpublicznych,ajedno-

cześnie wyrabiają złudne poczucie bezpieczeństwa

o istnieniu bieżących tzw. zaskórniaków.

Jednocze-

śnie iluzja ta skutkuje opieszałością we wprowadza-

niu potrzebnych reform ﬁnansówpublicznych.

Rok

2013 jest już czwartym z rzędu, gdzie pieniądze

z Funduszu Rezerwy Demograﬁcznejzasilająwydat-

ki budżetowe.

W roku 2010 rząd sięgnął po 7,5 mld zł,

w roku 2011 po 4 mld zł, a w 2012 r. po 2,9 mld zł.

Działanie Pańskiego rządu spowodowało, że zamiast

potencjalnych 34,7 mld zł w FRD zgromadzonych na

koniec 2013 r. będzie zaledwie 17,8 mld zł (różnica to

16,9 mld zł!).

1.

W związku z stanowiskiem Rady Polityki Pie-

niężnej, krytycznym wobec przejadania zasobów dłu-

goterminowego Funduszu Rezerwy Demograﬁcznej

na potrzeby bieżącej obsługi zabezpieczeń społecz-

nych, proszę o uzasadnienie, dlaczego Szanowny Pan

Premier oraz Pana rząd zamierza sięgać do tych

środków (Funduszu Rezerwy Demograﬁcznej),które

z zamierzenia miały być przeznaczone na łagodzenie

skutków starzenia się społeczeństwa w kolejnych de-

kadach?

389

2.

Czy rząd opracował mechanizm, plan odbudo-

wy zabranych w ostatnich latach środków z Fundu-

szu Rezerwy Demograﬁcznej,ajeślitak,toproszę

o szczegółowe przedstawienie danych?

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Maks Kraczkowski

Warszawa, dnia 4 stycznia 2013 r.

(nr 13409)

w sprawie zmiany zapisów w ustawie

o ﬁnansowym wsparciu tworzenia lokali

kwaliﬁkujespółekprawahandlowegow100%będą-

cych własnością gminy, realizujących jej zadania wła-

sne z zakresu gospodarki mieszkaniowej, w tym bu-

downictwa komunalnego.

Jest wiele miast, które do

prowadzenia takiej działalności właśnie takie spółki

powołały.

Intencją ustawodawcy było zachęcenie samorzą-

dów do podejmowani decyzji o tworzeniu lokali so-

stycji, co miało doprowadzić do złagodzenia problemu

braku mieszkań socjalnych i bezdomności.

Niestety,

cel ten nie jest osiągany w przypadku samorządów,

które posiadają takie spółki.

W związku z powyższym chciałbym zapropono-

wać, aby zmienić zapisy ustawy w następujący spo-

sób: rozdział 2 ustawy „Podmioty uprawnione do

ﬁnansowegowsparciairodzajeprzedsięwzięcia”na-

leży rozszerzyć o „samorządowe spółki prawa han-

dlowego”.

Proszę o odpowiedź, czy Pan Minister widzi ww.

problem i czy zamierza wystąpić z inicjatywą usta-

wodawczą, aby ten stan rzeczy zmienić?

Z poważaniem

Poseł Adam Abramowicz

Biała Podlaska, dnia 4 stycznia 2013 r.

Interpelacja

(nr 13410)

prawa podatkowego dotyczącej podatku

zwolnienia od podatku CIT na podstawie

Szanowny Panie Ministrze!

Jest wiele miast, które

swoje obowiązki w sferze użyteczności publicznej wy-

konują m.in. za pośrednictwem spółek prawa handlo-

wego będących w 100% własnością gminy miejskiej.

Jedna z takich spółek wystąpiła do Ministerstwa

pretacji przepisów prawa podatkowego w indywidu-

alnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od

podstawie art. 17 ust l pkt 44 dochodów uzyskiwa-

nych z gospodarki zasobami mieszkaniowymi.

Z uzyskanej informacji wynika, iż spółka, o której

mowa, posiada na podstawie art. 2 ustawy o gospo-

darce komunalnej status jednostki organizacyjnej

samorządu terytorialnego i w rozumieniu prawa po-

datkowego jest jednostką organizacyjną samorządu,

o której mowa w art. 17 ust l pkt 44 ustawy CIT, jest

więc jedynym z wymienionych tam podmiotów wy-

posażonych przez ten przepis w prawo do korzystania

nych, ale tylko w zakresie dochodów uzyskiwanych

z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, które zo-

stały przeznaczone na cele związane z utrzymaniem

Gospodarka zasobami mieszkaniowymi bardzo

często nie przynosi żadnego dochodu, wręcz przeciw-

nie, przynosi straty, które trzeba pokrywać z innej

działalności.

Tymczasem spółki są „uszczęśliwiane

na siłę” ulgą, z której nie mogą skorzystać z konse-

kwencją braku możliwości obniżenia dochodu do opo-

datkowania stratą wynikającą z gospodarki zasoba-

mi mieszkaniowymi.

Stanowisko organów skarbowych w zakresie od-

noszącym się do interpretowania ww. przepisów nie-

dotyczące interpretacji rozszerzającej utrzymuje stan

zdecydowanie niekorzystny, wręcz krzywdzący dla

wymienionych w tym przepisie podmiotów, w szcze-

gólności zaś spółek komunalnych, które nie dość, że

zmuszone są ponosić straty z tytułu gospodarowania

zasobami mieszkaniowymi, to nie mają możliwości

przeznaczenia przychodów uzyskanych z innych ro-

dzajów działalności, jak np. wynajmu lokali użytko-

wych, na inwestowanie w posiadane zasoby nieru-

chomości, lecz muszą część tych przychodów (z ren-

townej działalności) odprowadzić w formie podatku

dochodowego do budżetu państwa, przez co narażają

swoje zasoby na niedoinwestowanie.

390

Korzystnym i niekrzywdzącym rozwiązaniem by-

łoby opodatkowanie dochodów z działalności miesz-

kaniowej i rozliczanie się spółki na zasadach ogól-

nych lub umożliwienie wyboru systemu odprowadza-

nia podatku, tj. z ulgą lub bez.

Czy zamierza Pan Minister wystąpić z inicjatywą

ustawodawczą w tej sprawie?

Z poważaniem

(nr 13411)

Usprawnienie procesu budowlanego, uproszcze-

nie procedur realizacji inwestycji budowlanych i pro-

cesu zmiany sposobu użytkowania obiektów budow-

lanych, jak również ograniczenie ilości rozstrzy-

gnięć administracyjnych, jakie musi uzyskać inwe-

stor, może być niewątpliwie jednym z ważnych czyn-

ników pobudzających rozwój gospodarki i tworzenie

nowych miejsc pracy.

Czy Ministerstwo Transportu, Budownictwa i Go-

spodarki Morskiej przewiduje możliwość zmian w pra-

wie budowlanym w celu uproszczenia procesu zmia-

ny sposobu użytkowania obiektów budowlanych lub

ich części?

Czy przewiduje się możliwość wprowadzenia roz-

wiązań pozwalających na rozpoczęcie prowadzenia

działalności gospodarczej w lokalu, w którym się jed-

nocześnie mieszka i pracuje, bez konieczności zmiany

jego sposobu użytkowania?

Czy rozważa się wprowadzenie regulacji pozwa-

lających na zwolnienie z konieczności uzyskania po-

zwolenia na budowę robót budowlanych polegających

na przebudowie obiektów budowlanych (prace we-

wnątrz obiektu)?

Poseł Tomasz Garbowski

Warszawa, dnia 4 stycznia 2013 r.

(nr 13412)

Szanowny Panie Ministrze!

Z uwagi na zminima-

lizowanie ujemnego wpływu, w szczególności samych

zużytych baterii i akumulatorów kwasowo-ołowio-

wych, a także procesu zagospodarowania zużytych

baterii i akumulatorów kwasowo-ołowiowych na śro-

i akumulatorach określił, iż „zużyte baterie samo-

chodowe kwasowo-ołowiowe, zużyte akumulatory

samochodowe kwasowo-ołowiowe lub zużyte baterie

przemysłowe kwasowo-ołowiowe, lub zużyte akumu-

nia prowadzącym również recykling ołowiu i jego

Obecna regulacja jest bardzo korzystna dla śro-

dowiska, ponieważ poprzez wprowadzenie obowiąz-

ku kompleksowego przetwarzania i recyklingu zuży-

tych akumulatorów kwasowo-ołowiowych w ramach

jednego przedsiębiorstwa w sposób znaczący elimi-

nuje się niekorzystny wpływ wszystkich etapów pro-

cesu zagospodarowania zużytych baterii i akumula-

torów kwasowo-ołowiowych na środowisko, w tym na

Biorąc pod uwagę powyższe, niewątpliwym zasko-

czeniem jest art. l pkt 18 projektu ustawy o zmianie

innych ustaw z dnia 2 lipca 2012 r. (zwanego dalej

także „projektem ustawy”) zamieszczonego w Biule-

tynie Informacji Publicznej Ministerstwa Środowi-

ska.

Zgodnie z projektowanym przepisem w art. 63:

a) ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.

Zużyte baterie samochodowe kwasowo-oło-

wiowe, zużyte akumulatory samochodowe kwaso-

wo-ołowiowe, zużyte baterie przemysłowe kwasowo-

-ołowiowe lub zużyte akumulatory przemysłowe

kwasowo-ołowiowe poddawane są przetwarzaniu

wyłącznie w zakładzie przetwarzania, który zapew-

nia co najmniej przekazanie powstałych w wyniku

nio najbliżej położonym posiadaczom odpadów pro-

wadzącym recykling ołowiu i jego związków lub re-

cykling tworzyw sztucznych.”,

„5a.

Przetwarzanie i recykling, o których mowa

co najmniej usunięcie wszystkich cieczy i kwasów.”.

391

W przedstawionym projekcie ustawy powyższa

zmiana jest najistotniejsza, ponieważ dotyczy treści

mulatorach, regulującego podwaliny całego systemu

przetwarzania zużytych akumulatorów kwasowo-

-ołowiowych.

Nie wiedzieć jednak czemu w uzasad-

wiek wzmianki o tej tak ważnej i zarazem rewolucyj-

nej zmianie.

W projekcie ustawy skrajnie zmieniono

wymagania stawiane procesowi zagospodarowania

zużytych akumulatorów kwasowo-ołowiowych, od-

chodząc od koncepcji kompleksowego przetwarzania

i recyklingu odpadów niebezpiecznych w postaci zu-

żytych akumulatorów kwasowo-ołowiowych w ra-

mach jednego przedsiębiorstwa do regulacji upraw-

niającej do rozdzielnego przetwarzania tych odpadów

w ramach wszystkich poszczególnych etapów prze-

twarzania przez różne podmioty.

Najbardziej ważnym z punktu widzenia możliwo-

ści pozyskania wartościowych surowców, który jed-

nocześnie będzie niósł za sobą wysokie ryzyko skar-

żenia środowiska, będzie etap rozdziału zużytych

akumulatorów kwasowo-ołowiowych na frakcje ma-

teriałowe.

W wyniku rozdziału odpadów niebezpiecz-

nych w postaci zużytych akumulatorów kwasowo-

-ołowiowych będą powstawać nie produkty, lecz inne

odpady, w tym także odpady bardziej niebezpieczne

niż zużyte akumulatory kwasowo-ołowiowe w cało-

ści, które w przypadku nieodpowiedniego postępo-

wania w łatwy sposób doprowadzić mogą do skażenia

gleby lub wód gruntowych czy wywołać zatrucia

u ludzi i zwierząt.

Potwierdzeniem wysokiego prawdopodobieństwa

wystąpienia w przyszłości na wielką skalę, po wejściu

w życie projektowanych zmian, zjawisk patologicz-

nych w zakresie przetwarzania zużytych akumula-

torów kwasowo-ołowiowych jest obecna bardzo zła

sytuacja w zakresie przetwarzania zużytego sprzętu

elektrycznego i elektronicznego.

Przy czym podkre-

ślenia wymaga, iż obecny system przetwarzania zu-

żytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego opar-

ty jest właśnie na niskich warunkach wymaganych

od przedsiębiorców prowadzących działalność w za-

kresie przetwarzania zużytego sprzętu elektrycznego

i elektronicznego, a więc projektowana zmiana po-

przez radykalne obniżenie warunków w zakresie prze-

twarzania zużytych akumulatorów kwasowo-ołowio-

wych zmierza do osiągnięcia analogicznej sytuacji,

jaka obecnie występuje w zakresie gospodarowania

tzw. elektroodpadami.

Proponowana wersja przepisu stanowi krok w tył

w rozwoju nowych technologii na polskim rynku

przetwarzania zużytych baterii i akumulatorów kwa-

sowo-ołowiowych, promując rozproszony system

przetwórstwa „podwórkowego” w miejsce już istnie-

jącego, kompleksowego i zarazem nowoczesnego po-

dejścia do zużytych baterii i akumulatorów kwasowo-

-ołowiowych, które z powodzeniem przyjęło się na

rynku przedsiębiorców prowadzących działalność

w zakresie przetwarzania zużytych akumulatorów

kwasowo-ołowiowych i może stanowić wzór do naśla-

dowania dla pozostałych państw członkowskich Unii

Europejskiej.

1.

Dlaczego uzasadnienie projektu ustawy nie wy-

jaśnia w jakikolwiek sposób potrzeby, jak i celu pro-

ponowanych tak daleko idących zmian kluczowego

dla całego systemu przetwarzania zużytych akumu-

latorów kwasowo-ołowiowych przepisu art. 63 ust. 2

2.

Jakie negatywne skutki dla ochrony środowi-

ska stwierdzono w ramach obowiązywania dotych-

mulatorach?

3.

Jakie faktyczne przyczyny stanowią uzasadnie-

nie do zmian w zakresie przetwarzania zużytych

akumulatorów kwasowo-ołowiowych?

4.

Jakie działania podjął minister środowiska ce-

lem stwierdzenia, że dopuszczenie prowadzenia przez

oddzielne podmioty poszczególnych etapów przetwa-

rzania odpadów niebezpiecznych w postaci zużytych

akumulatorów kwasowo-ołowiowych nie będzie mia-

życie i zdrowie ludzi?

5.

Kto i jakie środki wyasygnuje w celu ustanowie-

nia wzmożonego systemu kontroli w rozproszonym

systemie przetwarzania i recyklingu baterii i akumu-

latorów kwasowo-ołowiowych (w szczególności zbudo-

wanego na bazie punktów obrotu złomem)?

Z poważaniem

Poseł Witold Klepacz

Warszawa, dnia 4 stycznia 2013 r.

(nr 13413)

do ministra skarbu państwa

Szanowny Panie Ministrze!

W nawiązaniu do bie-

żącej sytuacji ﬁnansowejiorganizacyjnejspółkiPLL

LOT SA zwracam się o udzielenie odpowiedzi na za-

mieszczone poniżej pytania:

1.

Czy prawdą jest, że w miesiącu grudniu ubiegłe-

go roku spółka PLL LOT SA sprzedała udziały posia-

dane przez siebie w spółkach prawa handlowego?

2.

Jeśli tak, to proszę o informacje, jakich spółek

dotyczyła sprzedaż?

3.

W jakim trybie spółka sprzedała udziały?

392

4.

Ile ofert zostało złożonych, kto złożył oferty i jakie

kwoty zostały zaproponowane przez oferentów?

5.

Kto przejął udziały PLL LOT w sprzedawanych

spółkach?

Z poważaniem

Poseł Adam Kwiatkowski

(nr 13414)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie nieratyﬁkowania przez Polskę

konwencji Rady Europy dotyczącej

ska Federacja Ruchów Obrony Życia protestuje prze-

ciwko podpisaniu w dniu 18 grudnia 2012 r. przez

pełnomocnika rządu ds. równego statusu Konwencji

cja ostrzega, że konwencja nastawiona jest na walkę

z tradycją i wspólnotami chronionymi przez Konsty-

tucję Rzeczypospolitej Polskiej, czyli małżeństwem

i rodziną.

Na zagrożenia płynące z konwencji wska-

zuje również Fundacja Mamy i Taty, która informu-

je, że dokument oprócz słusznych regulacji zwalcza-

jących przemoc wobec obywateli zawiera „szereg za-

pisów sprzecznych z polskim porządkiem konstytu-

cyjnym, a motywowanych ideologiczną chęcią forso-

wania szkodliwych społecznie zmian obyczajowych

mających na celu redeﬁnicjępojęciapłciiwkonse-

kwencji destrukcję klasycznej deﬁnicjimałżeństwa

i rodziny”.

Dokument wprowadza także obowiązek

walki z małżeństwem i rodziną, traktując je jako za-

grożenia, a nie jako wartościowy dorobek.

2.

Z jakimi organizacjami zostały przeprowadzone

stosowane konsultacje społeczne w tym zakresie?

3.

Jakie zagrożenia dla Polski dostrzega rząd

z faktu przyjęcia tego dokumentu?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

Toruń, dnia 4 stycznia 2013 r.

(nr 13415)

21,69% umów na podstawową opiekę medyczną na

2013 r. zostało podpisanych przez Narodowy Fun-

dusz Zdrowia.

Tyle porozumień zostało podpisanych

do 10 grudnia br. Wiceminister zdrowia Sławomir

Neumann, przedstawiając senatorom informację

o aktualnej sytuacji w ochronie zdrowia, przekony-

wał, iż w zawartych przez Narodowy Fundusz Zdro-

wia kontraktach na 2013 r. została zapewniona re-

alizacja świadczeń medycznych.

Według danych NFZ

na 10 grudnia br. podpisano 98,2% umów w zakresie

w zakresie ambulatoryjnej opieki specjalistycznej,

98,84% umów w zakresie opieki psychiatrycznej i le-

czenia uzależnień, 99,74% umów dotyczących świad-

czeń pielęgnacyjno-opiekuńczych, 99,55% w zakresie

opieki paliatywnej i hospicyjnej, 99,48% w zakresie

rehabilitacji medycznej i 99,55% umów w zakresie

świadczeń kontraktowanych odrębnie.

Jednakże na

podstawową opiekę zdrowotną na 2013 r. podpisano

tych umów – na 10 grudnia – jedynie 21,69%.

umów na podstawową opiekę zdrowotną przez NFZ?

2.

Do kiedy umowy w zakresie podstawowej opie-

ki zdrowotnej zostaną podpisane?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 13416)

w sprawie skażonego alkoholu z Czech

selskiego wpłynęła informacja od Związku Zawodo-

wego Celnicy PL.

Zwracają oni uwagę na fakt, że

spirytus zawarty w koncentratach płynów do spry-

cza się swobodnie praktycznie jak woda mineralna.

Spirytus ten zwolniony jest z nadzoru oraz w bardzo

łatwy sposób może zostać wykorzystany do celów

spożywczych, zagrażając zdrowiu obywateli.

Te in-

formacje potwierdziły badania inspekcji sanitarnych

prowadzone w Polsce w związku z aferą w Czechach

393

związaną z wprowadzeniem do obrotu podrobionych

wódek zawierających alkohol metylowy.

Po bada-

niach przeprowadzonych przez Zakład Medycyny Są-

dowej Akademii Medycznej we Wrocławiu media in-

formowały, że,,przebadano blisko 600 butelek.

W pię-

1.

Jakie stosowne kroki zostały podjęte w celu

ochrony obywateli przed wyżej wymienionymi kon-

sekwencjami wynikającymi ze spożycia skażonego

alkoholu?

2.

Co było źródłem dystrybucji skażonego alko-

holu?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 13417)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

Włocławku o poparciu stanowiska Sejmiku Woje-

wództwa Kujawsko-Pomorskiego w sprawie ogłosze-

nia obszaru województwa kujawsko-pomorskiego

strefą wolną od GMO.

Swoją decyzję motywują zdro-

wiem i życiem mieszkańców oraz zachowaniem wa-

lorów przyrodniczych i ekologicznych, a także troską

o zrównoważony rozwój gospodarstw rolnych wystę-

pujących na terenie tego województwa.

Tę postawę

umacnia również fakt, że kierując się podobnymi

przesłankami, takie państwa europejskie jak: Au-

stria, Grecja, Węgry, Włochy, Szwajcaria, Francja,

Luksemburg, Niemcy, Bułgaria wprowadziły zakaz

upraw roślin modyﬁkowanychgenetycznie.

2.

Jak żywność modyﬁkowanagenetyczniewpły-

wa na zdrowie i jakość życia człowieka?

3.

Jakie koszty będą ponosić rolnicy w związku

z uprawą roślin GMO?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 13418)

do ministra zdrowia

w sprawie obniżonego poziomu ﬁnansowania

służby zdrowia

selskiego wpłynęła informacja Rady Powiatu w Lip-

nie dotycząca obniżenia poziomu ﬁnansowaniasłuż-

by zdrowia na terenie powiatu lipnowskiego.

W do-

kumencie znajdują się informacje o bardzo trudnej

sytuacji ﬁnansowejsłużbyzdrowiawtymregionie

oraz potrzebie środków ﬁnansowychnadalsząpłyn-

ną działalność.

Ich dramatyczna sytuacja nie jest

odosobniona.

W całej Polsce placówki ochrony zdro-

wia informują o ciągłym niedoﬁnansowaniuirosną-

cym zadłużeniu szpitali.

Uczestnicy 30. okręgowego

zjazdu lekarzy napisali w apelu skierowanym do

parlamentarzystów, że,,narastające od wielu lat po-

garszanie bezpieczeństwa zdrowotnego Polaków jest

efektem braku odpowiednich zmian w systemie

ochrony zdrowia.

Sytuację pogarszają wprowadzane

cy i godnego życia”.

A to przecież m.in. od tych no-

wych zmian zasad jakość usług medycznych miała

się poprawić.

1.

W którym regionie naszego kraju służba zdro-

wia jest najbardziej niedoﬁnansowana?

2.

W jaki sposób ministerstwo zamierza przeciw-

działać permanentnemu niedoszacowaniu i niedoﬁ-

nansowaniu ochrony zdrowia?

3.

Kiedy można się spodziewać widocznej poprawy

w sposobie ﬁnansowaniasłużbyzdrowia?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 13419)

do ministra gospodarki

w sprawie bezzwłocznego podjęcia

Szanowny Panie Ministrze!

Prasa donosi, że Za-

rząd Regionu Bydgoskiego NSZZ „Solidarność” za-

żądał w liście skierowanym do Pana bezzwłocznego

podjęcia wszelkich działań ratujących polski prze-

mysł chemiczny.

W liście czytamy: „Prezydium Za-

rządu Regionu Bydgoskiego NSZZ”Solidarność”

z dezaprobatą przyjmuje brak zainteresowania się

rządu kluczową dla polskiego przemysłu chemiczne-

394

go sprawą likwidowanych spółek.

Uznajemy za słusz-

ne wyrażenie chęci pomocy fabrykom Fiata w Ty-

chach i Opla w Gliwicach, natomiast szokujący i nie-

zrozumiały jest fakt braku podejmowania jakichkol-

wiek działań w celu ratowania kluczowej dla polskie-

go przemysłu chemicznego spółki, jaką są Zakłady

Chemiczne Zachem SA – jest to jedyny krajowy pro-

ducent dwóch wyrobów, tj. toluenodiisocjanianu

(TDI) i epichlorohyndryny (EPI), których produkcję

chce się przekazać konkurencyjnej niemieckiej ﬁrmie

BASF”.

Jak wyjaśnia także bydgoska „Solidarność”,

skutki monopolizacji polskiego rynku TDI przez ﬁr-

mę niemiecką, której sprzedawane są wszystkie war-

tości materialne związane z produkcją TDI, „będą

odczuwalne nie tylko przez krajowych wytwórców

pianki poliuretanowej, zaliczanych dzisiaj do grupy

europejskich liderów tego sektora, ale także efektem

domina odbiją się na prospericie branży meblarskiej

(72% zużycia krajowej pianki PUR), motoryzacyjnej

(16% zużycia krajowej pianki PUR) i budowlanej”.

Autorzy pisma podkreślają, że skandaliczna jest in-

formacja, że polski rząd przekazuje kwotę 41 mln zł

na nagrody, a brak jest 2 mln zł na wsparcie bydgo-

skiej spółki Formet, która cały czas realizuje zamó-

wienia.

1.

Jaka jest odpowiedź na list skierowany do Pana

przez Prezydium Zarządu Regionu Bydgoskiego NSZZ

„Solidarność”?

nia polskiego przemysłu chemicznego?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 13420)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

Szanowny Panie Ministrze!

Prasa donosi, że nie-

mal 30 ciągników i maszyn rolniczych, blokując ruch,

przejechało wolno głównymi ulicami Szczecina.

Rol-

nicy od trzech tygodni protestują przeciw nieprawi-

dłowej sprzedaży ziemi przez Agencję Nieruchomości

Rolnych w Szczecinie.

Zdaniem rolników, sprzedaż

prowadzona przez agencję nie poprawia struktury

gospodarstw rodzinnych, a ziemia traﬁadoosóbre-

prezentujących duże podmioty, które są powiązane

z kapitałem zagranicznym.

Rolnicy indywidualni

– jak przekonują – nie są w stanie konkurować z du-

żymi podmiotami.

Rolnicy prawie codziennie wyjeż-

dżają na ulice miasta swoimi maszynami.

Nocą po-

jazdy stoją przed siedzibą ANR.

Rolniczy protest

trwa pod siedzibą agencji od 5 grudnia.

Jednym z po-

stulatów protestujących jest odwołanie dyrekcji

szczecińskiego oddziału ANR.

w celu wyjaśnienia nieprawidłowości przy sprze-

w Szczecinie?

odwołania dyrekcji szczecińskiego oddziału ANR?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 13421)

do prezesa Rady Ministrów

poprawy sytuacji pracowników fabryki

Szanowny Panie Prezesie!

Prasa donosi, że fabry-

ka Fiat Auto Poland w Tychach zapowiedziała, że

w pierwszym kwartale 2013 r. zmniejszy zatrudnie-

nie o 1,5 tys. osób.

Pracownicy fabryki Fiat Auto Po-

land w Tychach żądają od obecnego rządu podjęcia

ki.

Domagają się m.in., by rząd wystąpił do władz

ﬁrmyozwrotdotacji.

Ototreśćlistu:„My,pracow-

nicy Fiat Auto Poland, domagamy się, aby rząd RP

zażądał zwrotu udzielonych Grupie Fiata w Polsce

ulg wraz z odsetkami.

Jeśli to niemożliwe, bo Fiat

jest niewypłacalny, żądamy, aby przejąć w poczet

kary tyską fabrykę włoskiego koncernu w Tychach.

Kolejnym etapem działań rządu musi być wystawie-

nie zakładu na uczciwy przetarg.

Nie mamy wątpli-

wości, że chętni na pewno się znajdą.

(...).

Jak długo

można jeszcze tolerować niskie płace i nieludzkie

traktowanie załogi?

W tej sytuacji my, pracownicy

Fiat Auto Poland, pytamy, dlaczego teraz nie godzi

się dyrekcja na program dobrowolnych odejść, oczy-

wiście za godziwą odprawę?

My chcemy pracy, ale

domagamy się również godności i poszanowania na-

szych praw pracowniczych oraz swobód obywatel-

skich, z takim trudem wywalczonych w trudnych

czasach komunizmu” – podkreślają związkowcy.

1.

Czy rząd wystąpił do władz ﬁrmyozwrotdo-

tacji?

2.

Jakie działania zostaną podjęte przez rząd, by

zapobiec zmniejszeniu zatrudnienia w fabryce Fiat

Auto Poland w Tychach?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

395

Interpelacja

(nr 13422)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Prasa donosi, że de-

cyzją, która ostatnio wywołała liczne kontrowersje,

było przeznaczenie przez PKP sumy 8 mln zł (mniej

więcej tyle, ile kosztuje tańszy szynobus) na badania

marketingowe wśród pasażerów.

Wprawdzie dobrze,

gdy kolej interesuje się opinią podróżnych, jednak

zdziwienie budzi koszt badań oraz fakt odkrywania

rzeczy oczywistych, np. brudu w pociągach i na dwor-

wprowadzonych ostatnio zmian kolejowi emeryci

spółek będą musieli sami zapłacić 180 zł rocznie za

możliwość kupowania biletów z 80-procentową zniż-

ką.

Tymczasem PKP chwali się, że zaoszczędzi w ten

sposób ok. 27 mln zł, po czym 8 mln z tej kwoty wy-

daje na badanie marketingowe – czy pasażerowie są

zadowoleni z usług.

1.

Dlaczego w obliczu ogromnego niedoﬁnansowa-

nia PKP wydaje się blisko 8 mln zł na badania mar-

ketingowe?

2.

Z czego wynika tak wysoki koszt tych badań?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 13423)

do ministra gospodarki

w sprawie obrotu na polskim rynku

trzecia sprawdzona zabawka nie spełnia wymagań

– wynika z najnowszych badań Inspekcji Handlowej.

Najczęściej na zabawkach nie umieszczano wymaga-

nych przez prawo informacji.

W III kwartale 2012 r.

na zlecenie Urzędu Ochrony Konkurencji i Kon-

łącznie 728 zabawek, stwierdzając nieprawidłowo-

ści w 260 przypadkach (35,7%).

Inspektorzy zwra-

cali uwagę przede wszystkim na obowiązkowe ozna-

kowanie, dołączane instrukcje, a także bezpieczeń-

stwo materiałów, z których zostały wykonane zabaw-

ki.

Najczęstsze zastrzeżenia dotyczą braku lub nie-

zasadnego umieszczenia ostrzeżenia „0-3”, które

w tym wieku.

Przedsiębiorcy, obawiając się, że ich

zabawka może nie spełniać wymagań prawnych, za-

bezpieczali się „na wyrost” – błędnie oznaczali, że

jest nieodpowiednia dla dzieci poniżej 3. roku życia,

gdy w rzeczywistości zabawka nadawała się właśnie

dla maluchów w tym wieku.

Ponadto równie często

ostrzegali przed ryzykiem, które tak naprawdę nie

istniało.

W 15 zabawkach po badaniach laboratoryj-

nych wykryto przekroczenie dopuszczalnego poziomu

nych do zmiękczania plastikowych części.

W 205 przy-

padkach inspektorzy wystąpili do przedsiębiorców

o podjęcie dobrowolnych działań mających na celu

usunięcie łatwych do wyeliminowania niezgodności.

Do organów ścigania skierowano 32 wnioski o podej-

rzeniu popełnienia przestępstwa.

Zaś w III kwartale

br. prezes UOKiK wszczął 37 postępowań admini-

stracyjnych.

1.

W jaki sposób na polskim rynku znalazły się za-

bawki niezgodne z obowiązującymi wymaganiami?

2.

Jakie zostaną wyciągnięte konsekwencje wobec

przedsiębiorców, którzy wprowadzili do obrotu te za-

bawki?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 13424)

do ministra zdrowia

w służbie zdrowia miniony rok był czasem dalszych

klęsk i plag w publicznej służbie zdrowia, zapocząt-

kowanych pakietem ustaw zdrowotnych przyjętym

jeszcze przez poprzedni parlament, a przygotowanym

przez ministra zdrowia Ewę Kopacz.

Skutki tych

ustaw były odczuwalne już w tym roku i będą odczu-

walne jeszcze w latach następnych, o ile nie zostanie

podjęta decyzja polityczna, aby te legislacyjne buble

wyrzucić do kosza albo gruntownie naprawić.

Tak

jak kończy nam się ten rok, czyli utrudnieniami dla

pacjentów w dostępie do świadczeń zdrowotnych,

gdyż szpitalom dawno pokończyły się limity świad-

czeń zapisane w kontraktach z Narodowym Fundu-

szem Zdrowia, tak z pewnością zakończy się kolejny.

Szpitale dotychczas przyjmujące chorych nawet po

wykonaniu kontraktu zadłużały się ponad miarę.

Kasa NFZ świeci pustkami i wielu dyrektorów od-

działów wojewódzkich zapowiada, że nie będzie pła-

cić za ponadlimitowe wykonane świadczenia.

To zna-

czy, że jeśli szpital będzie przyjmował pacjentów

396

mimo wyczerpanych limitów zapisanych w kontrak-

cie, to robi to na własną odpowiedzialność.

Fundusz

za takie procedury po prostu może nie zapłacić, zaś

dochodzenie swoich racji na drodze sądowej trwa

latami, a ujemny wynik szpitala się pogłębia.

To

zamknięte błędne koło.

Ten rok będzie bardzo, bar-

dzo trudny.

Bardzo niebezpieczny chociażby z po-

wodu różnego natężenia problemów w różnych czę-

ściach kraju.

Niezwykle dramatyczna sytuacja dotyka szpitale

w województwie mazowieckim, w tym właśnie te kli-

niki i instytuty, które świadczą usługi nie tylko dla

mieszkańców Mazowsza.

Tutaj bez pomocy i bez roz-

wiązań decyzji w Centrali NFZ, Ministerstwie Fi-

nansów czy w kancelarii premiera sytuacja może

wymknąć się spod kontroli.

Grozi nam chaos spowo-

dowany niekontrolowanymi przez rząd przekształce-

niami szpitali.

To będzie pogarszało i tak już dziś

trudny dostęp do wielu szpitalnych zabiegów.

Nie wi-

dać, aby rząd próbował naprawiać tę sytuację i ulżyć

pacjentom.

1.

Jakie działania zostały podjęte, aby w 2013 r.

w służbie zdrowia nie pojawiły się te same problemy,

co obecnie, czyli utrudnienia dla pacjentów w dostę-

pie do świadczeń zdrowotnych i ogromne zadłużenie

szpitali?

2.

Co spowodowało tak złą sytuację w systemie

opieki medycznej w 2012 r.?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 13425)

do ministra pracy i polityki społecznej

do becikowego

Nowego Roku becikowe, czyli jednorazowa zapomoga

z tytułu urodzenia dziecka, nie będzie traﬁać do

wszystkich rodzin, w których urodzi się dziecko, lecz

tam, gdzie dochód na osobę nie przekracza 1922 zł.

Na zmianie zasad przyznawania becikowego rząd za-

oszczędzi kilkadziesiąt milionów złotych.

Ogranicze-

nie dostępu do becikowego to efekt realizacji zapo-

wiedzi premiera Donalda Tuska zawartej w exposé.

Do tej pory becikowe w kwocie 1 tys. zł traﬁałodo

wszystkich rodzin, w których urodziło się dziecko.

Po

nowelizacji ustawy o świadczeniach rodzinnych część

uprawnionych na podstawie obowiązujących do koń-

ca roku przepisów od początku 2013 r. jednorazowej

zapomogi z tytułu urodzenia dziecka nie otrzyma.

Ograniczenie dostępu do becikowego sprowadza się

do ustanowienia kryterium dochodowego.

Do końca

roku wypłacane jest ono bez względu na wysokość

dochodów.

Od przyszłego roku becikowe będą mogły

do becikowego zostało przeprowadzone z inicjatywy

rządu, a wcześniej zapowiedziane w exposé przez

premiera.

1.

O ile spadnie liczba uprawnionych do korzysta-

nia z becikowego po wprowadzeniu zmian?

2.

Co jest przyczyną ograniczenia ilości osób ko-

rzystających z tej pomocy?

3.

Jak te działania wpisują się w politykę demo-

graﬁcznąPolski?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 13426)

do ministra pracy i polityki społecznej

wentów przekroczy próg 30% – wynika z prognoz

Polskie Stowarzyszenie Zarządzania Kadrami przy-

pomniało, że stopa rejestrowanego bezrobocia w Pol-

dwukrotnie wyższy i wyniósł 25,8%.

Trudności w zna-

lezieniu pracy przez absolwentów będą wynikać z nie-

korzystnych uwarunkowań gospodarczych, np. ni-

skiego wzrostu PKB i nakładów inwestycyjnych czy

poinformowało stowarzyszenie, specyﬁkapolskiego

kształconych w Europie.

Jednak wskaźnik zatrud-

2008–2009 spada – wskazują specjaliści.

sytuacji na rynku pracy bezrobocie w Polsce wciąż

rośnie?

2.

Jakie działania mające na celu poprawę sy-

tuacji na rynku pracy zostały podjęte przez obec-

ny rząd?

3.

Jaki jest skutek tych działań?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

397

Interpelacja

(nr 13427)

do ministra administracji i cyfryzacji

w sprawie ogłoszenia kolejnego konkursu

na cyfrowym multipleksie

tek 27 grudnia KRRiT ogłosiła konkurs na cztery

ostatnie miejsca na pierwszym multipleksie cyfro-

wym.

Wśród kanałów ma znaleźć się taki o charak-

terze społeczno-religijnym.

Krajowa rada wyjaśnia,

że podmiot ten powinien zawierać audycje poświęco-

ne tematyce religijnej propagujące tolerancję i treści

dzyreligijnego.

Z komunikatów KRRiT wynika, że

już zapadła decyzja, żeby nie dać Telewizji Trwam

miejsca na multipleksie.

Z nieoﬁcjalnychinformacji

wynika, że o koncesję mogłaby się starać internetowa

Boska TV, którą założyły osoby z kanału Religia.tv

– należącego do koncernu ITI, właściciela TVN.

Pod

uwagę brane są też inne scenariusze, wszystkie, tak

by Telewizja Trwam nie otrzymała koncesji.

Obecna

batalia o Telewizję Trwam wyraźnie wpisuje się

w walkę z Kościołem – znaną nam z czasów komuni-

zmu.

Jeżeli Telewizja Trwam nie dostanie tego miej-

sca na multipleksie, to władze te jednocześnie po-

twierdzą, że nie ma żadnej demokracji, a władza nie

liczy się z milionami obywateli naszego kraju.

obywateli i spełnienia przez TV Trwam wszystkich

kryteriów konkursu na miejsce na cyfrowym multi-

pleksie ta katolicka stacja nie otrzymała należnego

jej miejsca?

2.

Jakie inne formy skutecznego protestu mogą

podjąć osoby sprzeciwiające się decyzji KRRiT, aby

wywrzeć realny wpływ na decydentów?

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 13428)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie prowadzenia

przez „Gazetę Wyborczą” kampanii

nienawiści przeciwko

o. dr. Tadeuszowi Rydzykowi

Szanowny Panie Ministrze!

W sobotę, 29 grudnia

2012 r., na stronach internetowych „Gazety Wybor-

czej” pojawiły się wpisy lżące i obrażające katolickie-

go kapłana, dyrektora Radia Maryja, o. dr. Tadeusza

Rydzyka.

Użyto w nich słów „złodziej”, „kanalia”,

„esbecki pies”.

Pojawiły się one w reakcji na ostrze-

żenia ojca dyrektora przed kolejną próbą oszukania

milionów widzów Telewizji Trwam przez Krajową

kursie na miejsce na cyfrowym multipleksie.

Widać

to jak na dłoni, ruszyła wielka propagandowo-admi-

nistracyjna machina, która ma jasno sprecyzowany

cel: po raz drugi nie dopuścić katolickiej Telewizji

Trwam do wejścia na cyfrowy multipleks.

mania szerzenia kampanii nienawiści przeciwko o. dr.

Tadeuszowi Rydzykowi, dyrektorowi Telewizji Trwam

i Radia Maryja przez „Gazetę Wyborczą”?

2.

Dlaczego kompetentne organy państwa nie za-

reagowały na tak skandaliczne postępowanie?

Z poważaniem

Poseł Anna Elżbieta Sobecka

(nr 13429)

do ministra środowiska

oraz

ministra gospodarki

w sprawie warunków budowania

W 1973 r. na trasie Jasiniec – Grudziądz – Węgro-

wo wybudowano napowietrzną linię energetyczną

220 kV.

Linia ta istnieje do dziś.

Jej operatorem są

Polskie Sieci Energetyczne – Północ sp. z o.o.

Teraz wzdłuż tej samej trasy poprowadzona ma

zostać nowa, dodatkowa dwutorowa linia 2 x 400 kV.

Nowa linia w wielu miejscach przebiegać będzie

w bezpośrednim sąsiedztwie zabudowań mieszkal-

nych.

Jak wiadomo, linie energetyczne wytwarzają

pole elektromagnetyczne.

Ani inwestor PSE-Ope-

rator, ani operator, PSE-Północ, nie są w stanie

określić, jakiego rodzaju pole elektromagnetyczne

nowa linia będzie wytwarzać.

Nie są w stanie po-

dać charakterystyki tego pola w zależności od od-

ległości od linii.

Dotąd w Polsce nie budowano linii o tak wysokim

napięciu.

Stąd bierze się niepokój mieszkańców i wła-

ścicieli posesji zlokalizowanych w bezpośrednim są-

siedztwie projektowanej linii.

1.

Według jakich norm dotychczas projektowano

w Polsce napowietrzne linie wysokiego napięcia?

2.

Jaka była wymagana odległość linii 200 kV od

siedzib ludzkich?

3.

Proszę podać charakterystykę pola elektroma-

gnetycznego wytwarzanego w okolicy linii 200 kV

(10 m, 50 m, 100 m, 500 m).

398

4.

Proszę podać charakterystykę pola elektroma-

5.

Prosimy scharakteryzować oddziaływanie ta-

kiego pola w zależności od odległości na organizmy

6.

Czy są opracowane polskie normy dla budowy

linii 400 kV i 2x 400kV?

7.

Jeśli takich norm nie ma, kiedy zostaną opra-

cowane?

8.

Jeśli takich norm nie ma, na jakiej podstawie

budowana jest projektowana linia Jasiniec – Gru-

dziądz?

9.

Czy rządowi znana jest opinia prof. dra Micha-

ela Kundi z Centrum Zdrowia Publicznego Instytutu

Zdrowia Środowiskowego Uniwersytetu Wiedeńskie-

go wystawiona w związku z próbą budowy podobnej

linii energetycznej w miejscowości Kamionki z dnia

21 września 2009 r.?

Jakie wnioski rząd wyciąga

z tej opinii (m.in. z powodu tej opinii zrezygnowano

z budowy linii 2 x 400kV + 2 x 220kV)?

10.

Czy rząd zamierza przeprowadzić lub spowo-

dować przeprowadzenie badania wpływu zmiennych

na długotrwały ich oddziaływanie?

Posłowie Kosma Złotowski

i Grzegorz Schreiber

Warszawa, dnia 4 stycznia 2013 r.

(nr 13430)

do ministra pracy i polityki społecznej

Szanowny Panie Ministrze!

Urlop wypoczynkowy

stanowi niewątpliwie jeden z przywilejów osób wyko-

nujących czynności zawodowe na podstawie stosun-

ku pracy.

Ponadto Kodeks pracy stanowi, iż w każ-

dym roku kalendarzowym na żądanie pracownika

obowiązany jest udzielić z przysługującej pracowni-

kowi puli dni urlopu wypoczynkowego nie więcej niż

4 dni tzw. urlopu na żądanie.

Urlopu wypoczynkowego niewykorzystanego w roku

uprawnienie, należy pracownikowi udzielić najpóź-

rzowego, jednakże obowiązek ten, w myśl art. 168

Kodeksu pracy, nie dotyczy właśnie tzw. urlopu na

żądanie.

Pojawia się więc pytanie, co dzieje się z 4 dnia-

mi urlopu wypoczynkowego, tzw. urlopu na żądanie,

w sytuacji kiedy pracownik w danym roku kalenda-

rzowym nie wykorzystał go?

Poza dyskusją jest fakt,

iż uprawnienie do tzw. urlopu na żądanie przysługu-

na rok następny.

Czyli niewykorzystanie w 2012 r. peł-

nej puli dni urlopu na żądanie nie powoduje, że

w 2013 r. pracownikowi przysługiwać będzie łącznie

8 dni urlopu na żądanie, w tym zaległe 4 dni urlopu

na żądanie z 2012 r. oraz 4 dni nowego urlopu na

żądanie z 2013 r.

Pracownik, jeżeli w danym roku nie wykorzystał

7 dni urlopu, w tym 4 dni tzw. urlopu na żądanie, to

w roku następnym będzie miał 7 dni urlopu zaległe-

go.

Czy na podstawie tego przykładu pracodawca zo-

bligowany będzie wysłać pracownika do 30 września

roku następnego na 7 dni zaległego urlopu, czy też

na 3 dni zaległego urlopu?

Wykorzystanie 4 dni tzw.

zaległego urlopu na żądanie w terminie do 30 wrze-

śnia roku następnego nie jest obowiązkiem praco-

dawcy i jego niedopełnienie nie będzie stanowić wy-

kroczenia przeciwko prawom pracownika.

Ten dru-

gi pogląd wydaje się być bliższy intencjom ustawo-

dawcy, który w swym zamierzeniu stwierdził, iż do

30 września roku następnego pracownicy mają obo-

wiązek wykorzystać dni urlopu „zwykłego”.

Nato-

miast dni niewykorzystanego urlopu na żądanie nie-

jako przechodzą na następny rok, ale już jako „zwy-

kły” urlop i ponadto bez sankcji wykorzystania go do

końca trzeciego kwartału roku następnego.

Wobec

takiego stanowiska należałoby przyjąć, że pracownik

może z niego skorzystać aż do przedawnienia rosz-

czenia o urlop, a więc przez okres trzech lat.

Przy

takim rozumieniu niewykorzystany w danym roku

urlop na żądanie owszem przechodzi na rok następny

i staje się urlopem zaległym, ale jednocześnie traci

swój uprzywilejowany, specyﬁcznycharakteristaje

się zwykłym urlopem.

Wydaje się, z uwagi na dążenie do polepszenia czy-

telności przepisów, że należałoby ujednolicić termino-

wo możliwość wykorzystywania zaległego urlopu wy-

poczynkowego, niezależnie od tego, czy jest to zaległy

„zwykły” urlop wypoczynkowy, czy też urlop, który

w uprzednim roku był tzw. urlopem na żądanie.

Reasumując, na podstawie powyżej przedstawio-

1.

Czy ministerstwo przygotowuje projekt nowe-

lizacji Kodeksu pracy w celu ujednolicenia terminów

wykorzystania zaległego urlopu wypoczynkowego,

żeby w ten sposób usunąć z obrotu prawnego przepi-

sy budzące wątpliwości?

2.

Czy nieudzielenie przez pracodawcę zaległego

urlopu wypoczynkowego, będącego w poprzednim

roku tzw. urlopem na żądanie, do końca III kwartału

roku następnego, stanowi wykroczenie przeciwko

prawom pracownika?

Wobec powyższego wnoszę o przedstawienie sta-

Warszawa, dnia 4 stycznia 2013 r.

399

Interpelacja

(nr 13431)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie umów cywilnoprawnych

Szanowna Pani Minister!

Wszyscy z nas rozumie-

my znaczenie i odpowiedzialność osób wykonujących

zawód nauczyciela, które to w szczególności w szko-

łach publicznych kształtują nasze nowe pokolenia,

aby te prawidłowo realizowały swoje powołania za-

wodowe, społeczne czy też rodzinne.

Przyznanie na-

uczycielom statusu funkcjonariuszy publicznych, jak

również poprawa sytuacji płacowej znaczącego grona

środowiska pedagogicznego to niewątpliwie dobre

środki dla podniesienia rangi zawodu nauczyciela,

ale również dla zapewnienia pewnego bezpieczeń-

stwa środowiska pracy, powodujące, że nauczyciel

w swych staraniach zawodowych winien skoncentro-

wać się na jak najlepszym przekazywaniu swojej wie-

dzy, a nie chociażby szukać dodatkowych źródeł

utrzymania dla swojej rodziny.

Ponadto dodatkowym

instrumentem prawnym będącym swoistego rodzaju

gwarantem zwiększenia stabilności zatrudnienia na-

uczyciela jest zasada wyrażona w art. 10 ustawy

z 2006 r.

Nr 9, poz. 674, z późn. zm.), iż stosunek

Te wszystkie formy ochrony zawodu nauczyciela

zakreślone powyżej mają zastosowanie do nauczycie-

li pracujących w szkołach publicznych, jednakże tro-

chę odmiennie kształtują się uprawnienia w tym za-

kresie nauczycieli wykonujących swoją pracę w szko-

nych, gdyż w stosunku do nich stosowanie art. 10

ustawy Karta Nauczyciela nie ma zastosowania.

Skutkuje to niestety niebezpiecznym zjawiskiem, ja-

kim jest zatrudnianie nauczycieli w szkołach niepu-

blicznych o uprawnieniach szkół publicznych, na pod-

stawie terminowych umów cywilnoprawnych, a więc

najczęściej umów zlecenia, trwających od września

do końca czerwca; w takiej sytuacji nauczyciele ci

zmuszani na okres wakacji zasilać szeregi osób bez-

robotnych.

Praktyka taka najczęściej zastosowanie

ma w małych ośrodkach, gdzie nauczyciele nie mają

innych alternatyw i chcąc wykonywać swój zawód,

muszą się godzić na takie warunki.

Niewątpliwie sy-

tuacja nauczycieli wykonujących swoją profesję na

podstawie umów cywilnoprawnych może mieć prze-

łożenie na poziom edukacji przez nich oferowanej,

gdyż pierwszorzędne znaczenie mogą przybrać sta-

rania o kontrakt na kolejny okres, a kwestia ocen

uczniów może odbiegać od ich rzeczywistych umie-

jętności.

Reasumując przedstawiony stan faktyczny, wnosi-

jące na celu zrównanie sytuacji nauczycieli w szko-

łach publicznych i niepublicznych o uprawnieniach

szkół publicznych w zakresie obowiązku zatrudnia-

nia ich na podstawie stosunku pracy?

2.

Czy znana jest Pani Minister skala zjawiska

umów cywilnoprawnych nauczycieli w szkołach nie-

publicznych o uprawnieniach szkół publicznych?

3.

Czy w ocenie Pani Minister zjawiska umów cy-

wilnoprawnych nauczycieli w szkołach niepublicz-

negatywnie na poziom edukacji w takich szkołach?

Wobec powyższego wnoszę o przedstawienie sta-

nowiska Pani Minister w ww. zakresie.

Z wyrazami szacunku

(nr 13432)

do ministra transportu,

selskich wpłynął „Apel starostów: suwalskiego, ełc-

kiego, gołdapskiego, oleckiego i sejneńskiego z dnia

rzających do uregulowania stanu prawnego dotyczą-

cego lokalizacji farm wiatrowych”.

Starostowie zwra-

cają się o pilne podjęcie prac legislacyjnych zmierza-

jących do precyzyjnego określenia warunków lokali-

zacyjnych elektrowni wiatrowych.

Obecnie elektrow-

nie te lokowane są w zbyt bliskiej odległości od sie-

dlisk ludzkich.

Dzieje się tak, ponieważ brak jest

odpowiednich rozwiązań prawnych.

Zgodnie z przyjętą przez sądy administracyjne

linią orzeczniczą elektrownie wiatrowe stanowią

urządzenia infrastruktury technicznej (wyrok NSA

z dnia 10 sierpnia 2011 r., II OSK 1004/11, LEX

nr 988193), a ich lokalizacja następuje na podstawie

spodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1994 r.

Nr 80,

poz. 717).

Art. 4 ust. 1 tej ustawy stanowi, że okre-

ślenie sposobów zagospodarowania i warunków za-

budowy terenu następuje w miejscowym palnie za-

gospodarowania przestrzennego.

W przypadku bra-

ku miejscowego planu zagospodarowania określenie

sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy

400

budowy i zagospodarowania terenu (art. 4 ust. 2

ustawy).

Podstawę polityki przestrzennej gminy sta-

nowi studium uwarunkowań i kierunków zagospo-

darowania przestrzennego gminy (art. 9 ust. 1 usta-

wy).

Zgodnie z art. 10 ust. 2a ustawy w studium usta-

la się rozmieszczenie urządzeń wytwarzających ener-

gię z odnawialnych źródeł energii o mocy przekra-

czającej 100kW, a także ich stref ochronnych związa-

nych z ograniczeniami w zabudowie oraz zagospoda-

rowaniu i użytkowaniu terenu, jeżeli takie urządze-

nia przewiduje się na obszarze gminy.

Wytyczne dotyczące ustalania dozwolonej odle-

głości elektrowni wiatrowych od siedlisk ludzkich

zawiera rozporządzenie ministra środowiska z dnia

Taki sposób ustalania lokalizacji elektrowni wiatro-

wych nie zapewnia dostatecznej ochrony dla zdro-

wia ludzkiego.

Zgodnie ze stanowiskiem Ministerstwa Zdrowia,

Departament Zdrowia Publicznego, zawartym w od-

niczącego Powiatowego Zespołu Zarządzania Kryzy-

sowego w Pleszewie o wpływ elektrowni wiatrowych

na zdrowie, w najbliższym otoczeniu farm wiatro-

wych może występować syndrom turbin wiatrowych

(WTS), choroba wibroakustyczna (VAD), promienio-

wanie elektromagnetyczne oraz efekt migotania cie-

nia i reﬂeksświatła.

w następującej kwestii: Czy Ministerstwo Transpor-

stawiony problem dotyczący warunków technicznych,

jakim powinny odpowiadać elektrownie wiatrowe

i ich lokalizacja, i czy planowane są zmiany w rozpo-

szą kwestię?

Z poważaniem

Posłowie Zbigniew Włodkowski

i Jarosław Górczyński

Pisz, dnia 4 stycznia 2013 r.

Interpelacja

(nr 13433)

do ministra zdrowia

w sprawie wspierania seniorów

Szanowny Panie Ministrze!

Sejm Rzeczypospoli-

tej Polskiej uchwalił rok 2013 Rokiem Osób Niepeł-

nosprawnych.

Jest to niezwykle chlubna decyzja, ale

trzeba także wiedzieć, że taka decyzja zobowiązuje.

Jak wiadomo, duży procent seniorów, osób w pode-

szłym wieku – są to osoby z różnymi rodzajami i róż-

nymi stopniami niepełnosprawności.

W ostatnich

dniach grudnia 2012 r.

PAP opublikowała dane doty-

czące osób objętych w Polsce profesjonalną opieką le-

karską, opieką geriatryczną.

W naszym kraju funk-

cjonuje tylko jeden szpital geriatryczny, a oddziałów

i zakładów opiekuńczo-leczniczych geriatrycznych jest

bardzo niewiele.

W Polsce na 1 mln pacjentów przy-

pada tylko dwóch lekarzy geriatrów, dla porównania

na Słowacji na tę samą liczbę pacjentów przypada

30 specjalistów geriatrów, a w Szwecji 75 specjalistów

na milion pacjentów.

Statystycznie w naszym kraju na

100 tys. łóżek szpitalnych przypada 1,5 łóżka na od-

dziale geriatrycznym.

Dla porównania na taką samą

liczbę łóżek szpitalnych w Austrii – aż 25 to łóżka ge-

riatryczne.

W Belgii ten wskaźnik wynosi 75.

W na-

szym kraju nie zabiegało się i nadal nie zabiega o kształ-

cenie przyszłych lekarzy geriatrów, także środki ﬁ-

nansowe przekazywane przez NFZ na leczenie osób

starszych są w stosunku do innych refundacji niskie.

Jak wiadomo, społeczeństwa w Europie starzeją się,

a problem ten dotyczy także Polski.

Chcę zapytać: Czy w roku 2013 Ministerstwo

Zdrowia planuje zwiększyć pulę środków przezna-

czonych na leczenie pacjentów na oddziałach geria-

trycznych?

Czy podjęto jakiekolwiek prace, konsultacje bądź

rozmowy nad ogólnopolskim programem wspierania

inicjatyw dążących do pomagania chorym w obszarze

geriatrii?

Z wyrazami szacunku

Poseł Marian Cycoń

Warszawa, dnia 7 stycznia 2013 r.

Interpelacja

(nr 13434)

do ministra spraw wewnętrznych

Terenowego Biura Paszportowego

Szanowny Panie Ministrze!

Obecnie w woj. ślą-

skim obsługa paszportowa obywateli prowadzona

jest w Oddziale Paszportowym Wydziału Spraw Oby-

watelskich i Cudzoziemców Śląskiego Urzędu Woje-

wódzkiego w Katowicach, 5 terenowych delegaturach

paszportowych oraz 17 terenowych punktach pasz-

portowych.

Z informacji, jakie otrzymałem, wynika,

iż planowane są działania mające na celu reorgani-

zację dotychczas istniejących terenowych punktów

paszportowych.

Taki stan rzeczy ogromnie niepokoi

401

wiele powiatów woj. śląskiego.

Warto tu wymienić

powiat lubliniecki, który od lat posiada na swoim te-

renie biuro paszportowe.

Terenowe punkty paszportowe są ogromnym uła-

twieniem dla obywateli mieszkających w małych po-

wiatach.

W przypadku ich likwidacji, w celu złożenia

wniosku paszportowego, będą oni zmuszeni dojeż-

dżać do dalej położonych placówek, w większych mia-

stach.

Przykład stanowią tutaj chociażby osoby za-

mieszkujące niektóre miejscowości powiatu lubliniec-

kiego, które aby dojechać do Terenowej Delegatury

Paszportowej w Częstochowie, muszą pokonać trasę

o długości niemal 60 km.

Warto zwrócić uwagę na

2012 r. w Biurze Paszportowym w Lublińcu złożono

ponad 5000 wniosków paszportowych.

Oprócz niedo-

godności związanych z koniecznością dojazdów nie-

pokoi również kwestia wystąpienia braków kadro-

wych.

Pamiętać należy o tym, iż 6 placówek organu

paszportowego wojewody śląskiego musiałoby prze-

jąć obowiązki z zakresu obsługi paszportowej reali-

zowane dotychczas w 17 terenowych punktach pasz-

portowych.

Szanowny Panie Ministrze!

Sprawna i komplek-

sowa obsługa petentów jest niezwykle ważna zarów-

no dla wykonujących swe zadania placówek, jak i dla

samych zainteresowanych.

W związku z tym pragnę

zapytać Pana Ministra, jak dokładnie przebiegać ma

reorganizacja obsługi paszportowej i jaki kształt ma

przybrać docelowo.

Czy planuje się zwiększanie, czy

zmniejszenie liczby terenowych delegatur paszporto-

wych?

Czy i w jakim zakresie planowane przekształ-

cenia obejmują kadrę pracowniczą?

Z poważaniem

Poseł Grzegorz Sztolcman

Częstochowa, dnia 7 stycznia 2013 r.

Interpelacja

(nr 13435)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie dopuszczalności dochodzenia

dodatkowego cywilnoprawnego roszczenia

odszkodowawczego w przypadku orzeczenia

Szanowny Panie Ministrze!

Ochrona pracowni-

ków przed nieuzasadnionym zwolnieniem z pracy

stanowi jeden z ﬁlarówskutecznejpolitykispołecz-

nej.

Pracownik jako słabsza strona stosunku pracy

łatwo może zostać pozbawiony swoich praw na sku-

tek działań podejmowanych przez pracodawcę.

Przeciwdziałaniu takim sytuacjom służą przepisy

prawa pracy.

Niemniej jednak na gruncie ich stoso-

wania powstają różne wątpliwości interpretacyjne,

które mogą utrudniać egzekwowanie przez pracow-

ników swoich praw.

Czy w ocenie ministerstwa dopuszczalne jest do-

chodzenie dodatkowego cywilnoprawnego roszczenia

gdy wypowiedzenie było nieuzasadnione lub naru-

szało przepisy o wypowiadaniu umów o pracę?

gdy rozwiązanie umowy o pracę nastąpiło bez wypo-

wiedzenia, np. dyscyplinarnie?

W razie odpowiedzi na jedno z postawionych wy-

żej pytań twierdząco i przecząco na inne, proszę wy-

jaśnić, czy tego typu różnicowanie podmiotów może

stanowić przejaw nierównego traktowania.

Łączę wyrazy szacunku

Poseł Jacek Żalek

Białystok, dnia 7 stycznia 2013 r.

Interpelacja

(nr 13436)

do ministra ﬁnansów

w sprawie kwaliﬁkacji

audytorów wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

W ostatnim czasie

zwrócono moją uwagę na zakres uprawnień inspek-

torów wydziałów kontroli regionalnych izb obrachun-

kowych.

Inspektorzy regionalnych izb obrachunko-

wych uważają, że do zakresu ich obowiązków przy

kontroli jednostek samorządu terytorialnego należy

sprawdzanie kwaliﬁkacjizawodowychpracowników

usługodawcy, który zatrudniony został do przepro-

wadzenia audytu wewnętrznego.

Zdarza się, że w pro-

tokołach zarzucają kontrolowanemu nieudokumen-

towanie spełnienia przez osobę wykonującą czynno-

ści audytowe kwaliﬁkacjiwymienionychwart.286

ust. 1 pkt 5 ustawy o ﬁnansachpublicznych,wtym

dwuletniej praktyki w zakresie audytu wewnętrzne-

go wymaganej postanowieniami art. 286 ust. 1 pkt 5

lit. d ustawy o ﬁnansachpublicznych.

Wydaje się, że usługodawca, który świadczy usłu-

gi na podstawie umowy do prowadzenia audytu we-

wnętrznego, jest odpowiedzialny za zatrudnionych

pracowników na podstawie art. 279 ust. 1 pkt 3 w zw.

z art. 286 ust. 1 pkt 5 lit d, którzy spełniają warunki

określone w art. 286 ustawy o ﬁnansachpublicznych.

402

Zgodnie z art. 286 ust. 2 ustawy o ﬁnansachpublicz-

nych pracodawca, który przyjmuje pracownika do

pracy, w pierwszej kolejności powinien sprawdzić

praktykę zawodową potencjalnego pracownika i do-

piero po spełnieniu warunków określonych w art. 286

ustawy o ﬁnansach publicznych przyjąć do pracy.

Dlatego też wydaje się, że inspektor wydziału kon-

troli RIO, chcący sprawdzić kwaliﬁkacjeosobywy-

konującej czynności audytowe wymienione w art. 286

ustawy o ﬁnansachpublicznych,powiniendokonać

takiego sprawdzenia u pracodawcy, który pracow-

nika zatrudnia, a nie w jednostce samorządu tery-

torialnego, w której są świadczone usługi tegoż pra-

codawcy.

Drugim elementem przysparzającym j.s.t. kłopo-

tów interpretacyjnych jest zapis art. 286 ust. 2 pkt 3

ustawy o ﬁnansachpublicznych.

Powstajepytanie:

Czy pracodawca audytora, który przedkłada świadec-

two pracy wydane np. przez regionalną izbę obra-

chunkową, potwierdzające pracę w pełnym wymiarze

spodarki ﬁnansowejjednosteksamorząduterytorial-

wymogi posiadanej praktyki?

Dodatkowo zakres czynności w okresie zatrudnie-

nia wskazywał na:

1) prowadzenie postępowania kontrolnego w celu

jednostek poddawanych kontroli, dokumentowanie

stanu faktycznego i dokonanie oceny pod względem

legalności, a zakresie zadań zleconych i dotacji także

pod względem gospodarności i celowości;

2) przygotowanie kontroli polegające na: analizie

wyników wcześniejszych kontroli, dokumentów i spra-

wozdań poprzedzających okres kontrolowany, analizie

przepisów prawnych dotyczących okresu kontrolowa-

nego, opracowania harmonogramu kontroli;

3) wykonywanie czynności kontrolnych obejmują-

cych: wstęp do pomieszczeń jednostek kontrolowa-

nych, kontrolę kasy jednostek kontrolowanych, wgląd

w dokumenty jednostek kontrolowanych oraz ich ko-

piowanie i zabezpieczenie, przetwarzanie danych oso-

bowych niezbędnych do przeprowadzenie kontroli,

przeprowadzenie oględzin składników majątkowych,

żądanie udzielania wyjaśnień od pracowników jedno-

stek kontrolowanych, wnioskowanie do prezesa Izby

o wezwanie innych osób do złożenia wyjaśnień, korzy-

stanie z pomocy prawnej wydziału kontroli, omawia-

nie ustaleń kontroli i prowadzenie narad pokontrol-

nych, należyte zabezpieczenie dokumentów kontroli,

sporządzanie i podpisanie protokołu kontroli oraz

przygotowanie projektu zaleceń pokontrolnych;

4) wykonywanie czynności kontrolnych na pod-

stawie innego imiennego upoważnienia prezesa Izby

w siedzibie jednostki kontrolowanej lub jej jednostek

podległych i innych niezbędnych do realizacji czyn-

ności kontrolnych;

5) przygotowanie projektów wystąpień do orga-

nów ścigania i innych instytucji, których konieczność

powiadomienia o ustaleniach kontroli wynika z po-

czynionych przez inspektora ustaleń.

Czynności wskazane wyżej pokrywają się z czyn-

nościami wymienionymi w dziale VI ustawy o NIK,

co pozwala twierdzić, że wymagane warunki zostały

spełnione.

Twierdzenie to wydaje się o tyle uzasadnio-

ne, gdyż zapisy pkt 1 i 2 art. 286 ust. 2 ustawy o ﬁnan-

sach publicznych precyzyjnie wymieniają stanowiska

pracy dające praktykę zawodową, tj. praca pod nadzo-

rem audytora oraz praca jako inspektor kontroli skar-

bowej.

Takie rozumienie realizuje postulat rozszerze-

nia dostępu do zawodu audytora.

Kierownicy j.s.t. nie

respektują jednak takiej interpretacji.

1.

Czy czynności kontrolne w zakresie spełnienia

kwaliﬁkacjiwymienionychwart.286ust.1pkt5

ustawy o ﬁnansachpublicznychprzezosobęwykonu-

2.

Czy inspektor wydziału kontroli posiada upraw-

nienia do sprawdzenia kwaliﬁkacjiosobywykonują-

cej czynności audytowe w jednostce samorządu tery-

torialnego, w której jest jedynie świadczona usługa,

codawcy, który pracownika zatrudnia?

3.

Czy audytor, który przedkłada świadectwo pra-

cy wydane np. przez regionalną izbę obrachunkową,

potwierdzające pracę w pełnym wymiarze czasu pra-

cy na stanowisku inspektora kontroli gospodarki ﬁ-

nansowej jednostek samorządu terytorialnego, w okre-

danej praktyki?

Z poważaniem

Poseł Andrzej Orzechowski

Ełk, dnia 7 stycznia 2013 r.

Interpelacja

(nr 13437)

do ministra rozwoju regionalnego

w sprawie zagrożenia utratą części środków

w ramach Programu Operacyjnego

„Innowacyjna gospodarka”

ograniczenia środków na dotacje dla małych i śred-

nich ﬁrmpochodzącychzProgramuOperacyjnego

„Innowacyjna gospodarka” skierowanym do Pani

Minister zwracałem uwagę na zmniejszenie kwoty

przeznaczonej dla innowacyjnych przedsiębiorców na

403

pierwsze wdrożenie wynalazków w funkcjonowaniu

gospodarczym ﬁrm.

Aktualnie pewien niepokój budzi informacja o zbyt

wolnym tempie inwestowania środków pochodzących

z funduszy UE w rozwojowe spółki również w ramach

programu „Innowacyjna gospodarka”.

Środki te prze-

znaczone są na wspieranie funduszy podwyższonego

ryzyka (venture capital).

Krajowy Fundusz Kapitało-

wy, otrzymawszy ww. środki, zawiera umowy z pry-

watnymi inwestorami na utworzenie i zarządzanie

funduszami, które z kolei inwestują pieniądze w małe

i średnie przedsiębiorstwa innowacyjne i/lub zajmują-

ce się działalnością badawczo-rozwojową.

Potrzebują

one tego wsparcia, gdyż są dopiero na wczesnych eta-

pach rozwoju.

Niestety, dzieje się to zbyt wolno.

Do tej

pory fundusze zainwestowały w zaledwie 15 ﬁrm

(35 mln zł).

Pierwotne założenia obejmowały nato-

miast 168 ﬁrm(650mlnzł).

KFK otrzymał z Ministerstwa Gospodarki 465 mln zł,

a umowy z funduszami venture capital zawarł na ok.

370 mln zł.

Można by było zatem uznać je za „wyda-

ne”, jednak UE rozliczy nasz kraj z wartości i ilości

tzw. wejść kapitałowych w ﬁrmy.

Dotacjenależywy-

dać i rozliczyć do 31 grudnia 2015 r.

Komisja Euro-

pejska już niepokoi się, wskazując na wolne tempo

wykorzystania środków.

Mając na uwadze niebezpieczeństwo utraty części

środków przeznaczonych dla innowacyjnych ﬁrm

oraz przedstawione powyżej informacje, zwracam się

1.

Jak ministerstwo ocenia proces wykorzystania

2.

Czy tzw. podaż projektów innowacyjnych ﬁrm

jest zadowalająca?

3.

Czy ministerstwo ma pomysł na przyśpieszenie

realizacji pomocy dla ﬁrm?

Poseł Wojciech Szarama

Bytom, dnia 7 stycznia 2013 r.

Interpelacja

(nr 13438)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Transport drogowy

odgrywa znaczącą rolę w rozwoju ekonomicznym,

a sieć drogowa łączy regiony Polski w spójny orga-

nizm.

Niedostosowanie dróg krajowych do standar-

dów tras ekspresowych stanowi istotną przeszkodę

w rozwoju gospodarczym utrudnia napływ inwesty-

cji, a także nie sprzyja rozwojowi przemysłu i usług.

Duże natężenie ruchu drogowego i pogarszający się

stan bezpieczeństwa na krajowych autostradach i dro-

gach ekspresowych to ciągle ważny problem.

Przedłużający się termin przebudowy drogi S17

jest uciążliwy dla wszystkich uczestników ruchu dro-

gowego i wpływa na ograniczenie rozwoju gospodar-

czego, szczególnie Mazowsza i Lubelszczyzny, oraz

wpływa na zmniejszenie konkurencyjności tych re-

gionów.

Rozbudowa drogi S17 jest niezbędnym ele-

mentem infrastrukturalnym województw mazo-

wieckiego i lubelskiego do granicy państwa uspraw-

niającym komunikację pojazdów oraz umożliwiają-

cym swobodną mobilność.

Droga ta pozostaje wciąż jako najbardziej niebez-

pieczna trasa w kraju.

Duża ilość wypadków także

śmiertelnych, codziennie duże utrudnienia (zakorko-

wana droga – rondo w Kołbieli) zobowiązuje rząd do

poprawy warunków jazdy i bezpieczeństwa wszyst-

kich uczestników ruchu drogowego na S17.

Szanowny Panie Ministrze!

1.

Na jakim etapie jest stan zaawansowania prac

przygotowawczych do przebudowy drogi S17 na od-

cinku Warszawa (Zakręt) – granica województwa lu-

belskiego?

2.

Jaki zakres prac tego odcinka został wykonany

od czasu przekazania tego zadania do oddziału Ge-

blinie?

3.

Jaki jest aktualny harmonogram prac dla tego

zadania?

Z poważaniem

Poseł Stanisława Prządka

Garwolin, dnia 7 stycznia 2013 r.

Interpelacja

(nr 13439)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie odpowiedzialności

Szanowny Panie Premierze!

Urząd Ochrony Kon-

dom ubezpieczeń pokrywać szkody powstałe w zda-

rzeniach, w czasie których dochodzi do rażącego na-

ruszenia przepisów prawa.

Chodzi o przypadki szkód

w ubezpieczonym mieniu, w szczególności w pojeź-

dzie (ubezpieczenie autocasco), powstałe podczas pro-

w stanie nietrzeźwości, a także po użyciu narkoty-

ków lub innych środków odurzających.

Dotyczy to

również sytuacji, w których pojazd w chwili zdarze-

nia nie był dopuszczony do ruchu, bądź kierujący nim

404

Wbrew bogatemu orzecznictwu sądów powszechnych

i Sądu Najwyższego, które zezwala na uzależnienie

odpowiedzialności ubezpieczyciela od spełnienia pew-

nych warunków formalnych (np. dopuszczenie pojaz-

du do ruchu, uprawnienia kierującego, jego trzeź-

wość), UOKiK stoi na stanowisku, że brak związku

przyczynowo-skutkowego pomiędzy naruszeniem pra-

wa przez ubezpieczonego (prowadzeniem w stanie

użyciu środków odurzających, bez wymaganych

uprawnień, kierowaniem pojazdem niesprawnym

technicznie lub niedopuszczonym do ruchu), a szko-

dą, wyłącza możliwość odmowy wypłaty odszkodo-

wania lub jego zmniejszenia.

Jest oczywiste, że taka

polityka prowadzi do braku szacunku wobec prawa,

premiuje zachowania społecznie naganne, a także

prowadzi do wzrostu kosztów działalności ubezpie-

czeniowej i przerzucania ciężaru wypłaconych od-

szkodowań w wyżej wymienionych przypadkach na

ogół ubezpieczanych.

do Pana Premiera z następującymi pytaniami:

1.

Czy prowadzone były analizy, o ile wzrósł dla

ogółu konsumentów koszt ochrony ubezpieczeniowej

z powodu pokrywania przez ubezpieczycieli kosztów

naprawienia szkód powstałych we wskazanych wyżej

okolicznościach?

2.

Czy obniżenie składek ubezpieczeniowych dla

klientów, którzy godzą się na umowy wykluczające

lub ograniczające wysokość odszkodowań w przypad-

ku szkód powstałych w wyniku nietrzeźwości, pro-

wadzenia pojazdów niedopuszczonych do ruchu, jest

sprzeczne z interesami konsumentów?

3.

Czy polityka UOKiK korzysta ze wsparcia lub

jest akceptowana przez Radę Ministrów, a jeżeli tak,

4.

Czy rząd nie uważa, że należy zbadać zgod-

ność polityki UOKiK z ustawą o ochronie konku-

rencji i konsumentów?

Z wyrazami najwyższego szacunku

Poseł Marcin Święcicki

Warszawa, dnia 7 stycznia 2013 r.

(nr 13440)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Sieć płatnych auto-

strad w Polsce jest podzielona na siedem odcinków,

z których jedynie dwa (Konin – Stryków oraz niepo-

łączony z nim Wrocław – Gliwice, oba na osi wschód

– zachód) mają ten sam system poboru płatności,

tj. kombinację sposobu ustalania i naliczania opłat

oraz płatności za przejazd w zależności od typu po-

jazdu.

Wynika to z faktu, że większość autostrad

płatnych jest zarządzana przez koncesjonariuszy na

podstawie umów, które przewidywały różne systemy

opłat.

W efekcie użytkownik drogi, w zależności od

planowanej trasy, musi co kilkadziesiąt kilometrów

liczyć się z inną stawką, odmiennymi sposobami jej

naliczania i metodami płatności.

W szczególności samochody ciężarowe są dzielone

na szereg kategorii, według rożnych kryteriów na

rożnych odcinkach, a na części dróg opłata gotówko-

wa nie jest w ogóle możliwa, ponieważ funkcjonuje

tam narzucony prawem system elektronicznego myta

viaTOLL, którego właścicielem jest GDDKiA, a ope-

ratorem ﬁrma Kapsch.

Na autostradach koncesyj-

nych klasyﬁkacjadokonywanajestwmomenciepłat-

ności wg obserwowalnych cech zewnętrznych pojaz-

du (ilość osi, przyczepa), natomiast na drogach „pań-

stwowych” wg nieoczywistych cech pojazdu zapisa-

nych w dowodzie rejestracyjnym (dopuszczalna masa

całkowita, klasa emisji spalin), co wymaga wcześniej-

szej, obowiązkowej rejestracji w systemie viaTOLL.

GDDKiA podejmowała już próby ograniczonych

renegocjacji obowiązujących umów koncesyjnych,

ale jak donosiła prasa, były one nieudane i nie mia-

ły na celu osiągnięcia pełnej uniformizacji systemów

płatności.

do Pana Ministra z następującymi pytaniami:

zbliżyć systemy poboru opłat i wysokości stawek za

przejazd autostradami?

2.

Jeśli tak, kiedy zamierza to przeprowadzić i na

jakich zasadach?

Z wyrazami szacunku

Poseł Marcin Święcicki

(nr 13441)

do ministra transportu,

21 grudnia 2012 r. decyzją mazowieckiego woje-

wódzkiego inspektora nadzoru budowlanego, po za-

ledwie półrocznym okresie eksploatacji, został za-

mknięty 1000-metrowy fragment pasa startowego na

lotnisku w Modlinie.

W wyniku tej decyzji linie lot-

nicze, które korzystały z lotniska w Modlinie, prze-

niosły się do innych portów lotniczych.

Przy okazji

wyszło na jaw, że zły stan pasa startowego był już

wcześniej znany nadzorowi budowlanemu oraz Urzę-

405

dowi Lotnictwa Cywilnego.

Zarządca lotniska w chwi-

li udostępnienia portu do eksploatacji dysponował

wynikami ekspertyzy technicznej stwierdzającej nie-

dostateczną jakość nawierzchni betonowej pasa star-

towego w Modlinie.

Wniosek taki nasuwa się po lek-

turze publikacji prasowych (np. „Lotnisko Modlin

zamknięte na kilka miesięcy?”, „Gazeta Wyborcza”,

23.12.2012 r.).

Cytowana przez gazetę rzeczniczka

ULC Katarzyna Krasnodębska stwierdza m.in.: że

kruszący się beton mógłby być niebezpieczny dla sa-

molotów.

„Silnik samolotu jak odkurzacz wszystko

wciąga do środka.

Skutki tego mogłyby być katastro-

falne” – zauważa Krasnodębska.

Wiadomo już, że lotnisko Modlin ponosi dziennie

blisko 200 tys. zł straty z powodu rezygnacji przewoź-

ników lotniczych (Wizzair oraz Ryanair) z korzysta-

nia z tego portu lotniczego.

Zamieszanie dotyczy rów-

nież pasażerów korzystających z oferty lotniska, któ-

rzy wcześniej zdążyli kupić bilety na rejsy obsługiwa-

ne z Modlina, a obecnie są zdezorientowani, bo nie

wiadomo, czy czas naprawy pasa startowego, w związ-

ku z sezonem zimowym, nie będzie przeciągał się

w nieskończoność.

dojść do półrocznej, intensywnej eksploatacji lotniska

w Modlinie, skoro ekspertyzy techniczne dostępne

w momencie udostępnienia portu do użytkowania jed-

noznacznie wskazywały uszczerbki w jakości pasa star-

towego.

Jak wynika z publikacji prasowych, nadzór

budowlany już wiosną 2012 r. wydał jedynie warunko-

we pozwolenie na użytkowanie pasa startowego.

Trudno nie odnieść wrażenia, że instytucje pań-

stwowe, w tym również podległe Panu Ministrowi, jak

ULC, mogły działać pod presją oczekiwań zwierzch-

ników dotyczących terminu rozpoczęcia Mistrzostwa

bezpieczeństwem w komunikacji lotniczej.

Powyższa kwestia wymaga szczegółowego wyja-

bą o udzielenie szczegółowej odpowiedzi na pytanie,

jakie działania podejmował kierowany przez Pana re-

sort oraz podległe mu instytucje, w tym Urząd Lot-

nictwa Cywilnego, w sprawie wyegzekwowania na-

leżytego poziomu bezpieczeństwa w komunikacji

lotniczej, w związku z sytuacją dotyczącą złej jakości

pasa startowego na lotnisku w Modlinie.

Zaistniała sytuacja naraża na szwank nie tylko

reputację i budżet samorządowej spółki prowadzącej

Port Lotniczy Modlin, ale również stawia pod zna-

kiem zapytania jakość pracy instytucji odpowiedzial-

nych za bezpieczeństwo komunikacji lotniczej w Pol-

sce.

W związku z wyjątkową wagą zaistniałego, ujaw-

nionego problemu, proszę o niezwłoczną odpowiedź

Warszawa, dnia 7 stycznia 2013 r.

(nr 13442)

do prezesa Rady Ministrów

Kilka dni temu otrzymałem od przedstawicieli

kanadyjskiej Polonii petycję w sprawie zatrzymania

Konsulatu Generalnego RP w Vancouver, skierowa-

ną do prezydenta RP i do Pana Premiera.

Sygnata-

riusze petycji zwracają się do Pana Premiera o wpły-

nięcie na ministra spraw zagranicznych w sprawie

nieprzenoszenia Konsulatu Generalnego z Vancouver

ton w Albercie.

Placówka konsularna w Vancouver, które jest ka-

nadyjskim oknem na świat i ważnym ośrodkiem mię-

dzynarodowej wymiany doświadczeń kulturalnych,

gospodarczych, politycznych i naukowych, została

otworzona 20 lat temu.

W dniu 20 listopada 2012 r.

na stronie internetowej konsulatu pojawiła się infor-

macja, że „w związku z racjonalizacją sieci polskich

placówek minister spraw zagranicznych podjął decy-

zję o przeniesieniu siedziby Konsulatu Generalnego

konsularnego.

Przewiduje się, iż przenoszenie kon-

sulatu zakończone zostanie do 30 czerwca 2013 r.”.

Decyzja ta zaskoczyła Polaków zamieszkujących Ko-

lumbię Brytyjską i wywołała wyraźne zaniepokojenie

tamtejszych organizacji polonijnych, które stoją na

stanowisku, że przeniesienie tej placówki konsular-

nej „przyniesie Polsce i Polakom więcej szkód niż

wione zostały konkretne argumenty przeciwko reali-

zacji decyzji MSZ.

Autorzy petycji przypominają, że w Vancouver

mieści się obecnie 40 placówek dyplomatycznych z róż-

sulatu Generalnego RP w Vancouver przyczyniło się

„do poważnego wzrostu znaczenia Polski w tym re-

gionie Kanady oraz istotnego wpływu na rozwój

i aktywność polsko-kanadyjskich organizacji społecz-

nych”.

Jak zauważają, w ciągu 20 lat istnienia pla-

cówki liczba aktywnie działających organizacji polo-

nijnych na tym terenie wzrosła z 5 do ponad 30.

Likwidacja polskiej placówki konsularnej w Van-

couver, która jest najdalej na zachód wysuniętą pol-

ską placówką dyplomatyczną w Kanadzie, „z pewno-

ścią przyniesie straty dla polskiego i polonijnego ży-

cia kulturalnego w okręgu Metro Vancouver”.

Okręg

ten, zwany również Wielkim Vancouverem, liczy po-

nad 2300 tys. mieszkańców (jest to dwukrotnie więk-

sza liczba mieszkańców niż w okręgu metropolii ed-

montońskiej w Albercie, gdzie MSZ planuje przenieść

konsulat).

Trwale działającego konsulatu nie zastąpi

406

„konsulat mobilny”, który jest niczym innym, jak wi-

zytującym na krótko urzędnikiem konsulatu z kom-

puterem typu laptop.

Taki „konsul mobilny” może

przyjąć aplikację o polski paszport lub wizę.

Jednak

– zauważają autorzy petycji – „ze statutem gościa

wizytującego nie może aktywnie uczestniczyć w ży-

ciu kulturalnym, politycznym i ekonomicznym Van-

couveru”.

W Kolumbii Brytyjskiej są olbrzymie złoża gazu

ziemnego (bardzo ważnego dla polskiej polityki ener-

getycznej) i to właśnie w tej prowincji planuje się

w krótkim czasie znacząco zwiększyć produkcję i eks-

port gazu LNG.

To zaś przyczyni się do znaczącego

zwiększenia miejsc pracy także dla Polaków z Polski

i mieszkających w innych krajach Europy (zwraca na

to uwagę i popiera politykę rządu kanadyjskiego

w tym względzie Kongres Polonii Kanadyjskiej),

a zatem spowoduje rozwój i wzrost znaczenia tamtej-

szej Polonii.

Polskie MSZ nie może nie dostrzegać

tego faktu w dłuższej perspektywie rozwoju kanadyj-

skiej Polonii i jej potrzeb konsularnych.

„Biorąc pod uwagę argumenty ekonomiczne i po-

trzebę oszczędności, apelujemy o dalekowzroczne spoj-

rzenie na konsekwencje zbyt może pochopnych cięć

i kroków.

(...)

Od wieków sukces ekonomiczny, gospo-

darczy i polityczny miejsc tworzy cała gama przyczyn

decydujących o ich dominacji nad innymi.

Vancouver

zawsze był i jest wymieniany w grupie najbardziej

liczących się miast Kanady obok Toronto i Montre-

alu” – piszą autorzy petycji.

Mają nadzieję, że MSZ

ponownie przyjrzy się „swojej przedwcześnie podjętej

decyzji” i rozważy jej zasadność.

Autorzy petycji kończą ją słowami: „Usilnie wie-

rzymy, że państwu naszemu nie zależy, aby wymazać

z pamięci Kanadyjczyków na zachodnim wybrzeżu

Kanady istnienie i znaczenie tak dynamicznie rozwi-

jającego się państwa w centrum Europy”.

Warto za-

znaczyć, że nie podważają oni siły i znaczenia świet-

nie zorganizowanej Polonii w Albercie, a szczególnie

w Edmonton, ale zarazem uważają decyzję MSZ za

krzywdzącą dla Polonii w Kolumbii Brytyjskiej.

Trzeba także zauważyć, że w Edmonton mamy

konsulat honorowy, który częściowo może spełniać

typowe zadania konsularne.

Również przeciwko

przeniesieniu konsulatu z Vancouver do Edmonton

przemawia fakt, że w Vancouver było w ostatnich

wyborach zarejestrowanych 423 polskich wyborców,

a w Edmonton prawie dwukrotnie mniej – 235.

Premiera, aby polecił Pan ministrowi spraw zagra-

nicznych ponowną analizę podjętej decyzji.

Proszę

także, aby odpowiedział Pan Premier na następujące

pytania:

Czy nie uważa Pan Premier, że likwidacja konsu-

latu w Vancouver obniży jakość obsługi konsularnej

tamtejszej Polonii, pogorszy współpracę tamtejszych

organizacji polonijnych z polską dyplomacją i w pew-

nym sensie jeszcze bardziej oddali tam mieszkają-

cych Polaków od rodzinnego kraju?

Czy nie uważa Pan Premier, że jeśli istnieje zdia-

gnozowana potrzeba utworzenia stałej opieki kon-

sularnej nad Polonią żyjącą w Albercie (a co do tego

osobiście nie mam najmniejszych wątpliwości), to

lepiej będzie – w celach oszczędnościowych – zmniej-

szyć obsługę i powierzchnię konsulatu w Vancouver

i otworzyć niewielki konsulat w Edmonton, być

może przy współpracy z tamtejszym konsulem ho-

norowym?

Czy nie uważa Pan Premier, że w związku z per-

spektywicznym rozwojem Polonii kanadyjskiej nale-

ży – niezależnie od obecnych planów MSZ – dążyć do

wzmocnienia, zgodnie z istniejącymi potrzebami, ob-

sługi konsularnej w Kanadzie przez ustanawianie

nowych konsulatów generalnych i konsulatów hono-

rowych (np. w Mississaudze, głównym centrum po-

lonijnym w Kanadzie)?

Takie są oczekiwania Polaków mieszkających

w Kanadzie.

Poseł Artur Górski

Warszawa, dnia 7 stycznia 2013 r.

(nr 13443)

do ministra transportu,

w drogowych planach inwestycyjnych

Szanowny Panie Ministrze!

Inwestycja ta została

ujęta w pierwotnym „Programie budowy dróg krajo-

wych na lata 2008–2012” przyjętym we wrześniu

2007 r. przez Radę Ministrów.

Wciąż nie wiadomo,

jakie przesłanki zadecydowały o usunięciu budowy

obwodnicy Zabierzowa z tego programu, który obo-

wiązywał jeszcze do niedawna.

Pod koniec ubiegłego roku po raz kolejny na ulicę

w geście protestu wyszli mieszkańcy Zabierzowa,

pow. krakowski, blokując tym samym DK79 przebie-

gającą przez ich miejscowość.

Był to kolejny wyraz

sprzeciwu wobec sytuacji, w której wielokrotnie de-

klarowana budowa obwodnicy pozostaje zapowiedzią

bez pokrycia, a terminy jej realizacji przenoszone są

w coraz odleglejszą przyszłość.

Nie zmienia się tylko

sytuacja mieszkańców Zabierzowa, którzy stale na-

rażeni są na niebezpieczeństwa, wynikające z olbrzy-

miego natężania ruchu drogowego, powodującego

niebezpieczeństwo dla pieszych i innych uczestników

ruchu, dyskomfort zamieszkania, degradację środo-

wiska i postępujące niszczenie domów mieszkalnych

w sąsiedztwie drogi, która przebiega przez samo cen-

trum miejscowości.

Również pod koniec roku w mediach pojawiły się

informacje, jakoby trwały prace nad przygotowaniem

407

nowego, kolejnego już „Programu budowy dróg kra-

jowych” i ewentualności pomijania wcześniej dekla-

rowanych obwodnic w planach inwestycyjnych na

najbliższe lata.

oczekiwać, iż budowa obwodnicy Zabierzowa zostanie

uwzględniona w przygotowywanym nowym „Progra-

mie budowy dróg krajowych” i będzie można spodzie-

wać się jej realizacji w najbliższych latach?

Z poważaniem

Poseł Andrzej Adamczyk

Warszawa, dnia 7 stycznia 2013 r.

(nr 13444)

do ministra transportu,

stu wystosowanego przez przewodniczącego Klubu

riusza Błaszczaka, z dnia 11 grudnia 2012 r., pragnę

uzyskać od Pana Ministra odpowiedzi na poniżej

sformułowane pytania.

Pan Jakub Karnowski, prezes Zarządu PKP SA,

informował opinię publiczną w dniu 20 listopada br.

o planowanej „optymalizacji” sieci kolejowej w Pol-

sce.

Ta tzw. optymalizacja, jak wyjaśniał pan prezes

Jakub Karnowski, polegać ma faktycznie na wyłą-

czeniu z eksploatacji 3000 km linii kolejowych (depe-

sza PAP z dnia 20 listopada 2012 r.).

Informacje

o planowanej „optymalizacji” zostały również po-

twierdzone na posiedzeniu Komisji Infrastruktury

Sejmu RP w dniu 4 grudnia 2012 r., poświęconemu

przedstawieniu informacji ministra transportu, bu-

rozkładu jazdy pociągów w sezonie 2012/2013.

W związku z powyżej przedstawionymi informa-

cjami, które nie wyjaśniają w sposób wystarczający

planów dotyczących infrastruktury kolejowej i nie

przedstawiają opinii publicznej wiadomości kluczo-

wych z punktu widzenia gospodarczej i społecznej

sytuacji kraju, zwracam się do Pana Ministra o od-

1.

Jakie odcinki linii kolejowych przewidywane są

do wyłączenia z eksploatacji, a jakie do ﬁzycznejli-

kwidacji, zgodnie z przedstawianymi przez prezesa

PKP SA informacjami dotyczącymi optymalizacji

sieci kolejowej w Polsce?

2.

Czy plany dotyczące wyłączenia z eksploatacji

3000 km linii kolejowych poprzedzone zostały profe-

sjonalną analizą, a jeśli tak, czy jej przedmiotem były

również konsekwencje społeczne i gospodarcze pro-

ponowanych działań dla społeczności lokalnych?

3.

W przypadku gdy analiza wskazana w pkt 2

została przeprowadzona, to jaki podmiot ją wykonał,

w jakim trybie ten podmiot został wyłoniony oraz

w jaki sposób przy jej zleceniu zagwarantowano jej

profesjonalizm i rzetelność oraz czy jednym z kryte-

riów przyjętych w tej analizie była spójność komuni-

kacyjna kraju?

4.

Czy plany dotyczące tzw. optymalizacji sieci ko-

lejowej w Polsce są spójne z rządowym dokumentem

strategicznym „Polityka transportowa państwa na

lata 2006–2025” oraz zatwierdzonym przez Komisję

Europejską dokumentem „Masterplan dla transpor-

tu kolejowego do roku 2030”?

Z poważaniem

Poseł Andrzej Adamczyk

(nr 13445)

do ministra zdrowia

Zdaniem Porozumienia Pracodawców Ochrony

Zdrowia wadliwe funkcjonowanie systemu elektro-

nicznej weryﬁkacji uprawnień świadczeniobiorców

oraz dramatyczna niewiarygodność danych zawar-

tych w Centralnym Wykazie Ubezpieczonych spra-

wiają, że od 1 stycznia 2013 r. składanie oświadczeń

stanie się niestety głównym sposobem potwierdzania

prawa do świadczeń.

Wprowadzana od 1 stycznia 2013 r. regulacja sta-

nowić więc będzie dla świadczeniodawców znaczne

obciążenie logistyczne, które nie jest w żaden sposób

rekompensowane, a jednocześnie może powodować

problemy pacjentów oraz wprowadzać zwłokę w udzie-

leniu świadczenia, a także znacznie ograniczać ilość

możliwych do udzielenia świadczeń.

środków publicznych, w brzmieniu ustalonym usta-

publicznych, w przypadku braku potwierdzenia pra-

wa do świadczeń za pomocą karty ubezpieczenia

zdrowotnego lub dokumentu generowanego przez

system elektronicznej weryﬁkacjiuprawnieńświad-

czeniodawców, świadczeniodawca zobowiązany jest

udzielić świadczenia zdrowotnego na podstawie wy-

pisanego i złożonego przez pacjenta oświadczenia

o prawie do świadczeń.

Fakt, że system eWUŚ nie jest

408

przygotowany do sprawnego obsługiwania setek ty-

sięcy zapytań, które co dzień będą doń spływać, ale

przede wszystkim niewiarygodność danych zawar-

rym ów system będzie się łączył, sprawiają zaś, że od

może stać się głównym sposobem potwierdzania pra-

wa do świadczeń.

A sytuacja taka nie jest akurat winą płatników

czy ubezpieczonych, ponieważ osobiście spotkałam

się z sytuacją, gdy uznano, iż moja córka jest nie-

ubezpieczona, a Kancelaria Sejmu dokonała w ZUS

prawidłowo wszystkich zgłoszeń, co osobiście spraw-

dziłam.

Obowiązek przyjmowania wielkiej liczby takich

dokumentów wg PPOZ spowoduje też, że czas, który

lekarze mogliby przeznaczyć na diagnozę stanu zdro-

wia swych pacjentów, przeznaczą na tłumaczeniu

sposobu wypełnienia omawianego druku.

Wbrew de-

legacji ustawowej nakazującej „zapewnienie czytel-

ności oświadczeń”, przygotowany przez ministerstwo

druk jest niezrozumiały i nadmiernie obszerny, co

sprawi, że jego prawidłowe wypełnienie będzie cza-

sochłonne i bardzo utrudnione.

Co więcej, koniecz-

ność przyjęcia oświadczeń dotyczyć też będzie osób,

które nie ukończyły 18. roku życia; a jest to o tyle

nieracjonalne, że zgodnie z art. 2 w ust. 1 pkt 3 usta-

ze środków publicznych prawo do świadczeń mają

wszyscy niepełnoletni polscy obywatele.

Jednocześnie PPOZ podnosi, że nie jest znany

stan w Centralnym Wykazie Ubezpieczonych w od-

niesieniu do dzieci i świeci na czerwono w systemie

weryﬁkacjieWUŚ.

Wprowadzana regulacja oznacza też dla świadcze-

niodawców znaczne koszty związane z udostępnia-

niem druków oświadczeń i ich magazynowaniem.

Prawo nie precyzuje wszak, jak długo mają być prze-

chowywane powyższe dokumenty.

Należy też z całą

mocą podkreślić, że powyższe obowiązki nie są re-

kompensowane zwiększeniem nakładów na ﬁnanso-

wanie świadczeń opieki zdrowotnej.

Przerzucając na

świadczeniodawców obowiązki administracyjne, nie

zadbano więc, by szło za tym w parze stosowne wy-

nagrodzenie, co narusza podstawowe zasady, które

winny rządzić demokratycznym państwem prawa.

Jednocześnie PPOZ stanowczo sprzeciwia się

działaniom Narodowego Funduszu Zdrowia związa-

nym z implementacją systemu eWUŚ.

Wprowadzany

przez NFZ § 1 pkt 3 zarządzenia nr 86/2012/DSOZ

prezesa NFZ z 5 grudnia 2012 r., zmieniającego za-

rządzenie w sprawie określenia warunków zawiera-

ju POZ, powoduje bowiem, że świadczeniodawcy POZ

zobowiązani będą do sprawdzania prawa do świad-

czeń nie tylko przed przyjęciem deklaracji wyboru,

jak jest obecnie, ale i przed udzieleniem każdego

świadczenia zdrowotnego.

Stanowi to naruszenie

przyjmowanej do tej pory interpretacji, zakładającej

istnienie takiego obowiązku jedynie przy przyjmowa-

nia przez świadczeniodawców medycyny rodzinnej

deklaracji wyboru.

Powoduje to drastyczne zwiększe-

nie obowiązków po stronie świadczeniodawców POZ,

za czym nie idzie w parze zwiększenie obowiązków

po stronie funduszu.

Mowa tu zresztą także o obo-

wiązkach pozaﬁnansowych.

Złożenieprzezpacjenta

oświadczenia nie powoduje po stronie NFZ powstania

obowiązku weryﬁkacjitakiegodokumentuiwprowa-

dzenia stosowanych zmian do Centralnego Wykazu

Ubezpieczonych, co sprawia, że rejestr ten będzie

nadal niewiarygodny, a składanie oświadczeń stanie

się daremnym trudem.

Mimo takiego stanu danych zawartych w Central-

nym Wykazie Ubezpieczonych NFZ nadal uważa, że

niezweryﬁkowanystatuswtymrejestrzejesttożsa-

my z istnieniem bądź nieistnieniem prawa do świad-

czeń, mimo że art. 67 ust. 2 ustawy o świadczeniach

nych uzależnia fakt jego posiadania wyłącznie od

zgłoszenia osoby do ubezpieczenia zdrowotnego.

Co

gorsza, status w tym rejestrze ma być zdaniem NFZ

decydujący, jeśli chodzi o zakres świadczeń ﬁnanso-

wanych za pomocą stawki kawitacyjnej.

W przypad-

ku osób, których status nie został potwierdzony

w Centralnym Wykazie Ubezpieczonych, NFZ planu-

je odmówić sﬁnansowaniaudzielanychimświadczeń

bez wcześniejszej weryﬁkacjiichprawadoichuzy-

skania.

NFZ przerzuca więc na świadczeniodawców

ryzyko związane z nierzetelnością zawartych w CWU

danych, mimo że ich sumienna weryﬁkacja–obejmu-

jąca sprawdzenie prawa do świadczeń przed ewentu-

alną odmową ich sﬁnansowania–jestustawowym

obowiązkiem funduszu.

Ponadto zupełnie niezrozumiały wydaje się wy-

móg, aby pacjentów szpitali czy nawet zakładów opie-

kuńczo-leczniczych, gdzie przebywają emeryci/renci-

ści aż do swojej śmierci, codziennie sprawdzać w sys-

temie weryﬁkacjieWUŚ.

W związku z przedstawionym powyżej problemem

1.

Jak można było wprowadzić obowiązek weryﬁ-

kacji w eWUŚ, w sytuacji gdy nie funkcjonuje właści-

wie Centralny Wykaz Ubezpieczonych?

2.

Kiedy zostaną usunięte paradoksy nowego sys-

temu weryﬁkacjipodleganiaubezpieczeniuzdrowot-

nemu, o których mówi Porozumienie Pracodawców

Ochrony Zdrowia i które przedstawiłam w swojej in-

terpelacji?

Z poważaniem

Poseł Barbara Bartuś

Warszawa, dnia 7 stycznia 2013 r.

409

Interpelacja

(nr 13446)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie przetargów ogłaszanych na usługi

Szanowny Panie Ministrze!

Co roku służby wete-

rynaryjne w całym kraju ogłaszają i przeprowadzają

szczepienie lisów przeciwko wściekliźnie.

Akcje szcze-

pień przeprowadzane są zwykle dwa razy w roku po-

przez zrzucanie z samolotów przynęt z odpowiednią

dawką szczepionki na terenach leśnych, terenach zie-

lonych, polach, łąkach, ogródkach działkowych.

Dzię-

ki takim działaniom co roku odnotowuje się coraz

mniej przypadków wścieklizny u lisów, tym samym

zmniejsza się ryzyko zarażenia się tą chorobą zwie-

rząt domowych, jak i ludzi.

Analiza istotnych warunków zamówień sprecyzo-

wanych w przetargach ogłaszanych przez wojewódz-

kich inspektorów weterynarii w 2012 r. na usługi

zrzutu szczepionki przeciw wściekliźnie nasuwa licz-

ne wątpliwości i pytania dotyczące wymagań i kry-

teriów stawianych przez zamawiających.

1.

Dlaczego jeden z zamawiających stawia warun-

ki ﬁnansowe posiadania środków pieniężnych lub

zdolności kredytowej w kwocie 1.500.00 PLN, pod-

czas gdy pozostali zamawiający nie formułują takich

wymagań oraz w sytuacji gdy dodatkowo wymagane

jest wpłacenie wadium?

2.

Dlaczego wymagane jest przedstawienie wy-

konania takich usług w ciągu ostatnich 3 lat dla

zadania, które nie wymaga szczególnych umiejętno-

ści lotniczych i może być wykonane przez podmiot

posiadający niezbędne certyﬁkatyUrzęduLotnic-

twa Cywilnego oraz dysponujący doświadczoną ka-

drą pilotów?

3.

Dlaczego zamawiający stawiają różne wymaga-

nia techniczne dla samolotów, dotyczące np. ładow-

ności co najmniej 400 kg, co oznacza preferowanie

jednego typu samolotu, jakim jest AN-2, przestarza-

łego i nieekonomicznego dla lotów na długim dystan-

sie, podczas gdy zadanie to może być wykonane sa-

molotami lekkimi, o mniejszych kosztach eksploata-

cyjnych?

4.

Dlaczego wymaga się obecności dodatkowo 3 osób

oprócz załogi podczas wykonywania lotu, gdy samolot

posiada GPS oraz urządzenia pozwalające udokumen-

tować miejsce i ilość wyrzuconej szczepionki?

ujednolicić zasad przeprowadzania przetargów na

tego typu usługi dla całego kraju?

Z poważaniem

Poseł Jan Bury

Rzeszów, dnia 7 stycznia 2013 r.

Interpelacja

(nr 13447)

do ministra ﬁnansów

w sprawie egzekucji komorniczej

Szanowny Panie Ministrze!

Polacy coraz częściej

popadają w długi i coraz częściej długi posiadają oso-

by na emeryturze.

Afera Amber Gold pokazała, że

niektóre ﬁrmyżerująnapieniądzachemerytów.

Dłu-

gi powstałe w różnych okolicznościach ściągane są

przez funkcjonariuszy publicznych.

Komornik może przystąpić do egzekucji należne-

go długu z renty czy emerytury.

Według ustawy o eme-

nych pozostawia się 50% kwoty najniższej renty lub

emerytury jako kwoty wolnej od zajęcia przez komor-

nika.

Najniższa emerytura od marca 2013 r. będzie

wynosiła 834,98 zł brutto.

Połowa z tej kwoty to

417,49 zł.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych poinfor-

mowany przez komornika będzie wypłacał tylko kwo-

tę wolną od zajęcia, reszta traﬁbezpośredniodoko-

mornika lub wierzyciela.

Kwota ok. 400 zł nie daje

możliwości godnego przeżycia całego miesiąca.

Jeże-

li świadczenia rentowe lub emerytalne jest wyższe od

minimalnego świadczenia, to nie może być zajęte

w wysokości większej niż 70%.

Wydaje się, że przepisy związane z egzekucją 50%

najniższej renty czy emerytury mogą pozbawić nie-

których możliwości przeżycia.

Może raczej należało-

by odnieść do parametru np. minimalnego wynagro-

dzenia pracownika zatrudnionego w pełnym mie-

sięcznym wymiarze czasu.

Od dnia 1 stycznia 2013 r.

wynosi ok. 1600 zł brutto.

Połowa z kwoty brutto

minimalnego wynagrodzenia miesięcznego pozwoli-

łaby emerytom na przeżycie miesiąca.

Stąd pytanie do Pana Ministra: Czy uważa pan,

że 50% kwoty najniższej renty lub emerytury, jako

kwota wolna od zajęcia przez komornika, jest wystar-

czające do godnego przeżycia miesiąca w Polsce i czy

zamierza Pan podjąć odpowiednią inicjatywę zmie-

niającą ten stan rzeczy?

Z poważaniem

Poseł Józef Lassota

Warszawa, dnia 7 stycznia 2013 r.

410

Interpelacja

(nr 13448)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie nadmiernego wykorzystywania

środków pirotechnicznych

Szanowny Panie Ministrze!

Okres nocy sylwestro-

wej i nowego roku to okres narastającego z roku na

rok problemu coraz bardziej masowego stosowania

środków pirotechnicznych w postaci petard czy ogni

sztucznych.

Wprawdzie w ocenie służb porządkowych miniony

okres sylwestrowy minął stosunkowo spokojnie, ale

nie bez tragicznych zdarzeń.

Wystarczy tylko wspo-

mnieć, że pomiędzy północą a szóstą rano zdarzyło

się 525 pożarów.

Można przypuszczać, że znacząca

część z nich wywołana została w związku ze stoso-

waniem środków pirotechnicznych.

W każdym więk-

szym skupisku ludzi, w terenach zamieszkałych, na

osiedlach, o północy trwała jedna wielka detonacja.

Zrozumiałe, że jest to czas szczególny i trudno

byłoby nie dopuszczać do okazywania radości.

Ale nie

może to być udręką, nie tylko dla zwierząt, ale także

dla ludzi, np. ciężko chorych.

Często to okazywanie

radości ma niewiele wspólnego ze zdrowym rozsąd-

kiem i umiejętnością myślenia.

Korzystanie z mate-

riałów pirotechnicznych, nieraz w formie żartów,

powodują uszkodzenia ciała, np. w wyniku wrzuce-

nia małych petard komuś do kaptura czy kieszeni.

Stąd pytania do Pana Ministra:

masowe korzystanie z fajerwerków nie jest już zjawi-

skiem zbyt niebezpiecznym?

łoby wprowadzenie bardziej restrykcyjnych przepi-

sów dotyczących środków pirotechnicznych?

3.

Czy zamierza Pan Minister podjąć inicjatywę

ustawodawczą w powyższym zakresie?

Z poważaniem

(nr 13449)

do ministra obrony narodowej

Szanowny Panie Ministrze!

Modernizacja Sił Zbroj-

nych jest potrzebą, która jest procesem ciągłym.

Szczególnie uwidoczniło się to podczas naszych misji

wojskowych poza granicami kraju.

Od poziomu wy-

posażenia zależy bezpośrednio bezpieczeństwo na-

szych żołnierzy.

Dobitnie ujawniło się to podczas mi-

sji w Afganistanie, gdzie zachodzi potrzeba doposa-

żenia kontyngentu w najnowocześniejszą broń.

Modernizacja to zarówno wyposażenie w sprzęt,

jak również inwestycje przystosowujące i nowe obiek-

ty kubaturowe i infrastrukturalne w terenowych

garnizonach.

Corocznie w budżecie państwa rezer-

wowane są środki ﬁnansowenamodernizacjęarmii.

I corocznie mówi się, że z różnych powodów środki te

nie są w pełni wykorzystywane.

Odrębną sprawą jest

efektywność ich wykorzystania.

Prosimy Pana Ministra o informację:

1.

W jakiej wysokości planowane były środki ﬁ-

nansowe na modernizację Sił Zbrojnych w latach

2008–2012?

2.

W jakim stopniu powyższe środki były wyko-

rzystywane?

3.

Jakie były główne przyczyny niepełnego wyko-

rzystywania przewidzianych w poszczególnych la-

tach środków ﬁnansowych?

4.

Jakie główne zadania zostały zrealizowane

w latach 2008–2012 w ramach modernizacji Sił Zbroj-

nych?

Z poważaniem

Poseł Józef Lassota

(nr 13450)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie skali przestępstw internetowych

Szanowny Panie Ministrze!

Nowe technologie

ułatwiają codzienne funkcjonowanie, ale też wyko-

rzystywane są przez przestępców.

Niejednokrotnie to

oni właśnie nawet wyprzedzają pewne rozwiązania,

wykorzystując je do dokonywania oszustw.

Niewąt-

pliwie dzieje się tak w sieci.

Na szczęście Policja re-

aguje stosunkowo szybko na wszelkie zgłoszone lub

zaobserwowane działania przestępcze.

Przestępstwa w sieci mają tendencję rosnącą, nie

tylko w aspekcie ilościowym, ale także jakościowym.

Dotyczą one zarówno osób ﬁzycznych,jakdziałalno-

ści gospodarczej.

Prosimy Pana Ministra o informację:

1.

Jakie kategorie przestępstw dokonywanych

w sieci są rejestrowane przez Policję i jaka jest ich

skala ilościowa?

2.

Które z tych kategorii mają wyraźnie tendencję

rosnącą?

411

3.

Czy i ewentualnie jakie działania i operacje wy-

przedzające podejmują Policja i inne służby w celu

zapobieżenia działalności przestępczej w sieci?

Z poważaniem

Poseł Józef Lassota

(nr 13451)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie wydzielenia

Centralnego Biura Śledczego

W nawiązaniu do mojej wcześniejszej interpelacji

nr 6262 w sprawie zamierzonych zmian usytuowania

Centralnego Biura Śledczego i mając na uwadze to, że

planowane zmiany w Centralnym Biurze Śledczym to

wydzielenie go ze struktur Komendy Głównej Policji,

aby samodzielnie funkcjonowało na zasadzie komendy

wojewódzkiej, pytania do Pana Ministra:

1.

Czy Centralne Biuro Śledcze Policji będzie dys-

ponowało oddzielnym budżetem, tak jak planowa-

no?

Jeśli nie, to czy będzie funkcjonowało jak ostat-

nie kilka miesięcy poprzez obsługę Komendy Głów-

nej Policji?

Czy jak pierwotnie w ramach obsługi

komendy wojewódzkiej?

Z tego co wiem, to obecnie

funkcjonariusze jednostek terenowych borykają się

m.in. z długim czasem oczekiwania na zwrot dele-

gacji.

Pierwotnie delegacje wypłacano w kasach ko-

mend wojewódzkich.

2.

Czy zmiany w CBŚ spowodują, że z Komendy

Głównej Policji wydzielone zostaną też etaty przypi-

będzie ich więcej niż dotychczas?

3.

O ile planuje się wzrost liczby cywilnych etatów

w terenowych zarządach i wydziałach po zmianach?

4.

Jaki system premii będzie w nowym CBŚ?

Jak

wynika bowiem z moich informacji premie mają być

jest słuszne), jednak jak będą premiowani funkcjo-

nariusze niebędący w wydziałach roboczych, czyli

bunek czy komórka ogólna?

Czy będzie to na zasadzie

dopisywania do konkretnych spraw?

nym już stanowisku?

Z poważaniem

Poseł Józef Lassota

Warszawa, dnia 7 stycznia 2013 r.

(nr 13452)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie rozporządzenia ministra nauki

Szanowny Panie Ministrze!

Osoby, które ukoń-

uzupełniające studia magisterskie dla funkcjonariu-

szy – strażaków Państwowej Straży Pożarnej, otrzy-

mały tytuł zawodowy magistra inżyniera.

W dniu 10 lutego 2009 r. weszło w życie rozporzą-

uczelnie.

Zgodnie z § 3 pkt 3 przedmiotowego rozpo-

rządzenia absolwenci, którzy ukończyli uzupełniają-

ce studia magisterskie dla funkcjonariuszy – straża-

ków Państwowej Straży Pożarnej w Szkole Głównej

Służby Pożarniczej po 9 lutego 2009 r., choćby prze-

kładając na późniejszy termin obrony pracy magi-

sterskiej, otrzymali tytuł zawodowy magistra inży-

niera pożarnictwa.

Należy zauważyć, że osoby te były objęte nie tylko

tym samym programem nauczania, tożsamy też był

zakres godzinowy przedmiotów nauczanych podczas

studiów.

Tymczasem paradoksalnie, mimo takiego

samego przebiegu edukacji, uprawnienia wynikające

z otrzymanych różnych tytułów tychże absolwentów

są odmienne.

Zgodnie z klasyﬁkacjązawodówispe-

cjalności zadania zawodowe, jakie mogą wykonywać

absolwenci – strażacy PSP tego samego roku studiów

przed i po wejściu w życie rozporządzenia ministra

nych absolwentom studiów i wzorów dyplomów oraz

świadectw wydawanych przez uczelnie, znacznie się

różnią w zakresie kompetencji i uprawnień.

Zadania

zawodowe magistra inżyniera pożarnictwa są znacz-

nie szersze.

Osoby, które ukończyły studia na kierun-

ku inżynieria bezpieczeństwa do dnia 10 lutego 2009 r.,

aby otrzymać tytuł magistra inżyniera pożarnictwa,

zobowiązane są do odbycia po skierowaniu przez

przełożonego (komendanta powiatowego/miejskiego

PSP) dwuletniego Studium Przemiennego Aspiran-

tów, po którym uzyskają tytuł technik pożarnictwa,

stopień młodszego aspiranta, a następnie, po skiero-

waniu przez przełożonego, odbyć 4-letnie studia nie-

stacjonarne I stopnia w Szkole Głównej Służby Po-

żarniczej dla strażaków w służbie stałej, uzyskując

tytuł magistra pożarnictwa w stopniu młodszego ka-

pitana.

412

Reasumując, absolwenci, którzy ukończyli studia przed

10 lutego 2010 r., chcąc posiadać tytuł magistra inżynie-

ra pożarnictwa, zobowiązani są odbyć 6 lat nauki, tzn.

ponownie odbyć studia poprzedzone studium.

Mając na uwadze poczucie społecznej sprawiedli-

wości, zasadne wydaje się uznanie zdobytego przez

absolwentów Szkoły Głównej Służby Pożarniczej ty-

tułu magistra inżyniera na kierunku inżynieria bez-

pieczeństwa w zakresie inżynierii bezpieczeństwa

pożarowego za równorzędny z tytułem magistra in-

żyniera pożarnictwa.

Panie Ministrze!

Jakie jest Pana stanowisko

Czy podejmie Pan działania w celu uznania zdo-

bytego przez absolwentów Szkoły Głównej Służby

Pożarniczej tytułu magistra inżyniera na kierunku

pieczeństwa pożarowego za równorzędny z tytułem

magistra inżyniera pożarnictwa?

Z poważaniem

Poseł Tomasz Lenz

Toruń, dnia 8 stycznia 2013 r.

Interpelacja

(nr 13453)

do ministra ﬁnansów

w sprawie zasad obliczania

Szanowny Panie Ministrze!

W 2007 r. świadczenie

pieniężne dla medalistów olimpijskich wypłacane

było w wysokości przeciętnego wynagrodzenia w po-

przednim roku kalendarzowym.

Medaliści paraolim-

piad otrzymywali świadczenie, którego wysokość

ustalana na podstawie mnożnika 1,3255 i kwoty ba-

zowej dla członków korpusu służby cywilnej.

W 2008 r., w związku ze zmianą ustawy o sporcie

kwaliﬁkowanym,nastąpiłazmianasposobuustala-

nia kwoty świadczenia dla olimpijczyków.

O tego

roku wysokość świadczenia dla wszystkich upraw-

nionych osób (olimpijczyków i paraolimpijczyków)

wyliczana była jednakowo na podstawie mnożnika

1,3255 i kwoty bazowej dla członków korpusu służby

Od 2009 r. kwota bazowa dla członków korpusu

służby cywilnej nie uległa zmianie, a zatem od wspo-

mnianego roku świadczenie pieniężne dla medalistów

olimpijskich i paraolimpijskich wynosi 2483,77 zł.

Wartość nominalna świadczenia olimpijskiego po-

zostaje taka sama, jednakże, uwzględniając inﬂację,

wartość realna (nabywcza) tegoż świadczenia sys-

tematycznie spada.

Moim zdaniem niewątpliwie należy zmienić tę

niekorzystną sytuację, doprowadzając do waloryzacji

świadczenia pieniężnego dla medalistów olimpijskich

i paraolimpijskich, tak aby skutki inﬂacjiniezmniej-

szały wartości nabywczej świadczenia, co równocze-

śnie będzie docenieniem pracy i wysiłku olimpijczy-

ków, których osiągnięcia napawają dumą i radością

polskie społeczeństwo.

stępujących kwestii: Jakie działania zostaną podjęte

w celu zmiany zasad obliczania świadczenia pienięż-

nego dla medalistów olimpijskich i paraolimpijskich,

których skutkiem będzie coroczna ich waloryzacja

o stopę inﬂacji?

Czyzasadnebyłobyzaprojektowanie

odrębnej kwoty bazowej związanej ze świadczeniem

olimpijskim?

W takim przypadku łatwiejsze byłoby

dokonywanie waloryzacji tegoż świadczenia otrzymy-

wanego przez stosunkowo niewielką grupę osób.

Łódź, dnia 8 stycznia 2013 r.

(nr 13454)

do ministra transportu,

spodarowaniu przestrzennym, zmiana zagospodaro-

wania terenu w przypadku braku planu miejscowego,

wykonaniu innych robót budowlanych, a także zmia-

maga ustalenia w drodze decyzji warunków zabudo-

gospodarowania terenu, która nie wymaga pozwole-

nia na budowę z wyjątkiem tymczasowej, jednorazo-

wej zmiany zagospodarowania terenu trwającej do

roku (art. 59 ust. 2).

Zgodnie z ust. 3 cytowanego przepisu, w przypad-

ku zmiany zagospodarowania terenu, o której mowa

wy, wójt, burmistrz albo prezydent miasta może w dro-

dze decyzji nakazać właścicielowi lub użytkownikowi

wieczystemu nieruchomości:

413

— wstrzymanie użytkowania terenu, wyznacza -

— przywrócenie poprzedniego stanu zagospoda -

rowania.

Istota uregulowania zawartego w art. 59 ust. 3 pkt 2

ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzen-

nym sprowadza się do możliwości nakazania przywró-

cenia poprzedniego sposobu użytkowania nierucho-

mości w przypadku zmiany zagospodarowania terenu

runkiem wydania decyzji o warunkach zabudowy jest

brak obowiązującego miejscowego planu zagospoda-

rowania przestrzennego.

W konsekwencji również za-

ustawy, dopuszczalne jest tylko w sytuacji braku obo-

wiązującego planu miejscowego.

W przypadku gdy

istnieje plan miejscowy nie ma możliwości zastosowa-

nia art. 59 ust. 3 pkt 2 ustawy.

W obecnie obowiązującym stanie prawnym jedynie

sąd powszechny może nakazać użytkowanie nierucho-

mości, zgodnie z planem miejscowym w postępowaniu

cywilnym prowadzonym w oparciu o art. 144 K.c.,

który stanowi, iż właściciel nieruchomości powinien

przy wykonaniu swego prawa powstrzymać się od

działań, które by zakłóciły korzystanie z nierucho-

mości sąsiednich ponad przeciętną miarę, wynikają-

cą ze społeczno-gospodarczego przeznaczenia nieru-

chomości i stosunków miejscowych.

W przypadku

postępowania sprzecznego z art. 144 K.c. właścicie-

lowi nieruchomości sąsiedniej przysługuje roszczenie

negatoryjne o zaniechanie naruszeń i przywrócenie

stanu zgodnego z prawem (art. 222 § 2 K.c.)

Organy

gminy, stanowiące prawo miejscowe, a takim aktem

prawa miejscowego jest plan zagospodarowania prze-

strzennego, nie mają możliwości egzekwowania tego

prawa w drodze postępowania administracyjnego.

nistra z pytaniem: Czy zdaniem Pana Ministra zasad-

ne jest podjęcie działań zmierzających do dokonania

zmian w przepisach prawnych w celu przyznania orga-

nom gminy kompetencji w zakresie wydawania decyzji

administracyjnych nakazujących podmiotom narusza-

jącym postanowienia planu miejscowego przywrócenie

poprzedniego sposobu zagospodarowania?

Z poważaniem

Poseł Marek Rząsa

Przemyśl, dnia 9 stycznia 2013 r.

Interpelacja

(nr 13455)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie proﬁlaktyki antynikotynowej

w szkołach

Szanowna Pani Minister!

Zgodnie z informacją:

w 2011 r.” do nałogowego (codziennego) palenia przy-

cej.

Mężczyźni zaczynają popadać w nałóg jeszcze

w czasie trwania obowiązku szkolnego.

Jak pokazują

badania, między 15. a 19. rokiem życia odsetek palą-

cych nałogowo mężczyzn wynosi 58% i odpowiednio

39% w przypadku kobiet, przy czym po przekroczeniu

20 roku życia odsetek mężczyzn nadal rośnie.

W ramach II edycji badania ankietowego „zacho-

wania zdrowotne młodzieży”, przeprowadzonego

w marcu 2011 r. przez Państwową Inspekcję Sanitar-

ną, do palenia przyznało się 20% uczniów, przy czym

inicjacja tytoniowa sięga od 21% osób przed 12 ro-

kiem życia do 51% w wieku lat 12–15.

W ciągu 12 mie-

sięcy przed przeprowadzeniem badania ponad 54%

respondentów palących tytoń podejmuje próbę ze-

rwania z nałogiem.

W sprawozdaniu wskazano metody współpracy

polegające m.in. na prowadzeniu szkoleń i narad dla

przedstawicieli Powiatowych Stacji Sanitarno-Epi-

demiologicznych, dyrekcji szkół oraz przedszkoli,

jak również przesyłania przez Państwową Inspekcję

Sanitarną listów intencyjnych oraz materiałów edu-

kacyjnych do placówek oświaty, a także udział

uczniów w festynach i organizowanie punktów in-

formacyjnych.

W roku szkolnym 2010/2011 przedstawiono dyrek-

torom 50% przedszkoli ofertę programową III edycji

akcji „Czyste powietrze wokół nas”.

Choć w akcję za-

angażowało się 3619 placówek przedszkolnych w ca-

łym kraju i 1687 oddziałów przedszkolnych (na Dol-

nym Śląsku zaledwie 119 przedszkoli i 19 oddziałów

przedszkolnych).

Natomiast w programie „Znajdź wła-

ściwie rozwiązanie” adresowanym do gimnazjalistów

9,7% szkół podstawowych i 22,2% gimnazjów na Dol-

nym Śląsku wzięło udział w akcji.

W raporcie wskazano również, iż w prawie oświa-

towym dokonano wprowadzenia obowiązku realizacji

programu wychowawczego i proﬁlaktycznego,zaktó-

rego organizację w każdej ze szkół odpowiada dyrek-

tor.

Program wymaga współpracy grona pedagogicz-

nego z rodzicami, samorządem uczniowskim oraz

strategicznymi podmiotami publicznymi i niepublicz-

nymi w środowisku lokalnym.

Natomiast liczba szkół

należących do sieci szkół promujących zdrowie osią-

gnęła liczbę 2000 placówek w całym kraju, a w roku

2011 przyznano dwudziestu szkołom Krajowy Certy-

414

ﬁkat Szkoły Promującej Zdrowie, wręczony przez

ministra edukacji narodowej.

Zwracam się do Pani Minister z pytaniami:

1.

Jak ministerstwo ocenia wdrożenie i funkcjo-

nowanie nowych przepisów prawa oświatowego do-

tyczących organizowania przez dyrektorów komplek-

sowego programu proﬁlaktycznegowszkole?

Czywmi-

nionym roku szkolnym dyrektorzy szkół dokonali

ewaluacji i wymiany doświadczeń w organizacji pro-

gramów oraz przedstawili uwagi w tym zakresie?

2.

Jakie działania przewiduje ministerstwo w celu

aktywizacji udziału dolnośląskich placówek oświato-

wych w kolejnych edycjach programów proﬁlaktycz-

nych i wychowawczych?

3.

Czy w związku z tendencją do wzrostu palenia

tytoniu wśród osób w wieku po zakończeniu edukacji

w szkołach średnich ministerstwo zamierza przepro-

wadzić badania trwałości efektów prowadzonych

w placówkach oświatowych akcji?

Z wyrazami szacunku

Poseł Halina Szymiec-Raczyńska

Warszawa, dnia 9 stycznia 2013 r.

Interpelacja

(nr 13456)

do ministra administracji i cyfryzacji

w sprawie zawyżonych kosztów opłat

wyżonych kosztów opłat za połączenia w telefonii

Otrzymałem za pośrednictwem poczty elektro-

nicznej pismo w sprawie domniemanych monopoli-

stycznych praktyk polskich operatorów komórko-

wych (podejrzenie zmowy cenowej) w zakresie stawek

na połączenia międzynarodowe – z Białorusią i Ukra-

iną.

Obecnie minuta rozmowy z Ukrainą lub Biało-

rusią kosztuje w polskich sieciach komórkowych aż

2 złote i więcej, co nie ma odniesienia do realnych

kosztów i jest prawdopodobnie wynikiem zabronionej

blemem są również zbyt wysokie administracyjne

stawki tzw. interkonektu, czyli stawki rozliczeń mię-

dzyoperatorskich w relacjach między polskimi a ukra-

ińskimi i białoruskimi operatorami – czytamy w li-

ście sygnowanym przez uczestników akcji Ukraina,

nie Afryka.

Nie ma wątpliwości, że Ukraina i Białoruś leżą

znacznie bliżej niż Afryka i połączenia telefoniczne

powinny być tańsze.

Autorzy protestu zwracają uwa-

gę, że jeśli mają być podejmowane działania w celu

zbliżenia mieszkańców obu państw do Europy Za-

chodniej, to połączenia telefoniczne muszą być tań-

sze.

Muszą być tańsze także dlatego, że bardzo często

za pośrednictwem telefonów komórkowych komuni-

kują się Polacy żyjący po obu stronach granicy pol-

sko-ukraińskiej i polsko-białoruskiej, rodziny i zna-

jomi, ale także osoby, które chcą zbliżać kraje do sie-

bie przez prowadzenie działalności gospodarczej.

Obecna sytuacja – piszą autorzy protestu – kiedy za

dziesięciominutową rozmowę telefoniczną trzeba za-

płacić 20–30 złotych nijak się ma do tych wszystkich

deklaracji o przyjaznym sąsiedztwie i współpracy

polsko-ukraińskiej.

Jak wiadomo, rynek telekomunikacyjny jest ryn-

kiem do pewnego stopnia regulowanym, a stawki

łącznie gry konkurencyjnej, ale też licznych uregu-

lowań prawa wewnętrznego i umów międzynarodo-

wych.

