corpora: sejm

text:
Sejm

w dniu 25 stycznia 2012 r.

(pierwszy dzień obrad)

Warszawa

Ślubowanie poselskie

(Przerwa w posiedzeniu)

Wznowienie posiedzenia

Zmiana porządku dziennego

Komunikaty

Sprawy formalne

Poseł Sprawozdawca Sławomir Neumann.

.

.

.

8

Minister Finansów Jan Vincent-Rostowski .

.

16

Minister Finansów Jan Vincent-Rostowski .

.

21

Minister Finansów Jan Vincent-Rostowski .

.

23

Minister Finansów Jan Vincent-Rostowski .

.

26

Minister Finansów Jan Vincent-Rostowski .

.

29

Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Finansów

Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Finansów

Minister Finansów Jan Vincent-Rostowski .

.

61

str. str.

TREŚĆ

6. posiedzenia Sejmu

(Obrady w dniu 25 stycznia 2012 r.)

str. str.

Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Nauki

Sekretarz Stanu w Ministerstwie Rolnictwa

Sekretarz Stanu w Ministerstwie Spraw

Sprawiedliwości Stanisław Chmielewski .

.

.

.

82

Sekretarz Stanu w Ministerstwie Transportu,

Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Finansów

Zmiana porządku dziennego

Punkt 2. porządku dziennego: Sprawozda-

o pilnym rządowym projekcie ustawy

Poseł Sprawozdawca Danuta Pietraszewska .

.

91

Minister Edukacji Narodowej

Minister Edukacji Narodowej

Punkt 3. porządku dziennego: Sprawozda-

str. str.

o zmianie ustawy o ostateczności rozra-

chunku w systemach płatności

wych oraz ustawy Prawo upadłościowe

i naprawcze

Poseł Sprawozdawca

Punkt 4. porządku dziennego: Informacja

rządu o stanie lasów oraz o realizacji

„Krajowego programu zwiększania lesi-

stości” w 2010 r. wraz ze stanowiskiem

Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Środowiska

Podsekretarz Stanu w Ministerstwie

Oświadczenia

(Przerwa w posiedzeniu)

str. str.

Cezary Grabarczyk, Jerzy Wenderlich i Marek

Kuchciński)

Marszałek:

Otwieram posiedzenie.

Renatę Zarembę, Michała Kabacińskiego, Marcina

Mastalerka oraz Marcina Witkę.

Witam państwa posłów.

Protokół 5. posiedzenia Sejmu uważam za przy-

śnięciem mandatu pana posła Sławomira Rybickiego,

na podstawie art. 251 § 5 ustawy Kodeks wyborczy,

postanowiłam o wstąpieniu na jego miejsce pana po-

sła Adama Żylińskiego, który zgłosił się do ślubowa-

nia poselskiego.

Proszę pana posła...

(Gwar na sali)

Szanowni Państwo!

Bardzo proszę, to jest wyjąt-

kowy moment dla nas wszystkich, usiądźcie na chwi-

lę, pozwólcie panu posłowi złożyć ślubowanie.

dialnego.

(Zebrani wstają)

Obecnie odczytam rotę ślubowania.

„Uroczyście ślubuję rzetelnie i sumiennie wyko-

nywać obowiązki wobec Narodu, strzec suwerenności

ści Ojczyzny i dobra obywateli, przestrzegać Konsty-

tucji i innych praw Rzeczypospolitej Polskiej”.

Pan poseł Adam Żyliński.

Poseł Adam Żyliński:

Ślubuję.

Tak mi dopomóż Bóg.

Marszałek:

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Stwierdzam, że pan poseł Adam Żyliński złożył

ślubowanie poselskie.

Tak, panie pośle?

(Poseł Antoni Macierewicz: Wniosek formalny.)

Bardzo proszę.

(Gwar na sali)

Proszę zebranych na sali o ciszę.

Pan poseł z wnio-

skiem formalnym.

Poseł Antoni Macierewicz:

Jeżeli pani marszałek i Wysoka Izba pozwolą,

uzasadnienie...

(Gwar na sali)

Marszałek:

Poseł Antoni Macierewicz:

Otóż prośba ta jest motywowana…

Marszałek:

Przepraszam, panie pośle.

Uciszymy salę.

(Dzwonek)

Bardzo proszę, panie pośle.

Poseł Antoni Macierewicz:

Otóż prośba ta jest motywowana tym, by Kon-

went Seniorów rozpatrzył wniosek przewodniczącego

Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość

o wprowadzenie do porządku dziennego dzisiejszego

posiedzenia informacji prezesa Rady Ministrów na

temat działań polskiego rządu dotyczących postępo-

wania wyjaśniającego przyczyny katastrofy smoleń-

(Początek posiedzenia o godz. 9 min 11)

4

skiej.

Jak państwo wiecie, mamy do czynienia z no-

wymi okolicznościami w tej sprawie, wskazującymi

na to, że raport pana ministra Millera był fałszywy,

oparty na tezach w żaden sposób niezweryﬁkowa-

nych, dotyczących jakoby wypowiedzi pana generała

Błasika i jakoby uderzenia w brzozę.

W tej sytuacji

wszystkie regulacje prawne na świecie uznają, że

nowe okoliczności uzasadniają i wymagają podjęcia

na nowo badań.

Tę kwestię powinien przedstawić

Wysokiej Izbie premier, prezes Rady Ministrów.

Dzię-

kuję bardzo.

(Oklaski)

Marszałek:

Bardzo dziękuję, panie pośle.

Informuję, że częścią formalną pańskiego wnio-

sku był tylko wniosek o przerwę.

Natomiast przypo-

minam, że zgodnie z regulaminem Sejmu porządek

ustala po posiedzeniu i przy udziale Prezydium mar-

szałek Sejmu.

W związku z tym wniosek o przerwę jako wniosek

formalny poddam pod głosowanie.

Proszę państwa o przygotowanie się do głosowania.

Poddaję wniosek formalny pod głosowanie.

Głosowało 354 posłów.

Za oddało głos 131 posłów,

przeciwnego zdania było 223 posłów, nikt nie wstrzy-

mał się od głosu.

Stwierdzam, że wniosek formalny nie uzyskał

akceptacji Wysokiej Izby.

Bardzo proszę.

W jakiej sprawie, panie pośle?

(Poseł Patryk Jaki: Wniosek formalny.)

Bardzo proszę.

Poseł Patryk Jaki:

Seniorów, ale tym razem w innej sprawie, sprawie

bulwersującej – 26 stycznia polski rząd zamierza pod-

pisać ACTA.

Proszę państwa, ACTA to porozumienie handlo-

we, tworzy ono bezprecedensową komisję, która otrzy-

muje narzędzia do inwigilacji obywateli – narzędzia,

komisję, ludzi, którzy w żaden sposób nie będą kon-

trolowani.

Proszę państwa, musimy dzisiaj bronić

wolności Internetu, wolności polskich internautów.

Proszę państwa, w tej sytuacji, jeśli chodzi o opi-

nię publiczną, debatę publiczną, jest wiele kłamstw

na temat ACTA.

Pierwsza kwestia.

Polski rząd mówi, że ACTA de

facto nic nie zmienia.

Otóż to nieprawda.

Panie pre-

mierze, przedstawiciele polskiego rządu, proszę

wskazać, który przepis polskiego prawa pozwala

wam obecnie pod byle pretekstem zbierać informacje

na temat polskich internautów?

Otóż nie ma takiego

przepisu.

Kolejna sprawa.

Mówicie państwo, że wszystkie

kraje Unii Europejskiej podpisały takie porozumie-

nie.

Nieprawda.

Otóż Niemcy, Szwajcaria i Meksyk

bardzo poważnie zastanawiają się w tej chwili, czy

podpisywać to porozumienie.

Trwają tam takie pro-

testy jak w naszym kraju.

Dlatego prosimy państwa, aby rozszerzyć dzisiej-

szy porządek obrad o uchwałę Klubu Parlamentar-

nego Solidarna Polska wzywającą do niepodpisywa-

nia tego porozumienia.

Jednocześnie nasz klub par-

lamentarny apeluje o to, aby odbyły się szerokie

konsultacje (Dzwonek) z internautami, konsultacje,

które na żywo będą transmitowane w Internecie.

Marszałek:

Panie pośle, minęły dwie minuty na uzasadnienie

wniosku formalnego.

Poseł Patryk Jaki:

Dobrze, już kończę, pani marszałek.

(Głos z sali: Koniec, czas minął.)

Proszę Państwa!

Panie Premierze!

Wysoka Izbo!

Bardzo prosimy o to, aby nie bagatelizować ACTA.

Jest to bezprecedensowa umowa, której konsekwen-

cje możemy bardzo długo ponosić.

Jest to umowa

podpisywana w interesie Stanów Zjednoczonych i Ja-

ponii…

Marszałek:

Panie pośle, proszę zmierzać do zakończenia wy-

stąpienia.

Poseł Patryk Jaki:

…a my mamy obowiązek bronić polskich inte -

resów.

Na koniec stanowczo mówimy: Tusku, ręce precz

od polskich internautów.

Dziękuję.

(Oklaski)

Marszałek:

Dziękuję, panie pośle.

Informuję Wysoką Izbę, że wczoraj i dzisiaj odby-

ły się długie posiedzenia zarówno Prezydium, jak i Kon-

wentu Seniorów.

Wszystkie te sprawy omawiane były

w obecności przedstawicieli wszystkich klubów, któ-

re dzisiaj są obecne na tej sali.

6. posiedzenie Sejmu w dniu 25 stycznia 2012 r.

Sprawy formalne

Poseł Antoni Macierewicz

5

Klub Poselski Ruch Palikota również zgłosił wnio-

sek o bardzo podobnej treści – aby w porządku ob-

rad znalazł się punkt dotyczący informacji rządu

w sprawie ACTA, wpłynął także wniosek Prawa i Spra-

wiedliwości o zwołanie posiedzenia trzech komisji.

Państwo wiecie, że mamy wyjątkową sytuację, bo na

dwóch posiedzeniach będziemy mówić o kwestii rów-

nie ważnej, czyli o budżecie państwa na rok 2012.

W związku z tym jeśli pogodziliśmy to decyzją Kon-

wentu Seniorów i Prezydium, że pani marszałek No-

wicka reprezentująca klub Palikota, walcząca rów-

nież o dodanie tego punktu do porządku dziennego,

wyraziła zgodę, aby to połączyć z wystąpieniem Pra-

wa i Sprawiedliwości i aby tę dyskusję przenieść na

posiedzenie trzech komisji, to ta informacja była zna-

na przedstawicielom klubów, nam wszystkim, albo

przynajmniej powinna być znana.

Jednak ponieważ został zgłoszony wniosek for-

malny o przerwę, zarządzam głosowanie nad tym

wnioskiem.

Głosowało 358 posłów.

Za oddało głos 178 posłów,

przeciwnego zdania było 174 posłów, wstrzymało się

6 posłów.

i zwołuję Konwent Seniorów w sali obok sali prezy-

dialnej.

Bardzo proszę.

do godz. 9 min 35)

Marszałek:

Wznawiam obrady.

Jestem zobowiązana, żeby poinformować państwa

o przebiegu zwołanego w wyniku wniosku formalne-

go posiedzenia Konwentu Seniorów.

Winna jestem

państwu również uzupełnienie swojej informacji na

temat wniosku o rozszerzenie porządku dziennego

Konwentu, które odbyło się w godzinach porannych,

wystąpił o to również klub Sojuszu Lewicy Demokra-

tycznej.

(Oklaski)

A teraz konkluzje z posiedzenia Konwentu Senio-

rów.

Ustalenia, które poczyniliśmy na posiedzeniu

Konwentu Seniorów, a wcześniej Prezydium, zostały

złamane w głosowaniu przez dwa kluby.

Ale ponie-

waż większość konwentowa zdecydowała, że ustale-

nia zostają podtrzymane, przystępujemy do realizacji

dzisiejszego porządku.

(Oklaski)

Komisja Finansów Publicznych przedłożyła spra-

wozdanie o rządowym projekcie ustawy budżetowej

Rada Ministrów przedłożyła projekt ustawy o po-

datku od wydobycia niektórych kopalin.

czytanie tego projektu.

(Gwar na sali)

Niezainteresowanych posłów proszę o opuszcze-

nie sali, a tych, którzy są na sali, proszę, aby zacho-

wali spokój.

Bardzo proszę, panie przewodniczący.

Czy to w ra-

mach sprzeciwu?

Poseł Mariusz Błaszczak:

Nie, pani marszałek, chciałbym prosić o sprosto-

wanie.

Otóż pani marszałek powiedziała, że dwa

kluby parlamentarne złamały umowy z posiedzenia

Konwentu.

Chcę zwrócić uwagę na to, że 178 głosów

za przerwą i wyniki głosowania wskazują na to, że

inaczej zagłosowały również inne kluby.

Mam tu na

myśli klub SLD, który zagłosował inaczej, bo za prze-

rwą, oraz Ruch Palikota.

Proszę o fundamentalną

rzetelność w przedstawianiu informacji.

(Oklaski)

Marszałek:

Dziękuję bardzo, panie pośle.

(Głos z sali: Ale przerwa to przerwa.)

Dziękuję bardzo.

Powtórzę jeszcze raz...

(Poseł Sławomir Kopyciński: Pani marszałek, czy

można?)

Bardzo proszę.

Minuta.

Poseł Sławomir Kopyciński:

Dziękuję bardzo.

Szanowna Pani Marszałek!

Chciałbym sprostować

nieprawdziwą wypowiedź pana przewodniczącego

Błaszczaka.

Ruch Palikota głosował zgodnie z ustalenia-

mi Konwentu.

Tak głosował przewodniczący klubu...

Marszałek

6

(Poseł Jadwiga Wiśniewska: Pan nie słuchał.)

...tak głosowała wicemarszałek, tak głosowała

moja skromna osoba.

Jeżeli ktoś z Ruchu Palikota

głosował inaczej, to proszę uwierzyć, że przez pomył-

kę.

My dotrzymujemy słowa, w przeciwieństwie do

was, i trzymamy się ustaleń Konwentu Seniorów.

(Głos z sali: Zagłosowało 30 osób z 40.)

Uchwała, decyzja, która zapadła na posiedzeniu

Konwentu Seniorów, powinna być szanowana.

Nie

może być tak, że 10 minut temu zgodziliście się na to,

żeby sprawa była rozpatrywana na posiedzeniu komi-

sji, a teraz, pod wpływem tego, że chcecie się dorwać

do mediów, pokazać swoją twarz w telewizji, jak tego

bronicie i przeciwstawiacie się ACTA, łamiecie ustale-

nia Konwentu Seniorów.

Dziękuję.

(Oklaski)

(Głos z sali: Brawo!)

Marszałek:

Dziękuję, panie pośle.

Bardzo proszę.

Poseł Ryszard Zbrzyzny:

stować, bowiem na posiedzeniu Konwentu Seniorów

w dniu wczorajszym, a także dzisiaj rano, reprezen-

towałem Klub Poselski Sojusz Lewicy Demokratycz-

nej i zgłosiłem sprzeciw wobec umieszczenia w po-

rządku obrad ustawy o podatku od wydobycia nie-

których kopalin z druku nr 144.

Oczywiście, decyzje

co do porządku obrad podejmuje pani marszałek Sej-

mu, z czego zdajemy sobie sprawę, niemniej jednak

podnosiłem i podnoszę kwestię konstytucyjności tej-

że ustawy.

Jest to bowiem ustawa podatkowa…

Marszałek:

Panie pośle, informuję, że to nie jest sprostowanie

w sprawie ACTA.

Poseł Ryszard Zbrzyzny:

Pani marszałek mówiła o rozszerzeniu porządku

obrad także o tę ustawę, więc ja w stosunku do tej

propozycji zgłaszam nasz sprzeciw.

Marszałek:

Tak, znam stanowisko pana przewodniczącego

przedstawione na posiedzeniu Konwentu Seniorów.

Dziękuję bardzo, panie pośle, panie przewodniczący.

Dziękuję serdecznie.

Kontynuujemy posiedzenie.

Sejm przedstawione propozycje przyjął.

Sprzeciwu nie słyszę.

Po zasięgnięciu opinii Konwentu Seniorów podję-

żącego posiedzenia punktu 3., to jest: Pierwsze czy-

tanie poselskiego projektu ustawy o zwrocie osobom

ﬁzycznymniektórychwydatkówzwiązanychzzaku-

pem odzieży i dodatków odzieżowych dla niemowląt

oraz obuwia dziecięcego (druk nr 123).

Skreślenie wynika z faktu zgłoszenia przez przed-

stawicielkę wnioskodawców autopoprawki, która

musi być poddana określonym w regulaminie proce-

durom.

Prezydium Sejmu proponuje, aby Sejm przepro-

Prezydium Sejmu proponuje jednocześnie, aby

klubów w dyskusji nad sprawozdaniem komisji o pil-

nym projekcie ustawy zmieniającej ustawę o zmianie

innych ustaw oraz w pierwszym czytaniu rządowego

projektu ustawy o skutkach powierzania wykonywa-

Prezydium Sejmu proponuje również, aby Sejm

jekcie ustawy budżetowej na rok 2012.

Kolejnym rozpatrywanym punktem będzie spra-

wozdanie komisji o pilnym projekcie ustawy zmienia-

Następnie planowane jest rozpatrzenie sprawoz-

dania komisji o uchwale Senatu w sprawie ustawy

temach płatności i systemach rozrachunku papierów

temami, ustawy o niektórych zabezpieczeniach ﬁ-

nansowych oraz ustawy Prawo upadłościowe i na-

prawcze.

W dalszej kolejności wysłuchamy informacji rzą-

gramu zwiększania lesistości” w 2010 r.

Jutro rano rozpatrzymy pytania w sprawach bie-

żących.

Kolejnym rozpatrywanym punktem będzie infor-

macja bieżąca.

Informuję, że Konwent Seniorów przyjął propo-

zycję Prezydium Sejmu rozpatrzenia na bieżącym

posiedzeniu informacji w sprawie cen paliw w Pol-

sce, o której przedstawienie wnosił klub Solidarna

Polska.

Porządek dzienny

Poseł Sławomir Kopyciński

7

Następnie wysłuchamy informacji prezesa Rady

Ministrów na temat sytuacji w polskiej służbie zdro-

wia związanej z nowymi zasadami refundowania

leków.

pana Bartosza Arłukowicza.

Następnie przeprowadzimy pierwsze czytania

rządowych projektów ustaw o skutkach powierzania

Polskiej oraz o podatku od wydobycia niektórych ko-

palin.

W piątek rano przeprowadzimy głosowania.

zesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej oraz podję-

Informuję, że w przypadku zgłoszenia w drugim

poprawek zwołam następne posiedzenie Sejmu na

dzień 27 stycznia br. w celu przeprowadzenia trzecie-

go czytania tego projektu ustawy.

Planuję rozpoczęcie tego posiedzenia o godz. 10.30.

— o składkach na ubezpieczenie zdrowotne rolni -

ków za 2012 r.,

go oraz wyrobów medycznych oraz niektórych innych

ustaw,

duszu Ubezpieczeń Społecznych oraz niektórych in-

nych ustaw,

ustawy Prawo o ruchu drogowym.

Informuję państwa, że posiedzenia komisji, któ-

re miały się odbyć tuż po godz. 9, muszą być prze-

sunięte ze względu na przedłużające się rozpoczęcie

punktu 1.

Bardzo proszę, panie pośle, o odczytanie komuni-

katów.

Sekretarz Poseł Marcin Witko:

Pani Marszałek!

Szanowni Państwo Posłowie!

dzenia komisji.

Tak jak pani marszałek była łaskawa wspomnieć,

trzy posiedzenia Komisji: Gospodarki, Etyki Posel-

skiej, Rolnictwa i Rozwoju Wsi, odbędą się natych-

miast po tej części.

Natomiast następnie zaplanowane są posiedzenia

Komisji:

— Skarbu Państwa – godz. 10,

12,

— Ustawodawczej – godz. 13,

— Obrony Narodowej – godz. 16,

nej wspólnie z Komisją Ochrony Środowiska, Zaso-

bów Naturalnych i Leśnictwa – godz. 16,

— Infrastruktury – godz. 18.

Informuję również, że posiedzenie Parlamentar-

nego Zespołu Ratownictwa Medycznego i Transpor-

Marszałek:

Pan poseł Zbrzyzny z wnioskiem formalnym, jak

rozumiem, bo tylko w takiej formie...

Bardzo proszę.

Poseł Ryszard Zbrzyzny:

Pani Marszałek!

W imieniu Klubu Poselskiego

tu ustawy o podatku od wydobycia niektórych kopa-

lin, który ma być rozpatrywany w czwartek w póź-

nych godzinach nocnych.

Pani marszałek słusznie zauważyła, że jest to usta-

wa podatkowa nie tylko z nazwy, lecz także z zawar-

tości merytorycznej i procedowanie nad takimi usta-

wami musi odbywać się tutaj, na sali sejmowej, rów-

nież pierwsze czytanie, a później nie można nakładać

na takie ustawy procedury pilnej.

Są to słuszne spostrzeżenia, ale pani marszałek

nie zechciała zauważyć faktu, że ustawy podatkowe

powinny być procedowane z odpowiednim vacatio

legis, a to oznacza, że taka ustawa powinna być przy-

jęta i opublikowana w Dzienniku Ustaw do 30 listo-

pada roku poprzedzającego rok podatkowy.

Ta usta-

wa nie spełnia tych kwestii formalnych.

W związku

z tym proszę o spowodowanie przygotowania opinii

konstytucjonalistów na ten temat, a w dniu dzisiejszym

podjęcia decyzji o zdjęciu tego projektu ustawy z po-

rządku dzisiejszych i jutrzejszych obrad Sejmu.

Dzię-

kuję za uwagę.

(Oklaski)

Marszałek

8

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

Dziękuję, panie pośle.

Tak kwestia została już rozstrzygnięta, o czym

mówiła pani marszałkini Kopacz.

Tak że teraz przystępujemy do…

(Poseł Ryszard Zbrzyzny: Ja zgłosiłem wniosek

formalny...)

Ale ten wniosek został już rozstrzygnięty na Kon-

wencie Seniorów, panie pośle.

(Głos z sali: Ale to był wniosek klubu.)

Tak, w związku z tym…

(Głos z sali: To był wniosek klubu i trzeba go prze-

głosować.)

To nie jest wniosek formalny.

Ta kwestia została

już rozstrzygnięta.

Jest to wniosek do porządku dziennego i ta kwestia

została już rozstrzygnięta na Konwencie Seniorów.

Tak że bardzo proszę, panie pośle, przyjąć to do

wiadomości.

Przystępujemy do rozpatrzenia punktu 1. po-

wy budżetowej na rok 2012 (druki nr 44 i 134).

Proszę o zabranie głosu sprawozdawcę komisji

Bardzo proszę, panie pośle.

Poseł Sprawozdawca

Sławomir Neumann:

niu Komisji Finansów Publicznych przedstawić spra-

wozdanie komisji zawarte w druku nr 134.

Pierwsze czytanie projektu ustawy budżetowej

zawartego w druku nr 44 odbyło się na 3. posiedzeniu

Sejmu w dniu 15 grudnia.

Sejm skierował projekt do

szczególne części projektu przesłano do właściwych

nansów Publicznych stanowisk zawierających wnio-

ski, opinie lub propozycje poprawek wraz z uzasad-

nieniem.

Komisja Finansów Publicznych została

wienia sprawozdania do dnia 13 stycznia br., z czego

komisja wywiązała się w terminie.

Projekt ustawy

budżetowej rozpatrzony został przez poszczególne

komisje problemowe, zgodnie z przyjętym harmono-

gramem prac, a efektem tych prac jest właśnie zapre-

zentowane sprawozdanie, zawarte w druku nr 134.

Wysoka Izbo!

Projekt budżetu oparty został na

wzrost popytu krajowego o 2%, a wzrost nakładów

niską inﬂację,tj.napoziomie2,8%,przewidzianoteż

nieznaczne pogorszenie na rynku pracy, gdzie stopa

ny wskaźnik waloryzacji emerytur i rent to 4,8%.

W przedłożonym Sejmowi projekcie budżetu rząd

przyjął dochody krajowe w wysokości blisko 294 mld

zł, tj. wyższe o 5,2% w stosunku do przewidywanego

wykonania w 2011 r.

W prognozie dochodów podat-

kowych, stanowiących główne źródło dochodów bu-

dżetu państwa, zakłada się wzrost wpływów o 7,3%,

a wynika on głównie z podwyżki już wcześniej wpro-

wadzonych stawek VAT, ze wzrostu akcyzy na olej

napędowy i biokomponenty stanowiące samoistne

paliwa do minimalnego poziomu wymaganego pra-

wem Unii Europejskiej, ze wzrostu podatku akcyzo-

wego na papierosy o 4%, będącego stopniowym do-

stosowaniem poziomu stawek do poziomu przewidzia-

nego przez prawo Unii Europejskiej, a także z plano-

wanego wprowadzenia podatku od wydobycia niektó-

rych kopalin, tj. miedzi i srebra.

Do wzrostu docho-

dów przyczyni się również uszczelnienie systemu

zwiększenie wpływów z lokat bankowych, a także

zwiększenie wpływów z dywidend spółek Skarbu Pań-

stwa.

Wydatki budżetu państwa rząd ustalił w wysoko-

ści blisko 329 mld zł, co oznacza wzrost o 4,9%

budżetowej na 2011.

Udział wydatków w PKB wynie-

sie 20,7%, a więc będzie taki sam jak w roku 2011.

puszczającą realny wzrost wydatków o 1% ponad in-

ﬂację.

Zastosowanietejregułybyłoniezbędnewcelu

zahamowania szybkiego wzrostu długu publiczne-

go w Polsce.

Dług publiczny w 2012 r. ma wynieść

832,5 mld zł, co stanowi 52,4 PKB, zgodnie z meto-

dologią polską.

Dług liczony zgodnie z metodologią

europejską stanowić będzie ok. 56%.

Budżet na rok 2012 jest budżetem odpowiedzial-

nym ﬁnansowo i przewiduje spadek łącznego deﬁcy-

tu krajowego i z budżetu środków europejskich do

39,5 mld zł wobec planowanych w 2011 r. 55,6 mld zł.

Zapewnia też ﬁnansowanie podstawowych funkcji

państwa.

Jest to budżet sprawiedliwy, jako że jego

celem jest ochrona najuboższych, m.in. poprzez kwo-

tową waloryzację emerytur i rent czy poprzez ogra-

niczenie ulg skierowanych do bogatszych grup spo-

łecznych.

Jest to budżet oparty na realnych założe-

niach makroekonomicznych.

Przyjęta do jego kon-

strukcji prognoza PKB jest zbieżna z prognozami

Międzynarodowego Funduszu Walutowego oraz Ko-

misji Europejskiej.

Jedyne zastrzeżenie, które można

tu wskazać, zgłaszane także w pracach, to być może

zbyt niska prognoza inﬂacji,aleakurattenwskaźnik

może być korzystny, ponieważ wyższa inﬂacja może

oznaczać większą pewność realizacji planowanych

dochodów budżetowych.

Przedłożony przez rząd projekt budżetu państwa

ma służyć przywracaniu stabilności ﬁnansów pu-

blicznych i poprawie kondycji gospodarczej Polski,

przedniego.

W projekcie budżetu na 2012 r. zwiększone zostały

subwencje ogólne jednostek samorządu terytorialnego

pokryć skutki przechodzące wdrożonej 1 września

podwyżki dla nauczycieli o 7% oraz podwyżki plano-

wanej od 1 września 2012 r. w wysokości 3,8%.

Prace Komisji Finansów Publicznych nad projek-

tem budżetu odbywały się od dnia 22 grudnia do

13 stycznia, zgodnie z przyjętym harmonogra-

mem.

W czasie posiedzeń prezentowane były opinie

dżetu, odbywała się dyskusja, zadawane były pytania

i udzielane odpowiedzi przez przedstawicieli rządu

i dysponentów budżetu.

W niektórych przypadkach

zachodziła konieczność udzielenia odpowiedzi na

piśmie.

Posłowie otrzymali też opinie Biura Analiz

Publicznych łącznie 25 opinii.

Przeważająca więk-

żenie rządowe.

Jedynie Komisja Sprawiedliwości

i Praw Człowieka negatywnie oceniła jedną z rozpa-

trywanych przez siebie części budżetowych.

Ocena

ta dotyczyła budżetu Instytutu Pamięci Narodowej.

Komisja nie sformułowała przy tym żadnych popra-

wek w celu ewentualnego dokonania zmian w budże-

cie IPN-u.

Negatywna opinia komisji wiązała się

z tym, że instytut w przedłożonym projekcie budżetu

nie przewidział zamrożenia wynagrodzeń, a także

zaplanował relatywnie wysoki wzrost wydatków ma-

jątkowych.

Łącznie 7 komisji sejmowych zgłosiło 8 poprawek.

Poprawki zgłosiły: Komisja do Spraw Służb Specjal-

nych, Komisja Gospodarki, Komisja Infrastruktury,

Komisja Kultury Fizycznej i Sportu, Komisja Regu-

laminowa i Spraw Poselskich, Komisja Rolnictwa

misja Finansów Publicznych ostatecznie w głosowa-

niach przyjęła tylko poprawkę zgłoszoną przez Ko-

misję Rolnictwa i Rozwoju Wsi, zmierzającą do doko-

nania zmiany w nazwie rezerwy celowej w pozycji

50: Utrzymanie urządzeń melioracji wodnych pod-

stawowych i zwiększenia o 10 mln wydatków na

utrzymania melioracji wodnych szczegółowych w ra-

mach zaplanowanej w budżecie rezerwy w ogólnej

kwocie 210 mln.

Inne poprawki zostały przez komi-

sję odrzucone.

Do projektu ustawy budżetowej na 2012 r. zgło-

szonych zostało przez posłów łącznie dodatkowo 79

poprawek.

Dwie poprawki zmierzały do podwyższe-

nia dochodów z podatku akcyzowego odpowiednio

o 200 i 120 mln w celu zwiększenia dopłat do paliwa

rolniczego.

70 poprawek dotyczyło zmian w załączni-

ku 2: Wydatki.

Dwie poprawki dotyczyły załącznika

nr 4: Wydatki budżetu środków europejskich.

Nato-

miast 5 poprawek odnosiło się do załączników prezen-

tujących plany ﬁnansowe funduszy celowych i pań-

stwowych osób prawnych.

Przedłożone poprawki zmierzały m.in. do: znaczą-

cego zmniejszenia wydatków niektórych z tzw. jed-

nostek pozarządowych, to jest kancelarii prezydenta,

kancelarii Senatu, Krajowej Rady Radiofonii i Tele-

wizji oraz Instytutu Pamięci Narodowej, a także do

zmniejszenia wydatków zaplanowanych na obsługę

długu publicznego o 1,1 mld zł oraz ujętych w rezer-

wie celowej w pozycji 8: Współﬁnansowanie projek-

tów realizowanych z udziałem środków europejskich

na łączną kwotę blisko 3,6 mld zł.

Komisja głosowała nad zgłoszonymi poprawkami

w dniu 13 stycznia.

W wyniku głosowań z 79 zgło-

szonych poprawek przyjętych zostało 15, natomiast

5 poprawek zostało wycofanych przez posłów wnio-

skodawców.

Komisja nie zaakceptowała 59 zgłoszo-

nych poprawek.

Komisja nie przyjęła m.in. poprawek,

które były sprzeczne z obowiązującym prawem, nie-

kompletne lub wadliwe, a także nie zostały przyjęte

liczne poprawki zmniejszające wydatki na obsługę

długu publicznego i rezerwę celową w pozycji 8 w celu

sﬁnansowania innych wydatków, w tym głównie in-

westycji drogowych.

Charakteryzując krótko poprawki przyjęte przez

należy wskazać, że nie są to poprawki, które w istot-

ny sposób zmieniałyby przedstawiony przez rząd

projekt budżetu.

Dochody budżetu państwa pozosta-

ły bez zmian, a kwota wydatków została tylko nie-

znacznie zmniejszona.

Zmiany po stronie wydatków wynikały głównie

misji wymagały większego doﬁnansowania.

Część

przyjętych poprawek dotyczyła jedynie korekt, dzięki

ku do aktualnych potrzeb i obowiązującego prawa.

Komisja przyjęła część poprawek zmniejszających

ﬁnansówwłączajedoprojektubudżetupaństwainie

dokonuje w nich żadnych korekt.

W ocenie komisji

bowiem jednostki te solidarnie z instytucjami rządo-

wymi powinny realizować w tym roku oszczędny

budżet.

Komisja ograniczyła zatem wydatki jedno-

stek pozarządowych o ogólną kwotę 133 300 tys. zł.

Pragnę nadmienić, że w większości jednostki te do-

konały autokorekty swoich budżetów, dokonały au-

topoprawek i zrealizowały apel komisji ﬁnansówoto,

żeby właśnie ograniczyć wydatki w obecnym roku.

Komisja przyjęła z zadowoleniem taką realizację swo-

jego apelu.

I tak zmniejszono wydatki Kancelarii

Prezydenta o 7,4 mln zł, Kancelarii Senatu o blisko

65 600 tys. zł, Sądu Najwyższego o 5,2 mln, Naczel-

Poseł Sprawozdawca Sławomir Neumann

nego Sądu Administracyjnego o 11,4 mln, rzecznika

praw obywatelskich o 4,5 mln, Krajowej Rady Radio-

fonii i Telewizji o blisko 2,6 mln, Państwowej Inspek-

cji Pracy o prawie 15 400 tys., IPN o 21 100 tys. zł.

sowania planów wydatków tych instytucji do posta-

nowień ustawy zamrażającej poziom wynagrodzeń

w 2012 r.

Jak wspomniałem, w wielu wypadkach były

to oszczędności wskazane bezpośrednio przez dyspo-

nentów tych części budżetowych i zgłoszone komisji

jako autopoprawki.

Środki uzyskane ze zmniejszenia wydatków tych

jednostek przeznaczone zostały na: zwiększenie wy-

narodowego z przeznaczeniem na „Narodowy pro-

gram rewitalizacji Łazienek Królewskich w Warsza-

wie” (na kwotę 7 mln zł) oraz na digitalizację zbio-

rów w archiwach państwowych (na kwotę 3 mln zł),

dotację dla Funduszu Emerytalno-Rentowego na ﬁ-

nansowanie składek na ubezpieczenie zdrowotne za

rolników i domowników, zgodnie z projektem ustawy

2012 r. (w kwocie 50 300 tys. zł), zwiększenie wydat-

ków bieżących Regionalnych Izb Obrachunkowych

(o 3 mln), zwiększenie wydatków w części 88: Po-

wszechne jednostki organizacyjne prokuratury na

koszty postępowania prokuratorskiego (3 mln), utwo-

rzenie w części 83: Rezerwy celowe nowej rezerwy

celowej pod nazwą „Digitalizacja zbiorów Ossolineum

we Lwowie” (kwota 1 mln zł), a także 400 tys. zł na

zmniejszenie deﬁcytu.

Szczególny charakter miała wspomniana wcze-

śniej poprawka dotycząca zmniejszenia wydatków

Kancelarii Senatu o 65 600 tys. zł.

Wiązała się ona

z przesunięciem wydatków związanych z opieką nad

do części 45: Sprawy zagraniczne i członkostwo Pol-

ski w Unii Europejskiej w kwocie 12,6 mln zł i z utwo-

rzeniem nowej rezerwy celowej pod nazwą „Współpra-

ca z Polonią i Polakami za granicą” z kwotą 53 mln zł.

Była to poprawka podobna do poprawki zgłoszonej

wcześniej przez Komisję Spraw Zagranicznych.

Komisja zgodziła się na przesunięcie kwoty 122 tys. zł

części 37: Sprawiedliwość.

Środki te przeznaczone są

na składkę z tytułu członkostwa Polski w Grupie

Państw Przeciwko Korupcji (GRECO).

W związku

z likwidacją w tym roku urzędu pełnomocnika rządu

do spraw walki z korupcją, ﬁnansowanegodotejpory

z części 16, składka ta ma zostać opłacona z budżetu

resortu sprawiedliwości.

Komisja przyjęła poprawkę polegającą na przesu-

nięciach w budżecie ministra kultury i dziedzictwa

narodowego w celu podwyższenia wynagrodzeń pra-

cowników administracyjnych szkół i placówek oświa-

towych artystycznych podległych Ministerstwu Kul-

tury i Dziedzictwa Narodowego.

W ramach środków

zaplanowanych w budżecie ministra kultury na pod-

wyżki wynagrodzeń dla tych pracowników planuje

się przeznaczyć kwotę 15 mln zł.

Komisja zaakceptowała także przesuniecie w bu-

dżecie w części 29: Obrona narodowa na kwotę 6053 tys.

zł (z wydatków majątkowych na wsparcie centralne)

z przeznaczeniem na dokończenie realizacji przez

Wojskowy Instytut Medycyny Lotniczej zadania pod

nazwą „Wirówka przeciążeniowa – stymulator szko-

leniowy”.

Komisja przyjęła też poprawkę dotyczącą przesu-

nięć na kwotę 28 407 tys. zł w budżecie w części 46:

Zdrowie w ramach wydatków na programy polityki

zdrowotnej, w tym głównie w „Narodowym progra-

mie leczenia chorych na hemoﬁlię i pokrewne skazy

krwotoczne” oraz „Narodowym programie zwalcza-

nia chorób nowotworowych”.

Aprobatę komisji uzyskała także poprawka doko-

nująca przesunięć w budżecie wojewody małopolskie-

go w celu ﬁnansowaniarealizacjiinwestycjipn.„Bu-

dowa strażnicy Komendy Miejskiej wraz z Jednostką

Ratowniczo-Gaśniczą nr 1 Państwowej Straży Pożar-

nej w Nowym Sączu” oraz zakupów inwestycyjnych

w Małopolskim Urzędzie Wojewódzkim w Krakowie

w zakresie sprzętu komputerowego i oprogramowa-

nia w związku z wdrożeniem w urzędzie systemu

elektronicznego zarządzania dokumentacją.

Ostatnia z przyjętych przez komisję poprawek do-

tyczyła zmian w planie ﬁnansowym Funduszu Roz-

wiązywania Problemów Hazardowych w celu dosto-

sowania tego planu do obowiązującego prawa wynika-

jącego z nowelizacji w 2011 r. art. 88 ustawy o grach

hazardowych.

Nowelizacja ta poszerzyła zakres zadań

podlegających ﬁnansowaniu z funduszu o problema-

tykę innych uzależnień, nie tylko hazardu.

Komisja Finansów Publicznych przed pracami

nad ustawą budżetową rozpatrzyła projekt ustawy

ustawy budżetowej, co sprawiło, że prace nad budże-

tem były sprawniejsze.

Uchwalenie tej ustawy spo-

wodowało, że podstawę prawną uzyskały zaplanowa-

ne przez rząd w projekcie ustawy budżetowej oszczęd-

ne w wielu pozycjach wydatki.

Dotyczyło to zwłaszcza

środków na wynagrodzenia.

Zamrożone zostały wy-

nagrodzenia w urzędach organów władzy państwo-

wej, kontroli, ochrony państwa, sądach i trybuna-

łach, agencjach wykonawczych, instytucjach gospo-

darki budżetowej, państwowych funduszach celo-

wych, w KRUS, Polskiej Akademii Nauk i w innych

instytucjach.

W 2012 r. wielkość wynagrodzeń nie

może przekroczyć wielkości wynagrodzeń z 2011 r.

Ustawa okołobudżetowa usankcjonowała także wyż-

sze wpływy z podatku akcyzowego, wynikające z ko-

nieczności dostosowania się do prawa Unii Europej-

skiej, oraz wpływy z odsetek na skutek uszczelnienia

systemu podatkowego.

Komisja Finansów Publicznych po rozpatrzeniu

i po otrzymaniu opinii dotyczącej zgodności z pra-

Poseł Sprawozdawca Sławomir Neumann

wem Unii Europejskiej, wnosi o uchwalenie załączo-

nego projektu ustawy.

gulaminu Sejmu przedstawia na żądanie wniosko-

dawców 11 wniosków mniejszości.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

ku dziennego podział czasu między kluby, w zależno-

ści od ich wielkości, w granicach od 13 do 102 minut,

to jest debatę średnią.

Obywatelska zabierze głos pani posłanka Krystyna

Skowrońska.

Bardzo proszę, pani posłanko.

wie Posłowie!

Zabierając dzisiaj głos w imieniu Klubu

budżetowej dotyczącej sprawozdania Komisji Finan-

2012, po przedstawieniu sprawozdania przez pana

posła Sławomira Neumanna, chcę przypomnieć pań-

stwu posłom kilka ważnych i obiektywnych danych,

gdyż zawsze w debacie publicznej powinniśmy się

takimi danymi posługiwać.

Zatem gdzie jesteśmy i dokąd zmierzamy?

W la-

tach 2008–2011, kiedy produkt krajowy brutto w całej

Tak więc w rok 2012 wchodzimy z silną gospodarką.

Zarówno ostatnie informacje dotyczące sprzedaży

detalicznej, jak i produkcji przemysłowej znacznie prze-

kraczają prognozy rynkowe.

W listopadzie 2011 r. sprze-

daż detaliczna wzrosła o 12,6% w stosunku rocznym,

przy prognozie, która zakładała wzrost o 10,2%, a w grud-

niu produkcja przemysłowa wzrosła o 7,7%, a spo-

dziewano się wzrostu w wysokości 6,4%.

Z opublikowanych niedawno przez OECD rapor-

tów wynika, iż w latach 2011–2012 wszystkie kraje

w tym doborowym towarzystwie, oprócz Polski, będą

rozwijać się wolniej niż wynikałoby to z ich poten-

cjalnych zdolności.

Prawo i Sprawiedliwość często jako

wzorzec do naśladowania wskazywało Węgry, a chcę

przypomnieć Wysokiej Izbie, że w przypadku gospo-

darki węgierskiej wzrost skumulowany w tym okre-

sie, czyli w latach 2008–2011, wynosił -3,4%.

Zatem

sami państwo oceńcie, czy jest to dobry wzór do na-

śladowania.

Wszystko zatem wskazuje, że to nasza gospodarka

rozpędzałaby się najbardziej, gdyby nie wszystkie

zagrożenia zewnętrzne.

Nie przebrzmiały jeszcze

echa upadku rządów Grecji i Włoch, a już wybuchła

informacja o bezprecedensowym obniżeniu ratingu

dziewięciu krajów Unii Europejskiej.

Mimo korzyst-

nych decyzji na ostatnim szczycie w Brukseli, które

rokują pewne nadzieje na wyjście strefy euro z kry-

zysu, w Europie wciąż jeszcze pozostaje duża doza

niepewności i ryzyka.

Tym bardziej więc nie należy

oglądać się na innych, a robić to, co jest najpotrzeb-

niejsze, i najwięcej u siebie, aby przed tym kryzysem

możliwie najlepiej się zabezpieczyć.

Dlaczego trzeba docenić determinację rządu w kon-

solidacji ﬁskalnej?

Po stronie ograniczeń wydatków

rząd między innymi ograniczył wcześniejsze emery-

tury, wprowadził regułę wydatkową, zamroził fun-

dusze płac większości urzędów.

Chcę przypomnieć,

że jest to już kolejny rok mrożenia płac.

Ograniczył

również zasiłki, między innymi zasiłki pogrzebowe.

Rząd wprowadził także trudne, ale niezbędne dosto-

sowanie po stronie dochodowej, jak np. wzrost staw-

ki VAT, wprowadził zarządzanie płynnością i już pod

koniec ubiegłego roku wyprzedzająco przygotował

Polskę na trudne czasy, zapewniając kilkanaście pro-

cent potrzeb pożyczkowych na przyszły rok.

Dzięki tym wszystkim działaniom jesteśmy wśród

2007 r.

Według Komisji Europejskiej aż 20 krajów

Unii miało wyższy od nas wzrost relacji długu pu-

blicznego do produktu krajowego brutto, w tym tak-

że takie kraje uznawane za wzory dyscypliny budże-

towej, jak Niemcy, Dania czy Holandia.

Średniorocz-

ny wzrost długu w Polsce to 11,7%, bez OFE to 5,7%,

podczas gdy średni wzrost długu w państwach Unii

Europejskiej, ten średni wskaźnik dla 27 państw, to

23,5%.

Przyrost długu np. w Grecji to 57%, w Irlan-

dii – około 90%.

Przypomnę, że w tym towarzystwie

Polska ma przyrost 11,7%, ale bez OFE jest to 5,7%,

podczas gdy wzrost długu publicznego w Niemczech

wynosi 16,5%.

Dzięki konsolidacji ﬁnansów mamy

dla nauczycieli, funkcjonariuszy czy urzędników.

Dzię-

ki temu rynki przestały nas ślepo wrzucać do jedne-

go worka z innymi gospodarkami regionu i w końcu

zaczynają dostrzegać, że Polska pozytywnie wyróż-

nia się na tym tle.

Społeczeństwo powinno jednak wiedzieć, iż to

rządy Platformy Obywatelskiej i Polskiego Stronnic-

twa Ludowego były w tej walce z kryzysem osamot-

nione na polskiej scenie politycznej.

Opozycja z PiS

zysowe rządu.

Czasami wydawało się wręcz, że nie

próby te nie powiodły się.

W swoim exposé pan premier zapowiedział kolej-

ne reformy strukturalne, takie jak stopniowe pod-

wyższenie wieku emerytalnego, usunięcie przywile-

jów emerytalnych, ich lepsze adresowanie, a także

Poseł Sprawozdawca Sławomir Neumann

ograniczenie przywilejów podatkowych.

Działania te

w średnim i w długim okresie mają zapewnić stabil-

ność ﬁnansów publicznych, a przez to także wysoki

wzrost gospodarczy.

Jednak nie tylko w średnim i dłu-

gim okresie, bo od razu wzmocnią one zaufanie, po-

każą, że fundamenty naszej gospodarki są silne.

Na

przykład według niedawnych informacji instytutu

BlackRock, w przypadku kontynuacji konsolidacji

ﬁskalnej oraz wprowadzenia reform, mamy szansę

na podwyższenie ratingu Polski.

Dodajmy, że przez

te same agencje ratingowe, które niedawno obniżyły

ratingi takim krajom, wydawać by się mogło gigan-

tom gospodarczym, jak Francja i Austria, które cie-

szyły się wcześniej ratingiem 3AA, czy Włochom,

których rating spadł wręcz poniżej ratingu Polski.

Tymczasem Prawo i Sprawiedliwość zaraz po exposé

ostro sprzeciwiało się tym reformom.

Jak to rozu-

mieć, że nie chcecie państwo, aby Polska miała więk-

szą wiarygodność, abyśmy mieli wyższe ratingi, aby

nasze społeczeństwo płaciło mniejsze odsetki…

(Poseł Henryk Kowalczyk: Co pani plecie.)

…rynkom ﬁnansowym za obsługę długu.

(Głos z sali: Przecież to bzdura.)

Podjęte działania w zakresie dotyczącym ograni-

czenia nadmiernego deﬁcytu będą w dalszym ciągu

powodowały obniżenie kosztów obsługi zadłużenia

zagranicznego.

Bez podjęcia tych działań mogliby-

śmy się narazić na utratę Funduszu Spójności.

Chce-

my to mocno podkreślić.

Wychodzenie z procedury

nadmiernego deﬁcytu…

(Poseł Henryk Kowalczyk: Kto go wprowadził?)

…gdyby tego nie podjęto, mogłoby narazić Polskę

na utratę Funduszu Spójności.

Czy opozycja chce

utraty funduszy?

Chcemy również powiedzieć, że budżet na rok

2012 wpisuje się w dotychczasową strategię walki

z kryzysem.

Ze względu na wspomnianą niepewność

i ryzyka zakładamy w nim wzrost produktu krajowe-

go brutto w wysokości 2,5%, dochody na poziomie

293,8 mld zł, wydatki na poziomie 328,8 mld zł i de-

ﬁcyt, który nie przekroczy kwoty 35 mld zł, co ozna-

cza ogromny spadek w porównaniu z deﬁcytem w wy-

sokości 7,8% PKB, który mieliśmy w 2010 r.

W ciągu

tych dwóch lat jest to spadek rzędu 73 mld zł i to bez

bolesnych cięć, bez bolesnych podwyżek podatków.

Takie obniżenie deﬁcytutoogromnysukcesstrategii

gospodarczej, którą rząd konsekwentnie prowadzi od

2008 r.

Jeszcze niedawno nikt nie wierzył w to, że to

się uda, że uda się obniżyć deﬁcyt w taki sposób.

Przypomnę, że założenia wzrostu produktu kra-

jowego brutto w Polsce to 2,5%, a ostatnie informacje

o tym, jak Niemcy prognozują wzrost PKB – 0,7%.

Na pewno zestawienie tych dwóch danych pokazuje,

że my po okresie transformacji wychodzimy zdecydo-

wanie lepiej i nadrabiamy zaległości w stosunku do

kwencji, ten budżet wraz z ustawą okołobudżetową

pozwoli na zlikwidowanie nadmiernego deﬁcytu już

w 2012 r.

Potwierdziła to zresztą dwa tygodnie temu,

11 stycznia, Komisja Europejska, według której Pol-

ska realizuje wszystkie zalecenia i jest na dobrej dro-

dze do uzdrowienia ﬁnansów publicznych.

Według

Komisji nasz deﬁcyt nieznacznie przekroczy 3%.

Za-

kłada się, że będzie to 3,3%.

Według rządu, według

przewidywanych prognoz będzie to na poziomie po-

niżej 3%, w wysokości 2,97%.

Jednak jeśli nawet

Polska trochę przekroczy ten próg, to nie będzie to

miało znaczenia dzięki bardzo pozytywnej ocenie

dynamiki polskiej gospodarki i całokształtu środków

podejmowanych w naszym kraju, a także dzięki temu,

że nasz rząd wynegocjował uwzględnienie przez

Komisję Europejską kosztów reformy emerytalnej,

i to mimo że większość komentatorów nie wierzyła

wtedy, że to się w ogóle uda.

Znamienne zresztą

jest to, że tego samego dnia – oprócz dobrej wiado-

mości dla Warszawy – z Brukseli wyszła także zła

wiadomość dla Budapesztu.

W przypadku Węgier

w ramach sankcji Komisja Europejska zaleciła

otwarcie kolejnego etapu procedury likwidacji nad-

miernego deﬁcytu.

Zresztą Węgry ponoszą już karę

nie tylko ze strony Komisji, ale także ze strony

rynków, czego najlepszym dowodem jest ich śmie-

ciowy rating, najwyższe odsetki od obligacji.

Płacą

10%, podczas gdy w Polsce płacimy 6% za odsetki

od obligacji…

(Poseł Henryk Kowalczyk: A ile te biedne Niemcy?)

Jest spadek forinta, który od 20 grudnia stracił

w stosunku do euro 3%, podczas gdy złoty umocnił

się o 2%.

Działania rządu ograniczającego nadmierny

deﬁcyt i duża determinacja z tym związana winny

spowodować obniżenie odsetek od obligacji i zmniej-

szenie kosztów obsługi zadłużenia, które będzie ko-

rzystne.

Prognozujemy, że w 2012 r. obsługa długu

kosztować nas będzie 43 mld zł.

Jeśli w związku z po-

dejmowanymi działaniami te koszty, koszty obsługi

zadłużenia zagranicznego będą się obniżały, a tak się

prognozuje, będą w przyszłych okresach znacznie

niższe, to uwolnione środki będzie można skierować

na inne cele w budżecie.

I dalej.

Budżet na 2012 r. jest przy tym budżetem

inwestycyjnym.

Udział wydatków na inwestycje pu-

bliczne w produkcie krajowym brutto wyniesienie

w br. 6,1%, co oznacza najwyższy poziom w Unii Eu-

ropejskiej.

Jest to także drugi najwyższy udział in-

westycji publicznych w Polsce od początku transfor-

macji.

Wyższe inwestycje publiczne mieliśmy w 2011 r.,

kiedy wynosiły one 6,4%.

W tym budżecie prognozu-

je się, przyjmuje się, że wydatki na renty socjalne

wzrosną w stosunku do 2011 r. o prawie 6%, czyli o po-

nad 100 mln zł, a na pomoc społeczną – o 900 mln zł.

Znacznie zwiększają się wydatki na oświatę i wycho-

wanie.

Wzrosną one o przeszło 6%, czyli o prawie 2,5 mld

zł, z czego prawie o 1,8 mld zł zwiększy się subwencja

oświatowa.

To dobitnie pokazuje, że rząd inwestuje w kapitał

ludzki, nie szuka oszczędności tam, gdzie oszczędza-

nie mogłoby zaszkodzić przyszłości Polaków.

Ogółem

wydatki na oświatę i wychowanie w 2012 r. to kwota

Poseł Krystyna Skowrońska

o 10 mld wyższa niż w roku 2007.

Jednocześnie rząd

oszczędnie gospodaruje pieniędzmi podatników, nie

dopuszczając tam, gdzie nie jest to konieczne, do wzro-

stu wydatków.

Na przykład kwoty przeznaczone na

administrację publiczną będą podobne do przezna-

czonych na to w roku 2011.

Jak pamiętamy, po raz

kolejny mrozimy wzrost wynagrodzeń.

„Financial Times” napisał ostatnio, że kompeten-

cje Polski w sprawach polityki regionalnej czynią

z naszego kraju coraz bardziej wartościowego part-

nera dla Berlina.

Przypomnę o 25% polskiego eks-

portu, co zostało zaniedbane w latach 2005–2007

przez rząd Jarosława Kaczyńskiego.

To dobitnie

świadczy o tym, iż pozycję lidera w regionie, znaczą-

cego gracza w Europie zdobywa się dla Polski konse-

kwencją i roztropnością działania.

Czy taką roztropność pokazywała opozycja pod-

czas pracy w komisji nad ustawą budżetową?

Czy

odpowiedzialnością można nazwać zgłaszanie popra-

wek, które między innymi, bo przytoczę tylko kilka

przykładów, prognozują zwiększenie wpływów z po-

datku akcyzowego: o kwotę 200 mln zł – klub Soli-

darna Polska, a klub Prawo i Sprawiedliwość – o kwo-

tę 120 mln zł?

Skąd macie państwo takie prognozy?

Zawsze na tej sali padały informacje…

(Poseł Henryk Kowalczyk: Akcyza rośnie.)

…iż nie można podwyższać podatków.

Czyżbyście

zatem myśleli, że jest potrzeba podnoszenia kolejnych

podatków?

(Poruszenie na sali)

(Głos z sali: Platforma.)

Opozycja, różne kluby opozycyjne proponują

zmniejszenie wydatków bieżących Kancelarii Prezy-

denta o kwotę 139,5 mln zł.

Pytam: Jak miałaby ona

funkcjonować?

(Poseł Anna Paluch: O Lecha Kaczyńskiego pani

się nie martwiła.)

To 140 mln zł mniej.

Obsługa zadłużenia zagranicznego – opozycja

proponuje zmniejszyć wydatki o kwotę…

(Głos z sali: Przepraszam bardzo…)

…1 mld zł.

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

Przepraszam, pani posłanko.

Jeśli można prosić, za chwilę klub będzie mógł się

wypowiedzieć.

Bardzo proszę, pani poseł.

Poseł Krystyna Skowrońska:

Dziękuję, pani marszałek.

Opozycja proponuje zmniejszyć wydatki na obsłu-

gę zadłużenia zagranicznego o 1 mld zł.

Pytanie: Jak,

nie wspierając działań rządu w zakresie stabilizacji

i konsolidacji ﬁnansów publicznych, można progno-

zować niższe kwoty obsługi długu zagranicznego?

Czy jest możliwe prognozowanie, że obsługa długu

będzie kosztować mniej niż w prognozie budżetowej,

jeżeli państwo absolutnie nie wspieracie działań

rządu?

Kolejne poprawki opozycji to zmniejszenie środ-

ków na współﬁnansowanieprojektówrealizowanych

z udziałem środków Unii Europejskiej – krajowe

wsparcie ﬁnansowania wielu inwestycji.

Opozycja

proponuje zmniejszenie środków o kwotę 3,5 mld zł.

Czy naprawdę państwo tego chcecie?

Poprawki po-

słów Platformy Obywatelskiej, które omówił poseł

sprawozdawca, zmierzały do wykorzystywania środ-

ków, m.in. tych wynikających z autopoprawek dyspo-

nentów części budżetowych, którzy sami przygoto-

wują swoje budżety, w związku z przyjętą ustawą

okołobudżetową, będących efektem zamrożenia wy-

sokości płac.

Panie i Panowie Posłowie!

Przychodzi czas na

podsumowanie i konkluzje.

Czego oczekuje obywatel

od państwa, jaki powinien być budżet na 2012 r.?

Każdy Polak oczekuje, że państwo zapewni mu bez-

pieczeństwo.

Ten budżet zagwarantuje bezpieczeń-

stwo funkcjonowania każdej rodzinie.

Nie jest to

ra się, podejmować kolejne działania, by to bezpie-

świadczeń emerytalnych i bezpieczeństwo ich termi-

nowych wypłat.

Przypomnę – przy wsparciu wpłata-

mi z budżetu do Funduszu Ubezpieczeń Społecznych

w wysokości 30% i wsparciu z dotacji budżetowej

w przypadku świadczeń emerytalnych wypłacanych

z KRUS – prawie 90% wsparcia z budżetu.

To two-

rzenie dobrych warunków do rozwoju gospodarczego,

także bezpieczeństwa działania podmiotów gospo-

darczych.

Dane o rozwoju i wzroście PKB, które wcze-

śniej przytoczyłam, są tego dowodem.

Ważne w tym

segmencie ﬁnansówpublicznychjestzaufaniedoryn-

ków ﬁnansowych–zarównoeksporterzy,jakiimpor-

terzy nie odczuwają ponad miarę zmiany kursów

walut.

Jeszcze kilka lat temu ze strony opozycji pa-

dały bardzo krytyczne uwagi dotyczące niewielkiego

wykorzystania środków z Unii Europejskiej.

Dzisiaj

niektóre samorządy zaczynają narzekać, że środki

z Unii Europejskiej się kończą, bo dobrze wykorzy-

stujemy środki Unii Europejskiej.

Wykorzystanie

środków Unii Europejskiej – z programów operacyj-

nych, z programów regionalnych, a tam jest alokacja

25% środków przeznaczonych z budżetu europejskie-

go – pokazuje, że umiemy przygotować dobre projek-

ty i również dobrze je realizować, co również prze-

kłada się, ma wpływ na wskaźnik wzrostu PKB.

Najwyższe środki na naukę po transformacji roku

1989 przeznaczone w budżecie roku 2012 pokazują

przede wszystkim, jak rządowi zależy na rozwoju

nauki i na rozwoju polskiej gospodarki.

Zapowiadane

reformy, w tym głównie reforma emerytalna dotyczą-

ca wieku przechodzenia na emeryturę, mają w przy-

Poseł Krystyna Skowrońska

szłości stworzyć mechanizm lepszego zabezpieczenia

i wyższych świadczeń.

Zawsze można wybrać inną drogę, zawsze można

przygotować inny budżet.

Pytanie: Czy w danych

warunkach można było wybrać inną drogę?

Gwaran-

cją tego, że rząd wybrał bezpieczną drogę w trudnym

okresie, w okresie kryzysu, są dane z ostatnich 4 lat

i porównanie ich z danymi innych państw.

To są naj-

ważniejsze argumenty, które przemawiają do rynków

ﬁnansowych,któremówiąrównieżonaszymbezpie-

czeństwie.

Utwierdza nas to w przekonaniu, że rów-

nież założenia budżetu na rok 2012 zostaną zreali-

zowane.

Chciałabym przedstawić tylko dwie poprawki do

budżetu, które składamy.

Chciałabym poinformować,

że klub Platformy Obywatelskiej składa m.in. po-

prawkę dotyczącą podwyższenia, wprowadzenia do-

datkowych środków do rezerwy celowej w pozycji 72,

mówiącej o przekazaniu dodatkowych środków w wy-

wynagrodzeń dla funkcjonariuszy Służby Więzien-

żarnej.

W przypadku Straży Granicznej jest to kwota

prawie 16,5 mln zł, a funkcjonariuszy Państwowej

Straży Pożarnej – ok. 30 mln zł.

Jedna ze składanych przez nas poprawek – ważne

jest dla nas bezpieczeństwo – dotyczy podwyższenia

środków dla krajowego systemu ratowniczo-gaśni-

czego o 3 mln zł.

Chodzi o podwyższenie tych środ-

ków, które zostały zaprognozowane czy przyjęte w pro-

jekcie budżetu i zawarte są w sprawozdaniu.

Panie i Panowie Posłowie!

Kończąc, Klub Parla-

mentarny Platforma Obywatelska będzie głosował

przez rząd koalicyjny Platformy Obywatelskiej i Pol-

skiego Stronnictwa Ludowego.

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

Dziękuję bardzo pani posłance.

Zanim udzielę głosu przedstawicielce PiS, bardzo

proszę panią posłankę sekretarz o odczytanie komu-

nikatu.

Bardzo proszę.

Sekretarz Poseł Renata Zaremba:

Dziękuję, pani marszałek.

Panie i Panowie Posłowie!

Informuję, że wspólne

posiedzenie Komisji do Spraw Unii Europejskiej,

Innowacyjności i Nowoczesnych Technologii, zwo-

łane przez Prezydium Sejmu, odbędzie się w dniu dzi-

siejszym, 25 stycznia, w sali kolumnowej o godz. 13.

Dziękuję.

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

Dziękuję bardzo.

Głos zabierze pani posłanka Beata Szydło re-

prezentująca Klub Parlamentarny Prawo i Spra-

wiedliwość.

Poseł Beata Szydło:

forma Obywatelska zamierza w tej chwili zabrać się

również za porządkowanie sytuacji na Węgrzech, bo

pani poseł Skowrońska dużo czasu poświęciła Wę-

grom, ale myślę, że Węgrzy sami sobie poradzą, a my

powinniśmy skoncentrować się na tym, co dotyczy

naszego kraju.

Nawiązując jednak do wypowiedzi pani poseł,

uważam, że zawsze warto pamiętać o tych wskaźni-

kach i o tym, jak było przed tym, zanim zaczęła rzą-

dzić Platforma.

Państwo po prostu przez cztery lata

roztrwoniliście to, co uzyskaliście, co przejęliście po

rządach Prawa i Sprawiedliwości.

Przypomnę tylko,

że w roku 2007 dynamika PKB była na poziomie

6,8%.

Państwo teraz prognozujecie, że w 2012 będzie

cztery lata było wspaniałe i tylko jakieś złe siły wokół

przeszkadzały w tym, ażeby Platforma mogła reali-

zować swoje wspaniałe cele.

Cieszymy się z tego, że

w tej chwili Komisja Europejska wydała pozytywną

opinię panu ministrowi Rostowskiemu, bo dość dłu-

go wzywała go do tego, ażeby wreszcie dokonał jakichś

konkretnych zmian w swoich założeniach, a proce-

dura nadmiernego deﬁcytuzostaławobecPolskiwsz-

częta nie za innych rządów, tylko za rządów Platfor-

my Obywatelskiej.

Warto również o tym pamiętać.

Ten budżet, proszę państwa, jest nierealny, i do-

skonale o tym wiecie.

Myślę, że nawet posłowie Plat-

formy Obywatelskiej robią w tej chwili dobrą minę do

złej gry.

Cóż mają bowiem powiedzieć?

Taka jest dys-

cyplina partyjna i krytykować nie można.

Papier oczy-

wiście wszystko przyjmie i założenia, które zostały

tutaj zapisane, summa summarum zgadzają się.

Pani poseł mówi, że to jest budżet ukierunkowa-

ny przede wszystkim prorozwojowo, że będą reali-

zowane inwestycje, że im poświęcono tutaj bardzo

dużo uwagi.

Jeżeli przyjąć takie założenie, można

powiedzieć tak: owszem, inwestujecie państwo, ale

głównie w zadłużenie, bo w tym budżecie wydatki

otrzymują Polacy w zamian?

Czy rzeczywiście to

jest tak, że każda polska rodzina może czuć się bez-

piecznie i może, tak jak tu mówiono, być dumna z tego,

że rząd taki oto dokument przygotował i będzie on

wyznaczał naszą drogę rozwoju w tym roku.

Jeżeli

ktoś uważa, że podnoszenie podatków, podniesienie

podatku VAT, podniesienie akcyzy na paliwa, pod-

Poseł Krystyna Skowrońska

niesienie składki rentowej dla pracodawców, obni-

żenie środków na pomoc społeczną, te wydatki na

oświatę, o których była tutaj mowa...

Przecież to nie

państwo proponujecie w tym budżecie takie zapisy.

Kto będzie ponosił te wydatki?

Samorządy.

A jak sa-

morządy będą musiały znajdować dodatkowe środki

na wypłaty zapisanych przez was podwyżek dla na-

uczycieli, to będą zamykały szkoły, co już się w tej

chwili dzieje.

Czy polskie rodziny mogą się czuć bezpiecznie,

w momencie kiedy od początku tego roku jest ogrom-

ne zamieszanie chociażby w służbie zdrowia, kiedy

obcinacie państwo pieniądze na szkolnictwo, kiedy

obcinacie państwo pieniądze na wydatki inwestycyj-

ne, kiedy samorządy nie potraﬁą sobie poradzić nie

dlatego, że są nieudolne, tylko dlatego że budżet pań-

stwa przerzuca na nie kolejne zadania, nie wyposa-

żając ich w odpowiednie środki, z realizacją podsta-

wowych zadań samorządowych.

Można się cieszyć,

oczywiście, z tego i mówić, że jest wspaniałe wyko-

rzystanie środków z Unii Europejskiej, tylko to nie

jest wasza zasługa.

To jest zasługa i determinacja

właśnie samorządów, a samorządy, żeby realizować

te zadania, najczęściej się zadłużały.

Dzisiaj pan mi-

nister Rostowski grozi palcem i mówi gminom i po-

wiatom – koniec, proszę państwa, wprowadzamy

inne zasady, nie będziecie już mogli decydować o tym,

jak wasze budżety będą kształtowane.

Tylko jest py-

tanie: skąd oni mają wziąć pieniądze na realizację

są podnoszone podatki lokalne, opłaty lokalne, czyli

kto na tym będzie cierpiał?

Czy te polskie rodziny

będą czuły się bezpieczniejsze?

Uważam, że nie i my-

ślę, że również i państwo macie takie zdanie.

Można

oczywiście wszystko powiedzieć i można uzasadnić

każdą tezę, która tutaj będzie wygłaszana, można

mieć dobre samopoczucie, czytając ten dokument,

tylko co z tego?

Państwo macie proste założenie:

jakoś to będzie.

W tym roku pospinamy, w tym roku

tak zapiszemy te wskaźniki, żeby wszystko się zgo-

dziło.

Przytoczę kilka danych, które są w tym projekcie

budżetu, w tym dokumencie, bo nie wiem, czy to do

końca jest projekt budżetu, to jest po prostu doku-

ment, który państwo musicie złożyć, bo takie są wy-

magania ustawowe.

Przychodzi określony czas i trze-

ba uchwalić budżet, natomiast zarówno praca w Ko-

misji Finansów Publicznych nad tym dokumentem,

jak i debata w pierwszym czytaniu, myślę że i dzisiaj,

będzie polegała na tym, że oczywiście każde zdanie

opozycji, każde zdanie posłów tutaj wygłaszane, do-

tyczące zapisów tego dokumentu, Platforma będzie

kwitowała prostym stwierdzeniem: wy nie macie ra-

cji, my jesteśmy nieomylni.

Powoływanie się i odno-

szenie się ciągle, powrót do przeszłości, mówienie

ciągle o tym, co było 5 lat temu, po prostu już się

wszystkim znudziło.

Państwo weźcie wreszcie odpo-

wiedzialność za 4 lata swoich rządów i weźcie też

odpowiedzialność za te 4 lata, które są przed nami,

bo jak na razie poza waszym dobrym samopoczuciem

nic z tego nie wynika.

(Oklaski)

Rząd ogranicza nierównowagę ﬁnansów, o czym

była tutaj mowa, a która również, takie zdanie jest

zapisane, zresztą prawdopodobnie przepisane z uza-

sadnienia ustawy z roku ubiegłego, bo jest identycz-

ne, zrównoważa, ogranicza tę nierównowagę konse-

kwentnie poprzez cięcia wydatków, poprzez przerzu-

canie kosztów, ale oczywiście cięcia tych wydatków,

które dotyczą najbardziej wrażliwych grup społecz-

nych, które dotyczą właśnie samorządów, które doty-

czą środków prorozwojowych, poprzez przerzucanie

kosztów i zadań na zwykłych podatników, na obywa-

teli.

Dzisiaj podniesiemy podatek VAT, jutro podnie-

siemy akcyzę, podniesiemy składkę rentową.

Polacy

jakoś to wytrzymają, a my będziemy mieć dobre sa-

mopoczucie.

A jak do tego jeszcze dołożymy sięganie

co roku do Funduszu Rezerwy Demograﬁcznejpoto,

żeby dołożyć na to, na co braknie, żeby jeszcze bar-

dziej załatać tę dziurę budżetową, to możemy sobie

wyobrazić, jak będzie wyglądał budżet państwa, jak

będzie wyglądała Polska za lat trzy, cztery, pięć czy

piętnaście.

O tym państwo jakoś nie myślicie.

Lekar-

stwem na wszystko ma być wydłużenie wieku eme-

rytalnego, a więc pracujcie Polacy, ile dacie radę, i sobie

jakoś radźcie, a rząd w tej chwili po prostu będzie

miał dobre samopoczucie.

Wzrastają potrzeby pożyczkowe, wzrasta koszt

obsługi długu, zadłużenia.

Płacimy również za to, że

dzynarodowego Funduszu Walutowego, w tym roku

tylko na to planowane jest 359 mln zł.

Zaplanowane

obronę narodową, czterokrotnie wyższe niż wydatki

zaplanowane na bezpieczeństwo publiczne i ochronę

przeciwpożarową.

Takiego budżetu chcemy?

Taki

budżet niestety mamy.

Oczywiście wszystko się musi zgodzić i długi, któ-

re państwo przez te 4 lata zaciągaliście, teraz trzeba

spłacać.

Jakim kosztem?

A to już was nie interesuje.

Będziemy tu słuchali opowieści, opowiadań o waszej

determinacji, o waszej odwadze, o tym, jak mierzycie

się z kryzysem światowym.

Będziecie porównywać

się z Węgrami, możecie się porównywać i z Grecją.

Dlaczego nie porównujecie się z innymi państwami,

z tymi, które poszły do przodu, które miały odwagę

przez ostatnie 4 lata trochę inaczej podchodzić do

sytuacji?

(Poseł Krystyna Skowrońska: Ale pokazaliśmy,

pani poseł.)

radę, w przyszłym roku damy radę.

(Poseł Henryk Kowalczyk: Po nas choćby potop.)

A zastanawiacie się, co będzie dalej?

Nie bardzo,

bo pewnie przyjęliście taką strategię, że za 4 lata to

już nie będzie wasz problem.

Ale ciągle będzie to pro-

blem Polaków.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Poseł Beata Szydło

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

Teraz w trybie sprostowania głos zabierze pani

posłanka Skowrońska.

Poseł Krystyna Skowrońska:

Przepraszam, panie ministrze, ale chciałabym

sprostować.

Chcę powiedzieć pani poseł, że jeżeli roz-

mawiamy, jeżeli debata ma być uczciwa, to trzeba nie

manipulować danymi.

To po pierwsze.

(Głos z sali: Właśnie.)

I nieprzystające…

Jeżeli pani poseł mówi o roku

2007, o wzroście PKB, to chciałabym sprostować...

(Poseł Anna Paluch: W jakim trybie?)

(Głos z sali: Debaty.)

...iż w trakcie padły dwie nieporównywalne dane.

6,5-procentowego wzrostu PKB nie porównała pani

do wzrostu w żadnym z krajów Unii Europejskiej

w tym okresie.

A jeśli chcemy powiedzieć o progno-

zach na rok 2012 i o tym, jak wypada w tych progno-

zach Polska, to jest to 2,5%.

Przypomnę, ja mówiłam

o tym w wystąpieniu, Niemcy prognozują wzrost PKB

na poziomie 0,7, Słowacja – wzrost PKB o 1,7…

(Głos z sali: Ale Niemcy…)

…

Węgry – wzrost PKB o 0,5%.

To są dane porów -

nywalne, to są dane z jednego roku.

W ekonomii czy

w gospodarce w celu porównania trzeba brać pod

uwagę jednakowy okres i jednakową miarę.

Dzięku-

ję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

Dziękuję, pani poseł.

Teraz pan minister Rostowski.

Dziękuję.

Pani Marszałek!

Wysoki Sejmie!

Ja rozumiem, że jest pewien zestaw takich zręcz-

nych wyrażeń: dobre samopoczucie, cięcie kosztów,

podwyższanie podatków…

(Poseł Anna Paluch: A nie podwyższacie?)

Wrócimy do tego za chwilę.

Jaka była sytuacja poprzednio, za czasów Prawa

i Sprawiedliwości?

Pani przewodnicząca po prostu

sobie to zestawiła w takie, można by to nazwać, wy-

stąpienie.

Niestety, jednak kilka argumentów padło,

a dla efektywności takiego podejścia może lepiej było

ich unikać.

Po pierwsze, o wzroście.

Może pani poseł nie za-

większym kryzysem gospodarczym na świecie od

lat 30.?

(Poseł Anna Paluch: Ile jeszcze będziecie zwalać

na kryzys?)

(Poseł Zbigniew Kuźmiuk: A zielona wyspa?)

Może pani poseł orientuje się, że to, co dzieje się

w Europie…

( Gwar na sali)

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

Ale bardzo proszę…

Minister Finansów

Jan Vincent-Rostowski:

…ma jednak jakiś wpływ na polską gospodarkę.

Wobec tego należy porównywać wzrost, który mieli-

śmy w Polsce, pani poseł, nie w okresie poprzednim,

kiedy cała gospodarka europejska rozwijała się szyb-

ko i dynamicznie, ale z tym, co działo się w ciągu tych

4 lat.

Jeżeli tak zrobimy, to zobaczymy, że polska go-

spodarka, jak powiedziała pani poseł Skowrońska,

w latach 2008–2011 rozwinęła się kumulatywnie

o 15,4%, jest to najszybszy wzrost w całej Unii Euro-

pejskiej.

W tym samym czasie…

(Głos z sali: Cieszymy się.)

…przeciętnie gospodarka Unii Europejskiej skur -

czyła się o 0,4 punktu procentowego.

Nie będę wska-

zywał na wyniki gospodarki węgierskiej.

To nie jest

przypadek, że mówimy o Węgrzech, dlatego że Prawo

i Sprawiedliwość powołuje się na politykę węgierską

jako godną naśladowania.

Jeżeli państwo przestanie-

cie mówić o Węgrzech, to my też przestaniemy.

Bo,

szczerze mówiąc, dla nas jest trochę niewygodnie

krytykować Węgrów w momencie, kiedy z innych

powodów są na celowniku niektórych ugrupowań

politycznych w Europie.

(Poseł Henryk Kowalczyk: Otóż to!)

Nie możemy jednak pozwolić na to, aby te kardy-

nalne gospodarcze błędy, które były popełnione na

Węgrzech, były przez was importowane tutaj do Pol-

ski.

Dlatego musimy się stanowczo temu przeciwsta-

wić.

(Oklaski)

Jeżeli przestaniecie mówić o Węgrzech, co zresztą

w żaden sposób wam nie pomaga, bo to naprawdę nie

jest przykład…

(Poseł Anna Paluch: Proszę sobie darować, panie

ministrze.)

…godny naśladowania, to my też bardzo chętnie

przestaniemy mówić o Węgrzech.

15,4% wzrostu w Polsce.

Drugi wśród najlepszych

wynik w Europie ma Słowacja – 8%, o połowę mniej

niż Polska.

I to jest fakt.

Drugi wśród najlepszych

wynik, jeśli chodzi o wzrost zatrudnienia w Europie,

po Niemczech, 880 tys. dodatkowych miejsc pracy

w Polsce, 1200 tys. w Niemczech.

Niemcy, jak pani

poseł oczywiście wie, mają ponad dwukrotnie więcej

ludności od Polski.

Jeśli chodzi o wynik procentowy,

to mamy najwyższy procentowy wzrost zatrudnienia

w Polsce...

Przepraszam, jesteśmy drudzy, po Luk-

semburgu, kraju, który jest jednak w szczególnej

sytuacji geograﬁcznej,wsamymśrodkunajbogatszej

części Europy, i który jest bardzo małym krajem.

Myślę więc, że jeśli chodzi o ogólne wyniki, to nie ma

okres dobre.

Sadzę, że naprawdę opozycja byłaby bar-

dziej przekonująca, gdyby nie mówiła o tym, tylko

znalazłaby sobie jakieś inne punkty krytyki.

Jeśli chodzi o kwestię zadłużenia, to jeszcze raz

muszę przypomnieć słowa pani poseł Skowrońskiej

– aż 20 krajów Unii Europejskiej zwiększyło swoje

zadłużenie bardziej niż Polska przez te cztery lata

kryzysu, przeciętnie, w relacji do dochodu narodo-

wego.

I przecież o to chodzi.

Jeśli chodzi o Polskę, to

mieliśmy wzrost zadłużenia w relacji do PKB o po-

łowę mniejszy niż przeciętna unijna.

A jeżeli wzię-

libyśmy pod uwagę dane, które są naprawdę porów-

nywalne, czyli wzrost zadłużenia Polski w relacji do

PKB po odliczeniu tego, co musieliśmy wydać na

składkę do OFE, bo inne kraje europejskie nie mają

takiego systemu, to bylibyśmy na czwartym najniż-

szym miejscu, tylko Bułgaria, Szwecja i Estonia

miały niższy wzrost relacji, długu, zadłużenia.

I, na-

prawdę, jeżeli chcecie państwo po czterech latach,

po chyba szóstych przegranych wyborach odzyskać

autorytet i wiarygodność wśród Polaków, to musicie

przyjąć te fakty.

(Poseł Anna Paluch: Proszę sobie darować pia-

rowskie tyrady.)

(Głos z sali: Proszę mówić o ﬁnansach.)

Oczywiście nie twierdzę…

(Głos z sali: Proszę do rzeczy.)

(Poseł Krystyna Skowrońska: Ale nauka się

przyda.)

…że nie ma tematów, które moglibyście podnieść,

i że nie można krytykować rządu, ale nie w ten spo-

sób, zupełnie jakby absurdalnie przecząc ewident-

nym faktom.

Szczególnie źle to brzmi z waszej strony,

skoro podczas kryzysu proponowaliście dodatkowe

wydatki na poziomie 112 mld zł w 2009 i 2010 r., to

jest prawda.

Te wydatki albo i obniżenie dochodów

doprowadziłoby oczywiście do gigantycznie większe-

go wzrostu długu.

A więc sugerowałbym, żebyśmy

ciszej o tym długu, dla was, nie dla nas…

(Poseł Anna Paluch: Ciszej o długu, tak wam by-

łoby wygodniej.)

…bo my nie mamy się czego wstydzić, na tle Eu -

ropy absolutnie nie mamy się czego wstydzić, byłoby

dużo lepiej.

(Oklaski)

(Poseł Anna Paluch: Jeszcze następne pokolenia

będą o was pamiętały.)

Jeśli chodzi o inwestycje publiczne…

(Poseł Anna Paluch: Proszę mówić o naszych za-

sługach.)

…to chciałbym zwrócić uwagę na fakt, iż także

w latach 2008–2011 Polska miała największy ze

wszystkich krajów Unii Europejskiej wzrost udziału

wydatków na inwestycje publiczne w całej Unii Eu-

ropejskiej – 2,2% PKB.

Drugi kraj w tym rankingu

to Luksemburg – o połowę mniej, czyli o 1 punkt pro-

centowy wzrostu relacji wydatków na inwestycje pu-

bliczne do PKB, w sytuacji, gdy nasze PKB najbar-

dziej rosło.

(Poseł Anna Paluch: Nie wasza to zasługa, lecz

środków europejskich.)

Rozumiem, że panią poseł boli, że Polacy mają się

czym chwalić, wiem, że to zawsze trudne dla opozycji.

Myślę, że jednak lepiej by było, gdybyście państwo

cieszyli się tym…

(Poseł Anna Paluch: Ale, panie ministrze, pan

zrobi karierę jako psychoanalityk, proszę się nie zaj-

mować polityką.)

…że Polacy mają się czym chwalić.

Oczywiście

dzięki ciężkiej pracy Polaków i elastyczności, efek-

tywności naszych przedsiębiorców to wszystko było

możliwe.

(Poseł Anna Paluch: Proszę się skoncentrować na

budżecie.)

Oczywiście jest prawdą to, że przeprowadzamy

także czwartą, najszybszą konsolidację ﬁnansówpu-

blicznych w latach 2011–2012 w całej Unii Europej-

skiej i tylko…

(Głos z sali: Dlaczego potrzeby pożyczkowe ro-

sną?)

…kilka krajów, tylko dwa kraje, Irlandia, Portu -

galia, przepraszam, trzy kraje, Irlandia, Portugalia

i Łotwa, szybciej od Polski zmniejszają swój deﬁcyt

sektora ﬁnansów publicznych w latach 2011–2012.

Należy pamiętać, że to są kraje objęte programami

Międzynarodowego Funduszu Walutowego i Unii

Europejskiej, i wobec tego nie miały innego wyboru

niż taką szybką konsolidację.

A więc także tutaj mamy

do czynienia ze zdecydowanym, efektywnym, sku-

tecznym i na tle innych krajów europejskich szcze-

gólnie sprawnym działaniem.

Ale nie jest prawdą, że

ta konsolidacja polega głównie na podwyższeniu po-

datków.

Mniej niż 1/3 łącznej konsolidacji z lat 2011–

–2012, kiedy podjęliśmy działania na 4,8% PKB,

mniej niż 30% tego dostosowania, czyli 1,5% PKB

łącznie w ciągu tych 2 lat, to wzrost podatków i skład-

ki rentowej.

Więc oczywiście…

(Głos z sali: Nudny jest i powtarza się.)

…nie ma konsolidacji bez pewnego wzrostu po -

datków, ale ten wzrost w Polsce jest bardzo umiar-

kowany.

Jeżeli porównujecie państwo te działania

z tymi, które były w innych krajach, prawie we

wszystkich, to zobaczycie, że są one u nas relatywnie

umiarkowane, jeśli chodzi o skutek dla ludności.

Są

oczywiście także ograniczenia wydatków i nie ma

możliwości, żeby tego uniknąć, ale nie jest prawdą,

jak pani poseł powiedziała, że to uderza w inwestycje

publiczne.

(Głos z sali: A nie uderza?)

Minister Finansów Jan Vincent-Rostowski

18

I jeszcze 3 elementy.

Po pierwsze, jeśli chodzi o sa-

morządy, to reguła, którą rząd proponuje, jest ko-

nieczna, aby cały sektor publiczny mógł stopniowo

zejść z deﬁcytem.

Bo państwo wiecie, że wydatki sa-

morządów przewyższające ich dochody, czyli ich de-

ﬁcyt,takżestanowiączęśćdeﬁcytusektoraﬁnansów

publicznych.

(Poseł Anna Paluch: To dlaczego ścięliście pro-

gram budowy dróg?)

Docelowo chcemy, żeby ta część była porównywal-

na z udziałem samorządów w wydatkach sektora ﬁ-

nansów publicznych.

Nie jest możliwe, aby cały sektor ﬁnansów pu-

blicznych ograniczał swój deﬁcytizadłużenie,cojest

konieczne i jest głównym czy jednym z głównych ce-

lów strategii gospodarczej rządu, i aby samorządy nie

brały w tym udziału.

Negocjujemy, dyskutujemy,

konsultujemy z samorządami najlepszy sposób na

osiągnięcie tego, ale jest naprawdę gigantycznym

nadużyciem twierdzenie, że minister ﬁnansówbędzie

narzucał samorządom, jak mają wyglądać ich budże-

ty.

Już istnieją pewne reguły, proponujemy dodatko-

we z tego powodu – pani poseł powinna się oriento-

wać – że zmiany w zarządzaniu gospodarczym w Unii

Europejskiej wymagają od wszystkich krajów człon-

kowskich dużo bardziej odpowiedzialnego podejścia

do kwestii deﬁcytu i długów.

(Poseł Anna Paluch: No właśnie, święte słowa.)

Sytuacja europejska się zmieniła i wobec tego Pol-

ska będzie musiała prowadzić bardziej odpowiedzial-

ną, na pewno dużo bardziej odpowiedzialną niż przed

naszymi rządami, czyli przed 2008 r., politykę budże-

tową i dotyczącą długu publicznego.

(Głos z sali: Ścinajcie dalej.)

Dlatego przewidujemy, że w 2015 r. zejdziemy z de-

ﬁcytemdo1%PKB,adługpubliczny,wedługpolskiej

deﬁnicji, spadnie do 47% PKB, a według deﬁnicji

unijnej – do 50% PKB.

I samorządy muszą brać w tym

udział.

Reguły, które istniały wcześniej, były dosto-

sowane do tamtego porządku unijnego.

Jesteśmy

obecnie w trakcie procesu konsultowania z samorzą-

dami szczegółów tej nowej reguły.

Pani poseł wspomniała o zamykaniu szkół.

Pani

poseł może wie, że wchodzimy, weszliśmy, zresztą już

dwa czy trzy lata temu, w fazę niżu, jest to raczej sku-

tek tego faktu.

(Poseł Anna Paluch: Samorządy mówią co innego,

niech pan ich posłucha.)

Pani poseł może także wie, że mamy najniższą

relację uczniów do nauczycieli w całej Unii Europej-

skiej.

Rozumiejąc więc sytuację samorządów, które

muszą gospodarować swoimi środkami, rozumiejąc,

że można w pewnej mierze wykorzystać ten niż, aby

nieco poprawić tę relację, musimy rozumieć także to,

że to nie brak środków potrzebnych do utrzymania

sensownego, dobrego poziomu nauczania powoduje

konieczność zamykania niektórych szkół.

(Poseł Anna Paluch: Panie ministrze, proszę słu-

chać samorządów, one mówią co innego.)

kim, co opisał pan redaktor Wróbel, że jak rozmawia

z panią poseł, z panią przewodniczącą, to zawsze ma

takie wrażenie, że rząd powinien obniżyć wydatki,

a zatem je zwiększyć, obniżyć podatki, a zatem zwięk-

szyć, i nie bardzo wie, co z takim dyskursem zrobić.

Muszę przyznać, że jestem podobnie zakłopotany.

Jeśli chodzi o kwestię procedury nadmiernego

deﬁcytu, to tak, w 2009 r.

Polska została objęta pro-

cedurą nadmiernego deﬁcytu razem z 23 innymi

krajami Unii Europejskiej.

Znowu odsyłam panią

poseł do faktu wielkiego kryzysu gospodarczego na

świecie.

Ostatnia kwestia.

Pani poseł zadała takie pyta-

nie, dlaczego rząd nie porównuje się nie z Węgrami,

ale z innymi krajami, które miały lepsze pomysły,

lepiej zarządzały ﬁnansami publicznymi, lepiej za-

rządzały gospodarką.

Myślę, że pokazałem, oczywi-

ście bardzo krótko, stan polskich ﬁnansów publicz-

nych, polskiej gospodarki na tle innych krajów Unii

Europejskiej.

Moje pytanie do pani poseł, i proszę

wybaczyć, jeśli po odpowiedzi pani poseł też wrócę

na trybunę, jest więc takie: Pani poseł, bardzo bym

chciał wiedzieć, o które kraje pani chodzi.

Dziękuję

bardzo.

(Oklaski)

(Poseł Anna Paluch: Litości, krócej, bo tu uśniemy.)

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

Dziękuję bardzo.

Teraz udzielam głosu pani posłance Szydło – w try-

bie sprostowania.

Bardzo proszę, pani posłanko.

Dziękuję, pani marszałek.

Oczywiście sprostuję kilka wypowiedzi.

Przede

wszystkim powiem tak, że pan minister Rostowski

mimo wszystko nie jest w stanie wyprowadzić mnie

z równowagi.

Panie ministrze, dziękuję za tę lekcję,

bo myślę, że pan przypomniał, nie mnie, ale nam

wszystkim, parę kwestii, pokazał po raz kolejny – po-

zwoli pan, że użyję pewnej parafrazy – że minister

Rostowski wielkim ministrem jest i dzięki ministro-

wi Rostowskiemu wszyscy mamy mieć dobre samo-

poczucie.

Wie pan, w przeciwieństwie do pana kon-

taktuję się jednak z ludźmi, którzy mieszkają na

prowincji, z przedstawicielami samorządów.

Proszę

zapytać o to dzisiaj tych, którzy muszą zatankować

paliwo za 6 zł za litr albo nie mają gdzie posłać dzie-

ci do szkoły, bo samorządy te szkoły zamykają nie

dlatego, jak pan mówi, że jest niż demograﬁczny,tyl-

ko dlatego że ich autentycznie po prostu nie stać na

utrzymywanie placówek oświatowych.

(Oklaski) Je-

żeli pan nie wierzy czy uważa pan, że opowiadam

19

jakieś banialuki, czy nie potraﬁpanwsposóbdokład-

kach, kiedy mówię o podatkach i kiedy mówię o do-

chodach, to nie jest już mój problem, tylko to jest

pana problem, panie ministrze.

(Oklaski)

Pani poseł Skowrońska też nie zrozumiała mojej

wypowiedzi, ponieważ to nie ja i nie my ciągle porów-

nujemy się do was, tylko wy ciągle porównujecie się,

ale niestety nieudolnie, do nas.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

W imieniu Klubu Poselskiego Ruch Palikota głos

zabierze pan poseł Sławomir Kopyciński.

Bardzo proszę, panie pośle.

ministrze, w trakcie swojego wystąpienia bardzo

często używał pan sformułowania: chciałbym przy-

pomnieć.

I przypomina pan jak to było, kiedy nie był

pan ministrem ﬁnansów.

Odpowiem panu: było le-

piej.

Chciałbym panu przypomnieć, że to pan od 5 lat

jest ministrem ﬁnansówitozapańskiejkadencjizroku

na rok jest coraz gorzej.

(Oklaski) Co roku sytuacja

ﬁnansowa państwa jest coraz gorsza.

(Minister Finansów Jan Vincent-Rostowski: To nie-

prawda.)

To prawda, panie ministrze.

Wie pan, ile wynosi dług publiczny?

Nie wie pan.

To powiem panu o tym w swoim wystąpieniu, jeśli

pan cierpliwie poczeka.

Chciałbym zacząć od tego, że każdy kolejny dzień

pracy nad tym projektem ustawy budżetowej utwier-

dza mnie w przekonaniu, że jego największą warto-

ścią, niedostrzeganą jeszcze przez wielu posłów, przez

wiele posłanek, jest wartość tego dokumentu na sku-

pie makulatury, panie ministrze.

Kłamliwe założe-

nia, ﬁkcyjne oszczędności, kreatywna księgowość,

alnego deﬁcytu – to propozycje, o których przyjęcie

pan wnosi.

Analizując i omawiając ustawę budżeto-

wą, musimy sobie zadać fundamentalne pytanie: Jak

przyjęcie tego budżetu wpłynie na sytuację ﬁnanso-

wą państwa, a przede wszystkim codzienne życie jego

obywateli?

Ustawa oparta na takiej pospiesznej łata-

ninie, szwindlach – to jest najlepsze sformułowanie

– w księgowaniu deﬁcytu,nieuprawnionejnadziei,że

w tym roku jeszcze jakoś to będzie, że deﬁcyt ﬁnan-

sów publicznych znów prześlizgnie się pod tym

55-procentowym progiem relacji długu publicznego

do PKB, nie może wzbudzać naszego zaufania i ta-

kiego zaufania nie wzbudza.

Dług publiczny, o czym już mówiłem, przekroczył

wartość ok. 830 mld zł i rośnie, i rosnąć w 2012 r.

niestety będzie, co potwierdza projekt ustawy.

Ale

któregoś razu, panie ministrze, ta mydlana bańka

pęknie i nie pomoże już ani wyłączenie Krajowego

Funduszu Drogowego z sektora ﬁnansów publicz-

nych, ani rabunek środków z Funduszu Rezerwy

Demograﬁcznej, ani interwencyjny wykup polskich

lejne zwiększenie obciążeń podatkowych, łącznie

z wprowadzeniem 25-procentowego VAT-u i kolejną

dobycia niektórych kopalin.

(Oklaski)

Chciałbym panu, panie ministrze, powiedzieć, że

nie pomoże również zakup 300 fotoradarów, bo taki

zakup pan planuje, i wyrwanie z kieszeni polskich

kierowców 1200 mln zł...

(Poseł Renata Zaremba: Może ochrona życia?)

...bo tyle zaplanował pan w budżecie tytułem

wpływu z mandatów.

Powiem tak: to jest zwykłe

zbójowanie i za to się panu należy madejowe łoże.

(Oklaski)

Projekt ustawy budżetowej zakłada ograniczenie

deﬁcytu budżetowego do 35 mld zł.

Czy to założenie

jest wiarygodne?

Ja twierdzę, że nie.

Budżet oparto

na założeniu wzrostu wartości złotego.

Planujecie

średnioroczny kurs euro w 2012 r. na poziomie 4 zł.

Oby, ale pozwoli pan, że wyrażę swoją wątpliwość w tej

sprawie.

(Wesołość na sali) Kolejny rok – 3,80 zł, ko-

niec roku – 4 zł.

W przyszłym roku – 3,80 zł.

Jaka

jest ta rzeczywistość, każdy widzi.

