corpora: sejm

text:
Sejm

Rzeczypospolitej Polskiej

ANEKS

Podsekretarz stanu

Podsekretarz stanu Wojciech Kowalczyk 433

Podsekretarz stanu Grażyna Henclewska.

.

.

.433

Podsekretarz stanu

Prezes Urzędu Zamówień Publicznych

Podsekretarz stanu Michał Królikowski.

.

.

.465

Podsekretarz stanu

Podsekretarz stanu

Podsekretarz stanu

Wiceprezes Urzędu Ochrony Konkurencji

str. str.

TREŚĆ

część 2

str. str.

Podsekretarz stanu

Podsekretarz stanu Grażyna Bernatowicz .

.

587

Podsekretarz stanu Czesława Ostrowska .

.

.590

Podsekretarz stanu Michał Królikowski.

.

.

.604

Podsekretarz stanu Michał Królikowski.

.

.

.629

Podsekretarz stanu Wojciech Kowalczyk.

.

.

.634

Podsekretarz stanu Andrzej Paraﬁanowicz .

.

.635

Wiceprezes Urzędu Zamówień Publicznych

Podsekretarz stanu Czesława Ostrowska .

.

.639

Podsekretarz stanu Anna Wypych-Namiotko.

.702

Podsekretarz stanu Anna Wypych-Namiotko.

.703

Podsekretarz stanu Grażyna Bernatowicz .

.

730

Podsekretarz stanu Grażyna Bernatowicz .

.

739

Sekretarz stanu Stanisław Chmielewski 741

Podsekretarz stanu Grażyna Bernatowicz .

.

741

str. str.

Podsekretarz stanu Grażyna Bernatowicz .

.

759

Podsekretarz stanu Andrzej Paraﬁanowicz .

.

.762

Sekretarz stanu Stanisław Chmielewski 763

Podsekretarz stanu Aleksander Sopliński.

.

.

765

Podsekretarz stanu Grażyna Bernatowicz .

.

766

Podsekretarz stanu Grażyna Bernatowicz .

.

785

Podsekretarz stanu w Kancelarii

Pełnomocnik prezesa Rady Ministrów

Podsekretarz stanu Grażyna Bernatowicz .

.803

Podsekretarz stanu Grażyna Bernatowicz .

.

819

str. str.

Odpowiedź

ministra sportu i turystyki

na ponowną interpelację

poseł Małgorzaty Niemczyk

Szanowna Pani Marszałek!

W odpowiedzi na

-5398p/12, dotyczące uznania przez poseł Małgo-

rzatę Niemczyk odpowiedzi na interpelację w spra-

wie zasad ﬁnansowaniasportunapodstawieustawy

o sporcie za niezadowalającą uprzejmie informuję,

co następuje.

Obowiązująca obecnie ustawa z dnia 25 czerwca

nie daje możliwości przeznaczania środków z dotacji

jednostek samorządu terytorialnego na cele wskaza-

być mowy o akceptacji takich kierunków wsparcia ze

strony ministra sportu i turystyki.

Należy podkreślić, że pomimo otwartego charak-

teru katalogu możliwości przeznaczania środków

ﬁnansowychzawartegowart.28ust.2ustawyosporcie

środki z dotacji nie mogą być wydatkowane w sposób

całkowicie dowolny.

Środki z dotacji jednostki samo-

rządu terytorialnego mogą bowiem zostać przezna-

czone wyłącznie na realizację celu publicznego wska-

zanego w uchwale organu stanowiącego tej jednostki.

Dodatkowym warunkiem przyznania dotacji jest po-

prawa warunków uprawiania sportu przez członków

szenie dostępu społeczności lokalnej do działalności

Należy podkreślić, że cel społeczny, którego reali-

zacji mają służyć środki z dotacji, może wymagać ich

przeznaczenia również na inne wydatki, niewymie-

nione w katalogu zawartym w art. 28 ust. 2 ustawy

o sporcie.

Każdorazowo muszą one jednak służyć re-

alizacji danego, konkretnego celu publicznego, na

który została przeznaczona dotacja.

Sformułowanie katalogu możliwych sposobów

przeznaczenia dotacji w sposób zamknięty mogłoby

ograniczyć realizację wielu celów społecznych okre-

ślanych obecnie przez jednostkę samorządu teryto-

rialnego w sposób wynikający z potrzeb mieszkań-

ców tejże jednostki.

2) efektywności, rzetelności i jakości wykonania

3) prawidłowości wykorzystania środków publicz-

nych otrzymanych na realizację zadania;

4) prowadzenia dokumentacji określonej w prze-

pisach prawa i w postanowieniach umowy.

Powyższe uprawnienie, będące zarazem obowiąz-

kiem organów jednostek samorządu terytorialnego,

służyć ma zapewnieniu przeznaczania środków z do-

tacji na realizację celów społecznych, dla osiągnięcia

których jednostka samorządu terytorialnego udzie-

liła tejże dotacji.

Dodatkowo kontrole gospodarki ﬁ-

nansowej jednostek samorządu terytorialnego oraz

morządu terytorialnego sprawują regionalne izby

obrachunkowe.

Ponadto w odniesieniu do możliwości realizacji

przez jednostki samorządu terytorialnego inwestycji

w zakresie infrastruktury sportowej należy wskazać,

że minister właściwy do spraw kultury ﬁzycznejdys-

ponuje określonymi instrumentami doﬁnansowania

tego rodzaju inwestycji.

Działania te realizowane są

w ramach środków pochodzących z budżetu państwa,

duszu Rozwoju Kultury Fizycznej.

Zasady udzielania doﬁnansowaniawramachśrod-

ków FRKF określa szczegółowo rozporządzenie mi-

Na podstawie przepisów ww. rozporządzenia doﬁnan-

sowanie zadań ze środków FRKF dotyczących prze-

budowy, remontów i inwestycji obiektów sportowych

realizowane jest aktualnie w Ministerstwie Sportu

i Turystyki w ramach dwóch programów, tj.:

— wojewódzkich wieloletnich programów rozwoju

bazy sportowej;

— programu inwestycji o szczególnym znaczeniu

Kwaliﬁkowaniazadaniadodoﬁnansowaniaw ra-

mach wojewódzkich wieloletnich programów rozwoju

bazy sportowej, a także podziału środków w ramach

przyznanego dla województwa limitu, dokonuje wła-

jewództwa.

W ramach zadań własnych jednostki samorządu

terytorialnego mogą realizować inwestycje sportowe

ODPOWIEDZI NA INTERPELACJE

414

poz. 1590, z późn. zm.), a także ustawy z dnia 24 kwiet-

Z wyrazami szacunku

Joanna Mucha

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w sprawie uzyskiwania, sporządzania

nowną interpelację pana posła Marcina Kierwińskie-

go w sprawie uzyskiwania, sporządzania i przekazy-

wania radom gmin informacji o kandydatach na ław-

ników przesłaną przy piśmie z dnia 13 września 2012 r.,

nr SPS-023-6451p/12, uprzejmie przedstawiam, co

następuje.

Jak wskazano w poprzednim piśmie, będącym od-

powiedzią na pytanie pana posła, obecnie obowiązu-

wywiadów środowiskowych o kandydatach na stano-

wisko sędziego lub ławnika.

Zmiana ta została wpro-

przez Policję (Dz. U. Nr 223, poz. 1777).

Nadto nale-

ży wskazać, iż wywiad środowiskowy przeprowadza-

ny przez funkcjonariusza Policji polegał głównie na

rozpytaniu o kandydata osób mieszkających w naj-

bliższym jego otoczeniu i nie zawsze zawierał obiek-

tywne informacje na temat opiniowanego człowieka,

gdyż były to tylko subiektywne wypowiedzi osób roz-

pytywanych.

ze zm.) (dalej u.s.p.) zakłada, że podmioty upoważ-

nione do zgłaszania kandydatów na ławników wyty-

pują osoby spełniające kryterium nieskazitelnego

charakteru.

Poza tym, jeżeli wybrany ławnik nie spełnia wy-

maganych warunków, na podstawie art. 166 § 2 u.s.p. mo-

że zostać w każdym czasie odwołany przez radę gmi-

ny na wniosek prezesa właściwego sądu.

Wydaje się,

że jest to wystarczający środek doboru odpowiednich

ławników w sądach.

Zaznaczyć należy, że wybrani na obecną kadencję

ławnicy pełnią swoje obowiązki od początku 2012 r.

i dotychczas do ministerstwa nie wpływały żadne sy-

gnały co do osób, które nie powinny być ławnikami.

Odpowiadając na pytanie pana posła w przed-

miocie prowadzenia prac w ministerstwie nad zmia-

ną dotyczącą przekazywania radom gmin informacji

o ławnikach poprzednich kadencji niepowoływa-

nych na podstawie art. 167 § 1 pkt 1 u.s.p., wyja-

śnić należy, że przepis ten dotyczy ławników wy-

branych na określoną kadencję, którzy nie są po-

woływani do uczestnictwa w rozprawach, gdyż w cza-

sie trwania kadencji ujawnione zostały okoliczności

nieznane w momencie wyboru, które uniemożliwia-

łyby ich wybór.

Pozyskiwane przez rady gmin od

prezesów sądów informacje dotyczyłyby jednak

niewielkiej grupy ławników, którzy kandydowaliby

po raz kolejny.

W związku z powyższym ewentualne zmiany w za-

kresie procedury wyboru mogą być rozważane po

zebraniu od prezesów sądów informacji o wybranych

na aktualną kadencję ławników.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Wojciech Hajduk

Warszawa, dnia 9 października 2012 r.

w I i II kwartale 2012 r.

(6574)

ną pismem znak: SPS-023-6574p/12, w sprawie po-

ziomu współpłacenia pacjentów w I i II kwartale 2012 r.,

uprzejmie przekazuję następujące informacje.

Odnosząc się do zawartego w przesłanym piśmie

zapytania dotyczącego zmian w poziomie dopłat pu-

blicznego płatnika w II kwartale 2012 r. w porówna-

niu do analogicznego okresu w 2011 r. oraz prośby o uzu-

pełnienie wcześniej przekazanych danych, poniżej

przekazuję szczegółowe informacje.

415

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Igor Radziewicz-Winnicki

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w sprawie zapłacenia składek

z tytułu umów cywilnoprawnych zawartych

przez pracowników z kontrahentami pracodawcy

(6815)

znak: SPS/023-6815p/12, dotyczące interpelacji pani

w sprawie praktycznych aspektów stosowania art. 8

czeń społecznych uprzejmie proszę o przyjęcie nastę-

Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 2 września 2009 r.

wskazał, że pracodawca, którego pracownik wykonu-

je na jego rzecz pracę w ramach umowy o dzieło za-

wartej z osobą trzecią, jest płatnikiem składek na

padkowe z tytułu tej umowy.

Stanowisko swoje po-

twierdził również w kolejnych wyrokach.

Status pracownika na gruncie prawa do ubezpie-

czeń społecznych wyznacza nie tylko podstawa na-

wiązania więzi prawnej między pracownikiem a pra-

codawcą, lecz także fakt świadczenia pracy, rzeczy-

wistego wykonywania obowiązków pracowniczych.

O włączeniu podmiotu do ubezpieczenia społecznego

nie decyduje fakt nawiązania stosunku pracy spro-

wadzony do czynności zgodnego złożenia oświadcze-

nia woli i status pracownika, ale przynależność do

kategorii osób stanowiących grupę pracowników po-

zostających w stosunku pracy i wykonujących obo-

wiązki pracownicze.

Przesłanką decydującą o uznaniu takiej osoby za

pracownika w rozumieniu ustawy o systemie ubez-

pieczeń społecznych jest to, że będąc pracownikiem

związanym stosunkiem pracy z danym pracodawcą

jednocześnie świadczy na jego rzecz pracę w ramach

umowy cywilnoprawnej zawartej z nim lub inną oso-

bą.

W konsekwencji, nawet gdy osoba ta (pracownik)

zawarła umowę o dzieło (umowę-zlecenie) z osobą

trzecią, to pracę w jej ramach wykonuje faktycznie

dla swojego pracodawcy (uzyskuje on rezultaty pracy

tej osoby).

Zgodnie z treścią uzasadnienia do wyroku Sądu

Najwyższego z dnia 25 maja 2010 r.

(I UK 354/09):

„Do zakwaliﬁkowaniaświadczeniapracwramach

umów cywilnoprawnych na rzecz pracodawcy, z któ-

rym zleceniobiorcy pozostają w stosunkach pracy,

musi istnieć bezpośredni związek między korzyścią

pracodawcy, która jest wymierna i związana z reali-

zacją jego celów statutowych, a pracami wykonanymi

przez jego pracowników na podstawie umów cywil-

noprawnych zawieranych z innym podmiotem”.

Można przyjąć, że wykonywanie tej umowy przez

pracownika nie pozostaje poza wiedzą pracodawcy.

W takiej sytuacji obowiązki płatnika powinny ob-

ciążać podmiot, na rzecz którego praca w ramach umo-

wy cywilnoprawnej jest faktycznie świadczona, i któ-

ry w związku z tym uzyskuje jej rezultaty, unikając

obciążeń i obowiązków wynikających z przepisów

prawa pracy.

Obowiązujące przepisy nie regulują kwestii trybu

pozyskiwania danych o przychodzie uzyskiwanym

przez pracownika z tytułu wykonywania pracy na

podstawie umowy cywilnoprawnej.

Kwestia ta leży

w gestii pracodawcy.

Dodatkowo uprzejmie wyjaśniam, że zgodnie

z informacjami prezesa Zakładu Ubezpieczeń Spo-

łecznych ZUS przyjął, biorąc pod uwagę problemy

płatników składek związane z realizacją przedsta-

wionych wyżej przepisów, iż nie będą kwestionowane

Rok

sprzedaży

Kwartał

Ilość wydanego

leku w szt.

Kwota refundacji Dopłata świadczeniobiorcy

Poziom współpłacenia

świadczeniobiorcy

2011 I 120 190 897 2 138 776 144 zł 1 122 169 501 zł 34%

2012 I 88 099 586 1 570 329 578 zł 809 827 326 zł 34%

Różnica (32 091 311) (568 446 566 zł) (312 342 175 zł)

Rok

sprzedaży

Kwartał

Ilość wydanego

2011 II 115 698 261 2 114 630 594 zł 1 058 853 804 zł 33%

2012 II 99 215 821 1 810 955 962 zł 896 257 802 zł 33%

Różnica (16 482 440) (303 674 631 zł) (162 596 002 zł)

416

za okres wstecz prawidłowo rozliczone i opłacone skład-

ki (tj. w wysokości obowiązującej za pracowników)

przez podmioty, które zawarły z pracownikami umo-

wy cywilnoprawne.

Ponadto prezes ZUS zalecił tere-

nowym jednostkom organizacyjnym zakładu, w każ-

dym przypadku gdy zostanie stwierdzony inny niż

wynikający wprost z ustawy tryb rozliczania i opła-

cania składek, do jego zmiany i stosowania trybu wy-

nikającego wprost z ustawy na bieżąco, a nie za okres

wstecz.

W przypadku natomiast, gdy składki nie zo-

stały opłacone, zakład prowadzi postępowanie zwią-

zane z ich uregulowaniem w stosunku do pracodaw-

cy, na rzecz którego była realizowana umowa cywil-

noprawna zawarta z innym podmiotem.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Marek Bucior

Warszawa, dnia 11 października 2012 r.

Odpowiedź

związanych z prowadzeniem małych

i średnich przedsiębiorstw (7086)

31 sierpnia 2012 r. pani poseł Małgorzaty Niemczyk

dotycząca przedstawienia dodatkowych wyjaśnień

w związku z odpowiedzią ministra ﬁnansównain-

nich przedsiębiorstw, udzieloną w piśmie z dnia 17 sierp-

nia 2012 r., znak: PT3/0602/40/401/PTD/12/BMI9-

-10822, uprzejmie informuję.

w przypadku gdy kwota podatku naliczonego (o któ-

bezpośredniego zwrotu różnicy na rachunek banko-

wy.

Stosownie zaś do ust. 2 ww. artykułu zwrot po-

rozliczenia przez podatnika.

W przypadku gdy zasad-

ność zwrotu wymaga dodatkowego zweryﬁkowania,

naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć ten

podatnika dokonywanego w ramach czynności spraw-

dzających, kontroli podatkowej lub postępowania po-

datkowego na podstawie przepisów Ordynacji podat-

kowej lub postępowania kontrolnego na podstawie

ne przez organ czynności wykażą zasadność zwrotu,

o którym mowa powyżej, urząd skarbowy wypłaca

sokości odpowiadającej opłacie prolongacyjnej stoso-

wanej w przypadku odroczenia płatności podatku lub

Z treści powołanego przepisu wynika, że weryﬁ-

kacja zasadności zwrotu podatku od towarów i usług

odbywa się m.in. w ramach czynności sprawdzających,

i 848).

Czynności sprawdzające, w odróżnieniu od kon-

troli podatkowej i postępowania podatkowego, są pro-

cedurą o najmniejszym stopniu sformalizowania.

W przepisach ustawy Ordynacja podatkowa nie zo-

stały określone ramy czasowe czynności sprawdzają-

cych.

Tego rodzaju czynności powinny być prowadzo-

ne z uwzględnieniem zasady szybkości określonej

w art. 125 w związku z art. 280 Ordynacji podatko-

wej.

Zasada ta nakazuje organom podatkowym dzia-

liwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej

załatwienia.

W przepisach Ordynacji podatkowej nie zostały

również przewidziane ograniczenia czasowe dotyczą-

ce prowadzenia kontroli podatkowej.

Jednak kontro-

la podatkowa, podobnie jak czynności sprawdzające,

powinna być prowadzona również z zachowaniem

zasady szybkości postępowania (art. 125 w związku

art. 292 tej ustawy).

Natomiast terminy załatwiania spraw w postępo-

waniu podatkowym zostały określone w przepisach

art. 139–143 ustawy Ordynacja podatkowa.

Przepisy

tej ustawy różnicują terminy załatwiania spraw w za-

leżności od stopnia ich skomplikowania i zakresu

postępowania dowodowego.

Przepis art. 139 Ordyna-

cji podatkowej przewiduje załatwianie spraw przez

organ podatkowy pierwszej instancji w następują-

cych terminach: niezwłocznie, bez zbędnej zwłoki, jed-

sięcy, w ciągu 3 miesięcy, w innym terminie przewi-

dzianym w tej ustawie.

Niezwłocznie powinny być

łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub na

wanie (art. 139 § 2 Ordynacji podatkowej).

Załatwie-

w ciągu miesiąca, dotyczy spraw, dla rozstrzygnięcia

417

których niezbędne jest przeprowadzenie nierozbudo-

wanego postępowania dowodowego.

Tylko wyjątko-

wo, dla spraw szczególnie skomplikowanych termin

ten może wynosić 2 miesiące od dnia wszczęcia po-

stępowania, chyba że przepisy ustawy Ordynacja po-

datkowa stanowią inaczej (art. 139 § 1 tej ustawy).

Zasadniczo do spraw szczególnie skomplikowanych

zalicza się sprawy złożone, wielowątkowe, w których

wymagane jest przeprowadzenie w szerokim zakresie

postępowania dowodowego.

O zakwaliﬁkowaniukon-

kretnej sprawy jako szczególnie skomplikowanej de-

cyduje organ prowadzący postępowanie.

Organ ten

posiada wiedzę, czy sprawa ta budzi tak wiele wąt-

pliwości natury faktycznej i prawnej, że dla jej roz-

strzygnięcia wymagane jest przeprowadzenie w sze-

rokim zakresie postępowania dowodowego.

Zaznaczenia wymaga, że organy podatkowe, ze

względu na uregulowania art. 87 ust. 1 (zdanie trze-

interesowane przedłużaniem procesu weryﬁkacjizwro-

powyżej procedur, wynikających z przepisów Ordyna-

cji podatkowej.

W przypadku ustalenia, że zwrot po-

datku jest zasadny, organ zwraca go bowiem wraz

longacyjnej (tj. połowa stawki odsetek za zwłokę).

Ad 2.

Ustawa Ordynacja podatkowa w rozdziale

7a zawiera unormowania pozwalające na stosowanie

67a tej ustawy organ podatkowy, na wniosek podat-

nika, w przypadkach uzasadnionych ważnym intere-

ganów podatkowych (Dz. U. Nr 165, poz. 1371, z późn.

zm.), właściwy organ podatkowy pierwszej instancji.

wodowego ocenia, czy w konkretnej sprawie wystą-

piły przesłanki ważnego interesu podatnika lub in-

teresu publicznego i podejmuje w tym zakresie sto-

sowną decyzję.

Przepisy prawa podatkowego, posłu-

gując się pojęciami „ważnego interesu podatnika” lub

„interesu publicznego” jednocześnie ich nie deﬁniują

ani też nie odsyłają do innych aktów prawnych.

Po-

jęcie „ważnego interesu podatnika” oraz „interesu

publicznego” są pojęciami niedookreślonymi, które

nie mają stałej treści – pojęcia te mają odrębną treść

nieniem konkretnych okoliczności występujących

w danej sprawie.

W tym zakresie istnieje bogate

orzecznictwo sądu administracyjnego, które wskazu-

je, jakie okoliczności powinny być brane pod uwagę

przy ocenie przesłanek udzielania ulg w spłacie zo-

bowiązań podatkowych – ważnego interesu podatni-

ka lub interesu publicznego.

W tym miejscu warto przytoczyć wyrok Naczel-

nego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lipca 2011 r.

sygn. akt II FSK 425/10, w którym sąd stwierdził:

„(…)

Użyte w art. 67a § 1 pkt 3 Ordynacji podat -

kowej zwroty”ważny interes podatnika”i”interes pu-

bliczny”nie mają stałego zakresu treści.

Są to więc

swoiste klauzule generalne, odsyłające do ocen poza-

prawnych.

To wszystko sprawia, że w identyﬁkowa-

niu powyższych pojęć szczególnego znaczenia nabie-

ra orzecznictwo sądów administracyjnych.

W orzecz-

nictwie tym, jak również w piśmiennictwie przyjmu-

je się, że przez ważny interes podatnika należy rozu-

mieć nadzwyczajne względy, które mogłyby zachwiać

podstawami egzystencji podatnika (por. wyrok NSA

z 19 sierpnia 2010 r., II FSK 619/09, CBOSA; B. Dau-

ter w: Ordynacja podatkowa, Komentarz, op.

cit.

s.

382) (…)”.

W tym samym wyroku NSA zważył, że „(…) po -

jęcia ważnego interesu podatnika oraz interesu pu-

blicznego stanowią warunki skorzystania przez or-

gan podatkowy z uznania.

Jak podkreślił Naczelny

(II FSK 689/09, CBOSA) organ podatkowy dysponu-

je pewnym marginesem swobody zarówno w odnie-

sieniu do wykładni tych pojęć, jak i oceny sytuacji

faktycznej sprawy.

Tej swobody nie można jednak

utożsamiać z uznaniem administracyjnym.

Weryﬁ-

kacja istnienia przesłanek udzielenia ulgi, o jakiej

poddana jest bowiem rygorom postępowania podat-

kowego.

Posłużenie się przez ustawodawcę pojęciami

niedookreślonymi wymaga mianowicie od organu

wszechstronnego wyjaśnienia okoliczności faktycz-

nych po to, aby na tej podstawie stwierdzić, czy dana

sytuacja faktyczna mieści się w zakresie przesłanki

ważnego interesu podatnika tudzież interesu pu-

blicznego, czy też nie.

Natomiast z samym uznaniem

będziemy mieli do czynienia dopiero wówczas, gdy

organ podatkowy stwierdzi istnienie jednej z tych

przesłanek lub obu łącznie.

Jeżeli jednak nie stwier-

dzi wystąpienia sytuacji odpowiadających użytym

pojęciom ważnego interesu podatnika tudzież inte-

resu publicznego, wówczas w ogóle nie będzie wcho-

dziło w grę zastosowanie przez ten organ uznania

administracyjnego.

Oznacza to, że w takim przypad-

ku organ nie będzie dysponował wyborem, tylko de-

cyzja będzie miała charakter związany (por. M. Jaś-

418

kowska, glosa do wyroku NSA z 26 września 2002 r.,

III SA 659/01, OSP 2003, nr 9, s. 481) (…)”.

Reasumując należy stwierdzić, że ocena, czy

nika” lub „interesie publicznym”, należy do organu po-

datkowego dokonującego rozstrzygnięcia w sprawie.

Dyrektywę wyznaczającą końcowe terminy, w któ-

rych powinno nastąpić załatwienie sprawy podatko-

wej, zawiera przepis art. 54 ustawy Ordynacja podat-

kowa, wymieniający przypadki, w których pomimo

istnienia zaległości podatkowej, nie nalicza się odse-

tek za zwłokę.

Stosownie do treści art. 54 § 1 pkt 2

tej ustawy odsetki za zwłokę nie są naliczane za okres

do przekazania przez organ podatkowy odwołania

organowi odwoławczemu do dnia otrzymania odwo-

łania przez ten organ odwoławczy.

W tym przypadku

odsetki nie są naliczane w związku z przetrzyma-

niem odwołania przez organ podatkowy pierwszej

instancji.

Przewlekłość postępowania tego organu

nie może bowiem obciążać podatnika.

Z przepisu art. 139 § 3 Ordynacji podatkowej wy-

nika, że decyzja organu odwoławczego kończąca spra-

odwoławczy.

Jeżeli organ odwoławczy nie wyda decy-

zji w tym terminie, to wówczas na mocy przepisu art.

upływie 2 miesięcy do dnia doręczenia podatnikowi

decyzji organu odwoławczego.

Z kolei zgodnie przepisem art. 54 § 1 pkt 7 Ordy-

czenia decyzji organu pierwszej instancji, jeżeli decy-

dnia wszczęcia postępowania.

Przepis ten ma na celu

ochronę podatnika przed skutkami przewlekłości po-

stępowania.

Jeżeli organ podatkowy pierwszej instan-

cji nie doręczy decyzji podatnikowi w ciągu 3 miesię-

cy od dnia wszczęcia postępowania, to wówczas od-

setki za zwłokę nie są naliczane aż do dnia doręcze-

nia tej decyzji.

Z powyższego wynika, że podatnik

objęty jest ochroną przed negatywnymi skutkami

nieusprawiedliwionej zwłoki w załatwieniu sprawy

podatkowej, wyrażającą się nienaliczaniem odsetek

za zwłokę, na mocy art. 54 § 1 pkt 2, 3 i 7 ustawy

Ordynacja podatkowa.

Stosownie do przepisu art. 67b § 1 powołanej usta-

wy, ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych wymie-

nione w ww. art. 67a ustawy Ordynacja podatkowa

udzielane przedsiębiorcom stanowią, zgodnie z prze-

pisami prawa wspólnotowego, pomoc publiczną.

Ulgi te mogą być udzielane podatnikom prowa-

dzącym działalność gospodarczą, jeżeli:

1) ulgi te nie stanowią pomocy publicznej,

3) ulgi stanowią pomoc publiczną udzieloną na

Udzielenie ulg w spłacie zobowiązań podatkowych

podatnikom będącym przedsiębiorcami odbywa się

nie tylko zgodnie z procedurami określonymi w Or-

dynacji podatkowej, ale także przy zachowaniu pro-

Ad 3.

Z przedstawionego w pytaniu nr 3 opisu

wynika, iż wątpliwości pani poseł dotyczą powstania

obowiązku podatkowego u tzw. małego podatnika

rozliczającego VAT metodą kasową.

W uzupełnieniu wyjaśnień udzielonych w odpo-

wiedzi na interpelację pani poseł z dnia 16 lipca br.

uprzejmie zauważam, że kasowa metoda rozliczeń

konanych czynności powstaje u podatnika z dniem

dane towary lub świadczone usługi, nie później jed-

wykonania usługi (uregulowanie należności w części

części) – vide art. 21 ust. 1 ustawy o VAT.

seł przykładu, informuję, że jeżeli mały podatnik,

rozliczający się metodą kasową, otrzyma przed 90.

dniem od dnia dostarczenia towaru lub wykonania

usługi tylko część zapłaty z tego tytułu, wówczas jest

zobowiązany do rozliczenia podatku VAT odpowia-

dającego wyłącznie tej otrzymanej części.

Jeżeli po-

została część należności nie zostanie uregulowana

konania usługi, obowiązek podatkowy w odniesieniu

do tej pozostałej części powstaje dokładnie w 90. dniu

od dnia wykonania ww. czynności.

Ta sama zasada

znajduje zastosowanie w przypadku małego podatni-

wykonania usługi w ogóle nie otrzymana zapłaty od

kontrahenta; wówczas bowiem obowiązek podatkowy

powstanie u niego w odniesieniu do całej kwoty na-

leżności, w 90. dniu od dnia wykonania czynności

opodatkowanych.

Należy jednak zaznaczyć, że w ustawie o VAT funk-

cjonuje instytucja tzw. ulgi na złe długi, której celem

jest zmniejszenie obciążeń podatkowych u podatni-

ka, u którego powstał obowiązek zapłaty podatku

możliwość dokonania przez podatnika podatku od

towarów i usług korekty podatku należnego z tytułu

rium kraju w przypadku wierzytelności, których nie-

ściągalność została uprawdopodobniona, a za takie

419

uważa się wierzytelności, które nie zostały uregulo-

ności określonego w umowie lub na fakturze (art. 89a

ust. 1a ustawy o VAT).

Szczegółowe wymogi, które

warunkują dokonanie korekty podatku należnego

w ww. trybie, zostały określone w art. 89a ust. 2 usta-

wy o VAT.

Dodatkowo uprzejmie informuję, że w odniesieniu

do przypadków zwłoki dłużnika w uregulowaniu cią-

żących na nim zobowiązań zostały na gruncie prawa

cywilnego przewidziane stosowne regulacje, m.in.

rzyciela, wierzycielowi przysługują bez odrębnego we-

zwania odsetki w wysokości odsetek za zwłokę okre-

ślonej na podstawie ustawy Ordynacja podatkowa lub

odsetki wyższe uzgodnione między wierzycielem

cząwszy od 31. dnia po spełnieniu świadczenia), rów-

ślony w umowie.

Ad 4.

Odnosząc się do pytania pani poseł, uprzej-

w którym została wyrażona reguła generalna, obo-

wiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towa-

ru lub wykonania usługi.

Stosownie do art. 19 ust. 4

ustawy o VAT, jeżeli czynności te powinny być po-

twierdzone fakturą, obowiązek podatkowy powstaje

z chwilą wystawienia tej faktury, nie później niż 7.

Należy jednakże zauważyć, że w art. 19 ustawy

o VAT (oraz rozporządzeniu ministra ﬁnansówzdnia

4 kwietnia 2011 r.

– Dz. U. Nr 73, poz. 392) przewi-

dziano wyjątki od ww. reguły generalnej, wiążąc po-

wstanie obowiązku podatkowego w odniesieniu do

określonych kategorii czynności, których specyﬁka

wymaga wprowadzenia szczególnych rozwiązań, np.

lub z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty.

Takie szczególne regulacje znajdują zastosowanie

do usług budowlanych i budowlano-montażowych.

-montażowych obowiązek podatkowy powstaje z chwi-

usług.

Zasada ta znajduje zastosowanie również do

biorczych (art. 19 ust. 14 ustawy o VAT).

A zatem

w przypadku usług budowlanych lub budowlano-

-montażowych dla rozpoznania obowiązku podatko-

wego przez podatnika ma znaczenie nie moment wy-

stawienia faktury, ale fakt otrzymania całości lub

części zapłaty z tytułu wykonania tych usług, o ile

nastąpi to nie później niż 30. dnia, licząc od dnia wy-

konania tych usług.

W przypadku bowiem braku za-

płaty w tym terminie, obowiązek podatkowy powsta-

nie 30. dnia od wykonania tych usług.

Należy również wskazać, że powyżej przedstawio-

ne zasady mają zastosowanie do rozliczania podatku

VAT na ogólnych zasadach i nie dotyczą szczególnych

regulacji art. 21 ustawy o VAT dotyczących rozlicza-

nia VAT przez małych podatników, którzy wybrali

metodę kasową.

Należy bowiem zauważyć, że rów-

nież podatnicy świadczący usługi budowlane i budow-

lano-montażowe mogą wybrać kasową metodę rozli-

czania VAT (o ile wartość sprzedaży z kwotą VAT nie

przekroczyła u nich w roku poprzednim równowar-

tości 1 200 000 euro) i wówczas obowiązek podatko-

wy nie będzie powstawał u nich na podstawie art. 19

dnia od dnia wykonania tych usług), ale na podstawie

Ad 5.

Uprzejmie informuję, że zagadnienie doty-

czące pojęć „interes podatnika” oraz „interes publicz-

ny” w rozumieniu ustawy Ordynacja podatkowa zo-

stało wyjaśnione powyżej, w odpowiedzi na pytanie

drugie przedmiotowej interpelacji.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

w sprawie stanu przygotowań

zawodników kadry boksu

do Igrzysk Olimpijskich Londyn 2012 (7174)

terpelacje posłów na Sejm RP pani Beaty Kempy,

pana Piotra Szeligi, pana Patryka Jakiego, pana Jana

(sygn.

SPS-023-7174, 7175, 7176, 7177, 7178, 7179,

7180, 7181, 7182, 7183, 7184, 7185, 7186, 7187, 7188,

7189, 7190, 7191, 7192, 7193, 7194, 7195/12) w spra-

wie stanu przygotowań zawodników w sportach: boks,

420

badminton, zapasy, lekkoatletyka, judo, gimnastyka,

kolarstwo, strzelectwo, jeździectwo, szermierka,

pięciobój, łucznictwo, kajakarstwo, żeglarstwo, wio-

slarstwo, tenis stołowy, tenis ziemny, triathlon, tae-

kwondo, podnoszenie ciężarów, pływanie, pilka siat-

kowa do XXX Letnich Igrzysk Olimpijskich Londyn

2012 uprzejmie informuję, co następuje.

narodowej w większości ww. sportów (poza kadrą pię-

ściarzy i łuczników) przebiegały bez większych pro-

blemów i zakłóceń, zgodnie z przyjętymi harmono-

gramami związków.

W ocenie Ministerstwa Sportu

i Turystyki zabezpieczenie ze środków budżetu pań-

stwa przygotowań zawodników do udziału w Igrzy-

skach Olimpijskich Londyn 2012 było optymalne

i wystarczające.

Żeglarstwo

Do igrzysk zakwaliﬁkowałosię15zawodników,

w tym 4 kobiety i 11 mężczyzn (maksymalna ilość:

7 k + 12 m) w 8 klasach łodzi (maksymalna ilość 10).

Wszystkie załogi biorące udział w przygotowaniach

do igrzysk miały możliwość szkolenia na akwenie

olimpijskim.

Ostateczny skład reprezentacji został

wyłoniony na podstawie rywalizacji w regatach we-

dług ustalonego przez Polski Związek Żeglarski re-

gulaminu.

Startujące załogi walczyły na poziomie

zgodnym z oczekiwaniami, szczególnie dotyczy to

windserferów (RS:X), brązowych medalistów – Zoﬁi

Noceti-Klepackiej i Przemysława Miarczyńskiego.

Większe oczekiwania pokładano w załodze klasy Star

(Mateusz Kusznierewicz i Dominik Życki), zajęcie

przez zawodników VIII miejsca nie może stanowić

o pozytywnej ocenie tego startu.

Kajakarstwo

Do igrzysk zakwaliﬁkowałosię12zawodników

(5 kobiet i 7 mężczyzn).

Zawodnicy wystartowali w 6

konkurencjach w kajakarstwie klasycznym i 4 kon-

kurencjach w slalomie.

Beata Mikołajczyk i Karolina

Naja zdobyły brązowy medal w K-2 500 m kobiet.

że Marta Walczykiewicz i Piotr Siemionowski w K-

-1 200 m oraz czwórka kobiet w K-4 500 m, która

w ﬁnalezajęłaIVmiejsce.

Tenis ziemny

Do igrzysk zakwaliﬁkowałosię7zawodników

(4 kobiety i 3 mężczyzn), którzy wystartowali w 5

konkurencjach (gra pojedyncza kobiet, gra pojedyn-

cza mężczyzn, gra podwójna kobiet, gra podwójna

mężczyzn, gra mieszana).

Po raz pierwszy w historii

igrzysk do Londynu zakwaliﬁkowałasiętakliczna

polska reprezentacja.

Potwierdzeniem dobrego przy-

gotowania kadry były wyniki sportowe w liczących

się turniejach międzynarodowych (np. 2. miejsce

Agnieszki Radwańskiej w Wimbledonie).

Niestety

podczas igrzysk nie udało się utrzymać wysokiej dys-

pozycji startowej.

Start naszych zawodników wypadł

zdecydowanie poniżej oczekiwań.

Tenis stołowy

Do igrzysk zakwaliﬁkowałosię5zawodników

(4 kobiety i 1 mężczyzna), którzy wystartowali w 3

konkurencjach (gra pojedyncza kobiet, gra pojedyn-

cza mężczyzn, gra drużynowa kobiet).

Niestety kon-

frontacja naszych reprezentantów z czołowymi za-

wodnikami i zawodniczkami świata (Chiny, Japonia)

wypadła poniżej oczekiwań.

Triathlon

Do igrzysk zakwaliﬁkowałosię3zawodników,

w tym 2 kobiety i 1 mężczyzna (Maria Cześnik,

Agnieszka Jerzyk i Marek Jaskółka).

Najlepszym wy-

nikiem było 25. miejsce wywalczone przez Agnieszkę

Jerzyk, natomiast Marek Jaskółka zajął 47. pozycję.

Niefortunny upadek podczas jazdy na rowerze nie

pozwolił Marii Cześnik na walkę o miejsca w pierw-

szej dwudziestce i w rezultacie zawodniczka uplaso-

wała się na 31. pozycji.

Wyniki osiągnięte podczas IO

w Londynie przez reprezentantów Polski w triathlo-

nie nie spełniły zakładanych przez związek prognoz

startowych.

Taekwondo

Do igrzysk zakwaliﬁkowałsięnasznajlepszyza-

wodnik Michał Łoniewski.

Polska reprezentacja

w taekwondo olimpijskim w 2012 r. oprócz turnieju

kwaliﬁkacyjnegodoIObrałaudziałwtrzechimpre-

zach mistrzowskich – mistrzostwach świata junio-

rów, mistrzostwach Europy seniorów i mistrzostwach

Europy młodzieżowców, w których odniosła bardzo

dobre wyniki, uzyskując pozycje medalowe i miejsca

punktowane.

Ze środków Ministerstwa Sportu i Tu-

rystyki został sﬁnansowany, na wniosek związku,

koreański szkoleniowiec Hong Seung Ki. W fazie eli-

minacyjnej turnieju olimpijskiego w Londynie Michał

Łoniewski doznał porażki, która zakończyła jego

udział w igrzyskach.

Start poniżej oczekiwań.

Podnoszenie ciężarów

Do igrzysk zakwaliﬁkowałosię9zawodników,

w tym 3 kobiety i 6 mężczyzn (maksymalna ilość:

4 k + 6 m).

Nie u wszystkich zawodniczek i zawod-

ników realizacja przygotowań przebiegała bez zakłó-

ceń.

W ich trakcie z kontuzjami borykali się Marcin

Dołęga, Arsen Kasabijew i Bartłomiej Bonk.

Przed

wyjazdem na igrzyska olimpijskie wykryto w orga-

nizmie Marzeny Karpińskiej (aktualnej mistrzyni

Europy w kat. 48 kg) niedozwoloną substancję, która

znajduje się na liście zakazanych środków Między-

narodowej Komisji Antydopingowej (WADA).

Zakła-

dane cele sportowe osiągnięte zostały przez zdobycie

złotego medalu przez Adriana Zielińskiego i brązo-

wego medalu przez Bartłomieja Bonka oraz zajęcie

VII miejsca przez Aleksandrę Klejnowską-Krzywań-

ską w kat. 53 kg i Ewę Mizdal w kat. 75 kg.

Pływanie

Do igrzysk zakwaliﬁkowanychzostało18zawod-

ników (8 kobiet i 10 mężczyzn), którzy wystartowali

w 13 konkurencjach indywidualnych i 2 konkuren-

cjach sztafetowych.

W ramach zadań zleconych Pol-

ski Związek Pływacki organizował szkolenie w Polsce

kańskich oraz w Madrycie w Hiszpanii.

Start w Lon-

dynie należy traktować jako porażkę polskiego pły-

wania.

Zajęcie 4 miejsc w ścisłych ﬁnałach:IVRado-

421

sława Kawęckiego (200 m st. grzbietowym), VII Paw-

ła Korzeniowskiego (200 m st. motylkowym), VII Ma-

teusza Sawrymowicza (1500 m st. dowolnym) i VII

Konrada Czerniaka (100 m st. motylkowym) to wy-

niki zdecydowanie poniżej oczekiwań.

Piłka siatkowa

Wszystkie zadania etapowe do igrzysk zostały

zrealizowane, a zwycięstwo w ﬁnaleLigiŚwiatowej

w opinii publicznej postawiło naszych zawodników

w roli faworytów do walki o złoty medal igrzysk.

Przygotowania siatkarzy plażowych zostały zakłóco-

ne kłopotami zdrowotnymi Grzegorza Fijałka w pierw-

szych miesiącach 2012 r.

Drużyna w siatkówce halo-

wej nie sprostała oczekiwaniom i ostatecznie zajęła

miejsce w przedziale 5–8, co należy ocenić jako po-

rażkę.

Powtórzenie przez parę siatkarzy plażowych

wyniku z ubiegłorocznych mistrzostw świata (miej-

sca 5–8), a zwłaszcza waleczną postawę w przegra-

nym meczu z późniejszymi wicemistrzami olimpijski-

mi należy ocenić pozytywnie.

Lekkoatletyka

Do igrzysk zakwaliﬁkowałosię60zawodników

(24 kobiety i 36 mężczyzn).

W trakcie przygotowań

z kontuzjami borykały się tyczkarki: Monika Pyrek

i Anna Rogowska, tyczkarz Paweł Wojciechowski,

młociarka Anita Włodarczyk oraz siedmioboistka

Karolina Tymińska.

Złoty medal zdobyty przez Toma-

sza Majewskiego w pchnięciu kulą, srebrny medal Ani-

ty Włodarczyk w rzucie młotem, V miejsce Piotra Ma-

łachowskiego w rzucie dyskiem i VII miejsce Szymona

Ziółkowskiego w rzucie młotem nie może przysłonić

bardzo słabego startu lekkoatletów w Londynie.

Zapasy

Na igrzyska olimpijskie w Londynie kwaliﬁkacje

uzyskało 4 zawodników (2 kobiety i 2 mężczyzn).

Podczas mistrzostw Europy w Belgradzie w 2012 r.,

które były jednym z etapów przygotowań do igrzysk,

polscy zapaśnicy zdobyli 5 medali, potwierdzając do-

bre przygotowanie do igrzysk.

Start polskich zapa-

śników był najlepszy od 1996 r., tzn. od igrzysk olim-

pijskich w Atlancie.

Damian Janikowski w kategorii

84 kg zdobył brązowy medal, Monika Michalik w ka-

tegorii 63 kg zajęła VII miejsce.

Badminton

Do igrzysk zakwaliﬁkowałosię6zawodników

(2 kobiety i 4 mężczyzn), mikst Robert Mateusiak –

Nadieżda Zięba, debel Michał Łogosz i Adam Cwali-

na oraz singliści Przemysław Wacha i Kamila Augu-

styn.

W ramach przygotowań do igrzysk zawodnicy

startowali w licznych zawodach rangi pucharów

świata, walcząc o poprawę swoich pozycji rankingo-

wych.

Jednak start w igrzyskach, poza dobrą posta-

wą naszego miksta, należy ocenić jako bardzo nie-

udany, zdecydowanie poniżej oczekiwań.

Boks

Na igrzyska nie zakwaliﬁkowałsiężadenpolski

pięściarz.

Jedyną reprezentantką kraju podczas

igrzysk w Londynie była Karolina Michalczuk w wa-

dze 51 kg.

Niestety w pierwszej walce zawodniczka

doznała porażki z wieloletnią mistrzynią świata i od-

padła z turnieju.

Ministerstwo Sportu i Turystyki

ocenia przygotowania pięściarzy negatywnie.

Pię-

ściarstwo polskie od wielu lat przeżywa kryzys spo-

wodowany dynamicznym rozwojem boksu zawodowe-

go.

Ostatni medal olimpijski zdobył Wojciech Bartnik

podczas Igrzysk XXV Olimpiady w Barcelonie

w 1992 r.

Sytuację ponadto komplikowały przepisy,

które zabraniały startu w igrzyskach olimpijskich

zawodnikowi, który choć raz stoczył walkę w zawo-

dowym ringu.

Światowa Federacja Bokserska AIBA

widząc podobne problemy w wielu krajach, zamierza

zmienić przepisy, które umożliwią zawodnikom wal-

czącym w zawodowych grupach bokserskich uczest-

nictwo w igrzyskach olimpijskich.

Jeździectwo

Do startu w igrzyskach zakwaliﬁkowałosię4za-

wodników (2 kobiety i 2 mężczyzn) w dwóch konku-

rencjach: Katarzyna Milczarek, Beata Stremler i Mi-

chał Rapcewicz w ujeżdżeniu oraz Paweł Spisak we

wszechstronnym konkursie konia wierzchowego.

Re-

alizacja przygotowań przebiegała zgodnie z przyję-

tym harmonogramem pomimo trudności związanych

z planowaniem zindywidualizowanego szkolenia oraz

uwarunkowaniami dotyczącymi koni zawodników.

Problemem polskiego jeździectwa jest pozyskanie

najlepszych koni o predyspozycjach adekwatnych do

aktualnych możliwości i potrzeb zawodników.

Polscy

jeźdźcy pomimo przynależności do czołówki świato-

wej nie prezentują poziomu, który umożliwiałby im

walkę o najwyższe lokaty.

Już sam awans do repre-

zentacji olimpijskiej i start w igrzyskach jest dużym

sukcesem zawodników.

Odnosząc się do startów po-

szczególnych jeźdźców, należy stwierdzić, że Michał

Rapcewicz i Katarzyna Milczarek wykonali program

na miarę swoich możliwości i na oczekiwanym pozio-

mie, Beata Stremler wykonała program poniżej ocze-

kiwań, Paweł Spisak realizował program zgodnie

z założeniami, jednak kontuzja konia uniemożliwiła

mu ukończenie rywalizacji olimpijskiej.

Strzelectwo

Do igrzysk zakwaliﬁkowały się 4 zawodniczki:

Sylwia Bogacka, Agnieszka Nagay, Beata Bartków-

-Kwiatkowska i Paula Wrońska.

Rezultatem właści-

wych przygotowań był srebrny medal Sylwii Bogac-

kiej w strzelaniu z karabinu pneumatycznego i IV

miejsce w strzelaniu z karabinu sportowego oraz VIII

miejsce zajęte przez Agnieszkę Nagay również w strze-

laniu z karabinu sportowego.

Kolarstwo

Do igrzysk zakwaliﬁkowałosię13zawodników

(4 kobiety i 9 mężczyzn), którzy wystartowali w 3 kon-

kurencjach w kolarstwie szosowym (wyścig ze startu

wspólnego kobiet, wyścig ze startu wspólnego męż-

czyzn, jazda indywidualna na czas mężczyzn), 4 kon-

kurencjach w kolarstwie torowym (sprint indywidu-

alny mężczyzn, sprint drużynowy mężczyzn, keirin

indywidualny mężczyzn, omnium kobiet) oraz w 2 kon-

kurencjach w kolarstwie górskim MTB (wyścig cross

country kobiet oraz wyścig cross country mężczyzn).

Cieniem na przygotowaniach zawodników odbiły się

422

problemy organizacyjno-ﬁnansowewPolskimZwiąz-

ku Kolarskim (nieuregulowane zadłużenie związku,

zmiany na stanowiskach: prezesa, sekretarza gene-

ralnego i trenera głównego MTB, kłopoty z utrzyma-

niem toru kolarskiego w Pruszkowie).

Ponadto w okre-

sie bezpośredniego przygotowania startowego do

igrzysk poważnej kontuzji uległa potencjalna meda-

listka w wyścigu cross country MTB – Maja Włosz-

czowska.

Jedynym pozytywnym akcentem startu

reprezentacji kolarstwa w igrzyskach było 7. miejsce

Aleksandry Dawidowicz w wyścigu cross country

w MTB.

Gimnastyka

Do igrzysk zakwaliﬁkowałosię3zawodników

– 2 kobiety (gimnastyka sportowa i gimnastyka ar-

tystyczna) oraz 1 mężczyzna (gimnastyka sportowa).

Nasi reprezentanci poprzez uzyskane wyniki w za-

wodach kontrolnych potwierdzili swoje wysokie kwa-

liﬁkacjeorazdoskonałeprzygotowaniedoigrzysk.

Jednak wyniki osiągnięte podczas IO w Londynie

przez reprezentantów Polski nie spełniły zakłada-

nych przez związek prognoz startowych.

Jedynie

start Joanny Mitrosz można uznać za udany.

Zawod-

niczka w ﬁnale wieloboju w układach indywidual-

nych w gimnastyce artystycznej zajęła 9. miejsce.

Judo

Na igrzyska kwaliﬁkacjeuzyskało6zawodników

(3 kobiety i 3 mężczyzn).

mistrzostwa Europy w Cze-

labińsku (Rosja) w 2012 r. potwierdziły dobre przy-

gotowanie zawodników (reprezentacja polska zdoby-

ła 3 medale).

Start judoków mimo braku medali olim-

pijskich należy uznać za udany, choćby w kontekście

występu Pawła Zagrodnika, który w walce o brązowy

medal olimpijski minimalnie przegrał po niezrozu-

miałej decyzji sędziów.

Wioślarstwo

Do igrzysk zakwaliﬁkowałosię7osad(2kobiece

i 5 męskich), 26 zawodników (6 kobiet i 20 mężczyzn).

Nie we wszystkich osadach realizacja przygotowań

przebiegała bez zakłóceń.

W trakcie przygotowań

z kontuzjami borykał się szlakowy czwórki podwójnej

mężczyzn Adam Korol.

Kłopoty zdrowotne nie omi-

nęły Julii Michalskiej i Magdaleny Fularczyk z dwój-

ki podwójnej kobiet.

Kłopoty z ustabilizowaniem

wagi zawodników miała osada czwórki bez sternika

wagi lekkiej, czego efektem było zajęcie dopiero XIII

miejsca podczas igrzysk.

Brązowy medal zdobyty przez

Julię Michalską i Magdalenę Fularczyk w dwójce po-

dwójnej kobiet pozostawia pewien niedosyt.

W progno-

zach przedstartowych przynajmniej jeszcze jedna

osada wymieniana była w gronie kandydatów do me-

dalu olimpijskiego.

Szermierka

Do igrzysk zakwaliﬁkowałosię8zawodników

(6 kobiet i 2 mężczyzn), w tym jedna drużyna ﬂoretu

kobiet.

W trakcie przygotowań na podstawie decyzji

Federation Internationale D’Escrime (FIE) w pro-

gramie igrzysk dokonano zmiany (rotacji), zastępu-

jąc ﬂoretemwkonkurencjidrużynowejumężczyzn

szpadę i także zastępując ﬂoretemukobietszablę.

Skutkiem tej decyzji było zakończenie w maju 2010 r.

programu indywidualnego srebrnych medalistów

z Pekinu.

W trakcie przygotowań zadań etapowych

nie zrealizowała drużyna szpady kobiet.

Ostatecznie

nie wywalczyła kwaliﬁkacjidoturniejuolimpijskiego.

W ramach zadań zleconych Polskiemu Związkowi Szer-

mierczemu zawodnicy startowali w licznych zawo-

dach rangi pucharów świata, walcząc o poprawę swo-

ich pozycji rankingowych.

Start w igrzyskach można

ocenić jako bardzo nieudany.

Zajęcie przez zawod-

niczki V miejsca w drużynowym turnieju ﬂoreto-

wym, w startach indywidualnych wygranie jedynie

2 walk w fazie eliminacyjnej przez 7 naszych repre-

zentantów stanowi o bardzo niskiej ocenie startu

szermierzy.

Pięciobój

Do igrzysk zakwaliﬁkowałosię3zawodników

(2 kobiety i 1 mężczyzna) – Sylwia Gomolińska, Ka-

tarzyna Wójcik i Szymon Staśkiewicz.

Nie u wszyst-

kich zawodniczek i zawodników realizacja przygoto-

wań przebiegała bez zakłóceń.

Przed wyjazdem na

igrzyska wykryto w organizmie Łukasza Klekota

zakazanych środków Międzynarodowej Komisji An-

tydopingowej (WADA).

Najlepszym wynikiem na-

szych zawodników w Londynie było 13. miejsce wy-

walczone przez Sylwię Gomolińską i 19. przez Kata-

rzynę Wójcik, Szymon Staśkiewicz uplasował się na

24. pozycji.

Wyniki osiągnięte podczas IO w Londy-

nie przez reprezentantów Polski w pięcioboju nowo-

czesnym nie spełniły zakładanych przez związek

Łucznictwo

Na igrzyska zakwaliﬁkowałosię2zawodników

(1 kobieta i 1 mężczyzna) – Natalia Leśniak oraz Ra-

fał Dobrowolski.

Siłą polskiego łucznictwa są druży-

ny, z których niestety żadna nie uzyskała kwaliﬁka-

cji olimpijskich.

Ministerstwo Sportu i Turystyki stoi

na stanowisku, że przygotowania polskich łuczników

nie spełniły oczekiwań i założeń programowych, ja-

kie zostały przyjęte w czasie przygotowań do najważ-

niejszej imprezy sezonu 2011 – mistrzostw świata,

które były kwaliﬁkacjądoigrzyskolimpijskichwLon-

dynie.

Zawodnicy mieli zapewnione najlepsze możli-

we warunki przygotowań do igrzysk.

W ich trakcie

MSiT przeznaczyło dodatkowe środki na zakup wy-

soko kwaliﬁkowanegosprzętuspecjalistycznego.

Start podczas igrzysk należy ocenić dostatecznie.

Natalia Leśniak zajęła 33. miejsce, jednakże biorąc

pod uwagę bardzo młody wiek zawodniczki, jej start,

należy uznać za udany.

W przypadku Rafała Dobro-

wolskiego 9. miejsce potwierdza jego wysokie umiejęt-

ności.

Przegrana w 1/8 ﬁnałuzzawodnikiemKorei

Północnej, późniejszym mistrzem olimpijskim, stawia

go w gronie najlepszych łuczników na świecie.

Ad 3.

Poniższa tabela (Tab. 1) zawiera zestawienie

kwot przekazanych przez Ministerstwo Sportu i Tu-

rystyki w czteroletnim cyklu przygotowań w ramach

podpisanych umów z polskimi związkami sportowy-

423

mi na szkolenie sportowców we wszystkich grupach

wiekowych oraz na przygotowania olimpijskie.

Ad 4.

Działania dotyczące sportu poprzez forum

parlamentarne prowadzi sejmowa Komisja Kultury

Fizycznej, Sportu i Turystyki.

Tematyka przygoto-

wań do Igrzysk XXX Olimpiady w Londynie została

poruszona na jednym z posiedzeń komisji.

Ad 5.

Poniższa tabela (Tab. 2) przedstawia liczbę

akcji szkoleniowych w ciągu ostatnich czterech lat dla

zawodników kadry narodowej, w tym dla zawodników

realizujących program „Klub Polska – Londyn 2012”.

Z wyrazami szacunku

Minister

Warszawa, dnia 12 października 2012 r.

Tabela 1

Nazwa związku

Środki ﬁnansowe

ogółem (w zł)

Środki ﬁnansowe

na przygotowania olimpijskie (w zł)

Polski Związek Żeglarski 23 911 743 6 489 448

Polski Związek Kajakowy 37 906 947 12 993 477

Polski Związek Tenisa 9 360 000 400 000

Polski Związek Tenisa Stołowego 7 887 070 (w 2009 r.)

400 000

Polskiego Związku Triathlonu 3 687 574, 57 1 137 954,81

Polskiego Związku Taekwondo Olimpijskiego 5 380 260 2 250 000

Polski Związek Podnoszenia Ciężarów 24 216 327 4 684 162

Polski Związek Pływacki 25 100 640 3 655 370

Polski Związek Piłki Siatkowej 37 126 428 12 302 512

Polski Związek Lekkiej Atletyki 57 244 759 17 088 316

Polski Związek Zapaśniczy 20 229 269 3 869 944

Polski Związek Badmintona 8 984 741 2 019 000

Polski Związek Bokserski 10 088 644 3 360 680

Polski Związek Jeździecki 6 935 000 –

Polski Związek Strzelectwa Sportowego 14 321 860 5 800 000

Polski Związek Kolarski 25 463 520 5 990 000

Polski Związek Gimnastyczny 10 348 609 2 476 363

Polski Związek Judo 13 260 2 368 330

Polski Związek Towarzystw Wioślarskich 41 603 615 16 414 175

Polski Związek Szermierki 26 935 370 8 849 167

Polski Związek Pięcioboju Nowoczesnego 11 561 850 2 814 500

Polski Związek Łuczniczy 6 870 000 2 368 330

Tabela 2

Nazwa związku

Liczba przeprowadzonych

akcji szkoleniowych

„Klub Polska – Londyn 2012”

Polski Związek Żeglarski 634 181

Polski Związek Kajakowy 916 309

Polski Związek Tenisa 537 (2009 r.)

20

Polski Związek Tenisa Stołowego 322 (2009 r.)

9

Polskiego Związku Triathlonu 87 –

Polskiego Związku Taekwondo Olimpijskiego 46 –

Polski Związek Podnoszenia Ciężarów 591 (od 2010 r.)

109

Polski Związek Pływacki 793 (od 2010 r.)

91

Polski Związek Piłki Siatkowej 907 102

Polski Związek Lekkiej Atletyki 1729 (od 2010 r.)

550

Polski Związek Zapaśniczy 623 159

Polski Związek Badmintona 67 –

Polski Związek Bokserski 431 75

Polski Związek Jeździecki 414 –

Polski Związek Strzelectwa Sportowego 207 –

Polski Związek Kolarski 971 (od 2010 r.)

188

Polski Związek Gimnastyczny 161 –

Polski Związek Judo 621 141

Polski Związek Towarzystw Wioślarskich 587 (od 2010 r.)

180

Polski Związek Szermierki 1494 (od 2010 r.)

308

Polski Związek Pięcioboju Nowoczesnego 98 –

Polski Związek Łuczniczy 348 70

424

Odpowiedź

ministra sportu i turystyki

do Igrzysk Olimpijskich Londyn 2012 (7175)

Patrz odpowiedź na interpelację nr 7174, str. 419.

Odpowiedź

ministra sportu i turystyki

do Igrzysk Olimpijskich Londyn 2012 (7176)

do Igrzysk Olimpijskich Londyn 2012 (7177)

do Igrzysk Olimpijskich Londyn 2012 (7178)

zawodników kadry gimnastyków do Igrzysk

Olimpijskich Londyn 2012 (7179)

do Igrzysk Olimpijskich Londyn 2012 (7180)

do Igrzysk Olimpijskich Londyn 2012 (7181)

do Igrzysk Olimpijskich Londyn 2012 (7182)

do Igrzysk Olimpijskich Londyn 2012 (7183)

do Igrzysk Olimpijskich Londyn 2012 (7184)

425

Odpowiedź

ministra sportu i turystyki

do Igrzysk Olimpijskich Londyn 2012 (7185)

do Igrzysk Olimpijskich Londyn 2012 (7186)

do Igrzysk Olimpijskich Londyn 2012 (7187)

do Igrzysk Olimpijskich Londyn 2012 (7188)

zawodników kadry tenisa stołowego

do Igrzysk Olimpijskich Londyn 2012 (7189)

do Igrzysk Olimpijskich Londyn 2012 (7190)

do Igrzysk Olimpijskich Londyn 2012 (7191)

do Igrzysk Olimpijskich Londyn 2012 (7192)

do Igrzysk Olimpijskich Londyn 2012 (7193)

do Igrzysk Olimpijskich Londyn 2012 (7194)

426

Odpowiedź

ministra sportu i turystyki

do Igrzysk Olimpijskich Londyn 2012 (7195)

w sprawie podziału ﬁnansów

na dyscypliny sportowe (7331)

(sygn.

SPS-023-7331/12) w sprawie podziału ﬁnan-

sów na dyscypliny sportowe, odnosząc się do treści

zadanych pytań, uprzejmie informuję.

Ad 1.

Na dzień dzisiejszy nie jest planowana zmia-

na prawa w zakresie funkcjonowania związków spor-

towych.

lat realizuje zadania z zakresu promowania i wspie-

rania rozwoju sportu dla wszystkich, które obecnie

koordynuje Departament Rozwoju i Promocji Sportu.

Podstawowym celem jest zwiększenie aktywności ﬁ-

zycznej społeczeństwa poprzez udział w programach

upowszechniania sportu oraz poprzez upowszechnia-

nie działań promujących sport.

Cel ten jest realizo-

wany również poprzez intensywny rozwój nowocze-

snej, ogólnodostępnej infrastruktury sportowej, m.in.

W 2012 r. realizowane są następujące działania:

Działania realizowane przez Departament Rozwoju i Promocji Sportu MSiT w 2012 r. w ramach zadania

Wyszczególnienie

Plan 2012

(mln PLN)

Podstawowe założenia 2012

Zajęcia sportowe dla uczniów (ZSdU)

(ﬁnansowanieześrodków

Funduszu Zajęć Sportowych dla Uczniów –

FZSdU)

Działanie 8.1.1.1.

„Wspieranie przedsięwzięć w zakresie

12

W 2012 r. doﬁnansowanieorganizacjiZSdUrealizowanowformie

wspierania

2 zadań:

1.

Upowszechnianie sportów zimowych (z możliwością realizacji zajęć

alternatywnych w razie niesprzyjających warunków atmosferycznych)

2.

Realizacja programów powszechnej nauki pływania (z możliwością

2012 r.

– 9 mln PLN.

Konkurs adresowany jest do:

— klubów sportowych działających w formie stowarzyszenia,

wśród dzieci

i młodzieży,

— jednostek samorządu terytorialnego.

Doﬁnansowaniemożebyćprzyznanedowysokości:

— 80% planowanych kosztów realizacji zajęć w przypadku zajęć

Program „Sport wszystkich dzieci”

(ﬁnansowanieześrodków

Funduszu Rozwoju Kultury Fizycznej –

FRKF)

Działanie 8.1.1.1.

„Wspieranie przedsięwzięć w zakresie

39,9

3 bloki programowe:

1.

Wstępna selekcja do sportu (zadania adresowane wyłącznie do polskich

związków sportowych – imprezy, promocja, sportowe wakacje).

2.

Sportowa aktywność (zadania adresowane w szczególności do

ogólnopolskich stowarzyszeń – imprezy, promocja, sportowe wakacje, ﬁnały

IMS).

3.

Programy ogólnopolskie (projekty „Animator sportu dzieci i młodzieży”

oraz animator programu „Moje boisko – Orlik 2012” koordynuje ZG

Szkolnego Związku Sportowego), projekt „Organizator sportu dzieci i

młodzieży w środowisku wiejskim” koordynuje Rada Główna Krajowego

Zrzeszenia Ludowe Zespoły Sportowe).

427

Projekt pn. „Upowszechnianie sportu

(ﬁnansowanieześrodków

rezerwy celowej budżetu państwa, poz. 40.)

Działanie 8.1.1.1.

„Wspieranie przedsięwzięć w zakresie

12,7

Zadania:

I.1.

Szkolenie nauczycieli wychowania ﬁzycznego,instruktorówitrenerów

piłki siatkowej pracujących z dziećmi i młodzieżą.

I.2.

Wsparcie dla działań młodzieżowych klubów i sekcji piłki siatkowej.

I.3.

Organizacja ogólnopolskiego turnieju piłki siatkowej „Orlik

Volleymania 2012” rozgrywanego na obiektach sportowych wybudowanych

O przyznanie doﬁnansowaniamogłyubiegaćsięorganizacjespozasektora

ﬁnansówpublicznychozasięguogólnopolskim,powołanedlaprowadzenia

działalności w zakresie upowszechniania kultury ﬁzycznej,wszczególności

w zakresie piłki siatkowej.

Rozwijanie sportu osób niepełnosprawnych

(ﬁnansowanieześrodków

Funduszu Rozwoju Kultury Fizycznej –

13,5

Zadania:

— organizacja zajęć sekcji sportowych osób niepełnosprawnych;

— organizacja imprez sportowych dla osób niepełnosprawnych;

— prowadzenie zajęć sportowych dla osób niepełnosprawnych – program

„Animator sportu osób niepełnosprawnych” (ZG SZS),

— organizacja obozów sportowych dla osób niepełnosprawnych,

— promocja sportu osób niepełnosprawnych.

Priorytety:

— włączanie społeczne osób niepełnosprawnych, działania integracyjne,

— włączanie społeczne starszych osób niepełnosprawnych (50+) w związku

z ustanowieniem roku 2012 Europejskim Rokiem Aktywności Osób

— promocja prozdrowotnych, społecznych, edukacyjnych i wychowawczych

wartości sportu,

— promocja wolontariatu w sporcie.

publicznych, których celem statutowym jest prowadzenie działalności

w zakresie sportu osób niepełnosprawnych.

„Sport dla wszystkich”

(ﬁnansowanieześrodków

budżetu państwa, cz.

25: Kultura ﬁzyczna)

Działanie 8.1.1.2.

„Wspieranie przedsięwzięć w zakresie

17,5

Zadania:

a) wspieranie upowszechniania sportu w różnych grupach społecznych

i środowiskowych, w szczególności:

— w środowisku wiejskim, program „Sportowy plon”,

— w środowisku akademickim, program „Młodość pełna pasji”,

„Sport dla wszystkich, zdrowie dla każdego”,

— w środowisku osób z nadwagą, „Trzymaj formę”,

— w środowisku Polonii i Polaków zamieszkałych za granicą, program

„Polonia razem”,

b) wspieranie inicjatyw pobudzających aktywność ﬁzycznąosóbstarszych,

służących solidarności międzypokoleniowej i włączeniu społecznemu

c) promowanie wolontariatu sportowego oraz rozwijanie poprzez sport

aktywnej postawy obywatelskiej,

d) inicjowanie i realizowanie kampanii społecznych na rzecz kształtowania

poprzez sport świadomości zachowań i nawyków prozdrowotnych

społeczeństwa.

O przyznanie doﬁnansowaniamogąubiegaćsięorganizacjespozasektora

ﬁnansówpublicznych,powołanedlaprowadzeniadziałalnościwzakresie

upowszechniania kultury ﬁzycznej–zapiswstatucie,awszczególności

stowarzyszenia o zasięgu ogólnopolskim.

Priorytety:

— ogólnopolski zasięg, programy i kampanie oraz imprezy o szerokim

zasięgu społecznym,

— inicjowanie i stymulowanie aktywności ﬁzycznejrodzin,osóbstarszych,

osób defaworyzowanych społecznie i zawodowo,

— wspieranie procesów międzypokoleniowej integracji społecznej

i wyrównywania szans poprzez sport,

— promowanie wolontariatu w sporcie,

— realizację przedsięwzięć na kompleksach sportowych „Moje boisko –

Orlik 2012”,

— integrowanie i angażowanie środków ﬁnansowychj.s.t.,funduszyUE

i innych podmiotów.

Wspieranie działań promujących sport

i jego rozwój (budżet)

(ﬁnansowanieześrodkówbudżetu

państwa, cz.

25: Kultura ﬁzyczna)

Działanie 8.1.2.2.

„Współpraca z podmiotami podejmującymi

działania promujące społeczne,

edukacyjne, wychowawcze i zdrowotne

wartości sportu”,

m.in. „Wspieranie realizacji akcji i

kampanii społecznych promujących

aktywność ﬁzyczną”

4,5

Między innymi:

— nagrody w konkursie „Moje Euro na Orliku”,

— konkursu na opracowanie koncepcji programów upowszechniania sportu

dzieci i młodzieży w zakresie piłki nożnej, koszykówki, piłki ręcznej na

obiektach „Orlik” i przeprowadzenie projektu pilotażowego,

— wykonanie badania opinii publicznej dotyczącej aktywności ﬁzycznej

Polaków (w trybie przetargu nieograniczonego),

— opracowanie koncepcji portalu internetowego dot. animacji na orlikach,

— przygotowanie i przeprowadzenie kampanii społecznej promującej

aktywność ﬁzyczną,

— inne działania związane z zakresem sportowej animacji.

ŁĄCZNIE: 100,1 mln PLN

428

Zlecanie zadań w ramach ww. działań odbywa się

w formie wspierania realizacji wraz z udzieleniem

na podstawie rozstrzygnięć otwartego konkursu ofert

nych na poszczególne działania planowane do realizacji

w 2013 r. nie jest jeszcze ostatecznie określona.

Ad 3.

Aktualnie nie jest możliwe określenie wy-

sokości środków przeznaczonych na doﬁnansowanie

w 2013 r. realizacji zadań sportu wyczynowego.

W chwili obecnej nie jest znana wielkość dotacji bu-

dżetowej dla Ministerstwa Sportu i Turystyki na rok

2013 oraz ostateczna wielkość środków, które zosta-

ną przekazane ze środków Funduszu Rozwoju Kul-

Z wyrazami szacunku

Minister

Odpowiedź

w sprawie monitorowania zagrożeń

dotyczących bezpieczeństwa ekonomicznego

państwa (7618)

sma, SPS-023-7618/12, dotyczącego interpelacji po-

1. i 2.

Brak jest jednoznacznych przesłanek wska-

zujących na funkcjonowanie alternatywnego rynku

papierów wartościowych opanowanego przez zorgani-

zowane grupy przestępcze, będącego wynikiem reak-

tywacji spółek przedwojennych i pozostającego poza

wszelką kontrolą struktur państwowych.

3.

W dniu 30 grudnia 2009 r. z inicjatywy prze-

wodniczącego Komisji Nadzoru Finansowego w Mi-

nisterstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji od-

było się spotkanie poświęcone potencjalnemu zagro-

żeniu interesów ekonomicznych Skarbu Państwa

w kontekście reaktywacji spółki Warszawskie Towa-

rzystwo Fabryk Cukru SA.

W spotkaniu uczestniczy-

li przedstawiciele Komisji Nadzoru Finansowego, Mi-

nisterstwa Gospodarki, Ministerstwa Skarbu Pań-

stwa, Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, Mi-

nisterstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi, Agencji Bezpie-

czeństwa Wewnętrznego, Centralnego Biura Antyko-

rupcyjnego oraz Komendy Głównej Policji.

Celem

spotkania było wypracowanie katalogu działań moż-

liwych do podjęcia przez właściwe instytucje pań-

stwowe i kontrolne, w zakresie weryﬁkacjipostępo-

wań rejestrowych dotyczących reaktywowanych

spółek oraz uregulowania statusu papierów warto-

ściowych zdeponowanych w instytucjach rządowych

lub innych państwowych jednostkach organizacyj-

nych oraz korzystania z uprawnień korporacyjnych

z nich wynikających, w szczególności na walnym zgro-

madzeniu akcjonariuszy spółek, które wówczas były

na etapie reaktywacji.

W dniu 7 maja odbyło się rów-

nież spotkanie przewodniczącego Komisji Nadzoru

Finansowego z ministrem sprawiedliwości poświęco-

ne problemowi rejestrowania w Krajowym Rejestrze

Sądowym spółek powstałych przed 1939 r. oraz gro-

madzenia przez Ministerstwo Sprawiedliwości infor-

macji na temat przedmiotowych spółek.

Ponadto

Urząd Komisji Nadzoru Finansowego we współpracy

z Prokuratorią Generalną Skarbu Państwa, Mini-

sterstwem Gospodarki oraz Ministerstwem Sprawie-

dliwości przygotował program cyklu szkoleń z zakre-

su problematyki związanej z reaktywacją przedwo-

jennych spółek prawa handlowego.

Szkolenia skiero-

wane do prokuratorów i notariuszy oraz funkcjona-

riuszy Policji, ABW i CBA zostały przeprowadzone

w I kwartale 2010 r.

Rozpoznanie Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrz-

nego wskazuje, że przedstawiciele podmiotów reak-

tywowanych mogą podejmować próby pozyskiwania

kapitału na podstawie historycznych papierów war-

tościowych przedwojennych ﬁrmpoprzezemisjęno-

wych akcji i wprowadzenie ich do systemu obrotu

NewConnect.

Najbardziej prawdopodobnym trybem

realizacji zbycia akcji takich spółek jest tzw. oferta

prywatna.

Minimalizuje ona bowiem weryﬁkacyjną

rolę giełdy w zakresie oceny wiarygodności podmiotu

przeprowadzającego emisję.

Ciężar odpowiedzialno-

ści za badanie spółki przenosi na tzw. autoryzowa-

nych doradców (AD), czyli ﬁrmy, które otrzymały

takie uprawnienia od organizatora obrotu (Giełda

Papierów Wartościowych w Warszawie SA) i obo-

wiązkowo uczestniczą we wprowadzaniu akcji spółek

do obrotu na tym rynku.

AD zostali poinformowani

o istnieniu takiego zagrożenia.

Informuję również, że Giełda Papierów Wartościo-

wych w Warszawie SA od końca 2009 r. posiada wie-

dzę na temat mającego miejsce procesu reaktywacji

przedwojennych polskich przedsiębiorstw na podsta-

wie dokumentów akcji o charakterze kolekcjonerskim.

W dniu 28 grudnia 2009 r. giełda otrzymała pismo

w tej sprawie od wiceprezesa Rady Ministrów, mini-

stra gospodarki Waldemara Pawlaka, w którym

zwrócono uwagę na zidentyﬁkowaneprzezMinister-

stwo Gospodarki zjawisko odżywania przedwojen-

nych spółek.

Zdając sobie sprawę z potencjalnej moż-

liwości podejmowania prób wprowadzania akcji re-

aktywowanych spółek do alternatywnego systemu

obrotu (ASO) prowadzonego przez GPW (rynek New-

Connect), Giełda Papierów Wartościowych w Warsza-

429

wie SA w lutym 2010 r. zwróciła się do autoryzowa-

nych doradców NewConnect z ostrzeżeniem przed

nawiązaniem współpracy z tego rodzaju podmiotami.

Dodatkowo w trakcie procedury wprowadzania akcji

spółek do obrotu w ASO giełda szczegółowo weryﬁ-

kuje podmioty, które wnioskują o nadanie im statusu

spółki publicznej notowanej na NewConnect.

Każdo-

razowo przeprowadzana jest analiza podmiotów ubie-

gających się o wprowadzenie ich akcji do obrotu, w tym

historia powstania, dokumenty korporacyjne itp.

Wy-

jątkowo starannie badane są wszelkie przesłanki,

które mogą mieć wpływ na bezpieczeństwo i interes

uczestników obrotu.

Taka procedura postępowania,

w połączeniu z wiedzą na temat potencjalnych zagro-

żeń, jakie mogą generować przedsiębiorstwa reakty-

wowane na podstawie akcji kolekcjonersko-historycz-

nych, praktycznie eliminuje możliwość podjęcia przez

Zarząd Giełdy Papierów Wartościowych w Warszawie

SA pozytywnej decyzji w zakresie wprowadzenia do

obrotu na którymkolwiek z rynków GPW instrumen-

tów ﬁnansowychtegorodzajuemitentów.

Niezależ-

nie od powyższego wg najlepszej wiedzy Giełdy Papie-

rów Wartościowych w Warszawie SA dotychczas nie

zmaterializowały się próby wprowadzenia akcji kolek-

cjonersko-historycznych do obrotu na żadnym z ryn-

ków prowadzonych przez GPW, które miałyby dosta-

tecznie skonkretyzowany charakter, by mówić o pró-

bach wprowadzenia – co świadczy o skuteczności dzia-

łań ﬁltrującychpodejmowanychprzezgiełdę.

W toku prowadzonych przez ministra gospodarki

postępowań administracyjnych w przedmiocie oceny

legalności decyzji nacjonalizujących mienie przedwo-

jennych spółek prawa handlowego dostrzeżono zjawi-

sko wykorzystywania ich do występowania z roszcze-

niami z tytułu wadliwie przeprowadzonej nacjonali-

zacji przez osoby nieuprawnione, co do których ist-

niały uzasadnione wątpliwości odnośnie do zgodności

z prawem nabycia akcji tych spółek.

W związku

z powyższym zaproponowane zostały przez ministra

gospodarki rozwiązania legislacyjne w tym zakresie.

W konsekwencji na mocy ustawy z dnia 29 kwietnia

poz. 671) na sądy rejestrowe nałożony został obowią-

zek przeprowadzania wnikliwej oceny prawidłowości

nabycia bądź objęcia przez akcjonariuszy akcji przed-

wojennych spółek prawa handlowego w toku postę-

powań o wpis takich spółek do Krajowego Rejestru

Sądowego.

Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego, która od

2007 r. rozpoznaje zagadnienie odtwarzania histo-

rycznych podmiotów gospodarczych, zgromadziła

dotychczas materiały, które w jednym przypadku po-

zwoliły sformułować akt oskarżenia wobec pięciu

osób, a w dwóch kolejnych – złożyć do prokuratury

zawiadomienia o możliwości popełnienia przestęp-

stwa wyłudzenia poświadczenia nieprawdy, wprowa-

dzenia w błąd funkcjonariuszy publicznych i oszu-

stwa.

Również Centralne Biuro Śledcze Komendy

Głównej Policji na bieżąco analizuje sygnały dotyczą-

ce nieprawidłowości związanych z reaktywacją przed-

wojennych spółek prawa handlowego w zakresie za-

grożeń dla bezpieczeństwa ekonomicznego państwa.

Monitorowanie ww. zjawiska ma w szczególności na

celu badanie związku tego procederu z działalnością

zorganizowanych grup przestępczych.

4.

Ministerstwo Finansów nie potwierdza, by ja-

kikolwiek organ postawił zarzut kradzieży papierów

wartościowych wyemitowanych do 1939 r., które zo-

stały zaewidencjonowane w okresie od czerwca 2009 r.

do stycznia 2012 r. przez zespół do przeprowadzenia

spisu papierów wartościowych powołany przez dy-

rektora generalnego Ministerstwa Finansów.

Zaewi-

dencjonowane papiery wartościowe przechowywane

są obecnie w specjalnie wydzielonym pomieszczeniu

udostępnionym przez Archiwum Zakładowe Mini-

sterstwa Finansów, które jest zabezpieczone zgodnie

z obowiązującymi procedurami w ramach planu

ochrony obiektu.

Z wyrazami szacunku

Minister

Jacek Cichocki

Warszawa, dnia 10 października 2012 r.

w sprawie likwidacji posterunków Policji (7628)

rosława Zielińskiego w sprawie likwidacji posterun-

ków Policji uprzejmie przedstawiam następujące in-

formacje.

Pragnę podkreślić, że Ministerstwo Spraw We-

430

wydziału, 11 zastępców naczelnika wydziału, 46 kie-

nia znaczne środki ﬁnansowe,któreniesąrekom-

pensowane skutecznością działania posterunków.

W trakcie analizy planowanych zmian organiza-

431

rancji bezpieczeństwa nie stanowi sam budynek

Przy podejmowaniu decyzji dotyczących zmian

W odniesieniu do pytania dotyczącego badań za-

grożenia przestępczością należy wskazać, że jednost-

ki Policji systematycznie analizują stan bezpieczeń-

stwa i porządku publicznego, jednak wyniki tychże

prac stanowią tylko jeden z czynników wpływających

na rozstrzygnięcia podejmowane przez komendantów

miejskich i powiatowych.

Podkreślenia wymaga, iż

ze względu na fakt, że proces reorganizacji struktur

Policji przeprowadzany jest w celu zwiększenia efek-

tywności ich działania, to przekształcenia te skutko-

wać będą poprawą wyników badań dotyczących prze-

ciwdziałania przestępczości.

Analiza wyników tych

badań na terenach, na których dokonano już reorga-

nizacji posterunków Policji, potwierdza zasadność

wprowadzanych zmian.

Dla przykładu poniżej przedstawiam informacje

analityczne na temat przestępczości na terenie wy-

branych gmin województwa zachodniopomorskiego

oraz świętokrzyskiego.

W gminach Mieszkowice i Moryń w województwie

zachodniopomorskim do 31 marca 2012 r. funkcjono-

wały dwa odrębne posterunki, zaś od 1 kwietnia 2012 r.

w wyniku reorganizacji utworzono międzygminny

posterunek Policji Mieszkowice–Moryń z siedzibą

w Mieszkowicach.

Poniższa tabela zawiera informa-

cje analityczne na temat przestępczości na terenie

ww. gmin.

Lp. Rodzaj zdarzenia IV–VIII 2011 r.

IV–VIII 2012 r.

1

Ujęcia sprawców

na gorącym uczynku

7 21

2 Liczba interwencji 251 312

3

Średni czas reakcji

w terenie miejskim

17,25 10,45

4

Średni czas reakcji

w terenie wiejskim

10,4 10,24

5

Liczba przestępstw

stwierdzonych

105 86

6

Wykrywalność

przestępstw

72,50% 73,30%

W odniesieniu do województwa świętokrzyskiego

inny przykład przekształceń przeprowadzonych przez

komendanta powiatowego Policji w Sandomierzu sta-

nowi likwidacja w 2009 r. trzech posterunków Policji

i przekształcenie jednego z nich w komisariat Policji.

Porównując dane z 2009 r. (sprzed reorganizacji)

i z 2010 r. (po reorganizacji), zaobserwować można,

że na terenie powiatu sandomierskiego liczba postę-

powań wszczętych spadła z 1316 do 1273, a wskaźnik

wykrywalności przestępstw ogółem wzrósł z 69,7%

do 80,2%.

Natomiast na obszarze działania nowo

utworzonego komisariatu Policji w Koprzywnicy, któ-

ry swym zasięgiem objął gminy, w których zlikwido-

wano posterunki Policji, odnotowano spadek postę-

powań wszczętych z 345 do 306, przy wzroście ogól-

nego wskaźnika wykrywalności z 81,4% do 87,9%.

Uzyskano znaczną poprawę efektywności wyko-

rzystania stanów osobowych do realizacji służb ze-

wnętrznych.

Liczba służb zewnętrznych na terenie

działania komisariatu Policji w Koprzywnicy wzrosła

z 1765 do 2581 (wzrost o 46%).

Ponadto zwiększyła się

o ponad 60% aktywność policjantów komisariatu Po-

licji w Koprzywnicy w ujawnianiu wykroczeń.

Analogiczne tendencje w odniesieniu do liczby

przestępstw kryminalnych odnotowano na terenie

działania komendy powiatowej Policji w Busku-Zdro-

ju, gdzie w latach 2009−2011 zlikwidowano wszyst-

kie posterunki Policji (tj. 5).

Liczba wszczętych po-

stępowań o przestępstwa kryminalne spadła na te-

renie powiatu buskiego z 609 w 2009 r., poprzez 547

w 2010 r., do 516 odnotowanych w 2011 r.

Zwraca

przy tym uwagę blisko 50-procentowa poprawa za-

trzymań sprawców przestępstw na gorącym uczyn-

ku, co potwierdza fakt poprawy jakości organizacji

służby, a także nadzoru nad tymi służbami.

Na po-

wyższe wpływ miało m.in. bardziej efektywne kiero-

wanie do służby zewnętrznej policjantów pełniących

wcześniej służbę w posterunkach Policji.

Odnosząc się do realnego poczucia bezpieczeń-

stwa, nie sposób pominąć danych przedstawionych

przez komendanta powiatowego Policji w Jędrzejo-

wie, który w 2009 r. dokonał likwidacji posterunków

Policji w Oksie i Słupi Jędrzejowskiej.

W tym przy-

padku analiza porównawcza obejmuje okres 2008 r.

(w pełni funkcjonujące PP) oraz dane z 2011 r. i wska-

zuje m.in. na spadek przestępczości, w gminie Oksa

spadek z 48 do 33 przestępstw, a w gminie Słupia Ję-

drzejowska odnotowano spadek z 50 do 48 przestępstw,

skrócenie czasu reakcji Policji na zgłoszenia, w gmi-

nie Oksa z 24 do 10 min, a w gminie Słupia Jędrze-

jowska z 18 do 10 min.

Warto również wymienić

w tym miejscu zwiększenie ujawnialności nietrzeź-

wych kierujących, które łącznie w obu gminach

zwiększyło się z 59 do 94 kierujących.

Skrócenie czasu reakcji na zdarzenia odnotowano

także na terenie gmin Łubnice, Oleśnica i Rytwiany

wchodzących w skład powiatu staszowskiego, gdzie

w 2009 r. dokonano rozwiązania funkcjonujących

tam posterunków Policji.

Przykładowo na terenie

gminy Łubnice czas reakcji Policji uległ zmniejszeniu

z około 21 min w 2009 r. do 14 min w okresie od stycz-

nia do sierpnia 2012 r.

Zwiększyła się przy tym ogól-

na liczba interwencji Policji (zarówno na zgłoszenia,

jak i realizowanych z własnej inicjatywy przez poli-

cjantów), co dowodzi, że liczba policjantów kierowa-

432

nych do realizacji różnych zadań na terenie wskaza-

nych gmin z pewnością nie uległa zmniejszeniu.

Łączna liczba podejmowanych interwencji na terenie

wskazanych gmin wzrosła z 466 (2009 r.) do 636

(styczeń−sierpień 2012 r.).

Każda z planowanych zmian dotyczących poste-

morządowych.

Dodatkowo przedstawiciele komend

wojewódzkich zadeklarowali, że przeprowadzana re-

sariaty Policji, ma na celu wyłącznie zwiększenie po-

Warszawa, dnia 11 października 2012 r.

*

)

433

Odpowiedź

podsekretarza stanu w Ministerstwie Finansów

i Sławomira Kopycińskiego

w sprawie opłat od transakcji

przy użyciu kart płatniczych (7760)

Szanowna Pani Marszałek!

Nawiązując do inter-

pelacji panów posłów Wincentego Elsnera oraz Sła-

womira Kopycińskiego (sygn.

SPS-023-7760/12) w spra-

wie wysokości opłat od transakcji kartowych, przed-

stawiam poniższe informacje.

Stosownie do prośby panów posłów Ministerstwo

Finansów zwróciło się do dwóch największych orga-

nizacji kartowych funkcjonujących w ramach cztero-

stronnego modelu organizacji rynku kartowego,

tj. organizacji Visa oraz MasterCard.

W odpowiedzi organizacja Visa przedstawiła in-

formację, iż jest europejskim systemem płatniczym

działającym w formie stowarzyszenia, inkorporowa-

nym w Wielkiej Brytanii.

Visa Europe liczy ponad

4000 członków, w większości banków.

Visa Europe

umożliwia swym członkom wydawanie kart płatni-

czych oraz pozyskiwanie i rozliczanie akceptantów.

Jest również odpowiedzialna za ustalanie zasad do-

tyczących uprawnień członkowskich, rozwiązywania

sporów, wzorów kart płatniczych oraz regulacji ope-

racyjnych, a także odpowiedzialna jest za rozliczanie

transakcji w imieniu członków oraz uzgadnianie

i wdrażanie strategii operacyjnych związanych z kar-

tami opatrzonymi logo Visa na terytorium Europy.

Visa Europe działa w Polsce na podstawie przepi-

sów regulujących działalność przedstawicielstw przed-

siębiorstw zagranicznych, tj. art. 93 i nast. ustawy z dnia

stwo Visa Europe zajmuje się głównie sprawami re-

klamy i promocji kart Visa w Polsce.

W zakresie struktury zatrudnienia w przedstawi-

cielstwie polskim organizacji Visa Europe należy za-

znaczyć, iż przekazane informacje są objęte tajemnicą

przedsiębiorstwa.

Z tego powodu wskazano jedynie na

przybliżoną liczbę osób współpracujących z organiza-

cją, która oscyluje w przedziale 20–25 osób.

czaniem należności publicznoprawnych przez przed-

stawicielstwo Visa Europe w Polsce, pragnę wskazać,

iż dane te zgodnie z art. 293 ustawy z dnia 29 sierp-

poz. 749) objęte są tajemnicą skarbową, do której za-

chowania zobowiązany jest minister właściwy do spraw

ﬁnansówpublicznych.

Tegorodzajuinformacjebę-

dące w posiadaniu upoważnionych podmiotów nie mogą

być udostępnione przedstawicielom władzy ustawo-

dawczej (art. 297, 298 i 299 ustawy Ordynacja podat-

kowa a contrario).

Odnosząc się natomiast do organizacji Master-

Card, pragnę przedstawić następujące informacje.

MasterCard Europe Sprl Oddział w Polsce prowa-

dzi w Polsce działalność jako oddział zagranicznego

przedsiębiorcy – spółki MasterCard Europe Sprl z sie-

dzibą w Waterloo, Belgia, stosownie do art. 85 usta-

wy o swobodzie działalności gospodarczej.

W czasie

składania zapytania w MasterCard Europe Sprl Od-

dział w Polsce zatrudnione na podstawie stosunku

pracy były 34 osoby.

Również w kwestii związanej z uiszczaniem na-

leżności publicznoprawnych przez przedstawicielstwo

MasterCard Europe Sprl Oddział w Polsce pragnę wska-

zać, iż dane te objęte są tajemnicą skarbową i zgodnie

z uprzednimi wyjaśnieniami nie mogą być udostęp-

nione.

Dodatkowo pragnę zwrócić Państwa uwagę, iż

siębiorstw państwowych i samorządowych.

Mając na

względzie, iż przedmiotowe organizacje są podmiota-

mi prawa prywatnego, pytania wystosowane w ni-

niejszej interpelacji wydają się wykraczać poza ww.

zakres, jak również dotyczą kwestii pozostających

zasadniczo poza wiedzą ministra właściwego do spraw

instytucji ﬁnansowych.

Wobectegofaktuodpowiedź

w tym zakresie oparta została na informacjach prze-

kazanych przez zainteresowanych przy uwzględnie-

niu obowiązku zachowania tajemnic chronionych

prawnie.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Wojciech Kowalczyk

Warszawa, dnia 11 października 2012 r.

w sprawie utworzenia klastrów naukowych

łączących biznes z wiodącymi

terpelacji posła Michała Jarosa w sprawie utworzenia

ośrodkami naukowymi w Polsce, przekazanej pismem

434

z dnia 16 sierpnia 2012 r., znak: SPS-023-7777/12,

przedstawiam stanowisko w sprawie.

Propozycja utworzenia klastrów łączących biznes

je się w zadania z zakresu polityki innowacyjności

służące zacieśnianiu współpracy jednostek nauko-

wych z otoczeniem gospodarczym.

Cel ten jest obec-

nie realizowany przez działalność w ramach Progra-

mu Operacyjnego „Innowacyjna gospodarka” 2007–

–2013 (PO IG), jak również na podstawie ustawy

o zasadach ﬁnansowanianaukizdnia30kwietnia

ra wprowadziła do uczelni wyższych mechanizmy słu-

żące stałemu dostosowywaniu oferty badawczo-roz-

wojowej oraz dydaktycznej do potrzeb gospodarki.

Obecnie w Polsce funkcjonuje już około 30 rozwi-

niętych klastrów, czyli zorganizowanych form współ-

pracy podmiotów ze sfery przemysłu, nauki, edukacji

występuje około 120 inicjatyw klastrowych, tj. zaląż-

ków klastrów.

Większość wyżej wymienionych pod-

miotów opiera swoją działalność na współpracy z uni-

wersytetami lub jednostkami badawczo-rozwojowy-

mi, których potencjał badawczo-rozwojowy jest mo-

torem rozwoju klastra zapewniającym ciągłość w wy-

twarzaniu innowacyjnych towarów lub usług przez

klaster.

Minister gospodarki wspiera ideę klasteringu na

poziomie krajowym poprzez działanie 5.1: Wspieranie

powiązań kooperacyjnych o znaczeniu ponadregional-

nym w ramach PO IG.

W ramach wyżej wymienione-

go działania wspierany jest rozwój klastrów działają-

cych ponadregionalnie.

Wsparciu klastrów regional-

nych, tzn. umiejscowionych na terytorium jednego

województwa, służą natomiast regionalne programy

operacyjne.

Ponadto wspieranie klasteringu przewi-

dziane jest w Programie Operacyjnym „Kapitał ludz-

ki” 2007–2013 poprzez działanie 2.1: Rozwój kadr no-

woczesnej gospodarki oraz w ramach Programu Ope-

racyjnego „Rozwój Polski Wschodniej”.

Jednocześnie minister gospodarki wspiera ideę

klasteringu w specjalnych strefach ekonomicznych

(SSE).

SSE mogą stać się w przyszłości bazą dla roz-

rzenie lokalnych więzi kooperacyjnych oraz napływ

nowych technologii i nowych metod zarządzania.

Za-

nia współpracy klastrowej pomiędzy przedsiębior-

stwami.

Bliskość lokalizacyjna sprzyja kreowaniu atmosfery

współpracy między przedsiębiorcami, naukowcami

oraz władzami lokalnymi.

W efekcie w ramach do-

tychczasowej działalności SSE wytworzyły specjali-

zacje branżowe, które mogą być zalążkiem klastrów

nieważ specjalizacja branżowa SSE wyróżni strefę

lizacji efektów działalności stref, duży nacisk w do-

kumencie został położony na zdeﬁniowanieinwesty-

cji pożądanych dla gospodarki kraju.

Jako kwaliﬁku-

jące się do wsparcia instrumentem SSE uznaje się

spodarki, wspierające rozwój klastrów, parków prze-

mysłowych i technologicznych, zwiększające stopień

uprzemysłowienia regionów oraz tworzące określoną

liczbę nowych miejsc pracy.

W niektórych przypad-

kach kryterium wspierania rozwoju klastrów jest

łalność na terenie SSE.

Obecnie w ramach poszczególnych SSE funkcjo-

nują już następujące klastry:

szowa, zrzeszającej ponad 70 ﬁrmprzemysłulotni-

czego i kilka ośrodków naukowo-badawczych oraz

leniowe,

Mając na uwadze powyższe, stwierdzam, że wy-

rażona w piśmie posła Michała Jarosa koncepcja kla-

strów naukowych łączących biznes z wiodącymi ośrod-

kami naukowymi może być realizowana w oparciu

o funkcjonujące mechanizmy wspierania idei klaste-

ringu.

Tworzenie klastrów wymaga nie wprowadza-

nia nowych ulg podatkowych, lecz stymulowania

środowiska nauki, biznesu i edukacji do nawiązywa-

nia współpracy.

Działania w wyżej wymienionym za-

kresie są realizowane przez ministra gospodarki

i szkolnictwa wyższego, który na podstawie ustawy

o zasadach ﬁnansowanianaukiwspieraprojektywspół-

pracy jednostek naukowych z biznesem.

Jednocześnie pragnę wskazać, że w projektach

innowacyjności w okresie 2014–2020 współpraca biz-

nesu z jednostkami naukowymi, w tym w formie kla-

ziomu innowacyjności.

Projektowane działania, poza

435

uką, obejmują również stymulowanie przedsiębiorstw

nie doﬁnansowaniadozamawianiaprzezﬁrmyefek-

tów kształcenia na tzw. kierunkach zamawianych

oraz organizowanie konkursów dla liderów współ-

pracy biznesu z edukacją.

rzenia klastrów naukowych stymulujących współpra-

rozwojowi gospodarki.

Polityka klastrowa powinna

w większym stopniu niż dotychczas zostać powiąza-

na z rozwojem SSE z uwagi na przyjazne środowisko

przedsiębiorcami.

Jednocześnie rozwój klastrów może

stanowić czynnik dynamizujący działalność gospo-

darczą w SSE oraz zapewniać długookresowe korzy-

ści dla funkcjonujących w ich ramach przedsiębiorstw,

wacyjności regionów.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 10 października 2012 r.

nieprawidłowości podczas delegacji zagranicznych

szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego

oraz podległych mu funkcjonariuszy (7828)

sma, SPS-023-7828/12, dotyczącego interpelacji po-

Służby Kontrwywiadu Wojskowego w okresie pomię-

niczył w 22 delegacjach zagranicznych.

Wyjaśniam ponadto, że wszelkie przedsięwzięcia

Służby Kontrwywiadu Wojskowego w ramach współ-

pracy międzynarodowej podejmowane są tylko i wy-

z podmiotami zagranicznymi, w tym służbami spe-

cjalnymi innych państw, wynika z art. 9 ust. 1 w zw.

wowych zadań służby może podejmować współpracę

Delegacje zagraniczne personelu SKW w ramach

współpracy międzynarodowej mają na celu m.in.

określenie warunków, obszarów zainteresowań stron

i w następstwie tego – wzajemną pomoc lub wspólne

prowadzenie czynności operacyjno-rozpoznawczych

służących realizacji zadań określonych w art. 5 usta-

z art. 39 ust. 1 tej ustawy obowiązek ochrony m.in.

środków, form i metod realizacji zadań oraz zgroma-

dzonych informacji, dane dotyczące krajów (zagra-

nicznych służb, innych podmiotów) współpracujących

z SKW, ilości (częstotliwości) kontaktów, zaangażo-

wanych w nie osób, celu lub charakteru wizyt nie

mogą być ujawniane, muszą one być w tym trybie

chronione przed nieuprawnionymi osobami i podmio-

lacji, wyczerpują przesłanki określone w art. 5 ust. 2

lane.

Składy delegacji SKW biorące udział w zagranicz-

nych spotkaniach dwustronnych i wielostronnych,

konferencjach, szkoleniach, ćwiczeniach każdorazo-

wo ustalane są z uwzględnieniem uwarunkowań ta-

kich jak ranga, cel czy tematyka konkretnego przed-

sięwzięcia.

Zasadą jest, że najważniejszym czynni-

kiem wpływającym każdorazowo na dobór personelu

służby biorącego udział w danym przedsięwzięciu

jest zapewnienie jak najwyższego poziomu meryto-

rycznego delegacji SKW.

W zagranicznych delega-

cjach szefa SKW, żołnierzy, funkcjonariuszy bądź

pracowników służby nigdy nie znajdowały się osoby

nieuprawnione, zwłaszcza małżonki (małżonkowie)

wymienionych.

nym sprawozdaniu szefa Służby Kontrwywiadu Woj-

436

Z wyrazami szacunku

Minister

Jacek Cichocki

nieprawidłowości w trakcie korzystania

z jednostek pływających pozostających

w dyspozycji Marynarki Wojennej przez szefa

Służby Kontrwywiadu Wojskowego (7830)

sma, SPS-023-7830/12, dotyczącego interpelacji po-

współpraca międzynarodowa Służby Kontrwywiadu

kresie swojej właściwości, w celu realizacji ustawo-

wych zadań służby może podejmować współpracę z wła-

ściwymi organami i służbami innych państw.

Podję-

cie współpracy następuje po uzyskaniu zgody preze-

sa Rady Ministrów, który przed jej wyrażeniem za-

sięga opinii ministra obrony narodowej.

współpracy z zagranicznymi instytucjami, zwłaszcza

służbami specjalnymi państw obcych, ich charakter

i cel wizyt, przebieg negocjacji czy roboczych spo-

tkań, dane osób zaangażowanych w te przedsięwzię-

lane nieuprawnionym osobom i podmiotom.

Wynika

strony zagranicznych partnerów współdziałających

z SKW o dochowanie niejawności wspólnie realizo-

wanych zamierzeń.

Dodam, że dane dotyczące współpracy międzyna-

sprawozdaniu szefa Służby Kontrwywiadu Wojsko-

wego z działalności SKW.

W sprawozdaniu tym za-

narodową są szczegółowo dokumentowane zgodnie

nymi.

Sprawozdanie to przedstawiane jest prezesowi

nionym podmiotom, takim jak sejmowa Komisja do

wość uzyskiwania szczegółowych informacji.

Ponad-

wyższej Izby Kontroli w trakcie kontroli wydatków

nowane przez NIK.

Z wyrazami szacunku

Minister

12, w sprawie opieki paliatywnej uprzejmie proszę

o przyjęcie następujących wyjaśnień.

W odpowiedzi na pytanie pierwsze, dotyczące

zwiększenia nakładów ﬁnansowychnamedycynępa-

liatywną, pragnę poinformować, że zadania z zakre-

su określania jakości i dostępności oraz analizy kosz-

Podstawą działalności ﬁnansowej Narodowego

Funduszu Zdrowia jest sporządzony przez prezesa

funduszu roczny plan finansowy, zrównoważony

w zakresie przychodów i kosztów, o czym stanowi art. 118

nansowanych ze środków publicznych.

Na podstawie zaś art. 142 ust. 6 pkt 2 lub art. 143

ust. 2 ustawy cena za udzielane świadczenia opieki

437

le wojewódzkim funduszu.

Jednak trzeba zaznaczyć,

że przy rozpatrywaniu wysokości ceny jednostki roz-

liczeniowej istotne są również możliwości ﬁnansowe

funduszu, a efektywne i bezpieczne gospodarowanie

środkami ﬁnansowymioddziałówwojewódzkichfun-

duszu, w świetle przepisu art. 107 ust. 5 pkt 1 przy-

wołanej ustawy, należy do zadań ich dyrektorów.

O podziale środków ﬁnansowychnaposzczególne

zakresy świadczeń decyduje dyrektor oddziału woje-

gólnych zakresach.

Oddziały wojewódzkie funduszu mogą uwzględ-

niać przedstawioną kalkulację kosztów świadczenio-

dawców zależną od standardów wyposażenia i kwa-

liﬁkacjipersonelu.

Pragnęjednaknadmienić,żezgod-

zobowiązany jest do przestrzegania zasady zrówno-

ważenia środków przekazywanych na ﬁnansowanie

ku z powyższym dyrektorzy oddziałów wojewódzkich

funduszu, zawierając ze świadczeniodawcami umowy

o udzielanie świadczeń zdrowotnych, kierują się

w szczególności koniecznością jak najlepszego zabez-

pieczenia świadczeniobiorcom dostępu do świadczeń

zdrowotnych w ramach środków zapisanych na ten

Jak wynika z danych uzyskanych od Narodowe-

go Funduszu Zdrowia (tabela poniżej), obserwuje

się wzrost nakładów ﬁnansowych w omawianym

zakresie.

W odpowiedzi na pytanie drugie, dotyczące planów

zmiany przepisów w zakresie opieki paliatywnej w domu

chorego, uprzejmie informuję, iż wykaz oraz warunki

ki paliatywnej i hospicyjnej zostały określone w roz-

ki paliatywnej i hospicyjnej (Dz. U. z 2009 r.

Nr 139,

porządzeniem świadczenia gwarantowane realizowa-

ne są w warunkach: stacjonarnych – w hospicjum sta-

cjonarnym lub oddziale medycyny paliatywnej, domo-

nych – w poradni medycyny paliatywnej.

Ponadto uprzejmie informuję, iż minister zdrowia

powołał zarządzeniem z dnia 29 lipca 2011 r. zespół

do spraw opieki paliatywnej i hospicyjnej (Dz. Urz.

MZ z 2011 r.

Nr 6, poz. 50).

Ważnym elementem prac

zespołu była kwestia propozycji nowelizacji ww. roz-

porządzenia ministra zdrowia, tak aby wyjść naprze-

ciw potrzebom pacjentów w tej dziedzinie.

Aktualnie

trwają prace nad końcowymi rekomendacjami, w któ-

rych zostaną zawarte propozycje rozwiązań dotyczą-

spicyjnej w Polsce.

W przypadku akceptacji przez ministra zdrowia kie-

runków działań zaproponowanych przez wspomniany

zespół zostaną podjęte prace legislacyjne mające na celu

nowelizację przedmiotowego rozporządzenia.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Igor Radziewicz-Winnicki

w sprawie standardów obliczania

długu publicznego (7942)

ną pismem z 28 września br. (znak: SPS-023-7942/

12) przesyłam następujące wyjaśnienia.

Ad 1.

Dane nt. wysokości długu publicznego są

wykazywane i co kwartał publikowane przez Mini-

sterstwo Finansów wg obowiązujących w Polsce rów-

nolegle dwóch deﬁnicjidługupublicznego:

— Deﬁnicja krajowa długu publicznego – tzw.

państwowy dług publiczny (PDP) – to dług sektora

ﬁnansówpublicznych,zdeﬁniowanegow ustawieo ﬁ-

nansach publicznych.

Fakt istnienia krajowej deﬁni-

cji długu publicznego wynika z unikalnego w Polsce

rozwiązania w postaci konstytucyjnego limitu 3/5 re-

lacji długu publicznego do PKB, wprowadzonego Kon-

stytucją RP z 1997 r.

Obowiązująca w Polsce konsty-

tucyjna reguła ﬁskalnaoraztowarzyszącejejdodat-

kowe procedury ostrożnościowe i sanacyjne urucha-

miane po przekroczeniu przez relację długu do PKB

odpowiednio progów: 50%, 55% i 60% wymagały pre-

cyzyjnego ustawowego zdeﬁniowaniasposobuliczenia

państwowego długu publicznego oraz zakresu podmio-

towego sektora ﬁnansówpublicznych(zakrestennie

w tys z�

plan pierwotny

(bez migracji)

plan na

31-08-2012

plan pierwotny

(bez migracji)

plan na

z migracj�

OGÓ�EM 259 995,71 275 419,33 294 668,12 315 021,00 335 919,00 340 729,00 354 498,00

koszty �wiadcze�

OPIEKA

PALIATYWNA

I HOSPICYJNA

2009

wykonanie

2010

wykonanie

2011

wykonanie

2012 2013

438

uległ zasadniczym zmianom od 1998 r., a więc od uchwa-

lenia pierwszej ustawy o ﬁnansachpublicznych).

— Deﬁnicjaunijnadługupublicznegotodługsek -

tora instytucji rządowych i samorządowych (ang. ge-

neral government wg europejskiego systemu rachun-

ków narodowych ESA 95) liczony jednolicie we wszyst-

kich państwach Unii Europejskiej (w tym w Polsce).

Unijna metodologia liczenia długu publicznego wy-

nika z traktatu z Maastricht zawierającego m.in.

kryterium długu i deﬁcytuorazprzewidującegopro-

cedurę nadmiernego deﬁcytu(ExcessiveDeﬁcitPro-

cedure – EDP) w wypadku ich niespełnienia.

Różnice między obydwoma deﬁnicjamidotyczą:

— Innego podejścia do deﬁnicjisektoraﬁnansów

publicznych.

W Polsce zakres sektora określony jest

enumeratywnie w art. 9 ustawy o ﬁnansachpublicz-

nych.

Metodologia unijna zawiera natomiast dodat-

kowe kryteria funkcjonalne (jak struktura ﬁnanso-

wania) pozwalające w jednolity sposób przyporząd-

kować na potrzeby EDP poszczególne podmioty jako

należące lub nie do sektora instytucji rządowych

i samorządowych, niezależnie od zróżnicowanych po-

rządków prawnych i zakresu sektora 27 państw człon-

kowskich UE.

Oznacza to, że zakres podmiotowy

sektora jest płynny, a jednostka w określonym roku

zaliczona jako element sektora w kolejnym roku może

zostać zaklasyﬁkowanapozasektorem.

Obecnienaj-

ważniejszą z punktu widzenia długu publicznego róż-

nicą w zakresie sektora jest Krajowy Fundusz Dro-

gowy zarządzany przez Bank Gospodarstwa Krajo-

wego, który nie jest częścią polskiego sektora ﬁnan-

sów publicznych, a zaliczony został do sektora gene-

ral government.

— Tytułów dłużnych.

Różnice wynikają przede

wszystkim z obowiązywania w Polsce kasowego sys-

temu rachunkowości budżetowej, podczas gdy meto-

dologia UE jest memoriałowa.

W związku z tym tzw.

zobowiązania wymagalne (tj. takie, których termin

płatności minął, a nie zostały uregulowane) jedno-

stek sektora są traktowane jako dług publiczny wg

deﬁnicjikrajowej,aniesądoniegozaliczanewgme-

todologii unijnej.

Tabela 1. przedstawia szczegółowo różnice między

polską a unijną deﬁnicjądługupublicznego.

Tabela

Tabela 1.

Podstawowe różnice dotyczące długu publicznego – deﬁnicjapolskaaunijna

Polskie regulacje Regulacje UE

państwowy dług publiczny dług sektora general government

1) zakres sektora ﬁnansówpublicznych

– ustawa o ﬁnansachpublicznychtworzyzamkniętykatalog

jednostek zaliczanych do sektora ﬁnansówpublicznych;

– zakres sektora general government został zdeﬁniowanywESA

95

2)

; nie został wprowadzony zamknięty katalog jednostek;

różnice w zakresie sektora w zależności od regulacji

a) fundusze utworzone w ramach Banku Gospodarstwa Krajowego (np. Krajowy Fundusz Drogowy, Fundusz Kolejowy):

– nie są zaliczane do sektora ﬁnansówpublicznych; – są zaliczane do sektora general government

3)

;

2) tytuły dłużne zaliczane do długu publicznego

– papiery wartościowe opiewające na wierzytelności pieniężne (poza

papierami udziałowymi);

– kredyty i pożyczki;

– przyjęte depozyty;

minął, a które nie zostały przedawnione lub umorzone);

– papiery wartościowe inne niż akcje, z wyłączeniem instrumentów

pochodnych;

– pożyczki;

– gotówka i depozyty;

różnice w tytułach dłużnych w zależności od regulacji

– zobowiązania wymagalne; —

4)

3) dług potencjalny

różnice dotyczące uwzględniania długu potencjalnego w ograniczeniach na relację długu do PKB

– nie jest uwzględniany.

Od 1 stycznia 2006 r. zgodnie z ustawą z

kategorią, do której odnoszą się limity zadłużenia, jest dług

publiczny bez przewidywanych wypłat z tytułu poręczeń i

gwarancji.

Nowa ustawa nie wprowadza zmian w zakresie długu

potencjalnego;

– ograniczenia UE nie uwzględniają bezpośrednio długu

potencjalnego związanego z udzielanymi poręczeniami i

gwarancjami;

– po spełnieniu określonych kryteriów (zgodnie z zasadami ESA 95)

dług potencjalny może stać się długiem podmiotu udzielającego

poręczenia lub gwarancji (operacja przejęcia długu);

1)

W Polsce urzędem odpowiedzialnym za zakres sektora general government (sektora instytucji rządowych i samorządowych) jest GUS.

2)

Council Regulation No 2223/1995 on the European System of National and Regional Accounts in the Community.

Kryteria

stosowane w ESA 95 dotyczą przede wszystkim funkcji realizowanych przez dane jednostki i sposobu ich ﬁnansowania.

Głównym

kryterium branym pod uwagę jest działalność podstawowa danej jednostki – redystrybucja narodowego dochodu i bogactwa; w pozo-

stałych przypadkach stosowana jest reguła 50% (mniej niż 50% kosztów produkcji jest ﬁnansowanychprzychodami/dochodamize

sprzedaży).

3)

Zgodnie z wytycznymi Eurostatu w odniesieniu do klasyﬁkacjisektorowejprzedsięwzięćzwiązanychzbudowąinfrastruktury,

po spełnieniu określonych kryteriów w zadłużeniu sektora instytucji rządowych i samorządowych poza zobowiązaniami przedmioto-

wych funduszy mogą być ujmowane także nakłady inwestycyjne poniesione przez podmioty spoza sektora realizujące inwestycje tego

typu (imputed loan = pożyczka przypisana).

4)

Zobowiązania wymagalne stanowią wydatek na bazie memoriałowej i zgodnie z regulacjami UE są uwzględniane w wyniku

(deﬁcycielubnadwyżce)sektorageneralgovernment.

439

ta została również opublikowana w „Strategii zarzą-

dzania długiem sektora ﬁnansówpublicznychwla-

tach 2013–2016” przyjętej 27 września br. przez Radę

Ministrów i przekazanej Sejmowi wraz z uzasadnie-

niem projektu ustawy budżetowej na 2013 r.

Ad 2.

Wyszczególnienie różnic pomiędzy kwotą

państwowego długu publicznego a kwotą długu sek-

nych kwartałach od wejścia w życie rozporządzenia

sprawozdawczego umożliwiającego gromadzenie ta-

kich danych (tj. począwszy od IV kwartału 2001 r.)

publikowane jest na stronach internetowych Mini-

sterstwa Finansów, pod adresem: http://www.mf.gov.

pl/_ﬁles_/dlug_publiczny/zadluzenie/szeregi/zadlu-

zenie_sfp.xls.

Tabela 2. przedstawia różnice między wartością

długu publicznego wg deﬁnicjipolskiejiunijnejwwy-

branych latach.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Wojciech Kowalczyk

Warszawa, dnia 10 października 2012 r.

w rozporządzeniu dotyczącym uposażenia

emerytalnego funkcjonariuszy Policji (7955)

Stanisława Wziątka w sprawie planu wprowadzenia

informuję, że aktualnie w Ministerstwie Spraw

następującymi aktami prawnymi:

1) Projektem założeń ustawy o zmianie ustaw o Po-

licji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz

Agencji Wywiadu, służbie funkcjonariuszy Służby

Tabela 2.

Różnice pomiędzy PDP a długiem sektora instytucji rządowych i samorządowych (mln zł)

XII 2001 XII 2005 XII 2010 XII 2011 VI 2012

Państwowy dług publiczny 302 090,5 466 591,0 747 898,8 815 342,7 842 653,1

1) Dostosowania zakresu sektora -531,4 1 678,6 32 762,6 47 124,5 52 661,9

Zadłużenie Krajowego Funduszu Drogowego – 1 442,1 24 798,1 36 412,7 41 653,2

Skarbowe papiery wartościowe w posiadaniu funduszy

umiejscowionych w BGK

– – -232,9 -364,5 -547,1

KFD – nabycie aktywów infrastrukturalnych*

)

– 276,6 8 197,4 11 076,3 11 555,7

Jednostki badawczo-rozwojowe**

)

-251,6 -40,1 – – –

Agencja Rynku Rolnego***

)

-279,8 – – – –

2) Różnice dotyczące tytułów dłużnych -8 741,6 -5 251,2 -3 845,2 -3 494,5 -3 765,1

Zobowiązania wymagalne -8 992,2 -5 313,5 -3 860,1 -3 504,2 -3 771,2

Przejęcia zadłużenia w wyniku uruchomienia gwarancji 250,7 62,2 14,9 9,8 6,1

Dług sektora instytucji rządowych i samorządowych 292 817,5 463 018,3 776 816,3 858 972,7 891 549,9

Dodatni znak oznacza zwiększenie kwoty długu sektora general goverment w stosunku do PDP.

dłużenia sektora general government uwzględniają zobowiązania strony rządowej z tytułu budowy niektórych odcinków autostrad.

września 2009 r.) z dniem 1 stycznia 2010 r. jednostki badawczo-rozwojowe nie są zaliczane do sektora ﬁnansówpublicznych.

***) W związku ze zmianą źródeł ﬁnansowania,w2004r.ARRzostałazaliczonadosektorageneralgovernment.

440

ży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej

których innych ustaw – projekt w dniu 4 październi-

2) Projektem założeń ustawy o funkcjonowaniu

rych innych ustaw – projekt w wyniku analizy uwag

zgłoszonych w trakcie uzgodnień międzyresortowych

i konsultacji społecznych został podzielony na dwa

odrębne projekty, które na początku października br.

zostały przekazane do sekretarza komitetu stałego

Rady Ministrów, tj.:

— projekt założeń projektu ustawy o funkcjono -

waniu komisji lekarskich podległych ministrowi wła-

— projekt założeń projektu ustawy o świadcze -

rób pozostających w związku z właściwościami lub

warunkami służby.

Poza powyższymi regulacjami w Ministerstwie

slacyjne nad zmianą przepisów rozporządzenia doty-

czących emerytur funkcjonariuszy Policji, które

zmierzają do obniżenia emerytur.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Michał Deskur

w sprawie zmian w trybie bezpłatnego

zaopatrzenia w leki, który zasłużony

honorowy dawca krwi lub zasłużony dawca

przeszczepu może stosować w związku

z oddawaniem krwi lub w związku

albo narządów (7959)

br., znak: SPS-023-7959/12, w sprawie zmian w try-

bie bezpłatnego zaopatrzenia w leki, które zasłużony

honorowy dawca krwi i zasłużony dawca przeszczepu

mórek, tkanek i narządów, uprzejmie proszę o przy-

jęcie poniższego stanowiska.

Na wstępie pragnę przedstawić stan prawny doty-

czący problematyki objętej interpelacją pana posła.

z późn. zm.), dalej: ustawa o świadczeniach opieki zdro-

wotnej, zawiera normy prawne określające szczególne

uprawnienia odnoszące się do zasłużonego honorowego

dawcy krwi i zasłużonego dawcy przeszczepu.

Zagadnienia związane z oddawaniem krwi regulu-

wi ona, że honorowemu dawcy krwi przysługuje tytuł

„Zasłużony Honorowy Dawca Krwi” i odznaka hono-

rowa „Zasłużony Honorowy Dawca Krwi”, jeżeli oddał

co najmniej pięć (w przypadku kobiet) albo sześć

(w przypadku mężczyzn) litrów krwi lub odpowiada-

jącą tej objętości ilość innych jej składników.

Obwiązujące obecnie rozporządzenie z dnia 21 sierp-

nia 2006 r. w sprawie określenia wzoru oraz szczegó-

łowych zasad i trybu nadawania odznaki honorowej

„Zasłużony Honorowy Dawca Krwi” (Dz. U. Nr 180,

poz. 1324) ustala, że osoba wyróżniona otrzymuje

legitymację stwierdzającą nadanie odznaki honoro-

wej „Zasłużony Honorowy Dawca Krwi”.

Wzór legi-

tymacji określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.

Druga kategoria świadczeniobiorców szczególnie

uprawnionych do świadczeń opieki zdrowotnej na

ki zdrowotnej zdeﬁniowanazostaławustawiezdnia

poz. 1411, z późn. zm.).

Zgodnie z art. 22 ust. 3 wska-

zanej ustawy dawcy przeszczepu, który oddał szpik

raz, oraz dawcy narządu przysługuje tytuł „Zasłużo-

ny Dawca Przeszczepu”.

Odznakę i legitymację po-

twierdzającą posiadanie tytułu „Zasłużonego Dawcy

Przeszczepu” wydaje minister zdrowia na wniosek

Centrum Organizacyjno-Koordynacyjnego do spraw

Transplantacji „Poltransplant”.

Minister zdrowia określa, w drodze rozporządze-

nadawania odznaki „Zasłużony Dawca Przeszczepu”

madzone przez Centrum Organizacyjno-Koordyna-

cyjne do spraw Transplantacji „Poltransplant” oraz

Obecnie obowiązuje rozporządzenie ministra zdro-

„Dawca Przeszczepu” i „Zasłużony Dawca Przeszcze-

pu” (Dz. U. Nr 168, poz. 1043).

W odniesieniu do ww. świadczeniobiorców art. 43

441

widuje następujące warunki bezpłatnego zaopatrze-

nia w leki, które należy spełnić łącznie:

1) posiadanie statusu świadczeniobiorcy, w rozu-

mieniu art. 2 ust. 1 ww. ustawy;

2) posiadanie tytułu „Zasłużonego Honorowego

3) przedstawienie legitymacji zasłużonego honoro-

wego dawcy krwi lub zasłużonego dawcy przeszczepu;

4) przedstawienie recepty wystawionej przez oso-

Zgodnie z przepisem art. 43 ust. 1 ustawy o świad-

czeniach opieki zdrowotnej osobom spełniającym ww.

kryteria przysługuje bezpłatne, do wysokości limitu

ﬁnansowania,októrymmowawart.6ust.2ustawy

o refundacji, zaopatrzenie w leki objęte wykazem:

1) o którym mowa w art. 37 ustawy o refundacji,

pkt 1 lit. a tej ustawy,

2) leków, które świadczeniobiorca posiadający ty-

tuł „Zasłużonego Honorowego Dawcy Krwi” lub „Za-

służonego Dawcy Przeszczepu” może stosować w związ-

nek albo narządów.

Jak wyżej wskazano, wymienione leki są wyda-

wane na podstawie recepty wystawionej przez osobę

fundacji.

Zgodnie z tym artykułem osobą uprawnioną

jest nie tylko lekarz będący lekarzem ubezpieczenia

zdrowotnego lub felczer ubezpieczenia zdrowotnego,

lecz także jest nią lekarz, lekarz dentysta, felczer, star-

szy felczer, z którymi Narodowy Fundusz Zdrowia

refundowanych.

Wobec powyższego oraz odnosząc się

do interpelacji, osobie, która nie wybrała lekarza pod-

stawowej opieki zdrowotnej, przedmiotową receptę

może wypisać lekarz, który podpisał umowę na wy-

stawianie recept refundowanych.

Nadto należy zaznaczyć, iż zgodnie z § 4 załącz-

484) świadczeniodawca ponosi odpowiedzialność za

ordynowanie leków, wyrobów medycznych i środków

pomocniczych leczonym przez niego świadczeniobior-

com zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz ak-

tualnym stanem wiedzy medycznej.

Jednocześnie ustosunkowując się do poruszonej

posiadających tytuł „Zasłużonego Honorowego Daw-

cy Krwi” lub „Zasłużonego Dawcy Przeszczepu”, na-

leży zauważyć, iż art. 43 ustawy o świadczeniach opie-

ki zdrowotnej odnosi się ściśle do świadczeniobior-

ców, a zatem osób uprawnionych do korzystania ze

Zgodnie z ww. ustawą (art. 2 ust. 1) świadczeniobior-

cami są:

1) ubezpieczeni, tj. osoby objęte powszechnym –

zdrowotnym (art. 3 ww. ustawy rozwija pojęcie „ubez-

pieczonego”),

2) inne niż ubezpieczeni osoby posiadające oby-

watelstwo polskie i posiadające miejsce zamieszkania

3) inne niż wymienione w pkt 1. i 2. osoby posia-

dające obywatelstwo polskie i posiadające miejsce

sie ciąży, porodu i połogu.

Konsekwencją powyższych uregulowań jest opar-

cie systemu ubezpieczenia zdrowotnego na relacji

świadczeniobiorcy i świadczeniodawcy.

Bezpłatne

otrzymywanie leków przez zasłużonego honorowego

dawcę krwi lub zasłużonego dawcę przeszczepu jest

rodzajem świadczenia, w związku z czym opiera się

również na powyższej relacji.

Wprowadzenie możli-

wości otrzymywania bezpłatnie leków dla osób spoza

systemu mogłoby doprowadzić do obchodzenia prze-

pisów i tym samym – możliwości pojawienia się pro-

cederu wyłudzania leków.

Z powyższego wynika, iż korzystanie z upraw-

niach opieki zdrowotnej, możliwe jest w ramach po-

wszechnego systemu ubezpieczenia zdrowotnego,

przez osoby będące świadczeniobiorcami w rozumie-

niu ww. ustawy.

Łączę wyrazy szacunku

Podsekretarz stanu

w sprawie braku insuliny w aptekach (7961)

pelację pana Patryka Jakiego przekazaną przy pi-

mu, znak: SPS-023-7961/12, w sprawie braku insulin

w aptekach przesyłam poniższe informacje.

442

Ministerstwo Zdrowia na bieżąco monitoruje sy-

tuację dostępności na rynku analogowych insulin

o krótkim okresie działania.

W przypadku zgłoszeń

od pacjentów Ministerstwo Zdrowia każdorazowo po-

dejmuje działania mające na celu wyjaśnienie prawi-

dłowości zgłoszenia i umożliwienie dostępu pacjen-

tów do poszukiwanego leku.

Każde otrzymane zgło-

szenie jest i było przedmiotem analizy i wywoływało

natychmiastową reakcję pracowników Ministerstwa

Zdrowia.

W szczególności zgłaszający się pacjenci byli

kierowani do aptek (w miejscu swojego zamieszka-

nia), w których – jak ustalili pracownicy Minister-

stwa Zdrowia – poszukiwana insulina była dostępna.

W przypadku zgłoszenia dokonywanego przez kon-

kretną aptekę była ona kierowana do odpowiedniej

hurtowni farmaceutycznej, w której zgodnie z dekla-

racją ﬁrmfarmaceutycznychzapewnionabyłamoż-

liwość nabycia odpowiedniej insuliny.

Ministerstwo Zdrowia podjęło również współpra-

cę z ﬁrmamifarmaceutycznymiorazhurtowniami

farmaceutycznymi, dzięki której w krótkim okresie

czasu udało się znacząco zwiększyć ilość insulin

wprowadzanych do obrotu w Polsce oraz skierować

pacjentów indywidualnych oraz apteki do tych pod-

miotów, które zapewniły sprzedaż poszukiwanej in-

suliny.

Ministerstwo Zdrowia podjęło również działania

mające na celu ustalenie przyczyn ograniczonej dostęp-

ności do insulin i zapobieżenia temu zjawisku.

W tym

celu minister zdrowia polecił głównemu inspektorowi

farmaceutycznemu przeprowadzenie kompleksowej kon-

troli, w skali całego kraju, wszystkich podmiotów pro-

wadzących sprzedaż hurtową oraz monitorowania sta-

nu zaopatrzenia rynku detalicznego w insuliny.

Zobowiązał też głównego inspektora farmaceutycz-

nego do nadsyłania codziennych raportów z prowadzo-

nych kontroli oraz stanu zaopatrzenia.

Wyniki przepro-

wadzonych kontroli wyraźnie ujawniły zwiększoną

aktywność hurtowni farmaceutycznych w zakresie pro-

wadzenia dystrybucji równoległej insulin przeznaczo-

nych na rynek polski.

Kontrole te pozwoliły ujawnić

również patologie związane z dystrybucją leków, zarów-

no po stronie hurtowni farmaceutycznych, jak i aptek.

Wszystkie stwierdzone uchybienia są przedmiotem od-

rębnych postępowań.

sulin w Polsce nie jest rynkiem stabilnym.

A to wy-

wołuje określone konsekwencje, np. zwiększa się ten-

dencja pacjentów do robienia zapasów insulin, co rów-

nież może wpływać na dostępność tych leków.

Minister zdrowia współpracuje ponadto z Naro-

dowym Funduszem Zdrowia oraz Urzędem Rejestra-

cji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych

tycznych przyczyn ograniczonej dostępności insulin

na rynku polskim.

W gestii tych organów pozostaje

zbieranie danych na temat wielkości obrotu insuli-

nami refundowanymi (NFZ) oraz raportowanie o wiel-

kości obrotu insulinami zgłaszanymi przez produ-

centów oraz hurtownie farmaceutyczne (URPL).

Minister zdrowia rozważa również podjęcie ini-

cjatywy legislacyjnej mającej na celu zmianę przepi-

sów ustawy Prawo farmaceutyczne oraz ustawy re-

fundacyjnej, które umożliwią dalsze ulepszenie sys-

temu dystrybucji leków w Polsce.

Wszystkie podjęte działania pozwoliły na uszczel-

nienie systemu dystrybucji insulin w taki sposób, aby

w pierwszej kolejności zaopatrywany był polski pa-

cjent, a dopiero ewentualne nadwyżki mogły być

przedmiotem dystrybucji równoległej.

Pozwoliło to

również na zapobieżenie występowaniu niedoborów

insulin na rynku detalicznym, a tym samym – za-

pewnienie dostępu do poszukiwanych insulin dla pa-

cjentów.

W dalszej perspektywie podjęte działania

mają na celu pełne ustabilizowanie sytuacji na rynku

insulin zarówno w zakresie obrotu detalicznego, jak

i hurtowego.

Ministerstwo Zdrowia prowadzi transparentną

ﬁnansoweNarodowegoFunduszuZdrowiaorazre-

komendacje Rady Przejrzystości Agencji Oceny Tech-

środków publicznych technologii medycznych, na

misja Ekonomiczna, której zadaniem jest prowadze-

nie negocjacji cenowych oraz monitorowanie realiza-

cji całkowitego budżetu na refundację.

Decyzje o re-

nych dokonywana jest w oparciu o zasady medycyny

cukrzycowe.

Koszty refundacji insulin, zarówno po-

jedynczych preparatów, jak i mieszanek insulinowych

– krótko, średnio, długo działających, wzrastają każ-

dego roku (Tabela 1).

cukrzycowych doustnych

Ilość opakowań [mln] Koszt refundacji [mln]

Insuliny

przeciw

cukrzycowe

doustne

443

cych analogów insuliny.

Dodatkowo zgodnie z obwiesz-

2012 r. insulina detemir oraz insulina glargine obję-

płatnością pacjenta 30%.

Stanowi to odzwierciedlenie

decyzji ministra zdrowia podjętych na skutek wnio-

sków podmiotów odpowiedzialnych ww. produktów

leczniczych.

Przedmiotowa decyzja poprzedzona zo-

stała pozytywną rekomendacją prezesa Agencji Oceny

Narodowy Fundusz Zdrowia ﬁnansuje insuliny

ludzkie, pochodzenia zwierzęcego oraz analogi krótko

cyjnej minister zdrowia ustala grupy leków, w ramach

grupy limitowej kwaliﬁkuje się lek posiadający tę

samą nazwę międzynarodową albo inne nazwy między-

narodowe, ale podobne działanie terapeutyczne i zbli-

żony mechanizm działania.

Dlatego też zarówno in-

suliny produkcji polskiej, jak i podmiotów zagranicz-

nych objęte są wspólnym limitem ﬁnansowania.

Wy-

bór najwłaściwszego dla pacjenta produktu należy do

nomicznej z wnioskodawcami.

Pragnę zapewnić, iż

ceny produktów insuliny ulegają obniżeniu, gdyż obej-

mowane są refundacją kolejne generyczne leki, które

wpływają na zwiększenie konkurencyjności cenowej

w grupie, skłaniając podmioty odpowiedzialne do

wanych ze środków publicznych.

Z poważaniem

w sprawie dostępności dopalaczy

na polskim rynku (8016)

Szanowny Panie Marszałku!

Odpowiadając na pi-

SPS-023-8016/12), uprzejmie przedkładam odpo-

skiej w sprawie dostępności dopalaczy na polskim

rynku i podejmowanych w tym obszarze działań.

Na wstępie chciałbym podkreślić, że w okresie

ostatnich trzech lat podjęto liczne działania mające

na celu ograniczenie w zasadniczym stopniu dostępu

do tzw. dopalaczy.

ków.

Pierwsza z nich została wprowadzona w 2009 r.

1)

i polegała na rozszerzeniu listy substancji kontrolo-

wy

3)

, polegającą na dodaniu do jej załączników mefe-

dronu oraz 9 syntetycznych kanabinoidów

4)

.

Faktem jest, że wprowadzone nowelizacje nie wpły-

nęły niestety znacząco na ograniczenie zjawiska.

We-

dług szacunków Ministerstwa Zdrowia w połowie

2010 r. na terenie Polski działało nadal ponad 1000

sklepów z tzw. dopalaczami.

W drugiej połowie 2010 r.

z ośrodków toksykologii i szpitali o zwiększonej licz-

bie interwencji medycznych oraz hospitalizacji zwią-

zanych z „dopalaczami”, pod koniec września 2010 r.

ciach oraz o dwóch zgonach prawdopodobnie spowo-

dowanych „dopalaczami”.

Równolegle minister zdro-

wia otrzymywał coraz więcej informacji o narastają-

cej liczbie przypadków zatruć dopalaczami od kon-

sultanta krajowego w dziedzinie toksykologii klinicz-

nej.

Gwałtownie rosnąca podaż substancji mogących

stanowić alternatywę dla narkotyków oraz informa-

akcji zamknięto 1378 sklepów z „dopalaczami”.

1)

Mimosa tenuiﬂora,Mitragynaspeciosa,Nympheacaerulea,Pe-

ganum harmala, Psychotria viridis, Rivea corymbosa, Salvia di-

vinorum, Tabernanthe iboga, Trichocereus peruvianus.

3)

444

wał trzecią, systemową nowelizację ustawy o przeciw-

działaniu narkomanii i ustawy o Państwowej Inspek-

cji Sanitarnej.

Ustawa została przyjęta bez istotnych

zmian przez obie izby parlamentu, a następnie podpi-

sana przez prezydenta i weszła w życie z dniem 27 li-

kilka innowacyjnych instrumentów, dotąd rzadko

dano zmienioną deﬁnicjęśrodkazastępczego,deﬁ-

niując go jako „substancję pochodzenia naturalnego

tów”.

Deﬁnicja zawiera odniesienie do substancji

roku.

Ustawa wprowadza również zakaz wytwarza-

nia i wprowadzania do obrotu środków zastępczych.

Za

Instytucją odpowiedzialną za kontrolę postanowień

zanymi powyżej zmianami w prawie narkotykowym

nowelizacja objęła także ustawę o Państwowej In-

spekcji Sanitarnej.

Zmodyﬁkowanezostałyprzepisy

związane z ogólnym bezpieczeństwem produktów

spektorowi sanitarnemu wycofania produktu na okres

dliwości.

Przepis ten nie dotyczy produktów regulo-

wanych oddzielnymi przepisami.

Ponadto inspektor

ności podmiotu wprowadzającego do obrotu środki

grożenia.

Dodatkowo wprowadzono przepis dotyczą-

cy kosztów postępowania oraz badań i analiz.

Kosz-

ty tych działań ponoszone są przez podmiot postępo-

wania.

W przypadku stwierdzenia, w drodze badań

Scharakteryzowana powyżej nowelizacja wpłynę-

ła na zdecydowany spadek dostępności „dopalaczy”

waniem, przyczyniając się do poprawy bezpieczeń-

truć dopalaczami.

Na początku 2011 r. zaistniała pilna potrzeba pod-

jęcia kolejnej zmiany przepisów ustawy z dnia 29 lip-

ca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, z uwagi

na konieczność objęcia kontrolą ustawową 23 sub-

stancji chemicznych, które zostały zidentyﬁkowane

jako przedmiot obrotu handlowego w sklepach z „do-

palaczami”, w tym również w sklepach interneto-

wych.

To właśnie rosnąca w szybkim tempie liczba

sklepów internetowych oferujących substancje w czy-

stej postaci lub jako domieszki skłoniła ministra

zdrowia do objęcia tych „alternatywnych narkoty-

ków” kontrolą ustawową w celu przeciwdziałania za-

grożeniu zdrowia publicznego.

Wszystkie środki odu-

rzające objęte w wyniku tejże nowelizacji kontrolą usta-

wową wykazują działanie psychoaktywne, wywiera-

ją wpływ na ośrodkowy układ nerwowy.

W przypad-

ku większości z nich stwierdzono również, że wcho-

dzą one w skład produktów proponowanych jako tzw.

dopalacze.

Należy podkreślić, że dotychczas w wyniku kolej-

nych nowelizacji przepisów ustawy z dnia 29 lipca

trolą ustawową łącznie 51 substancji i roślin psycho-

aktywnych.

Co więcej, w chwili obecnej procedowana

jest następna nowelizacja przedmiotowej ustawy, ma-

jąca na celu objęcie kontrolą kolejnych 24 nowych

narkotyków („dopalaczy”).

Chciałbym również podkreślić, że działania ma-

jące na celu ograniczenie używania tzw. dopalaczy

nie polegają jedynie na obejmowaniu kontrolą usta-

wową kolejnych substancji oraz zmianie innych re-

gulacji ustawowych.

Niezmiernie istotne są również

działania w zakresie egzekucji stanowionego prawa.

o przeciwdziałaniu narkomanii szereg zadań doty-

kami zastępczymi należy i jest podejmowanych przez

wej Inspekcji Sanitarnej skupiają się na prowadzeniu

nitorowaniu obecności w obrocie środków zastęp-

czych lub produktów, co do których zachodzi podej-

rzenie, że są środkami zastępczymi.

Wśród działań,

stwowej Inspekcji Sanitarnej, należy wymienić:

cyjnym, tj. np. kampanię „Stop dopalaczom” z uży-

stanku Woodstock,

b) działania o charakterze kontrolno-restrykcyj-

445

trole przeprowadzane w stacjonarnych punktach ob-

Internetu.

Wśród działań tych wymienić należy:

niczną, kuratorium oświaty, starostwem powiato-

wym, przedstawicielami urzędów miast i gmin, or-

ganizacjami pozarządowymi, ośrodkami proﬁlaktyki

i terapii uzależnień, Monarem, oddziałami toksyko-

logii w szpitalach,

laczowa”, która obsługiwana jest bezpośrednio przez

stwowej Inspekcji Sanitarnej służby Państwowej In-

spekcji Sanitarnej podjęły kilkadziesiąt interwencji

zm.) oraz art. 44b ustawy z dnia 29 października

kami zastępczymi, oraz zatrzymanie podejrzanych

mykane.

Podczas badań „dopalaczy” zabezpieczonych przez

446

cych i substancji psychotropowych, będących załącz-

niesieniami medialnymi o wzroście liczby zatruć tzw.

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, minister

nie odnotowano wzrostu zatruć „dopalaczami”.

W kwiet-

w maju 2012 r.

– 16, w czerwcu 2012 r.

– 11, w lipcu

Przedstawiając powyższe, pragnę zapewnić, że

zastępczych, czyli tzw. „dopalaczy”.

Działania te mają

aktywną zmianę prawodawstwa, jak również prowa-

dzone w oparciu o stosowne przepisy działania kon-

trolno-restrykcyjne oraz aktywność o charakterze

edukacyjno-informacyjnym.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

(8030)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

zaną przez wicemarszałka Sejmu Rzeczypospolitej

Polskiej pismem z dnia 29 sierpnia 2012 r pana Mar-

ka Kuchcińskiego (znak: SPS-023-8030/12) w spra-

wie ograniczenia możliwości samodzielnej realizacji

zadań własnych gmin, w załączeniu przekazuję sto-

sowne wyjaśnienia.

(Dz. U. poz. 391) gminy, realizując zadania polegają-

ce na zapewnieniu budowy, utrzymania i eksploatacji

regionalnych instalacji do przetwarzania odpadów

— przeprowadzenia przetargu na wybór podmio -

tu lub

— dokonania wyboru podmiotu na zasadach okre -

pisów art. 3a ustawy o utrzymaniu czystości i po-

w wojewódzkim planie gospodarki odpadami jako za-

kład zagospodarowania odpadów, dla której przed

dowiskowych uwarunkowaniach lub decyzję o wa-

której budowa, lub eksploatacja rozpoczęła się przed

Jeżeli zatem gmina w chwili wejścia w życie usta-

wy posiada własną regionalną instalację zarządzaną

przez zakład budżetowy lub rozpoczęła jego budowę,

nie ma obowiązku ogłaszania przetargu na utrzyma-

spodarce komunalnej.

Gmina będzie mogła również

powołać własną jednostkę organizacyjną do budowy,

w przypadku gdy zastosowana przez gminę procedu-

rządku w gminach zakończy się negatywnie.

Należy przy tym zauważyć, iż posiadanie własnej

lub wspólnej z innymi gminami regionalnej instalacji

nie jest jedyną możliwością zapewnienia tej instala-

cji, może to być instalacja innej gminy (gmin, związ-

ków międzygminnych) lub podmiotu prywatnego,

a niekoniecznie własna instalacja.

Z art. 3a ustawy

wynika bynajmniej, że każda gmina musi wybudo-

wać, utrzymywać i eksploatować regionalną instala-

cję – przepis ten wskazuje tryb postępowania w przy-

padku konieczności wykonania tego zadania, gdy na

terenie regionu gospodarki odpadami komunalnymi

nie ma takiej instalacji lub jest niewystarczająca do

obsługi regionu.

447

Możliwość samodzielnej realizacji ww. zadań przez

ności zapewnienia ciągłości zadania polegającego na

budowie, utrzymaniu lub eksploatacji regionalnej in-

w przypadku gdy przetarg zakończy się wynikiem

negatywnym albo gdy nie zostanie dokonany wybór

partnera prywatnego lub koncesjonariusza.

Zapisy ustawy w ww. zakresie nie były kwestio-

nowane jako niezgodne z konstytucją.

Zgodnie z art. 3a ust. 3 ww. ustawy do przetargów

w zakresie nieuregulowanym w niniejszej ustawie

z późn. zm.).

Ponieważ ani z ustawy o zamówieniach

publicznych, ani z ustawy o utrzymaniu czystości i po-

rządku w gminach nie wynikają preferencje co do

rodzaju przetargu, można stosować zarówno tryb prze-

targu nieograniczonego, jak i przetargu ograniczone-

go.

Stosowanie przepisów o zamówieniach publicznych

oznacza również możliwość organizowania przez

gminy przetargów wspólnych (art. 16 ustawy Prawo

zamówień publicznych), jak również to, że wykonaw-

cy mogą się ubiegać wspólnie o udzielenie zamówie-

nia (art. 23 cyt. ustawy).

Art. 36 ust. 1 ustawy Prawo

specyﬁkacjiistotnychwarunkówzamówienia.

Ponad-

to zamawiający powinien określić przedmiot zamówie-

nia w zakresie wymagań, jakie stawia podmiotowi,

który będzie budował, utrzymywał lub eksploatował

instalację regionalną.

W związku z tym gmina, bio-

rąc pod uwagę stan faktyczny, dokonuje wyboru pod-

miotu, który zrealizuje budowę, utrzymanie i eksplo-

atację łącznie lub jedynie wybrane elementy zadania.

Wymagania te powinny być zgodne z przepisami pra-

wa i warunkami lokalnymi.

Wówczas specyﬁkacja

istotnych warunków zamówienia dotyczy zakresu

zadań, jakie faktycznie są niezbędne do realizacji

w danej gminie.

Istotą przetargu, o którym mowa w art. 3a ust. 1

nach, jest wyłonienie wykonawcy, który będzie reali-

zował przedsięwzięcie polegające na budowie, utrzy-

nach nie reguluje, kto jest właścicielem regionalnej

instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych.

Zagadnienie to określają inne ustawy, m.in. ustawa

o gospodarce komunalnej.

Podsekretarz stanu

Piotr Woźniak

Warszawa, dnia 8 października 2012 r.

Odpowiedź

medycyny transplantacyjnej Polgraft” (8038)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

piśmie z dnia 29 sierpnia br., znak: SPS-023-8038/

12, dotyczącą „Narodowego programu rozwoju me-

dycyny transplantacyjnej Polgraft”, uprzejmie proszę

o przyjęcie następujących informacji:

Odpowiadając na pytanie pierwsze, informuję, iż

ww. program realizowany był w latach 2006–2010.

Środki ﬁnansoweprzeznaczonewposzczególnychla-

tach przedstawiały się następująco:

— 2006 – 6 063 631,00 zł,

— 2007 – 16 185 222,00 zł,

— 2008 – 14 026 808,00 zł,

— 2009 – 12 471 117,27 zł,

— 2010 – 19 745 143,60 zł.

Odpowiadając na pytanie drugie, uprzejmie infor-

muję, iż została powołana rada programu, której za-

daniem była koordynacja, monitorowanie oraz ocena

merytoryczna realizowanych zadań.

Rada programu

przedstawiała ministrowi zdrowia projekt zadań nie-

zbędnych do realizacji w poszczególnych latach oraz

projekt realizacji programu w danym roku.

Wysokość

niezbędnych środków na realizację zadań programu

określał minister zdrowia w ramach środków budże-

towych i wydatków planowanych na programy poli-

tyki zdrowotnej.

Skład rady programu przedstawiam w załączniku

nr 1.

Odpowiadając na pytanie trzecie, uprzejmie infor-

muję, iż koordynatorem „Narodowego programu roz-

woju medycyny transplantacyjnej Polgraft” było Re-

gionalne Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa

w Kielcach.

Odpowiadając na pytanie czwarte, informuję, iż

w załączniku nr 2 znajduje się wykaz realizatorów

„Narodowego program rozwoju medycyny transplan-

tacyjnej Polgraft” z podziałem na poszczególne lata.

Odpowiadając na pytanie piąte, informuję, iż wy-

bór realizatorów programu zdrowotnego pn. „Naro-

dowy program rozwoju medycyny transplantacyjnej

Polgraft” był dokonywany w drodze konkursu ofert

oferty dokonywała powoływana przez ministra wła-

ściwego do spraw zdrowia komisja konkursowa, w opar-

ciu o kryteria oceny ofert określone w ogłoszeniu kon-

kursowym.

Szczegółowa procedura przeprowadzania

konkursu ofert opisana jest w zarządzeniu ministra

448

prowadzenia prac nad opracowaniem i realizacją pro-

gramów zdrowotnych (Dz. Urz.

MZ Nr 1, poz. 2)

i w zarządzeniu ministra zdrowia z dnia 2 stycznia

(Dz. Urz.

MZ z 2007 r.

Nr 1, poz. 1) oraz w zarządze-

wie prowadzenia prac nad opracowaniem i realizacją

programów zdrowotnych (Dz. U. MZ Nr 4, poz. 32).

W komisjach konkursowych mających na celu wyło-

nienie realizatorów programu byli doraźnie powoły-

wani merytoryczni eksperci poszczególnych dziedzin

medycyny.

Ponadto wskazać należy, iż wybrani re-

alizatorzy programu są zobligowani umowami zawie-

ranymi z Ministerstwem Zdrowia do stosowania

z późn. zm.).

Jednocześnie każdy realizator zadań

programu jest zobowiązany przeznaczać otrzymane

środki publiczne wyłącznie na sﬁnansowaniezadań

z tytułu realizacji umowy i niedopuszczalne jest prze-

znaczenie tych środków na inny cel, a warunkiem

przekazania środków publicznych jest złożenie przez

realizatora programu prawidłowo sporządzonych i zgod-

nych ze stanem faktycznym rozliczeń i faktur.

Odpowiadając na pytanie szóste, informuję, iż nad-

zór merytoryczny nad realizacją ww. programu spra-

wował Department Polityki Zdrowotnej Minister-

stwa Zdrowia, ściśle współpracujący z nadzorującym

prace departamentu członkiem kolegium ministra.

Natomiast nadzór na stroną ﬁnansową prowadził

Departament Budżetu, Finansów i Inwestycji Mini-

sterstwa Zdrowia.

Odpowiadając na pytanie siódme, informuję, iż dzia-

łania sprawdzające w zakresie pkt 6 zostały przepro-

wadzone przez Department Nadzoru, Kontroli i Skarg

Ministerstwa Zdrowia oraz Najwyższą Izbę Kontroli.

W załączniku nr 3 znajduje się wykaz przeprowadzo-

nych kontroli przez Departament Nadzoru, Kontroli

i Skarg.

Jednocześnie informuję, iż Departament

Nadzoru, Kontroli i Skarg kontrolował wybranych

realizatorów programu w zakresie wykorzystywania

zakupionego sprzętu i przeprowadzonych prac mo-

dernizacyjno-remontowych.

Załącznik nr 1

Skład Rady „Narodowego programu medycyny

transplantacyjnej Polgraft” na lata 2006–2009:

1) pan Jarosław Pinkas, podsekretarz stanu,

przewodniczący Rady w latach 2006–2007, natomiast

w latach 2008–2009 funkcję przewodniczącego rady

programu pełnił podsekretarz stanu nadzorujący

prace Departamentu Polityki Zdrowotnej,

2) pan prof. dr hab. med. Wojciech Rowiński, za-

stępca przewodniczącego rady.

Członkowie rady:

1) pani prof. dr hab. med. Magdalena Durlik,

2) pan mgr Stanisław Dyląg,

3) pan prof. dr hab. med. Ryszard Grenda,

4) pan prof. dr hab. med. Jerzy Hołowiecki,

5) pan prof. dr hab. med. Wiesław Jędrzejczak,

6) pan prof. dr hab. med. Piotr Kaliciński,

7) pan prof. dr hab. med. Jerzy Szaﬂik,

8) pan prof. dr hab. med. Janusz Wałaszewski,

9) pan prof. dr hab. med. Andrzej Więcek,

10) pan prof. dr hab. med. Marian Zembala.

Załącznik nr 2

Wykaz realizatorów programu w poszczególnych latach

rok 2006

Lp. Nazwa jednostki Miejscowość Kwota

1.

Regionalne Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa Kielce 3 074 282,00

2.

Regionalne Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa Katowice 1 930 480,00

4.

dr J Biziela

Bydgoszcz 153 924,00

5.

Instytut,,Pomnik – Centrum Zdrowia Dziecka” Warszawa 38 869,00

6.

Samodzielny Publiczny Szpital Kliniczny nr 1 Lublin 730 000,00

7.

Instytut Hematologii i Transfuzjologii Warszawa 30 000,00

rok 2007

Lp. Nazwa jednostki Miejscowość Kwota

1.

Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej Centrum Leczenia

Oparzeń

Siemianowice

Śląskie

2 500 000,00

3.

Bydgoszcz 223 600,00

449

7.

Bank Tkanek Oka Warszawa 586 000,00

8.

Instytut,,Pomnik – Centrum Zdrowia Dziecka” Warszawa 1 121 000,00

9.

Pomorska Akademia Medyczna z Katedrą i Zakładem Immunologii Szczecin 261 733,00

10.

Regionalne Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa Katowice 791 000,00

12.

Szpital św. Jadwigi Trzebnica 292 696,00

13.

Szpital Kliniczny Dzieciątka Jezus Centrum Leczenia Obrażeń Warszawa 2 681 693,00

14.

Wojewódzki Szpital Specjalistyczny im. M. Kopernika Łódź 31 000,00

15.

Specjalistyczne Centrum Medyczne Samodzielny Publiczny Zakład Opieki

Polanica-Zdrój 41 000,00

16.

Uniwersytecki Szpital Dziecięcy Kraków 11 000,00

17.

Wojewódzki Szpital Specjalistyczny nr 5 Sosnowiec 130 000,00

18.

Śląskie Centrum Chorób Serca Zabrze 1 756 000,00

19.

Krajowe Centrum Bankowania Tkanek i Komórek Warszawa 923 700,00

20.

Akademia Medyczna, Centrum Kształcenia Podyplomowego Warszawa 234 000,00

rok 2008

Lp. Nazwa jednostki Miejscowość Kwota

1.

Instytut „Pomnik – Centrum Zdrowia Dziecka” Warszawa 290 000,00

3.

Bank Tkanek Oka Warszawa 1 070 000,00

5.

Regionalne Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa Katowice 4 698 500,00

6.

Uniwersytet M. Kopernika w Toruniu Collegium Medicum Bydgoszcz 402 000,00

9.

Samodzielny Publiczny Szpital Kliniczny Akademii Medycznej Białystok 65 000,00

10.

Samodzielny Publiczny Centralny Szpital Kliniczny Warszawa 448 500,00

11.

Instytut Kardiologii im. Prymasa Tysiąclecia St. Kard.

Wyszyńskiego Warszawa 300 000,00

12.

Śląskie Centrum Chorób Serca Zabrze 176 000,00

13.

Akademicki Szpital Kliniczny im. Jana Mikulicza-Radeckiego Wrocław 45 000,00

14.

Szpital Kliniczny Przemienienia Pańskiego Uniwersytetu Medycznego

Poznań 100 000,00

15.

Uniwersytetu Medycznego

Katowice 301 000,00

16.

Poznań 30 000,00

17.

Samodzielny Publiczny Szpital Kliniczny Lublin 145 000,00

19.

Samodzielny Publiczny Wojewódzki Szpital Zespolony Szczecin 301 000,00

20.

Centrum Leczenia Oparzeń Pracownia Hodowli Komórek i Tkanek in vitro

z Bankiem Tkanek

Siemianowice

Śląskie

276 549,00

21.

Szpital im. Jadwigi Śląskiej Trzebnica 122 759,00

22.

Warszawski Uniwersytet Medyczny Warszawa 234 000,00

23.

Bydgoszcz 6 500,00

450

rok 2009

Lp. Nazwa jednostki Miejscowość Kwota

1.

Śląskie Centrum Chorób Serca Zabrze 670 000,00

3.

Samodzielny Publiczny Wojewódzki Szpital Zespolony Szczecin 248 800,00

4.

Wojewódzki Specjalistyczny Szpital Łódź 351 781,00

6. RCKiK Poznań 1 267 800,00

8.

Samodzielny Publiczny Szpital Kliniczny nr 1 Wrocław 214 000,00

9.

Samodzielny Publiczny Szpital Kliniczny Warszawa 190 000,00

10.

Szpital Uniwersytecki Kraków 100 500,00

11.

Centrum Leczenia Oparzeń Siemianowice Śląskie 60 500,00

12.

Wojewódzki Szpital Specjalistyczny nr 5 Sosnowiec 150 000,00

13.

Samodzielny Publiczny Szpital Kliniczny Śląskiego

Katowice 87 000,00

15.

Uniwersytecki Szpital Dziecięcy Kraków 239 200,00

16.

Wojewódzki Szpital Specjalistyczny SPZOZ Łódź 202 000,00

17.

Centrum Organizacyjno-Koordynacyjne ds. Transplantacji

Poltransplant

Warszawa 150 000,00

20.

Instytut Hematologii i Transfuzjologii Warszawa 404 998,00

21.

Uniwersyteckie Centrum Kliniczne Gdańsk 271 000,00

22.

Akademicki Szpital Kliniczny im. J. Mikulicza-Radeckiego Wrocław 112 000,00

23.

Dolnośląskie Centrum Transplantacji Komórkowych z

Wrocław 120 000,00

24.

Pomorska Akademia Medyczna Szczecin 181 000,00

25. RCKiK Lublin 349 000,00

26. RCKiK Kielce 1 239 000,00

27. RCKiK Katowice 490 000,00

28.

Szpital Kliniczny Przemienienia Pańskiego Uniwersytetu

Medycznego

Poznań 82 000,00

29.

Samodzielny Publiczny Centralny Szpital Kliniczny Warszawa 250 000,00

30.

Wojskowy Instytut Medyczny Warszawa 140 000,00

31. NZOZ Medigen Warszawa 195 000,00

32.

Szpital im. Świętej Jadwigi Śląskiej Trzebnica 94 000,00

33.

Warszawski Uniwersytet Medyczny Warszawa 258 000,00

rok 2010

Lp. Nazwa jednostki Miejscowość Kwota

2. NZOZ Medigen Warszawa 524 430,00

3.

Wojskowy Instytut Medyczny Warszawa 395 000,00

5.

Wojewódzki Szpital Specjalistyczny im. Kopernika Łódź 248 688,00

6.

Samodzielny Publiczny Centralny Szpital Kliniczny Warszawa 316 700,00

7.

Uniwersyteckie Centrum Kliniczne Gdańsk 534 360,00

8.

Uniwersyteckie Szpital Dziecięcy Kraków 344 300,00

9.

Regionalne Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa Poznań 2 656 317,00

10.

Regionalne Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa Lublin 1 225 000,00

12.

Pomorska Akademia Medyczna Szczecin 140 000,00

13.

Instytut Hematologii i Transfuzjologii Warszawa 108 879,00

14.

Specjalistyczny Szpital im. prof. Alfreda Sokołowskiego Szczecin 137 000,00

15.

Samodzielny Publiczny Szpital Kliniczny PAM Szczecin 172 228,72

451

Łączę wyrazy szacunku

Podsekretarz stanu

18.

Śląskie Centrum Chorób Serca Zabrze 394 186,58

19.

Dolnośląskie Centrum Transplantacji Komórkowych Wrocław 114 780,00

22.

Szpital Uniwersytecki nr 1 im. dra A. Jurasza ul. Marii Bydgoszcz 230 289,98

23.

Szpital Uniwersytecki nr 2 im. dra Jana Biziela Bydgoszcz 51 786,00

26.

Wojewódzki Szpital Specjalistyczny Nr 2 im. Św. Barbary Sosnowiec 70 000,00

27. NZOZ FRK Homograft Zabrze 164 130,00

28.

Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej Centrum

Siemianowice Śląskie 567 417,22

29. NZOZ FRK Impomed Warszawa 332 360,00

31.

w Warszawie oddział w Gliwicach

Gliwice 100 000,00

32.

Uniwersytecki Szpital Kliniczny Białystok 100 000,00

33.

Samodzielny Publiczny Wojewódzki Szpital Zespolony Szczecin 101 810,00

34.

Szpital Kliniczny Przemienienia Pańskiego Uniwersytetu

Poznań 103 000,00

35.

Samodzielny Publiczny Szpital Kliniczny nr 4 Lublin 84 600,00

36.

Wojewódzki Szpital Specjalistyczny im. Pirogowa Łódź 75 000,00

37.

Samodzielny Zakład Opieki Zdrowotnej Szpitala

Uniwersyteckiego

Kraków 39 800,00

38.

Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej

Łódź 122 708,00

39.

Uniwersytet Warszawski Medyczny Warszawa 250 000,00

40.

Samodzielny Publiczny Kliniczny Szpital Okulistyczny Warszawa 200 000,00

41.

Szpital im. św. Jadwigi Śląskiej Trzebnica 438 000,00

42. NZOZ Akademicki Ośrodek Diagnostyki Patomorfologicznej Białystok 76940,00

43.

Uniwersyteckie Centrum Kliniczne ul. Dębinki 7, skr. pocz.

615,

80-952 Gdańsk

Gdańsk 206 660,00

Załącznik nr 3

Wykaz jednostek kontrolowanych przez Department Nadzoru Kontroli i Skarg

Lp. Nazwa Jednostki Data kontroli Zakres kontroli

1.

Regionalne Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa

21-25.09.2009 r.

Zakup sprzętu i aparatury medycznej

2.

Krakowski Szpital Specjalistyczny w Krakowie 14-18.12.2009 r.

Wykonanie prac modernizacyjno-remontowych

oraz zakupu sprzętu i aparatury medycznej

3.

Regionalne Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa

11-15.10.2010 r.

Zakup sprzętu i aparatury medycznej

4.

Szpital kliniczny Przemienienia Pańskiego UM w

Poznaniu

18-22.10.2010 r.

Zakup sprzętu i aparatury medycznej

5.

Uniwersyteckie Centrum Kliniczne w Gdańsku 16-27.08.2010 r.

Zakup sprzętu i aparatury medycznej

6.

Krakowski Szpital Specjalistyczny w Krakowie 8-22.08.2011 r.

Wykonanie prac modernizacyjno-remontowych

oraz zakup sprzętu i aparatury medycznej

7.

Szpital Kliniczny Dzieciątka Jezus w Warszawie 10-21.01.2011 r.

Dokończenie prac modernizacyjno-remontowych

452

Odpowiedź

ministra sportu i turystyki

skala, o sygn.

SPS-023-8064/12, w sprawie działalności

Polskiego Związku Piłki Nożnej, z upoważnienia prez-

esa Rady Ministrów uprzejmie informuję, co następuje.

polskiej piłki i działań Polskiego Związku Piłki Noż-

nej (dalej PZPN lub związek), pragnę przede wszyst-

kim zaznaczyć, że minister sportu i turystyki będący

ministrem właściwym w sprawach kultury ﬁzycznej

jako organ administracji publicznej może podejmo-

wać działania jedynie na podstawie i w granicach

Nadzór nad PZPN jako jednym z polskich związ-

ków sportowych sprawowany jest przez ministra

sportu i turystyki (dalej minister) na zasadach okre-

bywa się to, co również należy podkreślić, z poszano-

waniem uprawnień przysługujących polskim związ-

ustawy o sporcie.

We wskazanych w tym przepisie

sferach aktywności polski związek sportowy ma mia-

nowicie wyłączne prawo do: organizowania i prowa-

dzenia współzawodnictwa sportowego o tytuł mistrza

nawiania i realizacji reguł sportowych, organizacyj-

nych i dyscyplinarnych we współzawodnictwie spor-

towym organizowanym przez związek, powołania ka-

dry narodowej oraz przygotowania jej do igrzysk

chych, mistrzostw świata lub mistrzostw Europy, jak

również reprezentowania tego sportu w międzyna-

rodowych organizacjach sportowych.

U podstaw przy-

znania takich uprawnień polskim związkom sporto-

wym legło przekonanie, że zgodnie z powszechnie

akceptowanymi standardami tzw. europejskiego mo-

delu sportu organizowanie i uprawianie sportu po-

winno pozostać wolne od arbitralnej ingerencji wła-

dzy publicznej.

O przyjęciu powyższego stanowiska

także przez Komisję Europejską świadczą chociażby

zapisy zamieszczone w „Białej księdze na temat spor-

tu”, w której można znaleźć w tym przedmiocie jasną

deklarację: Komisja uznaje autonomię organizacji

sportowych oraz struktur reprezentacyjnych (takich

jak ligi sportowe).

Ad 2.

Z pewnością wykwaliﬁkowanekadry,jak

i profesjonalne zarządzanie powinny stanowić ważny

aspekt działalności PZPN, tak jak pozostałych pol-

skich związków sportowych i innych organizacji spor-

towych zajmujących się prowadzeniem i organizowa-

niem współzawodnictwa sportowego.

O zmianach per-

sonalnych i wyborze przyszłych władz PZPN decy-

dują członkowie związku na zasadach i trybie ordy-

nacji wyborczej określonej w statucie PZPN, nie zaś

organy administracji rządowej.

Wiąże się to z zacho-

waniem autonomii i samorządnością polskich związ-

ków sportowych działających w oparciu o wymienio-

ny wyżej europejski model sportu, ukształtowany

przez przepisy ustawy o sporcie oraz ustawy z dnia

dzenia funkcji państwa w obszarze sportu, w tym

szczególnie działających w tym zakresie organów

nadzoru, istotne pozostaje, aby ów wybór następował

zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie postano-

wieniami statutu oraz przepisami prawa powszech-

nie obowiązującego.

Ad 3.–6.

Odnosząc się do pytań dotyczących po-

trzeby interwencji w związku, jak i prawnych możli-

wości w tym zakresie, należy przede wszystkim wy-

mienić działania i kompetencje ministra sportu i tu-

rystyki, gdyż jak wyżej wspomniano jako minister

właściwy do spraw kultury ﬁzycznej,stosowniedo

art. 16 ust. 1 ustawy o sporcie, sprawuje on nadzór nad

działalnością polskich związków sportowych.

o sporcie może on dokonywać kontroli polskiego

związku sportowego, której zakresem obejmuje dzia-

łalność polskiego związku sportowego pod względem

statutu.

W nawiązaniu do wykonywania przez ministra

uprawnień kontrolnych wyjaśniam, że w ostatnim cza-

sie związek poinformował ministra sportu i turysty-

ki o przyjęciu zaleceń i wniosków zawartych w wy-

stąpieniu pokontrolnym z dnia 8 maja 2012 r., nr BK-

-I/093/13/2012/4, w którym ujęto wyniki kontroli do-

tyczącej prawidłowości działania organów władzy

PZPN w latach 2008–2011.

Stwierdzone nieprawi-

dłowości dotyczyły generalnie niepełnego wykonania

przez zarząd uchwał walnego zgromadzenia delega-

tów, powoływania i odwoływania członków niektórych

organów związku oraz zachowania terminu i trybu

przyjęcia sprawozdania ﬁnansowego.

Zastrzeżenia

dotyczyły także postanowień statutu wskazywanych

jako podstawa przyjmowania niektórych uchwał za-

rządu.

W przypadku komisji rewizyjnej stwierdzono,

że organ ten nie wykonuje kontroli w pełnym zakre-

sie wymaganym w Statucie PZPN.

Wystąpienie po-

kontrolne, w którym opisano uchybienia, nieprawi-

dłowości oraz zalecenia, znajduje się w Biuletynie

Informacji Publicznej zamieszczonym na stronie in-

ternetowej resortu.

Podczas najbliższej kontroli PZPN przeprowadzo-

nej w tym przedmiocie zostanie sprawdzone, czy zwią-

zek zastosował się do wskazanych zaleceń i uwag oraz

czy stwierdzone uchybienia i nieprawidłowości zosta-

ły usunięte w deklarowany sposób.

Poza kompetencjami ściśle kontrolnymi ministro-

wi przysługuje także prawo stosowania środków nad-

zoru.

Na podstawie art. 22 ustawy o sporcie, jeżeli

działalność władz polskiego związku sportowego na-

453

rusza prawo lub postanowienia statutu, minister

stopnia stwierdzonych nieprawidłowości jest upraw-

niony do:

— udzielenia władzom polskiego związku sportowe -

— wstrzymania wykonania decyzji władz polskie -

— uchylenia decyzji władz polskiego związku spor -

— wystąpienia do sądu rejestrowego z wnioskiem

Z kolei stosownie do dyspozycji art. 23 ust. 1 ustawy

o sporcie sąd na wniosek ministra właściwego do spraw

kultury ﬁzycznejmożewdrodzepostanowienia:

— zawiesić w czynnościach władze polskiego związ -

ku sportowego,

— rozwiązać polski związek sportowy, jeżeli jego

ków do przywrócenia działalności zgodnej z prawem

Czynności, o których mowa w pkt 1–3, minister

podejmuje w drodze decyzji administracyjnej.

Nato-

miast, jak wynika to z przytoczonych uregulowań,

o potrzebie zastosowania środków, o których mowa

nie minister.

Należy dodać, że minister w bieżącym roku sto-

sował już wobec PZPN środki nadzoru w postaci de-

cyzji administracyjnych, o których mowa w powyż-

szych unormowaniach.

Mianowicie w wyniku decyzji

ministra zmieniony został termin Walnego Zgroma-

dzenia Delegatów PZPN, na którym miał nastąpić

wybór nowych władz związku.

Pierwotnie miało się

ono odbyć już po upływie kadencji obecnych władz,

co stanowiłoby naruszenie postanowień statutu.

Pra-

gnę przy tym zapewnić pana posła, że ze strony mi-

nisterstwa w ramach posiadanych zasobów kadro-

wych i możliwości organizacyjnych, zgodnie z przyję-

tym sposobem postępowania i procedurami, na bieżą-

co badane są wszelkie sygnały mogące świadczyć o na-

ruszaniu przez władze związku statutu lub przepisów

prawa powszechnie obowiązującego, a w konsekwen-

cji także zasadność stosowania przysługujących mi-

nistrowi środków nadzoru.

Ponadto w związku z poruszonymi przez pana po-

sła problemami nie można również zapomnieć o toczą-

cym się postępowaniu w sprawie korupcji w PZPN

wszczętym przez Prokuraturę Apelacyjną w Warsza-

wie w wyniku złożonego przez ministra sportu i tu-

rystyki zawiadomienia.

Z wyrazami szacunku

Minister

Joanna Mucha

(8069)

Szanowny Panie Marszałku!

Odpowiadając na pi-

smo Pana Marszałka z dnia 31 sierpnia 2012 r. (znak:

SPS-023-8069/12), uprzejmie przedkładam odpowiedź

wie dostępności na polskim rynku dopalaczy i podej-

mowanych w tym obszarze działań.

Jednocześnie niezależnie od powyższego należy

sadniczym stopniu dostępu do tzw. dopalaczy.

1)

454

zanych z dopalaczami, pod koniec września 2010 r.

dowanych dopalaczami.

Równolegle minister zdro-

ﬁniującgojako„substancjępochodzenianaturalnego

lub syntetycznego w każdym stanie ﬁzycznymlub

wy jest główny inspektor sanitarny.

Poza wskazany-

mi powyżej zmianami w prawie narkotykowym no-

welizacja objęła także ustawę o Państwowej Inspek-

cji Sanitarnej.

Zmodyﬁkowanezostałyprzepisyzwią-

zane z ogólnym bezpieczeństwem produktów spożyw-

czych.

Wprowadzono przepis, który w przypadku uza-

sadnionego podejrzenia, że produkt może być niebez-

nitarnemu wycofania produktu na okres do 18 mie-

chemicznych, które zostały zidentyﬁkowane jako

staci lub jako domieszki skłoniła ministra zdrowia

trolą ustawową w celu przeciwdziałania zagrożeniu

zdrowia publicznego.

Wszystkie środki odurzające

objęte w wyniku tejże nowelizacji kontrolą ustawową

wykazują działanie psychoaktywne, wywierają

większości z nich stwierdzono również, że wchodzą

palacze.

narkotyków (dopalaczy).

455

Chciałbym również podkreślić, że działania ma-

lacji ustawowych.

Niezmiernie istotne są również

proﬁlaktykiiterapiiuzależnień,Monarem,oddzia-

łami toksykologii w szpitalach,

ciwdziałania uzależnieniom, w tym od środków psy-

choaktywnych, który ﬁnansowanyjestześrodków

Szwajcarsko-Polskiego Programu Współpracy.

Pro-

gram zostanie wzmocniony 5-letnią kampanią spo-

łeczną oraz medialną, również przy wykorzystaniu

systemu elektronicznego monitorowania i promocji

zdrowia.

Uruchomiona została infolinia dopalaczo-

wa, która obsługiwana jest bezpośrednio przez przy-

gotowanych do tego zadania pracowników wojewódz-

kich stacji sanitarno-epidemiologicznych.

farmaceutycznym o współpracy w zakresie przeciw-

czypospolitej Polskiej środków zastępczych.

W poro-

zumieniu określono szczegółowe warunki i sposób

środki te są, lub mogą być, wprowadzane do obrotu

przy wykorzystaniu Internetu.

456

Podczas badań dopalaczy zabezpieczonych przez

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

przez ministra środowiska pismem z dnia 20 wrze-

śnia 2012 r. (znak: MZK-070-532/37241/12/MK)

w sprawie uzupełnień dokumentów środowiskowych

post factum, uprzejmie informuję, co następuje.

samorządy województw działań wskazanych w pi-

śmie Ministerstwa Rozwoju Regionalnego (MRR)

z dnia 16 grudnia 2011 r. (znak: DKR-IX-82613-54-

-PIM/11) nie wiązało się z koniecznością uzupełnie-

nia dokumentacji środowiskowej post factum.

W związku z brakiem odpowiednich przepisów w pra-

wodawstwie krajowym implementujących zapisy

ramowej dyrektywy wodnej (RDW) zostały podjęte

czynności oceniające jakość dokumentacji projek-

tów, szczególnie z zakresu ochrony przeciwpowodzio-

wej, przygotowywanych w okresie tzw. luki trans-

pozycyjnej.

Wobec powyższego, mając na uwadze stanowisko

Komisji Europejskiej (KE) w przedmiotowej sprawie

oraz wyznaczone terminy przekazania odpowiednich

wyjaśnień, MRR we współpracy z Ministerstwem

Środowiska i Krajowym Zarządem Gospodarki Wod-

nej niezwłocznie podjęło działania skutkujące stwo-

rzeniem instrumentów mających na celu weryﬁkację

przedsięwzięć hydrotechnicznych współﬁnansowa-

nych ze środków unijnych.

Oczekiwanym rezultatem

zaproponowanych działań i mechanizmów zarad-

czych było ograniczenie ryzyka dopuszczenia do re-

alizacji inwestycji ﬁnansowanychzudziałemśrod-

ków z budżetu UE, które przez KE mogłyby zostać

uznane za naruszające prawo europejskie, a w rezul-

tacie nie kwaliﬁkującesiędowspółﬁnansowania.

Głównym założeniem przekazanych do regionów

działań było przeprowadzenie ekspertyz wg zapropo-

nowanego schematu postępowania, mających na celu

potwierdzenie zgodności projektów z RDW.

Zalecenia

te nie dotyczyły uzupełnienia dokumentacji środowi-

skowych post factum.

Przeprowadzone ekspertyzy

bazowały m.in. na informacjach zawartych w wyda-

nych decyzjach środowiskowych, kartach informa-

cyjnych przedsięwzięcia czy sporządzonych raportach

OOŚ.

Za proces weryﬁkacjiprojektówwpisujących

się w zakres RDW odpowiedzialne były instytucje

zarządzające regionalnymi programami operacyjny-

mi, które angażowały również inne wyspecjalizowa-

ne jednostki regionalne, tj. regionalne dyrekcje ochro-

ny środowiska czy regionalne zarządy gospodarki

wodnej.

Ponadto należy podkreślić, że opracowana

ścieżka postępowania opierała się również o doku-

menty szczebla unijnego, np. „Wspólna strategia wdra-

457

żania RDW – Wytyczne nr 20 dotyczące wyłączeń

z realizacji celów środowiskowych”.

Jednocześnie informuję, że KE zarówno w oﬁ-

cjalnej korespondencji, jak i w bilateralnych rozmo-

wach prowadzonych ze stroną polską podkreślała, że

niepodjęcie stosownych, ww. działań i nieprzekaza-

nie wyników analiz i ekspertyz przez stronę polską

może w konsekwencji doprowadzić do utraty środków

unijnych.

Mając na uwadze powyższe oraz fakt realizacji

wskazanych zadań przy udziale środków unijnych,

jak również znaczenie ww. inwestycji dla poszczegól-

nych województw, należy podkreślić, że weryﬁkacja

projektów w oparciu o przekazane przez MRR doku-

menty była niezbędna dla poświadczenia ich zgod-

ności z przepisami RDW.

Z poważaniem

Minister

Elżbieta Bieńkowska

Warszawa, dnia 12 października 2012 r.

(8084)

go w związku z wydawaniem (i przeniesieniem) de-

cyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla zabudowy

siedliskowej, przesłaną przy piśmie wicemarszałka

2012 r., znak: SPS-023-8084/12, uprzejmie informu-

ję, jak poniżej.

runków, w tym między innymi, że decyzja ta będzie

zgodna z przepisami odrębnymi (art. 61 ust. 1 pkt 5).

Z powyższego przepisu jednoznacznie wynika, że de-

cyzja o warunkach zabudowy powinna pozostawać

w zgodzie z przepisami odrębnymi.

W tym miejscu

warto powołać się na komentarz do u.p.z.p. autor-

stwa T. Bąkowskiego (Wyd.

Zakamycze, Kraków

2004, ISBN 83-7444-025-2, nr wyd.

I), w którym wy-

jaśnia, że „Katalog przepisów odrębnych, przez któ-

rych pryzmat jest dokonywana ocena zgodności za-

mierzenia inwestycyjnego, zależy od położenia terenu

będącego przedmiotem ustaleń.

Do przepisów odręb-

nych należy niewątpliwie zaliczyć regulacje dotyczą-

ce ochrony środowiska, przyrody, gruntów rolnych

i leśnych, zabytków, uzdrowisk, ochrony granic, ob-

szarów morskich, a także przepisy sanitarne, unor-

mowania z zakresu prawa geologicznego i górniczego

i inne”.

Organ wydający decyzję ustalającą warunki za-

budowy powinien dokonywać oceny zgodności zamie-

rzeń inwestycyjnych z przepisami odrębnymi.

Na ko-

nieczność analizowania sprawy z przepisami odręb-

nymi wskazują również przepisy art. 53 ust. 3–5

u.p.z.p., które określają istotne kwestie postępowania

wyjaśniającego.

Wynika z nich, że organ właściwy

w tych sprawach dokonuje analizy warunków i zasad

kających z różnych przepisów odrębnych, co oznacza,

że dokonuje ustaleń, czy – a jeżeli tak, to w jakim za-

kresie – będą miały do konkretnego przypadku za-

stosowanie przepisy odrębne, np. przepisy ustawy

sy ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego.

Odnosząc się do przepisów ustawy o ochronie grun-

tów rolnych i leśnych, należy podkreślić, że ustawo-

dawca, określając zakres i konieczność uzgodnień z

organem właściwym w sprawach ochrony gruntów

rolnych (art. 53 ust. 4 pkt 6 u.p.z.p.), umiejscowił po-

wyższą ustawę w procedurze planowania przestrzen-

nego (w tym przypadku ustalania warunków zabudo-

wy) jako jedną z najważniejszych odrębnych ustaw.

Jednocześnie należy wyjaśnić, że uzgodnienia de-

cyzji o warunkach zabudowy na podstawie art. 53

można utożsamiać ze sprawą wyrażania zgody na

gruntów rolnych i leśnych, ponieważ zgoda ta jest

związana z przeznaczeniem gruntów rolnych na inne

cele niż rolnicze w miejscowym planie zagospodaro-

wania przestrzennego.

Oznacza to, że organem wła-

ściwym do uzgodnienia decyzji o warunkach zabudo-

wy w odniesieniu do gruntów wykorzystywanych na

cele rolne jest organ określony w art. 5 ust. 1 wska-

zanej ustawy, a więc starosta.

W związku z powyższym, nawiązując do przed-

stawionej sprawy dotyczącej ustalenia warunków

zabudowy w celu realizacji zabudowy zagrodowej,

Ministerstwo Transportu, Budownictwa i Gospodar-

ki Morskiej, podzielając pogląd Ministerstwa Rolnic-

twa i Rozwoju Wsi, stoi na stanowisku, że to organ

właściwy do wydania powyższej decyzji (a więc wójt,

burmistrz albo prezydent) zobowiązany jest zebrać

taki materiał dowodowy, który pozwoli organowi

uzgadniającemu ocenić w sposób jednoznaczny istnie-

jący oraz planowany stan zagospodarowania grun-

458

tów.

Niezależnie od tego w przypadku jakichkolwiek

wątpliwości starosta jako organ właściwy w spra-

wach ochrony gruntów rolnych, uzgadniając decyzję

ustalającą warunki zabudowy, ma również obowią-

zek przeprowadzić w razie potrzeby postępowanie

wyjaśniające, aby, kierując się wytycznymi zawarty-

mi w przepisach ustawy o ochronie gruntów rolnych

i leśnych oraz posiłkując się także innymi przepisami

odrębnymi, ocenić, czy planowana inwestycja będzie

stanowiła w tym przypadku zabudowę zagrodową.

Dlatego też, odnosząc się do zabudowy zagrodo-

wej, należy powołać się na przepisy art. 2 ust. 4 wska-

w myśl którego gruntami rolnymi, w rozumieniu

ustawy, są grunty pod wchodzącymi w skład gospo-

darstw rolnych budynkami mieszkalnymi oraz inny-

mi budynkami i urządzeniami służącymi wyłącznie

czemu.

Zgodnie natomiast z art. 4 pkt 2 omawianej

ustawy pod pojęciem budynków i urządzeń służących

wyłącznie produkcji rolniczej oraz przetwórstwu rol-

no-spożywczemu należy rozumieć budynki i urządze-

nia służące przechowywaniu środków produkcji, pro-

wadzeniu produkcji rolniczej, przetwarzaniu i maga-

zynowaniu wyprodukowanych w gospodarstwie pro-

duktów rolniczych.

Oceniając rodzaj zabudowy, należy również pa-

miętać o przepisach Prawa geodezyjnego i kartogra-

ﬁcznego,napodstawiektórychdogruntówrolnych

zabudowanych, określanych zgodnie z Polską Normą

ustanowioną przez Polski Komitet Normalizacji dnia

24 grudnia 1997 r. (uchwała nr 47/97-o, nr PrPN-R-

-04151) zamiennie jako: zagrodowa działka budow-

lana, zagroda, siedlisko, zalicza się grunty zajęte pod

jąc produkcji rybnej, oraz przetwórstwu rolno-spo-

żywczemu (kotłownie, komórki, garaże, szopy, stodo-

ły, spichlerze, wiaty, budynki inwentarskie, place

itp.), a także grunty zajęte pod ogródki przydomowe

w gospodarstwach rolnych (pkt 1 ppkt 5 załącznika

nr 6: Zaliczanie gruntów do poszczególnych użytków

gruntowych do rozporządzenia ministra rozwoju re-

poz. 454).

Odnosząc się natomiast do wątpliwości interpre-

tacyjnych dotyczących art. 63 ust. 5 u.p.z.p., mini-

sterstwo uprzejmie wyjaśnia, że zgodnie z ww. prze-

pisem organ, który wydał decyzję, o której mowa

w art. 59 ust. 1 u.p.z.p., jest obowiązany, za zgodą

cyzji.

Stronami w postępowaniu o przeniesienie de-

dokonane jej przeniesienie.

Z przepisu tego jedno-

znacznie wynika, że przeniesienie decyzji o warun-

kach zabudowy na rzecz innej osoby następuje w dro-

dze decyzji administracyjnej tylko wtedy, gdy pod-

miot przyjmujący zobowiąże się, że przyjmuje wszyst-

kie warunki zawarte w tej decyzji.

Ocena sposobu spełnienia tych warunków należy

do organu prowadzącego postępowanie.

Stanowisko

w tej kwestii zaprezentowane zostało w komentarzu

pod redakcją prof. Zygmunta Niewiadomskiego:

„Przy akceptacji warunków zawartych w treści de-

cyzji przez podmiot będący przyszłym adresatem i za

zgodą dotychczasowego adresata na przeniesienie de-

cyzji na ten podmiot organ nie ma prawa odmówić

przeniesienia decyzji i decyzja odmowna może ulec

uchyleniu, a nawet unieważnieniu (jako rażące na-

ruszenie prawa – zob. art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a.) (teza

5 do art. 63)”.

Należy zaznaczyć, iż w postępowaniu o wydanie

decyzji o warunkach zabudowy organ nie bada rów-

nież uprawnień inwestora do terenu objętego wnio-

skiem, który może żądać ustalenia warunków zabu-

dowy na cudzym gruncie.

Ich uzyskanie nie jest uza-

leżnione od zgody właściciela terenu i dopuszczalne

jest nawet pomimo jego wyraźnego sprzeciwu.

Wyda-

nie decyzji pozostaje zatem bez wpływu na stan praw-

ny nieruchomości.

Uzyskanie przedmiotowej decyzji

przez jednego wnioskodawcę również nie wstrzymu-

je możliwości wnioskowania przez inne podmioty

o ustalenie warunków zabudowy danego terenu, tak-

że jeśli jest to ten sam typ inwestycji.

Co więcej, wnio-

skodawca, który już uzyskał warunki zabudowy,

może, po raz kolejny, złożyć wniosek odnośnie do tego

samego obszaru, ale tylko pod warunkiem, że przed-

miotem wniosku byłaby inna inwestycja.

Decyzja

o warunkach zabudowy zawsze wydawana jest na

rzecz jej adresata – wnioskodawcy, zaś inne osoby

mogą uzyskać przeniesienie jej na swoją rzecz

– z możliwością wykorzystania jej w ewentualnym

procesie inwestycyjnym – jedynie za zgodą adresata

decyzji.

Prawo dysponowania tytułem prawnym do

nieruchomości na cele budowlane oraz spełnienie wa-

runku zgodności projektu budowlanego z ustalenia-

mi decyzji o warunkach zabudowy, wymaganiami

ochrony środowiska oraz odrębnymi przepisami,

badane są dopiero przy ubieganiu się wnioskodawcy

– inwestora o pozwolenie na budowę.

Podsekretarz stanu

Janusz Żbik

Warszawa, dnia 12 października 2012 r.

459

Odpowiedź

sma, SPS-023-8111/12, dotyczącego interpelacji po-

mowano działań w sprawie, o której mowa w inter-

pelacji, gdyż brak jest informacji mogących wskazy-

wać na naruszenie przepisów o ochronie informacji

niejawnych.

Wyjaśniam, że ppłk J. M. w dniu 22 paź-

dziernika 2009 r. złożył w przedmiotowej sprawie

obszerne wyjaśnienia przed Komisją do Spraw Służb

Specjalnych, która przyjęła podane wyjaśnienia, nie

znajdując w działaniach ppłk.

J. M. jakichkolwiek

uchybień zarówno natury dyscyplinarnej, jak i kar-

nej.

W rezultacie tych wyjaśnień oraz stanowisk ów-

czesnego prokuratora krajowego oraz ministra spra-

wiedliwości wskazujących na niewystępowanie w dzia-

łaniu ppłk.

J. M. jakichkolwiek działań o charakterze

deliktu prawnego prezes Rady Ministrów zdecydował

się nie podejmować wobec zastępcy szefa ABW ppłk.

J. M. działań o charakterze prawnym czy też perso-

nalno-kadrowym.

Jednocześnie należy zaznaczyć, iż wnioskowane

w trybie art. 156 § 5 K.p.k. w ówczesnym brzmieniu

w ramach czynności dowodowych materiały, jakie

pełnomocnik ppłk.

J. M. otrzymał od prokuratury,

nie były materiałami uzyskanymi w trakcie kontroli

operacyjnej, a zostały uzyskane przez prokuraturę

w samodzielnym trybie procesowym, tzw. kontroli

i utrwalania rozmów, realizowanym na podstawie

art. 235 i nast.

K.p.k. Podpułkownik J. M. jako przed-

stawiciel ABW nie posiadał dostępu do wymienio-

nych materiałów stanowiących procesową własność

organu prokuratorskiego.

Podkreślić należy, że ma-

teriały te miały charakter jawny.

Podpułkownik J. M.

nie miał jakiegokolwiek wpływu na decyzję prokura-

tury dotyczącą udostępnienia materiałów proceso-

wych.

Z wyrazami szacunku

Minister

Jacek Cichocki

sma SPS-023-8118/12 dotyczącego interpelacji posła

ma m.in. na celu określenie warunków, kierunków

lub obszarów zainteresowań stron i w następstwie

ności operacyjno-rozpoznawczych, służących realiza-

Służbie Wywiadu Wojskowego.

Jest ona prowadzona

zgodnie z którym, szef SKW, w zakresie swojej wła-

ściwości, w celu realizacji ustawowych zadań służby

mi i służbami innych państw.

Podjęcie współpracy

strów, który przed jej wyrażeniem zasięga opinii mi-

nistra obrony narodowej.

W związku z tym, że na Służbie Kontrwywiadu Woj-

skowego spoczywa obowiązek – nałożony przepisem

cji, muszą one być w tym trybie chronione.

Wyjaśniam, że informacje o podjęciu przez SKW

współpracy z podmiotem zagranicznym, zwłaszcza

służbą specjalną państwa obcego, jak np. Korei Po-

łudniowej, jej cel, charakter i przebieg oﬁcjalnych

wizyt czy roboczych spotkań, dane osób uczestniczą-

cych we wspólnych przedsięwzięciach, wyczerpują

nionym osobom i podmiotom.

Dodatkowo informuję, że dane dotyczące współ-

pracy międzynarodowej SKW i jej efektów zawarte

wywiadu Wojskowego z działalności SKW.

Wydatki

związane ze współpracą międzynarodową są szcze-

gółowo dokumentowane zgodnie z obowiązującymi

nych, gdzie jest rozpatrywane, a uprawnieni człon-

kowie tych gremiów mają możliwość uzyskiwania

macji nt. kosztów ponoszonych na cele współpracy

międzynarodowej SKW w zakresie swoich uprawnień

460

mają również inspektorzy Najwyższej Izby Kontroli

w sprawie pesymistycznej oceny sytuacji

Bogdana Rzońcy z dnia 29 sierpnia 2012 r. otrzyma-

-8132/12, w sprawie pesymistycznej oceny sytuacji

nią Marszałek, co następuje.

Według Głównego Urzędu Statystycznego (GUS)

wskaźnik ogólnego klimatu koniunktury w budow-

nictwie ukształtował się w czerwcu 2012 r. na pozio-

mie minus 14, czyli pogorszył się o 4 pkt wobec po-

przedniego miesiąca.

Jednak poprawę koniunktury

sygnalizuje 13% przedsiębiorstw, a jej pogorszenie

27% (w maju odpowiednio 16% i 26%).

Pozostałe

zmianie.

Jak podał GUS, według wstępnych danych

produkcja budowlano-montażowa (w cenach stałych)

obejmująca roboty o charakterze inwestycyjnym i re-

montowym, zrealizowana na terenie kraju przez przed-

siębiorstwa budowlane o liczbie pracujących powyżej

9 osób, była w lipcu br. niższa o 8,8% niż przed ro-

kiem i o 7,1% w porównaniu z czerwcem br., to spo-

wolnienie było spodziewane i przewidywalne.

Jest to

efekt ﬁnalizowania największych projektów infra-

strukturalnych, zwłaszcza drogowych i związanych

z przygotowaniami do Euro 2012.

W ostatnich 2–3 latach głównym motorem napę-

dzającym budownictwo w Polsce były z jednej strony

środki z Unii Europejskiej, a z drugiej przygotowania

do Euro 2012.

Obecnie większość inwestycji związa-

nych z mistrzostwami jest już zakończona, a główne

projekty infrastrukturalne są ﬁnalizowane.

Takiego

spowolnienia można się było w związku z tym spo-

dziewać.

Należy podkreślić, że obecnie wszystkie działania

podejmowane przez rząd realizowane są w warun-

kach spowolnienia gospodarczego i wynikających z tego

ograniczeń budżetowych.

W sytuacji drastycznego zmniejszania się puli

środków na inwestycje, które będą realizowane w la-

tach 2013–2014 oraz w perspektywie ﬁnansowejpo

2014 r, zdobywanie środków na kolejne etapy moder-

nizacji kraju oraz ich racjonalne wydawanie będzie

priorytetem polskiego rządu.

W czerwcu br. opracowany został projekt założeń

ustawy Prawo budowlane, który ma na celu przede

wszystkim ograniczenie do minimum procedur ad-

ministracyjnych w procesie budowlanym oraz elimi-

nację wąskich gardeł procesu budowlanego, którym

jest przede wszystkim faza przygotowania dokumen-

tacji, czyli ograniczenie do niezbędnego minimum

liczby wymaganych pozwoleń, zgód i uzgodnień po-

przedzających rozpoczęcie budowy.

Obecnie przed-

miotowy projekt jest po konsultacjach społecznych

i wewnątrzresortowych w fazie konferencji uzgodnie-

niowych.

Ponadto na mocy rozporządzenia Rady Ministrów

zacji i trybu działania Komisji KodyﬁkacyjnejPrawa

Budowlanego przy ministrze właściwym do spraw

niowej utworzono Komisję KodyﬁkacyjnąPrawaBu-

dowlanego.

Do zadań komisji należy opracowanie

projektu przepisów rangi ustawowej w zakresie kom-

-budowlanego (w tym m.in. spraw związanych z pla-

nowaniem i zagospodarowaniem przestrzennym,

scalaniem i podziałem gruntów, itp.)

Regulacja

w randze ustawy obejmować będzie także zagadnie-

nia związane z planowaniem i zagospodarowaniem

przestrzennym na poziomie lokalnym, a zatem obej-

mie przepisy regulujące ład przestrzenny w gminach.

Szczegółowy zakres zagadnień zostanie ustalony

w toku prac komisji.

Ponadto rząd opracował szereg dokumentów kie-

runkowych.

Podstawowym dokumentem strategicz-

nym dla sektora kolejowego jest „Masterplan dla

aktualizowany), który m.in. określa niezbędne prio-

rytety oraz kierunkuje długofalowe działania w za-

kresie przewozów pasażerskich i towarowych oraz

infrastruktury.

Realizując przyjęty zamysł oraz wypełniając dys-

pozycje ustawowe, wcielany jest w życie m.in. „Wie-

loletni program inwestycji kolejowych do roku 2013

Ministrów w dniu 7 listopada 2011 r., będący doku-

mentem o charakterze operacyjnym.

Realizacja po-

stanowień tego dokumentu, obejmującego 118 pro-

jektów, jest podstawowym celem działalności PKP

PLK SA.

Zawiera w szczególności harmonogram

westycyjnych podejmowanych na sieci infrastruktu-

ralnej zarządzanej przez PKP PLK SA i obejmują-

461

cych budowę, modernizację i rewitalizację linii kole-

jowych oraz odrębne prace przygotowawcze.

Od 2010 r.

PKP SA realizuje zadania inwestycyj-

ne w zakresie przebudowy dworców kolejowych współ-

ﬁnansowaneześrodkówbudżetupaństwa.

Progra-

my inwestycji (opracowane zgodnie z rozporządze-

westycji z budżetu państwa; Dz. U. z 2010 r.

Nr 238,

poz. 1579) wskazały lokalizacje dworców przewidzia-

nych do przebudowy w pierwszej kolejności.

Trwają

obecnie przebudowy 50 dworców.

Ich przekazanie do

użytkowania nastąpi w 2012 r. i w latach następnych.

Działania inwestycyjne w tym zakresie będą konty-

nuowane.

Do przebudowy już wstępnie zakwaliﬁko-

wano kolejne 21 dworców kolejowych.

Natomiast zasady wsparcia rozwoju budownictwa

mieszkaniowego, wraz z głównymi kierunkami i ce-

lami polityki mieszkaniowej w perspektywie średnio-

okresowej, zostały opisane w dokumencie pt. „Głów-

system odniesienia do działań rządu podejmowanych

w obszarze mieszkaniowym.

Zgodnie z powyższym dokumentem wsparcie pań-

stwa będzie kierowane przede wszystkim do osób

o niskich dochodach i do grup ludności o specjalnych

potrzebach mieszkaniowych.

Główny nacisk będzie

położony na wsparcie samorządów gminnych, które

bezpośrednio realizują lokalne polityki mieszkanio-

we skierowane do wyżej wymienionych grup.

Pań-

stwo wspomaga gminy, doﬁnansowując tworzenie

lokali socjalnych i komunalnych, mieszkań chronio-

trwają prace nad zmianą regulacji dotyczących

mieszkaniowego zasobu gminy i ochrony praw loka-

torów mające na celu zwiększenie możliwości gmin

w zakresie racjonalnej polityki mieszkaniowej.

Powyższe działania są uzupełniane preferencyj-

nym traktowaniem budownictwa mieszkaniowego

przez system podatkowy (obniżona stawka podatku

VAT na budownictwo społeczne, tzw. zwrot VAT na

materiały budowlane).

Do końca 2012 r. można rów-

nież składać wnioski o kredyt preferencyjny udzielany

na zasadach programu „Rodzina na swoim”.

Ponadto

z budżetu państwa wspierane są przedsięwzięcia zmie-

rzające do poprawy stanu technicznego istniejących

nieniem działań dotyczących podniesienia standardów

energetycznych budynków (wsparcie inwestycji termo-

modernizacyjnych i remontowych).

Państwo również

rekompensuje właścicielom budynków z mieszkania-

mi kwaterunkowymi utracone dochody spowodowane

obowiązywaniem w przeszłości czynszów regulowa-

nych ustalanych na poziomie niepokrywającym kosz-

tów właściwego utrzymania zasobu.

Jednocześnie uprzejmie informuję, iż „Program

ny przez Radę Ministrów 25 stycznia 2011 r. jest stra-

tegicznym wieloletnim programem budowy dróg

w Polsce.

Okres realizacji programu zaplanowano na

i ﬁnansowegoobejmujeokres3lat(2011–2013).

Pro-

gram składa się z trzech załączników, gdzie pierwszy

załącznik to lista zadań inwestycyjnych, których re-

alizacja rozpocznie się przed 2013 r. i dla których

zapewnione jest ﬁnansowaniezarównowłasne,jak

i unijne.

Drugi załącznik to lista zadań prioryteto-

wych, których realizacja może być rozpoczęta przed

2013 r. wobec uzyskania oszczędności w kolejnych

rozstrzygnięciach przetargowych lub ostatecznego

rozliczenia i zamknięcia ﬁnansowegooddawanychdo

użytku inwestycji.

Natomiast trzeci załącznik przed-

stawia listę zadań, których realizacja przewidywana

jest po 2013 r., w celu uzyskania docelowo rozbudo-

wanej sieci dróg w Polsce.

Należy również zaznaczyć, iż żaden z realizowa-

nych projektów drogowych nie został uruchomiony

Euro 2012.

Budowane drogi mają służyć ich użyt-

kownikom nie tylko podczas turnieju, lecz także po

jakość komunikacji drogowej i bezpieczeństwa uczest-

ników ruchu drogowego.

Tym samym zostanie przeprowadzona aktualiza-

cja programu mająca na celu podsumowanie realiza-

cji programu w latach 2011–2012 oraz określenie

szczegółowej listy zadań inwestycyjnych w ramach

kolejnej perspektywy ﬁnansowejUE(2014–2020),co

jednoznacznie określi front robót budowlanych na

kolejne lata ﬁnansowe.

Dodatkowo należy wspomnieć, iż przetargi prze-

prowadzane przez Generalną Dyrekcję Dróg Krajo-

nanie usługi zgodne są z obowiązującymi przepisami

prawa, dla których jednym z kryteriów wyboru jest

najniższa cena.

Należy wspomnieć, że MTBiGM realizuje inwe-

stycje w oparciu o system generalnego wykonawstwa

polegający na tym, iż wykonawca organizuje, koor-

dynuje i zapewnia kapitał obrotowy do regulowania

bieżących płatności podczas realizacji inwestycji.

W związku z powyższym ewentualne problemy ﬁnan-

sowe generalnego wykonawcy oznaczają również pro-

blemy dla realizacji inwestycji i mogą oznaczać nie-

powodzenia dla całego procesu.

Chcąc przeciwdziałać

tym zjawiskom, GDDKiA podjęła decyzję o dokony-

waniu płatności w czasie krótszym niż wskazania

w warunkach umowy.

Ponadto resort transportu wyszedł z inicjatywą

zmiany zapisów porozumienia pomiędzy ministrem

kiem Gospodarstwa Krajowego, modyﬁkującymza-

pisy w kwestii terminów płatności, tak aby skutecz-

nie zminimalizować ryzyko utraty płynności ﬁnan-

sowej wykonawców, dzięki czemu płatności dokony-

wane są w pierwszych dniach terminu płatności

faktury.

462

W zakresie frontu robót na lotniskach za 2–3 lata

można prognozować utrzymanie się inwestycji i frontu

robót na obecnym poziomie z następujących powodów:

1.

Inwestycje do Euro 2012 na lotniskach obejmo-

wały głównie terminale (budynki) lotniskowe, nato-

miast po zakończeniu rozgrywek Euro 2012 będzie

kontynuowany długoletni, rzędu 5 lat, ciąg inwesty-

cji w budowle lotniskowe, tzn. drogi kołowania, płyty

postojowe, wydłużenia utwardzonych dróg starto-

wych, gdyż większość polskich lotnisk uznaje obecne

drogi startowe (średnia długość 2500 m) za niewy-

starczające wobec planów rozwojowych poszczegól-

nych lotnisk.

Następnym etapem będzie rozbudowa

parkingów i dróg dojazdowych.

2.

W wyniku wdrażania ustawy z dnia 30 maja

stycznia 2012 r. zmieniającego rozporządzenie w spra-

wie wykazu lotnisk wojskowych, które mogą być wy-

korzystane na potrzeby lotnictwa cywilnego (Dz. U.

z dnia 13 stycznia 2012 r., poz. 42), łącznie przeka-

zano do 31 grudnia 2011 r. w darowiźnie i użyczeniu

3216,8555 ha z zaplanowanych 4739,8121 ha (68%

powierzchni), w tym 10 spośród 11 lotnisk w daro-

wiźnie i 3 lotniska z 6 nieruchomości lotniskowych

w użyczeniu.

Wycena szacunkowa przekazanych nie-

ruchomości wynosi 1,034 mld zł (74% wyceny) z pla-

nowanych 1,3977 mld zł.

Biorąc szacunkową wartość

inwestycji jako minimum dwukrotną wartość grun-

tów, otrzymujemy spodziewaną, szacowaną wartość

frontu robót opartego na około 3 mld zł inwestycji,

przyjmując tę wartość jako minimalną.

Według nie-

bieskiej księgi „Projekty infrastruktury transportu

lotniczego”, aneks 1, czas budowy lotnisk to jest okres

od 5 do 15 lat.

Prognozy wzrostu rynku przewozów

lotniczych w Polsce są nadał pomyślne i w najbliż-

szych latach przewidywane jest osiągnięcie łącznego

wyniku 28 mln przewiezionych drogą powietrzną pa-

sażerów rocznie, co zapewnia utrzymanie tempa in-

westycji kompensujących wzrost ruchu lotniczego.

3.

Planowane nakłady inwestycyjne w obecnej

i nowej perspektywie ﬁnansowejwzakresieProgra-

mu Operacyjnego „Infrastruktura i środowisko” w od-

niesieniu do lotnisk znajdujących się w sieci TEN-T

(transeuropejskie sieci transportowe) przestawiają

się następująco:

Lp. Port lotniczy

Wysokość

poniesionych

nakładów na

inwestycje

w 2011 r.

Planowane do

poniesienia nakłady

inwestycyjne

w latach*

)

2012 2013 2014

1.

Warszawa-Okęcie 150 171 140 136

2.

Kraków-Balice 9,5 84 151 152

3.

Katowice-Pyrzowice 22,5 121 124 125

4.

Gdańsk-Rębiechowo 200 162 0 0

5.

Poznań-Ławica 61 58 45 0

6.

Szczecin-Goleniów b.d.

24 19 24

7.

Rzeszów-Jasionka 165 136 60 67

8.

Wrocław-Strachowice 90 75 23 0

Razem 698 831 562 504

*

)

Nakłady dotyczą obecnej perspektywy ﬁnanso-

wej (PO IŚ).

Należy podkreślić, że oprócz rozbudowy lotnisk

już istniejących w lipcu 2012 r. oddano do użytku

lotnisko w Modlinie.

Lotnisko powinno pełnić funk-

cję wspomagające dla lotniska Chopina w Warszawie,

obsługując przewoźników niskokosztowych i czarte-

rowych.

Koszt tej inwestycji wyniósł ok. 305 mln zł.

Jednocześnie w IV kwartale 2012 r. planowane jest

do oddania do użytku lotnisko w Lublinie o przepu-

stowości ok. 1 mln pasażerów rocznie, które powinno

wypełnić białą plamę dostępności lotniczej na tzw.

ścianie wschodniej (woj. lubelskie).

Koszt tej inwesty-

cji szacowany jest na ok. 424 mln zł.

Pragnę podkreślić, że w Ministerstwie Transpor-

jest aktualnie projekt PO IŚ 6.3, 14 pod nazwą: Pra-

ce analityczne związane z przygotowaniem nowego

lotniska centralnego dla Polski jako elementu syste-

mu transportowego, który ma na celu przygotowanie

analiz niezbędnych do podjęcia decyzji o budowie lot-

niska centralnego dla Polski, a także wskazanie wa-

runków realizacji tej inwestycji.

Jednocześnie pragnę podkreślić, że Polska wdra-

ża obecnie inicjatywę jednolitej europejskiej prze-

strzeni powietrznej (SES – Single European Sky),

która ma zwiększyć efektywność funkcjonowania eu-

ropejskiej, w tym polskiej, przestrzeni powietrznej

w obszarze operacyjnym (przepustowość przestrze-

ni), bezpieczeństwa, efektywności kosztowej oraz śro-

dowiska.

W ramach tej inicjatywy prowadzone są działania

w kierunku integracji przestrzeni powietrznej po-

przez stworzenie funkcjonalnych bloków przestrzeni

powietrznej (tzw. FAB-ów – Functional Airspace

Blocks), jak również implementacji pakietu techno-

logicznego związanego z nowoczesną infrastrukturą

nawigacyjną (Single European Sky ATM Research

– SESAR).

ła umowa o ustanowieniu Bałtyckiego Funkcjonal-

nego Bloku Przestrzeni Powietrznej (ang. Baltic FAB)

pomiędzy Rzecząpospolitą Polską oraz Republiką Li-

tewską.

Obecnie umowa oczekuje na jej ratyﬁkację

przez parlament RP.

Ocenia się, że skumulowane w latach 2012–2030

korzyści ﬁnansowefunkcjonowaniaFAB-uBałtyc-

kiego wyniosą ponad 200 mln euro.

Planujemy, że po

operacyjnym uruchomieniu FAB Bałtycki podejmie

współpracę z krajami sąsiednimi spoza UE (Ukraina,

Białoruś, Rosja), powiększając skalę korzyści opera-

cyjnych i ﬁnansowych,atakżeskoordynujedziałal-

ność z pozostałymi FAB-ami w naszym regionie.

463

W konkluzji, na podstawie przedstawionych wyżej

danych, w najbliższych 2–3 latach nie jest przewidy-

wane ograniczenie frontu robót inwestycyjnych.

Podkreślam, iż na podstawie przedstawionych

planów strategicznych, programów oraz koncepcji

w budownictwie należy stwierdzić, iż są podejmowa-

ne działania inwestycyjne w budownictwie.

Inwesty-

cje są realizowane sukcesywnie w miarę możliwości

ﬁnansowychpaństwa.

Czynnikiem ryzyka w sektorze budowlanym jest

utrwalenie się pesymistycznych nastrojów w gospo-

darce.