Ponadto władza, w tej kwestii minister admi-

nistracji i cyfryzacji, powinna dbać o interes swoich

obywateli, a zatem w tym przypadku zabiegać o jak

najniższe stawki w połączeniach międzynarodowych

z Ukrainą i Białorusią.

zane z wysokimi stawkami połączeń w telefonii ko-

mórkowej między Polską a Ukrainą i Białorusią

i jakie jest stanowisko Pana Ministra w powyższej

2.

Czy podejmował Pan Minister działania, aby

zweryﬁkowaćopinieosóbprotestującychiprzyczynić

się do obniżenia stawek połączeń telefonicznych mię-

dzykrajowych?

Komunikacji Elektronicznej o zbadanie, czy nie do-

chodzi do nielegalnej zmowy cenowej wśród polskich

operatorów w wyżej opisanym przypadku?

4.

Czy może Pan Minister wystąpić do Urzędu

Komunikacji Elektronicznej o sprawdzenie, jakie

czynniki natury prawnoadministracyjnej wpływają

na wysoki poziom stawki rozliczeń międzyoperator-

skich?

5.

Czy może Pan Minister podjąć rozmowy ze stro-

ną ukraińską, aby także rząd tego kraju rozpoczął

działania mające na celu obniżenie stawek za połą-

czenia w telefonii komórkowej z Ukrainy do Polski?

Z poważaniem

Poseł Artur Górski

Warszawa, dnia 9 stycznia 2013 r.

415

Interpelacja

(nr 13457)

do ministra pracy i polityki społecznej

W walce z problemem wyludniania się Opolszczy-

zny samorząd woj. opolskiego przygotował program

specjalnej strefy demograﬁcznej.

Zakładaonodbudo-

wę potencjału ludnościowego regionu m.in. poprzez

tworzenie miejsc pracy oraz poprawę jakości życia

mieszkańców.

Jedną z propozycji rozwiązań zawartych w pro-

gramie jest wprowadzenie tzw. bonu wychowawcze-

go, którego celem byłoby wsparcie rodziców w wycho-

wywaniu dzieci na okres pierwszych dwóch lat życia.

Przedmiotowy bon – wypłacany w kwocie 1600 zł

miesięcznie na dziecko – byłby świadczeniem konsu-

mującym rozproszoną dziś różnego rodzaju pomoc.

wość nowelizacji ustawy o świadczeniach rodzinnych

w celu stworzenia możliwości wprowadzenia na tere-

nie woj. opolskiego bonu wychowawczego na zasa-

dach opisanych powyżej?

Poseł Tomasz Garbowski

Warszawa, dnia 9 stycznia 2013 r.

(nr 13458)

do ministra ﬁnansów

w sprawie przyczyn nieprzekazania

Szanowny Panie Ministrze!

W związku z zakoń-

czeniem roku 2012 i brakiem realizacji udziałów

gnozowanej przez Pana Ministra wysokości uprzej-

mie proszę o wyjaśnienie przyczyn nieprzekazania

miastu Częstochowa udziałów w PIT w przyznanej

miastu Częstochowa wielkości.

Zgodnie z informacją przekazaną przez Pana Mi-

nistra dla miasta Częstochowy ustalono na 2012 r.

plan udziałów w podatku dochodowym od osób ﬁ-

zycznych w wysokości 221 730 328 zł.

Następnie po

przyjęciu ustawy budżetowej na rok 2012 wielkość ta

została skorygowana do kwoty 212 860 720 zł, tj. zmniej-

szona o kwotę 8 869 608 zł.

Pomimo dokonania przez Pana Ministra zmniej-

szenia dla mojego miasta planu, dochody z ww. tytu-

łu zostały przekazane tylko w kwocie 206 952 555 zł.

Oznacza to, że ubytek w stosunku do ostatecznie

ustalonej dla miasta Częstochowy wielkości wynosi

5 908 165 zł, co łącznie z omawianym wyżej zmniej-

szeniem daje kwotę aż 14 777 773 zł.

Pragnę nadmienić, że brak wpływów w 2012 r.

w ww. wysokościach spowodował dla miasta Często-

chowy poważne problemy w realizacji ważnych dla

miasta przedsięwzięć.

1.

Czy brakująca w stosunku do ustalonego planu

kwota udziałów zostanie uzupełniona i w jakim ter-

minie?

2.

Jakie wykonanie z tego źródła dochodów odno-

tował budżet państwa i jaka ostatecznie kwota zosta-

ła przeznaczona dla jednostek samorządu terytorial-

nego?

Proszę również o przedstawienie metodologii

podziału wpływów z PIT na poszczególne jednostki

samorządowe, w tym dla miasta Częstochowa.

Z poważaniem

Poseł Marek Balt

Warszawa, dnia 10 stycznia 2013 r.

(nr 13459)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie udzielanej przez rząd pomocy

Ministra w sprawie udzielanej przez rząd RP pomocy

rozwojowej dotyczącej krajów przechodzących prode-

mokratyczną transformację systemową.

W takich krajach bardzo często systemy politycz-

ne nie pozwalają społeczeństwu współdecydować

o własnym losie, nie działają w nich mechanizmy pro-

społeczne, sprzyjające tworzeniu nowej demokratycz-

nej rzeczywistości.

Do takich krajów należy niewąt-

pliwie Somalia, do niedawna pozbawiona państwo-

wości i demokratycznej władzy.

Od 2000 r.

Polska

wraz z innymi krajami członkowskimi ONZ zadekla-

rowała włączenie się do działań na rzecz tzw. mile-

nijnych celów rozwoju w celu poprawy losu ludzi ży-

jących w skrajnym ubóstwie.

Świadczy to o zaanga-

żowaniu Rzeczypospolitej Polskiej w działania na

rzecz rozwiązywania problemów globalnych i udzie-

lanie szeroko rozumianej pomocy krajom o niższych

wskaźnikach rozwoju.

W najtrudniejszym okresie

przekształceń ustrojowych Polska uzyskała znaczącą

416

pomoc z zagranicy, która doprowadziła do skutecz-

nego doprowadzenia trudnych reform społecznych

i gospodarczych.

W podobnej sytuacji znalazła się obecnie Somalia.

W Republice Federalnej Somalii 10 września 2012 r.

odbyły się wybory prezydenckie.

Członkowie społecz-

ności międzynarodowej określili to jako kluczowy

krok w kierunku przemiany rozdartego wojną pań-

stwa w kraj z efektywnym systemem władzy central-

nej.

Były to pierwsze od 40 lat wybory stanowiące

pierwszy krok do wprowadzenia elementów demokra-

cji w Somalii.

Dobre zarządzanie, odbudowa gospo-

darcza, współpraca na rzecz pokoju i porozumienia,

poprawy stosunków z resztą świata to priorytety no-

wego prezydenta i rządu przez niego powołanego.

Nowa władza somalijska dąży do tego, aby Somalia

wróciła na arenę międzynarodową jako suwerenne,

demokratyczne państwo.

aby wesprzeć wysiłek nowo powołanych władz soma-

lijskich w tworzeniu struktur nowoczesnej, demokra-

tycznej Somalii?

2.

Na jaką pomoc ze strony państwa polskiego

mogą liczyć Somalijczycy w procesie wyrównywania

szans rozwojowych, dążący do tego, aby ich kraj stał

się miejscem bardziej przyjaznym dla wszystkich jego

mieszkańców?

Z wyrazami szacunku

Poseł Robert Biedroń

Warszawa, dnia 10 stycznia 2013 r.

(nr 13460)

do prezesa Rady Ministrów

Antykorupcyjnego

Premiera jako osoby obowiązanej do nadzoru nad

działaniami Centralnego Biura Antykorupcyjnego

w kwestii dotyczącej kontroli nad metodami śledczy-

mi stosowanymi przez funkcjonariuszy CBA w pro-

wadzonych sprawach karnych.

Zapadły w ostatnich dniach wyrok w tzw. sprawie

Mirosława G. wstrząsnął opinią publiczną, ujawnia-

jąc nielegalne i niehumanitarne praktyki śledcze sto-

sowane przez funkcjonariuszy CBA w tej sprawie.

Stosowane metody przesłuchań stanowiły w rzeczy-

wistości tortury psychiczne świadków, mające na

celu wymuszenie zeznań potwierdzających przyjęte

z góry przez śledczych tezy.

Uzasadnienie wyroku

wskazuje m.in. na prowadzone wielogodzinne prze-

słuchiwania w późnych godzinach nocnych, następu-

jące bezpośrednio po sobie.

Przesłuchiwania świad-

ków w nocy, pozbawiające ich faktycznej możliwości

swobodnej i nieskrępowanej oceny sytuacji, rodzą nie-

uchronne skojarzenia z ponurymi praktykami orga-

nów ścigania z czasów stalinowskich, tzw. konweje-

rem.

Dodatkowo protokoły sprawy Mirosława G. wska-

zują, iż prowadzący śledztwo niejednokrotnie mani-

pulowali i szantażowali osoby przesłuchiwane.

Celem

zobrazowania szeregu nadużyć CBA należy przyto-

czyć niektóre zeznania świadków w sprawie Mirosła-

wa G. Świadek A.G. została zabrana na przesłuchanie

w noc po śmierci męża.

82-letni świadek L.K. był dłu-

go wożony przez funkcjonariuszy CBA po mieście, aż

stracił orientacje, w końcu funkcjonariusze obiecali

mu, że jak zezna, iż wręczył Mirosławowi G. łapówkę,

to zostanie wypuszczony.

Inny świadek, który w la-

tach wojny przebywał w siedzibie gestapo w areszcie

na Szucha, mówił o podobieństwach w sposobie dzia-

łania między CBA a hitlerowską policją.

Świadek

E. K. została zebrana na przesłuchanie o godz. 23,

a zwolniona o 2.20 nad ranem.

Demokratyczne państwo prawa, jakim jest Rzecz-

pospolita Polska, nie może dopuszczać stosowania

takich metod, rodem z państw totalitarnych.

Wyrok

w sprawie Mirosława G. wywołał w społeczeństwie

niepokój dotyczący sposobu postępowania organów

państw wobec świadków i osób podejrzewanych oraz

faktycznego przestrzegania w tym zakresie przepi-

sów konstytucji oraz konwencji międzynarodowych,

gwarantujących podstawowe prawa człowieka.

Ko-

nieczne zatem staje się przeprowadzenie oceny fak-

tycznej realizacji uprawnień organów ścigania w za-

kresie prowadzenia postępowań przygotowawczych

wobec obywateli.

W związku ze skalą ujawnionych przez wyrok

w sprawie Mirosława G. przypadków jawnego naru-

szenia prawa przez funkcjonariuszy CBA w trakcie

prowadzonych postępowań oraz ich znaczeniem dla

całego wymiaru sprawiedliwości w państwie zwra-

1.

W jaki sposób Prezes Rady Ministrów realizuje

nadzór nad działaniami CBA?

2.

Czy po 2007 r. przeprowadzona była kontrola

metod działania CBA?

3.

Czy po 2007 r. podjęto realne działania zmie-

rzające do wyeliminowania patologicznych praktyk

w działaniach CBA?

4.

Czy w ostatnich latach występowały skargi na

działalność CBA w zakresie prowadzonych postępo-

wań przygotowawczych?

5.

Czy CBA nadal stosuje wydobywczą metodę

przesłuchania tzw. konwejer?

6.

Czy odpowiedzialni za prowadzenie postępowa-

nia przygotowawczego w sprawie Mirosława G. funk-

cjonariusze zostali pociągnięci do odpowiedzialności

417

karnej i dyscyplinarnej za popełnione naruszenia

prawa?

7.

Czy Prezes Rady Ministrów zawiadomił proku-

raturę o ujawnionych przypadkach łamania prawa

przez funkcjonariuszy CBA?

Z wyrazami szacunku

Poseł Janusz Palikot

Warszawa, dnia 10 stycznia 2013 r.

(nr 13461)

do ministra skarbu państwa

20 grudnia 2012 r.

Ministerstwo Skarbu Państwa

podjęło decyzję o sprzedaży 85% kapitału zakładowe-

kwotę 6,8 mln zł W. P., indywidualnemu inwestorowi,

będącemu jedynym oferentem w przetargu.

Decyzja

ta budzi głębokie zaniepokojenie.

Zakłady istnieją od

ponad 50 lat, współpracują z ﬁrmami takimi jak

Hugo Boss czy Bugatti, wiele razy szyły odzież spor-

tową dla polskiej reprezentacji olimpijskiej.

Do tej

pory z powodzeniem funkcjonowały bez żadnego ﬁ-

nansowego wsparcia z zewnątrz.

Ponadto Warmia

SA jest największym pracodawcą na północy Mazur.

jęciu jej przez inwestora, który w niedalekiej prze-

szłości doprowadził do likwidacji czterech polskich

sobie, według związkowców związku zawodowego

działającego na terenie zakładu Warmia SA, na mia-

no „grabarza”.

Ponadto w prowadzonych przez niego

ﬁrmachczęstołamanoprawapracownicze,niepła-

cono składek na ZUS.

W obawie przed przewidywanymi konsekwencja-

mi sprzedaży spółki W. P. związki zawodowe działa-

jące w zakładach Warmia od dłuższego czasu słały

listy protestacyjne do premiera oraz Pana Ministra,

sprzeciwiając się przejęciu zakładu przez tak niewia-

rygodnego inwestora.

Niestety, głosy sprzeciwu nie

zostały wysłuchane, mimo pojawienia się innego,

bardziej godnego zaufania inwestora.

Prośba woje-

wody warmińsko-mazurskiego o wstrzymanie pro-

cedury została odrzucona, nikt z Ministerstwa Skar-

bu Państwa nie pojawił się także na posiedzeniu Wo-

jewódzkiej Komisji Dialogu Społecznego zwołanym

w tej sprawie.

kości 11 mln zł wykazane przez kontrolę spółki Dana

5.

Dlaczego Ministerstwo Skarbu Państwa igno-

ciela Ministerstwa Skarbu Państwa?

Poseł Iwona Ewa Arent

Olsztyn, dnia 10 stycznia 2013 r.

Interpelacja

(nr 13462)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

W 2009 r. należące do

chińskiego państwa konsorcjum COVEC wygrało

przetargi na budowę dwóch odcinków autostrady A2

(A i C), oferując najniższą cenę, stanowiącą zaledwie

60% kosztorysowej wartości przedsięwzięcia.

Polska

branża budowlana wyrażała głośną dezaprobatę dla

takiego rozstrzygnięcia, GDDKiA utrzymywała, iż

wcześniej zawierała umowy za 66–67% wartości, któ-

re zostały zrealizowane.

W maju 2011 r.

COVEC doszedł do wniosku, iż zde-

cydowanie się przeliczył w ocenie kosztów budowy.

Zaprzestał płatności podwykonawcom, zatrzymał pra-

cę na budowie i próbował renegocjować podpisany kon-

trakt, domagając się dodatkowego miliarda na dokoń-

czenie inwestycji.

Po wielu tygodniach rozmów, które

nie przyniosły rezultatów, w czerwcu 2011 r.

GDDKiA

zdecydowała się zerwać kontrakt z COVEC.

W tym samym czasie Chiny wykonały serię kro-

ków politycznych w naszym regionie.

Prezydent Hu

Jintao podpisał umowę o strategicznym partnerstwie

z Ukrainą.

Na Węgrzech odbyła się wizyta premiera

Wen Jiabao, podejmowanego z wielką pompą przez

418

Victora Orbana (który chciał, by Węgry stały się stra-

tegicznym partnerem Chin w Europie Centralnej).

COVEC podpisał umowę na rozbudowę lotniska

w Budapeszcie.

Postępowanie sądowe

GDDKiA zażądała kar umownych za niewykona-

ne kontrakty.

Gwarancji inwestycji udzieliły trzy

banki: Bank of China, Export-Import Bank of China

i Deutsche Bank.

Ten ostatni tylko na 10%, które od

razu wypłacił (ok. 13 mln PLN).

Tymczasem za zde-

cydowaną większość gwarancji (90%) odpowiadały

państwowe banki chińskich.

Te, co przewidywało

wiele osób znających chińską specyﬁkę, najpierw

zwlekały z wypłaceniem gwarancji, a później po de-

cyzji chińskiego sądu o zawieszeniu wypłaty gwaran-

cji na wniosek COVEC zastosowały się do tego orze-

czenia.

Mimo takiego rozstrzygnięcia, w czerwcu

2012 r.

Bank of China otworzył swoją placówkę i roz-

począł działalność w Polsce.

GDDKiA postanowiła walczyć o wyegzekwowanie

gwarancji i odszkodowania przed polskim sądem, co

było albo dowodem niekompetencji, albo zabiegiem

wizerunkowym.

A to dlatego, iż nawet po uprawo-

mocnieniu się korzystnego wyroku polskiego sądu,

okazałoby się, iż COVEC nie ma w Polsce żadnego

majątku, który można by zająć.

Zdaniem mec. Michała Klaczyńskiego, polskiego

prawnika specjalizującego się w prawie chińskim:

„Uznawanie wyroku polskiego sądu podlega przepi-

som prawa krajowego ChRL oraz polsko-chińskiej

i karnych.

Zgodnie z art. 20 (a) tejże umowy (przy-

najmniej MSZ powinien wiedzieć o jej istnieniu) chiń-

ski sąd może odmówić wykonania wyroku polskiego

sądu, jeśli według chińskiego prawa polskiemu sądo-

wi nie przysługiwała jurysdykcja, a także, zgodnie

z jej art. 20 (e), jeśli w Chinach zostanie wydane orze-

czenie w tej samej sprawie, albo postępowanie w tej

samej sprawie jest w toku.

Jedyna droga to egzekucja

w Chinach, zatem GDDKiA zwróci się do chińskiego

sądu o uznanie i wykonanie wyroku.

I tu czeka na-

szych urzędników kolejna niespodzianka – chiński

sąd odmówi uznania wyroku.

Zgodnie z chińskim

kodeksem postępowania cywilnego (art. 25 i następ-

ne) swoboda stron w zakresie wyboru sądu właści-

wego do rozstrzygnięcia sporu wynikającego z umo-

wy jest ograniczona do... sądów ChRL.

Praktyka

potwierdza, że w przypadku wyroku zagranicznego

sądu powszechnego przeciwko chińskiemu przedsię-

biorcy jego egzekucja w Chinach jest niespotykana.

Chiński sąd, do którego GDDKiA zwróci się o uzna-

nie polskiego orzeczenia, odmówi, a GDDKiA będzie

musiała pozwać COVEC jeszcze raz, w Chinach.

To

oznacza kolejne 2–3 lata w sądzie, mniej przyjaznym

dla GDDKiA niż warszawski sąd okręgowy (choćby

z uwagi na język postępowania)”.

Tak się też stało.

GDDKiA, wiedząc, iż wyrok pol-

skiego sądu ma minimalne szanse na egzekucję, za-

skarżyła COVEC w chińskim sądzie.

Sąd chiński

okazał się jednak mniej przychylny.

Wstrzymał bo-

wiem realizację gwarancji bankowych.

GDDKiA zło-

żyła skargę do Sądu Najwyższego Chin.

Kroki polityczne

Sprawa niezapłaconych gwarancji (i ewentualne-

go odszkodowania) była przedmiotem wielu rozmów

polityków Polski i Chin, ale jak na razie mimo zapew-

nień strony chińskiej nie przyniosła żadnych rezul-

tatów.

Pierwszą próbę podjął minister Radek Sikorski

w sierpniu 2011 r.

Rozmawiał wówczas z szefem chiń-

skiego MSZ Yang Jiechi, składającego pierwszą od

11 lat wizytę w Polsce.

Z chińskim ministrem spotkał

się również Donald Tusk.

Do kolejnej próby doszło w czasie wizyty prezy-

denta Komorowskiego w Pekinie w grudniu 2011 r.

Jednak zamiast pozytywnego dla GDDKiA zakoń-

czenia sprawy, potwierdzono, iż niewypłacający gwa-

rancji Bank of China rozpocznie działalność w Pol-

sce.

Pomimo nieuzyskania żadnych konkretów w spra-

wie gwarancji i odszkodowania, podpisano jedenasto-

punktowe strategiczne partnerstwo z Chinami (w któ-

rym Polska zobowiązuję się m.in. do wspierania Chin

na forum UE w wysiłkach na rzecz zniesienia em-

barga na sprzedaż broni, wprowadzonego po masa-

krze na placu Tiananmen w 1989 r.).

Kolejną okazją do załatwienia sprawy był szczyt

Europa Centralna – Chiny, który z udziałem 16 pre-

mierów krajów regionu i chińskiego Wen Jiabao odbył

się w kwietniu 2012 r. w Warszawie.

Z wielką pompą

ogłoszono nowy program współpracy między Chinami

a Europą Centralną (tzw. 12 kroków Wen Jiabao), ale

sprawa COVEC nie została załatwiona.

Pod koniec

lipca sprawa ta była elementem wizyty ministra trans-

portu Sławomira Nowaka w Chinach.

Strona chińska bardzo umiejętnie „zbywa” zapy-

tania polskich polityków.

Możemy wyróżnić trzy

metody:

— obietnice, iż polska strona ma słuszność i „spra -

wa jest traktowana bardzo poważnie” i „gwarancja

jest stronie polskiej należna”,

— iż należy rozdzielić sprawy polityczne od spraw

biznesowych, a rząd chiński ma niewielki wpływ na

swoje ﬁrmy(choćdefactochińskisądichińskieban-

ki wspierają chińską ﬁrmę),

— obietnicami korzyści ze strategicznego part -

nerstwa, które chyba przy kontynuowaniu tak mało

asertywnej polityki są mało realne.

Fakt, iż od czerwca 2011 r. ani postępowanie są-

dowe, ani mediacje polityczne nie przyniosły w tej

sprawie żadnych rezultatów i naraziły polskiego po-

datnika na milionowe straty, wystawia stronie pol-

skiej kompromitujące świadectwo i po raz kolejny

pokazuje, że dla rządzących najważniejsze jest tylko

dobre wrażenie, a w poważnej polityce, w starciu

z trudnymi stronami, rząd Donalda Tuska wykazuje

niekompetencję.

1.

Czy przy wyborze COVEC brano pod uwagę

specyﬁkęchińskiegobiznesu,wktórejkontraktjest

419

często tylko wyrazem intencji i często bywa renego-

cjowany?

2.

Czy GDDKiA w ogóle próbowała oszacować ry-

zyko, jakie wiąże się ze współpracą z ﬁrmąniezachod-

nią (dla której był to pierwszy kontrakt w tej części

świata) i korzystała z doradztwa specjalistów ds. kul-

tury chińskiej czy kancelarii prawnych mających

praktykę w postępowaniu z chińskimi ﬁrmami?

3.

Jeśli nie brano pod uwagę ryzyka związanego

z faktem, iż mamy do czynienia z ﬁrmąchińską(któ-

ra w pewnych sytuacjach może zachować się inaczej

niż ﬁrmazachodnia,vide:stosunekdokontraktu),

to dlaczego tego kontraktu (i jego egzekucji) nie za-

bezpieczono w sposób należyty?

4.

Dlaczego w umowie zdecydowano o właściwości

polskiego sądu, skoro nie będzie on w stanie tego wy-

roku wyegzegwować (egzekucja wyroków sądów in-

nych krajów w ChRL jest praktyką niespotykaną

w tym kraju)?

5.

Dlaczego zgodzono się, aby aż 90% gwarancji

udzieliły chińskie banki, nie przewidując, co wie każ-

dy znający specyﬁkęchińskiegobiznesu,iżmogąone

odmówić wypłacenia gwarancji (formalnie zasłaniając

się decyzją chińskiego sądu na wniosek COVEC)?

6.

Dlaczego podpisano strategiczne partnerstwo

z Chinami w grudniu 2011 r., a także zgodzono się

na otwarcie dwóch chińskich państwowych banków

płaty gwarancji)?

7.

W jaki sposób państwo polskie zamierza uzy-

skać zwrot gwarancji i być może odszkodowania poza

procesem w chińskim sądzie (mało prawdopodobne,

by wydał wyrok obciążający rodzimą ﬁrmę)?

Z poważaniem

Poseł Paweł Szałamacha

Warszawa, dnia 10 stycznia 2013 r.

(nr 13463)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

W celu zapewnienia

bezpieczeństwa w ruchu drogowym stosowane są

różne metody: ograniczenia prędkości, płatne drogi,

tworzenie wysepek w celu spowolnienia jazdy pojaz-

dów, oznaczenie szczególnie niebezpiecznych miejsc

jako „czarnych punktów”, zwiększona ilość patroli

w nieoznakowanych radiowozach wyposażonych w wi-

deorejestratory czy dokonywanie pomiarów prędko-

ści przez urządzenia rejestrujące prędkość pojazdów,

potocznie zwane fotoradarami.

Stosowanie powyższych środków powinno być

czynione po uprzedniej dogłębnej analizie, a więc z roz-

mysłem i bez nadgorliwości.

Większość z wyżej wy-

mienionych sposobów stosowanych jest zasadnie i speł-

nia swe funkcje, jak choćby „czarne punkty”.

Jed-

nakże jest jeden przynajmniej jeden wyjątek, miano-

wicie fotoradary.

Zdaniem bardzo dużej i stale wzra-

stającej części użytkowników dróg zatracają one swe

pierwotne zadanie i stają się przedmiotem zbędnych

represji lub szykan.

W odczuciu społecznym fotora-

dary umieszczane są nie tam, gdzie dochodzi do licz-

nych wypadków i kolizji, np. w „czarnych punktach”,

lecz w miejscach generujących wysokie wpływy

z mandatów.

kryteriów umieszczane są fotoradary?

2.

Ile miejsc na mapie drogowej Polski oznaczo-

nych jest jako „czarne punkty”?

3.

Ile jest zainstalowanych fotoradarów na terenie

Polski i ile spośród nich znajduje się w „czarnych

punktach?

Z poważaniem

Poseł Bartosz Kownacki

Warszawa, dnia 10 stycznia 2013 r.

(nr 13464)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie płatności bezpośrednich

Szanowny Panie Ministrze!

W latach ubiegłych

(do 2012 r.) od 15 marca do 15 maja każdego roku

rolnicy składali wnioski do powiatowej Agencji Re-

strukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa o przyzna-

nie im płatności bezpośrednich.

Płatności bezpośred-

nie należne rolnikom były wypłacane w szybkim

tempie np. poprzez wydanie decyzji w połowie listo-

pada.

W decyzji zawierano pouczenie, że „odwołanie

od decyzji nie wstrzymuje jej wykonania” i rolnikom

niezwłocznie wypłacano należne płatności.

W 2012 r. (do 15 maja), tak jak w latach poprzed-

nich, rolnicy zgłaszali wnioski o przyznanie płatności

bezpośrednich.

Według zgłaszających się do mnie rol-

ników z powiatu mińskiego, w województwie mazo-

wieckim, do tej pory nie otrzymali oni decyzji ARiMR,

w związku z czym nie otrzymali również płatności

bezpośrednich.

1.

Czy przepisy prawa przewidują przesunięcie

płatności bezpośrednich na rok następny?

420

2.

W jakim okresie od złożenia wniosku musi zo-

stać wydana decyzja Agencji Restrukturyzacji i Mo-

3.

W jakim okresie od wydania decyzji musi na-

stąpić przekazanie płatności bezpośrednich rolni-

kom?

Z poważaniem

Poseł Krystyna Pawłowicz

Mińsk Mazowiecki, dnia 10 stycznia 2013 r.

Interpelacja

(nr 13465)

do ministra skarbu państwa

Szanowny Panie Ministrze!

Składam interpelację

w sprawie wstrzymania prac przygotowawczych do

Decyzja Zarządu Energia SA o czasowym wstrzy-

maniu prac przygotowawczych do budowy bloku wę-

glowego w Ostrołęce o mocy 950 MW oraz informa-

cja przekazana przez Pana podczas debaty sejmowej

w dniu 24 października 2012 r., w której potwierdza

Pan, że w Ostrołęce nie powstanie elektrownia wę-

glowa wywołała uzasadniony niepokój i sprzeciw

samorządów lokalnych oraz województwa mazo-

wieckiego.

Takie decyzje pociągają za sobą negatywne kon-

sekwencje zagrażające rozwojowi północno-wschod-

niej części Mazowsza.

Dodam, że elektrownia zosta-

ła zaplanowana na obszarze, który w obowiązujących

dokumentach strategicznych województwa mazo-

wieckiego zaliczany jest do jednego z pięciu obszarów

problemowych, wyodrębnionych z uwagi na kumula-

cję negatywnych zjawisk społeczno-gospodarczych

i brak możliwości samodzielnego ich przezwyciężenia.

Ostrołęcki Obszar Problemowy leży w podregionie

o niskim wskaźniku PKB na mieszkańca, co w głów-

nej mierze jest następstwem struktury gospodarczej

zdominowanej przez rolnictwo, generujące znacznie

niższą wartość dodaną niż przemysł i usługi.

Krajowe dokumenty strategiczne przyjęte przez

rząd, zwłaszcza „Krajowa Strategia Rozwoju Regio-

nalnego 2010–2020: Regiony, Miasta, Obszary wiej-

skie” oraz „Koncepcja przestrzennego zagospodaro-

inwestycyjnych.

W ramach wspomagania wzrostu

konkurencyjności regionów (cel 1 polityki regionalnej

się procesów rozwojowych na obszary poza ośrodka-

mi wojewódzkimi, a działaniem wzmacniającym ten

proces powinno być „wspieranie rozwoju gospodar-

czego opartego na specjalizacjach regionalnych i lo-

kalnych”.

Dwa inne działania, tj. wspierane rozwoju

i znaczenia miast subregionalnych oraz efektywne

wykorzystanie w procesach rozwojowych potencjału

specjalizacji terytorialnej w sposób dosłowny przy-

stają do planowanej rozbudowy elektrowni w Ostro-

łęce.

W tym kontekście należy postrzegać fakt, że

KSRR (mapa 37) zalicza także Ostrołękę do obsza-

rów strategicznej interwencji na rzecz restruktury-

zacji miast tracących funkcje społeczno-gospodarcze.

Działania przewidziane wobec tych miast skierowa-

ne zostaną m.in. na modernizację struktury gospo-

darczej oraz likwidację zapóźnień infrastruktural-

Nowa elektrownia C mogłaby być istotnym impul-

sem dla rozwoju Ostrołęki, gminy Rzekuń oraz całe-

go północno-wschodniego Mazowsza.

Samorządy lo-

kalne upatrują w tej inwestycji szanse na swój rozwój

poprzez wysoki wpływ z podatków, nowe miejsca pra-

cy, a także szanse na rozwój infrastruktury drogowej

i kolejowej.

Szczególnie ważnym przedsięwzięciem w otocze-

niu planowanej budowy elektrowni miała być mo-

dernizacja linii kolejowej nr 29 Ostrołęka – Tłuszcz,

podjęta z myślą o dostawach węgla do nowego obiek-

tu.

Linia ta ma kluczowe znaczenie dla powiązań

subregionu ostrołęckiego z Warszawą, tak w ruchu

pasażerskim, jak i towarowym.

Skrócenie czasu do-

jazdu z ośrodka subregionalnego do stolicy do go-

dziny stanowiłoby dodatkowy impuls rozwojowy dla

tego obszaru poprzez większe możliwości absorpcji

czynników rozwojowych płynących z obszaru me-

tropolitalnego.

W obecnie zaistniałej sytuacji mamy realne za-

grożenie, że inwestycja ta nie będzie kontynuowana,

ponieważ jej głównym podmiotem ﬁnansującymmia-

ła być Grupa Energia, która w sytuacji wstrzymania

budowy elektrowni najprawdopodobniej wycofa się

z pokrywania kosztów jej realizacji.

W związku z za-

wieszeniem budowy nowej elektrowni Ostrołęka C,

drastycznie zmalały szanse na budowę obwodnicy

Ostrołęki w ciągu drogi krajowej nr 61.

W „Koncepcji przestrzennego zagospodarowania

kraju 2030” na terenach Polski północno-wschodniej

planowany jest szereg inwestycji związanych z roz-

budową krajowego systemu linii przesyłowych naj-

wyższych napięć oraz jego połączeniem z systemem

Litwy, a pośrednio z międzynarodowym systemem

przemysłowym Unii Europejskiej.

Inwestycje te uwa-

runkowane są m.in. istotną rozbudową mocy wy-

twórczych Zespołu Elektrowni Ostrołęka.

W KPZ

2030 przewiduje się realizację w Ostrołęce nowych

mocy wytwórczych (cieplnych) powyżej mocy 800 MW,

a więc więcej niż moc istniejąca obecnie.

Zgodnie

z tym, w projektach aktualizowanych dokumentów

strategicznych województwa mazowieckiego przewi-

dziana jest rozbudowa elektrowni w Ostrołęce oraz

421

istotna rozbudowa systemu sieci przesyłowych naj-

wyższych napięć (związanych z wyprowadzeniem

mocy z zespołu elektrowni Ostrołęka), w tym budowa

stacji 400/220/110 kV oraz linii 400 kV w kierunku

Białegostoku, Olsztyna, Warszawy oraz Ełku.

Należy ponadto nadmienić, iż istniejąca elektrow-

nia Ostrołęka B o mocy 647 MW jest jedynym syste-

mowym (pracującym w systemie sieci przesyłowych

220 kV Krajowego Systemu Elektroenergetycznego)

źródłem energii elektrycznej położonym w północno-

-wschodniej części Polski.

Uzupełniającym źródłem

jest elektrociepłownia Ostrołęka A, która oprócz

energii cieplnej, może produkować energię elektrycz-

ną o mocy szczytowej 75 MW, przy czym nie jest to

moc gwarantowana ciągle.

Zespół obydwu elektrow-

ni zasila północną część województwa mazowieckie-

go oraz znaczne obszary województw: podlaskiego

i warmińsko-mazurskiego, które są obszarami deﬁ-

cytowymi w bilansie zaopatrzenia w energię elek-

tryczną.

Istotny niedobór mocy występuje również

w północnych rejonach Mazowsza, które muszą być

częściowo zasilane z Elektrowni Kozienice oraz Elek-

trowni Bełchatów za pośrednictwem Warszawskiego

Węzła Elektroenergetycznego (ze względu na wyso-

kie odciążenie zagrożonego awarią systemową).

W aktualizowanych obecnie podstawowych doku-

mentach strategicznych województwa mazowieckie-

go przywiązuje się szczególną wagę do rozwoju prze-

mysłu i kształtowania spójności terytorialnej.

W przy-

gotowanym projekcie „Strategii rozwoju wojewódz-

twa mazowieckiego” za cel priorytetowy obrano

wzrost zdolności konkurencyjnej przemysłu w regio-

nie poprzez stymulowanie zmian strukturalnych,

pobudzanie aktywności innowacyjnej oraz efektywne

wykorzystanie zasobów.

Subregion ostrołęcki wcho-

dzi natomiast w skład jednego z trzech obszarów

strategicznej interwencji, wyznaczonych w spójności

z zasadami delimitacji określonymi w KSRR.

Budowa nowej elektrowni w Ostrołęce wpisuje się

doskonale w powyższe założenia, stanowiąc jedno-

cześnie odpowiedź na wyzwania rozwojowe woje-

wództwa i subregionu.

kontynuowana.

Ogromne pieniądze wydano na bu-

dowę trzech wodociągów z Narwi.

Budowę zatrzyma-

elektrowni.

Też wstrzymano ją w szczerym polu.

Wy-

budowano oświetlenie, wykonano makroniwelację

potrzeby budowy elektrowni wyrąbano 85 ha starych

Przedstawione argumenty wskazują na koniecz-

ność zmiany decyzji o wstrzymaniu budowy nowej

elektrowni w Ostrołęce.

1.

Czy akceptuje Pan decyzję spółki ENERGA,

ski północno-wschodniej, w szczególności Ostrołęki

i okolic?

stawienie informacji dlaczego koncern Energia SA, stu-

procentowa spółka Skarbu Państwa, podjęła nieko-

rzystną z punktu widzenia rozwoju województwa ma-

zowieckiego oraz z punktu widzenia bezpieczeństwa

energetycznego państwa decyzję wstrzymującą kluczo-

wą inwestycję, budowę elektrowni Ostrołęka C.

Z wyrazami szacunku

Poseł Krystyna Pawłowicz

Warszawa, dnia 10 stycznia 2013 r.

(nr 13466)

do ministra edukacji narodowej

Szanowna Pani Minister!

Dlaczego w projekcie

rozporządzenia w sprawie zasad udzielania i orga-

nizacji pomocy psychologiczno-pedagogicznej w pu-

minięto potrzebę zapraszania rodziców na spotka-

nia z nauczycielami organizującymi pomoc psycho-

logiczno-pedagogiczną ich dziecku?

Wielu rodziców

dzieci z niepełnosprawnościami i innymi problema-

mi bardzo wysoko oceniało fakt, że byli na spotka-

nia z nauczycielami zapraszani i mogli uczestniczyć

w dyskusji dotyczącej tego, aby pomoc udzielana ich

dziecku była jak najbardziej efektywna.

Podobało

im się bardzo to, że nauczyciele zaczęli na rzecz ich

dziecka współpracować.

Wartościowe w rozporzą-

nie przed nauczycielami zadania współpracy ze sobą

i przede wszystkim z rodzicami na rzecz każdego

ucznia z osobna.

422

Projekt rozporządzenia w sprawie zasad udziela-

wprowadzone rozporządzeniem z 17 listopada 2010 r.,

trafnie wyszczególnia rodzaje pomocy psychologicz-

no-pedagogicznej, jaka może być udzielana, odpo-

wiednio upraszcza wymogi dotyczące jej udzielania

i dokumentowania.

Jednak likwiduje także obowią-

zek organizowania spotkań zespołów nauczycieli i spe-

cjalistów na temat potrzeb poszczególnych dzieci, na

które zaprasza się rodziców.

To ostatnie warto pozo-

stawić.

Bez potrzeby mnożenia dokumentacji na ten

temat, ale żeby rodzic w polskiej szkole miał szansę

czuć się coraz lepiej.

Był traktowany jako ważny part-

ner zespołu nauczycielskiego w planowaniu pracy

z jego dzieckiem.

Niech jego oczekiwania będą cier-

pliwie wysłuchiwane i coraz lepiej spełniane.

Stan faktyczny i prawny: W szkołach mamy dużo

dzieci o różnych specjalnych potrzebach edukacyj-

nych.

Nie chodzi tu tylko o dzieci z niepełnosprawno-

ściami albo z trudnościami typu dysleksja.

Są także

dzieci zdolne, których jeszcze nie odkryliśmy, nie

zmotywowaliśmy, nie pomogliśmy rozwinąć ich ta-

lentu.

Są dzieci pojawiające się w polskiej szkole po

kilku latach nauki zagranicą.

Są dzieci z zaburzenia-

mi zachowania.

Każdy przypadek ucznia, który ma

problem, dysfunkcję, niepełnosprawność, ale również

wybitne zdolności miał być analizowany przez zespół

nauczycieli i specjalistów z nim pracujących przy

udziale jego rodziców.

Ten zespół miał ustalać plan

pracy z dzieckiem, a potem interesować się jego re-

alizacją.

Celem była zmiana sposobu pracy z uczniem.

Tra-

dycyjnie nauczyciel jest nastawiony, że ma przed sobą

całą klasę i chce tę grupę nauczać jednym frontem.

Nie ma w tym nic złego, taka jest szkolna rzeczywi-

stość.

Ale z tego powodu nauczyciele często patrzą na

uczniów jak na element grupy, nie indywidualnie.

Kiedy jeszcze usłyszą, że dziecko ma jakieś orzecze-

nie z poradni psychologiczno-pedagogicznej, traktują

to jako usprawiedliwienie i chętnie by to dziecko omi-

jali, bo realizują program z punktu widzenia całej

klasy, nie każdego ucznia z osobna.

Zamiarem było

odwrócenie tej sytuacji, żeby każde dziecko było wi-

dziane indywidualnie, z perspektywy jego potrzeb

rozwojowych, a także oczekiwań i potrzeb jego rodzi-

ców.

I żeby wszyscy nauczyciele traktowali je w po-

dobny sposób.

Cały pakiet rozporządzeń o udzielaniu pomocy

psychologiczno-pedagogicznej, wprowadzony w 2010 r.,

był poprzedzony szerokimi konsultacjami i pracami

ekspertów.

Nauczyciele zwracają obecnie uwagę na

nadmierną pracochłonność wykonywania zapisów

jednego z tych rozporządzeń, teraz zmienianego.

Eksperci uważają wprowadzone zmiany za zbyt mały

krok w wytyczonym przez nich kierunku.

W całej

dyskusji o przepisach i procedurach zgubił się gdzieś

uczeń i jego rodzice.

To oni mieli tu stanąć w centrum

uwagi.

Przeprowadzony przez Ministerstwo Edukacji

Narodowej pilotaż wdrażania przepisów omawianego

rozporządzenia wykazał, że część regulacji określa-

jących sposób organizacji pracy zespołów nauczycie-

li, wychowawców grup wychowawczych oraz specja-

listów budzi wątpliwości.

Obowiązki dokumentowa-

nia spotkań i planów są często interpretowane w spo-

sób nadmiernie skomplikowany i realizowane nawet

podwójnie, bez takiej faktycznej potrzeby.

Także wy-

maganie przestrzegania różnych terminów utrudnia

szkołom życie.

Z powodzeniem mogłyby być one usta-

lane dużo swobodniej na poziomie szkoły.

Nowe rozporządzenie ma uelastycznić procedury

organizacji i udzielania pomocy psychologiczno-peda-

gogicznej uczniom w przedszkolu, szkole lub placówce

oraz sposób dokumentowania tych działań, umożliwić

sprawniejsze wypełnianie głównych celów tej pomocy.

Projekt z zadowoleniem przyjmą środowiska nauczy-

cielskie.

To dla nich po prostu mniej pracy.

Popatrzmy

jednak na tę zmianę oczami rodziców.

Rodzice dzieci „mniej typowych” z punktu widze-

nia systemu edukacji, mających jakiś problem, robią-

cych coś istotnie szybciej lub wolniej niż inne dzieci,

sprawiających w klasie kłopot jakimś sposobem za-

chowania, czegoś nie rozumiejących, zawsze czuli się

winni.

Czasem byli wzywani do szkoły w celu prze-

kazania im jednostronnego komunikatu, co powinno

się w zachowaniu ich dzieci poprawić.

Nie wszystko

jednak można poprawić przy pomocy rodzica, który

często w domu przeżywa z własnym dzieckiem jesz-

cze większe problemy i sam nie ma kompetencji, aby

samodzielnie wymyślić, jak najlepiej reagować na ja-

kieś problematyczne zachowania tego dziecka.

To on

od specjalistów ze szkoły ma prawo oczekiwać pomo-

cy i profesjonalnej rady.

Natomiast z pewnością naj-

lepiej zna własne dziecko, wie, co to dziecko lubi,

czym się interesuje, przy jakich zajęciach domowych

umie się skupić, co robi z przyjemnością.

Jak może i powinna wyglądać praca zespołów, ma-

jących za zadanie pomagać dzieciom?

Pierwsze spo-

tkanie rodziców z całym zespołem nauczycieli i spe-

okazać się dla obu stron owocne lub też trudne, szcze-

gólnie wtedy, gdy pomiędzy nimi narosły pretensje

i żale niezrealizowanych oczekiwań.

Jednak rozpo-

częcie spotkania od skierowanego do rodziców pyta-

nia, jak oceniają to, co wobec ich dziecka robi szkoła,

na ile dotychczas szkoła ich zdaniem pomaga dziecku

w rozwoju, czego oczekują od szkoły, w czym szkoła

ich zdaniem im samym pomaga lub mogłaby pomóc,

może dać rodzicom szansę przedstawienia swoich

kłopotów i oczekiwań, zaś nauczycielom da możli-

wość popatrzenia na dziecko trochę inaczej niż jak

na jedno z wielu do okiełznania w klasie.

Być może niektórzy z nauczycieli znają dobrą dro-

gę do danego dziecka, odkryli jego zainteresowania

i pasje czy też wiedzą, jak opanować jego trudne za-

chowania.

Mądry wychowawca postara się dać głos

423

właśnie tym, którzy już coś dodatkowo dla tego dziec-

ka robią, więcej o nim wiedzą.

Trzeba udzielić uczci-

wej odpowiedzi, czy i co możemy wspólnie – rodzice,

nauczyciele i specjaliści – zrobić, aby jak najlepiej po-

magać danemu uczniowi.

Jeśli brakuje nam kompe-

tencji, aby akurat temu dziecku i jego rodzicom od-

powiednio pomóc, skierujmy ich tam, gdzie mogą

odpowiednią specjalistyczną pomoc otrzymać.

Czasem pomocy mogą też potrzebować nauczycie-

le, którym na przykład brakuje wiedzy o konkretnym

rodzaju niepełnosprawności.

Rodzice i mający przy-

gotowanie pedagogiczne nauczyciele na ogół dobrze

sobie radzą w przypadkach „typowych”, natomiast

niepełnosprawność, trudne zachowania czy nietypo-

we mocno wykraczające poza program zainteresowa-

nia ucznia, mogą ich przerastać.

W wielu wypadkach ani najbardziej zaangażowa-

ni rodzice, ani kompetentni nauczyciele nie są w sta-

nie sprawić, aby dziecko stało się idealne i niekłopo-

tliwe.

Zamiast wzajemnego obrzucania się pretensja-

mi i posiadania nierealnych oczekiwań od siebie na-

wzajem, lepiej usiąść razem i jasno stwierdzić, że bez

dodatkowej pomocy specjalistów nie osiągniemy od-

powiednich postępów.

Musimy ich zaprosić, zapoznać

z sytuacją, poprosić o pomoc i potem wspólnie, soli-

darnie przestrzegać ich rad i zaleceń.

Wychowawca klasy jako organizator spotkania

zapraszający na spotkanie nauczycieli w tej klasie

uczących, dopraszający rodziców dzieci i – jeśli jest

taka potrzeba – odpowiednich specjalistów może na

jednej kartce papieru zapisać konkluzje i na kolejnym

spotkaniu za około rok zapytać, na ile nam wszyst-

kim udało się konsekwentnie przestrzegać podjętych

ustaleń, co to przynosi i na ile jest potrzeba coś po-

prawić lub zmienić.

Takie konsylium dotyczące każ-

dego „mniej typowego” dziecka, odbywające się choć-

by raz w roku, to coś, do czego można i warto zobo-

wiązać system edukacji.

Każde dziecko, a szczególnie

takie, z pomocą któremu nauczyciele lub rodzice nie

umieją sobie dobrze poradzić, zasługuje na te przy-

najmniej 15 minut uwagi rocznie wyłącznie jemu po-

święconej, wspólnie przez wszystkich za jego rozwój

odpowiedzialnych.

Która dokumentacja jest potrzebna?

Prawnicy

oraz oświatowi kontrolerzy uważają, że jeśli mówimy

o zespole nauczycieli i specjalistów pracujących z dziec-

kiem musi nastąpić akt jego formalnego powołania

i stąd dyrektorzy szkół pracowicie wypełniają doku-

menty powołujące takie zespoły dla poszczególnych

dzieci, których w dużych szkołach bywa przecież

dużo.

Tymczasem, kto pracuje z konkretnym dziec-

kiem na zajęciach organizowanych w szkole wynika

przecież z innej szkolnej dokumentacji.

Każdy wycho-

wawca bez trudu jest w stanie zwołać taki zespół na

podstawie posiadanej wiedzy o swoich podopiecznych

i o organizacji pracy szkoły, w ramach szkolnych obo-

wiązków zajmowania się problemami każdego wycho-

wanka.

Te zespoły powinny funkcjonować w ramach

normalnej codziennej współpracy nauczycieli, bez

żadnego formalnego powoływania.

Uczeń na odpowiednie dla niego zajęcia powinien

być oczywiście kierowany bez zbędnej zwłoki.

Jeśli

dany uczeń na przykład:

— ma dodatkowe lekcje języka polskiego, gdyż

z powodu wcześniejszego pobytu za granicą źle zna

język polski i jest to przyczyna jego trudności szkol-

nych,

— z powodu dysleksji uczestniczy w terapii peda -

gogicznej i ma odpowiednio (wszyscy wiedzą, w jaki

sposób w wypadku danego ucznia) dostosowane wy-

magania na lekcjach poszczególnych przedmiotów,

— chodzi na zajęcia wyrównawcze z matematyki,

gdyż braki w wiedzy matematycznej utrudniają mu

postępy w kilku przedmiotach,

— uczęszcza na zajęcia z biologii organizowane dla

uczniów na uniwersytecie, gdyż ma wybitne zaintere-

sowania i predyspozycje w tej dziedzinie, odciągające

go zresztą od innych szkolnych obowiązków,

— z powodu niepełnosprawności ma oprócz nor -

malnych zajęć też odpowiednie zajęcia rewalidacyjne,

a wszyscy nauczyciele w jednakowy sposób (wspólnie

ustalony) reagują na jego nietypowe zachowania,

— każde z tych wymienionych dodatkowych,

ustalonych w szkole, zgodnie z potrzebami uczniów,

oddziaływań ma przecież już swój program i doku-

mentację i nie ma potrzeby sporządzania tego planu

jeszcze raz.

Akty powoływania zespołów i osobne, rozbudowane

plany pracy dla każdego mniej typowego ucznia oczy-

wiście nie są potrzebne, natomiast spotkania na temat

poszczególnych dzieci z udziałem ich rodziców i krótkie

zapisanie ich konkluzji na pewno ma sens.

Potwierdzi

to każdy rodzic, którego na takim spotkaniu o coś za-

pytano, poinformowano o czymś, o czym tej pory nie

wiedział.

Każda minuta uwagi poświęcona wyłącznie

jego dziecku jest dla niego bardzo ważna.

Czas pracy nauczyciela, w tym czas dla rodziców.

Pensum dydaktyczne to tylko część czasu pracy na-

uczyciela.

Przepisy zobowiązują go do pracowania

w roku szkolnym przez 40 godzin w tygodniu.

Od

dyrektora szkoły zależy, jakie zajęcia i obowiązki,

inne niż powierzone w planie pracy szkoły zajęcia

dydaktyczne, nauczyciel ma za zadanie jeszcze wy-

pełniać.

Większość rodziców spędza w pracy przynajmniej

8 godzin dziennie.

Oczekuje od szkoły interesujących

i zgodnych z potrzebami dziecka zajęć w tym czasie.

Zaś po pracy chce możliwości spotkania z każdym

nauczycielem swojego dziecka, dowiedzenia się, jakie

ono robi postępy i czego potrzebuje.

Rozsądne i pożą-

dane jest organizowanie dla uczniów, po zajęciach

obowiązkowych, różnych grup zainteresowań, cieka-

wych sposobów spędzania czasu, między innymi

w ramach opieki świetlicowej, ale także innych zajęć

zgodnych z ich potrzebami i zaleceniami specjalistów.

Poza tym ważne jest, aby każdy nauczyciel, na przy-

kład przez ustaloną godzinę w tygodniu, pozostawał

do dyspozycji rodziców i innych osób (specjalistów,

pozostałych nauczycieli), którzy chcą na spokojnie

z nim coś omówić, ustalić, dowiedzieć się.

Rozsądny

424

dyrektor często takie godziny w pracy szkoły usta-

nawia.

Ile czasu mogą zająć nauczycielom opisane wyżej

spotkania zespołów?

Jak może być to w szkole zorgani-

zowane?

Przykładowo, najprościej: jedna klasa, jeden

zespół nauczycieli, jedno popołudnie, np. 10 uczniów

„kłopotliwych” x 15 minut na ucznia, czyli razem oko-

ło 2,5 godziny.

Kolejne klasy, kolejne popołudnia, zgod-

nie z harmonogramem ustalonym przez dyrektora.

Polonista, matematyk, anglista, najczęściej ma 4–6

klas.

Kilka dni w ciągu roku poświęconych po połu-

dniu rodzicom uczniów to wcale nie tak dużo.

Ten od

przedmiotu mającego w planie godzinę lub dwie w ty-

godniu będzie zaproszony na więcej spotkań, ale też

jemu one szczególnie mogą się przydać, bo rzadko kie-

dy jest w stanie na podstawie samej obserwacji na lek-

cji dużo o swoich uczniach powiedzieć.

Nawet jeśli po-

winien spędzić na spotkaniach zespołów relatywnie

sporo czasu, będzie to czas mu w pracy przydatny.

Warto tu podkreślić, że oddziałów klasowych

w szkołach jest najczęściej najwyżej kilkanaście, że

szkół o dużej liczbie uczniów i nauczycieli jest na-

prawdę mało, że średnia wielkość szkoły na prze-

strzeni ostatnich lat istotnie maleje.

Dla przykładu

w roku szkolnym 2009/2010 średnia liczba uczniów

szkoły podstawowej wynosiła 168, a liczba uczniów

w oddziale klasowym szkoły podstawowej – 18,6 (na

podstawie raportu o stanie edukacji 2010).

Można zaproponować odbywanie tych spotkań

w nieco okrojonym składzie: wychowawca, rodzic,

specjaliści i najbardziej zainteresowani nauczyciele,

mający najwięcej godzin lub problemów z dzieckiem,

wiedzy o tym dziecku, zaś pozostali zobowiązani do

zapoznania się z konkluzjami i ich przestrzegania.

Jednak termin na pewno powinien być ustalony

w sposób dający każdemu nauczycielowi uczącemu

danego ucznia możliwość wzięcia udziału.

Wydaje się, że potrzeba zapoznania z ustaleniami

zespołu na piśmie może dotyczyć tylko rodziców, któ-

rzy nie przyszli na spotkanie, pomimo przekazania

im zaproszenia.

Obowiązek przekazania rodzicom na

piśmie ustaleń zespołu wynikał z przeświadczenia,

że niestety są też rodzice, którzy nie przychodzą do

szkoły, nie interesują się swoimi dziećmi.

Warto jednak dać szansę każdemu rodzicowi spo-

tkania się z zespołem nauczycieli i specjalistów pra-

cujących z jego dzieckiem.

Przecież od tego jest szko-

ła, żeby się pochylić nad każdym dzieckiem i zasta-

nowić, jakie ono ma zdolności, możliwości i potrzeby.

Niestety niektórzy nauczyciele i dyrektorzy szkół

skupiają się głównie na tym, jakie papiery trzeba wy-

pełnić, żeby się wykazać przed ewentualną kontrolą.

Tymczasem ważne jest jak najtrafniejsze zauważenie

potrzeb każdego dziecka przez wszystkich jego na-

uczycieli, zaplanowanie z nim pracy tak, aby na każ-

dej lekcji naprawdę miało szansę się rozwijać.

Jeśli

myślimy, że bez słuchania w szkołach rodziców da się

dobrze wiedzieć, co jest potrzebne ich dzieciom, jeste-

śmy w błędzie.

Polskiej szkole potrzebne jest przede

wszystkim budowanie klimatu zaufania i współpracy

z rodzinami uczniów, inaczej strach wielu rodziców

przed szkołą będzie przekazywany kolejnym pokole-

niom.

Zamiast wiedzieć więcej, pomagać lepiej, o trud-

nościach i potrzebach uczniów będziemy w szkołach

wiedzieć coraz mniej.

Propozycja konkretnych zapisów, o które warto

uzupełnić konsultowany obecnie projekt.

Projekt

w proponowanym obecnie brzmieniu warto uzupeł-

nić o zapis dotyczący wymogu organizowania przez

wychowawcę klasy spotkań zespołu nauczycieli i spe-

cjalistów, pracujących z konkretnym dzieckiem, z jego

rodzicami, przynajmniej raz w roku.

Uzasadnienie

rozporządzenia można poszerzyć o argumenty użyte

powyżej.

Propozycja dodatkowego paragrafu, do dopisania

do rozporządzenia w celu jak najlepszego rozpoznawa-

nia i zaspokajania indywidualnych potrzeb uczniów

oraz organizowania współpracy rodziców i nauczycie-

li w rozwiązywaniu problemów wychowawczych i dy-

daktycznych: dyrektor przedszkola lub szkoły ustala

dla każdej grupy lub klasy dzień spotkań zespołów

nauczycieli i specjalistów pracujących z uczniami,

z ich rodzicami, przynajmniej jeden w roku szkolnym.

Spotkania zespołu nauczycieli i specjalistów pracują-

cych z dzieckiem odbywają się pod przewodnictwem

wychowawcy grupy lub klasy, do której jest zapisane

dziecko.

Wychowawca grupy lub klasy ustala dokład-

ny termin spotkania na temat konkretnego dziecka

i zaprasza na nie jego rodziców oraz wszystkich na-

uczycieli i specjalistów, mających zajęcia z tym dziec-

kiem.

W spotkaniu na temat konkretnego dziecka

mają obowiązek brać udział wszyscy udzielający mu

pomocy psychologiczno-pedagogicznej nauczyciele i spe-

cjaliści.

Po spotkaniu na temat konkretnego dziecka

wychowawca grupy lub klasy krótko zapisuje podjęte

tam ustalenia dotyczące pracy z danym dzieckiem

oraz informuje o nich rodziców dziecka, jeśli ci byli

nieobecni na spotkaniu i tych nauczycieli dziecka, któ-

rzy byli nieobecni na spotkaniu.

Z poważaniem

Poseł Katarzyna Hall

Warszawa, dnia 10 stycznia 2013 r.

(nr 13467)

do ministra edukacji narodowej

oraz

skiego nadsyłane są prośby o wyjaśnienie sytuacji

nauczycielskich kolegiów języków obcych po 2013 r.

425

Z końcem 2013 r. wygasają bowiem dotychczasowe

umowy pomiędzy uczelniami wyższymi a NKJO oraz

między organami prowadzącymi a samymi szkołami.

Brak precyzyjnych sformułowań powoduje obawę

przed automatyczną likwidacją z dniem 1 stycznia

2014 r. nauczycielskich kolegiów języków obcych, a nie

taka była intencja ustawodawcy.

1.

Od kogo ostatecznie zależy funkcjonowanie

NKJO po 31 grudnia 2013 r.?

2.

Czy zapis mówiący o tym, że z dniem 31 grudnia

2013 r. wygasają dotychczasowe umowy oznacza, że

nie można podpisać nowych umów na dalsze lata?

Z poważaniem

Poseł Elżbieta Witek

Warszawa, dnia 10 stycznia 2013 r.

(nr 13468)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie wyjaśnienia możliwości

ﬁnansowania wynagrodzenia

organu prowadzącego szkoły niepubliczne

Szkoły niepubliczne oferują uczniom możliwość

istnieje bądź jest nieprzystosowane do wymagań ryn-

ku.

W ten sposób dochodzi do wypełnienia luki wy-

wołanej niedostatecznym rozwojem kształcenia w szko-

łach publicznych.

Co istotne, większość takich szkół

jest nieodpłatna.

Oznacza to, że uczniowie nie pono-

szą żadnych opłat, w tym czesnego.

W związku z tym

oszczędne gospodarowanie środkami publicznymi

otrzymywanymi z dotacji pozwala na takie organizo-

wanie działalności, że uczniowie mogą dodatkowo

korzystać z bezpłatnych kursów poszerzających ich

kwaliﬁkacjezawodowe.

Jednak sytuacja się zmieniła, kiedy w życie we-

szła ustawa, zgodnie z którą dotacje mogą być wyko-

rzystane wyłącznie na pokrycie wydatków bieżących

szkoły lub placówki.

Tak kategoryczne ujęcie prowa-

dzi do sytuacji, iż osoba ﬁzyczna,będącaorganem

prowadzącym szkołę niepubliczną, nie może pobierać

z tego tytułu żadnego wynagrodzenia.

Oznacza to,

że podmiot, którego odpowiedzialność za proces

kształcenia jest największa, nie może otrzymywać

wynagrodzenia odpowiadającego jego nakładowi pra-

cy i zakresowi obowiązków.

dzenie pobierane przez osobę ﬁzyczną,będącąorga-

nem prowadzącym szkoły niepubliczne o uprawnie-

niach szkół publicznych, odpowiadające zakresowi jej

padku negatywnej odpowiedzi na pytanie, proszę

wyjaśnić, czy wynagrodzenie pobierane przez osobę

ﬁzyczną,będącąorganemprowadzącymszkołęnie-

publiczną o uprawnieniach szkół publicznych i jed-

nocześnie będącą dyrektorem zespołu utworzonego

na bazie tych szkół, zgodnie z art. 90a ustawy o sys-

temie oświaty, może być wliczane w koszty działal-

ności bieżącej szkoły?

Z poważaniem

Poseł Wiesław Stanisław Janczyk

Limanowa, dnia 10 stycznia 2013 r.

Interpelacja

(nr 13469)

do ministra zdrowia

Od 1 stycznia 2013 r. na nowych wykazach refun-

dacyjnych nie ma nowoczesnych leków podawanych

chorym na cukrzycę typu 2.

W Polsce na tę chorobę

cierpi blisko 2 mln osób.

Szansą dla nich są tzw. leki inkretynowe, które

pomimo starań o refundację, nie znalazły się na no-

wej liście leków.

Wobec tego pacjenci nadal będą zmu-

szeni zadowolić się innymi, przestarzałymi już i znacz-

nie mniej skutecznymi medykamentami.

Warto dodać, iż leki inkretynowe wprowadzono

już 5 lat temu i we wszystkich krajach Unii Europej-

skiej są one w różnym stopniu refundowane.

W Pol-

sce można je kupić za 100% ceny.

Dlatego lekarze

zapisują je tylko tym pacjentom, których na to stać.

wykaz leków refundowanych, wzięło pod uwagę fakt,

iż podawanie choremu leków inkretynowych może

zmniejszyć ryzyko wystąpienia kosztownych w lecze-

niu powikłań?

2.

Czy dopuszczalne jest, aby ograniczanie rosną-

cych wydatków na refundację leków odbywało się

kosztem chorych, cierpiących na cukrzycę typu 2,

mimo iż w całym kraju jest ich ok. 2 mln?

Z poważaniem

Poseł Wiesław Stanisław Janczyk

426

Interpelacja

(nr 13470)

do ministra zdrowia

cyjnych nie ma leków podawanych chorym na złośliwego

raka skóry, jakim jest „czerniak”.

Rokrocznie zapada na

niego ok. 2,5 tys. osób.

Połowa z nich umiera.

Sytuacja pacjentów z zaawansowanym czernia-

kiem jest dramatyczna.

Nowoczesne terapie stosowa-

ne od lat w innych krajach w Polsce wciąż nie mogą

dostać się na listy refundacyjne.

Leki Yervoy i Zelbo-

raf nadal będą niedostępne.

Tymczasem są one jedy-

na szansą dla tysięcy chorych.

wykaz refundacyjny, wzięło pod uwagę fakt, iż zakup

leków bez refundacji nie jest możliwy i w ten sposób

chorych na czerniaka skazuje się na śmierć?

kosztem chorych na czerniaka?

Z poważaniem

Poseł Wiesław Stanisław Janczyk

(nr 13471)

do ministra administracji i cyfryzacji

w sprawie wysokich opłat za połączenia

z interpelacją w sprawie wysokości opłat za między-

narodowe połączenia telefoniczne z krajami spoza UE,

w tym Ukrainą i Białorusią, realizowane przez pol-

skich operatorów komórkowych.

Z uzyskanych przeze

nicznego i przesyłania SMS z Ukrainą i Białorusią jest

rażąco wysoki w stosunku do aktualnej ceny połącze-

nia na terenie UE.

Stawka połączenia telefonicznego

kształtuje się obecnie w wysokości 2–5 zł za 1 minutę

połączenia, bez naliczania sekundowego.

o wyjaśnienie sprawy i odpowiedź na następujące py-

tanie:

Czy aktualnie prowadzone są rozmowy w zakresie

ujednolicenia opłat za rozmowy międzynarodowe z kra-

jami spoza UE, w tym z Ukrainą i Białorusią, reali-

zowane przez polskich operatorów komórkowych,

których skutkiem byłoby podpisanie stosownych

umów międzynarodowych w tym zakresie?

Z poważaniem

Gdańsk, dnia 11 stycznia 2013 r.

Interpelacja

(nr 13472)

do ministra transportu,

w sprawie zapowiadanej likwidacji

z planowaną przez PKP PLK likwidacją połączeń ko-

lejowych na trasie Suwałki – Augustów – Sokółka.

W planach PKP PLK znajduje się ok. 3 tys. km torów,

które nie nadają się do ruchu pociągów w tym ok.

100 km zajmuje linia między Suwałkami a Sokółką.

Region północno-wschodni dzielą duże odległości od

większych aglomeracji w Polsce.

Likwidacja ww. od-

cinka uniemożliwi utrzymanie komunikacji nie tylko

w województwie.

Od jakości i funkcjonalności komu-

nikacyjnej uzależniona jest w dużym stopniu tury-

styka, która jest główną atrakcją przyrodniczą regio-

nu.

Należy pamiętać, że usuwając połączenie kolejo-

we nie tylko turyści, ale również mieszkańcy będą

mieli problem z codzienną komunikacją.

Duże odle-

głości oraz przestarzała infrastruktura powodują

wydłużenie czasu przejazdu.

W tej sytuacji dogod-

nym rozwiązaniem będzie modernizacja torów, która

zapewni szybszy, częstszy i bezpieczniejszy transport

podróżującym na tej trasie mieszkańcom oraz odwie-

dzającym ten region turystom.

1.

Czy połączenie kolejowe na trasie Suwałki – Au-

gustów – Sokółka w województwie podlaskim mogą

zostać wyłączone z użytkowania w ramach ww. za-

powiedzi PKP PLK?

2.

Jakie kryterium zastosowano przy kwaliﬁkacji

danego odcinka?

3.

Czy została ustalona już ostateczna lista linii

kolejowych mających zostać zlikwidowanych?

Na kie-

dy planowana jest likwidacja?

Z poważaniem

Poseł Damian Raczkowski

Białystok, dnia 10 stycznia 2013 r.

427

Interpelacja

(nr 13473)

do ministra skarbu państwa

Zakładów Przemysłu Odzieżowego

Na początku stycznia 2013 r.

Ministerstwo Skar-

bu Państwa dokonało sprzedaży zakładów odzieżo-

wych Warmia SA w Kętrzynie.

Zakład ten od wielu lat jest w trudnej sytuacji

ﬁnansowej.

Posiadajednakugruntowanąmarkęiryn-

ki zbytu dla swoich towarów.

Ponadto zapewnia pra-

cę 700 mieszkańcom Kętrzyna i Mrągowa w woj.

warmińsko-mazurskim.

Z informacji, które w związ-

ku ze sprzedażą docierały do opinii publicznej, w tym

również do mnie, wynika, że wątpliwości załogi budzi

dotychczasowa praktyka działania inwestora, który

chce nabyć kętrzyńskie zakłady, polegająca na szyb-

kiej restrukturyzacji, a następnie likwidacji naby-

tych podmiotów.

Naturalne zatem wydają się obawy

pracowników o los ich miejsc pracy.

Wątpliwości budzi również kwota, za którą War-

mia została kupiona.

Wyniosła ona niecałe 7 mln zł.

Wobec wartości materialnej ﬁrmy,alerównieżwar-

tości marki, logo, rynków zbytu w Europie i na świe-

cie wydaje się sumą mocno zaniżoną.

cyjną?

2.

Czy był przeprowadzony audyt zewnętrzny

przekształceniu przedsiębiorstwa?

4.

Jakie były realne wyniki ﬁnansowe Warmii

w ostatnich 4 latach (2009–2012)?

5.

Ile było stwierdzonych wypadków przy pracy

6.

Jakie warunki postawiono nabywcy zakła-

dów odzieżowych Warmia, w tym szczególnie: czy

inwestor został zobowiązany do kontynuacji pro-

dukcji w dłuższym horyzoncie czasowym, czy umo-

wa prywatyzacyjna zawiera pakiet socjalny dla

pracowników?

7.

Na czym oparto wycenę majątku zakładów

8.

Czy wzięto pod uwagę wiarygodność inwestora,

szczególnie jego dotychczasową praktykę w nabywa-

nych przedsiębiorstwach państwowych?

9.

Czy Ministerstwo Skarbu Państwa wiedziało

Poseł Jerzy Szmit

Warszawa, dnia 11 stycznia 2013 r.

(nr 13474)

do ministra gospodarki

w sprawie deklarowanych działań

Trwają zwolnienia pracowników w fabryce Fiat

nień grupowych pojawiła się już jesienią 2012 r.

Pa-

dło wtedy ze strony rządu wiele uspokajających słów

oraz deklaracji.

W odpowiedzi na nie samorządy roz-

poczęły opracowywanie programów pomocowych dla

zwalnianych pracowników.

Niestety program pomo-

cy przygotowany przez samorząd i urząd pracy w Ty-

chach został przez rząd odrzucony.

W dniu 4 stycznia br. podczas posiedzenia Sejmu

deklarował Pan, że wyjdziemy naprzeciw oczekiwa-

niom, szczególnie w obszarze wsparcia, uproszczenia,

prowadzenia działalności gospodarczej, a także de-

terminacji w walce o wysokospecjalistyczne innowa-

cyjne rozwiązania, nie tylko w przemyśle motoryza-

cyjnym, że będziemy z wielką odwagą podejmować

decyzje w zakresie przyciągania nowych inwestycji.

Kolejne piękne słowa, ale czy tym razem za dekla-

racjami stoją jakiekolwiek konkretne rozwiązania?

Sytuacja zwalnianych pracowników w fabryce Fiat

razm, w jaki popada polska gospodarka.

Ta tendencja

prawdopodobnie będzie się niestety pogłębiać i kolej-

ne zakłady mogą być likwidowane.

Dlatego szczególnie dziś potrzeba przemyślanych,

dalekowzrocznych działań osłonowych dla tracących

zatrudnienie.

Ludzie obecnie zwalniani, wyrzucani

na bruk, pozostawieni są sami sobie.

Nie zauważamy

ze strony rządzących, a jest to ich obowiązkiem, sys-

temowych działań mających temu zapobiegać.

Bra-

kuje odpowiednich umocowań w prawie.

Brakuje

także woli ze strony koalicji rządzącej, aby takie pra-

wo tworzyć.

Być może dlatego, ze na takie działania

potrzebne są określone środki, których minister ﬁ-

nansów przeznaczyć nie chce, zapewniając jednocze-

śnie ze stan ﬁnansówpaństwamasięznakomicie.

pracownicy zwalniani z fabryki Fiat Auto Poland

w Tychach?

Czy zostały przygotowane i kiedy będą

wdrożone programy pomocowe dla poszczególnych

pracowników oraz dla samorządów województwa

śląskiego i małopolskiego, w których mieszkają zwal-

niani?

2.

Jakie rozwiązania systemowe przygotował rząd

dla branży motoryzacyjnej?

Kiedy zostaną wprowa-

dzone?

3.

Jakie rząd zakłada rozwiązania dla przyszłości

fabryki w Tychach?

428

4.

Kiedy zostaną złożone w Sejmie zapowiadane

projekty ustaw?

Chodzi m.in. o projekt zmiany usta-

wy o swobodzie działalności gospodarczej, projekt

ustawy o ułatwianiu warunków wykonywania dzia-

łalności gospodarczej (tzw. czwarta ustawa deregu-

lacyjna) czy ustawę o programach naprawczych i re-

strukturyzacji, która ma dawać alternatywę wobec

upadłości.

5.

Kto w rządzie bezpośrednio czuwa nad bezpie-

czeństwem polskich pracowników i przestrzeganiem

prawa przez pracodawców?

Z poważaniem

Poseł Beata Szydło

Warszawa, dnia 11 stycznia 2013 r.

(nr 13475)

do ministra ﬁnansów

w sprawie realizacji wniosków

„Informacji o wynikach kontroli

przygotowania nowych struktur

Szanowny Panie Ministrze!

Zwracamy się do

sków pokontrolnych Najwyższej Izby Kontroli sfor-

mułowanych w zatwierdzonej 30 grudnia 2004 r.

„In-

formacji o wynikach kontroli przygotowania nowych

czania przestępczości w zakresie obrotu towarowego

z zagranicą” (nr kontroli: P/03/094, nr ewid.: 154/

2004/P03094/KOB).

W opublikowanej przez NIK w grudniu 2004 r.

wych struktur przewidzianych do przeciwdziałania

rowego z zagranicą” negatywnie oceniono działania

ministra ﬁnansówwzakresieprzygotowaniaiorga-

nizacji nowych struktur przewidzianych do przeciw-

warowym z zagranicą z uwagi na liczne i znaczące

nieprawidłowości oraz zaniedbania powodujące, że

do chwili przeprowadzenia kontroli w ograniczonym

zakresie wykonywały one swoje zadania, realizowane

poprzednio przez zniesione z dniem 1 lipca 2002 r.

organy Inspekcji Celnej.

We wspominanym dokumencie wskazano, iż: „W pio-

nie kontroli skarbowej nie sformowano większości

komórek wyposażonych w szczególne uprawnienia,

umożliwiające zwalczanie najgroźniejszych prze-

stępstw w omawianym obszarze, tzw. komórek reali-

zacyjnych.

Te z nich, które zorganizowano, powstały

z opóźnieniem i w niepełnym składzie; większości

kandydatów do pracy w tych komórkach nie przeszła

postępowania kwaliﬁkacyjnego;wyposażeniewbroń

i umundurowanie jest nadal niepełne, a dotychczas

podejmowane działania obejmują bardzo wąski za-

kres zadań określonych w ustawie”.

W związku ze skalą ujawnionych przez NIK nie-

prawidłowości i ich znaczeniem dla rzetelności i pra-

worządności obrotu gospodarczego zwracam się do

1.

W jaki sposób organy kontroli skarbowej zre-

alizowały wnioski pokontrolne z kontroli NIK nr P/

03/094, dotyczące przygotowania nowych struktur

granicą, o których mowa w rozdziale 4.2 pkt 1 „In-

z zagranicą” (zatwierdzonej 30 grudnia 2004)?

2.

W szczególności w jaki sposób organy kontroli

skarbowej zrealizowały wnioski pokontrolne dotyczą-

ce pełnego sformowania wyodrębnionych komórek

o kontroli skarbowej (ustawa z dnia 28 września 1991 r.

tekst ujednolicony), zwanej dalej „ustawą o kontroli

skarbowej”, (zwanych dalej „komórkami realizacyjny-

mi”) we wszystkich 16 urzędach kontroli skarbowej?

Przez „pełne sformowanie” należy przy tym rozumieć,

zgodnie z przypisem 24 na str. 11 wspomnianej infor-

macji NIK, „osiągnięcie gotowości do działania danej

komórki przez nabór zgodnie z etatem, zakończenie

procesu kwaliﬁkacyjnego,uzbrojenieiwyposażenie

oraz osiągnięcie co najmniej zadowalającego poziomu

wyszkolenia”, a nie samo wyodrębnienie komórki or-

ganizacyjnej w urzędzie.

3.

Proszę o podanie:

a) dat wyodrębnienia komórek realizacyjnych

w poszczególnych urzędach kontroli skarbowej,

b) dat powołania osób kierujących komórkami re-

alizacyjnymi,

c) sposobu i daty przypisania nadzoru nad komór-

ką realizacyjną konkretnemu członkowi kierownic-

twa każdego z urzędów kontroli skarbowej.

4) Proszę o podanie:

a) docelowego stanu kadrowego każdej z komórek

realizacyjnych,

b) dat osiągnięcia docelowego stanu kadrowego

przez każdą z tych komórek,

c) informacji o szkoleniach przeprowadzonych

w komórkach realizacyjnych, począwszy od 1 stycz-

nia 2005 r. do chwili obecnej (z podziałem na lata),

d) informacji o zakupach uzbrojenia zrealizowa-

nych na rzecz komórek realizacyjnych, począwszy od

lata).

429

5.

Czy w Ministerstwie Finansów funkcjonuje ko-

2 ustawy o kontroli skarbowej, a jeśli tak, to jakie jest

jej umiejscowienie w strukturze urzędu?

6.

W jakim zakresie realizowane były przez ko-

mórki realizacyjne uprawnienia przysługujące ich

o kontroli skarbowej, począwszy od l stycznia 2005 r.

do chwili obecnej (w podziale na lata), a w szczegól-

ności ile razy pracownicy poszczególnych komórek

realizacyjnych oraz komórki organizacyjnej, o której

dokonali czynności:

a) zatrzymywania pojazdów i innych środków prze-

wozowych w celu przeprowadzenia kontroli przewo-

żonych towarów lub dokumentów przewozowych do-

tyczących tych towarów,

b) zatrzymywania pojazdów i innych środków

przewozowych w celu badania przewożonych towa-

rów i pobierania ich próbek;

c) zatrzymywania pojazdów i innych środków

dzaju używanego paliwa przez pobranie próbek pali-

wa ze zbiornika pojazdu mechanicznego?

pracownikom na mocy art. 11f pkt 3 ustawy o kon-

troli skarbowej, począwszy od 1 stycznia 2005 r. do

ile razy pracownicy poszczególnych komórek realiza-

cyjnych oraz komórki organizacyjnej, o której mowa

broni palnej (w podziale na lata na poszczególne sta-

ny faktyczne wymienione w art. 11f ust. 1 pkt 1–5

ustawy o kontroli skarbowej)?

8.

W jaki sposób realizowane były przez pracow-

ników komórek realizacyjnych uprawnienia, o któ-

a) legitymowali osoby w celu ustalenia ich tożsa-

mości;

b) zwracali się o niezbędną pomoc do innych jed-

nostek organizacyjnych, przedsiębiorców i organiza-

cji społecznych,

c) zwracali się w nagłych wypadkach do osoby

ﬁzycznej o udzielenie doraźnej pomocy, w ramach

Z wyrazami szacunku

Posłowie Artur Dębski

i Tomasz Makowski

Warszawa, dnia 11 stycznia 2013 r.

(nr 13476)

do ministra zdrowia

w sprawie wzrostu opłat za krew

Szanowny Panie Ministrze!

Krew jest płynną

technologii, zastąpić.

Całkowita objętość krwi krą-

żącej w ludzkim organizmie dorosłego człowieka wy-

nosi ok. 5 l, czyli ok. 8% masy ciała.

Za pośrednic-

twem krwi dostarczane są wszystkim komórkom

ustroju substancje odżywcze i tlen, a odprowadzane

grywa ważną rolę w powstawaniu i utrzymaniu od-

porności.

W 2013 r. jednostki krwi będą droższe.

Nadchodzi

trudny rok dla szpitali i pacjentów.

Wraz z począt-

kiem stycznia wchodzi w życie rozporządzenie mini-

stra zdrowia w sprawie określenia wysokości opłat

wskazuje, że szpitale będą płaciły centrom krwio-

dawstwa więcej za składniki krwi.

Jednostka pełnej

krwi konserwowej będzie kosztowała już nie 269 zł,

ale 275 zł.

Za jednostkę koncentratu krwinek czer-

wonych z krwi pełnej szpital zapłaci 180 zł, a nie 176 zł,

tak jak w 2012 r.

Stanieje za to do 112 zł jednostka

osocza świeżo mrożonego.

W 2012 r. kosztowało 135 zł.

Jeśli jednak w 2013 r. jednostka osocza mrożonego

zostanie poddana redukcji biologicznych czynników

chorobotwórczych, opłata będzie automatycznie wyż-

sza o 123 zł.

A gdy krew będzie dodatkowo przeﬁltro-

wana, wzrośnie jeszcze o 83 zł.

Wynika z niego, że

szpitale będą płaciły centrom krwiodawstwa już nie

tylko za podstawowe składniki krwi, ale również za

jej przygotowanie.

opłat za krew i jej składniki?

2.

Wiele polskich szpitali jest w trudnej sytuacji

ﬁnansowej.

Wjakisposóbministerstwozamierzapo-

móc szpitalom, by nie zabrakło im funduszy na krew

dla pacjentów?

Z poważaniem

Poseł Piotr Zgorzelski

Warszawa, dnia 11 stycznia 2013 r.

430

Interpelacja

(nr 13477)

do ministra obrony narodowej

w sprawie trudnej sytuacji

licencjonowanych pracowników

to zawód wykonywany przez osobę zatrudnioną

w agencji ochrony i zajmującą się zapewnianiem

bezpieczeństwa i ochroną.

Pracownik ochrony wy-

konuje zadania ochrony w formie stałej, doraźnej,

konwojowaniu mienia oraz przedmiotów wartościo-

wych i niebezpiecznych, a także dozorze sygnałów

alarmowych.

Od kilku lat sytuacja licencjonowanych pracow-

ników ochraniających jednostki wojskowe pogarsza

się.

W listopadzie i grudniu odbywały się przetargi

na ochronę obiektów wojskowych, które w tym roku

ogłaszane były w większości przez wojskowe oddzia-

ły gospodarcze.

Pracownicy wiązali z tymi przetargami ogromne

nadzieje na poprawę warunków pracy.

Pracy o ogrom-

nej odpowiedzialności, bowiem chronią oni mienie

wielomilionowej wartości (broń, amunicja, materiały

wybuchowe, sprzęt itd.)

Pracują z bronią, wykonując

pracę równorzędną ze służbą wartowniczą, a ta, jak

mówi wojskowy regulamin, jest wykonywaniem za-

dania bojowego w czasie pokoju.

Rzeczywistość oka-

traktu przez SUFO, wynika, że degradacja przed-

miotowego zawodu będzie się pogłębiać, a stawki,

choć i tak są niskie, zejdą do poziomu głodowego.

Pra-

cownicy stanowczo protestują przeciwko takiej sytu-

acji, nie zgadzają się z przedstawionymi warunkami

przetargu.

Chcieliby poznać argumenty, jakimi się

kierowano, ustalając je.

Wymagania wojska wobec pracowników SUFO

stale rosną, a płace (przy rosnącej inﬂacji)systema-

tycznie maleją.

Proponowanie płac na dotychczaso-

wym poziomie 6–7 zł/godz. netto, nie mówiąc już

o niższych, jest nie do przyjęcia.

Uwłaczające jest

również to, że według instrukcji o gospodarce psami

służbowymi w Siłach Zbrojnych RP (Dz. Urz.

MON

Nr 25, poz. 282 z dnia 31 grudnia 2007 r., załącznik

do decyzji nr 623/MON ministra obrony narodowej

z dnia 27 grudnia 2007 r.) pies służbowy ma większe

prawa niż ludzie.

Pracownik ochrony w systemie 24h

ﬁzycznie,bezwzględunapanującewarunki,stoina

posterunku 16 godz., a pies tyle pracować nie może.

kulacja i związane z tym możliwości rzetelnej reali-

(ciekawe, jak się do tego ustosunkuje Inspekcja Pra-

5.

Czy ministerstwo dokona skalkulowania takiej

wysokości budżetów przewidzianych na zadania (jed-

nostki wojskowe), by pracownicy ochrony mogli pra-

pracy?

6.

Czy ministerstwo przewiduje zwiększyć krotno-

7.

Czy ministerstwo dokona zwrotu kosztów ba-

dań lekarskich dopuszczających do wykonywania

pracy licencjonowanego pracownika ochrony?

Z poważaniem

Poseł Piotr Zgorzelski

(nr 13478)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie mandatów karnych

kredytowanych

Szanowny Panie Premierze!

Postępowanie man-

datowe jest najbardziej uproszczonym trybem postę-

powania w sprawach o wykroczenia.

Daje gwarancję

towe jest zastępcze w stosunku do postępowania

cę popełnionego czynu.

Odmowa przyjęcia mandatu

431

Zgodnie z art. 98. ustawy Kodeks postępowania

w postępowaniu mandatowym można nakładać

– wydawanego ukaranemu po uiszczeniu grzywny

kredytowanego – wydawanego ukaranemu za pokwi-

towaniem odbioru.

Mandatem karnym kredytowa-

wym.

Mandat karny kredytowany zawiera pouczenie

grzywny w terminie.

Mandat staje się prawomocny

z chwilą pokwitowania jego odbioru.

Osoba, na którą

kredytowanego, ma prawo do odmowy jego przyjęcia

– o przysługującym jej prawie ma obowiązek poinfor-

mować funkcjonariusz; zaocznego-wydawanego w przy-

padku stwierdzenia wykroczenia, którego sprawcy nie

W ostatnim czasie zapoznałem się z ciekawą pro-

pozycją zmian w zakresie nakładania mandatów kar-

nych kredytowanych, która to przewiduje wprowa-

dzenie zmian w systemie dotyczącym kryterium wy-

sokości mandatów.

Zapożyczony ze Skandynawii

system miałby się opierać na wysokości dochodu, bio-

rąc pod uwagę nie zarobki miesięczne, a przede

wszystkim dochód roczny z poprzedniego PIT-u.

Ak-

tualnie jeżeli chodzi o wysokość m.k.k., hamują one

poczynania wyłącznie „biedniejszej” części społe-

czeństwa.

Prawdą jest, że taki system spowoduje, że

wysokość m.k.k. będzie nierówna, natomiast druga

prawda jest taka, że w przypadku wprowadzenia kry-

terium dochodów – każdego ze sprawców dotknie jed-

nakowo i biednych, i bogatych.

Według tej propozycji

policjant na miejscu nie będzie wypisywał kwot (nie

zostanie naruszona ustawa o ochronie danych osobo-

wych), a jedynie kod wykroczenia i dopiero urzędy

wojewódzkie poprzez informacje z urzędów skarbo-

wych będą miały wiedzę na temat wysokości m.k.k.

System ten ułatwi także ich ściągalność.

ściami zwracam się do Pana Premiera z następują-

cymi pytaniami:

w ustawie dotyczącej mandatów karnych kredyto-

wanych?

2.

Czy możliwe jest przyjęcie w polskim ustawo-

dawstwie przedstawionej powyżej propozycji systemu

dotyczącego kryterium wysokości mandatów karnych

kredytowanych podobnego do skandynawskiego?

3.

Co Pan Premier sądzi o przedstawionej propo-

zycji zmian w kodeksie?

Z poważaniem

Poseł Piotr Zgorzelski

(nr 13479)

do prezesa Rady Ministrów

Szanowny Panie Premierze!

Rzecznik praw oby-

watelskich (RPO) to jednoosobowy organ władzy

państwowej pełniący funkcję ombudsmana.

Urząd

łalność rzecznika reguluje Konstytucja RP i ustawa

skich.

Rzecznik, któremu pomagają jego zastępcy

straży wolności, praw człowieka i obywatela.

Kontro-

luje, a także podejmuje stosowne czynności, jeśli

stwierdzi, że z powodu celowego działania lub zanie-

chania przez organ, organizacje albo instytucje zo-

bowiązane do przestrzegania i realizacji wolności

Zgodnie z uchwalonym w połowie grudnia budże-

tem na przyszły rok wydatki RPO zostały określone

na ponad 39 mln zł.

Poza główną siedzibą rzecznika

w Warszawie obecnie funkcjonują trzej pełnomocnicy

terenowi RPO – w Gdańsku, Katowicach i Wrocła-

wiu.

Budżet rzecznika praw obywatelskich na przy-

szły rok jest oszczędny, nie powstaną więc nowe od-

działy terenowe z pełnomocnikami, choć szczególnie

na wschodzie kraju, w opinii obywateli, taka placów-

ka jest potrzebna.

Czy z powodu braku funduszy województwa

wschodniej Polski muszą zostać pozbawione prawa

łatwego dostępu do biura RPO.

Kierujący biurem rzecznika podkreślają rów-

nież trudny problem niskich pensji prawników,

których zatrudniają, w porównaniu do niektórych

innych konstytucyjnych organów ochrony prawnej

zatrudniających pracowników o porównywalnych

kwaliﬁkacjach – poziom płac w Biurze RPO jest

niższy nawet o 50%.

Biuro RPO boryka się też z problemem braku fun-

duszy na zatrudnianie nowych niezbędnych pracow-

ników w związku ze zwiększaniem obowiązków na-

łożonych na RPO.

Uważam, że pomoc dla RPO powinna być jedną

z priorytetowych spraw.

Powinno się ułatwiać im

funkcjonowanie, tak by mogli zająć się tym, do czego

są powołani, czyli przede wszystkim do pomocy oby-

watelom, a nie do borykania się z trudnościami ﬁ-

nansowymi i technicznymi.

1.

Czy Pan Premier wie o trudnościach, z jakimi

boryka się rzecznik praw obywatelskich?

2.

Czy Pan Premier przewiduję pomoc dla Biura

Rzecznika Praw Obywatelskich?

Jeśli tak, to w jakim

zakresie?

432

3.

Czy Pan Premier przewiduje pomoc ﬁnansową

dla Biura Rzecznika Praw Obywatelskich, tak aby

ten urząd mógł sprawnie funkcjonować i pomagać

obywatelom Rzeczypospolitej?

Z poważaniem

Poseł Piotr Zgorzelski

(nr 13480)

do ministra transportu,

w sprawie wykrytych nieprawidłowości

Szanowny Panie Ministrze!

Decyzją wojewódzkie-

go inspektora nadzoru budowlanego część betonowa

drogi startowej lotniska Warszawa-Modlin (ok. 1000

m) została zamknięta, w związku z czym lotnisko

1500 m.

Samoloty komunikacyjne kodu C, takie jak

operacji lotniczych na skróconej drodze startowej.

Do

chwili obecnej szacuje się, że z lotniska skorzystało

około 2 mln pasażerów.

Wstępne szacunki wskazują

na straty z tytułu zaprzestania wykonywania opera-

cji lotniczych na poziomie około 180 tys. zł dziennie.

Struktura własnościowa lotniska w Modlinie wska-

zuje, że 30,39% udziałów posiada Państwowe Przed-

siębiorstwo „Porty Lotnicze”.

Z uwagi na powyższe, a także mając na względzie

3.

W jakim trybie wyłoniono budowlaną ﬁrmęwy-

konawczą?

6.

Czy w związku z zaistniałą sytuacją planuje się

wyciągnięcie konsekwencji personalnych względem

Z poważaniem

Poseł Ryszard Kalisz

Warszawa, dnia 11 stycznia 2013 r.

(nr 13481)

do ministra transportu,

udostępniania i usuwania utrwalanych

w sprawie braku prawnych regulacji dotyczących

wania utrwalanych obrazów i danych o jednostkach

przez Inspekcję Transportu Drogowego, za pomocą

m.in. fotoradarów.

Obecnie Inspekcja Transportu Drogowego gro-

madzi, przetwarza, udostępnia i usuwa dane oraz

poz. 908, z późn. zm.).

Artykuł ten nie określa jednak

szczegółowych regulacji dotyczących trybu i sposobu

dokonywania tych czynności przez ITD, upoważnia-

jąc do ich określenia ministra właściwego do spraw

transportu, czyli obecnie Pana urząd.

Do tej pory

upoważnienie to nie zostało przez Pana zrealizowa-

ne, tak jak chce tego ustawa, czyli drogą odpowied-

niego rozporządzenia.

Niedopełnienie tego obowiązku przez Pana budzi

nie tylko spore kontrowersje, ale przede wszystkim

ogromne komplikacje prawne, o których alarmowała

Pana w październiku 2012 r. rzeczniczka praw oby-

watelskich prof. Irena Lipowicz.

W oﬁcjalnympiśmie

skierowanym do Pana (znak sprawy: RPO-712996-

-II/12/MK/ST) RPO zauważa, że brak podstawy

prawnej dotyczącej trybu i sposobu gromadzenia,

przetwarzania, udostępniania i usuwania utrwala-

Transportu Drogowego wyklucza stosowanie na ich

podstawie środków represyjnych wobec łamiących

przepisy ruchu drogowego kierowców.

Brak tej pod-

stawy prawnej to również narażenie Skarbu Państwa

na olbrzymie straty ﬁnansowe, np.gdy obywatele-

-kierowcy zaczną dochodzić swych praw przed sądem.

RPO zauważa także, że określenie trybu i sposobu

wykonywania przez ITD wyżej wymienionych czyn-

ności to coś więcej niż doprecyzowanie szczegółów

technicznych, to przede wszystkim zagwarantowanie

obywatelom, że ich dane osobowe są dobrze zabezpie-

czone przed kradzieżą lub ich nielegalnym wykorzy-

staniem.

nia i odpowiedzi na następujące pytania:

1.

Kiedy planuje Pan zrealizować zobowiązanie

ustawowe, jakie nadała Panu ustawa Prawo o ruchu

433

2.

Jakie względy powstrzymują Pana od wydania

takiego rozporządzenia?

Dlaczego tak długo zwleka

Pan z jego wydaniem?

Z poważaniem

Poseł Robert Biedroń

Warszawa, dnia 11 stycznia 2013 r.

(nr 13482)

do ministra administracji i cyfryzacji

kolegiów odwoławczych (SKO)

w sprawie dotyczącej samorządowych kolegiów odwo-

ławczych.

Samorządowe kolegia odwoławcze zostały utwo-

rzone jako struktura odwoławcza od decyzji organów

samorządowych oraz badająca zasadność aktualizacji

opłat z tytułu użytkowania wieczystego.

Jednakże

realizowanie swoich funkcji jako swoistej drugiej in-

stancji dla decyzji, postanowień samorządowych na-

potyka wiele przeszkód.

Fundamentalną jest niekom-

patybilność samorządowych kolegiów odwoławczych

z podziałem administracyjnym, wprowadzonym wsku-

tek reformy z 1999 r.

Nadal istnieje 49 kolegiów, po

jednym w każdym z dawnych województw.

Powoduje

to ogromne dysproporcje w liczbie rozpatrywanych

spraw między poszczególnymi jednostkami.

Ponadto, niezależnie od wadliwego funkcjonowa-

nia i ewentualnej konieczności reform, zasadność

istnienia takiej struktury kwestionują gremia eks-

perckie, w tym autorzy rozwiązań wdrożonych przez

reformy administracyjne lat 90.

Sama kontynuacja

działań ze strony kolegiów wymaga znaczącej re-

strukturyzacji całej struktury i jej modelu działania.

Jednakże abstrahując od tego, jako optymalne roz-

wiązanie wielu ekspertów wskazuje likwidację SKO

i przekazanie ich funkcji w ograniczonym zakresie

sądom administracyjnym pierwszej instancji czy

możliwość przekazywania spraw organom samorzą-

dowym do ponownego rozpatrzenia.

Dalsze funkcjonowanie wymaga adaptacji do obec-

nie panującego podziału administracyjnego, doinwe-

stowania oraz zwiększenia liczby etatów w jednost-

kach obciążonych największą liczbą spraw.

W kole-

giach najbardziej obciążonych czas oczekiwania na

rozstrzygniecie sięga blisko roku, szczególnie w spra-

wach o aktualizację opłat z tytułu użytkowania wie-

czystego, gdzie konieczne jest przeprowadzenia roz-

prawy.

Uprzednio powinna zostać przeprowadzona

gruntowna analiza rozwiązań przewidujących likwi-

dację SKO, z uwzględnieniem opinii ekspertów.

1.

Czy Minister przewiduje podjęcie kroków ada-

ptujących te kolegia do obecnie funkcjonującego po-

działu administracyjnego?

2.

Czy ewentualna redukcja liczebności samorzą-

dowych kolegiów odwoławczych doprowadzi to zrów-

nania ich liczby z liczbą województw?

3.

Czy rozważane są – w kontekście opinii niektó-

rych ekspertów – plany likwidacji tej instytucji?

4.

Jakie jest stanowisko ministerstwa wobec wąt-

pliwości co do zasadności istnienia samorządowych

kolegiów odwoławczych?

5.

Czy toczą się prace nad rozwiązaniami uspraw-

niającymi funkcjonowanie samorządowych kolegiów

odwoławczych, szczególnie w aspekcie rozstrzygania

o zasadności podwyżek opłat za użytkowanie wieczy-

ste (okres oczekiwania na rozstrzygnięcie w war-

szawskim SKO niejednokrotnie przekracza rok)?

Z poważaniem

Poseł Robert Biedroń

(nr 13483)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie budowy drugiego etapu obwodnicy

Szanowny Panie Premierze!

Informacja o zamia-

rze rezygnacji z budowy drugiego etapu obwodnicy

Ostrowa Wielkopolskiego spotkała się ze sprzeciwem

ze strony mieszkańców powiatu ostrowskiego.

Swoje

niezadowolenie wyrazili także radni Rady Powiatu

Ostrowskiego podczas XXIII sesji w dniu 27 grudnia

2012 r. (stanowisko Rady Powiatu Ostrowskiego

nicy Ostrowa Wielkopolskiego w ciągu drogo ekspre-

sowej S11, podjęte na XXIII sesji w dniu 27 grudnia

2012 r., nr ORO.0002.23.2012-13).

kowane jest utrzymanie budowy II etapu obwodnicy

Ostrowa Wielkopolskiego w planie inwestycji drogo-

wych w latach 2011–2015?

Z wyrazami szacunku

Poseł Piotr Walkowski

Ostrów Wielkopolski, dnia 11 stycznia 2013 r.

ZAPYTANIA

Zapytanie

(nr 2851)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

W Polsce od kilku-

dziesięciu już lat funkcjonuje prawo podmiotowe do-

tyczące nieruchomości gruntowej, zwane użytkowa-

niem wieczystym, które polega na oddaniu w użyt-

kowanie nieruchomości gruntowej będącej własno-

ścią Skarbu Państwa, województwa, powiatu bądź

lub prawnej na czas określony, nawet do 99 lat.

Do-

tyczy ono głównie gruntów położonych w granicach

administracyjnych miast.

Z tego tytułu Skarb Pań-

stwa jako właściciel nieruchomości gruntowej czerpie

korzyści w postaci opłaty za użytkowanie wieczyste,

zbieranej jednorazowo do końca marca każdego roku

kalendarzowego.

Dlatego pytam Pana Ministra:

1.

Jakie były stawki opłaty za użytkowanie wieczy-

ste w powiecie pszczyńskim w latach 2011–2012?

2.

Jaka jest powierzchnia netto nieruchomości

gruntowych w powiecie pszczyńskim przekazanych

w użytkowanie wieczyste osobom ﬁzycznymlubpraw-

nym w ww. okresie?

3.

Ile osób ﬁzycznychlubprawnychkorzystazużyt-

kowania wieczystego w powiecie pszczyńskim?

4.

Jaka jest wartość wpływów z opłat za użytko-

wanie wieczyste w powiecie pszczyńskim w latach

2011–2012?

Poseł Artur Górczyński

oraz grupa posłów

Zapytanie

(nr 2852)

czyste w powiecie żywieckim w latach 2011–2012?

w użytkowanie wieczyste osobom ﬁzycznymlubpraw-

2011–2012?

Poseł Artur Górczyński

(nr 2853)

435

Dlatego pytam Pana Ministra:

czyste w powiecie cieszyńskim w latach 2011–2012?

w użytkowanie wieczyste osobom ﬁzycznym lub

prawnym w ww. okresie?

3.

Ile osób fizycznych lub prawnych korzysta

z użytkowania wieczystego w powiecie cieszyńskim?

2011–2012?

Poseł Artur Górczyński

(nr 2854)

czyste w powiecie bielskim ziemskim w latach 2011–

–2012?

2.

Jaka jest powierzchnia netto nieruchomości

gruntowych w powiecie bielskim ziemskim przeka-

zanych w użytkowanie wieczyste osobom ﬁzycznym

wanie wieczyste w powiecie bielskim ziemskim w la-

tach 2011–2012?

Poseł Artur Górczyński

(nr 2855)

czyste w gminie Goczałkowice-Zdrój w latach 2011–

–2012?

gruntowych w gminie Goczałkowice-Zdrój przekaza-

nych w użytkowanie wieczyste osobom ﬁzycznymlub

prawnym w ww. okresie?

wanie wieczyste w gminie Goczałkowice-Zdrój w la-

tach 2011–2012?

(nr 2856)

do ministra transportu,

436

czyste w gminie Kobiór w latach 2011–2012?

gruntowych w gminie Kobiór przekazanych w użyt-

kowanie wieczyste osobom ﬁzycznymlubprawnym

w ww. okresie?

wanie wieczyste w gminie Kobiór w latach 2011–

–2012?

Poseł Artur Górczyński

oraz grupa posłów

(nr 2857)

czyste w gminie Bestwina w latach 2011–2012?

gruntowych w gminie Bestwina przekazanych w użyt-

wanie wieczyste w gminie Bestwina w latach 2011–

–2012?

(nr 2858)

czyste w gminie Bielsko-Biała w latach 2011–2012?

w użytkowanie wieczyste osobom ﬁzycznymlubpraw-

2011–2012?

Poseł Artur Górczyński

437

Zapytanie

(nr 2859)

do ministra transportu,

czyste w gminie Buczkowice w latach 2011–2012?

w użytkowanie wieczyste osobom ﬁzycznymlubpraw-

wanie wieczyste w gminie Buczkowice w latach 2011–

–2012?

(nr 2860)

czyste w gminie Czechowice-Dziedzice w latach 2011–

–2012?

-Dziedzice?

w latach 2011–2012?

Poseł Artur Górczyński

(nr 2861)

do ministra transportu,

czyste w gminie Jasienica w latach 2011–2012?

gruntowych w gminie Jasienica przekazanych w użyt-

438

kowanie wieczyste osobom ﬁzycznymlubprawnym

wanie wieczyste w gminie Jasienica w latach 2011–

–2012?

(nr 2862)

czyste w gminie Jaworze w latach 2011–2012?

gruntowych w gminie Jaworze przekazanych w użyt-

wanie wieczyste w gminie Jaworze w latach 2011–

–2012?

(nr 2863)

czyste w gminie Kozy w latach 2011–2012?

gruntowych w gminie Kozy przekazanych w użytko-

wanie wieczyste osobom ﬁzycznym lub prawnym

wanie wieczyste w gminie Kozy w latach 2011–2012?

Poseł Artur Górczyński

(nr 2864)

439

czyste w gminie Porąbka w latach 2011–2012?

gruntowych w gminie Porąbka przekazanych w użyt-

wanie wieczyste w gminie Porąbka w latach 2011–

–2012?

(nr 2865)

do ministra transportu,

czyste w gminie Szczyrk w latach 2011–2012?

gruntowych w gminie Szczyrk przekazanych w użyt-

wanie wieczyste w gminie Szczyrk w latach 2011–

–2012?

(nr 2866)

czyste w gminie Wilamowice w latach 2011–2012?

w użytkowanie wieczyste osobom ﬁzycznymlubpraw-

nie wieczyste w gminie Wilamowice w latach 2011–

–2012?

440

Zapytanie

(nr 2867)

do ministra transportu,

czyste w gminie Wilkowice w latach 2011–2012?

w użytkowanie wieczyste osobom ﬁzycznymlubpraw-

wanie wieczyste w gminie Wilkowice w latach 2011–

–2012?

(nr 2868)

czyste w gminie Czernichów w latach 2011–2012?

wanie wieczyste w gminie Czernichów w latach 2011–

–2012?

(nr 2869)

czyste w gminie Gilowice w latach 2011–2012?

gruntowych w gminie Gilowice przekazanych w użyt-

441

wanie wieczyste w gminie Gilowice w latach 2011–

–2012?

(nr 2870)

czyste w gminie Jeleśnia w latach 2011–2012?

gruntowych w gminie Jeleśnia przekazanych w użyt-

wanie wieczyste w gminie Jeleśnia w latach 2011–

–2012?

(nr 2871)

czyste w gminie Koszarawa w latach 2011–2012?

wanie wieczyste w gminie Koszarawa w latach 2011–

–2012?

(nr 2872)

442

czyste w gminie Lipowa w latach 2011–2012?

gruntowych w gminie Lipowa przekazanych w użyt-

nie wieczyste w gminie Lipowa w latach 2011–2012?

Poseł Artur Górczyński

(nr 2873)

do ministra transportu,

czyste w gminie Łękawica w latach 2011–2012?

gruntowych w gminie Łękawica przekazanych w użyt-

wanie wieczyste w gminie Łękawica w latach 2011–

–2012?

(nr 2874)

czyste w gminie Łodygowice w latach 2011–2012?

w użytkowanie wieczyste osobom ﬁzycznymlubpraw-

wanie wieczyste w gminie Łodygowice w latach 2011–

–2012?

443

Zapytanie

(nr 2875)

do ministra transportu,

czyste w gminie Milówka w latach 2011–2012?

gruntowych w gminie Milówka przekazanych w użyt-

wanie wieczyste w gminie Milówka w latach 2011–

–2012?

(nr 2876)

czyste w gminie Radziechowy-Wieprz w latach 2011–

–2012?

-Wieprz?

w latach 2011–2012?

Poseł Artur Górczyński

(nr 2877)

czyste w gminie Rajcza w latach 2011–2012?

444

2.

Jaka jest powierzchnia netto nieruchomości

gruntowych w gminie Rajcza przekazanych w użyt-

wanie wieczyste w gminie Rajcza w latach 2011–

–2012?

(nr 2878)

czyste w gminie Ślemień w latach 2011–2012?

gruntowych w gminie Ślemień przekazanych w użyt-

wanie wieczyste w gminie Ślemień w latach 2011–

–2012?

(nr 2879)

do ministra transportu,

czyste w gminie Świnna w latach 2011–2012?

gruntowych w gminie Świnna przekazanych w użyt-

wanie wieczyste w gminie Świnna w latach 2011–

–2012?

(nr 2880)

do ministra transportu,

445

czyste w gminie Ujsoły w latach 2011–2012?

gruntowych w gminie Ujsoły przekazanych w użyt-

nie wieczyste w gminie Ujsoły w latach 2011–2012?

Poseł Artur Górczyński

(nr 2881)

do ministra transportu,

czyste w gminie Węgierska Górka w latach 2011–

–2012?

gruntowych w gminie Węgierska Górka przekaza-

wanie wieczyste w gminie Węgierska Górka w latach

2011–2012?

Poseł Artur Górczyński

(nr 2882)

do ministra transportu,

czyste w gminie Żywiec w latach 2011–2012?

gruntowych w gminie Żywiec przekazanych w użyt-

nie wieczyste w gminie Żywiec w latach 2011–2012?

Poseł Artur Górczyński

446

Zapytanie

(nr 2883)

do ministra transportu,

czyste w gminie Wisła w latach 2011–2012?

gruntowych w gminie Wisła przekazanych w użyt-

nie wieczyste w gminie Wisła w latach 2011–2012?

Poseł Artur Górczyński

(nr 2884)

do ministra transportu,

czyste w gminie Ustroń w latach 2011–2012?

gruntowych w gminie Ustroń przekazanych w użyt-

wanie wieczyste w gminie Ustroń w latach 2011–

–2012?

(nr 2885)

do ministra transportu,

czyste w gminie Strumień w latach 2011–2012?

gruntowych w gminie Strumień przekazanych w użyt-

447

wanie wieczyste w gminie Strumień w latach 2011–

–2012?

(nr 2886)

do ministra transportu,

czyste w gminie Skoczów w latach 2011–2012?

gruntowych w gminie Skoczów przekazanych w użyt-

wanie wieczyste w gminie Skoczów w latach 2011–

–2012?

(nr 2887)

do ministra transportu,

czyste w gminie Istebna w latach 2011–2012?

gruntowych w gminie Istebna przekazanych w użyt-

wanie wieczyste w gminie Istebna w latach 2011–

–2012?

(nr 2888)

do ministra transportu,

448

czyste w gminie Hażlach w latach 2011–2012?

gruntowych w gminie Hażlach przekazanych w użyt-

wanie wieczyste w gminie Hażlach w latach 2011–

–2012?

(nr 2889)

do ministra transportu,

czyste w gminie Goleszów w latach 2011–2012?

gruntowych w gminie Goleszów przekazanych w użyt-

wanie wieczyste w gminie Goleszów w latach 2011–

–2012?

(nr 2890)

do ministra transportu,

czyste w gminie Dębowiec w latach 2011–2012?

gruntowych w gminie Dębowiec przekazanych w użyt-

wanie wieczyste w gminie Dębowiec w latach 2011–

–2012?

449

Zapytanie

(nr 2891)

do ministra transportu,

czyste w gminie Cieszyn w latach 2011–2012?

gruntowych w gminie Cieszyn przekazanych w użyt-

wanie wieczyste w gminie Cieszyn w latach 2011–

–2012?

(nr 2892)

do ministra transportu,

czyste w gminie Chybie w latach 2011–2012?

gruntowych w gminie Chybie przekazanych w użyt-

wanie wieczyste w gminie Chybie w latach 2011–

–2012?

(nr 2893)

do ministra transportu,

czyste w gminie Brenna w latach 2011–2012?

gruntowych w gminie Brenna przekazanych w użyt-

450

3.

Ile osób ﬁzycznychlubprawnychkorzystazużyt-

wanie wieczyste w gminie Brenna w latach 2011–

–2012?

(nr 2894)

do ministra transportu,

czyste w gminie Zebrzydowice w latach 2011–2012?

2011–2012?

Poseł Artur Górczyński

(nr 2895)

do ministra transportu,

czyste w gminie Suszec w latach 2011–2012?

gruntowych w gminie Suszec przekazanych w użyt-

nie wieczyste w gminie Suszec w latach 2011–2012?

Poseł Artur Górczyński

(nr 2896)

do ministra transportu,

451

czyste w gminie Pszczyna w latach 2011–2012?

gruntowych w gminie Pszczyna przekazanych w użyt-

wanie wieczyste w gminie Pszczyna w latach 2011–

–2012?

(nr 2897)

do ministra transportu,

czyste w gminie Pawłowice w latach 2011–2012?

gruntowych w gminie Pawłowice przekazanych w użyt-

wanie wieczyste w gminie Pawłowice w latach 2011–

–2012?

(nr 2898)

do ministra transportu,

czyste w gminie Miedźna w latach 2011–2012?

gruntowych w gminie Miedźna przekazanych w użyt-

wanie wieczyste w gminie Miedźna w latach 2011–

–2012?

452

Zapytanie

(nr 2899)

do ministra transportu,

lub prawnej na czas określony 99 lat.

Dotyczy ono

głównie gruntów położonych w granicach admini-

stracyjnych miast.

Z tego tytułu Skarb Państwa jako

właściciel nieruchomości gruntowej czerpie korzyści

rzowego.

Dlatego pytam Pana Ministra:

czyste w gminie Kalety w latach 2011–2012?

gruntowych w gminie Kalety przekazanych w użyt-

wanie wieczyste w gminie Kalety w latach 2011–

–2012?

Poseł Marek Stolarski

oraz grupa posłów

(nr 2900)

do ministra transportu,

czyste w gminie Miasteczko Śląskie w latach 2011–

–2012?

gruntowych w gminie Miasteczko Śląskie przekaza-

Śląskie?

wanie wieczyste w gminie Miasteczko Śląskie w la-

tach 2011–2012?

Poseł Marek Stolarski

oraz grupa posłów

(nr 2901)

do ministra transportu,

czyste w gminie Świerklaniec w latach 2011–2012?

453

w użytkowanie wieczyste osobom ﬁzycznymlubpraw-

2011–2012?

Poseł Marek Stolarski

(nr 2902)

do ministra transportu,

czyste w gminie Radzionków w latach 2011–2012?

w użytkowanie wieczyste osobom ﬁzycznymlubpraw-

2011–2012?

Poseł Marek Stolarski

(nr 2903)

do ministra transportu,

czyste w gminie Zbrosławice w latach 2011–2012?

wanie wieczyste w gminie Zbrosławice w latach 2011–

–2012?

(nr 2904)

do ministra transportu,

454

czyste w gminie Gierałtowice w latach 2011–2012?

w użytkowanie wieczyste osobom ﬁzycznymlubpraw-

2011–2012?

Poseł Marek Stolarski

(nr 2905)

do ministra transportu,

czyste w gminie Knurów w latach 2011–2012?

gruntowych w gminie Knurów przekazanych w użyt-

wanie wieczyste w gminie Knurów w latach 2011–

–2012?

(nr 2906)

do ministra transportu,

czyste w gminie Toszek w latach 2011–2012?

gruntowych w gminie Toszek przekazanych w użyt-

nie wieczyste w gminie Toszek w latach 2011–2012?

Poseł Marek Stolarski

455

Zapytanie

(nr 2907)

do ministra transportu,

czyste w gminie Pilchowice w latach 2011–2012?

gruntowych w gminie Pilchowice przekazanych w użyt-

wanie wieczyste w gminie Pilchowice w latach 2011–

–2012?

(nr 2908)

do ministra transportu,

czyste w gminie Wielowieś w latach 2011–2012?

gruntowych w gminie Wielowieś przekazanych w użyt-

wanie wieczyste w gminie Wielowieś w latach 2011–

–2012?

(nr 2909)

do ministra transportu,

czyste w gminie Pyskowice w latach 2011–2012?

gruntowych w gminie Pyskowice przekazanych w użyt-

456

3.

Ile osób ﬁzycznychlubprawnychkorzystazużyt-

wanie wieczyste w gminie Pyskowice w latach 2011–

–2012?

(nr 2910)

do ministra transportu,

czyste w gminie Rudziniec w latach 2011–2012?

gruntowych w gminie Rudziniec przekazanych w użyt-

wanie wieczyste w gminie Rudziniec w latach 2011–

–2012?

(nr 2911)

do ministra transportu,

czyste w gminie Sośnicowice w latach 2011–2012?

w użytkowanie wieczyste osobom ﬁzycznymlubpraw-

2011–2012?

Poseł Marek Stolarski

(nr 2912)

do ministra transportu,

457

czyste w powiecie gliwickim w latach 2011–2012?

w użytkowanie wieczyste osobom ﬁzycznymlubpraw-

wanie wieczyste w powiecie gliwickim w latach 2011–

–2012?

(nr 2913)

do ministra transportu,

czyste w powiecie tarnogórskim w latach 2011–

–2012?

2011–2012?

Poseł Marek Stolarski

(nr 2914)

do ministra transportu,

czyste w powiecie grodzkim Bytom w latach 2011–

–2012?

gruntowych w powiecie grodzkim Bytom przekaza-

wanie wieczyste w powiecie grodzkim Bytom w la-

tach 2011–2012?

458

Zapytanie

(nr 2915)

do ministra transportu,

czyste w powiecie grodzkim Zabrze w latach 2011–

–2012?

brze?

tach 2011–2012?

(nr 2916)

do ministra transportu,

czyste w powiecie grodzkim Gliwice w latach 2011–

–2012?

Gliwice?

tach 2011–2012?

(nr 2917)

do ministra obrony narodowej

Szanowny Panie Ministrze!

Polska armia za-

ku Warmińskim?

2.

Jakie posiadają stopnie wojskowe?

459

Zapytanie

(nr 2918)

do ministra obrony narodowej

Szanowny Panie Ministrze!

Polska armia zatrud-

2.

Jakie posiadają stopnie wojskowe?

(nr 2919)

do ministra obrony narodowej

Szanowny Panie Ministrze!

Polska armia zatrudnia

etatowo, ze stopniami oﬁcerskimi,kapelanówróżnych

nie utrzymujemy misje pokojowe, np. w Afganistanie.

2.

Jakie posiadają stopnie wojskowe?

(nr 2920)

do ministra obrony narodowej

Szanowny Panie Ministrze!

Polska armia zatrud-

ny, jedynie utrzymujemy misje pokojowe, np. w Afga-

nistanie.

Dlatego pytam Pana Ministra:

Odrzańskim?

2.

Jakie posiadają stopnie wojskowe?

(nr 2921)

do ministra obrony narodowej

Szanowny Panie Ministrze!

Polska armia za-

wie-Balicach?

2.

Jakie posiadają stopnie wojskowe?

460

Zapytanie

(nr 2922)

do ministra środowiska

Szanowny Panie Ministrze!

Poszukiwanie no-

wych złóż i ich zabezpieczanie oraz kwestia zaopa-

trywania naszego kraju w surowce mineralne jest

obecnie ważnym tematem wielu rozmów.

Z informa-

cji, do jakich dotarłem, wiem, że toczą się prace nad

ustawą o zabezpieczaniu przed zabudową złóż geolo-

gicznych.

Kieruję więc pytanie do organu administracji geo-

logicznej: Kiedy powstanie powyższa ustawa i na ja-

kim etapie są prace nad nią na chwilę obecną?

Z poważaniem

Poseł Jacek Kwiatkowski

Konin, dnia 13 grudnia 2012 r.

Zapytanie

(nr 2923)

do ministra obrony narodowej

w sprawie organizacji łączności

w kwestii dotyczącej organizacji łączności dla PKW

Afganistan.

Stan faktyczny: W ostatnim czasie nasiliły się kon-

trowersje oraz krytyczne uwagi wobec niedawnego

przetargu dotyczącego usług telekomunikacyjnych

wojskowych.

Przetarg wygrała ﬁrmaTTcomm,której

kontrowersyjne działania przy organizacji łączności

dla PKW Afganistan w 2011 r. zainteresowały mass

media oraz wzburzyły opinię społeczną.

Wyszło wtedy na jaw, że system satelitarnej łącz-

ności, z którego korzystają polscy żołnierze służący

na misji w Afganistanie, oparty jest na urządzeniach

wyprodukowanych przez Wojskowe Zakłady Łączno-

ści (WZŁ) w Zegrzu oraz ﬁrmęTTcommzMińska

Mazowieckiego.

Doszło do wielkiego poruszenia oraz

nagłośnienia sprawy przez mass media, gdy odkryto,

że urządzenia te są skonﬁgurowanezdwomasateli-

tami.

Pierwszy to Eutelsat W6, który należy do ma-

jącej siedzibę we Francji spółki Eutelsat.

Drugi –

Yamal-202, jest własnością państwowego rosyjskiego

koncernu gazowego Gazprom.

Przez tego ostatniego

satelitę przesyłane są m.in. strategiczne informacje

o działaniach polskich żołnierzy w Afganistanie.

Biuro prasowe MON stwierdziło, że „łącza sateli-

tarne stanowią jedynie platformę transmisyjną dla

niejawnych systemów teleinformatycznych; w celu

zapewnienia bezpieczeństwa działań operacyjnych

oraz bezpieczeństwa przesyłanych informacji dowo-

dzenia i kierowania do PKW Afganistan wykorzysty-

wane są techniki kryptograﬁczne mające na celu

zabezpieczenie przesyłanych w systemie danych przed

wprowadzeniem ich w łącza satelitarne”.

W opozycji

do tego oświadczenia stały opinie wielu osób zainte-

resowanych tą problematyką.

Twierdzono, że „rosyj-

skie służby, które kontrolują Gazprom, wiedzą więc,

gdzie przebywają osoby korzystające z telefonu sate-

litarnego; znają częstotliwość i czas połączeń, a tak-

że numer, na który są one wykonywane; w rejonie

działań wojennych takie informacje mogą decydować

o życiu żołnierzy”.

Z pewnością osoby reprezentujące różne stanowi-

ska w tym sporze mają swoje racje wynikające z ich

doświadczenia oraz osobistego podejścia do tego za-

gadnienia, jednak mimo to wiele osób stwierdza, że

lepiej byłoby, gdyby w grę wchodziła satelita należą-

ca do któregoś z krajów Unii Europejskiej lub NATO.

Z pewnością budziłoby to mniej kontrowersji.

Wiele wątpliwości budzi nie tylko wynik przetar-

gu, ale również sam sposób przeprowadzenia.

W mass mediach zwracano już w poprzednich la-

tach uwagę na to, że brakuje jakichkolwiek ograni-

czeń co do kwestii na jakich satelitach ma być oparty

system, oraz na brak odpowiedniego sprecyzowania

tego zagadnienia przy specyﬁkacjiistotnychwarun-

ków zamówienia.

Drugą kontrowersyjną kwestią jest zapis w spe-

cyﬁkacjiistotnychwarunkówzamówieniawkontek-

ście świadczenia usług telekomunikacyjnych drogą

skowych.

Ów problematyczny punkt brzmi (6.1a.)

„w celu wykazania spełniania przez Wykonawcę wa-

jący wymaga złożenia: a) Kopii aktualnej Umowy

ramowej podpisanej z Organizatorem Wojskowego

Systemu Telekomunikacyjnego, o których mowa

w Rozporządzeniu Ministra Obrony Narodowej z dnia

12.10.2005 r.

(Dz. U. 05.207.1736) aktualną na dzień

otwarcia ofert”.

Zwraca się uwagę, że wymogiem po-

siadania takowej umowy ramowej jest znajdowanie

się zabiegającej o nią ﬁrmynaliście„oszczególnym

znaczeniu dla obronności Państwa”.

Na tej liście tyl-

ko TTcomm oferuje takie usługi.

Jak podkreślają specjaliści, przetarg dotyczy wy-

łącznie odsprzedaży usług komercyjnych sieci sateli-

tarnych Iridium i Inmarsat, które posiadają swoich

przedstawicieli w kraju.

Jak twierdzą specjaliści, to

nie ma nic wspólnego z obronnością lub szczegółowy-

mi wymaganiami.

To są zwykłe produkty komercyj-

ne i dostępne powszechnie na rynku polskim i euro-

pejskim.

Tym bardziej że łącza satelitarne stanowią

jedynie platformę transmisyjną dla niejawnych sys-

461

temów teleinformatycznych.

Takie usługi oferuje m.in.

TTcomm z Mińska Mazowieckiego, Marsat z Gdyni,

Sattrans z Rzeszowa, TS2 z Warszawy, NavSim z Bo-

lesławca i wielu innych dystrybutorów polskich i eu-

ropejskich.

Tylko ta pierwsza ﬁrma jest w chwili

obecnej na wykazie przedsiębiorców o szczególnym

znaczeniu dla obronności państwa.

Zapewnia to monopol jednej ﬁrmie,monopolna

przesyłanie danych i kosmiczne marże.

Nawet jeśli

inne ﬁrmy chciałyby się ubiegać o dostanie się na

nową listę, to i tak jej sporządzenie nastąpi najwcze-

śniej za 3 lata.

Dlaczego TTcomm nadal znajduje się na liście

o szczególnym znaczeniu dla obronności państwa,

mimo iż sposób działania ﬁrmyprzyorganizacjiłącz-

ności dla PKW Afganistan budzi wiele wątpliwości?

Jakie było kryterium uznania, że usługi komer-

cyjnych sieci satelitarnych Iridium i Inmarsat muszą

zostać poddane wspomnianym wcześniej szczegóło-

wym wymaganiom jako usługi powiązane z obron-

nością państwa?

Z poważaniem

Poseł Artur Dębski

(nr 2924)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie wypłat ekwiwalentu pieniężnego

w kwestii dotyczącej wypłat ekwiwalentu pieniężne-

go w zamian za rezygnację z lokalu funkcjonariu-

szom BOR.

Stan faktyczny: Korzystanie z lokalu przysługuje

stałym funkcjonariuszom Biura Ochrony Rządu,

Ochrony Rządu, art. 76 ust. 1.

Także zgodnie z tą

ustawą art. 83 ust. 2 funkcjonariusz taki może zre-

zygnować z mieszkania na rzecz otrzymania ekwi-

walentu pieniężnego.

W chwili obecnej na wypłatę oczekuje 1300 funk-

cjonariuszy (przy czym w roku poprzednim nie wy-

płacono ani jednego natomiast w 2010 wypłacono

tylko jeden).

Spowodowane to było brakiem środków

budżetowych na ten cel.

Byli funkcjonariusze nie mają bezpośredniej moż-

liwości walki o swoje prawo, zrezygnowali z korzy-

stania z lokali i nadal nie mogą odebrać należnych

im pieniędzy.

Sprawą zajmuje się już Rzecznik Praw

Obywatelskich, jednak nadal bez konkretnych korzy-

ści dla oczekujących funkcjonariuszy.

1.

Dlaczego w budżecie ministerstwa nie ma środ-

ków przewidzianych na wypłacanie ekwiwalentów?

2.

Czy w budżetach na przyszłe lata przewidziano

odpowiednie sumy pieniężne potrzebne na tenże cel?

3.

Czy ministerstwo przewiduje jakiekolwiek re-

kompensaty dla funkcjonariuszy bezskutecznie ocze-

kujących na swoje pieniądze?

Z poważaniem

Poseł Artur Dębski

(nr 2925)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie czynności podejmowanych

Pomimo wielokrotnych zapewnień o podejmowa-

niu licznych kroków, by wrak samolotu TU-154M

został sprowadzony do Polski, do dnia dzisiejszego

wrak samolotu znajduje się na terytorium Federacji

Rosyjskiej (Rosji).

1.

Jakie czynności podejmowało Ministerstwo

Spraw Zagranicznych, by wrak samolotu TU-154M

2.

Czy Ministerstwo Spraw Zagranicznych kiero-

wało do władz Federacji Rosyjskiej oﬁcjalnenotydy-

plomatyczne, w których domagało się zwrotu wraku

samolotu TU-154M?

Jeżeli tak, proszę o podanie, ile

not dyplomatycznych było kierowanych – i kiedy – do

władz Federacji Rosyjskiej w sprawie zwrotu wraku

samolotu TU-154M.

3.

Czy Ministerstwo Spraw Zagranicznych oprócz

not dyplomatycznych kierowało do władz Federacji

Rosyjskiej inne pisma, w których domagało się zwro-

tu wraku samolotu TU-154M?

Jeżeli tak, proszę

o podanie, ile pism i kiedy było kierowanych do władz

lotu TU-154M.

462

4.

Czy Pan Minister może wskazać termin, w któ-

rym wrak samolotu TU-154M znajdzie się w Polsce?

Z poważaniem

Poseł Jolanta Szczypińska

Warszawa, dnia 13 grudnia 2012 r.

(nr 2926)

do ministra transportu,

w sprawie przedwczesnego zawieszenia

– Fosowskie, w związku z rewitalizacją linii kolejo-

wych nr 61 i 700.

16 listopada br. nastąpiło otwarcie ofert przetar-

gowych na rewitalizację linii kolejowych nr 61 i 700

nie podróżnych budzi informacja, że spółka PKP

Intercity zamierza już od 9 grudnia br. zawiesić

ruch kolejowy na tej trasie.

Czas przewidziany na

odwołania przetargowe i ujęty w przetargu zakres

prac, m.in. sporządzenie niezbędnej dokumentacji

wykonawczej, dokonanie zgłoszenia robót do orga-

nów nadzoru, opracowanie planu bezpieczeństwa

i ochrony zdrowia, nie upoważnia jednak do natych-

miastowego zawieszania komunikacji.

Warto przy

tym dodać, że spółka PKP Przewozy Regionalne za-

wiesza kursowanie na tym odcinku dopiero od

kwietnia przyszłego roku.