Narodowy Bank

gu ostatnich tygodni kilkakrotnie interweniować, by

ratować naszą wciąż słabnącą walutę.

Kryzys w stre-

ﬁe euro niestety trwa.

Tym pana nie obciążam.

Wy-

gląda jednak na to, że to założenie to jest jakaś wróż-

ba z fusów z kawy.

Akurat pasuje ono panu do bu-

dżetu, bo nas chroni i dzięki temu nie przekroczymy

przynajmniej na papierze progu 55%.

Dalej.

W założeniach makroekonomicznych do

budżetu pan minister napisał o inﬂacji rzędu 2,8%

w skali roku.

Pytam pana ministra: Kiedy był pan

ostatnio na zakupach?

Kiedy pan ostatnio tankował

paliwo do samochodu, nie za służbowe, za swoje?

(Oklaski) Wtedy by pan zobaczył, jak to naprawdę

wygląda.

Przecież wysoka cena paliw znacząco od-

działywa na koszty transportu, a z kolei koszty trans-

portu windują ceny w całej polskiej gospodarce i wpły-

wają na inﬂację.

Równie bałamutne są prognozy wzrostu przycho-

dów z podatków, które ponoć mają sﬁnansować

zmniejszenie deﬁcytubudżetowego.

WpływyzVAT-u

mają wzrosnąć o 1/10, podobnie jak wpływy z PIT-u.

Tu jest taka niepojęta dla mnie zagadka.

Jak pan

minister zamierza te wpływy uzyskać, skoro w tej

samej ustawie przewiduje się m.in. spadek tempa

wzrostu gospodarczego – a to jest odpowiedź na py-

Poseł Beata Szydło

20

tanie, czy jest lepiej, czy jest gorzej, że jest gorzej – niż-

szą dynamikę wzrostu spożycia publicznego w związ-

ku ze spadkiem poziomu inwestycji sektora publicz-

nego, ograniczenie wzrostu spożycia prywatnego do

1,2%?

Przypomnijmy, że wzrost inwestycji prywat-

nych w założeniach budżetowych określany jest na

poziomie 2,5% w 2012 r.

Dlatego mam wątpliwość,

czy wzrost przychodów z podatku VAT jest realny.

Chyba że ustawa budżetowa będzie przewidywała, że

jeszcze w tym roku zwiększy pan VAT do poziomu

25%, to wtedy oczywiście to będzie możliwe.

Chcę powiedzieć, że przedstawiony przez pana,

panie ministrze, Wysokiej Izbie budżet to jest wyjąt-

kowo tchórzliwy budżet, szczególnie po tych wszyst-

kich waszych wyborczych zapowiedziach.

To jest

budżet obliczony na dojechanie, na przetrwanie ko-

lejnego roku.

Słusznie znawcy nazywają ten budżet

budżetem stagnacji.

To budżet oczywiście również

kontynuacji zadłużania państwa, kontynuacji wszyst-

kich patologii, jakie dręczą państwo i jakie w końcu,

niestety, mogą doprowadzić do katastrofy ﬁnansów

publicznych.

Rządowi najzwyczajniej w świecie za-

brakło odwagi, żeby wreszcie np. rozwiązać problem

dopłat budżetowych do funkcjonowania II ﬁlarusys-

temu emerytalnego.

To pan, panie ministrze, powie-

dział kiedyś, że 1/3 istniejącego długu publicznego

pochodzi z kosztów związanych z transferem składek

do otwartych funduszy emerytalnych i kosztów od-

setek.

Prawda.

Od 1999 r. do 2010 r. z powodu ko-

nieczności przekazywania tych składek do OFE po-

wstała prawie połowa długu publicznego.

Łącznie

z odsetkami to 232 mld zł.

Podkreślę jeszcze raz: to

według stanu na koniec 2010 r.

I oczywiście zreduko-

ki emerytalnej przekazywanej z ZUS do OFE pozwo-

jednak nie rozwiązuje, oddala tylko jego rozwiązanie

w czasie, i dziwię się, że, mówiąc o tej sprawie, pan

minister w dalszym ciągu unika tego tematu i nie

chce tego rozwiązać.

No, ale takie działanie pozwala

panu mówić o 35 mld zł, a nie o 53 mld zł deﬁcytu,

jaki mielibyśmy, gdyby obowiązywała poprzednia

ustawa.

Zabrakło niestety też rządowi odwagi, aby przefor-

sować włączenie rolników do ZUS-u, połączenie tych

dwóch instytucji.

I patologia związana z KRUS-em

trwa, przyjmujemy jakieś przedziwne, tak je określę,

ustawy.

Rozumiem, że tutaj dość mocno naciska ko-

alicjant.

Wreszcie premier, co chcę bardzo mocno podkre-

ślić, Donald Tusk nie odważył się naruszyć interesów

najbogatszej i najbardziej wpływowej instytucji w Pol-

sce.

Jak co roku, setki milionów złotych zostaną prze-

transferowane z budżetu państwa, a to za pośrednic-

twem Funduszu Kościelnego, a to w postaci pensji

dla tysięcy księży zatrudnionych jako katecheci i ka-

pelani, a to w formie dotacji do kościelnych uczelni,

w formie ulg podatkowych wprost przekazywanych

do strony Kościoła, na przykład również w formie

6-procentowej ulgi w podatku dochodowym od osób

ﬁzycznych na cele kultu religijnego.

Tych spraw nie

podnieśliście, ale w exposé pan premier bardzo dziar-

sko zapowiadał: zlikwidujemy Fundusz Kościelny.

I co

zrobił?

Nie dotrzymał słowa.

Dlatego...

(Głos z sali: Brawo!)

(Oklaski)

...chcę poinformować, że klub Ruchu Palikota zło-

żył ustawę o likwidacji czy zniesieniu Funduszu Ko-

ścielnego.

Nic nie stoi na przeszkodzie, praktykę

macie dobrą – weźcie to jako projekt rządowy, trzy

czytania na jednym posiedzeniu Sejmu (Wesołość na

sali), w piątek głosowanie.

(Wesołość na sali, oklaski)

Nie zrobiono też, panie ministrze, nic, aby ogra-

niczyć koszty utrzymania prawie 100-tysięcznej ar-

mii urzędników zatrudnionych w rozlicznych urzę-

dach, agencjach, inspekcjach itd.

Już przez litość nie

spytam, ile w trakcie realizacji tego programu ogra-

niczania zatrudnienia w administracji przybyło, a nie

ubyło urzędników.

Powiem tak, że zamrożenie płac w administracji

publicznej, które się dokonało, jest tylko PR-owskim

chwytem, bo z jednej strony mówicie: zamrażamy

płace, a z drugiej strony 2 mld zł przeznaczacie na

nagrody roczne dla tych samych urzędników.

Takie

wartości są w budżecie.

(Oklaski) To jest po prostu

hipokryzja, panie ministrze.

Tymczasem tysiące

młodych, dobrze wykształconych, wykwaliﬁkowa-

nych Polaków szuka szczęścia za granicą.

Tam wła-

śnie zakładają swoje ﬁrmy, tam opłacają składki

ubezpieczeniowe, a przecież te podatki i te składki

mogłyby zrównoważyć nasz budżet.

Ale czy oni wró-

cą?

Zastanawiam się, czy jest do czego – do państwa,

w którym nikogo nie interesuje upadający system

emerytalny, gdzie, nie wiem, miesiącami zamiast

o tej sprawie dyskutuje się o poziomie helu nad Smo-

leńskiem, bo tak to wygląda, do państwa, którego

głównym zajęciem jest tworzenie absurdalnych prze-

pisów, które utrudniają i hamują inicjatywę gospo-

darczą tych osób, szczególnie młodych ludzi.

My uważamy, że Polsce potrzebny jest impuls roz-

wojowy, który pozwoli właśnie wyrwać ﬁnanse pu-

bliczne z takiej spirali rosnącego długu publicznego.

Konieczne jest wyzwolenie aktywności ludzi, którzy

mają niekiedy świetne pomysły na własną działal-

ność, tylko potrzeba im odrobiny wsparcia ze strony

państwa.

Tego wsparcia niestety nie mieli i do dziś

nie mają.

Nawet jeśli tylko część z tych ﬁrm – które,

mam nadzieję, wcześniej czy później powstaną – by

przetrwała, to przecież generowałyby one zyski, opła-

cały podatki, pobudzałyby popyt na dobra inwesty-

cyjne.

Dlatego my jako klub Ruchu Palikota dokona-

liśmy bardzo wszechstronnego przeglądu ustawy

datki.

W tej sprawie wyręczyliśmy rząd, który sam

powinien ograniczyć koszty swojego funkcjonowania.

Udało nam się zaoszczędzić kwotę 2800 mln zł.

Te

pieniądze to między innymi wydatki na administra-

cję, ale również wydatki na Fundusz Kościelny, o czym

Poseł Sławomir Kopyciński

21

mówiłem, czy tak ważne instytucje jak IPN.

Mówiąc

obrazowo, Ruch Palikota chce lekko przygasić te

światełka na Pałacu Prezydenckim, na które wyda-

liśmy ok. 800 tys. zł.

Chcemy ograniczyć administra-

cję, chcemy taniego państwa.

Tanie państwo nie może

być tylko sloganem i hasłem wyborczym.

(Głos z sali: Brawo!)

(Oklaski)

Chcąc, aby te oszczędności nie zostały zmarnowa-

ne, Klub Poselski Ruch Palikota będzie postulował

przeznaczenie tych środków, 2800 mln zł, na rezerwę

przedsiębiorczości”.

(Oklaski) W tej chwili pracujemy

nad stosowną ustawą dotyczącą „Narodowego pro-

gramu wspierania przedsiębiorczości”.

Chcemy, aby

środki z tej rezerwy były wykorzystywane na mikro-

pożyczki, na pokrycie kosztów składek ubezpieczenia

zdrowotnego, społecznego dla osób po raz pierwszy

wiany tu już z tej mównicy projekt „Firma na próbę”.

Inwencja i energia tysięcy młodych ludzi będą mogły

dzięki temu naszemu pomysłowi być właściwie wyko-

rzystane.

I bardzo proszę o to pana ministra, by po-

ważnie rozważył nasze propozycje.

W związku z tym w imieniu Ruchu na ręce pani

marszałek składam 201 poprawek do ustawy budże-

towej.

(Głos z sali: Brawo!)

(Oklaski)

(Poseł Krystyna Skowrońska: Zobaczymy, ile war-

te będą te poprawki.)

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

Poseł Sławomir Kopyciński:

Dziękuję.

A już koniec, dobrze.

Dziękuję bardzo, pani marszałek.

(Oklaski)

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

Teraz głos zabierze pan poseł…

Pan minister, tak?

Bardzo proszę, panie ministrze.

Minister Finansów

Pani Marszałek!

Wysoki Sejmie!

Chciałbym

zacząć od przeprosin.

Chciałbym przeprosić posłów

z klubu PiS.

(Głos z sali: Co tu się dzieje?)

(Wesołość na sali)

Zawsze myślałem, że klub PiS jest najbardziej

populistycznym klubem w tym Sejmie (Gwar na sali,

oklaski), a okazuje się, że się pomyliłem, więc, sza-

nowni państwo, bardzo przepraszam.

(Głos z sali: Daleko nam do PO.)

Chciałbym zacząć od kilku spraw, to znaczy tro-

chę żałuję, bo samo wystąpienie to naprawdę… ale

potem, tak na końcu, było parę dobrych pomysłów

i może lepiej było opisać te poprawki, toby wtedy faj-

nie było i bardziej przekonywająco.

Jednak teraz

będę musiał po trosze się odnieść do tych rzeczy.

Po pierwsze, budżet stagnacji – absurd.

Jak może-

cie mówić, że to jest budżet stagnacji, skoro 6,1% PKB

idzie na inwestycje publiczne, a to najwyższy poziom

w całej Unii Europejskiej i najwyższy po 2011 r. poziom

w historii Polski.

Nie można tak powiedzieć.

Po pro-

stu dyskredytujecie się kompletnie, totalnie, a szko-

da.

To po pierwsze.

Po drugie, rozdęte wydatki publiczne.

W 2012 r.,

właśnie w tym budżecie, i w planach agencji, i innych

instytucji, które są dookoła, które są załączone do

tego budżetu, osiągniemy jeden z trzech najniższych

poziomów wydatków krajowych, czyli wyłączając wy-

datki unijne, w historii 20-lecia.

Różnice ułamka

jednego procenta decydują o tym, że to będzie trzeci

poziom.

To oczywiście nie znaczy, że jakieś dodatko-

we pomysły dotyczące oszczędności nie mogą być

wartościowe i dlatego żałuję, że kilka może smacz-

nych kawałków mięsa było polanych tym takim dziw-

nym sosem, trochę absurdalnym.

Może trzeba było

nas zapozwać.

Jeśli chodzi o to, że były interwencje pod koniec

roku ze strony Narodowego Banku Polskiego i że

dzięki temu Narodowy Bank Polski uratował Polskę

przed jakąś katastrofą związaną z długiem, to, panie

pośle, interwencje wtedy miały miejsce, dlatego że

była szybka deprecjacja.

Polityka Narodowego Banku

Polskiego, który oczywiście jest niezależny, jest taka,

że jeżeli jest szczególnie szybka deprecjacja, to on

interweniuje, żeby ona nie narastała i nie stała się

jakby taką samonapędzającą się kulą śnieżną.

Ale

przypomnę, że ta interwencja nastąpiła wtedy, kiedy

kurs złotego wobec euro był na poziomie 4,50 zł.

Przez ostatnie tygodnie nie było żadnych interwencji,

a dzisiaj kurs złotego jest na poziomie 4,28 zł za euro.

I teraz pytanie: Czy tamten kurs był „prawdziwy”,

przed interwencją, czy ten, który mamy dzisiaj, bez

żadnej interwencji?

Właśnie od tego jest bank cen-

tralny, aby wygładzał, łagodził nerwowe ruchy na

rynku kursowym, walutowym, kiedy uważa, że one

są nieuzasadnione.

Dlatego zupełnie tego nie rozu-

miem.

Wydaje mi się, że historia tych ostatnich kilku

tygodni właśnie udowadnia, że to była jak najbar-

dziej uzasadniona, uspokajająca rynek działalność,

która w żaden sposób nie jest naganna.

Tamta sytu-

acja nie udowodniała, że mieliśmy jakiś gigantyczny

problem.

Podobnie jeśli chodzi o kwestię wzrostu gospodar-

czego.

Będę tu musiał powiedzieć to samo, co powie-

działem pani poseł Szydło.

Pan poseł wie, że jest kry-

22

zys w streﬁe euro.

Jeżeli mamy spowolnienie z 4% do

2,5%, teraz wydaje się to względnie realistyczne,

a w Niemczech będzie według najnowszych prognoz

0,7%, to naprawdę przez ostatnie 4 lata mamy bardzo

znaczącą dynamikę doganiania gospodarki niemiec-

kiej.

W żaden sposób nie możemy powiedzieć, że to

jest niespodziewane czy jest jakimś szokiem.

Przecież

pan poseł wie, że jednak 40% naszego PKB to eksport,

a 1/4 tego idzie do Niemiec.

Inne kraje Europy będą

miały jeszcze większe spowolnienie.

A więc to jest ja-

kiś niespecjalnie dla mnie zrozumiały wywód.

Jeśli chodzi o OFE, to jednak tutaj jest kwestia

zasadnicza.

Wiem, że się różnimy, ale chciałbym ja-

sno to powiedzieć.

Składki zostały przesunięte na

specjalne konta w ZUS-ie, gdzie przyszłe zobowiąza-

nia będą zrównoważone przyszłymi składkami.

Jest

to system, który jest bliźniaczo podobny do systemu,

który mamy w pierwszym ﬁlarze w ZUS-ie, w tym

nowym systemie, i ten system z powodu waloryzacji

kapitału na zasadzie albo nominalnego PKB, jak na

tych specjalnych subkontach, albo na zasadzie wzro-

stu nominalnego funduszu płac, czyli podstawy

oskładkowania w przyszłości, w tym pierwszym ﬁla-

rze w ramach nowego systemu, jest zrównoważony.

A więc to nie jest tak.

Wiele, wiele artykułów zostało

na ten temat napisanych w trakcie debaty publicznej

o zmianach w systemie OFE i ten fakt nie został za-

kwestionowany przez żadnego poważnego eksperta,

łącznie z Leszkiem Balcerowiczem.

Wszyscy akcep-

tują to, że ten system będzie zrównoważony w przy-

szłości.

Wobec tego nie jest to odkładanie problemów

na przyszłość.

I chciałbym przypomnieć, że w ostat-

nich latach, także na skutek kryzysu światowego

– ten kryzys światowy jednak jest faktem i może po-

winniśmy z tego wyciągać wnioski – rentowność OFE

w wielu przypadkach była bardzo niska.

Jeden z ko-

legów powiedział mi, że w ciągu ostatnich 5 lat OFE,

do którego on należy, uzyskało rentowność lekko ne-

gatywną.

I to też jest jednak dość znaczący fakt.

I na koniec tylko zapytam o coś pana posła, bo

mamy cały czas do czynienia z ekspertami, polityka-

mi, komentatorami, posłami opozycji, którzy mówią:

wasze prognozy są zupełnie nierealne, jest kreatyw-

na księgowość w tym budżecie, nierealne założenia

itd.

Liczą na to, że jak się okaże, że to jest nieprawda,

nikt o tym, co pan poseł powiedział, nie będzie pa-

miętał, ale ja będę pamiętał.

Chciałbym pana posła

o coś zapytać.

Jeżeli się okaże – oczywiście przyzna-

ję, że jest stopień niepewności – że wzrost gospodar-

czy będzie na poziomie 2,5%, tak jak prognozujemy,

a pan tego nie kwestionuje, a deﬁcyt będzie poniżej

35 mld, to – liczę – że pan poseł, jako osoba honorowa,

wyjdzie na tę mównicę i przyzna, że się pomylił.

(Głos z sali: I odwrotnie.)

Jeżeli wzrost będzie 2,5%.

I odwrotnie, oczywi-

ście.

To znaczy nie przy niższym wzroście, bo pan

poseł nie kwestionował, że ten wzrost jest niereali-

styczny, bardzo uważnie słuchałem.

Przyznaję, że

jeżeli będą dalsze wielkie wstrząsy w strefie euro

i wzrost będzie znacznie niższy, to wtedy oczywiście

ten budżet okaże się nierealny.

Akceptujemy to i z góry

mówimy, że gdyby tak było, to jesteśmy gotowi go

nowelizować, jeżeli będzie taka potrzeba.

Pan poseł

nie kwestionował tego zasadniczego założenia, jakim

jest wzrost gospodarczy na poziomie 2,5% w tym

roku.

Jeżeli będzie taki wzrost i deﬁcyt będzie poni-

żej 35 mld zł, to będę liczył na to, że pan poseł tu

przyjdzie i przyzna nie tylko, że się mylił, ale że nie

było żadnej kreatywnej księgowości, nierealistycz-

nych założeń itd.

(Poseł Janusz Palikot: Dobra butelka whisky się

znajdzie.)

I nawzajem, i nawzajem.

(Głos z sali: I cygaro.)

Nie, cygar nie palę.

(Poseł Renata Zaremba: I kadzidełko.)

Jeszcze ostatnie słowo do pani przewodniczącej.

Zapytałem panią przewodniczącą, jakie inne kraje

bierze za wzór, i nie słyszałem odpowiedzi.

Powta-

rzam to pytanie: Jakie kraje, jeśli nie Węgry?

(Poseł Kazimierz Moskal: To teraz ministrowie

pytają posłów?)

Myślę, że w debacie jest to chyba dozwolone, szcze-

gólnie że pani poseł sama wyszła i powiedziała, że

są inne, świetne wzory.

Może to jest jakaś tajemni-

ca PiS?

(Poseł Kazimierz Moskal: Niech pan zawsze odpo-

wiada na zadane pytania.)

Myślę, że jeśli chodzi o prawa internautów, to

może będzie pewna zbieżność między postawą klubu

PiS i postawą rządu chińskiego.

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

W trybie sprostowania pan poseł Kopyciński.

Bardzo proszę, panie pośle.

wać swoją wypowiedź.

Zacznę od tego, że w intencji

tych wszystkich prognoz, które są przez pana mini-

stra przedłożone w budżecie, Ruch Palikota co dzień

będzie palił kadzidełko, bo my dobrze życzymy Pol-

sce.

(Wesołość na sali, oklaski)

Prostując wypowiedź dotyczącą OFE, chciałbym

powiedzieć, że zapytałem, dlaczego rząd zatrzymał

się w tej sprawie w pół drogi.

Jeżeli pan minister

przyznał, że OFE poniosły porażkę, że połowa długu

publicznego powstała z tytułu składki do OFE i od-

setek z tym związanych, to pytam, dlaczego nie roz-

strzygnęliśmy tej sprawy do końca, tylko zostawili-

śmy takiego karła, środki i konta w ZUS, których,

23

tak na marginesie, nikt jeszcze nie widział i nie wie,

co tam jest i jak te środki są tam utrzymywane.

Jeżeli chodzi o ten zakład, o tę propozycję zakła-

du, to ja z panem ministrem podjąłbym taki zakład,

jeżeli chodzi o wartość euro na koniec roku – 4 zł.

Umówmy się, że jeżeli przegram, to przez cały dzień

na posiedzeniu Sejmu będę chodził w koszulce: „Ko-

cham, tak, Jacka Rostowskiego”.

(Wesołość na sali,

oklaski) Jeżeli pan, panie ministrze, przegra, będzie

pan chodził w koszulce: „Popieram Ruch Palikota”.

(Wesołość na sali, oklaski)

Pan minister Rostowski, bardzo proszę.

(Głos z sali: Dżentelmeński zakład.)

(Głos z sali: Ręka, ręka.)

Minister Finansów

Jan Vincent-Rostowski:

Ale musi to być przyjęte i nie przyjmę tego pana

zakładu z bardzo prostej przyczyny.

(Poruszenie na

sali) Nie, nie, z bardzo prostej przyczyny.

Musimy, aby

opracować budżet, mieć założenia dotyczące kursu

złotego, przeciętne założenia w ciągu roku, i wartość

na koniec roku.

Wszyscy jednak jesteśmy świadomi,

i w żaden sposób tego nie ukrywamy, że to jest wartość

najmniej przewidywalna ze wszystkich.

I dlatego też

niestety tego zakładu przyjąć nie mogę.

Ale pan…

(Głos z sali: Nie uprzedzajmy faktów.)

Nie, bo próbujemy przyjąć założenie...

Tzn. prę-

dzej czy później prawdopodobnie macie nadzieję, że

będziecie rządzili.

Też będziecie musieli takie zało-

żenia czynić w kontekście…

( Poruszenie na sali)

Chciałbym jednak móc wyjaśnić, bo albo to jest po-

ważna sprawa, albo to jest po prostu głupie gadanie.

Jest więc konieczność, aby prognozować niektóre

wartości i żeby te różne prognozy były jednak ze sobą

spójne, aby przyjąć niektóre założenia dotyczące kur-

su.

Jednak jesteśmy świadomi – istnieje gigantyczna

literatura ekonomiczna w światowej literaturze eko-

nomicznej, która w sposób zupełnie bezsporny to

udowadnia – że prognozowanie kursu w jakimś kon-

kretnym horyzoncie, mówiąc delikatnie, jest bardzo

trudne i że najlepsza prognoza kursu na jakiś dzień

w niedalekiej przyszłości to obecny kurs.

Dlatego też

na koniec 2011 r. przyjęliśmy w projekcie budżetu

kurs w momencie, kiedy rząd przyjął projekt budże-

tu, czyli we wrześniu, 4,35.

Okazało się, że to nie

bardzo odbiegało od tego, co w końcu mieliśmy.

Jed-

nak jesteśmy przekonani, że w sytuacji, w której są

jakieś możliwości chociażby jakościowego ocenienia

wych, że jeżeli gospodarka europejska się względnie

ustabilizuje, to raczej zarysuje się tendencja dla zło-

tego w kierunku aprecjacji.

Na tej zasadzie założyli-

śmy 4 zł na koniec tego roku, biorąc 4,35 na koniec

2011 r. i 4 na koniec 2012 – 4,17 średniorocznie.

Ale

oczywiście jesteśmy świadomi i ja jestem świadom

tego, że ze wszystkich wartości zawartych w budżecie

jest to najmniej pewne.

Dlatego niestety chciałbym...

Mogę panu posłowi, jakby z góry zakładając, że prze-

gram, bo oczywiście też jest kwestia…

( Wesołość na

sali) Nie, ale też jest kwestia, w którą stronę, bo jest

możliwe, że ten kurs byłby 3,90, a pan poseł chciał

jednak, żeby to było precyzyjnie 4 zł.

Mógłbym oczy-

wiście, z góry zakładając, że nie będę miał racji, od-

stąpić cokolwiek, gdyby była stawka teoretycznego

zakładu.

Zresztą uważam, że w Sejmie nie powinni-

śmy się zakładać o cokolwiek.

Mój zakład czy moja

prośba dotyczyła tego, żeby pan poseł tutaj wystąpił

i w niektórych kwestiach się wypowiedział.

Kolejna sprawa, jeśli chodzi o OFE, która jest bar-

dzo poważna.

To znaczy podjęliśmy pewną decyzję,

że część składki, która nadal będzie szła na OFE,

będzie tą częścią, która dotąd była inwestowana

w akcje.

Argument tych, którzy…

(Poseł Zbigniew Kuźmiuk: W obligacje.)

Nie, w akcje.

W akcje, nie w obligacje.

Argument

tych, którzy uważają, że OFE się przyczyniają pozy-

tywnie do rozwoju gospodarki polskiej, polegał wła-

śnie na tym, że część tych środków jest inwestowana

w akcje, które zasilają w kapitał spółki, które działa-

ją w Polsce.

Myślę, że słuszne jest, skoro część eks-

pertów tak uważa, aby tę część, co do której jest

szansa, że ona spełnia pozytywną funkcję, zostawić

w OFE.

Jeśli chodzi o drugą część, która była używana

tylko i wyłącznie na zakup obligacji, która tak na-

prawdę tylko tworzyła dodatkowy dług publiczny, nie

widzimy żadnego uzasadnienia i dlatego przesunęli-

śmy ją na specjalne konta, które są zresztą ewiden-

cjonowane w ZUS tak samo jak konta na I ﬁlarze.

Są

tutaj dokładne zapisy i są one dostępne każdemu.

I teraz już na końcu: jeśli chodzi o jeszcze jeden

element z pierwszego wystąpienia pana posła, pan

poseł też powiedział, że nie ma żadnego postępu, je-

żeli chodzi o konsolidację ﬁnansów publicznych, że

to, co tutaj piszemy, są to tylko przypuszczenia.

Bu-

dżet zawsze dotyczy przyszłości, wobec czego dopiero

na końcu będziemy mogli, tak jak proponowałem,

sprawdzić.

Chciałbym jednak powiedzieć: już dzisiaj

przewidywaliśmy na 2011 r., czyli zejście z deﬁcytem

sektora ﬁnansówpublicznychdo5,6%PKBz7,8%,już

się stało.

Dziękuję bardzo.

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

Teraz już proszę pana posła Jana Łopatę z Klubu

Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego.

24

Poseł Jan Łopata:

stawić opinię na temat sprawozdania Komisji Finan-

dżetowej na rok 2012.

Wysoki Sejmie!

Zbliżamy się, oczywiście na etapie

prac sejmowych, do końca pracy nad budżetem pań-

stwa na rok bieżący, na rok 2012.

Prace nad każdym

budżetem to – trzeba przyznać – duży wysiłek wielu

ludzi, grona specjalistów z różnych dziedzin.

Prace

te są obarczone dużą niepewnością i presją z jednej

strony, a dużymi oczekiwaniami z drugiej strony,

czego próbkę mieliśmy przed chwilą chociażby w tej

polemice.

W zasadzie każdego roku jest podobnie,

choć trzeba przyznać, że ten rok, ten budżet jest jed-

nak wyjątkowy.

Otóż prace nad nim rozpoczęły się już w kwietniu

2011 r. – wynikało to z obawy o połączenie wysiłku

w pracach nad budżetem z przewodnictwem Polski

w Unii Europejskiej.

Dochodził również element po-

lityczny – wybory parlamentarne.

Ale życie bywa

zwykle barwniejsze.

Tak było i tym razem.

Jak się

okazało, nie to stanowiło główny problem w opraco-

waniu budżetu, ale czynniki zewnętrzne.

Bo rzeczywiście z jednej strony mamy gospodar-

kę, która rozwija się dynamicznie, i to zarówno po-

przez inwestycje, jak i poprzez konsumpcję, a ostatnie

dane Głównego Urzędu Statystycznego o dynamice

produkcji przemysłowej i budowlano-montażowej

w grudniu 2011 r. czy też komunikat o przeciętnym

miesięcznym wynagrodzeniu dają podstawę do twier-

dzenia o mocnym fundamencie polskiej gospodarki,

ale z drugiej strony jest niepokój – nie będę używał

słowa „kryzys”, tak często odmienionego przez różne

przypadki, więc mówmy „niepokój” – w streﬁe euro.

Następują częste ingerencje ﬁrm ratingowych

w realną gospodarkę, ale doczekaliśmy się już rewan-

żu instytucji państwowych pod adresem tychże ﬁrm.

Ostatnio obiegła świat informacja, że włoska policja

skarbowa przeprowadziła przeszukanie w biurze

amerykańskiej agencji ratingowej Standard § Poor’s,

oskarżając ją o manipulowanie rynkiem i nieupraw-

nione wykorzystywanie zastrzeżonych informacji.

Jaka jest prawda, pewnie nigdy się nie dowiemy, ale

chaos z tym związany mocno odczuwamy.

Dlatego

też należało przyjąć do budżetu bardzo ostrożne za-

łożenia makroekonomiczne, ale o tym dyskutowali-

śmy w trakcie pierwszego czytania.

Proponuję, abyśmy zastanowili się przez chwilę,

czy musi tak być i jak to się stało, że i my podlegamy

tym nie do końca obiektywnym ocenom tychże ﬁrm

ratingowych.

I co nieco o tym temacie, który pan minister już

przed chwilą trochę komentował.

Otóż, panie ministrze, rok temu użył pan dość dra-

matycznego i drastycznego porównania otwartych

funduszy emerytalnych do raka, cytuję: który urósł

ne.

Dalej informował pan, że globalnie 1/3 długu pu-

blicznego wynika z otwartych funduszy emerytal-

nych, czyli 232 mld zł.

Przypomnijmy, że te słowa

wypowiedział pan 7 lutego 2011 r.

Gdybyśmy to

dokładnie policzyli od 1999 r., odkąd zaaplikowano

Polsce, jak państwo pamiętacie, cztery wielkie refor-

my – to jest temat na inną debatę, co z nich pozostało

– w tym reformę emerytalną, dług publiczny według

właśnie w 1999 r. do 745 mld zł pod koniec 2010 r.,

nej z ZUS do otwartych funduszy emerytalnych.

a w roku bieżącym zaoszczędzimy ponad 18 mld zł,

co oczywiście zmniejszy potrzeby pożyczkowe kraju.

Ale nawet tak okrojone funkcjonowanie otwartych

funduszy emerytalnych to konieczność zdobycia

w 2012 r. co najmniej 24 mld zł, by sﬁnansować

transfer składki do OFE i pokryć odsetki od narasta-

jącego długu.

Wyraźnie widać bezsens funkcjonowania otwar-

tych funduszy emerytalnych, polegający na tym, że

obecnie Polska zadłuża się, żeby przekazać im pie-

niądze, a w przyszłości poniesie dodatkowy ciężar

związany z wykupem od nich skarbowych papierów

dłużnych.

W tzw. międzyczasie, czyli przez kilkadzie-

siąt lat, instytucje ﬁnansowe pobierają regularnie

opłaty od – jak ja to nazywam – odwróconego perpe-

tuum mobile, od przemiału papierów.

By nie być gołosłownym, otwarte fundusze eme-

rytalne w 2008 r. straciły ok. 14% swego – naszego

– zgromadzonego kapitału.

Oczywiście krytyków

tego stanu rzeczy mamiono opinią – dzisiaj też to

słyszymy – że trzeba na ten problem patrzeć w dłuż-

szej perspektywie czasu, że chwilowe spadki są na-

turalne itd.

A że dwadzieścia parę miliardów straci-

li polscy emeryci, mówię o roku 2008, stracił polski

budżet – to wypadek przy pracy.

Mamy rok 2011.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych

przekazał ponad 15 mld zł do otwartych funduszy

emerytalnych, a na koniec roku oszczędności Pola-

ków zgromadzone w funduszach emerytalnych wy-

Kolejne 12 mld zł tym razem straciliśmy w imię...

Właśnie, w imię czego?

Panie Ministrze!

Wysoki Sejmie!

Przypomniałem

tę kwestię nie dlatego, że dręczy mnie jakaś fobia, ale

w kontekście sprawozdania Komisji Finansów Pu-

blicznych i zestawienia poprawek do projektu ustawy

budżetowej na rok 2012.

Poseł sprawozdawca dość

obszernie i precyzyjnie omówił prace nad ustawą

i przedstawił poprawki.

Oczywiście nie wszystkie

zasługują na poważne potraktowanie.

Jest wiele po-

25

prawek bardzo, ale to bardzo lokalnych.

W takich

sytuacjach nasuwa się pytanie: Jak wyglądałaby pra-

ca nad budżetem, gdyby wybory do Sejmu odbywały

się w okręgach jednomandatowych?

Ile mielibyśmy

wówczas poprawek i jak wyglądałaby praca nad tym

budżetem?

(Poseł Izabela Leszczyna: 460.)

Wiele poprawek jest systemowych, ważnych dla

całych sektorów gospodarki, dla wielu obywateli.

Oczywiście stanowisko rządu, nas posłów, posłów

koalicji, brak sensownego źródła pokrycia i czerwony

guzik, czerwony przycisk...

Biorąc pod uwagę to, co

prezentowałem w sprawie otwartych funduszy eme-

rytalnych, mnie się wydaje, nam się wydaje, że mo-

głoby być inaczej.

Dlatego nie mogę nie zadać panu

ministrowi pytania (mam nadzieję, że słyszy, tak,

teraz już na pewno słyszy), czy pan podziela nasz

pogląd, a jeśli tak, to czy nie czas dokonać reformy.

Niech w tym swoistym kasynie pozostaną ci, co chcą,

jak zakłada unijna dyrektywa MiFID, a nie przymu-

szani wszyscy dorośli obywatele.

Będzie o wiele ła-

twiej z następnymi budżetami i nie będziemy tak

drastycznie poddawani presji ﬁrm ratingowych, a oj-

ciec reformy emerytalnej nie będzie nam, o ironio,

wskazywał na zainstalowany licznik wzrastającego

długu.

(Oklaski) Tymczasem są takie...

Bardzo dziękuję, panie ministrze, rozumiem, że

już bez słów, zwalniam pana z odpowiedzi.

(Minister Finansów Jan Vincent-Rostowski: Słu-

cham i odpowiem panu.)

Tymczasem są takie potrzeby budżetowe, które

zmuszają do szukania dochodów, by je zaspokoić w ob-

rębie tego samego budżetu.

Nasze propozycje to

wprowadzenie do budżetu na rok 2012 w załączniku

nr 1 w części 20: Gospodarka, dodatkowego działu

i od innych jednostek nieposiadających osobowości

prawnej, i ustala się dochody w pozycji: Plan na rok

2012 w kwocie 290 mln zł.

Dochody w części 20: Go-

spodarka, na rok 2012 są prognozowane w projekcie

budżetu na poziomie 55,3 mln zł i stanowi to niespeł-

na 40% wykonania planu na rok 2011, czy za rok 2011.

Zdecydowanie niższy plan dochodów wynikał

z zamiaru zaniechania poboru dywidendy w dwóch

spółkach Skarbu Państwa – w jednej z większościo-

wym udziałem Skarbu Państwa i drugiej jednooso-

bowej.

W poprzednich latach z tytułu dywidend

z Węglokoksu i Jastrzębskiej Spółki Węglowej reali-

zowano ponad połowę dochodów w części 20.

Tą po-

prawką chcemy ten stan utrzymać.

Skonsolidowany

zysk Węglokoksu na koniec roku 2011 wyniósł ponad

500 mln zł netto.

Jastrzębska Spółka Węglowa

w 2011 r. została wprowadzona na Warszawską Gieł-

dę Papierów Wartościowych, ale nadal udział Skarbu

Państwa w jej akcjonariacie przekracza 60%, a zysk

netto tej spółki, takie mam dane po trzech kwarta-

łach, to ponad 1100 mln zł.

Nie ma więc obaw o dre-

nowanie podmiotów, zaś wydatki z tej kwoty szcze-

gółowo opisuję w prezentowanej poprawce, którą

złożymy na ręce pani marszałek.

Istotniejsze pozycje wydatków z tej poprawki to

zwiększenie dotacji dla Agencji Rezerw Materiało-

wych, a jest to niezbędne dla zapewnienia utrzyma-

nia i rotacji rezerw strategicznych zgodnie z ustawą

gicznych oraz ustawą o zapasach ropy naftowej, pro-

duktów naftowych i gazu ziemnego oraz zasadach

stwa paliwowego państwa i zakłóceń na rynku naf-

towym, tak skomplikowany jest tytuł tej ustawy.

Konieczność utrzymania przez Agencję Rezerw Ma-

teriałowych zapasów państwowych na poziomie nie

mniejszym niż 14-dniowe średnie dzienne wewnętrz-

ne zużycie ropy naftowej i produktów naftowych,

z uwzględnieniem 10-procentowego powiększenia

z tytułu zapasów niedostępnych z przyczyn technicz-

nych, wynika właśnie z wyżej wymienionej ustawy.

Zapasy państwowe stanowią kluczowy element całe-

go systemu zapasów interwencyjnych.

Ewentualne

obniżenie poziomu zapasów państwowych skutkować

będzie także niewywiązaniem się przez Polskę z zo-

bowiązań międzynarodowych wynikających z uczest-

nictwa naszego kraju w Międzynarodowej Agencji

Energii oraz członkostwa w Unii Europejskiej, a w kon-

sekwencji wszczęciem przez Unię procedury nałoże-

nia na nasz kraj kary.

W przypadku niezwiększenia wydatków na Agen-

cję Rezerw Materiałowych niezbędne będzie zacią-

gnięcie kredytu bankowego w tej wysokości na doﬁ-

nansowanie planowych wydatków związanych z go-

spodarowaniem rezerwami strategicznymi i zapasa-

mi państwowymi oraz na pokrycie kosztów związa-

nych z ich obsługą.

Proponujemy zwiększyć wydatki

na ten cel z tego dodatkowego dochodu, o którym

mówiłem, o 141 438 tys. zł.

Inna pozycja wydatkowa, którą proponujemy

zwiększyć o 75 mln zł, również dotyczy części 20: Go-

spodarka, chodzi o dział 100: Górnictwo i kopalnic-

two.

Środki w wysokości 75 mln zł mają zapewnić

ﬁnansowanie ekwiwalentów pieniężnych z tytułu

prawa do bezpłatnego otrzymywania węgla przysłu-

gującego emerytom i rencistom górniczym.

Środki te

są niezbędne na realizację wypłat dla ok. 90 tys. osób.

Coroczny wzrost kwoty ekwiwalentu wynika z rosną-

cych cen węgla.

O dalszą kwotę 70 mln zł proponujemy zwiększyć

przychody Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji

Rolnictwa w celu zapewnienia dopłaty do oprocento-

wania kredytów bankowych udzielanych na sﬁnan-

sowanie części kosztów inwestycji i częściowo spłaty

kapitału kredytów na realizację inwestycji.

Proponujemy również poprawkę – to jest druga

istotna poprawka, na którą na pewno służby, o któ-

rych za chwilę będę mówił, czekają – zmierzającą do

zwiększenia uposażenia funkcjonariuszy Państwo-

wej Straży Pożarnej, Straży Granicznej, Biura Ochro-

ny Rządu i Służby Więziennej o kwotę 300 zł mie-

Poseł Jan Łopata

26

sięcznie od 1 października 2012 r.

Poprawka ta doty-

czy kwoty 76 160 tys. zł i prowadzi do przeniesienia

wydatków w części 83: Rezerwy celowe z rezerwy celo-

wej w poz. 4 do rezerwy celowej utworzonej w poz. 72.

W kontekście kwot, o których mówiłem, opisując

mechanizm otwartych funduszy emerytalnych, są to

naprawdę niewielkie pieniądze i naprawdę z trudem

po wielu dniach wskazane.

Dlatego jeszcze raz ape-

luję o reﬂeksję i dyskusję nad mechanizmem tak do-

bitnie określonym rok temu przez pana ministra

Rostowskiego.

Wysoki Sejmie!

Tak jak to bywa w zasadzie każ-

dego roku w przypadku uchwalania budżetu oceny

i opinie są niejednoznaczne.

Mieliśmy tego przykład,

gdy słuchaliśmy wystąpień kolegów z innych klubów.

Trudno się temu dziwić.

Ale żyjemy w realnym świe-

cie, nie w świecie marzeń i mamy świadomość, że

możemy podzielić tylko tyle, ile wypracujemy, a na-

wet mniej, gdy uwzględnimy chociażby koszty obsłu-

gi zadłużenia.

Ja deklaruję, że mój klub z takim

przesłaniem nadal będzie pracował nad budżetem na

rok 2012.

Dziękuję za uwagę.

(Oklaski)

Teraz w imieniu klubu poselskiego…

O, przepraszam, panie ministrze.

(Poseł Jan Łopata: A jednak…)

Tak, bardzo proszę, panie ministrze.

Minister Finansów

Chciałbym doprecyzować jedną rzecz.

Otóż okla-

ski nie dotyczyły pomysłu zniesienia…

(Poseł Jan Łopata: Tylko zegara…)

…wszystkich składek przekazywanych do OFE,

tylko zegara.

Ta uwaga wydała mi się szczególnie

celną uwagą pana posła.

Jeśli chodzi o część składki przekazywanej do

OFE, to dopracowaliśmy się kompromisu.

Uważam,

że ten kompromis jest uzasadniony tymi względami,

o których mówiłem przed paroma minutami.

Co wię-

cej, warto pamiętać, że ustawa zmieniająca system

OFE przewiduje także rewizję tej ustawy po kilku

latach, przed którą ma się odbyć przegląd funkcjono-

wania systemu.

Myślę, że dopracowaliśmy się sen-

sownego, poważnego kompromisu.

Chciałbym także przypomnieć, że bardzo źle by

było – patrzę na prawą część sali, na której jest dość

pusto – gdybyśmy nawet niechcący dali wrażenie, że

idziemy drogą węgierską i podejmujemy tego rodzaju

działania.

Oczywiście wobec tego zupełnie nie do po-

myślenia jest jakiekolwiek działanie wstecz, czyli

wpływające na te kwoty, które są tam już zgroma-

dzone.

Myślę, że warto, żeby w tak nerwowej sytu-

acji w gospodarce światowej nie sugerować takich

możliwości, które jednak zostały na świecie bardzo

źle odebrane, mówię o działaniach węgierskich, nie

o naszych, żeby nie stwarzać wrażenia, że Polska ma

jakikolwiek zamiar iść tą samą drogą.

Jednak, jak

już wspomniałem, jest już klauzula, jest przewidzia-

ny przegląd funkcjonowania systemu i dopracowanie

za kilka lat.

Jeśli chodzi o poprawki zgłaszane przez Polskie

Stronnictwo Ludowe, to będziemy oczywiście patrzy-

li na nie z dużą dokładnością.

Chciałbym jednak po-

wiedzieć o przewidzianych w budżecie dywidendach.

Jest ich dużo.

Jeśli chodzi o przewidziane dywidendy,

mimo że nie są wymienione, bo to poszczególni mi-

nistrowie, czy rząd… znaczy, władze spółek będą

decydowały o tym, ile będzie zapłacone, a ministro-

wie, przedstawiciele ministrów będą także formuło-

wali swój pogląd w odniesieniu do poszczególnych

spółek, to jednak w tej globalnej kwocie nie wyklucza

się w żaden sposób dywidendy także z Jastrzębskiej

Spółki Węglowej.

Ta kwota, która jest w budżecie,

obejmuje wszystkie spółki, nie tylko te podlegające

ministrowi skarbu państwa.

Dlatego proszę nie ocze-

kiwać, że w przypadku tej kwoty 8200 mln zł, jeśli

dobrze pamiętam, z dywidendy, Jastrzębska Spółka

Węglowa po ogłoszeniu wyników itd. nie byłaby i tak

obciążona znaczącą dywidendą na rzecz Skarbu Pań-

stwa.

Dziękuję.

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

Poseł Ryszard Zbrzyzny:

Dziękuję.

żę na ręce pani marszałek zestaw poprawek naszego

klubu.

Wysoka Izbo!

Panie Ministrze!

Na początku mała

reﬂeksja.

Otóż miałem przyjemność być uczestni-

kiem wielu debat parlamentarnych nad projektami

budżetów państwa autorstwa pana ministra Vincent-

-Rostowskiego.

Szczególnie utkwiła mi w pamięci

debata sprzed roku, kiedy pan minister przyrównał

się do mitycznego Odyseusza, który przeprowadzi

Polskę, polską gospodarkę przez wzburzony ocean do

bezpiecznego portu.

(Poseł Izabela Leszczyna: I tak robi.)

Jednak dzisiaj, po tej kończącej się, praktycznie

rzecz biorąc, debacie i kończących się pracach nad

budżetem państwa na rok 2012, bliżej mi jest do po-

równania pana Vincent-Rostowskiego nie do Odyse-

27

usza, tylko do znanego z ostatnich doniesień medial-

nych kapitana Francesco Schettino.

(Poseł Izabela Leszczyna: Panie pośle...)

Zbieżność nazwisk jest przypadkowa.

Chodzi o tego

kapitana, który doprowadził do katastrofy nowocze-

sny wycieczkowiec, na którego pokładzie było tysiące

obywateli różnych państw, przedstawicieli różnych

narodów.

Tego kapitana, który pierwszy opuścił to-

nący okręt, a przecież zwyczaje są zupełnie odmien-

ne, i uważał do końca, że nic się nie stało, a tak wła-

ściwie – że wszyscy są bezpieczni.

Nie chciałbym

więc, by ten budżet i te decyzje, które będą podjęte

w Wysokiej Izbie w stosunku do budżetu na rok 2012,

też kończyły się katastrofą, może nie dla całej Rze-

czypospolitej, ale dla wielu środowisk, naszych oby-

wateli, którzy na to nie zasługują.

Wracając do debaty nad budżetem, chciałbym za-

uważyć, a nietrudno to zauważyć, że ta debata ma się

ku końcowi.

Prace nad budżetem na rok 2012 zakoń-

czą się podczas piątkowego głosowania, a więc wła-

ściwie to będą już ostateczne decyzje dotyczące uwa-

runkowań makroekonomicznych, uwarunkowań

polityki społecznej i gospodarczej w roku 2012.

Im

bliżej tego momentu, tym więcej niespodzianek spo-

tyka Polaków.

Rząd powoli odkrywa karty i prezen-

tuje swoje kolejne pomysły na oszczędności.

Nie ma

dnia, by któryś z czołowych polityków Platformy

Obywatelskiej nie wspominał o deﬁcyciebudżetowym

i konieczności podjęcia działań zmierzających do jego

zmniejszenia.

Oczywiście w ich opinii za ten gigan-

tyczny dług, już przecież grubo przekraczający kwo-

tę 800 mld zł, odpowiedzialność ponoszą solidarnie

opozycja i kryzys światowy.

Platforma Obywatelska

do zarzucenia.

Niektórzy idą nawet dalej i za ten kry-

zys, za ten ogromny dług publiczny winią Edwarda

Gierka.

I to nie są odosobnione zdania koalicjantów.

Zapewne winią Edwarda Gierka za to, że nie pozosta-

wił po sobie więcej dobrych zakładów pracy, które

jeszcze można byłoby dzisiaj sprzedać za byle jakie

pieniądze byle komu, oby tylko zechciał kupić.

Być

może pojawialiby się nowi, kolejni inwestorzy z Kata-

ru.

Donald Tusk natomiast nie ma sobie nic do zarzu-

cenia, jest skuteczny i zdeterminowany w dążeniu do

naprawy ﬁnansówpublicznych.

Nietylkogłośnootym

mówi, ale już nawet zaczyna działać.

Szkoda tylko, że

dzieje się to wyłącznie kosztem najsłabszych.

To prze-

cież wynika z tej ustawy budżetowej.

Prezentowane dzisiaj sprawozdanie Komisji Fi-

nansów Publicznych praktycznie wprowadza kosme-

tyczne zmiany w stosunku do pierwotnego przedło-

żenia.

To wcale nie oznacza, że Komisja Finansów

Publicznych leniuchowała, nie, ona bardzo ciężko

pracowała i to są fakty, które można stwierdzić na

podstawie dokumentów, zdarzeń, które towarzyszyły

pracom Komisji Finansów Publicznych.

Jednak nie-

stety nie było, i pewnie już nie będzie do końca tej

debaty, politycznego przyzwolenia na jakiekolwiek

istotne zmiany w tymże projekcie ustawy budżeto-

wej, chyba że autorem tych zmian, tych poprawek

będzie koalicja rządząca.

Inne właściwie nie mają

szans powodzenia i nic z tego, że klub Ruch Palikota

zgłosił 200 poprawek, pewnie kilkaset albo może sto

kilkadziesiąt zgłoszą inne ugrupowania opozycyjne.

Śmiem twierdzić, że niewiele z tych poprawek ma

szanse powodzenia.

Trzeba jednak pokazać te niedo-

rzeczności, które pojawiły się w budżecie.

Działania rządu, które obejmuje ten projekt bu-

dżetu, są nieadekwatne do sytuacji, z jaką mamy do

czynienia.

Finanse publiczne są i pewnie nadal będą

w opłakanym stanie po zakończeniu tego roku bu-

dżetowego.

Licznik długu rok temu pokazywał ponad

100 mld zł mniejsze zadłużenie.

Dzisiaj już nie dzie-

więtnaście, ale dwadzieścia kilka tysięcy złotych dłu-

gu przypada na statystycznego Polaka, nawet na

tego, który przed chwilą, podczas tej debaty, przyszedł

na świat, nie zdając sobie sprawy z tego, jaki los gotu-

ją mu rządzący, kiedy wejdzie w dorosłe życie.

W tym budżecie nie widać strategicznego planu

i rzetelnej oceny rzeczywistości.

Budżetowi temu na-

leżałoby nadać, panie ministrze, kryptonim „55”.

Nie

chodzi tu o datę urodzenia pana ministra Rostow-

skiego, chodzi wyłącznie o to, by tak sklecić ten bu-

czył wskaźnika 55% w relacji do PKB.

Oczywiście

można byłoby się zgodzić z tą ﬁlozoﬁą, ale pod wa-

runkiem że będzie wskazane, jakimi mechanizmami

i regulacjami prawnymi rząd zamierza wspierać

wzrost gospodarczy, bo trudno przyjąć za dobrą mo-

netę ograniczenie wskaźnika długu publicznego do

PKB, gdy działa się tylko po jednej stronie, po stronie

wydatkowej, po stronie kosztowej.

Myślę, że pora za-

stanowić się także nad tym, żeby wzrost PKB był

zdecydowanie wyższy, niż się planuje, bowiem auto-

matycznie poprawi się relacja.

Będzie to relacja poni-

żej 55% PKB.

A więc zadaję pytanie czy pytania: Jakie

działania zapisane w budżecie mają wspierać wzrost

gospodarczy?

Czy jest choćby jedna kategoria takich

działań, które będą wspomagać wzrost gospodarczy

powyżej planowanego wskaźnikiem 2,5%?

Za pośred-

nictwem jakich instrumentów zaprojektowanych

w budżecie rząd zamierza pobudzić inwestycje?

Chyba

nie rosnącym ﬁskalizmem.

Przecieżbudżettenpowo-

duje wzrost ﬁskalizmu państwowego, jest to wzrost

o ok. jeden punkt procentowy, z 16 do ok. 17% w sto-

sunku do PKB.

Rząd proponuje wzrost przychodów z VAT o ponad

7%, z akcyzy – o ponad 7%.

W tym oczywiście jest

akcyza na olej napędowy, akcyza nałożona rzekomo

regulacjami europejskimi czy potrzebą podporządko-

wania się im. Ale powiem, że rząd był tutaj nadgor-

liwy, bowiem aż tak daleko idących żądań, jeśli cho-

dzi o regulacje europejskie, nie ma.

My podnieśliśmy

podatek akcyzowy na olej napędowy bardziej, niż

oczekują wskaźniki Unii Europejskiej, a więc powy-

żej minimum, które byłoby akceptowane przez Unię

Europejską – to jest ok. 61 euro na każdy tysiąc li-

trów oleju napędowego.

Poseł Ryszard Zbrzyzny

28

W projekt ustawy jest wpisany przychód z podat-

ku od kopalin, podatku, który jeszcze nie ma żadnych

podstaw formalnoprawnych, żeby znaleźć się w sen-

sie przychodowym w tym projekcie ustawy budżeto-

wej.

To jest 1,8 mld zł.

Można byłoby zadać pytanie:

Jakie jeszcze podatki rząd zamierza wprowadzić, po-

datki, których nie wprowadził do dzisiaj?

Zakłada się ogromny pobór dywidend na kwotę

powyżej 8 mld zł.

Zakłada się znaczące przyrosty z pry-

watyzacji polskiej gospodarki – to jest 10 mld zł.

Chciałbym zapytać: Co jeszcze rząd zamierza sprze-

dać?

Przecież zasób prywatyzacyjny polskiej gospo-

darki, praktycznie rzecz biorąc, jest ograniczony.

A więc czy zamierza sprzedać Wawel (Oklaski), a może

po nerce każdego obywatela Rzeczypospolitej?

Prze-

cież mamy dwie, po co nam dwie, jedna wystarczy.

A więc jest wiele nonsensów, które pojawiają się w ze-

stawieniu przychodowym.

To jest działanie, które

w konsekwencji, w perspektywie wielu lat może spo-

wodować kryzys gospodarczy, ale własnego chowu,

nie światowego, naszego polskiego.

Czy te wszystkie informacje są dobrymi informa-

cjami dla przedsiębiorców?

Otóż nie.

Warunki ich

działalności ulegają dramatycznemu pogorszeniu.

Lawinowo narastający ﬁskalizm, brak zaufania do

państwa, zaskakujące zmiany podatkowe powodują,

że przedsiębiorcy coraz częściej decydują się nie in-

westować w kraju, a za granicą, gdzie swobody go-

spodarcze są dla nich zachętą.

Takich swobód gospo-

darczych w Polsce nie ma.

Ministra ﬁnansów kłują

w oczy depozyty bankowe przedsiębiorców – są to

kwoty sięgające 200 mld zł – usilnie szuka sposobu

dobrania się do nich.

A może lepiej byłoby zastanowić

z tych depozytów można osiągnąć większe korzyści,

większe zwroty niż z inwestycji w kraju, bowiem in-

westycje w kraju, po pierwsze, są obarczone ogrom-

nym ryzykiem, po drugie, ogromnym ﬁskalizmem

państwowym.

A więc dochodzi do sytuacji niespoty-

kanej na świecie, że oprocentowanie wkładów

oszczędnościowych jest wyższe niż zwroty zainwe-

stowanych środków w inwestycje gospodarcze.

Panie

ministrze, stwórz pan warunki dla przedsiębiorców,

a środki te będą pracować na wzrost PKB, będą pra-

cować na wzrost liczby miejsc pracy.

To są ogromne

środki, jak powiedziałem, sięgające czy przekracza-

jące kwotę 200 mld zł.

Drenowanie spółek, a w szczególności spółek

Skarbu Państwa, jest polityką krótkowzroczną, po-

wodującą w dłuższej perspektywie ograniczenie ich

rozwoju i pogorszenie pozycji na coraz bardziej kon-

kurencyjnym rynku.

Ograniczenie tempa wzrostu

zadłużenia państwa poprzez istotny wzrost ﬁskali-

zmu, to jest zwiększenie obciążeń podatkowych

przedsiębiorstw i pracowników, spowoduje znaczne

zmniejszenie konsumpcji i inwestycji, co oczywiście

bezpośrednio przekłada się na wzrost gospodarczy.

Największe jednak koszty przyjętej strategii

budżetowej będą musieli ponieść niestety ci, którzy

raczej powinni oczekiwać pomocy państwa, a nie

łupienia przez państwo.

Chodzi o Fundusz Pracy.

stanowił swoisty zasób ﬁnansowy dla ministra ﬁ-

nansów.

Nie może być tak, że kolejny rok pan mi-

nister ﬁnansów deponuje u siebie tzw. wolne środ-

ki z Funduszu Pracy w kwocie 2,3 mld zł i te pie-

niądze nie pracują na rynku na zapewnienie ak-

tywności zawodowej osób niepełnosprawnych, na

danie szansy osobom bezrobotnym w znalezieniu

się na rynku pracy.

Nie może być tak, że w sumie

na koniec roku zdeponowanych będzie ok. 7 mld zł

opłat przedsiębiorców na określony cel, czyli na

aktywizację zawodową i na Fundusz Gwarantowa-

nych Świadczeń Pracowniczych.

A więc pan mini-

ster przy pomocy Funduszu Pracy realizuje cel pod

kryptonimem „55”.

Czemu ma służyć zamrożenie funduszu świad-

czeń socjalnych w zakładach pracy?

Tego już w ogó-

le nie potraﬁmy zrozumieć.

Chyba temu, żeby wy-

kazywać mniejsze koszty, większe przychody i więk-

sze podatki CIT.

Nie do pomyślenia i nie do zaak-

ceptowania jest ograniczenie czy zmniejszenie do-

tacji celowej na PFRON.

To są kolejne oszczędności

kosztem osób niepełnosprawnych, a więc tych, któ-

re mają ogromne trudności ze znalezieniem się na

rynku pracy.

Waloryzacja kwotowa rent i emerytur

nie została wprowadzona po to, żeby wyjść naprze-

ciw oczekiwaniom tych, którzy mają najniższe

świadczenia, lecz tylko i wyłącznie po to, żeby za-

oszczędzić kolejny miliard złotych, bowiem z zacho-

waniem dzisiejszych mechanizmów waloryzacyjnych

emeryci i renciści w sumie otrzymaliby kwoty wyż-

sze niż te 71 zł na każdego z osobna.

Żeby być spra-

wiedliwym i podzielić te wszystkie środki, które

wynikałyby z mechanizmów, jakie obowiązywały do

tej pory, to byłaby to kwota ok. 85 zł, a więc ok. 14 zł

każdy z emerytów i rencistów dokłada miesięcznie

do zasobów pana ministra ﬁnansów.

Wszyscy stracą

na tym nowym mechanizmie, jest to mechanizm

niekonstytucyjny.

Ubolewam nad tym, że pan pre-

zydent podpisał tę ustawę, ale zapowiedział zwró-

cenie się do Trybunału Konstytucyjnego o wykład-

nię prawną.

Mam nadzieję, że wykładnia będzie

jednoznaczna, bo przecież wcześniej w tej sprawie

trybunał już się wypowiadał.

Po raz kolejny potępiamy utrzymywanie zamro-

żenia progów dochodowych uprawniających do zasił-

ków rodzinnych i innych dodatków.

W roku 2004

zostało ustanowione przez Sojusz Lewicy Demokra-

tycznej 504 zł.

Przez 7 lat mieliśmy inﬂację, realna

wartość tych 504 zł jest o kilkadziesiąt procent niż-

sza niż miało to miejsce wówczas.

Dzięki temu me-

chanizmowi pan minister zaoszczędził na 2,6 mln

dzieci, które nie dostaną zasiłków rodzinnych.

2,6 mln

dzieci z tego tytułu nie otrzyma zasiłków rodzinnych.

z pomocy społecznej.

Zamrożony na poziomie 352 zł na

29

osobę próg dochodowy jest poniżej minimum egzy-

stencji.

Wstyd, panie ministrze.

Nie można się z tym

zgodzić i stosowne poprawki w tych sprawach zgłosi-

łem przed chwilą do pani marszałek.

Odnotować jednak możemy jedną pozytywną de-

cyzję, mianowicie przyznanie pieniędzy na 300-zło-

towe podwyżki dla policji i wojska.

Złośliwi twierdzą,

że ma to być rekompensata dla funkcjonariuszy za

tłumienie protestów społecznych, które z każdym

miesiącem będą się nasilać.

Jednak jeśli tak zakła-

dano, to się przeliczono.

Policjanci z całej Polski soli-

darnie wsparli demonstracje celników, strażaków…

(Dzwonek)

Już kończę, pani marszałek.

…i innych przedstawicieli służb mundurowych,

którzy także domagają się podobnej podwyżki.

A więc

te działania i wszystkie inne, które mają wspólny

mianownik: obciążanie kryzysem gospodarczym,

obciążanie brakami budżetowymi wyłącznie tych,

którzy są najsłabsi, czyli emerytów, rencistów, ludzi

bezrobotnych, ludzi niepełnosprawnych, a także przed-

siębiorców, nie mogą być akceptowane przez Klub

Poselski Sojuszu Lewicy Demokratycznej.

Dlatego

też nie poprzemy tego budżetu.

Dziękuję za uwagę.

(Oklaski)

Pan minister Rostowski.

Bardzo proszę, panie ministrze.

tał, jakie mam instrumenty, aby zapewnić w tym

roku wzrost 2,5% PKB.

Przypomnę panu posłowi,

i myślę że tym razem nie popełnię lapsusu, że 4 czerw-

ca 1989 r. w Polsce skończył się komunizm.

Nie uży-

wamy instrumentów, aby zapewnić wzrost gospodar-

czy.

Sama gospodarka wolnorynkowa rozwija się

w naturalny sposób w odróżnieniu od gospodarki

socjalistycznej, a my próbujemy stworzyć lepsze wa-

runki, aby mogła się szybciej rozwijać.

Próbujemy

prognozować, jakie będą skutki mechanizmu wolno-

rynkowego i efektów przychodzących, wpływających

na naszą gospodarkę z zewnątrz.

Przypomnę, że

mamy wszelkie powody przypuszczać, iż gospodarka

w 2011 r. realnie rozwijała się w tempie powyżej 4%,

i będzie pewne spowolnienie.

Jestem przekonany, że

gdyby nie kryzys w streﬁeeuro,tegospowolnieniaby

nie było.

Nie ma możliwego zestawu instrumentów,

które nie byłyby groźne dla bezpieczeństwa ﬁnansów

publicznych, a które mogłyby w pełni przeciwdziałać

temu, że bardzo znaczące spowolnienie w Europie

musi doprowadzić do jakiegoś spowolnienia w Polsce.

Jednym z takich instrumentów jest oczywiście

stworzenie lepszych warunków dla przedsiębiorczo-

ści.

Mam przed sobą rankingi światowe dotyczące

wolności gospodarczej, mogę zacytować niektóre z nich,

także obejmujące lata 2001–2005.

Na przykład in-

deks wolności gospodarczej „The Wall Street Jour-

nal”: za rządów Platformy Obywatelskiej i Polskiego

Stronnictwa Ludowego Polska awansowała w tym ran-

kingu o 18 miejsc, za rządów Prawa i Sprawiedliwości

– o 4 miejsca, a za rządów SLD spadła o 20 miejsc.

(Poseł Ryszard Zbrzyzny: Nie byliśmy w Unii.)

Ale można było działać.

Myślę, że są także tacy,

którzy uważają, że niektóre przepisy unijne ograni-

czają wolność gospodarczą.

Nic nie przeszkadzało,

aby liberalizować gospodarkę, nawet będąc poza

Unią.

Zresztą Unia do tego zachęcała.

Indeks gospodarki cyfrowej.

Za naszych rządów

tylko 2 miejsca awansu, spadek o 7 miejsc za rządów

PiS i o 3 miejsca za rządów SLD.

I bardzo ważna spra-

wa dla przedsiębiorczości, czyli kwestia korupcji.

In-

deks Transparency International, postęp za rządów

PiS o 3 miejsca, awans w rankingu za rządów Platfor-

my Obywatelskiej o 17 miejsc, a za SLD, czego zresztą

skończyła się w 2004, 2005 r. – spadek o 16 miejsc.

Myślę zatem, że jeśli chodzi o zdrowe warunki

rozwoju, na co wskazuje także historia ostatnich

4 lat, kiedy Polska jednak rozwijała się najszybciej ze

wszystkich krajów Unii Europejskiej, i to z dużą nad-

wyżką, to można powiedzieć, że te warunki jednak

tworzyliśmy i utrzymywaliśmy.

Przepraszam, mam jedno pytanie do pana posła

w kwestii waloryzacji kwotowej.

Waloryzacja kwotowa

była bardzo precyzyjnie opracowana, tak aby budżet,

Fundusz Ubezpieczeń Społecznych na niej ani nie ko-

rzystał, ani nie tracił.

Jeżeli więc pan poseł ma inne

obliczenia, to bardzo proszę nam je przedstawić i do-

kładnie je przeanalizujemy.

Myślę, że nie muszę odno-

sić się do innych elementów wystąpienia.

Dziękuję.

(Poseł Elżbieta Rafalska: Panie ministrze, nie ma

pan racji.)

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

Dziękuję bardzo.

Głos zabierze pan poseł Andrzej Romanek z Soli-

darnej Polski.

Bardzo proszę, panie pośle.

Pani Marszałek!

Panie i Panowie Ministrowie!

Wysoka Izbo!

Czuję się dzisiaj niezbyt dobrze, po-

wiem więcej: czuje się słabo.

No ale cóż, panie mini-

strze, moja słabość wobec wielorakich słabości tego

budżetu.

Dlatego pozwolę sobie wygłosić kilka słów

30

ministrze, nie napawa optymizmem.

Kraj pod rząda-

mi PO i PSL chyli się ku upadkowi.

Szuka się docho-

budżet stworzony bez wizji i dziurawy jak ser szwaj-

carski.

Kupuje się, panie ministrze, fotoradary po to,

aby łupić kierowców, a uzasadnia się to rzekomą tro-

ską o bezpieczeństwo uczestników ruchu.

W tym

samym czasie nie buduje się nowych dróg i autostrad,

tak hucznie, wręcz megalomańsko zapowiadanych

cztery lata temu przez Donalda Tuska.

(Poseł Renata Zaremba: Jak to nie?)

W ubiegłym roku w czasie exposé pan premier

Donald Tusk był już oszczędny w swoich zapowie-

dziach, nie mówił o tysiącach kilometrów autostrad,

dróg, za to obiecał – i tu akurat słowa dotrzymuje

– podwyżki podatków i drenaż kieszeni polskich oby-

wateli.

Panie premierze, panie ministrze, polscy podat-

nicy już nie trzymają rąk na portfelach, bo pan i pana

rząd dokładnie te portfele z pieniędzy ogołociliście.

A skoro tak, to zabrał się pan również za zgromadzo-

ne na rachunkach przedsiębiorców środki pieniężne,

podwyższając składkę rentową o 2%, twierdząc przy

tym, że lepiej będzie, gdy te pieniądze znajdą się

w budżecie, aniżeli miałyby leżeć na rachunkach

bankowych.

Panie ministrze, musi pan przyznać, że

jest to dosyć oryginalne, szczególnie jak na zdeklaro-

wanych liberałów, jakim jest zarówno pan premier,

jak i pan, pnie ministrze.

Proponuję, aby idąc tym

tokiem rozumowania, pan minister Rostowski utwo-

rzył specjalny rachunek bankowy, na którym wszy-

scy Polacy, oczywiście okazując zaufanie do pana

premiera i pana ministra Rostowskiego, zdeponują

swoje środki, a pan minister Boni, w sobie właściwy

i znany sposób, wyliczy odsetki, które otrzyma każdy

z nas i dlaczego będą one oczywiście wyższe niż od-

setki bankowe, ale oczywiście doda do tego, że odset-

ki te otrzymamy za sto lat.

Ten budżet, panie ministrze, jest przejawem nie-

zwykłej słabości pana premiera, ale też pana.

Chcie-

liśmy poprawić jakość tego budżetu, zgłaszając kil-

kadziesiąt poprawek po to, aby ratować obywateli

przed pręgierzem ﬁnansowym PO–PSL.

Niestety,

odrzucono te poprawki właśnie głosami Platformy

Przedstawię niektóre z nich.

Otóż, panie mini-

strze, pan ma tę świadomość, przynajmniej mam

taką nadzieję, że zgodnie z art. 167 konstytucji, na-

kładając nowe zadania na samorządy, powinien pan

zwiększyć ich dochody.

Dzisiaj będziemy procedować

oświaty.

Nie wchodząc w szczegóły, chcę powiedzieć,

że PO posłało sześciolatki do szkoły, ale nie dało na

to zadanie samorządom żadnych dodatkowych środ-

ków.

Jest to typowe dla tego rządu: nakładać obo-

wiązki, a mówiąc: wprost łupić Polaków.

Dlatego

Solidarna Polska chciała naprawić ten błąd, panie

ministrze, zgłaszając poprawkę zwiększającą sub-

wencję oświatową o kwotę 930 mln zł.

Niestety po-

prawka głosami, jak już mówiłem, PO i PSL została

odrzucona.

Nie wiem, czy pan minister ma świado-

mość, iż Instytut Analiz Regionalnych wyliczył, że

samorządy dostaną w tym roku o około 1,4 mld zł

mniej subwencji oświatowej, niż powinny otrzymać

terytorialnego.

Gdyby nawet, panie ministrze,

uwzględnić około 450 mln zł, które popłyną do samo-

rządów na pokrycie wyższej składki rentowej, to i tak

wyliczenie subwencji oświatowej jest zaniżone o oko-

ło 930–950 mln zł.

Czyli o tyle, o ile chciała zwięk-

szenia tej subwencji Solidarna Polska.

Budżet państwa oszczędza na oświacie.

Konse-

kwencją tego jest, panie ministrze, likwidacja szkół

i przedszkoli.

Podam przykłady.

Otóż w 2011 r. zlikwi-

dowano 300 placówek.

W pierwszych dwóch tygo-

dniach tego roku do kuratoriów wpłynęło już 300 ta-

kich wniosków, a trzeba mieć świadomość, że wnioski

te mogą wpływać do końca lutego.

Szacuje się więc,

że w roku 2012 zlikwiduje się blisko tysiąc placówek,

tysiąc szkół.

Ten budżet i ten rząd mają charakter

antyoświatowy.

Panie Premierze!

Panie Ministrze!

Wciąż liczymy

na otrzeźwienie tego rządu w sprawie chociażby sub-

wencji oświatowej.

Aby to otrzeźwienie nastąpiło jak

najszybciej, przekazuję panu, panie ministrze, i panu

premierowi do poczytania nowelkę Henryka Sienkie-

wicza „Janko Muzykant”.

Mam nadzieję, że pan za-

pozna się z tą lekturą.

(Poseł Izabela Leszczyna: Już to czytał w podsta-

wówce.)

Mówię o tym i przekazuję ją dlatego, że jeżeli ten

rząd dalej tak będzie postępował, to polskie dzieci

będą się edukować na ulicy lub pasąc trzódkę w polu,

a nie w szkole, bo tych szkół po prostu nie będzie.

Panie ministrze, mam nadzieję, że zna pan tę lektu-

rę, a jak nie, to myślę, że będzie pan miał okazję ją

przeczytać, a pan premier z panem.

Panie ministrze, zgłaszaliśmy też inne poprawki.

Między innymi poprawkę w sprawie inwestycji, któ-

rych niezrealizowanie określi Polskę jako kraj, który

nie wywiązuje się z umów międzynarodowych i w tym

kontekście całkowicie niewiarygodny.

Panie mini-

strze, 23 listopada 2004 r. rząd polski podpisał z Re-

publiką Słowacką umowę w sprawie budowy mostu

w Piwnicznej na rzece Poprad.

Polska wartość inwe-

stycji to 125 mln zł.

Strona słowacka już od długiego

czasu przygotowywała się na realizację tej inwestycji,

w przeciwieństwie niestety do strony polskiej, która

do dnia dzisiejszego nie zabezpieczyła odpowiednich

środków ﬁnansowych.

Co ważne, i na to zwracam

uwagę, panie ministrze, brak zabezpieczenia ze stro-

ny polskiej tychże środków, a co za tym idzie niezre-

alizowanie tej inwestycji, spowoduje konieczność

zwrotu środków unijnych, które otrzyma strona sło-

wacka, w kwocie 20 mln euro, i ewentualną skargę

na Polskę do Komisji Europejskiej.

Szkody, jakie po-

niesie strona słowacka za niedotrzymanie warunków

31

umowy międzynarodowej, będzie też ponosiła strona

polska.

Chciałbym tylko przypomnieć, a to są ważne

liczby, że polski eksport na Słowację wynosi 13 mld zł

według danych z 2010 r., podczas gdy eksport do Fe-

deracji Rosyjskiej, o którą tak bardzo się troszczycie,

wynosi około 20 mld zł.

A jaka jest różnica, jeśli cho-

dzi o ludność?

Otóż 29-krotna na korzyść Federacji

Rosyjskiej.

Co więcej, panie ministrze, ta inwestycja

jako pozycja 29 w rządowym „Programie budowy

zresztą ustanowiony uchwałą Rady Ministrów 25 stycz-

nia 2011 r.

Tak jak w przypadku „Janka Muzykanta”, żeby

pan minister o tej inwestycji pamiętał, przekazuję

panu tę oto ciupagę od górali sądeckich – panie mi-

nistrze, gdyby pan raczył zerknąć – która będzie albo

symbolem chwały, albo symbolem hańby tego rządu.

Mam nadzieję, panie ministrze, że jak trzeba będzie

– ciupaga jest dosyć bezpieczna, ale wymowna – uży-

je jej pan, aby pogonić dyrektora Generalnej Dyrekcji

budownictwa i gospodarki morskiej, do zrealizowa-

nia tejże właśnie inwestycji po to, ażeby obronić ho-

nor Polski.

Daję też panu tę drewnianą ciupagę po to

– jest ona właśnie drewniana – ażeby pan już więcej

nie zbójował w polskich ﬁnansach.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

(Poseł Andrzej Romanek podchodzi do ław rządo-

wych i wręcza ministrowi ﬁnansów Janowi Vincent-

-Rostowskiemu ciupagę i książkę)

(Przewodnictwo w obradach obejmuje wicemarszałek

forma Obywatelska.

Przepraszam, pani poseł, jeszcze pani minister

zgłosiła chęć zabrania głosu.

Bardzo proszę, pani minister.

Podsekretarz Stanu

Dziękuję bardzo.

Panie Marszałku!

Wysoki Sejmie!

Chciałabym od

razu sprostować pewną informację, która tutaj zosta-

ła przedstawiona...

(Poseł Izabela Leszczyna: Więcej było.)

...odnośnie do zaniżenia subwencji oświatowej,

o której pan poseł mówił.

Wielokrotnie – już w czasie pierwszego czytania

projektu ustawy budżetowej, ale nie tylko, bo też

w trakcie prac komisji – wyjaśnialiśmy tę kwestię, że

ta subwencja nie została zaniżona, ale wzrosła o 4,8%,

prawie o 5%.

Co więcej, podkreślaliśmy, że została

ona obliczona przy uwzględnieniu obowiązku wysła-

nia w 2012 r. do szkół wszystkich sześciolatków.

Wiel-

kość tej subwencji po podjęciu decyzji o przesunięciu

tego obowiązku o 2 lata nie została obniżona.

Jeżeli

więc możemy mówić o wielkości tej subwencji, to ra-

czej w kategoriach ewentualnego zawyżenia jej wy-

sokości, a nie zaniżenia.

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Głos ma pani posłanka Izabela Leszczyna.

Poseł Izabela Leszczyna:

Panie Marszałku!

Wysoki Sejmie!

Ja nie mam

rekwizytów.

Praca nad ustawą budżetową to dla każ-

dego rządu taka chwila prawdy.

Rząd populistyczny

bywa wtedy bardzo rozrzutny, stara się zdobyć po-

parcie różnych grup społecznych, a tak naprawdę

zależy mu na własnej popularności i na reelekcji.

Rząd fachowców złożony z ekspertów bywa wtedy

często skąpy, myśli o deﬁcycie, o poziomie zadłuże-

nia, o wskaźnikach i liczbach.

Natomiast rząd złożo-

ny z odpowiedzialnych polityków musi znaleźć miarę

między rozrzutnością a skąpstwem.

Właściwie to

taki złoty środek powinien sobie znaleźć pan poseł

Kopyciński, bo, panie pośle, jak mówił Arystoteles,

między błazeństwem a nieokrzesaniem jest piękna

cnota taktownego dowcipu.

Kiedy słuchaliśmy humo-

rystycznych części pana wystąpienia, to nabrałam

obaw, że przed panem długa droga, ale naprawdę

będę trzymała za pana kciuki.

(Poseł Sławomir Kopyciński: W której części?)

No niestety w wielu, panie pośle.

(Poseł Sławomir Kopyciński: Ale w której?

Jeden

przykład.)

Rząd Platformy Obywatelskiej tę miarę i tę cnotę

znajduje lepiej niż pan.

Od kilku lat staramy się

przedstawiać Wysokiej Izbie takie budżety, które są

właśnie kompromisem.

Są to budżety, dzięki którym

z jednej strony możliwe są inwestycje, bo te zapew-

niają naszemu krajowi rozwój, z drugiej strony są to

budżety uwzględniające konieczne oszczędności, bo

przecież te oszczędności zwiększają naszą wiarygod-

ność na rynkach ﬁnansowych, a co za tym idzie,

zmniejszają koszty obsługi długu publicznego.

Jest

to dla nas niezwykle ważne, bo dzisiaj, przypomnę,

ten koszt to 40 mld zł.

Agencje ratingowe zapowiadają, co prawda na ra-

zie nieśmiało, podwyższenie ratingu Polski.

To dobra

nowina, bo wtedy oczywiście będzie taniej.

Druga

dobra nowina jest taka, że jesienią Polacy zaufali

32

nam po raz kolejny i to właśnie Platformie Obywa-

telskiej powierzyli konstruowanie kolejnych budże-

tów.

To dobra nowina nie tylko dlatego, że dzięki

temu będziemy mogli realizować cele, jakie sobie po-

stawiliśmy, ale przede wszystkim dlatego, że poka-

zuje, że Polacy są mądrzy, wiedzą, że bezpieczeństwo

ﬁnansów publicznych to ich bezpieczna przyszłość,

to bezpieczeństwo naszego kraju.

Zdecydowana większość obywateli rozumie, że

skutki kryzysu musimy solidarnie dzielić między sie-

bie, stąd zamrożenie w kolejnym już roku płac w sfe-

rze budżetowej.

W roku 2012 jest to oczywiście ko-

nieczność, która wynika z ambitnego planu rządu

obniżenia deﬁcytu poniżej 3%.

Pan poseł Kuźmiuk się śmieje.

Ja też, panie pośle,

bo to znowu dobra nowina.

Komisja Europejska zaak-

ceptowała nasz plan i uznała, że jest to plan realny.

(Poseł Zbigniew Kuźmiuk: Sama sobie pani

przeczy.)

Nie, panie pośle.

Tak naprawdę wśród ław opozycji,

pejska zaakceptowała ten poziom, powiedziała: to do-

bry kierunek, w dobrą stronę idziecie.

Panie pośle...

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Panie pośle, za chwilę będzie pan przemawiał,

będzie pan miał czas.

Poseł Izabela Leszczyna:

Może nie tak za chwilę, ale na pewno pan się do-

czeka.

Otóż budżet na 2012 r. stawia sobie właśnie te

dwa cele: z jednej strony oszczędzanie, z drugiej stro-

ny rozwój.

Nie są to cele wykluczające się.

Obowiąz-

kiem każdego rządu, takiego rządu jak nasz, odpo-

wiedzialnego rządu, jest myślenie długoterminowe,

nie w perspektywie jednej ani nawet dwóch kadencji,

ale w perspektywie dziesięcioleci.

W tym kontekście

niezwykle ważnym zadaniem jest taka dystrybucja

środków, żeby zapewnić polskiej gospodarce konku-

rencyjność.

Żeby w XXI wieku w środku Europy za-

pewnić tę konkurencyjność, musimy postawić na

badania, bo one są źródłem innowacyjności.

Dlatego

właśnie na naukę rząd przeznaczył w budżecie na

2012 r. ponad 6 mld zł, prawie 6,5 mld zł.

Słusznie

zauważył wiceminister Witold Jurek, że takiego bu-

dżetu polska nauka jeszcze nie miała.

Patrzę na pana

posła prof. Żyżyńskiego, który będzie mówił tuż po

mnie.

Z pewnością pan poseł, podobnie jak na posie-

dzeniu Komisji Edukacji, Nauki i Młodzieży, podnie-

sie to, że przecież większość tych środków, znaczna

Ale panie pośle, gdybyśmy taką logikę stosowali, to

właściwie za mniej wartościowe musielibyśmy uznać

wszystkie inwestycje współﬁnansowane ze środków

Unii Europejskiej.

Czy to ma sens?

Myślę, że nie.

Pe-

cunia non olet.

Mamy te pieniądze i wydajemy je.

Myślę też, że nie warto wciąż deprecjonować Pol-

ski, naszych osiągnięć, naszej pozycji w świecie, bo

to z pewnością nie jest przejaw patriotyzmu, a prze-

cież szczególnie prawa strona bardzo często podkre-

śla tę wartość w wielu swoich wystąpieniach.

Dla nas

patriotyzm także jest niezwykle ważny.

Jak my go

rozumiemy?

Rozumiemy go w taki sposób, że w po-

łowie przyszłego dziesięciolecia dogonimy bogate

kraje Unii Europejskiej i dobrobyt przeciętnego Po-

laka będzie porównywalny z dobrobytem przeciętne-

go mieszkańca starych krajów Unii Europejskiej.

Gdybyście państwo rządzili, stałoby się to za 50 lat.

Takie są, zdaje się, wyliczenia.

Byłoby to więc marze-

nie tak dalekie, że niemal nieosiągalne.

Ale jeśli będą

to rządy racjonalne, spokojne, stabilne, to mamy

szansę zrealizować to marzenie już w przyszłej dzie-

sięciolatce.

Na pewno takim istotnym elementem

w doganianiu bogatej Europy jest zreformowana na-

uka i zreformowane szkolnictwo wyższe, czyli to, co

udało się nam zrobić w poprzedniej kadencji.

Przejrzysty podział ﬁnansowania badań poprzez

dwa centra: Narodowe Centrum Nauki i Narodowe

w nauce pozwalająca na bardziej skuteczną, bardziej

efektywną alokację środków.

Warto zresztą sobie

uświadomić, że środki przeznaczane na badania i roz-

wój od 2008 r. do 2011 r. wzrosły – mówię o wydat-

kach w stosunku do PKB – o 50%.

Oczywiście to

wciąż nie jest realizacja zapisów strategii lizbońskiej,

ale w kontekście ogólnej sytuacji makroekonomicznej

to dowód ogromnej determinacji rządu Platformy

Obywatelskiej.

Według Eurostatu nakłady na B+R

w 2011 r. stanowiły 0,9% PKB.

W poprzedniej kaden-

cji zreformowaliśmy nie tylko naukę, ale też szkol-

nictwo wyższe.

W budżecie na 2012 r., jeśli chodzi

o wydatki na tę część budżetową, nie ma może impo-

nującego wzrostu, jest to 3,4%, ale należy też pamię-

tać, że 80% tych środków to są wydatki na płace.

Ponieważ jest to sfera budżetowa, a płace w 2012 r.

mamy zamrożone, stąd ten wzrost nie jest taki duży

– tylko 20% tych środków to są wydatki inne niż

płace.

Ponadto chcę przypomnieć, że minister Kudrycka

bardzo wyraźnie zapowiedziała, że wzrost pensji dla

nauczycieli akademickich nastąpi od roku 2013.

My-

ślę, że warto w te słowa wierzyć, bo tak jak obiecali-

śmy w poprzedniej kadencji, że podniesiemy pensje

nauczycieli o 50% i tak się stanie, bo ta podwyżka,

która sprawi, że to jest rzeczywiście 50%, to będzie

podwyżka we wrześniu tego roku, tak pensje nauczy-

cieli akademickich mają wzrosnąć w tej kadencji

o 30%.

I słowa dotrzymamy, tak jak w odniesieniu do

nauczycieli.

Pamiętać też należy, że do uczelni zagląda niż de-

mograﬁczny.

Mamymniejstudentów,mamymniejpie-

niędzy.

To jest nieubłagana logika, ale jednak logika.

33

Pieniądze publiczne muszą być wydawane z naj-

wyższą starannością i najefektywniej, jak to możli-

we, mówiłam już o tym, bo to są przecież pieniądze

podatnika.

Nie może tu być mowy o niefrasobliwym

i rozrzutnym podejściu.

Właściwie to jest truizm

i wszyscy politycy o tym mówią, tylko chodzi nie o to,

żeby mówić, tylko o to, żeby robić.

Co zatem zrobił rząd Platformy Obywatelskiej,

aby pieniądze przeznaczane na szkolnictwo wyższe

były tak właśnie wydatkowane?

Otóż staramy się

dedykować te pieniądze precyzyjniej niż do tej pory.

Zapisaliśmy 229 mln zł w rezerwie celowej z przezna-

czeniem na kierunki studiów wyróżnionych przez

PKA, komisję akredytacyjną.

Te pieniądze mają być

skierowane na wdrożenie systemów podnoszenia ja-

kości kształcenia, w tym na monitorowanie karier

absolwentów wyższych uczelni, bo tego wymaga zno-

welizowana ustawa Prawo o szkolnictwie wyższym,

i wreszcie na doﬁnansowanieKrajowychNaukowych

Ośrodków Wiodących.

Pamiętajmy też, że środki na inwestycje, które

w poprzednich latach były w tej części budżetowej,

dzisiaj możemy znaleźć w programach operacyjnych

– to jest 2600 mln zł w „Infrastrukturze i środowi-

sku” oraz 4500 mln w „Innowacyjnej gospodarce”.

To nie są małe kwoty.

A to, że pochodzą ze środków

unijnych, z funduszy unijnych, to w zasadzie powin-

no nas tylko cieszyć, tym bardziej że doświadczenie

pokazuje, że eurosceptycy równie chętnie korzystają

ze środków europejskich, jak euroentuzjaści.

I to do-

wodzi tylko tego, że stara rzymska maksyma, którą

przywołałam, jest prawdziwa: pecunia non olet.

Dzię-

kuję bardzo.

(Oklaski)

Głos ma pan poseł Jerzy Żyżyński, Prawo i Spra-

wiedliwość.

Poseł Jerzy Żyżyński:

Dziękuję.

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Szanowni Pań-

stwo!

Po pierwsze, chciałbym skorygować pewną

uwagę pana ministra, jeżeli pan pozwoli, bo pan po-

wiedział, że giełda, na której mają być inwestowane

pieniądze emerytów, służy do pozyskiwania pienię-

dzy przez przedsiębiorstwa.

Otóż niezupełnie.

Jak

pan dobrze wie, panie ministrze, giełda to jest przede

wszystkim wtórny rynek akcji.

Przedsiębiorstwa po-

zyskują pieniądze poprzez emisje pierwotne.

Emisje

pierwotne stanowią, jak się w literaturze pisze, tak

naprawdę 3–5% giełdy.

To jest niewiele.

I problem

polega na tym, że te fundusze emerytalne bardziej

pompują bańki spekulacyjne.

Ale to nawet nie wy-

chodzi.

Mam tu prospekt pewnego banku, który

mówi, że fundusz akcji za ostatnie 12 miesięcy spadł

o 17%, ale znam dane, że nawet więcej, teraz już 20%,

a jeśli chodzi o fundusz akcji małych i średnich spółek,

tutaj jest minus 20%, ale znam już nowsze dane, że to

jest bodajże 23% czy coś takiego.

Tak że powierzanie

pieniędzy emerytów tak chwiejnemu rynkowi, jakim

jest rynek akcji – gdzie może łatwo zainwestować

i zbudować kapitał, który ma pewną wartość, ale może

się okazać z dnia na dzień, że wartość tego kapitału,

akcyjna wartość, spadnie nawet dwukrotnie, trzykrot-

nie, bo tak giełdy spadały albo się utrzymują w sta-

gnacji, tak jak obecnie w Japonii, przez wiele lat – to

nie jest dobre rozwiązanie.

W gruncie rzeczy, paradok-

salnie, gdyby te fundusze emerytalne inwestowały

w obligacje, to byłoby lepiej.

Tylko problemem jest ich

usytuowanie, i ZUS-u jako instytucji publicznej, i tych

funduszy emerytalnych jako instytucji prywatnych.

To jest podstawowy problem.

Jak wiadomo, jeśli na

obligacjach jest napisane: tysiąc, to jest tysiąc plus

jeszcze odsetki.

Obligacja tworzy pewien majątek.

To

nie jest zadłużanie się kosztem przyszłych pokoleń,

jak mówią demagodzy, tylko obligacja po prostu, jeże-

li jest to obligacja sprzedawana na rynku krajowym,

jest to element majątku, obywateli także.

Tak więc to

nie jest tak, nie używajmy demagogii.

A z tymi pie-

niędzmi emerytów jest naprawdę poważny problem.

Tutaj były też takie głosy, że być może lepiej po prostu

dać obywatelom możliwość powrotu do starego syste-

mu.

Tak że jestem co do tego krytyczny.

Natomiast co do naszego głównego tematu, po-

zwolę sobie przedstawić pewne uwagi bardzo scep-

tyczne, ogólne, takie bardziej metodologiczne.

Otóż

niedawno w jednym z grudniowych numerów „Rzecz-

pospolitej” ukazał się bardzo ciekawy artykuł, w któ-

rym opisano funkcjonowanie Departamentu Budże-

tu Państwa.

Witam panią z tego departamentu, pani

minister.

Jak wiemy, departament te różne plany

ministerstw musi obrobić, podliczyć, tak aby powstał

z tego budżet państwa.

Urzędnicy Ministerstwa Fi-

nansów w tym departamencie odtwarzają u siebie

strukturę całego rządu, całego państwa właściwie,

ma on takich dublerów poszczególnych resortów,

kontrolerów, fachowców, którzy wiedzą lepiej i, co

ciekawe, każdego, jak tam było napisane, potraﬁą

przekonać, że dostał w sam raz, a może nawet ciut

więcej, niż potrzebuje, chociaż w rzeczywistości jego

potrzeby mogą być większe.

Zaangażowanie, trzeba

powiedzieć, godne podziwu i szacunku.

Pracują na

przykład 42 albo 36 godzin bez przerwy.

Redaktor

pyta: Ale spała pani?

– Jak miałam spać w pracy?

36 godzin bez przerwy.

Jaka jest jakość tej pracy?

Czy

jakość takiej pracy może być wysoka?

Tak mnie to

zastanawia.

Otóż nie może to być wysoka jakość tej

pracy, chociaż ja tych ludzi, szczerze mówiąc, bardzo

podziwiam, nawet bym, panie ministrze, zaapelował

o jakąś specjalną nagrodę za tę ciężką pracę, bo uwa-

żam, że ludzie ciężkiej pracy i odpowiedzialnej pracy

powinni być wynagradzani.

Ale czy ten reżim pracy

rzeczywiście daje efekt wysokiej jakości, czy polskie

34

społeczeństwo by za taką pracę ich wynagrodziło, co

do tego mam trochę wątpliwości.

Kiedyś tak się mó-

wiło do ucznia, który oblał egzamin, tłumacząc się,

że przecież on się dużo uczył, dużo pracował: Nieważ-

ne, czyś się dużo uczył, ważne, czyś się nauczył, czy

zdałeś egzamin, czy z punktu widzenia społeczeń-

stwa efekt tej ciężkiej pracy zasługuje na nagrodę,

czy jest to zdany egzamin.

Otóż tu są pewne wątpli-

wości, czy jest to zdany egzamin, kiedy się słyszy, że

z powodu braku pieniędzy zamykane są szkoły i zwal-

nia się nauczycieli.

To nie dlatego, że jest niż demo-

graﬁczny.

To prawda, że jest niż demograﬁczny.

Ale

być może zamiast uczyć dzieci w 40-osobowych kla-

sach, lepiej uczyć w 20-osobowych klasach.

Czy z tego

powodu, że się zmniejszyła wielkość klas, należy za-

mykać szkoły?

(Poseł Izabela Leszczyna: Nie ma u nas w Polsce

klas 40-osobowych.)

Ale to być może lepiej, panie ministrze.

W mniej-

szych klasach łatwiej dobrze nauczyć dzieci...

(Minister Finansów Jan Vincent-Rostowski: Ale

jakiego poziomu?)

Oczywiście są pewne granice, ale okazuje się, że

one nie zostały często przekroczone, bo te dzieci wy-

chodzą i bronią swoich własnych szkół.

I to jest pro-

blem.

Ale ludzie widzą ten problem.

Ja to mówię gło-

sem ludzi, którzy się do nas, do posłów, zwracają

w tych sprawach.

Druga sprawa.

Na przykład młodzi ludzie, młodzi

naukowcy.

Pani mówiła o pieniądzach, pewnie, że

pecunia non olet, ale podstawą jest wynagrodzenie

zasadnicze.

Bo co z tego, że mamy te środki unijne?

Środki unijne dostają ci, którzy, jak to się mówi, za-

łapią się na programy unijne.

I w sumie pieniędzy jest

więcej.

A znakomicie zacytował takie sformułowanie

Max Otte, na którego się powołam za chwilę: To, że

średnia głębokość oceanu jest 1 m, to niestety nie

głębszych fragmentach tego oceanu.