Dotyczy to zarówno konsumentów, jak i przed-

siębiorstw.

Decyzje inwestycyjne (czy to dotyczące

zakupu mieszkania, budowy domu, czy budowy obiek-

tu ﬁrmowego)podejmowanesąbowiemczęstopod

wpływem nastrojów i subiektywnych oczekiwań co

mistyczne nastroje bardzo często stanowią ważną

barierę inwestycyjną.

Ryzyko dla sektora budowlanego wiąże się obec-

nie także z sytuacją w sektorze bankowym.

Spadek

zaufania na rynku międzybankowym oraz zaostrze-

nie reguł ostrożnościowych powodują, że zmniejsza

się dostępność kredytów zarówno dla ludności, jak

i dla sektora przedsiębiorstw, a to zmniejsza możli-

wości ﬁnansowaniawydatkówinwestycyjnychwgo-

spodarce.

Utrwalenie się takiego stanu rzeczy może

stanowić wąskie gardło dla dynamicznego wzrostu

produkcji budowlanej w najbliższych kwartałach.

Podsekretarz stanu

Piotr Styczeń

Warszawa, dnia 8 października 2012 r.

ministra środowiska z dnia 24 marca 2003 r.

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pi-

12) przekazujące interpelację pana posła Bogdana

gółowych wymagań dotyczących lokalizacji, budowy,

dać poszczególne typy składowisk odpadów, w załą-

czeniu przekazuję stosowne wyjaśnienia.

Wymagania techniczne, które powinny spełniać

obiekty budowlane, jakimi są składowiska odpadów,

określone zostały w przepisach prawnych.

Na pod-

zostało wydane rozporządzenie ministra środowiska

magań dotyczących lokalizacji, budowy, eksploatacji

oraz z 2009 r.

Nr 39, poz. 320).

Zgodnie z § 9 ww. roz-

porządzenia składowisko odpadów, na którym prze-

widuje się składowanie odpadów ulegających biode-

gradacji, wyposaża się w instalację do odprowadza-

nia gazu składowiskowego.

Gaz składowiskowy oczysz-

cza się i wykorzystuje do celów energetycznych, a je-

żeli jest to niemożliwe – spala w pochodni.

Wymaga-

nia powyższe stanowią transpozycję i wdrożenie

przepisów Unii Europejskiej w tym zakresie wynika-

jące z postanowień dyrektywy Rady 1999/31/WE

tywy określającym ogólne wymagania dla wszyst-

kich rodzajów składowisk odpadów, zawarty w nim

pkt 4 dotyczący kontroli gazu stanowi, że:

1) gaz składowiskowy ze wszystkich składowisk

korzystany,

dukcji energii, musi zostać spalony,

3) zbieranie, obróbkę i wykorzystanie gazu skła-

dowiskowego przeprowadza się w sposób minimali-

zujący zniszczenie lub pogorszenie stanu środowiska

Powyższe wymagania określone w dyrektywie

1999/31/WE nie przewidują odstępstwa od koniecz-

ności wyposażenia w instalację odgazowującą skła-

dowisk odpadów, na których przyjmuje się odpady

ulegające biodegradacji, a do takich zaliczają się rów-

nież składowiska przyjmujące do unieszkodliwienia

odpady komunalne.

Dlatego też nie jest planowana

zmiana ww. rozporządzenia ministra środowiska, jak

również nie jest planowana w najbliższej przyszłości

zmiana przedmiotowych regulacji w zakresie wyma-

gań technicznych dla składowisk odpadów.

Podsekretarz stanu

Piotr Woźniak

464

Odpowiedź

prezesa Urzędu Zamówień Publicznych

w sprawie nowelizacji ustawy

pana Bogdana Rzońcy z dnia 13 sierpnia 2012 r.,

SPS-023-8155/12) w sprawie nowelizacji ustawy Pra-

wo zamówień publicznych, chciałbym przedstawić

następujące stanowisko.

1.

Norma z art. 24 ust. 1 pkt 1b miała na celu

zapewnienie realizacji zamówień publicznych przez

rzetelnych wykonawców, a tym samym zapobieżenie

udzieleniu zamówień wykonawcom, którzy nie dają

rękojmi należytego wykonania umowy, co zostało

uprawdopodobnione niewykonaniem lub niezrealizo-

waniem przez nich wcześniej udzielonych zamówień

publicznych.

Cel powyższej regulacji miał zatem fun-

damentalne znaczenie dla zachowania spójności sys-

temu zamówień publicznych.

Niemniej jednak, wsłuchując się w opinie dotyczą-

ce zaproponowanego rozwiązania, rząd Rzeczypospo-

litej Polskiej poparł poprawkę prowadzącą do zmiany

sposobu osiągnięcia pożądanego rezultatu.

W wyni-

ku tych działań w dniu 4 października 2012 r.

Senat

ust. 1 pkt 1b zastąpiony został przepisem art. 22 ust. 5

celu zweryﬁkowaniezdolnościwykonawcydonale-

żytego wykonania udzielonego zamówienia.

W postę-

powaniu w sprawie udzielenia zamówienia, którego

prac dotyczących rozmieszczania lub instalacji, usłu-

gi lub roboty budowlane, zamawiający może oceniać

wienia w szczególności w odniesieniu do jego rzetel-

ności, kwaliﬁkacji, efektywności i doświadczenia”.

Przepis ten ma zabezpieczać podstawowe interesy

zamawiających, w tym również Skarbu Państwa, wy-

rażające się w odmowie udzielania zamówień publicz-

nych wykonawcom nierzetelnym, nie powodując jed-

nocześnie automatyzmu w przedmiocie wykluczenia

wykonawców z udziału w postępowaniu o udzielenie

Zaproponowana zmiana jest zgodna zarówno

tywami unijnymi dotyczącymi zamówień publicz-

nych, gdyż art. 48 ust. 5 dyrektywy klasycznej 2004/

18/WE przewiduje, iż w procedurach udzielania za-

mówień publicznych, których przedmiot stanowią do-

stawy wymagające wykonania prac dotyczących roz-

mieszczenia lub instalacji, wykonania usług lub re-

alizacji robót budowlanych, zdolność wykonawców do

niana w szczególności w odniesieniu do ich kwaliﬁ-

kacji, efektywności, doświadczenia i rzetelności.

Celem przepisu art. 22 ust. 5, jak i przepisu art. 24

ust. 1 pkt 1b zastąpionego art. 22 ust. 5, jest szersza

niż dotychczas weryﬁkacjawykonawcówpodkątem

ich wiarygodności co do możliwości rzetelnego wyko-

nania zamówienia publicznego.

Zaproponowane re-

gulacje zwiększają tym samym przejrzystość postę-

powania o udzielenie zamówienia publicznego, ogra-

niczając zarazem ryzyko występowania zjawisk ko-

rupcyjnych.

Brak jest uzasadnienia dla obaw dotyczących po-

wstawania ewentualnych zjawisk korupcyjnych w kon-

tekście proponowanych zmian, zważywszy, że celem

tych zmian jest szersze niż dotychczas objęcie trans-

parentnym procesem przetargowym zamówień w za-

kresie obronności i bezpieczeństwa.

Zapewnieniu

większej transparentności udzielania zamówień słu-

żyć mają także nowe przepisy dotyczące dialogu tech-

nicznego (art. 31a–31c oraz art. 96 ust. 2a) i roczne-

go sprawozdania z udzielonych zamówień, które ma

obejmować także informacje na temat zamówień pu-

blicznych udzielonych z pominięciem procedur prze-

widzianych w ustawie Prawo zamówień publicznych

(art. 98 ust. 4).

Proponowana nowelizacja przepisów ustawy Pra-

wo zamówień publicznych zwiększa zatem przejrzy-

stość procedur udzielania zamówień, ograniczając

ryzyko wystąpienia korupcji.

2.

W dniu 4 października 2012 r.

Senat Rzeczypo-

spolitej Polskiej przyjął uchwałę w sprawie ustawy

Uchwała Senatu Rzeczypospolitej Polskiej przekaza-

na została marszałkowi Sejmu Rzeczypospolitej Pol-

skiej celem dalszego procedowania.

Ustawa o zmianie ustawy Prawo zamówień pu-

blicznych oraz ustawy o koncesji na roboty budowla-

ne lub usługi implementuje do krajowego porządku

prawnego dyrektywę Parlamentu Europejskiego

obronności i bezpieczeństwa.

Z uwagi na złożoność

materii, jak i na zakres oraz znaczenie dla bezpie-

czeństwa państwa skutków związanych z poddaniem

zamówień obronnych pod reżim systemu zamówień

publicznych, ustawa poddana była w ramach krajo-

wego procesu legislacyjnego szerokim konsultacjom.

Konieczność skrupulatnego oraz merytorycznego prze-

analizowania uwag i sugestii przedstawionych przez

szereg podmiotów uczestniczących w pracach legisla-

cyjnych związanych z implementacją dyrektywy

wpłynęła bezpośrednio na pierwotnie przyjęty har-

monogram procesu implementującego.

465

Znaczący wpływ na terminowość implementacji

dyrektywy obronnej do krajowego porządku prawne-

go miały przeprowadzone jesienią 2011 r. wybory

parlamentarne.

Rada Ministrów przyjęła bowiem za-

łożenia projektu ustawy o zmianie ustawy Prawo za-

mówień publicznych na posiedzeniu w dniu 28 czerw-

ca 2011 r., zaś projekt ustawy opracowany przez Rzą-

dowe Centrum Legislacji na podstawie przyjętych

w dniu 28 czerwca 2011 r. założeń przekazany został

komitetowi Rady Ministrów w grudniu 2011 r., tj. po

powołaniu przez prezydenta Rzeczypospolitej Pol-

skiej nowej Rady Ministrów.

lane lub usługi nie zawiera przepisów odnoszących się

do kwestii wykraczających poza implementację dyrek-

tywy obronnej; wszystkie proponowane regulacje,

w tym również przepisy, które nie znajdują bezpośred-

niego odzwierciedlenia w tekście dyrektywy obronnej,

mają bezpośrednie zastosowanie do procedur udziela-

nia zamówień w dziedzinach obronności i bezpieczeń-

stwa.

Zagadnienia wskazane w projekcie ustawy wy-

kraczające poza treść dyrektywy obronnej nie budziły

wątpliwości w toku prac legislacyjnych, a tym samym

nie wpłynęły na tempo jej implementacji do krajowego

systemu prawnego.

Przesłanka wykluczenia z udziału

w postępowaniu, określona proponowanym art. 24

ust. 1 lit.

2b na ostatnim etapie prac rządu na projek-

tem ustawy, została zmieniona w Senacie, a obecny

kształt zapisów projektu ustawy w tym zakresie jest

zgodny z prawem unijnym.

3.

W odpowiedzi na uzasadnioną opinię wystoso-

waną w dniu 1 czerwca 2012 r. rząd Rzeczypospolitej

Polskiej wystąpił do Komisji Europejskiej pismem

12), podając aktualny stan prac nad nowelizacją usta-

wy Prawo zamówień publicznych, a następnie, w celu

aktualizacji przekazanych informacji, dodatkowo

DUEWM/8948/12) oraz z dnia 7 września 2012 r.

(znak: UZP/DUEWM/9204/12) poinformował Komi-

sję Europejską o stanie prac nad implementacją do

polskiego porządku prawnego dyrektywy obronnej

oraz o przewidywanym harmonogramie ich zakoń-

czenia.

W korespondencji przekazanej do Komisji Eu-

ropejskiej zostało wskazane, że tempo prac legisla-

cyjnych prowadzonych w parlamencie oraz spodzie-

wany harmonogram dalszych działań w tym zakresie

uzasadniają wniosek, że przyjęcie ustawy powinno

możliwe jest również przekazanie ustawy do podpisu

prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej oraz dokonanie

notyﬁkacjiimplementacjitychprzepisówKomisjiEu-

ropejskiej.

4.

W związku z upływem terminu na implemen-

tację do polskiego porządku prawnego dyrektywy

ne, dostawy i usługi przez instytucje i podmioty za-

mawiające w dziedzinach obronności i bezpieczeń-

stwa rząd Rzeczypospolitej Polskiej na bieżąco udzie-

la Komisji Europejskiej wyjaśnień oraz przekazuje

informacje dotyczące spodziewanego harmonogramu

prac legislacyjnych prowadzących do przyjęcia ustawy

W ramach prowadzonej korespondencji w dniu 22

listopada 2011 r. rząd Rzeczypospolitej Polskiej udzie-

lił Komisji odpowiedzi (sygn.

UZPIDUEWM/JC/

11479/11) na wezwanie do usunięcia uchybienia,

wskazując, że trwają intensywne prace legislacyjne

mające na celu implementację przepisów dyrektywy

2009/81/WE uwzględniających specyﬁkęzamówień

w dziedzinie obronności i bezpieczeństwa.

Rząd Rze-

czypospolitej Polskiej zapewnił, że niezwłocznie po przy-

jęciu i opublikowaniu znowelizowanej ustawy Prawo

zamówień publicznych poinformuje Komisję o peł-

nym wdrożeniu do prawa polskiego przepisów dyrek-

tywy obronnej.

W informacjach dotychczas przekazanych do Ko-

misji Europejskiej zostało wskazane, że zarówno

rząd Polski jak i parlament Rzeczypospolitej Polskiej

mają świadomość opóźnienia w implementacji dyrek-

tywy obronnej, jak i wagi tego faktu i dokładają

wszelkich starań, aby proces legislacyjny związany

z nowelizacją ustawy Prawo zamówień publicznych

został zakończony jak najszybciej.

Jednocześnie pod-

kreślono, że do czasu przyjęcia ustawy, mającej na

uregulowań specyﬁcznychdlasektoraobronnościibez-

pieczeństwa, zamawiający udzielający tego rodzaju

zamówień są zobowiązani do stosowania przepisów

wiązującym brzmieniu.

Ustawa ta nie przewiduje

udogodnień dla sektora obronności i bezpieczeństwa

wynikających z dyrektywy, a tym samym jest bar-

dziej restrykcyjna w stosunku do jej przepisów.

Z poważaniem

Prezes Urzędu Zamówień Publicznych

Warszawa, dnia 10 października 2012 r.

w sprawie zezwolenia technikom dentystycznym

466

słaną przy piśmie, SPS-023-8245/12, z dnia 7 wrze-

śnia 2012 r. w sprawie zezwolenia technikom denty-

stycznym na samodzielne wykonywanie ruchomych

uprzejmie przedstawiam, co następuje.

Minister sprawiedliwości przedstawił dwa projek-

ty ustaw deregulujących dostęp do zawodów.

Pierw-

szy z nich, obejmujący m.in. zawody prawnicze, za-

wody rynku nieruchomości, sportowe i turystyczne,

został w dniu 25 września 2012 r. przyjęty przez

Radę Ministrów, a w najbliższych dniach zostanie

skierowany do Sejmu.

Drugi projekt, otwierający do-

stęp do zawodów podległych ministrowi ﬁnansów

i ministrowi transportu, budownictwa i gospodarki

morskiej, dnia 2 października 2012 r. przesłany zo-

stał do konsultacji społecznych i uzgodnień między-

resortowych.

Zawód technika dentystycznego nie był do tej

pory przedmiotem prac legislacyjnych.

Profesje pod-

legające ministrowi zdrowia będą przedmiotem trze-

ciej ustawy deregulacyjnej, której szczegółowe roz-

wiązania nie zostały jeszcze ustalone.

Minister spra-

wiedliwości do końca tego roku planuje rozpocząć

konsultacje z ministrami, we właściwości których

znajdują się pozostałe zawody regulowane.

Z wyrazami poważania

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 8 października 2012 r.

kazanej przy piśmie pana Marka Kuchcińskiego – wi-

wie regulacji prawnych dotyczących zawodu technika

dentystycznego, uprzejmie proszę o przyjęcie poniż-

Pragnę podziękować za zainteresowanie związa-

ne z uregulowaniem kwestii dotyczących wykonywa-

nia zawodu technika dentystycznego w projekcie

dach uzyskiwania tytułu specjalisty w innych dzie-

dzinach mających zastosowanie w ochronie zdrowia.

Jednakże pomimo iż ww. projekt w dniu 8 lipca 2010 r.

został rekomendowany Radzie Ministrów przez ko-

mitet stały Rady Ministrów, to zgodnie z dyspozycją

sterstwa Zdrowia, w związku z brakiem możliwości

zakończenia prac ustawodawczych nad ww. projek-

tem w poprzedniej kadencji Sejmu i Senatu.

Jednocześnie informuję, iż projekt ustawy o nie-

których zawodach medycznych i zasadach uzyski-

wania tytułu specjalisty w innych dziedzinach ma-

jących zastosowanie w ochronie zdrowia został prze-

słany do bardzo szerokich konsultacji społecznych,

również do Polskiego Towarzystwa Techników Den-

tystycznych oraz Izby Gospodarczej Techników

Dentystycznych, a problemy zgłaszane w toku ww.

konsultacji zostały szczegółowo omówione na kon-

ferencji uzgodnieniowej.

W odniesieniu do pytania trzeciego pragnę zwró-

cić uwagę na fakt, iż osoby wykonujące zawody me-

dyczne, w tym zawód technika dentystycznego, wy-

toku kształcenia.

W związku z powyższym kwaliﬁ-

kacje do wykonywania zawodu technika dentystycz-

nego powinny zostać odzwierciedlone w powierzonym

zakresie obowiązków.

Jednocześnie informuję, iż oso-

ba posiadająca kwaliﬁkacjedowykonywaniaww.za-

wodu przygotowana jest do wykonywania zadań za-

wodowych związanych m.in. z:

— wykonywaniem protez zębowych oraz apara -

tów ortodontycznych zgodnie z projektem klinicznym

oraz na podstawie wycisków wykonanych przez leka-

rza dentystę,

— wykonywaniem protez pooperacyjnych, epitez

twarzy i szyn zgodnie z projektem klinicznym oraz

dentystę,

— naprawianiem protez zębowych i pooperacyj -

nych, szyn, aparatów ortodontycznych i epitez twarzy,

— obsługiwaniem nowoczesnych urządzeń i apa -

ratury w pracowni protetycznej i ortodontycznej.

W odniesieniu do kwestii dotyczących zawierania

w zakresie ﬁnansowania świadczeń protetycznych

informuję, iż szczegółowe unormowania prawne do-

tyczące zawierania i realizacji umów o udzielenie

świadczeń opieki zdrowotnej określają przepisy usta-

jach świadczeń.

Zgodnie z art. 132 ww. ustawy pod-

stawą udzielania świadczeń opieki zdrowotnej ﬁnan-

kiego funduszu.

Zawieranie przez Narodowy Fun-

dusz Zdrowia umów o udzielanie świadczeń opieki

467

zdrowotnej, co do zasady, odbywa się po przeprowa-

dzeniu postępowania w trybie konkursu ofert albo

Wykaz oraz warunki realizacji świadczeń gwa-

w tym również z zakresu świadczeń protetyki stoma-

tologicznej, określa rozporządzenie w sprawie świad-

gicznego, natomiast proces zawierania umów oraz

ustalania warunków (dla umów wieloletnich niewy-

gasających 31 grudnia 2011 r.) od 1 stycznia 2012 r.

przebiega w szczególności w oparciu o przepisy ww.

rozporządzenia oraz zarządzenia nr 55/2010/DSOZ

z dnia 14 września 2010 r. prezesa Narodowego Fun-

duszu Zdrowia w sprawie określenia warunków za-

tologiczne, zmienionego zarządzeniem nr 16/2011/

DSOZ z dnia 4 kwietnia 2011 r. prezesa Narodowego

Funduszu Zdrowia.

Warunki realizacji świadczeń zawarte w przed-

miotowym zarządzeniu stanowią odzwierciedlenie

warunków ujętych w powyższym rozporządzeniu

oraz określają również warunki dodatkowo oceniane

warcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdro-

Świadczeniodawca, zawierając umowę o udzielanie

tologiczne w zakresie świadczeń protetycznych, musi

spełniać warunki realizacji świadczeń gwarantowa-

nych, określonych w załączniku nr 7 w tabeli nr 2 przy-

toczonego rozporządzenia w sprawie świadczeń gwa-

tzn. zatrudniać lekarza dentystę specjalistę protetyki

stomatologicznej, posiadać stanowisko stomatologiczne

(fotel, przystawkę turbinową, mikrosilnik, lampę bez-

cieniową) lub unit stomatologiczny – w miejscu udzie-

lania świadczeń.

Ponadto wyżej wskazany świadczenio-

dawca, zawierając umowę o udzielanie świadczeń opie-

ki zdrowotnej w powyższym zakresie, musi spełniać

wymagania określone w powyższym zarządzeniu pre-

zesa Narodowego Funduszu Zdrowia.

Ponadto, odnosząc się do treści pytania czwartego

przedmiotowej interpelacji, uprzejmie informuję, że

zasady funkcjonowania współpracy technika denty-

stycznego z lekarzem dentystą w podmiotach leczni-

czych regulują wewnątrzzakładowe regulaminy pra-

cy.

Natomiast lekarz świadczący usługi stomatolo-

giczne z zakresu protetyki indywidualnej praktyki

lekarsko-dentystycznej, w mojej opinii, ma prawo wy-

boru technika dentystycznego, z którym podejmie

współpracę.

W związku z powyższym warunki współ-

pracy lekarza dentysty z technikiem dentystycznym

określa między nimi umowa cywilnoprawna.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 10 października 2012 r.

w sprawie obrotu nieprzetworzonymi

liśćmi tytoniu (8263)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

rotu nieprzetworzonym liściem tytoniu, przekazaną

przy piśmie Pani Marszałek, SPS-023-8263/12, z 7

września br., informuję, że podzielam troskę pana

posła o skuteczność polityki zdrowotnej w związku

z zagrożeniem ze strony rozwijającej się sprzedaży

liści tytoniu.

Swobodny obrót liśćmi tytoniu jest re-

zultatem zmian w systemie płatności bezpośredniej

dla rolników, które do roku 2010 związane były z wiel-

kością produkcji, co skutkowało koniecznością kon-

traktowania zbiorów i dokumentowania dostaw su-

rowca do licencjonowanych pierwszych przetwórców.

Jednolity system płatności niezwiązany z wielkością

produkcji (rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009

swobodnego obrotu nieprzetworzonymi liśćmi tyto-

niu, które przed dostawą do pierwszego przetwórcy

nie są towarem akcyzowym i korzystają ze swobody

obrotu produktami rolnymi.

Zgodnie z deﬁnicjąwyrobówtytoniowychzawartą

z późn. zm.) nieprzetworzone liście tytoniu nie są ze

swej istoty wyrobem tytoniowym i oferowane jako to-

wary przeznaczone do innych celów niż palenie nie

podlegają regulacjom zawartym w tej ustawie, w tym

obowiązkowi ostrzegawczego etykietowania czy zaka-

zowi sprzedaży osobom niepełnoletnim.

Doceniając destrukcyjny wpływ swobodnego ob-

rotu liśćmi tytoniu na politykę ochrony zdrowia

przed chorobami odtytoniowymi, a nie mając bezpo-

średniego wpływu na uprawy tytoniu, Ministerstwo

Zdrowia podejmowało starania o rozszerzenie zakre-

su kontroli nad rynkiem tytoniu przy ostatniej nowe-

lizacji cytowanej wyżej ustawy w 2010 r. (zmiana

zakresu przedmiotowego ustawy, licencjonowanie punk-

tów sprzedaży tytoniu), jednak propozycje te nie spo-

tkały się z aprobatą w Sejmie.

Po zniesieniu unijnych płatności związanych z wiel-

kością produkcji nie ma dostępnych danych o rzeczy-

wistej wielkości produkcji surowych liści tytoniu (poza

danymi szacunkowymi Ministerstwa Rolnictwa i Roz-

woju Wsi) ani danych o masie liści sprzedawanych

w handlu detalicznym.

Ministerstwo Zdrowia nie ma

po temu odpowiednich uprawnień ani instrumentów.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Igor Radziewicz-Winnicki

468

Odpowiedź

w sprawie społecznego zaniepokojenia ustawą

12, przekazujące interpelację pana Kazimierza Zio-

wy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej uprzejmie in-

formuję, co następuje.

Dokonana w dniu 13 lipca 2012 r. przez Sejm no-

welizacja ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu za-

zainteresowanie opinii publicznej, zwłaszcza w kwestii

obowiązkowych szczepień ochronnych oraz niepożą-

danych objawów poszczepiennych (NOP).

Przesunię-

cie uwagi opinii publicznej z zagrożeń zdrowia powo-

dowanych przez choroby zakaźne na problematykę

występowania NOP jest w dużej mierze konsekwencją

faktu, że dzięki istniejącym od kilkudziesięciu lat

przepisom w zakresie zapobiegania i zwalczania cho-

rób zakaźnych, w tym „Programowi szczepień ochron-

nych”, obecnie w Polsce nie występuje już wiele chorób

zakaźnych o szczególnie ciężkim przebiegu i wysokiej

śmiertelności u dzieci.

Nowelizacja ustawy stała się

również okazją do rozpowszechnia przez osoby sku-

pione w ruchach antyszczepionkowych wielu niepraw-

dziwych informacji dotyczących zarówno szczepień,

jak i samych zmian w ustawie, które jak należy pod-

kreślić, w odniesieniu do szczepień, jak również do

wielu innych kwestii miały charakter prawno-porząd-

kujący i nie zmieniły w istotny sposób istniejących od

lat w Polsce rozwiązań w tym zakresie.

Wprowadzona nowelizacją zmiana deﬁnicjichoro-

by zakaźnej – jako każdej choroby wywoływanej bio-

logicznym czynnikiem chorobotwórczym, a nie tylko

takiej choroby, która równocześnie stanowi zagroże-

nie dla zdrowia publicznego – stanowi dostosowanie

ustawowej deﬁnicjichorobyzakaźnejdodeﬁnicjicho-

roby zakaźnej obowiązującej na polu nauk medycz-

przed jej wprowadzeniem poddana została konsulta-

cjom z ekspertami i konsultantami krajowymi, któ-

rzy potwierdzili jej zasadność.

Zawężenie ustawowej deﬁnicjichorobyzakaźnej

w stosunku do deﬁnicjimedycznejzostałowprowa-

dzone ustawą z 1963 r. o zwalczaniu chorób zakaź-

nych.

Ówczesna ustawa delegowała określenie wyka-

zu chorób zakaźnych objętych przepisami ustawy do

kompetencji władzy wykonawczej.

Zgodnie z art. 3

tejże ustawy wykaz chorób zakaźnych był ustalany

już nie bezpośrednio w ustawie, lecz w drodze rozpo-

rządzenia przez ministra właściwego do spraw zdro-

wia.

Zawężenie deﬁnicjiustawowejbyłowięcelemen-

tem ograniczenia dowolności władzy wykonawczej

w regulowaniu praw i obowiązków obywatela.

Nale-

ży jednak zauważyć, że owo ograniczenie zostało

wprowadzone w sposób nieprawidłowy legislacyjnie.

Zamiast upoważnić ministra właściwego do spraw

zdrowia do zamieszczenia w rozporządzeniu jedynie

tych chorób zakaźnych, które stanowią zagrożenie

dla zdrowia publicznego, dokonano tego w sposób

nieprawidłowy poprzez zniekształcenie deﬁnicjime-

dycznej.

Obecnie art. 3 obowiązującej ustawy jednoznacz-

nie wskazuje, że jej przepisy stosuje się wyłącznie do

gralną częścią ustawy uchwalanej przez Sejm.

Dla-

tego też zmiana deﬁnicjinietworzywżadnejmierze

pola do nadużyć zarówno przy wprowadzaniu stanu

epidemii, jak i realizacji „Programu szczepień ochron-

nych”.

W związku z tym sztuczne zawężenie deﬁnicji

legalnej choroby zakaźnej w stosunku do deﬁnicjime-

dycznej nie znajduje uzasadnienia prawnego i mery-

torycznego.

Odnosząc się do kwestii szczepień ochronnych

oraz poekspozycyjnego stosowania leków, należy zwró-

cić uwagę, że proponowana nowelizacja nie wprowa-

dza żadnych nowych obowiązków, które w określo-

nych sytuacjach mogą być nałożone na obywatela, niż

te, które obowiązywały dotychczas.

Zmiany w art. 5

ust. 1 ustawy mają wyłącznie charakter redakcyjny

i polegają jedynie na umieszczeniu w jednym przepi-

sie prawnym katalogu obowiązków, które do tej pory

Przedmiotowa zmiana ma więc służyć większej przej-

rzystości prawa dla obywatela.

Przykładowo obok

zawartego w dotychczasowym brzmieniu art. 5 ust. 1

obowiązku poddawania się szczepieniom ochronnym

prowadzonym w ramach „Programu szczepień ochron-

nych” (PSO) ustawa w dalszej części (art. 46 ust. 3)

przewidywała również możliwość nałożenia obowiąz-

ku szczepień ochronnych przez ministra właściwego

do spraw zdrowia lub wojewodę w przypadku stanu

zagrożenia epidemicznego lub epidemii.

Ta sama sy-

tuacja dotyczy również poekspozycyjnego stosowania

leków, których stosowanie było już przewidziane

w dotychczas obowiązującym przepisie art. 40 ust. 2

ustawy, który w sposób wyczerpujący wymienia rów-

nież sytuacje, w których może być zastosowana ta

forma proﬁlaktyki.

ZgodniezobowiązującymwPol-

sce prawem decyzja o zasadności medycznej proﬁlak-

tycznego podawaniu leków oraz ich wyborze leży

w gestii lekarza zgodnie z aktualną wiedzą medycz-

ślenie w ustawie rodzaju podawanych leków.

Równo-

cześnie uprzejmie informuję, że ustawa nie przyzna-

ła Państwowej Inspekcji Sanitarnej nowych upraw-

469

ponoszenia zwiększonych kosztów przez budżet pań-

stwa.

Odnosząc się do kwestii rezygnacji z refundacji

kosztów zgłoszeń niepożądanych odczynów poszcze-

piennych (pkt 1d interpelacji), uprzejmie informuję,

że nie wydaje się możliwe, aby miała ona praktyczny

wpływ na zmniejszenie liczby zgłaszanych niepożą-

danych odczynów poszczepiennych (NOP).

Zgłasza-

nie i rejestracja NOP jest wymagana przepisami

konać zgłoszenia takiego przypadku do państwowego

powiatowego inspektora sanitarnego.

Niedopełnienie

obowiązku zgłoszenia NOP podlega na podstawie

grzywny i wszelkie informacje o niezgłaszaniu przy-

padków NOP powinny być przekazywane do pań-

stwowych powiatowych inspektorów sanitarnych,

którzy podejmą w tej sprawie działania mające na

celu wyjaśnienie sprawy i rejestrację przypadku wy-

stąpienia NOP.

Liczba niepożądanych odczynów poszczepiennych

wynosi około 1000 rocznie w skali kraju przy liczbie

punktów szczepień wynoszącej około 10 000 placó-

wek.

W związku z powyższym koszty ich zgłaszania

nie stanowią żadnego obciążenia ekonomicznego dla

lekarzy i są wkalkulowane w ogólne koszty admini-

stracyjne działania punktów szczepień.

Ponadto

w okresie obowiązywania przedmiotowych przepisów

lekarze nie występowali na ich podstawie o zwrot

kosztów.

Dlatego też utrzymywanie przedmiotowego

przepisu i tworzenie specjalnego systemu refundacji

zgłoszeń byłoby niezasadne, gdyż koszty administra-

cyjne działania takiego systemu przewyższałyby

kwoty przeznaczone na refundację zgłoszeń.

Odnosząc się do kwestii likwidacji rejestrów,

terpelacji), należy podkreślić, że likwidacja nie doty-

czy rejestrów prowadzonych przez organy Państwo-

wej Inspekcji Sanitarnej, na podstawie których spo-

rządzane są raporty o liczbie zachorowań, lecz reje-

strów, których jedyną rolą miało być prowadzenie

rozliczeń ﬁnansowychwzwiązkuzrefundacjądoko-

nywanych przez nich zgłoszeń.

Rejestry te miały

więc w zamierzeniu wyłącznie charakter administra-

cyjno-księgowy i nie stanowiły podstawy do prowa-

dzenia analiz o charakterze epidemiologicznym.

Po-

nadto przepisy o funkcjonowaniu tych rejestrów ze

względu na vacatio legis wybranych przepisów usta-

wy faktycznie nigdy nie weszły w życie, a obecnie,

ponieważ zrezygnowano z refundacji kosztów zgło-

szeń chorób zakaźnych oraz dodatnich wyników ba-

dan laboratoryjnych, zostały uchylone jako dodatko-

we i niepotrzebne obciążenie administracyjne leka-

rzy.

Należy również podkreślić, że likwidacja tych

rejestrów nie oznacza w żadnym stopniu ogranicze-

nia dostępu opinii publicznej do danych o zakaże-

niach i chorobach zakaźnych w Polsce.

Dane liczbowe

(bez danych osobowych) są publikowane i nieodpłat-

nie udostępniane na stronach internetowych Naro-

dowego Instytutu Zdrowia Publicznego – Państwo-

Odnosząc się do kwestii weryﬁkacjibadańlabo-

ratoryjnych (pkt 1f interpelacji), należy podkreślić,

że uchylenie art. 29 ust. 2 nie oznacza zniesienia we-

ryﬁkacjibadańdlacelównadzoruepidemiologiczne-

go.

Należy zauważyć, że towarzyszyło mu równocze-

sne znowelizowanie art. 9 ustawy.

Istotą zmiany było

przeniesienie kosztów przesyłania badań do weryﬁ-

kacji z podmiotów gospodarczych, jakimi są labora-

toria kliniczne, na jednostki przeprowadzające wery-

ﬁkacjęnapodstawieumówzawartychzministrem

zdrowia, co powinno pozytywnie wpłynąć na kwestie

możliwości weryﬁkacjibadań.

Odnosząc się do zmiany w art. 32 ustawy (pkt 1g

interpelacji), uprzejmie informuję, że ma ona charak-

ter porządkujący i nie wprowadza rozwiązania nowe-

go w stosunku do obowiązującego dotychczas.

Rów-

nież w dotychczasowym stanie prawnym samo podej-

rzenie choroby zakaźnej mogło stanowić przesłankę

do podjęcia działania przez państwowego inspektora

sanitarnego.

Wynika to z faktu, że działania są po-

dejmowane na podstawie zgłoszenia, o którym mowa

przesyłanie przez lekarza zgłoszenia, nie tylko w przy-

padku rozpoznania choroby zakaźnej, lecz również

w przypadku jej podejrzenia.

Odpowiadając na pytanie dotyczące przymusu

bezpośredniego, należy podkreślić, że nowelizacja nie

wprowadziła żadnych zmian w zakresie wskazania

lekarza, który jest uprawniony do podjęcia decyzji

w kwestii zastosowania przymusu bezpośredniego

wobec pacjenta.

Nadal do tej decyzji uprawniony jest

wyłącznie ten lekarz, który bezpośrednio udziela da-

nej osobie pomocy medycznej.

Natomiast wprowadzo-

ne zmiany w celu dalszej ochrony praw pacjenta ogra-

niczyły krąg podmiotów uprawnionych do realizacji

przymusu wyłącznie do pracowników medycznych

działających pod bezpośrednim nadzorem lekarza,

który podjął decyzję o jego użyciu.

ustawy przymus bezpośredni może być zastosowany

wyłącznie w przypadku tzw. chorób szczególnie nie-

bezpiecznych i wysoce zakaźnych, takich jak ospa

prawdziwa (choroba obecnie na świecie wyeliminowa-

na), cholera, dżuma, które obecnie na terenie Polski

nie występują, ale mogą być na jej teren zawleczone

lub pojawić się w wyniku manipulacji genetycznej oraz

ataku bioterrorystycznego.

Przepisy nie dają więc żad-

nej możliwości stosowania przymusu bezpośredniego

w przypadku rutynowych szczepień objętych „Progra-

mem szczepień ochronnych” takich jak gruźlica, odra,

różyczka, świnka, błonica, krztusiec itp.

W kwestii uchylenia art. 8a ust. 2 pkt 1 ustawy

nitarnej uprzejmie informuję, że standardy postępo-

wania w zakresie kontroli i nadzoru sanitarnego or-

470

ganów Państwowej Inspekcji Sanitarnej będą przy-

gotowywane, tak jak dotychczas, przez ekspertów

m.in. w zakresie bezpieczeństwa żywności, higieny

komunalnej oraz zapobiegania zakażeniom z podle-

głych ministrowi zdrowia instytutów badawczych

oraz Główny Inspektorat Sanitarny jako organ spra-

wujący bezpośredni nadzór nad organami Państwowej

Inspekcji Sanitarnej.

Nie jest natomiast zasadne i wy-

magane, aby te dokumenty, często niezwykle obszer-

ne, o wąskim charakterze specjalistycznym i technicz-

nym, przechodziły procedurę legislacyjną obejmującą

konsultacje ze wszystkimi ministerstwami.

Należy podkreślić, że standardy postępowania

rakter dokumentów wewnętrznych.

Stanowią one

jedynie przewodnik dla pracowników Państwowej

Inspekcji Sanitarnej w zakresie kontrolowania speł-

niania przez podmioty kontrolowane wymogów, któ-

re zostały określone w przepisach prawa powszechnie

obowiązującego – ustawach i rozporządzeniach.

Łączę wyrazy szacunku

Podsekretarz stanu

Szanowny Panie Marszałku!

Odpowiadając na pi-

SPS-023-8300/12) przekazujące interpelację pani po-

zawodowych, przedstawiam poniższe stanowisko.

poz. 1322) ustawodawca zamieścił deﬁnicjępojęcia

choroby zawodowej.

Zgodnie z treścią tego artykułu

ca 2009 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych,

jeżeli została spowodowana działaniem czynników

sku pracy lub sposobem wykonywania pracy.

Zatem choroba zawodowa to choroba, co do której

można wykazać, że warunki pracy bezspornie lub

z przeważającym prawdopodobieństwem stanowią jej

przyczynę.

Jednocześnie informuję, że wykaz chorób

zawodowych nie ma charakteru branżowego.

W związ-

ku z tym postanowienia tego wykazu nie wymienia-

ją poszczególnych jednostek chorobowych jako przy-

należnych określonym grupom zawodowym, a przy-

pisane są do poszczególnych warunków szkodliwych

i uciążliwych w środowisku pracy.

Taką zależność

trudno potwierdzić w odniesieniu do wymienionych

przez panią poseł chorób.

W przypadku nadciśnienia tętniczego, które przy-

tacza pani poseł w piśmie, w ok. 90% przypadków

choroby to nadciśnienie pierwotne (samoistne lub in-

aczej idiopatyczne), a więc bez uchwytnej przyczyny.

Patogeneza jest prawdopodobnie wieloczynnikowa,

a obecność zaburzeń ﬁzjologicznychprocesówkon-

troli ciśnienia tętniczego uwarunkowana jest środo-

wiskowo i genetycznie.

Występuje ono szczególnie

kowie rodziny cierpią na to schorzenie.

Nadużywanie

wanie alkoholu i przyjmowanie niektórych leków,

np. antykoncepcyjnych lub preparatów zawierających

Zdecydowana większość przypadków nadciśnienia ma

dyczną.

Etiologia nadciśnienia tętniczego pierwotnego

nie została w pełni ustalona.

Uważa się, że odgrywają

Wspomniane zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa

i związane z tym zespoły bólowe kręgosłupa są jedną

z chorób cywilizacyjnych i stanowią poważny pro-

blem społeczny ze względu na ich znaczenie i rozpo-

wszechnienie w populacji ogólnej.

Częstość ich wy-

stępowania szacowana jest na 50–80%, w zależności

od grupy wiekowej.

Choroba występuje ze zbliżoną

częstością w różnych grupach zawodowych i stanowi

drugą po chorobach układu oddechowego przyczynę

absencji chorobowej, zarówno wśród mężczyzn, jak

i u kobiet.

Etiologia zmian zwyrodnieniowych kręgo-

słupa i stawów jest złożona.

Wśród pozazawodowych

czynników predysponujących do powstania tych zmian

wymienia się uwarunkowania genetyczne, hormo-

nalne, konstytucjonalne i metaboliczne procesu znie-

kształcająco-zwyrodnieniowego, wady postawy, zmia-

ny pozapalne swoiste i nieswoiste, urazy i wady roz-

wojowe kręgosłupa.

Dane literaturowe wskazują, że

częstość występowania zmian zwyrodnieniowych

i zespołów bólowych kręgosłupa nie wykazuje istot-

nej zależności z warunkami pracy.

Obserwuje się wy-

stępowanie tych zmian ze zbliżoną częstością zarów-

no u pracowników wykonujących ciężką pracę ﬁzycz-

ną, jak i nienarażonych na ten czynnik.

Za chorobę niedokrwienną serca w 90% przypad-

ków odpowiedzialna jest miażdżyca tętnic wieńco-

wych.

Jest wiele czynników wpływających na wystę-

powanie tej choroby, należą do nich m.in.: palenie

papierosów, spożywanie alkoholu, sposób i rodzaj od-

żywiania, poziom aktywności ﬁzycznej.

Reasumując, należy stwierdzić, że na podstawie

dotychczasowej wiedzy medycznej i wyników badań

471

epidemiologicznych nie ma podstaw, aby uznać, że

szkodliwe i uciążliwe czynniki występujące w środo-

wisku pracy powodują istotne zwiększenie ryzyka

choroby zwyrodnieniowej kręgosłupa i wynikających

stąd zespołów bólowych kręgosłupa, nie ma więc me-

rytorycznych podstaw do uznania tych zmian za cho-

robę zawodową.

Obecnie uważa się, że nie ma pojedynczego czyn-

nika odpowiedzialnego za powstanie depresji, nerwic,

ale że choroby te uwarunkowane są różnymi czynni-

kami, które działają równocześnie.

Wśród czynników

podatności wymienia się czynniki genetyczne, czyn-

niki społeczne (np. utrata lub brak wsparcia ze stro-

ny innych, izolacja, niedostatki natury społeczno-

-ekonomicznej) i czynniki psychologiczne (strata ko-

goś lub czegoś ważnego, negatywne doświadczenia

w dzieciństwie).

Trudno wskazać konkretne przyczyny depresji

czy nerwicy, ponieważ są to schorzenia o wielopłasz-

czyznowym podłożu.

Wobec powyższego nie przewiduje się analizy wy-

kazu chorób zawodowych pod kątem jego poszerzenia

o ww. choroby.

Należy również podkreślić, że żadna

z wymienionych w piśmie chorób nie jest umieszczo-

na w zaleceniach Komisji Europejskiej z dnia 22 maja

1990 r. dla państw członkowskich, dotyczących przy-

jęcia europejskiego wykazu chorób zawodowych, 90/

326/EWG.

Łączę wyrazy szacunku

Podsekretarz stanu

w sprawie kontroli pielgrzymek

12, przy którym przekazana została interpelacja

troli pielgrzymek przez Państwową Inspekcję Sani-

tarną, uprzejmie informuję, co następuje.

nia 2004 r., str.1; Dz. Urz.

UE Polskie wydanie spe-

Należy jednak podkreślić, że ww. przepisów usta-

wy o bezpieczeństwie żywności i żywienia (art. 2 ust.

1 pkt 1) oraz rozporządzenia nr 852/2004 (art. 1 ust.

2 lit. a i b) nie stosuje się do środków spożywczych

produkowanych, przetwarzanych i przechowywa-

nych w gospodarstwie domowym na potrzeby własne

Mając na uwadze powyższe, organy Państwowej

Inspekcji Sanitarnej sprawują nadzór nad zakładami

żywienia zbiorowego, które przygotowują posiłki dla

uczestników pielgrzymek.

Natomiast organy Pań-

stwowej Inspekcji Sanitarnej nie sprawują nadzoru

nad posiłkami, które są przygotowywane przez sa-

mych pątników na własny użytek.

Ponadto uprzejmie informuję, że w ramach nad-

zoru sanitarno-epidemiologicznego, zgodnie z art. 5

pkt. 8 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, or-

gany Państwowej Inspekcji Sanitarnej kierują akcją

sanitarną przy masowych przemieszczeniach ludno-

ści, zjazdach i zgromadzeniach, jak również sprawują

nadzór epidemiologiczny nad chorobami zakaźnymi.

W przypadku zagrożenia epidemicznego polega-

472

badania laboratoryjnego określany jest również czyn-

Stosownie do § 3 pkt 6 rozporządzenia ministra

ze zm.), przez budynki użyteczności publicznej rozu-

mie się budynek przeznaczony dla: administracji pu-

blicznej, wymiaru sprawiedliwości, kultury, kultu

sługi bankowej, handlu, gastronomii, usług, turysty-

ki, sportu, obsługi pasażerów w transporcie kolejo-

wym, drogowym, lotniczym lub wodnym, poczty lub

Grupa obiektów usługowych zgodnie z ustawą

poza hotelami także motele, pensjonaty, domy wcza-

sowe, schroniska, pola biwakowe, campingi oraz inne

obiekty świadczące usługi hotelarskie.

W razie stwierdzenia naruszenia wymagań higie-

nicznych i zdrowotnych w ww. obiektach państwowy

bień.

W przypadku naruszenia ww. wymagań stano-

wiących bezpośrednie zagrożenie dla życia lub zdro-

wia ludzi państwowy inspektor sanitarny nakazuje

zamknięcie obiektu użyteczności publicznej.

W ww.

przypadku decyzja taka podlega natychmiastowemu

wykonaniu.

Rozporządzenie ministra infrastruktury z dnia

Jednocześnie uprzejmie informuję, że Państwowa

Inspekcja Sanitarna podejmuje szereg działań w celu

przekazania osobom biorącym udział w pielgrzym-

kach szczegółowych informacji w zakresie przestrze-

gania zasad higieny oraz ewentualnych zagrożeń.

Specjalnie w tym celu zostały przygotowane ulotki

dotyczące higieny osobistej, obuwia i ubrania lub też

spożywania posiłków.

Do ulotek dołączane są rów-

nież plany tras pielgrzymek oraz dane kontaktowe

stacji sanitarno-epidemiologicznych.

W celu dotarcia z powyższymi informacjami do

jak największej grupy osób Główny Inspektorat Sa-

nitarny przekazał elektroniczną wersję ulotek bisku-

pom diecezjalnym z prośbą o przekazanie organiza-

torom pielgrzymek.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Sławomir Neumann

w sprawie autostrady A4 na odcinku

przy którym przekazano interpelację posła Piotra

Chmielowskiego w sprawie autostrady A4 na odcinku

Katowice – Kraków, przedstawiam poniżej następu-

jące informacje.

Obecnie prowadzony na ww. odcinku autostrady

płatnej jest remont 22 obiektów mostowych, który

koncesjonariusz, spółka Stalexport Autostrada Ma-

łopolska SA przewiduje zakończyć w październiku

2012 r.

Ponadto spółka zaczęła prace związane z roz-

budową placu poboru opłat (PPO) w Brzęczkowicach

polegające na poszerzeniu PPO z 7 pasów na 9, pla-

nowana jest również rozbudowa PPO Balice.

Prace

te, jak przewiduje koncesjonariusz, powinny zwięk-

szyć przepustowość na PPO.

Odpowiadając natomiast na pytanie, czy pobiera-

nie tak wysokich opłat w sytuacji gdy autostrada nie

jest pełnowartościowa w sensie użytkowym, jest za-

sadne, chcę zwrócić uwagę pana posła na poniższe

kwestie.

Umowa o budowę i eksploatację autostrady A4 za-

warta ze spółką Stalexport Autostrada Małopolska

SA przewiduje, iż ryzyko budowy, eksploatacji, ﬁnan-

sowania oraz ryzyko ruchu spoczywa na partnerze

prywatnym.

W zamian za ww. obowiązki spółka jest

uprawniona do pobierania od użytkowników opłat za

przejazd oraz do ustalania wysokości opłaty za prze-

473

jazd (podwyższenia i obniżenia).

Wysokość ww. opłat

musi być zgodna z przedmiotową umową oraz prze-

pisami ustawy o autostradach płatnych oraz o Kra-

poz. 2571, ze zm., w brzmieniu przed wejściem w ży-

cie ustawy z dnia 16 września 2012 r. o zmianie usta-

duszu Drogowym Dz. U. Nr 234, poz. 1387), jak rów-

nież z przepisami rozporządzenia ministra infra-

za przejazd autostradą (Dz. U. z 2004 r.

Nr 102,

poz. 1075).

Każda zmiana powinna uwzględniać rzeczywiste

prognozowane zmiany natężenia ruchu i uaktualnio-

ne prognozy ruchu i podlegać uzgodnieniu każdora-

strad.

Jednocześnie spółki mogą zgodnie z własnym

uznaniem wprowadzić dla użytkowników system ra-

batowy oraz inne programy promocyjne w zakresie

określonym przez te spółki.

Należy również zauwa-

żyć, iż opłaty pobrane od użytkowników autostrad

stanowią jedyny przychód spółki, co oznacza, iż są

jedynym źródłem ﬁnansowaniainwestycjiautostra-

dowej.

Na podstawie szacowanych wpływów z opłat

banki kredytujące zgodziły się uczestniczyć w zapew-

nieniu ﬁnansowaniabudowyautostrady.

Dlategoteż

wysokość stawek opłat za przejazd podlega uzgodnie-

niu z bankami.

Wymienione wyżej czynniki wpływa-

ją na wysokość opłaty za przejazd autostradą.

Zagadnienie pobierania opłat w trakcie trwania

remontów na autostradzie zarządzanej przez Stale-

xport Autostrada Małopolska SA było przedmiotem

postępowania prowadzonego przez Urząd Ochrony

szy (rozpatrujący skargę kasacyjną spółki) w lipcu

br. oddalił skargę kasacyjną i utrzymał karę ﬁnan-

sową nałożoną przez UOKiK.

Ponadto od sierpnia br.

UOKiK ponownie sprawdza, czy Stalexport Auto-

strada Małopolska nie pobiera zawyżonych opłat za

przejazd na odcinku A4 Kraków – Katowice.

Odnosząc się z kolei do pytania, czy poseł RP może

zapoznać się z umową zawartą ze spółką Stalexport

Autostrada Małopolska SA, wyjaśniam, że strony tej

stanowiących umowę, a także dokumentów ﬁnanso-

wych związanych z realizacją autostrady płatnej pod-

lega ochronie na podstawie przepisów o ochronie ta-

jemnicy państwowej i handlowej, zwalczaniu nie-

uczciwej konkurencji i dostępie do informacji publicz-

nej i nie będą wykorzystywane przez strony do celów

określonych przez strony jako poufne do celów innych

Aspekt poufności umowy koncesyjnej oraz możli-

wości jej udostępnienia był przedmiotem postępowa-

nia sądowego.

Sąd Okręgowy w Warszawie w wyroku

w sprawie z powództwa gminy Jaworzno o udostęp-

nienie informacji publicznej – umowy koncesyjnej ze

iż informacje objęte umową posiadają wymierną war-

tość gospodarczą i dlatego też powinny być poufne.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tadeusz Jarmuziewicz

Warszawa, dnia 8 października 2012 r.

w sprawie rzeczywistych kosztów i przychodów

z organizacji Mistrzostw Europy

wie rzeczywistych kosztów i przychodów z organizacji

w Polsce uprzejmie informuję, co następuje.

Ad 1. i 2.

Budowa Stadionu Narodowego jest inwe-

stycją realizowaną przez Skarb Państwa.

Stadion ten

jest składnikiem majątku Skarbu Państwa.

Pozostałe

stadiony – w Gdańsku, Poznaniu i we Wrocławiu – są

stadionami miejskimi.

Zostały one zbudowane lub

przebudowane przez właściwe jednostki samorządu

terytorialnego, które są ich właścicielami.

Ministerstwo Sportu i Turystyki oprócz danych

dot. kosztów budowy Stadionu Narodowego posiada

– dzięki działalności koordynacyjnej prowadzonej

przez spółkę PL.2012 sp. z o.o. – również dane dot.

kosztów budowy lub modernizacji pozostałych stadio-

nów, na których były rozgrywane mecze podczas tur-

2012.

Koszty te przedstawiają się następująco:

1) budowa stadionu w Gdańsku – koszt planowa-

ny i ostateczny – 862 300 000 zł brutto,

2) rozbudowa stadionu w Poznaniu – koszt plano-

wany – 675 561 985 zł brutto, koszt ostateczny –

603 577 303 zł brutto,

3) budowa stadionu we Wrocławiu – koszt plano-

wany – 901 254 025 zł brutto,

4) budowa Stadionu Narodowego – koszt plano-

wany – 1 914 631 000 zł brutto.

Na stadionach w Warszawie oraz we Wrocławiu

prowadzone są jeszcze prace wykończeniowe dotyczą-

ce przede wszystkim powierzchni komercyjnych

obiektów.

W związku z tym dane dotyczące ostatecz-

nego kosztu tych inwestycji nie są jeszcze dostępne.

Odnosząc się do kosztów utrzymania stadionów,

należy stwierdzić, że koszt ten obciąża właścicieli

stadionów, którymi są – w przypadku Stadionu Na-

rodowego – Skarb Państwa, a w przypadku stadio-

474

nów miejskich w Gdańsku, Poznaniu i we Wrocławiu

– właściwe jednostki samorządu terytorialnego.

W związku z tym odpowiedź na pytania 1. i 2. inter-

pelacji w pozostałym zakresie może być ograniczona

jedynie do Stadionu Narodowego.

Koszty utrzymania Stadionu Narodowego będą

mogły być realnie podane dopiero po zakończeniu

pierwszego roku użytkowania.

Wśród tych kosztów

nych, np. podatek od nieruchomości, i koszty eksplo-

atacyjne, których wysokość zależy od stopnia wyko-

rzystania danej usługi i stawek uzyskanych w wyni-

ku przeprowadzonych przetargów, tj. energia, dosta-

wy ciepła, woda, ochrona, sprzątanie.

W związku

z powyższym koszty utrzymania Stadionu Narodo-

wego uzależnione są od stopnia jego eksploatacji.

Odnosząc się do możliwości samoﬁnansowania

Stadionu Narodowego, należy stwierdzić, że stadion

ten jest obiektem wielofunkcyjnym, który może ge-

nerować przychody z różnych źródeł.

Do wykonania

pozostały prace mające na celu wyposażenie obiektu

w takim zakresie, który umożliwi jego komercyjne

funkcjonowanie i generowanie przychodów.

Na Sta-

dionie Narodowym, przy wykorzystaniu płyty bo-

iska, możliwe jest organizowanie zarówno imprez

o charakterze sportowym, jak również innych

imprez masowych.

W innych częściach stadio-

nu możliwe jest organizowanie mniejszych im-

prez.

Stadion posiada również powierzchnie

przeznaczone na wynajem w celu organizacji

biur itp.

Stan optymalny, do jakiego będzie dążyć za-

rządca stadionu, to stan, w którym w pełni wy-

korzystany będzie potencjał stadionu, przy

działaniu zgodnie z zasadami prawidłowej go-

spodarki i jednocześnie w sposób zapewniający

właściwą realizację zadań publicznych, w szczegól-

ności z zakresu kultury oraz kultury ﬁzycznej,atak-

że działań o charakterze komercyjnym, zmierzając

do osiągnięcia przychodów umożliwiających pokry-

wanie kosztów funkcjonowania i utrzymania Stadio-

nu Narodowego.

Zarządca Stadionu Narodowego bę-

dzie zobowiązany do pokrywania kosztów jego bieżą-

cego utrzymania i funkcjonowania.

Ostatecznie o

możliwości samoﬁnansowaniaStadionuNarodowego

zadecyduje oferta przygotowana przez zarządcę sta-

dionu oraz sytuacja gospodarcza i oferta stadionów

konkurujących na rynku ze Stadionem Narodowym,

które będą również mieć wpływ na stopień wykorzy-

stania Stadionu Narodowego przez zainteresowane

podmioty.

Obecnie aktualizowany jest biznesplan, który

umożliwi odpowiedzi na pytania, czy i w jakiej per-

spektywie możliwe będzie osiąganie przychodów

z działalności prowadzonej na Stadionie Narodowym,

a także jaki będzie poziom tych przychodów.

Do pro-

gnozowania na temat terminu, w którym zwróci się

inwestycja budowy Stadionu Narodowego, nie wystar-

czą prognozy ﬁnansowezawartewbiznesplanie.

Ko-

nieczna jest znajomość wyników osiąganych z pro-

wadzonej działalności na przestrzeni kilku lat.

Po-

nadto Stadion Narodowy jest przedsięwzięciem, któ-

rego efekt ma służyć nie tylko komercyjnej działal-

ności, ale także, lub przede wszystkim, działalności

społecznej na rzecz propagowania kultury ﬁzycznej

w szerokim rozumieniu.

W celu uzyskania informacji o kosztach utrzyma-

nia i sposobie wykorzystania stadionów w Gdańsku,

Poznaniu i we Wrocławiu proszę zwrócić się ze sto-

sownym pytaniem do właściwych jednostek samorzą-

du terytorialnego.

Na podstawie danych pochodzących z badań

1)

za-

mówionych przez Ministerstwo Sportu i Turystyki,

a prowadzonych w trakcie trwania Mistrzostw Euro-

kibice zagraniczni w czasie pobytu w Polsce wyda-

wali średnio 273 zł dziennie (ok. 1541 zł

2)

na pobyt,

co stanowiło 357,5 euro), a łącznie z wydatkami przed

wyjazdem – 2654 zł (615,8 euro).

Kibice, którzy przy-

jechali na jeden dzień, wydawali średnio 354 zł.

Śred-

nie wydatki kibiców nocujących w wybranych mia-

stach (w PLN) wynosiły:

Według wstępnych szacunków kibice zagraniczni

w czasie pobytu w Polsce zostawili ok. 530 mln zł

(123 mln euro).

Przed przyjazdem do Polski ich wy-

datki związane z przyjazdem do Polski wyniosły ok.

450 mln zł (104,4 mln euro), z których większość sta-

nowiły koszty noclegów w Polsce i transportu.

Łącz-

ne wydatki cudzoziemców w Polsce wzrosły w tym

okresie o 15,6% w stosunku do analogicznego okresu

3)

.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że Minister-

stwo Sportu i Turystyki nie dysponuje danymi na

temat wpływów ze zwiększonej konsumpcji w ujęciu

podatku VAT i akcyzy.

Z wyrazami szacunku

Minister

Joanna Mucha

1)

Badania zostały przeprowadzone w czerwcu 2012 r. przez

konsorcjum: Instytut Turystyki sp. z o.o. w Warszawie i Activ

Group Krzysztof Patelak z Kutna.

2)

Według kursu czerwcowego 1 euro = 4,31 PLN.

3)

Dane za okres II kwartału 2012 r.

(9,6 mld zł) w porówna-

niu z II kwartałem 2011 r.

(8,3 mld zł).

Średnie

wydatki

Ogółem Gdańsk Poznań Warszawa Wrocław Kraków

W Polsce

Na osobę 1541 1547 2863 2505 784 1407

Na dzień 273 233 272 318 207 254

Przed przyjazdem do Polski

Na osobę 1113 804 1910 2124 853 1418

Na dzień 198 121 181 270 225 256

475

Odpowiedź

podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

w sprawie refundacji materiałów

(8370)

RP, w sprawie wpisania na listę leków refundowa-

nych specjalnych środków opatrunkowych na wro-

dzone pęcherzowe oddzielanie się naskórka, która

została przekazana przy piśmie wicemarszałka Sej-

-8370/12, uprzejmie proszę o przyjęcie poniższych

dowej ceny zbytu leku, wyrobu medycznego, środka

spożywczego dla produktu we wnioskowanym wska-

zaniu.

Powyższe oznacza, że minister zdrowia prowa-

dzi procedurę o objęcie refundacją opatrunku po uprzed-

nim złożeniu wniosku przez wnioskodawcę.

Jednocze-

śnie informuję, iż wnioski o objecie refundacją są roz-

patrywane wg kolejności ich wpływu, w terminie 180

danych niezbędnych do rozpatrzenia wniosku bieg

uzupełnienia danych albo do dnia upływu terminu

uzupełnienia wniosku.

Nowe wnioski, jakie obecnie

wpłynęły do Ministerstwa Zdrowia, o objęcie refunda-

cją we wskazaniu, jakim jest choroba Epidermolysis

bullosa, w najbliższym czasie staną się przedmiotem

negocjacji z Komisją Ekonomiczną działającą przy mi-

nistrze zdrowia.

Opatrunki, które obecnie są objęte refundacją

w zakresie stanu klinicznego, jakim jest choroba Epi-

dermolysis bullosa, były rekomendowane przez Polskie

Towarzystwo Leczenia Ran jako opatrunki odpowied-

nie w celu łagodzenia przebiegu choroby lub kompen-

sowania skutków upośledzenia w ww. chorobie.

Ministerstwo Zdrowia jednak dodatkowo zwróci-

ło się o stanowisko do konsultanta krajowego do spraw

dermatologii i wenerologii pana prof. dra hab. An-

drzeja Kaszuby o sklasyﬁkowanienowychopatrun-

ków pozostających poza refundacją, a które mogłyby

łagodzić przebieg Epidermolysis bullosa.

Obecnie

prace w tym zakresie trwają.

Łączę wyrazy szacunku

Podsekretarz stanu

-023-8391/12, w sprawie sprzedaży głównej siedziby

pujące wyjaśnienia.

ﬁnansów o przydzielenie środków wwysokości 36

bowiązania wymagalne Skarbu Państwa.

Przedmiotowa rezerwa – zgodnie z tytułem – utwo-

rzona została z przeznaczeniem na sﬁnansowanie

wymagalnych zobowiązań Skarbu Państwa wynika-

jących z prawomocnych wyroków sądowych i ugód

zano na konieczność poszukiwania oszczędności w ra-

mach budżetu dysponenta w celu zrealizowania przed-

miotowego zakupu.

Wskazano również, że żadna z re-

zerw nie może stanowić wprost źródła ﬁnansowania

takich potrzeb.

Jako ewentualną możliwość pozyskania środków

znaczenia rezerwy celowej.

Podkreślona jednak zosta-

ła konieczność uzyskania w tym celu deklaracji dys-

ponentów innych części budżetowych o niewykorzysta-

ministra ﬁnansówzprzeznaczeniemnainnecele.

Na ówczesnym etapie realizacji budżetu resort

W kwestii możliwości odzyskania bądź zabezpie-

czenia obecności IPN w obecnie zajmowanym budyn-

ku uprzejmie informuję, iż minister ﬁnansówniebył

stroną w podejmowanych negocjacjach ze spółką

Ruch SA i nie posiada informacji dotyczących warun-

ków, na jakich instytut użytkuje zajmowaną przez

siebie powierzchnię.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Hanna Majszczyk

Warszawa, dnia 8 października 2012 r.

476

Odpowiedź

SPS-023-8419/12) interpelacją posła na Sejm RP

sowania realizacji przez powiaty zadań wynikających

osób niepełnosprawnych, w zakresie swoich właści-

wości uprzejmie informuję, co następuje.

Głównym źródłem przychodów Państwowego

Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych

(PFRON) są wpłaty pracodawców nieosiągających

wymaganego wskaźnika zatrudnienia osób niepeł-

nosprawnych.

Wpłaty pracodawców zaplanowane na

2012 r. wynoszą 4150 tys. tys. zł.

Łączna kwota przy-

chodów PFRON zaplanowanych na 2012 r. wynosi

5 059 036 tys. zł.

W tej kwocie dotacje z budżetu pań-

stwa wynoszą 747 686 tys. zł.

Zgodnie z obowiązują-

cymi przepisami art. 46a ust. 1 z dnia 27 sierpnia 1997 r.

poz. 721, z późn. zm.) dotacje z budżetu państwa dla

PFRON przeznacza się na: doﬁnansowanieuprawnio-

nym pracodawcom wynagrodzeń pracowników niepeł-

nosprawnych w wysokości do 30% wydatków PFRON

(w planie na 2012 r.

– 722 686 tys. zł) oraz na zrekom-

ków od nieruchomości, rolnego, leśnego i od czynności

cywilnoprawnych dla prowadzących zakłady pracy

nie na 2012 r. 25 mln zł).

Ze zgromadzonych przez PFRON środków zapla-

nowanych w planie ﬁnansowymnadanyrokrealizo-

wane są zadania określone w ustawie o rehabilitacji

pełnosprawnych.

Część środków ﬁnansowychPFRON

dystrybuowana jest przez jednostki samorządu po-

wiatowego i wojewódzkiego (w planie na 2012 r. są to

wydatki w wysokości 988 631 tys. zł z łącznej kwoty

wydatków 5 032 501 tys. zł).

Podział tych środków

dokonywany jest według algorytmu określonego w roz-

Opracowywanie oraz opiniowanie projektów ak-

przez prywatną ﬁrmę o nazwie

12, przekazujące interpelację pana Adama Kwiat-

działu sprzedaży PLL LOT SA przez prywatną ﬁrmę

o nazwie Personnel Service, po uzyskaniu stosow-

nych wyjaśnień od Zarządu PLL LOT SA uprzejmie

Na mocy porozumienia oraz umowy o świadczenie

usług podpisanych przez PLL LOT SA ze spółką

Work Service SA oraz związaną z nią spółką Person-

mocy art.

23

1

Kodeksu pracy nastąpiło przejęcie czę-

ści pracowników działu sprzedaży PLL LOT SA przez

Personnel Service sp. z o.o. Oznacza to, iż wszystkie

prawa i obowiązki przejmowanych pracowników PLL

LOT SA wynikające z dotychczasowych umów o pra-

cę pozostały w mocy.

Dodatkowo PLL LOT SA za-

gwarantowała ww. pracownikom dotychczasowe upraw-

nienia do prywatnych przelotów (tzw. biletów pra-

kich połączeniach realizowanych przez spółkę.

Nato-

miast ze względów formalnoprawnych po dniu 30 wrze-

śnia 2012 r. pracownicy ci nie będą mogli korzystać ze

świadczeń przysługujących pracownikom z zakłado-

wego funduszu świadczeń socjalnych PLL LOT SA.

Dostawca usługi call centre wyłoniony został

w trybie zaproszenia do składania ofert.

Zapytanie

ofertowe przesłane zostało do 25 podmiotów działa-

jących na rynku polskim wyspecjalizowanych w za-

kresie usług call centre.

Na powyższe zapytanie od-

powiedziało 15 podmiotów.

Procedura wyboru pod-

miotu trwała od dnia 16 maja do dnia 10 lipca br.

W wyniku kolejnych etapów postępowania wybrano

Work Service SA oraz Personnel Service sp. z o.o.,

gdyż podmioty te zaproponowały najkorzystniejsze

477

warunki ﬁnansoweorazprzedstawiłynajszerszeport-

folio doświadczeń w podobnych procesach ze wszyst-

kich ﬁrmbiorącychudziałwprocesiewyborudostaw-

cy usługi.

Jednocześnie podkreślić należy, iż żaden

przepis prawny nie obliguje PLL LOT SA do dokony-

wania wyboru dostawców usług w procedurze prze-

targowej.

Natomiast odnośnie do przekazania dokumentacji

dotyczącej wyboru dostawcy usługi call centre wska-

zać należy, iż wyłącznym dysponentem dokumentacji

spółki jest jej zarząd, który prowadzi sprawy spółki

i ponosi w tym zakresie pełną odpowiedzialność.

Jak wskazuje zarząd spółki, powyższa decyzja

o outsourcingu sprzedaży w formule call centre sta-

nowi kontynuację podejmowanych wcześniej działań

polegających na przekazywaniu poza spółkę działal-

ności usługowej wspomagającej transport lotniczy.

Z poważaniem

Minister

Mikołaj Budzanowski

Warszawa, dnia 11 października 2012 r.

(8428)

terpelację pani Barbary Bartuś, posła na Sejm RP,

znak: SPS-023-8428/12, w sprawie opłat za korzy-

uprzejmie informuję, iż w oparciu o treść art. 5 pkt

do zakresu pojęcia „świadczenie opieki zdrowotnej”

zalicza się świadczenie zdrowotne, świadczenie zdro-

wotne rzeczowe i świadczenie towarzyszące.

Zgodnie

natomiast z art. 5 pkt 38 ww. ustawy tzw. świadcze-

niem towarzyszącym jest zakwaterowanie i wyżywie-

nie w zakładzie opieki zdrowotnej całodobowej lub

uważyć w tym miejscu należy, iż zakwaterowanie

pacjenta jako świadczenie towarzyszące, podlega ﬁ-

nansowaniu przez publicznego płatnika świadczeń

opieki zdrowotnej.

Wskutek powyższego niezbędne

jest określenie, jaki jest wówczas zakres świadczenia

udzielanego w tym zakresie przez świadczeniodawcę.

Należy jednakże wskazać, iż w polskim ustawodaw-

stwie brak deﬁnicjilegalnejpojęcia„zakwaterowa-

nie”.

Skutkuje to koniecznością posłużenia się wy-

kładnią celowościową tego przepisu.

Mając na uwadze brak deﬁnicjilegalnejomawia-

nego pojęcia, wydaje się, iż pojęcie to należy rozumieć

potocznie, a zatem, w tym przypadku, jako umiesz-

czenie świadczeniobiorcy na czas pobytu w szpitalu

w pomieszczeniu spełniającym prawem przewidziane

wymagania, w którym mogą być udzielane świadcze-

nia zdrowotne.

Podkreślić w tym miejscu należy, iż udzielenie

świadczenia towarzyszącego niewątpliwie stanowi

istotną część realizowanej przez podmiot leczniczy

pacjentowi usługi leczniczej.

Podmiot leczniczy jako

dłużnik w stosunku zobowiązaniowym o udzielenie

świadczenia opieki zdrowotnej zawieranym pomiędzy

nim a pacjentem jest więc zobowiązany także do jego

realizacji w sposób kompleksowy, a więc zapewniając

pacjentowi realizację świadczenia towarzyszącego, tj.

zakwaterowania.

Mając na uwadze powyższe, speł-

nienie świadczenia wynikającego ze stosunku zobo-

wiązaniowego przez dłużnika, w tym wypadku pod-

miot leczniczy, zgodnie z treścią art. 354 § 1 K.c.

powinno zostać dokonane zgodnie z treścią tego sto-

sunku i w sposób odpowiadający jego celowi społecz-

no-gospodarczemu oraz zasadom współżycia społecz-

czaje – także w sposób odpowiadający tym zwycza-

jom.

Dlatego też w omawianej kwestii podstawowe

znaczenie będzie miało ustalenie właściwego pozio-

mu wykonania usługi.

Jak wynika z przytoczonego

powyżej art. 354 § 1 K.c., właściwe jest przyjęcie wy-

kładni wskazującej na uznanie korzystania z energii

elektrycznej na użytek własny za wypełnienie zasady

współżycia społecznego, ponieważ możliwość ta po-

zwala na zapewnienie dostępu do informacji czy kon-

taktu z osobami bliskimi w przypadku podłączenia

do sieci energetycznej urządzeń mobilnych (telefon

komórkowy, laptop itp.).

Dodać w tym miejscu należy,

iż jak wynika z treści art. 355 § 1 K.c., dłużnik obo-

wiązany jest do staranności ogólnie wymaganej

ności (art. 355 § 2 K.c.).

W związku z powyższym właściwe jest stanowi-

sko, zgodnie z którym wykonanie usługi leczniczej

powinno wiązać się po stronie podmiotu leczniczego

z koniecznością zapewnienia właściwego poziomu re-

alizacji świadczenia towarzyszącego jakim jest za-

kwaterowanie, a więc odpowiadającego niezbędnym

potrzebom pacjenta, do jakich można także zaliczyć

korzystanie z energii elektrycznej na użytek własny

czy także z odbiornika TV w uzasadnionym zakresie,

bez obowiązku ponoszenia przez pacjenta dodatko-

wych opłat.

Ponadto podkreślić należy, iż z uwagi na

fakt, że w pomieszczeniu szpitalnym znajduje się do-

stęp do energii elektrycznej, niezasadne jest także

478

dokonywanie pod tym względem różnicowania rodza-

jów zakwaterowania: szpitalnego, jak i udzielanego

przez inne podmioty (jak np. hotele, pensjonaty).

Należy jednakże podkreślić, iż powyższe stanowi-

sko nie wskazuje jednocześnie na obowiązek zapew-

nienia przez podmiot leczniczy odbiornika TV w po-

mieszczeniach szpitalnych.

Natomiast gdy taki od-

biornik już znajduje się na wyposażeniu pomieszcze-

nia szpitalnego, korzystanie z niego wchodzi w za-

kres pojęcia „zakwaterowanie”, co w konsekwencji

powoduje, iż nie jest zasadne pobieranie opłat z tego

tytułu.

Uprzejmie także informuję, iż stanowisko doty-

czące braku zasadności pobierania opłat za korzysta-

nie z energii elektrycznej na użytek własny przez

pacjentów podczas ich hospitalizacji zostało udzielone

przez Narodowy Fundusz Zdrowia pismem z dnia 25

sierpnia 2011 r., znak: NFZ/CF/BP/2011/075/0122/

W/21923/GJ, i przekazane do rzecznika praw pacjen-

ta, który opublikował je na stronie internetowej tego

podmiotu pod adresem internetowym: http://www.

bpp.gov.pl/dok/opiniaNFZ.pdf.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Sławomir Neumann

w sprawie wprowadzenia na listę

ną pismem znak: SPS-023-8438/12, w sprawie ﬁnan-

sowania leczenia ciężkiej astmy alergicznej IgE za-

leżnej w ramach programu lekowego uprzejmie infor-

muję.

kończenia procesu, tj. wydania decyzji ministra zdro-

wia w przedmiotowym zakresie.

wanego o jakość, ustalonego w wysokości trzykrot-

cji Oceny Technologii Medycznych z dnia 22 sierpnia

2012 r. w przypadku produktów zawierających oma-

rygowany o jakość) przy dodaniu omalizumabu do

cjent.

Powyższe oznacza brak efektywności kosztowej

mające na celu wyjaśnienie powstałych wątpliwości

nia przedmiotowej terapii uwzględniające możliwości

podmiotu zobowiązanego do ﬁnansowaniaświadczeń

ze środków publicznych.

Łączę wyrazy szacunku

Podsekretarz stanu

w sprawie prac legislacyjnych związanych

(8440)

terpelację pana Marka Balta, posła na Sejm Rzeczy-

pospolitej Polskiej, która została przesłana przy pi-

śmie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej,

znak: SPS-023-8440/12, z dnia 12 września 2012 r.,

w sprawie stanu prac legislacyjnych w zakresie po-

chówku szczątków pochodzących ze spopielenia zwłok

ludzkich, uprzejmie informuję.

479

W roku 2009 podjęto inicjatywę dotyczącą powo-

łania międzyresortowego zespołu ds. opracowania

założeń do projektu ustawy o cmentarzach i chowa-

niu zmarłych, jednak zespół nie został powołany.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Sławomir Neumann

w sprawie koncesji dla linii lotniczych (8443)

koncesji dla linii lotniczych, znak: SPS-023-8443/12,

uprzejmie odpowiadam na zadane pytania.

W nawiązaniu do pytania pierwszego uprzejmie

informuję, iż zgodnie z art. 166 ust. 1 ustawy z dnia

933) koncesja udzielana jest na wniosek zaintereso-

wanego przedsiębiorcy.

Informacje oraz dokumenty,

które wnioskodawca obowiązany jest dołączyć do wnio-

sku o udzielenie koncesji, wskazane zostały przede

wszystkim w przepisach unijnych, w szczególności

wie wspólnych zasad wykonywania przewozów lotni-

czych na terenie Wspólnoty oraz w obowiązujących

przepisach krajowych, w tym w ww. ustawie Prawo

lotnicze.

Zgodnie z nimi przedsiębiorca ubiegający się

o uzyskanie przedmiotowej koncesji nie jest obowią-

zany do przedstawienia gwarancji bankowych.

Odpowiadając na pytanie drugie, pragnę poinfor-

mować, iż decyzja o wprowadzeniu ewentualnych

zmian w przepisach oraz ich zakresu w przedmioto-

wej sprawie zostanie podjęta po przeprowadzeniu

szczegółowej analizy obecnie obowiązujących przepi-

sów krajowych oraz unijnych dotyczących procedury

przyznawania koncesji na podjęcie i wykonywanie

czego, a także w uwzględnieniem wyników kontroli

resortowej przeprowadzanej w tym przedmiocie

w Urzędzie Lotnictwa Cywilnego.

Udzielając powyższych wyjaśnień, pozostaję z po-

Warszawa, dnia 11 października 2012 r.

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

Sejmu RP, z dnia 1 września 2012 r.

(SPS-023-8448/

12) w sprawie propozycji zmian zapisów dotyczących

leczenia substytucyjnego, uprzejmie informuję, że

prace legislacyjne nad rozporządzeniem w sprawie

leczenia substytucyjnego prowadzone były zgodnie

z obowiązującą procedurą, uwzględniającą m.in.

konsultacje społeczne oraz konsultacje międzyre-

sortowe.

W związku z powyższym wszelkie zmiany

przepisów uwzględnione w rozporządzeniu mini-

jącym rozporządzenie w sprawie szczegółowego try-

bu postępowania przy leczeniu substytucyjnym oraz

stytucyjne, zostały wprowadzone w uzgodnieniu

m.in. z kierownikami programów substytucyjnych,

organizacjami pacjentów oraz poszczególnymi re-

sortami.

Wszystkie przepisy, do których odnosi się

pan poseł tj.:

— § 2.3.

Kierownik programu lub upoważniony

moczu, potwierdza przyjmowanie, innych niż stoso-

wane w leczeniu, środków odurzających lub substan-

cji psychotropowych;

— § 5.4a.

W przypadku pacjentów nieprzerwanie

leczonych substytucyjnie przez co najmniej dwa lata,

środek substytucyjny może być wydawany na okres

pacjenta, w szczególności, gdy taki tryb wydawania

— § 9.1.

Pacjenci uczestniczący w programie mają

były przedmiotem wspomnianej nowelizacji i są

wynikiem uzgodnień międzyresortowych i konsulta-

cji społecznych.

Wprowadzenie zaproponowanych przez

pana posła zmian w ww. przepisach skutkowałoby

480

powrotem przepisów rozporządzenia z dnia 19 paź-

dziernika 2007 r. w sprawie szczegółowego trybu po-

stępowania przy leczeniu substytucyjnym oraz szcze-

gółowych warunków, które powinien spełniać za-

kład opieki zdrowotnej prowadzący leczenie substy-

tucyjne.

Pozostałe uwagi:

§ 2.1. dotyczący kwaliﬁkacjipacjentadoprogra-

mu był również przedmiotem wspomnianej wyżej

nowelizacji rozporządzenia, która była opiniowana

m.in. przez konsultanta krajowego w dziedzinie

psychiatrii.

KBPN nie otrzymało w minionych la-

tach żadnej uwagi od lekarzy praktyków (w tym

kierowników programów substytucyjnych) o trud-

nościach związanych z diagnozowaniem u pacjen-

tów uzależnienia od opioidów.

Wg wspomnianego

ICD-10 kategorię F19 przypisuje się pacjentom uza-

leżnionym od kilku substancji lub innych substan-

cji psychoaktywnych (niż F10-F18), przy czym ka-

tegorię tę należy wykorzystać, gdy nie ma pewno-

ści, która z substancji dominuje.

Możemy sobie

zatem wyobrazić sytuację, gdy pacjent uzależniony

od opiatów (F11.2) jest jednocześnie uzależniony

od nikotyny (F17.2) i otrzyma zgodnie z klasyﬁka-

cją diagnozę F19.2. jako osoba uzależniona od róż-

nych substancji psychoaktywnych, co nie dyskwa-

lifikuje go do udziału w leczeniu substytucyjnym.

W opinii biura lekarze zatrudnieni w progra-

mach substytucyjnych nie mają trudności z kwa-

liﬁkacjąpacjentówuzależnionychodopioidówdo

leczenia substytucyjnego przedłożona propozycja

jest niezgodna z aktualną wiedzą medyczną i mię-

dzynarodowymi standardami.

§ 5.2 dotyczący przyjmowania leku substytucyj-

nego przez pacjenta poza zakładem opieki zdrowotnej

nie powinien wzbudzać wątpliwości, ponieważ pkt 2

wskazuje, iż pacjent „spełnia łącznie następujące wa-

runki:

gramem zajęciach terapeutycznych”.

Jak wynika

z powyższego przepisu, pacjent, aby mógł przyjmo-

wać lek poza programem (w domu), musi spełniać

wszystkie warunki: a, b, c.

Nie wydaje się zatem

zasadne dopisywanie do pkt b warunku zawartego

już w pkt a.

§ 5.4 dotyczący „przypadku, gdy czas trwania

cjenta do zakładu jest dłuższy niż czas, na który wy-

dany został środek substytucyjny, kierownik progra-

mu lub upoważniony przez niego lekarz wykonujący

żeniu pacjentowi tego czasu na okres nieprzekracza-

jący łącznie 14 dni przyjmowania przez pacjenta

środka substytucyjnego bez obecności lekarza, pielę-

gniarki lub farmaceuty.”

W powyższej sytuacji lek

dostarcza pacjentowi osoba upoważniona przez pa-

cjenta (§ 5.4c).

Propozycja przedłożona przez pana

posła, by pacjent przyjmował środek w obecności le-

karza pierwszego kontaktu, jest merytorycznie uza-

sadniona, jednak niemożliwa do realizacji w świetle

obowiązujących przepisów ustawy o przeciwdziała-

niu narkomanii.

§ 5.4c „W przypadku wystąpienia udokumento-

wanej przeszkody o charakterze zdrowotnym, unie-

możliwiającej osobiste przybycie pacjenta do zakładu,

środek substytucyjny może być wydany upoważnio-

nej przez pacjenta osobie.

Upoważnienie do odbioru

go tożsamość upoważnianej osoby, pacjent podpisuje

w obecności kierownika programu lub upoważnione-

go przez niego lekarza wykonującego zadania w pro-

gramie.

Upoważnienie dołącza się do dokumentacji

medycznej pacjenta”.

Praktyka kompletowania niezbędnych w procesie

leczenia dokumentów takich jak: zapoznanie się z re-

gulaminem, kontrakt terapeutyczny, upoważnienia

i in. wskazuje, iż odbywa się to przy przyjęciu pacjen-

ta do leczenia niezależnie od proﬁluplacówki.

Wtrak-

cie prac legislacyjnych nad rozporządzeniem nie wy-

dawało się zasadnym, aby tak wysoce uszczegóławiać

procedury postępowania w programie substytucyj-

nym.

Powyższa kwestia wydaje się być sprawą orga-

nizacyjną.

§ 5.5 „Czasowe wydawanie środka substytucyjne-

go pacjentowi może być realizowane na podstawie

porozumienia zawartego przez kierownika programu

z zakładem lub inną placówką, w której pacjent ak-

tualnie przebywa ze względu na stan zdrowia lub

sytuację społeczną”.

Proponowane nałożenie obowiązku (poprzez za-

pis: „Czasowe wydawanie środka substytucyjnego

pacjentowi jest realizowane...”) na podmioty inne niż

prowadzące leczenie substytucyjne (np. szpitale) jest

niezasadne, ponieważ wyklucza sytuacje, gdy placów-

ka, w której pacjent przebywa, posiada środek sub-

stytucyjny.

stii rozpowszechnienia metadonu na tzw. czarnym

rynku i danych dotyczących 10 tysięcy osób w Polsce

uzależnionych od metadonu, informuję, iż nie jest

znane Ministerstwu Zdrowa źródło powyższych da-

nych.

Jednocześnie pragniemy zapewnić, iż przepro-

wadzone pod koniec 2010 r. ogólnopolskie badania na

temat postaw i zachowań dotyczących substancji psy-

choaktywnych na losowej próbie mieszkańców Polski

w wieku 15–64 lata (n=3900), nie potwierdzają po-

wyższych informacji, wskazując jednocześnie na zni-

kome używanie metadonu w Polsce (w granicach błę-

du statystycznego) – tabela w załączeniu.

Wyrażam nadzieję, że przedstawione powyżej in-

481

Łączę wyrazy szacunku

Podsekretarz stanu

logii i psychologii uprzejmie informuję, co następuje.

Zasady zawierania umów na realizację świadczeń

zdrowotnej, kryteria oceny ofert oraz warunki wy-

magane od świadczeniodawców.

Odnosząc się do kwestii dotyczącej utrudnionego

dostępu pacjentów do świadczeń opieki zdrowotnej

w zakresie dermatologii, w tym związanych z leczeniem

łuszczycy, uprzejmie informuję, iż zgodnie ze stanowi-

skiem Narodowego Funduszu Zdrowia płatnik świad-

czeń opieki zdrowotnej zawarł na 2012 r. umowy z:

1) 1360 świadczeniodawcami w zakresie: ambu-

latoryjna opieka specjalistyczna, dermatologia i we-

nerologia,

2) 74 świadczeniodawcami w zakresie: leczenie szpi-

talne, dermatologia i wenerologia – hospitalizacja,

3) 3 świadczeniodawcami w zakresie: leczenie szpital-

ne, dermatologia i wenerologia – hospitalizacja planowa,

4) 5 świadczeniodawcami w zakresie: leczenie

szpitalne, dermatologia i wenerologia – zespół opieki

dziennej,

5) 4 świadczeniodawcami w zakresie: leczenie

spitalizacja.

Wartość zawartych umów na realizację omawia-

nych zakresów świadczeń opieki zdrowotnej w 2012 r.

wynosi:

1) w rodzaju: ambulatoryjna opieka specjalistycz-

na – 247 269 506,31 zł (wzrost o 12,29% w stosunku

Używanie substancji psychoaktywnych kiedykolwiek w życiu, w czasie ostatnich 12 miesięcy

i w czasie ostatnich 30 dni (odsetki badanych)

2010 2006

kiedykolwiek

w życiu

w czasie ostatnich

12 miesięcy

w czasie

ostatnich

30 dni

kiedykolwiek

w życiu

w czasie

ostatnich

Marihuana lub haszysz 17,6 9,6 5,4 9,0 2,7 0,9

LSD 2,0 0,7 0,4 0,9 0,1 0,0

Amfetamina 4,0 1,9 1,0 2,7 0,7 0,2

Grzyby halucynogenne 2,0 0,6 0,4 1,0 0,1 -

Ecstasy 3,4 1,5 0,6 1,2 0,3 0,1

Crack 0,2 0,1 0,0 0,2 0,0 -

Kokaina 1,2 0,7 0,5 0,8 0,2 0,1

Astrolit 0,1 0,0 - - - -

Heroina 0,2 0,1 0,1 0,1 0,1 0,0

Metadon 0,1 0,0 - - - -

„Kompot” 0,6 0,2 0,1 0,2 - -

GHB - 0,0 0,0 - - -

Sterydy anaboliczne 1,7 0,7 0,5 0,4 0,1 0,0

Substancje wziewne (np. kleje,

farby)

1,6 0,5 0,3 - - -

Leki uspokajające i nasenne

5,1 3,5 2,1 18,2 7,7 4,1

482

do wartości rozliczonych świadczeń w tym zakresie

w 2011 r.),

2) w rodzaju: leczenie szpitalne (ogółem) –

125 263 118,41 zł (wzrost o 0,79% w stosunku do

— dermatologia i wenerologia – hospitalizacja:

119 185 148,66 zł (wzrost o 0,55% w stosunku do

— dermatologia i wenerologia – hospitalizacja pla -

nowa: 2 058 992 zł (wzrost o 81,67% w stosunku do

dziennej: 769 445,75 zł (spadek o 51,12% w stosunku

— dermatologia i wenerologia dziecięca – hospi -

talizacja: 3 249 532 zł (spadek o 5,91% w stosunku

kwestii dotyczącej długiego czasu oczekiwania na re-

alizację świadczeń opieki zdrowotnej w zakresie po-

radni i oddziałów dermatologicznych, uprzejmie in-

formuję, iż zgodnie ze stanowiskiem Narodowego

Funduszu Zdrowia:

1) Średni czas oczekiwania na realizację świad-

czeń opieki zdrowotnej w zakresie poradni dermato-

logicznych (wg stanu na marzec 2012 r.) wynosi od

4 do 26 dni w przypadku stabilnym i od 0 do 1 dnia

w przypadku pilnym.

2) Średni czas oczekiwania na realizację świad-

w przypadku pilnym.

W tym miejscu należy podkreślić, iż:

— Zakres danych przekazywanych przez świad -

czeniodawców w zakresie list oczekujących na reali-

zację świadczeń opieki zdrowotnej uniemożliwia wy-

odrębnienie spośród wszystkich osób oczekujących

na świadczenie osób chorych na łuszczycę.

— Zgodnie z art. 29 i 30 cytowanej na wstępie

specjalisty oraz szpitala spośród świadczeniodawców

posiadających zawarte umowy z Narodowym Fundu-

szem Zdrowia o udzielanie świadczeń opieki zdrowot-

nej oraz wyboru tego realizatora świadczeń, u które-

go czas oczekiwania na realizację danego świadcze-

nia opieki zdrowotnej jest najkrótszy.

Warunki realizacji świadczeń gwarantowanych

oddziałów o proﬁlu:dermatologiaiwenerologia/der-

matologia i wenerologia dla dzieci zostały określone

w załączniku nr 3 (lp.

15) do rozporządzenia ministra

Stosownie do przepisów powyższego rozporządze-

nia świadczenia w oddziale dermatologiczno-wenero-

logicznym mogą być realizowane po spełnieniu po-

niższych warunków:

1) lekarze:

— w hospitalizacji: równoważnik co najmniej

dwóch etatów (nie dotyczy dyżuru medycznego) spe-

cjalisty w dziedzinie dermatologii i wenerologii,

— w hospitalizacji planowej: równoważnik co naj -

mniej jednego etatu (nie dotyczy dyżuru medycznego)

specjalisty w dziedzinie dermatologii i wenerologii;

2) w zakresie organizacji udzielania świadczeń:

— w hospitalizacji, jak i w hospitalizacji planowej

konieczne jest zapewnienie całodobowej opieki lekar-

skiej we wszystkie dni tygodnia (może być łączona

z innymi oddziałami o proﬁluzachowawczym);po-

nadto dodatkowo

— w hospitalizacji, w miejscu udzielania świad -

czeń wymagane jest wyposażenie w lampę PUVA lub

wąskopasmowe UVB (311 nm), aparat do kriochirur-

gii miejscowej, aparat do elektrokoagulacji, kardio-

monitor, zestaw do pobierania wycinków oraz zestaw

do płatkowych testów skórnych (co najmniej 26),

a w lokalizacji – w mikroskop oraz wymagany jest

dostęp do badań immunohistopatologicznych i myko-

logicznych; w pozostałych wymaganiach świadcze-

niodawca musi zapewnić w miejscu udzielania świad-

czeń punkt pielęgniarski z pokojem przygotowaw-

czym pielęgniarskim, gabinet diagnostyczno-zabie-

gowy oraz izolatkę,

— w hospitalizacji planowej, w miejscu udzielania

świadczeń wymagane jest wyposażenie w lampę PUVA

chirurgii miejscowej oraz zestaw do pobierania wy-

cinków; w pozostałych wymaganiach świadczenio-

dawca musi zapewnić w miejscu udzielania świadczeń

w hospitalizacji planowej gabinet diagnostyczno-za-

biegowy i izolatkę.

Warunki realizacji świadczeń dla poradni derma-

tologicznej i wenerologicznej zostały określone w roz-

bulatoryjnej opieki specjalistycznej (Dz. U. Nr 111,

Stosownie do przepisów powyższego rozporządze-

nia porady dermatologiczne i wenerologiczne mogą

być realizowane przez:

1) lekarza:

— specjalistę w dziedzinie dermatologii i wenero -

logii albo

— ze specjalizacją I stopnia w dziedzinie derma -

tologii i wenerologii, albo

— w trakcie specjalizacji w dziedzinie dermatolo -

gii i wenerologii;

w poradni dermatologicznej i wenerologicznej koniecz-

ne jest zapewnienie w miejscu udzielania świadczeń:

— mikroskopu optycznego,

— dermatoskopu,

— zestawu do pobierania wycinków;

3) w zakresie badań lub procedur terapeutycz-

nych wymagany jest dostęp do:

483

— badań laboratoryjnych i mikrobiologicznych

wykonywanych w medycznym laboratorium diagno-

stycznym,

— USG,

— elektrokoagulacji,

— kriochirurgii,

— światłolecznictwa terapeutycznego (kabina lub

płyta emitująca promieniowanie UVA, UVB lub

UVA1 do fototerapii lub fotochemioterapii).

Ponadto uprzejmie proszę o przyjęcie następują-

cych informacji w zakresie dostępu do świadczeń

opieki zdrowotnej pacjentów chorych na łuszczycę.

W chwili obecnej zgodnie z zarządzeniem nr 72/

2011/DSOZ prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia

leczenie szpitalne istnieje możliwość rozliczania le-

czenia biologicznego łuszczycy pospolitej (ICD-10

L40.0).

Terapia może być prowadzona z zastosowa-

niem substancji: adalimumab, etanercept, inﬂiksi-

mab, ustekinumab.

Rozliczenie kosztów zastosowa-

nych substancji następuje na podstawie udokumen-

towania zakupu fakturą/rachunkiem.

Finansowanie

terapii biologicznej ciężkiej łuszczycy przez fundusz

miało swój początek w lipcu 2010 r. i z uwagi na przy-

jęty mechanizm ﬁnansowaniamożnajepodzielićna

dwa poniższe okresy:

1.

Okres VII 2010 – III 2011: ﬁnansowanieodby-

wało się poprzez grupę J40 – Ciężka łuszczyca.

Począt-

kiem ﬁnansowaniaterapiibiologicznejwciężkiejłusz-

czycy w ramach wyodrębnionego produktu rozlicze-

niowego było zarządzenie nr 51/2010/DSOZ prezesa

2010 r. zmieniające zarządzenie w sprawie określenia

czenie szpitalne, które wprowadziło w życie od dnia

1 września 2010 r. grupę J40 – Ciężka łuszczyca.

2.

Okres od kwietnia 2011 r. do chwili obecnej:

ﬁnansowanieterapiiodbywasiępoprzezświadczenie

z kat 1b 5.52.01.0001490 – Hospitalizacja związana

z terapią biologiczną ciężkiej łuszczycy, które służy

do rozliczania podania leku, oraz 5.53.01.0001430 –

Lek lub wyrób medyczny niezawarty w kosztach

świadczenia – świadczenie z katalogu 1c (katalog

świadczeń do sumowania), które służy do rozliczenia

kosztów zastosowanej substancji wg faktury/rachun-

ku i jest dedykowane w przypadku ciężkiej łuszczycy

do sumowania do ww. świadczenia z kat. 1b.

W związku z licznymi uwagami dotyczącymi war-

tości punktowej grupy, wynikającymi z faktu, że

w ramach terapii biologicznej w ciężkiej łuszczycy

plackowatej stosowane są cztery produkty lecznicze

o różnych schematach podawania, Centrala NFZ

w ramach zarządzenia nr 17/2011/DSOZ prezesa Na-

zmieniającego zarządzenie w sprawie określenia wa-

czenie szpitalne wprowadziła nowy mechanizm roz-

liczania ww. terapii, wszystkimi rekomendowanymi

przez AOTM lekami biologicznymi w sposób bardziej

optymalny niż na podstawie dotychczasowej grupy

J40 – Ciężka łuszczyca.

Wyniki wprowadzenia ww.

zarządzenia to:

1.

Z katalogu 1a (katalogu grup) została usunięta

dotychczasowa grupa J40 – Ciężka łuszczyca.

2.

Pozostały utrzymane wymagania do leczenia

ciężkiej łuszczycy (kryteria wejścia do leczenia i wy-

magane badania monitorujące przebieg leczenia) –

załącznik nr 6 do zarządzenia.

3.

Zostało wprowadzone nowe świadczenie:

5.52.01.0001490 – Hospitalizacja związana z terapią

czania podania leku.

Zmodyﬁkowanezostałodotychczasoweświadcze-

nie: 5.53.01.0001430 – Lek lub wyrób medyczny nie-

zawarty w kosztach świadczenia – świadczenie za-

warte w katalogu 1c (katalog świadczeń do sumowa-

nia), które służy do rozliczenia kosztów zastosowanej

substancji wg faktury/rachunku i jest dedykowane

4.

Zgodnie z zapisem w katalogu 1c (świadczenia

do sumowania) rozliczenie w przypadku leczenia

ciężkiej łuszczycy może być zastosowane dla prepa-

ratów: adalimumab, etanercept, inﬂiksimab,usteki-

numab.

Poniżej przedstawiam krótką analizę dotyczącą ﬁ-

nansowania terapii biologicznej w ciężkiej łuszczycy:

808 643

828 138

778 145

825 792

0

100 000

200 000

VII - XII 2010 I - III 2011

Warto�� �wiadcze� zrealizowanych i rozliczonych w ramach grupy J40 -

Ci��ka �uszczyca

warto�� zrealizowanych �wiadcze� warto�� rozliczonych �wiadcze�

484

2 792 117

1 832 920

2 037 587

1 007 549

0

500 000

1 000 000

IV - XII 2011 I - VI 2012

biologicznej w ci��kiej �uszczycy na podstawie faktury

warto�� zrealizowanych �wiadcze� warto�� rozliczonych �wiadcze�

699

1 173

685

1 089

0

200

400

600

800

1 000

1 200

1 400

VII 2010 - III 2011

(grupa J40)

IV 2011 - VI 2012

(lek na podstawie faktury)

Liczba hospitalizacji zrealizowanych i rozliczonych w ramach

terapii biologicznej w ci��kiej �uszczycy

Liczba zrealizowanych hospitalizacji Liczba rozliczonych hospitalizacji

1 636 781

4 625 037

1 603 937

3 045 136

0

500 000

1 000 000

4 500 000

5 000 000

VII 2010 - III 2011

Warto�� hospitalizacji zrealizowanych i rozliczonych w ramach

Warto�� zrealizowanych hospitalizacji Warto�� rozliczonych hospitalizacji

485

2

125

156

15

142

0 0

4

12

8

221

00

350

201

20

228

4

20

3

32

112 111

8

0

50

100

150

200

250

2010 - VI 2012 wg OW NFZ

J40 Ci��ka �uszczyca (VII 2010 -III 2011)

Terapia biologiczna w ci��kiej �uszczycy na podstawie faktury (IV 2011 - VI 2012)

1

2 2 2

3

0 0

1

2

1

2

00

2

4

1

2

1 1 1

2

2 2

0

1

2

3

4

5

Liczba �wiadczeniodawców realizuj�cych terapi� biologiczn� w ci��kiej �uszczycy w okresie VII

486

76,11

72,60

0

10

20

30

40

50

VII 2010 - III 2011

�rednia miesi�czna liczba rozliczonych hospitalizacji

178 215

203 009

0

50 000

100 000

VII 2010 - III 2011

�rednia miesi�czna warto�� rozliczonych hospitalizacji

109

154

0

20

40

60

80

100

VII 2010 - III 2011

Liczba rozliczonych pacjentów

487

Dane za 2011 r. dotyczące świadczeniodawców realizujących terapię biologiczną ciężkiej postaci łuszczycy:

2 342 z�

2 796 z�

0

500

1 000

1 500

VII 2010 - III 2011

�rednia warto�� rozliczonej hospitalizacji

14 715

19 774

0

5 000

10 000

VII 2010 - III 2011

Warto�� rozliczonych �wiadcze� na 1 pacjenta

47 498 364

50 128 445

47 064 062

0

10 000 000

20 000 000

30 000 000

40 000 000

50 000 000

60 000 000

Warto�� umowy Warto�� zrealizowanych

�wiadcze�

Warto�� rozliczonych �wiadcze�

Warto�� umowy, �wiadcze� zrealizowanych i rozliczonych w 2011 r. w

zakresie dermatologia - �wiadczeniodawcy realizuj�cy terapi� biologiczn�

w ci��kiej �uszczycy

488

W ramach świadczeń ﬁnansowanych przez pu-

blicznego płatnika wg wskazania łuszczyca zwykła

(ICD-10 L40.0) były łącznie leczone 28 982 osoby

w 2009 r., 32 174 osoby w 2010 r. oraz 47 754 osoby

w 2011 r.

Obecnie na podstawie zarządzenia nr 27/2012/

zdrowotne (lekowe) zawarte są umowy na udzielanie

świadczeń gwarantowanych w rodzaju leczenie szpi-

talne w zakresie programy lekowe, w tym na program

„Leczenie łuszczycowego zapalenia stawów o prze-

biegu agresywnym (ICD-10 L40.5)”.

Wcześniej na mocy

rozporządzenia ministra zdrowia z dnia 17 sierpnia

2011 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie świad-

wotnych (Dz. U. Nr 194, poz. 1152) terapeutyczny

program zdrowotny „Leczenie łuszczycowego zapa-

lenia stawów o przebiegu agresywnym (ŁZS)” został

zakontraktowany ze świadczeniodawcami i funkcjo-

nował od dnia 1 stycznia 2012 r.

Procedura obejmowania refundacją leków, w tym

także w programach lekowych, jest określona zapi-

ków, środków specjalnego przeznaczenia żywienio-

Do ministra zdrowia wpłynęły wnioski refunda-

i obecnie trwa wskazana w ww. ustawie procedura

ich rozpatrywania.

Dotychczas wpłynęły wnioski re-

fundacyjne od trzech podmiotów na leki biologiczne

stosowane w terapii łuszczycy plackowatej do stoso-

wania w ramach programów lekowych.

Dla usteki-

numabu została już wydana rekomendacja prezesa

Agencji Oceny Technologii Medycznych i obecnie trwa-

ją negocjacje cenowe z wnioskodawcą.

Dla etanercep-

2 863 379,19

44 200 682,44

756 875,82

2 307 508,24

0

5 000 000

10 000 000

15 000 000

20 000 000

25 000 000

30 000 000

35 000 000

40 000 000

45 000 000

50 000 000

terapia biologiczna w ci��kiej �uszczycy pozosta�e �wiadczenia dermatologiczne

Warto�� �wiadcze� rozliczonych i nierozliczonych w podziale na terapi�

ci��kiej �uszczycy i pozosta�e�wiadczenia dermatologiczne -

�wiadczenia rozliczone �wiadczenia nierozliczone

79,09%

95,04%

20,91%

4,96%

0,0

0,2

0,4

0,6

0,8

1,0

489

tu uzgodniono kształt programu lekowego z wniosko-

dawcą i w najbliższych dniach wniosek zostanie prze-

kazany do oceny AOTM w trybie art. 35 ustawy o re-

fundacji.

Dla adalimumabu trwa proces uzgadniania

kształtu programu lekowego.

Na etapie uzgadniania

merytorycznego brzmienia programu lekowego każ-

dorazowo projekt programu proponowany przez wnio-

skodawcę jest przekazywany do grona ekspertów z da-

nej dziedziny medycyny, w tym do konsultanta kra-

jowego.

Natomiast odnosząc się do pytania w zakresie ka-

tegorii dostępności refundacyjnej dla łuszczycy, uprzej-

następujących kategorii dostępności refundacyjnej:

1) lek, środek spożywczy specjalnego przeznacze-

nia żywieniowego, wyrób medyczny dostępny w ap-

tece na receptę:

a) w całym zakresie zarejestrowanych wskazań

b) we wskazaniu określonym stanem klinicznym;

2) lek, środek spożywczy specjalnego przeznacze-

nia żywieniowego stosowany w ramach programu

lekowego;

3) lek stosowany w ramach chemioterapii:

a) w całym zakresie zarejestrowanych wskazań

4) lek, środek spożywczy specjalnego przeznacze-

świadczeń gwarantowanych, innych niż wymienione

w pkt 1–3.

Wobec powyższego kategorie dostępności refun-

dacyjnej ustala się dla leków, a nie jednostek choro-

bowych.

Zgodnie z brzmieniem art. 25 pkt 6 ppkt a)

ustawy o refundacji wniosek o objęcie refundacją,

skowane warunki objęcia refundacją, w szczególności

wskazania, w których lek, środek spożywczy specjal-

nego przeznaczenia żywieniowego, wyrób medyczny

ma być refundowany.

Należy zauważyć, że część le-

ków posiadających kategorię dostępności refundacyj-

znaczeń jest refundowana również w łuszczycy, gdyż

charakterystyki produktów leczniczych tych leków

przewidują ich zastosowanie w łuszczycy.

W przypad-

ku złożenia do ministra zdrowia wniosku o objęcie

refundacją leku ze wskazaniem łuszczycy, w której

lek, środek spożywczy specjalnego przeznaczenia ży-

wieniowego, wyrób medyczny ma być refundowany,

wniosek taki będzie podlegał rozpatrzeniu w trybie

określonym ustawą o refundacji.

W nadziei na przy-

jęcie powyższych objaśnień łączę wyrazy wysokiego

szacunku.

Podsekretarz stanu

Igor Radziewicz-Winnicki

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

wie przyszłych losów Działu Zbiorów Specjalnych

Głównej Biblioteki Lekarskiej, przedkładam Pani

Marszałek odpowiedź na pytanie pana posła.

jest ona instytucją kultury w rozumieniu ustawy z 25

zdrowia.

Kierownictwo Ministerstwa Zdrowia podjęło tę

tus quo – GBL jest jednocześnie instytucją kultury

wchodzącą w skład bibliotek tworzących narodowy

zbiór biblioteczny – w 2011 r. wydano obwieszczenie

karską im. Stanisława Konopki oraz Narodowe Mu-

zeum Nauk Medycznych.

Zgodnie ze wspomnianą na wstępie ustawą prace

gotowano również projekty stosownych aktów praw-

nych w randze rozporządzenia oraz statut muzeum.

Utworzenie muzeum będzie możliwe po ostatecz-

nym ustaleniu prawa użytkowania gruntu i obiektu,

który jest historycznie związany ze środowiskiem

medycznym, jako że stanowił on jeden z dwóch pawi-

lonów Szpitala Ujazdowskiego, a ponadto z budżetu

Ministerstwa Zdrowia sﬁnansowano kapitalny re-

mont służący adaptacji budynku.

Mam nadzieję, że zarówno Pani Marszałek, jak

i pan poseł zechcą przyjąć powyższe wyjaśnienie do

akceptującej wiadomości.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 9 października 2012 r.

490

Odpowiedź

(8494)

lacją pana Jarosława Górczyńskiego i pana Piotra

2012 r., przekazaną przy piśmie pana Marka Kuch-

2012 r. (znak: SPS-023-8494/12), dotyczącą zgłoszeń

do Narodowego Funduszu Zdrowia osób podlegają-

cych obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu

uprzejmie proszę o przyjęcie poniższych wyjaśnień.

Obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego uważa się

obowiązkowi do NFZ oraz opłaceniu składki na ubez-

pieczenie zdrowotne w terminie i na zasadach okre-

czeniach opieki zdrowotnej ﬁnansowanychześrod-

ze zm.).

Osoba podlegająca obowiązkowi ubezpiecze-

nia zdrowotnego po zgłoszeniu do NFZ uzyskuje pra-

wo do świadczeń z ubezpieczenia zdrowotnego (art. 67

ust. 1 i 2 ww. ustawy).

Samo podleganie obowiązko-

wemu ubezpieczeniu zdrowotnemu nie oznacza jesz-

cze, że osoba podlegająca temu ubezpieczeniu ma już

prawo do świadczeń z ubezpieczenia zdrowotnego.

Takie prawo osoba ta uzyska dopiero po zgłoszeniu

jej do ubezpieczenia zdrowotnego.

Dlatego fakt zgło-

szenia danej osoby do ubezpieczenia zdrowotnego

odgrywa bardzo istotną rolę w ustaleniu prawa tej

osoby do korzystania ze świadczeń przysługujących

w ramach powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego.

W związku z powyższym zgłoszenie do NFZ osoby

podlegającej obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowot-

nemu ma charakter prawotwórczy.

Ponadto osoba objęta obowiązkowym ubezpiecze-

niem zdrowotnym ma obowiązek zgłosić do NFZ

członków swojej rodziny, którzy po zgłoszeniu do

ubezpieczenia zdrowotnego uzyskują prawo do świad-

czeń zdrowotnych (art. 67 ust. 3 ww. ustawy).

Za

członka rodziny osoby opłacającej składkę na ubez-

pieczenie zdrowotne nie jest odprowadzana składka

na ubezpieczenie zdrowotne.

Mimo to wspomniana

osoba jest ubezpieczona i w konsekwencji ma prawo

gujących w ramach ubezpieczenia zdrowotnego.

W przypadku zgłoszenia do ubezpieczenia zdro-

wotnego dzieci obecnie zgłoszenia dokonuje jeden z ro-

dziców objętych ubezpieczeniem zdrowotnym, a w przy-

padku wygaśnięcia jego tytułu do ubezpieczenia,

no być z ubezpieczenia wyrejestrowane i ponownie

zgłoszone do ubezpieczenia przez drugiego rodzica,

Prawo do świadczeń opieki zdrowotnej osób zgło-

szonych do ubezpieczenia (podlegających obowiązko-

wi ubezpieczenia oraz członków ich rodzin) ustaje po

pieczenia.

Od zasady tej są wyjątki, które dotyczą

osób, które ukończyły szkołę średnią lub wyższą.

W przypadku tych osób prawo do świadczeń opieki

bądź studentów.

Zgodnie z powyższą nowelizacją, w sytuacji zgłaszania

do ubezpieczenia zdrowotnego dzieci wprowadzono

o ile rodzic będzie objęty ubezpieczeniem zdrowotnym.

nia, dziecko zachowa prawo do świadczeń z tytułu

przysługującego drugiemu rodzicowi.

Jednakowo, dziec-

czonym tylko w przypadku, gdy obydwoje rodzice utra-

cą prawo do świadczeń.

Ponadto wprowadzono zapis, zgodnie z którym

jeżeli rodzice nie podlegają obowiązkowi ubezpiecze-

lub nie są osobami uprawnionymi do świadczeń opie-

ki zdrowotnej na podstawie przepisów o koordynacji

chunek albo ubezpieczeniu dobrowolnemu.

W przy-

padku ubezpieczenia rodziców w innym kraju Unii

Europejskiej koszty świadczeń udzielanych dzieciom

NFZ (art. 67 ust. 3a ww. ustawy).

Nadto, zgodnie z dodawanym do ustawy z dnia 27

art. 76a:

do ubezpieczenia zdrowotnego, będzie podlegać wy-

rejestrowaniu z tego ubezpieczenia wraz z członkami

nego będzie dokonywał podmiot właściwy do doko-

nania zgłoszenia,

2) zobowiązano osobę podlegającą obowiązkowi

szu członków rodziny, do poinformowania podmiotu

liczności,

3) podmiotem odpowiedzialnym za dokonanie

wyrejestrowania będzie, zgodnie z przyjętymi zasa-

491

dami w ubezpieczeniach społecznych, podmiot, który

Ponadto, zgodnie z powyższą nowelizacją wydłu-

które ukończyły szkołę ponadgimnazjalną, z 4 do

6 miesięcy.

Poza tym ustawa wprowadza rozwiązania umoż-

liwiające uzyskanie przez ubezpieczonego informacji

nych przetwarzanych w Centralnym Wykazie Ubez-

pieczonych prowadzonym przez NFZ.

W przypadku

pieczonych nie występuje jako osoba uprawniona.

Osoba zainteresowana będzie miała możliwość spraw-

oraz weryﬁkacjipoprawnościinformacjizgromadzo-

nej w CWU.

Oprócz informacji o posiadanym w da-

nym dniu prawie do świadczeń oraz podstawie tego

prawa ubezpieczony uzyska informację o dacie zgło-

szenia do ubezpieczenia zdrowotnego, ostatniej zare-

jestrowanej składce należnej oraz NIP i REGON

go (art.192 ww. ustawy).

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Sławomir Neumann

o sygn.

SPS-023-8501/12, w sprawie rozważenia zmi-

any zasad ﬁnansowania sportu kwaliﬁkowanego

co następuje.

br. oraz przedstawione w niej stanowisko pana posła

z późn. zm.) tworzenie warunków, w tym organiza-

cyjnych, sprzyjających rozwojowi sportu stanowi za-

danie własne jednostek samorządu terytorialnego.

Ustawa nie różnicuje w zakresie ww. zadania sportu

wyczynowego i sportu powszechnego czy sportu dzie-

ci i młodzieży.

Należy pamiętać, iż przepisy rozdziału szóstego

ustawy o sporcie zostały wprowadzone w celu okre-

ślenia ogólnych zasad wspierania sportu przez orga-

ny władzy publicznej, w szczególności w zakresie,

w jakim działanie to budziło wątpliwości w poprzed-

nim stanie prawnym.

Dotyczy to przede wszystkim

możliwości przyznawania dotacji na rzecz klubów

sportowych z budżetu jednostek samorządu teryto-

rialnego.

W czasie obowiązywania ustawy z dnia 29

poz. 1298, z późn. zm.) wojewódzkie sądy administra-

cyjne wielokrotnie podkreślały, że ówczesny „art. 2

ust. 2 ustawy o sporcie kwaliﬁkowanymniemożebyć

samodzielną podstawą przyznania dotacji na rzecz

klubów sportowych” (wyrok WSA z 19 lipca 2006 r.,

I SA/Gl 927/06, OwSS 2006, nr 4, poz. 114).

sportowy funkcjonujący na obszarze danej jednostki

samorządu terytorialnego niedziałający w celu osią-

gnięcia zysku może otrzymywać dotację celową z bu-

dżetu tej jednostki, z zastosowaniem przepisów usta-

udzielania dotacji celowych dla podmiotów niezali-

czanych do sektora ﬁnansówpublicznychiniedzia-

łających w celu osiągnięcia zysku.

Zgodnie z art. 27

ust. 1 i 2 ustawy o sporcie warunki i tryb ﬁnansowa-

nia zadania polegającego na tworzeniu warunków

w drodze uchwały organu stanowiącego jednostki

samorządu terytorialnego.

Uchwała taka wskazywać

ma cel publiczny, jaki jednostka ta ma osiągnąć.

Na-

leży zwrócić uwagę, iż zgodnie z ust. 3 powoływane-

go przepisu powyższe uregulowania nie naruszają

Należy jednakże zauważyć, iż przepisy ustawy

nie dają podstawy do zawężenia kręgu podmiotów,

do których adresowane jest wsparcie, wyłącznie do

klubów sportowych (szerzej w uchwale RIO w Kra-

170/04, zgodnie z którą: „wprowadzone w uchwale

ograniczenia zmierzające w konsekwencji do wyklu-

czenia pewnego kręgu podmiotów z udziału w kon-

kursie ofert na wykonanie zadania publicznego jesz-

cze przed przystąpieniem do tego konkursu godzi

również w określoną w art. 5 ust. 2 ustawy zasadę

uczciwej konkurencji w zakresie współpracy pomię-

dzy organami administracji publicznej i organizacja-

mi pozarządowymi w sferze realizacji zadań publicz-

pisów ustawy o działalności pożytku publicznego

cych jednostki samorządu terytorialnego do dokony-

wania dodatkowych ustaleń w zakresie warunków,

od których spełnienia uzależnia się możliwość przy-

492

stąpienia do konkursu ofert w sferze realizacji zadań

publicznych”).

nego i o wolontariacie sfera zadań publicznych obej-

muje wspieranie i upowszechnianie kultury ﬁzycznej,

a więc nie tylko z zakresu sportu, ale również z za-

kresu wychowania ﬁzycznegoirehabilitacjiruchowej

(art. 1 ust. 2 ustawy o sporcie).

W związku z powyż-

szym można stwierdzić, iż wydanie stosownej uchwa-

warunkiem precyzyjnego adresowania wsparcia ﬁ-

nansowego do klubów sportowych na realizację za-

dań z zakresu sportu.

Jak wynika z powyższego, obowiązujące obecnie

przepisy, zarówno ustawy o sporcie, jak i ustawy o dzia-

rają przed jednostkami samorządu terytorialnego

duży wachlarz możliwości realizacji zadania własne-

go polegającego na tworzeniu warunków, w tym or-

ganizacyjnych, sprzyjających rozwojowi sportu, tak

poprzez doﬁnansowaniesportuwyczynowegowre-

gionie, jak i sportu powszechnego czy sportu dzieci

i młodzieży.

Sposób realizacji zadania zależy od oce-

ny potrzeb lokalnych przez jednostki samorządu te-

rytorialnego.

Jak sam pan poseł słusznie zwrócił uwagę, w nie-

których wypadkach rezygnacja z dotowania działal-

ności klubów sportowych, w tym prowadzących dzia-

łalność w zakresie sportu wyczynowego, mogłaby

prowadzić do ich likwidacji.

Ponadto należy pamię-

tać, że większość tych klubów nie tylko bierze udział

we współzawodnictwie organizowanym przez polskie

związki sportowe, w tym na najwyższych szczeblach

rywalizacji, ale również prowadzi szkolenie dzieci

i młodzieży.

Należy też pamiętać, że klub sportowy funkcjo-

nujący na obszarze danej jednostki samorządu tery-

torialnego działający w celu osiągnięcia zysku nie

może otrzymać dotacji celowej z budżetu tej jednost-

ki na zasadach określonych w ustawie o sporcie.

Oznacza to, że przewiduje ona określone granice do-

towania sportu wyczynowego na szczeblu jednostek

samorządu terytorialnego.

Ponadto, ustosunkowując się do postawionych przez

pana posła pytań, pragnę poinformować, iż w najbliż-

szym czasie nie przewiduję zmiany prawa w kierun-

ku wzrostu opłacalności wspierania sportu wyczyno-

wego przez ﬁrmyprywatneorazograniczeniamożli-

wości ﬁnansowaniategożześrodkówpublicznych.

Wydaje się, iż w obecnej globalnej sytuacji ﬁnansowej

tworzenie mechanizmów zachęcających sektor pry-

watny do ﬁnansowaniasportuwyczynowego,aprzez

to związanych z tworzeniem dla tego sektora zachęt

w postaci ulg lub zwolnień podatkowych czy innego

rodzaju uszczupleń w dochodach budżetu państwa,

nie jest możliwe.

Teza ta nie stoi jednak w sprzecz-

ności z możliwością rozważenia proponowanych przez

pana posła zmian w przyszłości.

Wydaje się bowiem,

że wzrost inwestycji sektora prywatnego w sport wy-

czynowy może przynieść nie tylko możliwość reorien-

tacji wsparcia sportu ze środków publicznych, ale

również wydatnie przyczynić się do rozwoju sportu

wyczynowego w naszym kraju.

Na koniec pragnę przypomnieć, iż w zakomuni-

kowanym przeze mnie 14 sierpnia br. planie napraw-

czym dla polskiego sportu zapowiedziałam szereg

działań w obszarze sportu powszechnego, którego

rozwój w mojej opinii warunkuje możliwość osiąga-

nia sukcesów narodowych w sporcie wyczynowym,

w tym na szczeblu rywalizacji olimpijskiej.

Przyjęłam

na siebie również zobowiązanie organizacji we wszyst-

kich ośrodkach wojewódzkich spotkań z przedstawi-

cielami jednostek samorządu terytorialnego, lokal-

nych związków i klubów sportowych oraz organizacji

społecznych o proﬁlusportowym,którychcelembę-

dzie przekonanie tych pierwszych do przeniesienia

ciężaru inwestycji w sport lokalny z infrastruktury

sportowej na działania w sporcie powszechnym oraz

sporcie dzieci i młodzieży.

Z wyrazami szacunku

Joanna Mucha

w sprawie skutecznej walki z hałasem (8511)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

2012 r., znak: SPS/023-8511/12, w sprawie wprowa-

dzenia zmian legislacyjnych na rzecz bardziej sku-

tecznego egzekwowania terminowego wykonywania

map akustycznych i programów ochrony środowiska

przed hałasem, przekazuję stosowne wyjaśnienia.

Podniesiony w raporcie głównego inspektora ochro-

ny środowiska fakt wzrostu poziomu hałasu w śro-

dowisku łączy się nierozerwalnie z faktem dynamicz-

nego rozwoju polskiej gospodarki, poprawą stanu

infrastruktury oraz wzrostem zamożności społeczeń-

stwa.

Jednocześnie sam GIOŚ w podsumowaniu swoje-

go raportu przyznaje, iż badania nie są przeprowa-

dzane równomiernie w całym kraju.

Co więcej, po-

miary wykonane w różnych województwach odnosiły

się do różnych parametrów, np. krótko- lub długo-

okresowych poziomów natężenia dźwięku, zakładów

przemysłowych lub szlaków komunikacyjnych, dzia-

łalności rekreacyjno-sportowej lub ulic w miastach.

Dlatego uogólnianie wniosków o stanie środowiska

i narażaniu na hałas jest trudne.

Niemniej dbałość

493

o stan środowiska w RP znajduje odzwierciedlenie

w przepisach normujących akustyczne standardy ja-

kości środowiska.

Standardy te podlegają ustawowej kontroli reali-

zowanej poprzez bieżące i planowe kontrole realizo-

wane przez służby podległe głównemu inspektorowi

ochrony środowiska, okresowe pomiary hałasu,

do prowadzenia których są zobligowane podmioty

posiadające decyzje o dopuszczalnym poziomie hała-

su, pozwolenia na emitowanie hałasu oraz pozwole-

nia zintegrowane.

Również mapy akustyczne sporządzane zgodnie

z dyspozycją wdrożonej do naszego prawa dyrektywy

Parlamentu Europejskiego i Rady 2002/49/WE z dnia

L 189 z 18 lipca 2002 r.) w cyklu co pięć lat, począw-

szy od 2007 r., stanowią istotne ogniwo diagnozy sta-

nu akustycznego środowiska, jak i podstawę do opra-

cowania programu ochrony środowiska przed hała-

sem, czyli działań naprawczych.

zm.) przedmiotowe mapy są wykonywane przez samo-

rządy w przypadku aglomeracji (art. 118) oraz przez

zarządzających głównymi drogami, głównymi liniami

kolejowymi i głównymi lotniskami (art. 179).

Samorządy są w pełni świadome ciążących na

nich obowiązków w ww. materii, a opóźnienia uspra-

wiedliwiają dostępem do środków ﬁnansowychimoż-

liwościami rynku usług w zakresie realizacji map

akustycznych.

Minister środowiska, szanując uprawnienia samo-

rządów, w ramach monitorowania procesu sporzą-

dzania map akustycznych i programów ochrony śro-

dowiska przed hałasem stara się wpłynąć, w drodze

ponagleń, na poprawę terminowego wykonania tego

obowiązku.

Jednocześnie na podkreślenie zasługuje, że także

dyrektywa 2002/49/WE nie określa prawnego me-

chanizmu na rzecz egzekwowania terminowego wy-

konania wynikających z niej obowiązków.

Prowadzona aktualnie szeroka dyskusja na temat

modyﬁkacjininiejszejdyrektywy,wktórejtodysku-

sji biorą czynny udział przedstawiciele RP, uwzględ-

ni z pewnością kwestię terminowości realizacji oma-

wianych obowiązków – problem ten odnosi się rów-

nież do pozostałych państw członkowskich.

Niezależnie od powyższego uprzejmie informuję, że

po zakończeniu drugiego cyklu sporządzania map aku-

stycznych i programów ochrony środowiska przed ha-

łasem zostanie przeprowadzona wnikliwa analiza od-

nośnie do zasadności wprowadzenia do polskiego po-

rządku prawnego mechanizmu umożliwiającego termi-

nowe wykonywanie przedmiotowych obowiązków.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 9 października 2012 r.

terpelację poselską pana Łukasza Gibały, przesłaną

12, do ministra spraw wewnętrznych, a następnie prze-

kazaną do ministra transportu, budownictwa i gospo-

darki morskiej (pismem z dnia 12 września 2012 r.,

znak: BMP-0713-7-48/2012/MKa) w sprawie walki

z nielegalnym grafﬁtininiejszymuprzejmieinformu-

ję i wyjaśniam.

znaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz

tycznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorsze-

nicznej, w szczególności w zakresie związanym z wy-

zapewniając:

1) spełnienie wymagań podstawowych dotyczą-

cych:

a) bezpieczeństwa konstrukcji,

b) bezpieczeństwa pożarowego,

wotnych oraz ochrony środowiska,

f) odpowiedniej charakterystyki energetycznej

2) warunki użytkowe zgodne z przeznaczeniem

odpowiednio do potrzeb w energię cieplną i paliwa,

2a) możliwość dostępu do usług telekomunikacyj-

nych, w szczególności w zakresie szerokopasmowego

3) możliwość utrzymania właściwego stanu tech-

nicznego,

twa wielorodzinnego przez osoby niepełnosprawne,

494

w szczególności poruszające się na wózkach inwalidz-

kich,

5) warunki bezpieczeństwa i higieny pracy,

6) ochronę ludności zgodnie z wymaganiami obro-

ny cywilnej,

7) ochronę obiektów wpisanych do rejestru zabyt-

ków oraz obiektów objętych ochroną konserwatorską.

Zgodnie z art. 61 pkt 1 ustawy Prawo budowlane

obowiązek utrzymania i użytkowania obiektu bu-

dowlanego zgodnie z ww. zasadami spoczywa na wła-

ścicielu lub zarządcy tego obiektu.

Natomiast w przy-

padku stwierdzenia, że obiekt budowlany:

czeństwu mienia bądź środowiska albo

wisku, albo

właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usu-

nięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając

termin wykonania tego obowiązku, art. 61 ust. 1 ww.

ustawy.

wy organ może zakazać użytkowania obiektu budow-

lanego lub jego części do czasu usunięcia stwierdzo-

nych nieprawidłowości.

Decyzja o zakazie użytkowa-

nia obiektu, jeżeli występują okoliczności, o których

wykonaniu i może być ogłoszona ustnie, art. 61 ust. 2

ustawy Prawo budowlane.

leżytym stanie technicznym, użytkuje obiekt w spo-

sób niezgodny z przepisami lub nie zapewnia bezpie-

czeństwa użytkowania obiektu budowlanego, podlega

ności do roku, zgodnie z art. 91a ww. ustawy.

Nie ulega wątpliwości, że przedmiotem ustawy

Prawo budowlane jest m.in. właściwe utrzymanie

i użytkowanie obiektu budowlanego, jednakże głów-

nie w kontekście zapewnienia utrzymania substancji

budowlanej w należytym stanie odpowiadającym jej

funkcji, tak by jednocześnie wyeliminować ryzyko

powstania niebezpieczeństwa, które wynikałoby z nie-

właściwego użytkowania bądź utrzymania obiektu

budowlanego.

Dlatego uważam, że wprowadzenie do

ustawy Prawo budowlane przepisów dotyczących

obowiązku usuwania nielegalnego grafﬁtiniejest

zasadne.

W odniesieniu do propozycji wprowadzenia do

poz. 391) bezwzględnego obowiązku właścicieli nie-

ruchomości do usuwania grafﬁtizelewacjibudynków

wydaje się, iż przedmiotowa propozycja stanowi zbyt

dużą ingerencję w chronione konstytucyjnie prawo

własności.

Zgodnie z art. 31 Konstytucji Rzeczypo-

spolitej Polskiej ograniczenia w zakresie korzystania

przez właścicieli nielegalnego grafﬁtiwoceniemini-

sterstwa nie mieści się w żadnej z powyżej wymienio-

nych kategorii ograniczeń koniecznych w demokra-

tycznym państwie.

Z treści interpelacji pana posła

Łukasza Gibały również nie wynika zaistnienie prze-

słanek, o których mowa w Konstytucji RP, umożli-

wiających wprowadzenie takiego ograniczenia.

Należy zauważyć, że istnieją w porządku praw-

nym sankcje karne dla osób, które umieszczają m.in.

napisy lub rysunki w miejscach do tego nieprzezna-

czonych.

Zgodnie z art. 63a ustawy z dnia 20 maja

poz. 275, z późn. zm.): Kto umieszcza w miejscu pu-

blicznym do tego nieprzeznaczonym ogłoszenie, pla-

kat, aﬁsz,apel,ulotkę,napislubrysunekalbowysta-

dy zarządzającego tym miejscem, podlega karze ogra-

niczenia wolności albo grzywny.

Wobec sprawcy,

który popełnił wykroczenie z art. 63a, sąd może orzec

przepadek przedmiotów stanowiących przedmiot wy-

kroczenia oraz nawiązkę w wysokości do 1500 zł lub

obowiązek przywrócenia do stanu poprzedniego.

Przedmiot ochrony określony w dyspozycji ww.

przepisu ma dwojaki charakter, z jednej strony chroni

przed bezprawnym umieszczaniem napisów, a z dru-

giej strony ochrania prawo do rozporządzania przez

właściciela zarządzającego miejscem o sposobie jego

wykorzystania.

Przepis ten chroni więc porządek pu-

bliczny w zakresie samowoli związanej z umieszcza-

niem przedmiotów, o których mowa w tym przepisie.

Nie wydaje się zasadne rozszerzenie w regulami-

nie czystości i porządku na terenie gminy katalogu

obowiązków właścicieli nieruchomości, lecz stworze-

nie możliwości wprowadzenia takich obowiązków

w zależności od woli lokalnej społeczności.

W świetle powyższego uprzejmie informuję, że Mi-

Morskiej nie prowadzi aktualnie prac legislacyjnych

nym przez pana posła, tym bardziej, że w roku ubie-

głym w wyniku uchwalenia przez Sejm Rzeczypospo-

poz. 897) została przeprowadzona obszerna noweli-

zacja tejże ustawy.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

495

Odpowiedź

sekretarza stanu w Ministerstwie

terpelację pana posła z dnia 30 sierpnia 2012 r. (znak

sprawy: SPS-023-8532/12) otrzymaną w dniu 11 wrze-

śnia 2012 r. (data wpływu do MKiDN), dotyczącą

możliwości udzielenia pomocy ﬁnansowejześrodków

MKiDN na wykonanie ekspozycji fragmentu funda-

mentów kościoła św. Michała w Sanoku wraz z wy-

konaniem nad nimi zabezpieczenia w formie szklanej

kopuły uprzejmie proszę o przyjęcie poniższych in-

Z informacji zawartych w otrzymanym piśmie

wynika, że prace w Sanoku prowadzone są w ramach

projektu „Sanocki park dziedzictwa kulturowego”

realizowanego z udziałem środków europejskich.

Mi-

nister kultury ma możliwość doﬁnansowywaniatego

typu działań w ramach programu „Promesa”, które-

go celem jest zwiększenie efektywności wykorzysta-

nia środków europejskich na rzecz rozwoju kultury

poprzez doﬁnansowaniewkładuwłasnegodowybra-

nych zadań realizowanych ze środków europejskich.

Jednym z najważniejszych warunków do spełnienia,

aby możliwe było otrzymanie dotacji, jest złożenie

wniosku do MKiDN jeszcze przed zawarciem umowy

o doﬁnansowanie.

WprzypadkuinwestycjiwSanoku

doﬁnansowanieniebędziezatemmożliwe.

Wśród programów ministra znajduje się również

program „Dziedzictwo kulturowe”, w którym dwa

priorytety poświęcone zostały działaniom przy za-

bytkach.

Priorytet 1.: Ochrona zabytków oraz prio-

rytet 5.: Ochrona zabytków archeologicznych.

W przy-

padku priorytetu 1. katalog kosztów kwaliﬁkowa-

nych został określony w art. 77 ustawy o ochronie

priorytetu, w przypadku priorytetu 5. w regulami-

nie.

W ramach priorytetu 5. mogą być ﬁnansowane

działania takie, jak: ewidencja i inwentaryzacja za-

bytków archeologicznych metodą badań powierzch-

niowych, w tym kontynuacja badań w ramach progra-

mu „Archeologiczne zdjęcie Polski” oraz weryﬁkacja

badań dotychczasowych, nieinwazyjne badania arche-

ologiczne niezwiązane z planowanymi bądź realizo-

wanymi inwestycjami, wykorzystujące nowoczesne

metody i sprzęt, opracowanie wraz z obowiązkową pu-

blikacją książkową wyników przeprowadzonych ba-

dań archeologicznych, w tym analiza i konserwacja

Wymienione w interpelacji pana posła planowane

działanie polegające na wyeksponowaniu fragmen-

tów kościoła św. Michała wraz z wykonaniem nad

nimi szklanej kopuły nie jest kosztem kwaliﬁkowa-

ne z dotacji ministra kultury i dziedzictwa narodo-

wego.

Sekretarz stanu

Piotr Żuchowski

Warszawa, dnia 12 października 2012 r.

(8543)

nania zmian w systemie sprzedaży miejscówek w po-

ciągach TLK, w związku z trudnościami pojawiają-

cymi się przy zakupie i rezerwacji internetowej, jak

i w kasach, z jakimi spotykają się pasażerowie pod-

czas „konserwacji” systemu oraz obniżenia ceny za

rezerwację miejsca w pociągach TLK klasy 2, poniżej

przedkładam następujące informacje.

Zgodnie z wyjaśnieniami złożonymi przez spółkę

PKP InterCity przerwa technologiczna w systemie

rezerwacji dla sprzedaży kasowej trwa od godz. 00.00

do godz. 01.00, zaś w systemie internetowej sprzeda-

ży biletów (e-IC) trwa o 30 minut dłużej (rozpoczyna

się o 23.30 i trwa do 1.00) – w ostatnim czasie skró-

cono ją do minimum niezbędnego do prawidłowego

funkcjonowania systemu.

Przerwa o pół godziny

dłuższa jest konieczna ze względu na czas przewi-

dziany na opłacenie transakcji zakupu biletu i otrzy-

manie przez e-IC potwierdzenia płatności z banku

klienta.

Podczas przerwy technologicznej w systemie re-

zerwacji są wykonywane m.in. czynności:

— generowanie puli miejsc na kolejne, udostęp -

niane w przedsprzedaży, daty odjazdu pociągów,

— aktualizacja bazy danych,

— przetwarzanie zmian w aplikacji,

— synchronizowanie bazy systemu rezerwacyjne -

go i bazy systemu internetowej sprzedaży.

Czas konieczny do ich wykonania – w ocenie ﬁr-

my, do której system sprzedaży należy i która go

utrzymuje – uniemożliwia obecnie skrócenie tej prze-

rwy.

496

Warto podkreślić, że bilety są dostępne w przed-

sprzedaży z 30-dniowym wyprzedzeniem w komuni-

kacji krajowej i z 60-dniowym w komunikacji mię-

dzynarodowej.

Na ponad 270 pociągów uruchamia-

nych średniodobowo przez spółkę zaledwie 16 (w tym

2 międzynarodowe) zatrzymuje się w porze przerwy

technologicznej systemu sprzedaży.

Z informacji przedłożonych przez przewoźnika

wynika, że na podstawie raportów sprzedaży z bazy

danych systemu rezerwacji ustalono, że w pociągu

TLK 53202 odjeżdżającym ze stacji Warszawa Cen-

tralna w dniu 25 sierpnia br. było 8 wolnych miejsc

w wagonie klasy 1 oraz łącznie 44 wolne miejsca

w wagonach klasy 2, w całej relacji (Warszawa – Za-

kopane), a 6 miejsc w klasie 2 było zarezerwowanych

od dalszych stacji na trasie przejazdu pociągu do Za-

kopanego.

W związku z niewskazaniem w interpelacji, o ja-

kiej porze klient zgłosił się do kasy na dworcu War-

szawa Centralna w dniu 25 sierpnia br., biorąc pod

uwagę godzinę przyjazdu i odjazdu pociągu TLK

53202 do/ze stacji Warszawa Centralna w tym dniu

(01:07 i 01:17), można przypuszczać, że pasażer zgło-

sił się do okienka kasowego w czasie przerwy tech-

nologicznej systemu rezerwacji (00:00–01.00), kiedy

kasjer nie ma możliwości ani sprawdzenia aktualne-

go stanu zajętości, ani zarezerwowania miejsca.

Ka-

sjer wydaje wówczas podróżnemu „Poświadczenie

o zgłoszeniu braku ważnego biletu na przejazd/doku-

mentu rezerwacyjnego”, co zwalnia go z opłaty do-

datkowej za wydanie biletu w pociągu, pobieranej

przez drużynę konduktorską od podróżnych wsiada-

jących na stacjach z czynnymi kasami.

Stosowana do niedawna koncepcja fakultatywnej

(nieobowiązkowej) rezerwacji miejsc – w ocenie prze-

woźnika – nie była rozwiązaniem optymalnym,

zwłaszcza w przypadku wzmożonej frekwencji, bo-

wiem w wielu przypadkach pasażerowie z biletem,

ale bez wykupionej miejscówki, nie ustępowali miej-

sca podróżnym posiadającym rezerwację danego

miejsca.

Sytuacja taka doprowadzała do niepotrzeb-

nych konﬂiktówinapięćpomiędzypasażeramioraz

pasażerami a obsługą pociągu.

Mając na uwadze potrzebę poprawy dotychczaso-

wej oferty przewozowej, spółka PKP InterCity pod-

jęła starania zmierzające do zagwarantowania wszyst-

kim pasażerom jednolitego i równego dostępu do ofe-

rowanych usług kolejowych oraz podniesienia kom-

fortu podróżowania.

Dlatego też na szczególną uwa-

gę zasługuje sprawa obowiązkowej rezerwacji w po-

ciągach kategorii TLK.

Z uwagi na podzielone opinie

pasażerów jest ona kwestią bardzo złożoną, wyma-

gającą ponownego i kompleksowego rozważenia.

Po-

ciągi TLK uruchamiane są w ramach służby publicz-

nej na podstawie umowy, której zapisy obligują spół-

kę do zapewnienia odpowiednich warunków przewo-

zu, w tym miejsca do siedzenia, szczególnie przy

długich relacjach.

Z obserwacji przewoźnika wynika,

że w przypadku pociągów objętych fakultatywną re-

zerwacją miejsc podróżni chętnie kupowali miejsców-

ki, zwłaszcza w przypadku przejazdów na duże odle-

głości.

Dlatego też, w celu uzyskania informacji o rze-

czywistych preferencjach pasażerów w tym zakresie,

spółka PKP InterCity, wspólnie z organizatorem prze-

wozów, podjęła decyzję, aby od dnia 19 grudnia 2011 r.

w wybranych pociągach TLK, w wagonach z miejsca-

mi do siedzenia klasy 2, pilotażowo wprowadzić obo-

wiązkową rezerwację.

Czynnikiem decydującym

o wyborze pociągów, które zostały objęte obowiązko-

wą rezerwacją miejsc, była długość relacji przejazdu

pociągu i liczba podróżnych korzystających z tych

pociągów.

Działania podjęte przez spółkę PKP InterCity

w poszukiwaniu rozwiązania przedmiotowego zagad-

nienia nie powinny być postrzegane jako ukryta pod-

wyżka cen biletów – należy je raczej traktować jako

środek do zapewnienia właściwego komfortu podró-

ży.

Obowiązek zakupu rezerwacji dotyczy podróż-

nych odbywających przejazd na podstawie biletów

jednorazowych i abonamentowych.

Natomiast posia-

dacze biletów okresowych odcinkowych, czyli osoby

dojeżdżające do szkół i do pracy, nie są zobowiązani

do zakupu miejscówki – uprawnieni są do zajęcia wol-

nego miejsca do siedzenia, do czasu zgłoszenia się oso-

by posiadającej rezerwację tego miejsca.

Wyłącznie

w przypadku, gdy podróżny z biletem okresowym

chce mieć zagwarantowane miejsce do siedzenia w da-

nym pociągu, powinien kupić miejscówkę.

Jednocze-

śnie pragnę wyjaśnić, że cena miejscówki w pociągu

TLK jest opłatą zryczałtowaną w wysokości 5 zł, skal-

kulowaną na poziomie uwzględniającym m.in. kosz-

ty utrzymania i obsługi systemu rezerwacyjnego oraz

transmisji danych, adekwatnie do liczby podróżnych

korzystających z tych pociągów.

Zatem zróżnicowa-

nie cen miejscówek w zależności od klasy wagonu, ale

w tej samej kategorii pociągu, nie ma uzasadnienia

ekonomicznego, a tym samym mogłoby być uznane

jako działanie naruszające zbiorowe interesy konsu-

mentów.

Mając na uwadze dotychczasowe doświadczenia

spółki oraz organizatora przewozów, wskazujące na

pewne rozbieżności w odbiorze społecznym wprowa-

dzenia oferty w zakresie obligatoryjnej rezerwacji

miejsc w kl. 2 wybranych pociągów TLK, oraz pamię-

tając o publicznym charakterze tych przewozów, PKP

InterCity SA prowadzi analizy ekonomiczne, prawne

i techniczne, dotyczące możliwości objęcia od 2013 r.

wszystkich pociągów TLK rezerwacją miejsc, w for-

mie, która zostanie dopiero ustalona jako najlepsza

z punktu widzenia pasażera, przewoźnika, a także

organizatora przewozów.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 8 października 2012 r.

497

Odpowiedź

w sprawie dokumentu Komisji Europejskiej

wie dokumentu Komisji Europejskiej Energy Road-

map 2050, skierowaną pismem wicemarszałka Sejmu

2012 r., znak: SPS-023-8545/12, do pana premiera

Donalda Tuska, poniżej przedstawiam wyjaśnienia

dotyczące poruszonych w tej interpelacji kwestii po-

zostających w kompetencji ministra gospodarki.

tego przez KE dokumentu Energy Roadmap 2050?

Stanowisko rządu do przedmiotowego dokumen-

tu, które opracowano w Ministerstwie Gospodarki,

zostało przyjęte przez Komitet do Spraw Europej-

skich w dniu 5 kwietnia 2012 r.

Kopia dokumentu

w załączeniu*

)

.

polityki dekarbonizacyjnej na polską gospodarkę?

Należy podkreślić, że rząd nie godzi się na polity-

kę dekarbonizacyjną Unii Europejskiej, prowadzącą

do eliminacji węgla – podstawowego paliwa dla za-

pewnienia bezpieczeństwa energetycznego Polski.

Dlatego też podkreślenia wymaga zdecydowane dzia-

łanie rządu w odniesieniu do komunikatu Komisji

Europejskiej „Plan działania do przejścia na konku-

rencyjną gospodarkę niskoemisyjną do 2050 r.” (tzw.

mapa drogowa energetyki UE do 2050 r.).

Dokument

ten zakłada od 85% do 90% redukcji emisji CO

2

w gospodarce UE w perspektywie do 2050 r.

W trak-

cie dyskusji nad projektem konkluzji do tego doku-

mentu minister środowiska reprezentujący Polskę

apelował o zademonstrowanie większej solidarności

w Unii Europejskiej i zrozumienie bardzo zróżnico-

wanej sytuacji poszczególnych państw członkowskich.

Minister środowiska podkreślił wówczas, że odnie-

sienia w tekście konkluzji do redukcji emisji na po-

ziomie 25% do roku 2020 mogą zostać zaakceptowa-

ne wyłącznie jako wynik realizacji indykatywnego

celu w zakresie efektywności energetycznej, a sfor-

mułowanie wskazujące na redukcję emisji o 25% do

roku 2020 jako cel zgodny ze ścieżką efektywną kosz-

towo nie może być zaakceptowane wobec braku sto-

sownych analiz potwierdzających tę tezę.

Podczas

posiedzenia Rady ds. Transportu, Telekomunikacji

i Energii w czerwcu 2012 r. nasz kraj jako jedyny

sprzeciwił się przyjęciu niekorzystnych dla Polski

konkluzji Rady Europejskiej do dokumentu Energy

Roadmap 2050.

Polska wykorzystuje także instrumenty obniża-

jące koszty dostosowania się kraju do przepisów zno-

welizowanej dyrektywy o systemie handlu uprawnie-

niami do emisji gazów cieplarnianych EU ETS.

W wyniku negocjacji założeń ww. dyrektywy w 2008 r.

Polska otrzymała możliwość zastosowania okresu

przez instalacje energetyczne wszystkich uprawnień

do emisji gazów cieplarnianych.

Instalacje będą na-

bywały na aukcjach jedynie część potrzebnych upraw-

nień – 30% w 2013 r. (w stosunku do średniej emisji

z okresu 2005–2007 dla wielkości odpowiadającej

ostatecznej wielkości krajowego zużycia energii brut-

to), a następnie w latach 2014–2019 stopniowo zmniej-

szana będzie pula darmowych uprawnień, aby w 2020 r.

dojść w ten sposób do pełnego systemu aukcyjnego.

Dzięki otrzymanym derogacjom możliwe będzie ob-

niżenie kosztów wejścia naszego kraju w III fazę sys-

temu handlu uprawnieniami do emisji dwutlenku

węgla EU ETS.

Warunkiem skorzystania z derogacji

jest jednak realizacja równoważnego pod względem

kosztu programu budowy nowoczesnych inwestycji

energetycznych.

Projekt takiego programu pn. „Kra-

jowy plan inwestycyjny”, opracowany przez rząd,

uzyskał (pod pewnymi warunkami) akceptację Ko-

misji Europejskiej w dniu 13 lipca 2012 r.

Na forum UE rząd polski, realizując cele „Polity-

ki energetycznej Polski do 2030 r.”, będzie w dalszym

ciągu prowadził działania obliczone na uzyskanie

większego zrozumienia dla specyﬁkikrajowegosek-

tora energetycznego i polskiej gospodarki.

Poprzez

poprawę efektywności energetycznej oraz rozwijanie

i szerokie zastosowanie czystych technologii węglo-

wych możliwe będzie zachowanie istotnej roli węgla

w bilansie energetycznym Polski, jak również innych

krajów UE, przy jednoczesnym ograniczeniu wpływu

tego paliwa i opartej na nim konwencjonalnej ener-

getyki na środowisko.

3.

Czy wykonano analizy ekonomiczne wpływu

Taka analiza została wykonana w bieżącym roku

na zlecenie Krajowej Izby Gospodarczej.

Wynika z niej

m.in., że najbardziej zagrożone, przede wszystkim

z powodu wrażliwości na zmianę cen energii elek-

trycznej, byłyby w Polsce takie przemysły, jak: ce-

mentowy, chemiczny, papierniczy, metalowy, ale tak-

że węglowy i koksowniczy.

Przemysły te zatrudniają

obecnie około 800 tys. pracowników, tzn. nieco ponad

1/3 zatrudnienia całego przemysłu wytwarzającego

ponad 40% wartości dodanej rocznie.

Analiza zlecona

przez MG do wykonania przez ﬁrmęMcKinseypo-

winna być gotowa w najbliższym czasie i posłużyć do

udokumentowania w rozmowach z Komisją Europej-

ską i na innych forach międzynarodowych rozmiaru

faktycznego obciążenia polskiej gospodarki wynika-

jącego z celów zaproponowanej mapy drogowej ener-

getyki UE do 2050 r.

Wcześniej opracowane analizy *

)

498

wpływu polityki klimatyczno-energetycznej UE na

polską gospodarkę, w ramach pakietu klimatyczno-

-energetycznego, np. analiza ﬁrmyMcKinseylubBan-

ku Światowego, podkreślały duży krajowy potencjał

redukcji emisji wynikający z poprawy efektywności

energetycznej, i taki kierunek działań prośrodowi-

skowych jest preferowany przez rząd oraz realizowa-

ny już w ramach „Polityki energetycznej Polski do

2030 r.”

W tej kwestii KE nie przedstawiła oﬁcjalnejpro-

pozycji, która mogłaby być przedmiotem stanowiska

strony polskiej.

Przedstawiając powyższe wyjaśnienia, wyrażam

przekonanie, iż w pełni oddają one istotę spraw po-

ruszonych w pytaniach pana posła.

Z poważaniem

Funduszu Rezerwy Demograﬁcznej(8546)

znak: SPS-023-8546/12, dotyczące interpelacji posła

Maksa Kraczkowskiego w sprawie wykorzystania

Funduszu Rezerwy Demograﬁcznej, przekazane

przez Kancelarię Prezesa Rady Ministrów przy pi-

-8132-(1)/12, uprzejmie proszę o przyjęcie poniższych

wyjaśnień.

Niekorzystne tendencje demograﬁcznekształtu-

jące sytuację ﬁnansówubezpieczeńspołecznychbyły

jedną z głównych przyczyn wprowadzenia reformy

emerytalnej.

Powodowane spadkiem liczby urodzeń

i rosnącą oczekiwaną długością życia zjawisko sta-

rzenia się społeczeństw było i jest obserwowane tak

Zmiany w proporcjach pomiędzy osobami w wieku pro-

dukcyjnym i poprodukcyjnym dramatycznie zwięk-

szały odsetek osób w wieku emerytalnym, co ozna-

czało przede wszystkim rosnące obciążenie osób pra-

cujących kosztami utrzymania istniejących systemów

Problem ten dodatkowo pogłębiało przechodzenie do

wieku emerytalnego tzw. wyży demograﬁcznych.

Dla

ﬁnansowanychmetodąrepartycyjnąsystemówubez-

pieczeń emerytalnych fakty te stanowiły poważne

wyzwanie.

Zagrożenie to dostrzeżono w Polsce w latach 90.

ubiegłego stulecia, a jedną z zaproponowanych form

przeciwdziałania negatywnym skutkom opisywanych

zjawisk była rozpoczęta w 1999 r. reforma systemu

ubezpieczenia emerytalnego.

Jednym z jej celów było

zmniejszenie wynikającej ze zmiany struktury demo-

graﬁcznej spodziewanej nierównowagi ﬁnansowej

systemu emerytalnego.

Przejawem systematycznego starzenia się społe-

czeństwa jest wzrastający udział ludności w wieku

poprodukcyjnym (60+/65+) w populacji ogółem.

We-

dług danych Głównego Urzędu Statystycznego udział

ludności w wieku poprodukcyjnym wzrósł z 15,4%

w 2005 r. do 16,9% w 2011 r.

Przyrost liczby osób

w wieku poprodukcyjnym w latach 2011–2015 szacu-

je się na ok. 794 tys., co spowoduje wzrost udziału tej

kategorii osób do 19,4% ogółem.

W tym samym okre-

sie liczba osób w wieku 18–59/64 zmniejszy się o ok.

744,7 tys. Według długookresowych prognoz demo-

graﬁcznychzjawiskotobędzienarastaćwlatachna-

stępnych.

Przed reformą emerytalną, w roku 1996 emery-

tury pobierało przeciętnie 3127 tys. emerytów.

W na-

stępnych latach liczba ta systematycznie wzrastała.

W roku 2004 przeciętnie emerytury pobierało 3792

tys. osób.

Jednakże zdecydowany wzrost liczby eme-

rytów nastąpił w kolejnych latach, by w roku 2007 dojść

do 4559 tys. emerytów (przyrost o ok. 46% w stosun-

ku do 1996 r.).

Bez wątpienia na taki stan rzeczy

wpływ miało zaniechanie porządkowania spraw eme-

rytalnych, choćby w zakresie uprawnień do wcze-

śniejszych emerytur.

Zmiana w tym zakresie miała

miejsce dopiero po 2008 r. wraz z uchwaleniem usta-

wodowało wyhamowanie przyrostu kolejnych roczni-

ków emerytów.

W 2009 r. emerytów było jeszcze 4981

tys., podczas gdy dzisiaj (I półrocze 2012 r.) emerytu-

ry pobiera 4952 tys. osób.

Na przestrzeni ostatnich lat wzrosły wartości

świadczeń wypłacanych z Funduszu Ubezpieczeń

Społecznych celem przeciwdziałania pauperyzacji eme-

rytów i rencistów.

W roku 2006 przeciętna miesięcz-

na wysokość emerytury wynosiła 1310,75 zł, w 2007 r.

ciętnej emerytury w poszczególnych latach wpłynęła

konsekwentnie realizowana przez rząd koalicji

wych.

499

rytalno-rentowych dokonywana jest corocznie.

Zasa-

i od tego czasu waloryzacja przeprowadzana jest sys-

tematycznie.

Waloryzowane świadczenia wzrastają

przednim roku kalendarzowym powiększony o 20%

realnego wzrostu przeciętnego wynagrodzenia w po-

przednim roku kalendarzowym.

Dla porównania wcze-

śniejsza waloryzacja świadczeń, która była przepro-

wadzona w 2006 r., nie uwzględniła takiego wzrostu,

a zwiększenie wskaźnika waloryzacji ponad inﬂację

ustalone zostało na poziomie 0,00% na mocy rozpo-

a w ramach rekompensaty jej nieprzeprowadzenia

zaproponowano jedynie jednorazowe dodatki dla osób,

sokości wskaźników waloryzacji świadczeń emery-

talno-rentowych w latach 2006–2011.

Tabela 1.

Rok

inﬂację(wczęści

dotyczącej wynagrodzeń)

2006

106,2%

0,00%

102,3%

2007

Brak waloryzacji

świadczeń.

których wysokość

świadczenia nie

przekracza kwoty

–

2008

106,5%

20%

104,2%

Ze względu na ochronę osób pobierających naj-

niższe świadczenia emerytalno-rentowe jednorazo-

z dniem 1 marca br. świadczenia emerytalno-rento-

przeprowadzona zostanie waloryzacja procentowa

uwzględniająca inﬂacjęi20-procentowywzrostwy-

nagrodzeń.

Integralnym elementem reformy, który miał na celu

zwiększenie poziomu bezpieczeństwa systemu ubez-

pieczeń społecznych, było powołanie w 1998 r., a na-

stępnie uruchomienie w 2002 r.

Funduszu Rezerwy

Demograﬁcznej.

Głównym celem utworzenia funduszu, zgod-

temie ubezpieczeń społecznych, było zwiększenie

bezpieczeństwa wypłacalności świadczeń z ubez-

pieczenia emerytalnego.

Prognozy demograﬁczne

przewidywały bowiem relatywny spadek liczby

Należy podkreślić, że pierwotnie regulacje praw-

ne pozwalały na bieżące zasilanie FRD z odpisu z FUS

jedynie do końca 2008 r.

Z dniem 1 stycznia 2009 r.

(Dz. U. Nr 14, poz. 75), która m.in. wprowadziła prze-

dłużenie okresu odprowadzania przez Zakład Ubez-

pieczeń Społecznych składek na FRD po 2008 r.

Wy-

sokość części składki emerytalnej od 2009 r. zasila-

jącej FRD utrzymana została na poziomie z 2008 r.

i wynosi 0,35% podstawy wymiaru składek na ubez-

pieczenie emerytalne.

Jednocześnie ustawa ta umoż-

liwia przekazywanie FRD 40% przychodów z ogólnej

kwoty brutto z prywatyzacji mienia Skarbu Państwa

pomniejszonej o kwoty odpisów na Fundusz Repry-

watyzacji.

Wprowadzone zmiany spowodowały stałe

zasilanie FRD częścią składki emerytalnej oraz zagwa-

rantowały funduszowi udział w przychodach z pry-

watyzacji mienia Skarbu Państwa, co pozwoliło na

stworzenie stabilnych podstaw ﬁnansowaniafundu-

szu rezerwowego.

Od powołania funduszu w roku 2002 do końca

2005 r. w FRD udało się zgromadzić łącznie ok. 1,5

tury gospodarczej, kiedy należało gromadzić oszczęd-

ności na przyszłe chude lata, stan funduszu został

Tabela 2.

Sytuacja ﬁnansowaFRDwlatach2005–

–2007 (w tys. zł)

2005 r. 2006 r. 2007 r.

Stan funduszu

na początek roku

902 685 1 555 172 2 460 428

Przychody 653 028 905 888 1 028 804

Wydatki bieżące 541 632 838

Stan funduszu

na koniec roku

1 555 172 2 460 428 3 488 394

Składka (%) 0,20% 0,25% 0,30%

Po zmianach i konsekwentnym zasilaniu Funduszu

Rezerwy Demograﬁcznejnakoniec2012r.zakładasię,

że aktywa FRD osiągną wartość ok. 16,1 mld zł (już po

zasileniu Funduszu Ubezpieczeń Społecznych).

Zgodnie z prognozami planu ﬁnansowegoFundu-

szu Rezerwy Demograﬁcznejstanfunduszudo2016r.

będzie kształtował się następująco.

500

Po raz pierwszy środki FRD zostały przekazane

do FUS w roku 2010.

Rozporządzeniem Rady Mini-

stania w 2010 r. środków Funduszu Rezerwy Demo-

graﬁcznejnauzupełnienieniedoborufunduszueme-

rytalnego wynikającego z przyczyn demograﬁcznych

(Dz. U. Nr 163, poz. 1099) fundusz emerytalny zasi-

lony został kwotą 7,5 mld zł.

W roku 2011 zasilenie

to wyniosło 4 mld zł (rozporządzenie Rady Ministrów

z dnia 16 sierpnia 2011 r. sprawie wykorzystania

w 2011 r. środków Funduszu Rezerwy Demograﬁcz-

nej na uzupełnienie niedoboru funduszu emerytal-

nego wynikającego z przyczyn demograﬁcznych(Dz.U.

Nr 175, poz. 1041).

Rok 2012 jest trzecim z kolei ro-

kiem, kiedy środki FRD w wysokości 2887 mln zł

zostały przekazane do FUS, zgodnie z przyjętym

porządzeniem Rady Ministrów w sprawie wykorzy-

stania w 2012 r. środków Funduszu Rezerwy Demo-

graﬁcznejnauzupełnienieniedoborufunduszueme-

(Dz. U. poz. 950).

W 2013 r. zgodnie z projektem ustawy budżetowej

na rok 2013 uchwalonym przez Radę Ministrów

Ubezpieczeń Społecznych zakłada zasilenie funduszu

środkami z FRD w wysokości 2,5 mld zł.

Należy zauważyć, że ww. rozporządzenia stano-

wiły nie tyle realizację ustawy o systemie ubezpie-

czeń społecznych, ale ustaw budżetowych na dane

lata.

Ustawy te w załączniku: Plan Funduszu Ubez-

pieczeń Społecznych w ramach przychodów FUS za-

kładały m. in. wykorzystanie środków zgromadzo-

nych na rachunku Funduszu Rezerwy Demograﬁcz-

nej.

Ustawa budżetowa po jej opublikowaniu staje się

źródłem powszechnie obowiązującego prawa, a adre-

saci tej ustawy, w szczególności rząd RP, są zobowią-

zani do jej stosowania.

czeń chroni polskie społeczeństwo, w tym emerytów

i rencistów, przed skutkiem groźby ewentualnego

przekroczenia kolejnych progów ostrożnościowych

stanowiłoby poważne zagrożenie dla realizacji zobo-

wiązań socjalnych względem najsłabszych i najuboż-

szych obywateli.

W tej sytuacji oprócz umożliwienia realizacji poli-

tyki realnego podwyższenia świadczeń emerytalno-

-rentowych zasilenie Funduszu Ubezpieczeń Społecz-

nych środkami FRD pozwala na ograniczenie deﬁcytu

ﬁnansów publicznych poprzez zmniejszenie długu

FUS przy jednoczesnym zwiększeniu aktywów FRD.

Tabela przedstawiona poniżej prezentuje saldo rocz-

produktu krajowego brutto w latach 2005–2018.

Przed-

stawione wykonania planu ﬁnansowegoFUSzalata

2005–2011, przewidywane wykonanie za 2012 r. i plan

oraz ostatnia (przygotowana przez ZUS) prognoza FUS

na lata 2014–2018 wskazują, że najtrudniejsza sytuacja

ﬁnansowaFUS,aprzedewszystkimwyodrębnionego

2009–2011.

Nawet wariant pesymistyczny prognozy na

darcze zakłada niższe deﬁcyty.

Tabela 4.

Saldo roczne Funduszu Ubezpieczeń

Społecznych

Rok Saldo roczne

2005

P

K

-3,83% (wariant 2)

-2,82% (wariant 3)

2015

-3,09% (wariant 1)

-3,88% (wariant 2)

-2,63% (wariant 3)

2016

-2,99% (wariant 1)

-3,85% (wariant 2)

-2,45% (wariant 3)

2017

-2,89% (wariant 1)

-3,82% (wariant 2)

-2,29% (wariant 3)

2018

-2,78% (wariant 1)

-3,77% (wariant 2)

-2,12% (wariant 3)

Tabela 3

Treść

Przewidywane

wykonanie w 2012 r.

Plan ﬁnansowy

na 2013 r.

Projekt planu

na 2014 r.

Projekt planu

na 2015 r.

Projekt planu

na 2016 r.

w tys. zł

Stan funduszu na początek roku 12 816 982 16 123 793 17 807 733 22 264 735 26 226 626

Przychody 6 194 938 4 185 142 4 458 367 3 963 452 4 202 905

Wpływy ze składek 1 485 099 1 559 766 1 638 475 1 737 645 1 851 565

Pozostałe przychody 682 494 757 128 819 889 1 025 726 1 196 796

Wpływy z prywatyzacji mienia Skarbu

Państwa na FRD

4 027 345 1 868 248 2 000 003 1 200 081 1 154 544

Koszty realizacji zadań (wydatki) 2 888 127 2 501 202 1 365 1 561 1 708

Środki przekazane do FUS 2 887 000 2 500 000 0 0 0

501

Należy podkreślić, że występujący niedobór środ-

lowych trudności w płynności ﬁnansowej,przyczym

konstrukcja umów z bankami umożliwia natychmia-

stową spłatę kredytów po wpłynięciu na rachunki

— środki z Funduszu Rezerwy Demograﬁcznej

Należy dodać, że dotychczas nie miała miejsca sy-

tuacja niewypłacenia świadczeń.

Zakład Ubezpie-

czeń Społecznych na bieżąco monitoruje sytuację ﬁ-

nansową Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, biorąc

pod uwagę różnorodność źródeł ﬁnansowaniadeﬁcy-

tu, i podejmuje działania służące zapewnieniu środ-

ków niezbędnych dla utrzymania płynności wypłat

realizowanych świadczeń, gwarantując ich termino-

wą wypłatę w przyszłości.

Chciałbym jednocześnie wskazać, że rząd stale

podejmuje działania zmierzające do stabilizacji i za-

pewnienia bezpieczeństwa systemu ubezpieczeniowe-

go.

Wśród ostatnio podjętych inicjatyw mających na

należałoby wymienić:

1) likwidację wcześniejszych emerytur i wprowa-

dzenie emerytur pomostowych

przejścia na wcześniejszą emeryturę od tej daty.

Rów-

nocześnie wprowadzono w życie ustawę z dnia 19

dzenia tej ustawy spośród 1,2 mln osób, które miały

prawo do wcześniejszego przejścia na emeryturę z ty-

nym charakterze, jedynie około 270 tys. osób zostało

we mają charakter wygasający.

2) obniżenie składki do OFE z 7,3% do 2,3%

talne wydzielonej na II ﬁlar, tj. wwysokości 7,3%

podstawy wymiaru składki.

W pierwszych dwóch la-

tach obowiązywania nowych przepisów 2,3% podsta-

wy wymiaru składki jest przekazywane w gotówce

dywidualnym subkoncie emerytalnym w ZUS.

W ko-

lejnych latach część składki emerytalnej przekazy-

wanej do OFE będzie rosnąć do ostatecznego pozio-

pokrycie wydatków FUS składkami rośnie.

Obniża-

jąc wysokość składek odprowadzanych do OFE, rząd

zdecydował się na zachowanie integralności II ﬁlaru

dywidualnych kont (tzw. subkont), na których ewi-

dencjonowane będą składki nieprzekazane do OFE.

wych i zasad dziedziczenia zgromadzonych w II ﬁla-

rze środków.

W związku z faktem, iż nie będą one

inwestowane na rynku kapitałowym, w celu zacho-

wania ich realnej wartości będą corocznie waloryzo-

wane.

3) zawieszenie prawa do emerytury w przypadku

sunku pracy

bycia prawa do emerytury ustalonym w decyzji orga-

nu rentowego.

Z tego tytułu zakładane jest zmniej-

szenie wydatków na emerytury ﬁnansowanezFUS

4) podwyższenie składki rentowej

Ustawą z dnia 21 grudnia 2011 r. o zmianie usta-

centowe, tj. z 6% do 8%, przy czym łączna stopa pro-

502

centowa składki jest nadal niższa od obowiązującej

czynników powodujących skokowy wzrost deﬁcytu

FUS.

Wprowadzona zmiana pozwoli ograniczyć deﬁ-

wpłynie na ograniczenie deﬁcytuFUS,awkonse-

kwencji na ograniczenie deﬁcytubudżetupaństwa.

5) stopniowe podwyższanie wieku emerytalnego dla

Podwyższenie i zrównanie wieku emerytalnego

kobiet i mężczyzn nastąpi we wszystkich systemach

6) dążenie do zwiększenia liczby osób aktywnych

na rynku pracy

Głównym wyzwaniem dla Polski w najbliższych

Funduszu Społecznego,

prozatrudnieniowych podejmowanych w celu zachę-

szającej i zrównującej wiek emerytalny do dnia 31

712, z późn. zm.) dotyczący wspierania zatrudnienia

dzenie na emeryturę; uzależnia ona bowiem wyso-

kość świadczenia od wielkości zgromadzonego przez

ku przejścia na emeryturę.

W sposób oczywisty dłuż-

sze pozostawanie na rynku pracy sprzyja także

czenia.

Powyższe zmiany wprowadzone w systemie ubez-

FUS w kolejnych latach będzie malał.

Uzyskany

ści FUS potwierdza wspomniana wyżej przygotowa-

na przez ZUS: Prognoza wpływów i wydatków Fun-

stu deﬁcytumaleje).

Wwariancienr2,pesymistycz-

optymistycznym, od 2,82% do 2,12%.

Od powstania Funduszu Rezerwy Demograﬁcznej

przygotowane zostały cztery długoterminowe pro-

gnozy wpływów i wydatków funduszu emerytalnego

Społecznych.

1) Prognozy wpływów i wydatków funduszu eme-

rytalnego do 2050 r. (z listopada 2002 r., listopada

2003 r. i grudnia 2006 r.);

2) Prognoza wpływów i wydatków funduszu eme-

rytalnego do 2060 r. (z marca 2010 r.).

Prognoza ta za-

mieszczona jest na stronie internetowej Zakładu Ubez-

pieczeń Społecznych pod adresem: http://www.zus.pl/

bip/prognozy_fus/prognoza_do_2060_MGIPS.pdf.

Należy podkreślić, że ostatnia z prognoz została

sporządzona w 2010 r.

Świeższe wyniki uwzględnia-

jące zmiany w systemie ubezpieczeń społecznych po

2010 r. (w szczególności dotyczące podniesienia wie-

ku emerytalnego) przedstawia prognoza salda rocz-

nego FUS z uzasadnienia do ustawy z dnia 11 maja

503

i zrównującej wiek emerytalny).

Zgodnie z jej wyni-

kami w perspektywie 2040 r. następuje wyraźnie

szybsza poprawa wydolności FUS (rozumianej jako

iloraz wpływów i wydatków).

Maleją również, wyra-

żone jako% PKB deﬁcytyroczneFUS.

Przechodząc do ostatniego pytania pana posła M.

Kraczkowskiego, uprzejmie informuję, że rząd podej-

muje szereg działań na rzecz systemowego wsparcia

rodzin wychowujących dzieci.

Jednym z takich roz-

wiązań jest częściowe pokrycie wydatków na utrzy-

manie dziecka, które realizowane jest przez system

świadczeń rodzinnych składający się z zasiłków ro-

dzinnych oraz dodatków do zasiłku rodzinnego (przy-

czego czy też edukacji dziecka), świadczeń opiekuń-

czych związanych z niepełnosprawnością oraz jedno-

razowej zapomogi z tytułu urodzenia się dziecka,

tzw. becikowego.

wszystkich grupach wiekowych.

Kolejne podwyższe-

nie kwot kryteriów będzie miało miejsce od dnia 1 li-

Ponadto w ramach promocji polityki prorodzinnej

rodzinna, w wyniku której został wydłużony wymiar

urlopu macierzyńskiego, któremu towarzyszy możli-

pełnym wymiarze czasu pracy.

Na nowe uprawnienia

padku urodzenia jednego dziecka przy jednym poro-

dzie (31 tygodni w przypadku urodzenia dwojga,

33 tygodnie w przypadku urodzenia trojga, 35 tygo-

padku urodzenia pięciorga i więcej dzieci przy jed-

nym porodzie).

Dodatkowy urlop macierzyński doce-

lowo w 2014 r. wyniesie 6 tygodni oraz 8 tygodni

dłużenie obligatoryjnego wymiaru urlopu macie-

rzyńskiego.

Jego wymiar systematycznie wzrasta od

mnogiej).

Należy dodać, iż od 2010 r. wprowadzono

minimum 1/2 etatu, zachowując jednocześnie prawo

ne i zdrowotne) w wymiarze proporcjonalnym.

nienia do urlopu ojcowskiego w wymiarze 1 tygodnia,

niezależny od urlopu macierzyńskiego i może być wy-

korzystany przez ojca dziecka, które nie ukończyło

pierwszego roku życia.

W czasie jego trwania męż-

czyźnie przysługują podobne przywileje jak kobiecie

przebywającej na urlopie macierzyńskim.

Tak jak

matka dziecka ojciec jest prawnie chroniony przed

wypowiedzeniem bądź rozwiązaniem stosunku pracy

podczas jego nieobecności i po powrocie.

Dużym wsparciem dla rodzin są również usługi

które umożliwiają rodzicom i opiekunom dzieci pod-

jęcie aktywności zawodowej (m.in. wejście lub szyb-

szy powrót kobiet na rynek pracy).

Ustawa z dnia

lat 3 wprowadziła zróżnicowane formy opieki nad

małymi dziećmi: żłobki, kluby dziecięce, dziennych

opiekunów oraz nianie.

Jednostki samorządu teryto-

rialnego, a także osoby prywatne (ﬁrmyiinneupraw-

nione podmioty) mogą za pośrednictwem gminy sko-

kach i klubach dziecięcych poprzez inwestycje, ada-

ptacje pomieszczeń na rzecz żłobków i klubów dzie-

cięcych, doﬁnansowaniewyposażeniaipracwykoń-

czeniowych, a także doﬁnansowanieszkoleńdzien-

nych opiekunów.

Rozwiązania te promowane są na

stronie internetowej: www.zlobki.mpips.gov.pl.

Nawiązując do sprawy upowszechniania idei rów-

nienia, należy dodać, iż ustawa z 20 kwietnia 2004 r.

chroni przestrzegania zasad równego traktowania

w dostępie i korzystania z usług oraz instrumentów

gląd, niepełnosprawność lub wiek.

Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej, dążąc

zacja społeczno-ekonomiczna kobiet na poziomie

sowanego przez Komisję Europejską pod nazwą

504

Pragnę również nadmienić, że resort pracy przy-

ustaw zawierający propozycję zmiany zasad podlega-

nia ubezpieczeniom społecznym w okresie przerwy

w aktywności zawodowej związanej z wychowywa-

niem dziecka.

Zgodnie z aktualnie istniejącymi regulacjami

osób wychowujących dzieci, projektodawca uznał za

pieczeniowego, osób nieubezpieczonych oraz osób z krót-

Projekt ustawy jest obecnie w ostatniej fazie ana-

lizowania uwag przesłanych po uzgodnieniach mię-

dzyresortowych.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Marek Bucior

w sprawie refundacji opatrunków dla chorych

terpelację panów Jacka Kwiatkowskiego i Andrzeja

Lewandowskiego, posłów na Sejm RP, w sprawie re-

fundacji opatrunków dla chorych na pęcherzowe od-

dzielanie się naskórka (epidermolysis bullosa), która

-8549/12, uprzejmie proszę o przyjęcie poniższych

W odpowiedzi na pytanie dotyczące stowarzysze-

nia Debra informuję, iż w 2012 r. stowarzyszenie nie

zwracało się do Ministerstwa Zdrowia pismem w spra-

wie opatrunków dla chorych na pęcherzowe oddzie-

lanie się naskórka.

Natomiast odpowiadając na pytanie dotyczące

składania w tym zakresie wniosków przez ﬁrmy,in-

formuję, iż obecnie wnioskami znajdującymi się w pro-

cesie refundacji we wskazaniu klinicznym dla epider-

molysis bullosa w zakresie opatrunków są wniosek

Toruńskich Zakładów Materiałów Opatrunkowych

SA dla wyrobu medycznego o nazwie Medisorb P Plus

oraz dwa wnioski złożone przez dystrybutora ﬁrmy

Mölnlycke i dotyczą one objęcia refundacją opatrun-

ków o nazwie Mepilex Transfer – dwuwarstwowy

opatrunek z pianki poliuretanowej jednostronnie po-

wlekany warstwą Safetac, przenoszący wysięk do

opatrunku wtórnego, oraz Mepitel – jałowy opatru-

nek z przezroczystej siatki poliamidowej dwustronnie

powlekany warstwą Safetac we wskazaniu klinicz-

nym dla epidermolysis bullosa.

Jednocześnie informuję, iż obecnie są objęte re-

fundacją opatrunki we wskazaniu klinicznym, jakim

jest epidermolysis bullosa, za które Narodowy Fun-

dusz Zdrowia płaci.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

505

Odpowiedź

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

terpelację posła Adama Hofmana w sprawie stano-

wiska wobec planowanego przez Komisję Europejską

ogłoszenia projektu rewizji dyrektywy 2001/37/WE,

-023-8551/12, z 12 września br., przedstawiam na-

stępujące wyjaśnienia.

1.

Zgodnie z obowiązującymi procedurami two-

rzenia prawa w Unii Europejskiej projekt dyrektywy

jest przedstawiany państwom członkowskim i dysku-

towany na forum Rady.

Funkcjonują w tym celu od-

powiednie struktury i formy informowania państw

członkowskich o toku prac i ich rezultatach, w tym

o przygotowanych przez Komisję Europejską doku-

mentach.

Według aktualnych informacji w Komisji

Europejskiej trwają prace nad koncepcją zmian

w przedmiotowej dyrektywie i brane są pod uwagę

wszystkie możliwe rozwiązania oraz ich uwarunko-

wania i konsekwencje.

2.

Społeczne konsultacje możliwego zakresu i kie-

runków zmian w dyrektywie 2001/37/WE przepro-

wadziła Komisja Europejska w IV kwartale 2010 r.,

a ich wyniki zostały opublikowane w raporcie w lipcu

2011 r.

Ministerstwo Zdrowia nie prowadzi odręb-

nych konsultacji w tym zakresie.

Obecnie nie istnie-

je (nie jest znany) projekt nowelizacji dyrektywy i for-

mułowanie jakichkolwiek opinii w tym zakresie jest

bezpodstawne.

3.

Opinie i uwagi zainteresowanych resortów (Mi-

nisterstwo Finansów, Ministerstwo Gospodarki, Mi-

nisterstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi) były uwzględ-

nione w opinii w sprawie możliwych zmian w dyrek-

tywie przekazanej Komisji Europejskiej w ramach

konsultacji społecznych w 2010 r.

Po przedstawieniu

przez Komisję Europejską projektu dyrektywy for-

mułowane będzie stanowisko rządu w tej sprawie,

uwzględniające uwagi wszystkich zainteresowanych

resortów.

4.

Dyrektywa zwykle określa, kiedy jej postano-

wienia wchodzą w życie, w jakim terminie państwa

członkowskie wprowadzą wszystkie lub określone jej

postanowienia do swojego systemu prawnego.

Zatem

ilość czasu potrzebnego na implementację dyrektywy

zależy od rodzaju i zakresu wymaganych zmian, ale

również od warunków określonych w dyrektywie.

Do

Sejmu RP kierowane są projekty ustaw dostosowu-

jących prawo krajowe do postanowień dyrektywy,

jeśli przedmiot regulacji zgodnie z prawem krajowym

wymaga rozwiązań ustawowych.

Projekty ustaw

przed przyjęciem przez Radę Ministrów podlegają

uzgodnieniom międzyresortowym, a także konsulta-

cjom społecznym w zakresie wynikającym z przed-

miotu regulacji.

Obecnie nie ma możliwości określe-

nia, jakie ustawy wynikające z nowelizacji dyrekty-

wy 2001/37/WE i w jakim terminie zostaną skiero-

wane do Sejmu RP.

Z poważaniem

w sprawie szerokopasmowego Internetu

formuję, iż funkcję instytucji zarządzającej w ramach

(PO RPW) pełni Ministerstwo Rozwoju Regionalne-

nitorowanie postępów w realizacji, ewaluacja progra-

mu operacyjnego oraz stopnia osiągania jego celów.

Niemniej przedstawiciele Ministerstwa Admini-

stracji i Cyfryzacji uczestniczą w pracach grupy ro-

boczej powołanej do spraw wdrażania działania II.1

PO RPW: Sieć szerokopasmowa Polski wschodniej,

w skład której wchodzą przedstawiciele Ministerstwa

Przedsiębiorczości, Urzędu Komunikacji Elektro-

nicznej oraz przedstawiciele każdego z 5 województw

biorących udział w realizacji SSPW.

Podstawowym

zadaniem tej grupy jest wymiana informacji i opinii

na temat procesu wdrażania działania II.1 PO RPW

oraz stopnia przygotowania projektów do realizacji.

Jednocześnie przedstawiam stan prac nad przed-

miotowym projektem w województwach warmińsko-

-mazurskim, podkarpackim, lubelskim i świętokrzy-

skim.

506

1.

Województwo warmińsko-mazurskie.

W dniu 4

czerwca 2012 r. nastąpiło podpisanie umowy na sta-

nowisko inżyniera kontraktu.

Obecnie trwa postępo-

wanie o udzielenie zamówienia publicznego w trybie

dialogu konkurencyjnego, mające na celu wybór part-

nera prywatnego.

2.

Województwo podkarpackie.

W dniu 14 lipca

2012 r. rozpoczęto postępowanie o udzielenie zamó-

wienia publicznego w celu wyboru partnera prywat-

nego w trybie dialogu konkurencyjnego.

Termin

stępowaniu upłynął w dniu 3 września 2012 r.

Obec-

nie postępowanie jest w toku.

3.

Województwo lubelskie.

W województwie lubel-

skim ogłoszono postępowanie o udzielenie zamówie-

nia publicznego mające na celu wybór wykonawcy

infrastruktury w trybie dialogu konkurencyjnego.

łu w postępowaniu upłynął w dniu 7 września 2012 r.

Obecnie postępowanie jest w toku.

4.

Województwo świętokrzyskie.

W dniu 5 lipca

2012 r. nastąpiło ogłoszenie postępowania dotyczą-

cego wyboru inżyniera kontraktu.

Termin składania

ofert upłynął w dniu 6 września 2012 r.

W dniu 13

sierpnia 2012 r. ogłoszone zostało postępowanie ma-

jące na celu wybór wykonawcy infrastruktury.

Ter-

min składania ofert w tym postępowaniu upłynął

w dniu 1 października 2012 r.

trzecim, tj. jakie działania podejmie pan minister, by

pomóc tym regionom w wykorzystaniu środków,

wskazać należy, iż w celu przyspieszenia tempa prac

związanych z budową infrastruktury szerokopasmo-

wego dostępu do Internetu oraz lepszego wykorzy-

stania przyznanych na ten cel środków realizuje się

następujące projekty:

1) projekt systemowy – działania na rzecz rozwo-

ju szerokopasmowego dostępu do Internetu,

2) projekt „System informacyjny o infrastruktu-

rze szerokopasmowej i portal Polska Szerokopasmo-

wa” (SIPS),

3) zawarcie memorandum w sprawie współpracy

sieci szerokopasmowych.

Realizacja projektu systemowego – działania na

nych realizujących projekty szerokopasmowe przy wy-

korzystaniu współﬁnansowaniaunijnegoorazkompo-

nentu polegającego na przeciwdziałaniu wykluczeniu

cyfrowemu osób z grupy wiekowej 50+, zamieszkałych

Dotychczas w ramach pierwszego komponentu zreali-

zowano następujące przedsięwzięcia:

1) w 2011 r. opracowano raport otwarcia, diagno-

zujący stan realizacji projektów szerokopasmowych

na obszarze kraju,

2) przeprowadzono postępowanie o udzielenie za-

o wartości ponad 13,8 mln PLN brutto,

3) przeprowadzono w bieżącym roku cykl spotkań

informacyjno-doradczych dla jednostek samorządu

szości województw kraju, w których wzięło udział

około 600 osób,

4) zapewniono wsparcie ekspertów prawnych

i technicznych dla dialogu technicznego prowadzo-

nego przez województwo podlaskie,

5) zapewniono wsparcie ekspertów dla dialogu

mińsko-mazurskie, województwo podlaskie oraz

w październiku bieżącego roku dla województwa lu-

belskiego,

6) zapewniono wsparcie ekspertów w procesie no-

tyﬁkacjiprojektu„Likwidacjaobszarówwykluczenia

informacyjnego i budowa Dolnośląskiej Sieci Szkie-

letowej”,

7) wydano szereg opinii prawnych.

Realizacja projektu „System informacyjny o in-

rokopasmowa” (SIPS).

W ramach projektu „System

informacyjny o infrastrukturze szerokopasmowej

rytetowa PO IG, realizowanego przez Instytut Łącz-

ności − Państwowy Instytut Badawczy przy współ-

pracy Urzędu Komunikacji Elektronicznej oraz Mi-

nisterstwa Administracji i Cyfryzacji, opracowane

zostały bazy: o infrastrukturze szerokopasmowej

w regionach oraz zawierająca informacje o rynku

usług szerokopasmowych.

W ramach realizacji pro-

jektu przez Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji

na bieżąco wydawane są opinie prawne i interpreta-

Zawarcie memorandum w sprawie współpracy na

sano zainicjowane przez ministra administracji i cy-

fryzacji memorandum w sprawie współpracy na rzecz

rokopasmowych.

Memorandum jest otwartym poro-

zumieniem pomiędzy administracją rządową, samo-

rządową i przedstawicielami rynku telekomunikacyj-

nego, którego celem jest współdziałanie w zakresie

formy współpracy i konsultacji w zakresie inicjatyw

cyjnej oraz społeczeństwa informacyjnego.

Memorandum zrzesza 55 podmiotów, w tym sa-

telekomunikacyjnych oraz zrzeszające je organizacje.

507

W ramach memorandum powołane zostały grupy ro-

bocze, tj. ds. ﬁnansowaniaprojektówszerokopasmo-

wych, ds. popytu na szerokopasmowy dostęp do In-

ternetu, ds. inwestycji i zapewnienia dostępu do sze-

rokopasmowych usług telekomunikacyjnych, w tym

na obszarach słabo zaludnionych, ds. procesów i ba-

rier inwestycyjnych, ds. określenia zasad dostępu do

publicznych, w ramach których prowadzone są prace

siedzenia, komitet sterujący memorandum przekazał

wane w ramach grupy ds. ﬁnansowania projektów

szerokopasmowych rekomendacje dotyczą zasad kon-

kursu dla przedsiębiorców telekomunikacyjnych chcą-

cych budować sieci szerokopasmowe w ramach dzia-

łania 8.4 PO IG.

Rekomenduje się w nich m.in. roz-

wiązanie polegające na wprowadzeniu dodatkowej

premii punktowej dla sieci bezprzewodowych realizo-

wanych na obszarach słabo zaludnionych.

Wypraco-

wane natomiast w ramach grupy ds. procesów i barier

inwestycyjnych rekomendacje dotyczą usprawnień

lekomunikacji (m.in. zmiany w Prawie budowlanym,

Jednocześnie informuję, iż od 2011 r. nastąpiło

znaczące przyspieszenie prac nad projektami z za-

kresu sieci, w tym przy realizacji projektu „Sieć sze-

rokopasmowa Polski wschodniej”.

Jak wskazano po-

wyżej, trwają już przetargi i wkrótce zostaną wyło-

nieni wykonawcy do budowy sieci szerokopasmowych.

Podkreślić należy, iż „Sieć szerokopasmowa Polski

wschodniej” to przedsięwzięcie inwestycyjne posia-

dające ogromny stopień złożoności.

Ze względu na ko-

nieczność sprawnego pozyskania prawa drogi, inwe-

stycje liniowe o przebiegach liczących kilka tysięcy

kilometrów są inwestycjami wyjątkowo trudnymi

w realizacji.

Projekty te wymagają przeprowadzenia

znacznej ilości postępowań administracyjnych, po-

cząwszy od decyzji w sprawie notyﬁkacjipomocypu-

blicznej, wydawanej przez Komisję Europejską, de-

cyzji w sprawie zatwierdzenia wkładu ﬁnansowego

dużych projektów, decyzji o ocenie oddziaływania na

środowisko, wydawanych przez regionalne dyrekcje

ochrony środowiska, po decyzje lokalizacyjne i po-

zwolenia na budowę.

Wydaje się, iż istotnym zagrożeniem dla realizacji

projektów jest zjawisko „wysysania” wykonawców

i podwykonawców z rynku, gdyż w całej Polsce toczy

się jednocześnie wiele postępowań o udzielenie zamó-

wienia na budowę sieci szerokopasmowych, także

przez przedsiębiorców telekomunikacyjnych.

Nieza-

leżnie od powyższego Ministerstwo Administracji

i Cyfryzacji dostrzega zagrożenia i pojawiające się

trudności związane z przygotowaniem projektów po-

nisterstwem Rozwoju Regionalnego monitoruje po-

stęp w realizacji projektów z tego obszaru oraz po-

dejmuje działania zaradcze w zakresie swojej właści-

wości tak, by wykluczyć możliwość utraty środków

(w tym wartości wskaźników w projektach).

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Andrzej Ręgowski

Warszawa, dnia 10 października 2012 r.

(8561)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

datku od kopalin i spadających cen miedzi (znak:

SPS-023-8561/12), pragnę poinformować, iż ustawa

2 marca 2012 r. weszła w życie z dniem 18 kwietnia

2012 r.

Podatek od wydobycia niektórych kopalin na-

produkowanym koncentracie i jest uzależniony od

datek obciąża koszt wytworzenia, natomiast nie sta-

nowi kosztu uzyskania przychodów, w związku

z czym nie pomniejsza podstawy opodatkowania.

Zgodnie z uzasadnieniem przedstawionym przy

projekcie ustawy przez Ministerstwo Finansów wpro-

wadzenie podatku utworzyło nowe, stałe źródło przy-

chodów dla budżetu państwa, które będzie wspierać

zachowanie równowagi budżetowej i pozytywnie wpły-

nie na zmniejszenie państwowego długu publicznego.

Wielkość dochodów budżetowych z tego tytułu uzależ-

niona jest od trzech czynników: od wartości surowców

na rynkach światowych, od kursu dolara amerykań-

skiego, w którym miedź i srebro są notowane na gieł-

dzie oraz od wolumenu wydobycia.

Według przedsta-

wionych w uzasadnieniu szacunków Ministerstwa

Finansów przychody z tytułu podatku od wydobycia

kopalin powinny wynieść za 2012 r. ok. 1,6 mld zł (w

ujęciu rocznym szacowane było ok. 2,4 mld zł), nato-

miast w latach następnych przy uwzględnieniu moż-

liwej aprecjacji złotego wpływy mogą być niższe i po-

winny kształtować się na poziomie ok. 2,2 mld zł.

Podmiotem wydobywającym miedź i srebro na te-

rytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest KGHM Pol-

ska Miedź SA, jednakże z uwagi na ilość wydanych

508

dotychczas koncesji na poszukiwanie i poznawanie

złóż rud miedzi krąg tych podmiotów może ulec

zwiększeniu.

Przedmiotowy podatek został opraco-

wany według formuły, która w ocenie Ministerstwa

Finansów nie jest destrukcyjna dla źródła podatku,

w tym dla spółki KGHM Polska Miedź SA.

Przepro-

wadzona przez Ministerstwo Finansów retrospek-

tywna analiza wprowadzenia podatku wykazała, że

w każdym roku, z którym KGHM Polska Miedź SA

wypracowała zysk, podatek od wydobycia niektórych

kopalin nie spowodowałby powstania straty.

Spółka zakończyła pierwsze półrocze 2012 r. zy-

skiem netto na poziomie 2949 tys. zł, tym samym

wykonując założony plan na 2012 r. w 77,5%.

Wypro-

dukowane zostało 273 tys. ton miedzi elektrolitycznej

oraz 653 ton srebra.

Plan przychodów ze sprzedaży

został zrealizowany w 54%.

W związku z czym spół-

ka weryﬁkujeprognozęzakończenia2012r.

Analiza

wyników ﬁnansowychKGHMPolskaMiedźSApo

I półroczu 2012 r. wskazuje, iż podatek od wydobycia

niektórych kopalin stanowi istotną pozycję kosztów

działalności operacyjnej spółki, kwota podatku w okre-

sie sprawozdawczym wyniosła 442 569 tys. zł i sta-

nowiła 7% kosztów rodzajowych.

Brak jest jednak

podstaw do twierdzenia, iż wprowadzenie podatku

mogłoby wpłynąć negatywnie na rozwój spółki.

Obserwując wycenę akcji KGHM Polska Miedź

SA na rynku regulowanym, należy wskazać, iż wpro-

nie wpłynęło negatywnie na notowania akcji spółki

na Giełdzie Papierów Wartościowych.

Kurs akcji

spadł na skutek pojawienia się informacji o planowa-

nym wprowadzeniu podatku.

Już jednak w pierw-

szych miesiącach 2012 r. kurs akcji spółki systema-

tycznie rósł, osiągając w dniu 14 marca 2012 r. mak-

simum wynoszące 154 zł.

Po tej dacie akcje spółki

znalazły się w trendzie spadkowym, który trwał do

końca maja 2012 r.

Kolejny trend spadkowy spółka

odnotowała w drugiej połowie lipca br., jednakże

spadki te były bezpośrednio związane ze spadkiem

cen miedzi, która stanowi główny wolumen sprzeda-

ży spółki.

Ostatecznie w ciągu minionych 9 miesięcy

2012 r. kurs akcji KGHM Polska Miedź SA wzrósł

o 41,86%, z poziomu 110,60 zł w ostatnim dniu noto-

wań 2011 r. do poziomu 156,90 zł w dniu 4 paździer-

nika 2012 r.

Z poważaniem

Minister

Mikołaj Budzanowski

Warszawa, dnia 9 października 2012 r.

(8567)

znak: SPS-023-8567/12, przy którym przekazana zo-

stała interpelacja posła Adama Rybakowicza w spra-

stwach rolnych od początku 2012 r., uprzejmie wyja-

śniam, co następuje.

Na mocy ustawy o ubezpieczeniu społecznym rol-

pieczenia Społecznego (KRUS) jako centralny organ

wemu do spraw rozwoju wsi prowadzi działalność na

dualnych gospodarstwach rolnych polegającą na ba-

daniu przyczyn i okoliczności wypadków przy pracy

rolników wiedzy o zagrożeniach związanych z pracą

w gospodarstwie rolnym i zasad bezpiecznego wyko-

nywania tej pracy.

W I półroczu 2012 r. do KRUS zgłoszono 11 711

zdarzeń wypadkowych, o 877 (6,97%) mniej niż w I pół-

roczu roku poprzedniego.

Postępowanie dowodowe zakończono w 10 136 wy-

padkach.

Najwięcej wypadków odnotowano w gru-

pach: upadek osób – 5088 (50,2%), pochwycenia, ude-

rzenia i przygniecenia przez części ruchome maszyn

i urządzeń – 1262 (12,45%), uderzenie, przygniecenie

i pogryzienie przez zwierzęta – 1192 (11,76%).

W grupie: upadek osób przeważały: upadki na po-

wierzchni płaskiej – 1862 (18,37%), zdarzenia, upad-

ki z drabin i schodów – 1141 (11,26%), zdarzenia i upad-

ki w pomieszczeniach inwentarsko-gospodarczych –

823 (8,12%) zdarzenia.

Do tych zdarzeń najczęściej dochodziło na podwó-

rzu i w obejściu gospodarstwa, w pomieszczeniach pro-

dukcyjnych.

Wypadki z grupy: pochwycenia, uderzenia i przy-

gniecenia przez części ruchome maszyn i urządzeń

wystąpiły w większości przy pracy pilarkami tarczo-

wymi i innymi maszynami stolarskimi (759) podczas

przygotowywania opału i obróbki drewna, użytko-

wania elektronarzędzi ręcznych (189) i maszyn do

produkcji polowej (123).

Do wypadków ze zwierzętami dochodziło w po-

mieszczeniach inwentarskich podczas codziennej ich

obsługi – zadawania karmy, udoju, czyszczenia po-

mieszczeń inwentarskich, przepędzania lub załadun-

ku zwierząt na środki transportu.

Wypadki z udziałem maszyn i urządzeń stanowi-

ły 30,54% wszystkich wypadków, wystąpiły w więk-

szości podczas użytkowania ciągników rolniczych

509

(6,85%), pilarek tarczowych (4,78%), przyczep trans-

portowych (3,68%).

W I półroczu 2012 r. wypłacono 8934 jednorazowe

śmierci wskutek wypadku przy pracy rolniczej, o 146

Śmiercią poszkodowanych zakończyły się 43 wy-

padki, o 3 (7,5%) więcej niż w I półroczu roku 2011 r.

Dużą liczbę wypadków śmiertelnych (15) stwier-

dzono w grupie: przejechanie, uderzenie, pochwyce-

nie przez środek transportu, 9 to wypadki komuni-

kacyjne, do których doszło podczas jazdy samocho-

dami osobowymi w celu załatwienia spraw związa-

nych z prowadzeniem gospodarstwa – zakupów,

spraw urzędowych, sprzedaży płodów rolnych, pozo-

stałe 6 to przygniecenia lub przejechania przez cią-

gniki w trakcie pracy w gospodarstwie rolnym.

W grupach wypadkowych: nagłe zachorowania

(nagłe zatrzymania krążenia bądź zawały serca

w trakcie obsługi zwierząt inwentarskich, koszenia

łąki, zbioru buraków) i upadek przedmiotów (przy-

gniecenia przez nieprawidłowo ścinane i obalane

drzewa) odnotowano po 7 wypadków śmiertelnych.

W grupie: upadek osób odnotowano 6 wypadków

ze skutkiem śmiertelnym – w 4 przypadkach były to

upadki z wysokości (z drzew, w przechowalni owoców

ze skrzyń załadowanych jabłkami, strychu, schodów).

Ponadto 3 rolników zostało stratowanych przez by-

dło, 2 osoby zginęły pochwycone przez nieosłonięte

wały przegubowo-teleskopowe, 1 osoba wskutek uto-

nięcia, 1 pobita przez nieznaną osobę i 1 porażona

prądem.

Dane dotyczące wypadków rolników w I półroczu

2012 r. wg województw:

Przyczyną większości wypadków była niewłaści-

wa organizacja pracy (dotyczyła 78% zdarzeń), przede

wszystkim niewłaściwa organizacja stanowiska pra-

cy (zły stan nawierzchni podwórzy i ciągów komuni-

kacyjnych, nieprawidłowy sposób wchodzenia i scho-

dzenia z maszyn rolniczych, brak odpowiednich

przejść i dojść w obejściu gospodarstwa oraz w po-

mieszczeniach produkcyjnych), nieużywanie ochron

pracy przez rolnika (brak obuwia roboczego lub nie-

odpowiednie obuwie), niewłaściwa obsługa, warunki

bytowe i reakcja zwierząt (reakcja zwierząt na nie-

znane bodźce i otoczenie oraz narowistość i agresja

zwierząt).

Przyczyną 13% wypadków był niewłaściwy stan

maszyn, urządzeń, narzędzi i obiektów budowlanych

(wady konstrukcyjne budynków, schodów i stanowisk

dla zwierząt, niezabezpieczone otwory zrzutowe, ka-

nały gnojowe, brak lub niewłaściwe osłony i zabezpie-

czenia, nieprawidłowo skonstruowane drabiny – brak

zabezpieczeń przed przechyłem i osunięciem, zły roz-

staw szczebli).

Przyczyną wielu wypadków były rów-

nież: trudne i zmienne warunki atmosferyczne, brak

lub niewłaściwe osłony maszyn, urządzeń i narzędzi,

nieużywanie przez rolników ochron i ubrań roboczych,

niewłaściwe zabezpieczenie maszyn, urządzeń i na-

rzędzi podczas postoju i w ruchu.

Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego

opracowuje informacje roczne o wypadkach i choro-

bach zawodowych rolników oraz działaniach prewen-

cyjnych KRUS oraz kwartalne komunikaty o wypad-

kach i chorobach zawodowych rolników, które za-

mieszcza na swojej stronie internetowej.

Informacje

roczne są przekazywane do Ministerstwa Rolnic-

twa i Rozwoju Wsi oraz instytucji współpracujących

z KRUS.

Lp. Województwo

Liczba wypadków

Liczba

wypadków

na 1000

ubezpieczonych

zgłoszonych

zakończonych

wypłatą

jednorazowych

odszkodowań

śmiertelnych

1. dolnośląskie (OR Wrocław) 483 330 0 5,5

2. kujawsko–pomorskie (OR Bydgoszcz) 828 548 1 6,2

3. lubelskie (OR Lublin) 1467 1176 5 6,4

4. lubuskie (OR Zielona Góra) 152 106 0 5,5

5. łódzkie (OR Łódź) 885 770 5 6,2

6. małopolskie (OR Kraków) 992 716 2 4,5

7. mazowieckie (OR Warszawa) 1522 1115 8 5,2

8. opolskie (OR Opole) 216 133 0 3,5

9. podkarpackie (OR Rzeszów) 848 698 4 6,7

10. podlaskie (OR Białystok) 1042 760 6 7,3

11. pomorskie (OR Gdańsk) 380 326 1 6,5

12. śląskie (OR Częstochowa) 277 198 0 4,3

13. świętokrzyskie (OR Kielce) 566 499 5 5,9

14. warmińsko-mazurskie (OR Olsztyn) 602 441 3 8,4

15. wielkopolskie (OR Poznań) 1271 999 3 6,8

16. zachodnio-pomorskie (OR Koszalin) 180 119 0 3,5

Ogółem: 11 711 8934 43 5,9

510

Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego zgod-

nie z postanowieniami ustawy o ubezpieczeniu spo-

działania na rzecz zapobiegania wypadkom przy pra-

cy i chorobom zawodowym rolników.

W art. 63 ww. ustawy ustawodawca zobowiązał

KRUS do:

1) analizowania przyczyn wypadków i chorób za-

wodowych,

2) prowadzenia dobrowolnych nieodpłatnych szko-

leń i instruktażu dla ubezpieczonych na temat zasad

3) upowszechniania wśród ubezpieczonych wie-

dzy o zagrożeniach wypadkami przy pracy rolniczej

i chorobami zawodowymi oraz zasad ochrony zdro-

wia i życia,

4) podejmowania starań o właściwą produkcję

ników.

Prezes kasy w porozumieniu z radą rolników i mi-

nistrami właściwymi do spraw zabezpieczenia spo-

łecznego, rozwoju wsi oraz zdrowia określił zasady

dące zaleceniami dotyczącymi wyposażenia gospo-

darstwa, zabezpieczenia osób pracujących oraz spo-

sobu wykonywania czynności związanych z działal-

nością rolniczą.

Ustanowione w 1995 r. zasady ochro-

ny zdrowia i życia w gospodarstwie rolnym zostały

w 2008 r. uaktualnione i dostosowane do obowiązu-

jących w krajach Unii Europejskiej unormowań

prawnych i dobrych praktyk rolniczych.

W 1998 r. minister rolnictwa i gospodarki żywno-

ściowej, główny inspektor pracy i prezes KRUS ogło-

sili wykaz prac i czynności szczególnie niebezpiecz-

nych, których nie wolno powierzać dzieciom do 16.

roku życia w gospodarstwie rolnym.

W oparciu o analizę przyczyn i okoliczności zgło-

szonych wypadków oraz chorób zawodowych prezes

KRUS określił następujące kierunki działalności

prewencyjnej kasy:

— oddziaływanie na zmniejszenie liczby wypad -

ków powodujących upadki osób, pochwycenia przez

ruchome części maszyn, w tym wypadków przy po-

zyskiwaniu i gospodarczej obróbce drewna,

— dostosowywanie działań zapobiegawczych do

występującej w danym rejonie produkcji rolniczej i zwią-

zanych z nią zagrożeń wypadkowych oraz chorób

zawodowych,

— popularyzowanie wśród dzieci i młodzieży oraz

ich rodziców wykazu prac szczególnie niebezpiecz-

nych, których nie powinny wykonywać dzieci, oraz

zwracanie uwagi na zagrożenia występujące w śro-

dowisku wiejskim,

— promowanie wśród rolników bezpiecznych wy -

robów i ochron osobistych, których stosowanie

zmniejsza lub likwiduje zagrożenia wypadkowe,

— oddziaływanie na społeczeństwo wiejskie w za -

kresie dbałości o bezpieczeństwo pracy rolniczej oraz

poprawę warunków pracy i estetykę w obejściach go-

spodarskich poprzez prowadzenie konkursów na bez-

pieczne gospodarstwo rolne,

— prowadzenie szkoleń połączonych z pokazami,

podczas których rolnicy mogą się zapoznać z zasada-

mi działania i prawidłowej eksploatacji maszyn oraz

ich praktycznym posługiwaniem się,

— inspirowanie służb ratowniczych i innych po -

wołanych do tego osób do prowadzenia praktycznej

nauki udzielania pierwszej pomocy przedlekarskiej

dla rolników i ich dzieci,

— współpraca z instytucjami i organizacjami,

a także aktywem wiejskim na rzecz zapobiegania

rolnym oraz wiedzy o zagrożeniach wypadkami przy

niano w I półroczu 2012 r. poprzez:

— szkolenia, spotkania, pogadanki (przeprowa -

dzono 2,5 tys. dla 30 tys. rolników i uczniów szkól

rolniczych oraz 70 tys. dzieci),

— konkursy i olimpiady wiedzy dla rolników i uczniów

szkół rolniczych, podstawowych i gimnazjów (650 dla

19 tys. osób),

— konkursy plastyczne dla dzieci (300 dla 40 tys.

uczniów),

— konkursy na bezpieczne gospodarstwo rolne,

w tym ogólnokrajowy konkurs bezpieczne gospodar-

stwo rolne (1039 gospodarstw),

— przeglądy gospodarstw i prac polowych (545

gospodarstw),

— pokazy bezpiecznej pracy i udzielania pierwszej

pomocy przedmedycznej (650 dla 32 tys. osób),

— stoiska i punkty informacyjne (190, które od -

wiedziło 36 tys. osób),

— broszury, ulotki, kalendarze, ﬁlmy,

— środki masowego przekazu,

— konferencje, seminaria.

Poprzez różne formy oddziaływania KRUS i in-

nych instytucji na świadomość rolników poziom bez-

pieczeństwa pracy w gospodarstwach rolnych uległa

istotnej poprawie.

W ciągu ostatnich dziesięciu

lat zmniejszyła się: liczba zgłoszonych wypadków

z 51 495 do 25 772 (o 50%), liczba wypłaconych jed-

norazowych odszkodowań z 30 720 do 16 574 (o 46%),

wypadków śmiertelnych z 209 do 81 (o 62%).

Wskaź-

nik wypadkowości zmalał z 19,9 do 10,9 (o 9).

Zmniejszenie się liczby wypadków jest efektem

prowadzonych przez resort rolnictwa i KRUS działań

prewencyjnych na rzecz poprawy bezpieczeństwa i wa-

runków pracy w gospodarstwach rolnych.

Poprawie

bezpieczeństwa pracy w rolnictwie sprzyja również

pomoc ﬁnansowazProgramuRozwojuObszarówWiej-

skich wspierająca zmiany w strukturze gospodarstw

rolniczych i technologiach produkcji.

W ramach działań PROW modernizowane są go-

spodarstwa rolne, rozbudowywana jest infrastruk-

tura wiejska, następuje poprawa jakości życia na wsi

i bezpieczeństwa pracy w gospodarstwie rolnym.