Pasażerowie apelują więc,

aby spółka PKP IC również utrzymała komunikację

na trasie Częstochowa – Fosowskie tak długo, jak

to będzie możliwe.

bieżenia przedwczesnego zawieszenia przez spółkę

PKP Intercity ruchu kolejowego na odcinku Często-

chowa – Fosowskie?

3.

Czy zdaniem Pana Ministra czas realizacji

przedmiotowej modernizacji (2 lata) przy zamknię-

tym ruchu kolejowym nie jest zbyt długi?

Z poważaniem

Poseł Jadwiga Wiśniewska

(nr 2927)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

PKP Polskie Linie

Kolejowe SA w ostatnich tygodniach opublikowały

wykaz ok. 4 tys. linii kolejowych przeznaczonych do

likwidacji.

Po jego upublicznieniu próbowano zde-

mentować informację, twierdząc, iż propozycję likwi-

dacji linii kolejowych, które znalazły się w wykazie

przygotowywała ﬁrmazewnętrzna,któraniemajed-

nak możliwości decyzyjnych.

Mimo wszystko przed-

stawiony wykaz bardzo mocno zaniepokoił lokalne

społeczności, których likwidacja linii dotknie naj-

mocniej.

W wykazie tym znalazły się m.in. linie: Mirosław

Ujski – Piła, Wągrowiec – Gołańcz i Kalisz Pomorski

– Wałcz.

Jeśli rzeczone linie miałyby faktycznie zo-

stać zlikwidowane, to uważam taką decyzję za nie-

przemyślaną i szkodliwą gospodarczo.

Linie te zosta-

ły niedawno wyremontowane.

Służyły i służą do dziś

lokalnej społeczności, a także przedsiębiorstwom

przy nich usytuowanym.

Część przedsiębiorców de-

cyzję o takiej, a nie innej lokalizacji swojego zakładu

podejmowała właśnie w oparciu o istniejąca linię ko-

lejową.

Przykładem może tu być przedsiębiorstwo

wytwarzające podkłady kolejowe w Mirosławiu Uj-

skim.

nie: Czy PKP PLK SA mają faktyczny zamiar wyłą-

czyć z użytkowania rzeczone trzy odcinki linii kole-

jowych?

Z poważaniem

Poseł Romuald Ajchler

Wronki, dnia 13 grudnia 2012 r.

Zapytanie

(nr 2928)

do ministra pracy i polityki społecznej

Spółdzielnie zatrudniające osoby niepełnospraw-

wie kilkumiesięcznych opóźnień w przekazywaniu

463

zwrotu doﬁnansowańdowynagrodzeń.

Opóźnienia

te stawiają spółdzielnie w bardzo trudnej sytuacji ﬁ-

nansowej, czego efektem może być ich likwidacja.

Będzie to likwidacja kolejnych miejsc pracy, których

liczba i tak jest drastycznie mała w stosunku do licz-

by osób niepełnosprawnych.

Dla przykładu spółdzielnia ELSIN z Elbląga, któ-

ra na 115 osób zatrudnia 100 osób niepełnospraw-

nych, w tym 55 to niewidomi, niedowidzący i psy-

chicznie chorzy, czeka na zwrot doﬁnansowaniaod

sierpnia 2012 r.

Szanowny Panie Ministrze!

1.

Ile miejsc pracy dla osób niepełnosprawnych

doﬁnansowujePFRONwramachsystemuSOD?

2.

Jak wielkie są opóźnienia w przekazywaniu do-

ﬁnansowaniadowynagrodzeńinajakąkwotę?

3.

Jakie są przyczyny opóźnień w przekazywaniu

doﬁnansowańdowynagrodzeń?

4.

Kiedy Spółdzielnia ELSIN otrzyma zaległe

środki?

Z poważaniem

Poseł Stanisław Szwed

Bielsko-Biała, dnia 13 grudnia 2012 r.

Zapytanie

(nr 2929)

do ministra transportu,

w sprawie krytycznej sytuacji

Koleje Śląskie rozpoczęły swoją działalność w paź-

dzierniku 2011 r. decyzją władz samorządu woje-

wództwa śląskiego, skazując na likwidację Przewozy

Regionalne i zwalniając z pracy ponad tysiąc koleja-

rzy.

Protestowały związki zawodowe, samorządy, or-

ganizacje społeczne.

Niestety marszałek wojewódz-

twa decyzję podjął.

9 grudnia 2012 r., kiedy Koleje

Śląskie przejęły wszystkie połączenia kolejowe w wo-

jewództwie śląskim, mimo zapewnień marszałka wo-

jewództwa, również Pana Ministra, że będzie szyb-

ciej, taniej i przybędzie pociągów, nastąpił chaos

i dezorganizacja.

Na trasę wyjechali maszyniści, któ-

rzy nigdy daną trasą nie jechali.

Brakowało obsady

konduktorskiej.

Sytuacja zagrażała bezpieczeństwu

pasażerów.

Tysiące osób nie dojechało do pracy, szkół

i uczelni.

Mieszkańcom wielu miejscowości nowy rozkład

uniemożliwia dojazd koleją do pracy.

Pociągi nie za-

trzymują się na przystankach w pobliżu terenów

przemysłowych (Czechowice Południowe, Czechowi-

ce Przystanek, Komorowice, Bielsko-Biała Północ).

W poniedziałek i wtorek (10, 11 bm.) odwołano

130 pociągów.

Na wielu liniach zapowiedziano uru-

chomienie autobusowej komunikacji zastępczej, co

też okazało się nieskuteczne.

Tabor Kolei Śląskich

okazał się bardzo awaryjny.

O pomoc zwrócono się do

Przewozów Regionalnych, których oddział ma ulec

likwidacji 31 grudnia br.

Szanowny Panie Ministrze!

1.

Kto poniesie konsekwencje złych decyzji doty-

czących zapaści przewozów kolejowych na Śląsku?

2.

Czy przed powierzeniem regionalnego trans-

portu kolejowego Kolejom Śląskim przeprowadzono

analizę potrzeb mieszkańców i możliwości tego prze-

woźnika?

3.

Kto udzieli pomocy Kolejom Śląskim po 31 grud-

nia 2012 r.?

4.

Czy przywrócone zostaną przystanki na tere-

nach przemysłowych?

Z poważaniem

Poseł Stanisław Szwed

(nr 2930)

do ministra edukacji narodowej

ustawy Karta Nauczyciela w związku

uprzejmie proszę o interpretację przedstawionych ni-

żej wątpliwości.

Na mocy uchwały nr XXII/228/2012 Rady Miej-

likwidacji Młodzieżowego Domu Kultury w Suwał-

kach z dniem 31 października 2012 r. zlikwidowano

jednostkę budżetową – placówkę oświatą – Młodzie-

żowy Dom Kultury w Suwałkach.

W § 2 wskazanej

uchwały przyjęto, iż z dniem 1 listopada 2012 r.

uczestnikom zajęć Młodzieżowego Domu Kultury za-

pewni się możliwość kontynuowania zajęć w tworzo-

nej przez miasto Suwałki instytucji kultury – Suwal-

skim Ośrodku Kultury.

Jednocześnie w § 3 uchwały

wskazano, iż Suwalski Ośrodek Kultury przejmie na-

leżności i zobowiązania likwidowanego Młodzieżowe-

go Domu Kultury, a także mienie ruchome będące

w jego użytkowaniu.

Przyjmując, iż zadanie publicz-

ne polegające na kształceniu i wychowaniu dzieci

przekazane zostanie Suwalskiemu Ośrodkowi Kul-

tury, władze miasta uznały, że w przedmiotowej spra-

wie dojdzie do przejścia zakładu pracy na innego pra-

codawcę w rozumieniu art. 23

1

464

rozwiązaniu, zmieni się jedynie ich strona podmioto-

wa, ponieważ pracownicy zostaną przejęci przez no-

wego pracodawcę, którym będzie Suwalski Ośrodek

Kultury.

Dlatego też nauczycielom zatrudnionym na

podstawie mianowania nie przysługuje odprawa

nia 1982 r.

Karta Nauczyciela (Dz. U. Nr 97, poz. 674,

z późn. zm.), gdzie warunkiem koniecznym jej uzy-

skania jest rozwiązanie stosunku pracy.

Z tego sa-

mego powodu odprawa nie przysługuje również na-

uczycielom zatrudnionym na podstawie umowy o pra-

zm.).

Taka interpretacja przepisów budzi sprzeciw

nauczycieli zatrudnionych w Młodzieżowym Domu

Kultury.

Zdaniem protestujących ta interpretacja

przywołanych przepisów stanowi obejście prawa ma-

jące na celu uniknięcie konieczności wypłaty należ-

nych pracownikom odpraw w sytuacji rzeczywistej

likwidacji, a nie przejęcia w trybie art. 23

1

Kodeksu

pracy Młodzieżowego Domu Kultury będącego pla-

cówką oświatową.

Dokonując analizy zarzutów podniesionych przez

byłych pracowników Młodzieżowego Domu Kultury,

należy zwrócić uwagę na szczególny charakter pracy

i miejsce jej wykonywania, którym w tym przypadku

była placówka oświatowa.

Aby mogło dojść do prze-

jęcia obowiązków i niewypłacenia pracownikom Mło-

dzieżowego Domu Kultury należnych im odpraw,

należałoby dotychczasowe obowiązki MDK powierzyć

innej placówce oświatowej, a nie instytucji kultury,

jaką jest Suwalski Ośrodek Kultury.

Wówczas prze-

jęcie zadań dydaktycznych w zakresie kształcenia

uczniów przez inną placówkę pracy pozaszkolnej nie

oznaczałoby wewnętrznych zmian organizacyjnych

uzasadniających rozwiązanie stosunku pracy na pod-

stawie art. 20 ust. 1 Karty Nauczyciela (wyrok SN

z dnia 26 stycznia 2000 r.).

W związku z tym należa-

łoby przyjąć, iż w tym wypadku nie doszło do przeję-

cia wykonywania zadań Młodzieżowego Domu Kul-

tury (stanowiącego placówkę oświatowo-wychowaw-

oświaty, realizującą zadania oświatowe powiatu)

przez Suwalski Ośrodek Kultury (stanowiący insty-

tucję kultury regulowaną przez przepisy ustawy

o działalności kulturalnej i realizujący zadanie wła-

sne jednostki samorządu terytorialnego polegające

na prowadzeniu działalności kulturalnej).

Doszło na-

tomiast do likwidacji Młodzieżowego Domu Kultury,

na co jednoznacznie wskazuje treść uchwały nr XXII/

228/2012 Rady Miejskiej w Suwałkach z dnia 30 maja

Kultury w Suwałkach.

Podkreślenia wymaga rów-

nież fakt, iż Karta Nauczyciela w art. 20 w sposób

wyczerpujący reguluje problem związany z całkowitą

bądź częściową likwidacją szkoły.

Nie przewiduje

przejęcia placówki oświatowej, ponieważ zgodnie

nym nie ma takiej możliwości.

Również ustawa o or-

jęcia czy połączenia placówki oświatowej z instytucją

kultury.

W art. 18 ust. 1 tej ustawy przewidziano

możliwość połączenia jedynie instytucji kultury, któ-

re zgodnie z art. 19 ust. 1 polega na utworzeniu jednej

instytucji, w skład której wchodzą załogi i mienie

wyraźnie, że dyrektor szkoły w razie całkowitej li-

kwidacji szkoły rozwiązuje z nauczycielem stosunek

pracy.

Konsekwencją tego faktu jest przyznanie na-

uczycielom mianowanym odprawy w wysokości 6-

-miesięcznego wynagrodzenia zasadniczego, a na-

cę odprawy w wysokości określonej w ustawie o szcze-

gólnych zasadach rozwiązywania umów z pracowni-

kami z przyczyn dotyczących pracodawcy (uzależnio-

nej od lat pracy).

Art. 91c Karty Nauczyciela wyraź-

nie mówi, że przepisy Kodeksu pracy mają zastoso-

wanie tylko w tych sprawach, które nie są uregulo-

wane przez kartę.

Również art. 5 Kodeksu pracy

ustala zasadę, że jeżeli stosunek pracy określonej ka-

tegorii pracowników regulują przepisy szczególne

(tak jak Karta Nauczyciela), przepisy Kodeksu sto-

suje się tylko w sprawach nieuregulowanych przepi-

sem szczególnym.

Należy zatem przyjąć, że przepisy

pragmatyki nauczycielskiej powinny mieć pierwszeń-

stwo stosowania wobec regulacji kodeksowych w za-

kresie, w jakim regulują one daną sytuację.

W związku z rozbieżnymi opiniami w przedmio-

towej sprawie proszę o udzielenie odpowiedzi, jak na-

leży precyzyjnie interpretować przywołane przepisy

art. 20 Karty Nauczyciela w związku z art. 23

Ko-

deksu pracy.

Ponadto proszę o rozstrzygnięcie nastę-

pującej wątpliwości: Czy prezydent Suwałk miał ra-

cję, interpretując przejęcie części pracowników likwi-

dowanego Młodzieżowego Domu Kultury (placówka

oświatowa, której pracownicy pedagogiczni są za-

trudnieni na podstawie Karty Nauczyciela) przez

tworzony Suwalski Ośrodek Kultury (instytucja kul-

tury funkcjonująca na podstawie ustawy o działalno-

ści kulturalnej) jako przejęcie zakładu pracy w trybie

art. 23

1

Kodeksu pracy i twierdząc, że „stosunki pra-

cy nie ulegają rozwiązaniu, zmienia się jedynie ich

strona podmiotowa”, a więc pracownikom nie należą

się odprawy na podstawie art. 20 ust. 2 Karty Na-

uczyciela?

Z wyrazami szacunku

Poseł Jarosław Zieliński

Warszawa, dnia 13 grudnia 2012 r.

465

Zapytanie

(nr 2931)

do ministra transportu,

w sprawie nowego rozkładu jazdy PKP

Szanowny Panie Ministrze!

W niedzielę 9 grudnia

zwrócić uwagę na sytuację mieszkańców południo-

wo-wschodniej części województwa małopolskiego,

którzy bardzo licznie dojeżdżają do pracy w Krako-

wie.

Nowy rozkład jazdy został tak ułożony, że osoby

jadące z Nowego Sącza, Stróż czy Tuchowa nie mają

szans na to, by dojechać pociągiem do Krakowa na

godzinę 8.00.

Nawet jeśli wybiorą podróż z przesiad-

ką w Tarnowie, w Krakowie również będą po godzi-

nie 8.00.

Tymczasem standardowa godzina rozpoczę-

cia pracy przypada właśnie na 8.00.

Należy jeszcze

dodać, że pasażerowie muszą mieć czas na dotarcie

ze stacji kolejowej do miejsca swojego zakładu pracy.

Także bezpośredni pociąg z Tarnowa do Warszawy

został wyrzucony z rozkładu.

Rodzi się pytanie, komu

służy nowy rozkład jazdy pociągów, bo na pewno nie

podróżnym.

dżają do pracy w Krakowie?

2.

Dlaczego mieszkaniec południowo-wschodniej

części województwa małopolskiego nie ma możliwo-

ści, by pociągiem dojechać do Krakowa na godzinę

8.00?

Z poważaniem

Poseł Michał Wojtkiewicz

Warszawa, dnia 13 grudnia 2012 r.

(nr 2932)

do ministra transportu,

łożone w województwie wielkopolskim, liczące prawie

25 tys. mieszkańców.

Przez miasto przebiegają za-

równo drogi krajowe, jak i wojewódzkie, m.in.: droga

krajowa nr 11 (planowana S11) Kołobrzeg – Piła – Po-

znań – Ostrów Wlkp.

– Lubliniec – Bytom, droga kra-

jowa nr 12 Łęknica – Leszno – Kalisz – Radom – Do-

rohusk, droga krajowa nr 15 Ostróda – Toruń – Gnie-

zno – Krotoszyn – Trzebnica, droga wojewódzka nr

Jak informuje Generalna Dyrekcja Dróg Krajo-

wych i Autostrad, istniejąca droga krajowa nr 11 na

przeważającej długości przebiega przez tereny zur-

banizowane.

Dodaje również, iż na przejściu przez

Jarocin występują duże utrudnienia w ruchu, wyno-

szące 19 071 pojazdów rzeczywistych na dobę, gdzie

tworzą się w godzinach szczytu zatory drogowe.

Dzię-

ki wyeliminowaniu ruchu tranzytowego z terenów

zurbanizowanych poprawi się w znacznym stopniu

warunki bytowania mieszkańców poprzez zmniejsze-

nie zanieczyszczenia powietrza, ograniczenie wibra-

cji spowodowanych ruchem, a także zwiększy się

komfort akustyczny istniejącej zabudowy.

Budowa

obwodnicy zmniejszy również w znacznym stopniu

możliwość wypadków i kolizji poprzez zaprojektowa-

nie węzłów i wiaduktów nad drogą ekspresową.

Założenia „Programu budowy dróg krajowych na

lata 2011–2015”, przyjętego uchwałą Rady Ministrów

państwa.

Odłożenie w czasie wielu zaplanowanych

budów dróg i obwodnic spowodowane było skupie-

niem uwagi na organizacji imprezy Euro 2012, a za-

tem i na stworzeniu koniecznych połączeń autostra-

dowych między miastami, gospodarzami turnieju.

Według informacji, do których dotarł „Dziennik

Gazeta Prawna”, zapowiadane na kolejne lata 43 mld

złotych na budowę infrastruktury drogowej ma zo-

stać przeznaczone głównie na drogi najwyższej kate-

gorii: autostrady i trasy ekspresowe, kosztem obwod-

nic, m.in. obwodnicy Jarocina, której realizacja zo-

stała ujęta w „Programie budowy dróg krajowych na

rocina?

2.

Jak przedstawia się harmonogram prac inwe-

stycyjnych?

Z poważaniem

Poseł Maciej Orzechowski

(nr 2933)

do ministra transportu,

Ostrowa Wielkopolskiego

Szanowny Panie Ministrze!

Zrealizowana w la-

466

niku 1a zawierającym listę zadań priorytetowych,

Projektowana droga posiadać będzie parametry dro-

gi klasy S, co w porównaniu z istniejącą drogą nr 11

klasy G zapewni wysoki komfort ruchu tranzytowe-

go.

Wyprowadzenie ruchu tranzytowego poza cen-

trum ma na celu skrócenie przejazdu drogą nr 11

co w konsekwencji poprawić ma komfort życia miesz-

kańców.

Założenia „Programu budowy dróg krajowych na

sowych państwa.

Odłożenie w czasie wielu zaplano-

wanych budów dróg i obwodnic spowodowane było

skupieniem uwagi na organizacji imprezy Euro

2012, a zatem i na stworzeniu koniecznych połączeń

autostradowych między miastami, gospodarzami

turnieju.

nic, m.in. obwodnicy Ostrowa Wielkopolskiego, któ-

rej realizacja została ujęta w „Programie budowy

(nr 2934)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie dalszej współpracy Policji

1 grudnia br. Policja opuściła Centrum Ratownic-

twa Gliwice, po uprzednim wypowiedzeniu zawarte-

go z wojewodą śląskim i samorządem porozumienia.

Jednostka ta, pomimo pewnych niedoskonałości,

funkcjonowała 10 lat i była w pewnym okresie czasu

unikatem w skali kraju.

CRG działało jako ośrodek

współpracy Policji, straży pożarnej i pogotowia ra-

tunkowego.

System pozwalał na szybkie przekazy-

wanie informacji o zdarzeniach odpowiedniej służbie

oraz umożliwiał sprawną koordynację działań.

Nie

bez znaczenia są warunki techniczno-organizacyjne

– światłowodowe łącze pomiędzy CRG i komendą Po-

licji, zabezpieczenia gwarantowane przez wyspecja-

lizowane ﬁrmy,cojestniezwykleistotnejeślichodzi

o politykę bezpieczeństwa czy wreszcie warunki lo-

kalowo-socjalne, których nie zapewnia funkcjonariu-

szom Policji niejedna komenda.

Powodem jest wprowadzenie jednolitego dla całe-

go kraju modelu powiadamiania ratunkowego, który

zakłada, że Policja nie może posiadać podłączenia do

sieci komputerowej poza jednostkami, tj. komendami

i komisariatami, oraz uruchamiać systemu wspoma-

gania dowodzenia.

Władze samorządowe Gliwic podkreślają, że sys-

tem przez 10 lat działał sprawnie, był oparty na mo-

delu przetestowanym w Europie Zachodniej i funk-

cjonował zgodnie z polskim prawem.

Aktualnie poja-

wiają się pytania i obawy związane z możliwością

wystąpienia zamieszania i chaosu.

Byłoby niewyba-

czalnym błędem gdyby decyzja doprowadziła do de-

wastacji systemu zbudowanego ogromnym nakładem

sił i środków w wysokości 15 mln zł (koszty organi-

zacji i utrzymania).

Jak twierdzi rzecznik prezyden-

ta Gliwic, Komenda Główna Policji nie partycypowa-

ła w kosztach.

Osobnym zagadnieniem jest korekta porozumie-

nia wojewody śląskiego i komendanta wojewódzkiego

Policji z 2006 r., która zakłada obowiązek odbierania

numeru alarmowego 112 przez policjantów, a nie

mniej po wyeliminowaniu niezgodności i dojścia do

porozumienia, system CRG mógłby działać jeszcze

sprawniej i efektywniej.

Mając na uwadze obowiązek zapewnienia bezpie-

czeństwa mieszkańcom, zwracam się do Pana Mini-

nich warunków organizacyjno-technicznych byłoby

możliwe założenie SWD poza jednostkami Policji

i dalsze współdziałanie w CRG?

2.

Jak ministerstwo odniesie się do informacji

o niezgodności przepisów z umową zawartą w 2006 r.,

o której mowa powyżej, a która zakłada, że przyjmo-

wanie zgłoszeń na numer 112 należy wyłącznie do

policjantów?

Z poważaniem

Poseł Wojciech Szarama

Bytom, dnia 14 grudnia 2012 r.

467

Zapytanie

(nr 2935)

do ministra zdrowia

w sprawie możliwości wprowadzenia 100%

Szanowny Panie Ministrze!

Z ostatniej aktualiza-

cji listy leków refundowanych z dnia 23 listopada br.

wynika, że lek o nazwie DHC Continus dostępny jest

w aptekach w cenie 40,05 zł od dnia 1 stycznia 2012 r.

Jego forma odpłatności wynosi 30%.

Lek ten należy do grupy leków półsyntetycznych,

neutralizujących ból.

Ponadto w dużym stopniu dzia-

ła przeciwkaszlowo.

Ma zastosowanie u osób chorych

na przewlekłą obturację płuc.

Głównymi objawami

choroby jest napadowy kaszel oraz duszności.

W przy-

padku ostrych objawów jedno opakowanie ww. leku

(60 tabletek) wystarcza chorym tylko na dwutygodnio-

wą kurację.

Leczenie na charakter przewlekły, w za-

leżności od nasilenia objawów zwiększane są dawki

DHC Continus.

Lek ten dostępny jest dla osób chorych

na nowotwór płuc w formie bezpłatnej, natomiast re-

fundacja 100% nie obejmuje ww. schorzenia.

na zapytanie: Czy ministerstwo przewiduje wprowa-

dzenie DHC Continus na listę leków refundowanych

w 100% dla osób chorych na przewlekłe obturacyjne

zapalenie płuc?

Z poważaniem

Poseł Damian Raczkowski

Białystok, dnia 14 grudnia 2012 r.

Zapytanie

(nr 2936)

do ministra transportu,

cji linii kolejowej nr 94 Kraków – Oświęcim.

Z zaniepokojeniem przyjąłem informację, że sa-

morząd województwa małopolskiego podjął decyzję

o zlikwidowaniu linii kolejowej nr 94 Kraków –

Oświęcim.

Przeciwko likwidacji połączenia kolejowe-

go z Krakowem, Oświęcimiem i Skawiną protestują

mieszkańcy gminy Spytkowice, którzy od lat zwią-

zani są z tymi miejscowościami poprzez pracę, edu-

kację czy korzystanie ze świadczeń służby zdrowia.

Ponadto brak bezpiecznego i stałego połączenia ko-

munikacyjnego ze stolicą Małopolski ogranicza do-

stęp mieszkańców do urzędów wojewódzkich i cen-

tralnych, mających swoje siedziby w Krakowie.

W apelu nr 3/XXVII/2012 radni gminy Spytkowi-

ce podkreślają, że podjęte przez samorząd wojewódz-

ki działania, których efektem jest likwidacja kolejo-

wego przewozu pasażerskiego na ww. linii stanowią

wykluczenie mieszkańców tej gminy z regionalnej

wspólnoty samorządowej.

Ta decyzja powoduje duże

rozgoryczenie, potęgowane brakiem propozycji roz-

wiązań alternatywnych wobec zaistniałej sytuacji.

Zdaniem mieszkańców linia kolejowa nr 94 wykorzy-

stywana była coraz efektywniej w ruchu pasażerskim

głównie z powodu całkowitego braku transportu zor-

ganizowanego, wykonywanego przez solidnego i du-

żego przewoźnika.

Zwracają też uwagę na lawinowy

wzrost ilości wypadków drogowych na drodze krajo-

wej nr 44, co jest konsekwencją stale narastającego

natężenia ruchu samochodów.

W efekcie powoduje to

rosnące zagrożenie bezpieczeństwa jej użytkowni-

ków.

Mając na uwadze powyższe, uprzejmie proszę

1.

Czy ministerstwo transportu akceptuje wpro-

wadzane rozwiązania dotyczące likwidacji linii kole-

jowych?

2.

Czy rząd RP widzi bezpośredni związek dalsze-

go wzrostu bezrobocia i jego skutków z planami li-

kwidacji często jednego połączenia komunikacyjnego

do miejsc oferujących pracę?

pewnić mieszkańcom gminy Spytkowice bezpieczne

i stałe połączenie komunikacyjne ze stolicą woje-

wództwa małopolskiego?

Oczekując odpowiedzi Pana Ministra, pozostaję

Poseł Marek Łatas

Myślenice, dnia 3 grudnia 2012 r.

Zapytanie

(nr 2937)

do ministra transportu,

pn. „Przebudowa dworca kolejowego

małem odpowiedź na moje kolejne zapytanie w spra-

wie modernizacji dworca kolejowego Chełm Miasto.

Z uzyskanej odpowiedzi wynika, że wstępna wersja

468

programu inwestycji pn. „Przebudowa dworca kole-

jowego Chełm Miasto” została zatwierdzona przez

Ministerstwo Transportu, Budownictwa i Gospodar-

ki Morskiej z zastrzeżeniem o konieczności przedło-

żenia przez inwestora PKP SA informacji uzupełnia-

jących do dnia 15 grudnia br.

1.

Czy inwestor PKP SA przedłożył informacje

uzupełniające?

2.

Czy ministerstwo podtrzymuje wcześniejsze

stanowisko o przewidywanym terminie realizacji za-

dania pn. „Przebudowa dworca kolejowego Chełm

Miasto” na I–IV kwartał 2013?

Z wyrazami szacunku

Poseł Zbigniew Matuszczak

Zapytanie

(nr 2938)

do ministra transportu,

Tomaszowa Lubelskiego

Szanowny Panie Ministrze!

Samorządowcy oraz

mieszkańcy Tomaszowa Lubelskiego z dużym za-

niepokojeniem odbierają informacje o ponownym

przełożeniu terminu budowy wschodniej obwodnicy

miasta.

Prace nad jej przygotowaniem trwają od 2007 r.

(dokumentacja techniczna, pozwolenie, wykup grun-

tów).

Pochłonęły blisko 200 mln zł.

Trasa ma mieć

nieco ponad 9,5 km długości, a koszt jej realizacji

Obecnie budowa obwodnicy jest wpisana na listę

inwestycji do wykonania „po 2013 r.”, jednak według

nowego planu drogowego resortu infrastruktury bu-

dowa obwodnicy mogłaby się rozpocząć dopiero mię-

dzy 2014 a 2020 r.

Trzeba zwrócić uwagę na fakt, iż uzyskane po-

zwolenie na budowę wygaśnie w styczniu 2014 r.

Je-

śli do tego czasu inwestycja nie zostanie rozpoczęta,

to wiele procedur urzędniczych będzie trzeba powtó-

rzyć.

1.

Czy ministerstwo potwierdza przesunięcie ter-

minu realizacji budowy wschodniej obwodnicy Toma-

szowa Lubelskiego?

z realizacją tej inwestycji?

3.

Czy ministerstwo zarezerwowało środki ﬁnan-

sowe w budżecie państwa na realizację budowy ob-

wodnicy Tomaszowa Lubelskiego?

4.

Czy ministerstwo rozważy możliwość wpisania

ww. inwestycji na listę unijnego programu Rozwój

Polski Wschodniej, by można było rozpocząć jej reali-

zację przed wygaśnięciem pozwolenia na budowę?

Z wyrazami szacunku

Poseł Zbigniew Matuszczak

(nr 2939)

do ministra pracy i polityki społecznej

pytania w sprawie stosowania przepisów rozporzą-

dzenia MPiPS z dn. 23 kwietnia 2012 r. oraz zapisów

nosprawnych.

Osoba ubiegająca się o refundację prowadzi dzia-

łalność gospodarczą w zakresie transportu drogowe-

go towarów, zamierza w ramach kosztów wyposaże-

nia stanowiska pracy dla skierowanego bezrobotnego

niepełnosprawnego zakupić samochód ze środków

Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepeł-

nosprawnych.

W oświadczeniu deklaruje, iż nabycie

samochodu ma służyć do wykonywania działalności

pokrewnej, tj. przedstawicielstwa handlowego w za-

kresie sprzedaży pozostałych półproduktów.

Osoba ubiega się o refundację kosztów zakupu sa-

mochodu dla skierowanego bezrobotnego z Funduszu

Pracy.

Jej działalność podstawową stanowi specjali-

styczne sprzątanie, natomiast działalność pokrewna

to transport drogowy oraz prowadzenie sklepu mię-

snego.

Wnioskodawca oświadcza, że samochód będzie

służyć do prowadzenia sklepu mięsnego (stanowisko

pracy zaopatrzeniowiec, kierowca).

Biorąc pod uwagę przedstawione sytuacje proszę

o odpowiedź na pytania:

1.

Czy osoba opisana w pkt. 1 może otrzymać re-

fundację kosztów wyposażenia na zakup samochodu

ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji

2.

Czy jest możliwe sﬁnansowaniezakupusamo-

chodu w drugim przypadku z Funduszu Pracy?

Z wyrazami szacunku

469

Zapytanie

(nr 2940)

do ministra gospodarki

w sprawie problemu stosowania rażąco

niskich cen przy zamówieniach publicznych

Szanowny Panie Ministrze!

W świetle postano-

Prawo zamówień publicznych pod pojęciem oferty

najkorzystniejszej należy rozumieć ofertę przedsta-

wiającą najkorzystniejszy bilans ceny i innych kry-

teriów odnoszących się do przedmiotu zamówienia

publicznego albo ofertę z najniższą ceną.

To właśnie

cena ma ten szczególny charakter, zwłaszcza przy

zamówieniach publicznych, bowiem obowiązek oszczę-

dzania pieniędzy wynika także z ustawy o ﬁnansach

publicznych.

Jednakże w większości przypadków za-

mawiający, stosując kryterium najniższej ceny w prze-

targach, sprawiają, że oferenci składają propozycje

cenowe, które są zaniżone, a przez to niewiarygodne

w porównaniu do cen rynkowych oferowanych w toku

podobnych postępowań o udzielenie zamówienia pu-

blicznego.

Poprzez stosowanie takich praktyk istnie-

je bardzo duże prawdopodobieństwo, że inwestycja

zostanie wykonana w oparciu o niskiej jakości mate-

riały bądź wcale nie dojdzie do skutku, bowiem bę-

dzie całkowicie nieekonomiczna.

W takich przypad-

kach powoduje to znaczące wydłużenie terminu re-

alizacji zamówienia publicznego, co w niektórych

jego realizację.

Ponadto problemem jest również wysokość mak-

symalnej kwoty opłaty od skargi na orzeczenia Kra-

jowej Izby Odwoławczej (KIO), która obecnie wynosi

5 mln zł i dla większości małych i średnich przedsię-

biorstw jest kwotą zaporową, co w konsekwencji

oznacza, że orzeczenia izby są dla przedsiębiorców

ostateczne, a postępowanie jednoinstancyjne.

Mając na względzie opisany problem, kieruję do

Pana Ministra następujące pytania:

2.

Czy możliwe jest obniżenie zaporowej kwoty

opłaty za skargę na orzeczenie KIO, która obecnie

wynosi 5% wartości przedmiotu zamówienia, nie

więcej niż 5 mln zł?

3.

Czy rozważana jest kwestia wprowadzenia

w Prawie zamówień publicznych instytucji tzw. suc-

cess fee, która umożliwiałaby wypłatę dodatkowego

wynagrodzenia wykonawcom, którzy rzetelnie zre-

alizowali zamówienie, w szczególności poprzez użycie

odpowiedniej jakości materiałów, czego dowodem by-

łoby niewystąpienie poważniejszych wad w przed-

miocie zamówienia po określonym w zamówieniu

terminie?

Z poważaniem

Poseł Ewa Kołodziej

Warszawa, dnia 14 grudnia 2012 r.

Zapytanie

(nr 2941)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie posiadania ubezpieczenia

Do mojego biura poselskiego zgłosiły się osoby, któ-

re utraciły pracę i udały się do powiatowego urzędu

pracy celem zarejestrowania się jako bezrobotni.

Z in-

formacji, jakie mi przekazano, otrzymali termin zgło-

szenia się za 8 dni.

Jak się dowiedziałem, pani urzęd-

nik spytała również jedną z osób, czy przypadkiem nie

jest chora, bo przez te dni nie będzie ubezpieczona.

z pytaniem: Czy w okresie od momentu zgłoszenia

się do powiatowego urzędu pracy do dnia, kiedy wy-

znaczono rejestrację, osoba jest objęta ubezpiecze-

niem zdrowotnym?

Jeśli tak nie jest, czy przewiduje

Pan przygotowanie takich zmian w przepisach, któ-

re spowodują, że przez ten okres oczekiwania osoba,

która utraciła pracę, nie będzie się obawiać, że nie

jest ubezpieczona?

Z poważaniem

Poseł Artur Dunin

Zgierz, dnia 14 grudnia 2012 r.

Zapytanie

(nr 2942)

do ministra edukacji narodowej

w sprawie stworzenia specjalnego

dagogicznej oraz dyrekcji jednego z ośrodków szkolno-

-wychowawczych w sprawie minimum programowego

obowiązującego w szkołach.

Jak się dowiedziałem

w ośrodkach szkolno-wychowawczych, gdzie uczą się

dzieci z dysfunkcjami rozwojowymi, obowiązuje mini-

mum programowe takie samo jak w innych szkołach.

Powoduje to w konsekwencji duże problemy z nauką.

z zapytaniem: Czy nie rozważa Pani stworzenia pro-

gramu specjalistycznego przewidzianego właśnie dla

ośrodków szkolno-wychowawczych, w którym mini-

mum programowe będzie dostosowane do poziomu

uczniów tam uczęszczających?

Z poważaniem

Poseł Artur Dunin

470

Zapytanie

(nr 2943)

do ministra pracy i polityki społecznej

pracy wyjaśniono pojęcie „odpowiedniej pracy”.

W de-

ﬁnicjijestm.in.mowaotym,żezawykonywanie”od-

powiedniej pracy” osiąga się miesięczne wynagrodze-

Co oznaczają słowa: przeliczenie na pełny wymiar

czasu pracy?

Czy np. praca na pół etatu w ramach

umowy o pracę przy wynagrodzeniu 50% brutto ak-

tualnego minimalnego wynagrodzenia za pracę jest

„odpowiednią pracą”?

Z wyrazami szacunku

(nr 2944)

do prezesa Rady Ministrów

w sprawie ograniczeń w pełnieniu funkcji

samorządów lokalnych oraz mediów, dotyczącymi

rozbieżności w stosowaniu przez jednostki samorzą-

du terytorialnego ograniczeń w możliwościach zasia-

dania w nie więcej niż jednej radzie nadzorczej spół-

ki komunalnej, mając na uwadze sprawowany przez

prezesa Rady Ministrów nadzór nad działalnością

1.

Czy zakaz zasiadania w więcej niż jednej radzie

nadzorczej spółki, w której jednostka samorządu te-

rytorialnego bezpośrednio lub pośrednio posiada

więcej niż 50% udziałów lub akcji, o którym mowa

mi prawnymi, ma charakter bezwzględny?

2.

Czy zakaz, o którym mowa powyżej, dotyczy

czonych do pełnienia funkcji na podstawie art. 6 ust.

1 tej ustawy?

Jednocześnie poniżej przedstawiam genezę ww.

pytań.

Tzw. ustawa kominowa (ustawa z dnia 3 marca

mi podmiotami prawnymi) wprowadziła generalny

czej określonych kategorii spółek, w tym spółek ko-

munalnych.

Tymczasem tzw. ustawa antykorupcyjna (ustawa

funkcje publiczne) dla określonej kategorii osób wpro-

wadza generalny zakaz zasiadania w radach nadzor-

czych spółek Skarbu Państwa oraz jednostek samo-

rządu terytorialnego.

Jednak, na zasadzie wyjątku,

dopuszcza w art. 6 ust. 1 możliwość zajmowania okre-

ślonych stanowisk w przypadku, gdy dana osoba zo-

stała zgłoszona do pełnienia funkcji m.in. przez jed-

nostkę samorządu terytorialnego.

Dalej zastrzeżono,

że osoby takie nie mogą zostać zgłoszone do więcej

Wzajemne relacje przywołanych wyżej ustaw,

w szczególności „pierwszeństwa” jednej z nich, prowa-

dzą do odmiennych wniosków, stąd też w praktyce

coraz częściej pojawiają się wątpliwości, czy np. prezy-

dent miasta zgłasza swojego zastępcę do rady nadzor-

czej dwóch spółek komunalnych i jednocześnie osoba

ta pobiera wynagrodzenie w obu tych podmiotach.

Zabrze, dnia 14 grudnia 2012 r.

Zapytanie

(nr 2945)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

w sprawie Teatru Osób Niepełnosprawnych

Szanowna Pani Marszałkini!

10 grudnia w sali

kinowej nowego Domu Poselskiego miałem przyjem-

ność oglądać spektakl „Oświadczyny” A. Czechowa

w wykonaniu fenomenalnego Teatru ON.

Aktorstwo

osób niepełnosprawnych było niezwykle fascynują-

zebranych tam widzów.

Inicjatywa naprawdę godna

471

pochwały, bowiem pokazuje, iż twórczość osób nie-

pełnosprawnych jest nam potrzebna, a zarazem jest

profesjonalna i piękna.

Zespół Teatru ON, realizowa-

ny przez Fundację Pomocy Osobom Niepełnospraw-

nym „Nie tylko...”, liczy obecnie ok. 30 osób.

Niestety,

bardzo dobrze zapowiadający się teatr nie ma swojej

siedziby, co w znacznym stopniu utrudnia pracę ar-

tystów.

Z uwagi na powyższe zadaję pytanie: Czy Mini-

ster Kultury i Dziedzictwa Narodowego zamierza

pomóc fundacji „Nie tylko...”, aby Teatr ON mógł się

rozwijać?

Jeżeli, tak to w jaki sposób?

Jaki charakter

miałaby mieć ewentualna pomoc: jednorazowy czy

trwały?

Z poważaniem

Poseł Jacek Kwiatkowski

Zapytanie

(nr 2946)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie wątpliwości dotyczących dodatków

funkcyjnych/służbowych, komisji lekarskich

oraz przygotowywanych aktów prawnych

Podczas moich ostatnich spotkań z przedstawicie-

lami Policji pojawiło się wiele pytań i wątpliwości

dotyczących dodatków funkcyjnych/służbowych, ko-

prawnych związanych z służbą w Policji.

1.

Jaka jest faktyczna wartość procentowa dodat-

ku funkcyjnego/służbowego w rozbiciu na komendy

wojewódzkie (KWP, KPP i KRP, KP) oraz szkoły po-

licyjne?

Bardzo proszę o informację, jak to wygląda

dla poszczególnych kategorii (dotyczy dodatku funk-

cyjnego I, II, III) i stanowisk (np. komendanci ko-

mend miejskich, powiatowych, naczelnicy wydziałów,

kierownicy referatów czy ogniw, asystenci, referenci,

policjanci itp.).

2.

Jakie kryteria są przyjmowane przy rozdziale

na komendy wojewódzkie oraz szkoły policyjne środ-

ków ﬁnansowychprzeznaczonychnadodatkifunk-

cyjne/służbowe?

3.

Czy przewiduje Pan Minister podjęcie działań

mających na celu zrównoważenie wysokości dodat-

ków funkcyjnych/służbowych w poszczególnych wo-

jewództwach?

Jak mnie informują na spotkaniach

policjanci obecnie występuje znaczne i jak uważają

bezzasadne zróżnicowanie wysokości dodatków.

4.

Kiedy przewiduje Pan Minister uruchomienie

środków ﬁnansowychnapodwyższeniekwotdodat-

ków funkcyjnych/służbowych do wartości przewi-

dzianych przez rozporządzenie ministra spraw we-

sokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodat-

czego?

5.

Jakie było uzasadnienie dla polecenia (okazane

mi pismo to: nr l dz.

Kk-23550/2012 z dnia 26 paź-

dziernika 2012 r. dyrektora BKiS KGP) komendanta

głównego Policji o ograniczeniu podwyżki dodatku

funkcyjnego/służbowego do poziomu 50% dotychczas

ustalonej kwoty dodatku w sytuacji, gdy podwyżka

miałaby objąć ostatni miesiąc służby w Policji?

Czy

powyższe polecenie nie będzie prowadziło do dużych

dysproporcji w wymiarze emerytury, tj. czy policjan-

ci pełniący służbę na podobnych stanowiskach z rów-

nym zaangażowaniem otrzymają różne kwoty eme-

rytur (np. jeden policjant otrzymujący dotychczas

dodatek w wysokości 10% po ewentualnej podwyżce

otrzyma maksymalnie 15%, podczas gdy inny poli-

cjant otrzymujący dodatek w wysokości 30% po ewen-

tualnej podwyżce może otrzymać nawet 45%).

Dodać

należy, iż to zróżnicowanie nie wynika z aktywności

policjanta, a jedynie z miejsca pracy w lepiej uposa-

żonym garnizonie.

6.

Ile w ostatnim kwartale wpłynęło wniosków

policjantów o skierowanie na badanie przez komisję

lekarską oraz czy nastąpił wzrost w stosunku do lat

ubiegłych?

Proszę również o informację, jaki jest

przedział wiekowy/staż służby policjantów, którzy

kierują wnioski o skierowanie na badanie przez ko-

misję lekarską?

cjonowaniu komisji lekarskich podległych ministrowi

niach odszkodowawczych z tytułu wypadków i cho-

tych w aspekcie funkcjonowania III grupy, jak i łą-

czenia rent z emeryturą obejmie tylko obecnych ren-

cistów, którzy otrzymali III grupę na stałe, czy też

obejmie również rencistów, którzy otrzymali czasowe

orzeczenie o inwalidztwie (wyznaczono czas do sta-

wiennictwa na kontrolne badanie lekarskie celem

wydania następnego orzeczenia) oraz jaki będzie

tryb postępowania na badaniach kontrolnych wobec

osób które miały wcześniej orzeczoną III grupę in-

walidzką, czy stracą one uprawnienia?

8.

Kiedy zostanie przygotowana ostateczna wersja

projektów aktów prawnych w postaci ustawy oraz

przepisów wykonawczych dotyczących okresu przej-

ściowego, katalogu chorób zawodowych itp., tak aby

zainteresowani policjanci mogli świadomie dokonać

wyboru swojej przyszłości.

Jak zgodnie stwierdzają

policjanci istniejąca sytuacja powoduje brak pewno-

ści i poczucia bezpieczeństwa co do dalszej służby.

A także stwarza stres skutkujący składaniem rapor-

tów o odejście lub skierowanie na komisję lekarską

472

osób wartościowych, którzy w normalnych warun-

kach mogliby nadal pełnić służbę.

9.

W obowiązującej ustawie o zaopatrzeniu emery-

stwa Wewnętrznego z dnia 18 lutego 1994 r. w art 15

ust 4 ustawodawca zapisał emeryturę podwyższa się

lidztwo pozostaje w związku ze służbą.

Dlaczego za-

tem zgodnie załączoną propozycją do projektu pomimo

zapewnień dąży się do zmiany istniejącego systemu,

likwidując 15% zwiększenie emerytur.

Proponowane

rozwiązania wyraźnie rozdzielają policjantów na eme-

rytów i rencistów, a zatem wprowadzają istotne zmia-

ny w istniejącym systemie emerytalnym.

10.

Jaki jest powód utworzenia funduszu adapta-

cji zawodowej dla policjantów już znajdujących się

poza resortem?

Czy na ten cel pieniądze nie powinny

być przekazane do powiatowych urzędów pracy.

Z poważaniem

Poseł Artur Dunin

Warszawa, dnia 14 grudnia 2012 r.

(nr 2947)

do ministra spraw wewnętrznych

Szanowny Panie Ministrze!

24 września 2009 r.

minister spraw wewnętrznych zaakceptował, a ko-

mendant główny Straży Granicznej zatwierdził „Kon-

cepcję funkcjonowania Straży Granicznej na lata

2009–2015”.

Ideą zatwierdzonego dokumentu było,

że granicę z jednym państwem zabezpieczać będzie

jeden oddział Straży Granicznej.

Przyjęto założenia,

że na granicy z Niemcami będzie to Nadodrzański

Oddział Straży Granicznej, na granicy z Czechami

– Śląski Oddział Straży Granicznej zs. w Kłodzku,

na granicy ze Słowacją – Karpacki Oddział Straży

Granicznej.

Realizując zatwierdzone dokumenty, komendant

Sudeckiego Oddziału Straży Granicznej podjął dzia-

łania zapewniające modernizację zaplecza logistycz-

nego dla siedziby Śląskiego Oddziału Straży Granicz-

nej w Kłodzku.

Posiadana infrastruktura techniczna

(kubatura obiektów – 107749,71 m

3

, a powierzchnia

użytkowa – 18489,99 m

2

) zostaje w przeważającej

większości zmodernizowana.

Obecnie oddział posia-

da odpowiednie zaplecze techniczne, między innymi:

oddziałową stację obsługi z wyposażeniem diagno-

stycznym, warsztaty grupy remontowej, zaplecze in-

ternatowe – 16 miejsc noclegowych z pełnym wypo-

sażeniem, 5-stanowiskową, krytą strzelnicę pistole-

tową, ogrzewane pomieszczenia garażowe – 60 sta-

nowisk, myjnię samochodową, stację paliw, halę

sportową z pełnym zapleczem socjalno-sanitarnym

oraz przyzakładową przychodnię zdrowia spełniającą

wymogi określone w rozporządzeniu ministra zdro-

wia.

W kompleks komendy w ostatnim czasie zain-

westowano prawie 17 mln zł, z czego w ramach „Pro-

gramu modernizacji Policji, Straży Granicznej, Pań-

lata 2007–2011” – ok. 12 mln zł.

Zmodernizowano

i wyremontowano obiekty w Jeleniej Górze, Legnicy,

Wrocławiu czy Wałbrzychu.

Wybierając na lokalizację

placówek SG wyżej wymienione miejscowości, kiero-

wano się zasadą odsuwania placówek od granicy pań-

stwa w głąb terytorium kraju i odnotowywaną obec-

nością cudzoziemców w zasięgu działania jednostek

Straży Granicznej.

Wszystkie powyższe działania

prowadzone były w oparciu o dokument tworzący Od-

dział SG z siedzibą w Kłodzku.

Kierując się daleko

idącą ekonomiką, w komendzie oddziału podjęto

działania zmierzające do obniżenia kosztów eksplo-

atacji poprzez skonsolidowanie służb odpowiedzial-

nych za zapewnienie bezpieczeństwa na terenie woj.

dolnośląskiego.

W chwili obecnej na terenie komendy

oddziału funkcjonuje Referat Inspekcji Transportu

Drogowego, a na grudzień br. planowane jest zasie-

dlenie jednego z budynków przez grupę mobilną

Urzędu Celnego z Wrocławia.

Podobne rozwiązanie

ma mieć zastosowanie w odniesieniu do placówki

Straży Granicznej w Jeleniej Górze, gdzie w budynku

SG zlokalizowana ma zostać grupa mobilna UC z Je-

leniej Góry.

Ponadto jednym z budynków oddziału mocno za-

interesowana jest Komenda Powiatowa Policji.

Umiejscowienie Policji, SG, UC ITD w jednej lokali-

zacji pozwoli na racjonalne wykorzystanie nie tylko

powierzchni, lecz także zmniejszenie liczby służb dy-

żurnych (ochrony) wszystkich instytucji.

Podjęte

przez oddział działania świadczą o rzetelnym i go-

spodarnym podejściu do reformy Straży Granicznej.

Centralne położenie Kłodzka na granicy z Cechami

ma niewątpliwie wpływ na współdziałanie z Policją

Republiki Czeskiej.

Z Kłodzka najbliżej jest do zloka-

lizowanych w pobliżu granicy z Polską komend Poli-

cji Czeskiej posiadających struktury antymigracyjne.

W m.

Kudowa-Zdrój sprawnie funkcjonuje wspólna

polsko-czeska placówka zajmująca się wymianą in-

formacji pomiędzy stroną polską i czeską oraz koor-

dynacją wspólnych patroli.

To ww. placówka zabez-

pieczała międzynarodową wymianę informacji pod-

czas Euro 2012.

Moje zaniepokojenie budzą docierające do mnie

informacje o proponowanych zmianach w przyjętych

dokumentach.

Stosowną uchwałę w dniu 24 października 2012 r.

w sprawie Oddziału SG w Kłodzku podjęła Rada Po-

wiatu Kłodzkiego.

Uchwała ta zapewne jest znana

Panu Ministrowi.

W świetle dokumentów i materia-

łów zebranych przez moje biuro, a dotyczących spraw

bezpieczeństwa na granicy z Czechami, sytuacji eko-

nomicznej regionu jeleniogórsko-kłodzkiego, proble-

473

matyki bezrobocia w tym regionie, szeroko rozumia-

nych spraw kadrowych w Straży Granicznej w od-

działach sudeckim, śląskim i karpackim, kieruję do

Pana Ministra następujące zapytania:

1.

Czy prawdą jest, że resort Pana Ministra pla-

nuje zmiany w funkcjonowaniu Straży Granicznej na

południowej granicy państwa (odrębne od rozwiązań

przyjętych już w wyżej cytowanej koncepcji)?

2.

Jakie merytoryczne przesłanki wpływają na

zmianę koncepcji funkcjonowania Straży Granicznej

na granicy z Czechami?

3.

Jak ewentualne zmiany mogą wpłynąć na

zwiększenie bezpieczeństwa w regionie?

4.

Jakie ﬁnansoweskutki–mamnamyślioszczęd-

ności – przyniesie budżetowi państwa ewentualna

zmiana koncepcji?

5.

Czy zmiana koncepcji będzie miała wpływ na

mobilność Straży Granicznej, co w regionie takim jak

nasz, narażonym na gwałtowne zjawiska przyrodni-

cze, ma bardzo duże znaczenie?

Dotychczas samorzą-

dy lokalne i mieszkańcy mogli zawsze liczyć na po-

moc ze strony funkcjonariuszy Straży Granicznej.

6.

Czy prawdziwa jest informacja, iż już zreorga-

nizowana granica zachodnia (z RFN) ma podlegać

ponownej reorganizacji, skutkiem czego woj. dolno-

śląskie, w tym granica z Czechami, ma zostać przy-

porządkowane Nadodrzańskiemu Oddziałowi SG

w Krośnie, natomiast woj. zachodniopomorskie traﬁć

ma pod Morski Oddział SG w Gdańsku?

7.

Czy w obecnie panujących realiach (występują-

ce zagrożenie migracyjne na terenie woj. dolnoślą-

skiego, wysoki odsetek przestępstw i wykroczeń po-

pełnianych na terenie województwa itp.) zasadne jest

zmniejszenie etatowe struktury placówek SG oraz

likwidacja np. grupy zamiejscowej w Wałbrzychu?

Z poważaniem

Poseł Małgorzata Sekuła-Szmajdzińska

Warszawa, dnia 17 grudnia 2012 r.

Zapytanie

(nr 2948)

do ministra pracy i polityki społecznej

O zamiarze grupowych zwolnień w Tychach Fiat

Auto Poland poinformował w ubiegłym tygodniu.

Dy-

rekcja fabryki tłumaczy zwolnienia spadkiem sprze-

daży aut.

W pierwszym kwartale 2013 r. tyska fabry-

ka Fiata zmniejszy zatrudnienie o 1,5 tys. osób, co

Pan Minister zapowiedział działania ratujące

miejsca pracy oraz przeznaczenie części środków

z rezerwy Funduszu Pracy na pomoc dla zwalnia-

nych pracowników.

Jakie działania podejmie rząd i ministerstwo

w celu ratowania miejsc pracy w fabryce samochodów

Jaka będzie wysokość przeznaczonych środków

z rezerw Funduszu Pracy na pomoc dla osób zwal-

nianych w fabryce samochodów osobowych Fiat w woj.

śląskim?

Jakie warianty pomocy fabryce samochodów

w Tychach przewiduje Ministerstwo Pracy i Polityki

Społecznej?

Z poważaniem

Poseł Jerzy Borkowski

Dąbrowa Górnicza, dnia 17 grudnia 2012 r.

Zapytanie

(nr 2949)

do ministra pracy i polityki społecznej

Szanowny Panie Ministrze!

Zgłosiły się do mnie

– kształcenie ustawiczne osób niepełnosprawnych”,

który prowadzi PFRON.

Założenia programu, czyli

szczególnie wyrównanie szans w zdobyciu wykształ-

cenia przez osoby niepełnosprawne oraz przygotowa-

nie osób niepełnosprawnych, poprzez stałe podwyż-

szanie kwaliﬁkacji,dorywalizacjiozatrudnieniena

otwartym rynku pracy, są bardzo szczytne, lecz już

ich realizacja może budzić wątpliwości.

Pierwszym

budzącym wątpliwości jest fakt, że wnioski o doﬁ-

nansowanie składane są w oddziałach PFRON wła-

ściwych terytorialnie dla siedziby placówki, w której

lub zamiejscowy ośrodek dydaktyczny), co często jest

dużą barierą dla aplikującego niepełnosprawnego,

gdyż bardzo duża grupa niepełnosprawnych decydu-

je się na zdalne formy edukacji (studia przez Inter-

net).

Zdarza się, że wybrana uczelnia znajduje się na

drugim końcu Polski i zamiast pojechać do najbliższe-

go oddziału PRFON, osoba taka będzie musiała jechać

kilkaset kilometrów tylko po to, aby podpisać doku-

ment, który równie dobrze można by podpisać w swo-

im oddziale, a nawet w powiatowym centrum pomocy

rodzinie znajdującym się w miejscu zamieszkania da-

nej osoby.

Czy nie da się zmienić tych zapisów?

Innym podejmowanym wątkiem jest sposób prze-

prowadzania procedur, które zwykle są wykonywane

„na ostatnią chwilę”, co powoduje, że niepełnospraw-

474

ny dostaje pismo o tym, że musi podpisać umową pro-

gramową w przeddzień wyznaczonego terminu, któ-

rego nie można zmienić.

Dla niepełnosprawnego jest

to często barierą nie do pokonania (ze względów zdro-

wotnych, ﬁzycznychczypoprostudlatego,żepotrze-

buje pomocy osób trzecich, których zaangażowanie

wymaga czasu), co wiąże się z tym, że niepełnospraw-

ny nie podpisuje tejże umowy, tym samym nie dosta-

je doﬁnansowaniazprogramu.

Czyniemożnazmie-

nić systemu podpisywania tych umów?

Czy nie moż-

na by podpisywać tych umów w domu i przesyłać do

oddziału PFRON pocztą lub faksem.

Z poważaniem

Poseł Jerzy Borkowski

(nr 2950)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Chaos w połączeniach

Kolei Śląskich najlepiej pokazał drugi dzień funkcjo-

nowania spółki Koleje Śląskie na katowickim dworcu

PKP, czyli 10 grudnia 2012 r.

Co chwilę zmieniały się komunikaty, pociągi wy-

padały z rozkładu jazdy a te, które wjeżdżały, miały

opóźnienia sięgające nawet godziny – tak wyglądał

drugi dzień po debiucie Kolei Śląskich, które w nie-

dzielę przejęły wszystkie połączenia w regionie ślą-

skim i zagłębiowskim.

Kompletny bałagan, składy pociągów, które wjeż-

wodem zamieszania jest błąd dyspozytora, który

podstawił niewłaściwy tabor.

rządca torów, czy kolejowa spółka ma inne kłopoty?

try techniczne, niż zostało to wcześniej zgłoszone.

pasażerskich, wielominutowe poróżnienia i wściekli

oraz zmarznięci pasażerowie to według przedstawi-

cieli Kolei Śląskich wina naczelnika dyspozytury ta-

borowej, który najpierw się pomylił, a następnie opu-

ścił stanowisko pracy – tak tłumaczą to na konferen-

cji prasowej.

Błędne decyzje były przyczyną porannego chaosu,

na niektórych stacjach brakowało pociągów, na in-

miały uprawnień.

obsługi wszystkich połączeń, jednak w praktyce oka-

uzyskałem m.in. taką informację, że „działania zwią-

wego i jego konkurencyjność w stosunku do trans-

mają priorytetowe znaczenie..” – a więc, Panie Mini-

Dziś już wiadomo, że bez pomocy Przewozów Re-

gionalnych spółka Koleje Śląskie sobie nie poradzi,

odwołano prezesa zarządu i brak teraz osoby decy-

zyjnej w spółce.

Dla sprawnego funkcjonowania po-

łączeń kolejowych Przewozy Regionalne wydzieliły

część taboru z własnych zasobów oraz zorganizowa-

na została komunikacja zastępcza.

Mam w związku

1.

Jakie działania podejmie ministerstwo w naj-

bliższych dniach celu rozwiązania problemu, z któ-

rym nie radzą sobie, jak widać, władze spółki Koleje

Śląskie oraz władze woj. śląskiego?

2.

Czy istnieje możliwość przesunięcia, udostęp-

nienia części taboru kolejowego ze spółki Przewozy

Regionalne do spółki Koleje Śląskie w celu zapewnie-

nia sprawnego funkcjonowania komunikacji kolejo-

wej w Zagłębiu oraz na Śląsku?

Z poważaniem

Poseł Jerzy Borkowski

Dąbrowa Górnicze, dnia 17 grudnia 2012 r.

Zapytanie

(nr 2951)

do ministra środowiska

w sprawie rozporządzenia

dotyczącego odbierania od właścicieli

nieruchomości odpadów komunalnych

i ich zagospodarowania

475

ust. 2 ww. ustawy mówi: „Minister właściwy do spraw

nia, szczegółowe wymagania, o których mowa w ust.

1, kierując się koniecznością ujednolicenia wymagań

dotyczących odbierania odpadów komunalnych od

odpadów”.

Od uchwalenia przedmiotowej ustawy minęło

więc prawie półtora roku, a bardzo istotne dla całego

procesu wdrożenia przedmiotowej ustawy rozporzą-

dzenie nie doczekało się podpisania przez właściwych

ministrów.

Przypominam, że zgodnie z kalendarzem

wdrożenia ustawy do końca 2012 r. powinny być

uchwalone m.in. regulaminy utrzymania czystości

na rozpocząć się procedura przetargowa na wyłonie-

nie wykonawców odbioru odpadów komunalnych od

właścicieli nieruchomości, której podstawą jest opra-

cowanie specyﬁkacjiistotnychwarunkówzamówie-

nia (SIWZ).

Ww.

dokumenty powinny być opracowa-

ne na podstawie przedmiotowego rozporządzenia.

Taka sytuacja dezorganizuje prace samorządów

gminnych nad wdrożeniem ustawy o zmianie ustawy

Dlatego pytam Pana Ministra:

1.

Dlaczego przedmiotowe rozporządzenie jeszcze

nie zostało podpisane i jeszcze nie obowiązuje?

2.

Kiedy spodziewane jest podpisanie cytowanego

rozporządzenia?

3.

Czy w związku z taką sytuacją zostanie prze-

sunięty termin obowiązywania ustawy ustalony na

dzień 1 lipca 2013 r.?

4.

A jeżeli termin wymieniony w pytaniu 3 nie

zostanie przesunięty, czy gminy, które nie wdrożą

systemu, będą zwolnione z płacenia kar, o których

mowa w art. 9z ust. 1 pkt 4 ustawy?

Z poważaniem

Poseł Dariusz Piontkowski

Warszawa, dnia 17 grudnia 2012 r.

(nr 2952)

do ministra zdrowia

w sprawie możliwości uzyskania specjalizacji

Panie Ministrze!

Uzyskanie specjalizacji przez

osoby kończące studia stomatologiczne, np. w dzie-

dzinie ortodoncji, graniczy z cudem, przez co zmarno-

wany jest potencjał absolwentów i młodych lekarzy.

Jakie są możliwości uzyskania specjalizacji w dzie-

dzinie ortodoncji przez absolwentów uniwersytetów

medycznych w Polsce za granicą?

I tak:

1.

Jakie są szczegółowe warunki uzyskania spe-

cjalizacji na Ukrainie?

Na czym polega procedura

ubiegania się o tę specjalizację?

Jakie są koszty i co

najważniejsze – czy uzyskany tam dyplom jest hono-

rowany w Polsce na równych prawach z dyplomem

ukończenia specjalizacji wydanym na uczelniach

w Polsce?

2.

Jakie są szczegółowe warunki uzyskania spe-

cjalizacji na uczelniach w państwach Europy Zachod-

uzyskany tam dyplom jest honorowany w Polsce na

zacji wydanym na uczelniach w Polsce?

Bardzo proszę o szczegółowe informacje w ww.

sprawie.

Z poważaniem

Poseł Gabriela Masłowska

Lublin, dnia 17 grudnia 2012 r.

Zapytanie

(nr 2953)

do ministra transportu,

Panie Ministrze!

Zwrócił się do mnie kapelan

Duszpasterstwa Kolejarzy Archidiecezji Wrocław-

skiej, z prośbą o pomoc w wyjaśnieniu niezrozumiałej

decyzji PKP S.A., dotyczącej funkcjonowania kaplicy

na dworcu kolejowym we Wrocławiu.

Do chwili rozpoczęcia remontu dworca kolejowego

we Wrocławiu, nie było żadnych problemów z utrzy-

maniem kaplicy.

Sytuacja zmieniła się kilka miesięcy

temu, kiedy okazało się, że PKP SA zaproponowała

stronie kościelnej czynsz ustalony na warunkach ko-

mercyjnych w kwocie ponad 6 tys. zł miesięcznie.

Ta-

kie stawki są, w moim głębokim przekonaniu, nie do

przyjęcia, zważywszy, że funkcjonowanie kaplicy nie

jest działalnością gospodarczą, nie jest związane

z zyskiem i żądania tak wysokich opłat nie można

niczym racjonalnym wytłumaczyć.

Brak rozstrzygnięć w tej sprawie nie służy dobrze

wzajemnym stosunkom pomiędzy stroną kościelną

a instytucjami państwa.

rozwiązania tego problemu, tzn. w taki sposób, by czynsz

476

za kaplicę nie był naliczany według narzuconych

przez PKP SA stawek komercyjnych, ale na warun-

kach uwzględniających realia i uzgodnionych ze stro-

ną kościelną?

Z poważaniem

Poseł Elżbieta Witek

(nr 2954)

do ministra transportu,

selskiego ponownie zwrócili się mieszkańcy gminy

Szczekociny biorący udział w akcji społecznej „Przy-

stanek Szczekociny”.

Celem akcji, która powstała na

początku zeszłego roku, jest reaktywacja peronu ko-

lejowego w Szczekocinach.

Podczas modernizacji linii

kolejowej nr 64 na odcinku Kozłów – Psary zlikwido-

wany został szczekociński przystanek kolejowy,

w efekcie czego miejscowość została pozbawiona ja-

kiegokolwiek połączenia kolejowego.

Mieszkańcy

w porozumieniu z władzami gminy cały czas starają

się o utworzenie nowego peronu w innym miejscu.

Po

odpowiedziach ministerstwa na zadane pytania oraz

po rozmowach z PKP PLK pojawiły się pewne wąt-

pliwości, które organizatorzy akcji chcieliby doprecy-

zować.

Jak do tej pory, wzorując się na stacjach kolejo-

trach, np. Bytom – Wrocław – Zgorzelec (stacje: Prze-

Szewce, Pęgów, Osola), udało się ustalić, że w Szcze-

kocinach powinna powstać stacja kolejowa z dwoma

peronami jednokrawędziowymi o długości 200–250

– Poznań, gdzie maksymalna prędkość pociągów wy-

nach nie powinno to być problemem.

Ze względów bezpieczeństwa powinno powstać

nie zostało już zastosowane na podobnych stacjach.

Peron 1. powinien być zlokalizowany przy torze 1.

(kierunek Koniecpol), natomiast peron 2. przy torze

uzasadnione wydaje się być założenie, że PKP PLK

Podane przykłady stacji na liniach Wrocław – Po-

znań czy też Bytom – Wrocław są dowodem na to, że

stacja, która ma powstać w Szczekocinach, nie jest

niczym nietypowym dla stacji tego rodzaju i nie po-

winno być żadnych kłopotów z jej budową.

Tym bar-

dziej że ww. linie posiadają maksymalne prędkości

wyższe niż linia kolejowa nr 64, co oznacza, że w Szcze-

kocinach wybudowanie stacji kolejowej powinno być

o wiele łatwiejsze.

dowy stacji w Szczekocinach?

wałby ministerstwo?

3.

Czy istnieją jakieś przeciwwskazania do budo-

żu wiaduktu nad DK 78)?

kość 150 km/h?

Z poważaniem

Poseł Waldemar Andzel

(nr 2955)

do ministra transportu,

Z informacji przekazanych opinii publicznej przez

media (m.in. DGP z 6 grudnia 2012 r.) wynika, iż

rząd zamierza wydać na drogi do 2015 r. 43 mld zł,

ale głównie na te najwyższej kategorii.

Jak podają

media, Pan Minister podjął decyzję, że przy plano-

waniu inwestycji z kolejnego budżetu UE postawi na

uzupełnienie i wydłużenie dziurawej sieci autostrad

i tras ekspresowych, rezygnując z większości obwod-

nic miast na pozostałych drogach krajowych.

Miałby

to być zdaniem resortu lepszy pomysł, niż budowa

mających kilkanaście kilometrów obwodnic w róż-

nych częściach kraju, bo po uzupełnieniu odcinków

tras ekspresowych, kierowcy dwupasmówkami mo-

gliby ominąć miasta, i tym samym by zrezygnowano

z budowy obwodnic.

Resort transportu w kontaktach z mediami, jak

na razie, nie chce komentować ww. sprawy.

Według

jego rzecznika plany inwestycyjne na lata 2014–2020

zostaną przedstawione, gdy poznamy poziom doﬁ-

477

nansowania dla Polski w kolejnej perspektywie ﬁ-

nansowej UE.

„Dziennik Gazeta Prawna” dotarł

jednak do wstępnej listy obwodnic przewidzianych do

wycięcia z planu inwestycji.

Niestety, jak się wydaje,

niepewne są też losy czekającej na fundusze, przygo-

towanej dokumentacyjnie do budowy, obwodnicy To-

maszowa Lubelskiego.

Jako Poseł na Sejm RP wspierający społeczność

Tomaszowa Lubelskiego, regionu, ale także bardzo

licznych użytkowników tej prowadzącej do granicy z

Ukrainą drogi, wyrażam nasze wspólne zaniepoko-

jenie planami dotyczącymi niezwykle ważnej także

dla ruchu międzynarodowego inwestycji, obwodnicy

tego miasta na drodze krajowej nr 17.

Tomaszów Lubelski jest miastem przygranicz-

nym, w którym zamieszkuje około 20 tys. mieszkań-

ców.

W ostatnich latach nastąpiło ogromne wzmoże-

nie ruchu tranzytowego, który skutkuje paraliżem

komunikacyjnym dla mieszkańców i ruchu między-

narodowego, szczególnie w godzinach porannych i po-

południowych.

W granicach miasta droga S17 ma

długość 4,46 km.

Jest to droga jednojezdniowa, z du-

żym nasileniem ruchu pieszych.

W godzinach szczy-

tu przejazd przez miasto zajmuje od 30 do 40 minut,

co daje średnią prędkości 7 km na godzinę.

Z informacji Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych

i Autostrad w Lublinie wynika, iż przez to miasto

przejeżdżało ostatnio średnio na dobę 19970 samo-

chodów osobowych i ciężarowych, z czego ok. 7000

z nich stanowi ruch tranzytowy.

W ciągu ostatnich

10 lat ruch ten wzrósł prawie dwukrotnie.

Występu-

jące obecnie niekorzystne i tak duże natężenie ruchu

pojazdów w decydujący sposób przyczynia się także

do dewastacji infrastruktury miasta oraz zabudowy

objętej nadzorem Wojewódzkiego Urzędu Ochrony

Zabytków w Lublinie.

Należy stwierdzić, iż Tomaszów Lubelski ma

opracowany miejscowy plan zagospodarowania prze-

strzennego i rewaloryzacji śródmieścia, w którym

tereny usług publicznych w samym centrum miasta

mogą być realizowane po wcześniejszym całkowitym

wyeliminowaniu ruchu tranzytowego.

Przebudowę

terenu uznaje się jako rozwiązanie docelowe po wy-

budowaniu nowego przebiegu drogi krajowej S17, któ-

ra będzie stanowiła obwodnicę miasta Tomaszowa

Lubelskiego.

Jak informuje burmistrz tej jednostki samorządo-

wej stan przygotowań do budowy obwodnicy jest bar-

dzo zaawansowany.

Nastąpiły już wywłaszczenia.

Inwestycja posiada decyzje pozwolenia na budowę

z dnia 23 grudnia 2010 r. (ostateczna z 19 stycznia

2011 r.), która wygasa z dniem 19 stycznia 2014 r.

W tym kontekście informacje o rzekomym skreśleniu

inwestycji wywołują ogromny sprzeciw społeczny

i pytanie: Po co usuwać tę bardzo potrzebną inwe-

stycję, na którą wydatkowano już ogromne pieniądze

związane z projektowaniem, wykupem nieruchomo-

ści gruntowych oraz budynkowych wraz z ich wybu-

rzeniem?

Należy się spodziewać, że jeśli rząd będzie chciał

zrealizować ten pomysł, m.in. mieszkańcy Tomaszo-

wa Lubelskiego i użytkownicy tej międzynarodowej

drogi będą czekali na obwodnice o kilkanaście lat

dłużej – tak jeden z ekspertów komentuje ujawniony

przez „Dziennik Gazetę Prawną” plan, by zrezygno-

wać z budowy obwodnic.

Generalnie pomysł uzupełniania brakujących

odcinków tras szybkiego ruchu wydaje się sensowny,

ale nie należy tego robić kosztem obwodnic – uważa

ekspert transportowy M. B. Część ciężarówek może

omijać płatne trasy szybkiego ruchu właśnie droga-

mi lokalnymi, czyli przez zatłoczone centra miast

– dodaje.

Jednak należy pamiętać, że nie wszystkie miasta

mają taką sytuację.

I tak Tomaszów Lubelski od wie-

lu lat czeka na obwodnicę, nie jest także planowana

w najbliższych latach budowa na tym odcinku drogi

ekspresowej.

Podczas głosowania w sprawie budżetu

państwa na 2013 r. przepadły poprawki korzystne dla

rozwoju infrastruktury drogowej w naszym regionie,

m.in. wnosząca o 70 mln zł na przygotowanie proce-

su inwestycyjnego budowy drogi ekspresowej S17

Piaski – Hrebenne.

Panie Ministrze!

Faktem jest, że skandaliczna

decyzja koalicji PO–PSL potwierdza zauważalny

brak inwestycji w budowę potrzebnej, także dla roz-

woju gospodarczego Polski wschodniej, sieci auto-

strad i tras ekspresowych.

Jedyna autostrada, jaka

w najbliższych 7 latach będzie przebiegać przez ten

obszar kraju, to A4, łącząca Rzeszów z Krakowem

i Wrocławiem.

Druga z planowanych autostrad to

A2, łącząca Terespol z Warszawą, ale jej realizację

zaplanowano dopiero po 2020 r.

Identycznie wyglą-

da sytuacja z drogami ekspresowymi.

Jedyna droga

ekspresowa, jaka powstanie w ciągu najbliższych

dwóch lat w Polsce wschodniej to fragment S17, łą-

czący Kurów z Lublinem i Piaskami.

Kolejne „eks-

presówki” powstaną – i to tylko „być może” – dopie-

ro po 2020 r.

Konfrontacja na tym tle z Polską centralną i za-

chodnią niepokoi i smuci mieszkańców Zamojszczy-

zny.

Dlatego, mając na uwadze powyższe, dla unik-

nięcia organizacji słusznych akcji protestacyjnych

blokujących na ww. trasie przejazd do granicy pań-

1.

Czy prawdziwe są doniesienia medialne o wy-

kreśleniu inwestycji budowy obwodnicy Tomaszowa

Lubelskiego?

2.

Jakie są ewentualne powody takiej decyzji?

3.

Na kiedy planowane jest zrealizowanie i odda-

nie do użytku obwodnicy Tomaszowa Lubelskiego?

Z poważaniem

Poseł Sławomir Zawiślak

Warszawa, dnia 17 grudnia 2012 r.

478

Zapytanie

(nr 2956)

do ministra ﬁnansów

w sprawie interpretacji niektórych przepisów

podatnicy mają prawidłowo określić kwotę zmniej-

szenia kosztów uzyskania przychodów w świetle

zmian wynikających z art. 3 pkt 5 oraz art. 4 pkt 1

Jednocześnie poniżej przedstawiam genezę ww.

pytania.

zmiany w podatku dochodowym od osób ﬁzycznych

(art. 3 pkt 5) oraz w podatku dochodowym od osób

prawnych (art. 4 pkt 1), dotyczących m.in. zmniejsze-

nia kosztów uzyskania przychodów w przypadku nie-

ślonym terminie, podatnicy będący producentami nie

są w stanie, pomimo zachowania należytej staranno-

ści, określić dokładnie kwoty zmniejszenia kosztów

uzyskania przychodów.

O ile nie budzą wątpliwości zakupy usług i mate-

riałów zaliczone do kosztów uzyskania przychodów

w momencie zakupu, o tyle zakupy materiałów pro-

dukcyjnych i usług kooperacyjnych stwarzają wielki

problem.

Podatnicy będący producentami dokonują

zakupu materiałów, które traﬁajądomagazynujako

zapas.

Następnie dokonywany jest ich rozchód do zle-

cenia produkcyjnego.

Gotowy produkt schodzi do

magazynu wyrobów gotowych i dopiero w momencie

sprzedaży koszt jego wytworzenia staje się kosztem

podatkowym.

Stan magazynowy obejmuje kilka,

a nawet kilkadziesiąt tysięcy różnych pozycji po wie-

le sztuk każda.

Wartość stanu magazynowego wyno-

si niejednokrotnie kilkadziesiąt milionów złotych.

Podatnik otrzymuje fakturę z wynegocjowanym ter-

minem płatności (kredytem kupieckim), np. 100 dni.

Faktura opiewa na kilkadziesiąt pozycji magazyno-

wych.

Niemożliwym jest śledzenie każdej pozycji

z faktury niezapłaconej po 90 dniach (a więc przed

terminem płatności) – czy jest już w koszcie wytwo-

rzenia, czy też nie.

Produkty to niejednokrotnie

skomplikowane urządzenia składające się z wielu ty-

sięcy zakupionych materiałów połączonych ze sobą

w całość i mimo zachowania należytej staranności

podatnik nie jest w stanie określić, który materiał

wchodzący w skład sprzedanego produktu został za-

płacony, a który nie.

Rozchód z magazynu materia-

łów odbywa się po cenach średnioważonych, co ozna-

cza, że wycena następuje w sposób ciągły po każdej

dostawie nowej partii danej pozycji do magazynu.

W wartości rozchodu znajduje się więc ułamek ceny

materiału, który przyszedł ostatni.

Kolejną komplikacją „wyłuszczenia” niezapłaco-

nych kosztów jest przypadek, kiedy wyrób nie traﬁa

do magazynu wyrobów gotowych, ale jest zawracany

z powrotem do produkcji jako półfabrykat.

Zdarza

się, że w ramach jednego zlecenia produkcyjnego wy-

tworzonych zostaje więcej niż jedna sztuka wyrobów

i tylko część z nich zostaje sprzedana.

Podatnik, wo-

bec braku wyraźnych przepisów, może mieć uzasad-

nione wątpliwości, w jaki sposób przyporządkować,

które z materiałów należą do sprzedanego wyrobu,

a które do zapasu.

Zabrze, dnia 17 grudnia 2012 r.

Zapytanie

(nr 2957)

do ministra zdrowia

oraz niezapewnienia specjalistycznej opieki

lekarskiej ze środków budżetu państwa

Uprzejmie powiadamiam, że podczas jednego

z moich dyżurów poselskich do mojego biura posel-

skiego zgłosiła się osoba, która opisała swoją rozmo-

wę z pracownikiem szpitala MSWiA w Łodzi w spra-

wie realizacji umówionej wcześniej wizyty u kardio-

loga w tymże szpitalu.

Wedle relacji osoby zaintere-

sowanej pracownica recepcji zadzwoniła do zaintere-

sowanej wizytą, przekazując informację, że w związ-

ku z wyczerpaniem środków, jakie szpital otrzymał

w ramach kontraktu z Narodowym Funduszem Zdro-

wia, zmuszeni są odwołać przedmiotową konsultację

kardiologiczną.

Jednocześnie przedstawiono schoro-

wanemu pacjentowi propozycję przyjęcia na wcze-

śniej umówioną wizytę, jednakże pod warunkiem

uiszczenia przez osobę zainteresowaną opłaty w wy-

sokości 100 zł.

Przedstawiona przez osobę zainteresowaną i opi-

sana w niniejszym zapytaniu sytuacja zakwaliﬁko-

wana być musi jako skrajnie niedopuszczalna.

Zgod-

nie bowiem z postanowieniami ustawy z dnia 27 sierp-

niebędący przedsiębiorcą udziela świadczeń zdrowot-

479

nych ﬁnansowanychześrodkówpublicznychubez-

pieczonym.

Oznacza to, że szpital MSWiA w Łodzi

jako podmiot niebędący przedsiębiorcą nie powinien

żądać od pacjentów odpłatności za usługi medyczne,

które podlegają zakontraktowaniu, jako ﬁnansowane

ze środków publicznych (NFZ).

1.

Czy przedstawiona przez osobę przybyłą do mo-

jego biura poselskiego oraz opisana w niniejszym za-

pytaniu sytuacja będzie przedmiotem należytego

wyjaśnienia oraz spowodowania kontroli realizowa-

nia obowiązków przez szpital MSWiA w Łodzi?

Jeże-

li nie, to dlaczego?

2.

Jaka ewentualna kara może grozić osobom do-

puszczającym się próby wymuszenia opłaty za świad-

czenie w publicznej placówce służby zdrowia?

3.

Czy docierają do Pana sygnały o podobnych

praktykach w innych miejscach w kraju oraz jaka jest

ich ewentualna skala?

Z poważaniem

Poseł Marcin Mastalerek

Łódź, dnia 15 grudnia 2012 r.

Zapytanie

(nr 2958)

do ministra zdrowia

w zw. z art. 195 Regulaminu Sejmu Rzeczypospolitej

szynie oraz prawidłowości i celowości prowadzonych

W ramach wykonywania mandatu poselskiego

powziąłem informacje o perspektywie planowanej

przez organ założycielski komercjalizacji Specjali-

tacji w Tuszynie.

W piśmie przekazanym przez mar-

szałka województwa łódzkiego, adresowanym do związ-

ków zawodowych, została zawarta między innymi

informacja o potrzebie dalszych zmian organizacyj-

nych w wyżej przywołanym szpitalu, w tym podnie-

siono konieczność poczynienia niezbędnych nakła-

dów inwestycyjnych mających na celu modernizację

oraz dostosowanie oddziałów zabiegowych do obec-

nych standardów.

Koszty tych działań mają obejmo-

wać kwotę 21 500 000,00 zł.

Natomiast według da-

nych dyrekcji szpitala z końca 2011 r. koszt budowy

nowego, w pełni wyposażonego bloku operacyjnego

wraz z budową nowego oddziału OIOM i salami do

wybudzeń to około 20 000 000,00 zł.

Jest to zatem

kwota niższa od tej, jaką trzeba by było ponieść na

modernizację starych budynków, nie osiągając przy

tym takich samych rezultatów w postaci komfortu

pobytu pacjentów oraz pracy lekarzy i personelu me-

dycznego, jaki jest możliwy do uzyskania w zupełnie

nowych budowlach.

Odnosząc się do pojawiających się informacji

związanych z perspektywą komercjalizacji Specjali-

tacji w Tuszynie, chciałbym wskazać, że takie dzia-

łanie jest niezgodne z interesem społecznym oraz

słusznie pojętym indywidulanym interesem pacjen-

tów.

Ewentualne przekształcenie szpitala w spółkę

handlową niczego w jej funkcjonowaniu nie zmieni,

a tylko spowoduje generowanie dodatkowych kosztów

związanych z obsługą organów spółki.

Szpital obec-

nie działa należycie i nie powinno się wprowadzać

żadnych modyﬁkacji tam, gdzie nie przemawia za

tym poszerzenie bazy leczniczej.

Funkcjonowanie

jednostki medycznej powinno być dostosowane do

potrzeb pacjentów, a jej działanie sprzyjać efektyw-

ności lecznictwa.

Chciałbym zauważyć, że komercjalizacja mogłaby

również źle wpłynąć na prawidłowość funkcjonowa-

nia szpitala oraz świadczonych przez niego usług me-

dycznych.

W roku 2011 na oddziale chirurgii klatki

piersiowej leczonych było 600 pacjentów, z czego 328

operacyjnie, z powodu nowotworów płuc.

Poradnia

konsultacyjna przyjęła w tym czasie 1500 chorych.

Na 21-łóżkowym oddziale pracuje 4 lekarzy, wyłącz-

nie specjalistów, oraz 14 wykwaliﬁkowanychpielę-

gniarek z długoletnią niezbędną praktyką.

Na oddziale urologii i onkologii urologicznej

w ubiegłym roku przyjęto 1968 chorych, a 1767 pa-

cjentów zostało poddanych leczeniu operacyjnemu.

Odział liczy 30 łóżek i jako jedyna w Polsce placówka

zajmuje się leczeniem zachowawczym i operacyjnym

gruźlicy nerek, dróg moczowych i narządów płcio-

wych męskich.

Oba oddziały, wypełniając kontrakty Narodowego

Funduszu Zdrowia, generują przychody rzędu 10–12

milionów złotych rocznie, przyczyniając się w sposób

znaczący do dobrego wyniku ﬁnansowegoWojewódz-

kiego Zespołu Zakładów Zdrowotnych Chorób Płuc

i Rehabilitacji w Łodzi, praktycznie jedynego szpita-

la w województwie generującego dodatni wynik ﬁ-

nansowy.

Żadna z przesłanek nie uzasadnia zatem działań

komercjalizacyjnych.

1.

Czy obecnie powstały lub planowane jest po-

wstanie jakichkolwiek planów, których celem lub skut-

480

kiem jest lub może być komercjalizacja Szpitala Gruź-

licy, Chorób Płuc i Rehabilitacji w Tuszynie?

Jeżeli

są takie plany, to jak miałaby ona wyglądać?

2.

Czy w okresie najbliższych trzech lat będą

likwidowane oddziały zabiegowe w szpitalu w Tu-

szynie?

3.

Czy będzie zlikwidowany Wojewódzki Ośrodek

Leczenia Gruźlicy w Tuszynie?

4.

Jaki jest cel oraz koszty likwidacji ośrodka le-

czenia gruźlicy?

Jakie będą konsekwencje tej likwi-

dacji dla pacjentów?

Gdzie będą się mogli leczyć i czy

nie spadnie jakość usług medycznych dotychczas im

oferowanych?

5.

Czemu ma służyć łączenie oddziału leczenia

gruźlicy z oddziałem pulmonologicznym II w jeden

ogromny 150-łóżkowy oddział chorób płuc, tym bar-

dziej, że mieszczą się one w oddzielnych budynkach?

6.

Jaka jest koncepcja remontu oddziałów szpita-

la w Tuszynie?

Jaki jest plan zagospodarowania

i termin zakończenia remontów?

Z poważaniem

Poseł Marcin Mastalerek

Zapytanie

(nr 2959)

do ministra zdrowia

w sprawie wzrostu cen leku

Szanowny Panie Ministrze!

Otrzymuję ostatnio

korespondencję mailową od osób chorych na raka

prostaty.

Treść wspomnianych korespondencji prze-

pełniona jest ogromnym żalem, który jednak nie tyle

koncentruje się bezpośrednio na chorobie, a na cenie,

jaką przychodzi obecnie płacić za leki.

Dotknięci no-

wotworem co trzy miesiące przyjmowali hormon Di-

phereline SR 11,25 mg, który kosztował do tej pory

ok. 10 zł.

W chwili obecnej, jak wynika z korespon-

dencji, przyjmowany lek kosztuje ok. 117 zł.

Żal i roz-

goryczenie tych ludzi zdają się być uzasadnione.

Od

lat walczą ze śmiertelną chorobą kosztem wielu wy-

rzeczeń i w momencie, kiedy pojawia się nadzieja na

wyleczenie, stają przed nowymi wyzwaniami, trud-

nościami i kolejnym stresem związanym z drastycz-

ną podwyżką cen leku.

Zastrzegam, że nie weryﬁkowałempowyższychda-

nych, a przytoczone informacje opieram jedynie na do-

niesieniach zawartych w otrzymywanej korespondencji

oraz informacjach prasowych.

Niemniej jednak zwra-

1.

Czy hormon Diphereline SR 11,25 mg rzeczy-

wiście kosztował do niedawna ok. 10 zł?

2.

Jeśli tak, to co jest przyczyną tak dużego wzro-

stu ceny?

3.

Czy chorym na raka prostaty nadal podawany

jest hormon Diphereline SR 11,25 mg, czy też został

on zastąpiony innym, droższym lekiem?

Jeśli tak, to

dlaczego?

4.

Czy w przypadku potwierdzenia powyższych

informacji resort zamierza dokonać zmiany kwot re-

fundacji dla Diphereline SR 11,25 mg?

Z wyrazami szacunku

Poseł Marek Rząsa

Przemyśl, dnia 18 grudnia 2012 r.

Zapytanie

(nr 2960)

do ministra obrony narodowej

w sprawie upamiętnienia uczestników

konfederacji barskiej w apelu poległych

podczas uroczystości państwowych

w sprawie możliwości upamiętnienia uczestników

ściach państwowych w 2013 r.

W 2013 r. przypada 245. rocznica utworzenia kon-

federacji barskiej (1768–1772), zbrojnego związku,

który swym zasięgiem objął ziemie całej Rzeczypo-

spolitej.

Konfederacja przez wielu uważana za pierw-

sze polskie powstanie narodowe jest dzisiaj niezasłu-

żenie zapomniana.

Jestem przekonany, że pamiętając o powstaniach

listopadowym i styczniowym, które były wymierzone

w rosyjskiego zaborcę, należy także pamiętać o tym

wielkim zrywie narodowym, o jego bohaterach i tych

konfederatach, którzy ponieśli śmierć, walcząc w obro-

nie niepodległości naszej ojczyzny i wiary katolickiej.

Bowiem konfederacja barska to nie tylko historia bi-

tew i potyczek, ale także przemawiająca z historycz-

nych źródeł wielka manifestacja polskości i tego, co

w niej przez wieki było najistotniejsze: umiłowania

wolności i przywiązania do wiary naszych przodków.

Każdy polski patriota powinien znać historię

i ideowe przesłanie konfederacji barskiej, która stała

się legendą i inspiracją dla następnych pokoleń wal-

czących o wolną Polskę.

Powinniśmy także czcić bo-

haterów tego zrywu narodowego.

Ministra: Czy wyjdzie z inicjatywą upamiętnienia

w uroczystościach państwowych w dniach 3 maja, 15

sierpnia i 11 listopada?

Będę wdzięczny za życzliwą odpowiedź na moje

pytanie, które jest także prośbą skierowaną do Pana

481

Ministra przez osoby, którym pamięć o konfederacji

barskiej jest szczególnie bliska.

Z poważaniem

Poseł Artur Górski

Zapytanie

(nr 2961)

do ministra administracji i cyfryzacji

w sprawie restrukturyzacji Poczty Polskiej

SA na terenie woj. warmińsko-mazurskiego

Szanowny Panie Ministrze!

Wprowadzane w Po-

czcie Polskiej SA zmiany mają bardzo głęboki struk-

turalny zasięg.

Tym bardziej decyzje podejmowane

przez Zarząd Poczty Polskiej SA powinny brać pod

uwagę interes zatrudnionych w niej pracowników

oraz efekty społeczne proponowanych rozwiązań.

Niestety po przeanalizowaniu otrzymanych ma-

teriałów i wysłuchaniu argumentów przedstawio-

nych przez pracowników i związkowców Poczty Pol-

skiej SA z woj. warmińsko-mazurskiego, którzy

o pomoc, uważam, że proponowane koncepcje zmian

przez Zarząd Poczty Polskiej SA wzbudzają uzasad-

nione wątpliwości i obawy co do ich zasadności.

Decyzje podejmowane przez obecny Zarząd Pocz-

ty Polskiej SA, jak twierdzą pracownicy i związkow-

cy z woj. warmińsko-mazurskiego, prowadzą do ogra-

niczania czy wręcz eliminacji struktur Poczty Pol-

skiej SA regionu olsztyńskiego na rzecz regionu bia-

łostockiego.

Dążenie do przenoszenia poszczególnych

jednostek i związanych z nimi zadaniami oraz nad-

zór nad nimi do siedziby w Białymstoku wzbudza

wiele wątpliwości.

Mam tutaj na myśli chociażby

zmiany organizacyjne dotyczące Centrum Infra-

struktury Oddziału Regionalnego w Olsztynie, wedle

których olsztyński oddział zostaje zlikwidowany na

rzecz Białegostoku.

Panie Ministrze!

Województwo warmińsko-ma-

zurskie, w przeciwieństwie do woj. podlaskiego, po-

siada dużo lepiej rozwiniętą sieć placówek poczto-

wych zlokalizowanych w obiektach własnych, dlatego

też takie centrum jak infrastruktura powinno być

zlokalizowane w Olsztynie, gdyż wiąże się to z lep-

szym dostępem do obsługi zlokalizowanych tu cen-

trów biznesowych.

Z informacji, które otrzymałem od pracowników

i związkowców, wynika ponadto, że przewidziana jest

likwidacja jednostki terytorialnej, jaką jest Centrum

Logistyki Oddział Regionalny w Olsztynie.

Na takie

rozwiązanie zgody nie ma, gdyż pozbawia się Warmię

i Mazury kolejnej instytucji znaczącej dla perspektyw

rozwojowych naszego województwa.

Mimo wielu deklaracji rządu o woli wsparcia War-

mii i Mazur rzeczywistość pokazuje działania w prze-

ciwną stronę.

Tym razem ich oﬁarąmająpaśćstruk-

tury Poczty Polskiej SA na obszarze Warmii i Mazur.

Wobec powyższego:

1.

Jakie argumenty przemawiają za umiejscowie-

niem siedziby CIOR w Białymstoku, a nie w Olszty-

nie, przenoszeniem poszczególnych jednostek oraz

nadzoru nad nimi z Olsztyna do siedziby w Białym-

stoku?

2.

Czy prawdziwe są informacje o likwidacji Cen-

trum Logistyki Oddział Regionalny w Olsztynie?

3.

Czy może Pan zagwarantować, że zmiany

w Poczcie Polskiej SA na terenie województwa war-

mińsko-mazurskiego utrzymają poziom zatrudnienia

na obecnym poziomie?

4.

W jaki sposób Pan Minister przewiduje chronić

interesy pracowników narażonych na utratę pracy?

Czy są przewidziane perspektywy pracy w Poczcie

Polskiej SA dla osób, których stanowiska ulegną li-

kwidacji w wyniku planowanych zmian?

Z poważaniem

Poseł Jerzy Szmit

(nr 2962)

do ministra transportu,

tyczące nieruchomości gruntowej zwane użytkowa-

nej lub prawnej na czas określony – 99 lat.

Dotyczy

nistracyjnych miast.

Z tego tytułu Skarb Państwa,

jako właściciel nieruchomości gruntowej, czerpie ko-

rzyści w postaci opłaty za użytkowanie wieczyste,

czyste w gminie Mierzęcice w latach 2011–2012?

482

3.

Ile osób ﬁzycznychlubprawnychkorzystazużyt-

wanie wieczyste w gminie Mierzęcice w latach 2011–

–2012?

Z poważaniem

Posłowie Witold Klepacz

i Piotr Chmielowski

Warszawa, dnia 19 grudnia 2012 r.

(nr 2963)

do ministra transportu,

czyste w gminie Bobrowniki w latach 2011–2012?

gruntowych w gminie Bobrowniki przekazanej w użyt-

kowanie wieczyste osobom ﬁzycznymlubprawnym

wanie wieczyste w gminie Bobrowniki w latach 2011–

–2012?

Z poważaniem

(nr 2964)

do ministra transportu,

czyste w gminie Psary w latach 2011–2012?

gruntowych w gminie Psary przekazanej w użytko-

nie wieczyste w gminie Psary w latach 2011–2012?

Z poważaniem

Posłowie Witold Klepacz

(nr 2965)

do ministra transportu,

483

ścią Skarbu Państwa, województwa, powiatu bądź

czyste w gminie Wojkowice w latach 2011–2012?

gruntowych w gminie Wojkowice przekazanej w użyt-

wanie wieczyste w gminie Wojkowice w latach 2011–

–2012?

Z poważaniem

(nr 2966)

do ministra transportu,

czyste w gminie Siewierz w latach 2011–2012?

gruntowych w gminie Siewierz przekazanej w użyt-

wanie wieczyste w gminie Siewierz w latach 2011–

–2012?

Z poważaniem

(nr 2967)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

W Polsce od kilkudzie-

sięciu już lat funkcjonuje prawo podmiotowe dotyczą-

ce nieruchomości gruntowej zwane użytkowaniem

wieczystym, które polega na oddaniu w użytkowanie

ca marca każdego roku kalendarzowego.

czyste w powiecie zawierciańskim w latach 2011–

–2012?

2011–2012?

Z poważaniem

484

Zapytanie

(nr 2968)

do ministra transportu,

czyste w pow. będzińskim w latach 2011–2012?

gruntowych w pow. będzińskim przekazanych w użyt-

wanie wieczyste w pow. będzińskim w latach 2011–

–2012?

Z poważaniem

(nr 2969)

do ministra transportu,

czyste w Sosnowcu w latach 2011–2012?

gruntowych w Sosnowcu przekazanych w użytkowa-

nie wieczyste osobom ﬁzycznymlubprawnymwww.

okresie?

3.

Ile osób ﬁzycznychlubprawnychkorzystazużyt-

wanie wieczyste w Sosnowcu w latach 2011–2012?

Z poważaniem

(nr 2970)

do ministra transportu,

czyste w Jaworznie w latach 2011–2012?

gruntowych w Jaworznie przekazanych w użytkowa-

485

nie wieczyste osobom ﬁzycznymlubprawnymwww.

okresie?

wanie wieczyste w Jaworznie w latach 2011–2012?

Z poważaniem

(nr 2971)

do ministra transportu,

czyste w Dąbrowie Górniczej w latach 2011–2012?

gruntowych w Dąbrowie Górniczej przekazanych

w użytkowanie wieczyste osobom ﬁzycznymlubpraw-

wanie wieczyste w Dąbrowie Górniczej w latach

2011–2012?

Z poważaniem

(nr 2972)

do ministra skarbu państwa

Szanowny Panie Ministrze!

Przedstawiciele zało-

gi i związków zawodowych działających w Przedsię-

biorstwie Komunikacji Samochodowej w Dębicy SA

prywatyzacji tej spółki prowadzonej przez departa-

ment prywatyzacji w trybie negocjacji podjętych na

z uzgodnieniem podstawowych warunków transakcji

sprzedaży 85% akcji PKS w Dębicy SA potencjalne-

mu inwestorowi, prowadzącemu działalność gospo-

darczą pod nazwą Monis Usługi Transportowe oraz

parafowaniem projektu umowy prywatyzacyjnej przez

departament, wśród załogi spółki pojawiło się zagro-

żenie utraty pracy oraz wiele wątpliwości i obaw.

Do-

tyczą one zarówno samej procedury prywatyzacyjnej,

wyceny wartości majątku spółki, jak i ceny transak-

cji sprzedaży oraz ochrony ich praw pracowniczych,

tzw. pakietu socjalnego.

Według przekazanych mi

informacji przez przedstawicieli związków zawodo-

wych, negocjacje w sprawie pakietu prowadzone

w dniu 17 grudnia br. z potencjalnym inwestorem

zakończyły się niepowodzeniem dla pracowników.

wśród pracowników i w środowisku lokalnym proszę

Pana Ministra o możliwie szybką odpowiedź na po-

stawione niżej pytania i o szczegółowe informacje

dotyczące całego procesu prywatyzacyjnego PKS

w Dębicy SA od samego początku do czasu udzielania

mi odpowiedzi.

1.

Proszę o wyjaśnienie, dlaczego ministerstwo

nie wyraziło zgody zarządowi spółki na restruktury-

zację majątkową, chociaż prezes zarządu o to dwu-

krotnie występował?

Uzasadniano to faktem, że tyl-

ko część przeznaczonego do restrukturyzacji majątku

zostało wycenione na około 3 mln zł.

mie negocjacji i czy sprzedaż majątku w drodze prze-

targu nie zabezpieczyłaby lepiej interesów Skarbu

ską cenę transakcji?

3.

Na ile wyceniono cały majątek spółki oraz na-

leżące do niej nieruchomości w postaci działek, bu-

dynków i budowli, taboru samochodowego i zmoder-

nizowanej za kwotę ponad 1 mln zł stacji diagno-

4.

Ile wynosi wynegocjowana cena sprzedaży spół-

interes Skarbu Państwa?

5.

Czy departament prywatyzacji postawił warun-

ki przyszłemu inwestorowi odnośnie pakietu socjal-

nego, mającego zabezpieczyć interesy 130-osobowej

załogi pracowników i uchronić ich przed utratą pracy

486

6.

Jakie inne warunki postawiono przed poten-

cjalnym inwestorem?

7.

Czy satysfakcjonują Pana Ministra wyniki ba-

wej i wiarygodności ﬁrmyMonis?

8.

Czy MSP w procesie negocjacji uwzględniło

wiecie dębickim?

Z poważaniem

Poseł Jan Warzecha

Dębica, dnia 19 grudnia 2012 r.

Zapytanie

(nr 2973)

do ministra środowiska

W świetle znowelizowanej ustawy o utrzymaniu

dach składowisko w Suchej Beskidzkiej zostało zapi-

sane w „Planie gospodarki odpadami województwa

posiadania pozwolenia zintegrowanego i spełniania

dowisko, które zostało oddane do użytku 1 stycznia

segregowane zmieszane odpady komunalne, odpady

balastowe i zielone tylko i wyłącznie w przypadku

awarii instalacji regionalnej lub w przypadku pisem-

nej odmowy przyjęcia odpadów przez instalacje re-

gionalne.

Wprowadzony nowy stan prawny powoduje, że

ww. składowisko, pomimo tego, że dysponuje możli-

wościami technicznymi i organizacyjnymi, bowiem

pojemność składowiska pozwala na unieszkodliwie-

nie odpadów wytworzonych w gminach należących

ców jeszcze ponad kilkanaście lat, jest pozbawione

strumienia odpadów, niezbędnych do jego wypełnie-

nia, zgodnie z żywotnością przewidzianą w projekcie

składowiska odpadów.

Równocześnie gminy zrzeszo-

ne w Związku Gmin Dorzecza Górnej Skawy (Sucha

Beskidzka, Maków Podhalański, Jordanów, Bystra

Sidzina, Stryszawa, Zawoja), które poniosły ogromne

kwoty budowy składowiska i sortowni odpadów, zmu-

szone są do wywozu odpadów do instalacji odleglej

o przeszło 50 km.

Dodatkowo gminy będą zmuszone

ponosić koszty utrzymywania niecki składowiska od-

padów, która byłaby wykorzystywana jedynie na wy-

padek awarii instalacji regionalnej.

Z cała pewnością

taka niedopełniona instalacja, pozbawiona jakichkol-

wiek wpływów ﬁnansowych, musiałaby zostać za-

mknięta przez gminy zrzeszone w związku w połowie

eksploatacji.

Warto podkreślić, że zaprzestanie eks-

ploatacji niedopełnionej instalacji jest karygodnym

marnotrawieniem środków publicznych (koszt budo-

wy wyniósł 13 655 635,00 zł).

Całkowita spłata zobo-

wiązań w formie pożyczek i kredytów zaciągniętych

niespełna rok temu.

Biorąc pod uwagę powyższe, uprzejmie proszę

1.

Dlaczego Ministerstwo Środowiska niejako

zmusza samorządy do marnotrawienia środków pu-

blicznych, wydanych na budowę składowiska odpa-

dów, poprzez pozbawienie ich strumienia odpadów od

1 stycznia 2013 r.?

2.

Czy Ministerstwo Środowiska podejmie działa-

nia zmierzające do zmiany deﬁnicjiinstalacjiregio-

nalnej w ustawie o odpadach poprzez dopuszczenie

możliwości funkcjonowania składowiska odpadów,

posiadały pozwolenie zintegrowane i spełniały inne

warunki, do czasu zapełnienia składowiska?

3.

Czy Pan Minister planuje wprowadzić rozwią-

zania alternatywne dla ww. problemu, np. poprzez

4.

Czy zostanie wypracowane rozwiązanie umoż-

liwiające przyjmowanie odpadów poprzez instalację

zastępczą, tj. sortownię odpadów, przewidzianą

w PGOWN jako planowaną regionalną MBP, do cza-

su ukończenia procesu inwestycyjnego?

Oczekując odpowiedzi Pana Ministra, pozostaję z

Zapytanie

(nr 2974)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie rozwiązań systemowych

z niepełnosprawnościami, które wymagają

Szanowny Panie Ministrze!

Chciałabym zwrócić

Pana uwagę na problem, na jaki napotkała Fundacja

Wspólnota Nadziei, prowadząca specjalistyczny Ma-

łopolski Dom Pomocy Społecznej „Na Farmie Życia”,

487

przeznaczony dla dorosłych osób z autyzmem i nie-

pełnosprawnością intelektualną.

Dom prowadzony przez Fundację Wspólnota Na-

dziei jest pierwszą tego typu w Polsce placówką po-

bytu stałego dla osób z autyzmem, innowacyjną,

opartą na dobrych praktykach krajów mających duże

doświadczenie w działaniach na rzecz osób z tą spe-

cyﬁcznąniepełnosprawnością.

Jesttospecjalistyczna

placówka zapewniająca oprócz całodobowej opieki

również kompleksową terapię i rehabilitację (także

zawodową), posiadająca pełne poparcie środowiska

naukowego i praktyków zajmujących się terapią au-

tyzmu, rekomendowana z tego powodu przez Parla-

mentarną Grupę ds. Autyzmu jako modelowy ośro-

dek wart propagowania i multiplikowania w naszym

kraju.

Wspomniane wyżej trudności dotyczą propozycji

MOPS Kraków, uzależniającego wznowienie skiero-

wania pięciu dotychczasowych mieszkańców domu

oraz trzech nowych od zawarcia umów na nowych

warunkach, zmniejszających od stycznia 2013 r. wy-

sokość miesięcznego kosztu utrzymania jednego miesz-

kańca domu z 4436 zł na 3500 zł.

Zgodnie z wiary-

godnymi i merytorycznie uzasadnionymi analizami

Fundacji Wspólnota Nadziei, decyzja ta doprowadzić

może do redukcji ilości personelu, zagrażającej ele-

mentarnemu bezpieczeństwu mieszkańców i kadry,

co w konsekwencji grozi likwidacją domu.

W związku z zaistnieniem takich jak opisana wy-

żej sytuacji coraz bardziej pilne staje się opracowanie

propozycji rozwiązań systemowych w zakresie miesz-

kalnictwa osób z niepełnosprawnościami, które wy-

magają w większym stopniu specjalistycznej opieki

oraz ich ﬁnansowania.

Bardzoproszęoinformację,

jakie działania podejmuje ministerstwo w tym kie-

runku i na jakim są etapie.

Z poważaniem

Poseł Katarzyna Hall

Sopot, dnia 21 grudnia 2012 r.

Zapytanie

(nr 2975)

do ministra skarbu państwa

w sprawie wypłaty rekompensat

z tytułu pozostawienia nieruchomości

Z doniesień prasowych z października br. dowia-

dujemy się, że Trybunał Konstytucyjny orzekł, że

sprzeczny z Konstytucją RP jest przepis pozbawiają-

cy prawa do rekompensaty za mienie pozostawione

na Kresach jego właściciela, który nie mieszkał na

tych ziemiach 1 września 1939 r.

Jedyną obowiązującą regulacją prawną, na pod-

stawie której rekompensaty są wypłacane, jest usta-

wa z 8 lipca 2005 r.

Zgodnie z nią prawo do rekom-

pensaty jest realizowane w dwóch formach:

— wypłaty ze środków specjalnego funduszu –

Funduszu Rekompensacyjnego,

— zaliczenia wartości pozostawionych nierucho -

mości na poczet ceny zakupu nowej nieruchomości

od Skarbu Państwa albo na poczet opłat za prawo

użytkowania wieczystego.

Pieniężne rekompensaty mogą wynosić 20% war-

tości pozostawionych nieruchomości.

W takiej samej

proporcji zaliczana jest wartość pozostawionych nie-

ruchomości.

Oprócz tego warunku ustawa z 2005 r. wymaga,

by osoba uprawniona do otrzymania rekompensaty

miała obywatelstwo polskie, a także by posiadała je

1 września 1939 r.

Ponadto mienie musiało być pozo-

stawione w wyniku wypędzenia lub na skutek umów

zawartych w 1944 r. i 1945 r., albo z innych wymu-

szonych powodów.

Uprawnieni do rekompensat są

także spadkobiercy ustawowi i testamentowi właści-

cieli spełniających te wymogi.

Całą zawiłą procedurą wypłaty rekompensat zaj-

mują się wojewodowie, prowadząc rejestr wydanych

decyzji i zaświadczeń o prawie do rekompensaty.

De-

cyzje przekazują do ministra skarbu państwa, dys-

ponującego za pośrednictwem Banku Gospodarstwa

Krajowego Funduszem Rekompensacyjnym, na któ-

rym zgromadzone są środki do wypłaty rekompensat.

Minister jest także organem odwoławczym od decyzji

wojewodów w sprawie potwierdzenia prawa do re-

kompensat.

Związek Radziecki, dokonując aneksji wschodnich

ziem polskich, przejął tym samym nieruchomości sta-

nowiące osobistą własność obywateli RP na Kresach.

W związku z tymi faktami historycznymi narażono

ludność kresową na eksterminację, wynarodowienie,

prześladowania i deportacje w głąb ZSRR.

Utrata

przez Polskę Kresów Wschodnich stała się jednym

z aspektów przemawiającym za przyznaniem Polsce

po zakończeniu wojny ziem na zachodzie i północy

kraju, które były rekompensatą za utracone Kresy,

a tym samym za majątki Kresowian, które wziął w de-

pozyt PKWN na czas migracji.

Mimo zniszczeń wo-

jennych, według oceny komisji międzynarodowej,

majątek na ziemiach odzyskanych przewyższał war-

tością majątek utracony przez nasz kraj na Wscho-

dzie.

Jednak wobec części przesiedlonej ludności pań-

stwo nie wywiązało się ze swoich zobowiązań.

Wbrew

zapisom konstytucji, pomijając nienaruszalne prawo

międzynarodowe, państwo tworzy nowe opiekuńcze

prawo wewnętrzne, stopniowo odstępując od zobo-

wiązań wobec Kresowian.

Przygotowywane od po-

czątku lat 90. XX w. projekty ustawy reprywatyza-

cyjnej Sejm wielokrotnie odrzucał.

Kresowiacy nie

porzucili swojego majątku z własnej woli, zostali

zmuszeni do jego oddania na mocy umów międzyna-

rodowych.

Doraźny interes ekonomiczny państwa,

realizowany przez sprzedaż majątku narodowego, nie

może dominować nad sprawiedliwością.

Należałoby

najpierw zrekompensować to, co wzięto na czas mi-

gracji w depozyt.

Trybunał w Strasburgu uznał winę

488

państwa co do zaniechania zwrotu majątku, lecz nie

rozpatrywał podstaw prawnych do jego ekwiwalent-

nego zwrotu.

1.

Ile wypłacono rekompensat dla właścicieli tzw.

mienia zabużańskiego do chwili obecnej od czasu ich

wprowadzenia?

Do kiedy można składać wnioski?

2.

Jaka jest łączną kwota wypłaconych rekom-

pensat?

3.

Ile nierozpatrzonych wniosków w sprawie po-

twierdzenia prawa do rekompensat znajduje się obec-

nie w urzędach wojewódzkich?

4.

Czy zaburzanie skorzystali z prawa do zakupu

nowej nieruchomości od Skarbu Państwa?

5.

Dlaczego Kresowiacy mogą liczyć na zwrot tyl-

ko 20% wartości pozostawionych nieruchomości, sko-

ro opuścili je z przymusu?

6.

Dlaczego procedury przyznawania prawa do

rekompensat oraz ich wypłat są tak zawiłe i skompli-

kowane, często dla starych ludzi stanowiące bardzo

duży problem, przez co tracą oni wypłatę nawet tych

20% rekompensaty, która się im należy?

7.

Dlaczego ministerstwo nie prowadzi kampanii

medialnej w związku z informowaniem społeczeń-

stwa, jak może odzyskać część wartości utraconych

nieruchomości na Kresach Wschodnich?

8.

Czy do ministerstwa spływa wiele skarg na

przepisy ustawy z 8 lipca 2005 r.?

Czy ministerstwo

zamierza wprowadzić zmiany w obecnie obowiązują-

cym kulawym prawie?

Z poważaniem

Poseł Maciej Łopiński

Zapytanie

(nr 2976)

do ministra środowiska

w sprawie stworzenia odpowiednich

warunków inwestorom zainteresowanym

wydobywaniem gazu łupkowego

łania podejmuje ministerstwo, mające na celu stwo-

rzenie odpowiednich warunków inwestorom zaintere-

sowanym wydobywaniem gazu łupkowego w Polsce?

Z poważaniem

Poseł Katarzyna Hall

Sopot, dnia 27 grudnia 2012 r.

Zapytanie

(nr 2977)

do ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie projektów związanych

planowanych w KRUS

z pytaniami, jakie do mnie skierowali uczestnicy spo-

1.

Jakie są planowane projekty związane z pomo-

cą dla rolników i rozdysponowaniem środków unij-

nych dla rolnictwa?

2.

Jaki jest kierunek zmian planowanych w Kasie

Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego?

Z poważaniem

Poseł Katarzyna Hall

(nr 2978)

do ministra zdrowia

w sprawie zmian planowanych w NFZ

1.

Czy planowane są zmiany w Narodowym Fun-

duszu Zdrowia, które mogłyby zapewnić jego lepsze

funkcjonowanie?

2.

Jakie zmiany planowane są w obszarze doﬁnan-

sowania metody in vitro?

Z poważaniem

Poseł Katarzyna Hall

(nr 2979)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie postępów w przygotowywaniu

z deregulacją zawodów

489

postępy w przygotowywaniu rozwiązań prawnych

Z poważaniem

Poseł Katarzyna Hall

(nr 2980)

do ministra ﬁnansów

w sprawie systemu poręczeń kredytowych

i działania funduszy pożyczkowych

dla przedsiębiorców oraz uproszczenia

prawa podatkowego

1.

Czy są przygotowywane propozycje zmian w sys-

temie poręczeń kredytowych i działania funduszy

pożyczkowych dla przedsiębiorców, które mogłyby

poprawić ich dostępność?

2.

Jakie są przygotowywane propozycje uprosz-

czenia prawa podatkowego?

Z poważaniem

Poseł Katarzyna Hall

Zapytanie

(nr 2981)

do ministra spraw wewnętrznych

Ministerstwo Spraw Wewnętrznych wdraża obec-

nie program mający na celu reorganizację funkcjo-

nowania jednostek Straży Granicznej na terenie ca-

łego kraju.

Wspomniana reorganizacja oddziałów SG

oznacza de facto likwidację wielu placówek tej insty-

tucji.

Dotyczy to również Sudeckiego Oddziału Stra-

ży Granicznej im. Ziemi Kłodzkiej, który obejmuje

zakresem swojego funkcjonowania południowe tere-

ny Rzeczypospolitej Polskiej będące obszarem gra-

nicznym z Republiką Czech na odcinku 233,22 km.

Do głównych zadań formacji wynikających z usta-

wy o Straży Granicznej (Dz. U. z 2011 r. nr 116 poz. 675,

w brzmieniu od 21 lipca 2012 r.) zalicza się ochrona

granicy państwowej, organizowanie i dokonywanie

kontroli ruchu granicznego, rozpoznawanie, zapobie-

ganie i wykrywanie przestępstw oraz wykroczeń,

a także ściganie ich sprawców.

Należy podkreślić, że

podstawowym działaniem Straży Granicznej jest za-

pewnienie bezpieczeństwa w komunikacji międzyna-

rodowej i porządku publicznego w zasięgu terytorial-

nym przejścia granicznego.

Stanowi to niezbędne

narzędzie zapewnienia poczucia bezpieczeństwa miesz-

kańcom regionów przygranicznych.

Oddział SOSG

w swej pracy odgrywa ważną rolę w procesie wyko-

nywania podstawowych zadań ustawowych.

W swojej

codziennej pracy podejmuje czynności operacyjne

z zakresu kontroli legalności pobytu i zatrudnienia

cudzoziemców, ujawniania przemytu wyrobów akcy-

zowych czy chociażby nadzoruje prawidłowość prze-

pływu corocznego kilkunastu milionów osób i środ-

ków transportowych, jak wynika ze statystyk Straży

Granicznej.

To tylko cześć zadań wykonywanych na

obszarze znajdującym się pod jurysdykcją tej forma-

cji.

Okazuje się więc, że istnienie Sudeckiego Oddzia-

łu Kontroli Granicznej wydaje się być niezbędne.

Koszty funkcjonowania Straży Granicznej na mocy

art. 8 rozdz.

II ustawy o Straży Granicznej pokrywa-

ne są z budżetu państwa, a zatem niedopuszczalne

jest, by w tym przypadku kwestie ekonomiczne regu-

lowały stopień zapewnienia poziomu bezpieczeństwa

mieszkańców.

Warto podkreślić, że SOSG jest jednym z najważ-

niejszych pracodawców w regionie kłodzkim.

Ewen-

tualna likwidacja Sudeckiego Oddziału Straży Gra-

nicznej wiązać się więc będzie z redukcją wielu eta-

tów, skokowo zwiększając tym samym poziom bezro-

bocia w i tak już posiadającym jeden z najwyższych

wskaźników bezrobocia w Polsce powiecie kłodzkim

(24,7%), co potwierdzają aktualne badania Głównego

Urzędu Statystycznego.

Mając na uwadze dobro i bezpieczeństwo miesz-

kańców Ziemi Kłodzkiej, jak również Dolnego Śląska

skim:

1.

Czym uwarunkowana jest ewentualna decyzja

o likwidacji Sudeckiego Oddziału Straży Granicznej

im. Ziemi Kłodzkiej?

2.

Jak ministerstwo zamierza przeprowadzić re-

organizację oddziałów Straży Granicznej przy jedno-

czesnym zapewnieniu podobnego poziomu bezpie-

czeństwa dla mieszkańców okolicznych regionów

przygranicznych?

3.

Jakie są plany ministerstwa w zakresie reduk-

cji etatów w Służbie Granicznej w skali całego kraju

oraz SOSG w powiecie kłodzkim?

Czy ewentualni

zwolnieni będą mogli liczyć na jakiś ministerialny

490

program pomocowy (np. przeniesienie do innych jed-

nostek, przekwaliﬁkowaniedoinnychjednosteksłuż-

bowych itp.)?

Z poważaniem

Poseł Anna Zalewska

Warszawa, dnia 27 grudnia 2012 r.

Zapytanie

(nr 2982)

do ministra ﬁnansów

w sprawie zmiany podstawowej stawki

podatku VAT od wyrobów sztuki ludowej

i artystycznego, która będzie miała

wiciele zarządu Zakładów Ceramicznych „Bolesła-

wiec” sp. z o.o. z siedzibą w Bolesławcu w związku

z planowanym wprowadzeniem w 2013 r. przez Mi-

nisterstwo Finansów nowego projektu nowelizacji

zm.).

Opracowany przez resort ﬁnansów projekt

przewiduje zmianę w zakresie stawek VAT od niektó-

rych towarów i usług.

Taka zmiana obejmuje „wyro-

by sztuki ludowej oraz rękodzieła i rzemiosła ludo-

wego i artystycznego, które posiadają atest Krajowej

„wyroby garncarskie użytkowo-dekoracyjne”.

Nowelizacja zakłada wyłączenie ze stosowania

8% stawki podatku VAT od towarów w poz. 108–128

i objęcie stawką podstawową podatku VAT wynoszą-

cą 23%.

Dotychczasowe rozwiązania prawne umoż-

liwiały przedsiębiorstwom zajmującym się produkcją

ceramiki oraz wyrobem produktów zdobionych ręcz-

nie (według technologii stempelkowej) stosowanie 8%

stawki VAT.

To pozwalało zakładom produkcyjnym,

mimo wzrostu kosztów niezależnych, na skuteczną

walkę z napływem na nasz krajowy rynek niskojako-

ściowych wyrobów z Azji.

Podniesienie stawki podat-

ku VAT spowoduje zmianę sytuacji rynkowej i dopro-

wadzi do gwałtownych wzrostów cen wyrobów ręko-

dzielniczych.

Jak twierdzą przedstawiciele Zakładów

Ceramicznych „Bolesławiec”, skok ten wyniesie ok.

13,9%.

Podwyższenie poziomu cen wywoła więc prze-

widywalną reakcję rynku, doprowadzi do spadku po-

pytu i tym samym osłabienia marki wyrobów pol-

skich przedsiębiorstw.

Ograniczenie produkcji spo-

woduje marginalizację słynnej ceramiki bolesławiec-

kiej, a nawet być może wyeliminuje ją z rynku.

Na-

leży zatem zwrócić uwagę na zagrożenie, jakie wiąże

się z objęciem normalną stawką podatkową produk-

tów wytwarzanych w tej branży.

Osłabienie funkcjonującej obecnie gałęzi przemy-

słu nie tylko może doprowadzić do ograniczania kosz-

tów związanych z prosperowaniem działalności po-

przez likwidację miejsc pracy czy zmniejszenie pro-

dukcji, ale również uniemożliwi w dalszej perspekty-

wie czasowej promocję polskich produktów słynących

ze szczególnych walorów rękodzieła artystycznego

również na rynkach zewnętrznych, nie wspominając

już nawet o niebagatelnych stratach dla promocji re-

gionu, gdzie prosperują Zakłady Ceramiczne „Bole-

sławiec” sp. z o.o.

1.

Dlaczego ministerstwo planuje zmienić stawkę

podatku VAT od wyrobów sztuki ludowej, rękodzieł

rzemiosła ludowego i artystycznego, a także wyro-

bów garncarskich o charakterze użytkowo-dekora-

cyjnym, zwiększając ją z 8% do 23%?

2.

Czy planując opisywany wzrost podatku, mini-

sterstwo przeanalizowało idące za nim konsekwencje

ﬁnansoweibytowedlaZakładówCeramicznych„Bo-

lesławiec” czy też innych krajowych przedsiębiorców

z branży?

3.

Czy ministerstwo dokonało odpowiedniego bi-

lansu, przeliczając, czy zwiększenie wpływu ze zno-

welizowanego podatku w ostatecznym rozrachunku

nie okaże się iluzorycznym zyskiem (zakładając bar-

dzo możliwy przecież spadek produkcji i sprzedaży,

szczególnie wśród rodzimych przedsiębiorców)?

Z poważaniem

Poseł Anna Zalewska

(nr 2983)

do ministra środowiska

w sprawie funkcjonowania zarządów

okręgowych Polskiego Związku Łowieckiego

Szanowny Panie Ministrze!

Podczas dyżuru po-

selskiego zgłosili się do mnie myśliwi zrzeszeni w róż-

nych kołach łowieckich w województwie warmińsko-

-mazurskim.

W trakcie rozmowy grupa osób poru-

szyła temat funkcjonowania zarządów okręgowych

Polskiego Związku Łowieckiego.

Polski Związek Łowiecki, jak wiadomo, jest zrze-

szeniem osób ﬁzycznychiprawnychczynnieuczest-

niczących w ochronie rozwoju populacji zwierząt łow-

nych oraz działających na rzecz ochrony przyrody.

Z informacji, które uzyskałem, wynika, że na terenie

kraju funkcjonuje aż pięćdziesiąt zarządów okręgo-

wych Polskiego Związku Łowieckiego.

491

W związku z otrzymanymi sygnałami od myśli-

wych nasuwają się następujące pytania:

1.

Czy funkcjonowanie dużej ilości zarządów okrę-

gowych Polskiego Związku Łowieckiego jest uzasad-

nione?

2.

Czy będą podejmowane prace mające na celu

reorganizację Polskiego Związku Łowieckiego, aby

sprowadzić strukturę związku do szesnastu zarzą-

dów okręgowych, tak jak funkcjonuje administracja

publiczna (województwa)?

Poseł Zbigniew Babalski

Ostróda, dnia 27 grudnia 2012 r.

Zapytanie

(nr 2984)

do ministra pracy i polityki społecznej

Szanowny Panie Ministrze!

Do mojego biura

wpłynęło pismo Elbląskiej Spółdzielni Niewidomych

ELSIN będącej zakładem pracy chronionej – jedy-

nym i największym w województwie warmińsko-ma-

zurskim, zatrudniającym dużą grupę osób niewido-

mych, niedowidzących i psychicznie chorych.

PFRON

wstrzymał spółdzielni doﬁnansowaniedowynagro-

dzeń osób niepełnosprawnych za miesiące sierpień,

wrzesień i październik bieżącego roku, w łącznej wy-

sokości około 238 000 zł, uzasadniając swoją decyzję

stwierdzeniem, iż istnieje podejrzenie, że spółdzielnia

jako pracodawca jest w trudnej sytuacji ekonomicznej

wedle kryteriów Unii Europejskiej.

W latach 2006–2012 na skutek zmian gospodar-

czych spółdzielnia realizowała program naprawczy,

w wyniku czego osiągnęła dodatni wynik ﬁnansowy

w kolejnych sześciu latach.

Jednak obecne opóźnienia

w przekazywaniu zwrotu doﬁnansowańdowynagro-

dzeń osób niepełnosprawnych w ramach systemu ob-

sługi doﬁnansowań powodują, że przedsiębiorstwa

zatrudniające najbardziej poszkodowanych inwali-

dów i produkujące wyroby typowe dla osób niewido-

mych stają na progu bankructwa i utraty stanowisk

pracy.

W trakcie realizacji programu naprawczego Elblą-

ska Spółdzielnia Niewidomych ELSIN oddała do

użytku nowy zakład pracy chronionej, który aktual-

nie zatrudnia 115 osób, w tym 100 osób niepełno-

sprawnych, z czego 55 osób to osoby niewidome, nie-

dowidzące i psychicznie chore.

Zakład ten przyczynił

się do odkrycia nowych dziedzin pracy dla niedowi-

dzących – między innymi przy obsłudze wtryskarek

do tworzyw sztucznych i linii do produkcji włókna

PCV.

Spółdzielnia świadczy usługi dozoru i sprząta-

nia na rzecz innych zakładów pracy, a także usługi

z zakresu rehabilitacji medycznej dla innych zakła-

dów pracy chronionej.

Przy zakładzie działa również

przychodnia rehabilitacyjna, co jest ogromnym udo-

godnieniem dla pracowników spółdzielni, biorąc pod

uwagę trudny okres dla publicznej służby zdrowia.

Szanowny Panie Ministrze!

Zakład ten, nie posia-

dając żadnych rezerw ﬁnansowych,niejestwstanie

bez pomocy państwa utrzymać się na rynku.

Działa-

nia PFRON powodują przedłużenie terminu przeka-

zania bardzo potrzebnych spółdzielni środków, bez

których zakład znajdzie się w trudnej sytuacji ﬁnan-

sowej, wskutek czego może zostać zlikwidowany.

Faktem jest, że spółdzielnia nie spełnia wskaźników

dla spółek giełdowych, ale zapewnia pracę najbar-

dziej poszkodowanym osobom, a PFRON, zdaje się,

powinien wspierać tego typu organizacje.

Skoro wy-

nagrodzenia zostały wypłacone, a system obsługi

doﬁnansowańprzyjąłsprawozdanie,toPFRONpo-

winien wypłacić przynajmniej część należnych środ-

ków, aby nie doszło do utraty płynności ﬁnansowej,

a następnie kontrolować i wyjaśniać wszelkie wątpli-

wości.

Elbląska Spółdzielnia Niewidomych ELSIN,

zatrudniając tak dużą grupę osób z najcięższymi

schorzeniami i produkując, ze względu na tych wła-

śnie pracowników, typową dla nich produkcję szczot-

karską, nie jest w stanie osiągnąć wskaźników eko-

nomicznych dla zakładów, które nie zatrudniają ta-

kiej ilości osób ze znacznym i umiarkowanym stop-

niem niepełnosprawności.