To znaczy śred-

nia o niczym nie mówi, czyli sumaryczne pieniądze

czy średnie pieniądze o niczym nie mówią.

Ważne jest

to minimalne, podstawowe wynagrodzenie.

Bo na-

ukowcy, młodzi naukowcy mówią, tu zacytuję: Zro-

biłem doktorat, ale ja w tym kraju, w tych warunkach

nie jestem w stanie pracować i wyjeżdżam za granicę.

A więc kształcimy tych ludzi, a oni tutaj nie mają

warunków do pracy, bo trzeba mieć podstawowe wy-

nagrodzenie, żeby na przykład pracując rzetelnie na

jednym etacie w uczelni, dobrze wynagrodzonym, móc

pisać podręczniki, uczyć młodzież itd.

To jest podsta-

wa.

A ludzie niestety nie wierzą w to, że w 2013 r.

dostaną trochę więcej, może 100 zł więcej, to niczego

nie rozwiąże.

Czy jest to zdany egzamin, jeżeli się

dowiadujemy, że ze środków lokalnych wybudowano

drogę, ale ze środków państwowych brakuje pienię-

dzy, żeby połączyć tę drogę z trasą krajową?

Powsta-

je ślepa droga, po której można jeździć rowerami, bo

nie ma pieniędzy na połączenie tej lokalnej drogi

z drogą krajową.

Tu mam pewne wątpliwości.

Powie-

działbym, że bardzo to szanuję, naprawdę jesteście

dzielnymi ludźmi, pracujecie wspaniale, ale ta meto-

dologia pracy nie jest dobra, ona prowadzi do tego, że

tak naprawdę, proszę państwa, powielana jest struk-

tura, którą odziedziczyliśmy po państwie komuni-

stycznym.

Zajmuję się budżetem od lat i gdy weźmie

się dane dotyczące wydatków budżetowych, wydat-

ków państwa w poszczególnych dziedzinach, to one

zmieniają się o ułamki procenta, ale struktura fak-

tycznie się nie zmienia.

A to, czego nam tak napraw-

dę potrzeba, to zmiany strukturalne w pewnych

dziedzinach.

Przy takiej metodzie pracy zmian struk-

turalnych nie da się wykreować.

Niestety tu nie ma

miejsca na politykę, tu jest miejsce właściwie tylko

na powielanie struktur z lat poprzednich.

Jednocześnie, proszę państwa, musimy podpo-

rządkować się pewnej ogólnej dyrektywie zmniejsza-

nia wydatków budżetowych, jestem co do tego scep-

tyczny.

I w efekcie pan minister chwalił się, że mamy

jedne z najniższych wydatków.

Powtarzam: co do

tego jestem sceptyczny.

Niektórzy twierdzą – nieste-

ty, zgadzam się z tym – że to jest pewna demagogia

– to, iż niektóre wydatki są rozdęte.

Niektóre wydat-

ki mogą być rozdęte, ale tylko niektóre wydatki trze-

ba radykalnie zmniejszyć.

Są oceny, pani minister.

Na naukę trzeba nie trochę, ale 3-, 4-krotnego zwięk-

szenia nakładów, żeby to mogło funkcjonować w ka-

tegoriach europejskich.

(Poseł Izabela Leszczyna: Chcielibyśmy być bogaci.)

Nieprawda, że nas na to nie stać, droga pani mi-

nister.

Za chwilkę do tego dojdę.

Otóż powiedziałbym tak: w efekcie tej polityki

powstaje coś, co przypomina szkielet dotknięty cho-

ubywa wapnia, kości stają się porowate, osłabione,

szkielet takiego organizmu staje się podatny na byle

jakie uderzenie i chory na osteoporozę pod wpływem

przypadkowego udaru może faktycznie paść, zostaje

unieruchomiony.

Proszę państwa, wbrew temu, co

niektórzy twierdzą, można powiedzieć, że gospodar-

ka rynkowa tak naprawdę potrzebuje państwa, które

jest solidnym szkieletem tej gospodarki, a nie jest

szkieletem chorym na osteoporozę.

Nawiasem mó-

wiąc, organizmy bez mocnego, twardego szkieletu nie

osiągnęły sukcesu ewolucyjnego.

To są jakieś robaki,

ameby itd.

Na przykład rekin nie ma twardego szkie-

letu, jest to jednak zwierzę bardzo żarłoczne i nieste-

ty niezbyt mądre.

Chciałbym powiedzieć, że ta polityka jest emana-

cją ﬁlozoﬁi małego państwa, która niestety, panie

ministrze, nie jest mi bliska.

Jak pan dobrze wie,

akurat w tej kwestii nie zgadzamy się.

Dlaczego?

Dla-

tego że państwo...

(Minister Finansów Jan Vincent-Rostowski: Pan

jest zwolennikiem wielkiego państwa.)

Nie wielkiego...

(Minister Finansów Jan Vincent-Rostowski: No

nie…)

Zaraz do tego dojdziemy, panie ministrze.

Poseł Jerzy Żyżyński

35

Jestem zwolennikiem racjonalnego państwa, któ-

rego obszary odpowiedzialności są właściwie ﬁnan-

– pan akurat wyszedł, gdy to mówiłem – że brakuje

pieniędzy na to, żeby lokalną drogę połączyć z drogą

krajową, że po prostu zabrakło pieniędzy.

Zresztą

jeden z posłów wypowiadał się w takiej sprawie.

Wobec tego, proszę państwa, to jest takie pań-

stwo, które obszary odpowiedzialności, a więc edu-

kację, naukę, zdrowie, bezpieczeństwo, inwestycje,

ﬁnansuje na właściwym poziomie.

Jakie inwestycje?

Mamy ważne inwestycje infrastrukturalne, ale, jak

mówiliśmy, wyjątkowo drogie drogi, mamy stadiony

– to był zeszły rok.

Teraz też będzie trochę.

Mamy

również inwestycje wspierające zagraniczne przed-

siębiorstwa, podczas gdy ja oczekiwałbym, panie mi-

nistrze, żeby przedsiębiorstwa zagraniczne w Polsce

wnosiły kapitał, a nie żebyśmy je doﬁnansowywali.

Są tam takie pozycje.

Co prawda nie są to duże kwo-

ty, ale, mówiąc szczerze, byłem tym zdziwiony.

Był-

bym wdzięczny za wyjaśnienie.

Przedsiębiorstwa

zagraniczne powinny wnosić kapitał, a my nie powin-

niśmy ich doﬁnansowywać.

To jest moja krytyczna

uwaga.

Nie będę wymieniał tych przedsiębiorstw.

Uważam, że pewne elementy tego budżetu to jest

niestety państwo źle sﬁnansowane.

Teraz chciałbym powiedzieć o najistotniejszej

kwestii, która mnie boli.

Jest to sposób pracy parla-

mentu, a właściwie usytuowanie parlamentu, relacja

między rządem a parlamentem.

Współcześnie istotą

nowoczesnej demokracji jest trójpodział władzy: wła-

dza wykonawcza, władza ustawodawcza, władza są-

downicza.

Rolą władzy wykonawczej jest wykonywa-

nie ustaw.

Tymczasem faktycznie – już będę kończył

– niestety ustawy dostarczają urzędnicy państwowi.

Często są to złe ustawy i później borykamy się z nimi.

Ustawę refundacyjną – to było też ciekawe – napisa-

li urzędnicy Ministerstwa Zdrowia, którzy nie wie-

dzieli na przykład, że pewne leki są używane poza

rejestracją, zgodnie z wiedzą medyczną, i nie chcieli

tego refundować.

Niby dlaczego?

To są po prostu ele-

mentarne błędy wynikające z braku fachowości tych

urzędników.

Pracowaliśmy teraz nad budżetem i posłowie opo-

zycji, nie tylko Prawa i Sprawiedliwości, zgłaszali

wiele bardzo racjonalnych propozycji zmian i popra-

wek.

Wszystko było odrzucane.

Trochę mi to przypo-

mina, szanowni państwo, to, czego młodzi nie pamię-

tają, ale my nieco starsi trochę pamiętamy: partia

kieruje, rząd rządzi, a Sejm ma po prostu podnosić

ręce i zatwierdzać.

(Oklaski) Ta zasada niestety nie

podoba mi się, bo realizujecie coś, co jest, proszę pań-

stwa, odejściem od reguł zdrowej demokracji.

Parla-

ment kreuje ustawy, rząd oczywiście ma władzę wy-

konawczą, jednak partia rządząca w parlamencie

wspólnie z opozycją dochodzi do lepszych rozwiązań.

Apelowałbym o szanowanie opozycji, bo w niektórych

poprawkach było wiele racjonalnych propozycji, któ-

re były krytykowane i odrzucane przez urzędników

resortu ﬁnansów.

Oczekiwałbym większej reﬂeksji

nad tymi propozycjami.

Rząd potrzebuje też inicja-

tywy ustawodawczej, to jest oczywiste, ale niestety

to, co rząd samodzielnie opracowuje, zawiera cały

szereg błędów.

Widziałem te ustawy: refundacyjną,

ustawę o nauce i szkolnictwie wyższym.

Niestety,

pani poseł, borykamy się z zapisami tej ustawy w szkol-

nictwie wyższym i w nauce.

Jest cały szereg proble-

mów i błędów związanych z tą ustawą.

Przypomnę, że

szystkie uwagi opozycji były odrzucane, wszystko było

odrzucane, naukowcy byli lekceważeni, a mieli bardzo

wiele krytycznych uwag co do tego.

Proszę państwa, przypomina mi się coś takiego:

francuski uczony Gustave Le Bon w roku 1895 przed-

stawił teorię zachowań stadnych – potwierdziły ją

badania laureata Nagrody Nobla w dziedzinie ekono-

mii w 2002 r.

Daniela Kahnemana – wedle której

w stadnych zachowaniach świadoma osobowość za-

nika, uczucia i myśli wszystkich jednostek zostają

zorientowane w jednym kierunku, życie mózgowe

ustępuje, zaczyna przeważać życie móżdżku.

Czy Pol-

ską mają kierować mózgi czy móżdżki nastawione na

stadne zachowanie, na podnoszenie ręki i przegłoso-

wywanie ustaw bez jakiejkolwiek reﬂeksji?

Bardzo szanowana przez wszystkich mecenas

pani prof. Ewa Łętowska powiedziała, że Polską rzą-

dzą partacze.

(Wesołość na sali) Przeczytałem to

akurat dzisiaj i pozwolę sobie zacytować.

Panie mi-

nistrze, ale to nie do pana.

Chodzi o to, jak się opra-

cowuje ustawy, jaki jest...

(Poseł Romuald Ajchler: Ale pan minister też rzą-

dził.)

...produkt prawny, który wychodzi w wyniku wła-

śnie takich prac.

Jeśli chodzi o opracowany budżet i ideologię cięć

wydatkowych, nie ma, panie ministrze, wzrostu go-

spodarczego dzięki cięciom wydatkowym.

Zgadzam

się – to co pan, panie ministrze, osiągnął przez ostat-

nie lata było pewnym sukcesem.

Przywoływał pan

ten wzrost.

Przepraszam jednak, byłem w Narodo-

wym Banku Polskim, otrzymaliśmy dane i aż byłem

zdziwiony – ewidentna keynesowska polityka forso-

wania wydatków budżetowych.

A więc była to poli-

tyka forsowania wydatków wyższych niż w latach

poprzednich i to bardzo dobrze działało.

Dzięki temu

odnieśliście pewien sukces, to nie ulega wątpliwości.

Powstało jednak zadłużenie i to jest problem.

Jak pan

dobrze wie, jestem krytyczny wobec 55%, 60% tego,

co nam zaleca Komisja Europejska, bo w warunkach

kryzysu jest to po prostu niewłaściwe.

Powiedziałbym jeszcze jedno – bo są nie tylko

wydatki, ale jest jeszcze strona dochodowa budżetu

– Prawo i Sprawiedliwość we współpracy z najlepszy-

mi w Polsce specjalistami od podatków proponowało

pewne zmiany.

Same zmiany w prawie i odejście od

tzw. korzystnych zmian podatkowych w interesie

wąskich grup pozwoliłyby zwiększyć dochody budże-

towe bez konieczności zwiększania VAT-u nawet.

To

zwiększyłoby wpływy, ale państwo żeście to zlekce-

ważyli.

To nie jest dobra moim zdaniem praktyka,

pragmatyka sejmowa.

36

W związku z tym jeszcze pozwolę sobie zacytować

znakomitego niemieckiego ekonomistę Maksa Otte,

który, nawiasem mówiąc, przyznaje się do korzeni

opolskich.

Mówi on tak: ja mam korzenie opolskie,

ale nie mam żadnych roszczeń, jakichkolwiek rosz-

czeń.

Krytykuje te roszczenia, które tamtejsi miesz-

kańcy kiedyś mogliby mieć.

Doktoryzował się w Prin-

ceton, pracował dla wielu ważnych organizacji, ONZ

i Banku Światowego, był jednym z niewielu, którzy

dostrzegając, do jakich wewnętrznych napięć w go-

spodarce prowadzi błędna ideologia i wadliwe para-

dygmaty, przepowiedzieli ten kryzys.

I on przypomi-

na, że przed dalszymi nawrotami kryzysu może nas

uchronić tylko przywrócenie właściwej roli państwa

i powrót do koncepcji społecznej gospodarki rynko-

wej, którą mamy zapisaną w konstytucji – roli pań-

stwa, które stoi ponad gospodarką i troszczy się o sen-

sowne reguły gry.

To nie ma nic wspólnego z socjali-

zmem, bo to już było w dobrych gospodarkach kapi-

talistycznych i znakomicie funkcjonowało, a w nie-

których nadal funkcjonuje, np. w krajach skandy-

nawskich.

Chodzi o takie państwo, w którym rynki

ﬁnansowesąregulowaneiprzepływykapitałówkon-

trolowane, tak aby to one służyły gospodarce, a nie

podporządkowywały sobie gospodarkę, w którym

owoce wzrostu są właściwie, właśnie między innymi

poprzez budżet i poprzez właściwą politykę podatko-

wą, rozdzielane w społeczeństwie.

Czyli te owoce

ludzkiej pracy powinny być właściwie rozdzielane

w społeczeństwie, tak aby wszyscy korzystali z owo-

ców wzrostu, by różne obszary gospodarki i działal-

ności ludzi były na właściwym poziomie sﬁnansowa-

ne.

Chodzi o państwo, które z jednej strony może

wymagać posłuszeństwa – zgadzam się, że państwo

może wymagać posłuszeństwa – ale ma także obo-

wiązek opiekuńczy wobec części swoich obywateli.

Takie państwo musi być właściwie ﬁnansowane.

Dla-

tego, szanowni państwo, nie lekceważcie opozycji.

Musimy wspólnie wypracowywać naprawdę lepsze

ustawy i lepszy budżet, żeby Polacy mieli budżet

i państwo, na jakie zasługują, i przestali niekiedy

lekceważyć to swoje państwo.

Bo powiadają: Co nam

to państwo daje?

Państwo nas ogranicza albo nie re-

alizuje podstawowych obowiązków, których realizacji

obywatele oczekują od państwa.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Pani profesor Łętowska jest sędzią w stanie spo-

czynku.

(Poseł Jerzy Żyżyński: Sędzią, przepraszam bar-

dzo.

Przepraszam panią profesor Łętowską.)

Pani minister...

Najpierw pan minister?

Bardzo proszę.

Minister ﬁnansów pan Jacek Rostowski.

Minister Finansów

Jan Vincent-Rostowski:

Bardzo krótko, znowu w sprawie OFE.

Jesteśmy

świadomi tego, że OFE straciły pieniądze w ostatnich

latach.

To był argument, który podnoszono podczas

debaty publicznej.

Dlatego kiedy wrócimy do tej spra-

wy podczas przeglądu, który będzie miał miejsce za

dwa lata, myślę, że ważne będzie wprowadzenie ta-

kiego mechanizmu, który sprawi, że ta składka, któ-

ra będzie dalej szła do OFE, będzie raczej pobierana

od młodszych pokoleń – byłoby jej trochę więcej od

młodszych pokoleń, a potem już nie byłoby składki

idącej do OFE od osób starszych.

(Poseł Elżbieta Rafalska: Nie będzie konstytu-

cyjne.)

Tak żeby właśnie nie było tego problemu przejścia

nagłego w momencie urealnienia tych inwestycji,

w momencie jakiegoś spadku ostrego na giełdzie.

Oczywiście przejście z tego stanu w relacji młody –

starszy na inny, kiedy te osoby już by składki do OFE

nie płaciły, też musi być rozłożone w czasie, bo nie-

ważne, w którym momencie to się dzieje, ale jeżeli

dzieje się w jednym momencie, to jeśli taka osoba

miałaby pecha, mówiąc kolokwialnie, wtedy ten pro-

blem dalej istniałby.

A więc chodzi o rozłożone w cza-

sie odejście od płacenia składki do OFE, jakiś czas

przed przejściem na emeryturę.

Oczywiście ogólna

kwota przekazywana do OFE byłaby taka sama jak

ta, którą przekazujemy dziś.

(Poseł Elżbieta Rafalska: Coś pan namotał.)

Ale oczywiście mówię o pewnych pomysłach, któ-

re są – to nie jest żaden istniejący projekt – i zresztą

były nawet dyskutowane podczas tamtej debaty.

My-

ślę, że jest możliwość pójścia w kierunku takiego

rozwiązania przy tym przeglądzie.

I myślę, że jednak

w średnim okresie, a szczególnie w długim okresie

zwrot z akcji jest zupełnie pokaźny, zupełnie niezły,

a ten kapitał wzmacnia czy też przekazane składki

jednak wzmacniają polskie spółki poprzez giełdę.

Pan poseł nie ma racji – to, że tylko 5% obrotów to

są emisje pierwotne, to oczywiście może być prawda,

ale emisje pierwotne cieszą się popytem dlatego, że

jest rynek wtórny.

Nie ma większego znaczenia, czy

OFE kupują akcje na rynku wtórnym, czy na rynku

pierwotnym.

Dzięki temu, że ogólnie istnieje popyt

na giełdzie, istnieje też popyt na rynku pierwotnym.

Wobec tego to jednak kapitałowo wzmacnia polskie

spółki.

Nie zgadzałbym się także z ujęciem, że obli-

gacje stanowią tylko i wyłącznie część majątku.

One

z jednej strony są częścią majątku osób prywatnych,

ale z drugiej strony są pasywami innych osób – czy

to prawnych, czy to państwa.

Nie będę wracał do kwestii inwestycji publicz-

nych.

Jasno i wielokrotnie zostało już powiedziane,

że będziemy mieli jeden z najwyższych udziałów, chy-

ba drugi najwyższy udział w naszej historii, inwesty-

cji publicznych w PKB, najwyższy udział w całej Unii

Europejskiej.

A więc naprawdę nie można mówić, że

37

ograniczamy inwestycje i że ten budżet nie jest pro-

rozwojowy.

On jest jak najbardziej prorozwojowy.

Jeśli chodzi o ustawę o nauce i szkolnictwie wyż-

szym, to tutaj po prostu różnimy się w fundamental-

ny sposób.

To znaczy, pan poseł uważa, że dla na-

ukowców, też jestem naukowcem, najważniejsza jest

podstawowa płaca, a ja uważam, że zasady konku-

rencji w tej dziedzinie, która jest tak ważna dla roz-

woju gospodarki polskiej, muszą także działać, że

trzeba wprowadzić zasady konkurencji, tak aby naj-

lepsi mogli się jak najszybciej i najbardziej efektyw-

nie wybić.

Powiem panu posłowi tak: szkolnictwo

wyższe i nauka są w nowoczesnej gospodarce istnym

motorem tej gospodarki i nie może być tak, że wszę-

dzie indziej mamy mechanizmy rynkowe, czyli prze-

siedliśmy się z trabanta do mercedesa, a w tej dzie-

dzinie, która jest tak ważna dla rozwoju gospodarki,

dalej trzymamy się mechanizmów socjalistycznych.

I tutaj oczywiście mamy fundamentalną oś niezgody.

Ja uważam, że to właśnie bardzo dobrze, iż młodzi

naukowcy – czy starzy naukowcy, jeśli są w stanie

wygrać konkursy, będą mogli dobrze zarabiać i po-

dejmować te badania, które te konkursy wygrały.

Czy się siedzi, czy się leży, czy się stoi, to tyle i tyle

się należy – to droga absolutnie do nikąd, także

w nauce i szkolnictwie wyższym.

Jeśli chodzi o rolę

to określił.

Problem polega na tym, co się naprawdę

robi.

Hasła, które pan poseł przedstawiał, na pewno

były także używane w takich krajach, jak Grecja,

kiedy szły ku katastroﬁe.

Ostatnia kwestia.

Czy stosowaliśmy politykę key-

nesowską?

Nasza ulubiona miara polityki wydatko-

wej to są wydatki sektora instytucji rządowych i sa-

morządowych bez wydatków unijnych, kosztów ob-

sługi długu i cyklicznych wydatków na bezrobocie.

To jest miara, której używa Komisja Europejska.

Według tej miary – z wyjątkiem 2008 r., za który

odpowiedzialni byliście państwo i w którym udało

nam się wydatki trochę okroić, ale tylko minimalnie

– wzrost wydatków, także w latach 2009 i 2010, był

poniżej przeciętnej z poprzednich lat.

Tak naprawdę

w latach 2009–2010 działania były głównie po stro-

nie dochodowej i problem także powstał po stronie

dochodowej.

Oczywiście zgadzam się, ale w węższym

zakresie, z panem posłem, że pozwoliliśmy, aby sta-

bilizatory automatyczne działały, ale różnica między

nami i wami jest taka, że wy chcieliście jeszcze podjąć

dodatkowe znaczące działania i po stronie dochodów,

i po stronie wydatków, a z tym się nie zgadzaliśmy.

Myślę, że historia dalszego przebiegu kryzysu poka-

zuje, że to nasze bardziej ostrożne podejście było jed-

nak słuszne.

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Głos ma pani Hanna Majszczyk, podsekretarz

stanu w Ministerstwie Finansów.

Bardzo proszę, pani minister.

Podsekretarz Stanu

Dziękuję.

Panie Marszałku!

Wysoki Sejmie!

Panie Pośle!

Ponieważ w swojej wypowiedzi zwrócił pan uwagę na

pewne treści artykułu, które pan cytował, zwracając

uwagę na pracę w departamentach zajmujących się

budżetem w resorcie ﬁnansów, i wypowiedzi, które

wskazywały na pracę niekiedy przez 40 godzin, i su-

gerował pan poseł, że może to mieć wpływ na jakość

pracy i przedkładane materiały, chciałabym zapew-

nić pana posła, że w żadnej mierze nie przekłada się

to na jakość tej pracy.

Przede wszystkim nikomu chy-

ba nie trzeba udowadniać, że praca nad budżetem

jest pracą wyjątkową ze względu na wyjątkowość tej

ustawy, jej specyﬁkęiwymagania,jakiestawiausta-

wa o ﬁnansach publicznych co do kształtu, jaki ma

ona przybrać.

Wiadomo, że każda drobna zmiana to

nie jest po prostu dopisanie jakiejś liczby, ale przebu-

dowanie tego aktu w wielu miejscach.

Bez względu

na to, czy za pięć, czy za dziesięć lat, zawsze będzie

to praca wymagająca dużej odpowiedzialności i skru-

pulatności ze względu na tysiące liczb, które w takich

budżetach muszą się pojawić, oraz mnogość dyspo-

nentów, których to dotyczy.

Jeszcze jedna uwaga.

Oczywiście znam ten arty-

kuł, ale też zwracam uwagę na to, że w znacznej,

znakomitej części wypowiedzi tam cytowane są wy-

powiedziami osób, które pracowały nad budżetem

wiele lat wstecz, więc trzeba to przełożyć na obecne

realia.

Jeżeli ktoś pracował nad budżetem 10 czy

15 lat temu, to również praca nad tym aktem wyglą-

dała zupełnie inaczej, chociażby ze względu na po-

ziom informatyzacji i dostępnych możliwości tech-

nicznych, który 10 lat temu był zdecydowanie niższy

od tego, jaki mamy dzisiaj.

Z całą pewnością dzisiaj

nie ma ciągłej pracy nad budżetem, która wymaga-

łaby poświęcenia przez jedną osobę non stop 40 go-

dzin.

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Minister Finansów Jan Vincent-Rostowski

Poseł Wincenty Elsner:

Kreatywny budżet to taki, w którym składniki ma-

kroekonomiczne są kształtowane w taki sposób, by

osiągnąć założone cele.

Aby podwyższyć dochody bu-

dżetu, wystarczy zwiększyć prognozowane wpływy

z podatków bezpośrednich i pośrednich, kompletnie

nierealne w świetle zapowiadanej na 2012 r. jedno-

znacznie negatywnej perspektywy rozwoju sytuacji

gospodarczej u naszych najważniejszych partnerów

handlowych oraz ograniczonego wzrostu spożycia

indywidualnego i zbiorowego.

Można też po prostu

podwyższyć wpływy z dywidend od udziałów Skarbu

Państwa w spółkach oraz wpłat z zysków.

W obecnej,

ostatecznej wersji budżetu dywidendy wzrosły do po-

ziomu 8,1 mld zł, co stanowi czterokrotny wzrost.

Takie drenowanie przedsiębiorstw, w których Skarb

Państwa posiada udziały, musi odbić się negatywnie

Zresztą metod kreatywnego tworzenia budżeto-

wych wskaźników jest więcej.

Bardzo dobrze ujął to

w swojej opinii do projektu budżetu prof. Stanisław

Gomułka, nazywając takie praktyki statystycznymi

manipulacjami.

Rząd zakłada umiarkowany spadek

deﬁcytubudżetupaństwa–piszeprof.

Gomułka–ale

tę poprawę ma się osiągnąć w dużym stopniu poprzez

zabiegi manipulacyjne, a konkretnie zmniejszenie

części składki przekazywanej do OFE i niewliczanie

nowych zobowiązań w ZUS, nawet o większej skali,

do długu publicznego oraz ﬁnansowanie znacznej

części inwestycji publicznych długiem Krajowego

Funduszu Drogowego.

Niestety, tego typu obniżanie

relacji długu do PKB nie jest trwałą poprawą.

Już

samo włączenie Krajowego Funduszu Drogowego do

sektora ﬁnansów publicznych oznaczałoby przekro-

czenie progu 55% od roku 2010 przez relację długu

publicznego do PKB – pisze prof. Gomułka.

Na jeszcze inne zabiegi zwraca uwagę w swojej

opinii prof. Stanisław Owsiak z Akademii Ekono-

micznej w Krakowie.

Pisze w niej: Należy wyrazić

dezaprobatę wobec naruszania środków zgromadzo-

nych w Funduszu Rezerwy Demograﬁcznej.

Zprzed-

stawionych informacji wynika, że w roku 2012 po raz

kolejny sięgnie się do zasobów FRD w celu sztucznej

poprawy wyniku sektora ﬁnansówpublicznych.

Pro-

jekt ustawy budżetowej przewiduje zasilenie FUS

bezzwrotnymi środkami z Funduszu Rezerwy Demo-

graﬁcznejwkwocie2,9mldzł.

Rodzisiępytanie,jaki

sens ma przekazywanie 40% przychodów uzyskanych

z prywatyzacji na FRD, aby następnie deﬁnitywnie

przekazywać je do FUS.

Rząd zadeklarował niektóre wskaźniki makro-

ekonomiczne bezpośrednio w ustawie budżetowej.

Co

o takich praktykach sądzą prof. Eugeniusz Ruśkow-

ski i dr hab. Joanna Salachna z Katedry Finansów

Publicznych i Prawa Finansowego Uniwersytetu

w Białymstoku, opiniując projekt budżetu?

Art. 18,

19 oraz 27 powinny zostać usunięte z projektu usta-

wy budżetowej.

Przede wszystkim ze względu na to,

iż wychodzą poza zakres materii, która regulowana

jest ustawą budżetową.

Założenia dotyczące wskaź-

ników, m.in. cen towarów i usług konsumpcyjnych,

przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia brutto

w gospodarce narodowej, powinny być zamieszczane

wyłącznie w uzasadnieniu do projektu budżetu, a nie

w samej ustawie budżetowej.

Jeszcze poważniejsze zastrzeżenia mają przywo-

łani eksperci do art. 29 i 30 ustawy.

Są to wątpliwości

co do konstytucyjności tych zapisów.

W swojej opinii

piszą: Projektowane regulacje uwzględniają dyspo-

zycje obowiązujących przepisów ustawowych.

Jed-

nakże biorąc pod uwagę, że składki te mają charak-

ter danin, mogą powstać pewne wątpliwości odnośnie

do konstytucyjności takich postanowień na gruncie

art. 217 Konstytucji RP.

Szczególnie w sytuacji, gdy-

by ustawa budżetowa została uchwalona po 1 stycz-

nia 2012 r.

Pomimo tych wszystkich zastrzeżeń ekspertów,

pomimo nierealności wielu wskaźników makroeko-

nomicznych stanowiących podstawę konstrukcji tego

budżetu, spróbujmy spojrzeć na ustawę budżetową

inaczej.

Tanie państwo.

Premier Tusk w swoim expo-

sé zapowiedział cały szereg cięć i oszczędności.

W związ-

ku z kwotową waloryzacją świadczeń oszczędności

dotkną nawet emerytów i rencistów.

Koszty kryzysu

poniosą rolnicy, zwłaszcza wielodzietni, w związku

z nowo wprowadzaną dla nich składką na ubezpie-

czenie zdrowotne.

Wzrosną koszty pracy spowodo-

wane wzrostem składki rentowej.

Oznacza to, że

ponad 6,5 mld zł zamiast do kieszeni pracowników

traﬁ do budżetu.

Można się spodziewać, że podobne oszczędności

napotkamy w urzędach administracji państwowej.

Niestety, budżety planowane na rok 2012 w zdecydo-

wanej większości agencji i urzędów są większe niż

w roku 2011.

Bardzo często istotnie wyższe niż wy-

nika to ze wskaźników wzrostu cen i usług.

Czyżby

premier i minister ﬁnansów nie potraﬁli zapanować

nad ﬁnansami jednostek budżetowych i wymusić na

nich koniecznych oszczędności?

Proste porównanie

budżetów jednostek administracji państwowej w roku

2011 i 2012 pokazuje, że pomimo zamrożenia płac

w sferze budżetowej, na urzędy państwowe wydamy

z budżetu w roku 2012 ponad 2 mld zł więcej.

Dwa

krótkie przykłady.

Część 70 – Komisja Nadzoru Fi-

nansowego planuje wydatki majątkowe o 12 mln zł

większe niż w roku ubiegłym.

Wśród planowanych

zakupów dwa samochody za 300 tys. zł, po 150 tys.

każdy.

Podczas prac w Komisji Finansów Publicz-

nych przedstawiciel KNF tłumaczył, że będą to tanie

samochody.

Co to zresztą znaczy 300 tys. zł wobec

67 mln zł, czyli 65% więcej niż w roku ubiegłym,

przeznaczonych na Państwową Agencję Atomistyki?

mowej.

Urzędnicza czapa już jest i ma się dobrze

w czasach kryzysu.

IPN – tutaj pazerność Instytutu Pamięci Narodo-

wej zaskoczyła nawet rządzących.

IPN zażyczył sobie

na 2012 r. 20 mln zł więcej, co stanowi ponad 8%

więcej niż w roku ubiegłym.

I mimo zgłoszonej w trak-

cie prac nad budżetem autopoprawki do swojego budże-

tu dostanie jednak w roku 2012 ponad 200 mln zł.

Szanowni państwo, to nie jest tanie państwo.

To

jest państwo coraz droższe, państwo coraz bogatsze

w urzędy i urzędników, i to bogatszych urzędników.

Tylko na nagrody roczne urzędników podatnicy wy-

urzędach są o kilkadziesiąt procent wyższe niż poda-

wane przez GUS średnie płace w sferze budżetowej.

Świeckie państwo.

Koniec z dotowaniem kościo-

łów i związków wyznaniowych.

Ruch Palikota to

pierwsza formacja parlamentarna, która o tym mówi

z tej trybuny jasno, konkretnie i bezkompromisowo.

Tylko sam Fundusz Kościelny będzie nas, podatni-

ków, kosztował w 2012 r. 94 mln zł przeznaczone na

dotacje i subwencje.

Jesteśmy za całkowitą likwidacją

tej dotacji.

Niezrozumiałe jest również to, że w części: Obro-

na narodowa zapisane jest ponad 25 mln zł na ordy-

nariaty polowe, zarówno katolickie, jak i prawosław-

ne oraz ewangelickie.

Można odnieść wrażenie, że

Kościół jest ważnym elementem obronności kraju.

Zresztą dochodzi tutaj do kuriozalnej sytuacji, gdyż

kościoły garnizonowe utrzymywane są z naszych po-

datków w miastach, w których od dawna nie stacjo-

nuje już wojsko.

No i katecheci – w budżecie „ukryci”

wśród innych nauczycieli – razem z nauczycielami

dostaną w roku 2012 podwyżkę, co prawda tylko

3,8% i to dopiero od września, ale to znów dodatkowe

pieniądze na ﬁnansowanie Kościoła.

Katecheci za-

biorą z naszych podatków zapłaconych w 2012 r. po-

nad 500 mln zł, a cały Kościół dociąży budżet kwotą

ponad 1,5 mld zł.

Może więc Kościół w trudnych cza-

sach sam, kierując się obywatelską postawą, dobro-

wolnie zrezygnuje choćby z części należnej mu budże-

towej daniny.

Bo dziś, w roku 2012, to nie jest budżet

świeckiego państwa.

Ważnym elementem naszej gospodarki są przed-

siębiorstwa prywatne, zwłaszcza przedsiębiorstwa

małe i średnie.

To one są i powinny pozostać głów-

nym napędem dla całej naszej gospodarki.

Tymcza-

sem rząd Donalda Tuska przeznacza na programy

wsparcia inwestycji przedsiębiorców jedynie 10 mln zł.

Zupełnie innym tematem jest sprawa dywidendy.

Mi-

nister ﬁnansów postanowił zabrać spółkom z udzia-

łem Skarbu Państwa tyle, ile się da.

We wrześniu,

w drugiej wersji projektu budżetu, było to 4 mld zł.

(Dzwonek) W aktualnym projekcie kwota ta uległa

podwojeniu i wynosi ponad 8 mld zł.

Truizmem jest

stwierdzenie, że przedsiębiorstwa, aby się rozwijać,

muszą inwestować.

Wskazane jest więc, aby wypra-

cowane zyski były w istotnej części przeznaczane na

inwestycje.

W spółkach Skarbu Państwa tych pienię-

dzy na inwestycje zabraknie.

Nie dziwmy się więc, że

później zostaną w ramach prywatyzacji okazyjnie

tanio sprzedane.

Szanowni państwo, w największym skrócie stara-

łem się przymierzyć ten budżet do najważniejszych

zasad Nowoczesnego Państwa Ruchu Palikota.

I nie-

stety, nie pasuje.

Budżet wrogi przedsiębiorcom i przed-

siębiorstwom, zaś przychylny urzędom, urzędnikom

i biurokracji, budżet dzielący nasze podatki w sposób

częstokroć nieprzemyślany, chaotyczny i bez wrażli-

wości społecznej, wreszcie budżet oddający Panu

Bogu to, co cesarskie.

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Proszę kończyć.

Poseł Wincenty Elsner:

To nie jest nasz budżet, niestety.

Nie poprzemy

go.

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Polska.

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Wiele już o tym

budżecie powiedziano tu, na tej sali, wiele godzin

dyskusji poświęcono mu na posiedzeniach Komisji

Finansów Publicznych i poszczególnych komisji, ale

budżet w tej wersji, która została przedłożona, nie

uległ zasadniczym zmianom.

Jego zasadnicze zało-

żenia pozostały nienaruszone, a już w tych założe-

niach jest problem, ale i w sytuacji ﬁnansówpaństwa

problem jest jeszcze większy, bo przecież poza budże-

tem pozostaje Krajowy Fundusz Drogowy, który już

jest niewydolny, gdyż jego zadłużenie wynosi kilka-

dziesiąt miliardów złotych, a wpływy roczne to jest

kilka miliardów złotych.

Poza budżetem pozostaje

Fundusz Kolejowy, niższy od Krajowego Funduszu

Drogowego, ale także stanowiący pozabudżetowe źró-

dło ﬁnansowania i niezaliczane do zadłużenia pań-

stwa.

Zadłużony jest ZUS, drenowane są spółki Skar-

bu Państwa, następuje sprzedaż majątku narodowe-

go.

Na to jednak nakładają się dziwne działania

rządu proponowane w tym budżecie.

Weźmiemy pod

uwagę choćby Fundusz Pracy, kumulowanie i zamra-

żanie środków w tym funduszu.

Podczas debaty na

posiedzeniu Komisji Finansów Publicznych przedsta-

wiciel rządu, wiceminister, odpowiadając na pytania,

tłumaczył, że te środki muszą być kumulowane czy

zbierane na trudniejsze czasy.

Chciałbym więc spytać

panią minister, pana ministra: Czy to znaczy, iż rząd

już przewiduje, jeśli chodzi o bezrobocie, że będzie

jeszcze gorzej i że trzeba te środki w tym momencie

Poseł Wincenty Elsner

kumulować?

Wydaje się bowiem – wynika to z in-

formacji, które do nas docierają – że kolejki bezro-

botnych, problemy absolwentów, którzy kończą w tej

chwili uczelnie, a są przedstawicielami wyżu demo-

graﬁcznego i nie mogą znaleźć pracy, ogromne pro-

blemy właśnie tych młodych ludzi powinny być ła-

godzone przez środki pochodzące z Funduszu Pracy.

Widocznie jednak rząd uznaje, że będzie jeszcze go-

rzej.

Wśród ustaw okołobudżetowych sięgnięto po

fundusz świadczeń socjalnych, po Fundusz Pracy,

po PFRON, po Fundusz Rezerwy Demograﬁcznej;

sięga się po to, po co sięgać właściwie nie wolno,

i przeznacza się środki na ﬁnansowanie dalszego

zadłużania państwa.

Żyjemy bowiem w czasach,

kiedy z jednej strony zadłużamy się ogromnie, z dru-

giej strony sprzedajemy majątek narodowy, prywa-

tyzujemy na siłę.

Klub Solidarnej Polski zgłaszał podczas prac

w komisji kilkadziesiąt poprawek.

Dzisiaj ponawiamy

je i zgłaszamy nowe poprawki.

Te poprawki dotyczą

zasadniczych kwestii.

Dotyczą subwencji oświatowej,

o której była tu już mowa, dotyczą zwrotu akcyzy dla

rolników w sytuacji, w której podwyższony został tak

znacząco podatek akcyzowy, a zwrot akcyzy jest

znacznie niższy, niż pozwala na to prawo unijne i niż

odbywa się to w innych krajach Unii Europejskiej.

Proponujemy środki na budowę dróg i linii kolejo-

wych, bo w Krajowym Funduszu Drogowym tych

pieniędzy już zabrakło.

Proponujemy środki na

ochronę przeciwpowodziową i na melioracje, propo-

nujemy zrównanie sytuacji służb mundurowych

– Państwowej Straży Pożarnej i Straży Granicznej

– z propozycjami dotyczącymi Policji.

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Chciałbym w imie-

niu klubu Solidarnej Polski złożyć plik poprawek

i wnieść o to, aby te poprawki zostały jednak przyję-

te.

Dziękuję.

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Obywatelska.

Poseł Marcin Święcicki:

szych przemówieniach było kwestionowane tempo

wzrostu gospodarczego 2,5%, jako bardzo niskie tempo.

Tymczasem, proszę państwa, jest to tempo jedno z wyż-

szych w Unii Europejskiej w tym roku, a w całej Unii

Europejskiej wzrost będzie wynosił około 0,5% za ten

rok.

Jeśli weźmie się pod uwagę również to, o czym

tu już była mowa, że w ciągu ostatnich czterech lat

PKB w Polsce wzrosło o około 15%, podczas gdy

w Unii Europejskiej spadło o 0,5%, to z tego wynika

bardzo duże przyspieszenie, jeśli chodzi o doganianie

przez Polskę w dziedzinie poziomu PKB na jednego

mieszkańca.

Przypomnę, że kiedy wchodziliśmy do Unii Euro-

pejskiej, nasz poziom wynosił około 40% średniego

poziomu PKB.

W roku 2010 doszliśmy do poziomu

62% średniego poziomu PKB.

Po tym roku będziemy

mieli już mniej więcej 2/3 średniego poziomu PKB

w Unii Europejskiej.

Tak szybkie doganianie średniej

europejskiej naszych sąsiadów jest czymś absolutnie

bezprecedensowym i jeśli to wyprzedzenie 2–2,5%

punktu procentowego we wzroście gospodarczym

utrzyma się w czasie następnych lat, to można pro-

gnozować, że za 15–20 lat osiągniemy średni poziom

w Unii Europejskiej, co będzie rzeczywiście osiągnię-

ciem historycznym, oczywiście osiągnięciem Pola-

ków, osiągnięciem naszej przedsiębiorczości, osią-

gnięciem, z którego możemy być dumni.

Poruszana była kwestia szkolnictwa, że są niedo-

stateczne środki na szkolnictwo, że likwidowane są

szkoły.

Trzeba tutaj przypomnieć, jaki jest trend de-

mograﬁczny.

Między latami 2000 a 2010 liczba na-

z 3,2 mln do 2,2 mln, prawie o 1/3.

Jest więc oczywi-

ste, że w tej sytuacji samorządy muszą jakoś racjona-

lizować strukturę szkół.

To, co tutaj było mówione,

że poprawić jakość szkolenia można przez poprawę

wskaźnika liczby młodzieży przypadającej na jedne-

go nauczyciela, w istotnej mierze już się dokonało,

ponieważ liczba nauczycieli nie spada tak szybko jak

liczba uczniów.

Natomiast samorządy ponoszą tak duże wydatki

m.in. z tego powodu, że jest duża sztywność w dzie-

dzinie płac nauczycielskich, którą dyktuje Karta Na-

uczyciela, gdzie swoboda doboru nauczycieli, dawania

im zadań, oceny ich jakości jest bardzo poważnie

ograniczona, co odbija się nie tylko na ﬁnansach, ale

odbija się również na jakości oświaty.

W związku z tym, jeśli chcemy pomóc samorzą-

dom w realizacji ich zadań oświatowych, to chyba nie

tylko przez większe środki, ale również przez zasta-

nowienie się, czy Karta Nauczyciela nie jest tutaj zbyt

sztywna i nie blokuje samorządom, o czym one zresz-

tą cały czas też mówią, odpowiedniego kształtowania

i stymulowania nauczycieli.

Oczywiście zdaję sobie sprawę, że na szczeblu lo-

kalnym każde zamknięcie szkoły to jest problem, to

jest dyskusja, to są kwestie z rodzicami, z dowozem

dzieci, jest bardzo wiele spraw, ale nie można uciec

od tego ogólnego trendu.

Kolejna rzecz dotyczy obciążeń podatkowych, czy

one zaszkodzą gospodarce i w jakim stopniu.

Proszę

państwa, jeśli chodzi o dostosowanie ﬁskalne, które

przechodzimy w tym roku, to tylko 1/3 dokonywana

jest za pomocą wzrostu podatków i są to wzrosty

w zasadzie, powiedziałbym, najmniej szkodliwe czy

takie, które są nieuniknione.

Nawet kwestionowany

wzrost akcyzy i podatku VAT na benzynę, na oleje

napędowe, który jest wymuszony naszymi dostoso-

waniami do poziomów stosowanych w Unii Europej-

Poseł Jacek Bogucki

skiej, nie powoduje, że ta benzyna czy oleje napędo-

we będą u nas droższe niż w większości krajów Unii

Europejskiej.

Te ceny już w tej chwili wynoszą tam

6,5 zł, 7 zł, a nawet około 8 zł za litr benzyny czy

oleju napędowego.

Podatek od kopalin jest to po prostu próba odzy-

skania dla państwa pewnej części bardzo wysokich,

nadzwyczajnych zysków z jednego zakładu pracy,

który korzysta z bardzo wysokich cen światowych,

gdzie nastąpiły w ostatnich latach wzrosty cen o 50%

czy o więcej procent.

Zysk KGHM wzrósł przeszło

dwukrotnie, płace w KGHM są bardzo wysokie.

Tak

więc nikomu tu się krzywda nie dzieje.

Natomiast

państwo ma tam tylko 32% udziałów i tylko w nie-

wielkim stopniu, w tej 1/3 może odzyskać te nadzwy-

czajne zyski poprzez pobór dywidendy.

W związku

z tym sięgnęło do instrumentu stosowanego w wielu

innych krajach, zresztą bardzo ostrożnie, kalkulując

na jakimś sensownym poziomie.

Również podwyższenie składki rentowej budziło

rozmaite kontrowersje, ale musimy sobie zdawać

sprawę z tego, że fundusz rentowy ma olbrzymi deﬁ-

cyt. Mniej niż połowa wydatków tego funduszu była

pokrywana ze składki rentowej.

W sytuacji takiego

deﬁcytu jest rzeczą naturalną, że w pierwszej kolej-

ności podwyższa się tę składkę, bo inaczej trzeba by

sięgnąć do innych środków i zabrać komuś innemu,

żeby ten fundusz uzupełnić.

dłużeniu.

Otóż chcę powiedzieć, że rok 2012 ma pew-

ną szansę stania się rokiem zwrotnym co do wysoko-

ści naszego zadłużenia.

Po raz pierwszy od kilku lat

poziom tego zadłużenia w stosunku do PKB ulegnie

zmniejszeniu.

Również uważam, że jest bardzo waż-

ną rzeczą, iż utrzymujemy ten limit konstytucyjny

60%.

Trzeba sobie zdawać sprawę, iż ten limit powo-

duje, że rentowność naszych obligacji, że to, co płaci-

my za nasz dług, jest mniejsze niż to, co płacilibyśmy,

gdyby tego limitu nie było.

Rynki, inwestorzy, ma-

klerzy wiedzą o tym limicie i wiedzą, że Polska za-

stosuje tu te dostosowania, że nie przekroczy nasze-

go ustawowego progu ostrożnościowego wynoszącego

55%, bo to już wiąże się z szeregiem konsekwencji,

a tym bardziej 60-procentowego progu konstytucyj-

nego.

I za to już mamy pewną premię.

Jeśli do 2015 r. zejdziemy z naszym deﬁcytem do

poziomu 1% – dług zresztą też ulegnie wtedy obniże-

niu – to nasze ratingi mogą się na tyle poprawić, że

będziemy znacznie mniej płacili za obsługę naszych

potrzeb pożyczkowych.

Również znacznie więcej

środków będzie dostępnych dla gospodarki, dla roz-

woju, a mniej oszczędności będziemy konsumować,

zużywać na bieżące cele.

Wreszcie kwestia inwestycji.

Otóż rzeczywiście

w tym roku inwestycje publiczne minimalnie spada-

ją, ale w dalszym ciągu utrzymują się na niezwykle

wysokim poziomie, rekordowym w Unii poziomie

5,6% PKB.

Jest to również rok, w którym – już

w zeszłym roku, w 2010 r., zaczęły rosnąć – przewi-

dujemy pewien wzrost inwestycji prywatnych.

Sądzę,

że może nas tutaj czekać przyjemna niespodzianka,

bo z badań, które prowadzone są wśród przedsiębior-

ców, wynika raczej pewien optymizm co do rozwoju

sytuacji gospodarczej.

To również jest zwiastunem

tego, że to, co przyjęliśmy w proporcjach planu i w za-

łożeniach, jest ostrożne, jest realne, jest stabilizujące

gospodarkę.

W sumie chciałbym powiedzieć, że przedstawiany

budżet zakłada wielkości realne, zakłada wielkości,

które posuwają nas do przodu, które poprawiają na-

szą sytuację względem innych krajów.

Również zapowiedź, która dzisiaj tutaj padła, do-

tycząca możliwości podniesienia płac dla innych

służb mundurowych niż tylko Policja, jeśli tak dalej

pójdzie, będzie realna.

Platforma Obywatelska poprze tę poprawkę do

budżetu, jak również cały projekt budżetu.

Dziękuję

bardzo.

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Bardzo proszę.

Poseł Zbigniew Kuźmiuk:

był uprzejmy opuścić salę.

(Poseł Kazimierz Plocke: Idę do pierwszej ławki

słuchać pana doktora, i to uważnie.)

Ale to, panie ministrze, nie o tym ministrze my-

ślałem, przy całym szacunku dla pana.

Myślałem

jednak o ministrze ﬁnansów.

Proszę państwa, jesteśmy w czasie drugiego

czytania budżetu, ale to ciągle debata o tym sa-

mym budżecie, więc parę uwag o charakterze ogól-

niejszym.

Otóż, panie ministrze czy pani minister, ten bu-

dżet ciągle ma bardzo luźny związek z rzeczywisto-

ścią, Z jednej strony państwo zmniejszyliście roz-

miary wzrostu gospodarczego do 2,5% PKB, a z dru-

giej strony nie dostosowaliście strony dochodowej.

Strona dochodowa została w takim stanie, jakbyśmy

mieli wzrost przynajmniej 4-procentowy.

Dlatego te

10-procentowe wzrosty, wpływy z VAT, z podatku

dochodowego od osób ﬁzycznych i prawnych są kom-

pletnie nierealistyczne.

Rozumiem, że jeżeli chodzi o VAT, to macie tu

państwo pewien zapas związany z wyższą inﬂacją,

niż zapisaliście w budżecie.

Ale może tu jest jakaś

chytra myśl związana ze zmianą stawek podatku

VAT?

Niektóre media donoszą, że jest taki zamiar,

aby wprowadzić jednolitą stawkę podatku VAT, czyli

troszeczkę obniżyć stawkę podstawową, powiedzmy

o dwa punkty procentowe, ale zlikwidować stawki

Poseł Marcin Święcicki

obniżone.

Jeżeli to byłaby tajemnica tych wielkich

wpływów, to trzeba by powiedzieć o tym opinii pu-

blicznej, bo to by oznaczało kilkunastoprocentowy

wzrost cen żywności i leków chociażby, gdybyście

państwo mieli taki zamiar.

Druga rzecz, jaka mi się jawi przy prezentacji tego

budżetu, to jest, proszę państwa, ten rozjazd pomię-

dzy zieloną wyspą, czyli tym skumulowanym wzro-

stem gospodarczym, wynoszącym ponad 15%, a ko-

niecznością podwyżki podatków i cięć w wydatkach;

to państwo mówicie w zasadzie w jednym zdaniu.

Skumulowany wzrost, najwyższy wzrost w Europie,

i po przecinku: wzrost podatków, wzrost stawek po-

datkowych i cięcia w wydatkach, zamrożenie płac

w sferze budżetowej i tym podobne pociągnięcia.

Pro-

szę państwa, to trzeba mówić w dwóch różnych zda-

niach, jeżeli takie procedury państwo proponujecie,

pan minister, mimo licznych wystąpień z tej trybuny,

w zasadzie po każdym wystąpieniu takie sprostowa-

nie się pojawia, w żadnym momencie nie wyjaśnił.

Proszę państwa, wreszcie rzecz trzecia.

Masowe

ukrywanie zobowiązań.

Państwo tą kreatywną księ-

gowość doprowadziliście rzeczywiście do perfekcji,

gdzie nie zajrzeć, to zamiecione parę miliardów albo

wzięte parę miliardów złotych.

Nie będę rozwijał

tego wątku, bo nie mamy zbyt dużo czasu jako klub,

nie chciałbym koleżankom i kolegom ograniczać

głosu, posłużę się tylko przykładem Funduszu Ubez-

pieczeń Społecznych.

40-miliardowa dotacja, i to jest

przejrzyste, tyle trzeba dopłacić, żeby wypłacić eme-

rytury, ale jednocześnie kredyt budżetowy i kredyt

FUS-u w bankach komercyjnych, razem to wynosi

27 mld zł, jeżeli dobrze pamiętam, i z roku na rok

rośnie.

Proszę państwa, co to jest, jak nie kreatyw-

na księgowość?

A co to jest, jak nie kreatywna księ-

gowość, wzięcie ponad 2 mld zł z Funduszu Pracy,

w sytuacji gdy na metody ograniczania bezrobocia

zmniejszyliście środki o 2/3 i zostawiacie samorządy

powiatowe w dramatycznej sytuacji?

Jak to się ma

do tego skumulowanego wzrostu i do tej słynnej zie-

lonej wyspy?

Proszę państwa, pani poseł Skowrońska, wyszła

już, mówiła, że nam zależy na tym, żeby Polska po-

prawiała swoje ratingi.

Proszę państwa, przecież ten

gigantyczny wzrost kosztów obsługi długu, do 43 mld

w tym roku, nie wynika z tego, że obniżyliśmy swój

rating, tylko z tego, że państwo zadłużyliście nas

w ciągu 4 lat o ponad 300 mld zł, czyli o ponad 60% do

stanu wyjściowego, i to jest prawdziwa statystyka.

(Poseł Andrzej Orzechowski: A w 2006 r. i 2007 r.

o ile wzrastały wydatki?)

To jest prawdziwa statystyka i za to teraz trze-

ba zapłacić te 43 mld, za waszą gigantyczną roz-

rzutność.

Proszę państwa, bardzo często odwołujecie się

również do tego, że PiS proponował to czy tamto, czy

proponował zwiększone wydatki.

Proszę państwa,

gdyby PiS zastosował w 2007 r. zabieg związany

z OFE i przeprowadził taką operację, jak na OFE, to

chcę państwa poinformować, i to jest precyzyjna od-

powiedź, że w 2007 r. budżet państwa byłby zrówno-

ważony.

Oddaliśmy wam budżet, który skończył się

deﬁcytem1,6%PKB.

GdybyśmymywzięlizOFE2/3,

jak wy wzięliście, to budżet miałby wynik zero, byłby

budżetem zrównoważonym, a państwo już przy wzro-

ście gospodarczym w 2008 r. 5-procentowym mieli-

ście deﬁcyt sektora ﬁnansów publicznych rzędu pra-

wie 60 mld zł.

Bardzo często odwołujecie się do roku

2009, kryzys.

W roku 2008 nie było kryzysu, wzrost

gospodarczy wynosił 5% PKB, a deﬁcyt sektora ﬁ-

nansów publicznych – 60 mld.

To pokazuje, jak pań-

stwo prowadzicie politykę ﬁnansową, jak dbacie

o ﬁnanse publiczne.

Proszę państwa, ostatnia rzecz.

Parę razy odwo-

ływano się tu do Węgier, straszono Węgrami.

Proszę

państwa, zostawcie Węgry w spokoju.

Gdybyście wy

zastosowali rozwiązania gospodarcze, które zastoso-

wał premier Orban, to znaczyłoby, że byśmy dobrze

broni narodowego interesu.

Premier Orban, przy tej

dramatycznej sytuacji ﬁnansów,cotrzebapodkreślić,

którą dostał po ośmiu latach rządów lewicy, bo ona

mu zafundowała taki stan ﬁnansów publicznych,

wprowadził obniżkę podatku dochodowego od osób

prawnych na 16% dla wielkich ﬁrm, na 10% dla ﬁrm

małych, wprowadził gigantyczne ulgi w podatku do-

chodowym od osób ﬁzycznych.

Poinformujępaństwa,

że węgierska rodzina z trojgiem dzieci ma odliczenie

od podatku dochodowego rzędu 16 tys. zł rocznie,

polska rodzina – 3 tys., proszę to sobie porównać.

Wreszcie premiera Orbana było stać na to, żeby wy-

rwać z rosyjskich rąk akcje koncernu MOL za prawie

1 mld euro.

Jeżeli już krytykujecie Orbana, to kry-

tykujcie go może za zmianę ustawy o banku central-

nym czy o sądach, ale nie za politykę gospodarczą,

bo gdybyśmy brali wzór z Węgier, to już w tym roku

nie byłoby deﬁcytu budżetowego, bo można było

wprowadzić 1-procentowy podatek obrotowy, poda-

tek bankowy, wreszcie podatek od ﬁrm telekomuni-

kacyjnych.

Już w tym roku mielibyśmy zrównoważo-

ny budżet, ale państwa na to nie stać, bo chronicie

głębokie kieszenie, a sięgacie do tych płytkich.

To jest

problem tego budżetu.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

(Poseł Krystyna Skowrońska: Sprostowanie.)

O głos w trybie sprostowania poprosiła pani po-

słanka Krystyna Skowrońska.

Poseł Krystyna Skowrońska:

słowie!

Panie pośle, tytułem sprostowania.

Jeżeli

Poseł Zbigniew Kuźmiuk

mówimy o ratingach i jeżeli pan przywołuje, to po-

prosiłabym o przywoływanie spraw dotyczących

wzrostu zadłużenia prawdziwie.

Myślę, że pan wtedy

był w Parlamencie Europejskim i nie pamięta pan,

albo nie sprawdził pan, jeżeli mówicie państwo o pro-

porcji, to gdy państwo, rząd PiS...

Przez dwa lata

proporcjonalnie, w sposób identyczny, przy lepszej

koniunkturze nastąpił wzrost długu publicznego.

(Poseł Zbigniew Kuźmiuk: Wszystko pamiętam.)

Jeszcze jedno wyjaśnienie.

(Poseł Maria Zuba: Pani się kompromituje.)

Chciałabym zauważyć, że od roku 2008 w kie-

szeniach polskich podatników pozostawało średnio

80 mld zł dzięki państwa i naszym wspólnym de-

cyzjom, ale skutek i rachunek w budżecie państwa

był od roku 2008.

(Poseł Maria Zuba: To jest właśnie ten populizm.)

Chciałabym panu posłowi przypomnieć, że wtedy

wdrożyliśmy zmniejszenie składki rentowej, a poza

tym wtedy, nie tak jak państwo, zrobiliśmy również

abolicję podatkową dla osób pracujących za granicą,

co państwu nie udało się przez dwa lata rządzenia.

Te grupy na pewno dobrze oceniają takie działania.

Dziękuję bardzo.

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję.

Druga runda.

(Poseł Zbigniew Kuźmiuk: Panie marszałku...)

Zbigniew Kuźmiuk.

Poseł Zbigniew Kuźmiuk:

Pani przewodnicząca, miejmy szacunek dla fak-

tów.

Podałem parę liczb i dobrze by było, żeby pani

je wreszcie zapamiętała, one nie są trudne do zapa-

miętania.

Oddaliśmy wam rządzenie – 527 mld zł

długu.

(Poseł Kazimierz Plocke: Ale pana nie było wtedy

w Sejmie.)

Po tym roku – 830.

Jaka jest różnica?

Ponad

300 mld.

300 mld do 527 mld – ponad 60% wzrostu.

Czysta, prosta matematyka, pani poseł, niech pani

wreszcie to zapamięta.

Zafundowaliście nam wzrost

długu o 60%.

43 mld kosztów jego obsługi to jest

rezultat waszej hulaszczej polityki ﬁnansowej, hu-

laszczej.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

O głos poprosiła pani minister Hanna Majszczyk.

(Poseł Krystyna Skowrońska: Panie marszałku,

jedno zdanie.)

Za chwilę udzielę głosu.

Bardzo proszę, pani minister.

chciałabym się odnieść do pewnych informacji, pytań

czy wątpliwości, które pan przedstawił w trakcie swo-

jego wystąpienia odnośnie do niewzruszenia strony

dochodowej, pomimo to że przyrost PKB został obni-

żony do 2,5%.

Chciałabym zwrócić uwagę, że odno-

szenie się do PKB nie jest zasadniczym wyznaczni-

kiem, jeżeli chodzi o liczenie dochodów, ponieważ

zasadniczym wyznacznikiem, zwłaszcza jeżeli weź-

miemy pod uwagę, że gros dochodu to są podatki

pośrednie, najistotniejszym wyznacznikiem kształ-

towania tych dochodów jest spożycie prywatne nomi-

nalne, a zakłada się je na 5,8.

Dodatkowo chciałabym zwrócić uwagę na to, że

przecież w projekcie budżetu, nad którym Wysoka

Izba teraz pracuje, są wpływy z akcyzy w związku

z podnoszeniem podatku akcyzowego na olej napędo-

wy do minimum europejskiego i są to 2 mld zł.

Co

więcej – to, co zostało opisane w uzasadnieniu do tego

projektu – są dość duże efekty, jeżeli chodzi o podatek

dochodowy od osób prawnych.

Kończy się okres roz-

liczania strat z 2009 r., poza tym przez cały rok 2011

podatnicy płacą ten podatek w sposób zaliczkowy,

a mają w tym roku bardzo dobre wyniki.

Oznacza to,

że w przyszłym roku będą dodatkowe wpływy z tego

tytułu.

Dziękuję.

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Bardzo proszę, pani posłanka Krystyna Skowroń-

ska w trybie sprostowania.

Poseł Krystyna Skowrońska:

Po raz ostatni, runda trzecia.

Chciałabym panu

posłowi powiedzieć, to ad vocem, że na każdy dzień

rządu PiS w czasach lepszej koniunktury przypada

identyczny wskaźnik przyrostu zatrudnienia, jaki był

przez ostatnie 4 lata w czasie kryzysu światowego…

(Poseł Maria Zuba: Zatrudnienie u nas rosło.)

…zadłużenia.

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję bardzo.

Głos ma pani posłanka Bożena Szydłowska, Plat-

forma Obywatelska.

Poseł Krystyna Skowrońska

Poseł Bożena Szydłowska:

Panie Marszałku!

Panowie Ministrowie!

Państwo

Ministrowie!

Światowy kryzys trwa, przyznaje to

nawet, o dziwo, opozycja.

Ale mimo to odnoszę wra-

i powody naszej determinacji w uzdrawianiu polskich

ﬁnansów publicznych.

Opozycja skrzętnie wykorzystuje to, że głośno

mówimy o sukcesach.

Wysoka Izbo, mamy do tego

pełne prawo, bo odnotowaliśmy najwyższy w Europie

w ostatnich latach wzrost gospodarczy, który wyno-

si 15,5% przy średniej w Unii Europejskiej wynoszą-

cej minus 0,5%.

Gdybyśmy rozwijali się w relacji do

nich 4 lat, to w ciągu 16 lat nadrobilibyśmy dystans,

który dzieli nas od Unii Europejskiej.

Gdybyśmy

utrzymali tempo rozwoju, oczywiście również w re-

latywnym ujęciu, jakie mieliśmy w czasach rządów

PiS czy SLD, to zajęłoby to nam, bagatela, 50 lat,

a może więcej.

Ponadto mamy najwyższy poziom in-

westycji publicznych w Unii Europejskiej, tj. 2,2%

PKB, mamy również najwyższy przyrost zatrudnie-

nia w Unii Europejskiej w ciągu ostatnich 4 lat.

W Polsce w tym czasie powstało ok. 800 tys. miejsc

pracy, tj. połowa miejsc pracy, jakie powstały w całej

Unii Europejskiej, a ta liczba ciągle rośnie.

Czemu zawdzięczamy tę relatywnie dobrą sytu-

ację?

Otóż przede wszystkim optymizmowi i przed-

siębiorczości Polaków.

Ten optymizm przekłada się

tempo wzrostu co prawda w nadchodzącym roku

nieco zwolni, będzie trochę mniejsze, ale mogę po-

wiedzieć, że będzie podtrzymywane m.in. dzięki

temu, że jesteśmy organizatorami mistrzostw Eu-

ropy w piłce nożnej.

Jest też stosunkowo wysoki popyt inwestycyjny

w sektorze prywatnym.

W 2012 r. zakładamy wzrost

tego popytu.

Wysokie jest także spożycie publiczne.

Mówimy tu o inwestycjach publicznych, inwestycjach,

których nie bylibyśmy w stanie realizować bez środ-

ków unijnych.

Wartość tych inwestycji co prawda też

się zmniejszy, relatywnie tempo przyrostu będzie tu

bardzo istotny element, decydujący o poziomie nasze-

go PKB.

Ważnym czynnikiem jest wreszcie konku-

rencyjność polskiego eksportu.

Ostatnia kwestia, którą chciałabym podkreślić

z całą mocą, to roztropność naszego rządu, który

wbrew opozycji, nie oglądając się także na inne kraje,

reguła wydatkowa, zamrożenie wynagrodzeń, refor-

ma emerytalna i elastyczna linia kredytowa.

Pan poseł Kuźmiuk pyta: skoro jest tak dobrze,

cej na edukację, bo to najszybciej zwracająca się

inwestycja.

A przecież odpisy na edukację wzrosły

o 6,7%.

(Poseł Zbigniew Kuźmiuk: To dlaczego zamyka się

1000 szkół?)

Demograﬁa, panie pośle.

Żądacie więcej na naukę.

Tu stopa zwrotu jest

jeszcze wyższa i tu jest, Wysoka Izbo, wzrost o ponad

12%.

Żądacie jeszcze więcej na lotniska, na drogi, na

dostępność komunikacyjną, bo to przecież jest klucz

do sukcesu.

Ale czy chodzi tylko o sukces dnia dzi-

siejszego?

Dlaczego ograniczacie wydatki na rolnic-

two, górnictwo, lotnictwo?

Dlaczego?

Dlaczego upieramy się przy programie zacieśnie-

nia ﬁskalnego?

Ten program i budżet tak trzeba na-

zwać, to budżet zacieśnienia ﬁskalnego, to prawda,

czego prowadzi nadmierny deﬁcyt.

Pierwszedoświad-

czenia już mamy.

Prowadzi on w gruncie rzeczy do

jemy; przejściowo, mam nadzieję, podniesiony VAT,

składka rentowa, podatek od kopalin to są przykłady

to, że jeżeli nie zapanujemy nad tym deﬁcytem, to

kolejne następstwo, z którym musimy się liczyć, a tak-

że potencjalnie związane z tym niepokoje społeczne.

snącym długiem publicznym na dłuższą metę łączy

tj. mniej wydatków prorozwojowych, a niestety więcej

socjalnych.

Nawiasem mówiąc jest to pętla, która

niepewność, a w efekcie mniej inwestycji.

Mniej in-

westycji w warunkach pogłębionej niepewności, tak

nego, a jednocześnie napływu kapitału portfelowego,

powoduje wahania kursowe.

To z kolei w połączeniu

ze zmniejszeniem liczby inwestycji pociąga za sobą

o tym, jak efektywniej wytwarzać, a także mniejszą

zdolność do obsługi zadłużenia zagranicznego.

To są

Wreszcie ﬁnalnie może nas spotkać odmowa ﬁ-

nansowania potrzeb pożyczkowych naszego państwa,

a za tym mogłaby iść drastyczna podwyżka podat-

ków, o czym mówił tu wcześniej pan poseł, i chaotycz-

ne cięcia wydatków publicznych.

Nie chcielibyśmy do

da.

Jedyne dostępne narzędzie, które pozwoli nam

skalne, w którym stosujemy dwa rozwiązania: pod-

niesienie podatków i jednoczesne obniżenie wydat-

ków.

Nie możemy zachowywać się inaczej.

Pamiętajmy, że w dalszym ciągu jesteśmy objęci

procedurą nadmiernego deﬁcytu.

Przekroczenie 3%

to zagrożenie blokadą środków europejskich, a w kon-

sekwencji ograniczenie wydatków, w tym inwestycyj-

nych, na gigantyczną wprost skalę.

Wiarygodność

Polski przekłada się na koszty obsługi zadłużenia

zagranicznego.

Koszty tej obsługi przekraczają wiel-

kość deﬁcytu, to ponad 40 mld.

Biorąc pod uwagę

fakt, że dług w najbliższych latach w ujęciu nominal-

nym nam nie spadnie, to wzrost wiarygodności Pol-

ski to dobra inwestycja.

Dla przykładu chciałabym

powiedzieć, że na ostatnich aukcjach obligacji 10-let-

nich rentowność naszych obligacji wynosi 5,7%,

tj. ponadtrzykrotnie więcej niż obligacji niemieckich,

dwukrotnie więcej niż obligacji francuskich i sporo

mniej niż węgierskich, których rentowność jest bli-

ska 10%.

Spadek rentowności o ¼ to ponad 10 mld

oszczędności rocznie.

Zatem konsekwentna polityka

w tym zakresie z pewnością może doprowadzić do

jeszcze większych spadków rentowności i wyższych

oszczędności.

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

roku czteroosobowa rodzina będzie płaciła miesięcz-

nie ponad 70 zł więcej za żywność oraz utrzymanie

mieszkania.

Od stycznia wzrastają ceny węgla,

odzieży niemowlęcej, VAT rośnie z 8% do 23%, ga-

lopują ceny oleju napędowego.

Skok cen paliw skut-

kuje kolejnymi podwyżkami, już niekontrolowany-

mi.

Fundusz płac gwałtownie hamuje.

W trudnej

sytuacji będą osoby, które nie dostają podwyżek,

a są tacy, którzy mają zamrożone wynagrodzenia

już od 3 lat.

Nie wspominam już o tym, że bezrobot-

ni, a mamy ich w Polsce 1900 tys., są w większości

bez prawa do zasiłku – bezrobotni bez prawa do za-

siłku stanowią 80% wszystkich osób bezrobotnych.

Rosną też podatki lokalne, średnio o 4,2%, rośnie

podatek od nieruchomości.

Większą daninę zapłacą

właściciele i przedsiębiorcy.

Rośnie też podatek od

środków transportu.

W tej sytuacji, Wysoka Izbo, jak najbardziej

uprawnione są pytania: Jak polska rodzina wytrzy-

ma te narastające obciążenia?

Jaką politykę w cza-

sach kryzysu proponuje rząd?

Czy w napiętym bu-

dżecie 2012 r. obciążenia są dzielone solidarnie?

Szukanie oszczędności w wydatkach społecznych po-

przez zmianę składki rentowej, ograniczenie wydat-

ków na edukację, szkolnictwo wyższe, zdrowie, rynek

pracy, bez istotnych zmian systemowych powoduje,

że obciążenia te w największym stopniu dotyczą ro-

dzin o niskich dochodach, rodzin wielodzietnych,

osób wykluczonych z rynku pracy, ludzi młodych

emigrujących za pracą i gospodarstw osób na emery-

turze, które są obciążone wysokimi kosztami stałe-

go utrzymania.

Rząd nie przeprowadza reform sys-

temowych, wprowadza zmiany, które mają prowa-

dzić tylko do oszczędności.

Żaden kryzys nie tłuma-

czy braku rządowych programów osłonowych dla

osób z niskimi dochodami.

Dlatego też klub Prawo

i Sprawiedliwość składa poprawki dotyczące obsza-

ru społecznego.

W 2011 r. zostało zlikwidowanych 300 szkół.

W tym roku ma zostać zlikwidowanych kolejnych

800 szkół i będzie to nowy polski rekord.

Samorządy

są przyparte do muru ze względu na trudną sytuację

ﬁnansowąibrakpomocyzestronyrządu,alerównież

niż demograﬁczny.

Budżetowa subwencja jest za ni-

ska i nie uwzględnia podwyżek dla nauczycieli.

Do

Federacji Inicjatyw Oświatowych wpływają informa-

cje o zamiarze likwidacji szkół wiejskich.

Takich

wniosków jest już około 100, a termin mija dopiero

w lutym, więc można sobie wyobrazić, że ich liczba

będzie większa.

W związku z tym proponujemy po-

prawkę zwiększającą wysokość subwencji oświatowej

o 500 mln zł.

Za nienormalną, nie do zaakceptowania

uważamy sytuację, w której rodzice zrzucają się na

kredę, a premier obiecuje wszystkim dzieciom lapto-

py.

Subwencja oświatowa powinna uwzględniać skut-

ki ﬁnansoweobiecanychprzezrządpodwyżek,wzrost

składki rentowej, wzrost kosztów utrzymania szkół.

Chcemy po prostu chronić przed likwidacją szkoły

wiejskie, które ciągle dla swoich środowisk pełnią też

rolę okna na świat.

Proponujemy, Wysoka Izbo, uruchomienie nowej

rezerwy celowej pod nazwą: Wieloletni krajowy pro-

gram wprowadzenia gabinetów lekarskich i stoma-

tologicznych w szkołach.

Uważamy, że obowiązkiem

państwa jest zapewnienie dostępu do usług stomato-

logicznych i pielęgniarskich dla dzieci i młodzieży.

Bez szkolnych gabinetów sprawowanie tej opieki jest

niemożliwe.

Proponujemy 150 mln zł na uruchomie-

nie tego programu.

Chcemy, żeby docelowo w każdej

szkole był gabinet pielęgniarki i dentysty.

W celu zagwarantowania wypłaty zwaloryzowa-

nych świadczeń rodzinnych oraz nowych progów do-

chodowych proponujemy poprawkę zwiększającą re-

zerwę celową na to zadanie oraz zwiększenie wydat-

ków na wieloletni program dożywiania dzieci, na

który od 5 lat przeznaczana jest ta sama kwota,

a więc nie jest uwzględniana inﬂacja i te naprawdę

skokowo rosnące koszty żywności.

Nowy system płatności w przedszkolach, do których

dostęp jest i tak ograniczony, spowodował w 2011 r.

wzrost opłat, a już rząd zapowiada ograniczenie

o 200–300 zł dotacji na każde dziecko w niepublicz-

nych przedszkolach od następnego roku.

Gminy li-

kwidują żłobkowe oddziały dla dwulatków, a ustawa

powiedziami, ciągle pozostaje tylko koncertem ży-

czeń.

Rząd zapomina, że każda złotówka zainwesto-

wana we wczesną edukację dziecka do 5. roku życia

daje w przyszłości wielokrotność zysków.

Jak się nie

Poseł Bożena Szydłowska

ma pieniędzy, to po prostu trzeba je liczyć zdecydo-

wanie lepiej.

Szczególnie ważne dla Prawa i Sprawiedliwości

są ochrona i wspieranie rodzin z dziećmi, w szczegól-

ności rodzin znajdujących się w trudnej sytuacji ma-

terialnej i społecznej.

Stąd propozycje zmian budżetu

w zakresie wsparcia rodzin świadczeniami rodzinny-

mi, w zakresie edukacji, opieki zdrowotnej, dożywia-

nia, niepełnosprawności czy rynku pracy.

Za ważne uznajemy funkcjonowanie edukacji, ja-

kość kształcenia, w tym również szkolnictwa wyższe-

go.

Nie można co roku tłumaczyć kryzysem braku

podwyżek płac kadry naukowo-dydaktycznej uczelni,

bo doprowadzi to do odpływu kadry, najbardziej obie-

cujących pracowników i obniży poziom kształcenia

wyższego.

7,5 mld zł, czyli nominalny wzrost o 0,8%,

a więc realny spadek o 2%, to kolejny krok, jeśli cho-

dzi o marginalizowanie problemów środowisk zwią-

zanych ze szkolnictwem wyższym.

Nasza poprawka

ma na celu zwiększenie wynagrodzenia pracowników

szkół wyższych od nowego roku akademickiego.

Rząd buduje „Orliki”, to sztandarowy program,

tylko że dzisiaj z powodu mniejszych nakładów na

upowszechnianie sportu dzieci i młodzieży wiele

z tych boisk jest niedostępnych, a to z powodu bra-

ku oświetlenia, a to z powodu braku właściwej opie-

ki wychowawczej.

Poprawa infrastruktury sporto-

wej musi skutkować efektywniejszym wykorzysta-

niem tej bazy.

Nie ma naszej zgody na to, żeby środ-

ki były mniejsze, a w tym budżecie rząd proponuje

36 mln mniej na wydatki Funduszu Rozwoju Kultu-

ry Fizycznej.

W związku z tym proponujemy popraw-

kę równoważącą ten ubytek.

Wszystkich problemów

polskiego sportu nie rozwiąże nam Euro 2012.

Zo-

staniemy z obiektami, które po prostu muszą być

wykorzystane.

Polityka oszczędnościowa rządu doprowadziła tak-

że do ograniczenia środków przeznaczonych na ak-

tywne przeciwdziałanie bezrobociu.

W tym roku do

urzędów pracy znowuż traﬁ mniej pieniędzy niż

w 2010 r.

I to jest kolejny rok ratowania budżetu pań-

stwa przez ograniczanie wydatków na aktywizację

bezrobotnych.

W efekcie nie wszyscy zainteresowani

otrzymają pomoc w szukaniu zatrudnienia czy zakła-

daniu własnej ﬁrmy.

Fundusz Pracy kolejny już rok

jest źródłem zaskórniaków rządu zapominającego

o tym, że długotrwale bezrobotna osoba z każdym

rokiem traci realne szanse powrotu na rynek pracy.

Dlatego klub parlamentarny przygotował w tym za-

kresie poprawkę zwiększającą wydatki na, podkre-

ślam, aktywną politykę rynku pracy, poprawkę w roz-

sądnym zakresie, niewykorzystującą wszystkich środ-

ków tego funduszu.

Chcemy w ten sposób pokazać,

jak ważny dla nas jako ugrupowania politycznego

jest powrót bezrobotnych na rynek pracy, szczególnie

osób młodych.

Z tegorocznego spisu powszechnego

wynika, że ponad milion Polaków wyjechało z kraju

na dłużej, Polaków mobilnych, dobrze wykształco-

nych, zdeterminowanych w poszukiwaniu pracy.

Pra-

wo i Sprawiedliwość mówi po prostu: Nas na to nie

stać.

Nie stać nas na utratę tych młodych ludzi.

Uwa-

żamy, że powinny być rządowe programy ﬁnansowa-

ne z Funduszu Pracy, które wspierałyby obecność

ludzi młodych na rynku pracy.

Szukanie oszczędności doprowadziło też ministra

do zmiany sposobu waloryzacji rent i emerytur.

Od-

niosę się też do tego, co powiedział minister ﬁnan-

sów, że wszystkie środki przeznaczone na waloryza-

cję kwotową zostaną przeznaczone na tę waloryzację.

Otóż to nie jest prawda, na pewno będą oszczędności,

ponieważ jeśli chodzi o rzeczywistą waloryzację,

wszystkie dane zawsze znane są dopiero po pełnym

roku, a od trzech czy czterech lat ZUS więcej wyda-

wał na waloryzację niż wynikałoby to z założeń bu-

dżetowych.

Dziękuję za uwagę.

(Oklaski)

nad projektem budżetu przedłożonym przez rząd

zgłoszono do niego ponad 70 poprawek.

Większość

tych poprawek dotyczyła budowy w rozmaitych czę-

ściach Polski obwodnic, mostów.

Myślę, że gdyby

każdy z nas dobrze się rozejrzał po swoim okręgu

wyborczym, to zawsze znalazłby jakąś miejscowość,

w przypadku której można by sobie wymarzyć ob-

wodnicę.

Niekoniecznie ona byłaby tam najbardziej

potrzebna, ale zawsze fajnie powiedzieć wyborcom,

że poseł walczy o obwodnicę, o jakiś most w okręgu

wyborczym.

Jedna z poprawek, dość ciekawa, posła Ziobry

z Solidarnej Polski dotycząca doﬁnansowaniaklubów

i rozgrywek sportowych piłki nożnej niższej rangi

– 43 mln zł.

Można powiedzieć, że nie tylko politycz-

nie, ale i symbolicznie Solidarna Polska znajduje się

w lidze okręgowej.

(Głos z sali: I bardzo dobrze.)

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Większość wnio-

sków opozycji czy duża ich część odnosząca się do

zmniejszenia wydatków dotyczyła Kancelarii Prezy-

denta.

Ja pamiętam dyskusje sprzed kilku lat na po-

siedzeniach Komisji Finansów Publicznych, jakie

podnosiło się larum, kiedy chciano zmniejszać wy-

datki na Kancelarię Prezydenta.

(Poseł Elżbieta Rafalska: Ale były zmniejszane.)

Były zmniejszane, ale przypomnę, że według pro-

jektu Kancelarii Prezydenta, byłego prezydenta, na

2009 r.

Kancelaria Prezydenta chciała mieć budżet

na poziomie 190 mln zł.

W tej chwili on wynosi, po

poprawkach przyjętych przez…

Poseł Elżbieta Rafalska

(Poseł Elżbieta Rafalska: 30 mln więcej.)

(Poseł Maria Zuba: A dlaczego 190, a nie 150?)

…komisję ﬁnansów, 180 mln zł i część wróci do

budżetu, i dobrze o tym wiecie, w postaci podatku

VAT.

(Wesołość na sali)

130 mln zł to jest łączna wartość poprawek zgło-

szonych przez Prawo i Sprawiedliwość obcinających

wydatki Kancelarii Prezydenta.

Gdyby te poprawki

przyjąć, doprowadzilibyście tak naprawdę do eutana-

zji urzędu prezydenta, bo dziś ten budżet ma wynosić

180 mln, a wy chcieliście ściąć o 130 mln wydatki

Kancelarii Prezydenta.

Przypomnę, co wtedy pań-

stwo mówiliście.

Pani Beata Szydło kiedy my zmniej-

szaliśmy nieznacznie wydatki Kancelarii Prezyden-

ta: to, co planuje PO, to czysto polityczny atak.

Po

zmniejszeniu o 8 mln pani poseł Rafalska na posie-

dzeniu Komisji Finansów Publicznych mówiła: nie

można paraliżować funkcjonowania Kancelarii Pre-

zydenta.

A więc punkt widzenia zależy, jak widzę, od

punktu siedzenia.

(Poseł Elżbieta Rafalska: Niech pan zacytuje

Skowrońską.)

Ale rozumiem, wtedy w Kancelarii Prezydenta

pracowali byli ministrowie z rządu Jarosława Kaczyń-

skiego, pan Andrzej Duda, pani Fotyga, dziś parla-

mentarzyści Prawa i Sprawiedliwości, więc trzeba

było zadbać o posady dla kolegów.

(Głos z sali: Mów do rzeczy.)

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

W sprawozdaniu

Komisji Finansów Publicznych wprowadzono kilka

zmian, łącznie na ok. 160 mln, m.in. zmniejszono

o 24 mln zł wobec pierwotnych założeń wydatki na

Instytut Pamięci Narodowej, mniej o 7 mln zł wobec

pierwotnego projektu, niż planowano, otrzyma Kan-

celaria Prezydenta.

Zaoszczędzone w ten sposób

nek Królewskich w Warszawie.

Wspieranie Polonii za

granicą ma być teraz zadaniem Ministerstwa Spraw

Zagranicznych, tak więc 65 mln zł zostało przesunię-

te z Senatu do MSZ.

Archiwa państwowe otrzymają

dodatkowe 3 mln zł na digitalizację zbiorów.

Na le-

czenie chorych na hemoﬁlię i pokrewne skazy krwo-

toczne przesunięto 28 mln.

Klub Platformy Obywa-

telskiej podczas drugiego czytania złożył poprawkę,

zgodnie z którą przeznacza się środki na podwyżki

dla strażaków, BOR-u, Służby Więziennej i Straży

Granicznej.

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Bardzo często

w dzisiejszej dyskusji pojawiał się temat Funduszu

Rezerwy Demograﬁcznej, była o tym mowa już pod-

czas poprzedniej debaty.

Jeszcze raz przypomnę, że

w Funduszu Rezerwy Demograﬁcznej jest o 10 mld

więcej niż na koniec rządów Prawa i Sprawiedliwości

w roku 2007.

To jest tak, że większość środków…

(Głos z sali: Podawaj konkrety.)

Nie wiem, pan jest taki podniecony przez całą de-

batę, panie pośle.

(Poseł Zbigniew Kuźmiuk: Tylko prostuję.)

W dobrym kierunku.

(Poseł Zbigniew Kuźmiuk: Ile majątku sprywaty-

zowano za bezcen.)

Tak jak powiedziałem, 10 mld zł więcej środków

niż za rządów Prawa i Sprawiedliwości jest w Fun-

duszu Rezerwy Demograﬁcznej.

Przede wszystkim

w okresie rządów Platformy Obywatelskiej, w ciągu

ostatnich czterech lat, przychody brutto z prywaty-

zacji wyniosły 43 mld zł, a podczas waszych rządów,

kiedy była dobra koniunktura na rynkach ﬁnanso-

wych – tylko 2 mld zł.

To m.in. dlatego środków na

Fundusz Rezerwy Demograﬁcznej…

(Poseł Henryk Kowalczyk: To trzeba coś sprzedać.)

…jest dużo więcej niż za waszych rządów.

Tylko przypomnę, że środki z prywatyzacji są roz-

dysponowane w ten sposób, że 40% przychodów brut-

to uzyskanych z prywatyzacji, po odliczeniu odpisu

na Fundusz Reprywatyzacji, traﬁa na Fundusz Re-

zerwy Demograﬁcznej,15%uzyskanychprzychodów

z prywatyzacji na Fundusz Restrukturyzacji Przed-

siębiorców, Fundusz Reprywatyzacji – tu 5% ze sprze-

dusz Skarbu Państwa – 2% uzyskanych przychodów

z prywatyzacji i Fundusz Nauki i Technologii Pol-

skiej – 2% uzyskanych przychodów z prywatyzacji.

A więc jeżeli chcemy mieć więcej środków w Fundu-

szu Rezerwy Demograﬁcznej, to po prostu…

(Poseł Henryk Kowalczyk: Sprzedawajmy.)

…trzeba prywatyzować.

Najlepiej prywatyzować

w dobrym momencie, kiedy jest koniunktura na gieł-

dach, kiedy jest koniunktura na rynkach ﬁnanso-

wych.

Wy tego niestety nie robiliście.

Wasz minister

ﬁnansówwolałwostatnichdniachumorzyćdługipo

Porozumieniu Centrum niż prywatyzować.

Taka

była wasza polityka.

(Poseł Zbigniew Kuźmiuk: A czy pan wie, że moż-

na sprzedać tylko raz?)

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Uważam, że pro-

jekt budżetu jest dobrym projektem na te czasy.

Drobne zmiany, które wprowadziła Komisja Finan-

sów Publicznych, będą służyć polskiej gospodarce,

polskim ﬁnansom.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję panu posłowi.

(Poseł Zbigniew Kuźmiuk: Powiedz im, że sprze-

dać można tylko raz.)

(Głos z sali: Myśli, że będzie…)

Poseł Henryk Kowalczyk:

Rzeczywiście trudno nie odnieść się do ostatniego

Poseł Zbigniew Konwiński

wystąpienia, w którym zachwalano, że Fundusz Re-

zerwy Demograﬁcznej zwiększył się o 10 mld zł od

czasów rządów Prawa i Sprawiedliwości.

Ale dobrze,

że pan poseł zauważył, że fundusz to jest odpis spry-

watyzowanego majątku.

To oznacza tyle, że wielo-

krotnie więcej sprzedaliście majątku narodowego.

Co

prawda zwiększyliście fundusz o 10 mld, ale z tego

funduszu zupełnie bezpodstawnie zabraliście 13 mld

zł, pieniądze, których nigdy nikt z Funduszu Rezer-

wy Demograﬁcznej,żadenrządopróczrząduPlatfor-

my Obywatelskiej…

(Poseł Zbigniew Kuźmiuk: Nie odważył się.)

…nie brał, dlatego że to były pieniądze, które

miały być przewidziane na lata 20. XXI w., wtedy,

kiedy rzeczywiście liczba emerytów będzie większa

niż liczba pracujących.

Natomiast jeśli wy to bierze-

cie w tej chwili, to oznacza tyle, że już jesteście na

krawędzi bankructwa, ratujecie się przed długiem

i pięćdziesięciopięcioprocentowym…

( Oklaski)

(Głosy z sali: Brawo!)

To jest oznaka rozpaczy, bezradności i bezsilności

tego rządu, kiedy sięga już po największe zapasy.

To

jest fakt.

Pan minister ﬁnansówwspominał:ciszejodługu.

Ja to sobie zanotowałem.

Rzeczywiście nie mówmy

o długu, opozycja nie powinna mówić o długu, bo dla

koalicji to jest niewygodne, bo dla ministra ﬁnansów

mówienie o długu jest niewygodne.

Tylko że niestety

dług ma to do siebie, że to są twarde pieniądze, które

trzeba będzie spłacać.

Może nie wy to będziecie spła-

cać, nie ten rząd, ale będą spłacać następne pokole-

nia.

Wezwanie: ciszej o długu, oznacza tyle, że już nie

ma żadnego innego pomysłu, tylko najlepiej o tym nie

mówić.

Apeluję do opozycji: nie mówcie o długu, bo

to jest niewygodne dla naszego rządu.

(Poseł Zbigniew Kuźmiuk: Popsuje rankingi.)

(Poseł Elżbieta Rafalska: Ciszej nad tą trumną.)

Wizerunek rządu jest taki wspaniały, a tu opozy-

cja ośmiela się mówić o długu.

Ciszej o długu, przy-

łączam się do tego apelu.

Może już nie będziemy mó-

wili o tym długu, niedługo dojdziemy do poziomu

biliona złotych.

Może gdy już nie będzie wystarczało

i utracimy płynność ﬁnansową, wtedy dopiero ktoś

zacznie mówić o tym długu, ten, który nie będzie

mógł odzyskać swoich wierzytelności.

Co do Kancelarii Prezydenta, panie pośle, to my-

ślę, że bezczelnością jest takie mówienie.

Przedstawię

panu wydatki Kancelarii Prezydenta za ostatnie lata.

153 mln w roku 2008… nie mam przy sobie kartki,

ale z grubsza znam je na pamięć.

153 mln w roku

2007, 153 mln w roku 2008 i 156 mln w roku 2009.

W roku 2010 trochę więcej, ale naprawdę niewiele,

też sto pięćdziesiąt parę milionów, dopiero w roku

2011, już w znacznej części pod rządami prezydenta

Komorowskiego, 171 mln, ale wtedy wszyscy tłuma-

czyli, że jest to konieczność spowodowana prezyden-

cją.

Uznaliśmy, że rzeczywiście prezydencja to są

dodatkowe koszty, więc można wydać 171 mln.

Ale

mało tego, skończyła się prezydencja, a na rok 2012

Kancelaria Prezydenta projektuje ponad 190 mln.

Oczywiście łaskawie odpuszcza 9, ale i tak zostaje

180, czyli 30 więcej niż wydatki na Kancelarię Pre-

zydenta śp. Lecha Kaczyńskiego.

Jak panu nie wstyd

mówić o tym, kto wydaje więcej, jeśli chodzi

o prezydenta?

(Poseł Zbigniew Konwiński: Ja mówię o tym, co

wy wtedy proponowaliście.)

Nie, to są fakty.

To są fakty, proszę zajrzeć do

wydatków.

Nie wolno mówić takich rzeczy, skoro sys-

tematycznie je zmniejszaliście, np. w 2008 r. wydatki

na Kancelarię Prezydenta były mniejsze o 3 mln zł

niż w 2007 r.

Doprowadziliście do tego tymi decyzja-

mi, bo wtedy już mieliście większość parlamentarną,

wobec tego cięliście wydatki.

To są fakty.

Jeśli już

ośmiela się o tym cokolwiek mówić, to dobrze jest

sprawdzić dane statystyczne i wyniki realizacji tego

budżetu.

(Poseł Elżbieta Rafalska: Trzeba wiedzieć.)

To tyle odniesienia do ostatnich wypowiedzi, bo

naprawdę, jeśli już cokolwiek mówimy, to ponośmy

odpowiedzialność za swoje słowa.

Króciutko na temat poprawek, które złożyliśmy,

aby choć odrobinę poprawić ten budżet.

Dwa słowa

na temat poprawek rolniczych, bo na rolnictwo ten

rząd, jak zwykle, zmniejsza środki ﬁnansowe z roku

ponad 2,5% w stosunku do PKB, w roku 2011 jest to

1,83%, a w roku 2012 ma być 1,71%.

A więc jest spa-

dek w stosunku do PKB o 30%.

Jak rolnicy mają

konkurować w Unii Europejskiej, jeśli rokrocznie

zmniejsza się pieniądze wydatkowane na rolnictwo?

Do tego jeszcze dopłaty unijne na przyszłe lata.

Nie-

stety, perspektywa wyrównania jest w tej chwili żad-

na.

Oczywiście to się skutecznie odbija na wielu dzie-

dzinach życia.

Proponujemy kilka poprawek, by choć w drobnej

części móc naprawić tę sytuację.

Dwie niezwykle

ważne, chociaż bardzo mało kosztowne, to jest kilka

milionów złotych, poprawki dotyczące wsparcia dla

inspekcji rolnych, które kontrolują jakość żywności

sprowadzanej do Polski.

To jest po to, żeby nie było

takiej sytuacji jak w styczniu ubiegłego roku, gdy

w sposób nieograniczony, bez żadnej kontroli wpły-

nęło do Polski mięso z dioksynami, co naraziło zdro-

wie konsumentów oraz naraziło rolników na utratę

płynności ﬁnansowej i na straty.

Nie można do tego

dopuścić, trzeba wyposażyć inspekcję w środki ﬁ-

nansowe, a nie obcinać wydatki.

Dlatego też propo-

nujemy kilka poprawek odnośnie do inspekcji rol-

nych: Inspekcji Weterynaryjnej, Ochrony Roślin

i Nasiennictwa oraz Jakości Handlowej Artykułów

Rolno-Spożywczych, a także doradztwa rolniczego.

To jest jeden pakiet.

ny być zwiększone dopłaty do paliwa rolniczego.

Rząd

łaskawie zgodził się je zwiększyć o 10 gr, tylko zapo-

mniał, że akcyza rośnie o 20 gr. Taki jest efekt, czyli

chce zarobić na rolnikach kolejne pieniądze.

Propo-

Poseł Henryk Kowalczyk

nujemy zwiększenie budżetu, ale jednocześnie ocze-

kujemy, że rząd zmieni rozporządzenie i wzrośnie

stawka zwrotu akcyzy, chyba że skorzysta z wczoraj

zgłoszonego wniosku Prawa i Sprawiedliwości, żeby

wystąpić do Komisji Europejskiej o możliwość czaso-

wego zmniejszenia ulgi akcyzowej.