511

Szczególnie efektywną formą działalności pre-

wencyjnej w zakresie propagowania bezpiecznych

metod pracy w rolnictwie oraz bezpieczeństwa dzieci

w obrębie ich miejsca zamieszkania (zagrody wiej-

skiej) jest organizowany już od dziesięciu lat przez

KRUS wspólnie z Ministerstwem Rolnictwa i Rozwo-

ju Wsi, Państwową Inspekcją Pracy, partnerami me-

dialnymi (TVP1, „Agro Serwis”, „AGROmechani-

ka”) oraz innymi partnerami Ogólnokrajowy Kon-

kurs Bezpieczne Gospodarstwo Rolne.

Celem tej ini-

cjatywy jest ogólnokrajowa promocja zasad ochrony

spodarstw rolnych oraz bezpiecznych warunków ży-

cia, zabawy, odpoczynku dziecka i rodziny rolnika

w zagrodzie rolniczej.

W celu popularyzowania wśród młodzieży szkół

rolniczych znajomości zagrożeń i zasad bezpiecznej

pracy w rolnictwie oraz szerzenia idei bezpiecznej

pracy wśród młodych rolników od czterech lat orga-

nizowany jest pod patronatem ministra rolnictwa

i rozwoju wsi Ogólnopolski Konkurs Wiedzy o Ergo-

nomii i Bezpieczeństwie Pracy w Rolnictwie.

Kon-

kurs obejmuje zagadnienia z zakresu ergonomii, za-

sad bezpieczeństwa i higieny pracy we wszystkich

działach rolnictwa, przepisy i dobre praktyki doty-

czące ochrony środowiska i bezpieczeństwa pracy

w gospodarstwie rolnym.

Ma on charakter ogólno-

krajowy i organizowany jest w dwóch etapach: szkol-

nym i centralnym.

Ponieważ inicjatywa ta cieszy się

dużym zainteresowaniem ze strony szkół rolniczych

i tym samym wpływa na poprawę świadomości zasad

bezpiecznej pracy wśród młodzieży, organizatorzy

postanowili kontynuować ją w przyszłych latach.

Do-

tychczas do konkursu przystąpiło około 14 tys.

uczniów z ponad 200 szkół rolniczych.

Podobny cha-

rakter ma także Ogólnokrajowy Konkurs Plastyczny

„Bezpiecznie na wsi” organizowany przez KRUS dla

dzieci szkół podstawowych i gimnazjum, jak również

projekt „Bezpieczne dzieciństwo na wsi” organizowa-

ny przez Małopolską Izbę Rolniczą wspólnie z KRUS,

PIP i organizacjami pozarządowymi.

Organizacja tego typu konkursów pozwala na

zwiększenie zainteresowania nauczycieli i uczniów

problematyką bezpieczeństwa w środowisku wiej-

skim, poszerzania ich wiedzy z zakresu bhp, a także

rozwijania ich zdolności twórczych.

Jest również do-

brym przykładem promocji pozytywnych zachowań

dorosłych i dzieci w środowisku pracy i życia miesz-

kańców wsi.

Promocji dobrych praktyk i najlepszych projektów

w budownictwie wiejskim spełniających standardy

europejskie służy organizowany od 2009 r. coroczny

konkurs „Eurozagroda”.

Do konkursu zgłaszane są

obiekty, nowo wybudowane jak i zmodernizowane, bę-

dące częścią rolniczej zagrody, które wyróżniają się:

— poprawnymi, nowoczesnymi rozwiązaniami

funkcjonalnymi pod względem konstrukcyjnym i ar-

chitektonicznym,

— bezpieczeństwem dla użytkowników i zwierząt,

w tym bezpieczeństwem przeciwpożarowym,

— spełnianiem norm w zakresie ochrony środo -

wiska,

— spełnianiem warunków określonych europej -

skimi standardami technologicznymi dla gospo-

darstw rolnych.

Podnoszeniu i promowaniu wiedzy z zakresu bhp

służą również organizowane przez ministerstwo,

Kasę Rolniczego Ubezpieczenia Rolniczego, Centrum

Doradztwa Rolniczego szkolenia rolników, targi rol-

nicze, pokazy maszyn i urządzeń rolniczych, audycje

radiowe.

Na potrzeby szkoleń opracowano poradniki,

broszury i ﬁlmyoświatoweozasadachbezpiecznej

pracy w rolnictwie.

Ponadto od 2009 r. w naszym kraju rozpoczęło się

stopniowe wdrażanie zasad wzajemnej zgodności

(ang. cross-compliance), czyli wymogów, które są zo-

bowiązane spełnić gospodarstwa rolne w zakresie

ochrony środowiska przed zanieczyszczeniami wyni-

kającymi z prowadzonej w gospodarstwie działalno-

ści, wytwarzania produktów rolniczych w sposób

wotności roślin, zapewnienia warunków dobrostanu

zwierząt, użytkowania gruntów w sposób niepogar-

szający ich jakości.

W ramach realizacji tego mechanizmu Centrum

Doradztwa Rolniczego przygotowało kadrę doradczą

w zakresie świadczenia usług doradczych dotyczą-

cych minimalnych wymogów wzajemnej zgodności

oraz bezpieczeństwa i higieny pracy w gospodar-

stwie rolnym poprzez szkolenia dające uprawnienia

do świadczenia usług doradczych oraz szkolenia

uzupełniające dla doradców.

Łącznie przeszkolono

około 3,7 tys. doradców.

Prowadzone jest również

kształcenie i dokształcanie doradców rolnośrodowi-

skowych oraz doradców do działania na rzecz roz-

woju obszarów wiejskich i współpracy z lokalnymi

grupami działania.

Podejmowane są działania w celu produkcji i dys-

trybucji bezpiecznych środków technicznych dla go-

spodarstw m.in. poprzez przyznawanie wyrobom –

maszynom, urządzeniom oraz środkom ochrony in-

dywidualnej i zbiorowej Znaku Bezpieczeństwa Kasy

Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, zwanego też

Znakiem KRUS.

Znak KRUS przyznawany jest dla krajowych i im-

portowanych maszyn i urządzeń oraz środków ochro-

ny indywidualnej i zbiorowej, które gwarantują użyt-

kownikom zwiększone bezpieczeństwo przy pracy

rolniczej.

Znak ten przyznawany jest na podstawie

wniosku i po uzyskaniu pozytywnej opinii komisji

kwaliﬁkującej,wskładktórejwchodząprzedstawi-

ciele: Rady Ubezpieczenia Społecznego Rolników,

właściwych ministrów, głównego inspektora pracy,

instytutów naukowych, akredytowanych jednostek

badawczo-certyﬁkujących,producentówihandlow-

ców wyrobów oraz jednostek organizacyjnych KRUS.

Od 1994 do 2011 r. prezes Kasy Rolniczego Ubezpie-

czenia Społecznego przyznał 26 producentom i 2 im-

512

porterom 61 zezwoleń do oznaczania Znakiem

KRUS.

Powyższe działania w połączeniu z dotychczaso-

wymi zadaniami prewencyjnymi określonymi usta-

wą o ubezpieczeniu społecznym rolników, realizacją

Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz opra-

cowywaną „Strategią zrównoważonego rozwoju wsi,

rolnictwa i rybactwa” w istotny sposób przyczynia-

ją się do poprawy bezpieczeństwa i higieny pracy

w rolnictwie.

Minister

Stanisław Kalemba

Warszawa, dnia 8 października 2012 r.

cza przekazaną pismem z dnia 12 września br., o sygn.

SPS-023-8569/12, w sprawie połączenia Wielkich

wodnego szlaku mazursko-augustowskiego, uprzej-

mie informuję, co następuje.

Ministerstwo Sportu i Turystki każdego roku do-

ﬁnansowuje zadania w ramach dotacji budżetowej

uwzględniającej m.in.: kształtowanie przestrzeni tu-

rystycznej, w tym wytyczanie, znakowanie i konser-

wację szlaków wodnych na terenie całego kraju.

W ostat-

nich latach wysokość środków przeznaczonych na

realizację powyższych zadań kształtowała się na po-

ziomie 2 mln zł.

Odnosząc się do pytania o możliwość wsparcia re-

alizacji projektu połączenia Wielkich Jezior Mazur-

skich z Kanałem Augustowskim ze środków Minister-

stwa Sportu i Turystyki, uprzejmie informuję, iż bu-

dżet części 40: Turystyka stanowi jedynie ułamek

szacunkowego kosztu budowy przedmiotowej inwesty-

cji.

Zważywszy na trudną sytuację gospodarczą kraju,

najbliższa perspektywa ﬁnansowapozostawiawąski

margines możliwości tak istotnego zwiększenia na-

kładów budżetu państwa w obszarze turystyki.

Ponadto analizując skalę przedsięwzięcia oraz hy-

drotechniczny charakter inwestycji, wydaje się za-

sadne współdziałanie w ramach projektu z Krajowym

Zarządem Gospodarki Wodnej, jednostką właściwą

dla tego rodzaju inicjatyw.

Mając na uwadze znaczenie planowanego połącze-

nia Wielkich Jezior Mazurskich z Kanałem Augu-

stowskim dla zrównoważonego rozwoju turystyki

wodnej w Polsce, Ministerstwo Sportu i Turystyki po

zapoznaniu się ze szczegółowym projektem powyż-

szego szlaku jest gotowe rozważyć możliwość wspar-

cia realizacji przedsięwzięcia w ramach swoich kom-

petencji i posiadanych środków.

Jednocześnie pragnę podkreślić, iż Ministerstwo

Sportu i Turystyki, doceniając znaczenie Kanału Au-

gustowskiego dla rozwoju turystyki wodnej, wspiera

realizację inicjatyw służących promocji tej unikato-

wej w skali międzynarodowej drogi wodnej.

owanie oraz rozwój produktów turystycznych Mini-

sterstwo Sportu i Turystyki doﬁnansowałowroku

ubiegłym organizację konferencji pt. „Turystyka

poświęconej m.in. organizacji spływów kajakowych

na Kanale Augustowskim w obliczu przedłużającego

się remontu zabytkowych śluz.

Natomiast w roku

bieżącym Ministerstwo Sportu i Turystyki wsparło

organizatorów konferencji pt. „Kształtowanie prze-

strzeni turystycznej transgranicznego produktu tu-

rystycznego.

Kanał Augustowski – wodny cud natu-

ry” poświęconej promocji potencjału turystycznego

kanału i zacieśnieniu współpracy transgranicznej

z Białorusią w obszarze turystyki.

Z wyrazami szacunku

Minister

w sprawie kontroli drogowych kierowców

tawiam następujące informacje.

mendę Główną Policji, w dniu 26 sierpnia 2012 r.,

w działaniach pod kryptonimem „Prędkość” uczest-

niczyło 2334 policjantów ruchu drogowego i 381 po-

licjantów innych pionów, którzy ujawnili 10 243 przy-

padki przekroczenia dopuszczalnej prędkości jazdy,

za które nałożyli 9950 mandatów karnych.

W ww.

513

działaniach wykorzystano 1083 mierniki prędkości

oraz 206 pojazdów wyposażonych w wideorejestra-

tory.

W działaniach kontrolnych na drogach w ostatni

weekend wakacji (tj. 24–26 sierpnia 2012 r.) brało

udział 7715 policjantów ruchu drogowego.

W trakcie

prowadzonych działań kontrolnych policjanci ruchu

drogowego nałożyli 18 060 mandatów karnych, spo-

rządzili 386 wniosków do sądu oraz pouczyli 1991

osób.

Natomiast w odniesieniu do kwestii fotoradarów

uprzejmie informuję, że obsługa tych urządzeń pozo-

staje w gestii Głównego Inspektoratu Transportu

Drogowego.

Zasadne więc wydaje się, aby stanowisko

Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej.

Z poważaniem

Michał Deskur

Warszawa, dnia 8 października 2012 r.

matycznego Policji uprzejmie informuję, że działania

proﬁlaktyczno-kontrolne na rzecz poprawy bezpie-

czeństwa w ruchu drogowym przeprowadzone podczas

ostatniego weekendu wakacji polegały na zintensyﬁ-

kowaniu nadzoru nad ruchem drogowym na głównych

ciągach komunikacyjnych, ujawnianiu wykroczeń,

w szczególności tych, które są głównymi przyczynami

zdarzeń drogowych, tj. nadmiernej prędkości i kiero-

wania pojazdem pod wpływem alkoholu.

Do ujawnia-

nia przedmiotowych naruszeń wykorzystano specja-

listyczne przyrządy pomiarowe: radarowe i laserowe

mierniki prędkości oraz analizatory zawartości alko-

holu w wydychanym powietrzu.

W dniach 24 oraz 25 sierpnia 2012 r. w ramach

systemu bezpiecznego uwierzytelniania użytkowni-

ków wystąpiła wieloelementowa awaria, która była

przyczyną niedostępności policyjnych systemów in-

formatycznych.

Przedmiotowy system jako jeden

z krytycznych systemów teleinformatycznych Policji

zapewnia uprawnionym użytkownikom policyjnym

w kraju dostęp do baz danych.

W wyniku uszkodze-

nia urządzenia wystąpiła niedostępność sieciowa ser-

wera wystawiającego klucze sesyjne dla uprawnio-

nych użytkowników.

Jednocześnie informuję, że awaria systemu infor-

matycznego Policji może utrudnić możliwość przepro-

wadzenia kompleksowej kontroli uczestnika ruchu

drogowego.

Pragnę natomiast podkreślić, iż nie wpły-

wa ona na skuteczność działań policjantów na rzecz

Odnosząc się do efektywności przeprowadzonej

akcji, pragnę poinformować, że w dniu 24 sierpnia

2012 r. policjanci ruchu drogowego:

— wylegitymowali 11 278 uczestników ruchu dro -

gowego,

— nałożyli 5527 mandatów karnych (w tym 2999

za przekroczenie prędkości),

— sporządzili 128 wniosków do sądu,

— pouczyli 682 osoby,

— ujawnili 202 kierujących pod wpływem alkoholu.

Ponadto pragnę nadmienić, że ewentualne spraw-

dzanie po zakończeniu akcji danych kierujących, któ-

rzy naruszyli przepisy ruchu drogowego, nie wydaje

się uzasadnione.

Należy podkreślić, iż informacja

o takich osobach umieszczana jest w ewidencji kie-

rujących naruszających przepisy ruchu drogowego,

na podstawie której do systemu informatycznego zo-

staną wprowadzone należne liczby punktów karnych.

Przekroczenie limitu punktów skutkuje natomiast

wystąpieniem komendanta wojewódzkiego Policji do

jazdy z wnioskiem o cofnięcie uprawnień do kierowa-

nia pojazdami silnikowymi lub kontrolne sprawdze-

nie kwaliﬁkacjikierowcy.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Michał Deskur

sekretarza stanu

w sprawie wydawania krótszych wiz

szych wiz dzieciom imigrantów niż ich rodzicom upr-

zejmie informuję, że karty pobytu wydawane są cu-

514

dzoziemcom, którzy uzyskali jedno z zezwoleń poby-

towych udzielanych na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej.

Zezwoleniami pobytowymi udzielanymi na

terytorium Polski są:

— zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony

(udzielane każdorazowo na okres powyżej 3 miesięcy,

jednak nie dłuższy niż 2 lata),

— zezwolenie na osiedlenie się (udzielane na czas

nieoznaczony),

— zezwolenie na pobyt rezydenta długotermino -

wego Unii Europejskiej (udzielane na czas nieozna-

czony).

Warunki do uzyskania powyższych zezwoleń po-

z późn. zm.), zwana dalej „ustawą”.

Odnosząc się do kwestii zezwoleń pobytowych

udzielnych na czas określony, tj. zezwolenia na za-

mieszkanie na czas oznaczony, należy wyjaśnić, że

cudzoziemiec może ubiegać się o to zezwolenie, jeże-

li okoliczność, na którą się powołuje, uzasadnia jego

zamieszkiwanie na terytorium Rzeczypospolitej Pol-

ku małoletnich dzieci cudzoziemców urodzonych

poza terytorium Polski okolicznością taką jest za-

zwyczaj pobyt na tym terytorium w celu połączenia

z rodziną (art. 53 ust. 1 pkt 7 ustawy), przy czym

ustawa o cudzoziemcach określa szczegółowo, którzy

cudzoziemcy mogą skorzystać z tej instytucji, zgodnie

z dyrektywą Rady 2003/86/WE z dnia 22 września

UE L Nr 251, s. 12).

Zgodnie z art. 54 ustawy rodzic

dziecka zamieszkujący na terytorium Polski, który

chce uzyskać zezwolenie na zamieszkanie na czas

oznaczony na ww. podstawie dla swojego małoletniego

dziecka, musi zamieszkiwać na terytorium Polski co

kanie na czas oznaczony.

Podstawą ubiegania się

być również inne okoliczności (art. 53a ust. 1 pkt 4

ustawy), co może mieć zastosowanie w sytuacji, gdy

cudzoziemiec nie spełnia wymogów udzielenia zezwo-

Zgodnie z art. 30 § 2 Kodeksu postępowania ad-

ministracyjnego osoby ﬁzycznenieposiadającezdol-

ności do czynności prawnych działają przez swych

ustawowych przedstawicieli.

W związku z powyż-

szym wniosek o udzielenie małoletniemu cudzoziemcowi

jego ustawowi przedstawiciele, a więc jego rodzice

lub opiekunowie.

Do wniosku należy dołączyć m.in.

tytuł prawny do zajmowania lokalu mieszkalnego,

bywać (np. umowa najmu).

Należy wskazać, że warunkami do uzyskania po-

wyższego zezwolenia, zgodnie z art. 53b ust. 1 usta-

wy, jest posiadanie przez cudzoziemca ubezpieczenia

zdrowotnego w rozumieniu przepisów o świadcze-

niach opieki zdrowotnej ﬁnansowanychześrodków

publicznych lub potwierdzenie pokrycia przez ubez-

pieczyciela kosztów leczenia na terytorium Rzeczy-

pospolitej Polskiej oraz posiadanie stabilnego i regu-

larnego źródła dochodu wystarczającego na pokrycie

stających na jego utrzymaniu.

Warunek posiadania

stabilnego i regularnego dochodu jest spełniony tak-

że wtedy, gdy koszty utrzymania cudzoziemca pokry-

wa członek rodziny obowiązany do jego utrzymania,

Polskiej.

bywający na terytorium Polski nielegalnie.

Cudzo-

ziemcy zamierzający przebywać na terytorium Polski

powinni legalizować swój pobyt zgodnie z obowiązu-

jącymi przepisami.

Z powyższych wymogów do uzyskania zezwolenia

dzone na terytorium Polski małoletnie dzieci cudzo-

ziemca posiadającego zezwolenie na zamieszkanie na

czas oznaczony oraz małoletnie dzieci cudzoziemca

urodzone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

przebywające na tym terytorium bez opieki.

Jeśli pod-

czas pobytu rodzica na terytorium Polski posiadają-

cego zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony

urodziło mu się dziecko, polskie przepisy dają możli-

wość zalegalizowania pobytu tego dziecka poprzez

udzielenie mu zezwolenia na zamieszkanie na czas

oznaczony.

W odniesieniu do okresu ważności zezwolenia na

letniemu dziecku cudzoziemca pobyt dziecka jest in-

tegralnie związany z pobytem jego rodziców, dlatego

zasadniczo odpowiada on okresowi ważności tytułu

pobytowego posiadanego przez rodzica małoletniego

dziecka zamieszkującego w Polsce (np. wizy czy ze-

zwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony), z tym

że maksymalny okres jego ważności wynosi 2 lata.

W przypadku gdy pobyt małoletniego dziecka cu-

dzoziemca, które urodziło się poza terytorium Polski,

jest nielegalny, jedyną możliwością zalegalizowania

jego pobytu w naszym kraju jest udzielenie mu szcze-

gólnego zezwolenia na zamieszkanie na czas ozna-

czony na podstawie art. 53a ust. 2 ustawy.

Zgodnie

z tym przepisem zezwolenia na zamieszkanie na czas

bywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej niele-

galnie, jeżeli m.in. zachodzi wyjątkowa sytuacja oso-

bista wymagająca obecności cudzoziemca na teryto-

rium Rzeczypospolitej Polskiej.

Zgodnie z art. 56 ust. 2

pkt 7 ustawy zezwolenia na ww. podstawie prawnej

rym zostało wydane, nie dłuższy niż 3 miesiące.

Ist-

nieje przy tym możliwość udzielania kolejnych takich

zezwoleń.

W takiej sytuacji zezwolenie na zamiesz-

kanie na czas oznaczony udzielone dziecku nie może

jeśli jego rodzice posiadają podstawę pobytową w Pol-

sce z dłuższym okresem ważności.

515

Ponadto w Urzędzie do Spraw Cudzoziemców wy-

dawane są dokumenty poświadczające legalny pobyt

na terytorium RP osób ubiegających się o nadanie

statusu uchodźcy oraz osób, które posiadają status

uchodźcy, zgodę na pobyt tolerowany lub korzystają-

cych z ochrony uzupełniającej.

Sposób i rodzaj wyda-

wanego dokumentu reguluje ustawa z dnia 13 czerw-

poz. 680).

Zgodnie z art. 55 ww. ustawy cudzoziem-

cowi, który złożył wniosek o nadanie statusu uchodź-

cy, wydaje się tymczasowe zaświadczenie tożsamości

cudzoziemca, ważne przez okres 30 dni.

Szef urzędu

po upływie okresu ważności pierwszego zaświadcze-

nia tożsamości wydaje kolejne zaświadczenia tożsa-

małoletniego dziecka, w imieniu którego wniosko-

dawca złożył wniosek, wpisuje się do zaświadczenia

tożsamości cudzoziemca.

Szef urzędu po upływie

ści, na wniosek rodzica, może wydać małoletniemu

nie tożsamości.

W przypadku gdy wnioskodawcą jest

daje się temu małoletniemu.

Zaświadczenie tożsamo-

ści w okresie swojej ważności potwierdza tożsamość

do zaświadczenia, do pobytu na terytorium Rzeczy-

pospolitej Polskiej.

Należy również wskazać, że cudzoziemcowi, któ-

remu nadaje się status uchodźcy, zgodnie z art. 89

ww. ustawy, wydaje się dokument podróży przewi-

dziany w konwencji genewskiej i kartę pobytu ważną

ziemcowi, któremu udziela się ochrony uzupełniają-

od dnia wydania.

Dokumenty podróży dla małolet-

nich, przewidziane w konwencji genewskiej, wydaje

się na ten sam okres.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że kwestie pro-

ceduralne związane z nadawaniem numeru PESEL

uregulowane zostały w ustawie z dnia 10 kwietnia

talog osób, którym nadawany jest numer PESEL,

określony jest w art. 31a ust. 3 ww. ustawy.

Na podstawie art. 31b ust. 1 i ust. 2 ww. ustawy

w art. 31a ust. 3 na ich pisemny wniosek, jeżeli od-

rębne przepisy przewidują potrzebę posiadania nu-

meru przez te osoby.

Pisemny umotywowany wnio-

sek składany jest do ministra właściwego do spraw

wewnętrznych wraz z odpisem skróconym aktu uro-

zek małżeński – wraz z odpisem skróconym aktu

małżeństwa, opatrzonym adnotacją o aktualnym na-

zwisku.

Nadawanie numeru PESEL dla dziecka nie jest

zatem uzależnione od kryteriów, jakie muszą speł-

niać rodzice przebywający na terenie Polski.

Jeżeli

dziecko, niezależnie od posiadanego obywatelstwa,

jest zameldowane na pobyt stały lub czasowy powy-

żej 3 miesięcy, to o numer PESEL występuje z urzę-

du organ gminy, który dokonał czynności zameldo-

wania dziecka.

Jeżeli numer PESEL nie został nada-

ny z tytułu zameldowania, a dziecko podlega na te-

renie Polski ubezpieczeniu zdrowotnemu, to powyż-

szy numer nadawany jest na wniosek płatnika skła-

dek ubezpieczeniowych.

Zatem gdy dziecko będzie

zgłaszane do ubezpieczenia, to płatnik składek ubez-

pieczeniowych, np. pracodawca, z tytułu ubezpiecze-

nia członka rodziny pracownika powinien wystąpić

właściwego do spraw wewnętrznych.

W przypadku osób zarejestrowanych jako bezro-

botne w powiatowym urzędzie pracy to powyższy

urząd jako płatnik składek ubezpieczeniowych powi-

nien wystąpić z wnioskiem o nadanie numeru PE-

SEL celem zgłoszenia członka rodziny osoby bezro-

botnej do ubezpieczenia zdrowotnego.

W sytuacji gdy

numer PESEL nie został nadany ani na wniosek or-

ganu gminy, ani na wniosek płatnika składek ubez-

pieczeniowych, to opiekun prawny dziecka może prze-

słać do ministra właściwego do spraw wewnętrznych

umotywowany pisemny wniosek o nadanie numeru

PESEL wraz z odpisem skróconym aktu urodzenia.

We wniosku przesyłanym w takim trybie należy

wskazać przepis prawa, z którego wynika obowiązek

posiadania numeru PESEL.

Oznacza to, że inne

przepisy prawa (niewynikające z ustawy o ewidencji

o konieczności posiadania numeru PESEL.

W odniesieniu do kwestii imigrantów, którzy po

tymczasowym pobycie w Polsce zostali legalnie oby-

watelami RP, pragnę poinformować, że minister

spraw wewnętrznych prowadzi zgodnie z art. 59 ust. 1

Obejmuje on dane osób, które po dniu 1 lipca 2001 r.

wystąpiły z wnioskiem o nabycie obywatelstwa pol-

skiego lub wyrażenie zgody na zrzeczenie się obywa-

telstwa polskiego.

Stosownie do przepisu art. 61 usta-

wy o obywatelstwie polskim przedmiotowy rejestr

nie zawiera danych o długości czy też legalności po-

bytu cudzoziemca w Polsce.

Minister spraw wewnętrznych nie posiada także

danych dotyczących cudzoziemców przebywających

na terytorium Polski po upływie ważności karty po-

bytu wydanej w związku z udzieleniem im zezwole-

nia na zamieszkanie na czas oznaczony oraz danych

dotyczących cudzoziemców przebywających w Polsce

nielegalnie, w tym małoletnich dzieci.

Pośrednio na

skalę zjawiska nielegalnej imigracji na terytorium

RP może wskazywać liczba wniosków o udzielenie

516

ziemców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz

ny na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i ustawy

o cudzoziemcach (Dz. U. Nr 191, poz. 1133), która

wyniosła około 9500 wniosków.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Piotr Stachańczyk

Warszawa, dnia 10 października 2012 r.

w sprawie zalegania przez gminy

pelację pana posła Adama Rybakowicza z dnia 28 sierp-

nia 2012 r. w sprawie odszkodowań za działki gruntu

wydzielone pod drogi gminne, przekazaną przy piśmie

przedstawiam informacje w tym zakresie.

Na wstępie chciałbym nawiązać do przedstawionej

przez pana posła oceny działalności jednostek samo-

rządu terytorialnego (gmin) w sferze stosowania prze-

z późn. zm.) określających zasady wywłaszczania dzia-

łek gruntu wydzielonych pod drogi gminne.

W mojej

ocenie w treści przepisu art. 98 ustawy o gospodarce

nieruchomościami ustawodawca zagwarantował peł-

ną ochronę prawa do słusznego odszkodowania, reali-

zując tym samym zasadę wyrażoną w art. 21 ust. 2

Podział nieruchomości, o którym mowa w art. 98

ustawy o gospodarce nieruchomościami, jest dokony-

wany w oparciu o ustalenia miejscowego planu zago-

spodarowania przestrzennego, który jako akt prawa

miejscowego określa lokalizację celów publicznych,

w tym dróg publicznych.

Obowiązujące przepisy ustawy o gospodarce nie-

ruchomościami, w tym także art. 98, w żaden sposób

nie ograniczają możliwości uzyskania odszkodowa-

nia za działki gruntu wydzielone w ramach podziału

nieruchomości pod drogi gminne.

Stosownie do art. 129

ust. 5 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami

starosta wykonujący zadanie z zakresu administracji

rządowej wydaje odrębną decyzję o odszkodowaniu

Przesłanką wszczęcia postępowania administracyj-

nego przez starostę wykonującego zadania z zakresu

administracji rządowej w zakresie ustalenia odszko-

dowania jest wniosek uprawnionego oraz brak uzgod-

nienia wysokości odszkodowania z właściwym orga-

nem.

W obowiązującym stanie prawnym wszczęcie

postępowania odszkodowawczego zależy zatem wy-

łącznie od właściciela lub użytkownika wieczystego

nieruchomości, który składając wniosek, oświadcza,

że nie uzgodniono wysokości odszkodowania.

Jakie-

kolwiek zapewnienia drugiej strony uzgodnień, tj. wła-

ściwych organów jednostek samorządu terytorialne-

go, o prowadzeniu rokowań (czy ich braku, zawiesze-

niu itp.) nie mogą stanowić przesłanki do odmowy

wszczęcia postępowania przez starostę wykonujące-

go zadanie z zakresu administracji rządowej, skoro

na datę złożenia wniosku przez wywłaszczonego nie

doszło do uzgodnienia odszkodowania.

Podkreślić

należy, że starosta prowadzi postępowanie na pod-

stawie przepisów Kodeksu postępowania administra-

cyjnego i o każdym przypadku niezałatwienia sprawy

w terminie jest zobowiązany zawiadomić strony, po-

dając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin za-

łatwienia sprawy.

Uprzejmie informuję, że sprawy ładu przestrzen-

nego, gospodarki nieruchomościami oraz gminnych

rządzie gminnym wójt (burmistrz, prezydent miasta)

ślone przepisami prawa.

W realizacji zadań własnych

jącej nad nim kontrolę.

Biorąc pod uwagę, że przedstawione w interpela-

cji zagadnienie opisuje praktyczne aspekty stosowa-

nia przepisu art. 98 ustawy o gospodarce nierucho-

mościami w związku z przyjętym w miejscowym pla-

nie zagospodarowania przestrzennego lokalnym po-

rządkiem prawnym, uprzejmie informuję, że w piśmie

skierowanym do pana ministra Tomasza Arabskiego

zgłosiłem do planu pracy Najwyższej Izby Kontroli

na 2013 r. propozycję kontroli przestrzegania przepi-

sów art. 98 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomo-

ściami przez organy wykonawcze jednostek samorzą-

du terytorialnego.

Przedstawiając Pani Marszałek powyższe stano-

wisko, wyrażam nadzieję, że pozwoli ono na przedsta-

wienie panu posłowi Adamowi Rybakowiczowi wy-

czerpujących informacji w zakresie interpretacji prze-

pisu art. 98 ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Piotr Styczeń

517

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w sprawie postoju pociągów TLK

wie zatrzymywania pociągów TLK na stacji w Osow-

cu poniżej przedkładam następujące informacje.

wowy organizator kolejowych połączeń międzywo-

jewódzkich, doﬁnansowujekursowaniemiędzywo-

jewódzkich pociągów pośpiesznych, zabezpieczając

Rekompensata przekazywana PKP InterCity SA

uzyskanych z tego tytułu przychodów (w szczegól-

ności ze sprzedaży biletów).

Tym samym każde

nowe połączenie lub dodatkowe zatrzymanie pocią-

gu skutkuje koniecznością zwiększenia rekompen-

blicznych dowolnie określonej i elastycznej w każ-

dym momencie jej obowiązywania oferty przewo-

zowej.

Uprzejmie wyjaśniam, że w obowiązującym roz-

kładzie jazdy pociągów 2011/2012 nie przewidziano

możliwości zatrzymywania pociągów międzywoje-

wódzkich na stacji Osowiec.

Z uwagi na zakończony

proces konstrukcji kolejnego rozkładu 2012/2013 nie

ju dla pociągów TLK.

Niemniej jednak Ministerstwo

Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej

zwróci się do spółki o analizę, jakie dodatkowe poto-

ki podróżnych mogą zostać wygenerowane wskutek

ewentualnego zatrzymania pociągów TLK na stacji

w Osowcu.

Mimo otwartości na potrzeby społeczności lokal-

wprowadzenia nowych połączeń czy jak w tej sytuacji

dodatkowych postojów pociągów relacji już funkcjo-

nujących musi zostać poddana szczegółowej analizie,

zarówno pod względem możliwości organizacyjno-

-technicznych, jak i ﬁnansowychspółkiorazorgani-

zatora.

Mając na uwadze brak środków na rozszerzenie

dotychczasowej oferty przewozowej i dodatkowe za-

trzymanie pociągów TLK, widzimy jednak możli-

wość poszukiwania rozwiązań kompromisowych.

Na

zakończenie pragnę podziękować panu za przedsta-

wione uwagi i spostrzeżenia, które nie pozostaną nie-

zauważone.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Andrzej Massel

Warszawa, dnia 10 października 2012 r.

przy piśmie, SPS-023-8581/12, z dnia 12 września

2012 r., uprzejmie wyjaśniam, co następuje.

Przykładowy wzór ankiety dla kandydatów na

dawców krwi, zawierający także przykład zgody daw-

cy na przekazanie krwi i jej składników do lecznictwa

lub do wytwórni farmaceutycznych, znajduje się

w „Medycznych zasadach pobierania krwi, oddziela-

nostkach organizacyjnych publicznej służby krwi”

wydanie II z 2011 r. wydanych przez Instytut Hema-

tologii i Transfuzjologii, które obowiązują od 01 stycz-

nia 2012 r.

Wprowadzenie zmiany w kwestionariuszu

dawcy nastąpiło na podstawie rekomendacji przedło-

żonej ministrowi zdrowia przez Krajową Radę do

niku 2011 r.

składników do celów klinicznych, aby zapobiec prze-

terminowaniu, centra krwiodawstwa mają możliwość

(osocza) do przetworzenia w leki.

Warunkiem wyko-

z niewłaściwą interpretacją powyższego zapisu zo-

stała przygotowywana errata przykładowego wzoru

ankiety dla kandydatów na dawców krwi w „Medycz-

nych zasadach pobierania krwi, oddzielania jej skład-

ników i wydawania obowiązujących w jednostkach

z wprowadzonymi zmianami kandydaci na dawcę

krwi zostaną jasno poinformowani o możliwości wy-

518

nia leków przed uzyskaniem zgody dawcy na zabieg

pobrania krwi i jej składników.

W przypadku niewy-

rażenia zgody na odpłatne przekazanie osocza do wy-

twórni farmaceutycznych jako surowca do wytwarza-

nia leków przez dawcę krwi, krew dawcy, osocze uzy-

skane z pobranej krwi pełnej lub pobrane metodą

aferezy, zostanie przekazane do celów klinicznych,

zgodnie z zapotrzebowaniem, do podmiotów leczni-

czych lub zutylizowane.

Uprzejmie informuję, iż w czerwcu br. do wszyst-

kich regionalnych centrów krwiodawstwa została

przekazana errata „Medycznych zasadach pobiera-

nia krwi, oddzielania jej składników i wydawania

przez Instytut Hematologii i Transfuzjologii, która

zawiera m. in. zmienioną treść przykładowego wzoru

Jednocześnie uprzejmie wyjaśniam, iż gospodar-

ka osoczem w Polsce podlega stałemu nadzorowi,

w tym na bieżąco kontrolowana jest ilość osocza, któ-

re nie zostało wykorzystane do celów klinicznych

w podmiotach leczniczych.

Ponadto centra szczegó-

łowo sprawozdają ilości składników krwi poddanych

utylizacji wraz z podaniem przyczyn, do których na-

leżą m.in.: pozytywne wyniki testów wirusologicz-

nych lub testów kiłowych, przyczyny serologiczne,

z powodu przeterminowania, negatywnej oceny wi-

zualnej, nieprawidłowo wykonanej procedury, uszko-

dzeń mechanicznych, niewłaściwej objętości, samo-

dyskwaliﬁkacjidawcyiinnych.

Wroku2011znisz-

czono 159 050 jednostek składników krwi, w tym

80 604 jednostek osocza.

Zadania regionalnych centrów krwiodawstwa

wania podmiotów leczniczych w krew i jej składniki

oraz w produkty krwiopochodne, a także zaopatry-

wania wytwórni farmaceutycznych w osocze krwi,

zostały określone w 1997 r. i do chwili obecnej nie

uległy zmianie.

Pragnę wyraźnie zaznaczyć, iż regio-

nalne centra krwiodawstwa i krwiolecznictwa nie

sprzedają krwi, a jedynie wydają za opłatą zgodnie

z art. 19 ww. ustawy.

Krew jest wydawana przez jed-

nostki organizacyjne publicznej służby krwi, o któ-

pobierane przez centra krwiodawstwa są traktowane

jako zwrot kosztów, które centra krwiodawstwa po-

noszą w związku z pobraniem, badaniem, przecho-

wywaniem i przygotowaniem krwi i jej składników

do wydania celem wykorzystania przez podmioty

lecznicze lub wytwórnie farmaceutyczne.

W Polsce honorowi dawcy krwi oddają nieodpłat-

nie w depozyt centrom krwiodawstwa najcenniejszy

dar – czyli swoją krew – po to, by ratować zdrowie

i życie innych ludzi potrzebujących przetoczenia

krwi, jej składników, a także potrzebujących leków

osoczopochodnych, natomiast centra krwiodawstwa,

przyjmując tę krew, biorą odpowiedzialność za jakość

ków, które z założenia mają ratować zdrowie i życie

pacjentów.

Działalność centrów krwiodawstwa nie

biznesu jako handel krwią – jest to nieuprawniona

i nieodpowiedzialna interpretacja, mogąca nie tylko

przynieść niepowetowaną szkodę idei honorowego

krwiodawstwa w Polsce, ale również przyczynić się

do zagrożenia życia i zdrowia osób chorych (w tym

chorych ciężko i przewlekle) oraz poszkodowanych

w wypadkach.

Należy podkreślić, że jednostki orga-

nizacyjne publicznej służby krwi (centra krwiodaw-

zabezpieczeniu potrzeb klinicznych, ratują życie i zdro-

wie pacjentów chorujących m.in. na hemoﬁlię,atak-

że pacjentów po przeszczepach, z niedoborami odpor-

ności.

W związku z powyższym nie są planowane

zmiany w wydawaniu krwi do lecznictwa w Polsce,

gdyż, jak wspomniałem wcześniej, centra krwiodaw-

stwa nie handlują krwią.

Odnosząc się pytania, dlaczego, jeśli centra krwio-

dawstwa podlegają pod Ministerstwo Zdrowia, wszyst-

kie odznaczenia są wydawane przez PCK, uprzejmie

wyjaśniam, iż Polski Czerwony Krzyż jest najstarszą

polską organizacją humanitarną, która do 1958 r. zaj-

mowała się poborem krwi w Polsce.

Po przejęciu przez

państwo stacji i punktów krwiodawstwa, PCK zajmu-

je się propagowaniem idei krwiodawstwa i pozyskiwa-

niem honorowych dawców krwi.

Podstawą prawną działania PCK jest ustawa

o Polskim Czerwonym Krzyżu z 16 listopada 1964 r.

(Dz. U. Nr 41, poz. 276 z późn. zm.) i rozporządzenie

(Dz. U. Nr 217, poz. 1284).

Mając na uwadze ogromną rolę PCK w zapocząt-

kowaniu publicznej służby krwi w Polsce oraz jej

działalność w zakresie rozpowszechniania, popula-

ryzowania honorowego krwiodawstwa oraz zrzesza-

nia honorowych dawców krwi, organizacji tej powie-

rzono wydawanie odznaczeń dla „Zasłużonych Ho-

norowych Dawców Krwi” oraz „Honorowy Dawca

z tym, że po roku 1997 powstało wiele nowych sto-

warzyszeń funkcjonujących poza strukturami PCK,

w trakcie praca nad projektem zmiany ustawy o pu-

blicznej służbie krwi analizowano ewentualne zmia-

ny w powyższym zakresie, które zostały wstępnie

skonsultowane z RCKiK.

Należy zaznaczyć, iż ogrom-

na większość centrów krwiodawstwa nie widzi potrze-

by zmiany organu wydającego odznaczenia i chwali

sobie dotychczasową współpracę z PCK.

Wskazywa-

no, iż jest to wieloletnia, niezwykle prestiżowa tra-

dycja, a jej zmiana mogłaby spowodować niezadowo-

lenie wśród krwiodawców przyzwyczajonych do do-

tychczasowego sposobu postępowania, a także mo-

głaby być uznana za chęć przejęcia zorganizowanych

grup krwiodawców skupionych wokół PCK oraz pró-

bę marginalizacji PCK.

Ponadto podkreślano, iż PCK,

519

realizując ideę propagowania honorowego krwiodaw-

stwa, współpracuje z klubami honorowego krwiodaw-

stwa oraz organizatorami akcji pobierania krwi.

Wyrażam nadzieję, iż powyższe wyjaśnienia będą

wystarczające dla honorowych dawców krwi, którzy

oddają nieodpłatnie w depozyt centrom krwiodaw-

jących leków osoczopochodnych.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

w sprawie dostępu pacjentów

badań diagnostycznych, przekazaną przy piśmie pana

12, uprzejmie proszę o przyjęcie następujących wy-

ze zm.) świadczeniobiorca ma zapewnione prawo do

medycznej diagnostyki laboratoryjnej, wykonywa-

nych na podstawie skierowania lekarza ubezpiecze-

nia zdrowotnego lub felczera ubezpieczenia zdrowot-

nego, zakwaliﬁkowanychjakoświadczeniegwaran-

towane.

Wykazy oraz warunki realizacji świadczeń gwa-

rantowanych w poszczególnych zakresach świadczeń

opieki zdrowotnej zawarte zostały w rozporządze-

niach ministra zdrowia wydanych na podstawie art. 31d

ww. ustawy.

Natomiast szczegółowe zasady rozlicza-

nia i ﬁnansowaniatychświadczeńokreślajązarzą-

dzenia prezes Narodowego Funduszu Zdrowia w spra-

świadczeń.

Odnosząc się do kwestii podnoszonych w przed-

miotowej interpelacji dotyczących kierowania pacjen-

tów na badania diagnostyczne, uprzejmie wyjaśniam,

iż według zapisów § 8 ust. 1 rozporządzenia ministra

zobowiązany jest do zapewnienia udzielania świad-

czeń w sposób kompleksowy, w szczególności obejmu-

jących wykonanie niezbędnych badań, w tym badań

laboratoryjnych i diagnostyki obrazowej oraz proce-

dur medycznych związanych z udzielaniem tych

świadczeń.

Jednocześnie lekarz ubezpieczenia zdro-

wotnego, kierując świadczeniobiorcę do poradni spe-

cjalistycznej lub do leczenia szpitalnego, zobowiąza-

ny jest dołączyć do skierowania wyniki badań dia-

gnostycznych i przeprowadzonych konsultacji będące

w jego posiadaniu, umożliwiające lekarzowi ubezpie-

czenia zdrowotnego lub felczerowi ubezpieczenia

poznania stanowiącego przyczynę skierowania, a tak-

że istotne informacje o dotychczasowym leczeniu

Również w rozporządzeniach dotyczących świad-

czeń gwarantowanych, wydanych na podstawie art.

31d przywołanej na wstępie ustawy znalazły się za-

pisy wskazujące, iż w zakresie koniecznym do wyko-

nania świadczeń gwarantowanych świadczeniodawca

Odpowiadając zatem na pytanie pana posła w kwe-

stii planów Ministerstwa Zdrowia, aby poprawić sy-

tuację w zakresie badań laboratoryjnych, uprzejmie

wyjaśniam, iż przytoczone powyżej przepisy nie ogra-

niczają uprawnień lekarzy co do podejmowanych przez

nich decyzji w zakresie diagnozowania schorzeń.

Le-

karz zobowiązany jest do udzielania w ramach umo-

wy świadczeń zgodnie z zasadami dobrej praktyki

lekarskiej zawierających wszystkie elementy nie-

zbędne ze względu na prowadzony przez niego pro-

ces diagnostyczno-terapeutyczny, w tym także ba-

dania diagnostyczne zgodnie z posiadanymi kompe-

tencjami i realizowanym w ramach umowy zakre-

sem zadań.

Przepisy określające zasady wykonywania zawo-

du lekarza i sprawowanego nad jego wykonywaniem

nadzoru merytorycznego zawarte zostały w ustawie

dług zapisów art. 4 ustawy o zawodach lekarza i le-

karza dentysty lekarz ma obowiązek wykonywać

W związku z powyższym uprzejmie wyjaśniam,

iż brak jest podstaw prawnych umożliwiających mi-

nistrowi zdrowia ingerowanie w decyzje podejmowa-

520

ne przez lekarza w zakresie diagnozowania i leczenia

chorób.

Jednocześnie w załączeniu przedstawiam infor-

macje uzyskane z Narodowego Funduszu Zdrowia,

dotyczące liczby świadczeń proﬁlaktycznychzreali-

zowanych w podstawowej opiece zdrowotnej w latach

2009–2011 (tabela 1.) oraz rodzajów i liczby badań

diagnostycznych zlecanych przez lekarzy podstawo-

wej opieki zdrowotnej i zrealizowanych w latach 2009

– I półrocze 2012 (tabela 2.).

Odnosząc się natomiast do kolejnego pytania do-

tyczącego ilości pieniędzy wydanych na proﬁlaktykę

z budżetu państwa, uprzejmie informuję, iż działania

proﬁlaktyczneﬁnansowanesązarównoześrodków

znajdujących się w budżecie ministra zdrowia oraz

ze środków pochodzących m.in. ze składki na ubez-

pieczenie zdrowotne, którymi zarządza Narodowy

Fundusz Zdrowia jako płatnik świadczeń.

Ze środków budżetowych dysponowanych przez

ministra zdrowia ﬁnansowanesąnastępującedzia-

łania mające na celu proﬁlaktykęchorób:

1.

„Narodowy program zwalczania chorób nowo-

tworowych”, gdzie planowane nakłady z budżetu pań-

kwoty przeznaczonej na realizację programu.

Na realizowane w ramach zadań proﬁlaktycznych

programy, tj. prewencję pierwotną nowotworów

w 2011 r., przeznaczono środki w wysokości 1 787 579,81

zł, a na 2012 r.

– 2100 tys. zł.

Na programy skrynin-

gowe, tj. „Populacyjny program wczesnego wykrywa-

nia raka piersi” i „Populacyjny program proﬁlaktyki

i wczesnego wykrywania raka szyjki macicy”, prze-

znaczono w 2011 r. kwotę w wysokości 21 430 375,97 zł,

a na 2012 r.

– 22 mln zł.

Środki ﬁnansoweprzezna-

czone natomiast na „Program badań przesiewowych

w 2011 r. wynoszą 15 932 330 zł oraz 16 655 600 zł

na 2012 r.

Na „Program opieki nad rodzinami wysokie-

go, dziedzicznie uwarunkowanego ryzyka zachorowa-

nia na nowotwory złośliwe” przeznaczono w 2011 r.

8 128 082,82 zł, a w 2012 r. 9 654 150 zł.

2.

„Narodowy program wyrównywania dostępno-

ści do proﬁlaktykiileczeniachoróbukładusercowo-

-naczyniowego na lata 2010–2012 Polkard” – na re-

alizację przeznaczono w 2011 r. 26 350 tys. zł, a na

3.

Projekt „Opracowanie i wdrożenie programu

proﬁlaktycznegowzakresiewczesnegowykrywania

nowotworów układu moczowo-płciowego u pracują-

runkowanego na przeciwdziałanie ich dezaktywizacji

czowo-płciowego)”, który jest współﬁnansowany

ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego

Środki przeznaczone na realizację projektu w latach

2010–2013 wynoszą 24 310 195,40 zł.

4.

Program wieloletni na lata 2011–2020 „Narodo-

wy program rozwoju medycyny transplantacyjnej”,

dla którego zakłada się roczne ﬁnansowaniezbudże-

tu państwa na poziomie 45 mln zł przez 10 kolejnych

lat, tj. środki w łącznej kwocie 450 mln zł.

5.

„Leczenie antyretrowirusowe osób żyjących

które przeznaczono w 2011 r.

– 215 mln zł, środki na

2012 r.

– 191 mln zł.

6.

„Program kompleksowej diagnostyki i terapii

kłań wad rozwojowych i chorób płodu jako element

2009–2013”, na który wydatkowano w 2011 r.

– 1429

tys. zł, środki przyznane na 2012 r.

– 1390 tys. zł.

7.

„Program badań przesiewowych noworodków

w Polsce na lata 2009–2014” – środki ﬁnansoweprze-

znaczone na realizację programu w 2011 r. wyniosły

16 039 500 zł, natomiast środki przyznane na 2012 r.

– 16 500 tys. zł.

8.

„Narodowy program przeciwdziałania choro-

bom cywilizacyjnym” – na realizację modułu I: „Pro-

wienia i aktywności ﬁzycznej na lata 2012–2016”

przeznaczono w 2011 r. środki ﬁnansowewwysoko-

ści 1200 tys. zł, a na 2012 r.

– 1 852 432 zł.

Na moduł

II: „Narodowy program proﬁlaktykiiedukacjidia-

betologicznej” przeznaczono środki w 2011 r. w wy-

na realizację modułu III: „Program eliminacji niedo-

boru jodu w Polsce na lata 2012–2016” środki ﬁnan-

sowe w wysokości 500 tys. zł w 2011 r. i 356 tys. zł

na 2012 r.

9.

„Narodowy program ochrony antybiotyków

w Polsce na lata 2011–2015”, moduł I: „Monitorowa-

nie zakażeń szpitalnych oraz inwazyjnych zakażeń

tycznych i proﬁlaktycznychnalata2009–2013”,na

który przeznaczono środki ﬁnansowe w wysokości

1500 tys. zł w 2011 r. oraz 1547 tys. zł –w 2012 r.

10.

„Zapewnienie samowystarczalności Rzeczy-

pospolitej Polskiej w zakresie krwi, jej składników

i produktów krwiopochodnych” na lata 2009–2014

– wydatkowano w 2011 r. kwotę 10 741 639 zł, a na

2012 r. zaplanowano kwotę 16 532 tys. zł.

11.

„Narodowy program leczenia chorych na he-

moﬁlięipokrewneskazykrwotocznenalata2012–

–2018” – na realizację którego wydatkowano w 2011 r.

kwotę w wysokości 210 mln zł, środki przyznane na

2012 r. wynoszą natomiast 171 660 tys. zł.

12.

„Program szczepień ochronnych”, w ramach

którego na zakup szczepionek do realizacji obowiąz-

kowych szczepień ochronnych w 2011 r. wydatkowano

kwotę 88 293 322,28 zł, a na 2012 r. przyznano kwotę

81 995 450 zł (która ze względu na możliwość przy-

znania rezerwy celowej może ulec zwiększeniu).

521

13.

Opracowano „Program wczesnej diagnostyki

obrazowej chorób nowotworowych u dzieci w latach

2012–2016”, którego koszt na lata 2012–2016 zapla-

nowano w wysokości 8 048 646 zł.

14.

Na proﬁlaktykępaleniatytoniuwroku2011

przeznaczono środki ﬁnansowewwysokości839118zł,

w tym 217 898 z budżetu urzędów wojewódzkich.

Jednocześnie uprzejmie informuję, iż ze środków

sowane są następujące proﬁlaktyczneprogramyzdro-

wotne:

1) „Program proﬁlaktykirakaszyjkimacicy”–

etap podstawowy i etap pogłębionej diagnostyki;

2) „Program proﬁlaktykirakapiersi”–etappod-

stawowy i etap pogłębionej diagnostyki;

3) „Program badań prenatalnych”;

4) „Program proﬁlaktykichoróbodtytoniowych,

w tym przewlekłej obturacyjnej choroby płuc” – etap

podstawowy, etap specjalistyczny.

Na realizację powyższych programów w 2009 r.

wydatkowanych zostało 119 165 tys. zł, w 2010 r.

–

130 914 tys. zł, a w 2011 r.

– 146 749 tys. zł.

W 2012 r.

na realizację przedmiotowych świadczeń w planie

ﬁnansowymzostałyzabezpieczonezaśśrodkiwwy-

sokości 166 265 tys. zł, a w planie ﬁnansowymna

2013 r. środki w wysokości 180 517 tys. zł

Poniższa tabela przedstawia natomiast liczby

osób objętych poszczególnymi proﬁlaktycznymipro-

gramami zdrowotnymi w latach 2009–2011, ﬁnanso-

wanymi ze środków publicznych przez Narodowy

Tabela 3.

Lp. Nazwa programu

Liczba przebadanych osób

Rok 2009 Rok 2010 Rok 2011

1.

„Program

proﬁlaktykiraka

piersi”

887 399 982 007 1 099 478

2.

„Program

proﬁlaktykiraka

szyjki macicy”

856 174 787 539 793 398

3.

„Program badań

prenatalnych”

31 930 36 878 42 269

4.

„Program

proﬁlaktyki

chorób

odtytoniowych”

42 067 16 439 26 785

tyczącego kosztów działań medycznych, w tym badań

narządowych, u pacjentów hospitalizowanych, uprzej-

mie wyjaśniam, iż ﬁnansowanie świadczeń opieki

zdrowotnej w leczeniu szpitalnym odbywa się w opar-

ciu o system jednorodnych grup pacjentów (JGP).

System JGP niesie za sobą takie rozwiązania w roz-

liczeniach świadczeń, że szpitale otrzymają od Naro-

dowego Funduszu Zdrowia środki ﬁnansowe od-

zwierciedlające realne koszty poniesione w związku

z hospitalizacją konkretnego pacjenta z konkretnym

schorzeniem w konkretnej sytuacji, przy uwzględnie-

niu dodatkowych elementów, takich jak wiek czy cho-

roby współistniejące lub powikłania.

Podstawowymi cechami poszczególnych grup

w nowym systemie jest to, iż:

— każda grupa posiada znaczenie kliniczne, któ -

re kojarzy się ze zbliżonym sposobem leczenia oraz

określoną charakterystyką leczonych pacjentów

(w odniesieniu do czasu pobytu w szpitalu, rodzaju

wykonanych procedur zabiegowych, diagnostycz-

nych, leków itd.),

— poszczególne grupy pacjentów obejmują proce -

dury o podobnej kosztochłonności, w sensie zużycia

zasobów szpitala związanego z leczeniem danego pa-

cjenta,

— każda grupa jest deﬁniowananapodstawieogól -

nodostępnych danych występujących w dokumentacji

szpitala, które odnoszą się do stanu pacjenta lub za-

stosowanej terapii.

Wobec powyższego koszty badań diagnostycznych

realizowanych w ramach leczenia szpitalnego są wli-

czone w sprawozdawane przez świadczeniodawców

grupy świadczeń, a co za tym idzie, nie stanowią one

odrębnego produktu, za wykonanie których płatnik

świadczeń ponosi dodatkowe koszty.

Odpowiadając na następne pytanie dotyczące ko-

lejek do specjalistycznych poradni, uprzejmie infor-

muję, iż dostępność do świadczeń gwarantowanych

w zakresie ambulatoryjnej opieki specjalistycznej

uzależniona jest przede wszystkim od liczby świad-

czeniodawców oraz wartości kontraktów na realiza-

cję przedmiotowych świadczeń zawieranych bezpo-

średnio przez oddziały wojewódzkie Narodowego

Należy jednakże wskazać, iż z roku na rok wzra-

sta ilość środków ﬁnansowychprzeznaczonychwpla-

nie ﬁnansowymnaświadczeniawzakresieambula-

toryjnej opieki specjalistycznej.

W 2010 r. Narodowy

Fundusz Zdrowia na przedmiotowe świadczenia wy-

datkował środki ﬁnansowe w wysokości 4196916

w 2012 r. zostały zaplanowane na realizację tych

świadczeń środki ﬁnansowewwysokości5105359tys.

zł, a na 2013 r.

– 5 271 651 tys. zł.

Ponadto, mając na uwadze bezpieczeństwo pa-

cjenta oraz konieczność zwiększenia przejrzystości

procedur związanych z prowadzeniem list oczekują-

cych na świadczenia opieki zdrowotnej, minister

zdrowia wydał rozporządzenie z dnia 26 września

winni kierować się świadczeniodawcy, umieszczając

nia świadczeniodawca kwaliﬁkujeiumieszczaświad-

czeniobiorcę, z wyjątkiem świadczeniobiorcy znajdu-

dzy medycznej, jako:

522

czenia powinno prowadzić się zatem w sposób zapew-

niający poszanowanie zasady sprawiedliwego, rów-

nego, niedyskryminującego i przejrzystego dostępu

do świadczeń opieki zdrowotnej, a także w oparciu

o zasady dobrej praktyki lekarskiej.

Jednocześnie uprzejmie informuję, iż w przypadku

zdecydowanej większości poradni specjalistycznych

istnieją w skali kraju poradnie, które przyjmują pa-

cjentów na bieżąco.

O pomoc w znalezieniu poradni

z najkrótszym czasem oczekiwania pacjenci mogą za-

wsze zwrócić się do pracowników Narodowego Fun-

duszu Zdrowia i oddziałów wojewódzkich NFZ.

Ponadto, mając na uwadze utrudnienia występu-

jące w dostępie do ambulatoryjnej opieki specjalistycz-

nej, uprzejmie informuję, iż jednym z kierunków dzia-

łań podejmowanych przez ministra zdrowia jest

nia list oczekujących, którego efektem jest podpisanie

rozporządzenia ministra zdrowia z dnia 13 września

kresu niezbędnych informacji gromadzonych przez

ślającego świadczenia, dla których przekazywany jest

szerszego zakresu danych dotyczy świadczeń najtrud-

niej dostępnych, wybranych ze względu na najdłuższy

nie charakteryzujące się najdłuższymi czasami ocze-

kiwania.

W ten sposób świadczenia najtrudniej do-

stępne objęte są szczegółowym monitoringiem.

Poza tym pragnę nadmienić, iż w ramach ambu-

latoryjnej opieki specjalistycznej wprowadzone zosta-

ły następujące rozwiązania organizacyjne mające na

celu ograniczenie kolejek do poradni specjalistycz-

nych:

— wprowadzenie od 2011 r. do systemu rozlicza -

nia jednorodnych grup procedur w celu rozszerzenia

pakietu świadczeń realizowanych i ﬁnansowanych

w trybie ambulatoryjnym, a tym samym odciążenie

szpitali od wykonywania tych procedur w trybie sta-

cjonarnym tylko z uwagi na efekt ﬁnansowy,

— zobowiązanie lekarza w poradni specjalistycz -

nej do pisemnego (nie rzadziej niż co 12 miesięcy)

informowania lekarza podstawowej opieki zdrowot-

nej o rozpoznaniu, sposobie leczenia, rokowaniu, or-

dynowanych lekach, dzięki czemu lekarz podstawo-

wej opieki zdrowotnej może kontynuować zastosowa-

ne przez lekarza w poradni specjalistycznej leczenie

świadczeniobiorcy – pacjent nie musi więc korzystać

wyłącznie ze świadczeń specjalisty,

— możliwość kierowania przez lekarzy podsta -

wowej opieki zdrowotnej na wybrane świadczenia

specjalistyczne kosztochłonne (gastroskopia, kolo-

noskopia),

— wprowadzenie do rozliczenia w ramach ambu -

latoryjnej opieki specjalistycznej porady pohospitali-

zacyjnej traktowanej jako kolejny etap udzielania

świadczenia gwarantowanego, tak więc nie ma ko-

nieczności wpisywania takiego pacjenta na listy ocze-

kujących.

Przedstawione poniżej dane dotyczą osób oczeku-

jących zakwaliﬁkowanych do kategorii medycznej:

przypadek stabilny i prezentują stan danych na po-

Tabela 4.

Charakterystyka wybranych komórek organizacyjnych realizujących świadczenia w rodzaju:

ambulatoryjna opieka specjalistyczna z największą łączną liczbą osób oczekujących za czerwiec 2012 r. – przy-

padki stabilne

Lp.

Nazwa komórek

organizacyjnych

Łączna liczba

osób

oczekujących

Średni rzeczywisty czas oczekiwania

Procent komórek

organizacyjnych, do których

średni rzeczywisty czas

minimum maksimum mediana kwartyl trzeci

1.

Poradnie okulistyczne 336 378 0 600 30 60 21

2.

Poradnie neurologiczne 152 599 0 508 25 47 23

3.

Poradnie kardiologiczne 146 138 0 379 52 83 12

4.

Poradnie chirurgii

urazowo-ortopedycznej

134 548 0 601 22 39 19

5.

Poradnie ginekologiczno-

-położnicze

117 869 0 472 0 17 53

6.

Poradnie

dermatologiczne

114 065 0 247 10 25 36

7.

Poradnie urologiczne 95 642 0 492 34 63 17

8.

Poradnie

otolaryngologiczne

82 598 0 399 9 22 35

9.

Poradnie

endokrynologiczne

76 383 0 630 61 97 12

10.

Poradnie alergologiczne 66 739 0 345 31 60 20

523

Wykres 1.

Łączna liczba osób oczekujących oraz liczba osób skreślonych z powodu wykonania świadczenia

ambulatoryjna opieka specjalistyczna z największą wartością mediany średniego rzeczywistego czasu oczeki-

Lp. Nazwa komórek organizacyjnych

Poradnie transplantacji wątroby dla

dzieci

22 84 84 84 84 0

2.

Poradnie chirurgii

endokrynologicznej

47 25 126 76 101 0

3.

Poradnie endokrynologiczne

osteoporozy

1920 18 230 72 100 0

4.

Poradnie immunologiczne dla dzieci 391 0 135 69 75 14

5.

Poradnie schorzeń tarczycy 990 0 269 68 140 14

7.

Poradnie endokrynologiczne dla

dzieci

7796 0 208 53 82 13

8.

Poradnie neurochirurgiczne 14 686 0 335 53 74 13

10.

Poradnie genetyczne dla dzieci 547 0 121 51 76 14

3

3

6

3

7

8

1

5

2

5

9

9

1

4

6

1

3

8

1

3

4

5

4

8

1

1

7

8

6

9

1

1

4

0

6

5

9

5

6

4

2

8

2

5

9

8

7

6

3

8

3

6

6

7

3

9

1

2

6

3

7

8

6

4

1

4

2

3

8

0

6

7

0

0

7

6

1

0

2

3

1

8

7

1

1

8

6

2

6

7

9

5

5

9

8

4

5

1

5

9

8

7

2

1

3

6

2

0

50 000

100 000

P

o

r

a

d

n

e

o

k

u

l

i

s

t

c

P

o

r

a

d

n

n

e

u

r

o

l

o

g

i

P

o

k

a

r

d

i

o

l

o

g

c

h

i

r

u

r

i

u

r

a

z

o

w

o

-

o

r

t

o

p

e

y

c

z

n

e

P

o

r

a

d

n

g

i

n

e

k

o

p

o

�

o

�

n

i

c

z

e

P

o

r

a

d

d

e

r

m

a

t

o

l

o

u

r

o

l

o

g

t

l

a

r

y

n

g

o

l

o

g

i

c

e

n

d

o

k

r

i

a

l

e

r

g

o

l

o

g

i

��czna liczba osób oczekuj�cych

Liczba osób skre�lonych z powodu wykonania �wiadczenia w danym okresie sprawozdawczym

524

ziomie Centrali NFZ na dzień 27 sierpnia 2012 r.

Źró-

dłem danych są komunikaty sprawozdawcze XML

dotyczące list oczekujących, przesyłane przez świad-

czeniodawców co miesiąc do właściwych ze względu

na miejsce udzielenia świadczeń oddziałów wojewódz-

kich NFZ, a następnie przez oddziały wojewódzkie

do Centrali NFZ.

W odpowiedzi na pytanie dotyczące kolejek do dia-

gnostycznych badań obrazowych, tj. tomograﬁikom-

puterowej, rezonansu magnetycznego, scyntygraﬁi,

uprzejmie informuję, iż dane uzyskane z Narodowe-

go Funduszu Zdrowia dotyczące dostępności do

przedmiotowych świadczeń przedstawiono w załączo-

nych do przedmiotowej odpowiedzi następujących

tabelach:

1) Łączna liczba osób oczekujących oraz średni

przewidywany czas oczekiwania na świadczenia re-

zonansu magnetycznego w podziale na kategorie me-

dyczne za okres sprawozdawczy grudzień 2009 r. – ta-

bela 7.;

2) Łączna liczba osób oczekujących oraz średni

dyczne za okres sprawozdawczy lipiec 2012 r. – tabe-

la 8.;

3) Dostęp do badań izotopowych w latach 2009

4) Dostęp do badań tomografii komputerowej

Odnosząc się natomiast do pytania dotyczącego

wprowadzenia algorytmów określających ilość i za-

kres badań diagnostycznych, które musi zlecić lekarz

podczas opieki nad pacjentem, uprzejmie wyjaśniam,

iż w ocenie płatnika świadczeń, Narodowego Fundu-

szu Zdrowia, obecnie obowiązujące zasady ﬁnanso-

wania świadczeń gwarantowanych są czytelne dla

świadczeniodawców i świadczeniobiorców oraz w sys-

temie rozliczeń z realizacji umowy o udzielanie

świadczeń opieki zdrowotnej nie powodują kolizyjno-

ści z przepisami prawa.

Należy także przypomnieć, iż działania zmierza-

jące do wydzielenia puli środków na ﬁnansowanie

badań diagnostycznych w podstawowej opiece zdro-

wotnej podjęte zostały przez regionalne kasy cho-

rych, które w roku 2001 wprowadziły warunkami

umowy podział rocznej stawki kapitacyjnej na część

przeznaczoną na ﬁnansowaniebadańdiagnostycz-

nych (15%) i pozostałe koszty udzielania świadczeń.

Przyjęte rozwiązanie nie sprawdziło się jednak

w praktyce, zaś zasady rozliczeń realizacji umowy

stały się w efekcie w województwie wielkopolskim

przedmiotem skargi złożonej przez świadczeniodaw-

ców do prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Kon-

sumentów, jako sprzeczne z przepisami obowiązują-

cej ustawy w tym zakresie.

Powyższe spowodowało,

iż ostatecznie regionalne kasy chorych odeszły od eg-

zekwowania od świadczeniodawców rozliczania środ-

ków przeznaczonych na ﬁnansowaniebadańdiagno-

stycznych, a także określania w umowie wyodrębnio-

nej puli środków na ich ﬁnansowanie.

Brak jest zatem racjonalnych przesłanek do wpro-

wadzenia proponowanych zmian w zakresie badań

diagnostycznych.

Tabela 6.

Informacje o osobach skreślonych z list oczekujących do wybranych komórek organizacyjnych

nych z powodu wykonania świadczenia w czerwcu 2012 r. – przypadki stabilne

skreślonych z listy

oczekujących w danym

okresie sprawozdawczym

Liczba osób skreślonych

z powodu wykonania

Udział liczby osób

skreślonych z powodu

wykonania świadczenia

w łącznej liczbie osób

skreślonych

1.

Poradnie okulistyczne 150 319 126 378 84%

2.

Poradnie ginekologiczno-położnicze 120 569 102 318 85%

3.

Poradnie dermatologiczne 88 601 71 186 80%

4.

Poradnie chirurgii

urazowo-ortopedycznej

88 407 70 076 79%

5.

Poradnie neurologiczne 82 022 64 142 78%

6.

Poradnie otolaryngologiczne 74 034 59 845 81%

7.

Poradnie chirurgii ogólnej 60 463 50 602 84%

8.

Poradnie kardiologiczne 53 020 38 067 72%

9.

Pracownie tomograﬁikomputerowej 32 766 29 305 89%

10.

Poradnie urologiczne 34 226 26 795 78%

525

Tabela 1.

Liczba świadczeń proﬁlaktycznychzrealizowanychwPOZwlatach2009–2011

Lp.

świadczenia Nazwa jednostki sprawozdawanej

Rok 2009 razem Rok 2010 razem Rok 2011 razem

L

i

c

z

b

a ś

w

i

a

dc

z

L

i

c

z

b

, k

t

d

z

i

e

l

w

i

a

dc

z

L

i

c

z

b

Lekarz POZ

1.

Porada lekarska w programie

proﬁlaktykichoróbukładukrążenia

124 264 105 959 94 549 94 549 82 683 82 693

2.

Liczba porad patronażowych u dzieci

do 6. tyg.

życia udzielonych w miejscu

udzielania świadczeń

185 256 173 915 180 127

3.

Liczba porad patronażowych u dzieci

pacjenta

192 836 166 515 158 550

4.

Liczba wykonanych badań bilansowych

2-latków

263 074 312 181 396 237

5.

Liczba wykonanych badań bilansowych

4-latków

203 108 208 986 221 496

6.

Liczba wykonanych badań bilansowych

6-latków

247 562 239 105 261 382

7.

Liczba wykonanych pozostałych badań

bilansowych u dzieci i młodzieży

1 572 385 902 981 901 133

8.

Liczba obowiązkowych szczepień

ochronnych wykonanych w ramach

proﬁlaktycznejopiekinaddziećmiw

wieku od 0 do 6 lat

3 083 101 2 977 530 3 000 945

9.

Liczba obowiązkowych szczepień

proﬁlaktycznejopiekinaddziećmi

1 294 543 1 148 612 1 222 208

10.

Liczba szczepień ochronnych

zalecanych wykonanych u

świadczeniobiorców zadeklarowanych

do lekarza POZ

bd.

965 837 1 137 570

Pielęgniarka POZ

11.

Porada proﬁlaktycznawprogramie

proﬁlaktykigruźlicy

446 111 401 057 209 010 206 704 176 944 175 452

12.

Liczba świadczeń proﬁlaktycznych*

)

8 089 337

9 052 480 8 959 727

Położna POZ

13.

Wizyta patronażowa 1 128 919 373 019 1 233 637 280 352 1 308 557 372 172

14.

Wizyta w edukacji przedporodowej u

kobiety w ciąży

197 251

55 116

301 539 65 243 163 932 45 690

Pielęgniarka szkolna

15.

Liczba wykonanych bilansów zdrowia 2 744 205 2 228 485 5 349 999

16.

Liczba wykonanych badań

przesiewowych w pozostałych

rocznikach

3 081 611 2 296 184 2 163 798

17.

Liczba wykonanych

i udokumentowanych innych świadczeń

proﬁlaktycznych

7 209 279 7 040 417 6 971 905

*

)

Obejmuje również dane dotyczące opieki proﬁlaktycznejnaddziećmiimłodzieżąszkolną,któreniesąoddzielniesprawozdawane.

526

Tabela 2.

Rodzaje i liczby badań diagnostycznych zlecanych przez lekarzy POZ i zrealizowanych w latach

G

r

u

p

a

b

a

d

a

ń

ROK 2009 2010 2011 I półrocze 2012

Nazwa badania

B

a

d

a

n

i

h

em

a

t

o

l

o

g

morfologia krwi obwodowej z wzorem odsetkowym 8 680 016 8 619 513 9 082 589 4 166 833

płytki krwi 4 173 770 4 035 557 4 149 755 1 914 442

retikulocyty 615 594 622 847 614 762 274 265

odczyn opadania krwinek czerwonych (OB) 4 923 445 4 734 857 4 818 359 2 184 732

poziom glikozylacji hemoglobiny (HbA1c) 154 690 245 589 291 498 139 016

Suma 18 547 514 18 258 363 18 956 963 8 679 288

B

a

d

a

n

i

a b

i

o

c

h

em

i

c

z

n

e i i

m

m

u

n

o

c

h

em

i

c

e w s

u

r

o

w

i

c

y k

r

w

i

sód 1 788 893 1 953 168 2 175 435 994 618

potas 2 270 596 2 453 310 2 743 643 1 291 586

wapń całkowity 376 631 291 417 296 348 150 286

żelazo 867 462 969 875 1 032 297 481 143

stężenie transferyny 91 118 35 765 29 516 12 250

mocznik 995 656 1 186 043 1 037 847 472 530

kreatynina 2 585 273 2 910 429 3 398 132 1 669 158

glukoza 7 446 266 7 357 602 7 590 719 3 422 883

test obciążenia glukozą 596 200 271 446 293 603 133 152

białko całkowite 139 816 127 111 118 454 57 976

proteinogram 38 151 37 734 35 903 17 376

albuminy 24 816 26 624 22 551 12 118

kwas moczowy 897 564 957 043 1 077 848 525 567

cholesterol całkowity 4 729 047 5 000 720 5 327 882 2 468 839

cholesterol-HDL 3 072 690 3 212 639 3 529 459 1 679 422

cholesterol-LDL 2 650 441 2 887 287 3 226 378 1 579 931

triglicerydy (TG) 3 596 297 3 799 781 4 157 887 1 985 891

bilirubina całkowita 891 692 733 052 712 508 329 727

bilirubina bezpośrednia 62 908 41 803 41 517 17 800

fosfataza alkaliczna (ALP) 181 511 228 291 222 140 96 306

aminotransferaza asparaginianowa (AST) 2 078 550 2 183 392 2 349 036 1 081 266

aminotransferaza alaninowa (ALT) 2 649 004 2 761 032 3 054 185 1 456 799

gammaglutamylotranspeptydaza (GGT) 463 744 420 562 461 403 215 144

amylaza 299 606 282 989 305 317 134 907

kinaza kreatynowa (CK) 100 902 98 167 112 228 52 214

fosfataza kwaśna całkowita (ACP) 20 673 17 541 14 904 8 032

czynnik reumatoidalny (RF) 277 869 300 321 315 613 146 681

miano antystreptolizyn O (ASO) 243 849 220 794 213 711 95 349

hormon tyreotropowy (TSH) 2 173 650 2 464 503 2 814 245 1 383 783

antygen HBs-AgHBs 340 954 200 378 194 172 88 600

VDRL 112 682 83 214 76 948 34 320

białko C-reaktywne (CRP) 1 343 931 739 818

Suma 42 064 505 43 514 033 48 325 757 22 835 472

B

a

d

a

n

i

o

c

z

u ogólne badanie moczu z oceną mikroskopową osadu 7 060 981 6 913 305 8 589 885 3 182 140

ilościowe oznaczanie białka 772 199 783 422 991 265 336 140

ilościowe oznaczanie glukozy 770 982 779 506 742 884 330 833

ilościowe oznaczanie wapnia 149 922 179 973 213 095 80 248

ilościowe oznaczanie amylazy 131 348 141 342 140 296 70 738

Suma 8 885 431 8 797 548 10 677 425 4 000 099

B

a

d

a

n

i

k

a

ł

u

badanie ogólne 213 671 193 320 540 293 94 706

pasożyty 565 206 538 839 509 349 247 499

krew utajona – metodą immunochemiczną 166 190 177 596 202 365 104 792

Suma 945 066 909 755 1 252 007 446 997

527

B

a

d

a

n

i

a u

k

ł

a

d

u

k

r

z

e

p

n

i

ę

c

a

wskaźnik protrombinowy (INR) 2 352 455 2 921 764 2 921 764 1 458 221

czas kaolinowo-kefalinowy (APTT) 322 839 416 436 416 436 151 139

ﬁbrynogen 90 882 97 454 97 454 45 094

Suma 2 766 176 2 890 486 3 435 655 1 654 454

B

a

d

a

n

i

k

r

ob

i

o

l

o

g

i

posiew moczu z antybiogramem 363 429 363 655 466 286 171 608

posiew wymazu z gardła 141 854 129 321 131 506 57 933

ogólny posiew kału w kierunku pałeczek Salmonella;

38 435 36 852 41 201 34 515

białko C-reaktywne (CRP) 985 162 1 140 527

Suma 1 528 879 1 670 355 638 992 264 056

Badanie elektrokardiograﬁczne(EKG)wspoczynku 4 255 495 4 334 060 4 293 284 1 930 849

Badanie ultrasonograﬁczne(USG)jamybrzusznej 1 893 951 1 597 357 1 608 804 743 059

Z

d

j

ę

c

i

a r

e

n

g

e

n

o

w

s

k

i

zdjęcie klatki piersiowej w projekcji AP i bocznej 1 573 760 1 499 557 1 504 890 699 487

zdjęcia kostne – w przypadku kręgosłupa w projekcji

160 705 136 800 120 990 56 881

955 567 920 885 1 095 023 498 461

zdjęcia kostne – w przypadku kończyn w projekcji AP

809 110 838 656 980 277 433 806

zdjęcia kostne – w przypadku miednicy w projekcji AP

143 682 125 778 142 088 63 082

zdjęcie czaszki w projekcji AP i bocznej 48 228 42 081 41 029 17 776

zdjęcie zatok w projekcji AP i bocznej 177 578 158 208 155 700 68 103

zdjęcie przeglądowe jamy brzusznej 27 864 36 669 26 672 12 709

Suma 3 896 492 3 758 634 4 066 668 1 850 305

Suma wszystkich wykonanych badań 84 783 507 85 730 591 93 255 555 42 404 579

Nazwa

OW NFZ

Kategoria medyczna

Łączna liczba

Średni przewidywany

czas oczekiwania

Procent komórek

organizacyjnych,

przewidywany czas

oczekiwania

wynosi 0 dni

organizacyjnych, które

przekazały informacje

sprawozdawcze

mediana średnia min max

Dolnośląski

Przypadek pilny 264 6 43 0 60 50% 8

Przypadek stabilny 5596 98 105 47 120 0% 8

Kujawsko-

-Pomorski

Przypadek pilny 79 2 25 0 30 50% 6

Przypadek stabilny 4379 112 148 29 200 0% 6

Lubelski

Przypadek pilny 0 0 0 0 0 100% 2

Przypadek stabilny 1482 210 233 180 240 0% 2

Lubuski

Przypadek pilny 203 14 29 0 29 50% 2

Przypadek stabilny 2447 132 139 117 147 0% 2

Łódzki

Przypadek pilny 35 0 30 0 32 67% 9

Przypadek stabilny 1092 23 94 0 123 44% 9

Małopolski

Przypadek pilny 616 0 35 0 84 67% 12

Przypadek stabilny 8737 82 110 15 167 0% 12

528

Mazowiecki

Przypadek pilny 315 0 23 0 113 65% 20

Przypadek stabilny 7597 58 111 0 270 5% 20

Opolski

Przypadek stabilny 2315 123 67 53 170 0% 3

Podkarpacki

Przypadek pilny 261 0 21 0 38 63% 8

Przypadek stabilny 2914 63 70 16 119 0% 8

Podlaski

Przypadek pilny 647 10 54 0 57 50% 4

Przypadek stabilny 1034 57 93 0 120 25% 4

Pomorski

Przypadek pilny 5 0 10 0 10 86% 7

Przypadek stabilny 2975 43 62 6 80 0% 7

Śląski

Przypadek pilny 534 1 63 0 74 41% 17

Przypadek stabilny 14 951 105 125 0 200 6% 17

Świętokrzyski

Przypadek pilny 62 7 7 7 7 0% 1

Przypadek stabilny 869 124 124 124 124 0% 1

Warmińsko-

-Mazurski

Przypadek pilny 136 30 61 18 88 0% 5

Przypadek stabilny 3417 130 123 50 176 0% 5

Wielkopolsk

Przypadek pilny 6 0 23 0 23 80% 5

Przypadek stabilny 1339 55 51 32 79 0% 5

Zachodnio-

pomorski

Przypadek pilny 40 0 19 0 19 67% 3

Przypadek stabilny 1019 30 56 21 115 0% 3

Polska

Przypadek pilny 3203 0 41 0 113 59% 112

Przypadek stabilny 62 163 79 112 0 270 6% 112

Tabela 8.

Łączna liczba osób oczekujących oraz średni rzeczywisty czas oczekiwania na świadczenia

Nazwa OW NFZ Kategoria medyczna

Średni rzeczywisty

Dolnośląski

Przypadek pilny 337 4 6 29% 14

Przypadek stabilny 4034 42 39 0% 14

Kujawsko-Pomorski

Przypadek pilny 145 0 9 63% 8

Przypadek stabilny 4066 57 52 0% 8

Lubelski

Przypadek pilny 155 6 11 36% 11

Przypadek stabilny 4290 53 49 9% 11

Lubuski

Przypadek pilny 757 4 8 50% 6

Przypadek stabilny 2873 36 34 0% 6

Łódzki

Przypadek pilny 16 0 3 70% 10

Przypadek stabilny 2281 13 26 40% 10

Małopolski

Przypadek pilny 968 16 18 27% 11

Przypadek stabilny 6985 64 56 0% 11

Mazowiecki

Przypadek pilny 379 0 10 50% 26

Przypadek stabilny 9125 40 42 12% 26

Opolski

Przypadek pilny 14 14 14 50% 2

Przypadek stabilny 2309 58 58 0% 2

Podkarpacki

Przypadek pilny 64 4 9 50% 12

Przypadek stabilny 2424 17 24 8% 12

Podlaski

Przypadek pilny 646 27 29 0% 6

Przypadek stabilny 3712 61 65 0% 6

529

Pomorski

Przypadek pilny 1521 15 16 36% 14

Przypadek stabilny 10 235 44 46 14% 14

Śląski

Przypadek pilny 1367 33 54 20% 15

Przypadek stabilny 12 547 83 75 7% 15

Świętokrzyski

Przypadek pilny 11 12 15 0% 3

Przypadek stabilny 303 65 55 0% 3

Warmińsko-Mazurski

Przypadek pilny 13 15 15 50% 2

Przypadek stabilny 1420 40 40 50% 2

Wielkopolski

Przypadek pilny 195 16 19 14% 14

Przypadek stabilny 5183 42 45 0% 14

Zachodniopomorski

Przypadek pilny 61 7 8 33% 6

Przypadek stabilny 2563 32 33 0% 6

Polska

Przypadek pilny 6649 10 16 37% 160

Przypadek stabilny 74 350 45 46 8% 160

Rok

realizacji

OW NFZ

Liczba

zawartych

umów

Liczba

wykonanych

badań

Wartość

rozliczonych

procedur

Liczba

ubezpieczonych

Liczba badań

na 10 tys.

ubezpieczonych

2009 01 - DOLNOŚLĄSKI 1 32 155 520 2 809 378 0,1

2009 02 - KUJAWSKO-POMORSKI 8 91 334 589 2 051 129 0,4

2009 03 - LUBELSKI 10 138 543 998 2 146 713 0,6

2009 05 - ŁÓDZKI 5 133 594 155 2 507 423 0,5

2009 06 - MAŁOPOLSKI 9 442 1 672 682 3 176 095 1,4

2009 07 - MAZOWIECKI 16 877 4 059 720 5 069 723 1,7

2009 09 - PODKARPACKI 6 47 133 975 2 056 710 0,2

2009 10 - PODLASKI 5 57 197 496 1 160 993 0,5

2009 11 - POMORSKI 4 47 236 192 2 179 457 0,2

2009 12 - ŚLĄSKI 5 362 1 504 272 4 493 863 0,8

2009 13 - ŚWIĘTOKRZYSKI 4 28 79 200 1 266 034 0,2

2009 15 - WIELKOPOLSKI 4 159 681 037 3 362 993 0,5

2009 16 - ZACHODNIOPOMORSKI 5 73 301 035 1 663 825 0,4

Razem: 82 2 486 10 493 871 33 944 336 0,7

2010 01 - DOLNOŚLĄSKI 1 70 340 200 2 809 378 0,2

2010 02 - KUJAWSKO-POMORSKI 8 156 620 386 2 051 129 0,8

2010 03 - LUBELSKI 9 103 396 592 2 146 713 0,5

2010 05 - ŁÓDZKI 5 114 542 838 2 507 423 0,5

2010 06 - MAŁOPOLSKI 7 337 1 345 560 3 176 095 1,1

2010 07 - MAZOWIECKI 16 830 3 875 880 5 069 723 1,6

2010 09 - PODKARPACKI 4 43 148 810 2 056 710 0,2

2010 10 - PODLASKI 5 84 319 556 1 160 993 0,7

2010 11 - POMORSKI 6 41 169 458 2 179 457 0,2

2010 12 - ŚLĄSKI 3 562 2 655 431 4 493 863 1,3

2010 13 - ŚWIĘTOKRZYSKI 2 25 115 500 1 266 034 0,2

2010 15 - WIELKOPOLSKI 5 175 766 717 3 362 993 0,5

2010 16 - ZACHODNIOPOMORSKI 3 92 391 545 1 663 825 0,6

Razem: 74 2 632 11 688 472 33 944 336 0,8

2011 01 - DOLNOŚLĄSKI 1 93 451 980 2 800 434 0,3

2011 02 - KUJAWSKO-POMORSKI 9 237 963 963 2 046 935 1,2

2011 03 - LUBELSKI 8 80 325 040 2 120 345 0,4

2011 05 - ŁÓDZKI 5 91 423 480 2 475 339 0,4

530

2011 06 - MAŁOPOLSKI 9 389 1 555 200 3 194 528 1,2

2011 07 - MAZOWIECKI 16 942 4 338 480 5 126 173 1,8

2011 09 - PODKARPACKI 4 40 170 760 2 051 975 0,2

2011 10 - PODLASKI 6 78 280 017 1 148 229 0,7

2011 11 - POMORSKI 4 30 152 500 2 193 904 0,1

2011 12 - ŚLĄSKI 7 544 2 554 832 4 462 772 1,2

2011 13 - ŚWIĘTOKRZYSKI 3 38 182 930 1 245 831 0,3

2011 14 - WARMIŃSKO-MAZURSKI 1 3 14 850 1 407 797 0,0

2011 15 - WIELKOPOLSKI 3 171 725 900 3 378 927 0,5

2011 16 - ZACHODNIOPOMORSKI 3 91 406 560 1 656 052 0,5

Razem: 79 2 827 12 546 492 35 309 241 0,8

I – VI 2012 01 - DOLNOŚLĄSKI 1 44 213 840 2 765 371 0,2

I – VI 2012 02 - KUJAWSKO-POMORSKI 7 115 481 607 2 034 594 0,6

I – VI 2012 03 - LUBELSKI 8 34 143 125 2 110 104 0,2

I – VI 2012 05 - ŁÓDZKI 6 43 193 740 2 462 608 0,2

I – VI 2012 06 - MAŁOPOLSKI 9 158 612 600 3 168 087 0,5

I – VI 2012 07 - MAZOWIECKI 16 424 1 889 040 5 090 190 0,8

I – VI 2012 09 - PODKARPACKI 4 23 94 800 2 030 307 0,1

I – VI 2012 10 - PODLASKI 5 36 132 832 1 139 089 0,3

I – VI 2012 11 - POMORSKI 4 24 114 192 2 169 438 0,1

I – VI 2012 12 - ŚLĄSKI 6 290 1 384 491 4 421 993 0,7

I – VI 2012 13 - ŚWIĘTOKRZYSKI 1 1 4 950 1 240 707 0,0

I – VI 2012 14 - WARMIŃSKO-MAZURSKI 2 4 17 380 1 396 664 0,0

I – VI 2012 15 - WIELKOPOLSKI 4 76 317 492 3 364 141 0,2

I – VI 2012 16 - ZACHODNIOPOMORSKI 3 44 167 685 1 641 595 0,3

Razem: 76 1 316 5 767 774 35 034 888 0,4

Tabela 10.

Dostępność badań tomograﬁikomputerowejwlatach2009–Ipółrocze2012

Rok OW NFZ

Liczba

zawartych

umów

Liczba

2009 01 - DOLNOŚLĄSKI 27 47 591 17 588 187 zł 2 809 378 169

2009 02 - KUJAWSKO-POMORSKI 15 37 175 12 333 607 zł 2 051 129 181

2009 03 - LUBELSKI 19 41 675 13 138 616 zł 2 146 713 194

2009 04 - LUBUSKI 9 14 166 4 870 641 zł 992 032 143

2009 05 - ŁÓDZKI 71 50 263 14 290 758 zł 2 507 423 200

2009 06 - MAŁOPOLSKI 28 58 493 15 950 618 zł 3 176 095 184

2009 07 - MAZOWIECKI 46 100 167 34 475 550 zł 5 069 723 198

2009 08 - OPOLSKI 12 19 194 6 684 269 zł 944 345 203

2009 09 - PODKARPACKI 42 30 716 9 496 975 zł 2 056 710 149

2009 10 - PODLASKI 9 20 905 7 241 999 zł 1 160 993 180

2009 11 - POMORSKI 20 44 051 15 686 178 zł 2 179 457 202

2009 12 - ŚLĄSKI 46 147 037 54 827 874 zł 4 493 863 327

2009 13 - ŚWIĘTOKRZYSKI 9 23 797 7 424 022 zł 1 266 034 188

2009 14 - WARMIŃSKO-MAZURSKI 13 26 128 8 919 030 zł 1 413 036 185

2009 15 - WIELKOPOLSKI 31 58 540 20 091 284 zł 3 362 993 174

2009 16 - ZACHODNIOPOMORSKI 14 32 759 10 556 272 zł 1 663 825 197

RAZEM 411 752 657 253 575 878 zł 37 293 749 202

2010 01 - DOLNOŚLĄSKI 30 59 541 22 474 690 zł 2 809 378 212

2010 02 - KUJAWSKO-POMORSKI 14 36 118 12 243 546 zł 2 051 129 176

2010 03 - LUBELSKI 20 40 929 13 344 039 zł 2 146 713 191

2010 04 - LUBUSKI 10 15 637 5 428 607 zł 992 032 158

2010 05 - ŁÓDZKI 28 52 109 15 071 429 zł 2 507 423 208

2010 06 - MAŁOPOLSKI 46 59 849 16 426 683 zł 3 176 095 188

531

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Sławomir Neumann

2010 07 - MAZOWIECKI 81 109 468 38 306 642 zł 5 069 723 216

2010 08 - OPOLSKI 17 20 091 6 888 545 zł 944 345 213

2010 09 - PODKARPACKI 21 31 921 10 072 050 zł 2 056 710 155

2010 10 - PODLASKI 9 18 258 6 613 506 zł 1 160 993 157

2010 11 - POMORSKI 39 44 324 14 955 720 zł 2 179 457 203

2010 12 - ŚLĄSKI 49 143 183 47 602 872 zł 4 493 863 319

2010 13 - ŚWIĘTOKRZYSKI 12 23 602 7 562 388 zł 1 266 034 186

2010 14 - WARMIŃSKO-MAZURSKI 13 26 828 8 479 122 zł 1 413 036 190

2010 15 - WIELKOPOLSKI 36 56 040 19 223 497 zł 3 362 993 167

2010 16 - ZACHODNIOPOMORSKI 14 32 225 10 453 869 zł 1 663 825 194

RAZEM 439 770 123 255 147 205 zł 37 293 749 207

Rok OW NFZ

Liczba

zawartych

umów

2011 01 - DOLNOŚLĄSKI 27 61 767 21 312 364 zł 2 800 434 221

2011 02 - KUJAWSKO-POMORSKI 40 34 742 11 375 774 zł 2 046 935 170

2011 03 - LUBELSKI 28 47 147 14 382 161 zł 2 120 345 222

2011 04 - LUBUSKI 10 19 042 6 461 721 zł 990 263 192

2011 05 - ŁÓDZKI 28 60 134 17 443 944 zł 2 475 339 243

2011 06 - MAŁOPOLSKI 28 70 732 19 414 773 zł 3 194 528 221

2011 07 - MAZOWIECKI 61 127 631 42 284 324 zł 5 126 173 249

2011 08 - OPOLSKI 10 23 394 7 624 033 zł 937 028 250

2011 09 - PODKARPACKI 24 37 274 11 979 360 zł 2 051 975 182

2011 10 - PODLASKI 13 18 525 6 498 821 zł 1 148 229 161

2011 11 - POMORSKI 20 49 078 17 058 080 zł 2 193 904 224

2011 12 - ŚLĄSKI 47 160 706 50 369 532 zł 4 462 772 360

2011 13 - ŚWIĘTOKRZYSKI 16 30 704 9 600 645 zł 1 245 831 246

2011 14 - WARMIŃSKO-MAZURSKI 25 27 035 8 296 904 zł 1 407 797 192

2011 15 - WIELKOPOLSKI 35 49 639 17 325 236 zł 3 378 927 147

2011 16 - ZACHODNIOPOMORSKI 16 37 277 12 175 049 zł 1 656 052 225

RAZEM 428 854 827 273 602 719 zł 37 236 532 230

I – VI 2012 01 - DOLNOŚLĄSKI 26 36 210 12 386 564 zł 2 765 371 131

I – VI 2012 02 - KUJAWSKO-POMORSKI 20 20 117 6 581 155 zł 2 034 594 99

I – VI 2012 03 - LUBELSKI 30 25 623 7 588 771 zł 2 110 104 121

I – VI 2012 04 - LUBUSKI 9 9 930 3 392 568 zł 984 353 101

I – VI 2012 05 - ŁÓDZKI 32 24 067 6 694 488 zł 2 462 608 98

I – VI 2012 06 - MAŁOPOLSKI 29 37 570 11 445 461 zł 3 168 087 119

I – VI 2012 07 - MAZOWIECKI 68 60 519 20 068 434 zł 5 090 190 119

I – VI 2012 08 - OPOLSKI 9 10 677 3 555 142 zł 925 067 115

I – VI 2012 09 - PODKARPACKI 25 19 624 6 570 532 zł 2 030 307 97

I – VI 2012 10 - PODLASKI 10 9 614 3 411 224 zł 1 139 089 84

I – VI 2012 11 - POMORSKI 21 24 403 8 441 488 zł 2 169 438 112

I – VI 2012 12 - ŚLĄSKI 47 82 693 26 076 143 zł 4 421 993 187

I – VI 2012 13 - ŚWIĘTOKRZYSKI 12 16 699 5 288 793 zł 1 240 707 135

I – VI 2012 14 - WARMIŃSKO-MAZURSKI 15 16 064 4 996 325 zł 1 396 664 115

I – VI 2012 15 - WIELKOPOLSKI 39 29 074 9 674 613 zł 3 364 141 86

I – VI 2012 16 - ZACHODNIOPOMORSKI 16 20 390 6 658 001 zł 1 641 595 124

RAZEM 408 443 274 142 829 699 zł 36 944 308 120

532

Odpowiedź

podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

monitorowania chorób występujących na skutek ocie-

plenia klimatu (znak: SPS-023-8583/12) uprzejmie

przekazuję poniższe wyjaśnienia.

Opisywane na przestrzeni ostatnich lat zmiany

klimatyczne, m.in. efekt ocieplenia, wraz ze znacz-

nym nasileniem ruchu turystycznego oraz wyjazdów

kalnej stwarzają zagrożenie zarówno pojawienia się

chorób dotychczas niewystępujących w Polsce, jak

i zwiększonej liczby zachorowań na choroby egzotycz-

ne dotychczas rejestrowane sporadycznie.

Malaria jest chorobą wywołaną przez pierwotnia-

ki z rodzaju Plasmodium, najczęściej przenoszoną za

pośrednictwem wektora zwierzęcego, tj. samic koma-

rów widliszków, w wyniku których ukąszenia wraz

ze śliną komara do organizmu człowieka wnikają

sporozoity (rodzaj formy rozwojowej zarodźca mala-

rii), które w następstwie przebycia dalszego cyklu

rozwojowego pierwotniaka zakażają krwinki czerwo-

ne, później również komórki wątroby (schizonty),

a dalej przechodzą w formę zakażenia utajonego (hip-

nozoity) i niejednokrotnie wywołują odlegle w czasie

nawroty malarii.

Występują 4 gatunki zarodźców malarii, z których

szczególnie niebezpieczny jest zarodziec sierpowaty

(Plasmodium falciparum) odpowiedzialny za najczę-

ściej przebiegające przypadki malarii tropikalnej.

Pozostałe 3 gatunki zarodźców malarii (Plasmo-

dium vivax, Plasmodium malariae, Plasmodium ova-

le) powodują zachorowania o lżejszym przebiegu.

Istnieje możliwość występowania nawrotów cho-

roby nawet po kilku latach w wyniku uaktywnienia

się przetrwałych w wątrobie hipnozoitów – uśpionych

postaci zarodźców (dot. Plasmodium ovale, Plasmo-

dium vivax).

Rzadkimi drogami przenoszenia tej choroby są

zakażenia jatrogenne (np. w wyniku przetoczenia

zakażonej zarodźcami krwi) lub zakażenia wertykal-

ne, tj. odmatczyne zakażenia płodu poprzez łożysko.

Malaria jest w skali świata chorobą powszechnie wy-

stępującą wśród ludności w krajach o klimacie cie-

płym lub gorącym.

Do 1963 r. endemiczne zakażenia

malarią występowały również w Polsce.

Obecnie ma-

laria w Polsce występuje wyłącznie jako choroba za-

wleczona w wyniku zakażenia w krajach strefy tro-

pikalnej i nie stwierdza się przenoszenia choroby na

inne osoby, ponieważ w Polsce generalnie nie wystę-

pują warunki przyrodnicze do rozmnażania się za-

rodźców malarii w ciałach komarów będących natu-

ralnym rezerwuarem (i zarazem wektorem przeno-

szącym) dla tych pierwotniaków.

Tym samym malaria w Polsce nie stanowi zna-

czącego problemu epidemiologicznego i jedynie w od-

niesieniu do zachorowań o ciężkim przebiegu stano-

wi poważny problem kliniczny.

Jako choroba w Polsce

rzadko występująca sprawia bowiem trudności dia-

gnostyczne, gdyż jej diagnozowanie jest możliwe

głównie w ośrodkach klinicznych zajmujących się

rozpoznawaniem i leczeniem chorób tropikalnych.

Przebieg kliniczny malarii w odniesieniu do przypad-

ków zawleczonych ze strefy tropikalnej jest szczegól-

nie ciężki.

Wśród ludności tubylczej w krajach ende-

micznego występowania malarii występują bowiem

uwarunkowanie genetyczne i wykształcone w wyni-

ku ewolucji mechanizmy częściowej oporności na za-

każenie.

W związku z powyższym leczenie rutynowo

stosowane w tych krajach zazwyczaj nie jest wystar-

czająco skuteczne dla wyleczenia malarii u Europej-

czyków.

Zachorowania na malarię w Polsce i innych

krajach europejskich są objęte nadzorem epidemiolo-

gicznym i podlegają obowiązkowemu zgłaszaniu oraz

rejestracji.

W 2012 r. (do 15 września) zarejestrowa-

no w Polsce 11 zachorowań na malarię, w porówna-

niu w 2011 r.

– 16 zachorowań, w 2010 r.

– 35 zacho-

rowań, w 2009 r.

– 22 zachorowania, w 2008 r.

– 22

zachorowania.

Chorzy na malarię nie wymagają izolacji ani kwa-

rantanny i mogą być hospitalizowani w szpitalach

z oddziałami zakaźnymi.

Szpitale z oddziałami za-

kaźnymi w Polsce dysponują liczbą 1364 łóżek, a od-

działy obserwacyjno-zakaźne liczbą 1304 łóżek.

Dodatkowo w Polsce istnieją trzy główne ośrodki

zajmujące się m.in. badaniami nad lekoopornością

zarodźców malarii – Akademia Medyczna w Warsza-

wie, Akademia Medyczna w Poznaniu i Krajowy

Ośrodek Medycyny Tropikalnej Międzywydziałowe-

go Instytutu Medycyny Morskiej i Tropikalnej Gdań-

skiego Uniwersytetu Medycznego.

Ostatni wymieniony ośrodek zajmuje się również

diagnostyką i leczeniem pacjentów kierowanych

z terenu całego kraju, z podejrzeniami chorób tropi-

kalnych czy innych inwazyjnych, a także udziela po-

rad i konsultacji w sprawie pacjentów hospitalizacyj-

nych w innych placówkach medycznych.

Również Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego

ką w kierunku malarii.

Leki stosowane w leczeniu malarii (Arechin, Ma-

larone, doxycyclinum) dostępne są obecnie w hurtow-

niach farmaceutycznych na terenie całego kraju, do-

datkowo produkty lecznicze zawierające substancję

czynną doxycyclinum znajdują się w rezerwach stra-

tegicznych kraju (zwalnianych przez ministra gospo-

darki).

Odrębną kwestią jest występowanie pasożytni-

czych chorób odzwierzęcych wywołanych przez nicie-

nie.

Z treści wystąpienia pana posła można domnie-

mywać, że dotyczy ono zachorowań spowodowanych

533

przez przenoszone w wyniku ukąszenia komarów ni-

cienie z rodzaju Diroﬁlaria.

Zakażeniatewystępują

głównie u zwierząt, w tym psów.

Aktualne wyniki badań prowadzonych przez pra-

cowników Narodowego Instytutu Zdrowia Publicz-

nego – Państwowego Zakładu Higieny potwierdziły

występowanie nicieni u 20% psów znajdujących się

w schroniskach oraz hodowlach zachodniej części

Mazowsza.

Jednakże należy zauważyć, że zagadnie-

nia występowania chorób zakaźnych wśród zwierząt

pozostają w kompetencji Inspekcji Weterynaryjnej.

Według posiadanych informacji Inspekcja Weteryna-

ryjna nie gromadzi szczegółowych danych dotyczą-

cych częstości występowania u psów poszczególnych

nicieni, w tym nicieni Diroﬁlaria.

Jednocześnie podkreślam, że nie jest możliwe bez-

pośrednie zakażenie diroﬁlariozączłowiekaodzwie-

rzęcia.

Człowiek jest w tym wypadku żywicielem

przypadkowym i do zakażeń u ludzi dochodzi rzadko.

W organizmie człowieka nicienie nie przechodzą peł-

nego cyklu rozwojowego i samoistnie obumierają.

Przebieg zakażeń jest lekki – zwykle bezobjawowy.

Możliwe jest występowanie dwóch postaci klinicz-

nych diroﬁlariozy–postaćpłucnawywołanaprzez

Diroﬁlaria immitis (zwykle bezobjawowa, czasem

występuje kaszel, krwioplucie i gorączka) oraz postać

podskórna wywołana przez DiroﬁlariatenuisiDiro-

ﬁlariarepenswyrażającasięobecnościąpodskórnego

guzka lub guzków, ewentualnie obecnością pasożyta

w obrębie spojówek.

Choroba zasadniczo występuje

wśród osób powracających ze strefy tropikalnej, jed-

nak pojawiły się doniesienia o rozpoznaniu pojedyn-

czych rodzimych zachorowań w kraju – występują-

cych u osób, które wcześniej nie wyjeżdżały do strefy

tropikalnej, co w połączeniu z wykryciem zakażo-

nych D. repens komarów (wektorów) może świadczyć

o tym, że w Polsce ten pasożyt zmienił status z im-

portowanego na rodzimy, stwarzając tym samym ry-

zyko występowania zakażeń.

Diroﬁlarioza jest leczona chirurgicznie poprzez

usunięcie pasożyta ze zmiany chorobowej, bowiem

leczenie farmakologiczne lekami przeciwpasożytni-

czymi nie jest skuteczne.

Należy stwierdzić, że diroﬁlarioza nie stanowi

obecnie szczególnego problemu klinicznego i epide-

miologicznego i nie powoduje zagrożenia dla zdrowia

publicznego.

W związku z tym jej występowanie nie

jest w Polsce objęte nadzorem epidemiologicznym,

podobnie jak w innych krajach europejskich, zaś wie-

dza o występowaniu tej choroby u ludzi w Polsce po-

chodzi z kazuistycznych doniesień.

Jak słusznie zauważa pan poseł, należy liczyć się

w przyszłości z możliwością pojawienia się w Polsce

szeregu chorób zakaźnych wcześniej w kraju niewy-

stępujących lub występujących sporadycznie.

Spowodowane jest to z jednej strony wzrostem

liczby osób wyjeżdżających turystycznie i zarobkowo

do krajów strefy ciepłej i tropikalnej, będących obsza-

rem występowania szeroko pojmowanych chorób tzw.

tropikalnych, co wprost skutkuje następnie wzro-

stem liczby zawleczonych zachorowań na te choroby

wśród osób powracających.

Należy się ponadto liczyć z możliwością pojawienia

się na obszarze Polski naturalnych rezerwuarów wy-

stępowania czynników chorobotwórczych wywołują-

cych choroby wcześniej w Polsce niewystępujące lub

pojawiające się ponownie po okresie zacisza epidemio-

logicznego.

Może to być spowodowane przesunięciem

(np. w wyniku zmian klimatycznych) obszarów geo-

graﬁcznychwystępowaniagatunkówzwierząt(pta-

ków, gryzoni, owadów itp.) będących naturalnym

przyrodniczym rezerwuarem, w których te czynniki

chorobotwórcze się rozmnażają, lub będących organi-

zmami przenoszącymi te choroby, a także może być

wyrazem osiągnięcia przez czynniki chorobotwórcze

zdolności do zakażania nowych gatunków zwierząt

występujących w naszej streﬁeklimatycznej.

W Polsce w ośrodkach akademickich uczelni me-

dycznych istnieją specjalistyczne oddziały i poradnie

zajmujące się rozpoznawaniem i leczeniem chorób za-

kaźnych, w tym również chorób odzwierzęcych i tro-

pikalnych.

Prowadzone jest także poradnictwo dla

osób planujących wyjazd do krajów strefy tropikal-

nej, obejmujące w szczególności zalecane i obowiąz-

kowe (np. przeciw żółtej gorączce) szczepienia ochron-

ne oraz proﬁlaktyczneleczenie(np.proﬁlaktykama-

larii) osób wyjeżdżających do strefy tropikalnej.

Na podstawie danych Rejestru Podmiotów Wyko-

nujących Działalność Leczniczą w Polsce znajduje się

5 ośrodków przygotowanych do przyjęcia pacjenta z

chorobą tropikalną, tj.:

— Uniwersyteckie Centrum Medycyny Morskiej

— Wojewódzki Specjalistyczny Szpital im. dr. W.

Biegańskiego w Łodzi – 22 łóżka dla dorosłych, 15 łó-

żek dla dzieci (klinika Uniwersytetu Medycznego

w Łodzi),

— SPZOZ Wojewódzki Szpital Zakaźny w War -

szawie – 26 łóżek,

— Szpital Kliniczny im. Heliodora Święcickiego

UM im. K. Marcinkowskiego w Poznaniu – 21 łóżek,

— Samodzielny Publiczny Wojewódzki Szpital Ze -

spolony w Szczecinie – 24 łóżka.

Również Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego

ką w kierunku malarii i diroﬁlariozy.

Jednocześnie 35 podmiotów wykonujących dzia-

łalność leczniczą posiada w swojej strukturze oddział

zakaźny, 50 – oddział obserwacyjno-zakaźny.

Ponadto zarejestrowanych jest 30 poradni chorób

tropikalnych oraz 1 poradnia chorób tropikalnych dla

dzieci.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

534

Odpowiedź

podsekretarza stanu

cza (SPS-023-8587/12) w sprawie rosnącej liczby na-

uczycieli zarejestrowanych w powiatowych urzędach

skiego, przekazaną za pośrednictwem ministra pracy

i polityki społecznej pismem z dnia 20 września br.

(DP-II-0700-1181-MM/12), uprzejmie wyjaśniam, co

następuje.

Odpowiedź na pierwsze i trzecie pytanie zawarte

w niniejszej interpelacji została udzielona w dniu 24

września 2012 r.

(DWST-WPZN-WE-0401/17/2012)

jako odpowiedź na interpelację pana posła Adama

Rybakowicza (SPS-023-8587/12) skierowaną do mi-

nistra pracy i polityki społecznej, a przesłaną również

ministrowi edukacji narodowej.

Odnosząc się do drugiego pytania, czy w 2014 r.

nie zabraknie nauczycieli nauczania początkowego,

uprzejmie wyjaśniam, że wg danych z systemu infor-

macji oświatowej w roku szkolnym 2011/2012 zajęcia

z edukacji wczesnoszkolnej (klasy I–III szkoły pod-

stawowej) prowadzi 67 729 nauczycieli.

Natomiast

nauczycieli, którzy mają kwaliﬁkacjedoprowadzenia

edukacji wczesnoszkolnej, odnotowano w systemie

116 168.

W roku szkolnym 2011/2012 w klasach I szkół

podstawowych uczyło się 383 tys. uczniów w 21 tys.

oddziałów.

Zakładając, że w roku 2013/2014 do klasy

I szkoły podstawowej pójdzie 30% dzieci sześciolet-

nich, można przewidywać, że w roku szkolnym 2014/

2015 w klasach I szkoły podstawowej będzie ok. 684

szkolnym 2011/2012.

Nie oznacza to jednak, że w od-

powiedniej proporcji zwiększy się liczba oddziałów

klas I szkoły podstawowej.

Należy wziąć pod uwagę, że w roku szkolnym

2011/2012 średnia liczba uczniów w oddziale w kla-

sach I wynosi 18,2, natomiast w szkołach położonych

na wsi 14,6 ucznia na oddział.

W wielu wypadkach

będzie tak, że liczba uczniów w oddziale się zwiększy,

ale nie będzie nowych oddziałów, ponieważ do ich

utworzenia nie będzie wystarczającej liczby dzieci.

W tej sytuacji nie zabraknie nauczycieli do prowadze-

nia edukacji wczesnoszkolnej.

Trzeba również wziąć

pod uwagę, że w klasach I–III oprócz edukacji wcze-

snoszkolnej zajęcia prowadzą nauczyciele języków

obcych, zajęć komputerowych, wychowania ﬁzyczne-

go i innych.

Przedstawiając powyższe wyjaśnienia, uprzejmie

Warszawa, dnia 11 października 2012 r.

wie przyszłości Zakładów Mechanicznych Bumar Ła-

będy SA i OBRUM w Gliwicach uprzejmie przedsta-

wiam następujące wyjaśnienia.

Zakłady Mechaniczne Bumar Łabędy SA oraz

Ośrodek Badawczo-Rozwojowy Urządzeń Mechanicz-

nych OBRUM sp. z o.o. wchodzą w skład Grupy Ka-

pitałowej Bumar.

Każda z tych spółek w zakresie

swojej właściwości rzeczowej posiada kluczową rolę

w obszarze produkcji, modernizacji i remontów czoł-

gów oraz pojazdów opancerzonych.

Oba podmioty

koncentrują swoją działalność na zabezpieczeniu po-

trzeb sprzętowych dla polskich sił zbrojnych.

Obecna działalność produkcyjna Zakładów Me-

chanicznych Bumar Łabędy SA skoncentrowana jest

na wytwarzaniu wież bojowych Hitﬁst30mmdoko-

łowego transportera opancerzonego Rosomak, re-

montach czołgów PT-91 oraz ofercie modernizacji

czołgów Leopard 2 A4 użytkowanych przez Wojsko

Polskie.

Zakłada się, że wieloletnia praktyka tej spół-

ki wsparta doświadczeniem gliwickiego OBRUM

sp. z o.o., w tym także nabytym przy opracowaniu

platformy gąsiennicowej Anders, zostanie wykorzy-

stana w programie produkcji wieży bezzałogowej,

a także modernizacji technicznej wojsk pancernych.

Aktualnie spółki Grupy Bumar biorą udział w pra-

cach studialnych prowadzonych przez Ministerstwo

Obrony Narodowej (MON) dotyczących określenia

potrzeb w zakresie broni pancernej.

chanicznych Bumar Łabędy SA przyjęło program

restrukturyzacji Zakładów Mechanicznych Bumar

Łabędy SA i Grupy Kapitałowej Bumar Łabędy na

strukturyzacji spółki, działającej w biznesie produk-

cji i remontów sprzętu pancernego oraz wież bojo-

wych, w strukturze kosztowej dostosowanej do wiel-

535

kości przychodów przy jednoczesnym założeniu dez-

inwestycji Grupy Kapitałowej Bumar Łabędy.

W ra-

mach tego programu prowadzone są działania re-

strukturyzacyjne w obszarze ﬁnansowo-majątko-

wym, organizacyjnym, zatrudnienia, optymalizacji

kosztów i intensyﬁkacjiaktywnościhandlowej.

In-

tencją zarządu spółki i jej większościowego akcjona-

riusza jest zakończenie zasadniczych przedsięwzięć

restrukturyzacyjnych w ciągu 6–9 miesięcy.

Wśród

najważniejszych inicjatyw należy wskazać następu-

jące:

1) W ramach restrukturyzacji ﬁnansowejspółka

otrzymała pożyczkę konsolidacyjną od ARP SA w wy-

sokości 51 mln zł.

Podejmowane są także działania

w kierunku spłaty zaległych zobowiązań podatko-

wych w zamian za przekazanie nieruchomości w try-

bie art. 66 Ordynacji podatkowej, konwersji zadłuże-

nia na kapitał zakładowy, a także zapewnienia ﬁnan-

sowania bieżącej produkcji.

2) W zakresie restrukturyzacji majątkowej plano-

wane jest rozszerzenie Tarnobrzeskiej Specjalnej

przejęte przez miasto Gliwice i administrowane przez

spółkę, a także sprzedaż nieruchomości oraz akty-

wów ﬁnansowych(wtymakcjiiudziałówspółekza-

leżnych).

3) W obszarze optymalizacji zatrudnienia realizo-

wany jest program dobrowolnych odejść, w ramach

którego planuje się zmniejszenie załogi o ok. 150 osób

(głównie spośród pracowników administracji), a tak-

że program przekwaliﬁkowańpracownikównasta-

nowiska bezpośrednio produkcyjne,

4) W zakresie optymalizacji kosztów zakładane

jest skoncentrowanie terytorialne spółki w obrębie

nieruchomości, na których prowadzony jest proces

produkcyjny oraz renegocjacja warunków umów naj-

mu z dotychczasowymi dzierżawcami.

5) W ramach intensyﬁkacjiaktywnościhandlowej

mającej na celu wsparcie procesów restrukturyzacji

i zapewnienie przychodów ze sprzedaży spółka podej-

muje szereg działań.

Należą do nich m.in. zawarcie

długoterminowej umowy z MON na remonty i mo-

dernizacje czołgów (w tym Leopard 2 A4) i wozów

zabezpieczenia technicznego, pozyskanie dodatko-

wych zleceń na remonty wież Hitﬁst30mm,produk-

cja podwozi do samobieżnej haubicy Krab, pozyska-

nie zleceń na nowy wyrób MS-20 Daglezja oraz no-

wych zamówień na wyroby cywilne dla sektora gór-

niczego i kolejowego.

Podejmowane inicjatywy restrukturyzacyjne na-

kierunkowane są na szybką eliminację niewykorzy-

stywanych zasobów technologicznych i zbędnych

mocy produkcyjnych.

Spółka przejdzie proces rynko-

wej reorientacji, budując ofertę dla MON wychodzącą

naprzeciw zapotrzebowaniu na produkty i usługi

i efektywniej będzie wykorzystywane bliskie otocze-

nie biznesowe spółki, w szczególności poprzez wzrost

kooperacji z Wojskowymi Zakładami Mechanicznymi

SA i Hutą Stalowa Wola SA oraz wykorzystanie po-

tencjału badawczo-rozwojowego OBRUM sp. z o.o.

Podkreślenia wymaga także fakt, iż w roku bieżącym

oraz na rok przyszły ZM Bumar Łabędy SA posiada-

ją w znacznej części wypełniony portfel zamówień.

W obecnej strukturze Grupy Bumar spółki ZM

w ramach dywizji Bumar Ląd.

Najważniejszym ob-

szarem tej współpracy jest wytwarzanie sprzętu in-

żynieryjnego dla MON, a w szczególności projekto-

wanych i konstruowanych przez OBRUM samobież-

nych mostów opartych o nośniki kołowe i gąsienico-

w ramach tzw. programu mostowego do polskich sił

zbrojnych traﬁkilkadziesiąttegotypuwyrobów.

Odnosząc się do przyszłościowych kierunków

funkcjonowania obu ww. spółek, pragnę poinformo-

wać, iż aktualnie trwają prace nad opracowaniem

pięcioletniej strategii Grupy Bumar na lata 2013–

–2018, która obejmie wszystkie obszary funkcjono-

wania grupy kapitałowej.

Zakończenie tych prac

przewidziane jest na przełomie listopada i grudnia

bieżącego roku.

W nowej strategii wskazany zostanie

optymalny model struktury organizacyjno-funkcjo-

nalnej grupy oraz pożądane kierunki rozwoju dywi-

zji produktowych i spółek produkcyjnych.

Należy

dodać, że istotnym czynnikiem determinującym do-

celowy kształt Dywizji Ląd jest dokończenie procesu

konsolidacji kapitałowej spółek sektora obronnego

w Grupie Bumar zgodnie z założeniami rządowej

„Strategii konsolidacji i wspierania rozwoju polskie-

go przemysłu obronnego w latach 2007–2012”.

Pozostaję w przekonaniu, iż przedstawione wyja-

Wincentego Elsnera w sprawie procesu werbowania

536

przez zorganizowane grupy przestępcze drogą inter-

netową tzw. słupów – pośredników w procederze pra-

nia brudnych pieniędzy uprzejmie informuję, że pro-

blematyka opisanego w wystąpieniu procederu pozo-

staje w ciągłym zainteresowaniu pionu do walki z prze-

stępczością gospodarczą oraz Centralnego Biura

Śledczego Komendy Głównej Policji.

Polski system przeciwdziałania praniu pieniędzy

określa m.in. zasady przekazywania informacji po-

między instytucjami szczególnie narażonymi na ry-

zyko wykorzystania ich w procederze legalizowania

środków ﬁnansowychaorganemanalitykiﬁnanso-

wej – generalnym inspektorem informacji ﬁnanso-

wej, zwanym dalej generalnym inspektorem.

W zależności od uzyskanych informacji, opatrzo-

nych klauzulą tajemnicy bankowej, skarbowej lub

maklerskiej, generalny inspektor zawiadamia proku-

raturę o popełnieniu przestępstwa z art. 299 Kodek-

su karnego (K.k.) bądź na podstawie art. 33 ust. 3

ustawy przekazuje stosowne informacje do Wydziału

do walki z Przestępczością Gospodarczą Biura Kry-

minalnego KGP lub w przypadku przestępczości zor-

ganizowanej do Wydziału do spraw Zorganizowanej

Przestępczości Ekonomicznej CBŚ KGP.

dane dotyczące liczby postępowań prowadzonych

przez pion do walki z przestępczością gospodarczą

KGP w latach 2007–2011 w zakresie przestępczości

prania pieniędzy przedstawiają się następująco:

Na podstawie wskazanych danych należy stwier-

dzić, że wyniki osiągnięte przez jednostki organiza-

cyjne Policji w zakresie zwalczania przestępstw pra-

nia pieniędzy wskazują na coraz większą skuteczność

działań podejmowanych w przedmiotowym obszarze.

zakończonych z wynikiem pozytywnym i nieznaczna

liczba postępowań zakończonych z powodu niewykry-

cia sprawcy.

Niezależnie od powyższego należy wskazać, że

KGP podejmuje liczne działania mające na celu pod-

niesienie świadomości obywateli na temat zagrożeń

wynikających z prania brudnych pieniędzy.

Wydział

Wsparcia Zwalczania Cyberprzestępczości Biura Kry-

minalnego KGP na bieżąco monitoruje treść ogłoszeń

umieszczanych w sieci Internet oraz mechanizmy

działań przestępczych w tym obszarze.

Ponadto w KGP

podjęto działania skutkujące zamieszczeniem na

stronie internetowej KGP (http://www.policja.pl/por-

tal/pol/1218/77773/oszustwa_internetowe__jak_sie_

bronic__jak_postepowac_bedac_pokrzywdzonym.

html) opisu schematu werbowania drogą internetową

pośredników w procederze prania brudnych pienię-

dzy przez zorganizowane grupy przestępcze.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Michał Deskur

-8598/12, w sprawie przepisów dotyczących transpor-

tu chorych przy współpracy z pogotowiem lotniczym

uprzejmie informuję, co następuje.

lują przepisy art. od 161a do 161e ustawy z dnia 27 sierp-

Przestępstwa prania pieniędzy

Rok

Postępowania

wszczęte

Postępowania

zakończone

Postępowania

zakończone z wynikiem

pozytywnym

Postępowania zakończone

z uwagi na

niewykrycie sprawcy

Postępowania zakończone

z uwagi na

brak znamion przestępstwa

2007 168 147 65 4 78

2008 188 146 63 6 77

2009 164 162 54 8 100

2010 133 178 89 5 84

2011 134 179 67 3 109

537

czonemu przysługuje bezpłatny przejazd środkami

padkach:

pierwszy to misje lotniczych zespołów ratownictwa

lotnictwa cywilnego JAR OPS 3 wyłącznie na miejsca

operacyjnej SP ZOZ Lotnicze Pogotowie Ratunkowe,

cywilnym JAR OPS 3 wprowadzonych do polskiego

podmiotów leczniczych nieposiadających szpitalnych

wyżej.

Natomiast lot śmigłowca na ratunek odbywa

pieczeniem medycznym poszkodowanego, w odróż-

nieniu od szpitala, jest lotniczy zespół ratownictwa

warunków dla startu i lądowania na miejscu zdarze-

zdarzenia i stan poszkodowanego/poszkodowanych

oraz panujące warunki, m.in. widoczność, pogodę,

ukształtowanie terenu, przeszkody, charakter pod-

ratownicze i transportowe, różnią się co do celu i prze-

pisów dotyczących bezpieczeństwa ich wykonywania.

Dla potwierdzenia powyższego informuję, że mi-

stawienie opinii w sprawie odmowy lądowania śmi-

głowca SP ZOZ LPR w Gostyniu.

Prezes Urzędu Lot-

nictwa Cywilnego w odpowiedzi wskazał, iż trans-

port międzyszpitalny traktowany jest jako zwykły

wać się z wykorzystaniem lądowisk spełniających

Podkreślenia wymaga, że każdy szpital działający

tu leczniczego zobowiązany jest zawrzeć umowę na

zasady transporty międzyszpitalne nie mogą być wy-

konywane przez zespoły ratownictwa medycznego (co

niestety miało miejsce w Gostyniu).

Konsultant wo-

jewódzki w dziedzinie medycyny ratunkowej z Wiel-

kopolski w swej opinii odnośnie do zdarzenia w Go-

styniu wskazał, iż, cyt.: „Niezrozumiały jest fakt

użycia specjalistycznego zespołu ratownictwa me-

dycznego pozostającego w gotowości do udzielania

świadczeń pacjentom w stanie nagłego zagrożenia

zdrowotnego w przypisanym mu rejonie operacyjnym

do transportu międzyszpitalnego, skoro transport

ten odbył się o godzinie 18.45, a zespół sanitarny

wrócił do szpitala w Gostyniu o godz. 17.50”.

Z kolei

konsultant wojewódzki w dziedzinie chirurgii dzie-

cięcej ustalił, że: „ Wykonana w szpitalu diagnostyka

chorego została przeprowadzona wg najnowszych

standardów medycznych.

Po otrzymaniu wyników

tomograﬁi komputerowej dziecko w trybie pilnym

zostało przekazane na blok operacyjny.

Uzgodniono

ze szpitalem w Poznaniu dalszą hospitalizację pacjen-

ta.

Dziecko niezwłocznie powinno zostać przetrans-

portowane do szpitala w Poznaniu.

Forma transpor-

tu ma znaczenie drugoplanowe”.

Podsumowując, mając na uwadze informacje

tów ratowniczych ZRM i transportowych międzysz-

pitalnych, a także zasady zapewnienia transportu

tora Lotniczego Pogotowia Ratunkowego.

Każdora-

zowo jednak należy brać pod uwagę przede wszyst-

kim wykonanie transportu naziemnego, który jest

538

Uprzejmie informuję, że wyniki wciąż toczących się

że w zakresie ewentualnych zmian legislacyjnych.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

SPS-023-8603/12, w sprawie stanu prawnego działek,

uprzejmie informuję, co następuje.

Od dnia 12 listopada 2007 r.

Ministerstwo Sportu

i Turystyki posiada wiedzę o sprawie roszczeń byłych

właścicieli do gruntu położonego przy al. ks. J.

Po-

niatowskiego na skutek zawiadomienia ministra bu-

wadzonego postępowania administracyjnego w tej

sprawie.

Minister budownictwa jako organ prowa-

dzący postępowanie przesłał również decyzję odma-

wiającą wznowienia postępowania z dnia 13 listopa-

da 2007 r.

W związku z informacją o toczącym się postępo-

waniu Ministerstwo Sportu i Turystyki w dniu 20

listopada 2007 r. wystąpiło do Departamentu Orzecz-

nictwa Ministerstwa Budownictwa z prośbą o infor-

mację, jakie skutki dla działalności ministerstwa

będzie miała przedmiotowa decyzja.

W odpowiedzi

otrzymano informację, że ministrowi sportu i tury-

styki przedmiotową decyzję przekazano w związku

z przygotowaniami do budowy stadionu na terenie

prawdopodobnie objętym roszczeniami byłych wła-

ścicieli.

Wskazano również, że roszczenia byłych wła-

ścicieli oznaczają jedynie, że obecny właściciel nie

może zbyć nieruchomości, nie ma natomiast prze-

szkód do realizacji inwestycji przez właściciela nie-

ruchomości.

strat ﬁnansowychSkarbuPaństwa,pragnęzazna-

czyć, że z informacji, jakie posiada Ministerstwo

Sportu i Turystyki, postępowanie toczące się na

wniosek byłych właścicieli przedmiotowej nierucho-

mości nie zostało jeszcze zakończone (organem ad-

ministracji publicznej biorącym udział w postępowa-

niu jest minister transportu, budownictwa i gospo-

darki morskiej).

Sprawa ewentualnego odszkodowa-

nia, o jakie mogliby wystąpić do Skarbu Państwa byli

właściciele (ich następcy prawni), może być rozstrzy-

gana w oddzielnym postępowaniu, prowadzonym

przez odpowiednie organy.

ściwym do oszacowania wysokości potencjalnego od-

szkodowania za utracone nieruchomości przez byłych

właścicieli.

Z wyrazami szacunku

Minister

Joanna Mucha

(8612)

Lassoty w sprawie sprecyzowania przesłanek stwier-

dzenia nieważności planu miejscowego, przekazaną

-023-8612/12) uprzejmie przedstawiam poniższe wy-

jaśnienia.

W doktrynie prawa pojęcie nieważności jest po-

strzegane w kategoriach sankcji stosowanej w przy-

padku szczególnie dotkliwego naruszenia prawa.

Powołany w interpelacji przepis art. 28 ust. 1

nej dalej „ustawą”, wprowadza sankcje związane z na-

ruszeniem: zasad (przesłanka materialnoprawna),

istotnym naruszeniem trybu (procedur) sporządze-

nia studium uwarunkowań i kierunków zagospoda-

rowania przestrzennego gminy („studium”) lub miej-

scowego planu zagospodarowania przestrzennego

(„planu miejscowego”) oraz z naruszeniem właściwo-

ści organów w tym zakresie (druga i trzecia przesłan-

ka są to przesłanki formalnoprawne).

Należy przyjąć, iż pojęcie „trybu postępowania”

odnosi się do sekwencji czynności, jakie podejmują

organy w celu doprowadzenia do uchwalenia studium

539

albo planu miejscowego, począwszy od podjęcia przez

rządzenia (zmiany) studium albo planu miejscowego,

inicjującej procedurę planistyczną, której kolejne eta-

py określa w przypadku studium art. 11, natomiast

w przypadku planu miejscowego art. 17 ustawy.

Zgodnie z dyspozycją ustawodawcy jedynie istotne

naruszenie trybu postępowania skutkuje nieważno-

ścią w całości bądź w części aktu planistycznego,

przy czym przez istotne naruszenie trybu postępo-

wania należy rozumieć takie naruszenie trybu

(np. polegające na zmianie kolejności, skróceniu ter-

minu, pominięciu którejś czynności), które prowadzi

w konsekwencji do sytuacji, w której przyjęte ustale-

nia planistyczne są odmienne od tych, które zostały-

by podjęte, gdyby nie naruszono trybu sporządzenia

aktu planistycznego.

Mając na uwadze powyższe, a także na podstawie

orzecznictwa sądowoadministracyjnego w przedmio-

cie planowania miejscowego, należy stwierdzić, że

w praktyce nie zawsze jest możliwe jednoznaczne roz-

graniczenie istotnych i nieistotnych naruszeń trybu

sporządzania aktu planistycznego.

Niewątpliwie bar-

dziej rygorystyczne reguły należy stosować w stosun-

ku do sporządzania planu miejscowego jako aktu

prawa miejscowego, którego ustalenia kształtują

wraz z innymi przepisami sposób wykonywania pra-

wa własności.

Natomiast pojęcie zasad sporządzania aktu pla-

nistycznego stanowi odrębną od naruszenia trybu

przesłankę stwierdzenia nieważności w części albo

w całości uchwały rady gminy, dotyczącą problema-

tyki merytorycznej – zawartości aktu planistycznego

(część graﬁcznaitekstowa,innezałączniki),zawar-

tych w nim ustaleń, a także standardów dokumenta-

cji planistycznej.

W przypadku studium jego zawar-

tość określa art. 9 ust. 2, zaś przedmiot jego ustaleń

art. 10 ust. 1 i 2 ustawy, natomiast standardy doku-

mentacji planistycznej (materiały planistyczne, ska-

lę opracowań kartograﬁcznych,stosowanychozna-

czeń, nazewnictwa, sposoby dokumentowania prac

planistycznych) określają przepisy rozporządzenia

ministra infrastruktury z dnia 28 kwietnia 2004 r.

ny (Dz. U. Nr 118, poz. 1233).

Zakres planu miejsco-

wego (część tekstowa i graﬁczna,prognozaoddziały-

wania na środowisko) określają art. 15 ust. 1, art. 17

pkt 4 i art. 20 ust. 1 ustawy, przedmiot (ustalenia)

standardy dokumentacji planistycznej – przepisy roz-

W przypadku naruszenia zasad sporządzania stu-

dium albo planu miejscowego ustawodawca nie wy-

maga, aby przedmiotowe naruszenie miało charakter

istotny, co tym samym oznacza, że każde naruszenie

powołanych zasad będzie skutkować stwierdzeniem

w części.

W tym miejscu należy jednak podnieść, że

zakazu naruszania zasad sporządzania studium albo

planu miejscowego nie należy utożsamiać z bezwzględ-

ną koniecznością zawarcia wszystkich ustaleń prze-

ustawy, które każdorazowo powinny zostać dostoso-

wane do warunków faktycznie występujących na ob-

szarze objętym aktem planistycznym.

Trzecią przesłanką stwierdzenia nieważności

naruszenie właściwości organów w zakresie sporzą-

dzania aktów planistycznych: miejscowej, rzeczowej,

instancyjnej.

Jako przykład naruszenia właściwości

można wskazać wkroczenie organu sporządzającego

w kompetencje organu stanowiącego (rady gminy)

powstałe w wyniku np. zmiany obszaru opracowy-

wanego projektu planu miejscowego w stosunku do

granic określonych w uchwale o przystąpieniu do jego

sporządzenia.

Należy nadmienić, że tryb stwierdzania nieważ-

ności uchwały rady gminy i podmioty uprawnione do

stwierdzania nieważności uchwały zostały określone

zm.).

Przepis art. 28 ust. 1 ustawy tym samym sta-

nowi lex specialis wobec art. 91 ust. 1 ustawy o sa-

morządzie gminnym zawierającego generalną zasa-

dę, zgodnie z którą uchwała lub zarządzenie organu

sem prawa) są nieważne, chyba że naruszenie prawa

ma charakter nieistotny (art. 91 ust. 4 u.s.g.).

Podsekretarz stanu

Piotr Styczeń

nia wiążącego charakteru studium uwarunkowań

540

ny w procesie ustalania warunków zabudowy i zago-

spodarowania terenu przekazaną przy piśmie z dnia

mie przedstawiam poniższe wyjaśnienia.

Poruszona w interpelacji problematyka, dotyczą-

ca relacji pomiędzy: studium uwarunkowań i kierun-

nego dalej „studium”, miejscowym planem zagospo-

darowania przestrzennego, zwanym dalej „m.p.z.p.”

oraz decyzją o warunkach zabudowy i zagospodaro-

wania terenu (decyzją o ustaleniu lokalizacji inwe-

stycji celu publicznego albo decyzją o warunkach za-

budowy), zwaną dalej „decyzją o w.z.i.z.t.”, wymaga

szczegółowego omówienia charakteru prawnego ww.

(Dz. U. poz. 647), zwanej dalej „ustawą”, oraz funkcji,

jakie spełniać mają ww. dokumenty w systemie pla-

nowania przestrzennego.

W doktrynie podkreśla się, że studium jest aktem

kierownictwa wewnętrznego, który skierowany jest

jedynie do gminy.

Studium określa politykę prze-

strzenną gminy (art. 9 ust. 1 ustawy) i nie jest aktem

prawa miejscowego (art. 9 ust. 5 ustawy), tzn. nie jest

źródłem powszechnie obowiązującego prawa.

Stu-

dium sporządza się obowiązkowo, dla całego obszaru

gminy (art. 9 ust. 3 ustawy).

Jako akt o charakterze

wewnętrznym studium nie może wywoływać skut-

ków wobec podmiotów prywatnych.

Podkreślić nale-

ży, że studium wskazuje kierunki planowanego przez

gminę rozwoju, które osiągnięte mają być w dłuższej

perspektywie czasowej (10–20 lat).

Co więcej, rada

gminy, uchwalając studium, nie ma obowiązku za-

pewnienia niezbędnych środków pieniężnych na jego

realizację.

Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego

z późn. zm.), zwanej dalej „konstytucją”.

Jako akt o cha-

rakterze abstrakcyjnym i generalnym wywołuje on skut-

ki erga omnes.

Poza wyjątkami wskazanymi w usta-

wach, uchwalenie m.p.z.p. jest fakultatywne.

Zakres

przedmiotowy i szczegółowość m.p.z.p. pozwala, aby

jego ustalenia stanowiły bezpośrednią podstawę do

Określenie warunków zabudowy i zagospodaro-

wania terenu na obszarach, na których nie obowią-

zuje m.p.z.p., następuje w drodze decyzji o w.z.z.t.

(art. 4 ust. 2 ustawy).

W art. 61 ust. 1 ustawy wska-

zano przesłanki, jakie muszą być spełnione, aby uzy-

skać pozytywną decyzję o w.z.i.z.t.

Jednym z wyma-

ganych wymogów, wskazanym w ww. przepisie, jest,

aby teren sąsiadujący z nieruchomością, na której

realizowana ma być inwestycja, był terenem zabudo-

wanym (tzw. wymóg dobrego sąsiedztwa).

Przytoczone w interpelacji orzeczenie Naczelnego

Sądu Administracyjnego z dnia 6 sierpnia 2009 r.,

sygn. akt II OSK 1250/08, w którym sąd stwierdził,

iż: przepis art. 9 ust. 5 u.p.z.p. nie oznacza, że decyzje

administracyjne w przedmiocie warunków zabudowy

sprzeczne z jego ustaleniami, wydane zostało w bar-

dzo specyﬁcznymstaniefaktycznym.

Przedmiotem

oceny NSA była decyzja o w.z.i.z.t. zezwalająca na

budowę budynku wielorodzinnego na terenie osiedla

domków jednorodzinnych.

Organ pierwszej instancji

(prezydent miasta T.) wydał pozytywną decyzję

o w.z.i.z.t., ponieważ na terenie przyległym do osiedla

domków jednorodzinnych znajdowywały się budynki

wielorodzinnie, których odległość od działki inwesto-

ra w myśl dotychczasowej wykładni sądów admini-

stracyjnych była wystarczająca, aby wydać decyzję

pozytywną.

NSA stwierdził, iż choć rzeczywiście od-

ległość działki inwestora od budynków wielorodzin-

nych jest wystarczająca, to jednak należy wziąć pod

uwagę charakter najbliższej zabudowy (jednorodzin-

nej) oraz fakt, iż owe istniejące budynki wielorodzin-

ne znajdują się na terenie, który ma inne ustalenie

w studium.

Jak stwierdził NSA w uzasadnieniu wy-

roku w przedmiotowej sprawie, ustalenia studium

„należało mieć na uwadze przy ocenie obszaru ana-

lizowanego w celu ustalenia wymagań dla nowej za-

budowy i zagospodarowania terenu”.

Jednocześnie

NSA potwierdził, iż „studium nie jest aktem prawa

dowy”.

Dokładna analiza uzasadnienia przedmiotowego

wyroku prowadzi do wniosku, iż w ocenie NSA wadą

zaskarżonej decyzji o w.z.i.z.t. nie było to, iż była ona

niezgodna z ustaleniami studium, lecz to, iż przy wy-

znaczaniu obszaru analizowanego w toku przygoto-

wywania projektu decyzji o w.z.i.z.t. nie wzięto pod

uwagę ustaleń studium.

Dlatego, mając na uwadze stan faktyczny przed-

miotowej sprawy, oraz fakt, iż stanowisko składu

orzekającego nie znalazło potwierdzenia w kolejnych

wyrokach NSA, stwierdzić należy, że w obecnym sta-

nie prawnym brak jest podstaw, aby uzależnić wyda-

nie decyzji o w.z.i.z.t. od zgodności planowanego za-

mierzenia z ustaleniami studium.

W tym miejscu należy wyjaśnić, że założeniem

ustawodawcy było, aby rada gminy w studium okre-

śliła cel, jaki chce osiągnąć w zakresie gospodarki

przestrzennej, a następnie stopniowo, w miarę posia-

danych środków dążyła do jego realizacji poprzez

uchwalanie kolejnych m.p.z.p. Stąd też w ustawie

znalazł się przepis nakazujący zapewnienie zgodno-

ści m.p.z.p. z ustaleniami studium.

Powyższej zależności między m.p.z.p. a studium

nie można przełożyć na decyzje o w.z.i.z.t.

M.p.z.p. ja-

ko akt normatywny tworzony jest w oparciu o wolę

organu władzy uchwałodawczej (rady gminy), nato-

miast decyzja o w.z.i.z.t. jako akcie o charakterze wy-

konawczym musi mieć oparcie w powszechnie obo-

wiązującym systemie prawnym.

Zgodnie bowiem

z art. 7 konstytucji organy władzy publicznej działa-

ją na podstawie i w granicach prawa.

Ponieważ stu-

541

dium nie jest aktem prawa powszechnie obowiązują-

cego, jego ustalenia nie mogą być podstawą wydawania

decyzji administracyjnych, w tym decyzji o w.z.i.z.t.

Aby uzależnić wydanie decyzji o w.z.i.z.t. od jej

zgodności ze studium, konieczne byłoby nadanie stu-

dium rangi aktu prawa miejscowego.

Konsekwencją

powyższego byłaby konieczność istotnej zmiany za-

kresu przedmiotowego studium polegającej m.in. na

eliminacji elementów niemogących mieć charakteru

normatywnego (np. analizy obecnego stanu zagospo-

darowania gminy, uwarunkowań, opracowań anali-

tycznych, treści informacyjnych), dostosowaniu ukła-

du treści studium do zasad techniki legislacyjnej,

a także uznanie, że studium, podobnie jak m.p.z.p.,

określa przeznaczenie terenu oraz zasady zabudowy

i zagospodarowania terenu.

Inną logiczną konse-

kwencją uznania studium za akt prawa miejscowego

byłaby konieczność nałożenia na radę gminy obo-

wiązku zapewnienia niezbędnych środków na jego

realizację, tzn. obowiązek zapewnienia ﬁnansowania

rozwoju infrastruktury na następne 10–20 lat.

Należy podkreślić, że jednym z podstawowych za-

łożeń ustawy było przypuszczenie, że decyzja o w.z.i.z.t.

podstawowego instrumentu planistycznego, jakim

miały być m.p.z.p. Autorzy ustawy przewidywali, że

ograniczenia zawarte w art. 61 ust. 1 ustawy, a w szcze-

gólności zaczerpnięta z prawa niemieckiego zasada

dobrego sąsiedztwa, zapobiegną negatywnym skut-

kom dla ładu przestrzennego.

Jednakże w wyniku

liberalnej wykładni dokonanej przez sądy admini-

stracyjne art. 61 ust. 1 ustawy nie spełnił swojej roli

i nie zapobiegł rozpraszaniu się zabudowy.

W przyjętej uchwałą nr 239 Rady Ministrów

wania przestrzennego kraju 2030” (M.P. poz. 252)

w ramach planowanego uporządkowania regulacji

zapewniających sprawność i powszechność działania

systemu planowania przestrzennego przewiduje się

wprowadzenie ustawowego obowiązku planistyczne-

go dla terenów rozwojowych wyznaczonych w stu-

dium wraz z wprowadzeniem obowiązku scalania

i reparcelacji gruntów na podstawie decyzji m.p.z.p.

Ponadto sporządzenie m.p.z.p. dla obszarów prze-

strzeni publicznych będzie obligatoryjne i warunku-

jące możliwość ubiegania się o współﬁnansowanie

z funduszy UE realizowanych w tych przestrzeniach

przedsięwzięć inwestycyjnych.

Należy także podnieść, iż zgodnie z ustawą z dnia

jęcie przez ministra właściwego do spraw rozwoju re-

gionalnego zadań z zakresu planowania i zagospoda-

rowania przestrzennego na poziomie krajowym i re-

gionalnym, co tym samym oznaczać będzie zmianę

organu wiodącego, odpowiedzialnego za ustawę z dnia

przestrzennym (minister rozwoju regionalnego sta-

nie się tzw. gospodarzem legislacyjnym).

Zgodnie z harmonogramem w projekcie planu

działań służących realizacji „Koncepcji przestrzen-

nego zagospodarowania kraju 2030” (wersja: sierpień

2012), opracowanym przez ministra rozwoju regio-

nalnego, m.in. projektuje się opracowanie w 2013 r.

założeń systemu prawnego gospodarowania prze-

strzenią.

Podsekretarz stanu

Piotr Styczeń

Szanowna Pani Marszałek!

W nawiązaniu do

nr SPS-023-8620/12, interpelacji złożonej przez pana

posła Roberta Kropiwnickiego dotyczącej realizowa-

nia sprzedaży przez koła gospodyń wiejskich podczas

dożynek pragnę uprzejmie przedstawić następujące

stanowisko.

Analizując kwestie poruszone w niniejszej inter-

pelacji w kontekście opodatkowania podatkiem od

towarów i usług, należy przede wszystkim wskazać

na unormowania wynikające z ustawy z dnia 11 mar-

ﬁniuje ona zarówno zakres pojęciowy przedmiotu

podatników, jak również, co należy rozumieć przez

działalność gospodarczą, na potrzeby podatku od to-

warów i usług.

podlegają zgodnie z treścią art. 5 ustawy m.in. od-

ﬁzycznej,osobyprawnejlubjednostkiorganizacyjnej

niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi

nej oraz osoby ﬁzyczne wykonujące samodzielnie

542

zawody, również wówczas gdy czynność została wy-

dawstwa państw członkowskich Unii Europejskiej

przepisy regulujące opodatkowanie tym podatkiem

je się każdą osobę prowadzącą samodzielnie w dowol-

ści.

Z kolei działalność gospodarcza obejmuje wszelką

dawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolni-

czą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych

szczególny i ich stosowanie jako odstępstwo od zasa-

dy powszechności jest możliwe jednakże jedynie

niujące pojęcie działalności gospodarczej w sposób

wskazanej przez pana posła działalności realizowa-

nej w ramach czynności podejmowanych przez koła

gospodyń wiejskich (w związku ze sprzedażą m.in.

podczas dożynek).

Okoliczność, że dany podmiot sta-

nowi ważny element kultury i tradycji polskiej, na co

wskazuje pan poseł w interpelacji, nie może wpływać

na to, czy wykonywane przez niego czynności stano-

wią działalność gospodarczą w rozumieniu systemu

VAT, czy też nie stanowią takiej działalności.

Wykonywanie przez podatnika działalności go-

spodarczej powoduje, że realizowana przez niego

sprzedaż musi być ewidencjonowana.

Ustawa o po-

datku od towarów i usług nałożyła bowiem w art. 111

ust. 1 co do zasady na wszystkich podatników doko-

ryczałtowych obowiązek prowadzenia ewidencji przy

nak ustawodawca w art. 111 ust. 8 ww. ustawy upo-

ważnił ministra ﬁnansówdozwolnienia,wdrodze

rozporządzenia, na czas określony niektórych grup

Minister ﬁnansów skorzystał z tego uprawnienia

930) określił zakres zwolnień podmiotowych i przed-

miotowych z obowiązku stosowania kas rejestrują-

cych.

Przedmiotowe rozporządzenie nie przewiduje

szczególnych zwolnień dla sprzedaży targowiskowej,

kiermaszowej, w trakcie dożynek itp. od obowiązku

prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas reje-

strujących.

Nie oznacza to jednak, że podatnicy re-

alizujący wspomnianą sprzedaż nie mogą korzystać

ze zwolnienia z obowiązku stosowania kas.

Podatni-

cy ci będą uprawnieni do korzystania ze zwolnienia

w szczególności w związku z osiągnięciem obrotów

nieprzekraczających limitów określonych w tym roz-

porządzeniu (tj. 40 000 zł dla podatników kontynu-

ujących działalność oraz 20 000 zł dla rozpoczynają-

cych działalność).

Podkreślić w tym miejscu należy, że wspomniany

tytuł zwolnieniowy (związany z osiąganiem przez

podatnika obrotów nieprzekraczających limitów

określonych w rozporządzeniu) znajduje właśnie za-

stosowanie do podatników prowadzących działalność

na małą skalę (co obejmuje także ewentualne drobne

inicjatywy społeczne).

Zwrócić uwagę należy, że zwol-

nienie to nie obejmuje sprzedaży napojów alkoholo-

wych o zawartości alkoholu powyżej 1,2% oraz napo-

jów alkoholowych będących mieszaniną piwa i napo-

jów bezalkoholowych, których zawartość alkoholu

(por. § 4 ust. 1 pkt 9 ww. rozporządzenia).

Szczególny

charakter wspomnianych towarów przesądził o wy-

łączeniu ich z zakresu zwolnienia z obowiązku ewi-

dencjonowania.

W zakresie opodatkowania dochodów z omawia-

nej aktywności podejmowanej przez koła gospodyń

chodowym od osób prawnych (Dz. U z 2011 r.

Nr 74,

poz. 397, z późn. zm.) wolne od podatku są dochody

nizacji rolników, izb rolniczych, izb gospodarczych,

dzielczych związków rewizyjnych, organizacji praco-

dawców i partii politycznych działających na podsta-

543

wie odrębnych ustaw – w części przeznaczonej na ce-

le statutowe, z wyłączeniem działalności gospodar-

ka 1982 r. o społeczno-zawodowych organizacjach

Zwolnienie, o którym mowa, zgodnie z art. 17 ust. 1a

pkt 1 ustawy nie dotyczy dochodów uzyskanych z dzia-

łalności polegającej na wytwarzaniu i handlu wyro-

bami przemysłu elektronicznego, paliwowego, tyto-

niowego, spirytusowego, winiarskiego, piwowarskie-

go, a także pozostałych wyrobów alkoholowych o za-

wartości alkoholu powyżej 1,5% oraz wyrobów z me-

tali szlachetnych albo wyrobów z ich udziałem.

Zatem, jeżeli koło gospodyń wiejskich spełnia wa-

runki z wymienionego przepisu, będzie zwolnione od

Zważywszy zatem, że działania realizowane przez

koła gospodyń wiejskich mogą podlegać opodatkowa-

niu w zależności od konkretnej sytuacji, pragnę zwró-

cić uwagę, że w celu wyeliminowania wątpliwości

dotyczących interpretacji przepisów prawa podatko-

wego w indywidualnej sprawie, które mogą rodzić

go, istnieje możliwość zwrócenia się przez zaintere-

sowanego do właściwego organu podatkowego z wnio-

skiem o wydanie interpretacji indywidualnej doty-

czącej zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzenia

przyszłego.

Zasady udzielania interpretacji przepi-

sów prawa podatkowego w indywidualnych sprawach

Wracając na tym tle do poruszonej przez pana po-

sła kwestii dotyczącej działań podejmowanych przez

muję, że działania tych organów na dożynkach czy

innych imprezach okolicznościowych są elementem

ragon”, w ramach której organy te dokonują spraw-

dzenia prawidłowości wywiązywania się przez podat-

ników z obowiązków w zakresie ewidencjonowania

również prowadzą kampanie informacyjno–eduka-

cyjne promujące prowadzenie działalności gospodar-

czej zgodnie z przepisami prawa.

Podczas tegorocznej letniej akcji „Weź paragon”

zostały nałożone mandaty na osoby z kół gospodyń

wiejskich za wykroczenie skarbowe polegające na

sprzedaży wyrobów alkoholowych z pominięciem za-

ewidencjonowania tej sprzedaży na kasie rejestrują-

cej.

Natomiast według posiadanych przeze mnie in-

formacji nie wystąpiły sytuacje, w których zostały

nałożone mandaty na te osoby, które dokonywały

okazjonalnej sprzedaży swoich potraw.

Ewentualne przypadki w zakresie sprzedaży de-

talicznej żywności, napojów i wyrobów tytoniowych,

w których kontrolujący nakładali mandaty, dotyczy-

ły osób prowadzących działalność gospodarczą, które

były czynnymi podatnikami podatku od towarów

i usług.

Odnosząc się do zakresu zagadnień poruszonych

przez pana posła dotyczącego bezpieczeństwa żyw-

ności, uprzejmie informuję, iż kwestia ta wymagała

konsultacji z ministrem zdrowia i ministrem rolnic-

twa i rozwoju wsi, którzy zajmując stanowisko w spra-

wie w zakresie przypisanych im kompetencji, wyja-

śnili, co następuje.

Wszelkie kwestie związane z produkcją i obrotem

— rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu

— rozporządzenia (WE) nr 852/2004 Parlamentu

oraz przepisami krajowymi:

czymi wydanymi na podstawie tej ustawy.

Przepisy prawa żywnościowego określają wyma-

gania z zakresu bezpieczeństwa żywności, to znaczy

wymagania zdrowotne, które żywność musi spełniać

oraz wymagania higieniczne, które muszą być speł-

niane zarówno na etapie produkcji, jak i na etapie

sprzedaży (w całym łańcuchu żywnościowym) wszyst-

kich środków spożywczych.

Pewnego rodzaju odstępstwa od obowiązku speł-

niania wymagań określonych w prawie żywnościo-

wym zawarte są m.in. w dokumencie pt. „Wytyczne

dotyczące wykonania niektórych przepisów rozporzą-

spożywczych” opublikowanym na stronie interneto-

wej Komisji Europejskiej oraz dostępnym na stronie

internetowej Głównego Inspektoratu Sanitarnego,

www.gis.gov.pl.

Działalność okazjonalna, opisana w ww. interpe-

lacji nie posiada jednoznacznie przyjętej deﬁnicji

prawnej.

Niemniej jednak za działalność okazjonalną

uznaje się przygotowywanie, przechowywanie i ser-

wowanie żywności przez osoby ﬁzyczne w trakcie

imprez, tj. jarmarki, targi, festyny, kiermasze, świę-

ta kościelne, szkolne, miejskie czy wiejskie, gdzie

żywność jest przygotowywana czasami, sporadycznie

i na małą skalę.

Zgodnie z pkt 3.8 ww. wytycznych działania, takie

jak sporadyczna obróbka, przygotowywanie, przecho-

wywanie i podawanie żywności przez osoby prywat-

ne, nie są objęte zakresem ww. rozporządzenia, po-

nieważ prawo żywnościowe ma zastosowanie do przed-

siębiorstw, których specyﬁkafunkcjonowaniazakła-

da pewną ciągłość działań oraz pewien stopień orga-

nizacji.

Dalej stwierdza się także, że osoba, która

544

dokonuje obróbki, przygotowuje, przechowuje i po-

być uznana za przedsiębiorstwo i nie podlega wy-

maganiom prawodawstwa higienicznego Unii Euro-

pejskiej.

W związku z tym, podmiotów, które nie zajmują

się w sposób ciągły i zorganizowany produkcją żyw-

ności, nie należy traktować jako przedsiębiorstw

działających na rynku spożywczym w rozumieniu

przepisów prawa żywnościowego.

Oznacza to m.in.,

że działalność opisana w interpelacji nie podlega nad-

zorowi Inspekcji Weterynaryjnej.

Decyzja dotycząca uznania danego podmiotu za

spełniający powyższe przesłanki podejmowana jest

w odniesieniu do indywidualnych przypadków w opar-

ciu o rodzaj i zakres prowadzonej działalności oraz

ewentualne ryzyko zagrożenia dla zdrowia konsu-

menta.

W przepisach krajowych nie określono bar-

dziej szczegółowych wymagań dotyczących stopnia

organizacji i ciągłości działań.

Przedstawione powyżej przepisy odnoszą się do

podmiotów produkujących i wprowadzających do ob-

rotu żywność, natomiast okazjonalna sprzedaż żyw-

ności przez koła gospodyń wiejskich podczas dożynek

zgodnie z powyższą interpretacją nie będzie spełniać

przesłanek wynikających z przepisów prawa żywno-

ściowego i nie musi ona spełniać wszystkich wymagań

określonych w rozporządzeniu (WE) nr 852/2004.

Należy zaznaczyć, że w każdym tego typu przy-

padku, również w przypadku niewielkich rozmiarów

produkcji żywności przeznaczonej do wprowadzenia

do obrotu podczas określonego wydarzenia np. pod-

czas dożynek, decydująca jest ocena ryzyka i skala

zagrożenia ze względu na bezpieczeństwo żywności,

a co za tym idzie bezpieczeństwo konsumentów.

Pro-

dukty przygotowane w celu sprzedaży w trakcie tego

typu imprezy muszą być bezpieczne dla zdrowia i ży-

cia konsumentów, dlatego osoby sprzedające żywność

np. na dożynkach powinny stosować zasady dobrej

praktyki higienicznej, które są podstawą spełniania

wymagań higienicznych.

ww. rozporządzenia, nr 178/2002, żywność musi być

bezpieczna dla zdrowia i życia człowieka, a odpowie-

dzialność za bezpieczeństwo żywności ponosi produ-

cent lub podmiot wprowadzający żywność do obrotu.

Zasada ta odnosi się również do żywności sprzeda-

wanej na dożynkach.

W związku z powyższym w przy-

padku powstania szkody w wyniku przeniesienia za-

każenia na inne osoby poprzez żywność sprzedawaną

na dożynkach winę za powstałą szkodę ponosić bę-

dzie wprowadzający do obrotu, zgodnie z przepisami

art. 449

1

–449

11

Kodeksu cywilnego regulującymi za-

sady odpowiedzialności producentów (lub innych

podmiotów) za produkt niebezpieczny.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Maciej Grabowski

Warszawa, dnia 8 października 2012 r.

nowego konsultanta krajowego (8633)

terpelację pana Jacka Czerniaka, posła na Sejm RP,

z dnia 27 sierpnia 2012 r., przesłaną pismem z dnia

wie przesłanek, jakimi kierował się minister zdrowia

przy odwołaniu pana prof. Jerzego Szaﬂikazfunkcji

konsultanta krajowego w dziedzinie okulistyki, uprzej-

mie informuję.

W odniesieniu do pytania nr 1.

Pan prof. Jerzy

Szaﬂikfunkcjękonsultantakrajowegowdziedzinie

okulistyki sprawował nieprzerwanie od 27 lipca 1998 r.

do 16 sierpnia 2012 r., jednakże w ostatnim czasie po-

wzięto informacje o naruszeniu przez pana profesora

określonych przepisami prawa procedur przy trans-

plantacji narządów.

W odniesieniu do pytania nr 2.

Pan prof. Jerzy

Szaﬂikzostałodwołanyzfunkcjikonsultantakrajo-

stanowi, że organ powołujący konsultanta może go

odwołać przed upływem kadencji, jeżeli w ocenie tego

możliwiające ich dalsze wykonywanie.

W odniesieniu do pytania nr 3.

Wobec powziętych

informacji o nieprawidłowościach przy dokonywaniu

konsultanta krajowego w dziedzinie okulistyki, w szcze-

gólności w zakresie kontroli wynikających z art. 10 ust.

ło uznać, że wystąpiła przesłanka odwołania.

W odniesieniu do pytania nr 4.

Pan prof. Edward

Wylęgała został powołany na konsultanta krajowego

w dziedzinie okulistyki na 6 miesięcy, zgodnie z art. 8

w ochronie zdrowia.

Przepis ten stanowi, że w przy-

padku odwołania konsultanta z przyczyn określo-

się konsultanta z pominięciem procedur, o których

mowa w art. 4 ust. 2–6 oraz art. 6 ust. 4.

Ponadto pragnę poinformować, że została wszczę-

ta procedura powołania konsultanta zgodnie z art. 4

Polskiego Towarzystwa Okulistycznego o wskazanie

trzech kandydatów do pełnienia funkcji konsultanta

krajowego w dziedzinie okulistyki.

545

W odniesieniu do pytania nr 5.

Decyzje podejmo-

wane przez ministra zdrowia są suwerenne i zgodne

z obowiązującymi przepisami prawa.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

sekretarza stanu

w sprawie wygaszania trwałego zarządu (8634)

nej dalej specustawą, uprzejmie przekazuję następu-

jące informacje.

W ocenie pana posła art. 19 ust.1 specustawy:

„wyłącza możliwość wydania decyzji o wygaśnięciu

trwałego zarządu przysługującego samorządowej jed-

nostce organizacyjnej niebędącej zarządem drogi”.

Wobec powyższego poseł zwrócił się z pytaniem: Co

Zgodnie z art. 19 ust. 1 specustawy: „Decyzja

o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej sta-

nowi podstawę do wydania przez wojewodę albo sta-

rostę decyzji o wygaśnięciu trwałego zarządu usta-

nowionego na nieruchomości przeznaczonej na pas

przypadków gdy trwały zarząd jest ustanowiony na

rzecz właściwego zarządcy drogi albo samorządowej

jednostki organizacyjnej.

Przepis art. 17 stosuje się

odpowiednio”.

Departament Dróg i Autostrad w Ministerstwie

odnotował wpływu wystąpień, których przedmiotem

byłaby krytyka rozwiązania przyjętego w art. 19 ust. 1

specustawy, dlatego dotychczas nie rozważano zmia-

ny wskazanego przez pana posła przepisu.

Można

również zauważyć, iż wobec braku pism, które doty-

czyłyby stosowania w praktyce art. 19 ust. 1, trudno

ocenić, czy skala występowania w praktyce sytuacji,

w których pod inwestycję drogową przeznaczano by

nieruchomości pozostające w trwałym zarządzie sa-

morządowej jednostki organizacyjnej, jest znacząca.

Niezależnie od powyższego kwestia zasygnalizo-

wana przez pana posła zostanie rozważona przy oka-

zji prac nad nowelizacją specustawy.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tadeusz Jarmuziewicz

Warszawa, dnia 12 października 2012 r.

sekretarza stanu

w sprawie wprowadzenia podstaw prawnych

nych dających możliwość wypłaty zaliczki za nierucho-

mość przejmowaną na podstawie przepisów ustawy

zm.), zwanej dalej specustawą, gdy decyzja o wysokości

przekazuję następujące informacje.

Zgodnie z art. 132 ust. 1b ustawy z dnia 21 sierp-

ustawą o gospodarce nieruchomościami: „W przypad-

minie 50 dni, licząc od dnia złożenia wniosku o wy-

czone nieruchomości pomniejsza się o kwotę wypła-

conej zaliczki”.

546

Natomiast obecnie przepisy specustawy nie prze-

widują możliwości wypłaty zaliczki na poczet odszko-

dowania.

Analiza zasadności uchwalenia proponowanego

przez pana posła rozwiązania musi odbyć się z uwzględ-

nieniem kwestii ewentualnego dochodzenia zwrotu

wypłaconego odszkodowania, w przypadku gdy de-

cyzja stanowiąca podstawę wypłaty odszkodowania,

która nie ma waloru ostateczności, zostanie uchylo-

na.

Należałoby ustalić, jakie będą konsekwencje sy-

tuacji, gdy ponownie wyliczone odszkodowanie bę-

dzie niższe niż to, które już wypłacono.

Należałoby

również zdecydować, jak ukształtować prawa stron

postępowania dysponujących kwotą z tytułu odszko-

dowania, podczas gdy w okresie oczekiwania na wy-

danie nowej decyzji odszkodowawczej w obrocie praw-

nym nie będzie funkcjonować decyzja stanowiąca

podstawę do jego wypłaty.

Reasumując, pragnę podkreślić, iż rozumiem in-

właścicieli nieruchomości objętych stosowaniem spe-

custawy, dlatego też informuję, iż zaproponowane

rozwiązanie będzie analizowane w trakcie prac nad

nowelizacją specustawy.

Z poważaniem

w sprawie zmiany art. 13 ust. 3 ustawy

sadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakre-

przekazuję następujące informacje.

Pan poseł zwrócił się z pytaniem, czy rozważana

jest zmiana specustawy, tak aby nieruchomości naby-

wane przez gminę na terenie miast na prawach powia-

tu mogły być nabywane na rzecz jednostki samorządu

terytorialnego, która ﬁnansujetenwydatek.

Zgodnie z art. 13 ust. 3 specustawy: „W przypadku,

bycia, na wniosek właściciela lub użytkownika wie-

części nieruchomości”.

Zatem ustawodawca wprost

wskazał, iż tzw. resztówka powinna zostać nabyta

przez właściwego zarządcę drogi.

Należy zatem roz-

ważyć, który zarządca drogi jest właściwy, w przypad-

ku gdy inwestycja drogowa realizowana na podstawie

specustawy przebiega w granicach administracyjnych

Zgodnie z art. 20 pkt 17 ustawy z dnia 21 marca

gólności nabywanie nieruchomości pod pasy drogowe

dróg publicznych i gospodarowanie nimi w ramach

miast zgodnie z pkt 18 powołanego przepisu do za-

rządcy drogi należy także nabywanie nieruchomości

dzania drogami i gospodarowanie nimi w ramach

publicznych stanowi, że zarządcą dróg krajowych jest

rządcą dróg wojewódzkich jest zarząd województwa,

zarządcą dróg powiatowych jest zarząd powiatu, za-

rządcą dróg gminnych jest wójt (burmistrz, prezy-

dent miasta), natomiast w granicach miast na pra-

wach powiatu zarządcą wszystkich dróg publicznych,

zydent miasta.

Zatem w miastach na prawach powia-

tu zarządcą wszystkich dróg jest prezydent, mimo iż

właścicielem np. dróg wojewódzkich przebiegających

przez te miasta jest samorząd województwa.

Konstrukcję przyjętą w art. 19 ust. 5 należy uznać

za zasadną, bowiem odzwierciedla zasadę: jedno mia-

sto – jeden zarządca drogi.

Aktualnie obowiązujący

sposób zarządzania na obszarze miasta na prawach

powiatu, tj. przez jeden podmiot, jest funkcjonalny

i efektywny.

Obszary miast na prawach powiatu sta-

nowią obszary charakteryzujące się dużą gęstością

zaludnienia, gęstą siecią ulic i znacznym natężeniem

ruchu.

Także z punktu widzenia ewentualnej prze-

budowy czy remontu danego odcinka drogi w obrębie

miasta na prawach powiatu zasadne jest, aby w rę-

kach jednego podmiotu było ustalenie np. harmono-

gramu robót czy zmiany organizacji ruchu.

Specustawa zawiera art. 22 wskazujący źródła

ﬁnansowaniakosztówponoszonychztytułuinwesty-

cji realizowanych na jej podstawie.

Art. 22 ust. 1 spe-

custawy stanowi, że: „Koszty nabycia nieruchomości

podstawie przepisów o ﬁnansowaniuinfrastruktury

547

transportu lądowego, przepisów o drogach publicz-

nych oraz przepisów o autostradach płatnych oraz

o Krajowym Funduszu Drogowym”.

Natomiast art. 3

że: „W granicach miast na prawach powiatu zadania

wych, ﬁnansowanesązbudżetówtychmiast”.

Zatem odnośnie do inwestycji realizowanych na

mocy specustawy przepisy ustawy o gospodarce nie-

ruchomościami stosuje się odpowiednio do ustalania

wysokości odszkodowania i zasad wypłacenia od-

szkodowania.

Natomiast kwestie ﬁnansowaniapo-

wstałych w związku z tym kosztów powinny być roz-

strzygane w oparciu o wskazane w art. 22 przepisy,

a więc m.in. przepisy ustawy o finansowaniu in-

frastruktury transportu lądowego.

Można zauważyć,

infrastruktury transportu lądowego utraciła moc

zm.), która również regulowała ogólne zasady ﬁnan-

sowania budowy, modernizacji, utrzymania i ochrony

stie ﬁnansowaniabudowydrógodwielulatokreślo-

ne były i są w odrębnej ustawie stanowiącej lex spe-

cialis wobec norm zawartych w innych przepisach,

m.in. w ustawie o gospodarce nieruchomościami.

Reasumując, należy stwierdzić, iż środki ﬁnanso-

we na wypłatę odszkodowań za nieruchomości prze-

jęte pod budowę dróg oraz na nabycie nieruchomości,

nach miast na prawach powiatu powinny pochodzić

z budżetów tych miast.

Można zauważyć, że art. 13

zm.), zgodnie z którym: „Wywłaszczeniem może być

ściciela lub użytkownika wieczystego nieruchomości

bu Państwa lub na rzecz jednostki samorządu tery-

stępuje wywłaszczenie”.

W powołanym przepisie usta-

wy o gospodarce nieruchomościami wprost wskaza-

no, że nieruchomość nabywana jest na rzecz tego pod-

miotu, na rzecz którego dokonano wywłaszczenia.

Natomiast przepisy specustawy stanowią jedynie, iż

terytorialnego jest właściwy zarządca drogi.

Nato-

miast właściwym zarządcą drogi jest zarządca usta-

lony w oparciu o przepisy ustawy o drogach publicz-

nych.

Zatem gdy inwestycja drogowa realizowana na

nistracyjnych miasta na prawach powiatu właści-

specustawy, jest prezydent miasta.

Z przepisów spe-

custawy nie wynika wprost, aby na zarządcach dróg

w miastach na prawach powiatu ciążył obowiązek

nabywania nieruchomości nieprzeznaczonych pod

budowę drogi publicznej na rzecz innych podmiotów.

Wydaje się zatem, iż zasadne jest przyjęcie interpre-

tacji, zgodnie z którą w miastach na prawach powia-

tów nabywanie nieruchomości na mocy art. 13 ust. 3

specustawy następuje na rzecz właściwego zarządcy

drogi, którym w mieście na prawach powiatu jest pre-

zydent miasta.

Taki pogląd jest zgodny z wykładnią

celowościową, bowiem w przypadku gdy nierucho-

mość stanie się własnością jednostki, która sﬁnanso-

wała jej nabycie, jednostka ta może wykorzystać nie-

ruchomość na cele związane z funkcjonowaniem da-

nego miasta, niekoniecznie związane z infrastruktu-

rą drogową.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

w sprawie opłat rocznych

12, otrzymane za pośrednictwem ministra ﬁnansów

0602/S/KTP/2012/BMI9/13118, przekazujące inter-

wieczyste, uprzejmie przedstawiam informacje w za-

kresie poruszonego zagadnienia.

z 2010 r.

Nr 102 poz. 651, z późn. zm.) wynika, że

roku, z góry za dany rok.

Z powyższego wynika zatem,

że dzień 1 stycznia danego roku określa datę powsta-

nia obowiązku zapłaty i tym samym wskazuje osobę

zobowiązaną do uiszczenia opłaty.

Natomiast wpro-

wadzenie do ustawy terminu 31 marca ma jedynie na

548

celu określenie terminu płatności.

Dzień 31 marca

jest zatem terminem wymagalności wcześniej już po-

wstałego obowiązku zapłaty.

Oznacza to, że zobowią-

zanym do uiszczenia opłaty rocznej jest podmiot,

który jest użytkownikiem wieczystym w dniu 1 stycz-

nia danego roku, w którym ma być wniesiona opłata.

Zatem w przypadku, gdy w okresie po dniu 1 stycznia

nastąpiło zbycie prawa użytkowania wieczystego na

rzecz innej osoby, to czynność ta nie powinna mieć

wpływu na obowiązek ponoszenia opłaty rocznej

w pełnej wysokości przez osobę, na której ciążył obo-

wiązek zapłaty w dniu 1 stycznia danego roku.

Powyższa interpretacja przepisów jest zbieżna

z poglądem prezentowanym w przeszłości w orzecz-

nictwie sądowym, np. w wyroku Sądu Apelacyjnego

w Warszawie z dnia 10 listopada 2005 r., sygn.

I ACa

470/2005.

Jednakże w wyroku z dnia 25 listopada

2010 r., sygn.

I CSK 692/09, o którym prawdopodob-

nie wspomina pan poseł Wojciech Saługa w interpe-

lacji, Sąd Najwyższy przyjął odmienny kierunek in-

terpretacji przepisów regulujących zasady wnoszenia

opłat rocznych za użytkowanie wieczyste.

W wyroku

tym sąd, dostrzegając w opłacie rocznej swoisty ekwi-

walent pieniężny za możliwość korzystania przez

użytkownika wieczystego z nieruchomości grunto-

wej, wskazał na konieczność odpowiedniego skorelo-

wania wysokości opłaty rocznej, do której uiszczenia

zobligowany został użytkownik wieczysty w danym

roku kalendarzowym, z rzeczywistym okresem przy-

sługiwania mu omawianego prawa rzeczowego.

Zda-

niem sądu, w razie zbycia prawa użytkowania wie-

czystego w ciągu roku kalendarzowego, zbywca jest

zobowiązany do uiszczenia opłaty rocznej w rozmia-

rze odpowiadającym rzeczywistemu okresowi korzy-

stania z nieruchomości obciążonej tym prawem.

Przywołując wydane wyroki sądów, należy jednak

mieć na uwadze, że wyroki sądowe wiążą sąd oraz

strony konkretnego postępowania zakończonego pra-

womocnym wyrokiem.

Równocześnie informuję, że z cywilnoprawnego

charakteru umowy zbycia prawa użytkowania wieczy-

stego wynika możliwość zawarcia między stronami tej

umowy porozumienia dotyczącego wzajemnych rozli-

czeń z tytułu opłaty rocznej wniesionej przez zbywcę

z góry za dany rok.

W przypadku braku w umowie

tego rodzaju klauzul lub braku porozumienia stron

odnośnie do zwrotu nadpłaconych kwot, sprawę może

ostatecznie rozstrzygnąć sąd powszechny.

Przekazując powyższe informacje, wyrażam na-

wości zawartych w interpelacji pana posła Wojciecha

Saługi i równocześnie zwracam uwagę, że zastoso-

wanie opisanych regulacji w indywidualnych spra-

wach należy do kompetencji właściwego w danej

sprawie organu administracji publicznej lub sądu.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Piotr Styczeń

Warszawa, dnia 10 października 2012 r.

w sprawie budowy dróg krajowych i autostrad

12, przy którym przekazano interpelację posła Prze-

w związku z organizacją Euro 2012, uprzejmie prze-

Inwestycje drogowe istotne z punktu widzenia or-

ganizacji mistrzostw Europy Euro 2012 były elemen-

–2012”, przyjętego przez Radę Ministrów 25 wrze-

śnia 2007 r.

Cały program opiewał na kwotę 121 mld

zł (należy przy tym wskazać na jego duże niedosza-

cowanie), w tym łączna wartość nakładów na zada-

nia, które traktowane były pierwotnie jako połącze-

nia istotne z punktu widzenia organizacji mistrzostw

Euro 2012, to kwota ok. 50 mld zł.

Załącznik nr 3 do

ww. programu miał za zadanie informować o inwe-

stycjach drogowych planowanych do przyśpieszenia

w związku z Euro 2012 i nie powinien być traktowa-

ny jako program inwestycji na Euro 2012.

Inwestycje drogowe istotne dla organizacji Mi-

wymienione natomiast w „Harmonogramie przedsię-

wzięć infrastrukturalnych związanych z organizacją

nizacji turnieju część zadań została zakończona i od-

dana do użytkowania przed Euro Cup.

Dotyczy to

Torunia, autostrady A1 Pyrzowice – Maciejów – So-

śnica i Sośnica – Świerklany, autostrady A2 Nowy

wia A8.

Z przyczyn niezależnych od resortu trans-

portu niektóre odcinki autostrady A1 (szczególnie

pomiędzy węzłami Czerniewice – Kowal), autostrady

cinków dróg ekspresowych S5 (Kaczkowo – Korzeń-

sko) i S8 (Salomea – Wolica) nie zostały udostępnione

przed mistrzostwami.

Resort transportu podjął działania, których ce-

lem było wprowadzenie rozwiązań prawnych umoż-

liwiających warunkowe dopuszczenia do ruchu po-

szczególnych odcinków nowo budowanych dróg.

Wprowadzone zostały zmiany ustawowe mające na

nych tras umożliwiło kibicom szybszy dojazd na me-

549

cze pomiędzy miastami, które były gospodarzami

mach tych działań udostępniony został kierowcom

do użytkowania odcinek autostrady A2 Stryków –

Konotopa o długości 91 km.

Należy podkreślić, że wszelkie działania podejmo-

Krajowych i Autostrad związane z realizacją zadań

inwestycyjnych z zakresu budowy dróg krajowych,

wych, nie były związane jedynie z budową poszcze-

gólnych odcinków dróg na potrzeby organizacji przed-

ruchu generowanego przez kibiców przemieszczają-

Natomiast żaden z realizowanych projektów nie zo-

znaczeniem na Euro 2012.

Budowane drogi mają bo-

wiem nie tylko służyć ich użytkownikom podczas

turnieju, ale przede wszystkim mają podnosić poziom

bezpieczeństwa na drogach oraz usprawniać ruch.

Odnosząc się do kwestii pierwotnych cen kontrak-

towych budowy poszczególnych odcinków autostrad

i dróg ekspresowych wskazanych przez pana posła,

przedstawiały się one następująco:

realizowany w systemie partnerstwa publiczno-pry-

watnego (PPP) – 3696 mln zł,

— autostrada A1 Stryków – Częstochowa, odcinek

Stryków – Tuszyn – 1158,7 mln zł,

– 5021 mln zł,

mln zł,

nek realizowany w systemie partnerstwa publiczno-

-prywatnego (PPP) – 5192 mln zł,

— autostrada A4 Kraków – Tarnów, odcinek Sza -

rów – Krzyż – 1944,2 mln zł,

mln zł,

— autostrada A4 Zgorzelec – Krzyżowa – 806,4

mln zł,

— autostrada A8 obwodnica Wrocławia – 3414,2

mln zł,

— droga ekspresowa S5 Poznań – Wrocław, odci -

nek Kaczkowo – Korzeńsko – 948,2 mln zł,

mln zł,

— droga ekspresowa S8/S7 Opacz – Paszków, dla

etapu I, węzeł Salomea – 187,9 mln zł,

— droga ekspresowa S8 Konotopa – Powązkow -

ska – 2149,2 mln zł.

Odnosząc się do źródeł ﬁnansowania,informuję,

że zgodnie z prowadzonym w 2009 r. mechanizmem

ﬁnansowaniainwestycjidrogowychwszelkiewydat-

ki ponoszone na budowę dróg krajowych ﬁnansowa-

ne są ze środków Krajowego Funduszu Drogowego.

Z budżetu państwa zaś ﬁnansowanesąwydatkizwią-

zane m.in. z pracami przygotowawczymi (do momen-

tu otwarcia tytułu inwestycyjnego w KFD), zarzą-

Spośród wskazanych powyżej projektów znaczna

ich część była lub jest realizowana przy wykorzysta-

niu doﬁnansowaniaześrodkówUEwramachPro-

gramu Operacyjnego „Infrastruktura i środowisko”,

w ramach funduszu ISPA, czyli przedakcesyjnego

instrumentu polityki strukturalnej w Polsce, oraz

Sektorowego Programu Operacyjnego „Transport”.

Przekazując powyższe dane liczbowe, należy pod-

kreślić, że wartości kontraktowej, określającej z re-

guły wartość robót budowlanych, nie należy utożsa-

miać z wartością zadania.

Oprócz kosztów robót bu-

dowlanych na wartość zadania składają się również

takie elementy jak koszty prac przygotowawczych

(opracowanie dokumentacji projektowej, technicznej

i uzyskanie wszystkich decyzji i opinii), koszty zwią-

zane z prowadzeniem badań archeologicznych, wy-

kup gruntów, jak również koszty prowadzenia nad-

zoru nad realizacją poszczególnych projektów przez

wykonawców zgodnie z dokumentacją projektową

i przepisami prawa.

W związku z powyższym nale-

żałoby podkreślić, że całkowita wartość konkretnego

pojedynczego zadania nie jest tożsama jedynie z war-

tością robót budowlanych określoną w umowie z wy-

konawcą tych robót.

Jednocześnie należy przypomnieć, iż proces bu-

dowy dróg to przedsięwzięcie bardzo złożone, wyma-

gające odpowiedniego czasu do realizacji.

Obwarowa-

ne jest wieloma rygorami prawnymi, proceduralnymi

oraz standardami technologicznymi.

W trakcie reali-

zacji poszczególnych projektów występuje szereg oko-

liczności, zdarzeń mających wpływ na terminową

realizację.

Część z tych przyczyn jest zależnych od

stron umowy (brak odpowiedniej mobilizacji, proble-

my z zachowaniem płynności ﬁnansowej,brakdo-

stępności terenu, problem z odpowiednią ilością pod-

wykonawców i rozliczaniem się z nimi) i mają one

możliwość podejmowania działań w celu ich wyelimi-

nowania lub przynajmniej minimalizowania skutków

ich wystąpienia.

Natomiast część z tych okoliczności

jest niezależnych od stron kontraktów (niekorzystne

warunki atmosferyczne, kwestie związane z nałożo-

nymi przepisami prawa badaniami archeologiczny-

mi) i mogą one jedynie podejmować działania w kie-

runku zmniejszania niekorzystnych ich skutków,

w szczególności opóźnień w realizacji zadań.

550

Z przyczyn niezależnych od resortu transportu na

niektórych kontraktach wystąpiły opóźnienia w sto-

sunku do wcześniejszych harmonogramów i termi-

nów zakończenia zawartych w kontraktach, a przy-

padających przed rozpoczęciem turnieju ﬁnałowego

Przedmiotowa sytuacja dotyczy m.in. budowy auto-

strady A1 od Torunia do Strykowa, budowy autostra-

dy A4 na odcinkach od Krakowa, przez Tarnów, Rze-

szów do granicy państwa w Korczowej.

W nielicznych

przypadkach w celu zabezpieczenia realizacji po-

szczególnych kontraktów została podjęta decyzja

o odstąpieniu od umów z dotychczasowymi wyko-

nawcami i powierzenia dokończenia realizacji zadań

innym podmiotom.

Przedmiotowa sytuacja miała

miejsce w stosunku do budowy autostrady A1 Sośni-

ca – Gorzyczki, odcinek Świerklany – Gorzyczki, bu-

dowy autostrady A1 Toruń – Stryków, odcinek Toruń

– Kowal, budowy autostrady A2 Stryków – Konotopa,

odcinki A i C, budowy autostrady A4 Kraków – Tar-

nów, odcinek Brzesko – Wierzchosławice, budowy

autostrady A4 Tarnów – Rzeszów, odcinek Tarnów

– Dębica Pustynia, oraz budowy autostrady A4 Tar-

nów – Rzeszów, odcinek Rzeszów Zachód – Rzeszów

Centralny.

Należy podkreślić, że odstąpienie od kon-

traktu, choć jest sytuacją nadzwyczajną i powodują-

cesem niweczącym kontrakt.

Aby dokończyć realiza-

cję przedmiotowych projektów, GDDKiA podejmuje

działania polegające na wyborze nowych wykonaw-

ców.

W tym celu ogłaszane są postępowania przetar-

gowe dotyczące wyboru wykonawców, którzy dokoń-

czą budowę poszczególnych odcinków dróg.

W stosunku do części kontraktów nastąpiło for-

malne przesunięcie terminu realizacji poprzez pod-

pisanie aneksów do umów lub w oparciu o aktualny

stan zaawansowania prac dotyczących zadań, wska-

zujący, że nie zostaną one zrealizowane w terminie.

Należy także poinformować, że w trakcie realiza-

cji kontraktów wykonawcy kierowali wielokrotnie

w stosunku do inwestora (GDDKiA) roszczenia za-

równo o charakterze czasowym (wydłużenie terminu

realizacji zadań), jak i kwotowe (dodatkowe wyna-

grodzenie w stosunku do określonego w umowie).

Każdorazowo roszczenia są rozpatrywane przez za-

mawiającego i w przypadku gdy zostaną uznane za

cami, określające nowe warunki realizacji kontrak-

tów, najczęściej poprzez wydłużenie terminu przewi-

dzianego na realizację zadania albo poprzez przyzna-

nie dodatkowego wynagrodzenia za wykonanie za-

kresu prac ponad ten określony w umowie, a koniecz-

ny dla prawidłowej i zgodnej z przepisami prawa oraz

wiedzy budowlanej realizacji projektów.

Jednocześnie podkreślenia wymaga fakt, że GDDKiA

również kieruje względem wykonawców roszczenia

z tytułu realizacji projektów niezgodnie z zapisami

umów i harmonogramami prac.

Niejednokrotnie na

wykonawców nakładane są kary umowne z tytułu

powstałych opóźnień.

Generalny dyrektor dróg krajowych i autostrad

jako naczelny organ administracji rządowej z zakre-

su dróg krajowych i jednocześnie inwestor zadań re-

alizowanych w zakresie sieci dróg krajowych prowa-

dzi stały i bieżący nadzór nad postępem prac w ra-

mach poszczególnych zadań oraz monitoring tych prac.

W celu sprawowania nadzoru nad terminową i zgod-

ną z prawem realizacją projektów powoływani są in-

żynier kontraktu oraz kierownik projektu ze strony

GDDKiA.

Cyklicznie odbywają się również posiedze-

nia rad budowy z udziałem zamawiającego, wyko-

nawców oraz nadzoru inwestorskiego i autorskiego,

cach budów.

Jednocześnie w ramach wielu kontrak-

Podsumowując, chciałbym zapewnić, że wszelkie

wych na lata 2011–2015”.

Cel ten wynika zarówno

z przypisania go do resortu transportu poprzez usta-

w resorcie jest również użytkownikami sieci dróg

krajowych i również im zależy na zrealizowaniu za-

mierzeń ujętych w obowiązującym programie „dro-

gowym”.

Pozostaję z szacunkiem

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 8 października 2012 r.

w sprawie wydawania uprawnień

(8645)

nień dla kierowców pojazdów uprzywilejowanych

uprzejmie przedstawiam następujące informacje.

czące m.in. ruchu drogowego objęte są działem: Trans-

port.

Inicjatywa ustawodawcza w sprawie zmian

przepisów dotyczących kierujących pojazdami należy

551

zatem do ministra transportu, budownictwa i gospo-

W toku prac legislacyjnych nad ustawą z dnia 5

stwowej Straży Pożarnej wyrażała stanowisko, iż wpro-

wadzenie obowiązku szkolenia osób uprawnionych

do prowadzenia pojazdów uprzywilejowanych nie

znajduje uzasadnienia w przypadku jednostek ochro-

ny przeciwpożarowej.

Jakkolwiek przepis art. 131 ustawy o kierujących

pojazdami zwalnia z obowiązku szkolenia osoby, któ-

re z tytułu pełnionej służby lub wykonywanej funkcji

uprawnione były do kierowania pojazdem uprzywile-

wymagania określone w art. 95a ustawy z dnia 20 czerw-

odbycia szkolenia będą objęte wszystkie nowo zatrud-

nione osoby, które będą przyjmowane do służby w Pań-

stwowej Straży Pożarnej lub będą wykonywały funk-

cje kierowcy w Ochotniczej Straży Pożarnej po dacie

wyższe będzie skutkować koniecznością ponoszenia

kosztów przez gminy właściwe ze względu na siedzi-

bę jednostki.

Komenda Główna Państwowej Straży Pożarnej

dokonała oszacowania kosztów odbycia szkolenia dla

kierujących pojazdami uprzywilejowanymi jednostek

ochrony przeciwpożarowej.

Na podstawie informacji

otrzymanych z jednostek organizacyjnych PSP za

lata 2009–2011 dotyczących liczby osób z jednostek

OSP, którym wydane zostały zaświadczenia do pro-

wadzenia pojazdów uprzywilejowanych, wystawiane

przez wójta, burmistrza lub prezydenta miasta, przy

założeniu, że szacunkowy koszt szkolenia wynosiłby

2000 zł, koszty związane z koniecznością odbycia

szkolenia kształtowałyby się następująco:

— 2009 r.

– 7841 osób x 2000 zł = 15 682 000 zł,

— 2010 r.

– 7015 osób x 2000 zł = 14 030 000 zł,

— 2011 r.

– 9500 osób x 2000 zł = 19 000 000 zł.

Przedstawiając powyższe, jednocześnie informu-

ję, że minister spraw wewnętrznych w dniu 24 wrze-

śnia 2012 r. ponownie wystąpił do ministra transpor-

ważenie potrzeby podjęcia działań legislacyjnych

w celu zmiany mających wejść w życie przepisów

nia dodatkowego obowiązku – w stosunku do obecnie

obowiązujących przepisów – odbycia przez kierowców

nowo wstępujących w szeregi OSP kursu dla kieru-

jących pojazdami uprzywilejowanymi, ﬁnansowane-

go przez gminy właściwe ze względu na siedzibę da-

nej jednostki OSP.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 12 października 2012 r.

w sprawie spowolnienia prac legislacyjnych

słaną przy piśmie, SPS-023-8648/12, z dnia 12 wrze-

nych nad deregulacją uprzejmie przedstawiam, co

następuje.

Minister sprawiedliwości przedstawił do tej pory

dwa projekty ustaw deregulujących dostęp do zawo-

dów.

Pierwszy z nich, obejmujący m.in. zawody praw-

nicze, zawody rynku nieruchomości, sportowe i tu-

rający dostęp do zawodów podległych ministrowi ﬁ-

nansów i ministrowi transportu, budownictwa i go-

spodarki morskiej, dnia 2 października 2012 r. prze-

słany został do konsultacji społecznych i uzgodnień

międzyresortowych.

Lista zawodów ujętych w przyjętym przez Radę

Ministrów projekcie pierwszej ustawy deregulacyjnej

uległa następującym zmianom w porównaniu z wer-

sją przesłaną w dniu 6 marca 2012 r. do konsultacji

społecznych:

— Wykreślono z niej zawody podległe ministrowi

środowiska, celem kompleksowego rozpatrzenia w III

transzy deregulacji.

— Objęto deregulacją pozostałe cztery zakresy

uprawnień geodezyjnych (poprzez skrócenie okresu

wymaganej praktyki).

Wspomniane przez pana posła przedłużenie prac

legislacyjnych wynikało z konieczności przeprowa-

dzenia pogłębionych uzgodnień międzyresortowych,

w których poza resortami, które nadzorują deregu-

lowane zawody, brały czynny udział wszystkie mini-

sterstwa, co pozwoliło na usunięcie wszelkich roz-

bieżności.

Z wyrazami poważania

Podsekretarz stanu

552

Odpowiedź

sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

w sprawie prac legislacyjnych związanych

(8715)

czypospolitej Polskiej, która została przesłana przy

znak: SPS-023-8715/12, z dnia 13 września 2012 r.,

ludzkich uprzejmie informuję.

w sprawie przyczyn likwidacji

przedsiębiorstwa INTRALL Polska sp. z o.o.

oraz towarzyszących temu procesowi

działań innych podmiotów (8716)

nieniem ministra sprawiedliwości przez prezesa Rady

spraw wewnętrznych i ministrem spraw zagranicz-

nych odpowiedzi na interpelację pana Jacka Czernia-

blinie oraz towarzyszących temu procesowi działań

innych podmiotów uprzejmie przedstawiam, co na-

stępuje.

W odniesieniu do pytań dotyczących konkretnych

spraw sądowych należy przede wszystkim wskazać,

że w związku ze zmianą zakresu nadzoru ministra

sprawiedliwości nad sądami, która nastąpiła od dnia

28 marca 2012 r. na podstawie przepisów ustawy

postępowania w poszczególnych sprawach nie należy

już do kompetencji ministra sprawiedliwości.

Postę-

powanie upadłościowe INTRALL Polska sp. z o.o.

w Lublinie było natomiast przed dniem 28 marca

2012 r. przedmiotem czynności wyjaśniających służ-

by nadzoru ministra sprawiedliwości.

W wyniku

przeprowadzonych czynności nadzorczych nie stwier-

dzono uchybień w działalności sądu o charakterze

administracyjnym.

Wyjaśniam przy tym, że czynno-

ści orzecznicze, które stanowią sferę niezawisłości

sędziowskiej, z oczywistych przyczyn pozostawały

poza zakresem tej kontroli.

W oparciu o ustalenia dokonane przed dniem

28 marca 2012 r. należy wskazać, co następuje.

o zezwolenie na złożenie świadczenia do depozytu

sądowego został merytorycznie rozpoznany.

Sąd

pierwszej instancji wniosek oddalił, a na skutek ape-

lacji wnioskodawcy Sąd Okręgowy w Lublinie posta-

nowieniem z dnia 20 września 2007 r. zmienił za-

skarżone orzeczenie i zezwolił wnioskodawcy na zło-

żenie świadczenia do depozytu sądowego.

Postępo-

wanie w sprawie toczyło się cztery i pół miesiąca

przed sądem rejonowym, następnie półtora miesiąca

trwało postępowanie międzyinstancyjne, a kolejne

półtora miesiąca postępowanie przed sądem drugiej

instancji.

2.

Zarządzeniem przewodniczącego XVIII Wy-

działu Gospodarczego ds. Upadłościowych i Napraw-

czych Sądu Rejonowego w Lublinie z dnia 18 czerwca

2007 r. wniosek INTRALL Polska sp. z o.o. w Lubli-

nie o ogłoszenie upadłości z możliwością zawarcia

układu został zwrócony.

Jako przyczyny zwrotu

wniosku wskazano brak podpisów uprawnionych

osób na dołączonych do wniosku dokumentach, brak

wymaganych danych w załącznikach do wniosku, jak

np. brak adresów wierzycieli w spisie wierzycieli czy

brak informacji o zabezpieczeniach, a także niezło-

żenie propozycji układowych oraz prawidłowego ra-

chunku przepływów pieniężnych.

Na powyższe za-

rządzenie przysługiwało zażalenie, z której to możli-

wości dłużnik nie skorzystał.

3.

Syndyk Masy Upadłości INTRALL Polska sp. z o.o.

w Lublinie podjął czynności związane z dochodze-

niem należności od Towarzystwa Inwestycyjnego

(TI) „Elektrownia – Wschód” SA w Lublinie.

Na sku-

tek powództwa syndyka od dnia 12 marca 2009 r.

toczy się proces sądowy o odzyskanie tej należności.

W niniejszej sprawie w dniu 19 stycznia 2012 r.

Sąd

Najwyższy uchylił wyrok Sądu Apelacyjnego w Lu-

blinie z dnia 10 listopada 2012 r. i przekazał sprawę

fakt, że jak wskazano wyżej, od dnia 28 marca 2012 r.

zmienił się zakres nadzoru ministra sprawiedliwości

553

nad sądami, dalszy przebieg postępowania w sprawie

nie był monitorowany.

4.

W dniu 17 lipca 2009 r., a następnie w dniu

2 sierpnia 2012 r., wojewoda lubelski udzielił S. S.,

obywatelowi Federacji Rosyjskiej, zezwolenia na po-

byt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na czas

oznaczony.

W dniu 17 lipca 2012 r. wojewoda lubelski

udzielił ww. cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt re-

zydenta długoterminowego Unii Europejskiej oraz

wydał kartę pobytu z terminem ważności do dnia 24

sierpnia 2017 r.

Mając powyższe na uwadze, stwier-

dzam, że informacje o odmowie przedłużenia karty

pobytu S. S. nie znajdują potwierdzenia w stanie fak-

tycznym.

5.

Z danych zawartych w systemie Wiza-Konsul

wynika, że S. S. aplikacje wizowe składał wyłącznie

w Wydziale Konsularnym Ambasady Rzeczypospoli-

tej Polskiej w Moskwie, gdzie nie wydano decyzji

o odmowie wydania wizy.

Po raz ostatni otrzymał

wizę w dniu 2 września 2011 r.

Poprzednio S. S. otrzy-

mał wizę czterokrotnie, w tym trzy razy z prawem do

pracy i jeden raz w celu prowadzenia działalności go-

spodarczej.

Nie stwierdzono, by w odniesieniu do oso-

by S. S. dokonano wpisu w Systemie Informacyjnym

6.

Uprzejmie wyjaśniam, że udzielenie odpowiedzi

na pytania nr 3 i 5 dotyczące czynności prokuratury

pozostaje poza zakresem kompetencji ministra spra-

ralnego.

7.

Odnosząc się natomiast do podniesionej w treści

interpelacji kwestii zerwania przez syndyka masy

upadłości Daewoo Motor Polska sp. z o.o. umów

dzierżawy budynków i zaprzestania wystawiania

faktur na rzecz INTRALL Polska sp. z o.o. wyja-

śniam, że z ustaleń dokonanych przez służbę nadzo-

ru przed dniem 28 marca 2012 r. wynika, że przyczy-

ną rozwiązania przez syndyka umów najmu i dzier-

żawy było zaleganie z zapłatą czynszu przez spółkę

INTRALL Polska i nieregulowanie tej należności po-

mimo wezwań do zapłaty.

Od 2006 r.

INTRALL Polska sp. z o.o. zaprzesta-

ła w ogóle wywiązywać się ze zobowiązań ﬁnanso-

wych wobec masy upadłości spółki Daewoo Motor

Polska, a w okresie wcześniejszym realizowała je z opóź-

nieniem.

Nadmieniam, że zasadność rozwiązania głów-

nej umowy dzierżawy i obciążania INTRALL odszko-

dowaniem za bezumowne korzystanie w listopadzie

2006r.

potwierdził Sąd Okręgowy w Lublinie prawo-

wie o sygn. akt IX GC 142/07.

Na zakończenie konieczne jest podkreślenie, że

w kompetencjach ministra sprawiedliwości nie leży

analiza przyczyn upadłości spółki INTRALL Polska

jako uczestnika obrotu gospodarczego.

W odniesieniu

natomiast do postępowań sądowych, w tym postępo-

wania upadłościowego, nadzór ministra sprawiedli-

wości obecnie, jak i przed datą 28 marca 2012 r., do-

tyczyć może tylko działalności sądu o charakterze

administracyjnym.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Wojciech Hajduk

wiceprezesa Urzędu Ochrony

w sprawie nieprawidłowości w informowaniu

o cenach płodów rolnych (8718)

znak: SPS-023-8718SPS, w sprawie nieprawidłowo-

ści w informowaniu o cenach płodów rolnych, z upo-

stawiam, co następuje.

poz. 1050, z późn. zm.), zwana dalej także „ustawą”,

w zakresie swojej regulacji dokonuje wdrożenia dy-

rektywy 98/6/WE z dnia 16 lutego 1998 r. o ochronie

praw konsumentów poprzez wskazanie cen produk-

tów oferowanych konsumentom (Dz. Urz.

WE OJ L

1988.03.18).

Zgodnie z art. 1 tej dyrektywy jej celem

jest ustalenie podawania ceny sprzedaży oraz ceny

za jednostki miary produktów oferowanych konsu-

mentom przez podmioty gospodarcze, w celu lepsze-

go przekazywania informacji konsumentom oraz

ułatwienia porównywania cen.

Zagadnienia te są unor-

mowane w przepisach art. 12 ust. 1 i 2 ustawy.

Nale-

ży podkreślić, iż obowiązek oznaczania ceną dotyczy

wyłącznie towarów przeznaczonych do sprzedaży de-

talicznej (art. 12 ust. 1 ustawy).

Natomiast art. 12

ust. 2 ustawy przewiduje obowiązek uwidaczniania

cen jednostkowych towarów i usług w miejscach

sprzedaży detalicznej i świadczenia usług.

Szczegó-

łowe regulacje dotyczące tych zagadnień są zawarte

w rozporządzeniu ministra ﬁnansówzdnia10czerw-

ca 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad uwidacz-

natomiast informowania rolników przez przedsię-

biorców o wolnorynkowych cenach skupu surowców

554

rolnych.

Tym samym zjawiska przedstawione w in-

terpelacji nie naruszają przepisów ustawy.

Zgodnie ze stanowiskiem przedstawionym przez

ministra rolnictwa i rozwoju wsi sytuacja na rynku

rolnym, szczególnie w ostatnich latach, jest bardzo

dynamiczna, a poziom cen uzyskiwanych przez pro-

ducentów surowców rolnych nie zawsze jest dla nich

satysfakcjonujący.

W takich okresach powraca pro-

blem organizacji rynku rolnego, albowiem w tych

krajach, gdzie rynek rolny jest skonsolidowany, pro-

ducenci znacznie mniej odczuwają wahania cen su-

rowców rolnych.

kompetencji podejmuje wiele działań, które nie tylko

złagodziłyby występujące niekorzystne zjawiska, ale

przede wszystkim przeciwdziałałyby tym zjawi-

skom.

Znaczna część tych działań zmierza w kierunku

intensyﬁkacjiintegracjipionowejproducentówrol-

nych i przetwórstwa rolno-spożywczego.

Jednym ze wskazywanych rozwiązań jest zawie-

ranie umów kontraktacyjnych, które pomagają za-

pewnić stabilność zbytu płodów rolnych, przyczynia-

jąc się także do zwiększenia przewidywalności pro-

dukcji czy stabilności cen.

Wieloletnie umowy kon-

traktacyjne, tworząc trwałą więź pomiędzy produ-

centem surowców rolnych a zakładem przetwórczym,

ograniczają wahania cen zakupu surowca.

Eliminują

tym samym zjawisko niepewności co do poziomu ceny

ogłaszanej z dnia na dzień przez punkty skupu.

W celu ułatwienia rolnikom i przetwórcom wpro-

wadzenia do swych relacji handlowych umów kon-

traktacyjnych, z inicjatywy Ministerstwa Rolnictwa

i Rozwoju Wsi opracowano wspólnie z odpowiednimi

organizacjami branżowymi przemysłu rolno-spożyw-

czego wzory wieloletnich umów kontraktacyjnych,

które były upowszechniane na stronie internetowej

MRiRW.

Minister rolnictwa i rozwoju wsi wspiera konsoli-

dację producentów rolnych głównie poprzez tworze-

nie grup producentów.

Odpowiednie zorganizowanie

się i dostosowanie produkcji do wymagań odbiorcy

wywania i dystrybucji produktów rolnych, pozwala

rolnikom uzyskać możliwość zapewnienia sobie sil-

niejszych dochodów, w szczególności grupy mogą być

dami przetwórczymi.

nień do kontrolowania i wpływania na sposób prowa-

dzenia działalności przez podmioty skupujące pro-

dukty rolne, w tym także produkty sadownictwa.

Należy jednak zauważyć, że punkty skupu są pośred-

nikiem między producentem a odbiorcą produktu,

zaś MRiRW zawsze stało na stanowisku, że pośred-

nik jest ogniwem, które w łańcuchu dystrybucji na-

leży, o ile to możliwe, pomijać.

Dlatego też od począt-

ku członkostwa Polski w UE skierowano wysiłki na

wspieranie tworzenia grup i organizacji producen-

tów, których jednym z głównych celów jest właśnie

funkcjonowanie za zasadzie bezpośrednich dostaw do

dużych odbiorców, jakimi są np. zakłady przetwórcze

czy sieci supermarketów.

Chociaż w ostatnim czasie przepisy UE w zakre-

sie tworzenia grup producentów owoców i warzyw

zostały zmienione na niekorzyść kontynuowania tego

procesu, to jednak na podkreślenie zasługuje fakt, że

grupy producentów owoców i warzyw wstępnie uzna-

ne przed 5 kwietnia 2012 r. mogą funkcjonować na

niezmienionych zasadach, zaś indywidualni produ-

cenci dotychczas niezrzeszeni w żadnej grupie bądź

organizacji producentów mogą ubiegać się o członko-

stwo w takim podmiocie i korzystać z wypracowa-

nych przezeń form współpracy z odbiorcami na sa-

tysfakcjonujących obie strony zasadach, także na

podstawie umów kontraktacyjnych.

Ważnym elementem w podejmowaniu decyzji go-

spodarczych są informacje rynkowe.

Ministerstwo

Rolnictwa i Rozwoju Wsi stworzyło system bieżącego

informowania o poziomie cen artykułów rolno-spo-

żywczych, mając na względzie ograniczone możliwo-

ści samodzielnego prowadzenia takiego monitoringu

przez małe i średnie podmioty sektora rolno-spożyw-

czego.

Informacje o wysokości cen skupu surowców rol-

nych i cen sprzedaży przez zakłady przetwórstwa

rolno-spożywczego prezentowane są bezpłatnie co

tydzień na stronie internetowej MRiRW.

W ramach

systemu są również udostępniane informacje dla ryn-

ku owoców i warzyw z rynków hurtowych i targo-

wisk.

Z poważaniem

Wiceprezes Urzędu Ochrony

Warszawa, dnia 10 października 2012 r.

w sprawie kontynuacji pracy

przez mianowanych komorników,

którzy ukończyli 65 lat (8719)

-023-8719/12) w sprawie kontynuacji pracy przez

mianowanych komorników sądowych, którzy ukoń-

555

czyli 65 lat, uprzejmie informuję Pana Marszałka, co

następuje.

nicy sądowi są w polskim systemie prawnym funk-

cjonariuszami publicznymi powoływanymi na wnio-

sek zainteresowanego przez ministra sprawiedliwo-

dalej jako u.k.s.e.).

Komornik wykonuje zadania państwa i jest wy-

posażony w państwowe imperium w zakresie egze-

kucji tytułów wykonawczych.

Dysponuje przy tym

możliwością stosowania przymusu celem przełama-

nia oporu dłużników i skutecznego przeprowadzenia

czynności egzekucyjnych.

Komornik, mimo że jest

funkcjonariuszem publicznym, prowadzi działalność

egzekucyjną na własny rachunek – art. 3a u.k.s.e.

Nie

jest jednak przedsiębiorcą w rozumieniu odnośnych

przepisów.

Gdy chodzi o status zawodowy komornika sądo-

wego, to począwszy od reformy dokonanej ustawą

i egzekucji, zaznaczyła się w sposób wyraźny tenden-

cja do wzmocnienia jego samodzielnej pozycji jako

pomocniczego organu wymiaru sprawiedliwości

i w dalszej kolejności – jako wolnego zawodu prawni-

czego, przy jednoczesnym zachowaniu statusu funk-

cjonariusza publicznego.

Na tej drodze szczególne

znaczenie należy przypisać ustawie z dnia 24 maja

kantów, asesorów komorniczych i komorników obo-

wiązek posiadania wykształcenia prawniczego.

Zgodnie z art. 2 ust. 2 u.k.s.e., poza wyjątkami

przewidzianymi w przepisach prawa, komornik –

funkcjonariusz publiczny podejmuje czynności egze-

kucyjne osobiście.

Wyjątkowo zatem, i to z ogranicze-

niami wymienionymi w ustawie, prowadzenie egze-

kucji i dokonanie poszczególnych czynności egzeku-

cyjnych komornik może zlecić asesorowi komornicze-

mu (art. 33 ust. 1 i 2 u.k.s.e.).

Nadto specyﬁkapostę-

powań egzekucyjnych powoduje, że nie mogą być one

prowadzone zza biurka.

Komornik bowiem znaczną

część czynności wykonuje w terenie, np. zajęcia ru-

chomości i eksmisje z lokali.

Zazwyczaj czynności

komorników podejmowane są w miejscu zamieszka-

nia dłużnika.

Stąd też zawód ten wymaga poza wy-

sokimi kwaliﬁkacjamiprawniczymi,naktóreobec-

nie kładzie nacisk ustawa, również dobrej kondycji

ﬁzycznejiszczególnejodpornościpsychicznej.

Dlatego też ustawa o komornikach sądowych i eg-

zekucji w aktualnym stanie prawnym nakłada na

ministra sprawiedliwości na mocy art. 15 a ust. 1 pkt 3

obowiązek odwołania komornika sądowego z chwilą

ukończenia przez niego 65. roku życia, zaś na preze-

sa właściwego sądu apelacyjnego na podstawie jej art. 32b

ust. 1 pkt 3 – odwołania asesora komorniczego po

ukończeniu 65. roku życia.