Władze spółdzielni popra-

wiają te wskaźniki, wchodząc na rynek usług, który

zapewnia zyski, a przez to niweluje straty, które po-

wstają na działalności podstawowej (szczotkarskiej).

Mimo trudności zakład funkcjonuje normalnie, do-

konuje zakupów surowców do produkcji, wypłaca na-

leżne wynagrodzenia oraz opłaca zobowiązania.

Należy zaznaczyć, że działalność Elbląskiej Spół-

dzielni Niewidomych ELSIN wielokrotnie znajdowa-

ła uznanie w oczach władz samorządowych i central-

nych.

W 2004 r. prezydent Elbląga nadał zakładowi

honorowe odznaczenie „Zasłużony dla Elbląga”.

W 2006 r. organizacje zrzeszające pracodawców osób

niepełnosprawnych doceniły osiągnięcia zakładu

niepełnosprawnych, wskutek czego spółdzielnia otrzy-

mała tytuł „Lodołamacza”, w 2009 r. natomiast za-

kład został laureatem konkursu „Otwarte bramy dla

niepełnosprawnych”.

Szanowny Panie Ministrze!

W mojej ocenie dzia-

łalność Elbląskiej Spółdzielni Niewidomych ELSIN

należy doceniać, tym bardziej że zatrudnienie znaj-

dują tam osoby niepełnosprawne, które dzięki pracy

mają możliwość usamodzielnienia się, dlatego też

dy zostanie wypłacone doﬁnansowaniedowynagro-

dzeń Elbląskiej Spółdzielni Niewidomych ELSIN?

Poseł Zbigniew Babalski

492

Zapytanie

(nr 2985)

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

w sprawie zabytkowego dworca kolejowego

Szanowny Panie Ministrze!

Podczas spotkania

z mieszkańcami Sosnowca jako najważniejszy pro-

blem podniesiono kwestię dworca kolejowego w dziel-

nicy Maczki.

Dworzec ten posiada niezwykłą historię.

Powstał w 1848 r. i przez lata stanowił stację granicz-

ną drogi żelaznej warszawsko-wiedeńskiej Królestwa

Polskiego, które wchodziło w skład imperium rosyj-

skiego.

W 1967 r. został wpisany do rejestru zabytków

(nr 807/67).

Jego atuty wynikają nie tylko z ciekawej

historii ale i z przepięknej architektury.

Wokół dworca

toczyło się życie, z biegiem lat rozwinęło się spore osie-

dle, które jest znacznie oddalone od centrum.

W chwili obecnej problem polega na tym, iż dwo-

rzec znajduje się na terenie o nieuregulowanym sta-

nie prawnym.

PKP nie ma w planach remontu dwor-

ca ze względu na fakt, iż na stacji nie zatrzymuje się

już żaden pociąg.

Warto dodać, iż ostatni remont bu-

dynku został przeprowadzony w 1994 r. i swym za-

kresem objął jedynie elewację.

Od tego czasu obiekt

popada w ruinę; jest zaniedbany, w złym stanie tech-

nicznym, większość jego pomieszczeń została zamu-

rowana.

Życie mieszkańców dzielnicy jest nierozerwalnie

związane z koleją.

Wyremontowany budynek może

stanowić niezwykłą szansę dla Maczek, może stać się

ich oknem na świat.

Przeznaczenie go do celów użyt-

kowych (np. muzeum, galeria, restauracja) spowodu-

je, że stanie się wielką atrakcją Zagłębia Dąbrowskie-

go.

Ciche, spokojne miejsce będzie ogromną zachętą

dla turystów.

Mając na uwadze interes społeczny, uprzejmie za-

pytuję, czy ministerstwo w swoich planach rozważa

objecie ochroną i przeprowadzenie renowacji dworca

kolejowego w Maczkach?

Z wyrazami szacunku

Poseł Beata Małecka-Libera

Zapytanie

(nr 2986)

do ministra zdrowia

w sprawie produktów leczniczych

o właściwościach leczniczych

skierowanym do mojego biura poselskiego przez pro-

ducentów naturalnych produktów farmaceutycznych

wytwarzanych na terenach nieposiadających operatu

uzdrowiskowego zwracam się z prośbą o wyjaśnienie

niespójności przepisów dotyczących pojęcia kopaliny

leczniczej i naturalnych surowców leczniczych.

poz. 271) „kopaliną leczniczą jest nieprzetworzony

skiej, mający zastosowanie do celów leczniczych;

cze”.

Oznacza to, iż produktem uzdrowiskowym jest

każde powstałe z kopaliny leczniczej.

naturalnymi surowcami leczniczymi są gazy leczni-

twierdzone na zasadach określonych w ustawie.

Za-

pis ten precyzuje § 6 ust. 4 zarządzenia nr 69/2012/

two uzdrowiskowe: „Świadczeniodawca biorący udział

w postępowaniu obowiązany jest do prowadzenia

procesu leczenia uzdrowiskowego w oparciu o natu-

ralne surowce lecznicze wydobywane z obszaru, dla

którego sporządzono operat uzdrowiskowy gminy,

w której świadczeniodawca udziela świadczeń, lub

przy użyciu naturalnych surowców leczniczych po-

chodzących z terenu innych uzdrowisk, których wła-

ściwości lecznicze zostały potwierdzone w decyzjach

ministra zdrowia wydanych na podstawie art. 40 ust.

wiskowych”.

W konsekwencji status kopaliny leczniczej wyko-

rzystywanej w lecznictwie uzdrowiskowym może po-

siadać tylko kopalina wydobyta lub przetworzona na

terenie obszaru posiadającego status uzdrowiska.

dynie pewien wycinek, jaki określa ustawa o lecznic-

twie uzdrowiskowym.

Należy pamiętać jednak o tym,

iż obecnie w Polsce status uzdrowiska posiada tylko

45 miejscowości, natomiast złoża np. wód leczniczych

posiada 70 miejscowości.

Jak widać, nie wszystkie

miejscowości są zainteresowane podjęciem działań

w kierunku uzyskania statusu uzdrowiska, a jedno-

cześnie nie oznacza to, iż produkty lecznicze wytwa-

rzane na tych terenach nie spełniają norm im stawia-

nych.

W konsekwencji przedsiębiorcy zostaną zmu-

szeni zaprzestać produkcji, pozbawiając pacjentów

dostępu do większej ilości, a tym samym lepszego

doboru naturalnych terapii.

W związku z powyższym pytam: Jak należy trak-

tować produkty naturalne i kopaliny wydobywane

poza uzdrowiskami w świetle obowiązujących prze-

pisów:

493

Z wyrazami szacunku

Poseł Beata Małecka-Libera

(nr 2987)

do ministra transportu,

graniczną drogi żelaznej warszawsko-wiedeńskiej

rium rosyjskiego.

W 1967 r. został wpisany do reje-

tylko z ciekawej historii, ale i z przepięknej architek-

rozwinęło się spore osiedle, które jest znacznie odda-

lone od centrum.

większość jego pomieszczeń została zamurowana.

Życie mieszkańców dzielnicy jest nierozerwalnie

że stanie się wielką atrakcją Zagłębia Dąbrowskiego.

tuję, czy ministerstwo podejmie się uregulowania sytu-

acji prawnej dworca kolejowego Sosnowiec Maczki.

Z wyrazami szacunku

Poseł Beata Małecka-Libera

(nr 2988)

do ministra administracji i cyfryzacji

Szanowny Panie Ministrze!

W 2003 r., a zatem już

blisko dekadę temu, zapadła decyzja o budowie sor-

towni listów Poczty Polskiej w Choroszczy w powiecie

białostockim.

W budżecie Poczty Polskiej na 2002 r.

zostały nawet zagwarantowane na ten cel środki

w wysokości 1,5 mln zł.

Zainteresowany tą inwesty-

cją samorząd województwa podlaskiego sprzedał Po-

czcie Polskiej, po bardzo okazyjnej cenie, atrakcyjną

nieruchomość na realizację tego przedsięwzięcia

w mieście Choroszcz.

Od tego czasu powstanie obiek-

tu wielokrotnie przekładano, pojawiały się nawet in-

formacje o rezygnacji z budowy sortowni, jednak for-

malnie żadna decyzja w tym zakresie nie zapadła.

Ministra z zapytaniem: Co dalej z realizacją omawia-

nego przedsięwzięcia i na jaki czas planowane jest

jego rozpoczęcie?

Ponadto proszę jeszcze o udzielenie

odpowiedzi na następujące pytania:

1.

Czy na realizację inwestycji zostało wydane po-

zwolenie na budowę?

2.

Ile środków ﬁnansowychzkwoty1,5mlnzł

przeznaczonych na budowę sortowni zostało wyda-

nych w 2012 r.?

3.

Jakie wydatki planowane są na tę inwestycję

w 2013 r.?

Z poważaniem

Poseł Damian Raczkowski

Zapytanie

(nr 2989)

do ministra zdrowia

w sprawie śmierci 13-miesięcznego dziecka

Szanowny Panie Ministrze!

W niedawnym czasie

ogólnokrajową opinią publiczną wstrząsnęła wiado-

mość o śmierci małego chłopca o imieniu Bolek, któ-

ra miała miejsce w dniu 6 grudnia br. na Oddziale

Intensywnej Terapii w Uniwersyteckim Dziecięcym

Szpitalu Klinicznym w Białymstoku.

Sprawa była

szeroko opisywana przez media.

Dziecko na skutek

nagłego załamania stanu zdrowia dwukrotnie traﬁ-

ło na izbę przyjęć szpitala, jednak lekarze pełniący

w tych dniach dyżur odmówili jego przyjęcia.

Chło-

piec został hospitalizowany dopiero za trzecim ra-

494

zem, w dniu 22 listopada br., już po wstępnym zdia-

gnozowaniu u niego białaczki.

Dziecko zmarło nagle

6 grudnia, wcześniej przez dwa tygodnie pozostawało

w śpiączce.

Prokuratura Rejonowa Białystok-Południe

prowadzi postępowanie przygotowawcze dotyczące

ewentualnego popełnienia błędu medycznego.

łania zostały podjęte w sprawie wyjaśnienia okolicz-

ności śmierci dziecka oraz ustalenia prawidłowości

postępowania personelu medycznego UDSK w Bia-

łymstoku zgodnie ze sztuką lekarską w zakresie opie-

ki nad chłopcem?

Z poważaniem

Poseł Damian Raczkowski

(nr 2990)

do ministra transportu,

w rozkładzie jazdy pociągów spółki

Koleje Śląskie obowiązującym

planowanej od grudnia 2012 r. zmiany rozkładu jazdy

spółki Koleje Śląskie na trasie Katowice – Krzepice.

Nowy rozkład jazdy nie przewiduje uruchomienia

pociągów nr 44510 i 44520 w soboty, niedziele i święta.

Brak tego połączenia uniemożliwia dojazd do pracy

mieszkańcom nie tylko z miejscowości położonych od

Krzepic do Tarnowskich Gór, ale również od stacji Pąt-

nów do Krzepic.

Ponadto uwzględniając fakt, iż więk-

szość pracowników wszystkich zakładów tarnogórskich

dojeżdża do pracy na godzinę osiemnastą, przyjazd po-

ciągu 44520 do Tarnowskich Gór mógłby zostać prze-

sunięty o godzinę później.

Zmiana proponowanego roz-

kładu jazdy pozwoliłaby dotrzeć do miejsca zatrudnie-

nia mieszkańcom najdalej położonych gmin wojewódz-

twa śląskiego, łódzkiego oraz opolskiego.

1.

Czy przewiduje się wprowadzenie zmian w pla-

nowanym od grudnia 2012 r. rozkładzie jazdy spółki

nieniem korzyści dla mieszkańców?

2.

Kiedy proponowane zmiany zostaną wprowa-

dzone?

Z poważaniem

Poseł Mieczysław Marcin Łuczak

Zapytanie

(nr 2991)

do ministra zdrowia

w sprawie Niepublicznego Zakładu Opieki

Szanowny Panie Ministrze!

Niepubliczny Zakład

odpowiedzialny jest również za funkcjonowanie Szpi-

tala Powiatowego w Rykach.

Od kilku miesięcy

mieszkańcy powiatu ryckiego z obawami obserwują

publicznie stawiane zarzuty wobec jednostki.

Speku-

lacje i dyskusja na łamach prasy lokalnej sprowadza-

ją się coraz częściej do troski o przyszłość szpitala.

Od kilkunastu miesięcy NZOZ Klinika poddawany

jest kontrolom, których celowość nie do końca traﬁa

w przekonanie społeczności lokalnej.

1.

Jakie przesłanki zdecydowały o kontrolach

przeprowadzanych w NZOZ Klinika z siedzibą w Na-

łęczowie – Szpitalu Powiatowym w Rykach?

2.

Jakie jest stanowisko Ministerstwa Zdrowia

w sprawie NZOZ Klinika?

3.

Czy Ministerstwo Zdrowia podziela stanowisko

Centrum Systemów Informacyjnych Ochrony Zdro-

wia w sprawie NZOZ Klinika?

Z poważaniem

Poseł Jacek Czerniak

Lublin, dnia 31 grudnia 2012 r.

Zapytanie

(nr 2992)

do ministra pracy i polityki społecznej

Szanowny Panie Ministrze!

Zgodnie z wykładnią

śla się: nauczycieli, wychowawców i innych pracow-

cych placówkach:

a) publicznych i niepublicznych szkołach;

c) publicznych i niepublicznych placówkach kształ-

495

W niniejszym wyliczeniu pominięto jednak pra-

cowników pedagogicznych – nauczycieli zatrudnio-

nych w Ochotniczych Hufcach Pracy, jednostce bu-

dżetowej nadzorowanej przez ministra właściwego

do spraw pracy, która wykonuje zadania państwa

ginalizacji i wykluczeniu społecznemu osób młodych,

a także zajmuje się kształceniem i wychowaniem

młodzieży – powyższe zadania regulowane są rozpo-

ganizacji Ochotniczych Hufców Pracy (Dz. U. z 2011 r.

Przyglądając się zadaniom opiekuńczo-wycho-

wawczym realizowanym w jednostkach OHP, należy

stwierdzić, że pracownicy pedagogiczni, tj. nauczy-

ciele – wychowawcy wykonują zadania analogiczne

z tymi, które realizowane są przez nauczycieli – wy-

chowawców zatrudnionych w młodzieżowych ośrod-

kach wychowawczych, co więcej, posiadają w tym

zakresie wymagane wysokie kwaliﬁkacjipedagogicz-

ne (zostało to potwierdzone stosownym zapisem w usta-

wie Karta Nauczyciela).

Biorąc pod uwagę powyższe przesłanki, kwestia

pominięcia w ustawie kompensacyjnej z dnia 22 maja

cyjnych pracowników pedagogicznych – nauczycieli

zatrudnionych w OHP (pomimo przyznanego im pra-

poz. 1656) budzi uzasadnione wątpliwości.

jest wprowadzenie odpowiednich zmian w art. 2 ust. 1

poz. 800), tak aby owymi świadczeniami zostali objęci

również pracownicy pedagogiczni zatrudnieni w OHP?

Z poważaniem

Poseł Paweł Arndt

Gniezno, dnia 31 grudnia 2012 r.

Zapytanie

(nr 2993)

do ministra transportu,

w sprawie ruchu kolejowego

na stacji w Dębicy po zakończeniu

modernizacji odcinka linii kolejowej E30

Szanowny Panie Ministrze!

W połowie 2015 r. ma

się zakończyć modernizacja linii kolejowej E 30 na

odcinku Kraków – Rzeszów.

Inwestycja ta pozwoli na

podwyższenie maksymalnej prędkości pociągów pa-

sażerskich do 160 km/h, a pociągów towarowych do

120 km/h.

Tym samym czas trwania podróży na wy-

mienionym odcinku ma wynosić około półtorej godzi-

ny.

Modernizacja tego szlaku kolejowego powin-

na między innymi przyczynić się do pobudzenia roz-

woju gospodarczego, poprawy jakości oferty przewo-

zowej, lepszego skomunikowania krajów UE z Ukra-

iną.

Na remontowanym odcinku znajduje się stacja

Dębica.

Miasto liczy prawie 50 tys. mieszkańców.

Społeczność lokalna oraz władze samorządowe z po-

wiatu dębickiego zaniepokojone są pojawiającymi się

co jakiś czas informacjami w mediach lokalnych, że

po zakończeniu modernizacji na stacji w Dębicy mo-

głyby nie zatrzymywać się pociągi pospieszne i eks-

presowe.

Taka decyzja skutkowałaby zahamowaniem

rozwoju gospodarczego tej części województwa pod-

karpackiego i przyczyniłaby się do jego degradacji.

Byłaby ogromnym utrudnieniem dla mieszkańców

powiatu dębickiego, w tym szczególnie dla dojeżdża-

jących do Krakowa studentów.

Należy także podkre-

ślić, że ze względu na usytuowanie Dębicy i dobrą

komunikację z dworca w tym mieście korzystają tak-

że mieszkańcy powiatów mieleckiego i jasielskiego.

jakiekolwiek informacje o planach kierownictwa

PKP PLK lub przewoźników PKP InterCity i PKP

Przewozy Regionalne, z których wynikałoby, że po

zakończeniu modernizacji przedmiotowego odcinka

kolejowego na stacji Dębica nie będą zatrzymywały

się pociągi pospieszne i ekspresowe?

Z poważaniem

Poseł Jan Warzecha

Zapytanie

(nr 2994)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Stan faktyczny sta-

eksperci, ograniczenie ruchu lotniczego w Modlinie

do małych samolotów, a praktycznie jego zamknięcie

będzie kosztowało modliński aeroport 150 tys. zł

dziennie.

Dodatkowo Wizz Air zapowiedział, że za-

żąda od władz lotniska 8 mln zł odszkodowania za

to, że w Modlinie nie zainstalowano dotąd systemu

nawigacyjnego, który pomaga lądować przy znacz-

nych ograniczeniach widoczności.

496

Ponadto, jak się okazało, według ekspertów In-

stytutu Badawczego Dróg i Mostów betonowa war-

stwa drogi startowej jest o 10 cm za cienka, co nie gwa-

rantuje wytrzymałości na duże obciążenia i mróz.

Badał ją Instytut Techniki Wojsk Lotniczych i, jak

wynika z nieoﬁcjalnychinformacji,stwierdziłwswo-

im raporcie, że pas nie nadaje się do użytku.

Mimo

wątpliwości co do stanu technicznego pasa wydano

administracyjną zgodę na jego użytkowanie.

Jak sugerują media, pozwolenie na użytkowanie

pasa startowego w Modlinie inspektorzy nadzoru bu-

dowlanego wydali pod presją władz, którym zależało,

aby koniecznie przed rozpoczęciem piłkarskiego tur-

nieju Euro 2012 uruchomić pod Warszawą drugie

lotnisko.

W rezultacie inwestycję ukończono w po-

śpiechu, a jego efektem był m.in. fatalny stan drogi

startowej.

W tym zakresie zgłaszam zapytanie poselskie:

1.

Czy Instytut Techniki Wojsk Lotniczych badał

drogę startową i stwierdził w swoim raporcie, że ta

nie nadaje się do użytku?

2.

Dlaczego pomimo takich wyników badań spe-

cjalistów pas startowy został oddany do użytku?

3.

Kiedy ostatecznie zostanie zakończony remont

lotniska w Modlinie?

Z poważaniem

Poseł Józef Rojek

Tarnów, dnia 3 stycznia 2013 r.

Zapytanie

(nr 2995)

do ministra ﬁnansów

w sprawie budżetu na 2013 r.

Szanowny Panie Ministrze!

Stan faktyczny stano-

w tegorocznym budżecie, z mandatów, grzywien i in-

zł.

Oznacza to, że Policja oraz inne służby ściągną ze

statystycznego Polaka ponad 500 zł.

Ta kwota wydaje

się o tyle zadziwiająca, że w minionym roku służby

mundurowe przysporzyły państwu 14,7 mld zł docho-

du, czyli, jak łatwo przeliczyć, o 37,4% mniej.

Jest to

bodajże jedyna dziedzina, w której przewiduje się aż

tak wysoki poziom wzrostu, a także problem, który,

jak wynika między innymi z opinii moich rozmówców,

budzi głęboki niepokój społeczny.

Zdaniem zaniepokojonych ludzi planowany tak

wysoki wzrost wpływów może prowadzić do realizo-

wania scenariusza, w którym na przykład funkcjo-

nariusze Policji mogą stać się ślepym narzędziem

represji, a wszelkiego typu urządzenia zajmujące się

pomiarem prędkości na naszych drogach maszynka-

mi do robienia pieniędzy.

jest instytucją powołaną także do działań prewencyj-

nych, a nie tylko do karania za pomocą mandatów,

a ponadto chciałbym przypomnieć, że założenia budże-

towe na ubiegły rok przewidywały wpływy do budżetu

tylko z mandatów na 1,2 mld zł, a jak okazało się jed-

nak, w rzeczywistości były one znacząco mniejsze.

W tym zakresie zgłaszam zapytanie poselskie:

1.

Na jakiej podstawie wyliczono tak wysoką kwo-

tę wpływów do budżetu z mandatów, grzywien i in-

nych tego rodzaju opłat?

2.

W jaki sposób ta kwota ma zostać od naszego

społeczeństwa wyegzekwowana?

Z poważaniem

Poseł Józef Rojek

(nr 2996)

do ministra transportu,

paraliżu komunikacji kolejowej na Śląsku

Szanowny Panie Ministrze!

Stan faktyczny sta-

twie śląskim od 9 grudnia trwają poważne utrudnienia

w ruchu kolejowym, gdy całość przewozów w regionie

du kłopotów z taborem, awarii oraz błędów organi-

zacyjnych ﬁrmanieporadziłasobiezpełnąrealizacją

przygotowanego przez siebie rozkładu jazdy.

Jedyne,

co udało się zrobić przed świętami w tym zakresie,

to ustabilizowanie sytuacji poprzez wprowadzenie na

części linii komunikacji zastępczej – autobusowej,

a na kilka tras międzywojewódzkich powróciły Prze-

wozy Regionalne.

W tym zakresie zgłaszam zapytanie poselskie:

1.

Dlaczego doprowadzono do przedświątecznego

paraliżu komunikacji na Śląsku?

2.

Kiedy zostanie przywrócona pełna sprawność

komunikacji kolejowej na tym obszarze?

Z poważaniem

Poseł Józef Rojek

497

Zapytanie

(nr 2997)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie przyznania ochrony policyjnej

Szanowny Panie Ministrze!

Stan faktyczny sta-

media, prezes wydawnictwa Magnum-X C. S., główny

podejrzany o zamordowanie zajmującego się kata-

strofą smoleńską eksperta lotniczego Krzysztofa Za-

lewskiego, przebywa obecnie w szpitalu.

Został on

również został uznany za podejrzanego o zranienie

J. U., członka zarządu ﬁrmy.

Wspomnianyprezesma

przydzieloną ochronę policyjną, niestety ciężko ran-

ny J. U. – główny świadek tych tragicznych wydarzeń

– policyjnej ochrony nie otrzymał.

Jest to tym bar-

dziej bulwersujące, ponieważ nie ulega wątpliwości,

że mógłby on swoimi zeznaniami wiele wnieść do

sprawy, a ponadto w ostatnim czasie zginęło lub po-

pełniło samobójstwa szereg osób związanych z kata-

strofą smoleńską.

W tym zakresie zgłaszam zapytanie poselskie:

1.

Dlaczego wspomniany J. U. dotychczas nie otrzy-

mał policyjnej ochrony?

2.

Kiedy policyjna ochrona zostanie mu przydzie-

lona?

Z poważaniem

Poseł Józef Rojek

(nr 2998)

do ministra administracji i cyfryzacji

środków budżetu państwa na usuwanie

skich zwrócili się samorządowcy w sprawie zmiany

zasad wykorzystywania przez jednostki samorządu

terytorialnego środków rezerwy celowej budżetu

rok 2013.

1.

Dlaczego oszczędności powstałe po przeprowa-

dzeniu postępowania przetargowego nie będą, jak

dotychczas, pozostawać przy jednostce samorządu

terytorialnego z przeznaczeniem na realizację dodat-

kowych zadań z zakresu usuwania skutków klęsk

żywiołowych?

2.

Czy ministerstwo planuje w najbliższym czasie

zwiększyć minimalną wartość zadania, po udzieleniu

zamówienia publicznego, która decyduje o możliwości

przyznania dotacji celowej z budżetu państwa na usu-

wanie skutków klęsk żywiołowych?

Z poważaniem

Poseł Bogdan Rzońca

Zapytanie

(nr 2999)

do ministra sportu i turystyki

Szanowna Pani Minister!

Mając na uwadze za-

kończenie ostatniej edycji programu „Moje boisko –

Orlik 2012” oraz w związku z ciągłym zainteresowa-

niem samorządów dotyczącym realizacji zadań z za-

kresu infrastruktury sportowej, o czym świadczą

zapytania kierowane do moich biur poselskich, pro-

nowy program rządowo-samorządowy, którego celem

będzie udostępnianie dzieciom i młodzieży nowocze-

snej infrastruktury sportowej?

Z poważaniem

Poseł Bogdan Rzońca

(nr 3000)

do prezesa Rady Ministrów

przyznania jednorazowych premii dla pracowników

Ministerstwa Gospodarki w listopadzie 2012 r., pro-

szę Pana Premiera o odpowiedź na pytania:

pracowników Ministerstwa Gospodarki?

2.

Jakie grupy pracowników resortu gospodarki

zostały objęte przedmiotowymi premiami?

3.

Ile wyniosła łączna kwota przyznanych premii,

o których mowa powyżej?

Z poważaniem

498

Zapytanie

(nr 3001)

do ministra pracy i polityki społecznej

Szanowny Panie Ministrze!

W dniu 29 listopada

2012 r. powołana została z inicjatywy Pana Ministra

Polska Rada Języka Migowego.

W skład rady nie wchodzi jednak ani jedna osoba

głucha posługująca się językiem migowym.

Z otrzy-

manych przeze mnie informacji wynika, iż takie oso-

by były zgłaszane przez organizacje pozarządowe

i spełniały wszystkie wymagania ustawowe.

Wśród

proponowanych osób znajdowali się lektorzy, języko-

znawcy, badacze języka migowego, wysokiej klasy

specjaliści.

Brak uwzględnienia osób głuchych w Polskiej Ra-

dzie Języka Migowego może być słusznie odbierany

jako przejaw dyskryminacji tej społeczności.

Pomi-

nięcie osób kompetentnych w dziedzinie języka mi-

gowego, który w ich przypadku jest językiem podsta-

wowym, należy ocenić negatywnie.

W tak kluczowej

sprawie dla osób posługujących się językiem migo-

wym jest to złamanie humanitarnej zasady: nic o nas

bez nas.

1.

Dlaczego osoby głuche (w tym specjaliści w dzie-

dzinie języka migowego) nie znalazły się na liście

członków Polskiej Rady Języka Migowego?

2.

Jakie były przyczyny nieuwzględnienia przez

Pana Ministra propozycji członków rady zgłoszonych

przez organizacje pozarządowe?

3.

Według jakiego klucza dobierany był skład rady?

Czy zastosowano kryterium kompetencji w dziedzinie

języka migowego?

4.

Czy zamierza Pan uzupełnić skład rady o spe-

cjalistów z języka migowego, zgłaszanych przez or-

ganizacje pozarządowe?

Uprzejmie proszę o przesłanie odpowiedzi także

(nr 3002)

do ministra pracy i polityki społecznej

Bielska-Białej i powiatu bielskiego,

żywieckiego, cieszyńskiego i pszczyńskiego

Fabryka samochodów Fiat Auto Poland zwalnia

1450 pracowników, a wcześniej straciło pracę ponad

750 osób zatrudnionych w Fiacie przez agencję pracy

tymczasowej.

Zwalniani pracownicy zamieszkują

oprócz powiatu tyskiego również w Bielsku-Białej,

jak i w powiatach: bielskim, żywieckim, cieszyńskim

i pszczyńskim.

Szanowny Panie Ministrze!

Pytam:

1.

Czy programem osłonowym zostaną objęci zwol-

nieni pracownicy Fiat Auto Poland z Bielska-Białej

i powiatów: bielskiego, żywieckiego, cieszyńskiego

i pszczyńskiego?

2.

Czy Powiatowe Urzędy Pracy w Bielsku-Białej,

Żywcu, Cieszynie i Pszczynie otrzymają dodatkowe

środki na objęcie programem osłonowym zwalnia-

nych pracowników Fiat Auto Poland?

3.

Czy dodatkowymi środkami zostaną objęte oso-

by bezrobotne, które pracowały w Fiacie za pośred-

nictwem agencji pracy tymczasowej?

Z poważaniem

Poseł Stanisław Szwed

Bielsko-Biała, dnia 3 stycznia 2013 r.

Zapytanie

(nr 3003)

do ministra administracji i cyfryzacji

do odbioru sygnału cyfrowego

Szanowny Panie Ministrze!

Od kilkunastu mie-

sięcy trwają wzmożone prace mające na celu pełną

cyfryzację telewizji naziemnej w Polsce.

Sygnał ana-

logowy ma być całkowicie zastąpiony sygnałem cy-

z zamierzeniami Ministerstwa Administracji i Cy-

fryzacji cyfryzacja telewizji naziemnej w Polsce na-

leży do jednych z najważniejszych projektów w sferze

publicznej łączących zagadnienia społeczne, ekono-

miczne i techniczne, a pełne jej wdrożenie spowoduje

zasadniczy zwrot technologiczny.

Chciałbym jednak zwrócić uwagę, że nie wszyst-

kie regiony naszego kraju będą mogły skorzystać

z możliwości odbioru naziemnej telewizji cyfrowej od

499

31 lipca 2013 r.

Z informacji przekazanych od spółki

Emitel, będącej właścicielem przekaźników telewi-

zyjnych, wynika, że od 31 lipca 2013 r. sygnał cyfro-

wy będzie docierał jedynie do 95% powierzchni kraju,

a dopiero w 2014 r. będzie on obejmował 98% jego

powierzchni.

Jedną z miejscowości mieszczących się

w tej 5-procentowej próżni będzie Szczawnica – zna-

na w całej Polsce miejscowość uzdrowiskowa.

Taka

sytuacja jest efektem podjęcia decyzji, że sygnał cy-

frowy będzie nadawany jedynie z przekaźnika na

Przehybie z pominięciem przekaźnika na górze Jar-

muta w Szczawnicy.

Chciałbym podkreślić, że z sy-

gnału nadawanego z przekaźnika na Przehybie ko-

rzystają mieszkańcy zaledwie kilku domów w Szczaw-

nicy.

Zatem od 1 sierpnia 2013 r. prawie wszyscy

mieszkańcy Szczawnicy będą pozbawieni dostępu do

publicznej, cyfrowej telewizji.

Szczawnica jest znaną miejscowością uzdrowisko-

wą przyciągającą corocznie setki tysięcy turystów,

w której olbrzymia część mieszkańców prowadzi dzia-

łalność agroturystyczną.

Decyzja o braku przystoso-

wania przekaźnika na górze Jarmuta do odbioru tele-

wizji cyfrowej spowoduje obniżenie standardu ofero-

wanych usług noclegowych, a co za tym idzie – ko-

nieczność obniżenia cen.

Aby temu zapobiec, miesz-

kańcy musieliby zainwestować w telewizję satelitarną,

co przy kilku odbiornikach w domach (służących głów-

nie gościom) będzie generowało znaczące koszty.

Rada Miasta Szczawnica w dniu 30 listopada 2012 r.

podjęła rezolucję sprzeciwiającą się niedostosowaniu

ręczoną również Panu Ministrowi).

W ocenie rady

miasta oraz mieszkańców zaistniała sytuacja jest

przejawem ignorancji, lekceważenia i dyskryminacji

oraz naruszenia podstawowej, konstytucyjnej zasady

równości.

co było powodem niedostosowania przekaźnika na

frowego, podjęcie stosownych działań zmierzających

do objęcia ww. przekaźnika sygnałem cyfrowym oraz

o poinformowanie mnie o ich wynikach.

Z poważaniem

Poseł Andrzej Romanek

Nowy Sącz, dnia 3 stycznia 2013 r.

Zapytanie

(nr 3004)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie zablokowania

środków ﬁnansowych na obchody 90-lecia

kowania środków ﬁnansowychnaobchody90-lecia

Związku Polaków w Niemczech oraz wydatków kon-

sularnych na organizacje polonijne w Niemczech i Au-

strii.

Otrzymałem do wiadomości list z dnia 23 grudnia

2012 r., skierowany na ręce Pana Ministra przez pre-

zesa Związku Polaków w Niemczech, najstarszej orga-

nizacji reprezentującej interesy Polaków w Niemczech,

będącej polskim symbolem narodowym pod znakiem

Rodła.

W liście tym prezes Związku Polaków w Niem-

czech stwierdza, że kierownik działu konsularnego

ambasady RP „skreślił wszystkie już potwierdzone

środki ﬁnansowe na naszą uroczystość przyznane

przez MSZ”.

Autor listu stwierdza dalej, że „zachowa-

nie polskiej dyplomacji w tym kontekście doprowadzi-

ło do braku jakichkolwiek dalszych kontaktów między

państwem polskim i najstarszą, największą i legendar-

ną organizacją Polaków w Niemczech”.

Uroczystości w Berlinie odbyły się tylko dzięki

pomocy polskiego Kościoła katolickiego.

Uczestniczy-

ło w nich ok. 2 tys. osób, ale zabrakło przedstawicie-

li polskiej dyplomacji.

Jakie były rzeczywiste powody skreślenia przez

konsula środków przeznaczonych na organizację ob-

chodów 90-lecia Związku Polaków w Niemczech?

Dlaczego przedstawiciele polskiej dyplomacji w Niem-

czech nie uczestniczyli w tych uroczystościach i jak

obecnie kształtują się relacje między MSZ a Związ-

kiem Polaków w Niemczech?

Jakie środki (proszę o konkretne kwoty) i na jakie

cele (projekty, programy) polscy konsulowie w Niem-

czech przyznali poszczególnym organizacjom polonij-

nym w tym kraju w 2012 r.?

cele (projekty, programy) polski konsul w Wiedniu

przyznał poszczególnym organizacjom polonijnym

w Austrii w 2012 r.?

Kiedy zostaną utworzone przy konsulatach w Niem-

czech i Austrii rady konsultacyjne spośród przedsta-

wicieli organizacji polonijnych, które mają opiniować

dotacje konsulów na organizacje polonijne działające

w tych krajach?

Poseł Artur Górski

(nr 3005)

do prezesa Rady Ministrów

W dniach 24–26 sierpnia 2012 r. odbył się w War-

szawie i Pułtusku IV Zjazd Polonii i Polaków z Za-

500

granicy z udziałem blisko 300 delegatów z 44 krajów

świata.

Ostatniego dnia obrad przyjęto liczne uchwały,

w tym do władz państwowych.

Zjazd m.in. zaapelował

o zwiększenie środków ﬁnansowych na polonijną

oświatę, w tym na inwestycje, remonty placówek

oświatowych, dokształcanie nauczycieli i podręczniki,

a także o istotne uproszczenie procedur wnioskowania

o doﬁnansowaniedziałalnościoświatowej,„które

w obecnie proponowanym kształcie stanowi ogromną

Zjazd zaapelował do rządu RP o szersze uwzględ-

nienie w programach współpracy z Polonią i Polaka-

mi za granicą konieczności ﬁnansowego wsparcia

polskiego duszpasterstwa polonijnego, które „służy

dobrze pojętej integracji Polaków w środowiskach lo-

kalnych, dbając przy tym o zachowanie własnej toż-

samości naszych rodaków, poprzez prowadzenie na-

uczania języka polskiego i przedmiotów ojczystych,

gijnych, patriotycznych czy kulturalnych”.

Zjazd zaapelował do władz Rzeczypospolitej Pol-

skiej o propagowanie i obronę pozytywnego wizerun-

ku Polski i Polaków na świecie, a także o lepszą

współpracę placówek dyplomatycznych z organiza-

cjami polonijnymi broniącymi dobrego imienia Polski

i Polaków.

Zjazd zaapelował, aby organy władzy państwowej

przez OUN-UPA.

Podkreślono przy tym, że „dla za-

chowania prawdy historycznej należy mówić otwarcie

powiedź na pytanie: Jak rząd realizuje wyżej przyto-

czone uchwały IV Zjazdu Polonii i Polaków z Zagra-

nicy, skierowane do władz państwowych?

Szczególnie

proszę o informację nt. planów obchodów przez rząd

70. rocznicy zbrodni wołyńskiej, która przypada

w 2013 r.

Poseł Artur Górski

(nr 3006)

do ministra spraw zagranicznych

w sprawie możliwości adopcji polskich dzieci

liwości adopcji polskich dzieci z Litwy, Białorusi

Otrzymałem kolejne zapytanie od obywateli o moż-

liwość przysposobienia dzieci polskiej narodowości

z Litwy, Białorusi lub Ukrainy.

Zapytania takie

otrzymałem zarówno od rodzin pełnych, jak i od sa-

motnej kobiety.

Jak wiele znanych jest przypadków w ostatnich

latach adopcji dzieci polskiej narodowości z Litwy,

Białorusi i Ukrainy przez rodziny (osoby samotne)

mieszkające w Polsce?

Jakie kryteria musi spełniać dziecko w tych kra-

jach, aby mogło być adoptowane przez rodzinę (osobę

samotną) mieszkającą za granicą?

Czy adopcji „za-

granicznej” podlegają tylko dzieci wymagające spe-

cjalnej troski ze względu na nieuleczalne choroby?

Jakie wymagania muszą spełnić rodziny (osoby

samotne) występujące o przysposobienie?

Czy prawdą

jest, że w przypadku Białorusi warunkiem niezbęd-

nym jest udokumentowane pokrewieństwo z przyspo-

sabianym dzieckiem?

Jak wyglądają procedury adopcyjne na Litwie,

Białorusi i Ukrainie?

Przed jakimi urzędami się je

załatwia?

Czy rodziny (osoby samotne), które będą chciały

adoptować polskie dziecko z któregoś z tych krajów,

mogą liczyć na wsparcie polskiej administracji rzą-

dowej (ewentualnie polskich dyplomatów w danym

kraju)?

Poseł Artur Górski

(nr 3007)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie dyskryminowania przez ZUS

prowadzących pozarolniczą

działalność gospodarczą w Polsce

prowadzą własną, pozarolniczą działalność gospo-

darczą, nie mając prawa do pobierania zasiłku dla nie-

pełnosprawnych, oraz odprowadzają wyższe składki

z tytułu prowadzenia tej działalności.

Podczas tego dyżuru gościłem osobę niepełno-

sprawną, prowadzącą gabinet rehabilitacyjny, która

czuje się jednostką dyskryminowaną przez obecnie

panujące prawo.

Właściciel ﬁrmy, który jest osobą

niepełnosprawną, odprowadza składki do Zakładu

Ubezpieczeń Społecznych od sumy 2115,60 zł, która

to suma stanowi 60% prognozowanego przeciętnego

na dany rok kalendarzowy.

Jest to jednak hipotetycz-

501

na, z góry przyjęta i zadeklarowana kwota, która

w wielu przypadkach nie jest jednak rzeczywistą

wartością przychodu.

Pracodawca będący osobą nie-

pełnosprawną ma na swoich barkach bardzo często

regulację płatności za czynsz wynajmowanego loka-

lu, a także obciążony jest takimi kosztami jak ra-

chunki za prąd, wodę, telefon oraz składki na ubez-

pieczenie dla zatrudnionych pracowników.

Przy za-

deklarowanym przychodzie w wysokości 2115,60 zł

spłacenie tych wszystkich należności jest bardzo

trudne.

Natomiast w sytuacji, kiedy miesięczne wy-

nagrodzenie jest wyższe, wtedy niepełnosprawny

pracodawca traci możliwość pobierania renty socjal-

nej w wysokości 600 zł.

Paradoksem w tej sprawie

jest to, że pracownik niepełnosprawny w odróżnieniu

od pracodawcy niepełnosprawnego, ma prawo gene-

rowania swoich przychodów do 2447 zł brutto mie-

sięcznie i do wysokości tej sumy nie traci prawa do

pobierania takiej renty.

Trzeba wziąć również pod

uwagę to, że koszty pracy, jakie ponosi pracownik

niepełnosprawny, są w zasadzie równe zeru, podczas

gdy przedsiębiorstwo prowadzone czy to przez osobę

w pełni sprawną czy niepełnosprawną pochłania

dużą część przychodu i wymaga bardzo często znacz-

nego nakładu pieniężnego.

Podobna sytuacja występuje w przypadku Pań-

stwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełno-

sprawnych.

Tutaj mianowicie następuje rozbieżność

w sprawach zwracania kosztów płacy.

W przypadku

pracownika niepełnosprawnego PFRON zwraca 75%

kosztów płacy, natomiast w sytuacji pracodawcy nie-

pełnosprawnego zwrot ten wynosi jedyne 60%.

Obecne zapisy w ustawie skutecznie demotywują

osoby niepełnosprawne, które chcą być aktywne na

rynku i decydują się o założeniu własnej działalności

gospodarczej.

Takie jednostki zmuszone są do zma-

gania się z niesprawiedliwymi przepisami, jakie do-

tychczas obowiązywały.

Rzadko zdarza się, by osoba

borykająca się ze swoją niepełnosprawnością miała

chęci i była w stanie do prowadzenia swojego przed-

siębiorstwa.

Niejednokrotnie jednak takie osoby

otwierają prywatne zakłady, które generują dodatko-

we miejsca pracy, co w rzeczywistości jest zjawiskiem

niezwykle cenionym w środowiskach ludzi szukają-

cych zatrudnienia.

Uważam, że należy zapewnić ta-

kim przedsiębiorcom szanse współmierne do ich moż-

liwości, a przy tym zastanowić się nad możliwością

wniesienia poprawek do współcześnie funkcjonującej

ustawy.

W związku z powyżej przedstawioną sytuacją

1.

Czy resort pracy i polityki społecznej planuje

jakieś zmiany w ustawie dotyczącej osób niepełno-

sprawnych prowadzących działalność gospodarczą

celem perturbacji w kwestiach odprowadzania skła-

dek do ZUS oraz przyznawania wsparcia przez

PFRON?

2.

Dlaczego osoba niepełnosprawna prowadząca

działalność gospodarczą spotyka się ze swoistą dys-

kryminacją, podczas gdy pracownik niepełnospraw-

ny funkcjonuje zawodowo na dużo korzystniejszych

i klarowniejszych zasadach?

Czy to nie w gestii pań-

stwa polskiego leży dbałość o naszych rodzimych

z orzeczeniem o niepełnosprawności czy osobami

w pełni sprawnymi ﬁzycznie?

3.

Dlaczego pozwala się na to, aby obowiązujące

współcześnie prawo skutecznie zniechęcało osoby

niepełnosprawne, jednak w pełni sprawne umysłowo,

a często przy tym bardzo przedsiębiorcze i aktywne

zawodowo, do zakładania własnej działalności gospo-

darczej?

Z poważaniem

Poseł John Abraham Godson

Zapytanie

(nr 3008)

do ministra skarbu państwa

Nawiązując do informacji przekazanych nam

przez grupę pracowników personelu PLL LOT SA,

w związku z ujawnionymi ostatnio informacjami na

temat tragicznej sytuacji ﬁnansowejPLLLOTSA,

uprzejmie prosimy Pana Ministra o udzielenie odpo-

1.

Z jakiego powodu wszystkie załogi LOT muszą

zaczynać pracę w Warszawie, bez względu na to, w ja-

kich miastach mieszkają członkowie poszczególnych

załóg, w efekcie czego PLL LOT płaci za ich przeloty

do oraz z Warszawy?

2.

Ilu osób spośród personelu PLL LOT dotyczą

ww. okoliczności?

3.

Jakie dodatkowe koszty generowane są za spra-

wą ww. praktykowanego rozwiązania?

4.

Czy – wedle wiedzy Pana Ministra – z opisanym

problemem kiedykolwiek zwrócili się bezpośrednio do

PLL LOT sami pracownicy załóg lotniczych spoza War-

szawy?

Czy problem ten znany jest Panu Ministrowi?

5.

Czy w opisanej kwestii podejmie Pan Minister

jakiekolwiek działania?

Posłowie Dawid Jackiewicz

i Adam Kwiatkowski

502

Zapytanie

(nr 3009)

do ministra skarbu państwa

W związku z ujawnionymi ostatnio informacjami

wiedzi kolejno na postawione poniżej pytania:

1.

Ile dokładnie wyniosła liczba osób zwolnionych

z pracy w spółce PLL LOT w okresie 2011–2012?

2.

Ile wyniosły łącznie roczne koszty pracy grupy

osób określonej w pytaniu nr 1 za ostatni pełny rok

przepracowany przez każdą z tych osób (lub progno-

zowane koszty w przypadku nieprzepracowania przez

daną osobę pełnego roku przed jej zwolnieniem) z po-

działem na: pracowników biurowych, pilotów i per-

sonel pokładowy?

3.

Ile dokładnie wyniosła liczba osób zatrudnionych

osób określonej w pytaniu nr 3 za ostatni pełny rok

daną osobę pełnego roku, gdy okres jej dotychczaso-

wego zatrudnienia jest krótszy niż 12 miesięcy) z po-

Posłowie Dawid Jackiewicz

i Adam Kwiatkowski

(nr 3010)

do ministra skarbu państwa

w wyposażeniu ﬂoty powietrznej

PLL LOT SA

W związku z ujawnionymi ostatnio informacjami

wiedzi na poniższe pytanie: Kto pokryje wszystkie

koszty przewidywanej na marzec 2013 r. dostawy

łącznie z ich transportem?

Jeśli koszty te mają być

kosztami dzielonymi, uprzejmie proszę o podanie wszyst-

kich szczegółów w tym temacie (w szczególności wy-

kazu podmiotów i wysokości kwot, które te podmioty

mają pokryć w związku ze wspomnianą operacją).

Posłowie Dawid Jackiewicz

i Adam Kwiatkowski

(nr 3011)

do ministra skarbu państwa

w sprawie średniego wypełnienia

to lotnicze połączenia do Hanoweru i Stuttgartu?

Proszę o podanie średniego wypełnienia na rejsie li-

czonego od momentu ostatniego otwarcia połączenia

do dnia 31 grudnia 2012 r., z osobna dla każdego

z dwóch ww. kierunków rejsów lotniczych.

2.

Kiedy prognozowany jest zwrot inwestycji po-

legającej na zakupie samolotów Boeing 787?

Przy ja-

kich założeniach ma to nastąpić (z uwzględnieniem

w szczególności kwestii założonej liczby rejsów dla

przyjętego seat factor)?

3.

Ile wynosi średnie wypełnienie zamkniętego lot-

niczego rejsu do Hanoi w okresie jego oferowania?

4.

Ile wynosi średnie wypełnienie lotniczego rejsu

do Pekinu liczone od chwili jego otwarcia?

5.

Ile wyniosło średnie wypełnienie rejsów lotni-

czych, które zostały zamknięte lub zawieszone

w 2012 r.?

Uprzejmie proszę o podanie szczegółowe-

go wykazu tych dwóch kategorii połączeń lotniczych

wraz z informacją o średnim wypełnieniu każdego

z nich.

Posłowie Dawid Jackiewicz

i Adam Kwiatkowski

503

Zapytanie

(nr 3012)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie zlecenia przez organy

administracji samorządowej realizacji zadań

z zakresu pomocy społecznej

podmiotom uprawnionym

Szanowny Panie Ministrze!

Zgodnie z art. 25

organy administracji rządowej i samorządowej mogą

zlecać podmiotom uprawnionym realizację zadania

ﬁnansowanielubdoﬁnansowanierealizacjizleconego

zadania.

Działając na podstawie ww. artykułu, Starostwo

Powiatowe w Kłodzku zobowiązało się do doﬁnanso-

2013 r. działalności domu dziecka w Kłodzku prowa-

dzonego przez Zgromadzenie Sióstr Służebniczek

Dotacja została przeznaczona na sﬁnansowaniedzia-

łalności bieżącej polegającej na zapewnieniu całko-

witej opieki dostosowanej do potrzeb opiekuńczo-wy-

chowawczych i zdrowotnych dzieci na czas ich prze-

bywania poza rodziną.

Dom dziecka przy ul. Wandy 6 w Kłodzku jest

placówką opiekuńczo-wychowawczą realizującą za-

dania typu socjalizacyjnego.

Placówka mieści się

w dwukondygnacyjnych budynkach: głównym

(30 miejsc) oraz ﬁlialnym(14miejsc)otoczonymte-

renem zielonym umożliwiającym organizowanie dzie-

ciom gier i zabaw na świeżym powietrzu.

Szanowny Panie Ministrze, biorąc pod uwagę obo-

wiązujący stan prawny w zakresie pomocy społecz-

nej, a także ustawę o wspieraniu rodziny i systemie

pieczy zastępczej, proszę o udzielenie mi odpowiedzi

1.

Do którego roku w obowiązującym systemie

prawnym Starostwo Powiatowe w Kłodzku może po-

wierzyć, zlecić realizację tego zadania z zakresu po-

mocy społecznej Zgromadzeniu Sióstr Służebniczek

Najświętszej Maryi Panny Niepokalanie Poczętej?

Proszę o uwzględnienie w odpowiedzi terminów

przejściowych.

2.

Czy istnieje wiążąca wykładnia/interpretacja

MPiPS, która zakazywałaby Starostwu Powiatowe-

mu w Kłodzku powierzenia realizacji ww. zadania

Zgromadzeniu Sióstr Służebniczek NMPNP na czas

dłuższy niż określony literalnie w ustawie?

Z poważaniem

Poseł Andrzej Dąbrowski

Kłodzko, dnia 3 stycznia 2013 r.

Zapytanie

(nr 3013)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie orzeczenia o zdolności

selskiego zgłosiła się pani A. F. wraz z córką M., któ-

ra nie słyszy od urodzenia i niestety nigdy nie odzy-

ska słuchu.

Zespół ds. orzekania niepełnosprawności

w Łęczycy orzekł, iż M. ma umiarkowany sposób nie-

pełnosprawności.

Tymczasem lekarz orzecznik z ZUS

w Łodzi stwierdził, iż jest ona zdolna do pracy i tym

samym pozbawił ją prawa do renty inwalidzkiej.

To

orzeczenie jest tym bardziej dziwne, że kilka lat wcze-

śniej łódzki ZUS przyznał M. rentę socjalną, bowiem

uznano, że nie jest zdolna do pracy.

Od decyzji lekarzy orzeczników ZUS zależy przy-

szłość wielu ludzi z różnego rodzaju upośledzeniami.

Wielokrotnie słyszałem już o przypadkach, kiedy od-

mawiano prawa do świadczenia chorobowego osobom,

których niepełnosprawność jest trwała i nie istnieje

nadzieja poprawy stanu ich zdrowia.

Orzeczenie, że są

one zdolne do pracy, powoduje, że są one zmuszone do

poszukiwania pracy, której nie są w stanie uzyskać

w obecnej sytuacji na rynku zatrudnienia.

Pani F. poszukiwała zatrudnienia dla córki we

wszystkich okolicznych zakładach pracy, w tym za-

kładach pracy chronionej.

Niestety jej poszukiwania

nie przyniosły pozytywnego rezultatu.

Podobna sy-

tuacja miała miejsce w urzędach i powiatowym urzę-

dzie pracy.

Jednocześnie pomimo tak wysokiego stopnia upo-

śledzenia pani M. się nie poddaje – odbyła wszystkie

dostępne staże, zdobyła prawo jazdy.

Jednak wszyst-

kie podejmowane przez nią wysiłki przynoszą odwrot-

ny skutek.

Jest postrzegana jako osoba, która poradzi

sobie w życiu i z tego powodu nie potrzebuje pomocy.

Nie jest to przypadek odosobniony nawet w moim

okręgu wyborczym, a na pewno także w skali całego

kraju.

Dlatego chciałbym Pana prosić o odpowiedź

na następujące zapytania:

1.

Czym Pana zdaniem kierują się lekarze orzecz-

nicy ZUS, orzekając zdolność do pracy osób niesły-

szących, jaką pracę mogą podjąć te osoby, szczególnie

pochodzące ze wsi?

2.

Z jakich form pomocy państwa czy samorządu

mogą skorzystać osoby niesłyszące, oprócz renty socjal-

nej, która w opisywanym przypadku wnosi 153 zł?

3.

Jakich zmian wymagają przepisy prawne regulu-

jące zarówno opiekę społeczną, jak i świadczenia ren-

towe dla osób niesłyszących, aby miały zapewnione

odpowiednie warunki bytowe i zabezpieczenie ﬁnanso-

we w przypadku pozbawienia świadczeń rentowych?

Z poważaniem

Poseł Michał Tomasz Pacholski

Łęczyca, dnia 4 stycznia 2013 r.

504

Zapytanie

(nr 3014)

do ministra zdrowia

w sprawie organizacji systemu

Państwowego Ratownictwa Medycznego

pow. łęczycki oraz gm. Bielawy

Szanowny Panie Ministrze!

W związku ze zbliża-

jącym się końcem terminu stacjonowania jednego

z zespołów ratownictwa medycznego w Łęczycy ob-

sługujących rejon powiatu łęczyckiego wystąpiłem

do wojewody łódzkiego o pozostawienie tego zespołu

na rok 2013.

Rejon powiatu łęczyckiego i gminy Bielawy z po-

wiatu łowickiego, o rozpiętości 100 km, jest obecnie

obsługiwany przez 3 karetki.

W mojej ocenie jest to

absolutnie niezbędne minimum, aby zapewnić wła-

ściwą ochronę zdrowia mieszkańców.

Wielokrotnie w wystąpieniach skierowanych do

wojewody przedstawiane były argumenty przema-

wiające za pozostawieniem karetki typu P w Łęczycy.

Należy wśród nich podkreślić przede wszystkim roz-

ległość terenu, dużą ilość placówek oświatowych

i uczęszczających do nich dzieci i młodzieży, zlokali-

zowaną w pobliżu jednostkę wojskową i więzienie,

a także przebiegające przez powiat autostrady A1

i A2, drogę krajową nr 1 i drogi wojewódzkie o dużym

natężeniu ruchu.

Uważam, że te powody przemawiają za pozosta-

wieniem trzeciej karetki w Łęczycy.

Ale najważniej-

szym ze wszystkich argumentów powinno być życie

i zdrowie mieszkańców.

W sytuacji kiedy karetki jadą

na krańce rejonu, miasto pozostaje bez ambulansu.

Najbardziej katastrofalna w skutkach sytuacja na-

stąpi w przypadku karambolu drogowego na jednej

z wymienionych dróg.

Do obalenia jest wcześniejsze stwierdzenie woje-

wody, że zwiększenie ilości karetek spowodowało wy-

dłużenie czasu dojazdu do pacjenta.

Jedynym powo-

dem tego stanu może być fakt, iż w bieżącym roku

obsługę w zakresie ratownictwa medycznego w na-

szym powiecie rozpoczęła ﬁrmaFalck,którejpracow-

nicy nie znają topograﬁiterenuipotrzebująwięcej

czasu na dojazd do pacjenta.

Zapewne nie bez zna-

czenia jest także odczuwalny wzrost natężenia ruchu

na drogach.

W odpowiedzi na moją interwencję pani wojewoda

poinformowała mnie, iż zgodnie ze stanowiskiem mi-

nistra zdrowia zwiększenie liczby zespołów ratownic-

twa medycznego (dobokaretek) skutkuje obniżeniem

środków przeznaczonych na działalność już funkcjo-

nujących zespołów w województwie.

Środki te winny

być w pierwszej kolejności wykorzystane na zapew-

nienie odpowiedniej jakości udzielanych świadczeń.

Jednocześnie minister zdrowia stoi na stanowisku,

iż nie ma potrzeby wprowadzania do systemu PRM

w województwie łódzkim dodatkowych, nowych ze-

społów ratownictwa medycznego.

Ponadto, bez właściwej zgody ministra zdrowia,

wojewoda nie ma możliwości samodzielnego urucho-

mienia dodatkowych zespołów ratownictwa medycz-

nego w województwie ani zabezpieczenia środków

ﬁnansowychnatencel.

operacyjnym nr 10/02 obejmującym powiat łęczycki

oraz gminę Bielawy z powiatu łowickiego 3 karetek

pogotowania?

2.

Czy przedstawione argumenty są dla Pana dość

przekonujące, aby podjąć decyzję o uruchomieniu na

stałe na przedmiotowym terenie dodatkowego zespo-

łu ratownictwa medycznego?

3.

Czy jednym z podstawowych obowiązków pań-

stwa nie jest dbałość o zdrowie i życie obywateli,

szczególnie w przypadkach nagłego zagrożenia zdro-

wotnego?

Czy mieszkańcy powiatu łęczyckiego nie

zasługują na taką ochronę?

Z poważaniem

Poseł Michał Tomasz Pacholski

Zapytanie

(nr 3015)

do ministra obrony narodowej

Szanowny Panie Ministrze!

Polska armia za-

2.

Jakie posiadają stopnie wojskowe?

505

Zapytanie

(nr 3016)

do ministra obrony narodowej

Szanowny Panie Ministrze!

Polska armia za-

2.

Jakie posiadają stopnie wojskowe?

Zapytanie

(nr 3017)

do ministra obrony narodowej

Szanowny Panie Ministrze!

Polska armia za-

2.

Jakie posiadają stopnie wojskowe?

(nr 3018)

do ministra obrony narodowej

Szanowny Panie Ministrze!

Polska armia za-

blińcu?

2.

Jakie posiadają stopnie wojskowe?

(nr 3019)

do ministra obrony narodowej

Szanowny Panie Ministrze!

Polska armia za-

powcu?

2.

Jakie posiadają stopnie wojskowe?

506

Zapytanie

(nr 3020)

do ministra rozwoju regionalnego

w sprawie ukazania szans rozwoju

Pomorza środkowego

Szanowna Pani Minister!

Z lektury dokumentów

rządowych dotyczących rozwoju kraju, w szczególno-

ści z dokumentu pt. „Koncepcja przestrzennego za-

gospodarowania kraju 2030” (dalej: KPZK) oraz

z odpowiedzi Pani Minister z 4 maja 2011 r., znak:

DKS-VIII-0700-12-EMP/11, na oświadczenie złożone

przez pana senatora Henryka Woźniaka ws. wyod-

rębnienia w strukturze zagospodarowania prze-

strzennego kraju Polski zachodniej i Pomorza środ-

kowego, wynika, że Pani Minister dostrzega skalę

problemów i zagrożeń dla Pomorza środkowego, jakie

uwidaczniają się już obecnie i jakie dotkną ten region

w przyszłości.

Ograniczenia infrastrukturalne, gospodarcze i spo-

łeczne Pomorza środkowego, podobnie zresztą jak

całego obszaru Polski zachodniej, wynikają z głębo-

kich i radykalnych przemian, jakie dokonywały się

na tych ziemiach po roku 1945, tj. napływu ludności

dotąd niezwiązanej w żaden sposób z tym regionem,

nacjonalizacji i kolektywizacji zarówno rolnictwa, jak

i pozostałych gałęzi gospodarki oraz ze skutków

transformacji zapoczątkowanej w roku 1989 polega-

jących na m.in. niedostosowaniu przedsiębiorstw i go-

spodarstw rolnych do realiów gospodarki rynkowej,

likwidacji PGR-ów czy też upadku wielu przedsię-

biorstw i likwidacji garnizonów wojskowych.

Następ-

stwem tego jest obecnie m.in. niższy od średniej wskaź-

nik gęstości zaludnienia, mniejszy wolumen popytu

konsumpcyjnego, gorsza tradycja przedsiębiorczości

i własności prywatnej, nikły kapitał społeczny.

Dale-

kosiężnymi zaś rezultatami takiego stanu rzeczy nie-

wątpliwie będzie depopulacja tych terenów i ich pe-

ryferyzacja, a w konsekwencji również dezintegracja

z Polską centralną.

Dostrzegają ten problem autorzy KPZK i wskazu-

ją na potrzebę skoordynowanego wspomagania na

poziomie krajowym rozwoju Polski zachodniej, w tym

również Pomorza środkowego, tak aby w 2030 r.

większość tych barier rozwojowych usunąć.

Jednakże z tegoż dokumentu wynika nadto nie-

pokojąca wiadomość: otóż w 2030 r. ogromnym ob-

szarem ciągle wymagającym szczególnego wsparcia,

jako jednym z niewielu obszarów zachodniej Polski

pozostających poza głównym zakresem rozwoju, bę-

dzie nadal Pomorze środkowe.

Doskonale to widać

na mapce 1.

Dodatkowo z dokumentu pt. „Krajowa strategia

rozwoju regionalnego 2010–2020” wynika, że Pomo-

rze środkowe jest ogromnym obszarem o najniższej

dostępności kolejowej i drogowej do miast wojewódz-

kich.

Obrazują to mapki 2 i 3.

Warto zatem zastanowić się, jak rozwiązać te pro-

blemy i zapobiec niekorzystnym tendencjom.

Pragnę zwrócić uwagę Pani Minister na fakt, iż

na granicy obszaru wymagającego wsparcia i obsza-

ru zintegrowanego funkcjonalnie z aglomeracją po-

znańską intensywnie oddziałującą w kierunku pół-

nocnym leży powiat szczecinecki.

Wydaje się, że wykorzystując atuty tego położe-

nia, Szczecinek mógłby stać się „pasem transmisyj-

nym” bodźców rozwojowych z Wielkopolski na obszar

Pomorza środkowego pozostającego w obszarze sta-

gnacji.

Atutem miasta jest niewątpliwie jego central-

ne położenie na granicy trzech województw, w podob-

nej odległości (ok. 180 km) do trzech metropolii – Po-

znania, Gdańska i Szczecina.

Przez powiat szczeci-

necki przebiegają dwie drogi krajowe – nr 11 (Bytom

– Poznań – Koszalin – Kołobrzeg) i nr 20 (Stargard

Szczeciński –Gdynia), jest również ważnym węzłem

kolejowym, z którego biegną trasy kolejowe w pięciu

kierunkach.

Położenie miasta i istniejąca już infra-

struktura drogowa i kolejowa stwarzają ogromny po-

tencjał rozwojowy dla całego subregionu, którego

stolicą mógłby zostać Szczecinek oddziałujący przy

tym na znaczną część Pomorza środkowego zagrożo-

nego stagnacją.

Taka koncepcja znajduje oparcie w samym KZPK,

gdzie na str. 88 autorzy dokumentu, wśród podsta-

wowych czynników mających znaczenie dla przyspie-

szenia procesów rozwojowych i modernizacji Pomo-

rza środkowego, wymieniają działania na rzecz

zwiększania stopnia integracji funkcjonalnej tego

regionu z obszarem Polski centralnej.

Jak wskazałem

wyżej, powiat szczecinecki może być czynnikiem de-

cydującym dla rozprzestrzeniania się bodźców roz-

wojowych pochodzących z aglomeracji poznańskiej.

Szczecinek mógłby zostać minimetropolią, gdyby, jak

sugerują autorzy KZPK względem miast średnich

i wybranych małych, otrzymał wsparcie dla procesów

koncentracji urbanizacji w postaci działań ukierun-

kowanych na wzmocnienie potencjału ludnościowe-

go, zlokalizowanie funkcji gospodarczych oraz usłu-

gowych, np. poprzez pomoc w sprowadzeniu inwesto-

rów do istniejącej już w Szczecinku strefy ekonomicz-

nej, czy stworzenie, przy wykorzystaniu szczecinec-

kiej infrastruktury PKP, kolejowego centrum logi-

stycznego mogącego obsługiwać aż trzy wojewódz-

twa.

Takie działania mogłyby przełożyć się na wzrost

no mieszkańców samego powiatu szczecineckiego,

jak i znacznej liczby mieszkańców okolic, a nawet in-

nych odległych miast dzięki rozbudowanej komuni-

kacji publicznej.

W konsekwencji zaś zapobiegłoby to

masowemu wyludnianiu tego subregionu.

Z uwagi na

aktualnie prowadzony Program Operacyjny „Rozwój

Polski Wschodniej” Rada Ministrów i podległe jej

agendy całą uwagę i siły koncentrują na tej części

kraju.

Tymczasem Pomorze środkowe boryka się z po-

dobnymi problemami i zagrożeniami.

Wydaje się, że skierowanie uwagi odpowiednich

ministerstw i agend rządowych choć w niewielkim

507

508

509

510

zakresie na powiat szczecinecki, np. na pomoc w po-

szukiwaniach inwestorów, mogłoby z czasem odwró-

cić niekorzystne tendencje gospodarcze i społeczne

na Pomorzu środkowym.

Z uwagi na powyższe interesującym pomysłem

wydaje się być włączenie Szczecinka do działań „Pro-

gramu promocji gospodarczej Polski wschodniej”,

który umożliwiłby miastu i powiatowi korzystanie

z pomocy np. Ministerstwa Gospodarki, Polskiej

Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości czy Polskiej

szukiwaniach inwestorów.

Pozyskanie inwestorów, którzy stworzyliby kilka-

set stałych miejsc pracy, pozwoliłoby na zatrudnienie

osób zarówno z powiatu szczecineckiego, jak i z za-

chodniej części województwa pomorskiego oraz z pół-

nocnej części województwa wielkopolskiego.

Ewentualne problemy związane z dowozem pra-

cowników z ww. terenów moglibyśmy rozwiązać, wy-

korzystując PKS Szczecinek (którego powiat szcze-

cinecki jest właścicielem) oraz możliwości, jakie daje

węzeł PKP.

Proszę zatem o rozważenie powyższej propozycji.

Ponadto pragnę zaprosić Panią Minister do Szczecin-

ka na spotkanie z tutejszymi samorządowcami w celu

bezpośredniego przekonania się o atutach miasta

mającego potencjał do przekształcenia się w stolicę

subregionu.

Proszę w związku z tym o wyznaczenie

terminu spotkania.

Pragnę zatem zapytać: Czy Pani Minister podzie-

la wyrażony przeze mnie punkt widzenia i w jaki

sposób może odnieść się do wskazanych przeze mnie

propozycji?

W szczególności interesują mnie odpowiedzi na

pytana:

W jaki sposób ministerstwo i jego agendy mogą włą-

czyć się w działania służące znalezieniu inwestorów?

Czy Pani Minister może nam wskazać inne (jakie?)

sposoby odwrócenia niekorzystnych tendencji gospo-

darczych i społecznych na Pomorzu środkowym?

Czy możliwe jest włączenie Szczecinka do działań

„Programu promocji gospodarczej Polski wschod-

niej”, co umożliwiłoby miastu i powiatowi korzysta-

nie z pomocy np. Ministerstwa Gospodarki, Polskiej

szukiwaniach inwestorów?

Z poważaniem

Poseł Wiesław Suchowiejko

Szczecinek, dnia 4 stycznia 2013 r.

Zapytanie

(nr 3021)

do ministra pracy i polityki społecznej

Szanowny Panie Ministrze!

Z informacji podawa-

nych przez lokalne lubuskie media wynika, iż istnie-

ją plany restrukturyzacyjne przedsiębiorstwa ENEA

Operator polegające na likwidacji dwóch oddziałów

dystrybucji w Zielonej Górze i Gorzowie Wielkopol-

skim.

Co oznacza, że w żadnej ze stolic województwa

lubuskiego nie będzie oddziału.

Taka restrukturyzacja, jak alarmuje NSZZ Soli-

darność, łamałaby jednak porozumienie z Sierakowa

z dnia 29 czerwca 2007 r., zgodnie z którym: § 4 pkt 3

„Strony ustalają, że regulamin organizacyjny ENEA

Operator sp. z o.o. w celach i założeniach nie będzie

odbiegał od regulaminu organizacyjnego ENEA SA.

W szczególności ENEA SA oraz spółka ENEA Ope-

rator sp. z o.o. zobowiązują się do realizacji takiej

struktury organizacyjnej przedsiębiorstwa ENEA

Operator sp. z o.o., w której prowadzenie działalności

gospodarczej oparte będzie na terytorialnym podzia-

le obszaru działania ENEA SA, a w szczególności

zachowane zostaną w obecnym kształcie oddziały

dystrybucji”.

Strona społeczna nie widzi możliwości

porozumienia z zarządem operatora z uwagi na pla-

nowaną przez jego członków zmianę treści ww. para-

grafu na niekorzyść przedstawicieli załogi do tego

stopnia, że nie mieliby oni żadnego wpływu na re-

strukturyzację.

Bezsensowne są w związku z tym

jakiekolwiek rozmowy załogi z Zarządem ENEA Ope-

rator gdyż, nawet jeśli zostanie wypracowane poro-

zumienie, za kilka tygodni czy miesięcy zarząd zno-

wu może próbować zmieniać jego treść, gdy tylko

stanie się ona niewygodna.

Szanowny Panie Ministrze, uwzględniając przed-

Z jakich przyczyn planowana jest likwidacja oddzia-

łów dystrybucji w Zielonej Górze i Gorzowie Wielko-

polskim wbrew porozumieniu z Sierakowa z dnia 29

czerwca 2007 r.?

Czy istnieje możliwość zaniechania

likwidacji dwóch oddziałów dystrybucji w Zielonej

Posłowie Jerzy Materna

i Zbigniew Girzyński

511

Zapytanie

(nr 3022)

do ministra transportu,

przez gminę Szczekociny

w obrębie miejscowości Goleniowy

Szanowny Panie Ministrze!

W związku z bezpo-

średnim zagrożeniem dla bezpieczeństwa, życia oraz

zdrowia pieszych uczestników ruchu drogowego uprzej-

mie proszę o zajęcie stanowiska w sprawie budowy

leniowy.

Uwzględniając liczne interwencje mieszkańców

oraz monity władz gminnych, poparte analizą i wnio-

skami Komendy Powiatowej Policji w Zawierciu, pra-

gnę przedstawić swoje stanowisko w tej sprawie.

Na przestrzeni ostatnich dwudziestu lat na tym

odcinku drogi zginęło 20 osób.

W ostatnim czasie do-

szło do 10 wypadków drogowych, w których śmierć

poniosły 3 osoby.

Odnotowano aż 14 kolizji, ujawnio-

no 15 nietrzeźwych kierowców.

Te dane są potwierdzeniem słuszności sądów

mieszkańców gminy i przedstawicieli Policji, iż po-

wodem wystąpienia tak wielu kolizji, wypadków, a co

za tym idzie, oﬁarśmiertelnychjestniedostosowanie

obecnej infrastruktury do natężenia ruchu drogowe-

go występującego na tym odcinku drogi.

Niestety, statystyki tej nie zmieniło zainstalowa-

nie sygnalizacji świetlnej ani masztu do pomiaru

prędkości.

Dalej dochodzi do częstego przekraczania

prędkości, jak również nieprawidłowego wyprzedza-

nia czy zajeżdżania drogi pojazdom nadjeżdżającym

z naprzeciwka.

Ponadto powyższe środki miały na

celu usprawnić ruch pojazdów, natomiast zapomnia-

no o pieszych uczestnikach ruchu.

Mieszkańcy muszą

przechodzić przez ruchliwy odcinek drogi, po to aby

dostać się do sklepu, kościoła czy szkoły.

Nadmieniam, że najgorsza sytuacja występuje

w okresie zimowym, gdy pobocze zostaje zaśnieżone, co

uniemożliwia pieszym bezpieczne przemieszczanie się.

1.

Jakie działania przewiduje podjąć Ministerstwo

2.

Skąd i w jaki sposób gmina ma pozyskać środ-

ki na budowę chodnika, skoro błagalne apele i pisma

burmistrza oraz radnych gminy Szczekociny o roz-

wiązanie tego problemu przez GDDKiA nie odnoszą

skutku?

nieczność podjęcia inwestycji (budowy chodnika)

w Goleniowach wzdłuż drogi krajowej nr 78, na któ-

rą gmina Szczekociny nie znajdzie środków, mini-

sterstwo uzna ww. inwestycję za zadanie prioryteto-

we i wskaże władzom samorządowym konkretne

rozwiązanie tego problemu?

Z wyrazami szacunku

Poseł Ewa Malik

Warszawa, dnia 4 stycznia 2013 r.

(nr 3023)

do ministra spraw zagranicznych

rozmów międzynarodowych

Szanowny Panie Ministrze!

Polscy operatorzy sie-

ci komórkowych stosują w bardzo wysokie stawki na

połączenia międzynarodowe z Ukrainą i Białorusią.

mi i unijnymi przepisami zmowy cenowej.

Proble-

mem są również zbyt wysokie administracyjne staw-

ki tzw. interkonektu, czyli stawki rozliczeń między-

operatorskich w relacjach między polskimi a ukraiń-

skimi i białoruskimi operatorami.

Ukraina i Białoruś to nasi sąsiedzi, dużo się mówi

o potrzebie integracji tych krajów z Europą, jednak

obecna sytuacja, kiedy za dziesięciominutową rozmo-

wę telefoniczną trzeba zapłacić 20–30 zł nijak się ma

twie i współpracy polsko-ukraińskiej.

opisana powyżej sytuacja oraz czy rozważa Pan pod-

niesienie ww. kwestii podczas obrad szczytu Ukraina

niego pod koniec 2013 r.?

Z wyrazami szacunku

Poseł Małgorzata Pępek

Żywiec, dnia 4 stycznia 2013 r.

512

Zapytanie

(nr 3024)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie przewidywanych zmian

wydłużającej osiągnięcie wieku emerytalnego

Szanowny Panie Ministrze!

Przyjęta w minionym

roku przez parlament ustawa nowelizująca ustawę

Społecznych spowodowała postępujące w czasie wy-

dłużenie okresu pracy.

Konsekwencje tej regulacji

powinny i, jak domniemam, znajdą odzwierciedlenie

również w wielu innych obszarach prawnych, w tym

związanych z szeroko rozumianym rynkiem pracy.

1.

Czy jest przewidziana, i od kiedy, zmiana sta-

tusu osoby bezrobotnej w zakresie kryterium ukoń-

czonych lat życia?

Na dzisiaj przepisy stanowią, że

osobą bezrobotną jest kobieta do ukończenia 60 lat,

a mężczyzna – 65.

To skutkuje m.in. tym, że osoby

powyżej tego wieku są pozbawione dostępu do ﬁnan-

sowych instrumentów rynku pracy.

2.

W dzisiejszym stanie prawnym osoba bezrobot-

na podejmująca w okresie zarejestrowania jakąkol-

wiek prace, bez względu na formę i okres pracy (choć-

by 1 dzień), musi się wyrejestrować z ewidencji osób

bezrobotnych i ponownie po tym czasie, nawet bardzo

krótkim, zarejestrować się, jeśli pozostaje dalej bez

pracy.

Czy nie sądzi Pan Minister, że jest to niepo-

trzebna i uciążliwa biurokracja i nie sprzyja aktyw-

ności zarobkowej osób bezrobotnych i czy nie należy

zmienić tego przepisu?

3.

Urzędy pracy mają obowiązek zgłaszania do

ubezpieczenia zdrowotnego i opłacania składek osób

niepodlegających ubezpieczeniu z innego tytułu.

To

sprawia, że do ewidencji osób bezrobotnych traﬁają

osoby bez względu na zdolność i gotowość do podjęcia

pracy.

Czy Pan Minister w tej kwestii planuje regu-

lacje prawne i w jakich obszarach?

Z poważaniem

Poseł Maria Małgorzata Janyska

Warszawa, dnia 4 stycznia 2013 r.

(nr 3025)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

Podczas listopadowe-

go posiedzenia Rady Ministrów w roku 2012 dokona-

no zmiany zawartości w dokumencie pt. „Program

przesunięcie z załącznika 2 do załącznika 1a dwóch

inwestycji:

— budowa drogi S8 na odcinku od ul. Piłsudskie -

go w Markach do węzła Drewnica;

— budowa drogi S8 Radzymin – Marki, która sta -

nowi właściwą obwodnicę Marek.

Droga krajowa nr 8 (DK8), która przebiega przez

centrum Marek, jest jednym z dwóch najbardziej za-

korkowanych odcinków dróg w Polsce.

Jest to rów-

nież istotny szlak komunikacyjny, międzynarodowy,

krajowy oraz wojewódzki.

Utrudnienia z tym zwią-

zane są bardzo dotkliwe dla mieszkańców Marek i dla-

tego niepokoi ich obecny stan przygotowania inwe-

stycji do realizacji być może oddalający perspektywę

poprawy tej sytuacji.

cam się z pytaniem o stan obecny podjętych działań

na rzecz ww. inwestycji w latach 2013–2016 wraz

z podaniem przewidywanego przez Pana Ministra

harmonogramu realizacji.

Z poważaniem

Poseł Edward Czesak

Warszawa, dnia 4 stycznia 2013 r.

(nr 3026)

do ministra ﬁnansów

w sprawie obligatoryjnego zrzeszania się

ﬁrm ubezpieczeniowych

w Polskiej Izbie Ubezpieczeń

Wielce Szanowny Panie Ministrze!

Polska jest je-

dynym państwem w Unii Europejskiej, które ustawo-

wo wprowadziło obligatoryjne zrzeszenie się ubezpie-

czycieli w Polskiej Izbie Ubezpieczeń (PIU).

Obowią-

zek ten został zniesiony w polskiej bankowości.

Każ-

dy monopol prowadzi do podwyższenia kosztów dzia-

łalności, do obniżenia jakości i zmniejszenia efektyw-

ności działania zrzeszenia.

Monopol narzucony przez

państwo wymaga szczególnego uzasadnienia.

513

W związku z powyższym uprzejmie zwracam do

Pana Ministra z następującymi pytaniami:

1.

Dlaczego w Polsce wciąż zobowiązuje się ﬁrmy

ubezpieczeniowe do obligatoryjnego zrzeszenia w PIU?

2.

Jakie są roczne ubytki wpływów do budżetu

państwa z tytułu ﬁnansowaniaPIUprzezzakłady

ubezpieczeń w ciężar kosztów przychodu?

3.

Czy w ramach prowadzonej przez rząd polityki

deregulacji Ministerstwo Finansów planuje odstąpić

od utrzymywania monopolu PIU na zrzeszanie się

ﬁrmubezpieczeniowych?

Z wyrazami głębokiego szacunku

Zapytanie

(nr 3027)

do ministra ﬁnansów

w sprawie ﬁnansowania Centralnej

Ewidencji Pojazdów i Kierowców

„z tytułu zawartej umowy ubezpieczenia OC posia-

daczy pojazdów mechanicznych zakład ubezpieczeń

tości w złotych 1,0 euro”, która „stanowi przychód

ców”.

Przychodami funduszu są ponadto opłaty po-

bierane za udostępnianie danych lub informacji z cen-

tralnej ewidencji pojazdów i centralnej ewidencji kie-

rowców, dwa rodzaje opłat ewidencyjnych, odsetki za

wanych lub uiszczanych opłat ewidencyjnych oraz

chunku bieżącym i lokatach funduszu.

Zgodnie z tre-

Prawo o ruchu drogowym (Dz.U.05.108.908, z późn. zm.)

wydatki funduszu są przeznaczone na ﬁnansowanie

wydatków związanych z utworzeniem, rozwojem i funk-

cjonowaniem centralnej ewidencji pojazdów i cen-

tralnej ewidencji kierowców.

Innego przeznaczenia

środków funduszu aktualny stan prawny nie prze-

widuje.

z pytaniami:

1.

Jakie środki zostały zgromadzone przez fun-

dusz w ostatnich trzech latach, jaką część przycho-

dów stanowiły wpływy z poszczególnych źródeł wska-

zanych w ustawie, jakie zadania zostały sﬁnansowa-

ne w ostatnich trzech latach ze środków funduszu

i w jakiej wysokości środki przeznaczone zostały na

te cele oraz jakimi środkami dysponował fundusz na

zakończenie każdego roku?

2.

Czy ubezpieczyciele, na podstawie art. 28a ust.

nikacyjnych, są zobowiązani do uiszczania opłat ewi-

dencyjnych w wysokości równowartości w złotych 1,0

euro, z tytułu umów, w których składka ubezpiecze-

niowa jest nienależna i nie jest inkasowana?

Z wyrazami głębokiego szacunku

Zapytanie

(nr 3028)

do ministra transportu,

w sprawie rozpylania substancji chemicznych

Podczas pełnionych dyżurów poselskich zgłaszają

się do mnie interesanci, którzy podnoszą, że od pew-

nego czasu można zaobserwować na polskim niebie

samoloty rozpylające „jakieś substancje chemiczne”.

Jak informują, skala tego zjawiska jest tak ogromna,

że często widać w powietrzu kilkanaście samolotów

jednocześnie.

Po ich przelocie na niebie zostaje gęsta,

nienaturalna smuga.

Podobna jest ona do smugi kon-

densacyjnej, którą emitują silniki odrzutowe, z tą

różnicą, że smuga chemiczna nie rozprasza się w po-

wietrzu.

Czas utrzymywania się smugi kondensacyj-

nej wynosi od kilku do kilkunastu minut, smugi che-

miczne utrzymują się całymi godzinami.

Mają one

strukturę włóknistą, rozpraszają się powoli, przysła-

niając niebo, które nabiera mglistego, jasno-szarego

koloru.

Samoloty tworzą z oprysków gęstą sieć w for-

mie kratek, krzyży, półkoli.

W związku z powyższym, na wniosek interesan-

1.

Kto rozpyla ww. substancje?

2.

W jakim celu są rozpylane te substancje?

3.

Co to za związki chemiczne?

4.

Czy substancje te nie są szkodliwe dla zdrowia?

5.

Kto ﬁnansujetoprzedsięwzięcie?

6.

Dlaczego społeczeństwo nie jest o tym informo-

wane?

Poseł Krzysztof Jurgiel

Białystok, dnia 7 stycznia 2013 r.

514

Zapytanie

(nr 3029)

do ministra środowiska

w sprawie koncesji dla inwestycji

Szanowny Panie Ministrze!

W miejscowości Po-

ręba Wielka realizowana jest inwestycja polegająca

na budowie geotermalnego kompleksu turystyczno-

-leczniczego.

Inwestycję realizuje spółka Gorczańskie

Wody Termalne, którą utworzyły samorządy Mszany

Dolnej, gminy Niedźwiedź oraz powiatu limanow-

skiego.

Na badania udało się pozyskać ponad 2 mln

Początki inwestycji były obiecujące: temperatura

solanki na wylocie wynosi 42° C, ciśnienie 52 atmos-

fery, a wydajność ok. 16 m

3

na godzinę, jak twierdzą

eksperci.

Gorczańskie Wody Termalne czekają teraz

na dokumenty z Ministerstwa Środowiska, bez któ-

rych nie można starać się o koncesję na czerpanie

z gorących źródeł.

Potem trzeba będzie jeszcze wsz-

cząć procedurę wykupu 4 ha działek pod budowę

kompleksu basenów, który udziałowcy spółki chcą w

tym miejscu stworzyć.

Poręba Wielka miałaby stać

się miejscowością uzdrowiskową.

Pierwsze odwierty próbne do celów rekreacyjnych

i ciepłowniczych przeprowadzono w gminie Niedź-

wiedź w latach 70. XX w.

W 2005 r. zostało wykona-

ne studium pozyskania i zagospodarowania energii

wód geotermalnych w Porębie Wielkiej, sporządzone

przez Polską Akademię Nauk.

W 2007 r. powstała

spółka z o.o. pod nazwą Gorczańskie Wody Termalne.

Największym udziałowcem tej spółki jest powiat li-

manowski z pakietem większościowym – 2035 udzia-

łów o wartości 1 017 500 zł (wkład innych samorzą-

dów: gmina Niedźwiedź – 1035 udziałów, gmina

Mszana Dolna – 635 udziałów, miasto Mszana Dolna

– 35 udziałów).

Dodatkowo starosta limanowski,

działając w imieniu Skarbu Państwa, przekazał spół-

ce GWT działkę o powierzchni 1,25 ha, na której

znajduje się odwiert Poręba Wielka IG-1.

Chcę zapytać, kiedy będzie możliwe wydanie

przez Ministerstwo Środowiska koncesji na wydoby-

wanie wód geotermalnych przez spółkę GWT, gdyż

jak twierdzą lokalne małopolskie media, inwestorzy

i lokalna społeczność spodziewała się otrzymać

przedmiotową koncesję jeszcze w roku 2012.

Czy stoi coś na przeszkodzie w procesie ubiegania

się przez spółkę GWT o koncesję w Ministerstwie

Środowiska?

Czy są jakieś niejasności związane z re-

alizacją omawianej inwestycji?

Z wyrazami szacunku

Poseł Marian Cycoń

Warszawa, dnia 2 stycznia 2013 r.

Zapytanie

(nr 3030)

do ministra ﬁnansów

w sprawie przepisów prawa

prezydenta II RP Ignacego Mościckiego

Otrzymałem niedawno e-maila od jednego z dzia-

łaczy Związku Polaków na Litwie następującej treści:

„Zwracam się do Pana z nietypową prośbą.

Zwrócił

się do mnie pan P. W., który jest chrześniakiem pre-

zydenta II RP Ignacego Mościckiego.

Ostatnio poja-

wiła się informacja, że można pozyskać wkłady na

podstawie książeczki oszczędnościowej, która zosta-

ła wydana po urodzeniu.

Proszę o pomoc.

Do jakiego

organu w Polsce pan P. W. może się zwrócić i czy w ogó-

le może ubiegać się o takie świadczenie?

Książeczkę

Pocztowej Kasy Oszczędnościowej w Warszawie

nr 835.126-D pan W. posiada”.

Czy istnieją w Polsce jakieś obowiązujące przepi-

sy prawa regulujące kwestie chrześniaków prezyden-

Czy regulacje te obejmują także osoby, które obec-

nie nie są obywatelami polskimi?

Do jakiego organu powinien zgłosić się pan W., aby

wyjaśnić kwestię związaną z książeczką oszczędno-

ściową wydaną po urodzeniu w II Rzeczypospolitej?

Poseł Artur Górski

(nr 3031)

do ministra spraw wewnętrznych

w sprawie zmian organizacyjnych w Policji

Szanowny Panie Ministrze!

Z dużym niepokojem

przyjąłem informację w sprawie planowanych zmian

organizacyjnych w Policji, w tym o likwidacji bądź

przekształcaniu jej lokalnych placówek.

Największy

niepokój budzi próba likwidacji części posterunków

Policji i przejęcia ich obowiązków przez inne placów-

ki Policji.

Ww.

posterunki funkcjonują od wielu lat

w dotychczasowym kształcie i wydawało się, że do-

tychczasowe rozwiązanie jest bardzo korzystne dla

lokalnych społeczności.

Kolejnym argumentem prze-

mawiającym za pozostawieniem ww. jednostek są

kłopoty z dojazdami do znacznie oddalonych innych

placówek, które mają przejąć ich obowiązki.

Będzie

to sporym utrudnieniem dla interesantów (brak moż-

liwości zapewnienia potrzeb kontaktów mieszkańców

danego terenu z Policją).

Ponadto zmiany organiza-

515

cyjne z pewnością przyczynią się także do zmniejsze-

nia liczby lub całkowitego zwolnienia pracowników

likwidowanych bądź przekształcanych placówek.

Warto przy okazji również nadmienić, że w ostatnich

latach wiele lokalnych samorządów poniosło olbrzy-

mie koszty na remonty i adaptacje pomieszczeń dla

lokalnej Policji.

W związku z kierowanymi do mojego

biura poselskiego pytaniami przez mieszkańców,

władze samorządowe i inne organizacje, zaniepoko-

jonych informacjami dotyczącymi ewentualnych li-

kwidacji bądź przekształceń placówek Policji, zwra-

Czy Ministerstwo Spraw Wewnętrznych potwier-

dza informacje o planowanych zmianach organiza-

cyjnych w Policji?

Jakie są ewentualne merytoryczne argumenty

przemawiające za zmianami organizacyjnymi w Po-

licji?

W jakiej fazie postępowania administracyjnego

jest decyzja w tej sprawie?

Z poważaniem

Poseł Mirosław Maliszewski

Grójec, dnia 7 stycznia 2013 r.

Zapytanie

(nr 3032)

do ministra ﬁnansów

w sprawie planowanych

zmian terytorialnych zasięgu działania

Kontroli Skarbowej w Warszawie wyrażają swoje za-

niepokojenie w związku z zakładaną zmianą doty-

czącą przekazania terenów dawnych województw

wość miejscową urzędów kontroli skarbowej w Bia-

łymstoku, Kielcach, Lublinie, Łodzi i Olsztynie.

Zdaniem pracowników UKS w Warszawie efekty

wdrożenia reformy przygotowanej przez wicemini-

stra ﬁnansów doprowadzą do osłabienia kontroli

skarbowej na terenie województwa mazowieckiego,

powodując tym samym rozwój szarej strefy oraz

zmniejszenie wpływów do budżetu państwa, zwięk-

szą też wydatki związane z funkcjonowaniem urzę-

dów kontroli skarbowej (niezbędne będzie wynajęcie

lokalu dla potrzeb UKS w Warszawie).

Ponadto pracownicy z wydziałów zamiejscowych

w Warszawie, zlokalizowanych dotychczas w Ciecha-

nowie, Płocku i Siedlcach będą zmuszeni do codzien-

nego dojazdu do Warszawy (ok. 100 km), natomiast

na teren dawnych województw ciechanowskiego,

płockiego i siedleckiego będą dojeżdżać pracownicy

goszczy, Kielcach, Lublinie, Łodzi i Olsztynie (ok. 200

km).

Dojazdy pracowników wpłyną negatywnie na

wydajność i efektywność ich pracy.

Szanowny Panie Ministrze!

1.

Jakie są powody zmiany terytorialnego zasięgu

działania urzędów kontroli skarbowej?

2.

Czy ewentualne przeniesienie pracowników

z Ciechanowa, Płocka i Siedlec do Urzędu Kontroli

Skarbowej w Warszawie nie spowoduje w konsekwen-

cji ich zwolnień z pracy?

3.

Jaka jest koncepcja zagospodarowania budyn-

ków w Ciechanowie, Płocku i Siedlcach dotychczas

zajmowanych przez wydziały zamiejscowe urzędów

kontroli skarbowej w Warszawie?

4.

Jakie koszty dla budżetu państwa spowoduje

planowana reforma?

Z poważaniem

Poseł Stanisława Prządka

Zapytanie

(nr 3033)

do ministra administracji i cyfryzacji

dotychczasowych radnych oraz wyznaczenia

okręgów wyborczych, podziału mandatów

ła rozporządzenie w sprawie przywrócenia miastu

Wałbrzychowi statusu miasta na prawach powiatu

z 25 lipca 2012 r. poz. 853).

Na tej podstawie miasto

ma ponownie uzyskać status powiatu grodzkiego już

od 1 stycznia 2013 r.

Zgodnie z § 2 przytoczonego

aktu w woj. dolnośląskim ustala się granice powiatu

wałbrzyskiego z siedzibą władz w Wałbrzychu, który

obejmuje gminy o statusie miasta: Boguszów-Gorce,

Jedlina-Zdrój i Szczawno-Zdrój oraz gminy: Czarny

lim.

Zgodnie ze stanem faktycznym do końca 2012 r.

będą działać dotychczasowe władze powiatu wałbrzy-

skiego.

Nie wiadomo jednak, jaki będzie ich status

prawny od 1 stycznia 2013 r.

Nie określono bowiem

w sposób jasny i czytelny, czy obecni radni zachowa-

ją swoje mandaty do końca kadencji, czy też zostaną

one wygaszone, co będzie skutkować przeprowadza-

niem w najbliższym czasie nowych wyborów do Rady

Powiatu Wałbrzyskiego.

Warto zauważyć, że do chwi-

li obecnej nie wytyczono nowych okręgów wybor-

516

czych i nie wyznaczono ich poszczególnej liczby man-

datów.

Generalnie nie wiadomo tak naprawdę, w jaki

sposób i czy w ogóle od 1 stycznia 2013 r. będą funk-

cjonowały organy powiatu ziemskiego.

1.

Kto od 2013 r. będzie de facto zarządzał powia-

tem wałbrzyskim?

2.

Na jakiej podstawie będą funkcjonować organy

samorządu powiatowego, biorąc pod uwagę, że w Try-

bunale Konstytucyjnym jest już rozpatrywany wnio-

sek dotychczasowej rady powiatu dotyczący zbadania

legalności sposobu przywrócenia Wałbrzychowi sta-

tusu miasta na prawach powiatu oraz ustalenia gra-

nic powiatu wałbrzyskiego (TW 56/12)?

3.

Czy w najbliższym czasie zostaną przeprowa-

dzone wybory do Rady Powiatu Wałbrzyskiego?

Jeśli

tak, to kiedy można się ich spodziewać?

4.

W jaki sposób zostaną wydzielone poszczególne

okręgi wyborcze w przyszłych wyborach do Rady Po-

wiatu Wałbrzyskiego oraz w jaki sposób dokona się

wyznaczenia ich poszczególnej liczby mandatów?

Z poważaniem

Poseł Anna Zalewska

Warszawa, dnia 7 stycznia 2013 r.

(nr 3034)

do ministra zdrowia

w sprawie zmian strukturalnych w NFZ

Szanowny Panie Ministrze!

Dbałość o opiekę zdro-

wotną jest jednym z zasadniczych elementów polityki

państwa.

Niestety, problem służby zdrowia należy do

tych newralgicznych kwestii, które najbardziej doty-

kają mieszkańców wszystkich regionów Polski.

Obecne problemy wskazują na potrzebę współ-

działania regionalnego, a tym samym zaangażowa-

nia w prowadzenie regionalnej polityki zdrowotnej

zwłaszcza na poziomie wojewódzkich NFZ.

Jak po-

dało już ministerstwo, trwają prace nad zmianami

strukturalnymi w NFZ, dzięki którym system ochro-

ny zdrowia ma zostać lepiej zorganizowany, a dzięki

temu przyjaźniejszy dla pacjentów.

Mając na uwadze dobro obywateli, proszę Pana

zmian strukturalnych w NFZ?

2.

Jakie zmiany strukturalne w NFZ zostaną

wprowadzone i kiedy one nastąpią?

Z poważaniem

Poseł Mirosława Nykiel

Bielsko-Biała, dnia 7 stycznia 2013 r.

Zapytanie

(nr 3035)

do ministra spraw zagranicznych

W związku z kopią pisma prezesa Związku Pola-

ków w Niemczech skierowanego do Pana 23 grudnia

2012 r. proszę o odpowiedzi na następujące pytania:

1.

Dlaczego ambasada Polski w Berlinie zabloko-

wała środki ﬁnansowewcześniejobiecanenauroczy-

stości obchodów 90-lecia Związku Polaków w Niem-

czech?

O jaką kwotę chodziło?

2.

Czy miało to związek z chęcią zorganizowania

tych obchodów w Muzeum Żydowskim w Berlinie?

Jaką rolę w tej sprawie odegrał kierownik działu

konsularnego ambasady polskiej?

3.

Dla porównania, jaką kwotę na te obchody

przeznaczył rząd Niemiec?

4.

Dlaczego we mszy świętej dziękczynnej w Ber-

linie z tej okazji nie było żadnego przedstawiciela

państwa polskiego?

Pozostaję z szacunkiem

Poseł Jarosław Sellin

Gdynia, dnia 7 stycznia 2013 r.

Zapytanie

(nr 3036)

do ministra administracji i cyfryzacji

W 2003 r. na mocy rozporządzenia Rady Mini-

tów (Dz. U. Nr 93, poz. 821) miasto Wałbrzych utra-

ciło status tzw. powiatu grodzkiego.

Stało się to na

podstawie porozumienia pomiędzy dwoma organami

stanowiącymi obu jednostek samorządu terytorial-

nego.

Od kilku lat władze miejskie zabiegały o przywró-

cenie Wałbrzychowi statusu miasta na prawach po-

wiatu.

Umożliwiała to bowiem nowelizacja ustawy

517

W 2010 r. do ówczesnego ministra spraw wewnętrz-

nych i administracji wpłynął wniosek Rady Miasta

w Wałbrzychu o wyłączenie gminy o statusie miasta

Wałbrzych z powiatu wałbrzyskiego i ponowne przy-

znanie jej statusu powiatu grodzkiego.

Wtedy okaza-

ło się jednak, że przesłany przez wojewodę dolnoślą-

skiego wniosek nie spełniał wszystkich kryteriów

formalnych określonych w ustawie o samorządzie po-

wiatowym oraz rozporządzeniu Rady Ministrów

nia przy składaniu wniosków dotyczących tworzenia,

błędów formalnych wyróżniono m.in. brak opinii

rady miasta i rady powiatu, niepoprawnie przepro-

wadzone konsultacje społeczne, źle przygotowane

podstawowe dane statystyczne dotyczące liczby lud-

ności i powierzchni terenu.

Władze miasta nie upu-

bliczniły tej informacji.

Wyszła ona na jaw z powodu

napisanego przeze mnie, jeszcze w ubiegłej kadencji,

zapytania poselskiego w tej sprawie.

Przedmiotową sprawą zajęła się w 2012 r.

Rada

Ministrów.

Uchwaliła ona w dniu 10 lipca 2012 r. roz-

porządzenie w sprawie przywrócenia miastu Wał-

brzych statusu miasta na prawach powiatu oraz usta-

nia 2013 r.

Sytuacja jest jednak o tyle istotna, że brak

jest informacji określających szczegółowe zagadnienia

związane z podjętą decyzją.

Nie wiadomo chociażby,

jak będzie wyglądał nowy stan prawny i zasady funk-

cjonowania dotychczasowych rady powiatu i zarządu

powiatu.

Nie został również wskazany sposób przeję-

cia przez miasto Wałbrzych długu powiatu, co stwarza

poczucie chaosu organizacyjnego.

1 stycznia 2013 r. funkcjonować dotychczasowa Rada

Powiatu Wałbrzyskiego oraz Zarząd Powiatu Wał-

brzyskiego?

2.

Na jakich zasadach miasto Wałbrzych przejmie

dotychczasowy dług powiatu ziemskiego?

Co się sta-

nie, jeśli banki nie zgodzą się na zmianę wierzyciela,

tłumacząc się ograniczonymi możliwościami ﬁnan-

sowymi miasta Wałbrzych?

Z poważaniem

Poseł Anna Zalewska

(nr 3037)

do ministra sprawiedliwości

w sprawie sądowej z powództwa

właściciela salonu prasowego przeciwko

Szanowny Panie Ministrze!

A.M. J. zawarł umo-

wę partnerską z Kolporterem sp. z o. o. Zawierała

ona szczegółowe informacje na temat praw i obowiąz-

ków obu stron, między innymi o wekslach in blanco

i kaucji, jaką wnieść miał partner.

Procedura polega-

ła na uiszczeniu kaucji zwrotnej tytułem zabezpie-

czenia powierzonego mienia.

Po zakończeniu współ-

pracy miała ona zostać mu zwrócona, jeśli nie wystą-

piłyby w stosunku do niego żadne roszczenia lub

zaległości.

Ponadto partner wystawił weksel in blan-

co poręczony przez dwóch poręczycieli w celu zabez-

pieczenia powierzonego majątku.

Było to dodatkowe

zabezpieczenie, gdyż sama wpłata kaucji zwrotnej nie

zabezpieczałaby w 100% kosztów poniesionych przez

Kolportera.

W 2009 r. pan A.M. J. zaniechał dalszej współpra-

cy z Kolporterem sp. z o.o. w saloniku, co poskutko-

wało inwentaryzacją.

25 stycznia 2010 r.

Kolporter

Sieci Handlowe sp. z o.o. w związku z zamknięciem

saloniku prasowego wystawił panu A.M. J. oraz

dwóm poręczycielom wezwanie do wykupu weksla

gwarancyjnego opiewającego na kwotę 8516,51 zł,

opatrzonego datą płatności w dniu 8 lutego 2010 r.

W razie niewykupienia weksla sprawa miała zostać

niezwłocznie skierowana na drogę postępowania są-

dowego, a następnie postępowania egzekucyjnego

komorniczego.

W konsekwencji windykacją należno-

ści zajęła się ﬁrmaPretorius.

5 grudnia 2010 r. nastąpiło szczegółowe rozlicze-

nie kaucji w drugim saloniku pana A.M. J. Kaucja

przeznaczona została do przeksięgowania na zadłu-

żenie pierwszego saloniku.

Sprawa została skierowana do sądu 1 września

2011 r.

Sąd Rejonowy w Kielcach wydał powodowi –

A.M. J. nakaz zapłaty na rzecz Kolportera sp. z o.o.

kwoty 7831,22 zł wraz z odsetkami i kosztami pro-

cesu (sygnatura akt VII Nc 1182/11), nie dopuszcza-

jąc przy tym do okazania dokumentu rozliczenia kau-

cji z dnia 5 grudnia 2010 r. świadczący o niepowsta-

niu należności z tytułu wykonawczego.

Na tej pod-

stawie pozwany uzyskał tytuł egzekucyjny, a komor-

nik przy Sądzie Rejonowym w Lublinie wszczął eg-

zekucję.

22 września 2012 r. powodowie, m.in. A.M. J., wy-

stąpili do Sądu Rejonowego Lublin-Zachód w Lubli-

nie z pozwem przeciw Kolporterowi sp. z o.o. o pozba-

wienie wykonalności tytułu wykonawczego, z wnio-

skiem o udzielenie zabezpieczenia z troski o ciągłość

środków do życia i utrzymania powoda oraz rodziny.

Sąd Rejonowy wniosek o zabezpieczenie oddalił, wska-

zując na brak uprawdopodobnienia roszczenia.

13

518

listopada 2012 r. powodowie wystosowali do Sądu

Okręgowego zażalenie na postanowienie Sądu Rejo-

nowego Lublin-Zachód w Lublinie z dnia 22 paździer-

W państwie prawa niezawisłość sądów powinna

być niepodważalna, a instytucja komornika działa-

jącego przy sądzie powinna pełnić zadania w ramach

obowiązującego prawa.

W czasie trwania sporu sądo-

wego pomiędzy powodem a pozwanym widać szereg

nieprawidłowości w pracy sądów, zarówno kieleckie-

go, jak i lubelskiego.

Również przebieg egzekucji ko-

morniczych wraz z ﬁrmąwindykacyjnąpozostawia

wiele do życzenia.

Nie można dopuścić do sytuacji,

w której przed sądem oceniani jesteśmy pod kątem

zasobów ﬁnansowychiznajomości,jakieposiadamy.

2.

Czy przewidywana jest interwencja w powyżej

opisanej sprawie ze względu na rażące nieprawidło-

wości w toku postępowania sądowego?

3.

Dlaczego można odnieść wrażenie, że prezes

zarządu Kolportera jest przez sądy traktowany ulgo-

wo, zupełnie inaczej niż powodowie, m.in. A.M. J.?

Z poważaniem

Poseł ZoﬁaPopiołek

Lublin, dnia 8 stycznia 2013 r.

Zapytanie

(nr 3038)

do ministra spraw zagranicznych

Ministerstwo Spraw Zagranicznych ogłosiło, że pod-

jął Pan decyzję o przeniesieniu siedziby Konsulatu

wionych informacji wynika, że powodem takiej decyzji

był fakt, iż Edmonton to najważniejsze skupisko Polonii

w zachodniej Kanadzie, a także ważne centrum eduka-

cyjne i biznesowe, związane z przemysłem wydobyw-

czym.

Decyzja Pana Ministra wywołała wyraźne zanie-

pokojenie i zaskoczenie wśród organizacji polonijnych

oraz Polaków mieszkających w Vancouver i całej Ko-

lumbii Brytyjskiej, którzy wystosowali w tej sprawie

petycję do prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej oraz

prezesa Rady Ministrów.

W ich ocenie istnieje szereg

argumentów przemawiających za pozostawieniem

w Vancouver siedziby Konsulatu Generalnego RP.

Jego powstanie ponad 20 lat temu przyczyniło się do

Kanady oraz pozytywnie wpłynęło na rozwój polsko-

-kanadyjskich organizacji społecznych oraz organi-

zacji polonijnych.

Konsulat Generalny RP w Vanco-

uver jest najdalej wysuniętą na zachód placówką dy-

plomatyczną Polski i w ocenie autorów petycji nie ma

możliwości zastąpienia go przez tzw. konsulat mobil-

ny.

Ponadto jego likwidacja przyniesie olbrzymie

straty wizerunku Polski oraz rozwoju Polonii za-

mieszkującej w okręgu Metro Vancouver, liczącego

2 300 000 mieszkańców (dwukrotnie większej niż

metropolia edmontońska, do której Pan Minister pla-

nuje przenieść siedzibę Konsulatu Generalnego RP).

Oprócz powyższych argumentów autorzy petycji pod-

kreślają, że to właśnie w Vancouver jest zlokalizowa-

nych 40 placówek dyplomatycznych, w tym 32 kon-

sulaty generalne, podczas gdy w Edmonton jest ich

nych.

Argument Pana Ministra dotyczący znaczenia

rozwoju przemysłu wydobywczego w Edmonton jest

przeciwstawiany stwierdzeniu, iż prowincja Kolum-

bia Brytyjska (w której położony jest Vancouver),

a nie prowincja Alberta (w której położone jest Ed-

monton) posiada olbrzymie złoża gazu LNG, ważnego

z punktu widzenia polskiej polityki energetycznej.

Zatem mając na uwadze powyższe argumenty,

dzi na pytanie, jakie były przyczyny podjęcia decyzji

o likwidacji Konsulatu Generalnego RP w Vancouver

i przeniesieniu go do Edmonton.

Ponadto zwracam

się o ponowne przeanalizowanie powyższej decyzji,

mając na względzie powyższe argumenty, oraz proszę

o poinformowanie mnie o podjętych działaniach.

Poseł Andrzej Romanek

Warszawa, dnia 8 stycznia 2013 r.

Zapytanie

(nr 3039)

do ministra spraw wewnętrznych

Komisariatu Policji w Drzewicy

Szanowny Panie Ministrze!

W ramach prowadzo-

liczne wystąpienia przedstawicieli władz samorządo-

wych i mieszkańców gminy Drzewica, którzy – za-

niepokojeni informacjami o planach likwidacji komi-

sariatu Policji w tym mieście – zwracają się z prośbą

Zainteresowani podkreślają, iż za utrzymaniem

działania Komisariatu Policji w Drzewicy przema-

wiają ważne względy społeczne.

Jego likwidacja bę-

dzie bowiem oznaczać poważne ograniczenie możli-

wości bezpośrednich kontaktów mieszkańców z po-

licjantami oraz wydłużenie czasu dojazdu Policji na

519

miejsce w sytuacji konieczności podjęcia interwencji

w ww. gminie.

Mieszkańcy będą musieli dojeżdżać do

Opoczna w celu złożenia zeznań, co wydłuży czas

i zwiększy koszty.

Wśród mieszkańców nastąpi obni-

żenie poczucia bezpieczeństwa, a wśród przestępców

zwiększy się poczucie bezkarności.

Drzewica jest miastem i stanowi drugą gminę pod

względem liczby mieszkańców w powiecie opoczyń-

skim.

Liczy ponad 11 tys. mieszkańców.

Najdalsze

miejscowości tej gminy znajdują się w odległości ok.

30 km od Opoczna.

Przez gminę przebiega linia ko-

lejowa relacji Łódź – Tomaszów Mazowiecki – Ra-

dom, a także w bezpośredniej bliskości Centralna

Magistrala Kolejowa.

Przez gminę prowadzi droga

wojewódzka nr 728 łącząca Końskie z Grójcem, a da-

lej z Warszawą, na której systematycznie wzrasta

natężenie ruchu drogowego oraz liczba wypadków.

Miasto charakteryzuje się cechami typowymi dla

zbiorowości miejskich, jeśli chodzi o zachowanie bez-

pieczeństwa.

Następuje wzrost przestępstw krymi-

nalnych.

Na terenie gminy i miasta znajduje się

zbiornik wodny, tor kajakarstwa górskiego i rozbu-

dowana infrastruktura rekreacyjno-sportowa wokół

zalewu, co wymaga szczególnej ochrony.

Gmina sta-

wia na rozwój turystyki, a to wiąże się z przyjazdem

osób z innych miejscowości i koniecznością zapewnie-

nia im bezpiecznego wypoczynku.

W kierowanych przez zainteresowanych wystą-

pieniach akcentowany jest argument, iż gmina udzie-

lała i udziela wszechstronnej pomocy Policji w celu

poprawy jej funkcjonowania.

Komisariat mieści się

w budynku gminnym (przekazanym na zasadzie uży-

czenia), w którym wykonane zostało ocieplenie i pra-

ce remontowe.

Przed budynkiem wybudowany został

parking dla pojazdów policyjnych i wykonano bramę

wjazdową.

Gmina doﬁnansowałazakupsamochodu

policyjnego i wspiera środkami z budżetu gminy wy-

datki bieżące komisariatu.

W roku 2012 przekazano

dodatkowe środki na służby ponadnormatywne poli-

cjantów.

Prowadzone były rozmowy w celu dalszego

wspierania pracy komisariatu, jak: budowa garaży,

zakup samochodu czy dalszego utrzymania służb po-

nadnormatywnych.

Środki na te cele przekazywane

byłyby z budżetu gminy.

W dniu 22 listopada 2012 r. odbyła się sesja gmi-

ny i miasta w Drzewicy z udziałem komendanta po-

wiatowego Policji, zastępcy komendanta powiatowe-

go, naczelnika Wydziału Prewencji i komendanta

Komisariatu Policji w Drzewicy, na której omawia-

na była sprawa likwidacji ww. komisariatu Policji.

Komendant powiatowy Policji stwierdził, że komi-

sariat pracuje dobrze, ocena pracy jest pozytywna,

a jego likwidacja wynika z reorganizacji struktur

Policji, ukierunkowanej na poprawę efektywności

ich działania.

Czy decyzja o likwidacji Komisariatu Policji w Drze-

wicy zapadła już ostatecznie, a jeśli tak, to w jakiej

perspektywie czasowej nastąpi jej realizacja?

Czy planując likwidację posterunku Policji w Drze-

wicy, uwzględniono stanowisko w tej kwestii przed-

stawicieli władz samorządowych gminy oraz społecz-

ności lokalnej?

Czy planując nową organizację struktur Policji

w powiecie opoczyńskim, w której dotychczasowe

obowiązki i zadania komisariatu w Drzewicy przej-

mie Komenda Powiatowa w Opocznie, w dostatecz-

nym stopniu uwzględniono specyﬁkęww.gminy?

Czy

planowane zmiany nie wpłyną negatywnie na moż-

liwość zapewnienia mieszkańcom gminy bezpiecz-

nych warunków codziennego życia?

Z poważaniem

Poseł Artur Ostrowski

Warszawa, dnia 8 stycznia 2013 r.

(nr 3040)

do ministra skarbu państwa

w sprawie wyceny prywatyzowanego

Centrum Produkcyjnego

Szanowny Panie Ministrze!

W chwili obecnej trwa

kolejna już próba sprywatyzowania Centrum Pro-

dukcyjnego Pneumatyki Prema SA w Kielcach.

Spół-

ka jest krajowym liderem w branży automatyki siło-

wej.

Jest rentowna i zatrudnia około 180 pracowni-

ków.

W czerwcu 2012 r. spółka została wystawiona

na sprzedaż.

Inwestorom zaoferowano 92,5% akcji.

Jej kapitał zakładowy wynosi 14 000 000 zł.

Spośród

6 oferentów (Agregaty Pex-Pool Plus Janusz Kania,

Dębica; Amathus Fundusz Inwestycyjny Zamknięty;

Warszawa Konsorcjum: Effector SA z siedzibą we

cach Włoszczowa, Kielce; Pneumat System sp. z o.o.,

Wrocław; Przedsiębiorstwo Badań i Ekspertyz Śro-

dowiska Sepo sp. z o.o., Knurów; Stalmot & Wolmet

SA, Nidzica) wyłoniono jako potencjalnego nabywcę

konsorcjum spółek.

Decyzją Ministra Skarbu Pań-

stwa z dnia 3 stycznia 2013 r. wyłączność negocjacyj-

na przyznana Konsorcjum Effector SA z siedzibą we

cach została wydłużona do 18 stycznia 2013 r.

Suma

bilansowa Centrum Produkcyjnego Pneumatyki Pre-

sła: 25 252 361,76 zł, jej kapitał własny: 21 149 435,47 zł,

a przychody ze sprzedaży: 22 482 004,83 zł.

Wystę-

pujący w procesie prywatyzacji inwestorzy branżowi

nie zostali dopuszczeni do udziału w dalszej prywa-

tyzacji z uwagi na fakt, że zaoferowali zbyt niską

cenę w porównaniu z posiadaną przez Ministerstwo

Skarbu wyceną spółki.

520

dzień 31 grudnia 2012 r. z podziałem na środki pie-

niężne w kasie i na rachunkach bankowych, inne

Poseł Sławomir Kopyciński

Warszawa, dnia 8 stycznia 2013 r.

(nr 3041)

do ministra transportu,

Od lat mieszkańcy i samorządowcy Olesna (woj.

opolskie) starają się o włączenie stacji kolejowej Ole-

sno do rozkładu jazdy pociągów TLK oraz InterCity.

Obecnie, pomimo że przez miasto przejeżdżają skła-

dy tych pociągów, mieszkańcy Olesna oraz ościen-

nych gmin, aby skorzystać z oferty obu przewoźni-

ków, zmuszeni są dojeżdżać do Kluczborka lub Lu-

blińca.

Z jakich powodów stacja Olesno nie jest uwzględ-

niona w rozkładzie jazdy pociągów TLK oraz Inter-

City?

Czy istnieje możliwość zmiany tego stanu rzeczy,

mogą spodziewać się skomunikowania Olesna z więk-

szymi miastami?

Poseł Tomasz Garbowski

Zapytanie

(nr 3042)

do ministra zdrowia

w sprawie ustawy budżetowej na 2013 r.

Ochrona zdrowia, rozdział 85195:

Pozostała działalność

ła działalność, mianowicie w pkt 9 znajduje się zapis

o dotacji dla samorządów zawodów medycznych z prze-

6 740 000 zł.

Według ustawy o izbach lekarskich, o samorządzie

w budżecie ministra zdrowia planowane są środki na

pokrycie kosztów czynności przejętych przez samorzą-

dy zawodów medycznych od administracji państwo-

wej.

Do czynności ﬁnansowanychzbudżetuMinister-

stwa Zdrowia w tym przypadku należą m.in.:

— prowadzenie rejestru pielęgniarek/położnych,

lekarzy i aptekarzy,

— zadania związane z prawem wykonywania za -

wodu,

— działalność prewencyjna w zakresie odpowie -

dzialności zawodowej,

— orzecznictwo w przedmiocie niezdolności do

wykonywania zawodu,

— orzecznictwo w przedmiocie odpowiedzialności

zawodowej.

W budżecie roku 2012 na te cele zagwarantowano

działem na poszczególne samorządy zawodowe, tj.:

— 2 463 000 zł samorząd lekarski,

— 3 845 000 zł samorząd pielęgniarek i położnych,

— 432 000 zł samorząd aptekarski.

1.

Jaki jest algorytm obliczania kwot przynależ-

nych do danego samorządu?

2.

Czy podział środków ﬁnansowychpomiędzypo-

szczególne samorządy jest taki sam jak w 2012 r.?

Poseł Zbigniew Babalski

Ostróda, dnia 10 stycznia 2013 r.

521

Zapytanie

(nr 3043)

do ministra skarbu państwa

o interwencję skierowaną do mojego biura poselskiego

przez pracowników i przedstawicieli związków zawo-

dowych pracowników Warmia SA w Kętrzynie oraz

stawienie stanowiska w niżej opisanej sprawie.

Z przedstawionych mi dokumentów, jak i relacji

osób wnoszących o interwencję ustalono, że kierow-

nictwo Ministerstwa Skarbu pod koniec ubiegłego

roku podjęło decyzję o prywatyzacji – sprzedaży pa-

kietu akcji spółki Warmia SA w Kętrzynie o łącznej

wartości 850 000 zł, co stanowi 85% kapitału zakła-

dowego spółki, za kwotę 6,8 mln zł.

Zakłady Prze-

mysłu Odzieżowego Warmia działają w sposób sta-

bilny, stale współpracując z klientami, również za-

granicznymi.

Wątpliwości załogi reprezentowanej przez trzy

organizacje związkowe działające w spółce, a także

innych osób wnoszących o interwencję wywołał wy-

żej wskazany zamiar sprzedaży większościowego

pakietu akcji wybranemu inwestorowi.

W szczegól-

ności wskazano szereg zastrzeżeń co do osoby przy-

szłego inwestora – osoby ﬁzycznejW.P.

Zostałyone

wyartykułowane m.in. w załączonym piśmie z 21 li-

stopada 2012 r. skierowanym do prezesa Rady Mi-

nistrów, które do wiadomości otrzymał również Pan

Minister.

W przedmiotowym piśmie wskazano na

nieudane przedsięwzięcia gospodarcze inwestora,

które doprowadziły do likwidacji kilku prężnie dzia-

łających na rynku ﬁrm,anawetnajegoprzestępcze

działania, w tym również rażące naruszenia praw

pracowniczych.

Wobec tych wątpliwości i braku odpowiedzi na

pytania zakładowych organizacji związkowych ze

strony Ministerstwa Skarbu Państwa proszę o przed-

stawienie stanowiska w przedmiotowej sprawie z od-

powiedzią na pytanie: Czy zawarcie umowy sprzeda-

ży pakietu kontrolnego akcji nie powinno zostać

wstrzymane celem weryﬁkacjiwskazywanychprzez

interweniujących informacji?

Z informacji przeze mnie uzyskanych wynika, że

podpisanie stosownej umowy przewidziano na dzień

dzisiejszy.

W związku z tymi wątpliwościami proszę o nie-

zwłoczne udzielenie odpowiedzi na następujące py-

tania:

Jakimi przesłankami kierowało się ministerstwo,

podejmując decyzję o sprzedaży kontrolnego pakietu

akcji dobrze działającego przedsiębiorstwa prywat-

nemu inwestorowi, a przede wszystkim czy dokonano

weryﬁkacjitegoinwestorawszczególnościjegowia-

rygodności i możliwości ﬁnansowych?

Czy w procedurze wyłaniania kandydata do za-

warcia umowy sprzedaży akcji analizowano wcześniej

podejmowane przez powyższego inwestora przedsię-

wzięcia gospodarcze?

Czy Ministerstwo Skarbu Państwa wiedziało w pro-

cedurze wyłaniania nabywcy o podnoszonych przez

interweniujących okolicznościach likwidacji i upa-

dłości firm, w tym: Dana SA w Szczecinie, Rawi

łowcem był W. P.?

Czy znane Ministerstwu Skarbu Państwa były

podnoszone przez organizacje związkowe okoliczno-

ści związane z wysokimi zobowiązaniami ﬁnansowy-

mi w stosunku do Skarbu Państwa i Zakładu Ubez-

pieczeń Społecznych ﬁrm stanowiących uprzednio

własność W. P.?

Czy Ministerstwo Skarbu Państwa analizowało

wcześniejsze przedsięwzięcia gospodarcze wyżej wy-

mienionego inwestora w aspekcie rażącego narusza-

nia praw pracowniczych (niewypłacanie wynagro-

dzeń za godziny nadliczbowe, bezprawne rozwiązy-

wanie umów o pracę)?

Czy ministerstwo podjęło jakiekolwiek ustalenia

z wybranym inwestorem odnośnie do ochrony socjal-

nej pracowników Warmia SA (pakiety socjalne lub

inne porozumienia zabezpieczające interesy załogi)?

Jakimi przesłankami kierowano się, dokonując

wyboru oferty W. P. (z informacji przeze mnie uzy-

skanych wynika, że wcześniej prowadzone były ne-

gocjacje w związku z ofertami innych inwestorów)

i czy nie istnieje zagrożenie niewypłacalności przed-

miotowego inwestora?

Z poważaniem

Poseł Lidia Staroń

Olsztyn, dnia 10 stycznia 2013 r.

Zapytanie

(nr 3044)

do ministra administracji i cyfryzacji

w sprawie określenia wysokości

środków ﬁnansowych przekazanych

Intensywne opady deszczu, które miały miejsce

w miejscowościach gminy Łososina Dolna w 2010 r.,

dokonały poważnych zniszczeń w infrastrukturze

komunalno-mieszkaniowej.

Uszkodzone zostały dro-

522

gi, mosty, kładki, przepusty oraz koryta rzek.

Ponadto

podtopione zostały obiekty użyteczności publicznej.

Mając na uwadze wymiar strat wyrządzonych

pującym pytaniem: Jaka jest wielkość środków ﬁnan-

sowych przekazanych do tej pory na usunięcie skut-

ków powodzi w latach od 2007 do 2012 dla gminy

Łososina Dolna, w stosunku do skali oszacowanych

i udokumentowanych zniszczeń infrastruktury i za-

potrzebowania zgłoszonego i potwierdzonego w cza-

sie kontroli komisji, które działały w terenie i obiek-

tywizowały wielkość poniesionych strat?

Z poważaniem

Poseł Wiesław Stanisław Janczyk

Zapytanie

(nr 3045)

do ministra administracji i cyfryzacji

Intensywne opady deszczu, które miały miejsce

w miejscowościach gminy Łącko w 2010 r., dokonały

-mieszkaniowej.

Uszkodzone zostały drogi, mosty,

pione zostały obiekty użyteczności publicznej.

stępującym pytaniem: Jaka jest wielkość środków

ﬁnansowychprzekazanychdotejporynausunięcie

ny Łącko, w stosunku do skali oszacowanych i udo-

kumentowanych zniszczeń infrastruktury i zapo-

trzebowania zgłoszonego i potwierdzonego w czasie

wizowały wielkość poniesionych strat?

Z poważaniem

(nr 3046)

do ministra administracji i cyfryzacji

Intensywne opady deszczu, które miały miejsce

w miejscowościach gminy Nawojowa w 2010 r., doko-

nały poważnych zniszczeń w infrastrukturze komu-

nalno-mieszkaniowej.

Uszkodzone zostały drogi, mo-

sty, kładki, przepusty oraz koryta rzek.

Ponadto pod-

topione zostały obiekty użyteczności publicznej.

ny Nawojowa, w stosunku do skali oszacowanych

(nr 3047)

do ministra administracji i cyfryzacji

Intensywne opady deszczu, które miały miejsce

w miejscowościach gminy Rytro w 2010 r., dokonały

523

(nr 3048)

do ministra administracji i cyfryzacji

Intensywne opady deszczu, które miały miejsce

w miejscowościach gminy Podegrodzie w 2010 r., do-

konały poważnych zniszczeń w infrastrukturze ko-

munalno-mieszkaniowej.

Uszkodzone zostały drogi,

ny Podegrodzie, w stosunku do skali oszacowanych

(nr 3049)

do ministra administracji i cyfryzacji

Intensywne opady deszczu, które miały miejsce

w miejscowościach gminy Łabowa w 2010 r., dokona-

ły poważnych zniszczeń w infrastrukturze komunal-

no-mieszkaniowej.

Uszkodzone zostały drogi, mosty,

(nr 3050)

do ministra administracji i cyfryzacji

Intensywne opady deszczu, które miały miejsce

w miejscowościach gminy Korzenna w 2010 r., doko-

524

(nr 3051)

do ministra administracji i cyfryzacji

Intensywne opady deszczu, które miały miejsce

w miejscowościach gminy Stary Sącz w 2010 r., do-

(nr 3052)

do ministra administracji i cyfryzacji

Intensywne opady deszczu, które miały miejsce

w miejscowościach gminy Piwniczna-Zdrój w 2010 r.,

ny Piwniczna-Zdrój, w stosunku do skali oszacowa-

nych i udokumentowanych zniszczeń infrastruktury

i zapotrzebowania zgłoszonego i potwierdzonego

i obiektywizowały wielkość poniesionych strat?

Z poważaniem

(nr 3053)

do ministra administracji i cyfryzacji

Intensywne opady deszczu, które miały miejsce

w miejscowościach gminy Muszyna w 2010 r., doko-

525

ﬁnansowychprzekazanychdotejporynausunięcie

(nr 3054)

do ministra administracji i cyfryzacji

Intensywne opady deszczu, które miały miejsce

w miejscowościach gminy Krynica-Zdrój w 2010 r.,

ny Krynica-Zdrój, w stosunku do skali oszacowanych

(nr 3055)

do ministra administracji i cyfryzacji

Intensywne opady deszczu, które miały miejsce

w miejscowościach gminy Kamionka Wielka w 2010 r.,

ny Kamionka Wielka, w stosunku do skali oszacowa-

(nr 3056)

do ministra administracji i cyfryzacji

rodków ﬁnansowych przekazanych

Intensywne opady deszczu, które miały miejsce

w miejscowościach gminy Grybów w 2010 r., dokona-

526

ﬁnansowychprzekazanychdotejporynausunięcie

(nr 3057)

do ministra administracji i cyfryzacji

Intensywne opady deszczu, które miały miejsce

w miejscowościach gminy Gródek n. Dunajcem

strukturze komunalno-mieszkaniowej.