Jeśli to zmniej-

szenie nastąpi, to oczywiście nie ma przeszkód, żeby

tę poprawkę wycofać i tej akcyzy aż tyle nie zwracać,

lecz ją obniżyć.

Bo właściwie funkcjonuje taki mecha-

nizm, i jeśli on nie zafunkcjonuje, to tak naprawdę

nie będzie dochodów z tej akcyzy.

Proponujemy również zwiększenie wydatków na

spółki wodne, bo to skandal, że są to kwoty kilku

milionów na cały kraj, gdy później na odszkodowania,

na rekompensaty z tytułu zniszczeń wydaje się kil-

kaset miliardów.

A tymczasem brakuje, nie chce się

dać kilku milionów na konserwację urządzeń.

Może żeby już nie omawiać bardzo szczegółowo

wszystkich poprawek, bo jest ich kilka, myślę, że bę-

dzie na to czas na posiedzeniach komisji, jeszcze na

jedną chciałbym zwrócić uwagę.

Poprawka, która jest

niezrozumiała, niepojęta, czyli przeniesienie środków

pieniężnych na pomoc dla Polaków i Polonii z Senatu

na posiedzeniach Komisji Finansów Publicznych, że

to zrujnuje system, na pół roku zamrozi wnioski, ja-

chodzi.

Przecież Senat jest zdominowany przez Plat-

formę Obywatelską, dlaczego rząd wyrywa Senatowi

te pieniądze?

Dlaczego chcecie zepsuć coś, co dobrze

funkcjonowało?

Przypominają mi się tutaj słowa pio-

senki Młynarskiego: Co by tu jeszcze, panowie... itd.

Tak oceniam ten ruch i ten rząd w związku z takim

ruchem.

Ani przez to nie przybędzie pieniędzy, ani

się nie oszczędzi, tylko wszystko zostanie dokładnie

zepsute, zrujnowane, organizacje polonijne z tego nie

skorzystają.

Proponujemy poprawkę, która odwróci

tę fatalną decyzję Komisji Finansów Publicznych.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

W trybie sprostowania głos ma pan poseł Zbi-

gniew Konwiński

Poseł Zbigniew Konwiński:

zrozumiał.

Mówiłem o tym, że Kancelaria Prezyden-

ta, byłego prezydenta…

( Gwar na sali)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Poseł Zbigniew Konwiński:

…proponowała swój budżet na 2009 r. w wysoko -

ści 190 mln zł, o 10 mln więcej niż będzie wynosić

budżet Kancelarii Prezydenta na rok 2012 – prezy-

denta Komorowskiego.

Rzeczywiście budżet taki nie

był, bo koalicja Platformy i PSL na tak wielkie wy-

datki wtedy się nie zgodziła, ale taka była propozycja

na rok 2009 – 190 mln zł.

Już nie będę mówił o kon-

troli NIK, która sprawdzała wydatki kancelarii by-

łego prezydenta.

Dziękuję bardzo.

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję.

Głos ma pan poseł Michał Jaros, Platforma Oby-

watelska.

Poseł Michał Jaros:

Szanowny Panie Marszałku!

Panie Ministrze!

Wysoka Izbo!

Odnosząc się do ustawy budżetowej,

chciałbym powiedzieć o sytuacji makroekonomicz-

nej Polski.

Otóż perspektywa światowa nie napawa

optymizmem, szczególnie mówię o krajach Unii Eu-

ropejskiej, zwłaszcza z południowej jej części, o Gre-

cji, Hiszpanii, Portugalii i Włoszech, a także o nie-

pewnej sytuacji Stanów Zjednoczonych.

To napraw-

dę trudne czasy i dzisiaj mówimy to jako parlamen-

tarzyści, ludzie, którzy tworzą prawo i którzy pono-

szą dużą odpowiedzialność za to, co będzie w przy-

szłym roku, co będzie z polską gospodarką, jak bę-

dzie wyglądał budżet.

80% polskiego eksportu jest skierowane do krajów

Unii Europejskiej, a wiele jej krajów, jak mówiłem,

ma poważne problemy wynikające z nadmiernego

zadłużenia.

Szczególnie kraje, o których wcześniej

wspominałem, co przekłada się też na problemy wa-

lutowe w całej streﬁe euro, a problemy walutowe

przekładają się na problemy gospodarcze.

Mimo to

polski PKB będzie wzrastał w przyszłym roku w tem-

pie 2,5%.

Oczywiście wolelibyśmy, żeby to był więk-

szy wzrost.

Z czego on wynika?

Ze stabilnego rozwo-

ju konsumpcji Polaków, ograniczenia inwestycji pu-

blicznych, które w 2011 r. były rekordowo wysokie,

wynosiły ok. 5,9% PKB i były najwyższe w całej Unii

Europejskiej, dotyczyły głównie budowy dróg krajo-

wych, autostrad, zarówno tych na poziomie central-

nym, jak i na poziomie samorządowym.

Cieszy bardzo i znacząco wpływa na PKB dalszy

wzrost inwestycji sektora prywatnego.

W 2010 r. od-

notowaliśmy najniższy od wielu lat wskaźnik inwe-

stycji sektora prywatnego, był on porównywalny

z rokiem 1995.

Dlatego cieszy, że drugi rok z rzędu

planujemy wzrost inwestycji tego sektora.

Jest niższa

presja wzrostu płac wynikająca ze światowej sytuacji

gospodarczej, z wolniejszego przyrostu zatrudnienia,

co najważniejsze, odczuwalne są już pierwsze efekty

Poseł Henryk Kowalczyk

reform strukturalnych, dalej: podwyższenie wieku

emerytalnego, zwiększenie równowagi ﬁskalnej.

Więk-

szy poziom inwestycji zagranicznych cieszy, bo ozna-

cza więcej kapitału na rynku.

Ważna w perspektywie kilku lat z punktu widze-

nia pokolenia dzisiejszych 20-, 30-latków, ludzi, któ-

rzy weszli lub będą wchodzili na rynek pracy, jest

redukcja deﬁcytuo4,2%PKB.

Mogętodzisiajpowie-

dzieć jako przedstawiciel tej grupy, wiele osób z niej

na mnie głosowało.

Docelowo, w dłuższej perspekty-

wie redukcja tego deﬁcytu powinna zmierzać do 3%

– normy ustalonej w Maastricht.

Mam nadzieję, że

w perspektywie kilku lat będzie to osiągnięte, panie

ministrze.

Warto podkreślić też sprawę popytu na pracę.

Od

2010 r. widzimy stopniową odbudowę tego popytu.

W 2011 r. wzrost zatrudnienia jest szacowany na po-

ziomie 1,9%, w 2012 r. będzie niższy – 0,8%, wynika

to oczywiście z trudności zarówno w krajach Unii

płac w 2012 r. sięgnie 1,1%, co w sytuacji schłodzenia

gospodarki ułatwi przedsiębiorcom rozwój i pracę.

W 2012 r. powinno nastąpić spowolnienie inﬂacji,

która jest prognozowana na poziomie 2,8%.

Oczywi-

ście prognoza w 2011 r. została zachwiana głównie

przez czynniki podażowe, przez gwałtowny wzrost

cen surowców.

Szanowny Panie Marszałku!

Panie Ministrze!

Wysoka Izbo!

Ustawa budżetowa na rok 2012 i per-

spektywy budżetowe na lata 2013, 2014 i 2015 doty-

czą przede wszystkim czasu na podejmowanie roz-

ważnych, racjonalnych i odpowiedzialnych decyzji.

Ten budżet taki jest: odpowiedzialny i racjonalny.

I dzisiaj zachęcam nie tylko swoich kolegów koalicyj-

nych, którzy już się za nim opowiedzieli, powiedzieli,

że będą głosować za budżetem, ale również opozycję

do tego, żeby przyjęła budżet, bo dzisiaj możemy to

zrobić.

Zachęcam więc do przyjęcia i poparcia tego

odpowiedzialnego i racjonalnego budżetu na rok 2012.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Poseł Stanisław Ożóg:

Panie Marszałku!

Panie Ministrze!

Wysoka Izbo!

Na samym początku, panie ministrze, powiem, że

dziwnym jest pan politykiem.

Cieszy pana to, że

gdzieś w innym kraju jest gorzej, natomiast nie chce

pan mówić o konkretnych problemach naszego kraju,

naszej ojczyzny, tu i teraz.

I jeszcze jedna uwaga.

Pa-

nie ministrze, złośliwość nie jest dowodem na wiel-

kość, na inteligencję i naprawdę nie wiem, dlaczego

pan tak często stara się, i co panu bardzo wychodzi,

obrażać opozycję niezależnie od tego, czy z prawej

strony, czy z lewej strony.

Proszę państwa, powiem kilka zdań na temat sfe-

ry samorządowej.

Kiedyś, w czasie pierwszego czyta-

nia projektu budżetu na 2011 r. mówiłem, że chyba

gorzej być nie może.

Natomiast 14 grudnia o tym

projekcie budżetu powiedziałem, że jednak może być

jeszcze gorzej.

Jest on fatalny.

O tym, jak bardzo jest

źle, świadczy zainteresowanie samorządowców wszyst-

kich opcji politycznych konferencją z 10 stycznia,

która odbyła się w sali kolumnowej.

Na zaproszenie

klubu Prawa i Sprawiedliwości przyjechało ponad

650 samorządowców z Polski: wójtowie, burmistrzo-

wie, prezydenci mniejszych i bardzo dużych miast

oraz delegaci samorządów wojewódzkich.

Były kon-

kretne wypowiedzi, natomiast w kuluarach zadawa-

no sobie pytania, radzono sobie, życzono sobie, by

przetrwać działania tego ministra, tego rządu.

Tego

sobie na do widzenia życzono, ażebyśmy wspólnie to

przetrwali.

Panie Ministrze!

Samorządowcy skarżyli się na

całkowitą dewaluację Komisji Wspólnej Rządu i Sa-

morządu Terytorialnego.

Nie są często informowani

o problemach, które później stawiane są na forum tej

Izby.

Często według samorządowców na posiedzenia

komisji wspólnej rząd wysyła swoich reprezentantów

w randze dyrektorów departamentów.

Pani minister,

mówiła pani o wzroście subwencji oświatowej.

To jak

to jest, że jedna z dużych gmin woj. podkarpackiego,

mojego województwa, decyduje się na likwidację

wszystkich szkół.

Organem prowadzącym szkoły ma

być nie stowarzyszenie zrzeszające środowiska zwią-

zane z oświatą, tylko zakład gospodarki komunalnej.

Z jakiego powodu?

Z tego względu klub mój składa

poprawkę dotyczącą wzrostu subwencji oświatowej

o 500 mln zł.

Sądzę, że Wysoka Izba przychyli się do

tej poprawki.

Panie ministrze, jak pan tłumaczy pozwy indywi-

dualne czy zapowiedź pozwu zbiorowego Unii Metro-

polii Polskich w sprawie odzyskania wypłaconych

pieniędzy samorządu terytorialnego na zasiłki stałe

w roku ubiegłym.

Panie ministrze, czym pan wytłu-

maczy to, że na aktywne formy przeciwdziałania

bezrobociu w wielu urzędach powiatowych mojego

województwach jest o 1/3 środków mniej niż w roku

ubiegłym, w dramatycznym roku ubiegłym?

Szanow-

ni państwo, jak cudownie jest, jeśli chodzi o naukę.

A jak faktycznie wygląda sytuacja?

Samorząd woj.

podkarpackiego w ostatnich latach co roku na wy-

datki bieżące ze swojego skromnego budżetu dla

uczelni publicznych Podkarpacia przeznacza po kilka

milionów złotych.

Panie Ministrze!

Szanowni Państwo!

Czy nie

czas, ażeby podjąć naprawdę uczciwą debatę na temat

sytuacji ﬁnansów samorządu terytorialnego?

Nie

można kontynuować pana linii postępowania, panie

ministrze, gdy unika pan rzetelnej dyskusji na temat

Poseł Michał Jaros

reguły wydatkowej bądź też faktycznych potrzeb

w związku z realizacją zadań wielokrotnie zlecanych

bez zabezpieczenia środków ﬁnansowych.

Dziękuję

za uwagę.

(Oklaski)

ma Obywatelska.

Poseł Renata Zaremba:

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Budżet na 2012 r.

jest różnie oceniany zarówno przez polityków, jak

i ekonomistów.

Ale to dobrze, bo możemy go lepiej

przeanalizować i dyskutować nad nim.

Niektórzy

politycy twierdzą, że zapisane w projekcie budżetu

na 2012 r. wskaźniki dotyczące wzrostu gospodarcze-

go i inﬂacji są zbyt pesymistyczne, i zarzucają mini-

strowi Rostowskiemu autorskie spojrzenie.

Inni twier-

dzą, że założenia budżetu są optymistyczne i przy

dobrej koniunkturze są do osiągnięcia.

Słyszeliśmy

ale również to, że założenia projektu budżetu są am-

bitne, jednak podano w wątpliwość, czy realne.

To

może przypomnę, że w budżecie założono wzrost go-

spodarczy na poziomie 2,5%, deﬁcyt budżetowy nie

przekroczy 35 mld zł, a deﬁcyt sektora ﬁnansów pu-

blicznych nie przekroczy 3%.

Tu chciałabym przywo-

łać wypowiedź premiera Donalda Tuska.

Mam na-

dzieję, że zapadnie panom i paniom posłankom w pa-

mięci.

Budżet na 2012 r. jest skrajnie odpowiedzialny

i nie zawiera rozwiązań radykalnych, ponieważ kry-

zys jest czasem na odpowiedzialne działania, a nie

rewolucje.

Ekonomiści dobrze oceniają ten budżet, m.in. pan

prof. Stanisław Gomułka, który uważa, że prognoza

wzrostu PKB jest wyważona, założenia dotyczące

bezrobocia uzasadnione, a prognoza wzrostu cen do-

bra.

Przedstawiciel konfederacji Lewiatan pan Jacek

Adamski stwierdził, iż przyjęty wzrost PKB na po-

ziomie 2,5% wydaje się rozwiązaniem racjonalnym.

Zwrócił również uwagę, że większość niezależnych

agencji, a także instytucji międzynarodowych ocenia,

że w 2012 r. polski wzrost PKB wyniesie pomiędzy

2% a 3%, oczywiście o ile kryzys strefy euro nie przy-

bierze dramatycznych rozmiarów.

Panie i Panowie Posłowie!

Chciałabym odpowie-

dzieć panu posłowi Kopycińskiemu – nie widzę go na

sali, ale zwrócę się do niego.

Gdyby można było mu

to przekazać, byłabym zobowiązana.

Temu rządowi

odwagi nie brakuje, a dowodem tego jest przedłożony

projekt budżetu, realny, rzetelny, z dobrymi progno-

zami, przygotowany na ewentualne zawirowania

w streﬁe euro.

Panom z Ruchu Palikota proponuję

mniej palić kadzidełka, a umysły się rozjaśnią i prze-

konacie się, że ten budżet jest zbudowany na solid-

nych podstawach.

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Głos ma pani posłanka Maria Zuba, Prawo i Spra-

wiedliwość.

Poseł Maria Zuba:

Niektórym z naszych domorosłych liberałów wydaje

nak twarde dane wskazują, że odpowiedzialność ﬁ-

nansowa i budżetowa nie musi wiązać się z potem

i łzami.

Tak o polskiej rzeczywistości może mówić

ten, kto nie zna problemów 2600 tys. Polaków, którzy

doświadczają biedy, nie dostrzega kłopotów samorzą-

dów, które aby ratować się przed pustą kasą, zamy-

kają szkoły i rezygnują z inwestycji, kto nie zauważa

złożoności komplikacji, z jakimi borykają się polskie

małe rodzinne ﬁrmy.

Takmożemówićktoś,ktoswo-

je dobre samopoczucie buduje w oparciu o ocenę na-

kreśloną z poziomu europejskiego obserwatora, a nie

członka rządu odpowiedzialnego za jakość życia na-

rodu, w imieniu którego sprawuje służebną ministe-

rialną funkcję.

Szanowny Panie Ministrze!

Obecna sytuacja go-

spodarcza kraju jest okraszona potem i łzami Pola-

ków, tylko trzeba odwagi, aby dokonać obiektywnej

oceny tej sytuacji.

Rządzący mówią: należy oszczę-

dzać, ograniczać wydatki.

Jaka zatem rzeczywistość

wyłania się z rządowego projektu budżetu państwa

na 2012 r.?

W 2012 r. rząd planuje uzyskać o ponad

12% większe dochody niż w 2010 r., przy czym prawie

19-procentowy wzrost rząd planuje osiągnąć ze wzro-

stu dochodów podatkowych, w szczególności z tytułu

podatku VAT, który zapłaci oczywiście Kowalski,

gdyż ﬁrmy rozliczą się z ﬁskusem.

Wszak oczywiste

jest dla nas, że podatek VAT obciąża końcowych od-

biorców towarów i usług na terenie kraju.

Przecież

o wysokości dochodu z podatku VAT decyduje przede

wszystkim poziom spożycia indywidualnego.

Dla rządu reprezentowanego przez profesjonal-

nych liberałów Platformy Obywatelskiej i PSL-u ro-

dzina nie jest ważna.

Rząd funduje dzieciom i ich

rodzicom wzrost wydatków, bo rośnie VAT, obniżenie

dochodów, likwidację powszechnej ulgi prorodzinnej,

mimo że premier w swoim exposé zapowiedział, że

rząd chce utrzymać strumień pomocy dla rodzin na

tej samej wysokości.

To jest megapopulizm.

W 2012 r.

Polacy odczują również w swoich portfelach skutki

zaplanowanego w budżecie znaczącego wzrostu do-

chodu z tytułu akcyzy.

Rząd, nie patrząc na już trud-

Poseł Stanisław Ożóg

ną sytuację Polaków, dodatkowo zwiększa nasze

obciążenia podatkowe.

Natomiast, szanowni Polacy, proszę przyjąć do

wiadomości, że w budżecie państwa nie przewidziano

dochodów z tytułu wpłaty z zysku Narodowego Ban-

ku Polskiego.

W 2010 r. dochód z tego tytułu wyniósł

3957 mln zł, zaś w 2011 – 6202 mln zł.

To nie jest

jedyny gest miłosierdzia rządu wobec wielkich.

Rząd

zrezygnował między innymi z dywidendy przygoto-

wanej do prywatyzacji spółki węglowej, której zysk

za okres tylko trzech kwartałów 2011 r. wyniósł

1100 mln zł.

Zatem profesjonalni liberałowie w na-

szym kraju stosują zasadę: wielkiemu nie narażamy

się, bo to niebezpieczne, oni się zorganizują, mamy

dość protestów.

Słabego przyciśniemy – on, choć bę-

dzie płakał, zapłaci.

Tę samą zasadę rząd stosował również przy kon-

strukcji budżetu po stronie wydatków.

Proponuję

analizę dwóch przypadków.

W Kancelarii Prezyden-

ta w roku 2010 wydatkowano 158 mln zł.

W 2012 r.

rząd gwarantuje Kancelarii Prezydenta 187 mln zł,

czyli o przeszło 18% więcej.

Jednocześnie w tym sa-

mym czasie, gdy warunki komunikacyjne i stan dróg

w naszym kraju zniechęcają inwestorów do angażo-

wania się w życie gospodarcze w naszym kraju i sta-

nowią wielką uciążliwość dla mieszkańców spoza

warszawskiej części kraju, w części 83: Rezerwy ce-

lowe środki na infrastrukturę drogową są systema-

tycznie obniżane.

W 2010 r. wydatkowano na ten cel

z budżetu 198 mln zł, w 2012 r. planuje się tylko 110.

Na „Narodowy program przebudowy dróg lokalnych”

wydatkowano w 2011 r. 1 mld zł, na 2012 r. rząd

planuje zaledwie 1 mln zł.

Po m.in. ochronie zdrowia

i oświacie rząd odcina się od kolejnego zadania i te-

mat dróg zostawia samorządom.

Robi to, co ciężarów-

ki, które, aby uniknąć opłat z tytułu myta, niszczą

drogi lokalne.

Kwestia złego stanu dróg jest dla re-

gionów zagadnieniem priorytetowym, problemem,

którego rozwiązanie przesądza o rozwoju regionu.

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

zem roztropnej polityki gospodarczej.

Kiedy rozma-

wiamy o budżecie państwa, potrzeba trochę więcej

roztropności, a mniej takich słów, jak szwindle, kre-

atywna księgowość, tchórzliwy budżet czy zbójowa-

nie, bo to po prostu przy rozmowie na temat budżetu

nie przystoi, podobnie zresztą jak składanie w dru-

gim czytaniu ponad 200 poprawek, które mają cha-

rakter taki chyba bardziej roszczeniowy, a nie wy-

rażają, jak mi się wydaje, szacunku dla podstawo-

wych funkcji państwa.

Jeśli mowa o zadłużeniu, to rzeczywiście na prze-

strzeni ostatnich lat nominalne zadłużenie wzrosło.

Ale trzeba pamiętać, że budżet, choć jest planem ﬁ-

nansowym na jeden rok, musi uwzględniać także

skutki decyzji podejmowanych wcześniej, ich wymiar

długofalowy.

Weźmy na przykład rok 2006 i rok 2007.

Dynamika wzrostu łącznych wydatków przekroczyła

zdecydowanie 10%, co stało się bazą dla historyczne-

go planowania budżetów na kolejne lata.

Skutki tam-

tych decyzji to właśnie między innymi wzrost nomi-

nalnego zadłużenia.

Natomiast proszę pamiętać, że

jeśli chodzi o relację państwowego długu publicznego

2011 r. włącznie, ale i w 2006 r. i 2007 r., dynamika

cały czas była wzrastająca.

Natomiast budżet na

2012 r. przewiduje schodzenie z tej dynamiki wzro-

stowej, ta relacja będzie się zmniejszała.

Budżet poza tym, że jest planem ﬁnansowympań-

stwa, największym w kraju biznesplanem, ﬁnanso-

wym wymiarem funkcji państwa, wypełnia także

dwie inne ważne funkcje.

Po pierwsze, wzmacnia in-

stytucje państwowe, aby mogły zapewniać bezpie-

czeństwo ﬁnansowecałegopaństwa,apodrugie,ma

zapewniać bezpieczeństwo polskich obywateli i pol-

skich rodzin.

Budżet na 2012 r. zapewnia i realizację

funkcji państwa, i zabezpiecza obie te funkcje, o któ-

rych przed chwilą wspomniałem.

Rząd i parlament wzmocniły instytucje państwa

poprzez wcześniejsze wprowadzenie emerytur pomo-

stowych, czego nikt nie odważył się dokonać przed

nami.

Inne rozwiązania instytucjonalne to wprowa-

dzone także wieloletnie planowanie ﬁnansowe i bu-

dżet zadaniowy, a także od dawna oczekiwana konso-

lidacja sektora ﬁnansów publicznych zakładająca li-

kwidację zakładów budżetowych, gospodarstw pomoc-

niczych, rachunków dochodów własnych.

Tego też

nikt wcześniej nie przeprowadził, a to oznacza większą

przejrzystość sektora ﬁnansów publicznych.

Dalej.

Wprowadzono żelazną regułę wydatkową

– zamrożenie płac w administracji.

Łącznie pozwoli-

ło to na oszczędności w granicach 30 mld zł.

Dzięki

temu Polska nie wpadła w pułapkę zadłużenia.

Nie

musimy podejmować też dzięki temu drastycznych

decyzji, tak jak to było na Litwie, ograniczeń emery-

tur czy świadczeń socjalnych.

Nie jesteśmy też

w takiej sytuacji jak Węgry, gdzie gołym okiem wi-

dać, że rok 2012 będzie bardzo trudny.

Proponujemy

decyzje racjonalne, ale niedotkliwe.

Mam na myśli

zmiany w powszechnym systemie emerytalnym i zmia-

ny, jeśli chodzi o emerytury mundurowe, składkę

zdrowotną w rolnictwie i inne tezy z exposé pana

premiera Tuska.

Nie ma co czekać i nie będziemy

z tym czekać.

Niektóre projekty już zostały przepro-

wadzone.

W pierwszym półroczu 2012 r. będą prze-

prowadzone kolejne projekty ustaw dotyczące między

Poseł Maria Zuba

innymi podwyższenia składki rentowej, ta ustawa

jest już po procedurze, ale także podniesienia wieku

emerytalnego.

Tutaj kolejna uwaga.

Otóż podniesienie wieku

emerytalnego i reforma ubezpieczeń rolniczych, a tak-

że zmiana systemu opodatkowania to rozwiązania

jak najbardziej instytucjonalne i jak najbardziej dłu-

gofalowe.

Jeśli chodzi o budżet na 2012 r., nie przy-

niosą one efektów, bo nie mogą ich przynieść, ale

przyniosą bardzo pozytywne efekty z punktu widze-

nia ﬁnansówpublicznychwokresiewieloletnimprzez

wiele następnych dziesięcioleci.

I to jest myślenie per-

spektywiczne.

Dotychczas występował deﬁcyt takie-

go myślenia w Polsce.

Już budżet 2011 r. przyniósł obniżenie deﬁcytu

sektora ﬁnansów publicznych o ponad 2 punkty pro-

centowe – jest to dosyć istotne osiągnięcie – i to, tak

jak powiedziałem, bez drastycznych posunięć, bole-

snych dla gospodarki i społeczeństwa.

Podobne zało-

żenie przyjęto do budżetu 2012 r. – bez rewolucyj-

nych, bolesnych, dotkliwych dla ludzi posunięć.

A łącznie 2011 r. i 2012 r. pozwoli obniżyć deﬁcyt

sektora ﬁnansów publicznych o blisko 4,8% produk-

tu krajowego brutto, czyli o ponad 70 mld zł.

Jest to

konsolidacja na rekordową skalę w Europie.

Obok działań na rzecz bezpieczeństwa państwa

w projekcie budżetu na 2012 r. wprowadza się też

szereg działań adresowanych do zwykłych ludzi, za-

pewniających bezpieczeństwo ﬁnansowe polskich

rodzin.

Jakie są to instrumenty?

Wymienię tylko nie-

które: wzrost emerytur o ponad 4%, i w wyniku wa-

loryzacji od dawna oczekiwanej, kwotowej, wzrost

wynagrodzeń nauczycieli, żołnierzy, policjantów, tak-

że pół miliarda środków więcej na zasiłki stałe, tak

aby gminy nie musiały dokładać tak jak w 2011 r.,

dalsze znaczne, intensywne ﬁnansowanie projektów

unijnych, wzrost wydatków o 7,5% w planie Narodo-

wego Funduszu Zdrowia, a więc wzrost środków na

leczenie obywateli, także wydatki na ochronę zdrowia

w budżecie państwa na łączną wartość 8 mld zł.

W wydatkach na zdrowie uwzględnione są progra-

my polityki zdrowotnej, m.in. narodowy program

medycyny transplantacyjnej, tak aby zwiększyć do-

stępność leczenia przeszczepianiem narządów, zwięk-

szyć liczbę przeszczepów.

Są też przewidziane dosyć

poważne wydatki na ratownictwo medyczne i na wie-

loletnie inwestycje w szpitalnictwie.

A więc można

powiedzieć, że w tym zakresie jest to kontynuacja

dobrej praktyki stosowanej, począwszy od 2011 r.

Dbając o portfele pacjentów, ale też dobrą pozycję

państwowego regulatora, wprowadzono w życie usta-

wę refundacyjną, przy której było tyle hałasu, ale

dzięki jej zapisom część środków publicznych przeka-

zywana ﬁrmom farmaceutycznym zostanie przesu-

nięta na leczenie pacjentów.

Takiego kroku wcześniej

żaden rząd nie wykonał.

Myślę, że powinna przyświecać nam, skoro jeste-

śmy przy wydatkach medycznych, zasada, że jak naj-

więcej środków publicznych powinno być przeznacza-

nych na leczenie, a jak najmniej na spłatę długów

i odsetek.

Dlatego będzie wdrażana także uchwalona

wcześniej ustawa o działalności leczniczej, która ma

do tego celu nas skutecznie doprowadzić.

Na koniec chciałbym podkreślić, że Polska wyko-

nała i wykonuje naprawdę kawał dobrej roboty, jeśli

chodzi o budżet, jeśli chodzi o ﬁnanse publiczne.

Bu-

dżet 2012 r. jest trudny, ale utrzymuje stan gospodar-

ki i ﬁnansów na dobrym poziomie, bez drakońskich

bilnym krajem, a niebezpieczeństwa, które być może

kryją się gdzieś dla sektora ﬁnansów publicznych,

występują poza granicami.

Proponuję budżet 2012 r. przyjąć bez poprawek.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Pozostały już tylko 3 minuty.

Poseł Jarosław Zieliński:

Tuska ma wyjątkowe, niespotykane zdolności, jeżeli

chodzi o wprowadzanie zamieszania, chaosu w pań-

stwie.

Na 2012 r. w projekcie budżetu przewidział

podwyżki dla policjantów i żołnierzy w wysokości

300 zł od 1 lipca, natomiast nie przewidział podwy-

żek dla pozostałych służb mundurowych, tak waż-

nych dla państwa, dla bezpieczeństwa nas wszyst-

kich, dla bezpieczeństwa obywateli i państwa jako

całości.

To wytworzyło poczucie krzywdy, wywołało

niepokój, spowodowało protesty w służbach, które

zostały pominięte.

Donald Tusk podzielił służby

mundurowe na lepsze i gorsze.

My, jako Prawo i Sprawiedliwość, zgłaszaliśmy od

początku potrzebę równego potraktowania wszyst-

kich służb i składaliśmy konsekwentnie poprawki,

które mają na celu zagwarantowanie środków na

podwyżki dla wszystkich służb mundurowych.

Po-

prawkę, która zapewniała środki niezbędne na pod-

wyżki dla pozostałych formacji mundurowych, koali-

cja PO–PSL konsekwentnie odrzucała.

Podczas po-

siedzenia Komisji Finansów Publicznych nasza po-

prawka została odrzucona.

Składamy ją jako Klub

Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość ponownie.

Usłyszeliśmy jednak dzisiaj w wystąpieniach klubo-

wych, że i kluby koalicji rządowej jakąś poprawkę

w tym zakresie składają.

To hipokryzja niebywała,

ale mamy sukces, bo okazuje się, że to, iż tak konse-

kwentnie walczyliśmy o podwyżki dla Państwowej

Straży Pożarnej, dla Biura Ochrony Rządu, dla Służ-

by Więziennej, dla Straży Granicznej przyniosło jakiś

skutek.

Mam jednak wrażenie, że będzie kolejne za-

Poseł Andrzej Orzechowski

mieszanie, bo chyba kwota – dobrze nie usłyszałem,

jaka to suma, będziemy to sprawdzać – która została

przewidziana w poprawce zgłoszonej przez PO, nie

wystarczy na podwyżki, które są zapowiadane, i albo

w związku z tym będzie mniejsza kwota jednostkowa

podwyżki w przeliczeniu na etat, albo będą te pod-

wyżki wprowadzone od późniejszego terminu i będzie

kolejny chaos, kolejny niepokój i zamieszanie wystą-

pi z nową siłą.

Nasza poprawka zmierza konsekwentnie do tego,

żeby po 300 zł, zgodnie z tym, co przewidział pre-

mier Donald Tusk dla policjantów i żołnierzy, za-

gwarantować od 1 lipca wszystkim formacjom mun-

durowym.

To znaczy, potrzebna jest dla funkcjona-

riuszy Państwowej Straży Pożarnej kwota 61 mln zł,

dla Straży Granicznej – 33 mln zł, dla BOR-u

– 4,5 mln zł, a dla Służby Więziennej – 55 mln zł.

Razem to jest 153,5 mln zł.

Wskazujemy źródło po-

krycia kosztów tych podwyżek, rezerwę, która nie

była wykorzystywana w ostatnich latach w pełni,

a to jest duża rezerwa, w części 83: Rezerwy celowe

w poz. nr 8.

Bezpiecznie można po te środki sięgnąć

i spowodować, że uspokoi się sytuacja w formacjach

mundurowych, bo wszyscy funkcjonariusze otrzyma-

ją oczekiwane podwyżki, na które apetyt wywołał

Donald Tusk w swoim exposé, ale okazuje się, że tyl-

ko wobec części funkcjonariuszy miał taki zamiar.

W związku z tym apeluję do klubów koalicyjnych,

żeby poparły naszą poprawkę, która gwarantuje, że

oczekiwane podwyżki będą wprowadzone bez żad-

nych problemów, a źródło ﬁnansowaniajestbezpiecz-

nych prób wprowadzenia zamieszania, dowodów hi-

pokryzji, że niby daje się podwyżkę, a w sumie jej nie

będzie.

Do tego zmierzają wasze działania.

Dziękuję

bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Platforma Obywatelska.

Ma pani do dyspozycji 27 minut.

(Poseł Zbigniew Konwiński: To za te kwiaty.)

Poseł Magdalena Gąsior-Marek:

Szanowny Panie Marszałku!

Pani Minister!

Wy-

soka Izbo!

Dobrobyt każdego kraju, każdej gospodar-

siły, od postrzegania jej przez rynki ﬁnansowe oraz

zagranicznych inwestorów.

Stabilność i zaufanie do

ﬁnansów publicznych ma wpływ na rynek pracy, ry-

nek dewizowy, ale także zaufanie inwestorów do Pol-

ski.

Podstawowe wskaźniki gospodarcze świadczące

o poziomie życia oraz kluczowe wskaźniki socjalne,

które świadczą o jakości życia, były wielokrotnie

przedstawiane w tej Izbie poprzez porównanie z kra-

jami Unii Europejskiej w tych czterech latach, ale też

z poszczególnymi latami różnych rządów.

Także dzi-

siaj niektóre wskaźniki były przytaczane przez po-

słów, którzy brali udział w debacie, ale również przez

pana ministra.

Mam tutaj na myśli np. wskaźniki

dotyczące wzrostu gospodarczego, relacji deﬁcytu do

PKB, długu, tworzenia nowych miejsc pracy i wiele

innych.

Pod względem ogólnych wyników wypadamy bar-

dzo dobrze.

Nie mamy się czego wstydzić, wręcz od-

wrotnie, na tle Europy wypadamy dosyć optymistycz-

nie.

Wielkość wzrostu gospodarczego na poziomie

2,5%, zapisana w budżecie, jest zbieżna z prognozami

wielu instytucji międzynarodowych: OECD, Między-

narodowego Funduszu Walutowego i Komisji Euro-

pejskiej.

Jest to realistyczny poziom.

Jeżeli chodzi

o skumulowany wzrost gospodarczy, to były także

tutaj przedstawiane dane – było to poruszane przez

wiele posłanek, posłów, również pana ministra – za

ostatnie 4 lata nawet poprzez porównanie z innymi

krajami Unii Europejskiej, i okazało się, że w tych

najtrudniejszych czasach, bo teraz dotarł kryzys,

który ogarnia gospodarkę światową przez ostatnie

4 lata, wypadamy dosyć dobrze, najlepiej spośród kra-

jów Unii Europejskiej.

Komisja Europejska chwali polski budżet.

Dnia

11 stycznia Komisja Europejska wydała komunikat

na temat budżetu kilku państw członkowskich Unii

Europejskiej, w tym także Polski.

W opinii ekspertów

Komisji Polska podjęła skuteczne działania zmierza-

jące do zredukowania deﬁcytu sektora ﬁnansów pu-

blicznych.

Dlatego Komisja Europejska jest zdania,

że nie jest konieczne podjęcie w stosunku do tych

czterech państw (oprócz Polski mam na myśli Cypr,

Belgię i Maltę) działań w ramach procedury nad-

miernego deﬁcytu, choć Komisja będzie nadal uważ-

nie monitorować stan ich budżetów.

Taki jest komu-

nikat wydany przez Komisję Europejską.

Wracam do budżetu.

Dochody wynoszą 293,75 mld zł

i są realistyczne.

Prognozowany wzrost dochodów

należy ocenić jako korzystny.

Osiągnięcie dochodów

podatkowych i innych dochodów będzie możliwe.

Było także dzisiaj przytaczane na tej sali, że wzrost

dochodów podatkowych będzie wynosić 1,5% PKB.

Wydatki wynoszą 328,8 mld zł.

W relacji do PKB wy-

datki budżetu zostały zaplanowane na poziomie ubie-

głego roku.

W ujęciu nominalnym ich udział w PKB

zmaleje.

Wydatki budżetowe były w ostatnich latach

poddane weryﬁkacji.

Zastosowanotymczasową,dys-

cyplinującą regułę wydatkową.

Wydatki budżetów

samorządowych będą również objęte restrykcjami.

Droga do obniżenia deﬁcytu została także zrealizo-

wana.

Była ona zaplanowana na 2 lata.

W 2011 r.

obniżka była do 5,6% PKB, natomiast w 2012 r. zma-

leje on do 2,9% PKB.

Relacja państwowego długu do produktu krajo-

wego brutto w roku 2012 ma ulec zmniejszeniu.

Tak-

że pan minister to dzisiaj przytaczał, ale pragnę też

Poseł Jarosław Zieliński

podkreślić dla niektórych posłów tu obecnych, że

20 krajów Unii Europejskiej miało większy przyrost

relacji długu do produktu krajowego brutto w latach

2007–2011.

We wszystkich tych krajach Unii Euro-

pejskiej relacja długu publicznego do produktu kra-

jowego brutto wzrosła szybciej i więcej niż w Polsce,

23,5 punktu procentowego, podczas gdy w Polsce wy-

nosił jedynie 11,7 punktu procentowego.

Podczas ostatniej debaty dotyczącej budżetu, któ-

ra tutaj się toczyła, minister ﬁnansów przedstawił

plan strategii, który składał się z trzech celów.

Chcia-

łabym go jeszcze przypomnieć.

Pierwszy cel jest to

zapewnienie płynności budżetu w 2012 r., przy za-

pewnieniu tym samym w tym roku kilkunastu pro-

cel, który został założony – w średnio krótkim hory-

zoncie czasowym rząd zapewni równowagę przez

zlikwidowanie nadmiernego deﬁcytu.

Dziękipodwyż-

szeniu składki rentowej oraz wzrostowi dywidendy,

która będzie pobierana od spółek Skarbu Państwa,

będzie zapewniona stabilność i równowaga ﬁnansów,

przy czym należy podkreślić, że odbędzie się to bez

bolesnego sięgania do kieszeni obywateli, szczególnie

tych najuboższych.

Płynność państwa zależy od wy-

płacalności i wiarygodności, dlatego reformowanie

ﬁnansówpublicznych–totrzecizpunktówstrategii,

które przyjął rząd – są to działania stopniowe, które

ustabilizują ﬁnanse w średnim i długim okresie.

Ponadto projekt ustawy budżetowej na rok 2012

przewiduje zamrożenie funduszu wynagrodzeń we

wo zamrożenie obejmuje pozostałe składniki fundu-

szu wynagrodzeń.

Ochroną w zakresie cięć wydat-

kowych zostali objęci emeryci i renciści, w przypad-

ku których od marca 2012 r. nastąpi waloryzacja

emerytur i rent.

Budżet na rok 2012 jest także budżetem proro-

zwojowym.

Udział w PKB będzie wynosił 5,6% – jest

to jeden z najwyższych poziomów inwestycji publicz-

nych w historii od początku transformacji, ale i naj-

wyższy poziom inwestycji publicznych w Unii Euro-

pejskiej.

Budżet przewiduje ochronę najuboższych i naj-

słabszych.

Utrzymany zostaje wysoki poziom wydat-

ków na opiekę społeczną – prawie 13 mld zł.

Utrzymane są podwyżki płac dla nauczycieli oraz

zapowiedziano podwyżki dla służb mundurowych.

Budżet przewiduje wzrost wydatków na edukację

– ponad 5%.

Ważną pozycją w budżecie jest subwencja dla jed-

nostek samorządu terytorialnego.

Gminy, wojewódz-

twa, powiaty, realizując zadania, które widzimy,

otrzymują subwencję z budżetu.

W roku 2012 w bu-

dżecie jest przewidziany wzrost o 3,8%.

Zostają zwiększone wydatki na bezpieczeństwo

wewnętrzne i bezpieczeństwo publiczne.

Poziom wy-

datków na obronę narodową w 2012 r. jest wyższy

o 7,1% w porównaniu do roku poprzedniego, zapla-

nowano je w wysokości 2% przewidywanego PKB,

wykonania w 2011 r.

Budżet 2012 r. przewiduje przeznaczenie środków

na doﬁnansowanie potencjalnego niedoboru w fun-

duszach emerytalno-rentowych, w tym też Funduszu

Ubezpieczeń Społecznych, dotacja wyniesie ponad

40 mld, i KRUS – 15,2 mld zł.

Są przewidziane środki na obsługę długu publicz-

Trzeba wspomnieć, że ta kwota jest skutkiem za-

szłości.

planowano dochody środków europejskich w wysoko-

Planowane przychody z prywatyzacji na 2012 r.

zostały ujęte w projekcie budżetu i wynoszą 10 mld zł.

Istotny wpływ na skuteczność prowadzenia procesów

i na świecie.

Jednak doświadczenia z lat poprzednich

pokazują, że pomimo gorszej koniunktury można

z powodzeniem prowadzić procesy prywatyzacyjne.

Ważnym powodem przemawiającym za zwiększeniem

ność do wypracowania zysku, a w konsekwencji także

do inwestowania i zwiększania zatrudnienia.

Spółki

w sektorze prywatnym są bardziej efektywne i bar-

dziej prorozwojowo zarządzane.

Jedną z części budżetu, która zawsze wszystkich

interesuje, jest infrastruktura, budowa dróg, ale także

infrastruktura kolejowa.

Pomimo trudnej sytuacji bu-

dżetowej, uwarunkowań zewnętrznych, kryzysu, który

rok 2012 zostały zagwarantowane środki na infra-

strukturę drogową i infrastrukturę kolejową.

Na drogi publiczne krajowe na 2012 r. zostaje

przeznaczona kwota 3 mld zł.

Z tej kwoty przypada

2 mld na wydatki bieżące (czyli bieżące utrzymanie

sieci drogowej, remonty dróg i mostów) oraz 400 mln

na wydatki majątkowe (wykup gruntów, budowa sys-

temu zarządzania ruchem na autostradach i drogach

ekspresowych).

Dodatkowo w budżecie na rok 2012

na drogi są przeznaczone środki w rezerwie celowej

część 83, pozycja 70 – kwota 200 mln zł.

Jest to kon-

tynuacja „Narodowego programu przebudowy dróg

lokalnych”.

Celem jest intensyﬁkacja rozwoju bez-

piecznej, spójnej, funkcjonalnej i efektywnej infra-

struktury drogowej.

Pragnę przypomnieć, że samo-

rządy w latach 2008–2011 zmodernizowały lub cał-

lokalnych korzystali mieszkańcy ponad 1,5 tys. gmin,

powiatów i miast.

Program niewątpliwie jest pozy-

tywnie oceniany przez rząd, samorządy, ale także

przez mieszkańców.

Pragnę też przypomnieć, że zgod-

nie z mechanizmem ﬁnansowania inwestycji drogo-

wszystkie zadania inwestycyjne poza inwestycjami

Poseł Magdalena Gąsior-Marek

kubaturowymi są ﬁnansowane z Krajowego Fundu-

szu Drogowego.

Plan na 2012 r. to 30 809 mln zł.

Z kolei na infrastrukturę kolejową z budżetu pań-

stwa zostanie przeznaczona kwota 2333 mln zł.

Jest to

remontów i utrzymanie infrastruktury kolejowej, prze-

budowanie dworców kolejowych.

Dodatkowo z Fundu-

szu Kolejowego wydatkowana zostanie kwota 980 mln zł

na inwestycje, remonty oraz modernizację i zakup ta-

boru kolejowego.

Ponadto na inwestycje kolejowe będą

przeznaczone środki z budżetów europejskich – jest to

kwota ok. 2,5 mld zł, środki z RPO, TENT i PHARE

– jest to kwota 650 mln zł, a także środki własne PKP

PL SA – ok. 650 mln zł.

Biorąc udział w debacie, omawiając budżet, warto

także podkreślić wydatki, które są ujęte w budżecie,

w kwocie 165 269 tys. zł.

Są one przeznaczone na

zadania z zakresu przejść granicznych, które będą

realizowane w województwach: dolnośląskim, lubel-

skim, podkarpackim, podlaskim i warmińsko-ma-

zurskim.

Omawiając budżet, chciałabym wspomnieć także

o części sportowej.

Na wszelkie zadania związane

rok 2012 kwotę 1 387 113 tys. zł.

Są to łączne środki

z części 25: Kultura ﬁzyczna, części 83: Rezerwy ce-

lowe oraz państwowe fundusze celowe.

Kwota na

część sportową jest znaczna, jest to także związane

z ﬁnalizowaniem ostatnich etapów inwestycji, jeśli

chodzi o Euro 2012.

Rok 2012 jest szczególny dla Polski pod względem

największych imprez sportowych.

Mam tutaj na my-

śli ﬁnałowy turniej Mistrzostw Europy w Piłce Noż-

nej UEFA Euro 2012, ale także igrzyska olimpijskie.

W ramach części sportowej 160 mln będzie przezna-

czone na działania związane ze sportem wyczyno-

wym, 250 mln zostanie przeznaczone na kontynuację

się dużym zainteresowaniem i jest podziwiany nie

dowych boisk „Orlik” powstaną także „Białe Orliki”.

Zostaje podtrzymany mechanizm dla tych najbied-

niejszych gmin, który daje możliwość doﬁnansowa-

nia do 47% kosztów kwaliﬁkowanych.22mlntokwo-

ta, która zostanie przeznaczona na upowszechnianie

sportu w różnych środowiskach: wiejskim, akademic-

kim, polonijnym.

W tej części możemy też znaleźć

49 mln na turystykę.

W części sportowej znaczna

kwota będzie też przeznaczona na udział w paraolim-

piadzie i jej przygotowanie oraz sport osób niepełno-

sprawnych.

Budżet, nad którym dzisiaj debatujemy, jest bu-

dżetem odpowiedzialnym ﬁnansowo.

Widoczne jest

obniżenie poziomu zadłużenia.

Zapewnia on bezpie-

czeństwo obywateli w zaspokajaniu podstawowych

potrzeb, bezpieczeństwo funkcjonowania państwa,

budżetu odpowiada obecnym możliwościom gospo-

darki oraz społeczeństwa i uwzględnia sytuację nie

tylko naszej gospodarki, ale także europejskiej i świa-

towej.

Dyscyplina ﬁnansówpublicznychjestbardzoważ-

nym elementem stabilności makroekonomicznej.

Wia-

rygodność państwa też jest bardzo ważna i stanowi

priorytet, który realizuje rząd.

Ponadto przy obec-

nych zawirowaniach ma duży wpływ na rynki ﬁnan-

sowe, którym także towarzyszy niepewność, dlatego

niwelowanie nierównowagi ﬁnansów publicznych to

główny priorytet rządu na najbliższe lata.

Stabilne

fundamenty naszej gospodarki pozwolą na elastyczne

reagowanie na przyszłe kryzysy, zwiększenie atrak-

cyjności i konkurencyjności naszej gospodarki,

zwiększenie liczby miejsc pracy, ale także przycią-

gnięcie nowych inwestycji.

Rekomenduję przyjęcie budżetu z dobrymi i mądry-

mi poprawkami, które zostały zgłoszone w dniu dzisiej-

szym.

Dziękuję serdecznie za uwagę.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję, zmieściła się pani w limicie czasu.

Lista mówców klubowych została wyczerpana.

Do zadania pytań zgłosiło się 69 posłów.

Czy są jeszcze posłowie, którzy chcieliby zostać

dopisani do listy?

Nie widzę zgłoszeń.

Zamykam listę posłów zapisanych do zadania

pytań.

1 minuta.

widzimy, jak rząd rękami posłów koalicji przeprowa-

dza skok na pieniądze Polonii i Polaków mieszkają-

cych za granicą.

Zabraliście z Senatu ponad 65 mln

zł, by przekazać je do dyspozycji Ministerstwa Spraw

Zagranicznych.

Zapominacie tylko, że polityka wzglę-

dem polskiej diaspory to nie tylko rozdawnictwo pie-

niędzy przez konsulów, lecz także wspieranie pod-

miotów, które działają w kraju na rzecz Polaków żyją-

cych za granicą.

Senat, realizując to zadanie, współ-

działa z ponad 170 krajowymi organizacjami poza-

rządowymi i z samorządami.

Podmioty te realizują

bardzo pożyteczne projekty.

Co ważne, partnerzy Se-

natu mają swój istotny wkład ﬁnansowy w te przed-

sięwzięcia.

Ponadto budują sieć osobistych powiązań

i kontaktów ponad granicami, których wartość jest

nieoceniona.

Obecnie w Kancelarii Senatu czeka na rozpatrze-

nie 614 wniosków krajowych organizacji o dotacje.

Poseł Magdalena Gąsior-Marek

Wnioski te powinny zostać rozpatrzone niebawem.

Tymczasem przeniesienie środków do MSZ spowodu-

je ponowne rozpoczęcie procedury, co stwarza realną

groźbę załamania systemu pomocy polskim środowi-

skom za granicą i katastrofę wielu projektów w Pol-

sce.

(Dzwonek)

Mam zatem pytania: Jaka część pieniędzy zosta-

nie przyznana na wspieranie organizacji pozarządo-

wych w Polsce po przejęciu przez MSZ środków Se-

natu na Polonię?

Jakie kroki ma zamiar podjąć MSZ,

aby w tym roku nie załamał się system dotacji dla

podmiotów krajowych, które już złożyły wnioski?

Czy

zostanie utrzymane na dotychczasowym poziomie

ﬁnansowanie działań Stowarzyszenia „Wspólnota

Polska”?

Dziękuję.

(Oklaski)

Przepraszam za przekroczenie czasu.

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję panu posłowi.

W naszej ocenie ten budżet nie jest dobry, ale skoro

państwo uważacie, że tak nie jest, pytam, po pierw-

sze, dlaczego środki na program dożywiania dzieci

przez 4 lata rządów PO–PSL nie uległy zwiększeniu,

mimo że koszty przygotowania posiłku przez ten czas

wzrosły.

Proponujemy poprawkę zwiększającą o 100

mln środki na to zadanie.

Trzeba pamiętać, że korzy-

stają z tego dzieci z rodzin ubogich.

Czy państwo

poprzecie tę poprawkę?

Po drugie, samorządy mówią, że na realizację

ustawy dotyczącej pieczy zastępczej potrzebują 700

mln, a państwo proponujecie 70.

Kto pokryje rzeczy-

wiste koszty wprowadzenia tej ustawy?

Czy przezna-

czycie dodatkowe pieniądze na tę ustawę?

Po trzecie, proponujemy poprawkę dotyczącą pod-

wyżek dla wszystkich służb mundurowych.

Czy pań-

stwo poprzecie tę poprawkę?

Po czwarte, w związku z możliwością wydobycia

gazu łupkowego ostatnio ze strony marszałków dzie-

więciu województw pojawiły się pytania, czy jest

możliwość wprowadzenia przepisów, które im rów-

nież zapewnią zysk z wydobycia gazu łupkowego.

(Dzwonek)

Pytanie regionalne.

Czy i kiedy sﬁnansujecieiprze-

prowadzicie remont dworca i kładki w Chełmie oraz

drogi krajowej nr 12 w obrębie Chełma, o co od wielu

lat prosimy?

Ostatnia rzecz.

Z jakich powodów oraz w jakim

celu planowane są oszczędności w dotowaniu przed-

szkoli niepublicznych?

Ile budżet państwa zaoszczę-

dzi na najmłodszych?

Dlaczego rodzice 170 tys. dzie-

ci uczęszczających dziś do przedszkoli niepublicznych

mają płacić wyższe czesne niż rodzice dzieci w przed-

szkolach publicznych?

Państwo proponujecie zmniej-

szenie kwoty dotacji dla niepublicznych i prywatnych

przedszkoli oraz innych form wychowania przed-

szkolnego.

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję.

Prawo i Sprawiedliwość.

Poseł Wiesław Stanisław Janczyk:

Dziękuję bardzo.

Przedłożony Sejmowi budżet nie zawiera żadnych

stymulacji podatkowych ani dotyczących kosztów

pochodnych płac, które prowadziłyby do wzrostu licz-

by miejsc pracy.

Wzrost składki rentowej o 2 punkty

procentowe i ograniczenie środków na aktywizację

absolwentów i bezrobotnych spowoduje, że dużo wię-

cej osób, zdaniem ekspertów nawet o około 400 tys.,

gwałtownie dołączy do około 2 mln ludzi bez pracy.

Już w 2011 r. do urzędów pracy wpłynęło o 27%

mniej ofert, a na jedną taką ofertę czekało aż 50 bez-

Zdaniem ekonomistów i specjalistów rynku pracy nie

jest możliwe rozwiązanie tego problemu bez inter-

wencji i programu rządowego.

W tym sensie przedło-

żony budżet jest antyspołeczny.

Rząd w pełni beztro-

sko podchodzi do losu młodych ludzi wchodzących na

rynek pracy, do absolwentów szkół i uczelni, nie ma

żadnej strategii w tym względzie.

Czytając budżet, dowiadujemy się, że w 2012 r.

43 mld zostanie wydane na obsługę długu publiczne-

go.

(Dzwonek) Proszę potwierdzić lub zaprzeczyć,

panie ministrze, że każdy Polak już 7% wartości do-

konywanych codziennie zakupów musi oddać, np.

w postaci podatku VAT, na spłatę odsetek od gigan-

tycznego długu.

To prawda czy fałsz?

Dziękuję bar-

dzo.

(Oklaski)

pytaniu chciałbym jeszcze wrócić do sprawy podwy-

żek dla funkcjonariuszy służb mundurowych.

Gdy

Poseł Artur Górski

postulowaliśmy, aby wszystkie służby były objęte tymi

podwyżkami od 1 lipca 2012 r., rząd mówił, że nie ma

pieniędzy.

Był to argument nieprzekonujący.

Wskaza-

liśmy, jak mówiłem w wystąpieniu klubowym, źródła,

z których można skorzystać.

Chcę w tej chwili zadać

takie pytanie: Jaki jest stosunek rządu do naszej po-

prawki w sprawie podwyżek dla funkcjonariuszy pozo-

stałych, poza wojskiem i policją, służb mundurowych

i jakie, precyzyjnie, kwoty są potrzebne, żeby to zreali-

zować od 1 lipca?

I pytanie drugie – ono dotyczy wspierania Pola-

ków i Polonii za granicą.

Panie ministrze, proszę

powiedzieć Wysokiej Izbie i opinii publicznej, jakie

kwoty państwo polskie wydało w ciągu tego już 22-

-lecia na wspieranie Polaków za granicą jako całość

i na jakie cele te środki zostały przeznaczone, ile wy-

dawał Senat, ile inne organy państwa (Dzwonek) i jakie

tak naprawdę jest założenie, jaki jest cel w tym, żeby

przesunąć to, co dobrze działało w Senacie, do MSZ-u.

Co chce rząd przez to osiągnąć?

Bo tu wykazywali-

śmy, że raczej to będzie prowadziło do zamieszania,

do zaniechania pewnych działań, które dobrze były

realizowane.

O co chodzi rządowi w tej sprawie, bo

tego nie rozumiemy.

Proszę o odpowiedź.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję.

Zły stan dróg w regionach przesądza o hamowaniu

ich rozwoju.

Dobrze zdają sobie z tego sprawę posło-

wie Platformy Obywatelskiej i PSL-u, wykorzystując

tę kwestię w czasie kampanii wyborczych.

W moim

województwie we wrześniu ub. r. przewodnicząca re-

gionu Platformy Obywatelskiej ogłosiła i zapewniła

publicznie w mediach, że na drogę nr 73 jeszcze

w 2011 r. będą pieniądze.

Wybory się odbyły, pienię-

dzy na drogę krajową oczywiście nie było i problem

pozostał.

Dziś pani poseł namawia samorząd, aby

przy braku zabezpieczenia środków ﬁnansowych

ogłaszał przetarg na przebudowę tej drogi.

Jest to

namawianie do łamania prawa.

To nie jest sposób na

rozwiązanie poważnego gospodarczego problemu.

Dlatego posłowie Prawa i Sprawiedliwości składają

poprawkę do budżetu na rok 2012 dotyczącą drogi

(Dzwonek) nr 73 na odcinku przebiegającym na tere-

nie województwa świętokrzyskiego.

Czy rząd i posło-

wie Platformy Obywatelskiej i PSL-u poprą tę po-

prawkę, ważną, służącą poprawie stanu ważnej

w systemie komunikacyjnym naszego regionu drogi?

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję.

Głos ma pan poseł Krzysztof Lipiec, Prawo i Spra-

wiedliwość.

Poseł Krzysztof Lipiec:

Dziękuję bardzo.

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Debatując nad

budżetem na 2012 r., warto upomnieć się o samorzą-

dy, które borykają się z dosyć poważnymi problema-

mi.

Szczególnie problem polega na tym, że na samo-

rządy nakładane są z roku na rok coraz to większe

zadania, a w zamian nie następuje rekompensata

ﬁnansowa.

Szczególną kulą u nogi dla samorządów

jest prowadzenie oświaty.

800 szkół przewidzianych

do likwidacji to dosyć pokaźna liczba.

Samorządy nie

dają rady, narzekają szczególnie na sprawę związaną

z wynagrodzeniami dla nauczycieli.

Zbyt niska sub-

wencja oświatowa w województwie świętokrzyskim

– 26 szkół przewidzianych jest do likwidacji.

To dosyć

pokaźna liczba.

Chciałbym zapytać, czy rząd poprze

poprawkę Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawie-

dliwość zmierzającą do tego, aby zwiększyć subwen-

cję oświatową o 0,5 mld zł, i czy w przyszłości rząd

przewiduje (Dzwonek) systemową zmianę dotyczącą

wynagrodzeń nauczycieli, tak aby tym zadaniem był

obciążony budżet państwa, a nie budżet samorządów.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

wo i Sprawiedliwość.

Poseł Józefa Hrynkiewicz:

Panie Marszałku!

Szanowni Państwo!

Panie Mi-

nistrze!

W roku 2011 w ciągu 11 miesięcy otwarte

fundusze emerytalne straciły niemal wszystko, co

Zakład Ubezpieczeń Społecznych przekazał w formie

refundacji.

Moje pytanie do pana ministra wynika

z tego mianowicie, że w 2012 r. do OFE mamy prze-

kazać 9199 mln zł w sytuacji, gdy pan zabiera 140 mln

zł rolnikom jako składkę, łamie pan konstytucję usta-

wą o waloryzacji emerytur i rent, odmawia pan więk-

szości emerytów dodatku inﬂacyjnego, utrzymuje

pan progi dochodowe – 351 zł w pomocy społecznej

i 504 zł w świadczeniach rodzinnych.

Moje pytanie

do pana jest następujące, panie ministrze: Po co pan

i rząd utrzymujecie (Dzwonek) gigantycznych roz-

miarów raka na reformie emerytalnej?

Jakich dowo-

dów na bezsens tego systemu jeszcze pan potrzebuje?

Kogo pan się boi, że nie jest pan w stanie zakończyć

tej komedii, jaka odbywa się w związku z otwartymi

funduszami emerytalnymi?

(Oklaski)

Poseł Jarosław Zieliński

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję.

Głos ma pan poseł Witold Klepacz, Sojusz Lewicy

Demokratycznej.

Poseł Witold Klepacz:

Ministrze!

Dąbrowa Górnicza jest miastem, w któ-

rym funkcjonują dwa ośrodki dla dzieci i młodzieży

niepełnosprawnych ruchowo oraz niedowidzących i nie-

widomych.

Są to ośrodki ponadregionalne.

Ośrodki

te są przestarzałe i przepełnione, dlatego też w Dą-

browie Górniczej na powierzchni 5 ha powstaje no-

woczesny ośrodek specjalistyczny dla dzieci i mło-

dzieży niepełnosprawnych, który zastąpi dziś funk-

cjonujące.

W zeszłym roku w związku z budową

ośrodka do Sejmu dotarła wyjątkowa sztafeta.

12

biegaczy przebiegło dystans z Dąbrowy Górniczej do

Warszawy i wspólnie z wychowankami obydwu

ośrodków złożyło na ręce wicemarszałków Sejmu

pierwszą w historii polskiego parlamentaryzmu po-

prawkę do budżetu napisaną alfabetem Braille’a.

Podczas spotkania w Sejmie zarówno pan marszałek

Niesiołowski, jak i (Dzwonek) pan marszałek Wen-

derlich deklarowali poparcie poprawki ponad poli-

tycznymi podziałami.

Panie ministrze, czy zechciał-

by pan zapoznać się z tą ważną inicjatywą i czy ze-

chciałby pan wraz z rządem poprzeć zgłoszoną po-

prawkę?

Uśmiech na twarzach podopiecznych dą-

browskich ośrodków gwarantowany.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Szanowny Panie Marszałku!

Wysoki Sejmie!

Sa-

morządy w Polsce prowadzą obecnie większość inwe-

stycji rozwojowych.

Od dawna upominają się o zwrot

VAT-u przy inwestycjach.

Rząd nie reaguje na te po-

stulaty.

Rząd udziela wsparcia inwestycjom samorzą-

dowym, np. w przypadku Orlików deklarując i prze-

kazując 1/3, czyli 333 tys. zł.

Niestety ten prezent

wraca do rządu w postaci VAT-u w zdecydowanej

większości, a ponieważ koszty Orlika zazwyczaj prze-

kraczają 1 mln zł, to VAT wraca prawie w całości.

To

wsparcie rządu jest pozorne.

Rząd w tej sprawie nie

zrobił nic, natomiast pan minister Rostowski zasta-

nawia się nad nową regułą Rostowskiego, regułą

wydatkową dla samorządów, która ma powstrzymać

deﬁcyt samorządów – deﬁcyt, który wynosi zaledwie

6–7% całego deﬁcytu (Dzwonek) ﬁnansów publicz-

dzenie reguły Rostowskiego spowoduje cięcia w in-

westycjach, a w konsekwencji niewykorzystanie środ-

ków unijnych?

A więc czy pan minister zdaje sobie

sprawę, że może to oznaczać niewykorzystanie szan-

sy cywilizacyjnej, przed którą Polska stoi?

Dziękuję

bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Głos ma pan poseł Dariusz Joński, Sojusz Lewicy

Demokratycznej.

Poseł Dariusz Joński:

trzy pytania.

Pierwsze dotyczy subwencji oświatowej.

Rząd w ubiegłym roku błędnie oszacował subwencję

oświatową – w 2011 r. samorządy dostały na ten cel

o około 130 mln za mało.

Problem jest dość poważny,

ponieważ poziom subwencji oświatowej z danego

roku jest kwotą bazową do wyliczeń subwencji w roku

kolejnym, zatem raz popełniony błąd może być popeł-

niany po raz kolejny.

I słyszymy, że w 2012 r. subwen-

cja oświatowa również jest niedoszacowana o kilka-

set milionów.

Mówi się nawet o kwocie miliarda zło-

tych.

Tym samym resort ﬁnansów naruszył ustawę

i artykuł ustawy o dochodach jednostek samorządu

terytorialnego dotyczący realizacji zadań oświato-

wych.

Jakie są skutki, wszyscy wiemy.

W samej Łodzi

w tym roku likwiduje się czy podejmuje się próbę li-

kwidacji ponad 20 szkół.

Moje pytanie brzmi: Kiedy

rząd urealni subwencję oświatową?

Mam też pytanie dotyczące województwa łódzkie-

go i Łodzi.

Chciałbym zapytać: Które z inwestycji,

jeśli są, ﬁnansowanych (Dzwonek) bądź współﬁnan-

sowanych ze środków z budżetu centralnego są za-

grożone w województwie łódzkim i w stolicy regionu

w Łodzi?

Przede wszystkim chodzi mi o inwestycje

infrastrukturalne.

I trzecie, ostatnie pytanie dotyczy protestu związ-

kowców służb mundurowych.

Od dłuższego czasu ob-

serwujemy ten protest.

Konﬂikt narasta.

Jest to zwią-

zane z wypowiedzią premiera podczas exposé…

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Proszę kończyć.

Poseł Dariusz Joński:

…który podzielił służby mundurowe na lepsze i gor -

sze.

Tym lepszym chce dać podwyżkę w wysokości

300 zł.

Te gorsze chce pominąć.

W związku z tym

mam pytanie: Czy rząd rozważa zwiększenie kwoty

zapisanej w budżecie tak, aby ta podwyżka objęła

wszystkie służby?

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

cji rządzącej mówili tutaj o tym, że to jest budżet

sprawiedliwy, że dla wszystkich grup społecznych

starczy pieniędzy.

Wcześniej była już o tym mowa.

Służby mundurowe.

Podwyżka dla policjantów i żoł-

nierzy.

A co z pozostałymi grupami?

(Poseł Krystyna Skowrońska: Mówiłam o popraw-

ce, panie pośle.)

Tak, mówiła pani poseł.

Zgadza się.

PSL też mó-

wił.

Tylko dlaczego pan premier zapomniał o tych

służbach w swoim exposé, które wygłosił w listopa-

dzie?

Tak więc zapomniał.

Teraz państwo próbujecie

szybko to wprowadzić.

Mówili państwo również, że w tym budżecie jest

więcej środków na oświatę, na pomoc społeczną.

Py-

tam więc: Gdzie są te środki?

Oświata kosztuje coraz

więcej i samorządy – po raz kolejny z tej mównicy to

powtarzam – nie wytrzymują podwyżek, które muszą

dawać nauczycielom kosztem inwestycji i kosztem

innych rzeczy, które muszą robić w swoich gminach.

Tak więc zwiększcie te pieniądze na oświatę i spró-

bujcie coś z tym problemem zrobić.

Dziękuję, panie

marszałku.

(Oklaski)

Dziękuję, dziękuję także za dyscyplinę.

Głos ma pan poseł Tadeusz Tomaszewski.

Poseł Tadeusz Tomaszewski:

nie Ministrze!

Bezrobocie w Polsce wzrasta.

Na ko-

niec ubiegłego roku osiągnęło poziom blisko 2 mln

osób.

Szczególnie niebezpieczne jest wśród grupy lu-

dzi młodych i osób po 50. roku życia.

Niestety plan

Funduszu Pracy nie jest odpowiedzią na tendencje

utrzymujące się na rynku pracy, dlatego że pan mi-

nister potrzebuje środków na nieprzekroczenie 55%

i zadysponował z Funduszu Pracy 2,3 mld zł do swo-

jej dyspozycji.

Fundusz Pracy jest w dobrej kondycji,

ale środki, które są przewidziane na zadania zwią-

zane z przeciwdziałaniem bezrobociu, są na niewy-

starczającym poziomie.

Przykład jeden z brzegu.

Na

koniec roku nie wypłacono pracodawcom doﬁnanso-

wania za kształcenie młodocianych.

Tylko w Wielko-

polsce urząd wojewódzki zalega pracodawcom 3,2 mln

zł.

Nie mam informacji na temat tego, ilu pracodaw-

com budżet państwa zalega w związku z kształce-

niem młodocianych.

Są to informacje z dnia dzisiej-

szego, panie ministrze, ze źródła.

Chciałbym (Dzwo-

nek) uzyskać odpowiedź: Kiedy rząd prześle środki

do urzędów wojewódzkich po to, by wypłacić poprzez

gminy pracodawcom pieniądze za kształcenie młodo-

cianych?

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję.

słowie!

Bezpieczeństwo jest tym obszarem działania

publicznego, politycznego i rządowego, w ramach któ-

rego nie należy wskazywać na podziały polityczne.

Panie ministrze, pozwalam sobie zatem zadać panu

pytanie: Czy pan świadomie nie realizuje zaleceń

pana premiera w zakresie dotyczącym bezpieczeń-

stwa, zwłaszcza w zakresie bezpieczeństwa łączności

rządowej?

Pan premier w 2010 r. wydał rozporządze-

nie, w którym jednoznacznie wskazuje się potrzebę

zwiększenia budżetu Agencji Bezpieczeństwa We-

wnętrznego związanego z realizacją tego zadania, ale

także innych zadań związanych np. z walką z terro-

ryzmem w cyberprzestrzeni.

Przyjęliśmy ustawę w tym

zakresie.

Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego nie-

zbędne jest ok. 22 mln zł na realizację tych potrzeb.

Co się okazuje?

Zalecenia rządowe nie są realizowane

przez rząd, przez Ministerstwo Finansów.

Zatem py-

tam, panie ministrze: Czy (Dzwonek) uwzględni pan

cały zakres potrzeb związanych z bezpieczeństwem

w szczególnym roku 2012, kiedy to realizujemy Euro

2012, oraz czy uwzględni pan realizację niezwykle

ważnych potrzeb Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrz-

nego?

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Nie widzę.

ald Ajchler, Sojusz Lewicy Demokratycznej.

Poseł Dariusz Joński

Poseł Romuald Ajchler:

Dziękuję bardzo.

W powiecie pilskim w roku bieżącym ma być za-

mknięta jedyna szkoła, jaka jest, typu średniego –

myślę tu o technikum mechanizacji rolnictwa – z uwa-

gi na brak środków.

Pytanie to kieruję bezpośrednio

do pana ministra rolnictwa.

Zresztą zarówno nauczy-

ciele, jak i przedstawiciele samorządu będą starali się

o to, aby pan minister rolnictwa przejął tę szkołę,

tzn. jej ﬁnansowanie, dlatego że szkoda byłoby, aby

jedyna szkoła tego typu w Wielkopolsce została zli-

kwidowana, a wszystko to się dzieje ze względu na

brak środków ﬁnansowych.

Stąd moje pytanie: Czy

w świetle tego szczupłego budżetu, jakim pan mini-

ster będzie dysponował w 2012 r., będzie taka możli-

wość, aby tego typu szkołę przejąć?

I drugie pytanie.

Sojusz (Dzwonek) Lewicy Demo-

kratycznej – już kończę, panie marszałku – złożył

kilkanaście poprawek, w tym jedna poprawka doty-

czy budowy obwodnic na drodze S11.

Dotyczy to Obor-

nik, Piły i Ujścia, a także budowy obwodnicy dla Wro-

nek.

Jakie są szanse, panie ministrze, aby poprzeć tę

poprawkę, dzięki której rozpocznie się wreszcie bu-

dowę obwodnic, po to…

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Proszę kończyć.

Poseł Romuald Ajchler:

Już kończę, panie marszałku,

...by obietnice, które składacie już od 6 lat, zostały

zrealizowane?

Mówię: od 6 lat nie bez kozery, dlatego

że wliczam w to także okres kampanii wyborczej Plat-

formy Obywatelskiej.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Przepraszam, pan minister Jan Vincent-Rostowski.

Poseł Zbigniew Matuszczak:

Panie Marszałku!

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Przepraszam, pan minister poprosił o głos.

Pro-

szę ustąpić.

Poseł Zbigniew Matuszczak:

Aha, proszę bardzo.

Minister Finansów

Jan Vincent-Rostowski:

Dziękuję, panie marszałku, Wysoka Izbo, panie

pośle.

Jeśli chodzi o deﬁcyt samorządów, to chciał-

bym sprostować.

W 2011 r. deﬁcyt sektora samorzą-

dowego wyniósł 11–12 mld zł, deﬁcyt budżetu cen-

tralnego 25–26 mld zł.

Wobec tego w żaden sposób

wi 6 albo 7% całego deﬁcytu sektora ﬁnansów pu-

blicznych.

Jeśli chodzi o środki dla ABW.

Zapisy w budżecie

zostały przyjęte przez Kolegium do Spraw Służb Spe-

cjalnych, które jest nadzorowane przez premiera

i w którym zresztą są reprezentowani szefowie wszyst-

kich służb.

Musimy jasno i niedwuznacznie powie-

dzieć, że wszystkie służby, także służby specjalne,

muszą używać środków budżetowych w sposób efek-

tywny.

Nie jest tak, że jakakolwiek służba tylko dla-

tego, że jest służbą specjalną, ma jakąś dyspensę od

tego, żeby w trudnych czasach kryzysowych nie ce-

niła grosza publicznego.

Ostatnia sprawa dotycząca przedsiębiorców w wo-

jewództwie wielkopolskim.

(Poseł Tadeusz Tomaszewski: Młodocianych, mło-

docianych.)

Ale pan szczególnie podniósł sprawę przedsiębior-

ców, którzy nie dostali refundacji, więc…

(Poseł Tadeusz Tomaszewski: Tak, młodocianych.)

Nie, przedsiębiorców.

(Poseł Tadeusz Tomaszewski: Młodocianych, mó-

wiłem…)

Przedsiębiorców, panie pośle.

Młodociani już byli

kształceni.

A więc proszę, trzymajmy się tego, co pan

poseł powiedział.

Prosiliśmy pana ministra pracy, aby wystąpił,

odpowiedział.

To już jest kwestia szczegółowego za-

rządzania Funduszem Pracy.

Co do szerszej kwestii, jeśli chodzi o Fundusz Pra-

cy, to wielokrotnie o tym mówiliśmy.

W czasach, kie-

dy kryzys jednak osłabł, stał się mniej intensywny

w porównaniu z 2009 r. i 2010 r., w czasach, kiedy

w Polsce od początku kryzysu powstało 880 tys.

miejsc pracy, czyli najwięcej w Europie z wyjątkiem

Niemiec, największy wzrost procentowy z wyjątkiem

Luksemburgu, uważamy, że właśnie to jest moment,

kiedy możemy te pieniądze nie oddać do dyspozycji

ministra ﬁnansów,booneniesąoddawanedodyspo-

zycji ministra ﬁnansów,tylkopoprostugromadzićje

w Funduszu Pracy po to, aby były dostępne w sytu-

acji, w której warunki na rynku pracy pogorszyłyby

się.

Dziękuję.

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję panu ministrowi.

Jest pan pewien…

(Poseł Stanisław Wziątek: Sprostowanie.)

Ale jest pan pewien, że to będzie sprostowanie?

(Poseł Stanisław Wziątek: Tak jest.)

Bardzo proszę.

Pan poseł Stanisław Wziątek.

Poseł Stanisław Wziątek:

Dziękuję bardzo.

Panie Marszałku!

Chciałbym sprostować swoją wy-

powiedź, ponieważ pan minister nie zrozumiał jej.

Panie Ministrze!

Nie ma sporu między nami co

do kwestii związanej z ekonomizacją wydatków

w budżecie państwa.

Absolutnie zgadzam się z tym.

Natomiast różnica między nami w myśleniu o funk-

cjonowaniu państwa polega na tym, że ja mówię

o tym, iż premier, prezes Rady Ministrów, który

jest bezpośrednim szefem wszystkich służb specjal-

nych – to jest wyjątkowa sytuacja, on jest szefem i nie

kolegium, ale pan premier, nikt inny nie może w jego

imieniu – wydaje rozporządzenie.

W tym rozporzą-

dzeniu wyraźnie wskazuje: trzeba zwiększyć środ-

ki.

Te środki mają być zwiększone na łączność rzą-

dową, na bezpieczeństwo tej łączności.

Przyjmuje-

my ustawę, parlament, który sprawuje nadzór i kon-

trolę nad administracją rządową, przyjmuje ustawę

o cyberprzestrzeni i bezpieczeństwie w cyberprze-

strzeni.

Mówimy o tym także w kontekście wypadku, któ-

ry ostatnio się zdarzył, i to jest tylko preludium do

tego, co może się wydarzyć.

Mówimy o tym także na

stem przewodniczącym tej komisji, i agencja wska-

zuje potrzeby dotyczące 22 mln zł, żeby realizować

swoje zadania.

Ze względu na niejawność tych wszyst-

kich szczegółowych informacji nie mogę mówić także

o tym, co dotyczy np. badań kryminalistycznych i po-

trzeb w tym zakresie.

Jeżeli nie ma na to zagwaran-

towanych środków ﬁnansowych, to pan bierze na

siebie odpowiedzialność za bezpieczeństwo państwa

w roku 2012.

Dziękuję.

(Oklaski)

(Głos z sali: Brawo!)

Pan poseł Tomaszewski w trybie sprostowania.

Bardzo proszę.

Poseł Tadeusz Tomaszewski:

nie Ministrze!

W materiałach przygotowanych przez

rząd, ministra pracy i polityki społecznej jest taka

adnotacja: 2,3 mld zł do dyspozycji ministra ﬁnan-

sów.

Proszę sprawdzić w materiałach rządowych.

Pana wypowiedź oczywiście nie satysfakcjonuje

z punktu widzenia tego, że przybywa nam tworzo-

nych nowych miejsc pracy – i tu zgoda.

Ale też chyba

zgoda jest co do tego, że bezrobocie wzrasta, rośnie,

jest nominalnie większe, zwłaszcza w tych grupach

zawodowych.

Program rządowy 50+ jest wirtualny.

Dopytujemy na posiedzeniach Komisji Polityki Spo-

łecznej i Rodziny pana ministra pracy.

Pani wicemi-

nister odpowiada, że trwają prace zmieniające, pobu-

dzające.

Tylko tyle i aż tyle ma to wspólnego z Fun-

duszem Pracy.

I ostatnia kwestia.

Dziękuję za tę szczegółową

odpowiedź, bo pan minister mówi, że udzieli odpo-

wiedzi na piśmie, bo dokładnie 3 042 516,74 zł zalega

województwo wielkopolskie pracodawcom za kształce-

nie młodocianych pracowników.

To jest zaległość

z grudnia.

Dziękuję uprzejmie.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję bardzo, ale proszę nie nadużywać trybu

Będę miał, panie ministrze, do pana jedno bardzo kon-

kretne pytanie, ale nim je zadam, kilka słów wstępu.

Otóż w granicach administracyjnych miasta

Chełma na odcinku ponad 8 km przebiega droga kra-

jowa nr 12.

Wielokrotnie i prezydent miasta, i my jako

parlamentarzyści występowaliśmy do pana ministra

remontu tej drogi.

Wstępny kosztorys inwestycyjny

opracowany przez miasto przewiduje, że jest to koszt

około 180 mln zł, natomiast budżet miasta po stronie

dochodów w roku 2012 to kwota około 240 mln zł.

A więc

samorząd, jak sam budżet tutaj mówi, nie jest w sta-

nie wyremontować tej drogi ani w chwili obecnej, ani

w następnych latach.

(Dzwonek)

Chciałbym przypomnieć, że odstąpiono także od

budowy obwodnicy miasta Chełma, która miała być

realizowana.

Panie ministrze, po raz drugi przy pra-

cach nad tym budżetem występuję do pana z wnioskiem

o poparcie przesunięcia środków w kwocie 8 mln

zł i przeznaczenie ich na rozpoczęcie remontu…

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Proszę kończyć.

Poseł Zbigniew Matuszczak:

…drogi krajowej.

Panie ministrze, to krótkie py -

tanie, które chcę panu zadać, brzmi: Czy poprze pan

moją poprawkę?

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Głos zabierze pan poseł Artur Ostrowski, Sojusz

Lewicy Demokratycznej.

Poseł Artur Ostrowski:

mie!

Subwencja oświatowa pokrywa średnio 70–80%

kosztów utrzymania samorządowych szkół w mia-

stach, w niektórych przypadkach nawet 60%.

Resztę

muszą dokładać z własnych środków samorządy.

I tutaj należy zauważyć, że wzrost budżetu państwa

w zakresie oświaty i wychowania, w szczególności

jeśli chodzi o subwencję oświatową, w żaden sposób

nie zabezpiecza płynności ﬁnansowejzadańoświato-

wych.

Wzrost subwencji oświatowej ma obejmować

skutki przechodzące z roku ubiegłego w postaci 7%

podwyżki dla nauczycieli, które generowały koszt po-

nad 2 mld zł.

Wzrost subwencji oświatowej w roku

2011 wynosił 1900 mln zł i jest pewne niedoszacowa-

nie tego zadania z roku ubiegłego, które przechodzi

na rok 2012.

Tak więc ta podwyżka dla nauczycieli

w roku 2012 będzie generować koszty ok. 1800 mln zł

(Dzwonek), natomiast subwencja oświatowa wzrasta

jedynie o 1700 mln zł.

mierza zabezpieczyć samorządy i powstrzymać falę

likwidacji szkół w gminach, miastach czy powiatach,

skoro tych środków ﬁnansowych nie wystarczy na-

wet na pokrycie wynagrodzeń i podwyżek dla na-

uczycieli?

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Głos odzyskała pani posłanka Jadwiga Wiśniewska.

Poseł Jadwiga Wiśniewska:

Dziękuję bardzo.

Cudowne uzdrowienie.

Panie Marszałku!

Panie Ministrze!

Wysoka Izbo!

Ja też chciałabym mówić o niedoszacowanej subwen-

cji oświatowej na rok 2012 dla samorządów.

Wszyscy

zauważamy przetaczającą się przez Polskę falę likwi-

dacji, przekształcania lub też przekazywania szkół

stowarzyszeniom.

Ta informacja właśnie o niedosza-

cowaniu subwencji na rok 2012 jest dużym zmartwie-

niem samorządów, bo pod tą presją podejmują rów-

nież decyzje, które tak naprawdę demontują sieć

szkół w Polsce.

Chciałabym prosić pana ministra o odniesienie się

do tej informacji, czy rzeczywiście jest tak, jak mówią

samorządowcy, że to rząd rękami samorządowców

chce, mówiąc kolokwialnie, załatwić szkoły.

Ciągle

mówi się o podwyżkach dla nauczycieli.

(Dzwonek)

Niedoszacowana subwencja powoduje, że samorządy

podejmują tę trudną decyzję.

Chciałabym również zapytać: Czy pan minister

poprze poprawkę dotyczącą rozbudowy kampusu

AJD, która pozwoli na zintegrowanie w jeden funk-

cjonalny organizm budynków znajdujących się w Czę-

stochowie?

Chodzi o Akademię Jana Długosza.

Czy

pan minister Nowak dotrzyma też obietnicy, jeśli

chodzi o sﬁnansowanie tzw. protezy…

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Proszę kończyć.

Poseł Jadwiga Wiśniewska:

…koniecpolskiej, która, panie ministrze, panie

marszałku, znacząco skróci czas dojazdu z Warszawy

do Częstochowy, a tym samym z Warszawy do Wro-

cławia?

Dziękuję uprzejmie.

(Oklaski)

(Głos z sali: Przez Łódź do Wrocławia.)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Głos ma pan poseł Jacek Sasin, Prawo i Sprawie-

dliwość.

Poseł Jacek Sasin:

Panie Marszałku!

Panie Ministrze!

Wysoka Izbo!

Chciałbym zacząć zadanie pytania od przytoczenia

dwóch przepisów.

Artykuł 167 Konstytucji Rzeczy-

pospolitej Polskiej mówi: „Jednostkom samorządu

blicznych odpowiednio do przypadających im zadań”.

Ustawa o samorządzie gminnym mówi, że jakiekol-

wiek przekazywanie gminie nowych zadań własnych

wych poprzez zwiększenie dochodów własnych gminy

lub subwencji.

Panie ministrze, chciałbym spytać:

Kiedy rząd przestanie łamać przytoczone przeze

mnie przepisy, bo mamy dzisiaj taką sytuację, że sa-

morządy wciąż dostają nowe zadania bez odpowied-

nich środków ﬁnansowych?

Była mowa o subwencji oświatowej.

Według na-

szych wyliczeń brakuje około miliarda złotych.

Dra-

stycznym przykładem jest ustawa o wspieraniu ro-

dziny i pieczy zastępczej.

Przewidzieliście państwo

w budżecie 62,5 mln zł na realizację tej ustawy, a fak-

tyczne koszty, szacowane przez samorządy, to 700 mln zł.

Skąd samorządy mają dołożyć te pieniądze?

Jaki ma-

cie państwo pomysł na to, aby samorządy mogły re-

alizować swoje zadania?

(Dzwonek)

Ostatnie pytanie.

Platforma Obywatelska – pań-

ska partia – przed wyborami parlamentarnymi zbie-

rała podpisy pod obywatelskim projektem ustawy

w sprawie janosikowego.

Czy państwo w dalszym

ciągu będziecie popierać zmianę systemu janosiko-

traﬁpodobradySejmu?

Dotyczytomojegowojewódz-

twa mazowieckiego, Warszawy, powiatów podwar-

szawskich.

Województwo...

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Proszę kończyć.

Poseł Jacek Sasin:

Sekundę, tylko dokończę.

...mazowieckie z najbogatszego województwa sta-

je się po zapłaceniu janosikowego województwem

najbiedniejszym.

Jeśli będziecie państwo popierać te

rozwiązania, to jaki macie pomysł na to, żeby bied-

nym samorządom zrekompensować ﬁnansowo te pie-

niądze, których w wyniku zmian ustawowych nie

będą musiały płacić najbogatsze samorządy?

Dzięku-

ję bardzo.

(Oklaski)

dliwość.

Poseł Czesław Hoc:

sów Jan Rostowski wespół z premierem Donaldem

Tuskiem zapisali w budżecie na 2012 r. zdobycie gi-

gantycznej kwoty poprzez wprowadzenie na polskich

drogach dawno już zapomnianej instytucji zbója

przydrożnego – po stronie dochodu zapisali bowiem,

że w tym roku złupią polskich kierowców na kwotę

1200 mln zł – zakup 300 ruchomych fotoradarów

i zapewne ustawienie ich w miejscach, w których

można złupić kierowców, a nie tam, gdzie jest niebez-

piecznie.

O ile ministrowi Rostowskiemu i tak jest wszyst-

ko jedno, bo zapowiedział, że w Europie będzie wojna,

a swoim bliskim wyrobił już chyba zieloną kartę, o tyle

bardzo dziwi zachowanie pana premiera.

Jeszcze nie

tak dawno ironicznie grzmiał do pana premiera Ja-

rosława Kaczyńskiego: tylko facet, który nie ma pra-

wa jazdy, może wydawać pieniądze na fotoradary,

Pytanie zatem brzmi: Dlaczego nie zapisaliście

w budżecie środków na budowę i modernizację drogi

krajowej S11, która dla Pomorza Środkowego jest

określona z jednej strony jako droga życia, a z drugiej

strony jako droga przez mękę, albo na obwodnice

Koszalina i Kołobrzegu?

Czyżby oczekiwanie na uro-

bek od kierowców?

(Dzwonek) Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Dziękuję.

Dziękuję za dyscyplinę.

wiedliwość.

Poseł Tadeusz Dziuba:

Wysoka Izbo!

Panie Ministrze Finansów!

Nie-

obecny.

Zadaję to pytanie w imieniu swoim oraz pana

posła Piotra Naimskiego.

W dziale 730: Nauka przewidziano w roku bieżą-

cym wydatki rzędu 5 mld zł.

Wolumen niewystarcza-

jących wydatków – to jedno, a racjonalny sposób ich

ponoszenia – to drugie.

Odwołam się do dwóch kon-

kretnych przykładów.

Przy Uniwersytecie Jagiellońskim powstaje obec-

nie synchrotron – urządzenie zajmujące odrębny bu-

dynek, niezbędne do nowoczesnych badań w dziedzi-

nie biologii, chemii, farmakologii, krystalograﬁi itd.

Jednak przeprowadzanie takich badań wymaga i urzą-

dzenia, i związanych z nim linii pomiarowych.

Tym-

czasem w 2009 r. podjęto nieszczęśliwą decyzję.

W ten

polski synchrotron – jedyny w Europie na wschód od

dawnej żelaznej kurtyny – zostanie wmontowana

tylko jedna linia pomiarowa zamiast kilku, co czyni

kosztowny synchrotron nieefektywnym narzędziem

naukowym.

(Dzwonek) Konieczne jest sﬁnansowanie

co najmniej jeszcze jednej potrójnej linii pomiarowej

do badań strukturalnych, o co wnioskują posłowie.

Na poznańskim Uniwersytecie Medycznym pro-

wadzone są z olbrzymimi sukcesami badania nad

szczepionką czerniakową o wysokim stopniu skutecz-

ności, zapewniającą chorym nie tylko życie, lecz tak-

że życie aktywne, umożliwiające kontynuowanie

pracy.

To pierwszy polski lek innowacyjny z grupy

tzw. produktów medycznych…

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Proszę kończyć.

Poseł Tadeusz Dziuba:

…terapii zaawansowanych, będący obecnie w fa -

zie przedrejestracyjnej.

Kontynuowanie nad nim prac

w roku bieżącym wymaga kwoty niezauważalnej

Poseł Jacek Sasin

w skali budżetu państwa.

W tej sprawie posłowie

także zgłosili stosowną poprawkę.

Czy polski rząd, czy polski minister ﬁnansówwes-

prze te innowacyjne przedsięwzięcia, które nie będą

sﬁnansowane bez uwzględnienia poprawek posłów

do budżetu państwa na rok bieżący?

(Oklaski)

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Pan poseł przekroczył o 100% limit czasu.

(Poseł Tadeusz Dziuba: Bardzo przepraszam.)

Bardzo dziękuję, panie marszałku.

do pytania, które zadałem w pierwszym czytaniu,

ponieważ odpowiedź była niestety wymijająca i zu-

pełnie mnie nie usatysfakcjonowała, mimo że była to

odpowiedź na piśmie.

Chodzi mi o środki przeznaczane na budowę dróg,

środki uzyskiwane z akcyzy.

Wiemy, że nie udało się

zrealizować projektu budowy dróg krajowych i auto-

strad, dróg ekspresowych w tym zakresie, który był

przewidziany chociażby na Euro 2012, ale w ogóle

mamy tu duże opóźnienie i brak środków ﬁnanso-

wych.

Stąd też chciałbym zapytać – bo z jednej stro-

ny mamy podnoszenie akcyzy, a z drugiej strony sły-

szymy cały czas o braku pieniędzy właśnie na te in-

westycje – chciałbym dowiedzieć się: Ile oprócz środ-

ków unijnych właśnie z tytułu akcyzy będzie pienię-

dzy przeznaczonych na budowę dróg ekspresowych

i autostrad?

W szczególności chciałbym (Dzwonek)

zapytać: Jaka będzie sytuacja, jeżeli chodzi o budowę

drogi ekspresowej S5, a także obwodnicy Inowrocła-

wia?

To ostatnie zadanie, o którym wspomniałem,

też od dawna nie jest realizowane.

Dziękuję uprzej-

mie.

(Oklaski)

(Przewodnictwo w obradach obejmuje wicemarszałek

Dziękuję, panie pośle.

luch, Prawo i Sprawiedliwość.

Poseł Anna Paluch:

rządu: Czy naprawdę nie można było przygotować

tego budżetu oszczędniej i rozważniej?

Patrząc na bar-

dzo dynamiczny wzrost wydatków Kancelarii Prezy-

denta Rzeczypospolitej, mam naprawdę poważne wąt-

pliwości, czy rząd wykazał się tutaj wystarczająco

trzeźwą oceną.

Przypomnę, że w roku kryzysowym,

2010, bardzo trudnym, wydatki w tym dziale wyno-

siły 156 mln, teraz – 187 mln, czyli wzrost o 30 mln.

Przypomnę, że za świętej pamięci prezydenta Ka-

czyńskiego w 2008 r. było to 159 mln, rok później –

153 mln, przed rokiem – 171 mln, kiedy wymiatano

z kancelarii resztki jego współpracowników, a w tej

chwili jest to taka astronomiczna kwota.

Tutaj konkluduję moje pytanie: Czy naprawdę nie

dało się znaleźć pieniędzy na drogę S7?

Mówię o od-

cinku Lubień – Rabka.

Przypomnę, że przed rokiem

został usunięty z „Programu budowy dróg krajo-

wych”.

To jest odcinek, który miał być (Dzwonek)

realizowany w latach 2011–2015, więc, jak rozumiem,

jest gotowy do realizacji.

Czy państwo nie jeździcie

na Podhale i czy nie uważacie, że cała Polska, która

jeździ na południe Małopolski, ma prawo jechać na

urlop w przyzwoitych warunkach?

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Dziękuje bardzo.

budżetu nie jest tylko suchym arytmetycznym zapi-

sem dochodów i wydatków – jest również wskaza-

niem tego, co jest dla państwa istotne, co chce się

wspierać jako priorytety rozwojowe.

W tym kontek-

ście chcę zapytać o sposoby wspierania konkurencyj-

ności polskiego rolnictwa.

Dotychczasowe starania

rządu pana premiera Tuska w sprawie wyrównania

dopłat można właściwie opisać jednym określeniem

– klęska negocjacyjna.

W związku z tym trzeba zadać

sobie pytanie: Jakie działania możemy podjąć tu na

miejscu, w kraju, ze środków własnych, by tę konku-

rencyjność utrzymać i poprawić?

Przede wszystkim wyczerpaliśmy już proste

rezerwy w rolnictwie.

Nasze przewagi kompara-

tywne również właściwie w tej chwili są nieistotne.

Istotne jest, jakie będziemy ponosili koszty.

W związ-

ku z tym chcę zadać pytanie.

Jeżeli chodzi o zwrot

akcyzy w paliwie rolniczym, podniesionej o 20 gr

na litrze, do tej pory była utrzymywana składka

(Dzwonek) przygotowana przez rząd Prawa i Spra-

wiedliwości z 2006 r. i dopiero po burzy sejmowej

dołożono 10 gr. Czy rząd znowu chce szukać wspar-

cia dla budżetu w kieszeniach rolników?

Dziękuję

bardzo.

(Oklaski)

Poseł Tadeusz Dziuba

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Dziękuję bardzo.

Pytanie zadawać będzie pani poseł Gabriela Ma-

słowska, Prawo i Sprawiedliwość.

Poseł Gabriela Masłowska:

Panie ministrze, w dzisiejszym pana wystąpieniu

– nie ma pana ministra jak zwykle – całkiem został

zmarginalizowany problem oszczędności krajowych.