Regulacja ta ma wyklu-

czyć naturalny wpływ ograniczeń psychoﬁzycznych

związanych z wiekiem na podejmowane czynności

o istotnych skutkach prawnych i społecznych.

Niewątpliwie powołane wyżej przepisy, jak zauwa-

ża pan poseł Stanisław Szwed, mogą budzić wątpli-

Ustawa ta wprowadziła rozwiązania polegające

na stopniowym podwyższaniu wieku emerytalnego

– 67 lat.

Powołana wyżej ustawa nie zawiera jednak szcze-

gółowych zmian odnośnie do poszczególnych zawo-

dów, w tym zawodu komornika sądowego.

Stąd, od-

stwierdzić, że minister sprawiedliwości widzi potrze-

bę dokonania zmian w ustawie o komornikach sądo-

art. 15a ust. 1 pkt 3 i art. 32b ust. 1 pkt 3.

Prace takie podjęto już w ramach prowadzonego

czyzn.

W ich toku minister sprawiedliwości zapropo-

nował zmianę treści wskazanych wyżej art. 15a ust. 1

wieku emerytalnego komorników sądowych oraz ase-

sorów komorniczych do 67 lat.

Takie też stanowisko

przedstawiono ministrowi pracy i polityki społecznej

w piśmie z dnia 17 września 2012 r.

(DPrC-IV-420-

-22/12).

Proponowane zmiany, uwzględniające szcze-

gólny status komornika sądowego jako funkcjonariu-

sza publicznego stosującego państwowe imperium

w zakresie środków przymusu egzekucyjnego, pozwo-

lą wyeliminować niebezpieczeństwo opisanej przez

pana posła Stanisława Szweda sytuacji zawieszenia

praw emerytalnych komorników między 65. a 67. ro-

kiem życia.

Utrzymanie zaś (podobnie jak w przypad-

ku sędziów, prokuratorów czy notariuszy) ostatecznej

granicy aktywności zawodowej komorników da moż-

liwość uniknięcia niebezpieczeństwa wpływu zwią-

zanych z wiekiem ograniczeń psychoﬁzycznych na

czynności zawodowe komorników.

Nadto proponowa-

ne rozwiązanie umożliwi dalsze, stopniowe zastępo-

wanie komorników bez wyższego wykształcenia

prawniczego prawnikami.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Wojciech Hajduk

556

Odpowiedź

przez kierowników aptek, którzy ukończyli

65 lat (8720)

zdrowia przy piśmie, o sygn.

SPS-023-8720/12, z dnia

zapisu konstytuującego górną granicę wieku kierow-

nika apteki informuję niniejszym, co następuje.

Problem dostosowania ww. przepisu do treści

jest znany ministrowi zdrowia, co więcej, kwestia ta

podlegała analizie ze strony zarówno resortu zdro-

wia, jak i głównego inspektora farmaceutycznego.

Mianowicie w dniu 31 sierpnia 2012 r. minister

-Kamysz skierował do uzgodnień międzyresortowych

czyzn, w którego art. 11 zaproponowano nadanie

nie od określania maksymalnego wieku kierownika

apteki na poziomie 65 lat oraz uchylenie ust. 3 (zgod-

nie z którym wiek kierownika apteki w wyjątkowych

okolicznościach można przedłużyć za zgodą wojewódz-

kiego inspektora farmaceutycznego do dnia ukończe-

nia 70. roku życia).

Minister zdrowia odniósł się do

przedmiotowego projektu, dostrzegając konieczność

dążenia do kompatybilności przepisów ustawy z dnia

nak, iż w jego ocenie nie jest zasadna całkowita de-

regulacja w tym zakresie, a konieczne jest ustano-

wienie górnej granicy wieku kierownika apteki na

poziomie 67 lat.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Igor Radziewicz-Winnicki

w sprawie możliwości odwołania

przez rodziców 6-letnich dzieci decyzji

o rozpoczęciu obowiązku szkolnego

(8721)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

-8721/12) w sprawie możliwości odwołania decyzji

o rozpoczęciu obowiązku szkolnego przez rodziców

6-letnich dzieci, wyjaśniam, co następuje.

poz. 176) do września 2014 r. uczęszczanie 6-latka do

dzie uczęszczać do szkoły, czy do przedszkola.

wowej, a zatem również spełniania obowiązku szkol-

nego i objęcia go wychowaniem przedszkolnym.

acji, gdy jest ono już uczniem, jest to dla niego naj-

lepsze.

Takie rozwiązanie jest możliwe przed uzyska-

niem promocji do klasy II.

Nie ma podstaw prawnych, by uczeń powtarzał

rok, jeśli otrzymał świadectwo ukończenia klasy.

O promocji ucznia do klasy programowo wyższej de-

cyduje rada pedagogiczna, która podejmuje uchwały

w sprawie wyników klasyﬁkacjiipromocjiuczniów.

nich warunków realizowania nowej podstawy pro-

gramowej kształcenia ogólnego dla szkół podstawo-

wych, a także w przygotowaniu szkół do rozpoczyna-

nia spełniania obowiązku szkolnego przez dzieci 6-

-letnie.

557

trzech edycji programu wykorzystano kwotę ponad

wsparcia ﬁnansowegonazakuppomocydydaktycz-

Ponadto realizowane są projekty systemowe

nia obowiązku szkolnego, w tym m.in.:

mln zł (150 milionów euro), z czego prawie 364 mln

Ministerstwo Edukacji Narodowej nie prowadzi

prac legislacyjnych w zakresie zmian ustawy o sys-

temie oświaty w kwestii zmiany przepisów rozpoczy-

6-letnie.

Brak jest uzasadnienia do przygotowania

szczególnej procedury przyjęcia dzieci, które zgłosiły

się do szkoły rok wcześniej.

W zakresie przyjęć

uczniów do szkoły obowiązuje rozporządzenie mini-

Z poważaniem

właścicieli gruntów i nieruchomości

do zapobiegania zachwaszczeniu barszczem

Sosnowskiego i dbania o stan drzew i krzewów

(8724)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

2012 r., znak: SPS-023-8724/12, w sprawie braku

przepisów zobowiązujących właścicieli działek do za-

pobiegania rozprzestrzeniania się barszczu Sosnow-

skiego i dbania o stan drzew i krzewów, uprzejmie

przedkładam, co następuje.

Czy rząd przewiduje objęcie przepisami konieczność

likwidacji chwastów zagrażających ludziom?

Czy obo-

wiązek przycinania drzew i krzewów oraz odchwasz-

czania zostanie przypisany właścicielom nieruchomo-

ści?

Czy przepisy zapewnią skuteczną egzekucję, np.

w postaci zastosowania instytucji wykonania zastępcze-

go w wypadku nierealizacji zaleceń związanych z zacho-

waniem porządku, dbaniem o stan drzew i krzewów, za-

chwaszczania posesji, o co wnioskują samorządy?

snowskiego został wprowadzony do upraw jako rośli-

na pastewna, po czym rozprzestrzenił się w środowi-

sku przyrodniczym, gdzie największe zagrożenie

stanowi dla ziołorośli górskich i nadrzecznych, świe-

żych łąk czy muraw kserotermicznych.

Umieszczenie

tego gatunku w ww. rozporządzeniu jest związane

przemieszczania w tym środowisku, sprowadzania

do kraju, przetrzymywania (nie dotyczy dalszego

558

go kraju, najliczniejsze stanowiska odnotowywane są

poziomie gminy, do czego uprawnione są samorządy

snych gminy należą m.in. sprawy związane z ochroną

nowienia aktów prawa miejscowego obowiązujących

W opinii resortu środowiska celem umożliwienia

zwalczania barszczu Sosnowskiego należy wykorzy-

stać istniejące przepisy, tj. m.in. wspomniany wyżej

jący wprowadzanie przez rady gminy aktów prawa

miejscowego, oraz przepisy ustaw szczegółowych od-

noszących się m.in. do zarządzania drogami publicz-

nymi, infrastrukturą kolejową czy gospodarowania

skupiska barszczu Sosnowskiego.

Podkreślenia wy-

maga fakt, że duża część tych obiektów znajduje się

nia o zarządzany teren na podstawie obowiązujących

przepisów może istotnie wpłynąć na ograniczenie po-

pulacji tej rośliny.

Z uwagi na fakt powszechnego za-

interesowania zwalczaniem ww. gatunku resort śro-

dowiska podejmie działania na rzecz przeglądu na-

rzędzi prawnych możliwych do wykorzystania, co

w konsekwencji może wskazać na konieczność wpro-

wadzenia ewentualnych zmian w przepisach.

Natomiast kwestie sporne dotyczące wykonywa-

nia zabiegów pielęgnacyjnych lub usuwania drzew

Treść i wykonywanie własności ustawy z dnia 23

ze zm. – dalej K.c.).

Zgodnie z art. 144 K.c. właściciel

nieruchomości powinien przy wykonywaniu swego

ków miejscowych.

Ponadto w przypadku gałęzi prze-

chodzących na nieruchomość sąsiada sąsiad ten zgod-

nie z art. 150 § 1 K.c. może obciąć gałęzie przecho-

dzące z sąsiedniego gruntu.

Jednakże w przypadku

takim sąsiad powinien uprzednio wyznaczyć właści-

cielowi nieruchomości, na której rośnie drzewo, od-

powiedni termin do usunięcia gałęzi.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Janusz Zaleski

Warszawa, dnia 8 października 2012 r.

w sprawie organizowania przez gminy

(8752)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

2012 r., znak: SPS-023-8752/12, w sprawie organiza-

cji przez gminy przetargów na odbiór odpadów komu-

nalnych, uprzejmie informuję.

sta do wybrania podmiotu odbierającego odpady ko-

munalne od właścicieli nieruchomości w drodze prze-

targu.

Ustawa nie dopuszcza innego sposobu wyboru

bie zamówienia z wolnej ręki.

Jedynym takim przy-

padkiem jest rozwiązanie umowy na odbieranie odpa-

dów komunalnych z podmiotem wyłonionym w dro-

dze przetargu i konieczność zapewnienia świadczenia

gnięcia następnego przetargu (który wójt, burmistrz,

uregulowanym ustawą o utrzymaniu porządku i czy-

Odnosząc się do kwestii kontroli realizacji powyż-

szego obowiązku przez gminy, uprzejmie informuję,

że zgodnie z art. 9zb ust. 2 administracyjne kary pie-

niężne na gminy nakłada w drodze decyzji wojewódz-

ki inspektor ochrony środowiska.

Dlatego też będzie

559

on mógł kontrolować gminy w zakresie formy wybo-

właścicieli nieruchomości.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Piotr Woźniak

do jazdy na rowerze pod wpływem alkoholu

(8753)

z dnia 12 sierpnia 2012 r. przesłaną przy piśmie z dnia

koholu uprzejmie przedstawiam, co następuje.

Prowadzenie na drodze publicznej w streﬁeza-

mieszkania lub w streﬁeruchupojazdówinnychniż

mechaniczne przez osoby znajdujące się w stanie nie-

trzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego

stanowi w polskich realiach poważny problem i stwa-

rza istotne zagrożenie dla bezpieczeństwa wszystkich

użytkowników ruchu drogowego.

W dalszym ciągu

utrzymują się wysokie wskaźniki skazań za popeł-

nienie czynów z art. 178a § 2 K.k. (w 2009 r.

– 52 354

osoby, w 2010 r.

– 50 146 osób, w 2011 r.

– 50 959

osób).

Zachowanie to cechuje się takim stopniem spo-

łecznej szkodliwości, który niewątpliwie wymaga –

obok stosowania innych środków natury prewencyj-

nej i wychowawczej – również reakcji państwa o cha-

rakterze represyjnym.

Penalizacja określonych czynów i jej stopień

(w szczególności zaliczenie ich do kategorii prze-

stępstw albo wykroczeń) stanowią element polityki

karnej państwa, która jest kształtowana w zgodzie

z przyjętymi w tej mierze założeniami aksjologiczny-

mi.

Analizując dotychczasowe doświadczenia w za-

kresie postępowania z kierującymi pojazdami nieme-

chanicznymi, którzy znajdują się w stanie nietrzeź-

wości lub pod wpływem środka odurzającego, zwłasz-

cza rzeczywisty wpływ obowiązujących regulacji na

podniesienie bezpieczeństwa w komunikacji, stopień

ich ogólnoprewencyjnego oddziaływania, poziom za-

angażowania organów państwowych w kontekście

trybu ścigania i rozpoznawania tych spraw, rodzaj

orzekanych sankcji i wskaźnik prizonizacji, uzasad-

niony jawi się wniosek o celowości modyﬁkacjiprzy-

jętych zasad penalizacji tych zachowań.

Pożądany

skutek kryminalnopolityczny można bowiem osią-

gnąć, dokonując ich kontrawencjonalizacji (zaliczenia

do kategorii wykroczeń), co pozwoli na szersze stoso-

wanie kar wolnościowych, nie wykluczając jednakże

możliwości orzekania sankcji izolacyjnych w stosun-

ku do szczególnie niepoprawnych sprawców.

Nadto

podnieść wypada, że kierujący pojazdami niemecha-

nicznymi pod wpływem alkoholu lub środków odu-

rzających ponoszą również odpowiedzialność za prze-

stępstwo – w razie wyczerpania swym zachowaniem

znamion wypadku w ruchu drogowym, katastrofy

w tym ruchu czy też sprowadzenia bezpośredniego nie-

bezpieczeństwa jej nastąpienia (art. 173, 174, 177 –

w zw. z art. 178 K.k.).

W tym stanie rzeczy zapewniona

zostanie możliwość zastosowania adekwatnej reakcji

karnoprawnej na społecznie szkodliwy czyn kierujące-

odurzającego pojazdem innym niż mechaniczny.

Biorąc powyższe względy pod uwagę, Komisja Ko-

dyﬁkacyjnaPrawaKarnegodziałającaprzyministrze

sprawiedliwości opracowała projekt ustawy o zmianie

września 2012 r.), który aktualnie znajduje się w koń-

cowej fazie rozpatrywania przez Komisję Prawniczą,

a następnie zostanie rekomendowany do przyjęcia

przez Radę Ministrów.

Projekt ten przewiduje kontra-

wencjonalizację prowadzenia pojazdów niemechanicz-

środków odurzających, poprzez uchylenie § 2 w art. 178a

K.k. Jednocześnie wprowadza on do Kodeksu wykro-

czeń art. 87 § 1a, który statuuje zagrożenie karą aresz-

tu albo grzywny nie niższej niż 50 zł prowadzenie na

drodze publicznej w streﬁezamieszkanialubwstreﬁe

ruchu pojazdu niemechanicznego przez osobę znajdu-

dobnie działającego środka.

Jeżeli sprawca tego czynu

podobnie działającego środka, podlegać będzie karze

aresztu do 14 dni albo karze grzywny (art. 87 § 2 K.w.).

W obydwu wypadkach sąd obligatoryjne orzeka zakaz

prowadzenia pojazdów (art. 87 § 3 K.w.).

Jednocześnie pragnę zauważyć, że w toku prac par-

lamentarnych – po pierwszym czytaniu na posiedze-

niu Sejmu – znajduje się poselski projekt ustawy

widujący uchylenie art. 178a § 2 K.k. Rada Ministrów

wyraziła pozytywną opinię o tym projekcie, wnosząc

o skierowanie go do dalszych prac legislacyjnych,

a w razie wpłynięcia do laski marszałkowskiej projektu

rządowego opartego na propozycji komisji kodyﬁkacyj-

nej – o ich połączenie do wspólnego rozpoznania.

Z wyrazami poważania

Podsekretarz stanu

560

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w Ministerstwie Sprawiedliwości

w sprawie regulacji prawnych

w zakresie kontaktów dzieci rozwiedzionych

rodziców z rodziną drugiego stopnia

spokrewnioną w linii prostej (8756)

przy piśmie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Pol-

w sprawie kontaktów dzieci rozwiedzionych rodziców

stej uprzejmie przedstawiam, co następuje.

Przedmiotem interpelacji jest zagadnienie kontak-

tów dzieci rozwiedzionych rodziców z dziadkami.

Kwestie kontaktów dziecka z innymi niż rodzice

osobami bliskimi (w tym z innymi krewnymi, a w szcze-

gólności z dziadkami) reguluje przepis art. 113

6

Ko-

deksu rodzinnego i opiekuńczego, zwanego dalej K.r.o.

Zgodnie z tym przepisem unormowania K.r.o. dotyczą-

ce kontaktów rodziców z dzieckiem stosuje się odpo-

wiednio do kontaktów rodzeństwa, dziadków, powino-

Nie ulega wątpliwości, że zakres tych kontaktów po-

winien być zgodny z generalną zasadą ochrony dobra

dziecka, w tym uwzględniać intensywność więzi łą-

czących dziecko z osobami wymienionymi w art. 113

6

K.r.o. Zgodnie z powołanym przepisem osoby te są

uprawnione do utrzymywania kontaktów z dzieckiem

niezależnie od tego, czy rodzice dziecka pozostają

w związku małżeńskim, czy też są rozwiedzeni.

Kontakty rodziców z dzieckiem zostały uregulowa-

ne w art. 113–113

5

K.r.o. Przepisy te zawierają m.in.

katalog przykładowych form kontaktów z dzieckiem

sce jego stałego pobytu, a także bezpośrednie porozu-

miewanie się, utrzymywanie korespondencji oraz ko-

rzystanie z innych środków porozumiewania się na

nej).

Ponadto powołane przepisy regulujące kontakty

rodziców z dzieckiem normują również sposoby utrzy-

mywania kontaktów, a także określają przesłanki

ograniczenia utrzymywania kontaktów oraz przesłan-

ki zakazu utrzymywania kontaktów, który może być

orzeczony przez sąd w przypadku poważnego zagro-

żenia lub naruszenia dobra dziecka.

Z uwagi na ode-

słanie zawarte w art. 113

6

K.r.o. powyższe unormowa-

nia zawarte w art. 113–113

5

K.r.o. mają odpowiednie

zastosowanie do uprawnień dziadków w zakresie

kształtowania ich kontaktów z wnukami.

Rozwiązania zawarte w art. 113

6

K.r.o. zostały

wprowadzone do kodeksu ustawą z dnia 6 listopada

nie normował wprost zagadnienia osobistej styczno-

ści dziecka z innymi krewnymi (w tym z dziadkami),

problematyką tą zajmował się Sąd Najwyższy.

Otóż

OSNCP 1989, nr 10, poz. 156) sąd ten stwierdził, że

dziadkowie mogą żądać uregulowania osobistych

ci.

Ponadto w powołanej uchwale Sąd Najwyższy wy-

jaśnił, że zakres władzy rodzicielskiej nie oznacza

na być ona wykonywana tak, jak tego wymaga dobro

i interes dziecka.

Ponieważ rodzice mają obowiązek

dbałości o rozwój dziecka w imię jego dobra, powinni

zatem dla pełnego rozwoju jego osobowości umożliwić

kami), przy właściwej ich postawie i korzystnym

to sprzyjają kontynuowaniu i umacnianiu więzów

rodziny wielopokoleniowej.

Zachowanie dziadków,

które polega na okazywaniu przywiązania i dbałości

ale wpływa korzystnie na jego rozwój.

Jak wynika z powyższego, w poprzednim stanie

prawnym uprawnienia dziadków do kontaktów z wnu-

kami nie były wprost uregulowane w K.r.o., dlatego

do ich opisania i potwierdzenia konieczne było doko-

nanie przez Sąd Najwyższy wykładni przepisów doty-

czących władzy rodzicielskiej.

Obecne regulacje wpro-

wadzone przywołaną uprzednio ustawą z dnia 6 listo-

pada 2008 r. w sposób jednoznaczny unormowały pro-

blematykę poruszoną w interpelacji pani poseł.

Z tych względów nie wydaje się konieczne podjęcie

prac legislacyjnych w zakresie stworzenia ram praw-

nych dla uregulowania kontaktów dzieci z rodzin

rozwiedzionych z rodziną drugiego stopnia spokrew-

nioną w linii prostej, tj. z dziadkami.

Z wyrazami poważania

Podsekretarz stanu

561

Odpowiedź

podsekretarza stanu

reformę obniżającą wiek szkolny (8760)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

(SPS-023-8760/12) w sprawie przepisów wprowadza-

jących reformę obniżającą obowiązek szkolny wyja-

śniam, co następuje.

gotowanie wytycznych dla kuratorów oświaty na te-

mat sposobu postępowania w przypadkach, gdy ro-

dzice wnioskują o wypisanie dziecka sześcioletniego

ze szkoły.

Natomiast na stronie internetowej Mini-

komunikat w sprawie możliwości zmiany decyzji przez

rodziców dziecka sześcioletniego w zakresie jego edu-

kacji.

szej (objęciu dziecka obowiązkiem szkolnym).

Przed

złożeniem wniosku o przeniesienie dziecka do przed-

szkola rodzice powinni dokładnie rozważyć, czy w sy-

Badania naukowe w zakresie psychologii rozwo-

ciażby uznany ekspert prof. Edyta Gruszczyk-Kol-

czyńska, która opiera się także na wcześniejszych

Dlatego klasy I–III szkoły podstawowej stanowią

całość programową, w ramach której uczniowie zdo-

bywają wiedzę i umiejętności zgodnie z ich indywi-

dualnym rozwojem umysłowym.

Dotyczy to również

sfery emocjonalnej oraz kompetencji społecznych.

W związku z tym jeśli rada pedagogiczna podjęła

decyzję o promocji ucznia do klasy drugiej, to w kom-

petencji nauczycieli jest również, zgodnie z obowią-

zującą w szkołach zasadą indywidualizowania na-

uczania, opracowanie takiego programu nauczania

i dostosowanie metod nauczania, który pozwoli każ-

demu uczniowi na zdobycie na koniec trzeciej klasy

przynajmniej wiedzy i umiejętności, które opisane są

w podstawie programowej.

W roku szkolnym 2012/2013 Ministerstwo Edu-

kacji Narodowej nie otrzymało informacji o przypad-

kach zmiany decyzji rodziców o wcześniejszym posła-

niu dziecka do szkoły.

Ministerstwo Edukacji Narodowej nie prowadzi

dotyczących obniżenia wieku szkolnego.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Joanna Berdzik

w sprawie dobowego paraliżu

systemu informatycznego Policji (8761)

mu informatycznego Policji uprzejmie informuję, że

awaria systemu informatycznego Policji nie była zwią-

zana z Centralną Ewidencją Pojazdów i Kierowców

(CEPiK).

System informatyczny (SI) CEPiK działał

w tym czasie prawidłowo.

zadań związanych z prowadzeniem ewidencji pojaz-

dów i kierowców wymaga stabilnej i niezawodnej pra-

cy systemu informatycznego obsługującego ewiden-

cję, przeprowadzono analizę przyczyn awarii, archi-

tektury systemu i kosztów jego utrzymania.

W celu usprawnienia funkcjonowania systemu

ewidencji pojazdów i kierowców rozważane jest zbu-

dowanie nowego systemu obsługującego centralną

ewidencję pojazdów i centralną ewidencję kierowców,

opartego na nowoczesnych rozwiązaniach infrastruk-

562

turalnych z wykorzystaniem efektywnych technolo-

gii przetwarzania danych.

Odnosząc się natomiast do kwestii obecnie pono-

szonych kosztów konserwacji systemu CEPiK, uprzej-

mie informuję, że miesięczny koszt utrzymania SI

CEPiK wynosi ok. 3 792 000 zł brutto i ﬁnansowany

jest z funduszu celowego – Centralna Ewidencja Po-

jazdów i Kierowców.

Przedmiotowa kwota obejmuje

m.in. serwis systemu, jego utrzymanie i eksploatację,

koszty połączenia zapewniającego komunikację po-

między systemem CEPiK a systemami obsługujący-

mi proces rejestracji pojazdów i kierowców w staro-

stwach oraz utrzymanie centrum zapasowego dla SI

CEPiK.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Roman Dmowski

Warszawa, dnia 8 października 2012 r.

dla służb mundurowych za pracę

podczas Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej

ję, że w celu realizacji przepisu art. 68f ustawy z dnia

funkcjonariuszom Policji, Straży Granicznej, Pań-

30 czerwca 2012 r., ze względu na realizację zadań

związanych bezpośrednio z zapewnieniem bezpieczeń-

stwa podczas turnieju UEFA Euro 2012, pełnili służ-

bę w czasie przekraczającym ustawowo określoną ty-

godniową normę czasu służby, wypłatę zryczałtowa-

nego ekwiwalentu pieniężnego służby podległe mini-

strowi spraw wewnętrznych złożyły wnioski o przy-

znanie środków ﬁnansowychnawypłatęekwiwalentu

pieniężnego za wypracowane nadgodziny.

Na podstawie otrzymanych wniosków w dniu 28

sierpnia 2012 r. minister spraw wewnętrznych wy-

stąpił do ministra ﬁnansówzprośbąouruchomienie

2012 r. w poz. 67 pn.: Rezerwa na zabezpieczenie bez-

pieczeństwa podczas Mistrzostw Europy w Piłce Noż-

nej Euro 2012 – na wypłatę zryczałtowanego ekwi-

walentu pieniężnego za przedłużony czas służby

nej, Straży Granicznej i Biura Ochrony Rządu kwoty

16 547 405 zł.

Następnie, z uwagi na zgłoszony przez

Komendę Główną Policji kolejny wniosek, minister

spraw wewnętrznych wystąpił do ministra ﬁnansów

o środki ﬁnansowewkwocie108213zł.

W związku z powyższym minister ﬁnansówuru-

chomił na wypłaty ekwiwalentów środki z rezerwy

celowej w łącznej kwocie 16 655 618 zł, z tego dla:

części 42: Sprawy wewnętrzne – 9 490 880 zł i części

85: Budżety wojewodów – 7 164 738 zł.

Pragnę poinformować, że na dzień 1 października

2012 r. w Policji, Biurze Ochrony Rządu i Straży Gra-

nicznej zrealizowano 100% wypłat.

Natomiast w przy-

padku Państwowej Straży Pożarnej wypłat dokonano

we wszystkich jednostkach organizacyjnych podle-

głych Komendzie Głównej PSP oraz w komendach

wojewódzkich PSP.

W odniesieniu do komend powia-

towych dokonano wypłat w większości jednostek.

W kil-

ku powiatach wystąpiły nieznaczne opóźnienia wyni-

kające z terminów posiedzenia zarządów jednostek

samorządu terytorialnego, które muszą podjąć uchwa-

ły o zwiększeniu budżetów komend PSP.

Do chwili

obecnej należności zostały wypłacone.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Michał Deskur

w sprawie dostępu pacjentów do lekarzy

specjalistów i szpitali (8763)

lacją pana Edwarda Siarki, posła na Sejm Rzeczypo-

śnia 2012 r. (znak SPS-023-8763/12) w sprawie dostę-

pu pacjentów do lekarzy specjalistów i szpitali uprzej-

dejmowanych w celu uzdrowienia ﬁnansówzakładów

opieki zdrowotnej, pragnę podkreślić, że Minister-

stwo Zdrowia sukcesywnie prowadzi działania zmie-

rzające do poprawy sytuacji w ochronie zdrowia.

563

ka ta po spełnieniu określonych w ustawie wymogów

podlegała umorzeniu w 70%), a także uzyskania do-

tacji z budżetu państwa.

Na realizację tych celów

w budżecie państwa przeznaczono 2,2 mld zł na po-

życzki oraz 200 mln zł na dotacje.

ustanowiony program wieloletni pod nazwą „Wzmoc-

nienie bezpieczeństwa zdrowotnego obywateli”.

W ra-

mach powyższego programu skierowano do publicz-

nych zakładów opieki zdrowotnej, pełniących kluczo-

wą rolę w zabezpieczeniu realizacji potrzeb zdrowot-

nych, środki w wysokości 650 mln zł.

W latach 2009–2011 uruchomiono wieloletni pro-

gram „Wsparcie jednostek samorządu terytorialnego

wia”, oferujący wsparcie ﬁnansowetymjednostkom

samorządu terytorialnego, które przekształciły sa-

modzielne publiczne zakłady opieki zdrowotnej w spół-

kwoty 1381 mln zł przeznaczonej na ten cel wykorzy-

stano 754,95 mln zł.

Ponadto w celu uporządkowania i ujednolicenia

zdrowotne, oraz kompleksowego unormowania zasad

prowadzenia działalności leczniczej została uchwalo-

Wprowadzona nową ustawą forma spółki bez likwi-

dacji samodzielnego publicznego zakładu opieki zdro-

wotnej sprzyja efektywniejszemu zarządzaniu, otwie-

ra nowe możliwości uzyskiwania przychodów oraz

racjonalizuje gospodarowanie środkami ﬁnansowy-

mi.

Ustawa zakłada fakultatywność przekształceń

samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowot-

nej, a decyzje w tej sprawie pozostawiono organom

tworzącym podmioty wykonujące działalność leczni-

czą.

Powołanie spółki daje wiele korzyści, w szczegól-

ności przejrzysty nadzór właścicielski, efektywny

przejrzystą gospodarkę ﬁnansowązarównowzakre-

sie zarządzania wewnątrz jednostki, jak i jej funkcjo-

nowania w otoczeniu.

Samo przekształcenie samo-

dzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej

w spółkę kapitałową nie zapewnia polepszenia sytu-

acji ﬁnansowej,wwieluprzypadkachkoniecznajest

konsekwentna restrukturyzacja podmiotu.

Należy podkreślić, iż w związku z możliwością

przekształcenia samodzielnego publicznego zakładu

ceń, dzięki którym powstająca w ich wyniku spółka

samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowot-

nej.

Elementem wsparcia jest umorzenie zobowiązań

blicznych zakładach opieki zdrowotnej przez podmio-

ty tworzące oraz przekazanie dotacji celowej z budże-

tu państwa tym podmiotom, które przekształciły sa-

kę kapitałową na zasadach określonych w art. 69–82

ustawy o działalności leczniczej.

W budżecie państwa

na wsparcie procesów przekształceń dokonywanych

w latach 2011–2013 przeznaczono łącznie kwotę 1400

mln zł.

dotyczącej niepłacenia za tzw. nadwykonania, pragnę

poinformować, że zgodnie z przepisami art. 132 ust. 1

podstawą udzielania świadczeń opieki zdrowotnej

nika również z konstrukcji przepisów art. 118 ust. 1

ustawy o świadczeniach dotyczących gospodarki ﬁ-

nansowej Narodowego Funduszu Zdrowia, zgodnie

na suma zobowiązań Narodowego Funduszu Zdro-

wia, wynikających z zawartych ze świadczeniodaw-

cami umów, nie może przekroczyć wysokości kosztów

Ustosunkowując się do kolejnego pytania dotyczą-

cego prac mających na celu doprowadzenie do zmniej-

szenia czasu oczekiwania na specjalistyczne świad-

czenia, należy rozróżnić dwa problemy: istnienia list

oczekujących oraz przypadków nierzetelnego spra-

wozdawania danych dotyczących list oczekujących

przez niektórych świadczeniodawców, czego przykła-

dy zostały przedstawione w interpelacji.

Na wstępie należy podkreślić, że we wszystkich

systemach ochrony zdrowia występuje problem sta-

łego wzrostu popytu na świadczenia opieki zdrowot-

nej.

Spowodowane jest to m.in. zmianami demogra-

ﬁcznymi(zwłaszczazwiększającąsięliczbąosóbstar-

szych), rozwojem medycyny i technologii medycznych,

popytem na świadczenia opieki zdrowotnej wyższej

564

jakości i wzrostem kosztów opieki zdrowotnej.

Kon-

sekwencją tego zjawiska w zestawieniu z ograniczo-

nymi środkami ﬁnansowymi,którymidysponujeNa-

rodowy Fundusz Zdrowia, jest istnienie list oczeku-

jących.

Przy czym należy zwrócić uwagę, iż mimo

istniejącego w Europie kryzysu Polska należy do nie-

wielkiej grupy krajów, w których występuje stały

wzrost nakładów na ochronę zdrowia.

W porównaniu z rokiem 1999, w którym wprowa-

dzono powszechne ubezpieczenie zdrowotne, kwota

przeznaczana na ochronę zdrowia wzrosła prawie

trzykrotnie (z 21,5 mld zł do ponad 62 mld zł) Wzrost

nakładów przekłada się bezpośrednio na wzrost licz-

by udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej i polep-

szanie dostępności.

Przykładowo w roku 2011 wzro-

sła liczba świadczeń udzielanych w ambulatoryjnej

opiece specjalistycznej – lekarze specjaliści udzielili

ponad 78 mln porad – jak i w opiece szpitalnej – ponad

8 mln hopitalizacji.

Istotne jest także zwiększenie

nakładów na badania kosztochłonne, realizowane

w ramach ambulatoryjnej opieki specjalistycznej

(obejmujące m.in. badania tomograﬁikomputerowej,

rezonansu magnetycznego, badania radiologiczne, ba-

dania endoskopowe, badania angiograficzne)

– w 2011 r. środki wzrosły o 12%, co umożliwiło wy-

konanie prawie 2,9 mln tych badań.

Warto zwrócić

uwagę na coraz lepszy dostęp do badań w zakresie PET

– w roku 2011 wykonano 24 350 badań 21 473 osobom

(w porównaniu z rokiem 2010 liczba badań wzrosła

o 23,3%, a liczba świadczeniodawców z 7 do 13).

Wzrost nakładów przekłada się bezpośrednio na

wzrost liczby udzielanych świadczeń opieki zdrowot-

nej i polepszanie dostępności, jednakże są świadcze-

nia, w przypadku których mimo zwiększonych na-

kładów i związanych z tym wzrostem wykonanych

świadczeń listy oczekujących wykazują, i prawdopo-

dobnie będą wykazywały, tendencje rosnące.

Jako

przykład można podać przytoczone w interpelacji za-

biegi usunięcia zaćmy.

W latach 2007–2011 nakłady

na te świadczenia znacznie wzrosły, co przełożyło się

na wyraźny wzrost liczby wykonanych świadczeń.

Z danych przedstawionych przez Narodowy Fundusz

Zdrowia wynika, iż w 2011 r. liczba zabiegów usunię-

(i wyniosła 136 683 zabiegi), przy wzroście nakładów

o 61% (do kwoty 432 155 tys. zł).

Jednak ze względu

na procesy starzenia się społeczeństwa zapotrzebo-

wanie na te świadczenia dynamiczne rośnie i odno-

towuje się coraz większą liczbę osób oczekujących.

W takim przypadku przy znacznym zwiększeniu licz-

by osób wpisanych na listę za pozytywne zjawisko

należy uznać, iż czas oczekiwania nie ulega znaczą-

cemu wydłużeniu.

Szczególnie istotne jest zapewnienie, aby zgodnie

z ustawą o świadczeniach, listy oczekujących prowa-

dzone były w sposób zapewniający poszanowanie za-

sady sprawiedliwego, równego, niedyskryminujące-

go, przejrzystego oraz zgodnego z kryteriami me-

dycznymi dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej,

a pacjent miał dostęp do wiarygodnej informacji o cza-

sach oczekiwania u poszczególnych świadczeniodaw-

ców.

Przytoczone w interpelacji przykłady niewiary-

godnych danych dotyczących czasów oczekiwania

u jednostkowych świadczeniodawców oznaczają,

iż zdarzają się nadal przypadki przekazywania do

funduszu błędnych danych.

W każdym przypadku,

gdy sprawozdane czasy oczekiwania znacznie odbie-

gają od średniego czasu oczekiwania dla danego ro-

dzaju świadczeń, fakt ten wyjaśniany jest u indywi-

dualnego świadczeniodawcy.

dostęp mierzony czasem oczekiwania jest szczególnie

rządzenie uszczegóławiające rozwiązania wprowa-

wia z dnia 13 września 2011 r., zmieniające rozporzą-

Nr 215, poz. 1273), wprowadziło zmiany w zakresie

Ze względu na fakt, iż rozwiązania weszły w życie

w lutym 2012 r., nie można jeszcze w pełni ocenić

skutków wpływu rozszerzonej sprawozdawczości na

polepszenie jakości danych o listach oczekujących.

Dane te umożliwiają Narodowemu Funduszowi Zdro-

pod uwagę liczbę świadczeniodawców, którzy spra-

wozdają dane z list oczekujących, wyeliminowanie

wszystkich przypadków przekazania nieprawidło-

wych danych jest utrudnione.

Należy także uwzględ-

nić fakt, iż w niektórych przypadkach, szczególnie

długi czas oczekiwania wynika z renomy konkretne-

go świadczeniodawcy.

Powoduje to, iż pacjent mimo

możliwości szybszego uzyskania świadczenia u inne-

go świadczeniodawcy decyduje się czekać dłużej na

świadczenie u wybranego przez siebie lekarza.

Po-

twierdzają to dane statystyczne przekazywane regu-

larnie przez świadczeniodawców Narodowemu Fun-

565

wania jest długi, jak i świadczeniodawcy realizujący

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Sławomir Neumann

poseł Marzeny Okła-Drewnowicz

w sprawie ﬁnansowania przebudowy

niebezpiecznych odcinków dróg krajowych

przez Krajowy Fundusz Drogowy (8765)

(sygn.

SPS-023-8765/12) w sprawie ﬁnansowania

wych przez Krajowy Fundusz Drogowy przekazuję

poniższe informacje.

cech i wskazanie usterek, które wymagają prac kon-

serwacyjnych, wykonanie robót interwencyjnych

środków Krajowego Funduszu Drogowego ﬁnanso-

wane są budowa i przebudowa dróg krajowych.

Zatem

już obecnie możliwe i w praktyce stosowane jest ﬁ-

nansowanie ze środków KFD przebudowy dróg kra-

jowych mających na celu poprawę bezpieczeństwa

ruchu drogowego.

Jednocześnie informuję, iż decyzją Rady Mini-

strów z dnia 4 września br. w 2013 r. zostały zabez-

pieczone dodatkowe środki ﬁnansowewwysokości

165 mln zł, z których mogą być ﬁnansowaneremon-

ty dróg krajowych realizowane przez generalnego

wy o zmianie niektórych ustaw związanej z realiza-

cją ustawy budżetowej przewidujący to rozwiązanie

jest obecnie przedmiotem uzgodnień międzyresorto-

wych.

Przyjęcie projektowanej regulacji wpłynie na

zwiększenie wydatków Krajowego Funduszu Drogo-

wego w przyszłym roku, m.in. na poprawę bezpie-

czeństwa ruchu drogowego na drogach krajowych

poprzez remonty dróg krajowych.

Reasumując, należy podkreślić, iż resort trans-

stan techniczny zarządzanych przez GDDKiA dróg

ulegał systematycznej poprawie, przez co zwiększa

się bezpieczeństwo wszystkich użytkowników dróg.

Z poważaniem

w sprawie trybu konsultacji

ze związkami zawodowymi działającymi

w strukturze służb mundurowych projektów

ustaw dotyczących warunków służby

pełnionej przez funkcjonariuszy (8768)

uprzejmie przedstawiam następujące informacje.

Zgodnie z literalnym brzmieniem art. 19 ust. 2

jekty aktów prawnych do odpowiednich władz statu-

towych związku.

Zwrócić należy uwagę, że zarówno obowiązująca

ustawa, jak i poprzedzająca ją ustawa z dnia 8 paź-

z 1985 r.

Nr 54, poz. 277, z późn. zm.) statuują prawo

związków zawodowych wyłącznie do opiniowania za-

566

łożeń lub projektów aktów prawnych.

Dokonując li-

teralnej wykładni powyższego przepisu, możliwe by-

łoby zatem przyjęcie, że tylko dokumenty w nim

wskazane należy przekazywać do zaopiniowania

przez związki zawodowe.

Niemniej jednak strona rządowa dokłada wszel-

kich starań, aby możliwie szeroko interpretować prze-

pisy ww. ustawy, a co za tym idzie, przekazywać –

mimo formalnego braku takiego obowiązku – do kon-

sultacji, również projekty założeń projektów ustaw.

Mając na uwadze wątpliwości odnośnie do formy

dokumentu, jakim jest projekt założeń projektu usta-

wy, należy zauważyć, że w momencie zainicjowania

przez Radę Ministrów zmian związanych z procesem

tworzenia prawa przez stronę rządową mających na

celu stworzenie przejrzystego i usystematyzowanego

obrazu procesu legislacyjnego dokonano nowelizacji

w art. 3 ust. 1 ww. aktu prawnego wskazano, że Rada

Ministrów prowadzi wykaz prac legislacyjnych, któ-

ry obejmuje:

1) projekty założeń projektów ustaw,

2) projekty ustaw,

3) projekty rozporządzeń Rady Ministrów.

W wyniku powyższej zmiany zostały stworzone

odrębne wykazy zawierające wskazane w ww. punk-

tach projekty, w tym projekty założeń projektów

ustaw, a dodatkowo utworzono na stronach Biulety-

nu Informacji Publicznej Rządowego Centrum Legi-

slacji zakładkę pn. „Rządowy proces legislacyjny

(RPL)”, w której przedstawione są prace rządu w za-

kresie tworzenia prawa.

Ponadto w praktyce w piśmie kierującym projekt

do konsultacji wskazywane jest miejsce jego publika-

cji, co w założeniu ma umożliwić szerokie jego zaopi-

niowanie, gdyż w konsekwencji każdy może zgłosić

do niego uwagi i propozycje.

Niezależnie od powyższego pragnę wskazać, że

regulacje potwierdzające wprowadzenie w ramach

prac rządowych nowej formy dokumentu, tzn. projek-

tu założeń projektu ustawy, znajdują się również

w innych aktach prawnych, w szczególności:

administracji rządowej (art. 34 ust. 1);

— w ustawie z dnia 8 sierpnia 1999 r. o Radzie

Ministrów (art. 7 ust. 2);

ca 2002 r.

Regulamin pracy Rady Ministrów (w § 1a

pkt 1).

W związku z pojawieniem się nowej formy doku-

mentu stworzona została również procedura związa-

na z prowadzeniem prac nad projektem założeń pro-

jektu ustawy, w oparciu o który wnioskodawca bądź

Rządowe Centrum Legislacji zostają zobligowani do

przygotowania projektu ustawy (vide: § 6 ust. 1b Re-

gulaminu pracy Rady Ministrów).

W świetle przedstawionych wyjaśnień nie można

zgodzić się z zarzutami strony związkowej dotyczą-

cymi braku respektowania przez resort spraw we-

wnętrznych przepisów ustawy o związkach zawo-

dowych.

Ponadto pragnę podkreślić, że przekazując do

konsultacji projekty założeń projektów ustaw, mini-

ster spraw wewnętrznych ma na względzie jak naj-

wcześniejsze poinformowanie strony związkowej o po-

dejmowanych działaniach legislacyjnych celem uzy-

skania stanowiska odnośnie do proponowanych roz-

szeniu praw organizacji związkowych.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Piotr Stachańczyk

Warszawa, dnia 8 października 2012 r.

w sprawie ochrony klientów korzystających

z usług biur podróży w przypadku

ich upadłości (8772)

kazaną pismem z dnia 13 września br., o sygn.

SPS-023-

-8772/12, w sprawie ochrony klientów korzystających

rzejmie informuję, co następuje.

1.

Czy zdaniem pani minister obowiązujące prze-

biur podróży?

2.

Jakie działania zamierza podjąć pani minister, by

zwiększyć ochronę praw osób korzystających z usług

biur podróży?

Czy zostanie wprowadzony dodatkowy

nadzór nad kondycją ﬁnansowątouroperatorów?

3.

Czy Ministerstwo Sportu i Turystyki przewiduje

dodatkowe sankcje, które spotkają biura podróży świa-

domie oszukujące swoich klientów lub wprowadzające

ich w błąd, łamiąc tym samym prawo ustanowione ko-

lejno w ustawie o usługach turystycznych, ustawie

o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji oraz art. 384

i nast.

Kodeksu cywilnego dotyczącym wzorców umow-

nych zawieranych z udziałem konsumentów?

Ad 1.

Ochrona interesów osób korzystających

ża do polskiego prawa dyrektywę Rady 90/314/EWG

wymaganych w związku z działalnością wykonywa-

567

ną przez organizatorów turystyki i pośredników tu-

rystycznych na wypadek ich niewypłacalności.

ty za imprezę turystyczną, odpowiadającą części im-

rystycznych określają rozporządzenia ministra ﬁ-

nansów wydane na podstawie art. 10 ustawy o usłu-

gach turystycznych:

— rozporządzenie ministra ﬁnansów z dnia 16

— rozporządzenie ministra ﬁnansów z dnia 21

konywaną przez organizatorów turystyki i pośredni-

Aktualny stan prawny wprowadzony został nowe-

cieczek.

W wyżej wymienionych rozporządzeniach mini-

stra ﬁnansówwprowadzonozróżnicowanieminimal-

nej wysokości sum gwarancyjnych wymaganych od

ﬁnansowychzpoziomu6%rocznychprzychodówdo

poziomu od 12 do 20% rocznych przychodów dla im-

prez obarczonych największym ryzykiem, organizo-

wanych z wykorzystaniem lotów czarterowych do

styczny może stanowić źródło informacji na temat

sowych obowiązującego w Polsce.

W oparciu o kom-

tanie dotyczące ochrony klientów biur podróży.

W przy-

padku stwierdzenia niedostatecznej ochrony klien-

tów biur podróży zostaną wypracowane propozycje

zmian przepisów prawnych.

Ad 2.

W celu zwiększenia ochrony praw osób

i pośredników turystycznych oraz w sprawie obowiąz-

będzie uszczelnienie systemu zabezpieczeń ﬁnanso-

wych, m.in. poprzez:

— uszczegółowienie deﬁnicjiprzychodówprzed -

568

— doprecyzowanie przepisów określających spo -

niają formę prawną lub przejmują zobowiązania in-

nych przedsiębiorców wynikające z zawartych przez

W Ministerstwie Sportu i Turystyki przygotowany

został także wstępny projekt ustawy o Turystycznym

Ad 3.

Minister właściwy do spraw turystyki oraz

stycznych oraz pośredniczenia na zlecenie klientów

nych, prowadzonej przez przedsiębiorców i inne oso-

by niezgłoszone do rejestru organizatorów turystyki

i pośredników turystycznych w zakresie niezbędnym

łalnością regulowaną.

Minister właściwy do spraw

ważnieni do kontroli działalności agentów turystycz-

o imprezy turystyczne w imieniu organizatorów tu-

rystyki w zakresie spełnienia przy zawieraniu tych

umów obowiązków określonych ustawą.

W razie stwier-

dzenia przez ministra właściwego do spraw turysty-

ustawy o usługach turystycznych, uchybień w sposo-

bie wykonywania działalności gospodarczej, wystę-

puje on do właściwego marszałka województwa

o podjęcie stosownych działań.

stycznych marszałek województwa wydaje:

2) z urzędu decyzje o stwierdzeniu wykonywania

rystycznego bez wymaganego wpisu do rejestru i o za-

kazie wykonywania działalności organizatora turysty-

Sankcje dotyczące przestępstwa oszustwa oraz

wprowadzania w błąd innych osób są uregulowane

w art. 286 § 1 Kodeksu karnego, który stanowi, iż

kto w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowa-

dza inną osobę do niekorzystnego rozporządzenia

ności do należytego pojmowania przedsiębranego

6 miesięcy do lat 8.

Przepisy te dają podstawę dla

właściwych organów i sądów do ścigania oraz do sto-

sowania sankcji karnych wobec oszustów i naciąga-

czy.

Tym samym nie ma potrzeby wprowadzania do-

datkowych przepisów karnych w tym zakresie, a wy-

starczające jest stosowanie i egzekwowanie istnieją-

cych już przepisów karnych.

Z wyrazami szacunku

Minister

Joanna Mucha

kantorów internetowych (8773)

SPS-023-8773/12, przesyłającym interpelację pani

poseł Izabeli Katarzyny Mrzygłockiej z dnia 6 wrze-

śnia br. w sprawie sposobu funkcjonowania kantorów

internetowych, zawierającą pytania:

1) czy ministerstwo dysponuje informacjami na

temat ilości kantorów internetowych,

2) czy ministerstwo zamierza przygotować rozpo-

rządzenie, które uregulowałoby wykonywanie dzia-

łalności kantorowej w sieci,

pragnę przekazać na ręce Pani Marszałek nastę-

pującą odpowiedź.

Ministerstwo Finansów na bieżąco analizuje dzia-

łalność tzw. kantorów internetowych, których liczba

systematycznie rośnie i obecnie wynosi ok. 40, któ-

rych działalność można ogólnie określić jako polega-

jącą na świadczeniu usług wymiany walut z wyko-

rzystaniem Internetu do komunikowania się z klien-

tami oraz do przyjmowania i przekazywania środków

pieniężnych w formie bezgotówkowej (za pośrednic-

twem banków, przy wykorzystaniu rachunków ban-

kowych).

Analiza ta w szczególności dotyczy charak-

teru tej działalności oraz ryzyk, jakie mogą powsta-

wać w związku z jej wykonywaniem.

Ministerstwo Finansów przeprowadziło także kon-

sultacje z zainteresowanymi instytucjami, tj. Urzę-

569

dem Komisji Nadzoru Finansowego oraz Narodowym

Bankiem Polskim, mające na celu zidentyﬁkowanie

potencjalnych ryzyk oraz ich ocenę z punktu widze-

nia ewentualnych zagrożeń dla interesów klientów

ww. podmiotów.

Podjęte działania pozwolą w najbliższym czasie

podjąć decyzję o zastosowaniu istniejących narzędzi,

po usunięciu ewentualnych wątpliwości interpreta-

cyjnych, wobec podmiotów prowadzących działalność

w omawianym zakresie albo innych odpowiednich

(proporcjonalnych do ryzyk) środków ostrożnościo-

wych oraz objęcia środków pieniężnych klientów od-

powiednimi środkami ochrony.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Jacek Dominik

Warszawa, dnia 9 października 2012 r.

o udzielenie bezrobotnej osobie

niepełnosprawnej jednorazowych środków

z PFRON-u na podjęcie

działalności gospodarczej (8774)

cję z dnia 6 września 2012 r. złożoną przez panią

trzenia wniosków o udzielenie osobie niepełnospraw-

nej, bezrobotnej jednorazowych środków Państwowe-

jaśniam, co następuje.

czej albo na wniesienie wkładu do spółdzielni socjal-

stokrotnego przeciętnego wynagrodzenia, jeżeli nie

Szczegółowe warunki udzielania jednorazowych

środków zostały określone w rozporządzeniu mini-

ka 2007 r. w sprawie przyznania osobie niepełno-

sprawnej środków na podjęcie działalności gospodar-

czej, rolniczej albo na wniesienie wkładu do spółdziel-

Stosownie do przepisu § 4 ust. 5 rozporządzenia

zm.) starosta, rozpatrując wniosek, bierze pod uwa-

gę: przewidywane efekty ekonomiczne przedsięwzię-

cia, na które mają być przeznaczone środki, popyt

kalkulację wydatków na uruchomienie działalności

i kwaliﬁkacjewnioskodawcy,wysokośćśrodkówwła-

snych wnioskodawcy czy wysokość posiadanych środ-

pełnosprawnych przeznaczonych na ten cel w danym

Zgodnie z przepisem § 5 ust. 1 wymienionego roz-

porządzenia starosta pisemnie informuje wniosko-

dawcę o sposobie rozpatrzenia wniosku przeznaczo-

nego do realizacji w danym roku w terminie 30 dni

uchwały określającej zadania, na które przeznacza

ona środki przekazane przez prezesa Zarządu Pań-

stwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełno-

sprawnych na realizację określonych zadań lub ro-

dzajów zadań.

Natomiast przepis § 5 ust. 2 rozporządzenia –

w przypadku negatywnego rozpatrzenia wniosku –

nakłada na starostę obowiązek sporządzenia uzasad-

nienia.

W przypadku pozytywnego rozpatrzenia

wniosku starosta również informuje wnioskodawcę

warunków umowy (§ 5 ust. 3 rozporządzenia).

Podstawą prawną przyznania jednorazowych

przepis art. 12a ustawy o rehabilitacji zawodowej

(…) oraz § 6 rozporządzenia w sprawie przyznania

osobie niepełnosprawnej środków (…).

Rozstrzy -

gnięcie w przedmiotowej sprawie ma charakter pu-

bliczny.

Podejmowane jest przez organ administracji

samorządowej na rzecz konkretnego podmiotu, któ-

ry złożył wniosek – stosownie do przepisu § 3 ust. 1

rozporządzenia.

Przy powyższym należy wskazać, że przyznanie

osobie niepełnosprawnej (wnioskodawcy) jednorazo-

wych środków ze środków Państwowego Funduszu

działalności gospodarczej nie jest załatwiane w try-

570

bie przepisów Kodeksu postępowania administracyj-

nego.

Wskazują na to przepisy rozporządzenia w spra-

wie przyznania osobie niepełnosprawnej środków

(…), które zawierają procedurę przyznawania i od -

mowy przyznania tych środków.

I tak osoba niepeł-

nosprawna składa wniosek (wzór jego określa załącz-

nik do rozporządzenia), który podlega ocenie i stano-

wi podstawę do zawarcia umowy cywilnoprawnej.

W przepisie § 5 ust. 1 ww. rozporządzenia jedno-

znacznie wskazano, że w przypadku pozytywnego

lub negatywnego rozpatrzenia wniosku wnioskodaw-

ca jest powiadamiany pisemnie w terminie 30 dni od

dnia otrzymania przez starostę kompletnego wnio-

sku.

Ponadto przepis § 5 ust. 2 ww. rozporządzenia

wskazuje, że powiadomienie o negatywnym rozpatrze-

niu wniosku powinno zawierać uzasadnienie.

Przepis

ten nie wskazuje, że odmowa ta następuje w formie

decyzji administracyjnej, natomiast wskazuje, że wnio-

skodawca otrzymuje pisemne powiadomienie o odmo-

wie przyznania środków, w którym podaje się przy-

czynę tej odmowy.

Tak więc ustawodawca przesądził,

w jakiej formie wnioskodawca jest powiadamiany

o negatywnym rozpatrzeniu wniosku, a tym samym

odmowie przyznania jednorazowych środków.

Przy powyższym należy podkreślić, że w ustawie

o rehabilitacji zawodowej (…) zostało jednoznacznie

wskazane, w jakiej formie udzielana jest pomoc w związ-

ku z aktywizacją zawodową osób niepełnosprawnych,

jak i pomoc dla pracodawców zatrudniających osoby

niepełnosprawne.

Pomoc ta jest udzielana na podsta-

wie umowy – doﬁnansowaniedowysokości50%opro-

centowania kredytu bankowego zaciągnięte na kon-

tynuowanie działalności gospodarczej (art. 13 usta-

wy), zwrot kosztów szkolenia (art. 41 ust. 3 ustawy),

zwrot kosztów wyposażenia stanowiska pracy (art. 26e),

zwrot kosztów adaptacji pomieszczeń zakładu pracy

do potrzeb osób niepełnosprawnych (…) – art. 26

ustawy, koszty tworzenia zakładów aktywności za-

wodowej (art. 29 ust. 3a ustawy), doﬁnansowaniedo

oprocentowania kredytu bankowego czy zwrot kosz-

tów budowy lub rozbudowy obiektów (…) – art. 32

ust. 1 ustawy.

W ustawie o rehabilitacji zawodowej (…) przewi -

dziana jest również pomoc udzielana pracodawcom

w postaci doﬁnansowaniadowynagrodzeńpracow-

ników niepełnosprawnych czy osobom niepełno-

sprawnym wykonującym działalność gospodarczą na

refundację obowiązkowych składek na ubezpieczenia

społeczne.

Odmowa wypłaty doﬁnansowania(art.26a

ust. 8–9 i 11, art. 48a ust. 3 ustawy) czy refundacji

składek następuje w formie decyzji administracyjnej

(art. 25c ust. 6–8 ustawy).

Również wydanie decyzji

administracyjnej przewidziane jest przepisami art.

49 ustawy czy art. 51 ust. 3 pkt 5 ustawy.

Tak więc

ustawodawca jednoznacznie wskazał sprawy, które są

załatwiane w formie decyzji administracyjnej, równo-

cześnie określając organ rozpatrujący odwołanie od

decyzji (jako organ II instancji wskazał ministra wła-

ściwego do spraw zabezpieczenia społecznego).

Ustawodawca przepisem art. 66 ustawy o rehabi-

litacji zawodowej (…) wskazał, że w sprawach nieunor -

mowanych przepisami ustawy stosuje się nie tylko

Kodeks postępowania administracyjnego, ale rów-

nież Kodeks cywilny oraz Kodeks pracy.

Wobec tego

nie można jednoznacznie stwierdzić, że załatwienie

sprawy np. poprzez poinformowanie o sposobie roz-

patrzenia wniosku następuje w formie decyzji admi-

nistracyjnej.

W uzasadnieniu do uchwały NSA z dnia 29 marca

2006 r.

(II GPS1/06) stwierdzono, że akty wykonaw-

cze do ustawy o rehabilitacji zawodowej (…), wydane

na podstawie przepisów ustawy, regulujące szczegó-

łowe zasady (warunki) i tryb udzielania pomocy okre-

ślonej w ustawie, jeżeli ustawa stanowi, że tę pomoc

udziela się na podstawie umowy, posługują się zbli-

żonymi procedurami prawnymi.

Wynika z nich, że

w każdym z takich wypadków następuje rozpatrze-

nie wniosku o udzielenie pomocy, a o wyniku tego

rozpatrzenia powiadamia się wnioskodawcę.

W żad-

nym z aktów wykonawczych nie łączy się owego „roz-

patrzenia” wniosku z wydaniem decyzji administra-

cyjnej czy podjęciem innego aktu lub czynności o cha-

rakterze administracyjnoprawnym, nawet jeżeli roz-

patrzenie prowadzi do odmowy udzielenia pomocy.

Uzewnętrznienie woli podmiotu rozpatrującego wnio-

sek w kwestii udzielenia bądź nieudzielania pomocy

określano w tych przepisach jako zawiadomienie

wnioskodawcy o sposobie rozpatrzenia wniosku.

Ponadto NSA wskazał na przepis art. 92 Konsty-

tucji RP (...), w myśl którego rozporządzenie wyko-

nawcze powinno być zgodne z ustawą pod względem

zarówno merytorycznym, jak i instrumentalnym.

Nie może więc regulować spraw odmiennie niż usta-

wa i to zarówno w odniesieniu do kwestii material-

noprawnych, jak i proceduralnych.

Jeżeli zatem usta-

wa przewiduje umowny tryb udzielania pomocy, to

przepis wykonawczy, regulujący szczegółowy tryb

postępowania w sprawach o udzielanie takiej pomo-

cy, nie może tego czynić w sposób niespójny z treścią

zawartą w ustawie (orzeczenie Trybunału Konstytu-

cyjnego z dnia 22 kwietnia 1987 r. sygn. akt K 1/87,

OTK 1987 r., poz. 3).

Za taką niespójność należałoby

uznać wprowadzenie w akcie wykonawczym decyzji

jako władczego rozstrzygnięcia poprzedzającego za-

warcie umowy o udzieleniu pomocy.

Niezależnie od

tego, jaką treść przypisano by tej decyzji, redukowa-

łaby ona znaczenie umowy o udzielenie pomocy do

roli aktu technicznego, czysto wykonawczego.

Z tego

powodu takie rozwiązanie naruszałoby zakres środ-

ków prawnych ustalonych w ustawie o rehabilitacji

(…).

W uzasadnieniach uchwały składu siedmiu sę-

dziów NSA z dnia 12 października 1998 r. sygn. akt

OPS 6/98 (ONSA 1999, z.

1, poz. 3) oraz uchwały

składu pięciu sędziów NSA z dnia 15 listopada 1999 r.

sygn. akt OPK 24/99 (ONSA 2000, z.

2, poz. 54) wy-

rażony został pogląd, że przepisy prawa materialne-

go przewidują formę załatwienia danej sprawy admi-

nistracyjnej nie tylko w sposób bezpośredni, przez

571

cyzja administracyjna, ale także w sposób pośredni,

sprawy (np. „zezwala”, „przydziela”, „potwierdza”

czy „wyraża zgodę”).

Jednakże przepis art. 12a usta-

wy o rehabilitacji takiej pośredniej kompetencji dla

starosty nie przewidują.

Co prawda uchwała składu siedmiu sędziów Na-

czelnego Sądu Administracyjnego podejmowana

że negatywne rozpatrzenie wniosku o udzielenie oso-

bie niepełnosprawnej jednorazowych bezzwrotnych

środków na podjęcie działalności gospodarczej (…)

stosownie do przepisu art. 12a ustawy o rehabilitacji

(…) następuje w formie decyzji administracyjnej.

Jed -

nak jest ona wiążąca tylko w sprawie, w której skład

orzekający przedstawił zagadnienie prawne budzące

wątpliwości do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sę-

dziów.

Uchwała, o której mowa wyżej, nie jest prawem

powszechnie obowiązującym, którego źródła określo-

ne zostały w art. 87 Konstytucji RP.

Z tego względu

nie można ww. uchwale przypisać roli źródła prawa.

Wobec powyższego – w świetle obowiązujących

przepisów prawa jak i orzecznictwa w przedmioto-

wym zakresie – pisemna informacja o negatywnym

rozpatrzeniu wniosku wraz z uzasadnieniem nie

może przyjąć formy decyzji administracyjnej.

Tak więc organy administracji rozpatrujące spra-

wy z zakresu rehabilitacji zawodowej nie mogą wy-

dawać decyzji administracyjnych na podstawie § 5

łecznej

w oparciu o wskazaną wyżej uchwałę, bowiem na

mocy art. 7 Konstytucji RP organy administracji pań-

Z szacunkiem

Sekretarz stanu

Warszawa, dnia 8 października 2012 r.

w sprawie braku możliwości skorzystania

przez producentów rolnych z dopłat z budżetu

2012 r., znak: SPS-023-8776/12, interpelacją posła

rzystania przez producentów rolnych z dopłat z bu-

skich uprzejmie informuję Panią Marszałek, że zgod-

przez ministra rolnictwa i rozwoju wsi z Powszech-

nym Zakładem Ubezpieczeń SA z siedzibą w Warsza-

wie, Towarzystwem Ubezpieczeń Wzajemnych TUW

stwo Ubezpieczeń Wzajemnych z siedzibą w Pozna-

niu, HDI Asekuracja Towarzystwo Ubezpieczeń SA

w Warszawie umowami w sprawie dopłat ze środków

nymi od ryzyka wystąpienia skutków zdarzeń loso-

wych w rolnictwie, limit dopłat do tych składek usta-

lony został w wysokości 159,5 mln zł.

Zakłady ubez-

pieczeń zadeklarowały w tych umowach objęcie

darskich w 2012 r.

(Dz. U. Nr 271, poz. 1602) dopłaty

do składek z tytułu ubezpieczenia wynoszą 50%

się i ponoszącymi samodzielnie ryzyko z tytułu pro-

zakłady ubezpieczeń innych zobowiązań, niż to wy-

nika z ww. ustawy o ubezpieczeniach upraw rolnych

572

ustala wysokość stawek taryfowych po dokonaniu

czenia i pokrycie kosztów wykonywania działalności

pieczeń jest obowiązany gromadzić odpowiednie dane

wek taryfowych i rezerw techniczno-ubezpieczenio-

wych.

Równocześnie uprzejmie informuję Panią Mar-

szałek, że w celu zwiększenia ochrony ubezpieczenio-

wej upraw rolnych i dostępu producentów rolnych do

odszkodowań w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju

gospodarskich, w którym proponuje się m.in.:

lub truskawek,

3) objęcie częściowym doﬁnansowaniemodszko-

W świetle proponowanych przepisów w przypadku

lub 9% sumy ubezpieczenia rolnik otrzymałby dopła-

wyżej tych stawek zapłaciłby rolnik we własnym za-

kresie.

Natomiast wprowadzenie nowych rozwiązań w za-

nictwie w wyniku stworzenia warunków dla stabili-

zacji prowadzonej przez zakłady ubezpieczeń działal-

ności ubezpieczeniowej w rolnictwie.

Powyższe znaj-

duje uzasadnienie w tym, że wobec kilkakrotnie

wyższej kwoty wypłaconych przez zakłady ubezpie-

czeń, które zawarły z ministrem rolnictwa i rozwoju

ujemne skutki przezimowania, w porównaniu do uisz-

czonych składek (wraz z dopłatami z budżetu pań-

stwa) konieczne jest wprowadzenie mechanizmów

zapobiegających zmniejszeniu poziomu ochrony ubez-

pieczeniowej upraw rolnych od ryzyka wystąpienia

mowania i przymrozki wiosenne (dla przykładu: od

pieczeń wypłaciły producentom rolnym odszkodowa-

nia z tytułu szkód spowodowanych przez ujemne

cie 583 mln zł).

W 2011 r. zakłady ubezpieczeń zawarły 138 425

umów ubezpieczenia upraw rolnych oraz 290 umów

ubezpieczenia zwierząt gospodarskich.

Ubezpieczono

3 032 633,74 ha powierzchni upraw rolnych oraz

1 245 670 szt. zwierząt gospodarskich.

Według stanu

na 30 czerwca 2012 r. zakłady ubezpieczeń zawarły

75 214 umów ubezpieczenia upraw rolnych oraz 171

umów ubezpieczenia zwierząt gospodarskich.

Ubez-

pieczono 1 425 306 ha powierzchni upraw rolnych

oraz 1 094 838 szt. zwierząt gospodarskich.

W 2012 r.

najwięcej umów ubezpieczenia upraw rolnych zawar-

to z producentami rolnymi od ryzyka gradu – ok.

107 tys., przymrozków wiosennych – ponad 21,5 tys.,

huraganu, deszczu nawalnego, piorunu, obsunięcia

się ziemi i lawin – po ponad 4 tys. umów.

Jednocześnie uprzejmie informuję Panią Marsza-

łek, że Komisja Europejska przygotowała propozycje

legislacyjne odnośnie do wspólnej polityki rolnej po

wienie instrumentów zarządzania ryzykiem w II ﬁla-

rze WPR w ramach projektu rozporządzenia Parla-

ROW).

W związku z powyższym propozycje rozwiązań

dotyczących funkcjonującego w Polsce systemu ubez-

pieczeń upraw rolnych i zwierząt gospodarskich

uwzględniające przepisy unijne w tym zakresie zosta-

ną przygotowane po przyjęciu ww. propozycji Komisji

Europejskiej przez Parlament Europejski i Radę.

Sekretarz stanu

Kazimierz Plocke

573

Odpowiedź

ministra skarbu państwa

w sprawie konsolidacji Zakładów Azotowych

Puławy SA w Puławach i Zakładów Azotowych

w Tarnowie-Mościcach SA (8777)

Ajchlera przekazaną do Ministerstwa Skarbu Pań-

stwa w dniu 20 września 2012 r. (znak: SPS-023-

-8777/12) poniżej przedstawiam informacje dotyczą-

ce procesu konsolidacji Zakładów Azotowych w Tar-

nowie-Mościcach SA (ZAT) z Zakładami Azotowymi

W dniu 13 czerwca 2012 r.

Zarząd ZAT ogłosił aktu-

alizację strategii spółki na lata 2012–2020.

Zaktuali-

zowana strategia ZAT zakłada umocnienie pozycji

spółki w branżach nawozowej oraz tworzyw sztucz-

nych, a także dalszą dywersyﬁkacjęproduktowąiryn-

kową zapewniającą większą elastyczność i odporność

na wahania koniunkturalne.

Jednym z elementów

ogłoszonej strategii jest konsolidacja w branży che-

micznej na rynku polskim.

Minister skarbu państwa wspiera nową strategię

ZAT.

W związku ze strategią zarządy ZAT i ZAP

wraz z zespołami doradców prowadzą prace anali-

tyczne, których celem jest wypracowanie optymal-

nych dla obu spółek warunków konsolidacji.

W dniu

20 września 2012 r. podpisane zostało porozumienie

w celu wspólnego opracowania umowy o konsolidacji.

Zgodnie z treścią porozumienia do dnia 30 paździer-

nika 2012 r. powinna być podpisana umowa dotyczą-

ca zasad ładu korporacyjnego oraz mechanizmów

zapewniających odpowiedni poziom ochrony przed

wrogim przejęciem, zaś w ciągu 30 dni od rejestracji

przez sąd rejestrowy podwyższenia kapitału zakła-

dowego ZAT umowa w zakresie strategii integracji

i rozwoju, której celem będzie zapewnienie poprawy

pozycji konkurencyjnej oraz warunków stabilnego

rozwoju.

Zgodnie z treścią porozumienia ZAT i ZAP prze-

prowadzą optymalizację modelu zarządzania i orga-

nizacji grupy kapitałowej przy uwzględnieniu zasady

równości i partnerstwa stron.

Dzięki konsolidacji ZAT i ZAP zyskają szansę na

wejście do grupy liderów europejskiego sektora che-

micznego.

Ze względu na skalę, dywersyﬁkacjędzia-

łalności i spodziewane synergie nowa grupa kapitało-

wa uzyska podstawy do osiągania atrakcyjnych wyni-

ków operacyjnych i stóp zwrotu dla akcjonariuszy.

Odpowiadając na pytanie dotyczące ewentualnego

wpływu planowanej konsolidacji na rynek producen-

tów nawozów azotowych, uprzejmie informuję, że

w swoich dotychczasowych decyzjach dotyczących

sja Europejska stwierdzała, że rynki nawozów mine-

ralnych (z nawozami azotowymi włącznie) obejmują

Gospodarczy (EOG) lub, biorąc pod uwagę poziom

Rynek nawozów azotowych, na którym prowadzą

geograﬁcznymszerszymniżterytoriumPolski.

Łącz-

ny udział obu spółek w światowym rynku nawozów

azotowych nie przekracza 3%, zaś w ramach EOG

waha się pomiędzy 10 a 15%.

ropejska stwierdzała także, że chociaż istnieje wiele

den wspólny rynek produktowy, gdyż z punktu widze-

nia klienta mogą być stosowane zamiennie, a producen-

ci mogą wytwarzać szeroką gamę tych produktów.

wozów odbiorcom końcowym zajmują się niezależni

dystrybutorzy, którzy obok nawozów ww. spółek ofe-

rują nawozy także innych producentów, sami będąc

ny skonsolidowany producent będzie miał zaś więk-

ducentami.

Przedstawiając powyższe wyjaśnienia, należy jed-

koncentrację ZAT i ZAP będzie Komisja Europejska.

Konsolidacja ZAP i ZAT jest rozpatrywana także

w kontekście jej wpływu na sektory gospodarki powią-

zane z branżą chemiczną.

W opinii ministra skarbu

państwa połączenie obu podmiotów nie będzie stano-

wiło zagrożenia dla bezpieczeństwa energetycznego

kraju w związku ze znaczną ilością gazu nabywanego

przez ZAP i ZAT na potrzeby produkcji.

Zagrożenie

wpływu na polski rynek gazu jest natomiast dostrze-

gane w sytuacji ewentualnej próby wrogiego przejęcia,

którego celem mogłoby być przeniesienie części pro-

dukcji poza granice Polski oraz zmiana dostawcy gazu,

co niewątpliwie odbiłoby się negatywnie na sytuacji

ﬁnansowejPGNiGSA.

Proceskonsolidacjiniweluje

jednak ryzyko wrogiego przejęcia w związku z wyższą

barierą ochrony wynikającą z przewidywanej znacznie

wyższej kapitalizacji grupy kapitałowej po zakończe-

niu procesu.

Dodatkowe mechanizmy obrony spółek

z grupy kapitałowej przed wrogim przejęciem są rów-

nież przedmiotem prac zarządów ZAP i ZAT i staną

się częścią opisanej w niniejszym piśmie projektowanej

umowy o konsolidacji.

Z poważaniem

Minister

574

Odpowiedź

leżącego na terenie miasta Dąbrowa Górnicza

(8779)

pelację pana posła Jerzego Borkowskiego (sygn.

SPS-

-023-8779/12) w sprawie remontu odcinka drogi krajo-

uprzejmie przedstawiam poniższe informacje.

Wniosek o doﬁnansowanieinwestycjipn.„Prze-

budowa drogi krajowej nr 94 na terenie miasta Dą-

browa Górnicza” został złożony w 2008 r. w ramach

cią TEN-T, PO „Infrastruktura i środowisko” na lata

oraz merytoryczną pierwszego stopnia.

Z uwagi na

tację uzyskaną przez inne projekty projekt miasta

Dąbrowa Górnicza został umieszczony na rezerwo-

wej liście rankingowej konkursu.

W wyniku oszczędności przetargowych w pozo-

stałych projektach wybranych do doﬁnansowania

w konkursie 8.2 i zwolnienia alokacji UE, w grudniu

2011 r. możliwa była aktualizacja listy rankingowej

i przeniesienie ww. projektu z pozycji rezerwowej na

podstawową oraz przystąpienie do oceny merytorycz-

nej drugiego stopnia.

W chwili obecnej Centrum Unijnych Projektów

Transportowych wstrzymało II etap oceny projektu

ze względu na uwagi w zakresie przeprowadzonej oce-

ny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko.

Ko-

nieczne było uzyskanie nowej decyzji o środowisko-

wych uwarunkowaniach oraz pozwolenia na budowę

dla części zakresu inwestycji.

O ile uzyskanie wyma-

ganej decyzji środowiskowej nastąpiło w dniu 31 sierp-

nia br., o tyle uzyskanie nowego pozwolenia na budowę

planowane jest w ostatnich dniach listopada br. Do

czasu dostarczenia wszystkich wymaganych doku-

mentów nie jest możliwe pozytywne zakończenie oce-

ny wniosku oraz przyznanie doﬁnansowania.

Należy również zaznaczyć, że przedmiotowa in-

westycja jest projektem dużym w rozumieniu art. 39

rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006, tj. jej koszt

całkowity przekracza 50 mln EUR i w związku z tym

doﬁnansowanieprojektubędziewymagałopotwier-

dzenia ze strony KE.

Podczas oceny dokumentacji

KE zwraca szczególną uwagę na zgodność inwestycji

z przepisami wspólnotowymi w zakresie ochrony śro-

dowiska, tym istotniejsze jest wyjaśnienie wszelkich

wątpliwości na obecnym etapie.

Równocześnie pragnę zapewnić, że ocena uzupeł-

nionych dokumentów, jak również procedura uzgad-

niania umowy o doﬁnansowanieinwestycjizostaną

przeprowadzone niezwłocznie w celu podpisania

umowy w możliwie najszybszym terminie.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Patrycja Wolińska-Bartkiewicz

Warszawa, dnia 9 października 2012 r.

w sprawie ﬁnansowania Mistrzostw Świata

(8780)

SPS-023-8780/12, w sprawie ﬁnansowaniaMistrzostw

uprzejmie informuję, co następuje.

Ad 1.

Departament Sportu Wyczynowego Mini-

sterstwa Sportu i Turystyki według swoich kompeten-

cji wspiera przygotowania oraz starty reprezentacji

w ramach realizowanych umów na zadania zlecone.

Ze środków będących w dyspozycji DSW MSiT

w ramach „Programu doﬁnansowaniazadańzwią-

zanych z przygotowaniem kadry narodowej do udzia-

łu w igrzyskach olimpijskich w mistrzostwach świa-

ta lub mistrzostwach Europy” dla Polskiego Związku

Piłki Siatkowej przekazano w 2011 r. 8 708 840 zł,

a w 2012 r. przyznano 9 100 000 zł.

Aktualnie nie są podane informacje o wysokości

planowanej dotacji z budżetu państwa na 2013 r. na

ślić jej wysokości dla Polskiego Związku Piłki Siat-

kowej.

Ad 2.

W dotychczasowej praktyce doﬁnansowy-

wania zadań zlecanych polskim związkom sporto-

wym realizowanych w ramach programów prowadzo-

nych przez MSiT nie stosowano rozwiązań polegają-

cych na wyłączaniu specjalnych środków na wspie-

ranie organizacji imprez sportowych.

Od 13 kwietnia

2011 r. zarządzeniem nr 13 ministra sportu i tury-

styki w sprawie promocji sportu poprzez wspieranie

Polski wprowadzono możliwość doﬁnansowaniaor-

ganizacji zawodów międzynarodowych, których pro-

gram obejmuje sporty i konkurencje objęte progra-

mem igrzysk olimpijskich, igrzysk paraolimpijskich

lub igrzysk głuchych.

Przyznawanie środków ﬁnan-

sowych na ten cel odbywa się w trybie konkursowym

575

łalności pożytku publicznego i wolontariacie (Dz. U.

W 2011 r. na powyższe zadania przekazano inte-

resariuszom 2 700 000 zł, w tym m.in. na organizację

turnieju międzynarodowego w siatkówce plażowej

w Niechorzu.

W 2012 r. nie realizowano zadań w zakresie pro-

mocji sportu poprzez wspieranie organizacji zawodów

Ministerstwo Sportu i Turystyki rozważy możli-

wość przyznania w 2013 r. środków ﬁnansowychna

zadania w zakresie promocji sportu poprzez wspieranie

Polski w miarę posiadanych środków ﬁnansowych.

Z wyrazami szacunku

Minister

Joanna Mucha

przeniesienie sześcioletnich dzieci ze szkół

podstawowych do przedszkoli (8781)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

-023-8781/12) w sprawie braku przepisów umożliwia-

jących przeniesienie sześcioletnich dzieci ze szkół pod-

stawowych do przedszkoli, wyjaśniam, co następuje.

Podstawa programowa klas I–III jest oparta na

wiedzy psychologicznej o rozwoju dziecka i dostoso-

wana do prawidłowości rozwojowych dziecka sześcio-

letniego.

W sposób konkretny wskazuje oczekiwania

i wymagania wobec dziecka.

Daje dobre podstawy

dalszej edukacji, sprzyja wyrównywaniu szans w na-

uce i wychowaniu oraz stopniowo wprowadza dziecko

w świat wiedzy oraz wspomaga jego wszechstronny

rozwój.

Badania naukowe w zakresie psychologii rozwo-

której uczniowie zdobywają wiedzę i umiejętności

zgodnie z ich indywidualnym rozwojem umysłowym.

tencji społecznych.

Zadaniem nauczycieli edukacji wczesnoszkolnej

jest:

— podejmowanie działań wychowawczych, proﬁ -

laktycznych i opiekuńczych,

— indywidualizowanie pracy z uczniem zależnie

od jego potrzeb i możliwości,

— znajomość podstawy programowej wychowania

przedszkolnego w celu zachowania ciągłości wycho-

wania i kształcenia,

— zapewnienie uczniom poczucia akceptacji i bez -

pieczeństwa niezbędnych w procesie adaptacji,

— systematyczne doskonalenie się w zakresie pra -

cy z uczniem młodszym.

Nie ma przepisów zabraniających zaprzestania przez

lepsze.

Takie przeniesienie jest możliwe przed uzy-

skaniem promocji do klasy II.

Ministerstwo Edukacji Narodowej nie prowadzi

mie oświaty w kwestii doprecyzowania przepisów

określających sytuacje umożliwiające przeniesienie

sześciolatków ze szkoły podstawowej do przedszkola.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Joanna Berdzik

576

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w Ministerstwie Środowiska

funkcjonowanie elektrowni wiatrowych (8782)

Szanowna Pani Marszałek!

Nawiązując do inter-

pelacji posła Jana Warzechy z dnia 11 września br.

w sprawie przepisów regulujących funkcjonowanie

elektrowni wiatrowych w Polsce przekazanej pismem

wicemarszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej pana

Marka Kuchcińskiego z dnia 13 września br. (znak:

SPS-023-8782/12), przedstawiam w załączeniu sto-

sowne wyjaśnienia przygotowane we współpracy

z ministerstwem zdrowia oraz jednostkami podległy-

mi i nadzorowanymi.

1.

Czy ministerstwo zamierza uregulować kwestię

odległości elektrowni wiatrowych od zabudowań

mieszkaniowych i terenów o szczególnych walorach

krajobrazowych?

Odnosząc się do kwestii regulacji odległości elek-

trowni wiatrowych od zabudowań mieszkaniowych

podkreślenia wymaga skala trudności, jaka wiązała-

dzo dużej liczby zmiennych, które stanowią o natę-

żeniu i wielkości rozchodzącego się hałasu, oraz in-

nych generowanych przez tego typu przedsięwzięcia

oddziaływań, nie jest możliwe podanie bezwzględnej

lizowane turbiny wiatrowe, aby nie powodować ne-

gatywnego wpływu na ludzi.

Zawarcie w aktach

prawnych jakichkolwiek, chociażby przybliżonych,

wartości parametru oddalenia od miejsca przezna-

czonego do pobytu ludzi ze względu na brak wielu

oraz środowiskowych obarczone byłoby bardzo dużą

budowań mieszkalnych, obiektów zabytkowych czy

innych elementów środowiska, w jakiej można zloka-

lizować siłownie wiatrowe, aby nie oddziaływały one

czas znane są kluczowe parametry zamierzenia in-

westycyjnego, wykonane są lub będą odpowiednie

szych obszarów.

W przypadku braku możliwości wy-

eliminowania negatywnego oddziaływania na ludzi

lub środowisko następuje odmowa zgody na realiza-

cję przedsięwzięcia.

Uprzejmie informuję, iż Generalna Dyrekcja Ochro-

ny Środowiska przygotowała publikację „Wytyczne

sko farm wiatrowych”.

Zawiera ona dane dotyczące

m.in. badań dotyczących wpływu elektrowni wiatro-

wych na zdrowie ludzi oraz na środowisko.

Przedsta-

wia oddziaływanie energetyki wiatrowej na środowi-

sko akustyczne, mówi o wpływie infradźwięków, pola

elektromagnetycznego itp.

Zadaniem wytycznych

wiskowej oraz wskazanie, jak należy prowadzić pro-

cedurę oceny oddziaływania na środowisko przy

siedztwie osoby.

Konieczność wykonania oceny oddziaływania na

środowisko przy budowie elektrowni wiatrowej wy-

daje się być wystarczająca w zakresie oszacowania

wpływu inwestycji na środowisko i zdrowie ludzi.

Ze względu na obserwowany dynamiczny rozwój

zacji pozarządowych i jednostek naukowych oraz

władz zarówno rządowych, jak i samorządowych, pro-

wadzi nieustający dialog w kwestii odległości elek-

Resort środowiska stoi na stanowisku, zgodnie

z którym należy zwiększyć zakres badań i monito-

ringu zdrowia mieszkańców terenów położonych

ne (w kategoriach wartości dla bioróżnorodności kra-

ju) oraz cenne krajobrazowo powinny być wyłączone

z lokalizacji energetyki wiatrowej, jeśli zachodzi ry-

zyko występowania potencjalnie znaczącego wpływu

Ponadto uprzejmie informuję, iż wszelkie wpły-

wające do Ministerstwa Środowiska postulaty w spra-

wie ustanowienia regulacji odległości turbin wiatro-

wych od siedzib ludzkich oraz obszarów chronionych

2.

Czy według ministerstwa obecnie obowiązujące

regulacje zapewniają bezpieczeństwo dla osób zamiesz-

kujących w sąsiedztwie elektrowni wiatrowych?

577

Zagadnienia związane z wpływem turbin wiatro-

Kluczowym materiałem dowodowym w przepro-

wadzanej ocenie jest przygotowywany przez inwesto-

ra raport o oddziaływaniu planowanego przedsię-

wzięcia na środowisko.

W dokumencie tym powinny

wiska oraz ludzi, jakie wiązać się mogą z realizacją,

eksploatacją; użytkowaniem i likwidacją inwestycji.

uzgodnienia realizacji inwestycji.

podstawie zgromadzonego materiału dowodowego

578

Podczas oceny oddziaływania na środowisko we-

wadzonymi badaniami, obliczeniami oraz wypływa-

jącymi z nich wnioskami odnośnie oddziaływań ge-

nerowanych przez projektowane turbiny wiatrowe.

kich uwag w związku z projektowanym przedsięwzię-

ciem.

Organ administracji wydający ww. decyzję zo-

bowiązany jest do rozpatrzenia oraz ustosunkowania

gnięciu.

Minimalizacja generowanych przez farmy wiatro-

ności, położonych w ich pobliżu oraz zabezpieczenie

pisem wymagań ochrony środowiska.

Reasumując, należy stwierdzić, iż obowiązujące

Uprzejmie informuję, iż z informacji otrzymanych

od Ministerstwa Zdrowia wynika, że kwestia wpływu

elektrowni wiatrowych na zdrowie ludzi nie była

przedmiotem prac instytutów badawczych współpra-

cujących z Państwową Inspekcją Sanitarną, takich

ra w Łodzi, Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Śro-

dowiskowego w Sosnowcu, Narodowy Instytut Zdro-

Resort zdrowia wskazuje, iż w publikowanych ra-

portach, zarówno Światowej Organizacji Zdrowia

dują się twierdzenia, że energetyka wiatrowa jest

sobów wytwarzania energii elektrycznej.

Określenie

wpływ na ekosystemy, roślinność, warunki klima-

tyczne oraz emisja dźwięków i promieniowania).

Naj-

częściej w literaturze pojawiają się zestawienia poka-

zujące ogromną korzyść turbin wiatrowych w zesta-

wieniu z elektrownią tradycyjną w ujęciu braku emi-

sji dwutlenku węgla (gazu powodującego intensyﬁ-

kację efektu cieplarnianego) w odniesieniu do wiel-

kości produkowanej energii.

Pomimo, że energia wia-

mych publikacjach WHO podkreśla, że jej produkcja

dowiska), w sposób pośredni i bezpośredni ma wpływ

na zdrowie człowieka.

Podkreślono, że pomimo braku

emisji zanieczyszczeń do atmosfery elektrownie wia-

trowe mogą stanowić problem, szczególnie w skali

lokalnej, głównie ze względu na uciążliwość wynika-

łasu i promieniowania), oraz mogą się wiązać ze znacz-

579

nymi przeobrażeniami w krajobrazie i zagospodaro-

waniu terenu, jak i coraz częstszym faktem braku

przez lokalne społeczności.

Badania wskazują rów-

nież, że kwestia nastawienia społeczeństwa do tego

w trakcie planowania inwestycji i przeprowadzenie

rzetelnej kampanii informacyjnej.

zdrowia w trakcie konsultacji społecznych warto

dowisku naturalnemu, a tym samym zdrowiu.

Szcze-

przeznaczyć na realizację działań proekologicznych

i zdrowotnych.

Potwierdzają to wyniki badań nauko-

wych, w których, jak wskazuje resort zdrowia, przy

odległości zabudowań od farm wiatrowych zlokalizo-

su i występowania objawów syndromu turbin wiatro-

wych czy choroby wibroakustycznej jest znikoma.

Większość opublikowanych wyników badań epi-

ny).

Istnieją wyniki badań pokazujące, że hałas emi-

towany z turbin wiatrowych może powodować zakłó-

cenia snu.

Negatywne skutki zdrowotne wynikające

z zakłócenia snu są dość dobrze udokumentowane.

jętych wartości normatywnych.

Pomimo że nie wy-

kazano bezpośredniego wpływu infradźwięków emi-

gólnie, że sam mechanizm oddziaływania infradź-

miały i dostatecznie wyjaśniony).

Według informacji przekazanych przez resort

zdrowia ze względu na niewystarczającą liczbę badań

jednoznaczne rozstrzygnięcie tej kwestii.

Największe

wątpliwości budzą zagadnienia związane ze szkodli-

wym oddziaływaniem generowanego przez turbiny

wiatrowe hałasu, infradźwięków, promieniowania

tania cieni i reﬂeksówświatłaorazmożliwościodry-

wania się kawałków lodu z łopat wirnika.

Podsekretarz stanu

Beata Jaczewska

Warszawa, dnia 8 października 2012 r.

w sprawie zmniejszającej się

liczby lekarzy wojskowych (8784)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

szającej się liczby lekarzy wojskowych (nr SPS-023-

-8784/12), uprzejmie proszę o przyjęcie następujących

wyjaśnień.

Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej służy 782 oﬁce-

rów lekarzy, co stanowi 63% ukompletowania stano-

wisk służbowych.

Porównując ten wskaźnik z war-

tościami w latach minionych, który kształtował się

na poziomie 66% w 2009 r., 60% w 2010 r. oraz 66%

w 2011 r., należy podkreślić, że mimo utrzymywania

się na praktycznie niezmienionym poziomie wskaź-

nika ukompletowania malała liczba oﬁcerówlekarzy

– z 1235 w 2009 r. do 848 w 2011 r.

Liczba lekarzy

wojskowych jest ściśle powiązana z liczbą etatów

przeznaczonych dla lekarzy w Siłach Zbrojnych Rze-

czypospolitej Polskiej.

Odnosząc się do pytania pana posła Jana Warze-

chy dotyczącego działań resortu obrony narodowej

na rzecz utworzenia systemu motywacyjnego dla przy-

szłych lekarzy wojskowych, uprzejmie informuję, że

580

udoskonaleniem systemu pozyskiwania, kształcenia

i wykorzystywania oﬁcerówlekarzywSiłachZbroj-

nych Rzeczypospolitej Polskiej oraz doskonaleniem

systemu skutecznego motywowania i ﬁnansowania

w taki sposób, aby służba w armii była dla lekarzy

wojskowych konkurencyjna z pracą w placówkach

cywilnych.

Dotychczasowe działania prowadzone

w resorcie obrony narodowej w latach 2008–2009

skutkowały wprowadzeniem funkcjonującego obec-

nie systemu pozyskiwania i kształcenia kadr na po-

trzeby korpusu medycznego.

System ten opiera się

na trzech wariantach przygotowania kandydatów na

lekarzy wojskowych:

1) wariant pierwszy (podstawowy) – kształcenie

i szkolenie kandydatów na oﬁcerów od pierwszego

roku studiów na Wydziale Wojskowo-Lekarskim Uni-

wersytetu Medycznego w Łodzi,

2) wariant drugi (uzupełniający) – kształcenie

i szkolenie kandydatów na oﬁcerówrekrutowanych

spośród studentów wszystkich krajowych uczelni me-

dycznych, którzy ukończyli pierwszy rok studiów,

3) wariant trzeci (uzupełniający) – szkolenie kan-

dydatów na oﬁcerówrekrutowanychspośródabsol-

wentów uczelni medycznych w ramach studium oﬁ-

cerskiego.

Działaniem priorytetowym jest uzyskanie dla

Wydziału Wojskowo-Lekarskiego Uniwersytetu Me-

dycznego w Łodzi corocznego limitu 60 miejsc dla

studentów wojskowych rekrutowanych od pierwsze-

go roku studiów.

Pozwoli to na uzupełnienie braków

kadrowych wojskowej służby zdrowia oraz rotację

kadry związaną z odchodzeniem lekarzy wojskowych

z zawodowej służby wojskowej.

Przy uzyskaniu tego

limitu i konsekwentnym naborze w kolejnych latach

w 2015 r. w Uniwersytecie Medycznym w Łodzi po-

winno kształcić się 360 studentów wojskowych, dla

których bazę logistyczną oraz ośrodek szkolenia woj-

skowego będzie stanowiło Wojskowe Centrum Kształ-

cenia Medycznego.

W resorcie obrony narodowej podjęto również pra-

ce zmierzające do uatrakcyjnienia służby wojskowej

dla lekarzy pełniących zawodową służbę wojskową.

W tym celu przewiduje się nowelizację ustawy z dnia

Planuje się między innymi usprawnienie systemu

rozwoju służbowego i wykorzystania zasobów osobo-

wych żołnierzy zawodowych (w tym oﬁcerówlekarzy)

przez umożliwienie zaszeregowania stanowisk służ-

bowych oﬁcerówmłodszychdodwóchstopniwojsko-

wych.

Oﬁcerbędziemógłpełnićsłużbęnatymsa-

mym stanowisku przez okres dłuższy niż obecnie,

bez przenoszenia go na inne stanowisko, często

w innym garnizonie.

Po trzech latach służby na ta-

kim stanowisku, po uzyskaniu wzorowej lub bardzo

dobrej ogólnej oceny w ostatniej opinii służbowej bę-

dzie istniała możliwość zmiany zaszeregowania zaj-

mowanego przez niego stanowiska służbowego do

wyższego stopnia wojskowego i nowych grup uposa-

żenia.

Nowelizacja zakłada również możliwość zwal-

niania żołnierza lekarza uczestniczącego w specjali-

zacji medycznej od zajęć służbowych w jednostce woj-

skowej do 15 dni w miesiącu.

Przyjmuje się, że roz-

wiązanie to wpłynie pozytywnie na proces podnosze-

nia kwaliﬁkacjizawodowychprzezżołnierzylekarzy

i ureguluje problem godzenia obowiązków służbo-

wych z rozwojem zawodowym lekarzy wojskowych.

Brak tej możliwości skutkował niejednokrotnie od-

chodzeniem lekarzy z armii.

Kolejnym rozwiązaniem, które wpłynie na atrak-

cyjność pełnienia zawodowej służby wojskowej przez

żołnierzy lekarzy, będzie wprowadzenie zasad umoż-

liwiających żołnierzom zawodowym wchodzenie

w skład organów spółek kapitałowych wykonujących

działalność leczniczą, utworzonych przez ministra

obrony narodowej.

Przedstawiając powyższe wyjaśnienia, pozostaję

Warszawa, dnia 10 października 2012 r.

zespołu zamkowo-parkowego

w Baranowie Sandomierskim (8785)

czypospolitej Polskiej, z dnia 13 września 2012 r., o zna-

ku: SPS-023-8735/12, w sprawie przyszłości zespołu

zamkowo-parkowego w Baranowie Sandomierskim

zarządza zespołem zamkowo-parkowym w Barano-

581

nieniu z wojewódzkim konserwatorem zabytków (jak

czające kamieniarkę i polichromię dziedzińca arka-

dowego, konserwację i rekonstrukcję elementów wy-

stroju kaplicy zamkowej, apartamentów zamkowych,

lerii Tylmanowskiej.

Przeprowadzono również przy

współﬁnansowaniuśrodkamiEuropejskiegoFundu-

szu Rozwoju Regionalnego prace odtworzeniowe

oraz prace modernizacyjne przy zabytkowej oranże-

rii.

Obecnie prowadzona jest również inwestycja po-

legająca na budowie pola golfowego.

-parkowego w Baranowie Sandomierskim, a prowa-

W związku z realizowaną przez Zarząd Agencji Roz-

woju Przemysłu SA strategią działania Agencji Rozwo-

ju Przemysłu SA na lata 2012–2015, która została po-

zytywnie zaopiniowana przez radę nadzorczą spółki,

w dniu 22 marca 2012 r., podjęto decyzję o rezygnacji

z wykonania dokumentacji projektowej zadania: Roz-

budowa istniejącego budynku hotelowego o dodatkowy

segment na 50 pokoi hotelowych w Baranowie Sando-

mierskim.

Wiązało się to z faktem, iż przyjęta strategia

przewidywała m.in. wyłączenie działalności hotelar-

sko-gastronomicznej związanej z ZZP w Baranowie

Sandomierskim i sprzedaż obiektu.

Mając na uwadze realizację ww. strategii, Zarząd

ARP SA uruchomił procedurę sprzedaży zespołu.

Po przeprowadzeniu analizy złożonych ofert,

ważnił postępowanie dotyczące sprzedaży zespołu.

Jednocześnie w ocenie Zarządu ARP SA należy zwró-

cja została poinformowana o toczących się postępo-

waniach spadkowych dotyczących nieruchomości.

bliższych dniach może zostać złożony wniosek do wo-

jewody podkarpackiego o wydanie decyzji ustalającej,

że nieruchomość stanowiąca zespół parkowo-pałaco-

wy w Baranowie Sandomierskim nie podlegała prze-

dotyczącego wystąpienia samorządu wojewódzkiego

w sprawie przejęcia zamku, Zarząd ARP SA poinfor-

mował, iż uchwała, nr XXIV/448/12, Sejmiku Woje-

podkarpackiego z propozycją rozważenia przejęcia

przez woj. podkarpackie posiadanych zespołów zam-

kowo-parkowych w Krasiczynie oraz w Baranowie

Sandomierskim.

Wniosek ARP SA pozostał jednak

w sprawie trudnej sytuacji ﬁnansowej

Instytutu „Pomnik – Centrum Zdrowia Dziecka”

SPS-023-8787/12) w sprawie trudnej sytuacji ﬁnan-

sowej Centrum Zdrowia Dziecka uprzejmie proszę

o przyjęcie poniższego.

W większości krajów europejskich, w tym w Pol-

sce, do rozliczeń ze szpitalami wykorzystywane są

re sprzyjają efektywnemu leczeniu i umożliwiają roz-

poznanie kosztów związanych z poszczególnymi pro-

cedurami leczniczymi oraz diagnostycznymi.

Polski

system jednorodnych grup pacjentów (JGP) został

rym szpitale wysokospecjalistyczne mają zróżnico-

waną płatność za świadczenia zdrowotne w stosunku

do mniejszych szpitali regionalnych i miejskich.

W pol-

skim systemie JGP grupy posiadają wartości wyra-

żone w punktach.

Każdy punkt posiada wartość wy-

wobec której mają zastosowanie odpowiednie wskaź-

niki.

Warto w tym miejscu zaznaczyć, iż postulowany

przez Centrum Zdrowia Dziecka postulat dot. zasto-

582

sowania współczynnika korygującego wycenę świad-

czeń w wysokości 1,2 bez takiej podbudowy kosztowej

nie znajduje w chwili obecnej uzasadnienia.

powiatowych i wysokospecjalistycznych jest nie-

specjalistyczne, z uwagi iż są bardziej kosztochłonne,

tualne różnicowanie wycen świadczeń realizowanych

przez poszczególne podmioty lecznicze należałoby

poprzedzić wprowadzeniem regulacji dotyczących li-

czenia kosztów oraz obowiązku przekazywania da-

nych kosztowych do właściwych podmiotów.

Nadmie-

niam, iż obecnie w NFZ obowiązuje procedura zarzą-

celu formułowanie wniosków i zaleceń w zakresie wy-

ceny grup lub świadczeń.

Niemniej jednak modyﬁka-

cja i dalszy rozwój systemu JGP w kierunku wpro-

wadzenia odrębnego systemu ﬁnansowaniaszpitali

specjalistycznych wymagają spełnienia szeregu wa-

runków prawnych, ﬁnansowych oraz organizacyj-

cjalistycznej oraz pozostałych zakresów i rodzajów

nych oraz przepisów wykonawczych do tej ustawy.

nania stosowanych zamian w strukturze NFZ prze-

prowadzona zostanie weryﬁkacjaobowiązującejwy-

ceny świadczeń szpitalnych przez niezależną zarów-

no od funduszu, jak i Ministerstwa Zdrowia instytu-

cję, tj. Agencję Taryﬁkacji.

przez pana posła jest możliwy.

Niemniej jednak jego

niem ww. czynników.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Sławomir Neumann

szpitalnych spółek (8788)

SPS-023-8788/12), w sprawie złej sytuacji ﬁnansowej

szpitalnych spółek uprzejmie proszę o przyjęcie po-

niższego.

Decyzja w sprawie przekształcenia samodzielnego

pitałową uzależniona jest od inklinacji podmiotu two-

rzącego (głównie samorządów) oraz ma charakter

fakultatywny.

W przypadku gdy podmiot tworzący

micznej i leczniczej, albowiem spółka powstała w wy-

niku przekształcenia będzie musiała się dostosować

mieniam, iż w momencie gdy podmiot leczniczy wy-

kazuje brak płynności oraz ma znaczące zadłużenie,

to jego funkcjonowanie w przypadku zmiany organi-

zacyjno-prawnej bez uprzedniej stabilizacji sytuacji

ekonomiczno-ﬁnansowejSPZOZzgóryskazanejest

na niepowodzenie i upadłość.

Wskazać ponadto należy, iż jednostki samorządu

terytorialnego (j.s.t.), wykonując zadania publiczne

dotyczące m.in. zapewnienia społecznościom lokal-

cę w sprawowaniu tej władzy, w granicach przyzna-

nej im przez prawo oraz prawem chronionej samo-

dzielności.

Przepisy konstytucji w sferze prawa pu-

Zdrowia analizuje sytuację ﬁnansowąspółekkapita-

łowych objętych programem wieloletnim pod nazwą

rządom podejmującym działania dla poprawy promo-

wania racjonalnych zasad gospodarowania mająt-

kiem w podmiotach leczniczych.

Spośród 52 spółek

prowadzących działalność leczniczą, których pod-

mioty tworzące brały udział w programie i które wy-

raziły zgodę na udostępnienie danych ﬁnansowych,

22 z nich na dzień 31 grudnia 2011 r. wypracowały

34 spółki (65,4%), zachowały płynność ﬁnansową–

zdolność do terminowego regulowania zobowiązań.

Na spłatę długów przejętych przez samorządy prze-

753 738 681,42 zł.

Uruchomienie tych środków umoż-

liwiło pokrycie ponad połowy długów przejętych po

zlikwidowanych SPZOZ.

Zapoczątkowane dzięki pro-

gramowi zmiany organizacyjno-prawne SPZOZ w dłu-

583

gofalowym wymiarze rokują poprawę efektywności

funkcjonowania systemu.

ję, iż uprawnienia kontrolne określone w ustawie

ministrowi zdrowia prawo do przeprowadzania kon-

troli podmiotów leczniczych pod względem zgodności

z prawem oraz medycznym.

Natomiast nadzór spra-

wowany przez radę nadzorczą w spółkach kapitało-

wych dotyczy działalności tego podmiotu gospodar-

czego w formie spółki prawa handlowego.

Zadaniem

rady nadzorczej jest bowiem niezależna ocena, kon-

trola oraz wprowadzenie ewentualnych zmian w czyn-

nościach zarządu tej spółki w przypadku niekorzyst-

nej sytuacji ﬁnansowejizagrożeniaupadłością.

Po-

nadto utworzenie i prowadzenie przez spółkę handlo-

wą podmiotu leczniczego daje możliwość skorzysta-

nia przez spółkę kapitałową zagrożoną niewypłacal-

nością z przepisów o postępowaniu naprawczym

znaczyć, iż spółka kapitałowa prowadząca działal-

miast na mocy art. 13 ustawy Kodeks spółek handlo-

wych na zobowiązania spółki kapitałowej w organi-

zacji odpowiadają solidarnie spółka i osoby, które

nie z podmiotami, o których mowa wyżej, za jej zobo-

wiązania do wartości niewniesionego wkładu na po-

krycie objętych udziałów lub akcji).

Nadmieniam, iż celem promowania racjonalnych

zasad gospodarowania w podmiotach leczniczych Mi-

nisterstwo Zdrowia prowadzi projekt pn. „Nowocze-

sne zarządzanie w zakładach opieki zdrowotnej”.

Głównym celem projektu jest szkolenie osób zalicza-

jących się do kadry zarządczej podmiotów leczniczych

w zakresie możliwości wykorzystania narzędzi ra-

chunkowości zarządczej oraz w zakresie metodologii

zbierania, przetwarzania i raportowania informacji

o kosztach świadczeń zdrowotnych.

Dodatkowym ce-

lem projektu jest upowszechnienie wiedzy na temat

li organizacji opieki zdrowotnej zarówno wśród osób

Jednocześnie uprzejmie informuję, iż zadania ma-

przywracaniu i poprawie zdrowia, zgodnie z art. 97

dania realizuje za pomocą dyrektorów oddziałów wo-

czeniach), gdyż właśnie oni posiadają najpełniejszą

z art. 132 ust. 1 cytowanej ustawy, podstawą udzie-

lenia świadczeń jest umowa pomiędzy świadczenio-

dawcą a dyrektorem OW funduszu.

Warto w tym miej-

scu zaznaczyć, iż zapewnienie przez państwo prawa

kich rodzajów świadczeń.

Nie oznacza to także ich

pełnej bezpłatności.

NieﬁnansowaneprzezNFZsą

Nadmieniam, iż świadczenia opieki zdrowotnej

ﬁnansowaneześrodkówpublicznychmogąbyćudzie-

lane zarówno przez podmioty publiczne i niepublicz-

ne, osoby wykonujące zawód medyczny, grupową

nie jest istotna.

Każdy świadczeniodawca udzielający

świadczeń w ramach umowy z funduszem musi umie-

świadczenia, tablicę informacyjną, która jest zna-

kiem dla pacjenta, iż w tym miejscu może on skorzy-

W przypadku gdy w tym samym budynku mieszczą

się także inne poradnie, które nie zawarły umowy

z funduszem, logo NFZ powinno wskazywać jedno-

znacznie, gdzie udzielane są bezpłatne świadczenia

zdrowotne.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

w sprawie uregulowania prawnego

zasad zwolnienia z obowiązku świadczenia

(8791)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

wy o pracę przekazaną przy piśmie z dnia 13 wrze-

śnia br., znak: SPS-023-8791/12, uprzejmie wyja-

śniam, co następuje.

wiedzenia umowy o pracę jest końcowym okresem

zatrudnienia pracownika u danego pracodawcy.

W ca-

584

łym okresie zatrudnienia, zgodnie z istotą stosunku

pracy, pracownik jest obowiązany do wykonywania

pracy określonej w umowie o pracę, a pracodawca –

do wypłaty wynagrodzenia.

Dotyczy to zatem także

czas nieokreślony, tj. okresu zatrudnienia przypada-

jącego po oświadczeniu woli pracownika lub praco-

dawcy skutkującym rozwiązaniem takiego stosunku

pracy w zwykłym, normalnym trybie.

Istotą bowiem

stosunku pracy jest wzajemna więź zobowiązaniowa,

świadczenia.

W zamian za wykonywanie pracy przez

pracownika pracodawca ma obowiązek jego zatrud-

niania, co w praktyce powinno oznaczać dopuszcze-

nie pracownika do faktycznego wykonywania uzgod-

cę (a więc także przez okres wypowiedzenia).

W świe-

tle powyższego zwolnienie pracownika z obowiązku

staje w sprzeczności z istotą stosunku pracy.

Potwier-

dziło to zresztą orzecznictwo Sądu Najwyższego, któ-

trudnienia przy pracy określonego rodzaju (art. 22 § 1

puszczenia pracownika do świadczenia umówionej

pracy.

Należy dodać, że przepisy Kodeksu pracy zawie-

rają natomiast szczególną regulację prawną w kwe-

stii niewykonywania pracy w okresie wypowiedzenia

i zachowania przez pracownika za ten czas prawa do

wynagrodzenia – w odniesieniu do pracowników,

powołania (art. 70 § 2 Kodeksu pracy).

Taka regula-

cja jest uzasadniona ze względu na rodzaj pracy, jaką

wykonują pracownicy zatrudniani na podstawie po-

wołania.

Zazwyczaj pełnią oni funkcje kierownicze,

wchodząc w skład organów zarządzających danym

podmiotem, lub kierują pracą wyodrębnionych komó-

rek organizacyjnych danego podmiotu.

Odsunięcie

takich pracowników w okresie wypowiedzenia sto-

sunku pracy nawiązanego na podstawie powołania

od możliwości podejmowania decyzji mających decy-

dujący wpływ na funkcjonowanie danego podmiotu

leży zatem w interesie tego podmiotu, a jednocześnie

umożliwia przejęcie i pełnienie funkcji kierowniczych

przez kolejnych pracowników.

Powołany przepis Ko-

deksu pracy stanowi, że w okresie wypowiedzenia

oblicza się, stosując zasady obowiązujące przy usta-

laniu ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczyn-

kowy, o czym stanowi przepis § 1 pkt 3 rozporządze-

nia stanowiącego podstawę obliczania odszkodowań,

nia oraz innych należności przewidzianych w Kodek-

jednakże zauważyć, że nawiązywanie stosunku pra-

cy na podstawie powołania zostało znacznie ograni-

czone w drodze nowelizacji przepisów Kodeksu pracy

1996 r. stosunek pracy na podstawie powołania na-

wiązuje się jedynie w przypadkach wyraźnie określo-

nych w przepisach rangi ustawowej, a nie jak po-

przednio z każdym kierownikiem zakładu pracy

i jego zastępcą.

W konsekwencji także instytucja

zwolnienia takich pracowników w okresie wypowie-

dzenia z obowiązku wykonywania pracy ma obecnie

bardzo ograniczony zakres stosowania.

Także w odniesieniu do pracowników, których

prawa i obowiązki są regulowane w sposób szczegól-

ny tzw. pragmatykami służbowymi, istnieją w oma-

wianym zakresie odrębne regulacje prawne.

Przykła-

dem może tu być przepis art. 72 ustawy z dnia 21

wypowiedzenia członek korpusu służby cywilnej

waniem prawa do wynagrodzenia.

Przedstawiając powyższe, wyrażam pogląd, że

w praktyce mogą wystąpić wyjątkowe sytuacje, w któ-

rych zwolnienie pracownika zatrudnionego na pod-

stawie umowy o pracę i objętego przepisami Kodeksu

pracy z obowiązku świadczenia pracy w okresie wy-

powiedzenia może być usprawiedliwione słusznym

cy przez pracownika w tym czasie byłoby sprzeczne

z zasadami współżycia społecznego.

Jednakże w ta-

kich sytuacjach powstrzymywanie się przez pracow-

nika od wykonywania pracy powinno nastąpić za

stosunku pracy, jak również z cywilistycznej zasady

swobody umów.

Pragnę także dodać, że przepisy Kodeksu pracy

umożliwiają pracodawcy udzielenie pracownikowi

urlopu wypoczynkowego w okresie wypowiedzenia,

dokonała wypowiedzenia.

Dotyczy to całego urlopu

zaległego, a także urlopu wypoczynkowego w wymia-

rze proporcjonalnym, należnego za rok, w którym

dochodzi do ustania zatrudnienia (art. 167

1

Kodeksu

pracy).

Przedstawiając powyższe, wyrażam pogląd, iż

trzeby ustawowego określenia zasad zwalniania pra-

cownika z obowiązku wykonywania pracy w okresie

Podsekretarz stanu

Radosław Mleczko

Warszawa, dnia 12 października 2012 r.

585

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w sprawie uruchomienia rządowego

programu ﬁnansowania przedszkoli

z budżetu centralnego (8792)

terpelację pana posła Piotra Stanisława Polaka w spra-

wie uruchomienia rządowego programu ﬁnansowa-

nia przedszkoli z budżetu centralnego (znak: SPS-

-023-8792/12) uprzejmie wyjaśniam, co następuje.

Zapewnienie kształcenia, wychowania i opieki,

zakresie również określa powyższa ustawa.

W myśl

rialnego należy m.in. zakładanie i prowadzenie pu-

blicznych przedszkoli, szkół oraz placówek.

ganizacja wychowania przedszkolnego dla dzieci

na własną odpowiedzialność.

Do istoty działania sa-

morządu terytorialnego należy zasada samodzielno-

ści wykonywania zadań publicznych.

Jednym z istot-

sowej – pobierania dochodów określonych w ustawach

nego, dochodami własnymi jednostek samorządu te-

Zgłaszane postulaty dotyczące większego wspar-

cia ﬁnansowegodlarealizacjitegozadaniaspowodo-

wały, że minister edukacji narodowej podjął prace

nad rozwiązaniami systemowymi z tym zakresie.

szenie dostępności wychowania przedszkolnego”

nej w wysokości 320 mln zł.

morządu terytorialnego.

Zaprojektowane zmiany powinny przyczynić się

do rozwoju i upowszechnienia wychowania przed-

szkolnego oraz zwiększenia jego dostępności, w celu

osiągnięcia poziomu uprzedszkolnienia podobnego

jak w pozostałych krajach Unii Europejskiej.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Joanna Berdzik

586

Odpowiedź

ministra skarbu państwa

Franciszka Jerzego Stefaniuka

w sprawie wypłacanych odpraw ustawowych

i dodatkowych w związku ze zwolnieniami

grupowymi w ramach restrukturyzacji

PZU SA w latach 2010–2012 (8800)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

wysokości wypłacanych odpraw ustawowych i dodat-

kowych w związku ze zwolnieniami grupowymi w ra-

mach restrukturyzacji PZU SA, pragnę poinformo-

wać, iż Ministerstwo Skarbu Państwa zwróciło się

do Zarządu PZU SA z prośbą o udzielenie stosownych

wyjaśnień.

Z przekazanych przez PZU SA informacji wynika,

iż w ramach ogłoszonego przez Zarządy PZU SA i PZU

Życie SA programu restrukturyzacji na lata 2010–

–2012 r. redukcje zatrudnienia dokonywane były za-

zm.) albo w trybie zwolnień indywidualnych, albo

w trybie zwolnień grupowych.

Na początku 2010 r.

kom zawodowym propozycję zawarcia porozumienia

dotyczącego zasad zwolnień grupowych obejmujące-

go cały okres restrukturyzacji, tj. na lata 2010–2012.

W ramach procesu restrukturyzacji na lata 2010–

–2012 Grupa PZU uruchomiła proces zwolnień gru-

powych w następujących okresach:

— I zwolnienia grupowe w okresie od 26 marca

do 20 listopada 2010 r.,

— II zwolnienia grupowe w okresie od 13 czerwca

do 10 października 2011 r.,

— III zwolnienia grupowe w okresie od 13 sierp -

nia do 11 października 2012 r.

W ramach każdego z określonych etapów zwol-

nień grupowych były przeprowadzone odrębne kon-

sultacje ze związkami zawodowymi i zawierane odręb-

ne porozumienia dot. zwolnień grupowych.

W zakre-

sie przedmiotowej restrukturyzacji szczegółowe in-

formacje PZU SA jako spółka publiczna opublikowa-

ła w następujących raportach:

— raport bieżący nr 10/2011 z dnia 11 maja 2011 r.,

— raport bieżący nr 15/2011 z dnia 30 maja 2011 r.,

— raport bieżący nr 19/2012 z dnia 10 lipca 2012 r.,

— raport bieżący nr 21/2012 z dnia 24 lipca 2012 r.

Programy restrukturyzacji w PZU SA i PZU Ży-

cie SA realizowane były w sposób zgodny z przepisa-

mi prawa, ze szczególnym poszanowaniem praw pra-

cowniczych.

Jednocześnie pragnę zwrócić uwagę, iż Skarb

Państwa jako akcjonariusz PZU SA będący właści-

cielem 35,19% udziału w kapitale zakładowym spół-

ki posiada uprawnienia wynikające z praw korpora-

cyjnych akcjonariusza, które są ściśle określone w prze-

pisach prawa, w szczególności w Kodeksie spółek

konując uprawnienia właścicielskie, zgodnie z obo-

wiązującym porządkiem prawnym nie ma uprawnień

do bezpośredniego ingerowania w decyzje Zarządu

PZU SA dotyczące prowadzonej restrukturyzacji

Grupy PZU.

Organem nadzoru nad działalnością za-

rządu jest Rada Nadzorcza PZU SA.

Z poważaniem

Minister

Mikołaj Budzanowski

lacją pana posła Franciszka Jerzego Stefaniuka prze-

-023-8800/12, w sprawie wypłacanych odpraw usta-

wowych i dodatkowych w związku ze zwolnieniami

SA w latach 2010–2012 uprzejmie informuję, że udzie-

lenie odpowiedzi na przedstawione przez pana posła

pytania wymagałoby dokonania szczegółowych usta-

leń okoliczności faktycznych i prawnych sprawy.

Jak

bowiem wynika z treści interpelacji, pracownicy spół-

ki kwestionują wysokość odpraw, które są wypłacane

przez pracodawcę w związku ze zwolnieniami grupo-

wymi przeprowadzanymi w tej spółce.

W szczególności

problem dotyczy świadczeń wypłacanych pracowni-

kom na podstawie porozumienia zawartego pomiędzy

pracodawcą a reprezentacją pracowników.

W świetle powyższego pragnę poinformować Pa-

nią Marszałek, że ocena prawidłowości wypłacania

odpraw w tej sprawie mogłaby być ewentualnie doko-

nana przez inspektorów pracy w toku przeprowadzo-

nej kontroli.

Stosownie bowiem do przepisów art. 2

instytucją ustawowo powołaną do nadzoru i kontroli

587

Państwowa Inspekcja Pracy podlegająca bezpośred-

nio Sejmowi Rzeczypospolitej Polskiej.

W celu wyko-

nywania tych zadań Państwowa Inspekcja Pracy zo-

stała wyposażona w odpowiednie uprawnienia i środ-

ki działania umożliwiające ich realizację, jak prawo

wizytowania zakładów pracy i żądania informacji

niezbędnych w toku prowadzonych kontroli, wyda-

wania nakazów zobowiązujących do usunięcia stwier-

dzonych naruszeń prawa, a także nakładania grzyw-

ny w postępowaniu mandatowym.

nicy mogą dochodzić swych roszczeń na drodze po-

stępowania sądowego.

Natomiast minister pracy i po-

lityki społecznej w obecnym stanie prawnym nie dys-

ponuje instrumentami prawnymi umożliwiającymi

kontrolowanie prawidłowości stosowania prawa pra-

cy w praktyce, ani też środkami bezpośredniego

egzekwowania przestrzegania praw pracowniczych

przez pracodawców.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Radosław Mleczko

Warszawa, dnia 9 października 2012 r.

w sprawie stanowiska rządu wobec

spraw toczących się obecnie przed Europejskim

(8802)

wie stanowiska rządu wobec spraw toczących się

wieka w Strasburgu uprzejmie informuję.

dzi sprawy X. i inni przeciw Austrii oraz Costa i Pa-

van przeciw Włochom, jednak przystąpienie do nich

w roli strony trzeciej, na podstawie artykułu 36 ust.

wych wolności, nie jest możliwe na obecnym etapie

postępowania ze względów proceduralnych oraz bra-

ku zainteresowanych państw w uzyskaniu polskiego

poparcia.

W sprawie X. i inni przeciw Austrii doty-

czącej odmowy umożliwienia jednej z kobiet, żyjącej

w stałym homoseksualnym związku, adopcji biolo-

gicznego dziecka jej partnerki bez pozbawiania jej

władzy rodzicielskiej nad dzieckiem Izba Trybunału,

do której sprawa została przypisana w dniu 5 czerw-

ca br., zrzekła się swojej właściwości i przekazała ją

do rozpoznania Wielkiej Izbie Trybunału na podsta-

wie art. 30 konwencji.

Zgodnie zaś z artykułem 44

ust. 4 a regulaminu Trybunału strona trzecia może

wienie swojego stanowiska na podstawie artykułu 36

ust. 2 konwencji w ciągu 12 tygodni od powiadomie-

nia o zrzeczeniu się przez Izbę właściwości na rzecz

Wielkiej Izby.

W niniejszej sprawie termin ten upły-

nął w dniu 5 września br.

Sprawa Costa i Pavan przeciw Włochom, która do-

tyczyła braku możliwości dostępu do zapłodnienia in

vitro parze mogącej mieć dzieci, ale będącej nosiciela-

mi choroby genetycznej przekazywanej potomstwu,

została rozstrzygnięta wyrokiem z dnia 28 sierpnia

br. Europejski Trybunał Praw Człowieka stwierdził,

że Włochy naruszyły prawo skarżących do poszano-

wania ich życia rodzinnego i prywatnego poprzez nie-

konsekwentne prawodawstwo, które zabraniało skar-

żącym dostępu do pozaustrojowego zapłodnienia jedy-

nie zdrowymi embrionami, a jednocześnie zezwalało

na aborcję płodu, u którego w wyniku badań prena-

talnych ujawniona została choroba genetyczna.

Po

wydaniu wyroku strony mają trzy miesiące na ewen-

tualne złożenie wniosku o przekazanie sprawy do Wiel-

kiej Izby na podstawie artykułu 43 ust. 1 konwencji.

W przypadku złożenia takiego wniosku, a następnie

uwzględnienia go przez Trybunał, zainteresowane

strony trzecie będą miały 12 tygodni na interwencję.

MSZ nie posiada informacji, czy Włochy wystąpiły

bądź zamierzają wystąpić z takim wnioskiem.

Do tej

pory Włochy nie zabiegały jednak o poparcie Polski

w przedmiotowej sprawie, podobnie jak Austria w spra-

wie X. i inni przeciw Austrii.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 8 października 2012 r.

w którym rozpoczyna się obowiązek szkolny dzieci

(8809)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

(znak: SPS-023-8809/12) w sprawie zmiany ustawy

588

wyjaśniam, co następuje.

Ministerstwo Edukacji Narodowej nie prowadzi

obowiązku szkolnego przez dzieci 6-letnie.

niającą ustawę o zmianie o systemie oświaty oraz

decydują rodzice.

Obowiązek szkolny dla dzieci 6-let-

Wcześniejsze objęcie dzieci obowiązkiem szkol-

nym zapewnia im szybszy rozwój, wcześniejsze od-

krywanie ich talentów i korygowanie ewentualnych

deﬁcytów.

Szkoła daje dziecku szereg możliwości do pozna-

wania nowych obszarów wiedzy, opanowania nowych

umiejętności, nawiązania nowych relacji społecz-

nych, budowania poczucia własnej wartości u dziecka

i rozwoju samodzielności.

Wbrew pojawiającym się czasem obiegowym opi-

niom obniżenie wieku szkolnego nie oznacza wcale

odbierania dziecku dzieciństwa.

Jest ono raczej szan-

są na wcześniejsze wykorzystanie potencjału dziecka

i stworzenie mu optymalnych warunków do rozwoju.

na do prawidłowości rozwojowych dziecka 6-letniego.

W sposób konkretny wskazuje oczekiwania i wyma-

gania wobec dziecka.

Daje dobre podstawy dalszej edu-

kacji, sprzyja wyrównywaniu szans w nauce i wycho-

waniu oraz stopniowo wprowadza dziecko w świat

Przygotowując obowiązującą podstawę programo-

wą dla klas I–III, jej autorzy wzięli pod uwagę obni-

żenie wieku szkolnego, a więc również możliwości

psychoﬁzycznegorozwojudziecka.

Oznaczato,żetre-

ści i zalecane metody pracy w klasach I–III dostoso-

wane są do możliwości psychoﬁzycznychdzieckaroz-

poczynającego edukację szkolną w wieku lat 6.

Odnosząc się do kwestii odpowiedniego przygoto-

wania szkół do zmian dotyczących obniżenia wieku

rozpoczynania spełniania obowiązku szkolnego przez

dzieci 6-letnie, należy zauważyć, że w związku z de-

cyzją o obniżeniu wieku rozpoczynania obowiązku

alizację niniejszego projektu przeznaczono ok. 624 mln

dysponowano,

nia – Radosna szkoła”.

Głównym celem programu

w tworzeniu odpowiednich warunków realizowania

subwencji ogólnej jednostkom samorządu terytorial-

nego przekazano:

589

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Joanna Berdzik

w sprawie wyżywienia szpitalnego

niespełniającego norm żywieniowych (8814)

W nawiązaniu do interpelacji pana posła Kazi-

mierza Moskala, przesłanej przy piśmie z dnia 14

września 2012 r. (znak: SPS-023-8814/12), w sprawie

wyżywienia szpitalnego niespełniającego norm ży-

wieniowych, uprzejmie przedstawiam następujące

wyjaśnienia.

czeniobiorcy mają, na zasadach określonych w usta-

wie, prawo do świadczeń opieki zdrowotnej, których

je również świadczenia towarzyszące, między innymi

zakwaterowanie i wyżywienie w szpitalu.

Ponadto nie sposób pominąć przepis art. 9 ust. 1

nie z którym stacjonarne i całodobowe świadczenia

gólności na: udzielaniu całodobowych świadczeń zdro-

zacji, oraz zapewnianiu im produktów leczniczych

edukacji zdrowotnej dla pacjentów i członków ich ro-

dzin oraz przygotowaniu tych osób do samoopieki

Dodatkowo należy zauważyć, że brak jest szczegó-

łowych regulacji prawnych uwzględniających sporzą-

dzenie zindywidualizowanej diety dla każdego pacjen-

ta przebywającego w szpitalu, zgodnie z wytycznymi,

o których pisze pan poseł, bowiem nie jest to możliwe

do realizacji z uwagi na złożoność przypadków/jedno-

stek chorobowych świadczeniobiorców.

każdy podmiot leczniczy (prowadzący stacjonarne

i całodobowe świadczenia zdrowotne) powinien za-

pewnić takie wyżywienia, aby było adekwatne do

stanu zdrowia pacjenta.

Sekretarz stanu

Sławomir Neumann

w sprawie zmniejszającej się liczby

zakładów pracy chronionej (8815)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

terpelację pana posła Kazimierza Moskala z dnia 12

września br. (znak: SPS-023-8815/12), w sprawie

uprzejmie wyjaśniam.

Po analizie zbiorczych informacji półrocznych do-

tyczących wydanych decyzji oraz stanu zatrudnienia

w zakładach pracy chronionej i zakładach aktywno-

ści zawodowej nadsyłanych do biura pełnomocnika

rządu do spraw osób niepełnosprawnych, zgodnie

poz. 721, z późn. zm.), należy zauważyć, iż w I półro-

czu bieżącego roku wydano 138 decyzji stwierdzają-

cych utratę statusu zakładu pracy chronionej i jed-

nocześnie przyznano 33 nowe decyzje.

Jak wynika z dostępnych danych, rezygnacja czę-

ści pracodawców ze statusu zakładu pracy chronionej

nie wywiera negatywnego wpływu na sytuację osób

nego Urzędu Statystycznego (badania aktywności

ekonomicznej ludności – BAEL) wynika, że wskaźnik

w roku 2011 do 23,4% w II kwartale roku bieżącego

(prezentowane dane zostały uogólnione przy wyko-

rzystaniu danych bilansowych opracowanych dla I

kwartału 2012 r.).

Co więcej, wskaźnik zatrudnienia

osób niepełnosprawnych uzyskiwany w tym badaniu

590

wskazuje nieprzerwanie tendencję wzrostową od

2004 r.

Należy zatem uznać, że obowiązujące obecnie

instrumenty wsparcia zatrudnienia osób niepełno-

sprawnych są skuteczne.

Odnosząc się do kwestii zmiany przepisów zobo-

wiązujących zakłady pracy chronionej do zwiększe-

nia stanu zatrudnienia osób niepełnosprawnych, pra-

gnę podkreślić, że zmiany te zostały uchwalone przez

parlament, który uznał zasadność propozycji przed-

stawionych w poselskim projekcie ustawy z dnia 29

pełnosprawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U.

Z szacunkiem

Sekretarz stanu

Jarosław Duda

Warszawa, dnia 11 października 2012 r.

w sprawie spadającego współczynnika

dzietności w Polsce (8817)

Szanowna Pani Marszałek!

Nawiązując do wystą-

pienia posła Kazimierza Moskala z dnia 14 września

2012 r. (sygn.

SPS-023-8817/12) do ministra pracy

mysza w sprawie spadającego współczynnika dziet-

ności w Polsce, uprzejmie przedstawiam następujące

informacje.

uwzględniając prognozy demograﬁcznewykonywane

ską, OECD.

Obserwowane obecnie w Polsce zmiany demogra-

ﬁczne,wtymspadającywspółczynnikdzietności,nie

są dla demografów zaskoczeniem.

Podobne zmiany

wieku.

Zmiany te zostały dostrzeżone i opisane przez

drugiego przejścia demograﬁcznego.

Charakteryzuje

się ono m.in. spadkiem dzietności poniżej poziomu

gwarantującego prostą zastępowalność pokoleń (współ-

czynnik dzietności poniżej 2,1), spadkiem umieralno-

ści, wydłużeniem się trwania życia, nasileniem migra-

cji, wzrostem wykształcenia, podnoszeniem poziomu

topoglądowych przejawiających się np. we wzroście

autonomii jednostki, liberalizacji życia, dążenia do

samorealizacji.

Państwo swoimi instrumentami może pośrednio

oddziaływać na kształtowanie się populacji, jednak

trendów demograﬁcznychbędącychwynikiemopisa-

nych wyżej zmian.

Już na początku lat 90. zespół

prof. Jerzego Holzera, obserwując procesy demogra-

ﬁczne zachodzące wkrajach wysoko rozwiniętych,

kreacyjnych Polaków.

Zauważono, że w wyniku wy-

chodzenia z kryzysu społeczno-gospodarczego oraz

do grupy 25–29 lat (w 2010 r. mediana wieku matek

wyniosła 28,6 lat).

Przewidywano, iż w Polsce, po-

dobnie jak w innych krajach europejskich, utrwali się

Późniejsze podjęcie decyzji o urodzeniu dziecka

jest jednym z najważniejszych czynników wpływają-

cych na zmniejszenie dzietności w całej populacji.

Towarzyszy temu wzrost liczby rozwodów (w 2000 r.

ok. 42 tys., w 2005 r. ok. 67 tys., w 2011 r. ok. 61 tys.)

i samotnego rodzicielstwa (w 2000 r. liczba samot-

nych rodziców z dziećmi wzrosła o 28 tys., w 2005 r.

o 46 tys., w 2010 r. o 36 tys.), co zmniejsza poczucie

bezpieczeństwa sprzyjającego rozwojowi rodziny.

Poza

tym widoczny jest przyrost liczby jednoosobowych

gospodarstw domowych, będący świadomym i celo-

wym odchodzeniem od ogólnie przyjętego modelu

rodziny (tzw. zjawisko singielstwa).

W przypadku silnie oddziałujących zmian spo-

łecznych i kulturowych trudno jest odwrócić kieru-

nek występujących trendów demograﬁcznych,nato-

miast można je próbować zahamować lub łagodzić

ich skutki.

Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej stara się

przygotowywać rozwiązania, które mają zachęcać

rodziny do podejmowania decyzji o posiadaniu dzieci,

pomagać w ich wychowywaniu, jednocześnie promu-

jąc aktywność zawodową oraz dłuższe pozostawanie

na rynku pracy.

Od 1 stycznia 2009 r. tzw. ustawą rodzinną wy-

dłużony został wymiar urlopu macierzyńskiego, któ-

remu towarzyszy możliwość łączenia jego fakulta-

rzyńskiego składa się część obligatoryjna, która wzro-

fakultatywna część urlopu docelowo w 2014 r. wynie-

wymiaru urlopu macierzyńskiego.

Wymiar tego urlo-

591

kiedy weszły w życie uprawnienia do dodatkowego

urlopu macierzyńskiego, pracownicy mogą łączyć go

że świadczeń (składek na ubezpieczenie społeczne

a od 2012 r. wydłużono wymiar tego urlopu do 2 ty-

godni.

Wprowadzone zostało stopniowe podniesienie

podstawy wymiaru składki na ubezpieczenie społecz-

ne osób przebywających na urlopach wychowawczych

(przed 1999 r. urlop ten był bezskładkowy).

Składka

na ubezpieczenie społeczne opłacana jest z budżetu

państwa, a jej podstawą były kolejno: kwota najniż-

szego wynagrodzenia, kwota zasiłku stałego z pomo-

cy społecznej, kwota świadczenia pielęgnacyjnego,

następnie od 2009 r. – minimalnego wynagrodzenia

za pracę, a od 2012 r. otrzymywane wynagrodzenie

(nie więcej jednak niż do wysokości 60% przeciętne-

go wynagrodzenia z poprzedniego kwartału).

Jedno-

cześnie w celu poprawy możliwości integracji na ryn-

ku pracy kobiet wychowujących dzieci zniesione zo-

stały ograniczenia możliwości zarobkowania dla ko-

biet otrzymujących dodatek do zasiłku rodzinnego

Osoby podejmujące zatrudnienie w niepełnym

wymiarze czasu w okresie przysługującego im urlopu

wychowawczego w okresie 12 miesięcy podlegają

ochronie przed zwolnieniem z pracy, a rodzice adop-

cyjni otrzymali te same uprawnienia wynikające

z rodzicielstwa, co rodzice naturalni.

W celu poprawy sytuacji rodziców małych dzieci

w pracy wprowadzona została ulga dla pracodawców.

Umożliwia ona zawieszenie opłacania na okres 36

wracające z urlopu macierzyńskiego, dodatkowego

lacja ta bezpośrednio zmniejsza koszty ponoszone

przez pracodawców przy zatrudnianiu tych osób.

Jed-

nocześnie wprowadzone zostały nowe przepisy umoż-

liwiające ﬁnansowanieześrodkówzakładowegofun-

duszu socjalnego opieki nad dziećmi lub doﬁnanso-

wania kosztów żłobków lub przedszkoli.

Od 1 października 2008 r. wprowadzona została

ustawa o pomocy osobom uprawnionym do alimen-

tów, określająca zasady pomocy materialnej udziela-

nej przez państwo osobom mającym trudności w eg-

zekucji wierzytelności alimentacyjnych.

Pomoc ma-

terialna jest udzielana w ramach świadczenia z fun-

duszu alimentacyjnego.

Ustawa określiła również

zasady prowadzenia przez gminy postępowania wo-

bec dłużników alimentacyjnych w celu uzyskania

należnych alimentów.

Od 1 listopada 2009 r. podwyższona została kwo-

ta zasiłków rodzinnych (o ponad 40%) we wszystkich

grupach wiekowych dzieci oraz kwota świadczenia

pielęgnacyjnego.

Od stycznia 2010 r. zniesione zosta-

ło kryterium dochodowe przy przyznawaniu prawa

do świadczeń pielęgnacyjnych.

W zakresie wpierania rozwoju instytucji opiekuń-

prywatne (ﬁrmyiinneuprawnionepodmioty)mogą

za pośrednictwem gminy skorzystać ze środków re-

strowano ok. 6,1 tys. niań (przepisy dotyczące opła-

cania przez ZUS ze środków budżetu państwa skła-

minimalnego wynagrodzenia za pracę weszły w życie

592

W dziedzinie ubezpieczeń społecznych przygoto-

nych ustaw, który przewiduje rozszerzenie zakresu

podmiotowego osób, za które budżet państwa opłacać

będzie składkę na ubezpieczenie emerytalne i rento-

we w okresie urlopu wychowawczego, o inne niż pra-

cownicy osoby wychowujące małe dzieci (np. o samo-

zatrudnionych czy rolników).

W obszarze świadczeń rodzinnych, zgodnie z roz-

da 2012 r. podwyższone zostaną kwoty kryteriów do-

Kwoty kryteriów dochodowych, podwyższane

stopniowo, będą wynosiły:

sprawne;

— od dnia 1 listopada 2014 r.

– 574 zł na osobę

Kwoty zasiłku rodzinnego będą wynosić:

rządzenie Rady Ministrów w sprawie zweryﬁkowa-

nych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń

z dnia 17 lipca 2012 r. ustala podniesione wysokości

kwot kryteriów dochodowych oraz kwoty świadczeń

pieniężnych z pomocy społecznej.

Zweryﬁkowane

kryteria dochodowe wynoszą:

Kwoty świadczeń pieniężnych z pomocy społecz-

nej wynoszą:

— kwota świadczenia pieniężnego na utrzymanie i

go dla cudzoziemców, którzy uzyskali w Rzeczypospo-

litej Polskiej status uchodźcy lub ochronę uzupełniają-

cą, minimalnie 531 zł, maksymalnie 1260 zł,

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 9 października 2012 r.

w sprawie nieuzasadnionego wzrostu cen paliw

(8822)

Szanowna Pani Marszałek!

Działając na podsta-

wie upoważnienia prezesa Rady Ministrów do udzie-

lenia w porozumieniu z zainteresowanymi członkami

Rady Ministrów odpowiedzi na przekazaną przy pi-

śmie, SPS-023-8822/12, z dnia 14 września 2012 r.

interpelację posła Kazimierza Moskala w sprawie

nieuzasadnionego wzrostu cen paliw – w tym szcze-

gółowych pytań pana posła:

1.

Jak pan wytłumaczy fakt sztucznego sterowa-

nia cenami paliw w trakcie i po Euro 2012?

2.

Jakie są przyczyny podwyżki cen paliw, skoro

rynek nie zmusza do takich posunięć?

– uprzejmie informuję, że krajowe ceny paliw są

kształtowane przez producentów w relacji do noto-

wań cen na giełdach europejskich, w oparciu o zasa-

dy właściwe dla gospodarki rynkowej, których trans-

parentne przestrzeganie jest jednym z podstawowych

wymogów stawianych spółkom publicznym notowa-

nym na giełdzie papierów wartościowych.

Hurtowe ceny paliw kształtowane są przez raﬁ-

nerie krajowe w relacji do notowań cen odpowiadają-

cych im produktów na rynku europejskim.

Są one

związane z notowaniami podstawowego surowca do

produkcji paliw, tj. ropy naftowej, lecz na ich poziom

wpływają również inne czynniki rynkowe.

O wysokości cen paliw na szczeblu sprzedaży de-

talicznej decyduje cały szereg czynników, do których

należą m.in. notowania gotowych produktów paliwo-

wych; poziom cen i ich zmiany na stacjach konkuren-

cyjnych; wysokość kosztów utrzymania stacji paliw;

jakość produktu i obsługi; lokalizacja stacji paliw,

utrudnienia drogowe; relacje pomiędzy cenami paliw

a ceną gazu, tendencje sprzedażowe pozostałych pa-

liw; relacje między popytem a podażą itp.; obciążenia

ﬁskalne(akcyza,opłatapaliwowa,VAT).

Wszystkie wymienione czynniki mają istotny

wpływ na ceny, które ostatecznie obowiązują na sta-

cjach paliw.

Większość z tych czynników jest nieza-

leżna od producentów krajowych, natomiast składa-

ją się one na otoczenie, które określa pole manewru

w ich polityce sprzedażowej, tak by ceny były konku-

rencyjne i akceptowane przez rynek.

Wskazany sposób kształtowania cen paliw jest

standardem międzynarodowym stosowanym przez

wszystkich uczestników rynku paliwowego, nie tylko

na terenie państw Unii Europejskiej.

W związku

z powyższym twierdzenie o sztucznym sterowaniu

poziomem cen paliw i ich nieuzasadnionym wzroście

uznać należy za niewłaściwe.

W odniesieniu do powołanego w interpelacji pana

posła okresu czasu związanego z przeprowadzonymi

593

ce Nożnej Euro 2012 należy wskazać, że pod koniec

czerwca br. cena ropy Brent spadła do ok. 90 USD/bbl,

osiągając swoje roczne minimum.

Od tego czasu wzro-

sła do około 110–115 USD/bbl, osiągając maksimum

16 sierpnia br. na poziomie 116,9 USD, a 25 września

br. wyniosła około 110 USD.

W okresie czerwiec–wrze-

sień 2012 r. wzrost ceny wyniósł prawie 22%.

W tym samym czasie cena benzyny na europej-

skim rynku hurtowym paliw (ARA) wzrosła o 17,90%

(z 916 USD/t do 1080 USD/t), a oleju napędowego

(ON) o 20,61% (z 831 USD/t do 1002,25 USD/t).

Wzrost cen paliw na polskim rynku były znaczą-

co mniejszy.

Cena hurtowa benzyny wzrosła o 4,42%

(PKN Orlen – z 4163 do 4437 PLN/1000 l, Grupa

Lotos – z 4247 do 4438 PLN/1000 l), cena hurtowa

ON wzrosła o 7% (PKN Orlen – z 4163 do 4454 PLN/

1000 l, Grupa Lotos – z 4163 do 4456 PLN/1000 l).

Cena detaliczna benzyny wzrosła o 1,72% (PKN Or-

len – z 5,78 do 5,87 PLN/l, Grupa Lotos – z 5,76 do

5,87 PLN/l), a cena detaliczna ON wzrosła o 1,43%

(PKN Orlen – z 5,69 do 5,76 PLN/l, Grupa Lotos

– z 5,67 do 5,76 PLN/l).

W analizowanym okresie wystąpiły również waha-

nia kursu PLN (wzmocnienie w stosunku do USD

o ok. 5,7% z ok. 3,41 do ok. 3,21), które jednak nie mia-

ły większego wpływu na koszt nabycia ropy i paliw.

Wzrost cen ropy oraz paliw na ARA spowodował

wzrost cen hurtowych paliw oferowanych przez pol-

skie koncerny.

Jednak znaczna część tej podwyżki

została skompensowana obniżeniem marży detalicz-

nej, która systematycznie maleje.

Polskie koncerny prowadzą wyważoną politykę

cenową.

Koncerny te działają w trudnych warunkach

makroekonomicznych oraz trwającej presji na utrzy-

manie na racjonalnym poziomie cen paliw oferowa-

nych odbiorcom końcowym.

Poprawa sytuacji na ryn-

ku paliw (i cen paliw) będzie zależała w dużej mierze

od możliwości poprawy warunków prowadzenia dzia-

łalności w sektorze naftowym.

Niezależnie od powyższego Ministerstwo Gospo-

teczny poziom cen paliw.

Ministerstwo Gospodarki ra-

zem z innymi resortami będzie również kontynuowało

Ministerstwo Gospodarki, przy współpracy z PO-

PiHN oraz PIPP, zorganizowało debatę paliwową

z udziałem właściwych ministerstw oraz przedstawi-

cieli sektora paliwowego.

Celem przeprowadzonych

rozmów było wypracowanie wspólnego podejścia do

żą paliwową.

cyklicznie organizowanych debat w celu oceny postę-

roboczych.

Powołanie ww. grup roboczych przyczyni

ściwe organy administracji publicznej z przedstawi-

cielami spółek sektora paliw ciekłych i umożliwi

ograniczenie obciążeń administracyjnych sektora, co

Z poważaniem

Minister

Mikołaj Budzanowski

w miejscowości Krzemieniewo

w pow. leszczyńskim (8824)

12, przy którym przekazano interpelację posła Łu-

kasza Borowiaka dotyczącą modernizacji drogi kra-

jowej nr 12 na odcinku przebiegającym przez m.

Krze-

mieniewo, uprzejmie przekazuję informacje w przed-

594

Inwestycja polegająca na przebudowie drogi krajo-

km, obejmująca również skrzyżowanie w m.

Krzemie-

niewo, została ujęta w przedmiotowym zestawieniu.

zadania została w 2010 r. uzyskana decyzja o zezwo-

Analiza kosztów planowanych do realizacji zadań

spektywie.

Należy podkreślić, że przedmiotowe ze-

środkami, z których ﬁnansowanesąremonty,bieżą-

ce utrzymanie dróg, zarządzanie siecią drogową oraz

GDDKiA w Poznaniu w latach 2008–2009 wykonał

– Gostyń o łącznej długości 10,2 km.

Z uwagi na pro-

blemy z nabyciem nieruchomości oraz ograniczenia

ﬁnansowezzadaniawyłączonezostałyodcinkiprze-

budowy trzech skrzyżowań drogi krajowej nr 12,

w tym również skrzyżowanie z ul. Dworcową w Krze-

mieniewie.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tadeusz Jarmuziewicz

Pogotowia Ratunkowego (8834)

-8834/12, w sprawie zasad funkcjonowania Lotnicze-

go Pogotowia Ratunkowego uprzejmie informuję, co

następuje.

nych, na podstawie zlecenia lekarza ubezpieczenia

ubezpieczonemu przysługuje bezpłatny przejazd

do najbliższego podmiotu leczniczego udzielającego

– pierwszy to misje lotniczych zespołów ratownictwa

595

lotnictwa cywilnego JAR-OPS 3 wyłącznie na miej-

tunkowe zatwierdzonej przez prezesa Urzędu Lotnic-

szpitalne musi spełniać wymagania określone w eu-

ropejskich wymaganiach w zakresie ułatwień w lot-

nictwie cywilnym JAR-OPS 3 wprowadzonych do

talnych oddziałach ratunkowych reguluje § 3 pkt 7–10

wy na dostosowanie się szpitalnych oddziałów ratun-

kowych oraz centrów urazowych do wymogu dyspo-

nowania lądowiskiem lub lotniskiem przyszpitalnym.

Natomiast dyrektorzy podmiotów leczniczych niepo-

siadających szpitalnych oddziałów ratunkowych do

ców ratunkowych, o podobnych parametrach jak te

dowania na miejscu zdarzenia podejmuje pilot.

Bierze

wanego/poszkodowanych oraz panujące warunki,

m.in.: widoczność, pogodę, ukształtowanie terenu,

czeństwa ich wykonywania.

styniu wskazał, iż: „Niezrozumiały jest fakt użycia

pozostającego w gotowości do udzielania świadczeń

tu międzyszpitalnego, skoro transport ten odbył się

wódzki w dziedzinie chirurgii dziecięcej ustalił, że:

„Wykonana w szpitalu diagnostyka chorego została

dycznych.

Po otrzymaniu wyników tomograﬁikom-

puterowej dziecko w trybie pilnym zostało przekaza-

znaniu dalszą hospitalizację pacjenta.

Dziecko nie-

zwłocznie powinno zostać przetransportowane do

szpitala w Poznaniu.

Forma transportu ma znacze-

nie drugoplanowe”.

Podsumowując, mając na uwadze informacje

Uprzejmie informuję, że wyniki wciąż toczących

cyjnych.

Z poważaniem

Cezary Rzemek

596

Odpowiedź

podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

w sprawie zgłoszenia przez Urząd Miejski

w Gostyniu płyty głównej stadionu

jako innego miejsca startów i lądowań

Lotniczego Pogotowia Ratunkowego (8835)

-8835/12, w sprawie zgłoszenia przez Urząd Miejski

sca startów i lądowań Lotniczego Pogotowia Ratun-

kowego uprzejmie informuję, co następuje.

wyjaśniam, iż minister zdrowia w celu wyjaśnienia

nanie kontroli prawidłowości postępowania z pacjen-

tem, w szczególności w Samodzielnym Publicznym

Pogotowiu Ratunkowym.

Kontrolę prowadził także

wanie wyjaśniające nie zostało zakończone.

Wojewo-

da wielkopolski przedstawił ministrowi zdrowia

sprawozdania konsultantów wojewódzkich z dziedzi-

ny chirurgii dziecięcej oraz z dziedziny medycyny

ratunkowej z przeprowadzonych kontroli w szpitalu

w Gostyniu.

Niezależnie od powyższego postępowa-

przez szpital kliniczny w Poznaniu, NZOZ Falck Me-

dycyna Region Wielkopolski, Lotnicze Pogotowie Ra-

tunkowe oraz SPZOZ w Gostyniu rozpoczął rzecznik

kuratury.

Wyniki postępowań kontrolnych będą sta-

nowiły materiał do dalszej analizy.

uprzejmie wyjaśniam, iż w ramach działalności SP

ZOZ Lotnicze Pogotowie Ratunkowe należy rozróż-

śmigłowca bezpośrednio na miejscu zdarzenia (pilot

lotniczy transport sanitarny.

Lotniczy transport sa-

nitarny (międzyszpitalny) może być wykonywany

zgodnie z ustawą Prawo lotnicze i europejskimi wy-

maganiami w zakresie lotnictwa cywilnego JAR-OPS

ska opisane w instrukcji operacyjnej SP ZOZ Lotni-

cze Pogotowie Ratunkowe, zatwierdzonej przez pre-

zesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego.

Należy podkre-

ślić, że lądowisko przyszpitalne musi spełniać wyma-

gania określone w europejskich wymaganiach w za-

kresie ułatwień w lotnictwie cywilnym JAR-OPS 3,

wprowadzonych do polskiego porządku prawnego

pisach okres przejściowy na dostosowanie się szpital-

nych oddziałów ratunkowych oraz centrów urazo-

wych do wymogu dysponowania lądowiskiem lub

lotniskiem przyszpitalnym.

Natomiast dyrektorzy

podmiotów leczniczych nieposiadających szpitalnych

pieczeniem medycznym poszkodowanego – w odróż-

warunków startu i lądowania na miejscu zdarzenia

rzenia i stan poszkodowanego/poszkodowanych oraz

czących bezpieczeństwa ich wykonywania.

towniczych ZRM i transportowych międzyszpital-

nych.

Przy podejmowaniu decyzji o wykonaniu trans-

portu lotniczego każdorazowo jest brana pod uwagę

szony przypadek jest oceniany niezależnie przez dys-

pozytora Lotniczego Pogotowia Ratunkowego.

Każ-

Każdy przypadek, w tym zdarzenie w Gostyniu,

jest i będzie analizowany przez ministra zdrowia pod

kątem prawidłowości postępowania wobec osób w na-

597

głym stanie zagrożenia zdrowotnego.

Wyniki wciąż

toczących się postępowań kontrolnych stanowić będą

materiał do dalszej analizy oraz racjonalnych wnio-

legislacyjnych, z udziałem ekspertów z zakresu ra-

townictwa medycznego.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Cezary Rzemek

w sprawie ograniczenia tonażu

do kopalni w Irządzach (8836)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

znak: SPS-023-8836/12, z dnia 13 września 2012 r.)

w sprawie ograniczenia tonażu na drodze wojewódz-

kiej nr 323 prowadzącej do kopalni w Irządzach,

uprzejmie przekazuję następujące wyjaśnienia.

sie drogowym czynności, które mogłyby powodować

m.in. używania pojazdów niszczących nawierzchnię

tywnych oraz niszczenia rowów, skarp, nasypów

ni do takiego użytkowania drogi, aby nie dokonywać

i proﬁlowaniapoboczy.

Pozakończeniubudowywy-

konawcy są zobowiązani odtworzyć konstrukcję lub

zarządcy wprowadzili ograniczenia dla ruchu pojaz-

dów przekraczających 8 t.

Natomiast na drogach kra-

jowych, wojewódzkich będących w korytarzach tras

jowych.

Ewentualny przejazd pojazdów nienorma-

tywnych wymaga wówczas specjalnego zezwolenia,

zgodnie z obowiązującymi przepisami.

mie wyjaśniam, iż zgodnie z zawartą w art. 41 ust. 5

ustawy o drogach publicznych delegacją ustawową

rozporządzenie ministra infrastruktury

z dnia 14 lip-

10 t w załączniku II wskazuje wykaz dróg wojewódz-

kich obejmujący odcinki dróg wojewódzkich, po któ-

wojewódzka nr 323 nie została w tym wykazie wska-

zana.

Zatem jest to droga, po której mogą poruszać

do 8 t.

W myśl bowiem art. 41 ust. 6 ww. ustawy dro-

gi inne niż wyżej określone stanowią sieć dróg, po

Zatem przejazd wszelkich pojazdów lub zespołu

598

go w drodze decyzji administracyjnej oraz uiszczenia

wym).

Reasumując, należy wyjaśnić, iż wykonawcy ro-

nych ﬁnansowania zadań na drogach samorządo-

tów gmin, zaś w odniesieniu do dróg powiatowych

ﬁnansowanesąprzezsamorządpowiatowy.

Wgra-

ﬁnansowania,budowy,przebudowy,remontu,utrzy-

mania, ochrony i zarządzania drogami publicznymi,

właściwy ds. ﬁnansówpublicznychwporozumieniu

z ministrem właściwym ds. transportu, po zasięgnię-

rialnego.

Corocznie wspierane doﬁnansowaniemsą

jednostki samorządu terytorialnego szczebla woje-

wódzkiego, powiatowego oraz miasta na prawach po-

nego drogi gminne nie są objęte doﬁnansowaniem

z omawianej rezerwy.

gi na zapis w art. 20 w ustawie z dnia 21 marca

dochodów jednostek samorządu terytorialnego, po-

Z poważaniem

Sekretarz stanu

w sprawie bezprawnego obsiewania gruntów

należących do rolników posiadających

akt prawa własności gruntu (8839)

Pani Marszałek!

Odpowiadając na interpelację

pana posła Romana Kaczora (SPS-023-8839/12) z dnia

nia nieruchomości należących do rolników, uprzejmie

informuję, co następuje.

Problem bezumownego użytkowania nierucho-

mości dotyczy w szczególności nieruchomości Zasobu

Własności Rolnej Skarbu Państwa, które poprzednio

były wydzierżawiane.

Byli dzierżawcy nieruchomości

niejednokrotnie odmawiają wydania przedmiotu

dzierżawy po jej zakończeniu i w dalszym ciągu użyt-

kują je rolniczo m.in. celem pobierania dopłat bezpo-

średnich.

Ustawą z dnia 16 października 2011 r.

ściami rolnymi Skarbu Państwa oraz o zmianie nie-

wprowadzono regulację, która ma na celu zapobie-

gnięcie występowaniu tego zjawiska.

Zgodnie z obec-

nie obowiązującym art. 39b ust. 1 ustawy z dnia 19

599

ścią wchodzącą w skład zasobu bez tytułu prawnego

jest zobowiązana do zapłaty na rzecz agencji wyna-

grodzenia za korzystanie z tej nieruchomości w wy-

sokości stanowiącej pięciokrotność wywoławczej wy-

sokości czynszu, który byłby należny od tej nierucho-

mości, gdyby była ona przedmiotem umowy dzierża-

wy po przeprowadzeniu przetargu.

liczby rolników poszkodowanych na skutek bezumow-

nego użytkowania nieruchomości, uprzejmie informu-

siada tego typu danych.

Jeżeli natomiast chodzi o nie-

stwa, to problem ten dotyczy 20 tys. ha gruntów.

W odniesieniu do bezumownych użytkowników

celem wyegzekwowania nieruchomości rolnych Agen-

cja Nieruchomości Rolnych występuje z odpowiednim

roszczeniem do sądów powszechnych.

Ponadto tego

typu przypadki zgłaszane są na Policję oraz do pro-

kuratury.

Jednakże często są one umarzane ze wzglę-

du na niską szkodliwość społeczną czynu.

Jednym z rozwiązań, które znacznie ograniczyłoby

zjawisko bezumownego użytkowania, mogłoby być

wprowadzenie regulacji, zgodnie z którą dopłaty bez-

pośrednie udzielane byłyby jedynie właścicielom nie-

ruchomości lub ich dzierżawcom.

Jednakże taka regu-

lacja uniemożliwiałaby pobieranie dopłat przez osoby,

które nie mają uregulowanego stanu prawnego nieru-

chomości np. z uwagi na toczące się postępowanie

spadkowe lub brak wpisu do księgi wieczystej.

Sekretarz stanu

Kazimierz Plocke

Warszawa, dnia 9 października 2012 r.

lokali użytkowych wynajmowanych

od Wojskowej Agencji Mieszkaniowej (8840)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

najmowanych od Wojskowej Agencji Mieszkaniowej

(SPS-023-8840/12), uprzejmie proszę o przyjęcie na-

Wojskowa Agencja Mieszkaniowa działa na pod-

rowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U.

bem 2641 lokali użytkowych, którymi gospodaruje

poprzez sprzedaż albo wynajem.

Środki ﬁnansowe

uzyskane zarówno ze sprzedaży, jak i z wynajmu za-

silają fundusz rezerwowy agencji, który wykorzysty-

wany jest do ﬁnansowania realizacji statutowych

zadań agencji, czyli przede wszystkim budownictwa

mieszkaniowego dla żołnierzy.

Wobec powyższego

Wojskowa Agencja Mieszkaniowa zgodnie z ustawo-

wym wymogiem gospodarowania powierzonymi nie-

ruchomościami w sposób zgodny z zasadami prawi-

dłowej gospodarki zobligowana jest do ich zbywania

w drodze przetargowej.

Odnosząc się do pytania pana posła Romana Ka-

czora dotyczącego informacji o liczbie wieloletnich

najemców lokali z zasobu Wojskowej Agencji Miesz-

kaniowej, informuję, że agencja nie posiada takich

danych.

Lokale użytkowe są przedmiotem najmu

w wielu przypadkach od kilku bądź kilkunastu lat

przez jednego najemcę.

Jednak w stosunku do więk-

szości lokali najemcy zmieniali się w różnych okre-

sach czasu.

Spowodowane było to wypowiadaniem

umów najmu przez dotychczasowych najemców i wy-

łanianiem nowych w procedurach przetargowych.

Dotychczasowa sprzedaż lokali użytkowych doty-

czyła lokali trwale niezagospodarowanych, tzn. tych,

na które nie wyłoniono najemców mimo przeprowa-

dzenia wielokrotnych prób ich wynajmu.

W latach

2007–2012 (stan na dzień 14 września br.) Wojskowa

Agencja Mieszkaniowa sprzedała 155 lokali użytko-

wych, w tym: w 2007 r.

– 15, 2008 r.

– 21, 2009 r.

– 36,

2010 r.

– 40, 2011 r.

– 27 i w bieżącym roku – 16.

Ponadto informuję, że w resorcie obrony narodo-

wej nie są prowadzone prace legislacyjne zmierzające

do przyznania prawa pierwokupu najemcom lokali

z zasobu Wojskowej Agencji Mieszkaniowej.

Przedstawiając powyższe wyjaśnienia, pozostaję

oraz wzoru certyﬁkatu dla audytorów

dróg transeuropejskich (8841)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

600

wie uregulowań prawnych dotyczących audytorów

bezpieczeństwa ruchu drogowego, uprzejmie infor-

muję, iż rozporządzenie ministra transportu, budow-

w sprawie szkoleń oraz wzoru certyﬁkatudlaaudy-

torów bezpieczeństwa ruchu drogowego (Dz. U.

śnia 2012 r. i wejdzie w życie w dniu 13 października

2012 r.

ja 2012 r.:

W takiej sytuacji chodzi o sporządzenie audytu bez-

drogowego w rozumieniu rozdziału 2c ustawy pod

warunkiem uzyskania certyﬁkatuaudytorabezpie-

czeństwa ruchu drogowego w terminie 12 miesięcy

mogą przeprowadzać dotychczasowi audytorzy bez-

pieczeństwa ruchu drogowego, którzy mają czas do

tora bezpieczeństwa ruchu drogowego.

Po upływie

go będą mogli przeprowadzać jedynie audytorzy po-

siadający certyﬁkatwydanyprzezministrawłaści-

wego do spraw transportu.

Z poważaniem

w sprawie wprowadzania przez samorządy

opłat od ścieków opadowych i roztopowych

kanalizacji deszczowych (8842)

z dnia 13 września br., nr SPS-023-8842/12, przy

morządy opłat od ścieków opadowych i roztopowych

wych uprzejmie informuję.

Kwestie, o których mowa w interpelacji pana po-

zaniu ścieków.

Zgodnie z art. 3 tej ustawy zbiorowe

ków jest zadaniem własnym gminy.

Stosownie do

postanowień art. 2 pkt 8 lit. c ww. ustawy do ścieków

zaliczane są również wody opadowe lub roztopowe.

Zasady ustalania taryf za zbiorowe zaopatrzenie

są w rozdziale 4 tej ustawy.

Na mocy art. 24 przedmio-

towej ustawy taryfy podlegają zatwierdzeniu w dro-

dze uchwały rady gminy.

Podkreślić należy, że uchwały rady gmin nakła-

dające na mieszkańców obowiązek wnoszenia opłat

na rzecz gminy podlegają weryﬁkacjiprzezorgany

dzie gminnym uchwała lub zarządzenie organu gmi-

Odnosząc się do pytania dotyczącego wsparcia

jednostek samorządu terytorialnego z budżetu pań-

stwa, uprzejmie informuję, że jedną z form transferu

601

terytorialnego są subwencje ogólne.

W budżecie pań-

stwa na 2012 r. przewidziano, iż subwencja ogólna

łącznie 50 217 812 tys. zł.

Wyrównaniu dysproporcji w dochodach gminy,

powiatu lub województwa służy przede wszystkim

część wyrównawcza subwencji ogólnej, która na 2012 r.

została zaplanowana w wysokości: dla gmin – 6 227

108 tys. zł, dla powiatów – 1 506 807 tys. zł, dla wo-

jewództw – 1 004 887 tys. zł.

Uzupełnienie dochodów jednostek samorządu te-

rytorialnego następuje również w postaci części rów-

noważącej subwencji ogólnej dla gmin i powiatów oraz

części regionalnej subwencji ogólnej dla województw.

Zaznaczyć należy, że w części 82 budżetu państwa

mieniu z ministrem właściwym do spraw transportu,

rządu terytorialnego.

Nadto, zgodnie z art. 28 ust. 2

ww. ustawy o dochodach jednostek samorządu teryto-

rialnego, od kwoty części oświatowej subwencji ogólnej

rezerwę części oświatowej subwencji ogólnej (w 2012 r.

w wysokości 0,25%).

Rezerwą części oświatowej sub-

wy części oświatowej subwencji ogólnej następuje nie

Dodatkowo w trakcie roku budżetowego tworzona

jest rezerwa pochodząca ze zwrotów nienależnie

otrzymanych kwot subwencji oraz nierozdzielonych

środków części równoważącej subwencji ogólnej dla

wą tą dysponuje minister właściwy do spraw ﬁnan-

sów publicznych w porozumieniu z reprezentacją

W 2012 r., tak jak w latach poprzednich, kryteria

podziału tej rezerwy będą ustalone wspólnie ze stro-

ną samorządową Komisji Wspólnej Rządu i Samorzą-

du Terytorialnego.

Po ich przyjęciu przez Zespół do

nansów poinformuje jednostki samorządu terytorial-

nego, które będą spełniały te kryteria, o wysokości

środków przyznanych z omawianej rezerwy.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Hanna Majszczyk

Warszawa, dnia 9 października 2012 r.

12, w sprawie zasad podziału 1% podatku dochodo-

wego przekazywanego na rzecz organizacji pożytku

publicznego uprzejmie informuję.

Przedmiotowa kwestia była szczegółowo analizo-

wana podczas prac związanych z uchwaleniem w dniu

W 2008 r. zagadnienie to było ponownie rozpatry-

wane w związku ze złożonym na ręce Marszałka Sej-

mu RP poselskim projektem ustawy o zmianie usta-

zycznych (druk nr 463).

Przyjęte przez Radę Ministrów stanowisko wobec

tego projektu (przewidującego m.in. umożliwienie

wskazania w tym samym zeznaniu podatkowym wię-

cej niż jednej organizacji pożytku publicznego) do-

stępne jest na stronie internetowej Sejmu (ścieżka

dojścia: www.sejm.gov.pl =>archiwum => VI kaden-

cja 2007–2011 => Prace Sejmu => Druki sejmowe

=> 463 => Stanowisko rządu do druku nr 463).

W stanowisku tym podkreślono, iż mechanizm 1%

nowania środkami publicznymi przez państwo oraz

samorząd terytorialny.

Wyjątek będący przejawem

demokracji partycypacyjnej oraz symbolizujący udział

nego.

Celem zmian wprowadzonych z dniem 1 stycznia

2007 r. było uproszczenie mechanizmu przekazywa-

nia 1%, które miało być odczuwalne dla wszystkich.

Przejęcie przez organy podatkowe dystrybucji 1% nie

mogło w żaden sposób zdezorganizować pracy apara-

tu skarbowego.

Stąd w toku prowadzonych prac parlament za-

aprobował propozycję rządu dotyczącą możliwości

wskazania przez podatnika tylko jednej organizacji

pożytku publicznego.

Niemniej jednak należy pod-

kreślić, iż podatnicy, którzy chcieliby wesprzeć ﬁnan-

sowo więcej niż jedną organizację, mogą sami prze-

kazywać darowizny pieniężne na rzecz wybranej or-

ganizacji.

Darowizny te, na zasadach przewidzianych

nych, podlegają odliczeniu od dochodu albo od przy-

chodu.

602

Mając powyższe na uwadze, uprzejmie informuję,

iż aktualnie nie planuje się wprowadzenia zmian

w ustawach podatkowych polegających na zwiększe-

niu liczby organizacji pożytku publicznego, na rzecz

których naczelnik urzędu skarbowego, zgodnie z wnio-

skiem zawartym w zeznaniu podatkowym, przeka-

zuje 1% podatku.

Im mniejszy stopień skomplikowania mechani-

zmu 1%, tym chętniej podatnicy korzystają z insty-

tucji 1%.

Obecne rozwiązanie, zgodnie z którym po-

datnik może wskazać tylko jedną organizację pożyt-

ku publicznego (według zasady: jedno zeznanie rów-

na się jedna organizacja), w pełni wypełnia cel, jakim

było uproszczenie procedury 1%.

Nie można również zapominać, iż wniosek o prze-

kazanie 1% może zostać złożony w każdym zeznaniu

składanym przez podatnika za dany rok podatkowy.

W świetle powyższego podatnicy, którzy wypełniają

więcej niż jedno zeznanie podatkowe, np. PIT-28

(w związku z najmem mieszkania), PIT-37 (o wyso-

kości dochodów z pracy) oraz PIT-38 (w związku z uzy-

skaniem dochodów ze zbycia akcji), mają możliwość

wskazania w każdym z tych zeznań innej organizacji

pożytku publicznego.

Nie jest to jednak równoznaczne ze skorzysta-

niem przez podatnika z tego prawa, bowiem jak po-

kazuje praktyka, nie wszystkie osoby ﬁzyczneskła-

dające zeznania podatkowe korzystają z możliwości

złożenia wniosku o przekazanie 1%.

Znacząca więk-

szość podatników (około 70%) nie decyduje się bo-

wiem na przekazanie 1% podatku na rzecz organiza-

wiązujące przepisy, lecz świadomość podatników i ich

chęć wspierania działalności społecznie użytecznej

prowadzonej przez organizacje pożytku publicznego.

Nie mniejszą rolę odgrywa również budowanie zaufa-

nia pomiędzy organizacjami pożytku publicznego a jej

podopiecznymi oraz podejmowanie działań w zakresie

edukacji obywatelskiej, które promowałyby szerszą

Ponadto nie można zapominać, iż ostateczną de-

cyzję w kwestii alokacji części podatku dochodowego

podejmuje sam podatnik.

W konsekwencji, jeżeli po-

datnik nie będzie zainteresowany złożeniem wniosku

o przekazanie 1% podatku, to tego nie uczyni, nieza-

leżnie od funkcjonujących udogodnień.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Maciej Grabowski

w sprawie likwidacji nieobowiązujących

w polskim prawie znaków drogowych (8846)

przy piśmie, nr SPS-023-8846/12, z dnia 14 września

2012 r., dotyczącą likwidacji nieobowiązujących

poniższe wyjaśnienia.

nego w interpelacji pani poseł Małgorzaty Niemczyk,

uprzejmie informuję, iż kwestie oznakowania dróg

regulują następujące akty prawne:

— Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Auto -

strad (GDDKiA) zarządza ruchem na drogach krajo-

wych,

— marszałek województwa zarządza ruchem na

603

sowych, na podstawie przywołanych wyżej przepisów

Natomiast zarządzanie ruchem na drogach we-

wnętrznych, w tym w streﬁeruchuistreﬁezamiesz-

kania, należy do podmiotu zarządzającego tymi dro-

gami.

Organ zarządzający ruchem w myśl przepisów § 6

poz. 1729) zatwierdza na podstawie projektu organi-

W odniesieniu do pierwszego i drugiego pytania

postawionego przez panią poseł Małgorzatę Niem-

czyk uprzejmie wyjaśniam, że znaki drogowe, ich

znaczenie i zakres obowiązywania oraz szczegółowe

wymagania techniczne dotyczące umieszczania wszyst-

kich znaków drogowych obowiązujących w Polsce

określają wskazane wyżej przepisy rozporządzenia

z dnia 31 lipca 2002 r. oraz rozporządzenia z dnia

3 lipca 2003 r.

Dlatego też, mając na względzie, że

wszystkie znaki umieszczane w organizacji ruchu

w myśl przepisów przywołanych rozporządzeń muszą

spełniać wymagania w nich określone, to też wska-

zane przez panią poseł Małgorzatę Niemczyk w in-

terpelacji znaki drogowe prawnie nieuregulowane

nie mogą być stosowane w organizacji ruchu na dro-

gach.

Oceny zgodności zastosowanych w organizacji ru-

chu znaków drogowych z przepisami wymienionych

wyżej rozporządzeń dokonuje właściwy organ zarzą-

dzający ruchem.

W myśl znowelizowanych przepisów art. 10 ust. 7

oraz art. 10a wyżej wymienionej ustawy Prawo o ru-

chu drogowym zarządzanie ruchem na drogach we-

wnętrznych należy do podmiotów zarządzających

tymi drogami.

Podmioty zarządzające drogami, usta-

lając organizację ruchu na tych drogach, stosują zna-

Koszt oznakowania drogi wewnętrznej ponosi pod-

miot zarządzający drogą.

Należy mieć na względzie również fakt, iż przepi-

z późn. zm.) zobowiązują zarządcę drogi publicznej

do oznakowania połączeń dróg wewnętrznych z dro-

gami publicznymi oraz do utrzymywania urządzeń

cjonowaniem tych połączeń.

Oznakowanie dróg we-

wnętrznych należy jednak do zarządcy terenu, na

dróg wewnętrznych zgodnie z przepisami pkt 5.2.52.

załącznika nr 1 do wyżej wskazanego rozporządzenia

je się znaki takie jak na drodze publicznej z grupy

wielkości małych lub mini.

Ponadto Departament Transportu Drogowego

uprzejmie informuje, iż na podstawie przepisów pkt

1 ust. 2 § 3 rozporządzenia ministra infrastruktury

oraz bezpieczeństwa ruchu drogowego dokonuje or-

gan sprawujący nadzór nad zarządzaniem ruchem.

Zgodnie z przepisami art. 10 ustawy Prawo o ru-

drogach wewnętrznych położonych w strefach ruchu

lub strefach zamieszkania należy do kompetencji wo-

jewody.

Odpowiadając na trzecie pytanie pani poseł Mał-

gorzaty Niemczyk, uprzejmie wskazuję, że w celu za-

gwarantowania właściwego oznakowywania dróg

wewnętrznych, w tym położonych w strefach ruchu

oraz strefach zamieszkania, ustawą z dnia 22 lipca

z późn. zm.), dodając przepisy art. 85a.

Zgodnie z tym

art. 85a osoba, która narusza obowiązek dotyczący spo-

sobu oznakowania dróg wewnętrznych lub zleca wadliwe

dokonanie tej czynności (m.in. zarządca lub właściciel

terenu, na którym zlokalizowany jest parking), po-

pełnia wykroczenie.

Zarówno Policji, jak i straży gmin-

nej (miejskiej) przysługują uprawnienia do nałożenia

na właściwy podmiot kary grzywny.

Przepisy te we-

nia przywołanej wyżej ustawy o zmianie ustawy Pra-

tj. 21 sierpnia 2012 r.

Wobec powyższego organy kontroli mogą na pod-

stawie wyżej wymienionych przepisów stosować

sankcje w przypadku występowania w organizacji

ruchu na drogach wewnętrznych wzorów znaków

nieokreślonych przepisami obowiązującego prawa

albo oznakowania umieszczonego niezgodnie z wy-

maganiami tych przepisów.

Odnosząc się do czwartego pytania przedstawio-

uprzejmie informuję, że szczegółowe wymagania

techniczne, jakim powinny odpowiadać znaki i sy-

gnały drogowe, jak również urządzenia bezpieczeń-

stwa ruchu drogowego, określają przepisy przywoła-

nego wyżej rozporządzenia ministra infrastruktury

stwa ruchu drogowego o przeznaczeniu innym niż

przedstawione w tym rozporządzeniu mogą być sto-

sowane pod warunkiem uzyskania certyﬁkatu na

znak bezpieczeństwa lub aprobaty technicznej wy-

maganych odrębnymi przepisami, po określeniu za-

sad ich stosowania.

Ocenę zgodności zastosowanych w organizacji ru-

wyżej rozporządzenia ministra infrastruktury z dnia

3 lipca 2003 r. przeprowadza wskazany powyżej wła-

604

ściwy organ zarządzający ruchem.

Organ ten na pod-

prowadzi kontrolę prawidłowości zastosowania i funk-

cjonowania znaków drogowych sygnalizacji świetlnej

Mając na względzie powyższe, uprzejmie wyja-

śniam, że odpowiedzialność za zgodność oznakowa-

nia dróg z wymogami określonymi we wskazanych

powyżej przepisach spoczywa na organach zarządza-

jących ruchem oraz podmiotach, które wykonują za-

dania techniczne polegające na umieszczaniu i utrzy-

maniu znaków drogowych (zarządy drogi), a nie pro-

ducentach oznakowania.

Z tych też względów stwier-

dzam, że nie istnieje potrzeba obejmowania nadzo-

rem ﬁrmprodukującychoznakowaniedrogowe.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tadeusz Jarmuziewicz

z dnia 29 sierpnia 2012 r. przesłaną przy piśmie

fotograﬁcznegoprzedmiotówskupowanychdolom-

bardów uprzejmie przedstawiam, co następuje.

Zarówno działalność lombardowa, polegająca na

udzielaniu krótkoterminowych pożyczek pod zastaw

przedmiotów lub papierów wartościowych, jak i ko-

misowa, charakteryzująca się sprzedażą na cudzy

rachunek, lecz w imieniu własnym, rzeczy za wyna-

grodzeniem (prowizja), w zakresie działalności swego

przedsiębiorstwa opierają się na przyjmowaniu w wy-

żej wskazanych celach rzeczy od kontrahentów

w ramach obrotu konsumenckiego.

Podmioty te pro-

wadzą działalność gospodarczą na podstawie ustawy

zm.).

Zasadniczo zatem przedsiębiorcy mogą podjąć

działalność gospodarczą polegającą na prowadzeniu

lombardu lub komisu, w dniu złożenia wniosku o wpis

Gospodarczej albo po uzyskaniu wpisu do rejestru

(art. 14 ust. 1 ustawy).

Nie ulega wątpliwości, że z uwagi na charakter

działalności polegającej na przyjmowaniu przedmio-

tów jako zabezpieczenia udzielanych pożyczek istnie-

je ryzyko tego, iż kontrahent zaoferuje prowadzące-

mu lombard rzecz pochodzącą z czynu zabronionego.

Przyjęcie takiego przedmiotu przez przedsiębiorcę

stanowi paserstwo, nawet jeżeli działał on nieumyśl-

nie, tzn. jeżeli nie zachował należytej ostrożności wy-

maganej w odniesieniu do profesjonalnych uczestni-

ków obrotu gospodarczego przy zawieraniu transak-

cji, mimo że co najmniej mógł przewidzieć nielegalne

źródło pochodzenia danego przedmiotu.

Nabywanie,

pomaganie do zbycia, przyjmowanie lub pomaganie

do ukrycia rzeczy uzyskanej za pomocą czynu zabro-

nionego zagrożone są karą pozbawienia wolności od

widuje także typ uprzywilejowany (wypadek mniej-

szej wagi), sankcjonowany karą grzywny, ogranicze-

§ 2 K.k.), oraz typ kwaliﬁkowany,wpostacipaser-

dobra o szczególnym znaczeniu dla kultury, zagrożo-

§ 1 i 2 K.k.).

Paserstwo nieumyślne, polegające na

nabywaniu, pomaganiu do zbycia, przyjmowaniu lub

pomaganiu do ukrycia rzeczy, o której na podstawie

towarzyszących okoliczności sprawca powinien i może

zabronionego, jest zagrożone karą grzywny, ograni-

a jeżeli wartość rzeczy jest znaczna – karą pozbawie-

K.k.).

Podobne regulacje zawiera Kodeks wykroczeń

– w odniesieniu do mienia o wartości zasadniczo nie-

przekraczającej 250 zł.

Za paserstwo umyślne ustawa

przewiduje karę aresztu, ograniczenia wolności albo

grzywny, natomiast za nieumyślne – grzywnę do

1500 zł albo karę nagany (art. 122 § 1 i 2 K.w.).

Należy zwrócić uwagę na to, że ustawy nakładają

na prowadzących taką działalność określone obo-

wiązki mające wpływ na dokumentowanie zawiera-

nych transakcji związanych z przyjmowaniem rzeczy

ruchomych w zastaw lub celem sprzedaży.

Prowadze-

nie działalności w zakresie udzielania pożyczek pod

zastaw (prowadzenie lombardów) wyłącza możliwość

przychodów ewidencjonowanych, co oznacza, że przed-

siębiorca taki musi prowadzić dokumentację związa-

ną z zawieraniem poszczególnych transakcji i przyj-

mowaniem w tym celu rzeczy ruchomych (por. art. 8

ta podlega kontroli przez organy skarbowe oraz sta-

nowi dowód w postępowaniach prowadzonych na

podstawie ustawy, m.in. w postępowaniu karnym.

Organy postępowania przygotowawczego w razie

stwierdzenia uzasadnionego podejrzenia popełnienia

605

przestępstwa paserstwa są uprawnione w szczegól-

ności do żądania wydania rzeczy mogących stanowić

dowód w sprawie, odebrania tych rzeczy oraz doko-

nania w tym celu przeszukania pomieszczeń, innych

– w wypadkach niecierpiących zwłoki nawet bez po-

lecenia sądu lub prokuratora (por. art. 217, 219, 220

K.p.k.).

Regulacje te trzeba uznać za wystarczające

dla osiągnięcia zamierzonych celów procesowych po-

legających na wykryciu i zabezpieczeniu dowodów

rzeczowych.

Umożliwiają one organom ścigania

w uzasadnionych sytuacjach również działanie w tym

zakresie z własnej inicjatywy, stosownie do okolicz-

ności sprawy, tak więc nie zachodzi potrzeba ich mo-

dyﬁkacji.

Womawianymwypadkudowodamitymi

oprócz przedmiotów mogących pochodzić z czynu za-

bronionego są także wszelkie dokumenty ich dotyczą-

ce, w szczególności umowy, pokwitowania, księgi

depozytowe, rejestry.

W razie przyjęcia przedmiotu

do lombardu strony powinny ze względu na przepisy

podatkowe, ale i dla zabezpieczenia własnych intere-

sów (zwłaszcza klientów lombardu), sporządzić na

piśmie umowę pożyczki zabezpieczonej zastawem,

a prowadzący lombard winien wydać kontrahentowi

stosowne pokwitowanie potwierdzające, jaki przed-

miot oddał przedsiębiorcy.

Wskazane wyżej wymogi w zakresie formy doku-

mentowania umów zdają się w dostateczny sposób za-

bezpieczać możliwość dokonania na tej podstawie pra-

widłowych procesowych ustaleń odnośnie do identyﬁ-

kacji i pochodzenia przedmiotów przyjętych przez

prowadzących lombardy.

Oczywiście istotnym czynni-

kiem pozwalającym na takie ustalenia jest prawidło-

wość prowadzonej przez przedsiębiorców dokumenta-

cji.

Jej niezachowanie rodzi jednak odpowiedzialność

karną skarbową, w szczególności z art. 54, 60 czy 61

K.k.s., jak również powoduje wdrożenie postępowania

podatkowego mającego na celu ustalenie rzeczywistej

podstawy opodatkowania i wymiaru należnej daniny

publicznej.

Nie zmieniłoby jednak tego stanu rzeczy

hipotetyczne zobowiązanie tych przedsiębiorców do

sporządzania dokumentacji fotograﬁcznejprzedmio-

tów, gdyż – jeżeli chcieliby oni próbować uniknąć od-

powiedzialności za przestępstwo paserstwa – tak jak

w obecnym stanie prawnym dążą do uchylania się od

sporządzania wymaganej dokumentacji, tak też nie

stwierdzaliby przyjęcia takich przedmiotów poprzez

wykonanie ich fotograﬁcznegoutrwalenia.

Przedsię-

biorcy tacy mieliby także możliwość wykonywania

zdjęć o znikomej wartości dowodowej, zwłaszcza po-

przez ukrywanie cech charakterystycznych przedmio-

tów.

W wypadku paserstwa umyślnego obie strony

transakcji z reguły są wręcz zainteresowane uniknię-

ciem jakiegokolwiek (w tym poprzez wykonanie zdjęć

fotograﬁcznych) dokumentowania faktu przyjęcia

przedmiotów pochodzących z przestępstwa.

Proble-

mem praktycznym byłoby też normatywne określenie

sposobu i warunków technicznych wykonywania fo-

tograﬁi, w tym odległości ekspozycji, zastosowanej

rozdzielczości, uwypuklenia cech szczególnych przed-

miotu.

Wszak np. w odniesieniu do fotograﬁikrymi-

nalistycznej opracowano szereg metodologicznych za-

leceń w tym zakresie, tak aby wykonane zdjęcia mogły

mieć rzeczywistą użyteczność dla celów postępowania

karnego, w tym identyﬁkacji.

Wproponowanymwin-

terpelacji zakresie trudno by było w praktyce nawet

zmotywować strony działające w złej wierze do tego,

aby zdjęcia – ze względu na sposób ich wykonania –

mogły stanowić istotniejszy walor dowodowy dla or-

ganów ścigania i sądu.

W tym stanie rzeczy uzasadniona jest konkluzja,

że wprowadzenie obowiązku fotograﬁcznegodoku-

mentowania przyjmowanych przez lombardy przed-

miotów samo przez się nie przyczyniłoby się do ogra-

niczenia ewentualnych zjawisk patologicznych zwią-

zanych z tą działalnością, w szczególności w odnie-

sieniu do sytuacji, w których obie strony transakcji

działają w złej wierze, starając się ukryć fakt prze-

stępnego pochodzenia danego przedmiotu.

Istotą podejmowanych działań powinno być za-

tem regularne kontrolowanie przez uprawnione or-

gany skarbowe ścisłego przestrzegania prawidłowo-

ści prowadzenia wymaganej dokumentacji przez

przez co również Policja i inne organy postępowania

przygotowawczego mogłyby korzystać z tej dokumen-

tacji dla celów procesowych pozwalających na wykry-

wanie czynów zabronionych.

Policja może zatrzymać w toku postępowania rze-

czy, co do których istnieje uzasadnione podejrzenie,

że były przedmiotem paserstwa.

Z kolei w postępo-

waniu jurysdykcyjnym sąd tytułem środka karnego

może orzec ich przepadek, nawet gdy nie stanowiły

własności sprawcy (art. 293 § 2 K.k.).

W takiej sytu-

acji jest oczywiste, że przedsiębiorca skazany za pa-

serstwo nie jest uprawniony do żadnego odszkodowa-

nia z tego tytułu.

Z kolei gdy przedsiębiorcy nie moż-

na przypisać nawet działania nieumyślnego, a mimo

dochowania przez niego należytej staranności okaże

się w toku postępowania karnego, że przyjęty przed-

miot pochodzi z czynu zabronionego popełnionego na

szkodę osoby trzeciej, wówczas w razie umorzenia

postępowania lub uniewinnienia przedmiot ten pod-

lega zwrotowi osobie uprawnionej (art. 230 § 2 K.p.k.).

Z reguły będzie to osoba trzecia, która utraciła rzecz

w wyniku popełnienia czynu zabronionego (por. jed-

nak art. 174 K.c.).

Należy jednak zaznaczyć, że są to

w praktyce sytuacje nieczęste.

W takim razie przed-

siębiorca uprawniony jest do żądania naprawienia

szkody wyrządzonej poprzez utratę przedmiotu za-

stawu od kontrahenta, któremu udzielił pożyczki,

w trybie cywilnej odpowiedzialności kontraktowej

lub deliktowej.

Z powyższych względów trudno jest

znaleźć uzasadnienie dla rozważenia wprowadzenia

mechanizmu rekompensującego prowadzącym lom-

bardy ewentualne straty z tego tytułu.

Z wyrazami poważania

Podsekretarz stanu

606

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w sprawie kosztów funkcjonowania systemu

emerytalnego i podstawowych założeń II ﬁlaru

(8848)

SPS-023-8848/12, w sprawie kosztów funkcjonowa-

nia systemu emerytalnego i podstawowych założeń

II ﬁlaruuprzejmieproszęoprzyjęcienastępujących

wyjaśnień.

Przepis art. 67 ust. 1 Konstytucji RP stanowi, że:

„obywatel ma prawo do zabezpieczenia społecznego

nego.

Zakres i formy zabezpieczenia społecznego

określa ustawa”.

Przepis ten jest skierowaną do pań-

stwa normą, która z jednej strony nakłada na nie

obowiązek stworzenia regulacji prawnych zapewnia-

jących realizację prawa każdego obywatela do zabez-

pieczenia społecznego, a z drugiej udziela ustawo-

dawcy kompetencji do uregulowania kwestii związa-

nych z przedmiotowym prawem.

Zgodnie z art. 67

ust. 1 Konstytucji RP każdemu przysługuje prawo do

zabezpieczenia społecznego w ramach określonych

w ustawie, która ustanawia warunki nabycia, trwa-

nia i utraty tego prawa, w tym formy i zakres świad-

czeń.

W systemie ubezpieczeń społecznych obowią-

zującym od dnia 1 stycznia 1999 r. ubezpieczenie eme-

rytalne realizowane jest równolegle przez Zakład

Ubezpieczeń Społecznych oraz wybrany przez ubez-

pieczonego otwarty fundusz emerytalny.

Polski sys-

tem emerytalny jest systemem ubezpieczeniowym

składającym się dwóch ﬁlarów.

Jednakżenależypod-

kreślić, że system emerytalny w Polsce nie został

sprywatyzowany, a przekazanie części składki do

otwartych funduszy emerytalnych to nic innego, jak

wykorzystanie infrastruktury i potencjału podmio-

tów prywatnych do pomnażania środków przezna-

czonych na wypłatę emerytur.

Jednocześnie składka

emerytalna nie zmieniła swojego charakteru, a więc

wciąż jest przynależna do ﬁnansówpublicznych,nie

stanowiąc własności ubezpieczonych.

Dlatego też

środki gromadzone w OFE mają charakter środków

publicznych o przeznaczeniu wyłącznie emerytal-

nym, które podlegają znacznie poważniejszemu ry-

gorowi zapewnienia bezpieczeństwa niż środki pry-

watne o charakterze inwestycji oszczędnościowych.

W ramach I ﬁlaruadministrowanegoprzezZa-

kład Ubezpieczeń Społecznych z bieżąco opłacanych

darności międzypokoleniowej.

Jednocześnie, zgodnie

składki zarządzają otwarte fundusze emerytalne

(OFE), które lokują swoje aktywa, dążąc do osiągnię-

cia maksymalnego stopnia bezpieczeństwa i rentow-

ności dokonywanych lokat.

W dniu 1 maja 2011 r.

poz. 398), która wprowadziła poważne zmiany w funk-

cjonowaniu II ﬁlarasystemuemerytalnego.

Ustawa

wprowadziła min. zmianę w zakresie obniżenia wy-

sokości składek odprowadzanych do OFE do wysoko-

ści 2,3% (w latach następnych wysokość ta będzie

stopniowo zwiększana do 3,5% w roku 2017).

Jedno-

cześnie nowelizacja wprowadziła w ramach konta

ubezpieczonego w Zakładzie Ubezpieczeń Społecz-

nych subkonto, na którym ewidencjonuje się infor-

macje o zwaloryzowanej wysokości wpłaconych skła-

dek na II ﬁlarpochodzącychzczęściskładkinieprze-

kazywanej obecnie do OFE, wraz z wyegzekwowany-

mi od tych składek odsetkami za zwłokę.

Należy pod-

kreślić, że rozwiązanie to w znaczący sposób zwięk-

szyło bezpieczeństwo środków gromadzonych w II

ﬁlarzeprzezzapewnieniewaloryzacjiśrodkóworaz

uodpornienie ich wobec ﬂuktuacjinarynkukapita-

łowym.

Należy podkreślić, że przyjęte regulacje do-

tyczące subkonta w Zakładzie Ubezpieczeń Społecz-

nych zapewniają dziedziczenie środków gromadzo-

nych w II ﬁlarzeorazwypłatęemeryturkapitało-

wych.

Na subkoncie ewidencjonowana jest część

składki w wysokości 5% podstawy wymiaru (w latach

na do 3,8% w roku 2017).

Nowelizacja zapewniła rów-

nież nowy sposób ﬁnansowaniaemeryturkapitało-

wych, które łącznie pochodzić będą ze środków:

— zgromadzonych w otwartych funduszach eme -

rytalnych, co oznacza pierwotne ﬁnansowanietych

emerytur ze środków w otwartych funduszach eme-

rytalnych,

— zewidencjonowanych na subkoncie, co oznacza

ﬁnansowanie tych emerytur (po wyczerpaniu się

środków w otwartych funduszach emerytalnych)

z przychodów Funduszu Ubezpieczeń Społecznych,

w tym dotacji z budżetu państwa.

Dlatego też projektowanie wszelkich zmian w ist-

niejącym dwuﬁlarowymsystemieemerytalnymmusi

być zdeterminowane koniecznością ograniczenia ry-

zyka systemowego.

Ryzyko to powinno zostać mak-

symalnie ograniczone ze względu na fakt, że wypła-

canie świadczeń z ubezpieczeń społecznych gwaran-

towane jest ostatecznie przez państwo.

Sposób funk-

cjonowania systemu emerytalnego musi minimalizo-

wać niebezpieczeństwo wystąpienia sytuacji, w której

budżet państwa byłby obciążony kosztami dopłat do

świadczeń emerytalnych.

Zagrożenie to byłoby tym

wyższe, im większa będzie zmienność wyników in-

westycyjnych osiąganych przez otwarte fundusze eme-

rytalne.

Organizacja systemu emerytalnego, w tym

607

jego modyﬁkacje,muszązapewniaćniewielkąampli-

tudę wahań stóp zwrotu osiąganych przez OFE, ma-

jąc m.in. na względzie wysokość świadczeń emerytal-

nych oraz konieczność pokrywania ewentualnych

niedoborów przez powszechne towarzystwa emery-

talne, tak aby uniknąć ryzyka ich niewypłacalności,

a w efekcie destabilizacji systemu emerytalnego.

W roku 1997 zdecydowano, że ubezpieczeni będą

mogli zostać członkami OFE poprzez zawarcie umo-

wy tylko z jednym funduszem.

Reforma emerytalna

wprowadzona w życie w roku 1999 była ogromnym

wyzwaniem prawnym, organizacyjnym i technicz-

nym, w tym kontekście możliwość przynależności do

jednego OFE zapewniała przejrzystość i ułatwiała

dokonywanie tak transferów środków ﬁnansowych,

jak i usprawniała proces zawierania umów członkow-

skich przez ubezpieczonych.

Zgodnie z art. 81 ust. 5

cjonowaniu funduszy emerytalnych można być człon-

kiem tylko jednego otwartego funduszu emerytalne-

go.

Należy podkreślić, że rozwiązanie to do tej pory

nie było krytykowane i nie budziło wątpliwości praw-

nych lub ekonomicznych, tym bardziej że wprowa-

dzanie reformy nawet w tym zakresie napotykało

trudności, czego dowodem są trwające procedury roz-

liczania nieprzekazanych składek do OFE czy likwi-

dacji tzw. martwych rachunków w OFE.

W opinii

ministerstwa postulat wprowadzenia w tym zakresie

zmian legislacyjnych polegających na możliwości

członkostwa w więcej niż jednym OFE nie ma uza-

sadnienia.

Ewentualna dywersyﬁkacjaryzykainwe-

stycyjnego oraz zapewnienie możliwości osiągania

maksymalizacji stopy zwrotu z inwestycji aktywów

OFE wynika z szeregu istniejących i podstawowych

rozwiązań prawnych zawartych w ustawie z dnia 28

duszy emerytalnych, takich jak: katalog kategorii

lokat, określenie dopuszczalnych limitów inwestycyj-

nych dla kategorii lokat, mechanizm minimalnej wy-

maganej stopy zwrotu, obowiązek pokrycia niedobo-

ru oraz mechanizm rachunku premiowego wynagra-

dzający za najlepsze wyniki inwestycyjne na rynku

OFE.

Wprowadzenie możliwości członkostwa w wię-

cej niż jednym OFE w opinii ministerstwa zwiększy-

łoby koszty funkcjonowania systemu emerytalnego.

W tym kontekście postulat mija się z celem zawartym

w jego uzasadnieniu, tzn. ograniczeniem zbędnych

kosztów generowanych przez system OFE.

Ponadto

rozwiązanie takie mogłoby skomplikować transfery

środków, zasady wypłaty emerytur kapitałowych

oraz transferów środków związanych z rozwodem lub

śmiercią ubezpieczonych.

Zagadnienie polityki inwestycyjnej OFE, podob-

nie zresztą jak zagadnienie polityki inwestycyjnej

funduszy inwestycyjnych, jest przedmiotem sporu

toczonego przez świat nauki.

Na gruncie debaty in-

stytucjonalnej dyskusja taka wybrzmiała również

w stanowiskach prezentowanych przez Narodowy

Bank Polski (zarządzanie pasywne) oraz Komisję

Nadzoru Finansowego (zarządzanie aktywne).

Spór

ten jednak pozostaje nierozstrzygnięty.

Należy jed-

nych w zakresie obowiązujących rozwiązań stoi na

gruncie zarządzania aktywnego.

Jednocześnie nale-

ży zauważyć, że fundusze indeksowe stosują pasywną

strategię inwestycyjną, co oznacza, że struktura ich

inwestycji odpowiada strukturze wybranego indeksu

giełdowego.

Zarządzający funduszem inwestycyjnym

indeksowym mają za zadanie dbać, aby ich fundusz

odzwierciedlał w danej chwili skład wybranego in-

deksu giełdowego.

Z tego powodu fundusze indekso-

we rzeczywiście są tańsze od stosujących aktywne

strategie inwestycyjne, ponieważ generują niższe

koszty transakcyjne i operacyjne.

Należy jednak pod-

kreślić, że inwestycja w fundusze indeksowe nie ozna-

cza jednocześnie braku ryzyka inwestycyjnego, a ak-

ceptację ryzyka rynku kapitałowego.

Oznacza to, że

inwestycja w fundusz indeksowy powiela wyniki ca-

łego rynku (lub jego segmentu).

Straty i zyski są zbli-

żone do wyników wybranego indeksu w danym okre-

sie (po uwzględnieniu kosztów transakcji i innych

obciążeń aktywów).

W opinii ministerstwa postulat

umożliwienia działania OFE jako funduszom indek-

sowym podważa zasadność istnienia systemu zarzą-

dzanych przez prywatne powszechne towarzystwa

emerytalne otwartych funduszy emerytalnych w ra-

mach systemu ubezpieczeń społecznych.

Przykład

publicznie zarządzanego funduszu powielającego

w części akcyjnej indeks rynku kapitałowego, jakim

jest Fundusz Rezerwy DemograﬁcznejwZUS,dowo-

dzi, że lepsze wyniki i niższe koszty generuje publicz-

nie zarządzana instytucja.

Odpowiadając na trzecie pytanie pani poseł, na-

leży przekazać, że otwarte fundusze emerytalne sta-

nowią część polskiego obowiązkowego systemu ubez-

pieczeń społecznych.

Otwarte fundusze emerytalne

zadania z zakresu polskich ubezpieczeń społecznych.

Dlatego też trudno zgodzić się z tezą, że polskiemu

ustawodawstwu miałyby w wiążący sposób podlegać

podmioty zagraniczne.

Jedynym rozsądnym rozwią-

zaniem w tym zakresie jest istniejąca infrastruktura

prawna, która wymaga, by otwarty fundusz, jak i za-

rządzające nim powszechne towarzystwo emerytalne

były spółkami prawa polskiego z siedzibą na terenie

Rzeczypospolitej Polskiej, co wynika z faktu zarzą-

dzania przez nie środkami należącymi do polskiego

obowiązkowego systemu emerytalnego, a więc środ-

kami należącymi do ﬁnansówpublicznych,gwarancji

państwa wobec wyników tej działalności, a także

wzmożonego nadzoru polskiego organu nadzoru ﬁ-

nansowego nad działalnością tych podmiotów.

Jed-

nocześnie należy przekazać, że w ramach prowadzo-

nych przez ministra ﬁnansówpraclegislacyjnych

w zakresie przepisów dotyczących otwartych fundu-

szy emerytalnych przewiduje się w niedługim czasie

przedłożenie Sejmowi RP projektu ustawy o zmianie

608

ustawy o organizacji i funkcjonowaniu funduszy

emerytalnych, który dotyczyć będzie następujących

zagadnień:

1) propozycji rozwiązań realizujących wyrok

Europejska przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej

W dniu 21 grudnia br. Europejski Trybunał Spra-

wiedliwości wydał wyrok w sprawie C-217/09 – Ko-

misja Europejska przeciwko Rzeczypospolitej Pol-

skiej ws. naruszenia art. 63 TFUE poprzez utrzyma-

nie w mocy art. 143, 136 ust. 3 i art. 136a ust. 2

cjonowaniu funduszy emerytalnych, które ogranicza-

ją inwestycje zagraniczne polskich OFE (limit 5%

aktywów OFE).

Trybunał orzekł, że utrzymując

w mocy art. 143, art. 136 ust. 3 oraz art. 136a ust. 2

ww. ustawy, które to artykuły wprowadzają ograni-

czenia w inwestowaniu przez polskie otwarte fundu-

sze emerytalne w innych państwach członkowskich,

Rzeczpospolita Polska uchybiła zobowiązaniom, jakie

na niej ciążą na mocy art. 56 WE dotyczącego zasady

swobodnego przepływu kapitału.

Wydanie ww. wy-

roku wynika z nieprzyjęcia przez Trybunał polskiej

argumentacji przedstawionej w toku postępowania,

dotyczącej wyłącznej właściwości Rzeczypospolitej

Polskiej w zakresie kształtowania swojego systemu

emerytalnego oraz faktu, że środki zgromadzone

w OFE jako przynależne do ﬁnansówpublicznych,

bo pochodzące ze składki na powszechne i obowiąz-

kowe ubezpieczenie emerytalne, nie podlegają swo-

bodzie przepływu kapitału.

Należy przekazać, że obecnie prowadzone prace

w tym zakresie koncentrują się na wypracowaniu

rozwiązania, które zostanie zaakceptowane przez

Komisję Europejską.

W opinii ministra ﬁnansów

właściwego w sprawie swobody przepływu kapitału

rozwiązanie powinno jednakże uwzględniać koniecz-

ność zapewnienia stabilności ﬁnansowej środków

gromadzonych w OFE przez uczestników obowiąz-

kowego systemu ubezpieczeń społecznych.

Dlatego

też w opinii ministra ﬁnansówwłaściwąścieżkądoj-

ścia do docelowego limitu 30% na lokaty zagraniczne

powinno być stopniowe podwyższanie limitu o 5 pkt

proc. co dwa lata, w następujący sposób:

— w roku 2013 – do poziomu 10%,

— w roku 2015 – do poziomu 15%,

— w roku 2017 – do poziomu 20%,

— w roku 2019 – do poziomu 25%,

— w roku 2021 – do poziomu 30%.

2) dokonania zmian zasad ustalania stóp zwrotu

otwartych funduszy emerytalnych stanowiących

podstawę oceny efektywności ich działalności inwe-

stycyjnej

Konieczność wprowadzenia nowych regulacji

w tym zakresie wynika z zaobserwowanych zagrożeń

dla prawidłowego funkcjonowania rynku OFE i bez-

pieczeństwa środków gromadzonych przez członków

OFE.

Zagrożenia te wynikają z kształtu obecnego

systemu oceny działalności inwestycyjnej, który opie-

ra się na zmiennych (wartości jednostki rozrachun-

kowej z okresu dwóch dni), które w warunkach skraj-

nych mogą podlegać nieuprawnionemu wpływowi

zarządzających otwartymi funduszami emerytalny-

mi.

Wynika to w szczególności z rosnącego znaczenia

funduszy emerytalnych na rynku kapitałowym i moż-

liwości wpływania przez nie w krótkim okresie na

kurs wyceny szczególnie mało płynnych papierów war-

tościowych.

Taka sytuacja oznacza ryzyko podjęcia

przez zarządzającego OFE działań zmierzających do

sztucznego (nieznajdującego uzasadnienia w zakresie

sytuacji rynku ﬁnansowego)podwyższenialubobni-

żenia kursów wybranych papierów wartościowych

i w konsekwencji obniżenia lub podwyższenia warto-

ści jednostki rozrachunkowej OFE, jak miało to miej-

sce w październiku ubiegłego roku.

Ponadto należy przekazać, że zgodnie z art. 32

Ministrów została zobowiązana do dokonywania

przeglądu funkcjonowania systemu emerytalnego po

wejściu w życie ww. ustawy i przedkładania Sejmowi

informacji o skutkach jej obowiązywania wraz z pro-

pozycjami zmian, nie rzadziej niż co 3 lata.

Należy

wskazać, że Rada Ministrów ma obowiązek dokonać,

go przeglądu funkcjonowania systemu emerytalnego

po wejściu w życie zmian wynikających z ww. ustawy

nowelizującej, a także przedłożenia Sejmowi infor-

macji o skutkach jej obowiązywania wraz z propozy-

cjami zmian.

Rozwiązanie to oznacza wprowadzenie

do polskiego sytemu prawnego stałego, cyklicznego

mechanizmu kontroli systemu emerytalnego, wraz z

obowiązkiem przedstawienia konstruktywnych roz-

wiązań zidentyﬁkowanychproblemów.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Marek Bucior

na drogach wewnętrznych (8850)

przy piśmie, nr SPS-023-8850/12, z dnia 14 września

609

2012 r. w sprawie problemów na drogach wewnętrz-

nych przedstawiam następującą informację.

Oznakowanie połączeń wspomnianych dróg z droga-

mi publicznymi, jak również utrzymanie urządzeń

cjonowaniem tych miejsc należy zgodnie z przepisami

art. 8 ust. 4 przywołanej wyżej ustawy o drogach pu-

blicznych do zarządcy drogi publicznej.

Odnosząc się do pierwszego z postawionych przez

panią poseł Małgorzatę Niemczyk pytań, uprzejmie

informuję, że w myśl znowelizowanych przepisów art. 10

gach wewnętrznych należy do podmiotów zarządzają-

cych tymi drogami.

Podmioty zarządzające drogami,

nikające z ustawy i jej przepisów wykonawczych.

Ponadto uprzejmie wyjaśniam, iż wprowadzenia

zmian do funkcjonujących w organizacji ruchu roz-

wiązań (np. postawienie odpowiedniego znaku) do-

konuje organ zarządzający ruchem.

Podstawą wdro-

żenia odpowiednich zmian może być zarówno anali-

za organizacji ruchu sporządzona przez organ, jak

i rozpatrzony zgodnie z przepisami § 3 ust. 1 rozpo-

wniosek o dokonanie zmian w istniejącej organizacji

ruchu.

Zmiana organizacji ruchu wymaga sporządzenia

projektu organizacji ruchu.

Projekt organizacji ru-

chu, na podstawie którego zatwierdza się organizację

ruchu, powinien być zgodny z wymaganiami zawar-

tymi w przywołanym wyżej rozporządzeniu ministra

dzenie projektu organizacji ruchu przez organ zarzą-

dzający ruchem następuje na podstawie przepisów

W odpowiedzi na drugie pytanie pani poseł Mał-

gorzaty Niemczyk uprzejmie wskazuję, iż w świetle

przepisów rozporządzenia ministra infrastruktury

droga wewnętrzna umieszcza się jedynie na połącze-

niu drogi wewnętrznej z drogą publiczną.

Należy mieć na względzie, że przepisy art. 1 ust. 2

drogowym w zakresie koniecznym do uniknięcia za-

grożenia bezpieczeństwa osób oraz wynikającym ze

znaków i sygnałów drogowych stosuje się również na

drogach wewnętrznych (drogach osiedlowych, pla-

cach, parkingach) niezaliczanych do żadnej kategorii

dróg publicznych.

Dlatego też w przypadku niezacho-

wania należytej ostrożności powodującej zagrożenie

bezpieczeństwa innej osoby (art. 98 Kodeksu wykro-

czeń) oraz niestosowania się do dyrektyw wynikają-

cych ze znaków lub sygnałów drogowych (art. 92 § 1

Kodeksu wykroczeń) każdy uczestnik ruchu drogo-

wego, w tym pieszy lub kierujący pojazdem, może

zostać pociągnięty do odpowiedzialności za jedno

z ww. wykroczeń.

W związku z powyższym pragnę podkreślić, iż

brak znaku D-46: droga wewnętrzna na drodze nie-

będącej jednocześnie strefą zamieszkania lub strefą

ruchu nie stanowi przeszkody do podjęcia interwencji

przez Policję lub straż gminną (miejską).

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tadeusz Jarmuziewicz

w sprawie nielogicznych przepisów

ruchu drogowego w odniesieniu

do pojazdów dwukołowych (8851)

przy piśmie, nr SPS-023-8851/12, z dnia 14 września

2012 r., dotyczącą nielogicznych przepisów ruchu

przedstawiam poniższe wyjaśnienia.