Uszkodzone

ści publicznej.

ny Gródek n. Dunajcem, w stosunku do skali oszaco-

wanych i udokumentowanych zniszczeń infrastruk-

tury i zapotrzebowania zgłoszonego i potwierdzonego

(nr 3058)

do ministra administracji i cyfryzacji

Intensywne opady deszczu, które miały miejsce

w miejscowościach gminy Chełmiec w 2010 r., doko-

(nr 3059)

do ministra administracji i cyfryzacji

Intensywne opady deszczu, które miały miejsce

w miejscowościach gminy Limanowa w 2010 r., doko-

527

ny Limanowa, w stosunku do skali oszacowanych

(nr 3060)

do ministra administracji i cyfryzacji

Intensywne opady deszczu, które miały miejsce

w miejscowościach gminy Tymbark w 2010 r., doko-

(nr 3061)

do ministra administracji i cyfryzacji

Intensywne opady deszczu, które miały miejsce

w miejscowościach gminy Słopnice w 2010 r., doko-

(nr 3062)

do ministra administracji i cyfryzacji

Intensywne opady deszczu, które miały miejsce

w miejscowościach gminy Niedźwiedź w 2010 r., do-

528

ny Niedźwiedź, w stosunku do skali oszacowanych

(nr 3063)

do ministra administracji i cyfryzacji

w miejscowościach gminy Mszana Dolna w 2010 r.,

ny Mszana Dolna, w stosunku do skali oszacowanych

(nr 3064)

do ministra administracji i cyfryzacji

Intensywne opady deszczu, które miały miejsce

w miejscowościach gminy Łukowica w 2010 r., doko-

ny Łukowica, w stosunku do skali oszacowanych

(nr 3065)

do ministra administracji i cyfryzacji

Intensywne opady deszczu, które miały miejsce

w miejscowościach gminy Laskowa w 2010 r., doko-

529

(nr 3066)

do ministra administracji i cyfryzacji

Intensywne opady deszczu, które miały miejsce

w miejscowościach gminy Kamienica w 2010 r., do-

ny Kamienica, w stosunku do skali oszacowanych

(nr 3067)

do ministra administracji i cyfryzacji

Intensywne opady deszczu, które miały miejsce

w miejscowościach gminy Jodłownik w 2010 r., doko-

ny Jodłownik, w stosunku do skali oszacowanych

(nr 3068)

do ministra administracji i cyfryzacji

Intensywne opady deszczu, które miały miejsce

w miejscowościach gminy Dobra w 2010 r., dokonały

530

(nr 3069)

do ministra administracji i cyfryzacji

w mieście Mszana Dolna w 2010 r., dokonały poważ-

nych zniszczeń w infrastrukturze komunalno-miesz-

kaniowej.

Uszkodzone zostały drogi, mosty, kładki,

stały obiekty użyteczności publicznej.

sta Mszana Dolna, w stosunku do skali oszacowa-

(nr 3070)

do ministra administracji i cyfryzacji

w mieście Limanowa w 2010 r., dokonały poważnych

wej.

Uszkodzone zostały drogi, mosty, kładki, prze-

pusty oraz koryta rzek.

Ponadto podtopione zostały

sta Limanowa, w stosunku do skali oszacowanych

(nr 3071)

do ministra środowiska

w sprawie składowiska odpadów gmin

zrzeszonych w Związku Gmin Dorzecza

Składowisko odpadów w Suchej Beskidzkiej zo-

stało zapisane w „Planie gospodarki odpadami woje-

wództwa małopolskiego” jako instalacja zastępcza.

nienia wymogów najlepszej dostępnej techniki BAT

składowisko oddane do użytku od 1 stycznia 2013 r.

będzie mogło przyjmować niesegregowane zmieszane

nie w przypadku awarii regionalnej instalacji lub

531

Taki stan prawny powoduje, iż składowisko, po-

mimo dysponowania możliwościami technicznymi

i organizacyjnymi, jest pozbawiane strumienia odpa-

dów koniecznych do jego wypełnienia zgodnie z ży-

wotnością przewidzianą w projekcie budowlanym,

padów.

Jednocześnie gminy zrzeszone w związku,

i sortowni odpadów, zmuszane są do wywozu odpa-

cjonowania instalacji – składowiska odpadów, które

ły pozwolenie zintegrowane i spełniały inne warunki

2.

Czy zostanie wypracowane rozwiązanie umoż-

liwiające przyjmowanie odpadów przez instalację za-

stępczą, tj. sortownię odpadów, przewidziane w „Pla-

nie gospodarki odpadami województwa małopolskie-

go”, jako planowaną regionalną MBP, do czasu ukoń-

czenia procesu inwestycyjnego?

Z poważaniem

Poseł Wiesław Stanisław Janczyk

(nr 3072)

do ministra administracji i cyfryzacji

Intensywne opady deszczu, które miały miejsce

w miejscowościach gminy Zakopane w 2010 r., doko-

ny Zakopane, w stosunku do skali oszacowanych

Limanowa, dnia 11 stycznia 2013 r.

Zapytanie

(nr 3073)

do ministra administracji i cyfryzacji

Intensywne opady deszczu, które miały miejsce

w miejscowościach gminy Biały Dunajec w 2010 r.,

ny Biały Dunajec, w stosunku do skali oszacowanych

(nr 3074)

do ministra administracji i cyfryzacji

Intensywne opady deszczu, które miały miejsce

532

pytaniem: Jaka jest wielkość środków ﬁnansowych

trzańska, w stosunku do skali oszacowanych i udoku-

mentowanych zniszczeń infrastruktury i zapotrzebo-

wania zgłoszonego i potwierdzonego w czasie kontroli

(nr 3075)

do ministra administracji i cyfryzacji

Intensywne opady deszczu, które miały miejsce

w miejscowościach gminy Kościelisko w 2010 r., do-

ny Kościelisko, w stosunku do skali oszacowanych

(nr 3076)

do ministra administracji i cyfryzacji

Intensywne opady deszczu, które miały miejsce

w miejscowościach gminy Poronin w 2010 r., dokona-

(nr 3077)

do ministra administracji i cyfryzacji

Intensywne opady deszczu, które miały miejsce

w miejscowościach gminy Gorlice w 2010 r., dokona-

533

(nr 3078)

do ministra administracji i cyfryzacji

Intensywne opady deszczu, które miały miejsce

w miejscowościach gminy Biecz w 2010 r., dokonały

bowania zgłoszonego i potwierdzonego w czasie kon-

troli komisji, które działały w terenie i obiektywizo-

wały wielkość poniesionych strat?

Z poważaniem

(nr 3079)

do ministra administracji i cyfryzacji

Intensywne opady deszczu, które miały miejsce

w miejscowościach gminy Bobowa w 2010 r., dokona-

(nr 3080)

do ministra administracji i cyfryzacji

Intensywne opady deszczu, które miały miejsce

w miejscowościach gminy Lipinki w 2010 r., dokona-

534

(nr 3081)

do ministra administracji i cyfryzacji

Intensywne opady deszczu, które miały miejsce

w miejscowościach gminy Łużna w 2010 r., dokonały

(nr 3082)

do ministra administracji i cyfryzacji

Intensywne opady deszczu, które miały miejsce

w miejscowościach gminy Moszczenica w 2010 r., do-

ny Moszczenica w stosunku do skali oszacowanych

(nr 3083)

do ministra administracji i cyfryzacji

Intensywne opady deszczu, które miały miejsce

w miejscowościach gminy Ropa w 2010 r., dokonały

535

(nr 3084)

do ministra administracji i cyfryzacji

Intensywne opady deszczu, które miały miejsce

w miejscowościach gminy Sękowa w 2010 r., dokona-

(nr 3085)

do ministra administracji i cyfryzacji

Intensywne opady deszczu, które miały miejsce

w miejscowościach gminy Uście Gorlickie w 2010 r.,

ny Uście Gorlickie w stosunku do skali oszacowanych

(nr 3086)

do ministra administracji i cyfryzacji

w miejscowościach gminy Czarny Dunajec w 2010 r.,

536

ny Czarny Dunajec, w stosunku do skali oszacowa-

(nr 3087)

do ministra administracji i cyfryzacji

Intensywne opady deszczu, które miały miejsce

w miejscowościach gminy Jabłonka w 2010 r., doko-

(nr 3088)

do ministra administracji i cyfryzacji

Intensywne opady deszczu, które miały miejsce

w miejscowościach gminy Czorsztyn w 2010 r., doko-

ny Czorsztyn, w stosunku do skali oszacowanych

(nr 3089)

do ministra administracji i cyfryzacji

2007–2012 w gm. Krościenko n. Dunajcem

w miejscowościach gminy Krościenko n. Dunajcem

537

ﬁnansowychprzekazanychdotejporynausunięcie

ry i zapotrzebowania zgłoszonego i potwierdzonego

(nr 3090)

do ministra administracji i cyfryzacji

w miejscowościach gminy Lipnica Wielka w 2010 r.,

ny Lipnica Wielka, w stosunku do skali oszacowa-

(nr 3091)

do ministra administracji i cyfryzacji

Intensywne opady deszczu, które miały miejsce

w miejscowościach gminy Łapsze Niżne w 2010 r.,

ny Łapsze Niżne, w stosunku do skali oszacowanych

(nr 3092)

do ministra administracji i cyfryzacji

Intensywne opady deszczu, które miały miejsce

w miejscowościach gminy Nowy Targ w 2010 r., do-

538

ﬁnansowychprzekazanychdotejporynausunięcie

ny Nowy Targ, w stosunku do skali oszacowanych

(nr 3093)

do ministra administracji i cyfryzacji

w miejscowościach gminy Ochotnica Dolna w 2010 r.,

ny Ochotnica Dolna, w stosunku do skali oszacowa-

(nr 3094)

do ministra administracji i cyfryzacji

Intensywne opady deszczu, które miały miejsce

w miejscowościach gminy Raba Wyżna w 2010 r., do-

ny Raba Wyżna, w stosunku do skali oszacowanych

(nr 3095)

do ministra administracji i cyfryzacji

Intensywne opady deszczu, które miały miejsce

w miejscowościach gminy Rabka-Zdrój w 2010 r., do-

539

ny Rabka-Zdrój, w stosunku do skali oszacowanych

(nr 3096)

do ministra administracji i cyfryzacji

Intensywne opady deszczu, które miały miejsce

w miejscowościach gminy Spytkowice w 2010 r., do-

ny Spytkowice, w stosunku do skali oszacowanych

(nr 3097)

do ministra administracji i cyfryzacji

Intensywne opady deszczu, które miały miejsce

nały poważnych zniszczeń w infrastrukturze komu-

ny Szaﬂary,wstosunkudoskalioszacowanychiudo-

kumentowanych zniszczeń infrastruktury i zapo-

(nr 3098)

do ministra administracji i cyfryzacji

Intensywne opady deszczu, które miały miejsce

w miejscowościach gminy Szczawnica w 2010 r., do-

540

stępującym pytaniem: Jaka jest wielkość środków

ny Szczawnica, w stosunku do skali oszacowanych

(nr 3099)

do ministra skarbu państwa

Zakłady Przemysłu Odzieżowego Warmia istnieją

od ponad 50 lat, zatrudniają 700 osób, wyniki sprze-

daży spółki w 2011 r. wyniosły 29 000 000 zł, ponad-

to odnotowano zysk netto w wysokości 660 000 zł.

Zakłady te, zlokalizowane w Kętrzynie i Mrągowie,

szyły ubrania dla największych europejskich i świa-

towych marek.

Warmia do tej pory była ostatnim

z dużych państwowych zakładów odzieżowych, jed-

nak decyzją resortu Skarbu Państwa sprzedano 85%

kapitału zakładowego panu W. P. za 6 885 001 zł.

Wyżej wymieniony inwestor w poprzednich latach

brał udział w procesie prywatyzacji, a po jego zakoń-

czeniu, według związkowców, doprowadził do likwi-

dacji czterech zakładów odzieżowych w Polsce.

Mając

na uwadze stopę bezrobocia w województwie war-

mińsko-mazurskim (20,4%), twierdzę, iż zlikwidowa-

nie Warmii będzie katastrofalne, ponieważ na tym

terenie liczy się każde miejsce pracy.

1.

Dlaczego mimo wielu zastrzeżeń odnośnie do

pana W. P., dotyczących poprzednich prywatyzacji,

minister skarbu państwa decyduje się na ostateczne

rozwiązania i prywatyzuje Zakłady Przemysłu Odzie-

żowego Warmia?

2.

Czy w trakcie procesu prywatyzacji w odpowied-

ni sposób zapewniono pakiet pracowniczy, w tym na

przykład mieszkania, które zostały przekazane pra-

cownikom?

Poseł Zbigniew Babalski

Ostróda, dnia 11 stycznia 2013 r.

Zapytanie

(nr 3100)

do ministra pracy i polityki społecznej

w sprawie rodziny zastępczej

z Kręgu k. Starogardu Gdańskiego

Gdańskiego.

Z informacji, jakie uzyskałam, wynika,

że dzieci przebywające w rodzinie zastępczej u pań-

stwa S. zgłosiły się do pedagoga szkolnego i poinfor-

mowały go o stosowanej w stosunku do nich przemo-

cy.

Dyrektor Powiatowego Centrum Pomocy Rodzi-

nie w Starogardzie Gdańskim zawiadomiła o zaist-

niałej sytuacji sąd rodzinny, który w listopadzie 2012 r.

wydał postanowienie o umieszczeniu sześciorga dzie-

ci w innych rodzinach zastępczych.

Sprawa rodziny z miejscowości Krąg ma wielki

oddźwięk w lokalnej społeczności.

W obronie pań-

stwa S., którzy sami w związku z zaistniałą sytu-

acją przeżywają ogromny dramat, stanęli sąsiedzi,

ksiądz proboszcz z miejscowej paraﬁiorazradnipo-

wiatowi.

Ze względu na delikatność sprawy, a w szczegól-

ności dobro wychowanków zwracam się do Pana Mi-

nistra z prośbą o bliższe zainteresowanie się sprawą

i odpowiedź na następujące pytania:

stwo w stosunku do rodziny zastępczej z Kręgu?

2.

Jakie wnioski zostały wyciągnięte po kontroli

w związku z tragedią w rodzinie zastępczej w Pucku?

Z poważaniem

Poseł Anna Fotyga

Zapytanie

(nr 3101)

do ministra transportu,

Szanowny Panie Ministrze!

We wrześniu 2012 r.

urzędnicy z Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych

landzkiemu konsorcjum dwie umowy na budowę

trzech odcinków na autostrady A1 w woj. kujawsko-

-pomorskim.

Od tego czasu prace budowlane zostały

przerwane.

Autostrada A1 na odcinku Czerniewice

541

– Kowal miała być gotowa we wrześniu 2012 r., a prze-

jezdna jeszcze przed Euro 2012.

Z punktu widzenia

kierowców, jak i mieszkańców terenów sąsiadujących

z autostradą A1, powinna ona zostać ukończona jak

najszybciej.

1.

Kiedy budowa odcinka autostrady A1 Kowal –

Czerniewice zostanie rozpoczęta?

2.

Kiedy ww. odcinek będzie przejezdny?

3.

W jakim terminie cały odcinek zostanie oddany

do użytku w całości?

4.

Kiedy cała autostrada A1 będzie gotowa do

użytku?

5.

O ile droższa będzie budowa autostrady A1 na

odcinku Kowal – Czerniewice w stosunku do założeń

sprzed wypowiedzenia umów polsko-irlandzkiemu

konsorcjum?

Z poważaniem

Poseł Marek Matuszewski

Zgierz, dnia 11 stycznia 2013 r.

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w sprawie zwiększenia w 2013 r.

środków ﬁnansowych na wypłaty wynagrodzeń

pracowników Policji (1996)

środków ﬁnansowychnawypłatywynagrodzeńpra-

cowników Policji uprzejmie przedstawiam następu-

jące informacje.

Kwestia podwyższenia wynagrodzeń pracowników

cywilnych sfery budżetowej zdeterminowana jest prze-

waniu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej

sownie do art. 6 podstawę do określenia wynagro-

dzeń w roku budżetowym dla pracowników stanowią

wynagrodzenia z roku poprzedniego, zwaloryzowane

średniorocznym wskaźnikiem wzrostu wynagrodzeń

ustalonym w ustawie budżetowej oraz dodatkowe wy-

nagrodzenie roczne, wypłacane na podstawie odręb-

nych przepisów.

Wskaźniki wzrostu wynagrodzeń

zgodnie z tą ustawą są corocznie przedmiotem nego-

Wobec powyższego podwyżki wynagrodzeń pra-

cowników państwowej sfery budżetowej są zgodne

z przyjmowanymi i ujmowanymi w ustawach budże-

towych wskaźnikami wzrostu wynagrodzeń.

W skierowanym przez rząd do Sejmu RP projekcie

towej ustalony został w wysokości 100%.

Oznacza to,

że wynagrodzenia pracowników cywilnych całej sfery

budżetowej ustalone zostały na poziomie 2012 r.

Niezależnie od powyższego pragnę wskazać, że

ustalenie funduszu wynagrodzeń na poziomie 2012 r.

nie oznacza obligatoryjnego zamrożenia indywidual-

nych wynagrodzeń pracowników.

Dlatego też kierow-

nicy jednostek budżetowych mają możliwość, przy

zamrożonym funduszu wynagrodzeń, np. w przypad-

ku wolnego funduszu, pozostałego po osobach, które

zwiększać płace indywidualne w ramach planowa-

nych wynagrodzeń.

Ministerstwo Spraw Wewnętrznych planuje zwró-

cić się do komendantów (szefów) podległych służb

o utrzymanie tegorocznych podwyżek wynagrodzeń

dla pracowników cywilnych ze środków pochodzą-

cych z oszczędności w ramach posiadanych przez

nich budżetów.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Michał Deskur

Warszawa, dnia 28 grudnia 2012 r.

Odpowiedź

na zapytanie posłów Zbigniewa Girzyńskiego

pytanie panów posłów Zbigniewa Girzyńskiego i Da-

wida Jackiewicza (znak: SPS-024-2072/12) składam

Ad 1. i Ad 2.

Stan zatrudnienia w Minister-

31 grudnia 2011 r. wynosił 302 etaty.

Koszty wy-

nagrodzeń osobowych pracowników Ministerstwa

przekroczyły 20 mln zł.

Stan zatrudnienia i kosztów wynagrodzeń osobo-

wych w instytucjach podległych ministrowi kultury

i dziedzictwa narodowego ilustruje poniższa tabelka.

Zatrudnienie i wynagrodzenia w jednostkach pod-

ległych MKiDN w 2011 r.

Nazwa instytucji

Przeciętne

zatrudnienie

Koszty

wynagrodzeń

osobowych

(wraz

z pochodnymi)

/wydatki na

wynagrodzenie

osobowe

Ogółem 26 464,50 591 771 481,69

Muzea 4 810,00 219 322,00

Ośrodki ochrony i dokumentacji zabytków 252,00 15 554,00

Centra kultury i sztuki oraz galerie 684,00 44 317,00

Biblioteki 878,00 39 219,00

Teatry 2 525,00 143 095,00

Filharmonie, orkiestry, chóry i kapele 959,50 58 116,00

Polski Instytut Sztuki Filmowej oraz instytucje

kinematograﬁi

283,00 17 889,00

Domy i ośrodki kultury, świetlice, kluby, pozostałe

instytucje kultury oraz pozostała działalność

420,00 35 796,00

ODPOWIEDZI NA ZAPYTANIA

543

Wyższe szkoły artystyczne 5 427,00 297 880 935,00

Centrum Edukacji Nauczycieli Szkół Artystycznych 12,00 816 236,00

Centrum Edukacji Artystycznej, szkoły artystyczne

i inne jednostki podległe

8 672,00 227 889 488,69

Naczelna Dyrekcja Archiwów Państwowych

oraz podległe archiwa

1 508,00 62 672 079,00

Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa 34,00 1 939 435,00

Wyrażam nadzieję, że powyższe informacje uzna-

ją panowie posłowie za wystarczające.

Z wyrazami szacunku

Minister

Warszawa, dnia 7 stycznia 2013 r.

Odpowiedź

podsekretarza stanu

I Komisariatu Policji w Łodzi

przy przydzielaniu specjalnych dotacji

W nawiązaniu do pisma z dnia 9 października

2012 r. (sygn.

SPS-024-2178/12), dotyczącego zapy-

na remont komisariatów Policji, uprzejmie przedsta-

wiam następujące informacje.

Policji wynika, że budynek, w którym mieści się sie-

dziba I Komisariatu Policji w Łodzi przy ul. Kościusz-

ki 1, wybudowany został w latach 90. XIX w.

Należy

wskazać, że obecnie budynek nie odpowiada wymo-

gom oraz potrzebom użytkowym.

Kubatura i układ

funkcjonalny pomieszczeń nie spełniają norm przewi-

dzianych dla budynków użyteczności publicznej.

Kierownictwo KWP w Łodzi, mając świadomość

warunków technicznych budynku, od 2008 r. podej-

muje szereg działań w celu zmiany obiektu, w którym

usytuowana mogłaby zostać siedziba I Komisariatu

Policji KMP w Łodzi.

Z uwagi na ograniczone możli-

wości inwestycyjne podjęto działania zmierzające do

pozyskania obiektu z zasobów miasta Łodzi.

W sierp-

niu 2010 r.

KWP w Łodzi przejęła od miasta nieru-

chomość przy ul. Tuwima 36.

Projekt przebudowy

i adaptacji pozyskanego obiektu na potrzeby I Komi-

sariatu Policji KMP w Łodzi wykonano we wrześniu

2011 r., a następnie uzyskano stosowne decyzje,

w tym pozwolenia na jego budowę.

Listem intencyj-

nym prezydenta miasta Łodzi miasto zobowiązało się

do sﬁnansowaniapowyższejinwestycji.

Zuwagina

fakt, że w trakcie dokonywania dalszych uzgodnień

i prac wyniknęły problemy z możliwością sﬁnanso-

wania przez miasto przedmiotowej modernizacji,

KWP w Łodzi wskazała na możliwość pozyskania

innego obiektu, mieszczącego się przy ul. Tuwima

12a.

W wyniku przeprowadzonych konsultacji, we

wrześniu 2012 r. prezydent miasta Łodzi poinformo-

wała komendanta wojewódzkiego Policji w Łodzi, że

formalna zamiana wskazanej nieruchomości będzie

możliwa po usunięciu wady prawnej polegającej na

braku dostępu przedmiotowej nieruchomości do dro-

gi publicznej.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że środki ﬁ-

nansowe przeznaczane na remonty obiektów służbo-

wych Policji są corocznie zabezpieczane w budżecie

Policji.

W 2012 r. w budżecie Policji na realizację za-

dań remontowych dotyczących poprawy warunków

lokalowych jednostek zabezpieczone zostały środki

ﬁnansowewwysokości87,71mlnzł.

KomendaWoje-

wódzka Policji w Łodzi otrzymała kwotę 4 270 357 zł,

która zgodnie z priorytetami KWP Łódź została

przeznaczona na realizację najpilniejszych zadań.

Niezależnie od powyższego, należy wskazać, że

według stanu na dzień 1 sierpnia 2012 r. w Polsce

funkcjonowały 343 komendy miejskie/powiatowe/re-

jonowe Policji oraz 564 komisariaty Policji.

Warto nadmienić, że w ostatnim okresie realizo-

wano „Program modernizacji Policji, Straży Granicz-

nej, Państwowej Straży Pożarnej i Biura Ochrony Rzą-

du w latach 2007–2011”, który ﬁnansowałdziałania

w ramach przedsięwzięć: Budowa nowych i moderni-

zacja użytkowanych obiektów oraz Zakup i moderni-

zacja urządzeń zabezpieczenia techniczno-obronnego.

Powyższe umożliwiło poprawę warunków obsługi in-

teresantów i pracy funkcjonariuszy oraz przyczyniło

się do zapewnienia właściwych standardów technicz-

nych i funkcjonalnych w wielu jednostkach Policji, co

pośrednio wpłynęło na efektywność działania służb

w zakresie zapewnienia bezpieczeństwa i porządku

Łącznie w ramach programu modernizacji w la-

tach 2007–2010 na inwestycje w obiektach policyj-

nych wydatkowano ponad 1,3 mld zł.

Ponadto jed-

nostki czyniły starania mające na celu pozyskanie

dodatkowych środków ﬁnansowych na działalność

inwestycyjno-remontową.

W efekcie w latach 2007

Środki pochodziły głównie ze wsparcia od władz sa-

morządowych, funduszy ochrony środowiska i gospo-

darki wodnej.

Kierownictwo Ministerstwa Spraw Wewnętrz-

nych ma jednak świadomość, że nadal wiele budyn-

ków, w których pracują policjanci, nie spełnia pod-

stawowych standardów technicznych i funkcjonal-

nych.

Dostrzegając dalsze znaczne potrzeby w tym

obszarze, w październiku bieżącego roku minister

spraw wewnętrznych powołał zespół mający za zada-

544

nie przygotowanie i wdrożenie „Programu standary-

zacji komend i komisariatów Policji”.

Przygotowywany program ma na celu poprawę wa-

runków pracy funkcjonariuszy i jednocześnie zwięk-

szenie jakości obsługi oraz komfortu obywateli prze-

bywających w komendach i komisariatach.

W drodze

konkursu ma zostać opracowany jednolity standard

infrastruktury zewnętrznej obiektów policyjnych

oraz przestrzeni wewnątrz budynków, w której wy-

konywane są czynności z udziałem obywateli.

Ponad-

to mają zostać przygotowane wytyczne dotyczące

standardów rozplanowania przestrzennego komend

i komisariatów w strefach użytkowanych przez funk-

cjonariuszy i pracowników Policji.

Na realizację programu w najbliższych 3–5 latach

planuje się przeznaczyć około 1 mld zł.

Zakłada się,

natomiast pozostałe 250 mln zł planuje się pozyskać

z innych źródeł, m.in. funduszy europejskich.

Inwestycje będą realizowane według listy opraco-

wywanej przez komendantów powiatowych, miej-

skich i wojewódzkich, następnie akceptowanej przez

komendanta głównego Policji i przedstawianej zespo-

łowi ministerialnemu.

Projekty będą ocenione przez

członków zespołu w oparciu o kryteria opracowane

w ramach programu standaryzacji.

Planuje się również utworzenie dodatkowego

funduszu „dobrego gospodarza” przeznaczonego na

dokonywanie mniejszych remontów w obiektach,

w pierwszym okresie oraz nie były modernizowane

w ostatnich latach.

Środki z funduszu będą prze-

znaczane także na realizowanie prac konserwacyj-

nych w zmodernizowanych obiektach, w celu utrzy-

mywania ich w dobrym stanie w jak najdłuższym

okresie.

Fundusz wynosić będzie około 50 mln zł

rocznie i dysponować nim będą komendanci powia-

towi, miejscy i rejonowi.

Mając świadomość wieloletnich zaniedbań w tym

obszarze, planuje się, by w skutek podjętych działań

miejskie, rejonowe oraz komisariaty Policji zostały

bądź zmodernizowane, bądź też ich siedziba została

przeniesiona do nowo wybudowanego obiektu.

Jednocześnie należy nadmienić, że zakupy wypo-

sażenia, materiałów biurowych i środków czystości,

na potrzeby poszczególnych jednostek Policji są do-

konywane samodzielnie przez te jednostki, ze środ-

ków budżetowych zagwarantowanych w limicie ﬁ-

gólnych jednostek budżetowych są odpowiedzialni

za całość gospodarki ﬁnansowejjednostki.

Jednostki

Policji samodzielnie decydują o zakupywanym asor-

tymencie, kierując się bieżącymi potrzebami i wyso-

kością posiadanych środków.

Należy również dodać, że przy budowie i moder-

nizacji obiektów Policji odpowiednie wyposażenie

zabezpieczane będzie w ramach pierwszego wyposa-

żenia obiektu.

Powyższe dotyczy także realizacji re-

montów budynków, w ramach których sprzęt będący

w posiadaniu jednostki Policji będzie odpowiednio

uzupełniony.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Michał Deskur

Warszawa, dnia 18 grudnia 2012 r.

Odpowiedź

podsekretarza stanu

i Jarosława Zielińskiego

-2344/12), dotyczącego zapytania posłów na Sejm

RP pani Małgorzaty Sadurskiej i pana Jarosława

formacji o liczbie uczestników marszu „Obudź się,

śnia 2012 r., uprzejmie przedstawiam następujące

informacje.

zgromadzenia następuje w sposób szacunkowy.

Do

ustalenia liczby osób biorących udział w manifestacji

wykorzystywane są m.in. informacje o liczbie środ-

ków komunikacji, którymi przybywają uczestnicy

(liczba autokarów, pojazdów prywatnych, osób prze-

mieszczających się pociągami, także specjalnymi,

które organizowane są na potrzeby odbywającego się

przedsięwzięcia).

Ponadto przy szacowaniu liczby uczestników zgro-

madzenia bierze się pod uwagę powierzchnię terenu,

na której przebywają jego uczestnicy przy założeniu,

że są to 2 osoby na m².

Należy wskazać, że szacowa-

na liczba uczestników przedsięwzięcia uzgadniana

była także z będącym na miejscu zgromadzenia

przedstawicielem Biura Bezpieczeństwa i Zarządza-

nia Kryzysowego Urzędu m.st. Warszawy.

Biorąc pod uwagę wszystkie powyższe elementy,

podczas zabezpieczenia manifestacji w dniu 29 wrze-

śnia 2012 r., która rozpoczynała się na placu Trzech

Krzyży i połączona była z przemarszem Traktem

Królewskim na Plac Zamkowy, liczbę uczestników

zgromadzenia określono na ok. 40 000 osób.

545

Jednocześnie uprzejmie informuję, że powyższe

dane zawarte zostały w raporcie końcowym stołecz-

nego stanowiska kierowania Komendy Stołecznej

Policji z dnia 30 września 2012 r.

Chciałbym także

dodać, że informację tę przedstawiłem już państwu

posłom podczas udzielania odpowiedzi na pytanie

w sprawach bieżących trakcie 23. posiedzenia Sejmu

w dniu 11 października 2012 r.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

sekretarza stanu

w sprawie wysokości środków na realizację

Szanowna Pani Marszałek!

W odpowiedzi na

-2263-(1)/12) zapytanie posła na Sejm RP pani Jolan-

mie informuję, iż stanowiony uchwałą nr 174/2011

program przebudowy dróg lokalnych” – etap II: Bez-

wieloletnim ukierunkowanym na wsparcie potencja-

łu inwestycyjnego gmin i powiatów w obszarze lokal-

nej infrastruktury drogowej.

Obowiązujący program

wieloletni stanowi kontynuację pierwszego etapu

programu realizowanego w latach 2008–2011, które-

go wdrożenie stworzyło ramy dla skutecznego współ-

działania rządu i samorządu terytorialnego na rzecz

infrastruktury komunikacyjnej.

Do końca 2011 r.

dzięki wykorzystaniu 2,9 mld zł dotacji celowych

z budżetu państwa jednostki samorządu lokalnego

zrealizowały przedsięwzięcia inwestycyjno-remonto-

we, których ogólna wartość przekroczyła 6,1 mld zł.

Gminy i powiaty województwa pomorskiego wykorzy-

stały 174 mln zł dotacji celowych na realizację projek-

tów drogowych o łącznej wartości ponad 388 mln zł.

Wsparcie ﬁnansoweudostępnionewramachprogra-

mu rządowego umożliwiło modernizację i rozbudowę

sieci dróg lokalnych o łącznej długości ponad 8,2 tys.

km, w tym ponad 458 km dróg w województwie po-

morskim.

Nowy program przewidziany do realizacji w la-

tach 2012–2015 ma służyć podtrzymaniu impulsu

rozwojowego i trendów modernizacyjnych w obszarze

lokalnej infrastruktury drogowej.

W ramach progra-

mu wieloletniego oferowane jest doﬁnansowaniezre-

zerwy celowej budżetu państwa zadań własnych jed-

nostek samorządu terytorialnego w zakresie przebu-

dowy, budowy oraz remontów dróg powiatowych

i gminnych.

W ustanawiającej program uchwale

przewidziano wsparcie zadań samorządowych w la-

tach 2012–2015 nakładami budżetu państwa w łącz-

nej kwocie 3,2 mld zł.

Zgodnie z przewidzianym po-

działem wydatków budżetu państwa w układzie te-

rytorialnym, na dotacje celowe w województwie po-

morskim przeznaczona została suma ogółem 174,048

mln zł, z tego w br. udostępniona została kwota

10,878 mln zł, natomiast na lata 2013–2015 przezna-

czono 54,390 mln zł rocznie.

W roku bieżącym jed-

nostki samorządu terytorialnego miały możliwość

skorzystania ze wsparcia ﬁnansowegowpełnejza-

planowanej wysokości.

Określenie poziomu prognozowanego zaangażo-

wania ﬁnansowego budżetu państwa wuchwale

ustanawiającej program wieloletni nie jest równo-

znaczne z zagwarantowaniem określonych kwot wy-

datków przeznaczonych na dotacje celowe w kolej-

nych latach budżetowych.

Nakłady budżetu państwa

na realizację programu rządowego muszą się bo-

wiem mieścić w limitach planowanych wydatków

określanych corocznie w ustawie budżetowej.

Dopóki

ustawa budżetowa nie zostanie uchwalona, doku-

mentem wiążącym w zakresie planowania wydatków

z budżetu państwa przez organy administracji rzą-

dowej jest projekt tej ustawy.

Przyjęty przez Sejm

zakłada ustalenie limitu wydatków z rezerwy celowej

przyszłym na kwotę 500 mln zł (cz.

83, dział 758,

rozdział 75818, poz. 70).

Zweryﬁkowanekwotypla-

nowanych wydatków budżetu państwa przeznaczo-

nych na realizację programu rządowego w wojewódz-

twie pomorskim wyniosą 27,195 mln zł w 2013 r. oraz

łącznie 146,853 mln zł w latach 2012–2015.

Nakłady

na realizację programu wieloletniego zarówno w ska-

li ogólnokrajowej, jak i regionalnej mogą ulec zmianie

w wyniku decyzji ustawodawcy ustalającego w usta-

wie budżetowej limity wydatków z rezerwy celowej

budżetu państwa.

Wychodząc naprzeciw oczekiwaniom środowisk

samorządowych, Ministerstwo Administracji i Cyfry-

zacji zaproponowało korzystną dla jednostek samo-

rządu terytorialnego modyﬁkacjęzasaddoﬁnanso-

wania z budżetu państwa zadań planowanych do

Nowelizacja uchwały Rady Ministrów w sprawie

dzenia Rady Ministrów w sprawie udzielania dotacji

546

celowych dla jednostek samorządu terytorialnego na

przebudowę, budowę i remonty dróg powiatowych

i gminnych skutkuje zwiększeniem maksymalnego

zmniejszeniu minimalnego udziału środków wła-

snych jednostki samorządu terytorialnego z 70% do

sadom doﬁnansowaniazadańzbudżetupaństwa.

Obniżenie wymaganego udziału wkładu własnego

skutkować będzie zwiększeniem uczestnictwa w pro-

cyjnym.

Efektem tych regulacji powinien być wzrost

aktywności samorządu lokalnego w działaniach in-

westycyjno-remontowych na drogach lokalnych,

współﬁnansowanychdotacjamicelowymizbudżetu

państwa.

Odnosząc się do kwestii osiągniętych dochodów

z tytułu grzywien i mandatów za okres od początku

roku do 31 sierpnia 2012 r., zgodnie z informacjami

przekazanymi przez ministra ﬁnansów uprzejmie

przedstawiam dane poniżej:

osób ﬁzycznych(paragraf057):

— plan 2.283,7 mln zł,

— wykonanie 755,4 mln zł,

nych i innych jednostek organizacyjnych (para-

graf 058):

— plan 166,4 mln zł,

— wykonanie 163,3 mln zł.

Powyższe dane dotyczą różnych kategorii nakła-

danych grzywien, mandatów i kar, które ujmowane

są w ww. paragrafach klasyﬁkacjibudżetowej.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Włodzimierz Karpiński

Warszawa, dnia 27 grudnia 2012 r.

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w sprawie zasad udostępniania miejsc

-2414/12) dotyczącego zapytania posła na Sejm RP,

pana Łukasza Borowiaka, w sprawie udostępniania

miejsc na cyfrowym multipleksie w pierwszej kolej-

ności pragnę zauważyć, że zgodnie z ustawą z dnia

decyzji i końcowych rozstrzygnięć w sprawach kon-

cesji na rozpowszechnianie programów należy do

wyłącznej kompetencji Krajowej Rady Radiofonii i Te-

lewizji (KRRiT).

Natomiast zgodnie z art. 37 ust. 3

ww. ustawy o radiofonii i telewizji koncesja na rozpo-

wszechnianie programu w sposób cyfrowy rozsiew-

czy naziemny w multipleksie jest udzielana w poro-

zumieniu z prezesem Urzędu Komunikacji Elektro-

nicznej, który zajmuje stanowisko, mając na wzglę-

dzie wyłącznie spełnienie warunków określonych

zm.) dotyczących realizacji przesłanek niezbędnych

dla dokonania rezerwacji częstotliwości, tj. weryﬁku-

je poszczególne sprawy pod względem technicznym.

Mając na uwadze powyższe, uprzejmie informuję,

się do przewodniczącego KRRiT o przekazanie nie-

zbędnych informacji w przedmiocie pytania 1 i 2 za-

wartych w zapytaniu, w związku z czym poniższa

odpowiedź uwzględnia stanowisko przewodniczącego

KRRiT w tym zakresie.

Informacja o przyznawaniu koncesji przez krajo-

wą radę na multipleksie cyfrowej telewizji naziemnej

MUX-1.

Zgodnie z zasadą określoną w art. 213 Konstytucji

KRRiT jest organem państwowym właściwym w spra-

wach radiofonii i telewizji, stoi na straży wolności sło-

teresów odbiorców oraz zapewnia otwarty i plurali-

styczny charakter radiofonii i telewizji.

Przepisy te oraz unormowanie zawarte w art. 6

ust. 2 pkt 1–3 ww. ustawy uprawniają KRRiT do

kształtowania polityki na rynku audiowizualnym

oraz dają podstawę do wykonania tzw. uznania ad-

ministracyjnego w odniesieniu do podmiotu, któremu

udziela się albo odmawia udzielenia koncesji.

Formą

prawną, w której KRRiT wyraża swoją wolę, jest

uchwała KRRiT.

Uchwały podejmowane są większo-

ścią 2/3 głosów ustawowej liczby członków.

Zgodnie z art. 33 ust. 2 i 3 ww. ustawy o radiofonii

jest przewodniczący KRRiT, który podejmuje decyzję

alizując w ten sposób wolę organu konstytucyjnego

działającego w ramach kompetencji ustawowych.

Rozpatrując złożone wnioski, KRRiT kieruje się

zasadą praworządności i prawdy obiektywnej.

Przy

547

wydawaniu rozstrzygnięcia kieruje się również zasa-

dą równości wobec prawa, bowiem art. 32 ust.1 Kon-

stytucji Rzeczypospolitej Polskiej stanowi, iż wszyscy

są wobec prawa równi oraz wszyscy mają prawo do

W toku postępowania o udzielenie koncesji wnio-

ski poddawane są pełnej analizie zgodnie z kryteria-

i telewizji, tj. w szczególności ocenie stopnia zgodno-

ści zamierzonej działalności programowej z zadania-

mi określonymi w art.1 ust. 1 ustawy o radiofonii

i telewizji, z uwzględnieniem:

— stopnia realizacji tych zadań przez innych nadaw -

ców działających na obszarze objętym koncesją,

— możliwości dokonania przez wnioskodawcę ko -

niecznych inwestycji i ﬁnansowaniaprogramu,

— przewidywanego udziału w programie audycji

wytworzonych przez nadawcę lub na jego zamówienie

— dotychczasowego przestrzegania przepisów do -

tyczących radiokomunikacji i środków masowego

przekazu.

KRRiT, rozpoznając wnioski, zwraca uwagę, czy

w postępowaniu o udzieleniu koncesji, kierując się

obowiązkiem realizacji zadań określonych w art. 6

oferty programowej poszczególnych wnioskodawców,

uwzględniając zasadę otwartego i pluralistycznego

Podstawą do złożenia wniosku o koncesję na roz-

powszechnianie programu drogą naziemną (z nadaj-

ników naziemnych) jest ogłoszenie przewodniczącego

KRRiT o możliwości uzyskania koncesji na rozpo-

Jest ono publikowane w Dzienniku Urzędowym RP

„Monitor Polski” po zasięgnięciu opinii prezesa Urzę-

du Komunikacji Elektronicznej.

Informacja o ogło-

szeniu jest zamieszczana w dwóch drukowanych

internetowej KRRiT.

Powyższa procedura (poprze-

dzona ogłoszeniem przewodniczącego KRRiT) odno-

si się również do wniosków o rozszerzenie koncesji

naziemnej o kolejną stację nadawczą.

Przewodniczący KRRiT podaje listę wnioskodaw-

ców biorących udział w postępowaniu do publicznej

wiadomości – są one dostępne na stronie internetowej

KRRiT oraz w biurze KRRiT.

Wnioski złożone w związku z wyżej wymieniony-

mi postępowaniami pozostawia się bez rozpoznania

w następujących przypadkach:

— złożenia wniosku po terminie określonym

w ogłoszeniu,

— niezgodności wniosku z warunkami określo -

nymi w ogłoszeniu w zakresie przedmiotu postępo-

wania, określenia charakteru programu lub warun-

ków technicznych.

Zgodnie z rozporządzeniem Krajowej Rady Radio-

gółowego trybu postępowania w sprawach udzielania

dzanie programów radiofonicznych i telewizyjnych

(Dz. U. Nr 5, poz. 41, z późn. zm.) wnioski o udziele-

nie lub rozszerzenie o kolejną stację nadawczą kon-

cesji na nadawanie programów radiowych lub tele-

wizyjnych drogą naziemną należy składać na formu-

larzach, które można uzyskać na stronie interneto-

wej KRRiT oraz w siedzibie KRRiT w Warszawie.

W czasie trwania postępowania wnioskodawca

obowiązany jest zgłaszać niezwłocznie przewodniczą-

cemu KRRiT zmiany stanu faktycznego lub prawne-

go objętego wnioskiem.

W przypadku postępowań

dotyczących udzielenia bądź rozszerzenia koncesji na

nadawanie drogą naziemną należy pamiętać, że

zmiany wniosku, w części dotyczącej informacji pro-

gramowych oraz formularza: Informacje ekonomicz-

no-ﬁnansowe,izałożeńplanuﬁnansowego,a także

specyﬁkacjiźródełﬁnansowaniaplanowanegoprzed-

sięwzięcia, dokonane w czasie trwania postępowania,

nie będą uwzględniane, jeżeli w postępowaniu rozpa-

trywane są wnioski złożone przez więcej niż jednego

wnioskodawcę.

Za zmianę uważa się również uzupeł-

nienie wniosku polegające na złożeniu dokumentów

brakujących w dniu złożenia wniosku.

wizji w postępowaniu o udzielenie lub rozszerzenie

koncesji ocenia się w szczególności:

1) stopień zgodności zamierzonej działalności pro-

przedmiotowej ustawy (dostarczanie informacji, udo-

stępnianie dóbr kultury i sztuki, ułatwianie korzysta-

nia z oświaty i dorobku nauki, upowszechnianie edu-

kacji obywatelskiej, dostarczanie rozrywki, popieranie

krajowej twórczości audiowizualnej) z uwzględnieniem

2) możliwości dokonania przez wnioskodawcę ko-

niecznych inwestycji i ﬁnansowaniaprogramu;

3) przewidywany udział w programie audycji wy-

tworzonych przez nadawcę lub na jego zamówienie

4) przewidywany udział: audycji wytworzonych

przez producentów europejskich (w przypadku pro-

gramu telewizyjnego) – art. 15 ust. 1 i 4 ustawy

o radiofonii i telewizji; utworów wykonywanych

w języku polskim i utworów związanych przez osobę wy-

konawcy, kompozytora lub autora opracowania z kul-

turą polską (w przypadku programu radiowego lub

telewizyjnego) – art. 15 ust. 2 i 3 ww. ustawy;

5) dotychczasowe przestrzeganie przepisów doty-

czących radiokomunikacji i środków masowego prze-

kazu.

Złożony wniosek zostaje zarejestrowany i wpisany

do bazy danych departamentu regulacji.

Wniosek

opiniowany jest w części prawnej, programowej, eko-

nomiczno-ﬁnansowej,technicznejireklamowej.

Na-

stępnie wniosek przedstawiany jest na posiedzeniu

548

KRRiT, która poprzez podjęcie uchwały rozstrzyga

postępowanie.

Uchwała w sprawie udzielenia koncesji lub zmia-

ny technicznych warunków nadawania przesyłana

jest do prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej,

który w drodze postanowienia zatwierdza jej część

techniczną.

Końcowym elementem postępowania

koncesyjnego jest wydawanie decyzji przez przewod-

niczącego KRRiT.

Po uzyskaniu decyzji koncesyjnej nadawca winien

wystąpić do prezesa Urzędu Komunikacji Elektro-

nicznej o dokonanie (w drodze odrębnej decyzji) re-

zerwacji częstotliwości.

Za udzielenie koncesji pobiera się opłatę, niezależ-

nie od opłat za używanie urządzeń radiokomunika-

cyjnych oraz używanie częstotliwości przewidzianych

w ustawie Prawo telekomunikacyjne.

Sposób nalicza-

nia opłat do dnia 4 sierpnia 2012 r. szczegółowo re-

gulowało rozporządzenie KRRiT w sprawie opłat za

Nr 12, poz. 153, z późn. zm.).

Obecnie to zagadnienie

reguluje art. 40 ust. 6 ww. ustawy o radiofonii i tele-

wizji oraz wydane na jego podstawie rozporządzenie

powszechnianie programów radiofonicznych i telewi-

zyjnych.

Rozporządzenie KRRiT wejdzie w życie po

2012 r.

Postępowanie o rozszerzenie koncesji na rozpo-

wszechnianie programu telewizyjnego, polegające na

przyznaniu prawa do rozpowszechniania programu

gnale multipleksu pierwszego, zostało zapoczątkowa-

ne publikacją w Dzienniku Urzędowym Rzeczypo-

spolitej Polskiej „Monitor Polski” z dnia 18 stycznia

2011 r. nr 4, poz. 60, w porozumieniu z prezesem

UKE, ogłoszenia przewodniczącego KRRiT z dnia

rozpowszechnianie programu telewizyjnego.

Zgodnie z treścią pkt I ogłoszenie stanowiło pod-

stawę do składania wniosków o dokonanie zmiany,

w trybie art. 155 Kodeksu postępowania administra-

zm.), czterech koncesji na rozpowszechnianie progra-

mów telewizyjnych.

Zmiana miała polegać na rozsze-

rzeniu koncesji na rozpowszechnianie programu

w sposób rozsiewczy satelitarny, o charakterze okre-

ślonym w udzielonych koncesjach, o przyznanie pra-

wa do rozpowszechniania programu drogą rozsiew-

wygaśnięcia obecnie obowiązującej koncesji, z zacho-

waniem poniższych warunków:

1.

Dla potrzeb dokonania zmian koncesji użyte

zostaną kanały telewizyjne przeznaczone do wyko-

rzystania dla telewizji cyfrowej w standardzie DVB-T

(standard EN 300 744 V1.6.1 2009 Europejskiego In-

stytutu Standardów Telekomunikacyjnych – ETSI)

w pierwszym ogólnopolskim multipleksie, wymienio-

ne i szczegółowo określone w załączniku do zarządze-

nia nr 21 prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicz-

spodarowania częstotliwości dla zakresu 470–863

MHz (Dz. Urz.

UKE Nr 27, poz. 139) zmienionego

zarządzeniem nr 11 prezesa Urzędu Komunikacji

Elektronicznej z dnia 4 maja 2010 r., (Dz. Urz.

UKE

Nr 10, poz. 22).

Stacje nadawcze przeznaczone do roz-

powszechniania programu będą zlokalizowane na

poszczególnych obszarach wykorzystania częstotli-

wości wskazanych w powyższym planie zagospoda-

rowania częstotliwości lub poza tymi obszarami

w odległości nie większej jednak niż 50 km od grani-

cy obszarów.

Wartości parametrów technicznych sta-

cji nadawczych, w tym mocy promieniowanej, będą

zawierały się w takich granicach, aby dopuszczalny

sumaryczny poziom natężenia pola sygnałów zakłó-

cających, wyznaczony zgodnie z obowiązującymi za-

leceniami Sektora Radiokomunikacji Międzynarodo-

wego Związku Telekomunikacyjnego – ITU-R [po-

rozumienie regionalne w sprawie planowania na-

ziemnej radiodyfuzji cyfrowej w regionie 1 (w części

regionu 1 położonej na zachód od południka 170°E

i na północ od równoleżnika 40°S, z wyłączeniem

terytorium Mongolii) oraz Islamskiej Republice Ira-

nu, w pasmach częstotliwości 174–230 MHz oraz

470–862 MHz – Genewa 2006], tzn. obliczony meto-

dą ITU R.

P1546 dla 1% czasu, 50% miejsc, na wyso-

kości 10 m. n.p.t. nie przekraczał na granicy wspól-

nokanałowego obszaru wykorzystania częstotliwości

wartości 46dBµV/m.

2.

Sygnał multipleksu pierwszego tworzyć będzie

nie więcej niż 8 programów telewizyjnych, przy czym

składowa wizji sygnału telewizyjnego nadawana bę-

dzie z wykorzystaniem algorytmu kompresji H264/

AVC.

3.

Sygnał multipleksu pierwszego poza 4 progra-

mami, których nadawcy w wyniku rozstrzygnięcia

niniejszego postępowania uzyskają prawo do umiesz-

czenia ich w sygnale multipleksu pierwszego, będą

tworzyć następujące programy:

— programy TVP1, TVP2 oraz jeden z programów

regionalnych TVP SA, rozpowszechniane na podsta-

wie decyzji rezerwacyjnej prezesa UKE nr DZC-WTV-

-5157-4/09 (180) z dnia 30 września 2009 r. wydanej

TVP SA – do daty upływu ważności ww. decyzji rezer-

wacyjnej (lub do daty zaprzestania ich rozpowszech-

niania w sygnale multipleksu pierwszego),

— 3 (lub 4) programy o charakterze wyspecjalizo -

wanym, rozpowszechniane na podstawie koncesji wy-

danych przez przewodniczącego KRRiT i zmienionych

w wyniku przeprowadzenia postępowania, o którym

poprzez przyznanie prawa do umieszczenia programu

w sygnale multipleksu pierwszego – od daty upływu

ważności decyzji rezerwacyjnej prezesa UKE nr DZC-

-WTV-5157-4/09 (180) dnia 30 września 2009 r. wy-

danej TVP SA (lub od daty zaprzestania rozpo-

wszechniania programów TVP1, TVP2 oraz jednego

z programów regionalnych TVP SA w sygnale mul-

549

tipleksu pierwszego) do końca terminu ważności kon-

cesji oraz decyzji rezerwacyjnych prezesa UKE.

Wyspecjalizowany charakter programów będzie sta-

nowić uzupełnienie bezpłatnej oferty programowej

w naziemnej telewizji cyfrowej.

Postępowanie, o któ-

rym mowa powyżej, będzie przeprowadzone w terminie

zapewniającym nieprzerwane wykorzystanie całkowi-

tej przepływności multipleksu pierwszego z uwzględ-

nieniem konieczności zawarcia umów dotyczących

świadczenia usługi telekomunikacyjnej polegającej na

rozsiewie naziemnym sygnału multipleksu.

Uporządkowanie audiowizualnych składników

multipleksu pierwszego będzie następujące:

regionalnych TVP SA, a następnie programy rozpo-

wszechniane przez podmioty, które uzyskały prawo

do umieszczenia programu w sygnale multipleksu

pierwszego w wyniku rozstrzygnięcia niniejszego po-

stępowania, w kolejności odpowiadającej dacie wyda-

nia koncesji (począwszy od najwcześniej wydanej kon-

cesji) – do daty upływu ważności decyzji rezerwacyjnej

prezesa UKE nr DZC-WTV-5157-4/09(180) z dnia

zaprzestania rozpowszechniania programów TVP1,

— programy w kolejności odpowiadającej dacie wy -

dania koncesji (począwszy od najwcześniej wydanej

koncesji) – od daty upływu ważności decyzji rezerwa-

cyjnej prezesa UKE nr DZC-WTV-5157/09 (180) z dnia

zaprzestania rozpowszechniania programów TVP1,

4.

W wyniku rozstrzygnięcia postępowania pro-

wadzonego wobec wniosków złożonych w związku

z ogłoszeniem każdy z podmiotów, którego koncesja

zostanie zmieniona, może uzyskać możliwość wyko-

rzystania nie więcej niż jednej ósmej całkowitej prze-

pływności multipleksu pierwszego.

5.

Rozpowszechniane, na podstawie decyzji wyda-

nych w wyniku rozstrzygnięcia postępowania prowa-

dzonego wobec wniosków złożonych w związku z ogło-

szeniem, programy będą niekodowane i udostępniane

odbiorcom bezpłatnie.

6.

Rozpoczęcie rozpowszechniania programów

w sposób analogowy naziemny cyfrowy przez pod-

mioty, które uzyskały w wyniku rozstrzygnięcia ni-

niejszego postępowania prawo do umieszczenia pro-

gramów w sygnale multipleksu pierwszego, nastąpi

po wydaniu przez prezesa UKE decyzji w sprawie

dokonania rezerwacji częstotliwości w trybie art. 37

ust. 3a ustawy o radiofonii i telewizji.

Rozpoczęcie

rozpowszechniania programów w poszczególnych ob-

szarach rezerwacji będzie następowało zgodnie z ko-

lejnymi etapami uruchamiania stacji nadawczych

multipleksu pierwszego.

7.

Usługę telekomunikacyjną polegającą na roz-

siewie naziemnym sygnału multipleksu pierwszego

świadczyć będzie podmiot wyłoniony zgodnie z prze-

pisami ustawy o zamówieniach publicznych przez

TVP SA (dla której prezes UKE wydał decyzję rezer-

wacyjną nr DZC-WTV-4/09 (180) z dnia 30 września

2009 r.).

Usługę telekomunikacyjną polegającą na

rozsiewie naziemnym sygnału multipleksu pierwsze-

go dla nadawców, których programy zostaną umiesz-

czone w tym multipleksie po dacie upływu ważności

decyzji rezerwacyjnej wydanej TVP SA przez prezesa

UKE nr DZC-WTV-5157-4/09 (180) z dnia 30 wrze-

śnia 2009 r. (lub po dacie zaprzestania rozpowszech-

niania programów TVP1, TVP2 oraz jednego z pro-

gramów regionalnych TVP SA w sygnale multiplek-

su pierwszego), świadczyć będzie podmiot, z którym

uprzednio zawarli umowy nadawcy programów wy-

łonieni w wyniku niniejszego postępowania.

Ponadto zgodnie z pkt II ogłoszenia:

1.

Elementem decyzji koncesyjnej w zakresie okre-

ślenia warunków programowych będzie odesłanie do

zadeklarowanych przez wnioskodawcę we wniosku o

udzielenie koncesji informacji programowych i zwią-

zanych z tym załączników, do których przestrzegania

po uzyskaniu koncesji wnioskodawca się zobowiąże.

Rażące odstąpienie od zadeklarowanych warunków

programowych po udzieleniu koncesji będzie stano-

wić przesłankę cofnięcia koncesji w trybie art. 38 ust. 1

pkt 2 ustawy o radiofonii i telewizji.

2.

Elementem decyzji koncesyjnej w zakresie

określenia warunków technicznych będzie ustalenie

parametrów sygnalizacyjnych – identyﬁkatorówID.

Termin do składania wniosków upływał w dniu

4 marca 2011 r.

Lista wnioskodawców uczestniczących

w postępowaniu została opublikowana w dniu 14 mar-

ca 2011 r. poprzez wywieszenie na tablicy ogłoszeń

w siedzibie biura KRRiT oraz zamieszczenie na oﬁ-

cjalnej stronie internetowej www.krrit.gov.pl.

KRRiT stwierdziła, że w związku z pkt I ogłosze-

nia wpłynęły następujące wnioski o dokonanie zmia-

ny (rozszerzenie) koncesji na rozpowszechnianie pro-

gramu telewizyjnego:

— nr 010/2011 z dnia 15 lutego 2011 r. spółki Te -

lestar SA z siedzibą w Warszawie,

— nr 011/2011 z dnia 18 lutego 2011 r. spółki Kino

Polska TV SA z siedzibą w Warszawie,

— nr 012/2011 z dnia 3 marca 2011 r. spółki TVN

SA z siedzibą w Warszawie,

Media SA z siedzibą w Warszawie,

TV SA z siedzibą w Warszawie,

— nr 016/2011 z dnia 2 marca 2011 r. spółki Me -

— nr 017/2011 z dnia 28 lutego 2011 r. spółki Asr -

to SA z siedzibą w Warszawie,

— nr 018/2011 z dnia 25 lutego 2011 r. spółki Fun -

dacji Lux Veritatis z siedzibą w Warszawie,

550

— nr 020/2011 z dnia 4 marca 2011 r. spółki Sta -

Grupa SA z siedzibą w Bielanach Wrocławskich,

skie Radio SA z siedzibą w Warszawie,

Television Networks & Partners sp. z o.o. z siedzibą

lekomunikacja Polska SA z siedzibą w Warszawie;

Ponadto w terminie wskazanym w ogłoszeniu

wpłynął wniosek spółki WorldIXI UK Limited Pri-

vate Limited Company z siedzibą w Londynie, nie-

zgodny z treścią ogłoszenia, o rozszerzenie koncesji

wydanej przez The OfﬁceofCommunication(Ofcom)

– organ regulacyjny Zjednoczonego Królestwa Wiel-

kiej Brytanii i Irlandii Północnej.

W związku z powyższym, na podstawie uchwały

KRRiT nr 210/2011 z dnia 14 kwietnia 2011 r., prze-

wodniczący KRRiT wydał w dniu 9 maja 2011 r. de-

cyzję nr KD-90/2011 o umorzeniu postępowania pro-

wadzonego na podstawie wniosku nr 027/2011 z dnia

4 marca 2011 r. pełnomocnika spółki WorldIXI UKE

Limited Private Limited Company z siedzibą w Lon-

dynie.

W dniu 6 lipca 2011 r.

KRRiT podjęła uchwałę nr

371/2011, w której postanowiła umorzyć, na wniosek

stron, postępowanie prowadzone wobec wniosków:

ska TV SA z siedzibą w Warszawie oraz nr 026/2011

W dniu 11 lipca 2011 r. przewodniczący KRRiT

wydał decyzję nr DK-127/2011 ws. umorzenia postę-

powania wobec wniosku nr 011/2011 z dnia 18 lutego

szawie oraz decyzję nr DK-128/2011 ws. umorzenia

postępowania wobec wniosku nr 026/2011 z dnia

zji, rozporządzenia KRRiT w sprawie zawartości

gramów radiofonicznych i telewizyjnych oraz przepi-

sami Kodeksu postępowania administracyjnego

KRRiT dokonała oceny porównawczej wniosków na-

stępujących podmiotów:

KRRiT stwierdziła, że projekty spółek Eska TV

SA z siedzibą w Warszawie, Stavka sp. z o.o. z siedzi-

bą w Warszawie, Lemon Records sp. z o.o. z siedzibą

w Warszawie oraz ATM Grupa SA z siedzibą w Bie-

lanach Wrocławskich w największym stopniu reali-

zują wymagania określone w treści ogłoszenia.

W dniu 29 lipca 2011 r., na podstawie uchwał Kra-

jowej Rady Radiofonii i Telewizji nr 241/2011 z dnia

26 kwietnia 2011 r. i nr 371/2011 z dnia 6 lipca 2011 r.,

przewodniczący KRRiT wydał decyzję nr DK-137/

2011 o rozszerzeniu koncesji nr 411/2009-T spółki

Eska TV SA, koncesji nr 456/2011-T spółki Stavka

sp. z o.o., koncesji nr 466/2011-T spółki Lemon Re-

cords sp. z o.o. i koncesji nr 468/2011-T spółki ATM

Grupa SA

Zgodnie z art. 127 § 3 Kodeksu postępowania ad-

ministracyjnego stronom postępowania przysługuje

sprawy do przewodniczącego Krajowej Rady Radio-

fonii i Telewizji, w terminie czternastu dni od dnia

doręczenia niniejszej decyzji.

W niniejszym postępowaniu wpłynęły następują-

ce wnioski o ponowne rozpatrzenie sprawy:

— z dnia 16 sierpnia 2011 r. spółki Astro SA

z siedzibą w Warszawie,

— z dnia 18 sierpnia 2011 r. spółki Superstacja

— z dnia 23 sierpnia 2011 r., uzupełniony pismem

z dnia 30 września 2011 r., Fundacji Lux Veritatis

z siedzibą w Warszawie,

— z dnia 24 sierpnia 2011 r. spółki Mediasat sp.

— z dnia 22 sierpnia 2011 r. spółki ATM Grupa

Wnioski o ponowne rozpatrzenie sprawy zostały zło-

żone w terminie określonym w art. 129 § 2 K.p.a.

postępowania administracyjnego po rozpatrzeniu

z siedzibą w Warszawie; z dnia 18 sierpnia 2011 r.

551

z siedzibą w Bielanach Wrocławskich; z dnia 23 sierp-

nia 2011 r., uzupełnionego pismem z dnia 30 wrze-

trzenie sprawy zakończonej decyzją przewodniczącego

KRRiT nr DK-137/2011 z dnia 29 lipca 2011 r. oraz

w wykonaniu uchwały Krajowej Rady Radiofonii i Te-

lewizji nr 6/2012 z dnia 17 stycznia 2012 r. przewodni-

czący KRRiT wydał w dniu 17 stycznia 2012 r. decyzję

nr DR-018/2012, w której postanowił: uchylić decyzję

przewodniczącego KRRiT nr DK-137/2011 z dnia

29 lipca 2011 r. w części dotyczącej pkt I ppkt 5 lit.

j–k,

tj. odmowy zmiany (rozszerzenia) koncesji spółek Tele-

komunikacja Polska SA z siedzibą w Warszawie (wnio-

w Warszawie (wniosek nr 025/2011) oraz umorzyć po-

stępowanie w tej części, a w pozostałym zakresie utrzy-

mać w mocy przedmiotową decyzję.

W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy KRRiT

postanowiła podtrzymać swoje dotychczasowe stano-

wisko zawarte w uzasadnieniu skarżonej decyzji

Na podstawie art. 3 § 2 pkt 1, art. 53 § 1 oraz art. 54

prawo do złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Ad-

ministracyjnego w Warszawie za pośrednictwem

przewodniczącego KRRiT w terminie trzydziestu dni

W dniu 22 lutego 2012 r. wpłynęła do przewodni-

czącego KRRiT skarga Fundacji Lux Veritatis od de-

cyzji przewodniczącego KRRiT nr DR-018/2012

z dnia 17 stycznia 2012 r., a w dniu 29 lutego 2012 r.

wpłynęła skarga od spółki Mediasat sp. z o.o. z sie-

dzibą w Warszawie.

Przewodniczący KRRiT przesłał

do sądu powyższe skargi (skargę Fundacji Lux Veri-

tatis w dniu 23 marca br., skargę spółki Mediasat

sp. z o.o. w dniu 30 marca br.).

Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji, rozstrzyga-

jąc postępowanie zapoczątkowane ogłoszeniem prze-

wodniczącego KRRiT z dnia 5 stycznia 2011 r., mia-

ła na uwadze konieczność poniesienia dużych nakła-

dów (w tym na opłatę koncesyjną, produkcję progra-

mu oraz opłaty za usługi nadawcze) związanych

z rozpowszechnianiem programów w multipleksie,

a oceniając wnioski w przedmiotowym postępowa-

niu, zwróciła szczególną uwagę na wiarygodność

przedstawionych we wnioskach założeń ekonomicz-

no-ﬁnansowych.

Ponadto KRRiT miała na uwadze, że uruchomie-

nie nadawania programów w sposób cyfrowy naziem-

ny jest jednym z priorytetów państwa polskiego.

Wy-

razem tego jest m.in. uchwalona przez parlament

ziemnej telewizji cyfrowej (Dz. U Nr 153, poz. 903)

oraz wspólne działania Krajowej Rady Radiofonii

i Telewizji i prezesa UKE zmierzające do rozpoczęcia

nadawania w sposób cyfrowy naziemny oraz stwo-

rzenia odbiorcom możliwości odbioru jak najszerszej

oferty programów bezpłatnych.

Powodzenie procesu

uwarunkowane jest m.in. wspólnym działaniem

nadawców, których programy mają być rozpowszech-

niane w tym samym multipleksie, polegającym na

zawarciu umowy i ponoszeniu kosztów związanych

z działalnością nadawczą.

W przypadku niewywią-

zywania się z umowy z operatorem technicznym

świadczącym usługę nadawczą ze względów ekono-

micznych (niepłacenia za usługę) powodzenie przed-

sięwzięcia mogłoby być zachwiane, chyba że pozosta-

li nadawcy programów obecnych w sygnale multi-

pleksu musieliby ponosić wyższe koszty związane

z niewywiązywania się z umowy jednego z nadawców

albo podmiot świadczący usługę zaprzestałby jej

świadczenia w związku z ponoszeniem kosztów i nie-

dotrzymywaniem odpowiedniej zapłaty (co za tym

idzie powstałaby groźba zaprzestania rozpowszech-

niania wszystkich programów obecnych w tym mul-

tipleksie).

KRRiT, rozstrzygając powyższe postępowanie,

miała także na uwadze wagę powodzenia niniejszego

przedsięwzięcia, którego sukces i rozwój będzie miał

olbrzymi wpływ na powodzenie uruchomienia w peł-

nym zakresie częstotliwości przeznaczonych na MUX-3.

Należy pamiętać, że Polska jest zobowiązana do zwol-

nienia częstotliwości analogowych wykorzystywa-

nych do rozpowszechniania programów telewizyj-

nych w sposób rozsiewczy naziemny do 31 lipca 2013 r.

Pojawienie się problemów przy uruchomieniu rozpo-

wszechniania na MUX-1 może w bardzo istotny spo-

sób wpłynąć na rozwój naziemnej telewizji cyfrowej

w Polsce.

Mając powyższe na uwadze, dokonując analizy

wniosków pod kątem kryterium wiarygodności ﬁnan-

sowej, stwierdzono, że nie spełniają tego kryterium

wnioski następujących podmiotów: Telestar SA (iTV),

Cable Television Network & Partners sp. z o.o. (CTV),

TV Point Group sp. z o.o. (Machina TV), Mediasat sp.

z o.o. (Tele5), Polskie Radio SA (Polskie Radio „Czwór-

ka”) oraz Fundacji Lux Veritatis (Trwam).

Zgodnie z ww. ustawą o wdrożeniu naziemnej te-

lewizji cyfrowej, która weszła w życie 10 sierpnia

2011 r., następny konkurs na kolejne trzy albo cztery

sloty, czyli programy, które MUX-1 zwolni TVP SA,

KRRiT musi rozpocząć przed końcem 2012 r.

KRRiT ukazało się zaproszenie do konsultacji w spra-

wie uzupełnienia MUX-1.

Wyniki konsultacji znajdu-

ją się pod adresem http://www.krrit.gov.pl/krrit/kon-

sultacje-krrit/news,740,zakonczone-konsultacje-ws-

-umieszczenia-4-programow-telewizyjnych-w-sygna-

le-multipleksu-pierwszego-mu.html.

Nie jest to koniec cyfryzacji, wręcz przeciwnie, to

początek procesu cyfryzacji.

Jeśli proces wdrażania

multipleksu pierwszego zostałby zatrzymany, to wów-

czas zatrzymany zostałby proces pełnego uruchomie-

nia multipleksu trzeciego, który warunkuje wyłącze-

552

nie kanałów analogowych.

Uzyskane w ten sposób

kanały analogowe będą wykorzystane do stworzenia

kolejnych multipleksów.

Dlatego tak ważne i tak da-

lekosiężne w swych skutkach jest powodzenie multi-

pleksu pierwszego.

Z tego względu tak też w istocie

należy rozumieć interes społeczny, interes wolności

słowa i możliwości rozszerzania pluralizmu w tej sfe-

rze.

I właśnie dlatego KRRiT przykładała w konkur-

sie szczególną wagę do ekonomiczno-ﬁnansowejzdol-

ności podmiotów do funkcjonowania w tej sferze, jak

również do formalno-prawnej strony postępowania,

aby proces cyfryzacji mógł postępować, aby minima-

lizować i tak już ogromne jego opóźnienia.

administracyjnego od decyzji wydanej w pierwszej

wy.

Do wniosku tego stosuje się odpowiednio prze-

pisy dotyczące odwołań od decyzji.

Powyższe ozna-

cza, że stronom postępowania o udzielenie koncesji

na rozpowszechnianie programu przysługuje prawo

przysługuje prawo do złożenia skargi do wojewódz-

kiego sądu administracyjnego za pośrednictwem

wanie.

Natomiast od wydanego przez wojewódzki sąd

cego postępowanie w sprawie przysługuje skarga ka-

sacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Ad 3.

Czy oferta multipleksów będzie systema-

tycznie poszerzana o nowe miejsca programowe?

Cyfryzacja telewizji naziemnej umożliwia efek-

tywniejsze zarządzanie widmem radiowym, co wiąże

się z możliwością zagospodarowania zwolnionych za-

sobów częstotliwości po zakończeniu emisji sygnału

analogowego telewizji naziemnej.

Wolne częstotliwo-

ści będą mogły zostać przeznaczone na dodatkowe

usługi np. dostępu do Internetu czy kolejne multi-

pleksy telewizji naziemnej.

Na dzień dzisiejszy brak

jest decyzji dotyczących sposobów wykorzystania

zwolnionych częstotliwości w wyniku wyłączenia na-

ziemnej telewizji analogowej.

Poza tym kształt na-

ziemnej telewizji cyfrowej będzie uzależniony od po-

stępów prac w ramach Międzynarodowego Związku

Telekomunikacyjnego w zakresie harmonizacji wy-

korzystania częstotliwości.

W najbliższym czasie oferta programowa naziem-

nej telewizji cyfrowej zostanie poszerzona o nowe

programy w związku z obowiązkiem zaprzestania

przez TVP SA rozpowszechniania programów w mul-

tipleksie pierwszym (TVP1, TVP2, TVP Info) naj-

później do dnia 27 kwietnia 2014 r.

Zgodnie z ustawą

czący Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji w termi-

nie do dnia 31 grudnia 2012 r. ogłosi w Dzienniku

Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Pol-

ski” informacje o możliwościach uzyskania konce-

sji na rozpowszechnianie programów telewizyjnych

tipleksie pierwszym po zaprzestaniu rozpowszech-

niania wymienionych powyżej programów przez Te-

lewizję Polską.

Ad 4.

Jaka ilość programów polskojęzycznych bę-

Obecnie wszystkie dostępne programy w ramach

naziemnej telewizji cyfrowej są polskojęzyczne.

Od

1 sierpnia 2013 r., czyli po ostatecznym zakończeniu

emisji analogowej telewizji naziemnej, oferta progra-

mowa nie zmieni się, więc w języku polskim dostęp-

nych będzie łącznie 21 następujących programów:

— MUX-1: TVP1 HD, TVP2, TVP INFO (wer -

sja regionalna), Eska TV, TTV, Polo TV, ATM

— MUX-2: Polsat, TVN, TVN7, TV4, TV Puls,

TV Puls2, TV6 i Polsat Sport News,

— MUX-3: TVP1, TVP2 HD, TVP INFO (wer -

sja regionalna), TVP Kultura, TVP Polonia, TVP

Historia.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Małgorzata Olszewska

Warszawa, dnia 27 grudnia 2012 r.

sekretarza stanu

na zapytanie posła Marka Balta

przekazane przy piśmie Marszałka Sejmu z dnia 7 li-

usług medycznych, pragnę poinformować, że zgodnie

z późn. zm.) zadania z zakresu określania jakości

553

wotnej, przeprowadzanie konkursów ofert, rokowań

liczanie należą do kompetencji Narodowego Fundu-

szu Zdrowia.

możliwości sporządzenia planu zabezpieczenia świad-

czeń opieki zdrowotnej.

Przepisy ustawy nie nakła-

dają wprost takiego obowiązku na Narodowy Fun-

dusz Zdrowia.

Niemniej każdy z oddziałów wojewódz-

kich NFZ jako podstawę do kontraktowania świad-

czeń sporządza plan zakupu świadczeń.

Odnosząc się do kwestii dotyczącej wartości nakła-

dów na świadczenia opieki zdrowotnej ﬁnansowanych

przez Narodowy Fundusz Zdrowia, uprzejmie infor-

muję, że środki ﬁnansowecoroczniesystematycznie

wzrastają, co obrazuje poniższe zestawienie:

Rok

Koszty świadczeń

opieki zdrowotnej

Wzrost do roku

poprzedniego

2007 – wykonanie 40 122 980 —

2008 – wykonanie 49 348 746 122,99%

2009 – wykonanie 55 038 582 111,53%

2010 – wykonanie 56 643 910 102,92%

2011 – wykonanie 58 224 321 102,79%

2012 – plan 61 698 289 105,97%

2013 – plan 63 230 834 102,48%

W odniesieniu do istniejącego obecnie problemu

czeń opieki zdrowotnej, zasady rozliczeń pomiędzy

cami oraz kwotę zobowiązania Narodowego Fundu-

szu Zdrowia wobec świadczeniodawcy.

W związku

mitów określonych umową.

Natomiast możliwość

sﬁnansowaniadodatkowychświadczeńzrealizowa-

nych ponad limit określony umową może być rozwa-

żana w konkretnej sytuacji wynikającej m.in. z dys-

ponowania przez Narodowy Fundusz Zdrowia dodat-

kowymi środkami ﬁnansowymi.

do przepisów art. 20–23 ustawy z dnia 27 sierpnia

równo realizację świadczeń planowych, jak i nagłych

Ponadto odnośnie do kwestii dotyczącej wysokości

nadwykonań i ewentualnego sﬁnansowaniaświad-

czeń ponadumownych NFZ poinformował, że warto-

ści świadczeń zdrowotnych zrealizowanych w roku

bieżącym ponad wartości umów w rodzaju: leczenie

szpitalne, że łączna wartość sprawozdanych tzw.

nadwykonań w rodzaju: leczenie szpitalne, wg stanu

na 30 września 2012 r., wynosiła 1 748 mln zł, w tym

20,34% świadczeń stanowiły świadczenia oznaczone

przez świadczeniodawców jako świadczenia pilne lub

ratujące życie.

Z uwagi na zaangażowanie środków

ﬁnansowych określonych w planie NFZ na 2012 r.

w zawarte umowy o udzielanie świadczeń opieki zdro-

wotnej, ewentualne sﬁnansowanieświadczeńponadu-

Odnośnie do kwestii dotyczącej oszczędności z ty-

tułu zmian w zasadach refundacji leków NFZ poin-

formował, że w planie ﬁnansowymNFZnarokbie-

żący wyznaczono wartość całkowitego budżetu na

554

refundację zgodnie z postanowieniami art. 74 ust. 1

środków spożywczych specjalnego przeznaczenia ży-

ww. ustawy o refundacji środki ﬁnansoweujętewcał-

kowitym budżecie na refundację mogą być wykorzy-

stane przez Narodowy Fundusz Zdrowia wyłącznie

na refundację:

— leków i środków spożywczych specjalnego prze -

znaczenia żywieniowego objętych programami leko-

wymi;

— leków stosowanych w chemioterapii określo -

nych w przepisach ustawy o refundacji;

— leków nieposiadających pozwolenia na dopuszcze -

nie do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

wie ustawy o refundacji;

stawie ustawy o refundacji.

Z uwagi na roczny charakter planu ﬁnansowego

NFZ ocena skutków racjonalizacji w roku 2012 wy-

datków na refundację leków, środków spożywczych

bów medycznych będących efektem wejścia w życie

przepisów ustawy o refundacji możliwa będzie dopie-

ro po zakończeniu roku planowania.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Sławomir Neumann

Warszawa, dnia 2 stycznia 2013 r.

Odpowiedź

w sprawie negatywnego oddziaływania

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pi-

12, w sprawie zapytania pana posła Macieja Małec-

kiego z dnia 23 października 2012 r., dotyczącego

negatywnego oddziaływania na środowisko aku-

Sochaczewa, uprzejmie przedstawiam następujące

wyjaśnienia.

Ad 1.

Starosta sochaczewski, na podstawie art. 237

ustawy Prawo ochrony środowiska, decyzją z dnia

5 lutego 2008 r., znak: RŚ.B.7632-06/06, zobowiązał

Generalną Dyrekcję Dróg Krajowych i Autostrad Od-

dział w Warszawie do sporządzenia i przedłożenia

przeglądu ekologicznego obwodnicy Sochaczewa

szawie wykonała w terminie obowiązek nałożony ww.

decyzją starosty sochaczewskiego, przedkładając

w dniu 3 września 2008 r. w Starostwie Powiatu So-

chaczewskiego opracowanie pt. „Przegląd ekologicz-

ny obwodnicy Sochaczewa na drogach krajowych

nr 2 i nr 50 w zakresie oddziaływania akustycznego”.

Przeprowadzona w ramach przeglądu analiza od-

działywania obwodnicy na środowisko wykazała wy-

stępowanie przekroczeń dopuszczalnego poziomu

hałasu we wszystkich punktach pomiarowych usy-

tuowanych na terenach zabudowy mieszkaniowej

położonych wzdłuż obwodnicy.

Wobec powyższego

starosta sochaczewski, działając w oparciu o art. 362

ust. 1 i 2, art. 375 oraz art. 378 ustawy z dnia 27 kwiet-

z dnia 13 marca 2009 r. oraz z dnia 2 października

2009 r. zobowiązał Generalną Dyrekcję Dróg Krajo-

nia oddziaływania obwodnicy Sochaczewa na środo-

wisko akustyczne.

W decyzjach wskazane zostały

konkretne czynności zmierzające do ograniczenia od-

działywania obwodnicy ze wskazaniem lokalizacji

działań oraz terminem ich wykonania do dnia 31 lip-

ca 2011 r.

Ponieważ realizacja obowiązku nałożonego de-

cyzjami starosty sochaczewskiego wymagała zabez-

pieczenia odpowiednich środków ﬁnansowych na

realizację przedsięwzięcia oraz stosowania procedu-

ry zamówień publicznych na każdym etapie realiza-

cji inwestycji (zarówno w fazie wykonania projektu,

jak również wyłonienia wykonawcy robót), General-

w Warszawie wystąpiła do starosty sochaczewskiego

z wnioskiem o wydłużenie wskazanego w decyzji ter-

minu realizacji obowiązków z dnia 31 lipca 2011 r. do

30 września 2012 r.

Starosta sochaczewski nie przy-

chylił się do wniosku GDDKiA i utrzymał termin

wskazany w decyzji.

Wykonując orzeczenie ww. decyzji, w roku 2010

GDDKiA opracowała kompletną dokumentację pro-

jektową dla przedsięwzięcia, zaś w roku 2011 wyło-

niono wykonawcę robót.

W związku z licznymi protestami wnoszonymi do

GDDKiA oraz starostwa przez właścicieli nierucho-

mości bezpośrednio sąsiadujących z obwodnicą So-

chaczewa w miejscu budowanych ekranów akustycz-

555

nych starosta sochaczewski w dniu 25 maja 2012 r.

wszczął z urzędu postępowanie administracyjne

w sprawie zmiany decyzji starosty sochaczewskiego

nionej decyzją z dnia 2 października 2009 r.).

Przed-

miotowe postępowanie zakończone zostało decyzją

starosty sochaczewskiego z dnia 18 października

2012 r. zmieniającą z urzędu decyzję ostateczną sta-

rosty sochaczewskiego z dnia 13 marca 2009 r.

w sprawie zobowiązania Generalnej Dyrekcji Dróg

niczenia negatywnego oddziaływania na środowisko

akustyczne obwodnicy Sochaczewa.

W zmienionej

decyzji zmodyﬁkowany(zmniejszony)zostałzakres

koniecznych do realizacji ekranów akustycznych,

co spowodowało konieczność dodatkowej korekty do-

kumentacji projektowej.

Wobec powyższego oraz po uwzględnieniu szeregu

czynników mających wpływ na tempo oraz płynność

realizacji inwestycji, takich jak konieczność corocz-

nego planowania oraz pozyskania środków ﬁnanso-

wych z budżetu państwa, konieczność stosowania

wydłużonych procedur wynikających z ustawy Pra-

wo zamówień publicznych ze względu na wartość za-

dania, jak również konieczność rozwiązania konﬂik-

tów społecznych powstałych w trakcie realizacji przed-

sięwzięcia, konieczność modyﬁkowaniadokumentacji

projektowej, resort transportu stoi na stanowisku, że

realizacja inwestycji nie jest zagrożona.

Ze względu

na czynniki opisane powyżej ustalony w decyzji ad-

ministracyjnej, bez uwzględnienia specyﬁkirzeczy-

wistego prowadzenia procesu inwestycyjnego, termin

31 lipca 2011 r. nie mógł być dochowany.

Aktualnie

przewidywany termin zakończenia realizacji tego za-

dania to II kwartał 2013 r.

Ad 2.

Uprzejmie informuję, że w 2012 r. do Mini-

Morskiej wpłynęło 13, a do centrali GDDKIA 28 skarg/

wniosków w sprawie ekranów akustycznych.

Przed-

miotowe skargi/wnioski dotyczyły przeważnie za-

montowania ekranów, podwyższenia ekranów, nie-

zamontowania ekranów oraz odstąpienia od montażu

ekranów tam, gdzie już zostały zaprojektowane.

Ad 3.

Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Auto-

strad Oddział w Warszawie prowadzi w chwili obecnej

prace związane z budową ekranów akustycznych wzdłuż

obwodnicy Sochaczewa.

Przedsięwzięcie jest realizowa-

ne zgodnie z umową nr 218/2011 z dnia 29 listopada

2011 r.

Wykonawcą robót jest ﬁrmaPrzedsiębiorstwo

Budownictwa Lądowego Mazowieckie Mosty sp.

sięwzięcie jest realizowane w oparciu o zgłoszenie

budowy obiektu budowlanego do wojewody mazo-

wieckiego.

Ad 4.

Wartość całego zadania zgodnie z umową

z wykonawcą to 34 717 821,42 zł.

Aktualne zaawan-

sowanie ﬁnansoweinwestycjiwynosi23365000zł.

Ad 5.

Odnosząc się do kwestii ustanowienia ob-

szaru ograniczonego użytkowania przy obwodnicy

Sochaczewa, uprzejmie wyjaśniam, że zgodnie z za-

pisami decyzji starosty sochaczewskiego Generalna

wiązana do ograniczenia oddziaływania akustycznego

obwodnicy Sochaczewa oraz do wykonania analizy

skuteczności wybudowanych zabezpieczeń.

Wyniki

uzyskane w trakcie pomiarów powinny być odnoszone

do wartości dopuszczalnych określonych w rozporzą-

dowisku (Dz. U. Nr 120, poz. 826), w brzmieniu nada-

nym rozporządzeniem ministra środowiska z dnia

1 października 2012 r. zmieniającym rozporządzenie

dowisku (Dz. U. z 2012 r. poz. 1109).

Analiza ta zo-

stanie przedłożona organowi ochrony środowiska,

w przypadku przedmiotowej inwestycji staroście so-

chaczewskiemu, który dokona oceny skuteczności

wybudowanych zabezpieczeń.

W przypadku stwier-

dzenia, że pomimo zastosowania dostępnych rozwią-

zań technicznych, technologicznych, organizacyjnych

wiska poza pasem drogowym, organ może zdecydo-

wać o utworzeniu obszaru ograniczonego użytkowa-

nia.

Ostatecznie obszar ograniczonego użytkowania

tworzy rada powiatu w formie uchwały.

Ewentualną

zmianę warunków życia mieszkańców Sochaczewa

związaną z realizacją inwestycji pozwoli ocenić rocz-

na ocena stanu środowiska, wykonywana przez wo-

jewódzkiego inspektora ochrony środowiska.

Ad 6.

Przy większości realizowanych przez GDD-

KiA inwestycji, których elementem są urządzenia

ochrony środowiska, GDDKiA jest zobowiązana do

wykonania i przedłożenia odpowiednim organom ana-

lizy porealizacyjnej, której celem jest weryﬁkacjaza-

łożonej w projekcie skuteczności ochrony środowiska

przed negatywnym oddziaływaniem drogi – w tym

przed hałasem.

Wyniki porównania zakładanej sku-

teczności z pomierzonym zgodnie z obowiązującymi

przepisami oddziaływaniem może być podstawą albo

do zaakceptowania przez odpowiedni organ wystar-

czającej skuteczności zastosowanych rozwiązań, albo

w przypadku wystąpienia przekroczeń dopuszczal-

nych norm do nałożenia na GDDKiA obowiązku

ograniczenia oddziaływania.

Wobec powyższego minister transportu, budow-

wania działań w poruszonych przez pana posła

kwestiach.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tadeusz Jarmuziewicz

Warszawa, dnia 14 grudnia 2012 r.

556

Odpowiedź

sekretarza stanu w Ministerstwie Transportu,

12 oraz znak: SPS-024-2458/12, przy których prze-

kazano zapytanie pana posła Macieja Orzechowskie-

go w sprawie budowy drogi ekspresowej S5 i remontu

uprzejmie przekazuję następujące informacje.

wania projektów.

mu zawierającym inwestycje, których realizacja rozpocz-

nie się do 2013 r.

Planowana data oddania do użytku

przedmiotowego zadania to 27 września 2013 r.

wo została ujęta w załączniku 1a do programu zawie-

rającym inwestycje priorytetowe, których realizacja

zapewnienia środków ﬁnansowych.

Zadanietozosta-

ło podzielone na 3 odcinki realizacyjne:

— Poznań (A2 węzeł Głuchowo) – Wronczyn

o dł. 16 km,

— Wronczyn – Radomicko o dł. 34,6 km,

— Radomicko – węzeł Kaczkowo o dł. 28,7 km.

Dla ww. zadania w dniu 19 sierpnia 2011 r. zosta-

ła wydana decyzja o środowiskowych uwarunkowa-

projektowe jest w trakcie nanoszenia zmian w ra-

mach dokumentacji projektowej przedmiotowej decy-

zji.

Obecnie w opracowaniu znajduje się również do-

kumentacja do wniosku o wydanie decyzji o zezwole-

Korzeńsko – Wrocław (A8 węzeł Widawa) z uwagi na

cym inwestycje, których realizacja zostanie rozpoczę-

ta po roku 2013.

Dla przedmiotowego zadania w dniu

23 sierpnia 2010 r. wydana została decyzja środowi-

skowa.

Z dniem 12 stycznia 2011 r. ww. decyzja uzy-

skała rygor natychmiastowej wykonalności, zaś w dniu

28 maja 2012 r. wojewoda dolnośląski wydał decyzję

o zezwoleniu na realizację inwestycji.

Przedmiotowa

decyzja nie jest jeszcze ostateczna.

Jednocześnie należy wskazać, iż prezes Rady Mi-

nansowej UE.

Dla MTBiGM priorytetem są przede

jących autostrad i dróg ekspresowych wraz z obwod-

nicami na tych drogach, w tym wnioskowany frag-

ment drogi ekspresowej S5.

Ponadto uprzejmie infor-

muję, że zgodnie z zapowiedzią pana premiera Do-

nalda Tuska planowany termin ogłoszenia przetargu

na przedmiotowym odcinku drogi ekspresowej S5 prze-

widywany jest w latach 2014–2015.

Z uwagi na po-

wyższe należy zaznaczyć, iż GDDKiA będzie zobo-

wiązana do ogłoszenia przetargów zgodnie z termi-

nami, jakie wskazał pan premier.

Jednakże dokładne

Jednocześnie chciałbym poinformować, iż droga

ekspresowa S5 będzie w przyszłości łączyła autostra-

dę A1 z autostradą A2 oraz A8.

Odnosząc się do kwestii remontu drogi krajo-

że droga krajowa nr 5 na przedmiotowym odcinku

2,00 m).

Nawierzchnia na ww. odcinku drogi wymaga

likwidacji kolein i wprowadzenia elementów poprawy

bezpieczeństwa ruchu drogowego, głównie trwałego

rozdzielenia kierunków ruchu, wydzielenia ruchu pie-

szo-rowerowego oraz przebudowy skrzyżowań.

Działania przewidziane dla rozwiązania proble-

mu komunikacyjnego na drodze krajowej nr 5 na ww.

odcinku zostały ujęte w planie działań na sieci dro-

gowej w ramach zadania pn. Rozbudowa DK 5 na odc.

Leszno – Rydzyna.

nujący na drodze ruch z uwzględnieniem udziału po-

jazdów ciężarowych, wskaźnik wypadkowości oraz

Przedmiotowe zestawienie zawiera ponad osiemset

jęte do analizy kryteria pozwalają na efektywne wy-

liwiają podejmowanie działań, w pierwszej kolejności

W toku dotychczasowych działań dla przedmioto-

wego zadania opracowana została dokumentacja pro-

557

łożenia dokumentacji zostały zaakceptowane przez

samorządy.

Jednocześnie należy wskazać, że GDDKiA, mając

pieczeństwa wszystkim użytkownikom przedmioto-

wej drogi, przystąpiła do remontu drogi krajowej

stanowić będzie I etap przyszłej rozbudowy drogi.

0,8 km odc. jednojezdniowej obwodnicy Rydzyny.

z ﬁrmąSkanskanarealizacjępracnadalszymod-

cinku obwodnicy o dł. 0,6 km oraz części odcinka

lotniskowego długości 0,9 km.

2 + 2 na 2 + 1 wraz z wydzieleniem ścieżki rowerowej

werowej wg pierwotnego projektu wymagałaby naby-

jest niemożliwe).

Powyższe rozwiązanie jest właściwe

i uzasadnione, gdyż docelowe rozwiązanie zostanie

wprowadzone w ramach budowy łącznika drogi eks-

presowej S5 odc.

Radomicko – Kaczkowo.

Należy jednocześnie poinformować, iż podczas spo-

w siedzibie Zarządu Dróg Powiatowych w Lesznie,

w sprawie pozostawienia 4-pasowego przekroju jezdni

i niezwężania jego przekroju z uwagi na lokalizację

ścieżki pieszo-rowerowej ustalono m.in., iż:

1) samorządy na przedmiotowym odcinku wyko-

nają ścieżkę rowerową o docelowym przebiegu poza

koroną drogi krajowej nr 5 za rowem drogowym,

2) w 2012 r. w obrębie skrzyżowania z drogą po-

wiatową Oddział GDDKiA w Poznaniu wykona, z uwa-

gi na wąski pas drogowy, tymczasowy chodnik/ścież-

kę rowerową z destruktu bitumicznego,

3) na istniejącej koronie drogi możliwe będzie po-

zostawienie dotychczasowego przekroju jezdni, tj.

4 pasów ruchu, przy czym zostaną one rozdzielone

barierą dzielącą.

Ponadto uprzejmie informuję, że realizacja prze-

budowy pozostałego odcinka lotniskowego uzależnio-

na będzie od uzyskania źródeł jego ﬁnansowania.

Na

tym odcinku zostanie przeprowadzona analiza doku-

mentacji pod kątem kontynuacji przekroju 2 + 1

względnie realizacji przebudowy zgodnie z dokumen-

Odpowiedź

podsekretarza stanu

Arkadiusza Litiwńskiego w sprawie nowelizacji prze-

pisów ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych

uprzejmie przedstawiam następujące informacje.

dalej ustawą, zostały określone m.in. zasady postę-

powania konieczne do zapewnienia bezpieczeństwa

imprez masowych oraz warunki bezpieczeństwa tych

imprez.

Przepisy karne związane z naruszeniem za-

sad obowiązujących w tym zakresie zostały zawarte

w rodz.

9 ustawy.

W odniesieniu do kwestii karania za zachowanie

polegające na staniu na schodach lub rzucaniu ser-

pentyny na płytę boiska należy wskazać, że stosow-

nie do art. 54 ust. 2 pkt 1 ustawy przebywanie

przeznaczonym dla publiczności podlega karze ogra-

Z kolei rzucanie przedmiotu mogącego stanowić za-

grożenie dla życia, zdrowia lub bezpieczeństwa osób

bywa się impreza masowa, albo zakłócanie przebiegu

tej imprezy w inny, równie niebezpieczny sposób pod-

mniejszej niż 120 stawek dziennych, karze ograni-

Odnosząc się natomiast do zagadnienia związa-

nego z wbieganiem kibiców na boisko, pragnę poin-

formować, że w świetle art. 60 ust. 1 ustawy działa-

nie podjęte w czasie trwania imprezy sportowej,

towe, albo nieopuszczaniu takiego miejsca wbrew

żądaniu osoby uprawnionej stanowi czyn zagrożony

karą grzywny nie mniejszej niż 180 stawek dzien-

nych, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia

Odnośnie do stosowania pirotechniki podczas im-

ust. 2 ustawy wnoszenie na imprezę masową i posia-

nych niebezpiecznych przedmiotów, materiałów wy-

buchowych, wyrobów pirotechnicznych, materiałów

wych, jest co do zasady zabronione.

Działanie naru-

558

szające ww. normę prawną, polegające na wniesieniu

lub posiadaniu na imprezie masowej wspomnianych

przedmiotów, w tym m.in. wyrobów pirotechnicz-

nych, zagrożone jest karą grzywny nie mniejszej niż

180 stawek dziennych, karą ograniczenia wolności

ust. 1 ustawy).

Równocześnie warto podkreślić, że zakaz stoso-

wania materiałów pirotechnicznych przewidziany

w polskim ustawodawstwie wynika ze zobowiązań

przyjętych w tym zakresie przez Rzeczpospolitą Pol-

ską.

W art. 3 ust. 4 lit. g Europejskiej konwencji

prez sportowych, a w szczególności meczów piłki noż-

zobowiązanie, zgodnie z którym: „Strony będą sta-

rały się dopilnować w niezbędnych wypadkach przez

wprowadzenie odpowiednich przepisów prawnych

stąpienia aktów przemocy lub wybryków widzów or-

ganizacje sportowe i kluby oraz w razie konieczności

właściciele stadionów i odpowiednie władze w ra-

mach ich uprawnień określonych przez przepisy pra-

wa wewnętrznego podjęły praktyczne działania na

starały się przeprowadzać kontrolę, aby zapobiec

Istotny jest przy tym fakt, że stosowanie pirotech-

niki jest groźne nie tylko w przypadku wrzucenia

odpalonej racy na boisko.

Zachowanie takie zagraża

przede wszystkim kibicowi stosującemu materiały

pirotechniczne oraz pozostałym kibicom przebywa-

jącym w jego pobliżu.

W tym miejscu należy wyjaśnić, że organizator

meczu piłki nożnej obowiązany jest zgodnie z art. 15

ust. 4 ustawy prowadzić sprzedaż biletów wstępu lub

bywania na nim jedynie na miejsca siedzące.

Sam

fakt pozostawania w pozycji stojącej nie stanowi pod-

stawy do stosowania odpowiedzialności karnej.

Jed-

nakże zignorowanie wezwania do zajęcia miejsca

siedzącego może stanowić czyn z art. 54 ust. 1 usta-

wy polegający na niewykonaniu polecenia porządko-

wego, wydanego na podstawie ustawy, regulaminu

który podlega karze ograniczenia wolności albo grzyw-

ny nie niższej niż 2000 zł.

Ponadto przebywanie

w sektorze innym niż wskazany na bilecie wstępu lub

innym dokumencie uprawniającym do przebywania

na imprezie masowej i nieopuszczanie tego sektora

mimo wezwania osoby uprawnionej stanowi czyn pod-

legający karze ograniczenia wolności albo karze

grzywny do 2000 zł (art. 54 ust. 2 pkt 2 ustawy).

Przedstawiając powyższe, należy stwierdzić, że

wspomniane regulacje prawnokarne zawarte w usta-

zachowań mogących zagrażać bezpieczeństwu za-

równo uczestników tych imprez, jak i sportowcom

biorącym udział w zawodach.

Istotnym czynnikiem

podnoszącym wyraźnie poziom zagrożenia jest licz-

ba uczestników imprezy masowej w połączeniu z emo-

cjami wyzwalanymi przez kibiców podczas tego typu

wydarzeń, w szczególności podczas meczów piłki

nożnej.

Ponadto chciałbym poinformować, że w dniu

nych odbyło się posiedzenie Rady Bezpieczeństwa

Imprez Sportowych.

W posiedzeniu rady oprócz strony rządowej (tj. przed-

stawicieli resortu: spraw wewnętrznych; administra-

cji i cyfryzacji; transportu, budownictwa i gospodar-

ki morskiej; nauki i szkolnictwa wyższego; edukacji

narodowej; sprawiedliwości), Policji, Państwowej

Straży Pożarnej, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrz-

nego, Prokuratury Generalnej, Biura Pełnomocnika

li także przedstawiciele środowisk sportowych: Pol-

skiego Związku Piłki Nożnej, Polskiego Związku Mo-

torowego, Ekstraklasy SA, Ekstraligi Żużlowej sp.

z o.o. oraz Polskiego Komitetu Olimpijskiego.

Środo-

wisko kibiców na spotkaniu reprezentował prezes

Ogólnopolskiego Związku Stowarzyszeń Kibiców.

Do

prac w radzie zaproszono również uznanych sportow-

ców i autorytety w dziedzinie sportu – pana Czesława

Langa i pana Andrzeja Suprona.

Podczas wspomnianego posiedzenia podsumowa-

no zabezpieczenie turnieju Euro 2012, a także przed-

stawiono informację dotyczącą aktualnej sytuacji na

stadionach piłkarskich i żużlowych pod kątem bez-

pieczeństwa.

Ponadto na spotkaniu omówiono zabez-

pieczenie letnich igrzysk olimpijskich w Londynie,

również pod kątem możliwości wykorzystania w Pol-

sce doświadczeń i dobrych praktyk wypracowywa-

nych podczas tej imprezy masowej.

Należy dodać, że podczas kolejnych posiedzeń

rady planuje się m.in. przeprowadzenie dyskusji nad

propozycjami zmian w ustawie o bezpieczeństwie im-

prez masowych zgłaszanymi przez podmioty zaan-

gażowane w działania na rzecz poprawy bezpieczeń-

stwa podczas zawodów sportowych.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Michał Deskur

Warszawa, dnia 27 grudnia 2012 r.

559

Odpowiedź

ministra kultury i dziedzictwa narodowego

w sprawie telewizyjnych opłat

abonamentowych (2473)

tanie posła Zbigniewa Matuszczaka (sygn.

SPS-023-

-1176/12) w sprawie telewizyjnych opłat abonamento-

wych uprzejmie przekazuję stosowne informacje.

Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego

dostrzega problem związany ze spadającymi wpływa-

mi z opłat abonamentowych.

Warto jednak zazna-

czyć, iż zgodnie z ustawą o opłatach abonamento-

wych opłaty te są pobierane przez pocztowego opera-

tora publicznego – Pocztę Polską SA.

Nadzór nad

wykonywaniem kontroli obowiązku pobierania opła-

ty abonamentowej sprawuje minister właściwy do

i cyfryzacji.

Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego

podjęło działania w kierunku opracowania możli-

wych wariantów poprawy obecnego stanu.

Obecnie

zakończyły się prace nad możliwymi rozwiązaniami

funkcjonowania mediów publicznych w przyszłości.

mu ﬁnansowanianadawcówpublicznych.

Sątopro-

pozycje kierunkowe wsparte opracowaniami, zarów-

no ekonomicznymi, jak również prawnymi.

Aspekt

bunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Wspól-

nym elementem wszystkich rozwiązań jest założenie

rezygnacji z obowiązku rejestracji odbiorników tele-

wizyjnych i radiowych, który to obowiązek uznaje się

powszechnie za zbędny.

Celem zmiany rozważanych

regulacji jest przyjęcie takich rozwiązań, które za-

pewnią stabilność ﬁnansowąnadawcówpublicznych,

blicznej.

Odpowiadając na kolejne pytanie, należy zazna-

czyć, że od opłat abonamentowych odróżnić należy

opłaty uiszczane przez abonentów platform satelitar-

nych i sieci kablowych na rzecz ich operatorów.

Opła-

ty te wynikają bowiem z umowy cywilnoprawnej za-

wartej dobrowolnie między abonentem a operatorem

sieci kablowej i stanowią dochód będącego stroną

umowy operatora sieci kablowej.

Warszawa, dnia 19 grudnia 2012 r.

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w sprawie deregulacji zawodu

asystenta sędziego (2478)

pytanie pana posła Mieczysława M. Łuczaka z dnia

7 listopada 2012 r., nadesłane przy piśmie SPS-024-

-2478/12, w sprawie deregulacji zawodu asystenta

sędziego, uprzejmie przedstawiam, co następuje.

Odpowiadając na pytanie pana posła o prace nad

deregulacją zawodu asystenta sędziego, pragnę wska-

zać, że obecnie w Sejmie procedowany jest poselski

przeciw potrzebom sądów, które od lat borykają się

z problemem braku kandydatów na wolne stanowi-

ska asystentów sędziów.

wego wymagania by wszyscy asystenci sędziów legi-

tymowali się ukończoną aplikacją ogólną bądź zda-

niem jednego z prawniczych zawodowych egzaminów.

Tym samym dopuszcza się możliwość zatrudnienia

z wykształceniem wyższym prawniczym.

Projekto-

dawca zakłada, że właściwe przygotowanie do wyko-

nywania obowiązków oraz weryﬁkacjęprzydatności

do pracy na stanowisku asystenta sędziego zapew-

niać będzie odbycie stażu asystenckiego.

Roczny staż,

zakończony egzaminem, organizowany będzie przez

Krajową Szkołą Sądownictwa i Prokuratury.

Pragnę jednocześnie poinformować, że Minister-

stwo Sprawiedliwości nie prowadzi obecnie prac nad

zagadnieniem obniżenia wymogów dostępu do zawo-

du asystenta sędziego.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 13 grudnia 2012 r.

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w sprawie wstrzymania prac

przy budowie bloku energetycznego

w Elektrowni Ostrołęka SA (2486)

pytanie pani poseł Stanisławy Prządki z dnia 9 listo-

560

pada 2012 r., znak: SPS-024-2486/12, w sprawie

go w Elektrowni Ostrołęka SA poniżej przedstawiam

odpowiedzi na zadane pytania.

Jakie są powody wstrzymania realizacji budowy

nowego bloku energetycznego w największej w tej

części Polski elektrowni, dla budowy którego jest peł-

na dokumentacji i wymagane pozwolenie?

Decyzja o wstrzymaniu działań związanych z re-

alizacją projektu budowy Elektrowni Ostrołęka C wy-

nika z istotnej zmiany okoliczności niezależnych od

przewidzieć.

Podjęte działania są w szczególności

spowodowane wyraźnym pogorszeniem warunków

oferowanych na rynku ﬁnansowymibudowlanym.

Instytucje ﬁnansowe ograniczają limity alokacji

środków ﬁnansowychnadużeprzedsięwzięciainfra-

strukturalne realizowane w formule project ﬁnance

oraz żądają ustanowienia zabezpieczeń przenoszą-

sięwzięcia wpłynęłaby na istotne obniżenie wartości

W wyniku analizy warunków ﬁnansowaniainwe-

stycji w formule project ﬁnance,wporównaniudo

formuły ﬁnansowaniabilansowego,oszacowano:

kowe koszty ﬁnansowedokwotyokoło100mlnzł

rocznie;

dla nowego bloku energetycznego – od 13 do 20 mln zł

Struktura project ﬁnancemożesięróżnićwza-

1) ﬁnansowaniejestpozyskiwanedlaprawnieieko-

nomicznie odrębnego podmiotu (tzw. spółki specjal-

nego przeznaczenia/spółki celowej – SPV), którego

jedyną działalnością jest ta, dla której pozyskiwane

jest ﬁnansowanie;

2) project ﬁnancejestpozyskiwanezwykledlano-

wych projektów;

3) wysoki poziom stosunku ﬁnansowaniadłużne-

go do własnościowego – ﬁnansowaniedłużnemoże

wynosić 70–90% całkowitych kosztów projektu;

5) ﬁnansującyopierająsięnaprzyszłychprzepły-

ki celowej, wartość likwidacyjna ﬁzycznychaktywów

spółki celowej, w przypadku jej niezdolności do ob-

sługi zadłużenia, jest zazwyczaj niższa od całkowite-

go zadłużenia;

7) projekt ma określony czas trwania określony

w oparciu o takie czynniki, jak np. długość trwania

poracyjnego, który jest udzielany w oparciu o sytuację

majątkową oraz projekcje ﬁnansowebazującenada-

nych historycznych, ponadto udzielenie tradycyjnego

kredytu zakłada kontynuację działalności ﬁnansowa-

nego przedsiębiorstwa w nieokreślonym czasie, która

umożliwiałaby reﬁnansowaniezadłużenia;

9) zobowiązania z tytułu ﬁnansowaniaprojekto-

wego (dłużnego) mają pierwszeństwo roszczeń do

przez projekt, zwrot z zainwestowanego kapitału

śników energii, uprawnień do emisji CO2 oraz świa-

dectw pochodzenia;

cją Ministerstwa Gospodarki planowane jest zmniej-

ny wykorzystywany przy określaniu ceny zakupu);

6) w momencie podejmowania kluczowych decyzji

jektu wg wcześniejszych założeń.

Nie istnieje ekonomiczne uzasadnienie ﬁnansowa-

nia budowy nowego bloku energetycznego w Ostrołęce

w formule project ﬁnance.

Kosztytakiejformyﬁnan-

sowania są istotnie wyższe od ﬁnansowaniabilanso-

wego, ponadto większość ryzyk projektowych i tak

pozostałoby po stronie Grupy ENERGA, tj. koszty

gwarancji zabezpieczających kluczowe umowy pro-

jektu (umowa na dostawy paliwa, umowa odbioru

energii elektrycznej, umowa z generalnym realizato-

rem inwestycji).

To z kolei przełożyłoby się na po-

strzeganie Grupy ENERGA jako podmiotu obarczo-

nego większym ryzykiem operacyjnym.

Jednocześnie

wpływałoby na obniżenie wiarygodności kredytowej

w oczach inwestorów – w przypadku emisji obligacji

i euroobligacji, banków – w przypadku ﬁnansowania

kredytowego oraz agencji ratingowych, a w przyszło-

ści także inwestorów kapitałowych – w przypadku

561

IPO.

Powyższe elementy spowodowałyby istotne ob-

niżenie wartości Grupy ENERGA oraz realne obni-

żenie wyników, chociażby poprzez wzrost kosztów

ﬁnansowaniabilansowego.

W sytuacji dużej zmienności na rynkach ﬁnanso-

wych ryzyko projektu wzrasta z powodu występowania

niepewności, że zakładane pierwotnie ﬁnansowanie

w formule project ﬁnancewogóleniebędziedostępne

calność inwestycji.

Jednocześnie zgodnie z przepisami

cie postępowania, w momencie wysyłania ostatecznej

liwia jego dalsze modyﬁkacje,równieżwzakresieewen-

tualnej zmiany formy czy warunków zakładanego ﬁ-

nansowania.

Tym samym uwzględnienie w kontrakcie

formuły project ﬁnancezrestrykcyjnymiwymagania-

mi samej formuły takiego ﬁnansowania,jakrównież

łoby na złożenie wyższych ofert cenowych przez poten-

cjalnych wykonawców.

Czy rezygnacja z zaawansowanego projektu ener-

getycznego w Elektrowni Ostrołęka nie spowoduje

wzrostu zagrożenia bezpieczeństwa energetycznego

kraju?

Poziom bezpieczeństwa energetycznego krajowe-

Elektrowni Ostrołęka i wraz z planowanym połącze-

niem transgranicznym Polska – Litwa zapewni pew-

ność zasilania odbiorców energii elektrycznej.

Czy zostały podpisane umowy z Polskimi Sieciami

Energetycznymi na przesył prądu z nowego bloku

energetycznego?

Jeśli tak, to jakie będą koszty zanie-

chania budowy tej inwestycji?

Umowa o świadczenie usług przesyłania energii

elektrycznej jest zawierana na końcowym etapie re-

alizacji takich projektów, jak przyłączenie bloku

w Elektrowni Ostrołęka, przed terminem podania

napięcia na nowo wybudowaną infrastrukturę.

Obecnie PSE Operator SA i ENERGA Elektrow-

nie Ostrołęka SA łączy, zawarta w dniu 2 lutego 2010 r.,

łączenia nowej jednostki wytwórczej do sieci przesy-

łowej.

Po podjęciu decyzji o zawieszeniu projektu bu-

dowy nowego bloku ENERGA Elektrownie Ostrołęka

sunięcia terminu przyłączenia bloku do sieci przesy-

łowej.

Strony są w trakcie uzgodnień treści aneksu

Tak więc w chwili obecnej z punktu widzenia PSE

Operator SA nie występuje zagrożenie ponoszenia

w Elektrowni Ostrołęka.

Czy zatrzymanie budowy bloku energetycznego

spowoduje redukcję zatrudnienia elektrowni?

Jeśli

tak, to w jakim wymiarze i jakie wsparcie otrzymają

zwalniani pracownicy?

W spółce Elektrownia Ostrołęka SA zatrudnio-

nych jest trzynaście osób.

Nie planuje się redukcji

zatrudnienia.

Wszystkie osoby nadal będą pracowały

w Grupie ENERGA, głównie w obszarze inwestycji.

Czy wstrzymanie budowy elektrowni w Ostrołęce

będzie miało wpływ na decyzję o zatrzymaniu prze-

budowy linii kolejowej Tłuszcz – Ostrołęka mającej

duże znaczenie dla regionu i jego rozwoju?

W związku z planowaną rozbudową Elektrowni

Ostrołęka i wynikającą z niej koniecznością realiza-

– Ostrołęka resort transportu odniósł się ze zrozu-

mieniem do potrzeby wsparcia sektora energetyczne-

go poprzez zapewnienie odpowiedniego poziomu in-

frastruktury transportowej warunkującej dowóz

surowca energetycznego do nowo projektowanego

bloku elektrociepłowni.

Inwestycja miała zostać sﬁ-

nalizowana w głównej mierze przez ENERGA Elek-

trownie Ostrołęka SA.

W chwili obecnej ﬁnalizowanesąpracenadaktu-

alizacją „Wieloletniego programu inwestycji kolejo-

wych do roku 2015”.

Brak potwierdzenia wkładu ﬁ-

nansowego ENERGA Elektrownie Ostrołęka SA na

ﬁnansowanietejinwestycjimożeskutkowaćkoniecz-

nością rezygnacji z tego projektu w całości lub w pier-

wotnie planowanym zakresie.

Obecnie prowadzone są rozmowy pomiędzy Za-

Podsumowując, projekt budowy nowego bloku

w Elektrowni Ostrołęka C na chwilę obecną został

zawieszony, co nie oznacza całkowitej rezygnacji

z niego.

W przypadku pojawienia się lepszych warun-

ków na rynku energii elektrycznej (wzrost popytu),

jak i ﬁnansowymorazbudowlanymprojektmożezo-

stać wznowiony.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Paweł Tamborski

Warszawa, dnia 28 grudnia 2012 r.

562

Odpowiedź

sekretarza stanu

w sprawie reportażu gruzińskiej dziennikarki

Johna Abrahama Godsona, w sprawie reportażu gru-

zińskiej dziennikarki na temat polskich obozów dla

uchodźców uprzejmie przestawiam następujące in-

formacje.

Odnosząc się do problematyki warunków panują-

cych w ośrodkach dla cudzoziemców, pragnę wska-

zać, że ośrodki te są corocznie monitorowane przez

przedstawicieli organizacji pozarządowych w ramach

strategii „Promocji zagadnień wieku, płci i różnorod-

ności”.

Podczas ww. monitoringu oceniany jest stan-

dard warunków mieszkaniowych oraz jakość udzie-

lanych świadczeń, raporty z kontroli publikowane są

na stronie internetowej wysokiego komisarza Orga-

nizacji Narodów Zjednoczonych do Spraw Uchodźców

(UNHCR).

Z kolei w dniu 25 października 2012 r. minister

spraw wewnętrznych wraz z rzecznikiem praw dziec-

ka oraz przedstawicielem Helsińskiej Fundacji Praw

Człowieka wizytowali ośrodek dla cudzoziemców

w Lesznowoli.

Jednocześnie pragnę nadmienić, że w dniach od

5 do 22 listopada 2012 r.

Ministerstwo Spraw We-

wnętrznych prowadziło kontrole w ośrodkach strze-

żonych w Białymstoku, Białej Podlaskiej, Przemyślu,

Lesznowoli oraz Krośnie Odrzańskim.

W skład ze-

społu kontrolnego weszli przedstawiciele MSW oraz

Straży Granicznej.

Ponadto do udziału w wizytacjach

ww. ośrodków zaproszono również – z inicjatywy mi-

nisterstwa – przedstawicieli Helsińskiej Fundacji

Praw Człowieka oraz Stowarzyszenia Interwencji

Prawnej.

Wspomniany zespół, oprócz przestrzegania praw

osób przebywających w ośrodkach strzeżonych,

sprawdzał także warunki pobytu osób małoletnich

umieszczonych w tych ośrodkach (w tym dostęp dzie-

ci do edukacji), kontakt cudzoziemców z bliskimi oraz

możliwość korzystania z telefonów komórkowych.

W wyniku kontroli przeprowadzonej przez MSW zo-

stanie sporządzony raport dotyczący sytuacji cudzo-

ziemców przebywających w ośrodkach strzeżonych,

a także zostaną przygotowane stosowne wnioski

w tym zakresie.

Jednocześnie pragnę poinformować, że kwestia

pobytu osób przebywających w ośrodkach dla cudzo-

ziemców, których relacje opisywano w publikacjach

prasowych, była wyjaśniana przez Ministerstwo Spraw

Wewnętrznych.

W tym miejscu pragnę odnieść się

w sposób bezpośredni do przypadków pobytu cudzo-

ziemców wskazanych w przedmiotowym wystąpieniu.

Przede wszystkim należy podkreślić, że umiesz-

czenie cudzoziemca w ośrodku strzeżonym odbywa się

zawsze na podstawie postanowienia sądu.

Cudzoziem-

cy, którzy traﬁajądoośrodka,sąinformowanioswo-

ich prawach i obowiązkach, także w ich własnym ję-

zyku.

Każda z osób otrzymuje również listę teleadre-

sową instytucji i organizacji pozarządowych zajmują-

cych się prawami człowieka.

W większości ośrodków

informacje te są dostępne w 8 językach, a w przypad-

ku ośrodka w Przemyślu – w 16 językach.

Wspomniana w wystąpieniu obywatelka Gruzji

została przekazana ze Szwecji do Polski na podstawie

rozporządzenia Dublin II w dniu 24 września 2012 r.

Osoba ta nie posiadała przy sobie dokumentu tożsa-

mości i została zatrzymana przez funkcjonariuszy

ziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej

została umieszczona w pomieszczeniach dla osób za-

trzymanych Nadwiślańskiego Oddziału Straży Gra-

nicznej, a następnie przekazana do Placówki Straży

Granicznej Warszawa-Okęcie celem doprowadzenia

na posiedzenie sądu.

Na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego

mniana ww. osoba została umieszczona w Strzeżo-

nym Ośrodku dla Cudzoziemców w Lesznowoli na

okres 60 dni.

Jedną z czynności wykonywanych w ramach pro-

cedury stosowanej przy zatrzymaniu i przyjmowaniu

osoby do pomieszczeń dla osób zatrzymanych lub

ośrodka strzeżonego jest kontrola osobista.

Mając na

względzie bezpieczeństwo osoby zatrzymanej oraz

pozostałych osób przebywających w ośrodku, funk-

cjonariusze muszę mieć pewność, że osoba taka nie

dysponuje niebezpiecznymi narzędziami, które mo-

głyby zostać użyte do zaatakowania innych bądź sa-

mookaleczenia.

W stosunku do wspomnianej cudzo-

ziemki kontrole osobiste polegające na oględzinach

posiadanych przedmiotów były realizowane trzykrot-

nie przez funkcjonariusza tej samej płci bez obecno-

ści innych osób, tj. w dniu zatrzymania, podczas osa-

dzania w pomieszczeniu dla osób zatrzymanych oraz

podczas przyjmowania do ośrodka w Lesznowoli.

Odnosząc się natomiast do kwestii użycia broni,

należy wskazać, że funkcjonariusze Straży Granicz-

nej pełniący służbę w ośrodkach strzeżonych dla cu-

dzoziemców nie posiadają broni, co więcej objęci są

zakazem jej noszenia.

Z kolei w nawiązaniu do poruszonej w wystąpie-

niu kwestii udzielenia pomocy małżeństwu obywate-

li Gruzji pragnę wyjaśnić, że w dniu 26 kwietnia

2012 r. ww. małżeństwo zostało przekazane do Polski

na podstawie rozporządzenia Dublin II, a następnie

zostało skierowane do ośrodka w Czerwonym Borze.

Z informacji uzyskanych przez Urząd do Spraw Cu-

563

dzoziemców z Centralnego Szpitala Klinicznego

MSW w Warszawie wynika, że w czasie pobytu

w ośrodku wskazana w wystąpieniu cudzoziemka

była objęta profesjonalną opieką medyczną, z której

korzystała w okresie od dnia 30 kwietnia do dnia

9 maja 2012 r.

Jednocześnie warto nadmienić, że wspomniana

osoba była hospitalizowana dwukrotnie w Szpitalu

Powiatowym w Zambrowie.

Z uwagi jednak na ochro-

nę praw pacjenta nie jest możliwe udostępnienie bar-

dziej szczegółowych informacji dotyczących stanu

zdrowia oraz przebiegu leczenia cudzoziemki.

Niezależnie od powyższego pragnę wyjaśnić, że

obywatelka Nepalu, której przypadek opisywany był

w publikacjach prasowych jako osoby chorej na gruź-

licę, przed umieszczeniem w Strzeżonym Ośrodku

i leczona w Centralnym Szpitalu Klinicznym MSW

w Warszawie.

W okresie od marca do października

2012 r. ww. osoba przechodziła szereg badań i kon-

sultacji specjalistycznych, m.in. z zakresu neurologii,

chirurgii, ortopedii, okulistyki, diagnostyki labora-

toryjnej oraz diagnostyki w kierunku chorób tarczy-

cy.

Przeprowadzone badania RTG klatki piersiowej

nie wykazały żadnych chorób.

Mając natomiast na uwadze sytuację małoletnich

przebywających w ośrodkach strzeżonych dla cudzo-

ziemców, należy wskazać, że w Ministerstwie Spraw

Wewnętrznych został opracowany projekt nowej

ustawy o cudzoziemcach.

Zgodnie z projektowanymi

regulacjami małoletni poniżej 13. roku życia pozba-

wieni opieki nie będą mogli być umieszczani w takich

ośrodkach.

Przewiduje się, że ww. projekt zostanie

skierowany do Sejmu RP na przełomie stycznia i lu-

tego 2013 r.

Do czasu wejścia w życie ustawy mini-

sterstwo będzie podejmowało starania mające na celu

nieumieszczanie dzieci w ośrodkach strzeżonych dla

cudzoziemców.

W odniesieniu do kwestii środków ﬁnansowych

przeznaczanych na doﬁnansowanieośrodkówdlacu-

dzoziemców pragnę wyjaśnić, że wszystkie ośrodki

strzeżone, z wyjątkiem ośrodka w Lesznowoli, po-

wstały w latach 2005–2007.

Środki ﬁnansoweprze-

znaczone na ich budowę pochodziły w części z Fun-

duszu Schengen, budżetu państwa oraz tzw. pomocy

niemieckiej na budowę aresztu w celu wydalenia

w Nadwiślańskim Oddziale SG w Warszawie.

Jednocześnie warto nadmienić, że Straż Granicz-

na jest beneﬁcjentemprojektówSOLIDnalata2008–

–2013, w ramach których realizowane są programy

umożliwiające m.in. podnoszenie standardów byto-

wych w ośrodkach strzeżonych dla cudzoziemców

oraz pokrycie kosztów związanych z modernizacją

tych obiektów.

W związku z sukcesywnym pozyski-

waniem środków ﬁnansowychplanowanajestpopra-

wa warunków edukacyjnych i działań ogólnorozwo-

jowych prowadzonych przez ośrodki.

Dla najbardziej

potrzebujących cudzoziemców przewiduje się udziele-

nie wsparcia materialnego.

Niezależnie od powyższego pragnę wskazać, że

w wyniku pozyskania środków ﬁnansowychzEuro-

pejskiego Funduszu Powrotu Imigrantów oraz Fun-

duszu na rzecz Uchodźców w okresie od 2013 do koń-

ca 2015 r. możliwy będzie remont ośrodka w Leszno-

woli.

Dotychczas w ww. ośrodku zmodernizowano

świetlicę dla dzieci, stołówkę, pomieszczenia socjal-

ne, sanitarne oraz sanitarno-prysznicowe.

do Spraw Cudzoziemców z zaplanowanej na 2012 r.

kwoty 24 mln zł wydał na pomoc dla cudzoziemców

kwotę 10,9 mln zł.

Wspomniane koszty obejmują wy-

żywienie i zakwaterowanie cudzoziemców, świadcze-

nia pieniężne na pokrycie we własnym zakresie kosz-

tów pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

stałą pomoc pieniężną na zakup środków higieny oso-

bistej i drobne wydatki oraz jednorazową pomoc na

zakup odzieży i obuwia.

Ponadto w ww. okresie Urząd

do Spraw Cudzoziemców przeznaczył 4 mln zł na

koszty leczenia cudzoziemców z zaplanowanej na rok

bieżący kwoty w wysokości 8,8 mln zl.

W celu właściwego wywiązywania się z ustawo-

wego obowiązku zapewniania cudzoziemcom ubiega-

jącym się o nadanie statusu uchodźcy opieki medycz-

nej Urząd do Spraw Cudzoziemców zlecił świadczenie

usług zdrowotnych Centralnemu Szpitalowi Klinicz-

nemu MSW w Warszawie.

Cudzoziemcy ubiegający

stawową opiekę zdrowotną, konsultacje specjalistycz-

ne, badania specjalistyczne, hospitalizację, świadcze-

nia medyczne objęte systemem Państwowego Ratow-

nictwa Medycznego udzielane w izbach przyjęć i szpi-

talnych oddziałach ratunkowych, rehabilitację oraz

zabiegi stomatologiczne.

Świadczenia medyczne z zakresu podstawowej opie-

ki zdrowotnej wykonywane są w punktach medycz-

nych, które znajdują się we wszystkich ośrodkach dla

uchodźcy, natomiast badania i konsultacje specjali-

styczne zlecone w ramach usług zdrowotnych, jak rów-

nież hospitalizacje pacjentów, wykonywane są w Cen-

tralnym Szpitalu Klinicznym MSW w Warszawie lub

w innych zakładach opieki zdrowotnej, z którymi ww.

placówka medyczna ma podpisaną umowę.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Piotr Stachańczyk

Warszawa, dnia 4 stycznia 2013 r.

564

Odpowiedź

podsekretarza stanu

hna Abrahama Godsona w sprawie skandalicznego

riuszy Policji, uprzejmie przedstawiam następujące

informacje.

Problematyka dotycząca zatrzymywania osób przez

funkcjonariuszy Policji została uregulowana w usta-

ust. 2 ww. ustawy w zakresie, w jakim obowiązek ten

konuje czynności na polecenie sądu, prokuratora,

wykonując wspomniane czynności, policjanci mają

prawo do zatrzymywania osób w trybie i przypad-

kach określonych w przepisach Kodeksu postępowa-

nia karnego i innych ustaw.

W toku ww. czynności

policjanci mają również obowiązek respektowania

Ponadto należy wskazać, że Policja realizuje stosow-

ne czynności służbowe, w tym związane z zatrzymywa-

niem i doprowadzaniem osób w trybie określonym m.in.

w zarządzeniu nr 360 komendanta głównego Policji

nywania przez policjantów konwojów i doprowadzeń

(Dz. Urz.

KGP Nr 6, poz. 29, z późn. zm.).

będącej przedmiotem wystąpienia w dniach 26–27

października 2012 r. zespół złożony z przedstawicie-

li Ministerstwa Spraw Wewnętrznych przeprowa-

dził w trybie natychmiastowym kontrolę w Komen-

dzie Wojewódzkiej Policji w Opolu dotyczącą zgod-

ności i legalności działania Policji, w szczególności

pod względem zapewnienia bezpieczeństwa i dobra

małoletnich dzieci.

Zgodnie z ustaleniami zespołu działania funk-

cjonariuszy podjęte w sprawie były legalne i celowe,

bowiem nie mogli oni odstąpić od wykonania zarzą-

dzenia Sądu Rejonowego w Opolu z dnia 17 paź-

dziernika 2012 r. dotyczącego doprowadzenia osoby

wskazanej w wystąpieniu do zakładu penitencjar-

nego w celu odbycia kary.

W toku kontroli ustalono

ponadto, że postępowanie policjantów było zgodne

z przepisami ww. zarządzenia nr 360 komendanta

głównego Policji.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Szanowna Pani Marszałek!

W związku zapyta-

Form Metalowych Formet SA w likwidacji z siedzi-

bą w Bydgoszczy, przekazanym przy piśmie z dnia

16 listopada 2012 r., znak: SPS-024-2510/12, infor-

muję, co następuje.

SA generowała stratę na sprzedaży, przez co jej sy-

tuacja ekonomiczno-ﬁnansowaulegałastałemupo-

gorszeniu.

Przyczyną takiego stanu było uzyskiwa-

nie przez spółkę coraz niższych przychodów ze sprze-

daży na skutek zbyt wysokich, w porównaniu z kon-

kurencją, cen oferowanych produktów i usług, czego

następstwem był odpływ klientów.

Wpływ na propo-

nowane przez spółkę ceny miały wysokie koszty wy-

twarzania, a w szczególności koszty ogólnego zarzą-

du (zbyt duże powierzchnie – ogromna hala, przesta-

rzałe, nieekonomiczne instalacje, koszty oświetlenia).

Ponadto przestarzały park maszynowy powodował,

że duża liczba zamówień była realizowana nietermi-

nowo lub z wadami, co skutkowało koniecznością

gatywnie wpływało na wyniki ekonomiczne oraz wy-

dłużało czas realizacji zamówień, co także obniżało

konkurencyjność spółki na rynku.

W tej sytuacji podjęte zostały działania restruk-

turyzacyjne, które zostały przedstawione w opraco-

wywanych przez zarząd i opiniowanych przez radę

nadzorczą planach naprawczych i restrukturyzacyj-

nych.

Programy te zakładały dostosowanie majątku

spółki do wielkości prowadzonej działalności gospo-

darczej (ilości posiadanych zamówień).

Niewykorzy-

stywany do działalności produkcyjnej majątek był

zbywany, a uzyskane środki były przeznaczane głów-

nie na modernizację parku maszynowego.