Jest to dziwne, dlatego że wzrost oszczędności, zwłasz-

cza długookresowych, jest jednym z podstawowych

warunków uzdrowienia ﬁnansówpublicznych.

Niski

poziom oszczędności krajowych decyduje bowiem o tym,

że inwestycje krajowe są ﬁnansowaneprzezzadłuże-

nie i przez kapitał zewnętrzny, ze wszystkimi tego

konsekwencjami.

Udział oszczędności w dochodach

dyspozycyjnych Polaków spada z 13% w roku 2000

do 6% w 2010 r.

Czy jest prawdą, że tylko 20% po-

trzeb pożyczkowych sektora ﬁnansów publicznych

w Polsce było ﬁnansowanych z oszczędności krajo-

wych?

Jakie działania zamierza podjąć rząd, aby

wesprzeć proces zwiększania oszczędności krajowych

ﬁrm (Dzwonek), oszczędności krajowych Polaków?

Jeżeli Japonia ma 200% PKB i nie ma problemu z ob-

sługą długu to właśnie dlatego, że może lokować ob-

ligacje dzięki dużym oszczędnościom na rynku we-

wnętrznym.

Jakie działania rząd podejmuje i dlacze-

go ten problem jest przemilczany, a wręcz bałamutnie

niektórzy posłowie koalicji, zwłaszcza młode posłan-

ki, tłumaczą, że jeżeli jest u nas lepiej niż na zacho-

dzie Europy, to w ogóle jest bardzo dobrze, możemy

być usatysfakcjonowani.

Jest akurat odwrotnie.

Jeśli

w tamtych krajach są trudności, wydłuża się kolejka

do kapitału pożyczkowego i kryteria, wymogi, jakie

rynki ﬁnansowestawiają,żebyuzyskaćpożyczkę,są

większe…

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Pani poseł, dziękuję bardzo.

Poseł Gabriela Masłowska:

…kosztuje nas to drożej.

Dziękuję.

Warto, żeby

posłanki o tym wiedziały.

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Pani poseł Elżbieta Rafalska, Prawo i Sprawiedli-

wość.

Poseł Elżbieta Rafalska:

pozycja 47, to wsparcie działań w zakresie przekształ-

ceń samodzielnych publicznych zakładów opieki

zdrowotnej.

W rezerwie tej przewidziano wsparcie

procesu przekształceń SPZOZ-ów w spółki kapitało-

we i ta rezerwa wynosi 400 mln zł.

Nawiązuję do tej rezerwy, ponieważ w Gorzowie

Wielkopolskim jest szpital wojewódzki, którego orga-

nem założycielskim jest samorząd województwa.

Jest

to jeden z najbardziej zadłużonych szpitali, jego zo-

bowiązania wynoszą 250 mln.

Nowa ustawa o dzia-

łalności leczniczej wymusza obowiązek likwidacji lub

komercjalizacji szpitala, gdy jego ujemny wynik ﬁ-

nansowy nie zostanie pokryty w ciągu trzech miesię-

cy przez samorząd.

Większość samorządów, w tym

właśnie samorząd województwa, stanie przed takim

dylematem w drugiej połowie 2014 r., ta ustawa we-

województwa lubuskiego bez wsparcia budżetu pań-

stwa (Dzwonek) nie jest w stanie samodzielnie pora-

dzić sobie z takimi zobowiązaniami, natomiast ścież-

ka przekształcenia w spółkę kapitałową takiego szpi-

tala jak gorzowski jest nie do wykorzystania i akurat

ten rządowy program nie jest ofertą dla gorzowskie-

go szpitala.

Samorząd z tytułu ustawy o działalności

leczniczej, podejmując decyzję o komercjalizacji, nie

może być pewny, że uzyska dotację na spłatę przyję-

tych zobowiązań, nawet wtedy gdy weźmie pod uwa-

gę wszystkie przewidziane w ustawie wymogi.

Panie

ministrze, proszę powiedzieć, czy rząd przygotowuje

inne rozwiązania dla takich samorządów jak samo-

rząd województwa lubuskiego…

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Czas minął.

Poseł Elżbieta Rafalska:

…i takich szpitali jak szpital gorzowski, który z całą

pewnością nie zostanie przekształcony w spółkę ka-

pitałową?

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Uprzejmie prosiłbym, jestem dość tolerancyjny,

proszę skracać inwokację, od razu przechodzić do py-

tań, wówczas będzie nam łatwiej.

Poseł Maria Nowak:

Pierwsze krótkie pytanie.

Jakie środki w budżecie na

2012 r. zostały przewidziane na nowy ślad drogi

DK79 na odcinku Katowice – Bytom?

Jest to sprawa,

która się ciągnie od dłuższego czasu.

Jakie środki na

ten rok zostały przewidziane, zabezpieczone w bu-

dżecie?

Sprawa druga to niedoﬁnansowanie zadań

oświatowych realizowanych przez samorządy.

Jest to

pewnego rodzaju reakcja łańcuchowa, ponieważ rząd

PO od kilku już lat nie zapewnia należytych środków

w subwencji oświatowej dla samorządów.

Niedosza-

cowanie subwencji zwiększa się lawinowo, bo trzeba

przyznać, że zaniżanie kwoty bazowej w danym roku skut-

kuje większym brakiem w roku następnym, a w wy-

niku tego samorządy muszą ograniczać wydatki na

zadanie własne, jak chociażby na inwestycje czy re-

monty dróg.

Stąd moje pytania.

(Dzwonek) Dlaczego

nie zabezpieczono wystarczających środków na pod-

wyżkę płac i na awans zawodowy nauczycieli?

Czy

z tym udać się do sądu?

Wtedy będą potrzebne o wie-

le większe kwoty.

Ostatnia sprawa.

Proszę o przed-

stawienie szczegółowej kalkulacji kwot subwencji

oświatowej, oczywiście nie dzisiaj, ale w najbliższym

czasie na piśmie.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Poseł Jerzy Szmit:

tać, czy rząd zamierza poprzeć poprawki zgłoszone

przez posłów Prawa i Sprawiedliwości dotyczące po-

prawy sytuacji komunikacyjnej Warmii i Mazur?

Poprawki dotyczą remontu drogi S51 Olsztyn – Olsz-

tynek, remontu drogi S16 Mrągowo – Orzysz, remon-

tu drogi S16 na skrzyżowaniu z drogą S7 na odcinku

Miłomłyn – Ostróda, chodzi o węzeł w Ostródzie, i wresz-

cie obwodnicy Olsztyna.

Wysoka Izbo, od wielu lat narasta problem wyklu-

czenia komunikacyjnego Warmii i Mazur, zarówno

pod względem dróg, jak i kolei, brak lotniska regio-

nalnego, a ostatnio coraz wyraźniej widać problemy

z udostępnieniem szerokopasmowego Internetu.

Je-

żeli (Dzwonek) polski rząd nie podejmie stosownych

środków, to niestety Warmia i Mazury będą nadal

regionem kompletnie wykluczonym komunikacyjnie.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Chciałbym doprecyzować pytania, które padały wie-

lokrotnie.

Ilu mamy strażaków w Państwowej Straży

Pożarnej w Polsce, ilu mamy pracowników Straży

Granicznej w Polsce, ile osób pracuje w Służbie Wię-

ziennej w Polsce i ile osób pracuje w Służbie Celnej?

Czy za dużo, i dlatego nie dostają podwyżek, czy źle

pracują, i dlatego nie dostają podwyżek, czy zbyt

dużo zarabiają, i dlatego nie dostają podwyżek?

Pro-

szę uprzejmie o odpowiedź pisemną w tej materii.

Następna kwestia.

Dzisiaj media podały, że już nie

800, ale 1000 szkół podstawowych będzie do likwidacji.

Pod przymusem, pod pręgierzem sytuacji, w jakiej zna-

lazły się samorządy, nastała pewnego rodzaju nieszczę-

sna moda na likwidację szkół.

Żeby ratować cokolwiek

w gminie, żeby ratować się przed różnego rodzaju służ-

bami kontrolnymi (Dzwonek), wójtowie likwidują szko-

ły.

Panie ministrze, panie premierze, uprzejmie proszę

o odpowiedź, czy subwencja oświatowa przeznaczana

dla samorządów została zaniżona i w ten sposób gminy

muszą likwidować szkoły podstawowe?

Dziękuję bar-

dzo.

(Oklaski)

Dziękuję panu posłowi.

Pytanie będzie zadawać pan poseł Stanisław

Poseł Stanisław Ożóg:

programu ochrony przeciwpowodziowej dorzecza gór-

nej Wisły, ustanowionego uchwałą Rady Ministrów

z dnia 9 sierpnia 2011 r., dodam, że program został

dliwości.

Kto jest pełnomocnikiem rządowym do spraw

tego programu?

Drugie, jakie nakłady na cały obszar

objęty programem, w tym na województwo podkar-

packie, będą przeznaczone w 2012 r. z budżetu i z jakich

źródeł pozabudżetowych?

Kolejne pytanie, dotyczące dróg krajowych.

Ja-

kie środki na modernizację dróg krajowych prze-

widziane są dla województwa podkarpackiego w tym

roku i na jakie drogi województwa?

Dziękuję bar-

dzo.

(Oklaski)

Dziękuję.

Poseł Stanisław Ożóg:

Bardzo proszę o pisemną odpowiedź, bo nie jest

Poseł Maria Nowak

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Poseł Kazimierz Moskal:

o budżecie.

Budżet według koalicji rządowej to taki

budżet, który jest i realny, i nakierowany na obywa-

tela, i zapewnia bezpieczeństwo każdemu obywate-

lowi.

Ja mam pytania dotyczące tej dziedziny czy tego

obszaru, a kieruję je do pana ministra.

Otóż pierwsze pytanie.

Jak jest z bezpieczeń-

stwem, jeśli chodzi o klęski żywiołowe?

Ile środków

w budżecie państwa przeznaczonych jest na program

ochrony przeciwpowodziowej dorzecza górnej Wisły?

To jest to, o co pytał mój poprzednik.

W tym kontek-

ście też bardzo historycznie próbujecie wrócić do

okresu Prawa i Sprawiedliwości.

Proszę powiedzieć,

jakie były założenia programu Prawa i Sprawiedli-

wości.

Kiedy ten program miał być zrealizowany?

Czy prawdą jest, że ten program ma być zrealizowa-

ny w 2030 r.?

O kilkanaście lat wydłużyliście czas

realizacji tego programu.

Ile jest na to w budżecie?

Sprawa kolejna, bardzo ważna, bardzo istotna:

dziecko i pewne zagrożenia.

W 2007 r. było 17,5 tys.

przestępstw w szkole, w 2011 r. było ich 28 tys.

(Dzwonek) W związku z tym pytanie.

Czy w budżecie

państwa są środki wynikające z dostrzeżenia tego

problemu i chęci jego wyeliminowania?

Jeżeli chodzi o demograﬁę, to jest kolejne zagro-

żenie.

Czy my widzimy pewne rozwiązania dla mło-

dych małżeństw?

Pytam, bo jest to poważne zagro-

żenie.

Czy my wspieramy akurat młode małżeństwa?

Czy jest to ujęte w budżecie państwa?

Proszę to

wskazać, wskazać coś, co by powodowało, że rozwią-

zalibyśmy ten problem demograﬁczny.

I na koniec jeszcze pewna uwaga.

Proszę o odpo-

wiedź…

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Ja myślę, że już tej końcowej uwagi nie zdąży pan

wypowiedzieć.

Powinien pan stawiać kropkę…

Poseł Kazimierz Moskal:

Panie marszałku…

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

…trochę wcześniej, panie pośle.

Poseł Kazimierz Moskal:

Wiem, ale to jest pewna uwaga.

Ja zadałem pyta-

nia, ale mam też pewną uwagę, chodzi o to, żebyśmy

się nawzajem szanowali.

Otóż, kiedy padają pytania,

to ja chciałbym, żeby minister ﬁnansówpróbowałna

nie odpowiadać, żeby nie było tak, że odpowiada na

pytania, które nie zostały zadane, a potem odwraca

kota ogonem, próbując zadawać pytanie posłowi.

Jest

to rzecz karygodna, naganna.

Prosiłbym, żeby tak

nie było.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

To był pan poseł Kazimierz Moskal, który mówił

bardzo ważne rzeczy, ale przy okazji, jak na razie,

jest rekordzistą, gdy idzie o wydłużenie czasu prze-

znaczonego na zadanie pytań.

Pani poseł Małgorzata Sadurska, Prawo i Spra-

wiedliwość.

Uprzejmie proszę.

Poseł Małgorzata Sadurska:

Panie marszałku, czy pan ustawia poprzeczkę…

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Wolałbym nie.

Pan marszałek Grabarczyk ustano-

wił tę poprzeczkę i prosiłbym, żeby tak to utrzymać.

Poseł Małgorzata Sadurska:

Panie Marszałku!

Panie, Panowie Posłowie!

Z wiel-

kim smutkiem zauważam, że w projekcie budżetu nie

ma zapewnionych środków dla Lubelszczyzny.

Mam

tu na myśli szczególnie środki inwestycyjne.

Wiele

mówi się o wyrównaniu szans regionów, o wyrówna-

niu poziomu życia ich mieszkańców, a pomija się

działania, które wsparłyby najuboższe województwa,

byłyby przysłowiowym oknem na świat.

Wspomnę tylko o dwóch zadaniach, niesłychanie

istotnych z punktu widzenia mojego regionu, mojego

województwa.

Pierwsze to zakończenie inwestycji,

zakończenie drugiego etapu realizacji obwodnicy Pu-

ław, inwestycji, której pierwszy etap został zakończo-

ny w 2008 r., a drugi wciąż nie może się doczekać

zapewnienia środków na jego sﬁnansowanie.

Drugie

zadanie to linia kolejowa L7, Warszawa – Lublin, dro-

ga kolejowa, która w jednym z jej odcinków ma tylko

jeden tor.

Również w tym zakresie inwestycja ta nie

doczekała się akceptacji rządu.

W tej sprawie klub

parlamentarny (Dzwonek) Prawo i Sprawiedliwość

złożył poprawki, a ja mam pytanie.

Czy rząd wykaże

się wrażliwością i empatią i poprze poprawki zgłoszo-

ne i przeze mnie, i przez klub Prawo i Sprawiedli-

wość?

Dziękuję bardzo.

Nie udało się, panie marszał-

ku.

(Oklaski)

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Tak.

Dziękuję bardzo.

Pan poseł Edward Czesak, Prawo i Sprawiedliwość.

Podczas tej debaty w dyskusji pojawiły się głosy na

temat tego, że rząd ogranicza możliwości dokończe-

nia inwestycji przez samorządy.

Budowa autostrady

z Krakowa do Tarnowa to też połączenie jej i skomu-

nikowanie z drogami lokalnymi poprzez właściwie

zrealizowane zjazdy.

Samorządowcy Brzeska, Bochni

w tej sprawie, bo spotkali się z takim oto przykładem.

W 2009 r. zostało podpisane porozumienie z general-

ną dyrekcją, z samorządem województwa na zreali-

zowanie zjazdu, właściwe zrealizowanie zjazdu w Brze-

sku.

I oto ta umowa została zerwana.

Moje pytanie

brzmi: Czy poprzez takie działania rząd zamierza re-

alizować inwestycje, które mają służyć rozwojowi go-

spodarczemu poszczególnych regionów, przez które

przebiegają autostrady?

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Pytanie będzie zadawał pan poseł Stanisław

trudną sytuację na rynku pracy, stopa bezrobocia na

koniec grudnia wyniosła 12,5%, to są prawie 2 mln

bezrobotnych, a w styczniu będzie ich znacznie wię-

cej.

Są województwa, w których bezrobocie wynosi

powyżej 20%, i powiaty, w których bezrobocie prze-

kracza 30%.

Niestety po raz kolejny, w kolejnym roku

rząd szuka oszczędności w Funduszu Pracy, w Fun-

duszu Pracy, który ma być przeznaczony na aktywi-

zację ludzi bezrobotnych, na tworzenie nowych miejsc

pracy i na aktywną walkę z bezrobociem.

Po raz ko-

lejny następuje obniżenie środków na aktywne formy

przeciwdziałania bezrobociu, w stosunku do roku

2010 jest tych środków prawie o 50% mniej.

Jedno-

cześnie minister w swojej dyspozycji w depozycie po-

zostawia ponad 2300 mln zł.

Stąd moje pytania.

Czy w ramach tego depozytu, który zostanie zło-

żony w Ministerstwie Finansów, będzie można prze-

kazać środki na aktywne formy przeciwdziałania

bezrobociu?

Przypomnę, że w ubiegłej kadencji (Dzwo-

nek) minister pracy występował do ministra ﬁnan-

sów o przekazanie tych środków.

Niestety, minister ﬁ-

nansów się na to nie zgodził.

Czy w tym roku będzie

podobnie, czy będzie można liczyć na to, że z tego depo-

zytu będzie można przekazać środki na aktywne formy

przeciwdziałania bezrobociu?

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Pytanie zadawać będzie pan poseł Ireneusz Raś,

Platforma Obywatelska.

Przepraszam bardzo.

Oczywiście pan poseł An-

drzej Szlachta, Prawo i Sprawiedliwość.

Dziękuję.

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Zaplanowana na

2012 r. subwencja oświatowa nie uwzględnia skutków

założonej w budżecie inﬂacji.

Była już o tym mowa.

Efektywnie samorządy będą miały do dyspozycji

mniej środków niż w 2011 r. na utrzymanie szkół.

Szacuje się, że poziom niedoﬁnansowania może wy-

nosić 1400 mln zł.

Ile średnio procentowo według

Ministerstwa Edukacji Narodowej samorządy dopła-

cają do utrzymania szkół w stosunku do subwencji?

Czy ten niski poziom subwencji nie zmusza samorzą-

dów do łączenia lub likwidacji części szkół, co jest

cywilizacyjną klęską dla małych miejscowości?

To

jedno pytanie.

Drugie pytanie dotyczy szkół wyższych.

W jakiej

wysokości należałoby zapewnić środki budżetowe na

2012 r., aby podwyższyć wynagrodzenia nauczycieli

akademickich o stopę inﬂacji?

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Teraz zapraszam pana posła Ireneusza Rasia.

Nie widzę go na sali.

Zatem o zadanie pytania proszę pana posła Prze-

mysława Wiplera, Prawo i Sprawiedliwość.

Poseł Przemysław Wipler:

Panie Marszałku!

Panie Ministrze!

Wysoka Izbo!

Obradując nad ustawą budżetową, dostawaliśmy róż-

nego rodzaju opinie prawne.

Chciałbym zadać pyta-

nia związane z jedną dosyć kluczową, podstawową

opinią dotyczącą aktu, nad którym pracujemy.

Jest

to opinia zlecona przez Biuro Analiz Sejmowych,

więc przez intelektualne zaplecze parlamentu, autor-

stwa dwojga profesorów, pana prof. dr. hab. Eugeniu-

sza Ruśkowskiego i pani prof. Joanny Salachny.

Jest

to ważna opinia, która została przedstawiona 27 grud-

nia.

Do nas traﬁłazcałąstertądokumentówwdniu,

w którym mieliśmy dyskutować na ten temat na po-

siedzeniu Komisji Finansów Publicznych.

Ta opinia

jest bardzo ważna z kilku powodów.

Przeczytam kil-

ka najważniejszych punktów.

(Dzwonek) Projekt nie

spełnia wymogów Konstytucji RP.

W projekcie nie

zawarto niezbędnych normatywnych postanowień

– jest ich wyliczenie.

W projekcie w sposób nieupraw-

niony zamieszczono wskaźniki makroekonomiczne,

co stanowi naruszenie itd.

Nie dostaliśmy żadnej innej opinii wskazującej na...

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Dobrze, panie pośle, czas minął.

Poseł Przemysław Wipler:

...konstytucyjność tych kwestii.

A więc pytanie

jest takie: Czy Ministerstwo Finansów, czy rząd pol-

ski ma inne opinie, które w inny sposób rozstrzygają

te kwestie?

Czy w chwili obecnej procedujemy nad

szczegółami, zgłaszając poprawki do aktu prawnego,

który jest niekonstytucyjnym bublem?

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Panie pośle, dziękuję panu, dziękuję bardzo.

Poseł Przemysław Wipler:

Czy w tym momencie nie bawimy się....

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

O zabranie głosu proszę panią poseł...

Poseł Przemysław Wipler:

...w produkowanie kolejnego bubla prawnego?

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

bulę, Prawo i Sprawiedliwość.

Naprawdę skoro czas skąpy – 1 minuta, to proszę

bez tych początków, tylko od razu proszę zadawać

pytania, bo inaczej będziemy nieustannie wykraczać

poza przyjęte zasady.

Uprzejmie proszę, pani poseł.

Poseł Barbara Bubula:

znów z ust pana ministra Rostowskiego powtórzone

dzisiaj argumenty o zieloności wyspy, na której miesz-

kamy, ale wiemy dobrze, że zieloność uzyskuje się

czasem poprzez malowanie trawy.

W związku z tym

że przez Polskę przetacza się ogromna ilość wielkich

dramatów związanych z likwidacją szkół, z likwida-

cją młodzieżowych domów kultury, ze zwalnianiem

pracowników, z utrudnianiem dostępu zwłaszcza

tym, którzy mają mniejszą możliwość korzystania

z dobrodziejstw kultury, chciałabym przyłączyć się

do kolegów zadających panu ministrowi pytania

w sprawie wysokości subwencji oświatowej.

Chciałabym zapytać również: Czy i w jakiej wy-

sokości rząd zapewnił środki na dalsze utrzymanie

zasłużonego Chóru Polskiego Radia, któremu grozi

likwidacja?

Czy i w jakiej wysokości – ostatnie pyta-

nie – rząd zapewnił środki w budżecie na doﬁnanso-

wanie dekoderów cyfrowych (Dzwonek) dla najuboż-

szych w związku z rozpoczętym w tym roku wyłącza-

niem analogowego sygnału telewizyjnego na części

obszaru naszego kraju?

Dziękuję.

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Dziękuję, pani poseł.

baty nad budżetem na rok 2012 nie usłyszałem ze

strony rządu ani posłów koalicji rządzącej PO–PSL

o wsparciu rodziny, o polityce prorodzinnej.

Poli-

tykę prorodzinną powinno kreować się, między

innymi konstruując odpowiednio wspierający pol-

skie rodziny budżet.

Czy tak jest?

Z budżetu wyni-

ka, że nie.

Przypomnę, że wzrósł VAT na ubranka

dziecięce, wzrosły ceny energii elektrycznej, gazu,

żywności, paliw, akcyzy itd.

Rodziny polskie wy-

chowujące dzieci znalazły się w bardzo trudnej

sytuacji ﬁnansowej.

Również sytuacja demograﬁcz-

na Polski jest dramatyczna.

Powinniśmy natych-

miast rozpocząć prace nad efektywnymi mechani-

zmami wsparcia polityki prorodzinnej.

Chciałbym zadać pytanie: Kiedy i do jakiej wyso-

kości będą podwyższone progi uprawniające do otrzy-

mywania świadczeń z opieki społecznej i zasiłków

rodzinnych?

Mam także pytania regionalne dotyczące inwe-

stycji drogowych.

Czy w roku 2012 nastąpi rozpoczę-

cie budowy obwodnicy Łańcuta w ramach przebudo-

wy drogi krajowej nr 4 od Łańcuta w kierunku

wschodnim?

(Dzwonek) Nadmienię, że w tej sprawie

złożyliśmy stosowną poprawkę.

Prosimy o przychyl-

Poseł Przemysław Wipler

ność.

Składając poprawkę, chcemy umożliwić polity-

kom PO dotrzymanie obietnic złożonych w ostatniej

kampanii wyborczej do parlamentu.

Ostatnie pytanie dotyczy realizacji drogi ekspre-

sowej S19.

Jak przedstawia się harmonogram rzeczo-

wo-ﬁnansowyrealizacjitejinwestycji?

Dziękujębar-

dzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

ka, Solidarna Polska.

Nie ma pana posła.

A więc zapraszam pana posła Józefa Rojka, Soli-

darna Polska.

Proszę, panie pośle.

Poseł Józef Rojek:

ster!

Zadam pytanie natury socjologicznej, ale mu-

szę wrócić do 2007 r., kiedy to pan premier Donald

Tusk z tej trybuny powiedział między innymi: pań-

stwo, które żyje na kredyt, nie budzi u obywateli

zaufania.

Czy sądzi pani, po paru wystąpieniach

tutaj pani, pana ministra Rostowskiego, że my, po-

słowie, powiedzmy, tej strony, uwierzymy w zasad-

ność uzasadnień tego budżetu – że on taki ma być?

Sądzę, że nie, absolutnie nie.

Pytanie drugie.

Pani minister, już niejednokrotnie

padało to pytanie: Co samorządy mają dzisiaj zrobić

w sprawie dotyczącej szkół, a konkretnie utrzymania

szkół w przypadku niedoszacowania subwencji (Dzwo-

nek), choć pani tutaj tłumaczyła, że ta subwencja jest

i tak ponad to, co powinno być?

Samorządowcy dzisiaj

rozkładają ręce, podnoszą nawet ręce do góry i mówią:

nie możemy sobie z tym poradzić.

To gdzie leży prawda,

pani minister?

Proszę pojechać w teren i zobaczyć, jaka

tam jest rozpacz i jakie rozczarowanie rodziców, dzieci.

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Pani poseł Marzena Dorota Wróbel, Solidarna

Polska.

dać pytanie: Czy poprzecie państwo poprawkę Soli-

darnej Polski, która zwiększa środki na subwencję

oświatową?

Dzisiaj tutaj dużo mówiono na temat li-

kwidacji szkół.

Ja też podam przykład – Radomia,

w którym likwidowanych jest w tej chwili, czy jest

zapowiedź, że będzie likwidowanych kilka szkół i 16

z 22 przedszkoli.

Te przedszkola mają być zlikwido-

wane, a później przekazane w ręce podmiotów prywat-

nych, przy czym podmioty te będą dysponowały mie-

niem gminy w sposób nieodpłatny przez 10 lat.

Chcia-

łabym wiedzieć, czy Wysoka Izba poprze poprawkę

zwiększającą środki na subwencję oświatową?

Dodatkowo chciałabym zapytać o drogi w rejonie

Radomia.

Chodzi mi o doﬁnansowanie do moderni-

zacji drogi krajowej nr 7 (Dzwonek) na odcinku Ra-

dom – Szydłowiec oraz zachodniej i południowej ob-

wodnicy miasta Radomia.

Radom jest miastem szczególnym, bardzo bied-

nym, leżącym w najbogatszym województwie w Pol-

sce, województwie, które w przyszłej perspektywie

ﬁnansowej Unii Europejskiej przekroczy próg 75%

średnich dochodów UE.

W związku z tym ze względu

na bardzo bogatą Warszawę pozostała część regionu,

bardzo biedna, nie dostanie środków takich, jakie by

się jej należały z funduszu Unii Europejskiej.

Przy okazji chciałabym zapytać rząd, co zrobił, by...

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Poseł Marzena Dorota Wróbel:

...tego typu bardzo biedne subregiony dołączyć do...

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Bardzo dziękuję, pani poseł.

Poseł Marzena Dorota Wróbel:

...tak zwanej ściany wschodniej.

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Dziękuję pani, dziękuję serdecznie.

Poseł Marzena Dorota Wróbel:

Pod względem parametrów gospodarczych bo-

wiem przynależą one de facto do ściany wschodniej.

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Dziękuję, pani poseł, raz jeszcze, dziękuję uprzejmie.

Poseł Kazimierz Gołojuch

Poseł Marzena Dorota Wróbel:

Czy były prowadzone w tej sprawie konsultacje z Ko-

misją Europejską?

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Dziękuję, pani poseł.

O zadanie pytania proszę pana posła Marka Asta,

Prawo i Sprawiedliwość.

Poseł Marek Ast:

Chciałbym zapytać o sprawę, która zelektryzowała

środowiska związane z wymiarem sprawiedliwości,

ale również środowiska samorządowe i mieszkańców

powiatów, na terenie których znajdują się sądy rejo-

nowe.

Otóż minister sprawiedliwości zapowiedział

reformę polegającą na likwidacji 122 sądów rejono-

wych.

Niestety przeglądając budżet w części 37, nie

znalazłem odpowiedzi na pytanie, ile ta reforma bę-

dzie kosztować.

Z doświadczenia wiem, że likwidacja

każdej jednostki wiąże się z kosztami, a likwidacja

122 jednostek to są koszty olbrzymie, i osobowe, i zwią-

zane z tym, co trzeba będzie pokryć – chodzi chociaż-

by o dojazdy osób w sprawach związanych z wymia-

rem sprawiedliwości.

To jest jedno pytanie.

Drugie

dotyczy spraw regionalnych.

Chciałbym zapytać: Czy samorząd województwa

lubuskiego będzie (Dzwonek) mógł liczyć na wsparcie

budżetu państwa przy przygotowywanej inwestycji:

budowa mostu w Milsku?

Taką poprawkę mój klub

złoży i liczymy na poparcie w tej sprawie rządu i oczy-

wiście Platformy Obywatelskiej.

Dziękuję.

(Oklaski)

Dziękuję.

Pan poseł Jan Ziobro, Solidarna Polska.

kim chciałbym zadać panu ministrowi pytanie do-

tyczące ochrony przeciwpowodziowej.

Wszyscy wie-

my, jaka była sytuacja podczas ostatnich powodzi,

dlatego apeluję i proszę pana ministra o zwiększe-

nie wydatków na ochronę przeciwpowodziową,

żeby w przyszłości nie dochodziło do tego, że, moż-

na powiedzieć, znowu polski rząd będzie mówił, że

został zaskoczony sytuacją, która powstała, i żeby

nieszczęścia ludzi, którzy na tym najwięcej ucier-

pią, nie były uwydatniane.

Dlatego apeluję i proszę

pana ministra o zwiększenie wydatków na działa-

nia przeciwpowodziowe.

Chciałbym również zapytać pana ministra, czy

w budżecie państwa będzie przewidziane zwiększe-

nie wydatków na aktywizowanie ludzi młodych, któ-

rzy mają problemy ze znalezieniem pracy.

Mam tu na

myśli nie tylko studentów, którzy ukończyli kierunki,

po skończeniu których mogą być trudności ze znale-

zieniem pracy, ale również młodzież po zasadniczych

szkołach zawodowych.

Dziękuję bardzo.

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Panie Marszałku!

Panowie Ministrowie!

Moje py-

tanie dotyczy budowy mostu łączącego Piwniczną

z Mniszkiem na Słowacji, łącznie z odcinkiem drogi

87.

Umowa międzynarodowa została podpisana 23 li-

stopada 2004 r. między rządem Polski a rządem Re-

publiki Słowackiej.

Koszt tej inwestycji wynosi 200 mln

zł.

Słowacy mają zabezpieczone na to zadanie 20 mln

euro ze środków unijnych.

Istnieje teraz poważna

obawa, że jeżeli w tym roku to zadanie nie będzie

wdrożone, nie rozpocznie się realizacja, to środki

mogą przepaść bądź będą przesunięte na inne zada-

westycja, która jest tak przygotowana, ma szansę na

realizację jej w jak najszybszym czasie.

Przy okazji

pragnę podziękować polskiemu rządowi za przygoto-

wanie projektu inwestycji.

Dziękuję bardzo.

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Pytanie zada pan poseł Dariusz Cezar Dziadzio,

Nie ma pana posła.

Pan poseł Zbigniew Dolata, Prawo i Sprawiedli-

wość.

Nie widzę pana posła.

Tak więc pan poseł Ryszard Galla, poseł niezrze-

szony.

Proszę, panie pośle.

Poseł Ryszard Galla:

Panie Marszałku!

Moje pytanie chciałbym skie-

rować do pani minister, a dotyczyć ono będzie części

85 budżetu państwa, budżetów wojewodów.

Chciał-

bym zapytać, według jakich zasad, czy też wskaźni-

ków planowane są budżety wojewodów.

Czy przewi-

dujecie państwo w najbliższym czasie prace nad

zmianami tych zasad?

Mogę powiedzieć, że według

mojej oceny, spoglądając na poszczególne działy, moż-

na zauważyć tutaj brak pewnej logiki, a bardziej,

powiedziałbym, zaszłości historyczne co do sposo-

bu ustalania tych budżetów.

Takim przykładem

może być dział 921 dotyczący ochrony zabytków i opie-

ki nad zabytkami, gdzie jest bardzo znacząca róż-

nica między budżetami, na przykład 2 mln ma woje-

wództwo, które dysponuje najmniejszą kwotą, a po-

nad 13 mln województwo, które ma najwyższą

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Dziękuję.

Pan poseł Jarosław Rusiecki, Prawo i Sprawiedli-

wość.

Poseł Jarosław Rusiecki:

Dziękuję.

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Chciałbym poru-

szyć dwie kwestie.

Pierwsza dotyczy mojego regionu,

województwa świętokrzyskiego i kontynuacji moder-

nizacji linii kolejowej nr 25 wiodącej od Skarżyska

przez Ostrowiec do Sandomierza.

Na obecnym etapie

linia została zmodernizowana do Ostrowca, a ocze-

kuje modernizacji od Ostrowca do Sandomierza.

Je-

stem ciekaw, czy będą zagwarantowane środki na

kontynuację tej niezwykle potrzebnej modernizacji.

Druga sprawa, już poruszana w czasie dzisiejszej

debaty, dotyczy wsparcia ubogich rodzin w przypad-

ku zakupu dekoderów w związku ze zmianą techno-

logii, chodzi o odbiór naziemnej telewizji cyfrowej.

Chcę przypomnieć o działaniach wielu państw, gdzie

ta technologia się zmieniała, począwszy od Stanów

Zjednoczonych, gdzie na zakup dekoderów dla ubo-

gich rodzin było przeznaczanych 50 dolarów, czy

w sąsiedniej Słowacji – 25 euro.

Czy rząd planuje

wsparcie z budżetu państwa, przy zastosowaniu kry-

terium dochodowego, czy też kryterium wieku, jeśli

chodzi o odbiór telewizji cyfrowej?

Często w przypad-

ku tych najuboższych, i to ludzi starszych, audycja

telewizyjna jest jedynym gościem.

Proszę, aby ta

kwestia była poważnie rozważona, jak w innych kra-

jach Unii Europejskiej i cywilizowanego świata.

Dzię-

kuję bardzo.

(Oklaski)

o aktywne formy zwalczania bezrobocia.

Te środki

od ubiegłego roku są ścięte, z Funduszu Pracy zabra-

no prawie 4 mld zł.

Liczba bezrobotnych wynosi po-

nad 2 mln osób i ciągle rośnie.

W urzędach pracy

powiększają się kolejki do rejestracji, a nie ma środ-

ków na aktywne formy zwalczania bezrobocia, tj. na

staże, prace interwencyjne, kredyty na rozpoczęcie

działalności gospodarczej.

Mam także pytanie, czy rząd poprze poprawkę

zwiększającą środki na urząd do spraw kombatantów

o 10 mln zł.

Chodzi o pomoc socjalną dla kombatan-

tów w bardzo trudnej sytuacji socjalnej i zdrowotnej,

dla tej coraz starszej, a zasłużonej dla Polski grupy.

Mam także pytanie, czy będzie poparta poprawka

zgłaszana przez klub Prawa i Sprawiedliwości, cho-

dzi o 150 mln zł na świadczenia rodzinne.

To bardzo

ważny temat, bo kwoty w przypadku kryteriów do-

chodowych od 8 lat nie były zwiększane, przez co

spadła liczba dzieci korzystających z tego w Polsce

o 2,5 mln.

(Dzwonek) To temat niezwykle ważny, tak

samo jak i kwestia dotycząca środków na pieczę za-

stępczą, gdzie brakuje 700 mln zł na wykonanie za-

łożeń ustawy.

Klub Prawo i Sprawiedliwość od daw-

na to sygnalizuje, a to są środki bardzo istotne dla

samorządów.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Pan poseł Zbigniew Babalski, Prawo i Sprawie-

dliwość.

Poseł Zbigniew Babalski:

Dziękuję bardzo.

Panie Marszałku!

Mam jedno pytanie.

Czy rząd

w swojej wielkiej łaskawości w końcu dojrzy proble-

my, które występują w Polsce, a szczególnie w rejonie

Warmii i Mazur, w odniesieniu do następujących

kwestii.

Po pierwsze, chodzi o meliorację.

Potrzeb-

nych jest 18 mln zł, szczególnie w przypadku Żuław

Elbląskich, a w budżecie zapisano 6 mln zł.

Następna

sprawa dotyczy wspierania rodzinnej pieczy zastęp-

czej.

Samorządy dostały nowe zadania, bez, praktycz-

nie rzecz biorąc, wsparcia.

Nie będę tego rozszerzał,

wszyscy państwo doskonale znacie ten temat.

Trze-

cia kwestia, która była wielokrotnie tutaj poruszana,

dotyczy tego, że gminy zaczynają lawinowo podejmo-

wać, panie ministrze, uchwały o zamiarze likwidacji

– bo to są na razie uchwały o zamiarze likwidacji –

szkół, które liczą nawet ponad 100 dzieci.

Chodzi tu

o region warmińsko-mazurski.

Sytuacja jest drama-

coraz mniej dzieci, tylko dokładanie zadań samorzą-

dom powoduje, że po prostu nie wytrzymują tego ﬁ-

nansowo.

(Dzwonek)

Poseł Ryszard Galla

Kończę, panie marszałku.

Wszyscy wiemy, że subwencja oświatowa pokrywa

około 50% wydatków ogólnych, jeśli chodzi o oświatę.

Nie pokrywa nawet płac, bo to jest około 80%.

Powtarzam pytanie: Czy w swojej wielkiej łaska-

wości rząd zauważa te problemy?

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Pytanie zada pan poseł Jakub Rutnicki z Platfor-

my Obywatelskiej.

Poseł Jakub Rutnicki:

Dziękuję bardzo.

Chciałbym zapytać o bardzo ważną inwestycję z punk-

tu widzenia spójności komunikacyjnej województwa

wielkopolskiego, a mianowicie o zachodnią obwodni-

cę Poznania.

Ona w tej chwili jest realizowana na

trzech odcinkach.

Pozostaje jeden niedokończony od-

cinek, tam prace jeszcze nie zostały rozpoczęte, a mia-

nowicie odcinek Swadzim – Rokietnica, to jest koszt

około 180 mln zł, rzecz absolutnie kluczowa, biorąc

pod uwagę spójność i zasadność tej inwestycji, a tak-

że biorąc pod uwagę mistrzostwa Europy, które będą

odbywać się w Poznaniu.

Mam pytanie do pana ministra.

Czy istnieje szansa

znalezienia środków w tym budżecie, aby dokończyć tę

inwestycję, bardzo ważną z punktu widzenia całej Wiel-

kopolski?

Bardzo dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Widziałem, jak pan poseł Rutnicki irytował się, kie-

dy inni przekraczali czas, i patrzyłem, czy jemu się uda.

Okazuje się, że można się zmieścić w minucie.

Pan poseł Piotr Szeliga, Solidarna Polska.

my nad budżetem państwa.

Patrząc na ten budżet,

można jasno stwierdzić, że rząd PO–PSL kolejny raz

nie bierze pod uwagę realnych potrzeb Polaków.

Panie premierze, panie ministrze ﬁnansów, jako

przedstawiciel Lubelszczyzny apeluję do pana o zwięk-

szenie środków ﬁnansowych dla naszego regionu.

Mieszkańcy Biłgoraja, Tomaszowa Lubelskiego, Za-

mościa, Szczebrzeszyna, Zwierzyńca, Hrubieszowa,

Krasnegostawu i okolic mają dość dyskryminowania

ich przez rząd PO–PSL, dlatego zwracam się do pana

z apelem o przyjęcie poprawek do budżetu.

Chodzi

przede wszystkim o infrastrukturę drogową.

Doma-

gamy się rozbudowy m.in. dróg wojewódzkich nr 835,

853, 858, budowy obwodnicy Biłgoraja.

Mieszkańcy

zwracają się też z prośbą o budowę zbiorników wod-

nych Biszcza-Żary i w Brodziakach koło Biłgoraja,

które uchronią mieszkańców przed skutkami powo-

dzi.

Dlatego pytam pana ministra ﬁnansów: Czy za-

mierza pan zwiększyć środki ﬁnansowe dla Lubelsz-

czyzny i czy posłowie PO, PSL poprą wyżej wymie-

nione poprawki?

Pytam także rząd, czy poprze po-

prawkę Solidarnej Polski i zwiększy subwencję

oświatową o 930 mln, tym samym ratując samorządy,

a także szkoły przed likwidacją.

(Oklaski)

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Dziękuję bardzo.

Poseł Dariusz Bąk:

Panie Marszałku!

Wysoki Sejmie!

Część równo-

ważąca subwencji ogólnej dla jednostek samorządu

terytorialnego ﬁnansowana jest przez wpłaty tzw.

janosikowego.

Taki mechanizm jest potrzebny, żeby

wyrównywać niedobory ﬁnansowe w biednych gmi-

nach, ale okazało się, że w największej części janosi-

kowe płaci Warszawa i Samorząd Województwa Ma-

zowieckiego, który sygnalizuje posłom, że ich zadłu-

żenie sięga już 50% dochodów Samorządu Wojewódz-

twa Mazowieckiego.

To było wielokrotnie omawiane

w poprzedniej kadencji.

Rząd, praktycznie ten sam,

ten sam minister i ten sam premier, wiedział o tym.

Czy przewidzieliście coś, aby podjąć działania ratun-

kowe dla województwa mazowieckiego w związku

z tym zadłużeniem i aby równocześnie wprowadzić

mechanizmy, które wyrównywałyby niedobory ﬁnan-

sowe w biednych samorządach?

Drugie pytanie.

Zapytam wprost pana premiera

Donalda Tuska: Kiedy pan premier i pański rząd

odda samorządom pieniądze (Dzwonek), które zosta-

ły dwukrotnie przeznaczone na 7-procentowe pod-

wyżki?

Te podwyżki miały miejsce przed wyborami,

raz przed wyborami samorządowymi, a drugi raz

przed wyborami do parlamentu.

Możemy się domy-

ślać, jaki był sens tych podwyżek.

Ale, proszę pań-

stwa, nie można dzisiaj zwalać winy na samorządy,

że likwidują szkoły, bo to rząd przyczynił się do tego,

że samorządy nie mają pieniędzy.

Wiele szkół zacią-

gało kredyty, żeby sﬁnansować podwyżkę, którą za-

rządził pan Donald Tusk.

Ona była potrzebna, ale

trzeba było dać na nią pieniądze.

Dziękuję za uwagę.

(Oklaski)

Poseł Zbigniew Babalski

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Dziękuję bardzo.

Pan poseł Marek Gos, Polskie Stronnictwo Lu-

dowe.

Nie ma pana posła.

(Poseł Kazimierz Ziobro: Czy w drodze wyjątku

dopuści mnie pan do zadania pytania?

Ziobro Kazi-

mierz.)

Umówmy się, że, tak jak pan poseł prosi, będzie

to w drodze wyjątku, dobrze?

(Poseł Kazimierz Ziobro: Dziękuję.)

Zapraszam do zadania pytania pana posła Micha-

ła Jacha, Prawo i Sprawiedliwość.

Poseł Michał Jach:

Dziękuję.

Kwestia polityki rządu prowadzonej wobec samorzą-

dów wielokrotnie już tu była podnoszona.

Dodatkowe

obciążenia nakładane na samorządy, a także zapo-

wiedziane dzisiaj przez pana ministra ostre wyma-

gania dotyczące dyscypliny ﬁnansówsamorządowych

i ograniczenie możliwości zadłużania się powodują,

że część samorządów już rozważa wycofanie się, a na-

wet wycofuje się z uczestnictwa w projektach, szcze-

gólnie infrastrukturalnych, które miałyby być wspo-

regiony, w których wykorzystanie środków unijnych

jest na, delikatnie mówiąc, kiepskim poziomie, ta

sytuacja grozi niewykorzystaniem środków unijnych

w regionalnych programach operacyjnych.

(Dzwo-

nek) Czy pan minister i rząd widzi to zagrożenie i czy

przygotowuje jakieś środki zaradcze, ażeby szczegól-

nie środki unijne w regionalnych programach opera-

cyjnych zostały wykorzystane do końca obecnej per-

spektywy ﬁnansowej?

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

W ciągu ostatnich dwóch lat, panie ministrze, zabrał

pan ze środków, które są w dyspozycji powiatowych

urzędów pracy, po ok. 70% środków przeznaczonych

na aktywizację bezrobotnych, jak również na staże.

Teraz, w roku 2012, chce pan też zabrać ok. 70%

środków z Funduszu Pracy przeznaczonych na wy-

płatę wynagrodzeń dla pracowników powiatowych

urzędów pracy.

Było prawie 312 mln zł, w tym roku

zostaje 126.

Czy w ten sposób ministerstwo, pan mi-

nister dąży do likwidacji powiatowych urzędów pra-

cy?

To jest jedno pytanie.

Kolejne pytanie jest o olej napędowy.

Planowany

wzrost akcyzy w roku 2012 ma dać budżetowi pań-

stwa ponad 2 mld zł, z tego ok. 1/3, czyli ok. 700 mln,

dodatkowych środków wniosą do budżetu rolnicy.

A co otrzymają w zamian?

Okazuje się, że środki,

które są zabezpieczone (Dzwonek) w budżecie pań-

stwa na dopłaty do paliwa rolniczego, są takie same,

są na poziomie roku ubiegłego, czyli 720 mln zł.

Dla-

czego, panie ministrze, kosztem rolników próbuje

pan łatać dziurę budżetową?

Uważam, że chociaż

połowa środków, które wniosą rolnicy, czyli ok. 300

mln, powinna być przeznaczona na wzrost środków

na dopłatę do paliwa rolniczego.

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Dziękuję.

Lamczyk, Platforma Obywatelska.

Panie Marszałku!

Panie Ministrze!

Wysoka Izbo!

Myślę, że strategia zielonej wyspy sprawdziła się.

Jak

wiemy, mamy wzrost PKB 4%, przyrost miejsc pracy

– 3.

Inwestycje zagraniczne w wyśmienity sposób

przekroczyły 11 mld euro i stworzyły prawie 10 tys.

dodatkowych miejsc pracy.

Jeśli chodzi o wymarzone

inwestycje inwestorów polskich, za III kwartał mamy

19,1%, czyli 262 mld zł.

GUS podaje rewelacyjne wy-

niki gospodarcze dużych i średnich ﬁrm za 2011 r.

– też wzrost 7,7%, to jest ok. 100 mld zł netto, czyli

przychody wzrosną prawie o 12%.

(Poseł Romuald Ajchler: Dlaczego tak źle, panie

pośle?)

Wyniki mówią same za siebie, że właśnie jest in-

aczej, niż pan mówi.

Panie ministrze, mam do pana pytanie: Czy za-

stanawiał się pan nad tym, aby elastycznie podejść

do stawki akcyzy, ponieważ wiem, że wiele państw

podchodzi do tego w zależności od kursów walut?

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

snowski, Polskie Stronnictwo Ludowe.

Poseł Zbigniew Sosnowski:

Szanowny Panie Marszałku!

Pani Minister!

Pa-

nie i Panowie!

Przez ostatnie niespełna cztery lata

pełniłem funkcję wiceministra spraw wewnętrznych

i administracji.

Tu, na tej sali, byłem jednym z pierw-

szych posłów, którzy upomnieli się o wzrost wyna-

grodzeń dla wszystkich służb mundurowych.

Chciał-

bym zapytać: Czy rząd poprze poprawkę, która będzie

skutkowała wprowadzeniem podwyżek dla wszyst-

kich służb mundurowych?

Pytanie drugie.

Rząd zamierza podwyższyć o 10 gr

za litr oleju napędowego zwrot akcyzy dla rolników.

Czy kwota przeznaczona w budżecie na ten cel zawie-

ra także przewidziany wzrost zwrotu akcyzy?

Pytanie trzecie.

W styczniu 2012 r. pojawiła się

zapowiedź ministra sprawiedliwości likwidacji nie-

których sądów rejonowych i utworzenia w ich miejsce

ośrodków zamiejscowych.

Jeśli traktować to jako

oszczędności, to proszę o odpowiedź na pytanie: Ile

szacunkowo wyniosą zyski z tej operacji i na jaki cel

będą przeznaczone?

I pytanie czwarte: Jak kształtuje się realizacja

„Programu oczyszczania kraju z azbestu” przewi-

dzianego na lata 2009–2032?

Na jaką kwotę program

ten może liczyć w budżecie na 2012 r.?

Dziękuję za

uwagę.

(Oklaski)

Poseł Mariusz Orion Jędrysek:

Panie Marszałku!

Panie Ministrze!

Wysoka Izbo!

Proszę państwa, w Polsce po II wojnie światowej ogrom

osób było przymuszanych do pracy, wcielanych było

do batalionów pracy.

Byli to wojskowi z zasadniczej

służby wojskowej, którzy wykonywali prace w kamie-

niołomach, w kopalniach, także w kopalniach uranu.

Ustawa z 1994 r. nie rekompensuje im tego, nie sta-

nowi dobrego zadośćuczynienia, w związku z tym

klub Solidarnej Polski wystąpił z nową ustawą, któ-

ra miała załatwiać te sprawy.

Do dzisiaj nie wiemy,

co się z tą ustawą dzieje, była ona autorstwa pani

poseł Wróbel.

Chciałbym w związku z tym zapytać,

czy doraźnie jest już przewidziana w ustawie budże-

towej kwota, która miałaby chociaż w jakimś stopniu

zabezpieczyć roszczenia, zapewnić zadośćuczynienie

dla osób represjonowanych w ten sposób.

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Pytanie zadawać będzie poseł Jerzy Materna,

Prawo i Sprawiedliwość.

Poseł Jerzy Materna:

projekt ustawy budżetowej na rok 2012, drugie czy-

tanie.

Jest to właściwy moment na zgłaszanie przez

posłów tzw. poprawek regionalnych.

Dzięki tym po-

prawkom realizowane są zadania bardzo ważne dla

regionu, wcześniej niezauważane przez rząd.

Popraw-

ki regionalne były akceptowane przez koalicję rzą-

dzącą do 2006 r., czyli za rządów Prawa i Sprawiedli-

wości.

Nowa koalicja PO–PSL dotychczas nie uzna-

wała poprawek regionalnych, a szkoda, bo dzięki

takim poprawkom wykonane zostały takie zadania,

jak dokończenie remontu rektoratu Uniwersytetu

Zielonogórskiego czy kontynuacja prac oczyszczają-

cych Jezioro Sławskie.

Dziś przedkładam 5 poprawek w imieniu klubu

Prawo i Sprawiedliwość.

Poprawka 1.

– 10 mln na

Góra – Szczecin na odcinku Zielona Góra – Czer-

wieńsk, tor nr 2.

Poprawka 2.

– 10 mln na budowę

bardzo ważnego mostu na rzece Odrze w miejscowo-

ści Milsko (Dzwonek) w woj. lubuskim, uaktualnienie

projektu mostu.

Poprawka 3.

– 3 mln na rozbudowę

portu lotniczego w Zielonej Górze, doposażenie w urzą-

dzenie ILS, bardzo ważne dla prawidłowego funkcjo-

nowania portu.

Poprawka 4.

– 2 mln na wspieranie

prawka 5., bardzo ważna – 2 mln, środki mają być

przeznaczone na pilotażowe wprowadzenie szachów

do przedszkoli.

Dziękuję.

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Dziękuję bardzo.

Poseł Ewa Malik:

Panie Marszałku!

Szanowni Państwo!

Panie Mi-

nistrze!

Rząd Platformy Obywatelskiej od dawna

prowadzi wobec przedsiębiorców restrykcyjną polity-

kę ﬁskalną, której efektem jest likwidacja ﬁrm.

Zresztą w każdy inny sposób, szukając oszczędności

nie tam, gdzie trzeba, rząd uciska przedsiębiorców.

Z powodu braku środków na cele inwestycyjne gminy

nie są w stanie realizować własnych projektów inwe-

stycyjnych.

Wszędzie kurczą się możliwości rozwoju,

a z tym wiąże się wzrost bezrobocia.

Pewnym rozwiązaniem kwestii bezrobocia, nie-

dostatecznym, ale jednak bardzo istotnym dla gmin,

byłoby zwiększenie w projekcie budżetu środków na

tzw. staże absolwenckie, z których chętnie korzysta-

ją przedsiębiorcy.

Już w zeszłym roku powiatowe

urzędy pracy bardzo skarżyły się na radykalne ogra-

niczenie kwot na staże dla absolwentów szkół.

Czy

prawdą jest, że pan minister również w roku 2012

Poseł Zbigniew Sosnowski

(Dzwonek) przeznaczył tak drastycznie niskie środki

na te formy aktywnej walki z bezrobociem?

I oczywi-

ście chcę zapytać, czy klub pana ministra poprze

poprawki dotyczące ważnych inwestycji w zagłębiu,

których doﬁnansowanie spowoduje spadek bezrobo-

cia w regionie.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Pan poseł Adam Kwiatkowski, Prawo i Sprawie-

dliwość.

Poseł Adam Kwiatkowski:

–2011 wpłata miasta stołecznego Warszawy z tytułu

janosikowego wyniosła ponad 5800 mln zł, planowa-

ne zadłużenie miasta na koniec bieżącego roku ma

wynieść ponad 5600 mln zł.

To oznacza, że gdyby

Warszawa nie płaciła janosikowego, nie byłaby za-

dłużona.

W tym roku janosikowe dla Warszawy to

kwota ponad 800 mln zł przy planowanych wydat-

kach ponad 13 mld zł.

W Warszawie dochodzą jeszcze

niemałe koszty ponoszone z tytułu jej stołeczności.

W trakcie kampanii politycy Platformy Obywatel-

skiej zbierali podpisy pod projektem ustawy zmienia-

jącej regulacje związane z janosikowym.

To dziwne,

bo zamiast zbierać podpisy powinniście – jeśli rzeczy-

wiście chcieliście – zmienić ustawę.

Jednak tego nie

zrobiliście, nie zmieniliście ustawy, podobnie zresztą

jak wielu innych rzeczy.

Ze strony rządu nie widać

żadnych działań zmierzających do zmiany tej sytu-

acji.

Co więcej, odpowiedź na moją interpelację świad-

czy o tym, że rząd nie zamierza zmieniać obowiązu-

jących przepisów.

W tej sytuacji posłowie Prawa i Spra-

wiedliwości złożyli do budżetu państwa poprawki

(Dzwonek), których przyjęcie spowoduje wsparcie

realizacji tak kluczowych inwestycji, jak choćby war-

szawskie metro.

Dlatego pytam: Jakie stanowisko

w sprawie tych poprawek zajmie rząd, a jakie pan

premier i pan minister jako posłowie wybrani z mia-

sta stołecznego Warszawy?

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

lowski, Ruch Palikota.

Poseł Piotr Chmielowski:

Przepraszam, pani minister...

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Pan poseł uprzejmie prosi członków rządu, żeby

zechcieli zwrócić na niego uwagę, więc biorę stronę

pana posła…

(Głos z sali: Chociaż kontakt wzrokowy.)

Pan minister Jarmuziewicz deklaruje nawet kon-

takt wzrokowy.

(Oklaski)

Poseł Piotr Chmielowski:

Mam bardzo krótkie pytanie, nie zajmę wiele cza-

su.

Czy Ministerstwo Finansów prowadzi badania

i analizy związane ze zmianą systemu ZUS?

Chodzi

mi o analizy kapitałowej formy ubezpieczeń społecz-

nych w zakresie emerytalnym i zdrowotnym.

Zakła-

dam, że coś takiego jest przeprowadzane, i chciałbym

zapytać, gdzie z taką analizą można by było się za-

poznać i w jakiej formie.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Panie Marszałku!

Chciałem powiedzieć: panie

ministrze, ale pan minister jest nieobecny.

Szanowni

Państwo!

Mówimy tutaj o poprawkach, o oszczędno-

ściach rzędu miliona, 10 mln zł.

Ja chciałbym zapytać

o ﬁlozoﬁę oszczędzania.

Dwa przykłady.

Pierwszy –

elastyczna linia kredytowa, która, oczywiście według

zapewnień pana ministra, jest właściwie niepotrzeb-

na, kosztuje nas 360 mln rocznie.

To jest jeden ele-

ment.

Drugi element tzw. oszczędności to deklaracja,

aby rezerwy Narodowego Banku Polskiego przekazać

do funduszu walutowego na symboliczne oprocento-

wanie rzędu kilkunastu punktów bazowych, to jest

bardzo niewielki ułamek procenta.

Myślę, że z tego

tytułu rocznie będziemy tracili kwotę ponad miliar-

da złotych.

Dodając jedno do drugiego mamy 1,5 mld.

Rozumiem, że miejsce przy europejskim stole kosz-

tuje (Dzwonek), ale, panie ministrze, pana i tak już

dwukrotnie wypraszali zza tego stołu i z tego pokoju.

Czy warto znów ryzykować…

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Nie, panie pośle.

Zważywszy na to, że czas minął,

a mówi pan rzeczy…

Poseł Ewa Malik

Poseł Henryk Kowalczyk:

Czy warto ryzykować…

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Mówi pan rzeczy niekoniecznie ważne.

Dziękuję

panu.

Czas…

Poseł Henryk Kowalczyk:

Panie marszałku, czy warto ryzykować 1,5 mld

zł, kiedy skutek jest właściwie przesądzony?

Dzięku-

ję bardzo.

(Oklaski)

wość, który ze względu na inne obowiązki poselskie

wypadł z kolejki, dlatego zabiera głos teraz.

Poseł Zbigniew Dolata:

Bardzo dziękuję panu marszałkowi.

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Rząd bardzo ła-

two sięga do płytkich kieszeni, na przykład niedawno

sięgnął do kieszeni rolników, obciążając ich składką

zdrowotną – okazuje się, że można przeprowadzić

ustawę w ciągu jednego dnia – natomiast znacznie

trudniej rządowi zmobilizować się do tego, by sięgnąć

do głębokich kieszeni.

Chciałbym zapytać nieobecne-

go pana ministra, czy Ministerstwo Finansów będzie

popierało zgłoszony przez Prawo i Sprawiedliwość

ﬁnansowych.

Boprzyjęcietegoprojektuustawy,któ-

ry został zgłoszony już 9 listopada, zwiększyłoby

wpływy do budżetu państwa o 5 mld zł.

Okazuje się,

że rządowi jakoś nie zależy na zwiększeniu dochodów

i oszczędza przeważnie na najsłabszych, chociażby

na subwencji oświatowej.

Chciałbym jeszcze zadać jedno pytanie dotyczące

spraw lokalnych: Czy są środki na kontynuację bu-

dowy drogi ekspresowej S5 i drogi ekspresowej S11,

konkretnie obwodnicy Jarocina, które są bardzo

ważne dla Wielkopolski?

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Woźniak, Prawo i Sprawiedliwość.

Poseł Grzegorz Adam Woźniak:

Rada Ministrów we wrześniu 2007 r. przyjęła „Pro-

gram budowy dróg krajowych na lata 2008–2012”.

W tym programie budowa trasy S17 z Warszawy

przez Garwolin, Lublin, do granicy państwa w Hre-

bennem uznana została za priorytetową i przewi-

dziana do realizacji, m.in. ze względów strategicz-

nych, chodzi o połączenie ze współgospodarzem Euro

2012 – Ukrainą.

Jest to ciąg komunikacyjny ważny

dla mieszkańców nie tylko powiatu garwolińskiego,

ale i powiatów sąsiednich, jest to również główna

droga łącząca stolicę Polski z Ukrainą pod względem

wymiany handlowej i turystycznej.

Niestety pomimo

wieloletnich starań samorządów i mieszkańców po-

wiatu garwolińskiego modernizacja drogi S17 nie roz-

poczęła się, a na chwilę obecną nawet nie ma doku-

mentacji projektowej.

Mam pytanie: Czy w latach 2012–2014 widzi pan

minister możliwość zabezpieczenia środków ﬁnanso-

wych na modernizację tej drogi?

Chcę powiedzieć, że

dzięki wcześniejszym staraniom udało się wybudo-

wać w 2007 r. 12-kilometrową obwodnicę Garwolina,

która ułatwiła przejazd przez miasto.

Zdając sobie sprawę z trudności budżetu państwa

(Dzwonek), chcę wspólnie z grupą posłów Prawa i Spra-

wiedliwości złożyć poprawkę do budżetu dotyczącą

modernizacji nie całej drogi S17, ale rozpoczęcia przy-

gotowań do budowy obwodnicy miejscowości Kołbiel,

która na chwilę obecną jest wąskim gardłem na dro-

dze S17.

(Dzwonek)

Panie marszałku, jeszcze jedno.

Mam prośbę do

pana ministra o zabezpieczenie tych środków ﬁnan-

sowych i w budżecie na 2012 r.

Czy widzi pan mini-

ster taką możliwość, aby również zabezpieczyć środ-

ki ﬁnansowe na prace projektowe przy drodze S17?

Dziękuję bardzo i przepraszam.

(Oklaski)

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Dziękuję.

Dziadzio z Ruchu Palikota.

Poseł Dariusz Cezar Dziadzio:

Zasiłek rodzinny jest podstawowym świadczeniem

adresowanym do rodzin z dziećmi i ma on na celu czę-

ściowe pokrycie kosztów utrzymania dziecka.

Kryte-

rium dochodowe uprawniające do świadczeń rodzin-

nych wynosi 504 zł na osobę w rodzinie.

W 2003 r.

płaca minimalna w Polsce wynosiła 800 zł, a więc

kryterium dochodowe 504 zł stanowiło 63% płacy

minimalnej.

Dziś płaca minimalna to 1500 zł, a 504 zł

to tylko 33,6% płacy minimalnej.

O ile w pierwszym

roku obowiązywania ustawy o świadczeniach rodzin-

nych wypłacano co miesiąc 5,5 mln zasiłków, to w ko-

lejnych latach liczba zasiłków kurczyła się od 300 do

600 tys. rocznie.

Według danych co 4 dziecko w Pol-

sce żyje w ubóstwie.

Problem ten dotyczy zwłaszcza

rodzin wielodzietnych, w których dorasta około 33%

polskich dzieci.

Pod koniec ubiegłego roku, jak również od począt-

ku bieżącego roku obserwowaliśmy znaczny wzrost

kosztów utrzymania spowodowany podwyżkami cen

paliw, energii, gazu oraz żywności, co stawia coraz

większą część rodzin w bardzo trudnej sytuacji.

Pol-

skie rodziny potrzebują wsparcia od państwa, aby

utrzymać godny standard życia.

Jakie środki przy-

gotowane są w budżecie, by pomóc polskim rodzinom

oraz kiedy planuje się podwyższyć kryterium docho-

dowe warunkujące otrzymanie zasiłku rodzinnego?

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Ryﬁński, Ruch Palikota.

Proszę.

Poseł Armand Kamil Ryﬁński:

W Radomiu, a praktycznie w całym kraju placówki

oświatowe są likwidowane przez samorządy z powo-

du oszczędności rzędu 2 mln zł rocznie.

Tymczasem

pan premier w exposé zapowiedział likwidację Fun-

duszu Kościelnego, który wynosi ponad 90 mln zł.

łoby bardziej etycznie i przyzwoicie zrezygnować jed-

nak z tego Funduszu Kościelnego, zrezygnować z wy-

datków w Ministerstwie Obrony Narodowej w wyso-

kości ponad 26 mln zł na kapelanów, którzy pobiera-

ją wynagrodzenia rzędu 5–7 tys. zł miesięcznie, bo

są w stopniach wojskowych od majora do podpułkow-

nika, pułkownika?

Często niestety dzieje się tak, że

są kapelanami w jednostkach, których po prostu już

nie ma.

Jednostki są zlikwidowane, nie ma żołnierzy,

a etaty kapelanów pozostają.

(Dzwonek) Analogiczna

sytuacja jest w Ministerstwie Administracji i Cyfry-

zacji, gdzie ponad 90 mln zł jest przeznaczone na

duchownych.

Czy nie warto byłoby jednak zachować

szkoły i ułatwić życie dzieciom?

Dziękuję.

Przepra-

szam za przekroczenie limitu czasu.

(Oklaski)

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Kazimierz Ziobro, który mnie poprosił, żebym umie-

ścił go na liście, mimo że została zamknięta.

Panie pośle, sam pan tego chciał.

Od tej chwili, bo

ja się zgodziłem, będzie pan uchodził za posła uprzy-

wilejowanego.

(Wesołość na sali)

Poseł Kazimierz Ziobro:

Dziękuję serdecznie.

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Mam trzy pyta-

nia.

Pierwsze pytanie dotyczy drogi nr 4, chodzi o bu-

dowę obwodnicy Łańcuta, jak również modernizację

tejże drogi w kierunku wschodnim.

Jest to najważ-

niejszy węzeł komunikacyjny, droga o charakterze

międzynarodowym.

W kontekście zahamowania bu-

dowy autostrady oraz Euro 2012 – wiadomo, że we

Lwowie również odbędą się rozgrywki – w interesie

państwa jest, ażeby tę drogę modernizować jak naj-

szybciej.

Tym bardziej że dokumentacja, jeśli chodzi

o obwodnicę, pozwolenie na budowę itd. – wszystko

jest dopięte, chodzi jedynie o fundusze.

Zwracam

uwagę na to, że posłowie PO obiecywali w kampanii

wyborczej, że ta inwestycja, droga, obwodnica Łań-

cuta, będzie realizowana.

Drugie pytanie: Czy rząd uważa za zasadne za-

mrożenie 2,3 mld zł w obecnej sytuacji, kiedy bezro-

bocie jest największe od 6 lat?

Propaganda sukcesu

nie zmienia tego faktu.

Czy rząd widzi możliwość

zwiększenia środków Funduszu Pracy celem zakty-

wizowania bezrobotnych, ożywienia polskiej gospo-

darki?

Pytanie trzecie: Czy rząd widzi możliwość zwięk-

szenia subwencji oświatowej celem utrzymania ist-

niejących szkół i realizacji zapisów Karty Nauczycie-

la, choćby w kwestii wynagrodzenia?

Dziękuję.

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Dziękuję, panie pośle.

Dziękuję.

Jeszcze dwóch panów posłów zada pytania, ale to

już nie w drodze wyjątku, bo byli wcześniej wpisani

na listę, tylko mieli inne sejmowe zajęcia.

Pan poseł Edward Siarka, Solidarna Polska.

Dziękuję bardzo.

Panie Marszałku!

Przepraszam, ale zatrzymały

mnie obrady Komisji do Spraw Unii Europejskiej.

chwili jest szeroko omawiana publicznie, a mianowi-

cie wynagrodzeń dla strażaków dla Państwowej Stra-

ży Pożarnej, Służby Więziennej, Straży Granicznej.

Otóż w swoim wystąpieniu, swoim exposé pan pre-

mier zadeklarował podwyżkę dla policji i wojska i ta

wypowiedź, jak również decyzja o przeznaczeniu dla

tych służb odpowiedniej kwoty w budżecie państwa

Poseł Dariusz Cezar Dziadzio

80

spowodowały niezrozumiały podział funkcjonariuszy

na tych, którzy podwyżkę dostaną, i tych, dla których

ta podwyżka w tej chwili nie jest przewidywana.

(Poseł Krystyna Skowrońska: Jest przewidywana.)

stra, czy ta decyzja się zmieni, czy w tej chwili znaj-

dzie się 98 mln zł dodatkowych pieniędzy na Służbę

Więzienną, dla strażaków, którzy przecież w 2009 r.

pokazali, że są służbą sprawną i że na dobrą sprawę

w sytuacjach kryzysowych właściwie opieramy swo-

je działania na ich ciężkiej pracy.

Bardzo dziękuję.

(Poseł Krystyna Skowrońska: Nie słyszał pan.

Zło-

żyliśmy poprawki.)

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Dziękuję bardzo.

Jako ostatni pytanie zada pan poseł Marek Gos,

nie i Panowie Ministrowie!

Zapewne dzisiaj kilka-

krotnie pojawiał się w tym miejscu wątek związany

z funkcjonowaniem i realizacją zadań zarówno wła-

snych, jak i zleconych przez samorządy, i to wszyst-

kich szczebli.

Drodzy Państwo!

Słyszymy dzisiaj o programie

związanym z wprowadzeniem ograniczeń w zakresie

zadłużania się samorządów.

Staram się zrozumieć

ministra ﬁnansów i większość samorządowców też

stara się go zrozumieć, bo dług państwa, dług pu-

bliczny to również element, na który składają się

długi samorządów, ale proszę zwrócić uwagę, że jest

to tylko 8,6%.

Wiele inwestycji, wiele zadań, w tym

poważne zadania bieżące, jest bardzo zagrożonych

i skoro minister ﬁnansów ogranicza wydatki samo-

rządów, ogranicza dochody samorządów (Dzwonek),

bo zewnętrzne źródła ﬁnansowania to są dochody

samorządów, to mam pytanie zasadnicze: Czy Mini-

sterstwo Finansów, pan minister pracuje nad pakie-

tem ustaw, które pozwoliłyby zwiększyć samorządom

dochody chociażby poprzez udział w różnych świad-

czeniach na rzecz państwa, które dzisiaj są szczątko-

we?

Bo dzisiaj, drodzy państwo, jeżeli nie zwiększy-

my ﬁnansów samorządowych, to rzeczywiście rezul-

taty państwa jako całości będą kiepskie.

Obecnie to

samorządy najlepiej wykorzystują środki pomocowe,

to tam każda złotówka jest bardzo racjonalnie wyda-

wana, to tam jest największa efektywność angażo-

wania środków publicznych.

W związku z tym zwracam się raz jeszcze do całe-

go rządu, a w szczególności do ministra ﬁnansów,oto,

aby brać pod uwagę dzisiejszą sytuację samorządów

terytorialnych i ich przyszłość.

Dodam: przyszłość

najbliższą i nieco bardziej odległą, a więc chodzi o ta-

kie myślenie strategiczne.

Dziękuję uprzejmie.

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Dziękuję bardzo.

Teraz, na co państwo z całą pewnością z wielką

niecierpliwością czekacie, członkowie rządu będą

udzielać odpowiedzi.

Jako pierwszego o zabranie głosu proszę podse-

kretarza stanu w Ministerstwie Nauki i Szkolnictwa

Wyższego pana ministra Witolda Jurka.

Panie ministrze, proszę bardzo.

ko odpowiedzieć na dwa pytania zadane przez pana

posła Dziubę.

Pierwsze dotyczy synchrotronu na Uni-

wersytecie Jagiellońskim.

Jest to projekt indywidu-

alny, realizowany w ramach Programu Operacyjnego

„Innowacyjna gospodarka”.

To jest duży projekt

o wartości 144 mln zł.

Okres realizacji to lata 2009–

–2014.

Na dobrą sprawę realizacja tego projektu zo-

stała rozpoczęta w zeszłym roku w ramach działania:

Rozwój ośrodków o wysokim potencjale badawczym.

Te projekty, które są realizowane w ramach Progra-

mu Operacyjnego „Innowacyjna gospodarka”, czy

wnioski o doﬁnansowanie tych projektów są ocenia-

ne przez zespoły złożone z naukowców, którzy oce-

niają je z punktu widzenia wartości merytorycznej

całego tego projektu, również jeśli chodzi o te linie

pomiarowe, i ze względu na dostępność środków.

Tak

te negocjacje przebiegały.

Jeśli chodzi o kwotę, za-

kończyły się na 144 mln zł.

Jeśli idzie o drugą sprawę, o tę szczepionkę prze-

ciwko czerniakowi, to o ile mi wiadomo, wniosek

o doﬁnansowanie dalszego ciągu tych badań został

złożony do Narodowego Centrum Badań i Rozwoju,

które w tym roku uruchomi specjalny program ba-

dań nad rakiem, ﬁnansowanie badań nad rakiem.

Dziękuję bardzo.

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Proszę, panie ministrze.

Poseł Edward Siarka

81

Sekretarz Stanu w Ministerstwie

go czytania projektu budżetu na 2012 r. do ministra

Postaram się na nie odpowiedzieć.

Pierwsze to pytanie pana posła Ajchlera, czy mini-

ster rolnictwa i rozwoju wsi rozważa możliwość przy-

jęcia do swego zasobu szkół technikum mechanizacji

rolnictwa.

Otóż informuję, że nie rozważamy takiej

dzi minister rolnictwa i rozwoju wsi, jest zamknięta.

Sprawy, które poruszył pan poseł Ardanowski, do-

tyczą tego, jakie programy będą realizowane z budżetu

państwa w ramach programów krajowych, jeżeli chodzi

o wzrost konkurencyjności sektora rolnego.

Informuję,

że w budżecie państwa na rok 2012 wpisano kilka waż-

nych i istotnych programów, które będą realizowane

z budżetu państwa, a których celem jest wzrost konku-

rencyjności rolnictwa.

Pierwsza kwestia to dopłaty do

kredytów preferencyjnych.

Przypomnę, że w przypad-

ku kredytów inwestycyjnych jest to kwota 782 mln zł,

w przypadku kredytów klęskowych – kwota 133 mln zł.

Kolejny program dotyczy dopłat, jeśli chodzi o sprze-

daż nieruchomości z Zasobu Własności Rolnej Skar-

bu Państwa.

Przypomnę, że ten program będzie

obowiązywał do końca grudnia 2013 r., a dopłata do

kredytu po stronie rolnika wyniesie 2%.

Program

dotyczący dopłat do materiału siewnego – kwota

140 mln zł, doﬁnansowanie kosztów utylizacji pa-

dłych zwierząt – 68 mln zł.

Sprawa kolejna, fundusze

promocji, jest to kwota łączna 35 mln zł, w tym są

fundusze z Unii Europejskiej.

Następny program,

dotyczący dopłat do ubezpieczeń upraw rolnych i zwie-

rząt gospodarskich, 203 mln zł.

Postęp biologiczny

w produkcji roślinnej – 18,5 mln zł, w produkcji zwie-

rzęcej – 101,6 mln zł, dopłaty do rolnictwa ekologicz-

nego – 6 mln zł, ochrona roślin – 3 mln zł.

Jest pro-

gram, który dotyczy wspomnianego już tutaj projek-

tu zwrotu akcyzy za paliwo rolnicze wykorzystywane

do produkcji rolniczej w wysokości 95 gr do każdego

litra oleju napędowego.

Łączna kwota, która jest do

zagospodarowania, to 720 mln zł.

Tą kwotą obsłuży-

my 8,6 mln ha gruntów rolnych w Polsce.

Sprawa, którą poruszył pan poseł Babalski, doty-

czy melioracji na Żuławach, ale odnoszę się także do

wydatków, które są zapisane w budżecie państwa na

cały 2012 r.

Informuję Wysoką Izbę, że wydatki na

melioracje podstawowe i szczegółowe wyniosą ogółem

987 mln zł.

Z tego w części budżetów wojewodów jest

361 mln zł, w rezerwie celowej – 267 mln zł, a budżet

środków europejskich to 358 mln zł.

Jeżeli chodzi

o Żuławy, to informuję Wysoką Izbę, że w budżetach

wojewodów jest kwota 28,2 mln zł.

To dotyczy tej

części Warmii i Mazur, natomiast do tej kwoty trzeba

doliczyć także środki, które są zapisane po stronie

budżetu wojewody i rezerwy celowej.

Dodatkowo informuję, że jeżeli chodzi o Żuławy,

w ubiegłym roku została podpisana umowa na reali-

zację zadań związanych z ochroną przeciwpowodzio-

wą na terenie Żuław, dotyczy to woj. pomorskiego

i warmińsko-mazurskiego.

Pierwszy etap to kwota

189 mln zł, która będzie wydatkowana w latach

2009–2015.

Widać, że rzeczywiście z roku na rok

przeznaczamy na ten cel coraz wyższe środki ﬁnan-

sowe.

Mamy nadzieję, że przy użyciu środków i kra-

jowych, i unijnych program melioracji i ochrony prze-

ciwpowodziowej na Żuławach zostanie skutecznie

zrealizowany.

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Prosiłbym, żeby pan minister Plocke został, jeśli

chciałby się odnieść do sprostowania, które poczyni

za chwilę pan poseł Romuald Ajchler.

Romuald Ajchler, Sojusz Lewicy Demokratycznej.

Proszę, panie pośle.

Poseł Romuald Ajchler:

Dziękuję, panie marszałku.

Panie ministrze, nie zrozumieliśmy się.

Informo-

wałem pana ministra, iż starosta powiatu pilskiego

ma zamiar zamknąć technikum mechanizacji rolnic-

twa, jedyną taką szkołę w Wielkopolsce.

Pytałem

pana, czy jest szansa, aby z tych skromnych środków

ﬁnansowych budżetu ministra ﬁnansów, a o to wy-

stąpi samorząd, zechciał pan powiększyć tę listę o tę

szkołę, bo autentycznie szkoda to zmarnować.

ła miejsce w Sierakowie znajdującym się również w woj.

wielkopolskim, gdzie zginęła ostatnia szkoła średnia

rolnicza typu rybackiego.

Nie mamy nawet jednej szkoły

typu rybackiego w Polsce, a mamy ogromne połacie je-

zior.

Uczniowie, którzy chcą skończyć taką szkołę śred-

nią, uczą się w Czechach.

Stąd to pytanie.

Jeśli lista jest

zamknięta, panie ministrze, to pytałem, czy nie można

tej listy otworzyć.

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Jana Borkowskiego.

Sekretarz Stanu

w Ministerstwie Spraw Zagranicznych

Panie Marszałku!

Panie i Panowie Posłowie!

Dziękuję panom posłom za zadanie pytań, które do-

tyczą wniosku o przeniesienie środków na współpra-

82

rządu, a konkretnie do Ministerstwa Spraw Zagra-

nicznych.

Te pytania są o tyle ważne, że Wysoka Izba,

panie i panowie posłowie, tylko w części mają możli-

wość zetknięcia się z tą złożoną problematyką i jest

okazja, żeby wyjaśnić, na czym polega problem.

Pan poseł Górski pytał, jaka część środków zosta-

nie przeznaczona na projekty dla organizacji poza-

rządowych, środków kierowanych, tak jak to było do

tej pory, z Senatu m.in., za pośrednictwem Stowarzy-

szenia „Wspólnota Polska” do organizacji polonijnych

i na różne inicjatywy zgłaszane przez Polonię i Pola-

ków za granicą.

Z kwoty 65 mln zł, jaka jest przewidziana w tym

wniosku, przekazanie 53 mln zł nastąpi na podstawie

otwartego konkursu dla organizacji, stowarzyszeń

i fundacji działających w Polsce i zarejestrowanych

w Polsce, które następnie będą je transmitowały bez-

pośrednio do organizacji polonijnych, do odbiorców

wśród Polonii i Polaków za granicą.

Pozostałe 12 mln

to są środki, które wesprą nasze działania, do tej

pory prowadzone bezpośrednio w miejscu funkcjono-

wania Polonii i Polaków za granicą za pośrednictwem

konsulatów.

To są głównie środki, które są potrzebne

na bardzo elastyczne działania związane z nowymi

problemami.

Dwa zasadnicze problemy, z jakimi

inicjatywy edukacyjne wychodzące od zorganizowa-

nych grup rodziców, którzy próbują założyć szkoły

sobotnio-niedzielne – głównie w Europie mamy to

zadanie – a także wszystkie działania, które są zwią-

zane z organizowaniem się Polaków na europejskim

rynku pracy po to, żeby bronić swoich interesów

i współdziałać ze sobą.

Rozdysponowanie wszystkich

środków za pośrednictwem konsulatów jest oparte

na wcześniejszych projektach, tak że nie jest to prze-

kazywanie pieniędzy z ręki do ręki – zawsze jest od-

powiednia karta projektowa i jest to bardzo precy-

zyjnie zharmonizowane z naszą polityką współpracy

Pytanie pana posła Zielińskiego zostało sformuło-

wane tak: przede wszystkim ile wydawano dotychczas

na wsparcie Polonii?

Otóż w tym zakresie mamy taką

wiedzę.

W projekcie budżetu na rok bieżący łącznie we

wszystkich instytucjach to, co jest zapisane do tej pory

w budżecie kancelarii Senatu, jak i w budżetach mi-

nisterstw, które mają w swoich kompetencjach

kwota 172 942 tys. zł.

W roku ubiegłym to była kwo-

ta 168 992 tys. zł, a więc nieco mniejsza.

Uważamy,

że jest potrzeba wzmożenia działań, których wyma-

gają nowe zjawiska wśród Polonii i Polaków za gra-

nicą.

Te środki w odpowiednich proporcjach przypa-

dają na poszczególne instytucje polskiego państwa,

w tym na ministerstwa, zgodnie z ich konstytucyjny-

mi obowiązkami.

Myślę, że nie ma czasu ani potrze-

by, żebym w tej chwili je przywoływał, ale to jest

przede wszystkim Ministerstwo Edukacji Narodowej,

w niewielkim stopniu, ale jednak, minister kultury

i dziedzictwa narodowego, minister sportu i turysty-

ki, i wreszcie w związku z obsługą Karty Polaka

kancelaria premiera i Ministerstwo Zdrowia.

Ale ponad tak konkretne pytania wysuwa się py-

tanie zasadnicze: Jaki jest sens tego przeniesienia?

Otóż jest wiele argumentów, które legły u podstaw

tego wniosku.

Podstawowy to taki, że należy zapew-

nić zgodność z art. 10 konstytucji dotyczącym podzia-

łu roli organów państwa, a więc trójpodziału władzy.

Organ wykonawczy, jakim jest rząd, dysponuje bu-

dżetem, realizuje go, i ta zmiana wiązana była z wy-

pełnieniem tego warunku.

Także mamy na względzie

zgodność z ustawą o ﬁnansach publicznych.

Następ-

nie chodzi o to, że to instrumentarium, które trady-

cyjnie, w drodze konsensusu politycznego, było na

początku lat 90. przypisane Senatowi, powinno być

w większym stopniu zharmonizowane z polityką wo-

bec Polonii i Polaków za granicą, na rzecz Polonii

i Polaków za granicą, do której zobowiązany jest

rząd, a więc że za zadaniami, które organ wykonaw-

czy, jakim jest rząd, ma do wykonania, powinno iść

instrumentarium ﬁnansowe.

I wreszcie z wielu in-

nych argumentów pozwolę sobie wymienić jeszcze

jeden.

Placówki dyplomatyczne, konsulaty, które

działają w różnych regionach bezpośrednio w miejscu

zamieszkania Polonii i Polaków, mogą bardzo precy-

zyjnie identyﬁkować potrzeby i opiniować wszystkie

wnioski, jakie napływają z całego świata, których

w innym systemie nie sposób ocenić, nie sposób zwe-

ryﬁkować.

Dotychczasowysystemtegoniezapewnia.

Dziękuję bardzo.

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Dziękuję.

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

W trakcie zada-

wania pytań pojawiły się dwa, na które będę chciał

odpowiedzieć zgodnie z uzgodnieniem z ministrem

ﬁnansów.

Obydwa one dotyczą – i to dodam gwoli

sprostowania – części 15 budżetu, a więc części, któ-

ra jest stworzona dla ﬁnansowania funkcjonowania

sądów powszechnych w Polsce, a więc sądów rejono-

wych, sądów okręgowych i sądów apelacyjnych.

Py-

tanie zadane przez pana posła Asta sprowadzało się

do kwestii kosztów reorganizacji w zakresie 30 sądów

rejonowych, która jest przewidziana, zapowiedziana

Sekretarz Stanu w Ministerstwie Spraw

83

przez ministra sprawiedliwości.

Chcę powiedzieć

w sposób jednoznaczny: Ten roboczy projekt jest pod-

dawany ciągle konsultacjom.

Zakończyły się konsul-

tacje z samorządowcami.

W tej chwili przeprowadza-

ne są konsultacje z prezesami sądów apelacyjnych

i sądów okręgowych.

Założeniem reorganizacji, a nie

likwidacji, sądów jest utrzymanie wszystkich prak-

tycznie obiektów sądowych w Polsce, ponieważ nadal

w nich będą funkcjonowały wydziały zamiejscowe

sądów rejonowych większych rozmiarów.

Nie chcę tu

wchodzić w detale i dogłębnie przedstawiać samych

zasad, ale podstawową regułą jest jedno: obywatele nie

powinni w żaden sposób odczuć tej zmiany, tej reorga-

nizacji, ponieważ sprawy będą rozpatrywane w tych

chodzi o obszary sądów rejonowych, co dotychczas.

Koszty są stosunkowo niewielkie, bo związane są

co najwyżej z kwestią zmiany pieczątki czy tablicy.

Zakładamy, że mogą one sięgnąć kwoty 2 mln zł, ale

jednocześnie przewidujemy efekty, i to podwójnego

rodzaju: efekt odblokowania kadr sędziowskich, któ-

re będą lepiej wykorzystane, jak również odblokowa-

nia około 366 etatów urzędniczych, które ze sfery

działalności administracyjnej zostaną przesunięte do

sfery wspomagania działań orzeczniczych sądów.

Trzeba również wskazać na oszczędność w wysokości

600–700 tys. z tytułu dodatków funkcyjnych w związ-

ku z likwidacją funkcyjnych stanowisk prezesów.

Jeszcze raz chcę podkreślić, że pokrycie tego kosz-

tu, który jest stosunkowo niewielki, będzie żadnym

wydatkiem w stosunku do osiągniętych wedle zało-

żeń efektów, które powstaną i w wymiarze tego roku,

i w wymiarze kilku następnych lat dzięki zaktywi-

zowaniu działalności orzeczniczej sądów rejonowych

w tychże większych jednostkach.

Drugie pytanie zadał pan poseł Jędrysek.

Doty-

czyło ono zabezpieczenia w budżecie państwa środ-

ków na odszkodowania dla osób represjonowanych

za działania na rzecz niepodległego bytu państwa

polskiego.

W części 15 jest również stosowny zapis,

została zaplanowana kwota 68 176 tys., z tym że ta

kwota dotyczy również, zgodnie z zapisem budżeto-

wym, ewentualnych odszkodowań związanych z nie-

słusznymi skazaniami, jak też z przewlekłością po-

stępowań i jeszcze z wypłatami z tytułu kompensat

przysługujących oﬁarom niektórych przestępstw

umyślnych (ustawa z 2005 r.).

Ale chcę podkreślić, że

kwota ta jest wystarczająca w obowiązującym stanie

prawnym, ponieważ wykonanie w analogicznym za-

kresie w roku 2011 mieści się w kwocie 40 mln zł,

a więc mamy do czynienia z mniej więcej ponad 150-

-procentowym zabezpieczeniem według dotychczaso-

wego wykonania.

Dziękuję bardzo.

(Poseł Marzena Dorota Wróbel: A żołnierze gór-

nicy?)

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Dziękuję.

Morskiej pana ministra Tadeusza Jarmuziewicza.

Sekretarz Stanu

w Ministerstwie Transportu,

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Oczywiście zaraz

się odniosę do tych kilkudziesięciu pytań, które padły

pod adresem naszego resortu, natomiast chciałbym

uporządkować naszą wiedzę i poczucie tego, czym się

zajmujemy.

Nie ma mowy, nie wyobrażam sobie, aby

w czasie debaty budżetowej, pierwszego, drugiego czy

któregoś czytania, ktoś cokolwiek sobie załatwił albo

zmienił cykl planowanych wcześniej inwestycji.

Ja

mogę państwa jedynie poinformować, natomiast nie

mamy do czynienia ze zmianą jakiejkolwiek decyzji.

Budowanie dróg czy kolei, na całym świecie, to są

procesy, które trwają lata, i nie ma mowy o akcyjno-

ści, że któryś poseł nacisnął czy grupa posłów naci-

snęła i w związku z tym jest zmieniana decyzja, któ-

ra była planowana od lat.

Tak że miejmy świadomość

tego, że w czasie takich debat nie zmienia się decyzji.

To nie jest tak, że któryś z posłów jutro czy pojutrze

powie, że załatwił coś dla swojego regionu, bo to nie-

prawda, tak nie jest.

Chciałbym, żebyśmy z taką wie-

dzą procedowali.

A teraz odpowiem państwu, gdzie się znajdują

państwa projekty, o które pytaliście, czy są na listach

podstawowych, czy na listach rezerwowych, czy są

planowane do wykonania przed 2013 r., czy po 2013 r.

Bo do tego sprowadza się moja odpowiedź, by powie-

dzieć państwu, jak są ulokowane projekty w planach

rządu wypracowanych od wczesnych lat... jeszcze

przed 2007 r. tego rodzaju plany się rodziły.

(Gwar

na sali)

Mogę sam, panie marszałku?

Bo pan poseł bardzo

chce mi pomóc.

Pani poseł Sadurska pyta o drogową obwodnicę

Puław i o linię kolejową Warszawa – Lublin.

I pyta

przewrotnie, czy rząd poprze poprawki, aby przezna-

czyć środki na te cele.

Obwodnica w Puławach – dru-

na liście zadań do realizacji po 2013 r.

Natomiast

jeśli chodzi o linię kolejową nr 7 Warszawa – Lublin,

odcinki linii, które były w najgorszym stanie, zosta-

ły wyremontowane w ubiegłym roku ze środków Pol-

skich Linii Kolejowych, PLK.

Co do kompleksowej

modernizacji linii nr 7 przewidzianej do realizacji

w perspektywie budżetowej Unii Europejskiej na lata

2014–2020 – czyli chodzi o ten tworzący się budżet

– mam dla pani poseł informację, że ta inwestycja to

84

jest rząd 4 mld zł, to jest ok. 1 mld euro trzeba będzie

wydać na to, aby doprowadzić do odpowiedniego

standardu ten kawałek z Warszawy do Lublina.

Pan poseł Rutnicki pyta o odcinek zachodni ob-

wodnicy Poznania.

Jest on przewidziany do realizacji

w ramach załącznika nr 1a, w pierwszej kolejności

w ramach oszczędności, jakie będą zrealizowane w wy-

niku rozliczenia zadań ujętych w załączniku nr 1 do

uroda tych załączników.

Załącznik nr 1 – to znaczy,

że jest w realizacji, załącznik nr 1a – jak się pojawią

oszczędności w realizacji tej podstawowej listy, a za-

łącznik nr 2 – to takie zadania, które czekają na re-

alizację po roku 2013.

Widzę radość, która towarzyszy panu posłowi.

To

nie jest z gumy, to się nie naciągnie.

Po prostu liczby

są nieubłagane.

Arytmetyka jest taka, że jak się za-

cznie wydawać te pieniądze, to ma się ich określoną

kwotę, w związku z tym wpakowanie nowego zada-

nia oznacza wywalenie innego, i to...

(Głos z sali: Niech pan powie, panie ministrze, ja

się odniosę do tego.)

Pan poseł Marian Cycoń po interpelacjach w dro-

dze pisemnej – pamiętam, odpowiadałem osobiście na

te pytania – pyta o udział w realizacji mostu w Piw-

nicznej nad Popradem.

Przewidziany jest on do reali-

zacji w pierwszej kolejności, jeśli będą oszczędności

w rachunku załącznika nr 1 w programie budowy

Pan poseł Jarosław Rusiecki pyta o linię nr 25 Skar-

żysko-Kamienna – Ocice.

Na kontynuację moderni-

zacji linii kolejowej nr 25 zabezpieczono 15 mln

w budżecie państwa na 2012 r.

Przewiduje się prace

na odcinkach Starachowice – Kunów oraz Ożarów

– Kunów – Jakubowice, chyba nie pokręciłem.

Pan poseł Czesak pyta o zjazd z autostrady Kra-

ków – Tarnów w Brzesku.

Panie pośle, budowa zjaz-

du nie została zrealizowana z uwagi na ograniczenie

środków ﬁnansowych przeznaczonych na realizację

zadań w ramach programu budowy dróg.

Z tymi zjaz-

dami – jestem z Opolszczyzny i znam ten temat też

od strony kuchni – to jest tak, że tak naprawdę każ-

dy by chciał po drodze mieć zjazd z autostrady, żeby

to jak najbliżej niego było.

Natomiast proszę mieć

świadomość tego, że to kosztuje fortunę.

Obiekty in-

żynierskie, węzły, wiadukty, mosty na autostradzie

to najbardziej napędzający cenę element w tego ro-

dzaju projektach.

W związku z tym szukanie złotego

środka: czy co 2–3 km, czy może co 15–20.

A zatem

najpierw zbudujmy...

Pewnie węzły da się dobudowy-

wać w czasie istnienia autostrady, natomiast zbuduj-

my najpierw te węzły – może trochę rzadziej, niż

byśmy chcieli, ale najpierw je zbudujmy.

Mówimy

o odrabianiu zaległości cywilizacyjnych.

To nie jest

tak, że nagle zbudujemy dwupoziomowe autostrady

w pojedynczych latach.

To była odpowiedź dla pana

posła Czesaka.

Pan poseł Szmit pyta o pakiet spraw dotyczących

warmińsko-mazurskiego.

Panie pośle, aktualnie jest

realizowanych, jest nawet zakończonych w ubiegłym

roku szereg inwestycji na terenie warmińsko-mazur-

skiego, na przykład S7 Elbląg – Miłomłyn, na tej

samej drodze Olsztynek – Nidzica, obwodnica Ełku,

obwodnica Mrągowa, droga krajowa 16 Biskupiec

– Borki Wielkie.

Kolejne inwestycje przewidziane są

do realizacji w załączniku nr 1a do programu budowy

dróg krajowych, w tym odcinek S7 Miłomłyn – Olsz-

tynek wraz z węzłem Ostróda Północna, Ostróda

Południowa, przed 2013 r.

Pani posłanka Nowak pyta o drogę nr 79 Katowi-

ce – Bytom.