Zakaz wyprzedzania na skrzyżowaniu w zależno-

ści od rodzaju wyprzedzanego pojazdu, w tym przy-

padku pojazdu silnikowego (motocykla) oraz motoro-

weru, który został wyłączony z deﬁnicjipojazdusil-

nikowego, nie wynika z niedopracowania obowiązu-

jących regulacji prawnych, ale z faktu, że motorower,

to z założenia pojazd poruszający sie z niższą pręd-

kością niż pojazdy silnikowe (prędkość konstrukcyj-

nie ograniczona do 45 km/h).

Dlatego też ustawodaw-

ca świadomie dopuścił możliwość wyprzedzania mo-

toroweru także na skrzyżowaniu.

Odnosząc się do kwestii przewożenia na motocy-

klu lub motorowerze dziecka do lat 7 należy zauwa-

610

żyć, że wprowadzenie w tym zakresie całkowitego

zakazu jest nieuzasadnione.

Przepisy w tym zakresie były już nowelizowane.

Pierwotne brzmienie art. 34 ustawy z dnia 1 lutego

rowca motocykla oraz osoba przewożona takim po-

jazdem są obowiązani do używania na drodze twar-

dej motocyklowego hełmu ochronnego.

Obowiązek

ten nie dotyczy dzieci do lat 7 pod warunkiem, że

pojazdy te nie przekraczają prędkości 60 km/h”.

W celu zwiększenia poziomu bezpieczeństwa za-

równo kierujących pojazdami jednośladowymi (mo-

tocyklami lub motorowerami) oraz dzieci do lat 7

ustawodawca w treści obecnie obowiązującej ustawy

wadził w tym zakresie znacznie bezpieczniejsze wa-

runki przewożenia dziecka.

Należy również wskazać,

że w roku 2011 doszło tylko do jednego wypadku

z udziałem dziecka poniżej 7 roku życia przewożone-

go na motocyklu oraz 4 wypadków w przypadku

dziecka przewożonego na motorowerze, przy ogólnej

liczbie wypadków wynoszącej 40 065.

wione przez panią poseł Małgorzatę Niemczyk uprzej-

mie wyjaśniam, że resort transportu, budownictwa

opinii Biura Analiz Sejmowych sporządzonej do po-

prezentowanego przez przedstawiciela wnioskodaw-

ców tego projektu panią poseł Ewę Wolak.

Ponadto

pragnę poinformować panią poseł Małgorzatę Niem-

czyk, iż przywołany wyżej projekt dopuszczał prze-

wóz dzieci w powszechnie dostępnych na rynku przy-

czepach rowerowych oraz jazdę rowerzystów obok

siebie.

W uzasadnieniu do przedmiotowego projektu

wskazano wówczas, że projekt ten uwzględnia rozwój

rynku i technologii, a rozwiązania przedstawione

w tym projekcie są znane i stosowane w innych kra-

jach wyróżniających się wysokim poziomem bezpie-

czeństwa ruchu drogowego.

Przepisy wskazanego wyżej projektu wprowadzi-

ła w życie uchwalona (na 89. posiedzeniu Sejmu RP)

pojazdami, którą opublikowano w Dzienniku Ustaw

Nr 92, poz. 530.

Znowelizowanie przepisów ustawy

miało na celu poprawę bezpieczeństwa rowerzystów

Przywołane wyżej przepisy ustawy Prawo o ruchu

drogowym odnoszące się do ruchu motocykli, moto-

rowerów i rowerów są zgodne z istotną treścią posta-

nowień zawartych w Konwencji o ruchu drogowym,

Mając na względzie powyższe oraz fakt, iż kiero-

wany przeze mnie resort w swojej dotychczasowej dzia-

łalności nie odnotował przypadków potwierdzających

obawy prezentowane w interpelacji pani poseł Mał-

gorzaty Niemczyk, stwierdzam, że w chwili obecnej

nie ma potrzeby podejmowania działań legislacyj-

nych w proponowanym zakresie.

Odnosząc się do trzeciego pytania ujętego w in-

terpelacji pani poseł Małgorzaty Niemczyk, uprzej-

mie wyjaśniam, iż pojazdem jednośladowym w myśl

ustawy Prawo o ruchu drogowym może być zarówno

motocykl, motorower, jak i rower.

Zgodnie z przepi-

z późn. zm.) motocykl jest to pojazd samochodowy

wy.

Motorower w myśl tych przepisów jest pojazdem

jednośladowym lub dwuśladowym zaopatrzonym

kraczającej 50 cm

3

, którego konstrukcja ogranicza

niowany jest jako pojazd o szerokości nieprzekracza-

pojazdem, rower może być wyposażony w uruchamia-

ny naciskiem na pedały pomocniczy napęd elektrycz-

Mając na względzie, iż przywołane wyżej przepisy

wskazują różnice pomiędzy motocyklem, motorowe-

rem i rowerem, w mojej ocenie nie jest możliwe ujed-

nolicenie wszystkich zasad ruchu drogowego dla tych

pojazdów.

Odpowiadając na czwarte pytanie pani poseł Mał-

gorzaty Niemczyk, uprzejmie informuję, iż przepisy

rozporządzenia ministra infrastruktury z dnia 31

jącego warunki techniczne dla rowerów zostały zno-

welizowane z dniem 3 sierpnia 2012 r. rozporządze-

niem ministra transportu, budownictwa i gospodarki

morskiej zmieniającym rozporządzenie w sprawie wa-

zbędnego wyposażeni (Dz. U. z 2012 r. poz. 997).

Zgodnie z tymi przepisami (§ 53 i § 56 przywoła-

nego wyżej rozporządzenia z dnia 31 grudnia 2002 r.)

rower powinien być wyposażony:

ne barwy białej lub żółtej selektywnej,

— w dwa przednie i dwa tylne światła kierunkow-

skazu barwy żółtej samochodowej, jeżeli konstrukcja

roweru lub wózka rowerowego uniemożliwia kieru-

jącemu sygnalizowanie przez wyciągnięcie ręki za-

miaru zmiany kierunku jazdy lub pasa ruchu.

611

Dopuszcza się także umieszczanie świateł odbla-

skowych:

— barwy żółtej samochodowej na bocznych płaszczy -

znach kół roweru, z zastrzeżeniem, że z każdego boku

po jednym na każdej z osi oraz pedałach roweru,

— barwy białej – dodatkowo z przodu roweru i wóz -

ka rowerowego.

Wskazane wyżej przepisy dają również możliwość

umieszczenia na obu bokach opony odblaskowego pa-

ska w kształcie nieprzerwanego pierścienia albo ele-

mentów odblaskowych w kształcie nieprzerwanego

pierścienia usytuowanego na bocznych płaszczy-

znach kół.

Wprowadzono również obowiązek wypo-

sażenia przyczepy ciągniętej przez rower lub wózek

rowerowy w dyszel z urządzeniem sprzęgowym unie-

możliwiającym przewrócenie się przyczepy w przy-

padku przewrócenia się roweru.

Odnosząc się do obowiązku używania elementów

odblaskowych oraz kasków ochronnych przez rowe-

rzystów, uprzejmie wyjaśniam, iż taki wymóg nie bę-

dzie wprowadzony.

Podczas prac prowadzonych przez

resort infrastruktury na przełomie 2009/2010 r. nad

wprowadzeniem przepisów, które nakładałyby obo-

wiązek stosowania materiałów odblaskowych i ka-

sków ochronnych przez rowerzystów, do resortu wpły-

nęło wiele opinii stowarzyszeń reprezentujących śro-

dowisko rowerzystów, które krytycznie odnosiły się do

wprowadzenia wskazanego wyżej wymogu.

Wobec ne-

gatywnego stanowiska strony społecznej przepisy do-

tyczące obowiązku używania przez rowerzystów ma-

teriałów odblaskowych oraz kasków ochronnych zo-

stały usunięte z treści projektu ustawy.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

w sprawie prawa do świadczeń pieniężnych

z pomocy społecznej (8852)

-8852/12) w związku z interpelacją poselską pani

jaśniam, co następuje.

Pomoc społeczna jest instytucją polityki społecz-

dzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życio-

jących godności człowieka.

Rodzaj, forma i rozmiar

ści uzasadniających udzielenie pomocy.

Potrzeby osób

mocy społecznej muszą być rozdzielane między wszyst-

kich potrzebujących, a ze względu na ich szczupłość

nie mogą zaspokajać wszystkich usprawiedliwionych

z pomocy społecznej.

Prawo do świadczeń pieniężnych z pomocy spo-

łecznej co do zasady przysługuje osobie bądź rodzinie,

których dochody nie przekraczają odpowiednich kry-

teriów dochodowych określonych w ustawie z dnia 12

pieniu co najmniej jednego z powodów wymienionych

w art. 7 pkt 2–15 powyżej wskazanej ustawy lub in-

nych okoliczności uzasadniających udzielenie pomocy

społecznej.

Wysokość przyznanego świadczenia pieniężnego

również zależy co do zasady od wysokości uzyskiwa-

nych dochodów.

ma w aktualnie obowiązującym systemie pomocy

społecznej możliwości odejścia od zasady, zgodnie

z którą przekroczenie określonych kryteriów docho-

dowych powoduje utratę prawa do świadczeń.

Obo-

wiązujące zasady są bardzo klarowne, co ułatwia ich

stosowanie w praktyce.

Zapewniają one jednocześnie

równość wobec prawa wszystkich osób ubiegających

powyższych zasad w konsekwencji spowoduje rezy-

gnację z zasady przyznawania świadczeń pieniężnych

w oparciu o jednolite kryteria dochodowe i w rzeczy-

wistości stworzy wiele kryteriów, od których uzależ-

niona będzie wysokość otrzymywanego świadczenia.

Należy również zauważyć, że niezależnie od przyję-

tych rozwiązań zawsze znajdą się osoby bądź rodziny,

których dochód będzie minimalnie przekraczał usta-

lone kryteria, nawet przy ustaleniu kilku proporcjo-

nalnych progów, od których miałaby być uzależniona

wysokość przyznanej pomocy.

Przy czym zgodnie

z treścią art. 106 ust. 3a i 3b ustawy o pomocy spo-

łecznej zmiana dochodu osoby samotnie gospodaru-

jącej lub rodziny w okresie pobierania świadczenia

pieniężnego lub w okresie ponoszenia odpłatności za

612

świadczenie niepieniężne nie wpływa na wysokość

tej odpłatności, jeżeli kwota zmiany nie przekroczyła

10% odpowiednio kryterium dochodowego osoby sa-

Niedopuszczalne jest w świetle konstytucyjnej za-

sady równości określenie innych zasad przyznawania

świadczeń dla osób pobierających świadczenia z po-

mocy społecznej i dla osób ubiegających się o te świad-

czenia.

Kwestia dopuszczalności pobierania świad-

czenia będzie musiała się więc odnosić zarówno do

osób, które, pobierając świadczenie, przekroczą okre-

ślony próg dochodowy, jak również do osób, które

mając dochód wyższy niż określony w kryteriach

będą ubiegać się o pomoc pieniężną z pomocy społecz-

nej.

Taka regulacja w ocenie ministra pracy i polity-

ki społecznej jest niezgodna z aktualnymi celami

i zasadami pomocy społecznej, o których wspomnia-

no na wstępie niniejszego pisma.

nych nowelizacji w przedmiotowym zakresie.

Z szacunkiem

Sekretarz stanu

Jarosław Duda

w sprawie postulatów społeczności

wiejskiej i sołtysów (8858)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pi-

12, przy którym przedłożona została interpelacja

tów społeczności wiejskiej i sołtysów, w porozumieniu

nansów oraz ministrem pracy i polityki społecznej

uprzejmie wyjaśniam, co następuje.

kę pomocniczą tworzy rada gminy w drodze uchwały,

z ich inicjatywy.

Odnosząc się zatem do przekazanych

przez pana posła postulatów, podkreślenia wymaga,

że jednostki pomocnicze nie mają jednak charakteru

wyodrębnionych ustawowo związków samorządo-

wych, nie stanowią odrębnych korporacji i nie mają

tutach są zadaniami gmin.

Tak przyjęte założenia

tus organów danej jednostki pomocniczej – subsy-

diarność jednostki pomocniczej wyraża się względem

jednostki samorządu terytorialnego.

To gmina jest

podstawową jednostką samorządu terytorialnego.

Konsekwencją pomocniczości są rozwiązania kształ-

tujące pozycję jednostki oraz zakres uprawnień or-

ganów gminy.

Kwestia statusu jednostki pomocniczej w istotny

sposób determinuje także zasady przyznawania diet

sołtysom.

W obecnym stanie prawnym przepisy do-

tyczące kształtowania uposażeń dla przewodniczą-

cych organów wykonawczych jednostek pomocni-

czych przewidują upoważnienie dla rady gminy do

sługiwała dieta lub zwrot kosztów podróży służbowej

niczący organu wykonawczego jednostki pomocniczej

dach określonych w statucie gminy, jednak bez prawa

kazać jej zadania, decyduje organ stanowiący danej

jednostki samorządu terytorialnego, któremu dodat-

kowo przysługuje prawo kontroli ich wykonania.

W dalszej natomiast kolejności konsekwencją pozo-

staje samodzielność gminy w zakresie kształtowania

nostki pomocniczej (powyższe wnioski znajdują opar-

cie także w orzecznictwie sądowym, vide np. uchwa-

nego Sądu Administracyjnego z 19 września 2001 r.,

jąc powyższe, nie przewiduje się zmian legislacyjnych

613

na znaczenie mandatu przedstawicielskiego (do któ-

rego zaliczyć należy również funkcję sołtysa) jako

wiązków, od których wolni są pozostali obywatele (vide

wanie mandatu przedstawicielskiego powinno być

by publicznej, a nie na otrzymywanie świadczeń

W zakresie natomiast podnoszonej kwestii nowe-

kreślić należy, iż konsekwencją założenia, że sołec-

twa stanowią jedynie jednostki pomocnicze gmin,

a nie jednostki autonomiczne, jest potraktowanie

środków funduszu sołeckiego jako części budżetu

gminy, a nie jako wyodrębnionego funduszu celowe-

go.

Dzięki temu rada gminy zachowuje pełną kontro-

lę nad przeznaczeniem środków przez sołectwa.

Dla-

tego też środki funduszu sołeckiego to nic innego jak

wydatki budżetu gminy, które zostały jedynie for-

malnie wyodrębnione.

Jednostka pomocnicza gminy

nie jest jednostką organizacyjną jednostki samorzą-

du terytorialnego, aby mogła mieć własny plan ﬁnan-

sowy, rachunek bankowy i księgi ﬁnansowe.

Istotne

przy tym pozostaje, że stosownie do postanowień art. 3

ust. 1 ww. ustawy o funduszu sołeckim rada gminy

liczoną na podstawie art. 2 ust. 1 ww. ustawy.

Jedno-

cześnie należy zaznaczyć, że jeżeli gmina uzna za ce-

lowe doﬁnansowanieinicjatywobywatelskichwjed-

nostkach pomocniczych gminy, to może to zrobić tak-

że poza zapisami wynikającymi z ww. ustawy o fun-

duszu sołeckim, która nie stanowi jedynego, dopusz-

czalnego sposobu wydatkowania środków na rzecz

jednostek pomocniczych.

Nic nie stoi zatem na prze-

szkodzie, aby gmina mogła na ogólnych zasadach

zaplanować w budżetach środki na przedsięwzięcia

na obszarze jednostek pomocniczych (nawet w per-

spektywie kilkuletniej), biorąc pod uwagę sugestie

i głosy zainteresowanych mieszkańców i ich przed-

stawicieli.

Oba te systemy wzajemnie się uzupełniają

i umożliwiają elastyczne podejście do zaspokajania

potrzeb mieszkańców, niezależnie od rozmiarów re-

alizowanych przedsięwzięć.

Jak wynika z przepisów regulujących zasady funk-

cjonowania samorządu terytorialnego, jak również

orzecznictwa sądów w tym zakresie, funkcja sołtysa

jest funkcją pełnioną społecznie.

Oznacza to, że soł-

tys nie jest związany stosunkiem pracy ani innym

stosunkiem cywilnoprawnym z organami gminy, z ty-

tułu którego otrzymywałby wynagrodzenie, które

stanowić mogłoby podstawę do opłacania składek

emerytalno-rentowych.

Funkcja sołtysa jest niezwy-

kle ważna i społecznie użyteczna, jednakże uznanie

jej znaczenia nie może być przenoszone na świadcze-

nia z tytułu ubezpieczenia społecznego, przyznawane

z tytułu opłacania składek w okresie wykonywania

działalności zarobkowej.

Już ustawa z dnia 17 paź-

których ustaw (Dz. U. Nr 100, poz. 450, z późn. zm.)

zlikwidowała wszystkie dodatki przysługujące do

wszechnego systemu ubezpieczeń społecznych powią-

zała otrzymanie świadczenia emerytalnego i jego

wymiar z obowiązkiem opłacania składek na ubez-

pieczenie społeczne, wysokość emerytury w nowym

systemie zależna jest wyłącznie od sumy zgromadzo-

nych składek.

Przenoszenie odpowiedzialności za

warunki lub charakter pracy albo pełnienie dodat-

kowych funkcji społecznych na system emerytalno-

-rentowy nie znajduje żadnego uzasadnienia.

Ponadto należy zaznaczyć, że przyznanie dodatku

pieniężnego za pełnienie funkcji sołtysa pozostawa-

łoby w sprzeczności z zasadami ubezpieczenia spo-

łecznego.

Stanowiłoby to też precedens do wysuwa-

nia roszczeń o honorowanie dodatkami do świadczeń

z ubezpieczenia społecznego różnych prac i funkcji

społecznych niemających żadnego związku z ubez-

pieczeniem i opłacaniem składek oraz ich wysoko-

ścią.

Dodatkowo uprzywilejowanie jednej grupy mo-

głoby spowodować powrót roszczeń tych grup spo-

łeczno-zawodowych, które w przeszłości pobierały

takie dodatki.

Pragnę zaznaczyć, że sprawa dodatku

pieniężnego do emerytur i rent dla sołtysów była wie-

lokrotnie podnoszona przez tę grupę społeczną, a do-

tychczas owe inicjatywy poselskie w tej sprawie nie

zyskały aprobaty.

Odnosząc się do kwestii uproszczenia procedur

związanych z organizacją loterii fantowych, których

warunki urządzania i zasady prowadzenia określone

należy wskazać, iż z dniem 14 lipca 2011 r. weszła

ustaw (Dz. U. Nr 134, poz. 779), która uprościła pro-

cedury dotyczące urządzania loterii fantowych.

W wyniku nowelizacji ustawy wprowadzone zo-

stały uproszczone zasady urządzania loterii fanto-

wych, w których wartość puli wygranych nie prze-

wy o grach hazardowych (tzw. małe loterie fanto-

tystycznego.

W 2012 r. wynosi ona 3560,83 zł.

Loterie fantowe, w których wartość puli wygra-

nych jest większa od kwoty bazowej, organizowane są

na ogólnych zasadach przewidzianych w tej ustawie.

614

W świetle przepisów znowelizowanej ustawy małe

loterie fantowe mogą być urządzane przez osoby ﬁ-

zyczne, osoby prawne lub jednostki organizacyjne

Ponadto z dniem 30 marca 2012 r. kompetencje

dyrektorów izb celnych w zakresie przyjmowania

zgłoszeń małych loterii fantowych lub gry bingo fan-

towe przejęli naczelnicy urzędów celnych, co dodat-

kowo przybliża organ do organizatora takiej loterii

i ułatwia formalności.

Zakres informacji, które powinno zawierać zgło-

hazardowych.

Do zgłoszenia loterii fantowej, w której wartość

cza się oświadczenie osoby nadzorującej oraz osoby

pisów ustawy w zakresie loterii fantowych.

Zgodnie

stały zwolnione z obowiązku posiadania świadectw

zawodowych.

Ponadto obowiązek składania ekspertyzy losów

potwierdzających zabezpieczenie przed sfałszowa-

niem oraz przedwczesnym odczytaniem wyniku gry,

został zastąpiony obowiązkiem wskazania wzoru

nien być przeznaczany w całości na realizację okre-

ślonych w regulaminie gry celów społecznie użytecz-

nych, w szczególności dobroczynnych.

Regulamin

małej loterii fantowej nie podlega zatwierdzeniu przez

padku dużych loterii fantowych.

Elementy, jakie po-

ust. 2 tej ustawy i nie uległy zmianie.

Podmiot urzą-

małych loterii fantowych jest to, iż w świetle znowe-

lizowanych przepisów urządzanie ich jest wolne od

obowiązku:

zwolenia, wydaniem świadectwa zawodowego oraz

opłat egzaminacyjnych przewidzianych w art. 68–69

tej ustawy,

— prowadzenia ewidencji podstaw opodatkowania

Wychodząc naprzeciw oczekiwaniom wszystkich

wało również materiał informacyjny pt. „Zasady

towe”, który prezentuje szczegółowo tryb urządza-

tów zainteresowanych ich urządzaniem oraz uwzględ-

hazardowych.

Opracowanie zawiera także przykła-

dowe wzory dokumentów, które należy dołączyć do

zgłoszenia.

Opracowanie zostało udostępnione na

stronie internetowej Ministerstwa Finansów, www.

mf.gov.pl, w zakładce Ministerstwo Finansów/Gry

hazardowe.

Dodatkowo należy wskazać, że ustawa o grach

hazardowych nie zawiera ograniczeń dotyczących

ilości urządzanych przez dany podmiot małych lote-

rii fantowych.

Jak z powyższego wynika, w efekcie dokonanej

w 2011 r. nowelizacji ustawy o grach hazardowych

wprowadzono już szereg ułatwień w zakresie urzą-

dzania tzw. małych loterii fantowych.

Jednocześnie

uprzejmie informuję, że funkcjonowanie obowiązują-

cych regulacji jest monitorowane i podlega szczegó-

łowej analizie, także pod kątem wprowadzenia ewen-

tualnych dalszych zmian w tym obszarze.

Odnosząc się do przepisów, które zobowiązują or-

ganizatorów imprez lokalnych (festyny, dożynki,

święta wiejskie) do posiadania kas ﬁskalnychprzy

sprzedaży wyrobów własnych, uprzejmie wyjaśniam,

nakłada w art. 111 ust. 1, co do zasady, na wszystkich

ﬁzycznychnieprowadzącychdziałalnościgospodar-

cych.

Jednocześnie ustawodawca w art. 111 ust. 8

ww. ustawy upoważnił ministra ﬁnansówdozwol-

nienia w drodze rozporządzenia na czas określony

nień podmiotowych i przedmiotowych z obowiązku

stosowania kas rejestrujących.

Przedmiotowe rozpo-

rządzenie nie przewiduje szczególnych zwolnień dla

sprzedaży na lokalnych imprezach (festyny, dożynki,

święta wiejskie) od obowiązku prowadzenia ewiden-

cji przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Nie oznacza

to jednak, że podatnicy organizujący festyny nie mogą

615

ﬁskalnych.

Podatnicycibędąuprawnienidokorzy-

gnięciem obrotów nieprzekraczających limitów okre-

ślonych w tym rozporządzeniu (tj. 40 tys. zł dla po-

datników kontynuujących działalność oraz 20 tys. zł

dla podatników rozpoczynających działalność).

Należy podkreślić, że zwolnienie z obowiązku ewi-

dencjonowania związane z osiąganiem przez podat-

nika obrotów nieprzekraczających limitów określo-

nych w rozporządzeniu znajduje właśnie zastosowa-

nie do podatników prowadzących działalność na

Należy również wskazać, że w stosunku do doko-

nywanych przez rolników ryczałtowych dostaw

z własnej działalności rolniczej lub świadczących usłu-

gi rolnicze, korzystających ze zwolnienia od podatku

towarów i usług, ma zastosowanie zwolnienie z obo-

kas rejestrujących (§ 2 ust. 1 pkt 1 oraz poz. 48 za-

łącznika do ww. rozporządzenia).

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Tadeusz Nalewajk

w sprawie wzrostu stopy bezrobocia w Polsce

(8859)

-8859/12, dotyczącym interpelacji poselskiej pana Ta-

deusza Tomaszewskiego w sprawie wzrostu stopy

bezrobocia w Polsce informuję, iż decydujący wpływ

na bieżące kształtowanie się bezrobocia ma stan go-

spodarki.

Okres spowolnienia gospodarczego przy

stem liczby bezrobotnych, co z kolei znajduje bezpo-

średnie przełożenie we wzroście stopy bezrobocia.

Dane GUS pokazują wyraźnie, że sytuacja spo-

łeczno-gospodarcza kraju kształtuje się pod wpły-

oraz obserwowanych tendencji wskazujących na po-

gorszenie uwarunkowań wzrostu popytu krajowego.

Przeciętne miesięczne zatrudnienie w sektorze przed-

siębiorstw wyniosło 5522,2 tys. osób i nie zmieniło

wzrostu o 3,1% w sierpniu ub.r.).

Zahamowany został

notowany w poprzednich miesiącach sezonowy spa-

dek bezrobocia – zarówno liczba bezrobotnych, jak

ukształtowała się na poziomie 12,4%, czyli o 0,1 punk-

tu procentowego wyższym niż miesiąc temu i o 0,6

punktu procentowego wyższym niż przed rokiem.

Wyraźnie mniejsza jest w br. liczba osób wyreje-

strowanych z ewidencji bezrobotnych, a w szczegól-

ności wykreślonych z powodu podjęcia pracy, co

nego okresu ub.r. był o 5,4% niższy, natomiast liczba

rokiem i nawet przy utrzymywaniu się obserwowa-

nych tendencji liczba bezrobotnych w końcu br. może

osiągnąć poziom 2,0 mln osób, a stopa bezrobocia

wzrosnąć do 13,0% ludności aktywnej zawodowo.

W odpowiedzi na pytania pana posła o działania,

jakie podejmuje, i programy, jakie zamierza wprowa-

zmniejszenia stopy bezrobocia w Polsce informuję, iż

zytywnej opinii sejmowej Komisji Finansów Publicz-

nych dokonałem zmiany planu ﬁnansowegoFundu-

ski za pośrednictwem marszałków województw (skła-

616

jących realizację szkoleń, staży, robót publicznych,

codawcom kosztów wyposażenia lub doposażenia sta-

nowiska pracy – dla bezrobotnych w grupie wiekowej

Intensyﬁkacjadziałańnarzeczosóbbezrobotnych,

w tym osób z wyższym wykształceniem, wymaga pod-

jęcia różnego rodzaju inicjatyw służących wsparciu

pracy.

Działania w tym zakresie powinny być podej-

mowane nie tylko pomiędzy poszczególnymi resorta-

mi, ale również na poziomie samorządów terytorial-

nych oraz różnych podmiotów wnoszących istotny

rozwiązania jest możliwość łączenia ustawowych usług

zaniami dostosowanymi do indywidualnych potrzeb

wizacji zawodowej przy równoczesnym wspieraniu ca-

łokształtu działań specyﬁcznymielementamiwspiera-

jącymi zatrudnienie, w sytuacji kiedy proces aktywiza-

cji i doprowadzenia do zatrudnienia wymaga niestan-

w sprawie negatywnej sytuacji

w sektorze recyklingu (8860)

-023-8860/12, interpelacji złożonej przez pana posła

Cezarego Olejniczaka dotyczącej negatywnej sytuacji

występującej w sektorze recyclingu pragnę uprzejmie

przedstawić następujące stanowisko.

617

Poruszona w niniejszej interpelacji problematyka

mem jest przedmiotem szczególnej uwagi ministra

ﬁnansów.

Zewzględunaskalęistopieńszkodliwości

stwa dokonano stosownych zmian w ustawie z dnia

polegających na wprowadzeniu mechanizmu odwrot-

nego obciążenia podatkiem VAT.

Co więcej zwalcza-

nie wspomnianego procederu jest szczególnie priory-

tetowo traktowane przez państwowe służby podat-

kowe i stanowi jeden z głównych celów kontroli skar-

bowych.

Podstawą prawną dla zastosowania ww. mecha-

nizmu jest dyrektywa 2006/112/WE Rady z dnia 28

cych przedmiotem tych transakcji, wśród których

częściowo przetworzonych odpadów oraz dostawy

Państwa członkowskie Unii Europejskiej mają swo-

bodę decydowania zarówno w zakresie ewentualności

wprowadzenia tego mechanizmu do krajowego po-

rządku prawnego, jak również do decydowania, któ-

re towary i usługi spośród enumeratywnie wskaza-

nych w dyrektywie zostaną nim objęte.

Polska skorzystała z fakultatywnego rozwiązania

112/WE Rady i od dnia 1 kwietnia 2011 r. zmieniła

rozliczenia VAT ze sprzedawców na nabywców w przy-

padku, gdy są oni podatnikami, o których mowa

w art. 15 ustawy o VAT (vide ustawa z dnia 18 marca

Przepisy te nie deﬁniowałypojęciazłomu,copo-

wodowało trudności interpretacyjne, zatem z dniem

cji i identyﬁkacjipodatnikówipłatnikóworazustawy

rów i usług załącznik nr 11 zawierający wykaz towa-

rów objętych mechanizmem odwrotnego obciążenia

Zmiana ta miała na celu rozszerzenie stosowania

zysk i przetwarzanie stwarzało sygnalizowane przez

organizacje przedstawicielskie przedsiębiorców dzia-

łających w szeroko deﬁniowanejbranżyzłomuryzyko

wystąpienia nadużyć podatkowych (np. zużyte aku-

mulatory elektryczne, odpady szklane, gumowe i z two-

rzyw sztucznych) oraz usunięcie zasygnalizowanych

powyżej wątpliwości interpretacyjnych w związku

z brakiem ustawowej deﬁnicjizłomu.

1) Nabywcą towarów wymienionych w załączniku

2) Dostawcą towarów wymienionych w załączni-

3) Dostawa towarów wymienionych w załączniku

Odnosząc się do wskazanej przez pana posła kwe-

stii skutków na gruncie podatku VAT transakcji za-

wieranych przez podatnika z partnerem handlowym

stosującym proceder tzw. ﬁrmanctwawobrociezło-

mem, uprzejmie wyjaśniam, że zasada prawa do od-

liczenia podatku naliczonego doznaje ograniczeń

w związku ze zwalczaniem przestępczości podatko-

wej, uchylaniem się od opodatkowania oraz ewentu-

alnymi nadużyciami.

Tym samym ustawodawca

naliczonego co do zasady przysługuje podatnikowi

wane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Jednocześnie jednak w art. 88 ust. 3a ustawy o VAT

wymienił faktury oraz faktury korygujące, które nie

dają prawa do odliczenia zawartego w nich podatku

naliczonego m.in. w sytuacji, gdy sprzedaż została

jącymi wystawionymi przez podmiot nieistniejący

lub stwierdzają one czynności, które nie zostały do-

konane.

Takie działanie ustawodawcy jest podykto-

wane przeciwdziałaniem nadużyciom.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyj-

nego wielokrotnie stwierdzano, że w przypadku gdy

podatek wynika jedynie z faktury, która nie doku-

mentuje faktycznego zdarzenia rodzącego obowiązek

podatkowy u jej wystawcy, nie daje ona uprawnienia

do odliczenia wykazanego w niej podatku.

Przykła-

dowo w wyroku z dnia 8 listopada 2011 r., sygn. akt

I FSK 84/11, NSA uznał, że nie można odliczyć po-

datku z faktury, która nie odzwierciedla faktycznego

zobowiązania podatkowego podmiotu wskazanego

w niej jako jej wystawca.

Umożliwienie w takiej sy-

tuacji skorzystania z prawa do odliczenia podatku

z faktury dokumentującej czynność, która faktycznie

618

nie została dokonana i nie zrodziła obowiązku podat-

kowego u jej wystawcy, byłoby sprzeczne z konstruk-

cją podatku od towarów i usług umożliwiającą odli-

czenie zawartych w cenach towarów podatków fak-

tycznie należnych z tytułu czynności ich nabycia.

Mając powyższe na względzie, NSA w tej konkretnej

sprawie stwierdził, że kwota wykazana na fakturze

jako podatek nie była faktycznym podatkiem należ-

nym Skarbowi Państwa, lecz kwotą podszywającą się

pod ten podatek w celu wyłudzenia jej od nabywcy

towaru, nie nastąpił zatem obrót towarowy i nie za-

chowano stosownej staranności i przezorności w sy-

tuacji powszechnej świadomości nieprawidłowości

zachodzących w obrocie tego typu towarami.

Zwrócić w tym kontekście należy uwagę, że Try-

bunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej niejedno-

krotnie zajmował stanowisko w zakresie podejścia do

zwalczania nadużyć i uchylania się od opodatkowa-

nia.

Przykładowo w wyroku z dnia 21 czerwca 2012 r.

wydanym w połączonych sprawach C-80/11 (Maha-

gében) i C-142/11 (Péter Dávid) Trybunał orzekł, że:

krajowe organy administracyjne i sądowe powinny

odmówić prawa do odliczenia, jeżeli zostanie udowod-

nione na podstawie obiektywnych przesłanek, że sko-

rzystanie z tego prawa wiązałoby się z przestępstwem

lub nadużyciem (por. pkt 42 wyroku i podobnie w wy-

roku w sprawach połączonych C-439/04 i 440/04 Axel

Kittel i Recolta Recycling, pkt 55).

Odmowa podat-

nikowi prawa do odliczenia może nastąpić w przy-

padku: udowodnienia na podstawie obiektywnych

przesłanek, że podatnik będący odbiorcą usług lub

dostaw stanowiących podstawę prawa do odliczenia

wiedział lub powinien był wiedzieć, że transakcje te

wiążą się z przestępstwem popełnionym przez do-

stawcę lub inny podmiot działający na wcześniejszym

etapie obrotu (por. pkt 45 wyroku).

Podatnika, który

war lub usługę, uczestniczy w transakcji stanowiącej

element przestępstwa w dziedzinie podatku VAT, na-

leży bowiem z punktu widzenia dyrektywy 2006/112

uznać za wspólnika w tym przestępstwie, niezależnie

od tego, czy uzyskuje on korzyści z dalszej sprzedaży

owych towarów lub świadczenia usług w ramach do-

konywanych przez siebie transakcji (pkt 46 wyroku,

por. pkt 56 wyroku w sprawach połączonych C-439/

04 i 440/04 Axel Kittel i Recolta Recycling).

Jednocześnie Trybunał uznał, że: nie jest sprzecz-

ne z prawem Unii Europejskiej wymaganie, by pod-

miot przedsięwziął wszystkie działania, jakich moż-

na od niego racjonalnie oczekiwać, w celu upewnie-

nia się, że dokonywana przez niego transakcja nie

prowadzi do udziału w przestępstwie podatkowym.

(…)

Jeżeli istnieją przesłanki, by podejrzewać niepra -

widłowości lub naruszenie prawa, przezorny przed-

siębiorca powinien zależnie od okoliczności konkret-

nego przypadku zasięgnąć informacji na temat pod-

miotu, u którego zamierza nabyć towary lub usługi,

i 60 wyroku).

W kontekście powyższego należy uznać, że pod-

mioty prowadzące działalność gospodarczą, a w szcze-

gólności podmioty prowadzące działalność w branży

recyklingowej, w której częstotliwość występowania

nieprawidłowości jest wysoka, powinny być świado-

me faktu, że na rynku działają ﬁrmynieuczciwe,po-

winny zatem zachować szczególną ostrożność oraz

starannie sprawdzać kontrahentów w celu zminima-

lizowania ryzyka, jakim obarczone są transakcje go-

spodarcze.

Powracając do kwestii podjętych działań (i ich wy-

ników), należy wskazać, że przeprowadzona za lata

2007–2009 analiza wykazała nieprawidłowości w opo-

datkowaniu obrotu złomem.

Przedstawione poniżej

ustalenia dotyczą okresów przed wprowadzeniem

mechanizmu reverse charge w tym sektorze.

Obecnie

nie dysponuję jeszcze danymi dotyczącymi kontroli

za okresy po wprowadzeniu zmian ustawowych, na-

leży jednak oczekiwać, że efekty wprowadzenia tego

Pilotażowe kontrole wykazywały, że straty budże-

tu państwa z tego tytułu są znaczne.

W przeprowa-

dzonych postępowaniach kontrolnych powszechnie

identyﬁkowano zjawisko wprowadzania do obrotu

ﬁkcyjnychfaktur,któreniedokumentująrzeczywi-

stych transakcji, a jedynie pozorują dokonywanie

czynności opodatkowanych, co w konsekwencji pro-

wadziło do otrzymywania nieuprawnionych wielomi-

lionowych zwrotów różnicy kwot podatku naliczone-

go nad kwotami podatku należnego w podatku od

towarów i usług.

Biorąc pod uwagę dokonane ustalenia, podjęte zo-

stały przez kontrolę skarbową skoordynowane dzia-

łania w skali kraju mające na celu ujawnienie i ogra-

niczenie procederu nielegalnego obrotu złomem.

Obecnie postępowania kontrolne prowadzone wobec

ﬁrmrecyklingowychsąnaetapiegromadzeniama-

teriału dowodowego dla celów prowadzonych indywi-

dualnych postępowań.

Zgodnie z zasadą prawdy

obiektywnej do akt włączane są wszystkie mające

oszustw i nadużyć podatkowych w branży obrotu zło-

mem w perspektywie przywołanych powyżej ram

prawnych dowodzi, że na obecnym etapie przedwcze-

sne jest formułowanie ostatecznych wniosków.

Od podatnika wymaga się należytej staranności

przy doborze i weryﬁkacjikontrahentówiodokolicz-

ności konkretnej sprawy zależy uznanie, czy została

ona dochowana.

Tezę tę potwierdza Trybunał Spra-

wiedliwości UE w ww. wyroku w sprawach C-80/11

(Mahagében) i C-142/11 (Péter Dávid), uznając, iż:

określenie działań, jakich podjęcia w konkretnym

przypadku można w sposób uzasadniony oczekiwać

od podatnika, który zamierza skorzystać z prawa do

odliczenia podatku VAT, w celu upewnienia się, że do-

konywane przez niego transakcje nie wiążą się z po-

pełnieniem przestępstwa przez podmiot działający

na wcześniejszym etapie obrotu, zależy przede wszyst-

kim od okoliczności rozpatrywanego przypadku (pkt 59

619

wyroku).

Zatem stwierdzenie świadomości uczestni-

czenia przez kontrolowanego w omawianym proce-

derze, bądź jej braku, musi zostać zweryﬁkowane

przez właściwe organy i jest możliwe dopiero po dro-

biazgowym ustaleniu stanu faktycznego i obiektyw-

nej ocenie zebranego materiału dowodowego.

Dotychczasowe wyniki kontroli świadczą o dużej

skali zjawiska.

Udowodniono m.in., że do obrotu zo-

stało wprowadzonych około 53 tys. ﬁkcyjnychfaktur

sprzedaży złomu o łącznej wartości brutto 2,6 mld zł.

Skutkowało to zaniżeniem wpłat w podatku od towa-

rów i usług o 470 mln zł.

Wyniki kontroli potwierdza-

ją również wysoki stopień zorganizowania działań

grup podmiotów uczestniczących w wyłudzaniu

nego obrotu złomem.

Na tym tle zaznaczenia wymaga, że przepisy

ustanawiające funkcjonowanie w Polsce podatku od

towarów i usług i działające w ich ramach organy

skarbowe uwzględniają dorobek orzeczniczy Trybu-

nału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Podkreślić

jednakże należy, że każda sprawa wymaga odrębne-

go przeanalizowania i w zależności od ustalonych

konkretnych okoliczności podejmowane są indywidu-

alne rozstrzygnięcia.

Odnosząc do poruszonego w interpelacji zagad-

nienia uchylania się od opodatkowania podatkiem od

uprzejmie informuję, iż problem ten jest również bar-

dzo wnikliwie analizowany przez służby podległe

ministrowi ﬁnansów.

Zwalczanie nieprawidłowości w tym zakresie jest

przedmiotem skoordynowanych działań realizowa-

nych od dwóch lat przez organy kontroli skarbowej

W ramach tych działań przeprowadzono dotychczas

22 postępowania kontrolne dotyczące 19 podmiotów

gospodarczych.

W następstwie materiału dowodowe-

go zebranego w toku tych kontroli wszczęto dalszych

kilkanaście postępowań kontrolnych na terenie ca-

łego kraju.

Określenie rzeczywistej skali przedmio-

towego procederu będzie jednakże możliwe dopiero

po zakończeniu postępowań kontrolnych.

Niezależnie od powyższego, uwzględniając powa-

gę problemu oszustw i nadużyć podatkowych w ob-

rocie złomem i wyrobami stalowymi, jak również

doceniając zaangażowanie Sejmu Rzeczypospolitej

Polskiej w sprawę, pragnę zapewnić, że poruszone

przez pana posła zagadnienie ma charakter priory-

tetowy, a wyniki prowadzonych analiz zostaną pod-

dane wnikliwej ocenie pod kątem zasadności ewen-

tualnego wprowadzenia dodatkowych mechanizmów

i rozwiązań służących wyeliminowaniu niekorzyst-

nych zjawisk w omawianym zakresie.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

w sprawie braku dotacji dla przedszkoli

i nieprzystosowania szkół dla 6-latków (8871)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

-8609/12) w sprawie braku dotacji dla przedszkoli

wyjaśniam.

cach określonych przez ustawy, dla realizacji prawnie

620

blicznym jest przedszkole, które m.in. zapewnia bez-

płatne nauczanie, wychowanie i opiekę w czasie usta-

lonym przez organ prowadzący, nie krótszym niż

górne stawki opłat za przedszkola i których przekro-

Jednocześnie napływające przede wszystkim z sa-

morządów gminnych postulaty dotyczące większego

wsparcia ﬁnansowegodlarealizacjipowyższegoza-

dania spowodowały, że minister edukacji narodowej

nr 77: Zwiększenie dostępności wychowania przed-

ty, skierowany do uzgodnień międzyresortowych

towej Ministerstwa Edukacji Narodowej, w zakładce:

Akty prawne / Projekty aktów prawnych od 2008.

Dodatkowo informuję, że edukacja 6-latków (któ-

re nie rozpoczęły jeszcze edukacji szkolnej) kontynu-

ujących przygotowanie przedszkolne jest ﬁnansowa-

na z budżetu jednostek samorządu terytorialnego

jako zadanie własne gminy.

Po ustawowym obniże-

niu wieku obowiązku szkolnego dzieci od 1 września

2014 r. edukacja 6-latków rozpoczynających naukę

z subwencji oświatowej.

Dzięki takiemu rozwiązaniu

ki, które będą mogły wykorzystać na tworzenie no-

wych miejsc wychowania przedszkolnego dla dzieci

w wieku 3–5 lat.

Równocześnie, ustalając wysokości subwencji

Rozporządzenie ministra edukacji narodowej

w sprawie rodzajów innych form wychowania przed-

rzenie (obok istniejących w systemie przedszkoli)

szkolnego, a tym samym na upowszechnianie dostę-

pu do edukacji przedszkolnej.

Zakładanie i prowadze-

nie innych form wychowania przedszkolnego zarów-

rozszerzeniem katalogu miejsc realizacji wychowania

przedszkolnego.

Tworzenie punktów przedszkolnych

szone na dziecko uczęszczające na zajęcia w innej

formie wychowania przedszkolnego niż koszty utrzy-

mania dziecka w przedszkolu.

Nie oznacza to jednak,

inne formy wychowania przedszkolnego, ponieważ co

należy podkreślić, tylko w przypadkach uzasadnio-

nych warunkami demograﬁcznymiigeograﬁcznymi

rada gminy może uzupełnić sieć publicznych przed-

wowych o inne formy wychowania przedszkolnego.

opiekę w pełnym wymiarze.

-letnie minister edukacji narodowej gromadzi i ana-

lizuje informacje dotyczące:

621

ków pracy w szkołach – organizowania zajęć dodat-

kowych, opieki świetlicowej, dożywiania i dystrybucji

pomocy materialnej,

wadzonych przez Główny Inspektorat Sanitarny oraz

sanitarnohigienicznych oraz indywidualne podejście

Zadaniem organu prowadzącego szkoły i placówki

o systemie oświaty jest zapewnienie warunków dzia-

łania szkoły, w tym bezpiecznych i higienicznych wa-

łową regulację prawną w zakresie bezpieczeństwa

le oraz poprawy jakości sprawowanego nadzoru do-

konano trzech nowelizacji powyższego rozporządze-

nia.

Dla funkcjonowania dzieci w młodszym wieku

szkolnym istotne jest rozporządzenie ministra edu-

jące rozporządzenie w sprawie bezpieczeństwa i hi-

gieny w publicznych i niepublicznych szkołach i pla-

zuje dyrektora do:

a) dokonywania przynajmniej raz w roku szkol-

nym kontroli zapewnienia bezpiecznych i higienicz-

nych warunków korzystania z obiektów należących

b) uwzględnienia w planie zajęć dydaktyczno-wy-

chowawczych potrzeby równomiernego obciążenia

dnia,

c) zapewnienia uczniom w pomieszczeniach szko-

ły lub placówki możliwości pozostawienia części pod-

Równie ważne jest rozporządzenie ministra edu-

niające rozporządzenie w sprawie bezpieczeństwa

wprowadzono zmiany dotyczące konieczności zapew-

niania dostępu do ciepłej i zimnej wody w szkołach.

Rozporządzenie obowiązuje od 1 września 2011 r.

Odnosząc się do kwestii odpowiedniego przygoto-

wania, w tym ﬁnansowania,zmiandotyczącychobni-

żenia wieku rozpoczynania spełniania obowiązku

w związku z decyzją o obniżeniu wieku rozpoczynania

ły podstawowe z różnych źródeł są przekazywane znacz-

ne środki ﬁnansowe.

Realizowanesąprojektysyste-

mowe wspierające obniżenie wieku rozpoczynania

uprawnionych szkół.

Ponadto samorządy gminne

jako organy prowadzące szkoły podstawowe mogą

ubiegać się o doﬁnansowaniez0,6%rezerwyczęści

oświatowej subwencji ogólnej.

Równocześnie wyjaśniam, że Ministerstwo Edu-

kacji Narodowej nie prowadzi prac legislacyjnych

stii przenoszenia dzieci ze szkoły do przedszkola.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

622

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych (8873)

SPS-023-8873/12, interpelację pana posła Johna

Ubezpieczeń Społecznych, na podstawie informacji

Kompleksowy system informatyczny ZUS charak-

teryzuje się czterema następującymi cechami, istot-

nymi w kontekście rozpatrywanej sprawy:

1.

Jest systemem unikalnym w skali kraju, a tak-

że Europy i świata, który jest deﬁniowanyprzezpro-

cesy legislacyjne UE i Polski, które nie zostały za-

kończone.

W żadnym kraju nie ma identycznych roz-

wiązań legislacyjnych w zakresie zabezpieczenia spo-

łecznego i dlatego nie ma też nigdzie systemu o ana-

logicznej funkcjonalności i wydajności.

System został

opracowany od podstaw i odznacza się unikalnymi

rozwiązaniami technicznymi, sposobem i zasadami

działania oraz został wykonany na podstawie indy-

widualnie deﬁniowanychparametrówistandardów

(system dedykowany).

2.

Jest systemem kompleksowym, złożonym, de-

ﬁniowanymprzezwielelatprzezlegislacjęUEiPol-

ski.

Przechowuje dane wrażliwe w bazach ze zbiora-

mi liczącymi nawet po 90 mld zapisów w tabelach,

służące m.in. do wypłaty ok. 170 mld zł świadczeń

rocznie, dane o zobowiązaniach płatników oraz przy-

pisach na kontach ubezpieczonych liczone w bilio-

nach złotych, będące podstawą do wyliczenia przy-

szłych rent i emerytur oraz rozlicza rocznie ponad

120 mld zł składek na ubezpieczenia emerytalne,

miar systemu i skalę wynikających z tego problemów

można ocenić przez porównanie z innymi dużymi

systemami informatycznymi, jak np. system IACS

wspierającym dopłaty w ramach wspólnej polityki

Dane obrazujące wymaganą przepustowość tych

systemów są pokazane w tabeli:

Liczba: KSI ZUS System IACS

Prowadzonych kont

klientów

20 000 000 2 300 000

Przetwarzanych

dokumentów (rocznie)

560 000 000 12 000 000

Użytkowników 35 000 8 500

Miejsc użytkowania 300 330

Źródło: informacje prasowe

3.

Jest systemem o strategicznym znaczeniu dla

państwa.

Zakłócenia pracy systemu, np. opóźnienie

wypłaty świadczeń na skutek nieudanej waloryzacji,

mogą doprowadzić do zaburzenia warunków życia

kilku milionów ludzi (emerytów i rencistów) i poważ-

nych konsekwencji dla ustroju państwa i realizacji

przez państwo zadań istotnych społecznie.

Skala zło-

żoności systemu deﬁniowanegoprzezwieleustawiin-

nych regulacji prawnych UE i Polski sprawia, że nie

istnieją żadne środki zabezpieczenia właściwego wy-

konania usług przez wykonawcę nieposiadającego

odpowiedniej wiedzy i narzędzi umożliwiających wy-

konanie modyﬁkacjisystemuKSI,adekwatnedoroz-

miaru szkód, jakie mogłyby powstać w wyniku za-

kłócenia pracy systemu.

Wyżej wymienione cechy wskazują na to, iż kom-

pleksowy system informatyczny ZUS powinien być

traktowany jako system o wyjątkowych cechach

technicznych, podobny do innych systemów strate-

gicznych, takich jak system obrony powietrznej lub

system pokładowy samolotu.

Konieczność zapewnie-

nia wysokiego bezpieczeństwa pracy takich syste-

mów rodzi wymaganie szczególnie wysokiego zaufa-

nia w stosunku do podmiotów dokonujących ich mo-

dyﬁkacji.

4. KSI jest systemem wymagającym częstych mo-

dyﬁkacjizewzględunazmianyprawa,któremuszą

zostać w systemie zaimplementowane.

W ciągu ostat-

nich 10 lat miało miejsce ponad 500 zmian prawnych,

które wymagały modyﬁkacji specyﬁkacji technicz-

nych oraz kodu źródłowego deﬁniującegokomplekso-

wy system informatyczny.

Oznacza to, że średni czas

między zgłoszeniami kolejnych modyﬁkacji wyno-

si tydzień, przy czym czas na wprowadzenie zmiany

jest związany z krótkim okresem vacatio legis.

W 2010 r. kompleksowy system informatyczny

(KSI, system) był przedmiotem usług w zakresie roz-

woju i utrzymania realizowanych przez ﬁrmęAsseco

Poland SA (następcę prawnego Prokom Software SA)

na podstawie umowy o zaprojektowanie i wykonanie

KSI z 1997 r. (wielokrotnie aneksowanej) oraz umo-

wy na świadczenie usług administrowania i eksplo-

atowania wydzielonymi obszarami KSI z 2008 r.

W stanie prawnym wytworzonym na podstawie wy-

mienionych wyżej umów projekt wykonania KSI był

od 13 lat w toku, zaś autorskie prawa majątkowe do

systemu należały do wykonawcy i przejść miały na

ZUS dopiero po zakończeniu projektu i formalnym

wygaśnięciu umowy z 1997 r.

Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych pod-

kreśla, że KSI oparty jest na założeniach i wymaga-

niach sformułowanych w okresie kilkunastu lat two-

rzenia systemu, w oparciu o przepisy regulujące pra-

wa i obowiązki ZUS, płatników składek, ubezpieczo-

nych, banków, OFE, NFZ oraz innych urzędów.

Na

system, z którego korzysta obecnie ponad 35 tys.

użytkowników w ZUS oraz blisko 2 mln płatników,

składa się ok. 200 modułów ściśle ze sobą zintegro-

wanych i wspierających procesy biznesowe w skali nie-

mającej precedensu w Polsce.

Z unikalnym charak-

623

terem KSI związana jest dedykowana i stale udosko-

nalana metodyka wytwórcza systemu uwzględniają-

ca jego specyﬁkę iarchitekturę oraz zapewniająca

wymaganą jakość oprogramowania w określonym

reżimie czasowym (związanym nierozłącznie z tem-

pem i zakresem wprowadzanych zmian legislacyj-

nych).

W październiku 2010 r., tj. w chwili wygaśnię-

cia umowy z 1997 r., w toku opracowywania i wdra-

żania pozostawało 46 istotnych zmian legislacyjnych

wynikających ze zmian prawa krajowego i Unii Eu-

ropejskiej, z terminem realizacji w większości okre-

ślonym na połowę 2011 r., których realizacja w żaden

sposób nie mogła zostać wstrzymana do czasu prze-

jęcia wsparcia systemu przez nowego wykonawcę wy-

branego w trybie konkurencyjnym.

Już ten przykład

wskazuje, że w przypadku KSI niemożliwe jest za-

mrożenie systemu na czas niezbędny na przejęcie

usług przez nowego wykonawcę.

System podlega bo-

wiem nieustannym zmianom wynikającym ze zmie-

niającego się otoczenia prawnego, zaś proces poboru

składek i wypłaty świadczeń nie może zostać prze-

rwany.

Potwierdzeniem zmienności prawa wpływa-

jącego na konieczność istotnych zmian systemu in-

formatycznego KSI w ostatnich 2 latach są zmodyﬁ-

kowane regulacje w odprowadzaniu składki do OFE,

zmiany w procedurze wyliczania waloryzacji ren i eme-

rytur, likwidacja NIP, zakres współpracy pomiędzy

systemami z CEIDG, zmiany w systemie Płatnik,

np. w zakresie deklaracji rocznej.

Cykl wytwórczy

modyﬁkacji systemów informatycznych trwa wza-

leżności od złożoności od 6 do 12 miesięcy, nie są też

rzadkie przypadki, gdy kolejne zmiany dotyczą mo-

dułów będących przedmiotem zmian jeszcze nieza-

kończonych (kolizje zmian).

W przypadku KSI przy-

czyny zmian leżą poza ZUS, wynikają bowiem z woli

ustawodawcy.

Brak stabilizacji znacznej części kodu

KSI, konieczność zarządzania kolizjami zmian w sys-

temie produkcyjnym oraz bezwzględny priorytet,

jaki ma nieprzerwany, terminowy i bezbłędny proces

wypłaty świadczeń, to obiektywne (zewnętrzne wo-

bec ZUS) okoliczności natury technicznej (związanej

z inżynierią oprogramowania), które zgodnie z art. 67

nych muszą być uwzględnione w procesie wyboru

wykonawcy usług rozwoju i utrzymania systemu.

Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych dodaje,

że decyzja o wyborze trybu postępowania podejmo-

wana jest w oparciu o zaistniały rzeczywisty stan

faktyczny wedle stanu wiedzy zamawiającego (ZUS)

na dzień podejmowania takiej decyzji.

Zaznacza, że

podejmując zadania w zakresie rozwoju i utrzymania

systemów informatycznych, zakład musiał mieć na

uwadze znaczenie prawa obywateli do zabezpieczenia

społecznego wynikającego m.in. z art. 67 ust. 1 kon-

stytucji, którego realizacja stanowi obowiązek pań-

stwa, a w szczególności Zakładu Ubezpieczeń Spo-

łecznych.

Priorytetem ZUS jest minimalizacja ryzy-

ka, które mogłoby spowodować nieakceptowalne

społecznie zaburzenia w procesie wypłaty świadczeń.

Zakład nie może w tym zakresie podejmować ryzyka,

które, być może, byłoby akceptowalne w innych sfe-

rach działalności społecznej lub biznesowej.

Należy

raz jeszcze podkreślić, iż niski poziom dopuszczalne-

go ryzyka m.in. w zakresie prowadzonych projektów

informatycznych stanowi immanentną cechę działal-

ności ZUS, która powinna być uwzględniania przy

badaniu uwarunkowań podejmowanych przez zakład

lit. a i b ustawy Prawo zamówień publicznych, tj. przy-

czyn technicznych o obiektywnym charakterze oraz

ochrony praw wyłącznych.

Prezes zakładu dowodzi, że w obu przypadkach,

tj. udzielając zamówienia na modyﬁkacjęirozbudowę

oprogramowania oraz na usługę wsparcia eksploata-

cji i utrzymania kompleksowego systemu informa-

tycznego w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych, ZUS

podjął właściwą decyzję o zastosowaniu trybu z wol-

nej ręki dla udzielenia zamówienia publicznego na

ustawy, tj. przyczyny techniczne o obiektywnym cha-

rakterze oraz wzgląd na ochronę praw wyłącznych,

powodujące, że usługi mogły być wykonywane tylko

przez jednego wykonawcę.

Uzasadnieniem dla wy-

branego trybu były, jak wyjaśnia pan prezes, okolicz-

ności faktyczne oraz prawne, z których najistotniej-

sze to:

1.

Złożoność zamówienia i niezbędne w związku

z tym doświadczenie i wiedza w określonych okolicz-

nościach faktycznych składające się na przesłankę

przyczyn technicznych o obiektywnym charakterze.

ZUS wykazuje, iż przyczyny te, to konieczność skorzy-

stania z określonych rozwiązań już u niego istnieją-

cych.

Pojęcie przyczyn technicznych dotyczy bowiem

stanów faktycznych – zobiektywizowanych, na które

zakład w chwili obecnej nie ma wpływu i w których,

mimo braku ochrony prawnej w rozumieniu wspólno-

towego pojęcia praw wyłącznych nie sposób ze wzglę-

du na cechy wykonawcy lub jego uprawnienia powie-

rzyć wykonania zamówienia komukolwiek innemu.

2.

Przesłanka związana z ochroną praw wyłącz-

nych.

Zakład nie był właścicielem kodów źródłowych

i autorskich praw majątkowych, nabył je w dniu 10

października 2010 r., tj. już po zakończeniu obowią-

zywania poprzedniej umowy.

Nie mógł zatem prze-

prowadzić postępowań konkurencyjnych w czasie

zapewniającym nieprzerwane świadczenie usług.

Po-

stępowanie takie rozpoczęte w pierwszym możliwym

terminie, tj. bezpośrednio po przejęciu autorskich

praw majątkowych do KSI, trwałoby szereg miesięcy,

co spowodowałoby przerwę w rozwoju systemu oraz

zagrożenie dla jego funkcjonowania, a tym samym

wykonywania wszystkich obowiązków ZUS wobec

emerytów, rencistów i pozostałych uprawnionych do

świadczeń.

W 2011 r. w ramach przeprowadzanej kontroli

z wykonania budżetu państwa w 2010 r. w części 73:

Zakład Ubezpieczeń Społecznych oraz planów ﬁnan-

sowych Funduszu Ubezpieczeń Społecznych i Fun-

duszu Emerytur Pomostowych Najwyższa Izba Kon-

troli zbadała postępowanie na usługę wsparcia eks-

624

ploatacji i utrzymania kompleksowego systemu in-

formatycznego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Najwyższa Izba Kontroli nie stwierdziła przypadków

naruszenia przepisów ustawy o zamówieniach pu-

blicznych, które miałyby wpływ na wyniki postępo-

wania.

W szczególności nie stwierdzono uchybień

w zakresie wyboru trybu z wolnej ręki w przedmio-

towym postępowaniu.

Pan prezes podkreśla, że wszczęcie postępowania

w przedmiocie wyboru nowego wykonawcy w trybie

konkurencyjnym było w okresie obowiązywania

umowy z 1997 r. (a więc przed przejęciem praw au-

torskich) całkowicie niemożliwe.

ZUS bowiem nie

posiadał w tym okresie autorskich praw majątko-

wych do utworu, jakim jest oprogramowanie będące

przedmiotem rozwoju czy też utrzymania.

Postępowania o udzielenie zamówień publicznych

zostały zakończone w październiku 2010 r. podpisa-

niem umów, a zatem w chwili obecnej unieważnienie

tych postępowań i ponowne ich przeprowadzenie jest

z punktu widzenia prawa niemożliwe.

Możliwe było-

by jedynie unieważnienie zawartych umów, a orga-

nem właściwym do wystąpienia do sądu o ich unie-

ważnienie jest prezes Urzędu Zamówień Publicznych.

Do chwili obecnej prezes UZP nie znalazł podstaw do

wystąpienia z wnioskiem o unieważnienie umów.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Marek Bucior

na interpelację posła Johna Abrahama Godsona

w sprawie opóźnień w budowie regionalnych

sieci szerokopasmowych (8874)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

smowych, przekazaną pismem z dnia 14 września br.,

znak: SPS-023-8874/12, uprzejmie informuję, co na-

stępuje.

Na wstępie należy zaznaczyć, iż na podstawie do-

tychczas podpisanych umów o doﬁnansowanieplano-

wane jest wybudowanie ok. 25,2 tys. km sieci szero-

kopasmowych, natomiast wartość zakontraktowa-

nych środków z Europejskiego Funduszu Rozwoju

tury telekomunikacyjnej wynosi ponad 2,5 mld zł.

Ad 1.

W jaki sposób Ministerstwo Rozwoju Regio-

nalnego zamierza przyspieszyć budowę sieci szeroko-

pasmowych?

Projekty budowy sieci szerokopasmowych reali-

Projekty w zakresie budowy sieci szerokopasmo-

wych napotykały wiele problemów, które utrudniały

sprawne wydatkowanie środków.

Jednakże dzięki

Rozwoju Regionalnego, Ministerstwo Administracji

i Cyfryzacji i samych beneﬁcjentówudałosięrozwią-

zać wiele kwestii problemowych.

Należy podkreślić, iż MAiC realizuje współﬁnan-

sowany ze środków działania 8.3 PO IG projekt sys-

temowy, w ramach którego możliwe jest korzystanie

przez beneﬁcjentówzdoradztwawzakresieinwesty-

cji w infrastrukturę sieci szerokopasmowych, a tak-

że podejmowane są inicjatywy mające na celu prze-

ciwdziałanie wykluczeniu cyfrowemu oraz podnosze-

nie kompetencji cyfrowych.

W ramach postępowania

przetargowego został wyłoniony zewnętrzny podmiot

świadczący usługi doradcze w ramach ww. projektu,

a także została uruchomiona inicjatywa mająca na

petencji cyfrowych dorosłych Polaków z pokolenia

50+ w ich lokalnych środowiskach – tzw. program

latarników Polski cyfrowej.

Do udziału w programie

zgłosiło się już ponad 3,5 tys. osób chcących zostać

lokalnymi animatorami działań na rzecz edukacji

cyfrowej pokolenia 50+.

W działaniu 8.4 PO IG występowało zjawisko blo-

kowania miejscowości polegające na zgłaszaniu przez

kilku przedsiębiorców telekomunikacyjnych planów

inwestycyjnych w dużej liczbie miejscowości, co au-

tomatycznie wykluczało możliwość realizacji projek-

tów w takich miejscowościach.

Aby zapobiec temu

zjawisku, dokonano zmiany kryteriów wyboru pro-

jektów poprzez dopuszczenie możliwości interwencji

w miejscowościach, w których penetracja usługami

dostępu do Internetu o przepływności co najmniej

2 Mb/s nie przekracza 30%.

Pozwoliło to na zwięk-

szenie liczby miejscowości dostępnych dla interwen-

cji, a co za tym idzie, wzrosła liczba wniosków skła-

danych w kolejnych konkursach.

W Polsce Wschodniej wszystkie województwa ogło-

siły postępowania na wybór wykonawcy sieci / part-

nera prywatnego.

Postępowania powinny zakończyć

się do końca roku.

Beneﬁcjenciwspółpracujązzarzą-

dami dróg, dzięki czemu przy remontach i budowie

notyﬁkacjiodpowiadałoMRR).

Zostałwypracowany

model wyznaczania obszarów interwencji, który może

być wykorzystywany przez inne województwa.

W przypadku regionalnych programów operacyj-

nych np. województwo wielkopolskie uzyskało decy-

625

zję notyﬁkacyjną,województwodolnośląskiewybra-

ło wykonawcę sieci i uzyskało większość decyzji lo-

kalizacyjnych.

W pozostałych województwach także

nej i wyborem wykonawców.

Należy pamiętać, że okres kwaliﬁkowalnościwy-

będą mogły być realizowane przez 3 kolejne okresy

budowlane.

Ponadto należy zwrócić uwagę, iż ocena NIK, któ-

ra została przywołana w interpelacji, dotyczy reali-

jektów telekomunikacyjnych.

Od 2011 r. nastąpiło

kresu budowy sieci szerokopasmowych.

Ad 2.

Czy resort monitoruje postęp w realizacji

projektu?

Jeśli tak, to w jaki sposób?

MRR dostrzega zagrożenia i trudności związane

z realizacją projektów polegających na zapewnieniu do-

z tego obszaru oraz podejmuje działania zaradcze, tak

Absorpcja funduszy UE w ramach PO IG i PO

RPW monitorowana jest zgodnie z wytycznymi mi-

nistra rozwoju regionalnego w zakresie sprawozdaw-

dzenia polityki rozwoju oraz zgodnie z instrukcjami

wykonawczymi dla danego programu operacyjnego

(PO).

Zgodnie z ww. dokumentami przygotowywane są

następujące dokumenty sprawozdawcze:

— wnioski o płatność z częścią sprawozdawczą –

przygotowywane przez beneﬁcjentówwsparcia,

— informacje miesięczne/kwartalne, sprawozda -

nia okresowe oraz sprawozdania roczne z realizacji

– przygotowywane przez instytucje zaangażowane

we wdrażanie PO.

W ramach RPO MRR monitoruje realizację pro-

jektów szerokopasmowych poprzez m.in. weryﬁkację

informacji miesięcznych, sprawozdań okresowych

i rocznych przygotowywanych przez instytucje za-

rządzające RPO oraz poprzez udział w komitetach

monitorujących RPO.

MRR jest także zaangażowane

w proces zmian przeprowadzanych w RPO, w tym do-

konywanie realokacji dostępnych środków oraz okre-

ślanie kryteriów naboru wniosków w ramach proce-

dur konkursowych.

Na podstawie informacji przesy-

łanych przez IZ RPO co kwartał dla zapewnienia

efektywnego wydatkowania środków przygotowywa-

ne jest zestawienie ukazujące stan wdrażania projek-

tów dotyczących społeczeństwa informacyjnego.

Ponadto MRR prowadzi również bieżący monito-

ring stanu wrażania PO na podstawie danych zgro-

madzonych w systemie informatycznym KSI SIMIK

07-13.

Dodatkowo poniżej prezentuję przykładowe dzia-

łania MRR:

a) jako instytucja zarządzająca Programem Ope-

racyjnym „Rozwój Polski Wschodniej”:

— organizuje posiedzenia komitetu sterującego

ds. projektu SSPW,

— bierze udział w posiedzeniach grupy roboczej

ds. wdrażania działania II.1: Sieć szerokopasmowa

Polski Wschodniej,

— udziela pomocy eksperckiej beneﬁcjentom,

— udziela pomocy beneﬁcjentomwprzygotowy -

waniu wniosków w sprawie potwierdzenia wkładu

ﬁnansowegoUEdladużegoprojektu;

b) jako instytucja zarządzająca Programem Ope-

racyjnym „Innowacyjna gospodarka”:

— bierze udział w komitecie sterującym ds. pro -

jektu systemowego w działaniu 8.3,

— bierze udział w zmianie kryteriów wyznacza -

nia obszarów interwencji dla działania 8.4.;

c) jako instytucja koordynująca regionalne pro-

gramy operacyjne:

— przygotowuje i opiniuje akty prawne i doku -

menty strategiczne w obszarze budowy sieci przy

uwzględnieniu specyﬁkipotrzebimożliwościwoje-

wództw,

— organizuje szkolenia, seminaria, warsztaty,

spotkania i konferencje, np. z KE,

— wydaje opinie i interpretacje w kwestiach pro -

blemowych (funkcja doradcza, nie – zarządzająca).

Ad 3.

Jak kształtuje się współpraca między Mini-

sterstwem Rozwoju Regionalnego a samorządami,

które są lub też powinny być zaangażowane w wyko-

nanie projektu?

Współpraca MRR z samorządami dotyczy przede

wszystkim projektów budowy sieci realizowanych w ra-

mach Programu Operacyjnego „Rozwój Polski Wschod-

niej” oraz regionalnych programów operacyjnych.

Ministerstwo Rozwoju Regionalnego od początku

wdrażania programu „Rozwój Polski Wschodniej”

traktuje projekty sieci szerokopasmowej Polski

Wschodniej w sposób priorytetowy.

Województwa

Polski Wschodniej czynnie uczestniczyły w fazie

przygotowania projektów m.in. poprzez opiniowanie

studium wykonalności, za przygotowanie którego od-

powiadało MRR.

MRR odpowiadało za fazę przygotowania projek-

tów do realizacji i notyﬁkację pomocy publicznej.

Etap ten został zakończony, w związku z czym powo-

dzenie realizacji projektów zależy teraz od woje-

wództw, które odpowiadają za fazę rzeczowej reali-

zacji projektów.

MRR jako instytucja zarządzająca programem

„Rozwój Polski Wschodniej” monitoruje postępy we

wdrażaniu projektów i podejmuje wszelkie działania,

Po ostatnich dwóch posiedzeniach komitetu sterują-

cego ds. projektu SSPW (12 stycznia 2012 r. i 16 lip-

ca 2012 r.)

MRR przekazało do marszałków woje-

wództw rekomendacje mające na celu przyspieszenie

działań w projektach.

Rekomendowano niezwłoczne

626

opracowanie dokumentacji do zamówień publicznych,

wzmocnienie zespołów projektowych, pozyskanie wspar-

cia zewnętrznego, ostateczne zadecydowanie o mo-

delu realizacji projektu, analizę możliwości wspólnej

realizacji komponentu szkoleniowo-promocyjnego,

wdrożenie szybkich ścieżek decyzyjnych na poziomie

województwa, ogłoszenie do 15 sierpnia 2012 r. postę-

powań na wybór wykonawcy infrastruktury / partne-

ra prywatnego, przekazanie do instytucji pośredniczą-

cej wniosków o potwierdzenie wkładu ﬁnansowegodla

dużego projektu do końca sierpnia 2012 r. (wojewódz-

two podkarpackie do listopada 2012 r.).

Efektem wydanych rekomendacji jest zintensyﬁ-

kowanie prac po stronie województw.

Wszystkie wo-

jewództwa ogłosiły postępowania na wybór wyko-

nawcy sieci / partnera prywatnego.

Beneﬁcjenciskła-

dają także wnioski o płatność i występują o zaliczki

na ﬁnansowanieplanowanychdziałań.

W chwili obecnej każde z województw odpowiada

za realizację projektu na swoim terenie.

Stan wdraża-

nia projektów jest na bieżąco monitorowany przez Pol-

ską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości (instytucję

pośredniczącą) i IZ PO RPW oraz podczas spotkań

specjalnie do tego celu powołanej grupy roboczej.

Pod-

czas posiedzeń grupy następuje także wymiana do-

świadczeń pomiędzy województwami i rozwiązywane

są pojawiające się problemy i wątpliwości.

MRR jako instytucja koordynująca RPO podjęło

m.in. następujące działania w celu wsparcia samo-

rządów w realizacji projektów na rzecz rozwoju sze-

a) w dniu 31 grudnia 2009 r. weszło w życie roz-

porządzenie ministra rozwoju regionalnego z dnia 7

westycje w zakresie energetyki, infrastruktury tele-

komunikacyjnej, infrastruktury sfery badawczo-roz-

wojowej, lecznictwa uzdrowiskowego w ramach re-

gionalnych programów operacyjnych, które jest pro-

gramem sektorowej pomocy regionalnej i reguluje

zasady przyznawania pomocy na realizację inwesty-

cji polegających na:

— budowie lub przebudowie telekomunikacyjnych

sieci szkieletowych,

— budowie lub przebudowie telekomunikacyjnych

sieci dostępowych,

— budowie lub przebudowie systemów lub cen -

trów zarządzania sieciami teleinformatycznymi wraz

z ich wyposażeniem;

b) MRR podjęło się wsparcia IZ RPO w procesie

indywidualnej notyﬁkacji projektów poprzez tzw.

grupowe notyﬁkacjeindywidualne(grupowanotyﬁ-

kacja polega na połączeniu ww. projektów w grupy

inwestycji o podobnych lub analogicznych cechach,

np. wielkość, kategoria obszaru interwencji, przyjęty

model inwestycyjny etc., i dokonaniu kilku grupo-

wych notyﬁkacji),

c) starając się wesprzeć IZ RPO w działaniach zwią-

zanych z udzielaniem wsparcia na realizację projek-

tów z zakresu sieci szerokopasmowych, MRR zorga-

nizowało szkolenia z zakresu występowania i zasad

przyznawania pomocy publicznej oraz realizacji pro-

jektów związanych z infrastrukturą sieci szerokopa-

smowych przewidzianych do realizacji w ramach re-

gionalnych programów operacyjnych.

Ad 4.

Czy ministerstwo we współpracy z samorzą-

dami planuje rozpocząć kampanię informacyjną do-

tyczącą sieci szerokopasmowej, która jest jednym

z wymogów Komisji Europejskiej?

W kwestii wymogów KE należy zaznaczyć, iż

wszyscy beneﬁcjenciprojektówwspółﬁnansowanych

ze środków UE mają obowiązek informowania opinii

publicznej o fakcie uzyskania wsparcia.

Wypełnienie

tego obowiązku będzie weryﬁkowanepodczaskon-

troli projektów przeprowadzanych przez właściwe

instytucje.

Jednocześnie należy wspomnieć, iż w ramach

5 projektów SSPW przewidziano działania informa-

cyjno-edukacyjne, których łączna wartość ma wynieść

do 10% wartości projektu (rekomendowana w stu-

dium wykonalności kwota przypadająca na realizację

komponentu szkoleniowego w Polsce Wschodniej to

ok. 20,7 mln zł).

Działania szkoleniowe mają być skie-

rowane do osób zagrożonych wykluczeniem cyfro-

wym z terenu województw Polski Wschodniej.

Głównym celem komponentu szkoleniowego jest

zwiększenie poziomu motywacji i umiejętności posłu-

giwania się narzędziami nowoczesnych technologii

teleinformatycznych przez osoby zamieszkujące wo-

jewództwa Polski Wschodniej oraz stymulowanie po-

wstawania przedsięwzięć teleinformatycznych w opar-

ciu o budowaną sieć szerokopasmową.

Ponadto program latarników Polski cyfrowej re-

alizowany w ramach projektu systemowego w dzia-

łaniu 8.3 PO IG powinien przyczynić się do zwięk-

szenia umiejętności informatycznych obywateli

i wzmocnienia motywacji dla wykorzystywania no-

woczesnych technologii w życiu codziennym.

Z poważaniem

Minister

Elżbieta Bieńkowska

Warszawa, dnia 9 października 2012 r.

w sprawie zmiany sposobu naliczania emerytur

(8875)

627

-8875/12, w sprawie zmiany naliczania emerytur

uprzejmie wyjaśniam, że nie ma takiej potrzeby, po-

nieważ wprowadzając w 1999 r. nowy system emery-

talny obejmujący osoby urodzone po 1948 r., wpro-

wadzono zasadę, że do emerytury z Funduszu Ubez-

pieczeń Społecznych uprawnia jakikolwiek okres

ubezpieczenia, pod warunkiem, że ubezpieczony

osiągnął już wiek emerytalny.

Zmieniono też sposób

obliczenia emerytury, tak aby jej wysokość była ściśle

związana z wysokością i okresem opłacania składek

na ubezpieczenie emerytalne.

Nowy system zachęca

do jak najdłuższej aktywności zawodowej, ponieważ

im dłużej opłacano składki na ubezpieczenie emery-

talne, tym wyższa jest emerytura.

rytury, jeżeli osiągnął wiek emerytalny i ma jakikol-

wiek okres opłacania składek na ubezpieczenia spo-

łeczne.

Wysokość emerytury przysługującej z Funduszu

Ubezpieczeń Społecznych jest zależna od dwóch ele-

mentów – kwoty składek wpłaconych na ubezpiecze-

nie emerytalne po 1998 r. (z uwzględnieniem kapita-

łu początkowego obliczonego za okres ubezpieczenia

turach i rentach z FUS).

W nowej formule emerytal-

nej jest więc realizowana zasada proporcjonalności

składki, czyli lat pracy i wysokości emerytury.

tury z tytułu jakiegokolwiek okresu ubezpieczenia.

Długość stażu ubezpieczeniowego ma znaczenie tylko

sową lub dożywotnią emeryturą kapitałową z tytułu

członkostwa w otwartym funduszu emerytalnym)

do emerytury co najmniej w minimalnej wysokości

przysługuje bowiem wyłącznie osobie, która ma od-

powiednio długi staż ubezpieczeniowy (obecnie: 20

lat – kobieta, 25 lat – mężczyzna).

i zrównanie wieku emerytalnego kobiet i mężczyzn.

W związku z tym zrównany będzie (do 25 lat) rów-

nież staż ubezpieczeniowy, który uprawnia do pod-

wyższenia emerytury do minimalnej wysokości.

Do 31 grudnia 2013 r. staż ubezpieczeniowy (okres

składkowy i nieskładkowy) gwarantujący kobiecie

rytury w minimalnej wysokości będzie wynosił – tak

jak obecnie – 20 lat.

Wydłużając ten staż od 1 stycz-

nia 2014 r. o rok co dwa lata, docelowy staż na pozio-

mie 25 lat uprawniający kobiety do minimalnej eme-

rytury zostanie wprowadzony po 31 grudnia 2021 r.

(art. 87 ust. 1 pkt 2 i ust. 1b ustawy o emeryturach

niającą z dnia 11 maja 2012 r.).

Podwyższenie emerytury do kwoty minimalnej

podlega refundacji z budżetu państwa.

Uzależnienie

ustalenia emerytury w kwocie minimalnej od udo-

wodnienia odpowiednio długiego stażu ubezpiecze-

niowego jest więc jak najbardziej uzasadnione.

Tempo wydłużania okresu wymaganego do mini-

malnej emerytury (o rok co dwa lata) pozwala ubez-

pieczonym na uzupełnienie wymaganych okresów

ubezpieczenia jeszcze przed osiągnięciem wieku eme-

rytalnego.

Niemniej, tak jak obecnie, również po zmia-

nie przepisów nie do uniknięcia są sytuacje, kiedy

w indywidualnych przypadkach osoba, która osią-

gnęła wiek emerytalny, w celu zapewnienia sobie

emerytury w minimalnej wysokości będzie musiała

przedłużyć okres aktywności zawodowej.

Jeśli tego

nie uczyni, będzie miała prawo do emerytury, ale jej

wysokość będzie adekwatna do kwoty składek wpła-

conych na ubezpieczenie emerytalne i nie będzie pod-

legała podwyższeniu do kwoty minimalnej.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Marek Bucior

w sprawie niszczejącego mienia

należącego do spółki PKP SA (8877)

-023-8877/12, interpelacją pana posła Johna Abra-

hama Godsona, dotyczącą niszczejącego mienia na-

leżącego do spółki PKP SA, poniżej przedstawiam

informacje w przedmiotowej sprawie.

wynika, że zgodnie z wykazem nieruchomości we-

dług stanu na dzień 2 października 2012 r. spółka

posiada 106 075 działek o łącznej powierzchni 103

073,4 ha.

Jak zapewnia spółka, cały czas podejmowane są

aktywne działania na rzecz zintensyﬁkowaniazago-

spodarowania zbędnych nieruchomości, czego wyni-

kiem jest zwielokrotnienie ilości przetargów na ich

zbycie.

W roku 2009 ogłoszono przetargi na zbycie

628

599 nieruchomości o wartości 555,5 mln zł, w 2010 r.

– 658 nieruchomości o wartości 507,7 mln zł, nato-

miast w 2011 r.

– 807 ogłoszonych przetargów o war-

tości 628 mln zł.

W latach poprzedzających zakres kontroli przepro-

wadzonej przez Najwyższą Izbę Kontroli, o której nowa

w wystąpieniu pana posła Johna Abrahama Godsona,

zarówno liczba ogłaszanych przetargów, jak i wartość

nieruchomości oferowanych do sprzedaży były zdecy-

dowanie niższe, tj. w 2007 r. ogłoszono 119 przetargów

na sprzedaż nieruchomości o wartości 100,39 mln zł,

zaś w 2008 r.

– 188 przetargów przy wartości nieru-

chomości wynoszącej łącznie 201,60 mln zł.

Tak

znaczne zwiększenie oferty sprzedaży jest efektem

podjęcia wielu działań, szczególnie w zakresie podzia-

łów geodezyjnych oraz usprawnienia procesu niezbęd-

nych uzgodnień umożliwiających obrót.

Ponad jedna czwarta przetargów organizowanych

w latach 2009–2011 nie przyniosła jednak rezultatu

ze względu na brak zainteresowania.

Jest to wyni-

kiem zarówno kryzysu na rynku nieruchomości, jak

też małej atrakcyjności ogromnej części nieruchomo-

ści PKP SA, które pozostały do komercyjnego zago-

spodarowania.

W wielu przypadkach są to nieruchomości o zniko-

mej wartości komercyjnej oraz wyjątkowo niekorzyst-

nym kształcie, np. grunty po zlikwidowanych liniach

kolejowych szerokości 15 m i wielokilometrowej dłu-

gości, rampy, tory, wagonownie, nieczynne dworce

kolejowe znacznie oddalone od centrum miejscowości.

Nieruchomości takie zazwyczaj znajdują się w małych

miejscowościach o niskim potencjale gospodarczym

lub w lokalizacjach, w których utrudniony jest dostęp

dla podmiotów innych niż związane z ruchem kolejo-

wym, np. w międzytorzu.

Ponadto posiadane nieru-

chomości często są w stanie technicznym wymagają-

cym od potencjalnego kontrahenta znacznych nakła-

dów ﬁnansowychnaichzagospodarowanie.

ce w zasobach PKP SA obiekty inżynierii lądowej to

w dużej mierze typowo kolejowe budowle i dlatego

trudne do zagospodarowania na rynku zewnętrz-

nym.

W efekcie nawet oferowanie samorządom nie-

odpłatnego przejęcia takich nieruchomości (przede

wszystkim budynków dworcowych) nie przynosi re-

zultatu.

PKP SA jednak na bieżąco aktualizuje, umiesz-

cza na stronie internetowej oraz lokalnie w siedzibach

jednostek organizacyjnych oferty dotyczące nierucho-

mości przeznaczonych do najmu, dzierżawy oraz sprze-

daży.

Odnosząc się do kwestii planów PKP SA na naj-

bliższe lata w kontekście zbycia bądź wynajmu nie-

wykorzystanych nieruchomości, spółka wyjaśniła, iż

dla każdej gminy sporządzony został plan przygoto-

wania do obrotu nieruchomości w latach 2011–2015.

Identyﬁkująoneobszaryopełnejgotowościdoobro-

tu w różnych trybach.

Realizacja tak przygotowane-

go planu polega na przeprowadzeniu wszystkich nie-

zbędnych podziałów geodezyjnych, alokacji działal-

ności spółek z Grupy PKP na tereny przeznaczone do

aportu oraz dokończeniu procesu uwłaszczania spół-

ki.

Po opracowaniu zestawienia zbiorczego plany sta-

nowią kompleksowy program zagospodarowania nie-

ruchomości gruntowych.

Przewidywane założenia do

planu na 2012 r. w zakresie sprzedaży komercyjnej nie-

ruchomości to:

1) ilość ogłoszonych przetargów – 800,

2) wartość nieruchomości wystawianych do sprze-

daży – 645 mln zł,

3) przychód ze sprzedaży nieruchomości – 308,5

mln zł.

Odnosząc się do kwestii nieruchomości położonej

w Choszcznie, o której mowa w wystąpieniu pana po-

sła Johna Abrahama Godsona, spółka poinformowa-

ła, iż ze względu na brak bardziej szczegółowych in-

formacji dotyczących tejże kamienicy trudno ustalić,

której interpelacja dotyczy.

Jednakże, jak podkreśla PKP SA w Choszcznie,

proces restrukturyzacji majątkowej przedsiębior-

stwa, uruchomiony przez ustawę z dnia 8 września

jest na etapie końcowym.

Ze względu na zmiany technologiczne i funkcjo-

nalne w prowadzeniu ruchu pociągów oraz wynika-

jące z nowej struktury organizacyjnej kolei część nie-

ruchomości okazała się zbędna dla spółek, które po-

wstały na bazie majątku byłego przedsiębiorstwa

państwowego PKP.

Możliwość nowego zagospodaro-

wania zbędnego majątku wymagała przede wszyst-

kim określenia majątku, który jest niezbędny dla funk-

cjonowania nowych struktur kolejowych, uregulowa-

nia stanów prawnych nieruchomości i geodezyjnego

podziału pierwotnych wielkich działek gruntowych,

w zależności od ich potencjalnego przyszłego prze-

znaczenia.

W Choszcznie w ciągu ostatnich lat sprzedano na-

jemcom lub przekazano gminie 131 mieszkań, a w za-

sobach PKP SA pozostało jeszcze tylko jedno miesz-

kanie (ul. Stawina 1).

Gmina Choszczno jest też wła-

ścicielem dworca kolejowego.

Część budynków, która

mimo kilku prób sprzedaży nie znalazła nabywców,

została rozebrana.

Aktualnie niewykorzystany jest jedynie budynek

tzw. magazynu przesyłowego z budynkiem pomocni-

czym, położony na działce 26/36 (po drugiej stronie sta-

cji), który jest wystawiony do sprzedaży (na przetarg

w dniu 18 września 2012 r. nikt się nie zgłosił) i jeżeli

nadal nie znajdzie nabywcy zostanie rozebrany.

Obiekty na działce 26/45 są wykorzystywane

przez sekcję PKP Polskich Linii Kolejowych SA

w Choszcznie, a budynek centrali telefonicznej na

działce 26/12 użytkuje spółka TK Telekom sp. z o.o.

Są one w dobrym stanie technicznym.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Andrzej Massel

Warszawa, dnia 12 października 2012 r.

629

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w Ministerstwie Transportu,

z Jeleniej Góry do Zgorzelca (8880)

śmie (znak: SPS-023-8880/12) z dnia 14 września br.

niej Góry do Zgorzelca przedstawiam następujące

informacje.

Linia kolejowa nr 274 odcinek Jelenia Góra – Zgo-

rzelec o długości 76,726 km jest linią kategorii pierw-

szorzędnej w przeważającej części znaczenia pań-

stwowego, głównie jednotorową.

Na długości ponad

52 km jest zelektryﬁkowana(odcinekJeleniaGóra

– Lubań).

Ogólna ocena stanu technicznego linii ko-

lejowej nr 274 przedstawia się następująco*

)

:

— 1% ocena dobra,

— 62% ocena dostateczna,

— 37% ocena niezadowalająca.

Na linii nr 274 odcinek Jelenia Góra – Zgorzelec

zlokalizowanych jest 18 ograniczeń prędkości dla po-

ciągów pasażerskich.

Ograniczenia te oraz parame-

try techniczne skutkują tym, że na odcinku Jelenia Góra

– Zgorzelec obecna dopuszczalna prędkość maksy-

malna wynosi 80 km/h, jednak na większości linii

prowadzenie ruchu możliwe jest z prędkością od 40

do 70 km/h.

W celu wyeliminowania występujących

ograniczeń prędkości oraz przywrócenia prędkości

rozkładowej na odcinku Jelenia Góra – Zgorzelec sza-

cuje się, że niezbędne są do poniesienia koszty w wy-

sokości ok. 23 mln zł.

Przyjęty uchwałą Rady Ministrów w dniu 7 listo-

pada 2011 r.

„Wieloletni program inwestycji kolejo-

kłada realizację na linii nr 274 zadań inwestycyjnych

w ramach prac rewitalizacyjnych na odcinku Wro-

cław – Jelenia Góra oraz modernizację mostu w km

202,403.

Jednocześnie zgodnie z zapisami tego doku-

mentu nie planuje się obecnie modernizacji odcinka

Jelenia Góra – Zgorzelec.

Na bieżąco prowadzone są

jednak prace remontowe.

Mając na uwadze powyższe oraz brak możliwości

sﬁnansowaniaprojektuześrodkówkrajowych,wdniu

21 października 2011 r.

PKP PLK SA przedstawiła

marszałkowi województwa dolnośląskiego propozycję

kontynuacji współpracy w ramach Regionalnego Pro-

gramu Operacyjnego Województwa Dolnośląskiego

na lata 2014–2020.

Propozycja zawiera kilka projek-

tów modernizacyjnych, m.in. „Modernizacja linii ko-

lejowej nr 274 na odcinku Jelenia Góra – Zgorzelec”.

Ostateczna decyzja dotycząca jego ujęcia w RPO WD

na lata 2014-2020 należy do władz samorządowych.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Andrzej Massel

Warszawa, dnia 8 października 2012 r.

w sprawie zawieszenia prac Zespołu

do kontynuacji prac nad projektem ustawy

o biegłych sądowych (8886)

-023-8886/12, w sprawie Zespołu do kontynuowania

prac legislacyjnych nad projektem ustawy o biegłych

Minister sprawiedliwości zarządzeniem z dnia 8

marca 2011 r. nr 23/11/DO powołał Zespół do konty-

nuowania prac legislacyjnych nad projektem ustawy

o biegłych sądowych.

W jego skład, poza pracowni-

kami resortu sprawiedliwości, weszli przedstawiciele

środowisk biegłych sądowych.

Efektem prac zespołu jest projekt założeń projek-

tu ustawy o biegłych sądowych.

Po zakończeniu uzgodnień wewnątrzresortowych

na początku października 2012 r. projekt założeń zo-

stanie skierowany do konsultacji społecznych i uzgod-

Decyzja o ewentualnej kontynuacji prac zespołu

będzie zależała od treści zgłaszanych uwag oraz za-

kresu postulowanych zmian w stosunku do przedsta-

wionego projektu.

Z wyrazami poważania

Podsekretarz stanu

*

)

następujących kryteriów:

630

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w Ministerstwie Sprawiedliwości

w sprawie zawiłości i długotrwałości procedur

związanych z rozliczeniem przez sądy płatności

za prace wykonywane przez biegłych (8887)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

terpelację posła Włodzimierza Bernackiego z dnia 12

ności za prace wykonywane przez biegłych, uprzejmie

informuję.

Kwestie przyznawania wynagrodzenia biegłym

sądowym pozostają poza zakresem ustawowo przy-

znanych ministrowi sprawiedliwości kompetencji

w zakresie nadzoru nad administracyjną działalno-

ścią sądów powszechnych.

zewnętrzny nadzór administracyjny nad administra-

cyjną działalnością sądów, zaś czynności te stosownie

do art. 9b tej ustawy nie mogą wkraczać w dziedzinę,

Wysokość wynagrodzenia za wykonaną pracę

określa sąd, uwzględniając wymagane od biegłego

kwaliﬁkacje, potrzebny do wydania opinii nakład

pracy i poświęcony czas, a także wydatki niezbędne

do wykonania czynności – na podstawie złożonego

rachunku.

Decyzja sądu w tym przedmiocie zapada w formie

postanowienia, na które stronom i biegłemu przysłu-

guje zażalenie.

Jeżeli praca została wykonana przez biegłego wa-

dliwie, niezgodnie ze zleceniem sądu lub ze znacz-

nym, nieusprawiedliwionym opóźnieniem, wynagro-

dzenie ulega odpowiedniemu obniżeniu (§ 11 rozpo-

rządzenia ministra sprawiedliwości z dnia 18 grud-

nia 1975 r. w sprawie kosztów przeprowadzenia do-

wodu z opinii biegłych w postępowaniu sądowym –

Dz. U. Nr 46, poz. 254, z późn. zm.).

Z powyższych względów, w ramach przysługują-

cych ministrowi sprawiedliwości uprawnień nadzor-

czych, nie jest możliwe dokonywanie oceny orzeczeń

sądów, w tym również w zakresie dotyczącym usta-

lenia wysokości wynagrodzenia za sporządzenie opi-

nii i podstaw do jego obniżenia.

Zarzuty merytorycz-

ne w tym zakresie mogą być przedmiotem badania

jedynie w ramach kontroli odwoławczej przeprowa-

dzonej przez sąd drugiej instancji.

Natomiast wypłata przyznanego biegłemu wyna-

grodzenia powinna nastąpić niezwłocznie.

Odnośnie do kwestii realizacji płatności przez

sądy wynagrodzeń biegłych pragnę poinformować,

że w 2012 r. do Departamentu Budżetu, Kontroli Za-

rządczej i Efektywności Ministerstwa Sprawiedliwo-

ści nie wpłynęły informacje wskazujące na występu-

jące utrudnienia w realizacji wypłat wynagrodzeń za

sporządzone opinie, w związku z brakiem środków

w budżetach sądów.

Minister sprawiedliwości w ramach uprawnień

przewidzianych w art. 37f ustawy z dnia 27 lipca

nymi w interpelacji nieprawidłowościami, podejmie

czynności mające na celu ustalenie sposobu realizacji

przez prezesów sądów nadzoru wewnętrznego w za-

kresie sprawności postępowania na etapie realizacji

należności biegłych.

Poczynienie takich ustaleń w ter-

minie zakreślonym do udzielenia odpowiedzi na in-

terpelację nie jest możliwe.

Na marginesie pragnę wskazać, że na posiedzeniu

w dniu 31 sierpnia 2012 r.

Sejm RP uchwalił ustawę

niektórych innych ustaw, która w art. 9 zmieniła usta-

wę o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.

W znowelizowanej ustawie przewidziano delega-

cję dla ministra sprawiedliwości do wydania dwóch

rozporządzeń, w tym rozporządzenia w sprawie sta-

wek wynagrodzenia biegłych za wykonaną pracę

oraz taryf zryczałtowanych (art. 89 ust. 1 pkt 5 usta-

zmianie), najpóźniej w terminie sześciu miesięcy od

Wojciech Hajduk

Warszawa, dnia 10 października 2012 r.

w sprawie nieprawidłowości w opłatach

za miejscówki zerowe w PKP InterCity (8888)

za tzw. miejscówki zerowe, czyli takie, na których nie

znajdują się konkretne miejsca siedzące w pociągu, po-

niżej przedkładam następujące informacje.

W myśl postanowień § 8 regulaminu przewozu

(RPO-IC) na przejazd pociągiem/wagonem objętym

obowiązkową rezerwacją miejsc, łącznie z biletem na

przejazd lub do okazanego biletu albo dokumentu

631

poświadczającego uprawnienie do bezpłatnego prze-

jazdu, wydaje się odpowiedni dokument rezerwacyjny

ważny w danej relacji, klasie wagonu i pociągu danej

kategorii.

Zgodnie z wyjaśnieniami złożonymi przez

spółkę PKP InterCity od dnia 1 stycznia 2011 r. w ka-

sach biletowych zaprzestano sprzedaży dokumentów

rezerwacyjnych bez wskazania miejsca, gdyż pojęcie

dopłaty do pociągu objętego dopłatą, która mogła zo-

stać wydana ze wskazaniem lub bez wskazania miej-

sca, zostało zastąpione pojęciem miejscówki, w której

oprócz relacji przejazdu, numeru pociągu oraz nume-

ru i klasy wagonu określone są liczba zarezerwowa-

nych miejsc, ich numery i usytuowanie.

W pociągu ob-

jętym obowiązkową rezerwacją miejsc, zgodnie z po-

stanowieniami § 5 ust. 6 pkt 2 RPO-IC, konduktor

sprzedaje miejscówki tylko w miarę wolnych miejsc.

Drużyna konduktorska, sprzedając miejscówkę w po-

ciągu, w każdym przypadku ma obowiązek wskazać

na niej miejsce.

Jak zapewnia spółka, konduktor dokonujący od-

prawy przy użyciu terminala mobilnego zobowiązany

jest:

— do pobrania miejsca z systemu rezerwacyjnego

w relacji wskazanej przez podróżnego albo

— w szczególnych przypadkach dotyczących bra -

ku możliwości pobrania miejsca z systemu rezerwa-

cyjnego (np. z powodu braku zasięgu, usterki tech-

nicznej modemu terminala lub braku wolnych miejsc

w całej relacji wskazanej przez podróżnego) do wy-

stawienia miejscówki poza systemem rezerwacji

(tj. z modułu przeznaczonego do sprzedaży biletów

na przejazd), ale tylko do najbliższej stacji zatrzyma-

nia pociągu, wraz z wpisaniem numeru wagonu oraz

numeru miejsca zajmowanego przez podróżnego.

Po-

dróżny może kontynuować podróż na danym miejscu,

zgodnie z posiadanym biletem na przejazd, do czasu

zgłoszenia się osoby z rezerwacją tego miejsca.

W przy-

padku zwolnienia zajmowanego miejsca na rzecz oso-

by posiadającej rezerwację podróżny może zająć inne

wolne miejsce do siedzenia.

Spółka podkreśla, że dotychczas zaistniałe sytu-

acje wystawienia miejscówki w pociągu z miejscem

0 w wagonie 0 oznaczało, że konduktor wystawił tę

miejscówkę poza systemem rezerwacji i wbrew obo-

wiązującym przepisom nie wpisał numeru wagonu

i miejsca, które zajmował podróżny.

Ujawnione przy-

padki takiej odprawy były przez spółkę PKP Inter-

City uznane za nieprawidłowości w pracy drużyn

konduktorskich.

Dlatego też do czasu zmiany opro-

gramowania pozwalającej na całkowite wyelimino-

wanie tych nieprawidłowości (brak możliwości wy-

dania miejscówki bez wprowadzenia przez pracow-

nika dokonującego odprawy danych o numerze wa-

gonu i miejsca) została wystosowana regulacja zobo-

wiązująca konduktorów i kierowników pociągu do

bezwzględnego wpisywania z klawiatury terminala

mobilnego – przy sprzedaży miejscówek poza syste-

mem rezerwacji – numeru wagonu oraz numeru miej-

sca zajmowanego przez podróżnego poprzez zmianę

domyślnych „zerowych” ustawień tych pól.

Zatem

przypadki dotyczące wydania tzw. miejscówek zero-

wych należy traktować w kategorii nieprawidłowości

w pracy drużyn konduktorskich, a nie jako bezpraw-

ną praktykę naruszającą interesy pasażerów w trans-

porcie kolejowym.

Z informacji przedłożonych przez

przewoźnika wynika, że od dnia 31 sierpnia br. do

wszystkich terminali mobilnych została wdrożona

zmiana oprogramowania, która wyeliminowała pro-

blem tzw. miejscówek zerowych.

Z dotychczasowych doświadczeń spółki wynika,

że znaczna liczba podróżnych korzystających z prze-

jazdów w pociągach objętych obowiązkową rezerwa-

cją miejsc nabywa bilety bezpośrednio przed odjaz-

dem pociągu, w tym ze stacji pośrednich, kiedy po-

ciąg jest już w drodze.

Fakt ten, jak również ograni-

czenia techniczno-ruchowe dotyczące dopuszczalnej

całkowitej masy i długości pociągu, pomimo podej-

mowania racjonalnych działań w zakresie skutecz-

nego zarządzania zasobami taborowymi, uniemożli-

wiają wyeliminowanie przypadków nadmiernej fre-

kwencji.

Dlatego też w sytuacji gdy w pociągu nie ma

wolnych miejsc do siedzenia i podróżny odbywa prze-

jazd na stojąco, drużyna konduktorska nie wystawia

miejscówek.

Pragnę podkreślić, że pociągi TLK uru-

chamiane są w ramach służby publicznej na podsta-

wie umowy, której zapisy obligują spółkę do zapew-

nienia odpowiednich warunków przewozu, w tym

cjach.

W przypadku braku zapewnienia miejsc po-

dróżnym minister jako zamawiający nalicza kary ﬁ-

nansowe wynikające z umowy, bowiem zgodnie z przy-

jętymi standardami przewoźnik powinien wykazać

szczególną dbałość o dostosowanie zestawień pocią-

gów do potoku podróżnych.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

posterunków Policji w pow. leżajskim (8890)

posterunków Policji w powiecie leżajskim uprzejmie

przedstawiam następujące informacje.

632

Pragnę podkreślić, że Ministerstwo Spraw We-

wodu braku na posterunku wystarczającej liczby po-

wiatowej bądź komisariatu.

Ze względu na brak od-

powiedniego wyposażenia, a także odpowiednio wy-

kwaliﬁkowanychspecjalistów,bardziejskomplikowa-

ne działania z zasady wymagają zaangażowania się

633

żenia przestępczością, optymalnego zarządzania za-

w lokalnych strukturach Policji, związanych z reor-

ganizacją posterunków, każdorazowo konsultowane

*

)

634

cjonariuszy i wszyscy obecnie zatrudnieni policjanci

W odniesieniu do powiatu leżajskiego, z informa-

nika, że planowane jest przekształcenie istniejącego

Posterunku Policji w Kuryłówce o obsadzie etatowej

pieciu funkcjonariuszy Policji w Zespół Dzielnicowych

w Kuryłówce Wydziału Prewencji i Ruchu Drogowe-

go Komendy Powiatowej Policji w Leżajsku, o stanie

etatowym dwóch dzielnicowych.

W związku z powyż-

szym służba w terenie pełniona będzie, tak jak do-

tychczas, przez dwóch dzielnicowych.

Jednocześnie pragnę poinformować, że nie planu-

je się likwidacji innych posterunków Policji, jak i prze-

kształceń innych jednostek policyjnych w powiecie

leżajskim.

Podsumowując, należy stwierdzić, iż zaplanowane

Warszawa, dnia 10 października 2012 r.

w sprawie prognozowanych wpływów z kar,

grzywien i mandatów (8891)

z opłat, grzywien, odsetek i innych dochodów niepo-

datkowych.

W okresie styczeń–czerwiec 2012 r. dochody budże-

tu państwa z tytułu opłat, grzywien, odsetek i innych

dochodów niepodatkowych wyniosły 7635 mln zł.

Prognozuje się, że dochody budżetowe w pozycji:

Opłaty, grzywny, odsetki i inne dochody niepodatkowe

wyniosą 16 222 mln zł w 2012 r. oraz 20 160 mln zł

w 2013 r. (wzrost o 3938 mln zł, tj. o 24,3%).

Składowymi, które detrminują w przeważającej

— uzyskanie wpływów z jednorazowej opłaty

w wysokości 500 mln zł.

przekazanym Sejmowi RP w dniu 23 lipca 2012 r.

przewiduje się wprowadzenie modelu aukcji i moż-

liwość zastosowania tego trybu do sprzedaży częs-

totliwości.

Wyżej wymienione źródła dochodów (oba zapla-

danych mandatów karnych z użyciem fotoradarów,

zaplanowanych w części 39: Transport (w ustawie

Szczegółowe informacje o wyżej wskazanych do-

chodach budżetu państwa znajdą się w opisach po-

szczególnych części budżetowych, które jak co roku

są dostarczane do właściwych komisji parlamen-

tarnych.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Wojciech Kowalczyk

Warszawa, dnia 8 października 2012 r.

635

Odpowiedź

podsekretarza stanu

dla Państwowej Straży Pożarnej (8892)

4) minister ﬁnansówupoważnionyzostałdoutwo-

znaczeniem na podwyżkę uposażeń funkcjonariuszy

poniższych formacji:

Powyższe środki w przypadku spełnienia prze-

2012 umożliwią podwyżkę uposażeń funkcjonariuszy

ww. służb od 1 października 2012 r. o ok. 300 zł mie-

sięcznie.

Podziału utworzonej rezerwy celowej dokona mi-

obecnej trwają prace nad stosownymi projektami roz-

porządzeń.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Stanisław Rakoczy

Warszawa, dnia 9 października 2012 r.

w sprawie nasilających się kontroli urzędów

skarbowych na imprezach, z których dochód

zaną przy piśmie nr SPS-023-8895/12 z dnia 14 wrze-

Rzońcę, posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej,

w sprawie nasilających się kontroli urzędu skarbo-

wego na imprezach, z których dochód przekazywany

jest na cele społeczne, uprzejmie przedstawiam na-

stępujące wyjaśnienia.

skarbowych na festynach, wystawach, dożynkach

czy innych imprezach okolicznościowych, charyta-

tywnych, szkolnych lub paraﬁalnychsąelementem

prowadzonej od 2004 r. ogólnopolskiej akcji „Weź pa-

ne promujące prowadzenie działalności gospodarczej

zgodnie z przepisami prawa.

Efektem akcji jest ro-

snąca świadomość podatników w zakresie obowiązku

rejestrujących oraz spadająca liczba ujawnionych nie-

prawidłowości.

Jednocześnie, odnosząc się do twierdzenia, że, cyt.:

„akcje porządkowania ﬁnansówpaństwarozpoczęto

od tych najsłabszych, którzy rozliczają swoje docho-

dy”, należy zauważyć, że akcje mandatowe o charakte-

rze prewencyjno-edukacyjnym stanowią tylko jeden

z przejawów aktywności organów skarbowych, zaś

główne obszary zainteresowania, obok walki z szarą

strefą, dotyczą szczególnie szkodliwych oszustw po-

datkowych, m.in. przestępczości paliwowej, oszustw

wspólnotowym oraz wyłudzania VAT poprzez ﬁkcyj-

ne faktury.

Zatem powyższe twierdzenie jest nieuza-

sadnione.

Ponadto należy zwrócić uwagę na unormowania

deﬁniującezakrespojęciowyprzedmiotuopodatko-

wania oraz podmiotów, które są uznawane za podat-

ników.

Zgodnie z treścią art. 5 ww. ustawy opodat-

m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadcze-

miast świadczeniem usług jest każde świadczenie na

wy).

Warunkiem opodatkowania tych czynności po-

działalność gospodarczą, obejmującą wszelką dzia-

636

cych wolne zawody, również wówczas, gdy czynność

zujących na zamiar wykonywania czynności w spo-

działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje rów-

nież czynności polegające na wykorzystywaniu towa-

się do poruszonej w interpelacji problematyki sprze-

daży towarów/usług na festynach organizowanych

np. przez stowarzyszenia, szkoły, czy też ochotnicze

straże pożarne, należy stwierdzić, że społeczny cel

ww. przedsięwzięć (tj. zebranie środków na sﬁnanso-

wanie np. wycieczek szkolnych, doposażenie lub re-

mont remizy), nie wyłącza możliwości traktowania

podmiotów je realizujących za podatników podatku

od towarów i usług.

Niemniej jednak, z uwagi na

przedstawienie w ww. interpelacji okoliczności i wa-

runków organizacji przedmiotowych imprez w spo-

sób bardzo ogólny, zajęcie ostatecznego stanowiska

w zakresie uznania sprzedaży towarów/usług na fe-

stynach za działalność gospodarczą w rozumieniu

magałoby odrębnej i szczegółowej analizy konkret-

nego stanu faktycznego każdej sprawy.

Należy również zwrócić uwagę na § 13 ust. 1 pkt 23

rozporządzenia ministra ﬁnansówzdnia4kwietnia

poz. 392), zgodnie z którym zwolnione z opodatkowa-

nia jest świadczenie usług i dostawa towarów, z wy-

cyzowym, inna niż wymieniona w pkt 3, wykonywa-

ne przez podmioty, których działalność jest zwolnio-

24, 26 i 31–33 ustawy o VAT, w związku z organizo-

waniem imprez połączonych ze zbiórką pieniędzy wy-

łącznie na potrzeby tej działalności zwolnionej, pod

warunkiem że:

a) środki pieniężne pozyskane z tych czynności

zostaną przeznaczone w całości na potrzeby działal-

b) zwolnienie z podatku nie spowoduje naruszenia

warunków konkurencji,

c) podmioty, o których mowa w zdaniu wstępnym,

nie naruszają przepisów o zbiórkach publicznych.

W tym kontekście wskazania wymaga też art. 113

ww. ustawy, który stanowi, że podatnicy, u których

wartość sprzedaży opodatkowanej (bez kwoty podat-

datkowym kwoty 150 000 zł, mogą skorzystać (z pew-

nymi wyłączeniami) ze zwolnienia podmiotowego.

Należy jednakże podkreślić, że sam fakt świad-

czenia przez podatnika usług zwolnionych przedmio-

towo lub skorzystania przez niego ze zwolnienia pod-

miotowego w trybie art. 113 ww. ustawy nie przesą-

dza o zwolnieniu z obowiązku prowadzenia ewidencji

datku od towarów i usług nakłada w art. 111 ust. 1,

cych sprzedaży na rzecz osób ﬁzycznychnieprowa-

czałtowych obowiązek prowadzenia ewidencji przy

rozporządzenia, na czas określony, niektórych grup

podatników i niektóre czynności z tego obowiązku.

i kiermaszowej itp. od obowiązku prowadzenia ewi-

dencji przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Nie

mniane przez pana posła festyny nie mogą korzystać

porządzeniu (tj. 40 tys. dla podatników kontynuują-

cych działalność oraz 20 tys. dla rozpoczynających

działalność).

Podkreślić należy, że wspomniany tytuł zwolnie-

niowy (związany z osiąganiem przez podatnika ob-

rotów nieprzekraczających limitów określonych w roz-

porządzeniu) znajduje właśnie zastosowanie do po-

datników prowadzących działalność na małą skalę

obejmuje sprzedaży napojów alkoholowych o zawarto-

ści alkoholu powyżej 1,2% oraz napojów alkoholowych

wych, których zawartość alkoholu przekracza 0,5%

mnianych towarów przesądził o wyłączeniu ich z za-

kresu zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania.

Dodatkowo wskazać należy, że w stosunku do do-

konywanych przez rolników ryczałtowych dostaw

ma zastosowanie zwolnienie z obowiązku prowadze-

porządzenia).

637

żeniem ust. 1c, których celem statutowym jest dzia-

łalność naukowa, naukowo-techniczna, oświatowa,

ochrony środowiska, wspierania inicjatyw społecz-

ści, ochrony zdrowia i pomocy społecznej, rehabilita-

cji zawodowej i społecznej inwalidów oraz kultu reli-

kiem korzystania z tego zwolnienia jest realizowanie

przez podatników celów wymienionych w tym przepi-

sie oraz przeznaczenie dochodu na te cele.

Zgodnie

z przepisem ust. 1c ze zwolnienia tego nie mogą ko-

rzystać m.in. przedsiębiorstwa państwowe, spółdziel-

nie i spółki.

W myśl art. 17 ust. 1 pkt 4a ww. ustawy ze zwol-

nienia od podatku dochodowego korzystają także ko-

ścielne osoby prawne:

— z niegospodarczej działalności statutowej;

— z pozostałej działalności – w części przeznaczo -

nej na cele: kultu religijnego, oświatowo-wychowaw-

oraz konserwację zabytków, prowadzenie punktów

plic, adaptację innych budynków na cele sakralne,

Także dochody jednostek organizacyjnych ochot-

niczej straży pożarnej, w części przeznaczonej na cele

statutowe, korzystają ze zwolnienia w myśl art. 17

wy wolne od podatku są dochody związków zawodo-

wych, społeczno-zawodowych organizacji rolników,

rządu gospodarczego rzemiosła, spółdzielczych związ-

ków rewizyjnych, organizacji pracodawców i partii

łeczno-zawodowych organizacjach rolników (Dz. U.

z 1982 r.

Nr 32, poz. 217, z późn. zm.), taką organi-

zacją jest również koło gospodyń wiejskich.

Zatem

jeżeli koło gospodyń wiejskich spełnia warunki z wy-

mienionego przepisu, będzie zwolnione od podatku

dochodowego.

Jednocześnie zwolnienie, o którym mowa powy-

żej, nie dotyczy dochodów uzyskanych z działalności

nych albo wyrobów z ich udziałem (art. 17 ust. 1a pkt 1

ww. ustawy).

Również szkoły jako jednostki budżetowe są zwol-

ku, gdy nie są jednostkami budżetowymi (np. szkoły

społeczne), mogą skorzystać ze zwolnienia na podsta-

W kwestii loterii należy zauważyć, że ustawa

dy urządzania gier losowych, do których zalicza się

loterie fantowe.

Loteria fantowa jest grą o szczegól-

nym charakterze, ponieważ dochód z gry w całości

przeznaczony być musi na realizację celów społecznie

użytecznych określonych w regulaminie, a w szcze-

gólności dobroczynnych.

Jednocześnie, w celu uła-

twienia organizowania niewielkich przedsięwzięć tego

rodzaju, ustawodawca przewidział szczególne, uprosz-

czone zasady urządzania loterii fantowych, w któ-

rych wartość puli wygranych nie przekracza kwoty

hazardowych, a która wynosi w 2012 r. 3560,83 zł.

nych nie przekracza kwoty bazowej, mogą być urzą-

dzane po dokonaniu ich zgłoszenia.

Zgłoszenia doko-

gry.

Urządzanie ww. gry nie zostało zatem sformali-

zowane, tak jak w przypadku innych gier losowych,

i nie jest wymagane uzyskanie zezwolenia na ich

urządzanie.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Andrzej Paraﬁanowicz

Warszawa, dnia 9 października 2012 r.

- z upoważnienia ministra -

związanych ze stosowaniem ustawy

Prawo zamówień publicznych (8896)

pana Bogdana Rzońcy z dnia 11 września 2012 r., prze-

kazaną przez marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Pol-

638

-023-8896/12), dotyczącą zmiany przepisów ustawy

podwykonawców w postępowaniach przetargowych

chciałbym przedstawić następujące stanowisko.

I. Mając na uwadze, iż obowiązujące przepisy pra-

wa nie regulują kwestii podwykonawstwa w zamó-

wieniach publicznych w sposób kompleksowy, w celu

zapewnienia sprawnej i niezakłóconej realizacji za-

dań wynikających z udzielonych zamówień podjęta

została rządowa inicjatywa legislacyjna zmierzająca

do szczegółowego określenia i uregulowania zasad

dotyczących podwykonawstwa.

Stosowne rozwiąza-

nia ujęte zostały w projekcie ustawy o zmianie usta-

konawstwa), przekazanym komitetowi stałemu Rady

Ministrów w dniu 7 września 2012 r.

II.

Zaproponowane w projekcie ustawy rozwiąza-

nia przewidują w szczególności przyznanie zamawia-

jącemu prawa do nałożenia na wykonawcę obowiązku

osobistego wykonania kluczowych części zamówienia

na roboty budowlane lub usługi lub prac związanych

z rozmieszczeniem i instalacją przedmiotu świadcze-

nia w ramach zamówienia na dostawy, bez przesądza-

nia o wartości zamówienia, które nie będzie mogło być

przedmiotem zlecenia podwykonawcom.

Przewiduje

się przy tym, iż informacja o obowiązku osobistego

wykonania zamówienia winna zostać upubliczniona

w treści specyﬁkacjiistotnychwarunkówzamówienia,

tak aby każdy z potencjalnych wykonawców mógł oce-

nić własne możliwości techniczne oraz osobowe zwią-

zane z realizacją zamówienia przed przystąpieniem do

udziału w postępowaniu.

Projektowana nowelizacja przepisów ustawy Pra-

wo zamówień publicznych kształtuje również upraw-

nienie zamawiającego do żądania od wykonawcy

wskazania tej części zamówienia, której wykonanie

powierzy podwykonawcy, lub podania nazw ﬁrmpro-

ponowanych i zgłoszonych w postępowaniu podwyko-

nawców.

Rozwiązania te służyć będą w szczególności

zapewnieniu prawidłowej realizacji świadczeń bezpo-

średnio przez wykonawców bądź podwykonawców,

których niezbędny do realizacji potencjał w zakresie

wiedzy, doświadczenia, zasobów technicznych lub oso-

bowych został zweryﬁkowanyipotwierdzonywtoku

postępowania o udzielenie zamówienia publicznego.

Konieczność zagwarantowania prawidłowej reali-

zacji świadczeń stanowiących przedmiot zamówienia

stanowi podstawę zmiany przepisów ustawy o zamó-

wieniach publicznych również w zakresie weryﬁkacji

podmiotowej podwykonawców.

W tym zakresie projekt

nych przewiduje, iż w przypadku zamówień na roboty

budowlane zamawiający uprawniony będzie do okre-

ślenia w specyﬁkacjiistotnychwarunkówzamówienia

wymagań dotyczących podwykonawcy, co pozwoli

w sposób bezpośredni na wzmocnienie bezpieczeń-

stwa realizacji zamówień publicznych, ograniczenie

ryzyka niewykonania lub nieprawidłowego wykonania

zamówienia oraz zapewnienie odpowiedniej jakości

realizacji zamówień publicznych poprzez powierzanie

prac wykonawcom dającym gwarancję prawidłowego

wykonania podzlecanych robót budowlanych.

Zaproponowana w projekcie ustawy o zmianie

przepisów dotycząca zasad korzystania z podwyko-

nawstwa w procesie udzielania zamówień publicz-

nych wpisuje się w obowiązujące w tym zakresie re-

gulacje prawa Unii Europejskiej, w szczególności

przepisy dyrektywy 2004/18/WE z dnia 31 marca

III.

W kontekście powyższych wyjaśnień pragnę

również wskazać, iż brak regulacji w przepisach

ustawy Prawo zamówień publicznych dotyczących

instytucji podwykonawstwa m.in. w sferze dopusz-

czalności określania zasad udziału podwykonawców

w postępowaniach przetargowych, np. w zakresie

spełniania przez podwykonawców określonych wa-

runków podmiotowych, nie oznacza, iż takie działa-

nie zamawiającego jest na gruncie obowiązujących

przepisów ustawy Prawo zamówień publicznych nie-

dozwolone.

Podstawę takich działań na podstawie

delegacji sformułowanej w treści art. 14 ustawy Pra-

wo zamówień publicznych stanowią przepisy Kodek-

su cywilnego.

Z poważaniem

Wiceprezes Urzędu Zamówień Publicznych

Warszawa, dnia 9 października 2012 r.

DSPA-4810-8519-(1)/12, pismem Marszałka Sejmu RP

na rok 2013 stanowiącego załącznik do projektu usta-

robociu – zaplanowano wydatki w wysokości 4 55 080

639

duszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych

zaplanowano stan funduszu na początek 2013 r. w wy-

sokości 4 211 349 tys. zł, przychody funduszu w wy-

sokości 564 820 tys. zł, koszty realizacji zadań fun-

duszu w wysokości 265 415 tys. zł, stan funduszu na

koniec 2013 r. w wysokości 4 510 754 tys. zł.

Wydatki Funduszu Gwarantowanych Świadczeń

Pracowniczych, w tym wynagrodzenia zaplanowano

na poziomie porównywalnym do roku 2012, z uwzględ-

nieniem zwrotu niewykorzystanych środków ﬁnan-

sowych do Funduszu Pracy w wysokości 952 121 tys. zł,

a wydatki z Funduszu Pracy zaplanowano na znacz-

nie wyższym poziomie niż w roku 2012.

Z poważaniem

Hanna Majszczyk

w sprawie tendencji spadkowej

dotyczącej wynagrodzenia pracowników (8902)

Szanowna Pani Marszałek!

Nawiązując do wystą-

grodzenia pracowników, poniżej przedstawiam odpo-

Aktualne tendencje w wysokości wynagrodzeń

pracowników

Poseł na Sejm RP Bogdan Rzońca w interpelacji

w sprawie tendencji spadkowej wynagrodzenia pra-

cowników, powołując się na badanie agencji Rand-

stad, stwierdził, że ponad 70% pracodawców zapo-

wiedziało, że w najbliższych sześciu miesiącach pra-

cownicy nie otrzymają podwyżek wynagrodzenia.

Precyzując powyższą informację, należy zwrócić

uwagę, że zgodnie z przywoływanym raportem: Pla-

ny pracodawców z 6 września 2012 r. ponad dwie

trzecie przedsiębiorstw nie zakłada żadnych zmian

w poziomie wynagrodzeń (70%) w ciągu najbliższych

sześciu miesięcy, co oznacza również brak obniżek

wynagrodzeń.

Zmniejszenie poziomu płac w ciągu

najbliższych 6 miesięcy zadeklarowało jedynie 8%

ﬁrm(mylniezostałowskazane,że8%towartość,

o jaką spadną średnio wynagrodzenia).

Ad 1.

Co jest powodem tendencji spadkowej w wy-

nagrodzeniach pracowników?

Przyglądając się zmianom procentowym przecięt-

2012 r. (zob. wykres 1), zaobserwować można nie-

znaczne zmniejszenie tempa wzrostu płac w ostatnich

dwóch analizowanych miesiącach.

Lipiec był pierw-

szym miesiącem w badanym okresie, w którym wzrost

wynagrodzeń rok do roku był niższy niż 3%.

Należy

nadmienić, że 4,28-procentowy wzrost przeciętnego

wynagrodzenia w czerwcu był najlepszym odczytem

wskaźnika w bieżącym roku (nie licząc danych za sty-

czeń, które jednak uzależnione są w dużym stopniu

od terminu wypłat z zysku).

Wysoki wzrost płac

w czerwcu mógł być spowodowany organizacją piłkar-

skich mistrzostw Europy Euro 2012, dlatego też aby

odpowiedzieć na pytanie, czy ostatnie dwa odczyty po-

winny niepokoić, należy prześledzić zmiany sezonowe

w poziomie wynagrodzeń.

Przebieg krzywych zmian

poziomu płac (miesiąc do miesiąca) w latach 2011

i 2012 (zob. wykres 2) pokrywa się w większości mie-

sięcy.

Odstępstwa wystąpiły jedynie na początku roku

oraz w lipcu (0,31-procentowy wzrost w 2011 r. oraz

1,45-procentowy spadek w 2012 r.).

Według badania koniunktury w przemyśle, bu-

downictwie, handlu i usługach we wrześniu 2012 r.

(GUS) ogólny klimat koniunktury gospodarczej we

wrześniu oceniany był negatywnie przez przedsię-

biorstwa we wszystkich sektorach.

W przetwórstwie

przemysłowym, budownictwie oraz w handlu ocenia-

ny jest gorzej niż w sierpniu oraz w analogicznym

Tabela 1.

Koniunktura gospodarcza we wrześniu

2012 r.

Przemysł Budownictwo Handel

Ogólna ocena

koniunktury*

)

-6 -22 -7

Zamówienia pesymizm pesymizm pesymizm

Produkcja/

sprzedaż

ograniczenie ograniczenie ograniczenie

Zobowiązania/

należności

trudności opóźnienia trudności

Zatrudnienie spadek spadek spadek

Źródło: Opracowanie DAE MPiPS na podstawie

badania koniunktury GUS

*

)

Wartość oznacza różnicę między odsetkiem badanych

przedsiębiorstw deklarujących poprawę koniunktury oraz tych,

które sygnalizują jej pogorszenie.

640

W przedsiębiorstwach usługowych koniunktura

oceniana jest negatywnie w ponad połowie badanych

wa i ubezpieczeniowa, informacja i komunikacja oraz

działalność związana z obsługą rynku nieruchomości

zgłaszają oceny optymistyczne.

Przedsiębiorstwa

prowadzące działalność handlową sygnalizują zwięk-

szenie tempa wzrostu bieżących cen towarów, co

może powodować utrzymywanie się wysokiego pozio-

mu inﬂacjiwnajbliższychmiesiącach.

Badanie koniunktury wskazuje na spadek odset-

ka przedsiębiorstw nieodczuwających żadnych barier

W porównaniu z wrześniem 2011 r. najbardziej wzro-

nej sytuacji gospodarczej, natomiast spadło – z nie-

doborem wykwaliﬁkowanychpracowników.

Podsumowując, przedsiębiorstwa odnotowują po-

gorszenie bieżącej sytuacji ﬁnansowejorazprognoz.

Spadek zamówień oraz problemy z terminowym ścią-

ganiem należności powodują podejmowanie decyzji

o ograniczaniu produkcji oraz zmniejszenie popytu

na pracę.

Dostateczna ilość wykwaliﬁkowanej siły

roboczej przy gorszych perspektywach rozwoju dzia-

Wykres 1.

Przeciętne miesięczne wynagrodzenie w okresie XI 2011 – VIII 2012 r. (zmiany% r./r.)

Źródło: Opracowanie DAE MPiPS na podstawie GUS.

Wykres 2.

Przeciętne miesięczne wynagrodzenie brutto.

Porównanie dynamiki w latach 2011–2012 (zmiany% m./m.)

Przeci�tne miesi�czne wynagrodzenie brutto XI.

2011 - VIII.

2012 r.

(zmiany % rok do roku)

4,44%

4,35%

8,10%

4,27%

3,77%

3,39%

3,85%

4,28%

2,45%

2,65%

0%

1%

2%

3%

4%

5%

6%

7%

8%

9%

2011 XI 2011 XII 2012 I 2012 II 2012 III 2012 IV 2012 V 2012 VI 2012 VII 2012 VIII

�% r / r

Przeci�tne miesi�czne wynagrodzenie brutto

porównanie dynamiki w latach 2011 - 2012 (zmiany % m / m)

-8,69%

-2,68%

5,67%

-1,35%

-2,74%

3,77%

-1,45%

-0,37%

-15%

-10%

-5%

0%

5%

10%

15%

�% m / m 2011 �% m / m 2012

641

łalności, a także wzrastająca liczba osób bezrobot-

nych i zmniejszająca się liczba wolnych miejsc pracy

sprawiają, że pracodawcy mogą pozwolić sobie na na-

rzucanie warunków płacowych pracownikom.

Ad 2.

Jakie działania zamierza podjąć minister-

stwo, aby stworzyć warunki polskim pracodawcom,

które umożliwią im podniesienie wynagrodzenia

swoim pracownikom?

Pracodawcy prowadzący ustalają we własnym za-

kresie warunki wynagradzania pracowników stosow-

nie m.in. do rodzaju prowadzonej działalności i moż-

liwości ﬁnansowych.

Warunki i sposób prowadzenia zakładowej polity-

ki płac w odniesieniu do pracowników zatrudnionych

w podmiotach gospodarczych (m.in. przedsiębior-

stwach, spółkach, prywatnych ﬁrmach)pozostają

w kompetencji poszczególnych pracodawców.

Zasady

wynagradzania pracowników zatrudnionych u tych

pracodawców mogą regulować także układy zbiorowe

pracy lub regulaminy wynagradzania, a w przypad-

ku pracodawcy niezobowiązanego do wydania regu-

laminu wynagradzania – postanowienia umów o pra-

cę (art. 77

1

–77

2

i 29 Kodeksu pracy).

W ramach po-

siadanych środków na wynagrodzenia oraz zgodnie

z zakładową polityką płac mają oni możliwość samo-

dzielnego kształtowania warunków wynagradzania

pracowników, w tym podwyższania wynagrodzeń.

uprawnień do ingerowania bądź wpływania na po-

ziom indywidualnych wynagrodzeń obowiązujących

u danego pracodawcy.

Nie jest także prawnie możliwe

odgórne narzucenie podmiotom gospodarczym kry-

teriów (zasad) prowadzenia przez nich zakładowej

2013 r. wzrośnie poziom minimalnego wynagrodze-

nia za pracę.

Zgodnie z rozporządzeniem Rady Mini-

poz. 1026) będzie to kwota 1600,00 zł, co w porówna-

niu z 2012 r. oznacza wzrost o 6,7%.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Czesława Ostrowska

uczelni wyższych na rynku pracy (8903)

-0700-1205-MM/12) w sprawie sytuacji absolwentów

bieżąco monitoruje sytuację na rynku pracy i podej-

muje działania na rzecz jej poprawy.

Wraz ze zwiększeniem się liczby wyższych uczelni

szym dostępem do kontynuowania nauki, czy to na

studiach zawodowych czy magisterskich, znacznie

zwiększyła się liczba studentów i absolwentów wyż-

wiele ponad 400 tys. osób.

Współczynnik skolaryzacji

wzrósł w tym czasie z 2,9% do 53,8%

2)

.

Nie-

mniej jednak należy zauważyć, że począwszy od roku

akademickiego 2008/2009, liczba studentów z roku

na rok jest coraz niższa.

Nie zmienia to faktu, że

boom edukacyjny wpłynął na zmianę struktury lud-

ności wg poziomu wykształcenia, w tym również na

wzrost odsetka bezrobotnych legitymujących się dy-

plomami wyższych uczelni.

W końcu 2000 r. było ich

2,6%, a w końcu czerwca br. –11%.

Ukończenie szkoły wyższej w dzisiejszych czasach,

zwiększa szanse na rynku pracy, o czym świadczy

niem jest relatywnie najniższa, również wśród absol-

wentów.

W przypadku osób z wyższym wykształce-

niem w II kwartale 2012 r. wyniosła ona 5,5% wobec

19,9% w przypadku osób z wykształceniem gimna-

Stopa bezrobocia absolwentów z wykształceniem

wyższym wyniosła 21,3%, natomiast z zasadniczym

zawodowym – 51,3%

3)

.

Podnoszenie kwaliﬁkacji zawodowych zwiększa

jących kierunków studiów do potrzeb rynku pracy.

Warto wspomnieć, że wybór kierunków studiów sta-

nowi wypadkową wielu czynników, takich jak: zain-

teresowania, możliwości podjęcia studiów na określo-

nym kierunku, oferta szkól wyższych, odległość od

miejsca zamieszkania.

Niejednokrotnie jednak wybór

1)

towo stosunek (wg stanu w dniu 31 grudnia) wszystkich osób

(19–24 lata w przypadku szkolnictwa wyższego).

2)

Szkoły wyższe i ich ﬁnanse w 2010 r., GUS, Warszawa

2011.

3)

Aktywność ekonomiczna ludności Polski, I kwartał 2012,

GUS, Warszawa 2012.

642

W roku akademickim 2009/2010 spośród ogólnej

stanowili absolwenci kierunków ekonomicznych i ad-

ministracyjnych, a 15,5% – absolwenci kierunków

pedagogicznych.

Kierunki humanistyczne ukończyło

8,1% absolwentów, a 13,9% – kierunki społeczne.

Na-

zaledwie 4,9% absolwentów szkól wyższych.

W rankingu dziesięciu zawodów o najwyższej licz-

bie bezrobotnych absolwentów znajduje się aż siedem

zawodów wymagających wyższego wykształcenia.

Wśród zarejestrowanych bezrobotnych absolwentów

licznie reprezentowani są pedagodzy, specjaliści ad-

ministracji publicznej oraz ekonomiści.

W ewidencji

nie brakuje również bezrobotnych specjalistów ds.

organizacji usług gastronomicznych, hotelarskich

i turystycznych, ﬁlologów, politologów, socjologów,

specjalistów ds. zarządzania i organizacji, ﬁzjotera-

peutów itd.

Wśród studentów to właśnie te kierunki

kuje ofert pracy dla osób je kończących.

Zatem wy-

mienione zawody są zawodami nadwyżkowymi (tzn.

robotnych w tych zawodach).

Dla przykładu w I pół-

roczu br. zarejestrowało się 7 tys. pedagogów, w tym

1,9 tys. absolwentów, natomiast w urzędach pracy

przez uczelnie, nie idą w parze z faktycznym zapo-

trzebowaniem istniejącym na rynku pracy.

Z drugiej

trzeb kadrowych.

Tymczasem by zdobyć dobrych

nizację edukacji, tak by szkoły dostarczały im absol-

teoretyczne, umiejętności.

Dlatego już w czasie stu-

diów należy zadbać o zdobycie odpowiedniego do-

biorą pod uwagę inne czynniki, tj. doświadczenie za-

wodowe, znajomość języków obcych, dyspozycyjność

sek, że posiadanie wykształcenia wyższego nie chro-

raz więcej osób.

W tym miejscu należy wspomnieć o wprowadzo-

nym obowiązku monitorowania losów zawodowych

absolwentów przez uczelnie wyższe.

Zgodnie z art. 13a

wyższym, który obowiązuje od 1 października 2011 r.,

nałożono na uczelnie obowiązek monitorowania ka-

rier zawodowych swoich absolwentów w celu dosto-

sowania kierunków studiów i programów kształcenia

brak jest jednolitej metodologii prowadzenia tego mo-

nitoringu, choć z informacji uzyskanych w MNiSW

wynika, że podejmowane są próby jej stworzenia.

Za-

tem badania te stanowić będą doskonale źródło in-

formacji o tym, które kierunki dają najlepsze per-

spektywy.

Intensyﬁkacjadziałańnarzeczmłodzieżywyma-

ga podjęcia różnego rodzaju inicjatyw służących

wsparciu osób młodych w skutecznym wejściu na ry-

nek pracy, nie tylko pomiędzy poszczególnymi resor-

tami, ale również na poziomie samorządów teryto-

rialnych oraz różnych podmiotów wnoszących istotny

Mając powyższe na uwadze, minister pracy i po-

nia, tj. marszałkom województw i starostom powia-

tów, podejmowanie w ramach regionalnych polityk

młodych, powiatowe urzędy pracy musza ułatwiać

osobom bezrobotnym lepsze rozpoznawanie rynku

Pragnę poinformować, że Ministerstwo Pracy i Po-

lityki Społecznej wdraża obecnie program działań na

rzecz zmniejszenia bezrobocia młodzieży.

Progra-

m,,Młodzi na rynku pracy” jest pakietem działań

że podejmowanych wspólnie z partnerami rynku pra-

robotnym i poszukującym pracy przez urzędy pracy.

1) Programów specjalnych skierowanych do osób

mu, w tym osób młodych, kilkoma formami aktywi-

zacji zawodowej przy równoczesnym wspieraniu ca-

rającymi zatrudnienie w sytuacji, kiedy proces akty-

643

wizacji i doprowadzenia do zatrudnienia wymaga

2) Projektu pilotażowego „Twoja kariera – twój

przyznanie środków na podjecie działalności gospo-

Dodatkowo uprzejmie informuję, że w Minister-

stanie polski model kontraktowania usługi aktywi-

zacyjnej (rozumianej jako kompleks działań lokują-

cych bezrobotnych na rynku pracy), który inspirowa-

ny będzie rozwiązaniami w zakresie współpracy

służb zatrudnienia z podmiotami niepublicznymi

w innych krajach, oraz dokonana będzie ocena funk-

rozwiązań w zakresie kontraktowania usługi akty-

wizacyjnej.

Jeżeli realizacja projektu przyniesie pozytywne

botnych oparte na partnerstwie pomiędzy urzędami

Oprócz ww. programów, których celem jest zmniej-

szenie bezrobocia wśród młodych ludzi, Ministerstwo

Pracy i Polityki Społecznej podejmuje liczne inicjaty-

wy na szczeblu centralnym, jak również lokalnym,

w celu zintensyﬁkowaniadziałańnarzeczabsolwen-

tów.

Do ostatnich inicjatyw resortu pracy należy

wzmocnienie współpracy urzędów pracy z uczelnia-

mi, a w szczególności – z funkcjonującymi w ramach

uczelni akademickimi biurami karier.

Akademickie biura karier (ABK) to jednostki dzia-

łające na rzecz aktywizacji zawodowej oraz wejścia na

rynek pracy studentów i absolwentów prowadzone

przez szkoły wyższe lub organizacje studenckie.

Ministerstwo dostrzega potrzebę integracji dzia-

łań i łączenia wysiłków wszystkich partnerów rynku

pracy w celu ułatwienia młodym ludziom wejścia na

rynek pracy.

Aby wspierać działania ABK, już w stycz-

cił się do marszałków województw z prośbą, aby wo-

jewódzkie urzędy pracy zintensyﬁkowaływspółpracę

z ABK.

Szczególną rolę w tej współpracy przypisuje

centrom informacji i planowania kariery zawodowej

funkcjonującym w strukturach wojewódzkich urzę-

dów pracy.

Centra informacji i planowania kariery zawodo-

wej (CIiPKZ) są wyspecjalizowanymi komórkami

organizacyjnymi, które przede wszystkim wspoma-

gają powiatowe urzędy pracy w prowadzeniu porad-

nictwa zawodowego i informacji zawodowej oraz po-

mocy w aktywnym poszukiwaniu pracy, świadcząc

riery zawodowej na rzecz bezrobotnych i poszukują-

cych pracy.

Z usług świadczonych przez CIiPKZ mogą

korzystać osoby powyżej 18. roku życia niezależnie

Nawiązanie ścisłej, bieżącej współpracy przez CIiPKZ

i ABK stworzy możliwość połączenia wysiłków obu

typów placówek w bieżących działaniach na rzecz

studentów i absolwentów uczelni wyższych, a także

ułatwi realizację wspólnych przedsięwzięć o szer-

szym zakresie, takich jak targi pracy czy Ogólnopol-

ski Tydzień Kariery, które mają na celu dostarczenie

młodym ludziom informacji o ofertach pracy.

Mając na uwadze powyższe, 24 września br. mi-

i szkolnictwa wyższego wystosowali wspólny list in-

tencyjny do rektorów polskich uczelni, w którym we-

zwali ich do lepszej współpracy miedzy pracodawca-

mi, urzędami pracy a uczelniami.

Ministrowie wska-

zali, że akademickie biura karier powinny aktywnie

włączać się w realizacje rządowych programów:,,M-

łodzi na rynku pracy” oraz „Twoja kariera – twój

wybór”, jak również powinny one stać się kluczowy-

mi miejscami, w których studenci i absolwenci uzy-

skają pomoc w poszukiwaniu zatrudnienia.

Inicjatywa resortu pracy, aby akademickie biura

karier nawiązywały ścisłą współpracę z urzędami

644

pracy, ma zintegrować działania partnerów rynku

pracy w celu poprawy sytuacji absolwentów na rynku

pracy.

Łączę wyrazy szacunku

w sprawie nowych dowodów osobistych (8907)

Szanowna Pani Marszałek!

Nawiązując do pisma

kasza Zbonikowskiego w sprawie nowych dowodów

osobistych, przedstawiam następujące informacje.

z późn. zm.) dokumentem poświadczającym prawo

ubezpieczonego do świadczeń opieki zdrowotnej oraz

umożliwiającym potwierdzenie wykonania świad-

czeń opieki zdrowotnej jest karta ubezpieczenia zdro-

wotnego.

Ponadto stosownie do art. 49 ust. 4 ustawy

funkcję karty ubezpieczenia zdrowotnego może peł-

nić również inny dokument typu elektronicznego,

pod warunkiem że zawiera imię i nazwisko, datę uro-

dzenia oraz numer PESEL.

Należy wskazać, że w myśl art. 240 ww. ustawy

nia zdrowotnego dowodem ubezpieczenia zdrowotne-

go jest każdy dokument potwierdzający uprawnienia

do opieki zdrowotnej (w szczególności dokument po-

twierdzający opłacanie składek na ubezpieczenie

zdrowotne).

Mając zatem na uwadze wskazane wyżej

regulacje, należy podkreślić, że przepisy prawa kra-

jowego nie przewidują terminu wprowadzenia karty

ubezpieczenia zdrowotnego.

Odnosząc się do kwestii wdrożenia nowych dowo-

dów osobistych umożliwiających identyﬁkacjęosoby

(pacjenta) przez Narodowy Fundusz Zdrowia, uprzej-

mie informuję, że w związku z podjęciem przez Ko-

misję Europejską pod koniec 2011 r. prac nad nową

dyrektywą w sprawie podpisów elektronicznych,

elektronicznej identyﬁkacji oraz zasad uwierzytel-

niania, Komitet Rady Ministrów ds. Cyfryzacji pod-

jął decyzję o konieczności przesunięcia terminu

wdrożenia elektronicznych dowodów osobistych.

Ze

względu na wczesny etap prac legislacyjnych obecnie

niemożliwe jest określenie konkretnych rozwiązań

wprowadzanych dyrektywą.

W związku z powyższym, stosując się do zalecenia

Komitetu Rady Ministrów ds. Cyfryzacji, w Minister-

stwie Spraw Wewnętrznych przygotowano projekt

których innych ustaw.

Projektowana nowelizacja

przewiduje zmianę terminu wejścia w życie ustawy

dzień 1 stycznia 2015 r. oraz rezygnację z zapisów

dotyczących warstwy elektronicznej dokumentu toż-

samości, co powoduje w chwili obecnej odejście od

koncepcji wydawania dowodów osobistych z funkcjo-

nalnością karty ubezpieczenia zdrowotnego.

Niezależnie od powyższego pragnę poinformować,

że prace nad wdrożeniem przepisów nowej ustawy

o dowodach osobistych prowadzone są na bieżąco, tak

aby inne przewidziane w niej rozwiązania, tj. stwo-

rzenie centralnego referencyjnego rejestru dowodów

osobistych, wprowadzenie udogodnień dla obywateli

związanych z ułatwieniem składania wniosków (od-

miejscowienie składania wniosków, możliwość wyko-

nywania niektórych czynności drogą elektroniczną)

czy stworzenie wykazu unieważnionych dowodów

w sprawie wzrastającego w Polsce

poziomu ubóstwa (8910)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

14 września 2012 r., uprzejmie wyjaśniam.

Z corocznie zbieranych informacji, zarówno z wła-

snych sprawozdań Ministerstwa Pracy i Polityki Spo-

łecznej (sprawozdanie MPiPS-03), jak i z raportów

Głównego Urzędu Statystycznego czy Instytutu Pra-

cy i Spraw Socjalnych, wynikałoby, że kondycja so-

cjalna osób i rodzin w Polsce, w odniesieniu do ubó-

stwa skrajnego, była względnie stabilna aż do roku

645

zmiany progów dochodowych w pomocy społecznej

nie jest możliwe dalsze wywiązywanie się z zadań

z 446 – 1175 zł, na 531 zł – 1260 zł, wartość dochodu

Jeżeli chodzi o poziom ubóstwa to w Polsce, w ra-

mach systemu zabezpieczenia społecznego (szczegól-

nie pomocy społecznej), od dziesiątków lat podejmo-

wane są non stop wysiłki mające na celu przeciwdzia-

łanie jego negatywnym skutkom.

Generalnym celem

niecznym jest tu zwrócenie uwagi na realizowany

program wieloletni „Pomoc państwa w zakresie do-

żywiania”.

Program realizowany jest w latach 2006–

–2013.

Łączna wielkość środków przewidzianych

gotowując program w roku 2005 Rząd przyjął zasadę

gwarancji stałego doﬁnansowaniategozadaniazbu-

sywane są środki ﬁnansowenarealizacjęprogramu.

uczniów lub osób dorosłych tj. beneﬁcjentówprogra-

mu, którzy spełniali określone ustawą, podwyższone

kryterium dochodowe uprawniające do bezpłatnej

mie posiłku określonej w ustawie z dnia 29 grudnia

nistra pracy i polityki społecznej to minister stara się

gmin i organizacjom pozarządowym, ale również ini-

wzięć, które wynikają z ustawowych zadań ustawy

gminnemu i powiatowemu.

Koresponduje to z art. 3

ru ryzyka socjalnego przez podejmowanie działań

bardziej zagrożonych niedostatkiem osób i rodzin

stytucyjną zasadę pomocniczości państwa (działając

łecznej), opracowywanie i ﬁnansowanieprogramów

wspieranie ﬁnansowotychprogramówwokreślonym

przez niego obszarze pomocy społecznej.

Realizowa-

ny jest na przykład program powrotu osób bezdom-

tach 2011–2015.

Program ma na celu rozwijanie dzia-

łalności o charakterze socjoterapeutycznym w ra-

mach środowiskowych placówek wsparcia dziennego

wawczo, dysfunkcyjnych z problemami opiekuńczo-

-wychowawczymi.

Sprzyja tworzeniu nowych tego

kach już istniejących.

Innym przykładem takiego

programu może być „Oparcie społeczne dla osób

z zaburzeniami psychicznymi” – program, na który

bezpieczenia społecznego.

Istotnej i nieocenionej po-

mocy udzielają również organizacje pozarządowe

trzebujących), Kościół Katolicki, inne kościoły i związ-

646

rozszerzanie zakresu dostępnej pomocy zgodnie ze

specyﬁkąproblemówwystępującychnapolskimryn-

ku pracy.

żonych wykluczeniem społecznym: priorytet VI: Ry-

cej 40% wartości koszyka żywnościowego dla danej

niepełnosprawne, do odpowiednio 539 zł i 623 zł oraz

W 2012 r. w związku z podwyższeniem od dnia

drugi okresu kwiecień–czerwiec, a trzeci okresu li-

piec–grudzień) uruchomiono z budżetu państwa środ-

ki ﬁnansowewwysokości113,9mlnzł.

Z punktu widzenia ograniczenia ubóstwa ważną

kwestią jest także zapewnienie wzrostu dostępności

do różnych form opieki nad małymi dziećmi (żłob-

ków, klubów dziecięcych, dziennych opiekunów

i niań), co w konsekwencji powinno się przyczynić

dzieci na rynku pracy poprzez powrót do pracy ro-

dziców, którzy przerwali ją w związku z urodzeniem

dziecka czy sprawowaniem opieki nad małym dziec-

kiem.

Realizacji tego celu służą m.in. przepisy usta-

łecznej realizowany jest resortowy program rozwoju

luch”, w ramach którego jednostki samorządu tery-

torialnego mogą uzyskać doﬁnansowanieześrodków

budżetu państwa w zakresie tworzenia nowych miejsc

leń dziennych opiekunów.

W bieżącym roku w związ-

ku z realizacją programu „Maluch” gminy złożyły

wstanie ok. 3,2 tys. nowych miejsc opieki nad małymi

bieżących związanych z utrzymaniem miejsc opieki

647

Ponadto, w związku z uzyskaniem pozytywnej

opinii sejmowej Komisji Finansów Publicznych doty-

czącej zmiany przeznaczenia części środków z rezer-

wy celowej budżetu państwa poz. 34, minister pracy

i polityki społecznej zawnioskował do ministra ﬁnan-

z przeznaczeniem na doﬁnansowanie ponoszonych

Zatem doﬁnansowaniew2012r.zadańwłasnych

chomieniem środków z budżetu państwa w wysoko-

ści 101 mln zł.

formami wychowania przedszkolnego oraz szkołami;

dotacja celowa z budżetu państwa, zgodnie z propo-

zycją, mogłaby wynieść do 80% kosztów zadania

Podejmowane są zatem na ogromną skalę wysiłki

progów dochodowych kwaliﬁkującychdoświadczeń

społecznych podejmowane działania w ramach poli-

tyki społecznej będą mogły, tak jak dotąd, skutecznie

chronić obywateli przed warunkami bytowymi nie-

odpowiadającymi godności człowieka, to jest przed

życiem poniżej minimum egzystencji, oraz przed róż-

norakimi ryzykami socjalnymi przewidzianymi w usta-

wie o pomocy społecznej (art. 3, 7 i 9 ustawy o pomo-

cy społecznej).

Jeżeli chodzi o politykę gospodarczą, uprzejmie

informuję:

Jednym z celów szeroko pojętej polityki gospodar-

czej prowadzonej w Polsce jest pomnażanie bogactwa

kraju poprzez efektywne wykorzystanie dostępnych

zasobów oraz tworzenie warunków zapewniających

wzrost gospodarczy.

Są to cele, które wspierają z ko-

lei prowadzoną politykę społeczną w takich obsza-

rach jak bezpieczeństwo socjalne czy gwarancje za-

trudnienia.

Realizując powyższe dążenia Ministerstwo Go-

spodarki podejmuje szereg działań, aby przyśpieszyć

wzrost gospodarczy, m.in. poprzez planowane wpro-

wadzenie kilkudziesięciu zmian w prawie, które będą

ności gospodarczej przez przedsiębiorców.

Część z pro-

ponowanych zmian, zebrana w tzw. pakiecie inwesty-

cyjnym, wpłynie na zwiększenie atrakcyjności Polski

stawie problemów zgłaszanych przez inwestorów

spodarce nieruchomościami, prawa własności i użyt-

kowania wieczystego gruntów, prawa energetyczne-

go, przepisów o ochronie środowiska, prawa pracy, pra-

wa podatkowego, procedur sądowych, ustawy o zamó-

wieniach publicznych i przepisów dotyczących kształ-

cenia i przygotowania kadr.

Jeśli Sejm pozytywnie

tach inwestycyjnych: poza pomocą doradczą oferowa-

Wśród priorytetów strategicznych Ministerstwa

Gospodarki oprócz wspierania przedsiębiorczości znaj-

duje się również wspieranie innowacyjności i konku-

rencyjności.

Tym samym, celem podejmowanych w tym

siębiorstw przy uwzględnieniu zasady „MSP przede

zań regulacyjnych do badania w szczególności wpły-

wu tych projektów na małe i średnie przedsiębior-

stwa.

Kolejne zmiany w prawie, które zostaną wprowa-

dzone w najbliższym czasie, ujęte zostały w projekcie

nistracyjnych w gospodarce, który jest obecnie przed-

miotem uzgodnień międzyresortowych i konsultacji

nie dla firm negatywnych skutków wynikających

648

z opóźnionych płatności od kontrahentów poprzez

rozszerzenie możliwości stosowania kasowej metody

rozliczania podatku VAT (obowiązek podatkowy

proponowano również skrócenie terminów na zwrot

prawić płynność ﬁnansowąprzedsiębiorstw.

Jedno-

cześnie rozważane są też zmiany w innych obsza-

rach, m.in. możliwość jednorazowego rozliczenia

straty podatkowej, a także możliwość wydłużenia

terminu na rozliczenie podatku VAT z tytułu impor-

tu towarów.

Jednym z ważniejszych problemów, który trapi

polską gospodarkę jest kwestia opóźnionych płatno-

ści w transakcjach między przedsiębiorcami, która

tek ustawowych, zarówno w przypadku gdy termin

spełnieniu swojego świadczenia niepieniężnego), jak

również w przypadku gdy termin ten określony zo-

nienia domagania się odsetek przed terminem wy-

magalności świadczenia pieniężnego w sytuacji, gdy

nał zapłaty w terminie określonym w umowie lub

wezwaniu do zapłaty, wierzyciel ma z kolei prawo do

naliczenia odsetek w wysokości odsetek za zwłokę

wy, wprowadzenie rozwiązania, zgodnie z którym

w transakcjach między przedsiębiorcami, w przypad-

ku gdy termin zapłaty określony w umowie przekra-

dzie rażąco nieuczciwe wobec wierzyciela, przysługi-

Niezależnie od powyższego należy zwrócić uwagę,

że od dwóch lat funkcjonuje ustawa z dnia 9 kwietnia

poz. 530).

Celem powyższej ustawy jest m.in. wzmoc-

nienie pozycji wierzyciela w odzyskiwaniu swoich na-

leżności oraz stworzenie bazy umożliwiającej spraw-

dzenie rzetelności kontrahenta przed zawarciem

nie informacji o zobowiązaniach różnych podmiotów

z różnych tytułów prawnych, bez ograniczeń nałożo-

nych poprzednią ustawą (ustawa z dnia 14 lutego

Ministerstwo Gospodarki równolegle pracuje nad

cyjnej w społeczeństwie dotyczącej mechanizmów

649

ności gospodarczej, a w szczególności prawa napraw-

wa upadłościowego, jako narzędzia ratowania, re-

gospodarki na lata 2012–2020”, Ministerstwo Gospo-

woju przedsiębiorstw” (PRP).

Instrumentem wsparcia z którego już wkrótce

będą mogli korzystać mikro- i mali przedsiębiorcy

prowadzący działalność produkcyjną oraz posiadają-

cy siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

będzie nowy program – tzw. „Duży Bon”.

Wsparcie

powyższe będzie udzielane przedsiębiorcom na opra-

cowanie wyrobu, projektu wzorniczego lub technolo-

gii produkcji (także ich znaczące ulepszenie), podno-

szących potencjał i konkurencyjność ﬁrmnarynku.

Wykonawcami usług będą jednostki naukowe w ro-

zumieniu art. 2 pkt 9a–e ustawy z dnia 30 kwietnia

dający status centrum badawczo- rozwojowego nada-

Nr 75, poz. 473).

Program „Duży bon” utrwali efek-

ty nawiązanej już współpracy przedsiębiorców z jed-

nostkami naukowymi w ramach programu „Bon na

innowacje” bądź też rozszerzy krąg przedsiębiorców

implementujących wiedzę jednostek naukowych.

Po-

przez wsparcie projektów polegających na opracowa-

niu nowego wyrobu, projektu wzorniczego, technolo-

gii produkcji albo znaczącym ulepszeniu wyrobu lub

technologii produkcji, podniesiony zostanie potencjał

i konkurencyjność przedsiębiorstw produkcyjnych na

rynku wewnętrznym i zewnętrznym.

W ramach pro-

gramu preferowani będą przedsiębiorcy, którzy mogą

udokumentować współpracę z jednostką naukową

w zakresie:

1) prac badawczo-rozwojowych,

2) wdrożenia lub rozwoju produktu lub techno-

logii,

3) usług edukacyjnych o charakterze specjali-

stycznym.

Dodatkowo należy zaznaczyć, że program nie wy-

klucza podmiotów, które nie korzystały z usług jed-

nostek naukowych.

Z szacunkiem

Sekretarz stanu

Jarosław Duda

w sprawie niskiej efektywności szkoleń

dla bezrobotnych (8911)

W odpowiedzi na zapytanie pana posła Łukasza

Zbonikowskiego w sprawie efektywności szkoleń ofe-

rowanych osobom bezrobotnym przez urzędy pracy,

stawiam poniższe informacje.

m.in. w formie szkoleń i staży.

Szkolenia dla bezro-

botnych są organizowane nie tylko przez urzędy pra-

cy, ale również przez inne instytucje korzystające ze

środków Europejskiego Funduszu Społecznego.

W celu

zapewnienia najwyższej jakości szkolenia starosta,

a w jego imieniu powiatowy urząd pracy dokonuje

przeprowadzenie szkolenia, jak również dba o upraw-

dopodobnienie zatrudnienia bezrobotnego po ukoń-

czeniu szkolenia.

Społecznej w realizacji organizacji szkoleń, należy

podkreślić, że ministerstwo może jedynie wpływać

gulacje prawne i tworzenie narzędzi wspomagających

formacyjne z zakresu zawodoznawstwa, w tym kla-

syﬁkacjazawodówispecjalnościnapotrzebyrynku

pracy, standardy kwaliﬁkacji/kompetencji zawodo-

wych, programy szkoleń modułowych, a także narzę-

dzia wspomagające prognozowanie zapotrzebowania

na kwaliﬁkacje.

650

Efektywność szkoleń/staży rozumiana jest jako

odsetek osób biorących udział w programie, które

znalazły zatrudnienie w trakcie jego trwania lub

W 2011 r. efektywność szkoleń wynosiła 43% za-

trudnienia (dla porównania w 2010 r.

– 35%).

Szko-

lenia są skutecznym instrumentem w rozumieniu

wpływu na zatrudnienie, ale należy dodać, iż pozy-

tywne efekty tego instrumentu ujawniają się w dłuż-

szej perspektywie czasowej.

Szkolenia generują naj-

wyższe zatrudnienie bezrobotnych w wieku do 34 lat

o względnie niskich kwaliﬁkacjachibezkwaliﬁkacji.

Z kolei efektywność staży w 2011 r. wynosiła 53%

zatrudnienia (dla porównania w 2010 r.

– 43%).

Po-

równując efektywność staży i szkoleń, staże charak-

teryzują się nieco wyższą efektywnością niż szkolenia

– o 10%, jednak koszty stażu na jedną osobę, która po

nienie, są znacznie wyższe niż szkolenia.

W ubiegłym

roku przeciętna kwota na jedną osobę uczestniczącą

w stażu wydatkowana z Funduszu Pracy wynosiła

7676,03 zł.

Dla porównania na szkolenia wydatkowa-

no 2530,70 zł, czyli o 5145,33 zł mniej.

Należy podkreślić, że osoby bezrobotne kończące

szkolenie uzyskują potwierdzenie nabytych kompe-

tencji w postaci świadectw lub zaświadczeń, które

umożliwiają im konkurowanie na rynku pracy z oso-

bami nieposiadającymi takich kompetencji.

Jest to

szczególne ważne dla osób, które miały długą prze-

rwę w wykonywaniu pracy zawodowej, a ich kwaliﬁ-

kacje i umiejętności zdezaktualizowały się.

Tak więc

żadna inna forma aktywizacji bezrobotnych nie może

zastąpić formy szkoleń, które ponadto wpisują się

w działania wskazane w dokumentach wdrażających

przez Polskę cele Unii Europejskiej 2020, podwyższa-

jąc polski wskaźnik uczestnictwa osób dorosłych

w edukacji (w 2011 r. wynosił on 4,5%, dla Unii Eu-

w edukacji.

Jednocześnie informuję, iż w związku ze wzro-

stem bezrobocia osób młodych Ministerstwo Pracy

pracowaniem mechanizmów wsparcia tych osób

w ramach programu „Młodzi na rynku pracy.

Dzia-

łania na rzecz zmniejszenia bezrobocia młodzieży”.

W ramach tego programu realizowany jest m.in. pro-

jekt pilotażowy testujący w praktyce rozwiązania,

które docelowo mają stanowić część szerszych zmian

legislacyjnych dotyczących reform na rynku pracy.

Sekretarz stanu

Jacek Męcina

w sprawie ograniczenia środków ﬁnansowych

na szkolenia w 2013 r. sędziów i prokuratorów

(8912)

szkolenia dla sędziów i prokuratorów w 2013 r. uprzej-

mie przedstawiam, co następuje.

Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury należy

m.in. prowadzenie aplikacji ogólnej, sędziowskiej i pro-

kuratorskiej, których celem jest przygotowanie osób

poddanych szkoleniu do zajmowania stanowiska sę-

dziego, prokuratora, asesora prokuratury, asystenta

wego, a także szkolenie i doskonalenie zawodowe sę-

dziów, prokuratorów, asesorów prokuratury, referen-

darzy sądowych, asystentów sędziów, asystentów

prokuratorskich, kuratorów sądowych, urzędników

sądów i prokuratur, w celu uzupełnienia ich specja-

listycznej wiedzy i podniesienia umiejętności bądź

kwaliﬁkacjizawodowych.

W odniesieniu do kwestii poziomu środków ﬁnan-

sowych przeznaczonych na szkolenia dla sędziów i pro-

kuratorów w 2013 r. uprzejmie informuję, że ujęta

w projekcie budżetu państwa kwota dotacji podmio-

towej dla Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokura-

tury została ustalona na poziomie takim jak w roku

2012 i wynosi 41 137 000 zł.

Minister sprawiedliwości

rok 2013 podnosił kwestię niepełnego zabezpieczenia

potrzeb ﬁnansowychKrajowejSzkołySądownictwa

i Prokuratury związanych z koniecznością zapewnie-

nia wyższych środków na wypłatę stypendiów dla

aplikantów aplikacji sędziowskiej i prokuratorskiej

oraz zabezpieczenia dodatkowych środków na zwięk-

szone wydatki związane z rozpoczęciem kolejnej edy-

cji aplikacji specjalistycznych (w rezultacie czego

w roku 2013 aplikację odbywać będą trzy pełne rocz-

niki aplikantów).

Niemniej minister ﬁnansówwskie-

rowanym na posiedzenie Rady Ministrów projekcie

budżetu państwa na rok 2013 – z uwagi na stan ﬁ-

nansów publicznych oraz trudną sytuację ﬁnansową

tacji celowej dla Krajowej Szkoły Sądownictwa i Pro-

kuratury.

ustawowymi środki na stypendia dla kolejnego rocz-

nika aplikacji muszą być zabezpieczone w wysokości

zapewniającej wypłatę stypendiów dla wszystkich

aplikantów, w ramach dostępnej kwoty dotacji na rok

651

2013 zmniejszy się automatycznie pula środków ﬁ-

nansowych na realizację zadań związanych ze szko-

leniem ustawicznym.

Na ten cel zostanie przeznaczo-

na kwota w wysokości 1 353 782 zł.

Kwota ta jest

bowiem na szkolenie ustawiczne przyznano wówczas

9 078 828 zł.

Odnosząc się do szkoleń z zakresu szeroko rozu-

mianego prawa gospodarczego, należy stwierdzić, że

w latach 2009–2011 Krajowa Szkoła Sądownictwa

i Prokuratury przeszkoliła w tej tematyce 4152 sę-

dziów i prokuratorów.

Część tych szkoleń była orga-

nizowana we współpracy z Komisją Nadzoru Finan-

sowego.

Krajowa Szkoła Sądownictwa i Prokuratury także

w bieżącym roku przygotowała ofertę szkoleniową

z zakresu ekonomii i prawa gospodarczego.

Przewi-

dziano omówienie takich tematów jak m.in. zagadnie-

nia związane z: rejestracją spółek, postępowaniem upa-

dłościowym i naprawczym, prawem międzynarodo-

wym prywatnym, rejestrem zastawów.

Zorganizowane

zostały również podyplomowe studia prawa karnego

skarbowego i gospodarczego.

Harmonogram działal-

ności szkoleniowej Krajowej Szkoły Sądownictwa i Pro-

kuratury w 2012 r. obejmuje również propozycję szko-

leń z zakresu przestępczości gospodarczej, szkoleń

dotyczących metodyki prowadzenia postępowań kar-

nych w sprawach o przestępstwa skarbowe w zakresie

uszczuplenia podatku VAT oraz innych należności pu-

blicznoprawnych, jak również propozycję szkoleń do-

tyczących problematyki przekupstwa zagranicznych

i krajowych funkcjonariuszy publicznych w związku

z działalnością gospodarczą.

Ostateczny zakres tematyki szkoleń prowadzo-

nych przez Krajową Szkołę Sądownictwa i Prokura-

tury zostanie ustalony przez dyrektora tej szkoły

z uwzględnieniem potrzeb wymiaru sprawiedliwości,

oczekiwań osób korzystających z tej formy doskona-

lenia zawodowego oraz bieżących możliwości ﬁnan-

sowych budżetu państwa.

Jacek Gołaczyński

Warszawa, dnia 8 października 2012 r.

w sprawie możliwości nakazania właścicielowi

posesji usuwania roślin zachwaszczających

większe obszary terenów zielonych (8913)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

terpelację posła Sławomira Kowalskiego przekazaną

przez wicemarszałka Sejmu Rzeczypospolitej Pol-

skiej Marka Kuchcińskiego pismem z dnia 14 wrze-

śnia 2012 r. (znak: SPS-023-8913/12) w sprawie moż-

liwości nakazania właścicielowi posesji usuwania

roślin zagrażających zdrowiu (w tym barszczu So-

snowskiego) oraz przycinania drzew i krzewów za-

grażających bezpieczeństwu, w załączeniu przekazu-

ję stosowne wyjaśnienia.

Czy prowadzone są prace nad taką zmianą prze-

pisów prawnych, która umożliwiłyby interwencję

gminy w zakresie nakazania właścicielowi gruntu

usuwania roślin zagrażających zdrowiu oraz przyci-

nania drzew i krzewów zagrażających bezpieczeń-

stwu?

niczym, w którym umieszczono m.in. barszcz So-

dowiska i przyrody oraz ochrony zdrowia.

Ponadto

652

i krzewów, będących cudzą własnością reguluje dział II:

ściciel nieruchomości powinien przy wykonywaniu

chodzących na nieruchomość sąsiada, sąsiad ten,

zgodnie z art. 150 § 1 K.c., może obciąć gałęzie prze-

chodzące z sąsiedniego gruntu.

Jednakże w przypad-

ku takim sąsiad powinien uprzednio wyznaczyć wła-

ścicielowi nieruchomości na której rośnie drzewo,

odpowiedni termin do usunięcia gałęzi.

Podsekretarz stanu

Janusz Zaleski

w sprawie dalszego utrzymania

pomocy ﬁnansowej z budżetu państwa

przy rozbudowie Centrum Onkologii Ziemi

Szanowna Pani Marszałek!

W odpowiedzi na

nr SPS-023-8914/12, interpelację posła Jacka Czer-

niaka w sprawie dalszego utrzymania pomocy ﬁnan-

sowej budżetu państwa przy rozbudowie Centrum

w Lublinie przedstawiam następujące wyjaśnienia.

W dniu 9 lipca 2010 r. decyzją ministra ﬁnansów

finansowania wydatków dla zadania: Rozbudowa

i modernizacja Centrum Onkologii Ziemi Lubelskiej.

Zapewnienie to na wniosek wojewody lubelskiego zo-

stało następnie skorygowane decyzjami ministra ﬁ-

nansów z dnia 30 września 2010 r., 6 maja 2011 r.

oraz 8 grudnia 2011 r.

Wojewoda lubelski pani Jolanta Szołno-Koguc pi-

smem z dnia 25 września 2012 r. poinformowała Mi-

nisterstwo Finansów, iż zmianie ulegnie termin za-

kończenia i harmonogram realizacji inwestycji: Roz-

budowa i modernizacja Centrum Onkologii Ziemi

Lubelskiej (zgodnie z informacją przekazaną przez

marszałka województwa lubelskiego przewidywany

termin jej zakończenia został określony na 30 listo-

pada 2015 r.).

Wojewoda podkreśliła, że podjęła już działania wy-

jaśniające w zakresie dalszego kontynuowania i ﬁ-

nansowania tej inwestycji i zapewniła Ministerstwo

Finansów, że po przedstawieniu przez marszałka wo-

jewództwa stosownych wyjaśnień zostanie skierowa-

ny wniosek o korektę decyzji ministra ﬁnansówoza-

pewnieniu ﬁnansowaniawydatkówdlaprzedmioto-

wego zadania.

Do chwili obecnej taki wniosek do Ministerstwa

Finansów nie wpłynął.

Zatem kwestia zmiany doﬁ-

nansowania przedmiotowego zadania środkami bu-

dżetu państwa będzie rozpatrywana dopiero po

przedłożeniu przez wojewodę lubelskiego stosownego

wniosku o korektę decyzji.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Hanna Majszczyk

Zakładu Karnego Żytkowice oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (8918)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pi-

653

posła dr. Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego oraz funkcjono-

wania poszczególnych zakładów karnych i aresztów

śledczych, uprzejmie przedstawiam stanowisko w tej

sprawie.

Zbiorem przepisów o znaczeniu fundamentalnym

odnoszącym się w Polsce do instytucji wykonywania

kary pozbawienia wolności i tymczasowego areszto-

zm.).

Akt ten oraz wydane na jego podstawie inne

przepisy wykonawcze precyzyjnie regulują sytuację

osób skazanych i tymczasowo aresztowanych, okre-

ślając m.in. prawa i obowiązki tych osób, warunki

bytowe w zakładach karnych i aresztach śledczych

czy zakres i sposób prowadzenia zindywidualizowa-

nych oddziaływań służących osiągnięciu celów wy-

konywania kary pozbawienia wolności.

Analizując treści interpelacji, nie sposób nie za-

uważyć, że to właśnie praca osadzonych jest w ocenie

pana posła przejawem prawdziwej resocjalizacji i wła-

ściwym sposobem przeciwdziałania powrotowi do

przestępstwa.

Odnosząc się do tej kwestii, istotnie podkreślenia

wymaga fakt, iż praca wykonywana w trakcie odby-

wania kary pozbawienia wolności jest jednym ze

środków prowadzonego zindywidualizowanego od-

działywania na skazanych w ramach określonych

równo pracy odpłatnej, jak i nieodpłatnej.

Problem

zatrudniania osób pozbawionych wolności, a w szcze-

gólności poszukiwanie nowych miejsc pracy dla osa-

dzonych, jest stale jednym z podstawowych zadań

więziennictwa i resortu sprawiedliwości.

Dane w tym

zakresie (pytanie nr 4 i pytanie nr 6 interpelacji),

dotyczące poszczególnych jednostek organizacyjnych

przedstawione są w załączonych tabelach.

Wcześniej jednak, odnosząc się do kwestii kosztów

miesięcznego utrzymania osadzonego w areszcie (py-

tanie nr 5 interpelacji), uprzejmie informuję, że wię-

ziennictwo nie prowadzi ewidencji ﬁnansowejwpo-

dziale na wydatki dotyczące skazanych, tymczasowo

aresztowanych czy ukaranych.

Przyjmując nato-

osób, to średnie, miesięczne wydatki ponoszone z bu-

dżetu państwa na jednego osadzonego wyniosły:

w 2009 r.

– 2269,66 zł, w 2010 r.

– 2381,58 zł,

a w 2011 r.

– 2450,75 zł.

Odnosząc się natomiast do kwestii normatywnego

uregulowania obowiązku pracy przez osoby osadzone

w jednostkach penitencjarnych, pragnę zwrócić uwa-

gę na istniejące w tym zakresie ograniczenia zwią-

zane z ratyﬁkowanymiprzezPolskęumowamimię-

dzynarodowymi.

W szczególności chodzi o konwencję

nr 29 Międzynarodowej Organizacji Pracy dotyczącą

poz. 122), która przewiduje generalny zakaz pracy

przymusowej lub obowiązkowej.

Zakaz ten dotyczy

zasadniczo również osób skazanych, chyba że praca

lub usługi będą wykonywane pod nadzorem i kontro-

lą władz publicznych i że skazany nie będzie najęty

lub oddany do rozporządzenia jednostkom, prywat-

nym spółkom lub stowarzyszeniom (art. 2 ust. 2 lit.

c konwencji).

Oznacza to, że praca przymusowa osób

pozbawionych wolności może odbywać się zasadniczo

na rzecz jednostek penitencjarnych, państwowych

czy samorządu terytorialnego, które siłą rzeczy mają

ograniczone zapotrzebowanie na ten rodzaj aktyw-

ności.

I tak skazany jest obowiązany wykonywać nie-

odpłatnie prace porządkowe na terenie jednostki pe-

nitencjarnej, przy czym za prace porządkowe oraz

nieprzekraczającym 90 godzin miesięcznie, wynagro-

dzenie mu nie przysługuje (art. 123a § 1 K.k.w.).

Tymczasowo aresztowany w ogóle bez swej zgody nie

musi wykonywać prac innych niż porządkowych

w obrębie aresztu śledczego (art. 218 § 1 K.k.w.), gdyż

nie został wydany wobec niego prawomocny wyrok

skazujący i korzysta on z domniemania niewinności.

W pozostałych wypadkach osoby pozbawione wol-

ności mogą być zatrudnione jedynie odpłatnie.

Jak

23 lutego 2010 r., P 20/09 (OTK-A 2010, z.

2, poz. 13),

w świetle międzynarodowych standardów praca osób

wykonywaną pracę.

Powyższy stan rzeczy implikuje

stosowanie do osób pozbawionych wolności w zakre-

sie zatrudnienia takich samych zasad, jak w odnie-

sieniu do osób przebywających na wolności, zwłasz-

cza w zakresie: przeprowadzania badań lekarskich,

zapewnienia odzieży ochronnej i przynajmniej mini-

malnego wynagrodzenia za pracę.

Biorąc to pod uwa-

gę, jest oczywiste, że osoby pozostające w izolacji pe-

nitencjarnej są z reguły mniej konkurencyjne dla

potencjalnych pracodawców od osób znajdujących się

na wolności.

W systemie prawa polskiego obowiązuje ustawa

654

której celem jest stworzenie właściwych warunków

do zwiększenia stanu zatrudnienia skazanych i za-

chęcenia pracodawców do korzystania z takich moż-

liwości.

Ustawa ta przewiduje szereg zwolnień z da-

nin publicznych dla przywięziennych zakładów pracy

(art. 6).

Ponadto powołuje fundusz aktywizacji zawo-

dowej skazanych, którego środki przeznacza się m.in.

nych wolności oraz ochronę istniejących czy moder-

nizację przywięziennych zakładów pracy i ich pro-

dukcji.

Istotnym instrumentem jest też wypłacanie

ze środków funduszu przedsiębiorcom zatrudniają-

cym osoby pozbawione wolności z tytułu zwiększo-

nych kosztów ich zatrudnienia ryczałtu w wysokości

20% wartości wynagrodzeń przysługujących zatrud-

nionym osobom pozbawionym wolności oraz przyzna-

wanie z tych środków pożyczek bądź dotacji podmio-

tom zatrudniającym osoby pozbawione wolności

(art. 8 ust. 1–3 ustawy).

Jak z powyższego wynika, uwzględniając wiążące

Rzeczpospolitą Polską uregulowania prawnomiędzy-

narodowe, działania legislacyjne związane ze zwięk-

szeniem liczby zatrudnionych osób pozbawionych

wolności powinny iść przede wszystkim w kierunku

stwarzania pracodawcom warunków zachęcających

ich do korzystania z pracy tych osób.

Należy mieć też

na względzie, że wzrost liczby zatrudnionych skaza-

nych odpowiednio powiększa środki funduszu, na

którego rzecz dokonuje się potrąceń z otrzymywa-

nych przez nich wynagrodzeń (art. 125§1 K.k.w.).

Dla

realizacji tego celu konieczne jest jednak współdzia-

łanie szeregu resortów, gdyż zagadnienia te ze wzglę-

du na przekrojowość związanej z nimi problematyki

wykraczają poza zakres kompetencji ministra spra-

wiedliwości.

Z wyrazami szacunku

Warszawa, dnia 12 października 2012 r.

Załączniki

Lp. Jednostka

Pytanie nr 1a Pytanie nr 1b

Liczba

osadzonych

(stan ewid.

na 28.09.2012 r.)

Średnia

powierzchnia celi

przypadająca

na 1 osadzonego

(w m²)

1 ZK ŻYTKOWICE 589 3,1

2 ZK ZARĘBA 412 3,3

3 ZK ZAMOŚĆ 661 3,1

4 ZK ZABRZE 597 3,1

5 ZK WRONKI 1490 3,4

6 ZK 1 WROCŁAW 1424 3,4

7 ZK 2 WROCŁAW 657 3,1

8 ZK WOŁÓW 1064 3,3

9 ZK WOJKOWICE 1100 3,2

10 ZK WŁODAWA 500 3,3

11 ZK WŁOCŁAWEK 1227 3,3

12 ZK WIERZCHOWO 482 3,4

13

ZK WARSZAWA

-BIAŁOŁĘKA

614 3,2

14 ZK WADOWICE 285 3,6

15

ZK UHERCE

MINERALNE

646 3,3

16 ZK TRZEBINIA 310 3,4

17 ZK TARNÓW 1036 3,7

18

ZK

TARNÓW-MOŚCICE

374 3,3

19 ZK SZTUM 1028 3,4

20 ZK SZCZECINEK 219 3,5

21 ZK STRZELIN 786 3,4

22

ZK 1 STRZELCE

OPOLSKIE

1432 3,3

23

ZK 2 STRZELCE

OPOLSKIE

590 3,7

24

ZK STARGARD

SZCZECIŃSKI

480 3,2

25 ZK STARE BORNE 307 3,4

26 ZK SIERADZ 933 3,3

27 ZK SIEDLCE 670 3,3

28 ZK RZESZÓW 993 3,7

29 ZK RAWICZ 831 3,5

30 ZK RACIBÓRZ 770 3,8

31 ZK PRZEMYŚL 193 3,4

32 ZK POTULICE 1581 3,5

33 ZK PŁOCK 648 3,3

34 ZK PIŃCZÓW 754 3,3

35 ZK OPOLE 147 3,4

36

ZK OPOLE

LUBELSKIE

627 3,2

37 ZK OLEŚNICA 137 3,7

38 ZK NYSA 715 3,4

39 ZK NOWY WIŚNICZ 427 3,3

40 ZK NOWY SĄCZ 437 3,2

41 ZK NOWOGARD 1142 3,3

42 ZK MEDYKA 255 3,2

43 ZK MALBORK 248 3,3

44 ZK ŁUPKÓW 568 3,3

45 ZK 1 ŁÓDŹ 551 3,5

46 ZK 2 ŁÓDŹ 292 4,3

47 ZK ŁOWICZ 746 3,1

48 ZK LUBLINIEC 218 3,2

49 ZK KWIDZYŃ 682 3,0

50 ZK KRZYWANIEC 850 3,7

655

Pytanie nr 2

Jednostka Razem

Orzeczenia,

w których

minął

termin

stawienia

się

Orzeczenia,

w których

nie minął

termin

stawienia

się

ZK ZAMOŚĆ

Liczba

orzeczeń

506 378 128

Liczba

osób

401 305 120

ZK 1 WROCŁAW

Liczba

orzeczeń

1 194 1040 154

Liczba

osób

1 046 913 147

ZK WOJKOWICE

Liczba

orzeczeń

388 327 61

Liczba

osób

339 288 61

ZK WŁOCŁAWEK

Liczba

orzeczeń

344 287 57

Liczba

osób

299 253 51

ZK

WIERZCHOWO

Liczba

orzeczeń

169 161 8

Liczba

osób

114 107 8

ZK WARSZAWA

-BIAŁOŁĘKA

Liczba

orzeczeń

1 191 994 197

Liczba

osób

1 040 867 192

ZK WADOWICE

Liczba

orzeczeń

455 390 65

Liczba

osób

377 324 60

ZK TARNÓW

Liczba

orzeczeń

453 375 78

Liczba

osób

362 298 76

ZK SZCZECINEK

Liczba

orzeczeń

162 144 18

Liczba

osób

128 114 15

ZK 2 STRZELCE

OPOLSKIE

Liczba

orzeczeń

184 161 23

Liczba

osób

145 127 22

ZK STARGARD

SZCZECIŃSKI

Liczba

orzeczeń

278 239 39

Liczba

osób

231 199 39

ZK SIEDLCE

Liczba

orzeczeń

640 556 84

Liczba

osób

548 482 79

ZK SIERADZ

Liczba

orzeczeń

525 379 146

Liczba

osób

440 321 140

ZK RAWICZ

Liczba

orzeczeń

168 144 24

Liczba

osób

147 128 21

ZK RZESZÓW

Liczba

orzeczeń

863 789 74

Liczba

osób

717 655 73

ZK RACIBÓRZ

Liczba

orzeczeń

691 597 94

Liczba

osób

599 523 90

ZK PRZEMYŚL

Liczba

orzeczeń

220 202 18

Liczba

osób

184 168 18

ZK POTULICE

Liczba

orzeczeń

217 188 29

Liczba

osób

180 155 27

ZK PŁOCK

Liczba

orzeczeń

528 460 68

Liczba

osób

406 353 63

ZK PIŃCZÓW

Liczba

orzeczeń

353 324 29

Liczba

osób

298 270 29

ZK OPOLE

LUBELSKIE

Liczba

orzeczeń

320 284 36

Liczba

osób

271 243 34

ZK NOWY SĄCZ

Liczba

orzeczeń

417 337 80

Liczba

osób

337 275 73

ZK NOWOGARD

Liczba

orzeczeń

127 94 33

Liczba

osób

108 80 29

ZK MALBORK

Liczba

orzeczeń

215 187 28

Liczba

osób

186 161 28

ZK 1 ŁÓDŹ

Liczba

orzeczeń

366 303 63

Liczba

osób

323 274 58

ZK ŁOWICZ

Liczba

orzeczeń

690 563 127

Liczba

osób

548 452 117

ZK LUBLINIEC

Liczba

orzeczeń

246 213 33

Liczba

osób

224 198 31

ZK

KRZYWANIEC

Liczba

orzeczeń

120 108 12

Liczba

osób

102 90 12

656

L

p

.

Z

a

k

ł

a

d K

a

r

n

y

P

y

t

a

n

i

e n

r 3

P

y

t

a

n

i

r 4

a

P

y

t

a

n

i

b

P

y

t

a

n

i

r 6

K

o

s

z

t r

em

o

n

t

ó

w o

r

a

p

r

a

c bu

d

o

w

l

a

n

y

c

h

p

n

i

e

s

i

o

c

d 2

0

0

2

r

.

(

s

t

a

n n

a d

z

e

2

4

.

0

9

.

2

0

) w P

L

N

I

l

o

ś

ć o

s

a

d

z

o

y

k

o

u

a

ę n

i

e

o

d

p

(

s

t

a

n n

I

l

o

ś

ć o

o

d

p

ł

a

t

W j

a

k

i

m s

p

n

u j

e

d

n

o

u

b

l

i

c

z o

r

g

a

o

ż

y

t

k

u p

u

b

l

i

c

k

o

r

z

ą p

o

t

e

n

c

ł l

u

d

z

k

i j

e

d

n

o

a t

e

r

e

o

u i w

o

j

e

w

?

(

n

a

ji

s

t

o

t

n

i

e p

r

z

y

k

ł

y z r

o

k

u 2

)

1

Z

a

k

ł

a

w Ż

y

t

k

ow

i

c

a

c

h

7 7

4

8 1

7

1

,

8

2

2

7

3

4

S

k

a

z

a

n

i w

y

k

o

n

u

ą p

r

a

c

e p

o

r

z

ą

e o

r

a

z p

o

n

e n

a r

z

e

: Z

e

s

p

o

ł

ł P

o

n

a

d

g

i

m

n

a

z

a

l

n

y

c

h w

G

a

rb

a

t

c

e L

e

t

n

i

s

k

o

, G

m

i

n

y G

a

rb

a

t

k

a L

e

t

n

i

s

, D

o

m

u P

o

m

o

c

y S

p

o

ł

e

c

j w G

r

ó

d

k

u

, P

u

b

l

i

c

z

k

o

ł

y

P

o

d

s

a w B

o

g

u

c

i

n

i

e

, P

l

a

c

ó

w

k

i S

p

e

c

j

a

z

j „

P

A

N

D

A

” K

o

z

i

e

n

i

c

e

, S

a

m

o

d

z

i

o P

u

b

l

i

c

o Z

e

s

p

ó

ł

Z

a

k

ł

a

d

w O

p

i

e

k

i Z

d

r

o

w

o

j w K

o

z

i

e

n

a

c

h

, D

o

m

u P

o

, L

i

c

e

u

m

O

g

ó

l

n

o

k

s

z

t

ą

c

e

g

o w K

o

z

i

e

, K

o

z

i

e

n

k

i

e

o C

e

n

t

r

e

k

r

e

a

ji i S

p

o

r

t

u w K

o

z

i

e

, P

u

b

l

i

j n

r 5 w P

i

o

n

k

a

c

h

, P

u

o G

i

m

n

a

z

m n

r 2 w P

i

o

n

k

.

M

i

a

s

t

o P

i

o

n

k

i M

Z

U

K

,

P

u

b

l

i

r 1 w P

i

o

n

k

, M

a

z

o

w

i

o Z

e

s

o

ł

r

k

ó

w K

r

a

j

ob

r

a

z

o

w

y

c

h

,

P

r

z

e

d

s

a n

r 2 w P

i

, Z

e

s

p

o

ł

h n

r 2 w P

i

r 2 w P

i

, L

i

i

o

n

k

2

Z

a

k

ł

a

w Z

a

r

ę

b

i

e

6 72

8 4

3

2

,

0

0

1

5

2

4

2

W r

o

k

u b

i

m z

a

k

ł

a

d k

a

r

n

y r

e

a

l

i

ł z

a

t

r

u

d

d

p

e z d

z

i

e

w

i

m

a k

o

n

t

r

a

m

i

z

a

t

r

u

i o

s

a

d

z

o

.

S

ą t

o o

r

g

a

n

e

d

n

o

z t

e

r

e

n

u p

o

w

i

a

t

u l

u

b

a

ń

s

k

i

e

o o

r

a

z p

o

w

i

a

t

ó

w s

ą

s

i

e

d

n

i

c

.

I

s

t

o

t

n

m p

r

z

k

ł

em w

y

k

o

r

z

a p

o

t

e

n

l

u

d

z

k

i

o n

a t

e

r

e

ą

s

i

a

d

u

j

ą

c

g

i

m p

o

w

i

a

w

ó

w

e

c

k

i

e

g

o b

ł

a p

o

m

o

c p

r

z

y

u

s

u

w

a

n

u s

k

u

t

k

ów p

o

w

o

d

z

, k

t

a n

w

i

e

d

ł

a t

e p

o

w

i

a

y w l

i

p

c

u b

r

.

P

r

z

e

z o

k

.

t

r

z

y t

y

g

o

d

n

e 5

0 o

s

a

d

z

o

a

g

a

o m

i

e

s

z

o

m w o

d

bu

d

o

w

i

e z

n

i

s

o

w o

r

a

z g

o

s

p

o

.

3

Z

a

k

ł

a

m

o

ś

c

i

u

1

0 4

8

6 8

2

7

,

0

0

1

4

5

4

0

S

k

a

z

a

n

i p

r

a

c

u

j

ą n

i

e

o

d

p

e p

r

z

y p

r

a

c

h n

a r

z

w

.

i

n

s

t

y

t

ji

: Z

G

L Z

a

m

o

ś

ć

, H

o

s

p

i

c

j

u

m S

a

n

t

a G

a

l

l

a

w Ł

a

bu

ń

k

a

c

h

, S

z

p

i

t

a

l M

i

e

i w Z

a

m

o

ś

, B

u

r

d

a M

i

ę

d

z

s

z

k

o

l

n

a w Z

a

m

o

ś

4

Z

a

k

ł

a

b

r

z

u

5 4

6

3 4

0

2

,

0

0

8

1

5

6

S

k

a

z

a

n

z R

e

g

i

o

n

o Z

a

r

z

ą

d

u G

o

s

p

o

d

i W

o

d

n

e

j w G

l

i

w

i

c

a

c

h

,

H

o

s

p

i

m M

i

ł

o

s

i

a B

o

ż

e

g

o w G

l

i

w

i

, Ś

l

ą

s

k

i

g

o O

g

r

o

d

u B

o

t

a

n

i

i

k

o

ł

o

w

i

e

, S

t

o

w

a

r

F

e

n

i

k

s

, K

W

P P

S

P w K

a

t

o

w

i

a

c

, 4 p

r

z

e

d

s

z

i

, 6 s

z

k

ó

ł

, S

t

o

w

a

a D

l

a S

e

r

c

a p

r

z

y S

z

p

i

t

a

u

K

a

r

d

i

o

l

m w Z

a

b

r

z

, C

a

r

i

t

a

u D

i

e

c

e

z

ji G

l

i

w

i

c

k

i

e

j

, D

o

m

u D

z

i

e

n

n

e

g

o P

ob

y

t

u w Z

a

b

r

z

, M

O

S

i

R

w M

i

k

o

ł

, D

o

m

u D

c

k

, S

ą

d

u R

e

j

o

n

o

w

e

g

, M

i

e

j

s

k

o K

l

u

bu S

p

o

r

t

o

g

o Z

a

b

r

z

e o

r

a

z S

c

h

r

o

n

i

a d

l

a

B

e

z

d

o

m

n

h Z

w

i

e

r

z

ą

5

Z

a

k

ł

a

e W

r

o

n

k

a

c

h

5 9

2

3 4

6

4

,

0

0

2

1

2

2

4

9

S

k

a

z

a

n

i ś

w

i

a

dc

z

ą p

r

a

c

ę n

a r

z

e

: U

r

z

ę

d

u M

i

a

s

t

y W

r

o

n

k

i (

t

e

r

e

n m

i

a

s

m

i

n

y

, s

z

k

o

ł

a P

o

d

s

t

n

r 1 w

e W

r

o

n

, G

i

m

n

a

z

m i

m

.

Z

b

i

g

n

i

a H

e

rb

e

r

t

a w

e W

r

o

n

, S

k

o

ł

a P

o

w

e

j W

s

i

)

,

U

r

z

ę

d

a O

b

r

z

y

c

k

a

, W

r

o

n

i

e

c

e

o O

ś

r

o

d

k

a K

u

l

t

u

r

, S

t

a

r

o

s

a P

o

w

i

a

t

z

a

m

o

t

u

ł

a

c

h (

Z

e

s

p

ó

ł

s

z

k

ó

ł n

r 1 w

e W

, D

o

m P

o

m

o

c

o

w

e

.

6

Z

a

k

ła

d

K

a

r

n

y

n

r

1

w

e W

r

o

c

ł

a

1

1 1

0

1 2

0

4

,

0

0

1

9

0

1

2

0

J

e

d

n

o

s

a r

e

a

l

i

e z

a

t

r

u

d

i

e

l

o

m

a p

o

d

m

i

a

i n

a t

e

r

e W

r

o

c

ł

a

, ś

w

i

a

dc

z

y o t

y

m

i

l

ś

ć z

a

t

r

u

d

i

o

d

p

.

N

a s

z

c

z

e

g

ą u

w

a

g

ę z

a

s

ł

u

g

ą p

o

d

p

i

s

e u

m

o

w

y w 2

0

1

2 r

.

i w

y

k

o

n

a

p

r

a

c

e r

em

o

n

t

o

o

-

p

o

r

z

e p

r

z

k

a

z

a

n

l

a n

a

s

d

: 1

.

) S

ą

d O

k

r

ę

g

o

y w

e

W

r

o

c

, 2

.

) F

u

n

d

a

c

a W

r

o

c

ł

e H

o

s

p

i

c

m d

l

a D

z

i

e

c

i

, 3

.

) S

a

m

o

d

z

y P

u

b

l

i

c

y Z

a

k

ł

a

p

i

e

k

i

j M

S

W

.

7

Z

a

k

ła

d

2

w

e W

r

o

c

6 4

2

7 0

9

6

,

0

0

5

0

3

5

J

e

d

n

o

s

a p

e

n

i

t

e

a r

e

a

l

e n

a p

o

e 7 u

m

ó

w

, g

d

z

i

e z

a

t

r

u

ś

r

e

d

n

i

m

i

e

s

i

ę

e 4

0 o

s

a

d

z

.

W r

o

k

u 2

0

2 j

e

d

n

o

s

o

d

p

i

s

a d

w

i

e n

o

w

e u

m

o

w

y z d

w

i

em

a F

u

n

d

a

c

i

, k

t

ó

r

g

ó

ł

em z

a

t

r

u

d

ą 1

0 o

s

a

d

z

.

P

i

e

r

w

a z n

i

c

h F

u

n

d

a

c

a D

i

a

l

o

g

u K

u

l

t

u

r E

T

Z

-

C

H

A

I

M z

a

j

m

u

j

e s

i

m

.

i

n

.

u

p

ow

s

z

e

c

h

n

em d

z

i

e

d

z

a k

u

l

t

u

g

e

l

i

g

o Ż

y

d

ó

w w P

o

l

s

c

a ś

w

i

e

e o

r

a

z

p

g

l

n

o

l

u

d

z

k

i

j w t

y

m s

z

a

c

u

n

, t

o

l

e

r

ji i z

r

o

z

u

m

a d

l

a r

ó

ż

n

y

h n

ó

i w

y

z

n

a

ń

.

F

u

n

d

a

c

a C

e

n

t

a

u

s d

z

i

a

ł

a w z

a

k

r

e o

c

h

r

y i p

r

o

m

o

c

d

r

o

w

i

, e

k

o

l

o

c

h

r

w

i

e

r

z

r

a

z

o

c

a p

r

z

y

r

o

g

657

8

Z

a

k

ł

a

w W

o

ł

o

w

i

e

9 7

8

1 2

1

7

,

0

0

1

4

4

6

6

S

k

a

z

a

: N

a

d

l

e

ś

n

i

c

o W

o

łó

w

, W

o

ł

o

w

s

i O

ś

r

o

d

e

o P

o

w

i

a

t

, Z

a

k

ł

a

d G

o

s

p

o

d

i K

o

m

u

n

a

l

e

c

i

n

a

w

i

e

, F

u

n

d

a

c

a T

a

r

a S

c

h

r

o

n

o d

l

a

k

o

n

i

, S

t

o

w

a

e O

s

ób N

i

e

p

e

ł

, O

ś

r

o

d

e

a

d

a

w

c

z

-

N

a

u

k

o

w

D

y

d

a

k

t

y C

h

o

r

ób

O

t

ę

p

i

e

n

n

y

c

h w Ś

c

i

n

a

.

9

Z

a

k

ł

a

j

k

o

w

i

c

a

c

3

8 6

9

0 2

5

1

,

6

2

2

3

5

8

1

S

k

a

z

a

n

z S

t

a

r

o

s

ę

d

z

i

n

i

e

, U

r

z

ę

d

W

o

j

k

o

w

e

, U

r

z

ę

a B

ę

d

z

i

n

, U

r

z

ę

d

u G

m

i

n

y B

ob

r

o

w

n

i

k

i (

s

p

r

z

ą

t

a

n

e t

e

e

n

u m

i

a

s

t i p

r

a

c

e r

e n

a

r

z

e

z p

l

a

c

ó

w

k o

ś

w

i

a

t

c

z D

P

S w B

ę

d

z

i

.

P

o

n

a

d

o p

r

a

c

u

j

a r

z

e

c

z Ś

l

ą

s

k

i

o U

r

z

d

u

W

o

j

e

w

ó

, U

r

z

ą

d M

i

a

s

t

a S

ł

a

w

k

ó

w

, M

O

S

i

R w S

o

s

n

o

w

c

u

, S

ą

d

u R

o K

a

t

o

w

-

W

s

c

h

ó

d

, D

o

m

u

D

a

r

n

o

w

i

e

, D

a

t

o

w

u D

y

s

ł

o

w

i

c

a

c

, F

u

n

d

a

ji S

O

S d

l

a Z

w

i

e

r

z

R

Z

G

W w G

l

i

w

i

, Z

e

ł S

p

e

c

j

a

h N

r 4 w S

o

s

n

o

u o

r

a

z H

o

s

p

i

c

m C

o

r

d

i

s w K

a

t

o

w

.

1

0

Z

a

k

ł

a

ł

o

d

a

w

i

e

1 4

7

5 6

6

2

,

0

0

1

1

3

5

9

S

k

a

z

a

e n

a r

z 1

1 i

n

s

t

y

t

, 2 s

t

o

w

a

r

ń i 2 o

r

g

a

n

i

ji p

o

ż

y

t

k

.

D

o

t

y

c

h

c

a w

s

p

p

a u

k

ł

a

d

a s

i

ę n

a b

a

r

d

z

ob

r

y

m p

o

z

i

o

m

.

I

n

s

t

y

t

o

r

z

r

a

c

y s

k

a

z

a

n

r

a

ż

a

ą s

i

ę o n

i

c

h w s

a

m

y

c

u

p

e

r

l

a

t

y

w

a

c

h

, p

o

k

r

e

c z

a

a

n

g

a

ow

a

n

i

e k

i

e

h d

n

i

c

h o

s

a

d

z

o

y

k

o

n

ą p

r

a

c

ę o

r

a

z z

d

y

s

c

y

p

o

w

a

u

m

i

e

o

.

1

1

Z

a

k

ł

a

c

ł

a

k

u

1

5 2

2

3 5

0

0

,

6

9

1

9

8

1

1

5

S

k

a

z

a

n

ł

o

c

ł

a

w

c

h p

a

r

ﬁ

i

,

P

o

l

s

k

N

i

e

w

i

d

o

,

o

k

o

l

i

c

y

z

k

ó

ł

, N

a

d

l

e

ś

, A

e

r

o

k

l

u

bu W

ł

o

c

ł

a

, D

o

m

u D

1

2

Z

a

k

ł

a

i

e

r

z

c

6 2

8

9 5

6

6

,

0

0

7

4

2

8

S

k

a

z

a

n

e r

e w S

z

k

o

l

e P

o

d

s

t

a

j Ś

w

i

e

r

c

z

n

a

, K

o

m

i

s

a

c

i

e P

o

i

c

i

e

r

z

,

p

r

a

c

e p

m

o

c

n

e w G

m

i

n

i

e W

i

e

r

z

c

o (

u

t

r

z

y

m

e d

r

ó

g

, p

r

a

c

e n

a t

e

r

e

e s

z

k

ł

y

, o

c

z

y

s

z

ś

c

i

e

k

ó

, p

r

a

e z

w

i

ą

z

z

b

r

a

j

a

n

em t

e

r

e

n

u w s

i

e

ć k

a

n

a

l

i

ą

)

.

1

3

Z

a

k

ł

a

a

r

s

z

-

B

i

a

ł

o

ł

ę

c

e

1 3

7

6 5

2

2

,

5

4

5

7

3

6

S

k

a

z

a

z s

a

m

o

r

z

ó

.

P

r

a

c

e i

c

h p

o

l

e

g

a

ą p

r

z

d

a p

o

m

o

u

t

r

z

y

u c

z

y

s

t

o

i i ł

a

d

u d

a

n

e

g

e

n

u

, o

d

n

o

w

i

e p

o

m

i

e

s

, g

l

a

z

u

r

n

i

c

t

w

i

, k

o

n

s

e

r

c

ji z

i

e

l

e

n

i m

i

e

j

s

k

z

b

i

ó

r

c

e n

i

e

o

i s

t

y

c

.

1

4

Z

a

k

ł

a

d

o

w

i

c

a

c

2 6

6

1 7

0

3

,

0

0

4

7

4

6

O

d 2

0

1

1 r

o

u t

r

w

a w

s

p

ó

o

w

i

a

t

em W

a

d

o

w

i

k

i

m

.

W m

i

e

s

i

ą

u s

i

e

r

p

n

u s

k

a

z

a

n

p

r

a

c

l

i

n

i

e

o

d

p

e o

k

o

ł

o 7

0

0 g

o

d

z

i

n

, p

r

z

y p

r

h r

em

o

n

t

o

k

o

n

s

e

r

a b

a

r

i

e

r

e

k o

c

h

r

o

n

c

h n

a m

o

s

t

a

c

h

.

O

d

2

0

0

4 r

o

k

u t

r

e S

t

o

w

a

em i

m

.

D

r E

d

m

u

n

d

a W

o

j

t

y

ł

y w W

a

d

o

w

.

W m

i

e

s

h o

p

i

e

k

u

c

h n

a

d c

h

o

r

y

m

i i

n

i

e

p

e

ł

i p

o

dc

z

a

s t

u

r

n

u

s

ó

w r

e

h

a

b

i

5

Z

a

k

ł

a

w U

h

e

r

c

a

c

h

M

i

n

e

r

a

l

n

7 2

5

2 0

2

6

,

0

0

1

4

4

7

1

S

k

a

z

a

ó

w t

e

r

y

t

o

y

c

, o

r

g

a

n

u

j

ą w 1

9 g

r

u

p

a

c

h r

ob

o

c

z

y

c

h

, n

a

j

w

i

ę

a r

z

e

c

z D

o

m

u

D

z

n

o

k

u

, D

o

m

u P

o

c

z

a

r

a

c

h

, U

r

z

ę

d

a

n

o

.

1

6

Z

a

k

ł

a

w T

r

z

e

b

i

n

i

3 0

0

8 9

6

1

,

0

0

8

9

2

1

O

d 2

0

0

r

z

ę

d

em M

i

a

s

t

r

z

e

b

, n

a t

e

r

e

o

j

e

a m

a

ł

o

p

o

l

W m

i

e

s

i

.

1

9

0

0 g

o

d

z

c

h (

a

p

r

a

a p

l

a

c

ó

w z

a

b

a

w

, o

c

z

y

s

n

d

r

o

ż

n

y

c

h r

o

w

ó

w

, m

e

l

i

o

r

y

j

n

o

, p

o

r

z

ą

d

-

n

i

e c

m

e

n

t

a

y

, n

a

p

r

a

y c

h

o

d

n

ó

)

.

W o

k

r

e

s

i

m

o

w

y

m s

k

a

z

a

n

i n

a t

e

r

e g

m

i

n

y o

d

ś

n

i

e

ż

a

j

ą p

l

a

c

e

i c

h

o

d

n

i

i

.

O

d 2

0

1

2 r

o

u t

r

em G

m

i

n

y J

e

r

z

m

a

n

o

w

i

c

e P

r

z

e

g

i

n

i

a n

a t

i

e

s

4

0

0 g

o

d

z

p

o

r

z

ą

d

o

- r

em

o

n

t

o

a d

r

ó

g

, r

o

w

y p

r

z

y

d

r

e

, c

h

o

d

n

i

)

.

O

d 2

0

1

z G

m

i

n

ą M

i

e

j

s

k

ą w K

r

a

k

o

.

W m

i

e

s

o

d n

a

d

z

o

em S

t

r

a

ż

y M

i

e

j

s

r

a

k

o

w

y

p

r

a

c

ow

a

l

i n

i

e

8

0

0 g

o

d

z

n (

p

o

r

z

ą

d

g

o n

i

em

i

e

c

k

i

e

o ob

o

z

u p

r

a

c

y w P

ł

a

s

z

o

w

i

,

o

c

z

y

s

e r

o

w

ów p

r

z

y

d

r

, u

s

u

w

a

n

e n

l

e

g

o g

r

a

f

ﬁ

t

i

)

.

O

d

2

0

7

r

o

u

j

e

d

n

w

s

p

ó

ł

u

j

z F

u

n

d

a

c

ą i

m

.

B

r

a

t

a A

l

b

e

r

, n

a t

e

r

i o

k

.

2

5

0

0 g

o

d

z

o

p

i

e

k

u

o

w

i

e o

s

ób n

, p

a

c

e r

e i n

a

p

r

a

c

z

e w d

o

m

a

c

w R

a

d

w

a

n

o

w

i

a

c

h i T

r

z

e

b

i

)

.

658

1

7

Z

a

k

ł

a

a

r

n

o

w

i

1

8 0

1

3 8

0

3

,

0

0

2

8

5

5

2

O

d 2

0

1

a

ł

o

p

o

m Z

a

r

z

ą

d

em M

e

l

i

o

r

a

ji i U

r

z

ą

d

z

e

ń W

o

d

n

y

c

h w K

a

k

o

W m

i

e

o 2

0

0

0 g

o

d

z

h z

w

i

ą

z u

t

r

z

y

m

em w

a

ł

ó

w p

r

z

e

c

p

o

w

y

c

h

.

O

d 2

u t

r

o

m

em K

s

i

ę

ż

y E

m

e

r

y

t

ó

w

w T

a

r

n

o 1

3

0

0 g

o

d

z

m

o

c

n

c

o

s

p

o

i

e r

o

l

n

y

m o

r

a

z p

r

a

c

d

o

w

l

a

.

1

8

Z

K w T

a

r

n

o

M

o

ś

c

i

c

a

c

h

2 2

9

2 2

6

6

,

0

0

1

0

4

2

9

O

d 2

0

1

u w

s

p

ó

ł

p

y w T

a

r

n

o

, n

a t

e

r

u 5 s

k

a

z

a

n

r

a

c

o n

i

e

o

d

p

.

7

0

0 g

o

d

c

m

e

n

t

a

o

j

e

n

-

n

e

, r

o

w

y p

)

.

O

d 2

0

l

u

b

em S

p

o

r

t

o

m Z

K

S U

n

i

a T

a

r

n

ó

w

.

W m

i

e

s

ło o

k

.

7

0

h z

w

i

s

ł

u

g

ą k

l

u

bu

.

1

9

Z

a

k

ł

a

w S

z

t

u

m

i

e

9

8

7 1

5

9

,

0

0

1

3

3

6

5

S

k

a

z

a

: G

m

i

n

a S

t

a

r

y T

a

r

g

, G

m

i

n

a S

z

t

u

m

, P

o

w

i

a

t

S

z

t

u

m

s

i

, Z

e

s

p

ó

ł S

z

k

ó

ł Z

a

w

o

d

o

h w B

a

r

l

e

w

i

c

a

c

h

m

e

n

d

a P

o

w

i

a

a P

o

l

i

c

z

t

u

m

, Z

a

k

ł

u

ń

o L

e

c

z

n

i

c

y „

H

O

S

P

I

C

J

U

M

”

, K

l

u

b P

i

ł

k

a

r

s

i „

O

l

i

m

p

i

” S

z

t

u

m

, S

t

o

w

a

e P

o

m

o

c

y O

s

ob

o

m

P

r

z

e

w

l

e

k

l

e C

h

o

r

y

m „

D

a

r S

e

r

c

a

” w S

z

t

u

m

.

2

0

Z

a

k

ł

a

c

z

e

k

u

4

7 3

4

6

,

0

0

2

2

4

1

S

k

a

z

a

m

a

g

a

ą w o

p

i

e

c

e n

a

d p

o

d

o

p

i

c

z

n

i D

o

m

u P

o

.

P

o

r

z

ą

d

k

ą r

ó

w

n

i

e

e

r

e

n

y l

e

ś

n

e

,

p

r

a

c

u

j

ą p

r

z

y o

d

ś

n

i

n

i

u t

e

r

e

n

a

.

P

o

r

z

ą

ą t

e

r

e

n

y z

i

e

l

o

n

.