Nieruchomości niewykorzystywane do prowadzo-

nej przez spółkę działalności generowały wyłącznie

koszty, dlatego biorąc pod uwagę sytuację ekonomicz-

no-ﬁnansowąradanadzorczaspółkipozytywnieopi-

niowała wnioski zarządu do walnego zgromadzenia

te po uzyskaniu zgody walnego zgromadzenia zosta-

565

ły przez spółkę sprzedane w trybie przetargu publicz-

nego w drodze licytacji, zgodnie z obowiązującymi

przepisami art. 19 ustawy o komercjalizacji i prywa-

lutego 2007r.

w sprawie określenia sposobu i trybu

komercjalizacji (Dz. U. nr 27, poz. 177, z późn. zm.).

który zaoferował najwyższą cenę, a złożenie jednej

ważnej oferty wystarcza do odbycia przetargu.

Ozna-

cza to, że spółka, a tym bardziej rada nadzorcza, nie

miała wpływu na rozstrzygnięcia przetargów oraz

na sposób zagospodarowania przedmiotowych nieru-

chomości przez nabywcę.

W celu wsparcia działań restrukturyzacyjnych po

uzyskaniu zgody Komisji Europejskiej w styczniu

2011 r. minister skarbu państwa podpisał ze spółką

umowę o udzieleniu pomocy publicznej na ratowanie

rocznym terminem spłaty.

Pożyczka została przyzna-

na z Funduszu Restrukturyzacji Przedsiębiorców

z przeznaczeniem na restrukturyzację ﬁnansową

bec dostawców oraz PFRON.

Zgodnie z zapisami

i przedłożenia w Ministerstwie Skarbu Państwa pla-

nu restrukturyzacji.

W przypadku nie spełnienia ww.

warunku pożyczka podlegała zwrotowi po 6 miesią-

cach od dnia podpisania umowy.

W lutym 2011 r.

spółka wraz z planem złożyła wniosek o pomoc pu-

bliczną na restrukturyzację, zakładający konwersję

udzielonej pożyczki na kapitał zakładowy.

Wniosek

spółki podlegał notyﬁkacjiprzezKomisjęEuropej-

ską, która w lutym 2012 r. zatwierdziła pomoc pań-

stwa na restrukturyzację Fabryki Form Metalowych

pitał zakładowy.

Warunkiem otrzymania przez spół-

kę pomocy publicznej na restrukturyzację było m.in.

zatwierdzenie przez walne zgromadzenie suplementu

do planu restrukturyzacji na lata 2011–2015, zawie-

prognozy na lata 2012–2015.

W dniu 14 marca 2012 r.

spółka wystąpiła do walnego zgromadzenia o powzię-

cie uchwały w sprawie zatwierdzenia ww. suplemen-

tu.

Zaprezentowane w suplemencie działania re-

strukturyzacyjne koncentrowały się głównie na od-

budowie zdekapitalizowanego majątku trwałego.

Spółka zakładała, że całkowite nakłady inwestycyj-

ne na działania związane z restrukturyzacją

sﬁnansowaniaww.wydatków.

Działanianarzeczpo-

zyskania środków ze źródeł zewnętrznych zakończy-

ły się niepowodzeniem.

Należy wskazać, że w roku 2011 sytuacja ekono-

miczno-ﬁnansowaspółkiuległadalszemupogorsze-

niu.

Rok 2011 spółka zamknęła stratą netto kwo-

2763 tys. zł przy przychodach w kwocie 13 927 tys. zł.

W świetle powyższego walne zgromadzenie nie

walne zgromadzenie suplementu wiązało się w kon-

sekwencji z nieudzieleniem spółce pomocy na re-

strukturyzację oraz z koniecznością zwrotu otrzyma-

nej pożyczki na ratowanie.

Zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa rada

nadzorcza spółki sprawuje stały nadzór nad działal-

nia zarządu również podlegają kontroli rady nadzor-

czej.

W przypadku negatywnej oceny pracy zarządu

rada nadzorcza dokonywała zmian w jego składzie

oraz wnioskowała do walnego zgromadzenia o nie

udzielenie poszczególnym członkom zarządu absolu-

torium z wykonania obowiązków.

Nowi członkowie

zarządu byli powoływani po przeprowadzeniu przez

radę nadzorczą postępowań kwaliﬁkacyjnychnapod-

ca 2003 r. w sprawie przeprowadzania postępowania

kwaliﬁkacyjnego na stanowisko członka zarządu

Nr 55, poz. 476, z późn. zm.).

Na wniosek rady nadzorczej zwyczajne walne zgro-

madzenie, oceniając realizację planów restrukturyza-

cji, nie udzieliło absolutorium następującym członkom

zarządu: H. M. – prezesowi zarządu oraz K. B. – człon-

kowi zarządu z wykonania obowiązków w roku 2008,

zarządu z wykonania obowiązków w roku 2009,

K. Ł. – prezesowi zarządu z wykonania obowiązków

w roku 2011.

Należy podkreślić, że równolegle z działaniami re-

strukturyzacyjnymi Ministerstwo Skarbu Państwa

w celu znalezienia inwestora dla spółki podjęło cztery

próby jej prywatyzacji.

Pierwszą próbę w czerwcu

2009 r. przeprowadzono w trybie negocjacji podjętych

ba miała miejsce w marcu 2011 r., kiedy ogłoszono

przetarg publiczny.

Kolejny przetarg publiczny ogło-

szono w lipcu 2011 r., na który również nie wpłynę-

ła żadna oferta.

Ostatnią próbę zbycia pakietu akcji

podjęto we wrześniu 2012 r. w trybie aukcji.

Jednak

Ponadto z posiadanych dokumentów wynika, że

nikt nie wyraził zainteresowania inną formą nabycia

przedsiębiorstwa spółki lub jej majątku.

zł i brak zdolności do regulowania zobowiązań bie-

żących w celu zabezpieczenia wierzycieli i pracow-

566

nie podjęło uchwałę o rozwiązaniu spółki w drodze

Z poważaniem

Minister

Mikołaj Budzanowski

Warszawa, dnia 13 grudnia 2012 r.

w sprawie planowanego połączenia

Samodzielnego Publicznego Wojewódzkiego

Szpitala Chirurgii Urazowej

i Śląskiego Szpitala

Reumatologiczno-Rehabilitacyjny

im. gen. Jerzego Ziętka w Ustroniu (2514)

Szanowna Pani Marszałek!

W odpowiedzi na

zapytanie pani Małgorzaty Pępek, posła na Sejm

wie planowanego połączenia Samodzielnego Pu-

blicznego Wojewódzkiego Szpitala Chirurgii Ura-

zowej im. dr. Janusza Daaba i Śląskiego Szpitala

Reumatologiczno-Rehabilitacyjnego im. gen. Je-

rzego Ziętka w Ustroniu, uprzejmie proszę o przy-

W związku z przedstawionymi pytaniami skiero-

wana została prośba o wyjaśnienia do marszałka wo-

jewództwa śląskiego, pełniącego funkcję podmiotu

tworzącego dla zakładów opieki zdrowotnej będących

przedmiotem zainteresowania pani poseł.

Zgodnie z otrzymanymi informacjami głównym

założeniem planowanego przedsięwzięcia jest wyło-

nienie szpitala o podwyższonym standardzie, w któ-

rym możliwe byłoby leczenie skomplikowanych scho-

rzeń i urazów, począwszy od zabiegu chirurgicznego,

na pełnej rehabilitacji skończywszy.

Warto w tym

miejscu zaznaczyć, iż sytuacja ﬁnansowaobujedno-

stek jest na bieżąco monitorowana przez Zarząd Wo-

jewództwa Śląskiego.

Z przeprowadzonych analiz wy-

nika, iż jest ona stabilna.

Podnieść również należy,

nia sytuacji ﬁnansowejjednejjednostkikosztemdru-

giej.

Połączenie obu zakładów ułatwi koordynację

procesu leczenia i pozwoli na jego kompleksowość.

Ponadto zgodnie z zapewnieniami podmiotu tworzą-

cego, komasując walory klimatyczne Ustronia z do-

tychczasowym dorobkiem obu szpitali, powstanie

dzie wysoce konkurencyjny wobec innych tego typu

Zaakcentować w tym miejscu należy, iż kwestia

połączenia Szpitala Chirurgii Urazowej w Pieka-

rach Śląskich ze Śląskim Szpitalem Reumatologicz-

no-Rehabilitacyjnym im. Jerzego Ziętka w Ustroniu

była przedmiotem spotkań, które odbyły się w dniu

27 września br., w którym uczestniczyli przedstawi-

cie związków zawodowych oraz występujący w imie-

niu Zarządu Województwa Śląskiego Dyrektor Szpi-

tala Chirurgii Urazowej w Piekarach Śląskich, oraz

2 października br. w Urzędzie Marszałkowskim Wo-

jewództwa Śląskiego.

Wskazać również należy, iż w świetle obowiązu-

jącego ustawodawstwa każdy, czyj interes prawny lub

scowego wydanym w sprawie z zakresu administracji

nu samorządu województwa, który wydał przepis, do

ministracyjnego.

ziomie zatrudnienia, uprzejmie informuję, iż na mocy

z późn. zm.) do pracowników zakładu przejmowane-

go oraz do pracowników zakładów łączących się sto-

suje się art. 23

1

Kodeks pracy.

Zgodnie z zapisami ww. artykułu

warto podnieść, iż przejście zakładu pracy lub jego

czyny uzasadniającej wypowiedzenie przez praco-

dawcę stosunku pracy.

Jednocześnie informuję, iż zgodnie z obowiązują-

cymi przepisami prawa decyzja w sprawie przekształ-

cenia, połączenia lub likwidacji samodzielnego pu-

blicznego zakładu opieki zdrowotnej należy do pod-

miotu tworzącego samodzielnego publicznego zakła-

du opieki zdrowotnej, w tym przypadku samorządu

organem tworzącym dla Szpitala Chirurgii Urazo-

wej w Piekarach Śląskich oraz Szpitala Reumatolo-

giczno-Rehabilitacyjnego im. gen. Jerzego Ziętka

nizacyjną czy rozpatrywanie celowości i zasadności

przedmiotowych działań.

pisów ustawowych sankcjonujących funkcjonowanie

samorządów terytorialnych oraz art. 16 ust. 2 Kon-

stytucji RP, zgodnie z którym samorząd terytorialny

567

uczestniczy w sprawowaniu władzy publicznej.

Przy-

majątkowych województwa, dotyczących tworzenia,

przekształcania i likwidowania wojewódzkich samo-

rządowych jednostek organizacyjnych oraz wyposa-

sejmiku województwa.

Dokonywanie przekształce-

nia, połączenia lub likwidacji podyktowane jest za-

zwyczaj ściśle określonymi przesłankami wynikają-

cymi np. z optymalizacji gospodarowania posiadany-

mi zasobami.

Niemniej jednak dokonywanie jakiej-

kolwiek zmiany organizacyjnej winno być oparte na

szerokiej analizie uwzględniającej także konsekwen-

cje podjętych decyzji.

Ponadto organy podejmujące

rozstrzygnięcia powinny kierować się interesem pu-

blicznym, ponosząc za to odpowiedzialność cywilną,

karną, polityczną i moralną.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Sławomir Neumann

podsekretarza stanu

budowlanych (2520)

wie deregulacji nabywania uprawnień budowlanych,

znak: SPS-024-2520/12, nadesłane przy piśmie z dnia

Projekt ustawy o ułatwieniu dostępu do wykony-

wania zawodów ﬁnansowych,budowlanychitrans-

portowych, zwany drugą ustawą deregulacyjną, zo-

stał w dniu 28 września 2012 r. skierowany do uzgod-

nień międzyresortowych oraz do 398 organizacji

w ramach konsultacji społecznych.

Ponadto na stro-

nie internetowej ministerstwa uruchomione zostały

konsultacje online, gdzie każdy z zainteresowanych

mógł wyrazić swoje zdanie o projekcie.

Obecnie zakończyły się konsultacje społeczne

oraz pierwszy etap uzgodnień międzyresortowych

projektu II ustawy deregulacyjnej.

W dniach 12–18

grudnia br. odbywa się konferencja uzgodnieniowa,

celem omówienia wyników konsultacji.

W toku tego

procesu minister transportu, budownictwa i gospo-

darki morskiej zgłosił potrzebę dopuszczenia do nie-

których czynności inżynierów – licencjatów i zapro-

ponował, by wprowadzić przepis, na podstawie któ-

rego osoby, które ukończyły studia inżynierskie i legi-

tymują się tytułem inżyniera mogłyby uzyskać upraw-

nienia budowlane do kierowania robotami budowla-

nymi bez ograniczeń.

Jak argumentowano, osoby,

które ukończyły studia I stopnia, w tym przypadku

studia zawodowe z tytułem inżyniera, posiadają wy-

starczającą wiedzę do ubiegania się o nadanie upraw-

nień budowlanych bez ograniczeń do kierowania ro-

botami budowlanymi.

Projekt umożliwia także osobom z wykształce-

niem średnim zawodowym posiadającym tytuł tech-

nika uzyskanie uprawnień budowlanych w ograni-

czonym zakresie do kierowania robotami budowla-

nymi, z wyłączeniem budowy, w zakresie określonym

w dyplomie technika.

Powyższa propozycja wychodzi naprzeciw oczeki-

waniom grup społecznych potencjalnie spełniających

wymóg wykształcenia, zainteresowanych uzyska-

niem uprawnień budowlanych oraz budowlanego

rynku pracy, zainteresowanego zwiększeniem ilości

kadry uprawnionej do kierowania prostymi robotami

budowlanymi.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Michał Królikowski

Warszawa, dnia 17 grudnia 2012 r.

Odpowiedź

podsekretarza stanu

emerytalnego w drodze wyjątku (2522)

liwości przyznania świadczenia emerytalnego w dro-

dze wyjątku, przesłane przy piśmie Pani Marszałek

uprzejmie przedstawiam, co następuje.

Uprawnienia do przyznawania świadczeń w szcze-

gólnym trybie przepisy ustawy z dnia 17 grudnia

z późn. zm.) powierzyły prezesowi Rady Ministrów

oraz prezesowi Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Możliwość przyznania przez prezesa Rady Mini-

strów w szczególnie uzasadnionych przypadkach

emerytury lub renty na zasadach i w wysokości innej

niż określone w ustawie przewiduje art. 82 ust. 1

568

ustawy.

Za przypadek szczególny uznawane są takie

sytuacje, w których wnioskodawca z jednej strony

podczas swojej działalności czy pracy zawodowej po-

łożył wybitne zasługi dla kraju, z drugiej strony nie

spełnia kryteriów określonych w ustawie o emerytu-

rach i rentach z FUS, pozwalających na uzyskanie

świadczeń emerytalno-rentowych w trybie zwykłym.

Decyzje w tym zakresie prezes Rady Ministrów po-

dejmuje samodzielnie, na wniosek osób zaintereso-

wanych, informując o przyznanych świadczeniach

raz w roku – do 31 stycznia każdego roku kalenda-

rzowego – Sejm RP.

Drugi przypadek zastosowania szczególnego try-

bu przyznawania świadczeń przewiduje art. 83 usta-

nowi, że ubezpieczonym, którzy wskutek szczegól-

nych okoliczności nie spełniają warunków do uzyska-

pracy i nie mają niezbędnych środków utrzymania,

znać świadczenie w drodze wyjątku w wysokości nie-

przekraczającej odpowiednich świadczeń przewidzia-

nych w ustawie.

Z zapytania posła Sławomira Neumanna wynika,

że pani W. K.W. złożyła do ZUS wniosek o emeryturę

w dniu 20 października 2011 r. i otrzymała decyzję

odmowną.

Następnie, jak wynika z informacji Zakła-

du Ubezpieczeń Społecznych, decyzją z dnia 20 lipca

2012 r. prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych od-

mówił zainteresowanej przyznania emerytury w dro-

dze wyjątku.

Swą decyzję odmowną prezes zakładu

utrzymał w mocy decyzją z dnia 19 września 2012 r.

po rozpatrzeniu wniosku pani W. K.W. z dnia 1 sierp-

nia 2012 r. o ponowne rozpatrzenie jej sprawy.

strona może wnieść skargę na decyzję o odmowie

przyznania emerytury w drodze wyjątku do Woje-

wódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za

pośrednictwem prezesa ZUS.

Z otrzymanych z ZUS

informacji wynika, iż zainteresowana skorzystała

z tej możliwości.

Pragnę podkreślić, że nie mam żadnych formal-

no-prawnych podstaw do podjęcia działań w tej spra-

cy i polityki społecznej nad zgodnością działań ZUS

spraw indywidualnych, rozstrzyganych w drodze de-

cyzji administracyjnej.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Marek Bucior

Warszawa, dnia 18 grudnia 2012 r.

zawodu lekarza) ustawy o zawodzie lekarza

w przepisach zawartych w rozdz.

5 w art. 53 ustawy

zm.), przesłane przy piśmie SPS-024-2523/12, uprzej-

Wykonywanie zawodu lekarza polega na udziela-

niu przez osobę posiadającą wymagane kwaliﬁkacje,

potwierdzone odpowiednimi dokumentami, świad-

czeń zdrowotnych, w szczególności: badaniu stanu

karskich, a także wydawaniu opinii i orzeczeń lekar-

rza dentysty).

Ponadto za wykonywanie zawodu le-

karza uważa się także prowadzenie przez lekarza

wanie podmiotem leczniczym, o którym mowa w art. 4

trudnienie w podmiotach zobowiązanych do ﬁnanso-

wania świadczeń opieki zdrowotnej ze środków pu-

mioty obsługujących, w ramach którego wykonuje się

czynności związane z przygotowywaniem, organizo-

waniem lub nadzorem nad udzielaniem świadczeń

opieki zdrowotnej.

niczej udzielanie świadczeń zdrowotnych stanowi

istotę działalności leczniczej (działalność lecznicza

polega na udzielaniu świadczeń zdrowotnych).

W usta-

wie tej zostały wskazane formy wykonywania zawo-

du w ramach działalności gospodarczej (przed 1 lipca

2011 r. katalog form wykonywania zawodu określał

art. 49a ustawy o zawodach lekarza i lekarza denty-

sty).

Lekarz wykonujący zawód w ramach działalno-

ści leczniczej jako praktykę zawodową został zaliczo-

ny przez ustawodawcę do kategorii podmiotów wy-

konujących działalność leczniczą.

Zgodnie z art. 5

lęgniarki mogą wykonywać swój zawód w ramach

wie oraz w przepisach odrębnych po wpisaniu do re-

jestru podmiotów wykonujących działalność leczni-

569

czą.

W przypadku lekarzy taką odrębną regulacją

będą w szczególności przepisy ustawy o zawodach

Działalność lecznicza lekarzy może być wykony-

wana w formie:

a) jednoosobowej działalności gospodarczej jako

indywidualna praktyka lekarska, indywidualna prak-

tyka lekarska wyłącznie w miejscu wezwania, indy-

widualna specjalistyczna praktyka lekarska, indywi-

dualna specjalistyczna praktyka lekarska wyłącznie

w miejscu wezwania, indywidualna praktyka lekar-

ska wyłącznie w przedsiębiorstwie podmiotu leczni-

czego na podstawie umowy z tym podmiotem lub

indywidualna specjalistyczna praktyka lekarska wy-

łącznie w przedsiębiorstwie podmiotu leczniczego na

b) spółki cywilnej, spółki jawnej albo spółki part-

nerskiej jako grupowa praktyka lekarska.

Ustawodawca w art. 5 ust. 3 wyraźnie wskazał,

że wykonywanie zawodu w ramach ww. praktyk za-

wodowych nie jest prowadzeniem podmiotu leczni-

czej działalność lecznicza jest działalnością regulo-

spełniać lekarz wykonujący zawód w ramach działal-

ności leczniczej jako praktykę zawodową, zostały

określone w art. 18 ustawy o działalności leczniczej.

Zgodnie z ust. 7 przywołanego w zdaniu poprzednim

artykułu w ramach grupowej praktyki lekarskiej

nie przez lekarzy będących wspólnikami albo part-

nerami spółki cywilnej, spółki jawnej albo spółki

partnerskiej.

Jedynie dla porządku warto wskazać

karza dentysty, zgodnie z którym grupowa praktyka

Wykonywanie zawodu w ramach umowy o pracę

lub umowy cywilnoprawnej jest natomiast dopuszczal-

ne w podmiotach leczniczych oraz w sytuacjach szcze-

gólnych opisanych we wzmiankowanym na wstępie

Nawiązując do zawartych w zapytaniu pana posła

wątpliwości w zakresie art. 53 ustawy o zawodach

lekarza i lekarza dentysty, należy wyjaśnić, że przy-

jęte rozwiązania prawne w zakresie form wykonywa-

nia zawodu lekarza (lekarza dentysty) wynikają ze

specyﬁkizawodulekarzaorazregułdotyczącychod-

powiedzialności zawodowej oraz cywilnej.

O ile w przy-

padku praktyk zawodowych decydującym jest sub-

strat osobowy, o tyle w przypadku podmiotów leczni-

czych oprócz zespołu osób niezbędny jest zespół skład-

ników majątkowych zorganizowanych w przedsię-

biorstwo, za pomocą którego podmiot leczniczy wy-

konuje określony rodzaj działalności leczniczej.

Cechą

charakterystyczną wykonywania zawodu w formie

praktyki lekarskiej jest więc udzielanie świadczeń

zdrowotnych przez lekarza/lekarzy na własny rachu-

nek i własną odpowiedzialność.

Właśnie ta cecha od-

różnia prowadzenie praktyki od podmiotu leczniczego,

w którym lekarze wykonują zawód na podstawie sto-

sunku prawnego zawartego z podmiotem leczniczym,

udzielając świadczeń na rachunek i odpowiedzialność

(wobec osób trzecich) podmiotu leczniczego.

W związku z powyższym ustawodawca w art. 53

ustanowił regułę, której istotę stanowi zakaz zatrud-

niania lekarzy przez osoby wykonujące zawód w ra-

mach indywidualnej praktyki lekarskiej, indywidu-

alnej specjalistycznej praktyki lekarskiej, indywidu-

alnej praktyki lekarskiej lub indywidualnej specjali-

stycznej praktyki lekarskiej w miejscu wezwania.

Przepis powyższy zezwala jedynie na zatrudnianie

osób niebędących lekarzami do wykonywania czyn-

ności pomocniczych (współpracy).

Przepis art. 53 ust. 2

tej ustawy stanowi wyjątek od powyższej reguły.

Zgodnie z tym przepisem lekarz, lekarz dentysta

wykonujący indywidualną praktykę lekarską lub in-

dywidualną specjalistyczną praktykę lekarską lub

grupową praktykę lekarską lub grupową specjali-

styczną praktykę lekarską, prowadzący odpowiednio

staż podyplomowy, szkolenie specjalizacyjne lub szko-

lenia w celu uzyskania umiejętności z zakresu węż-

szych dziedzin medycyny lub udzielania określonego

świadczenia zdrowotnego, może zatrudniać lekarza,

lekarza dentystę w celu odbywania przez niego stażu

podyplomowego, szkolenia specjalizacyjnego lub szko-

świadczenia zdrowotnego.

Przepis powyższy, co wymaga podkreślenia, sto-

suje się wyłącznie do ww. praktyk lekarskich wpisa-

nych na listę podmiotów uprawnionych do prowadze-

nia staży podyplomowych ustalaną przez marszałka

województwa w porozumieniu z właściwą okręgową

radą lekarską lub praktyk lekarskich wpisanych na

listę podmiotów uprawnionych do prowadzenia szko-

lenia specjalizacyjnego.

Jak bowiem wynika z art. 3

konujący działalność leczniczą może uczestniczyć

Jeżeli chodzi o wzmiankowane w zapytaniu trud-

ności ze wskazaniem grupy stosunków prawnych, do

której należy stosować art. 53 ust. 2 ustawy o zawo-

dach lekarza i lekarza (stosunek pracy czy także sto-

sunki cywilnoprawne), należy wyjaśnić, że skoro

ustawodawca posłużył się w tym przepisie sformuło-

waniem „może zatrudniać”, to uznać należy, że za-

kresem omawianego przepisu chciał objąć nie tylko

cowników), ale również osoby wykonujące określone

czynności na podstawie umowy cywilnoprawnej.

Po-

wyższe wydaje się tym bardziej uzasadnione, że o ile

570

lekarz, lekarz dentysta odbywa staż podyplomowy na

w celu przygotowania zawodowego obejmującego re-

alizację programu stażu podyplomowego (art. 15

sty), o tyle odbywanie szkolenia specjalizacyjnego jest

możliwe również na podstawie umowy cywilnopraw-

nej o szkolenie specjalizacyjne, zawartej z podmiotem

prowadzącym szkolenie specjalizacyjne (art. 16h ww.

ustawy).

Podsumowując, pragnę zaznaczyć, że ustawodaw-

ca w ustawie o działalności leczniczej określił formy

wykonywania zawodu, lekarzom i lekarzom denty-

stom pozostawił jednak swobodę w zakresie decyzji

o wykonywaniu zawodu jako praktyki zawodowej (re-

gulowana działalność gospodarcza), o wykonywaniu

zawodu w podmiocie leczniczym na podstawie umowy

cywilnoprawnej jako działalności gospodarczej niebę-

dącej działalnością gospodarczą regulowaną lub o pod-

jęciu wykonywania działalności gospodarczej jako

przedsiębiorca prowadzący podmiot leczniczy.

Zarów-

no praktyka zawodowa, jak i podmiot leczniczy zosta-

ły przez ustawodawcę zaliczone do kategorii podmio-

tów wykonujących działalność leczniczą, nie oznacza

faktycznym i prawnym, a w konsekwencji, że ustawo-

dawca, odmiennie regulując sytuację tych podmiotów,

odrębnie kształtując stawiane tym podmiotom wyma-

gania, narusza ustanowioną w art. 32 Konstytucji RP

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 2 stycznia 2013 r.

posterunku Policji w Wierzchowie w pow. drawskim,

podtrzymuję stanowisko przedstawione przy piśmie

GP), stanowiącym odpowiedź na zapytanie pana po-

sła w sprawie sprzeciwu dotyczącego likwidacji po-

sterunku Policji w Tychowie w pow. białogardzkim.

Jednocześnie pragnę ponownie podkreślić, że reor-

Zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, ko-

mendant powiatowy (miejski) Policji odpowiada za

ległym terenie.

Ponosi on odpowiedzialność za struk-

turę organizacyjną podległej jednostki Policji oraz

komendant powiatowy (miejski) Policji jako organ

nie powiatu jest zobowiązany do rozdysponowania

posiadanych sił i środków w taki sposób, aby zapew-

nić obywatelom możliwie największe bezpieczeństwo

na podległym obszarze działania.

Odnosząc się natomiast do kwestii reorganizacji

posterunku Policji w Wierzchowie, pragnę wskazać,

Policji wynika, iż komendant powiatowy Policji

w Drawsku Pomorskim w dniach 13–15 września

2012 r. przeprowadził konsultacje w sprawie prze-

kształcenia wskazanego posterunku Policji w punkt

przyjmowania interesantów.

W tym celu spotkał się

z wójtem gminy Wierzchowo, przewodniczącym rady

gminy oraz członkami gminnej komisji bezpieczeń-

stwa, zdrowia i ﬁnansów.

Ponadtowdniu20wrze-

śnia 2012 r. komendant powiatowy Policji w Drawsku

Pomorskim uczestniczył w spotkaniu ze starostą

drawskim, burmistrzem Kalisza Pomorskiego, wój-

tem gminy Wierzchowo i dyrektorem Zakładu Kar-

nego w Wierzchowie, podczas którego przedstawił

koncepcję reorganizacji.

Reorganizacja przedmiotowego posterunku Poli-

cji przewidziana jest na 2014 r.

Niezależnie od powyż-

szego w 2013 r. planuje się wzmocnienie Komendy

Powiatowej Policji w Drawsku Pomorskim, co w kon-

sekwencji spowoduje zwiększenie liczby policjantów

na obszarze gminy Wierzchowo.

Zgodnie z informacjami przedstawionymi przez

Komendę Główną Policji w odniesieniu do pozosta-

łych wskazanych przez pana posła posterunków, wła-

ściwi komendanci powiatowi i miejscy Policji uczest-

niczyli w spotkaniach z przedstawicielami władz sa-

morządowych, przedstawiając im zamierzenia zwią-

zane z reorganizacją posterunków Policji w Będzinie,

Krzęcinie, Pełczycach, Reczu, Grzmiącej oraz Sławo-

borzu.

Według stanu na dzień 4 grudnia 2012 r. trwa

wymiana korespondencji w tej sprawie z partnerami

samorządowymi.

Ostateczne decyzje w zakresie re-

organizacji wyżej wymienionych posterunków zapad-

ną w 2013 r.

Nie przewiduje się natomiast zmian

w funkcjonowaniu posterunków Policji w Człopie,

Tucznie i Białym Borze.

Niezależnie od powyższego należy wskazać, że

zaplanowana reorganizacja posterunków Policji jest

571

wyższym ewentualne decyzje o kształcie i zakresie

sieniu do poszczególnych jednostek organizacyjnych

zowo poprzedzone uzgodnieniami i konsultacjami

z władzami samorządowymi.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 17 grudnia 2012 r.

w sprawie obowiązków lekarzy dentystów

przy wykonywaniu protez dentystycznych

(2525)

przekazanym przy piśmie z dnia 20 listopada 2012 r.,

nr SPS-024-2525/12, w sprawie obowiązków lekarzy

uprzejmie informuję.

Lekarz dentysta, wykonując zawód lekarza den-

tysty polegający na udzielaniu świadczeń zdrowot-

nych, powinien posiadać wymagane kwaliﬁkacjepo-

twierdzone odpowiednimi dokumentami.

Prawo wy-

konywania zawodu lekarza dentysty zgodnie z usta-

wą o zawodzie lekarza i lekarza dentysty przyznaje

okręgowa rada lekarska osobie, która jest obywate-

lem polskim lub obywatelem innego państwa człon-

kowskiego Unii Europejskiej i posiada:

— dyplom lekarza dentysty wydany przez polską

— dyplom lub inne dokumenty poświadczające

formalne kwaliﬁkacje lekarza dentysty, wydane

kowskie Unii Europejskiej,

— dyplom lekarza dentysty wydany przez inne

rębnymi przepisami,

— posiada pełną zdolność do czynności prawnych,

— wykazuje nienaganną postawę etyczną.

wykonywania zawodu zgodnie ze wskazaniami ak-

tualnej wiedzy medycznej, dostępnymi mu metodami

Powyższe uszczegóławia zaś art. 57 Kodeksu ety-

ki lekarskiej:

lub niezweryﬁkowanymi naukowo.

Nie wolno mu

niem, a nieposiadającymi do tego uprawnień.

2.

Wybierając formę diagnostyki lub terapii, le-

karz ma obowiązek kierować się przede wszystkim

Wykonując protezę stomatologiczną, niezależnie

czy jest to proteza wykonywana prywatnie, czy re-

fundowana przez Narodowy Fundusz Zdrowia, le-

karz ma obowiązek kierować się ww. zasadami.

Obecnie nie ma wykazu prawnie obowiązujących

standardów świadczeń zdrowotnych w zakresie sto-

matologii.

Wybór postępowania diagnostycznego i lecz-

niczego należy do lekarza wykonującego dane świad-

czenie zdrowotne.

Również informuję, że rozporzą-

dzenie ministra zdrowia z 2009 r. w sprawie świad-

uszczegóławia warunków realizacji świadczeń co do

rodzaju instrumentów używanych przy ich wykony-

waniu.

Natomiast każdy przypadek niezadowolenia z ja-

kości świadczenia zdrowotnego jest rozpatrywany

indywidualnie i należy zgłosić go do okręgowej rady

lekarskiej.

W przypadku stwierdzenia, że jakość

świadczonych usług jest zła, a lekarz nie poczuwa się

do odpowiedzialności, należy złożyć skargę do sądu

lekarskiego przy okręgowej izbie lekarskiej.

W sytu-

acji otrzymania niezadowalającej odpowiedzi należy

przekazać skargę do Naczelnego Sądu Lekarskiego

przy Naczelnej Izbie Lekarskiej oraz dochodzić swo-

ich praw na drodze cywilnoprawnej.

Jeżeli usługa

była wykonywana w ramach świadczeń gwarantowa-

nych, należy również zaistniały fakt zgłosić do woje-

wódzkiego oddziału Narodowego Funduszu Zdrowia,

który dysponuje możliwością kontroli podmiotu

udzielającego świadczenia zdrowotne ﬁnansowaneze

środków publicznych.

Ponadto zgodnie z art. 11 ustawy o zawodzie le-

karza i lekarza dentysty w przypadku podejrzenia

o niedostatecznym przygotowaniu zawodowym leka-

rza okręgowa rada lekarska winna powołać komisję

złożoną z lekarzy o odpowiednich kwaliﬁkacjachza-

wodowych, która wydaje opinię o przygotowaniu za-

wodowym tego lekarza.

Na podstawie opinii ww. ko-

misji okręgowa rada lekarska może zobowiązać leka-

rza do odbycia uzupełniającego przeszkolenia.

W świetle powyższego odpowiedź na zadane py-

tania dotyczące poprawności udzielania wymienio-

572

nych przez Pana świadczeń może być udzielona jedy-

nie przez eksperta powołanego przez okręgową izbę

lekarską lub biegłego sądowego.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Aleksander Sopliński

Warszawa, dnia 13 grudnia 2012 r.

w sprawie reformy emerytur policyjnych (2526)

12), przekazującego zapytanie posła na Sejm RP

emerytur policyjnych, uprzejmie przedstawiam na-

stępujące informacje.

664), nowy system emerytur mundurowych będzie

by i funkcjonariuszy przyjętych do służby po raz

i żołnierze zawodowi pozostający w służbie w dniu

ru pomiędzy obecnie obowiązującym a nowym syste-

mem emerytalnym.

Warszawa, dnia 14 grudnia 2012 r.

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na za-

pytanie pani poseł Ewy Arent przesłane przy piśmie

RP, z dnia 20 listopada 2012 r.

(SPS-024-2529/12)

w sprawie nieskuteczności nowelizacji ustawy o prze-

ciwdziałaniu narkomanii, korzystając z upoważnie-

Rząd w okresie ostatnich czterech lat podjął wie-

le istotnych inicjatyw i działań, aby w zasadniczym

stopniu ograniczyć dostęp do tzw. dopalaczy.

W latach 2009–2010 wprowadzono trzy noweliza-

cje prawa narkotykowego mające na celu ogranicze-

nie używania dopalaczy.

W 2009 r. wprowadzono

nowelizację ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii

1)

polegającą na rozszerzeniu listy substancji kontrolo-

wanych o BZP, JWH-018 oraz 16 roślin

2)

o działaniu

psychoaktywnym, co do których zachodziło podejrze-

3)

, polegają-

4)

.

Według szacunków Ministerstwa Zdrowia w po-

łowie 2010 r. na terenie Polski działało ponad 1000

kologii i szpitali o zwiększonej liczbie interwencji

1)

2)

Argyreia nervosa, Banisteriopsis caapi, Calea zacatechichi,

3)

4)

573

medycznych oraz hospitalizacji związanych z dopa-

Minister zdrowia otrzymywał coraz więcej infor-

macji od konsultanta krajowego ds. toksykologii kli-

nicznej o narastającej liczbie przypadków zatruć do-

palaczami.

Rosnąca podaż substancji mogących sta-

nowić alternatywę dla narkotyków oraz informacje

o zatruciach spowodowały w tamtym okresie silną

reakcję społeczną w postaci zarówno lokalnych, jak

i ogólnokrajowych protestów.

towni oraz miejsc produkcji tzw. dopalaczy na pod-

stawie przepisów ustawy o państwowej inspekcji sa-

nitarnej

5)

.

W ramach przeprowadzonej akcji zamknię-

to 1378 sklepów z dopalaczami.

publicznego rząd, w trybie przyspieszonym, przygo-

tował trzecią, systemową nowelizację ustawy o prze-

ciwdziałaniu narkomanii i Państwowej Inspekcji Sa-

nitarnej.

Ustawa została przyjęta bez istotnych

zmian przez obie Izby parlamentu, a następnie pod-

pisana przez prezydenta, i weszła w życie z dniem

Nowelizacja wprowadziła w prawie narkotyko-

wym kilka innowacyjnych instrumentów, dotąd rzad-

ko wykorzystywanych na gruncie polskiego prawa.

ﬁniującgojakosubstancjępochodzenianaturalnego

lub syntetycznego w każdym stanie ﬁzycznymlub

produkt, roślinę, grzyba lub ich część, zawierające

cego lub substancji psychotropowej lub w takich sa-

mych celach jak środek odurzający lub substancja

tów.

Deﬁnicjazawieraodniesieniedosubstancjipsy-

chotropowych i środków odurzających, co na gruncie

roku.

Ustawa wprowadza zakaz wytwarzania i wpro-

obowiązuje kara pieniężna od 20 000 do 1 000 000 zł.

wiedzialną za kontrolę postanowień ustawy jest

wyżej zmianami w prawie narkotykowym noweliza-

cja objęła także ustawę o Państwowej Inspekcji Sa-

nitarnej.

Zmodyﬁkowanezostałyprzepisyzwiązane

z ogólnym bezpieczeństwem produktów spożywczych.

Wprowadzono przepis, który w przypadku uzasad-

nionego podejrzenia, że produkt może być niebez-

pieczny, daje możliwość właściwemu inspektorowi

sięcy w celu badań i weryﬁkacjijegoszkodliwości.

Przepis ten nie dotyczy produktów regulowanych od-

dzielnymi przepisami.

Ponadto inspektor sanitarny

ma prawo nakazać zaprzestania działalności podmio-

tu wprowadzającego do obrotu środki zastępcze na

datkowo wprowadzono przepis dotyczący kosztów

łań ponoszone są przez podmiot postępowania.

W przy-

padku stwierdzenia, w drodze badań i ekspertyz, że

Nowelizacja wpłynęła na zdecydowany spadek do-

stępności dopalaczy oraz istotną redukcję zagrożeń

związanych z ich używaniem.

Wskazują na to dane

krajowego konsultanta ds. toksykologii klinicznej

bie zatruć dopalaczami zaprezentowane poniżej:

— styczeń–wrzesień 2010 – 160 przypadków,

— październik 2010 – 258 przypadków,

— listopad 2010 – 60 przypadków,

— grudzień 2010 – 21 przypadków,

— styczeń 2011 – 18 przypadków,

— luty 2011 – 9 przypadków,

— marzec 2011 – 14 przypadków,

— kwiecień 2011 – 16 przypadków,

— maj 2011 – 12 przypadków,

— czerwiec 2011 – 6 przypadków,

— lipiec 2011 – 12 przypadków,

— sierpień 2011 – 5 przypadków,

— wrzesień 2011 – 13 przypadków,

— październik 2011 – 4 przypadki,

— listopad 2011 – 5 przypadków,

— grudzień 2011 – 4 przypadki.

Pragnę zapewnić panią poseł, że powyższa regu-

lacja w zasadniczy sposób ograniczyła spożycie dopa-

laczy i przyczyniła się do poprawy bezpieczeństwa

zdrowotnego społeczeństwa, w tym przede wszyst-

kim młodzieży.

Przepisy karne wprowadzone w usta-

wie dotyczą jedynie osób i podmiotów wprowadzają-

cych do obrotu lub produkujących dopalacze, nie

obejmują użytkowników dopalaczy, dlatego nie ma

powodów, aby ukrywali oni przed lekarzem fakt ich

spożycia.

Minister zdrowia na początku 2011 r. kolejny raz

ciwdziałaniu narkomanii, ze względu na pilną po-

trzebę objęcia kontrolą ustawową 23 substancji che-

micznych, które były przedmiotem obrotu handlowe-

go w sklepach, w tym sklepach internetowych, z tzw.

dopalaczami.

Rosnąca w szybkim tempie liczba skle-

pów internetowych oferujących substancje w czystej

5)

574

do objęcia tych alternatywnych narkotyków kontrolą

ustawową w celu przeciwdziałania zagrożeniu zdro-

wia publicznego.

Wszystkie zaproponowane do obję-

cia kontrolą ustawową środki odurzające mają dzia-

łanie psychoaktywne, wywierają wpływ na ośrodko-

wy układ nerwowy.

W przypadku substancji psycho-

aktywnych zaproponowanych do objęcia kontrolą

ustawy stwierdzono, że w większości wchodzą one

czach.

Ekspertyzy dotyczące substancji zapropono-

wanych do objęcia kontrolą ustawy o przeciwdziała-

niu narkomanii zostały sporządzone przez Narodowy

Instytut Leków i przekazane za pośrednictwem głów-

nego inspektora farmaceutycznego ministrowi zdro-

wia.

Wyżej wymieniona ustawa o zmianie ustawy o prze-

ciwdziałaniu narkomanii została uchwalona przez

Sejm RP w dniu 15 kwietnia 2011 r.

Dotychczas w wyniku nowelizacji ustawy o prze-

ciwdziałaniu narkomanii objęto kontrolą ustawową

51 substancji i roślin psychoaktywnych.

W przygoto-

waniu jest kolejna nowelizacja ustawy w celu objęcia

kontrolą 24 nowych substancji psychoaktywnych (do-

palaczy).

Ponadto chciałbym poinformować panią poseł, że

szereg zadań dotyczących nadzoru nad wytwarza-

niem i obrotem środkami zastępczymi należy do Pań-

stwowej Inspekcji Sanitarnej.

Na podstawie informa-

cji otrzymanych z wojewódzkich stacji sanitarno epi-

demiologicznych prowadzono postępowania w przy-

padkach uzyskania informacji o sprzedaży środków

kach identyﬁkowaniastroninternetowychoferują-

cych środki zastępcze współpracowano z Policją

ślenia właściwości miejscowej.

W ramach współpracy

ze Służbą Celną zatrzymywane były przesyłki, co do

których w trakcie postępowania okazywało się, że

stanowiły realizację zamówienia złożonego przez In-

ternet w ﬁrmachprowadzącychdziałalnośćpozate-

renem Polski.

Wobec faktu, że strona postępowania

składała oświadczenie, że towar został zakupiony na

własny użytek bez zamiaru wprowadzenia do obrotu,

lub wobec oświadczeń, że strona nie ma wiedzy

o przesyłce i nie zamawiała tego towaru, nie wystąpiły

podstawy do podjęcia działań wynikających z art. 27c

Inspekcji Sanitarnej.

W przypadkach tych postępo-

wania były umarzane, a przesyłki wracały do izby

celnej.

Jednak w każdym z tych przypadków strony

zostały pouczone o sankcjach karnych dla osób wy-

twarzających lub wprowadzających środki zastępcze

do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W przypadkach gdy właścicielem domeny interneto-

wej był podmiot zarejestrowany w innym kraju, kie-

rowane było wezwanie do podmiotu będącego reje-

stratorem strony internetowej o bezzwłoczne wstrzy-

manie dostępu do strony, przypominające, że wpro-

wadzanie do obrotu środków zastępczych jest czynem

cesywnie docierają informacje z Wydziału Wsparcia

Zwalczania Cyberprzestępczości Biura Kryminalne-

go Komendy Głównej Policji o stwierdzonych w trak-

cie działań dochodzeniowych Policji przypadkach

kazana do właściwego inspektora sanitarnego w celu

Z inicjatywy głównego inspektoratu sanitarnego

rozumienie pomiędzy głównym inspektorem sanitar-

nym, szefem Służby Celnej, komendantem głównym

o współpracy w zakresie przeciwdziałania wprowa-

dzaniu do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Pol-

skiej środków zastępczych.

Współpraca wynikająca

ności w odniesieniu do przypadków przesyłania i przy-

również państw spoza Unii Europejskiej.

Kolejny projekt ustawy o zmianie ustawy o przeciw-

działaniu narkomanii, ustawy o Państwowej Inspekcji

wą substancji chemicznych, które w 2010 r. są przed-

miotem obrotu handlowego w sklepach z tzw. dopala-

czami, a w ostatnim czasie – również przedmiotem

obrotu w sklepach internetowych.

Konieczność jego

opracowania wynika również z potrzeby legislacyj-

nego dostosowania przepisów obowiązującej ustawy

o przeciwdziałaniu narkomanii do przyjętej przez

W projekcie dokonano również uzupełnienia re-

gulacji wprowadzonych ustawą z dnia 1 kwietnia

poz. 678) o środki zastępcze w art. 24, 24a, 24b oraz

wprowadzono analogiczne zmiany w ustawie z dnia

przez ministra sprawiedliwości w nowelizacji ustawy

Zaproponowane w projekcie zmiany brzmienia za-

łączników do ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii

(art. 1 pkt 10 i 11) wynikają z potrzeby objęcia kon-

trolą ustawową 24 nowych substancji psychoaktyw-

nych, których obecność stwierdzono w próbkach za-

bezpieczonych w sklepach z tzw. dopalaczami.

W wyniku działań Państwowej Inspekcji Sanitar-

z późn. zm.) zabezpieczono i przekazano do badań

próbki tzw. dopalaczy.

Narodowy Instytut Leków

przeprowadzeniu badań próbek dopalaczy wskazały

trolą ustawową ze względu na ich potencjał uzależ-

575

niający, działanie na ośrodkowy układ nerwowy

(OUN), powodowanie zaburzeń psychicznych, zabu-

rzeń zachowania oraz stwarzanie zagrożenia dla ży-

cia lub zdrowia osoby przyjmującej te substancje.

Na

zlecenie Rady ds. Przeciwdziałania Narkomanii zo-

stała opracowana ekspertyza przez Katedrę i Zakład

skiego Uniwersytetu Medycznego ww. substancji psy-

choaktywnych, która potwierdziła zasadność objęcia

kontrolą ustawową 24 substancji psychoaktywnych.

Wprowadzenie do załączników ustawy 24 substan-

cji psychoaktywnych konsultowano również z Insty-

tutem Ekspertyz Sądowych w Krakowie.

Z Instytu-

tem Chemii Organicznej PAN skonsultowano zapisy

oznaczeń chemicznych nowych substancji zapropo-

nowanych do objęcia kontrolą ustawy.

O potrzebie

objęcia kontrolą ustawową 24 nowych substancji psy-

choaktywnych wyraziła pozytywną opinię Rada ds.

Przeciwdziałania Narkomanii.

Obecnie trwają prace legislacyjne nad włączeniem

łaniu narkomanii, ustawy o Państwowej Inspekcji

kowych 21 substancji o działaniu odurzającym lub

psychotropowym, zgłoszonych przez Instytut Eks-

pertyz Sądowych.

Tym samym rozszerzy to katalog

łącznie o 45 dodatkowych substancji mających nie-

korzystny wpływ na zdrowie publiczne, poprzez wpi-

sanie ich do odpowiednich załączników ustawy o prze-

ciwdziałaniu narkomanii, wskutek czego dopiero moż-

liwe jest wykonanie sankcji karnych przewidzianych

w rozdz.

VII niniejszej ustawy.

Należy również zauważyć, iż podjęto szereg dzia-

łań zmierzających do skutecznej walki z środkami za-

stępczymi, tzw. dopalaczami.

Regularnie odbywają się

robocze spotkania na szczeblu centralnym, jak i samo-

rządowym mające na celu wypracowanie skutecznych

rozwiązań w walce z dopalaczami.

Do tych zadań po-

wołano zespoły kontrolne (wyjazdowe) pod nadzorem

Głównego Inspektoratu Sanitarnego, co ma zapewnić

podjęcie działań prewencyjnych stanowiących istotny

element w walce z pojawieniem się na rynku polskim

dopalaczy oraz będzie przeciwdziałało niekontrolowa-

nej eskalacji tego zjawiska w przyszłości.

W myśl ustaleń międzyresortowych minister zdro-

wia otrzymał zapewnienie o wsparciu działań powia-

towych i wojewódzkich inspekcji sanitarnych przez

terytorialnych przedstawicieli Służby Celnej, urzędu

kontroli skarbowej i Policji w zakresie podjęcia wspól-

nych działań na rzecz rozpracowania dróg dystrybu-

cji oraz produkcji środków zastępczych, w tym także

koordynacji równoległych kontroli ﬁskalnychisani-

tarnych podmiotów podejrzanych o handel narkoty-

kami syntetycznymi.

W tym celu wystosowano odpowiednie pismo do

wojewodów dotyczące wsparcia rządu w działaniach

na rzecz podniesienia skuteczności zwalczania han-

dlu i niebezpiecznych następstw konsumpcji środ-

ków zastępczych, poprzez systematyczne informo-

wanie resortu zdrowia o podjętych działaniach i ich

rezultatach.

łożyła na organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej

szereg zadań w zakresie egzekwowania zakazu wy-

twarzania i wprowadzania do obrotu środków za-

stępczych.

Organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej

prowadzą działania w przypadku stwierdzenia wy-

twarzania lub wprowadzania do obrotu środków za-

stępczych lub produktów, co do których zachodzi

przedmiotowych działań, jakie podejmowane są na

bieżąco, należy wymienić m.in. kontrole prowadzo-

ne w stacjonarnych punktach obrotu oraz poprzez

monitoring Internetu we współpracy z innymi orga-

nami, tj. z Policją, Służbą Celną.

W miesiącach styczeń–wrzesień 2012 r. zostało

wydanych 47 decyzji administracyjnych wstrzymu-

jących wprowadzanie do obrotu produktów, co do

stępczymi.

W tym okresie zabezpieczono 6137 opa-

kowań produktu i pobrano 202 próbki.

W okresie

październik–grudzień 2012 r. wydano 77 decyzji, za-

bezpieczono 10 148 opakowań produktu i pobrano

233 próbki.

Oprócz decyzji o zatrzymaniu i zakazie wprowa-

dzania do obrotu środków zastępczych, tj. decyzji

wydawanych na podstawie art. 27c ustawy z dnia

wydawano także decyzje w oparciu o art. 52a ustawy

nii, tj. nakładano kary pieniężne, do dnia 6 grudnia

2012 r. na łączną kwotę 220 000 zł.

W okresie ostatnich sześciu miesięcy zidentyﬁ-

kowano 39 sklepów oferujących w sprzedaży pro-

środkami zastępczymi, zwłaszcza w województwach:

łódzkim, śląskim, dolnośląskim, wielkopolskim i po-

morskim.

W tych samych województwach odnoto-

wano także większą liczbę zatruć/podejrzeń zatruć

dopalaczami.

Należy podkreślić, że w 2010 r. organy Państwo-

wej Inspekcji Sanitarnej w wyniku bezpośrednich

działań kontrolnych doprowadziły do likwidacji ob-

rotu dopalaczami w 1378 stacjonarnych punktach

sprzedaży.

Świadczy to o skali problemu w okresie

poprzedzającym wejście w życie ww. ustawy z 8 paź-

dziernika 2010 r.

Zgodnie z art. 44c ust. 2 ustawy o przeciwdziała-

niu narkomanii główny inspektor sanitarny informo-

wał opinię publiczną o wydanych decyzjach, o któ-

rych mowa w art. 27 c ust. 1 ustawy o Państwowej

Inspekcji Sanitarnej.

Wykaz decyzji jest aktualizo-

wany na bieżąco i udostępniony na stronie interne-

towej Głównego Inspektoratu Sanitarnego.

W ramach współpracy Państwowej Inspekcji Sa-

nitarnej ze Służbą Celną zatrzymywane były prze-

syłki, względem których istniało podejrzenie, że sta-

nowiły realizację zamówienia złożonego przez Inter-

net w ﬁrmach działających poza terenem naszego

kraju.

W przypadku gdy strona postępowania skła-

576

dała oświadczenie, że towar został zakupiony na wła-

sny użytek bez zamiaru wprowadzania do obrotu, lub

cji Sanitarnej – postępowania były umarzane, a prze-

syłki wracały do izby celnej.

Każdorazowo strony były

pouczone o sankcjach, jakie grożą osobom łamiącym

zakaz wprowadzania do obrotu na terytorium Rzeczy-

Do egzekwowania ustawowego zakazu wprowa-

dzania do obrotu środków zastępczych Państwowa

Inspekcja Sanitarna dysponuje siecią 318 powiato-

wych stacji sanitarno-epidemiologicznych.

Należy podkreślić, iż Polska dominuje w Europie

w zakresie rozwiązań prawnych skierowanych prze-

ciwko wprowadzaniu na rynek dopalaczy.

Do chwili

obecnej we wszystkich województwach odbyły się

spotkania przedstawicieli instytucji działających w ra-

mach formalnego porozumienia (Państwowa Inspek-

cja Sanitarna, Policja, Służba Celna, Główny Inspek-

torat Farmaceutyczny), a także z izbą skarbową

i Inspekcją Handlową.

Państwowa Inspekcja Sani-

tarna oprócz wymienionych działań o charakterze

kontrolnym prowadzi także działania o charakterze

edukacyjno-informacyjnym oraz prowadzi ogólnopol-

ską infolinię dotyczącą środków zastępczych.

Pragnę wyrazić nadzieję, że powyższe informacje

o pracy podmiotów podległych ministrowi zdrowia

oraz organów ścigania w zakresie przeciwdziałania

handlowi środkami zastępczymi – dopalaczami oka-

żą się dla pani poseł satysfakcjonujące, wskazując

jednocześnie na rozmiar aktywności w celu zwalcza-

nia istniejącego zjawiska handlu dopalaczami.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Igor Radziewicz-Winnicki

Warszawa, dnia 7 stycznia 2013 r.

w sprawie udzielenia dotacji

przeznaczonych na zadania z zakresu

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pi-

znak: SPS-024-2532/12, dotyczące zapytania poseł

na doﬁnansowaniewydatkówbieżącychgminyzza-

łu Przedszkolno-Żłobkowego im. Kubusia Puchatka

w Kudowie-Zdroju, uprzejmie wyjaśniam.

Dotacje na doﬁnansowaniewydatkówbieżących

gmin, przeznaczonych na zadania z zakresu organi-

gólnych województw ustalane były przez Minister-

z wojewodami, w wysokości proporcjonalnej do zgło-

szonego przez województwa zapotrzebowania (na po-

ziomie 27% zapotrzebowania).

Dotacje te mogły być

przeznaczone wyłącznie na wydatki klasyﬁkowane

(według klasyﬁkacjibudżetowej)wparagrafachwy-

datków bieżących w rozdz.

– 85305: Żłobki, 85306:

Kluby dziecięce lub 85307: Opiekunowie dzienni i były

przeznaczone dla gmin, a nie dla poszczególnych in-

stytucji.

Szczegółowy podział środków z dotacji na

poszczególne gminy dokonywany był przez urzędy

wojewódzkie, zależnie od przyjętych przez wojewo-

dów priorytetów lub zasad, w które minister pracy

i polityki społecznej nie ingerował.

Z pisma pani poseł wynika, że oddziały żłobkowe

w Zespole Przedszkolno-Żłobkowym im. Kubusia Pu-

chatka w Kudowie-Zdroju spełniały warunki formalne,

związane z klasyﬁkacjąbudżetową,dootrzymaniado-

tacji.

Według informacji uzyskanej w Dolnośląskim

Urzędzie Wojewódzkim dla Kudowy-Zdroju wojewoda

dolnośląski przeznaczył dotację w wysokości 95 360 zł.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

Elżbieta Seredyn

Warszawa, dnia 14 grudnia 2012 r.

dokumentu ślubowania

przez kandydatów chcących studiować

pytanie pani poseł Agnieszki Pomaskiej (załączone

do pisma nr SPS-024-2533/12) w sprawie konieczno-

ści podpisywania treści ślubowania przez kandyda-

tów chcących studiować na uczelniach publicznych

składam następujące wyjaśnienia.

Każda uczelnia w Polsce jest autonomiczna we

wszystkich obszarach działania, na zasadach okre-

ślonych w ustawie Prawo o szkolnictwie wyższym

miotowej ustawy przewiduje, że osoba przyjęta na

577

studia nabywa prawa studenta z chwilą immatryku-

lacji i złożenia ślubowania, którego treść określa sta-

tut, uchwalany przez senat uczelni – jej najwyższy

organ kolegialny.

Co do zasady wątpliwości budzi

możliwość nabycia praw studenckich, a co za tym

idzie – rozpoczęcia studiów, przez osobę, która odmó-

wi aktu ślubowania.

Warto dodać, że treść ślubowania składanego

w Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku dostępna jest

także dla kandydatów na studia, co umożliwia zapo-

znanie się z nią jeszcze przed podjęciem decyzji o wy-

borze uczelni.

W tym kontekście podkreślenia wyma-

ga, że przepisy ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym

nie upoważniają rektora uczelni do dokonywania ja-

kichkolwiek modyﬁkacjitreściślubowanialubwyra-

żania zgody na złożenie ślubowania bez określonego

fragmentu, w przypadku gdy treść ślubowania jest

kwestionowana przez kandydata na studia.

Odnosząc się do sprawy pana G. G., który wnosił

o możliwość złożenia ślubowania tylko w części, in-

formuję, że w ocenie ministerstwa władze Akademii

Sztuk Pięknych w Gdańsku postąpiły zgodnie z lite-

rą prawa.

Rozumiejąc argumenty pana G. G., pragnę

podkreślić, że oferta edukacyjna polskich uczelni pu-

blicznych jest bogata i co do zasady każdy kandydat

ma możliwość wyboru uczelni, w której pragnie stu-

diować i akceptuje obowiązujące w tej uczelni prze-

pisy wewnętrzne, w tym także treść ślubowania.

Łączę wyrazy szacunku

Minister

Barbara Kudrycka

Warszawa, dnia 14 grudnia 2012 r.

w sprawie perspektyw rynku pracy

samochodów (2534)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając, z upo-

-024-2534/12, w sprawie perspektyw rynku pracy

niżej przedstawiam wyjaśnienia, które stanowią od-

powiedź na postawione przez panią poseł pytania

dotyczące zasadności rozpoczęcia dyskusji nad wdro-

żeniem pełnego odliczania VAT od samochodów służ-

bowych oraz wprowadzenia okresowych dopłat do

Zgodnie z przekazaną przez ministra ﬁnansów

informacją odpowiednio z systemowymi założeniami

sadą neutralności, podatnikowi przysługuje prawo

gospodarczej, zdeﬁniowanejwprzepisachtegopodat-

ku.

Istnieją jednak towary, których natura powoduje,

spodarczej podatnika, jak również w łatwy sposób

łalnością, a w takim przypadku co do zasady nie

go.

Taka sytuacja pojawia się w przypadku służbo-

W opinii ministra ﬁnansówwwieluprzypadkach

ślenia, w jakim zakresie pojazdy te są wykorzysty-

wane na potrzeby prowadzonej działalności gospo-

stra ﬁnansów,mogłobytoprowadzićnp.donieopo-

datkowanego wykorzystywania tych pojazdów, np. na

z informacją ministra ﬁnansów,wPolsce,podobnie

jak w niektórych innych krajach członkowskich UE

(np. we Włoszech, Belgii), w odniesieniu do takich

VAT.

Jednocześnie wprowadzone ograniczenie na

im podobnych oznacza, że wykorzystanie tych samo-

ścią podatnika nie podlega już opodatkowaniu podat-

Jak dalej informuje minister ﬁnansów,zastoso-

wane środki mają zatem na celu z jednej strony

uproszczenie rozliczenia tego podatku, a z drugiej

przeciwdziałanie ewentualnym nadużyciom.

Zda-

niem ministra ﬁnansów wprowadzenie regulacji

uprawniającej podatnika do odliczenia podatku od

wskazanych wyżej samochodów oraz pojazdów spo-

woduje nie tylko ogromne ujemne skutki dla budżetu,

ale też skomplikuje system tego podatku.

W opinii

ministra ﬁnansówtychujemnychskutkówniebędzie

w stanie zrekompensować system rozliczeń w zakre-

sie wykorzystywania na cele niezwiązane z prowa-

dzoną działalnością gospodarczą służbowych samo-

chodów osobowych i pojazdów samochodowych im

podobnych, który musiałby być dodatkowo rozbudo-

wany o kosztowny system kontroli prawidłowego

578

opodatkowania wykorzystania tych pojazdów na ta-

kie cele.

Wymagałoby to również prowadzenia przez

podatnika ewidencji w tym zakresie, co również ge-

nerowałoby dla podatnika koszty związane z prowa-

dzeniem takiej ewidencji i rozliczeń w podatku od

jęła wniosek ministra ﬁnansówoderogacjędlaRze-

czypospolitej Polskiej na podstawie art. 395 dyrekty-

wy Rady 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu

nie na lata 2014–2018 odliczania do 50% podatku

VAT od samochodów osobowych (ale nie więcej niż

8 tys. zł), paliwa i wydatków na eksploatację samo-

chodów objętych tą derogacją.

Odnosząc się do propozycji programu dopłat do

zakupu nowych samochodów w zamian za złomowa-

nie pojazdów powyżej 15 lat, uprzejmie informuję, iż

doświadczenia innych krajów pokazują, że jest to

działanie krótkoterminowe, a popyt na nowe samo-

chody rośnie tylko w okresie jego obowiązywania.

Obecne kłopoty przemysłu motoryzacyjnego wynika-

ją głównie ze spadku popytu na rynkach europej-

skich.

Polacy natomiast nabywają samochody w zde-

cydowanej większości produkowane poza Polską.

Rząd RP jest w pełni świadomy trudnej sytuacji,

wym, na którym odnotowuje się kolejny, dwunasty

z rzędu, miesiąc spadków sprzedaży samochodów

osobowych (na istotnych dla nas rynkach nawet dwu-

cyfrowy, jak np.: Niemcy – 11%, Francja – 18%, Wło-

chy – 26%, Hiszpania – 37%), co zmusza producentów

nia konkretnych fabryk.

Za trzy kwartały bieżącego

roku na europejskim rynku odnotowano spadek

sprzedaży samochodów osobowych o 7,6%.

Zdaniem

ekspertów w całym roku 2012 należy liczyć się ze

spadkiem sprzedaży do ok. 12–13 mln szt. (przy

sprzedaży rzędu 15–16 mln samochodów osobowych

w latach przedkryzysowych).

Średnie wykorzystanie

mocy produkcyjnych w europejskich fabrykach wy-

go popytu, producenci decydują się na kilkudniowe

lub nawet kilkutygodniowe przestoje lub zmiany

w organizacji produkcji (dotyczy to także polskich

fowie koncernów produkujących samochody osobowe

nie spodziewają się poprawy sytuacji w ciągu najbliż-

szych 2 lat.

Polska, będąc jednym z kluczowych producentów

samochodów w Europie Środkowej, pragnie pozostać

strukcje samochodów, wdrażane są innowacyjne

ryzacyjny na koniec roku 2011 r. zatrudniał ponad

146 tys. pracowników, co stanowi ok. 8,2% zatrud-

nionych ogółem w przetwórstwie przemysłowym.

Odnotować należy wzrost zatrudnienia o 5,9%

w stosunku do 2010 r.

Zmniejszyło się zatrudnienie

w grupach producentów samochodów oraz produ-

centów nadwozi, przyczep i naczep odpowiednio

o 2,9% oraz 4,7%.

Wzrosło o 9,5% zatrudnienie

w grupie producentów części i akcesoriów.

Uwzględ-

nienie w tych statystykach przedsiębiorstw klasyﬁ-

kowanych w innych branżach, lecz wytwarzających

Wiele ﬁrm,zwłaszczaproducentówkomponentów,

nadal postrzega sektor motoryzacyjny w Polsce jako

dem jest to, że sektor ten stanowi jedną z najliczniej-

szych grup projektów obsługiwanych przez Polską

tynuowane są starania o pozyskanie nowych inwe-

storów, którzy byliby zainteresowani uruchomieniem

w Polsce produkcji/montażu samochodów osobowych

czy to w formie joint-venture z istniejącymi już przed-

siębiorstwami, czy też jako typowe green ﬁeld.

Jed-

nakże w dobie kryzysu, zmniejszającego się popytu

na samochody osobowe i strukturalnych problemów

z nadmiernymi mocami produkcyjnymi w Europie

nie jest to łatwe.

Jak wspomniano powyżej, sytuacja i perspektywy

wiązane przede wszystkim ze stanem i perspektywa-

mi koniunktury w gospodarce europejskiej i świato-

wej (na rynkach zagranicznych, głównie europej-

samochodów).

Dlatego też przedstawiciele Minister-

stwa Gospodarki czynnie uczestniczą w działaniach

podejmowanych na szczeblu Unii Europejskiej, ukie-

runkowanych na poprawę warunków, w których pro-

dukowane w Europie samochody mogłyby skutecznie

konkurować na rynkach krajów trzecich, jak również

na rynku europejskim z samochodami importowany-

mi spoza Europy.

M.in. ostatnio przedstawiciele Mi-

nisterstwa Gospodarki czynnie uczestniczyli w pra-

cach grupy wysokiego szczebla CARS 21, których

port HLG CARS 21”.

Raport ten, na bazie aktualnej

pozycji europejskiego przemysłu motoryzacyjnego na

rynkach globalnych, przedstawia wizję „europejskie-

go konkurencyjnego przemysłu motoryzacyjnego i roz-

woju zrównoważonego transportu w/i po roku 2020”

oraz zawiera listę rekomendacji politycznych.

W dniu 8 listopada 2012 r. wiceprzewodniczący

Komisji Europejskiej pan Antonio Tajani przedstawił

komunikat Komisji Europejskiej zawierający plan

wspólnych działań, roboczo nazwany strategią CARS

2020, bazujący na wcześniej wspomnianych reko-

579

mendacjach grupy wysokiego szczebla CARS 21.

W komunikacie tym Komisja Europejska zwraca

także uwagę na prawidłowo funkcjonujący rynek

wewnętrzny, który zapewnia równe warunki działania

i ma w dłuższej perspektywie kluczowy wkład w roz-

wój silnego i prężnego europejskiego przemysłu sa-

mochodowego.

Jest to szczególnie ważne w obecnej

trudnej sytuacji ekonomicznej, w której producenci

są zmuszeni do dostosowywania swoich zdolności

produkcyjnych do malejącego popytu.

Europejski sektor motoryzacyjny obejmuje wiele

małych i dużych przedsiębiorstw, które prowadzą

działalność w różnych częściach łańcucha dostaw, pro-

dukcji, dystrybucji i usług.

Tę ogromną różnorodność

uważa się za siłę i atut dla przyszłości tego sektora.

W związku z tym ważne jest sprzyjanie konstruktyw-

nej, przejrzystej i opartej na szacunku współpracy

między różnymi podmiotami w przemyśle motoryza-

cyjnym, w tym w sektorze napraw i obsługi klienta.

Zmiany ram prawnych dotyczących konkurencji w za-

kresie dystrybucji samochodów w Europie (w następ-

stwie wygaśnięcia rozporządzenia nr 1400/2002 doty-

czącego wyłączeń grupowych) mogą mieć istotny

wpływ na organizację pionowych relacji między pro-

ducentami i dystrybutorami.

Aby przemiana ta nastę-

powała w sposób zrównoważony, Komisja popiera ini-

cjatywę polegającą na samoregulacji.

Ponadto Komisja

będzie nadal zapewniać poszanowanie unijnych prze-

pisów w zakresie konkurencji na rynkach dystrybucji

pojazdów silnikowych oraz świadczenia usług napra-

wy i dystrybucji części zamiennych.

Komisja planuje,

że do roku 2013 ustanowi dialog między zaintereso-

wanymi stronami, zachęcając je do prac ukierunko-

wanych na wypracowanie wspólnych zasad dotyczą-

cych porozumień wertykalnych.

Zainteresowane stro-

ny zaproszone są do konstruktywnego udziału w tym

dialogu, mając na uwadze potrzebę osiągnięcia wywa-

żonego kompromisu.

Także w dniu 8 listopada br. wiceprzewodniczący

Komisji Europejskiej, pan Antonio Tajani wystoso-

wał zaproszenie do ministrów, producentów samo-

chodów i komponentów oraz innych reprezentantów

europejskiego sektora motoryzacyjnego do udziału

w debacie dotyczącej problemów strukturalnych oraz

możliwych, krótkoterminowych działań wspomaga-

jących europejski przemysł motoryzacyjny, których

– z uwagi na pogłębiającą się sytuację kryzysową

– nie można dłużej odkładać na późniejsze terminy.

9 grudnia br. w Brukseli, jako uzupełnienie do wcze-

śniej wspomnianej strategii CARS 2020.

Kwestie dalszego rozwoju polskiego przemysłu

Międzyresortowego Zespołu do spraw Wzrostu Kon-

zania, nad którymi pracuje zespół, wpisują się w zgła-

szane przez branżę motoryzacyjną propozycje doty-

czące m.in. wsparcia modernizacji parku samocho-

dowego poprzez zmiany w systemie podatkowym

zaﬁnansowych.

MinisterstwoGospodarkiutrzymuje

stałe, robocze kontakty z producentami samochodów

i komponentów motoryzacyjnych, branżowymi insty-

tucjami oraz organizacjami samorządowymi, jak

słu Motoryzacyjnego czy Związek Dealerów Samo-

chodowych, konsultując z szeroko rozumianym śro-

dowiskiem motoryzacyjnym praktycznie wszystkie

projekty i plany działań.

popyt na samochody nowe.

Na krajowy rynek wpro-

wadzanych jest ok. dwa razy więcej samochodów uży-

wanych niż nowych.

Intencją rządu RP jest zmiana

tych proporcji w kierunku zdecydowanego odmłodze-

nia parku samochodowego.

Dlatego też podjęto dzia-

mochodów osobowych.

Wprowadzenie wcześniej wy-

mienionych zmian oraz rozwój infrastruktury umoż-

liwiającej wykorzystywanie alternatywnych, ekolo-

gicznych paliw i napędów z pewnością przyczyni się

do poprawy warunków działania sektora motoryza-

cyjnego w Polsce.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Grażyna Henclewska

Warszawa, dnia 20 grudnia 2012 r.

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w sprawie działań pomocowych

dla osób bezdomnych w sezonie zimowym

Szanowna Pani Marszałek!

Pozwalam sobie prze-

kazać odpowiedź na zapytania poselskie pana An-

drzeja Dąbrowskiego, posła na Sejm Rzeczypospolitej

Polskiej, z dnia 6 listopada 2012 r., jakie zostały skie-

rowane przy piśmie wicemarszałka Sejmu Rzeczypo-

SPS-024-2535-2560/12, w sprawie działań pomoco-

wych dla osób bezdomnych w sezonie zimowym 2012/

2013 na terenie powiatów leżących w obrębie woj.

dolnośląskiego: bolesławieckiego, dzierżoniowskiego,

głogowskiego, górowskiego, jaworskiego, jeleniogór-

580

skiego, kamiennogórskiego, kłodzkiego, legnickiego,

lubańskiego, lubińskiego, lwóweckiego, milickiego,

oleśnickiego, oławskiego, polkowickiego, strzelińskie-

go, średzkiego, świdnickiego, trzebnickiego, wałbrzy-

skiego, wołowskiego, wrocławskiego, ząbkowickiego,

zgorzeleckiego i złotoryjskiego.

Odpowiedzi na pierwsze trzy pytania przedsta-

wione w zapytaniach poselskich posła Andrzeja Dą-

browskiego:

1.

Na jakie wsparcie w okresie zimowym mogą

liczyć osoby bezdomne z terenu powiatu?

2.

Ile miejsc przewidzianych jest w placówkach

pomocowych, tj. schroniskach, noclegowniach, jadło-

dajniach, na terenie powiatu?

3.

Jaki jest poziom bezdomności w powiecie?

– Od-

powiedzi udzielił wojewoda dolnośląski.

Poniżej przedstawiono zbiorczą informację o po-

mocy dla osób bezdomnych, sporządzoną przez Wy-

dział Polityki Społecznej Dolnośląskiego Urzędu Wo-

jewódzkiego we Wrocławiu na podstawie danych po-

zyskanych z powiatowych centrów pomocy rodzinie

i ośrodków pomocy społecznej (z terenu 26 powiatów

województwa).

Informacja o działaniach pomocowych podejmo-

wanych na rzecz osób bezdomnych w woj. dolnoślą-

skim w sezonie zimowym 2012/2013*

)

Powiat bolesławiecki

1.

W razie potrzeby pomoc dla bezdomnych będzie

realizowana przez ośrodki pomocy społecznej z tere-

nu powiatu w formie świadczeń ﬁnansowychipomo-

cy rzeczowej.

W schronisku dla bezdomnych męż-

czyzn osoby bezdomne mogą liczyć oprócz schronie-

nia na wyżywienie, odzież i obuwie.

2.

W schronisku są miejsca dla 40 osób.

W roku 2012

w ww. miejscu przebywało łącznie 62 mężczyzn.

W ja-

dłodajni w Bolesławcu wydawanych jest ok. 70 posiłków

dziennie.

3.

Powiatowe centrum pomocy rodzinie nie jest

Powiat dzierżoniowski

1.

Osoby bezdomne są odwiedzane przez pracow-

ników socjalnych i funkcjonariuszy Policji.

Przeka-

zywana jest im informacja o dostępnych formach

pomocy: możliwości skorzystania z gorącego posiłku

(np. w Piławie Górnej w punkcie żywieniowym Ca-

ritas Diecezji Świdnickiej), opału, ciepłej odzieży

i skierowania do schroniska.

Ponadto bezdomny

może liczyć na odwiezienie go do miejsca wskazane-

go, do rodziny, znajomych, schroniska.

W Bielawie

w przypadkach nagłych można osobę bezdomną za-

wieźć do misji „Nowa Nadzieja” lub komisariatu

Policji.

Gmina Bielawa rozpoczęła działania mające

na celu utworzenie lokalu niskoprogowego, w któ-

rym osoby będące pod wpływem alkoholu będą mo-

gły przenocować.

Łącznie w schroniskach poza po-

wiatem przebywa 14 osób.

2.

W powiecie funkcjonują: jadłodajnia w Dzierżo-

niowie wydająca 200 posiłków dziennie, dwie jadło-

dajnie w Bielawie wydające 290 posiłków i restaura-

cja Wars przygotowująca ok. 50 posiłków na dobę.

3.

Na terenie powiatu przebywają 24 osoby bez-

domne.

Powiat głogowski

1.

Ośrodki pomocy społecznej z terenu powiatu

realizują na rzecz bezdomnych następujące formy

pomocy: pomoc ﬁnansowąirzeczowąwformiebonów

żywnościowych, realizację recept w aptece, pomoc

w formie pakietów higieniczno-odzieżowych, ﬁnan-

sowanie kosztów pobytu w noclegowni w Głogowie,

w Domu Samotnej Matki w Głogowie, kosztów poby-

tu oraz wyżywienia w przytulisku w Żukowicach,

skierowanie do Stowarzyszenia „Bractwo Jana Paw-

ła II”, usługi kąpielowe, objęcie prawem do świadczeń

opieki zdrowotnej na okres 90 dni, wydawanie skie-

rowań do PCK po odzież i obuwie.

2.

Ilość miejsc w placówkach pomocowych: przy-

tulisko dla bezdomnych mężczyzn w Żukowicach

– 80 miejsc, dom samotnej matki – 50 miejsc, Noclegow-

nia im. św. Brata Alberta – 6 miejsc.

Ponadto kuchnia

w noclegowni wydaje dziennie 200 posiłków.

3.

Powiat nie prowadzi badań poziomu bezdom-

ności.

Powiat górowski

1.

Pomoc dla bezdomnych jest realizowana przez

ośrodki pomocy społecznej.

Pomoc jest udzielana

w formie świadczeń ﬁnansowychipomocyrzeczowej:

odzież, obuwie, posiłki.

2.

Na terenie powiatu nie ma placówek pomoco-

wych.

W przypadku konieczności udzielenia pomocy

osoby umieszcza się w placówkach na terenie innych

powiatów.

3.

Obecnie na terenie powiatu jest 8 osób bezdom-

nych.

Powiat jaworski

2.

W Jaworze funkcjonuje jadłodajnia (dzienny ośro-

dek wsparcia) wydająca ok. 95 posiłków dziennie.

3.

Na terenie powiatu jest 14 osób bezdomnych,

z czego 10 przebywa w schroniskach na terenie in-

nych powiatów.

Trzy osoby nie wyrażają zgody na

pomoc w tym zakresie.

Powiat jeleniogórski

udzielają pomocy osobom bezdomnym w następują-

cych formach: schronienie poprzez skierowanie do

schronisk lub noclegowni (w Jeleniej Górze i Le-

śnej), pomoc rzeczowa w postaci odzieży, obuwia

i koców, wydawanie w wyznaczonych miejscach po-

siłków, wydawanie żywności pochodzącej z darów.

W działanie na rzecz pomocy osobom bezdomnym

zaangażowane są: PCK, PKPS, Caritas Diecezji Le-

*

)

Dane zawarte w przedstawionej informacji zbiorczej,

w szczególności na temat pomocy w postaci posiłków, dotyczą

możliwości udzielania różnych form pomocy wobec wszystkich

potrzebujących wsparcia, nie tylko osób bezdomnych.

Stąd po-

dawane dzienne liczby wydawanych posiłków mogą wielokrotnie

przekraczać deklarowaną liczbę osób bezdomnych.

581

gnickiej, Jeleniogórskie Stowarzyszenie Osób Bez-

robotnych i Europejska Fundacja Ludzi Dobrej Woli

Serdeczna Pomoc.

2.

Na terenie powiatu nie funkcjonują placówki

pomocowe.

Bezdomni kierowani są do placówek

w Jeleniej Górze, które dysponują następującymi

miejscami: Schronisko im. św. Brata Alberta – 70 miejsc,

noclegownia – 25 miejsc, dom dla mężczyzn niepeł-

nosprawnych – 45 miejsc.

3.

Na terenie powiatu problem bezdomności doty-

czy 99 osób.

Powiat kamiennogórski

pokrywają koszty utrzymania i dożywiania osób bez-

domnych korzystających ze schronisk, noclegowni

czy jadłodajni.

Pracownicy socjalni we współpracy

z Policją monitorują środowisko bezdomnych, udzie-

lają bezdomnym informacji o możliwościach uzyska-

nia pomocy i instytucjach, które udzielają pomocy.

2.

W powiecie nie ma placówek pomocowych.

Oso-

by bezdomne umieszczane są w schroniskach na te-

renie powiatów jeleniogórskiego i wałbrzyskiego.

3.

Problem bezdomności dotyczy 17 osób.

Powiat kłodzki

realizują następujące formy pomocy osobom bezdom-

nym.

W Kłodzku Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej

we współpracy z innymi instytucjami prowadzi akcję

informacyjną o możliwościach otrzymania schronie-

nia, zapewnienia gorącego posiłku, zaopatrzenia w odzież.

Jest też prowadzona jadłodajnia i noclegownia dla

bezdomnych mężczyzn, czynna całodobowo.

Z prowa-

dzonego przez PKPS magazynu żywności pozyski-

wane są artykuły spożywcze dla osób potrzebujących.

Pracownicy ośrodka wspólnie z funkcjonariuszami

straży miejskiej w Kłodzku monitorują miejsca, gdzie

mogą przebywać osoby bezdomne, w celu udzielenia

pomocy na podstawie ustalonej diagnozy socjalnej.

Ponadto ośrodki pomocy zaopatrują bezdomnych

w artykuły spożywcze, zimową odzież i obuwie.

Moż-

liwe jest również skorzystania z gorącego posiłku

w jadłodajni Caritas.

Na bieżąco prowadzona jest

współpraca również z kościołami, organizacjami po-

zarządowymi i innymi instytucjami w zakresie akcji

informacyjnej i kompleksowej pomocy.

W niektórych

gminach powiatu, np. Szczytnej, bezdomność jest zja-

wiskiem sporadycznym.

Jeśli zachodzi potrzeba, to

osoby bezdomne będą umieszczane w schroniskach

woj. dolnośląskiego, koszty pokrywane będą przez

gminę.

2.

W placówkach pomocowych na terenie powia-

tu w trzech noclegowniach jest 38 miejsc noclego-

wych.

Ponadto w jadłodajniach w: Kłodzku wyda-

wane jest ok. 180 posiłków dziennie, Nowej Rudzie

– ok. 150 posiłków dziennie, Bystrzycy Kłodzkiej

– 40 posiłków dziennie.

3.

Problem bezdomności dotyczy w powiecie

42 osób.

Powiat legnicki

1.

Działania na rzecz osób bezdomnych są nastę-

pujące: wspólny z Policją monitoring środowisk do-

tkniętych patologią, współpraca ze szkołami, sołty-

sami i pielęgniarkami środowiskowymi w zakresie

zgłaszania pracownikom socjalnym konieczności ob-

jęcia opieką, zabezpieczenia w opał, żywność i ciepłą

odzież, kierowanie osób bezdomnych do noclegowni

w Legnicy, przytuliska w Żukowicach oraz schroni-

ska w Leśnej, a także do Domu Pomocy Społecznej

w Brenniku.

Aktualnie osoby bezdomne nie zgłasza-

ją potrzeby wsparcia.

2.

W Domu Pomocy Społecznej w Brenniku jest

aktualnie wolnych 7 miejsc.

Natomiast stołówka cha-

rytatywna w Prochowicach wydaje ok. 50 posiłków

dziennie.

3.

Liczba osób bezdomnych wynosi 18.

Powiat lubański

odzież, obuwie, posiłki.

W okresie zimowym osoby

ta w Leśnej.

2.

W schronisku jest 60 miejsc noclegowych

i możliwość zorganizowania 46 „dostawek”.

Aktu-

alnie jest 30 wolnych miejsc.

Stołówka w Olszynie

wydaje 130 posiłków dziennie.

3.

Na terenie powiatu są 4 osoby bezdomne, które

nie wyrażają zgody na umieszczenie w placówce po-

mocowej.

Powiat lubiński

wspierają osoby bezdomne, zapewniając im pobyt

w hostelu, wyżywienie, pomoc rzeczową i specjali-

styczne poradnictwo.

2.

W hostelu ośrodka interwencji kryzysowej jest

8 miejsc.

W dwóch ogrzewalniach w Lubinie jest

70 miejsc noclegowych. kuchnia dla ubogich w Lubi-

nie wydaje 190 posiłków dziennie.

Powiat lwówecki

udzielają osobom bezdomnym pomocy w formie za-

siłków celowych na odzież obuwie i inne potrzeby

oraz opłacenia obiadów w stołówce szkolnej.

by bezdomne mieszkają u obcych ludzi, część z nich,

po wyrażeniu zgody, może być skierowana do schro-

nisk w powiatach ościennych.

3.

W powiecie jest 18 osób bezdomnych.

Powiat milicki

1.

W okresie zimowym osoby bezdomne mogą li-

czyć na: zasiłki okresowe, zasiłki celowe na zakup

opału, odzieży i obuwia, gorące posiłki (dla 4 bezdom-

nych), pomoc rzeczową (odzież, obuwie, koce), umiesz-

czenie w Schronisku Młodzieżowym w Krośnicach

lub w domku Kąpieliska Karłów w Miliczu, ciepły

posiłek w stołówce Caritasu.

582

2.

W placówkach pomocowych jest zapewnione:

w stołówce Caritas w Miliczu – 100 posiłków dzien-

nie, pokój w Cieszkowie – 1 miejsce.

3.

Na terenie powiatu bezdomność dotyczy 9 osób.

Powiat oleśnicki

cy rzeczowej: odzież, obuwie, posiłki.

2.

Powiat nie posiada noclegowni, a w stołówce

w Oleśnicy dziennie wydawanych jest 130 posiłków.

3.

Aktualnie w powiecie nie ma osób bezdom-

nych.

Powiat oławski

1.

Powiat oławski wspiera osoby bezdomne w za-

kresie pomocy ﬁnansowej(zasiłkiokresowe,celowe,

stałe), rzeczowej (opał, żywność, odzież, obuwie, lekar-

stwa).

Miasto i gmina Jelcz-Laskowice wydaje skiero-

wania do noclegowni i pokrywa koszty pobytu.

wych, jedynie Caritas Archidiecezji Wrocławskiej

prowadzi jadłodajnię w Oławie.

3.

W powiecie jest 15 osób bezdomnych.

Powiat polkowicki

2.

W Polkowicach działa stołówka OPS wydają-

ca dziennie 150 posiłków.

Działa też noclegownia

z 19 miejscami.

3.

Na terenie powiatu przebywa 38 bezdomnych

osób.

Powiat strzeliński

1.

Wsparcie osób bezdomnych jest realizowane

w formie przekazania gorącego posiłku w Placówce

Wielofunkcyjnej – Jadłodajni w Strzelinie, a także

w formie zasiłków okresowych, celowych na zakup

odzieży i żywności.

2.

W prowadzonej przez GOPS noclegowni jest

10 miejsc noclegowych.

W placówce wielofunkcyjnej

wydawanych jest dziennie ok. 80 obiadów.

3.

Aktualnie w powiecie jest 17 osób bezdom-

nych.

Powiat średzki

nu powiatu w formie zasiłków pieniężnych lub pomo-

cy w formie talonów na gorący posiłek oraz pracy

socjalnej.

2.

Nie ma w powiecie placówek pomocowych.

Powiat świdnicki

mie świadczeń ﬁnansowych i pomocy rzeczowej:

odzieży, obuwia, posiłków.

Osoby bezdomne w okre-

sie zimowym mogą liczyć na: bezpłatne umieszczenie

w schronisku dla bezdomnych, ogrzewalni od godz.

20 do 6 wraz z noclegiem, darmowe gorące posiłki,

gorące napoje, pomoc rzeczową, w tym ciepłą odzież,

produkty żywnościowe i pomoc medyczną.

2.

W Świdnicy w schronisku dla bezdomnych męż-

czyzn znajduje się 63 miejsca noclegowe.

W razie po-

trzeby w schronisku może znaleźć miejsce 100 osób.

Cztery jadłodajnie (w: Świdnicy, Świebodzicach, Ja-

worzynie i Żarowie) oraz stołówka w Strzegomiu

mogą wydać łącznie ok. 1000 gorących posiłków.

W Szkol-

nym Schronisku Młodzieży w Lubachowie znajdują się

24 miejsca dla kobiet i 25 dla mężczyzn.

3.

W powiecie przebywają 73 osoby bezdomne.

Powiat trzebnicki

odzież, obuwie, posiłki W powiecie działają: ośrodek

wsparcia społecznego prowadzony przez Zgromadze-

nia Sióstr Miłosierdzia św. Karola Boromeusza

w Trzebnicy i Stowarzyszenie Miłosierdzia św. Win-

centego a’Paulo przy paraﬁi pw. Trójcy Świętej

w Żmigrodzie prowadzące jadłodajnie dla osób bez-

domnych i ubogich.

2.

Jadłodajnia w Trzebnicy może wydawać 35 po-

siłków, a jadłodajnia w Żmigrodzie 200 posiłków

dziennie.

3.

W powiecie zarejestrowanych jest 38 osób bez-

domnych.

Powiat wałbrzyski

1.

W ośrodkach pomocy społecznej z terenu po-

wiatu realizowane są następujące formy wsparcia

osób bezdomnych: gorący posiłek lub talon na wyda-

nie posiłku, pokrycie kosztów schronienia, zakupu

odzieży, pomoc w postaci zasiłków celowych, okreso-

wych, objęcie ubezpieczeniem zdrowotnym.

Monito-

rowane są miejsca, gdzie mogą przebywać osoby bez-

domne.

Do mieszkańców wystosowano apel o zgła-

szanie potrzeb w zakresie pomocy osobom bezdom-

nym.

Rozwieszone są informacje o miejscach nocle-

gowych.

2.

W powiecie działają: Schronisko dla Bezdom-

nych Monar Markot w Wałbrzychu na 20 miejsc,

Schronisko dla Bezdomnych „Fundacji Albertówka”

w Jugowicach, Integracyjny Dom dla Bezdomnych

w Wałbrzychu na 60 miejsc oraz ogrzewalnia na

30 miejsc w Wałbrzychu.

Ponadto w trzech jadłodaj-

niach w Wałbrzychu wydawanych jest ok. 860 posił-

ków dziennie, w Jedlinie-Zdroju wydawanych jest

109 posiłków, w Głuszycy 150 posiłków, w stołówce

miejskiej w Mieroszowie przygotowywanych jest ok.

130 posiłków dziennie.

3.

Problem bezdomności dotyczy na terenie po-

wiatu 30 osób.

Powiat wołowski

nych to: zasiłki okresowe i celowe, odzież, miejsca

noclegowe, ciepłe posiłki oraz inne formy w razie ko-

nieczności.

583

2.

Powiat nie posiada schronisk.

W jadłodajniach

wydawane jest 150 posiłków dziennie.

W noclegow-

niach jest 40 miejsc.

3.

Razem w powiecie jest 31 osób bezdomnych.

Powiat wrocławski

w formie zasiłków celowych na sﬁnansowaniezaku-

pu odzieży, żywności, leków i opału oraz zapewnienia

gorącego posiłku.

Wsparcie osób bezdomnych reali-

zowane jest poprzez: monitoring miejsc, gdzie mogą

przebywać osoby bezdomne, umieszczanie bezdom-

Alberta w Szczodrem.

2.

W Schronisku dla Bezdomnych im. Św. Brata Al-

berta w Szczodrem jest 95 miejsc stałych i ok. 100 do-

datkowych.

W gminie Jordanów Śląski wydaje się

17 posiłków dziennie.

ﬁokreślićpoziomubezdomności.

Powiat ząbkowicki

zowane jest poprzez zapewnienie gorących posiłków

i bonów żywnościowych do sklepów spożywczych.

2.

W Ząbkowicach Śl.

funkcjonuje jadłodajnia

(przy kościele św. Anny) wydająca dziennie 80 posił-

ków.

W razie konieczności schronienia bezdomnym

udziela się w domach pomocy społecznej.

3.

Problem bezdomności dotyczy 18 osób, które

odmówiły umieszczenia w schroniskach.

Powiat złotoryjski

powiatu w formie świadczeń ﬁnansowychipomocy

rzeczowej: odzież, obuwie, posiłki.

Sprawami wsparcia

i zabezpieczenia bezdomnych zajmuje się wydział za-

rządzania kryzysowego starostwa powiatowego.

wych dla osób bezdomnych

3.

Według powiatowego centrum pomocy rodzinie

poziom bezdomności w powiecie wynosi 0.

Powiat zgorzelecki

wspierają osoby bezdomne, zabezpieczając ciepły po-

siłek, wydawanie odzieży męskiej oraz środków czy-

stości.

Przygotowane i wykorzystywane są również

miejsca noclegowe w Schronisku im. św. Brata Alber-

ta w Zgorzelcu.

Otwarta została noclegownia w Zgo-

rzelcu oferująca miejsca noclegowe, pomocy udziela

również Dom Samotnej Matki Monar Markot w Zgo-

rzelcu.

Noclegów udziela także Noclegownia i Dom

Czasowego Pobytu „Arka’ w Bogatyni.

Obecnie prze-

bywa w nim 12 osób.

Jadłodajnia przy ParaﬁiRzym-

skokatolickiej pw. św. Józefa w Zgorzelcu codziennie

wydaje do 500 posiłków (gorąca zupa z chlebem).

2.

Placówki pomocowe w powiecie: Schronisko im.

św. Brata Alberta w Zgorzelcu dysponuje 56 miejsca-

mi noclegowymi stałymi (20 dodatkowych w okresie

zimowym), dziennie wydaje 56 gorących posiłków

(dodatkowo 15 gorących posiłków); Dom Samotnej

Matki Monar Markot w Zgorzelcu standardowo dys-

ponuje 30 miejscami (dodatkowo 5), wydaje 35 peł-

nych posiłków (dodatkowo 10); P.H.U. Marek Stopy-

ra z Bolesławca dziennie wydaje 280 posiłków w czte-

rech punktach w Bogatyni; Fundacja Wzajemnej

Pomocy „Arka” Noclegownia i Dom Czasowego Po-

bytu dysponuje 50 miejscami noclegowymi dla kobiet

i mężczyzn, docelowo można uruchomić dodatkowe

30 miejsc noclegowych, ponadto wydaje do 100 posił-

ków dziennie; jadłodajnia przy ParaﬁiRzymskoka-

tolickiej p.w.

Św. Józefa w Zgorzelcu wydaje do 500 cie-

płych posiłków dziennie.

3.

Aktualnie w placówkach pomocowych powiatu

przebywa 105 osób.

Odpowiadając na ostatnie pytanie posła Andrzeja

Dąbrowskiego, na wstępie wyjaśniam, że jeśli chodzi

o zabezpieczenie osób bezdomnych w okresie jesien-

ży udzielanie schronienia, zapewnienie posiłku oraz

Do zadań ministra właściwego do spraw zabezpie-

czenia społecznego należy natomiast między innymi:

tworzenie koncepcji i określanie kierunków rozwoju

w obszarze pomocy społecznej, inspirowanie i promo-

wanie nowych form i metod działania.

Najważniejsze działania na rzecz osób bezdom-

nych i zagrożonych bezdomnością podejmowane przez

Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej:

1.

Minister pracy i polityki społecznej co roku

przeprowadza otwarty konkurs ofert w ramach „Pro-

gramu wspierającego powrót osób bezdomnych do

społeczności”.

Na realizację programu przeznaczone

są środki ﬁnansowewwysokości5mlnzł.

Konkurs

skierowany jest do organizacji pozarządowych.

W ramach programu możliwe jest uzyskanie

wsparcia na następujące typy działań:

— wsparcie działań integracji i aktywizacji spo -

łeczno-zawodowej osób bezdomnych w środowisku

lokalnym;

— wsparcie działań w obszarze poprawy standar -

dów pobytu i noclegu,

— wsparcie działań prewencyjno-osłonowych.

Od 2011 r. realizowany jest także nowy cel ogólno-

krajowy: Zmniejszenie skali bezdomności na dworcach

2.

Projekt systemowy 1.18.

W ramach projektu re-

alizowane są 4 zadania, w tym zadanie 4: Działania

w zakresie standaryzacji pracy z osobami bezdom-

nymi.

Opracowanie gminnego standardu wychodze-

nia z bezdomności.

Projekt realizowany jest w okresie: 2009–2014 r.

Realizacja zadania ma doprowadzić do podniesienia

skuteczności systemu rozwiązywania i łagodzenia

584

— standardów usług skierowanych do ludzi bez -

domnych i zagrożonych bezdomnością, które będzie

można włączyć do gminnych strategii rozwiązywa-

nia problemów społecznych,

— przedstawienie rekomendowanych propozycji

rozwiązań legislacyjnych, w tym szczególnie projek-

tów rozporządzeń.

3.

Badania dotyczące problemu bezdomności.

Wiedza na temat problemu bezdomności daje pod-

stawę do przeprowadzania możliwie najskuteczniej-

szych działań w celu ograniczenia negatywnych skut-

ków bezdomności.

W związku z powyższym Minister-

stwo Pracy i Polityki Społecznej uważa za celowe

realizację badań na temat bezdomności, w tym spra-

wozdanie MPiPS-03.

Sprawozdawczość pomocy społecznej w głównej

mierze opiera się na sprawozdaniu MPiPS-03 z udzie-

lonych świadczeń pomocy społecznej: pieniężnych,

w naturze i usługach.

Dane w nim zawarte zbierane

są z poszczególnych jednostek organizacyjnych po-

mocy społecznej i przekazywane do wydziałów poli-

tyki społecznej – tam są weryﬁkowaneiprzekazywa-

ne do MPiPS.

W sprawozdaniu znajdują się między

innymi statystyki dotyczące ilości osób, którym przy-

znano świadczenia z powodu bezdomności.

Badanie

realizowane jest co roku.

Link do sprawozdania MPiPS-03 na stronie inter-

netowej Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej:

pomoc społeczna −> raporty i statystyki −> staty-

styki pomocy społecznej.

W celu dokładniejszego zbadania zjawiska bez-

domności w Polsce Ministerstwo Pracy i Polityki

Społecznej podejmuje od kilku lat także inne inicja-

tywy.

— „Bezdomność w Polsce – diagnoza na dzień

31 stycznia 2010 r.”

Pierwsze szersze opracowanie dotyczące sytuacji

osób bezdomnych w Polsce pod tytułem „Bezdomność

stało przygotowane w oparciu (między innymi) o in-

formacje zawarte w sprawozdaniach za 2009 r. prze-

słanych do Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej

przez wszystkie urzędy wojewódzkie w Polsce.

Opra-

cowanie to podsumowywało sytuację dotyczącą bez-

domności za rok 2009.

Link do informacji na stronie internetowej Mini-

pl −> pomoc społeczna −> bezdomność.

— „Sprawozdanie z realizacji działań na rzecz ludzi

bezdomnych w województwach w 2010 r.” będące kon-

tynuacją wcześniejszej pracy „Bezdomność w Polsce

Materiały konieczne do opracowania niniejszej

pracy zostały zebrane pod koniec 2011 r.

Sprawozda-

nie przeprowadzono przy pomocy programu SAC

(Statystycznej Aplikacji Centralnej).

W podobnym kształcie sprawozdanie z realizacji

będzie przeprowadzane co dwa lata.

Najbliższe pla-

nowane sprawozdanie będzie więc przeprowadzone

w 2013 r. (za rok 2012).

— Badanie ilości osób bezdomnych

Pierwsze ogólnopolskie badanie dotyczące ilości

osób bezdomnych przeprowadzono w nocy z 15 na

2010 r.

Wyniki badań przedstawiono we wspomina-

nych wcześniej opracowaniach: „Bezdomność w Pol-

domnych w województwach w 2010 r.”.

Najbliższe ogólnopolskie badanie ilości osób bez-

domnych zostanie przeprowadzone w nocy z 7 na

8 lutego 2013 r.

Minister pracy i polityki społecznej

dów z prośbą o koordynację działań związanych

z przeprowadzeniem badania ilości osób bezdomnych

w województwach.

Badanie ilości osób bezdomnych przeprowadzane

będzie systematycznie co 2 lata w miesiącach zimo-

wych.

— Baza placówek zapewniających wsparcie dla

osób bezdomnych oraz wykaz bezpłatnych infolinii

dla osób bezdomnych

Dzięki owocnej współpracy Ministerstwa Pracy

i Polityki Społecznej oraz wszystkich wydziałów po-

lityki społecznej, w 2008 r. powstała internetowa

baza placówek zapewniających wsparcie dla osób bez-

domnych z podziałem na województwa, w której moż-

na w łatwy sposób wyszukać interesujące informacje

(np. wg województwa, miasta, dzielnicy, typu placów-

ki czy typu udzielanych usług).

Baza zamieszczona

jest na stronie internetowej Ministerstwa Pracy i Po-

lityki Społecznej (link: www.mpips.gov.pl −> pomoc

społeczna −> bezdomność −> wykaz placówek za-

pewniających wsparcie osobom bezdomnym).

Baza

placówek jest na bieżąco aktualizowana.

Podsekretarz stanu

Elżbieta Seredyn

Warszawa, dnia 28 grudnia 2012 r.

podsekretarza stanu

Patrz odpowiedź na zapytanie nr 2535, str. 579.

585

Odpowiedź

podsekretarza stanu

Odpowiedź

podsekretarza stanu

586

Odpowiedź

podsekretarza stanu

587

Odpowiedź

podsekretarza stanu

588

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w Ministerstwie Transportu,

nr SPS-024-2561/12 zapytaniem posłanki Bożenny

Bukiewicz w sprawie modernizacji dworca kolejowe-

go w Świebodzinie przedstawiam następujące infor-

dynku dworca należy uznać za dobry ze względu na

fakt przeprowadzenia w 2012 r. remontu jego po-

mieszczeń, który polegał m.in. na malowaniu pocze-

kalni, malowaniu oraz częściowej wymianie stolarki

drzwiowej i okiennej, remontu oświetlenia wewnętrz-

nego oraz klatki schodowej.

Ponadto zlikwidowano

zbędne obiekty gospodarcze znajdujące się na terenie

stacji, co w znaczny sposób poprawiło stan estetyczny

i techniczny dworca oraz terenów przydworcowych.

Ze względu na duży udział lokali mieszkalnych w ogól-

nej powierzchni dworca, PKP SA nie przewiduje ob-

jęcia przebudową budynku dworcowego w latach 2013–

–2014.

Jednocześnie ww. obiekt nie został przewi-

dziany do przebudowy w ramach inwestycji realizo-

wanych z udziałem środków pochodzących z budżetu

państwa.

Dlatego też PKP SA przewiduje w dalszej

perspektywie prowadzenie prac związanych z kon-

serwacją i bieżącym utrzymaniem budynku w nale-

żytym stanie technicznym i estetycznym.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Andrzej Massel

Warszawa, dnia 20 grudnia 2012 r.

w Kobylinie i w Zdunach (2562)

Szanowna Pani Marszałek!

W nawiązaniu do

-2562/12 i SPS-024-2563/12), dotyczących zapytań

i w Zdunach oraz w sprawie likwidacji posterunków

Policji, uprzejmie przedstawiam następujące infor-

macje.

589

tów i innych jednostek organizacyjnych Policji

590

licji zorganizowana została wideokonferencja w celu

przedstawienia aktualnych informacji dotyczących

przedstawiciele KGP oraz członkowie kierownictwa

prezentanci wszystkich garnizonów przedstawili ak-

tualny stan struktury organizacyjnej Policji w ich

sie jej reorganizacji w najbliższym czasie.

Zgodnie ze

ce reorganizacji były poprzedzone pogłębionymi ana-

lizami, które wskazywały na konieczność i celowość

nił ponadto, że w sprawie decyzji podejmowanych

przez podległych mu komendantów powiatowych i miej-

stawicielami władz samorządowych.

Dodatkowo przed-

stawiciele komend wojewódzkich zadeklarowali, że

przeprowadzana reorganizacja nie będzie skutkować

ków nie będzie wiązała się z redukcją zatrudnienia

w Policji, a warunki ﬁnansowepolicjantówprzenoszo-

Jednocześnie pragnę wskazać, że zgodnie z in-

Policji do chwili obecnej nie została jeszcze podjęta

ostateczna decyzja o kształcie i zakresie restruktu-

ryzacji posterunków Policji w miejscowościach Zdu-

ny i Kobylin.

Odnosząc się natomiast do prośby o wykaz poste-

runków przeznaczonych do likwidacji, należy pod-

kreślić, że reorganizacja posterunków Policji nie jest

procesem przeprowadzanym centralnie.

Właściwe

du, pozostaje w kompetencji komendantów powiato-

wych/miejskich Policji.

Komendanci powiatowi/miejscy Policji, zgodnie

z obowiązującymi przepisami prawa, odpowiadają za

ległym terenie.

Ponoszą oni odpowiedzialność za struk-

Zgodnie z obowiązującym prawem organem wła-

ściwym w sprawach zorganizowania Policji na tere-

nie powiatu jest komendant powiatowy (miejski),

który zobowiązany jest do rozdysponowania posiada-

watelom możliwie jak największe bezpieczeństwo na

podległym mu obszarze działania.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że zaplanowa-

na reorganizacja posterunków Policji jest procesem

przy czym każdorazowo poprzedzone są uzgodnienia-

mi i konsultacjami z władzami samorządowymi.

Warszawa, dnia 9 stycznia 2013 r.

1)

591

Odpowiedź

podsekretarza stanu

Patrz odpowiedź na zapytanie nr 2562, str. 588.

Odpowiedź

podsekretarza stanu

(2564)

2012 r., uprzejmie przedstawiam następujące infor-

macje.

Z ustaleń Komendy Głównej Policji wynika, że

w dniu 20 lipca 2012 r. żadna z osób biorących udział

w sporze pomiędzy spółką Warszawskie Przejścia

Podziemne (WPP) a przedsiębiorcami prowadzącymi

działalność gospodarczą w pawilonach handlowych

zlokalizowanych w przejściu podziemnym nie skła-

dała w Komisariacie Kolejowym Policji w Warszawie

(KKP) oﬁcjalnegozawiadomieniaopopełnieniuprze-

stępstwa na ich szkodę.

W wyżej wskazanym dniu do KKP zgłosiło się na-

tomiast czterech dotychczasowych dzierżawców loka-

li w przedmiotowym rondzie handlowym.

Z relacji

powyższych osób wynikało, że ich umowy najmu wy-

gasły i nie mają informacji komu oraz jaki czynsz mają

płacić.

Poinformowali także, że obawiają się usunięcia

ich z lokali przez wspomnianą spółkę.

Nie złożyli jed-

nak zawiadomienia o przestępstwie w przedmiotowej

sprawie.

nadto, że w dniu 22 lipca 2012 r. dyżurny KKP otrzy-

mał informację telefoniczną od pracownika ochrony,

że w rondzie handlowym dochodzi do przepychanek

pomiędzy pracownikami ochrony a najemcami loka-

li.

Skierowani na miejsce policjanci zastali m.in.

przedstawiciela wspomnianej spółki, który oświad-

czył, że jeden z najemców uszkodził zabezpieczenia

drzwi nałożone na polecenie spółki WPP w lokalach,

które były nadal użytkowane, pomimo wygaśnięcia

umów najmu.

Funkcjonariusze uniemożliwili ww.

najemcy dalsze niszczenie zabezpieczeń.

Osoba ta nie

miała dokumentów tożsamości, jak również doku-

mentów dotyczących najmu pawilonów handlowych.

Przedstawiciel spółki nie żądał ścigania tej osoby.

Natomiast ww. osoba uznała działania spółki za bez-

prawne.

W związku z powyższym w KKP przyjęto od

niej zawiadomienie o popełnionym przestępstwie

z art. 288 Kodeksu karnego.

funkcjonariusze KKP zostali skierowani na miejsce

protestu po otrzymaniu informacji od dyżurnego Ko-

mendy Rejonowej Policji Warszawa IV (Wola), że

w asyście tamtejszych funkcjonariuszy protestujący

najemcy lokali udają się do ronda handlowego przy

Dworcu Centralnym.

Policjanci KKP zabezpieczali

pikietę przez cały czas jej trwania na terenie objętym

właściwością służbową ww. komisariatu.

Zadaniem

policjantów realizujących powyższe czynności było

niedopuszczenie do wystąpienia zachowań niezgod-

nych z prawem.

W związku z powyższymi wydarzeniami w Komi-

sariacie Kolejowym Policji prowadzone są postępo-

wania przygotowawcze dotyczące przestępstw z art. 288

K.k oraz art. 286 § 1 K.k.

Z poważaniem

Michał Deskur

Warszawa, dnia 3 stycznia 2013 r.

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w sprawie sposobów kształtowania przez MSZ

a Algierią (2565)

wie sposobów kształtowania przez MSZ współpracy

nr z dnia 22 listopada br., znak: SPS-024-2565/12,

uprzejmie informuję.

Do zadań i obowiązków ministra spraw zagra-

wy z zakresu dyplomacji publicznej i kulturalnej, a tak-

że wspierania działań promujących polską gospodar-

kę, kulturę, język, turystykę, technikę i naukę.

MSZ

angażuje się we wspieranie interesów ekonomicznych

polskich podmiotów gospodarczych za granicą.

Ko-

mórką bezpośrednio odpowiedzialną za te kwestie

jest Department Współpracy Ekonomicznej, kierowa-

592

ny przez dyrektor Katarzynę Kacperczyk.

Nadzór nad

jego pracą pełni pani Beata Stelmach, podsekretarz

stanu ds. promocji RP oraz wsparcia polskich podmio-

tów gospodarczych na rynkach zagranicznych.

MSZ w zakresie promocji gospodarczej realizuje

działania komplementarne wobec Ministerstwa Go-

spodarki.

Organizuje zagraniczne misje polskich

przedsiębiorców, w tym również do krajów Afryki, na

których czele staje minister spraw zagranicznych lub

jeden z jego zastępców.

Pozwala to na skuteczne ini-

cjowanie kontaktów gospodarczych między zaintere-

sowanymi ﬁrmamiorazograniczanie,tamgdziejest

to możliwe, ryzyka inwestycyjnego.

Ministerstwo re-

alizuje również wizyty w celu udzielenia politycznego

wsparcia polskim podmiotom gospodarczym w da-

nym kraju.

Niezależnie od działań MG, MSZ poprzez

polskie placówki dyplomatyczne aktywnie monitoru-

je sytuację gospodarczą w poszczególnych krajach,

w tym także na kontynencie afrykańskim.

MSZ ma świadomość, że współpraca gospodarcza

Polski z krajami Afryki (w tym z Algierią), w sytu-

acji, kiedy kontynent ten staje się coraz bardziej

atrakcyjny pod względem gospodarczym, ma duży

potencjał rozwoju.

Ministerstwo, oprócz aktywizacji

dyplomacji na kierunku afrykańskim, będzie rów-

nież wspierało działania innych resortów, w tym

przede wszystkim: Ministerstwa Skarbu Państwa

(strategiczne spółki państwowe), Ministerstwa Go-

spodarki (promocja eksportu; w MG trwają obecnie

prace nad inicjatywą pt. „Go Africa”), Ministerstwa

Środowiska (współpraca geologiczna) oraz Minister-

stwa Finansów (ﬁnansowe instrumenty wsparcia

eksportu).

Za bilateralną współpracę gospodarczą, w tym za

prowadzenie statystyk w zakresie współpracy pol-

skich i algierskich ﬁrmorazzamonitorowanieak-

tywności polskich podmiotów gospodarczych na miej-

scowym rynku, odpowiada Ministerstwo Gospodarki

(MG prowadzi m.in. bazę Insigos, Internetowy Sys-

tem Informacji Gospodarczej), któremu podlegają

działające w strukturach ambasad RP Wydziały Pro-

mocji Handlu i Inwestycji.

Zadania WPHiI, znajdującego się w strukturze

placówki w Algierze, kształtują się następująco:

— ułatwianie dostępu do rynku algierskiego dla

polskich towarów i usług,

— promocja na terenie Algierii polskiego ekspor -

tu i inwestycji algierskich w Polsce,

— ochrona interesów polskich przedsiębiorców

w kontaktach z administracją i podmiotami gospo-

darczymi Algierii,

— działalność analityczno-informacyjna.

Ponadto Ambasada RP w Algierze zobligowana

jest do udzielania polskim przedsiębiorcom informacji

oraz ewentualnej pomocy w kwestiach związanych

z możliwościami wejścia na algierski rynek.

Działania

ambasady mogą przybrać następujący charakter:

— wsparcia informacyjnego,

— wsparcia samoorganizacji,

— interwencji w przypadkach dyskryminacji lub

naruszenia praw,

— wsparcia kluczowych transakcji handlowych

lub projektów inwestycyjnych,

— ogólnej promocji polskiej gospodarki.

Algieria jest krajem o dużym potencjale gospodar-

czym.

Na rynku algierskim występuje olbrzymie za-

potrzebowanie na towary, technologie i inwestycje.

Państwo to jest jednym z największych producentów

i eksporterów surowców energetycznych (ropy nafto-

wej i gazu) do Europy i USA.

Według MG w struktu-

rze polskiego eksportu do Algierii w 2011 r. najwięk-

szymi grupami towarowymi były:

— produkty mineralne (koks i półkoks) – 45,2%

udział w naszym eksporcie ogółem,

— produkty pochodzenia zwierzęcego (mleko i ser -

watka w proszku, sery) – udział 21,6%,

— środki transportu (pojazdy osobowe i dostaw -

cze, pojazdy bojowe) – udział 10,1%,

— artykuły spożywcze (wyroby mączne, czekola -

da) – udział 6,8%,

— urządzenia mechaniczne i elektryczne (silniki,

turbiny, maszyny pralnicze, urządzenia dźwigowe)

– udział 6,3%.

Z kolei import z Algierii zdominowany był przez

2 pozycje: fosforany wapnia (73,1% udział w imporcie

ogółem) oraz cukier trzcinowy (udział 24,8%).

Poziom wymiany handlowej Polski z Algierią

w latach 2007–2011 obrazuje poniższe zestawienie:

W mln

USD

2007 2008 2009 2010 2011*

Dynamika%

2010 = 100

Obroty 204,1 250,8 422,6 254,2 403,3 158,7

Eksport

RP

202,8 250,6 216,2 232,4 353,6 152,2

Import

RP

1,3 0,2 206,4 21,8 49,8 228,4

Saldo + 201,5+ 250,3 + 9,8 + 210,6+ 303,8

Źródło: Min.

Gospodarki, GUS */ dane wstępne

W latach 2007–2011, w wymianie handlowej

z Algierią Polska miała saldo dodatnie.

Import to-

warów algierskich był niewielki.

Tendencja ta nie

dotyczyła jedynie roku 2009, kiedy to PKN Orlen

i Lotos dokonały dużych spotowych zakupów algier-

skiej ropy naftowej.

Wydział Konsularny Ambasady RP w Algierze wydał

łącznie 812 wiz obywatelom Algierii, w tym 776 wiz

Schengen (C) oraz 36 wiz krajowych (D).

Natomiast

w 2011 r. wydanych zostało 1056 wiz, w tym 1010 wiz

Schengen oraz 46 wiz krajowych.

Obywatele algierscy aplikują głównie o krótkoter-

minowe wizy Schengen, uprawniające do pobytu

w państwach strefy Schengen przez 90 dni w okresie

półrocznym, które są wydawane zgodnie z rozpo-

rządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE)

Najwięcej wiz zostało wydanych w celu turystycznym

593

– odwiedziny, wizyty prywatne (ok. 30%), udziału

w imprezach sportowych (ok. 25%), prowadzenia

działalności gospodarczej (ok. 12%) oraz kulturalnej

lub udziału w konferencjach (ok. 9%).

Okres ważno-

Około 40% wydawanych wiz C to dokumenty wielo-

krotnego wjazdu, w przypadku wiz D ok. 80% z nich

uprawnia do wielokrotnego przekraczania polskiej

granicy.

Wydział Konsularny Ambasady RP w Algierze

w bieżącym roku wydał obywatelom Algierii 214 od-

mów wizowych (wszystkie dotyczyły wiz Schengen);

w 2011 r.

– 172 odmowy (w tym tylko jedna dotyczy-

ła wizy krajowej).

Odmowne decyzje wizowe stano-

wią ok. 26% rozpatrywanych wniosków wizowych,

w 90% dotyczą one wniosków o udzielenie wiz w celu

turystycznym lub wizyt prywatnych.

Podstawą więk-

szości decyzji negatywnych jest ryzyko nielegalnej

migracji (brak możliwości ustalenia, czy cudzozie-

miec opuści strefę Schengen przed upływem terminu

ważności wizy) oraz brak wiarygodności odnośnie

deklarowanych celów i warunków planowanego wy-

jazdu i pobytu.

W przypadku wniosków o udzielenie

wizy w celu prowadzenia działalności gospodarczej,

odmowy są udzielane sporadycznie.

Według informacji uzyskanych w trybie roboczym

w Ambasadzie Algierii w Warszawie obywatelom RP

udzielanych jest ok. 1000 wiz rocznie, a celem pobytu

w Algierii są przede wszystkim odwiedzin u rodzin,

pobyty turystyczne oraz biznesowe i gospodarcze.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 17 grudnia 2012 r.

w sprawie większej liczby zachorowań

Sejm RP, przekazane przy piśmie wicemarszałka Sej-

szej liczby zachorowań na raka w województwie po-

morskim uprzejmie informuję.

rób nowotworowych” (NPZChN), w ramach którego

realizowane są m.in. następujące programy proﬁlak-

tyki i wczesnego wykrywania nowotworów: „Prewen-

cja pierwotna nowotworów”, populacyjne programy

wczesnego wykrywania raka piersi oraz proﬁlaktyki

„Program badań przesiewowych dla wczesnego wy-

krywania raka jelita grubego”.

W ramach wymienionych programów prowadzone

są działania zapobiegające lub obniżające częstość

zachorowań na nowotwory, poprzez kontrolowanie

i unikanie czynników ryzyka, co w perspektywie po-

winno mieć pozytywny wpływ na ograniczenie liczby

zgonów z powodu nowotworów złośliwych, które pod-

legają proﬁlaktycewtórnej(pierś,szyjkamacicy,je-

lito grube).

Przesiewowe badania skryningowe mają

zatem na celu zapobieganie konsekwencjom choroby

Należy zauważyć, że w zakresie programów pro-

ﬁlaktycznych uzyskujemy stale zwiększającą się

zgłaszalność: na badania mammograﬁczne(wpopu-

lacji kobiet 50–69 r.ż.) z 23,37% w 2006 r. zgłaszal-

ność wzrosła do 43,48% w 2011 r., natomiast na ba-

dania cytologiczne (w populacji kobiet 25–59 r.ż.)

z 12,7% w 2006 r. do 24,40% w 2011 r., ale przedsta-

wione dane dotyczą wyłącznie programów proﬁlak-

tycznych.

Jednakże poszerzając zakres danych o ba-

dania wykonane w ramach ambulatoryjnej opieki

specjalistycznej (zgodnie z analizą przeprowadzoną

czącą liczby faktycznie zrealizowanych badań proﬁ-

laktycznych cytologicznych i mammograﬁcznych

łowie 2011 r.), należy stwierdzić, że łączna zgłaszal-

ność na badania proﬁlaktycznebyłabyo10%wyższa.

Zatem łączna zgłaszalność na badania w ramach

AOS i programów proﬁlaktycznychprawdopodobnie

kształtuje się na poziomie ok. 60% w przypadku ba-

dań mammograﬁcznychorazok.40%wprzypadku

badań cytologicznych.

Odnosząc się do porównywalnych danych dotyczą-

cych zgłaszalności na badania proﬁlaktycznekobiet

z terenu województwa pomorskiego (wykonane za-

równo w zakresie AOS, jak i programów proﬁlaktycz-

nych), należy zauważyć, że w ramach cytologicznych

badań proﬁlaktycznychwIIpołowie2011r.wskaź-

nik zgłaszalności wynosił 50,11%, a w ramach badań

mammograﬁcznych–43,91%.

Wzestawieniuzdany-

mi o zgłaszalności kobiet na badania proﬁlaktyczne

w skali kraju za II półrocze 2011 r. wskaźnik uczest-

nictwa w skryningach kobiet zamieszkałych na tere-

nie województwa pomorskiego nieznacznie tylko od-

biegał od trendu zgłaszalności kobiet w całej Polsce,

a jednocześnie w porównaniu ze zgłaszalnością kobiet

z innych województw województwo pomorskie znajdo-

594

wało się na 6. miejscu w skryningu raka piersi oraz

na 4. miejscu w skryningu raka szyjki macicy.

Poziom wykonania badań proﬁlaktycznychw„Pro-

gramie badań przesiewowych w kierunku raka jelita

grubego” w Polsce miał charakter oportunistyczny,

zatem dotychczasowy odsetek wykonanych badań nie

stanowił o faktycznej zgłaszalności na badania, a je-

dynie o liczbie tych badań, zrealizowanych przez zle-

ceniobiorców w poszczególnych regionach kraju.

Do-

piero w bieżącym roku budżetowym zmieniono cha-

rakter zadania, rozszerzając jego formułę do systemu

zapraszanego, co w perspektywie pozwoli ocenić zgła-

szalność na te badania.

Jak wynika z informacji uzyskanych z Krajowego

Rejestru Nowotworów, województwo pomorskie od

wielu lat należy do województw o jednym z wyższych

współczynników zachorowalności i umieralności na

choroby nowotworowe.

Wśród mężczyzn wojewódz-

two pomorskie znajduje się na 2. pozycji, za woje-

wództwem kujawsko-pomorskim.

W populacji kobiet

umieralność z powodu nowotworów stawia wojewódz-

two pomorskie na 4. pozycji, za województwami: ku-

jawsko-pomorskim, warmińsko-mazurskim i zachod-

niopomorskim.

Pragnę jednocześnie nadmienić, że

szacunki epidemiologiczne wskazują, że liczba zacho-

rowań i zgonów z powodu nowotworów złośliwych

w Polsce i na świecie będzie prawdopodobnie nadal

Doświadczenia Polski i innych krajów UE pozwa-

lają zauważyć, że poprawa świadomości zdrowotnej

nowotworowymi i skutecznej proﬁlaktyki, stanowi

długotrwały proces, polegający na ciągłym i powta-

rzalnym podejmowaniu działań edukacyjno-informa-

cyjnych, które w efekcie mają zmienić nastawienie

wykonywania badań proﬁlaktycznych, odgrywają-

cych niebagatelną rolę w walce z chorobami nowo-

tworowymi.

Należy zauważyć, że wysoki udział w skrynin-

gach populacyjnych jest właściwy dla krajów, które

posiadają kilkudziesięcioletnie doświadczenie w re-

alizacji skryningów.

Przykładem może być Finlan-

dia, gdzie poziom zgłaszalności kobiet na badania

proﬁlaktycznewynosi80–90%po20latachrealizacji

skryningów populacyjnych.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Igor Radziewicz-Winnicki

w sprawie genetycznie modyﬁkowanych

organizmów i ich obecności w Polsce (2567)

12, przy którym przekazane zostało zapytanie pana

Mirosława Maliszewskiego, posła na Sejm Rzeczypo-

nych organizmów i ich obecności w Polsce, uprzejmie

informuję, co następuje.

nia Polski do Unii Europejskiej, obowiązują przepisy

unijne, włącznie z regulacjami dotyczącymi żywności

genetycznie zmodyﬁkowanej.

Najważniejszymaktem

prawnym w tym zakresie jest obowiązujące wprost

rozporządzenie (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Eu-

wie genetycznie zmodyﬁkowanej żywności i paszy,

które szczegółowo odnosi się do wymagań dotyczą-

cych żywności GM, procedury jej dopuszczania do

obrotu na rynku wspólnotowym oraz sposobu zna-

kowania takiej żywności.

Na rynku unijnym, zgodnie z traktatową swobodą

przepływu towarów i usług, mogą znajdować się wy-

łącznie modyﬁkacjegenetycznezamieszczonewunij-

nym Rejestrze Genetycznie ZmodyﬁkowanejŻywno-

ści i Paszy, prowadzonym przez Komisję Europejską

i dostępnym na jej stronie internetowej pod adresem:

http://ec.europa.eu/food/dyna/gm_register/index_

en.cfm.

W chwili obecnej modyﬁkacjomgenetycznym,zprze-

znaczeniem na żywność, mogą podlegać wyłącznie

bawełna, kukurydza, rzepak, soja i buraki cukrowe.

Inne genetycznie zmodyﬁkowaneproduktyspożyw-

cze są w Unii Europejskiej niedozwolone.

Obowiązek właściwego oznakowania żywności ge-

netycznie zmodyﬁkowanej,zgodniezwymaganiami

ww. rozporządzenia 1829/2003, zapewnia konsumen-

tom możliwość świadomego wyboru między żywnością

zmodyﬁkowanągenetycznieajejkonwencjonalnym

odpowiednikiem oraz zapewnia możliwość śledzenia

takiej żywności, w tym jej kontrolę w obrocie.

Zgodnie z art. 13 rozporządzenia 1829/2003 na

etykiecie produktu spożywczego, który zawiera lub

składa się z GMO (np. chleb z ziarnami soi GM, wa-

ﬂewyprodukowanezudziałemmąkikukurydzianej

wytworzonej z kukurydzy GM, wędliny z dodatkiem

białka sojowego wyprodukowanego z soi GM), lub

jest wyprodukowany z GMO, ale go nie zawiera

(np. olej sojowy wyprodukowany z soi GM – olej za-

wiera tłuszcz pochodzący z nasion soi, ale nie zawie-

ra DNA, lub cukier z buraka GM, który jest czystą

sacharozą bez DNA), powinna być umieszczona jedna

z następujących informacji:

595

— „genetycznie zmodyﬁkowany”,

— „wyprodukowany z genetycznie zmodyﬁkowa -

nej (nazwa organizmu np. kukurydzy)”,

— „zawiera genetycznie zmodyﬁkowany(nazwa

organizmu np. rzepak)”,

— „zawiera (nazwa składnika np. olej) wyprodu -

kowany z genetycznie zmodyﬁkowanej(nazwaorga-

nizmu np. kukurydzy)”.

Dla nieopakowanych jednostkowo produktów spo-

żywczych, oferowanych konsumentowi końcowemu

lub w miejscach zbiorowego żywienia (np. w restau-

racjach, szpitalach, stołówkach), informacja o tym,

że dany produkt spożywczy jest genetycznie zmody-

ﬁkowany, powinna znajdować się przy produkcie

w miejscu widocznym dla konsumenta.

Z obowiązku znakowania zwolnione są produkty

zawierające GMO na poziomie nieprzekraczającym

0,9% (składników rozważanych osobno lub pojedyn-

czego składnika) pod warunkiem, że obecność ta jest

niezamierzona lub nieunikniona technicznie (w in-

nym przypadku znakowanie jest obowiązkowe).

W celu ustalenia, czy występowanie materiału GMO

jest przypadkowe lub nieuniknione technicznie,

przedsiębiorca musi być w stanie przedstawić orga-

nom kontrolnym dowód, że zostały podjęte właściwe

kroki mające na celu uniknięcie występowania GMO

w danym produkcie.

Należy podkreślić, że na poziomie Unii Europej-

skiej nie istnieją przepisy, które regulowałyby zasady

zatwierdzania, w tym znakowania produktów spo-

żywczych pochodzenia zwierzęcego informacją, że

w trakcie chowu zwierząt stosowano pasze bądź nie

stosowano pasz genetycznie zmodyﬁkowanych czy

też genetycznie zmodyﬁkowanychproduktówleczni-

czych.

W tej sytuacji obowiązują ogólne zasady doty-

czące znakowania środków spożywczych.

Wyłączenie

tego typu produktów spożywczych z przepisów roz-

porządzenia 1829/2003 zostało zapisane w motywie

16 preambuły do przedmiotowego rozporządzenia.

Co roku w Głównym Inspektoracie Sanitarnym

tworzony jest „Plan pobierania próbek żywności do

nitoringu”.

Urzędowe kontrole przeprowadzane są

przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej pod-

czas całego roku kalendarzowego.

Corocznie organy

Państwowej Inspekcji Sanitarnej przeprowadzają ok.

9–10 tys. kontroli w zakresie żywności genetycznie

zmodyﬁkowanej.

Zakres kontroli w odniesieniu do

GMO obejmuje m.in. kontrolę prawidłowego oznako-

wania środków spożywczych.