Jest to droga w gestii prezydentów miast

nie ten adres.

Pan poseł Tomasz Latos pyta o odcinek drogi S5.

Zapisane to jest w załączniku nr 2 do programu, czy-

li realizacja po 2013 r., tak samo jak obwodnica Ino-

wrocławia na drodze krajowej nr 25.

W przypadku

wszystkich wyżej wymienionych inwestycji kontynu-

owane są prace przygotowawcze, co jest nie bez zna-

czenia.

Przychodzi moment, kiedy są środki, i dobrze

byłoby mieć grunty wykupione, dokumentację zro-

bioną, poczynione uzgodnienia – a te prace przygoto-

wawcze prowadzone są jeszcze przed stricte urucho-

mieniem tych prawdziwych inwestycji za te wielkie

pieniądze.

Pan poseł Ożóg pyta o środki na modernizację

dróg w województwie podkarpackim.

Mam zapisane:

na piśmie, to chyba była sugestia pana posła, żeby tej

odpowiedzi panu udzielić na piśmie, dlatego że pyta-

nie nie dotyczy konkretnego odcinka, tylko całego

regionu.

W związku z tym pozwoli pan poseł, że się

odniosę w formie pisemnej do tego pytania.

Pani poseł Mazurek pyta o dworzec w Chełmie.

W 2012 r. PKP PLK przewiduje remont peronu na

stacji Chełm – wartość inwestycji 300 tys. zł, środki

z dotacji na utrzymanie i remonty infrastruktury ko-

lejowej.

W 2013 r. już PKP SA przewiduje remont

dworca ze środków własnych.

Natomiast droga krajo-

wa w mieście Chełm leży w gestii prezydenta i, tak jak

w przypadku pani poseł Nowak, podobna odpowiedź

– to po prostu nie jest droga w gestii generalnej dyrek-

cji, odsyłam do pana prezydenta.

Pan poseł Czesław Hoc – droga S11 na odcinku

Kołobrzeg – Koszalin – Poznań znajduje się w pro-

gramie budowy dróg krajowych 2011–2015 r., w za-

łączniku nr 2, na liście zadań, których realizację

przewidziano po 2013 r.

Kontynuowane są prace

przygotowawcze, o których wadze przed chwilą wspo-

mniałem.

Poseł Joński Dariusz – najistotniejsze drogi na

terenie województwa łódzkiego, autostrady i drogi

ekspresowe zostały ujęte w planie budowy dróg kra-

jowych i autostrad 2011–2015.

Prawie wszystkie są

85

w trakcie realizacji, a budowa wielu ciągów zakończy

się w bieżącym roku bądź najbliższych latach.

(Głos z sali: Przekażemy!)

OK.

Jestem spokojny, widząc pana posła.

Odnośnie do infrastruktury kolejowej – są pierw-

sze opóźnienia realizacyjne przy modernizacji linii

kolejowej na terenie województwa łódzkiego, jednak-

że nie można mówić o zagrożeniu niewykonaniem.

Jak to w budownictwie – raz szybciej, raz wolniej;

akurat tutaj mamy jakieś opóźnienia.

Dotyczy to linii

Warszawa Zachodnia – Skierniewice, Łódź Widzew

– Łódź Fabryczna.

Pani poseł Zuba – droga nr 73 przebiegająca przez

województwo świętokrzyskie na odcinku Kielce – Wola

Morawicka w programie dróg krajowych na lata

2011–2015 ujęta w załączniku nr 2.

To znaczy, że

przewiduje się jej realizację po roku 2013.

Pan poseł Ajchler...

(Poseł Romuald Ajchler: Jestem, jestem i słucham

bardzo uważnie.)

Chciałem się upewnić, dziękuję bardzo.

(Poseł Romuald Ajchler: Chodzi o obwodnicę.)

Tak.

Obwodnica Oborniki – Piła.

(Poseł Romuald Ajchler: Ujście jeszcze.

Na tej sa-

mej trasie.)

W programie ujęte zostało zadanie polegające na

budowie drogi ekspresowej, S11 oczywiście, Koło-

brzeg – Koszalin – Poznań – Ostrów Wielkopolski

– Tarnowskie Góry, w ramach którego realizowane

będą obwodnice zarówno Obornik, jak i Piły.

(Głos z sali: Ujścia i Piły.)

O Ujściu nie mam danych.

(Poseł Romuald Ajchler: A to niedobrze.)

Nieprzygotowany jestem do odpowiedzi na to py-

tanie.

Przedmiotowe zadanie zostało ujęte w załącz-

dzianych do realizacji po roku... którym?

2013 – tak,

po roku 2013.

(Poseł Romuald Ajchler: Pytałem o to.)

Nie pytał...

W związku z tym na niezadane pyta-

nie, pozwoli pan, nie będę odpowiadał.

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Panie ministrze, pana prośbę…

(Poseł Romuald Ajchler: Ja naprawdę pytałem

o Ujście.)

Panie pośle, proszę zachować spokój.

Panie ministrze, ja mam też do pana prośbę, żeby

pan nie negocjował z posłami bez pośrednictwa mar-

szałka, bo będę trochę zazdrosny o swoją pozycję

podczas tych obrad.

(Wesołość na sali, oklaski)

Sekretarz Stanu

w Ministerstwie Transportu,

Chciałbym ulżyć w obowiązkach panu marszał-

kowi, w związku z tym osobiście chciałem się tym

zająć.

(Wesołość na sali, oklaski)

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Tak, przyjmuję oczywiście ten przyjacielski gest.

Uprzejmie proszę kontynuować.

Sekretarz Stanu

w Ministerstwie Transportu,

Panie pośle, dobrym obyczajem parlamentarnym

jest nieodpowiadanie na niezadane pytania, w związku

z tym uchylam się od odpowiadania na temat Ujścia.

(Poseł Romuald Ajchler: Panie ministrze, dobrym

obyczajem jest dobrze słuchać.)

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Panie pośle, panie pośle Ajchler!

Chciał pan spro-

stować...

(Poseł Romuald Ajchler: Będę prostował.)

...sprostował pan.

(Poseł Romuald Ajchler: Zgłaszam się...)

Teraz nie ma, myślę, takiej regulaminowej moż-

liwości ani potrzeby, a więc proszę nie przeszkadzać

panu ministrowi.

Pan minister Tadeusz Jarmuziewicz, proszę

uprzejmie.

Sekretarz Stanu

w Ministerstwie Transportu,

Będę kontynuował, pozwoli pan marszałek.

Pani posłanka Wiśniewska pyta o protezę koniec-

polską.

Strasznie się to nazywa, ale to jest kawałek

inwestycji kolejowej przewidzianej do realizacji na

lata 2013–2014.

Wiem, że zespół poselski tę sprawę

traktuje wyjątkowo priorytetowo.

Mówię o tym z ta-

kim uniżeniem dlatego, że wiem, iż posłowie z Opolsz-

czyzny, z której pochodzę, też się tą sprawą zajmują.

Sprawa tak naprawdę dotyczy tego kawałka Polski:

Dolny Śląsk – Opolszczyzna – Górny Śląsk.

To zada-

nie jest warte...

(Poseł Izabela Leszczyna: Północny.)

86

Proszę?

(Poseł Izabela Leszczyna: Północny Górny Śląsk.)

OK, doprecyzowując.

...koszt tego zadania to około 500 mln zł.

Ja wiem,

że to jest na etapie roboczym.

Patrzę na panią poseł

Leszczynę, bo jutro będzie spotkanie między innymi

z przedstawicielami Polskich Linii Kolejowych; my-

ślę, że tam będzie lepsze miejsce, aby tę kwestię roz-

trząsać.

Stąd nie uchylam się od odpowiedzi, ale su-

geruję pani poseł Wiśniewskiej, aby jutro na spotka-

niu zespołu poselskiego wykorzystała okazję, by do-

Polskich Linii Kolejowych szczególnie, bo PLK to ten,

kto ma pióro i ma pieniądze, czyli jest w stanie zapła-

cić i podpisać.

(Poseł Izabela Leszczyna: Są rozproszeni.)

Tak jest.

Pani posłanka Wróbel – zachodnia obwodnica Ra-

domia w ciągu S17, zadanie ujęte jest w załączniku

1a w programie budowy dróg, a więc jest przewidzia-

ne do realizacji do 2013 r.

Pani poseł wie, że załącznik

1a to jest takie miejsce, że w furtce stoją i czekają

tylko, a nuż…

(Poseł Marzena Dorota Wróbel: Bardzo długo cze-

kamy.)

Jeżeli pojawią się oszczędności, a rynek jest taki,

że zadania są najczęściej realizowane w tej chwili

zdecydowanie poniżej kosztorysów inwestorskich,

i to jest tendencja, która trwa już dość długi czas, to

mam prawo głośno przypuszczać, że wiele zadań z za-

łącznika 1a będzie realizowanych przed 2013 r.

(Poseł Marzena Dorota Wróbel: Ale czy tak bę-

dzie?)

Proszę o jakieś łatwiejsze pytanie, bo ja, mówiąc

o tym, że będą oszczędności, mam na myśli rozliczo-

ne inwestycje.

To trwa.

Ja mogę mówić jedynie o ten-

dencji: że kosztorysy inwestorskie są, mimo że były

robione w najlepszej wierze, wyższe w stosunku do

realnych kwot, jakie płacimy za wykonane zadania.

To dobra informacja, bo może to oznaczać, że konku-

rencja na rynku wykonawców daje takie, a nie inne

efekty.

Daj, Boże, więcej takich problemów, że wyce-

niamy coś na 100, a jest to do zrobienia za 80.

I taka

każę palcem, które z tych zadań, ale sprawy idą

w dobrym kierunku.

Pani poseł Paluch: Lubień – Rabka znajduje się

w załączniku nr 2 naszego programu 2011–2015, do

realizacji po 2013 r.

Tu również trwają prace przygo-

towawcze.

Pan poseł Dolata i pan poseł Ziobro pytali o ob-

wodnicę Jarocina w ciągu drogi S11 – przewidziana

w załączniku nr 2, po 2013 r., zaawansowany stopień

przygotowania do realizacji.

Pan poseł Rusiecki – linia nr 25 Skarżysko-Ka-

mienna...

Nie, już udzieliłem odpowiedzi.

Poseł Cy-

coń – też była udzielona odpowiedź.

Pan poseł Gołojuch pyta o drogę S19 – obwodnica

Łańcuta ujęta w załączniku nr 2, do realizacji po

2013 r., prace przygotowawcze na ostatnim etapie.

Poseł Woźniak – w programie ujęte zostało zada-

nie polegające na budowie drogi ekspresowej S17

Warszawa – węzeł Zakręt – Garwolin, długość 37 km,

w jego ramach zrealizowana zostanie obwodnica Koł-

bieli.

Generalna dyrekcja podjęła działania zmierza-

jące do wskazania zadań w celu przygotowania do

budowy.

W obecnej chwili prowadzone są prace przy-

gotowawcze w celu uzyskania decyzji administracyj-

nych wymaganych przepisami prawa.

Tak: Warszawa

– Zakręt – Garwolin, długość 37 km, trwają prace

przygotowawcze, czyli prawdopodobnie załącznik

nr 1a albo załącznik nr 2.

Panie marszałku, to chyba tyle.

Jeśli coś prze-

oczyłem, to przepraszam i jestem gotów odpowie-

dzieć na piśmie.

Cóż, naprędce robione notatki, na-

tomiast, zdaje się, w najlepszej wierze odpowiedzia-

łem na wszystkie zadane pytania.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

(Poseł Izabela Leszczyna: Dziękujemy bardzo.)

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

A więc sami państwo słyszeliście, że jeśli pan mi-

nister coś przeoczył, to przeprosił.

Ale jest jedno sprostowanko, panie ministrze, tak

że proszę zostać, może będzie chciał pan do tego się

odnieść.

Pan poseł Romuald Ajchler.

Poseł Romuald Ajchler:

Panie ministrze, otóż na samym początku swoje-

go wystąpienia pan mówił o programach.

Ujście, ob-

wodnica Piły i Obornik – rokrocznie panu zadaję

pytanie, a kwestia wynika z poprzednich programów,

jeszcze przed programem z 2007 r.

S11 była w pro-

gramie przed 2007 r., potem nie została uwzględnio-

na w 2007 i 2012 r., a teraz pan minister mówi, że po

2013 r.

Rokrocznie są poprawki, rokrocznie mówicie,

że inwestycja jest nieprzygotowana itd.

Ale nie o to

chodzi, panie ministrze.

Jutro ukaże się stenogram

i sprawdzę, czy nie wspomniałem o Ujściu, ale jestem

przekonany, że tak.

Wspomniałem jeszcze, panie mi-

nistrze, o obwodnicy Szamotuł, Pniew i Wronek, bo

poprawka Sojuszu Lewicy Demokratycznej zmierza

w tym kierunku, aby wygospodarować środki w bu-

dżecie państwa, by wreszcie mogło to ruszyć zgodnie

z tym, co zapowiadano w tuskobusie będącym we

Wronkach.

Chodzi o rozwiązanie problemów komu-

nikacyjnych.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

87

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Pan minister nie musi odpowiadać, chyba że bar-

dzo chce.

(Sekretarz Stanu w Ministerstwie Transportu,

ziewicz: Nie.)

Pan minister nie chce, więc serdecznie dziękuję.

Szanowni państwo, po panu ministrze Jarmuziewi-

Uprzejmie proszę panią minister.

siejszej debaty do ministra ﬁnansów było skierowa-

nych bardzo wiele pytań, czy poprze w imieniu rządu

szereg poprawek, które państwo zgłaszaliście.

Oczy-

wiście żeby udzielić odpowiedzi na te pytania, musi-

my szczegółowo zapoznać się z treścią tych poprawek.

Poza celem, który był tutaj rekomendowany, jeżeli

chodzi o przeznaczenie tych środków, równie istotne

jest to, jakie źródło ﬁnansowania dla tych poprawek

zostało przedstawione w tych państwa propozycjach.

Zatem po zapoznaniu się z nimi, zapewne w trakcie

jutrzejszego posiedzenia Komisji Finansów Publicz-

nych, będziemy na bieżąco się do tego odnosić.

Pomijając jednak to, co powiedziałam przed chwi-

lą, że będziemy te poprawki oceniać po zapoznaniu

się z nimi w trakcie prac komisji, chciałabym jednak

i informacji przedstawionych tutaj przez państwa

posłów i zadanych pytań co do kształtowania się sub-

wencji oświatowej, bo na tle tego właśnie problemu

skierowano, jak rozumiem, szereg poprawek dotyczą-

cych zwiększenia tej subwencji.

W trakcie dzisiejsze-

go posiedzenia Wysokiej Izby mówiłam już o tym, że

subwencja ta w żadnym przypadku nie jest niedosza-

cowana.

Jak już wskazywałam, przy kalkulacji tej

subwencji uwzględniliśmy sytuację, w której była ona

obliczana.

W kwietniu 2011 r., kiedy po raz pierwszy

przygotowywany był projekt budżetu na rok 2012,

cały czas uznawaliśmy jeszcze, że obowiązek posyła-

nia dzieci sześcioletnich do szkoły będzie realizowany

od 2012.

Stąd też kalkulacja tej subwencji została

sporządzona w oparciu o takie właśnie założenia.

Mimo że takiego obowiązku od roku 2012 zgodnie

z planami nie będzie, subwencja ta nie uległa zmniej-

szeniu i jest w takiej kwocie, jak była pierwotnie pla-

nowana, ponieważ oczywiście nie można z góry za-

kładać, jaka liczba dzieci w wieku sześciu lat uda się

do szkoły we wrześniu 2012, niemniej na pewno nie

wszystkie.

Mimo to subwencja pozostała na takim

poziomie, jakby do szkoły miały się udać wszystkie

sześciolatki zgodnie z pierwszymi założeniami w tym

zakresie.

Były również pytania, czy w tej subwencji zostały

przewidziane środki na podwyżki, które niejako na-

rzucono samorządom do zrealizowania.

Jak państwo

przedstawialiście, w ślad za tym nie poszły środki,

aby zabezpieczyć jednostkom samorządu terytorial-

nego możliwość zrealizowania tych podwyżek.

Otóż

w kalkulacji wartości subwencji oświatowej uwzględ-

niliśmy zarówno skutki przechodzące podwyżek od

września 2011 r., czyli ten okres od stycznia do wrze-

śnia, oraz skutki podwyżek, które zostały przewi-

dziane dla nauczycieli od września 2012 r. w wysoko-

ści 3,8%.

Wszystkie te wielkości zostały przewidziane

przy kalkulacji tej subwencji.

Nie może być zatem

tutaj mowy o niedoszacowaniu.

Oczywiście wielokrotnie pojawiały się tutaj kwe-

stie dotyczące braku środków w jednostkach samo-

rządu terytorialnego, mówiono, że subwencja, którą

otrzymują, jest niewystarczająca.

Wydaje mi się, że

były również sugestie mówiące o tym, że z tego po-

wodu zamykane są szkoły, ponieważ jednostki samo-

rządu terytorialnego nie mają tych środków.

Nie

można tej kwestii stawiać w taki sposób, bo w roz-

mowach z jednostkami samorządu terytorialnego,

jeżeli chodzi o kwestię braku środków, wielokrotnie

pojawiają się inne argumenty mówiące o tym, dlacze-

go istnieją trudności w realizacji tych obowiązków.

Jak już tutaj wielokrotnie wspominano, chodzi o kwe-

stię niżu demograﬁcznego, który wymusza pewne

racjonalne działania ze strony jednostek samorządu

terytorialnego.

Zasadniczą kwestią, która przy jakiejkolwiek de-

bacie na temat wielkości subwencji oświatowej w ogó-

le nie jest poruszana, jest to, że subwencja oświatowa

nie może być postrzegana jako jedyne źródło ﬁnan-

sowania zadań jednostek samorządu terytorialnego

związanych z oświatą.

Jest to zadanie należące do

jednostek samorządu terytorialnego, a w art. 5a ust.

3 ustawy o systemie oświaty wyraźnie wskazuje się,

że środki na realizację zadań oświatowych zagwa-

terytorialnego.

Otóż te dochody jednostek samorzą-

du terytorialnego to nie tylko subwencja, są to rów-

nież dochody własne tych jednostek.

Ta kwestia jest

rozstrzygnięta wyrokiem sądu administracyjnego.

czy nie obawiamy się, że jednostki samorządu tery-

torialnego skierują pozew o wyrównanie kwot prze-

widzianych na zadania w zakresie oświaty.

Otóż ta-

kie kwestie były już stawiane, były przedmiotem

rozstrzygnięć sądowych w takim zakresie, jak pań-

stwu przed chwilą powiedziałam.

Jednocześnie zadawaliście państwo pytanie – pani

poseł Mazurek, o ile pamiętam – dlaczego oszczędza-

my na przedszkolach niepublicznych, zmniejszając

dotację.

Rozumiem, że to pytanie zostało postawione

na tle pojawiających się informacji, że w przygotowy-

wanym projekcie zmian do ustawy o ﬁnansach pu-

blicznych, na tle wypracowywania reguły wydatko-

wej dla jednostek samorządu terytorialnego związa-

nej z ograniczeniem przyrostu deﬁcytu w tym sekto-

88

rze, pojawił się szereg zmian, których celem ma być

uelastycznienie ﬁnansów jednostek samorządu tery-

torialnego.

W trakcie debaty z jednostkami samorzą-

du terytorialnego ﬁnansowanie przedszkoli niepu-

blicznych jako zadanie własne samorządu – podkre-

ślam, że jest to zadanie własne jednostek samorządu

terytorialnego – było wskazywane jako element, któ-

ry według jednostek samorządu terytorialnego, trze-

ba im tutaj przyznać rację, jest nieracjonalny i usztyw-

nia ich ﬁnanse.

Ta propozycja, która znalazła się

w pakiecie zmian przy okazji projektu zmian do usta-

wy o ﬁnansachpublicznychwprowadzającychregułę

dla jednostek samorządu terytorialnego, zakłada

zmianę pewnego systemu doﬁnansowywania przed-

szkoli niepublicznych.

Mówię w dużym uproszczeniu,

nie chcąc cytować tutaj dokładnie przepisów, bo nie

o sens tych zmian.

Dzisiaj przepisy przewidują, że

przedszkola niepubliczne, oczywiście w zależności od

ich formy, mówiąc w uproszczeniu, czy też formy wy-

chowania przedszkolnego, są doﬁnansowywaneprzez

jednostki samorządu terytorialnego np. w wysokości

bieżące, które są brane do podstawy wyliczenia tej

dotacji dla przedszkola niepublicznego, uwzględniają

na dzień dzisiejszy opłaty ponoszone przez rodziców

za dzieci, które uczęszczają do przedszkoli publicz-

nych w wymiarze powyżej pięciu godzin, które to

godziny są bezpłatne.

Zatem jednostka samorządu

terytorialnego musi dopłacić do przedszkola niepu-

blicznego od kwoty, której sama nie wykłada, ale

którą ściąga od rodziców.

Wydaje się, że jednostki

samorządu terytorialnego mają tutaj rację, jeżeli cho-

dzi o takie co najmniej nieuzasadnione kształtowanie

dopłat do tych przedszkoli niepublicznych.

Zatem nie

ma tutaj żadnego zamachu na dotacje dla przedszko-

li niepublicznych.

W kontekście dzisiejszej debaty nad budżetem na

2012 r., w trakcie której w pytaniach, ale i w wystą-

pieniach państwa posłów wskazywano wielokrotnie,

że jednostki samorządu terytorialnego mają trudną

sytuację ﬁnansową i że należałoby tutaj poczynić ja-

kieś działania, chciałabym powiedzieć, że to jest wła-

śnie propozycja działań, które zmierzają do rozwią-

zania niektórych problemów jednostek samorządu

terytorialnego.

Przy okazji, kiedy już mówimy o zadaniach prze-

kazywanych do jednostek samorządu terytorialnego,

w tych pytaniach i w tej dyskusji pojawiały się rów-

nież sugestie, że w ślad za zadaniami, które są prze-

kazywane do tych jednostek, nie idą odpowiednio

dochody, które miałyby rekompensować i odpowied-

nio wynagradzać te zadania, które są tam przekazy-

wane.

Rozumiem, że w tym pytaniu i w tej wątpliwo-

ści, że tak nie jest, obok tego jako przykład była po-

dana piecza zastępcza, ale pragnę tutaj zaznaczyć, że

zgodnie z uzasadnieniem do ustawy o pieczy zastęp-

czej wskazywane były skutki, które były szacowane

na 62 mln zł, i taka kwota w rezerwie do budżetu na

2012 r. została przewidziana.

Dopiero pod koniec

ubiegłego i z początkiem bieżącego roku doszło do

pewnych spotkań i wyjaśnień strony samorządowej

ze stroną rządową, konkretnie z Ministerstwem Pra-

cy i Polityki Społecznej, w trakcie których skutki te

były ponownie analizowane.

W związku z tym jakieś

działania w tym zakresie na pewno są czynione i ja-

kiś program pewnego rozłożenia w czasie tych zmian

jest przygotowywany.

Natomiast pojawiała się tutaj

kwota 800 mln zł jako skutki w odniesieniu do usta-

wy o pieczy zastępczej.

Podczas dyskusji zespołu,

który został powołany w trakcie prac Komisji Wspól-

nej Rządu i Samorządu Terytorialnego, zespołu, w któ-

rym uczestniczyła strona samorządowa z przedsta-

wicielami ministerstwa pracy, te skutki w żaden

sposób nie zostały w ten sposób jakby uargumento-

wane, uzasadnione poprzez odpowiednie wyliczenia,

które miałyby uzasadniać, że właśnie taki niedobór

tych skutków w tym zakresie miałyby być uzasad-

niony i realny, jeżeli chodzi o rzeczywistość ponosze-

nia takich nakładów w związku z tą ustawą o pieczy

zastępczej.

W kwestii jeszcze samorządów i ponoszenia przez

nie obciążeń.

Wielokrotnie tutaj również zadawano

pytania odnośnie do tzw. janosikowego i olbrzymich

opłat ponoszonych przez Mazowsze, przez Warszawę.

Pytano, jakie tutaj działania będą podjęte ze strony

rządu, aby zmienić obowiązującą od lat formułę tych

dopłat, których musi dokonywać Mazowsze i Warsza-

wa.

Otóż te dopłaty, dokonywane nie tylko przez te

dwie jednostki, które wymieniłam, ale również przez

kilka innych, stanowią potem bazę do podziału po-

między inne jednostki samorządu terytorialnego.

I właśnie z tego powodu, że te wpłaty stanową źródło

dochodów dla innych jednostek samorządu teryto-

rialnego, ta kwestia od wielu lat jest przedmiotem

sporów pomiędzy samymi jednostkami samorządu

terytorialnego, gdzie oczywiście ścierają się sprzecz-

ne interesy poszczególnych jednostek, gdyż trudno

jakby wewnątrz poszczególnych korporacji uzyskać

porozumienie co do tego, jak to powinno wyglądać.

Oczywiście reguły, które były ustalone w momencie,

kiedy te zasady tzw. janosikowego zostały wprowa-

dzone do przepisów, z pewnością wymagają przeglą-

du i ponownego przyjrzenia się temu, czy są adekwat-

ne do obecnej sytuacji, i ewentualnego przeformuło-

wania sposobu liczenia tych wpłat.

Niemniej strona

rządowa jest tutaj za podjęciem takich działań.

Co

więcej, dokładnie 2 lata temu w odpowiedzi na dezy-

derat jednej z komisji Sejmu – dezyderat wzywający

ministra ﬁnansówdopodjęciadziałańwtymkierun-

ku we współpracy z Komisją Wspólną Rządu i Samo-

rządu Terytorialnego – takie działania były podjęte.

Minister ﬁnansów przygotował 6 wariantów możli-

wych rozwiązań w tym zakresie, które z jego punktu

widzenia wydawały się możliwe do podjęcia nad nimi

prac.

Tak naprawdę do dnia dzisiejszego nie ma sta-

nowiska Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Tery-

Podsekretarz Stanu w Ministerstwie

89

torialnego, nie ma porozumienia, nie ma, jak tej

współpracy podjąć.

Oczywiście nie chcę przez to po-

wiedzieć, że nie jesteśmy skłonni takich działań po-

dejmować i współpracować przy wypracowaniu nowej

reguły w tym zakresie.

Chciałabym również odnieść się do pewnej kwe-

stii, która była poruszona.

Częściowo odpowiedzi w tym

zakresie udzielał pan minister Rostowski, ale pan

poseł Tomaszewski uznał, że ta odpowiedź jakby nie

do końca wyczerpała jego wątpliwości.

Chodzi tutaj

o środki Funduszu Pracy i postawienie do dyspozycji

ministra ﬁnansów ponad 2 mld zł, gdyż taka pozycja

znajduje się w planie ﬁnansowym tego funduszu.

Proszę państwa, nie są to oczywiście środki postawio-

ne do dyspozycji ministra ﬁnansów w celu dokonywa-

nia jakichkolwiek wydatków z tego tytułu, ponieważ

zgodnie z zasadami konsolidacji ﬁnansówpublicznych

i regułami, które zostały przyjęte w ustawie o ﬁnan-

sach publicznych, obowiązującymi od 2011 r., tzw.

wolne środki są przekazywane w zarząd ministra, do

ministra ﬁnansów.

Oczywiście te środki podlegają

oprocentowaniu.

W przypadku gdyby takiej reguły

nie było, biorąc pod uwagę plan ﬁnansowyFunduszu

Pracy, oczywiście w tym momencie zostawiając na

boku kwestię wielkości tych wydatków, które zostały

przyjęte w Funduszu Pracy, to i tak te środki nie

mogłyby być w tym momencie użyte na inny cel przy

tak skonstruowanym planie ﬁnansowym.

A zatem

w momencie, kiedy nie mogłyby być użyte i stanowią

odpowiednik tzw. wolnych środków, które powinny

być przekazane w zarząd ministra ﬁnansów, zostało

to ujęte przez fundusz w odpowiedniej pozycji tego

planu i tylko w takim wyłącznie zakresie.

Jeżeli chodzi o kwestie wątpliwości czy też po-

strzegania ewentualnych zagrożeń co do niewykorzy-

stania środków unijnych przez samorządy w regio-

nalnych programach operacyjnych, mamy tych pro-

jektów 54 i na dzień dzisiejszy tak naprawdę jest już

80% alokacji tych środków.

Jest też lista rezerwowa

różnych projektów, które mogą być – w przypadku ja-

kiegokolwiek zaburzenia się realizacji tych, które już

zostały przyjęte – uruchomione, zatem na dzień dzi-

siejszy nie widzimy jakiegokolwiek zagrożenia w wy-

korzystaniu tych środków unijnych, które mamy.

Było też pytanie pana posła Lamczyka, czy nie

należałoby się zastanowić nad bardziej elastycznym

podejściem do stawki podatku akcyzowego.

Te odpo-

wiedzi i wątpliwości w tym zakresie ostatnio są zgła-

szane wielokrotnie.

Odpowiednie informacje i komu-

nikaty znajdują się również na stronie Ministerstwa

Finansów.

Otóż nie ma żadnych instrumentów w obo-

wiązującym prawie, które dawałyby ministrowi ﬁ-

nansów na dzień dzisiejszy jakiekolwiek możliwości

w zakresie dotyczącym bardziej elastycznego podej-

ścia do wysokości stawki podatku akcyzowego.

Dele-

gacja dla ministra ﬁnansów, która znajdowała się

w ustawie o podatku akcyzowym, wygasła z końcem

ubiegłego roku, a zatem dzisiaj nie ma takiej podsta-

wy prawnej.

Poza tym – było to wielokrotnie również

z tej mównicy wskazywane – jesteśmy zobowiązani

do przestrzegania minimum unijnego, do którego

dochodzimy tak naprawdę, jeżeli chodzi o oleje napę-

dowe, dopiero w roku 2012, tak więc w tym zakresie

takich możliwości, jeżeli chodzi o zmianę wysokości

stawki podatku akcyzowego, nie ma.

Było też pytanie pana posła Wiplera dotyczące

uwag zgłaszanych przez ekspertów sejmowych w za-

kresie części tekstowej ustawy budżetowej.

Otóż for-

muła, która jest przyjęta przy konstrukcji części

tekstowej ustawy budżetowej, jest formą niezmienio-

ną od kilku lat, również w roku ubiegłym, bo oczy-

wiście możemy wziąć pod uwagę to, iż jest nowa usta-

wa o ﬁnansach publicznych, ale ta nowa ustawa o ﬁ-

nansach publicznych obowiązywała również wtedy,

kiedy parlament przyjmował ustawę na rok 2011,

i była ona w takiej samej konstrukcji, w jakiej jest

obecnie, i nie budziło to wątpliwości.

Niemniej jed-

nak, poza tym, że jest to przyjęty już sposób formu-

łowania tej części tekstowej, po zapoznaniu się z tymi

uwagami nie podzielamy tych uwag tam zawartych.

Pan poseł przytaczał jako przykład niewłaściwej kon-

strukcji części tekstowej ustawy budżetowej różne

wskaźniki tam podawane, które nie powinny się tam

znaleźć, gdyż nie ma do tego podstawy prawnej.

Po-

mija się przy tym fakt, że w różnych innych ustawach

ustawodawca odwołuje się do tego, że chodzi o okre-

ślone wskaźniki – czy to wzrostu cen towarów i usług,

czy to wzrostu wynagrodzeń – powołuje się na to, że

chodzi o wskaźniki, które będą określane ustawą

budżetową.

Odnoszę się akurat do tego jednego punk-

tu, bo również pan poseł w swoim wystąpieniu powo-

łał się tylko na te wskaźniki, które przed chwilą po-

dałam.

Było również pytanie pana posła Galli, który py-

tał o to, jak są kalkulowane budżety wojewodów, a swo-

je pytanie uzasadniał tym, że przyglądając się tym

budżetom, tej części 85, widzi pewien brak spójności

w planowaniu wydatków na zabytki.

Chciałabym powiedzieć na ten temat dosłownie

tylko dwa zdania.

Wojewodowie dostają limity środ-

ków przy przyjętych założeniach do kalkulacji budże-

tu na następny rok i w tym przypadku te wydatki

wojewodów były kalkulowane przy uwzględnieniu

wzrostu inﬂacji.

Inﬂacja plus jeden, mówiąc ogólnie.

Natomiast rozdziału tych środków wewnątrz budże-

tów poszczególnych wojewodów dokonywali już sami

wojewodowie, oceniając swoje potrzeby w poszczegól-

nych działach i rozdziałach.

Oczywiście może tu wy-

stąpić zróżnicowanie co do tego, że u jednego woje-

wody wydatki na zabytki to tylko 2 mln zł czy może

aż 2 mln zł, a u innego kwota ta znacznie odbiega od

tej pierwszej.

Były również pytania, tych pytań było kilka, co

do tego, kiedy i jak zostaną podniesione progi doty-

czące pomocy społecznej, świadczeń rodzinnych.

Również w trakcie pierwszego czytania ustawy bu-

dżetowej, podczas odpowiedzi na pytania wskazywa-

90

łam na przyjęcie w projekcie budżetu na rok 2012

nieporównywalnie wyższych kwot w rezerwach, któ-

re są przewidziane w tej ustawie budżetowej, zarów-

no na pomoc społeczną, jak również na świadczenia

rodzinne, właśnie z punktu widzenia tego, że zgodnie

z obowiązującymi przepisami na jesieni, w listopa-

dzie jest ustawowy obowiązek przeglądu tych warto-

ści i z tego powodu te wartości rezerw zostały pod-

niesione.

Jakie będą te progi po wykonaniu tego przeglądu,

w tym momencie oczywiście nie mogę państwu po-

wiedzieć, bo takie decyzje jeszcze nie zapadły, takie-

go przeglądu jeszcze nie dokonano.

Tak jak powie-

działam, zostanie on dokonany na jesieni br. To chy-

ba wszystkie informacje.

(Poseł Gabriela Masłowska: Długookresowe

oszczędności zmniejszają się...)

Pani poseł…

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Czy pani minister skończyła wypowiedź?

Podsekretarz Stanu

w Ministerstwie Finansów

Jeszcze odpowiem.

Pani poseł, jeżeli chodzi o długookresowe oszczęd-

ności krajowe, oczywiście te na rok 2012, to myślę,

że przy rozpatrywaniu ustawy okołobudżetowej na

pewno możemy już kilka podać, bo te oszczędności

to chociażby zamrożenie wynagrodzeń, to zmiany

dotyczące sposobu naliczania zakładowego funduszu

świadczeń socjalnych.

Oczywiście te informacje, je-

żeli pani poseł mówi o długookresowych oszczędno-

ściach, przekażemy pani poseł na piśmie.

(Poseł Gabriela Masłowska: Oszczędności ludzi,

ﬁrm i rządów.)

Dobrze, dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Dziękuję pani minister Majszczyk.

Marzena Wróbel.

Uprzejmie proszę.

Poseł Marzena Dorota Wróbel:

Dziękuję.

Panie Marszałku!

Pani Minister!

Pani stwierdzi-

ła przed chwilą, że subwencja nie jest niedoszacowa-

na.

Cała Polska mówi inaczej: że jest niedoszacowa-

na.

I nie możemy się dowiedzieć, czy będzie to zwięk-

szenie środków na subwencję, czy nie.

A więc bardzo

bym prosiła, żeby pani była tutaj bardziej precyzyjna.

Posłużyłam się przykładem radomskim.

Powiedzia-

łam o tym, że w tej chwili bardzo wiele szkół i przed-

szkoli ma być likwidowanych w moim mieście, a ich

mienie, stwierdziłam, będzie później przekazywane

w ręce podmiotów prywatnych.

Mówiąc precyzyjnie,

będzie to forma nieodpłatnego użyczenia na okres

10 lat podmiotom innym aniżeli jednostki samorządu

terytorialnego.

Jak go zwał, tak go zwał.

Sam ten

fakt mnie oburza, ale jest to, powiedzmy sobie szcze-

rze, działanie, które jest w pewnym sensie pochodną

generalnie niedoszacowania środków na realizację

zadań oświatowych.

A więc chcielibyśmy jednak do-

wiedzieć się, czy przynajmniej tutaj będzie jakaś

większa kwota w formie subwencji.

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Dziękuję bardzo.

Uprzejmie proszę panią minister Majszczyk.

Podsekretarz Stanu

w Ministerstwie Finansów

daje mi się, że akurat w odpowiedzi na to pytanie dość

szeroko argumentowałam swoje odniesienie do sub-

wencji oświatowej, ponieważ mówiłam o tym, że nie

można postrzegać subwencji oświatowej jako jedynego

źródła ﬁnansowania zadań związanych z oświatą, ja-

kie ciążą na jednostkach samorządu terytorialnego.

Chciałabym tutaj również wspomnieć, że w mo-

mencie, kiedy parę lat temu składka rentowa była

obniżana, w tym samym roku subwencji nie obniżo-

no, ale dodano do subwencji prawie 2 mld zł.

O tym

też się nie mówi.

Ta kwota cały czas jest w bazie.

Dodatkowo nie uwzględnia się faktu, że jest niż

demograﬁcznyiżedziecijestcorazmniej,astosunek

liczby dzieci do liczby nauczycieli, o czym mówił pan

minister Rostowski już kilkakrotnie, jest w Polsce

chyba wyjątkowy na tle innych krajów.

Podkreślałam również, że są wyroki sądowe, od-

nosząc się do tego, czy nie obawiamy się, że będziemy

wzywani do wyrównania tych kosztów.

Subwencja

jest jednym ze źródeł finansowania zadań.

Jeden

z panów posłów – nie pamiętam teraz, czy w swoim

wystąpieniu, czy w pytaniu – słusznie wskazywał,

jak jest kalkulowana subwencja oświatowa.

Ta sub-

wencja oświatowa kalkulowana jest w taki sposób

– i tak jest zapisane w ustawie – że bierze się bazę

z roku poprzedniego i dodaje to, co jest nowym zada-

niem. Nowym zadaniem, które zostało nałożone na

samorządy w tym zakresie, niejako sprowokowanym

tym, co rząd zapowiedział i na co przeznaczył w usta-

wie budżetowej środki, są podwyżki dla nauczycieli.

91

Tak jak wskazałam, na te podwyżki dla nauczycieli

środki zostały zapewnione.

Rozdział tej subwencji jest również szczegółowo

opisany w odpowiednich przepisach, gdzie są odpo-

wiednie algorytmy określające sposób podziału tej

subwencji.

Nie jest to sposób dowolny.

A zatem roz-

dział ten idzie potem tak, jak stanowią o tym przepi-

sy.

Nie ma zatem podstaw, żeby mówić, że ta subwen-

cja jest niedoszacowana, bo oczywiście trzeba tu ze-

stawić dwie kwestie, zastanowić się, o czym mówimy.

Czy mówimy o tym, że ta subwencja ma pokryć

wszystkie wydatki samorządu w zakresie oświaty?

Jeżeli tak postawimy pytanie, to oczywiście że ona

nie nadąża za każdym wydatkiem, który strona sa-

morządowa może ewentualnie ponosić, bo tam są

wszystkie działania z tym związane: i inwestycje, i re-

monty, przy czym te inwestycje i remonty też są w ra-

mach subwencji dla najbardziej potrzebujących jed-

nostek samorządu terytorialnego odpowiednio doﬁ-

nansowane w ramach tej subwencji, ukierunkowy-

wane już niejako poprzez ręczne dzielenie tych środ-

ków w Ministerstwie Edukacji Narodowej i w Mini-

sterstwie Finansów na podstawie wniosków najbar-

dziej potrzebujących jednostek.

Oczywiście na wstępie mówiłam również, że jeże-

li chodzi o głosowanie nad poprawkami, będziemy się

odnosić do nich w trakcie posiedzenia, ale jak pań-

stwo wiecie, jeżeli chodzi o poprawki dotyczące zwięk-

szenia subwencji, one już były omawiane na posie-

dzeniu Komisji Finansów Publicznych, a z przyczyn,

o których powiedziałam przed chwilą, nie widzę pod-

staw, przynajmniej z punktu widzenia rządu, do po-

zytywnego ich zaopiniowania.

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Dziękuję, pani minister.

Zamykamy dyskusję*

)

.

Komisja Finansów Publicznych przedłożyła spra-

nie ustawy o ostateczności rozrachunku w systemach

ściowych oraz zasadach nadzoru nad tymi systema-

mi, ustawy o niektórych zabezpieczeniach ﬁnanso-

nym rządowym projekcie ustawy zmieniającej

nr 102 i 113).

Proszę o zabranie głosu sprawozdawcę komisji

panią poseł Danutę Pietraszewską.

Poseł Sprawozdawca

Danuta Pietraszewska:

Panie Marszałku!

Pani Minister!

Wysoka Izbo!

Przedstawiam sprawozdanie Komisji Edukacji, Na-

uki i Młodzieży oraz Komisji Samorządu Terytorial-

jekcie ustawy zmieniającej ustawę o zmianie ustawy

Marszałek Sejmu skierowała w dniu 5 stycznia

2012 r. powyższy projekt ustawy do Komisji Eduka-

cji, Nauki i Młodzieży oraz Komisji Samorządu Te-

rytorialnego i Polityki Regionalnej do pierwszego

czytania.

Projekt ustawy przewiduje wydłużenie o dwa lata

okresu, w którym o rozpoczęciu nauki w szkole pod-

stawowej przez dziecko 6-letnie decydują rodzice.

W bieżącym roku ok. 20% rodziców sześciolatków

zdecydowało posłać swoje dzieci do szkoły.

W 28,1%

szkół podstawowych nie ma uczniów 6-letnich.

Pozo-

stawienie aktualnego terminu wejścia w życie obo-

wiązku szkolnego dla dzieci 6-letnich spowodowało-

niemalże wszystkie dzieci 6- i 7-letnie.

Taka sytuacja

mogłaby znacznie utrudnić zapewnienie w tych szko-

łach odpowiednich warunków kształcenia uczniów

klas I–III i opieki nad nimi.

Na terenie 92 gmin, w tym

6 gmin miejskich, 10 gmin miejsko-wiejskich oraz

76 gmin wiejskich, nie ma żadnej szkoły podstawo-

wej, do której uczęszczaliby 6-letni uczniowie klas

pierwszych.

Ponadto w 113 gminach do klas pierw-

szych uczęszcza nie więcej niż 3% populacji sześcio-

latków.

W 97 ze 113 gmin do szkoły uczęszcza jedno

bądź dwoje dzieci w wieku lat sześciu, zatem potrzebne

jest wydłużenie czasu niezbędnego dla niektórych or-

ganów prowadzących, przede wszystkim 205 gmin,

o których była mowa, i dyrektorów szkół podstawowych

*

)

92

na odpowiednie przygotowanie szkół do obniżenia

wieku rozpoczynania spełniania obowiązku szkolne-

go do 6 lat.

Dlaczego nie do roku 2013?

Bo 12 miesięcy to

może być za krótki okres na dokończenie przygoto-

wań dla gmin i szkół, które miały na przygotowania

trzy lata i nie zdążyły się przygotować.

Dlaczego za-

tem nie rok 2015 lub później?

Łączna liczba dzieci

w wieku 6–12 lat w roku szkolnym 2014/2015 wyno-

sić będzie 2588 tys., natomiast w roku następnym – o ok.

67 tys. dzieci więcej.

W kolejnych latach liczba dzieci

w wieku 6–12 jeszcze bardziej będzie wzrastać:

w 2016 r. – o 132 tys. w stosunku do roku 2014,

w 2017 r. – o 162 tys., a w 2018 r. – o 210 tys. uczniów.

wy wprowadzenie obowiązku szkolnego sześciolatków

od roku szkolnego 2014/2015 jest korzystniejsze.

Będzie kontynuowane zabezpieczenie ﬁnansowe

zmian.

Będą realizowane projekty systemowe wspie-

rające obniżenie wieku rozpoczynania spełniania

obowiązku szkolnego, w tym między innymi projekt

systemowy „Indywidualizacja procesu nauczania

wych”, którego celem jest wsparcie wszystkich szkół

podstawowych w procesie indywidualizacji naucza-

nia i wychowania.

Na realizację tego projektu prze-

znaczono ok. 624 mln zł, z czego prawie 364 mln już

rozdysponowano.

W 2011 r. zakończyła się realizacja projektu sys-

temowego „Podniesienie efektywności kształcenia

gram wspierania w latach 2009–2014 organów pro-

wadzących w zapewnieniu bezpiecznych warunków

podstawowych i ogólnokształcących szkół muzycz-

nych I stopnia „Radosna szkoła”.

Zakończenie tego

programu jest zaplanowane na rok 2014.

W ramach

tego programu do końca 2011 r. ze wsparcia ﬁnanso-

wego na zakup pomocy dydaktycznych skorzystało

80% uprawnionych szkół.

W latach 2009–2010 w ra-

mach programu wydatkowano ponad 155 mln zł,

a wnioski złożone przez organy prowadzące w 2011 r.

opiewały na kwotę prawie 123 mln zł.

W rezerwie

celowej przeznaczonej na realizację programu w 2012 r.

zaplanowano 200 mln zł, czyli o 33% więcej aniżeli

w roku 2011.

Reasumując, w ramach trzech powyższych pro-

gramów na wsparcie obniżenia wieku rozpoczynania

spełniania obowiązku szkolnego zaplanowano ok.

3 mld zł.

Do gmin przekazywane są również dodat-

kowe środki w ramach podziału części oświatowej

w związku z edukacją szkolną dzieci 6-letnich organy

kiedy dzieci 6-letnie zgodnie z decyzją rodziców mia-

ły prawo do edukacji szkolnej, z 0,6% rezerwy części

terytorialnego przekazano: 218 mln na remonty

3774 obiektów szkół podstawowych, 49 mln na do-

posażenie w sprzęt szkolny i pomoce dydaktyczne

nastycznych w szkołach podstawowych.

W algorytmie podziału części oświatowej subwen-

dzieci 6-letnich, które zgodnie z obowiązującymi

objęte obowiązkiem szkolnym.

Szacuje się, że w roku

2012 samorządy otrzymają z subwencji oświatowej

na uczniów 6-letnich ok. 1 mld zł, z czego 400 mln

dotyczy 70 tys. uczniów 6-letnich, którzy w roku

szkolnym 2011/2012 rozpoczęli realizację obowiązku

szkolnego, a 600 mln zł dotyczy planowanego zwięk-

szenia od września 2012 r.

Ocena skutków regulacji projektu jest następują-

ca.

Projektowana regulacja będzie miała wpływ na

wych i przedszkoli, rodziców, organy prowadzące

szkoły podstawowe i przedszkola, w tym jednostki

samorządu terytorialnego.

Projekt konsultowano z 77 podmiotami, tj. związ-

kami zawodowymi i partnerami społecznymi, a tak-

że z rzecznikiem praw obywatelskich, rzecznikiem

praw dziecka oraz Komisją Wspólną Rządu i Samo-

rządu Terytorialnego.

Uwagi do projektu zgłosiło

10 podmiotów.

Dotyczyły one zastrzeżeń co do pra-

widłowej organizacji pracy szkół i niezadowalającego

ich zdaniem stanu przygotowania szkół na przyjęcie

sześciolatków.

Wszystkie uwagi zostały rozważone,

poparte odpowiednimi argumentami i oddalone.

Obecnie projektowana regulacja nie generuje do-

datkowych skutków ﬁnansowychdlabudżetupaństwa

ani budżetów jednostek samorządu terytorialnego.

Projektowana ustawa może częściowo opóźnić

proces wcześniejszego, o 1 rok, wejścia na rynek pra-

cy absolwentów szkół, którzy rozpoczną realizację

obowiązku szkolnego w wieku 6 lat.

Ustawa nie będzie miała wpływu na konkuren-

cyjność gospodarki i przedsiębiorczość, a także na

Wysoki Sejmie!

Komisja Edukacji, Nauki i Mło-

dzieży oraz Komisja Samorządu Terytorialnego i Po-

lityki Regionalnej po przeprowadzeniu pierwszego

nr 102 bez poprawek.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Poseł Sprawozdawca Danuta Pietraszewska

93

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Dziękuję pani poseł Danucie Pietraszewskiej.

Leszczyna, Platforma Obywatelska.

debatujemy nad tym, czy sześciolatki powinny iść do

szkoły, czy może jednak nie powinny.

Myślę, że wy-

czerpaliśmy najwyższe standardy dotyczące konsul-

tacji społecznych i czas wreszcie podjąć decyzję, pod-

jąć decyzję, nie wycofując się z niej pod presją histerii

kilku osób.sześciolatki powinny być w szkole i powin-

ny być one w szkole już 1 września 2012 r., bo to jest

dobre dla nich.

Co przez te 4 lata, oprócz tego, że dużo mówiliśmy

o sześciolatkach, zrobiliśmy i co zrobił rząd?

Otóż

w ciągu tych 4 lat, żeby sześciolatek był bezpieczny,

a rodzic spokojny, przygotowaliśmy nową podstawę

programową, podstawę programową dostosowaną do

możliwości sześciolatka.

Wprowadziliśmy obowiązek

przedszkolny dla pięciolatka, aby był on przygotowa-

ny, socjalizowany, nauczył się pracy w grupie.

Wresz-

chomiliśmy 3 duże rządowe programy, m.in. program

„Radosna szkoła”, który miał i ciągle ma na celu, bo

ten program jest prowadzony, przekazywanie środ-

ków ﬁnansowych na doposażanie szkół, na pomoce

dydaktyczne, na uruchamianie i budowanie placów

zabaw.

Do tego są te dwa programy systemowe,

o których mówiła pani poseł, „Indywidualizacja pro-

cesu nauczania i wychowania w klasach 1–3” i „Pod-

niesienie efektywności kształcenia uczniów ze spe-

cjalnymi potrzebami edukacyjnymi”.

Co to znaczy?

To znaczy, że mamy przygotowaną bazę i mamy przy-

gotowanych nauczycieli.

To znaczy, że przestaje ist-

nieć argument, koronny argument przeciwników

obniżenia wieku szkolnego i wprowadzenia do szkół

sześciolatków, mianowicie że ani szkoły nie są przy-

gotowane, ani nauczyciele.

Ale to, co wydaje mi się jeszcze ważniejsze, to jest

to, Wysoka Izbo, że sześciolatek w szkole jest, mało

tego, on jest tam od ćwierć wieku.

Mój 30-letni sio-

strzeniec poszedł do szkoły, do zerówki w wieku 6 lat

i to nie był odosobniony przypadek.

Czy państwo,

przeciwnicy tej ustawy, chcecie powiedzieć, że przez

ćwierć wieku nasze dzieci były w szkołach nieprzy-

gotowanych, że umywalki były na poziomie czoła

dziecka, że uczyli ich i wychowywali nieprzygotowa-

ni, niekompetentni nauczyciele?

Przecież to jakiś

absurd, a przede wszystkim kłamstwo.

Tak naprawdę przez fobię jednego małżeństwa,

szanowni państwo, opóźniliśmy projekt służący lep-

szemu rozwojowi naszych dzieci.

I niespecjalnie

mamy z czego być dumni, bo – powtórzę – wszystkie

sześciolatki powinny być w szkole we wrześniu 2012 r.

Ponieważ wywołano tak wiele negatywnych emocji,

przesuwamy to, ażeby uspokoić rodziców, ażeby uspo-

koić opinię społeczną, dajemy możliwość decydowa-

nia przez rodzica przez kolejne dwa lata.

Dzisiaj możemy tylko apelować do samorządów

o to, żeby skorzystały ze środków ﬁnansowych,które

są na wyposażenie szkół, i żeby przekonały rodziców,

że warto posłać sześciolatka do szkoły, że warto za-

ufać nauczycielom, bo nauczyciele potraﬁą się zająć

i zaopiekować ich maluchami.

Samorządy powinny

to zrobić, tym bardziej – mówiła o tym pani minister,

gdy przed chwilą debatowaliśmy o budżecie – że sa-

morządy dostaną na 4 miesiące tego roku subwencję

na wszystkie 6-letnie dzieci.

To jest szansa, żeby do-

stać tę subwencję w 2013 r.

Tylko trzeba wyjść do

rodziców, bo nikt nie jest tak blisko nich, jak samo-

rząd lokalny, i powiedzieć: mamy przygotowane szko-

ły, mamy przygotowanych nauczycieli.

Trzeba przy-

garnąć sześciolatki do szkoły i się nimi zaopiekować,

tym bardziej że pięciolatek, o czym przypominam,

już jest w przedszkolu.

Wysoka Izbo!

W imieniu klubu Platforma Obywa-

telska wnoszę o to, żeby Wysoka Izba przyjęła przed-

łożony projekt ustawy, zagłosowała za nim.

To jest

dobre dla sześciolatków, dla ich rodziców i dla nas

wszystkich, także dla przyszłości naszego kraju.

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Jako następny głos zabierze pan poseł Sławomir

Poseł Sławomir Kłosowski:

Panie Marszałku!

Wysoki Sejmie!

Pani Minister!

Szanowni Państwo!

Ja rozpocznę niestety od frag-

mentu z wypowiedzi pani poseł Leszczyny, która

zabierała głos w imieniu – powtórzę to głośno – Klu-

bu Parlamentarnego Platforma Obywatelska.

Nie

wiem, w pewnym momencie myślałem, że się prze-

słyszałem, ale niestety chyba nie.

Przez projekt jed-

nego małżeństwa opóźniliśmy wszelkie dobro itd.,

itd., wynikające itd., dobro dla sześciolatków.

(Poseł Izabela Leszczyna: Przez fobię.)

Pewno gdy to małżeństwo to słyszy, a myślimy tu

o jednym małżeństwie, o państwu Elbanowskich, to

dzisiaj tym ludziom przed telewizorami kapcie spa-

dają.

Bardzo serdecznie gratuluję takiego potrakto-

wania inicjatywy obywatelskiej, pod którą podpisało

się 350 tysięcy, blisko 350 tys. mieszkańców naszego

kraju, obywateli tego państwa.

A rzekomo przez pro-

jekt jednego małżeństwa opóźniliśmy wszelkie dobro

dla sześciolatków itd.

Gratuluję samopoczucia.

94

A teraz już na poważnie.

Panie Marszałku!

Wy-

soka Izbo!

W imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo

szam poprawki do rządowego projektu ustawy zmie-

niającej ustawę o zmianie ustawy o systemie oświa-

ty oraz o zmianie niektórych innych ustaw, druki

nr 102 i 113.

Szanowni państwo, mój klub parlamentarny, i do-

brze państwo o tym wiecie, jako jedyny już w ubiegłej

kadencji od początku prac legislacyjnych zwracał

uwagę rządowi i większości parlamentarnej, że tak

gruntowną zmianę systemu edukacji należy przepro-

wadzić w zgodzie ze środowiskiem rodziców i nauczy-

cieli, a nie wbrew niemu.

Na jej wprowadzenie trzeba

zabezpieczyć odpowiednie nakłady z budżetu pań-

stwa, a nie wykorzystywać samorządy.

Jako jedyni

głosowaliśmy przeciw ustawie, a następnie za utrzy-

maniem weta pana prezydenta w tej sprawie.

Po

przepchnięciu ustawy o obniżeniu wieku szkolnego

jako pierwsi już w październiku 2010 r. złożyliśmy

projekt nowelizacji w powyżej sprawie.

Zakładał on

odsunięcie tego, jeśli chodzi o obowiązek szkolny, do

2020 r.

Poprawka dwa lata przeleżała w zamrażarce

sejmowej pana marszałka, pomimo frontalnej kryty-

ki opinii publicznej wobec rządowych planów obniże-

nia wieku szkolnego i dramatycznie niskiego odsetka

rodziców, którzy w latach 2010–2011 decydowali się

na dobrowolne zapisanie 6-letnich dzieci do nieprzy-

gotowanych szkół.

Tyle historia.

W nowej, bieżącej kadencji ponownie złożyliśmy

nasz projekt do laski marszałkowskiej, licząc na po-

ważne potraktowanie i zagwarantowanie w projekcie

budżetu na 2012 r. odpowiednich nakładów na przy-

gotowanie szkół.

Nie doczekaliśmy się ani jednego,

ani drugiego.

Nasz projekt dalej, już drugi miesiąc

leży w zamrażarce, a projekt budżetu nie przewiduje

żadnych środków na przygotowanie szkół do obniże-

nia wieku szkolnego.

Ponadto z niesmakiem odbieramy, że w zamra-

żarce spoczywa też projekt obywatelski w tej sprawie.

Pomimo wielkiego oczekiwania społecznego na decy-

zję w sprawie sześciolatków, marszałek Sejmu nie

nadaje biegu projektom obywatelskiemu i opozycji.

Tracimy kolejne dwa miesiące.

W końcu, gdy pojawia

się opóźniony projekt rządowy w tej sprawie, jaką

decyzję podejmuje marszałek, proszę państwa?

O dzi-

wo – dotyczącą dalszego trzymania w sejmowej za-

mrażarce projektów obywatelskiego i opozycyjnego,

a procedowania jedynie tego rządowego.

Szanowni Państwo!

W zaistniałej sytuacji trudno

wyobrazić sobie, w jaki sposób można bardziej zlek-

ceważyć autorów projektów obywatelskiego i opozy-

cyjnego.

Do takiego traktowania opozycji i jej projek-

tów jesteśmy niestety już przez koalicję przyzwycza-

jeni.

Ale żeby tak lekceważyć obywateli?

Podjęta

przez nas na ostatnim posiedzeniu komisji edukacji

próba połączenia prac nad trzema projektami głosa-

mi większości PO–PSL została odrzucona.

Takie

zachowanie pani marszałek i większości sejmowej

pokazuje, że obecnie rządzący nie są zainteresowa-

ni dialogiem i kompromisem w powyższej sprawie,

a w ciągu ostatniego okresu chcą przeforsować tylko

i wyłącznie swój niekoniecznie dobry projekt.

Szanowni Państwo!

Jak większość Polaków, ro-

dziców sześciolatków, nie wierzymy, że rząd poważnie

potraktuje sprawę obniżenia wieku szkolnego i doﬁ-

nansuje szkoły w jakimkolwiek przedziale czasowym.

Dlatego składamy poprawkę o całkowitej i beztermi-

nowej likwidacji obowiązku szkolnego sześciolatków.

Nie mamy dziś po narzuceniu takiego procedowania

(Dzwonek) projektów żadnych wątpliwości co do tego,

czy po siłowym przeforsowaniu rządowych propozycji

dotyczących ustawy o obniżeniu wieku szkolnego

rząd i większość parlamentarna poważnie potraktu-

ją pozostałe projekty obywatelski i opozycyjny, czy

nie uznają ich za bezprzedmiotowe, jeśli nie formal-

nie, to faktycznie.

A po słowach przedstawicielki

Klubu Parlamentarnego PO pani Leszczyny, że Pol-

ska czekała przez jedno małżeństwo, ja już mam 100-

-procentową pewność, jak Platforma potraktuje pro-

jekt obywatelski.

To arogancja posunięta do granic

możliwości.

(Poseł Urszula Augustyn: Pan się mija z prawdą,

panie pośle.)

Konkludując, Klub Parlamentarny Prawo i Spra-

wiedliwość uzależnia swoje stanowisko, panie mar-

szałku, wobec powyższego projektu rządowego od po-

parcia naszych poprawek, które składam niniejszym

na ręce pana marszałka.

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Tak, konkluzje wystąpienia pana posła są bardzo

jasne.

Jednak proszę pozwolić mi na drobny komen-

tarz.

Krytykował pan panią marszałek Sejmu i było-

by zbyt łatwe, gdybym w tym momencie milczał.

Chciałbym więc powiedzieć, że jeśli chodzi o panią

marszałek i całe Prezydium Sejmu, wszystkie projek-

ty, które zostały złożone w tej kadencji, i wszystkie

projekty obywatelskie, które przechodzą na tę kaden-

cję, są naprawdę procedowane.

W tej kadencji jak na

razie udaje nam się niczego nie przetrzymywać i coś

takiego jak zamrażarka – bo użył pan kilkakrotnie

tego sformułowania – nie istnieje.

Wszystkie projek-

ty kierowane są najwyżej wcześniej z prośbą o wyda-

nie opinii, to na wniosek Biura Legislacyjnego.

Z cza-

sem wszystkie projekty kierowane są do komisji, bo

uważamy, że tam powinien mieć swój początek cały

proces.

Uspokajam więc pana, że czegoś takiego jak

zamrażarka nie ma.

Głęboko wierzę, że będzie pan

chciał być bardziej sprawiedliwy w swoich wypowie-

dziach i na temat pani marszałek, i na temat całego

Prezydium Sejmu.

(Oklaski)

(Poseł Urszula Augustyn: Pan poseł o tym wie.

Dostał ekspertyzę na ten temat i nie przyjmuje jej do

wiadomości.)

Poseł Sławomir Kłosowski

95

(Poseł Sławomir Kłosowski: Panie marszałku,

mogę jednym zdaniem...)

Bardzo proszę, tak.

(Poseł Sławomir Kłosowski: Jednym zdaniem...)

Może to nie będzie zbyt regulaminowe, ale uprzej-

mie proszę.

Poseł Sławomir Kłosowski:

Co do płynności i takiej sfery ogólników w wypo-

wiedzi pana marszałka – perfekcja.

Gratuluję, per-

fekcja.

Jeden przykład, panie marszałku, jeżeli ten

przykład...

(Poseł Urszula Augustyn: Pan poseł ma własną

teorię i z niczym innym się nie zgadza.)

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Pani poseł, bardzo proszę.

Poseł Sławomir Kłosowski:

...będzie pan w stanie wytłumaczyć tak wdzięcz-

nie, jak w tym swoim wywodzie, to wówczas uwierzę

panu marszałkowi.

Otóż, panie marszałku, ostatnimi czasy procedu-

jemy szereg projektów obywatelskich, o ochronie

przyrody, o ochronie zwierząt.

Wie pan marszałek

o tym, że pani marszałek Kopacz odblokowała wła-

śnie taki szereg projektów obywatelskich.

Niech pan

marszałek wytłumaczy mi, dlaczego dziwnym trafem

o zwierzętach możemy dyskutować w czasie niekon-

kretnie zbieżnym z procedowaniem ważnego projek-

tu rządowego, o ochronie przyrody możemy dyskuto-

wać w czasie niekoniecznie zbieżnym z jakimś waż-

nym rządowym projektem, a o systemie edukacji nie

możemy debatować, bo pani marszałek nie urucho-

miła prac nad tym ważnym obywatelskim projektem,

podczas gdy moglibyśmy go omawiać wspólnie z pro-

jektem rządowym.

(Poseł Urszula Augustyn: Uruchomiła, tylko ten

projekt jest pilny.)

Czy pan marszałek jest w stanie odpowiedzieć mi

na to pytanie, stwierdzając, czy to jest, nie wiem,

złośliwość, zamrażarka czy cokolwiek innego, panie

marszałku?

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Szanowny panie pośle, przede wszystkim dzięku-

ję za to, że zechciał mnie pan pochwalić.

Też mam

swoje słabości i zawsze z dużą przyjemnością przyj-

muję takie ciepłe słowa pod swoim adresem.

Cieszę

się, że odzyskał pan w tej replice troszeczkę sprawie-

dliwości.

Liczę na to, że tej sprawiedliwości będzie

więcej.

Proszę mi wierzyć, że zamrażarki nie ma,

wszystko ma swoją kolej.

Oczywiście ta opinia, którą

pan poseł wygłosił, z całą pewnością też będzie wzię-

ta pod uwagę na najbliższym Prezydium Sejmu.

Poseł Sławomir Kłosowski:

Dziękuję bardzo.

Rozumiem, że nie ma pan mar-

szałek odpowiedzi na moje pytanie.

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Wie pan, ja odpowiedziałem, choć to prawda, że

może nie do końca tak, jak pan by sobie życzył.

Dziękuję bardzo.

morę, Ruch Palikota.

Poseł Artur Bramora:

wego projektu ustawy zmieniającej ustawę o zmianie

Powyższy projekt, według wnioskodawców, został

zainspirowany oczekiwaniami społecznymi dotyczą-

cymi obligatoryjnego przesunięcia rozpoczęcia edu-

kacji przez sześciolatków, konsultacjami ze środowi-

skami związkowymi oraz z partnerami społecznymi.

Według wnioskodawców, konsultacjami objęto aż 77

podmiotów wyrażających swoje stanowiska w spra-

wie.

W uzasadnieniu czytamy, iż najistotniejszym ce-

lem proponowanych regulacji jest umożliwienie dzie-

ciom objętym obowiązkiem szkolnym jak najwcze-

śniejszego dostępu do edukacji wysokiej jakości, do-

stosowanej w pełni do ich wieku, możliwości oraz

umiejętności.

Pozwolę sobie przypomnieć, iż zgodnie z zapisa-

nych ustaw, Dz. U. Nr 56 poz. 458, z późn. zm., obo-

wiązkiem szkolnym od dnia 1 września 2012 r. ob-

jęto wszystkie dzieci 6-letnie.

Pozwolę sobie ponad-

to przypomnieć, iż zacytowany zapis od samego

początku wzbudzał w środowiskach opiniotwórczych

ogromne kontrowersje.

Temat objęcia obowiązkiem

edukacyjnym dzieci 6-letnich od roku 2012 nie miał

pełnego poparcia społecznego.

Samorządy stanow-

czo protestowały, iż z racji braku odpowiednich

środków ﬁnansowych nie będą w stanie odpowied-

nio przygotować swoich placówek do przyjęcia

wszystkich dzieci 6-letnich w terminie narzuconym

przez ministerstwo.

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich

96

Należy zasygnalizować, że dzisiaj są gminy, w któ-

rych z wyżej wymienionych powodów żadne dziecko

6-letnie nie rozpoczęło nauki w klasie pierwszej.

Bul-

wersujący jest fakt, że do dzisiaj rodzice dzieci 6-letnich

objętych obowiązkiem szkolnym, po osobistej ocenie

stopnia przygotowania najbliższych placówek eduka-

cyjnych do przyjęcia ich dzieci, nie mogą ich uchronić

przed skutkami wprowadzonych reform mimo tego, iż

w skrajnych przypadkach zależne od tego może być

bezpieczeństwo ﬁzyczneorazwłaściwyrozwójpsychicz-

ny ich dzieci.

Zasadne byłoby tu zastanowić się, czy

w obecnej sytuacji, biorąc pod uwagę stopień przygoto-

wania placówek do przyjęcia sześciolatków, proponowa-

ne przesunięcie okresu przejściowego w pełni rozwiąże

zaistniały problem.

Na podstawie przedstawionych sta-

tystyk można przypuszczać, że tak, z racji faktu, iż

w blisko 90% szkół podstawowych w obecnym roku

szkolnym uczniami klas pierwszych są sześciolatki,

a szkoły nie do końca przygotowane organizacyjnie

będą w stanie dzięki odpowiednim programom dosto-

sowawczym przygotować się organizacyjnie do roku

2014.

Dla pełnego obrazu sytuacji należy nadmienić, iż

w większości krajów europejskich obowiązkiem szkol-

nym objęte są dzieci 6-letnie.

Klub Poselski Ruch Palikota poprze przedstawio-

ny projekt, który gwarantuje naszym obywatelom

realny wpływ na datę rozpoczęcia edukacji ich dzie-

ci.

Wyrażamy jednak zdecydowany sprzeciw wobec

formy i trybu, w jakich projekt był procedowany.

Jak

wcześniej wspominałem, problemy związane z obję-

ciem edukacją sześciolatków były publicznie znane od

bardzo dawna.

Dokonaliśmy na podstawie faktów

wnikliwej analizy postępowania rządu przy rozwiązy-

waniu zaistniałego problemu, co pozwolę sobie w kilku

zdaniach państwu przedstawić i skomentować.

Rok 2009 – ustawa wchodzi w życie.

Środowisko

protestuje, wytyka błędy i skutki reformy.

Co robi

rząd?

Nic.

My jesteśmy doskonali.

Rząd czeka.

Rodzi-

ce nie wiedzą, co będzie z ich dziećmi.

Co robi rząd?

Nic.

Jeszcze nie czas.

Rząd czeka.

Poprzednia kadencja – opozycja zgłasza projekt,

druk nr 3602.

Co robi rząd?

Nic.

To opozycji.

Rząd

czeka.

Obecna kadencja – powstaje projekt obywatelski,

druk nr 27.

Co robi rząd?

Nic.

To nie nasze.

Rząd

czeka.

Styczeń 2012 r. – przyszedł czas.

Jak królika z ka-

pelusza rząd wyjmuje druk nr 102.

Status: pilny.

Komisja sejmowa – 1 dzień.

Jest najlepszy, bo nasz,

rządowy.

Jesteśmy wielcy i nawet go przegłosujemy.

Drodzy Posłowie!

Panie Premierze!

Rozsądku, tak

to my tej Polski nie zbudujemy.

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Włodkowskiego, Polskie Stronnictwo Ludowe.

Poseł Zbigniew Włodkowski:

Posłowie!

Pierwsze lata życia dziecka to, jak twierdzą

psychologowie, złoty okres jego rozwoju.

Większość

sywnie w wieku przedszkolnym i w młodszym wieku

szkolnym, dotyczy to także zdolności uczenia się.

Dla-

tego działania edukacyjne, pobudzanie rozwoju inte-

lektualnego i społecznego dziecka przynoszą najlep-

niejszym trudnościom w nauce, na niwelowanie dys-

harmonii i zaburzeń rozwojowych, wyrównywanie

zaniedbań środowiskowych.

Dlatego też Polskie

Stronnictwo Ludowe popierało i będzie popierać dzia-

łania zmierzające do jak najszybszego objęcia dzieci

ci 6-letnie – edukacją szkolną.

Dla nas jest to realne

i faktyczne wyrównywanie szans edukacyjnych.

Dla-

tego poparliśmy w marcu 2009 r. objęcie obowiąz-

kiem szkolnym dzieci 6-letnich od 1 września 2012 r.

W obecnej kadencji Sejmu złożyliśmy do pani

marszałek dwa projekty ustaw, które wspierają prio-

rytety rządowe w obszarze upowszechniania wycho-

wania przedszkolnego i dostosowania szkół do po-

trzeb dzieci 6-letnich.

Pierwszy projekt zawiera pro-

pozycję objęcia dotacją z budżetu państwa edukacji

przedszkolnej dzieci 4- i 5-letnich, natomiast drugi

projekt realizuje postulaty gmin i powiatów i propo-

nuje podwyższenie wskaźnika rezerwy części oświa-

towej subwencji ogólnej z 0,25% do 0,4%, co spowo-

duje, że w rezerwie tej zostaną zabezpieczone mini-

malne, niezbędne środki ﬁnansowe m.in. na realiza-

cję dodatkowych zadań związanych z obniżeniem

wieku szkolnego.

Szanowny Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Na

w dniu 11 stycznia 2012 r., a także na dzisiejszym

posiedzeniu pani minister poinformowała, że głów-

nym powodem zaproponowania przesunięcia o dwa

lata terminu wprowadzenia objęcia obowiązkiem

szkolnym dzieci 6-letnich jest to, że ciągle niespełna

nie swojego dziecka do klasy pierwszej, i to, że aż – to

„aż” jest cytowane z informacji pani minister na te-

mat kierunku planowanych działań w zakresie

oświaty i wychowania w bieżącej kadencji – w 92 gmi-

nach nie ma ani jednego dziecka 6-letniego w szko-

łach podstawowych.

Klub Polskiego Stronnictwa Ludowego, biorąc

pod uwagę to, iż celem projektu ustawy zawartego

w druku sejmowym nr 102 jest uelastycznianie pro-

cesu obniżenia wieku rozpoczynania obowiązku

szkolnego, a także to, że niektórym samorządom i dy-

rektorom potrzebny jest jeszcze czas na przygotowa-

nie szkół na przyjęcie młodszych uczniów, poprze

projekt ustawy z jedną poprawką.

W zaproponowanej przez Ministerstwo Edukacji

Narodowej nowelizacji o dwa lata wydłużony zostaje

Poseł Artur Bramora

97

wej przez dziecko 6-letnie decydują rodzice.

Obowią-

zek szkolny dla dzieci 6-letnich zostanie wprowadzo-

ny od 1 września 2014 r.

Oznacza to, że w latach

szkolnych 2012/2013 i 2013/2014 wniosek rodziców

o objęcie dziecka 6-letniego obowiązkiem szkolnym

będzie wiążący dla dyrektora szkoły podstawowej

i nie przewiduje się dodatkowych warunków w tym

zakresie.

Natomiast dzieci urodzone w roku 2008

szkolną obowiązkowo w wieku sześciu lat.

Polskie Stronnictwo Ludowe proponuje w swojej

poprawce, aby podobny mechanizm obowiązywał

również po 2014 r.

Rodzice dziecka 6-letniego objęte-

go obowiązkiem szkolnym będą mogli złożyć wniosek

o odroczenie obowiązku szkolnego do 7. roku życia

dziecka.

Wniosek jest wiążący dla dyrektora szkoły

runków w tym zakresie.

Uważamy, że rodzice powin-

ni mieć wolny i realny wybór i sami decydować o chę-

ci posyłania 6-letniego dziecka do szkoły.

Panie marszałku, przekazuję stosowną poprawkę.

(Oklaski)

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Włodkowskiego… przepraszam, pana posła Artura

Ostrowskiego z Sojuszu Lewicy Demokratycznej.

Poseł Artur Ostrowski:

Panie Marszałku!

Pani Minister!

Wysoki Sejmie!

Sojusz Lewicy Demokratycznej programowo opowia-

da się za obniżeniem wieku szkolnego i za tym, aby

dzieci 6-letnie poszły do pierwszej klasy.

Natomiast

jest pytanie, które stawiamy już od kilku lat: Czy

pierwsza klasa i szkoła jest przygotowana do tego,

aby dziecko 6-letnie znalazło tam bezpieczne i dobre

warunki?

Jaka jest przyczyna, jeśli chodzi o ten pro-

jekt, który dzisiaj jest procedowany?

Z wypowiedzi

pani poseł Leszczyny wynika, że przyczyniło się do

tego jedno małżeństwo, które wywołało burzę i spo-

wodowało, że jest pilny projekt rządowy.

I dzisiaj

spotykamy się właśnie z tej przyczyny.

Ja myślę, że

przyczyna tkwi raczej gdzie indziej, jest dużo poważ-

niejsza i głębsza.

Rząd przesuwając termin pełnego

wprowadzenia obowiązku dla dzieci 6-letnich, przy-

znaje tym samym, że szkoły w 100% nie są przygoto-

wane do tej reformy.

Myślę, że to jest przyznanie się

ze strony rządu do winy, do błędu.

Mimo tego 3-let-

niego okresu przejściowego samorządy nie zdążyły

stworzyć warunków dla 6-letnich dzieci.

Nie udało

się również samorządom, ale przede wszystkim mi-

nisterstwu, przekonać rodziców do tej reformy i do

posłania 6-letniego dziecka do pierwszej klasy.

Uru-

chomiono wiele programów, które miały wspomóc

przygotowanie szkół, one nie były na tyle skuteczne

i wystarczające, aby ﬁnansowoiorganizacyjniewcią-

gu tych 3 lat zapewnić bezpieczeństwo i odpowiednie

warunki w szkołach podstawowych, tak aby rodzice

nie mieli wątpliwości co do losu swojego dziecka, któ-

re poszło do pierwszej klasy.

Pamiętamy zapewnienia rządu z roku 2008, że

samorządy nie będą miały problemu we wprowadza-

niu tej reformy, więc nasuwa się wątpliwość, czy od-

roczenie na następne 2 lata obowiązku szkolnego dla

dzieci 6-letnich w 100% umożliwi w 2014 r. stworze-

nie w każdej szkole i w każdej klasie odpowiednich

warunków do zabawy i nauki 6-letnich dzieci.

Jaka

jest gwarancja, pani minister, jakie wsparcie zosta-

nie wprowadzone, aby samorządy bez problemu zdą-

żyły się przygotować do roku 2014, skoro, jak widzi-

my, nie zdołały tego uczynić przez 3 lata i nie będzie

tego w roku 2012?

Czy rząd przygotował odpowiedni

program, który przekona sceptycznych rodziców do

tej reformy i rozwieje wszelkie wątpliwości i obawy

związane z posłaniem 6-letniego dziecka do pierwszej

klasy?

Bo myślę, że tutaj tkwi problem.

Skoro pani

poseł Leszczyna uważa, że to jedna rodzina i jej dzia-

łania potraﬁłyprzekonaćrząddozmianyterminuido

podjęcia tak pilnego projektu, to czy rząd potraﬁprze-

konać pozostałych rodziców, aby te obawy rozwiać?

Wysoki Sejmie, nadal przed nami stoi poważny

problem, jakim jest ﬁnansowaniewychowaniaprzed-

szkolnego, o czym tutaj dzisiaj jeszcze nie mówiono.

Jednym z celów reformy polegającej na obniżeniu

wieku szkolnego było również to, aby zwiększyć licz-

bę dzieci 3-, 4- i 5-letnich, które będą objęte – pięcio-

latki są już objęte – wychowaniem przedszkolnym.

Ale jeśli chcemy osiągnąć ten cel, by wszystkie

dzieci w Polsce znalazły swoje miejsce w przedszkolu,

to jedynym narzędziem, którym dysponuje państwo

polskie, jest objęcie każdego przedszkolaka subwencją

oświatową.

Sojusz Lewicy Demokratycznej nie widzi

różnicy pomiędzy dzieckiem 3-, 4-letnim a 5-letnim…

Nie widzi różnicy między sześciolatkiem, na którego

subwencja jest naliczana, a pięcio- czy czterolatkiem,

dla którego subwencji z budżetu państwa nie ma.

I to jest wielkie wyzwanie.

Pytanie do pani minister: Czy rząd jest odważny

i ma przygotowany projekt albo kalendarz wprowa-

dzania reformy, która przyniesie odpowiednie skutki

i dzięki której osiągniemy te cele, które są założe-

niem obniżenia wieku szkolnego (Dzwonek), czyli

objęcie dzieci od 3., a nawet od 2. roku życia wycho-

waniem przedszkolnym i subwencją oświatową?

Teraz chciałbym przypomnieć – bo jest też mowa

o projektach obywatelskich – i prosić pana marszałka

o przyśpieszenie procedowania nad projektem oby-

watelskim Związku Nauczycielstwa Polskiego, który

zakłada objęcie wszystkich dzieci w Polsce od 2. roku

życia subwencją oświatową.

Myślę, że przyjęcie tego

projektu ZNP rozwiąże bardzo wiele problemów, jeśli

chodzi o polską oświatę.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Poseł Zbigniew Włodkowski

98

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Dziękuję bardzo.

ska proszę panią poseł Marzenę Dorotę Wróbel.

Poseł Marzena Dorota Wróbel:

nad którą dzisiaj pracujemy, jest w istocie nowelizacją

przyjęta przez Wysoką Izbę w 2009 r., w części, która

dotyczy nałożenia na dzieci 5-letnie obowiązku przed-

szkolnego, a na dzieci 6-letnie obowiązku szkolnego.

Dniem wejścia w życie obowiązku szkolnego miał czy

nadal ma być 1 września 2012 r.

Dzieci 5-letnie już

w tej chwili realizują podstawę programową w przed-

szkolach bądź w szkołach, a więc proces zmian, któ-

re zostały zapisane w 2009 r., już się rozpoczął.

Celem obniżenia wieku szkolnego, do czego często

na tej sali nie chcieliście się państwo przyznać, jest

w istocie rzeczy szybsze uaktywnienie zawodowe ab-

solwentów szkół – szybsze o rok.

Przeciwko tym pro-

jektom występowała prawicowa opozycja i przede

wszystkim rodzice dzieci.

Przeciwnicy tego projektu

zwracali uwagę na nieprzygotowanie emocjonalne

dzieci, odmienne metody poznawania otaczającego

świata przez dzieci młodsze i starsze.

Maluchom

trudno jest skupić uwagę przez dłuższy czas.

Pozna-

ją one świat głównie przez ruch, działanie, zabawę.

Konieczne jest też zapewnienie im poczucia bezpie-

czeństwa i przyjaznego otoczenia.

Małe dziecko do

obowiązku szkolnego musi być przygotowywane po-

woli i bardzo starannie.

Nie może się szkoły przestra-

szyć.

Jeśli się przestraszy, to uczucie może zaważyć

na całej jego dalszej karierze szkolnej.

Szkoły muszą

być też przygotowane do przyjęcia tak małych dzieci

w swoje progi.

Ich baza, wyposażenie placów zabaw

i sal muszą być przystosowane do tych potrzeb.

Co się działo po 2009 r., kiedy to obniżono wiek

szkolny?

Ministerstwo miało kilka lat na przygoto-

wanie się do wdrożenia tego projektu.

I co zrobiło,

proszę państwa?

Z przykrością muszę stwierdzić, że

wbrew temu, co mówiła ówczesna minister edukacji

pani Hall, czas ten nie został należycie wykorzysta-

ny.

Rząd PO, twórca „Radosnej szkoły” popisał się

co najwyżej radosną niekompetencją i nie przygoto-

wał należycie ani szkół, ani nauczycieli, ani dobrych

podstaw programowych do tej zmiany.

Przedstawi-

ciele rządu w 2011 r., tuż przed wyborami po prostu

przestraszyli się rodziców, którzy zaczęli masowo

protestować przeciwko tym zmianom legislacyjnym.

Chcieli się w jakiś sposób wycofać z tego projektu

i efektem tej gonitwy myśli i koncepcji jest projekt,

nad którym się pochylamy w dniu dzisiejszym – pilny

projekt rządowy, który przesuwa obowiązek szkolny

o 2 lata.

Jaki mamy w tej chwili stan?

Czy wszystkie sa-

morządy są przygotowane do przyjęcia sześciolatków?

Otóż nie, proszę państwa.

Wiele samorządów nadal nie

dostosowało się do potrzeb zwiększonej liczby dzieci,

które przyjdą do szkół 1 września 2014 r.

Należy zazna-

czyć, że w 2014 r. do pierwszej klasy traﬁądziecizwyżu

demograﬁcznego – sześciolatki i dzieci 7-letnie.

Tym-

czasem rząd w ogóle nie panuje nad procesem likwida-

cji szkół.

Dowiedzieliśmy się, że tylko w tym roku ma

być likwidowanych ponad 800 szkół i innych placówek

(Poseł Ligia Krajewska: O czym pani mówi?)

Wysokość subwencji oświatowej jest zbyt niska,

a prowadzenie przedszkoli w ogóle nie jest subwen-

cjonowane.

Sytuacja ta za 2 lata nie tylko się nie

zmieni, ale sądzę, że nawet się pogorszy, bo mini-

sterstwo i rząd w ogóle nie panują nad procesem

nienia.

Dochodzi do paradoksalnej sytuacji, że sa-

morządy likwidują szkoły i przedszkola (Dzwonek)

lub przekazują ich prowadzenie innym podmiotom

niż jednostki samorządu terytorialnego, a minister-

stwo nad tym w ogóle nie panuje i niewiele na ten

temat wie.

Osobnym problemem jest podstawa pro-

gramowa napisana językiem wymagań, do wdraża-

nia której nie wszyscy nauczyciele edukacji wcze-

snoszkolnej są przygotowani.

Pytanie.

Czy na dosko-

nalenie będą mogli sobie pozwolić także ci nauczycie-

le, którzy znajdą się w przedszkolach niepublicznych,

pracujący 40 godzin tygodniowo i mający niższe staw-

ki aniżeli nauczyciele zatrudnieni na podstawie Kar-

ty Nauczyciela?

Dochodzi też do niebywałej sytuacji…

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Proszę kończyć, pani poseł.

Poseł Marzena Dorota Wróbel:

…kiedy podstawa programowa będzie realizowa -

na powtórnie przez dzieci…

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Gdyby pani poseł zmierzała do puenty, byłbym

bardzo wdzięczny.

Poseł Marzena Dorota Wróbel:

Tak, właśnie próbuję, ale chcę tutaj wyjaśnić stro-

nie, że popełnia błąd.

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Tak, dziękuję bardzo, pani poseł.

Poseł Marzena Dorota Wróbel:

Dochodzi do niebywałej sytuacji, kiedy podstawa

programowa…

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Dziękuję serdecznie.

Poseł Marzena Dorota Wróbel:

…będzie powtórnie realizowana przez dzieci…

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Dziękuję, pani poseł, dziękuję.

Poseł Marzena Dorota Wróbel:

…a ich rozwój już teraz w sposób sztuczny jest

spowalniany, bo takie sygnały…

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Bo już poprzednio też pani znacząco przekroczy-

ła czas, pani…

Poseł Marzena Dorota Wróbel:

…też do nas docierają.

Czy przestanie mnie pan zagłuszać?

Chce konklu-

dować, a pan mi przeszkadza.

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

…poseł.

Dziękuję pani.

Dziękuję pani poseł ser -

decznie.

Poseł Marzena Dorota Wróbel:

Chcę powiedzieć, jakie będzie stanowisko Solidar-

nej Polski…

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

O zabranie głosu…

Poseł Marzena Dorota Wróbel:

…w odniesieniu do tego projektu ustawy.

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Tak.

Poseł Marzena Dorota Wróbel:

Obecna nowelizacja niestety nie rozwiązuje pro-

blemu…

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Nie, pani poseł.

Czy pani będzie konkludować,

czy nie?

Poseł Marzena Dorota Wróbel:

Właśnie konkluduję.

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Ile sekund pani potrzeba na zakończenie wypo-

wiedzi?

Poseł Marzena Dorota Wróbel:

5 sekund, nie, może 10.

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Dziękuję.

10 sekund.

Poseł Marzena Dorota Wróbel:

Jeśli jej nie przyjmiemy, sześciolatki pójdą do szkół

nieprzygotowanych do tego zadania już w 2012 r.

Jeśli

ją przyjmiemy, pójdą do szkół nieprzygotowanych do

tego zadania w 2014 r., bo jak nie daliście sobie rady

z tym zadaniem do tej pory, tak nie dacie sobie rady

i później.

W związku z tym klub Solidarna Polska

uzależnia to, jak będzie głosował, od ostatecznego

kształtu tego projektu ustawy.

(Oklaski)

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Dziękuję, pani poseł.

Przekroczyła pani limit cza-

su o ponad 2 minuty.

Stawia mnie pani w dość trud-

nej sytuacji, bo w Sejmie będą mówić, że nadmiernie

i nieustannie pani sprzyjam.

Poseł Marzena Dorota Wróbel:

Było wręcz przeciwnie, panie marszałku.

Innym

pozwalał pan przekraczać czas.

Ja chciałam dokoń-

czyć, a pan mnie...

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Tak znacząco pozwoliłem przekroczyć czas jedy-

nie pani.

Będę się trzymać tego, co powiedziałem

wcześniej.

To byłoby tyle, jeśli idzie o wystąpienia w imieniu

klubów, ale sporo posłów zapisało się do zadania py-

tania.

Lista nie jest jeszcze zamknięta.

Pani poseł Fabisiak.

Czy ktoś jeszcze?

Jeszcze pani profesor.

Czy jeszcze ktoś?

Nie?

Zamykam listę.

Pozwolę sobie przeprowadzić konsultacje spo-

łeczne.

Jaki czas państwo byście proponowali na

zadanie…

(Głos z sali: 2 minuty.)

(Głos z sali: Minuta.)

Myślałem o minucie.

W takim razie ustalimy so-

bie czas na 1,5 minuty.

(Oklaski)

Jako pierwsza głos zabierze i zada pytanie pani

rządu są następujące.

Otóż 21 grudnia 2011 r. projekt

ustawy nie uzyskał akceptacji Komisji Wspólnej Rzą-

du i Samorządu Terytorialnego.

Pytam więc, dlacze-

go ponownie wprowadzacie państwo ten projekt,

w zasadzie nie ponownie, tylko na nowo?

Jakie były

argumenty, które spowodowały to, że ten projekt nie

uzyskał akceptacji?

Drugie.

Z czego wynika fakt, że okres podjęcia

nauki przez dziecko 6-letnie zostaje wydłużony o 2 lata,

a nie o rok czy o 5 lat?

Na podstawie czego przyjęto

kryterium 2-letnie?

Pytanie trzecie brzmi tak.

Skoro jest tak dobrze,

to czy rząd wie, ile szkół na Lubelszczyźnie jest przy-

gotowanych do przyjęcia sześciolatków?

Ile pieniędzy

otrzymają samorządy Lubelszczyzny na przygotowa-

nie szkół do przyjęcia sześciolatków?

Albo inaczej:

Czy rząd wie, jakie potrzeby ﬁnansowe związane

z przyjęciem do szkół dzieci 6-letnich mają samorzą-

dy Lubelszczyzny, ze szczególnym uwzględnieniem

samorządów powiatów i miast na prawach powiatu

Chełma, Zamościa i Białej Podlaskiej?

Ostatnia rzecz.

W uzasadnieniu projektu ustawy

czytamy, że w zakresie edukacji wczesnoszkolnej

podstawa programowa zaleca odpowiednie wyposa-

żenie klas.

Sale lekcyjne powinny składać się z dwóch

części: edukacyjnej i rekreacyjnej.

Zalecane jest wy-

posażenie sal w pomoce dydaktyczne i przedmioty

potrzebne do zajęć itd.

Państwo wszystko piszecie

w kategorii zalecenia.

W mojej ocenie zalecanie cze-

goś oznacza, że sale wcale nie muszą być tak wypo-

sażone.

Co wtedy?

Co, jeśli nie będą?

Czy państwa zdaniem (Dzwonek) dzieci będą mia-

ły możliwość efektywnego pobierania nauki w szko-

łach?

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Pan poseł Jarosław Zieliński, Prawo i Sprawie-

dliwość.

Poseł Jarosław Zieliński:

5 lat pomysł obniżenia wieku obowiązku szkolnego

był i jest nadal sztandarowym pomysłem Platformy

Obywatelskiej, rządu Donalda Tuska, jeżeli chodzi

o edukację.

Ta koncepcja zbankrutowała, to przecież

widać gołym okiem.

Dzisiaj pojawiają się dwa podstawowe pytania.

Po

pierwsze, jaka jest gwarancja, że trzymając się wciąż

tej błędnej koncepcji, rząd pomoże samorządom, sam

uczyni to, co do niego należy, spowoduje, że w ciągu

tych 2 lat do tego, żeby ten obowiązek udźwignąć,

będą przygotowane szkoły i nauczyciele, będą przy-

gotowane podstawy programowe, będą zapewnione

wyposażenie i bezpieczeństwo, będzie przygotowana

sieć szkolna?

Jaka jest gwarancja, że to wszystko bę-

dzie zrobione?

Pytanie drugie jest takie.

Czy w tej

sytuacji nie należałoby zrewidować w ogóle samej

koncepcji?

Bo wydaje się, że zbyt dużo jest kontrar-

gumentów, a zwłaszcza, że nie przekonamy rodziców.

Przecież jeśli chodzi o rodziców, którzy przyjęli kon-

cepcję obniżenia wieku obowiązku szkolnego i posła-

li dzieci do szkoły, był to znikomy procent.

Sieć szkół

jest coraz rzadsza, dzieci mają coraz dalej do szkoły.

Małe dzieci będą dowożone na duże odległości.

Mam też pytanie, czy rząd wesprze samorządy

w wyposażaniu, przygotowywaniu sal lekcyjnych

w szkołach?

Następne pytanie dotyczy kadry nauczy-

cielskiej.

Czy jest ona odpowiednio przygotowywana?

Co się z nią stanie po tym okresie, kiedy liczba dzie-

ci w klasach pierwszych, odpowiednio w edukacji

przedszkolnej i od 1 do 3 klasy będzie zwiększona?

Co z tymi nauczycielami?

Czy po wykonaniu swojego

zadania w ciągu krótkiego czasu zostaną zwolnieni?

Jak to wszystko rząd sobie wyobraża?

To, że Komisja

przyjęła tego projektu ustawy, nie zaakceptowała go,

też o czymś świadczy.

(Dzwonek)

Już kończę, panie marszałku.

Czytamy w uzasadnieniu, że przygotowanie szkół

będzie zadaniem własnym samorządów, czyli znowu

samorządy zostaną pozostawione samym sobie, tak

jak było przez 4 lata tamtej kadencji.

Pani minister, proszę nam dać gwarancję, że te-

raz będzie inaczej.

Ja w te gwarancje nie wierzę, nie

widzę tego.

(Oklaski)

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

O zadanie pytania proszę pana posła Cezarego

Panie Marszałku!

Pani Minister!

Wysoka Izbo!

Dlaczego cały czas dyskutujemy tylko na temat

sześciolatków, a nie możemy zrobić kompleksowej

ustawy, żeby trzy-, cztero- i pięciolatki również byli

objęci subwencją, mieli…

(Poseł Marzena Machałek: Były.)

Były, przepraszam.

Dziękuję za poprawkę.

Żeby mogły chodzić do przedszkola – w całym kra-

dostęp.

Wtedy jak najbardziej można obniżyć do 6 lat

wiek pójścia do szkoły.

Dzieci będą emocjonalnie

przygotowane do tego, żeby iść do pierwszej klasy

Przysłuchiwałem się debacie na temat ustawy

budżetowej.

Większość pytań dotyczyła tego, że sub-

wencja oświatowa jest zbyt mała, samorządy nie mają

pieniędzy, żeby pokryć koszty przede wszystkim płac

nauczycieli czy inne koszty związane z funkcjonowa-

niem oświaty na ich terenach.

Zadaję pytanie.

Czy za

2 lata, jeśli ta subwencja nadal będzie tak rosnąć, jak

ma rosnąć w ramach tego budżetu i przyszłych, kie-

dy będziecie państwo rządzić przez najbliższe 4 lata,

samorządy będą w stanie przygotować placówki do

przyjęcia sześciolatków?