2

1

Z

a

k

ł

a

t

r

z

e

l

i

e

1

6 5

5

4 1

9

9

,

0

0

1

2

9

6

2

S

k

a

z

a

n

: C

e

n

t

r

u

s

ł

u

g K

o

m

u

n

a

T

e

c

h

n

i

c

h S

t

r

z

e

l

, D

o

m D

z

i

e

c

k

a G

ó

r

z

e

c

, O

ś

r

o

d

k S

p

o

r

t

e

k

r

e

a

ji S

t

r

z

e

l

, P

o

w

i

a

y Z

a

r

z

ą

d D

r

ó

g

,

S

t

a

r

o

, U

r

z

ą

y S

t

r

z

e

l

, U

r

z

ą

ą

z

ó

w

, S

z

k

o

ł

4

, Z

e

s

p

ó

ł P

r 1

, S

t

o

w

a

e Ś

w

i

ę

e

o C

e

l

e

s

t

a M

i

k

o

s

z

ó

w

, P

a

r

a

ﬁ

a

R

z

y

m

s

-

K

a

t

o

l

i

a p

.

w

.

P

o

d

w

y

ż

s

r

z

y

ż

a Ś

w

i

ę

t

, „

F

u

n

d

a

c

a n

a R

z

e

c

z S

t

r

z

e

l

ń

s

k

o C

m M

e

d

y

c

z

o -

N

a

s

z S

z

p

i

t

a

”

.

2

2

Z

a

k

ł

a

K

a

r

n

N

r

1

w S

t

r

z

e

a

c

h

O

p

o

l

s

k

6

0 4

1

7 9

0

9

,

0

0

2

2

8

3

6

1

S

k

a

z

a

: D

o

m P

o

m

t

r

z

e

, S

o

ł

e

c

t

o S

u

c

h

a

, U

r

z

ą

d G

m

i

n

y C

i

a

s

n

a

, U

r

z

ą

e

j

s

k

ob

r

o

d

z

i

e

n

u

, Z

G

K

i

M

, K

l

u

b J

e

ź

d

z

i

e

„

W

o

l

t

a

-

A

r

o

n

”

.

2

3

Z

a

k

ł

a

2

w S

t

r

z

e

3 6

8

3 79

0

,

2

8

7

3

1

5

6

S

k

a

z

k

ó

ł

, p

r

z

e

d

, ż

ł

ob

k

a

, ob

i

e

k

t

ó

w r

e

k

r

e

a

c

y

j

n

D

o

m

u P

o

4

Z

a

k

ł

a

a

r

g

a

i

e

S

z

c

z

e

c

m

2 0

9

0 8

0

1

,

0

2

3

8

1

4

9

S

k

a

z

i z

a

t

r

u

i s

ą p

r

z

y p

r

em

o

n

t

o

l

c

ó

w

k

a

c

h o

ś

w

i

a

t

l

o

e m

i

s

t

y S

t

a

r

g

a

.

G

r

u

p

a s

k

a

z

a

n

a j

e

s

t p

r

z O

r

g

a

n

i

P

o

ż

y

t

k

u P

u

b

l

i

c

o „

G

A

J

A

”

, p

r

o

w

a

d

z

i

a

ł

e

k

o

l

o

g

, a t

a

k

ż

z

e

z T

o

w

a

r

z

a O

p

i

e

k

i n

a

d

Z

w

i

e

r

z

i w P

C

K o

r

a

z w h

o

s

p

i

c

j

.

2

5

Z

a

k

ł

a

em

B

o

r

n

em

3 5

7

1 8

9

1

,

0

0

7

8

5

2

O

s

a

d

z

e

n

i z

a

t

r

i n

o

d

r

g

a

n

ó

y

k

o

n

u

ą g

ł

ó

w

n

i

e

p

, d

r

ob

n

e p

r

a

c

a t

t i g

m

i

n z k

t

ó

r

y

i z

a

k

ł

d m

a z

a

w

a

r

t

e u

m

o

w

y o

n

i

e

o

d

a

t

r

u

a

z

a

n

6

Z

a

k

ł

a

i

e

r

a

d

u

2 2

3

7 0

6

2

,

6

9

1

6

0

9

6

S

k

a

z

a

: U

r

z

ą

d G

y w B

ł

a

s

z

k

a

c

h

, U

r

ą

w Z

a

p

o

l

i

c

a

c

h

, U

r

i

e

r

a

, C

e

n

t

r

u

m E

d

u

k

a

c

ji Z

a

w

, P

r

z

e

d

r 1 i 4

, I

I L

i

c

e

u

m

, P

o

w

i

a

, U

r

z

ą

u

r

z

e

n

i

n

i

e

, M

O

S

i

R

, P

r

z

e

d

o

K

o

m

u

n

a

, U

r

z

ą

z

a

d

k

u

, U

r

z

ą

a

r

c

i

e

, P

o

l

s

k

i K

o

m

i

t

e

t P

o

m

o

c

y

, R

e

y Z

a

r

z

ą

d G

o

s

p

o

o

z

n

a

n

.

2

7

Z

a

k

ł

a

d

l

c

a

c

h

6 8

5

6 0

8

7

,

6

0

8

4

5

3

S

k

a

z

a

n

y r

em

o

n

t

a

c

h s

z

k

ó

ł i p

r

z

y

s

t

k

ó

w a

u

t

obu

s

o

w

y

c

h

, s

p

r

z

ą

t

j

ą t

e

r

e

y m

i

e

j

,

o

d

ś

n

i

e

, p

o

m

a

g

a

ą p

r

y p

i

l

ę

g

ji c

h

o

r

y

c

h w S

P Z

O

Z H

o

s

p

i

c

8

Z

a

k

ł

a

w R

z

e

s

z

o

w

i

e

3 1

2

0 0

0

0

,

0

0

1

2

9

1

1

3

S

k

a

z

a

ó

w P

o

m

o

c

z

e

s

z

, G

m

i

n

y M

a

s

t

a

R

e

s

z

ó

w i g

m

i

n o

ś

c

i

e

n

y

c

.

W

y

k

o

n

u

e z

o

r

z

ą

em s

k

w

e

r

ó

w

, p

l

a

c

ó

w

, r

o

w

ó

w

m

e

l

i

o

r

c

z

y

s

j

ą b

r

z

e

g

i r

z

e

k

i W

i

s

ł

o

k (

w

y

c

i

n

k

a d

r

z

e

a

k

r

z

a

c

e

ń

)

.

659

2

9

Z

a

k

ł

a

a

w

i

c

z

u

4 0

1

5 8

8

6

,

0

0

2

0

2

5

1

S

k

a

z

a

z

k

o

ł

a

c

h n

a t

e

u r

a

w

i

c

k

i

, S

z

p

i

t

P

o

w

i

a

t

, p

r

z

y p

a t

e r

a

w

i

c

k

c

h p

l

a

n

t

, s

t

a

d

i

o

ó

w

, u

l

i

c

, p

a

r

k

ó

w o

r

a

y

p

r

t

a

r

o

e P

o

w

i

a

t

m w R

a

w

i

c

.

3

0

Z

a

k

ł

a

c

i

b

o

z

u

2 9

3

3 4

3

7

,

1

2

9

8

2

3

8

S

k

a

z

a

Z

G

W G

l

i

w

i

c

e

, P

K R

a

c

i

b

ó

, S

a

m

o

r

z

u G

m

i

n K

o

r

n

o

w

a

c

i P

i

e

t

r

o

w

i

c

e W

i

e

l

k

i

.

3

1

Z

a

k

ł

a

w P

r

z

em

y

ś

l

u

7 3

8

0 1

8

3

,

0

0

2

1

1

5

S

k

a

p

n

r

1

1

,

6

,

4

i

g

i

m

n

a

z

n

r

1

i

3

w

P

r

z

e

-

m

y

ś

l

u

.

P

r

o

w

a

ą p

r

a

c

, p

o

l

e

g

a

e n

a u

s

u

w

a

n

u d

z

i

k

i

c

h w

y

s

y

p

i

s

k w l

a

s

a

c

h N

a

d

l

e

ś

K

r

a

s

i

c

z

y

n z s

i

e

d

z

r

z

em

y

, w

y

k

o

n

u

ą t

a

k

ż

e p

r

a

c

e i r

em

o

n

t

z O

ś

r

o

d

k

a W

s

p

a

r

c

D

l

a O

ﬁ

a

r

P

r

z

em

o

c

y

w

R

o

d

z

i

i

w

K

o

r

y

t

n

i

k

a

c

h

.

3

2

Z

a

k

ł

a

o

t

u

l

i

a

c

1

3 7

0

5 4

1

5

,

9

0

2

4

0

1

3

3

S

k

a

z

a

z U

r

z

ę

d

a

k

l

e

, o

k

o

l

i

, s

c

h

r

o

n

z

w

i

e

r

, D

o

m

u D

r

z

em

i

ę

t

o

w

i

e

, D

u P

a

k

l

e

.

3

3

Z

a

k

ł

a

ł

o

c

k

u

1 9

7

8 9

8

7

,

0

7

1

1

3

3

4

S

k

a

z

H

P K

o

m

e

n

d

a C

h

o

r

ą

g

w

i M

a

z

o

w

i

,

H

o

s

p

i

, M

i

e

j

s

i Z

e

s

p

ó

ł O

b

i

e

k

t

ó

w S

p

o

r

t

o

, O

ś

i

, S

t

a

r

o

, M

i

e

j

s

O

ś

r

k P

o

m

o

c

, L

i

g

a O

b

r

o

n

y K

r

a

j

u

, S

z

k

o

ł

6

.

3

4

Z

a

k

ł

a

i

ń

c

z

o

w

i

e

8 4

6

2 2

9

4

,

0

0

8

4

3

4

O

d 2

0

1

a

r

a

ﬁ

ą

r

z

y

m

s

k

k

a

t

o

l

i

ą

w

P

i

ń

c

z

,

n

Ś

w

i

ę

t

o

k

r

z

y

s

k

g

u 6 s

k

a

z

a

n

o o

k

.

4

8

0 g

o

d

z

i

e c

m

e

a p

a

r

a

ﬁ

a

l

n

e

g

o

3

5

Z

a

k

ł

a

w O

p

o

l

u

4

9

7 7

1

9

,

5

6

4

0

7

6

S

k

a

z

a

a O

p

o

l

a – z

g

o

d

n

i

i

e

ż

ą

c

i p

o

t

r

z

i U

r

z

ę

d

u

m

i

a

s

t

, p

r

z

y o

p

i

e

c

d c

h

o

c

h t

r

a

n

p

e w S

z

p

i

t

a

u W

o

j

e

w

m i Z

O

Z M

S

W w O

p

o

l

u

.

3

6

Z

a

k

ł

a

L

u

b

e

l

s

m

6

2 7

3

9 2

6

1

,

0

0

1

5

8

2

5

S

k

a

z

a

o

i p

r

z

y p

r

o

h n

a r

n

i

ż

s

y

h i

n

s

y

t

d M

i G

m

i

n

p

o

l

, Z

e

s

p

ó

ł n

r 1 i 2 w O

p

o

l

, U

r

z

ą

ó

z

e

f

o

e n

/

W

i

s

ł

ą

,

S

p

e

c

j

a

y O

ś

r

o

z

k

o

l

n

o - W

y

c

h

o

w

y w K

ę

b

l

e

, L

i

c

e

u

, Z

a

r

z

ą

g P

o

w

i

a

t

R

e

j

o

n

o

y Z

w

i

k S

p

ó

ł

e

k W

o

d

n

y

c

p

o

l

m i P

u

ł

a

w

a

c

h

, U

r

a

r

c

z

m

i

s

k

a

c

h

N

a

d

l

e

o K

r

a

ś

n

i

k

.

3

7

Z

a

k

ł

a

l

e

ś

n

i

4

8

3 1

6

5

,

0

0

5

0

1

6

Z

e w

z

g

l

a s

p

e

c

y

ﬁ

k

ę

j

e

d

n

o

s

e

n

i

t

e

o

r

a

g

r

u

p

ę

o

s

a

d

z

o

(

P

-

1

/

t

,

M

-

1

/

t

)

,

n

i

e

r

e

a

z

a

t

r

u

a n

d

g

o p

o

z

a j

e

.

3

8

Z

a

k

ł

a

w N

y

s

i

e

9 2

2

4 9

0

4

,

5

1

1

3

7

9

3

J

e

d

n

o

s

e z 1

7 i

n

s

t

y

t

i w z

a

k

r

i

o z

a

t

r

u

k

a

z

a

.

U

c

z

e

s

t

ą o

n

i

t

a

k

ż

e w a

k

c

ji s

p

r

z

ą

t

a ś

w

t

a o

r

g

a

n

j p

r

z

z U

r

z

ą

d M

a N

y

s

y

.

D

o

r

a

ź

n

i

e p

o

m

a

g

a

l

i p

r

z

z

e

p

r

c

e S

c

h

r

o

n

a M

ł

o

d

z

i

o

w

e

g

o „

P

o

d Z

i

ę

b

i

c

k

i

m L

w

em

” w N

y

s

i

e o

r

a

z Z

e

s

p

o

ł

ł w B

i

e

c

h

o

w

i

.

3

9

Z

K w N

o

w

y

m

W

i

ś

n

i

c

z

u

1 2

2

2 0

6

0

,

0

0

2

3

6

8

O

d 2

0

1

u w

s

o

c

h

n

i

, n

a t

a M

a

ł

o

p

o

u 4 s

k

a

z

a

n

ło n

i

e

o

d

p

u

t

r

z

y

t

e

ó

o

n

, d

r

ob

n

e n

a

p

r

a

y n

a

w

i

e

z

i d

r

ó

g

, c

h

o

d

n

4

0

Z

a

k

ł

a

o

w

y

m S

ą

c

z

u

3 9

2

2 0

1

6

,

0

0

1

0

8

72

O

d 2

0

1

u

n

d

a

ą P

o

m

o

c

ą N

i

e

p

e

ł

h w S

t

r

ó

ż

a

c

h

, n

a t

e

r

3

0

0 g

o

d

d

o

w

ą o

ś

r

o

d

k

a l

e

c

z

e

n

w

a

r

d

n

i

e

n

i

o

z

s

i

a

g

o

, s

r

a

w

u

j

ą o

p

i

e

k

ę n

a

d z

w

i

e

r

z

b

i

o

r

ą

y

m

i u

d

z

i

a

o

g

o

t

e

r

a

p

i i h

i

pp

o

t

e

r

a

p

.

O

d 2

0

a t

a

k

ż

s

p

ó

ł

i

e

j

s

k

m O

ś

r

o

d

k

i

em

S

p

o

r

t

ji w N

o

w

y

, n

a t

e

r

9

0

0 g

o

r

z

y

em i

n

f

r

a

s

o

r

.

4

1

Z

a

k

ł

a

o

g

a

r

d

z

i

3

4 0

5

4 3

0

8

,

2

4

2

6

9

1

6

6

S

k

a

z

, ś

w

i

e

t

l

c w

i

e

j

s

k

, p

r

z

y p

o

t

e

ó

w m

i

a

s

t

s

i

, l

i

k

w

i

d

ji d

z

i

k

i

c

, o

c

z

y

s

u r

o

w

ó

w m

ś

n

i

e

.

660

4

2

Z

a

k

ł

a

w M

e

d

y

c

e

8

2

3 4

5

0

,

0

0

7

0

2

7

S

k

a

z

a

n

: S

P n

r 1

4

, S

P n

r 5

, I L

.

O

.

, I G

i

m

n

a

z

; S

z

k

o

ł

y

j w L

s

z

c

z

a

w

i

e

, S

z

k

o

ł

u

f

c

z

y

n

i

e

, D

o

m

u d

l

a d

z

i

ł

o

d

z

i

y „

M

a

c

i

e

k

”

w P

r

z

em

u o

r

a

z D

o

u D

a „

M

o

j

a R

o

d

z

i

n

” w P

r

a

ł

k

o

w

c

a

c

h

; s

k

a

z

a

n

ą r

ó

w

r

z

y u

s

r

z

e

ń w z

l

e

w

n

i r

z

e

k

i S

a

n (

g

r

u

p

a R

Z

G

W

)

, a t

a

k

ż

e p

y o

r

g

a

n

ji i

m

p

r

e

i

e

j

s

k

h n

p

.

„

E

u

r

o

p

e

e D

n

i D

ob

r

o

s

ą

s

i

e

d

t

a

” n

a p

r

z

e

u g

r

a

n

i

c

m M

a

l

h

o

w

i

c

e

-

N

i

ż

a

n

k

o

w

i

.

4

3

Z

a

k

ł

a

a

l

b

o

r

k

u

79

5 8

6

6

,

0

0

3

5

2

4

S

k

a

z

a

: S

t

o

w

a

r

e n

a R

z

e

c

z O

s

ób B

e

z

d

o

m

„

A

G

A

P

E

” w N

o

w

y

t

a

w

i

e

, R

e

g

i

o

d

a

ń

s

, P

o

m

o

r

s

i Z

e

s

ł P

a

r

k

ó

w

ł

u

p

s

, U

r

z

a M

a

l

b

o

r

a

.

4

4

Z

a

k

ł

a

w Ł

u

p

k

ow

i

e

7 5

0

5 6

4

2

,

0

0

8

4

3

1

S

k

a

z

a

y D

u

k

l

a

, J

a

ś

l

i

s

k

a

, K

o

m

a

ń

c

z

a

, F

u

n

d

a

P

r

o

m

o

c

ji i r

o

z

w

o

u B

i

e

s

z

c

z

d

, P

a

r

a

ﬁ

i

R

z

y

m

s

k

w

K

o

m

a

ń

c

y

i

Ł

u

p

k

o

w

i

e

.

4

5

Z

a

k

ł

a

w Ł

o

d

z

i

1

3 7

6

9 3

1

5

,

5

3

1

3

1

9

2

S

k

a

z

a

: O

ś

r

o

d

e

k D

z

i

a

ł

a

ń E

k

o

l

o

g

i

h „

Ź

r

ó

d

ł

a

”

,

F

u

n

d

a

a P

o

m

o

c

y D

z

i

e

c

i

m „

K

o

l

o

r

o

w

y Ś

w

i

a

t

”

, M

ł

o

d

z

i

y O

ś

r

o

c

j

o

t

e

r

a

p

i N

r 2

, F

u

n

d

a

a „

G

a

j

u

s

z

”

,

Ł

ó

d

z

k

i

e S

c

h

r

o

a Z

w

i

, „

A

u

t

o

m

ob

i

l

k

l

u

b

” Ł

ó

d

ź

, K

o

m

e

n

, U

r

z

ą

y B

r

z

e

z

i

n

y

.

4

6

Z

a

k

ł

a

w Ł

o

d

z

i

2 0

72 9

8

1

,

3

2

3

9

2

0

n

i

e j

e

s

k

o

r

z

4

7

Z

a

k

ł

a

o

w

i

c

2 9

9

5 4

6

6

,

0

1

9

5

8

4

S

k

a

z

a

: P

o

w

i

a

t

g i T

r

a

n

s

p

w Ł

o

w

i

u (

p

r

a

c

e p

e w ob

r

ę

b

i

e p

a

s

ó

w d

r

o

g

o

w

c

, c

z

y

s

z

c

p

u

ó

w

, u

z

u

p

e

ł

e u

b

y

t

k

ó

w

)

.

W

y

k

o

n

a Ł

o

w

i

c

z

a (

p

o

r

z

ą

, p

a

r

k

ó

, p

l

a

)

.

P

r

a

c

u

ą t

a

k

e n

a

c

l

e

g

a

ą n

a p

o

m

o

o

r

w

a

r

a z

b

i

ó

r

k

a

c

h ż

y

w

n

o

ś

, o

d

z

i

e

ż

.

P

o

n

a

o o

s

a

d

z

e

r

ó

ż

n

e

g

o r

o

d

a

c

h w p

r

z

e

d

c

h

, s

z

k

o

ł

h o

r

a

z O

S

P i Z

O

Z

.

4

8

Z

a

k

ł

a

w L

u

b

l

i

ń

c

u

7

5

4 6

7

3

,

8

7

2

7

2

9

S

k

a

z

a

e k

ob

i

e

t

y p

r

a

c

u

j

u P

j n

e

e L

u

b

l

i

ń

a

.

O

p

i

e

k

u

ą s

i

e n

i

e

p

e

ł

i d

z

ć

m

i o

r

a

s

i s

t

a

r

s

z

i

.

C

z

t

e

r

y o

s

a

d

z

o

e b

r

a

ł

y u

d

z

i

a

e

w

r

z

e

ś

n

u b

r

.

w a

k

c

ji „

S

p

r

z

ą

t

a

e Ś

w

i

a

t

a

”

.

4

9

Z

a

k

ł

a

w K

w

i

d

z

y

n

i

e

7 8

8

7 3

8

3

,

0

0

2

2

1

3

8

S

k

a

z

: F

u

n

d

a

c

a M

i

s

e

r

i

c

o

r

d

i

a w K

w

i

d

z

e p

r

w r

e

k

r

l

a p

r

z

e

b

y

j

ą

ób n

i

e

r

k

o

n

s

e

r

o – r

em

o

n

t

o

, F

u

n

s

p

a

r

p

o

ł

o

ś

i L

h „

S

a

p

e

r

e A

u

d

e

” w K

w

i

d

z

i O

k

r

ą

g

ł

e

j Ł

ą

c

e

, Z

S

P N

r 1

, Z

S

O N

r 1

, Z

S

r 2

, S

z

k

o

ł

j N

r 6

, Z

S

T

, Z

S

G w K

w

i

d

z

, p

r

p

o – p

o

r

z

ą

d

h t

e

r

ó

, s

p

o

r

t

o

a

l l

e

k

c

y

j

y

o

i

e

s

o

c

j

a

l

o –

b

y

t

o

w

y

s

, S

t

a

r

o

w

i

d

z

, Z

w

i

ą

z

e

k H

a

r

c

e

r

s

a P

l

s

i

o

m

e

n

d

a H

u

f

c

a K

w

i

d

z

y

, O

ś

r

o

d

k

y

p

o

c

z

y

o

w

g

r

k

u

s

z

u

, F

u

n

d

a

e i O

k

r

ą

g

, S

z

p

i

t

l P

o

w

i

a

t

, S

z

p

i

t

l S

p

e

c

j

a

r

a

bu

t

a

c

h

.

5

0

Z

a

k

ł

a

r

z

y

w

a

ń

c

u

3

0 3

5

0 9

0

3

,

0

0

1

9

9

1

0

1

S

k

a

z

a

o

w

o

g

r

ó

d B

ob

r

z

a

ń

s

k

i

,

P

r

z

e

d

e o

r

a

z Ś

w

i

e

l

i

c

a W

i

e

j

s

k

, P

r

z

e

d

e S

a

m

o

r

z

, G

i

m

n

a

, M

G

Z

G

K

i

M (

u

t

r

z

y

n

t

e

r

o

r

a

z

p

r

z

ą

m

e

s

e

g

r

e

g

a

c

o

d

p

a

d

ó

)

,

U

r

z

ą

d

z

p

r

o

-

t

a

w

a

.

661

Odpowiedź

sekretarza stanu

w Ministerstwie Sprawiedliwości

Zakładu Karnego Zaręba oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (8919)

Patrz odpowiedź na interpelację nr 8918, str. 652.

Odpowiedź

sekretarza stanu

w Ministerstwie Sprawiedliwości

Zakładu Karnego Zamość oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (8920)

Zakładu Karnego Zabrze oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (8921)

Zakładu Karnego Wronki oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (8922)

Zakładu Karnego Wrocław nr 2 oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (8923)

polskiego systemu penitencjarnego (8924)

Zakładu Karnego Wołów oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (8925)

Zakładu Karnego Wojkowice oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (8926)

Zakładu Karnego Włodawa oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (8927)

Zakładu Karnego Włocławek oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (8928)

662

Odpowiedź

sekretarza stanu

w Ministerstwie Sprawiedliwości

Zakładu Karnego Wierzchowo oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (8929)

oraz sytuacji polskiego systemu penitencjarnego

(8930)

Zakładu Karnego Wadowice oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (8931)

Zakładu Karnego Uherce Mineralne

oraz sytuacji polskiego systemu penitencjarnego

(8932)

Zakładu Karnego Trzebinia oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (8933)

Zakładu Karnego Tarnów oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (8934)

oraz sytuacji polskiego systemu penitencjarnego

(8935)

Zakładu Karnego Sztum oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (8936)

Zakładu Karnego Szczecinek oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (8937)

Zakładu Karnego Strzelin oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (8938)

663

Odpowiedź

sekretarza stanu

w Ministerstwie Sprawiedliwości

Zakładu Karnego Strzelce Opolskie nr 2

(8939)

(8940)

Zakładu Karnego Stargard Szczeciński

oraz sytuacji polskiego systemu penitencjarnego

(8941)

Zakładu Karnego Stare Borne oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (8942)

Zakładu Karnego Sieradz oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (8943)

Zakładu Karnego Siedlce oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (8944)

Zakładu Karnego Rzeszów-Załęże oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (8945)

Zakładu Karnego Rawicz oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (8946)

Zakładu Karnego Racibórz oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (8947)

Zakładu Karnego Przemyśl oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (8948)

664

Odpowiedź

sekretarza stanu

w Ministerstwie Sprawiedliwości

Zakładu Karnego Potulice oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (8949)

Zakładu Karnego Płock oraz sytuacji polskiego

systemu penitencjarnego (8950)

Zakładu Karnego Pińczów oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (8951)

Zakładu Karnego Opole oraz sytuacji polskiego

systemu penitencjarnego (8952)

Zakładu Karnego Opole Lubelskie oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (8953)

Zakładu Karnego Oleśnica oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (8954)

Zakładu Karnego Nysa oraz sytuacji polskiego

systemu penitencjarnego (8955)

Zakładu Karnego Nowy Wiśnicz oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (8956)

Zakładu Karnego Nowy Sącz oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (8957)

Zakładu Karnego Nowogard oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (8958)

665

Odpowiedź

sekretarza stanu

w Ministerstwie Sprawiedliwości

Zakładu Karnego Medyka oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (8959)

Zakładu Karnego Malbork oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (8960)

Zakładu Karnego Łupków oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (8961)

Zakładu Karnego Łódź nr 2 oraz sytuacji

Zakładu Karnego Łowicz oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (8964)

Zakładu Karnego Lubliniec oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (8965)

Zakładu Karnego Kwidzyn oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (8966)

Zakładu Karnego Krzywaniec oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (8967)

Zakładu Karnego Kraków-Nowa Huta

oraz sytuacji polskiego systemu penitencjarnego

(8968)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pi-

666

sy wykonawcze precyzyjnie regulują sytuację osób

kres i sposób prowadzenia zindywidualizowanych

oddziaływań służących osiągnięciu celów wykonywa-

nia kary pozbawienia wolności.

ków prowadzonego zindywidualizowanego oddziały-

wania na skazanych w ramach określonych w usta-

wie systemów wykonywania kary, w różnych rodza-

jach i typach zakładów karnych.

Dotyczy to zarówno

pracy odpłatnej, jak i nieodpłatnej.

Problem zatrud-

niania osób pozbawionych wolności, a w szczególno-

ści poszukiwanie nowych miejsc pracy dla osadzo-

nych, jest stale jednym z podstawowych zadań wię-

ziennictwa i resortu sprawiedliwości.

Dane w tym

zujący i korzysta on z domniemania niewinności.

667

której celem jest stworzenie właściwych warunków

ZK KRAKÓW

-NOWA HUTA

241 3,4

2 ZK KOZIEGŁOWY 466 3,2

3 ZK KOSZALIN 472 3,3

4 ZK KORONOWO 697 3,3

5 ZK KŁODZKO 669 3,2

6 ZK KLUCZBORK 416 3,3

7 ZK KAMIŃSK 1305 3,4

8 ZK KALISZ 283 3,6

9

ZK

JASTRZĘBIE-

-ZDRÓJ

1045 3,3

10 ZK JASŁO 212 3,3

11 ZK IŁAWA 1264 3,4

12 ZK HRUBIESZÓW 371 3,3

13 ZK HERBY 441 3,3

14 ZK GRODKÓW 92 3,6

15 ZK 1 GRUDZIĄDZ 911 3,8

16 ZK 2 GRUDZIĄDZ 383 3,3

17

ZK GRĄDY

WONIECKO

220 3,5

18 ZK GARBALIN 1026 3,3

19

ZK GORZÓW

WIELKOPOLSKI

970 3,2

20 ZK GOLENIÓW 1005 3,5

21 ZK GŁUBCZYCE 265 3,6

22 ZK GŁOGÓW 323 3,0

23 ZK GĘBARZEWO 599 3,3

24

ZK GDAŃSK

-PRZERÓBKA

631 3,2

25 ZK DUBLINY 346 3,2

26 ZK DĘBICA 536 3,4

27

ZK CZERWONY

BÓR

925 3,4

28 ZK CZERSK 65 3,5

29 ZK CZARNE 1456 3,5

30 ZK CIESZYN 390 3,3

31 ZK CHEŁM 721 3,1

32

ZK BYDGOSZCZ

-FORDON

601 3,5

33 ZK BRZEG 361 4,1

34 ZK BRANIEWO 198 3,5

35 ZK BIAŁYSTOK 291 3,3

36

ZK BIAŁA

PODLASKA

280 3,1

37 ZK BARCZEWO 846 3,5

668

Lp.

Pytanie nr 2

Razem

Orzeczenia, w których

1 ZK KŁODZKO

Liczba orzeczeń 151 108 43

Liczba osób 140 101 41

2 ZK KLUCZBORK

Liczba orzeczeń 229 202 27

Liczba osób 181 161 25

3 ZK IŁAWA

Liczba orzeczeń 195 163 32

Liczba osób 162 142 29

4 ZK HERBY

Liczba orzeczeń 77 65 12

Liczba osób 67 57 12

5 ZK 1 GRUDZIĄDZ

Liczba orzeczeń 27 21 6

Liczba osób 26 20 6

6 ZK 2 GRUDZIĄDZ

Liczba orzeczeń 275 225 50

Liczba osób 238 200 46

7

ZK GORZÓW

WIELKOPOLSKI

Liczba orzeczeń 667 589 78

Liczba osób 548 486 74

8 ZK GOLENIÓW

Liczba orzeczeń 70 58 12

Liczba osób 63 53 12

9 ZK GĘBARZEWO

Liczba orzeczeń 209 177 32

Liczba osób 175 149 29

10

ZK CZERWONY

BÓR

Liczba orzeczeń 244 233 11

Liczba osób 189 178 11

11 ZK CZARNE

Liczba orzeczeń 36 35 1

Liczba osób 27 26 1

12 ZK CIESZYN

Liczba orzeczeń 347 307 40

Liczba osób 294 263 40

13 ZK CHEŁM

Liczba orzeczeń 292 255 37

Liczba osób 247 213 37

14

ZK BYDGOSZCZ -

FORDON

Liczba orzeczeń 165 139 26

Liczba osób 130 108 24

15 ZK BRZEG

Liczba orzeczeń 155 148 7

Liczba osób 125 120 7

16 ZK BRANIEWO

Liczba orzeczeń 54 40 14

Liczba osób 49 37 13

17

ZK BIAŁA

PODLASKA

Liczba orzeczeń 247 212 35

Liczba osób 223 192 34

18 ZK BARCZEWO

Liczba orzeczeń 51 41 10

Liczba osób 41 34 8

669

P

y

t

a

n

i

L

p

.

Z

a

k

K

o

s

z

t r

y w N

o

w

e

j

H

u

c

i

e

6 1

2

5 4

5

2

,

0

0

1

0

5

2

0

O

d 2

0

1

0 r

o

u t

r

m

i

n

p

r

c

i o

k

.

1

2

0

0

g

o

d

z

o

r

z

ą

c c

h

o

d

n

i

i i p

r

z

y

d

r

e r

o

w

y

, u

s

u

w

a

j

ą

c n

i

e

l

e

g

r

a

f

ﬁ

t

.

O

d

2

0

0

3

r

o

k

u

t

r

P

o

m

o

c

y

Ł

y

s

z

k

o

w

i

a

, n

7 s

k

a

z

a

n

, w

y

k

o

n

c p

r

a

c

e r

,

p

o

r

z

ą

.

2

Z

a

k

ł

K

o

z

g

ł

o

w

a

c

h

1 1

5

7 4

1

3

,

0

0

8

6

2

0

8

W

s

p

ó

ł

p

a n

a p

o

d

e 1

9 u

m

ó

w

.

O

s

a

d

z

e

i w

y

k

o

e n

a r

z

e

r

z

d

s

, s

z

k

ó

ł

z

p

i

t

a

a i s

t

o

w

a

r

.

P

r

z

e

d

e w

a

t

r

u

i s

ą

d

o p

r

a

c o

g

ó

l

n

obu

d

o

w

l

a

n

h (

m

a

l

o

w

a

, s

z

p

a

c

h

l

o

w

a

n

i

d

.

) o

r

a

z d

o p

r

a

c

p

o

r

z

ą

d

d

b

a

ł

o

ś

ć o z

i

e

l

e

ń

, p

o

r

z

ą

, p

r

a

t

d

.

)

3

Z

a

k

ł

a

s

z

a

l

i

e

7 9

7

1 1

0

9

,

0

0

5

2

8

8

S

k

a

z

a

z A

r

c

h

i

w

a

ń

s

t

w

, z

a

t

r

u

d

r

ó

w

n

i

t

o

w

a

r

u „

B

a

n

k Ż

y

w

n

o

ś

c

”

, w

y

k

o

n

w

s

t

a

s

z

a

e D

o

m

u M

i

ł

o

s

i

, D

o

m P

o

F

u

n

d

a

ji n

a R

z

e

c

ób z Z

a

bu

r

z

e

n

i

i P

s

y

c

h

i

m

i „

N

o

w

e Ż

y

c

i

e

”

, G

m

i

n

y

a K

o

s

z

a

n (

p

r

z

y

c

z

j

ą s

ę d

o o

c

h

r

o

, a

k

c

j

e s

p

r

z

ą

t

ś

w

a

, o

d

ś

n

i

e z

i

m

ą m

i

a

s

t

a

, s

p

r

z

ą

e c

m

, s

o

r

t

o

w

a

d

d

, T

o

w

a

r

z

, S

c

h

r

o

n

b

e

z

h z

w

e

r

z

4

Z

a

k

ł

a

r

o

w

i

e

1

8 1

8

2 2

5

3

,

72

1

4

6

3

0

S

k

a

z

a

w K

o

r

o

n

e i U

r

z

ę

d

u

s

z

c

u

, N

a

d

l

e

a R

ó

ż

a

n

n

a

.

5

Z

a

k

ł

ł

o

d

z

k

u

2 6

8

7 1

5

2

,

0

0

8

0

7

5

S

k

a

z

a

M

i

e

j

s

ł

o

d

z

o

, S

u

d

e

c

k

i O

d

d

z

i

a

ł S

t

r

a

ż

m

.

Z

i

em

i K

ł

o

d

z

k

i

e

j

,

Z

a

k

ł

a

, D

o

m P

o

o

d

z

a

m

k

u

, S

z

k

o

r 6

, G

m

i

n

a W

i

e

j

s

, D

o

m D

z

, D

o

m M

a

ł

e

g

o D

z

i

e

c

k

P

a

r

a

ﬁ

K

o

ś

c

i

–

K

a

t

o

l

i

p

w

.

ś

w

.

W

a

w

r

z

y

ń

c

a

M

ę

c

z

e

n

n

i

k

a

S

t

a

r

y W

a

l

i

s

z

ó

w

, P

M

i

k

o

ł

a

w J

a

s

z

ow

e

j G

ó

r

n

e

j

, K

l

a

s

z

t

o

r M

n

i

s

z

e

k K

l

a

r

y

s

e

k o

d W

i

e

c

z

y

s

j A

d

o

r

a

c

ji

w K

ł

o

d

z

.

6

Z

a

k

ł

a

l

u

c

z

b

u

6

3

7 4

9

3

,

5

1

4

4

6

0

S

k

a

z

a

c

y n

a r

z

e

y

n

u

a K

l

u

c

z

b

k (

s

p

r

z

ą

e p

a

u

, t

e

r

e

n

o

k

ó

ł

z

a

l

e

w

u

)

.

P

o

n

a

d

y

k

o

n

e M

i

e

j

s

k

o – M

K

S K

l

u

c

z

b

k o

r

a

z n

e

c

o

w

a

r

H

o

s

p

i

c

Z

i

em

i K

l

u

c

z

b

s

k

i

j Ś

w

.

O

j

c

a P

i

o

”

.

670

7

Z

a

k

ł

a

a

m

i

ń

s

u

1 4

1

7 6

5

3

,

0

6

1

9

3

1

9

3

-

8

Z

a

k

ł

a

l

i

s

3 9

4

0 2

0

4

,

0

0

7

3

4

8

W

s

p

ó

ł

n

s

t

i z

e

w

n

ę

t

i o

d

b

y

w

a s

i

ę n

d

e 6 u

m

ó

w

.

S

k

a

z

a

n

r

g

a

n

z d

l

a n

i

e

e

m

a

g

w p

r

a

c

a

c

h g

o

s

c

h k

o

ś

c

i

o

m i z

w

i

ą

m w

y

z

n

a

n

m (

s

p

r

z

ą

z

b

y

t

k

y

c

h c

m

e

n

t

a

y i i

n

n

y

c

h t

e

w k

o

ś

c

i

e

)

, a

k

c

j

a

c

h s

p

r

ą

t

.

A

k

t

u

a

l

e r

e

a

t p

o

r

o

z

u

a

r

t

o

m

i

ę

M

i

a

s

t

em K

a

l

i

s

z

, a Z

a

k

ł

a

em K

a

r

n

y

m w K

a

l

i

s

u d

o

t

y

c

z

m o

r

g

a

n

i

i p

r

z

e

p

a e

w

e

n

t

y

h a

k

c

ji r

a

t

o

w

n

, o

g

r

a

n

a

i l

i

k

w

i

d

ji s

k

u

t

k

ó

w e

w

e

n

t

u

j s

y

t

ji k

r

y

z

y

s

o

w

e

j m

o

g

ą

c

e

j ob

j

ą

ć s

w

y

m

z

a

s

i

ę

g

i

em m

i

a

s

t

o

.

O

d w

i

e

l

u l

t r

e

g

u

l

i

e p

r

a

u

o

m

u p

o

m

o

c

j i s

c

h

r

o

u d

l

a z

w

i

z w i

n

n

y

c

r

z

ę

d

a

c

h

.

9

Z

a

k

ł

w J

a

s

t

r

z

u

-

Z

d

r

o

j

u

3 79

7 2

9

0

,

7

1

1

9

5

9

9

S

k

a

z

a

z

a

k

ł

a

u l

e

c

z

n

i

o

-

o

p

i

e

k

u

a

r

s

z

t

u t

e

r

a

p

i

, D

o

m

u N

a

u

k

i

i R

e

h

a

b

, D

o

m

u P

, t

u

t

e

j

s

e

j p

a

r

a

ﬁ

i

i

C

a

r

i

t

a

.

1

0

Z

a

k

a

ś

l

e

3 8

9

4 5

79

,

0

0

6

3

2

6

S

k

a

z

a

z M

O

S

I

R w J

a

ś

l

e

, U

r

z

ę

,

K

o

m

e

n

y P

o

w

i

a

j P

o

l

i

ji

z

p

i

t

a S

p

e

c

j

a

a

ś

l

e

, D

o

m

u

w

o

n

i

c

z

u

, D

o

m

j d

l

w I

w

o

n

i

.

1

1

Z

a

k

ł

a

w

i

e

3 2

0

5 0

5

3

,

2

4

2

6

5

8

6

-

1

2

Z

a

k

ł

w H

r

u

b

i

e

i

1

1 9

8

6 8

6

9

,

0

0

3

1

3

6

S

k

a

z

a

r

z

ą

d

P

o

w

i

a

t

u w H

r

u

b

i

, Z

e

s

p

ó

l n

r 1

, M

i

e

j

s

e P

r

z

e

d

s

r 5

,

O

ś

r

o

d

, U

r

z

i

r

c

z

u

, M

i

e

j

s

a S

ł

u

D

r

o

g

o

w

a

, U

r

z

ą

r

u

b

i

l

a

c

ó

w

e

S

z

k

o

c

, P

a

r

a

ﬁ

P

r

a

w

o

s

ł

a

,

P

a

r

a

.

1

3

Z

a

k

e

rb

a

c

h

1 8

0

2 5

2

7

,

9

1

1

1

1

6

2

S

k

a

z

z j

e

d

n

o

a

m

o

r

z

o n

l

a

c

h

o

w

n

a

, U

r

z

ę

d

y H

e

rb

y

,

U

r

z

ę

d

y P

a

n

k

i

, U

r

z

ę

d

y K

o

c

h

a

n

, Z

e

s

p

o

E

k

o

n

o

m

i

z

ę

s

t

o

i

e

.

P

o

n

i s

ą z

a

t

r

u

d

i d

o p

r

a

c

z i

n

s

t

y

ji p

o

ż

y

: P

a

r

a

ﬁ

a

H

e

rb

y

,

D

o

m

P

o

l

a

c

h

o

, D

o

m P

o

u

r

o

w

i

e

.

1

4

Z

a

k

y N

r 1

w G

r

u

d

z

i

u

2

0 4

77 6

4

3

,

9

2

1

4

5

1

0

5

S

k

a

z

a

z ”

C

a

r

i

t

a

”

, h

o

s

p

i

c

D

o

m

u P

u

d

z

, g

r

u

d

z

i

ą

k

i

c

h p

l

c

ó

w

-

o

ś

w

i

a

t

, L

a

s

ó

w P

a

ń

s

t

.

1

5

r 2

w G

r

u

d

1 9

8

0 4

77

,

5

2

77

4

4

S

k

a

z

a

ł w G

r

u

d

z

D

o

m

, c

m

e

n

t

a

a k

o

m

u

n

g

, m

i

e

j

s

k

l

u

bu

s

p

o

r

t

o

, K

o

m

e

n

r

u

d

z

.

1

6

Z

a

w G

r

ą

d

a

c

h W

o

n

i

e

c

k

u

6

1

9 3

0

4

,

0

0

6

6

4

8

S

k

a

z

a

a r

z

e

m

i

n W

i

z

n

a

, R

u

t

k

i

, J

e

d

w

a

b

,

Z

a

w

a

d

y - p

r

z

y p

r

r

z

ą

em m

i

e

j

s

a

m

i

ę

c

(

n

p

.

c

m

e

n

t

a

a ż

y

d

o

w

e

d

w

a

em

)

, r

em

o

n

t

em s

z

k

ó

e

d

s

a

m

o

r

z i

n

h ob

i

e

k

t

ó

w u

ż

y

t

e

c

i p

u

.

W

y

k

o

n

h g

m

i

n

.

Z

a

t

r

u

d

e

s

k

a

h p

y n

i

o

d

p

y

h p

r

a

a

c

r

o

e

k

o

e

s

p

r

z

ą

em i s

a

d

z

e

n

em l

a

s

u w N

a

d

l

e

ś

i

e K

n

y

s

z

y

.

671

1

7

Z

a

k

ł

o

d

k

ow

i

e

1 2

3

2 0

0

0

,

0

0

3

3

2

2

S

k

a

z

a

: w

S

p

e

c

j

a

m O

ś

r

o

d

u S

z

k

o

l

n

o W

y

c

h

o

w

m w G

r

o

d

k

o

w

i

e o

r

a

l

e

S

z

k

ó

ł R

o

l

n

i

c

r

o

d

k

, O

ś

r

o

d

u K

u

l

t

u

e

k

r

e

, Z

e

s

p

o

l

w S

k

o

r

o

s

z

y

c

a

c

h

, U

z

i

e M

i

e

j

,

1

8

Z

a

k

ł

a

a

rb

a

l

i

n

i

e

5

6 4

0

1 6

8

8

,

7

6

1

3

2

1

1

2

S

k

a

z

a

i

a

s

t

ę

c

z

y

c

, g

m

i

n

y

D

a

s

z

y

n

a

, Ł

ó

d

z

k

o Z

a

k

ł

a

d

s

ł

u

g K

.

1

9

Z

a

k

o

r

z

ow

i

e W

l

k

p

.

1

5 2

4

9 8

7

4

,

72

1

8

8

1

6

7

S

k

a

z

a

o

d

e

e s

z

k

ó

ł

,

l

a

c

ó

p

i

e

k

u

.

W o

k

r

e

m o

d

ś

n

i

e

ą i u

s

u

w

a

j

ą s

k

u

t

k

i

n

a

w

ł

n

i

c o

r

a

z k

l

ę

s

k ż

y

w

i

o

ł

o

w

y

c

h

y

k

o

n

e o c

h

a

r

a

p

r

o

e

k

o

a r

z

e

c

a

r

k

u N

a

r

o

d

o

o „

U

j

ś

c

i

e W

a

r

t

y

” i O

P

P „

G

A

J

A

”

.

2

0

Z

a

k

l

e

n

i

o

i

e

1

0 3

1

2 1

9

2

,

9

7

1

7

3

7

5

S

k

a

z

a S

p

o

r

t

i R

e

k

r

e

, G

o

l

e

n

i

s

e

o D

o

m

u K

u

l

t

u

y (

b

r

a

l

i o

n

i m

.

i

n

.

.

u

d

z

i

a

p

r

z

y

g

o

h d

o W

i

e

l

i

j O

r

k

i

e

s

t

r

y Ś

w

i

ą

t

e

c

j P

m

o

c

y

, „

J

a

r

m

a

r

u

G

o

l

e

n

i

”

, p

r

z

y p

a t

e a

m

ﬁ

t

e

a

t

r

u

,

p

r

z

y

o

r

„

H

a

n

z

y M

u

z

y

c

z

”

, „

F

e

s

t

y

n

u T

r

z

e

ź

w

o

”

, o

r

g

a

n

ji g

m

i

n

n

y

c

ż

n

e

k

o

r

a

z i

n

m

p

r

e

z p

l

e

n

e

r

y

c

h

)

.

P

o

z

a t

y

m w

y

k

o

n

u

z

e

c

z p

a G

o

l

e

n

i

2

1

Z

a

k

ł

u

b

c

z

y

c

a

c

h

3

2

0 0

0

0

,

2

3

2

2

S

k

a

p

, g

i

m

n

a

z

, s

z

k

ó

ł ś

r

e

d

n

i

, Z

H

P

.

2

2

Z

a

k

o

g

o

w

i

e

1

5

8 8

4

7

,

0

0

1

1

5

6

8

J

e

d

n

o

s

e o

s

a

d

z

o

h z j

e

d

n

o

a p

o

d

s

e 9 u

m

ó

w o

r

a

z n

a p

o

d

s

e 5 u

m

ó

w

k

i

e

r

u

j

e o

s

a

d

z

a

c n

z

e

c

Ł

ą

c

z

n

i

e l

c

k

a

l

i r

o

k

u z

a

t

r

u

d

e s

a

c

y

l

u

j

e

n

a p

o

z

e o

k

o

ł

o 8

5 s

k

a

z

a

, g

ł

ó

w

n

i

k

u

e p

e o

r

a

z s

p

r

a

w

u

d o

s

ob

a

m

i

n

i

e

p

e

.

2

3

Z

a

k

ę

b

a

r

z

e

w

i

1

4 3

1

0 5

3

7

,

0

0

1

4

0

7

4

W

s

p

ó

ł

p

2 u

m

ó

w

.

O

i r

em

o

n

t

u

j

ą k

o

j

c

e d

l

a b

e

z

U

R

B

I

S

)

, s

p

r

z

ą

ą l

a

s

y

i

p

ob

o

c

z

a

d

r

ó

g

n

a

t

e

r

e

G

n

i

e

z

n

a

.

R

em

o

n

t

u

j

p

o

m

i

e

s

c

ji

S

a

n

e

p

i

d

u

w G

n

i

e

ź

n

.

W

y

k

o

n

e z

w

i

ą

z

t

r

z

y

em t

e

ó

h n

o

j

e

w

ó

o S

z

p

i

t

a

a d

l

a N

e

r

w

o

w

o i P

s

y

c

h

i

e

C

h

o

r

y

c

h „

D

z

i

e

k

a

k

a

”

, p

r

a

c

r

y

m

a

s

o

w

s

k

i

m W

y

ż

s

z

y

m

S

em

i

n

a

r

i

u

m D

u

c

h

o

w

n

.

W U

M

i

G w T

r

z

em

e

s

z

n

i

e s

k

a

s

e

g

r

e

g

ji ś

m

i

e

c

i

, r

em

o

n

c

i

e h

a

l

i s

p

o

r

t

o

j o

r

z p

o

i

u

r

o

w

y

c

.

U

M

G

n

i

e

z

n

o - s

a

d

z

e

n

ś

l

i

z

d

ob

n

y

c

h n

k

w

e

r

a

c

h

, p

o

l

e

w

a

n

i

e k

w

i

a

t

ó

w

p

r

a

r

k

h i

t

d

.

W Z

e

s

p

o

l

ł P

W

i

t

k

o

w

e o

s

a

d

z

e

i p

r

z

e

z

em r

o

k

u p

r

z

g

o

l

i t

e

r

e

n

o

r

a

d

m

a

l

o

w

a

l

i ł

a

w

k

i i w

y

b

r

a

e p

o

m

i

e

.

„

C

a

r

i

t

a

”

- s

k

a

z

a

n

h w d

o

m

u s

a

m

o

t

j m

a

t

k

i

.

U

G

N

i

e

c

h

a

n

o - o

s

a

d

z

e

p

r

z

ą

t

ą s

k

w

e

r

y i u

l

i

c

e

, a t

a

k

e r

o

w

y m

e

l

i

o

r

2

4

Z

a

k

d

a

ń

-

P

r

z

e

r

ó

b

c

e

1

2 9

3

7 8

2

6

,

0

0

1

79

5

8

S

k

a

z

a

z 4

3 i

n

s

t

y

t

z

e

w

n

ę

t

h w f

o

r

m

i

e n

i

e

, n

a

ji

s

t

o

i

c

h t

o

:

S

c

h

r

o

n

z

w

i

, Z

a

r

z

ą

i

e

l

e

n

i M

i

e

j

s

k

g

r

ó

d Z

o

o

l

o

g

i

c

y w G

d

a

ń

s

R

e

g

i

o

, H

o

s

, P

a

r

k K

r

a

j

ob

r

,

G

d

a

ń

i Z

a

r

z

ą

d N

i

e

r

u

c

h

o

m

u

n

672

2

5

Z

a

k

ł

w D

u

b

l

i

n

a

c

h

1

7

1 9

9

9

,

5

1

7

5

3

6

P

r

a

c

e w s

o

r

t

o

w

n

i o

d

p

a

d

ó

w k

o

m

u

a

z w s

c

h

r

o

n

2

6

Z

a

k

ł

ę

b

i

c

y

1 8

2

7 3

6

4

,

0

0

1

5

2

5

1

S

k

a

6 m

i

e

j

s

c

c

h

j

e

d

o

r

g

a

n

r

r

o

w

a

d

c

h

a

r

y

t

a

t

y

w

n

ą

.

P

r

a

c

o

d

a

y z

a

t

r

y n

a

j

w

i

ę

ą l

i

c

z

b

ę s

k

a

z

o

:

T

o

w

a

r

z

o P

o

m

o

c

y i

m

.

Ś

w

.

B

r

a

t

a K

o

ł

o w D

ę

b

i

c

, M

ł

o

d

z

U

c

z

n

i

o

s

k

i K

l

u

b S

p

o

r

t

o

y w P

u

s

t

y

n

i o

r

a

z M

i

ę

d

z

y

y K

l

u

b S

p

.

2

7

Z

a

k

w C

z

e

r

w

o

m B

o

r

z

e

2

4 7

6

9 79

6

,

0

0

1

3

4

1

1

3

S

k

a

R

o

d

z

i

y C

a

r

i

t

a

s D

i

e

c

e

z

ji Ł

o

m

ż

y

ń

s

k

i

e

j w Z

a

m

b

r

, U

r

z

Z

a

m

b

r

ó

w - p

r

z

y p

k

o

l

i

c

.

U

c

z

e

s

ą w a

k

c

j

a

c

h o c

h

a

r

a

e c

h

a

r

y

t

m p

r

z

o

c

m

e

n

t

a

o

m

ż

y

, p

r

z

y s

a

z

e

n

u l

a

s

u n

a t

e

r

e

N

a

d

l

e

ś

e Ł

o

m

ż

a

, n

a r

z

e

c

c

h

r

o

n

w Ł

o

m

ż

y

, u

c

z

e

s

ji „

2

8

Z

a

k

s

k

u

8

8

1 2

4

6

,

2

5

3

0

1

3

S

k

a

z

w C

z

e

r

, Ś

r

o

d

o

w

e

g

o D

o

m

u P

o

9

Z

a

k

ł

a

r

em

1

6 5

4

0 2

4

5

,

0

0

1

0

9

2

7

6

S

k

a

z

a

m

a

h z

t

r

o w

y

r

z

y

r

e

a

j

e

k

: „

D

z

i

e

d

z

o i k

u

l

t

a m

a

ł

y

c

h o

j

c

z

y

z

n w p

o

w

i

e

c

e

c

z

ł

u

c

h

o

m

, „

K

r

a

i

n

a C

z

y

s

t

y

c

h J

e

z

i

o

r i R

z

e

k „ o

r

a

z „

E

s

t

e

t

y

z

a

i m

o

d

e

r

s

i R

z

e

c

z

e

n

c

a

”

.

3

0

Z

a

k

i

e

s

z

y

n

7 2

5

0 0

0

4

3

3

2

S

k

a

z

a

o - w

y

k

o

n

u

ę p

r

z

y o

c

z

y

s

z

u m

i

a

s

t

, ob

s

ł

u

d

z

e

ob

i

e

k

t

ó

w s

o

r

t

o

, p

o

r

z

ą

u s

z

p

i

t

a

a o

r

a

z w D

o

m

u

S

p

o

k

o

j

j S

t

a

r

o

ś

c

i

.

3

1

Z

a

k

h

e

ł

m

i

e

1 3

0

4 2

8

4

,

0

0

1

8

6

4

6

S

k

a

z

a

a C

h

e

ł

m

, Z

a

k

ł

a

-

L

e

c

z

n

i

, P

u

b

l

i

y W

o

j

e

w

ó

i S

z

p

i

t

a

, P

a

r

a

ﬁ

N

a

d

bu

ż

a

ń

s

k

i

O

d

d

z

, P

r

o

k

u

r

a O

k

r

ę

g

o

a w L

u

b

l

i

n

i

e O

ś

r

o

d

e

k Z

a

m

i

e

j

s

w C

h

e

.

3

2

Z

a

k

w B

y

d

g

o

s

-

F

o

r

d

o

n

i

e

1

1 1

0

9 7

4

7

,

8

8

1

77

2

6

S

k

a

z

z b

y

d

g

o

s

k

c

h s

z

k

ó

h

o

s

p

i

, s

z

p

i

t

i

, U

r

z

ę

y

d

g

o

, N

a

d

l

e

w Ż

o

ł

ę

d

o

w

i

e

.

3

3

Z

a

r

z

e

g

u

3 7

3

7 0

2

0

,

0

0

4

3

4

O

s

a

d

z

e

ą n

i

e

o

d

e w B

r

z

e

s

k

m C

e

n

t

r

u

Z

a

k

ł

z

i

e O

p

i

e

k

i L

e

c

z

n

i

j (

p

r

z

e

b

y

ą t

u o

s

ob

y w p

o

d

e

s

m w

i

e

k

)

,

U

r

z

ę

w

B

r

z

e

g

,

g

d

z

i

w

y

o

, n

a m

i

e

j

k

m s

t

a

d

i

o

i

e o

r

a

z w p

l

a

c

ó

3

4

Z

a

k

a

n

i

e

w

8

4

3 2

3

3

,

0

0

4

8

2

1

S

k

a

z

a

o – bu

d

o

w

l

a

e w bu

d

y

n

k

a

c

h s

z

k

p

w i s

z

k

ó

n

a

d

g

i

e B

r

a

n

i

e

a

i F

r

o

m

b

o

a

, w

y

k

o

n

e t

e

r

e

n

w n

a

l

e

ż

ą

n

a

j

d

u

ę w z

a

r

z

ą

i

e S

t

a

r

o

s

r

a

n

i

,

d

b

a

j

ą o z

i

m

o

w

e u

t

r

z

y

m

h

o

n

, p

a

r

k

i

n

ó

w i p

o

d

j

a

z

ó

w

z

n

a

j

d

u

ę p

r

z

d bu

d

y

n

k

a

m

i u

ż

y

t

e

p

.

.

s

z

p

i

t

a

,

p

i

e

l

ę

g

u

j

ą i k

o

n

s

e

r

ą ob

i

e

k

t

y s

p

o

r

t

e M

i

e

j

s

w B

r

a

n

.

673

3

5

Z

a

k

ł

i

a

ł

1 7

1

4 5

0

3

,

0

0

5

8

9

6

S

k

a

z

l

k

u

d

u l

o

k

a

l

n

h j

e

e

g

i

o

n

i

e t

j

.

s

z

k

o

ł

y

, p

r

z

e

d

, o

d

d

z

i

a

y s

z

p

i

t

a

o

ś

r

o

i s

p

o

r

t

u i r

e

k

r

e

a

ji g

ł

ó

w

n

i

z

l

e r

ó

w

n

i

ż z

w

i

ą

z

a

m

o

c

r

z

y ob

s

ł

u

d

z

e i

m

p

r

e

z

s

p

o

r

t

o

p

.

w

y

ś

c

i

g

ó

w k

o

l

a

r

s

k

i

c

.

U

c

z

o s

k

a

z

a

k

c

j

a

o c

h

a

r

a

w c

m

e

n

t

a

ż

y

d

o

w

s

, W

i

e

l

o

f

u

e

j P

l

a

c

ó

w

i O

p

i

e

k

u

W

y

c

h

j w

B

i

a

ł

y

, s

p

r

z

ą

u l

a

s

u w r

a

m

a

c

j

ę

ć k

ó

ł

k

a e

k

o

l

o

, a

k

c

ji

„

S

3

6

Z

a

k

e

j P

o

d

l

a

s

j

4 2

6

3 2

6

8

,

0

0

5

2

6

6

S

k

a

z

W

K

o

m

u

n

a

i

k B

i

a

ł

a P

o

d

l

a

s

a

, P

o

l

s

k

e T

o

w

a

r

z

o S

t

w

a

r

d

n

R

o

z

s

i

a

n

o o

.

B

i

a

ł

a P

, G

m

i

n

a M

i

a

ł

a P

, M

i

a

s

t

o

T

e

r

e

s

p

o

l

, S

p

o

ł

e

c

a I

n

i

c

j

a

t

a (

m

i

n

.

o

r

g

a

n

i

e k

o

m

b

a

t

a

n

c

k

i

e

,

N

a

d

l

e

o B

i

a

ł

a P

a B

i

a

ł

a o

r

a

z Z

a

k

ł

a

)

.

3

7

Z

a

k

a

r

c

z

e

w

i

e

2 2

3

7 4

0

4

,

8

7

1

2

0

9

0

P

r

a

c

e p

r

y u

s

ó

w g

r

a

d

ob

i

c

i

a w g

m

i

n

i

e B

i

s

z

t

y

n

e

k

.

674

Odpowiedź

sekretarza stanu

w Ministerstwie Sprawiedliwości

Zakładu Karnego Koziegłowy oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (8969)

Patrz odpowiedź na interpelację nr 8968, str. 665.

Odpowiedź

sekretarza stanu

w Ministerstwie Sprawiedliwości

Zakładu Karnego Koszalin oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (8970)

Zakładu Karnego Koronowo oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (8971)

Zakładu Karnego Kłodzko oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (8972)

Zakładu Karnego Kluczbork oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (8973)

Zakładu Karnego Kamińsk oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (8974)

Zakładu Karnego Kalisz oraz sytuacji polskiego

systemu penitencjarnego (8975)

oraz sytuacji polskiego systemu penitencjarnego

(8976)

Zakładu Karnego Jasło oraz sytuacji polskiego

systemu penitencjarnego (8977)

Zakładu Karnego Iława oraz sytuacji polskiego

systemu penitencjarnego (8978)

675

Odpowiedź

sekretarza stanu

w Ministerstwie Sprawiedliwości

Zakładu Karnego Hrubieszów oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (8979)

Zakładu Karnego Herby oraz sytuacji polskiego

systemu penitencjarnego (8980)

Zakładu Karnego Grudziądz nr 2 oraz sytuacji

Zakładu Karnego Grądy-Woniecko oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (8983)

Zakładu Karnego Garbalin oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (8984)

Zakładu Karnego Gorzów Wielkopolski

oraz sytuacji polskiego systemu penitencjarnego

(8985)

Zakładu Karnego Goleniów oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (8986)

Zakładu Karnego Głubczyce oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (8987)

Zakładu Karnego Głogów oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (8988)

676

Odpowiedź

sekretarza stanu

w Ministerstwie Sprawiedliwości

Zakładu Karnego Gębarzewo oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (8989)

oraz sytuacji polskiego systemu penitencjarnego

(8990)

Zakładu Karnego Dębica oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (8991)

Zakładu Karnego Czerwony Bór oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (8992)

Zakładu Karnego Czersk oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (8993)

Zakładu Karnego Czarne oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (8994)

Zakładu Karnego Cieszyn oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (8995)

Zakładu Karnego Chełm oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (8996)

oraz sytuacji polskiego systemu penitencjarnego

(8997)

Zakładu Karnego Brzeg oraz sytuacji polskiego

systemu penitencjarnego (8998)

677

Odpowiedź

sekretarza stanu

w Ministerstwie Sprawiedliwości

Zakładu Karnego Braniewo oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (8999)

Zakładu Karnego Białystok oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (9000)

Zakładu Karnego Biała Podlaska oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (9001)

Zakładu Karnego Barczewo oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (9002)

Aresztu Śledczego Świdnica oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (9003)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pi-

678

której celem jest stworzenie właściwych warunków

Lp Jednostka

1 AŚ ŚWIDNICA 289 3,7

2 AŚ ŚWINOUJŚCIE 51 3,7

3

AŚ TARNOWSKIE

GÓRY

412 3,3

4 AŚ TORUŃ 147 3,6

5 AŚ WAŁBRZYCH 109 3,8

679

6

AŚ WARSZAWA

-BIAŁOŁĘKA

1545 3,5

7

AŚ WARSZAWA -

GROCHÓW

717 3,3

8

AŚ

WARSZAWA-MOKO-

TÓW

881 3,8

9

AŚ WARSZAWA -

SŁUŻEWIEC

1148 3,4

10 AŚ WEJHEROWO 417 3,5

11 AŚ WROCŁAW 831 3,8

12 AŚ ZABRZE 272 3,6

13 AŚ ZIELONA GÓRA 304 3,6

14 AŚ ZŁOTÓW 128 3,6

15

AŚ ŚRODA

WIELKOPOLSKA

90 3,7

16 AŚ ŚREM 149 3,4

17 AŚ SZCZYTNO 153 3,4

18 AŚ SZCZECIN 594 4,0

19 AŚ SZAMOTUŁY 180 3,5

20 AŚ SUWAŁKI 676 3,5

21

AŚ STAROGARD

GDAŃSKI

358 3,4

22 AŚ SOSNOWIEC 327 3,5

23 AŚ SŁUPSK 672 3,4

24 AŚ SANOK 135 3,6

25 AŚ RADOM 1087 3,4

26 AŚ PRUDNIK 113 3,2

27 AŚ POZNAŃ 1016 3,6

28 AŚ PŁOŃSK 115 3,6

29

AŚ PIOTRKÓW

TRYBUNALSKI

777 3,9

30

AŚ OSTRÓW

WIELKOPOLSKI

242 3,4

Lp.

Jednostka

Pytanie nr 2

Razem

1 AŚ ŚWIDNICA

Liczba orzeczeń 202 172 30

Liczba osób 173 148 28

2 AŚ ŚWINOUJŚCIE

Liczba orzeczeń 99 87 12

Liczba osób 90 81 11

3 AŚ TARNOWSKIE GÓRY

Liczba orzeczeń 554 461 93

Liczba osób 467 392 88

4 AŚ TORUŃ

Liczba orzeczeń 255 232 23

Liczba osób 222 203 23

5 AŚ WAŁBRZYCH

Liczba orzeczeń 189 157 32

Liczba osób 171 140 32

6 AŚ WARSZAWA-BIAŁOŁĘKA

Liczba orzeczeń 13 13 0

Liczba osób 13 13 0

7 AŚ WARSZAWA - GROCHÓW

Liczba orzeczeń 902 753 149

Liczba osób 803 676 145

8 AŚ WARSZAWA-MOKOTÓW

Liczba orzeczeń 865 711 154

Liczba osób 776 646 150

9 AŚ WARSZAWA - SŁUŻEWIEC

Liczba orzeczeń 780 614 166

Liczba osób 710 562 161

10 AŚ WEJHEROWO

Liczba orzeczeń 562 502 60

Liczba osób 485 430 60

11 AŚ WROCŁAW

Liczba orzeczeń 1 474 1330 144

Liczba osób 1 229 1117 140

12 AŚ ZABRZE

Liczba orzeczeń 756 669 87

Liczba osób 605 540 82

13 AŚ ZIELONA GÓRA

Liczba orzeczeń 470 449 21

Liczba osób 364 349 19

14 AŚ ZŁOTÓW

Liczba orzeczeń 148 131 17

Liczba osób 131 118 16

680

15 AŚ ŚRODA WIELKOPOLSKA

Liczba orzeczeń 133 111 22

Liczba osób 119 99 22

16 AŚ ŚREM

Liczba orzeczeń 317 291 26

Liczba osób 275 252 25

17 AŚ SZCZYTNO

Liczba orzeczeń 115 103 12

Liczba osób 96 86 10

18 AŚ SZCZECIN

Liczba orzeczeń 747 600 147

Liczba osób 637 515 138

19 AŚ SZAMOTUŁY

Liczba orzeczeń 370 333 37

Liczba osób 292 259 36

20 AŚ SUWAŁKI

Liczba orzeczeń 286 223 63

Liczba osób 247 201 51

21 AŚ STAROGARD GDAŃSKI

Liczba orzeczeń 216 201 15

Liczba osób 184 171 15

22 AŚ SOSNOWIEC

Liczba orzeczeń 658 567 91

Liczba osób 530 456 85

23 AŚ SŁUPSK

Liczba orzeczeń 325 307 18

Liczba osób 275 260 18

24 AŚ SANOK

Liczba orzeczeń 353 327 26

Liczba osób 266 246 23

25 AŚ RADOM

Liczba orzeczeń 783 685 98

Liczba osób 631 551 92

26 AŚ PRUDNIK

Liczba orzeczeń 371 361 10

Liczba osób 246 238 8

27 AŚ POZNAŃ

Liczba orzeczeń 1 241 1121 120

Liczba osób 1 062 961 117

28 AŚ PŁOŃSK

Liczba orzeczeń 206 162 44

Liczba osób 168 131 43

29

AŚ PIOTRKÓW

TRYBUNALSKI

Liczba orzeczeń 643 533 110

Liczba osób 559 462 107

30 AŚ OSTRÓW WIELKOPOLSKI

Liczba orzeczeń 873 762 111

Liczba osób 745 651 106

681

P

y

t

a

n

i

A

r

e

s

z

t Ś

l

e

dc

z

y

K

o

s

z

A

r

e

s

z

w Ś

w

i

d

n

i

c

y

2 4

8

6 3

9

6

,

0

0

3

5

1

3

A

r

e

s

z

y n

a m

o

c

y ob

o

w

i

ą

z

j u

m

o

w

y z P

o

l

s

k

m K

o

m

i

t

e

em

P

o

m

o

c

j - Z

a

r

z

ą

d M

i

o

-

G

m

i

n

n

y w Ś

w

i

d

n

y s

k

i

e

r

o

ł d

o p

r

a

c

i

e

o

d

p

h o

s

a

d

, k

t

y

k

o

l

i p

r

a

c

e o

g

ó

l

n

obu

e o

r

a

z

p

A

r

e

s

z

n

ou

j

ś

c

i

u

2

1

6 5

3

8

,

3

8

1

5

6

S

k

e

d

n

o

c

h a

d

m

i

n

i

P

o

l

i

c

j

, w

o

j

s

k

o

,

w j

e

d

n

h s

a

m

o

r

z

s

z

k

o

ł

y

, b

i

b

l

i

o

, d

o

m

y k

u

l

t

u

)

o

k

r

e

s

o

o b

i

o

r

ą u

d

z

i

a

k

c

j

a

h z

w

i

em m

i

a

s

a c

z

y t

e

ż

o

d

ś

n

i

e

em

.

3

A

r

e

s

z

w T

a

r

h G

ó

r

a

c

h

1 1

4

0 9

5

9

,

4

2

5

1

3

2

S

k

a

z

i s

ą z

a

i n

i

o

e p

r

z

a c

m

e

n

t

a

ż

y

d

o

w

s

, w d

o

m

a

c

h p

o

m

, p

r

c

u

y

T

a

r

n

o

w

e G

ó

r

y

, w s

z

p

i

t

a

u p

o

w

i

a

m o

z w H

o

s

p

i

c

m K

r

ó

l

o

w

e

P

o

k

o

j

u w T

a

r

n

o

.

4

A

r

e

s

z

o

r

u

n

i

u

1

6

6 6

3

3

,

9

4

1

4

8

S

k

a

z

u

b

A

r

e

s

z

w W

a

ł

b

r

z

u

1 6

4

1 4

4

7

,

0

0

6

1

3

O

s

a

d

z

e

i

o

d

w W

a

ł

b

u z

w

i

ą

z

a

c

z

y

s

z

em d

r

ó

g

, c

w o

r

a

ob

o

c

z

y

,

6

A

r

e

s

z

r

e -

B

i

a

ł

o

3

0 1

3

6 8

4

6

,

0

0

1

3

3

1

1

8

S

k

a

z

a

z F

u

n

d

a

ji „

S

ł

a

w

e

k

”

, Z

Z

O

Z „

C

a

r

i

t

,

F

u

n

d

ji A

k

a

d

em

i

i P

i

ł

k

a

r

j L

e

g

i

i

, M

i

a

s

t

a

t

o

ł

o W

a

r

s

z

a

a r

e

p

r

.

p

r

z

e

z O

S

i

R W

-

w

a Ż

o

l

i

b

o

r

z

, F

u

n

d

a

P

o

m

o

c

P

o

t

r

z

e

bu

j

ą

c

y

m

”

, P

a

r

a

ﬁ

O

b

j

a

w

i

P

ń

s

k

O

g

r

o

d

u

Z

o

o

l

o

g

, K

a

m

p

i

n

o

s

k

i

e

g

o P

a

r

k

u N

, S

ą

d

u R

y d

l

a m

.

s

t

.

W

-

w

a

, F

u

n

d

e

d

a

g

o

u

m

, S

t

o

J

o

n

i i P

r

z

y

j

o

l

s

k

, U

r

z

ę

d

a Z

ą

b

k

i

.

7

A

r

e

s

z

G

r

o

c

h

o

i

8 2

2

3 6

9

8

,

6

9

72

3

8

S

k

a

z

z Z

a

k

ł

a

G

o

s

p

a N

i

e

r

u

c

i w D

z

i

e

l

n

y W

a

w

e

r m

.

s

t

.

W

a

r

s

z

a

y

,

M

a

z

o

w

h z s

i

e

d

z

t

w

o

c

k

u

,

O

ś

r

o

d

z

i

e

l

y Ż

o

l

i

b

o

p

bu

, D

o

m

u P

a D

z

i

Z

g

r

o

m

a

d

a S

i

ó

s

t

r F

r

a

n

c

i

e

k R

o

d

z

i

n

y M

a

r

y

i w W

a

r

s

z

8

A

r

e

s

z

e –

M

o

k

o

t

o

w

i

e

3 6

1

9 3

7

0

,

2

2

1

0

1

1

S

k

a

z

a

o

ł

y

p

o

d

s

t

.

9

A

r

e

s

z

S

ł

u

ż

e

w

c

u

1 1

4

5 7

3

2

,

0

0

1

0

8

3

5

S

k

a

z

a

z K

o

m

e

n

d

S

t

o

ł

e

c

l

i

ji z s

i

e

d

z

a

r

s

z

e p

r

z

y u

l

.

N

o

w

o

l

i

p

i

e

, G

i

m

n

3

, D

o

m

u P

j I

z

d

e

b

n

o K

o

ś

c

i

e

, D

o

m R

e

h

a

b

i

O

p

i

e

k

u

y K

a

t

o

l

i

o S

t

o

w

a

a N

i

e

p

e

ł

h A

r

c

h

i

d

ji

W

a

r

s

z

a

i

l

a

n

ó

w

k

u

, D

o

m P

o

j K

a

t

o

l

i

w B

r

w

i

n

o

w

i

e

, N

a

d

w

i

ś

l

e

d

d

z

i

a

u S

t

r

a

ż

a

r

s

z

C

e

n

t

r

m A

l

z

h

e

i

m

a w W

a

r

s

, Z

e

u Z

a

k

ł

a

d

C

a

r

i

t

a

s A

r

c

h

i

d

a

r

682

1

0

A

r

e

s

z

e

j

h

e

r

o

w

i

e

1

5 9

3

6 1

4

3

,

0

0

9

2

3

5

S

k

a

z

w

i

ą

z

k

H

a

r

c

e

r

, b

a

z

y „

C

e

d

r

o

n

” w W

e

j

h

e

, S

a

r

o

e

j

h

e

, M

u

z

e

u

m P

i

ś

m

i

e

u

z

y

k

i

P

o

m

o

r

s

o

-

K

a

s

z

u

b

s

k

i

e

j

, Z

e

s

p

o

ł n

r 3 w W

e

j

h

e

1

A

r

e

s

z

e W

r

c

2 3

9

6 8

4

0

,

0

0

7

0

5

1

A

r

e

s

z

y w 2

0

1

d

p

i

s

ł u

m

o

w

ę o z

a

t

r

u

u n

i

e

o

d

p

m

z R

e

g

i

o

m Z

a

r

z

ą

em G

o

s

p

o

d

e W

r

o

c

.

1

2

A

r

e

s

z

w Z

a

b

1 6

4

0 8

79

,

9

4

3

9

1

7

-

1

3

A

r

e

s

i

e

l

o

n

j G

ó

r

z

e

4 1

2

3 8

7

8

,

0

0

5

7

4

8

O

s

a

d

z

e

a

c

i

e

j

s

, M

u

z

e

u

E

t

n

o

g

r

a

ﬁ

c

o

S

t

r

a

,

T

e

a

t

r

u

i

m

.

L

e

o

n

a

K

r

u

c

z

k

, K

l

u

bu S

p

o G

w

a

r

d

i

, S

z

k

o

ł

r 7

o

r

a

z Z

e

ł A

k

a

d

em

i

c

k

i

c

h

.

1

4

A

r

e

s

z

ł

o

t

o

w

i

e

7 79

0 5

9

0

,

0

0

1

0

1

1

N

a t

e

r

e

n

u z

ł

o

t

o

w

s

k

i

o s

k

a

ą s

z

e

r

e

g r

o

d

z

a

j

w p

r

a

c

g

o

s

p

o

d

h n

y Z

ł

o

t

o

w

s

1

5

A

r

e

s

z

r

o

d

z

i

e W

l

k

p

5 6

7

0 0

4

8

,

0

0

1

4

1

4

O

s

a

d

z

P

o

w

i

a

o U

r

z

u P

r

a

c

y

, Z

e

s

p

o

u O

p

i

e

k

.

1

6

A

r

e

s

z

em

i

e

1

3

2 3

3

3

,

0

0

4

6

3

3

S

k

a

z

i p

r

z

y r

em

c

i

e K

o

m

e

n

d

r

em

i

e

,

p

o

m

a

g

o

z

bu

d

o

w

i

e S

z

k

o

ł

y K

a

t

o

l

r

em

i

e

, r

em

o

n

t

u

l

a

s

l

e

k

c

y

j

e w L

i

c

e

u

y

m w Ś

r

em

i

e

, w

y

k

o

n

P

S P

s

a

r

s

k

i

e

, r

em

o

y l

e

k

c

y

j

e

s

p

o

l

E

r

em

i

e

.

1

7

A

r

e

s

z

w S

z

c

y

t

n

i

e

2

1

3 8

77

,

0

0

3

3

6

-

1

8

A

r

e

s

z

1

0 5

1

7 8

8

7

,

2

1

8

4

3

1

S

k

em

o

n

t

o

1

9

A

r

e

s

z

a

m

o

3 0

6

1 3

9

1

,

0

0

5

2

2

3

O

s

a

d

z

0

1

2 r

o

u z

a

ą n

a r

z

e

ów a

d

m

i

n

i

r

z

y p

e

l

e c

h

a

r

y

e n

a r

z

z t

a

k

i

c

n

s

t

j

a

k

: M

i

a

s

t

m

i

n

a S

a

m

o

t

y

, Z

a

k

ł

a

S

z

a

m

o

, S

z

a

m

o

t

l

s

k

i

e

, P

r

z

e

d

r 5 w

S

z

a

m

o

, M

u

z

e

u

m Z

a

m

k

u G

ó

r

k

ó

w w S

z

a

m

o

l

a

c

ó

w

k B

u

r

s

a i S

z

k

o

l

n

e S

c

h

r

o

M

ł

o

d

z

i

, O

ś

r

o

z

, Z

a

k

ł

a

K

o

m

u

n

a

h Z

a

s

ob

ó

w L

o

k

a

l

o

w

y

c

h

, Z

e

s

r 2 w S

z

a

m

o

e

u E

k

o

n

o

m

A

d

m

i

n

o S

z

k

ó

z

a

m

o

c

h

r

o

-

s

k

o d

l

t - P

r

z

y

t

u

s

k

o u W

a

n

d

y w P

r

z

y

b

o

r

ó

w

k

u

, Z

e

s

p

o

O

p

i

e

k

u

h „

S

y

c

h

em

” w S

z

a

m

o

g

r

o

m

a

r U

r

s

z

u

l

n

e

k S

.

J

.

K

.

w O

t

o

r

o

w

i

, D

u Z

a

k

o

n

n

e

g

o Z

g

r

o

m

a

z

a

m

o

, P

a

r

M

a

t

k

i

B

s

k

i

e

P

c

i

e

s

w

.

S

t

a

n

i

s

a B

i

s

k

u

p

a w S

z

a

m

o

t

o

w

a

C

h

a

r

y

t

a

o P

o

o

c w S

z

a

m

o

.

683

2

0

A

r

e

s

z

u

w

a

ł

2

2 3

4

2 9

0

6

,

0

0

7

3

5

7

S

k

a

z

a

z

e

c

z n

a r

z

e

j „

K

A

L

I

N

A

” i H

o

s

p

i

c

m w S

u

w

a

ł

.

Z

a

t

r

u

t

a

k

ż

y p

o

k

a

l

n

r

a

c

a

c

.

i

n

.

n

a r

z

e

c

r

z

ą

d

D

r

ó

g P

o

a

r

z

ą

g i Z

, O

ś

r

o

d

P

r

z

e

d

e G

o

s

p

o

d

, k

i

l

k

u s

z

k

ó

, n

a

r

z

e

t

o

w

a

A

k

t

y

w

n

i t

a

k s

a

m

” - p

r

z

y r

em

e p

o

m

i

D

o

m

u D

z

u O

s

ób N

i

e

h I

n

t

e

l

e

.

2

1

A

r

e

s

z

t

a

o

g

a

r

d

e G

d

.

7 8

4

3 0

8

2

,

0

0

5

9

2

9

S

k

a

z

i w

y

k

a r

o u n

/

w p

o

d

m

i

o

: - P

r

z

e

d

s

o U

s

ł

u

g

K

t

a

r

k

o

m

” w S

t

a

r

o

, S

t

r

a

ż M

i

e

j

s

k

c

z

e

w

i

e

,

K

o

m

e

n

a

ń

s

t

, K

o

m

e

n

, Z

e

s

ó

ł E

, Z

a

e

l

i

o

r

h W

o

j

e

w

ó

a P

o

m

r

d

a

ń

s

- o

d

d

z

i

a

ł t

e

r

e

n

o

w

y

w T

c

z

e

w

, D

o

m P

o

p

ę

g

a

w

s

k

u

, D

o

o

k

o

c

i

n

i

.

2

2

A

r

e

s

z

o

s

n

o

1 7

8

5 6

6

5

,

0

0

4

6

2

8

S

k

a

z

z M

i

m

.

J

a

n

a K

i

e

p

u

r

y w S

o

s

n

o

, G

m

i

n

y Ż

y

d

o

w

s

k

a

t

o

w

c

m

e

n

, w p

r

z

e

d

u n

r 5

5 w S

o

s

n

o

, w U

r

z

ę

d

z

S

o

s

n

o

u p

r

z

y o

d

u c

h

o

d

n

i

w i s

p

r

z

ą

u t

e

m

u

2

3

A

r

s

z

t Ś

l

e

ł

u

p

s

2

4 0

8

6 8

6

8

,

0

0

1

1

7

1

5

0

S

k

a

z

a

a

g

a

y

m r

o

k

u p

o

m

a

g

a

y o

r

ji f

e

s

t

y

-

n

u i

n

t

e

g

r

y

j

o d

l

a d

z

i

i

e

p

e

.

W

ą r

ó

w

a

c

e

p

.

Z

a

j

m

o

w

a

l

i s

i

ę u

t

z

y

m

em t

e

i

e

k

t

a

c

h s

p

o

r

t

o

.

S

p

r

z

ą

t

l

i p

l

a

ż

ę w U

s

t

c

e

.

2

4

A

r

e

s

z

a

n

o

k

8

3

8 8

2

6

,

0

0

9

1

0

O

s

a

d

z

e

w

i

a

S

a

n

o

c

k

i

e

g

p

e

c

j

a

o O

ś

r

z

k

o

l

n

g

o w S

a

n

o

k

2

5

A

r

e

s

z

w R

a

d

o

m

i

u

1 8

1

2 6

0

8

,

0

0

8

5

6

1

J

e

d

n

o

s

a z

a

w

a

r

ł

a p

o

r

o

z

u

i

e

o

d

m z

a

t

r

u

u s

k

a

z 2

0 i

n

s

t

y

t

: s

z

k

o

ł

y

, D

o

m P

S

c

h

r

o

a B

e

z

, H

o

s

p

i

, K

o

m

e

n

a

ń

s

t

, S

ą

d R

e

j

o

n

o

,

B

a

n

k Ż

y

2

6

A

r

e

s

z

w P

r

u

d

n

i

k

u

1 4

8

1 0

4

8

,

0

6

1

5

3

0

G

r

u

p

a s

r

e

s

z

t

u Ś

l

e

dc

z

e

g

o w P

r

u

d

n

u o

d k

i

l

k

u l

a

t j

e

s

t s

t

a

l

e

z

a

t

r

u

a p

r

y p

r

i

e

o

h (

r

em

o

n

t

o

r

z

ą

d

) n

a

r

z

e

c

h G

m

i

n

i

e P

r

u

d

n

i

k o

r

a

z

S

t

a

r

o

u P

o

w

i

a

em

u w P

r

u

d

n

.

W

ś

r

ó

d n

i

h j

e

s

t s

z

p

i

t

a

k

a

r

d

i

o

y i

m

.

ś

w

.

E

l

ż

b

i

e

y w B

i

a

ł

e

.

S

ą t

o p

r

a

c

e m

a

l

a

r

s

e

, m

u

r

a

r

s

k

i

e

o

r

a

z i

a

l

t

o

r

s

k

.

P

n

o s

k

a

z

a

N

a

d

l

e

ś

a P

r

u

d

n

i

, Z

e

s

p

o

ł O

g

ó

l

n

o

c

h n

r 1

w P

r

u

d

, O

ś

r

, Z

a

r

z

ą

B

u

d

y

n

k

ó

w K

o

m

u

n

a

r

u

d

n

w P

r

u

d

r

a

z K

l

a

s

z

t

u Z

a

k

o

n

u B

r

a

c

i M

n

i

e

j

s

h w P

r

684

2

7

A

r

e

s

z

o

z

n

a

5 6

4

8 5

2

4

,

0

0

2

2

2

1

3

5

S

k

a

z

y s

p

r

z

ą

t

z

n

a

(

p

a

r

k

i

, s

k

w

e

r

y w c

e

n

t

r

u

m m

i

a

s

t

a

, t

e

r

e

n

y r

e

k

r

e

a

p

o

r

t

)

, p

r

a

c

a

c

e u

r

z

ę

d

ó

w

, s

z

k

i n

a

t

e

r

a P

o

z

n

n

k

o

l

h g

m

i

n

, u

s

u

w

a

ą ś

m

i

e

c

i z l

a

s

ó

w n

a

t

e

r

n w

o

k

ó

ł m

i

a

s

t

, s

e

g

r

e

u

j

ą o

d

p

a

d

y k

o

m

u

n

a

w

y

s

y

p

i

u ś

m

i

e

c

i

2

8

A

r

e

s

z

ł

o

ń

s

k

u

5

77 2

5

0

,

0

0

1

1

1

J

e

d

n

o

a u

m

o

w

y w s

p

r

a

w

k

a

y p

r

a o

k

r

e

2

.

0

1

.

2

0

.

- 3

1

.

1

2

.

2

0

1

, z M

i

e

j

s

C

e

m S

p

o

r

t

, S

a

m

o

d

m P

u

b

l

i

c

m Z

a

k

ł

a

d

em O

p

i

e

k

i

, W

i

e

l

o

ą P

l

a

c

ó

w

ą O

p

i

e

k

u

o W

y

c

h

o

ą

, W

ó

j

t

em

G

m

i

n

y P

ń

s

k

.

O

s

a

d

z

z d

r

ob

n

e p

.

O

s

a

d

z

e S

t

r

z

e

l

n

i

c

y S

p

o

r

t

o

j w S

z

e

r

m

i

n

k

u

.

P

o

d

p

i

s

o r

ó

w

n

ż u

m

o

w

ę z

K

o

m

e

n

ą M

i

e

j

s

ą S

t

r

a

ż

j m s

t

.

W

a

r

y n

a o

k

r

e

8

.

2

0

1

2

r

1

0

.

0

8

.

2

0

r

a

z 2

8

.

0

8

.

2

0

1

.

0

9

.

2

0

.

S

k

i

e

r

o

w

o d

o p

r

a

c

o

s

a

d

z

d

y

n

u

n

a

l

e

ż

ą

m d

o K

M

P S

P W

-

w

a w m

i

e

j

s

i T

a

r

c

z

y

n

y p

o

w

i

a

t D

z

i

a

ł

d

o

w

o

.

J

e

d

n

o

s

r

z

y

ł

ą

a s

ę r

ó

ż d

o a

k

c

ji „

s

p

r

z

ą

t

” n

a r

z

e

c

ł

o

ń

s

u o

r

a

z W

ó

j

t

a G

y P

2

9

A

r

e

s

z

i

o

t

r

k

o

w

i

e T

r

y

b

.

6

5 2

3

2 0

0

0

4

9

5

1

S

k

a

z

w P

i

o

t

, W

o

l

b

o

r

z

u

, U

r

z

ę

d

o

s

z

c

z

c

y

, s

c

h

r

o

e

s

p

o

ł R

C

K

U w W

o

l

b

o

r

.

3

0

A

r

e

s

z

w O

s

t

r

o

w

e

W

i

e

l

k

p

o

l

s

k

i

1 0

6

4 1

6

2

,

0

0

3

6

2

0

S

k

a

z

a

m

i

n

y O

s

t

r

ó

w

W

l

k

p

.

, S

c

h

r

o

, s

z

k

ó

h l

i

c

e

ó

w

i g

i

m

n

a

m o

r

a

z M

i

e

j

k

ł

a

d

u z

i

e

l

e

n

.

685

Odpowiedź

sekretarza stanu

w Ministerstwie Sprawiedliwości

Aresztu Śledczego Świnoujście oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (9004)

Patrz odpowiedź na interpelację nr 9003, str. 677.

Odpowiedź

sekretarza stanu

w Ministerstwie Sprawiedliwości

Aresztu Śledczego Tarnowskie Góry

oraz sytuacji polskiego systemu penitencjarnego

(9005)

Aresztu Śledczego Toruń oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (9006)

Aresztu Śledczego Wałbrzych oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (9007)

oraz sytuacji polskiego systemu penitencjarnego

(9008)

oraz sytuacji polskiego systemu penitencjarnego

(9009)

oraz sytuacji polskiego systemu penitencjarnego

(9010)

oraz sytuacji polskiego systemu penitencjarnego

(9011)

Aresztu Śledczego Wejherowo oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (9012)

Aresztu Śledczego Wrocław oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (9013)

686

Odpowiedź

sekretarza stanu

w Ministerstwie Sprawiedliwości

Aresztu Śledczego Zabrze oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (9014)

Aresztu Śledczego Zielona Góra oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (9015)

Aresztu Śledczego Złotów oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (9016)

Aresztu Śledczego Środa Wielkopolska oraz

sytuacji polskiego systemu penitencjarnego

(9017)

Aresztu Śledczego Śrem oraz sytuacji polskiego

systemu penitencjarnego (9018)

Aresztu Śledczego Szczytno oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (9019)

Aresztu Śledczego Szczecin oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (9020)

Aresztu Śledczego Szamotuły oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (9021)

Aresztu Śledczego Suwałki oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (9022)

Starogard Gdański oraz sytuacji polskiego

systemu penitencjarnego (9023)

687

Odpowiedź

sekretarza stanu

w Ministerstwie Sprawiedliwości

Aresztu Śledczego Sosnowiec oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (9024)

Aresztu Śledczego Słupsk oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (9025)

Aresztu Śledczego Sanok oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (9026)

Aresztu Śledczego Radom oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (9027)

Aresztu Śledczego Prudnik oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (9028)

Aresztu Śledczego Poznań oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (9029)

Aresztu Śledczego Płońsk oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (9030)

Aresztu Śledczego Piotrków Trybunalski

oraz sytuacji polskiego systemu penitencjarnego

(9031)

Patrz odpowiedź na interpe lację nr 9003, str. 677.

Odpowiedź

Aresztu Śledczego Ostrów Wielkopolski

oraz sytuacji polskiego systemu penitencjarnego

(9032)

Aresztu Śledczego Ostróda oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (9033)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pi-

688

689

której celem jest stworzenie właściwych warunków

Lp Jednostka

1 AŚ OSTRÓDA 68 3,9

2 AŚ OSTROŁĘKA 748 3,2

3 AŚ OPOLE 332 3,5

4 AŚ OLSZTYN 518 3,4

5 AŚ NOWA SÓL 109 3,4

6 AŚ NISKO 291 3,3

7 AŚ MYSŁOWICE 394 3,5

8

AŚ

MIĘDZYRZECZ

393 3,4

9 AŚ ŁÓDŹ 1086 3,6

10 AŚ LUBSKO 191 3,3

11 AŚ LUBLIN 1010 3,6

12 AŚ LUBAŃ 148 3,7

13 AŚ LESZNO 58 3,5

14 AŚ BARTOSZYCE 142 3,5

15 AŚ BIAŁYSTOK 657 3,6

16

AŚ

BIELSKO-BIAŁA

228 3,7

17 AŚ BYDGOSZCZ 677 3,7

18 AŚ BYTOM 319 4,5

19 AŚ CHEŁMNO 70 3,2

20 AŚ CHOJNICE 122 3,9

21 AŚ CHOSZCZNO 226 3,5

22

AŚ

CZĘSTOCHOWA

338 3,4

23 AŚ DZIAŁDOWO 87 3,8

24

AŚ

DZIERŻONIÓW

328 3,4

25 AŚ ELBLĄG 280 3,5

26 AŚ GDAŃSK 1017 3,9

27 AŚ GIŻYCKO 109 3,6

28 AŚ GLIWICE 389 3,4

29 AŚ HAJNÓWKA 222 3,3

30 AŚ GRÓJEC 261 3,3

31

AŚ

INOWROCŁAW

398 3,2

32

AŚ JELENIA

GÓRA

317 3,3

33

AŚ KAMIEŃ

POMORSKI

190 3,3

34 AŚ KATOWICE 390 3,6

35

AŚ

KĘDZIERZYN-

-KOŹLE

120 3,4

36 AŚ KIELCE 1027 3,6

37 AŚ KOSZALIN 898 3,3

38 AŚ KRAKÓW 603 4,0

39

AŚ KRAKÓW -

PODGÓRZE

203 3,2

40

AŚ

KRASNYSTAW

264 3,5

690

Jednostka

Pytanie nr 2

Razem

AŚ OSTRÓDA

Liczba orzeczeń 64 58 6

Liczba osób 54 48 6

AŚ OSTROŁĘKA

Liczba orzeczeń 287 249 38

Liczba osób 253 217 38

AŚ OPOLE

Liczba orzeczeń 482 415 67

Liczba osób 353 311 55

AŚ OLSZTYN

Liczba orzeczeń 219 190 29

Liczba osób 178 154 29

AŚ NOWA SÓL

Liczba orzeczeń 233 212 21

Liczba osób 185 169 20

AŚ NISKO

Liczba orzeczeń 80 78 2

Liczba osób 67 65 2

AŚ MYSŁOWICE

Liczba orzeczeń 482 432 50

Liczba osób 421 377 50

AŚ MIĘDZYRZECZ

Liczba orzeczeń 283 221 62

Liczba osób 241 193 54

AŚ ŁÓDŹ

Liczba orzeczeń 1 794 1571 223

Liczba osób 1 527 1336 216

AŚ LUBSKO

Liczba orzeczeń 181 154 27

Liczba osób 139 118 24

AŚ LUBLIN

Liczba orzeczeń 1 058 914 144

Liczba osób 947 823 136

AŚ LUBAŃ

Liczba orzeczeń 364 324 40

Liczba osób 310 278 39

AŚ LESZNO

Liczba orzeczeń 274 243 31

Liczba osób 245 218 30

AŚ BARTOSZYCE

Liczba orzeczeń 179 166 13

Liczba osób 149 140 12

AŚ BIAŁYSTOK

Liczba orzeczeń 627 508 119

Liczba osób 532 433 113

AŚ BIELSKO-BIAŁA

Liczba orzeczeń 725 664 61

Liczba osób 601 556 60

AŚ BYDGOSZCZ

Liczba orzeczeń 911 735 176

Liczba osób 679 534 159

AŚ BYTOM

Liczba orzeczeń 165 144 21

Liczba osób 154 133 21

AŚ CHEŁMNO

Liczba orzeczeń 259 241 18

Liczba osób 189 178 17

AŚ CHOJNICE

Liczba orzeczeń 309 280 29

Liczba osób 260 236 29

AŚ CHOSZCZNO

Liczba orzeczeń 44 33 11

Liczba osób 42 32 10

AŚ CZĘSTOCHOWA

Liczba orzeczeń 709 622 87

Liczba osób 632 556 84

AŚ DZIAŁDOWO

Liczba orzeczeń 169 140 29

Liczba osób 136 112 27

AŚ DZIERŻONIÓW

Liczba orzeczeń 73 66 7

Liczba osób 60 53 7

AŚ ELBLĄG

Liczba orzeczeń 231 164 67

Liczba osób 195 143 64

AŚ GDAŃSK

Liczba orzeczeń 970 879 91

Liczba osób 827 750 88

691

AŚ GIŻYCKO

Liczba orzeczeń 224 205 19

Liczba osób 192 179 18

AŚ GLIWICE

Liczba orzeczeń 667 647 20

Liczba osób 566 551 19

AŚ HAJNÓWKA

Liczba orzeczeń 200 142 58

Liczba osób 168 121 54

AŚ GRÓJEC

Liczba orzeczeń 165 155 10

Liczba osób 143 136 8

AŚ INOWROCŁAW

Liczba orzeczeń 283 254 29

Liczba osób 220 192 29

AŚ JELENIA GÓRA

Liczba orzeczeń 395 335 60

Liczba osób 300 255 57

AŚ KAMIEŃ

POMORSKI

Liczba orzeczeń 85 81 4

Liczba osób 74 70 4

AŚ KATOWICE

Liczba orzeczeń 755 666 89

Liczba osób 684 605 87

AŚ KĘDZIERZYN

-KOŹLE

Liczba orzeczeń 277 226 51

Liczba osób 193 157 47

AŚ KIELCE

Liczba orzeczeń 1 326 1214 112

Liczba osób 1 092 999 108

AŚ KOSZALIN

Liczba orzeczeń 891 825 66

Liczba osób 696 648 61

AŚ KRAKÓW

Liczba orzeczeń 1 782 1419 363

Liczba osób 1 391 1093 337

AŚ KRASNYSTAW

Liczba orzeczeń 53 47 6

Liczba osób 45 39 6

692

L

p

.

A

r

e

P

y

t

a

n

i w

o

j

e

w

ó

d

i

e

8

4

8 5

1

8

,

0

0

1

1

3

-

2

A

r

e

s

z

ł

e

5

4 9

8

0 6

4

2

,

0

0

1

3

1

8

0

Z

a

t

r

u

d

i

e s

k

a

z

a

n T

r

o

s

z

y

n

,

O

l

s

z

e

w

o

-

B

o

r

k

i

, R

z

e

k

u

ń - p

r

z

y p

a

ś

c

u

t

r

z

y

m

em d

r

g g

m

i

n

n

y

, p

y r

em

h n

p

.

s

z

k

ó

ł

.

Z

a

t

r

u

h c

h

a

r

y

t

h n

p

o

m

u P

o

w O

s

t

r

o

.

3

A

r

e

s

p

o

l

1 6

1

5 9

2

9

,

0

0

3

4

4

8

S

k

a

z

e w

y

k

k

ł

a

d

y p

r

o

w

a

y p

r

z Z

g

r

o

m

a

i

ó

s

t

r

P

i

e

l

ę

g

n

i

a

r

e

k w

g I

I

I R

e

g

u

ł

y Ś

w

.

F

r

a

n

c

i

, U

r

z

ą

a

r

s

z

a

s

.

4

A

r

e

s

l

s

z

t

y

i

e

2 4

9

9 3

4

0

,

2

5

1

6

4

1

2

4

W r

a

m

a

c

h u

m

o

w

y z U

r

z

ę

d

a s

k

a

z

a

r

i

d

o

w

i

k s

p

o

r

t

o

: F

e

s

t

y

n s

p

o

r

t

o -

i

n

t

e

g

r

y W

a

r

m

i

ń

g

o S

e

j

m

i

k

u O

s

ób

N

i

, P

u

c

h

a

r P

o

l

s

k

o

t

o

c

r

o

s

s

i

e

, M

i

ę

d

z

y

M

i

s

t

r

a P

, O

g

ó

l

n

o

a A

k

c

j

a S

p

r

z

ą

t

5

A

r

e

s

w N

o

w

e

j S

o

l

i

2 0

8

1 5

6

4

,

0

0

1

3

9

S

k

a

z

a

u

b

l

i

e n

z

e

j

s

k

o

y

m

a

s

t

e

c

u

.

6

A

r

e

s

z

i

s

k

u

1 3

7

0 0

0

0

,

0

79

3

8

O

s

a

d

z

o

n

ob

i

e

y z A

r

e

s

z

i

s

k

u b

i

o

r

ą u

o

g

r

e

e

k

o

l

, c

z

y

m p

r

z

y

c

z

o r

a

t

o

w

a

o

.

B

r

a

ł

y

r

ó

w

n

i

e

d

z

i

a

ji c

h

a

r

y

t

z

y

i

a l

a

l

e

k n

a r

z

e

c

z E

l

i

z

y

B

a

n

i

c

k

i

e

.

7

A

r

e

s

w M

y

s

ł

o

2 8

1

0 0

0

0

,

0

5

8

2

4

S

k

a

z

n

i n

m

e

s

ń bu

d

y

n

k

ó

a

m

o o

r

8

A

r

e

s

i

ę

d

z

y

u

2

1 8

1

1 4

5

6

,

2

2

3

3

2

4

S

k

a

z

.

O

b

e

c

n

w

y

k

a n

p

.

M

u

z

e

u

m R

e

g

i

o

n

i t

e

r

e

n

a

r

k

u p

r

z

y

l

e

g

ł

e

g

o d

o n

i

e

g

o

, p

r

e n

m

ów p

o

m

o

c

y

z s

z

p

i

t

a

, w

y

k

o

n

e r

9

A

r

e

s

o

d

z

i

1 9

8

2 1

1

6

,

6

7

1

3

0

4

5

S

k

a

z

a

G

a

j

u

s

z o

r

a

z n

g

o

t

o

w

a O

p

i

e

k

u

o n

r 1 w Ł

o

d

z

i w

y

k

o

n

g

ó

l

obu

1

0

A

r

e

s

u

b

s

k

u

9 5

4

2 0

3

1

,

0

0

5

5

3

6

O

s

a

d

z

o

i w

y

k

o

a

d

k

o

w

a

d

m

i

n

r

em

o

n

t

y w

: s

z

k

o

ł

a

, U

M w G

u

b

i

n

i

e

, S

t

r

a

ż

y

u

b

i

n

, b

i

b

l

i

i w L

u

b

s

k

, m

i

e

s

z

k

ń s

o

c

j

a

w G

u

b

i

n

, p

r

c

h

u

b

i

n

, m

e

l

i

o

a r

z

e

k

i w G

u

b

i

o

r

z

u

b

i

n

e i

t

p

.

)

.

693

1

1

A

r

e

s

w L

u

b

1

8 1

2

8 5

9

4

,

0

0

2

2

5

4

1

S

k

a

z

o

m

o

c

: D

o

m

ó

w

P

, S

z

p

i

t

, S

z

k

ó

ł

, S

c

h

r

o

.

1

2

A

r

e

a

n

i

u

3 0

0

0 5

1

3

,

0

0

2

3

9

S

k

a

z

o

w

i

a

t

m C

e

n

t

r

m P

o

m

o

c

R

o

d

z

i

u

b

a

n

u o

r

a

z n

a t

e

r

e

y O

l

s

z

y

n

a p

r

z

u

s

w p

o

w

o

d

.

1

3

A

r

e

s

e

s

z

n

i

2

4

5 1

6

0

,

0

0

1

3

9

a

r

a

ﬁ

i

Ś

w

M

i

k

o

ł

a

,

n

a

t

e

K

r

z

y

ż

a

w

L

e

s

z

n

-

p

o

m

a

g

a

s

t

o

ł

ó

w

c

e

p

r

z

y

w

y

d

a

w

a

u p

o

s

i

ł

k

ó

w d

l

a o

s

ób b

e

z

d

o

m

h i o

s

ób b

ę

d

ą

c

y

r

u

d

n

e

s

y

t

ji m

a

t

e

r

i

.

1

4

A

r

e

w B

a

r

t

o

s

a

6

2

9 3

0

3

,

2

6

3

5

5

O

s

a

d

z

e

y u

s

i

e

j

i w g

m

i

n

i

.

P

r

a

c

u

y r

g

r

a

p

r

o

e

k

o

a B

a

r

t

o

e (

m

.

i

n

.

p

r

z

y

u

s

k ś

m

i

e

c

i

, s

p

r

z

ą

w l

e

ś

n

y

c

h

)

.

1

5

A

r

e

i

a

7 2

5

0 5

6

3

,

0

0

77

3

0

N

i

e w

y

k

r

.

1

6

A

r

e

e

l

s

u – B

i

a

ł

e

j

4 8

9

1 2

5

9

,

4

3

2

9

9

O

s

a

d

z

e

ł

ą

c

z

a

j

ą s

i

k

c

j

e S

p

r

z

ą

t

; W r

a

m

a

c

ó

ł

p

z M

i

e

j

s

m Z

a

em S

z

k

ó

l

s

-

B

i

a

ł

e

j o

s

a

d

z

e

n

i

e

a

c

e (

r

em

o

n

t

) n

a r

z

e

i

e

l

s

k

i

h s

;

G

m

i

n

a B

y

s

t

r

a o

r

a

z R

e

g

i

o

n

i

e z

a

t

r

a o

s

a

d

z

o

c z

w

i

ą

z

a

w

o

d

n

ą (

p

o

r

z

ą

k

o

n

s

e

r

) n

a t

e

r

e

e R

Z

G

W G

l

e o

r

a

z

o

k

o

l

i

c g

m

i

n

y B

y

s

t

r

a

.

1

7

A

r

e

y

d

6 5

2

9 4

9

7

,

0

5

1

4

2

6

6

S

k

a

ó

w

G

m

i

n w

: C

e

k

c

y

n

i

e

, L

u

b

i

e

w

i

e

; s

z

k

ó

ł w

: B

y

d

g

, B

i

a

ł

y

c

h B

ł

o

t

a

c

h

;

D

o

m

u P

o

y

d

g

o

; R

e

g

i

o

n

.

1

8

A

r

e

s

t

o

m

i

u

9

5

7 8

4

7

,

3

8

2

6

3

6

N

i

e w

y

k

9

A

r

e

w C

h

e

n

i

e

2

0

5 9

6

7

,

3

0

2

3

4

S

k

a

z

a

r

a

ﬁ

i

K

o

m

e

n

ą

d

u

R

2

0

A

r

e

s

o

j

n

i

c

a

c

h

4

8 5

6

1

,

0

0

2

0

8

S

k

a

z

a

, S

ą

u R

c

h

r

o

h

o

s

p

i

1

A

r

e

s

z

c

z

n

i

e

7

3

2 6

6

6

,

6

4

6

8

1

2

S

k

a

z

.

W

y

k

o

n

ą l

e

k

k

i

e p

r

a

c

, a t

a

k

s

p

r

z

ą

n m

m

e

n

t

a

.

2

2

A

r

e

z

ę

s

t

1 3

5

7 7

6

1

,

0

0

2

6

P

o

d

p

i

s

e s

ą u

m

o

w

U

r

z

ę

d

a

m

i G

m

i

n

y O

p

a

t

ó

w

, P

o

p

ó

w

, L

i

p

i

e

, U

r

z

ł

obu

c

k

,

K

o

m

e

n

ą P

o

w

i

a

t

ą P

o

l

i

c

ł

obu

c

k

u

, S

c

h

r

o

i

em d

l

a B

e

z

t w C

z

ę

s

t

.

Ł

ą

c

z

e

n

i

t

t 4

0 s

k

a

z

a

n

s

t

.

a

r

t

.

1

2

3

a §

2 K

.

k

w

.

S

k

a

z

,

s

p

r

z

ą

, u

k

ł

a

d

a

j

ą k

o

s

t

k

ę b

r

u

k

o

w

ą

, z

a

j

m

u

j

ą s

i

m

e

l

i

o

r

ą p

ó

l i c

i

e

k

ó

w w

o

d

n

y

c

e o

p

i

e

k

u

j

ę b

e

z

d

o

m

m

i z

w

i

e

r

.

2

3

A

r

e

s

z

w D

z

i

a

ł

d

i

e

2 2

9

9 1

7

5

,

6

9

1

9

8

-

694

2

4

A

r

e

s

e

r

ż

i

o

w

i

e

7 9

2

8 5

5

2

,

0

0

7

5

2

5

J

e

d

n

o

a z r

a

c

ji d

y

s

p

o

n

u

p

ą o

s

a

d

z

o

z O

d

d

z

i

a

u Z

e

w

n

ę

t

r

o P

i

ł

a

w

a

- o

d

d

z

i

y

p

u p

ó

ł

o

t

w

a

r

t

o d

l

m

ł

o

o

c

i

a

n

y

c

h z

w

a

r

ł

a ł

ą

c

z

n

e 1

5 u

m

ó

w z i

n

s

t

y

i p

u

b

l

i

i c

h

a

r

y

t

i

, n

a p

o

d

s

e k

t

ó

r

s

a

e

ą n

a b

i

e

ż

ą

c

o

z

a

t

r

u

i w 1

8 g

r

u

p

a

c

.

P

o

n

i

ż

e

j w

y

k

a

z i

n

s

t

ji w

r

a

z

z z

a

k

r

em p

r

a

c w

y

k

o

n

y

y n

w

.

p

o

d

m

) U

r

z

ą

d

G

z

i

e

r

- p

r

a

c

e p

l

a

ji r

z

e

k

i P

i

ł

a

w

a

, 2

.

) Z

a

r

z

ą

d

z

i

e

r

y

k

a

s

z

a

n

ob

o

c

z

y d

r

ó

g

, w

y

c

i

n

k

i u

d

r

a

ż

n

i

a

n

i

o

ó

w m

, 3

.

) U

r

z

ą

d M

a D

z

i

e

r

ż

ó

w

- s

t

a

ł

e

p

o

r

z

ą

l

i

c

, c

h

o

d

n

l

, m

i

e

j

s

r

k

i

n

y

c

h

.

4

.

)

D

o

m

y D

z

i

e

c

k

r

z

, G

i

m

n

a

, O

ś

r

o

d

i W

y

c

h

o

w

P

o

w

i

a S

t

a

c

j

a S

a

n

i

t

a

r

n

o

- E

p

i

d

em

i

o

l

o

g

i

- p

r

a

c

e r

, p

o

r

z

y i

n

f

r

a

s

e s

p

o

r

t

o

j (

b

o

i

s

k

a

, b

i

e

ż

n

i

e

s

p

o

.

2

5

A

r

e

l

b

l

ą

g

u

7 5

7

6 4

4

4

,

0

0

4

8

3

5

S

k

a

L

e

c

z

e

n

z

i

e

i N

i

e

p

e

ł

h K

o

ń

s

k

i

e Z

d

r

o

w

i

P

o

m

o

c

y H

u

m

a

n

i

e

j i

m

.

Ś

w

.

Ł

a

z

a

r

z

a L

a

z

a

r

u

, H

o

s

p

i

m E

l

b

l

ą

s

e

m

.

d

r A

l

e

k

s

a

y G

a

b

r

y

s

i

a

k

.

2

6

A

r

e

w G

d

a

1

8 1

0

8 2

0

5

,

0

0

1

7

0

5

6

S

k

a

z

a H

o

s

p

i

c

m i

m ś

w

.

W

a

w

a - O

r

g

a

n

i

a P

o

ż

y

t

k

, G

d

a

ń

s

r

, M

u

z

H

i

s

t

o

r

o M

i

a

s

t

, M

H

M

G - T

w

i

e

r

d

a W

i

s

ł

ou

j

ś

c

i

e o

r

a

M

u

z

e

u

e

g

a

r

ó

w W

i

e

ż

o

w

y

c

h

.

2

7

A

r

e

s

G

i

ż

y

c

k

1 1

5

6 8

3

9

,

0

0

1

7

1

5

S

k

a

z

a

a

r

z

ą

d Z

l

e

w

n

i P

o

j

e

z

i

a

M

a

z

u

r

, B

i

e

b

r

z

y i C

z

a

r

n

e

j H

a

ń

c

z

y w G

i

ż

.

2

8

A

r

e

l

i

w

i

2

1 7

8

7

,

9

8

4

9

1

7

O

s

a

d

z

e

l

i

w

i

: H

o

s

p

i

c

a

ﬁ

K

a

t

e

d

r

l

n

e

j

, C

m

e

n

t

a

r

a Ż

y

d

o

w

s

, P

o

l

i

c

ji

z

k

o

ł

2

9

A

r

e

w H

a

j

n

ó

1 7

8

9 8

2

5

,

0

0

2

6

1

0

S

k

a

z

a

a

j

n

ó

, G

m

i

n

y D

b

i

c

z

e C

e

r

k

i

e

n

e

, S

t

a

r

w H

a

j

n

ó

e - p

r

z

y o

r

s

ł

u

d

z

e u

r

o

c

z

y

o

k

o

r

t

e (

n

p

.

Z

a

w

o

d

y P

u

c

h

a

r

u

P

o

l

s

k

o

r

d

i

, M

i

ę

d

z

o F

e

s

t

i

w

u D

n

i M

u

z

y

k

C

e

r

k

i

e

j

)

, u

s

u

w

a

ż

a

r

u (

n

p

.

w S

z

k

o

l

r 2

w H

a

j

n

ó

)

, w s

c

h

r

o

, p

r

z

y p

em P

u

s

z

c

z

y B

i

a

ł

o

w

s

k

i

j i l

o

k

a

l

h c

m

e

.

3

0

A

r

e

r

ó

j

c

u

1

0 0

0

7 7

6

1

,

5

4

4

9

4

2

T

e

r

y

t

o

r

e

d

n

o

, o

r

g

a

r

g

a

n

ą n

i

e

o

s

a

d

e g

o

s

p

, bu

d

o

w

l

a

e i p

o

r

z

ą

3

1

A

r

e

s

z

w I

n

o

w

r

o

1 72

0 9

0

0

,

79

1

1

4

6

2

S

k

a

z

w S

o

l

c

u K

u

j

.

i G

n

i

e

w

k

o

w

i

e

, U

n

o

w

r

u i P

a

k

o

ś

c

i

, Z

a

k

ł

a

u O

p

i

e

k

n

o

w

r

3

2

A

r

e

s

z

w J

e

l

e

n

j G

ó

r

z

9 0

2

0 2

79

,

0

0

4

2

0

A

r

e

s

a p

o

d

s

a

r

t

h z n

/

w

p

o

d

a b

i

e

ż

g

o

d

n

i

a

p

o

t

r

em k

i

e

r

o

w

o

s

a

d

z

o

h

a

r

a

e o

g

ó

l

n

m o

r

a

o

m

.

1

.

M

ł

o

d

z

i

y D

o

m K

u

l

e

l

e

, 2

.

Z

a

k

ł

a

- P

r

z

y

c

h

a M

S

W

i

A w J

e

l

e

n

, 3

.

S

ą

d

R

e

j

y w J

e

.

695

3

3

A

r

e

s

z

w K

a

m

e

n

u P

o

m

o

r

s

1 1

4

5 8

9

8

,

2

3

1

0

8

1

3

S

k

a

z

, r

em

o

n

, o

g

ó

l

n

obu

u

s

u

w

a

e s

k

d

ó

w k

l

ę

s

k

, p

r

a

c

4

A

r

e

s

z

t

o

w

0

4 0

7

1

,

0

0

4

1

2

7

S

k

a

z

z h

o

s

p

i

c

o

r

a

z I

P

N

.

3

5

A

r

e

s

z

ę

d

z

i

e

1

4

0 5

5

8

,

0

0

1

5

1

2

S

k

a

z

K

ę

d

z

i

e

-

K

o

ź

l

e

, S

P Z

O

Z

, R

Z

G

W G

l

, M

O

K K

ę

d

z

i

e

.

3

6

A

r

e

s

z

i

e

l

c

a

h

2

9 8

1

1 4

1

6

5

6

77

O

d 2

0

1

a

g

n

a

ń

s

k

u

, n

a t

e

a ś

w

i

ę

t

o

.

8

0

0 g

o

d

c

p

r

y

r

w i p

o

r

z

ą

u u

l

i

c

.

3

7

A

r

e

s

z

o

s

z

a

2

9 4

1

8 7

6

8

,

0

0

72

1

1

2

S

k

a

i

a

o

g

a

r

d

z

, G

m

i

ł

w

ob

o

r

z

e

, B

i

b

l

i

o

P

u

b

l

i

n

a

d

o b

r

a

l

i u

d

z

i

a

o I

X E

u

r

o

p

e

F

e

s

u F

i

l

m

o

w

g

o „

I

n

t

e

g

r

a T

y i J

a

” o

r

g

a

n

i

o

w

e w

r

z

e

3

8

A

r

e

s

z

r

a

k

8 5

7

6 4

0

6

9

7

2

8

O

d 2

0

1

.

j

e

d

n

o

ś

r

o

d

z

k

o

l

n

d

l

a D

z

w

i

d

h i S

ł

a

b

o

w

i

d

z

ą

c

r

o 3

0

0 g

o

d

e o

ś

r

t

a

c

z

a

j

ą

c

o

ś

r

o

d

e

k p

a

r

k

u

.

O

d 2

0

1

u r

o

z

p

o

c

o w

s

p

ó

ł

ę z M

a

ł

o

p

O

k

r

ę

g

o

m O

d

d

z

i

a

em P

o

l

s

k

i

z

e

r

w

o

g

o K

r

z

y

ż

a

, a w m

i

e

s

i

ą

o

ł

o 3

o

r

t

o

w

z

i

e

ż

3

9

A

Ś w K

r

a

k

o

-

P

o

d

g

ó

r

z

u

1 6

0

9 0

5

1

,

0

0

4

2

2

2

O

d 2

0

0

2 r

.

t

r

w

a w

s

r

a

S

k

a

z

a

a

k

o o

p

i

e

k

e p

e

n

s

j

o

n

a

r

i

o

r

a

z p

r

e p

e (

u

t

r

z

y

e p

a

, d

r

ob

n

e n

p

r

) n

a

t

e

4

0

A

r

e

s

z

s

n

y

m

s

t

a

w

i

e

1 5

6

3 5

8

7

,

0

0

77

6

1

S

k

a

z

z L

a

s

ó

w

P

h N

a

d

l

n

y

, P

r

z

e

d

a G

o

s

p

o

j S

p

.

z o

.

r

a

s

n

, U

r

a

j

s

ł

a

w

i

c

a

c

h

696

Odpowiedź

sekretarza stanu

w Ministerstwie Sprawiedliwości

Aresztu Śledczego Ostrołęka oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (9034)

Patrz odpowiedź na interpelację nr 9033, str. 687.

Odpowiedź

sekretarza stanu

w Ministerstwie Sprawiedliwości

Aresztu Śledczego Opole oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (9035)

Aresztu Śledczego Olsztyn oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (9036)

Aresztu Śledczego Nowa Sól oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (9037)

Aresztu Śledczego Nisko oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (9038)

Aresztu Śledczego Mysłowice oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (9039)

Aresztu Śledczego Międzyrzecz oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (9040)

Aresztu Śledczego Łódź oraz sytuacji polskiego

systemu penitencjarnego (9041)

Aresztu Śledczego Lubsko oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (9042)

Aresztu Śledczego Lublin oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (9043)

697

Odpowiedź

sekretarza stanu

w Ministerstwie Sprawiedliwości

Aresztu Śledczego Lubań oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (9044)

Aresztu Śledczego Leszno oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (9045)

Aresztu Śledczego Bartoszyce oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (9046)

Aresztu Śledczego Białystok oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (9047)

Aresztu Śledczego Bielsko-Biała oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (9048)

Aresztu Śledczego Bydgoszcz oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (9049)

Aresztu Śledczego Chełmno oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (9050)

Aresztu Śledczego Chojnice oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (9051)

Choszczno oraz sytuacji polskiego systemu

penitencjarnego (9052)

Częstochowa oraz sytuacji polskiego systemu

penitencjarnego (9053)

698

Odpowiedź

sekretarza stanu

w Ministerstwie Sprawiedliwości

Aresztu Śledczego Działdowo oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (9054)

Aresztu Śledczego Dzierżoniów oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (9055)

Aresztu Śledczego Elbląg oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (9056)

Aresztu Śledczego Gdańsk oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (9057)

Aresztu Śledczego Giżycko oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (9058)

Aresztu Śledczego Gliwice oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (9059)

Aresztu Śledczego Hajnówka oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (9060)

Aresztu Śledczego Grójec oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (9061)

Aresztu Śledczego Inowrocław oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (9062)

Aresztu Śledczego Jelenia Góra oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (9063)

699

Odpowiedź

sekretarza stanu

w Ministerstwie Sprawiedliwości

Aresztu Śledczego Kamień Pomorski

oraz sytuacji polskiego systemu penitencjarnego

(9064)

Aresztu Śledczego Katowice oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (9065)

oraz sytuacji polskiego systemu penitencjarnego

(9066)

Aresztu Śledczego Kielce oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (9067)

Aresztu Śledczego Koszalin oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (9068)

Aresztu Śledczego Kraków oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (9069)

oraz sytuacji polskiego systemu penitencjarnego

(9070)

Aresztu Śledczego Krasnystaw oraz sytuacji

polskiego systemu penitencjarnego (9071)

podsekretarza stanu

w sprawie zapowiedzi likwidacji całodobowych

(9072)

dacji całodobowych placówek pocztowych w Toruniu

i Włocławku uprzejmie informuje, iż Poczta Polska

SA, kierując się względami ekonomicznymi, prowa-

dzi bieżący monitoring w zakresie zapotrzebowania

700

się między innymi na weryﬁkacjęczasupracyplacó-

wek pocztowych.

Rozważając zmianę godzin pracy przedmiotowych

22–6 w Urzędzie Pocztowym Toruń 1 realizowanych

1 – 76 operacji.

Zdarzają się również dni, kiedy w go-

dzinach nocnych z usług pocztowych nie korzysta

wość ograniczenia kosztów związanych z utrzyma-

niem gotowości tych placówek do obsługi klienta.

jęta została decyzja, że Urząd Pocztowy Włocławek

całodobową obsługę klientów.

Podsekretarz stanu

Andrzej Ręgowski

określającego klasyﬁkację odcinków dróg

ze względu na wypadki (9079)

jącego klasyﬁkacjęodcinkówdróg,uprzejmieprze-

kazuję następujące wyjaśnienia.

Polska dyrektywę 2008/96/WE Parlamentu Eu-

wie zarządzania bezpieczeństwem infrastruktury

drogowej wdrożyła do polskiego porządku prawnego

Procedury wynikające z ww. dyrektywy stosuje

się do dróg leżących w transeuropejskiej sieci drogo-

wej (TEN-T).

W Polsce drogi należące do transeuro-

pejskiej sieci drogowej mają około 4800 km długości

i zarządzane są przez generalnego dyrektora dróg

prawach powiatu.

Drogi w sieci TEN-T stanowią ok.

1% wszystkich dróg publicznych w Polsce i przenoszą

w głównej mierze ciężki ruch tranzytowy.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że w myśl art.

zm.) zarządzanie bezpieczeństwem dróg w transeu-

ropejskiej sieci drogowej polega na:

1) przeprowadzeniu:

a) oceny wpływu planowanej drogi na bezpie-

czeństwo ruchu drogowego,

b) audytu bezpieczeństwa ruchu drogowego;

2) dokonywaniu klasyﬁkacjiodcinkówdróg:

a) ze względu na koncentrację wypadków śmier-

telnych,

b) ze względu na bezpieczeństwo sieci drogowej.

Zgodnie z art. 4 pkt 30 i 31 powołanej ustawy

klasyﬁkacjaodcinkówdrógzewzględunakoncentra-

cję wypadków śmiertelnych oznacza analizę istnie-

jącej sieci drogowej pod względem liczby wypadków

śmiertelnych, w wyniku której wytypowane zostają

najbardziej niebezpieczne odcinki dróg o dużej liczbie

wypadków śmiertelnych.

Natomiast klasyﬁkacjaod-

cinków dróg ze względu na bezpieczeństwo sieci dro-

gowej oznacza analizę istniejącej sieci drogowej, w wy-

niku której wytypowane zostają odcinki dróg o dużej

możliwości poprawy bezpieczeństwa oraz zmniejsze-

nia kosztów wypadków drogowych.

W myśl art. 24m ust. 3 minister właściwy do

metodę dokonywania klasyﬁkacjiodcinkówdrógze

względu na koncentrację wypadków śmiertelnych

oraz klasyﬁkacjiodcinkówdrógzewzględunabez-

pieczeństwo sieci drogowej, mając na uwadze liczbę

wypadków drogowych, natężenie ruchu, rodzaj ruchu

oraz poprawę poziomu bezpieczeństwa użytkowni-

ków dróg, a także zmniejszenie kosztów wypadków

drogowych.

Podkreślenia wymaga fakt, że określając metody

dokonywania klasyﬁkacji,koniecznejestpowiązanie

ze sobą wielu czynników, takich jak: liczba wypad-

ków drogowych, natężenie ruchu, rodzaj ruchu, kosz-

ty wypadków drogowych.

Jest to zagadnienie złożone

o dużym stopniu trudności i wymaga przeanalizowa-

nia wielu aspektów.

W związku z powyższym prace

nad projektem rozporządzenia w sprawie dokonywa-

nia klasyﬁkacjiodcinkówdrógodużejkoncentracji

wypadków śmiertelnych oraz klasyﬁkacjiodcinków

dróg ze względu na bezpieczeństwo sieci drogowej nie

zostały jeszcze zakończone.

klasyﬁkacjęodcinkówdrógzewzględunakoncentra-

cję wypadków śmiertelnych oraz klasyﬁkacjęodcin-

701

ków dróg ze względu na bezpieczeństwo sieci drogo-

wej przeprowadza się w 2013 r.

Równocześnie uprzejmie informuję, że w dniu 28

września br. zostało opublikowane rozporządzenie

ministra transportu, budownictwa i gospodarki mor-

oraz wzoru certyﬁkatu dla audytorów bezpieczeń-

stwa ruchu drogowego (Dz. U. poz. 1079), wydane na

podstawie art. 24n ust. 9 ustawy o drogach publicz-

nych.

Rozporządzenie wejdzie w życie w dniu 13 paź-

dziernika 2012 r.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

sposób przeprowadzenia i zakres programowy

szkolenia audytora bezpieczeństwa

ruchu drogowego (9080)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

znak: SPS-023-9080/12 z dnia 19 września 2012 r.)

w sprawie braku uregulowań prawnych dotyczących

mie informuję, iż rozporządzenie ministra transpor-

tu dla audytorów bezpieczeństwa ruchu drogowego

zyjnie wskazuje, które z obowiązków zarządcy drogi

nać w przypadku przygotowywania, realizacji lub

danie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie drogi

pkt 8 ustawy z 1994 r.

Prawo budowlane).

W takiej

na tym etapie procesu inwestycyjnego.

nie audyty bezpieczeństwa ruchu drogowego mogą

bezpieczeństwa ruchu drogowego.

Po upływie tego

dający certyﬁkatwydanyprzezministrawłaściwego

do spraw transportu.

Z poważaniem

702

Odpowiedź

podsekretarza stanu

do ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych

(9082)

szczegółowe warunki, formę i tryb przeprowadzania

egzaminu kończącego kurs na eksperta ADN oraz

wzór świadectwa eksperta ADN, które jest delegacją

towe rozporządzenie ministra transportu, budownic-

w sprawie egzaminów dla ekspertów do spraw bez-

pieczeństwa przewozu towarów niebezpiecznych

statkami żeglugi śródlądowej zostało opublikowane

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 12 października 2012 r.

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pi-

smo, nr SPS-023-9084/12, z dnia 19 września br. prze-

kazujące interpelację pani poseł Anny Elżbiety Sobec-

uprzejmie przedstawiam następujące informacje.

Zgodnie z przepisem art. 39n ust. 4 ustawy z dnia

właściwy do spraw transportu został upoważniony

do określenia, w drodze rozporządzenia, szczegóło-

wych warunków nadawania odznaki „Wzorowy kie-

rowca”, trybu przedstawiania wniosków, wzoru od-

znaki, trybu jej wręczania i sposobu noszenia, uwzględ-

niając wymogi, jakie powinny spełniać wnioski o nada-

nie odznaki oraz kryteria stosowane przy jej nada-

ki honorowej oraz sposobu jej noszenia wymaga zgo-

dy prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.

W Ministerstwie Transportu, Budownictwa i Go-

spodarki Morskiej trwają obecnie intensywne prace

nad projektem rozporządzenia.

Pomimo kontaktów

z członkami Komisji Heraldycznej działającej przy

plastykami zajmującymi się opracowywaniem podob-

nych wzorów odznak nie udało się uzyskać projektu

odznaki, który wyróżniałby się trafnością interpre-

tacji, kreatywnością czy dobrą identyﬁkacjązzawo-

dem kierowcy i charakterem przedmiotowego wyróż-

nienia.

W związku z powyższym został przygotowa-

ny konkurs otwarty na projekt graﬁczny odznaki

„Wzorowy kierowca”.

Celem konkursu jest wyłonie-

nie najlepszego projektu odznaki, której wzór zosta-

nie następnie ustalony w rozporządzeniu.

Odznaka „Wzorowy kierowca” będzie zaszczyt-

nym, honorowym wyróżnieniem nadawanym kierow-

com wyróżniającym się szczególnymi osiągnięciami

w pracy i wieloletnią bezwypadkową jazdą.

Odznaka

ta powinna charakteryzować się estetyką formy gra-

ﬁcznej,oryginalnościąiwywoływaćpozytywnesko-

jarzenia związane z zawodem kierowcy, a przez to –

być postrzegana jako cenne wyróżnienie o nowocze-

snej estetyce.

Zorganizowanie konkursu otwartego,

skierowanego do wszystkich osób ﬁzycznych bez

ograniczenia wiekowego, osób prawnych oraz jedno-

stek organizacyjnych nieposiadających osobowości

prawnej pozwoli nie tylko na wybór najlepszego pro-

jektu, ale również rozpropagowanie kwestii wyróż-

niania kierowców za ich wzorową pracę, niespowodo-

wanie wypadku czy wykazywanie wysokiego pozio-

mu kultury jazdy, co pośrednio może także pozytyw-

nie oddziaływać na bezpieczeństwo ruchu drogowego.

Projekt rozporządzenia, zawierający zwycięski pro-

jekt odznaki, zostanie przekazany do konsultacji spo-

łecznych i uzgodnień międzyresortowych niezwłocz-

nie po rozstrzygnięciu konkursu.

Rozporządzenie

powinno wejść w życie do końca br.

Ponadto należy także podkreślić, iż przedmiotowe

rozporządzenie nie wdraża przepisów wspólnoto-

wych, nie zawiera przepisów technicznych w rozu-

mieniu przepisów rozporządzenia Rady Ministrów

cjonowania krajowego systemu notyﬁkacjinormiak-

cji Komisji Europejskiej.

Powyższy akt prawny za-

sadniczo nie wpłynie także na rynek pracy ani na

konkurencyjność gospodarki i przedsiębiorczość,

kolwiek opóźnienia w wydaniu rozporządzenia nie

703

wywołują żadnych negatywnych skutków ﬁnanso-

wych ani prawnych.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

do ustawy o żegludze śródlądowej (9085)

nr SPS-023-2678/12, uprzejmie przedstawiam, co

następuje.

Projekt rozporządzenia ministra transportu bu-

downictwa i gospodarki morskiej w sprawie szkolenia

z zakresu bezpieczeństwa na wodzie został opracowa-

ny na podstawie art. 37a ust. 5 ustawy z dnia 21 grud-

zakończeniu konsultacji społecznych projekt znajduje

się w na etapie uzgodnień z Kancelarią Prezesa Rady

Ministrów pod względem oceny skutków regulacji.

W najbliższych dniach projekt zostanie przesłany do

konsultacji międzyresortowych.

Przewiduje się że ww.

rozporządzenie wejdzie w życie do końca 2012 r.

Jednocześnie informuję panią poseł, że opóźnie-

nia w wydaniu tego aktu prawnego spowodowane

były przedłużającymi się konsultacjami społecznymi

oraz legislacyjnymi.

Na zakończenie pragnę podziękować pani poseł

za zainteresowanie się żeglugą śródlądową oraz sze-

roko rozumianym bezpieczeństwem uprawiania tu-

rystyki wodnej w Polsce.

Z wyrazami szacunku

Warszawa, dnia 9 października 2012 r.

Szanowna Pani Marszałek!

W odpowiedzi na

wie niezrealizowania rozporządzenia do ustawy z dnia

co następuje.

Na wstępie chciałbym zwrócić uwagę, iż brak roz-

porządzenia w sprawie wymaganego zakresu planów

zagospodarowania przestrzennego polskich obszarów

ministracji morskiej bezużyteczną.

Niewydanie ww.

rozporządzenia stanowi problem techniczny dotyczą-

cy sporządzania projektów planów zagospodarowa-

nia przestrzennego obszarów morskich.

Sama usta-

wa natomiast reguluje w swoim zakresie o wiele szer-

szy katalog zagadnień niż tylko zagospodarowanie

przestrzenne obszarów morskich.

Odpowiadając na pytanie nr 1, tzn. „Dlaczego re-

sort nie wydał jeszcze tego rozporządzenia?”, pragnę

wyjaśnić, że delegacja ustawowa do jego wydania

(art. 37b ustawy o obszarach morskich Rzeczypospo-

na w treść tej ustawy we wrześniu 2003 r.

Zgodnie

z ww delegacją „Minister właściwy do spraw budow-

nictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej

uwzględniając w szczególności wymogi dotyczące ma-

teriałów planistycznych, rodzaju opracowań karto-

graﬁcznych, stosowanych oznaczeń, nazewnictwa,

nistycznych”.

Informuję, iż prace nad wydaniem przedmiotowe-

go rozporządzenia prowadzone były przez ówczesne

Ministerstwo Infrastruktury w okresie bezpośrednio

po wejściu w życie delegacji ustawowej.

Prowadził je

minister właściwy do spraw budownictwa, gospodar-

ki przestrzennej i mieszkaniowej we współpracy z mi-

nistrem właściwym do spraw gospodarki morskiej,

pozostający w jednym resorcie.

Prace te, z uwagi na

704

problemy o charakterze prawnym i legislacyjnym, nie

zakończyły się jednak ostatecznie wydaniem rozpo-

rządzenia.

Z kolei w latach 2008–2011 w Ministerstwie Infra-

struktury prowadzone były prace nad projektem usta-

niektórych innych ustaw.

Zgodnie z wówczas przyjętą

koncepcją kwestie planowania i zagospodarowania

obszarów morskich miały zostać objęte kompleksowo

przepisami tej ustawy.

Jednakże prace nad jej projek-

tem w marcu 2011r., decyzją Zespołu do spraw Pro-

gramowania Prac Rządu, zostały wstrzymane.

W związ-

ku z powyższym zawieszone zostały prace nad projek-

tem rozporządzenia w sprawie wymaganego zakresu

obszarów morskich w kształcie odpowiadającym pro-

jektowanym zapisom ustawowym.

Mając na uwadze przedstawioną powyżej sytu-

ację, w 2011 r. powołano grupę roboczą ds. planowa-

nia i zagospodarowania przestrzennego polskich ob-

szarów morskich, w której skład wchodzą przedsta-

wiciele Ministerstwa Transportu, Budownictwa i Go-

spodarki Morskiej (z obu ww. działów) oraz przedsta-

wiciele urzędów morskich.

Pierwsze posiedzenie gru-

py roboczej odbyło się w dniach 12–13 września 2011 r.,

następne w dniach 19 października 2011 r. i 21 listo-

pada 2011 r.

Prace ww. grupy skupiły się na przygotowaniu pro-

jektu rozporządzenia w sprawie wymaganego zakresu

obszarów morskich oraz na ustaleniu zakresu nie-

zbędnych prac/opracowań i sporządzeniu specyﬁkacji

istotnych warunków zamówienia dla prac polegają-

cych na sporządzeniu projektu „strategicznego” planu

zagospodarowania przestrzennego polskich obszarów

morskich (PZPPOM) w skali 1:200 000, który będzie

obejmował całość polskich obszarów morskich z wyłą-

czeniem obu zalewów i wód portowych.

Na wniosek ministerstwa urzędy morskie prowa-

dzą więc równolegle prace nad realizacją delegacji

ustawowej z art. 37a, tj. „Minister właściwy do spraw

niowej w porozumieniu z ministrami właściwymi do

spraw gospodarki morskiej, rybołówstwa, środowi-

ska, spraw wewnętrznych oraz ministrem obrony

narodowej może przyjąć, w drodze rozporządzenia,

ślone w ust. 2 oraz wydane ważne pozwolenia, o któ-

rych mowa w art. 23 i art. 23a”.

Dodatkowo należy podkreślić, iż powodem opóź-

nień w realizacji rozporządzenia w sprawie wymaga-

nego zakresu planów zagospodarowania przestrzen-

nego polskich obszarów morskich jest m.in. brak

jednolitego podejścia do planowania przestrzennego

na morzu, zwłaszcza w zakresie planowania w obsza-

rze wyłącznej strefy ekonomicznej (EEZ).

Należy zauważyć, że Polska uczestniczy w pracach

utworzonej pod koniec 2011 r.

Grupy Roboczej Dyrek-

cji Generalnej ds. Morskich i Rybołówstwa (DG MARE)

Komisji Europejskiej ds. morskiego planowania prze-

strzennego.

Ta grupa spotkała się dotąd 2 razy.

Pod-

stawowym tematem dyskusji tej grupy jest zakres

i rodzaj nowej inicjatywy legislacyjnej UE w sprawie

morskiego planowania przestrzennego.

W 2008 r. po-

wstały „nieformalne” zalecenia Komisji Europejskiej

nazwane „zasadami planowania przestrzennego ob-

szarów morskich” (Komunikat Komisji COM(2008)791

„Roadmap for Maritime Spatial Planning: Achieving

Common Principles in the EU”).

Polska aktywnie uczestniczy również w pracach

organizacji HELCOM (Komisja Ochrony Środowiska

Morskiego Obszaru Morza Bałtyckiego) i VASAB

(Organizacja Wizji i Strategii dla Morza Bałtyckiego)

dotyczących morskiego planowania przestrzennego.

Na szczególną uwagę zasługują prace Wspólnej Gru-

py Roboczej HELCOM/VASAB ds. morskiego plano-

wania przestrzennego w obszarze Morza Bałtyckiego,

której współprzewodniczy z ramienia VASAB przed-

stawiciel polskiej administracji morskiej.

Grupa ze-

brała się po raz pierwszy w październiku 2010 r.

Pierwszym efektem jej pracy są „Bałtyckie zasady

planowania przestrzennego obszarów morskich”.

Dal-

sze prace dotyczą m.in. wskazań w zakresie niezbęd-

nego zakresu i ewentualnie procedur panbałtyckiej

współpracy i konsultacji przy sporządzaniu planów

zagospodarowania obszarów morskich, które miały-

by być przedstawione do akceptacji konferencjom mi-

nisterialnym HELCOM i VASAB.

Należy również zwrócić uwagę na zaangażowanie

polskiej administracji morskiej i niektórych instytu-

cji naukowych w europejskie projekty dotyczące mor-

skiego planowania przestrzennego (BaltCoast, Plan-

Coast, BaltSeaPlan), w ramach których sporządzono

m.in. pilotowe plany zagospodarowania przestrzen-

nego dla obszarów: zachodniej części Zatoki Gdań-

skiej, Ławicy Środkowej oraz Zatoki Pomorskiej, a tak-

że podjęto pierwsze próby transgranicznej współpra-

cy i konsultacji.

Należy również mieć na uwadze, że projekt roz-

porządzenia powinien uwzględniać wyniki uzgod-

nień międzynarodowych dotyczących zakresu pla-

nów zagospodarowania przestrzennego polskich ob-

szarów morskich, a te tworzone były dopiero w ostat-

nich latach.

Ponadto resort zaangażowany był od 2007 r. w pra-

ce nad opracowaniem koncepcji przestrzennego za-

gospodarowania kraju, wdrażaniem „Rekomendacji

2002 r. dotyczącej realizacji zintegrowanego zarzą-

dzania obszarami przybrzeżnymi w Europie” (2002/

413/EC), tak więc aktywnie uczestniczył w działa-

niach dotyczących zagospodarowania przestrzennego

obszarów morskich.

W 2005 r. opracowane zostały

„Założenia polityki rozwoju obszarów przybrzeżnych

– w kierunku narodowej strategii ZZOP”.

705

W marcu br. Rada Ministrów podjęła uchwałę w spra-

rowania kraju 2030” (KPZK 2030).

Jest to dokument

dotyczący ładu przestrzennego Polski, obejmujący

zakresem swych ustaleń po raz pierwszy również ob-

szary morskie.

Jego celem strategicznym jest efek-

tywne wykorzystanie przestrzeni kraju i jej zróżni-

cowanych potencjałów rozwojowych do osiągnięcia:

szej sprawności państwa oraz spójności społecznej,

Wydanie rozporządzenia w sprawie wymaganego

polskich obszarów morskich jest więc jednym z dzia-

łań podejmowanych przez resort w celu przygotowa-

nia profesjonalnego i spójnego planu zagospodarowa-

nia obszarów morskich RP.

Jak wskazują powyższe

informacje, jest to proces złożony, na który wpływ

ma bardzo wiele uzgodnień zarówno na poziomie

Odpowiadając na pytanie nr 2, tzn. „Kiedy można

się spodziewać, że dane rozporządzenie wejdzie w ży-

cie?”, informuję, iż przygotowany przez resort projekt

rozporządzenia powinien w najbliższych dniach zo-

stać przekazany do uzgodnień międzyresortowych.

Zgodnie z „Wykazem prac legislacyjnych ministra

(poz. 8) przewidywany termin wydania rozporządze-

nia to II półrocze 2012 r.

Jeżeli nie będzie więc nie-

przewidzianych opóźnień, rozporządzenie ma zostać

wydane pod koniec 2012 r. lub na początku 2013 r.

Z wyrazami szacunku

stawek ubezpieczeń za plony (9089)

-8631/12, interpelacją poseł Elżbiety Sobeckiej w spra-

wie wzrostu stawek ubezpieczeń za plony uprzejmie

Panią Marszałek informuję, że zgodnie z przepisami

poz. 1249, z późn. zm.) dopłaty do składek z budżetu

przysługują wg stawek taryfowych ubezpieczenia

w wysokości nieprzekraczającej odpowiednio 3,5%

Aktualnie znaczna część stawek taryfowych usta-

lana jest przez zakłady ubezpieczeń na poziomie

przekraczającym 6% sumy ubezpieczenia upraw rol-

nych, co wpływa na brak stosowania dopłat z budże-

tu państwa do składek ubezpieczeń.

Producenci rol-

ni, nie mogąc uzyskać dopłat z budżetu państwa do

składek ubezpieczeń upraw rolnych, z powodu ogra-

niczonych możliwości ﬁnansowych rezygnują z za-

warcia umów ubezpieczenia upraw rolnych z pełną

składką.

Wprowadzenie nowych stawek taryfowych

uprawniających do uzyskania dopłat z budżetu pań-

stwa do składek ubezpieczenia upraw rolnych umoż-

liwi producentom rolnym szerszy dostęp do ochrony

ubezpieczeniowej upraw rolnych.

Uprzejmie nadmieniam, że stosownie do postano-

wek taryfowych po dokonaniu oceny ryzyka ubezpie-

Uwzględniając postulaty parlamentarzystów, orga-

nizacji rolniczych i producentów rolnych oraz mając

na celu umożliwienie producentom rolnym skorzysta-

w przypadku ustalenia przez zakład ubezpieczeń

stawki taryfowej upraw rolnych powyżej 6% sumy

ubezpieczenia, w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju

706

fowych ubezpieczenia, dopłaty do składek producen-

3) objęcie częściowym doﬁnansowaniemodszko-

i dostęp producentów rolnych do odszkodowań.

ki taryfowej dla uprawy położonej w streﬁedużego

stabilizacji prowadzonej przez zakłady ubezpieczeń

sze jest spowodowane kilkakrotnie wyższą kwotą

wypłaconych odszkodowań przez zakłady ubezpie-

czeń z tytułu szkód spowodowanych przez ujemne

w sprawie zmniejszającego się popytu

na paliwo w Polsce (9092)

12) przedstawiam poniżej odpowiedź na interpelację

szającego się popytu na paliwo.

Pragnę poinformować, iż zgodnie z danymi posia-

danymi przez Ministerstwo Gospodarki w pierwszym

półroczu 2011 r. zużycie krajowe benzyn silnikowych

w Polsce wyniosło 1927,5 tys. ton, natomiast w pierw-

szym półroczu 2012 r.

– 1835,3 tys. ton.

Oznacza to

spadek konsumpcji tego gatunku paliwa w porówna-

niu do zeszłego roku o 4,78%.

W przypadku oleju na-

pędowego w pierwszym półroczu 2011 r. zużycie kra-

jowe tego gatunku paliwa wyniosło 5868 tys. ton,

z kolei w pierwszym półroczu 2012 r.

– 5435,5 tys.

ton.

Miał zatem miejsce spadek zużycia oleju napę-

dowego o 7,37% w porównaniu do tego samego okre-

su w zeszłym roku.

Jedną z przyczyn spadku popytu na benzyny sil-

nikowe i olej napędowy jest wzrost cen detalicznych

obu gatunków paliw.

Cena detaliczna litra benzyny

silnikowej w dniu 15 czerwca 2011 r. wyniosła 5,15 zł,

natomiast cena detaliczna litra oleju napędowego

w tym samym dniu – 5,02 zł.

W dniu 15 czerwca 2012 r.

litr benzyny silnikowej kosztował 5,78 zł, natomiast

litr oleju napędowego 5,66 zł.

Oznacza to, iż w porów-

naniu do czerwca 2011 r. cena litra benzyny silniko-

wej w czerwcu 2012 r. wzrosła o 63 gr/l, a oleju napę-

dowego o 64 gr/l.

Należy jednak wskazać, iż na cenę paliw silniko-

wych na stacjach mają wpływ przede wszystkim

czynniki o charakterze zewnętrznym, które obejmu-

ją w pierwszej kolejności wysokość notowań baryłki

ropy naftowej na światowych giełdach, na które rząd

Rzeczypospolitej Polskiej nie ma bezpośredniego

wpływu oraz przepisy Unii Europejskiej dotyczące

minimalnych stawek podatkowych dla paliw.

Zmniej-

szenie zużycia paliw jest również wynikiem ogólnego

osłabienia koniunktury gospodarczej.

W celu poprawienia warunków prowadzenia dzia-

łalności gospodarczej Ministerstwo Gospodarki przy-

gotowało dwie ustawy deregulacyjne.

Prowadzone są

także prace nad zmianami w przepisach regulują-

cych niektóre aspekty prowadzenia działalności go-

spodarczej w sektorze paliwowym, mające na celu

ograniczenie kosztów ponoszonych przez przedsiębior-

ców branży paliwowej.

W tym kontekście należy wspo-

mnieć m.in. o pracach nad zmianą zasad funkcjono-

wania systemu zapasów interwencyjnych ropy i pa-

liw, umożliwieniu samoobsługi na stacjach LPG oraz

ograniczeniu regulacji w zakresie obowiązków me-

trologicznych odnośnie do zbiorników magazyno-

wych na stacjach paliw.

Odnosząc się do kwestii szarej strefy, należy wska-

zać, iż działania dotyczące ograniczenia tego zjawiska

obejmują zarówno sferę podatkową, jak i regulacji sek-

torowych, ich kształtu i egzekwowania.

Zgodnie z informacjami Ministerstwa Finansów

707

paliw płynnych odbywa się poprzez stałe monitoro-

wywiadu skarbowego, prokuratury, Policji, Agencji

Bezpieczeństwa Wewnętrznego i organów celnych,

a także współpracę z administracjami państw sąsied-

nich odpowiadającymi za nieprawidłowości w obrocie

towarami akcyzowymi.

Współpraca realizowana jest

zarówno w ramach wspólnych postępowań admini-

wych kierunków walki z przestępczością ekonomicz-

ną oraz wymiany informacji na temat ujawnionych

nieprawidłowości przy wprowadzaniu na rynek to-

warów akcyzowych (metodologii ich rozpoznawania,

Działania podejmowane przez ministra gospodar-

obowiązków nakładanych przez ustawę z dnia 16 lu-

wania w sytuacjach zagrożenia bezpieczeństwa pali-

sektora paliwowego.

Jednym z dyskutowanych pro-

blemów była tematyka szarej strefy.

Zgodnie z ustaleniami ze spotkania rozmowy

z branżą nt. możliwości ograniczenia szarej strefy

będą kontynuowane na szczeblu grupy roboczej, któ-

rą Ministerstwo Gospodarki zamierza powołać.

Mi-

nisterstwo Gospodarki liczy na to, że wspólnie z in-

nymi resortami i przede wszystkim z branżą paliwo-

wą uda się zaproponować rozstrzygnięcia, które po-

zwolą na ograniczenie nieuczciwych działań na ryn-

ku paliw.

Przedstawiając powyższe wyjaśnienia, wyrażam

Warszawa, dnia 11 października 2012 r.

edukacji przedszkolnej (9098)

w sprawie doﬁnansowania edukacji przedszkolnej

(znak: SPS-023-9098/12) uprzejmie wyjaśniam.

elementów samodzielności jednostek samorządu te-

rytorialnego jest samodzielność ﬁnansowa,tzn.pra-

wej – pobierania dochodów określonych w ustawach

708

dowego od osób ﬁzycznych(PIT)orazzpodatkudo-

Napływające przede wszystkim z samorządów

gminnych postulaty dotyczące większego wsparcia

ﬁnansowegodlarealizacjitegozadaniaspowodowa-

tem tych działań jest zaplanowanie w projekcie bu-

nie dostępności wychowania przedszkolnego środków

ślić, że proponowane rozwiązanie jest tak zaprojek-

Ponadto uprzejmie informuję, że zadania dotyczą-

ce edukacji przedszkolnej są dodatkowo współﬁnan-

sowane z Europejskiego Funduszu Społecznego w ra-

tał ludzki” 2007–2013.

Zgodnie ze szczegółowym

wanie szans edukacyjnych i zapewnienie wysokiej

oświaty, poddziałanie 9.1.1: Zmniejszanie nierówno-

ści w stopniu upowszechnienia edukacji przedszkol-

nej wsparciem mogą być objęte następujące typy pro-

jektów:

renie danej gminy.

instytucje pośredniczące.

Zasady korzystania z doﬁ-

nansowania ze środków Europejskiego Funduszu

Społecznego są uzależnione od priorytetów przyję-

tych przez marszałków województw.

W każdym wo-

jewództwie zostały również określone wymogi w za-

kresie dotyczącym m.in. zapewnienia przez beneﬁ-

łań zgodnych z wymogami projektu.

łącznie ponad 369,8 mln euro.

tychczas podpisano 1474 umów – wartość zakontrak-

towanych środków to 982 882 183,70 zł (dla kursu

euro według EBC na dzień 30 sierpnia 2012 r.

–

4,1968 zł).

Wykorzystano 63,33% alokacji.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Joanna Berdzik

w sprawie dodatkowych środków

na aktywizację bezrobotnych wobec

pogarszającej się sytuacji na rynku pracy (9100)

zaną przy piśmie, SPS-023-9100/12, z dnia 19 wrze-

śnia 2012 r. interpelacją poselską, jaką złożyli Wło-

dzimierz Bernacki i Ryszard Terlecki w sprawie do-

datkowych środków na aktywizację bezrobotnych

uprzejmie informuję.

Mając na uwadze sytuację na rynku pracy mini-

ster pracy i polityki społecznej, działając na podsta-

wie art. 29 ust. 12 ustawy o ﬁnansachpublicznych

709

Dodatkowe środki przeznaczone zostały na ﬁnanso-

wanie programów obejmujących realizację szkoleń,

norazowych środków na podjęcie działalności gospo-

darczej oraz refundacje pracodawcom kosztów wypo-

sażenia lub doposażenia stanowiska pracy.

Powyższe

środków Funduszu Pracy na aktywne formy w kwo-

ła ustawa budżetowa na rok 2012.

Aktualnie dostęp-

Pracy przeznaczone na realizację programów akty-

wizacji związanych z klęskami żywiołowymi i zwol-

nieniami z przyczyn niedotyczących pracowników.

konanie roku 2012.

Największy wzrost wydatków Fun-

duszu Pracy (18,3%) dotyczy aktywnych form prze-

ciwdziałania bezrobociu, które zaplanowano w kwo-

cie 4 655 080 tys. zł.

pracy, podejmuje inicjatywy ﬁnansowanezrezerwy

tego funduszu.

W uzupełnieniu standardowych usług

towych urzędach pracy) oraz projektu pilotażowego

Kolejnym przykładem niestandardowych działań jest

kontynuowanie wsparcia w ramach programów spe-

w 109 PUP.

W Ministerstwie Pracy i Polityki Spo-

rezultaty pilotażu pozwolą wprowadzić systemowe

zmiany w zakresie ﬁnansowaniaaktywizacjibezro-

Sekretarz stanu

Jacek Męcina

i Piotra Szeligi

w sprawie dalszych planów likwidacji szkół

(9101)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

browskiego oraz pana Piotra Szeligi (SPS-023-9101/

12) w sprawie dalszych planów likwidacji szkół,

uprzejmie informuję.

Jednym z najważniejszych działań podejmowa-

nych przez ministra edukacji narodowej jest wyrów-

nywanie szans edukacyjnych uczniów pochodzących

z różnych środowisk, w tym uczniów zamieszkałych

na terenach wiejskich.

Doceniając wagę zagadnienia

edukacji dzieci i młodzieży wiejskiej, Rada Ministrów

w roku 2008 przyjęła do realizacji „Program rozwo-

ju edukacji na obszarach wiejskich na lata 2008–

–2013”, którego celem jest eliminowanie barier w do-

stępie dzieci i młodzieży wiejskiej do pełnej oferty

szenie kwaliﬁkacji.

Ponadtoprogrammazapewnić

lepszy dostęp młodzieży wiejskiej do szkół ponadgim-

nazjalnych.

Minister edukacji narodowej, podejmując działa-

nia służące rozwojowi edukacji na wsi i obszarach

wiejskich, koncentruje się m.in. na następujących

priorytetach:

— eliminowaniu barier utrudniających uczniom

przechodzenie na wyższe poziomy edukacji,

— optymalnym wykorzystaniu i wzmocnieniu ist -

niejącego potencjału szkoły i środowiska lokalnego,

— poprawie dostępu do infrastruktury edukacyj -

nej, społecznej, teleinformatycznej i kulturalnej,

— upowszechnieniu kształcenia ustawicznego,

— umożliwieniu mieszkańcom obszarów wiej -

skich dostępu do nowoczesnych technologii informa-

cyjnych.

Ponadto państwo wspiera młodzież pobierającą na-

ukę poza miejscem zamieszkania poprzez Narodowy

Program Stypendialny.

Zgodnie z założeniami tego

programu stypendia mogą być udzielane uczniom szkół

niem nauki poza miejscem zamieszkania, co jest szcze-

gólnie ważne w przypadku uczniów szkół ponadgimna-

zjalnych zamieszkałych na terenach wiejskich.

Na lata 2013–2015 przewidziana jest realizacja

projektu systemowego: Podnoszenie jakości naucza-

710

zowanych, którego celem jest poprawa stopnia powią-

trzebami rynku pracy, w szczególności poprzez do-

stosowywanie programów nauczania i materiałów

dydaktycznych (w tym podręczników) oraz wprowa-

dzenie nowych form doskonalenia nauczycieli w przed-

siębiorstwach oraz budowanie przyjaznego środowi-

ska wspierającego efektywne nauczanie języków ob-

cych na obszarach defaworyzowanych.

Koszty kształcenia uczniów na wsi i w małych

to przede wszystkim z niższą liczebnością oddziałów

oraz koniecznością wypłat dodatków socjalnych (wiej-

skiego i mieszkaniowego) dla nauczycieli szkół wiej-

skich.

Specyﬁkatakichszkółzostałauwzględniona

w algorytmie podziału subwencji.

Dla uczniów szkół

do 5000 mieszkańców do podstawowego standardu

ﬁnansowegoAdoliczanajestdodatkowawaga(P1)

w wysokości 0,38 standardu ﬁnansowegoA.

nostki samorządu terytorialnego prowadzące szkoły

wiejskie otrzymują więc dodatkowe środki ﬁnansowe

we przypadające w podziale subwencji oświatowej na

jednego ucznia szkoły podstawowej lub gimnazjum

ło 50% wyższe od środków przypadających na jedne-

go ucznia szkół zlokalizowanych w miastach powyżej

towej przypadająca na jednego ucznia szkoły podsta-

wowej położonej na terenie wiejskim lub w mieście

do 5000 mieszkańców wyniosła średnio ok. 7087 zł,

powyżej 5000 mieszkańców wyniosła ok. 4717 zł.

Odnosząc się do kwestii likwidacji szkół na tere-

nach wiejskich, uprzejmie wyjaśniam, że zgodnie

z późn. zm.) za plan sieci publicznych szkół podsta-

danie nowych szkół i likwidowanie już istniejących.

i administracyjnych.

Decyzję o likwidacji szkoły lub

terytorialnego podejmuje w formie uchwały organ

nego.

O nieważności uchwały lub zarządzenia w ca-

szkół przez osoby prawne niebędące jednostką samo-

rządu terytorialnego lub osoby fizyczne.

Zgodnie

z art. 5 ust. 5g tej ustawy jednostka samorządu te-

rytorialnego na podstawie uchwały, po uzyskaniu

dagogiczny, może przekazać w drodze umowy osobie

prawnej lub osobie ﬁzycznejprowadzenietakiejszko-

ły.

Przekazywanie szkół publicznych do prowadzenia

nie likwidacji małych szkół.

Szkoła taka pozostaje

w dalszym ciągu szkołą publiczną, bezpłatną i ogól-

nodostępną.

Od 2009 r. na mocy tego przepisu prze-

kazano 1 przedszkole, 3 gimnazja i 49 szkół podsta-

wowych.

W większości zostały one przejęte przez

podmioty powołane przez lokalne społeczności.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Joanna Berdzik

Warszawa, dnia 9 października 2012 r.

711

Odpowiedź

sekretarza stanu

w sprawie dalszego funkcjonowania

placówek opiekuńczo-wychowawczych,

na przykładzie domu dziecka prowadzonego

przez Zgromadzenie Sióstr Służebniczek NMP

w Kłodzku (9102)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pi-

smo, znak: SPS-023-9102/12, dotyczące interpelacji

tury opiekuńczo-wychowawczej.

Ustawie towarzyszy

przekonanie, iż miejsce małego dziecka powinno być

wyłącznie w rodzinie.

Jeżeli nie może lub nie powin-

no przebywać w rodzinie, odpowiednim rozwiąza-

niem jest umieszczenie dziecka w rodzinie zastępczej

lub rodzinnym domu dziecka.

Tylko w takich warun-

kach można zapewnić dziecku właściwy dla jego wie-

ku rozwój, w tym przede wszystkim rozwój emocjo-

nalny.

Zważywszy na powyższe, ustawa o wspieraniu ro-

pisy, zgodnie z którymi od dnia 1 stycznia 2012 r.

w placówkach opiekuńczo-wychowawczych nie moż-

na umieszczać dzieci młodszych niż siedmioletnie.

W przyszłości instytucje te będą przeznaczone tylko

dla dzieci od 10. roku życia, wymagających szczegól-

nej opieki lub działań terapeutycznych, które mają

Umieszczenie dziecka poniżej 10. roku życia w pla-

cówce opiekuńczo-wychowawczej jest możliwe w wy-

jątkowych przypadkach, szczególnie gdy przemawia

za tym dobro dziecka lub stan jego zdrowia albo do-

tyczy to rodzeństwa.

Ponadto należy zaznaczyć, iż w placówkach opie-

kuńczo-wychowawczych typu interwencyjnego, socja-

lizacyjnego, specjalistyczno-terapeutycznego w okre-

mogą przebywać dzieci powyżej 7. roku życia.

Po upły-

wie powyższego okresu w placówkach opiekuńczo-

-wychowawczych mogą przebywać dzieci powyżej 10.

roku życia.

Natomiast przebywanie w ww. wymienio-

nych placówkach dzieci poniżej 7. roku życia jest moż-

liwe do 31 grudnia 2015 r.

Liczba dzieci umieszczonych w placówkach opie-

kuńczo-wychowawczych, o których mowa powyżej,

Funkcjonowanie placówek opiekuńczo-wycho-

wawczych, na terenie których przebywają dzieci

w przypadku opisanej placówki, pozostaje w sprzecz-

ności z istotą ustawy.

Należy również pokreślić, iż ustawa o wspieraniu

kreowania polityki pieczy zastępczej na poziomie lo-

kalnym.

Zadaniem władz powiatu jest stworzenie

spójnego systemu, który zapewni, że wszystkie dzie-

ci pozbawione opieki rodziców objęte zostaną opieką

zastępczą w warunkach gwarantujących właściwy

rozwój emocjonalny.

Placówki opiekuńczo-wycho-

wawcze nie wypełniają w dostateczny sposób powyż-

szego kryterium w stosunku do dzieci w wieku od

W świetle powyższego uprzejmie informuję, że mi-

nisterstwo nie przewiduje wprowadzenia zapisu do

stępczej umożliwiającego utworzenie regionalnej pla-

cówki opiekuńczo-wychowawczej zapewniającej opie-

kę dzieciom do lat 7.

Należy jednak wskazać, iż ustawa o wspieraniu

funkcjonowania regionalnej placówki opiekuńczo-te-

rapeutycznej, w której nie istnieje ograniczenie wie-

kowe dla przyjmowanych i przebywających w niej

dzieci.

W tego typu placówce przebywać może nie

więcej niż 30 dzieci (w przypadku posiadania zgody

właściwego wojewody – nie więcej niż 45) wymaga-

zdrowia wymagający stosowania specjalistycznej opie-

dzinnej pieczy zastępczej lub w placówce opiekuńczo-

-wychowawczej.

A zatem mając na uwadze fakt, iż opisana placów-

ka opiekuńczo-wychowawcza posiada kadrę legity-

mującą się bogatym doświadczeniem i odpowiednie

warunki lokalowe, należałoby w świetle wyżej przed-

stawionych przepisów rozważyć przystosowanie

w przyszłości placówki do sprawowania opieki nad

dziećmi starszymi lub utworzenie regionalnej pla-

cówki opiekuńczo-terapeutycznej.

Łączę wyrazy szacunku

Sekretarz stanu

Warszawa, dnia 11 października 2012 r.

712

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w sprawie możliwości prawnych

dochodzenia przez osobę represjonowaną

w stanie wojennym (skazaną, następnie

zwolnioną z pracy) wyrównania

świadczenia emerytalnego do kwoty emerytury

otrzymywanej przez osobę nierepresjonowaną

pracującą na tym samym stanowisku

aż do osiągnięcia wieku emerytalnego (9103)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na prze-

-023-9103/12, interpelację posła Jerzego Polaczka

w sprawie możliwości dochodzenia przez osobę repre-

sjonowaną w stanie wojennym (skazaną, następnie

wanego świadczenia emerytalnego do wysokości świad-

czenia emerytalnego otrzymywanego przez osobę nie-

represjonowaną, a pracującą na tym samym stano-

wisku aż do osiągnięcia wieku emerytalnego, uprzej-

mie przedstawiam, co następuje.

Sprawę uprawnień do emerytury oraz zasady usta-

lania jej wysokości regulują przepisy ustawy z dnia

Nr 135, poz. 1227, z późn. zm.).

Przepisami wskazanej ustawy przyjęto zasadę,

zgodnie z którą przy ustalaniu prawa do emerytury i

jej wysokości uwzględniane są okresy składkowe i nie-

składkowe.

Z tym że okresy nieskładkowe uwzględ-

niane są w wymiarze nieprzekraczającym jednej trze-

ciej udowodnionych okresów składkowych.

Za okresy składkowe uznaje się m.in. okresy:

— działalności kombatanckiej, działalności rów -

norzędnej z tą działalności, a także okresy zaliczone

Należy podkreślić, że w przypadku gdy okres po-

zostawania bez pracy był spowodowany rozwiąza-

niem z pracownikiem uspołecznionego zakładu pracy

stosunku pracy w jakikolwiek sposób, przykładowo

w związku z przekonaniami politycznymi, z przyna-

leżnością do związku zawodowego, to okres taki jest

okresem składkowym na równi z okresem zatrudnie-

nia, jeżeli zwolnionemu pracownikowi przywrócono

wą, samorządową, przekonania polityczne i religijne

(Dz. U. Nr 32, poz. 172, z późn. zm.).

m.in. okres niewykonywania pracy w okresie przed

nych, nie więcej jednak niż pięć lat.

Należy także zauważyć, że zgodnie z przyjętą za-

sadą w systemie emerytalnym podstawę wymiaru

emerytur ustalanych na tzw. starych zasadach i kapi-

tału początkowego dla emerytur ustalanych na tzw.

nowych zasadach stanowi przeciętna podstawa wy-

miaru składki na ubezpieczenia emerytalne lub na

wa polskiego w okresie kolejnych 10 lat kalendarzo-

wych, wybranych przez zainteresowanego z ostatnich

Na wniosek ubezpieczonego podstawę wymiaru

emerytury może stanowić przeciętna podstawa wy-

miaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubez-

pieczenia emerytalne w okresie 20 lat kalendarzowych

branych z całego okresu podlegania ubezpieczeniu.

W systemie emerytalnym przyjęto także zasadę,

zgodnie z którą postępowanie w sprawie przyznania

prawa do świadczenia oraz ustalenia jego wysokości

wszczynane jest przez organ rentowy na podstawie

złożonego przez ubezpieczonego wniosku wraz z za-

łączonymi dokumentami.

Wniosek ten i dokumenty stanowią dla organu

dywidualnego uprawnienia ubezpieczonego do świad-

czenia w ustalonej wysokości.

Od decyzji tej osobie zainteresowanej przysługuje

odwołanie na drodze sądowej – do okręgowego sądu

– sądu pracy i ubezpieczeń społecznych i sądu apela-

cyjnego.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Marek Bucior

i Aleksandry Trybuś

(9106)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na wy-

713

-9106/12, przy którym załączono interpelację posłów

wie podatku od spadków i darowizn, uprzejmie infor-

muję.

Przedmiotem wystąpienia poselskiego jest okre-

ślenie skutków w podatku dochodowym od osób ﬁ-

zycznych odpłatnego zbycia nieruchomości (mieszka-

nia) w drodze działu spadku ze spłatami na rzecz

pozostałych spadkobierców.

W interpelacji wskazuje

się na pojawiające się w tym zakresie rozbieżności

interpretacyjne zarówno w orzecznictwie sądów ad-

ministracyjnych, jak i organów podatkowych.

Określając skutki w podatku dochodowym zbycia

nieruchomości (mieszkania) w drodze działu spadku

z równoczesną spłatą na rzecz pozostałych spadko-

bierców, należy mieć na uwadze, że na podstawie art.

od osób ﬁzycznychodpłatnezbycienieruchomościlub

ich części oraz udziału w nieruchomości, spółdziel-

czego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego

go w spółdzielni mieszkaniowej oraz prawa użytko-

wania wieczystego, jeżeli nie następuje w wykonywa-

niu działalności gospodarczej i zostało dokonane

lendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wy-

budowanie, stanowi źródło przychodu.

Zgodnie z art. 924 i 925 Kodeksu cywilnego spa-

dek nabywa się z chwilą jego otwarcia, a otwarcie

spadku następuje z chwilą śmierci spadkodawcy.

Je-

żeli spadek przypada kilku spadkobiercom, każdy

określony ułamkowo udział spadkowy, a nie poszcze-

gólne przedmioty wchodzące do spadku.

Dochodzi do

powstania wspólności majątku spadkowego.

W wy-

niku działu spadku prawa majątkowe przyznane po-

szczególnym spadkobiercom stosownie do wielkości

ich udziałów spadkowych przechodzą na nich.

W kon-

sekwencji ustaje wspólność majątku spadkowego.

Okoliczność, że dział spadku, którego przedmio-

tem jest nieruchomość (mieszkanie), następuje ze

spłatami na rzecz pozostałych spadkobierców, powo-

duje, że umowa ta ma charakter odpłatny z konse-

jest to jednak równoznaczne z obowiązkiem zapłaty

podatku dochodowego z tytułu takiego zbycia nieru-

chomości (mieszkania).

Jeżeli suma spłaty nie prze-

kracza wartości przysługującego spadkobiercy udzia-

łu spadkowego, to nie powstaje przychód z odpłatne-

samym w sytuacji, w której spłata jest ekwiwalentna

do posiadanego przez podatnika udziału w spadku,

to podatnik nie uzyskuje w związku z czynnością

działu spadku żadnego przysporzenia majątkowego

względem odziedziczonej ułamkowej części masy

zycznych kwoty spłaty otrzymanej w wyniku działu

spadku.

Nie zachodzi zatem podnoszona w interpe-

lacji obawa: „dwukrotnego opodatkowania tego sa-

mego przychodu, raz podatkiem od spadków, drugi

raz dochodowym”.

Jednocześnie należy wyjaśnić, że powołane w wy-

stąpieniu interpretacje indywidualne wydane zosta-

interpretację indywidualną przysługuje prawo do wnie-

sienia skargi z powodu jej niezgodności z prawem.

cyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie ministra

ﬁnansów–wterminieczternastudnioddnia,wktó-

Niezależnie od powyższego na podstawie art. 14e

du zmienić wydaną interpretację ogólną lub indywi-

dualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględ-

Sprawiedliwości.

Przepis ten nie zawiera ograniczeń

czasowych, co oznacza, że jeśli stwierdzona zostanie

nieprawidłowość wydanej interpretacji indywidual-

nej, minister finansów może z urzędu zmienić ją

w dowolnym czasie.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Maciej Grabowski

Warszawa, dnia 12 października 2012 r.

w sprawie wadliwości art. 197 ust. 2 pkt b

ustawy o działalności leczniczej (9107)

ności leczniczej uprzejmie proszę o przyjęcie poniż-

Na wstępie podkreślenia wymaga fakt, iż dotacja

celowa, będąca przedmiotem zainteresowana pana

posła, nie jest przeznaczona dla samodzielnego pu-

blicznego zakładu opieki zdrowotnej.

Jej adresatem

714

jest podmiot tworzący, który dokona przekształcenia

samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowot-

Dotacja nie ma na celu ﬁnansowania bieżącej

działalności zakładów opieki zdrowotnej, ale ma

sprzyjać ich przekształceniom.

Na kształt przepisów

dotyczących wsparcia procesów przekształceń miały

wpływ także możliwości ﬁnansowebudżetupaństwa.

Przekracza je rozszerzenie tytułów dotacji o zobowią-

zania wynikające ze wszystkich wymienionych w art.

blicznej i restrukturyzacji publicznych zakładów

źródeł środków ﬁnansowych.

Minister zdrowia nie planuje prac nad nowelizacją

ustawy w przedmiotowym zakresie.

Zgodnie z art. 118

ust. 1 Konstytucji RP m.in. posłom przysługuje ini-

cjatywa ustawodawcza, co stwarza możliwość podję-

cia prac prowadzących do zmiany wadliwego w opinii

pana posła przepisu.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Sławomir Neumann

polityki prorodzinnej (9110)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pi-

SPS-023-911012, dotyczące interpelacji posła Johna

wania polityki prorodzinnej, uprzejmie wyjaśniam.

Rozpoczęte w latach 90. ubiegłego wieku przeobra-

żenia demograﬁcznespowodowałyprzedewszystkim

przesunięcie najwyższej płodności kobiet z grupy

tym idzie, późniejsze uzyskiwanie samodzielności

nym wyzwaniem dla rządu.

W ramach polityki rodzinnej

nicowanych funkcji.

Odbywa się ono poprzez różne

niku ustawowej weryﬁkacji świadczeń rodzinnych

podwyższone zostaną kwoty kryteriów dochodowych

uprawniających do świadczeń rodzinnych z 504 zł na

zaś kwoty zasiłków rodzinnych od 1 listopada 2012 r.

podwyższono do poziomu 40% koszyka żywnościowe-

Socjalnych dotyczących wsparcia dochodowego ro-

ty zostały ogłoszone rozporządzeniem Rady Mini-

nowiących podstawę do ubiegania się o zasiłek ro-

dzinny oraz wysokości świadczeń rodzinnych (Dz. U.

Rozważając wysokość polskiego zasiłku rodzinne-

go nie można zapominać o dodatkach do zasiłku ro-

dzinnego, które przysługują z różnych tytułów: uro-

dzenia dziecka (trzy kategorie), opieki nad dzieckiem

chowywania dziecka niepełnosprawnego, rozpoczęcia

roku szkolnego, podjęcia nauki przez dziecko poza

miejscem zamieszkania.

Uwzględnienie dodatków

istotnie zmienia obraz polskich zasiłków rodzinnych.

Kryterium dochodowe obowiązuje, ponieważ Polska

jest państwem mniej zamożnym niż przywoływana

w piśmie Wielka Brytania czy Francja, a stosując

kryterium dochodowe, można większe środki prze-

kazać osobom najbardziej potrzebującym.

Ogółem na

świadczenia rodzinne wydano z budżetu państwa

sięczna wysokość wydatków na jednego korzystają-

715

cego z zasiłku rodzinnego w 2011 r. wynosiła 234,76

zł (bez wydatków na świadczenia z funduszu alimen-

tacyjnego).

Natomiast w związku z weryﬁkacjąświad-

czeń rodzinnych szacuje się, że przeciętna miesięczna

wysokość wydatków na jednego korzystającego z za-

siłku rodzinnego w 2012 r. (bez wydatków na świad-

czenia z funduszu alimentacyjnego) wyniesie 268,26

wadzenie uzależnionego od kryterium dochodowego

Państwo wspiera rodziny również poprzez tworze-

realizowane będą kolejne etapy przedłużania urlo-

pów macierzyńskich i ojcowskich.

Począwszy od 1 stycz-

nia 2010 r. wymiar urlopu macierzyńskiego w przy-

dzie wynosi 22 tygodnie (20 tygodni w wymiarze

podstawowym i 2 tygodnie urlopu fakultatywnego),

zaś docelowo będzie to 26 tygodni (20 tygodni w wy-

miarze podstawowym i 6 tygodni urlopu fakultatyw-

nego), natomiast wymiar urlopu ojcowskiego wynosi

od 1 stycznia 2010 r. 1 tydzień, zaś od 1 stycznia 2012 r.

– 2 tygodnie.

Wspomnieć trzeba również o wzroście

podstawy wymiaru składki na ubezpieczenie emery-

wychowawczych z 420 zł do kwoty minimalnego wy-

nagrodzenia za pracę (obecnie 1500 zł, a od 1 stycz-

nia 2013 r.

– 1600 zł), wzmocnieniu ochrony prawnej

osób korzystających z tych form urlopów.

utrzymaniu są usługi opieki nad małymi dziećmi.

przeznaczono na doﬁnansowanie wydatków bieżą-

cych związanych z utrzymaniem miejsc opieki nad

bach dziecięcych.

W 2012 r. w ramach powyższego

ną, rentową, wypadkową i zdrowotną) za nianie od

kość minimalnego wynagrodzenia za pracę za dany

stałe 11 mln zł na opłacanie przez Zakład Ubezpie-

Jednocześnie informuję, że Ministerstwo Pracy

dający m.in. także zmniejszenie wymaganego udzia-

łu własnego gmin korzystających z dotacji budżetu

państwa na doﬁnansowanie instytucji opieki nad

2012 r. przyjęła projekt nowelizacji ustawy o podatku

716

ny zapowiedziane w exposé prezesa Rady Ministrów

do ulgi podatnika posiadającego jedno dziecko przy

kryterium dochodowym 112 tys. zł (dla małżonków)

oraz zwiększenie o 50% kwoty ulgi na trzecie dziecko

i o 100% na czwarte i dalsze dziecko.

Podkreślić należy fakt, że skala działań w obszarze

ściami budżetu państwa, te zaś obecnie są istotnie

ograniczone ze względu na trudną kondycję ﬁnansów

publicznych oraz fakt, że w 2011 r. polskie PKB sta-

nowiło 65% przeciętnego w UE 27.

Tym niemniej mi-

nister pracy i polityki społecznej dostrzega potrzebę

zmian, które miałyby na celu zwiększenie wsparcia

graﬁcznegokraju.

Biorącpowyższepoduwagę,wMi-

nisterstwie Pracy i Polityki Społecznej rozpoczęto

w oparciu o dane o charakterze demograﬁcznymista-

tystyczno-ﬁnansowympraceanalitycznedotyczącedal-

szych działań w obszarze polityki prorodzinnej.

Ponadto informuję, że Rządowa Rada Ludnościo-

wa przygotowała projekt „Założeń polityki ludnościo-

wej Polski 2012”, który jako jeden z celów polityki

ludnościowej w Polsce uznaje tworzenie warunków

sprzyjających powstawaniu rodzin, przede wszyst-

kim poprzez zawierania małżeństw i realizację pla-

nów prokreacyjnych.

W ww. dokumencie zostały

przedstawione m.in. ogólne kierunki działań na rzecz

powstawania, rozwoju i funkcjonowania rodzin

(np. poprzez wsparcie rodzin w ponoszeniu kosztów

utrzymania i wychowania dzieci) oraz tworzenia wa-

runków sprzyjających samodzielności ekonomicznej

młodego pokolenia.

Dokument ten ma charakter dia-

gnostyczno-kierunkowy, który wspierać będzie dal-

sze prace w obszarze szeroko rozumianej polityki

ludnościowej.

Tekst założeń jest zamieszczony na

stronie www.stat.gov.pl w zakładce: II Kongres De-

mograﬁczny.

Z szacunkiem

Sekretarz stanu

Jarosław Duda

Warszawa, dnia 12 października 2012 r.

dodatkowego zespołu wyjazdowego

dla powiatu żywieckiego w Gilowicach (9111)

-9111/12, w sprawie możliwości uruchomienia dodat-

kowego zespołu ratownictwa medycznego w Gilowi-

cach (powiat żywiecki), uprzejmie informuję, co na-

stępuje.

wyżej, wojewoda sporządza wojewódzki plan działa-

nia systemu, który jest następnie zatwierdzany przez

w art. 21 ustawy o PRM.

W myśl art. 21 ust. 3 pkt 2

ustawy o PRM, plan obejmuje w szczególności infor-

macje o liczbie i rozmieszczeniu na obszarze woje-

wództwa jednostek systemu.

Ponadto zgodnie z 46 ust. 3 i 4 ustawy o PRM

wojewodowie do dnia 31 marca roku poprzedzającego

rok budżetowy przedstawiają ministrowi właściwe-

mu do spraw zdrowia założenia dotyczące ﬁnansowa-

nia zespołów ratownictwa medycznego, na podstawie

których minister zdrowia, do dnia 20 maja roku po-

przedzającego rok budżetowy, przedstawia ministro-

wi ﬁnansówpropozycjewysokościśrodkównaﬁnan-

sowanie zadań zespołów ratownictwa medycznego,

wraz z podziałem tych środków między poszczególne

województwa.

kazanych przez wojewodę śląskiego założeniach do-

tyczących ﬁnansowaniazespołówratownictwame-

dycznego na 2013 r., nie uwzględniono kosztów funk-

cjonowania planowanych, dodatkowych zespołów

ratownictwa medycznego.

W związku z powyższym

przekazany ministrowi ﬁnansów projekt podziału

środków na zadania zespołów ratownictwa medycz-

nego w 2013 r. zakłada funkcjonowanie w wojewódz-

twie śląskim 154 ZRM, w tym 75 ZRM „S” i 79 ZRM

„P” (analogicznie jak w roku bieżącym).

Niezależnie od powyższego informuję, iż pismem

z dnia 28 sierpnia 2012 r. wojewoda śląski wystąpił

do ministra zdrowia z prośbą o ujęcie w wojewódzkim

planie działania systemu dla województwa śląskiego

w rozdziale „Planowane nowe jednostki systemu

Państwowe Ratownictwo Medyczne” dwóch dodatko-

wych podstawowych zespołów ratownictwa medycz-

nego w obszarze powiatu cieszyńskiego i żywieckie-

go.

Minister zdrowia poinformował wojewodę ślą-

skiego, iż w chwili obecnej uruchomienie dodatko-

wych ZRM nie jest możliwe.

kuje bowiem obniżeniem środków przeznaczonych na

działalność poszczególnych zespołów ratownictwa

medycznego, które powinny być w pierwszej kolejno-

ści wykorzystane na zapewnienie odpowiedniej jako-

717

ści udzielanych świadczeń.

Jednocześnie należy zwró-

cić uwagę, iż „Roczny plan ﬁnansowyNarodowego

Funduszu Zdrowia na rok 2013”, w chwili obecnej

zakłada utrzymanie kosztów realizacji zadań zespo-

łów ratownictwa medycznego w województwie ślą-

skim na poziomie roku bieżącego, tj. 199 444 tys. zł.

Natomiast opracowany przez ministra ﬁnansówpro-

jekt budżetu na działalność zespołów ratownictwa

medycznego w 2013 r. zakłada dla województwa ślą-

skiego kwotę 199 509 tys. zł, co stanowi wzrost w sto-

sunku do roku bieżącego jedynie o 65 tys. zł.

W związ-

ku z powyższym, przyjmując zakładany wskaźnik

inﬂacjina2013r.napoziomie102,5%,należyprzy-

jąć, iż środki przekazane na działalność zespołów

ratownictwa medycznego w województwie śląskim

uruchomienia kolejnych ZRM.

Ponadto analiza danych dotyczących liczby inter-

(średnia krajowa 5,66),

scu stacjonowania w powiecie żywieckim – 4,25 (śred-

nia krajowa 4,54) powiat cieszyński – brak danych.

formował wojewodę śląskiego, iż w przypadku wystą-

pienia jakichkolwiek nieprawidłowości w funkcjono-

waniu systemu ratownictwa medycznego, przed pla-

nowaniem uruchamiania dodatkowych ZRM należy

na miejsce zdarzenia opisanych w art. 24 ustawy o Pań-

stwowym Ratownictwie Medycznym.

Jednocześnie informuję, iż aktualnie reorganizo-

wany i modernizowany jest system powiadamiania

ratunkowego, co wpłynie na poprawę zarządzania ze-

społami ratownictwa medycznego.

Jako przykład po-

dać można województwo świętokrzyskie, gdzie funk-

cjonuje jedna skoncentrowana dyspozytornia medycz-

na na całe województwa, a także województwo zachod-

niopomorskie, gdzie są dwie skoncentrowane dyspozy-

tornie medyczne.

Wyniki pracy skoncentrowanych

dyspozytorni medycznych wskazują na poprawę jako-

ści funkcjonowania zespołów ratownictwa medyczne-

go i przynoszą obecnie wymierne korzyści.

Ostatecz-

nej, wiarygodnej oceny systemu powiadamiania ra-

tunkowego w województwie śląskim dokonać będzie

można dopiero po jego pełnym wdrożeniu.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Cezary Rzemek

w sprawie wysokości wynagrodzenia

biegłych lekarzy (9113)

Domiceli Kopaczewskiej z dnia 11 września 2012 r.

dotyczącą zmiany rozporządzenia ministra sprawie-

dliwości w sprawie kosztów przeprowadzenia dowodu

przedstawiam, co następuje.

1.

W Ministerstwie Sprawiedliwości został opra-

cowany projekt rozporządzenia ministra sprawiedli-

wości zmieniającego rozporządzenie z dnia 18 grud-

„projektem”, który ma na celu usunięcie wątpliwości

dotyczących zgodności treści § 4 ust. 1 nowelizowa-

nego rozporządzenia w związku z załącznikiem nr 1,

lp.

11 oraz załącznikiem nr 2, cześć IV, lp.

1 ustala-

jącymi zamknięty przedział wynagrodzenia biegłych

z zakresu medycyny, jednostek organizacyjnych aka-

demii medycznych i instytutów naukowo-badawczych

oraz zakładów służby zdrowia, za wydanie opinii wy-

W nowelizowanym rozporządzeniu zasady obli-

czania wynagrodzeń biegłych sądowych są ukształ-

towane w sposób dwojaki.

Zasadniczą formą ustala-

nia należnego biegłemu świadczenia jest zastosowa-

nie stawki godzinowej, polegające na przemnożeniu

liczby godzin poświęconych na sporządzenie opinii

przez wynikającą z rozporządzenia procentową część

kwoty bazowej określanej w ustawie budżetowej.

Wy-

sokość wskazanego mnożnika kwoty bazowej zależy

m.in. od stopnia złożoności opiniowanego zagadnie-

nia, doświadczenia zawodowego biegłego oraz posia-

danego przez niego stopnia bądź tytułu naukowego

(§2–3 rozporządzenia).

Powyższa metoda nie znajduje jednak zastosowa-

nia do biegłych z zakresu medycyny, jednostek orga-

nizacyjnych akademii medycznych i instytutów na-

ukowo-badawczych oraz zakładów służby zdrowia,

a także biegłych z zakresu geodezji i kartograﬁi

– w odniesieniu do czynności opisanych w załączni-

kach nr 1–3 do rozporządzenia.

We wskazanych przy-

padkach, odnoszących się w założeniu do zadań o jed-

nolitym, powtarzalnym charakterze, zostały określo-

ne przedziały procentowe kwoty bazowej, w których

musi zamknąć się wynagrodzenie biegłego.

Bez wzglę-

du na ilość czasu poświęconego na opiniowanie ist-

nieją zatem górne granice możliwego do uzyskania

718

wynagrodzenia.

Zasadę tę stosuje się między innymi

do czynności polegających na wydaniu opinii wyłącz-

nie na podstawie akt sprawy (załącznik nr 1 – lp.

11

oraz załącznik nr 2 – część IV, lp.

1), gdzie stawka

za wykonaną pracę wynosi od 4,8% do 20,4% kwoty

bazowej za wykonana pracę.

Przedstawione zróżnicowanie zasad kształtowa-

nia wynagrodzeń biegłych, w aspekcie dotyczącym

opiniowania wyłącznie na podstawie akt sprawy, sta-

ło się uzasadnieniem skargi konstytucyjnej skiero-

wanej do Trybunału Konstytucyjnego, sygn. akt SK

24/11.

Skarżący zarzucił w niej, iż § 4 ust. 1 noweli-

zowanego rozporządzenia, w związku z regulacją za-

wartą w załączniku nr 1, lp.

11 – w zakresie w jakim

przewidują ustanowienie górnej granicy wynagro-

dzenia biegłego z zakresu medycyny wydającego opi-

nię wyłącznie na podstawie akt sprawy – są niezgod-

stytucji RP.

Wprowadzają bowiem nieuzasadnione

kryterium różnicowania biegłych z zakresu medycy-

ny oraz biegłych pozostałych specjalności, ustana-

wiając sztuczne i nieuprawnione ograniczenie mak-

symalnej kwoty wynagrodzenia wyłącznie w przy-

padku tych pierwszych.

Dodatkowo wskazane prze-

pisy godzą w prawo do równej ochrony praw mająt-

kowych.

W związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyj-

nego uzasadnione stało się uchylenie lp.11 w załącz-

niku 1 do rozporządzenia.

Rozwiązanie to pozwoli

biegłym z zakresu medycyny rozliczać opinie wydane

wyłącznie na podstawie akt sprawy na takich sa-

mych zasadach, jak dotychczas mogli to czynić biegli

pozostałych specjalności – na podstawie stawek go-

dzinowych.

Konsekwentnie uchylenia wymagała także lp.

1

wskazana w załączniku nr 2 do rozporządzenia, za-

warta w części IV „Inne czynności”.

Z opisanych wy-

żej przyczyn uzasadnione jest także odstąpienie od

rozliczania w dotychczasowy sposób opinii wydawa-

nych na podstawie akt sprawy przez jednostki orga-

nizacyjne akademii medycznych i instytutów nauko-

wo-badawczych oraz zakładów służby zdrowia, na rzecz

stawek godzinowych.

Obecnie projekt rozporządzenia jest przedmiotem

uzgodnień międzyresortowych.

Został on zamiesz-

czony w Biuletynie Informacji Publicznej Rządowego

Centrum Legislacji stosownie do treści art. 5 ustawy

2.

Zauważyć także należy, że Sejm na posiedzeniu

rych innych ustaw.

(Dz. U. poz.1101), która wejdzie

art. 11 ustawy traci moc dekret z dnia 26 paździer-

w postępowaniu sądowym.

Zgodnie z art. 10 tej usta-

wy dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na pod-

również powołane wyżej rozporządzenie ministra

w postępowaniu sądowym – zachowują moc do czasu

3.

Nadmienić należy, że w Ministerstwie Sprawie-

jektu ustawy o biegłych sądowych, która w sposób

całościowy ureguluje problematykę biegłych, w związ-

ku z czym na nowo zostaną opracowane także prze-

pisy dotyczące wynagrodzenia biegłych.

Projekt za-

łożeń został przedstawiony do konsultacji społecz-

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Wojciech Hajduk

w sprawie terminów zapłaty wynagrodzenia

biegłych sądowych (9114)

terpelację pań posłanek Iwony Kozłowskiej i Domi-

kazaną przy piśmie Marszałka Sejmu Rzeczypospo-

-9114/12, w sprawie terminów zapłaty wynagrodze-

nia biegłych sądowych uprzejmie przedstawiam, co

następuje.

Zasady przyznawania biegłym wynagrodzenia

oraz zwrotu kosztów sporządzenia opinii zostały ure-

Nr 90, poz. 594 z 2010 r., z poźn. zm. – dalej u.k.s.s.c.).

Zgodnie z art. 89 ww. ustawy biegłemu powołanemu

przez sąd przysługuje zwrot kosztów podróży, innych

wydatków koniecznych związanych ze stawiennic-

twem w sądzie oraz wynagrodzenie za wykonaną

pracę.

Z mocy art. 90 u.k.s.s.c. wysokość wynagro-

dzenia biegłego za wykonaną pracę określa się,

uwzględniając wymagane kwaliﬁkacje,potrzebnydo

datków niezbędnych do wykonania czynności – na

719

podstawie złożonego rachunku.

Zgodnie z art. 92 ust. 1

i 2 ww. ustawy przyznanie wynagrodzenia i zwrot

kosztów następują na wniosek złożony na piśmie lub

ustnie do protokołu rozprawy.

Wniosek, o którym

mowa, składa się niezwłocznie, nie później jednak niż

Wykładnia ww. przepisów daje podstawę do stwier-

dzenia, iż zawarta w nich regulacja precyzyjnie okre-

śla termin złożenia przez biegłego wniosku o przyzna-

nie wynagrodzenia i zwrot kosztów, a jednocześnie

milczy na temat terminu, w którym sąd wypłaca przy-

znane wynagrodzenie lub zwrot kosztów.

Uzasadnieniem dla takiego stanu rzeczy nie jest

przyznanie sądowi uprzywilejowanej pozycji w sto-

sunku do biegłego, lecz tryb, w jakim dochodzi do

przyznania biegłemu należnych mu świadczeń.

Pro-

cedura ta uniemożliwia zakreślenie cezury czasowej

przez wskazanie konkretnej liczby dni, w których

winna nastąpić wypłata ww. świadczeń.

Tryb, o którym mowa, składa się z dwóch etapów.

W pierwszym etapie sąd przyznaje wynagrodzenie

lub zwrot kosztów biegłemu.

Etap ten ma charakter

judykacyjny – sąd wydaje zaskarżalne orzeczenie o przy-

znaniu biegłemu wynagrodzenia lub zwrotu kosztów.

Po nim następuje etap drugi, polegający na wykona-

niu orzeczenia sądu, tj. wypłacie biegłemu przez służ-

by księgowe sądu uprzednio przyznanego wynagro-

dzenia.

wynagrodzenie oraz zwrot kosztów sporządzenia opi-

nii na podstawie złożonego przez biegłego wniosku

i rachunku.

Sąd, dokonując oceny zasadności wnio-

sku biegłego, nie tylko analizuje treść wniosku przez

pryzmat zgodności żądanego wynagrodzenia z obo-

wiązującymi stawkami, rzeczywistym nakładem i cza-

nia jest pod wieloma względami wadliwa.

Bez wąt-

pienia w takim przypadku, gdy sporządzona opinia

z uwagi na jej nierzetelność nie może być wykorzy-

stana w sprawie, biegły nie powinien otrzymać wy-

nagrodzenia lub wynagrodzenie powinno być w istot-

ny sposób obniżone.

Z uwagi na fakt, iż opinie wydaje

się dla stwierdzenia okoliczności wymagających wia-

domości specjalnych, których sędzia nie posiada, oce-

na rzetelności sporządzonej opinii może nastąpić do-

piero po zajęciu w tej kwestii stanowiska przez strony

postępowania.

To m.in. na podstawie zgłoszonych do

opinii zarzutów sąd jest w stanie ocenić, czy opinia

została sporządzona rzetelnie.

Częstokroć ocena za-

sadności zgłoszonych do opinii zarzutów wymaga po-

wołania kolejnego biegłego.

Dopiero po ustaleniu ww.

lub zwrot kosztów sporządzenia opinii.

kacji wniosku biegłego o przyznanie wynagrodzenia

iż nie jest możliwe precyzyjne określenie terminu do

wydania postanowienia rozstrzygającego o zasadno-

ści takiego wniosku.

Dodatkową kwestią, która uniemożliwia precyzyjne

określenie terminu, w którym winna nastąpić wypłata

należnych biegłemu świadczeń, jest zaskarżalność po-

stanowienia sądu o przyznaniu biegłemu wynagrodze-

nia lub zwrotu kosztów sporządzenia opinii.

Wynagrodzenie biegłego należy do kategorii wy-

datków w ramach kosztów sądowych, których wyso-

kość ma znaczenie dla stron postępowania.

Kwota

przyznanego biegłemu wynagrodzenia, jak też zwro-

tu należnych mu kosztów za sporządzenie opinii, jest

następnie rozliczana między stronami w orzeczeniu

kończącym postępowanie (art. 108 § 1 K.p.c.).

Uwzględniając powyższe uwarunkowania, nie jest

chwili złożenia wniosku biegły winien otrzymać na-

leżne mu świadczenie.

Nie ma bowiem możliwości

ustalenia, w jakiej chwili uprawomocni się postano-

wienie sądu o przyznaniu biegłemu wynagrodzenia.

Przyjmowanie regulacji, zgodnie z którą sąd ma obo-

wiązek wypłacić biegłemu należne mu świadczenia

w określonym terminie mimo nieprawomocności po-

stanowienia o ich przyznaniu, byłoby niezasadne.

żenia postanowienia biegłemu zostanie przyznane

niższe wynagrodzenie niż to, które zostało orzeczone

w zaskarżonym postanowieniu.

Oczywiście opisane wyżej przeszkody do wypłaty

nego wynagrodzenia ma charakter wyłącznie tech-

niczny i winna być dokonana niezwłoczne.

Występujące nieraz w praktyce niczym nieuza-

sadnione zwlekanie z wypłatą należnych biegłemu

świadczeń nie wynika z ułomności przepisów prawa,

lecz z opieszałości sądu w wydaniu orzeczenia o przy-

znaniu wynagrodzenia biegłemu czy też jego wyko-

nania przez właściwe służby księgowe sądu.

Mini-

sterstwo Sprawiedliwości podejmuje starania celem

wzmocnienia etatowego i organizacyjnego sądów, tak

aby przyspieszyć i usprawnić postępowanie w spra-

wach rozpoznawanych przez sądy.

Osiągnięcie tego

celu niewątpliwie przyczyni się również do uniknię-

cia w przyszłości sytuacji opisanych w interpelacji.

Z powyższych względów, odpowiadając na pytanie

zawarte w interpelacji, uprzejmie informuję, iż ana-

liza opisanego w interpelacji problemu nie uzasadnia

potrzeby zmiany obowiązujących przepisów prawa.

Niezbędnie jest natomiast usprawnienie pracy wy-

miaru sprawiedliwości, co dla ministra sprawiedli-

wości ma znaczenie priorytetowe i jest sukcesywnie

realizowane.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Wojciech Hajduk

720

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w sprawie umożliwienia produkcji napojów

spirytusowych i wina oraz ich sprzedaży

w miejscu wytworzenia bez konieczności

spełniania restrykcyjnych wymagań

spirytusowych na skalę przemysłową (9116)

SPS-023-9116/12, dotyczącego interpelacji pana po-

mie informuję, co następuje.

Wyrób i sprzedaż napojów alkoholowych jest za-

gadnieniem złożonym, regulowanym przepisami do-

tyczącymi działalności gospodarczej, podatku akcy-

zowego, ochrony środowiska, wymogów sanitarnych

i ochrony zdrowia będących w kompetencji resortu

gospodarki, rolnictwa, ﬁnansóworazzdrowia.

W zakresie wykonywania wyrobu i rozlewu napo-

jów spirytusowych obowiązuje system działalności

regulowanej, cechujący się formą wpisu do rejestru

opartą jedynie na pisemnym wniosku przedsiębiorcy

i oświadczeniu o spełnieniu wymogów określonych

przepisami prawa.

Rozwiązanie to w stosunku do

wcześniejszych systemów uprościło i przyspieszyło

podejmowanie działalności gospodarczej w tym za-

kresie.

Odstąpiono również od konieczności przepro-

wadzenia kontroli dotyczącej spełniania przez przed-

siębiorcę ww. wymogów przed podjęciem tej działal-

ności.

W przypadku przedsiębiorców deklarujących

wyrób napojów spirytusowych w ilości do 10 000 li-

trów rocznie w przeliczeniu na 100-procentowy alko-

hol opłata skarbowa od dokonania wpisu w rejestrze

działalności regulowanej podmiotu wykonującego

działalność w zakresie wyrobu lub rozlewu napojów

spirytusowych wynosi 1005 zł.

Dla podmiotów, które

liczeniu na 100-procentowy alkohol opłata skarbowa

wynosi 11 610 zł.

czone zostały wymogi związane z uzyskaniem wpisu

do rejestru przedsiębiorców wykonujących działal-

ność w zakresie wyrobu lub rozlewu wyrobów wi-

niarskich.

Obejmuje to producentów wyrabiających

wino owocowe markowe, cydr oraz perry.

W ramach

tego uproszczenia można produkować rocznie do

5000 litrów wina owocowego markowego albo 10 000

litrów cydru lub perry z owoców zebranych z własne-

go sadu o powierzchni przekraczającej 1 ha.

Opłata

za dokonanie ww. wpisu wynosi 616 zł.

Wychodząc naprzeciw oczekiwaniom m.in. małych

winiarni, gospodarstw agroturystycznych, a także

sadowników i ogrodników, w przepisach ustawy

korzystne rozwiązania dla producentów napojów al-

koholowych.

Jednym z takich rozwiązań jest umoż-

liwienie produkcji win uzyskanych z winogron po-

chodzących z upraw własnych poza składem podat-

kowym, które obejmuje małych winiarzy wytwarza-

jących mniej niż 1000 hektolitrów w ciągu roku ka-

lendarzowego.

Z informacji uzyskanej z Ministerstwa Finansów

wynika, że znajdujący się obecnie w fazie konsultacji

społecznych projekt ustawy o zmianie niektórych ustaw

duje wprowadzenie preferencyjnej stawki dla cydru

i perry.

Produkcja tych napojów alkoholowych o nie-

wielkiej zawartości alkoholu mogłaby w warunkach

wyżek owoców przez sadowników, a w tych częściach

nie wpłynąć na rozwój agroturystyki.

Wszędzie tam,

wano, aby stawka akcyzy została określona w wyso-

kości 97,00 zł od 1 hektolitra wyrobu gotowego, tj. 73

gr za butelkę 0,75 litra, co odpowiada akcyzie należ-

nej od piwa pełnego o ekstrakcie 12,5 Plato.

Tak

określona stawka akcyzy zrównuje opodatkowanie

Reasumując, przepisy akcyzowe, jak również

przepisy dotyczące wymogów związanych z uzyska-

niem wpisu do prowadzonego przez ministra rolnic-

twa i rozwoju wsi rejestru działalności w zakresie

winny stanowić istotnych problemów dla lokalnych

producentów napojów alkoholowych.

Należy także mieć na względzie, że wykonywanie

wyrobu oraz prowadzenie sprzedaży napojów spiry-

tusowych wymaga przede wszystkim spełnienia wy-

mogów określonych w przepisach sanitarnych, a tak-

że o ochronie przeciwpożarowej, ochronie środowiska

oraz wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu

alkoholizmowi.

Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 26 paździer-

działaniu alkoholizmowi sprzedaż napojów alkoholo-

721

wych może być prowadzona tylko na podstawie ze-

zwolenia wydanego przez wójta (burmistrza, prezy-

denta miasta) właściwego ze względu na lokalizację

punktu sprzedaży.

Pozwala to na rzeczywistą reakcję

władz samorządowych na sytuację w zakresie kon-

sumpcji alkoholu na terenie właściwej gminy.

Wpro-

wadzenie ograniczeń w zakresie liczby punktów pro-

wadzących sprzedaż i podawanie napojów alkoholo-

wych, jak również w zakresie usytuowania takich

punktów podyktowane jest polityką społeczną pań-

stwa w dziedzinie proﬁlaktykirozwiązywaniapro-

blemów alkoholowych.

Produkcja żywności, w tym także napojów spiry-

tusowych, wymaga spełnienia wymogów w zakresie

bezpieczeństwa żywności, a w szczególności z rozpo-

rządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europej-

jącym ogólne zasady i wymagania prawa żywnościo-

wego, powołującym Europejski Urząd ds. Bezpie-

dzeniem (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskie-

ny środków spożywczych.

Każdy producent z sektora

spożywczego musi spełnić określone w nich wyma-

gania w zakresie higieny środków spożywczych na

trybucji żywności.

Należy także mieć na względzie, że alkohol jest

produktem mogącym stanowić zagrożenie dla zdro-

wia i życia ludzi.

Z uwagi na powyższe rozważanie

ewentualnych uproszczeń prawa nie powinno prowa-

dzić w kierunku dopuszczenia możliwości wprowa-

dzania do obrotu napojów spirytusowych wyrobio-

nych bez stosownego nadzoru w zakresie przestrze-

gania przepisów sanitarnych oraz przepisów ustawy

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Tadeusz Nalewajk

egzaminów zawodowych dla adwokatów,

radców prawnych, notariuszy

oraz innych zawodów prawniczych (9117)

ślińskiego i Macieja Orzechowskiego w sprawie trybu

wiam, co następuje.

Sposób przeprowadzania powołanych w interpe-

lacji panów posłów zawodowych egzaminów prawni-

czych normują rozporządzenia ministra sprawiedli-

wości:

— w wypadku egzaminu adwokackiego – rozpo -

prowadzania egzaminu adwokackiego (Dz. U. Nr 163,

poz. 1301, z późn. zm.), wydane na podstawie upo-

ważnienia ustawowego zawartego w art. 78 ust. 15

— w wypadku egzaminu notarialnego – rozporzą -

prowadzania egzaminu wstępnego i notarialnego (Dz. U.

— w wypadku egzaminu radcowskiego – rozpo -

prowadzania egzaminu radcowskiego (Dz. U. Nr 163,

poz. 1302, z późn. zm.), wydane na podstawie upoważ-

nienia ustawowego zawartego w art. 361 ust. 16 usta-

z 2002 r. poz. 123, poz. 1059, z późn. zm.).

Jak wynika z przepisów powołanych rozporzą-

dzeń, egzaminy adwokacki i radcowski trwają cztery

dni, natomiast egzamin notarialny – 3 dni.

We wszyst-

kich wypadkach w pierwszym dniu zdający rozwią-

zują test składający się ze 100 pytań, a czas trwania

tej części egzaminu wynosi 100 minut.

W drugim dniu egzaminu osoby zdające egzaminy

adwokacki i radcowski rozwiązują zadanie z prawa

karnego, a w trzecim – zadanie z prawa cywilnego.

Na każde zadanie mają po 360 minut.

W czwartym

dniu osoby zdające te egzaminy rozwiązują zadania

z prawa gospodarczego i prawa administracyjnego,

na co łącznie przeznaczone jest 480 minut.

W wypadku egzaminu notarialnego w drugim

dniu zdający opracowują projekt aktu notarialnego

oraz opinię prawną, na co łącznie przeznaczone jest

480 minut, zaś w trzecim dniu – drugi projekt aktu

notarialnego, na co przeznaczone jest 360 minut.

Podkreślenia wymaga okoliczność, iż wydłużenie

czasu trwania czwartego dnia egzaminów adwokac-

kiego i radcowskiego oraz drugiego dnia egzaminu

notarialnego przeprowadzone nowelizacjami rozpo-

rządzeń ministra sprawiedliwości dokonanymi

w 2011 r.

(Dz. U. Nr 103, poz. 599; Dz. U. Nr 103,

poz. 600 oraz Dz. U. Nr 176, poz. 1053) z 360 minut

do 480 minut stanowiło wyjście naprzeciw oczekiwa-

niom wyrażanym przez osoby przystępujące do tych

egzaminów, sygnalizujące celowość wydłużenia tych

części egzaminów.