Za wprowadzanie do obrotu żywności genetycznie

zmodyﬁkowanejniezgodnejzobowiązującymiregu-

lacjami grożą kary określone w ustawie z dnia 25 sierp-

Wprowadzanie do obrotu oraz znakowanie żywności

genetycznie zmodyﬁkowanej niezgodnie z powyż-

szym prawem, brak monitoringu wprowadzonej do

obrotu żywności genetycznie zmodyﬁkowanej,brak

wycofania z obrotu żywności genetycznie zmodyﬁko-

wanej, która nie spełnia wymogów przepisów prawa,

itp. podlegają grzywnie, karze ograniczenia wolności

W przypadku np. wykrycia niezgodności stwarza-

jących ryzyko dla zdrowia lub życia człowieka podej-

mowane są odpowiednie działania mające na celu

eliminację zagrożenia.

Do Komisji Europejskiej prze-

syłane są stosowne informacje w ramach specjalnego

systemu powiadamiania o niebezpiecznej żywności

i paszy (RASFF).

Punkt kontaktowy systemu RASFF

jest prowadzony w Głównym Inspektoracie Sanitar-

nym.

Działania, które w przypadku pojawienia się

takiego powiadomienia mogą być podejmowane, to

np. czasowe zawieszenie wprowadzania na rynek lub

spożywania danej żywności (do czasu wyjaśnienia

kwestii bezpieczeństwa) lub całkowite wycofanie jej

z rynku i zniszczenie.

W przypadku rynku polskiego trudno jest jednak

mówić o powszechnym występowaniu żywności ge-

netycznie zmodyﬁkowanej,gdyżprzedsiębiorcy,zna-

jąc negatywne podejście większości społeczeństwa do

GMO, są świadomi, że na taką żywność mogą nie

znaleźć nabywców.

Przedsiębiorcy ci dążą zatem do

tego, aby surowce, z których produkowana jest żyw-

ność, nie zawierały GMO, żądając od swoich kontra-

hentów stosownych potwierdzeń (np. wyników badań

laboratoryjnych).

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Sławomir Neumann

Warszawa, dnia 28 grudnia 2012 r.

w sprawie sﬁnansowania kosztów zabiegu

operacyjnego z zastosowaniem metody Ulzibata

ze środków publicznych pozostających

stopada 2012 r., przesłane przy piśmie pana Marka

stopada 2012 r. (znak: SPS-024-2568/12), w sprawie

ﬁnansowaniakosztówzabieguoperacyjnegozzasto-

sowaniem metody Ulzibata uprzejmie proszę o przy-

Zasady i tryb ﬁnansowaniaześrodkówpublicz-

nych świadczeń opieki zdrowotnej zostały określone

596

aktach wykonawczych do ww. ustawy oraz zarzą-

Zgodnie z art. 15 ww. ustawy świadczeniobiorcy

nie.

Świadczeniobiorcom przysługują świadczenia

gwarantowane m.in. z zakresu leczenia szpitalnego.

Odnosząc się do kwestii dotyczącej ﬁnansowania

ze środków publicznych kosztów realizacji zabiegu

operacyjnego z zastosowaniem metody Ulzibata, in-

formuję, iż omawiana procedura medyczna nie zosta-

ła zamieszczona w obowiązującym wykazie świad-

czeń gwarantowanych stanowiącym załącznik do

z późn. zm.), wobec czego Narodowy Fundusz Zdro-

wia nie posiada podstaw prawnych do ﬁnansowania

tej procedury medycznej, co bezpośrednio wynika

z którym świadczeniobiorcom na podstawie ustawy

zakwaliﬁkowanejakogwarantowane.

Równocześnie uprzejmie informuję, iż do chwili

obecnej do Ministerstwa Zdrowia nie wpłynął wnio-

sek uzasadniający wpisanie przedmiotowego świad-

czenia do wykazu świadczeń gwarantowanych.

Mając na uwadze powyższe wyjaśnienia oraz py-

tanie, czy istnieje możliwość sﬁnansowaniaomawia-

nej procedury medycznej na podstawie innych prze-

pisów niż przywołane powyżej rozporządzenie mini-

stra zdrowia, uprzejmie informuję, iż w ramach świad-

czeń z zakresu leczenia szpitalnego ﬁnansowaniuze

środków publicznych podlegają jedynie procedury

medyczne określone w rozporządzeniu ministra zdro-

leczenia szpitalnego.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Sławomir Neumann

Warszawa, dnia 31 grudnia 2012 r.

Odpowiedź

podsekretarza stanu

oraz ich wyłapywania (2570)

domnymi zwierzętami oraz ich wyłapywania, prze-

kazane pismem z dnia 22 listopada 2012r., znak:

SPS-024-2570/12, uprzejmie informuję, że zgodnie

gminy.

Przepis tego artykułu obowiązuje od 24 paź-

dziernika 1997 r.

Zgodnie z przepisami tej ustawy, rada gminy wy-

nie zwierząt, określa, w drodze uchwały, corocznie do

ność.

Organem odpowiedzialnym za realizację uchwał

łek, że w stanowisku rządu do poselskiego projektu

nach (druk nr 4257) zaznaczono że „wprowadzając

zmiany w zakresie zadań jednostek samorządu tery-

torialnego, rozszerzające zakres zadań własnych

597

pewnienie środków ﬁnansowych na ich realizację.

źródła ﬁnansowania nowych zadań obciążających

zadań”.

Jednocześnie uprzejmie informuję Panią Marsza-

łek, że zgodnie z przekazanym przez ministra ﬁnan-

sów stanowiskiem jednostki samorządu terytorialne-

nansowanie zadań własnych objętych kontraktem

zm.).

Jednocześnie minister ﬁnansówpoinformował,

że nie ma podstawy materialnoprawnej do udzielenia

dotacji celowej z budżetu państwa na doﬁnansowania

budowy schroniska dla zwierząt na podstawie art. 42

ust. 2 ww. ustawy jako zadania własnego gminy nie

wymienionego w katalogu dotacji.

Ponadto zgodnie z informacją przekazaną przez

ministra rozwoju regionalnego możliwe jest doﬁnan-

sowanie ze środków unijnych projektów o charakte-

rze lokalnym w ramach regionalnych projektów ope-

racyjnych na lata 2007–2013.

Za realizację tych pro-

jektów odpowiadają zarządy poszczególnych woje-

szczegółowej informacji w zakresie możliwości doﬁ-

nansowania inwestycji w ramach ww. programów,

zainteresowany samorząd powinien skierować bez-

pośrednie zapytanie do instytucji zarządzającej re-

gionalnym programem operacyjnym.

prac legislacyjnych należałoby ocenić jakie skutki wy-

nikły ze zmiany przepisów w związku z wejściem życie

Jednocześnie uprzejmie informuję Panią Marszałek,

że nie jest przewidywane podjęcie prac legislacyjnych

w zakresie dotyczącym zapewnienia środków na reali-

zację zadań gmin określonych w tej ustawie.

Tadeusz Nalewajk

Warszawa, dnia 13 grudnia 2012 r.

i Piotra Pawła Baucia

o ograniczeniu prowadzenia działalności

Portu Gdańsk SA (2573)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na zapy-

tanie posłów na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej pana

Sławomira Kopycińskiego i pana Piotra Pawła Baucia

w sprawie ewentualnego łamania przepisów ustawy

Morskiego Portu Gdańsk SA, znak: SPS-024-2573/12,

pragnę poinformować, co następuje.

rządu Morskiego Portu Gdańsk SA wynika, że Rada

przeprowadziła szczegółowe badanie kwestii prze-

strzegania przez członków zarządu spółki postano-

poz. 1584, ze zm.), zwanej dalej ustawą.

Wyniki analizy potwierdziły fakt złamania posta-

nowień art. 4 pkt 1 oraz art. 10 ust. 4 ustawy przez

wiceprezesa zarządu ds. ﬁnansowych.

Wdniu28wrze-

śnia 2012 r. rada nadzorcza odwołała wiceprezesa

zarządu ds. ﬁnansowychzpełnionejfunkcjiczłonka

zarządu.

Odnosząc się do kwestii drugiego członka

zarządu, wiceprezesa ds. infrastruktury, rada poin-

formowała, iż po przeanalizowaniu zarzutów doty-

czących nieprawidłowości złożenia oświadczenia ma-

jątkowego nie dopatrzyła się naruszenia art. 4 pkt 1

ustawy.

W związku z powyższym rada nadzorcza stwier-

dziła, że nie zaszły przesłanki określone w art. 14

ustawy.

Z poważaniem

Minister

Mikołaj Budzanowski

w sprawie podniesienia stawki podatku VAT

(2575)

Szanowna Pani Marszałek!

W nawiązaniu do

598

znak: SPS-023-2575/12, zapytania poselskiego pani

Jagny Marczułajtis-Walczak, posła na Sejm RP, w spra-

ła i rzemiosła ludowego i artystycznego, pragnę uprzej-

mie przedstawić następujące stanowisko.

UE L 347 z 11.12.2006, str. 1 z późn. zm.).

Zgodnie

Tym samym proponowane zmiany zmierzają do

tywy w zakresie możliwości stosowania stawek obni-

żonych do dostawy niektórych towarów i świadczenia

niektórych usług.

wszczęła postępowanie naruszeniowe w tym przed-

miocie w dniu 17 lutego 2011 r.).

Sugerowana przez panią poseł interwencja w tej

sprawie w Komisji Europejskiej byłaby zatem bez-

skuteczna, gdyż to właśnie Komisja wskazuje nam

konieczność usunięcia tych niezgodności w prawie

wewnętrznym.

Zastosowanie do tej kategorii towarów preferen-

Jednocześnie pozwolę sobie zauważyć, że przepisy

towych.

Zgodnie z art. 113 ust. 1ustawy z dnia 11 mar-

Tym samym podniesienie stawki podatku VAT na

przy tak wysokim limicie obrotu uprawniającym do

zwolnienia podmiotowego, w znacznej części przy-

padków nie będzie oznaczało wzrostu obciążeń z ty-

tułu podatku VAT dla podatników wytwarzających

te wyroby.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Maciej Grabowski

Warszawa, dnia 17 grudnia 2012 r.

sekretarza stanu

Szanowny Panie Marszałku!

Odpowiadając na pi-

smo: SPS-024-2576/12 z dnia 22 listopada 2012 r.,

sła Ryszarda Zawadzkiego w sprawie budowy jed-

nostki penitencjarnej na terenie Wodzisławia Ślą-

skiego.

W planach inwestycyjnych więziennictwa do 2014 r.

nie przewidziano rozpoczęcia budowy jednostki pe-

nitencjarnej zlokalizowanej na nieruchomości poło-

żonej na terenie miasta Wodzisław Śląski przy ul. Mar-

klowickiej, oznaczonej w ewidencji gruntów jako dział-

ka nr 1494/201.

Szacowany wstępnie koszt budowy

wspomnianej inwestycji to kwota 125 000 tys. zł.

599

Wprowadzona w zakresie wydatków budżetowych

i obowiązująca od 2011 r. reguła wydatkowa określa

przewidywane wielkości wydatków majątkowych

w budżecie więziennictwa do 2014 r.

Należy wskazać, że w 2012 r. wysokość wydatków

majątkowych wynosiła ogółem 78 616 tys. zł, z czego

54 616 tys. zł przeznaczono na realizację inwestycji,

zaś za pozostałą kwotę w wysokości 24 000 tys. zł

zrealizowano zakupy inwestycyjne dla wszystkich

jednostek penitencjarnych Służby Więziennej.

Z materiałów planistycznych na 2013 r. jedno-

znacznie wynika, że w projekcie planu ﬁnansowego

Służby Więziennej na wydatki majątkowe więzien-

nictwa przeznaczono 66 941 tys. zł i jest to wielkość

na poziomie 85,15% wielkości planu 2012 r.

Na reali-

zację inwestycji przewidziano 52 501 tys. zł, zaś na

zakupy inwestycyjne – 14 440 tys. zł.

W ramach środków przewidzianych na realizację

inwestycji planowane są:

a) kontynuacja 24 rozpoczętych zadań inwestycyj-

nych,

b) wznowienie dwóch inwestycji wstrzymanych

w latach 2009–2010, wynikających z zadań nałożo-

nych na Służbę Więzienną przez ustawę z dnia 16 wrze-

karnego, ustawy o prokuraturze oraz ustawy o Kra-

jowym Rejestrze Karnym (Dz. U. Nr 240, poz. 1430)

– dostosowującą prawo polskie do postanowień decy-

zji ramowej nr 2008/909/WSiSW z dnia 27 listopada

2008 r. o stosowaniu zasady wzajemnego uznawania

do wyroków skazujących na karę pozbawienia wol-

ności lub inny środek polegający na pozbawieniu wol-

ności – w celu wykonania tych wyroków w Unii Eu-

ropejskiej.

Nie planuje się rozpoczęcia nowych zadań inwe-

stycyjnych w 2013 r.

Reasumując, należy stwierdzić, iż zakres prowa-

dzonych przez więziennictwo inwestycji – zwłaszcza

w sferze budowy nowych jednostek penitencjarnych,

jest uzależniony od wielkości środków ﬁnansowych,

jakie przewidziano na wydatki majątkowe więzien-

nictwa na lata 2011–2014.

Za pierwszoplanowe zadanie uznano konieczność

zapewnienia ﬁnansowaniajużrozpoczętychinwesty-

cji, których zakończenie zaplanowano na lata 2013–

–2015.

Na ten cel Służba Więzienna według aktual-

nych szacunków powinna przeznaczyć środki ﬁnan-

sowe w kwocie 100 260 tys. zł.

Z wyrazami szacunku

Warszawa, dnia 13 grudnia 2012 r.

klęskom żywiołowym,

zapobiegania im i usuwania ich skutków,

na przykładzie powodzi, jaka miała miejsce

Szanowna Pani Marszałek!

W odpowiedzi na

-6-6/2012/ARa) zapytanie posłów na Sejm RP pani

Krystyny Pośledniej i pana Tadeusza Arkita w spra-

wie przeciwdziałania klęskom żywiołowym, zapobie-

gania im i usuwania ich skutków na przykładzie powo-

-024-2577/12), uprzejmie informuję, że już przytoczona

w wystąpieniu państwa posłów ustawa z dnia 24 czerw-

ca 2010 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych

poz. 835, z późn. zm.) pozwoliła na szybkie uruchomie-

nie szeroko rozumianej pomocy, zarówno ﬁnansowej,

jak i prawnej, dla poszkodowanych w wyniku działania

żywiołu obywateli, gmin i instytucji.

Z uwagi na fakt, iż ustawa ta odnosiła się wyłącz-

nie do powodzi z 2010 r., należało przyjąć rozwiąza-

nie uniwersalne, ponadczasowe, które pozwoliłoby

bez zbędnej zwłoki nieść pomoc tak obywatelom, jak

i jednostkom samorządu terytorialnego czy przedsię-

biorcom, bez potrzeby każdorazowego uruchamiania

inicjatywy ustawodawczej.

Takim rozwiązaniem jest

uchwalona 6 sierpnia 2010 r. ustawa z 11 sierpnia

o zmianie ustawy o szczególnych zasadach remon-

tów, odbudowy i rozbiórek obiektów budowlanych

poz. 996) oraz przyjęta przez Sejm 16 września 2011 r.

systemowa ustawa o szczególnych rozwiązaniach

Ustawa o szczególnych rozwiązaniach związa-

świadczeniach dotychczas wydawanych ustaw mają-

cych na celu usunięcie skutków konkretnego zdarze-

nia – zwykle powodzi.

Jest ona aktem obowiązującym

permanentnie, a do uruchomienia rozwiązań przewi-

dzianych w tej ustawie wystarczy rozporządzenie

Rady Ministrów.

Ustawa przewiduje m.in.:

1) szybkie pieniężne zasiłki powodziowe dla ro-

dzin lub osób samotnie gospodarujących w kwocie do

2 tys. zł;

2) usprawiedliwienie nieobecności w pracy w związ-

ku z powodzią;

3) uproszczony tryb weryﬁkacjidokumentówpo-

świadczających prawo do emerytury lub renty;

600

4) możliwość przeznaczenia środków PFRON i za-

kładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnospraw-

nych na zadania związane z zachowaniem miejsc

pracy;

5) zwolnienia z niektórych podatków i opłat;

6) preferencyjne pożyczki dla osób ﬁzycznychiprzed-

siębiorców;

7) możliwość udzielenia poszkodowanym jednost-

kom samorządu terytorialnego dotacji na zadania

ści do 100% wartości zadań.

nie ustawy o szczególnych zasadach odbudowy, re-

uprawnienia rady gminy do:

1) wyznaczania obszarów zagrożonych osunięcia-

mi ziemi, na terenie których wznoszenie obiektów

budowlanych podlega szczególnym rygorom;

2) określania obszarów osuwiskowych, na terenie

których obowiązuje zakaz budowy, odbudowy, prze-

budowy lub nadbudowy obiektów budowlanych;

3) uchwalania miejscowych planów odbudowy

(MPO) obejmujących obszary przeznaczone pod za-

budowę w miejsce terenów z niej wyłączonych z po-

wodu osuwisk ziemi (obszary objęte MPO, stanowią-

ce własność komunalną mogą być w trybie bezprze-

targowym sprzedawane, oddawane w użytkowanie

wieczyste, dzierżawę lub użyczane na rzecz osób, któ-

rym przysługuje prawo własności lub prawo użytko-

wania wieczystego nieruchomości wyłączonych z za-

budowy z powodu osuwisk lub na terenie których

obowiązują zaostrzone warunki posadowienia bu-

dynków).

Pragnę również zauważyć, że powódź z 2010 r. nie

stanowiła cezury czasowej, od której podejmowane

były działania związane z zabezpieczeniem kraju

przed skutkami klęsk żywiołowych, zarówno bowiem

przed, jak i po tym roku rząd podejmował działania

m.in. w kierunku doprecyzowania właściwości orga-

nów w sprawach zarządzania kryzysowego oraz za-

sad ich działania.

W szczególności uregulowane zo-

stały następujące kwestie:

— sprawy związane z utworzeniem i sposobem

działania centrów zarządzania kryzysowego (Dz. U.

— zasady działania „Narodowego planu ochrony

infrastruktury krytycznej” (Dz. U. z 2010 r.

Nr 83,

poz. 541);

— sposób tworzenia i aktualizacji planów ochrony

poz. 542);

— organizacja i tryb działania Rządowego Centrum

Bezpieczeństwa (Dz. U. z 2011 r.

Nr 86, poz. 471).

Mając powyższe na uwadze, w opinii MAC do-

tychczasowe doświadczenia uzyskane podczas usu-

wania skutków klęsk żywiołowych spowodowały

podjęcie licznych działań legislacyjnych, zarówno

poprawiających obowiązujące już przepisy, jak i two-

rzenie nowych.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Włodzimierz Karpiński

Warszawa, dnia 31 grudnia 2012 r.

sekretarza stanu

Szanowna Pani Marszałek!

W odpowiedzi na

piśmie z dnia 26 listopada 2012 r. (sygn.

DSPA-4811-

-2485-(1)/12), zapytanie posła na Sejm RP pana Wło-

dzimierza Bernackiego w sprawie przesunięcia ter-

minu budowy nowej siedziby dla Komendy Powiato-

wej Państwowej Straży Pożarnej w Wieliczce (SPS-

-024-2578/12), uprzejmie informuję, że w budżecie

państwa przewidziana jest ograniczona pula środków

na tego rodzaju inwestycje.

Na etapie sporządzania

projektów budżetu państwa, począwszy od 2009 r.,

uwzględniono zadanie inwestycyjne pn. „Budowa

strażnicy KP PSP w Wieliczce”.

Jednak z uwagi na

nieotrzymanie środków inwestycyjnych na to zada-

nie zaszła konieczność modyﬁkacjiplanówinwesty-

cyjnych Państwowej Straży Pożarnej w wojewódz-

twie małopolskim.

Stosownie do postanowień § 5 rozporządzenia mi-

nia materiałów do projektu ustawy budżetowej na

rok 2013 wojewoda małopolski przedłożył ministrowi

ﬁnansówformularzeplanówrzeczowo-ﬁnansowych

wraz z uzasadnieniem w zakresie części 85/12: Wo-

jewództwo małopolskie, gdzie jedną ze wskazanych

pozycji jest: „Budowa strażnicy KP PSP w Wieliczce”

– 300 tys. zł (pismo sygn.

WF-I.3110.1.5.2012 z dnia

25 czerwca 2012 r.).

W przyjętym projekcie ustawy

budżetowej na 2013 r. nie uwzględniono wydatków

na ten cel.

Z poważaniem

Włodzimierz Karpiński

Warszawa, dnia 11 stycznia 2013 r.

601

Odpowiedź

sekretarza stanu w Ministerstwie Transportu,

rządowego samolotu TU-154M będących

w posiadaniu przewodniczącego Państwowej

Komisji Badania Wypadków Lotniczych (2580)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając, z upo-

selskie pani poseł Jolanty Szczypińskiej w sprawie

-154M będących w posiadaniu przewodniczącego Pań-

stwowej Komisji Badania Wypadków Lotniczych, uprzej-

mie informuję, iż Państwowa Komisja Badania Wy-

padków Lotniczych nie prowadziła badania przyczyn

wypadku samolotu TU-154M, który wydarzył się

Lasek był członkiem Komisji Badania Wypadków Lot-

niczych Lotnictwa Państwowego, gdzie pełnił funkcję

zastępcy przewodniczącego Podkomisji Lotniczej.

macji pozwalających na udzielenie odpowiedzi na

zapytanie pani poseł Jolanty Szczypińskiej.

Jednocześnie uprzejmie informuję, iż zgodnie z in-

formacjami uzyskanymi z Ministerstwa Obrony Na-

rodowej zdjęcia będące materiałem badawczym Ko-

stwowego z badania zdarzenia lotniczego nr 192/

2010/11 wypadku ciężkiego (katastrofy) samolotu

TU-154M nr 101 dnia 10 kwietnia 2010 r. co do zasa-

dy nie podlegają rozpowszechnianiu i żaden z człon-

ków komisji nie został uprawniony do prywatnego

dysponowania nimi.

Część zdjęć, istotnych w sprawie, została upu-

bliczniona przez prezesa Rady Ministrów w raporcie

lotniska Smoleńsk Północny, a także w protokole ba-

dania zdarzenia lotniczego nr 192/2010/11 wypadku

istniałego w 36.

Specjalnym Pułku Lotnictwa Trans-

portowego z Warszawy, dnia 10 kwietnia 2010 r.,

w sobotę o godz. 6.41 UTC w dzień IFR.

Jeżeli chodzi o wspomniane w zapytaniu wycią-

ganie konsekwencji związanych z ewentualnym pry-

watnym dysponowaniem przez jakąkolwiek osobę

omawianymi zdjęciami, informuję, że wymieniona

komisja nie podejmowała takich czynności, gdyż jej

kompetencje (ani też kompetencje Inspektoratu MON

ds. Bezpieczeństwa Lotów) nie zawierają uprawnień

do takiego działania.

Odnosząc się do pytania dotyczącego liczby zdjęć

z katastrofy, pozostających w dokumentacji znajdu-

jącej się w Inspektoracie MON ds. Bezpieczeństwa

Lotów i umieszczonych w wyżej wymienionym rapor-

cie, informujemy, że wszystkie zdjęcia użyte w upu-

blicznionych dokumentach znajdują się w materiałach

z badania zdarzenia lotniczego nr 192/2010/11 wypad-

ku ciężkiego (katastrofy) samolotu TU-154M nr 101

z dnia 10 kwietnia 2010 r., przechowywanych w kan-

celarii tajnej Inspektoratu MON ds. Bezpieczeństwa

Lotów.

Jednocześnie informuję, że obecna Komisja

Badania Wypadków Lotniczych Lotnictwa Państwo-

wego posiada 2305 zdjęć związanych z badaniem zda-

rzenia lotniczego nr 192/2010/11 wypadku ciężkiego

nia 2010 r., z czego 1375 zostało zrobionych w Smoleń-

sku (po katastroﬁe),a930zostałowykonanychprzed

remontem samolotu TU-154M nr 101.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tadeusz Jarmuziewicz

Warszawa, dnia 9 stycznia 2013 r.

Odpowiedź

sekretarza stanu

w sprawie przyczyn, które zdecydowały,

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając, z upo-

proszę o przyjęcie następujących wyjaśnień.

Planowany wylot prokuratorów i innych osób

wskazanych przez prokuratora generalnego do Smo-

znaczonym terminie z powodu złych warunków at-

mosferycznych panujących na lotnisku Smoleńsk

(planowane lądowanie o godz. 24 czasu lokalnego)

oraz ze względu na brak potwierdzonych informacji

o stanie oświetlenia na tym lotnisku.

Decyzję o przesunięciu wylotu podjął dysponent

statku powietrznego (szef Inspektoratu Ministerstwa

po konsultacji z dowódcą załogi oraz po analizie wa-

runków atmosferycznych panujących na lotnisku

Smoleńsk.

Samolot z Warszawy do Smoleńska wy-

602

Lądowanie w Smoleńsku odbyło się o godz. 9.05.

pińskiej w sprawie działań podjętych w celu umożli-

wienia planowanego wylotu do Smoleńska w dniu

10 kwietnia 2010 r., pragnę poinformować, że do re-

alizacji tego zadania zaplanowano samolot CASA

C-295M, przygotowano załogę do wykonania lotu

oraz pozyskano zgody dyplomatyczne na przelot i lą-

dowanie na lotnisku Smoleńsk.

Przedstawiając powyższe wyjaśnienia, pozostaję

Warszawa, dnia 19 grudnia 2012 r.

w sprawie ograniczenia wydatków

na biurokrację w związku z nadchodzącą

ﬁnalizacją procesu prywatyzacyjnego(2583)

czyńskiej (znak: SPS-024-2583/12) poniżej udzie-

lam wyjaśnień dotyczących programu „Inwestycje

polskie”.

Pytanie 1: Czy zmniejszeniu skali procesu prywa-

tyzacji, a zarazem ograniczeniu prac rządu w tym

zakresie, będzie towarzyszyć również redukcja środ-

ków ﬁnansowych służących dotychczas opłacaniu

urzędników, którzy zajmowali się administracją pro-

cesu prywatyzacji?

Uprzejmie informuję, że w dniu 12 października

2012 r. prezes Rady Ministrów Donald Tusk przed-

stawił w Sejmie plan działań zmierzających do pobu-

dzenia wzrostu gospodarczego.

Jednym z głównych

elementów rządowego planu jest program inwesty-

cyjny „Inwestycje polskie”, którego celem jest zapew-

nienie 40 mld zł na inwestycje do 2015 r. i w sumie

ok. 90 mld zł w okresie sześciu najbliższych lat.

Rów-

nocześnie realizacja programu pozwoli na przyspie-

szenie prywatyzacji i wykorzystanie środków z niej

pochodzących na inwestycje infrastrukturalne.

Program będzie intensyﬁkowałformułęwspółﬁ-

nansowania inwestycji publicznych przez kapitał

prywatny poprzez angażowanie się celowej spółki in-

westycyjnej (CSI) albo jej spółek celowych w infra-

strukturalne projekty inwestycyjne, w tym projekty

partnerstwa publiczno-prywatnego, oraz poprzez

zwiększenie ﬁnansowania Banku Gospodarstwa

Krajowego (BGK) na rzecz inwestorów.

Znaczący

udział w tym procesie będą miały akcje w spółkach

Skarbu Państwa, które zostaną wniesione do CSI

i BGK.

Akcje Skarbu Państwa będą wnoszone etapami,

w zależności od zapotrzebowania na ﬁnansowanie

nowych projektów, do CSI oraz BGK i następnie bez

zbędnej zwłoki sprzedawane w celu pozyskania środ-

ków pieniężnych w optymalnych okolicznościach ryn-

kowych.

Sprzedaż akcji przez CSI oraz BGK będzie

odbywała się we współpracy z MSP.

Dzięki temu

MSP będzie mogło wspierać obsługę transakcji we-

dług obowiązujących praktyk i procedur, bez koniecz-

ności tworzenia kompetencji transakcyjnych w CSI

oraz w BGK, co zostanie odpowiednio unormowane

pomiędzy zainteresowanymi stronami.

Jednocześnie chciałbym poinformować, że Minister-

stwo Skarbu Państwa prowadzi stałą analizę potrzeb

kadrowych, w tym w aspekcie ﬁnansowym,uwzględ-

niającą m.in. ﬁnalizacjęprocesuprywatyzacjiizmniej-

szanie się liczby nadzorowanych podmiotów.

Pytanie 2: Jaki będzie roczny koszt obsługi admi-

nistracyjnej programu „Inwestycje polskie”?

Ministerstwo Skarbu Państwa nie przewiduje do-

datkowych kosztów związanych z obsługą administra-

cyjną programu „Inwestycje polskie”.

Koszty transak-

cyjne sprzedawanych pakietów akcji pozostaną na

dotychczasowym poziomie, ponieważ sprzedaż pakie-

tów przeznaczonych do wniesienia będzie prowadzona

przez pracowników MSP.

Nadzór nad Celową Spółką

Inwestycyjną również będzie prowadzony przez Mini-

sterstwo Skarbu Państwa w ramach obecnie posiada-

nych zasobów i obowiązujących procedur.

Z poważaniem

Minister

Mikołaj Budzanowski

Warszawa, dnia 17 grudnia 2012 r.

drogi ekspresowej S5 Wrocław – Poznań (2584)

603

stycznej mieszkańców wsi Kryniczno i Malin w związ-

ku z planowaną inwestycją budowy drogi ekspreso-

wej S5 Wrocław – Poznań, uprzejmie przekazuję na-

stępujące informacje.

Dokumentacja budowy drogi ekspresowej S5 Po-

znań – Wrocław na odc.

Korzeńsko (bez węzła) – Wro-

cław (węzeł Widawa) obejmowała wszystkie fazy pro-

jektowe, od studium techniczno-ekonomiczno-środo-

wiskowego (STEŚ), koncepcji programowej po pro-

jekt budowlany i wykonawczy.

We wstępnym etapie

STEŚ opracowany został raport oddziaływania inwe-

stycji na środowisko, w którym zawarta została wie-

lokryterialna ocena wpływu inwestycji dla wszyst-

kich analizowanych wówczas wariantów przebiegu

drogi.

Raport ten był załącznikiem do wniosku zło-

żonego w dniu 28 września 2009 r. do regionalnego

dyrektora ochrony środowiska w sprawie wydania

przedsięwzięcia.

O toczącym się postępowaniu w sprawie decyzji

środowiskowej wszystkie strony postępowania i spo-

łeczeństwo zostały poinformowane za pośrednictwem

obwieszczenia z dnia 26 lutego 2010 r., zgodnie z art. 74

stępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie,

ło zamieszczone na tablicy informacyjnej RDOŚ,

GDDKiA oraz we wszystkich właściwych urzędach

władz samorządu terytorialnego, opublikowane zo-

stało również w „Gazecie Wyborczej” z dnia 4 marca

2010 r.

Ponadto zawiadomienie o rozprawie admini-

stracyjnej otwartej dla społeczeństwa wysłano m.in.

do Stowarzyszenia Ekologiczno-Kulturalnego Miesz-

kańców Rogoża, Kryniczna i Psar.

W wyniku przeprowadzonego postępowania w dniu

23 sierpnia 2010 r., regionalny dyrektor ochrony śro-

dowiska wydał decyzję o środowiskowych uwarun-

kowaniach dla przedmiotowego zadania, która zosta-

ła w części zmieniona przez generalnego dyrektora

ochrony środowiska w dniu 12 stycznia 2011 r.

Projekt ochrony akustycznej przed negatywnym

oddziaływaniem drogi ekspresowej S5 miejscowości

Malin i Kryniczno jest zgodny z zaleceniami ww. de-

cyzji.

Regionalny dyrektor ochrony środowiska w pkt

3.37 ww. decyzji nałożył m.in. obowiązek zaprojekto-

wania ekranów akustycznych w niżej wymienionych

lokalizacjach:

— po stronie prawej drogi w km 151+500

– 152+300 i km 152+900 – 153+300 dla m.

Krynicz-

no oraz w km 154+470 – 155+150 dla m.

Psary.

Niezależnie od tego w decyzji nałożono obowiązek

przeprowadzenia ponownej oceny oddziaływania

nia w sprawie wydania decyzji zezwalającej na reali-

zację inwestycji (ZRID).

W związku z powyższym na etapie opracowywa-

nia projektu budowlanego sporządzony został ponow-

nie raport oddziaływania inwestycji na środowisko,

w którym przeprowadzono szczegółową analizę sku-

teczności rozwiązań zastosowanych w dokumentacji

projektowej.

Zgodnie z pkt 8.2 decyzji o środowisko-

wych uwarunkowaniach w raporcie dokonano uszcze-

gółowienia lokalizacji i parametrów ekranów aku-

stycznych.

Przeanalizowano zapisy obowiązujących

planów zagospodarowania przestrzennego oraz stu-

diów uwarunkowań i kierunków zagospodarowania

gmin, przez które przebiega projektowana droga.

Do

gmin, w których nie ma obowiązujących miejscowych

planów zagospodarowania przestrzennego, wystąpio-

no zgodnie z art. 115 ustawy Prawo ochrony środo-

wiska o określenie klasyﬁkacjiakustycznejterenów

na podstawie ich faktycznego zagospodarowania.

W trakcie analizy akustycznej na etapie projektu

budowlanego przeprowadzono optymalizację lokali-

zacji i wysokości ekranów akustycznych.

Dla terenów

miejscowości Kryniczno i Psary zaprojektowanych

zostało dodatkowo ok. 150 m ekranów akustycznych

względem wymagań decyzji, a mianowicie:

— dla m.

Kryniczno na następujących odcinkach

S5: km 151+495 – 152+305 o wysokości 4,5 m (do-

konano niewielkiej korekty położenia ekranów w sto-

sunku do zapisów decyzji) oraz km 152+900

– 153+300 o wysokości 4,5 m (niniejszy ekran pozo-

stał bez zmian w stosunku do zapisów decyzji),

— dla m.

Psary w km 154+470 – 155+240 o wy -

sokości 5,5 m (przedłużono ekran w stosunku do za-

pisów decyzji w celu lepszej ochrony zabudowy miesz-

kaniowej).

Wszystkie ekrany akustyczne zaprojektowano

jako pochłaniające.

Zgodnie z klasyﬁkacjąakustycznąterenówgmi-

ny Wisznia Mała i analizą wyników otrzymanych

w punktach obliczeniowych zlokalizowanych na

obiektach chronionych akustycznie (załącznik nr 2

do raportu) nie ma konieczności stosowania innych

dodatkowych środków minimalizacji uciążliwości

akustycznej projektowanej trasy S5.

Natomiast

w celu sprawdzenia skuteczności zaprojektowanych

ekranów dla miejscowości Kryniczno i Psary wyzna-

czono 3 punkty pomiaru hałasu do analizy poreali-

zacyjnej.

Ponadto analizy oddziaływania drogi eks-

presowej S5 na teren przyległy wykonywane były

zgodnie z obowiązującym w okresie opracowywania

dokumentacji rozporządzeniem ministra środowiska

W chwili obecnej dokonuje się wyboru wykonawcy

analizy hałasu i zastosowanej ochrony w świetle ak-

tualnie obowiązującego rozporządzenia ministra śro-

dowiska z dnia 1 października 2012 r. zmieniającego

Opracowany projekt budowlany wraz z ponownym

raportem oddziaływania na środowisko w dniu 19 sierp-

nia 2011 r. został złożony do wojewody dolnośląskie-

realizację inwestycji drogowej.

W wyniku przeprowadzonego postępowania w dniu

604

na realizację inwestycji.

Decyzja wydana została

z rygorem natychmiastowej wykonalności, lecz do

dnia dzisiejszego nie posiada klauzuli ostateczności ze

względu na prowadzone postępowanie odwoławcze.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tadeusz Jarmuziewicz

Warszawa, dnia 18 grudnia 2012 r.

i Marii Małgorzaty Janyskiej

środkami pomocniczymi, stosowanej w NFZ

(2586)

Rzeczypospolitej Polskiej, i pani Marii Małgorzaty

Janyskiej, posłanki na Sejm Rzeczypospolitej Pol-

skiej, w sprawie procedury poświadczania uprawnień

mi pomocniczymi, stosowanej w NFZ, które zostało

przekazane przy piśmie wicemarszałka Sejmu pana

uprzejmie proszę o przyjęcie wyjaśnień w przedmio-

towej sprawie.

Realizacja zagwarantowanego w art. 68 Konsty-

w zakresie zaopatrzenia w wyroby medyczne, odbywa

ww. ustawy.

Zaopatrzenie w przedmioty ortopedycz-

ne i środki pomocnicze realizowane jest na podstawie

go załącznik nr 1 określa wykaz świadczeń gwaran-

śleniem poziomu, w tym limitu cen tych świadczeń,

i sposobu ich ﬁnansowaniaorazwarunkówichreali-

zacji, a załącznik nr 2 określa wykaz świadczeń gwa-

warunków ich realizacji.

Warunkiem realizacji świadczeń gwarantowa-

nych określonych w załączniku 1 i 2 jest przedstawie-

nie przez świadczeniobiorcę zlecenia lekarza ubezpie-

czenia zdrowotnego lub felczera ubezpieczenia zdro-

wotnego wraz z potwierdzeniem prawa do tych świad-

czeń, gwarantowanych przez oddział NFZ, w którym

zarejestrowany jest świadczeniobiorca.

Wzór przedmiotowego zlecenia zawarty jest w za-

łącznikach do zarządzenia nr 58/2009/DSOZ prezesa

Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 29 paździer-

nika 2009 r. w sprawie określenia warunków zawie-

mi oraz środkami pomocniczymi.

Zgodnie z § 12 ust. 1 ww. zarządzenia podstawą do

zaopatrzenia świadczeniobiorcy w wyroby medyczne

mocnicze jest zlecenie prawidłowo wystawione przez

zlecającego, potwierdzone do realizacji przez oddział

funduszu, w którym zarejestrowany jest świadcze-

niobiorca.

Z kolei na podstawie § 12 ust. 6 ww. zarządzenia

oddział funduszu, w którym zarejestrowany jest świad-

czeniobiorca, potwierdzając zlecenie, weryﬁkujeprawo

świadczeniobiorcy do zleconego świadczenia.

Potwierdzenia prawa do świadczenia gwaranto-

wanego przez właściwy odział NFZ można dokonać

za pośrednictwem poczty, co nie powoduje koniecz-

ności dowożenia przedmiotowych zleceń do oddzia-

łów NFZ.

Obecnie trwają prace wewnętrzne nad ostateczną

formą projektu rozporządzenia będącego aktem de-

nej dalej ustawą, w zakresie refundacji wyrobów me-

dycznych wydawanych na zlecenie.

rządzenia, wykaz wyrobów medycznych wydawanych

na zlecenie:

przyznawania,

praw

– uwzględniając skuteczność i bezpieczeństwo

liwości płatnicze podmiotu zobowiązanego do ﬁnan-

sowania świadczeń opieki zdrowotnej ze środków

605

konawczych wydanych na podstawie ustawy, jednak

Z poważaniem

Warszawa, dnia 28 grudnia 2012 r.

mediów publicznych, na przykładzie działań

marszałka woj. podlaskiego (2588)

SPS-024-2588/12) w sprawie polityki rządu wobec

działań marszałka województwa podlaskiego, uprzej-

mie przekazuję stosowne informacje.

się z pismem do pana Juliusza Brauna, prezesa Tele-

wizji Polskiej SA, z prośbą o przedstawienie stanowi-

ska w odniesieniu do informacji zawartych w zapy-

taniu.

W załączeniu uprzejmie przekazuję kopię od-

powiedzi pana prezesa z dnia 21 grudnia 2012 r.

Jednocześnie uprzejmie informuję, iż ustawa

tujące niezależność nadawców radiowych i telewizyj-

tuje program samodzielnie w zakresie zadań określo-

cę, w tym nadawcę publicznego, obowiązku lub zaka-

zu rozpowszechniania określonej audycji lub przekazu

Załącznik

Szanowny Panie Ministrze!

Z upoważnienia pana

Juliusza Brauna, prezesa Zarządu TVP SA, przesy-

łam Panu Ministrowi informacje dotyczące komen-

towanego w zapytaniu poselskim listu marszałka

województwa podlaskiego.

W odpowiedzi na pismo Pana Ministra nr DWIM/

1846/12/KZ związane z zapytaniem posła Dariusza

zależności mediów publicznych, na przykładzie dzia-

łań marszałka województwa podlaskiego, uprzejmie

informuję, że list od marszałka Jarosława Dworzań-

skiego z dnia 3 października br. przeczytałem z uwa-

gą należną poważnemu zastrzeżeniu pana posła.

Z uzyskanych od dyrektora Oddziału TVP w Bia-

łymstoku informacji wynika, że pan marszałek Ja-

rosław Dworzański nie interweniował w sprawie ja-

kiegokolwiek materiału ani osobiście, ani telefonicz-

nie, ani drogą mailową, a więc „nie mógł doprowadzić

do tego, że (jakikolwiek) materiał nie został wyemi-

towany w dniu inauguracji Opery”, jak interpretuje

to poseł Dariusz Piontkowski.

Sam pan marszałek w wywiadzie dla prasy uznał,

że „w liście do prezesa Telewizji Polskiej użyto nie-

fortunnego sformułowania, które zostało błędnie

odebrane jako próba ingerencji w niezależność me-

diów”.

Za niefortunną uznać można także decyzję

rzecznika prasowego marszałka o opublikowaniu na

stronie internatowej urzędu marszałkowskiego listu

pana Jarosława Dworzańskiego do prezesa Zarządu

TVP SA przed wyjaśnieniem wszystkich aspektów

sprawy.

Ubolewać można, że reportaż dotyczący m.in. kosz-

tów bankietu wyemitowany 2 października br. w „Obiek-

tywie” nieco przesłonił dotychczasowe zaangażowanie

Oddziału TVP Białystok w kilkumiesięczną promocje

Opery i Filharmonii w Białymstoku.

Jestem przekonany, że relacje między urzędem

marszałkowskim a Oddziałem TVP SA w Białymsto-

ku będą nadal konstruktywne i sprzyjające wzajem-

nej współpracy.

Z wyrazami szacunku

Sekretarz stanu

Warszawa, dnia 7 stycznia 2013 r.

pomiędzy Lasami Państwowymi a samorządem,

na przykładzie gm. Uście Gorlickie (2589)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na za-

pytanie posłów Tadeusza Arkita i Ireneusza Rasia,

przekazane przez pana Marka Kuchcińskiego, wice-

606

2012 r., znak: SPS-024-2589/12, w sprawie procedu-

ry zamiany gruntów pomiędzy Lasami Państwowy-

mi a samorządem, na przykładzie gminy Uście Gor-

lickie, przesyłam w załączeniu stosowne wyjaśnienia

w przedmiotowej sprawie.

Załącznik

Odpowiadając na pismo z dnia 22 listopada 2012 r.,

znak: SPS-024-2589/12, przekazujące zapytanie po-

słów Tadeusza Arkita i Ireneusza Rasia, w sprawie

stwowymi a samorządem, na przykładzie gminy

Uście Gorlickie, przesyłam w załączeniu stosowne

nieposiadającą osobowości prawnej reprezentującą

samodzielny gruntami i innymi nieruchomościami

leśnej nieruchomości Skarbu Państwa pozostające

tem zamiany na inne nieruchomości, po ich wycenie

przez rzeczoznawców majątkowych.

Ponadto zamiana

dokonywana przez nadleśniczego wymaga zgody dy-

rektora regionalnej dyrekcji Lasów Państwowych.

W związku z mającymi miejsce nieprawidłowo-

Odnosząc się do podanego przykładu zamiany

gruntów pomiędzy Lasami Państwowymi a gminą

Uście Gorlickie, po uzyskaniu informacji z właści-

wych jednostek organizacyjnych Lasów Państwo-

wych uprzejmie informuję, że do dnia dzisiejszego nie

wpłynął wniosek nadleśniczego Nadleśnictwa Łosie

do Regionalnej Dyrekcji LP w Krakowie w sprawie

wydania zgody na zamianę gruntów z wójtem gminy

Uście Gorlickie w miejscowości Wysowa-Zdrój.

Zgodnie z informacją uzyskaną od nadleśniczego

Nadleśnictwa Łosie sprawa przedmiotowej zamiany

przedstawia się następująco.

We wrześniu 2011 r. wójt gminy Uście Gorlickie

wystąpił do nadleśniczego Nadleśnictwa Łosie

z wnioskiem o zamianę gruntów stanowiących wła-

sność ww. gminy, składających się z 4 działek, a mia-

nowicie:

— nr 19/150 o pow. 2,6843 ha w Uściu Gorlic -

kim,

— nr 187/21 o pow. 2,34 ha w Uściu Gorlickim,

— nr 758 o pow. 0,86 ha w Smerekowcu,

— nr 760 o pow. 6,55 w Smerekowcu,

o łącznej powierzchni 12,4343 ha,

na grunty Skarbu Państwa w zarządzie Nadle-

śnictwa Łosie składające się z 3 działek:

— nr 399/8 o pow. 6,21 ha w Wysowej-Zdroju,

z czego grunty o pow. 3,76 ha przeznaczone są w miej-

scowym planie zagospodarowania przestrzennego

pod budowę stacji narciarskiej,

— nr 296/1 o pow. 0,40 ha w Uściu Gorlickim,

przeznaczona w studium uwarunkowań i kierunków

i rekreacji,

— nr 216/1 o pow. 3,48 ha w Hańczowej przezna -

czona w miejscowym planie zagospodarowania prze-

strzennego pod budowę drogi,

o łącznej powierzchni 10,09 ha,

z przeznaczeniem pod budowę wyciągu narciar-

skiego w Wysowej-Zdroju, rozbudowę obiektów spor-

towych przy stadionie w Uściu Gorlickim oraz ure-

gulowanie stanu prawnego drogi w Hańczowej.

Nadleśniczy Nadleśnictwa Łosie, jako odpowie-

dzialny za właściwe zabezpieczenie interesu Skarbu

Państwa, po wnikliwym rozpatrzeniu przedstawionej

przez wójta gminy Uście Gorlickie propozycji zamia-

ny gruntów oświadczył, że zaakceptuje przedstawio-

ną propozycję oraz wystąpi do dyrektora RDLP

w Krakowie z wnioskiem o wyrażenie stosownej zgo-

dy pod warunkiem, że zamiana będzie spełniała

wszystkie kryteria określone w zarządzeniu nr 23

dyrektora generalnego Lasów Państwowych z dnia

27 marca 2009 r.

Następnie nadleśniczy przedstawił szczegółowo

warunki dokonywania zamian w Lasach Państwo-

wych, które wójt zaakceptował i podjął wstępne czyn-

ności zmierzające do realizacji przedmiotowej zamia-

ny, które polegały na zleceniu wyceny działek.

Wartość działek Skarbu Państwa oszacowana przez

uprawnionego rzeczoznawcę majątkowego znacznie

przewyższyła wartość działek proponowanych przez

wójta gminy Uście Gorlickie.

Wartość tylko części dział-

ki nr 399/8, która po podziale została oznaczona jako

działka 399/10 o powierzchni 3,76 ha, oszacowana zo-

stała na kwotę 1 172 000 zł (uwzględniając jej przezna-

czenie w m.p.z.p. pod budowę stacji narciarskiej), a war-

tość działek zaproponowanych przez wójta oszacowana

została na kwotę 950 528 zł.

Zgodnie z przytoczonymi wyżej przepisami art. 38e

ustawy o lasach oraz § 6 pkt 1 zarządzenia nr 23

dyrektora generalnego LP z dnia 27 marca 2009 r.

zamiana powinna być ekwiwalentna wartościowo

i w związku tym nadleśniczy poinformował wójta, że

607

gmina powinna zaproponować do zamiany dodatko-

we działki celem spełnienia tego warunku.

Warunek

ten został zaakceptowany i Urząd Gminy w Uściu

Gorlickim przygotowuje propozycje działek, które

uzupełniłyby brakującą po stronie gminy wartość

nieruchomości do zamiany.

Odnosząc się do zadanych przez panów posłów

pytań, w tym wątpliwości dotyczących obowiązku

przestrzegania zasady ekwiwalentności transakcji

zamiany w kontekście wymogu dokonania wyceny

nieruchomości, uprzejmie informuję, że zapisy aktu-

alnie obowiązującego zarządzenia nr 23 dyrektora

oczywistym potwierdzeniem formalnoprawnej ko-

nieczności zapewnienia ekwiwalentności wartościo-

wej zamienianych gruntów, co w tym przypadku

gwarantuje zabezpieczenie interesu Skarbu Państwa

reprezentowanego przez Nadleśnictwo Łosie.

Z treści

przedstawionych wyżej wyjaśnień wynika, że gmina

Uście Gorlickie jest świadoma rynkowej wartości

gruntów, o które się ubiega, i w pełni akceptuje obo-

wiązek zapewnienia gruntów leśnych o wartości od-

powiadającej wycenie dokonanej przez rzeczoznawcę

majątkowego.

Ponadto zgodnie z aktualnymi przepisami roz-

działu 6a ustawy o lasach przeniesienie prawa wła-

sności gruntów Skarbu Państwa pozostających w za-

rządzie Lasów Państwowych może nastąpić jedynie

poprzez ich sprzedaż w trybie przetargu publicznego

(art. 38) lub zamianę (art. 38e).

Zatem aktualnie nie

ma możliwości nieodpłatnego lub dokonanego na pre-

ferencyjnych zasadach przekazania takich nierucho-

mości jednostkom samorządowym.

Jednocześnie mając świadomość, że przyjęte w la-

tach 90.9 rozwiązania prawne w ustawie o lasach

wymagają dziś wprowadzenia stosownych zmian

uwzględniających aktualne uwarunkowania społecz-

no-gospodarcze przy jednoczesnym zabezpieczeniu

prawidłowego funkcjonowania gospodarki leśnej,

oraz gruntów nieprzydatnych do prowadzenia gospo-

darki leśnej – staroście gospodarującemu zasobem

duje szereg możliwości ułatwiających przekazywanie

także jednostkom samorządu terytorialnego, na cele

Przedstawiając powyższe stanowisko, wyrażam

Warszawa, dnia 18 grudnia 2012 r.

(2592)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na za-

-2592/12 z dnia 27 listopada 2012 r.) w sprawie li-

kwidacji Zachodniopomorskiego Zakładu Spółki

co następuje.

ściciela spółki PKP Cargo SA, wynika, że Zarząd

PKP Cargo SA nie podjął żadnych decyzji w zakresie

struktury i liczby zakładów funkcjonujących w spół-

ce w 2013 r., jak również stanu zatrudnienia wyni-

kającego z tej struktury.

Niemniej jednak PKP Car-

go SA i jej spółki zależne, prowadząc działalność go-

spodarczą w trudnym i dynamicznym otoczeniu ryn-

kowym, są zobligowane do ciągłego reagowania na

czynniki zewnętrzne oraz utrzymywania swojego po-

tencjału na poziomie adekwatnym do realizowanych

zadań, oczekiwań klientów, jak również możliwości

pozyskiwania pracy przewozowej na danym terenie.

Rynek kolejowych przewozów towarowych nadal

ma bowiem charakter niestabilny.

Dlatego też PKP

Cargo SA jako przedsiębiorstwo działające w oparciu

o realia rynkowe będzie się zmieniać w celu utrzy-

mania stabilności w kolejnych latach, a tym samym

w celu zapewnienia miejsc pracy, których liczba

w PKP Cargo SA zależy od wielkości przewozów to-

warowych, czyli podstawowej działalności.

Prowa-

608

dzenie działań optymalizacyjnych jest niezbędne dla

zapewnienia stabilnego rozwoju spółki.

PKP Cargo

SA będzie więc nadal poszukiwać jak najkorzystniej-

szych rozwiązań sprzyjających osiąganiu celów biz-

nesowych.

Powyższe działania nadal prowadzone

będą z poszanowaniem zobowiązań wobec partnerów

społecznych.

Jeżeli w przyszłości wystąpiłaby ko-

nieczność dostosowania struktury PKP Cargo SA

do realiów rynkowych w celu wzmocnienia kondycji

przedsiębiorstwa, partnerzy społeczni zostaną o tym

powiadomieni zgodnie z obowiązującą procedurą in-

formacyjno-konsultacyjną.

Należy podkreślić, że ciągły proces optymalizacji

jest nieuchronny w kontekście dynamicznie zmienia-

jących się warunków na rynku kolejowych przewo-

zów towarowych, niemniej jednak wszelkie decyzje

mi, a decyzje podejmowane w sposób transparentny,

przy udziale przedstawicieli załogi, stosownie do obo-

wiązujących i sprawdzonych w dotychczasowej prak-

tyce przeobrażeń spółki zasad prowadzenia dialogu

społecznego.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Andrzej Massel

Warszawa, dnia 14 grudnia 2012 r.

w sprawie systemu zwalczania gruźlicy (2594)

temu zwalczania gruźlicy (znak: SPS-024-2594/12)

uprzejmie przekazuję poniższe informacje.

czynników, biologicznych i społecznych zwiększają-

w populacji ludzkiej ma kluczowe znaczenie dla opra-

gruźlicy w ramach ogólnoświatowych i narodowych

informacyjne dotyczące proﬁlaktyki m.in. gruźlicy

prowadzone są w ramach „Narodowego programu

zdrowia na lata 2007–2015” przyjętego uchwałą

Systematyczne monitorowanie efektów narodowego

programu zdrowia pozwala stwierdzić, jakie skutki

populacyine w zakresie stanu zdrowia społeczeństwa

osiągnięto m.in. dzięki realizacji zadań wymienio-

nych w celach operacyjnych.

Te, które dotyczą gruź-

licy, znajdują się w obszarze priorytetu celu strate-

gicznego nr 7 (zwiększenie skuteczności zapobiega-

nia chorobom zakaźnym i zakażeniom), który dąży

do zmniejszenia zapadalności Polaków na gruźlicę.

proﬁlaktykigruźlicyrealizowanesąnietylkoprzez

ności lokalne, organizacje pozarządowe oraz samych

Dzień Gruźlicy obchodzony w dniu 24 marca 2012 r.

in my life time”, organizowany przez Instytut Gruź-

licy i Chorób Płuc w Warszawie oraz edukacyjne pro-

gramy proﬁlaktykigruźlicyrealizowanelokalniena

terenie całego kraju zarówno w placówkach naucza-

nia i wychowania, placówkach ochrony zdrowia, jak

wsze wspólny układ strukturalny i obejmują trzy

i zapobieganie gruźlicy.

Należy pamiętać, że wykrywanie chorych na gruź-

licę ma na celu eliminację źródła zakażenia i przerwa-

nie łańcucha transmisji choroby, a najbardziej sku-

teczną metodą wykrywania przypadków gruźlicy

w Polsce i zarazem najefektywniejszą kosztowo jest

Polega ono na identyﬁkowaniuosób,któresamezgła-

szają się do lekarza z powodu niepokojących objawów.

90% chorych na gruźlicę ma wyraziste objawy: ka-

szel, gorączkę, nocne poty, chudnięcie.

Po przebada-

niu osób, które miały kontakt z chorymi, gruźlicę

rozpoznano zaledwie u 1,1% z nich.

W przypadku

gruźlicy znacznie poważniejszym problemem jest lek-

ceważenie przez chorych przedłużającego się kaszlu,

który mógłby być diagnozowany w kierunku gruźli-

cy w ramach dostępnej opieki zdrowotnej.

W postępowaniu diagnostycznym wobec osób,

które wykazują objawy kliniczne, lub w stosunku do

których istnieją przesłanki epidemiologiczne mogące

daniami RTG, testami skórnymi oraz immunologicz-

nymi, istotne jest przede wszystkim bakteriologiczne

potwierdzenie choroby, czyli wykrycie prątków w plwo-

cinie pacjenta.

Wykazanie obecności prątków kwaso-

odpornych w rozmazach mikroskopowych oraz wy-

hodowanie na pożywkach uznaje się za główne kry-

terium rozpoznania gruźlicy.

Uzupełnienie konwen-

cjonalnych metod diagnostycznych stanowią tech-

niki molekularne, oparte na wykrywaniu struktur

chemicznych prątków takich jak DNA, RNA, białka

specyﬁcznenietylkogatunkowo,aletakżeklonal-

nie (tzw. metody genotypowania).

Dzięki nim stała

się możliwa bardzo precyzyjna identyﬁkacjaczyn-

nika zakaźnego (na poziomie szczepu), a także do-

609

chodzenie jego źródeł i śledzenie dróg transmisji

national Standards for Tuberculosis Care – ISTC).

Przedstawione standardy wskazują krajom Unii Eu-

ropejskiej, jakie działania należy podjąć, aby jak naj-

lepiej rozpoznawać i leczyć gruźlicę oraz zapobiegać

Odpowiadając na drugie i trzecie z pytań pana po-

sła, uprzejmie informuję, iż w światowych statysty-

kach Polska jest zaliczana obecnie do krajów o niskiej

zapadalności na gruźlicę.

Z powyższych względów epi-

demiologicznych, a także medycznych badanie rentge-

nowskie nie może być traktowane jako metoda bada-

nia przesiewowego.

Według opinii Światowej Organi-

zacji Zdrowia badania radiologiczne klatki piersiowej

nie są efektywną metodą wykrywania gruźlicy w po-

pulacji, nawet jeśli wykonywane są często, np. co

6 miesięcy, narażając jednocześnie badanych na powi-

kłania związane z napromieniowaniem.

Większość przypadków gruźlicy prątkującej rozwi-

ja się i ujawnia między poszczególnymi badaniami ra-

diologicznymi.

Badanie takie, jak wspomniano wcze-

śniej, przeprowadza się u osób, które wykazują objawy

też zasadniczą formą proﬁlaktyki zachorowania na

gruźlicę jest wczesne wykrywanie osób chorych (tzw.

wykrywanie bierne, tzn. na podstawie objawów cho-

roby) oraz ich izolacja i leczenie do czasu zakończenia

okresu zaraźliwości choroby (okresu prątkowania),

badania diagnostyczne u osób narażonych na kontakt

z osobami chorymi oraz zwiększanie świadomości

zdrowotnej społeczeństwa w zakresie konieczności

zgłaszania się do lekarza w przypadku niecharakte-

rystycznych przedłużających się objawów w postaci

peratury ciała oraz utraty masy ciała.

Tak więc w wymienionych wyżej standardach

Unii Europejskiej nie ma zalecenia, by prowadzić ba-

dania przesiewowe w kierunku gruźlicy w populacji

ogólnej.

Jest natomiast zalecenie, by zapewnić oso-

bom z bliskiego kontaktu z chorymi na gruźlicę prąt-

kującą badanie i postępowanie zgodnie z międzyna-

rodowymi ustaleniami (standard 18).

Osoby mające

kontakt z chorymi na gruźlicę prątkującą stanowią

jedyną grupę w społeczności (oprócz relatywnie ma-

łej grupy osób, które wymagają badań w kierunku

gruźlicy przed planowanym leczeniem immunosu-

presyjnym), u których uzasadnione są badania prze-

siewowe ukierunkowane na gruźlicę.

Ponadto uprzejmie informuję, iż zgodnie z ustawą

nia, podlegają nadzorowi epidemiologicznemu, bada-

niu klinicznemu, badaniom diagnostycznym, a także,

w razie potrzeby, proﬁlaktycznemu stosowaniu le-

ków.

Zgodnie z art. 34 ust. 1 ww. ustawy chorzy prąt-

kujący oraz osoby podejrzane o prątkowanie są pod-

dawani obowiązkowemu leczeniu farmakologiczne-

mu w warunkach lecznictwa zamkniętego (hospita-

lizacja) do czasu ustąpienia ich zakaźności dla oto-

czenia.

Decyzja o wypisaniu chorego ze szpitala i do-

puszczalności kontynuowania leczenia w warunkach

ambulatoryjnych jest podejmowana przez lekarza po

określonym okresie leczenia farmakologicznego na

podstawie wyniku badań bakteriologicznych, które

potwierdzą nieobecność prątków gruźlicy w wydzie-

linie górnych dróg oddechowych.

W związku z powyższym pracodawca nie powinien

dopuścić pracownika do pracy, dopóki takie badania

nie będą przeprowadzone i jednocześnie wykażą brak

przeciwwskazań do kontynuacji pracy na zajmowa-

nym stanowisku.

Wiąże się to ze skierowaniem pra-

cownika do uprawnionego lekarza celem przeprowa-

dzania lekarskich badań proﬁlaktycznych.

Należy zwrócić uwagę, że w Polsce nie występują

niekorzystne zjawiska w epidemiologii gruźlicy, któ-

re są obserwowane w innych krajach.

Rzadko wystę-

puje w Polsce gruźlica wielolekooporna (MDR-TB).

Chorzy na MDR-TB stanowili w kraju (rok 2011) je-

dynie 0,8% chorych z gruźlicą potwierdzoną w posie-

wie.

Niski jest również odsetek dzieci chorych na

gruźlicę, co świadczy o małej transmisji choroby

w społeczności.

Spada zapadalność na gruźlicę

(w 2011 r. zapadalność była o 19,0% niższa niż dzie-

sięć lat wcześniej).

Znacząco obniżyła się umieral-

ność z powodu gruźlicy.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Igor Radziewicz-Winnicki

wysokość strat w gospodarstwach rolnych

powstałych w wyniku gwałtownych zjawisk

pogodowych (2595)

30 listopada 2012 r., znak: SPS-024-2595/12, przy

którym przesłane zostało zapytanie posła Mirosława

cych wysokość strat w gospodarstwach rolnych po-

610

wstałych w wyniku gwałtownych zjawisk pogodo-

wych, uprzejmie informuję Panią Marszałek, że

w związku z napływającymi sygnałami o problemach

z szacowaniem szkód powstałych w wyniku nieko-

rzystnych zjawisk atmosferycznych przez komisje po-

wołane przez wojewodów minister rolnictwa i rozwoju

wsi zwrócił się do wojewodów o podjęcie działań mają-

cych na celu sprawne i rzetelne szacowanie wszystkich

szkód w poszkodowanych gospodarstwach rolnych

Jednocześnie uprzejmie informuję, że szczegóło-

wych wyjaśnień w przedmiotowej sprawie udzieliłem

panu posłowi pismem z dnia 26 listopada 2012 r.,

znak: Fwe-070-126a/BG/2012 (kopia w załączeniu).

Załącznik

W związku z pismami z dnia 9 listopada 2012 r.,

znak: BP/MM/PW/62/2012 oraz znak: ZSRP 05/11/

2012, w sprawie szacowania szkód powstałych w wy-

niku niekorzystnych zjawiska atmosferycznych w go-

spodarstwach rolnych położonych na terenie gminy

Sadkowice uprzejmie Pana Posła informuję, że zgod-

nie z przepisami rozporządzenia ministra rolnictwa

mocy ﬁnansowejwramachdziałania„Przywracanie

potencjału produkcji rolnej zniszczonego w wyniku

o pomoc może ubiegać się osoba ﬁzyczna,osobapraw-

na lub jednostka organizacyjna nieposiadająca oso-

bowości prawnej, która jest posiadaczem samoistnym

lub zależnym gospodarstwa rolnego w rozumieniu

nych produkcji rolnej w rozumieniu przepisów o ubez-

pieczeniu społecznym rolników, w którym wystąpiły

szkody:

a) w uprawach rolnych, zwierzętach gospodar-

skich lub rybach średnio powyżej 30% średniej rocz-

sie pięcioletnim poprzedzającym rok, w którym wy-

niższej produkcji w gospodarstwie rolnym oraz

b) w budynkach, budowlach, maszynach lub urzą-

dzeniach służących do produkcji rolnej, sadach lub

Warunkiem ubiegania się o powyższą pomoc jest

oszacowanie szkód przez komisję, o której mowa

na przez wojewodę powinna składać się co najmniej

z 3 osób, w tym 2 osób mających wykształcenie wyż-

sze albo średnie w zakresie rolnictwa, ekonomiki rol-

nictwa, rybactwa, a w przypadku szacowania szkód

w budynkach lub budowlach służących do prowadze-

nia działalności rolniczej co najmniej 1 osoba wcho-

dząca w skład komisji powinna posiadać wykształce-

nie i doświadczenie zawodowe w budownictwie.

Sto-

sownie do przepisów § 6 ust. 3 ww. rozporządzenia

protokół oszacowania szkód powinien zawierać m.in.

informacje o zakresie i wysokości szkód w uprawach,

zwierzętach gospodarskich, rybach lub środkach

trwałych, a także czytelne podpisy członków komisji

i producenta rolnego.

Uwzględniając, że zgodnie

z ww. rozporządzeniem z dnia 22 stycznia 2009 r.

w formie dopłat do oprocentowania kredytu na od-

tworzenie środków trwałych, w tym budynków go-

spodarczych, może być udzielona w przypadku, gdy

wysokość szkód w środku trwałym przekracza 1050 zł,

a zatem również komisja powołana przez wojewodę

łódzkiego powinna oszacować każdą szkodę w środku

trwałym, jeżeli jej wartość przekroczyła powyższą

kwotę.

Zgodnie z informacją dla komisji powołanych

przez wojewodę dotyczącą ogólnych zasad szacowa-

lawinę, komisja jest zobowiązana sporządzić protokół

z oszacowania wszystkich szkód, które wystąpiły

w gospodarstwie rolnym lub dziale specjalnym pro-

dukcji rolnej (tj. w uprawach, zwierzętach i środkach

trwałych).

Ponadto komisje są zobowiązane do osza-

cowania szkód poprzez lustrację na miejscu (a nie na

podstawie oświadczeń rolników) w ciągu 2 miesięcy

wisk atmosferycznych, jednak nie później niż 3 mie-

siące od wystąpienia suszy, gradobicia, przymrozków

wiosennych, deszczu nawalnego, huraganu, pioruna,

padku ujemnych skutków przezimowania lub przy-

mrozków wiosennych po ruszeniu wegetacji nie póź-

niej niż w lipcu.

W związku z informacjami związków i organizacji

rolniczych o uwidocznieniu się strat w sadach spowo-

dowanych przez ujemne skutki przezimowania w okre-

sie 2011/2012 w II półroczu bieżącego roku minister

nika 2012 r. wystąpił do wojewodów o spowodowanie

ponownego oszacowania przez komisje szkód w drze-

wach owocowych w przypadku zwrócenia się z taką

611

prośbą przez producentów rolnych, uwzględniając opi-

nię Instytutu Ogrodnictwa w Skierniewicach, iż sza-

cowanie szkód mrozowych na drzewach owocowych

po surowej zimie powinno być przeprowadzone co naj-

mniej dwukrotnie.

W pierwszym półroczu roku nastę-

pującego po surowej zimie należy dokonać pierwszej

oceny, która powinna być wykonana nie później niż

w lipcu.

W drugim półroczu powinno być dokonane

powtórne oszacowanie strat w celu stwierdzenia, czy

uszkodzone drzewa zregenerowały częściowo uszko-

dzenia, czy też straty pogłębiły się.

Według opinii in-

stytutu sadownictwa zdarza się także, iż w czasie

pierwszej oceny przeprowadzonej w pierwszej połowie

sezonu wegetacyjnego oceniający stwierdzają, że

uszkodzenia drzew są bardzo silnie, które następnie

w drugim półroczu się zregenerowały.

Drugiego sza-

cowania strat można dokonać do końca października,

zanim w sposób naturalny spadną liście.

W świetle ww. przepisów za oszacowanie szkód

w gospodarstwach rolnych spowodowanych nieko-

rzystnymi zjawiskami atmosferycznymi odpowiada

wojewoda, który powołuje komisje w celu ich oszaco-

wania i wydaje opinię o wysokości i zakresie tych

szkód.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że zgodnie

z wyjaśnieniami wojewody łódzkiego, na podstawie

zarządzeń nr 135/2009 i nr 117/2012 w sprawie po-

wołania gminnych komisji ds. szacowania strat w go-

spodarstwach rolnych i opiniowania wniosków kre-

dytowych na wznowienie produkcji, wójt gminy Sad-

kowice zarządzeniem nr 27 z dnia 11 lipca 2012 r.

ustalił imienny skład komisji do wykonania zadań

wymienionych w zarządzeniu wojewody łódzkiego.

Powołany skład komisji był właściwy do oceny szkód

w środkach obrotowych i w środkach trwałych – w mło-

dych nasadzeniach drzew.

Po upływie ponad miesią-

ca od wszczęcia szacowania szkód produkcyjnych

sadownicy zwrócili się o oszacowanie szkód w budyn-

kach.

Z uwagi na to, iż w Urzędzie Gminy Sadkowice

nie jest zatrudniony pracownik posiadający wykształ-

cenie i doświadczenie zawodowe w budownictwie,

wójt gminy Sadkowice zlecił ﬁrmie zewnętrznej

P.P.H.U. BUD-REM ocenę strat w budynkach nie-

mieszkalnych dla potrzeb komisji.

Ocena ta polegała

na rozpoznaniu szkód, czy są to szkody w rozmiarze

klęskowym, jak zgłaszają to sadownicy, czy też są to

szkody niewielkie, jak sądzono po wystąpieniu gra-

dobicia.

Firma P.P.H.U. BUD-REM w okresie 17–29

sierpnia br. w obecności przedstawicieli komisji do-

konała przeglądów pokryć dachowych w 9 gospodar-

stwach i wydała opinię zawierającą ocenę strat w bu-

dynkach niemieszkalnych.

W opinii stwierdza się

m.in., że uszkodzenia spowodowane gradem pokryć

dachowych z płyt warstwowych i innych blach nie

naruszają ich szczelności, a także iż pokrycia z eter-

nitu i blachy są wieloletnie, niekonserwowane, cał-

kowicie zużyte technicznie.

Według oceny ww. ﬁrmy

powstałe szkody są bardzo niskie (nieprzekraczające

1%) i z tego powodu są trudne do oszacowania i wy-

cenienia w oparciu o istniejące cenniki robót budow-

lanych.

W dniu 3 września br. wojewoda łódzki otrzymał

komplet dokumentów z Urzędu Gminy Sadkowice

dotyczących oszacowania szkód w produkcji sadow-

niczej.

Nie wpłynęły natomiast dokumenty dotyczące

oszacowania szkód w środkach trwałych, bowiem ko-

misja uznała, iż nie wystąpiły szkody w środkach

trwałych w rozmiarze klęskowym.

W dniu 25 wrze-

śnia br. wicewojewoda łódzki skierował wniosek do

cedury otwarcia preferencyjnej linii kredytów obro-

towych na wznowienie produkcji w gospodarstwach

nych na terenie gminy Sadkowice i w dniu 15 paź-

dziernika br. taka zgoda została przez ministra rol-

Jednocześnie wójt gminy Sadkowice na wniosek

sadowników podjął kolejne działania, zlecając innej

ﬁrmie ocenę szkód w budynkach niemieszkalnych

w związku z wystąpieniem gradu i w dniu 3 paździer-

nika br. (miesiąc po wymaganym terminie) do Łódz-

kiego Urzędu Wojewódzkiego wpłynęły również do-

kumenty z Urzędu Gminy Sadkowice dotyczące osza-

cowania szkód w tych budynkach.

Zdaniem wojewo-

dy łódzkiego dokumenty te nie zostały jednak spo-

rządzone zgodnie z obowiązującą procedurą postępo-

wania i wskazane w tych dokumentach straty

w budynkach nie mogły zostać uznane z następują-

cych powodów:

— w świetle przepisów rozporządzenia Rady Mi -

i Modernizacji Rolnictwa szkody w budynkach nie-

mieszkalnych w gospodarstwach rolnych spowodo-

wane przez grad powinny zostać oszacowane przez

komisję powołaną przez wojewodę, natomiast komi-

sja nie uczestniczyła w tym przypadku w lustracji

szkód, a zatem nie mogła sporządzić i podpisać pro-

tokołu szkód,

— szkody w budynkach niemieszkalnych zostały

oszacowane przez kolejnego eksperta powołanego

przez wójta gminy Sadkowice po upływie obowiązu-

jącego terminu, tj. po dniu 3 września 2012 r.

W związku z pismem wicewojewody łódzkiego

z dnia 22 listopada br. w sprawie przywrócenia ter-

minu do oszacowania szkód w budynkach niemiesz-

kalnych w gospodarstwach rolnych w gminie Sadko-

wice spowodowanych przez grad, mając na uwadze:

— iż rolnicy zwracali się do komisji powołanej

przez wojewodę łódzkiego o oszacowanie szkód w bu-

dynkach niemieszkalnych w czasie szacowania szkód

produkcyjnych, a zatem możliwe było terminowe ich

oszacowanie, i nie powinni w związku z tym ponosić

konsekwencji nieterminowego oszacowania szkód,

— rozbieżne opinie niezależnych ekspertów oce -

niających szkody spowodowane gradem w budynkach

niemieszkalnych

wystąpiłem do wojewody łódzkiego o prawidłowe

oszacowanie szkód na terenie gminy Sadkowice przez

612

Sekretarz stanu

Kazimierz Plocke

Warszawa, dnia 20 grudnia 2012 r.

Józefa Rojka, przesłaną przy piśmie z dnia 30 listo-

pada 2012 r., znak: SPS-024-2596/12, w sprawie cen

leków refundowanych, uprzejmie informuję, co na-

stępuje.

Od 1 stycznia 2012 r. tryb oraz zasady dotyczące

ustalania cen leków, środków spożywczych specjal-

dycznych (dalej: produktów refundowanych), które

całkowicie lub częściowo są ﬁnansowanezśrodków

publicznych, określone zostały przepisami ustawy

W zakresie polityki cenowej w zakresie produk-

tów refundowanych celem przeprowadzonych zmian

prawa wynikających z ustawy o refundacji było prze-

kształcenie systemu refundacji w taki sposób, by

wych zapewnić pacjentom równą dostępność do pro-

duktów refundowanych.

Przed wejściem w życie

ustawy o refundacji, pomimo istnienia marż i cen

duktów refundowanych był różnicowany.

Część aptek

liczna cena zbytu, w ramach różnego rodzaju syste-

mów bonusowych.

Elementem tego zjawiska był rów-

nież system rabatowania prowadzony przez hurtow-

nie farmaceutyczne.

W obowiązującym porządku

prawnym ustalone przez ministra zdrowia urzędowe

ceny zbytu produktów objętych refundacją, a także

urzędowe marże hurtowe i detaliczne mają natomiast

charakter cen i marż sztywnych.

W wyniku wprowadzonej reformy, zmianie uległ

rynek leków refundowanych, w szczególności w za-

kresie cen leków refundowanych.

Jak wskazują prze-

prowadzone analizy, w porównaniu do 2011 r. spadły

nie tylko ceny większości leków, ale również zmniejsze-

niu uległy kwoty opłat, jakie ponoszą pacjenci za leki

refundowane, określone w obwieszczeniu refundacyj-

nym jako dopłaty pacjenta.

Poniżej przedstawiam zmia-

ny w średniej refundacji i dopłat pacjenta w Polsce

Należy wyjaśnić, iż biorąc pod uwagę obwieszcze-

nie refundacyjne na 1 listopada br. w porównaniu do

wyższe dla ok. 1050 leków (przy porównaniu przepro-

wadzonym przy pomocy zestawienia indywidualnych

kodów EAN).

Wyżej opisane zmiany dopłat pacjenta różnią się

w obrębie poszczególnych grup leków.

Tym samym nie

we wszystkich grupach dopłata zmieniła się w sposób

korzystny dla pacjenta.

Jako przykład może tu służyć

produkty umieszczone w grupie limitowej 129.0 leki

przeciwnowotworowe i immunomodulujace – analogi

hormonu uwalniającego gonadotropinę, gdzie wystą-

piły wysokie podwyżki dopłaty pacjenta.

613

Należy wyjaśnić, iż wynikają one w największym

stopniu, z mechanizmu kalkulacji dopłaty pacjenta,

wynikającym z zapisów ustawy o refundacji.

Dopłata

ta jest uzależniona od wysokości ceny detalicznej

leku oraz poziomu limitu ﬁnansowania.

Wprzypad-

ku objęcia refundacją nowych leków, będących odpo-

wiednikami produktów refundowanych, które są

tańsze, następuje obniżenie limitów ﬁnansowania.

Dla przedmiotowej grupy, ze względu na objęcie re-

fundacją leku konkurencyjnego wobec pozostałych

leków umieszczonych w grupie, tj. leku Decapeptyl

Depot Triptorelinum, proszek i rozpuszczalnik do

sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań, 3,75 mg,

1 zest.

(1 amp. strz. proszku + 1 amp. strz. rozpusz-

czalnika) na mocy ustawy o refundacji, limit ﬁnan-

sowania dla wszystkich leków w ww. grupie uległ

obniżeniu (proporcjonalnie do wielkości opakowań

jednostkowych) do wysokości ceny leku Decapeptyl

Depot.

W wyniku powyższego, dla większości oma-

wianych leków wzrosły kwoty dopłat pacjenta.

Komentując powyższe, należy wskazać, iż w ob-

rębie ww. grupy limitowej dostępne pozostają leki

stosowane w tym samym wskazaniu, tj. nowotwory

złośliwe – rak prostaty, wydawane za dopłatą pacjen-

ta równą 3,20 zł.

Są to leki ww. Decapeptyl Depot

oraz Leuprostin, Leuprorelinum, implant podskórny,

3,6 mg, 1 szt. (impl.).

Warto zauważyć, iż wysokości dopłat pacjenta do

leków umieszczonych w przedmiotowej grupie mogą

zmieniać się w kolejnych obwieszczenia refundacyj-

nych.

Powyższe może nastąpić w wyniku objęcia re-

fundacją kolejnych leków, które zostaną umieszczone

cego gonadotropinę, bądź w wyniku złożenia wnio-

sków o zmianę cen urzędowych dla leków już obję-

tych refundacją.

Podobny mechanizm zmian dopłaty pacjenta doty-

czy leków przeciwpadaczkowych, w szczególności le-

ków zawierających lewetiracetam.

Również i tu objęto

refundacją nowe leki, będące odpowiednikami pro-

duktów refundowanych.

Należy zaznaczyć, iż i w tej

grupie zapewniony jest dostęp pacjentów do leków

wydawanych za dopłatą 3,20 zł (8 produktów refun-

dowanych o postaciach farmaceutycznych: roztwór

doustny, koncentrat do sporządzania roztworu do in-

fuzji, tabletki powlekane).

Jednocześnie należy do-

dać, iż zgodnie z projektem obwieszczenia w sprawie

wykazu leków refundowanych na dzień 1 stycznia

2013 r. we wskazaniu „padaczka” objęte refundacją

zostaną leki zawierające lewetiracetam (do tej pory

jedynym wskazaniem refundacyjnym w tej grupie

była „padaczka oporna na leczenie”).

W odniesieniu do leków stosowanych przez cho-

rych na cukrzycę należy wskazać, iż zmiany dopłat

pacjenta w ww. grupie nie wynikały z podwyżek cen,

lecz z zastosowania mechanizmu wyznaczania limitu

ﬁnansowania–jednolitegodlawszystkichproduk-

tów umieszczonych w grupie limitowej oraz zmian

poziomów odpłatności dla części z leków.

Zgodnie z wykazami refundacyjnymi obowiązu-

jącymi do 31 grudnia 2011 r., we wskazaniu „cukrzy-

ca”, przy poziomie odpłatności ryczałtowej, refundo-

wane było 24 paski diagnostyczne do oznaczania

poziomu glukozy we krwi.

Najniższa dopłata pacjen-

ta w opisywanej grupie wynosiła 3,20 zł i dotyczyła

ona 16 z 24 wyrobów ogółem umieszczonych w wy-

kazach refundacyjnych.

Najwyższa dopłata pacjenta

wynosiła zaś 9,21 zł.

W obowiązujących wykazach

leków refundowanych umieszczonych jest 27 pasków.

Dla wskazania „cukrzyca typu I, pozostałe typy cu-

krzycy wymagające co najmniej 3 wstrzyknięć insu-

insulinowej”, ustalono poziom odpłatności ryczałto-

wy, zaś dopłaty pacjenta mieszczą się w przedziale od

3,20 zł (14 wyrobów) do 5,64 zł Dla wskazania „cu-

krzyca” poziom odpłatności wynosi 30% a dopłaty

15,15 zł.

W przypadku testów paskowych należy za-

tem stwierdzić, iż wzrost dopłat pacjenta dotyczył

chorych nie potrzebujących częstego oznaczania po-

ziomu glukozy we krwi.

Warto jednocześnie zauwa-

żyć, iż w tej grupie, przed wejściem w życie ustawy

refundacyjnej, szczególnie zauważalne było stosowa-

nie przez producentów, apteki systemów bonusowych,

rabatowania.

Obok pasków diagnostycznych do oznaczania glu-

kozy we krwi najważniejszą grupą leków stosowa-

nych we wskazaniu cukrzyca są leki z grup: Hormo-

ny trzustki - insuliny zwierzęce; insuliny ludzkie i ana-

logi insulin ludzkich.

W wyniku przeprowadzonych

przez komisję ekonomiczną negocjacji cenowych,

ceny urzędowe dla większości produktów insuliny

spadły, a dopłata pacjenta od 1 stycznia 2012 r. uległa

zmniejszeniu (poza 5 produktami, w przypadku któ-

rych wzrost dopłaty wynikał z konieczności ujedno-

licenia poziomu odpłatności dla wszystkich leków

w grupie insulin).

Odnośnie leków stosowanych przez chorych na cu-

krzycę należy dodać, iż dostęp do leczenia w ostatnim

czasie został zwiększony poprzez objęcie refundacją

insuliny detemir oraz insuliny glargine we wskazaniu:

„cukrzyca typ I”, z odpłatnością pacjenta 30%.

Odnosząc się łącznej kwoty wydatków na leki

przeciwcukrzycowe warto zauważyć, iż koszty refun-

dacji insulin: zarówno pojedynczych preparatów, jak

i „mieszanek insulinowych” – krótko, średnio lub

długo działających, wzrastają każdego roku:

Tabela: Ilość wydanych opakowań oraz koszty re-

fundacji preparatów insuliny i preparatów przeciw-

przeciwcukrzycowe

doustne

insuliny

przeciwcukrzycowe

doustne

614

Podsumowując, zmiany dopłat pacjent, a w szcze-

gólności podwyżki, wynikają w zdecydowanej więk-

szości nie ze wzrostów cen leków refundowanych lecz

ków, będących odpowiednikami produktów refundo-

limitów ﬁnansowania.

Należyjednocześniepodkre-

ślić, iż mechanizm ten zapewnia dostępność tańszych

odpowiedników, których zastosowanie nie powoduje

cji, pacjent powinien być poinformowany przez apte-

karza o możliwości nabycia tańszego zamiennika

Odnośnie obniżek dopłat pacjenta należy wska-

przez producentów leków obniżek cen.

W 2012 r. do

ministra zdrowia wpłynęło ok. 500 wniosków w po-

wyższym zakresie.

Dzięki wyżej opisanemu mechanizmowi możliwe

jest zmniejszenie wydatków na refundację NFZ.

Dzięki temu refundacją mogą być objęte kolejne sub-

stancje czynne dotychczas nierefundowane.

Wpisu-

je się to w realizację przez ministra zdrowia zadań

dotyczących zagwarantowania obywatelom dostępu

do skutecznych i bezpiecznych produktów leczni-

czych oraz wyrobów medycznych, przy jednocze-

snym zmniejszeniu udziału pacjentów w kosztach

leczenia.

Należy zaznaczyć, iż minister zdrowia prowadzi

wia oraz rekomendacje Rady Przejrzystości Agencji

Oceny Technologii Medycznych, dzięki którym decy-

ropejskimi standardami.

Dla zapewnienia stabilności

ﬁnansowejsystemuprowadzonesąintensywnene-

gocjacje z przedstawicielami przemysłu farmaceu-

pejskich.

w sprawie pomocy ﬁnansowej

w ramach działania:

Ułatwianie startu młodym rolnikom

objętego Programem Rozwoju Obszarów

nieprzedłożenia w terminie sprawozdania

z realizacji biznesplanu (2597)

Szanowny Panie Marszałku!

W odpowiedzi na

12, dotyczące zapytania pana posła Zbigniewa Ba-

balskiego, złożonego w sprawie pani M. P.Z., bene-

ﬁcjentkidziałania:Ułatwianiestartumłodymrol-

nikom, objętego Programem Rozwoju Obszarów

jące informacje.

Jednym ze zobowiązań beneﬁcjentówdziałania:

Ułatwianie startu młodym rolnikom, określonych

w przepisach rozporządzenia ministra rolnictwa

nia pomocy ﬁnansowejwramachdziałania:Uła-

twianie startu młodym rolnikom, objętego Progra-

–2013 (Dz. U. Nr 200, poz. 1443, z późn. zm.), jest

realizacja założeń biznesplanu, w szczególności pro-

wadzenie gospodarstwa zgodnie z określoną struk-

turą produkcji rolnej, wydatkowanie co najmniej 70%

nie oraz osiągnięcie nadwyżki bezpośredniej z dzia-

łalności rolniczej prowadzonej w gospodarstwie rów-

nej co najmniej 4 ESU (europejska jednostka wielko-

ści ekonomicznej), jednak nie mniejszej niż wielkość

wyjściowa (§ 18 ust. 1 pkt 3).

Natomiast zgodnie

z § 19 przedmiotowego rozporządzenia, w terminie

60 dni od dnia upływu 3 lat od dnia wypłaty pomocy,

beneﬁcjentdziałaniamaobowiązekzłożeniawod-

dziale regionalnym Agencji Restrukturyzacji i Mo-

dernizacji Rolnictwa (ARiMR), który przyznał po-

moc, sprawozdania z realizacji biznesplanu.

W przy-

padku niezłożenia sprawozdania w terminie beneﬁ-

cjent ma obowiązek zwrotu części pomocy w wysoko-

ści 10% kwoty premii (§ 20 ust. 4 pkt 2).

Jednocześnie uprzejmie informuję, że w Minister-

prace nad projektem rozporządzenia ministra rolnic-

twa i rozwoju wsi zmieniającym rozporządzenie w spra-

pomocy ﬁnansowejwramachdziałania:Ułatwianie

startu młodym rolnikom, objętego Programem Roz-

towane rozporządzenie wprowadza korzystną z punk-

tu widzenia beneﬁcjentów zmianę, mającą na celu

obniżenie do 3% wysokości sankcji za nieprzedłoże-

615

nie w terminie wymaganych dokumentów.

Wprowa-

dzana zmiana z założenia ma dotyczyć wszystkich

beneﬁcjentówdziałania,takżetych,którymprzyzna-

no pomoc i którzy są w trakcie realizacji zobowiązań

z tytułu przyznania premii.

Ponadto uprzejmie informuję, iż sprawa pani

M. P.Z. wymaga przeprowadzenia szczegółowej ana-

lizy, w tym uzyskania wyjaśnień od ARiMR.

O wy-

nikach weryﬁkacjizostaniepanposełpoinformowa-

ny niezwłocznie po jej zakończeniu.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

ZoﬁaSzalczyk

Warszawa, dnia 27 grudnia 2012 r.

w sprawie realizacji zmian w systemie

kształcenia zawodowego na potrzeby górnictwa

(2598)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na za-

Jerzego Polaczka (znak: SPS-024-2598/12), dotyczą-

ce realizacji zmian w systemie kształcenia zawodo-

wego dla potrzeb górnictwa, uprzejmie wyjaśniam.

Zmodernizowany system kształcenia zawodowego

zapewnia pełną drożność kształcenia i możliwość

podnoszenia kwaliﬁkacjizawodowychdlaosób,które

uzyskały dyplom potwierdzający kwaliﬁkacjezawo-

dowe na zasadach obowiązujących przed 1 września

2012 r.

Oznacza to m.in., że absolwent szkoły police-

alnej, który otrzymał dyplom potwierdzający kwali-

ﬁkacje zawodowe w zawodzie górnik eksploatacji

podziemnej, będzie mógł uzyskać dyplom potwierdza-

jący kwaliﬁkacjezawodowewzawodzietechnikgór-

nictwa podziemnego, jeśli ukończy kwaliﬁkacyjny

kurs zawodowy dla kwaliﬁkacjiM.39:Organizacja

i prowadzenie eksploatacji złóż podziemnych i zda

egzamin potwierdzający tę kwaliﬁkację – bez ko-

nieczności ponownego potwierdzania kwaliﬁkacji

M.11: Eksploatacja złóż podziemnych, która jest

wspólna dla obu zawodów.

Stosowne uregulowania

prawne znajdą się w rozporządzeniu w sprawie świa-

dectw, dyplomów państwowych i innych druków szkol-

nych, które jest obecnie procedowane.

Odnosząc się do kwestii likwidacji kształcenia

policealnej, uprzejmie wyjaśniam, że kształcenie za-

wodowe w systemie oświaty jest prowadzone w zawo-

zawodowego, określonej rozporządzeniem ministra

do spraw oświaty i wychowania, wydanym na pod-

z późn. zm.).

Zawody do klasyﬁkacjiwprowadzasię

na podstawie wniosków ministrów właściwych dla

zawodów.

Wnioski ministrów właściwych dla zawo-

wiążące.

Ministrem właściwym dla zawodu technik

górnictwa podziemnego jest minister do spraw gospo-

darki.

Podczas prac nad projektem nowej klasyﬁkacji

zawodów szkolnictwa zawodowego w odniesieniu do

zawodu technik górnictwa podziemnego minister

właściwy do spraw gospodarki zaproponował kształ-

cenie w 4-letnim technikum dla młodzieży oraz na

kwaliﬁkacyjnychkursachzawodowychdlaosóbdo-

rosłych.

W trakcie uzgodnień międzyresortowych

projektu rozporządzenia w sprawie klasyﬁkacjiza-

wodów szkolnictwa zawodowego stanowisko ministra

do spraw gospodarki nie uległo zmianie.

Zgodnie z art. 3 pkt 20 ustawy o systemie oświa-

dowy to pozaszkolna forma kształcenia zawodowego,

której program nauczania uwzględnia podstawę pro-

gramową kształcenia w zawodach w zakresie danej

kwaliﬁkacji,aktóregoukończenieuprawniadoprzy-

stąpienia do zewnętrznego egzaminu potwierdzają-

cego nabycie tej kwaliﬁkacjiiotrzymaniapaństwo-

wego świadectwa potwierdzającego tę kwaliﬁkację.

Kwaliﬁkacyjne kursy zawodowe jako pozaszkolna

forma kształcenia umożliwiają nabywanie kwaliﬁka-

cji w zawodzie w sposób szybszy i bardziej elastyczny

cje w zawodzie organizowany z zakresu kwaliﬁkacji

wyodrębnionych w zawodzie to rozwiązanie bardziej

elastyczne oraz uwzględniające wymogi indywiduali-

zacji nauczania i postulat koncentracji na efektach

kształcenia.

Pod względem treści programowych

kształcenia zawodowego oraz minimalnej liczby go-

dzin zajęć kwaliﬁkacyjnekursyzawodowesąrówno-

ważne ze szkołami policealnymi.

Nowa podstawa

programowa kształcenia w zawodach opracowana

kwaliﬁkacyjnychkursachzawodowych.

Informuję także, że proces wdrażania zmian

w kształceniu zawodowym jest monitorowany, także

w odniesieniu do zastąpienia kształcenia zawodowego

w szkołach dla dorosłych kształceniem na kwaliﬁka-

cyjnych kursach zawodowych.

Wnioski z tego monito-

ringu posłużą do dalszego udoskonalania systemu

kształcenia zawodowego, w tym także modyﬁkacji

klasyﬁkacjizawodówszkolnictwazawodowego.

Odnosząc się do kwestii ﬁnasowaniakwaliﬁkacyj-

nych kursów zawodowych, uprzejmie informuję, że

w przypadku kursów prowadzonych przez szkoły

i placówki publiczne, dla których organem prowadzą-

cym są jednostki samorządu terytorialnego, środki na

prowadzenie tych kursów przekazywane będą w ra-

nieniem odrębnej wagi P

68

, co zostało określone w pro-

616

jekcie rozporządzenia w sprawie sposobu podziału

W przypadku kwaliﬁkacyjnychkursówzawodo-

wych prowadzonych przez szkoły niepubliczne i szko-

ły publiczne, dla których organem prowadzącym jest

osoba ﬁzycznalubosobaprawnainnaniżjednostka

samorządu terytorialnego, na każdego słuchacza,

który zda egzamin potwierdzający daną kwaliﬁkację,

przysługiwać będzie dotacja w wysokości nie niższej

nego kursu zawodowego w części oświatowej subwen-

cji ogólnej.

Zatem wysokość tej dotacji zależna będzie

od przyjętego w danym roku budżetowym ﬁnanso-

wego standardu A na realizację zadań oświatowych.

Środki na jej wypłatę zagwarantowane będą w części

oświatowej subwencji ogólnej.

Wysokość dotacji dla

poszczególnych szkół zależna będzie od liczby słucha-

czy kwaliﬁkacyjnychkursówzawodowychorganizo-

wanych przez daną szkołę, którzy zdadzą egzamin

potwierdzający kwaliﬁkacjewzawodziewzakresie

kwaliﬁkacji,którejdotyczyłkurs.

Dotacje dotyczące kwaliﬁkacyjnychkursówzawo-

dowych prowadzonych przez szkoły niepubliczne i szko-

samorządu terytorialnego, mają odmienny charakter

żącą działalność.

Dotacje te wypłacane będą jedno-

egzaminy potwierdzające kwaliﬁkacje w zawodzie

w zakresie danej kwaliﬁkacji, i osoba prowadząca

komisję egzaminacyjną – zaświadczeniami odpo-

wiednio o wydaniu dyplomów potwierdzających kwa-

liﬁkacjezawodowelubozdaniuegzaminupotwier-

dzającego kwaliﬁkacjewzawodziewzakresiedanej

kwaliﬁkacjiprzezsłuchaczy,którzyukończylikwa-

liﬁkacyjnykurszawodowywtejszkole,wydanymi

przez okręgową komisję egzaminacyjną.

cenie słuchacza kursu, co zostanie też udokumento-

wane zaświadczeniem okręgowej komisji egzamina-

cyjnej, a to będzie wystarczającym dowodem na wcze-

śniejsze wykorzystanie tych środków na zadania

oświaty.

Długość trwania kwaliﬁkacyjnego kursu

zawodowego potrzebna do obliczenia wysokości dota-

cji zależna będzie od liczby godzin kształcenia dla

danej kwaliﬁkacji,określonejwpodstawieprogramo-

wej kształcenia w zawodach.

Z wyrazami szacunku

Sekretarz stanu

Warszawa, dnia 18 grudnia 2012 r.

w sprawie budowy obwodnicy miasta Chełma

(2599)

przy którym przekazano zapytanie pani poseł Beaty

uprzejmie przekazuję następujące informacje.

poprawę możliwości komunikacyjnych, zdetermino-

wany jest ilością środków ﬁnansowychmożliwychdo

budowa obwodnicy m.

Chełma realizowana w ra-

mach zadania pn. „Budowa drogi ekspresowej S12

Piaski – Dorohusk”, została ujęta w załączniku nr 2

–2015”, zawierającym inwestycje, których realizacja

Odpowiadając na pierwsze pytanie, informuję, że

do chwili obecnej nie została uzyskana decyzja o śro-

dowiskowych uwarunkowaniach dla przedmiotowego

zadania.

Jednocześnie należy wskazać, że zostały

opracowane materiały do wniosku o wydanie tej de-

cyzji dla całego odcinka drogi S12 Piaski – Dorohusk.

W dniu 1 kwietnia 2010 r. został złożony stosowny

wniosek do regionalnego dyrektora ochrony środowi-

ska w Lublinie o wydanie decyzji oraz ustalenie za-

kresu raportu dla planowanej inwestycji S12, która

w związku z usytuowaniem jej końcowego odcinka

w obszarze granicznym, przypuszczalnie mogła od-

działywać na środowisko poza terytorium Rzeczypo-

spolitej Polskiej.

W odpowiedzi na ww. wniosek RDOŚ

ustalił zakres raportu oraz zawiesił postępowanie

w sprawie wydania decyzji dla ww. drogi do czasu

przedłożenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzię-

cia na środowisko.

Po opracowaniu dokumentacji technicznej w ra-

mach Studium Techniczno-Ekonomiczno-Środowi-

skowego (etap II) dla budowy przedmiotowej drogi

(z wyłączeniem obwodnicy m.

Chełm), w skład której

wchodził również raport o oddziaływaniu przedsię-

wzięcia na środowisko, Oddział GDDKiA w Lubli-

nie skierował ww. dokumentację do rozpatrzenia

na posiedzeniu Komisji Oceny Projektów Inwesty-

cyjnych (KOPI), które odbyło się w dniu 22 lipca

2011 r.

W wyniku podjętych ustaleń w przedmiocie

oceny raportu oddziaływania na środowisko, wska-

zano iż wymaga on uzupełnienia w zakresie:

— wprowadzenia docelowego rozwiązania węzła

Chełm, z uwzględnieniem preferowanego przebiegu

drogi ekspresowej S17,

617

— materiałów do decyzji o środowiskowych uwa -

runkowaniach, z uwzględnieniem niezbędnego tere-

nu umożliwiającego wariantowanie węzłów,

— rezerwy terenu pod obwód utrzymania drogi,

— weryﬁkacjipodkątemliczbyprzejśćdlazwie -

rząt.

Ponadto powyższy zakres uzupełnień wymagał

zarówno dokonania aktualizacji, jak też uzupełnie-

nia inwentaryzacji przyrodniczej oraz objęcia wszyst-

kimi analizami terenów, które nie zostały objęte

przez raport załączony do wniosku o rozpatrzenie na

KOPI.

Jednocześnie należy nadmienić, że od momentu

wykonania oraz akceptacji raportu (lata 2009–2010),

część danych jak też aktów prawnych, na podstawie

których dokonano analiz i ocen w ww. raporcie, ule-

gła zmianom, co również nie pozwalało na złożenie

raportu do RDOŚ w Lublinie (celem kontynuacji za-

wieszonego postępowania).

podpisana umowa na wykonanie aktualizacji raportu

– Chełm – Dorohusk – Granica Państwa” z terminem

realizacji do dnia 7 grudnia 2012 r.

Aktualnie po dokonaniu oceny przedmiotowego

raportu pod względem formalnym i merytorycznym

wykonawcy zostały przekazane uwagi do aktualizacji

ww. raportu z terminem ich uwzględnienia do dnia

20 grudnia 2012 r.

Po odbiorze uzupełnionego raportu oraz ponownej

jego ocenie, GDDKiA w Lublinie w I kwartale 2013 r.

wystąpi do RDOŚ z wnioskiem o wznowienie zawie-

szonego postępowania w sprawie wydania decyzji

drogi ekspresowej S12 Piaski – Dorohusk.

Odnosząc się zaś do pytania o harmonogram re-

alizacji drogi ekspresowej S12 Piaski – Dorohusk,

w tym obwodnicy m.

Chełm, uprzejmie informuję, że

możliwość realizacji w najbliższych latach każdej in-

westycji na drogach krajowych, w tym także budowy

obwodnicy m.

Chełma w ciągu S12 Lublin – Doro-

husk, uzależniona jest od dostępnych środków ﬁnan-

sowych w ramach nowej perspektywy UE na lata

2014–2020.

Warszawa, dnia 24 grudnia 2012 r.

Odpowiedź

sekretarza stanu

na przejściu granicznym w Dorohusku (2600)

sma z dnia 30 listopada 2012 r. (sygn.

SPS-024-2600/

wego na przejściu granicznym w Dorohusku uprzej-

mie informuję, że zgodnie z § 4 pkt 1 rozporządzenia

stycznych, miejsc przekraczania granicy na szlakach

nych (Dz. U. Nr 256, poz. 2145) planowanie i wyko-

nywanie inwestycji w przejściu granicznym należy

do obowiązków właściwego miejscowo wojewody.

Sto-

sownie natomiast do § 2 ww. rozporządzenia koszty

związane z prowadzeniem inwestycji są pokrywane

ze środków wyodrębnionych w budżecie wojewody.

W dniu 30 września 2010 r. wojewoda lubelski,

odpowiedzialny za budowę parkingu buforowego

w przejściu granicznym w Dorohusku, wystąpił

w porozumieniu ze Służbą Celną i Strażą Graniczną

do ministra spraw wewnętrznych i administracji

o zmianę lokalizacji parkingu na teren przyległy do

przejścia granicznego w Dorohusku.

W uzasadnieniu

wniosku wojewoda lubelski wskazał na przyspiesze-

nie przez stronę ukraińską modernizacji przejścia

granicznego w Jagodzinie.

Zakończenie modernizacji

tego przejścia stworzy warunki kontroli dla zwięk-

szonego ruchu granicznego samochodów ciężaro-

wych.

Konieczne będzie zatem sprostanie możliwo-

ściom ukraińskich służb celnych gotowych do przyj-

mowania większej liczby pojazdów opuszczających

obszar celny Wspólnoty Europejskiej.

Jednocześnie wojewoda lubelski poinformował

o problemach z realizacją inwestycji w pierwotnej lo-

kalizacji, tj. w miejscowości Okopy, oddalonej o około

2 km od przejścia granicznego w Dorohusku.

Trud-

ności wynikały z kolizyjnego, w stosunku do lokali-

zacji parkingu, projektowanego przebiegu drogi eks-

presowej S12.

Wojewoda lubelski podkreślił, że pro-

ponowana nowa lokalizacja parkingu umożliwia

uniezależnienie budowy parkingu od wyboru warian-

tu przebiegu drogi ekspresowej S12 oraz uniknięcie

budowy kosztownej drogi celnej.

W opinii Służby Celnej lokalizacja parkingu bu-

forowego obok przejścia granicznego w Dorohusku

byłaby rozwiązaniem najkorzystniejszym, ponieważ

618

umożliwia Służbie Celnej zapewnienie obsługi znacz-

nej liczby samochodów ciężarowych gotowych do

opuszczenia obszaru celnego Wspólnoty Europejskiej.

Z kolei w opinii Straży Granicznej realizacja inwe-

stycji w pierwotnej lokalizacji byłaby działaniem po-

zwalającym na złagodzenie skutków – nie zaś przy-

czyn – powstawania kolejek, co oznacza, że nie przy-

czyniłaby się do zwiększenia przepustowości przej-

ścia granicznego w Dorohusku, a jedynie do poprawy

warunków oczekiwania kierowców samochodów cię-

żarowych na odprawę graniczną oraz zwiększenia

bezpieczeństwa na drodze dojazdowej do przejścia

granicznego.

Zdaniem Straży Granicznej inwestycja

powinna być traktowana jako rozbudowa drogowego

przejścia granicznego w Dorohusku, mająca na celu

dostosowanie przepustowości infrastruktury przej-

ścia po stronie polskiej do spodziewanych możliwości

ukraińskich służb celnych.

Liczba stanowisk dla sa-

mochodów ciężarowych będących po odprawie gra-

nicznej powinna być natomiast ograniczona do mak-

symalnie kilkudziesięciu.

Zespół do Spraw Zagospodarowania Granicy Pań-

stwowej na posiedzeniu w dniu 13 grudnia 2010 r.

rozpatrzył wniosek wojewody lubelskiego o zmianę

lokalizacji parkingu buforowego.

Na podstawie opi-

nii służb granicznych ww. zespół przychylił się do

wniosku i podjął decyzję o zmianie lokalizacji par-

kingu.

Decyzja ta spowodowała konieczność zwięk-

szenia wartości zadania i zmiany harmonogramu

prac, jak również wpłynęła na brak możliwości wy-

datkowania przez wojewodę lubelskiego środków

zgodnie z ramami ﬁnansowymi„Programurozwoju

infrastruktury granicznej na polsko-ukraińskiej

wartość inwestycji szacowana jest przez wojewodę

lubelskiego na 55,9 mln zł.

Ze względu na brak dostępnych środków ﬁnanso-

wych podczas śródokresowej weryﬁkacjiww.progra-

mu niezbędne było ograniczenie zakresu rzeczowego

zadania przeznaczonego do realizacji w ramach cza-

sowych programu.

Przyjęto, że ze środków przewi-

dzianych na budowę parkingu w 2012 r. zostanie

opracowana dokumentacja projektowa dla całej in-

westycji w rozbiciu na etapy, jak również zostanie

wykonany I etap inwestycji.

Realizacja kolejnych eta-

pów inwestycji nastąpiłaby po 2012 r. w miarę do-

stępnych środków ﬁnansowych.

Jednocześnie pragnę poinformować, że pierwszy

etap budowy parkingu buforowego dla samochodów

ciężarowych w drogowym przejściu granicznym w Do-

rohusku jest zadaniem inwestycyjnym realizowanym

obecnie na tzw. płycie południowej, w bezpośrednim

sąsiedztwie przejścia granicznego.

Nakłady na 2012 r. dla przedmiotowego zadania,

zostały zabezpieczone w wysokości 17,7 mln zł.

Środki

te pozwolą na opracowanie dokumentacji projektowej

dla całej inwestycji oraz wykonanie robót budowlano-

-montażowych na działkach o powierzchni 1,8 ha,

w wyniku których uzyskanych zostanie ok. 50 miejsc

postojowych dla samochodów ciężarowych wraz z in-

frastrukturą.

Powyższe umożliwi zachowanie pełnej

funkcjonalności wykonanej części parkingu.

Należy wskazać, że realizacja budowy przebiega

zgodnie z harmonogramem ustalonym z wykonawcą.

Stan zaawansowania prowadzonych robót wynosi

obecnie ok. 85% zakresu rzeczowego.

Ukończono pra-

ce ziemne związane m.in. z umocnieniem skarp.

W końcowej fazie znajdują się roboty przy budynku

socjalno-sanitarnym dla kierowców, budynku kon-

trolnym dla Straży Granicznej oraz prace związane

z wykonaniem nawierzchni płyty postojowej.

W 2013 r. planuje się rozpoczęcie kolejnego etapu

budowy parkingu w oparciu o środki w wysokości

2118 tys. zł uzyskane z oszczędności powstałych

przy realizacji ww. programu.

Za powyższą kwotę

przewiduje się przeprowadzić wycinkę drzew oraz

wykonać prace ziemne na dwóch działkach o po-

wierzchni ok. 3,45 ha.

Odnosząc się natomiast do kwestii dotyczącej

przeznaczenia gruntów w miejscowości Okopy, pozy-

skanych przez wojewodę lubelskiego pod parking bu-

forowy w jego pierwotnej lokalizacji, pragnę poinfor-

mować, że po wnioskowanej przez wojewodę lubel-

skiego zmianie lokalizacji parkingu buforowego nie

ma planów wykorzystania ww. działek pod infra-

strukturę związaną z przejściem granicznym.

Jed-

nocześnie należy zaznaczyć, że grunty w miejscowo-

ści Okopy pozostają w trwałym zarządzie wojewody,

zatem organem właściwym do określenia ich prze-

znaczenia jest wojewoda lubelski.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Piotr Stachańczyk

Warszawa, dnia 3 stycznia 2013 r.

pytanie poselskie pana Johna Abrahama Godsona

przesłane przy piśmie Marszałka Sejmu Rzeczypo-

SPS-024-2602/12, w sprawie budowy masztów tele-

fonii komórkowej na terenie zabudowanym uprzejmie

informuję i wyjaśniam.

619

zawiera szczególnych regulacji dotyczących budowy

stacji bazowych telefonii komórkowej na terenie za-

budowanym.

Również jej przepisy nie uzależniają

udzielenia inwestorowi pozwolenia na budowę od wy-

rażenia zgody przez sąsiadów na wydanie pozwolenia

na budowę obiektu budowlanego w określonym miej-

scu.

Powyższe nie oznacza jednak, że budowa, w tym

usytuowanie masztów telefonii komórkowych, nie

podlega reglamentacji prawnej.

W tym zakresie prze-

pisy prawa stawiają inwestorom szereg wymagań,

które wpływają na lokalizację tego typu obiektów bu-

dowlanych oraz bezpieczeństwo ludzi.

Odnosząc się do problematyki wynikającej w tym

zakresie z ustawy Prawo budowlane należy wskazać,

że wszystkie obiekty budowlane, w tym maszty tele-

fonii komórkowej, powinny być realizowane zgodnie

z zasadami wskazanymi w art. 5 ww. ustawy.

Z prze-

pisu tego wynika, że obiekty budowlane wraz ze

nie wymagań podstawowych, dotyczących bezpie-

czeństwa konstrukcji, bezpieczeństwa pożarowego,

bezpieczeństwa użytkowania, odpowiednich warun-

ków higienicznych i zdrowotnych oraz ochrony śro-

dowiska, ochrony przed hałasem i drganiami, odpo-

wiedniej charakterystyki energetycznej budynku oraz

racjonalizacji użytkowania energii, odpowiedniego

usytuowania na działce budowlanej oraz poszanowa-

nia występujących w obszarze oddziaływania obiek-

tu uzasadnionych interesów osób trzecich, w tym

zapewnienia dostępu do drogi publicznej – art. 5 ust. 1

pkt 1, 8 i 9 ustawy Prawo budowlane.

Zaznaczyć należy, że ww. przepis posiada w pro-

cesie budowlanym rangę zasady ogólnej (generalnej).

Oznacza to, że jego postanowienia, np. dotyczące po-

szanowania występujących w obiekcie interesów osób

trzecich, wymagają uwzględnienia przy interpreto-

waniu innych postanowień ustawy oraz przepisów

wykonawczych, natomiast wskazanych w nim zasad

należy przestrzegać już na etapie projektowania in-

westycji.

lane stanowi, że do podstawowych obowiązków pro-

jektanta należy m.in. opracowanie projektu budow-

lanego w sposób zgodny z wymaganiami decyzji

decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, wyma-

ganiami ustawy Prawo budowlane, przepisami oraz

zasadami wiedzy technicznej.

Przy czym każdy prze-

jaw niedbalstwa lub lekceważenia przepisów może

doprowadzić do popełnienia czynów zabronionych,

objętych regulacją Prawa budowlanego, a w ślad za

tym – poniesienia odpowiedzialności karnej i zawo-

dowej, bowiem zgodnie z art. 93 pkt 1 ustawy Prawo

budowlane, kto przy projektowaniu lub wykonywa-

niu robót budowlanych w sposób rażący nie prze-

strzega przepisów art. 5, podlega karze grzywny.

Należy pokreślić, że nałożenie ww. obowiązków na

autorów projektów jest wyrazem dążenia ustawodaw-

cy do zapewnienia bezpieczeństwa ludzi korzystają-

cych z projektowanych obiektów budowlanych oraz

mieszkających w ich sąsiedztwie.

Ponadto w przypadku zamiaru budowy stacji ba-

zowych telefonii komórkowej inwestor powinien się

liczyć z koniecznością dokonania zgłoszenia zamiaru

realizacji inwestycji organowi administracji architek-

toniczno-budowlanej bądź uzyskania ostatecznej de-

cyzji o pozwoleniu na budowę przed rozpoczęciem

robót budowlanych.

o wysokości mniejszej niż wskazana w tym przepisie

można instalować bez konieczności dokonania zgło-

szenia.

Zatem jeśli inwestor zamierza zainstalować

na obiekcie budowlanym urządzenia, np. anteny

nadawcze, będzie, w zależności od ich wysokości, zo-

bowiązany dokonać zgłoszenia.

Ponadto należy mieć na uwadze, że jeśli instalo-

wane urządzenie stanowić będzie przedsięwzięcie,

które wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływa-

przeprowadzenia oceny oddziaływania na obszar Na-

wisko, konieczne będzie uzyskanie decyzji o pozwo-

Prawo budowlane.

Wyżej wymienione przedsięwzię-

cia zostały określone w przepisach rozporządzenia

cji, aby uzyskać pozwolenie na budowę dla inwestycji

wskazanych w przedmiotowych przepisach, koniecz-

ne może być przeprowadzenie postępowań z zakresu

ochrony środowiska, w ramach których określa się

wpływ danego przedsięwzięcia na środowisko oraz

nia przedsięwzięcia na środowisko w ramach postę-

powania w sprawie wydania decyzji o środowisko-

Konieczność uzyskania na wykonanie określone-

go obiektu budowlanego pozwolenia na budowę wy-

maga od inwestora złożenia do organu administracji

architektoniczno-budowlanej przed rozpoczęciem in-

westycji wniosku o udzielenie takiego pozwolenia.

Uruchomienie przed organem administracji archi-

tektoniczno-budowlanej przedmiotowego postępowa-

620

nia administracyjnego powoduje, że zgodność zapro-

jektowanej inwestycji z wymogami prawa jest wery-

ﬁkowanaprzezorganrozpatrującywniosek.

Zakres

takiej weryﬁkacjiokreślaprzepisart.35ustawyPra-

wo budowlane.

Zgodnie z jego treścią przed wyda-

ściwy organ sprawdza zgodność projektu budowlane-

go z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowa-

nia przestrzennego albo decyzji o warunkach zabu-

dowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku

o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa

ność projektu zagospodarowania działki lub terenu

pletność projektu budowlanego i posiadanie wyma-

ganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz

informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdro-

konanie – w przypadku obowiązku sprawdzenia pro-

dzenie projektu – przez osobę posiadającą wymagane

uprawnienia budowlane i legitymującą się aktual-

nym na dzień opracowania projektu – lub jego spraw-

ust. 7.

W razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie

określonym w ust. 1, właściwy organ nakłada posta-

nowieniem obowiązek usunięcia wskazanych niepra-

widłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego

dowlane.

Zatem w przypadku wydania decyzji od-

mownej inwestor nie może zrealizować inwestycji

budowlanej.

Reasumując, przepisy ustawy Prawo budowlane

w sposób odpowiedni zapewniają uwzględnianie

aspektów dotyczących ochrony zdrowia i bezpieczeń-

stwa ludzi, zarówno na etapie projektowania, jak

i budowy obiektów budowlanych, w tym masztów te-

lefonii komórkowej.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 4 stycznia 2013 r.

Odpowiedź

podsekretarza stanu

do załatwiania indywidualnych spraw

dotyczących opłat za gospodarowanie

odpadami komunalnymi

organu wykonawczego jednostki pomocniczej,

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na za-

przekazane przez pana Marka Kuchcińskiego, wice-

w sprawie możliwości upoważnienia do załatwiania

blicznej (dotyczących opłat za gospodarowanie odpa-

dami komunalnymi) organu wykonawczego jednostki

w Jaworznie, przekazuję stosowne wyjaśnienia.

dań własnych gminy.

Ustęp 2 tego artykułu określa

szczegółowe zadania mieszczące się w ramach zada-

nia ogólnego polegającego na zapewnieniu czystości

niezbędnych do ich utrzymania.

Zgodnie z art. 9

gminnym decyzje w indywidualnych sprawach z za-

kresu administracji publicznej wydaje wójt, o ile prze-

pisy szczególne nie stanowią inaczej.

Zgodnie z art. 39

ków urzędu gminy do wydawania decyzji administra-

w imieniu wójta.

Stosownie zaś do art. 39 ust. 4 ustawy o samorzą-

dzie gminnym do załatwiania indywidualnych spraw

mocniczej oraz organy jednostek i podmiotów, o któ-

stanowi więc upoważnienie rady gminy do zlecenia

funkcji administracji publicznej organom jednostek

621

gminnym.

Zlecenie to następuje w formie uchwały

rady gminy, która stanowi źródło przekazania kom-

petencji do władczego działania.

Na podstawie takiej

uchwały kompetencja do załatwiania indywidual-

nych spraw z zakresu administracji publicznej prze-

nosi się na inny organ, a kompetencję tę traci organ

dotychczasowy.

Rada gminy jest więc władna podjąć

uchwałę upoważniającą organy podmiotów wymie-

nionych w tym przepisie do załatwiania określonych

indywidualnych spraw z zakresu administracji pu-

blicznej.

Chodzi tu o sprawy ściśle oznaczone, okre-

ślone w sposób jednoznaczny treścią uchwały rady

i stosowne do zadań danej jednostki lub podmiotu,

a wynikające z postanowień ustawy o samorządzie

gminnym, ustaw szczegółowych oraz obowiązujących

statutów (regulaminów organizacyjnych) regulują-

cych byt prawny danej jednostki lub podmiotu (wy-

rok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warsza-

wie z dnia 11 stycznia 2010 r., I OSK 1209/09).

nach nie wskazuje zarówno organów, którym mogą

być przekazane kompetencje wójta określone w usta-

wie, jak i zakresu tych spraw.

Rada gminy może więc

gminnym upoważnić również organ wykonawczy jed-

załatwiania indywidualnych spraw z zakresu admi-

nistracji publicznej.

Natomiast zawarte w art. 6q ustawy o utrzyma-

zm.) w sprawach dotyczących opłat za gospodarowa-

nie odpadami komunalnymi odnosi się do kwestii

związanych z postępowaniem w przypadku pobiera-

nia opłat (m.in. kontrola, odsetki za zwłokę, nadpła-

ta) nieuregulowanych ustawą o utrzymaniu czystości

Oznacza to, że możliwe jest powierzenie załatwia-

nia przez organ jednostki pomocniczej gminy indy-

widualnych spraw z zakresu administracji publicznej

munalnymi.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 27 grudnia 2012 r.

w sprawie niekorzystnego działania żołnierzy

2.

Hrubieszowskiego Pułku Rozpoznawczego

na terenie miasta Hrubieszowa (2606)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na za-

skiego Pułku Rozpoznawczego im. mjra Henryka

szowa (SPS-024-2606/12), uprzejmie proszę o przy-

w zapytaniu pana posła Marka Poznańskiego pro-

blem gospodarki wodnej terenów jednostki wojskowej

i otaczających ją działek cywilnych w Hrubieszowie,

polegający na częściowym, cyklicznym ich zalewaniu

przez wody opadowe, został poddany analizie w re-

sorcie obrony narodowej.

W celu jego rozwiązania

były podejmowane określone działania.

Niestety, jed-

nak trzeba z przykrością stwierdzić, że mimo szeregu

spotkań, deklaracji władz samorządowych, organów

administracyjnych, właścicieli terenów wokół wspo-

mnianej jednostki oraz przedstawicieli samej jed-

nostki nie doszło do porozumienia w zakresie rozwią-

zania omawianej kwestii.

Jednocześnie należy zauważyć, że jednostka woj-

skowa w Hrubieszowie nie jest sprawcą wspomnia-

nych podtopień, lecz stroną poszkodowaną – z powo-

du odprowadzania na jej teren nadmiaru wód z oka-

lającego ją terenu miejskiego, co powoduje podtapia-

nie budynków magazynowych leżących w północnow-

schodniej części kompleksu wojskowego.

Pragnę

także dodać, że na terenie jednostki wojskowej nie

prowadzono żadnych prac ziemnych, które mogłyby

spowodować niedrożność rowu melioracyjnego.

Jak

ustalono, stosunki wodne na terenie jednostki woj-

skowej pozostają niezmienne od blisko 40 lat, a jedy-

ne zmiany dokonane na terenie jednostki w pobliżu

rowu melioracyjnego polegały na rozbiórce strzelnicy

i zlikwidowaniu wałów kulochwytu.

W związku z tym, że straty poniesione przez

mieszkańców wskazanych terenów zalewowych nie

były następstwem działania 2.

Hrubieszowskiego

Pułku Rozpoznawczego, resort obrony narodowej nie

czuje się odpowiedzialny w tym zakresie, a tym sa-

mym – zobowiązany do wypłaty jakichkolwiek re-

kompensat z tego tytułu.

Pragnę również wskazać, że w przypadku stwier-

dzenia niekorzystnych zmian stanu wody na gruncie,

622

nakazać właścicielowi gruntu przywrócenie stanu

cych szkodom.

W przypadku Hrubieszowa organem

właściwym do podjęcia takiej decyzji jest burmistrz

tego miasta.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Czesław Mroczek

zmierzających do umożliwienia refundacji

specjalistycznego leczenia dziecka w związku

pytanie pani Lidii Staroń, poseł na Sejm RP, z dnia

14 listopada 2012 r. przesłane przy piśmie pana

wie potrzeby podjęcia działań zmierzających do

w związku z wrodzoną wadą serca uprzejmie proszę

noszonej sprawie.

Na wstępie pozwolę sobie zaznaczyć, że problemy

związane z uzyskaniem zezwolenia na sﬁnansowanie

kosztów operacyjnego leczenia małoletniego P. J.,

które miałoby być przeprowadzone w USA, są mini-

strowi zdrowia znane.

Jednakże podkreślić należy,

kompetencje do wydawania zgody na leczenie poza

granicami kraju powierzono prezesowi Narodowego

Funduszu Zdrowia (NFZ).

Warunkiem pokrycia kosztów takiego leczenia

jest zatem uzyskanie zgody prezesa funduszu na uda-

nie się do innego państwa członkowskiego UE/EFTA

lub państwa trzeciego (np. USA) w celu przeprowa-

dzenia wnioskowanych świadczeń opieki zdrowotnej

lub badań diagnostycznych.

Tryb składania, rozpa-

trywania oraz wzór wniosku określa rozporządzenie

podstawie art. 26a ustawy w odniesieniu do art. 25

i 26 tejże ustawy.

Kwestie ﬁnansowaniakosztówleczeniaświadcze-

niobiorców (osób ubezpieczonych oraz innych niż

ubezpieczone, w tym nieubezpieczonych dzieci, które

nie ukończyły 18. roku życia) na terytorium pozosta-

łych państw członkowskich UE/EFTA lub państw

niebędących członkami UE/EFTA, tj. państw trze-

cich, regulują bowiem przepisy art. 25–26 ustawy.

Zgodnie z art. 25 NFZ ﬁnansujekosztygwaran-

towanych świadczeń opieki zdrowotnej (leczenia lub

badań diagnostycznych) poza granicami kraju, udzie-

lonych zgodnie z unijnymi przepisami o koordynacji

systemów zabezpieczenia społecznego, m.in. wtedy

gdy czas oczekiwania na leczenie w państwie ubez-

pieczenia/zamieszkania jest zbyt długi, a pacjent wy-

maga pilnego udzielenia świadczeń ze względu na

by, oraz koszty wynikające ze stosowania art. 26

ustawy.

W myśl art. 26 prezes funduszu może na wniosek

wnioskodawcy, jego przedstawiciela ustawowego lub

małżonka skierować wnioskodawcę na leczenie lub

rych z różnych przyczyn nie przeprowadza się w Pol-

sce (np. z powodu braku odpowiedniej infrastruktu-

ry medycznej, wyczerpania dostępnych metod lecze-

nia itp.), kierując się niezbędnością udzielenia takich

zdrowia wnioskodawcy.

Wniosek, który składa się do prezesa NFZ za po-

średnictwem oddziału wojewódzkiego funduszu (OW

nia wnioskodawcy w kraju, powinien być wypełniony

przez lekarza ubezpieczenia zdrowotnego – specjali-

stę właściwej dziedziny medycyny – posiadającego

tora habilitowanego nauk medycznych.

Przy kiero-

waniu pacjentów na leczenie poza granicami kraju

wymaga się bowiem, by lekarz wypełniający wnio-

sek, a de facto kierujący pacjenta na leczenie zagra-

niczne, posiadał wysokospecjalistyczną wiedzę me-

dyczną dotyczącą metod leczenia podobnych przypad-

to istotne znaczenie, w szczególności w tak skompli-

kowanych przypadkach, jak opisany w zapytaniu

pani poseł.

Lekarz ocenia możliwość (dalszego) leczenia

w Polsce oraz możliwość i celowość jego uzyskania

przesłany przez właściwy OW NFZ do konsultanta

wojewódzkiego w celu zaopiniowania.

Prezes fundu-

szu może ponadto przekazać wniosek do konsultanta

i przewidywanej skuteczności diagnozowania lub le-

czenia poza jego granicami, konkretnymi metodami,

623

Określona w ww. rozporządzeniu ministra zdro-

nie.

Jednakże jeżeli krajowi specjaliści z dziedziny

medycyny właściwej dla wnioskowanego leczenia po-

twierdzą zasadność przeprowadzenia leczenia, badań

diagnostycznych lub konsultacji za granicą, prezes

NFZ wydaje zgodę na takie świadczenia, co jest rów-

noznaczne ze zobowiązaniem się do pokrycia ich

kosztów zgodnie ze stawkami obowiązującymi w pań-

stwie leczenia.

Korzystając z powyższych przepisów, matka P. J.

złożyła wniosek do ministra zdrowia w październiku

2007 r. na podstawie art. 26 ustawy (zgodnie ze sta-

nem prawnym obowiązującym do dnia 31 grudnia

2007 r.).

Części II i III wypełnił specjalista chorób

dziecięcych, kardiolog z wojewódzkiego szpitala dzie-

cięcego w Olsztynie.

Wniosek w części IV został za-

opiniowany i podpisany przez konsultanta krajowego

w dziedzinie kardiochirurgii pana prof. dr. hab. n.

med. Stanisława Wosia, który, oceniając możliwość

przeprowadzenia wnioskowanych badań diagno-

stycznych, tj. echa oraz cewnikowania serca, wska-

zał, że pełen zakres takich badań można wykonać

w kraju.

Ponadto konsultant krajowy po zapoznaniu

się z możliwościami leczenia wady serca, na którą

cierpi chłopiec, w polskich ośrodkach kardiologii

dziecięcej i skonsultowaniu chorego dziecka w Klini-

ce Kardiochirurgii Instytutu Centrum Zdrowia Mat-

ki Polki w Łodzi uznał, że istnieje szansa podjęcia

leczenia tej wady serca w Polsce.

Następnie, po nowelizacji ustawy o świadczeniach

opieki zdrowotnej ﬁnansowanychześrodkówpublicz-

nych, wniosek traﬁłdoprezesaNFZ,któremuwzno-

welizowanych przepisach przyznano kompetencje do

rozpatrywania wniosków i udzielania zgody (bądź od-

mowy jej udzielania) także w przypadku, gdy wniosko-

wane leczenie lub badania nie są wykonywane w Polsce.

Natomiast koszty tych świadczeń ﬁnansowanesąze

środków budżetu państwa, z dotacji przekazywanej na

ten cel Narodowemu Funduszowi Zdrowia.

Wniosek złożony przez panią E. J., matkę chłopca,

w 2007 r. zawierał braki formalne (został wypełniony

przez lekarza kardiologa, a nie przez lekarza specja-

listę w dziedzinie kardiochirurgii).