Podejrzewam, że nadal nie

będzie to zrealizowane.

Zróbmy coś wspólnie.

PSL proponuje, żeby (Dzwonek) również cztero-

i pięciolatki były objęte subwencją oświatową.

To

zróbcie w ramach koalicji taką ustawę, żeby wszyst-

kich zadowolić.

Dziękuję serdecznie.

(Oklaski)

(Poseł Danuta Pietraszewska: Jeszcze pieniądze

są potrzebne.)

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Dziękuję panu posłowi.

Pytanie zadawać będzie pan poseł Tadeusz Toma-

szewski.

Zdaje się, że uczestniczy on w posiedzeniu ko-

misji.

Zapraszam więc teraz panią poseł Marzenę Ma-

chałek, Prawo i Sprawiedliwość.

Poseł Marzena Machałek:

Pracujemy dzisiaj nad nowelizacją, ale uważam, że

warto i trzeba przypomnieć, skąd wziął się dzisiejszy

problem.

Trzeba rzeczywiście przyznać, że przyjęta

3 lata temu nowelizacja zarówno w zakresie obniże-

nia wieku szkolnego, jak i odebrania kompetencji

kuratorom okazała się wielką porażką.

Dzisiaj wie-

my, że szkoły i samorządy nie otrzymały odpowied-

nich pieniędzy, żeby przygotować się do przyjęcia

sześciolatków, a także widzimy niekontrolowaną li-

kwidację szkół, a brakuje tu weta kuratora, ponieważ

te kompetencje zostały zniesione.

Przypomnę też

skandaliczny sposób przyjmowania tej ustawy.

Przy-

jęto podstawę programową do struktury szkół, która

tak naprawdę nie weszła w życie, czyli nie obniżono

wieku szkolnego.

Dzisiaj mamy taką oto sytuację, że

dzieci są nauczane wedle programu nie dla nich, bo

tak naprawdę inne dzieci są w szkole, a inne są pro-

gramy.

Trzeba też poruszyć jeszcze jedną sprawę.

Może

państwo sobie tego nie przypominają, ale dopiero po

przyjęciu tej ustawy były inspekcje i badania, czy

szkoły są przygotowane, i okazało się, że większość

szkół jest nieprzygotowanych.

Dzisiaj w arogancki

sposób posłowie (Dzwonek) próbują wmawiać, że

musimy odkładać wprowadzenie tej niepotrzebnej,

nieprzygotowanej reformy o 2 lata z powodu fobii

rodziców.

A więc 80% rodziców, które nie wysłało

6-letnich dzieci do szkół, to są rodzice z fobiami?

To

jest po prostu niedopuszczalne stwierdzenie.

Przy-

pomnę, bo to jest, jak uważam, ważna rzecz, że to

jest historia – 3-letnie rządy PO i, niestety, w nie-

których wypadkach PSL-u, bo to ﬁrmowało, jak

i SLD – nieudanej reformy edukacji, która kładzie

się cieniem na dzisiejszej jakości kształcenia.

Jesz-

cze jako tako trzymają się licea, ale je dopadnie re-

forma w przyszłym roku.

(Poseł Zbigniew Dolata: W tym roku.)

W przyszłym roku szkolnym dopadnie je re-

forma.

Dzisiaj światłem w naszej edukacji są licea, ale

i one niestety doczekają się w swoim czasie skutków

złego działania.

To są rzeczy, o których trzeba pamię-

tać, trzeba przypominać.

Trzeba się przyznać: Popeł-

niliśmy błąd, wprowadzaliśmy na siłę reformę…

(Poseł Artur Ostrowski: Tak jak Giertycha wpro-

wadziliście na siłę.)

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Pani poseł…

Poseł Marzena Machałek:

…która była nieudana.

Moje pytanie...

Poseł Jarosław Zieliński

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Pani poseł, bardzo proszę..

Poseł Marzena Machałek:

Będę już zadawać pytanie, panie marszałku.

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Nie, ale pani poseł Marzena Wróbel może mieć do

mnie pretensję.

Poseł Marzena Machałek:

Nie będzie miała.

Zadam pytanie.

(Poseł Marzena Dorota Wróbel: Nie będę miała.)

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Ale naprawdę bardzo proszę – tylko kilka se-

kund.

Poseł Marzena Machałek:

Panie Marszałku!

Chciałabym wiedzieć, tak kon-

kretnie, ile – bo słyszeliśmy bardzo mętne uzasadnie-

nie tej nowelizacji, bardzo mętne – środków ﬁnanso-

wych zostanie przekazanych do samorządu w związ-

ku z przygotowaniem szkół dla sześciolatków.

Ile

zostanie przekazanych?

To jest pierwsze pytanie.

I czy to…

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

To piękny znak zapytania.

Dziękuję pani poseł serdecznie.

Poseł Marzena Machałek:

I czy to nie odbędzie się kosztem masowej likwi-

dacji szkół?

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Pani poseł, już takiego trybu jak tryb ad vocem

nie ma, więc w trybie sprostowania…

(Poseł Danuta Pietraszewska: W trybie sprosto-

wania, tak.)

...jeśli jakoś uda się pani w tej formule zmieścić.

Poseł Danuta Pietraszewska:

Panie Marszałku!

Pani Poseł!

Nie wiem, czy pani

słuchała, czy pani tak jak teraz nie słuchała.

Powie-

działa pani, że bardzo mętnie zostały określone środ-

ki, które są przeznaczone na sześciolatki w szkołach.

3 mld zł zostało przeznaczonych na przyjęcie sześcio-

latków do szkół.

Wyliczyłam precyzyjnie, z jakiego

programu ile pieniędzy idzie do szkół na to, aby przy-

gotowały się na przyjęcie sześciolatków.

Precyzyjnie.

Proszę sprawdzić w sprawozdaniu.

Wtedy pani bę-

dzie wiedziała, czy mówiłam mętnie, czy podałam

dokładne kwoty, pani poseł.

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Dziękuję za to sprostowanie.

Poseł Mirosław Pawlak:

Panie Marszałku!

Pani Minister!

Wysoka Izbo!

Do procedowanego projektu ustawy mam bardzo

konkretne krótkie pytania.

Pytanie pierwsze: Czy rząd posiada pełne roze-

znanie sytuacji, czy wobec obowiązku spełniania

wymogu określonego w zmienianej ustawie gminy na

dzień wejścia jej w życie będą przygotowane tak pod

względem logistycznym, jak i zabezpieczenia ﬁnan-

sowego?

Pytanie drugie: Jak obowiązek, o którym dzisiaj

mówimy, odnosić się będzie do dzieci dotkniętych

niepełnosprawnością?

I ostatnie pytanie: Proszę o informację, na jakim

etapie jest realizacja rządowego programu „Radosna

szkoła”.

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Dzisiaj kolejny raz i kolejny raz nieskutecznie rząd

chce reformować polską oświatę, kiedy ona, można

powiedzieć, umiera.

Likwidowane są kolejne szkoły.

Rząd jednak nie chce się tym zająć, tylko wymyśla

kolejne nowelizacje nowelizacji.

Mam do pani pytania: Czy okres 2-letni będzie

wystarczający na przygotowanie szkół na przyjęcie

sześciolatków?

Jakie środki ﬁnansowe – chodzi mi

o konkretne sumy – otrzymają samorządy w najbliż-

szych latach na wyposażenie i doposażenie szkół?

Czy te środki będą faktycznie wystarczające?

Dlacze-

go rząd obciąża samorządy kolejnymi obowiązkami,

za którymi nie idą odpowiednie środki z budżetu

państwa?

Jakie konsekwencje dla nauczycieli będzie

miała ta nowelizacja?

Chodzi mi o miejsca pracy.

Czy

rząd w związku z tą nowelizacją planuje zwiększenie

subwencji oświatowej?

(Oklaski)

(Przewodnictwo w obradach obejmuje wicemarszałek

Dziękuję.

Pytanie zadaje pan poseł Mariusz Orion Jędry-

sek, Solidarna Polska.

Poseł Mariusz Orion Jędrysek:

Panie Marszałku!

Szanowni Członkowie Rządu!

Szanowni Państwo!

W Polsce likwidowane są w tej

chwili szkoły na potęgę.

Dotyczy to nawet nowych

szkół, tych które zostały niedawno uruchomione, do-

posażone.

Przykładem są szkoły przyrodniczo-poli-

techniczne w Marszewie.

To jest Wielkopolska.

Naj-

lepiej wyposażone, i to dzięki nakładom również ro-

dziców, są tu laboratoria.

Jest to specjalistyczna

szkoła.

Ta szkoła jest w tej chwili likwidowana, co

dowodzi tego, że rząd, prowadząc taką politykę od

kilku lat, w żaden sposób nie panuje nad tym, co się

dzieje w szkolnictwie zarówno podstawowym, jak

stanie z sześciolatkami, co się stanie z tymi dziećmi,

które, gdy pójdą do szkoły, nie będą w stanie nawet

wykorzystywać tego, w co my, Polacy, inwestowali-

śmy przez wiele dziesięcioleci?

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Głos ma pan poseł Artur Ostrowski, Sojusz Lewi-

cy Demokratycznej.

Poseł Artur Ostrowski:

tyczy poprawki, którą zgłosiło Polskie Stronnictwo

Ludowe.

Czy poprawka, którą zaproponowało PSL,

nie zmienia całkowicie ﬁlozoﬁi tej ustawy?

Jeśli de-

cyzja będzie po stronie rodziców – rodzic ma składać

wniosek po roku 2014, że jego dziecko pójdzie do

szkoły nie od 6 lat, tylko od 7 – to całkowicie to zmie-

nia ﬁlozoﬁę tej ustawy, i podważa projekt rządowy

w sumie koalicjant, Polskie Stronnictwo Ludowe.

poprawki, bo ona idzie bardzo, bardzo daleko.

Drugie pytanie dotyczy kwestii subwencji.

Rozu-

miem z wystąpienia pani minister i z tego projektu,

że już w tym roku każdy samorząd otrzyma na każ-

dego sześciolatka subwencję z budżetu państwa, czy

będzie ten sześciolatek w pierwszej klasie, czy też

będzie w zerówce.

Jeśli tak, to czy pani minister za-

kłada, że w roku szkolnym 2013/2014 również ten

mechanizm będzie stosowany i samorządy otrzyma-

ją na każdego sześciolatka w gminie subwencję

z budżetu państwa?

Tak czy nie?

Czy będzie to tylko

jednostkowe wydarzenie w roku 2012?

I trzecie pytanie.

Mamy lawinowe likwidowanie

szkół na obszarze Polski (Dzwonek), ale również

zwalnianie bardzo wielu nauczycieli.

Czy w roku

szkolnym 2014/2015, kiedy będzie już obowiązek

szkolny dla dzieci 6-letnich, nie staniemy przed pro-

blemem – bo będą w szkole obydwa roczniki, sześcio-

i szedmiolatki – braku nauczycieli przygotowanych

do tego, aby prowadzić szkoły po wprowadzeniu tej

reformy?

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Platforma Obywatelska.

Poseł Katarzyna Matusik-Lipiec:

Panie Marszałku!

Pani Minister!

Wysoka Izbo!

Proponowane zmiany wydłużają o dwa lata czas obo-

wiązkowej edukacji szkolnej dla dzieci sześcioletnich.

W czasie tych dwóch lat rodzice dzieci będą mieli

możliwość wyboru i podjęcia decyzji o tym, czy ich

liwość istnieje ustawowo również od 2009 r.

Chciała-

bym zapytać panią minister – bo zgodnie z obecnie

obowiązującymi przepisami rodzice składają wnioski

do dyrektora szkoły i tak naprawdę ostateczna decy-

zja o tym, czy dziecko 6-letnie zostanie przyjęte do

szkoły, czy też nie, należy do dyrektora szkoły – czy

po przyjęciu proponowanych zapisów ustawowych

sytuacja ta nadal będzie miała miejsce i na ile decyzja

rodziców będzie wiążąca dla dyrektora szkoły?

To

pytanie pierwsze.

Druga sprawa, w której w tej chwili chciałabym

zabrać głos, dotyczy tego, w jaki sposób rząd i mini-

sterstwo wspiera przygotowanie samorządów do przy-

jęcia (Dzwonek) sześciolatków.

W tej debacie bardzo

mocno były podnoszone zarzuty, że rząd takich dzia-

łań nie podejmuje.

Chciałabym tylko przypomnieć to,

co powiedziała pani poseł sprawozdawczyni: 3 mld zł,

które wydatkowano na to, by wspierać samorządy

ﬁnansowo, program „Radosna szkoła”, w ubiegłym

Poseł Piotr Szeliga

roku, w latach 2009–2010 – 150 mln zł, projekt bu-

dżetu na 2012 r.

– 200 mln zł.

Chciałabym jeszcze tylko, jeśli pan marszałek po-

zwoli, zadać ostatnie pytanie.

Jest to pytanie bardziej

od samorządu, od przedstawicieli samorządu niż ode

mnie osobiście.

W trakcie ostatnich spotkań bardzo

często zadawano mi pytanie: Czy istnieje możliwość

zmiany proporcji środków, które stoją i po stronie

samorządu, i po stronie rządu?

Czy na przykład rząd

w związku z tym, że planuje zwiększenie środków na

program „Radosna szkoła”, mógłby przyjąć na siebie

procentowo większą ilość w ﬁnansowaniu tego pro-

gramu?

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Teraz głos ma pani poseł Renata Butryn, Platfor-

ma Obywatelska.

Poseł Renata Butryn:

Panie Marszałku!

Pani Minister!

Wysoka Izbo!

Przede wszystkim jako wieloletni nauczyciel chciała-

bym zaprotestować przeciw wszystkim tym opiniom

wygłaszanym z trybuny sejmowej, kwestionującym

kompetencje nauczycieli uczących właśnie w przed-

szkolach czy w klasach początkowych w szkole pod-

stawowej.

Polski nauczyciel, nauczyciele są przygoto-

wani do nauczania w tych klasach.

Fakt, że zmienił

się model i sposób nauczania.

Chciałabym szczególnie do pani poseł Wróbel

skierować swoje zdanie.

Mianowicie podstawa pro-

gramowa to jedno, a sposób nauczania to drugie.

Był

szereg programów – obserwowałam te programy

i brałam nawet udział w niektórych – gdzie nauczy-

ciele mogli, korzystając z pieniędzy unijnych, przejść

takie przygotowanie do innego nauczania, a także

pozyskać pomoce naukowe potrzebne im w codzien-

nej pracy z małym dzieckiem, które emocjonalnie

musi się dostosować do obowiązku szkolnego.

Na-

uczyciele chętnie to robili – uczestniczyli, bardzo

dużo pozyskiwali.

Każdy odpowiedzialny nauczyciel

to robił.

Ja też się douczałam przez całe życie, bo taki

jest nasz zawód.

Jeśli chodzi o emocjonalną dojrzałość dziecka, to

proponowany model nauczania jest przystosowany do

emocjonalnej dojrzałości dziecka.

Nauczyciel jest za

to odpowiedzialny.

Chciałabym zapytać panią mini-

ster: Czy w związku z wątpliwościami rodziców, któ-

re pojawiły się nawet podczas naszej debaty sejmowej,

co do posłania dziecka 6-letniego do szkoły nie warto

rozważyć takiego problemu, (Dzwonek) żeby w spo-

sób szczególny udostępnić poradnie psychologiczne,

gdzie rodzic mógłby uzyskać odpowiedź, czy jego

dziecko może pójść do szkoły, właśnie do klasy pierw-

szej jako dziecko 6-letnie?

Wiemy, że rodzic ma moż-

liwość, uzyskawszy opinię z poradni, nie posłać tego

dziecka do szkoły.

Jest to zapisane w prawie.

To pra-

wo nie zostało cofnięte i rodzic może cały czas korzy-

stać z tego prawa, również w przyszłości.

Jeszcze jedno – dotyczy to wyposażenia sal.

Cho-

dzi o to, że sześciolatki już od dawna chodzą do szkół,

a teraz dopiero pojawił się problem z wyposażeniem

sal.

Od 20 lat, prawie od 20 lat sześciolatki chodzą

również do zerówek do szkół.

Nikt wcześniej nie pod-

nosił tego problemu aż w taki sposób.

Tak naprawdę

w trakcie tamtej kadencji stało się zasadą, że dyskutu-

jemy o tym, jak powinna być przygotowana ta sala wte-

dy, kiedy dziecko wchodzi w obowiązek szkolny.

I do-

brze, bo powinno być tak, że powinniśmy czuwać nad

tym, jakie warunki tworzymy dziecku w szkole.

Chciałabym zapytać o takie rezerwy celowe, które

pomogłyby tym ponad 200 gminom.

205 gmin – o ile

się nie mylę, tak jest podawane oﬁcjalnie – jest nie-

przygotowanych czy przynajmniej zgłosiło nieprzygo-

towanie swoich szkół do przyjęcia sześciolatków i speł-

niania przez nich obowiązku szkolnego.

Chciałabym

więc zapytać panią minister o tę sprawę i oczywiście

poddać to pod rozwagę.

Prośba ze strony samorządów

dotyczy rozważenia sprawy subwencji nie tylko na

sześciolatki, ale również na pięciolatki – w myśl zasa-

dy: co obowiązkowe, to powinno być również dotowa-

ne przez państwo.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Panie Marszałku!

Pani Minister!

Wysoka Izbo!

Pani poseł sprawozdawca stwierdziła, że ok. 20% ro-

dziców w tym stanie prawnym, jaki dzisiaj mamy,

posłało dzieci do szkoły.

80% nie posłało tych dzieci

do szkoły, czyli głos vox populi, można by tak przyjąć,

nie zgadza się jednak z rozwiązaniami proponowa-

nymi właśnie przez rząd Platformy Obywatelskiej.

Mam takie pytanie do pani minister, być może do

pani poseł.

Otóż pytanie zmierza ku temu – czy też

były stawiane takie pytania – aby zapytać te 20%, co

było prawdziwą przyczyną tego, że rodzice posłali do

szkoły dzieci właśnie w tym wieku, czyli w wieku

6 lat, bo wedle mojej wiedzy niekoniecznie to, o czym

mówi się tu cały czas, czyli dobro dziecka, a zwykła

prozaiczna rzecz – niemożność znalezienia przed-

szkola dla dzieci osób, które pracują.

Teraz dalej, panie marszałku.

Otóż trzeba też so-

bie zadać pytanie o prawdziwą intencję tej ustawy.

Otóż ten okres, wiek 6 lat i ta determinacja rządu

dowodzą, że powinna być ukryta jakaś intencja.

Otóż

intencja jest jedna – rząd Platformy Obywatelskiej

Poseł Katarzyna Matusik-Lipiec

chce zagonić Polaków do pracy o rok wcześniej, bo

prawda jest taka, że o rok wcześniej skończą szkołę

i pójdą do pracy.

Jest to jak najbardziej zasadne, tym

bardziej że pan premier zapowiada przecież wydłu-

żenie wieku emerytalnego do 67 lat.

W tym kontek-

ście więc (Dzwonek) mężczyźni będą pracować nie

o 2 lata dłużej, tylko o 3 lata, a kobiety nie o 7 lat,

tylko o lat 8, jeżeli ta ustawa wejdzie w życie i te

osoby objęte już od 6. roku życia obowiązkiem szkol-

nym wejdą na rynek pracy.

Takie są fakty.

Wiem, że

jest to odległy czas, ale dzisiaj trzeba się nad tym

zastanowić.

Taka jest prawdziwa intencja – nie dobro

dziecka, tylko zagonienie Polaków do pracy, żeby

jeszcze rok dłużej mogli pracować, oczywiście jeszcze

przy wydłużeniu wieku emerytalnego.

Dziękuję

uprzejmie.

(Oklaski)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję.

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Pani Minister!

Szanowni Państwo!

Podczas procedowania nad tą

ustawą cały czas mamy tak jakoś w perspektywie

1 września 2012 r.

Jest to moment, w którym ta nie-

szczęsna ustawa miałaby zacząć obowiązywać, nato-

miast moim zdaniem nie zdajemy sobie sprawy

z tego, że mleko rozlało się już 1 września 2011 r., bo

wszedł zapis mówiący o obowiązkowym wychowaniu

przedszkolnym.

Prawda?

Żeby dziecko mogło zostać

zapisane w obniżonym wieku, w wieku 6 lat do klasy

pierwszej, musi uczestniczyć w obowiązkowym przy-

gotowaniu przedszkolnym w wieku 5 lat.

sytuację, że podstawa programowa wychowania

przedszkolnego nakazuje edukację dzieci w wieku

5 i 6 lat właściwie w oparciu o jedne wymogi tej pod-

stawy programowej.

Ta sytuacja, nawet według pań-

stwa projektu ustawy – nie wierzę, żeby on przeszedł,

bo ten projekt przesunięcia do 2014 r. po prostu nie

ma sensu...

Ale gdybyśmy brali to pod uwagę, to ta

proteza, absurdalna proteza, krzywdząca dzieci

w wieku 5 i 6 lat, będzie istniała do 2014 r.

To jest,

proszę państwa, absurd i krzywda dzieci w wieku

5–6 lat.

Jak bowiem za pośrednictwem bodajże rzecz-

nika pani minister odpowiadała na pytanie, co dzie-

ci w wieku 6 lat będą robiły w przedszkolu w dalszym

ciągu?

(Dzwonek) Będą doskonaliły to, czego się na-

uczyły w wieku 5 lat.

Jeżeli tak ma wyglądać polska

edukacja, a edukacja, przypomnę, rozpoczyna się

w wieku przedszkolnym, jeżeli przedszkole ma być

ﬁkcją, to gratuluję ministerstwu tego typu rozwią-

zań i tego typu ﬁlozoﬁi w podejściu do edukacji naj-

młodszego pokolenia, bo to jest nie tylko pogłębianie

różnic w dostępie do edukacji na wysokim poziomie,

ale właściwie robienie wszystkiego, ażeby te różnice

powstawały na tym etapie.

To jest pierwsza sprawa

i pytanie do pani minister, gdyby była uprzejma

udzielić odpowiedzi, czy coś zamierza zrobić z tą pod-

stawą programową, ażeby dzieci dwa lata nie uczyły

się tego samego.

I druga kwestia.

Samorządy terytorialne, pani

minister, przygotowując się do tego złego projektu

ustawy o obniżeniu wieku szkolnego, powszechnie

zapowiadały dwuzmianowość.

To miało być po-

wszechne zjawisko w dużych szkołach miejskich.

Czy

pani minister mogłaby podać dane z dużych miast

w Polsce, ilu procent szkół, ilu procent samorządów

dużych miast ta praktyka dwuzmianowości by doty-

kała?

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

ma Obywatelska.

Poseł Wiesław Suchowiejko:

nauczycielskiej pamiętam, że kiedy uczniowie odwie-

dzali mnie, by poprosić o przełożenie sprawdzianu

o tydzień, to ulegałem, ale bardzo rzadko.

A dlaczego

rzadko?

Dlatego że po tygodniu przychodzili mniej

więcej tak samo nieprzygotowani jak tydzień przed-

tem.

To oczywiście nie jest odpowiedź dla pana posła

Ostrowskiego, który pytał, co będzie za dwa lata i czy

dajemy gwarancję, że za dwa lata wszystkie gminy

będą przygotowane, bo pewnie nie będą, ponieważ

nigdy tak nie jest, ale chyba wspólnie uważamy wszy-

scy na tej sali, że trzeba zrobić wszystko, by były

przygotowane jak najlepiej.

Dlatego pytam panią mi-

nister: Czy rząd ma harmonogram czy pracuje nad

harmonogramem współpracy, wspierania i monito-

rowania, szczególnie tych gmin, które sobie rady na

dziś nie dały – tych 92 czy tych ponad 200 gmin, bo

to różnie jest liczone, gdzie albo bardzo niewiele sze-

klasach?

Po drugie, czy również monitoruje się zasoby ka-

drowe i czy monitorować się je będzie w związku

z tym, że spada liczba nauczycieli nauczania począt-

kowego w tych ostatnich miesiącach i przez te dwa

lata pewnie tak dalej będzie?

I to nie jest takie proste,

to nie jest takie oczywiste, że oni wrócą do szkół, bo

to będą ich indywidualne decyzje.

Być może będą

chcieli zostać w przedszkolach, zobaczymy, kto będzie

lepiej płacił (Dzwonek), a i być może przedszkola się-

gną po młodsze dzieci, więc to nie jest tak, że zaraz

Poseł Andrzej Romanek

do szkół pobiegną ochoczo, by uczyć sześciolatki

w 2014 r.

I ostatnia sprawa.

Czy planuje się też monitoro-

wanie przez te kolejne dwa lata funkcjonowania nie-

małej już grupy sześciolatków, która zwiększy się, jak

myślę, przez te dwa lata, szczególnie w zakresie pew-

nych niepowodzeń szkolnych, o których dziś na po-

siedzeniu komisji wiele mówiono, że takowe mogą

być, że dzieci mogą sobie nie dawać rady?

A więc czy

monitoring tych sytuacji będzie miał miejsce, czy

wnioski z tego zostaną wyciągnięte i czy zawierać je

będzie coroczna informacja ministra, tak jak to usta-

wa przewiduje?

Myślę, że ten obowiązek będzie utrzy-

many.

Czy będzie utrzymany, czy te informacje tam

się znajdą?

O to pytam.

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Pani poseł sprawozdawca, jak słuchałem, wymieniła

tyle milionów, tyle miliardów dla tych samorządów,

że ja się dziwię.

Jak się spotykam z samorządowcami,

oni mówią: My nie mamy pieniędzy.

No to pytam:

Gdzie te pieniądze są?

To jest pierwsze pytanie.

Czy to prawda, że samorządowcy nie przygotowa-

li szkół do tego typu ustawy?

Czy to prawda, jak pani

poseł występująca w imieniu klubu Platformy Oby-

watelskiej powiedziała, że wskutek sprzeciwu jedne-

go małżeństwa sześciolatki w 2011 r. nie poszły do

szkoły?

Czy to prawda, że 68% rodziców jest przeciw-

nych obowiązkowi posłania sześciolatków do szkoły?

To następne pytanie.

I jeszcze pytanie trzecie.

Dlaczego ten projekt nie

był rozważany w tamtej kadencji, przed wyborami,

skoro temat, że tak powiem, był objęty zainteresowa-

niem już 4 lata?

Ja mam odpowiedź, ale stawiam

pytanie retoryczne, bo mam wrażenie, że ta cała pro-

cedura może zmierzać do tego, jaki skutek ma proce-

dura nawoływania do niepłacenia (Dzwonek) abona-

mentu telewizyjno-radiowego.

Państwo pamiętacie,

że to wyście tu nawoływali: Nie płacić!

A teraz co

mamy?

Wynajmujemy ekstraaktorów, płacimy, po to,

żeby zobowiązywać wręcz Polaków do tego, aby pła-

cili.

Boję się, żeby z tą ustawą nie było podobnie.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Głos ma pani poseł Marzena Dorota Wróbel, So-

lidarna Polska.

Poseł Marzena Dorota Wróbel:

się w różnym tempie, zwłaszcza te najmłodsze, i trze-

ba im pozwolić na ten rozwój, one mają do niego pra-

wo, i trzeba im pozwolić na dojrzewanie emocjonalne

w takim tempie, które jest dla nich naturalne.

Nie

wolno tego procesu ani przyspieszać, ani spowalniać.

Pani poseł Butryn stwierdziła, że model podstawy

programowej jest dostosowany do obniżenia wieku

szkolnego.

Jeśli tak, proszę pani, to dlaczego dzieci

pięcioletnie dwa razy będą realizowały tę samą pod-

stawę programową?

Gdyby to się zdarzyło w szkole,

to czy uważałaby pani, że to jest prawidłowe?

Gdyby

na przykład dzieci starsze dwukrotnie realizowały te

same treści programowe, uważałaby pani, że to na-

turalne?

Bo ja tak nie uważam.

(Poseł Renata Butryn: Indywidualizacja procesu

nauczania.)

Kolejna rzecz.

Zapytałam panią, czy jest pani

członkiem komisji edukacji, bo dzisiaj był pokazany

na posiedzeniu tej komisji przykład inny – przykład

nadmiernego przyspieszania.

To, o czym wcześniej

mówiłam, to był przykład spowalniania rozwoju dzie-

ci, a na posiedzeniu komisji edukacji omawialiśmy

przykład nadmiernego przyspieszania rozwoju dzieci.

I tutaj przykładem są dzieci sześcioletnie z Warszawy,

które w tym roku poszły wcześniej do szkoły, bo dy-

rektorzy szkół namawiali rodziców, żeby te dzieci

wcześniej zapisywali.

(Dzwonek) Wie pani, jaki jest

skutek?

33% tych dzieci w tej chwili musi korzystać

z pomocy psychologiczno-pedagogicznej, bo nie dają

sobie rady, bo nie dano im czasu na rozwój.

A więc

jest podstawą dobrą.

To są dzieci, które uważane są

bardzo często za dzieci bardzo inteligentne, nato-

miast nie dano im czasu na naturalny rozwój emo-

cjonalny.

I to nie jest w porządku, pani poseł.

To nie

jest w porządku.

(Poseł Renata Butryn: Sposób nauczania przez

zabawę.)

Kolejna rzecz.

Pani twierdzi, że nauczyciele są

przygotowani do realizowania nowej podstawy pro-

gramowej.

A ja, proszę pani, sprawdziłam, rozmawia-

łam z doradcami, wieloletnimi doradcami metodycz-

nymi i wiem, że nie są przygotowani, bo inne były

założenia starej podstawy programowej, a inne są

założenia obecnej.

Stara podstawa programowa peł-

niła funkcję opiekuńczo-wychowawczo-kształcącą,

a nowa – opiekuńczo-wychowawczo-dydaktyczną.

Prze-

praszam, odwrotnie.

Emocje tutaj dały znać.

(Poseł Renata Butryn: No właśnie.)

A więc wypadła nam funkcja kształcąca.

W związ-

ku z tym proszę mi nie mówić, że nauczyciele są do

tego przygotowani, bo nie wszyscy brali udział w tych

szkoleniach.

I mam pytanie do rządu: Czy rząd przy-

gotował się na monitoring tejże podstawy programo-

wej?

Czy w ogóle jakaś reﬂeksja w tym zakresie pań-

stwu towarzyszy?

(Oklaski)

Poseł Wiesław Suchowiejko

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję.

(Poseł Renata Butryn: W trybie sprostowania...)

Pani poseł Butryn w trybie sprostowania.

Proszę bardzo.

Poseł Renata Butryn:

Panie marszałku, dziękuję za możliwość skorzy-

stania z tego trybu.

Chciałabym jeszcze raz podkreślić, że nauczyciel

jest zobowiązany do tego, żeby się doskonalić.

Narzu-

cają to również przepisy dotyczące stopni awansu

zawodowego.

I na pewno każdy nauczyciel mógł sko-

rzystać z różnych form organizowanych w regionach

przez centra kształcące nauczycieli.

Zawsze gdy

wchodzi nowa podstawowa programowa, takie kursy

są organizowane, jest to zadanie jednostek oświato-

wych w terenie.

To jest po pierwsze.

Po drugie, chciałabym powiedzieć, że mówiłam

o dwóch rzeczach: o podstawie programowej i mode-

lu nauczania.

Uważam, że w modelu nauczania, któ-

ry zakłada przede wszystkim nauczanie poprzez za-

bawę, pomoce są dostosowane do takich zabaw dy-

daktycznych, które można organizować w różnym

tempie, w różny sposób.

Indywidualizacja procesu

nauczania, co jest bardzo mocno podkreślane w róż-

nych programach, również sprzyja rozwojowi emo-

cjonalnemu dziecka.

Jeżeli dziecko rozwija się za

szybko, to chyba nie jest to problem tylko nauczania.

Świat współczesny, dostęp do Internetu, do telewizji

sprawia, że te dzieci po prostu rozwijają się szybciej.

Stąd sześciolatki z tej epoki, że tak powiem, są nieco

inne niż sześciolatki z naszych czasów.

Tak myślę.

Dziękuję.

(Oklaski)

(Poseł Marzena Dorota Wróbel: Sprostowanie, pa-

nie marszałku.)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Sprostowanie?

Proszę bardzo, pani poseł.

Pan poseł Zieliński też?

Proszę bardzo.

Nie słyszałem państwa.

Poseł Marzena Dorota Wróbel:

Pani poseł, mówię o tym, że rozwój emocjonalny

powinien być zharmonizowany z rozwojem intelek-

tualnym, a tak nie jest.

Często rozwój intelektualny

jest szybszy, a spowolniony jest rozwój emocjonalny,

ale to jest efekt niedostosowania podstawy progra-

mowej do potrzeb dzieci.

Natomiast chciałabym już dokładnie przeczytać

tę charakterystykę podstawowy programowej, bo

wcześniej, mam takie wrażenie, pomyliłam się.

A więc obecnie wychowanie przedszkolne, od wrze-

śnia 2009 r., pełni funkcję opiekuńczo-wychowawczo-

-kształcącą, a wcześniej była to funkcja opiekuńczo-

-wychowawczo-dydaktyczna.

Pani poseł, gdyby pani mi powiedziała, że wszyscy

nauczyciele przeszli kursy doskonalące, przygotowu-

jące ich do tej nowej roli, to bym...

(Poseł Renata Butryn: Odpowiedzialność nauczy-

ciela.)

…pani przyznała rację.

Wiem jednak, proszę pani,

że nie wszyscy przeszli…

(Poseł Renata Butryn: To jest mały odsetek.)

…a powinno to być obowiązkowe.

Powinny być

programy przejściowe, które przygotowują wszyst-

kich nauczycieli do pełnienia nowych funkcji.

(Oklaski)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Proszę państwa, tryb sprostowania polega na pro-

stowaniu błędnie zrozumianego swojego wystąpie-

nia.

Rozumiem, że pani poseł ten tryb zachowała.

Proszę bardzo, też w trybie sprostowania.

Poseł Jarosław Zieliński:

Dziękuję, panie marszałku.

Ja bardzo krótko, ale też muszę zareagować, bo

mówiłem między innymi o tych sprawach w swoim

wystąpieniu, więc chciałbym, żeby nie wracało to po

raz kolejny.

Pani poseł, jednak proszę odróżniać edukację

dziecka 5-letniego, 6-letniego i 7-letniego zarówno

jeżeli chodzi o metody pracy z dzieckiem, jak i jeżeli

chodzi o przygotowanie nauczycieli.

Proszę nie wma-

(Poseł Renata Butryn: Ja odróżniam.)

To wszystko nie jest przygotowane w sposób wła-

ściwy i o tym mówimy.

Naprawdę proszę nas nie po-

uczać kolejnymi wystąpieniami i sprostowaniami – że

wszystko jest dobrze, bo nauczyciele są przygotowani.

To są dwie różne rzeczy.

Mam nadzieję, że pani jako

nauczycielka to jednak wie.

Chciałbym na to tylko

zwrócić uwagę i mocniej to pani uzmysłowić.

(Poseł Renata Butryn: Jestem nauczycielką od

25 lat i proszę mnie nie pouczać.)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję panu posłowi.

Do pana posła Ziobry – panie pośle, nie w taki

sposób do marszałka.

Proszę podejść z boku i nie

przeszkadzać posłowi mówcy.

Proszę bardzo, pan poseł Tadeusz Woźniak, klub

Solidarna Polska.

(Poseł Tadeusz Tomaszewski: Ja jeszcze miałem

wcześniej mówić.)

(Głos z sali: Też Tadeusz, ale nie ten.)

Przepraszam bardzo, pan poseł Tadeusz...

(Poseł Tadeusz Tomaszewski: Ale mój imiennik

może, proszę.)

Panowie, jesteście tacy uprzejmi podczas debaty.

Dajemy przykład.

Proszę bardzo, panie pośle.

Poseł Tadeusz Woźniak:

Dziękuję.

Panie Marszałku!

Wysoki Sejmie!

Pani Minister!

W odniesieniu do przedmiotowej ustawy mam stosu-

nek ambiwalentny.

Z jednej strony jestem przeciwny

temu, aby w sposób obligatoryjny posyłać sześciolat-

ki do szkół, ale z drugiej strony odroczenie terminu

wejścia w życie tego obligo daje możliwość tego, że

albo w tym czasie jeszcze zostaną podjęte jakieś pra-

ce, które zmienią ten trend, albo w ciągu tych dwóch

lat ministerstwo przygotuje jakiś program reformy

edukacji.

Proszę państwa, posłanie sześciolatków do szkół

nie ma nic wspólnego z dobrem dziecka, i powiedzmy

to sobie jasno.

Byłem zdumiony, kiedy słuchałem

dobra dziecka posyła się je w wieku sześciu lat do

szkoły.

Czy dla dobra dziecka czyni się tak, że posyła

się je do szkoły o rok wcześniej, po to aby rok wcze-

śniej traﬁło ono na rynek pracy?

Przecież nie tak

dawno, kilkadziesiąt minut temu, na tej sali padały

słowa, że w bieżącym roku wzrośnie bezrobocie.

A jeżeli wypuścimy jeszcze dany rocznik wcześniej

aniżeli dotychczas, bo dzieci będą, mówię o liceali-

stach, maturę zdawały w wieku lat 18, a nie 19, jeże-

li nie przeprowadzi się reformy edukacji, czyli syste-

mu – mówię tutaj o poziomach edukacyjnych, na

przykład w liceum – wydłużając naukę do czterech

lat, to jedynym skutkiem będzie to, że dziecko o rok

wcześniej traﬁnarynekpracyipowiększyliczbęosób

bezrobotnych w naszym kraju.

Proszę państwa, to

jest haniebna, antyobywatelska ustawa wymierzona

w to dziecko, które jest traktowane w sposób przed-

miotowy.

Powiedzmy sobie to prosto w oczy i nie

brońcie państwo rzeczy niegodnych, bo jesteście ad-

wokatem diabła w tym momencie.

Proszę państwa, jeśli z tej trybuny (Dzwonek)

dzisiaj padały słowa, że fobie jednej rodziny zaskut-

kowały tym, że przekładamy wdrożenie ustawy, to

dziwię się działaniom rządu, który ulega fobii ja-

kiejś jednej rodziny.

Ale już poza żartem, który

tutaj stosuję – jest to hańba, jest to obraźliwe

w stosunku do 350 tys. osób, które poparły pro-

gram „Ratujmy maluchy”.

Drodzy Państwo!

Drodzy Rodacy!

Ratujmy malu-

chy i ratujmy siebie samych przed Platformą Obywa-

telską.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Panie pośle, ale do kogo kieruje pan pytanie?

(Głos z sali: Do siebie odezwa.)

Do rządu, do posła sprawozdawcy?

Wystąpił pan

w trybie zadawania pytań.

Poseł Tadeusz Woźniak:

Panie marszałku, zadałem pytanie w trakcie mo-

jego wystąpienia.

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Panie pośle...

Poseł Tadeusz Woźniak:

Czy obligatoryjne posłanie sześciolatka do szkoły

jest dobrem dla tego dziecka?

Moim zdaniem bowiem

nie jest dla niego dobrem, ponieważ zaskutkuje tym,

że to dziecko o rok wcześniej traﬁ na rynek pracy

i przez to będzie pracowało o rok dłużej, aniżeli było

to dotychczas.

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Zgoda.

Pytanie do rządu?

Poseł Tadeusz Woźniak:

Do rządu.

(Oklaski)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję bardzo.

Pan poseł Tadeusz Tomaszewski, Sojusz Lewicy

Panie Marszałku!

Pani Minister!

Wysoka Izbo!

Bardzo ważnym elementem wyrównywania szans

edukacyjnych dzieci jest powszechna dostępność wy-

chowania przedszkolnego, przedszkoli.

W ostatnich

latach rzeczywiście udało się rządowi, udało się wszyst-

kim razem zrobić postęp w zakresie dostępu dzieci

do przedszkola.

Mamy jednak jeszcze wiele zaległo-

Wicemarszałek Marek Kuchciński

ści, zwłaszcza jeśli chodzi o środowisko wiejskie, ale

także daleką drogę do tego, jakie cele sobie wyzna-

czyliśmy, jeśli chodzi o dostępność wychowania

przedszkolnego.

Moim zdaniem dwa elementy są tu-

taj bardzo istotne, aby ta powszechność rzeczywiście

była taka, jak w części krajów Unii Europejskiej.

Po pierwsze, zapełnienie mapy Polski publicznymi

przedszkolami.

Dzisiaj wiele gmin nadal nie posiada

prowadzonych przez siebie publicznych przedszkoli.

Po drugie, to jest kwestia ﬁnansowaniarównieżtego

zadania, które dzisiaj jest zadaniem własnym gminy,

przynajmniej w części poprzez subwencję oświatową.

W czasie kampanii wyborczej z autobusu pan premier

Tusk, jeśli pamięć mnie nie myli, to gdzieś przewi-

nęła się tam pani minister, mówił o tym, że rząd roz-

waży częściowe ﬁnansowanie przedszkoli.

To było

wtedy, kiedy wybuchła sprawa opłat za wyżywienie

w przedszkolu, za pobyt w przedszkolu i tak dalej.

Prosiłbym wobec powyższego o odpowiedź na na-

stępujące pytanie: Czy rząd rozważa rzeczywiście

przyznanie subwencji oświatowej na zadanie, jakim

jest prowadzenie przedszkola?

Jeśli tak, to chociażby

w takim obszarze, o jakim tu jedna z przedmówczyń

mówiła.

Druga kwestia: Czy rząd uruchomi program

wspierania samorządów gminnych w budowie no-

wych przedszkoli publicznych prowadzonych przez

samorządy?

To jest bardzo ważne zadanie.

Jeśli po-

jawiłaby się złotówka z budżetu resortu, z budżetu

państwa (Dzwonek) – przynajmniej analogicznie do

tego, jak funkcjonuje program „Orlik” – byłaby szan-

sa, aby te białe plamy w Polsce zniknęły.

Najwięcej

tych przedszkoli brakuje zwłaszcza w gminach na

terenach północnych, północno-wschodnich, gdzie

dostęp do przedszkoli jest utrudniony, gdzie wycho-

wanie przedszkolne nie jest czymś powszechnym.

Dlatego chciałbym zapytać: Czy będzie program rzą-

dowy wspierający gminy w budowie publicznych

przedszkoli?

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Panie Marszałku!

Pani Minister!

Wysoka Izbo!

Dzisiejsza debata jest dość ciekawa i pewnie istotna,

a istotna też z tego względu, że występująca w imie-

niu Platformy Obywatelskiej pani posłanka Leszczy-

na obaliła mit o wszechmocy Platformy, bo okazuje

się, że wystarczy jedno małżeństwo, żeby obalić usta-

wę.

A więc to było bardzo cenne.

Ale teraz do rzeczy – rzeczywiście fakt, iż rząd

musiał nowelizować tę ustawę, musiał odstąpić od

wprowadzenia obowiązku dla sześciolatków już od

2012 r. świadczy o jednym: po prostu ta ustawa była

nieprzygotowana.

Mimo zaklęć, które tutaj padają ze

strony i pani poseł sprawozdawcy, i innych posłanek

i posłów Platformy, po prostu tych pieniędzy było za

mało i nie udało się szkół przygotować – byłaby ka-

tastrofa, gdyby tę ustawę wprowadzano.

A ja chciał-

bym zapytać panią minister o program „Radosna

szkoła”.

Pytałem o to już na posiedzeniu komisji edu-

kacji, ale nie uzyskałem odpowiedzi.

Otóż na rok

2011 na program „Radosna szkoła” rząd przeznaczył

150 mln zł, a wniosków złożono tylko na 120 mln.

powodów nie występują o te środki.

Teraz pytanie:

Jaki jest błąd w tym programie, co należy zmienić,

żeby w roku 2012, na który zapisano 200 mln zł, nie

było tej samej sytuacji, czyli żeby samorządy po te

środki mogły sięgnąć (Dzwonek), mogły doposażyć

szkoły?

I ostatnie pytanie.

Chciałbym zapytać panią mi-

nister, o jaką kwotę zwiększono subwencję na rok

2012, aby objąć obowiązkiem szkolnym dzieci 6-let-

nie.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Pani Minister!

Wiele wypowiedzi posłów było wstrząsających – że

to ustawa, która jest zła dla dziecka.

Drodzy pań-

stwo, gdyby tak było, czy sądzicie, że ponad 20%

rodziców wysłałoby swoje dzieci do szkoły w wieku

sześciu lat?

(Poseł Zbigniew Dolata: A 80% nie wysłało.)

W jakiś sposób obrażacie tych rodziców, zarzuca-

jąc im, że nie są dobrymi rodzicami.

(Głos z sali: Jakby było to takie dobre, to wysła-

liby wszyscy.)

Trudna reforma, nowa, zawsze musi spotykać się

z pewną dozą nieufności i tego będzie dotyczyło moje

pytanie.

Myślę, że bardzo wielu rodziców było zdezo-

rientowanych, ponieważ ten szum medialny, rzeczywi-

ście wywołany przez niedużą grupę, był ogromny.

Za-

tem chciałabym panią minister spytać, w jaki sposób

będą wykorzystane te dwa lata, by spokojnie podjąć

dyskusję z rodzicami, z tymi, którzy nie znali racji róż-

nych, a powinni je znać.

Nie wątpię bowiem, że będzie

to czas rozmowy i wyjaśnień.

I proszę o odpowiedź: Ja-

kie programy są planowane na te dwa lata, by rodzice

mogli podjąć decyzję z pełną wiedzą (Dzwonek), a nie

z wiedzą zaburzoną?

Dziękuję bardzo.

Poseł Tadeusz Tomaszewski

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję, pani poseł.

i Sprawiedliwość.

Poseł Józefa Hrynkiewicz:

stwo!

Wysoki Sejmie!

Ja najpierw chciałabym troszkę

o pieniądzach porozmawiać.

Liczyłam, liczyłam, jak

pani poseł Pietraszewska przedstawiała tutaj te mi-

liardy, zgubiłam się przy 8 mld, po czym wzięłam

jednak uzasadnienie do ustawy i z tego mi wyszło...

(Głos z sali: Tylko trzy.)

Ale ja liczyłam, jak wymieniała je, po prostu li-

czyłam na podstawie wypowiedzi przedstawianej

przez panią poseł.

Okazało się, że tych milionów jest 954, z tego re-

zerwa 200 mln w tym roku, a potem jeszcze doliczy-

łam się 218 mln na remonty w 3774 szkołach i 49 mln

na wyposażenie trzystu trzech tysięcy czterystu iluś

szkół oraz wyremontowanie około pół tysiąca sal

gimnastycznych.

I teraz pytanie, pani minister, bo

w jednej rzeczy powinniśmy być akuratni, mianowi-

cie w kwestii pieniędzy.

Ile rzeczywiście jest pienię-

dzy na przygotowanie tej reformy?

I niech pani poda

tylko to, co dotyczy tej reformy w latach 2008–2011,

oraz to, co jest planowane na rok 2012, ale nie ogółem

na wszystkie szkoły, na wszystkie zadania (Dzwo-

nek), tylko na te zadania, o których mówię.

To jest

bardzo ważna sprawa.

Druga sprawa – tu chcę poprosić pana marszałka,

żeby pozwolił mi zapytać...

Wicemarszałek Jerzy Wenderlich:

Proszę bardzo, pani poseł, proszę bardzo.

Poseł Józefa Hrynkiewicz:

...to jest sprawa przygotowania szkół na terenach

wiejskich, w tym szczególnie na terenie województwa

podkarpackiego, na obszarach górskich, do podjęcia

nauki przez dzieci w wieku sześciu lat.

Musimy pa-

miętać, że dzisiaj sieć szkół jest bardzo rzadka, doty-

czy to zresztą całej Polski wschodniej, województwa

warmińsko-mazurskiego także, które zalicza się do

Polski wschodniej, a jest na północy.

Po prostu tutaj

trzeba pamiętać o tym, że te dzieci potrzebują opieki,

te dzieci potrzebują wyżywienia w szkole i, co jest

ważne, dzieci te potrzebują opieki stomatologicznej.

Jeżeli badania wykonane przez Uniwersytet Medycz-

ny w Warszawie wykazują, że ponad 90% dwunasto-

latków w województwie mazowieckim ma próchnicę,

to co właściwie my robimy, jaka jest tutaj opieka?

A więc chciałabym zapytać, jak pani sobie to wyobra-

ża i ile jest pieniędzy na opiekę stomatologiczną, na

opiekę medyczną, na wyżywienie dzieci, szczególnie

dzieci wiejskich.

I tutaj chcę powiedzieć, że jestem

zażenowana tym projektem, dlatego że w sytuacji,

kiedy Polska ma jeden z najniższych współczynników

przyrostu naturalnego, jeden z najniższych współ-

czynników dzietności, po prostu oddajemy dzieci do

szkół, które nie są przygotowane albo budzą bardzo

poważne wątpliwości, bez właściwej opieki.

Jedno-

cześnie, kiedy czytamy różne raporty autorstwa wy-

bitnych specjalistów, dowiadujemy się, że w Polsce

3350 tys. dzieci żyje w rodzinach ubogich.

Dlatego

upominam się o to, żeby pani wyraźnie powiedziała,

ile pieniędzy, jak i gdzie.

Chcę jeszcze podzielić się z panią taką konstata-

cją.

Na początku grudnia samorządy województwa

podkarpackiego zorganizowały konferencję w Ryma-

nowie na temat oświaty.

Byli zaproszeni przedstawi-

ciele zarówno Ministerstwa Finansów, jak i Minister-

stwa Edukacji Narodowej.

Jak pani myśli, kto był?

Nikogo nie było.

(Oklaski)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Ja się tak zasta-

nawiam nad sprawą tej bojaźni, szczególnie kolegów

z prawej strony, co do tego, że dzieci od sześciu lat

mają pójść do szkoły.

Ja jestem przykładem tego...

(Poseł Zbigniew Dolata: My chcemy dobra dziecka.)

...bo szedłem tam w wieku sześciu lat i jakoś nic

mi się wielkiego nie stało, jak widać, jestem wyro-

śnięty i dzieciństwa nie straciłem.

(Wesołość na sali)

Ale to już tak nawiasem, nie o to chcę pytać, to tak

na marginesie.

(Poseł Zbigniew Dolata: Bo był pan wyrośnięty.)

Pani minister, chciałbym zapytać o jedną rzecz.

Przewiduje się, że w latach 2012–2013 likwidacji ule-

gnie około 800 szkół.

Szczególnie ta likwidacja doty-

czyć będzie szkół wiejskich.

I teraz: z pewnością jakąś

część tychże można by przeznaczyć na przedszkola

i tym samym wypełnić tę białą plamę, o której mówił

pan poseł Tadeusz Tomaszewski, tak aby wreszcie

nastąpiło jakieś zrównoważenie w budowie przed-

szkoli, także na wsiach.

Jest zatem taka okazja, stąd

moje pytanie.

Czy resort posiada w miarę dobre ro-

zeznanie, a przede wszystkim czy ma jakiś program,

w tym ﬁnansowy, który mógłby pomóc samorządom

(Dzwonek), tak aby w miejsce małej szkoły, która jest

na wsi niejednokrotnie likwidowana, uruchomić rów-

nież przedszkole?

Wtedy wiele spraw zostałoby zała-

twionych.

Przede wszystkim chodzi o pracę.

Nauczy-

ciele boją się, że ją stracą i będą musieli gdzieś tam

dojeżdżać.

Można by było w sposób znakomity wyko-

rzystać to, jeśli chodzi o przedszkolaków, tym bar-

dziej że w wielu miejscach, na przykład w powiecie

nowotomyskim, wybudowano sale sportowe, sale

gimnastyczne.

W inny sposób tego wykorzystać nie

można.

Chodzi o małe środki, mały grant dla tych

gmin, które znakomicie by to przygotowały.

Okaza-

łoby się, że w końcu jest wilk syty i owca cała.

Pani

minister, prosiłbym, żeby odpowiedzieć na to pyta-

nie.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Pytanie zadaje pan poseł Kazimierz Ziobro, Soli-

darna Polska.

Poseł Kazimierz Ziobro:

Panie Marszałku!

Pani Minister!

Wysoka Izbo!

Podstawowym prawem rodziny jest prawo do wycho-

wania dzieci.

Skoro 80% rodziców wypowiedziało się

przeciw edukacji swoich dzieci od szóstego roku życia

ze względu na zagrożenie emocjonalne, psychologicz-

ne, to dlaczego Platforma Obywatelska tak usilnie

dąży do tego, ażeby tę nowelizację przeprowadzić?

W czyim interesie?

Czy jest to interes dziecka czy jest

to interes kadry nauczycielskiej, która dba o swoje

miejsca pracy?

Stawiam takie pytanie.

Kolejna rzecz.

Czy wcześniejsza edukacja dzieci,

a w konsekwencji wpuszczenie ich w przyszłości szyb-

ciej na rynek pracy, w dobie, kiedy nie ma tej pracy,

jest bezrobocie, ma sens?

Mowa o tym, że od drugie-

go roku życia, z początkiem trzeciego, trzeba już ob-

jąć dzieci edukacją przedszkolną, nijak się ma do

stwierdzeń pedagogów i psychologów nawet z czasów

komunistycznych, którzy twierdzili, że dziecko do lat

trzech, żeby dobrze rozwijało się emocjonalnie, musi

mieć bezpośredni kontakt z matką.

Gniazdem i naj-

lepszym miejscem edukacji dziecka do lat trzech jest

rodzina i jego rodzice.

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

narodowej Krystynę Szumilas.

Minister Edukacji Narodowej

Krystyna Szumilas:

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Szanowne Panie

wija się w szybszym tempie.

Jesteśmy zobowiązani

sę rozwoju.

Daje mu to właśnie sposób zorganizowa-

nicznie, mogło ono spędzić w przedszkolu, aby wła-

Przychodzi taki czas, kiedy trzeba usystematy-

zować wiedzę dziecka, kiedy na bazie nabytych

ści wyższego rzędu, które systematyzują wiedzę

właśnie wiek 5–6 lat.

Przecież nie tylko w Polsce,

kację formalną, systematyczną, edukację szkolną.

jach, po pierwsze, wykorzystać swój potencjał roz-

sób harmonijny, nowoczesny, oparty na najnowszej

ma Obywatelska miały w swoich programach wy-

borczych obniżenie wieku szkolnego.

Teraz drugi fakt, który chciałabym państwu po-

słom przytoczyć.

Państwo posłowie bardzo krytyko-

– wówczas zgodnie z obowiązującymi obecnie przepi-

sami wszystkie dzieci sześcioletnie musiałyby rozpo-

łeczne, a z drugiej strony – chociażby głosy samorzą-

dów terytorialnych.

Państwo posłowie pytali, co

Poseł Romuald Ajchler

oznacza negatywna opinia samorządów terytorial-

nych o tym projekcie ustawy.

Otóż samorządy tery-

torialne wyraziły negatywną opinię o tym projekcie

wiązek szkolny dla dzieci 6-letnich obowiązywał od

(Poseł Zbigniew Dolata: To są przygotowane

tym, którzy jeszcze potrzebują czasu na przygotowa-

nie się do obniżenia wieku szkolnego.

Jeśli chodzi o środki ﬁnansowe, to dzisiaj na po-

siedzeniu komisji edukacji bardzo dokładnie o tym

kulacji subwencji oświatowej przyjęliśmy zwiększo-

gram „Radosna szkoła” w budżecie państwa zapla-

będą większe.

Dodatkowo w programie dotyczącym

mach środków unijnych, do rozdysponowania mię-

dzy gminy jest jeszcze 300 mln zł.

Podstawa programowa.

Państwo posłowie – pan

uczycieli do uczenia według nowej podstawy progra-

mowej.

(Poseł Marzena Dorota Wróbel: Mówiliśmy o po-

trzebie doskonalenia, proszę nie przekręcać.)

stem nauczycielem, przechodzi w czasie swojej karie-

ry zawodowej wiele zmian programowych.

Czy to

ści uczenia?

Oczywiście że nie, bo podstawowe tech-

niki, podstawowe zasady pracy z dzieckiem poznaje

zbawiamy ich tych kompetencji, które oni nabyli

stwu nauczycielom, że nie odróżniają sposobu pracy

tego też podstawa programowa nauczania przed-

szkolnego jest taką podstawą, która rozwija różne

jętności społeczne bycia w grupie, umiejętności wy-

powiadania się, słuchania, zwracania uwagi, skupia-

nia uwagi.

Natomiast edukacja szkolna rozpoczyna

śniejszego nauczenia go dodawania.

I właśnie eduka-

cja szkolna najpierw służy przyswojeniu tych podsta-

wowych umiejętności, a potem na bazie tych podsta-

wowych umiejętności nadbudowuje następne, na-

stępne i następne.

Natomiast w przedszkolu uczeń

Minister Edukacji Narodowej

Krystyna Szumilas

budowywania wiedzy na tych podstawowych umie-

jętnościach.

Tym właśnie różni się podstawa progra-

mowa nauczania przedszkolnego od nauczania szkol-

Rozumiem, że w trybie sprostowania, tak?

(Głos z sali: Ale co będą prostować?)

Proszę bardzo, pan poseł Kłosowski.

Poseł Sławomir Kłosowski:

W ramach oczywiście sprostowania, bo albo pani mi-

nister nie zrozumiała mojej wypowiedzi dotyczącej

edukacji przedszkolnej i obniżania wieku szkolnego,

albo rzeczywiście celowo chce wprowadzić Wysoką

wam oczywiście.

Myślę, że jest to raczej jakieś pomi-

nięcie pewnych faktów i niezrozumienie programu

PiS.

Może niedokładnie pani minister ten program

Prawa i Sprawiedliwości analizowała.

Otóż w żadnej

mierze – podkreślam, proszę państwa – w żadnej mie-

rze, w żadnym momencie o wprowadzeniu obniżenia

wieku szkolnego Prawo i Sprawiedliwość nie mówiło

i nie mówi.

Mówiliśmy, owszem, o tym, ażeby wycho-

wanie przedszkolne objąć subwencją oświatową, bo

wtedy dopiero będzie mowa o wyrównywaniu szans

edukacyjnych, a nie tworzeniu różnic już na samym

ale nie o obniżaniu wieku…

(Poseł Renata Butryn: W 2005 r.)

…nauczania szkolnego.

To jest pierwsza i podsta -

wowa sprawa.

Druga kwestia, i to pewnie panią mi-

nister mogło w jakimś sensie wprowadzić w błąd.

Otóż w 2010 r. – jak tu wykrzykiwała właśnie pani

poseł – w 2010 r. w trosce o dzieci, w trosce o to,

ażeby edukację uratować przed chaosem, totalnym

bałaganem, sztormem, który się rozpętał, rzuciliśmy

koło ratunkowe, ażeby przesunąć obowiązek szkolny

z 2012 r. na 2020 r.

To było koło ratunkowe.

Widząc

waszą nieporadność i brak możliwości przygotowania

szkół na potrzeby sześciolatków…

(Głos z sali: Pan ma amnezję.)

...rzuciliśmy to koło ratunkowe.

To jest to, o czym ja,

proszę państwa, wspominałem w swoim wystąpieniu.

To koło ratunkowe do dziś jest lekceważone w sposób

arogancki, bo nikt (Dzwonek) na ten temat nie chce

w ogóle rozmawiać, nie mówiąc już o projekcie oby-

watelskim.

Już pani poseł sprawozdawca, przedsta-

wicielka Platformy powiedziała nam, kim byli przed-

stawiciele tej inicjatywy obywatelskiej, nie chcę do

tego wracać.

Takie są fakty i proszę w związku z tym,

by tych faktów nie nadużywać i by była pani precy-

zyjna w swoich wypowiedziach.

Dziękuję.

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję.

Pani poseł Marzena Wróbel też w trybie sprosto-

wania, tak?

(Poseł Danuta Pietraszewska: Chciałabym spro-

stować wypowiedź.)

Wypowiedź pana posła Kłosowskiego?

To pani

poseł Wróbel wybaczy.

Proszę bardzo, pani poseł Pietraszewska w trybie

sprostowania do sprostowania.

Poseł Danuta Pietraszewska:

Panie pośle Kłosowski, chciałabym panu przypo-

mnieć, że w 2005 r.

Prawo i Sprawiedliwość w swoim

programie miało obniżenie wieku szkolnego.

100%

prawdy.

(Głos z sali: Nie.)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję bardzo.

Proszę państwa...

(Poseł Sławomir Kłosowski: Panie marszałku, to

będzie najkrótsze sprostowanie w moim życiu.)

Poseł Sławomir Kłosowski:

Pani poseł, nie.

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Rzeczywiście.

Dziękuję.

Pani poseł Marzena Wróbel, proszę bardzo.

Poseł Marzena Dorota Wróbel:

Pani Minister!

Obawiam się, że nie zostałam do-

brze zrozumiana przez panią, bo nie twierdziłam, że

nauczyciele są nieprzygotowani kompletnie, zawodowo

Minister Edukacji Narodowej

Krystyna Szumilas

poprzez studia do pracy z dziećmi 5-, 6- czy 7-letnimi,

bo są przygotowani.

Mają podstawową wiedzę i pod-

stawowe umiejętności, ale zawód nauczyciela, proszę

pani, to zawód, w którym trzeba non stop się dosko-

nalić.

Tu nie wolno stać w miejscu.

Jeśli się zmienia

podstawa programowa, jeśli przychodzą, nie wiem,

myślę tutaj o innych etapach edukacyjnych, nowe wy-

zwania w postaci zmiany formuły chociażby egzaminu

maturalnego, to nauczyciel musi się doskonalić.

Musi.

Dotyczy to nas wszystkich i to doskonalenie powinno

być doskonaleniem permanentnym i powszechnym,

zwłaszcza w takiej sytuacji, kiedy dochodzi do zasad-

niczej zmiany podstawy programowej.

Pani bowiem i – jak sadzę – pani koledzy z Plat-

formy nie jesteście w stanie zrozumieć jednego: że ta

podstawa się zmieniła, że w tej chwili mamy funkcję

wychowawczo-opiekuńczo-kształcącą, a była funkcja

wychowawczo-opiekuńczo-dydaktyczna.

Ten jeden

człon się zmienił, a nauczyciele mają stare nawyki

i cały czas realizują, starają się realizować tę podsta-

wę w podobny sposób.

I proszę mi nie mówić, że wszyscy są do tego przy-

gotowani, bo są tacy, którzy uczestniczyli w tym do-

skonaleniu, a są tacy, którzy nie uczestniczyli, nato-

miast przy tak zasadniczej zmianie doskonalenie

powinno dotyczyć wszystkich (Dzwonek) i ja o tym

mówiłam.

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Pani poseł, byłaby pani uprzejma już konkludo-

wać to sprostowanie.

Poseł Marzena Dorota Wróbel:

Poza tym, pani minister, proszę dokładnie prze-

czytać podstawę programową, którą państwo sami

stworzyliście.

Wymogi powinny być dostosowane do

rozwoju dziecka.

Nie można pozwolić na to, żeby

dziecko, które rozwija się szybciej, było zanudzane

tymi samymi wymaganiami edukacyjnymi, które są

mu stawiane non stop przez 2 lata...

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję.

Poseł Marzena Dorota Wróbel:

...bo to wcześniej czy później będzie oznaczało

regres.

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję, pani poseł.

Zachęcam jednak, żebyśmy uszanowali tryb.

Je-

steśmy w trybie sprostowań.

Dopuszczam państwa

do głosu, szanuję państwa prawo, ale przestrzegajcie

trybu.

Tryb sprostowania to jest tryb sprostowania,

a nie element dyskusji.

Proszę bardzo.

Pani poseł też w trybie sprostowania?

(Poseł Renata Butryn: Tak.)

Pani poseł Butryn w trybie sprostowania do spro-

stowania, jak rozumiem, tak?

(Poseł Renata Butryn: Tak, dlatego że…)

(Poseł Marzena Dorota Wróbel: Ale pani poseł nie

była wywoływana.)

Proszę bardzo.

Poseł Renata Butryn:

Dziękuję, panie marszałku, za umożliwienie mi

tej wypowiedzi.

Oczywiście że w trybie sprostowania,

ponieważ ja mówiłam o kształceniu się przez całe

życie, a pani poseł Wróbel mówiła o kolegach z Plat-

formy Obywatelskiej, więc do tego chciałabym jeszcze

raz bardzo wyraźnie się odnieść.

Doskonale rozumiem, co to jest kształcenie się

przez całe życie, bo to czyniłam, i uważam, że to jest

zasadą dla odpowiedzialnego nauczyciela.

Jeśli chodzi o zmiany programowe, które się

wprowadza, to oczywiście że trzeba się dokształcać,

ale istnieją różne formy.

Jest forma samokształcenia,

forma kształcenia w zespołach w szkole, kształcenia

po prostu w ramach kursów, które są organizowane

przez różne instytucje oświatowe.

I wcale nie leży to

po stronie ministerstwa, że ma wprowadzić obowią-

zek.

Nauczyciel wie, że tak musi być, a ministerstwo

i różne instytucje oświatowe mają mu to umożliwić.

I tylko tyle.

Dziękuję bardzo.

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Jeszcze pan poseł Zieliński.

Też w trybie sprosto-

wania, tak?

Swojej wypowiedzi.

Poseł Jarosław Zieliński:

Panie Marszałku!

Mam klasyczną sytuację, która

wymaga sprostowania, bo pani minister, wymienia-

jąc moje nazwisko, przypisała mi myśl, twierdzenie,

którego nie wygłosiłem.

Otóż pani minister powie-

działa, odnosząc to m.in. właśnie do mnie, że twier-

dzimy, w tym ja, jakoby fakt zmiany podstawy pro-

gramowej powodował nowe wymagania wobec kwa-

liﬁkacji nauczycieli, że studia, które oni kończą,

rzekomo nie wystarczają, jeżeli zmieni się podstawa.

Poseł Marzena Dorota Wróbel

Ja czegoś takiego nie powiedziałem ani nie myślałem

w taki sposób, więc to jest nieprawda.

Mówiłem w swoich wypowiedziach o tym, że czym

innym jest edukacja dziecka 5-letniego, 6-letniego,

7-letniego, i mówiłem raczej o dostosowaniu metod

nauczania i całego podejścia do dziecka młodszego,

bo jednak jest różnica w kształceniu dziecka w wieku

lat 6 i dziecka w wieku lat 7, i nie tylko, jeżeli chodzi

o podejście pedagogiczne, o metody, ale także, jeżeli

chodzi o potrzebne wyposażenie, sale, dowożenie

– mówiłem o sieci szkolnej, która jest coraz rzadsza.

Dziecko starsze trochę łatwiej znosi takie odległości,

chociaż one są i tak za duże, dziecko młodsze znacz-

nie gorzej.

O tym mówiłem i proszę, pani minister,

nie przypisywać mi tego, czego nie powiedziałem, bo

to by oznaczało, że zupełnie się nie rozumiemy.

Jeszcze jedna kwestia, dotycząca programu Pra-

wa i Sprawiedliwości i tego, czy w 2005 r., czy potem.

Owszem, pracowaliśmy w rządzie Prawa i Sprawie-

dliwości nad tą kwestią, ale proszę sięgnąć do mate-

riałów, proszę sięgnąć do faktów, jak to miało być

przygotowane.

Gdybyśmy się zdecydowali, a nie zde-

cydowaliśmy się na to, na obniżenie wieku obowiąz-

ku szkolnego, to po wykonaniu tych wszystkich czyn-

ności, które były zaplanowane.

I to nie były żadne

wybory, tylko była to kadencja, która się rozpoczęła.

Nie zdecydowaliśmy się na to, bo mieliśmy świado-

mość, że trzeba pokonać po drodze pewne bariery,

a państwo przeforsowaliście tę ustawę, która dzisiaj

obowiązuje i którą trzeba zmienić, bez przygotowa-

nia, przy zaniedbaniach ﬁnansowych, merytorycz-

nych.

Nie chcę już wszystkich wymieniać, bo jest za

mało czasu.

Nie wzięliście pod uwagę tych barier,

które istnieją.

A teraz nieprawdą też jest (Dzwonek), że jeżeli

zagłosujemy przeciwko tej ustawie, którą mamy dzi-

siaj w procedurze, to będzie obowiązywało to, co do-

tąd, bo jest złożony projekt ustawy Prawa i Sprawie-

dliwości przesuwający do 2020 r. tę sprawę, czyli

obniżenie wieku obowiązku szkolnego.

Ostatnie zdanie.

Pani minister, po to jako posło-

wie zadajemy pytania, żeby otrzymać na nie odpo-

wiedź.

Ponieważ na wiele pytań nie padły odpowie-

dzi, pani odpowiedziała bardzo ogólnie, ogólnikowo,

co pani myśli, jakie są pani reﬂeksje, to bardzo ser-

decznie proszę o to, żeby odpowiedzieć na piśmie na

te pytania: i te ﬁnansowe, i inne, żebyśmy mieli te

odpowiedzi przed drugim czytaniem, bo będzie wte-

dy łatwiej rozmawiać na materiałach, które otrzyma-

my, bo te odpowiedzi dzisiaj nie padły.

Dziękuję, pa-

nie marszałku.

(Oklaski)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Rzeczywiście było szereg pytań, była taka duża

liczba pytań, że trudno, żeby pani minister na wszyst-

kie odpowiadała, bo, proszę państwa, musielibyśmy

wydłużyć dzisiaj posiedzenie, nawet pewnie nie skoń-

czyłoby się dzisiaj.

Uprzejmie informuję Wysoką Izbę, że już mamy

2-godzinne opóźnienie, co nie jest jakimś szczegól-

nym wydarzeniem.

W niektórych poprzednich kaden-

cjach bywało, że było to raczej normą.

Ale proszę, o głos poprosiła pani minister Szu-

milas.

Proszę bardzo.

Minister Edukacji Narodowej

Krystyna Szumilas:

misji edukacji, na którym większość z państwa po-

słów była.

Na poprzednich posiedzeniach komisji te

szkolu i w szkole podstawowej w nauczaniu wcze-

cje polskich nauczycieli, bo wielokrotnie pokazali, że

potraﬁądobrzeuczyćpolskiedzieci,oczymświadczą

chociażby wyniki badań PISA.

Bardzo serdecznie

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję, pani minister.

Jeszcze oddam głos pani poseł sprawozdawcy.

Przepraszam, pani poseł także chciała zabrać

głos?

Pani poseł w trybie sprostowania, tak?

Proszę bardzo, pani poseł Józefa Hrynkiewicz

w trybie sprostowania, czyli błędnie zrozumianej

własnej wypowiedzi.

Poseł Józefa Hrynkiewicz:

Pani minister, pani mówi bardzo ogólnie.

Zada-

łam bardzo dokładne pytania.

Rozumiem, że pani nie

Poseł Jarosław Zieliński

116

może na nie w tej chwili odpowiedzieć, ale poproszę

o to, żeby przedstawić dokładnie wydatki na przepro-

wadzenie tej reformy według rodzajów tych wydat-

ków, wielkości, czasu, a także odpowiedzieć na pyta-

nie o środki i sposób realizacji opieki nad małymi

dziećmi w szkołach, szczególnie na tych terenach,

gdzie jest bardzo rzadka sieć osiedleńcza, gdzie dzie-

ci będą dowożone, gdzie pojawią się nowe koszty.

To

są naprawdę ważne sprawy i o tym rozmawiano bar-

dzo długo na Podkarpaciu.

Chcę na ten temat odpo-

wiedzi na piśmie.

Bardzo przepraszam, panie marszałku, ale do-

prawdy troszkę jestem zirytowana, gdyż nie otrzy-

muję odpowiedzi na pytania.

(Oklaski)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję bardzo.

Rozumiem, że pani minister przychyli się i na

konkretne pytania posłów, którzy nie otrzymali od-

powiedzi, uprzejmie odpowie pisemnie.

Proszę poseł sprawozdawcę komisji panią Danutę

Pietraszewską.

Poseł Danuta Pietraszewska:

to, co pan marszałek powiedział o naszym opóźnie-

niu, chciałam tylko gorąco podziękować pani mini-

ster, państwu posłom sprawozdawcom klubowym,

jak również uczestnikom dzisiejszej debaty i człon-

kom obydwu komisji za wkład pracy nad tą ustawą.

Na zakończenie jeszcze do pani poseł Hrynkie-

wicz, która prosiła, żeby jej pomóc doliczyć się tych

3 mld.

Pani poseł, jeśli mogę, chciałam podać taką

informację, że w ramach tych 3 mld, o których mó-

wiłam, tylko program „Radosna szkoła” wynosi

2448 mln zł, jak resztę pani doda, to ta kwota z pew-

nością wyjdzie.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Zamykam dyskusję.

Sejm propozycję przyjął.

sadach nadzoru nad tymi systemami, ustawy

oraz ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze

(druki nr 143 i 147).

Proszę o zabranie głosu sprawozdawcę komisji

pana posła Wiesława Stanisława Janczyka.

Poseł Sprawozdawca

Wiesław Stanisław Janczyk:

Dziękuję bardzo.

strze!

Mam zaszczyt w imieniu Komisji Finansów

tościowych oraz zasadach nadzoru nad tymi syste-

mami, ustawy o niektórych zabezpieczeniach ﬁ-

prawcze z druku nr 143.

trzenia.

To nastąpiło niezwłocznie, tego samego

dnia, i komisja ﬁnansów rekomenduje, żeby pierw-

szą z dwóch poprawek Senatu odrzucić, drugą zaś

przyjąć.

W odniesieniu do pierwszej mogę przyto-

czyć część dyskusji, która była prowadzona na po-

siedzeniu komisji.

Chodziło o wnoszone przez Se-

nat wykreślenie pkt 5 w art. 3, które powodowało-

by wyłączenie pełnej ochrony beneﬁcjenta zabez-

pieczeń ﬁnansowych na wypadek upadłości uczest-

nika systemu płatności lub systemu rozrachunku

papierów wartościowych.

Ta konsekwencja powo-

dowałaby niezgodność z dyrektywą Unii Europej-

skiej z 2009 r. nr 44 Wspólnoty Europejskiej.

Takie

stanowisko rząd zaprezentował na posiedzeniu Ko-

misji Finansów Publicznych.

Podobnie zresztą pre-

zentował je, według oświadczenia, w Senacie, ale

tam okazało się, że zbyt mało sugestywnie i Senat

nie podzielił toku rozumowania przedstawicieli

rządu w odniesieniu do tego fragmentu ustawy.

Jednak Komisja Finansów Publicznych proponuje

odrzucić tę pierwszą z poprawek Senatu.

Druga poprawka, którą komisja opiniuje pozytyw-

nie i rekomenduje jej przyjęcie, polega na zmianie

oznaczenia dotychczasowego art. 4 jako art. 5 i od-

wrotnie, tj. dotychczasowego art. 5 jako art. 4.

Tutaj

mamy opinię pozytywną.

Dziękuję uprzejmie.

Poseł Józefa Hrynkiewicz

117

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję panu posłowi.

rządku dziennego przeprowadzi dyskusję w postaci

3-minutowych oświadczeń w imieniu klubów.

Zaremba z klubu Platforma Obywatelska.

Poseł Renata Zaremba:

w sprawie poprawek Senatu zgłoszonych w dniu 19 stycz-

nia 2012 r. do rządowego projektu ustawy o ostateczno-

ści rozrachunku w systemach płatności i systemach

bezpieczeniach ﬁnansowych oraz ustawy Prawo upa-

dłościowe i naprawcze, druki nr 143 i 147.

w art. 3 skreśla się pkt 5, poprawka druga: art. 4

oznacza się jako art. 5 oraz dotychczasowy art. 5

oznacza się jako art. 4.

Klub Platformy Obywatelskiej rekomenduje Wy-

sokiej Izbie stanowisko przyjęte na posiedzeniu Ko-

misji Finansów Publicznych, a więc odrzucenie

pierwszej poprawki senackiej i przyjęcie poprawki

drugiej, redakcyjnej.

Przypomnę tylko, że procedowany projekt ustawy

prawnego regulacji wynikających z dyrektywy Par-

lamentu Europejskiego i Rady nr 44 z dnia 6 maja

2009 r.

Ustawa nie zwiększa wydatków z budżetu

państwa oraz nie powoduje zmniejszenia dochodów

jednostek sektora ﬁnansowego.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Teraz głos zabierze pan poseł Wiesław Stanisław

wość przedstawić tym razem stanowisko klubu

Klub Prawo i Sprawiedliwość, podobnie jak Senat,

stoi na stanowisku, iż należy wyłączyć uprzywilejo-

wanie wierzyciela, który z braku wiedzy o rzeczywi-

stym statusie innego uczestnika systemu płatności

miałby uzyskać lepszą pozycję przy dochodzeniu swo-

ich roszczeń w porównaniu z pozostałymi wierzycie-

lami podmiotu, względem którego rozpoczęte zosta-

ło postępowanie upadłościowe.

Nasze stanowisko

wynika z potrzeby wyrównania szans w dochodzeniu

roszczeń przez wszystkich wierzycieli na równych

prawach.

Stąd klub Prawo i Sprawiedliwość przychyla się

do stanowiska Senatu i będzie głosował za utrzyma-

niem zmian w ustawie zaproponowanych przez Senat

zarówno w przypadku tej zmiany, jak i zmiany dru-

giej, która została tu wcześniej szczegółowo omówio-

na.

Dziękuję bardzo.

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Głos ma poseł Wincenty Elsner, klub Ruch Pali-

kota.

Poseł Wincenty Elsner:

przedstawić stanowisko klubu Ruchu Palikota w spra-

chunku papierów wartościowych oraz zasadach nad-

wprowadzić dwie poprawki.

W poprawce 1. uznano, że należy skreślić zmianę

wyłączającą działanie przepisu o nieważności czynno-

ści prawnych podjętych w stosunku do podmiotów

wchodzących do masy upadłości w zakresie zabezpie-

czeń ustanowionych w związku z uczestnictwem w sys-

temie płatności, ponieważ przedmiot zabezpieczenia nie

wchodzi do masy upadłości.

W poprawce 2. wprowadzo-

no poprawną, właściwą kolejność przepisów.

Komisja Finansów Publicznych rekomendowała

odrzucenie poprawki 1., skreślającej pkt 5 w art. 3,

oraz przyjęcie poprawki 2., polegającej na oznaczeniu

art. 4 jako art. 5 oraz dotychczasowego art. 5 jako

art. 4.

118

Klub Ruch Palikota przyjmuje rekomendację

Komisji Finansów Publicznych i zaleca odrzucenie

bardzo.

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

teczności rozrachunku w systemach płatności i sys-

temach rozrachunku papierów wartościowych oraz

Przypomnę, przedmiotowa ustawa ma na celu

mentację dyrektyw Parlamentu Europejskiego i Rady

do prawa polskiego.

Projekt ustawy był przedmiotem

wnikliwej analizy zarówno podkomisji stałej do spraw

instytucji ﬁnansowych, jak i Komisji Finansów Pu-

blicznych.

Dyskusja odbywała się w obecności przed-

stawicieli środowisk zainteresowanych bezpośrednio

tą tematyką.

Senat zgłosił w formie uchwały dwie poprawki.

Przyjęcie pierwszej z nich powodowałoby niepełną

dyspozycję dyrektywy Unii Europejskiej i stąd Komi-

sja Finansów Publicznych proponuje odrzucić tę po-

prawkę.

Natomiast druga poprawka Senatu ma cha-

rakter czysto redakcyjny, bez elementów merytorycz-

nych, i zarówno komisja, jak i klub Polskiego Stron-

nictwa Ludowego są za przyjęciem poprawki 2.,

a projekt ustawy rekomendują Wysokiej Izbie do

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Sojusz Lewicy Demokratycznej w przedmiocie popra-

ności i systemach rozrachunku papierów wartościo-

wych oraz zasadach nadzoru nad tymi systemami,

głosował zgodnie z rekomendacją komisji.

Będziemy

ki 2.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Głos zabierze pan poseł Piotr Szeliga, Solidarna

pierów wartościowych oraz zasadach nadzoru nad

niach ﬁnansowychorazustawyPrawoupadłościowe

i naprawcze.

niecznością jak najszybszej implementacji dyrektywy

Parlamentu Europejskiego i Rady.

Jednak towarzy-

szy tym pracom wiele kontrowersji.

Celem ustawy

jest ograniczenie ryzyka związanego z uczestnictwem

we wspólnotowych systemach płatności lub rozra-

chunku papierów wartościowych, ze szczególnym

uwzględnieniem kwestii związanych z transgranicz-

nym postępowaniem upadłościowym dotyczącym

uczestników systemu.

Główne zmiany polegają na

rozszerzeniu deﬁnicji systemu płatności oraz syste-

mu rozrachunku papierów wartościowych o wspólne

zasady przeprowadzania rozliczeń.

Senat postanowił

wprowadzić dwie poprawki.

Klub Solidarnej Polski

uważa, że należy zwrócić uwagę na to, aby stosować

określoną terminologię w regulacjach dotykających

materii prawa cywilnego i dochowania procedury

konsultacji z komisjami kodyﬁkacyjnymi w sprawie

zmienianych przepisów prawa.

Klub Parlamentarny Solidarnej Polski wyrazi

swoje stanowisko w głosowaniu.

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję panu posłowi.

Jeszcze o głos poprosił sprawozdawca komisji pan

poseł Wiesław Stanisław Janczyk.

Proszę bardzo.

Poseł Wincenty Elsner

119

Poseł Wiesław Stanisław Janczyk:

Dziękuję bardzo.

gotowana nowela ustawowa w większym stopniu

zabezpieczy prawa z transakcji wszystkich uczestni-

ków rynku kapitałowego.

Pozostaje zachęcić inwesto-

rów do dokładnego studiowania regulaminów prowa-

dzenia rachunków papierów wartościowych i wszyst-

kich ustaw, które określają prawa i obowiązki stron

transakcji.

Dziękuję wszystkim z państwa, którzy wzięli

udział w dyskusji nad projektem, szczególnie przed-

stawicielom instytucji, które wzięły udział w obszer-

nej dyskusji nad ustawą na posiedzeniu podkomisji

stałej do spraw instytucji ﬁnansowych i w toku prac

Komisji Finansów Publicznych.

Dziękuję bardzo.

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

porządku dziennego: Informacja rządu o sta-

nie lasów oraz o realizacji „Krajowego progra-

nr 45) wraz ze stanowiskiem Komisji Ochrony

Proszę o zabranie głosu podsekretarza stanu

go, w celu przedstawienia informacji.

Podsekretarz Stanu

w Ministerstwie Środowiska

ność i obowiązek przedstawić dzisiaj informację

zwiększania lesistości” w Polsce, obowiązek wynika-

jący z ustawy o lasach, taka informacja jest co roku

przedmiotem oceny rządu i parlamentu.

Siłą rzeczy informacja zawiera w sobie wiele da-

nych, wiele liczb, ale te liczby nie mogą nam przesło-

nić lasu, tego niesamowicie bogatego ekosystemu,

który stanowi o ekologicznym bezpieczeństwie kraju.

Te liczby nie mogą nam również przesłonić pracy lu-

dzi, leśników, przedsiębiorców leśnych, przedstawi-

cieli przemysłu drzewnego, tych wszystkich, którzy

dbają o las i z lasu korzystają, a część z nich, leśnicy

w zielonych mundurach, jest dziś reprezentowana

i przysłuchuje się nam z galerii parlamentu.

Wysoki Sejmie!

Chciałbym podzielić tę informację

na dwie części, na informację o „Krajowym progra-

mie zwiększania lesistości” i informację o stanie la-

sów.

„Krajowy program zwiększania lesistości” za-

kłada, że do roku 2020 lesistość Polski zwiększy się

W roku 2010 osiągnęliśmy poziom 29,2%, brakuje

niby niewiele, bo tylko 0,8%, ale to jest jednak kilka-

set tysięcy hektarów.

W roku 2010 lesistość wzrosła

w większym stopniu niż w roku 2009, ale wzrosła ona

w stopniu niezadowalającym – o przyczynach będę

mówił za chwilę – i w znacznym stopniu stało się to

dzięki urealnieniu ewidencji gruntów, nie zaś dzięki

nowym, rzeczywistym zalesieniom, bo zalesiono tyl-

ko ponad 5 tys. ha lasu, z tego jedynie 780 ha stano-

wiących własność gruntów Skarbu Państwa.

Wśród

przyczyn, które od wielu lat powodują to, że nie wzra-

sta lesistość tak szybko, jak byśmy tego chcieli, nie

zalesiamy tyle, ile byśmy chcieli, jest przede wszyst-

kim konkurencyjność dwóch programów, dwóch po-

lityk.

Otóż rolnikom nie opłaca się zalesiać własnych

gruntów prywatnych, a Agencja Nieruchomości Rol-

nych Skarbu Państwa nie przekazuje Lasom Pań-

stwowym odpowiedniej ilości gruntów, takiej, która

zapewniałaby osiąganie celów założonych w „Krajo-

wym programie zwiększania lesistości”.

Dochodzą do

tego jeszcze ograniczenia związane z Naturą 2000,

ków zielonych oraz ograniczenia co do wielkości za-

lesianej powierzchni.

Dlatego też dwa lata temu In-

stytut Badawczy Leśnictwa podjął próbę aktualizacji

„Krajowego programu zwiększania lesistości”.

Wy-

nika z niej, że będziemy mogli zalesić do roku 2020

około 56 tys. ha gruntów, co da nam lesistość 29,7%,

rządowym.

Mamy nadzieję, że również dzięki temu proceso-

wi, o którym wspomniałem, urealniania ewidencji

gruntów przez starostów, będzie można wykazać, że

ta lesistość Polski jest rzeczywiście większa, bo ona

jest większa i według różnych szacunków mamy oko-

ło 300 tys. ha gruntów, które są faktycznie lasami,

a w ewidencji nie ﬁgurująjakolasy.

Tojestolbrzymie

pole do popisu, do działania zwłaszcza przez staro-

stów, którzy mogliby i powinni tę ewidencję zmie-

niać, urealniać.

Jakie są te nasze lasy?

Jaki jest ich stan?

Trzeba

przede wszystkim z zadowoleniem stwierdzić, że rok

2010 to jest rok, w którym po raz kolejny wzrosła

zasobność polskich lasów.

Ona wynosi już 264 m

3

/ha

w Lasach Państwowych i jest wyższa niż w lasach

prywatnych, gdzie wynosi 215 m

3

/ha.

Trzeba powie-

dzieć również z zadowoleniem, że wiek lasów polskich

sukcesywnie wzrasta.

Najwięcej mamy drzewosta-

nów w wieku od 41 do 60 lat, a średnia wynosi już

ponad 60 lat.

Lasy, ogólnie rzecz biorąc, są w dobrej kondycji.

Obserwowaliśmy w ciągu ostatnich lat zamieranie

najrozmaitszych gatunków iglastych i liściastych.

Jednak w porównaniu z rokiem 2009 powierzchnia

lasów, na których notowano zamieranie drzewosta-

nów, zmniejszyła się o 1/4.

Względem roku 2009

wzrosła nieznacznie powierzchnia lasów, w których

obserwowano zamieranie drzewostanów iglastych,

sosnowych, świerkowych.

Oprócz zamierania drzewostanów, które jest naj-

częściej spowodowane bardzo wieloma różnymi czyn-

nikami, trudnymi czasem do wyspecyﬁkowania,lasy

dotykają czy dotykały klęski przede wszystkim w po-

staci pożarów.

Tych było ponad 4,5 tys. w roku 2010.

I, co jest szczególnie warte odnotowania, średnia po-

wierzchnia lasów objęta pożarem jest nadal niewiel-

ka, wynosiła niecałe 0,5 ha w roku 2010, co dobrze

świadczy o funkcjonowaniu systemu ochrony prze-

ciwpożarowej w lasach, ale również o proﬁlaktyce.

Lasy polskie są siedliskiem bardzo wielu chronio-

nych gatunków roślin, zwierząt, są siedliskiem przy-

29% powierzchni Lasów Państwowych jest objętych

ochroną ze względu na występowanie gatunków pta-

ków, wynika to z dyrektywy ptasiej, a w przypadku

21% lasów chronione są siedliska – wynika to z dy-

rektywy siedliskowej.

Oczywiście powoduje to pewne

ograniczenia w gospodarce Lasów Państwowych,

w ogóle w gospodarce leśnej, trudne jeszcze dzisiaj do

oszacowania, dlatego że nie dysponujemy odpowied-

nią ilością planów zadań ochronnych, które sprecy-

zowałyby, jakie to ograniczenia będą nakładane na

Lasy Państwowe na tych terenach i jak się to odbije

na kondycji, w tym kondycji ﬁnansowej Lasów Pań-

stwowych.

Lasy to siedlisko zwierząt, nie tylko tych chronio-

nych, ale i tych łownych.

Możemy powiedzieć, że zna-

komicie wzrasta liczba zwierząt łownych w lasach i na

polach.

W ciągu 10 lat 2,5-krotnie zwiększyła się po-

pulacja dzików, o 60% populacja saren, nieco mniej

populacja jeleni.

Tych gatunków łownych mamy w la-

sach coraz więcej.

One oczywiście powodują coraz

więcej szkód w drzewostanach, na polach, ale z tym

sobie myśliwi i leśnicy radzą, płacąc odszkodowania

lub chroniąc las, grodząc uprawy czy zabezpieczając

je w sposób chemiczny.

Mamy malejący stan czy też

utrzymujący się niski poziom zwierzyny drobnej,

zwłaszcza takiej jak zające, kuropatwy czy bażanty,

ale jest to trend obserwowany od wielu lat i wynika-

jący z wielu czynników: mechanizacji i chemizacji

rolnictwa, coraz większych powierzchni monokultur

i upraw rolnych.

Lasy to element bezpieczeństwa ekologicznego,

ale pełnią bardzo wiele funkcji, również produkcyj-

ną.

Jest to źródło odtwarzalnego surowca dla całego

sektora drzewnego, dla przemysłu drzewnego, me-

blowego, papierniczego, celulozowego itd.

Ten prze-

mysł jest motorem napędowym polskiej gospodarki.

To dzięki temu, że odpowiednie ilości drewna dostar-

czane są na rynek, przemysł drzewny wytwarza 9%

pozycji w świecie.

Warto powiedzieć, że ta siła, potę-

ga polskiego przemysłu drzewnego zbudowana jest

przede wszystkim na polskim drewnie, import ma

charakter incydentalny, nie przekracza 4–5% pozy-

skania ogółem.

Lasy i leśnictwo kojarzą się w Polsce przede wszyst-

kim z Lasami Państwowymi, które gospodarują na

zdecydowanej większości polskich lasów.

Ta instytucja

z olbrzymią, ponad 85-letnią historią dobrze gospoda-

ruje w polskich lasach.

Wynik za rok 2010 był jednym

z lepszych w historii.

Przychody przekroczyły po raz

pierwszy 6 mld zł, w tym tylko z tytułu sprzedaży

mówiłem, traﬁa na rynek, i tutaj mamy również pro-

blemy – na styku podaży z popytem, na styku przemy-

słu drzewnego i Lasów Państwowych, ponieważ podaż

drewna siłą rzeczy jest ograniczona, wynika ona prze-

cież z planu urządzania lasu zatwierdzanego przez

ministra i nie może być większa.

Ta podaż nie zaspo-

kaja popytu, ceny rosną, co powoduje oczywiste nieza-

dowolenie przemysłu, ale trudno ingerować w mecha-

nizmy rynkowe.

Podsumowując, realizujemy – aczkolwiek nie tak,

jakbyśmy chcieli – „Krajowy program zwiększania

lesistości”.

Realizujemy politykę leśną i ekologiczną

państwa poprzez ochronę lasów, poprzez wzrost ich

zasobności, ich wieku, poprzez skuteczną ochronę

wszystkich chronionych gatunków i siedlisk.

Mamy

coraz większą wiedzę na temat tego, jakie są nasze

lasy, a to dzięki prowadzonej od 2005 r. wielkoobsza-

rowej inwentaryzacji ich stanu, która pozwala stwier-

dzić, jak je zwymiarować, jakie są te polskie lasy,

jakie są ich cechy, a powtarzana w ciągu następnych

5 lat pozwoli nam określić dynamikę zmian w eko-

systemach leśnych.

Przedstawiając powyższą informację, panie mar-

szałku, Wysoka Izbo, proszę o jej przyjęcie ze świa-

domością, że stan polskich lasów jest dobry i ulega

stałej poprawie.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Jednocześnie informuję Wysoką Izbę, że naszym

obradom przysłuchuje się liczna delegacja leśników

z dyrekcji Lasów Państwowych.

Witamy państwa serdecznie.

(Oklaski)

Proszę o zabranie głosu sprawozdawcę komisji

Poseł Henryk Siedlaczek:

omówienia przedstawionej Wysokiej Izbie przez Radę

jowego programu zwiększania lesistości” w 2010 r.,

chciałbym powiedzieć kilka zdań o polskich lasach.

Ich powierzchnia wynosi ponad 9 mln ha, lesistość

przekracza 29%, a zmagazynowane jest w nich ponad

1 mld t CO

2

, co w obecnej dobie przy podejmowaniu

Podsekretarz Stanu w Ministerstwie

różnorodnych działań mających na celu zwiększenie

sekwestracji CO

2

przydaje lasom nowej poważnej go-

spodarczej roli, albowiem to właśnie lasy, będące

elementem środowiska naturalnego, wiążą ten cie-

plarniany gaz w sposób zgodny z naturą, nieinwesty-

cyjny i przyjazny człowiekowi.