722

Czas trwania poszczególnych części wskazanych

powyżej egzaminów dostosowany jest w przypadku

części poświęconej rozwiązywaniu testu do liczby py-

tań, zaś w wypadku pozostałych części – do stopnia

złożoności zadań oraz przewidywanej czasochłonno-

ści sporządzania ich rozwiązań.

Oczywiste jest przy

tym, iż to osoba zdająca egzamin decyduje o tym, czy

niezbędne jest wykorzystanie przez nią całego czasu

przeznaczonego na poszczególne części egzaminu,

czy też z uwagi na tempo jej pracy czas ten przewyż-

sza jej potrzeby, co umożliwia jej ukończenie rozwią-

zywania zadania lub testu przed upływem zakreślo-

nego limitu czasu.

Nie kwestionując zawartego w interpelacji poglą-

du, iż przystąpienie do egzaminu zawodowego w wie-

lu wypadkach wiąże się z dużym stresem u osób zda-

jących ten egzamin, podkreślić należy, iż okoliczność

ta, wespół z pozostałymi powołanymi w interpelacji,

nie uzasadnia dokonania modyﬁkacjisposobuprze-

prowadzania egzaminów: adwokackiego, radcowskie-

go i notarialnego.

Przystępowanie do egzaminu, w tym

tak istotnego jak egzamin zawodowy wieńczący ko-

lejny etap kształcenia prawniczego profesjonalisty,

w sposób naturalny wiąże się z reakcją stresową, któ-

rej umiejętność opanowania również stanowi istotny

miernik posiadania przez zdającego cech i kompeten-

cji umożliwiających efektywne wykonywanie tak od-

powiedzialnych zawodów jak powołane w interpela-

cji.

Wykonywanie tych zawodów zresztą nieodłącznie

wiązać się będzie dla ich przyszłych przedstawicieli

z pewnym napięciem psychicznym wynikającym z ko-

nieczności adaptowania się do zmiennej sytuacji, np.

w trakcie występowania w postępowaniu sądowym

oraz działania w warunkach ograniczonego czasu na

podejmowanie kolejnych decyzji, związanego choćby z

wymogiem przestrzegania terminów procesowych.

Arbitralny, a przez to nieprzekonujący, jest zawar-

ty w interpelacji pogląd, iż trzy- lub czterodniowy

sprawdzian umiejętności, odbywający się ciągiem,

może wpływać w sposób negatywny na wyniki po-

szczególnych części egzaminu, a także na zdrowie

egzaminowanych.

Postulowane w interpelacji roz-

dzielenie poszczególnych części dniami wolnymi na

wypoczynek nie zmniejszyłoby łącznego obciążenia

osób egzaminowanych, a można przypuszczać, iż skut-

kowałoby jedynie wydłużeniem okresu psychicznego

napięcia i ponadstandardowego obciążenia zdają-

cych, gdyż w wielu wypadkach dni te zapewne były-

by wykorzystywane przez nich nie tyle na wypoczy-

nek, ile na intensywną dodatkową naukę materii

stanowiącej przedmiot kolejnych części egzaminu.

Postulowane w interpelacji rozwiązanie prowa-

dziłoby przy tym do szeregu istotnych problemów

organizacyjnych.

Egzaminy przeprowadzane są w wy-

najmowanych salach, specjalnie przystosowywanych

do tego celu zarówno poprzez specjalne ustawienie

umeblowania gwarantujące osobom zdającym kom-

fortową pracę, jak i w zakresie warunków technicz-

nych umożliwiających rozwiązywanie przez zdają-

cych zadań przy użyciu sprzętu komputerowego.

Rozdzielanie dni, w których odbywałyby się egzami-

ny, dniami wolnymi skutkowałoby koniecznością wy-

najmowania tych sal na obejmujące te wolne dni wy-

dłużone okresy, gdyż w praktyce niemożliwe byłoby

dokonanie ponownego przystosowania sal w dniu ko-

lejnej części egzaminu, przed jego rozpoczęciem.

Wy-

dłużony najem sal z kolei pociągałby za sobą znaczą-

cy wzrost kosztów przeprowadzenia egzaminów, co

w sytuacji determinowanej niełatwą sytuacją budże-

tu państwa konieczności szczególnej troski o wydat-

kowane z budżetu środki stanowiłoby trudny do za-

akceptowania skutek postulowanej w interpelacji

zmiany.

Z powyżej przedstawionych przyczyn Ministerstwo

Sprawiedliwości nie przewiduje zmian dotyczących

przeprowadzania zawodowych egzaminów prawni-

czych, o których mowa w interpelacji, zmierzających

do rozdzielenia dni, w których odbywają się poszcze-

gólne części egzaminów, wolnymi dniami przeznaczo-

nymi na wypoczynek.

Odpowiadając na drugie pytanie interpelacji,

stwierdzić należy, iż wyniki egzaminów zawodowych

z lat ubiegłych nie potwierdzają tendencji do zmniej-

szania się stosunkowej wartości punktacji osiąganej

przez zdających wraz z kolejnymi częściami egzami-

nu, zdawanymi w poszczególnych dniach.

Dla przykładu, w wypadku egzaminu adwokac-

kiego, do którego w 2010 r. przystąpiły 752 osoby, zaś

w 2011 r.

– 1414 osób, liczba ocen negatywnych wy-

nosiła:

— w przypadku I części egzaminu (test) – 13

w 2010 r. oraz 27 w 2011 r.;

— w przypadku II części egzaminu (prawo karne)

– 89 w 2010 r. oraz 30 w 2011 r.;

— w przypadku III części egzaminu (prawo cywil -

ne) – 84 w 2010 r. oraz 61 w 2011 r.;

— w przypadku IV części egzaminu (prawo gospo -

darcze) – 79 w 2010 r. oraz 49 w 2011 r.;

— w przypadku V części egzaminu (prawo admi -

nistracyjne) – 22 w 2010 r. oraz 32 w 2011 r.

W wypadku egzaminu radcowskiego, do którego

w 2010 r. przystąpiły 1334 osoby, zaś w 2011 r.

– 3110

osób, liczba ocen negatywnych wynosiła:

w 2010 r. oraz 79 w 2011 r.;

– 107 w 2010 r. oraz 81 w 2011 r.;

ne) – 181 w 2010 r. oraz 290 w 2011 r.;

darcze) – 39 w 2010 r. oraz 249 w 2011 r.;

nistracyjne) – 39 w 2010 r. oraz 224 w 2011 r.

Analiza powyżej przedstawionych danych jedno-

znacznie wskazuje na to, iż nie jest dostrzegalna ten-

dencja, o jakiej wspomniano w interpelacji, zaś pomi-

mo wahań odsetka osób, które otrzymały oceny nie-

dostateczne z poszczególnych części wskazanych eg-

zaminów, jako najbardziej wymagające – jeżeli mie-

rzyć to liczbą niepowodzeń osób egzaminowanych –

723

jawią się przeprowadzane w drugim i trzecim dniu

egzaminy z prawa karnego oraz prawa cywilnego.

Z wyrazami poszanowania

Podsekretarz stanu

w sprawie szkolenia okresowego

i kwaliﬁkacji wstępnej kierowców(9119)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pi-

przekazujące interpelację poseł Bożenny Bukiewicz

nej, przedstawiam następujące wyjaśnienia.

Szczegółowe warunki prowadzenia szkolenia w ra-

mach kwaliﬁkacji wstępnej, kwaliﬁkacji wstępnej

przyspieszonej, kwaliﬁkacjiwstępnejuzupełniającej,

kwaliﬁkacjiwstępnejuzupełniającejprzyspieszonej,

szkolenia okresowego określa rozporządzenie mini-

zajęcia teoretyczne w ramach kwaliﬁkacjiwstępnej,

kwaliﬁkacji wstępnej przyśpieszonej, kwaliﬁkacji

wstępnej uzupełniającej, kwaliﬁkacjiwstępnejuzu-

pełniającej przyspieszonej i szkoleń okresowych pro-

wadzi się jako wykład, seminarium, pokaz, ćwiczenia

oraz inne formy zajęć stosowane w kształceniu osób

dorosłych albo ćwiczenia pod nadzorem trenera wy-

kładowcy, przy użyciu komputera i specjalistycznego

– prowadzone w sali ośrodka szkolenia.

Mając na uwadze przywołany przepis, należy wy-

jaśnić, że kursy kwaliﬁkacyjneiszkoleniaokresowe

mogą być prowadzone metodą tradycyjną albo przy

życiu komputera i specjalistycznego oprogramowania

wspomagającego proces kształcenia w obecności tre-

nera wykładowcy.

Zgodnie z przepisami powinny być

zawsze prowadzone w sali ośrodka szkolenia.

Dlatego

też zajęć realizowanych przy użyciu komputera i spe-

cjalistycznego oprogramowania nie można określić

jako e-learning.

Uprzejmie zauważam, że w przypadku wyboru

drugiej metody prowadzenia zajęć używanie kompu-

tera i specjalistycznego oprogramowania ma jedynie

wspomagać proces kształcenia, a nie go zastępować.

Trener wykładowca powinien potraﬁćobsługiwaćwy-

korzystywane komputer i specjalistyczne oprogramo-

wanie, jak również posiadać wiedzę, umiejętności

dłowego przebiegu szkolenia (tak jak w przypadku

wykładowców prowadzących zajęcia metodą trady-

cyjną).

Dodatkowo należy wskazać, że spełnienie wyma-

gań przez specjalistyczne oprogramowanie, określo-

nych w § 12 ust. 2 ww. rozporządzenia, jak również

sprawdzenie prawidłowości prowadzonych szkoleń

przy ich użyciu nadzorują wojewodowie.

W przypadku

ustalenia naruszeń warunków wykonywania działal-

ności w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia wo-

jewoda wyznacza termin ich usunięcia.

W przypadku

natomiast rażących naruszeń warunków wykonywa-

nia działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia

ośrodka szkolenia wojewoda wydaje decyzję o zakazie

prowadzenia ośrodka szkolenia i skreśla przedsiębior-

cę z rejestru działalności regulowanej.

Uprzejmie zauważam, że w przypadku zaistnienia

zjawisk opisanych w interpelacji należy powiadomić

o nich właściwego wojewodę ze względu na miejsce

prowadzenia przez przedsiębiorcę ośrodka szkolenia.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tadeusz Jarmuziewicz

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pi-

smo, znak: SPS-023-9120/12, z dnia 19 września 2012 r.

przekazujące interpelację pani poseł Moniki Wieli-

przedstawiam następujące stanowisko.

Odnosząc się do kwestii niejasności zapisów doty-

czących kontynuacji zatrudnienia, uprzejmie wyja-

śniam, iż treść art. 7 ust. 1 jednoznacznie wskazuje

na zmianę warunków pracy i płacy (jednakże na nie

724

gorsze niż dotychczasowe), przedstawienie nowej umo-

wy dotychczasowemu pracownikowi, a następnie

w razie wyrażenia przez niego zgody na zmiany –

podpisanie umowy z nowym pracodawcą, głównym

inspektorem transportu drogowego.

Wygaśnięcie stosunku pracy jest instytucją prze-

widzianą Kodeksem pracy, jednakże ustawa ta prze-

widuje także pozakodeksowe powody wygaśnięcia

wprowadzone przepisami na poziomie ustawowym

– tak jak w omawianym przypadku.

Zgodnie z lite-

ralnym brzmieniem cytowanego artykułu dotychcza-

sowym pracownikom zostaną przedstawione nowe

warunki pracy i płacy – nie gorsze od wcześniejszych

– i oczywiste wydaje się, iż pracownik może na przed-

stawione warunki nie wyrazić zgody, co jest jego kon-

stytucyjnym uprawnieniem i nie narusza w żaden

sposób zasady ciągłości zatrudnienia, która ma słu-

żyć pracownikowi, a nie zmuszać go do pozostania

w stosunku pracy na warunkach, które mu nie od-

powiadają.

Zapisy obecnie procedowanego projektu ustawy

rają sformułowań w jakikolwiek sposób różnicują-

cych inspektorów.

Zarzut pozbawienia prawa do sądu

nie znajduje uzasadnienia wobec przewidzianych

w Kodeksie pracy (m.in. art. 67 K.p.) możliwości za-

skarżenia niezgodnego z prawem postępowania pra-

codawcy.

Jednocześnie informuję, że uwagi Związku Zawo-

dowego Inspektorów Transportu Drogowego przeka-

zane w przedmiotowej interpelacji zostały przeana-

lizowane i wzięte pod uwagę.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

w sprawie aspektów i procedur związanych

z egzaminowaniem kandydatów

na biegłych rewidentów (9124)

kwaliﬁkacyjnymdlakandydatównabiegłychrewi-

dentów uprzejmie wyjaśniam, co następuje.

Postępowanie kwaliﬁkacyjne na biegłego rewi-

denta jest prowadzone wg zasad i procedur określo-

nych przepisami prawa, tj.:

dentach i ich samorządzie, podmiotach uprawnionych

publicznym (Dz. U. Nr 77, poz. 649 i Dz. U. z 2010 r.

Nr 182, poz. 1228), zwaną dalej ustawą,

— rozporządzeniem ministra ﬁnansówzdnia29

grudnia 2009 r. w sprawie postępowania kwaliﬁka-

cyjnego na biegłych rewidentów (Dz. U. z 2010 r.

Nr 6, poz. 36), zwanym dalej rozporządzeniem.

Przyjęcie powyższych regulacji było poprzedzone

szeregiem konsultacji wewnętrznych i zewnętrznych

w ramach obowiązującego procesu legislacyjnego,

zarówno ze środowiskiem zawodowym biegłych re-

widentów, jak i innymi instytucjami publicznymi i pod-

miotami, na których zakres proponowanych rozwią-

zań mógłby oddziaływać.

W toku prac legislacyjnych,

w tym również na etapie prac parlamentarnych, re-

gulacje dotyczące organizacji i przebiegu postępowa-

nia kwaliﬁkacyjnegonabiegłychrewidentówniebu-

dziły żadnych zastrzeżeń.

Przepisy powołanej ustawy o biegłych rewiden-

badania sprawozdań ﬁnansowych oraz o nadzorze

publicznym zawierają ścisłe regulacje w zakresie try-

bu powoływania Komisji Egzaminacyjnej, do obo-

wiązków której należy m.in. przeprowadzanie egza-

minów na biegłych rewidentów, w tym egzaminu

dyplomowego.

Zgodnie z przepisami tej ustawy Ko-

misja Egzaminacyjna składa się z 19 członków powo-

ływanych przez ministra ﬁnansówspośródosóbowy-

sokich kwaliﬁkacjachzawodowychietycznych,dają-

cych gwarancję rzetelnego i przejrzystego wykony-

wania obowiązków w zakresie przeprowadzenia po-

stępowania kwaliﬁkacyjnego na biegłych rewiden-

tów.

W skład komisji wchodzą przedstawiciele róż-

nych środowisk, w tym środowisk akademickich, bie-

głych rewidentów, przedstawicieli Komisji Nadzoru

Finansowego i ministra ﬁnansów.

Przepisy ustawy nakładają na Komisję Egzami-

nacyjną obowiązek składania corocznego sprawozda-

nia Komisji Nadzoru Audytowego.

Przewidują rów-

nież wymóg zatwierdzania przez Komisję Nadzoru

Audytowego uchwał Krajowej Rady Biegłych Rewi-

dentów dotyczących działania Komisji Egzaminacyj-

nej, w tym regulaminu Komisji Egzaminacyjnej.

Ponadto należy zauważyć, że przywołane przepi-

sy regulujące postępowanie kwaliﬁkacyjne na bie-

głych rewidentów zawierają regulacje przewidujące

możliwość wglądu do pracy egzaminacyjnej kandy-

datowi na jego wniosek, jak również prawo do kwe-

stionowania dokonanej oceny poprzez wniesienie od-

wołania od wyniku egzaminu do Komisji Egzamina-

cyjnej, która jest zobowiązana do jego rozpatrzenia

w określonym przepisami terminie.

Podkreślenia jednak wymaga, że Komisja Egza-

minacyjna nie jest instytucją uprawnioną do wyda-

wania aktów o charakterze władczym, tj. decyzji ad-

725

ministracyjnych, zaś postępowanie kwaliﬁkacyjnena

biegłych rewidentów nie ma wymiaru postępowania

administracyjnego.

Czynności, które jest obowiązany

przejść każdy kandydat na biegłego rewidenta w ra-

mach tego postępowania, mają wewnętrzny charak-

ter, a w konsekwencji nie podlegają kontroli sądowej.

Stanowisko takie wyraził Naczelny Sąd Administra-

akt II GSK 320/12, oddalającym skargę kasacyjną

na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administra-

akt VI SA/Wa 1937/11, w sprawie ze skargi na pismo

Komisji Egzaminacyjnej dla kandydatów na biegłych

rewidentów w przedmiocie odmowy uwzględnienia

odwołania od wyniku egzaminu dla kandydatów na

biegłych rewidentów.

W związku z otrzymaną interpelacją Ministerstwo

Finansów skierowało do Komisji Egzaminacyjnej pi-

SAG/12/BMI9-13505.

Komisja Egzaminacyjna w pi-

-019, udzieliła następujących wyjaśnień.

Wzory poprawnych rozwiązań i odpowiedzi po eg-

zaminie nie są udostępniane opinii publicznej, gdyż:

— Komisja Egzaminacyjna nie ma obowiązku

udostępniania takich materiałów opinii publicznej.

— Udostępnianie takich materiałów można sto -

sować przy egzaminach jednostkowych, tzn. gdy na

uzyskanie określonych uprawnień zdaje się jeden eg-

zamin, natomiast w postępowaniu kwaliﬁkacyjnym

na biegłego rewidenta kandydaci zobowiązani są

zdać 10 egzaminów pisemnych (z określonego zakre-

su) oraz egzamin dyplomowy.

— Udostępnianie poprawnych rozwiązań i odpo -

wiedzi byłoby nieracjonalne, gdyż zadania sytuacyjne

i pytania testowe stanowią bazę do ustalania zesta-

wów na poszczególne egzaminy, przy czym mogą być,

i w praktyce są, wykorzystywane wielokrotnie, co

obniża koszty egzaminów.

Przy ocenianiu prac egzaminacyjnych zachowana

jest zasada anonimowości, aby wyniki oceny były

bezstronne i obiektywne.

Ponadto każda praca egza-

minacyjna sprawdzana jest przez kilku (najczęściej

przez 5–6) egzaminatorów, którym wyznacza się do

sprawdzania poszczególne zadania sytuacyjne lub

grupy pytań testowych.

Wyniki ocen cząstkowych

dokonanych przez egzaminatorów podlegają weryﬁ-

kacji przez członków Komisji Egzaminacyjnej (sta-

nowiących skład egzaminacyjny powoływany na każ-

dy egzamin odrębnie przez przewodniczącą Komisji

Egzaminacyjnej) i wówczas ustalana jest ogólna oce-

na pracy egzaminacyjnej – wg kryteriów określonych

w § 11 rozporządzenia.

W przypadku niezaliczenia egzaminu kandydat

na biegłego rewidenta ma prawo wglądu do swojej

pracy egzaminacyjnej, co pozwala mu na zorientowa-

nie się, jakie popełnił błędy w rozwiązaniu zadań sy-

tuacyjnych lub odpowiedziach na pytania testowe.

Udostępnianie prac egzaminacyjnych odbywa się

zgodnie z § 18 rozporządzenia i wg szczegółowej pro-

cedury określonej uchwałą nr 13/8/2010 Komisji Eg-

prac egzaminacyjnych.

Podczas udostępniania prac

do wglądu nie udziela się kandydatom żadnych infor-

macji co do sposobu rozwiązywania zadań sytuacyj-

nych lub odpowiedzi na pytania testowe, gdyż do ta-

kich świadczeń konsultacyjnych Komisja Egzamina-

cyjna nie jest zobowiązana ani uprawniona, bowiem

stwarzałoby to różne warunki dla egzaminowanych

kandydatów.

Podczas udostępniania do wglądu prac egzamina-

cyjnych nie wolno kandydatom sporządzać żadnych

notatek, podobnie jak podczas egzaminu nie wolno

odpisywać zadań i pytań, co jest uzasadnione możli-

wością ich wykorzystania podczas następnych egza-

minów.

Podczas udostępniania do wglądu prac egzamina-

cyjnych nie ma miejsca żadna weryﬁkacjaichocen

przy udziale kandydatów.

Każdy kandydat na biegłe-

go rewidenta może natomiast wnosić o ponowne

sprawdzenie pracy egzaminacyjnej (weryﬁkacjęoce-

ny), składając odwołanie w trybie określonym w § 17

rozporządzenia.

Ocenianie i kwaliﬁkowaniepracyegzaminacyjnej

jako zaliczonej dokonywane jest zgodnie z kryteriami

określonymi w § 11 rozporządzenia.

Warunkiem zda-

nia egzaminu pisemnego (każdego z 10 wymaganych

w postępowaniu) jest uzyskanie co najmniej 60%

maksymalnej liczby punktów z każdego bloku tema-

tycznego, co nie jest wymaganiem nadmiernym od

kandydata do tytułu biegłego rewidenta.

Uzasadnieniem ogólnej oceny pracy egzaminacyj-

nej są wyniki cząstkowe na dokumentacji egzamina-

cyjnej, obejmującej:

— zestaw egzaminacyjny obejmujący zadania sy -

tuacyjne i pytania testowe, na którym zamieszczona

jest szczegółowa punktacja rozwiązań i odpowiedzi;

— brudnopisy zawierające obliczenia pomocnicze,

które mogą być pomocne przy ocenie stosowanych

metod postępowania w toku rozwiązywania zadań;

— karty punktacji i oceny pracy egzaminacyjnej

sporządzane przez członków składu egzaminacyjne-

go (powołanego spośród członków Komisji Egzami-

nacyjnej);

— protokoły egzaminacyjne sporządzane przez

składy egzaminacyjne.

Działalność Komisji Egzaminacyjnej jest prowa-

dzona wg zasad i procedur ściśle określonych przepi-

sami prawa oraz uchwałami Krajowej Rady Biegłych

Rewidentów wydanymi na podstawie ustawy, za-

twierdzonymi przez Komisję Nadzoru Audytowego,

a mianowicie:

— uchwałą nr 1614/38/2010 z dnia 16 lutego 2010 r.

w sprawie regulaminu Komisji Egzaminacyjnej;

— uchwałą nr 1617/38/2010 z dnia 16 lutego 2010 r.

w sprawie zasad dokumentowania praktyki i aplika-

cji przez kandydatów na biegłych rewidentów;

— uchwałą nr 1618/38/2010 z dnia 16 lutego 2010 r.

w sprawie archiwizowania przez Komisję Egzamina-

cyjną dokumentów postępowania kwaliﬁkacyjnego

dla kandydatów na biegłych rewidentów;

726

— uchwałą nr 1789/41/2010 z dnia 30 marca 2010 r.

w sprawie szczegółowego zakresu tematycznego eg-

zaminów w postępowaniu kwaliﬁkacyjnymnabie-

głych rewidentów,

— uchwałą nr 1868/43/2010 z dnia 11 maja 2010 r.

w sprawie ramowego harmonogramu przeprowadza-

nia postępowania kwaliﬁkacyjnego, określającego

miejsce i termin przeprowadzania egzaminów dla

a także uchwałami Komisji Egzaminacyjnej:

wie zatwierdzenia założeń organizacyjnych egzami-

nów dla kandydatów na biegłych rewidentów;

— uchwałą nr 10/7/2010 z dnia 21 maja 2010 r.

odwołań od wyników egzaminów;

— uchwałą nr 11/7/2010 z dnia 21 maja 2010 r.

w sprawie szczegółowych warunków organizacyjnych

przeprowadzania egzaminów pisemnych;

— uchwałą nr 13/8/2010 z dnia 11 czerwca 2010 r.

Wymienione uchwały Krajowej Rady Biegłych Re-

widentów i Komisji Egzaminacyjnej są udostępnione

kandydatom na biegłych rewidentów oraz wszystkim

zainteresowanym na stronie internetowej Krajowej

Podsumowując, obowiązujące regulacje prawne

w zakresie trybu powoływania Komisji Egzamina-

cyjnej i przebiegu postępowania kwaliﬁkacyjnegona

biegłych rewidentów w ocenie ministra ﬁnansówsta-

nowią wystarczające gwarancje zapewniające wyso-

kie standardy i przejrzystość postępowania kwaliﬁ-

kacyjnego na biegłych rewidentów.

Ponadto należy zauważyć, że obowiązujące prze-

pisy ustawy i rozporządzenia umożliwiają osobom za-

interesowanym szeroki dostęp do uzyskiwania upraw-

nień w celu wykonywania zawodu biegłego rewiden-

ta.

Do postępowania kwaliﬁkacyjnegomożeprzystą-

pić praktycznie każda osoba, ponieważ nie ma obo-

wiązku posiadania określonego wykształcenia czy

obywatelstwa polskiego (obowiązek posiadania wyż-

szego wykształcenia występuje w momencie wpisu do

rejestru biegłych rewidentów).

Nie istnieje również

wymóg zaliczania egzaminów wstępnych celem za-

kwaliﬁkowaniasiędotegopostępowania.

W przypadku podjęcia prac nad nowelizacją prze-

pisów ustawy będzie ona przedmiotem konsultacji

i uzgodnień zewnętrznych, w trakcie których wszyst-

kie zainteresowane środowiska będą mogły zgłaszać

uwagi oraz propozycje nowych rozwiązań, również

w przedmiocie zagadnień objętych interpelacją.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Mirosław Sekuła

Warszawa, dnia 12 października 2012 r.

w sprawie zwiększenia środków ﬁnansowych

na podniesienie dobowych stanów etatowych

PSP oraz rozdziału środków ﬁnansowych

dla woj. łódzkiego (9125)

ków na podniesienie dobowych stanów etatowych PSP

oraz rozdział środków ﬁnansowychdlawoj.łódzkie-

go uprzejmie informuję, że zgodnie z informacjami

założenia naliczania środków na rekompensatę pie-

niężną za przedłużony czas służby są jednakowe dla

wszystkich województw i jednostek centralnych.

Zróżnicowanie w przyznanych środkach na poszcze-

gólne województwa wynika z trzech elementów, tj.

z liczby etatów w zmianowym rozkładzie czasu służ-

by, ustalonego minimalnego stanu osobowego zmia-

ny oraz czasu dostępności strażaka.

gę brak zmian w liczbie przyznanych etatów w woje-

wództwach oraz minimalny stan osobowy zmiany,

nie znajduje uzasadnienia zmiana dotychczasowego

sposobu naliczania przedmiotowych środków.

Jednocześnie według danych przedstawionych

przez łódzkiego komendanta wojewódzkiego Pań-

stwowej Straży Pożarnej w 2011 r. na terenie woje-

wództwa łódzkiego odnotowano 58 pożarów, w któ-

rych śmierć poniosło 69 osób.

W wyniku prowadzo-

nych analiz stwierdzono, że:

— dysponowanie i alarmowanie sił i środków jed -

nostek ochrony przeciwpożarowej do wymienionych

zdarzeń było zgodne z przyjętymi zasadami (proce-

durami);

— w 39 przypadkach pierwsze przybyłe na miej -

sce zdarzenia zastępy PSP i OSP odstąpiły od udzie-

lania kwaliﬁkowanejpierwszejpomocyzuwagina

bezprzedmiotowość takich działań, w pozostałych 19

zdarzeniach działania ratowników polegały na ewa-

kuacji osób poszkodowanych ze strefy zagrożenia, wdro-

żeniu procedur kwalifikowanej pierwszej pomocy

i przekazaniu poszkodowanych zespołom ratownic-

twa medycznego;

— wybór taktyki i technologii prowadzenia dzia -

łań ratowniczych, w tym użycie sprzętu specjali-

stycznego (SD lub SH), był adekwatny do zaistnia-

łych zagrożeń;

— nie odnotowano braków w zadysponowanych

siłach i środkach (na jedno zdarzenie przypadało

średnio 5 zastępów i 18 ratowników);

727

— czas dojazdu zastępów na miejsce zdarzenia

wyniósł poniżej 5 minut do 29 zdarzeń, poniżej 10

minut do 19 zdarzeń, zaś do 10 zdarzeń jednostki

dotarły w czasie powyżej 10 minut.

Wskazywane przez pana posła dane liczbowe przed-

stawione zostały w formie tabelarycznej – w załącz-

nikach do niniejszego pisma*

)

.

Jednocześnie należy zaznaczyć, iż przedstawiona

w załączniku nr 2 liczba godzin ponadnormatywnych

wygenerowanych w I półroczu 2012 r. obejmuje wszyst-

kie godziny powstałe w tym okresie, z uwzględnie-

niem godzin związanych z organizacją turnieju UEFA

Euro.

Również szacunkowe koszty wypłaty rekom-

pensaty za ten okres obejmują godziny w kwocie

13,76 zł, jak i godziny związane z turniejem UEFA

Euro w kwocie 22,94 zł.

Pozostałe nadgodziny zosta-

ły przeniesione na następny okres rozliczeniowy.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Stanisław Rakoczy

w sprawie biur podróży (9126)

kazaną pismem z dnia 19 września br., sygn.

SPS-

-023-9126/12, w sprawie biur podróży uprzejmie

informuję, co następuje.

1.

Czy znane są Pani przypadki zakładania nowych

biur podróży przez właścicieli ﬁrm, które ogłosiły

upadłość?

Jeżeli istnieje taki proceder, czy te działania

są w jakiś sposób kontrolowane?

2.

Kto i w jakim zakresie kontrolował sytuację

ﬁnansowąbiurpodróży,któreupadłyodpoczątku

2012 r. do dnia dzisiejszego?

3.

Czy są prowadzone jakiekolwiek postępowania

w sprawie podejrzenia oszustwa przez właścicieli

biur, które zakończyły działalność od początku 2012

r. do dnia dzisiejszego?

4.

Jakie inicjatywy ustawodawcze zostały podjete

przez Panią w sprawie zwiększenia bezpieczeństwa

klientów korzystających z usług biur podróży?

Ad 1.

Podejmowanie, wykonywanie i zakończenie

spolitej Polskiej oraz zadania organów w tym zakre-

„Właściwy organ nie może żądać ani uzależniać swo-

jej decyzji w sprawie podjęcia, wykonywania i zakoń-

czenia działalności gospodarczej przez zainteresowa-

ną osobę od spełnienia przez nią dodatkowych wa-

runków, w szczególności od przedłożenia dokumen-

tów lub ujawnienia danych, nieprzewidzianych prze-

pisami prawa”.

Natomiast art. 64 brzmi: „Jeżeli prze-

pis odrębnej ustawy stanowi, że dany rodzaj działal-

ności jest działalnością regulowaną w rozumieniu

niniejszej ustawy, przedsiębiorca może wykonywać

skaniu wpisu w rejestrze działalności regulowanej,

nia wpisu w rejestrze organizatorów turystyki i po-

średników turystycznych, zwanego dalej rejestrem”.

RP, zgodnie z przepisami ustawy o swobodzie dzia-

łalności gospodarczej organem właściwym do prowa-

dzenia rejestru jest marszałek województwa właści-

o usługach turystycznych określone zostały dane, na

towego rejestru.

sie nie wydaje się prawdopodobna.

Należy także wziąć pod uwagę fakt, że nie każdy

przypadek niewypłacalności biura musi być zawinio-

ny przez przedsiębiorcę, może on nastąpić także

z przyczyn obiektywnych.

Niemniej jednak Ministerstwo Sportu i Turysty-

ki szczególnie uważnie monitoruje na bieżąco tego

typu przypadki, m.in. zwracając się do właściwych *

)

728

marszałków z prośbą o kontrole nowo powstających

w ten sposób biur podróży, w szczególności o sprawdze-

nie adekwatności sum zabezpieczenia w stosunku do

zamierzonej skali działań.

Ad 2.

Minister właściwy do spraw turystyki oraz

działalności gospodarczej prowadzonej przez przed-

siębiorcę w zakresie zgodności ze stanem faktycznym

ności wykonywanej działalności z uzyskanym wpi-

sem do rejestru, przestrzegania warunków wykony-

zgodności wykonywanej działalności gospodarczej

z zawartymi umowami agencyjnymi oraz przestrze-

gania przez przedsiębiorców dających zlecenie agen-

tom warunków wykonywania działalności gospodar-

czej określonych ustawą.

Minister właściwy do spraw turystyki oraz mar-

szałek województwa są upoważnieni do kontroli dzia-

łalności w zakresie organizowania imprez turystycz-

nych oraz pośredniczenia na zlecenie klientów w za-

wieraniu umów o świadczenie usług turystycznych,

prowadzonej przez przedsiębiorców i inne osoby nie-

zgłoszone do rejestru organizatorów turystyki i po-

średników turystycznych w zakresie niezbędnym do

nością regulowaną.

Minister właściwy do spraw tu-

rystyki oraz marszałek województwa są także upo-

je on do właściwego marszałka województwa o pod-

jęcie stosownych działań.

Minister sportu i turystyki monitoruje realizację

zadań rządowych zleconych marszałkom województw

wynikających z ustawy o usługach turystycznych ze

szczególnym uwzględnieniem wykonywania zadań

kontrolnych przez marszałków.

du.

Spośród kontrolowanych biur podróży w zna-

komitej większości nie stwierdzono nieprawidłowo-

ści i uchybień.

rystyczne,

ganizatora turystyki i nazwę organu rejestrowego,

d) zobowiązania przedsiębiorcy do umieszczenia

729

— zaniżanie przez przedsiębiorców przychodów

szych przedpłat od klientów niż przewidują zapisy

minimalna wysokość gwarancji dla przedsiębiorców

cja dotycząca kontroli, uwzględniająca przekazane

przez marszałków syntetyczne informacje o wyni-

kach kontroli, a w szczególności uwzględniająca:

— główne, powtarzające się wnioski pokontrolne;

stra właściwego go spraw turystyki.

Ad 3.

Spośród 13 biur, które w 2012 r. ogłosiły

niewypłacalność, w sześciu przypadkach dostrzeżono

nieprawidłowości w działalności właścicieli lub kier-

owników tych biur podróży.

W związku z powyższym czterech marszałków

województw zgłosiło do właściwej prokuratury pode-

jrzenie popełnienia przestępstwa, głównie z art. 268

handlowych (Dz.U. Nr 94 poz. 1037, z późn. zm.)

przez łącznie sześć biur podróży.

Zgłoszenia dotyczyły

podejrzenia o popełnienie przestępstwa głównie z:

a) art. 286 § 1 Kodeksu karnego, mówiącego

o niekorzystnym rozporządzaniu mieniem nieokreślonej

liczby osób – przyjmowaniu od klientow świadczeń

pieniężnych na poczet przyszłych imprez turystyc-

znych, znając sytuację ﬁnansowąﬁrmyi wiedząc,że

b) art. 300 Kodeksu karnego, mówiącego o udarem-

nianiu lub uszczuplaniu zaspokojenia swojego wier-

zyciela przez usuwanie, ukrywanie, zbywanie, da-

rowanie, niszczenie, rzeczywite lub pozorne obciążanie

albo uszkadzanie składników swojego majątku w ra-

zie grożącej niewypłacalności lub upadłości lub

c) art. 586 Kodeksu spółek handlowych mówiącego

o nie zgłoszeniu wniosku o upadłość spółki pomimo

powstania warunków uzasadniających według prz-

episów upadłość spółki przez osobę będącą członkiem

zarządu spółki albo likwidatorem.

Ad 4.

Zdarzające się w ostatnim czasie przypadki

niewypłacalności organizatorów turystyki i pośred-

ki są wystarczające do pokrycia wszystkich roszczeń

poszkodowanych klientów.

Ze wstępnych analiz tych

powania nieprawidłowości w działalności przedsię-

biorców, które mogą ograniczać skuteczność znaczą-

cego, bo nawet ponad 3-krotnego podniesienia wyso-

kości zabezpieczeń ﬁnansowychorganizatorówtury-

styki i pośredników turystycznych.

Jak wspomniano w odpowiedzi na pytanie nr 2,

Konwent Marszałków Województw RP w swoim sta-

temu zabezpieczeń ﬁnansowychorganizatorówtury-

styki i pośredników turystycznych regulowanych

stycznych oraz aktami wykonawczymi do ww. usta-

wy zwrócił uwagę, że na podstawie przeprowadzo-

nych kontroli zostało stwierdzone naruszanie przez

nych warunków posiadanych zabezpieczeń ﬁnanso-

wych.

Wysokość minimalnych sum zabezpieczeń ﬁnan-

W celu ograniczenia skutków nieprawidłowości

sportu i turystyki podjął prace nad uszczelnieniem

730

systemu zabezpieczeń ﬁnansowychpoprzeznoweli-

zację ww. rozporządzeń w następującym zakresie:

— uszczegółowienie deﬁnicjiprzychodówprzed -

Ostatnie znane przypadki niewypłacalności biur

niewypłacalnością, przewidzianego w ustawie o usłu-

wynikającego z art. 5 ustawy o usługach turystycz-

nych, systemu zabezpieczania interesów klientów or-

ganizatorów turystyki i pośredników turystycznych.

W Ministerstwie Sportu i Turystyki przygotowy-

wana jest ocena funkcjonowania zapisów ustawy

o usługach turystycznych, w tym skuteczności zabez-

pieczenia praw klientów, w tym na wypadek niewy-

płacalności organizatora turystyki lub pośrednika

turystycznego, między innymi w oparciu o materiały

przekazane przez urzędy marszałkowskie i organi-

zacje turystycznego samorządu gospodarczego oraz

organizacje pozarządowe.

Sygnalizowane przez branżę turystyczną i ban-

Konwent Marszałków Województw RP w swoim

nych oraz aktami wykonawczymi do ww. ustawy do-

strzegł konieczność zmodyﬁkowaniategosystemu,

proponując między innymi dodatkowe wzmocnienie

go, umownie określanego funduszem/kasą, który za-

bezpieczałby interesy klientów w razie niewypłacal-

ności organizatora turystyki, stanowiąc rezerwę bądź

rancji bankowej, ubezpieczeniowej lub ubezpieczenia

Koncepcja Turystycznego Funduszu Gwarancyj-

Funduszu Gwarancyjnym, który poddany został kon-

sultacjom społecznym w środowisku branży tury-

urzędów marszałkowskich.

Na podstawie wyników

Zmiany prawa, które wydają się uzasadnione na

podstawie posiadanych już przez Ministerstwo Spor-

tu i Turystyki informacji, powinny iść w kierunku

aktualizowania wysokości zabezpieczeń w okresach

krótszych niż roczne, a także podkreślenia obowiąz-

ku samokontroli przedsiębiorców w zakresie dosto-

sowania skali prowadzonej działalności do posiada-

nego zabezpieczenia, lub odwrotnie – zabezpieczenia

do zamierzonego rozszerzenia działalności.

Kontrola

kości zobowiązań wobec klientów i odpowiednim ich

zabezpieczeniu, natomiast postulat wszechstronnej

i pośredników turystycznych (w tym struktury kapi-

tału, zobowiązań wobec kontrahentów itp.) wydaje

stać poprzedzona wydaniem przepisów, określających

szczególne zasady gospodarki ﬁnansowej przedsię-

biorstw turystycznych, co nie znajduje precedensu

Z wyrazami szacunku

Minister

Joanna Mucha

organizacji polonijnych (9128)

731

nansowania organizacji polonijnych uprzejmie infor-

muję.

Oceny wniosków projektowych złożonych w orga-

nizowanym przez MSZ konkursie na realizację zada-

granicą” dokonuje powoływana przez dyrektora ge-

neralnego służby zagranicznej komisja konkursowa

złożona z pracowników Departamentu Współpracy

stek ministerstwa, jak również przedstawicieli orga-

nizacji pozarządowych, którzy zgłosili chęć udziału

w jej pracach w otwartym naborze.

Po ocenie formal-

nej i merytorycznej wnioski, które uzyskały pozy-

tywną ocenę komisji i mieszczą się w limicie środków

ﬁnansowychprzeznaczonychnakonkurs,umieszcza-

ne są na liście rankingowej wniosków rekomendowa-

nych do realizacji i udzielenia dotacji.

Lista ta podle-

ga akceptacji właściwego członka kierownictwa Mi-

nisterstwa Spraw Zagranicznych.

Opisana procedura

(Dz. U. 2003 Nr 96 poz. 873).

Do niniejszego pisma załączam listę organizacji,

które otrzymały doﬁnansowaniewramachkonkur-

su*

)

.

Zestawienie to zawiera również informację na

temat dat podpisania umów dotacji oraz przekazania

środków ﬁnansowychposzczególnymorganizacjom

pośredniczącym.

Pragnę przy tym podkreślić, że dalsza dystrybu-

cja środków do beneﬁcjentów–konkretnychorgani-

zacji polonijnych realizowana jest przez wyłonione

w konkursie podmioty pośredniczące, zgodnie z zało-

żeniami oraz harmonogramami projektów przedsta-

wionych przez nie w złożonych formalnie wnioskach

projektowych.

To w ich gestii, a nie MSZ, leży również

przekazanie beneﬁcjentom informacji dotyczących

przewidzianego ﬁnansowaniaichprojektów.

Odnosząc się do pytań dotyczących ewentualnej

utraty lokali i zaprzestania funkcjonowania mediów

polonijnych na skutek wprowadzonej zmiany ﬁnanso-

wania organizacji polonijnych, to Ministerstwo Spraw

Zagranicznych nie otrzymało informacji o tego typu

zagrożeniach przywołanych w obu pytaniach.

Kolejny załącznik do niniejszego pisma*

)

zawiera

listę projektów medialnych, które uzyskały doﬁnan-

sowanie w ramach przeprowadzonego konkursu

z uwzględnieniem kwot przyznanych dotacji.

Obej-

muje on również listę projektów dotyczących mediów

polonijnych odrzuconych przez Fundację „Pomoc Po-

lakom na Wschodzie” oraz Stowarzyszenie „Wspól-

nota Polska”, a które są lub będą realizowane przez

polskie placówki dyplomatyczne, jak również listę

projektów własnych placówek w sprawie mediów po-

lonijnych.

Należy podkreślić fakt, że Ministerstwo Spraw

Zagranicznych na bieżąco reaguje na wszelkie pro-

blemy mediów polskich na Wschodzie, jakie pojawiły

się w związku z nieuzyskaniem przez część redakcji

dostatecznego wsparcia ﬁnansowegozestronyorga-

nizacji biorących udział w konkursie.

Odbywa się to

poprzez, w miarę możliwości, doﬁnansowywanieze

środków własnych działalności redakcji mediów po-

lonijnych, które takiej pomocy szczególnie potrzebu-

ją.

Przykładem jest „Magazyn Wileński”, który ze

względu na trudną sytuację ﬁnansowąnawniosek

Ambasady RP w Wilnie uzyskał dofinansowanie

w kwocie 12 tys. euro komplementarnie do wsparcia

udzielonego przez organizacje pozarządowe wyłonio-

granicą” w 2012 r.

Zmiana zasad ﬁnansowaniaorganizacjipolonij-

nych jest efektem woli i decyzji parlamentu.

Miała

ona na celu przywrócenie zgodności ustawy budże-

towej z konstytucyjną zasadą trójpodziału władzy

poprzez powierzenie dysponowania znaczną częścią

sterstwu Spraw Zagranicznych – organowi władzy

natowi RP – organowi władzy ustawodawczej.

Wpro-

wadzony model ﬁnansowaniaorganizacjipolonijnych

w drodze publicznego konkursu jest wymogiem za-

wartym w ustawach o działalności pożytku publicz-

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

w sprawie niedopełnienia obowiązków

Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa

i wdrożenia „Krajowego programu ochrony

pana Macieja Łopińskiego (pismo nr SPS-023-9129/

nienia obowiązków służbowych przez urzędników

gramu ochrony zabytków i opieki nad zabytkami pro-

szę o przyjęcie poniższego stanowiska.

Obowiązek opracowania „Krajowego programu

wiącego.

W celu stworzenia warunków niezbędnych

)

732

dzictwa narodowego inicjuje i opracowuje, przy pomo-

cy generalnego konserwatora zabytków, krajowy pro-

gram ochrony zabytków i opieki nad zabytkami.

Na mocy art. 146 wspomnianej ustawy w terminie

rodowego opracuje krajowy program ochrony zabyt-

ków i opieki nad zabytkami.

Należy zwrócić uwagę, że działania inicjujące prace

nad przygotowaniem krajowego programu podjął

w 2004 r. ówczesny generalny konserwator zabytków,

zlecając opracowanie dokumentu zespołowi wyłonione-

mu z ówczesnego składu Rady Ochrony Zabytków.

Opracowano wówczas jedynie założenia do projektu.

Niestety, nawet ś.p. Tomaszowi Mercie – pełniące-

mu obowiązki generalnego konserwatora zabytków

przez okres prawie pięciu lat – pomimo prowadzo-

nych prac nie udało się przygotować ostatecznej

wersji dokumentu.

Na posiedzeniu sejmowej Komisji Kultury i Środ-

ków Przekazu w dniu 12 kwietnia br. przekazana zo-

stała członkom komisji informacja o bliskim terminie

ukończenia prac nad projektem krajowego programu,

co miało mieć związek koniecznością „przeformato-

wania” już istniejącego dokumentu.

W trakcie tych

prac okazało się, że zakres koniecznych do wprowa-

dzenia zmian (związanych z legislacyjną poprawno-

ścią dokumentu) jest na tyle znaczący, że wspomniany

termin musiał ulec pewnemu wydłużeniu.

Niemniej pragnę podkreślić, że prace nad przygo-

towaniem projektu krajowego programu zostały już

zakończone, zaś jego upublicznienie musi zostać po-

przedzone analizą dokumentu ze strony kierownic-

twa resortu oraz konsultacjami wewnątrzresortowy-

mi, które to działania aktualnie są prowadzone

W związku z powyższym stwierdzam, że jakiekol-

wiek zaniedbania ze strony pracowników resortu

przy opracowywaniu projektu krajowego programu,

w szczególności pracowników Departamentu Ochro-

ny Zabytków, nie miały miejsca.

Minister

Bogdan Zdrojewski

Warszawa, dnia 8 października 2012 r.

w sprawie nierównego traktowania

niepełnosprawnych sportowców (9132)

oraz pana Roberta Telusa przekazaną pismem z dnia

nierównego traktowania niepełnosptawnych spor-

towców uprzejmie informuję, co następuje.

alizację zadań publicznych z zakresu rozwijania sportu

doﬁnansowaniazadańześrodkówFunduszuRozwoju

Realizując program rządu wyrównywania różnic

między osobami pełnosprawnymi i niepełnospraw-

nym, Ministerstwo Sportu i Turystyki w sposób

szczególny zwraca uwagę, aby osoby niepełnospraw-

ne w zależności od możliwości i zainteresowań uczest-

niczyły w różnych formach sportu – zarówno po-

wszechnej, jak i wyczynowej.

Dlatego działalność na

rzecz osób niepełnosprawnych jest różnorodna.

Zadania z zakresu sportu powszechnego osób nie-

pełnosprawnych określa wyżej wymienione rozporzą-

dzenie ministra sportu i turystyki.

Zgodnie z § 7 pkt 1,

2, 5, 6, 8, 9 rozporządzenia zadania służące do reali-

zacji powyższych celów w zakresie sportu powszech-

nego osób niepełnosprawnych obejmują:

1) organizację zajęć sekcji sportowych osób nie-

pełnosprawnych,

2) organizację imprez sportowych dla osób niepeł-

nosprawnych,

3) prowadzenie zajęć sportowych dla osób niepeł-

nosprawnych – program „Animator sportu osób nie-

pełnosprawnych” koordynuje Zarząd Główny Szkol-

nego Związku Sportowego,

4) organizację obozów sportowych dla osób nie-

pełnosprawnych,

5) szkolenie trenerów, instruktorów, ﬁzjoterapeu-

tów, klasyﬁkatorówiwolontariuszysportuosóbnie-

pełnosprawnych,

6) promocję sportu osób niepełnosprawnych,

7) zakup sprzętu sportowego dla osób niepełno-

sprawnych.

Na podstawie wyżej powołanego rozporządzenia

wanie zadań z zakresu rozwijania sportu osób nie-

pełnosprawnych, który realizowany jest w ramach

dla wszystkich”, podzadania: „Upowszechnianie

sportu osób niepełnosprawnych”.

o doﬁnansowanierealizacjizadańzzakresusportu

powszechnego, w tym promocję sportu osób niepełno-

sprawnych, mogą ubiegać się podmioty, których celem

kultury ﬁzycznejisportuosóbniepełnosprawnych.

Kwota środków na doﬁnansowanierealizacjiza-

dań z zakresu upowszechnia sportu osób niepełno-

sprawnych w 2012 r. wynosi 13 502 000 PLN.

W roku

733

Ministerstwo Sportu i Turystyki w swych działa-

niach ma na względzie to, aby sport jako nieodłączny

element życia był obecny w codziennym funkcjonowa-

niu człowieka zarówno zdrowego, jak i niepełnospraw-

nego.

Z jednej strony wspólnie uprawiany sport czy

rekreacja stwarzają możliwość poznania osoby niepeł-

nosprawnej nie przez pryzmat jej deﬁcytów, ale jej

możliwości i zdolności.

Z drugiej zaś aktywność spor-

towa uczy pokonywać trudności i różnego rodzaju ba-

riery oraz daje szanse budowania pozytywnego wize-

runku osoby niepełnosprawnej, dzięki czemu zyskuje

ona poczucie pewności siebie i bezpieczeństwa.

Obszar sportu wyczynowego osób niepełnospraw-

nych regulowany jest przepisami ustawy o sporcie.

Ustawa zniosła wcześniej istniejący podział na sport

osób pełnosprawnych oraz niepełnosprawnych.

Zawie-

ra regulacje, zgodnie z którymi sportowcy niepełno-

sprawni objęci są tą samą regulacją co pozostali spor-

towcy i mogą uczestniczyć we współzawodnictwie spor-

mego systemu.

Zgodnie z założeniami ustawy spor-

towcy pełnosprawni i niepełnosprawni powinni być

profesjonalistami traktowanymi w taki sam sposób

w zakresie dostępności i możliwości szkoleniowych.

Przepis art. 11 ustawy o sporcie umożliwia orga-

nizacjom działającym w obszarze sportu wyczynowe-

go osób niepełnosprawnych tworzenie polskich związ-

ków sportowych, które uzyskują daleko idące upraw-

nienia o charakterze organizacyjno-prawnym i ﬁnan-

sowym.

Na mocy art. 13 ustawy polskiemu związkowi

sportowemu zostają przyznane wyłączne prawa w za-

kresie ustanawiania i egzekwowania norm sporto-

wych, porządkowych, organizacyjnych i dyscyplinar-

nych w danym sporcie, powoływania kadry narodo-

wej oraz przygotowania jej do udziału w igrzyskach

paraolimpijskich, igrzyskach głuchych, mistrzostwach

świata lub mistrzostwach Europy, jak również repre-

zentowania sportu w międzynarodowych organiza-

cjach sportowych.

Ustawa o sporcie umacnia rolę Polskiego Komite-

tu Paraolimpijskiego, powierzając mu organizację

narodowego ruchu paraolimpijskiego.

Do Polskiego

przepisy dotyczące Polskiego Komitetu Olimpijskiego

(art. 26 ustawy).

W art. 29 ust. 7 ustawy wprowadzone zostały ta-

kie same jak w sporcie osób pełnosprawnych zasady

ﬁnansowaniasportuosóbniepełnosprawnych:pol-

skim związkom sportowym działającym w sportach

osób niepełnosprawnych i Polskiemu Komitetowi Pa-

raolimpijskiemu mogą być zlecane zadania publiczne

związane z przygotowywaniem kadry narodowej do

udziału w igrzyskach paraolimpijskich, igrzyskach

Europy z pominięciem otwartego konkursu ofert.

W art. 32 ust. 1 ustawy przyjęto jednakowe zasa-

dy przyznawania stypendiów sportowych członkom

kadry narodowej realizującym programy przygoto-

wań do igrzysk olimpijskich, igrzysk paraolimpij-

skich, igrzysk głuchych, mistrzostw świata lub mi-

strzostw Europy.

W art. 34 ustawy wprowadzono

jednakowe zasady przyznawania nagród pieniężnych

i wyróżnień dla sportowców pełnosprawnych i nie-

pełnosprawnych za wybitne osiągnięcia sportowe.

W art. 36 ustawy o sporcie przyjęto takie same wa-

runki przyznawania i wysokość świadczeń dla olim-

pijczyków, paraolimpijczyków i sportowców głuchych.

Wysokość świadczenia olimpijskiego i paraolimpij-

skiego wynosi obecnie 2 483,77 zł.

Ministerstwo Sportu i Turystyki prowadzi aktual-

nie prace nad dostosowaniem aktów wykonawczych

regulujących obszar w zakresie współzawodnictwa

sportowego osób niepełnosprawnych do zapisów ustawy

o sporcie.

W trakcie uzgodnień międzyresortowych

diów sportowych dla członków kadry narodowej.

Roz-

porządzenie w sprawie określenia rodzajów wyróżnień

sportowe zostało przekazane do ogłoszenia i wejdzie

w życie w dniu 15 października br. W projektach rozpo-

rządzeń przyjęto jednakowe kryteria i stawki przyzna-

wania nagród, wyróżnień i stypendiów sportowych dla

sportowców pełnosprawnych i niepełnosprawnych.

Zgodnie z proponowanymi przepisami za zajęcie

niżej wymienionych miejsc w igrzyskach olimpijskich,

igrzyskach paraolimpijskich lub igrzyskach głuchych

sportowcy będą mogli otrzymać nagrody pieniężne

w wysokości:

a) 1. miejsce – do 32 200 zł,

b) 2. miejsce – do 23 000 zł,

c) 3. miejsce – do 18 400 zł,

oraz stypendia sportowe w wysokości:

b) 2. miejsce – do 6670 zł,

c) 3. miejsce – do 5865 zł,

d) 4. miejsce – do 5290 zł,

e) 5. miejsce – do 4830 zł,

f) 6. miejsce – do 4370 zł,

g) 7. miejsce – do 3910 zł,

h) 8. miejsce – do 3450 zł.

Odnosząc się do wskazanych w interpelacji różnic

w doﬁnansowaniuprzygotowańsportowcówpełno-

sprawnych i niepełnosprawnych, informuję, że na

skach paraolimpijskich w Londynie Ministerstwo

Sportu i Turystyki przekazało w latach 2009–2012

ponad 46,3 mln zł, w 2012 r. ponad 12 mln zł.

Jedno-

cześnie na przygotowania do igrzysk olimpijskich

w Londynie przekazano w latach 2009–2012 ponad

129,6 mln zł, w 2012 r. ponad 20 mln zł.

Biorąc pod

uwagę wysokość środków przekazanych na przygo-

towania poszczególnych reprezentacji w 2012 r. oraz

liczebność reprezentacji olimpijskiej (219 zawodni-

ków) i paraolimpijskiej (101 zawodników), można

uznać, że środki przeznaczone na przygotowania jed-

nego zawodnika były porównywalne.

Z wyrazami szacunku

Minister

Joanna Mucha

734

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w Ministerstwie Sprawiedliwości

w sprawie uprawnień osób

kończących odbywanie aplikacji radcowskiej

oraz sposobu przeprowadzania

egzaminu radcowskiego (9133)

Barbary Bartuś w sprawie statusu osób, które ukoń-

czyły aplikację radcowską oraz sposobu przeprowa-

dzania egzaminu radcowskiego, uprzejmie przedsta-

wiam, co następuje.

który odbył aplikację radcowską, właściwa rada okrę-

gowej izby radców prawnych wydaje zaświadczenie

o ukończeniu aplikacji radcowskiej (art. 32 ust. 4

ustawy).

Aplikację radcowską organizują i prowadzą okrę-

gowe izby radców prawnych (art. 38 ust. 1 ustawy).

Aplikant radcowski odbywa aplikację radcowską pod

gowej izby radców prawnych, którego zadaniem jest

przygotowanie aplikanta radcowskiego do wykony-

wania zawodu radcy prawnego w rozumieniu ustawy

(art. 38 ust. 4 i 5 ustawy).

W myśl art. 35 ustawy do

obowiązków aplikanta radcowskiego należy uczest-

niczenie w przewidzianych programem zajęciach teo-

retycznych i praktycznych, samodzielne pogłębianie

wodowych, przestrzeganie dyscypliny szkolenia i pra-

cy oraz przystąpienie do egzaminu radcowskiego

w wyznaczonym terminie.

Istotnym elementem procesu szkolenia w trakcie

aplikacji jest możliwość zastępowania radcy prawego

przez aplikanta radcowskiego w przypadku niektó-

rych czynności składających się na świadczenie po-

mocy prawnej.

Zgodnie z art. 351 ust. 1 ustawy po

upływie sześciu miesięcy od rozpoczęcia aplikacji

miast w myśl art. 351 ust. 2 ustawy po upływie roku

i sześciu miesięcy od rozpoczęcia aplikacji radcow-

skiej aplikant radcowski może zastępować radcę praw-

nego przed innymi sądami, z wyjątkiem Sądu Naj-

wyższego, Naczelnego Sądu Administracyjnego i Try-

bunału Konstytucyjnego.

Z kolei art. 351 ust. 4 sta-

nowi, że aplikant radcowski może sporządzać i pod-

pisywać pisma procesowe związane z występowaniem

Na gruncie obowiązujących obecnie regulacji

prawnych możliwość zastępowania radcy prawnego

przez aplikanta radcowskiego jest związana z posia-

daniem statusu aplikanta.

Sprawa statusu osób, które ukończyły aplikację

radcowską i otrzymały zaświadczenia o jej odbyciu,

nie jest jednolicie postrzegana w orzecznictwie sądów

administracyjnych i powszechnych.

W orzecznictwie sądów administracyjnych wyra-

żono pogląd, że dla uzyskania statusu aplikanta

przesądzające jest uzyskanie wpisu na listę aplikan-

tów adwokackich, co za tym idzie, dla utraty statusu

aplikanta adwokackiego kluczowe byłoby skreślenie

z listy aplikantów adwokackich, do którego jednak

brak podstaw jedynie z powodu ukończenia aplikacji

i otrzymania stosownego zaświadczenia o jej odbyciu

(tak: Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

SAM/a 590/11 oraz z dnia 11 października 2011 r.

w sprawie VI SA/Wa 1204/11).

Powołane orzeczenia

dotyczyły skreślenia z listy aplikantów adwokackich

po ukończeniu aplikacji adwokackiej, jednak z uwagi

na analogiczne uregulowania można je również od-

nieść do aplikacji radcowskiej.

Odmienne stanowisko co do statusu osób, które

ukończyły aplikację, zajął Sąd Apelacyjny w Lublinie

w postanowieniu z dnia 10 listopada 2010 r. (w spra-

wie II AKzw 959/10), wyrażając pogląd, że osoba,

która ukończyła aplikację adwokacką i uzyskała za-

świadczenie o jej odbyciu, jest osobą nieuprawnioną

do sprawowania obrony w postępowaniu karnym.

Wspominane orzeczenie dotyczy aplikanta adwokac-

kiego, jednak wprost odnosi się do sytuacji występo-

wania przed sądem aplikanta po ukończeniu aplika-

cji i uzyskaniu o tym zaświadczenia.

Można je zatem

odnieść również do aplikantów radcowskich w spra-

wach, w których przed sądami mogą występować

radcowie prawni.

W uzasadnieniu tego postanowienia wskazano

m.in., że: „utrata statusu aplikanta adwokackiego

następuje z mocy prawa na skutek upływu terminu,

z którym aplikacja zostaje zakończona.

Skoro bo-

wiem po ukończeniu aplikacji osoba, która ją odbyła,

otrzymuje zaświadczenie o odbyciu aplikacji i naby-

wa uprawnienie do przystąpienia do egzaminu zawo-

dowego, to równocześnie przestaje być aplikantem

i nie ma potrzeby skreślania jej z listy aplikantów

(bezprzedmiotowość uchwały).

Dlatego nie można

zgodzić się ze stanowiskiem, iż osoba, która zastępo-

wała adwokata przed sądem, pozostawała aplikan-

tem adwokackim, bowiem nie została wobec niej pod-

jęta uchwała o skreśleniu z listy aplikantów.

Podzie-

lenie takiej argumentacji byłoby jednoznaczne z przy-

jęciem, że osoba po odbytej aplikacji i bez egzaminu

adwokackiego bez żadnych ograniczeń czasowych

byłaby umocowana do zastępowania adwokata jako

aplikant.

Takie rozciągnięcie w czasie uprawnień (apli-

kanta) nie znajduje żadnego uzasadnienia”.

735

Dostrzegając powyższy, budzący wątpliwości, stan

prawny oraz wychodząc naprzeciw oczekiwaniom

środowiska radców prawnych i osób, które uzyskały

zaświadczenia o ukończeniu aplikacji radcowskiej,

w Ministerstwie Sprawiedliwości przygotowano pro-

jekt ustawy o zmianie ustaw regulujących wykony-

wanie niektórych zawodów przyjęty przez Radę Mi-

nistrów w dniu 25 września 2012 r., przewidujący

zmianę ustawy o radcach prawnych m.in. poprzez

dodanie w art. 351 ust. 2a w brzmieniu: „Przez okres

byciu aplikacji radcowskiej aplikant radcowski może

zastępować radcę prawnego w zakresie, o którym

nik z egzaminu radowskiego”.

Proponowana zmiana pozwoli osobom, które otrzy-

mały zaświadczenie o ukończeniu aplikacji radcow-

skiej, wykonywać czynności polegające na zastępo-

waniu radcy prawnego w dotychczasowym zakresie,

maksymalnie przez okres 6 miesięcy, do chwili do uzy-

skania wpisu na listę radców prawnych, który to wpis

uwarunkowany jest przede wszystkim uzyskaniem

pozytywnego wyniku z egzaminu radcowskiego.

Informuję jednocześnie, odnosząc się do pytania

nr 2 zawartego w interpelacji, że w powołanym pro-

jekcie ustawy o zmianie ustaw regulujących wykony-

zmianę ustawy o radcach prawnych poprzez likwida-

cję części testowej egzaminu radcowskiego.

Z wyrazami poszanowania

Podsekretarz stanu

w sprawie zasad wypłaty świadczeń

z tytułu czasowej niezdolności pracownika

do pracy (9135)

sowej niezdolności pracownika do pracy uprzejmie

informuję, iż regulacja zawarta w art. 92 Kodeksu

pracy, zgodnie z którą pracodawca wypłaca pracow-

nikowi wynagrodzenie za czas niezdolności do pracy,

ﬁnansowaneześrodkówwłasnychpracodawcyobo-

wiązuje od dnia 1 marca 1995 r.

Od tej bowiem daty

weszła w życie nowelizacja przepisów art. 92 Kodek-

su pracy, w wyniku której nałożono na pracodawcę

obowiązek wypłacania wynagrodzenia za czas nie-

zdolności do pracy wskutek choroby za okres 35 dni

w ciągu roku kalendarzowego.

Natomiast w wyniku

kolejnych nowelizacji kodeksu powstała aktualna

treść art. 92 K.p., w myśl której za czas niezdolności

padku pracownika, który ukończył 50. rok życia

wego, pracownik zachowuje prawo do 80% wynagro-

dzenia, chyba że obowiązujące u danego pracodawcy

dzenie z tego tytułu.

Pragnę jednocześnie podkreślić, iż przed dniem 1

marca 1995 r., czyli w okresie przed dniem wejścia

w życie przepisów Kodeksu pracy nakładających na

pracodawcę obowiązek wypłaty wynagrodzenia za

roby, nie wszystkie zasiłki chorobowe były ﬁnanso-

wane przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych.

ZUS

ﬁnansowałbowiemjedyniezasiłkichorobowewypła-

cane pracownikom przez pracodawców prywatnych,

natomiast państwowi pracodawcy ﬁnansowalizasił-

ki chorobowe ze środków własnych.

Rozwiązanie to

było oceniane jako sprzeczne z zasadą równego trak-

towania sektorów i kwestionowane jako nieuzasad-

nione zróżnicowanie obciążeń ponoszonych przez

pracodawców prywatnych i państwowych.

Należy tak-

że zauważyć, że postępujący już wówczas rozwój sek-

tora prywatnego spowodował znaczny wzrost udzia-

łu środków Funduszu Ubezpieczeń Społecznych w ﬁ-

nansowaniu absencji chorobowej pracowników, co

wobec znacznego wzrostu tego sektora w latach na-

stępnych skutkowałoby ciągłym wzrostem obciążeń

tego funduszu.

W świetle powyższego uprzejmie wyjaśniam, iż

wprowadzenie do Kodeksu pracy regulacji, zgodnie

z którą pracodawca częściowo pokrywa koszty absen-

cji chorobowej pracowników (początkowo przez 35

dni w roku kalendarzowym a obecnie przez 33 dni),

miało na celu jednakowe obciążenie pracodawców

kosztami absencji chorobowej pracowników zgodnie

z wyrażoną w art. 32 Konstytucji RP zasadą równo-

ści wobec prawa.

Natomiast obciążenie obowiązkiem

finansowania absencji chorobowej pracowników

w większej części przez ZUS oznaczałoby zwiększe-

nie wydatków z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych

na zasiłki.

W konsekwencji wymagałoby to podwyż-

szenia składki na ubezpieczenie chorobowe (obecnie

2,45%) obciążającej w całości ubezpieczonego (pra-

cownika) albo zwiększenie dotacji budżetowej na

FUS.

Warto wskazać, że deﬁcytfunduszuchorobo-

wego ZUS wyniósł w 2011 r. 1,1 mld zł.

Należy podkreślić, że zarówno od wynagrodzenia

za czas choroby, jak i od zasiłków chorobowych nie

są potrącane składki na ubezpieczenie społeczne.

Za-

tem pracodawcy nie potrącają i nie ﬁnansujątakich

składek od wynagrodzenia za czas choroby.

Wyna-

736

grodzenie za czas choroby stanowi natomiast podsta-

wę do naliczenia i odprowadzenia składki na ubez-

pieczenie zdrowotne, która nie jest jednak ﬁnanso-

wana przez pracodawców, lecz przez pracowników –

częściowo w formie zaliczki na podatek, a częściowo

bezpośrednio z wynagrodzenia chorobowego.

Jednocześnie informuję, że ustawowa zasada ﬁ-

nansowania przez pracodawcę części absencji choro-

bowej pracowników jest zgodna z ustawodawstwem

Unii Europejskiej, jak też z wyrażonym w art. 67

Konstytucji RP prawem obywatela do zabezpieczenia

i formach określonych ustawą.

Mając na uwadze powyższe wyjaśnienia, uprzejmie

informuję, że aktualnie nie jest rozważana kwestia

nowelizacji przepisów objętych treścią interpelacji.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Radosław Mleczko

w sprawie wysokich opłat za używanie

infrastruktury kolejowej w Polsce (9136)

ną do tut.

resortu interpelacją posłów Michała Wojt-

smo nr SPS–023–9136/12 z dnia 19 września 2012 r.)

poniżej przedstawiam odpowiedź w przedmiotowej

kwestii.

Uregulowania dotyczące systemu pobierania opłat

za dostęp do infrastruktury kolejowej opierają się na

zasadach pobierania opłat określonych w dyrektywie

pustowej infrastruktury kolejowej i pobierania opłat

znawania świadectw bezpieczeństwa (Dz. Urz.

UE L

75 z 15.03.2001, str. 29, z późn. zm.).

Krajowe akty

prawne obowiązujące w tym zakresie to przepisy

rządzenia ministra infrastruktury z dnia 27 lutego

Zgodnie z wyżej wymienionymi przepisami staw-

ki jednostkowe opłaty za korzystanie z infrastruktu-

ry kolejowej są określane przez zarządcę infrastruk-

tury tak, aby opłaty podstawowe i opłaty dodatkowe

zapewniły pokrycie łącznych kosztów, które są pla-

nowane do poniesienia przy zapewnieniu odpowied-

niego zakresu udostępnienia infrastruktury, przy

czym koszty udostępniania infrastruktury kolejowej

przewoźnikom kolejowym pomniejszane są o dotację

pochodzącą z budżetu państwa oraz o środki pocho-

dzące z Funduszu Kolejowego i jednostek samorządu

terytorialnego.

Zgodnie z § 8 pkt 1 ww. rozporządze-

do kalkulacji stawek opłaty dla planowanej do udo-

stępniania infrastruktury kolejowej zarządca przyj-

muje poniższe kategorie kosztów:

1) koszty bezpośrednie obejmujące:

a) koszty utrzymania,

b) koszty prowadzenia ruchu kolejowego,

c) amortyzację;

2) koszty pośrednie działalności obejmujące pozo-

stałe, uzasadnione koszty zarządcy infrastruktury,

inne niż wymienione w pkt 1;

3) koszty ﬁnansowezwiązanezobsługąkredytów

zaciągniętych przez zarządcę na rozwój i moderniza-

cję udostępnianej infrastruktury.

Należy mieć na uwadze, iż ustalając stawki opła-

ty, zarządca bazuje na ponoszonych kosztach.

Zgod-

nie z regulacjami wymienionymi na wstępie opłata

za korzystanie z infrastruktury kolejowej, choć jest

to wysoce nieracjonalnie ekonomicznie, nie powinna

przynosić zarządcom infrastruktury zysków – i tak

jest również w przypadku Polski.

Polska infrastruktura kolejowa na skutek wielo-

letnich zaniedbań jest w stanie dalekim od poziomu,

jaki mają lepiej rozwinięte infrastrukturalnie kraje

„starej Unii”, poziomu przez nas oczekiwanego i sa-

tysfakcjonującego użytkowników kolei.

Jednocześnie

– jak panowie posłowie zauważają – koszt utrzyma-

nia takiej zdegradowanej infrastruktury w stanie

pozwalającym na jej bezpieczne użytkowanie i koszt

zapewnienia jej właściwych parametrów technicz-

nych są niezwykle wysokie.

Przeniesienie całości

kosztów infrastrukturalnych na uczestników rynku

kolejowego jest niemożliwe przede wszystkim z uwa-

gi na fakt, iż spowodowałoby zbyt duże obciążenie

ﬁnansowe,któregorynekkolejowyniejestwstanie

wytrzymać (ogółem koszty te w okresie rozkładu jaz-

dy 2011/2012 sięgnęły blisko 3,8 mld zł).

Mając na

uwadze powyższe, na mocy przepisów ustawy o trans-

porcie kolejowym i ustawy budżetowej, minister trans-

cza tzw. dotację utrzymaniową, przeznaczoną na

obniżenie stawki opłaty za dostęp (w aktualnym bu-

dżecie zaplanowano na ten cel 1 296 204 tys. zł).

W ko-

lejnych latach przewidywane jest zwiększenie kwoty

dotacji tak, aby ewentualny wzrost opłat za użytko-

wanie infrastruktury kolejowej nie przekraczał po-

ziomu inﬂacji.

737

Nadmieniam jednocześnie, iż obecnie w organach

Unii Europejskiej trwają prace nad tzw. rewizją dy-

rektyw I pakietu kolejowego, tj. projektem dyrektywy

nia jednolitego europejskiego obszaru kolejowego, któ-

ra to dyrektywa określi obowiązujące zasady ustala-

nia kosztów i opłaty za użytkowanie infrastruktury

kolejowej.

Projektowane regulacje unijne przewidują

m.in. zwiększenie stopnia partycypowania państwa

w ﬁnansowaniuinfrastrukturykolejowej.

Wprowadzenie tych regulacji, jak i przyszłe ich

wdrożenie do prawa krajowego państw członkowskich,

przyczyni się do zapewnienia stabilności systemu ﬁ-

nansowania infrastruktury kolejowej, co w związku

z poprawą stanu technicznego infrastruktury kolejo-

wej może mieć korzystny wpływ na wysokość opłat za

korzystanie z infrastruktury kolejowej.

Mając na uwadze, iż wdrożenie nowej dyrektyw

wymagać będzie zmian ustawowych ukierunkowa-

nych na zwiększenie zaangażowania państwa w sys-

temie ﬁnansowaniainfrastrukturykolejowej,wyra-

żam nadzieję, iż panowie posłowie wesprą przyszłe

działania legislacyjne resortu w tym zakresie.

Z poważaniem

w sprawie ustawy z dnia 15 grudnia 2011 r.

Piotra Zgorzelskiego oraz pana Jarosława Górczyń-

formuję, że w maju 2012 r. minister spraw wewnętrz-

nych wystąpił do właściwych ministrów z przypo-

mnieniem o konieczności dostosowania przepisów

prawa, pozostających we właściwości kompetencyjnej

poszczególnych resortów, do funkcjonowania i wyko-

nywania ustawowych obowiązków po zniesieniu obo-

wiązku meldunkowego.

Zgodnie z udzielonymi odpowiedziami resorty są

w trakcie prac dostosowawczych.

Dopiero pełna ana-

liza resortów w zakresie kształtu przyszłych rozwią-

zań prawnych zapewniających wykonywanie obo-

wiązków ustawowych po zniesieniu obowiązku mel-

dunkowego pozwoli uzyskać odpowiedź w kwestii ich

gotowości oraz realności proponowanego terminu

zniesienia przedmiotowego obowiązku.

Niezależnie od powyższego uprzejmie informuję,

że warunkiem koniecznym do zniesienia obowiązku

meldunkowego jest zakończenie przebudowy i moder-

strem referencyjnym dla innych baz danych admini-

stracji publicznej.

Mając na uwadze stan zaawanso-

wania prac nad przebudową i modernizacją rejestru

PESEL, w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych przy-

gotowano projekt ustawy o zmianie ustawy o ewiden-

innych ustaw, który m.in. przedłuża pierwotnie prze-

widziane dla ustawy o ewidencji ludności vacatio le-

wając zarazem termin zniesienia obowiązku meldun-

kowego z dnia 1 stycznia 2014 r. na dzień 1 stycznia

2016 r.

Termin 1 stycznia 2016 r. ma również umoż-

liwić zakończenie przeprowadzania przez admini-

strację publiczną niezbędnych zmian organizacyj-

nych oraz prawnych, a w szczególności – dostosowa-

nie systemów teleinformatycznych.

Jednocześnie wydaje się właściwe, aby analogicz-

nie jak w przypadku prac nad Kodeksem wyborczym

zmiany prawa wyborczego mogły być inicjowane

przez właściwą komisję sejmową przy ewentualnej

pomocy ministrów, gdy uregulowania wymagać będą

kwestie wynikające z właściwości danego ministra.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Roman Dmowski

w sprawie wyjaśnienia treści art. 61

ustawy o pomocy społecznej (9140)

-9140/12) w związku z interpelacją poselską pana

posła Jarosława Górczyńskiego i pana posła Piotra

co następuje.

738

1) mieszkaniec domu, a w przypadku osób małolet-

nich przedstawiciel ustawowy z dochodów dziecka,

2) małżonek, zstępni przed wstępnymi,

niec domu ponosi pełną odpłatność.

a) w przypadku osoby samotnie gospodarującej,

dowego osoby samotnie gospodarującej, jednak kwo-

być niż-sza niż 300% tego kryterium,

chodowego na osobę w rodzinie, z tym że kwota do-

niż-sza niż 300% kryterium dochodowego na osobę

w rodzinie;

dzy średnim kosztem utrzymania w domu pomocy

Odpłatność ponoszona przez mieszkańca ustalana

jest w decyzji o odpłatności wydawanej przez gminę

kierującą mieszkańca do domu pomocy społecznej.

Wysokość zobowiązań ﬁnansowychponoszonych

nek, zstępni, wstępni) ustalona jest w umowie zawar-

tej przez te osoby z kierownikiem ośrodka pomocy

zamieszkania osoby, której opłata dotyczy.

Zasada

swobody umów doznaje w tym przypadku ustawo-

wych ograniczeń, a możliwość i wysokość obciążeń

zależy od sytuacji dochodowej zobowiązanego (ogra-

niczenia zostały wskazane powyżej – art. 61, mając

na względzie deﬁnicjędochoduzart.8ww.ustawy).

Warto przypomnieć, że przy ustalaniu odpłatności za

należy uwzględnić członków rodziny przebywających

w instytucjonalnych placówkach opieki, jeżeli rodzi-

na ponosi odpłatność za ich pobyt.

Trzeba również

pamiętać o możliwości zwolnienia członków rodziny

z obowiązków ponoszenia opłat lub o korzystniejszym

ustaleniu ich zobowiązań ﬁnansowychnapodstawie

art. 64 i 66 ustawy o pomocy społecznej.

Art. 64 ustawy

o pomocy społecznej daje możliwość zwolnienia osób

zobowiązanych z ponoszenia odpłatności częściowo lub

w całości, na ich wniosek.

Przepis ten wymienia przy-

padki, w których osoby mogą zostać z tej odpłatności

zwolnione.

Użycie w powyższej normie sformułowania

„w szczególności” oznacza, że katalog przypadków, gdy

zwolnienie może nastąpić, jest otwarty.

Możliwości zawarcia umowy oraz jej treść należy

oceniać z uwzględnieniem sytuacji materialnej i ży-

ciowej osób, z którymi jest zawierana.

Umowy te za-

liczane są do czynności cywilnoprawnych z odpowied-

nim zastosowaniem Kodeksu cywilnego.

Umowa

gólności formę i rozmiar świadczonej pomocy oraz

okres, na jaki została zawarta.

Zawarcie umowy po-

winno być poprzedzone rozeznaniem sytuacji osobi-

stej, rodzinnej, dochodowej i majątkowej osób, z któ-

rymi ma być zawarta umowa o świadczenie pomocy.

Ustalenie ich sytuacji wymaga obligatoryjnego prze-

prowadzenia rodzinnego wywiadu środowiskowego.

Stronami umowy są małżonek, określeni zstępni lub

wstępni oraz kierownik ośrodka pomocy społecznej

lub kierownik powiatowego centrum pomocy rodzi-

nie.

Z omawianych przepisów wynika, że umowę za-

wiera się ze zstępnymi albo wstępnymi (w takiej ko-

lejności).

Obowiązek partycypacji w kosztach oraz wysoko-

ści wnoszonych kwot przez poszczególne osoby z ro-

dziny będzie zależny od sytuacji dochodowej i osobi-

stej osób zobowiązanych.

Oczywiste jest, że osoba

o większych dochodach może być zobowiązana do po-

krywania kosztów w większym zakresie, co wynika

bezpośrednio z treści art. 61 ust. 2 ustawy o pomocy

społecznej, który określa górną granicę ponoszonej

odpłatności.

W tym miejscu należy zauważyć, że

przepis nie określa minimum, jakie musi wnieść oso-

ba zobowiązana.

Kwota wnoszona przez poszczegól-

nych członków rodziny będzie określona w umowie,

w zależności od tego, jakie są możliwości dochodowe

tych osób lub ich rodzin oraz jaka jest sytuacja oso-

bista tych osób (np. w związku z treścią art. 64 usta-

wy o pomocy społecznej).

Przepisy nie przewidują nałożenia obowiązku

partycypacji w kosztach pobytu mieszkańca w domu

pomocy społecznej decyzją administracyjną – jest to

możliwe jedynie w drodze umowy.

Jeżeli zawarto

z osobami zobowiązanymi umowę, to nie ma możli-

wości, by egzekwować od tych osób kwoty inne niż

w przedmiotowej umowie wskazane.

Kierownik

ośrodka pomocy społecznej, który nie dojdzie do poro-

zumienia z rodziną co do wysokości ponoszonej przez

nich odpłatności, może nie zawierać umowy o nieko-

rzystnej treści.

W przypadku istnienia osób zobowiązanych do

ponoszenia odpłatności za pobyt mieszkańca w domu

pomocy społecznej (tj. osób wskazanych w art. 61 ust. 1

739

pkt 2, które spełniają warunek określony w art. 61

ust. 2 pkt 2 ppkt a i b ustawy o pomocy społecznej

dotyczący uzyskiwanego dochodu), które nie zgodzi-

ły się na zawarcie umowy w sprawie odpłatności lub

nie wykonują postanowień zawartej umowy możliwe

jest wydanie decyzji o zwrocie wydatków, które w to

miejsce wniosła zastępczo gmina.

Zgodnie uzasad-

nieniem do uchwały SN z dnia 29 października 2009

r., sygn. akt III CZP 77/09 w przypadku niewywią-

zywania się przez małżonka, zstępnych lub wstęp-

nych z obowiązku opłaty za pobyt w domu pomocy

społecznej opłaty te zastępczo wnosi gmina, z której

nej; gminie przysługuje wówczas prawo dochodzenia

zwrotu poniesionych na ten cel wydatków (art. 61

ust. 3 u.p.s.).

Podkreślenia wymaga, że uprawnienie

ograniczone warunkiem zawarcia – z osobami zobo-

wiązanymi – umowy ustalającej wysokość wnoszonej

daje się oczywiste.

Osoby zobowiązane do ponoszenia

opłat mogą wszakże – jak w stanie faktycznym roz-

poznawanej sprawy – odmówić zawarcia umowy.

Prze-

pisy ustawy o pomocy społecznej nie przyznają gmi-

nie w takiej sytuacji uprawnienia do żądania zobo-

wiązania tych osób do złożenia oświadczenia woli

w drodze powództwa podstawie art. 64 K.c.

W roz-

ważanym przypadku przyznane gminie z mocy wy-

raźnego przepisu ustawy prawo regresu miałoby cha-

rakter iluzoryczny.

W rezultacie wykonanie ustawo-

wego obowiązku partycypowania małżonka, zstęp-

nych i wstępnych mieszkańca domu pomocy społecz-

dział jednak mechanizm efektywnej realizacji tego

wysokość należności podlegającej zwrotowi oraz ter-

administracyjnej.

Możliwe jest więc na mocy powyżej

przywołanych przepisów wydanie decyzji ustalającej

obowiązek zwrotu wydatków poniesionych na przed-

miotowy cel przez gminę od osób zobowiązanych,

które nie podpisały umowy z art. 103 ust. 2.

Decyzja

ta ma charakter „następczy”, nie może być postrze-

gana jako konkretyzacja obowiązku ponoszenia od-

płatności na przyszłość.

Minister pracy i polityki społecznej, mając świa-

domość faktu rozbieżnego stanowiska sądów admi-

nistracyjnych w poruszanej tematyce, zobowiązuje

się do przeprowadzenia analizy przedmiotowych prze-

pisów pod kątem możliwości wprowadzenia zmian

mających na celu wyeliminowanie istniejących pro-

blemów interpretacyjnych.

Z szacunkiem

Sekretarz stanu

Jarosław Duda

w sprawie podjęcia działań zmierzających

do zniesienia ruchu wizowego między Polską

(9141)

wie podjęcia działań zmierzających do zniesienia ru-

chu wizowego miedzy Polską a Stanami Zjednoczo-

nymi Ameryki, uprzejmie informuję.

działania oraz rozmowy na szczeblu roboczym i po-

litycznym, zmierzające do uwzględnienia potrzeby znie-

sienia obowiązku wizowego dla Polaków podróżują-

cych do USA w celach turystycznych oraz krótkoter-

minowych biznesowych.

Administracja amerykańska wspiera nasz punkt

widzenia o zasadności zniesienia ruchu wizowego dla

obywateli polskich, jak również o korzyściach z tego

płynących dla rozwoju kontaktów międzyludzkich po-

między Polską i USA.

Amerykańskie sfery rządowe

rozumieją argument o braku zagrożenia ze strony Po-

laków dla bezpieczeństwa narodowego USA.

Podczas

spotkania prezydenta Bronisława Komorowskiego

amerykański przywódca wyraził wolę rozwiązania

tego problemu do końca swojej kadencji.

Deklarację tę

Dotychczasowa aktywność stron polskiej i amery-

kańskiej zaowocowała szeregiem inicjatyw legislacyj-

nych w Kongresie USA, zmierzających do wdrożenia

modyﬁkacjiprzepisówdotyczącychfunkcjonowania

zentantów Kongresu zgłoszonych zostało kilka pro-

jektów ustaw zawierających zapisy korzystne dla Pol-

ski.

Należy wymienić projekt Secure Travel and Co-

unterterrorism Partnership Program Act of 2011,

którego sponsorami byli republikański senator Mark

Visa Waiver Program Enhanced Security and Re-

form Act, zgłoszony przez senatorów Barbarę Mikul-

ski (D-Maryland), Marka Kirka (R-Illinois), Bena

Cardina (D-Maryland) oraz kongresmena Mike’a Qu-

igleya (D-Illinois).

Obydwa projekty ustaw zawierały

m.in. następujące zapisy:

— ustanowienie nieprzekraczalnego wskaźnika

ciu wizy (tzw. overstay rate) na poziomie 3%;

740

— stworzenie możliwości włączenia do VWP kra -

ju, w którym procent odmów wizowych (refusal rate)

pozostaje powyżej 3%, jednak nie przekracza 10%;

— wprowadzenie nowego systemu obliczania

zaś liczba składanych aplikacji (niejednokrotnie oso-

by, którym odmówiono wizy w konsulatach amery-

kańskich, ponawiają wnioski pogarszając tym sa-

mym statystyki odmów wizowych).

Przedmiotem bieżących prac jest także projekt

ustawy Jobs Originated Through Launching Travel

zgodne z poprzednimi propozycjami, jednak włączo-

ne w większy projekt legislacyjny dotyczący promocji

turystyki amerykańskiej.

Został on złożony w Izbie

menów: Mike’a Quigleya, Joe Hecka (R-NV) i Steve-

’a Chabota (R-OH), a także w Senacie w dniu 16 maja

jekt ustawy JOLT Act został oﬁcjalniepopartyprzez

Biały Dom oraz Departament Stanu, w wyniku cze-

go sekretarz stanu Hillary Clinton wystosowała list

do sekretarz bezpieczeństwa narodowego, Janet Na-

politano, zawierający rekomendację dotyczącą włą-

czenia Polski do amerykańskiego programu bezwi-

zowego.

Dotychczasową główną przeszkodą na drodze do

członkostwa Polski w programie jest wysoki procent

odmów wizowych, który wg amerykańskich regulacji

prawnych nie może przekraczać progu 3%.

Pomimo

zdecydowanej redukcji wskaźnika w ostatnich latach,

Polska nadal nie spełnia tego warunku.

W ostatnich

latach kształtował się on następująco: 2007 r.

–

25,2%, 2008 r.

– 13,8%, 2009 r.

– 13,5%, 2010 r.

–

9,8%, 2011 r.

– 10,2%.

Przeprowadzona w Kongresie USA w latach 2007–

–2008 reforma VWP, która doprowadziła do włącze-

nia do programu podróży bezwizowych m.in. pań-

stwa bałtyckie: Czechy, Słowację oraz Węgry, tym-

czasowo uwzględniała możliwość włączenia do pro-

gramu państw, w stosunku do których wskaźnik

odmów wizowych nie przekraczał 10%.

W połowie

2009 r. możliwość ta wygasła w związku z niewywią-

zaniem się Departamentu Bezpieczeństwa Krajowe-

go (DHS) z obowiązku wdrożenia tzw. systemu reje-

terytorium USA (biometric air exit system).

Obecne

działania w Kongresie zmierzają do przywrócenia

możliwości stosowania podwyższonego wskaźnika

odmów wizowych.

Polskie służby dyplomatyczno-konsularne w USA

pozostają w stałym kontakcie z przedstawicielami

Kongresu oraz administracji amerykańskiej zaanga-

żowanymi w prace nad zmianą ustawodawstwa ame-

rykańskiego dotyczącego programu bezwizowego.

W działania zaangażowane są również organizacje

polonijne, a także sprzyjające Polsce organizacje ży-

dowskie, takie jak American Jewish Committee.

Mają one na celu wypracowanie jak najszerszego po-

parcia w Kongresie dla nowej legislacji.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 10 października 2012 r.

w Ministerstwie Transportu, Budownictwa

oraz w jednostkach podległych (9145)

12), przekazującego interpelację posła Henryka

oraz w jednostkach podległych, uprzejmie informuję,

co następuje.

na racjonalizację zatrudnienia.

W 2011 r. nastąpiło

zmniejszenie liczby stanowisk pracy o 6%.

W 2012 r.,

w związku z utworzeniem z dniem 18 listopada 2011 r.

Ministerstwa Transportu, Budownictwa i Gospodar-

ki Morskiej w drodze przekształcenia dotychczaso-

wego Ministerstwa Infrastruktury, przeprowadzona

została reorganizacja struktury komórek organiza-

cyjnych urzędu w celu dalszego ograniczenia liczby

stanowisk pracy w komórkach w sposób zapewniają-

cy efektywne wykonywanie zadań.

W wyniku podję-

tych działań do końca bieżącego roku nastąpi zmniej-

szenie liczby stanowisk pracy o kolejne 4%.

Jednocześnie informuję, że na bieżąco monitoruję

stan zatrudnienia pracowników w jednostkach orga-

nizacyjnych mi podległych.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tadeusz Jarmuziewicz

741

Odpowiedź

sekretarza stanu

w Ministerstwie Sprawiedliwości

oraz w jednostkach podległych (9147)

Szanowny Panie Marszałku!

Odpowiadając na pi-

-023-9147/12, przedstawiam poniżej odpowiedź na py-

tanie skierowane do ministra sprawiedliwości przez

Czy Szanowny Pan Minister zamierza dokonać

prawdziwego przełomu w ekonomice zarządzania na-

szym państwem i zmniejszyć zatrudnienie w resorcie

oraz w podległych jednostkach o postulowane przez

ministra Boniego 10%?

Ministerstwo Sprawiedliwości od marca ubiegłego

roku podejmowało działania mające na celu zmniej-

szenie stanu zatrudnienia do poziomu z 2007 r. i ten

cel osiągnęło.

Stan zatrudnienia w Ministerstwie Sprawiedliwo-

ści, we wszystkich grupach zawodowych, na dzień 31

grudnia 2007 r. wyniósł 923,50 etatu, po uwzględnie-

niu etatów, które przeszły do Prokuratury General-

nej (119,75 etatu), stan zatrudnienia winien osiągnąć

poziom 803,75 etatu.

Zatrudnienie w urzędzie wg stanu na dzień 30 wrze-

śnia 2012 r., w przeliczeniu na pełnozatrudnionych,

wyniosło 803,625 etatu.

Wielkość zatrudnienia w resorcie sprawiedliwości

dostosowywana jest do zakresu działań podejmowa-

Sekretarz stanu

w Ministerstwie Spraw Zagranicznych

oraz w jednostkach podległych (9148)

oraz jednostkach podległych, uprzejmie informuję.

nych prowadzone są działania zmierzające do ograni-

czenia zatrudnienia, zapoczątkowane między innymi

zarządzeniem nr 8 dyrektora generalnego służby za-

strukturyzacji etatowej i racjonalizacji zatrudnienia.

Według danych do sprawozdania RB-70, z uwzględ-

nieniem pracowników zatrudnionych w oparciu o pra-

wo miejscowe, średnie zatrudnienie – porównując

dane z września br. do stycznia 2011 r. – uległo

zmniejszeniu o 277,43 etatu.

Ministerstwo Spraw Zagranicznych kontynuuje po-

litykę racjonalizacji zatrudnienia i poszukiwania oszczęd-

ności w obszarze zarządzania zasobami ludzkimi.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

oraz w jednostkach podległych (9149)

stwie Spraw Wewnętrznych oraz w jednostkach pod-

snym Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Admini-

stracji przeprowadzono zwolnienia grupowe na pod-

borów na stanowiska pracowników, z którymi rozwią-

zano stosunek pracy.

Obecnie nie przewiduje się dal-

szej redukcji zatrudnienia w 2012 r.

Z poważaniem

742

Odpowiedź

ministra sportu i turystyki

w Ministerstwie Sportu i Turystyki

SPS-023-9150/12, w sprawie rozważenia planu zm-

niejszenia liczby urzędników zatrudnionych w Min-

isterstwie Sportu i Turystyki oraz w jednostkach

podległych uprzejmie informuję, co następuje.

Czy szanowna pani ministra zamierza dokonać

oraz podległych jednostkach o postulowane przez mi-

nistra Boniego 10%?

Zatrudnienie oraz ﬂuktuacjakadrwMinisterstwie

Sportu i Turystyki podlega stałemu monitorowaniu

W 2012 r. poziom zatrudnienia również będzie ulegał

zmianom wynikającym m.in. z obowiązku realizacji

przyjętych przez ministerstwo programów i zadań.

Będzie też uwzględniał naturalne procesy personalne

zachodzące w każdej organizacji, takie jak np. rozwią-

ryturę, rozwiązanie umowy o pracę za wypowiedze-

niem pracownika, przeniesienia służbowe w ramach

ków długotrwale nieobecnych (urlopy macierzyńskie

i wychowawcze).

Mając na uwadze postulowaną m.in. przez mini-

stra Michała Boniego inicjatywę zmniejszenia liczby

urzędników w administracji publicznej oraz potrzebę

racjonalizacji zatrudnienia, Ministerstwo Sportu

i Turystyki włącza się w procesy wdrażania uspraw-

nień pozwalających podnosić produktywność admi-

nistracji rządowej w realizacji swoich zadań.

Obo-

wiązkiem urzędu jest jednak zapewnienie termino-

wości i stabilności w realizacji nałożonych obowiąz-

ków w ramach dostępnych środków.

Zmniejszenie

zatrudnienia nie może przynosić negatywnych skut-

ków dla realizowanych przez resort zadań.

W zakresie jednostek podległych ministrowi spor-

tu i turystyki, czyli Komisji ds. Zwalczania Dopingu

w Sporcie, minister sportu i turystyki nie ma bezpo-

średniego wpływu na decyzje w zakresie zmniejsze-

nia ich zatrudnienia.

Działania ministra sportu i turystyki w zakresie

zmniejszenia zatrudnienia w jednostkach podległych,

odrębnych podmiotach prawnych i ﬁnansowychogra-

niczają się do przekazywania rekomendacji dotyczą-

cych polityki personalnej zmierzającej do zmniejsze-

nia zatrudnienia, przekazywania zaleceń i dobrych

praktyk do wykorzystania z obszaru administracji

rządowej, które mogą zostać uwzględnione w strate-

giach rozwoju tych jednostek.

Z wyrazami szacunku

Minister

Joanna Mucha

w Ministerstwie Skarbu Państwa

oraz w jednostkach podległych (9151)

tanie pana posła Henryka Kmiecika, z dnia 19 wrze-

śnia 2012 r., uprzejmie informuję, co następuje.

W Ministerstwie Skarbu Państwa stale prowadzo-

na jest analiza potrzeb kadrowych.

Przy podejmowa-

niu działań optymalizujących strukturę i poziom

zatrudnienia urząd do tej pory kierował się następu-

jącymi czynnikami:

1) postępem działań prywatyzacyjnych,

2) zmniejszeniem liczby spółek w nadzorze,

3) nowymi zadaniami powierzonymi do realizacji

urzędowi.

Pragnę zaznaczyć, że ww. przesłanki będą rów-

nież uwzględniane w działaniach optymalizujących

zatrudnienie, podejmowanych przez Ministerstwo

Skarbu Państwa w przyszłości.

Jednocześnie infor-

muję, że w latach 2008–2012 w MSP nastąpiło

w resorcie na dzień 31 grudnia 2007 r. wynosiło 701,6

etatu, natomiast wg stanu na dzień 1 października

Z poważaniem

Minister

Mikołaj Budzanowski

743

Odpowiedź

ministra rozwoju regionalnego

w Ministerstwie Rozwoju Regionalnego

oraz w jednostkach podległych (9152)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pi-

-9152/12) dotyczące interpelacji posła Henryka Kmie-

cika w sprawie rozważenia planu zmniejszenia liczby

Regionalnego oraz jednostkach podległych, przedsta-

wiam następujące informacje.

W Ministerstwie Rozwoju Regionalnego prowa-

dzona jest racjonalizacja zatrudnienia.

W jej wyniku

liczba stanowisk znajdujących się w dyspozycji mi-

nisterstwa uległa obniżeniu o 39,25 etatu.

Ewentu-

alne dalsze działania zmierzające do obniżenia po-

ziomu zatrudnienia w ministerstwie uzależnione są

nego prawa.

Należy podkreślić, że wynagrodzenia pracowni-

wanie środków unijnych w znacznym stopniu uzależ-

nione jest od sprawnie działającej administracji, co

jest niezwykle ważne, ponieważ Polska w ramach re-

alizacji polityki spójności przez Unię Europejską

w latach 2007–2013 otrzymała do wykorzystania

kwotę około 67 mld euro.

Fundusze europejskie mają szczególne znaczenie

dla rozwoju gospodarczego Polski poprzez realizację

projektów ﬁnansowanychześrodkówUE.

Przyczy-

niają się one także do tworzenia nowych miejsc pracy,

co wpływa na ograniczenie wzrostu bezrobocia w kra-

ju.

Jest to bardzo istotne dla obszarów zagrożonych

dużym bezrobociem, na których trudno o aktywność

zawodową bez dodatkowego wsparcia inicjatyw spo-

łeczno-gospodarczych projektami współﬁnansowa-

nymi ze środków unijnych.

Ponadto informuję, że w części 34: Rozwój regio-

nalny poza MRR od 2009 r. funkcjonuje podległa mi-

nistrowi rozwoju regionalnego państwowa jednostka

budżetowa – Centrum Projektów Europejskich, w któ-

rej stan zatrudnienia nie osiągnął planowanego do-

celowego limitu.

Z poważaniem

Minister

Elżbieta Bieńkowska

liczby urzędników zatrudnionych w resorcie oraz

w jednostkach podległych uprzejmie informuję, że

prowadzona jest sukcesywna racjonalizacja zatrud-

niania, w wyniku której od dnia 1 stycznia 2011 r.

zatrudnienie zmniejszyło się o 20 osób, z 892 do 872

(wg stanu na dzień 30 września 2012 r.), w tym roz-

wiązano stosunki pracy na podstawie ustawy o szcze-

nika.

Dyrektorzy komórek organizacyjnych mini-

sterstwa zobowiązani zostali do dokonania przeglą-

du struktury organizacyjnej kierowanego departa-

mentu/biura celem lepszego wykorzystania zasobów

py wydatków w urzędzie są na bieżąco poddawane

wnikliwej analizie w celu zmniejszenia wydatkowa-

nych kwot bez ryzyka zaniechań w zakresie higieny

Niezależnie od powyższego pragnę podkreślić, że

aktualny stan zatrudnienia w Ministerstwie Rolnic-

twa i Rozwoju Wsi jest optymalny i zapewnia prawi-

dłową realizację zadań nałożonych na urząd, w szcze-

gólności z zakresu programów pomocy dla polskiego

stwa (Program Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata

2007–2013 oraz Program Operacyjny „Zrównoważo-

szarów rybackich na lata 2007–2013”), na które mi-

nisterstwo otrzymało dodatkowe etaty.

Nie można

wykluczyć, że nawet minimalna redukcja zatrudnie-

nia wśród osób zaangażowanych we wdrażanie in-

strumentów współﬁnansowanych ze środków Unii

Europejskiej spowoduje negatywne skutki w postaci

obniżenia sprawności i efektywności wydatkowania

tych funduszy, a tym samym może prowadzić do ob-

niżenia stopnia wykorzystania przez Rzeczpospolitą

Polską funduszy UE.

W tym przypadku zmniejszenie

zatrudnienia przyniesie efekt w postaci konieczności

zwrotu środków niewykorzystanych przez Rzeczpo-

spolitą Polską przy jednoczesnym zachowaniu pozio-

mu składki członkowskiej naszego kraju.

Ze względu

pełni funkcję instytucji zarządzającej Programem

744

nad połowa pracowników ministerstwa wykonuje za-

dania związane z prawidłowym wdrażaniem, monito-

rowaniem, oceną oraz kontrolą działań objętych PROW

2007–2013.

Analogiczna sytuacja występuje w przy-

padku Programu Operacyjnego „Zrównoważony roz-

rybackich”.

Z kolei realizacja zadań związanych ze

wspólną polityką rolną nakłada na polską administra-

cję rolną duży zakres obowiązków, które wiążą się

z pozyskiwaniem środków z budżetu UE oraz admini-

strowaniem nimi.

W chwili obecnej znaczna część pra-

cowników zaangażowana jest w prace nad kształtem

wspólnej polityki rolnej i wspólnej polityki rybackiej

w przyszłym okresie programowania 2014–2020,

w szczególności nad pakietem legislacyjnym.

Należy

podkreślić, że przyjęte rozwiązania będą mieć kluczo-

we znaczenie dla wykorzystania potencjału polskiego

rolnictwa i obszarów wiejskich.

Ponadto polska admi-

nistracja zajmująca się realizacją zadań z zakresu sze-

roko rozumianego rolnictwa realizuje zadania wyma-

gane przez UE, w tym uczestnictwo i obsługę komite-

tów zarządzających, przygotowywanie sprawozdaw-

czości dotyczącej realizacji instrumentów WPR, przy-

gotowywanie aktów prawnych implementujących

prawodawstwo UE do polskiego porządku prawnego

oraz uczestnictwo w tworzeniu aktów prawnych UE

z zakresu rolnictwa i obszarów wiejskich.

Należy za-

uważyć, iż w zakresie zadań, które realizuje Minister-

stwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi, pozostaje prawie 80%

prawodawstwa wspólnotowego.

Ponadto w minionym roku nałożone zostały na

urząd zadania (na które ministerstwo nie otrzymało

dodatkowych etatów) dotyczące:

— rozpatrywania spraw administracyjnych, spo -

cyzji (szacunkowo około 2 tys. spraw).

Przyjęte w ww.

jących się orzecznictwem grupy osób, która będzie

rozpatrywała jedynie wniosek o ponowne rozpatrze-

nie sprawy.

— wejścia w życie rozporządzenia Parlamentu

Między innymi z tych powodów dalsze decyzje

o zmniejszeniu zatrudnienia w Ministerstwie Rolnic-

twa i Rozwoju Wsi podejmowane będą, mając na uwa-

dze mogące powstać zagrożenia niewykonania zadań

nałożonych na urząd, narastające zaległości w wyda-

waniu decyzji administracyjnych z zakresu gospo-

darki ziemią i dopuszczenia do obrotu środków ochro-

ny roślin, jak również mogące powstać opóźnienia

legislacyjne, w szczególności dotyczące wdrażania

programów pomocowych dla polskiego rolnictwa.

Ponadto uprzejmie informuję, że w opracowanym

na 2013 r. projekcie budżetu dla jednostek podległych

i ﬁnansowanychzbudżetuministrarolnictwairoz-

woju wsi zaplanowano zatrudnienie, które w porów-

naniu z planem zatrudnienia na rok 2012 przedsta-

wia się następująco:

Lp. Wyszczególnienie

Planowane zatrudnienie na

rok

Różnica

4 - 3

2012 2013

1 2 3 4 5

I.

1.

2.

3.

Część 32 – Rolnictwo

Dział 010 – Rolnictwo i łowiectwo

z tego:

-rozdz.01011 Krajowa Stacja Chemiczno-Rolnicza

-rozdz.01019 Krajowe Centrum Hodowli Zwierząt

-rozdz.

01021 Główny Inspektorat Weterynarii

-rozdz.01032 Inspekcja Ochrony Roślin i Nasiennictwa

-rozdz.01035 Graniczne Inspektoraty Weterynarii

Dział 801 – Oświata i wychowanie

z tego:

-rozdz.80130 Szkoły zawodowe

-rozdz.80146 Dokształcanie i doskonalenie nauczycieli

Dział 854 – Edukacyjna opieka wychowawcza

z tego:

-rozdz.85410 Internaty i bursy szkolne

1 155

685

128

114

72

156

2 099,08

2 089,08

10

336,66

336,66

1 152

685

128

114

72

153

2 037,19

2 027,19

10

339,01

339,01

- 3

0

0

0

0

- 3

- 61,89

- 61,89

0

+2,35

+2,35

II.

1.

Część 35 – Rynki rolne

Dział 010 – Rolnictwo

z tego:

-rozdz.01023 Inspekcja Jakości Handlowej Artykułów Rolno - Spożywczych

216

216

212

212

- 4

- 4

III.

1.

Część 62 – Rybołówstwo

Dział 050 – Rybołówstwo i rybactwo

z tego:

-rozdz.05004 Okręgowe Inspektoraty Rybołówstwa Morskiego

126,88

126,88

126,88

126,88

0

0

745

Jednocześnie podkreślam, że zaplanowany stan

zatrudnienia zapewnia realizację zadań ustawowych

nałożonych na jednostki podległe ministrowi rolnic-

twa i rozwoju wsi.

Sekretarz stanu

w Ministerstwie Obrony Narodowej

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

W resorcie obrony narodowej od 2010 r. trwa pro-

ces optymalizacji zatrudnienia, usankcjonowany za-

pisami decyzji nr 88/MON ministra obrony narodo-

cowników na dzień 1 stycznia 2013 r. został określo-

– o 1595, w 2011 r. – o 1687 i w 2012 r. – o 1007.

Jed-

nocześnie pragnę nadmienić, że stan zatrudnienia

pracowników w resorcie obrony narodowej na dzień

30 czerwca br. osiągnął poziom 44 562 osób, czyli był

zbliżony do docelowego, określonego we wspomnianej

decyzji nr 88/MON, co wskazuje na jego zmniejszenie

o około 9%.

Oszczędności funduszu wynagrodzeń osiągnięte

ze zmniejszenia liczby pracowników przeznaczane są

nie takie jest dalece zasadne z uwagi na fakt, że prze-

kształtuje się na jednym z niższych poziomów.

Dzię-

ki temu rozwiązaniu w 2011 r. przeciętne wynagro-

dzenie pracowników zatrudnionych w jednostkach

budżetowych resortu obrony narodowej (wraz z do-

datkowym wynagrodzeniem rocznym oraz pozosta-

łymi należnościami – nagrody jubileuszowe i odpra-

wy emerytalne) ukształtowało się na poziomie

wynagrodzeniem w 2010 r. o 93,88 zł, mimo ustawo-

wego „zamrożenia” poziomu wynagrodzeń pracow-

ników sfery budżetowej.

Jeżeli chodzi o urząd mini-

stra obrony narodowej, uprzejmie informuję, że w chwi-

li obecnej trwają prace koncepcyjno-analityczne słu-

żące dostosowaniu jego struktur organizacyjnych do

aktualnie realizowanych i planowanych do wykona-

nia zadań.

Nie jest więc wykluczone, iż w przypadku

wprowadzenia zmian w obrębie struktury organiza-

cyjnej nastąpią zmniejszenie zatrudnienia członków

korpusu służby cywilnej oraz redukcja liczby żołnie-

rzy zawodowych pełniących służbę w ministerstwie.

Niemniej jednak podanie precyzyjnych wskaźników

procentowych na tym etapie prac nie jest możliwe.

oraz w jednostkach podległych (9158)

Szanowna Pani Marszałek!

Nawiązując do wystą-

-9158/12, przekazującego interpelację posła na Sejm

głych, uprzejmie przekazuję następujące informacje.

W okresie ostatnich trzech lat Ministerstwu Go-

spodarki powierzono do realizacji szereg dodatko-

wych zadań, które dotychczas nie były wykonywane

bądź też znajdowały się w kompetencji innych jedno-

stek.

Do najważniejszych z nich należą:

— transpozycja postanowień dyrektyw unijnych

w sprawach efektywności wykorzystania energii i usług

energetycznych,

746

— opracowanie nowych ustaw w zakresie Prawa

energetycznego, Prawa gazowego i energii odna-

wialnej,

— przygotowanie raportu, programu oraz projek -

tów aktów prawnych dotyczących polskiej energetyki

jądrowej,

— obsługa merytoryczna, organizacyjno-prawna

i kancelaryjno-biurowa nowo powołanego pełnomoc-

nika rządu do spraw polskiej energetyki jądrowej

(w bieżącym roku przyznano etaty i rezerwę celową

przeznaczoną na realizację i obsługę zadań z ww. za-

kresu),

— realizacja nowych zadań związanych z rozwo -

jem gospodarki elektronicznej, w tym zwłaszcza do-

tyczących m.in. Centralnej Ewidencji i Informacji

— przejęcie dodatkowych zadań po likwidowa -

nym Instytucie Paliw i Energii Odnawialnej, po li-

kwidowanym CISG oraz CKS Konstancin-Jeziorna,

— prowadzenie współpracy administracyjnej

w ramach rynku wewnętrznego UE,

— realizacja zadań z obszaru odnawialnych źró -

deł energii i biopaliw.

Mając na uwadze ograniczone środki budżetowe

i nałożone dodatkowe zadania, w chwili obecnej nie

ma możliwości przeprowadzenia racjonalizacji za-

trudnienia.

Rzeczywiste potrzeby etatowe związane

ze zwiększeniem realizowanych przez Ministerstwo

Gospodarki nowych zadań, projektów czy inicjatyw,

a także przejmowanych obowiązków od innych insty-

tucji są znacznie większe.

Z wyrazami szacunku

Sekretarz stanu

Warszawa, dnia 12 października 2012 r.

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

terpelację posła pana Henryka Kmiecika w sprawie

nostkach podległych, przekazaną przy piśmie z dnia

mie informuję, że w 2011 r. w ramach racjonalizacji

zatrudnienia w Centrali Ministerstwa Finansów zo-

stały podjęte działania zmierzające do ograniczenia

zatrudnienia.

Spośród podjętych w Centrali Mini-

sterstwa Finansów działań dotyczących ograniczenia

zatrudnienia należy wymienić:

1.

Niezatrudnianie co do zasady w miejsce odcho-

dzone było pogłębioną analizą zasadności takiego

zatrudnienia.

Wśród rozwiązywanych stosunków

pracy znaczną grupę stanowiły rozwiązania sto-

sunku pracy z pracownikami, którzy złożyli wnio-

sek w związku z posiadanymi uprawnieniami eme-

rytalnymi.

2.

Uruchamianie naborów zewnętrznych jedynie

czowych zadań ministerstwa.

3.

Dokonywanie na bieżąco analizy opisów stano-

4.

Analizowanie m.in. celowości zawierania kolej-

określony.

nywaniem przez pracownika zadań na rzecz mini-

sterstwa.

W wyniku wymienionych wyżej działań liczba

osób zatrudnionych w Centrali Ministerstwa Finan-

sów zmniejszyła się o 215 etatów.

Zatrudnienie

wg stanu na 31

(w etatach)

Zatrudnienie

wg stanu na 30

(w etatach)

Centrala

Ministerstwa

Finansów

2408 2193

Ponadto uprzejmie informuję, że w jednostkach

zatrudnienia, w wyniku których zatrudnienie

zmniejszyło się o 666 etatów.

Zatrudnienie

wg stanu na

(w etatach)

Zatrudnienie

wg stanu na

(w etatach)

Izby i urzędy skarbowe 43 515 42 966

Izby celne i urzędy

celne

15 249 15 271

Urzędy kontroli

skarbowej

5415 5276

Razem 64 179 63 513

747

Dodatkowo uprzejmie informuję, że w Minister-

wane jest na bieżąco.

w izbach celnych zaplanowano zmniejszenie zatrud-

nienia o 420 etatów funkcjonariuszy celnych z jedno-

czesnym zachowaniem dotychczasowej wysokości

środków ﬁnansowychnauposażeniafunkcjonariu-

szy celnych.

Zaplanowane obniżenie stanu zatrud-

nienia w Służbie Celnej nie spowoduje reorgani-

zacji polegającej na zwalnianiu ze służby funkcjo-

nariuszy celnych, lecz nastąpi poprzez obniżenie sta-

nu etatów o wakaty uzyskane w ramach ﬂuktuacji

kadr.

Zaproponowane rozwiązanie umożliwi wzmoc-

nienie motywacyjnego systemu uposażeń, tj. wzrost

zadania Służby Celnej w zmniejszonej obsadzie eta-

towej.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Maciej Grabowski

w Ministerstwie Edukacji Narodowej

oraz w jednostkach podległych (9160)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

Kmiecika, nr SPS-023-9160/12, w sprawie rozważe-

nia planu zmniejszenia liczby urzędników zatrudnio-

nych w Ministerstwie Edukacji Narodowej oraz

w jednostkach podległych, uprzejmie informuję, że

zapewnienie efektywnej, sprawnej i profesjonalnej

administracji jest jednym z istotnych priorytetów

działań Ministerstwa Edukacji Narodowej.

W szcze-

gólności poświęcam specjalną uwagę utrzymaniu

optymalnego zatrudnienia w stosunku do realizowa-

nych zadań.

Odnosząc się do rządowej inicjatywy dotyczącej

podjęcia działań mających na celu zmniejszenie sta-

nu zatrudnienia w ministerstwach o 10%, uprzejmie

informuję, że Ministerstwo Edukacji Narodowej na-

nieniom podnoszącym skuteczność działania z wy-

korzystaniem nowoczesnych rozwiązań informatycz-

istotna jest także aktywność w kierunku ogranicza-

nia procedur biurokratycznych stanowiących obcią-

Przykładem są działania Ministerstwa Edukacji Na-

rodowej polegające na wprowadzaniu zmian systemo-

wych, np. w nadzorze pedagogicznym, w kształceniu

zawodowym oraz optymalnym wykorzystywaniu no-

woczesnych rozwiązań informatycznych mających na

szczeblu.

W działaniach tych staramy się ograniczać

pracochłonność, a także kosztochłonność procedur

administracyjnych – poprzez ich uproszczenie lub eli-

rencja państwa może zostać ograniczona.

Dla zmniej-

szenia administracji konieczne jest podejmowanie

ny uzyskuje się efekt ograniczenia biurokracji w ska-

li całego państwa.

Priorytetem musi jednak być za-

0

100

200

300

400

500

748

pewnienie profesjonalnej i efektywnej realizacji tych

procedur, które obowiązują.

Szczególnie ważne jest

to w dziedzinie oświaty, gdzie jakość edukacji wpły-

wa bezpośrednio na rozwój potencjału społecznego

i intelektualnego Polski.

Ministrowi edukacji narodowej obecnie podlegają

nostki przejęło ministerstwo.

Chcę nadmienić, że

nienia w kierowanym przeze mnie urzędzie nie prze-

nych latach doszło także do połączenia jednostek pod-

ległych – Centrum Metodycznego Pomocy Psycholo-

giczno-Pedagogicznej i Centralnego Ośrodka Dosko-

nostki, Ośrodka Rozwoju Edukacji, publicznej placów-

ki doskonalenia nauczycieli o zasięgu ogólnokrajowym.

cą.

Celem tych działań było lepsze wykorzystanie za-

Zatrudnienie w jednostkach podległych MEN bę-

dących integralną częścią systemu oświaty nie jest

zawyżone, mając na względzie liczbę zadań z zakresu

oświaty i wychowania, które zostały powierzone im

zowanych ze środków unijnych.

Aby jak najlepiej wy-

korzystać te środki, musimy dbać o zdolności absorp-

cyjne, których istotnym elementem są zasoby kadro-

we do ich obsługi.

W związku z powyższym przy po-

dejmowaniu działań mających na celu zmniejszenie

zatrudnienia nie należy zapominać o konieczności

Z poważaniem

Minister

Krystyna Szumilas

Warszawa, dnia 9 października 2012 r.

mającego na celu naliczenie oraz pobranie

podatku VAT od wynajęcia przez Narodowe

Narodowego w Warszawie (9163)

-023-9163/12, interpelacją posła Henryka Kmiecika

w sprawie wynajęcia przez Narodowe Centrum Spor-

potrzeb organizowanego w dniu 25 sierpnia 2012 r.

festynu strażackiego uprzejmie informuję.

zasad wynajęcia Stadionu Narodowego w Warszawie

z organizacją festynu strażackiego, pragnę wyjaśnić,

że z uzyskanych od ministra sportu i turystyki infor-

macji dotyczących okoliczności i warunków tej trans-

akcji wynika, że umowa najmu powierzchni stadionu

została zawarta na warunkach komercyjnych.

Zgod-

nie z wyjaśnieniami ministra sportu i turystyki

w okresie od dnia 20 sierpnia 2012 r. na Stadionie

Narodowym w Warszawie trwały przygotowania do

ułożenia murawy na dwie nadchodzące imprezy spor-

towe: Euro-American Challenge (1 września 2012 r.)

oraz światowy ﬁnałDanoneNationsCup(9września

2012 r.).

W związku z powyższym stadion znajdował

się w tzw. technicznym okresie wyłączności, w któ-

rym nie są organizowane imprezy komercyjne, a co

Komenda Główna Państwowej Straży Pożarnej

wystąpiła do NCS sp. z o.o. z prośbą o wynajęcie po-

wierzchni na stadionie w tym okresie, w pełni akcep-

tując niedogodności związane z przygotowaniami do

ww. imprez i częściową niedostępnością płyty.

Uwzględ-

niając powyższą sytuację, NCS sp. z o.o. podjęła de-

cyzję o wynajęciu powierzchni na stadionie, przed-

stawiając organizatorowi ofertę najmu.

Organizator

festynu strażackiego pokrył wszystkie koszty zwią-

zane z organizacją tej imprezy, tj. koszty najmu do-

stępnych powierzchni, infrastruktury stadionowej

oraz usług świadczonych przez operatora obiektu,

m.in. serwis sprzątający, służby informacyjne, służby

porządkowe.

Na stadionie podczas festynu strażackiego były

dostępne dla uczestników kioski gastronomiczne,

z których operatorem – ﬁrmąSodexo–SkarbPań-

stwa reprezentowany przez NCS sp. z o.o. ma podpi-

saną umowę najmu, na mocy której jednym z elemen-

tów czynszu najmu jest prowizja od obrotu netto

osiąganego przez Sodexo z prowadzenia działalności

gastronomicznej na Stadionie Narodowym.

749

Podczas obchodów 20-lecia straży pożarnej odby-

wały się także zorganizowane specjalnie dla uczest-

ników wycieczki po stadionie, których koszt zgodnie

z zapisami umowy poniósł organizator festynu.

Na-

zowane w okresie wakacyjnym na Stadionie Narodo-

wym były bezpłatne.

W związku z powyższym zorganizowanie odpłatne-

go zwiedzania stadionu dla strażaków i ich rodzin sta-

ło się kolejnym źródłem dochodu Skarbu Państwa.

Reasumując, w ocenie ministra sportu i turystyki

umowa najmu powierzchni na stadionie pomiędzy

Skarbem Państwa reprezentowanym przez NCS

sp. z o.o. a komendantem Państwowej Straży Pożar-

nej i Fundacją Edura została zawarta na warunkach

komercyjnych, co czyni zarzut zaniżenia ceny najmu

przez Narodowe Centrum Sportu niezasadnym.

W tym kontekście pragnę również odnieść się do

poruszonej w interpelacji kwestii ewentualnego obej-

ścia przepisów ustawy o spadkach i darowiznach.

nabycie tytułem darowizny własności rzeczy znajdu-

jących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

Rzeczypospolitej Polskiej wyłącznie w tych przypad-

kach, w których obdarowanym jest osoba ﬁzyczna.

Z brzmienia ww. artykułu wynika jednoznacznie, że

nabycie tytułem darowizny przez podmioty inne niż

osoby ﬁzyczne (fundacje, osoby prawne, jednostki

nieposiadające osobowości prawnej) nie jest przed-

miotem opodatkowania podatkiem od spadków i da-

rowizn.

Zatem ww. uregulowania nie znalazłyby za-

stosowania w omawianej sprawie, a co za tym idzie

– nie mogłoby dojść do ich obejścia.

Odnosząc się do kwestii dotyczącej podatku od to-

podstawą opodatkowania, co do zasady, jest obrót,

przez który rozumie się kwotę należną z tytułu

sprzedaży pomniejszoną o kwotę należnego podatku.

go od nabywcy lub osoby trzeciej.

Dodać należy, że w myśl przepisu art. 29 ust. 4

ww. ustawy podstawę opodatkowania zmniejsza się

m.in. o kwoty udokumentowanych, prawnie dopusz-

czonych i obowiązkowych rabatów.

Jednocześnie należy zauważyć, że ww. ustawa, co

do zasady, kontrahentom pozostawia określenie przy-

sługującego dostawcy/świadczeniodawcy wynagro-

dzenia (w tym przyznawanego nabywcy rabatu)

z tytułu dokonanej przez niego dostawy towaru lub

świadczenia usługi.

Podejście takie uzasadniają nie

tylko przepisy dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia

orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Eu-

ropejskiej.

Z poważaniem

Maciej Grabowski

w sprawie powołania do życia stowarzyszenia

skupiającego wszystkich tych, którym leży

na sercu dobro piłki nożnej, i które byłoby

skuteczną przeciwwagą dla PZPN (9164)

SPS-023-9164/12, w sprawie powołania do życia stowar-

zyszenia skupiającego wszystkich tych, którym leży

przeciwwagą dla PZPN, uprzejmie informuję co

następuje.

Polski Związek Piłki Nożnej (PZPN) jest samo-

rządną organizacją pozarządową (związkiem stowa-

rzyszeń) utworzoną m.in. na mocy przepisów ustawy

nie z zapisami statutu związek samodzielnie określa

cyjne oraz uchwala akty wewnętrzne dotyczące jego

działania.

PZPN posiada osobowość prawną i jest je-

dynym reprezentantem sportu piłka nożna w Polsce

i poza granicami kraju.

Przepisy ustawy z dnia 25

z późn. zm.) szczegółowo określają zakres nadzoru

i możliwości ingerencji w działalność polskiego związ-

ku sportowego przez ministra właściwego ds. kultu-

ry ﬁzycznej.

Ministersportuiturystykiniemana-

tomiast możliwości tworzenia stowarzyszeń.

Na gruncie obowiązującego porządku prawnego

PZPN działa w formie stowarzyszenia posiadającego

status polskiego związku sportowego nadanego zgod-

nie z obowiązującymi przepisami oraz wymogami

federacji międzynarodowych (jedna organizacja

w danym kraju), zachowuje autonomiczną pozycję

wobec organów administracji publicznej, także wobec

ministra sportu i turystki.

W zakresie wskazanym w art. 13 ustawy o sporcie

polski związek sportowy ma wyłączne prawo m.in.

do: ustanawiania i realizacji reguł sportowych, orga-

nizacyjnych i dyscyplinarnych we współzawodnic-

twie sportowym organizowanym przez związek, po-

750

wołania kadry narodowej oraz przygotowania jej do

Europy.

Tak ukształtowana rola tego rodzaju organizacji

sportowych, tj. polskich związków sportowych, odpo-

wiada ogólnoeuropejskim standardom (tzw. europej-

ski model sportu), tj. ograniczonej możliwości inge-

rowania organów państwa w sferze uprawianie spor-

tu i współzawodnictwa sportowego oraz organizowa-

nia sportu, w tym także spraw związanych z wystę-

pami kadry narodowej.

Z tych względów możliwości

działania ministra sportu i turystyki wobec polskich

związków sportowych są ograniczone i przede wszyst-

kim sprowadzają się do sprawowania nadzoru nad

ich działalnością.

Stosownie do art. 16 ust. 4 ustawy

o sporcie nadzorem jest objęta działalność władz pol-

skiego związku sportowego pod względem zgodności

W ramach sprawowanego nadzoru minister ma pra-

wo do żądania udostępnienia odpisów uchwał władz

nych wyjaśnień dotyczących działalności polskiego

związku sportowego, jak również dokonywania kon-

troli polskiego związku sportowego.

Do właściwości ministra nie należy ocena efek-

tywności działań podejmowanych przez władze

PZPN, a przede wszystkim badanie ich legalności.

Minister nie decyduje przy tym o kształcie budżetu

oraz o wysokościach kwot przekazywanych przez

kluby na rzecz PZPN, o ile okoliczności te nie wiążą

się z naruszeniem statutu lub przepisów prawa po-

wszechnie obowiązującego.

stwo Sportu i Turystyki nie ma podstaw do utworze-

nia stowarzyszenia konkurencyjnego wobec PZPN,

a w dalszej konsekwencji podstaw do wspierania dzia-

łalności Polskiej Federacji Piłkarskiej.

Z wyrazami szacunku

Minister

Joanna Mucha

w sprawie zwrotu gminie

nadpłaconego podatku VAT (9167)

-023-9167/12, interpelacją posła Mariusza Oriona

Jędryska dotyczącą procedury zwrotu gminom nad-

płaconego podatku VAT i udziału prywatnych ﬁrm

doradczych w tym procesie pragnę uprzejmie przed-

stawić następujące stanowisko.

Analizując obowiązujący stan prawny w kontek-

ście zaprezentowanego w interpelacji zagadnienia,

należy przede wszystkim wskazać na unormowania

ustawa o VAT, deﬁniującezakrespojęciowyprzed-

miotu opodatkowania, podmiotów, które są uznawa-

Zgodnie z treścią art. 5 ustawy opodatkowaniu

terytorium kraju, przy czym dostawa towarów zosta-

ła zdeﬁniowanajakoprzeniesienieprawadorozpo-

wy o VAT), natomiast świadczenie usług jako każde

świadczenie na rzecz osoby ﬁzycznej,osobyprawnej

lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości

ust. 1 ww. ustawy podatnikami są osoby prawne, jed-

ust. 2 tego artykułu obejmuje wszelką działalność

cych na zamiar wykonywania czynności w sposób

Nie budzi wątpliwości fakt, że gminy podejmując

inicjatywy, które wpisują się w przywołane powyżej

ramy deﬁnicyjne pojęcia działalności gospodarczej,

mają status podatników podatku od towarów i usług.

Jedną z głównych zasad, na jakich zasadza się

wspólny system podatku VAT, jest zasada neutralno-

ści, która wyraża się poprzez prawo do obniżenia

nego.

Prawo to co do zasady przysługuje podatnikowi

(art. 86 ust. 1 ustawy o VAT).

Jednocześnie art. 87 ust. 1

tejże ustawy przewiduje sytuację, w której kwota po-

datku naliczonego w okresie rozliczeniowym przewyż-

sza kwotę podatku należnego, stwierdzając, iż w ta-

751

Podatnik ma zatem prawo, a nie obowiązek, do

dokonania omawianego odliczenia i swoją wolę w tym

zakresie wyraża poprzez wykazanie kwoty podatku

naliczonego w stosownej rubryce sporządzanej przez

siebie deklaracji VAT.

Skorzystanie z tego prawa jest

autonomiczną decyzją podatnika.

Wysokość kwoty

podatku naliczonego determinująca wysokość kwoty

ewentualnego zwrotu jest uzależniona zarówno od

skali prowadzonej przez podatnika (w tym przypad-

ku gminy) działalności oraz jej rodzaju.

Podatnik

(w tym przypadku gmina) prowadzący działalność

gospodarczą na szeroką skalę i realizujący w związku

z tym wiele różnych przedsięwzięć musi uwzględnić

(w przypadku gdy chce skorzystać z prawa do odli-

czenia), co oczywiste jednak w kontekście postawio-

nych pytań wymaga podkreślenia, więcej czynników

(elementów) przy obliczaniu tej kwoty niż podatnik

prowadzący działalność w małym zakresie.

Nie ozna-

cza to jednak, że sama procedura zwrotu podatku

jest nadmiernie skomplikowana.

Nie można również

uznać, że procedurę tę cechuje uznaniowość (po stro-

nie urzędników, organów podatkowych), a co za tym

idzie, że tworzy ona w związku z tym zagrożenie ko-

rupcji.

Podatnik prowadzący działalność gospodar-

czą organizuje ją sobie w taki sposób, ażeby prawi-

dłowo funkcjonować, w tym celu sam decyduje m.in.

o tym, czy zatrudnić pracowników (w jakich specjal-

nościach), czy zlecić wykonanie niektórych usług

w ramach tzw. outsourcingu.

Na tym tle należy podkreślić, iż przywołane po-

wyżej zasady dotyczące zwrotu podatku od towarów

i usług mają charakter ogólny i dotyczą w równym

stopniu wszystkich podatników bez względu na ich

status podmiotów publicznych czy też prywatnych.

Zasady te dotyczą zatem także gmin na tych samych

prawach co innych podatników tego podatku.

W tym

kontekście należy wskazać na art. 32 ust. 1 Konsty-

tucji Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z którym

Należy w tym miejscu nadmienić, że Minister-

stwo Finansów nie prowadzi działalności szkolenio-

wej dla podatników, w tym również w zakresie sto-

sowania przepisów ustawy o podatku od towarów

i usług.

Minister ﬁnansówjestbezpośredniozaanga-

żowany zarówno w proces legislacyjny w zakresie oma-

wianej ustawy, jak również ma umocowanie do wy-

dawania interpretacji ogólnych i indywidualnych, któ-

re mają na celu wyeliminowanie wątpliwości dotyczą-

cych interpretacji przepisów prawa podatkowego.

Z tych obiektywnych względów (nie mówiąc o ogra-

niczeniach kadrowych) organizowanie przez Mini-

sterstwo Finansów szkoleń dla podatników nie jest

uzasadnione z punktu widzenia bezstronności pro-

cesu tworzenia i stosowania prawa.

Pragnę jednakże zwrócić uwagę, że w celu wyeli-

minowania wątpliwości dotyczących interpretacji

przepisów prawa podatkowego w indywidualnej spra-

wie, które mogą rodzić określone konsekwencje w sfe-

rze prawa podatkowego, istnieje możliwość zwróce-

nia się przez zainteresowanego do właściwego organu

terpretacji przepisów prawa podatkowego w indywi-

dualnych sprawach szczegółowo określają przepisy

funkcję ochronną, jaką spełniają interpretacje indy-

widualne w odniesieniu do zawartych w nich roz-

strzygnięć skierowanych do ich adresatów.

Stosownie

bowiem do art. 14k ww. ustawy zastosowanie się do

jej doręczenia – art. 14e tej ustawy) lub przed dorę-

czeniem organowi podatkowemu odpisu prawomoc-

nego orzeczenia sądu administracyjnego uchylające-

go interpretację indywidualną nie może szkodzić

wnioskodawcy.

Reasumując, instytucja ta jest pomocna w proce-

sie stosowania prawa podatkowego, bowiem daje

możliwość uzyskania stanowiska dla konkretnie

przedstawionej sytuacji.

Gminy mogą zatem korzy-

stać z tej formy ograniczania ryzyka podejmowanych

przez siebie decyzji w obszarze prawa podatkowego

Problematyka poruszona przez pana posła dotyczy

również szerszego aspektu funkcjonowania i samo-

dzielności działań podejmowanych przez samorządy.

Minister ﬁnansówniemajednakżewtymprzypadku

narzędzi do ingerowania w niezależność jednostek sa-

morządu terytorialnego podejmujących suwerenne

decyzje w zakresie korzystania na zasadach rynko-

wych ze specjalistycznej pomocy prawnej.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Maciej Grabowski

w lokalnych jednostkach wojskowych (9168)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

nień w lokalnych jednostkach wojskowych (SPS-023-

752

-9168/12), uprzejmie proszę o przyjęcie następujących

wyjaśnień.

Na jej podstawie wielkość zatrudnienia bazowego

pracowników wojska w jednostkach organizacyjnych

resortu obrony narodowej od dnia 1 stycznia 2011 r.

do dnia 1 stycznia 2013 r. zostanie zmniejszo-

na o 2694 stanowiska (z 47 707 do 45 013).

W kon-

kiedy w całym resorcie zatrudnionych było 49 302

pracowników, łączne zmniejszenie ich liczby na dzień

1 stycznia 2013 r. wyniesie 4289 stanowisk, w tym

w 2010 r.

– 1595, w 2011 – 1687 i w 2012 r.

– 1007.

Optymalizacja zatrudnienia pracowników jest

konsekwencją prowadzonego aktualnie procesu do-

stosowywania struktur i zadań jednostek wojsko-

Rzeczypospolitej Polskiej wynikających z ewolucji

środowiska bezpieczeństwa oraz potrzeb obronnych

naszego kraju.

Resort obrony narodowej świadomy jest, że likwi-

dacja stanowisk pracy wywołuje negatywne skutki

społeczne, dlatego wszelkie decyzje w tym zakresie

poprzedzane są wnikliwą i rzetelną oceną potrzeb

oraz możliwości.

Należy nadmienić, że wszystkie zmiany poddawa-

ne są wszechstronnym analizom, ze szczególnym

uwzględnieniem zasady koszt – efekt, w kontekście

potrzeb obronnych i związanego z nimi efektywnego

wydatkowania środków ﬁnansowychzbudżetupań-

stwa na realizację przez Siły Zbrojne Rzeczypospoli-

tej Polskiej ich konstytucyjnych zadań.

W przywołanej na wstępie decyzji zostały określo-

ne zasady postępowania pracodawcy w przypadku

zmniejszenia zatrudnienia.

Pracodawcy przy podejmo-

waniu decyzji w tym zakresie mają obowiązek uwzględ-

nić przede wszystkim konieczność zabezpieczenia wła-

ściwego funkcjonowania jednostki organizacyjnej

i realizacji określonych dla niej zadań.

Powinni rów-

nież brać pod uwagę umiejętności i doświadczenie za-

trudnionych pracowników, dotychczasowy przebieg

ich zatrudnienia oraz wyniki i jakość pracy, jak też

sytuację materialną, rodzinną i osobistą.

obaw, że dokonywane zwolnienia pracowników osła-

bią potencjał ekonomiczny i intelektualny ich macie-

rzystych jednostek wojskowych.

Jeżeli chodzi o pomoc dla osób zwalnianych i ich

rodzin informuję, że zgodnie z przywołaną wyżej de-

cyzją nr 88/MON struktury rekonwersji w resorcie

obrony narodowej zostały zobowiązane do udzielania

wszechstronnego wsparcia pracodawcom wojskowym

oraz zwalnianym pracownikom wojska w procesie

aktywizacji zawodowej.

Działalność w tym zakresie

realizuje Centralny Ośrodek Aktywizacji Zawodowej

w Warszawie wraz z podległymi ośrodkami aktywi-

zacji zawodowej w Bydgoszczy, Gdyni, Krakowie, Lu-

blinie, Olsztynie, Szczecinie i Wrocławiu.

Głównym

zadaniem ośrodków w tym zakresie jest pomoc w na-

wiązywaniu współpracy jednostek i instytucji woj-

skowych z właściwymi terytorialnie urzędami pracy

w celu podejmowania wspólnych przedsięwzięć na

rzecz aktywizacji zawodowej zwalnianych pracowni-

ków wojska oraz prowadzenie działalności informa-

cyjnej wśród lokalnych pracodawców (cywilnych

i wojskowych) w zakresie możliwości zatrudnienia

zwalnianych pracowników.

Jednocześnie ośrodki aktywizacji zostały zobo-

wiązane do udzielania zwalnianym pracownikom po-

mocy w zakresie doradztwa zawodowego oraz udzie-

lania informacji na temat możliwości zatrudnienia

na lokalnym rynku pracy, a także podnoszenia kwa-

liﬁkacjizawodowych.

Dodatkowo,zatrudnienioraz

zwalniani pracownicy wojska mają możliwość udzia-

łu w szkoleniach związanych z pozyskiwaniem no-

wych lub podwyższaniem posiadanych kwaliﬁkacji

zawodowych.

Ponadto resort obrony narodowej nawiązał współ-

pracę z Ministerstwem Pracy i Polityki Społecznej.

Do tego ministerstwa przekazywane są informacje

o przewidywanej liczbie zwalnianych pracowników

wojska, poziomie ich wykształcenia oraz miejscowo-

ściach, w których dokonane zostaną zmniejszenia,

w celu podjęcia optymalnych działań w zakresie ich

wsparcia.

Ponadto Ministerstwo Pracy i Polityki Spo-

łecznej zwróciło się z pisemną prośbą do starostów

powiatów i prezydentów miast o aktywne uczestnic-

two w działaniach pomocowych na rzecz wszystkich

zwalnianych osób z resortu obrony narodowej.

Odnosząc się do wspomnianej w interpelacji kwe-

stii pomocy dla osób po 50. roku życia, pragnę poin-

formować, że w resorcie obrony narodowej realizowa-

ny jest program „Solidarność pokoleń.

Działania dla

w tym przedziale wiekowym.

Zakłada on z jednej

strony inicjatywy zwiększające zachęty do zatrudnie-

nia osób w tym wieku przez przedsiębiorców, a z dru-

giej strony – działania, które sprzyjają podnoszeniu

kwaliﬁkacji,umiejętnościiefektywnościpracytych

osób.

Głównym celem programu jest osiągnięcie

wskaźnika zatrudnienia osób w wieku 55–64 lata na

poziomie nie niższym niż 50%.

Jednym z kluczowych działań niezbędnych dla

wydłużenia aktywności zawodowej osób po 50. roku

życia są programy aktywizujące dla osób bezrobot-

nych w wieku 45–50 lat realizowane przez publiczne

służby zatrudnienia oraz realizatorów usług zatrud-

nieniowych kontraktowanych na zewnątrz przez te

służby.

W perspektywie do 2015 r. na realizację programu

przeznaczona jest kwota ok. 12 mld zł, w tym ok. 10

mld zł w ramach działań Programu Operacyjnego

„Kapitał ludzki” współﬁnansowanegozEuropejskie-

753

go Funduszu Społecznego oraz ponad 2 mld zł ze środ-

ków krajowych (z Funduszu Pracy).

Z działań realizowanych przez publiczne służby

zatrudnienia w ramach ww. programu w zakresie

podnoszenia kwaliﬁkacjiiumiejętnościpodkątem

oczekiwań rynku pracy korzystać mogą również

zwalniani pracownicy wojska z jednostek i instytucji

wojskowych.

Przedstawiając powyższe wyjaśnienia, pozostaję

w sprawie obciążenia samorządów

obowiązkiem utrzymania

nowo wybudowanych dróg (9169)

ZoﬁiPopiołekwsprawieobciążeniasamorządówobo-

wiązkiem utrzymania nowo wybudowanych dróg,

uprzejmie przekazuję następujące wyjaśnienia.

by dwiema drogami tej samej kategorii.

rządzać dwiema równolegle przebiegającymi odcin-

publicznych „stary” odcinek drogi krajowej, który

niu z zarządem województwa, po zasięgnięciu opinii

754

Należy podkreślić, że Trybunał Konstytucyjny

własności o własność »starego« odcinka drogi.

Z dru-

39,34%.

Przedstawiając powyższe, należy podkreślić, iż

Reasumując, aktualnie nie jest planowana zmia-

polskiej tarczy antyrakietowej (9170)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na inter-

skiej tarczy antyrakietowej (SPS-023-9170/12), uprzej-

Przewaga w przestrzeni powietrznej jest jednym

teczności obrony.

W związku z tym możliwość obrony

przed klasycznymi zagrożeniami powietrznymi jak

samoloty i śmigłowce, ale także przed atakiem rakie-

tami balistycznymi, bezzałogowymi statkami po-

wietrznymi i rakietami skrzydlatymi, jest kluczową

zdolnością, którą powinny posiadać Siły Zbrojne Rze-

czypospolitej Polskiej.

Obecnie posiadane przez Siły Zbrojne Rzeczypo-

spolitej Polskiej systemy obrony powietrznej nie mają

możliwości efektywnej obrony przeciwrakietowej.

mogących skutecznie ograniczyć skutki ataku rakie-

towego.

Jednym z systemów zapewniających dużą

skuteczność obrony powietrznej, w tym przeciwrakie-

towej, są nowoczesne przeciwlotnicze zestawy rakie-

towe.

Modernizację systemów obrony powietrznej pla-

nuje się w pełnej synergii z aktywnym zaangażowa-

niem w rozwój w Europie systemu obrony przeciwra-

kietowej Organizacji Traktatu Północnoatlantyckie-

go i Stanów Zjednoczonych Ameryki (element syste-

755

mu będzie od ok. 2018 r. funkcjonował w Polsce).

Integracja narodowych zdolności państw członkow-

skich we wspólnym systemie NATO, w tym amery-

kańskich i planowanych do pozyskania przez Polskę,

zwiększy potencjał obrony powietrznej Polski i całe-

go sojuszu.

Jednocześnie wkład do wspólnego syste-

mu wzmocni naszą pozycję w NATO jako członka nie

tylko oczekującego wsparcia, lecz także realnie

wzmacniającego zdolności obronne sojuszu.

Zakłada się, że pozyskanie przez Siły Zbrojne Rze-

czypospolitej Polskiej nowoczesnych zestawów obrony

powietrznej zwiększy nie tylko bezpieczeństwo Polski,

lecz także zdolności naszego rodzimego przemysłu

zbrojeniowego.

Polskie ﬁrmyzbrojeniowenieposiada-

ją jednak wystarczającego potencjału technologiczne-

go, aby samodzielnie zrealizować wszystkie elementy

projektu.

Planujemy więc nawiązanie współpracy pol-

skiego przemysłu z partnerami zagranicznymi.

W dal-

szej perspektywie rozwój takiej kooperacji powinien

także pozytywnie wpłynąć na konkurencyjność na-

szych ﬁrm,m.in.dziękinabyciuniezbędnychdoświad-

czeń i pozyskaniu nowoczesnych technologii.

W Ministerstwie Obrony Narodowej ﬁnalizowane

są prace koncepcyjno-planistyczne dotyczące moder-

nizacji obrony powietrznej Polski.

Przeprowadzono

studium wykonalności w tym zakresie, które określi-

ło m.in. szacunkowe koszty różnych wariantów mo-

dernizacji obrony powietrznej.

Wydatki te będą uza-

leżnione od ostatecznie przyjętego wariantu rozwoju

systemu, w tym jego skali i tempa.

Do końca bieżące-

go roku planujemy szczegółowe określenie harmono-

gramu ﬁnansowaniaitrybupozyskaniasprzętu.

Mo-

dernizacja będzie realizowana w całości z budżetu

Ministerstwa Obrony Narodowej.

W perspektywie do

2022 r. zakładamy pozyskanie przez Siły Zbrojne Rze-

czypospolitej Polskiej znaczących zdolności obrony

powietrznej, w tym przeciwrakietowych.

Przedstawiając powyższe wyjaśnienia, pozostaję

w sprawie reformy dowodzenia polską armią

(9172)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

my dowodzenia polską armią (SPS-023-9172/12),

uprzejmie informuję, że w resorcie obrony narodowej

nie są podejmowane działania zmierzające do likwi-

dacji Dowództwa Wojsk Specjalnych.

Zmiany organizacyjne, jakie planuje się przepro-

wadzić w ramach reformy systemu zarządzania, kie-

rowania i dowodzenia Siłami Zbrojnymi Rzeczypo-

spolitej Polskiej, w odniesieniu do Wojsk Specjalnych

dotyczą innego niż dotychczas podporządkowania ich

dowództwa.

Zgodnie z zamierzeniami planuje się ich

usytuowanie w pionie operacyjnym, czyli w pionie jed-

nostek o najwyższym stopniu gotowości bojowej.

Pla-

nowane rozwiązanie wpłynie pozytywnie na utrzy-

mywanie oddziałów i pododdziałów Wojsk Specjal-

nych na wyższym poziomie gotowości bojowej, a co

za tym idzie – stworzy lepsze, skuteczniejsze warun-

ki ich użycia, stosownie do zaistniałej sytuacji.

Zapowiadane zmiany w zakresie systemu kiero-

wania i dowodzenia Siłami Zbrojnymi Rzeczypospo-

litej Polskiej są realizacją wytycznych określonych

w postanowieniu prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej

nych kierunków rozwoju Sił Zbrojnych Rzeczypospo-

na lata 2013–2022 (M.P. Nr 103, poz. 1030).

Przedstawiając powyższe wyjaśnienia, pozostaję

Warszawa, dnia 8 października 2012 r.

w sprawie gadżetów promocyjnych

Agencji Rynku Rolnego (9175)

W odpowiedzi na interpelację pani poseł ZoﬁiPo-

2012 r., znak: SPS-023-9175/12, w sprawie gadżetów

promocyjnych Agencji Rynku Rolnego, uprzejmie in-

formuję, co następuje.

Wskazana wartość zamówienia artykułów promo-

cyjnych odnosi się do całego zamówienia, które obej-

muje oprócz kolii i spinek (stanowiących ok. 10%

wartości całego zamówienia) m.in. ekologiczne note-

sy z długopisami, kubki termiczne, kubki i chusty

z motywami ludowymi, pióra i długopisy.

Zakup niewielkiej ilości (po 50 sztuk) eleganckich

artykułów promocyjnych Agencja Rynku Rolnego

rozważała w związku z planowanym udziałem przed-

stawicieli Agencji Rynku Rolnego w licznych spotka-

niach w kraju i poza granicami z przedstawicielami

unijnych agencji płatniczych, szefów instytucji sek-

756

tora rolno-spożywczego, przedstawicielami korpusów

dyplomatycznych oraz innych instytucji współpracu-

jących z Agencją Rynku Rolnego jako agencją płatni-

czą i instytucją odpowiedzialną za promocję polskich

artykułów rolno-spożywczych.

Wszystkie artykuły

miały być zakupione w Polsce i wyprodukowane z pol-

skich materiałów oraz opatrzone informacją, skąd

pochodzą, jako element promocji polskich ﬁrmina-

szej tradycji.

Ze względu na to, iż jedyna oferta, która wpłynę-

ła do Agencji Rynku Rolnego, nie spełniała warun-

ków zamawiającego, przetarg w części dotyczącej za-

kupu kolii i spinek został unieważniony.

Jednocześnie wskazać należy, iż upominki tego

typu przekazywane są przez przedstawicieli Agencji

Rynku Rolnego reprezentantom zagranicznych in-

stytucji (unijnych i z krajów trzecich) w trakcie wielu

spotkań, konferencji, misji gospodarczych, wizyt stu-

dyjnych i spotkań na szczeblu przedstawicieli rządów,

w których często uczestniczą przedstawiciele kierow-

nictwa Agencji Rynku Rolnego.

Rocznie Agencja Ryn-

ku Rolnego uczestniczy bądź organizuje kilkadziesiąt

spotkań z udziałem przedstawicieli z instytucji za-

granicznych.

Tego typu materiały promocyjne zazwyczaj sta-

nowią ogólnie przyjętą we współpracy zagranicznej

formę podziękowania za udział w spotkaniach, w szcze-

gólności jako forma uznania za zaangażowanie i czas

poświęcony na przygotowanie i przedstawienie pre-

zentacji, wystąpienia w trakcie konferencji, semina-

riów itp.

Do niedawna główną formę upominków pro-

mocyjnych stanowiły albumy dotyczące Polski.

Jed-

nakże z uwagi na koszt ich zakupu zbliżony do ceny

upominków z elementami polskich kamieni oraz

małą praktyczność (duży ciężar) coraz więcej insty-

tucji odchodzi od tej formy promocji Polski.

Minister

Stanisław Kalemba

Warszawa, dnia 12 października 2012 r.

w sprawie ponownego uruchomienia fedrunku

w byłej Kopalni Węgla Kamiennego

Jan Kanty w Jaworznie (9178)

SPS-023-9178/12), w sprawie ponownego uruchomie-

nia fedrunku w byłej Kopalni Węgla Kamiennego

Jan Kanty w Jaworznie, uprzejmie wyjaśniam, co

następuje.

Zgodnie z działem III ustawy z dnia 9 czerwca

czej, w tym węgla kamiennego, wymaga uzyskania

koncesji.

Koncesja na wydobywanie węgla jest udzie-

lana na wniosek pomiotu zainteresowanego danym

rodzajem działalności gospodarczej.

Zgodnie z art.

26 ust. 2 Prawa geologicznego i górniczego wymo-

giem formalnym wniosku na działalność wydobyw-

czą jest załączenie dokumentów wykazujących prawa

kresie niezbędnym do prowadzenia zamierzonej dzia-

łalności przysługuje wnioskodawcy, oraz kopii decy-

zji zatwierdzającej dokumentację geologiczną.

Kon-

cesji udziela minister środowiska w uzgodnieniu

Ponieważ do Ministerstwa Gospodarki nie wpły-

nął wniosek Ministerstwa Środowiska o uzgodnienie

koncesji na wydobywanie węgla kamiennego ze złoża

Jan Kanty I przez Spółkę Węglową Jaworzno

sp. z o.o., wystąpiłem do Ministerstwa Środowiska

o informacje w tej sprawie.

Z przedstawionych wyjaśnień wynika, że zawia-

domieniem z dnia 5 września 2011 r. minister środo-

wiska poinformował Spółkę Węglową Jaworzno

sp. z o.o. o przyjęciu bez zastrzeżeń dokumentacji

art. 103 ust. 2 pkt 1 lit. a obowiązującej wówczas

i górnicze.

Jednakże fakt przyjęcia dokumentacji

geologicznej nie jest jednoznaczny z faktem złożenia

konkretnego wniosku koncesyjnego.

Po złożeniu tego

wniosku oceny co do spełnienia przesłanek dla uzy-

skania koncesji dokonuje organ w odrębnym postę-

powaniu o wydanie koncesji.

Do dnia dzisiejszego

minister środowiska nie otrzymał wniosku od Spółki

Węglowej Jaworzno sp. z o.o., a dopiero po złożeniu

przez przedsiębiorcę kompletnego wniosku spełnia-

jącego wymogi formalnoprawne organ ten może pod-

jąć decyzję o udzieleniu koncesji.

Odnośnie do zarzutu, że Spółka Węglowa Jaworz-

no sp. z o.o. napotyka sporo utrudnień w uzyskaniu

m.in. decyzji środowiskowych, uprzejmie informuję,

że kwestia niniejsza nie leży w kompetencji ministra

gospodarki ani ministra środowiska.

Organy właści-

we do wydawania decyzji o środowiskowych uwarun-

kowaniach określa art. 75 ustawy z dnia 3 paździer-

W przypadku przedsięwzięcia polegającego na eks-

ploatacji węgla kamiennego decyzję o środowisko-

wych uwarunkowaniach wydaje wójt, burmistrz,

przedsięwzięcie jest realizowane.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tomasz Tomczykiewicz

Warszawa, dnia 8 października 2012 r.

757

Odpowiedź

ministra skarbu państwa

w sprawie kondycji Kopalni Surowców

Skalnych SA w Złotoryi oraz konieczności

podjęcia przez Departament Nadzoru

Właścicielskiego MSP działań celem

poprawy sytuacji spółki (9180)

pelację pana posła Dawida Jackiewicza z dnia 19 wrze-

śnia 2012 r., nr SPS-023-9180/12, w sprawie sytuacji

w spółce Kopalnie Surowców Skalnych SA z siedzibą

w Złotoryi uprzejmie informuję, co następuje.

Ad 1.

Spółka Kopalnie Surowców Skalnych SA

w Złotoryi (dalej KSS SA, spółka) w 2011 r. odnoto-

wała najwyższe w swojej historii wydobycie w kopal-

ni bazaltu w Męcince oraz rekordowo wysoką sprze-

daż kruszyw.

W pierwszym półroczu 2012 r. nastą-

piło nagłe załamanie popytu na rynku kruszyw, wy-

stąpiły zatory płatnicze oraz związane z nimi proble-

my z płynnością ﬁnansowąspółki.

Powyższeczynni-

ki znalazły odzwierciedlenie w wynikach ekonomicz-

no-ﬁnansowychKSSSA,któranadzień26września

2012 r. odnotowała: należności z tytułu dostaw

i usług w wysokości 2341 tys. zł (w tym przetermi-

nowane 1473 tys.), zobowiązania z tytułu dostaw i usług

w wysokości 1585 tys. zł (w tym przeterminowane

1150 tys.) oraz zobowiązania z tytułu podatków i ubez-

pieczeń społecznych 385 tys. zł.

Strata netto przekro-

czyła 2 mln zł.

Ad 2.

Odnośnie do sprawowania nadzoru nad

spółką Kodeks spółek handlowych stanowi, iż w spół-

ce akcyjnej ustanawia się radę nadzorczą, która spra-

wuje stały nadzór nad działalnością spółki we wszyst-

kich dziedzinach jej działalności.

Ponadto zgodnie ze

leży odwoływanie i powoływanie prezesa i członków

zarządu oraz określanie liczby członków zarządu.

W KSS SA w pięcioosobowej radzie nadzorczej trzech

członków wskazuje Skarb Państwa i dwóch członków

pracownicy spółki.

Ponadto zgodnie z art. 375¹ Ko-

deksu spółek handlowych walne zgromadzenie i rada

żących poleceń dotyczących prowadzenia spraw spół-

ki.

Ponieważ w ocenie Ministerstwa Skarbu Państwa

Zarząd KSS SA, korzystając z posiadanych kompe-

tencji, reagował zbyt opieszale na pogarszającą się

sytuację spółki, w lipcu 2012 r. minister skarbu pań-

stwa dokonał zmiany wśród swoich przedstawicieli

w Radzie Nadzorczej KSS SA.

We wrześniu 2012 r.

rada nadzorcza (w nowym składzie) podjęła decyzję

o odwołaniu prezesa Zarządu KSS SA oraz o ustano-

wieniu jednoosobowego zarządu spółki.

W najbliż-

szym czasie rada nadzorcza przeprowadzi postępo-

wanie konkursowe na prezesa Zarządu KSS SA.

Ad 3.

Według uzyskanej przez Ministerstwo Skar-

bu Państwa informacji z dniem 31 grudnia 2012 r.

w spółce planowane jest zmniejszenie stanu zatrud-

nienia o 8 osób, przy aktualnym zatrudnieniu 84 pra-

cowników.

Ad 4.

Proces prywatyzacji KSS SA został wszczę-

ty w dniu 25 czerwca 2009 r., w dniu 24 września

2009 r. podpisano umowę o świadczenie usług dorad-

czych w procesie sprzedaży akcji spółki w trybie ne-

szenia z ﬁrmądoradcząBudoserwisZ.U.H.sp.zo.o.

z siedzibą w Chorzowie.

W dniu 1 marca 2010 r. mia-

ła miejsce publikacja zaproszenia do negocjacji

w sprawie nabycia do 85% akcji spółki.

W odpowiedzi

na powyższe zaproszenie do dnia 12 kwietnia 2010 r.

oferty wstępne zakupu akcji złożyło 15 podmiotów.

W dniu 14 czerwca 2010 r. upłynął termin składania

wiążących propozycji warunków umowy nabycia ak-

cji KSS SA, złożonych zostało 6 ofert wiążących.

W dniu 15 czerwca 2010 r. podjęta została decyzja

o pozostawieniu w procesie wszystkich potencjalnych

inwestorów, którzy złożyli oferty wiążące, przy czym

wyłączność negocjacyjna udzielona została spółce

Dolnośląskie Surowce Skalne SA (dalej DSS SA).

Wy-

łączność negocjacyjna została udzielona na okres

4 tygodni, następnie okres wyłączności negocjacyjnej

był przedłużany, co było m.in. związane z przepro-

wadzeniem dodatkowego pogłębionego badania spół-

ki oraz przedłużającymi się negocjacjami pakietu

socjalnego.

W dniu 18 sierpnia 2010 r. doszło do pa-

rafowania projektu umowy sprzedaży akcji pomiędzy

zespołami negocjacyjnymi.

Następnie od dnia 23

sierpnia 2010 r. rozpoczęły się negocjacje pomiędzy

przedstawicielami pracowników KSS SA a inwesto-

rem, dotyczące pakietu socjalnego, który miał stano-

wić integralną część umowy.

Jednakże do porozumie-

nia nie doszło i w dniu 4 października 2010 r. nastą-

piło podpisanie protokołu rozbieżności.

W dniu 3 listopada 2010 r. pomiędzy Skarbem

Państwa a spółką Surowce Skalne Zachód sp. z o.o.

z siedzibą w Warszawie (spółką celową, SPV, utwo-

rzoną przez DSS SA w celu nabycia akcji spółki) pod-

pisana została warunkowa umowa sprzedaży akcji

KSS SA.

Umowa weszła w życie w dniu jej podpisania

przez sprzedawcę i kupującego, jednakże przeniesie-

nie akcji miało nastąpić po zapłacie przez kupującego

ceny zakupu oraz pod warunkiem otrzymania od pre-

ostatecznej decyzji wyrażającej zgodę na dokonanie

koncentracji w związku z nabyciem akcji KSS SA.

Do umowy sprzedaży zawarte zostały 3 aneksy.

niem w wymaganym terminie zgody prezesa UOKiK

zawarto na wniosek inwestora aneks nr 1 zmieniają-

cy zapisy umowy sprzedaży akcji spółki poprzez prze-

dłużenie terminu na uzyskanie zgody UOKiK.

W dniu

7 lipca 2011 r. na wniosek inwestora zawarto aneks

nr 2 przedłużający termin zapłaty ceny zakupu akcji.

W dniu 7 września 2011 r. zawarty został aneks

nr 3, który po raz kolejny przedłużał termin zapłaty

za akcje.

758

W dniu 10 października 2011 r. podjęta została

decyzja o niewyrażeniu zgody na zawarcie kolejnego

aneksu zmieniającego zapisy umowy sprzedaży akcji

spółki poprzez przedłużenie terminu zapłaty ceny

zakupu akcji powiększonej o odsetki ustawowe.

De-

cyzja o nieprzedłużeniu terminu zapłaty ceny za ak-

cje spowodowała, iż wierzytelność stała się wymagal-

na, w związku z czym podjęte zostały stosowne dzia-

łania windykacyjne.

Ewentualne wszczęcie kolejnego procesu prywa-

tyzacji spółki będzie możliwe po wcześniejszym zle-

ceniu doradcy prywatyzacyjnemu sporządzenia ak-

tualizacji analiz przedprywatyzacyjnych (w szczegól-

ności wyceny spółki, analizy złóż i praw do eksplo-

atacji oraz memorandum informacyjnego).

Ad 5.

Zgodnie z dyspozycją art. 36 ust. 1 ustawy

Skarb Państwa jest zobowiązany do udostępnienia

nieodpłatnie uprawnionym pracownikom spółki KSS

gasa z upływem 24 miesięcy od dnia powstania tego

prawa.

Ponadto procedura prywatyzacji KSS SA przewi-

dywała możliwość przeprowadzenia przez reprezen-

tantów pracowników spółki negocjacji dotyczących

ment bezpośredniego udziału strony pracowniczej

stwo Skarbu Państwa nie było stroną negocjacji pa-

kietu socjalnego, wszelkie ustalenia dotyczące gwa-

rancji pracowniczych pozostawały w gestii negocju-

jących zapisy tego porozumienia, tj. w gestii repre-

zentantów pracowników i potencjalnego inwestora.

prowadzonego procesu potencjalnego inwestora, któ-

ry uzgodni ze Skarbem Państwa podstawowe para-

metry umowy prywatyzacyjnej, w tym w szczególno-

ści cenę za akcje.

W przedmiotowym procesie ustale-

nia dotyczące pakietu socjalnego miały stanowić in-

tegralną część umowy, celowi temu służyły także

wydłużenia okresu wyłączności negocjacyjnej udzie-

lonej inwestorowi, dzięki czemu strony miały możli-

wość wypracowania kompromisu i ustalenia wspól-

nego stanowiska w zakresie treści pakietu socjalne-

go.

Celowi temu również służyło zorganizowanie

w dniu 29 września 2010 r. w Ministerstwie Skarbu

Państwa spotkania przedstawicieli związku zawodo-

wego działającego przy KSS SA i przedstawicieli DSS

SA.

Podczas spotkania nastąpiło określenie obsza-

rów dotyczących zapisów pakietu socjalnego, w któ-

rych strony skłonne byłyby do ustępstw oraz wyra-

żona została chęć ponownego rozpoczęcia rozmów

dotyczących dotychczas nieuzgodnionych zapisów, co

pozwalało sądzić, iż wynegocjowania zostanie osta-

teczna treść porozumienia.

Ad 6.

Według uzyskanej przez Ministerstwo Skar-

bu Państwa informacji nie było żadnej współpracy

pomiędzy KSS SA a DSS SA.

Z poważaniem

Minister

Mikołaj Budzanowski

w sprawie możliwości wynajęcia

Stadionu Narodowego na zamkniętą imprezę

(9181)

SPS-023-9181/12, w sprawie możliwości wynajęcia

jmie informuję, co następuje.

dionie Narodowym w Warszawie trwały przygotowa-

nia do ułożenia murawy na dwie nadchodzące impre-

zy sportowe: Euro-American Challenge (1 września

(9 września 2012 r.).

W związku z tym stadion znajdo-

759

Podczas obchodów 20-lecia straży pożarnej odby-

Reasumując, umowa najmu powierzchni na sta-

dionie pomiędzy Skarbem Państwa reprezentowa-

wej Straży Pożarnej i Fundacją Edura została zawar-

ta na warunkach komercyjnych.

Z wyrazami szacunku

Minister

Joanna Mucha

w sprawie wyroku niemieckiego sądu

w Kolonii za naruszenie dóbr osobistych

Eriki Steinbach przez Powiernictwo Polskie

(9183)

terpelację z dnia 10 września 2012 r. pana posła Piotra

Chmielowskiego przesłaną w załączeniu do pisma

wie wykonania wyroku sądu w Kolonii zasądzającego

zadośćuczynienie za naruszenie dóbr osobistych od

stowarzyszenia Powiernictwo Polskie na rzecz Eriki

Steinbach, uprzejmie informuję, co następuje.

1.

Ministerstwo Sprawiedliwości nie posiada in-

formacji na temat przeprowadzenia przez polski sąd

postępowania o stwierdzenie wykonalności, jak rów-

nież na temat wszczęcia przez komornika postępo-

wania egzekucyjnego dotyczącego wyroku sądu w Ko-

lonii zasądzającego zadośćuczynienie za naruszenie

skie na rzecz Eriki Steinbach.

2.

Zakres zadań Ministerstwa Sprawiedliwości

tutu Ministerstwu Sprawiedliwości (M.P. poz. 106),

Ponadto minister sprawiedliwości sprawuje nad-

zór nad administracyjną działalnością sądów po-

Nadzór na działalnością komorników jest sprawo-

wany przez prezesów sądów rejonowych stosownie do

W świetle powyższych przepisów Ministerstwo

Sprawiedliwości nie ma kompetencji do podejmowa-

nia działań w sprawach indywidualnych.

W konse-

kwencji brak jest podstaw prawnych do zobowiązania

sądów oraz komorników do udzielenia informacji

o wszczęciu takich postępowań i skuteczności ewen-

tualnej egzekucji.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Wojciech Węgrzyn

Warszawa, dnia 9 października 2012 r.

z Królestwem Arabii Saudyjskiej (9185)

grupy posłów (pismo nr SPS-023-9185/12 z dnia 19

września br.) w sprawie kontaktów handlowych z Kró-

lestwem Arabii Saudyjskiej uprzejmie informuję.

Powyższe zagadnienie jest jednym z prioryteto-

wych działań podejmowanych w ostatnich latach

przez Ambasadę RP w Rijadzie, a z racji kompetencji

bezpośrednio monitorowanych przez Wydział Poli-

tyczno-Ekonomiczno-Konsularny.

Głównym zadaniem

pionu ekonomicznego jest promowanie polskich to-

warów i usług na lokalnym rynku oraz wspieranie

polskich podmiotów, a w szczególności małych i śred-

nich przedsiębiorstw, w procesie nawiązywania bez-

pośrednich kontaktów handlowych (w bazie danych

placówki znajduje się ponad 400 takich podmiotów).

Ambasada RP w Rijadzie regularnie uczestniczy

w lokalnych przedsięwzięciach targowo-wystawien-

niczych, aranżując także własne stoisko informacyj-

760

no-promocyjne z udziałem przedstawicieli ﬁrmiin-

stytucji krajowych.

Jednym z ważniejszych przedsię-

wzięć tego typu o wymiarze międzynarodowym, zo-

rientowanym na ochronę zdrowia, w tym promowa-

nie branży medycznej i farmaceutycznej jest Medexpo

Saudi Arabia organizowane w Dżeddzie (najbliższe

są planowane w dniach 6–8 kwietnia 2013 r., dodat-

kowe informacje są dostępne na stronie: http:/www.

medexposaudi.com).

Warto odnotować, że aktualnie

toczą się rozmowy na temat powołania polsko-sau-

dyjskiej spółki zatrudniającej lekarzy i pielęgniarki

w KAS, jak również powołania polskiego centrum

rehabilitacyjnego w Rijadzie.

Wszelkie szczegóły jest

gotów przekazać I radca ds. ekonomicznych pan An-

drzej Woźniak (andrzej.wozniak@msz.gov.pl, tel.

00966 4549274, wew.

109, fax.

00966 454 9210).

Adres placówki: Ambasada RP w Rijadzie (dod.

akredytacja Sułtanat Omanu i Republika Jemeńska).

Siedziba: Al-Warood Area 20, Abdullah Bin Jafar

Street.

Adres do korespondencji: Embassy of the Re-

public of Poland, P.O. Box 94016, Riyadh 11693,

Kingdom of Saudi Arabia.

Strona internetowa: www.

rijad.polemb.net.

Godziny pracy urzędu: sobota–śro-

da, w godz. 8.00–16.00.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

w małych miejscowościach (9191)

Roberta Kołakowskiego w sprawie likwidacji komi-

sariatów w małych miejscowościach uprzejmie przed-

stawiam następujące informacje.

761

nosi Policja

Należy wyjaśnić, że właściwe zorganizowanie jed-

762

Proces reorganizacji posterunków Policji spotyka

Jednocześnie należy wskazać, że z informacji prze-

w ramach garnizonu mazowieckiego planuje się utwo-

rzenie ośmiu komisariatów Policji oraz zmiany reor-

ganizacyjne w działaniu posterunków Policji.

Na terenie powiatów: ciechanowskiego, gostyń-

skiego, mławskiego, płockiego, płońskiego, sierpec-

kiego, sochaczewskiego, żuromińskiego oraz żyrar-

dowskiego nie planuje się likwidacji komisariatów,

natomiast zmiany reorganizacyjne posterunków

przewiduje się odpowiednio w powiatach:

— ciechanowskim: posterunki Policji w Sońsku,

Regiminie, Ojrzeniu, Opinogórze,

— mławskim: Posterunek Policji w Turzy Małej,

— płockim: posterunki Policji w Słupnie, Łącku,

Słubicach,

— sochaczewskim: Posterunek Policji w Nowej

Suchej,

— żuromińskim: Zespół Dzielnicowych Kuczbork -

-Osada,

— żyrardowskim: Posterunek Policji w Radziejo -

wicach.

W powiatach: gostyńskim, płońskim i sierpeckim

nie planuje się reorganizacji posterunków Policji.

Podsumowując, należy stwierdzić, iż zaplanowane

regulacji prawnej w zakresie ograniczenia

wysokości naliczanych przez komorników

skarbowych opłat egzekucyjnych (9192)

-023-9192/12, interpelacją pani poseł Anny Nemś

za czynności egzekucyjne pobieranych w administra-

*

)

763

cyjnym postępowaniu egzekucyjnym, uprzejmie wy-

jaśniam, co następuje.

1015) wprowadza obowiązek poboru kosztów egzeku-

cyjnych, na które składają się opłaty za czynności

egzekucyjne, opłata manipulacyjna oraz wydatki po-

niesione przez organ egzekucyjny.

Opłaty za czynno-

ści egzekucyjne pobierane są w wysokości obliczonej

procentowo od kwoty egzekwowanej należności, nie

mniejszej jednak niż kwoty minimalne wskazane

w ustawie, natomiast górną granicę należnych opłat

za czynności egzekucyjne oblicza się procentowo od

kwoty egzekwowanej należności.

Dane dotyczące wysokości kosztów egzekucyjnych

należnych i pobieranych przez naczelników urzędów

skarbowych Ministerstwo Finansów zbiera w okre-

sach miesięcznych wraz z danymi dotyczącymi wy-

egzekwowanych należności pieniężnych.

Z uwagi na to, że od 2001 r. przepisy powołanej

ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administra-

cji regulujące zasady poboru oraz wysokości kosztów

egzekucyjnych nie były zmieniane, podjęto prace

związane z przeprowadzeniem gruntownych zmian

tych przepisów.

Zauważam jednak, że problem pobo-

ru kosztów egzekucyjnych nie dotyczy tylko górnej

granicy opłat za czynności egzekucyjne, ale koniecz-

ności stworzenia nowego systemu, który będzie mo-

bilizował zobowiązanych do dobrowolnego regulowa-

nia należności, a także zapewni odpowiedni poziom

ﬁnansowaniazadańorganówegzekucyjnychzwiąza-

nych z przymusowym dochodzeniem należności pie-

niężnych.

Aktualnie trwają prace nad przygotowa-

niem projektu założeń projektu ustawy o zmianie

cji, w ramach których planowana jest reforma zasad

naliczania, wysokości oraz poboru ww. kosztów.

Jednocześnie uprzejmie wyjaśniam, że system na-

liczania kosztów egzekucji sądowej jest odmienny od

zasad przyjętych w administracyjnym postępowaniu

egzekucyjnym, w którym dochodzone są należności

publicznoprawne.

Koszty egzekucji sądowej przypa-

dają na rzecz komornika sądowego, który jest pod-

miotem działającym na własny rachunek, podczas

gdy koszty egzekucyjne pobierane przez administra-

cyjne organy egzekucyjne stanowią dochód budżetu

państwa oraz dochód jednostek samorządu teryto-

regulujących przedmiotową materię wymaga nie tyl-

ko analizy prawnej, ale także analizy pod kątem

skutków ﬁnansowychdlabudżetupaństwa.

Odnosząc się do kwestii pobierania opłat za nie-

skuteczną egzekucję, uprzejmie informuję, że podział

kwoty uzyskanej z egzekucji uregulowany jest w prze-

pisach ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w ad-

ministracji, zgodnie z którym koszty egzekucyjne i kosz-

ty upomnienia pobierane są w pierwszej kolejności.

Analogiczne rozwiązania zawiera Kodeks postępo-

wania cywilnego regulujący egzekucję sądową pro-

wadzoną przez komorników sądowych.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Andrzej Paraﬁanowicz

Warszawa, dnia 12 października 2012 r.

w sprawie nagminnego wydawania

przez sądy kar pozbawienia wolności

w zawieszeniu (9193)

2012 r., nr SPS-023-9193/12, przy którym przesłano

interpelację pani poseł Anny Nemś w sprawie na-

gminnego wydawania przez sądy kar pozbawienia

wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykona-

nia, uprzejmie informuję, co następuje.

orzekania przez sądy danego rodzaju kary wynika

z ich niezawisłości w tym zakresie na podstawie obo-

wiązujących przepisów praw karnego materialnego

i procesowego.

W związku z tym jakakolwiek bezpośrednia inge-

rencja w tej materii ze strony ministra sprawiedliwo-

ści jest niedopuszczalna.

Ponadto leży w istocie ona

poza kompetencjami ministra sprawiedliwości, który

sprawuje jedynie zewnętrzny nadzór administracyjny

i który nie obejmuje przedmiotowej problematyki.

Nie oznacza to, że przedstawione zagadnienie nie

jest przedmiotem stałej troski i zainteresowania mi-

nistra sprawiedliwości.

Znana jest oczywiście Ministerstwu Sprawiedli-

wości zarówno skala, jak i zakres orzekania przed-

miotowej kary przez sądy i to nie tylko w zakresie

ogólnokrajowym, ale także w rozbiciu na poszczegól-

ne apelacje i okręgi.

Generalnie należy zgodzić się z uwagą pani poseł

co do skali bardzo częstego orzekania przez sądy

przedmiotowej kary, ale należy jednocześnie zazna-

czyć, że wynika to przede wszystkim ze sposobu unor-

mowania tej kary w ramach struktury innych kar.

Natomiast polityka karna w ramach kompetencji

ministra sprawiedliwości może być kształtowana je-

dynie poprzez występowanie z projektami legislacyj-

nymi w zakresie materialnej treści przestępstw i ich

szkodliwości społecznej, poprzez penalizowanie bądź

764

depenalizowanie różnego rodzaju zachowań, określa-

nie sankcji za poszczególne przestępstwa i rodzaju

kar oraz ich wymiaru, a także zasad ich orzekania.

Oczywiste jest, że Ministerstwo Sprawiedliwości

w tym przedmiocie nie tylko stale monitoruje poru-

szoną przez panią poseł problematykę, ale na bieżąco

analizuje kwestię orzekania tego rodzaju kary, sta-

rając się wypracować rozwiązania legislacyjne, które

stworzyłyby możliwości prawne do bardziej szerszego

stosowania kar alternatywnych w miejsce kary po-

zbawienia wolności, w tym tego rodzaju kary z wa-

runkowym zawieszenie jej wykonania.

Należy także zaznaczyć, że w przypadku zapo-

trzebowania społecznego w tym aspekcie podobne

projekty legislacyjne w ramach swoich kompetencji

może zgłosić grupa posłów, niezależnie od podejmo-

wanych działań przez organy władzy wykonawczej.

Nie negując uwagi pani poseł co do nagminności

orzekania przedmiotowej kary, należy zaznaczyć, że

jej częste orzekanie nie musi oznaczać tym samym

braku racjonalnej polityki karania, albowiem orze-

kanie jej przez sądy wynika przede wszystkim ze struk-

tury popełnianych przestępstw na podstawie obowią-

zujących przepisów, które obecnie również dają sze-

roką możliwość stosowania kar alternatywnych

w miejsce kary pozbawienia wolności, w tym kary

pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem

Aktualnie w Komisji KodyﬁkacyjnejPrawaKar-

nego przy Ministerstwie Sprawiedliwości trwają pra-

ce nad projektem zmiany ustawy Kodeks karny, któ-

ry obejmuje szerokim zakresem nowelizację części

ogólnej tej ustawy, m.in. pod kątem stworzenia insty-

tucji zmierzających m.in. do szerszego orzekania

przez sądy innego rodzaju kar lub środków karnych

niż kara pozbawienia wolności z warunkowym za-

wieszeniem jej orzekania.

Przedmiotowy projekt obejmuje m.in. nowelizację

dotyczącą instytucji kary ograniczenia wolności, szer-

szego zakresu stosowania systemu dozoru elektro-

nicznego, zasad orzekania kary łącznej czy warun-

kowego odstąpienia od wymierzenia kary.

Z wyrazami szacunku

Sekretarz stanu

w sprawie nowych przepisów dotyczących

ubiegania się o doktorat i habilitację (9197)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na prze-

pelację z dnia 12 września br. państwa posłów Anny

Nemś i Józefa Lassoty z Klubu Parlamentarnego

Platforma Obywatelska, przedstawiam następujące

wyjaśnienia.

czenia kariery akademickiej przy jednoczesnym pod-

niesieniu jakości badań naukowych stanowiących

zdecydowano o wprowadzeniu w ustawie z dnia 14

stopni naukowych, np. poprzez wprowadzenie me-

chanizmu wnioskowego, tj. wszczynania tych postę-

powań na wniosek zainteresowanego, czy skrócenie

jej trwania poprzez określenie terminów na wykona-

nie poszczególnych czynności tych postepowań.

In-

nym, nie mniej istotnym, celem było zapewnienie

warunków podniesienia jakości doktoratów i habili-

tacji.

Ten cel jest realizowany poprzez wprowadzenie

obowiązku publikowania prac naukowych przez kan-

dydatów do stopni doktora i doktora habilitowanego.

Jakkolwiek we wcześniejszych przepisach rzeczywi-

ście nie było takiego obowiązku, jednak wiele uczelni,

dbając o swoją wysoką renomę, oczekiwało takich

działań ze strony osób ubiegających się o uzyskanie

w nich stopni naukowych.

Jednostki te, wskazując

na faktyczne podnoszenie jakości prac naukowych,

a w efekcie, dzięki takim działaniom, skrócenie cza-

su niezbędnego do uzyskania kolejnych szczebli ka-

riery naukowej, sygnalizowały potrzebę wprowadze-

nia stosownych zmian ustawowych.

Niezależnie od wcześniej opisanych działań podej-

mowane są kroki stwarzające możliwość i zachęcają-

ce młodych naukowców do udziału w krajowych i mię-

dzynarodowych projektach badawczych, przede

wszystkim poprzez udział w organizowanych przez

resort konkursach.

Przeznaczone na ten cel środki

budżetu państwa wpływają na podniesienie poziomu

zaangażowania w pracę naukową, ale także pozwa-

lają na uzyskanie osiągnięć, które mogą stać się przed-

miotem publikacji naukowych, a jednocześnie przy-

czynić się do wzrostu innowacyjności polskiej gospo-

darki.

Projakościowe mechanizmy wprowadzone ustawą

z dnia 18 marca 2011 r. weszły w życie w dniu 1 paź-

dziernika 2011 r.

Obecnie w zakresie procedur uzy-

skiwania stopni doktora i doktora habilitowanego

obowiązują jeszcze przepisy przejściowe, pozwalające

na dokonanie przez kandydatów do uzyskania stopni

naukowych doktora i doktora habilitowanego wyboru

765

starej lub nowej procedury habilitacyjnej.

Wydaje się

teczność i trafność obowiązujących od zaledwie roku

decyzje o ich zmianie.

szałek, że Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższe-

go będzie dokładnie analizować wszystkie uwagi zwią-

zane ze stosowaniem przepisów znowelizowanej usta-

Łączę wyrazy szacunku

Minister

Barbara Kudrycka

Warszawa, dnia 12 października 2012 r.

na liście refundowanych przez NFZ

zabiegów stomatologicznych (9200)

śnia 2012 r. nr SPS-023-9200/12 w sprawie koniecz-

ności wprowadzenia zmian na liście refundowanych

informuję.

podaje jako podstawę kwaliﬁkowaniaświadczeńopie-

ki zdrowotnej w kategorii świadczeń gwarantowa-

nych następujące kryteria:

b) wskaźników zapadalności, chorobowości lub

w szczególności prowadzące do:

a) przedwczesnego zgonu,

roby,

e) obniżenia jakości życia;

4) skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo;

Biorąc powyższe pod uwagę, od września 2009 r.

konsultanci krajowi w dziedzinach stomatologicz-

nych rekomendowali ministrowi zdrowia 34 świad-

czenia stomatologiczne, ze wskazaniem o umieszcze-

nie ich w wykazie stomatologicznych świadczeń gwa-

zlecił prezesowi Agencji Oceny Technologii Medycz-

nych przygotowanie rekomendacji dla przedmioto-

wych świadczeń.

Prezes agencji, biorąc pod uwagę

stanowisko rady konsultacyjnej oraz ww. kryteria

w sprawie zakwaliﬁkowania 14 świadczeń jako

świadczenia gwarantowane.

W stosunku do pozosta-

łych świadczeń prezes agencji wydał rekomendację

co do niezasadności zakwaliﬁkowaniaichjakoświad-

czenia gwarantowane.

Wszystkie rekomendowane

przez prezesa Agencji Oceny Technologii Medycznych

świadczenia zostały uwzględnione kolejno w noweli-

zacjach poprzednich i obecnej rozporządzenia mini-

Jednocześnie informuję, że podczas każdej nowe-

lizacji rozporządzenie podlega uzgodnieniom między-

resortowym, a następnie w celu przeprowadzenia

konsultacji społecznych projekt przedmiotowego roz-

porządzenia przesyłany był konsultantom krajowym

w dziedzinach stomatologicznych oraz Naczelnej

Izbie Lekarskiej, Naczelnej Izbie Pielęgniarek i Po-

łożnych, Krajowej Radzie Diagnostów Laboratoryj-

nych, Federacji Związków Zawodowych Pracowników

wodowemu Pielęgniarek i Położnych, Naczelnej Izbie

Aptekarskiej, Sekretariatowi Ochrony Zdrowia KK

NSZZ „Solidarność”, Ogólnopolskiemu Porozumie-

niu Związków Zawodowych, Związkowi Lekarzy Den-

tystów Pracodawców Ochrony Zdrowia, Ogólnopol-

766

skiemu Związkowi Zawodowemu Lekarzy Stomato-

logów Ubezpieczeń Zdrowotnych, Kas Chorych i Wol-

nopraktykujących.

Ponadto projekt rozporządzenia

był zamieszczany na stronach internetowych Biule-

tynu Informacji Publicznej Ministerstwa Zdrowia,

gdzie każdy obywatel mógł jeszcze raz zgłaszać swo-

je uwagi.

Do Ministerstwa Zdrowia nie wpłynęły

uwagi dotyczące wymienionych przez państwa świad-

czeń.

Jednocześnie dziękuję za państwa uwagi dotyczą-

ce uwzględniania w rozporządzeniu nowoczesnych

technologii.

Przekażę je do oceny konsultantom kra-

jowym w dziedzinach stomatologicznych.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Aleksander Sopliński

Warszawa, dnia 10 października 2012 r.

w sprawie zabezpieczenia prawidłowego

funkcjonowania systemu e-konsulat (9203)

wie zabezpieczenia prawidłowego funkcjonowania sys-

temu e-konsulat uprzejmie informuję.

Usługi udostępniane w ramach portalu e-konsu-

lat umożliwiają rezerwację wizyt w urzędzie w spra-

wach konsularnych, a także zdalne wypełnianie i re-

jestrowanie wniosków wizowych oraz wniosków w ra-

mach obsługi małego ruchu granicznego.

Dostępna

jest także rejestracja podróży zagranicznych przez

obywateli polskich.

W ramach obsługi wizowej portal e-konsulat po-

zwala na rezerwację terminu wizyty w urzędzie w celu

złożenia wniosku wizowego, zdalną rejestrację wnio-

sku (w powiązaniu z terminem wizyty) oraz wypeł-

nienie wniosku wizowego i jego wydrukowanie.

Wdro-

żenie stosowania zdalnej rejestracji poprzez portal

e-konsulat miało przede wszystkim na celu:

1) wyeliminowanie kolejek klientów poprzez wpro-

wadzenie zdalnej rezerwacji wizyt w urzędzie (doty-

czyło to głównie urzędów o dużym wolumenie obsłu-

giwanych spraw wizowych);

2) zwiększenie efektywności obsługi spraw wizo-

wych poprzez wprowadzenie zdalnej rejestracji wnio-

sków wizowych przez klientów – dane z ankiet nie

muszą już być przepisywane do systemu komputero-

wego przez pracowników urzędu.

Cele zostały osiągnięte, zaś wyeliminowanie ko-

nieczności oczekiwania przez klientów w długich ko-

lejkach, aby złożyć wniosek wizowy, w istotny sposób

poprawiło jakość i komfort obsługi.

Problemy tech-

niczno-organizacyjne, które pojawiły się po global-

nym wdrożeniu produkcyjnym usług portalu e-kon-

sulat, dotyczą przede wszystkim obsługi wizowej na

Białorusi, w mniejszym stopniu na Ukrainie.

Problemy i zgłoszenia dotyczące obsługi wizowej

sła, nie są spowodowane wadliwym funkcjonowaniem

usług portalu e-konsulat.

Od strony technicznej sys-

tem w pełni zabezpiecza dostępność usług.

Praktycz-

nie na Ukrainie nie są odnotowywane złośliwe ataki

skierowane przeciwko portalowi, jak również nie po-

jawiają się w tym regionie problemy wydajnościowe.

Odległe terminy wizyt w sprawie złożenia wniosków

wizowych lub ewentualny okresowy brak wolnych ter-

minów nie są związane z lukami w zabezpieczeniu

systemu.

Ogromne zainteresowanie uzyskaniem pol-

skiej wizy Schengen na Ukrainie wymusza prowadze-

nie złożonej polityki udostępniania limitów wizyt

w urzędach konsularnych, gdzie trzeba brać pod uwa-

gę ich możliwości kadrowe, skuteczność funkcjonowa-

nia outsourcingu wizowego oraz działania ﬁrmtury-

stycznych współpracujących z urzędami.

W ostatnim

okresie istotne zmiany organizacyjno-techniczne są

wprowadzane przez ﬁrmę zewnętrzną, realizującą

usługę outsourcingu wizowego na Ukrainie.

Problemy techniczne związane z prawidłowym

funkcjonowaniem usług portalu e-konsulat i ich do-

stępnością dla klientów pojawiły się na Białorusi.

Stosowane przez stronę polską ułatwienia wywołują

tak duże zainteresowanie uzyskaniem polskiej wizy

Schengen, że uniemożliwia to sprawne zrealizowanie

wniosków.

Warto w tym wypadku zwrócić uwagę, że

liczba przetwarzanych w urzędach spraw wizowych

jest wprost uzależniona od liczby konsulów podejmu-

jących decyzje wizowe.

Konsul musi osobiście prze-

glądać ankiety i dokonywać stosownych ustaleń

w powiązanych systemach.

Podstawowym proble-

mem jest brak zgody strony białoruskiej na zwięk-

szenie liczby konsulów.

Problem ten wpływa niekorzystnie na funkcjono-

wanie portalu e-konsulat, dlatego dla klientów bia-

łoruskich wydzielono odrębne środowisko systemo-

we.

Brak równowagi między liczbą klientów zainte-

resowanych uzyskaniem wizy Schengen a możliwo-

ściami ich obsłużenia przez urzędy konsularne po-

woduje występowanie negatywnych zjawisk w posta-

ci dużej aktywności wszelkiego rodzaju hackerów

i płatnych pośredników wizowych.

Jest również bar-

dzo prawdopodobne zaangażowanie innych podmio-

tów zainteresowanych utrudnieniem funkcjonowania

portalu e-konsulat oraz zdyskredytowaniem polskich

urzędów konsularnych i prowadzonej przez nas poli-

tyki wizowej.

W związku z powyższym portal jest

stale silnie obciążany przez automatycznie genero-

767

wane zapytania.

W przypadku udostępnienia kolejnej

puli terminów wizyt (np. na kolejny miesiąc) problem

ten dodatkowo się nasila, gdyż programy automa-

tyczne są wykorzystywane również do rejestracji

wniosków wizowych klientów.

Omawiane skrypty

i programy nie służą do włamywania się i penetro-

wania zasobów systemu, ich celem jest sprawniejsze

niż ręczne wykorzystanie usług udostępnianych przez

portal.

Należy zwrócić uwagę, że klienci na Białoru-

si sami przekazują swoje dane różnym pośrednikom,

stąd stwierdzenie, który wniosek został zarejestro-

wany przez właściwego klienta a który przez pośred-

nika, jest praktycznie niemożliwe.

Poniżej przedstawiam odpowiedzi na szczegółowe

1.

Czy system e-konsulat został odpowiednio za-

bezpieczony przy pomocy stosowanych obecnie sys-

temów zabezpieczających systemy informatyczne, na

przykład takich, jak wyżej wymienione?

Usługi portalu e-konsulat wykorzystują protokół

SSL zabezpieczający przesyłane dane.

W celu ogra-

niczenia wykorzystywania programów i skryptów

automatycznych stosowany jest również system kodu

zabezpieczającego (captcha).

W związku z zamiarem

ograniczenia działalności pośredników wizowych

wprowadzono w systemie e-konsulat szereg modyﬁ-

kacji, mających na celu:

1) ograniczenie liczby wniosków rejestrowanych

z jednego adresu IP w jednostce czasu;

2) eliminowanie wniosków wprowadzanych w zbyt

krótkim czasie;

3) automatyczne blokowanie adresów IP, z któ-

rych dochodzi podejrzany ruch;

4) wymuszanie wprowadzenia kodu captchy przy

każdorazowym odpytywaniu usług o dostępność ter-

minów wizyt.

W środowisku systemowym e-konsulatu wykorzy-

stywane są dwa rodzaje środków zabezpieczających

aktywność w sieci informatycznej (ﬁrewalle):

1) sprzętowy, sterujący ruchem sieciowym i sze-

rokością pasma dostępowego dla usług;

2) aplikacyjny, realizujący ochronę przed złośli-

wymi atakami na portal i wykrywanie aktywności

programów automatycznych.

W przypadku infrastruktury internetowej stoso-

wanej na Białorusi występuje zjawisko korzystania

przez całe grupy użytkowników z pojedynczych ro-

uterów.

Oznacza to, że żądania wysyłane przez takie

osoby mają przypisany ten sam zewnętrzny adres IP.

Taki stan rzeczy tworzy dodatkowe komplikacje w ra-

mach procedur blokowania adresów IP i w procesie

rozpoznawania rodzaju aktywności.

2.

Jakie systemy oraz metody zostały zastosowa-

ne przez służby informatyczne MSZ w celu monito-

rowania bezpieczeństwa systemu e-konsulat?

W celu zapewnienia odpowiedniego poziomu bez-

pieczeństwa oraz dostępności i prawidłowego funk-

cjonowania usług portalu e-konsulat:

1) wykorzystywane są funkcjonalności opisanych

wyżej ﬁrewalli:sprzętowegoiaplikacyjnego;

2) na bieżąco monitorowane są żądania przesyła-

ne do usług portalu e-konsulat i blokowane adresy

IP, gdzie występuje uzasadnione podejrzenie wyko-

rzystywania skryptów automatycznych;

3) monitorowany jest poziom wykorzystania pa-

sma dostępowego i mocy obliczeniowej serwerów ob-

sługujących system;

4) dokonywane są przeglądy danych zarejestrowa-

nych w systemie.

3.

Co zrobiono lub stale jest wykonywane w celu

wyeliminowania blokowania możliwości rejestracji

przez organizacje przestępcze list zapisów do konsu-

latów przez umieszczanie w nich nieprawdziwych

danych/wpisów?

W związku z pojawieniem się zjawiska rejestro-

wania na portalu e-konsulat na Białorusi wniosków

z ﬁkcyjnymilubfałszywymidanymiwramachczęści

udostępnianych usług przygotowywana jest do wdro-

żenia dodatkowa walidacja poprawności wybranych

danych z ankiety wizowej.

Warto w tym miejscu za-

uważyć, że nie istnieje metoda całkowitego zabezpie-

czenia przed wprowadzeniem nieprawdziwych da-

nych do systemu.

Wynika to z samej istoty funkcjo-

nowania systemu zdalnej rejestracji wniosków wizo-

wych oraz braku baz referencyjnych do weryﬁkacji

wprowadzanych danych.

Niemożliwe jest jednoznacz-

ne stwierdzenie, czy klient wprowadził właściwie

swoje imię i nazwisko, czy poprawny jest jego numer

paszportu lub inne dane we wniosku.

Stosowane są

w takim przypadku składniowe metody walidacji, ale

ich skuteczność bywa różna.

Problem wprowadzania

nieprawdziwych danych do systemu nie jest związa-

ny z jego zabezpieczeniami technicznymi lub elimi-

nowaniem podatności na złośliwe ataki hackerskie

czy nieuprawniony dostęp.

W ramach bieżącej obsługi funkcjonowania por-

talu e-konsulat dokonywane są przeglądy danych

wprowadzanych do systemu i w przypadku zauważe-

nia wniosków zawierających podejrzane dane są one

anulowane i/lub usuwane.

4.

Czy i kiedy przeprowadzane były audyty bez-

pieczeństwa i testy wydajnościowe systemu e-konsu-

lat?

Jeśli tak, to czy zostały wdrożone wnioski poau-

dytowe?

W okresie od 11 kwietnia do 30 czerwca 2011 r.,

w ramach szerszego postępowania sprawdzającego,

został przeprowadzony przez Rządowy Zespół Reago-

wania na Incydenty Komputerowe CERT.GOV.PL

(ABW) audyt funkcjonowania usług portalu e-kon-

sulat.

Wszelkie zalecenia poaudytowe zostały wdro-

żone.

Wydajność pracy systemu jest na bieżąco monito-

rowana przez administratora systemu.

W przypadku

wprowadzenia w oprogramowaniu znaczących zmian

dokonywane są oddzielne testy wydajnościowe przed

wdrożeniem produkcyjnym nowej wersji.

Od momen-

tu uruchomienia portalu dokonano szeregu zmian

i rozszerzeń w jego środowisku systemowym, w wy-

niku czego wydajność pracy systemu wzrosła kilku-

krotnie.

Dodatkowo dla klientów białoruskich wy-

768

dzielono dedykowane środowisko systemowe.

Zwięk-

szono również dwukrotnie przepustowość pasma

dostępowego do obu środowisk.

Oprócz problemów z usługami wizowymi na Bia-

łorusi w dniach udostępnienia limitów wizyt w urzę-

dach konsularnych w pozostałym okresie problemy

wydajnościowe nie występują.

Samo zwiększanie

efektywności funkcjonowania środowiska systemo-

wego nie prowadzi do rozwiązania problemu obsługi

wizowej.

Paradoksalnie, zwiększanie wydajności fa-

woryzuje klientów wykorzystujących skrypty lub

programy automatyczne, głównie pośredników.

Dla-

tego działania w tym obszarze koncentrują się aktu-

alnie na wprowadzaniu dalszych technicznych utrud-

nień dla wykorzystywania skryptów i programów

automatycznych, przy jednoczesnym ułatwianiu re-

jestracji ręcznej.

5.

Czy są realizowane lub planowane jest przepro-

wadzanie cyklicznych audytów bezpieczeństwa sys-

temu e-konsulat?

Jeśli tak, to w jakich odstępach

czasu?

Następny audyt bezpieczeństwa portalu e-konsu-

lat jest planowany w ramach realizacji usługi: Zapro-

jektowanie i wdrożenie w Ministerstwie Spraw Za-

granicznych polityki bezpieczeństwa informacji.

Do-

kładny termin audytu nie jest jeszcze znany.

Prze-

prowadzanie cyklicznych kontroli bezpieczeństwa

o stałym interwale czasowym dla portalu e-konsulat

nie było do tej pory rozważane.

Ze względu na obiektywny brak możliwości roz-

wiązania na Białorusi problemu dysproporcji między

popytem wizowym i możliwością jego obsłużenia przez

urzędy konsularne opracowywane są alternatywne

koncepcje realizowania obsługi wizowej i zdalnej reje-

stracji danych.

Brane są pod uwagę metody wykorzy-

stujące przesyłanie wiadomości SMS i/lub korzystanie

z usług obsługi telefonicznej (call center).

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 12 października 2012 r.

w sprawie wykonania remontu

skoczni narciarskiej w Lubawce,

niezbędnego po dramatycznym wypadku

na niej w dniu 9 września 2012 r.,

w którego wyniku siedmioro dzieci

odniosło obrażenia i wymagało

leczenia szpitalnego (9208)

SPS-023-9208/12, w sprawie wykonania remontu

i wymagało leczenia szpitalnego, uprzejmie informuję,

co następuje.

ﬁnansowymi pochodzącymi z Funduszu Rozwoju

Kultury Fizycznej, które corocznie przeznaczane są

na doﬁnansowanieinwestycjisportowych.

Szczegółowe zasady udzielania doﬁnansowania

w ramach środków FRKF zostały określone w roz-

Zgodnie z powyższym rozporządzeniem doﬁnan-

mach dwóch programów:

— wojewódzkich wieloletnich programów rozwoju

Rekomendacji zadań do programu inwestycji o szcze-

gólnym znaczeniu dla sportu, w oparciu o zgłoszenie

przez inwestora przedsięwzięcia, dokonuje Komisja

do Spraw Inwestycji o Szczególnym Znaczeniu dla

Sportu w MSiT.

Na stronie internetowej ministerstwa pod adre-

sem www.msit.gov.pl w zakładce: Sport – Inwestycje

sportowe – Fundusz Rozwoju Kultury Fizycznej zo-

stał zawarty opis procedury wraz z wyszczególnie-

niem niezbędnej dokumentacji zgłoszeniowej do ww.

programów.

Reasumując, pragnę podkreślić, iż aplikacja in-

westycji do doﬁnansowaniawymagaprzedewszyst-

kim wskazania przez inwestora programu i przedło-

żenia stosownego kompletnego zgłoszenia, zgodnie

z założeniami danego programu, w ramach którego

wsparcie jest oczekiwane.

Z wyrazami szacunku

Minister

769

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w sprawie prowadzenia działalności

gospodarczej przez oﬁcerów

Państwowej Straży Pożarnej (9209)

Romana Kaczora w sprawie prowadzenia działalno-

ści gospodarczej przez oﬁcerówPaństwowejStraży

Pożarnej uprzejmie informuję, że zgodnie z art. 57a

nie może podejmować zajęcia zarobkowego poza służ-

bą bez pisemnej zgody przełożonego uprawnionego

sko służbowe oraz nie może wykonywać czynności

Straży Pożarnej.

Jednocześnie przepis art. 57a ust. 3

ustawy stanowi, że przełożony uprawniony do mia-

nowania lub powołania, wydając przedmiotową zgo-

dę, powinien kierować się potrzebą zachowania goto-

wości operacyjnej jednostki organizacyjnej PSP, ety-

ką służby oraz zachowaniem przez strażaka zdolno-

ści do pełnienia służby, a także wziąć pod uwagę

sytuację osobistą strażaka.

Ponadto zgodnie z prze-

pisami art. 57a ust. 4 ustawy komendant główny PSP

prowadzi ewidencję wydanych zgód na podjęcie zaję-

cia zarobkowego poza służbą.

Zgody na dodatkowe zarobkowanie poza służbą

wydawane są przez przełożonych uprawnionych do

mianowania lub powołania strażaków na stanowisko

służbowe pod kątem oceny:

ników urzędu obsługującego ministra właściwego do

ników urzędów nadzorowanych przez tego ministra

nowiącym, że funkcjonariusze i pracownicy jedno-

stek organizacyjnych PSP nie mogą uczestniczyć

łalność ta mogłaby prowadzić do wykorzystania au-

torytetu urzędowego, informacji służbowych lub

— braku kolizji z zakresem zadań służbowych,

tj. z realizacją obowiązków służbowych, zajmowanym

stanowiskiem lub z zakresem działania komórki or-

ganizacyjnej, w której strażak pełni służbę;

— zachowania gotowości operacyjnej jednostki

organizacyjnej PSP, w której strażak pełni służbę.

Jednocześnie warto wskazać, że rzeczoznawców

do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych będących

jednocześnie strażakami PSP obowiązują te same

regulacje w przedmiotowej kwestii, co strażaków pro-

wadzących inną dodatkową działalność gospodarczą

poza służbą.

Należy ponadto dodać, że komendant główny PSP

w pismach kierowanych do komendantów wojewódz-

kich PSP wielokrotnie podkreślał, że zgody na dodat-

kową działalność zarobkową wydawane strażakom

posiadającym uprawnienia rzeczoznawcy do spraw

zabezpieczeń przeciwpożarowych ze względu na moż-

liwość kolidowania działalności pozasłużbowej z za-

kresem działań służbowych strażaków, w szczegól-

ności działań związanych z odbiorem technicznym

obiektu budowlanego, nie mogą dopuszczać prowa-

dzenia tej działalności na terenie powiatu/miasta,

w którym strażak ten pełni służbę.

Powyższe nie wy-

klucza możliwości wyrażenia przez uprawnionego

przełożonego zgody na prowadzenie przez rzeczo-

znawcę działalności poza wymienionym powyżej ob-

szarem.

W tym przypadku uprawniony do mianowa-

nia lub powołania komendant został zobowiązany do

ścisłego kierowania się etyką i dobrem służby, zacho-

waniem przez strażaków odpowiedniej zdolności do

pełnienia przez nich służby, przy uwzględnieniu sy-

tuacji osobistej strażaka oraz dotychczasowego prze-

biegu jego służby.

Jednocześnie zgodnie z § 7 rozporządzenia mini-

wej (Dz. U. z 2003 r.

Nr 121, poz. 1137, z późn. zm.)

rzeczoznawca ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych,

w tym także strażak PSP, ma obowiązek w terminie

14 dni od dnia uzgodnienia projektu budowlanego

zawiadomić o tym fakcie właściwego komendanta

wojewódzkiego PSP.

Podkreślić należy, że komendant główny PSP nie

udzielił zgody na prowadzenie działalności zarobko-

wej poza służbą komendantom wojewódzkim PSP,

a ponadto zalecił niewydawanie jej strażakom powo-

łanym na stanowiska komendanta lub zastępcy ko-

mendanta powiatowego (miejskiego) PSP.

Warto ponadto dodać, iż ok. 60% ogółu posiada-

jących uprawnienia rzeczoznawców prowadzących

działalność gospodarczą stanowią funkcjonariusze

PSP w stanie spoczynku.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Stanisław Rakoczy

770

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w Ministerstwie Sprawiedliwości

w sprawie dostępu online sędziów karnych

do Krajowego Rejestru Karnego

oraz pozostałej komunikacji międzyurzędowej

w zakresie sądownictwa (9210)

Sejm RP, przesłaną przy piśmie, SPS-023-9210/12,

wego Rejestru Karnego oraz pozostałej komunikacji

wyjaśniam, co następuje.

Krajowy Rejestr Karny jest rejestrem zamknię-

tym, bowiem gromadzi dane wrażliwe podlegające

szczególnej ochronie.

W związku z tym tryb uzyski-

wania informacji z KRK wynika z przepisów prawa

normujących przetwarzanie i ochronę takich danych.

Szczegółowe zasady pozyskiwania informacji z KRK

pisy wykonawcze do niej.

Biuro Informacyjne Krajowego Rejestru Karnego

od chwili zbudowania systemu teleinformatycznego

Krajowego Rejestru Karnego prowadzi prace zmie-

rzające do zapewnienia szybkiego i sprawnego dostę-

pu do danych zgromadzonych w rejestrze zarówno

dla potrzeb prowadzonych postępowań przygotowaw-

czych i sądowych, jak również podmiotów prywat-

nych.

W tym celu od 2001 r. tworzone są punkty in-

formacyjne Krajowego Rejestru Karnego usytuowa-

ne przy sądach okręgowych (41 punktów), sądach

rejonowych (16 punktów), wszystkich prokuraturach

apelacyjnych oraz okręgowych.

W chwili obecnej

łącznie działa 115 punktów.

Punkty usytuowane

przy sądach załatwiają zapytania wnoszone przez

wszystkie uprawnione podmioty (m.in. sądy, praco-

dawców) oraz wnioski osób prywatnych.

Punkty zlo-

kalizowane przy prokuraturach obsługują tylko za-

pytania kierowane w związku z prowadzonymi po-

stępowaniami przygotowawczymi.

Wobec faktu, że w obrębie właściwości każdego

sądu okręgowego oraz każdej prokuratury okręgowej

działa co najmniej jeden punkt informacyjny KRK,

nie ma potrzeby przesyłania formularza zapytania

za pośrednictwem poczty do siedziby biura w War-

szawie.

Należy również podkreślić, że gdy składane

zapytanie dotyczy osoby niekaranej, informacja

udzielana jest od ręki.

W przypadku osób karanych

informacja jest wydawana nie później niż w ciągu

7 dni.

Tylko wtedy, gdy wystąpi konieczność przepro-

wadzenia postępowania wyjaśniającego, czas oczeki-

wania na odpowiedź jest dłuższy, o czym podmiot,

który wystąpił z zapytaniem, jest niezwłocznie infor-

mowany.

Dostrzegając możliwość wykorzystania nowych

technologii informatycznych do usprawnienia proce-

dury wydawania zaświadczeń, już w 2010 r. biuro

zainicjowało prace nad projektem elektronicznego

składania zapytań.

W efekcie podjętych działań, po

zakończeniu III etapu projektu realizowanego w ra-

darka” – „Budowa systemu usług elektronicznych

i osób ﬁzycznych, poprzez dostęp elektroniczny do

wydziałów Krajowego Rejestru Sądowego, Krajowego

Rejestru Karnego, Biura Monitora Sądowego i Go-

spodarczego” wszystkie uprawnione podmioty, a więc

również sądy, prokuratury, Policja będą mogły skła-

dać zapytania i uzyskiwać informacje z rejestru

w formie elektronicznej za pośrednictwem tzw. e-

-Platformy Ministerstwa Sprawiedliwości.

Przepisy

regulujące wydawanie zaświadczeń za pośrednic-

twem systemu teleinformatycznego wejdą w życie

Tymczasem, wychodząc naprzeciw oczekiwaniom

środowiska sędziowskiego, Ministerstwo Sprawiedli-

wości wystąpiło z propozycją utworzenia w sądach

rejonowych stanowisk dostępowych punktów infor-

macyjnych usytuowanych przy sądach okręgowych.

Stanowiska te zostaną utworzone w każdym sądzie

rejonowym, który zgłosi takie zapotrzebowanie i któ-

ry spełni warunki organizacyjne związane z zapew-

nieniem infrastruktury technicznej i należytej ochro-

ny danych osobowych przetwarzanych w KRK.