Jednakże, jak in-

formuje NFZ, kierując się koniecznością szybkiego

rozpoznania sprawy oraz dysponując opinią konsul-

tanta krajowego w dziedzinie kardiochirurgii, prezes

NFZ rozpatrzył wniosek i w oparciu o tę opinię wydał

odmowną decyzję w przedmiocie skierowania P. J. na

leczenie kardiochirurgiczne oraz poprzedzające le-

czenie badania diagnostyczne w Lucile Packard Chil-

dren’s Hospital Stanford University Medical Center

w USA.

Decyzja ta, po zaskarżeniu przez matkę

dziecka, została wyrokiem WSA w Warszawie uchy-

lona w dniu 5 sierpnia 2008 roku, a skarga kasacyjna

prezesa NFZ od tego wyroku została oddalona wyro-

kiem z dnia 19 maja 2009 r.

Rozpatrując sprawę ponownie, prezes NFZ i tym

razem nie wyraził zgody na przeprowadzenie wnio-

skowanego leczenia oraz badań diagnostycznych

poza granicami kraju.

Decyzja ta – po złożeniu skar-

gi przez matkę dziecka – została uchylona wyrokiem

WSA w Warszawie z dnia 4 lutego 2010 r.

Jednocze-

śnie w uzasadnieniu ww. wyroku wojewódzki sąd

administracyjny wskazał prezesowi NFZ, iż przed-

miotowy wniosek zawiera braki formalnoprawne,

które przed ponownym merytorycznym rozpozna-

niem wniosku przez NFZ powinny zostać usunięte.

Wobec powyższego Warmińsko-Mazurski OW

NFZ w piśmie z dnia 1 lipca 2010 r. wystąpił do pani

E. J. o usunięcie wskazanych braków.

Podstawą we-

zwania były przepisy rozporządzenia ministra zdro-

styczne poza granicami kraju (Dz. U. Nr 274, poz. 2729),

który to akt obowiązywał w dacie składania wnio-

sku, oraz przepisy rozporządzenia ministra zdrowia

oraz pokrycie kosztów transportu.

Na podstawie każ-

dego z tych rozporządzeń części II i III wniosku mu-

szą zostać wypełnione przez specjalistę z danej dzie-

dziny medycyny, który posiada tytuł naukowy profe-

sora lub stopień naukowy doktora habilitowanego

nauk medycznych.

Równocześnie poinformowano panią E. J. o możli-

wości złożenia nowego wniosku – zgodnie z przepisami

2007 r.

Zdaniem Ministerstwa Zdrowia warunek

właściwego wypełnienia wniosku jest spełniony wów-

czas, gdy część wypełniana przez lekarza potwierdza

zasadność wniosku o leczenie za granicą albo gdy

wyraża brak akceptacji dla leczenia, o którym mowa

we wniosku.

Jednak do tej pory do Warmińsko-Ma-

zurskiego OW NFZ nie wpłynął nowy wniosek o skie-

rowanie P. J. na leczenie i badania diagnostyczne

w amerykańskim ośrodku referencyjnym.

Z informa-

cji pozyskanych w ww. oddziale funduszu wynika, że

pani E. J. zażądała od funduszu wskazania lekarza,

który wypełni przedmiotowy wniosek, jak należy do-

mniemywać – zgodnie z jej oczekiwaniami.

Jednakże

żadne przepisy obowiązującego w tym zakresie pra-

wa nie nakładają na fundusz takiego obowiązku.

Rozpatrywanie każdego wniosku ogranicza się

tylko do ustaleń niezbędnych.

Obowiązkiem prezesa

NFZ podczas badania wniosków o leczenie lub bada-

nia diagnostyczne poza granicami kraju, których nie

wykonuje się w Polsce, jest w pierwszym rzędzie usta-

lenie, czy w rozpatrywanej sprawie spełnione są łącz-

nie dwie przesłanki, tj. czy wnioskowane leczenie

będzie niezbędne dla osiągnięcia poprawy stanu

zdrowia wnioskodawcy oraz czy wnioskowane lecze-

nie faktycznie nie może zostać przeprowadzone w kra-

ju.

Dokonując powyższych ustaleń, prezes NFZ, nie

dysponując szczegółową wiedzą specjalistyczną z za-

624

kresu dziedzin medycyny obejmujących przedmiot

wnioskowanego leczenia, musi siłą rzeczy zasięgać

opinii konsultanta wojewódzkiego i/lub krajowego

bądź opinii innych osób lub podmiotów posiadających

profesjonalną wiedzę w zakresie wnioskowanego le-

czenia.

Podkreślić należy, że Wojewódzki Sąd Admi-

nistracyjny w Warszawie (wyrok z dnia 15 marca

2012 r., sygn. akt VI SA/Wa 118/12) jednoznacznie

stwierdził, że przepisy ustawy o konsultantach, na-

kładające na konsultantów obowiązek opiniowania

wniosków o skierowanie pacjenta na przeprowadze-

nie leczenia lub badań diagnostycznych poza grani-

cami kraju, mają pierwszeństwo przed przepisami

Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczą-

cymi powoływania biegłych.

Według sądu konsultan-

ci krajowi i wojewódzcy dysponują z założenia w spra-

wach dotyczących rozpatrywania wniosków o lecze-

nie poza granicami kraju wiadomościami specjalny-

mi, o których mowa w art. 84 Kodeksu postępowania

administracyjnego.

Tym samym, jak wskazuje dalej

sąd, należałoby uznać, że w przypadku wniosków

o leczenie poza granicami kraju opinia konsultanta

krajowego powinna mieć charakter opinii biegłego.

Minister zdrowia nie może zatem kwestionować

merytorycznych opinii konsultanta wojewódzkiego

lub krajowego, w żadnym przypadku; również wtedy,

gdy opinie te, dotyczące zasadności wnioskowanego

leczenia, skutkują odmową udzielenia zgody na takie

leczenie poza granicami kraju.

Zgodnie z przepisami

ustawy ministrowi zdrowia nie przysługują w tym

zakresie żadne kompetencje.

Dodać należy, że minister zdrowia dysponuje in-

formacją przekazaną w tej sprawie rzecznikowi

praw pacjenta przez pana prof. hab. med. Mariana

Zembalę, konsultanta krajowego w dziedzinie kar-

diochirurgii, który stwierdził, że z powodu bardzo

ciężkiej wrodzonej wady serca dalsze leczenie dziec-

ka jest trudne i obarczone wysokim ryzykiem.

W związ-

ku z tym pan prof. M. Zembala zwrócił się ponownie

(w 2011 r.) do najlepszego, najbardziej doświadczone-

go kardiochirurga wrodzonych wad serca w Polsce

pana prof. Jacka Molla, aby raz jeszcze przyjął dziec-

ko do kliniki Instytutu Centrum Zdrowia Matki Po-

lki w Łodzi celem pogłębienia i uzupełnienia diagno-

styki.

Taka konsultacja umożliwić miała porównanie

ówczesnego stanu dziecka ze stanem sprzed roku

i służyć wypracowaniu wspólnej opinii na temat jego

dalszego leczenia, w tym leczenia operacyjnego.

Pan

prof. M. Zembala zaznaczył również, że już od listo-

pada 2007 r. matka dziecka pozostaje w kontakcie

z kardiochirurgiem ze Stanford University Center

w USA, będąc świadomą, że ryzyko operacji w ame-

rykańskim ośrodku, pomimo że bardzo kosztowne

(wycenione na kilkaset tysięcy dolarów) jest nieco

niższe niż w ośrodku łódzkim kierowanym przez

pana prof. J. Molla.

Z ostatnich informacji będących w posiadaniu mi-

nistra zdrowia wynika, że P. J. był hospitalizowany

w Klinice Kardiologii Instytutu Centrum Zdrowia

Matki Polki w Łodzi na przełomie lutego i marca bie-

żącego roku w celu oceny aktualnego stanu układu

krążenia oraz rozważenia możliwości ewentualnego

leczenia (ewentualnej kwaliﬁkacjiirodzajuzaplano-

wanego zabiegu operacyjnego).

Jednakże, jak należy

przypuszczać, matka chłopca nie wyraziła zgody na

leczenie zaproponowane przez pana prof. J. Molla.

W tej sytuacji rodzice dziecka powinni rozważyć po-

nowne złożenie prawidłowo wypełnionego i zaopinio-

wanego wniosku do prezesa NFZ, za pośrednictwem

Warmińsko-Mazurskiego OW NFZ.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Warszawa, dnia 4 stycznia 2013 r.

sekretarza stanu

na zapytanie posłów Dawida Jackiewicza

i Przemysława Wiplera

2012 r., nr SPS-024-2609/12, przy którym przesłano

zapytanie poselskie posłów pana Dawida Jackiewicza

i pana Przemysława Wiplera w sprawie okoliczności

śmierci w Areszcie Śledczym w Kielcach mieszkanki

Buska-Zdroju, uprzejmie informuję, co następuje.

Pani D. M. przebywała w Areszcie Śledczym

w Kielcach w okresie od 16 lutego 2006 r. do 25 wrze-

śnia 2006 r., w tym od 23 września 2006 r. w szpita-

lu pod konwojem funkcjonariuszy SW jako tymcza-

sowo aresztowana w sprawie Sądu Okręgowego

w Kielcach, sygn. akt III K 105/06 (sygn. akt Proku-

ratury Okręgowej w Kielcach VI Ds.

51/05/SP).

Z aresztu została zwolniona w związku z uchyle-

niem tymczasowego aresztowania w dniu 25 wrze-

śnia 2006 r. postanowieniem SO w Kielcach z dnia

25 września 2006 r.

Przyczyną orzeczenia sądu był

stan zdrowia oskarżonej.

Wyżej wymieniona przebywała już w tym czasie,

od 23 września 2006 r., na oddziale intensywnej te-

rapii kardiologicznej z rozpoznaniem: nagłego za-

trzymania krążenia, śpiączki poreanimacyjnej, za-

wału serca ściany przedniej i krwotoku podpajęczy-

nówkowego.

Podczas przyjęcia do jednostki penitencjarnej

w Kielcach nie zgłosiła leczenia z powodu chorób

przewlekłych.

625

W trakcie pobytu w AŚ Kielce miała zapewnione

bezpłatne świadczenia zdrowotne, leki i artykuły sa-

nitarne.

W czasie pobytu w tej jednostce osadzona trzy-

krotnie zgłaszała się do lekarza.

Raz z prośbą o si-

łownię i salkę gimnastyczną – na co uzyskała zgodę.

Drugi raz z powodu ukąszenia przez owada, a trzeci

z powodu infekcji wirusowej.

Nie stwierdzono proble-

mów w udzieleniu jej pomocy medycznej.

Od 19 czerwca 2006 r. do 23 września 2006 r. nie

zgłaszała się do lekarza i nie była leczona z powodu

chorób przewlekłych.

W dniu 23 września 2006 r. wystąpił u ww. nagły

ból w klatce piersiowej z nagłym zatrzymaniem krą-

żenia.

Podjęto czynności reanimacyjne i wezwano

pogotowie ratunkowe, które przewiozło chorą do Wo-

jewódzkiego Szpitala Zespolonego w Kielcach.

Zmarła w dniu 30 września 2006 r. w szpitalu

wojewódzkim w Kielcach.

Należy nadmienić, że osadzona w rozmowie wstęp-

nej oceniła swój stan zdrowia w rozmowie z wycho-

wawcą w dniu 18 lutego 2006 r. jako dobry.

Została

też pouczona o możliwości zwracania się do przeło-

żonych ze sprawami osobistymi i problemami zwią-

zanymi z pobytem w jednostce penitencjarnej.

Z poczynionych ustaleń na podstawie dokumen-

tacji z jednostki penitencjarnej i z Sądu Okręgowego

w Kielcach wynika, że nie dysponowali oni przed

23 września 2006 r. informacjami na temat złego sta-

nu zdrowia D. M.

Ponadto z informacji nadesłanej z Sądu Okręgowe-

go w Kielcach, do którego dyspozycji pozostawała

w ostatniej fazie pobytu w areszcie, wynika, że ze stro-

ny osadzonej i jej obrońcy przed 23 września 2006 r.

nie wpłynęły istotne informacje o jej stanie zdrowia,

które mogłyby stanowić przeciwwskazanie do jej dal-

szego pobytu w warunkach aresztu czy kwestionujące

sposób ewentualnego leczenia w areszcie.

Również z informacji z Prokuratury Okręgowej

w Kielcach nie wynika, żeby osadzona informowała

ten organ o poważnych problemach zdrowotnych,

w tym przede wszystkim dotyczących schorzeń kar-

diologicznych.

Brak także jest jakichkolwiek informacji, aby od-

mówiono jej podania leków, o które by się zwróciła,

czy udzielenia pomocy medycznej.

Prawomocnym postanowieniem z dnia 31 grudnia

2009 r., sygn. akt 3 Ds.

343/09/S, w sprawie o prze-

stępstwo z art. 231 § 1 K.k. i art. 160 § 2 K.k. w zw.

§ 1 K.p.k. umorzyła śledztwo w sprawie niedopełnie-

nelu medycznego AŚ w Kielcach poprzez zaniechanie

objęcia osadzonej w tej jednostce D. M. należytą wo-

bec jej stanu zdrowia opieką lekarską, co szkodziło

interesowi prywatnemu pokrzywdzonej z uwagi na

narażenie jej na bezpośrednie niebezpieczeństwo

w Kielcach, wobec braku znamion czynu zabronionego.

Powyższe orzeczenie oparto m.in. na dokumenta-

cji z AŚ w Kielcach i aktach sprawy III K 105/06 SO

w Kielcach.

Wskazano, że osadzona nie zgłaszała dolegliwości

natury kardiologicznej.

Również lekarz w badaniu

ﬁzykalnymniestwierdziłjakichkolwiekodchyleńod

normy.

Badania proﬁlaktyczne,tj.wykonanewdniu

2 sierpnia 2006 r. zdjęcie RTG klatki piersiowej rów-

nież nie wykazało zmian.

W okresie izolacji więzien-

nej osadzona korzystała i miała pełną możliwość ko-

rzystania z porad i pomocy medycznej.

Również w dniu 23 września 2006 r. po zgłoszeniu

złego samopoczucia osadzona została objęta pomocą

medyczną przez personel medyczny, w trakcie której

jej stan uległ na tyle pogorszeniu, że skutkowało to

podjęciem bezzwłocznie reanimacji i po wezwaniu po-

gotowia ratunkowego przewiezieniem do szpitala.

Stwierdzone w opinii medycznej, dopuszczonej

w tej sprawie, pewne nieprawidłowości w badaniach

lekarskich w AŚ w Kielcach, a dotyczące nierozpozna-

nia i niepodjęcia leczenia w okresie wcześniejszym

choroby wieńcowej, nie dają podstawy do stwierdze-

nia, że wdrożenie właściwego leczenia zapobiegłoby

wystąpieniu u osadzonej zawału mięśnia sercowego,

ponadto, jak wynika z przedmiotowego uzasadnienia,

pracujący w AŚ w Kielcach lekarze nie popełnili błędu

decyzyjnego o charakterze skutkowym.

Przypadek śmierci tymczasowo aresztowanej na-

leży uznać za zdarzenie nagłe i w zasadzie nieprze-

widywalne.

D. M. jako tymczasowo aresztowana była w dys-

pozycji organu prowadzącego jej sprawę (Prokuratu-

ra Okręgowa w Kielcach, następnie Sąd Okręgowy

w Kielcach) i do tych organów należała decyzja o ewen-

tualnym stosowaniu tymczasowego aresztowania.

Jak wynika z poczynionych ustaleń, ani osadzona,

ani jej obrońca nie zgłaszali z powodu jej stanu zdro-

wia jakichkolwiek istotnych zastrzeżeń, które wska-

zywałyby lub mogły wskazywać, że zastosowany śro-

dek zapobiegawczy nie może być stosowany z uwagi

na jej stan zdrowia albo na niewłaściwą opiekę me-

dyczną w AŚ w Kielcach.

Obowiązujące przepisy w kwestii opieki medycz-

nej osadzonych zapewniają szerokie możliwości ich

leczenia.

Natomiast w sytuacji gdy w danym wypad-

ku nie jest wystarczająca opieka medyczna w jednost-

kach penitencjarnych, umieszcza się osadzonego w szpi-

talu pozawięziennym albo udziela mu się przerwy

w odbywaniu kary w stosunku do osoby skazanej lub

uchyla tymczasowe aresztowanie w celu podjęcia le-

czenia w warunkach wolnościowych.

Osadzony przy przyjęciu informuje o stanie swego

zdrowia (art. 79a § 1 K.k.w.) i podlega wstępnym ba-

daniom lekarskim (art. 79b § 1 K.k.w.). (tymczasowo

aresztowany – art. 209 K.k.w. i art. 210 K.k.w.).

Osadzonemu zapewnia się bezpłatne świadczenia

zdrowotne, leki i artykuły sanitarne (art. 115 § 1

K.k.w.).

626

Mimo że świadczenia zdrowotne udzielane są

przede wszystkim przez podmioty lecznicze dla osób

pobawionych wolności (art. 115 § 4 K.k.w.), to istnie-

je możliwość korzystania przez osadzonego ze świad-

czeń zdrowotnych udzielanych przez inne podmioty

(art. 115 § 5 i 6 K.k.w.).

Ponadto istnieje możliwość wykonywania tymcza-

sowego aresztowania poza aresztem śledczym w pod-

miocie leczniczym w wypadkach określonych w Ko-

deksie postępowania karnego (art. 213 § 1 K.k.w.).

Tym samym wskazane powyżej regulacje prawne

pozwalają na prawidłową opiekę medyczną nad osa-

dzonymi, a jej skuteczność w konkretnym przypadku

zależy zarówno od umiejętności zawodowych lekarza,

jak i samego osadzonego, który nie informując rze-

telnie o swym stanie zdrowia, może utrudniać w znacz-

nym stopniu rozpoznanie ewentualnego schorzenia

i podjęcie w tym zakresie odpowiedniego leczenia we

właściwym czasie.

Reasumując, Ministerstwo Sprawiedliwości nie wi-

dzi potrzeby zmian legislacyjnych związanych z udzie-

laniem pomocy medycznej osadzonym, w tym tym-

czasowo aresztowanym, albowiem istniejące regula-

cje prawne zapewniają we właściwym stopniu taką

opiekę.

Kwestie oceny faktu prowadzenia postępowania

prokuratorskiego wobec pani D. M., oceny pracy pro-

kuratora prowadzącego to postępowanie należą do

Prokuratury Generalnej, albowiem dotyczą one or-

ganu niepodlegającego aktualnie ministrowi spra-

wiedliwości.

Z wyrazami szacunku

Sekretarz stanu

w sprawie sﬁnansowania mieszkańcowi

pytanie pana Janusza Cichonia, posła na Sejm RP,

z dnia 13 listopada 2012 r. przesłane przy piśmie

z dnia 3 grudnia 2012 r. (znak: SPS-024-2610/12)

w sprawie sﬁnansowaniamieszkańcowiOlsztyna

operacji wady serca w USA uprzejmie proszę o przy-

jęcie poniższych informacji i wyjaśnień w podno-

szonej sprawie.

starań rodziców małoletniego P. J., mieszkańca Olsz-

tyna, o sﬁnansowaniekosztówoperacyjnegoleczenia

skomplikowanej wady serca w USA jest znana mini-

strowi zdrowia.

Jednakże podkreślić należy, że

Funduszu Zdrowia (NFZ), który, opierając się na opi-

niach lekarza oraz konsultanta wojewódzkiego i/lub

krajowego w dziedzinie medycyny właściwej dla wnio-

skowanego leczenia, podejmuje ostateczną decyzję co

do wydania zgody i sﬁnansowaniakosztówwniosko-

wanego leczenia lub jej odmowy.

Kwestie ﬁnansowaniakosztówleczeniaświadcze-

pieczone, w tym nieubezpieczonych dzieci, które nie

państw członkowskich UE/EFTA lub państw niebę-

dących członkami UE/EFTA, tj. państw trzecich, re-

gulują przepisy art. 25–26a ustawy.

Warunkiem pokrycia kosztów takiego leczenia

jest uzyskanie zgody prezesa funduszu na udanie się

wnioskowanych świadczeń opieki zdrowotnej lub ba-

dań diagnostycznych.

Tryb składania, rozpatrywa-

nia oraz wzór wniosku określa rozporządzenie mini-

Wniosek, który składa się za pośrednictwem od-

działu wojewódzkiego funduszu (OW NFZ) właści-

627

wego ze względu na miejsce zamieszkania wniosko-

dawcy w kraju powinien być wypełniony przez leka-

rza ubezpieczenia zdrowotnego – specjalistę właści-

wej dziedziny medycyny – posiadającego tytuł nauko-

wy profesora lub stopień naukowy doktora habilito-

wanego nauk medycznych.

Przy kierowaniu pacjen-

bowiem, by lekarz wypełniający wniosek, a de facto

wysokospecjalistyczną wiedzę medyczną dotyczącą

metod leczenia podobnych przypadków zarówno w kra-

ju, jak i poza jego granicami.

Lekarz ocenia możli-

Prezes funduszu może ponadto przekazać wniosek

skania dodatkowej opinii co do możliwości leczenia

gnozowania lub leczenia poza jego granicami, kon-

kretnymi metodami, w konkretnej placówce opieki

medycznej.

Określona w ww. rozporządzeniu ministra zdro-

(zgodnie ze stanem prawnym obowiązującym do dnia

sta chorób dziecięcych, kardiolog z wojewódzkiego

szpitala dziecięcego w Olsztynie.

Wniosek w części

IV został zaopiniowany i podpisany przez konsultan-

ta krajowego w dziedzinie kardiochirurgii – pana

niając możliwość przeprowadzenia wnioskowanych

badań diagnostycznych, tj. echa oraz cewnikowania

serca, wskazał, że pełen zakres takich badań można

diologii dziecięcej i skonsultowaniu chorego dziecka

w Klinice Kardiochirurgii Instytutu Centrum Zdro-

pełniony przez lekarza kardiologa, a nie przez le-

karza specjalistę w dziedzinie kardiochirurgii).

Jednakże kierując się koniecznością szybkiego roz-

poznania sprawy oraz dysponując opinią konsultan-

ta krajowego w dziedzinie kardiochirurgii, prezes

nieniu ww. wyroku wojewódzki sąd administracyjny

zawiera braki formalnoprawne, które przed ponow-

nym merytorycznym rozpoznaniem wniosku przez

NFZ powinny zostać usunięte.

były przepisy rozporządzenia ministra zdrowia

liwości złożenia nowego wniosku – zgodnie z przepi-

628

sami rozporządzenia ministra zdrowia z dnia 27 grud-

nia 2007 r.

Zdaniem Ministerstwa Zdrowia warunek

lę, konsultanta krajowego w dziedzinie kardiochirur-

Dodać należy, że minister zdrowia nie może kwe-

stionować merytorycznej opinii lekarzy prowadzą-

cych leczenie ani opinii konsultanta wojewódzkiego

rozpatrywania wniosków określoną w przepisach

ww. rozporządzeń ministrowi zdrowia nie przysłu-

gują w tym zakresie żadne kompetencje.

Minister zdrowia może, sprawując nadzór nad dzia-

łalnością funduszu, podejmować interwencję w przy-

padku zgłoszenia przez ubezpieczonych uchybień pro-

ceduralnych czy działań niezgodnych z przepisami

wykonawczymi wydanymi przez ministra zdrowia do

ﬁnansowanychześrodkówpublicznych.

Uzupełniając powyższe wyjaśnienia, wskazać na-

leży, że na podstawie obowiązującego prawa, prawi-

dłowo złożonych i uzasadnionych wniosków w latach

2008–2012 (do końca III kwartału 2012 r.) wydano

768 zezwoleń na leczenie planowane polskich dzieci

poza granicami kraju.

Łączny koszt leczenia na pod-

stawie ww. zezwoleń wynosi 90 978 431 zł, stanowiąc

zobowiązanie funduszu wobec zagranicznych placó-

wek opieki zdrowotnej bądź instytucji ubezpieczenia

zdrowotnego w pozostałych państwach członkow-

skich UE/EFTA.

W zasadzie w każdym z przypad-

ków udzielenie zgody dotyczyło pilnych świadczeń

ratujących życie, m.in. takich jak: leczenie onkolo-

giczne w różnym zakresie, przeszczep płucoserca czy

zabiegi kardiochirurgiczne.

Część wniosków została

rozpatrzona w czasie znacznie krótszym niż określo-

ny w odnośnym rozporządzeniu ministra zdrowia.

Rozpatrywanie każdego wniosku ogranicza się

w kraju.

Podkreślić również należy, że NFZ, jako organ

władzy publicznej, działać musi w oparciu o przepisy

prawa, w tym przepisy ustawy o ﬁnansachpublicz-

nych, kierując się legalnością, rzetelnością, celowo-

ścią i gospodarnością wydatkowania środków pu-

blicznych.

Wykorzystanie środków publicznych przez

NFZ bez podstawy prawnej (w tym pozytywne roz-

patrzenie nieuzasadnionego wniosku o leczenie za

granicą) stanowiłoby zatem naruszenie dyscypliny

ﬁnansówpublicznych.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Sławomir Neumann

Warszawa, dnia 7 stycznia 2013 r.

629

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w sprawie praw i obowiązków uczniów,

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na zapy-

tanie pani poseł Anny Danuty Bańkowskiej (nr SPS-

-024-2611/12) w sprawie praw i obowiązków uczniów,

którzy ukończyli 18 lat, uprzejmie informuję.

Generalny inspektor ochrony danych osobowych

wystąpił z prośbą do ministra edukacji narodowej

o dokonanie stosownej analizy rozwiązań przyjętych

z późn. zm.), podnosząc, że przepisy te, wprowadzając

zasadę jawności ocen dla ucznia i jego rodziców, nie

wprowadzają żadnych ograniczeń co do wieku, czyli

stanu pełnoletności.

Obecnie obowiązujące przepisy ww. rozporządze-

nia określają warunki i zasady przekazywania rodzi-

com informacji o postępach i trudnościach ucznia

w nauce.

Regulacja ta nie wprowadza ograniczeń co

do wieku czy stanu pełnoletności, tj. ukończenia przez

ucznia 18. roku życia, co oznacza, że uczeń pełnoletni

nie może zastrzec, aby jego oceny nie były przekazy-

wane rodzicom (lub jego prawnym opiekunom).

W takiej sytuacji zachodzi konfrontacja prawa ro-

dziców (opiekunów prawnych) do dostępu do wyni-

ków nauki podopiecznych z prawem osób pełnolet-

nich, tj. tych, którzy ukończyli 18. rok życia, do

ochrony i poszanowania prywatności i wolności.

Oso-

by pełnoletnie mają to zagwarantowane na poziomie

konstytucyjnym i ustawowym, m.in. w art. 47 kon-

stytucji oraz w ustawie Kodeks rodzinny i opiekuńczy

(wskazującej osiągnięcie pełnoletności jako granicę

czasową istnienia władzy rodzicielskiej – art. 92)

Po przeanalizowaniu istniejących rozwiązań

prawnych regulujących to zagadnienie Ministerstwo

Edukacji Narodowej podzieliło stanowisko głównego

inspektora ochrony danych osobowych o konieczno-

ści podjęcia prac legislacyjnych mających na celu ure-

gulowanie zasad udostępniania przez szkołę rodzi-

com (prawnym opiekunom) uczniów pełnoletnich in-

formacji o ich ocenach.

Obecnie w Ministerstwie Edukacji Narodowej pro-

wadzone są prace legislacyjne nad nowelizacją roz-

porządzenia w sprawie warunków i sposobu ocenia-

nia, klasyﬁkowaniaipromowaniauczniówisłucha-

czy oraz przeprowadzania sprawdzianów i egzami-

nów w szkołach publicznych, w związku z moderni-

zacją zasad przeprowadzania sprawdzianu i egzami-

nu maturalnego od roku szkolnego 2014/2015,

w którym to zaplanowane zostaną również rozwią-

zania prawne dotyczące poszanowania praw i wolno-

ści uczniów pełnoletnich.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Joanna Berdzik

Warszawa, dnia 19 grudnia 2012 r.

z dnia 9 listopada 2012 r., przesłane przy piśmie pana

wie długiego oczekiwania na zabieg usuwania zaćmy

uprzejmie proszę o przyjęcie następujących wyja-

Zasady i tryb ﬁnansowaniaześrodkówpublicz-

gólnych rodzajach.

leży podkreślić, iż prezes Narodowego Funduszu

wanej na wstępie ustawy, przed określeniem przed-

lanie świadczeń, kryteriów oceny ofert i warunków

630

wymaganych od świadczeniodawców stosowanych do

postępowań konkursowych, zasięga opinii właści-

wych konsultantów krajowych, co zapewnia meryto-

ryczną ocenę warunków udzielania świadczeń opieki

zdrowotnej zawartą w wydawanych przepisach.

Odnosząc się do pytania dotyczącego możliwości

zwiększenia kontraktów na realizację świadczeń

zaćmy, uprzejmie informuję, iż zgodnie z wyjaśnie-

niami Narodowego Funduszu Zdrowia nakłady na

leczenia zaćmy systematycznie podlegają zwiększe-

niu – od 2009 r. wysokość środków ﬁnansowychna

realizację omawianego świadczenia opieki zdrowot-

nej wzrosła z 518 093 897 zł do 534 308 181 zł w 2012 r.,

czyli o 3,12%.

Jak wskazuje płatnik świadczeń, dal-

szy wzrost nakładów ﬁnansowych przeznaczonych

na omawiane świadczenie opieki zdrowotnej uzależ-

niony jest od przychodu Narodowego Funduszu Zdro-

wia pozyskiwanego z tytułu składki na ubezpieczenie

zdrowotne.

W kwestii dotyczącej wypracowania metod skra-

cania czasu oczekiwania pacjentów na świadczenia

opieki zdrowotnej, w tym na zabieg operacyjnego le-

czenia zaćmy, uprzejmie informuję, iż już w chwili

obecnej istnieją regulacje prawne określające zasady

kolejności udzielania świadczeń opieki zdrowotnej.

Zgodnie z przepisem art. 20 przytoczonej na wstępie

ustawy świadczenia opieki zdrowotnej w szpitalach

ce zdrowotnej są udzielane świadczeniobiorcom we-

nia przejrzystości procedur związanych z prowadze-

niem list oczekujących na świadczenia opieki zdro-

wotnej, minister zdrowia wydał rozporządzenie z dnia

ww. rozporządzenia świadczeniodawca kwaliﬁkuje

i umieszcza świadczeniobiorcę, z wyjątkiem świad-

czeniobiorcy znajdującego się w stanie nagłym, na

Wobec przytoczonych obowiązujących regulacji

prawnych jedynie lekarz, w oparciu o aktualny stan

zdrowia pacjenta, może podjąć decyzję o skróceniu

czasu oczekiwania na realizację świadczenia opieki

zdrowotnej.

fakt, iż zgodnie z przepisem art. 30 przytoczonej na

wstępie ustawy każdy pacjent ma prawo wyboru szpi-

tala spośród szpitali posiadających zawarte umowy

Mając na uwadze przytoczone przepisy, uprzejmie

informuję, iż zgodnie z danymi Narodowego Fundu-

szu Zdrowia najdłuższy średni rzeczywisty czas ocze-

kiwania pacjenta na zabieg operacyjnego leczenia

zaćmy w przypadku pilnym odnotowano w wojewódz-

twie opolskim (279 dni), natomiast najkrótszy w wo-

jewództwach: zachodniopomorskim (81 dni), war-

mińsko-mazurskim (93 dni) oraz mazowieckim i lu-

belskim (94 dni).

W przypadku stabilnym najdłuższy średni rzeczy-

wisty czas oczekiwania na realizację omawianego

świadczeń opieki zdrowotnej odnotowano w woje-

wództwie warmińsko-mazurskim (726 dni) oraz dol-

nośląskim (705 dni), natomiast najkrótszy w woje-

wództwie mazowieckim (220 dni), wielkopolskim

(296 dni) i lubelskim (312 dni).

Równocześnie pragnę zwrócić uwagę na fakt, iż

w przypadku ogłoszenia nowych postępowań kon-

kursowych przez Narodowy Fundusz Zdrowia w za-

kresie operacyjnego leczenia zaćmy świadczeniodaw-

cy, z którymi po raz pierwszy zawarto umowę o udzie-

lenie świadczeń opieki zdrowotnej, posiadają nowe

listy oczekujących (listy, na których nie ma jeszcze

wpisanych pacjentów oczekujących).

Taka sytuacja

miała miejsce w bieżącym roku w województwie ma-

łopolskim, gdzie do realizacji świadczeń wybrano

nowy podmiot: Szpital Specjalistyczny im. Jana Paw-

ła II w Nowym Targu.

Odnosząc się do pytań dotyczących zmian przepi-

sów dotyczących wymagań personelu udzielającego

świadczeń opieki zdrowotnej w zakresie operacyjnego

leczenia zaćmy oraz przeprowadzenia analiz skutków

wprowadzenia tych przepisów, uprzejmie informuję,

iż przepisy rozporządzenia ministra zdrowia z dnia

zaćmy i jaskry zostały zmienione przepisami rozpo-

Nr 202, poz. 1191).

Omawiane regulacje prawne zo-

stały określone w oparciu o rozwiązania wypracowa-

ne przez zespół, który został powołany na mocy za-

631

w celu przygotowania standardów kwaliﬁkacyjnych

i terapeutycznych w dziedzinie okulistyki – leczenie

zaćmy.

Projekt ww. rozporządzenia określał wymóg re-

alizacji przedmiotowych zabiegów przy udziale pielę-

gniarki instrumentariuszki.

Intencją wprowadzenia

przedmiotowego wymogu było zapewnienie realizacji

zabiegów związanych z leczeniem zaćmy i jaskry przez

pielęgniarkę przygotowaną w ramach kształcenia

podyplomowego do instrumentowania zabiegów oku-

listycznych operacyjnych, bez względu na rodzaj

kształcenia.

W ramach konsultacji społecznych zgłoszono jed-

nak uwagę, zgodnie z którą pielęgniarkę instrumen-

tariuszkę zastąpiono pielęgniarką specjalistką pielę-

gniarstwa operacyjnego.

Przedmiotowa zmiana sta-

nowiła niezamierzone zawężenie wymogu w kwestii

kwaliﬁkacjipielęgniarki.

Jednocześnie uprzejmie informuję, iż w podpisa-

nym przez ministra zdrowia w dniu 6 listopada 2012 r.

rozporządzeniu zmieniającym rozporządzenie w spra-

szpitalnego dokonano stosownej korekty przepisów

w części: Zabiegi związane z leczeniem zaćmy i ja-

skry, usuwając wymagania w odniesieniu do perso-

nelu pielęgniarskiego uczestniczącego w realizacji

przedmiotowych świadczeń.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

w sprawie dodatkowych opłat za wypłaty

Szanowna Pani Marszałek!

Nawiązując do zapy-

tania pana posła Mieczysława Marcina Łuczaka,

sygn.

SPS-024-2613/12, w sprawie dodatkowych

opłat za wypłaty z bankomatów, która wpłynęła do

Ministerstwa Finansów w dniu 4 grudnia br., uprzej-

Na wstępie należy zwrócić uwagę, iż rządowy pro-

oraz niektórych innych ustaw, zwany dalej projek-

tem, stanowi kolejny krok na drodze harmonizacji

usług płatniczych.

Zasadniczym celem projektu jest

pełna implementacja dyrektywy 2009/110/WE z dnia

dzenia działalności przez instytucje pieniądza elektro-

nicznego oraz nadzoru ostrożnościowego nad ich dzia-

łalnością, zmieniającej dyrektywy 2005/60/WE i 2006/

48/WE oraz uchylającej dyrektywę 2000/46/WE (Dz. Urz.

UE L 267 z 10 października 2009 r.).

na dalej u.u.p., jest kompleksowym aktem prawnym,

regulującym sferę szeroko rozumianego obrotu bez-

gotówkowego zarówno w sferze przedmiotowej, jak

Powyższa ustawa z uwagi na swój prokonsumenc-

ki charakter nakłada na dostawców usług płatni-

czych, podmioty świadczące usługi płatnicze, szereg

obowiązków, w tym również informacyjnych.

U.u.p. ma również na celu stworzenie przejrzy-

stych ram dla funkcjonowania wszystkich podmio-

tów na polskim rynku usług płatniczych, jak również

zapewnienie konkurencyjności tego rynku.

Do osiągnięcia ostatniego z ww. celów niezbędne

jest zrównoważenie pozycji poszczególnych podmio-

tów, tak aby realne mechanizmy konkurencji istnia-

ły w tej sferze, a przejawy wykorzystywania pozycji

monopolistycznych nie ograniczały i nie hamowały

rozwoju obrotu bezgotówkowego.

W świetle powyższego należy zwrócić uwagę, iż

pozycja dwóch organizacji kartowych o największym

udziale w rynku kartowym – VISA i MasterCard

istotnie wpływa na obecny kształt rynku usług płat-

niczych.

W obszarze bankomatów aktualnie funkcjo-

nuje opłata od transakcji wypłaty gotówki, która po-

bierana jest od banku – wydawcy karty i przekazy-

niezależnego czy też innego banku komercyjnego lub

niniejszej opłaty ustalana jest odgórnie przez orga-

nizacje kartowe.

Mają więc one realny wpływ na roz-

bierania dodatkowych opłat przez operatorów ban-

tualnym stanie prawnym takie działanie jest dozwo-

lone, gdyż u.u.p., mimo tego, iż nie zabrania pobiera-

nia takiej opłaty, umożliwia umowne ograniczanie

ich pobierania przez poszczególne strony transakcji

kartowych.

w których istnieje potrzeba ich funkcjonowania (w tym

w małych miejscowościach, w miejscowościach letni-

skowych).

To stanowi utrudnienie w oferowaniu

usług m.in. przez banki spółdzielcze.

W konsekwencji

powyższego ustalona przez organizacje kartowe opła-

ta w połączeniu z narzuconym zakazem pobierania

pieniądze z bankomatu skutkują brakiem opłacalno-

632

ści utrzymywania bankomatów w miejscach ograni-

czonego popytu, ze względu na konieczność ponosze-

nia większych kosztów obsługi takich bankomatów,

Tzw. dozwolenie mocne umożliwiające pobieranie

dodatkowych opłat przez operatorów bankomatów

ograniczyłoby możliwość narzucania przez organiza-

cje kartowe reguł funkcjonowania rynku usług płat-

niczych, przede wszystkim w sferze należnych opłat.

To przyczyni się do zaistnienia naturalnych mecha-

nizmów rynkowych na rynku bankomatowym.

Powyższemu celowi ma służyć dodawany mocą

projektu ust. 2 do art. 38 u.u.p. Jego treść przewiduje

możliwość pobierania przez operatora bankomatu

opłat za wypłatę gotówki przy użyciu karty płatniczej

pod warunkiem udzielenia użytkownikowi odpowied-

niej informacji przed dokonaniem takiej wypłaty.

W świetle powyższego należy wskazać, iż intencją

projektodawcy w niniejszym zakresie było przede

wszystkim umożliwienie usunięcia negatywnych skut-

ków nierynkowego ustalania cen na rynku świadcze-

nia usług wypłat środków pieniężnych w bankoma-

tach wskutek zasady zawierania umów o treści usta-

lonej przez organizacje kartowe dominujące na ryn-

ku, w szczególności zawierających zakaz pobierania

dodatkowych opłat od wypłacających, w stosunku do

tych opłat, które jednocześnie są odgórnie ustalane

jako wysokość wynagrodzenia, jakie każdy operator

bankomatu standardowo uzyskuje od banku, wydaw-

cy karty płatniczej.

Należy podkreślić, iż wprowadzenie możliwości

pobierania opłaty dodatkowej (tzw. surcharge banko-

matowy) za wypłaty środków pieniężnych z banko-

matu nie przesądza, że jej ustanowienie nastąpi, ale

ma na celu jedynie zakazanie stosowania przez orga-

nizacje płatnicze, wykorzystujące pozycję dominują-

cą na rynku, postanowień umownych, na które stro-

na umowy (zawieranej nawet z innymi podmiotami,

np. bankami) nie ma faktycznego wpływu (w szcze-

gólności dotyczy to m.in. niezależnych operatorów

bankomatów).

Nie podważa się zasadności ustanawiania stan-

dardowej opłaty, ale podważa się zakaz opłat dodat-

kowych w sytuacjach, gdy standardowa opłata nie

nocześnie występuje popyt na usługi bankomatowe

(np. miejscowości letniskowe).

Zaznaczyć należy, iż u.u.p., z uwagi na swój pro-

konsumencki charakter, nakładając na dostawców

usług płatniczych cały szereg wymogów i obowiąz-

ków, w tym także informacyjnych, przy uwolnieniu

możliwości pobierania dodatkowych opłat od wypłat

z bankomatu przez operatorów takich urządzeń nie

powinno negatywnie wpłynąć na sytuację konsu-

mentów.

Konsekwencją powyższych wymogów infor-

macyjnych jest m.in. nakaz udzielenia informacji

użytkownikowi usług płatniczych w sposób transpa-

rentny i czytelny w zakresie wszelkich opłat pobiera-

nych przez dostawcę, ze szczególnym uwzględnieniem

dokładnych kwot tychże opłat (art. 27 pkt 3 lit. a u.u.p.).

W rezultacie użytkownik karty płatniczej lub innego

instrumentu płatniczego zostaje z góry poinformo-

wany m.in. o opłatach, jakie zobowiązany jest ponieść

na rzecz swojego dostawcy usług płatniczych, rów-

nież w przypadku chęci wypłaty środków pienięż-

nych w bankomacie swojego dostawcy usług płatni-

czych – wydawcy karty płatniczej (banku).

W przedmiotowym projekcie, na gruncie znoweli-

zowanego art. 38 ust. 2 u.u.p., operator bankomatu

będzie miał możliwość pobrania opłaty, jeżeli bezpo-

średnio przed dokonaniem wypłaty przekaże użyt-

kownikowi stosowną informację o wysokości takiej

opłaty.

Sprowadza się to do takiego stanu rzeczy,

w którym informacja o opłacie będzie musiała zostać

wyświetlona na ekranie bankomatu.

Celem wskaza-

nych obowiązków informacyjnych jest ochrona użyt-

kowników korzystających z bankomatów.

Nieudzie-

lenie informacji o pobieranej opłacie przed każdora-

zową wypłatą gotówki stanowić będzie czyn wypeł-

niający znamiona naruszenia zbiorowych interesów

Ponadto uchybienie powyższemu obowiązkowi ro-

dzić będzie po stronie użytkownika brak obowiązku

uiszczenia takiej opłaty, a w przypadku zapłaty użyt-

kownik będzie miał prawo ubiegania się o jej zwrot.

Wskazać należy również, iż wysokość dodatko-

wych opłat lub prowizji nie może przekroczyć kosz-

tów ponoszonych przez podmiot, który je pobiera,

a więc zredukowano w tym wypadku swobodę dys-

krecjonalną operatora bankomatu w tym zakresie

niezależnie od naturalnego wpływu mechanizmów

rynkowych.

Ten ostatni przepis wywodzi się pośred-

nio z art. 19 dyrektywy Parlamentu Europejskiego

konsumentów, zmieniającej dyrektywę Rady 93/13/

EWG i dyrektywę 1999/44/WE Parlamentu Europej-

skiego i Rady oraz uchylającej dyrektywę Rady 85/

577/EWG i dyrektywę 97/7/WE Parlamentu Europej-

skiego i Rady, zgodnie z którą „państwa członkow-

skie zakazują przedsiębiorcom pobierania od konsu-

mentów, w związku ze stosowaniem określonych

tów poniesionych przez przedsiębiorców w związku

z korzystaniem z tych sposobów”.

Wymaga podkre-

ślenia, iż w projekcie wskazano maksymalną wyso-

kość przedmiotowej opłaty, określoną jako koszty

związane z tego rodzaju operacjami i ponoszonymi

przez operatora bankomatu, ale istnieje możliwość

dalszego doprecyzowania tej materii na kolejnych

etapach procesu legislacyjnego.

Tym samym konsument przed dokonaniem wy-

płaty gotówki z bankomatu, w przypadku gdy korzy-

stanie z danego urządzenia będzie połączone z ponie-

sieniem dodatkowej opłaty, będzie świadomy o kosz-

tach takiej operacji, które w świetle powyższego nie

powinny stanowić nadmiernego obciążenia, a tylko

633

i wyłącznie od jego woli będzie uzależniona decyzja

o wypłacie gotówki za bankomatu z uwzględnieniem

dodatkowych kosztów.

W ocenie projektodawcy proponowane rozwiąza-

nie doprowadzi jedynie do odblokowania rynkowego

mechanizmu możliwości zapewnienia podaży tych

urządzeń wskutek pobierania przez operatora ban-

komatu opłat za wypłatę gotówki w bankomatach,

a więc instalowania ich w miejscach gdzie są po-

trzebne, a gdzie koszty ich utrzymywania są więk-

sze niż kwota uzyskiwana od wydawców kart w for-

mie opłaty ustalonej przez VISA i MasterCard.

Za-

pewnienie działania mechanizmu rynkowego jest

celem projektodawcy w obszarze działalności banko-

matowej.

W obecnych realiach mechanizm rynkowy,

będący podstawą wolnej konkurencji nie funkcjonuje

w zakresie omawianej materii, wskutek czego nasy-

cenie bankomatami w Polsce jest mniejsze niż w in-

nych krajach UE.

Warto wskazać, iż w Polsce odno-

towuje się jeden z najniższych poziomów nasycenia

bankomatami na 1 mln mieszkańców w krajach UE

(472 bankomaty), przy średniej UE ok. 739 bankoma-

tów na 1mln mieszkańców.

Od nasycenia bankomatami zależy natomiast

w dużej mierze proces ubankowienia społeczeń-

stwa, który pobudzany jest łatwością dostępu do

gotówki zdeponowanej na rachunku płatniczym,

a dopiero w dalszej kolejności użytecznością kart

płatniczych (dzięki dostępowi do terminali płatni-

czych w sklepach).

Propozycja ma więc na celu umożliwienie dalsze-

go rozwoju sieci bankomatów, który w sytuacji za-

mieszczania w stosownych umowach przez monopo-

listycznych graczy rynkowych zakazu co do możliwo-

ści stosowania opłat dodatkowych przy wypłacie

gotówki z bankomatów, jest wątpliwy (co więcej pro-

wadzi do koncentracji i monopolizacji rynku banko-

matów niezależnych, któremu to zjawisku monopoli-

zacji państwo powinno przeciwdziałać).

W efekcie

brak rozwoju sieci bankomatów może skutkować za-

trzymaniem procesu ubankowienia osób niekorzy-

stających z rachunków płatniczych, gdyż głównym

warunkiem zakładania rachunków bankowych jest

szeroki dostęp do bankomatów, w tym nie tylko przy

placówkach bankowych czy dużych sieciach handlo-

wych, ale również w miejscach, gdzie obecnie opera-

torom bankomatów nie opłaca się ich instalować, co

może przyczynić się w przyszłości do ewentualnej sta-

gnacji rozwoju obrotu bezgotówkowego.

W ocenie Ministerstwa Finansów teoretyczne

wprowadzenie opłat za wypłaty środków pieniężnych

i ograniczenie wprowadzania opłat dodatkowych do

wą opłatę ustaloną przez organizacje kartowe).

Bez-

spornym pozostaje także fakt, iż pojawianie się ban-

komatów, a także w razie obniżenia opłat interchan-

ge przy płatnościach kartami płatniczymi (vide pro-

jekt senacki i projekty poselskie w tej sprawie) – tak-

że terminali płatniczych w punktach dotąd ich po-

zbawionych, powinno stanowić bodziec do dalszego

rozwoju płatności z wykorzystaniem kart płatni-

czych, a w konsekwencji rozwoju obrotu bezgotów-

kowego.

Reasumując, proponowana zmiana w zakresie

możliwości pobierania dodatkowej opłaty przy wypła-

cie gotówki z bankomatu w szerokiej perspektywie

powinna przynieść wymierne korzyści dla rozwoju

obrotu bezgotówkowego, umożliwiając konsumentom

dokonywanie płatności i innych operacji za pomocą

kart płatniczych.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Wojciech Kowalczyk

Warszawa, dnia 24 grudnia 2012 r.

Wydziału Lotniczego Straży Granicznej

w Kętrzynie (2614)

uprzejmie przedstawiam następujące informacje.

Wydział Lotniczy Straży Granicznej w Kętrzynie

użytkowany jest w celu wykonywania lotów na po-

trzeby Warmińsko-Mazurskiego Oddziału SG zwią-

zanych z ochroną granicy państwowej w trybie bie-

żącego planowania oraz w trybie doraźnym.

Liczba

wykonywanych operacji lotniczych wynikała z bieżą-

cych potrzeb ww. oddziału oraz z możliwości użycia

statków powietrznych.

Jednocześnie należy wskazać, że decyzje o plano-

wanej restrukturyzacji poprzedzone były wnikliwą

analizą możliwości realizacji zadań, jakie wykonuje

lotnictwo.

W przypadku Wydziału Lotniczego SG

w Kętrzynie jeden z niekorzystnych czynników sta-

nowi brak możliwości całorocznej eksploatacji samo-

lotów na lotnisku Kętrzyn-Wilamowo – w przypadku

występowania znacznej pokrywy śnieżnej oraz po

obﬁtychopadachdeszczulotniskojestwyłączonezużyt-

kowania dla samolotów (wynajmujący nie zapewniał

odśnieżania pasa).

Ponadto lotnisko nie jest ogrodzo-

ne.

W porze nocnej powyższe szczególnie wpływa

634

na bezpieczeństwo wykonywania operacji lotniczych

(możliwość wtargnięcia zwierzyny na pas startowy).

Dodatkowo warunki socjalne dla załogi oraz hanga-

rowe dla statków powietrznych nie są adekwatne do

wysokich kosztów dzierżawy tych pomieszczeń.

Z dotychczasowych doświadczeń wynika, że naj-

lepsze efekty w zakresie wykorzystania lotnictwa

daje lądowisko dla śmigłowców umiejscowione w bez-

pośredniej bliskości placówki SG przy granicy pań-

stwa.

Dla samolotów powinny to być lotniska pozwa-

lające realizować zadania w porze zimowej, jak rów-

nież po wystąpieniu obﬁtychopadówdeszczu.

Istot-

nym elementem jest również zabezpieczenie lotniska

w system oświetlenia do lotów nocnych oraz inne po-

moce nawigacyjne, w tym systemy ułatwiające podej-

ście do lądowania, takie jak ILS.

Równocześnie, uprzejmie informuję, że po 31 mar-

ca 2013 r. zadania z zakresu zabezpieczenia lotnicze-

go na rzecz Warmińsko-Mazurskiego Oddziału SG

będą realizowane przez wydziały lotnicze zlokalizo-

wane w Gdańsku (Morski OSG) oraz w Białymstoku

(Podlaski OSG).

Należy wskazać, że funkcjonariuszom, którzy nie

przejdą na świadczenia emerytalne, zostaną zapropo-

nowane stanowiska służbowe w innych wydziałach lot-

niczych lub innych strukturach Straży Granicznej.

Powyższa decyzja niewątpliwie wpłynie na bar-

dziej racjonalne wydatkowanie środków ﬁnansowych

i wpłynie pozytywnie na dalszą działalność SG.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Piotr Stachańczyk

(2615)

tyczącym zapytania pani poseł Gabrieli Masłowskiej

runiu, przedstawiam następujące informacje.

Program prywatyzacji Krajowej Spółki Cukrowej

SA (dalej: KSC, spółka), tj. tryb zbywania należących

do Skarbu Państwa akcji spółki oraz sposób zapłaty

za akcje, określa rozporządzenie Rady Ministrów

ze zm.) – dalej: „rozporządzenie”, wydane na mocy

krowniczym (Dz. U. z 1994 r.

Nr 98, poz. 473, ze zm.).

Powyższe przepisy jednoznacznie wskazują za-

mknięty katalog podmiotów, którym mogą zostać

zbyte akcje spółki.

Są to wyłącznie plantatorzy bu-

raków cukrowych związani umowami kontraktacji

buraków cukrowych z KSC i pracownicy spółki.

wania oferty zbycia należących do Skarbu Państwa

akcji KSC do podmiotów spoza tego kręgu.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że Minister-

stwo Skarbu Państwa prowadzi obecnie prace legi-

slacyjne w sprawie nowelizacji rozporządzenia w za-

kresie procedury zbycia akcji.

Mają one umożliwić

przeprowadzenie procesu umorzenia części akcji

spółki przed wszczęciem jej prywatyzacji oraz skró-

cenie czasu trwania procesu prywatyzacji spółki

(umożliwienie przeprowadzenia procesu prywatyza-

cji KSC w terminie krótszym niż 12 miesięcy od dnia

publikacji prospektu emisyjnego).

Zmiany rozporzą-

dzenia nie obejmują rozszerzenia kręgu podmiotów

uprawnionych do nabycia akcji Krajowej Spółki Cu-

krowej SA.

Przedstawiając powyższe informacje, wyrażam

nadzieję, iż zostaną one uznane za wyczerpujące.

Minister

Mikołaj Budzanowski

Izabeli Katarzyny Mrzygłockiej

środków na podjęcie działalności gospodarczej

w ramach projektu „Droga do sukcesu”

realizowanego w ramach

Programu Operacyjnego „Kapitał ludzki”

(2616)

SPS-024-2616/12), przy którym zostało przesłane

zapytanie pani poseł Izabeli Katarzyny Mrzygłockiej

jekcie „Droga do sukcesu” realizowanym w ramach

Programu Operacyjnego „Kapitał ludzki”, pragnę

635

przedstawić poniżej wyjaśnienia Ministerstwa Roz-

woju Regionalnego w przedmiotowej sprawie.

rozwoju regionalnego z dnia 15 grudnia 2010 r.

gramu Operacyjnego „Kapitał ludzki” (Dz. U. z 2010 r.

udzielona oraz wypłacona podmiotom, na których

ciąży obowiązek zwrotu pomocy wynikający z decyzji

z prawem lub wspólnym rynkiem (rynkiem we-

tyczących pomocy publicznej.

W celu weryﬁkacjipo-

wyższego warunku oraz dla zapewnienia zgodności

udzielanej pomocy z prawem krajowym i wspólnoto-

wym w zakresie pomocy publicznej w ramach PO KL

został wprowadzony obowiązek składania oświad-

czeń przez podmioty ubiegające się o pomoc, iż nie

z decyzji Komisji, o której mowa powyżej.

Niemniej jednak po przeanalizowaniu wszelkich

dodatkowych okoliczności, jak również po konsultacji

z Urzędem Ochrony Konkurencji i Konsumentów

jako organem właściwym do wydawania wiążących

interpretacji w sprawie zasad prawidłowego udziela-

nia pomocy przez państwo, Ministerstwo Rozwoju

Regionalnego stoi na stanowisku, iż obowiązek przed-

kładania powyższych oświadczeń nie dotyczy osób

ﬁzycznychubiegającychsięodotacjenarozpoczęcie

działalności gospodarczej.

Za przyjęciem takiego po-

dejścia przemawia w szczególności fakt, że dotacja

przyznawana jest osobom znajdującym się w trudnej

sytuacji na rynku pracy, które w okresie 12 miesięcy

prowadziły działalności gospodarczej.

W związku

z tym ryzyko wydania decyzji Komisji o zwrocie po-

mocy w stosunku do osób objętych wsparciem

w praktyce nie występuje.

Dodatkowo za przyjęciem

takiego podejścia przemawia charakter pomocy de

minimis jako pomocy nieistotnej, która z samego za-

łożenia traktowana jest jako pomoc niewpływająca

na zakłócenie konkurencji i wymiany handlowej na

rynku wewnętrznym.

Należy podkreślić, iż podobna logika towarzyszy-

ła również autorom rozporządzenia Rady Ministrów

cji przedstawianych przez podmiot ubiegający się

W rozporządzeniu tym nie wskazano na obowiązek

składania przez podmiot ubiegający się o pomoc in-

formacji o zwrocie kwoty stanowiącej równowartość

mocy.

Tego typu przepis został natomiast uwzględ-

nych przez podmiot ubiegający się o inną niż pomoc

zm.), co świadczy o odmiennym potraktowaniu obu

rodzajów pomocy przez legislatora wydającego roz-

porządzenie.

Jednocześnie, odnosząc się do szczegółowych py-

tań wskazanych w zapytaniu poselskim, pragnę uprzej-

mie poinformować.

1.

W opinii MRR nie jest konieczne nakładanie na

osoby ubiegające się o środki ﬁnansowenarozpoczę-

cie działalności gospodarczej obowiązku przekłada-

nia oświadczeń, iż nie ciąży na nich obowiązek zwro-

tu pomocy wynikający z wcześniejszej decyzji Komi-

sji Europejskiej uznającej pomoc za niezgodną z pra-

wem i wspólnym rynkiem.

2.

Oświadczenie uczestnika projektu o nieotrzy-

maniu jakiejkolwiek pomocy publicznej w okresie po-

przedzającym przystąpienie do projektu należy uznać

za równoznaczne z brakiem decyzji Komisji o obo-

wiązku zwrotu pomocy uznanej za niezgodną z pra-

3.

Określenie „podmiot” odnosi się do wszystkich

podmiotów prowadzących działalność gospodarczą

będących beneﬁcjentami pomocy publicznej, czyli

osób bezrobotnych, które otrzymały jednorazową do-

tację na rozpoczęcie działalności gospodarczej.

Z poważaniem

Minister

Elżbieta Bieńkowska

Warszawa, dnia 18 grudnia 2012 r.

SPS-024-2617/12) w sprawie okresu obowiązywania

umowy społecznej w spółce Tauron Wytwarzanie SA

poniżej przedstawiam stosowne wyjaśnienia.

W spółce Tauron Wytwarzanie SA nie nastąpiło

wypowiedzenie umów społecznych.

W dniu 4 grudnia

2012 r. miało miejsce podpisanie porozumień (w for-

mie aneksów do umów społecznych) pomiędzy zarzą-

dem spółki a stroną społeczną reprezentowaną przez or-

ganizacje związkowe co do okresu trwania tychże

umów i określenie daty ich obowiązywania do 30 czerw-

ca 2016 r.

Zgodne ustalenie treści ww. porozumień

pomiędzy pracodawcą a związkami zawodowymi

świadczy o właściwie prowadzonym dialogu społecz-

nym oraz uwzględnianiu interesu zarówno praco-

dawcy, jak i pracowników.

Nie zostały natomiast pod-

636

jęte działania zmierzające do wypowiedzenia przed-

miotowych dokumentów.

W spółce Tauron Wytwarzanie SA nie ma miejsca

„program transformacji pracowników (…) do spółki,

która nie istnieje”.

Wszelkie działania reorganizacyj-

ne są prowadzone zgodnie prawem, na podstawie do-

browolnej decyzji pracowników spółki Tauron Wy-

twarzanie SA, z jednoczesnym uwzględnieniem uza-

sadnienia biznesowego dla tych działań.

W spółce

Tauron Wytwarzanie SA prowadzone są prace pole-

gające na stworzeniu silnego podmiotu, zależnego od

wymienionej spółki, zajmującego się działalnością

serwisową dla obszaru wytwarzania Grupy Tauron.

W związku z tym centralizowane są zarówno proce-

sy, funkcje, jak i zasoby (w tym również ludzkie), wy-

magane do prawidłowego funkcjonowania wymienio-

nej spółki.

Warunki wypowiedzenia czy zakończenia umowy

wym dokumencie, a negocjacje prowadzone są w zgo-

dzie z obowiązującymi przepisami prawa oraz w opar-

ciu o zapisy przedmiotowego dokumentu.

Należy

wskazać, iż przedmiotowe umowy społeczne nie zo-

stały wypowiedziane.

Odnosząc się do zapytania dotyczącego gwarancji

bezpiecznej pracy branży strategicznej, informuję, że

podejmowane działania są realizowane z uwzględnie-

niem wszelkich wymogów prawnych i zmierzają do

poprawy funkcjonowania zarówno poszczególnych

spółek zależnych Grupy Tauron, jak i Grupy Tauron

jako całości i nie stanowią zagrożenia dla bezpieczeń-

stwa pracy sektora energetycznego.

Z poważaniem

Minister

Mikołaj Budzanowski

i Dziedzictwa Narodowego wobec potrzeby

realizacji projektu „Kamienne Piekło

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na za-

-2618/12 z dnia 3 grudnia br.) w sprawie możliwości

doﬁnansowaniaześrodkówEuropejskiegoFunduszu

Rozwoju Regionalnego (EFRR) projektu pn. „Ka-

mienne Piekło KL Gross-Rosen II – projekt Pomnika

szę o przyjęcie poniższych informacji.

Projekt Muzeum Gross-Rosen w Rogoźnicy znaj-

duje się na rezerwowej liście projektów indywidual-

nych dla działania 11.2: Rozwój oraz poprawa stanu

nym XI priorytetu: Kultura i dziedzictwo kulturowe

sko”.

Decyzja w sprawie doﬁnansowaniategoprojek-

tu mogłaby zostać podjęta po spełnieniu określonych

warunków, wśród których należy wymienić m.in. po-

siadanie pełnej dokumentacji wymaganej na etapie

oceny.

Z przekazywanych na bieżąco przez Muzeum

Gross-Rosen w Rogoźnicy informacji o stanie przy-

gotowania projektu jednoznacznie wynika, że nie jest

on gotowy do realizacji (przewidywany termin uzy-

skania pozwolenia na budowę, studium wykonalności

i decyzji środowiskowej to I kwartał 2013 r.).

mach działania 11.2: Rozwój oraz poprawa stanu in-

nym, środki z EFRR zostały całkowicie rozdyspono-

wane nie przewiduję możliwości doﬁnansowaniatego

projektu rezerwowego.

Z poważaniem

Minister

Bogdan Zdrojewski

Warszawa, dnia 18 grudnia 2012 r.

ministra zdrowia

na zapytanie posła Adama Lipińskiego

w sprawie trwającego procesu przekształcania

przez samorządy jednostek służby zdrowia

w spółki prawa handlowego (2619)

-2619/12, w sprawie trwającego procesu przekształ-

cenia przez samorządy jednostek ochrony zdrowia

w spółki prawa handlowego (na podstawie planu B),

uprzejmie proszę o przyjęcie poniższych informacji.

Na realizację tzw. planu B, tj. programu wielolet-

niego pod nazwą „Wsparcie jednostek samorządu te-

rytorialnego w działaniach stabilizujących system

ochrony zdrowia”, zarezerwowane były środki ﬁnan-

sowe na lata 2009–2011 w wysokości 1381 mln zł.

W latach 2009–2011 na wykonanie zadań określo-

nych w powyższym programie zostały wydatkowane

środki ﬁnansowewwysokości755506656,76zł.

Zgodnie z ust. 6 programu dotacja była przezna-

czona na zadania własne jednostek samorządu tery-

torialnego z zakresu polityki rozwoju nieujęte w kon-

637

traktach wojewódzkich, w związku z przejęciem zo-

bowiązań samodzielnych publicznych zakładów opie-

ki zdrowotnej przez jednostki samorządu terytorial-

nego na podstawie art. 60 ust. 6 wówczas obowiązu-

Jak już informowaliśmy powyżej, dotacja w ra-

mach programu skierowana była do jednostek samo-

rządu terytorialnego, które przekształciły samodziel-

ne publiczne zakłady opieki zdrowotnej w spółki ka-

pitałowe.

W załączeniu*

)

przedkładam wykaz jednostek

samorządu terytorialnego uczestniczących w pro-

gramie.

Z poważaniem

Minister

Bartosz Arłukowicz

Warszawa, dnia 4 stycznia 2013 r.

Ministra Edukacji Narodowej

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na

skierowane pismem (SPS-024-2620/12) z 3 grudnia

ﬁńskiegodotyczącerozporządzeniawsprawieramo-

wych planów nauczania w szkołach publicznych

w zakresie nauczania religii, uprzejmie przekazuję

następujące wyjaśnienia.

Nawiązując do wprowadzonych ostatnio zmian

w przepisach prawa, uprzejmie wyjaśniam, że nie

uległy zmianie przepisy rozporządzenia ministra

poz. 155, z późn. zm.).

Przepis § 1, który stanowi, że

szkoła organizuje naukę religii i etyki na życzenie

rodziców (lub samych uczniów, po osiągnięciu przez

nich pełnoletności), wszedł w życie z dniem 1 wrze-

śnia 1992 r. i pozostaje aktualny.

Zmienione natomiast zostały przepisy w sprawie

ramowych planów nauczania, które weszły w życie

statusu przedmiotów religia i etyka, ani zasad ich

organizowania.

W przepisach rozporządzenia ministra edukacji

nych został określony w nowy sposób (opisowy za-

miast tabelarycznego).

Ramowe plany nauczania dla poszczególnych ty-

pów szkół zostały określone w formie załączników do

przywołanego rozporządzenia, z których każdy sta-

nowi kompletny, odrębny ramowy plan nauczania

dla danego typu szkoły.

Każdy ramowy plan nauczania dla danego typu

szkoły zawiera zarówno zajęcia, których wymiar jest

określony wprost w przepisach tego rozporządzenia,

jak i zajęcia, których wymiar określają inne rozpo-

rządzenia ministra edukacji narodowej.

Wymiar zajęć z religii wynika z przepisów § 8

przywołanego wcześniej rozporządzenia ministra

System informacji oświatowej nie gromadzi da-

nych dotyczących liczby składanych oświadczeń w spra-

wie udziału uczniów w zajęciach z religii (określo-

nych wyznań) i etyki.

Ponieważ obecny stan prawny nie zmienił obo-

wiązującego od 1992 r. statusu przedmiotów religia

i etyka ani zasad ich organizowania w szkołach pu-

blicznych, nie zachodziła konieczność szczególnego

informowania rodziców i pełnoletnich uczniów o zmia-

nach w sprawie ramowych planów nauczania w za-

kresie dotyczącym organizowania na ich życzenie

zajęć z religii i etyki.

Zgodnie z obowiązującymi przepisami rodzice lub

pełnoletni uczniowie wyrażają życzenie w formie

oświadczenia, jeśli są zainteresowani uczestnictwem

ucznia w zajęciach z religii lub etyki.

Życzenie to

może zostać przez nich zmienione i wówczas zainte-

resowani powinni powiadomić o tym szkołę.

Informuję, że w związku ze zmianą przepisów

w sprawie ramowych planów nauczania Minister-

stwo Edukacji Narodowej skierowało we wrześniu br.

do kuratorów oświaty pismo z prośbą o przekazanie

informacji o odebranych sygnałach dotyczących nie-

prawidłowości w organizowaniu zajęć z religii i etyki.

Z informacji nadesłanych przez kuratorów oświaty

wynika, że nieliczne sprawy świadczące o nieprawi-

dłowościach nie miały związku ze wspomnianą no-

welizacją przepisów i zostały przez nich pozytywnie

załatwione.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Joanna Berdzik

Warszawa, dnia 27 grudnia 2012 r.*

638

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w sprawie metod nauczania religii

oraz przekazywanych wzorców społecznych

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na

skierowane pismem, SPS-024-2621/12, z 3 grudnia

ﬁńskiego w sprawie metod nauczania religii oraz

przekazywania wzorców społecznych w Zespole Szkół

przekazuję następujące wyjaśnienia.

Kwestie związane z nawiązywaniem i rozwiązy-

waniem stosunku pracy z nauczycielem religii regu-

lują przepisy ustawy Karta Nauczyciela (t.j.

Dz. U.

nia nauki religii w publicznych przedszkolach i szko-

Szkoła zatrudnia nauczyciela religii (określonego

wyznania) wyłącznie na podstawie imiennego pisem-

nego skierowania do danej szkoły wydanego przez wła-

ściwe władze zwierzchnie kościoła lub związku wyzna-

niowego prowadzącego nauczanie religii w ramach

systemu oświaty publicznej.

Skierowanie to może być

cofnięte przez wydającego, który jest zobowiązany po-

wiadomić o tym szkołę oraz organ prowadzący.

Zgodnie z przepisami § 11 do wizytowania lekcji

religii upoważnieni są wizytatorzy wyznaczeni

przez właściwe władze zwierzchnie Kościoła lub

związku wyznaniowego.

Nadzór pedagogiczny nad

ły oraz pracownicy organu sprawującego nadzór

pedagogiczny na zasadach określonych odrębnymi

przepisami.

W uzasadnionych przypadkach wnioski wynika-

jące ze sprawowania nadzoru pedagogicznego mogą

być przekazywane właściwym władzom zwierzchnim

kościoła lub związku wyznaniowego.

W przypadku nauczyciela religii zatrudnionego

wie właściwą władzą zwierzchnią ze strony kościoła

jest biskup diecezji włocławskiej.

Opisana w zapytaniu

poselskim sprawa jest znana kurii włocławskiej.

Możliwość odmawiania w szkole modlitwy przed

i po zajęciach wynika z przepisów § 12 rozporządzenia

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Joanna Berdzik

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na za-

szych losów Składu Materiałowego Marcinkowo

(SPS-024-2622/12), uprzejmie proszę o przyjęcie na-

Planowane działania reorganizacyjne w armii wy-

nikają ze zmieniających się uwarunkowań i potrzeb

obronnych naszego kraju.

Aktualnie w resorcie obro-

ny narodowej wdrażane są postanowienia „Progra-

mu rozwoju Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej

w latach 2009–2018”.

Znajdują się w nim zapisy do-

tyczące m.in. rozwoju systemu zabezpieczenia logi-

stycznego Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.

Jednym z najważniejszych przedsięwzięć w tym ob-

szarze jest optymalizacja terytorialnego systemu za-

bezpieczenia logistycznego wojsk, działającego na

korzyść wszystkich rodzajów Sił Zbrojnych w oparciu

o regionalne bazy logistyczne.

Zawiera ona m.in. do-

skonalenie podsystemu zaopatrzenia materiałowego

oraz kontynuację procesu reorganizacji składów

przeznaczonych do przechowywania środków zaopa-

trzenia.

Przedmiotowe przedsięwzięcia zostały

uszczegółowione w „Planie rozwoju systemu zabez-

pieczenia logistycznego Sił Zbrojnych Rzeczypospoli-

tej Polskiej w latach 2009–2018”, a ich kontynuacja

jest zagwarantowana stosownymi zapisami w „Pro-

gramie rozwoju Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Pol-

skiej w latach 2013–2022”.

W ramach ich realizacji

został przeprowadzony przegląd potencjału logistycz-

nego, niezbędnego do zabezpieczenia funkcjonowania

armii, który wykazał konieczność dostosowania wiel-

kości stacjonarnego potencjału logistycznego do po-

trzeb operacyjnych, m.in. przez rozformowanie zbęd-

nych dla Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej skła-

dów materiałowych, w tym Składu Materiałowego

Marcinkowo – do końca 2013 r.

639

Odnosząc się do kwestii poruszonej przez pana

posła Jerzego Szmita, dotyczącej konieczności rozfor-

mowania przedmiotowego składu, uprzejmie infor-

muję, że analiza zasobów infrastruktury paliwowej

wykazała znaczące nadwyżki w stosunku do potrzeb

Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.

Wymusza to

konieczność racjonalizacji przez wyłączenie z eksplo-

atacji nadmiarowych składów i stacji paliw.

Działa-

nia te pozwolą skupić siły i środki na obiektach nie-

zbędnych.

Dodatkowo zapewnią one osiągnięcie od-

powiedniego poziomu nowoczesności oraz spełnienie

wymogów w zakresie przechowywania paliw (doty-

czących m.in. ochrony obiektu, zabezpieczenia prze-

ciwpożarowego i ochrony środowiska).

Należy wskazać, że dalsze funkcjonowanie Skła-

du Materiałowego Marcinkowo wymagałoby jego

kosztownej modernizacji, co wiązałoby się z nakła-

dami ﬁnansowymiwwysokościokoło60mlnzł.

Na-

tomiast utrzymanie w nim składu materiałów pęd-

nych i smarów (zbędnego przy obecnym poziomie

potrzeb pojemności zbiornikowych) będzie generować

dodatkowe roczne koszty w wysokości około 5,2 mln

zł.

Nakłady te znacznie przewyższą szacunkowe

koszty dowozu zaopatrzenia w rejonowym systemie

zaopatrywania obejmującym składy: Dębogórze,

Gardeja, Puszcza Mariańska, Maksymilianowo.

trzeby operacyjne armii oraz konieczność racjona-

lizacji kosztów zabezpieczenia logistycznego wojsk,

a także uwzględniając obecny stan techniczny Skła-

du Materiałowego Marcinkowo, decyzja dotyczącą

jego rozformowania jest zasadna.

Przedstawiając powyższe wyjaśnienia, pozostaję

Warszawa, dnia 21 grudnia 2012 r.

Odpowiedź

w sprawie odmowy sﬁnansowania przez NFZ

operacji za granicą ciężko chorego dziecka

zamieszkałego w Olsztynie (2623)

pytanie pana Jerzego Szmita, posła na Sejm RP,

z dnia 19 listopada 2012 r. przesłane przy piśmie

w sprawie odmowy sﬁnansowaniaprzezNFZopera-

cji za granicą ciężko chorego P. J. z Klebarka Małego

uprzejmie proszę o przyjęcie poniższych wyjaśnień

starań rodziców małoletniego P. J. o uzyskanie ze-

zwolenia na sﬁnansowaniekosztówoperacjikardio-

chirurgicznej, która miałaby być przeprowadzona

w USA, jest ministrowi zdrowia znana.

Jednakże

wie kompetencje do wydawania zgody na leczenie

wego Funduszu Zdrowia (NFZ).

640

nia wnioskodawcy w kraju powinien być wypełniony

pana posła.

Lekarz ocenia możliwość (dalszego) leczenia

liwościami leczenia wady serca, na którą cierpi chło-

piec, w polskich ośrodkach kardiologii dziecięcej

chirurgii Instytutu Centrum Zdrowia Matki Polki

publicznych, wniosek traﬁłdoprezesaNFZ,które-

mu w znowelizowanych przepisach przyznano kom-

petencje do rozpatrywania wniosków i udzielania

zgody (bądź odmowy jej udzielania) także w przy-

padku, gdy wnioskowane leczenie lub badania nie

świadczeń ﬁnansowanesąześrodkówbudżetupań-

stwa, z dotacji przekazywanej na ten cel Narodowe-

mu Funduszowi Zdrowia.

biorców na leczenie lub badania diagnostyczne poza

krycie kosztów transportu.

Jak wspomniano wcze-

śniej, na podstawie każdego z tych rozporządzeń czę-

ści II i III wniosku muszą zostać wypełnione przez

specjalistę z danej dziedziny medycyny, który posiada

ra habilitowanego nauk medycznych.

641

który wypełni przedmiotowy wniosek.

Jednakże żad-

ne przepisy obowiązującego w tym zakresie prawa

nie nakładają na fundusz takiego obowiązku.

ju.

Dokonując powyższych ustaleń prezes NFZ, nie

kresu dziedzin medycyny obejmujących przedmiot

gdy opinie te, dotyczące zasadności wnioskowanego

może również poddawać w wątpliwość decyzji preze-

sa NFZ.

Nie jest bowiem organem nadrzędnym

w sprawach uregulowanych w przepisach art. 25–26

ustawy.

Ponadto podejmowanie interwencji przez mi-

nistra zdrowia w przypadkach wydania negatywnej

decyzji oznaczałoby zarówno kwestionowanie kom-

petencji prezesa NFZ, jak i podważanie zasadności

jego udziału w procesie rozpatrywania wniosku, któ-

rego zakres wyznaczają przepisy prawa wydane przez

ministra zdrowia, tj. wspomniane wcześniej rozpo-

642

Odpowiedź

podsekretarza stanu

Ministerstwa Obrony Narodowej (2624)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na za-

łalności Inspektoratu Uzbrojenia Ministerstwa Obro-

ny Narodowej (SPS-024-2624/12), uprzejmie proszę

o przyjęcie następujących wyjaśnień.

W Inspektoracie Uzbrojenia Ministerstwa Obro-

ny Narodowej, według stanu na dzień 6 grudnia br.,

zatrudnionych jest 248 osób.

Postępowanie wyja-

śniające prowadzone jest w stosunku do dwóch.

W ostatnich dwóch latach postawiono zarzuty czte-

rem osobom zatrudnionym w inspektoracie, które

nadal w nim pracują.

Jednocześnie wyjaśniam, że w Inspektoracie Uzbro-

jenia MON nie pracują osoby skazane prawomocnymi

wyrokami za przestępstwa umyślne.

Przedstawiając powyższe wyjaśnienia, pozostaję

Warszawa, dnia 21 grudnia 2012 r.

podsekretarza stanu

kolejnej partii silników RD-33 serii 2 (2625)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na za-

pliwości związanych z zakupem kolejnej partii silni-

ków RD-33 serii 2 (SPS-024-2625/12), uprzejmie

proszę o przyjęcie następujących wyjaśnień.

Zamówienie nr IU/199/IX-30/ZO/WR/DOS/Z/2012/

284 z dnia 28 września br. uzyskało konsorcjum ﬁrm:

1) nazwa ﬁrmy: D. K. – Polit Elektronik, lider

konsorcjum, adres ﬁrmy:Warszawa;

2) nazwa ﬁrmy:OtwartaSpółkaAkcyjnaRosyj-

ska Korporacja Samolotowa „MIG”, adres: Moskwa,

Federacja Rosyjska,

reprezentowane przez lidera konsorcjum, nazwa

ﬁrmy:D.K.–PolitElektronik.

Odnosząc się do kosztów zakupu siedmiu nowych

silników RD-33 serii 2, uprzejmie informuję, że wy-

niosły one 175 611 204,79 zł.

Jednocześnie wyjaśniam, że zamówienie nie zo-

stało udzielone w drodze przetargu, gdyż z uwagi na

ze zm.), zamówienia udzielono z wolnej ręki.

Przedstawiając powyższe wyjaśnienia, pozostaję

Szanowna Pani Marszałku!

W odpowiedzi na

sygn.

SPS-024-2626/12, zapytanie pana posła Artu-

wania opłat za używanie kart debetowych i kredyto-

wych, uprzejmie proszę o przyjęcie następujących

wyjaśnień.

Koszty obsługi płatności bezgotówkowych w Pol-

sce należą do najwyższych w Europie.

W ocenie Mi-

nisterstwa Finansów najpoważniejszą barierą dyna-

micznego rozwoju płatności bezgotówkowych w Pol-

sce są wysokie prowizje na rynku płatności bezgo-

tówkowych przy użyciu karty płatniczej.

Biorąc pod

uwagę fakt, iż ponad 85% opłaty akceptanta (punkt

usługowo-handlowy po zakończeniu cyklu rozlicze-

nia otrzymuje od banku lub innego dostawcy usług

płatniczych agenta rozliczeniowego kwotę zakupu

pomniejszoną właśnie o opłatę akceptanta) stanowi

opłata interchange (IF) na rzecz wydawcy karty płat-

niczej, której ani agent rozliczeniowy, ani jego do-

stawca sam nie pobiera (opłaty potrącane są w sys-

temie rozliczeniowym VISA i MasterCard), oraz fakt,

że brak jest rynkowego (kwestionowanie przez orga-

643

nizacje kartowe możliwości pobierania opłat przez

sklepy – tzw. surcharge) czy samoregulacyjnego,

ewentualnie regulacyjnego wpływu podmiotów in-

nych niż organizacje kartowe i banki na IF, łatwo

dostrzec można najważniejszą barierę rozwoju pol-

skiego rynku płatności bezgotówkowych przy użyciu

karty płatniczej.

Odnośnie do pierwszego pytania pana posła, do-

tyczącego słuszności ustawowego regulowania mak-

symalnego poziomu opłat od transakcji kartowych,

pragnę poinformować, iż analizując podstawowe

przesłanki dla ingerencji ustawowej w celu ustalenia

maksymalnych stawek opłaty IF dla płatności kar-

towych, tj.:

1) duopol pochodzących z USA organizacji karto-

wych w stworzonym modelu biznesowym i konkuren-

cyjnym,

2) brak rynkowego (kwestionowanie pobierania

opłat przez sklepy – tzw. surcharge), samoregulacyj-

nego czy regulacyjnego wpływu podmiotów innych

3) brak konkurencji między organizacjami płat-

niczymi, które ustalają opłatę IF, co jest powodem jej

ustalania na tak wysokim poziomie, przy jednocze-

snej bardzo dużej konkurencji między agentami roz-

liczeniowymi, co powoduje, że w umowach z organi-

zacjami kartowymi agenci rozliczeniowi uzyskują

nierówną pozycję (a treść tak wynegocjowanych

umów przenoszona jest do umów agentów rozlicze-

niowych z akceptantami),

4) nieprzejrzystość innych niż IF licznych opłat

i nieprzejrzystość samych nazw opłat, umów, powią-

zań prawnych, rozbudowanych cenników IF oraz nie-

jawność wysokości opłat poza IF (jawność IF wymu-

szona przez Komisję Europejską), w bardzo skompli-

kowanym czterostronnym modelu biznesowym opar-

tym na pośrednictwie (klient, akceptant, agent roz-

liczeniowy związany umową ze sklepem, akceptan-

tem i bank wydawca; oprócz tego piątą stroną jest

organizacja kartowa zawierająca umowy z agentem

rozliczeniowym i bankiem wydawcą),

5) brak możliwości negocjacji przez agentów roz-

liczeniowych, a więc i punkty usługowo-handlowe,

treści umów ze względu na siłę rynkową organizacji

kartowych,

6) dużą atrakcyjność polskiego rynku (rynek per-

spektywiczny pod względem potencjału dla rozwoju

płatności bezgotówkowych – pilna potrzeba wprowa-

dzenia jasnych zasad na rynku płatności bezgotów-

kowych),

– należy zauważyć, iż w sytuacji istnienia duopo-

lu na rynku polskim dostępnych schematów karto-

wych oraz braku efektywnych rozwiązań samoregu-

lacyjnych pozostaje rozwiązanie regulacyjne – cho-

ciaż nie w pełni zgodne z ideą wolnego rynku – pole-

gające na ustawowym ustaleniu maksymalnego po-

ziomu opłaty IF.

Odnośnie do kolejnego pytania pana posła, czy

należy dążyć wyłącznie do ustawowego obniżenia

opłaty IF, czy też wszystkich opłat ponoszonych przez

punkty handlowo-usługowe z tytułu płatności kartą

płatniczą, informuję, iż w opinii Ministerstwa Finan-

sów merytorycznie uzasadnione jest uregulowanie

jedynie stawek IF i pozostawienie opłaty akceptanta

(OA) kształtowaniu przez siły rynkowe, ponieważ to

właśnie stawki IF są stawkami wewnątrzsystemowy-

mi, a ich sposób ustalania nie jest przejrzysty i na-

rzucany w Polsce przez dwa podmioty udzielające

licencji na wydawanie kart pod ich marką (VISA,

MasterCard).

Poziom IF jest konsekwencją ich kon-

kurowania o oferowanie bankom kart z coraz wyż-

szym IF, co wykazały m.in. prace Zespołu ds. opłaty

interchange prowadzone pod auspicjami NBP.

Regu-

lowanie poziomu IF znajduje uzasadnienie podobnie

jak znalazło uzasadnienie uregulowanie stawki po-

łączeń roamingowych w telekomunikacji albo stawki

za przesył prądu czy gazu w energetyce.

wanie przez MF danymi dotyczącymi potencjalnych

następstw administracyjnego ustalenia maksymal-

nego poziomu opłaty IF oraz opinii MF co do regula-

cyjnego podejścia w tym obszarze w innych pań-

stwach pragnę poinformować, iż jednym ze spodzie-

wanych następstw ustawowej regulacji stawek opłat

IF oraz kilku kwestii dodatkowych (m.in. w zakresie

zapewnienia swobody umów uczestnikom rynku kar-

towego) będzie zwiększenie konkurencji na rynku

płatności, jak również większy wybór i przejrzystość

(nie tylko cenowa) w obszarze kart płatniczych oraz

przyjazność zasad dla konsumentów, a tym samym

większe zaufanie konsumentów do rozliczeń bezgo-

tówkowych.

Ministerstwo Finansów dysponuje wieloma przy-

kładami z innych krajów w zakresie regulacyjnego

podejścia do ustalenia ustawowego, maksymalnego

poziomu opłaty IF oraz następstw takich rozwiązań.

Poniżej zaprezentowane zostanie kilka przykładów

ze świata w zakresie regulacji modeli prowizyjnych

na rynku kart płatniczych.

Przykład amerykańskiego podejścia do sprawy

wysokich opłat IF.

Od 1 października 2011 r. obowiązuje w USA tzw.

poprawka Durbina, która stanowi część ustawy Re-

storing American Financial Stability Act of 2010

(w skrócie zwanej: Dodd – Frank Act).

Ustawa ta

została uchwalona w następstwie kryzysu ﬁnanso-

wego i miała na celu ochronę amerykańskich konsu-

mentów przed nadużyciami instytucji ﬁnansowych.

Poprawka daje prawo Bankowi Rezerw Federal-

nych (FED) do regulowania rynku kart płatniczych

w zakresie opłat za transakcje dokonywane kartami

płatniczymi.

Stawka opłaty interchange dla każdej

transakcji dokonanej kartą debetową została ustalo-

na na poziomie nie większym niż 21 centów + 0,05%

wartości transakcji.

Ponadto wydawcy, którzy rozwi-

jają i wdrażają procedury przeciwdziałania oszu-

stwom, mogą uzyskiwać dodatkowo nie więcej niż

1 cent od każdej transakcji.

Łączna maksymalna

wartość opłaty interchange dla wydawcy nie może

być wyższa niż 22 centy + 0,05% wartości transakcji

dokonanej kartą debetową.

Poprawka ta nie obejmu-

644

je wydawców, których wartość aktywów nie przekra-

cza 10 mld dolarów

1)

.

Podstawowe zapisy z poprawki Durbina:

— ustalono maksymalny poziom 21 centów + 0,05%

wartości transakcji dla płatności kartą debetową,

— możliwość stosowania rabatów dla gotówki,

— możliwość stosowania opłat dodatkowych przy

kartach kredytowych,

— możliwość nieakceptowania kart kredytowych

przy kwocie poniżej 10 dolarów,

— możliwość dowolnego wyboru procesorów płat -

ności (a nie – jak w PL – prawie wszystko via PNNSS

i GCMS będące własnością VMC),

— nadanie prawa FED do regulowania opłat kar -

towych.

Skutki zapisów z poprawki Durbina:

— 7,25 mld dolarów dla sieci handlowych w for -

mie odszkodowań, w tym obniżka opłat na 8 miesię-

cy warta 1,2 mld dolarów,

— możliwość kolektywnego negocjowania z sie -

ciami kartowymi stawek opłat kartowych (tzw. staw-

ka dedykowana)

2)

.

Australia

Zgodnie z ustawą o systemach płatności z 1998 r.

– Payment Systems (Regulation) Act, bank centralny

Australii (Reserve Bank of Australia) ma prawo re-

gulować system płatniczy, określając wysokość opłat

(w tym IF), warunki dostępu do systemów płatności

i inne powiązane zagadnienia.

W Australii od 1 listo-

pada 2006 r. obowiązuje maksymalny pułap dla kart

kredytowych Visa i MasterCard na poziomie 0,5%

wartości transakcji, zaś w przypadku kart debeto-

wych Visa – 12 centów (w Australii nie ma debeto-

wych kart MasterCard).

Dla rodzimego australijskie-

go systemu kart debetowych pułap kwotowy to

4–5 centów (bilateral fees) lub 12 centów (multilate-

ral fees).

Ponadto w Australii akceptanci mogą sto-

sować opłaty dodatkowe (surcharges) i nie stosować

się do zasady „honour all cards”.

Hiszpania

W 2005 r. Hiszpański Trybunał Ochrony Konku-

rencji (Spanish Tribunal of Defence of Competition)

wszczął postępowanie przeciw krajowym systemom

ServiRed, Sistema 4B i Euro6000 w sprawie ustala-

nia opłat IF.

W 2006 r. systemy te zobowiązały się do

przestrzegania szeregu zasad, w tym ustalania wy-

sokości IF na podstawie obiektywnych badań kosz-

tów, i do redukcji tej opłaty.

Porozumienie przetrwa-

opłat IF przyniosła skumulowany efekt oszczędności

na poziomie ok. 3,3 mld euro.

W 2010 r. stawki IF

przy kartach debetowych i kredytowych wynosiły od

0,57% do 0,74% wartości transakcji.

Węgry

W 2008 r. węgierski organ antymonopolowy (Hun-

garian Competition Authority) wszczął postępowanie

dotyczące nadmiernie wysokich opłat IF w syste-

mach Visa i MasterCard w transakcjach krajowych.

Efektem tego postępowania były kary nałożone na

siedem banków węgierskich (w kwocie ok. 3,57 mln

euro) i na systemy Visa i MasterCard (w kwocie ok.

3,52 mln euro, po 1,76 euro na organizację).

Na sku-

tek tych decyzji w systemie Visa początkowo obniżo-

no stawki IF z poziomu 1,4% do 0,28 euro na trans-

akcjach kartami debetowymi, natomiast na transak-

cjach kartami kredytowymi do poziomu 0,7%.

W lu-

tym 2011 r. stawki opłaty IF dla kart debetowych

uległy obniżeniu do poziomu transgranicznego (0,2%).

Opłaty na kartach MasterCard i Maestro także ule-

gły obniżeniu w omawianym okresie, ale w mniej-

szym stopniu niż w systemie Visa.

Odnośnie do pytania pana posła o skutki przepisu

umożliwiającego punktom handlowo-usługowych

nieakceptowanie wszystkich kart danej organizacji

kartowej pragnę poinformować, iż wprowadzenie za-

kazu wymagania przez dostawców od akceptantów

stosowania zasady „honour all cards” (polegającej na

konieczności przyjmowania przez akceptantów płat-

ności wszystkimi rodzajami kart płatniczych) – w po-

staci przyznania akceptantowi uprawnienia do żąda-

nia zapisania w umowie z agentem rozliczeniowym,

których kart mógłby on odmówić – uzasadnione jest

koniecznością przyznania akceptantom możliwości

ochrony swych interesów poprzez rezygnację z przyj-

mowania płatności kartami, z którymi są związane

zbyt wysokie koszty dla akceptantów.

Ma to na celu

faktyczne umożliwienie podejmowania przez akcep-

tantów decyzji o rezygnacji z przyjmowania płatności

za pomocą kart płatniczych, które uważane są przez

akceptanta za pociągające za sobą wysokie koszty

akceptacji.

W opinii Ministerstwa Finansów zmusza-

nie punktów handlowo-usługowych do akceptacji

wszystkich kart danej organizacji kartowej wyraźnie

narusza zasady swobody umów pomiędzy uczestni-

kami rynku kartowego.

Należy również pamiętać

o kwestii konkurencji pomiędzy akceptantami, która

w odpowiedni sposób będzie oddziaływała na wpro-

wadzenie zakazu wymagania przez dostawców od

karty”.

Odnośnie do pytania pana posła o ocenę przez MF

optymalnego poziomu opłat za transakcje kartowe

w Polsce z punktu widzenia pogodzenia interesów

handlowców, banków oraz konsumentów pragnę

wskazać na istniejące (znane Ministerstwu Finan-

sów) poziomy opłaty IF, które można uznawać za po-

ziomy referencyjne.

W kartowych rozliczeniach transgranicznych po-

między państwami członkowskim Unii Europejskiej

obowiązują stawki transgraniczne ustalone w decy-

zjach Komisji Europejskiej (0,2–0,3%), które obowią-

zywałyby w Polsce, gdyby organizacje płatnicze VISA

i MasterCard (każda według swoich zasad ustalania

stawek) nie ustaliły stawki krajowej wiążącej rynek

Polski.

Sprawa uzasadnienia stosowania tej stawki do

rozliczania transakcji wykonywanych przy użyciu

1)

„Analiza funkcjonowania opłaty interchange w transak-

cjach bezgotówkowych na rynku polskim”, NBP, 2012 r.

2)

http://www.ibtimes.com/articles/363014/20120714/visa-

-mastercard-antitrust-fee-swipe-penalty.htm.

645

karty płatniczej nabiera ważnego kontekstu w związ-

ku z faktem, iż Sąd Unii Europejskiej potwierdził

MasterCard, Inc. i in./Komisja

3)

decyzję Komisji Eu-

ropejskiej z dnia 19 grudnia 2007 r., uznającą wielo-

stronnie uzgadnianą opłatę interchange (WOI) na-

kładaną na płatności transgraniczne dokonywane

kartami MasterCard za niezgodną z europejskim

prawem konkurencji, a więc przyjmując podejście

zdecydowane, można argumentację unijnego sądu

pierwszej instancji uznać za podstawę do uzasadnie-

nia przyjęcia stawki IF na poziomie 0% wartości

transakcji.

Wspomniany wyrok nie ma co prawda mocy wią-

żącej, bowiem zostało wniesione odwołanie od orze-

czenia Sądu Unii Europejskiej, ale jest ważnym

wsparciem dla argumentacji podważającej ﬁlozoﬁę

budowy modeli prowizyjnych na rynku kartowym

w oparciu o model czterostronny z wykorzystaniem

opłaty IF.

Inne możliwe do uznania za referencyjne poziomy

opłaty IF wskazało kompleksowe ogólnopolskie ba-

danie przedsiębiorców, przeprowadzone w br. przez

pana Jakuba Górkę z Wydziału Zarządzania Uniwer-

sytetu Warszawskiego na zlecenie Fundacji Rozwoju

Obrotu Bezgotówkowego (partnerami projektu ba-

dawczego są Wydział Zarządzania Uniwersytetu

Warszawskiego i Narodowy Bank Polski).

Badanie to

pokazało, iż wysokość prowizji IF powinna kształto-

wać się w Polsce na poziomie ok. 0,2% wartości trans-

akcji.

Warto przy tym zauważyć, że połowa punktów

handlowo-usługowych, które do tej pory nie akcep-

tują kart, zdecydowałaby się na wprowadzenie tej

formy płatności dopiero przy spadku opłaty akcep-

tanta poniżej 0,5% wartości transakcji.

W ocenie Narodowego Banku Polski średnia stawka

opłaty IF w UE w chwili obecnej to około 0,7% wartości

transakcji dla kart debetowych i 0,84% dla kart kredy-

towych, które to stawki również stanowią pewien moż-

liwy do zastosowania poziom referencyjny.

W opinii resortu – niezależnie od ostatecznej de-

cyzji co do maksymalnych poziomów ustawowych

opłaty IF – należy zapewnić kaskadowość w obniża-

niu opłaty IF wraz z rozłożeniem obniżek na kilka

najbliższych lat.

Resort wyraża przekonanie, iż roz-

łożone w czasie sukcesywne obniżanie opłaty IF nie

będzie zagrażać stabilności sektora ﬁnansowego,dla

którego wpływy z opłaty IF stały się istotną częścią

przychodów, a więc ich ograniczenie powinno w tej

sytuacji nastąpić stopniowo i pozwolić na niezbędne

dostosowanie planów ﬁnansowych.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Wojciech Kowalczyk

Warszawa, dnia 19 grudnia 2012 r.

w przedmiocie odwołań przedsiębiorców

od decyzji ZUS dotyczących umów

cywilnoprawnych (2627)

Szanowny Panie Marszałku!

Odpowiadając na za-

2012 r. w sprawie toczących się postępowań sądowych

uprzejmie przedstawiam, co następuje.

Z zapytania pani poseł wynika, że toczące się

obecnie przed sądami ubezpieczeń społecznych po-

stępowania w sprawach z odwołań osób ubezpieczo-

nych od decyzji organów rentowych w przedmiocie

zaległych składek na ubezpieczenie społeczne mnożą

niepotrzebnie koszty sądowe, albowiem w dniu 9 li-

stopada 2012 r. uchwalona została ustawa o umorze-

składek, która powinna skutkować zawieszaniem po-

stępowań toczących się obecnie w tym przedmiocie

przez sądy.

z art. 1 wyżej wymienionej ustawy na wniosek osoby

podlegającej w okresie od dnia l stycznia 1999 r. do

tułu prowadzenia pozarolniczej działalności w rozu-

1) która przed dniem 1 września 2012 r. zakoń-

czyła prowadzenie pozarolniczej działalności i nie

2) innej niż wymieniona w pkt 1

– umarza się nieopłacone składki na te ubezpie-

opłaty prolongacyjne, koszty upomnienia, opłaty do-

datkowe, a także koszty egzekucyjne naliczone przez

dyrektora oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecz-

sądowego.

Stosownie do ust. 4 art. 1 ustawy wniosek o umo-

rzenie można złożyć w terminie 24 miesięcy od dnia

czeń Społecznych wydaje decyzję określającą warun-

ki umorzenia, w której ustala także kwoty należno-

tów egzekucyjnych.

3)

http://curia.europa.eu/juris/document/document.jsf?text=&do-

cid=123081&pageIndex=0&doclang=pl&mode=lst&dir=&occ=ﬁr-

st&part=1&cid=952943.

646

Na podstawie ust. 13 art. 1 ustawy Zakład Ubez-

pieczeń Społecznych po rozpatrzeniu wniosku ma

obowiązek wydać decyzję o umorzeniu należności po

spełnieniu warunków określonych w ustawie lub

o odmowie umorzenia należności w przypadku nie-

spełnienia tych warunków.

Odpowiadając na pytania pani poseł, uprzejmie

informuję, że minister sprawiedliwości nie ma kom-

petencji do obligowania sądów do wydawania posta-

nowień w przedmiocie zawieszenia postępowania,

albowiem wkraczałoby to w sferę niezawisłości sę-

dziowskiej.

Wniosek o zawieszenie postępowania

sądowego mogą złożyć jedynie strony, w tym zarów-

no organ rentowy, jak i ubezpieczony.

Postanowie-

nia w przedmiocie zawieszenia postępowania są za-

skarżalne.

Mając na uwadze normy konstytucyjne ustalające

rozdział władzy sądowniczej od władzy ustawodaw-

czej i wykonawczej, minister sprawiedliwości nie ma

umocowania do wydawania sądom wytycznych od-

nośnie do kierunku orzecznictwa.

Nadzór nad dzia-

łalnością merytoryczną sądów sprawują bowiem je-

dynie sądy wyższej instancji oraz Sąd Najwyższy.

Minister sprawiedliwości wyposażony jest na podsta-

poz. 1070, ze zm.) w instrumenty związane z wyko-

nywaniem jedynie zewnętrznego nadzoru nad dzia-

łalnością administracyjną sądów.

W ramach tego

nadzoru brak jest podstaw do ingerowania w indywi-

dualne postępowania sądowe w części dotyczącej ich

strony merytorycznej.

Stosownie zaś do art. 9b wy-

mienionej ustawy czynności z zakresu nadzoru ad-

ministracyjnego nie mogą wkraczać w dziedzinę,

Z wyrazami szacunku

Sekretarz stanu

Ministerstwa Obrony Narodowej zmierzających

do wsparcia ﬁrmy polskiego przemysłu

zbrojeniowego na rynkach zagranicznych

(2628)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na za-

wej zmierzających do wsparcia ﬁrmypolskiegoprze-

mysłu zbrojeniowego na rynkach zagranicznych

(znak: SPS-024-2628/12), uprzejmie proszę o przyję-

Aktualny porządek prawny nie reguluje kompe-

tencji ministra obrony narodowej w zakresie promo-

cji polskiego przemysłu obronnego.

Minister właści-

wy do spraw gospodarki i minister spraw zagranicz-

nych odpowiadają za współpracę gospodarczą z za-

granicą, w tym za działania promocyjne.

Należy

obrony narodowej oraz poszczególne komórki i insty-

tucje resortu (w tym attachés obrony w przedstawi-

cielstwach dyplomatycznych Rzeczypospolitej Pol-

skiej) realizują działania w zakresie udzielania

wsparcia przedsiębiorcom, m.in. przez:

— uwzględnianie zagadnień współpracy przemy -

słowo-obronnej w agendzie spotkań dwustronnych,

komitetów bądź grup roboczych, realizowanych na

szczeblu ministerstw obrony,

— zapraszanie wysokich rangą przedstawicieli sił

zbrojnych krajów, których dotyczy kontrakt, do zło-

żenia wizyty w Polsce w celu odbycia rozmów mogą-

cych zwiększyć szanse biorącego udział w tym kontr-

akcie krajowego przedsiębiorcy,

— współdziałanie z innymi organami administra -

cji rządowej przy przyjmowaniu zagranicznych dele-

gacji przemysłowych w Polsce,

— udzielanie pozytywnych opinii w sprawach za -

demonstrowania potencjalnym zagranicznym na-

bywcom walorów taktyczno-technicznych oferowane-

go przez krajowego przedsiębiorcę określonego uzbro-

jenia lub sprzętu wojskowego, będącego na wyposa-

żeniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, a tak-

że udostępnianie do tego celu poligonu,

— obejmowanie przez ministra obrony narodowej

honorowym patronatem targów, wystaw itp. promu-

jących krajowy przemysł obronny,

— przekazywanie przez polskich attachés ofert

polskich przedsiębiorców dotyczących uzbrojenia i sprzę-

tu wojskowego.

Należy mieć na uwadze, że aktywność personelu

ataszatów obrony ma charakter głównie rozpoznaw-

czy (analiza rynków zagranicznych i możliwości

udziału w nich polskiego przemysłu obronnego) oraz

wspierający, polegający na monitorowaniu zawar-

tych już porozumień i kontraktów oraz ułatwianiu

kontaktów przedsiębiorstwom w ich bieżącej dzia-

łalności za granicą.

Przyjęta przez Ministerstwo

Obrony Narodowej formuła postępowania jest

w obecnych warunkach pozytywnie oceniania przez

uprawnione organy, w tym również przez Najwyższą

Izbę Kontroli.

Zamierzenia związane z promocją przemysłu

obronnego Ministerstwo Obrony Narodowej prowa-

dzi w ścisłym uzgodnieniu z Ministerstwem Spraw

Zagranicznych oraz współdziała z innymi minister-

stwami.

Tam, gdzie jest to możliwe, wychodzi się na-

przeciw powstającym inicjatywom związanym z no-

wymi potrzebami i ustanawianiem polskiej obecności

647

wojskowej, zgodnie z priorytetami polityki zagranicz-

nej oraz interesem państwa.

W bieżącym roku ata-

szaty obrony zorganizowały 187 przedsięwzięć w ra-

mach działalności promocyjno-informacyjnej reali-

zowanej na rzecz polskiego przemysłu obronnego.

Pragnę również poinformować, że aktualnie Mi-

nisterstwo Gospodarki koordynuje opracowanie rzą-

dowego dokumentu „Program wspierania rozwoju

–2020”, który zakłada zwiększenie kompetencji mi-

nistra obrony narodowej w zakresie promocji pol-

skich przedsiębiorców przemysłu obronnego.

Po przy-

znaniu ministrowi obrony narodowej, na drodze

ustawowej, dodatkowych uprawnień we wspomnia-

nym zakresie będą dokonywane stosowne działania,

które mogą obejmować wzmocnienie etatowe istnie-

jących ataszatów obrony oraz istotne rozszerzenie

form, metod i programu przygotowywania kandyda-

tów do służby w nich w kontekście zwiększenia ich

udziału w realizacji przedsięwzięć wynikających

z wymienionego wyżej programu.

Powyższe działa-

nia będą wynikały z uzgodnień wewnątrzresorto-

wych oraz priorytetów Ministerstwa Spraw Zagra-

nicznych i Ministerstwa Gospodarki.

Będą również

uzależnione od możliwości budżetowych i środków

ﬁnansowychasygnowanychnakonkretneprzedsię-

wzięcia w tym obszarze.

Przedstawiając powyższe wyjaśnienia, pozostaję

Warszawa, dnia 19 grudnia 2012 r.

zmierzających do wsparcia ﬁrmy

W odpowiedzi na pismo o znaku: SPS-024-2629/

12 z dnia 3 grudnia br. dotyczące zapytania posła

Mariusza Antoniego Kamińskiego przedstawiam in-

formację w sprawie szczegółowych działań Minister-

stwa Gospodarki w sprawie politycznego wsparcia

i promocji polskiej oferty przemysłu obronnego na

rynkach zagranicznych.

1.

W 2012 r. uruchomione zostały w ramach Pro-

(PO IG) działania mające na celu systemowe wzmoc-

nienie promocji wyrobów polskiego przemysłu obron-

nego, polegające zwłaszcza na wdrożeniu programu

promocji sektora obronnego (poddziałanie 6.5.1 PO IG)

oraz wspieraniu działań konkretnych przedsiębior-

ców tej branży w zakresie promocji (poddziałanie

6.5.2. PO IG).

Informacje na ten temat są udostęp-

niane na bieżąco za pomocą administrowanej przez

Ministerstwo Gospodarki witryny pn. Portal Promo-

cji Eksportu (www.eksporter.gov.pl), która docelowo

pełnić ma funkcję platformy nawiązywania kontak-

tów biznesowych z kontraktorami zagranicznymi,

a także bazy umożliwiającej składanie ofert kupna

i sprzedaży.

Program promocji wyrobów obronnych obejmuje

dwa komponenty (części):

— komponent A – dotyczący wsparcia działań

promocyjnych, podejmowanych bezpośrednio przez

przedsiębiorców przemysłu obronnego (udział w tar-

gach zagranicznych, misjach gospodarczych, poka-

zach, spotkaniach z kontrahentami, korzystanie

z doradztwa, udział w szkoleniach, produkcja ma-

teriałów reklamowych itp.), udzielanego w formu-

le de minimis,

— komponent B – dotyczący realizacji branżowe -

go programu promocji ukierunkowanego na przemysł

obronny jako całość.

Wykonawcą obydwu komponentów – wyłonio-

nym w drodze przetargu nieograniczonego, zgodnie

z Prawem zamówień publicznych – jest konsorcjum

złożone z Polskiej Izby Producentów na rzecz Obron-

ności Kraju oraz Bumar Żołnierz SA.

Program bę-

dzie realizowany w latach 2013–2014, w oparciu

o środki w łącznej kwocie około 15,3 mln zł.

Po 2014 r.

program promocji może być kontynuowany w kolej-

nych latach.

Do momentu powstania opisanego powyżej bran-

żowego programu promocji, również w ramach pod-

działań 6.5.1 i 6.5.2 PO IG, udzielano podmiotom

polskiego przemysłu obronnego wsparcia poprzez ﬁ-

nansowanie przez MG i organizowanie przez wydzia-

RP (WPHI) różnych działań promujących eksport,

m.in. wspólnych stoisk wystawienniczych dla pol-

skich ﬁrmnatargachuzbrojeniaisprzętuwojskowe-

go, a także doﬁnansowanieprzezMGdziałańpromo-

cyjnych poszczególnych ﬁrm.

2.

Wsparcie promocji wyrobów polskiego prze-

mysłu obronnego i proeksportowych działań pol-

skich podmiotów przemysłu obronnego za granicą

wchodzi w zakres zadań WPHI, które są zagranicz-

nymi placówkami ministra gospodarki, działający-

mi w ramach ambasad i konsulatów RP (obecnie

48 placówek).

W celu wsparcia działań proeksportowych udo-

stępniono przedsiębiorcom narzędzia informatyczne

umożliwiające łatwe uzyskanie informacji ułatwia-

jących działalność handlową poza granicami RP,

648

tj. Portal Promocji Eksportu (www.eksporter.gov.pl)

oraz Serwis Informacyjny WPHI (polska.trade.gov.

pl).

Dane zawarte w serwisach wspierają również pro-

mocję wyrobów branży obronnej.

Planowany jest roz-

wój takich narzędzi informacyjnych.

3.

Kierownictwo Ministerstwa Gospodarki w trak-

cie kontaktów bilateralnych, także z przedstawicie-

lami resortów obrony innych krajów, wspiera inicja-

tywy polskich podmiotów przemysłu obronnego, tak-

że przy użyciu argumentów wynikających z prowa-

dzonej przez MG polityki offsetowej.

4.

W przypadku gdy organizowane są misje gospo-

darcze przez przedsiębiorców, na które zapraszani są

przedstawiciele MG, zarówno członkowie kierownic-

twa MG, jak i pracownicy aktywnie uczestniczą

w tego rodzaju przedsięwzięciach.

5.

W celu uhonorowania osiągnięć eksportowych

i promocji najlepszych ﬁrm z sektora przemysłu

obronnego minister gospodarki przyznaje na Między-

narodowym Salonie Przemysłu Obronnego w Kiel-

cach (od 2008 r.)

Nagrodę Specjalną Ministra Gospo-

darki.

Nagroda ma dwie kategorie: „Polski Eksporter

Uzbrojenia” – dla przedsiębiorcy sektora przemysłu

obronnego, który sukcesy na rynku krajowym z po-

wodzeniem realizuje na rynkach eksportowych, oraz

„Offsetobiorca Sektora Obronnego” – dla przedsię-

biorcy sektora przemysłu obronnego, który w najbar-

dziej efektywny sposób wdraża technologie pozyska-

ne w ramach umów offsetowych oraz rozwija poten-

cjał proeksportowy ﬁrmy.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Dariusz Bogdan

Warszawa, dnia 21 grudnia 2012 r.

go, pismo z dnia 3 grudnia br., znak: SPS-024-2630/

12, w sprawie działań Ministerstwa Spraw Zagra-

nicznych zmierzających do wsparcia ﬁrmpolskiego

przemysłu zbrojeniowego na rynkach zagranicznych,

uprzejmie informuję.

Ministerstwo Spraw Zagranicznych stara się ak-

tywnie sprzyjać rozwojowi polskiego eksportu.

Doty-

czy to także sprzedaży sprzętu wojskowego.

Ze wzglę-

du na wrażliwość tego zagadnienia dla sfer bezpie-

czeństwa i humanitarnej eksport broni traktowany

jest jako element polityki zagranicznej.

Odbiorcami

polskiego uzbrojenia są z reguły ministerstwa obrony

lub wyspecjalizowane agencje rządowe.

Dlatego dzia-

łania Ministerstwa Spraw Zagranicznych koncentru-

ją się właśnie na sferze kontaktów oﬁcjalnychista-

nowią jedynie uzupełnienie działań stricte marketin-

gowych.

Polegają one w szczególności, na:

— inicjowaniu i realizowaniu wizyt międzypań -

stwowych w celu wspierania kontaktów handlowych

(np. misji gospodarczych z udziałem polskich przed-

siębiorstw),

— udziale w spotkaniach i konferencjach w ra -

mach imprez wystawienniczych (np. objęcie przez

ministra spraw zagranicznych patronatem honoro-

wym Międzynarodowego Salonu Przemysłu Obron-

nego, spotkania z delegacjami zagranicznymi w ra-

mach MSPO),

— promocji politycznej projektów współpracy mię -

dzynarodowej o znaczeniu strategicznym dla bezpie-

czeństwa kraju oraz interesów polskiego przemysłu

obronnego,

— analizowaniu uwarunkowań wewnętrznych,

mających istotne znaczenie dla postrzegania polskiej

oferty i formułowaniu sugestii działań dla polskich

przedsiębiorstw,

— inicjowaniu i opiniowaniu aktów prawa (umów

dwustronnych) mających istotne znaczenie dla roz-

woju współpracy w tym obszarze.

W ubiegłym roku działania MSZ koncentrowały

się na wybranych rynkach Azji, Afryki i Ameryki

Południowej.

Przedstawiciele polskiego przemysłu

obronnego brali udział w misjach zagranicznych, or-

ganizowanych przez MSZ, m.in. w Arabii Saudyj-

skiej, Kolumbii, Brazylii oraz Chile.

Należy nadmienić, że zadania związane z promo-

cją polskiego uzbrojenia i sprzętu wojskowego są

planowane i realizowane zgodnie ze zobowiązania-

mi prawnymi i politycznymi Rzeczypospolitej Pol-

skiej.

Dzięki temu utrwalamy wizerunek Polski jako

państwa odpowiedzialnego, wiarygodnego oraz

działającego z poszanowaniem najlepszych między-

narodowych standardów w międzynarodowym ob-

rocie uzbrojeniem.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 20 grudnia 2012 r.

649

Odpowiedź

podsekretarza stanu

Ministerstwa Skarbu Państwa

zmierzających do wsparcia ﬁrmy

Pani Marszałek!

W odpowiedzi na zapytanie po-

selskie pana posła Mariusza Antoniego Kamińskiego

(znak: SPS-024-2631/12 z dnia 3 grudnia 2012 r.)

w sprawie działań Ministerstwa Skarbu Państwa

słu zbrojeniowego na rynkach zagranicznych pragnę

poinformować, iż Ministerstwo Skarbu Państwa

szczególną uwagę przywiązuje do wszelkich form ma-

jących na celu wspieranie przedsiębiorców sektora

obronnego na rynkach zewnętrznych.

W tym zakresie utrzymywana jest ścisła współ-

praca z Ministerstwem Spraw Zagranicznych, Mini-

sterstwem Gospodarki oraz Ministerstwem Obrony

Narodowej.

Podczas cyklicznych spotkań przedsta-

wicieli kierownictwa tych resortów omawiane są bie-

żące sprawy związane z funkcjonowaniem polskich

ﬁrmsektoraobronnego(wtymGrupyBumar)na

rynkach eksportowych.

Podejmowane są też inicja-

tywy w zakresie rozwijania kontaktów politycz-

nych i gospodarczych skutkujących wzrostem za-

interesowania rządów innych państw ofertą pol-

skiego uzbrojenia i sprzętu wojskowego, a także

inicjowane są działania związane z organizowaniem

misji polityczno-gospodarczych i wizyt międzypań-

stwowych z udziałem członków rządu i przedstawi-

cieli przemysłu obronnego w krajach stanowiących

potencjalne rynki zbytu.

Jako zasadę przyjmuje się,

że zarówno wizyty zagraniczne przedstawicieli na-

szego rządu, jak i spotkania z delegacjami innych

państw w kraju zawierają komponent gospodarczy,

w tym – w uzasadnionych przypadkach – z obszaru

przemysłu obronnego.

Ministerstwo Skarbu Pań-

stwa, współpracując z Ministerstwem Spraw Zagra-

nicznych, wskazuje także kraje, w przypadku któ-

rych działania promocyjne realizowane m.in. przez

polskie placówki dyplomatyczne oraz w ramach bez-

pośrednich kontaktów dwustronnych powinny być

szczególnie intensywne.

Promowanie oferty przemysłu zbrojeniowego ma

również miejsce podczas zagranicznych wizyt człon-

ków kierownictwa MSP, a także spotkań z zagranicz-

nymi delegacjami rządowymi i gospodarczymi prze-

bywającymi w Polsce.

Istotne znaczenie dla wspiera-

nia polskich przedsiębiorców sektora obronnego ma

również udział przedstawicieli Ministerstwa Skarbu

Państwa w międzyresortowych zespołach negocjacyj-

nych prowadzących rokowania z offsetodawcami,

podczas których promowane są pożądane przez pol-

ski przemysł projekty z zakresu transferu techno-

logii wojskowych, współpracy w dziedzinie badań

i rozwoju oraz wykorzystania kanałów dystrybucji

zagranicznych partnerów dla sprzedaży polskich

wyrobów.

Ponadto pragnę poinformować, że w działaniach

promujących polską gospodarkę, w tym także wyroby

przemysłu obronnego, uczestniczą wydziały ekono-

miczne oraz wydziały promocji handlu i inwestycji

ambasad oraz konsulatów Rzeczypospolitej Polskiej.

Do zadań wspomnianych placówek należy m.in. mo-

nitorowanie rozwoju sytuacji na miejscowych rynkach

broni, w tym planowanych przetargów na dostawy

uzbrojenia i sprzętu wojskowego, a także wspieranie

krajowych producentów w przygotowaniach do udzia-

łu w tych przetargach, jak również udziału w wysta-

wach i salonach przemysłu obronnego.

Przedstawiając powyższe, pozostaję w przekona-

Podsekretarz stanu

Paweł Tamborski

Warszawa, dnia 27 grudnia 2012 r.

Michała Tomasza Pacholskiego

w sprawie doﬁnansowania budowy

hali sportowej lub remontu sali gimnastycznej

cholskiego, przekazane pismem z dnia 3 grudnia br.,

znak: SPS-024-2632/12, w sprawie doﬁnansowania

zji Piechoty w Łęczycy, uprzejmie informuję.

Przytoczone w zapytaniu pana posła rozporządze-

nie ministra sportu i turystyki z dnia 6 kwietnia

poz. 463) swoim zakresem jest skierowane do jedno-

stek samorządu terytorialnego, które mogą być be-

neﬁcjentemdotacjicelowejnadoﬁnansowaniezadań

określonych w ww. rozporządzeniu.

Należy jednak

zauważyć, iż w roku 2013 ministerstwo nie planuje

przyznawania wsparcia ﬁnansowegoześrodkówbu-

650

dżetu państwa, tj. w myśl powyższego rozporządze-

nia, gdyż środki na ten cel nie zostały zagwaranto-

wane w przyszłorocznym budżecie resortu.

Z wystąpienia pana posła wynika, iż władze mia-

sta Łęczyca niestety nie planują realizacji zadania

inwestycyjnego w zakresie remontu starego obiektu

sali gimnastycznej czy budowy nowej hali sportowej,

inwestycji wskazanej przez pana posła jako oczeki-

wanej przez uczniów oraz całe środowisko związane

Pragnę jednak poinformować, że rozporządzenie

będące w 2013 r. w zasadzie jedynym źródłem środków

przeznaczanych na doﬁnansowanieinwestycjisporto-

wych, pozostającym w dyspozycji ministra sportu i tu-

rystyki, nie precyzuje kręgu podmiotów uprawnionych

samym inwestorem może być np. społeczny komitet

na rzecz budowy hali sportowej.

W razie realizacji takiej inicjatywy w pierwszej

kolejności należy poczynić działania w zakresie przy-

gotowania planowanej inwestycji do realizacji w za-

kresie opracowania dokumentacji projektowo-kosz-

torysowej, posiadania dokumentu stwierdzającego

prawo do dysponowania nieruchomością na cele bu-

dowlane oraz posiadania decyzji o pozwoleniu na bu-

dowę.

Następnie inwestor winien zgłosić zadanie in-

westycyjne do Urzędu Marszałkowskiego w Łodzi

o wpisanie planowanej inwestycji do programu roz-

woju bazy sportowej województwa łódzkiego na dany

rok, w którym planowane jest rozpoczęcie realizacji

i ﬁnansowaniazadnia.

Powyższytrybprocedowania

o doﬁnansowaniewynikazww.rozporządzenia,któ-

re wskazuje, iż doﬁnansowanieześrodkówfunduszu

można uzyskać tylko na realizację zadań inwestycyj-

nych o charakterze sportowym, ujętych w wojewódz-

kich wieloletnich programach rozwoju bazy sporto-

wej, uchwalonych przez sejmik wojewódzki, w ra-

mach posiadanego przez urząd marszałkowski limi-

tu środków na dany rok.

Ponadto informuję, iż kwota środków funduszu

nie może przekroczyć 33% wartości kosztorysowej

zadania, dlatego pozostałe środki winien zabezpie-

czyć inwestor.

Natomiast w kwestii programów unijnych, w ra-

realizację inwestycji sportowych, uprzejmie informu-

ję, że Ministerstwo Sportu i Turystyki nie jest insty-

tucją wdrażającą takie programy.

Jedną z instytucji

udzielających takich dotacji są marszałkowie woje-

wództw, zwłaszcza w ramach właściwych terenowo

regionalnych programów operacyjnych.

Z wyrazami szacunku

Minister

Joanna Mucha

sekretarza stanu

Szanowny Panie Marszałku!

Odpowiadając na pi-

-024-2633/12, przedstawiam poniżej odpowiedzi na

zapytanie poselskie skierowane do ministra sprawie-

1.

Ile osób zatrudnionych jest w Ministerstwie

Sprawiedliwości na umowach okresowych i umowach

cywilnoprawnych?

Aktualnie w Ministerstwie Sprawiedliwości na

umowach okresowych zatrudnionych jest 46 osób,

w większości to członkowie korpusu służby cywilnej.

Obowiązek zawierania umów o pracę na czas okre-

ślony 12 miesięcy z osobami podejmującymi po raz

Według stanu na dzień 5 grudnia 2012 r. zawar-

tych jest 106 umów cywilnoprawnych, w tym 49 umów

realizowanych ze środków Unii Europejskiej.

Są to

umowy zawarte w różnych okresach czasowych,

np. 14 dni, miesięczne lub na okresy dłuższe niż 1 mie-

siąc, z osobami ﬁzycznymi.

Umowy na okres dłuższy niż 1 miesiąc zostały

zawarte z 77 osobami, w tym 49 umów realizowanych

jest ze środków Unii Europejskiej.

2.

Jakie stanowiska w ministerstwie są obsadzane

w ramach zatrudnienia na umowy zlecenia i umowy

o dzieło?

3.

Z jakich powodów w ministerstwie zatrudnienie

jest realizowane na podstawie umów cywilnopraw-

nych zamiast umów o pracę?

W umowach cywilnoprawnych nie są wskazane

stanowiska, na jakich mają być wykonane zadania.

Przyjmujący zlecenie zobowiązuje się do dokonania

natomiast przyjmujący dzieło zobowiązuje się do wy-

konania oznaczonego dzieła.

W Ministerstwie Sprawiedliwości umowy cywil-

noprawne nie zastępują umów o pracę.

Z wyrazami szacunku

Sekretarz stanu

651

Odpowiedź

podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

śmie (znak: SPS-024-2634/12) z dnia 3 grudnia 2012 r.

w sprawie przewidywanych niedoborów pielęgniarek

w służbie zdrowia uprzejmie proszę o przyjęcie po-

Polska podobnie jak inne kraje doświadcza niedo-

boru kadr medycznych.

Zjawisko to – szczególnie na

– stało się mocniej odczuwalne po przystąpieniu do

Unii Europejskiej i uwolnieniu części potencjału mi-

gracyjnego personelu medycznego.

Szczególnie trud-

na sytuacja odnosi się do pielęgniarek i położnych.

Dodatkowo, wyraźnie zauważalny jest proces starze-

nia się pracowników, którego nie równoważy napływ

nowych osób do tych zawodów.

Wynika to m.in. z tego,

że od dłuższego czasu notuje się spadek zaintereso-

wania studiami na kierunkach pielęgniarstwo i po-

łożnictwo, a przyznawane corocznie limity przyjęć na

te kierunki nie były w pełni wykorzystywane.

Dlatego też aby zapewnić lepszą dostępność do

świadczeń medycznych, Ministerstwo Zdrowia podej-

muje działania mające na celu zwiększenie i zróżni-

cowanie kadr medycznych w odniesieniu do potrzeb

systemu ochrony zdrowia (w tym warunkowanych

długookresowymi trendami demograﬁcznymi).

Prio-

rytety w tym zakresie wynikają z analizy epidemio-

logicznej zapadalności oraz umieralności i wskazują

na konieczność kontynuowania podjętych w ostat-

nich latach działań dotyczących dostosowania mode-

lu kształcenia kadr medycznych do prognozowanych

potrzeb systemu opieki zdrowotnej.

Zdaniem ministerstwa zdrowia negatywne trendy

demograﬁczneobligujądopodjęciadziałańmających

na celu promowanie ww. zawodów i pełniejsze wyko-

rzystanie istniejących zasobów ludzkich, a efektem

prowadzonych działań powinien być wzrost liczby

studentów kształcących się na kierunku pielęgniar-

stwo/położnictwo oraz wzrost wskaźnika zatrudnie-

nia pielęgniarek i położnych w Polsce, w tym w wo-

jewództwach (regionach), w których obserwuje się

istotny niedobór personelu pielęgniarskiego.

Ministerstwo Zdrowia, dostrzegając problem do-

tyczący możliwości wystąpienia istotnych niedobo-

rów personelu pielęgniarskiego w dłuższej perspek-

tywie czasu, przy stale rosnącym zapotrzebowaniu

społecznym na świadczenia pielęgnacyjne oraz opie-

kuńcze, podjęło już działania mające na celu zabez-

pieczenie realizacji tych świadczeń.

Działania te do-

tyczyły m.in. wprowadzenia nowego zawodu – opie-

kuna medycznego.

Zadaniem opiekuna medycznego

jest pomoc osobie chorej i niesamodzielnej w zaspa-

kajaniu podstawowych potrzeb biologicznych, pomoc

czych pacjenta.

Wprowadzenie do systemu opieki

powinno przyczynić się do efektywniejszego wyko-

rzystania czasu pracy pielęgniarki.

Nowy zawód opie-

kuna medycznego spotkał się z dużym zainteresowa-

niem, szczególnie absolwentów liceów.

Przykładowo

dycznego uzyskało łącznie 9790 osób, wykazując ten-

dencję corocznego wzrostu liczebności absolwentów.

Jednocześnie informuję, że obecnie w resorcie

zdrowia trwają prace dotyczące ustalania średnio-

okresowych celów z zakresu ochrony zdrowia w ra-

mach Strategii Rozwoju Kapitału Ludzkiego na lata

2014–2020 (SRKL), której cel strategiczny został

sformułowany jako: Zapewnienie opieki zdrowotnej

dostosowanej do potrzeb społecznych oraz wyzwań

demograﬁcznych.

Realizacjipowyższegocelusłużyć

mają działania podejmowane w ramach trzech celów

operacyjnych takich jak: Dostosowanie opieki zdro-

wotnej do wyzwań demograﬁcznych,poprawastanu

zdrowia społeczeństwa oraz poprawa efektywności

funkcjonowania ochrony zdrowia.

W ramach trzecie-

go celu operacyjnego obejmującego taki obszar jak:

Dostosowanie modelu kształcenia kadr medycznych

do potrzeb systemu ochrony zdrowia na wniosek Mi-

nisterstwa Zdrowia zostały uwzględnione m.in. na-

stępujące zadania do realizacji: umieszczenie kierun-

ków pielęgniarstwo i położnictwo przez ministra

zdrowia na liście kierunków zamawianych i podnie-

sienie atrakcyjnoś
[cell cut: 2407641 characters, first 2000000 kept]