W odróżnieniu od punktów informacyjnych obsługu-

jących wszystkie uprawnione podmioty stanowiska

dostępowe obsługiwały będą tylko zapytania kiero-

wane dla potrzeb sądowych.

Do dnia 10 października

2012 r. wpłynęło 27 wniosków o uruchomienie takich

stanowisk.

Z uwagi na duże zainteresowanie przed-

miotowym projektem przewiduje się wpływ kolej-

nych.

W chwili obecnej biuro prowadzi działania

związane z zapewnieniem stempli i pieczęci urzędo-

wych niezbędnych dla realizacji tego przedsięwzięcia.

Jeszcze w październiku rozpoczną się szkolenia pra-

cowników sądów z zakresu obsługi systemu informa-

tycznego KRK celem wydania stosownych upo-

ważnień uprawniających do udzielania informacji

z KRK.

Jednocześnie biuro analizuje przepisy unijne i kra-

jowe pod kątem umożliwienia bezpośredniego dostę-

pu sędziom i prokuratorom do danych gromadzonych

w KRK.

Odnosząc się do kwestii usprawnienia przekazy-

wania informacji o skazaniu pomiędzy Krajowym

Rejestrem Karnym a sądami, wyjaśniam, że w Mini-

sterstwie Sprawiedliwości trwają prace nad wprowa-

dzeniem elektronicznego przesyłu dokumentów pod-

legających rejestracji w KRK.

Na ten cel biuro KRK

uzyskało w 2010 r. środki ﬁnansowezUEwramach

projektu „Dostosowanie Krajowego Rejestru Karne-

go do wymiany informacji w ramach europejskiego

771

systemu przekazywania informacji z rejestrów kar-

nych (ECRIS)”.

Aktualnie trwają prace nad rozwiązaniami infor-

matycznymi, które zapewnią techniczną realizację

projektu, jak również te związane z zapewnieniem

jego wdrożenia w aspekcie prawnym.

W najbliższych

strze Sądowym, stanowiący podstawę dla planowa-

nych zmian, stanie na komitecie Rady Ministrów.

Rozpoczęcie elektronicznego przesyłu dokumentów

planowane jest na dzień 1 lipca 2013 r.

Wyjaśniam również, że do bazy PESEL mają do-

stęp wszystkie sądy okręgowe.

Obecnie trwa nada-

wanie uprawnień wskazanym pracownikom sądów

apelacyjnych i rejonowych, którzy w najbliższym cza-

sie uzyskają dostęp do bazy PESEL.

Informuję, że Ministerstwo Sprawiedliwości pi-

smem z dnia 7 września 2012 r. wystąpiło do mini-

stra spraw wewnętrznych z propozycją zorganizowa-

nia spotkania i powołania grupy roboczej do wypra-

cowania najskuteczniejszego rozwiązania w zakresie

wymiany informacji pomiędzy sądami i Centralną

Ewidencją Pojazdów i Kierowców.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Jacek Gołaczyński

Warszawa, dnia 12 października 2012 r.

w sprawie jakości prowadzonych

w szkołach zajęć z wychowania ﬁzycznego

(9213)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

terpelację, nr SPS-023-9213/12, złożoną przez pana

posła Macieja Orzechowskiego w sprawie jakości pro-

wadzonych w szkołach zajęć wychowania ﬁzycznego,

uprzejmie wyjaśniam, co następuje.

Popularyzowanie aktywności ﬁzycznejipromocja

długotrwałym procesem społecznym.

Zmiany postaw

stwie wymagają podejmowania systemowych działań

tów procesu wychowania i jest wypadkową wpływu

w którym dorastają – rodzinę, grupę rówieśniczą,

szkołę, media oraz wszystkich innych, którzy kształ-

tują nawyki i umiejętności oraz przekazują wiedzę.

Działania prozdrowotne dotyczące zwiększenia

aktywności ﬁzycznejsąważnymobszaremdziałal-

ności ministra edukacji narodowej.

Uprzejmie informuję, że przepisy wprowadzanej

sukcesywnie od roku szkolnego 2009/2010 nowej

podstawy programowej nadają wysoką rangę eduka-

cji zdrowotnej jako ważnej składowej szkolnego pro-

gramu wychowania i proﬁlaktyki.

Ponadtowodnie-

sieniu do zajęć wychowania ﬁzycznego,wtymzajęć

innych niż obowiązkowe zajęcia edukacyjne, zalecają

rozwijanie własnej oferty edukacyjnej.

W podstawie programowej położono szczególny

nacisk na treści nauczania w zakresie edukacji proz-

drowotnej, w związku z powyższym zachowania sprzy-

jające zdrowiu kształtowane i rozwijane są na wszyst-

kich etapach edukacyjnych.

Przyjęto, że edukacja

zdrowotna jest procesem dydaktyczno-wychowaw-

chować i doskonalić zdrowie własne i innych ludzi

oraz tworzyć środowisko sprzyjające zdrowiu, a w przy-

padku choroby lub niepełnosprawności aktywnie

Stosownie do nowej podstawy programowej na

każdym etapie edukacji celem zajęć edukacyjnych

wychowanie ﬁzycznepowinnobyćkształtowaniena-

wyku aktywności ﬁzycznej.

Należywięcrozwijaćza-

interesowania i postawy uczniów oraz wspomagać

budowanie pozytywnego obrazu własnej osoby jako

uczestnika aktywności ﬁzycznejocharakterzerekre-

acyjnym, sportowym bądź turystycznym.

Z tego

względu nowa podstawa programowa wskazuje, aby

szkolna oferta wychowania ﬁzycznegozaspokajała

w możliwie najpełniejszy sposób potrzeby, zaintere-

sowania oraz możliwości uczniów.

Konkretne rozwią-

zania w różnych szkołach mogą przybrać odmienną

postać, w zależności od dotychczasowych doświad-

czeń szkół i nauczycieli w tym zakresie oraz w zależ-

ności od lokalnych warunków kształcenia.

Należy

jednak podkreślić, że decyzję o zakresie wyboru cha-

rakteru zajęć podejmuje dyrektor szkoły w porozu-

mieniu z nauczycielami i rodzicami.

Zgodnie z przepisami rozporządzenia ministra

na wniosek nauczyciela.

Opracowany przez nauczy-

ciela program nauczania powinien uwzględnić po-

trzeby i zainteresowania uczniów oraz mieć na uwa-

dze dostęp do infrastruktury sportowej umożliwia-

jącej realizację programu.

Na stronie internetowej Ośrodka Rozwoju Edu-

kacji – jednostki podległej i nadzorowanej przez MEN

– zostały zamieszczone publikacje wspierające na-

772

uczycieli wychowania ﬁzycznegowrealizacjiprogra-

mów nauczania:

1) Materiały edukacyjne – wychowanie ﬁzyczne

blok tematyczny edukacja zdrowotna, B. Woynarow-

ska, CODN 2009,

2) Turystyka jako element szkolnej oferty wycho-

wania ﬁzycznego,B.

Przysiężna,CODN2009.

Zarówno z publikacji, jak i materiałów edukacyj-

nych dostępnych na stronach www.ore.edu.pl oraz

www.scholaris.pl mogą swobodnie korzystać wszyscy

nauczyciele i dyrektorzy szkół.

Równocześnie z wdrażaniem nowej podstawy pro-

gramowej od roku szkolnego 2009/2010 stosownie do

przepisów określonych w rozporządzeniach:

— ministra edukacji narodowej z dnia 19 sierpnia

zycznego (Dz. U. Nr 136, poz. 1116),

— ministra edukacji narodowej z dnia 9 sierpnia

wiązkowych zajęć wychowania ﬁzycznego (Dz. U.

wprowadzono możliwość realizacji części obowiąz-

kowych godzin zajęć wychowania ﬁzycznego w for-

mach zajęć do wyboru przez uczniów prowadzonych

jako zajęcia sportowe, zajęcia sprawnościowo-zdrowot-

ne, zajęcia taneczne lub aktywna turystyka.

Zgodnie z ww. przepisami dyrektor szkoły przy-

gotowuje propozycję zajęć do wyboru przez uczniów,

ﬁzycznej,

2) uwarunkowania lokalne,

3) miejsce zamieszkania uczniów,

4) tradycje sportowe środowiska lub szkoły,

5) możliwości kadrowe.

Propozycję stosownych zajęć po uzgodnieniu z or-

ku przeprowadzonego w roku szkolnym 2009/2010

monitorowania realizacji zajęć wychowania ﬁzyczne-

go w formach innych niż klasowo-lekcyjne stwierdzo-

no, że zajęcia do wyboru przez uczniów realizowało:

— 25,86% szkół podstawowych,

— 51,38% gimnazjów,

— 17,43% szkół ponadgimnazjalnych.

Uprzejmie wyjaśniam, że ocenianie ucznia odby-

wa się na podstawie rozporządzenia ministra eduka-

przepisami ocenianiu podlegają osiągnięcia eduka-

cyjne ucznia oraz zachowanie ucznia.

pów w opanowaniu przez ucznia wiadomości i umie-

jętności w stosunku do wymagań edukacyjnych wy-

nikających z podstawy programowej i realizowanych

w szkole programów nauczania uwzględniających tę

podstawę.

Zgodnie z § 7 ww. rozporządzenia przy ustalaniu

oceny z wychowania ﬁzycznego,techniki,zajęćtech-

nicznych, plastyki, muzyki i zajęć artystycznych na-

leży w szczególności brać pod uwagę wysiłek wkła-

Raport Najwyższej Izby Kontroli zwraca uwagę

na poruszane przez pana posła zjawiska, należy jed-

nak zauważyć, że cytowane dane pochodzą z kontro-

li przeprowadzonej jedynie w 42 szkołach.

Ministerstwo Edukacji Narodowej, począwszy od

roku szkolnego 2009/2010, w ramach projektów sys-

temowych realizowanych w Programie Operacyjnym

„Kapitał ludzki” 2007–2013: Wdrożenie podstawy

programowej wychowania przedszkolnego i kształce-

nia ogólnego w poszczególnych typach szkół, a na-

stępnie: Wdrażanie podstawy programowej wycho-

nego, monitoruje wdrażanie nowej podstawy progra-

mowej m.in. pod kątem stosowanych przez szkoły

rozwiązań organizacyjnych i metodycznych związa-

nych z wdrażaniem podstawy programowej, jak

i uwzględniania przez szkoły zalecanych warunków

i sposobów realizacji podstawy programowej.

W roku szkolnym 2009/2010 monitorowanie

wdrażania podstawy programowej kształcenia ogól-

nego przeprowadzone zostało m.in. w 1373 szkołach

podstawowych.

Miejsca, w których odbywały się zaję-

cia wychowania ﬁzycznegodlauczniówklasyIszko-

ły podstawowej, to:

— sala gimnastyczna (84%),

— boisko szkolne (94%),

— tereny w pobliżu szkoły (28%),

— szkolne place zabaw (18%),

— basen (11%).

W roku szkolnym 2010/2011 badaniu poddano

m.in. 1359 szkół podstawowych.

Zajęcia wychowania

ﬁzycznegodlauczniówklasyIszkołypodstawowej

odbywały się:

— w sali gimnastycznej (89%),

— na boisku szkolnym (93%),

— na terenie w pobliżu szkoły (93%),

— na szkolnym placu zabaw (57%),

— na basenie (35%).

Uczniowie klasy II szkoły podstawowej korzysta-

li z:

— sali gimnastycznej (88%)

— boiska szkolnego (93%),

— terenu w pobliżu szkoły (93%),

— szkolnego placu zabaw (57%),

— basenu (43%).

Jak wspomniano wcześniej, w roku szkolnym

2009/2010 Ministerstwo Edukacji Narodowej prze-

prowadziło również monitorowanie realizacji zajęć

wychowania ﬁzycznegowformachinnychniżklaso-

wo-lekcyjne.

Szczegółowe wyniki przeprowadzonej

773

w 2736 szkołach ankiety, sformułowane w dokumen-

cie: Informacja ministra właściwego do spraw oświa-

ty i wychowania dotycząca realizacji zajęć wychowa-

nia ﬁzycznegowformachalternatywnych,zawierają

również statystyki odnoszące się do ogółu szkół,

w których realizowane są zajęcia wychowania ﬁzycz-

nego.

Jak wynika z opublikowanych danych pocho-

dzących z systemu informacji oświatowej, większość

szkół posiada wystarczającą infrastrukturę sporto-

wą.

Szkoły, które mają braki w tym zakresie, mogą

korzystać z obiektów sportowych będących w dyspo-

zycji jednostek samorządu terytorialnego, zaś szkoły

wchodzące w skład zespołu szkół korzystają ze wspól-

nej bazy sportowej.

Przedstawiam poniżej zestawienie obrazujące wy-

posażenie poszczególnych typów szkół dla dzieci i mło-

dzieży w sale gimnastyczne.

Zgodnie z danymi sys-

temu informacji oświatowej z dnia 30 września 2011 r.

w przypadku szkół publicznych odsetek szkół posia-

dających sale gimnastyczne kształtuje się następują-

co:

1) szkoły podstawowe – 64,65%,

2) gimnazja – 70,63%,

3) zasadnicze szkoły zawodowe – 22,22%,

4) licea ogólnokształcące – 84,03%,

5) technika – 68,75%.

Informuję ponadto, że w każdym roku ze środków

pochodzących z 0,6% rezerwy części oświatowej sub-

wencji ogólnej wzbogacane jest wyposażenie szkol-

nych obiektów sportowych.

Na doposażenie nowych

sal gimnastycznych bądź adaptacje pomieszczeń na

sale gimnastyczne przeznaczono:

1) w roku 2009 – 10 901 mln zł na 259 sal gimna-

stycznych,

2) w roku 2010 – 12 713 mln zł na 322 sale gim-

nastyczne,

3) w roku 2011 – 14 612 mln zł na 373 sale gim-

nastyczne.

Dane statystyczne z trzech kolejnych lat szkol-

nych dotyczące infrastruktury sportowej świadczą

o tym, że szkoły dysponują stałą liczbą pomieszczeń

do prowadzenia zajęć wychowania ﬁzycznego.

Odno-

towano wzrost liczby sal gimnastycznych, boisk do

koszykówki i boisk do piłki nożnej.

Biorąc pod uwagę

fakt, że w tym samym czasie liczba szkół i liczba

uczniów zmalała, należy przyjąć, że dostępność bazy

sportowej dla uczniów uległa poprawie.

Ministerstwo Edukacji Narodowej prowadzi rów-

nież szereg działań związanych z popularyzowaniem

aktywności ﬁzycznejipromocjizdrowegostylużycia,

takich jak program „Szkoła promująca zdrowie”, pro-

w społecznościach lokalnych” czy upowszechnianie

przez Ośrodek Rozwoju Edukacji, placówkę podległą

MEN, kampanii społecznej „Wiem, co jem”.

o współpracy między ministrem edukacji narodowej,

lokalnych.

Minister edukacji narodowej, w ramach

realizacji porozumienia, powołał przy Ośrodku Roz-

woju Edukacji Radę Programową ds. Promocji Zdro-

wia i ProﬁlaktykiProblemówDzieciiMłodzieży,któ-

bara Woynarowska.

Na mocy ww. porozumienia zo-

stał również powołany krajowy koordynator ds. pro-

mocji zdrowia.

Rada programowa opracowała kie-

le i proﬁlaktykiproblemówdzieciimłodzieżywPolsce

w latach 2010–2014, które obejmują wspieranie re-

alizacji edukacji zdrowotnej w szkołach wszystkich

typów oraz wspieranie realizacji w szkołach progra-

mów promocji zdrowia i proﬁlaktyki.

Ponadto uprzejmie informuję, że od 2009 r. reali-

zowany jest rządowy program „Radosna szkoła”.

Jed-

nym z najważniejszych założeń programu jest stwo-

rzenie uczniom klas I–III, w tym uczniom sześciolet-

nim i siedmioletnim, bezpiecznych warunków w za-

kresie nauki, wychowania i opieki (porównywalnych

z warunkami edukacji przedszkolnej) oraz umożli-

wienie organizowania w sposób nowoczesny zajęć szkol-

nych i zajęć opieki świetlicowej.

Program pozwala na

wzbogacenie bazy dydaktycznej szkół i uatrakcyjnie-

nie zajęć uczniom w młodszym wieku szkolnym.

Dzię-

ki zakupionym pomocom dydaktycznym oraz utwo-

rzonym lub zmodernizowanym placom zabaw możli-

we jest zwiększenie aktywności ruchowej dzieci, za-

pewnienie warunków do kształtowania sprawności

ﬁzycznej,promowanienawykuaktywnegospędzania

wolnego czasu, rozwijanie umiejętności motorycznych

nej, analizy i syntezy słuchowej oraz koordynacji

Zmniejszanie odsetka polskich dzieci, które nie są

zainteresowane aktywnością ﬁzyczną,wymagakształ-

towania świadomości rodziców, którzy w procesie

wychowania odgrywają najistotniejszą rolę.

W ramach omawianych działań szkołom wskazu-

wienia.

Jednak stosowne działania, które ograniczą

liczbę ww. dzieci, nie będą skuteczne bez aktywnej

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 10 października 2012 r.

774

Odpowiedź

sekretarza stanu

w sprawie informacji o składzie

produktów spożywczych oferowanych

w sprzedaży niesamoobsługowej (9217)

posła Tomasza Szymańskiego, przekazaną przy pi-

śmie z dnia 20 września br., znak: SPS-023-9217/12,

w sprawie informacji dla konsumenta ﬁnalnegooskła-

dzie produktów spożywczych sprzedawanych bez opa-

kowań lub pakowanych przy sprzedaży niniejszym

przekazuję Pani Marszałek odpowiedź dotyczącą za-

gadnień przedstawionych w ww. interpelacji.

Zgodnie z przepisem § 17 ust. 1 rozporządzenia

1) klasę jakości handlowej albo inny wyróżnik ja-

kości handlowej, jeżeli zostały one ustalone w prze-

pisach w sprawie szczegółowych wymagań w zakre-

sie jakości handlowej poszczególnych artykułów rol-

no-spożywczych lub ich grup albo jeżeli obowiązek

2) w przypadku wędlin – dodatkowo wykaz skład-

ników,

3) w przypadku produktów rybołówstwa w rozu-

ne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żyw-

z 30.04.2005, str. 55, Dz. Urz.

UE Polskie wydanie

nych glazurowanych – dodatkowo informację doty-

czącą ilościowej zawartości glazury lub ryby albo

Jednakże biorąc pod uwagę bardzo dużą różnorod-

ność produktów przetworzonych sprzedawanych bez

opakowań i pakowanych na życzenie konsumentów

w miejscu sprzedaży oraz zauważalną tendencję do

zwiększania się asortymentu produktów prezentowa-

nych w ten sposób w sklepach, okazało się konieczne

rozszerzenie wyżej przedstawionego wymogu dotyczą-

cego podawania wykazu użytych składników na wszyst-

kie środki spożywcze.

Podawanie wykazu składników

nie tylko pozwoli konsumentom na efektywniejsze do-

konywanie wyboru wśród produktów sprzedawanych

bez opakowań lub pakowanych przy sprzedaży tych,

które spełniają ich oczekiwania, ale również pozwoli

osobom z nadwrażliwością na niektóre składniki aler-

gizujące dokonywanie zakupów bez obaw.

Zgodnie z powyższymi oczekiwaniami w 2011 r.

Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi rozpoczęło

prace legislacyjne nad projektem rozporządzenia

zmieniającego ww. rozporządzenie w sprawie znako-

wania środków spożywczych.

W powyższym projek-

cie zostało zaproponowane następujące brzmienie

ww. przepisu § 17.1: „W przypadku środków spożyw-

czych bez opakowań lub pakowanych przy sprzedaży

1) nazwę albo imię i nazwisko producenta;

2) wykaz składników;

4) w przypadku produktów rybołówstwa w rozu-

z 30.04.2005, str. 55, z późn. zm., Dz. Urz.

UE Polskie

mrożonych glazurowanych – dodatkowo informację

5) w przypadku pieczywa – dodatkowo:

— masę jednostkową,

— informację „pieczywo produkowane z ciasta

głęboko mrożonego” – w przypadku zastosowania

takich procesów technologicznych.

w miejscu sprzedaży na wywieszce dotyczącej danego

środka spożywczego lub w inny sposób, w miejscu

dostępnym bezpośrednio konsumentom”.

Projekt przechodzi obecnie procedurę notyﬁkacji

do Komisji Europejskiej.

Po wydaniu przez Komisję

Europejską decyzji w sprawie przepisów proponowa-

nych w projekcie rozporządzenia procedura legisla-

cyjna zostanie zakończona.

Zgodnie z procedurami

notyﬁkacjiokreswstrzymaniadalszychpraclegisla-

cyjnych potrwa do połowy listopada br.

Uzupełniając powyższe informacje, należy pod-

kreślić, że kontrolę uwidaczniania informacji w od-

niesieniu do środków spożywczych sprzedawanych

w obrocie detalicznym bez opakowań lub pakowa-

nych przy sprzedaży prowadzi Inspekcja Handlowa.

Wskazane produkty były przedmiotem ogólnokrajo-

wej kontroli przeprowadzonej przez Inspekcję Han-

dlową w II kwartale 2012 r. w 347 placówkach deta-

licznych.

Kontrola była realizacją założeń planu kon-

troli Inspekcji Handlowej na rok 2012, zatwierdzone-

go przez prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Kon-

sumentów.

Cel kontroli zakładał dokonanie oceny

przestrzegania przepisów dotyczących znakowania

i prezentacji środków spożywczych bez opakowań

w miejscu ich sprzedaży konsumentom, warunków

775

przechowywania tych środków oraz uwidaczniania

cen.

Ocenie poddano produkty, które najczęściej ofe-

rowane są luzem, tj. wędliny, pieczywo, wyroby ciast-

karskie i cukiernicze, mięso (wołowe, drobiowe, wie-

przowe itd.), ryby (świeże, mrożone, wędzone, solo-

ne), sery, wyroby garmażeryjne i inne.

Ostateczne

wyniki kontroli zostaną opracowane w grudniu bie-

żącego roku w formie raportu.

Jednak wstępne dane

o wynikach kontroli wskazują na dużą skalę niepra-

widłowości występujących w zbadanym obszarze.

Zastrzeżenia wniesiono w toku 240 kontroli (69,2%

ogółem), głównie z uwagi na niewłaściwe oznakowa-

nie ocenionych towarów informacjami dla konsumen-

ta wymaganymi prawem żywnościowym (zakwestio-

nowano 43,3% ogółem ocenionych partii) oraz nie-

przestrzeganie przepisów o cenach (ich naruszenie

stwierdzono w 27,7% skontrolowanych placówek).

Przedsiębiorcom, którzy wprowadzili do obrotu ar-

tykuły niewłaściwej jakości handlowej pod względem

oznakowania, w tym zafałszowane, organy Inspekcji

Handlowej wymierzyły łącznie 80 kar pieniężnych na

ogólną kwotę 59 670 zł.

Liczba ta ulegnie jednak

zwiększeniu, ponieważ obecnie trwają postępowania

administracyjne w przedmiocie wymierzenia kolej-

nych kar.

Ponadto ustalenia ww. kontroli stanowiły

podstawę do nałożenia 140 mandatów karnych w łącz-

nej wysokości 25 700 zł, głównie z tytułu naruszenia

przepisów o obowiązku uwidaczniania cen.

W kolej-

nych 10 sprawach skierowano wnioski do sądów rejo-

nowych o ukaranie karą grzywny.

W zależności od

charakteru nieprawidłowości skierowano 73 zawiado-

mienia do innych organów urzędowej kontroli żywno-

ści.

Niezależnie od ww. kontroli ukierunkowanej na

oznakowanie wyłącznie środków spożywczych sprze-

dawanych bez opakowań lub pakowanych przy sprze-

daży Inspekcja Handlowa prawidłowość ich oznako-

wania w miejscu sprzedaży sprawdza corocznie w ra-

mach kontroli tematycznych, odnoszących się do ba-

dań jakości handlowej określonych grup produktów.

Sekretarz stanu

Kazimierz Plocke

w sprawie wejścia w życie ustawy

(9218)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

przez wicemarszałka Sejmu Rzeczypospolitej Pol-

skiej pana Marka Kuchcińskiego pismem z dnia 20

września 2012 r. (znak: SPS-023-9218/12), w sprawie

ści zapewniają utrzymanie czystości i porządku przez

targu, ale jemu również za takie dodatkowe świad-

czenie należy się dodatkowe wynagrodzenie.

Nato-

miast w przypadku podjęcia decyzji o wykorzystywa-

niu worków do selektywnego zbierania odpadów

w gospodarstwach domowych gmina może zdecydo-

wać o uwzględnieniu kosztów ich zakupu w kalkula-

cji kosztów opłaty za gospodarowanie odpadami ko-

munalnymi.

spodarowanie odpadami komunalnymi od powierzch-

ni lokalu mieszkalnego, możliwe jest określenie po-

działu na progi kwotowe uzależnione od metrażu,

Natomiast w przypadku ustalenia opłaty w odniesie-

niu do gospodarstwa domowego możliwe jest zróżni-

cowanie jej w zależności od liczby osób lub wielkości

gospodarstwa domowego.

wszechnienia selektywnego zbierania odpadów „u źró-

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Piotr Woźniak

w sprawie braku subwencji na przedszkola

(9219)

776

braku subwencji na przedszkola (SPS-023-9219/12)

uprzejmie wyjaśniam.

szenie dostępności wychowania przedszkolnego środ-

ków na wspieranie rozwoju edukacji przedszkolnej

Jak z powyższego wynika, proponowane przez

Ministerstwo Edukacji Narodowej zmiany znacząco

wykraczają poza postulowany przez panią poseł za-

kres nowelizacji ustawy o systemie.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Joanna Berdzik

w sprawie skutków zmian prawnych

w ustawie o odpadach (9220)

znak: SPS-023-9220/12, przekazujące interpelację

padach, przedstawiam następujące wyjaśnienia.

gospodarki odpadami dyrektywa Parlamentu Euro-

dyrektywy (Dz. Urz.

UE L 312 z 22.11.2008, str. 3)

zastąpiła dotychczas obowiązującą dyrektywę 2006/

777

12/WE w sprawie odpadów (z wyjątkiem kilku arty-

kułów, przenosząc wprost obowiązki wynikające

z dotychczas obowiązującej dyrektywy 2006/12/WE).

Zgodnie z art. 40 dyrektywy 2008/98/WE państwa

członkowskie powinny transponować jej zapisy do

dnia 12 grudnia 2010 r.

Dyrektywa 2008/98/WE objęła również swoim

zakresem dotychczasowe dyrektywy: 91/689/EWG

w sprawie odpadów niebezpiecznych oraz 75/439/EWG

w sprawie unieszkodliwiania olejów odpadowych,

które zostały zmienione w minimalnym zakresie.

Oczy-

wisty jest fakt, że dotychczas obowiązujące wspo-

mniane akty prawne Unii Europejskiej są w pełni

transponowane do prawa polskiego.

Ramy systemu gospodarki odpadami w prawo-

dawstwie polskim wyznacza obecnie ustawa z dnia

Nr 185, poz. 1342, z późn. zm.).

Ustawa ta transpo-

nuje wymagania prawa Unii Europejskiej zawarte

w poprzedniej dyrektywie ramowej w sprawie odpa-

dów oraz szeregu innych dyrektyw (w całości lub

w części) dotyczących gospodarki odpadami.

Z uwagi na fakt, iż dyrektywa 2008/98/WE wpro-

wadza modyﬁkacjewpodejściudoodpadóworazhie-

rarchii sposobów postępowania z nimi, nowe podmio-

ty uczestniczące w gospodarowaniu odpadami, jak

również zmienia dotychczas obowiązujące lub wpro-

wadza nowe deﬁnicje,zdecydowanooprzygotowaniu

nowej ustawy o odpadach, a nie nowelizacji obecnie

obowiązującej ustawy o odpadach.

Ze względu na to, że obecna ustawa dokonuje tak-

że transpozycji innych dyrektyw z zakresu gospodar-

ki odpadami, postanowiono, że nowa ustawa również

będzie je transponować (m.in. dyrektywy dotyczące

składowania odpadów, termicznego przekształcania

wych, zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicz-

nego, opakowań, baterii i akumulatorów oraz pojaz-

dów wycofanych z eksploatacji).

Projekt ustawy o odpadach przewiduje w stosun-

ku do obowiązującej ustawy o odpadach m.in. mody-

ﬁkacjęsystemudecyzjiadministracyjnychuzyskiwa-

nych przez posiadaczy odpadów.

Zmiana następuje

zarówno w odniesieniu do zezwoleń w gospodarowa-

niu odpadami, jak również w stosunku do wytwór-

ców odpadów, którzy zgodnie z przewidywanymi re-

gulacjami nie będą podlegać obowiązkowi uzyskania

decyzji administracyjnej oraz przedkładania infor-

macji o wytwarzanych odpadach.

Zaznaczyć jednak należy, iż projekt ustawy o od-

padach nie będzie naruszać w tym względzie regula-

cji zawartych w ustawie Prawo ochrony środowiska,

która przewiduje uzyskiwanie pozwoleń emisyjnych,

którym jest m.in. pozwolenie na wytwarzanie odpa-

dów, a także pozwolenie zintegrowane.

Dlatego też w projekcie ustawy o odpadach zawar-

te są przepisy przejściowe regulujące wpływ nowej

czasowej ustawy o odpadach.

Należy podkreślić, że

w przepisach przejściowych powinno zostać określo-

pisy, a także czy zachowuje się uprawnienia i obo-

wiązki oraz kompetencje powstałe w czasie obowią-

zywania uchylanych przepisów oraz czy skuteczne są

przepisów.

Rozwiązania przewidziane w przepisach

zostawiać im możliwość przystosowania się do prze-

właśnie regulacje również przewiduje.

Przykładowo

zezwolenia na zbieranie odpadów oraz zezwolenie na

odzysk lub unieszkodliwianie odpadów, wydane na

podstawie przepisów dotychczasowych, zachowują

niniejszej ustawy (art. 226 ust. 2 projektu ustawy

o odpadach).

Należy także zaznaczyć, iż w odniesieniu do de-

cyzji uzyskiwanych na podstawie innych ustaw,

w szczególności dotyczy to pozwoleń na wytwarzanie

odpadów oraz pozwoleń zintegrowanych wydawa-

nych na podstawie ustawy Prawo ochrony środowi-

ska, ustawa o odpadach zachowuje je w mocy.

Zmiany w systemie gospodarki odpadami, jak rów-

nież zapewnienie jak najszybszego wdrożenia prze-

pisów ustawy o odpadach, a tym samym dyrektywy

2008/98/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia

jącej niektóre dyrektywy, wymuszają konieczność

wprowadzenia obowiązku uzyskiwania nowych de-

cyzji zgodnych z literą prawa nowej ustawy o odpa-

dach (tym samym nowej dyrektywy).

Należy także

zaznaczyć, iż ochrona praw nabytych przez posiada-

czy odpadów nie może być utożsamiana z niezmien-

nością prawa i brakiem obowiązku dostosowania się

do niego.

Kwestie związane z prawami nabytymi

mogą być regulowane wyłącznie przepisami rangi

ustawowej, dlatego projektowane przepisy nie naru-

szają Konstytucji RP.

Podsekretarz stanu

Piotr Woźniak

Warszawa, dnia 10 października 2012 r.

w sprawie zabezpieczenia środków

na dotowanie wychowania przedszkolnego

(9221)

terpelację pana posła Andrzeja Kani w sprawie za-

778

bezpieczenia środków ﬁnansowychwprzyszłorocz-

nym budżecie na dotowanie wychowania przedszkol-

nego (SPS-023-9221/12) uprzejmie wyjaśniam.

wychowania przedszkolnego środków na wspieranie

wiązanie jest tak zaprojektowane, by zyskali na

terminu dostosowania baz i stacji paliwowych

do nowych przepisów, zgodnie

z rozporządzeniem ministra gospodarki

12), które zostało skierowane do ministra gospodar-

ki, dotyczące interpelacji pana posła Andrzeja Kani

sowania baz i stacji paliwowych do nowych przepi-

sów, zgodnie z rozporządzeniem ministra gospodarki

stępujące wyjaśnienia.

Na podstawie § 177 rozporządzenia ministra go-

wybudowane albo użytkowane przed dniem wejścia

nia 2012 r. wyposażone w instalacje, urządzenia lub

systemy przeznaczone do zabezpieczania przed prze-

nikaniem produktów naftowych do gruntu, wód po-

wierzchniowych i gruntowych oraz pomiaru i monito-

rowania stanu magazynowanych produktów nafto-

wych oraz sygnalizacji przecieków tych produktów do

Po raz pierwszy obowiązek dostosowania (moder-

pujące rozwiązania:

779

winny być dodatkowo wyposażone w urządzenia

i instalacje zabezpieczające przed:

dowych.

W rozporządzeniu ministra gospodarki z dnia 20

nych, rurociągi dalekosiężne do transportu ropy naf-

datkowe urządzenia został przesunięty na dzień 31

zastępujące rozporządzenie z dnia 20 września

towych,

2) pomiaru i monitorowania stanu magazynowa-

Nr 240, poz. 1753) ww. termin 31 grudnia 2007 r.

ża miała na dostosowanie się do nowych wymogów, to

stalacje i systemy był kilkakrotnie przesuwany.

Za-

sadne jest zatem stwierdzenie, że przedsiębiorcy pro-

paliwami mają pełną świadomość regulacji prawnych

Dane Urzędu Dozoru Technicznego posiadającego

bazę danych obejmującą największą ilość zbiorników

zainstalowanych w Polsce wskazują, że łączna pojem-

ność zbiorników zlokalizowanych na stacjach paliw

622,86 tys. m

3

Przemysłu i Handlu Naftowego (POPiHN) zrzesza-

jącej 15 największych ﬁrm branży dysponujących

największym kapitałem i możliwościami dostosowa-

nia się do istniejących przepisów.

W ramach tej gru-

zbiorników niespełniających wymogów – 18,2 tys. m

3

– znajduje się na stacjach pod marką PKN Orlen SA

i Grupy Lotos SA, które posiadają zbiorniki spełnia-

jące wymagania o łącznej pojemności 142,4 tys. m

3

.

Na stacjach koncernów międzynarodowych wymogi

spełniają zbiorniki o łącznej pojemności 111,3 tys. m

3

,

przy pojemności zaledwie 1450 m

3

zbiorników ich nie-

spełniających (1,3%).

Zgodnie z informacją koncer-

nów zbiorniki, które nie spełniają wymogów rozpo-

rządzenia, zostaną wyłączone z ruchu bądź zastąpio-

ne nowymi.

sce największe przedsiębiorstwa sektora zrzeszone

macji POPiHN istnienie niewielkiego procentu zbior-

ników niedostosowanych nie doprowadzi do zamknię-

cia żadnych stacji (posiadają one więcej niż jeden

780

rozporządzenia.

Koszt modernizacji stacji paliw do wymogów roz-

porządzenia istotnie jest znaczący i zależy od wielko-

ści stacji paliw (ilości znajdujących się na stacji zbior-

ników).

Należy podkreślić, iż poniesienie tego kosztu

czy operatora stacji paliw, niemniej wobec kilkuna-

Ministerstwo Gospodarki bada wpływ wejścia

Trudno jest obecnie określić liczbę stacji przeznaczo-

nych potencjalnie do zamknięcia.

Dlatego też Mini-

sterstwo Gospodarki przeprowadziło badania ankie-

ła również rozpropagowana wśród podmiotów zrze-

stała zamieszczona także na portalach branżowych.

dostosowane do wymogów rozporządzenia ministra

jąc niewielką liczbę wypełnionych ankiet, pomimo

przeprowadzenia przez Ministerstwo Gospodarki sze-

rokiej akcji informacyjnej, można przypuszczać, iż

duża liczba przedsiębiorców ma dostosowane stacje

paliw do wymogów rozporządzenia.

Przygotowywana w Ministerstwie Gospodarki

ślić liczbę stacji, które w wyniku niedostosowania

nia obecnego terminu wdrożenia wymagań dla stacji

połowie października br.

Niezależnie od powyższego Ministerstwo Gospo-

z innych źródeł.

Dostępne informacje wskazują, że

istnieje grupa stacji paliw niedostosowanych.

Nie-

mniej jednak przeprowadzone analizy świadczą, że

liczba stacji dostosowanych nie uległa znacznym zmia-

nom.

W konsekwencji można przypuszczać, że część

sów nie będzie modernizowana.

Nie można również

wykluczyć, że część przedsiębiorców czeka do ostat-

niej chwili, aby nie ponieść niepotrzebnych nakładów

jednak przedłużony.

Kolejne przesunięcie daty obo-

wiązku dostosowania stacji paliw do wymogów rozpo-

rządzenia może nie przynieść żadnych pozytywnych

efektów.

Wyniki ankiety pomogą w podjęciu ostatecz-

nej decyzji ministra gospodarki w sprawie terminu

dostosowania zbiorników stacji paliw w Polsce.

kandydat na członka komisji habilitacyjnej

(9237)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na prze-

pelację z dnia 13 września br. pana posła Włodzimie-

rza Bernackiego z Klubu Parlamentarnego Prawo

i Sprawiedliwość, przedstawiam następujące wyja-

śnienia.

wskazany cel, zdecydowano o wprowadzeniu w art. 18a

wymogu posiadania przez członków komisji habilita-

cyjnych oceniających dorobek naukowy młodych pol-

skich badaczy, zarówno powoływanych przez Cen-

tralną Komisję do Spraw Stopni i Tytułów, jak i rady

jednostek prowadzących postępowania o nadanie

stopnia doktora habilitowanego, uznanej renomy na-

ukowej, w tym międzynarodowej.

Należy uznać, że osoby aktywne zawodowo w śro-

dowisku międzynarodowym mają wiedzę i doświad-

781

czenie pozwalające im porównywać dorobek polskich

młodych naukowców z dorobkiem powstającym w in-

nych krajach, a tym samym mobilizować polskie śro-

dowiska do lepszej pracy naukowej.

Ze względu na znaczne zróżnicowanie obszarów

badawczych oraz form współpracy i aktywności mię-

dzynarodowej w ustawie nie dookreślono sposobu we-

ryﬁkowaniawspomnianejrenomynaukowejczłonków

komisji habilitacyjnych.

Tym samym należy uznać, że

wolą ustawodawcy było pozostawienie do decyzji

uprawnionych jednostek naukowych oraz centralnej

komisji kryteriów dokonywania oceny wartości dorob-

ku naukowców recenzujących wnioski habilitacyjne

ze względu na ocenianą tematykę badawczą.

Publikacje naukowe są z całą pewnością jedną

z form pracy naukowej, którą należy brać pod uwagę,

oceniając dorobek naukowy, ale nie jest to aktywność

jedyna.

Jako kryteria oceny renomy naukowej należy

tu wskazać uczestnictwo w projektach i programach

badawczych realizowanych przez międzynarodowe

grupy badawcze, aktywny udział w konferencjach

naukowych czy pracę w międzynarodowych instytu-

cjach naukowych albo współpracę z przemysłem.

Nie

można jednak abstrahować od innych kryteriów, ta-

kich jak liczba uzyskanych nagród i wyróżnień czy

cytowań publikacji autora, a także ustalany przez

Instytut Filadelﬁjskiwskaźnikprestiżuisiłyoddzia-

ływania (tzw. impact factor) czasopism naukowych,

w których zamieszczane są te publikacje.

Jak widać z tego krótkiego zestawienia, o renomie

naukowej decyduje wiele różnorodnych czynników.

Katalog ten jest otwarty i z całą pewnością publika-

cje naukowe nie wyczerpują aspektów działalności

naukowej decydujących o uznaniu jej istotności.

Łączę wyrazy szacunku

Minister

Barbara Kudrycka

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pi-

smo, znak: SPS-023-9239/12, dotyczące interpelacji

posła Zbigniewa Matuszczaka w sprawie nowelizacji

czej do pomocy dla osób usamodzielnianych, które

ściły rodzinę zastępczą albo placówkę opiekuńczo-

-wychowawczą albo pobierają pomoc przyznaną im

czasowe.

Wyjątek od tej zasady wprowadza art. 240

ust. 3, który stanowi, że osoby, którym na podstawie

dotychczasowych przepisów odmówiono prawa do po-

mocy na kontynuowanie nauki z powodu nieprzeby-

wania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo

niespełnienia kryterium dochodowego, nabywają

prawo do tej pomocy, jeżeli spełniają warunki okre-

ślone w niniejszej ustawie.

Do osób usamodzielnianych, w sytuacjach opisa-

nych w art. 240 ust. 1 i 3 ustawy o wspieraniu rodzi-

ny i systemie pieczy zastępczej, należy stosować prze-

pisy dotychczasowe w brzmieniu obowiązującym

czej, czyli przed dniem 1 stycznia 2012 r.

Powyższy przepis przejściowy gwarantuje zatem

każdej osobie, która weszła w proces usamodzielnia-

nia przed 1 stycznia 2012 r., uzyskanie pomocy na

kontynuowanie nauki bez uwzględnienia kryterium

dochodowego.

Łączę wyrazy szacunku

Sekretarz stanu

w sprawie dyskryminacyjnych rozwiązań

prawnych wynikających z ustawy o sporcie

(9240)

br., o sygn.

SPS-023-9240/12, w sprawie dyskrymina-

cyjnych rozwiązań prawnych wynikających z ustawy

Obszar sportu wyczynowego osób niepełnospraw-

zm.).

Ustawa zniosła wcześniej istniejący podział na

Zawiera regulacje, zgodnie z którymi sportowcy nie-

782

sportowcy i mogą uczestniczyć we współzawodnictwie

samego systemu.

Zgodnie z założeniami ustawy spor-

takie same zasady przyznawania nagród pieniężnych

Ministerstwo Sportu i Turystyki prowadzi aktu-

alnie prace nad dostosowaniem aktów wykonawczych

wy o sporcie.

W trakcie uzgodnień międzyresorto-

wych znajduje się projekt rozporządzenia w sprawie

wej.

Rozporządzenie w sprawie określenia rodzajów

ne osiągnięcia sportowe zostało przekazane do ogło-

W projektach rozporządzeń przyjęto jednakowe kry-

teria i stawki przyznawania nagród, wyróżnień i sty-

pendiów sportowych dla sportowców pełnosprawnych

i niepełnosprawnych.

Z wyrazami szacunku

Minister

pracownikom Ministerstwa Obrony Narodowej

w pierwszej połowie 2012 r.

(9243)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

kom Ministerstwa Obrony Narodowej w pierwszej

połowie 2012 r.

(SPS-023-9243/12), uprzejmie proszę

o przyjęcie następujących informacji.

Na wstępie pragnę wyjaśnić, że pracownicy Mini-

rych jest zatrudnionych łącznie około 45 tys. pracow-

ników.

Każdy dowódca (dyrektor, szef, kierownik)

ków zatrudnionych w kierowanej przez niego jedno-

stce i odpowiada za przestrzeganie przepisów prawa

w tym, jako pracodawca, za właściwe wynagradzanie

Ponad 87% wskazanych wyżej pracowników obję-

tych jest ponadzakładowym układem zbiorowym pra-

cy dla pracowników wojskowych jednostek organiza-

cyjnych sfery budżetowej.

Reguluje on m.in. kwestie

grodowego dla pracowników objętych tym układem.

Ponadto, zgodnie z art. 45 wspomnianego układu,

pracodawca może również tworzyć, w uzgodnieniu

z zakładowymi organizacjami związkowymi, fundusz

nagród w wysokości do 3% wynagrodzeń osobowych

Dodatkowo na podstawie art. 45 ust. 2 układu

tworzony jest celowy fundusz nagród w wysokości

0,025% limitu wynagrodzeń osobowych pracowni-

ków objętych postanowieniami przywołanego układu

minister obrony narodowej.

Może on wyróżnić pra-

przełożonych.

Corocznie wysokość tego funduszu jest

określana w decyzji budżetowej na dany rok.

W 2012 r. dla pracowników wojska wynagradza-

nych na podstawie układu ustalono, zgodnie z § 6 pkt 6

783

obrony narodowej z dnia 29 marca 2012 r.

(Dz. Urz.

MON, poz. 110, ze zm.), celowy fundusz nagród w wy-

sokości 370 000 zł.

Korzystając z niego, minister

obrony narodowej w bieżącym roku wyróżnił czte-

rech pracowników nagrodami pieniężnymi w kwocie

po 3000 zł.

W bieżącym roku pozostaje w tym fundu-

szu do wykorzystania kwota 358 tys. zł.

Kwestie związane z wysokością funduszu nagro-

dowego innych grup pracowniczych zatrudnionych

w resorcie obrony narodowej, do których należą mię-

dzy innymi pracownicy służby cywilnej czy też urzęd-

nicy państwowi, są uregulowane w aktach prawnych

rangi ustawowej.

Wysokość funduszu nagród dla tych

grodzeń osobowych w urzędzie i może być podwyż-

szana w ramach posiadanych środków na wynagro-

dzenia.

We wszystkich przypadkach nagrody przy-

znawane są za szczególne osiągnięcia w pracy zawo-

dowej i mają swoje podstawy w obowiązujących prze-

Pragnę również nadmienić, że w resorcie obrony

trudnienia wprowadzany w życie na podstawie decyzji

średni wpływ na dostosowywanie struktury zatrud-

nienia do wykonywanych zadań i generowanie tzw.

oszczędności funduszu wynagrodzeń, które są prze-

znaczane na poprawę poziomu wynagrodzeń, w tym

że przeciętne wynagrodzenie pracowników wojska

w stosunku do pracowników innych resortów od wie-

W bieżącym roku oszczędności funduszu wyna-

grodzeń powstałe w ramach racjonalizacji zatrudnie-

nia zostały skierowane, w sierpniu, na wypłatę jed-

norazowych premii (nagród) dla pracowników, śred-

nio w wysokości po 500 zł na pracownika.

Zgodnie z ewidencją księgową, według stanu na

dzień 30 czerwca br., środki przewidziane przez wszyst-

kich pracodawców w resorcie obrony narodowej na wy-

płatę nagród uznaniowych dla pracowników w 2012 r.

zostały zaplanowane na łącznym poziomie 19 865 tys. zł,

natomiast wydatki w tym okresie wyniosły

9231 tys. zł.

liczby pracowników, którzy otrzymali nagrody,

prowadzona taka ewidencja, a mając na uwadze fakt,

że nagrody przydzielane są przez poszczególnych

pracodawców, zebranie i usystematyzowanie danych

w układzie oczekiwanym przez pana posła Tadeusza

Tomaszewskiego wymagałoby znacznych, dodatko-

wych nakładów pracy u wszystkich ponad 850 pra-

codawców.

Jeżeli chodzi o kwestię nagród w urzędzie mini-

wypłaty nagród dla pracowników zatrudnionych

w komórkach organizacyjnych Ministerstwa Obrony

Narodowej przeznaczono środki w kwocie 3368,2 tys.

zł.

Nagrody te były wypłacone niemal wszystkim pra-

cownikom.

Wypłaty nagród były dokonane w dwóch

transzach, z których nagrody przyznano odpowied-

nio 816 i 826 pracownikom.

Ponadto 76 pracowni-

kom, na wniosek dyrektorów/szefów komórek orga-

nizacyjnych Ministerstwa Obrony Narodowej, zosta-

ły przyznane nagrody za wykonywanie dodatkowych

zadań, zaangażowanie w realizacji zadań podczas

prezydencji Polski w Unii Europejskiej, z tytułu

cy na rzecz resortu obrony narodowej oraz za po-

twierdzenie w trybie eksternistycznym znajomości

wskazanym okresie dokonano wypłat 1718 nagród.

Wysokość środków, które zostaną przeznaczone

na nagrody w drugiej połowie 2012 r., jest uzależnio-

na od oszczędności funduszu wynagrodzeń uzyska-

nych za sprawą nieobsadzenia wolnych stanowisk,

a także zwolnień lekarskich pracowników.

Szacuje

się, iż środki te wyniosą 2–3 mln zł.

Przedstawiając powyższe wyjaśnienia, pozostaję

Narodowej w pierwszej połowie 2012 r.

(9249)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

szewskiego, nr SPS-023-9249/12, w sprawie nagród

wypłaconych pracownikom Ministerstwa Edukacji

formuję, że oszczędne i racjonalne gospodarowanie

środkami budżetowymi jest dla mnie tematem, któ-

remu poświęcam szczególną uwagę.

W kierowanym przeze mnie urzędzie stale podej-

mowane są działania mające na celu zwiększenie

784

rezultatów w ramach posiadanych zasobów.

Wydatki

wyłącznie ze środków przeznaczonych na ten cel,

a proporcje alokacji środków na poszczególne elemen-

ty wynagrodzeń uzależnione są od przyjętych w da-

nym okresie celów i sposobu realizacji zadań.

Nagro-

dy jako niestały element wynagrodzenia są ważnym

czynnikiem, który sprzyja osiąganiu wyższej wydaj-

ności i jakości pracy, większej kreatywności i chęci

grody wypłaca się z funduszu nagród, w ramach bu-

dżetu określonego na wynagrodzenia.

Przyznawanie

nagród jest powiązane z osiągnięciami pracowników

i jest uzależnione m.in. od uzyskanych rezultatów,

zaangażowania, przejawiania inicjatywy w pracy, do-

skonalenia sposobu jej wykonywania.

W procesie na-

gradzania pracowników w MEN wykorzystywany

jest system cyklicznego monitorowania realizacji za-

dań przez pracowników, opracowany wewnętrznie

i wdrożony jako uzupełnienie ocen okresowych.

W pierwszej połowie 2012 r. 205 pracownikom Mi-

nisterstwa Edukacji Narodowej wypłacono nagrody

w łącznej kwocie 433,6 tys. zł i jest to o ok. 30% mniej

stawiona kwota nagród wypłaconych w I połowie br.

zawiera także nagrody wypłacone pracownikom za-

angażowanym w przygotowanie i sprawowanie pre-

zydencji Polski w Radzie Unii Europejskiej oraz pra-

cownikom zajmującym się bezpośrednio obsługą pro-

gramów operacyjnych, którzy zostali objęci jednoli-

tym systemem wynagrodzeń, ocen i promocji kadr

pracowników zajmujących się obsługą programów

operacyjnych współﬁnansowanychzfunduszystruk-

turalnych i Funduszu Spójności.

Odnosząc się do zapytania o kwotę, którą planuje

się przeznaczyć na nagrody w II półroczu 2012 r.,

chcę nadmienić, że przyznanie pracownikowi nagro-

dy nie jest działaniem planowanym.

Jak już wcze-

śniej zostało wspomniane, w Ministerstwie Edukacji

Narodowej za istotne uznaje się przyznawanie na-

gród w powiązaniu m.in. z osiągnieciami pracowni-

ków czy efektami pracy.

Ponadto nagrody mogą być

wypłacane jedynie w ramach środków na wynagro-

dzenia, corocznie określanych w ustawie budżetowej.

Kwota, która może zostać przeznaczona na ten cel,

ulega zmianom m.in. z uwagi na przebywanie pra-

cowników na zasiłkach chorobowych, macierzyń-

skich, konieczność zrealizowania nieplanowanych

wypłat, np. odpraw emerytalno-rentowych.

W kwestii oszczędności w administracji publicz-

nej chciałabym nadmienić, że plan oszczędnościowy

Jednakże nie mniej istotne wydają się być te dzia-

łania, które mają na celu ograniczenie procedur biu-

rokratycznych stanowiących obciążenie dla obywa-

dowym oraz optymalnym wykorzystywaniu nowo-

czesnych rozwiązań informatycznych, mających na

ności procedur administracyjnych poprzez ich uprosz-

czenie lub eliminację w sytuacji, gdy nie są one nie-

zostać ograniczona.

Dla zmniejszenia administracji

lizację przepisów, szczególnie w tych obszarach, któ-

tywnej realizacji zadań obecnie nałożonych na urzę-

Warszawa, dnia 11 października 2012 r.

(9250)

gród wypłaconych pracownikom Ministerstwa Spraw

785

informuję, że kwota nagród uznaniowych wypłaconych

w pierwszym półroczu 2012 r. wyniosła 2 270 466,93 zł

brutto.

Nagrody uznaniowe w tym okresie otrzyma-

ło 670 pracowników Ministerstwa Spraw Wewnętrz-

nych.

ciętna nagroda wyniosła 2015,39 zł.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że wielkość

wypłacanych nagród uznaniowych wynika m.in.

z oszczędności środków na wynagrodzenia związa-

nych z przebywaniem pracowników na zwolnieniach

lekarskich i urlopach macierzyńskich, za które pra-

codawca nie wypłaca wynagrodzenia, a zasiłki ﬁnan-

sowane są przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych

(ZUS).

W związku z powyższym nie można wskazać

wielkości nagród uznaniowych, jakie zostaną wypła-

cone w drugiej połowie 2012 r.

Warszawa, dnia 12 października 2012 r.

Zagranicznych w pierwszej połowie 2012 r.

(9252)

smo nr SPS-023-9252/12 z dnia 20 września br.)

w sprawie wysokości nagród wypłaconych pracowni-

kom Ministerstwa Spraw Zagranicznych w pierwszej

W Ministerstwie Spraw Zagranicznych nagrody

pieniężne przyznawane są pracownikom za szczegól-

bitne rezultaty indywidualne w wykonywaniu powie-

rzonych zadań, ukończenie skomplikowanych projek-

tów, rzetelną i terminową realizację spraw w trud-

nych warunkach lub pod presją czasu, zaangażowa-

nie i kreatywną postawę zawodową, zgodnie z prze-

oraz na podstawie zarządzenia nr 2 dyrektora gene-

ralnego służby zagranicznej z dnia 23 kwietnia 2009 r.

zagranicznej oraz osób niewchodzących w skład służ-

by zagranicznej, zatrudnionych w placówkach zagra-

nicznych.

Kwota wypłaconych w pierwszym półroczu

br. nagród wynosiła:

— centrala: 2371 tys. zł brutto, co stanowiło 1,70%

budżetu wynagrodzeń,

— placówki: 1156 tys. zł brutto, co stanowiło

0,74% budżetu wynagrodzeń.

Powyższe kwoty uwzględniają nagrody przyznane

towanie, obsługa i sprawowanie przewodnictwa Pol-

Wymienione premie otrzymało 1360 pracowników

w centrali oraz w placówkach zagranicznych, co sta-

nowi 28,26% ogólnie zatrudnionych.

Fundusz nagród na 2012 r. został zaplanowany

da 2008 r. o służbie cywilnej, zgodnie z którą jego

wysokość wynosi 3% planowanych wynagrodzeń oso-

bowych i może zostać, decyzją dyrektora generalnego

służby zagranicznej, podwyższana w ramach posia-

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 11 października 2012 r.

w pierwszej połowie 2012 r.

(9254)

Szanowny Panie Marszałku!

Odpowiadając na pi-

-023-9254/12, przedstawiam poniżej odpowiedzi na

pana posła Tadeusza Tomaszewskiego.

dla pracowników w okresie od stycznia do czerwca

2012 r.?

W pierwszym półroczu 2012 r.

Ministerstwo Spra-

wiedliwości wypłaciło nagrody uznaniowe:

786

— ze środków przeznaczonych na wynagr odzenia

osobowe dla pracowników ministerstwa na rok 2012

– na kwotę 334 700 zł,

— ﬁnansowanew85%zfunduszuUniiEuropej -

skiej – na kwotę 68 600 zł.

2.

Ilu pracowników otrzymało ww. nagrody?

Ze środków posiadanych przez Ministerstwo Spra-

wiedliwości nagrody otrzymało 601 pracowników.

Za

wykonywanie zadań realizowanych w ramach Progra-

mów Operacyjnych „Kapitał ludzki” i „Innowacyjna

gospodarka” nagrody – współﬁnansowaneześrodków

Unii Europejskiej – otrzymało 36 pracowników.

Decyzja dotycząca ewentualnego uruchomienia

funduszu nagród dla pracowników Ministerstwa

Sprawiedliwości za pracę w drugim półroczu 2012 r.

może zostać podjęta po zrealizowaniu planu działal-

ności Ministerstwa Sprawiedliwości, pod warunkiem

posiadania środków ﬁnansowychnawynagrodzenia

osobowe, które można przeznaczyć na nagrody.

Z wyrazami szacunku

Sekretarz stanu

Budownictwa i Gospodarki Morskiej

w pierwszej połowie 2012 r.

(9255)

12) przekazującego interpelację posła Tadeusza To-

wie 2012 r. poniżej przedstawiam następujące infor-

macje.

1505, z późn. zm.) i § 10 rozporządzenia Rady Mini-

zek tworzenia funduszu nagród w ramach posiada-

szu nagród przyznawane są pracownikom za szcze-

gólne osiągnięcia w pracy zawodowej.

W pierwszym półroczu 2012 r. łączna kwota przy-

znanych nagród wyniosła 1 533 385,00 zł brutto.

Ad 2.

Nagrody, o których mowa w punkcie 1,

otrzymało ok. 50% pracowników.

Ad 3.

Nie jest możliwe określenie kwoty, która

może zostać wydatkowana na nagrody, ze względu

na to, że środki na nagrody stanowią oszczędności

funduszu wynagrodzeń wynikające z rotacji zatrud-

nienia, nieobecności pracowników spowodowanych

chorobą lub urlopem macierzyńskim.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tadeusz Jarmuziewicz

pracownikom KPRM w pierwszej połowie 2012 r.

(9257)

12, uprzejmie przesyłam odpowiedź na interpelację

sa Rady Ministrów w pierwszej połowie 2012 r.

1.

Jaką kwotę przeznaczyła na nagrody dla pra-

celarii Prezesa Rady Ministrów wypłacono pracow-

nikom nagrody brutto w kwocie 581 tys. zł.

Wyżej wymienione nagrody otrzymało 400 pra-

cowników kancelarii.

dla pracowników kancelarii w drugiej połowie roku?

W planie funduszu płac na 2012 r. na nagrody dla

pracowników KPRM w ramach 3% funduszu nagród

zabezpieczono kwotę 1468 tys. zł.

Na II półrocze po-

zostało 887 tys. zł.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 11 października 2012 r.

787

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w sprawie coraz cięższych tornistrów (9258)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

szewskiego (SPS-023-9258/12) w sprawie coraz cięż-

szych tornistrów, uprzejmie informuję.

spraw ﬁnansowychiadministracyjnychsprawujeor-

gan prowadzący daną szkołę czy placówkę.

W zakre-

sie spraw objętych nadzorem znajduje się przestrze-

ganie obowiązujących przepisów dotyczących bezpie-

zują podmioty odpowiedzialne za bezpieczne i higie-

niczne warunki pracy i wychowania w szkole.

Rozporządzenie stanowi, że w pomieszczeniach szko-

ły lub placówki zapewnia się uczniom możliwość

wiednio zagospodarowane.

Ponadto zgodnie z § 4

rozporządzenia przy ustalaniu tygodniowego planu

zajęć dydaktyczno- wychowawczych należy uwzględ-

niać m.in. równomierne obciążenie zajęciami

również odciążyć tornistry ze zbyt dużej liczby pod-

ręczników potrzebnych w danym dniu.

Przestrze-

ganie tych zasad przez dyrektorów szkół odpowie-

dzialnych za opracowanie tygodniowych planów

ciążenia tornistrów uczniów.

W bieżącym roku w związ-

ku z rządowym programem rozwijania kompetencji

logii informacyjno-komunikacyjnych „Cyfrowa szko-

ła” rozpoczęte zostały prace nad przygotowaniem

ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego,

medialnych e-podręczników przeznaczonych do na-

uczania wybranych przedmiotów na poszczególnych

etapach edukacyjnych.

tyki, zajęć komputerowych, informatyki, edukacji dla

miotów/zajęć edukacyjnych).

Przewiduje się, że pierw-

sze części podręczników zostaną udostępnione we

Przewiduje się, że dzięki programowi nauczyciele

i uczniowie szkół podstawowych zwiększą swoje

sowania technologii informacyjno- komunikacyjnych

(TIK) w edukacji, a tym samym uzyskają lepsze przy-

gotowanie do funkcjonowania w społeczeństwie in-

formacyjnym i gospodarce opartej na wiedzy.

powiedzialnym za opracowanie e-podręczników z ma-

tematyki i przedmiotów informatycznych jako jedne

ręczników z matematyki dla klas IV szkoły podsta-

wowej, klas I gimnazjum i szkoły ponadgimna-

788

Warszawa, dnia 11 października 2012 r.

w sprawie korzystania przez producentów

-9260/12, interpelacją posła Andrzeja Romanka

warcia umów ubezpieczenia upraw rolnych i zwierząt

gospodarskich uprzejmie informuję Panią Marsza-

łek, że limit dopłat do składek ubezpieczeń upraw

w Warszawie w sprawie dopłat ze środków budżetu

zyka wystąpienia skutków zdarzeń losowych w rol-

nictwie został ustalony w wysokości 159,5 mln zł.

Zakłady ubezpieczeń zadeklarowały w tych umowach

pieczeń zawarły 75 214 umów ubezpieczenia upraw

spodarskich.

Ubezpieczono 1 425 306 ha powierzch-

darskich.

Mając na uwadze, że zakłady ubezpieczeń, które

zawarły umowy w sprawie dopłat do składek ubez-

jednostkami samoﬁnansującymi się i ponoszącymi

ści ubezpieczeniowej, minister rolnictwa i rozwoju

wane przez zakłady ubezpieczeń w zakresie zawiera-

nych umów ubezpieczenia oraz nie może nakładać na

nić wykonanie wszystkich zobowiązań z umów ubez-

pieczenia i pokrycie kosztów wykonywania działal-

ności ubezpieczeniowej zakładu ubezpieczeń.

Zakład

ubezpieczeń jest obowiązany gromadzić odpowied-

stawie stawek taryfowych i rezerw techniczno-ubez-

pieczeniowych.

Równocześnie uprzejmie informuję Panią Mar-

czenia i odszkodowań w Ministerstwie Rolnictwa

wych ubezpieczenia dopłaty do składek producentów

789

sumy ubezpieczenia rolnik otrzymałby dopłatę do

państwa także odszkodowań wypłacanych producen-

ubezpieczeń w rolnictwie w wyniku stworzenia wa-

runków dla stabilizacji prowadzonej przez zakłady

twie wobec wypłaconych przez zakłady ubezpieczeń,

umowy w sprawie dopłat w 2012 r., znacznych od-

tom rolnym odszkodowania w kwocie 583 mln zł).

w sprawie pilnego podjęcia

zmian legislacyjnych przywracających

systemowi ratownictwa medycznego

charakter publiczny (9262)

znak: SPS-023-9262/12, w sprawie pilnego podjęcia

townictwa medycznego charakter publiczny uprzej-

mie informuję, co następuje.

reformy systemu opieki zdrowotnej w Polsce, wraz

nego ubezpieczenia zdrowotnego, ﬁnansowanieświad-

dusz Zdrowia.

świadczeniodawców (art. 134), zaś z drugiej strony

go, który zaoferuje najwyższą jakość udzielanych

postępowanie jest zgodne z interesem świadczenio-

biorców i płatnika (w przypadku Państwowego Ra-

townictwa Medycznego – budżetu państwa).

Zarówno ustawa o świadczeniach opieki zdrowot-

nej ﬁnansowanychześrodkówpublicznych,jakiusta-

wa z dnia 8 września 2010 r. o Państwowym Ratow-

zm.) zakładają równość traktowania podmiotów wy-

konujących działalność leczniczą (publicznych i nie-

Należy mieć także na uwadze procesy prywatyza-

cyjne, jakie już zaszły i nadal zachodzą w ochronie

zdrowia, gdyż część publicznych zakładów opieki

townictwa medycznego.

Dokonane zmiany formy praw-

nej podmiotów leczniczych zgodnych z Kodeksem

spółek handlowych dają ograniczone możliwości or-

ganom tworzącym prawo z zakresu organizacji opie-

ki zdrowotnej do ingerowania w decyzje podmiotów

tworzących i prowadzących spółki.

Tak więc na obecnym etapie ograniczenie udzie-

lania świadczeń pozaszpitalnych z zakresu ratownic-

twa medycznego jedynie do publicznych podmiotów

byłoby niezwykle trudnym – wręcz niemożliwym do

szybkiego przeprowadzenia – procesem i skutkowa-

łoby likwidacją wielu podmiotów leczniczych.

Zapew-

nienie odpowiedniej jakości i dostępności świadczeń

ratowniczych powinno się odbywać na drodze sku-

tecznego nadzoru powołanych do tego instytucji –

m.in. organów założycielskich, jednostek samorządu

terytorialnego, Narodowego Funduszu Zdrowia oraz

wojewody, który w myśl art. 19 ust. 2 ustawy o Pań-

stwowym Ratownictwie Medycznym jest zobowiąza-

ny do planowania, organizowania, koordynowania

systemu oraz nadzoru nad systemem na terenie wo-

jewództwa, niezależnie od przyjętej organizacyjnej

formuły prawnej podmiotów leczniczych.

townictwie Medycznym zadania zespołów ratownic-

twa medycznego, z wyłączeniem lotniczych zespołów

ratownictwa medycznego, są ﬁnansowanezbudżetu

państwa, z części, których dysponentami są poszcze-

gólni wojewodowie.

wojewoda powierza przeprowadzenie postępowania

790

o zawarcie umów z dysponentami zespołów ratownic-

twa medycznego na wykonywanie zadań zespołów

ratownictwa medycznego, ich rozliczanie i kontrolę

dyrektorowi właściwego oddziału wojewódzkiego Na-

zwrócić uwagę, iż do chwili wejścia w życie ww. usta-

wy, tj. do końca 2006 r., świadczenia udzielane przez

zespoły ratownictwa medycznego były w całości ﬁ-

nansowane bezpośrednio ze środków Narodowego

Funduszu Zdrowia.

Zadaniem Narodowego Fundu-

szu Zdrowia było również samodzielne rozliczanie

i kontrolowanie umów zawieranych na zadania ze-

społów ratownictwa medycznego.

Od 1 stycznia 2007 r.

po raz pierwszy stroną umowy stał się wojewoda,

a zadania ZRM ﬁnansowane są z rezerwy celowej

utworzonej w budżecie państwa, co jednocześnie uwol-

niło dotychczas angażowane na ten cel środki w pla-

nie ﬁnansowymfunduszuiumożliwiłozwiększenie

ﬁnansowaniaprzezNFZinnegozakresuświadczeń.

W tej sytuacji, biorąc pod uwagę możliwości i do-

świadczenie Narodowego Funduszu Zdrowia w tym

zakresie, zasadne było i jest nadal utrzymanie po-

wyższego trybu, z zastrzeżeniem, iż środki ﬁnansowe

znajdują się w budżetach wojewodów.

Podkreślenia

wymaga również fakt, że Narodowy Fundusz Zdro-

wia, kontraktując całość świadczeń zdrowotnych, ma

do tego stworzone odpowiednie narzędzia informa-

tyczne.

Powierzenie wojewodom zawierania umów na

zadania zespołów ratownictwa medycznego wyma-

gałoby stworzenia nowych komórek zaopatrzonych

w cały system informatycznego zbierania i analizo-

wania danych, których zadaniem byłoby zawieranie,

rozliczanie i kontrola umów ze świadczeniodawcami

ratownictwa medycznego.

Powyższe działania wią-

załyby się także z koniecznością zmiany wielu prze-

pisów prawnych, m.in. ustawy o Państwowym Ra-

townictwie Medycznym, ustawy o świadczeniach

opieki zdrowotnej ﬁnansowanychześrodkówpublicz-

nych, ustawy o wojewodzie i administracji rządowej

w województwie i innych, co jest procesem długo-

trwałym, wymagającym przejścia przez całość pro-

cedury legislacyjnej.

Stworzenie nowego systemu

kontraktowania zespołów ratownictwa medycznego

i powierzenie tego zadania wojewodom w znaczny

sposób podrożyłyby koszty administracyjne w tym

zakresie.

zostawienie dotychczasowego modelu ﬁnansowania

i kontraktowania zespołów ratownictwa medycznego

oraz rozdzielenie organizatora systemu od płatnika,

co utrzyma przejrzyste i transparentne zasady wy-

boru realizatora zadań zespołów ratownictwa me-

dycznego.

Jednocześnie zwracam uwagę, że dla świadcze-

niobiorców (pacjentów) nie ma znaczenia fakt, kto

zawiera kontrakt ze świadczeniodawcą na realizację

zadań zespołów ratownictwa medycznego, bowiem

dla nich najbardziej liczy się dostępność i jakość

udzielanych świadczeń zdrowotnych.

Podobnie też nie będzie miało znaczenia dla ofe-

rentów przystępujących do procedury konkursowej,

kto ją będzie kontraktował (NFZ czy wojewodowie),

ponieważ w obu przypadkach konkursy odbywać się

będą zgodnie z tymi samymi zasadami i przepisami,

w tym ze szczególnym uwzględnieniem równego

traktowania oferentów.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Cezary Rzemek

(9263)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

(SPS-023-9263/12) w sprawie zmian w ustawie o sys-

temie oświaty, uprzejmie informuję.

ściwego kuratora oświaty oraz organ wykonawczy

Naruszenie wymogu skutecznego zawiadomienia

rodziców o likwidacji szkoły jest istotnym narusze-

niem prawa i stanowi przesłankę do stwierdzenia

nieważności uchwały organu samorządu o likwidacji

szkoły.

Przepis art. 59 ust. 1 nie przewiduje odstępstw

od zasady w nim wyrażonej – jeśli organ nie zawia-

domił rodziców w sposób skuteczny w wymaganym

terminie, nie powinien podejmować uchwały o likwi-

dacji szkoły.

Warto w tym miejscu przytoczyć wyrok Naczel-

nego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia

nr 1101346), w którym sąd stwierdził, że: Nie do

przyjęcia jest domniemanie zawiadomienia o zamia-

791

rze likwidacji szkoły na podstawie czynności przepro-

wadzonych przez organ.

Informacja o tym powinna,

po pierwsze, zostać imiennie skierowana do każdego

rodzica, a po drugie, musi do niego skutecznie do-

trzeć, zaś sama forma nie ma istotnego znaczenia.

Ważne natomiast i bezwzględne jest, aby owa infor-

macja faktycznie miała miejsce.

Tym samym przepis art. 59 ust. 1 ustawy o sys-

temie oświaty nie narzuca sposobu zawiadamiania

o planowanej likwidacji szkoły, jedynym obligatoryj-

nym warunkiem jest skuteczność tego zawiadomie-

nia.

Dlatego też w opinii Ministerstwa Edukacji Na-

rodowej nie jest konieczne nowelizowanie ustawy we

wskazanym przez panią poseł zakresie.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

w sprawie określania zasad organizowania

gospodarki odpadami przez gminy (9266)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

terpelację posłanki Agnieszki Kołacz-Leszczyńskiej

przekazaną przez wicemarszałka Sejmu Rzeczypo-

spolitej Polskiej pana Marka Kuchcińskiego pismem

w sprawie określania zasad organizowania gospodar-

ki odpadami przez gminy, w załączeniu przekazuję

stosowne wyjaśnienia.

poz. 391) gminy są obowiązane do zorganizowania

Krajowe regulacje wprowadzające w stosunku do

nalne od właścicieli nieruchomości obowiązek stoso-

wania przepisów o zamówieniach publicznych (i to

pisami prawa UE.

Należy przy tym podkreślić, że,

przygotowując przedmiotowe przepisy, kierowano się

równego traktowania, niedyskryminacji, wzajemnej

uczciwości, proporcjonalności czy też swobody przed-

siębiorczości.

Rozwiązania powyższe zostały zaakceptowane

zawartych przez urzędy pracy w przypadku

korzystania przez przedsiębiorców ze środków

Funduszu Pracy w celu refundowania

wyposażenia lub doposażenia stanowisk pracy

(9267)

SPS-023-9267/12, interpelacją pani poseł Izabeli Ka-

792

tarzyny Mrzygłockiej w sprawie umożliwienia anek-

sowania umów zawartych przez urzędy pracy w przy-

padku korzystania przez przedsiębiorców ze środków

Wskutek utraty od 1 stycznia 2009 r. mocy obo-

wiązującej rozporządzenia Komisji (WE) nr 2204/

z 13.12.2002, str. 3; Dz. Urz.

UE L 368 z 23.12.2006,

str 85), na podstawie art. 46 ust. 6 ustawy z dnia 20

z późn. zm.), wydane zostało rozporządzenie mini-

robotnym środków na podjęcie działalności gospo-

weszło w życie z dniem 21 kwietnia 2009 r., zgodnie

z którym refundacja kosztów wyposażenia lub dopo-

botnego stanowi pomoc de minimis i jest udzielana

rozporządzenie (WE) nr 1860/2004 (Dz. Urz.

UE L

193 z 25.07.2007, str. 6).

Przyjęcie powyższej regulacji stworzyło możli-

wość wprowadzenia w ww. rozporządzeniu ministra

korzystniejszych rozwiązań dla przedsiębiorców, któ-

rzy ubiegali się o refundację kosztów wyposażenia

bezrobotnego, niż w przypadku, gdy ww. refundacja

stanowiła pomoc na zatrudnienie.

Polegały one na

tym, że skróceniu uległ z 3 do 2 lat wymagany okres

zatrudniania skierowanych bezrobotnych.

Ponadto

wprowadzono warunek utrzymania utworzonych

(wyposażonych lub doposażonych) stanowisk pracy

przez 24 miesiące wyłącznie w odniesieniu do skie-

rowanych bezrobotnych.

W sytuacji kryzysu gospo-

darczego odstąpiono natomiast od utrzymania przez

24-miesięczny okres stanu zatrudnienia w przedsię-

biorstwie ogółem oraz odstąpiono od żądania całości

przyznanej refundacji w przypadku wypowiedzenia

umowy o refundację.

Wprowadzono zaś możliwość

proporcjonalnego zwrotu przyznanej refundacji do

okresu niezatrudniania na utworzonych stanowi-

skach pracy skierowanych bezrobotnych wraz z od-

setkami ustawowymi naliczonymi od dnia uzyskania

środków w przypadku niewywiązania się z 24-mie-

sięcznego okresu zatrudniania skierowanych bezro-

botnych lub nieutrzymania przez ten okres stano-

wisk pracy utworzonych w związku z przyznaną re-

fundacją.

Zgodnie z zasadą obowiązującą w prawie wszelkie

czynności prawne, w tym umowy, winny być realizo-

wane w oparciu o przepisy obowiązujące w czasie ich

dokonywania/zawierania.

Stąd każde kolejne rozpo-

rządzenie ministra pracy i polityki społecznej regu-

lujące przyznawanie środków z Funduszu Pracy na

skierowanego bezrobotnego oraz na podjęcie działal-

ności gospodarczej zawiera fundamentalny przepis

normujący kwestię realizacji umów zawartych przed

dniem wejścia w życie zmienianych przepisów.

W ww.

ust. 2 stanowiący, iż do umów o refundację zawartych

W związku z powyższym wprowadzenie w obo-

wiązującym aktualnie rozporządzeniu przepisów

umożliwiających aneksowanie umów o refundację

wcześniej zawartych, na podstawie rozporządzenia

bu dokonywania refundacji ze środków Funduszu

wiska pracy dla skierowanego bezrobotnego, przy-

znawania bezrobotnemu środków na podjęcie dzia-

łalności gospodarczej oraz form zabezpieczenia zwro-

tu otrzymanych środków (Dz. U. Nr 236, poz. 2002,

z późn. zm.) oraz na podstawie rozporządzenia mini-

spodarczej oraz form zabezpieczenia zwrotu otrzyma-

nych środków (Dz. U. Nr 5, poz. 26), a więc w innym

stanie prawnym, istniejącym w czasie obowiązywania

przepisów innego rozporządzenia normującego przed-

miotowe zagadnienie w sposób odmienny niż przepisy

aktualnie obowiązujące, nie jest możliwe.

Łączę wyrazy szacunku

Sekretarz stanu

793

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w sprawie zagwarantowania równych zasad

przechodzenia na emeryturę

wszystkim grupom zawodowym (9268)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

dzenia na emeryturę wszystkim grupom zawodo-

znak: SPS-023-9268/12, uprzejmie wyjaśniam, co na-

stępuje.

Minister pracy i polityki społecznej, wykonując

zobowiązanie nałożone podczas posiedzenia stałego

oraz ustalenia Rady Ministrów dotyczące konieczno-

ści dokonania przeglądu regulacji prawnych związa-

nych z faktem osiągnięcia przez adresatów norm

prawnych wieku 60 lub 65 lat (w związku z przepisa-

tu Rady Ministrów z dnia 2 sierpnia br. – opracował

i mężczyzn.

Niniejszy projekt został poddany szero-

kim konsultacjom społecznym oraz uzgodnieniem

międzyresortowym.

Uprzejmie informuję, że projekt ten co do zasady

zmierza do uchylenia wszystkich przepisów, które

nakazują bądź dopuszczają rozwiązanie stosunku

gnął on wiek emerytalny, a także innych przepisów

odnoszących się do wieku jako wyznacznika upraw-

nień do wykonywania określonych czynności zawo-

dowych.

Jako zasadę przyjęto zatem, iż przepisy prze-

widujące możliwość zwolnienia z pracy pracownika

oraz przepisy przewidujące utratę prawa do wykony-

wania określonych zawodów, wraz z osiągnięciem

określonego wieku (najczęściej wieku 60 i 65 lat), po-

winny być uchylone.

Ponadto uprzejmie informuję, że projekt ten bę-

dzie rozpatrzony przez komitet stały Rady Ministrów

w dniu 11 października br.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Radosław Mleczko

pobierającym emeryturę zaskarżania

zbyt wysokich potrąceń komorniczych (9269)

cją poseł Izabeli Katarzyny Mrzygłockiej w sprawie

skarżania zbyt wysokich potrąceń komorniczych pra-

gnę uprzejmie przedstawić, co następuje.

Decyzja jest aktem administracyjnym, który roz-

nej instancji.

Aby decyzja administracyjna była waż-

na, musi być oparta na przepisach obowiązujących

oraz być wydana przez właściwy, to znaczy uprawnio-

ny do tego organ we właściwym trybie uregulowanym

w K.p.a. oraz innych przepisach szczególnych.

Aby

dany organ był właściwy w sprawie, działanie jego

musi być oparte na normie prawnej dającej mu upraw-

nienie lub obowiązek przeprowadzenia postępowania

i rozstrzygnięcia sprawy w formie decyzji administra-

cyjnej, w trybie określonym w K.p.a.

Zgodnie z art. 6

i 19 K.p.a. organy administracji publicznej, działając

na podstawie przepisów prawa, mają obowiązek z urzę-

du dokonywać kontroli swojej właściwości rzeczowej,

miejscowej i instancyjnej.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych, wykonując swo-

je podstawowe zadania z zakresu ubezpieczeń spo-

łecznych, posługuje się środkami prawnymi właści-

wymi organom administracji publicznej, a więc przede

wszystkim wydaje decyzje administracyjne (art. 66

ust. 4 K.p.a.).

Żaden z przepisów ustawy z dnia 13 paź-

organowi rentowemu, ani też nie zobowiązuje tego

organu do rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy

w formie decyzji administracyjnej.

Art. 142 ustawy

kucji ze świadczeń pieniężnych stosuje się odpowied-

nio przepisy Kodeksu postępowania cywilnego albo

przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w admini-

stracji.

Zgodnie z art. 766 K.p.c. sprawy egzekucyjne roz-

patrują sądy, które w sprawach tych wydają orzecze-

nia w formie postanowień.

Według art. 776 K.p.c.

podstawą egzekucji jest tytuł wykonawczy, czyli tytuł

794

Art. 833 § 4 K.p.c. przewiduje, iż świadczenia pie-

niężne przewidziane w przepisach o zaopatrzeniu

nym w tych przepisach.

Natomiast w myśl art. 896 § 1

K.p.c. do egzekucji z wierzytelności komornik przy-

stępuje przez jej zajęcie.

W celu zajęcia komornik

zgodnie z pkt 2 tego artykułu wezwie dłużnika wie-

rzytelności (tu: ZUS), aby należnego od niego świad-

czenia nie uiszczał dłużnikowi, lecz złożył je komor-

nikowi lub do depozytu sądowego.

W takim przypad-

ku ZUS zobowiązany jest do wykonania obowiązków

dłużnika zajętej wierzytelności, zgodnie z wezwa-

niem.

A zatem potrącenia komornicze z kwoty świad-

czeń pieniężnych określonych w ustawie o emerytu-

ﬁzycznych są dokonywane wdrodze postępowania

egzekucyjnego, na skutek zajęcia komorniczego wie-

rzytelności z tytułu wypłacanych przez ZUS świad-

czeń.

Fakt, że w art. 139–141 ustawy o emeryturach

i rentach z FUS określone są należności, które pod-

legają potrąceniu ze świadczeń rentowych, oraz że

wskazano granice potrąceń i kwoty wolne od potrą-

ceń, nie świadczy o tym, że ZUS obowiązany jest do

wydania decyzji w tych sprawach.

Przepisy te nor-

mują jedynie ograniczenia egzekucji ze świadczeń

rentowych, a ich celem jest zapewnienie dłużnikowi

utrzymania.

W przedmiotowej sprawie nie dochodzi zatem do

zmniejszenia kwoty świadczenia na skutek prowa-

dzonego przez ZUS postępowania dotyczącego wy-

miaru świadczenia czy ponownego ustalenia wyso-

kości świadczenia.

Skoro zmniejszenie kwoty wypłacanego świadcze-

nia jest efektem działania innego niż ZUS podmiotu

– w przedmiotowej sprawie komornika – oraz wyni-

kiem innego niż prowadzone przez ZUS postępowa-

nia w sprawie wymiaru świadczenia czy ponownego

ustalenia jego wysokości, postępowania egzekucyj-

nego, należy stwierdzić, że ZUS, pomijając brak ma-

terialno-prawnych podstaw, nie może być organem

uprawnionym do wydania decyzji w sprawie, w której

nie prowadził postępowania.

Kwestie kontroli działalności komorników regu-

mornikach sądowych i egzekucji (Dz. U. z 1997 r.

Nr 133, poz. 882).

Art. 3 ustawy stanowi, iż przy

wykonywaniu czynności komornik podlega orzecze-

działa, który jednocześnie sprawuje nad działalno-

ścią komornika nadzór.

Zgodnie z art. 767 K.p.c. pod-

stawowym środkiem zaskarżenia w postępowaniu

egzekucyjnym jest skarga na czynności komornika

skierowana do właściwego sądu rejonowego, która

stanowi jednocześnie środek nadzoru sądu nad ko-

mornikiem.

Reasumując, w przedstawionym stanie faktycz-

nym i prawnym nie widzę możliwości zobowiązania

ZUS do przekazywania informacji o wysokości potrą-

ceń dokonywanych z emerytur w formie decyzji ad-

ministracyjnej.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Marek Bucior

w sprawie zasadności podniesienia opłat

za zaskarżenie interpretacji podatkowej

ministra ﬁnansów(9271)

Szanowny Panie Marszałku!

Odpowiadając na

interpelację pani poseł Izabeli Katarzyny Mrzygłoc-

nr SPS-023-9271/12, dotyczącą zasadności podnosze-

nia wysokości wpisu od skarg na pisemne interpre-

tacje przepisów prawa podatkowego uprzejmie przed-

stawiam, co następuje.

Projekt rozporządzenia Rady Ministrów w spra-

wie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania

nymi został przygotowany w Ministerstwie Sprawie-

dliwości z inicjatywy prezesa Naczelnego Sądu Ad-

ministracyjnego.

Zasadniczą przyczyną podjęcia prac

legislacyjnych była potrzeba dostosowania treści prze-

pisów, w tym w zakresie wysokości wpisu od pism

wszczynających postępowanie przed sądami admini-

stracyjnymi, do zmian, jakie zaszły w życiu społecz-

no-gospodarczym.

Należy wskazać, iż obowiązujące obecnie rozpo-

bierania wpisu w postępowaniu przed sądami admi-

nistracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 i z 2006 r.

2004 r. i od tej daty nie było nowelizowane.

Ustalone

przed ponad ośmioma laty stawki wpisów sądowych

nie uległy zatem od tego czasu zmianie.

We wskaza-

nym okresie nastąpił jednocześnie wzrost cen towa-

rów i usług, od stycznia 2004 r. do sierpnia 2012 r.

o ok. 39%, natomiast przeciętne miesięczne wyna-

grodzenie w gospodarce narodowej w okresie od 2004

do 2011 r. wzrosło o ok. 48% (według danych Głów-

nego Urzędu Statystycznego).

Powyższe okoliczności, obok zmian w stanie praw-

nym zaistniałych po 2004 r., zadecydowały o potrze-

bie aktualizacji rozwiązań prawnych zawartych

w dotychczasowych regulacjach.

795

W zakresie dotyczącym wysokości wpisu od skarg

na pisemne interpretacje przepisów prawa podatko-

wego należy wskazać, co następuje.

Na mocy przepisów ustawy z dnia 16 listopada

rozszerzono kognicję sądów administracyjnych o spra-

wy ze skarg na pisemne interpretacje przepisów pra-

wa podatkowego wydawane w indywidualnych spra-

wach.

W rozporządzeniu w sprawie wysokości oraz

niu przed sądami administracyjnymi nie przewidzia-

no jednak szczególnych unormowań, które wprost

regulowałyby wysokość wpisu od skarg na interpre-

tacje.

W związku z tym, pomimo znacznego stopnia

skomplikowania tego typu spraw, wpis pobierany jest

na podstawie przepisu dotyczącego spraw niewymie-

nionych enumeratywnie w rozporządzeniu i wynosi

200 zł (§ 2 ust. 6 rozporządzenia).

Jednocześnie, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 12 roz-

porządzenia, w sprawach skarg z zakresu zobowią-

zań podatkowych nieobjętych wpisem stosunkowym

wpis stały wynosi obecnie 500 zł.

Wpis w tej wysoko-

ści pobierany jest m.in. w stosunkowo prostych (opar-

tych na uznaniu administracyjnym), a jednocześnie

ważnych społecznie sprawach, w tym ze skarg na de-

cyzje w przedmiocie udzielania ulg podatkowych

(umorzenie zaległości, rozłożenie na raty).

W projektowanej obecnie regulacji zrównano wy-

sokość wpisu w sprawach ze skarg na pisemne in-

terpretacje przepisów prawa podatkowego z wyso-

kością wpisu w sprawach dotyczących zobowiązań

podatkowych, przyjmując, że ich ciężar gatunkowy

jest zbliżony.

Jednocześnie ze spraw dotyczących zobowiązań

podatkowych wyodrębniono sprawy ze skarg z zakre-

su ulg w daninach publicznych.

Zgodnie z projektowa-

nym § 2 ust. 3 pkt 14 w sprawach tych wysokość wpi-

su będzie ustalona na poziomie 200 zł, a zatem zdecy-

dowanie niższym niż planowana wysokość wpisów

w pozostałych sprawach o charakterze podatkowym.

Odnosząc się do pytania dotyczącego liczby skarg

na pisemne interpretacje prawa podatkowego wyda-

wane przez ministra ﬁnansów, należy wskazać, iż

zgodnie z danymi statystycznymi Naczelnego Sądu

Administracyjnego w latach 2010 i 2011 do woje-

wódzkich sądów administracyjnych traﬁłoodpowied-

nio 2186 i 2519 skarg.

Szacuje się, że ok. 30% z nich

pochodziło od osób ﬁzycznychnieprowadzącychdzia-

łalności gospodarczej.

Powyższe wyliczenie procen-

towe ma jednak wyłącznie charakter przybliżony

z uwagi na fakt, że statystyki sądowe nie uwzględ-

niają podziału spraw wedle statusu podmiotu wno-

szącego skargę.

Jednocześnie nie zawsze możliwe jest

ustalenie, czy skarga pochodzi od osoby prowadzącej

działalność gospodarczą, czy też nie.

Okoliczność ta

nie ma bowiem znaczenia dla rozpoznania skargi.

Przechodząc do pytania dotyczącego możliwości

zróżnicowania wysokości wpisów w ten sposób, by

były one inne dla osób ﬁzycznychiinnedlaprzedsię-

biorstw, w pierwszej kolejności należy wskazać, że

osoby ﬁzycznemogąrównieżbyćprzedsiębiorcami

(a zatem podmiotami prowadzącymi przedsiębior-

prawnymi oraz jednostkami organizacyjnymi niebę-

dącymi osobami prawnymi, którym odrębna ustawa

przyznaje zdolność prawną.

Bez względu jednak na status osoby ﬁzycznejwtym

zakresie różnicowanie wysokości wpisów na podsta-

wie posiadania statusu przedsiębiorcy nie wydaje się

uzasadnione.

Stosownie do treści przepisu art. 233

z 2012 r. poz. 270) zawierającego upoważnienie usta-

wowe do wydania rozporządzenia ustalającego wyso-

kość oraz szczegółowe zasady pobierania wpisu w roz-

porządzeniu należy uwzględnić m.in. to, że wpis sta-

ły powinien być zróżnicowany w zależności od rodza-

ju i charakteru spraw.

Powyższe wytyczne wyznacza-

ją dopuszczalne kryteria różnicowania wysokości

wpisu stałego w zakreślonych granicach.

Kryteriami

tymi są wyłącznie rodzaj i charakter sprawy.

Ustawa

nie uprawnia zatem do różnicowania wysokości wpi-

su przy uwzględnieniu okoliczności podmiotowych,

takich jak status podmiotu skarżącego.

Nadto przyjęcie regulacji przewidującej różnico-

wanie wysokości wpisu w zależności od statusu pod-

miotu wnoszącego skargę w tej samej kategorii spraw

sądowo-administracyjnych dotyczących interpretacji

podatkowych nasuwa wątpliwości co do zgodności

z Konstytucją RP.

Rozwiązanie takie może bowiem

godzić w zasadę równości wynikającą z art. 32 ust. 1

Konstytucji RP.

Niezależnie od powyższego należy podkreślić, iż

osoby o najniższych dochodach mają możliwość, na

wniosek, skorzystania z prawa pomocy, o którym mowa

sądami administracyjnymi.

Prawo pomocy obejmuje

m.in. zwolnienie od kosztów sądowych (w tym od

konieczności uiszczenia wpisu) i może zostać przyzna-

ne w zależności od sytuacji ekonomicznej skarżącego

w zakresie całkowitym bądź częściowym.

Jak wynika

ze statystyk wojewódzkich sądów administracyjnych,

w latach 2010 i 2011 uwzględniono odpowiednio ok.

49% i ok. 45% wniosków o zwolnienie od kosztów są-

dowych we wszystkich kategoriach spraw.

Reasumując, w ocenie ministra sprawiedliwości

projektowane regulacje dotyczące wysokości wpisów

w postępowaniach przed sądami administracyjnymi

są uzasadnione, zaś wynikające z nich zwiększenie

wysokości kosztów sądowych nie pozbawi osób o naj-

niższych dochodach dostępu do sądu, wobec istnienia

efektywnych instrumentów pomocy takim osobom.

Z wyrazami poszanowania

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 12 października 2012 r.

796

Odpowiedź

podsekretarza stanu w Ministerstwie Finansów

i Piotra Szeligi

w sprawie obniżenia podatku akcyzowego

przy którym przesłana została interpelacja panów

posłów Jana Ziobry i Piotra Szeligi, z dnia 13 wrze-

śnia 2012 r., w sprawie obniżenia podatku akcyzo-

wego od energii elektrycznej dla przedsiębiorstw

puje.

W pełni rozumiejąc trudną sytuację ZGH Bole-

szczególnie energii „czarnej”, wsparcia energetyki

goterminowych.

Zatem obecna stawka akcyzy sto-

energochłonnych, a biorąc pod uwagę kwotowy cha-

nich kilku latach wyraźnie maleje.

W latach 2007–

–2011 stawka akcyzy nie zmieniła się, a udział podat-

ku akcyzowego w cenie energii elektrycznej zmalał

nych przez krajowe przedsiębiorstwa energochłonne

ster gospodarki, jako przewodniczący Międzyresor-

towego Zespołu do spraw Realizacji Polityki Energe-

tycznej Polski do 2030 r., powołał grupę roboczą do

chłonnych, w skład której weszli przedstawiciele mi-

nistra gospodarki, ministra ﬁnansów,ministraśro-

dowiska, ministra skarbu państwa, ministra spraw

cją Rady Ecofin jest zobowiązana do obniżenia

nia, ulgi i obniżki, których skutkiem ﬁnansowym

797

magało rozłożenia w czasie.

Z poważaniem

Warszawa, dnia 10 października 2012 r.

w sprawie apelu o ratowanie Fundacji

„Golgoty Wschodu” założonej przez śp. ks.

prałata Zdzisława Jastrzębiec Peszkowskiego

– rotmistrza, weterana II wojny światowej,

więźnia Kozielska, wielkiego patrioty

i niezłomnego głosiciela prawdy

o Golgocie Wschodu (9297)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

wie apelu o ratowanie Fundacji Golgota Wschodu,

założonej przez śp. księdza prałata Zdzisława Jastrzę-

biec Peszkowskiego, rotmistrza, weterana II wojny

złomnego głosiciela prawdy o Golgocie Wschodu

(nr SPS-023-9297/12), uprzejmie proszę o przyjęcie

następujących wyjaśnień.

wsparcia ﬁnansowegoorganizacjompozarządowym

wyłącznie w formie dotacji celowej na realizację za-

dania publicznego, z zachowaniem procedur określo-

gania się o dotację jest zapoznanie się z ogłoszeniem

otwartego konkursu ofert, które zamieszczane jest

na stronie internetowej www.bip.mon.gov.pl, i złoże-

nie oferty realizacji zadania publicznego, której wzór

znajduje się w rozporządzeniu ministra pracy i poli-

poz. 25) oraz na stronie www.wojsko-polskie.pl (ka-

talog: współpraca wojska ze społeczeństwem).

Ponadto resort obrony narodowej ma możliwość

wspierania pozaﬁnansowegoprzedsięwzięćpartne-

rów społecznych działających w obszarze obronności,

zgodnie z decyzją nr 187/MON ministra obrony na-

dzenia zasad współpracy resortu obrony narodowej

Mając na względzie możliwość wsparcia Fundacji

Golgota Wschodu, informuję, iż komórką odpowie-

dzialną za współpracę z organizacjami pozarządowy-

mi w resorcie obrony narodowej jest Departament

Wychowania i Promocji Obronności Ministerstwa

Przedstawiając powyższe wyjaśnienia, pozostaję

Warszawa, dnia 11 października 2012 r.

pełnomocnika prezesa Rady Ministrów

w sprawie oświadczenia Związku Żołnierzy

Narodowych Sił Zbrojnych, będącego reakcją

na kompromitującą wypowiedź dyrektora

Muzeum II Wojny Światowej dotyczącą

Narodowych Sił Zbrojnych (9298)

Szanowna Pani Marszałek!

Działając z upoważ-

nienia prezesa Rady Ministrów pana Donalda Tuska,

przedstawiam poniżej odpowiedź na interpelację po-

sła Szymona Giżyńskiego (z 11 września 2012 r.,

znak: SPS-023-9298/12) w sprawie oświadczenia

śnie do wypowiedzi niżej podpisanego na temat Na-

rodowych Sił Zbrojnych, będącej częścią wywiadu

prasowego udzielonego „Gazecie Wyborczej” („Pa-

mięć historyczna bez polityków”, 29 marca 2012 r.).

W wywiadzie powiedziałem: „Uważam, że powin-

niśmy nawiązywać do tradycji AK, ale już stawianie

na jednej płaszczyźnie NSZ i AK, co się dzieje ostat-

nio, jest niedopuszczalne.

AK była wojskiem polskim

w kraju, częścią państwa podziemnego.

NSZ była for-

macją partyjną, która walczyła przeciwko Niemcom

i Sowietom, ale nie uznawała instytucji Polskiego

Państwa Podziemnego.

Była także spadkobierczynią

faszyzującej, antysemickiej tradycji ONR, antydemo-

kratycznej, o cechach totalitarnych.

Świadomie bym

ją wykluczył z tradycji demokratycznego państwa

polskiego, mimo że jej członkowie walczyli o niepod-

ległość Polski i ponosili oﬁary”.

Powyższe słowa są odzwierciedleniem elementar-

nej wiedzy historycznej na temat historii Polskiego

Państwa Podziemnego i innych formacji z czasów II

798

wojny światowej, którą można odnaleźć w każdym

rzetelnym opracowaniu historycznym.

Narodowe

Siły Zbrojne były formacją utworzoną przez tę część

środowiska narodowego, która nie uznała autorytetu

cywilnych władz Rzeczypospolitej Polskiej w kraju

(Delegatura Rządu na Kraj) i nie podporządkowała

się dowódcy Armii Krajowej, który w imieniu rządu

RP i wodza naczelnego sprawował dowództwo nad

Siłami Zbrojnymi w Kraju będącymi jedyną legalną

państwową armią na terenie okupowanego kraju.

Większa część obozu narodowego, skupiona wokół

Stronnictwa Narodowego, stała się pełnoprawną czę-

ścią PPP, wprowadzając do Armii Krajowej swoją

formację zbrojną, Narodową Organizację Wojskową

(NOW) i podporządkowując ją zwierzchności dowód-

cy Armii Krajowej.

Ta część NOW, która nie chciała

się włączyć do Armii Krajowej i podporządkować do-

wódcy AK, dokonała rozłamu, a następnie połączyła

się z inną zbrojną organizacją – Związkiem Jaszczur-

czym powołanym przez Grupę „Szańca”, środowisko

będące kontynuacją przedwojennego ONR ABC,

skrajnego odłamu obozu narodowego.

W ten sposób

w 1942 r. powstały Narodowe Siły Zbrojne świadomie

sytuujące się poza obrębem PPP i otwarcie kontestu-

jące jego główne instytucje (m.in. Delegaturę Rządu

na Kraj).

W 1944 r. podjęto kolejną próbę scalenia

tego środowiska z Armią Krajową.

Doszło jednak do

kolejnego rozłamu.

Część NSZ włączyła się do Armii

Krajowej i uznała zwierzchność dowódcy AK, ale

druga część pozostała poza AK i PPP i kontynuowa-

ła działalność, używając dotychczasowej nazwy NSZ.

Było to w głównej mierze środowisko Grupy „Szań-

ca”/Związku Jaszczurczego, czyli ONR ABC.

W swo-

ich publikacjach atakowało ono bardzo ostro delega-

turę, odmawiając jej prawa reprezentowania rządu

RP.

Nie uznawało dążenia AK do połączenia pod jed-

nym dowództwem wszystkich organizacji zbrojnych.

NSZ prowokowały na prowincji różnego rodzaju kon-

ﬂikty.

Ichgłównąprzyczynąbyłyrekwizycjeulud-

ności cywilnej współdziałającej z AK, a nawet u człon-

ków akowskiej konspiracji.

NSZ-owcy nie wahali się

rozbrajać pojedynczych żołnierzy AK, a nawet w jed-

nym wypadku zawładnęli leśnym magazynem AK

(w Obwodzie Jędrzejowskim AK, zob. Krzysztof Ko-

morowski, „Polityka i walka.

Konspiracja zbrojna

ruchu narodowego 1939–1945”, Warszawa 2000).

Rozłamowe działania tego skrajnego odłamu obo-

zu narodowego, który pozostawał poza AK i Polskim

Państwem Podziemnym, były wielokrotnie piętnowa-

ne przez najwyższe władze Rzeczypospolitej.

Wystar-

czy przytoczyć kilka najbardziej wymownych przy-

kładów.

Delegat rządu Jan Piekałkiewicz na krótko

przed swym aresztowaniem przez gestapo w lutym

1943 r. potępił działalność rozłamową środowiska

Narodowych Sił Zbrojnych: Ostatnim wydarzeniem

takim jest utworzenie samozwańczej komendy NSZ,

której rozkazy obliczone są na wywołanie wrażenia,

że stosunki rozkazodawcze w dziedzinie wojskowej

są jeszcze płynne.

Z ramienia naczelnego wodza i Mi-

nisterstwa Obrony Narodowej wszystkie sprawy woj-

skowe kraju reguluje komendant Sił Zbrojnych

w Kraju, a wszelkie przeciwstawianie się jest robotą

szkodliwą i zasługuje na potępienie.

Owo oświadcze-

nie zostało ogłoszone w „Biuletynie Informacyjnym”,

najważniejszym organie prasowym Komendy Głów-

nej AK, pod znamiennym tytułem „Warcholstwo”.

Równie mocny był głos dowódcy AK (przypomnę

to jeszcze raz – komendanta Sił Zbrojnych w Kraju).

W trakcie przedłużających się rokowań z NSZ w spra-

wie scalenia (które jak wiadomo, nigdy nie zostało do

końca przeprowadzone) przypominał o konieczności

stworzenia jednej silnej, zjednoczonej armii: Jest to

podstawowe prawo życia zdrowego narodu w każdym

czasie.

Zaś w obecnych warunkach Polski, kiedy gro-

za germańskiego terroru sięga co dnia po setki Pola-

ków i Polek, kiedy sowiecki sprzymierzeniec naszych

aliantów wciąż jeszcze nie wyrzekł się zaborczych

względem nas zamiarów, kiedy front wschodni pożo-

gą bojów przesuwać się pocznie przez wschodnie po-

łacie Rzeczypospolitej – w takich chwilach każdy, kto

działa przeciw jedności wojska jest szaleńcem.

Ko-

menda NSZ wykazała brak instynktu państwowego.

Samowolne, nieprzemyślane kroki wojskowe i poli-

tyczne tej organizacji kosztują Polskę zbyt wiele, aby

mogły być dalej tolerowane.

Wszystko, co zdrowe,

musi szybko i zdecydowanie opuścić szeregi szkodni-

ków.

Głos ten został opublikowany w „Biuletynie In-

formacyjnym” 25 listopada 1943 r. pod tytułem „Woj-

sko musi być jedno”.

W lipcu 1944 r. działalność NSZ została potępiona

w oświadczeniu rządu RP: Rząd Rzeczypospolitej po-

tępia działalność kół b. ONR i podległego ich wpły-

wom skrajnego odłamu tzw. Narodowych Sił Zbroj-

nych, zmierzającą do rozbicia Armii Krajowej i nie

cofającą się przed mordami bratobójczymi.

Robota ta

surowo potępiona rozkazem naczelnego wodza z dnia

l lipca nie tylko nie ustała, ale przyszły wiadomości

o nowych zbrodniach.

Rząd Rzeczypospolitej zapowia-

da, że wszyscy winni bezpośrednio lub pośrednio tej

działalności będą ścigani z całą surowością prawa.

Warto jeszcze raz podkreślić, że ogromna więk-

szość obozu narodowego włączyła się w struktury

PPP i AK.

Główny jego nurt reprezentowany przez

Stronnictwo Narodowe odcinał się od Grupy „Szań-

ca”/NSZ.

Warto przytoczyć dłuższy fragment arty-

kułu zamieszczonego w „Walce” (14 lipca 1944 r.,

nr 26), organie Stronnictwa Narodowego, który wie-

le mówi o stosunku SN do środowiska ONR/Grupy

„Szańca”/NSZ, jak i metodach stosowanych przez to

ostatnie: Radość spowodu [tak w oryginale] przepro-

wadzenia scalenia zmącona jest jednak przykrymi

fermentami na terenie NSZ wszczętymi przez ONR.

Ugrupowanie to (...) rozpoczęło w sposób brutalny

walkę o opanowanie NSZ.

Zwierzchnią władzę politycz-

ną NSZ stanowiła Tymczasowa Narodowa Rada Po-

lityczna, złożona w połowie przez ONR-owców i w po-

łowie z członków secesji SN powstałej w roku 1942.

Jesteśmy wszyscy świadkami ostrej kampanii pro-

wadzonej przez ONR już nie tylko przeciw secesji

Stronnictwa Narodowego, która zresztą jako taka

przestała istnieć w chwili powrotu do Stronnictwa

799

Narodowego, ale i przeciw dowódcy Armii Krajowej.

Walka ta przybrała formy niedopuszczalne i zgoła

meksykańskie.

Porwanie p.o. dowódcy NSZ miano-

wanego dla tej organizacji przez dowódcę AK, wymu-

szenie na nim dobrowolnego zrzeczenia się swych

funkcji (pod rewolwerem), umieszczenie kłamliwych

komunikatów w prasie podziemnej ONR, ogłaszanie

rozkazów dowódcy AK w stosunku do NSZ za bez-

prawne i nieobowiązujące, ogłaszanie wyroków śmier-

ci na swych przeciwników, wszystko to wskazuje, że

grupa kierująca ONR wkroczyła na niesłychanie nie-

bezpieczną drogę zabawy w wojnę domową w obliczu

naszych śmiertelnych wrogów, w jarzmie których oj-

czyzna nasza wciąż jeszcze pozostaje, i to w momen-

cie, gdy do zrzucenia tego jarzma zbiorowym i wspól-

nym wysiłkiem gotować się trzeba.

(...)

Zdrowy in-

stynkt narodowy niezawodnie i tam [w ONR] się

obudzi, a wówczas własne szeregi zmiotą z powierzch-

ni życia politycznego zwyrodniałą grupę kierowni-

czą.

Dopóki jednak odruch ten nie nastąpił, żaden

uczciwy narodowiec z ONR ani paktować, ani rozma-

wiać nie będzie, nie będzie też współpracował z człon-

kami tego towarzystwa w żadnych jawnych czy taj-

nych pracach.

Tak, jak odcina się zgangrenowany

członek ciała ludzkiego, tak odciąć należy od organi-

zmu politycznego Polski Podziemnej wszelkie maﬁe.

Na tym miejscu wyrażamy nadzieję, że NSZ pamię-

tając o swym głównym celu wyzwolenia ojczyzny, po-

zostanie zdaleka [tak w oryginale] od rozgrywek po-

litycznych, że wyłoniony z narodu i jego wysiłków dla

walki z wrogiem wewnętrznym nie roztrwoni swych

sił w wojnach domowych, wie bowiem o tym, że za-

równo Niemcom, jak i bolszewikom oddałoby to duże

usługi.

Drugą kwestią, jaką należy omówić z związku

z interpelacją posła Giżyńskiego, jest program i ide-

ologia Narodowych Sił Zbrojnych, a także ich cią-

głość ideowa w stosunku do przedwojennego Obozu

Narodowo-Radykalnego.

Ta sprawa również stała się

przedmiotem badań historyków.

W okresie wojny na-

rodowi radykałowie rozwijali swoją skrajnie nacjona-

listyczną ideologię.

Lektura podziemnych pism NSZ,

takich jak „Szaniec”, „Szczerbiec”, „W Służbie Naro-

du”, „Wielka Polska” „Głos Narodowy” czy broszur

programowych wydawanych w ramach „Biblioteczki

Szańca”, pokazuje jaskrawo, że okres wojny nie do-

prowadził do przełomu ideowego w tym środowisku.

Przeprowadzenie nacjonalistycznej, antydemokra-

tycznej rewolucji pozostało ich głównym celem.

Zwią-

zana ze środowiskiem żołnierzy NSZ badaczka Lu-

cyna Kulińska tak charakteryzuje założenia progra-

mowe tego obozu: Była to ideologia socjalnarodowa,

jak określali ją sami twórcy.

(...)

Według ideologii OW

[Organizacji Wewnętrznej – tajnej siatki kierowniczej

ONR] w przyszłej Polsce miał być stworzony ustrój

gospodarczy wolny od wszelkich wpływów obcych

i indywidualistycznych.

Ustrój ten przewidywał zli-

kwidowanie różnic klasowych, a na to miejsce zjed-

noczenie całego narodu wokół ideologii OW.

Jednym

z najważniejszych punktów programu OW było wy-

eliminowanie i likwidacja mniejszości narodowych.

Za mniejszości najbardziej niebezpieczne i wrogie

uznano Niemców, Ukraińców i Żydów.

Nie przewidy-

wano dla nich żadnych praw w przyszłym państwie.

Mieli być ustawowo wysiedleni poza granice, a jed-

nostki znane z działalności na szkodę narodu miały

być zlikwidowane.

(...)

Podstawą ustroju politycznego

była zasada hierarchii, czyli elitaryzmu.

Elitą, która

w pierwszej fazie sprawowałaby władzę i wpływała

na wszelkie dziedziny życia, miała być właśnie orga-

nizacja wewnętrzna.

(L. Kulińska, „Narodowcy.

–1947”, Warszawa – Kraków 1999, s. 149–150).

Rafał Sierchuła, badacz, któremu również trudno

zarzucać niechęć do NSZ, napisał: Niewątpliwie pań-

stwo zorganizowane według tych programów wyklu-

czało jakąkolwiek, poza nacjonalistyczną, formę or-

ganizacji.

Jedynie ludzie wywodzący się z Organiza-

cji Polskiej (inne określenie Organizacji Wewnętrz-

nej) mieliby prawo do sprawowania władzy i rządze-

nia.

Oni decydowali o selekcji ludzi na wyższe stano-

wiska i tworzeniu z nich elitarnej hierarchii.

W przy-

szłym państwie nie było mowy o uznawaniu jakiej-

kolwiek partii, stowarzyszenia czy organizacji spo-

łecznej.

Nie zamierzano też tolerować rozwoju spo-

łecznego czy kulturalnego innych narodowości.

(...)

W programach jest wiele odniesień do religii i kato-

licyzmu, jednak trudno oprzeć się wrażeniu, że więk-

szość zawartych w nich postulatów jest nie do pogo-

dzenia z nauką społeczną Kościoła katolickiego, nie

wspominając już o etyce katolickiej.

Czyżby więc Ko-

ściół miał być w tym wypadku jedynie wykorzystany

politycznie, instrumentalnie, do realizacji celów Or-

ganizacji Polskiej?

Dodajmy do tego, że od tworzą-

cych NSZ i kierującej nią Organizacji Polskiej wyma-

gany był cenzus czystości rasowej polskiej do czwar-

tego pokolenia (zob. R. Sierchuła, „Wizja Polski

w koncepcjach ideologów Organizacji Polskiej w la-

tach 1944–1945, [w:] L. Kulińska, M. Orłowski, R.

Sierchuła, „Narodowcy.

Myśl polityczna i społeczna

Warszawa – Kraków 2001, s. 134, 140).

Autorzy wydanego przez IPN „Atlasu polskiego

podziemia niepodległościowego 1944–1946” ideologię

NSZ scharakteryzowali następująco: Proponowana

przez narodowych radykałów wizja państwa bliska

była modelowi faszystowskiemu.

W praktyce pań-

stwo miało być częścią partii, żadna organizacja po-

lityczna poza OP nie miałaby prawa istnieć („Atlas

polskiego podziemia niepodległościowego 1944–1946,

Warszawa – Lublin 2007, s. XXVI–XXVII).

Jeżeli organizacja dążąca do przejęcia władzy dro-

gą zbrojnego przewrotu, wyeliminowania mniejszości

narodowych i budowy nacjonalistycznego państwa

socjalistyczno-narodowego całkowicie podporządko-

wanego dyktaturze jednej partii nie jest formacją fa-

szyzującą, antydemokratyczną, o cechach totalitar-

nych, to jaką organizację można za taką uznać?

Czy

według posła Giżyńskiego do takiej właśnie tradycji

ideowej powinno nawiązywać współczesne demokra-

tyczne państwo polskie?

800

Reasumując, Narodowe Siły Zbrojne w sposób

oczywisty nie były częścią Polskiego Państwa Pod-

ziemnego, a środowisko, które je stworzyło, prezento-

wało bez cienia wątpliwości orientację antydemokra-

tyczną, w przeciwieństwie do ogromnej większości

ugrupowań politycznych wchodzących w skład Pol-

skiego Państwa Podziemnego.

Żołnierze NSZ przele-

wali krew w walce o niepodległą Polską, co wyraźnie

stwierdziłem w swojej wypowiedzi prasowej.

Winni-

śmy im w związku z tym pamięć i szacunek, ale nie

oznacza to traktowania tradycji tej formacji równo-

prawnie z tradycją Armii Krajowej i Polskiego Pań-

stwa Podziemnego.

Ta ostatnia powinna być funda-

mentem ideowym współczesnego państwa polskiego.

Stawianie zaś NSZ na równi z AK byłoby całkowicie

niezgodne z rzeczywistością historyczną i stanowiło

próbę zniekształcenia naszej narodowej historii.

Przypomniane powyżej fakty historyczne są zupeł-

nie elementarne i można tylko ubolewać, że nie są zna-

ne posłowi Rzeczypospolitej.

Składam na ręce Pani

Marszałek apel o zapoznanie się przez posła Giżyńskie-

go z podstawową literaturą historyczną na temat Pol-

skiego Państwa Podziemnego.

W pierwszej kolejności

pragnę polecić książkę nieżyjącego już wybitnego histo-

ryka, a jednocześnie człowieka o ogromnym autorytecie

moralnym, profesora Tomasza Strzembosza: „Rzeczpo-

spolita podziemna.

Społeczeństwo polskie a państwo

podziemne 1939–1945” (Warszawa 2000).

Na koniec pragnę poruszyć jeszcze jedną kwestię

związaną z interpelacją posła Szymona Giżyńskiego.

Wywiadu dla „Gazety Wyborczej” udzielałem nie

w związku z jakąkolwiek pełnioną przeze mnie oﬁ-

cjalną funkcją, ale jako historyk, autor książki „Spo-

ry o historię 2000–2011” (Warszawa 2012).

Interpe-

lacja posła Rzeczypospolitej odnosząca się do głosu

historyka jest ingerencją polityka w debatę o prze-

szłości, może być postrzegana jako próba zamykania

ust historykowi.

Z wyrazami szacunku

Pełnomocnik prezesa Rady Ministrów

Warszawa, dnia 10 października 2012 r.

w sprawie drastycznie niskich cen skupu

ziemniaków i innych warzyw

w stosunku do ich cen detalicznych (9299)

Pani Marszałek!

Nawiązując do pisma Pani Mar-

szałek z dnia 11 września br. (znak: SPS/023-9299/

12), przy którym przekazano interpelację pana posła

do ich cen detalicznych, uprzejmie informuję, co na-

stępuje.

Uprawa ziemniaków jadalnych, podobnie jak i in-

nych upraw, jest wspierana w ramach dopłat bezpo-

średnich.

Producenci ziemniaków jadalnych otrzy-

mują jednolitą płatność obszarową wypłacaną ze

środków unijnych.

W obrocie ziemniakami jadalnymi

obowiązują standardy jakościowe, na kształtowanie

się cen na rynku wpływ mają wyłącznie relacje po-

pytu i podaży, a zatem nie jest możliwe wprowadze-

nie uregulowań prawnych mających na celu ustalenie

gwarantowanego, procentowego udziału wartości

sprzedawanego towaru w jego ostatecznej cenie de-

talicznej.

niczej Informacji Rynkowej MRiRW średnie ceny

w hurcie ziemniaków jadalnych ze zbioru 2011 r.

0,36 zł/kg.

Średnie ceny młodych ziemniaków krajo-

wych w miesiącach od maja do września 2012 r.,

cena ziemniaków wynosiła 0,36 zł/kg.

ważniejszą jednak przyczyną spadku cen ziemniaków

rzystne ceny ziemniaków w sezonie 2010/2011 oraz

kami.

Obserwuje się także zmiany nawyków żywie-

niowych Polaków i częstsze zastępowanie ziemniaków

nie, jak w krajach UE, zaczyna być traktowany jak

intensyﬁkacji produkcji świń i rozwoju ﬁrm paszo-

wych w większości gospodarstw i ferm nie karmi się

już świń tradycyjnie ziemniakami, tylko gotowymi

W 2011 r. w Polsce (według GUS) powierzchnia

uprawy ziemniaków wyniosła 406 tys. ha i była więk-

sza o 5,7 tys. ha, tj. o 1,4% niż w roku poprzednim,

oraz mniejsza o 118,4 tys. ha (23%) od średniej z lat

2006–2010.

W 2012 r. powierzchnia uprawy ziemnia-

ków wynosi 373 tys. ha.

Odnosząc się do problemu wysokiej różnicy po-

między ceną skupu ziemniaków od rolników a ceną

w sklepie, uprzejmie informujemy, że niezbędne są

801

działania zmierzające do ograniczenia ilości pośred-

ników przy sprzedaży produktów rolnych.

W tym

ﬁnansowoprzedsięwzięciazwiązanezłączeniemsię

rolników w grupy producentów.

Mogą się oni organi-

zować w grupy producentów rolnych zgodnie z prze-

Podstawowym celem założenia grupy jest podejmo-

wanie wspólnych działań związanych między innymi

ze zbytem płodów rolnych.

Odpowiednie zorganizo-

wanie i dostosowanie produkcji do wymagań odbior-

cy pod względem jakości, ilości i asortymentu z jed-

noczesnym stosowaniem zasad ochrony środowiska

i dystrybucji produktów rolnych pozwala rolnikom

uzyskać możliwość zapewnienia sobie silniejszej po-

dochodów.

W szczególności grupy mogą być równo-

rzędną stroną w kontraktacji surowca z zakładami

dostarczony surowiec.

Minister rolnictwa i rozwoju wsi był inicjatorem

debaty na temat nieprawidłowości w funkcjonowaniu

łańcucha rolno-żywnościowego na forum Unii Euro-

pejskiej.

Inicjatywę polskiego ministra poparło wielu

przedstawicieli państw członkowskich UE z uwagi

na fakt, że problemy nasilały się i w innych krajach

Wspólnoty.

W wyniku podjętych działań przez Radę Mini-

strów ds. Rolnictwa i Rybołówstwa Unii Europej-

skiej z dniem 30 lipca 2010 r.

Komisja Europejska

ustanowiła Forum Wysokiego Szczebla do spraw Po-

prawy Funkcjonowania Łańcucha Dostaw Żywności.

Forum zastąpiło wcześniejszą Grupę Wysokiego

Szczebla ds. Konkurencyjności Przemysłu Rolno-

-Spożywczego, powołaną również przez Komisję Eu-

ropejską.

Założeniem forum jest opracowanie rozwią-

zań systemowych dla poprawy funkcjonowania ryn-

ku żywnościowego do stosowania przez państwa

członkowskie.

Prace forum koncentrują się na kilku głównych

obszarach:

— praktyki zawierania umów w łańcuchu dostaw

żywności,

— narzędzi monitorowania cen żywności,

— konkurencyjności w przemyśle rolno-spożyw -

czym,

— agrologistyki.

W 2010 r. została stworzona platforma ekspercka

w ramach forum w celu zbadania kwestii nieuczci-

wych praktyk handlowych oraz przedstawienia od-

powiednich zaleceń.

Platforma została upoważniona do:

— opracowania listy praktyk handlowych, które

mogą zostać uznane za nieuczciwe;

— zidentyﬁkowaniadobrychpraktykwstosun -

kach handlowych;

— zaproponowania ewentualnych działań (praw -

nych lub pozaprawnych instrumentów).

W 2011 r. prace platformy ekspertów były skon-

centrowane na dwóch pierwszych zadaniach, nato-

miast w 2012 r. skupia ona swoje wysiłki na identy-

ﬁkacjimożliwychdziałań,którepomogąrozwiązać

istniejące problemy.

Warto dodać, że w 2011 r.

Komisja Europejska

przeprowadziła badanie za pośrednictwem Europej-

skiego Panelu Testów Biznesowych (EBTP), którego

celem było uzyskanie lepszego, praktycznego zrozu-

mienia doświadczeń przedsiębiorstw w kontekście

występowania nieuczciwych praktyk handlowych.

Podczas 3-miesięcznego okresu konsultacji Komisja

otrzymała ponad 700 odpowiedzi od przedsiębiorstw

działających w państwach członkowskich, w tym

z Polski wpłynęło 78 ankiet, tj. ok. 10%.

Badanie

potwierdziło istnienie nieuczciwych praktyk i fakt,

że większość ﬁrmankietowanychnieczujesięwy-

starczająco chroniona przez instrumenty prawne

funkcjonujące w państwach członkowskich.

Komisja zamierza przyjąć na jesieni 2012 r. komu-

nikat w sprawie nieuczciwych praktyk handlowych

stosowanych w łańcuchu żywnościowym.

W komuni-

kacie zostanie zdeﬁniowany problem nieuczciwych

praktyk handlowych oraz opis ich wpływu na przed-

siębiorców.

Ponadto zostanie poruszona również

kwestia stosowania podstawowych przepisów krajo-

wych, a także zostanie nakreślony kierunek działań,

które mogłyby pomóc rozwiązać te problemy.

Ponad-

to na zlecenie komisji zostanie wykonana analiza

dotycząca ram prawnych funkcjonujących w państwach

członkowskich, które umożliwiłyby rozwiązanie pro-

blemu nieuczciwych praktyk handlowych.

Odnosząc się do kontroli ziemniaków, chciałbym

poinformować Panią Marszałek, że w dniu 6 lipca br.

ministerstwo zwróciło się do Inspekcji Handlowej

żywczych o przeprowadzenie w ramach kontroli do-

raźnej weryﬁkacjijakościziemniakówpozostających

w obrocie, jak również do Państwowej Inspekcji

kontroli oznakowania ziemniaków pozostających

w obrocie.

Jak wynika z kontroli doraźnej Inspekcji Jakości

jakości handlowej ziemniaków przeprowadzonej

w dniach 16–27 lipca br. przedmiotowa kontrola nie

potwierdziła skarg producentów ziemniaków.

Jakość

ziemniaków wprowadzanych do obrotu była zgodna

z obowiązującymi przepisami.

Nie stwierdzono rów-

nież rażących błędów w oznakowaniu ziemniaków.

Podczas weryﬁkacjiinformacjiopochodzeniuproduk-

tów inspektorzy nie stwierdzili nieprawidłowości.

Państwowa Inspekcja Ochrony Roślin i Nasien-

nictwa przeprowadza kontrole: u producentów ziem-

niaków, na giełdach towarowych, targowiskach, su-

permarketach, centrach dystrybucji, zakładach prze-

twórczych ziemniaków oraz na drogach (we współ-

pracy z Policją).

Zgodnie bowiem z prawem dotyczą-

802

cym zdrowia roślin sprowadzane na terytorium Unii

Europejskiej ziemniaki z państw trzecich podlegają

kontroli w punktach granicznej kontroli ﬁtosanitar-

nej zlokalizowanych na granicach Wspólnoty.

Kon-

troli poddawane są wszystkie importowane przesyłki

ziemniaków.

Zgodnie z dyrektywą Rady 2000/29/EC

import ziemniaków konsumpcyjnych i przemysło-

wych jest dozwolony jedynie z: Algierii, Egiptu, Izra-

ela, Libii, Maroka, Serbii, Syrii, Szwajcarii, Tunezji

i Turcji, natomiast ziemniaków sadzeniaków wyłącz-

nie ze Szwajcarii.

W punktach wwozu na teren Unii

Europejskiej zlokalizowanych na granicy Polski od 1

konsumpcyjnych i przemysłowych z państw trzecich.

Odnosząc się do obrotu wewnątrzunijnego, należy

zauważyć, że pomiędzy państwami członkowskimi

Unii Europejskiej możliwy jest swobodny przepływ

towarów, a więc wprowadzanie np. ziemniaków na

terytorium Polski z innych państw członkowskich

Unii Europejskiej nie podlega ograniczeniom ilościo-

wym i czasowym.

Niemniej, biorąc pod uwagę prze-

pisy ﬁtosanitarnewzakresienadzorunadrozprze-

strzenianiem się organizmów kwarantannowych,

obrót takimi ziemniakami może odbywać się po speł-

nieniu określonych wymagań.

Zgodnie z przepisami

mieszczane, jeśli zostały wyprodukowane oraz zapa-

kowane lub też dystrybuowane przez podmioty wpi-

sane do właściwych rejestrów państw członkowskich

Unii Europejskiej.

Ponadto ziemniaki przeznaczone

ślin albo w przypadku ich przeznaczenia do kon-

sumpcji lub przerobu przemysłowego – w oznakowa-

nie, które może posiadać dowolną formę, np. prostej

naklejki lub etykiety zawierającej numer wpisu do

ki uprawiał i ewentualnie numery kolejnych dystry-

butorów oraz nazwę lub kod państwa pochodzenia.

Inspektorzy Państwowej Inspekcji Ochrony Roślin

i Nasiennictwa dokonują monitoringowych kontroli

dzenia spełnienia powyższych wymagań ﬁtosani-

tarnych.

Liczba przeprowadzonych kontroli obrotu ziemnia-

ków pod kątem wymagań ﬁtosanitarnychprzeprowa-

dzona przez inspektorów PIORiN w okresie pierwsze-

go półrocza 2012 r. wynosiła 5581, a liczba skontrolo-

wanych podmiotów – 7272.

Kontrole wykazały niepra-

widłowości u 31 podmiotów (podmioty te były nieza-

rejestrowane) oraz 99 podmiotów miało nieprawidłowe

oznakowanie lub brak oznakowania towaru.

Organy inspekcji handlowej w ramach planowa-

nej kontroli w latach 2010–2012 przeprowadzały kon-

trolę w obrocie detalicznym pod względem wymagań

w zakresie jakości handlowej ziemniaków oraz spo-

sobów oznakowania bulw ziemniaków innych niż

sadzeniaki.

W toku przeprowadzonej w IV kwartale

2010 r. planowanej kontroli ogółem sprawdzono 156

partii ziemniaków o wartości 47,5 tys. zł, z czego za-

kwestionowano 30 partii o wartości 6,7 tys. zł (19,2%

ogółem skontrolowanych).

Mając na uwadze ustale-

nia wspomnianej kontroli oraz to, że od roku 2010 do

inspekcji nie wpływały skargi na jakość handlową

ziemniaków, zdaniem tej instytucji dyskusyjna jest

zasadność podjęcia przez inspekcję handlową doraź-

nej kontroli we wnioskowanym przez ministra rol-

nictwa i rozwoju wsi zakresie.

Niemniej jednak in-

spekcja zobowiązała się do przesłania do wojewódz-

kich inspektoratów inspekcji handlowej informacji,

aby podejmowały one interwencje w sytuacji pojawie-

nia się ewentualnych skarg lub sygnałów o nieprawi-

dłowościach w ramach posiadanych kompetencji.

Pragnę również poinformować Panią Marszałek, że

informacje o zauważonych nieprawidłowościach za-

interesowani mogą zgłaszać bezpośrednio do właści-

wego terenowo wojewódzkiego inspektoratu inspekcji

handlowej.

Biorąc pod uwagę, że inspekcja handlowa

oprócz planowanych kontroli może dokonywać kon-

trole doraźne (m.in. właśnie na prośbę konsumenta),

takie współdziałanie pozwala szybciej eliminować

z rynku produkty niewłaściwie oznakowane i o nie-

właściwej jakości handlowej.

Sekretarz stanu

Kazimierz Plocke

ministra spraw zagranicznych

w sprawie rzekomej odmowy administracji

amerykańskiej dotyczącej prośby Polski o pomoc

w wyjaśnieniu przyczyn katastrofy lotniczej

nad Smoleńskiem (9300)

wie rzekomej odmowy administracji amerykańskiej

prośbie Polski o pomoc w wyjaśnieniu przyczyn ka-

tastrofy lotniczej pod Smoleńskiem, pragnę zwrócić

uwagę, że jej podstawą nie jest przytoczona z poda-

niem źródła moja wypowiedź, ale stwierdzenie prof.

Marka J. Chodakiewicza, zaczerpnięte z wywiadu

udzielonego gazecie „Gość Niedzielny”.

Stąd zasadna

wydaje się prośba, aby autor interpelacji zwrócił się

do prof. Chodakiewicza o wyjaśnienie szczegółów i oko-

liczności mojej rzekomej wypowiedzi.

Nie przypomi-

nam sobie, żebym jej udzielał.

Wypowiedź taka nie

została również odnaleziona w drodze kwerendy mo-

ich publicznych wystąpień.

Z wyrazami szacunku

Minister

Radosław Sikorski

803

Odpowiedź

ministra nauki i szkolnictwa wyższego

w sprawie podwyżek płac pracowników

uczelni wyższych (9301)

Szanowny Panie Marszałku!

W odpowiedzi na

przekazaną przy piśmie, nr SPS-023-9301/12, z dnia

24 września 2012 r. interpelację pana Jerzego Żyżyń-

pracowników uczelni publicznych uprzejmie przed-

stawiam, co następuje.

2012 r. zaplanowano na realizację podwyżek przecięt-

nych wynagrodzeń rezerwę celową (poz. 40) pn.:

szkół wyższych w kwocie 907 546 tys. zł.

Kwota ta

będzie rozdysponowana pomiędzy poszczególne

uczelnie publiczne przez odpowiednich ministrów

nadzorujących te uczelnie.

W latach 2013–2015 zaplanowano ﬁnansowany

z budżetu państwa coroczny wzrost przeciętnych wy-

nagrodzeń pracowników zatrudnionych w uczelniach

publicznych o 9,14%, co w konsekwencji spowoduje

wzrost przeciętnych wynagrodzeń pracowników tych

uczelni w okresie do 2015 r. o 30% w stosunku do

roku 2012.

Zwiększenie przeciętnych wynagrodzeń

o 30% zostało odzwierciedlone poprzez odpowiedni

wzrost minimalnych stawek wynagrodzenia zasad-

niczego pracowników uczelni publicznej w załączni-

kach nr 1 i 2 do rozporządzenia ministra nauki

Należy podkreślić, iż zagwarantowany powyższym

rozporządzeniem wzrost minimalnych stawek wyna-

grodzenia zasadniczego wynagrodzeń dotyczy wszyst-

kich pracowników zatrudnionych w uczelni publicznej,

tj. zarówno nauczycieli akademickich, jak i pracowni-

ków niebędących nauczycielami akademickimi.

Na podstawie powyższego rozporządzenia władze

uczelni publicznych zostały zobowiązane do zagwa-

rantowania minimalnych stawek wynagrodzenia za-

sadniczego pracowników na poziomie nie niższym

niż wynikający z treści powyższego aktu wykonaw-

czego.

Natomiast określenie szczegółowych kryteriów,

zgodnie z którymi będą rozdysponowywane środki

przeznaczone na poprawę wynagrodzeń w latach

2013–2015, należeć będzie do senatu danej uczelni.

poz. 572 i 742) środki na wynagrodzenia dla pracow-

ników uczelni publicznej określa senat w ramach

Pragnę ponadto dodać, iż w wyniku przeprowa-

dzonej reformy szkolnictwa wyższego w budżecie

państwa na rok 2012 zagwarantowano po raz pierw-

szy środki na dotację podmiotową na doﬁnansowanie

zadań projakościowych, w tym na doﬁnansowanie

jednostek organizacyjnych mających status krajowe-

go naukowego ośrodka wiodącego (KNOW) oraz po-

siadających ocenę wyróżniającą na podstawie opinii

iż ze środków pochodzących z tej dotacji mogą zostać

również sﬁnansowanedodatkowezwiększeniawyna-

grodzeń dla pracowników.

Z wyrazami szacunku

Minister

Barbara Kudrycka

Warszawa, dnia 11 października 2012 r.

ności przedstawicieli polskich władz podczas proce-

sów w sądach rodzinnych w Niemczech uprzejmie

informuję.

Problematyka przedstawiona w interpelacji jest

dobrze znana polskiej służbie konsularnej.

Podsta-

wowe trudności w tych sprawach wynikają z faktu,

że wszystkie one dotyczą skomplikowanych sytuacji

rodzinnych, w których rozwiedzeni rodzice z mał-

żeństw polsko-niemieckich lub też polskich, zamiesz-

kali w Niemczech, dochodzą praw do opieki nad wspól-

nymi dziećmi.

Postanowienia dotyczące przyznania

danej stronie opieki oraz określające jej zakres wy-

dają niezawisłe sądy.

Zmianę decyzji można uzyskać

szej instancji za pośrednictwem adwokata upoważ-

nionego przez wnioskującego.

Konsul nie posiada

w postępowaniu przed sądami niemieckimi.

W sprawach dotyczących ustanowienia opieki nad

małoletnimi do konsula natomiast należy podejmo-

wanie interwencji we wszystkich sygnalizowanych

przez rodziców przypadkach.

Konsulowie pozostają

wówczas w stałym kontakcie ze wszystkimi zainte-

resowanymi podmiotami, w tym przede wszystkim

804

z osobami, których ten problem bezpośrednio doty-

czy oraz urzędami ds. młodzieży.

Należy wskazać, że

działania urzędów ds. młodzieży realizowane są

w ramach struktur samorządowych, na poziomie po-

wiatu, i z tego względu ani Federalne Ministerstwo

Sprawiedliwości, ani ministerstwa krajów związko-

wych nie sprawują nad nimi nadzoru.

Konsulowie

monitorują przebieg wszystkich znanych im spraw,

m.in. uczestniczą w rozprawach sądowych.

Zgodnie

z wytycznymi niemieckiego Ministerstwa Sprawiedli-

wości konsul może być obecny jako obserwator pod-

czas posiedzenia sądowego w sprawach rodzinnych,

które co do zasady odbywają się z wyłączeniem jawno-

ści.

Obecność konsula możliwa jest po spełnieniu

dwóch warunków: prośby strony o uczestnictwo oraz

zgody sędziego.

Należy także podkreślić, że czynności

wokata, z tego też względu uczestnik postępowania

powinien skorzystać z pomocy adwokackiej.

Odnosząc się do sprawy będącej przedmiotem in-

terpelacji pani poseł, pragnę poinformować, że decy-

zja o udziale przedstawicieli konsulatu w rozprawie

dotyczącej małoletniego obywatela polskiego każdo-

razowo podejmowana jest w oparciu o analizę wnio-

sku strony oraz z uwzględnieniem możliwości kadro-

wych urzędu.

Na rozprawie w dniu 20 września br.

w Sądzie Rodzinnym w Neuss obecny był w charak-

terze obserwatora kierownik Wydziału Prawnego

i Opieki Konsularnej Konsulatu Generalnego RP

w Kolonii konsul Jan Sobczak.

Przed sądem matka

była wspierana przez adwokata oraz doradcę społecz-

nego.

W rozprawie uczestniczył również tłumacz

przysięgły języka polskiego.

O sprawie Konsulat Generalny RP w Kolonii zo-

stał poinformowany w dniu 17 sierpnia br., kiedy to

wpłynęła prośba doradcy społecznego o udzielenie

wsparcia ze strony konsulatu matce oraz jej synowi.

W dniu 30 sierpnia br. w siedzibie konsulatu odbyło

się spotkanie konsula z matką oraz jej doradcą spo-

łecznym, podczas którego uzgodniono zakres działań

konsulatu wobec instytucji niemieckich w celu uzy-

skania wyjaśnień dotyczących przyczyn umieszcze-

nia dziecka w ośrodku Kind in Düsseldorf oraz oko-

liczności jego ucieczki wraz z kolegami w dniu 4 lip-

ca br. (dzieci podróżowały bez żadnej opieki po róż-

nych miastach w Niemczech).

W sprawie samowolne-

go opuszczenia ośrodka, w dniu 10 września br. kon-

sul wystosował pisma do prezydiów Policji w Kolonii

i Düsseldorﬁe z prośbą owyjaśnienie okoliczności

tego zdarzenia, a także do władz Urzędu ds. Młodzie-

ży w Kaarst – o umotywowanie powodów wniesienia

do Sądu Rodzinnego w Neuss pozwu o odebranie

matce praw rodzicielskich.

Ponadto z uwagi na trudną sytuację materialną

matki konsul poinformował o możliwości udzielenia

bezzwrotnej pomocy ﬁnansowej.

Naprośbędoradcy

społecznego wskazał polskojęzycznego psychologa,

który jako ekspert mógłby ewentualnie przeprowa-

dzić badanie matki i dziecka w celu sporządzenia opi-

nii psychologicznej dla niemieckiego sądu rodzinne-

go.

Konsul poinformował matkę o możliwościach

i trybie ubiegania się o polski dowód tożsamości dla

dziecka.

W trakcie rozprawy w dniu 20 września br.

doszło do porozumienia między matką a urzędem ds.

młodzieży.

Urząd wycofał wniosek o całkowite pozba-

wienie jej praw rodzicielskich.

Konsul pozostaje

w kontakcie z matką i monitoruje przebieg sprawy.

W latach 2008–2012 konsulowie na wniosek za-

interesowanych stron oraz po uzyskaniu zgody sądu

obecni byli na ok. 30 posiedzeniach sądowych w spra-

wach dotyczących małoletnich.

Przykładowo w bie-

żącym roku do Konsulatu Generalnego RP w Ham-

burgu wpłynęło sześć wniosków o udział urzędnika

konsularnego w rozprawach.

W czterech przypad-

kach posiedzenia już się odbyły w obecności konsula,

w dwóch nie został jeszcze wyznaczony termin i sąd

nie poinformował dotychczas konsula o decyzji doty-

czącej jego obecności.

W nadziei, że powyższe wyjaśnienia usatysfakcjo-

nują panią poseł, deklaruję jednocześnie gotowość

służb MSZ do kontynuowania wysiłków na rzecz roz-

wiązywania często skomplikowanych problemów

obywateli polskich za granicą.

Z wyrazami szacunku

na stronach internetowych konsulatów RP

o lokalnych działaniach promujących

dobre imię Polski (9325)

nr SPS-023-9325/12 z bieżącego roku) w sprawie bra-

ku informacji na stronach internetowych konsulatów

Polski uprzejmie informuję.

Działania promujące Polskę prowadzone przez in-

stytuty polskie oraz polskie placówki dyplomatyczne,

w tym także konsulaty RP, mają przede wszystkim na

celu wzmocnienie międzynarodowej pozycji Polski i po-

prawę jej wizerunku.

Koncentrują się one na:

— zwiększeniu intensywności relacji politycznych

oraz poziomu współpracy kulturalnej, naukowej,

oświatowej, technologicznej z innymi krajami,

805

— budowaniu przychylności dla Polski i zapobie -

ganiu powstawaniu i utrzymywaniu się negatywnych

skojarzeń oraz stereotypów,

— prezentacji Polski jako stabilnej, europejskiej

demokracji,

— popularyzowaniu współczesnego potencjału

Polski jako areny dynamicznego rozwoju i wzrostu

w różnych dziedzinach atrakcyjnych dla partnerów

zagranicznych (gospodarka, edukacja, nauka, myśl

techniczna, kultura, turystyka etc.), a przez to przy-

czynianiu się do wzrostu polskiego eksportu i/lub

inwestycji oraz zagranicznych inwestycji do Polski,

— promowaniu wiedzy o Polsce jako ważnym

uczestniku debaty i współpracy międzynarodowej,

o znaczącym potencjale w skali indywidualnej, regio-

nalnej i globalnej, ilustrowanym m.in. naszym zaan-

gażowaniem w stabilizację i rozwój różnych państw

świata,

— tworzeniu pogłębionego zainteresowania dla

dawnych i współczesnych osiągnięć polskiej kultury,

sztuki i nauki, w tym szeroko pojętej humanistyki,

jako dziedzin w wyjątkowy sposób wyrażających pol-

skie dziedzictwo duchowe i współczesne przemiany,

— popularyzowaniu obiektywnej informacji na

temat zwłaszcza tych zjawisk i momentów w histo-

rii Polski, które przekładają się na współczesną

gach za granicą,

— promocji Polski jako kraju zaangażowanego

w ruch międzynarodowej solidarności, udzielającego

coraz większej pomocy rozwojowej.

Podstawowymi instrumentami prowadzonych przez

MSZ działań promujących Polskę są: rzetelna polityka

informacyjna, w tym inicjowanie i współﬁnansowanie

ważnych dla promocji Polski publikacji, organizowa-

nie wizyt studyjnych dla przedstawicieli zagranicz-

nych środowisk opiniotwórczych, również dla dzienni-

karzy, publicystów i naukowców, organizacja bądź

współorganizacja wydarzeń przyczyniających się do

budowy pozytywnego wizerunku Polski (seminaria,

konferencje, kursy akademickie, wystawy, koncerty,

konkursy wiedzy o Polsce, zagraniczne wykłady i pre-

zentacje polskich ekspertów z różnych dziedzin), włą-

czanie się z polskimi elementami w zagraniczne im-

prezy kulturalne i naukowe (festiwale, cykliczne wy-

darzenia, targi etc.), promocja literatury polskiej po-

przez udział w targach książki i pomoc we wprowa-

dzaniu na rynek wydawniczy przekładów ważnych

dzieł, wspieranie kursów języka polskiego dla obcokra-

jowców, konkursy dla organizacji pozarządowych,

a także negocjowanie kolejnych dwustronnych umów

o współpracy kulturalnej i naukowej wraz z ich pro-

gramami wykonawczymi oraz dalsze rozwijanie pro-

mocji Polski w Internecie (przede wszystkim portali

www.poland.gov.pl i www.msz.gov.pl).

Zgodnie z powyższym promocja Polski poprzez

upowszechnianie wiedzy o polskiej historii, tradycji

i kulturze stanowi tylko część szerokiego spektrum

działań związanych z promowaniem dobrego jej imie-

nia, przy czym główny ciężar tego rodzaju promocji

spoczywa przede wszystkim na instytutach polskich

i ambasadach RP.

Niemniej także konsulaty general-

ne RP oraz wydziały konsularne poszczególnych am-

basad są bardzo aktywne w tej dziedzinie, zaś liczba

i skala organizowanych przez nie wydarzeń kultu-

ralnych zależy przede wszystkim od priorytetów pol-

skiej polityki zagranicznej i możliwości budżetowych

MSZ.

Warto zauważyć, że jeśli według światowego

rankingu Country Brand Index pozycja naszego kra-

ju jako „marki” stopniowo poprawia się, z pewnością

przyczyniają się do tego także działania promujące

Polskę podejmowane przez podległe MSZ placówki

dyplomatyczne, w tym również przez konsulaty RP.

Wszystkie polskie placówki zagraniczne do realizacji

powyższych zadań wykorzystują Internet.

Informa-

cje o ich działaniach będą również zamieszczane

w zakładce „Dyplomacja publiczna” na nowym por-

talu MSZ, który zostanie wkrótce uruchomiony.

Ewen-

tualne stwierdzenie braku takich informacji na stro-

nach placówek może być więc wyłącznie dziełem

przypadku lub chwilowego opóźnienia.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

w sprawie odwołania prof. Jerzego Szaﬂika

ze stanowiska konsultanta krajowego

w dziedzinie okulistyki, członka Krajowej Rady

Transplantacyjnej i szefa Banku Tkanek Oka

w Warszawie (9332)

terpelację pana dra Zbigniewa Girzyńskiego, posła

-9332/12, w sprawie konsultanta krajowego w dzie-

Jerzy Szaﬂikzostałodwołanyzfunkcjikonsultanta

krajowego w dziedzinie okulistyki na podstawie art. 7

gan, który powołał konsultanta, odwołuje go przed

sultant nie realizuje powierzonych mu zadań i upraw-

nień lub zaistniały okoliczności uniemożliwiające ich

dalsze wykonywanie.

806

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

w sprawie wypowiedzi na posiedzeniu Komisji

Spraw Zagranicznych 11 lipca 2012 r.

(9334)

nych w dniu 11 lipca br. uprzejmie informuję.

Nadzorując przygotowanie wizyty premiera RP

pana Donalda Tuska w Smoleńsku w kwietniu 2010 r.,

starałem się, by była ona jak najlepiej zorganizowana

i przyniosła poprawę stosunków między Polską i Rosją.

Odradzałem prezydentowi RP śp. panu Lechowi

Kaczyńskiemu odbycie wizyty w Smoleńsku, ponie-

waż kilka dni wcześniej w tym samym miejscu miał

gościć prezes Rady Ministrów RP.

Z wyrazami szacunku

Minister

Radosław Sikorski

Warszawa, dnia 8 października 2012 r.

w sprawie Funduszu Rezerwy Demograﬁcznej

(9336)

Szanowna Pani Marszałek!

W odpowiedzi na

2012 r., znak: SPS-023-9336/12, dotyczące inter-

pelacji posła Zbigniewa Girzyńskiego w sprawie

-9143-(1)/12, uprzejmie proszę o przyjęcie poniż-

Niekorzystne tendencje demograﬁcznekształtu-

graﬁcznej, spodziewanej nierównowagi ﬁnansowej

systemu emerytalnego.

807

Przed reformą emerytalną w roku 1996 emerytu-

spraw emerytalnych, choćby w zakresie uprawnień

do wcześniejszych emerytur.

Zmiana w tym zakresie

co spowodowało wyhamowanie przyrostu kolejnych

roczników emerytów.

W 2009 r. emerytów było jesz-

emerytury pobiera 4952 tys. osób.

łecznych celem przeciwdziałania pauperyzacji emery-

ciętna wysokość emerytury kształtowała się na pozio-

rytury w poszczególnych latach wpłynęła konsekwent-

nie realizowana przez rząd koalicji PO–PSL walory-

zacja świadczeń emerytalno-rentowych.

emerytalno-rentowych dokonywana jest corocznie.

jest systematycznie.

Waloryzowane świadczenia

wym.

Dla porównania wcześniejsza waloryzacja świad-

czeń, która była przeprowadzona w 2006 r., nie

nika waloryzacji ponad inﬂacjęustalonezostałona

poziomie 0,00% na mocy rozporządzenia Rady

lenia zwiększenia wskaźnika waloryzacji emerytur

no jedynie jednorazowe dodatki dla osób, których

kości 1,7 mld zł.

–

2008

106,5%

20%

104,2%

sze świadczenia emerytalno-rentowe jednorazowo

dzona zostanie waloryzacja procentowa uwzględnia-

jąca inﬂacjęi20-procentowywzrostwynagrodzeń.

Integralnym elementem reformy, który miał na

ubezpieczeń społecznych, było powołanie w 1998 r.,

a następnie uruchomienie w 2002 r.

Funduszu Re-

zerwy Demograﬁcznej.

Głównym celem utworzenia funduszu, zgodnie

ubezpieczeń społecznych było zwiększenie bezpie-

czeństwa wypłacalności świadczeń z ubezpieczenia

emerytalnego.

Prognozy demograﬁczneprzewidywa-

dukcyjnym w stosunku do liczby osób uprawnionych

ła przedłużenie okresu odprowadzania przez Zakład

Wysokość części składki emerytalnej od 2009 r. zasi-

808

gwarantowały funduszowi udział w przychodach

z prywatyzacji mienia Skarbu Państwa, co pozwoliło

duszu rezerwowego.

mld zł.

Do końca 2007 r., w okresie wysokiej koniunk-

ności na przyszłe, chude lata, stan funduszu został

nych).

Zgodnie z prognozami planu ﬁnansowegoFundu-

nia w 2010 r. środków Funduszu Rezerwy Demogra-

ﬁcznejnauzupełnienieniedoborufunduszuemery-

talnego wynikającego z przyczyn demograﬁcznych

W 2013 r., zgodnie z projektem ustawy budżetowej

pieczeń Społecznych zakłada zasilenie funduszu

kładały m.in. wykorzystanie środków zgromadzo-

Tabela 3.

Treść

Przewidywane

wykonanie w 2012 r.

809

W tej sytuacji, oprócz umożliwienia realizacji poli-

-rentowych, zasilenie Funduszu Ubezpieczeń Społecz-

roczne Funduszu Ubezpieczeń Społecznych w pro-

cencie produktu krajowego brutto w latach 2005–

–2018.

Przedstawione wykonania planu ﬁnansowego

FUS za lata 2005–2011, przewidywane wykonanie za

najtrudniejsza sytuacja ﬁnansowa FUS, a przede

talnego, miała miejsce w latach 2009–2011.

Nawet

przewidujący ostre załamanie gospodarcze, zakłada

niższe deﬁcyty.

Należy podkreślić, że występujący niedobór środ-

810

gólnym charakterze, jedynie około 270 tys. osób zo-

stało objętych tymi uprawnieniami.

Emerytury po-

mostowe mają charakter wygasający.

o ﬁnansachpublicznychorazniektórychinnychustaw

dzono rozwiązanie, zgodnie z którym prawo do eme-

rytury ulega zawieszeniu bez względu na wysokość

trudnienia kontynuowanego bez uprzedniego rozwią-

wa do emerytury ustalonym w decyzji organu rento-

wego.

Z tego tytułu zakładane jest zmniejszenie wy-

datków na emerytury ﬁnansowanezFUSwskali

roku o około 700 mln zł.

malnego wykorzystanie dostępnych zasobów pracy.

811

nia równości płci na rynku pracy,

nie na emeryturę, uzależnia ona bowiem wysokość

pieczonego na indywidualnym koncie kapitału oraz

przejścia na emeryturę; w sposób oczywisty dłuższe

niu zgromadzonego kapitału, co w sposób istotny prze-

kłada się na wysokość przyszłego świadczenia.

na przez ZUS „Prognoza wpływów i wydatków Fun-

zanych latach, tendencja ta utrzymuje się (tempo

wzrostu deﬁcytumaleje).

Wwariancienr2,pesymi-

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Marek Bucior

SPS-023-9337/12, w sprawie zaawansowania robót

przy budowie autostrady A1 przedstawiam następu-

jące informacje dotyczące realizacji poszczególnych

odcinków na ww. autostradzie.

W ramach aktualnie obowiązującego „Programu

2011 r. obecnie w trakcie realizacji jest 9 odcinków

autostrady A1:

1) odcinek w.

Czerniewice (z węzłem) – w.

Odolion

– w.

Brzezie (bez węzła) – 33,4 km

Kontraktowy termin zakończenia prac upłynął

w dniu 19 września 2012 r.

Zaawansowanie (na dzień

30 września 2012 r.) rzeczowe wynosi 64%, natomiast

ﬁnansowe59%.

Głównym powodem opóźnień na ww. kontrakcie

było ogłoszenie upadłości ﬁrmPBGSA,ApriviaSA

oraz Hydrobudowa Polska SA oraz nieodpowiednia

mobilizacja sprzętu i zasobów ludzkich na placu bu-

dowy, niezrealizowanie zadeklarowanych przerobów

i brak odpowiedniej liczby wykwaliﬁkowanegoper-

sonelu.

W związku z powyższym Generalna Dyrekcja

Dróg Krajowych i Autostrad z dniem 6 września 2012 r.

wypowiedziała wykonawcy umowę z przyczyn leżą-

cych po stronie wykonawcy.

W dniu 28 września br.

ogłoszono przetarg na dokończenie inwestycji.

Wyło-

ku w ciągu 8 miesięcy.

Wiosną 2013 r. prace na bu-

dowie zostaną wznowione.

Planuje się uzyskanie po-

zwolenia na użytkowanie do końca 2013 r.

2) odcinek w.

Brzezie (z węzłem) – w.

Kowal (bez

węzła) – 29,5 km

Kontraktowy termin zakończenia prac upłynął

w dniu 14 września 2012 r.

Zaawansowanie (na dzień

ﬁnansowe46,3%.

Podobnie jak w ww. kontrakcie przyczyną opóź-

nień w realizacji inwestycji było ogłoszenie upadłości

ﬁrmPBGSA,ApriviaSAorazHydrobudowaPolska

SA oraz nieodpowiednia mobilizacja sprzętu i zaso-

bów ludzkich na placu budowy, niezrealizowanie za-

deklarowanych przerobów i problemy z uzyskaniem

porozumień z samorządami w sprawie wykorzysty-

wania dróg lokalnych na potrzeby budowy.

W dniu 6 września 2012 r.

GDDKiA wypowiedzia-

ła umowę na budowę przedmiotowego odcinka auto-

strady z winy wykonawców, należy przy tym wska-

zać, iż wcześniej wielokrotnie próbowała doprowadzić

grupy PBG SA pozostali konsorcjanci nie byli w sta-

ren budowy przed zbliżającym się okresem zimowym.

czenie inwestycji.

Wyłonieni w drodze przetargu wy-

konawcy będą mieli za zadanie dokończyć budowę

autostrady na tym odcinku w ciągu 9 miesięcy od

812

rozpoczęcia robót.

Planuje się uzyskanie pozwolenia

na użytkowanie do końca 2013 r.

3) odcinek w.

Kowal – w.

Sójki – 30 km

Kontraktowy termin zakończenia prac upłynął

z dniem 30 kwietnia 2012 r.

Zaawansowanie (na

natomiast ﬁnansowe105,5%.

Problemy z terminową realizacją kontraktu na-

stąpiły w związku z upadłością ﬁrmyBudbaumSA.

Przewiduje się oddanie inwestycji do użytku na prze-

łomie października/listopada 2012 r.

GDDKiA wy-

stosowała do wykonawcy wezwanie do zwiększenia

mobilizacji i niezwłocznego wykonania najpilniej-

szych prac.

4) odcinek w.

Sójki – w.

Kotliska – 15,2 km

Kontraktowy termin zakończenia prac upłynął

natomiast ﬁnansowe70,43%.

Główną przyczyną opóźnień na kontrakcie była

upadłość ﬁrmyPoldimSA.

Szacujesię,iżrobotyza-

sadnicze ukończone zostaną w październiku 2012 r.

5) odcinek w.

Kotliska – w.

Piątek – 9 km

Kontraktowy termin zakończenia prac upłynął

z dniem 30 września 2012 r.

Zaawansowanie (na

natomiast ﬁnansowe94,4%.

Opóźnienia na kontrakcie spowodowane były bra-

kiem wystarczającej ilości ludzi i sprzętu do prowa-

dzenia wszystkich asortymentów robót, szczególnie

drogowych.

W czasie realizacji kontraktu wystąpiły

wyjątkowo niekorzystne warunki pogodowe w mie-

siącu listopadzie i grudniu 2010 r., które miały wpływ

na realizację robót w kolejnych miesiącach.

Ponadto

prowadzenie robót budowlanych utrudniał wysoki po-

ziom wód gruntowych i problemy z odwodnieniem

terenu oraz szeroki zakres prac archeologicznych.

Inwestycja jest już na ukończeniu.

W dniu 20 sierp-

nia 2012 r. wystawiono świadectwo przejęcia.

Plano-

wana data oddania do użytkowania upływa z dniem

6) odcinek w.

Piątek – w.

Stryków – 21 km

Termin zakończenia prac określony na 30 kwiet-

nia 2012 r., a następnie przedłużony do lipca 2012 r.

nie został dotrzymany.

Zaawansowanie (na dzień

miast ﬁnansowe88,07%.

Na kontrakcie wystąpiły opóźnienia spowodowa-

ne m.in. niekorzystnymi warunkami pogodowymi.

Ponadto wstrzymane były prace w związku z bada-

niami archeologicznymi w miejscowościach Witów,

Sadówka i Mąkolice.

Planuje się oddanie inwestycji

do użytkowania do końca października 2012 r.

7) odcinek Stryków – Tuszyn – 40 km – projektuj

i buduj

Kontraktowy termin zakończenia prac upłynął

z dniem 22 sierpnia 2012 r.

Zaawansowanie (na dzień

ﬁnansowe2,21%.

Pierwotnie cały odcinek autostrady A1 Stryków

– Pyrzowice przewidywany był do realizacji w syste-

mie partnerstwa publiczno-prywatnego.

Dnia 22

stycznia 2009 r. podpisana została umowa na budowę

i eksploatację z konsorcjum Autostrada Południe SA.

Konsorcjum w przewidzianym umową terminie jed-

nego roku, czyli do 22 stycznia 2010 r., nie zapewniło

ﬁnansowania inwestycji dotyczącej budowy przed-

miotowego odcinka autostrady A1, do czego zobowią-

zało się w umowie koncesyjnej.

Spowodowało to au-

tomatyczne wygaśnięcie zawartej w 2009 r. umowy

koncesyjnej.

W związku z powyższym podjęta została decyzja,

iż ww. pododcinek zostanie zrealizowany w systemie

tradycyjnym, tj. inwestorem będzie Generalna Dy-

rekcja Dróg Krajowych i Autostrad.

Odcinek powsta-

nie w systemie: projektuj i buduj.

W dniu 22 grudnia

2010 r. podpisano umowę z wykonawcą.

Zgodnie z przyjętymi harmonogramami prac oraz

do użytkowania inwestycji przewidywane jest na

czerwiec 2014 r.

8) odcinek w.

Piekary Śląskie – w.

Maciejów –

16,1 km

Termin zakończenia prac określony na 7 grudnia

2011 r., a następnie przedłużony do 28 września 2012 r.

tomiast ﬁnansowe98,05%.

Przyczyny opóźnień wynikały początkowo z bra-

ku właściwej mobilizacji wykonawcy, obecnie w oce-

nie kierownika projektu roboty wykonywane są wła-

ściwie.

W dniu 22 grudnia 2011 r. został oddany do ruchu

odc. w.

Zabrze Północ (Wieszowa) – Gliwice Maciejów

(płd część 20,1 km odcinka Piekary Śląskie – Macie-

jów).

1 czerwca 2012 r. oddano do użytkowania odci-

nek od węzła Wieszowa do Piekar Śląskich.

Powyższy

odcinek autostrady jest już oddany do ruchu, a w dniu

25 października br. planowane jest oddanie do użyt-

kowania węzła Bytom.

9) odcinek w.

Świerklany – w.

Gorzyczki –

18,3 km

Kontraktowy termin zakończenia prac upłynął

z dniem 31 marca 2012 r.

Zaawansowanie (na dzień

miast ﬁnansowe88,52%.

W dniu 30 marca 2012 r. zawarto aneks nr 1 do

umowy z dnia 1 października 2010 r. ustalający prze-

Błędy wykonawcze, które spowodowały dwie punk-

manie przez śląskiego wojewódzkiego inspektora

nadzoru budowlanego robót na moście autostrado-

ŚWINB w celu doprowadzenia budowy obiektu mo-

stowego MA532 do stanu zgodnego z prawem naka-

zał oddziałowi Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych

ustawy Prawo budowlane określił termin wykonania

813

obiektu MA532 zaleceń wydanych przez ŚWINB zo-

zji.

Ukończenie budowy przedmiotowego obiektu de-

terminuje oddanie całego odcinka autostrady do użyt-

kowania.

W związku z zaistniałymi okolicznościami

w II kwartale 2013 r., do 30 czerwca 2013 r.

Odpowiadając na trzecie pytanie pana posła, in-

formuję, iż ostatni spośród ww. odcinków autostrady

A1 oddany zostanie do użytku do końca czerwca 2014 r.

Jednakże należy wskazać, iż na odcinku autostrady

A1 Tuszyn – Częstochowa – Pyrzowice trwają prace

przygotowawcze zmierzające do realizacji.

Przedmio-

towa inwestycja jest uwzględniona w załączniku nr 2

do programu budowy dróg krajowych uchwalonego

Zgodnie z powyższym realizacja tej inwestycji prze-

widywana jest po roku 2013.

Z uwagi na opisane

wcześniej niezapewnienie przez Autostradę Południe

SA ﬁnansowaniaodcinkaautostradyStryków–Py-

rzowice podjęta została decyzja, iż odcinek ten zosta-

nie podzielony na dwa odcinki realizacyjne: Stryków

– Tuszyn (opisany w pkt 7.) i Tuszyn – Pyrzowice.

W odniesieniu do drugiego odcinka realizacyjnego

prowadzone są prace przygotowawcze polegające na

wykonaniu dokumentacji projektowej w podziale na

następujące części:

— część I – od węzła Tuszyn (bez węzła) do gra -

nicy województwa łódzkiego/śląskiego,

— część II – granica województwa łódzkiego/ślą -

skiego – węzeł Zawodzie,

Resort transportu prowadzi także analizy co do

sposobu realizacji tego odcinka (system partnerstwa

publiczno-prywatnego lub system tradycyjny).

Nale-

ży wskazać, że dotychczasowe założenia (w tym har-

monogram) dotyczące projektu budowy i eksploatacji

autostrady A1 w formule partnerstwa publiczno-pry-

watnego oparte były o uzyskanie pozytywnej opinii

Eurostatu w przedmiocie statystycznego niezalicza-

nia wydatków na ten projekt w ciężar zobowiązań

sektora ﬁnansówpublicznych.

Douzyskaniatakiej

decyzji zobowiązuje „Program budowy dróg krajo-

Niemniej Eurostat opinią z dnia 28 listopada 2011 r.

uznał, iż projekt, przy przekazanych przez stronę pol-

ską założeniach, wpływa na dług i deﬁcytsektora

ﬁnansówpublicznych.

Wzwiązkuztymposzukiwa-

na jest nowa koncepcja realizacji przedsięwzięcia.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tadeusz Jarmuziewicz

w sprawie budowy drogi ekspresowej S19 (9339)

terpelacje pana posła Zbigniewa Girzyńskiego, prze-

kazane przy pismach z dnia 25 września br. (znak:

SPS-023-9339/12, SPS-023-9340/12, SPS-023-9341/

12, SPS-023-9342/12, SPS-023-9343/12 i SPS-023-

-9344/12), w sprawie budowy dróg ekspresowych S5,

S6, S7, S8, S17 i S19 uprzejmie przekazuję informacje

w przedmiotowej sprawie.

mach programu ujęto priorytetowe zadania drogowe

w całym kraju.

Jego zakres rzeczowy musiał jednak

sowych państwa.

Obecnie realizowane są inwestycje

z załącznika nr 1 do programu.

Poniżej przedsta-

wiam stan zaawansowania prac.

1.

Droga ekspresowa nr 5 (S5).

Realizacja budowy

drogi ekspresowej S5 prowadzącej z Wrocławia do

Poznania i dalej do Bydgoszczy aż do autostrady A1,

zgodnie z zapisami załącznika nr 1 do programu, zo-

stała podzielona na następujące odcinki realizacyjne:

Gniezno – Czachurki (długość 14,9 km), Czachurki

– Kleszczewo (długość 20,1 km), w.

Kaczkowo –

w.

Korzeńsko (długość 29,3 km) oraz od w.

Złotkowo

do w.

Rokietnica – etap IIa (S5/S11, długość 7,8 km).

W chwili obecnej zaawansowanie rzeczowe prac bu-

dowlanych ww. projektów wynosi:

— Gniezno – Czachurki – 98%,

— Czachurki – Kleszczewo – 109%,

— w.

Kaczkowo – w.

Korzeńsko – 56%,

— w.

Złotkowo – w.

Rokietnica (etap IIa) – 99,8%.

Odcinki prowadzące od Gniezna do Kleszczewa

zostały oddane do ruchu w dniu 4 czerwca br. Do

końca listopada br. przewiduje się na tych odcinkach

prowadzenie robót wykończeniowych.

Zakończenie

realizacji odcinka od węzła Kaczkowo do węzła Ko-

rzeńsko zgodnie z umową powinno nastąpić w paź-

dzierniku br. Ze względu na długi okres oczekiwania

na wydanie decyzji ZRID przez wojewodę dolnoślą-

skiego (31 stycznia 2012 r.) wykonawca wystąpił

o przedłużenie czasu na ukończenie inwestycji do 30

czerwca 2013 r.

W chwili obecnej roszczenie wyko-

nawcy rozpatrywane jest przez zamawiającego.

Dla odcinka w.

Złotkowo do w.

Rokietnica kontrak-

tową datą zakończenia prac jest 30 października br.

Zadania budowy odcinka od miejscowości Nowe Ma-

rzy, poprzez Bydgoszcz, Żnin aż do Gniezna oraz od-

cinki Poznań – w.

Kaczkowo i w.

Korzeńsko do Wro-

cławia, nieujęte w załączniku 1, będą mogły zostać

814

zrealizowane w nowej perspektywie ﬁnansowej UE,

o ile uzyskają zapewnienie ﬁnansowania.

Niemniej

jednak należy zaznaczyć, iż GDDKiA prowadzi dzia-

łania w celu uzyskania wszystkich wymaganych de-

cyzji administracyjnych.

2.

Droga ekspresowa nr 6 (S6).

W ramach załącz-

nika nr 1 do programu w odniesieniu do inwestycji

drogowej, jaką jest budowa drogi ekspresowej S6,

przewidziane zostało zadanie budowy obwodnicy No-

wogardu (długość 9,4 km).

Zadanie to zostało ukoń-

czone, a droga została oddana do użytkowania w IV

kwartale 2011 r.

Zadania budowy drogi S6 na odcin-

kach Słupsk – Lębork i Lębork – obwodnica Trójmia-

sta zostały wpisane do załącznika nr 1a jako zadania

możliwe do realizacji do końca 2013 r. pod warun-

kiem zapewnienia ﬁnansowania.

Niestety,limityza-

twierdzone przez Radę Ministrów na realizację pro-

gramu nie pozwalają na wygospodarowanie środków

ﬁnansowychniezbędnychdlaww.projektówwkaż-

dym roku ich realizacji.

Budowę odcinka S6 od Gole-

niowa do Słupska ujęto w załączniku nr 2 jako inwe-

stycję możliwą do realizacji po 2013 r.

Rozpoczęcie

budowy ww. inwestycji nastąpi pod warunkiem uzy-

skania wszystkich wymaganych uzgodnień i decyzji

administracyjnych, o ile będzie posiadała zapewnio-

ne źródła ﬁnansowania.

3.

Droga ekspresowa nr 7 (S7).

Realizacja budowy

drogi ekspresowej S7 odbywa się w ramach zadania

budowy odcinka Kielce – Chęciny (długość 22,7 km),

ujętego w załączniku nr 1, czyli na liście projektów

priorytetowych.

W chwili obecnej przedmiotowe za-

danie znajduje się na zaawansowanym etapie prac

budowlanych prowadzonych w oparciu o zawarte

umowy.

Zaawansowanie rzeczowe prowadzonych

prac na przedmiotowym odcinku wynosi 73,8%.

Za-

kończenie robót budowlanych i oddanie odcinka do

użytku przewidywane jest w listopadzie br. W odnie-

sieniu do pozostałych odcinków S7 na trasie Warsza-

wa – Kraków, tj. odcinka od Jędrzejowa do granicy

województwa świętokrzyskiego oraz od Radomia do

Skarżyska Kamiennej i odcinka od Chęcin do Jędrze-

jowa, należy wskazać, że przedmiotowe zadania zo-

liście projektów priorytetowych, których realizacja

zabezpieczenia środków ﬁnansowych,którychaktu-

alnie resort transportu w ramach przyznanych limi-

tów nie posiada.

4.

Droga ekspresowa nr 8 (S8).

W załączniku

nr 1, czyli na liście zadań, których realizacja rozpocz-

nie się do 2013 r. w odniesieniu do odcinka drogi eks-

presowej S8 prowadzącego od Warszawy do Piotrko-

wa Trybunalskiego, ujęte zostały następujące odcinki:

Piotrków Trybunalski – Rawa Mazowiecka (długość

61,2 km), Rawa Mazowiecka – granica województwa

(długość 22,8 km) oraz granica województwa – w.

Ra-

dziejowice (długość 11,3 km).

W chwili obecnej przed-

miotowe zadania znajdują się na bardzo zaawansowa-

nym etapie prac budowlanych prowadzonych przez

wanie rzeczowe prowadzonych prac na poszczególnych

odcinkach przedstawia się następująco:

— Piotrków Trybunalski – Rawa Mazowiecka

– 96%,

— Rawa Mazowiecka – granica województwa

– 99%,

— granica województwa – w.

Radziejowice – 76%.

Terminy zakończenia robót zgodnie z zapisami

kontraktów oraz przyjętymi harmonogramami prac

przypadają na październik i grudzień 2012 r.

W od-

niesieniu do odcinka w.

Radziejowice – Warszawa

(długość 21,4 km) należy wskazać, że przedmiotowe

mu, czyli na liście projektów priorytetowych, których

runkiem zabezpieczenia środków ﬁnansowych.

Wchwi-

li obecnej zadanie to znajduje się na etapie prac przy-

gotowawczych związanych z uzyskaniem decyzji ad-

prawa.

W ich wyniku została uzyskana w dniu 9 sierp-

nia 2010 r. decyzja o środowiskowych uwarunkowa-

niach realizacji przedsięwzięcia.

Aktualnie opraco-

wywana jest dokumentacja projektowa dla przedmio-

towego zadania.

5.

Droga ekspresowa nr 17 (S17).

W zakresie bu-

dowy drogi ekspresowej S17 odcinek Kurów – Lublin

alizacja rozpocznie się do 2013 r.

W chwili obecnej dla

cych w skład tego zadania prowadzone są prace bu-

Zgodnie z zapisami kontraktów oraz przyjętymi

harmonogramami prac zakończenie robót budowla-

nych i oddanie poszczególnych odcinków do użytku

dzień 2012 r.

Zadania polegające na budowie drogi ekspresowej

S17 na pozostałych odcinkach, od Warszawy przez

Garwolin, Kurów, Piaski do granicy państwa w Hre-

bennem, zostały ujęte w załączniku nr 2 do progra-

mu, czyli na liście zadań których realizacja nastąpi

sowych w budżecie UE na lata 2014–2020.

6.

Droga ekspresowa nr 19 (S19).

W ramach pro-

gramu realizacja zadań w zakresie budowy drogi eks-

presowej S19 na odcinkach od Stobierny do Rzeszowa

(długość 7,4 km) oraz obwodnicy Kocka i Woli Skro-

815

mowskiej (długość 7,9 km) została zakończona.

Za-

dania polegające na budowie drogi ekspresowej S19

na pozostałych odcinkach, od granicy państwa w Kuź-

nicy przez Białystok, Międzyrzecz Podlaski, Lubar-

tów, Lublin i Kraśnik do Stobierny oraz od Rzeszowa

do granicy państwa w Barwinku, zostały ujęte w za-

rych realizacja nastąpi po 2013 r.

Przekazując po-

wyższe informacje, chciałbym zaznaczyć jednocze-

śnie, iż rozpoczęcie prac dla zadań nieujętych w za-

łączniku nr 1 do programu uzależnione jest od wielu

wadzonych przez GDDKiA prac przygotowawczych

pełnego ﬁnansowania.

Podanieobecnienawetprzy-

bliżonych terminów realizacji obarczone byłoby wy-

sokim stopniem niedokładności.

Ponadto informuję,

iż zgodnie z założeniami przyjętego przez Radę Mi-

nistrów programu nastąpi jego aktualizacja m.in.

w oparciu o poziomy ﬁnansowania infrastruktury

Patrz odpowiedź na interpelację nr 9339, str. 813.

Odpowiedź

sekretarza stanu

w Ministerstwie Transportu,

ministra spraw zagranicznych

w sprawie wizyty w Katyniu w kwietniu 2010 r.

(9348)

pana posła Zbigniewa Girzyńskiego (pismo nr SPS-

zyty w Katyniu w kwietniu 2010 r. uprzejmie infor-

muję.

Nadzorując przygotowanie wizyty premiera RP

spolitą Polską i Federacją Rosyjską.

Do wizyty pre-

816

gdyż w ocenie MSZ wizyta ta miała szansę służyć

poprawie relacji dwustronnych między państwami.

Z wyrazami szacunku

Minister

Radosław Sikorski

Warszawa, dnia 11 października 2012 r.

w sprawie pomocy osobom bezdomnym

nieposiadającym meldunku (9361)

terpelację poselską panów Jacka Najdera i Macieja

Banaszaka skierowaną przy piśmie Marszałka Sejmu

12, w sprawie pomocy osobom bezdomnym nieposia-

dającym meldunku proszę przyjąć następujące sta-

nowisko.

W kwestii możliwości legalnego zatrudnienia oso-

by bezdomnej nieposiadającej stałego miejsca zamel-

dowania wyjaśniam, że obowiązujące przepisy prawa

dzie zatrudnienia osoby, która nie posiada miejsca

zameldowania bądź miejsca zamieszkania.

taktu z taką osobą.

Jako adres do korespondencji

Posiadanie miejsca zameldowania bądź miejsca

dzie o miejscu zamieszkania pracownika jest mowa

wadzenia przez pracodawców dokumentacji w spra-

wach związanych ze stosunkiem pracy oraz sposobu

dawca, zawierając umowę o pracę z osobą nieposia-

dającą miejsca zamieszkania, może zatem pominąć

Pracodawca nie może zatem odmówić zatrudnie-

siada ona miejsca zameldowania ani miejsca zamiesz-

kania.

Odmowę nawiązania stosunku pracy bądź

nierówne traktowanie pracownika jedynie ze wzglę-

du na brak miejsca zamieszkania lub zameldowania

można by, w konkretnym przypadku, ocenić jako na-

ruszenie zasady równego traktowania w zatrudnie-

niu.

Brak miejsca zameldowania lub miejsca zamiesz-

domna mogła ubiegać się o zatrudnienie i je uzyskać,

a następnie pozostawać w stosunku pracy.

Ustawowy obowiązek udzielenia schronienia, za-

pewnienia posiłku oraz niezbędnego ubrania osobom

pilnej pomocy gminy są zobowiązane udzielić bez

domną dowodu osobistego.

Nie jest to natomiast je-

dyna forma pomocy, na jaką może liczyć osoba bez-

domna.

W sytuacji gdy nie posiada ona dowodu oso-

bistego lub posiada nieaktualny dowód osobisty, pra-

cownicy socjalni w ośrodku pomocy społecznej, do

którego taka osoba się zgłosi, pomogą w załatwieniu

wszystkich formalności i spraw urzędowych w celu

wyrobienia nowych dokumentów.

Z szacunkiem

Sekretarz stanu

Jarosław Duda

w sprawie planów likwidacji

prokuratur rejonowych (9367)

terpelację pana posła Jacka Najdera w sprawie pla-

nów likwidacji prokuratur rejonowych, przesłaną

-9367/12, uprzejmie przedstawiam, co następuje.

817

– w sensie koncepcyjnym – objęta interpelacją pro-

blematyka likwidacji prokuratur rejonowych.

Uprawnienia władcze w obszarze organizacji po-

cych tę problematykę, zawartych w przepisach art. 17

sprawiedliwości, kierujący z mocy rozporządzenia

administracji rządowej: Sprawiedliwość.

Dział ten

obejmuje, oprócz sądownictwa, m.in. sprawy proku-

Prokurator generalny nie przedstawił dotychczas

mujących prokuratury rejonowe w Grodzisku Wiel-

kopolskim, Nowym Tomyślu, Obornikach, Wolszty-

nie i Chodzieży.

W tej sytuacji w Ministerstwie Sprawiedliwości

nie zostały podjęte prace nad projektem aktu wyko-

nawczego w tym przedmiocie i z tego też względu nie

tania sformułowane w interpelacji.

Opierając się natomiast na informacjach przeka-

zanych przez prokuratora generalnego, podnieść na-

leży, że wszystkie wymienione w interpelacji proku-

ratury rejonowe, wśród 81 jednostek organizacyjnych

prokuratury, objęte były pracami Zespołu do oceny

wego, które na obszarze swojej właściwości nie posia-

dają siedziby sądu rejonowego, powołanego zarządze-

Przedmiotem szczegółowej analizy zespołu, w od-

niesieniu do każdej jednostki organizacyjnej proku-

ratury, była m.in. ocena obecnych warunków pracy

tury rejonowe, oceniana w kontekście zapewnienia

powiększonym w ten sposób jednostkom warunków

do prawidłowej realizacji ich ustawowych zadań.

Analiza ta podyktowana była koniecznością dokona-

nia oceny efektywności kierowania objętych nią jed-

nostek, zbadania możliwości rozwoju zawodowego

kadry orzeczniczej oraz racjonalności ich funkcjono-

wania w aspekcie ﬁnansowym.

Wtokupraczespołu

rozważane były także argumenty przemawiające za

utrzymaniem jednostki, przedstawiane w pismach

lokalnych władz samorządowych i parlamentarzy-

stów.

Z uzyskanych informacji wynika, że sprawozda-

nie z prac zespołu, przedstawione prokuratorowi ge-

neralnemu, nie przewiduje zupełnej likwidacji żadnej

z wymienionych w interpelacji jednostek prokuratu-

ry.

Zespół, uwzględniając przygotowywaną przez Mi-

nisterstwo Sprawiedliwości reformę struktury są-

downictwa powszechnego, przedstawił w sprawozda-

niu w odniesieniu do prokuratur rejonowych w No-

wym Tomyślu, Grodzisku Wielkopolskim, Wolszty-

nie, Chodzieży i Obornikach, rekomendacje:

— utrzymania Prokuratury Rejonowej w Nowym

Tomyślu w aktualnej strukturze organizacyjnej,

— utrzymania Prokuratury Rejonowej w Grodzi -

sku Wielkopolskim dodatkowo jako jednostki ma-

cierzystej dla Ośrodka Zamiejscowego z siedzibą

w Wolsztynie,

— zniesienia Prokuratury Rejonowej w Wolszty -

nie i utworzenia Ośrodka Zamiejscowego Prokuratu-

ry Rejonowej w Grodzisku Wielkopolskim z siedzibą

w Wolsztynie,

i utworzenia Ośrodka Zamiejscowego Prokuratury

Rejonowej w Wągrowcu z siedzibą w Chodzieży,

— zniesienia Prokuratury Rejonowej w Oborni -

kach i utworzenia Ośrodka Zamiejscowego Proku-

ratury Rejonowej w Szamotułach z siedzibą w Obor-

nikach.

Mając na względzie powyższe okoliczności, należy

zauważyć, że szczegółowe odniesienie się do kwestii

objętych pytaniami zawartymi w interpelacji możli-

we będzie po wystąpieniu przez prokuratora general-

nego do ministra sprawiedliwości z wnioskiem o pod-

jęcie inicjatywy legislacyjnej mającej na celu wpro-

wadzenie zmian w przedstawionym zakresie.

Z wyrazami poszanowania

Podsekretarz stanu

i Anny Paluch

w sprawie obniżenia stawki podatku

przedsiębiorstwom energochłonnym (9368)

818

sła Marka Polaka i pani poseł Anny Paluch z dnia 14

gochłonnych, uprzejmie wyjaśniam, co następuje.

Wysokość akcyzy od energii elektrycznej kształ-

tuje się w Polsce na niezmienionym od 2002 r. pozio-

Chociaż podatek akcyzowy ma charakter cenotwór-

czy, to nie jest on jedynym elementem składowym cen

ka akcyzy stosunkowo w niewielkim stopniu oddzia-

łuje na koszty działalności gospodarczej przedsię-

biorstw branż energochłonnych, a biorąc pod uwagę

tach 2007–2011 stawka akcyzy nie zmieniła się a udział

poziomu nieprzekraczającego wartości referencyjnej

819

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w sprawie odtajnienia dalszych dokumentów

dotyczących zbrodni katyńskiej (9370)

nr SPS-023-9370/12 z dnia 25 września br.) w spra-

wie odtajnienia dalszych dokumentów dotyczących

zbrodni katyńskiej poniżej przedstawiam odpowiedzi

1.

Czy rząd RP zamierza podjąć działania na rzecz

ujawnienia analogicznych dokumentów przez rząd

brytyjski?

Zgodnie z wyjaśnieniami przekazanymi Ambasa-

dzie RP w Londynie przez głównego historyka Fore-

ign and Commonwealth Ofﬁce(brytyjskiegoMSZ)

za pośrednictwem Dyrekcji Europejskiej MSZ strona

brytyjska ujawniła już wszystkie dokumenty sprzed

30 i więcej lat, dotyczące zbrodni katyńskiej.

W 1994 r.

FCO potwierdziło, że „wszystkie dokumenty resortu

na ten temat, datujące się na 30 lat wstecz, znajdują

się już w domenie publicznej”.

W 1995 r. do publicznej

wiadomości podane zostały także archiwa brytyjskie-

go wywiadu z okresu II wojny światowej (Special

Operations Executive – SOE) dotyczące Katynia.

Ujawnieniu powyższych dokumentów towarzyszyła

publikacja FCO wyjaśniająca ich kontekst oraz reak-

cję i stanowisko rządu brytyjskiego w sprawie zbrod-

ni katyńskiej od chwili jej popełnienia aż do czasów

współczesnych (FCO History Note, The Katyn Mas-

sacre: an SOE Perspective, Nr 10, 1996).

Zgodnie z in-

formacjami strony brytyjskiej archiwalia najnowsze,

odnoszące się do okresu krótszego niż 30 lat wstecz,

są systematycznie, co roku, upubliczniane przez bry-

tyjskie Archiwum Państwowe.

W opinii przekazanej Ambasadzie RP w Londynie

przez niezależnych historyków zamieszkujących i pra-

cujących w Wielkiej Brytanii (pani Eugenia Maresch,

autorka książki „Katyń 1940” wydanej w 2010 r.,

która przeprowadziła kwerendę archiwów brytyj-

skich pod kątem materiałów dotyczących Katynia)

Londyn nie dysponuje dalszymi, utajnionymi doku-

mentami na temat zbrodni katyńskiej, które byłyby

istotne w sprawie.

W świetle powyższego w ocenie

Ministerstwa Spraw Zagranicznych nie występują

obecnie przesłanki do ponownego wystąpienia do

strony brytyjskiej o odtajnienie dokumentów w spra-

wie zbrodni katyńskiej.

2.

Czy rząd RP podejmuje działania na rzecz

ujawnienia takich dokumentów przez Federację

Rosyjską?

Od czasu odzyskania przez Polskę pełnej suwe-

renności rząd RP stale dąży do uzyskania kopii do-

kumentów odnoszących się do zbrodni katyńskiej.

W latach 1992 i 1993 władze rosyjskie okazjonalnie

przekazały Polsce niewielką część dokumentów do-

tyczących śledztwa katyńskiego zainicjowanego

w 1990 r. na polecenie ówczesnego I sekretarza KPZR

M. S. Gorbaczowa.

Nie oznacza to jednak, że w ak-

tach tego śledztwa znajdują się wszystkie istotne i nie-

znane polskim historykom dokumenty odnoszące się

chociażby do spisu osób zamordowanych w Katyniu,

Charkowie, Twerze, a także w Chersoniu i szeregu

więzień znajdujących się w 1940 r. w ZSRR (m.in.

Wilno, Lwów, Mińsk, Kijów, Moskwa).

Oﬁcjalniedo-

kumenty śledztwa zainicjowanego przez M. S. Gor-

baczowa liczą 183 tomy.

Brakuje wiarygodnych da-

nych, ile zostało zachowanych akt poniższych pionów

NKWD: więziennictwa, wojsk konwojowych oraz

GUŁAG-u.

W tych zasobach mogą znajdować się in-

teresujące nas dokumenty dotyczące obywateli RP

represjonowanych przez władze sowieckie.

Pierwsza część – 67 tomów – została przekazana

w dniu 8 maja 2010 r. przez władze FR na ręce wy-

konującego wówczas obowiązki prezydenta RP, mar-

szałka sejmu B. Komorowskiego.

Następną partię –

20 tomów – przekazano we wrześniu 2010 r. za po-

średnictwem Ambasady RP w Moskwie.

Trzecia

transza – 50 tomów kserokopii – przekazana została

za pośrednictwem Ambasady RP w Moskwie w grud-

niu 2010 r.

Czwartą cześć – 11 tomów – Ambasada

RP w Moskwie otrzymała w dniu 7 kwietnia 2011 r.,

bezpośrednio przed wizytą prezydenta RP w Smoleń-

sku i Katyniu (łącznie 148 z 183 tomów).

W kwietniu

br. strona rosyjska poinformowała, że nie przekaże,

wbrew oczekiwaniom strony polskiej, wszystkich to-

mów akt, gdyż ostatnie 10 jest nadal tajne (półoﬁcjal-

nym powodem niechęci ich odtajnienia jest fakt, że

zawierają one dokumenty sowieckiego wywiadu –

tzw. INO NKWD).

Pomimo trudności stwarzanych

przez władze rosyjskie MSZ wykorzystuje większość

okazji, w szczególności spotkania na wysokim szcze-

blu, by podkreślać potrzebę przekazania stronie pol-

skiej kopii dokumentów dotyczących szeroko rozu-

mianej zbrodni katyńskiej.

3.

Czy rząd RP dysponuje informacjami o ewen-

tualnych amerykańskich dokumentach w sprawie

zbrodni katyńskiej, które nadal pozostają utajnione,

a jeśli tak, to czy zamierza podjąć działania na rzecz

ich ujawnienia?

W ramach prowadzonego w ostatnim roku projek-

tu specjalnego zostały odtajnione i udostępnione opi-

nii publicznej wszystkie dokumenty i materiały ar-

chiwalne dotyczące zbrodni katyńskiej, jakie zostały

zidentyﬁkowane w zasobach archiwalnych amery-

kańskich instytucji państwowych.

Można jednak

oczekiwać, że w toku dalszych prac archiwalnych,

niezwiązanych bezpośrednio z poszukiwaniami do-

kumentów katyńskich, zostaną odnalezione inne ma-

teriały w sprawie zbrodni katyńskiej.

W takiej sytu-

acji będą one odtajniane i udostępniane opinii publicz-

nej w przyspieszonym trybie.

W kontaktach z wła-

dzami amerykańskimi przedstawiciele RP podkre-

ślają potrzebę traktowania działań zmierzających do

820

odtajniania i udostępniania dokumentów odnoszą-

cych się do zbrodni katyńskiej jako procesu ciągłego,

wymagającego zaangażowania osób i instytucji od-

powiedzialnych za archiwa państwowe w USA.

Z wyrazami szacunku

dotyczących charakteru działalności

specjalnych stref ekonomicznych (9388)

Szanowna Pani Marszałek!

W odpowiedzi na

przekazaną do Ministerstwa Gospodarki przy piśmie

z dnia 25 września 2012r. (znak: SPS-023-9388/12)

interpelację pana Macieja Orzechowskiego, posła na

Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, wraz z grupą posłów

w sprawie obowiązku stosowania przez spółki zarzą-

dzające specjalnymi strefami ekonomicznymi przepi-

sów ustawy Prawo zamówień publicznych (u.z.p.)

uprzejmie wyjaśniam, co następuje.

W Ministerstwie Gospodarki została przeprowa-

dzona analiza w zakresie obowiązku stosowania

przez spółki zarządzające specjalnymi strefami eko-

nomicznymi przepisów ustawy Prawo zamówień pu-

blicznych.

Wynikiem przeprowadzonej analizy było

skierowanie do spółek zarządzających strefami, w któ-

spodarki, pism zawierających wyjaśnienia w przed-

miotowej sprawie.

Zgodnie z ustawą o specjalnych strefach ekono-

micznych spółki nimi zarządzające działają w celu

rozwoju działalności gospodarczej prowadzonej na

— umożliwianie na podstawie umowy przedsię -

biorcom prowadzącym działalność na terenie strefy

używania i korzystania ze składników mienia poło-

żonych na obszarze strefy, których zarządzający jest

właścicielem lub posiadaczem zależnym;

— gospodarowanie w sposób ułatwiający prowa -

dzenie działalności gospodarczej na terenie strefy

nej oraz innymi składnikami mienia, których zarzą-

dzający jest właścicielem lub posiadaczem zależnym;

— świadczenie na podstawie umowy przedsiębior -

com prowadzącym działalność na obszarze strefy usług

— prowadzenie działań promujących podejmowa -

nie działalności gospodarczej w streﬁe.

Ustawa Prawo zamówień publicznych w art. 3 ust. 1

wskazuje krąg podmiotów, które są zobowiązane do

stosowania jej przepisów.

Na podstawie tego przepisu

do stosowania ustawy zobowiązane są następujące

podmioty:

1) jednostki sektora ﬁnansówpublicznychwro-

zumieniu przepisów o ﬁnansachpublicznych;

2) inne niż określone w pkt 1 państwowe jednostki

organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej;

3) inne niż określone w pkt 1 osoby prawne, utwo-

rzone w szczególnym celu zaspokajania potrzeb o cha-

rakterze powszechnym niemających charakteru prze-

mysłowego ani handlowego, jeżeli podmioty, o któ-

czo lub wspólnie, bezpośrednio lub pośrednio przez

a) ﬁnansująjewponad50%lub

du organu nadzorczego lub zarządzającego;

5) inne niż określone w pkt 1–4 podmioty, jeżeli

szczególnych lub wyłącznych, albo jeżeli podmioty,

wierają na nie dominujący wpływ, w szczególności:

a) ﬁnansująjewponad50%lub

mówienia jest ﬁnansowaneześrodkówpublicznych

rii lądowej lub wodnej, budowy szpitali, obiektów

dowlanymi;

821

7) podmioty, z którymi zawarto umowę koncesji

usługi (Dz. U. Nr 19, poz. 101, Nr 157, poz. 1241 i Nr 223,

Spółki zarządzające stefami nie należą do katego-

rii podmiotów wymienionych w pkt 1–2 oraz 4, bo-

wiem jako spółki prawa handlowego posiadają osobo-

wość prawną i nie należą do jednostek sektora ﬁnan-

sów publicznych.

Spółki mogą być zobowiązane do

u.z.p. (pkt 6 powyżej) w przypadku realizacji zamó-

wienia na roboty budowlane ze środków uzyskanych

na ten cel z budżetu państwa, jednostki samorządu

terytorialnego, środków unijnych lub innych środ-

ków publicznych.

Do spółek nie znajdą zastosowania

również art. 3 ust. 1 pkt 4 u.z.p. (pkt 5 powyżej), bo-

u.z.p., tj.:

1) poszukiwanie, rozpoznawanie lub wydobywa-

nie gazu ziemnego, ropy naftowej oraz jej natural-

nych pochodnych, węgla brunatnego, węgla kamien-

nego i innych paliw stałych;

2) zarządzanie lotniskami, portami morskimi lub

śródlądowymi oraz ich udostępnianie przewoźnikom

powietrznym, morskim i śródlądowym;

3) tworzenie sieci przeznaczonych do świadczenia

łaniem lub dystrybucją energii elektrycznej, gazu lub

ciepła lub dostarczanie energii elektrycznej, gazu

albo ciepła do takich sieci lub kierowanie takimi sie-

ciami;

4) tworzenie sieci przeznaczonych do świadczenia

trybucją wody pitnej lub dostarczanie wody pitnej do

takich sieci lub kierowanie takimi sieciami;

5) obsługa sieci świadczących publiczne usługi

trolejbusowego, koleją linową lub przy użyciu syste-

mów automatycznych;

6) obsługa sieci świadczących publiczne usługi

7) świadczenie usług pocztowych.

Jedyną kategorią określoną w u.z.p., do której

ewentualnie możliwe byłoby zaliczenie spółek zarzą-

dzających specjalnymi strefami ekonomicznymi, są

nie z ustawą o specjalnych strefach ekonomicznych

zarządzającym strefą może być wyłącznie spółka ak-

ków.

Ponadto ustawa stanowi, że w radach nadzor-

czych spółek zasiada pięć osób, z których trzy repre-

zentują Skarb Państwa, a dwie – jednostki samorzą-

du terytorialnego.

Z powyższego wynika, że spółki

spełniają co najmniej jeden z warunków określonych

wyższym spółki zarządzające strefami będą zobowią-

zane do stosowania u.z.p. w przypadku stwierdzenia,

iż zostały:

— utworzone w szczególnym celu zaspokajania

— nie mają charakteru przemysłowego ani han -

dlowego.

Biorąc pod uwagę brzmienie przytoczonych prze-

pisów, dostępne opinie prawne i komentarze oraz wy-

roki Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, Mi-

nisterstwo Gospodarki przyjęło stanowisko, że spół-

ki zarządzające specjalnymi strefami ekonomicznymi

nie są podmiotami zaspokajającymi potrzeby o cha-

rakterze powszechnym niemającymi charakteru prze-

mysłowego ani handlowego.

Za przyjęciem takiego

stanowiska przemawia przede wszystkim fakt, iż usłu-

gi oferowane przez spółki są skierowane do określo-

nego kręgu podmiotów, tj. przedsiębiorców chcących

rozpocząć prowadzenie działalności gospodarczej na

terenie stefy lub taką działalność już prowadzących.

Spółki realizują co prawda zadania związane z roz-

wojem gospodarczym, co jest w interesie społecznym,

nie stanowi to jednak zaspakajania potrzeb po-

wszechnych obywateli.

Ponadto mimo że podstawowym celem działalno-

ści spółek nie jest maksymalizowanie zysku, nie

oznacza to, że są podmiotami o charakterze non pro-

ﬁt,usługiświadczoneprzezspółkimającharakter

odpłatny.

Mają funkcjonować w sposób zapewniający

rozwój danej strefy, a ponieważ nie są dotowane, mu-

szą osiągać zysk i ponoszą wszystkie ryzyka związa-

ne z prowadzeniem działalności zarządzającego spe-

cjalną strefą ekonomiczną.

Wszystkie te argumenty

przemawiają za stwierdzeniem, że spółki zarządza-

jące specjalnymi strefami ekonomicznymi mają cha-

rakter komercyjny i nie można o nich powiedzieć jako

o nieprzemysłowych czy też niehandlowych podmio-

tach.

Jednakże w określonych okolicznościach spółka

zarządzająca specjalną strefą ekonomiczną może

przyjąć, na zasadzie pomocniczości, do stosowania

przepisy ustawy Prawo zamówień publicznych, dba-

jąc przy tym o adekwatność przyjętych w spółce roz-

wiązań do potrzeb wynikających z zakresu realizo-

wanych przez nią zamówień.

W związku z powyższym Ministerstwo Gospodar-

ki przyjęło stanowisko, iż brak jest podstaw do stwier-

dzenia, że spółki zarządzające specjalnymi strefami

ekonomicznymi mają obowiązek stosowania przepi-

sów ustawy Prawo zamówień publicznych, bowiem

nie zaliczają się do żadnej kategorii podmiotów, o któ-

Z wyrazami szacunku

822

Odpowiedź

sekretarza stanu

Szanowna Pani Marszałek!

W nawiązaniu do

przesłanej interpelacji (SPS-023-9401/12) pana posła

Janusza Władysława Cichonia w sprawie podstawy

terynarii uprzejmie wyjaśniam.

do rozporządzenia ministra edukacji narodowej w spra-

wie klasyﬁkacjizawodówszkolnictwazawodowego.

Zgodnie z art. 24 ustawy o systemie oświaty, zgłasza-

jąc zawód do tego wykazu, minister właściwy dla za-

wodu dołącza do wniosku m.in. opis zawodu wraz ze

zbiorem umiejętności, jakie absolwent szkoły powi-

nien nabyć w trakcie kształcenia.

Na bazie opisu za-

wodu minister właściwy do spraw oświaty i wycho-

wania określa w drodze rozporządzenia podstawę

programową kształcenia w tym zawodzie.

Do wnio-

skowania o dokonanie zmian w podstawach progra-

mowych kształcenia w zawodach są uprawnieni wy-

łącznie ministrowie właściwi dla poszczególnych za-

wodów.

Ministrem właściwym dla zawodu technik wete-

rynarii jest minister do spraw rolnictwa.

Na wniosek

tego ministra w obowiązującej od dnia 1 września

2012 r. nowej podstawie programowej kształcenia

w zawodzie technik weterynarii wprowadzona zosta-

ła nauka obsługiwania i prowadzenia ciągnika rolni-

czego z przyczepami w zakresie niezbędnym do uzy-

skania prawa jazdy kategorii T.

W uzasadnieniu do

wniosku minister właściwy do spraw rolnictwa

stwierdził, że właściwe wykonywanie usług wetery-

naryjnych jest uzależnione od umiejętności prowa-

dzenia pojazdów związanych z rolnictwem: ciągni-

ków rolniczych wraz z przyczepami i samochodów

osobowych.

Z wyrazami szacunku

Sekretarz stanu

SPS-023-9402/12, z dnia 26 września 2012 r. dotyczą-

cym interpelacji pana posła Andrzeja Guta-Mostowe-

go w sprawie połączenia funkcjonalnego Krajowego

Ministerstwo Sprawiedliwości uprzejmie wyjaśniamy,

że rozpoczął się proces legislacyjny zmierzający do

zmian w regulacjach dotyczących Krajowego Rejestru

Karnego oraz Krajowego Rejestru Sądowego, które

zapewnią możliwość wymiany danych między tymi

dwoma rejestrami gwarantującą pozyskiwanie przez

sądy rejestrowe niezbędnych informacji o osobach ﬁ-

zycznych podlegających obowiązkowi rejestracji w KRS.

Implementacja proponowanych rozwiązań dostarczy

sądom także niezbędnych narzędzi do weryﬁkacjida-

nych wprowadzonych uprzednio do Krajowego Reje-

stru Sądowego.

Ponadto uprzejmie informujemy, że w Minister-

stwie Sprawiedliwości obecnie działają serwisy inter-

netowe umożliwiające samodzielne wyszukiwanie

przez każdego obywatela informacji o podmiotach

nanej z odpisami aktualnymi, a także samodzielne

wydrukowanie odpisu aktualnego.

Serwisy te są do-

stępne na stronach internetowych Ministerstwa

Sprawiedliwości pod adresem https://ems.ms.gov.pl/

krs.

Dzięki uruchomionym serwisom internetowym

obywatele, posługując się wyłącznie dostępem do In-

ternetu, mogą pobierać informacje z Krajowego Re-

jestru Sądowego, a także bezpłatnie drukować odpi-

sy aktualne, osobisty kontakt obywateli z sądami nie

jest obecnie niezbędny w tym zakresie.

Z poważaniem

Warszawa, dnia 11 października 2012 r.

823

Odpowiedź

podsekretarza stanu w Ministerstwie Finansów

w sprawie handlu nieprzetworzonymi

sła Grzegorza Sztolcmana z dnia 10 września 2012 r.

w sprawie handlu nieprzetworzonymi liśćmi tytoniu,

uprzejmie wyjaśniam, co następuje.

Odnosząc się do pytania dotyczącego strat dla bu-

dżetu państwa z tytułu handlu liśćmi tytoniu, nale-

nego systemu monitorowania obrotu surowcem tyto-

niowym, resort ﬁnansów może jedynie szacować

dokonywanych przez służby ilości ujawnień tytoniu

poza legalnym obrotem papierosów i tytoniu do pa-

lenia.

Od półtora roku zaobserwowano znaczny wzrost

łowie 2012 r. ok. 181 ton.

Szczególnie niepokojące jest

narastanie problemu, który wymaga szybkiego roz-

Przyjmując utrzymanie się ww. tendencji, można

362 ton nielegalnego tytoniu, co w konsekwencji spo-

woduje zmniejszenie strat budżetu państwa tylko

ści tytoniu wprowadzanego przez grupy przestępcze

do nieewidencjonowanego obrotu (według szacunków

branży tytoniowej w 2011 r. nielegalny tytoń do pa-

lenia stanowił ok. 30% rynku), można szacować, że

w 2011 r. kwota nieodprowadzonego z tego tytułu

podatku akcyzowego wyniosła ok. 380 mln zł.

Podkreślenia wymaga fakt, iż w 2010 r. w trakcie

przewidywał zniesienie regulacji dotyczących rynku

przewidziane w tym projekcie zmiany mogą dopro-

wadzić do deregulacji obrotu tytoniem w kraju i stwo-

rzą możliwości rozwoju szarej strefy w tym zakresie.

nej do Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi Mini-

sterstwo Finansów wnosiło o utrzymanie na potrze-

by krajowe części istniejących regulacji w celu umoż-

liwienia skutecznego nadzoru nad obrotem tytoniem.

Jednocześnie, w sytuacji braku możliwości zachowa-

nia funkcjonujących przepisów, resort ﬁnansówwno-

sił o zaproponowanie innych, zastępczych form mo-

nitoringu w celu uniknięcia zagrożeń, jakie mogą

nastąpić w wyniku wprowadzenia proponowanych

zmian.

Pomimo zastrzeżeń Ministerstwa Finansów

Odnośnie do planów Ministerstwa Finansów

w celu rozwiązania problemu sprzedaży nielegalnego

tytoniu informuję, że procedowany obecnie projekt

alizacją ustawy budżetowej przewiduje m.in. zmiany

obejmujące ujęcie suszu tytoniowego (suchego tyto-

niu niebędącego jeszcze wyrobem tytoniowym)

objęcie podmiotów dokonujących obrotu tytoniem

nieprzetworzonym kontrolą sprawowaną przez Służ-

bę Celną.

Niezależnie od proponowanych w ramach projektu

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na py-

posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, z 26 wrze-

śnia 2012 r. (znak: SPS-023-9409/12) w sprawie ko-

nieczności przygotowania ustawy regulującej zasady

824

funkcjonowania szkolnictwa polonijnego, uprzejmie

informuję, co następuje.

kresie szkolnictwa polskiego za granicą.

Jednakże do-

strzegając fakt, że w dobie intensywnych migracji

wzrasta liczba dzieci polskich za granicą, resort podej-

muje działania, których celem jest objęcie nauczaniem

uzupełniającym jak najliczniejszej grupy uczniów.

Uprzejmie informuję, że obecnie funkcjonujące

ły społeczne przy organizacjach Polaków, szkoły przy

placówkach dyplomatycznych RP, nauczanie języka

oraz nauczanie na odległość – nadal będą wspierane.

Jednocześnie należy wypracować takie rozwiązania,

które w przyszłości będą sprzyjały realizacji główne-

go celu, jakim jest zapewnienie nauczania języka oj-

czystego jak najliczniejszej grupie polskich uczniów

za granicą.

Tylko systemowe działania wspierające

oświatę polską za granicą umożliwią dotarcie z ofer-

tą edukacyjną do uczniów, którzy w chwili obecnej

nie są objęci nauczaniem uzupełniającym.

Wszelkie rozwiązania będą konsultowane ze śro-

dowiskiem szkolnym (nauczycielami, uczniami i ro-

dzicami), jak również organizacjami polonijnymi, zaś

zaproponowane działania będą dostosowane do kon-

kretnych miejsc oraz możliwości organizacyjnych

Polaków.

Z tego też powodu Ministerstwo Edukacji

Narodowej dokłada wszelkich starań, aby nawiązać

aktywny dialog ze wszystkimi zainteresowanymi, dla

których dobro ucznia polskiego za granicą stanowi

nadrzędną wartość.

Jedynie ścisła współpraca mię-

dzy organami państwa polskiego a środowiskiem

oświaty polskiej za granicą pozwoli na realizację za-

łożonego celu.

Należy również podkreślić, że mimo rosnących

nakładów na oświatę polską za granicą nadal znacz-

na część młodych Polaków nie ma możliwości nauki

języka polskiego.

Dlatego też posiadane środki bu-

dżetowe należy racjonalnie i efektywnie wykorzysty-

wać na rzecz rozwiązań, które zapewnią największą

powszechność i efektywność nauczania.

Uprzejmie informuję, że środki w budżecie MEN

na rok 2012 przeznaczone na kształcenie w systemie

ramowym i uzupełniającym dzieci i młodzieży w szko-

łach polskich poza granicami kraju – zadanie reali-

zowane przez Ośrodek Rozwoju Polskiej Edukacji za

Granicą – wynoszą 38 794 tys. zł (plan wydatków

według stanu na 25.09.2012 r.).

Głosy organizacji polonijnych z całego świata na-

wołują do wsparcia inicjatyw pozwalających na obję-

cie nauką języka polskiego wszystkich zainteresowa-

nych uczniów oraz doprowadzenie do bardziej zrów-

noważonego i sprawiedliwego podziału środków bu-

dżetowych przeznaczanych na wsparcie Polonii i Po-

laków za granicą.

Świadczą o tym apele i uchwały

przyjęte w ostatnich miesiącach między innymi przez

IV Zjazd Polonii i Polaków za Granicą, Kongres Oświa-

ty Polonijnej, Zjazd Nauczycieli Polonijnych oraz

Radę Oświaty Polonijnej.

Kierowany przeze mnie resort wspiera środowi-

ska szkół polonijnych poprzez:

— doskonalenie zawodowe nauczycieli szkół polo-

nijnych,

— wyposażanie polonijnych ośrodków nauczania

w podręczniki i pomoce dydaktyczne,

— w przypadku organizacji polskich na Wscho-

dzie – kierowanie nauczycieli do pracy w szkołach

społecznych oraz lokalnego systemu tam, gdzie pro-

wadzone jest nauczanie języka polskiego.

Zapewniam, że podejmując działania na rzecz

Mirosław Sielatycki

Warszawa, dnia 10 października 2012 r.

PL ISSN 0867-2768.

Cena 19,80 zł + 5% V