Lasy spełniają niezwykle istotną rolę w kształto-

waniu klimatu i warunków życia, są one bowiem

miejscem bytowania bardzo szerokiego spektrum

organizmów zróżnicowanych gatunkowo i genetycz-

nie, a ich zrównoważone użytkowanie to nie tylko

dostarczanie surowca drzewnego i zapewnianie

miejsc pracy w gałęziach przemysłu z drewnem zwią-

zanych, ale także, co ważniejsze, dzięki preferowaniu

pozaprodukcyjnych funkcji lasów, w istotny sposób

wpływanie na możliwość i warunki egzystencji czło-

wieka i jego rozwój cywilizacyjny i społeczny.

One ten

rozwój determinują.

Polscy leśnicy i naukowcy wypracowali model le-

śnictwa, który pozwala na racjonalne użytkowanie

zasobów i jednoczesną ochronę wszystkich składni-

ków ekosystemu leśnego.

W hierarchii celów polskie-

funkcje ochronne i społeczne lasów uplasowane zo-

stały świadomie przed funkcją produkcyjną.

Model

leśnictwa polskiego kreowany głównie przez Lasy

Państwowe, które zarządzają lasami Skarbu Pań-

stwa i prowadzą gospodarkę leśną na ponad 80% po-

wierzchni wszystkich polskich lasów, jest jednym

z nielicznych w Europie pozwalającym prowadzić

politykę leśną państwa w skali ogólnokrajowej.

Model

ten umożliwia wyrównywanie różnic ekonomicznych

nadleśnictw wynikających z gospodarowania w róż-

nych warunkach przyrodniczych, ekonomicznych czy

społecznych oraz jednakowe traktowanie lasów i ich

zagospodarowanie bez względu na rentowność nad-

leśnictw.

Przykładem takim są lasy w Bieszczadach,

wokół Warszawy czy Katowic, których koszty ich za-

gospodarowania i ochrony znacznie przewyższają

przychody z ich użytkowania.

System ﬁnansowyLasówPaństwowychdziękiFun-

duszowi Leśnemu może nie tylko zagwarantować

środki ﬁnansowe na hodowlę czy ochronę lasu, ale

także sprawną odbudowę lasów po coraz liczniejszych

klęskach – pożarów, huraganów, powodzi, gradacji

owadów i innych.

Z punktu widzenia interesu społecznego i bezpie-

czeństwa ekologicznego państwa jest to bardzo racjo-

nalny i nowoczesny model, oparty na społecznej wła-

sności lasów, ich powszechnej dostępności, zbieżny

z międzynarodowymi konwencjami z zakresu ochro-

ny przyrody i wysoko ceniony w świecie.

Wynika to

przede wszystkim z faktu, że, jak już mówiłem, 80%

polskich lasów znajduje się w rękach państwa i za-

rządzanych jest przez jedną organizację, Lasy Pań-

stwowe, dysponującą bardzo dobrze wykształconą

i kompetentną kadrą.

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Obowiązek co-

rocznego przedstawiania Sejmowi informacji o stanie

lasów oraz realizacji krajowego programu zwiększa-

drzew przekraczającym 100 lat wydaje się z pozoru

zbyt częste.

W środowisku przyrodniczym występują

jednak bardzo częste i gwałtowne zmiany wywołane

czynnikami abiotycznymi, takimi jak: huragany, trą-

by powietrzne, śniegołomy czy powodzie, oraz bio-

tycznymi, takimi jak wielkie gradacje owadów, a tak-

że wywołane przez człowieka, np. pożary lasów.

Również zmieniające się uwarunkowania ekonomicz-

ne i społeczne zachodzące poza leśnictwem wywiera-

ją na nie wpływ.

Coroczna informacja o stanie lasów

pozwala zatem na bieżące monitorowanie zmian

w nich zachodzących i podejmowanie działań w sy-

tuacjach, gdy zmiany te mogą stanowić dla nich za-

grożenie.

Z przedstawionej Komisji Ochrony Środowiska,

Zasobów Naturalnych I Leśnictwa a także Wysokiej

lesistości w 2010 r.” wynika, że realizacja podstawo-

wych celów „Polityki leśnej państwa” jako dokumen-

tu kierunkującego działania w obszarze leśnictwa

głównie przez Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy

Komisja stwierdza także kontynuację pozytyw-

nych tendencji wyrażających się m.in. w ciągłym

wzroście powierzchni lasów, co prawda, nie w takim

tempie, jak zakładał to „Krajowy program zwiększa-

nia lesistości do 2050 r.”, ale z przyczyn od leśnictwa

niezależnych, stałym wzroście zasobów drewna na

pniu, co jest zarówno wynikiem konsekwentnie sto-

sowanych zasad zrównoważonego użytkowania, przy

uwzględnieniu nadrzędnych w stosunku do użytko-

wania (czytaj: cięć) pozaprodukcyjnych funkcji lasów,

jak i powojennych zalesień.

Zasoby drewna na pniu

w polskich lasach przekraczają dzisiaj 2330 mln m

3

.

Osiągnięcie takiego stanu zasobów jest wielkim suk-

cesem głównie Lasów Państwowych.

Pragnę przypo-

mnieć, że pod koniec lat 60. ubiegłego wieku zasoby

te szacowano na ok. 900 mln m

3

.

Tak więc pod wzglę-

dem zasobności polskie lasy należą do europejskiej

czołówki.

Umożliwia to coroczne zwiększanie podaży

– głównie przez Lasy Państwowe – drewna na rynek

o kilkaset tysięcy metrów sześciennych.

Przypomnę,

że w połowie lat 90. ubiegłego wieku Lasy Państwowe

– główny dostawca drewna – dostarczały na rynek

ok. 17,5 mln m

3

, a dzisiaj wielkość ta wynosi już 34

mln m

3

, co ma istotny wpływ na rozwój przemysłu

drzewnego w Polsce, a także i miejsca pracy.

Polski

przemysł meblarski jest czwartą światową potęgą.

W sytuacji dość częstych głosów domagających się

zwiększenia w Lasach Państwowych rozmiarów cięć

jako reakcji na popyt chcę jednoznacznie w imieniu

sejmowej komisji ochrony środowiska oświadczyć, że

wobec mających o wiele większe znaczenie ekonomicz-

ne, przyrodnicze i społeczne pozaprodukcyjnych funk-

Poseł Henryk Siedlaczek

cji lasów będziemy konsekwentnie popierać realizo-

waną zasadę racjonalnego użytkowania zasobów

drzewnych i sprzeciwiać się poddaniu lasów grze ryn-

kowej oraz traktowaniu ich wyłącznie jako zasobne-

go magazynu odnawialnego surowca.

Zasoby leśne

i drzewne w Polsce to nie tylko majątek naszego po-

kolenia.

Jednym z faktów, które dowodzą właściwego pro-

wadzenia gospodarki leśnej z uwzględnieniem po-

trzeb ochrony gatunków i siedlisk, jest objęcie 38%

powierzchni Lasów Państwowych specjalną formą

ochrony w postaci obszarów Natura 2000.

Dzieje się

poseł Stanisław Żelichowski, leśnicy nie słyszą w sze-

leście liści szelestu pieniędzy.

Faktem jest, że stale wzrasta średni wiek drzewo-

stanów jako wynik z jednej strony świadomego i ure-

gulowanego wewnętrznym prawem i zasadami użyt-

kowania, ale i z drugiej strony wielu działań w ob-

szarze hodowli i ochrony lasów.

Na wzrost średniego

wieku mają także wpływ ograniczenia w użytkowa-

niu (cięciach) w lasach cennych przyrodniczo, obej-

mowanych na coraz większych powierzchniach róż-

nymi formami ochrony.

Odnosząc się do oceny stanu zdrowotnego i sani-

tarnego lasów, można stwierdzić, że uległ on popra-

wie w stosunku do roku 2009.

Jest to wynikiem za-

równo bardziej sprzyjających w stosunku do lat po-

przednich uwarunkowań pogodowych, jak i olbrzy-

miej pracy leśników w sferze prognozowania, orga-

nizacji i konsekwentnie realizowanej strategii postę-

powań ochronnych.

Najbardziej zagrożonym obszarem od lat są lasy

świerkowe Beskidu Śląskiego i Żywieckiego.

Zagro-

żenie trwałości beskidzkich drzewostanów świerko-

wych nie jest zjawiskiem lokalnym, albowiem proces

ropie Środkowej i Ameryce Północnej.

Sztucznie

w., poddane wielu czynnikom stresogennym, w tym

zachodzącym zmianom klimatycznym, drzewostany

hektarów ze wszystkimi negatywnymi skutkami dla

człowieka.

Leśnikom śląskim – dzięki ich olbrzymiej pracy

– udało się w 2010 r. powstrzymać tempo zamierania

tych lasów.

To nie znaczy, że zagrożenie już całkowi-

cie minęło.

Działania te pozwolą jednak odbudować

na tym obszarze las, co prawda już inny, ukształto-

wany ręką człowieka, ale z wykorzystaniem całej

obecnej wiedzy leśnej.

Proces odbudowy lasów na

obszarach klęskowych trwa i w tym zakresie nie ma

opóźnień.

Ale rok 2010 to także rok klęsk żywiołowych, któ-

re dotknęły lasy, że przypomnę wielką klęskę okiści

w północnej części województw śląskiego, opolskiego

i małopolskiego.

Jak pamiętamy, kilkaset tysięcy lu-

dzi zostało pozbawionych dostaw energii elektrycznej

przez kilkanaście dni, a w lasach śląskich wyłamaniu

uległo ponad 1600 tys. m

3

drzew na powierzchni 28

tys. ha.

Dwie wielkie powodzie w 2010 r. spowodowa-

ły także straty w lasach.

Łącznie straty w leśnictwie

– dotyczy to województwa śląskiego, opolskiego i ma-

łopolskiego – przekroczyły kwotę 300 mln zł.

Ze skut-

kami tych klęsk leśnicy uporali się szybko i dobrze.

Pozytywnym rezultatem stale doskonalonego

przez Lasy Państwowe systemu ochrony przeciwpo-

żarowej lasów jest zmniejszająca się od kilku lat śred-

nia powierzchnia pożaru.

Lasy Państwowe wzięły na

siebie prognozowanie zagrożeń i wykrywanie poża-

rów w lasach wszystkich form własności.

Niepokoją-

cym natomiast zjawiskiem jest fakt stałego wzrostu

liczby podpaleń.

W 2010 r. rozpoczęto w Lasach Państwowych re-

alizację wielu programów środowiskowych ﬁnanso-

wanych ze środków unijnych, takich jak wielki pro-

gram małej retencji w górach i na nizinach, tak waż-

ny z gospodarczego, jak i przyrodniczego punktu

widzenia, rekultywację terenów popoligonowych czy

odbudowę, po klęsce, lasów na polsko-słowackim po-

graniczu w Beskidzie Żywieckim i Śląskim.

Konty-

nuowano rozbudowę szkółkarstwa leśnego i bazy

przechowalniczej nasion, co pozwala na wykorzysta-

nie rzadkich lat urodzaju niektórych gatunków, jak

i zabezpieczenie zasobów genowych zamierających

drzewostanów.

Polskie szkółkarstwo leśne stosujące

w praktyce najnowsze biotechnologie należy do najno-

wocześniejszych w świecie.

Lasy Państwowe prowadzą

też reintrodukcję wielu ginących gatunków, wspomnę

dla przykładu o prowadzonej reintrodukcji zająca, tak

do niedawna pospolitego, przez Nadleśnictwo Świebo-

dzin, głuszca przez Nadleśnictwo Wisła czy symbolu

ochrony przyrody, jakim jest żubr.

Przywraca się tak-

że w lasach tak powszechnie niegdyś występujące ga-

tunki, jak cis.

Podkreślić należy, że Lasy Państwowe realizują

znacznym nakładem środków własny szeroki pro-

gram edukacji ekologicznej.

Dziś nie ma już nadle-

śnictwa, w którym nie byłoby ośrodka edukacyjnego,

izby leśnej, zielonej klasy czy ścieżki edukacyjno-

-przyrodniczej.

Każdego roku korzysta z nich około

2 mln osób.

Obiekty wykorzystywane w Lasach Pań-

stwowych do edukacji leśnej to: 66 ośrodków eduka-

cji leśnej, 1013 ścieżek edukacyjnych (dydaktycz-

nych), 301 izb edukacji leśnej, 545 wiat edukacyjnych

(tzw. zielone klasy), 106 parków i ogrodów dendrolo-

gicznych, 1840 punktów edukacyjnych, 2676 innych

obiektów.

Leśne ścieżki dydaktyczne cieszą się naj-

większą popularnością.

Przez cały rok odbywają się

na nich zajęcia przygotowywane przez leśników dla

różnych grup wiekowych.

Można odwiedzać je także

samodzielnie.

Nadleśnictwa przygotowały też izby

edukacji leśnej i wiaty edukacyjne.

Poszerza się ofer-

ta leśnych ośrodków edukacyjnych.

Każde nadleśnic-

two ma opracowany program edukacji leśnej społe-

czeństwa w nadleśnictwie.

Zdecydowana większość

osób korzystających z obiektów edukacyjnych to gru-

py szkolne.

Leśnicy szczególnie chętnie zapraszają

Poseł Henryk Siedlaczek

dzieci i młodzież, wiedząc, że już wkrótce to od mło-

dych ludzi zależeć będzie przyszłość naszych lasów.

Ale sytuacja w polskich lasach nie jest pozbawio-

na mankamentów i nie jest tak, że nie rodzi obaw.

Aktualnie trwają prace nad planami zadań ochron-

nych obszarów Natura 2000, które wyznaczono na

blisko 3 mln ha Lasów Państwowych.

Dobrze się sta-

ło, że zadania te będą wchodziły w zakres opracowa-

nia planów urządzania lasów.

Nie znamy jednak

jeszcze ani kosztów zarządzania tymi obszarami, ani

skutków ograniczeń w użytkowaniu i wielu innych

dodatkowych kosztów, a już dzisiaj widoczne są licz-

ne konﬂikty i rozbieżności pomiędzy organizacjami

ekologicznymi, RDOŚ a Lasami Państwowymi.

Jest

to między innymi wynik nieczytelnego podziału

kompetencji i odpowiedzialności.

Od lat powtarzają-

cym się mankamentem jest brak lub nieaktualność

uproszczonych planów urządzania lasów dla lasów

prywatnych.

Tę sytuację należy rozwiązać systemo-

wo.

Jest to nie tylko narastający problem, ale kładzie

się to też cieniem na polskim modelu prowadzenia

gospodarki.

Zdaniem komisji należałoby dokonać ro-

zeznania, jakich kwot potrzeba starostom, aby ten

problem wreszcie uregulować, i czy istnieje możli-

wość doﬁnansowania starostw.

Spośród problemów i wyzwań, przed którymi stoi

polskie leśnictwo, wymieniłbym wspominany przez

komisję narastający i nierozwiązany dotychczas pro-

blem regulacji stale wzrastającego stanu liczbowego

łosia w północno-wschodniej Polsce.

Ten stan zaczy-

na zagrażać ciągłości i trwałości lasu na dużych ob-

szarach i wymaga, z czego sobie zdaję sprawę, odwa-

gi pana ministra środowiska, aby moratorium na

odstrzał łosi znieść lub okresowo zawiesić.

Zmiany

wymaga też dotychczasowa regulacja tzw. etatu cięć,

czyli maksymalnej wielkości masy drewna, jaką moż-

na wyciąć, wyrażonej w metrach sześciennych, który

to etat zatwierdzany jest przez ministra środowiska

w planie urządzania lasu dla każdego nadleśnictwa

jako wielkość obligatoryjna i nieprzekraczalna.

Etat

ten winien dotyczyć tylko użytków rębnych, a więc

w uproszczeniu cięć w dojrzałych drzewostanach,

a nie być sumą użytków rębnych i przedrębnych,

gdyż te ostatnie wynikają ze stanu lasu i potrzeb pie-

lęgnacyjnych.

Sumowanie tych dwóch etatów w przy-

padku klęsk w młodszych drzewostanach skutkuje

wstrzymaniem cięć w starszych drzewostanach, co

z punktu widzenia gospodarki drewnem nie jest ra-

cjonalne i często prowadzi do zakłócenia ładu prze-

strzennego i zwykłego marnotrawstwa.

Innym roz-

wiązaniem byłoby wyłączenie wszystkich cięć wymu-

szonych (sanitarnych, poklęskowych, przygodnych)

z bilansu łącznego etatu zatwierdzanego przez mini-

stra.

Dotyczy to rozporządzenia ministra środowiska

wentaryzacji stanu lasu.

Odnosząc się natomiast do informacji o realizacji

„Krajowego programu zwiększania lesistości”, moż-

na stwierdzić, że osiągnięcie lesistości 33% do roku

2050 jest mało realne.

Mówimy o tym od kilku lat,

oznaczałoby to bowiem przeznaczenie do zalesienia

około 1,5 mln ha gruntów.

Obok wielu innych przy-

czyn najistotniejszym powodem jest ograniczenie

podaży gruntów porolnych wywołane zmianą prio-

rytetów ich wykorzystania.

Tak więc bez zmiany

nowanej lesistości w 2050 r. wydaje się niemożliwe.

Czas zatem zmienić zasadniczo założenia tego pro-

gramu.

Osiągnięcie natomiast lesistości 30% w roku

2020 przy uwzględnieniu istniejących już natural-

nych odnowień wydaje się realne.

Do rozpatrzenia

pozostaje także potrzeba wypracowania polityki

w zakresie wykorzystania drewna użytkowego na

cele wielkiej energetyki.

Na zakończenie chciałbym poruszyć kwestie

prawne i wspomnieć o konieczności podejmowania

działań nowelizacyjnych, których potrzebę dyktuje

życie.

Uregulowania wymaga kwestia prowadzenia

gospodarki leśnej przez nadleśniczego w kontekście

art. 35 ust. 1 ustawy o lasach, na podstawie planu

urządzenia lasu, w okresie pomiędzy datą ekspiracji

starego planu urządzenia lasu a zatwierdzeniem

przez ministra właściwego do spraw środowiska no-

wego planu.

Ustawa o lasach w art. 18 ust. 4 pkt 2 stanowi, że

plan urządzenia lasu zawiera analizę gospodarki le-

śnej w minionym okresie, tj. w czasie ubiegłych 10 lat,

a więc ten okres musi się zakończyć, aby do nowego

planu można było wprowadzić tę analizę, a następnie

dopiero wraz z wieloma innymi dokumentami plan

ten jest prezentowany publicznie na naradzie tech-

niczno-gospodarczej i podlega dalszemu procedowa-

niu zgodnie z przyjętym trybem.

Po sporządzeniu

opracowań końcowych i wymaganym upublicznieniu

plan kierowany jest przez dyrektora generalnego La-

sów Państwowych do ministra środowiska celem za-

twierdzenia.

Musi to trwać przez okres kilku miesię-

cy od nowego okresu urządzeniowego, kiedy to go-

spodarka leśna jest prowadzona bez aktualnego

planu urządzenia lasu.

Zarzuty w tej kwestii są sys-

tematycznie podnoszone przez Najwyższą Izbę Kon-

troli, która stawiając zarzut Lasom Państwowym,

kieruje się zapisami prawa, a nie możliwościami.

W tej sytuacji zadania na ten martwy okres wi-

nien ustalić dyrektor regionalnej dyrekcji Lasów

Państwowych, który dotychczas to robi, posiłkując

się zapisami art. 79 ust. 3 ustawy o lasach w brzmie-

nów urządzenia lasu, do czasu ich opracowania za-

dania w zakresie: wyrębu drzew, ponownego założe-

nia upraw leśnych, przebudowy drzewostanu, pielę-

gnowania i ochrony lasów, w tym również ochrony

przeciwpożarowej, ustala oraz nadzoruje ich wyko-

nanie dyrektor regionalnej dyrekcji Lasów Państwo-

wych w odniesieniu do lasów stanowiących własność

Poseł Henryk Siedlaczek

To jest bardzo dobry zapis ustawy, który można

by stosować z powodzeniem, ale pojawia się problem

jego aktualności.

W aktualnym Dzienniku Ustaw

art. 79 nie jest publikowany z wyjaśnieniem, że jest

on pominięty, dlatego że obowiązywał przez pięć lat

od chwili uchwalenia ustawy o lasach, to jest od roku

1991, i był potrzebny tylko w okresie przejściowym.

Należałoby zatem ponownie wprowadzić zapisy art.

79 do obrotu prawnego, gdyż nie ma ﬁzycznej możli-

wości przedłożenia ministrowi do zatwierdzenia no-

wego planu na kilka miesięcy przed wyekspirowa-

niem poprzedniego, a jednocześnie nie niesie to żad-

nego zagrożenia, a jedynie wyeliminowałoby tę do-

tychczasową usterkę prawną.

Celowe jest znowelizowanie ustawy o ochronie

przyrody.

Chodzi mi o art. 52a, który stanowi, że go-

gicznej ocenie oddziaływania na środowisko.

Zapis

ten usprawiedliwia nieuchronne w praktyce znisz-

czenie podczas wykonywania zabiegów gospodar-

czych w lasach pojedynczych osobników zwierząt

chronionych, ich gniazd, nor itp., ale odnosi się tylko

do dziko żyjących zwierząt objętych ochroną art. 52,

winien być zatem rozszerzony również i na dziko wy-

stępujące rośliny i grzyby objęte ochroną gatunkową,

a więc odnosić się również do art. 51.

W lasach zagospodarowanych prowadzi się ochro-

nę gatunków na dużych obszarach, co oznacza, że

wraz z naturalnymi zmianami warunków związa-

nych z fazami rozwoju, a także pracami leśnymi, np.

prowadzeniem planowych wyrębów, w jednych miej-

scach gatunki te giną, a pojawiają się w innych.

O tym,

że dotychczasowe zasady prowadzenia gospodarki

leśnej nie stanowią zagrożenia dla gatunków chro-

nionych, świadczy chociażby 38% powierzchni lasów

państwowych włączonych do obszarów przyrodniczo

cennych.

Brak tego zapisu grozi poważnymi konse-

kwencjami gospodarczymi nie tylko dla leśnictwa,

ale także przemysłu drzewnego.

Patrząc z perspektywy roku 2011, uważam, że do-

brze się stało, iż Lasy Państwowe nie zostały włączo-

ne do sektora ﬁnansów publicznych.

To było chyba

największym zagrożeniem dla ich sprawnego funkcjo-

nowania jak i dla modelu polskiego leśnictwa.

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Komisja Ochrony

menduje Wysokiej Izbie przyjęcie przedłożonej przez

zacji „Krajowego programu zwiększania lesistości”

w 2010 r.

Chciałbym na zakończenie pogratulować

uzyskanych efektów w gospodarce leśnej panu mini-

strowi środowiska, a leśnikom mówię: Darz bór.

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

la z klubu Platforma Obywatelska.

Poseł Dorota Niedziela:

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Lasy stanowią

niezbędny czynnik równowagi ekologicznej, wywie-

rając korzystny wpływ na kształt klimatu, bilans

wodny, przeciwdziałanie procesom erozyjnym gleb

oraz zachowanie potencjału biologicznego gatunków.

Ochronna funkcja lasu polega również na neutrali-

zacji zanieczyszczeń, dzięki czemu zmniejsza się de-

gradacja środowiska.

Jak wynika z przedstawionych

danych, rok 2010 był kolejnym w skutecznej realiza-

cji celów gospodarki leśnej, zgodnie z przyjętymi za-

sadami polityki leśnej państwa.

Lasy Państwowe były otoczone ochroną, utrzy-

mywano ich trwałość, ciągłość i zrównoważone wy-

korzystanie.

Powiększono również zasoby leśne po-

przez wzrost powierzchni, zasobność drzewostanów,

utrzymywanie różnorodności biologicznej na wszyst-

kich jej poziomach organizacji; genetycznym, gatun-

kowym, siedliskowym i krajobrazowym.

W wyniku

realizacji „Krajowego programu zwiększania lesisto-

ści” oraz zmian dokonywanych w ewidencji gruntów

powierzchnia leśna kraju wzrosła o 33 tys. ha w sto-

sunku do 2009 r. i wyniosła 9121 tys. ha, co odpowia-

da lesistości na poziomie 29,2%.

Od 2006 r. obserwuje się znaczny spadek dynamiki

zalesień.

Ma on charakter długookresowy i spowodowa-

ny jest licznymi ograniczeniami wynikającymi ze zmian

społeczno-gospodarczych w związku z przystąpieniem

sień z obszarów Natura 2000.

Obszary te bowiem nie

mają jeszcze planów zadań ochronnych określających

grunty, których zalesienie nie stałoby w sprzeczności

z wymogami ochrony cennych gatunków roślin, zwie-

rząt oraz siedlisk priorytetowych.

Ograniczenia w za-

kresie zalesień spowodowały konieczność aktualizacji

programu, według którego do 2020 r. najbardziej realne

wydaje się osiągnięcie 29,7% lesistości kraju.

Prawidłowo realizowana jest większość zadań

wynikających z polityki leśnej państwa – poprzez

ochronę różnorodności biologicznej, edukację leśną,

przebudowę drzewostanów.

Nadal jednak poprawy

bu Państwa.

Znacznej poprawie ulega stan zdrowotny i sanitarny

lasów w stosunku do roku 2009, szczególnie lasów Be-

skidu Śląskiego i Żywieckiego.

Jest to wynik lepszych,

od lat poprzednich, warunków pogodowych, ale też zin-

tegrowanej pracy leśników w sferze prognozowania, or-

ganizacji czy przestrzegania reżimów sanitarnych.

Poseł Henryk Siedlaczek

Pozyskiwanie drewna w lasach zarządzanych przez

Lasy Państwowe jest prowadzone z zachowaniem

równowagi w ekosystemach leśnych.

Sprzedaż drew-

na, zapewniająca ekonomiczne warunki prowadzenia

gospodarki Państwowemu Gospodarstwu Leśnemu

Lasy Państwowe, stanowi ponad 80% przychodów

nadleśnictw.

W 2010 r. Lasy Państwowe pozyskały

33 mln m

3

drewna.

Przedstawiona nam informacja o stanie lasów oraz

stości” w 2010 r. jest ważnym dokumentem, który

powinien być wykorzystany w budowie krajowego

programu leśnego, jak i powinien być podstawą do

opracowania strategii rozwoju Państwowego Gospo-

darstwa Leśnego Lasy Państwowe.

Zawarte w informacji dane wskazują na istnienie

jeszcze wielu problemów, które mają i będą miały

istotny wpływ na dalszy rozwój lasów i leśnictwa

w Polsce.

Ważnymi tematami, z którymi trzeba się

będzie zmierzyć, są m.in.: zagospodarowanie prze-

strzenne kraju a leśnictwo czy rozmiar pozyskiwania

i sprzedaży drewna oraz strategia rozwoju lasów i le-

śnictwa.

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Klub Parlamen-

tarny Platforma Obywatelska głosować będzie za

przyjęciem przedłożonej przez Radę Ministrów infor-

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Głos zabierze pan poseł Dariusz Bąk z klubu Pra-

wo i Sprawiedliwość.

Poseł Dariusz Bąk:

przedstawić stanowisko w sprawie informacji o sta-

formacje przedstawia Sejmowi Rzeczypospolitej Pol-

skiej prezes Rady Ministrów, do czego obliguje go

ustawa o lasach.

Wysoki Sejmie!

Państwowe Gospodarstwo Leśne

Lasy Państwowe istnieje od 1924 r., bo wtedy na

mocy prezydenckiego dekretu zostały utworzone.

Ta

instytucja państwowa dobrze wywiązywała się ze

swoich zadań wobec państwa i narodu zarówno w cza-

sie wolnej Polski – mam na myśli II Rzeczpospolitą

– jak i w okresie PRL, a także aktualnie dobrze wy-

wiązuje się ze swoich zadań.

Lasy Państwowe pełnią stymulującą rolę w roz-

woju samorządów lokalnych, które zostały odzyskane

w 1990 r.

Aktualne przepisy prawne, które regulują

działalność Lasów Państwowych, to ustawa o lasach

z 30 września 1991 r., która ciągle nosi miano nowa-

torskiej, ustawa o strategicznych zasobach natural-

nych kraju z 2001 r., która ujmuje lasy jako nienaru-

szalny zasób naturalny kraju, Polski, i ustawa o ochro-

nie przyrody oraz cały szereg rozporządzeń i aktów

wykonawczych.

Lasy Państwowe mają bardzo poważne oddziały-

wanie na życie zarówno gospodarcze, jak i społeczne

w naszym państwie, bo sprawują zarząd nad lasami

Skarbu Państwa, a to są lasy na 25% powierzchni

naszego kraju.

Aktualnie w Lasach Państwowych

pracuje około 25 tys. ludzi i jest bardzo dobra struk-

tura organizacyjna, trójstopniowa, gdzie jest dyrek-

tor generalny Lasów Państwowych, gdzie jest 17 re-

gionalnych dyrekcji Lasów Państwowych i jest 431

nadleśnictw.

Kiedy zagłębiamy się informację o stanie lasów za

2010 r., widzimy, że gospodarka leśna jest prowadzo-

na na najwyższym poziomie.

Bieżący roczny przyrost

miąższości grubizny brutto z ostatnich pięciu lat

w lasach państwowych wynosi 9,19 m

3

na hektar.

Przeciętna zasobność drzewostanów wynosi w lasach

państwowych 264 m

3

na hektar, przeciętny wiek drze-

wostanów wynosi w Polsce 56 lat, w lasach państwo-

wych – 57, a w lasach niepaństwowych – 46.

Chciałbym zauważyć wielką rolę instytucji, jaką

są Lasy Państwowe, w ochronie zasobów przyrodni-

czych Polski.

To nie gdzie indziej, tylko tu, na terenie

Lasów Państwowych, jest najwięcej obszarów Natu-

ry 2000, ponad 3,5 mln ha, ponad 55% powierzchni

Lasów Państwowych jest objęte siecią Natura 2000.

nym celem leśników, którzy gospodarują w Lasach

Państwowych w oparciu o przedstawione powyżej

akty prawne, jest zachowanie tego dziedzictwa naro-

dowego i pomnażanie go dla przyszłych pokoleń.

W lasach państwowych jest bardzo dużo obiektów

edukacyjnych, z których chętnie korzysta całe społe-

czeństwo.

Bardzo dokładnie przedstawił to pan poseł

sprawozdawca, jak wygląda właśnie korzystanie

z edukacji przyrodniczo-leśnej w lasach państwo-

wych.

Tylko w 2010 r. 2 mln naszych rodaków skorzy-

stało z tego dobrodziejstwa, odwiedzając lasy i pozna-

jąc tajniki przyrody, wypoczywając i utrwalając sobie

zasady współżycia z przyrodą.

Wysoki Sejmie, Lasy Państwowe to przedsiębior-

stwo, gdzie odbywa się produkcja drewna, które jest

wielkim dobrem i służy ludziom.

Przemysł drzewny,

pracując na tym wspaniałym surowcu, daje ludziom

pracę, pomnaża majątek swoich zakładów i majątek

naszego państwa.

Lasy są świetnie zorganizowane,

co z kolei powoduje wielką przejrzystość zasad postę-

powania w tym żywym laboratorium, w którym od-

bywa się m.in. produkcja drewna, rosną płody runa

leśnego, a także odbywa się produkcja potrzebnego

tlenu, a pochłaniany jest dwutlenek węgla.

Leśnicy gospodarujący w Lasach Państwowych to

doskonale przygotowana kadra ze średnim i wyż-

szym wykształceniem.

Oni potraﬁą świetnie zarzą-

Poseł Dorota Niedziela

dzać i gospodarować w Lasach Państwowych, współ-

pracując ze wszystkimi organizacjami i podmiotami

funkcjonującymi w naszym państwie – w Polsce.

Z tej współpracy zadowolone są podmioty państwo-

we, samorządowe wszystkich szczebli, szkoły i inne

jednostki oświatowe, straże pożarne, wojsko i inne

służby mundurowe.

W Lasach Państwowych jest pełna kontrola.

Czę-

sto się słyszy stwierdzenia, że brakuje jakiejś kontro-

li.

Szanowni państwo, kontrola jest na etapie przygo-

towywania planów.

Cała gospodarka w Lasach Pań-

stwowych jest prowadzona w oparciu o 10-letnie

plany urządzania lasu, które zatwierdza minister

środowiska, a które sporządzane są przez świetne,

wyspecjalizowane instytucje, i wszystko jest pod kon-

trolą.

Kontrola bieżąca odbywa się na etapie realiza-

cji planów urządzania lasu.

W trakcie wykonywania

zadań każdy może do lasu wejść – oczywiście gdy jest

to możliwe, gdy nie zagraża to bezpieczeństwu – i wy-

razić swoją opinię.

I to się często zdarza.

Nie można

mówić, że w Lasach Państwowych brakuje jakiejś

kontroli.

Niektórzy mówią, że jest to kontrolowane

do przesady, ale ponieważ dotyczy tak ważnego obiek-

tu jak las, to dobrze, że tak jest.

Wysoki Sejmie, Polska wypracowała przez poko-

lenia taką organizację, która efektami swojej działal-

ności wywołuje uznanie nie tylko naszego społeczeń-

stwa, ale także społeczności międzynarodowej, której

przedstawiciele bardzo często wyrażają pochlebne

opinie.

Godne zauważenia jest bardzo skuteczne do-

stosowywanie się Lasów Państwowych do zasad go-

spodarki rynkowej.

W tym miejscu pragnę podkreślić

wielką rolę, jaką spełniają dobre, wypracowane

w 2006 r. zasady sprzedaży drewna.

Sprawdzają się

one świetnie nawet w czasie kryzysu, z którym obec-

nie mamy do czynienia.

Są one oparte głównie o prze-

targi internetowe, które są przejrzyste i wszystkim

nabywcom drewna dają równe szanse.

System sprze-

daży drewna jest bardzo szczelny i nie może być

mowy, żeby jakaś złotówka z tej sprzedaży nie traﬁła

do kasy państwowej.

Pan minister Janusz Zaleski bardzo dokładnie,

szczegółowo przedstawił, jak funkcjonują Lasy Pań-

stwowe, podał parametry gospodarcze i ﬁnansowe,

zauważył, że był dobry wynik ﬁnansowy.

Niektórych

to dziwi – byliśmy świadkami wyrażania różnych

opinii – że jest taki wysoki wynik w Lasach Państwo-

wych, ale, szanowni państwo, to przedsiębiorstwo ma

wielkie zadania do wykonania.

Dowiedzieliśmy się z

informacji, a także w trakcie posiedzenia komisji

ochrony środowiska, że są realizowane wieloletnie

plany inwestycyjne, gdzie inwestuje się w drogi, któ-

re służą samorządom.

Samorządy bardzo się z tego

cieszą, dlatego że bywa często tak – wiemy, że są róż-

ni właściciele dróg, są drogi gminne, powiatowe, wo-

jewódzkie, te drogi często przedzielane są obszarami

leśnymi – iż Lasy Państwowe świetnie się z nimi do-

gadują i dobrze współpracują na tym polu, budując

wiele dróg, żeby łączyć szlaki komunikacyjne.

Należy

im się za to podziękowanie.

Wysoki Sejmie, w tym miejscu też nie sposób nie

przypomnieć, że w ubiegłym roku ta instytucja, tak

dobrze gospodarująca majątkiem Skarbu Państwa,

funkcjonująca już od ponad 87 lat, przeżywała wiel-

kie wstrząsy i niepokoje.

Pamiętamy protesty leśni-

ków przed Sejmem.

Przyjechali tutaj w wielkiej licz-

bie z najodleglejszych leśniczówek, według szacunko-

wych danych było ok. 8 tys. ludzi.

Byliśmy świadka-

mi tego wszystkiego.

Całe społeczeństwo było poruszone pomysłami ów-

czesnego rządu, by włączyć Lasy Państwowe do sek-

tora ﬁnansów publicznych, co mogłoby przyczynić się

do upadku tej potrzebnej, dobrze funkcjonującej insty-

tucji.

W tym miejscu należy się wielkie podziękowanie

Polakom, którzy natychmiast zareagowali na zagro-

żenie i na wezwanie pana posła prof. Jana Szyszki,

prezesa Stowarzyszenia na Rzecz Zrównoważanego

Rozwoju Polski, zebrali w krótkim czasie 1200 tys.

podpisów.

Myślę, że to było pomocne i dzięki temu rząd

wycofał się z pomysłu włączenia Lasów Państwowych

do sektora ﬁnansów publicznych, co rzeczywiście za-

grażało istnieniu tej instytucji.

Podsumowując, pragnę podziękować całej braci

leśnej za postawę służby wobec tego wielkiego dobra,

jakim są lasy.

Jednocześnie pragnę zaapelować w imie-

niu klubu Prawo i Sprawiedliwość, aby ciągle śledzić

rozwój sytuacji w naszym państwie, patrzeć, czy zno-

wu nie pojawią się jakieś pomysły, żeby zepsuć to, co

dobrze funkcjonuje i służy Polakom.

Wysoki Sejmie!

W tym miejscu chciałbym jeszcze

zwrócić taką uwagę, zaapelować do pana ministra,

żeby wykorzystując (Dzwonek) instrumenty nadzor-

cze, jakimi dysponuje minister środowiska, zwrócił

uwagę na to, jak traktowani są ludzie w niektórych

regionalnych dyrekcjach.

Jest już sławny przypadek

pana Piotra Tałałasa, chodzi o dyrekcję dolnośląską

we Wrocławiu.

2 lata temu został zwolniony z pracy,

do dzisiaj nie pracuje.

Już odwołał się do sądu i sąd

dwukrotnie nakazał przywrócić go do pracy, a zarzą-

dzający dyrekcją wrocławską nie chcą tego uczynić,

tylko odwołują się, wyszukując kolejne preteksty.

Ta-

kie postępowanie z ludźmi kładzie się cieniem, panie

ministrze, na tę dobrą organizację, która ma takie

wyniki.

Podaję ten przykład, drastyczny, i apeluję do

pana ministra z trybuny sejmowej, żeby skorzystał

z uprawnień nadzorczych i żeby zaniechano nękania

człowieka, który nigdy nie był karany.

Przez ponad

30 lat pracował on w Lasach Państwowych, a dzisiaj

on i jego rodzina doświadczają takiej poniewierki.

Sprawy ludzkie bardzo nas tu w Sejmie interesu-

ją.

Bardzo proszę, panie ministrze, bo interpelacje

składane do ministerstwa nie skutkują.

Powtarzam,

sąd dwukrotnie nakazał przywrócić do pracy pana

Piotra Tałałasa.

Tym takim trochę smutnym akcentem kończę i za-

pewniam, że w głosowaniu Klub Parlamentarny Pra-

wo i Sprawiedliwość będzie za przyjęciem informacji

zwiększania lesistości”.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Poseł Dariusz Bąk

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję panu posłowi.

Poseł Marek Domaracki:

Panie Marszałku!

Panie Ministrze!

Wysoka Izbo!

stawić stanowisko w sprawie informacji rządu o sta-

lądowym.

Jeszcze pod koniec XVII w. lesistość Polski

wynosiła 40% powierzchni kraju w ówczesnych gra-

nicach.

Niestety w XIX i XX w. nastąpiła znaczna

deforestacja polskiego ekosystemu leśnego.

Od końca

II wojny światowej zasoby leśne Polski systematycz-

nie się powiększają.

Obecnie lasy zajmują powierzch-

nię ponad 9 mln ha i pokrywają 29% powierzchni

kraju.

Spełniają ważne funkcje społeczne, jednak są

zdecydowanie za mało doceniane jako istotny element

rozwoju gospodarczego kraju.

W 2010 r. najwięcej zalesień dokonano w woje-

wództwie warmińsko-mazurskim, najmniej na tere-

nie Śląska.

Należy bacznie obserwować obszary o naj-

mniejszym stopniu zalesienia i podejmować zdecydo-

wane działania w kierunku wyrównywania dyspro-

porcji.

Cieszy fakt, że w porównaniu z latami 90. XX

w. wzrósł udział lasów własności prywatnej.

W czasie

drugiego etapu „Krajowego programu zwiększania

lesistości” przypadającego na lata 2006–2010 wyko-

nano zalesień na powierzchni 160 tys. ha, średnio

32 tys. ha rocznie.

Zalesienia wykonane w 2010 r.

odpowiadają niestety zaledwie 18,3% średniorocz-

nych oczekiwań.

Zalesiono łącznie 5865 ha gruntów,

w tym 786 ha stanowiących własność Skarbu Pań-

stwa.

Doceniam natomiast to, że prawidłowo reali-

zowane są zadania wynikające z „Polityki leśnej

państwa” i ustawy o lasach poprzez powszechną ochro-

nę różnorodności biologicznej i przebudowę drzewo-

stanów.

Niestety nie udała się próba wdrożenia no-

wego systemu odbioru i sprzedaży drewna kłodowego

z powodu licznych zastrzeżeń zgłaszanych przez

przedstawicieli przemysłu drzewnego.

W takiej sytu-

acji najważniejsze, kluczowe problemy w tym zakre-

sie winny być rozstrzygnięte przez ustawodawcę

w aktach powszechnie obowiązujących.

Jestem zaniepokojony również tym, że nadal du-

żym problemem jest zaśmiecanie lasów, a co za tym

idzie, coraz większe wydatkowanie środków na ich

sprzątanie.

W roku 2010 na ten cel wydano blisko

11 mln zł i usunięto 115 tys. m

3

odpadów.

Apeluję

w tym miejscu do dyrektorów szkół, którzy przecież

tak chętnie wysyłają swoich wychowanków na tzw.

zielone szkoły, aby sugerowali pedagogom poświęce-

nie pewnej ilości czasu na rozwój myślenia ekologicz-

nego u dzieci i młodzieży.

Pedagogika proekologiczna

prowadzona wśród młodych ludzi niewątpliwie ko-

rzystnie wpłynie w czasie przyszłym na stan czysto-

ści w polskich lasach i obszarach chronionych.

Reasumując, mimo pewnych opóźnień i zaniechań

polscy leśnicy w 2010 r. odwalili kawał dobrej roboty.

Powierzchnia leśna kraju wzrasta, poprawił się stan

zdrowotny lasów, rozpoczęto drugi cykl wielkoobsza-

rowej inwentaryzacji stanu lasów, prowadzone było

pozyskiwanie drewna z zachowaniem równowagi

w ekosystemach leśnych.

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Klub Ruch Pa-

likota będzie głosować za przyjęciem informacji

rządu o stanie lasów oraz realizacji „Krajowego pro-

gramu zwiększania lesistości w 2010 r.”.

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Głos ma drugi przedstawiciel klubu Ruch Paliko-

ta pan Piotr Chmielowski.

Proszę bardzo.

Poseł Piotr Chmielowski:

Pozwolę sobie uzupełnić wypowiedź mojego kolegi.

Informacja z druku nr 45 jest napisana popraw-

nie, zawiera podstawowe dane, prawidłowo opraco-

wane, a te dane są budujące.

Szeroki zakres opraco-

wania nie budzi wątpliwości co do kwaliﬁkacji auto-

rów.

Jednak w tym kontekście chciałbym zwrócić

uwagę na kilka aspektów, które, jak uważam, powin-

ny być troszkę szerzej opracowane, informacja o tych

aspektach powinna być w szerszym zakresie przed-

stawiona nam, posłom, czyli całej Wysokiej Izbie.

Dotyczy to kilku punktów.

Jednym z nich dla

przykładu jest stan lasów Beskidu Śląskiego i Beski-

du Żywieckiego, stan zachowania lasów świerkowych,

tzw. świerków istebniańskich.

Uważam, że powinna

być opracowana i przekazana informacja dotycząca

pełnej ochrony tych lasów, jak również gospodarki

w nich prowadzonej.

Kolejnym punktem jest zagro-

żenie lasów przez szkodniki owadzie.

W tym kontek-

ście oczekujemy w następnym sprawozdaniu troszkę

więcej informacji o zabiegach mających na celu ogra-

niczanie populacji pod kątem monokultur upraw le-

śnych, bo szkodniki atakują przede wszystkim mo-

nokultury.

Następnym punktem jest łowiectwo i współ-

działanie z kołami łowieckimi.

Lasy, jak wiadomo, są

naturalnym siedliskiem zwierzyny łownej, więc po-

trzebna jest ścisła współpraca z kołami łowieckimi

w zakresie analizy populacji, ich potrzeb, bo to nie

jest tylko kwestia szkodnictwa, czyli pożerania lasu

przez zwierzęta, jako że to jest w jakimś sensie też

część natury, więc trzeba tutaj wypracować pewne

stanowisko, a niestety to, które znalazło się w druku

nr 45, praktycznie ograniczyło się, panie ministrze,

do wyliczenia pogłowia poszczególnych zwierząt.

Zabrakło w tym dokumencie informacji o współ-

działaniu w sprawie polityki pozysku drewna z prze-

mysłem drzewnym.

Chodzi o to, że jest to przemysł

w pewnym sensie naturalnie polski, czyli potrzebuje

surowca, a więc pewnego rodzaju plan współdziała-

nia z tym przemysłem również powinien znaleźć się

w tym opracowaniu.

Z tego miejsca pragnę podziękować państwu i po-

chwalić leśników, którzy podjęli starania dotyczące

restauracji lasów w moim okręgu po wielkim pożarze

w 1992 r., mówię o Kuźni Raciborskiej, Rybniku i Ru-

dach.

Ta praca, proszę państwa, wyszła wam fanta-

stycznie i jeżeli w ten sposób pracujecie w innych

okręgach, rejonach, lasach, to naprawdę możemy być

z państwa dumni.

Oczywiście Ruch Palikota, tak jak

przedmówca, w pełni poprze tę informację i zagłosu-

alizacji „Krajowego programu zwiększania lesisto-

ści” w 2010 r.

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

klub Polskiego Stronnictwa Ludowego.

Proszę bardzo.

Poseł Stanisław Żelichowski:

Panie Marszałku!

Wysoki Sejmie!

Chciałbym, za-

bierając głos w imieniu Klubu Parlamentarnego PSL,

podzielić te wszystkie pozytywne opinie, które padły

już na temat pracy leśników, na temat lasów.

Chcę za-

pewnić, że Klub Parlamentarny PSL będzie głosował,

jak wszystkie kluby, za przyjęciem sprawozdania.

Zabierając głos, chciałbym wskazać na te działa-

nia, które trzeba podjąć, bo przypominam, że ustawa

nia tego roku minęło 20 lat, jest to pewien jubileusz.

Dziś warto się zastanowić, co zrobić, żeby następne

sprawozdania, za 2011 r. i następne lata, były równie

optymistyczne, jak sprawozdanie za 2010 r.

Chciał-

bym panu marszałkowi podziękować, że Prezydium

Sejmu postawiło tę informację już w styczniu, zwykle

takie informacje rozpatrywaliśmy w październiku

czy listopadzie.

Jeżeli przyjmiemy, że Lasy Państwo-

we gospodarują na jednej trzeciej powierzchni kraju,

nie ma jeszcze danych za 2011 r., one będą po pew-

nym czasie, to dobrze się stało, że to sprawozdanie za

2010 r. rozpatrujemy w styczniu, a nie później.

Wracając do zagrożeń, które mogą w przyszłości

zaistnieć, chciałbym przypomnieć fundamenty, na

których była oparta ustawa o lasach.

Posłowie zda-

wali sobie sprawę, opracowując ustawę, że może dojść

do takiego momentu, kiedy wielu w szeleście drzew,

w szumie lasów będzie słyszało głównie szelest pie-

niądza, i stąd zapisano, że parlament corocznie bę-

dzie się zajmował stanem lasów.

Czyli rząd będzie

przedstawiał parlamentowi takie sprawozdanie, żeby

nie było zakusów, że leśnicy być może nie obronią

lasu.

Jeżeli to będzie wspólne działanie, całego spo-

łeczeństwa, przedstawicieli parlamentu, to będzie

ono bardziej skuteczne.

Dobrze, że tak jest, że takie

sprawozdanie przyjmujemy.

Przypomnę, że jednym z ﬁlarów gospodarki le-

śnej...

Wtedy zastanawialiśmy się wszyscy, jak zrobić,

żeby Lasy Państwowe nie były molochem, monopoli-

stą na rynku, jak doprowadzić do powstania konku-

rencji.

Wówczas ustalono, że na rynku będą konku-

rowali samodzielni nadleśniczy.

Do dziś w ustawie

o lasach chyba w art. 35, jeśli dobrze pamiętam, jest

zapisana samodzielność nadleśniczego.

Różnie to

działało przez te 20 lat.

Jak popatrzymy, w Sejmie

było parę takich historii, których nie powinno być,

to trzeba, panie ministrze, jak najszybciej naprosto-

wać.

Inwencja poszczególnych dyrektorów general-

nych też zrobiła swoje, przez różne instrukcje, zarzą-

dzenia, tak że dziś ta samodzielność nadleśniczego

jest w wielu wypadkach wątpliwa.

Podam dwa przy-

kłady.

(Oklaski) Z jednej strony jest tak, że zapisali-

śmy w ustawie, że jeżeli na przykład nadleśniczy chce

wydzierżawić komuś 0,5 ha łąki, to musi uzyskać

zgodę dyrektora regionalnej dyrekcji.

Teraz tak.

Ażeby uzyskać tę zgodę…

Przecież dy -

rektor łąki nie widział, a łąkę się wydzierżawia tylko

w formie przetargu publicznego, czyli wydzierżawia

ten, który dał więcej forsy.

W tej sytuacji nadleśniczy

musi zrobić zdjęcia tej łąki z czterech stron i przed-

stawić dyrektorowi, który podejmuje decyzję.

Oczy-

wiście dla dyrektora te 0,5 ha łąki nie jest ważne.

To

nie jest problem, ja tylko pokazuję, jak ta samodziel-

ność jest traktowana.

Z drugiej strony – to już produkcja Lasów Pań-

stwowych – jest tak, że dziś są tzw. delegacje bezkosz-

towe, czyli gdy nadleśniczy chce pojechać do dyrekcji,

do wójta, burmistrza, starosty, to niezależnie od tego,

że nie bierze grosza za ten wyjazd, musi wypełnić

delegację służbową i jego zastępca musi go oddelego-

wać.

Kochani, jeżeli dajemy mu 30 tys. ha lasu do

gospodarowania i nikt się nie zastanawia, czy on to

dobrze robi, czy nie, a dziś wszystkie wskaźniki mó-

wią, że dobrze to robi, to dlaczego mu nie wierzyć, że

nie pojedzie na lewiznę, tylko zastępca musi go dele-

gować itd.

Sensu to nie ma.

Panie ministrze, skoro pan premier z tej trybuny

mówił o tym, że będzie deregulacja w całej gospodar-

ce, to mój klub oczekuje deregulacji w lasach.

Wszyst-

kie niemądre, nierozsądne rozporządzenia trzeba

wyautować, bo nie ma sensu tych ludzi tak ćwiczyć,

jak to jest robione w tej chwili.

To nie ma sensu.

Li-

czymy na to, że raport za rok 2011 będzie w Sejmie

czytany gdzieś w listopadzie czy w grudniu i wtedy

pan minister, zabierając głos, będzie mógł zdać rela-

Poseł Piotr Chmielowski

cję, powiedzieć, że to funkcjonuje inaczej, niż funk-

cjonuje.

Drugim ﬁlarem było biuro urządzania lasu.

To

jest jednostka planistyczna, jak mówił pan sprawoz-

dawca komisji, także pan minister, która robi plany

na 10-lecie.

To funkcjonuje bez zarzutu, nasz klub

nie ma tu żadnych zastrzeżeń.

Trzecim ﬁlarem miała być Inspekcja Lasów Pań-

stwowych, która sprawdza, jak poszczególne nadle-

śnictwa realizują plany opracowane przez to biuro.

Często bywa tak, że ta inspekcja jest wykorzystywa-

na do różnych celów, niekoniecznie do sprawdzania,

jak realizowane są plany.

Jeśli chodzi o ustawę, to

byłaby jedna część.

Druga część.

Ustawa została wzbogacona o wiele

programów, takich jak polityka leśna państwa, „Kra-

jowy program zwiększania lesistości”, ustawa o prze-

znaczeniu gruntów do zalesienia, powstanie leśnych

kompleksów promocyjnych.

Mogę powiedzieć, że

wszystkie te programy powstały wtedy, gdy za ochro-

nę środowiska odpowiadało Polskie Stronnictwo Lu-

dowe.

Ażeby te programy mogły być realizowane,

o czym pan minister też dziś mówił, potrzebne są

środki.

Innych środków nie ma, nie ma środków, któ-

re lasy mogłyby same wygospodarować.

Panie ministrze, liczymy na to, że resort przyjrzy

się całemu problemowi sprzedaży drewna.

Nie wszy-

scy zdajemy sobie sprawę z tego – pan minister wspo-

minał o tym, że 9% eksportu Polski to jest eksport

związany z przerobem drewna – że dziś w przerobie

drewna pracuje nie mniej ludzi, niż w polskim gór-

nictwie, tyle że to jest jakby mało zauważalne.

Jeże-

li dziś Lasy Państwowe sprzedają drewno tylko na

pół roku z góry, to kto dziś zainwestuje parę milio-

nów złotych, skoro nie ma pewności, że sobie kupi

surowiec.

Można przecież kupić wspaniałe linie tech-

nologiczne, nie mając surowca, ale to wszystko pad-

nie.

Muszą być dwu-, trzy- czy czteroletnie umowy na

sprzedaż drewna, po przetargach, po wszystkich pro-

cedurach.

Nie może być tak, jak jest.

Następna sprawa, na której rozwiązanie liczę, jest

taka.

W starych czasach zorganizowano w lasach

wiele ośrodków wypoczynkowych.

I znowu.

Dopóki

Lasy Państwowe będą te ośrodki wydzierżawiały na

2, 3 lata, czasem do 10 lat, dopóty nikt nie zainwe-

stuje większych środków, żeby je wyremontować,

zbudować nowe, potrzebna jest przynajmniej 30-let-

nia perspektywa.

Trzeba się zatem zastanowić i albo

to sprzedać, albo wydzierżawić na jakiś inny okres.

Nie można dopuścić do tego, żeby na wielu pięknych

terenach leśnych ośrodki szpeciły otoczenie, bo nikt

nie inwestuje, bo wszystko jest na takim, a nie innym

Panie ministrze, chciałbym jeszcze zwrócić uwagę

na to, że resort powinien jak najszybciej przyjrzeć się

tej całej radosnej twórczości, która powstała przy

sieci Natura 2000, naprawdę.

Natura 2000 to jest

ochrona siedlisk i ptaków.

Jeżeli w sieci Natura rol-

nik chce dziś zalesić odłóg, grunt leżący od wielu lat

odłogiem, to musi zrobić raport oddziaływania na

środowisko, a każdy dzieciak w podstawówce wie, że

ptak zginie wówczas, kiedy jest na otwartej przestrze-

ni, bo go drapieżnik złapie, a w lesie ma większe szan-

se przeżycia.

Siedlisko bardziej jest chronione przez

las.

Tu prokuratura powinna jak najszybciej tym się

zająć, bo jakieś lobby ekologiczne to przeforsowało –

nie w Polsce, tylko w Komisji Europejskiej...

(Głos z sali: Będę najdłużej klaskał.)

...i dziś tworzymy jakieś bezsensowne raporty, co

zrobić, żeby ratować grunt, który jest zachwaszczany,

poddawany erozji wodnej, wietrznej.

Wiadomo, że jest

on bardziej niszczony niż byłby wówczas, gdyby tam

powstał las.

Warto również, żeby Najwyższa Izba

Kontroli przyjrzała się temu, bo kiedy tworzyliśmy

„Krajowy program zwiększania lesistości”, w Polsce

wówczas, że 1 mln ha możemy zalesić bez szkody, bo

jeszcze i tak 600 tys. ha zostanie.

Jeżeli teraz agencja

twierdzi, że te grunty są przeznaczone na inne cele...

Ja nie bardzo wyobrażam sobie, czy mój klub, który

się zna na rolnictwie, że ktoś intensyﬁkujeprodukcję

rolną na gruntach klasy VIz.

Być może tak jest, ale

warto to sprawdzić, bo być może znowu jest tak, że

(Dzwonek) Agencja Nieruchomości Rolnych, żeby móc

utrzymać pełne zatrudnienie, nie może tych gruntów

przekazać, bo ją zredukują.

W związku z tym w ta-

kim kierunku to zmierza.

Tak więc będziemy głosowali za przyjęciem ra-

portu, dziękujemy leśnikom, ale warto zadbać o to,

żebyśmy w przyszłości też mogli z takim samym

optymizmem przyjmować kolejne raporty, z jakim

przyjmujemy raport za 2010 r.

Dziękuję za uwagę.

(Oklaski)

Te problemy z Naturą 2000 powstały w ubiegłej

kadencji przy okazji zmian, jak pan minister pamię-

ta, przyjętych decyzją większości rządowej.

(Poseł Stanisław Żelichowski: Tak jest, pan był

wtedy przewodniczącym komisji.)

Tak, tak, rzeczywiście.

„Szelest pieniądza w szu-

mie lasów” – ta fraza przewija się w Sejmie niejedno-

krotnie.

Klub Sojuszu Lewicy Demokratycznej również

podzielił swój czas między dwóch przedstawicieli.

Pierwszym jest pan poseł Eugeniusz Czykwin.

Proszę bardzo.

Poseł Eugeniusz Czykwin:

cji, w której wspólnie z panem posłem Żelichowskim

sach Państwowych, która nakłada na Radę Mini-

Poseł Stanisław Żelichowski

strów obowiązek przedstawiania Sejmowi informacji

o stanie lasów i realizacji „Krajowego programu

zwiększania lesistości”.

Już sam fakt nałożenia na

rząd takiego zobowiązania świadczy o istniejącej w pol-

skim społeczeństwie świadomości, że lasy to jedno

z największych naszych narodowych bogactw.

Przedłożony Wysokiej Izbie materiał pozwala na

przeanalizowanie procesów zachodzących w gospo-

perspektywie trudno ocenić rzeczywiste zachodzące

w lasach tendencje i procesy.

Niemniej przedstawione

nam materiały pozwalają na dokonanie obiektywnej

oceny sytuacji lasów.

Jeśli pokusić się o zawarcie tej

wianym okresie lasy miały się dobrze.

Istotne, że

takie konkluzje wynikają z doręczonych wraz z in-

formacją opinii przedstawicieli świata nauki i głosów

posłów, członków Komisji Ochrony Środowiska, Za-

sobów Naturalnych i Leśnictwa.

Dzisiejsza dyskusja

to też potwierdza.

W strukturze własnościowej lasów w Polsce do-

minują oczywiście lasy publiczne, jest ich blisko 80%,

zarządzane przez Państwowe Gospodarstwo Leśne

„Lasy Państwowe”.

Gospodarka w Lasach Państwo-

wych, była już o tym mowa, jest zdecydowanie lepsza

niż w prywatnych, przede wszystkim ze względu na

rozdrobnienie tych ostatnich.

Wysoka Izbo!

Istotnym czynnikiem gospodarki

leśnej jest poziom pozyskiwania drewna.

W ostatnich

latach obserwujemy korzystną tendencję zapewnia-

jącą trwałość lasów i zwiększanie ich zasobów.

Rocz-

nie pozyskiwane drewno stanowi około 60% przyro-

stu rocznego, nawet mniej, co oznacza, że każdego

roku przybywa ponad 20 mln m

3

grubizny drzewnej.

Warto tu postawić pytanie, czy rząd właściwie i sku-

o tyle zasadne, że ze strony organizacji pozarządo-

wych słyszymy często zarzuty o złym gospodarowa-

niu, wręcz o grabieżczych wobec przyrody działa-

niach służb leśnych.

Wiele sygnałów wskazuje na ist-

niejącą rywalizację między służbami ochrony przy-

rody i swoisty dyktat dyrekcji ochrony środowiska

wobec leśników.

Obserwujemy także próby wprowa-

dzenia takiego dyktatu ze strony niektórych organi-

zacji pozarządowych.

Niestety, trudno się oprzeć

wrażeniu, że rząd takim naciskom ulega.

Przykład Puszczy Białowieskiej jest tu dobry.

Nie

chcę być monotematyczny, ponieważ niedawno odby-

ło się pierwsze czytanie obywatelskiego projektu

tą pan minister mówił dzisiaj o takim niewielkim

imporcie drzewa.

Sytuacja, w której nieduże zakłady

przemysłowe, które przetrwały, np. w Hajnówce, mu-

szą importować brzozę z Litwy, kiedy w tym samym

czasie około 2 mln drzew gniją w Puszczy Białowie-

skiej, co wywołuje niezgodę, napięcia i protesty ludzi,

którzy zawsze tam żyli, przeciwko takiemu gospoda-

rowaniu, wymaga zastanowienia.

Mam nadzieję, że

jakieś informacje, jak ten problem chcecie państwo

rozwiązać.

Wysoki Sejmie!

Realizacja „Krajowego programu

zwiększania lesistości” jest zagrożona, była o tym

mowa.

Przyczyny są natury obiektywnej.

Najważniej-

sze z nich to czynniki ekonomiczne, wspominali o tym

moi przedmówcy.

W zaistniałej sytuacji, w zderzeniu

szarze rolnictwa, samo Ministerstwo Środowiska nie

lesistości”, dlatego winien się on stać przedmiotem

Wysoki Sejmie!

To, że ocena stanu lasów, co zna-

lazło wyraz w stanowisku Komisji Ochrony Środowi-

zwań.

Mówił o tym pan poseł Żelichowski.

Mamy

świadomość, że konieczne są działania na rzecz po-

prawy gospodarki w lasach niestanowiących własno-

ści Skarbu Państwa.

Potrzebne są działania służące

pozarządowymi, a szczególnie, co chciałbym bardzo

podkreślić, z lokalnymi samorządami.

Przedstawione dokumenty są rzetelne i wyczer-

pujące.

Odzwierciedlają rzeczywisty stan polskich

lasów, dlatego też klub Sojusz Lewicy Demokratycz-

nej, który mam zaszczyt reprezentować, będzie gło-

sował za ich przyjęciem.

Na zakończenie chciałbym powiedzieć, że będąc

z zawodu kolejarzem, pracowałem w instytucji, która

w pewnym sensie byłaby dla mnie porównywalna

z Lasami Państwowymi.

Chcę wyrazić podziękowa-

nie wszystkim leśnikom, pracowników Lasów Pań-

stwowych za to, że udało się państwu w ubiegłym

roku obronić przed zakusami ministra ﬁnansów i że

tak ważna, istotna i tak pozytywnie dzisiaj oceniana

instytucja uniknęła takiej sytuacji, jaka spotkała

Polskie Koleje Państwowe.

Po kolejnych reformach

Jak mówią moi przyjaciele, którzy są już w wieku

emerytalnym lub zbliżają się do wieku emerytalnego,

praktycznie nie ma dla nich ratunku.

Lasy są do-

brym przykładem i za to wszystko państwu dzięku-

jemy.

(Oklaski)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję.

Poseł Eugeniusz Czykwin

Poseł Cezary Olejniczak:

Przysłuchuję się dzisiaj tej dyskusji na temat sytuacji

w Lasach Państwowych w roku 2010.

Z ubolewaniem

muszę stwierdzić, że resort środowiska jest słabo re-

prezentowany na tej sali.

Wcześniej była debata na

temat ustawy o sześciolatkach i była na sali pani mi-

nister z wszystkimi swoim zastępcami i dyrektorami

departamentów.

Lasy Państwowe, jak było wcześniej

powiedziane, zajmują prawie 1/3 powierzchni nasze-

go kraju.

To jest ogromne dobro narodowe.

Większo-

ścią zarządza Skarb Państwa, bo prawie 77%.

Z ubo-

lewaniem trzeba podkreślić, że jako resort środowi-

ska jesteście państwo tutaj słabo reprezentowani.

Usprawiedliwieniem może być zbyt późna pora pro-

cedowania i omawiania tego problemu.

Ale są leśnicy,

pewnie z całego kraju, tak więc ogromne podzięko-

wania za to, że przyjechaliście i przysłuchujecie się

tutaj tej naszej dyskusji.

Głównie są to pochwały.

Od

lewej strony, jak mój kolega z klubu Sojuszu Lewicy

Demokratycznej, po kolegów z PiS-u, poprzez Polskie

Stronnictwo Ludowe, Platformę i Ruch Palikota –

wszyscy dbamy o to, żeby Lasy Państwowe zostały

w tej formie, jaka jest przez lata wypracowana.

Ape-

luję do ministra środowiska, do ministra ﬁnansów,

do pana premiera Tuska, do kolegów z Platformy

którzy tworzą tę koalicję, aby pilnowali w najbliższej

kadencji, żeby nie było zakusów, tak jak w poprzedniej,

na włączenie Lasów Państwowych do sektora ﬁnan-

sów publicznych, żeby minister finansów po raz ko-

lejny nie próbował wyciągnąć pieniędzy z Lasów

Państwowych i łatać dziur budżetowych…

(Głos z sali: Brawo.)

…które są i za chwilę ( Oklaski) mogą się pojawić

po raz kolejny.

Tak więc apeluję do kolegów z tej stro-

ny sali o to, aby przypilnowali pana premiera, mini-

stra ﬁnansów i pozostałą Radę Ministrów, żeby tego

nie uczynili.

Zresztą kolega sprawozdawca nie

omieszkał w swoim wystąpieniu również wspomnieć

o tym, że udało się obronić Lasy Państwowe przed

włączeniem do sektora ﬁnansówpublicznych.

Chwa-

ła wam za to, chwała leśnikom, którzy przyjechali

w tak dużej liczbie.

O tej liczbie mówił już tutaj poseł

Bąk.

Chwała również byłym ministrom, którzy są na

tej sali, mimo tak później pory.

Mam tutaj na myśli

ministra Żelichowskiego i ministra Szyszkę.

Jeste-

ście tutaj i wspólnie możemy debatować o przyszłości

Lasów Państwowych.

Dziękuję za uwagę.

(Oklaski)

Dziękuję panu posłowi za to rzeczowe wystąpienie.

Nawiasem mówiąc, przysłuchując się debacie, Wy-

soki Sejmie, można odnieść wrażenie, że to przede

wszystkim przedstawiciele obozu rządowego kierują

najwięcej uwag krytycznych pod adresem swojego

rządu, gdy tymczasem opozycja wychwala nie tyle

może ten program, ile funkcjonowanie instytucji.

Proszę bardzo, głos zabierze przedstawiciel Soli-

darnej Polski pan poseł Mariusz Orion Jędrysek.

Rzeczywiście usłyszałem dużo miłych słów o Lasach

Państwowych.

Muszę powiedzieć, że przyłączam się

tutaj do większości pozytywnych opinii.

Kondycja

Lasów Państwowych rzeczywiście się poprawia, do-

tyczy to stanu samego drzewostanu, masy drzewnej,

ale i wzrastającej powierzchni, to jest nawet kilka

procent rocznie.

Funkcje lasu są absolutnie nie do

przecenienia, to są oczywiście te ekologiczne funkcje,

ochrona atmosfery, stref przemysłowych.

Chodzi też

o zalesienia, które oczyszczają atmosferę, a także

przede wszystkim, o czym się zapomina, są miejscem

inﬁltracji znaczących ilości wód podziemnych, tych

odnawialnych, które w Polsce są deﬁcytowe.

Wzwiąz-

ku z tym funkcja lasów jest tutaj ogromna.

Natomiast ważne jest to, czego nie rozwiązano

w ostatnich latach, i rzeczywiście po stronie rządowej

jest ta bierność w tych sprawach, o których za chwi-

lę powiem.

Powinno się to skończyć, powinna być więk-

sza aktywność.

Otóż ostatnio dały się odczuć ogrom-

ne braki w dostępie do drewna.

Chodzi tu o drobnych

polskich przedsiębiorców, szczególnie o przemysł me-

blarski, bo dobrej jakości drewno jest spalane, jest

wykorzystywane na potrzeby elektrowni do produk-

cji tzw. zielonej energii.

Z tym trzeba skończyć, nie

może tak być, żeby wysokiej jakości drewno było

w ten sposób użytkowane, bo to po prostu oznacza

brak gospodarności.

Handel emisjami – powinien być wprowadzony

taki system, który pozwalałby Lasom Państwowych

mieć duży zysk z takiego działania.

Polska mogłaby

na tym bardzo dużo zyskać, gdyby była wypracowa-

na odpowiednia pozycja w Unii Europejskiej, a nie tyl-

ko opowiadano, że taka jest.

Sprawa Natury 2000 – z pewnością to są zawinie-

nia jeszcze sprzed około 10 lat, kiedy wprowadzono

Naturę 2000 – czy lista Shadow, która spowoduje, że

jest utrudniona gospodarka leśna.

Problem gospodarki leśnej to również problem

nielegalnego pozyskiwania kruszywa.

Proszę pań-

stwa, w Polsce około połowa kruszywa jest pozyski-

wana nielegalnie.

Są to po prostu dzikie odkrywki,

czasem większe, czasem mniejsze, które powodują

dewastację drzewostanu, powodują odkrywanie stref

izolacyjnych albo inﬁltracyjnych wód gruntowych.

W tych miejscach są zaraz wrzucane odpady i to po-

woduje poważne straty, z którymi Lasy Państwowe

nie są sobie w stanie same poradzić.

Powinna być powołana służba geologiczna i rząd

Prawa i Sprawiedliwości taką służbę geologiczną pra-

wie że powołał.

Niestety następny rząd – PO, z tego

zrezygnował, a to z pewnością pomogłoby sprawie.

Podobnie na niektórych terenach na północy Pol-

ski ma miejsce nielegalne pozyskiwanie bursztynu.

Legalne pozyskiwanie to jest kilka kilogramów rocz-

nie, a nielegalne – to państwo sami wiedzą – liczymy

w wielu tonach.

I to jest pozyskiwane na terenach

leśnych.

A więc te tereny leśne są straszliwie dewa-

stowane i są zanieczyszczane wody gruntowe.

Są także problemy, o których wspominał pan po-

seł Bąk, sprawy zatrudnienia niektórych osób.

To, co

byśmy nazywali human resources, pozostawia chyba

niestety zbyt wiele do życzenia.

Tak jak powiedział

pan poseł Bąk, liczę na to, że rząd zajmie jasne sta-

nowisko i wykorzysta swoje uprawnienia.

Cieszę się, że jeśli chodzi o to, co stawało się ścież-

ką do sprzedaży, do rozprzedaży, prób prywatyzacji

lasów i ich nadmiernej eksploatacji, czyli przesunię-

cia do sektora ﬁnansów publicznych, to udało się

dzięki zaangażowaniu pana ministra, posła prof. Szysz-

ki zebrać ponad milion podpisów.

To spowodowało,

że rząd się wycofał, mam nadzieję, że w sposób trwa-

ły, z takich zakusów.

I, proszę państwa, to, co już zostało wspomniane

przez pana posła prof. Żelichowskiego: problemy ad-

ministracyjne z zalesianiem.

Nie może być sytuacji,

gdzie mamy nieużytki i istnieją poważne problemy

z tym, żeby można było te nieużytki w sposób jak

najszybszy zalesiać, np. prywatnie.

Jeśli chodzi o funkcjonowanie lasów, większych

zastrzeżeń nie ma, natomiast całe otoczenie, które

rząd sprawuje wokół lasów, pozostawia wiele do ży-

czenia i tak jak wspomniałem, będzie również wiele

innych zastrzeżeń.

Tak więc jeśli chodzi o samą in-

programu zwiększania lesistości”, klub Solidarna

Polska będzie rekomendował przyjęcie, natomiast

pozostałymi sprawami, tak jak mówiłem, strona rzą-

dowa myślę, się zajmie.

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Do głosu zapisało się 17 państwa posłów.

Czy jeszcze ktoś zgłasza się?

Proszę zapisywać się.

Za chwilę zamknę listę.

Pierwsza będzie pani poseł Anna Paluch, Prawo

Poseł Anna Paluch:

Z pewnym niepokojem przeczytałam w omawianej

dzisiaj informacji, że tempo zalesiania gwałtownie

spadło w porównaniu z 10-leciem z lat 1995–2005,

kiedy zalesiono ponad 200 tys. ha.

Okazuje się, że

a w roku 2010 to jest jakaś 1/5 założonych w planach

wielkości.

Z pewnym rozczarowaniem – zresztą ten temat

przewijał się w dyskusji – zobaczyliśmy, że w zasadzie

źródłem, powodem tej sytuacji jest konieczność wy-

konywania ocen oddziaływania na środowisko.

A za-

tem tutaj kwestia obszarów Natury 2000 i kwestia

wykonania oceny oddziaływania przez powołane do

tego jednostki, czyli RDOŚ, spowolniła w sposób za-

sadniczy kwestie zalesiania.

Powiem szczerze, że przy-

najmniej w moim okręgu wyborczym nie mogę zna-

leźć ani jednego przedstawiciela samorządów, który

wyrażałby się dobrze o regionalnej dyrekcji ochrony

środowiska, więc widać, że ta sytuacja również bar-

dzo niekorzystnie odciska się na Lasach Państwo-

wych, a Lasy Państwowe po prostu jako inna gałąź

administracji tej opinii w sposób nieskrępowany wy-

rażać nie mogą.

A więc jest to nasz, posłów, obowią-

zek – zapytanie, co rząd zamierza zrobić z tą sytuacją.

Chodzi o to, żeby administracja sama sobie nie psuła

pracy.

Powiem szczerze, iż z pewnym zaskoczeniem

zobaczyłam, że lepsze efekty, statystyczne przynajm-

niej, przynosi uwzględnianie w ewidencji gruntów

naturalnej sukcesji lasu, na co skądinąd starostowie

nie mają pieniędzy.

Tu jest moje drugie pytanie do pana ministra.

Nadzór nad lasami niestanowiącymi własności Skar-

bu Państwa, czyli lasami prywatnymi (Dzwonek)

i lasami wspólnot gruntowych, zawsze był wykony-

wany przez starostów.

Powiedzenie tutaj: był wyko-

nywany to jest, panie ministrze, niestety eufemizm,

bo starostowie na to pieniędzy nie mają.

Już czwarty

czy piąty rok pracuję w komisji ochrony środowiska,

nie pierwszy raz wypowiadam się czy zadaję pytanie

w odniesieniu do kwestii informacji o stanie lasów

i z przykrością, panie ministrze, muszę powtórzyć:

Czy rząd poszuka jakiegoś sposobu rozwiązania tej

sytuacji – żeby samorządy powiatowe w tej dziedzinie

nie były zdane na siebie?

Oczywiście na prowadzenie

ewidencji gruntów, na zmianę klasyﬁkacji gruntów,

które w sposób naturalny podlegają sukcesji samo-

rząd, również pieniędzy nie posiada.

Ostatnia kwestia, którą chciałam poruszyć – bar-

dzo dziękuję panu marszałkowi za wyrozumiałość

– to jest kwestia regulacji…

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Pani poseł, jeszcze się…

Poseł Anna Paluch:

…populacji lisa.

Czy rząd, że tak powiem, podej -

mie jakieś działania w tej sprawie?

Patrząc bowiem

nienaukowym okiem, rzucając spojrzenie zwykłego

przechodnia czy przybysza, widać, że tych lisów jest

coraz więcej, a dane statystyczne zawarte w omawia-

nej dzisiaj informacji te spostrzeżenia potwierdzają,

Poseł Mariusz Orion Jędrysek

to znaczy, że populacja zajęcy czy innych drobnych

zwierząt i ptaków nie jest taka duża i, zdaje się, lis

jest tutaj głównym winowajcą.

Czy rząd ma jakieś

propozycje rozwiązań?

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Prosiłbym o nienadużywanie mojej wyrozumiałości.

Poseł Jerzy Szmit:

Nie jestem z tego znany, panie marszałku.

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Panie Ministrze!

Dzisiaj przedstawiciele Lasów Państwowych wysłu-

chali w czasie tej debaty na sali bardzo wiele miłych

i zasłużonych słów.

Chciałbym do tych podziękowań

się przyłączyć.

Jeszcze nie tak dawno przeżywaliśmy – środowi-

sko, ale i w zasadzie całe społeczeństwo – bardzo

poważną sprawę dotyczącą propozycji rządu, aby

włączyć lasy do sfery ﬁnansów publicznych.

Co

prawda wygląda na to, że przynajmniej na tej sali

zgody nie będzie, niemniej jednak chciałbym, pod-

sumowując ten wątek, deﬁnitywnie zapytać: Czy

rząd jednoznacznie odstąpił już od tego pomysłu

i czy sprawa jest tak jednoznaczna?

Bo jednak, śle-

dząc chociażby prace Rady Gospodarczej przy pre-

mierze, okazuje się, że zarekomendowała ona, aby

jednak Lasy Państwowe włączyć do funduszu ma-

jątku narodowego.

Czy to nie jest nowa próba dojścia

do tego samego?

Chciałbym, żeby tutaj padły jedno-

znaczne informacje, żeby pan minister przedstawił

wyjaśnienia w tym zakresie.

Druga sprawa, którą też chciałbym poruszyć, na-

wiązując do wystąpienia pana posła Jędryska – rze-

czywiście kwestia pozyskiwania kruszywa jest rzeczą

bardzo wyraźnie naruszającą interesy lasów i przy-

rody.

Możemy to obserwować szczególnie na Warmii

i Mazurach, z których pochodzę.

Kilkanaście lat

temu wydano tam bardzo dużo licencji na pozyski-

wanie kruszyw, dzisiaj te licencje tracą swoją waż-

ność, w związku z tym ci, którzy je posiadają, dosyć

intensywnie zaczynają kruszywo pozyskiwać, jedno-

cześnie naprawdę dewastując przyrodę Warmii i Ma-

zur.

Myślę, że tą sprawą też powinno zająć się mini-

sterstwo, aby temu problemowi zaradzić.

Dziękuję

bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

W 100%, panie pośle.

Dziękuję bardzo.

Pani poseł Krystyna Ozga, Polskie Stronnictwo

Lasy są wielkim dobrem i bogactwem narodowym

– o tym już dzisiaj wszyscy praktycznie powiedzieli.

Polska może poszczycić się właściwą gospodarką pro-

wadzoną przez dobrze wykwaliﬁkowaną i dobrze za-

rządzaną kadrę leśników, kadrą, która pracuje w le-

śnictwie, traktując swoją pracę jako misję.

Mówię to

na podstawie swojego doświadczenia wynikającego ze

współpracy z leśnikami przez szereg lat, a ostatnio

jako wicewojewoda łódzki.

Myślę, że nie będę wykra-

czała, panie marszałku, poza ramy regulaminu obrad,

jeżeli powiem: dziękuję wszystkim polskim leśnikom

i pracownikom służb leśnych.

Niemniej jednak na przestrzeni ostatnich lat ob-

serwuje się spadek dynamiki zalesień.

Mają na to

wpływ liczne ograniczenia, wynikające między inny-

mi z dyrektywy Natura 2000.

Tutaj chciałabym przy-

łączyć się do uwag wygłoszonych przez mojego kolegę

klubowego pana Stanisława Żelichowskiego.

Pytania moje są następujące.

Proszę odpowie-

dzieć: Czy jest przestrzegany zapis ustawy mówiący,

że po wycięciu starego drzewostanu w ciągu dwóch

lat powierzchnia ta winna być zalesiana?

Jak procen-

towo przedstawiają się nasadzenia młodego drzewo-

stanu w stosunku do drzewostanu usuwanego?

Jaką

procentową powierzchnię lasów zajmują drzewa ma-

teczne?

Pytanie kolejne: Na których obszarach kraju

mamy do czynienia ze zjawiskiem największych ubyt-

ków ze względu na stan zdrowotny lasu, biorąc pod

uwagę czynniki wewnętrzne (genetyczne) oraz ze-

wnętrzne (środowiskowe)?

Jaką procentowo powierzch-

nię lasów w kraju zajmują halizny, to znaczy grunty

przejściowo pozbawione drzewostanu dłużej niż dwa

lata?

Dziękuję za uwagę.

(Oklaski)

strze!

Drodzy Leśnicy!

Przede wszystkim na samym

początku chciałbym podziękować wszystkim leśni-

kom, i w mundurach, i nie w mundurach, za ich pra-

cę.

Ale chciałbym przede wszystkim podziękować za

to, że w tamtej kadencji gremialnie przyjeżdżali tu-

taj, pod Sejm, zorganizowani przez mądrych ludzi,

po to, żeby wesprzeć nasze wysiłki w tym, żeby lasy

pozostały w takiej strukturze organizacyjnej, w ja-

kiej są.

I za to dziękuję.

Natomiast chciałbym zapytać i dotknąć tematu

CO

2.

Wiadomo, że konsumentem CO

2

jest las.

Od

pana sprawozdawcy usłyszałem, że 1 mld t pochłania

las w ciągu roku.

Panie ministrze, chciałbym zapy-

Poseł Anna Paluch

tać: Na ile ten argument jest przekonywający, jeśli

chodzi o urzędników Unii Europejskiej, aby Rzecz-

pospolita Polska z tego coś miała?

Bo to jest istotna

rzecz.

Co to znaczy asymilacja miliarda ton, jak się

to ma do tych darmowych przydziałów i naszych

kosztów związanych z absurdem wiążącym się z tym

pochłanianiem emisji CO

2

?

Chcę tu dodać, że Europa

po prostu zacisnęła sobie pętlę na szyi i z tym się

boryka, i nie może z tego wyjść.

Jak się w tej sytuacji

mają lasy?

Jak się w tej sytuacji ma ministerstwo?

Czy wskaźniki, które ma, są argumentem i kartą

przetargową?

I czy czyni takie starania wobec Bruk-

seli?

Bo to jest istotne.

Nie mówię tego odnośnie do

pana osoby, ale całego rządu, bo uważam, że jest to

istotna karta przetargowa dla nas, Polski.

Dziękuję

bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Pan poseł oczywiście pyta o stanowisko rządu, nie

tylko ministerstwa, bo kwestia CO

2

to przecież nie

tylko sprawa Ministerstwa Środowiska.

Jak wiadomo, zmniejszenie zainteresowania właści-

cieli gruntów zalesieniem spowodowało przesunięcie

przez ministerstwo rolnictwa przeznaczonych na ten

cel środków z Programu Rozwoju Obszarów Wiej-

skich na inne cele.

Na ile niektóre ograniczenia na-

kładane w ramach PROW, który de facto ma wspie-

rać zalesienia, takie jak maksymalna wielkość zale-

sionych powierzchni do 20 ha i inne, choćby związa-

ne z wyłączeniem z zalesień trwałych użytków zielo-

nych czy ustanowieniem niskiej dolnej granicy zale-

sień, hamują program zwiększania lesistości?

Jakie

zostaną podjęte działania, aby zwiększyć skutecz-

ność wykorzystania środków unijnych w celu zwięk-

szenia lesistości kraju do poziomu zakładanego na

nowelizację dotychczasowych rozwiązań prawnych

umożliwiających efektywne wykorzystanie środków

unijnych i tym samym lepszą realizację rządowego

programu zwiększania lesistości kraju?

Czy w tym

celu są podejmowane przez rząd jakieś działania na

forum Unii Europejskiej?

Jak ministerstwo zamierza

poprawić stan zalesienia, szczególnie na gruntach

prywatnych?

Czy jest opracowany program działań

w celu uzupełnienia dokumentacji stwierdzającej

własność gruntów, której brak, jak przedstawiono

w opinii Biura Analiz Sejmowych, stanowi kolejną

barierę w realizacji programu zwiększania lesistości?

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Mam pytanie z cyklu: skoro jest tak dobrze, to czy

nie mogłoby być lepiej.

Moje krótkie pytanie dotyczy

ustawy o zamówieniach publicznych.

Podczas roz-

mów z leśnikami usłyszałem dużo krytycznych wy-

powiedzi na temat tego, że ta ustawa w zasadzie

w dużej mierze paraliżuje funkcjonowanie Lasów

Państwowych.

Czy pan minister zamierza zrobić coś

z tym fantem?

Druga kwestia, która padła podczas wypowiedzi

szanownego pana ministra.

Zrozumiałem, że istnieje

nie za wielkie pole współpracy między Lasami Pań-

stwowymi a agencją nieruchomości.

Oczywiście agen-

cja ma realizować swoje komercyjne cele, ale zdaje się,

że ministerstwo miałoby w tym aspekcie jakieś pomy-

sły, więc chciałbym zapytać i poprosić o wyjaśnienie,

czy może ministerstwo ochrony środowiska ma jakieś

pomysły co do poszerzenia swojej działalności w tym

obszarze.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Poseł Gabriela Masłowska:

Wysoka Izbo!

Lasy prywatne stanowią ok. 19%

powierzchni lasów, więc nie jest to dużo, jednak to

jest prawie 1800 tys. ha.

Sposób zarządzania lasami

prywatnymi oraz gospodarowanie w nich, przyznam,

budzi mój niepokój.

Uważam, że są one traktowane

trochę po macoszemu, zresztą świadczy o tym także

dzisiejsza dyskusja – spośród tylu wystąpień prak-

tycznie żaden z moich przedmówców nie poruszył

problemu gospodarowania w lasach prywatnych, ich

zdrowotności, urządzania.

To, owszem, podlega sta-

rostwom, które tworzą własne służby lub też zlecają

nadleśniczym lasów państwowych określone zada-

nia.

Na to potrzebne są środki.

Z moich obserwacji i doświadczeń w pewnych re-

jonach Lubelszczyzny, gdzie mam okazję ten problem

rozpoznać, wynika, że niedostatecznie jest monitoro-

wany stan sanitarny lasów, stan zdrowotności.

Ma

tam miejsce zjawisko przyspieszonego wysychania

sosen.

Mam pytanie: Czy ktoś monitoruje te sprawy

i co z tego monitoringu wynika?

Problem szczególnie

Poseł Józef Rojek

135

występuje na niewielkich powierzchniowo działkach.

Czy ministerstwo przywiązuje wagę do tej części po-

wierzchni polskich lasów, która nie jest taka bagatelna?

Proszę państwa, jestem zdumiona stwierdzeniem

zawartym w informacji ministra o stanie lasów pań-

stwowych, że ponieważ nie ma środków, to najczę-

ściej starostowie nie wykonują planów urządzenia

lasu (Dzwonek) i dlatego nie ma efektywności gospo-

darowania.

Oczekiwałabym, panie ministrze, aby

bardziej precyzyjnie zdeﬁniował pan tego przyczyny

i zaproponował jakieś środki zaradcze.

Czy Dyrekcja Generalna Lasów Państwowych

współpracuje z uczelniami?

W jakim stopniu fundusz

leśny jest wykorzystywany na cele edukacji?

Jakie to

są kwoty?

Jaki to jest udział w całej kwocie funduszu

leśnego w ciągu ostatnich lat?

Dziękuję.

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję, pani poseł.

Poseł Gabriela Masłowska:

Ktoś zostawił cenny długopis.

Przepraszam, dzię-

kuję.

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

dliwość.

Proszę.

Poseł Dariusz Bąk:

2000 zakłócą w pewnym sensie dotychczasowe funk-

cjonowanie na obszarach leśnych, jeżeli chodzi o wiel-

kość pozyskania, możliwości przychodów ze sprzeda-

ży drewna.

Panie ministrze, czy to będzie poważny

uszczerbek w przychodach Lasów Państwowych?

Ciągle nawiązuję do tego, że wynik ﬁnansowy jest

dobry i być może trzeba zaoszczędzić trochę pienię-

dzy na ten czas, kiedy te przychody w Lasach Pań-

stwowych będą mniejsze.

Druga sprawa.

Czy pan minister wie, na jakim

etapie jest opracowywanie planu zadań ochronnych,

które powinna wykonać Generalna Dyrekcja Ochro-

ny Środowiska w Polsce, w ogóle?

Jeżeli są opóźnie-

nia, to z jakiego powodu?

Kolejna sprawa.

Czy Lasy Państwowe uporały się

ze zniszczeniami po powodziach, które miały miejsce

w całej Polsce w ubiegłym roku?

Następna kwestia.

Czy działania związane z małą

retencją w Lasach Państwowych są poważnie za-

awansowane?

Jakie dobroczynne skutki to przynie-

sie, kiedy projekt realizowany przez Lasy Państwowe

będzie zakończony?

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

informacji dotyczącej realizacji „Krajowego progra-

jest pierwszym rokiem zahamowania spadku zale-

sień w stosunku do 2009 r.

Również stan zdrowotny

lasów w 2010 r. uległ poprawie w odniesieniu do 2009 r.

To są dobre wiadomości.

Chciałbym poruszyć sprawę bardzo ważną dla

województwa lubuskiego, jeśli chodzi o dochody z go-

spodarki leśnej.

Województwo lubuskie należy do

małych i niezbyt bogatych województw.

Lasy stano-

wią 40% powierzchni województwa.

Liczy się każdy

grosz.

Niestety, około połowa powierzchni lasów po-

łożonych w naszym województwie jest zarządzana

przez inne okręgowe dyrekcje Lasów Państwowych,

tj. województw zachodniopomorskiego i wielkopol-

skiego.

Ten stan rzeczy zdecydowanie kłóci się z szero-

ko pojętym interesem województwa lubuskiego.

Wła-

ściwość działania okręgowych dyrekcji Lasów Państwo-

wych powinna obejmować teren województwa.

Panie Ministrze!

Jako nowy minister proszę po-

chylić się nad tym i zmienić niekorzystny dla naszego

województwa stan rzeczy.

Wystarczy wydać odpo-

wiednie rozporządzenie.

Czy można liczyć, iż pan

minister to zrobi?

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję.

Głos ma pani poseł Maria Nowak, Prawo i Spra-

wiedliwość.

tkałam się z interwencją rzemieślników, którzy zaj-

mują się galanterią drewnianą, a także produkcją

mebli drewnianych na zamówienie, czyli rzemiosłem.

Otóż stwierdzili oni, że w ostatnim okresie znacznie

zdrożało drewno do produkcji, którą się zajmują, a to

podnosi ich koszty, a tym samym ceny ich produktów.

Byli bardzo zaniepokojeni tym stanem rzeczy, ponie-

Poseł Gabriela Masłowska

136

waż grozi to utratą ich miejsc pracy, ich warsztatów.

Skąd wzięła się taka sytuacja, jaki to ma związek

z omawianym dzisiaj tematem?

Otóż, twierdzą oni,

że elektrownie, które są zobowiązane do wykorzysty-

wania biomasy, wykupują drewno z Lasów Państwo-

wych, a ponieważ mają dotacje, to mogą płacić wyższe

ceny, tym samym stają się niedościgniętą konkuren-

cją dla tychże rzemieślników.

Dlatego mam pytanie, panie ministrze.

Czy pan

minister spotkał się już z takim problemem?

Jakie

jest zabezpieczenie ustawowe, aby na biomasę nie

wykorzystywano zdrowego, dobrego drewna?

Czy jest

prowadzony jakiś monitoring, jakie drewno z Lasów

Państwowych jest przeznaczane właśnie na biomasę?

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Głos ma pan minister Jan Szyszko, Prawo i Spra-

wiedliwość.

nowny Panie Ministrze!

Nie ulega wątpliwości, że

lasy spełniają swoją misję.

Nie ulega najmniejszej

wątpliwości, że polskie Lasy Państwowe są wzorem

realizacji koncepcji zrównoważonego rozwoju.

Za to

serdeczne dzięki leśnikom.

Natomiast chcę powiedzieć, że ostatnie cztery lata

to okres dekompozycji prawa leśnego – mówię jeszcze

raz: dekompozycji – a nie nowelizacji.

I może podam

parę przykładów.

Deprecjacja tego resortu działa się

przy całkowitej zgodzie ówczesnego ministra.

Projek-

ty ustawy o lasach, ustawy o ochronie przyrody przed-

stawiali w Sejmie podsekretarze stanu z Minister-

stwa Finansów, z Ministerstwa Gospodarki, z Mini-

sterstwa Rozwoju Regionalnego.

Na moje pytanie,

dlaczego nie ma ministra, była odpowiedź: bo jest po

prostu tu niepotrzebny.

I na to się zgadzał minister

środowiska.

O ironio, obrońcą lasów stała się opozy-

cja.

Wtedy żeśmy się domagali tego, aby nie robić

błędów w zakresie Natury 2000.

Domagaliśmy się

związanych z konwencją klimatyczną.

Czy będzie pan dążył do tego, żeby chociażby w ukła-

dzie lasów operat urządzeniowy stawał się obligato-

ryjnie równocześnie operatem ochrony w zakresie

Natury 2000?

Czy będzie pan dążył do tego, aby na

obszarach Natura 2000, tam gdzie dominują Lasy

Państwowe, głównym zarządzającym był jednak

nadleśniczy, żeby nie było dualizmu władzy?

Czy bę-

dzie pan dążył do tego, aby włączyć Lasy Państwowe

do europejskiego systemu handlu emisjami?

Chcę

powiedzieć, że taka ustawa została przygotowana

i było nawet porozumienie, żeby to była pierwsza

ustawa realizowana w Sejmie poprzedniej kadencji.

I jeszcze jedna bolesna sprawa, panie ministrze,

znana panu.

Czy będzie pan dbał o to, aby był zacho-

wany autorytet leśnika?

Autorytet leśnika wiąże się

z poszanowaniem m.in. ludzi starszych.

Pan zna do-

brze ten przykład.

Nadleśniczy, niezwykle zasłużony,

dwa lata przed emeryturą jest zwalniany przez regio-

nalnego dyrektora Lasów Państwowych, młodszego

od niego o kilkanaście lat w taki sposób, że mu się

nie podaje nawet ręki, tylko mówi mu się: mam tyle

panu do powiedzenia i wręcza na korytarzu akt od-

wołania, panie ministrze, tylko za to, że był wyśmieni-

tym nadleśniczym, że przyjmował delegacje z 67 państw

świata, tylko za to, że był przyjacielem ówczesnego

ministra, panie ministrze, i pana przyjacielem.

To

był Jan Krzyszkowski z Nadleśnictwa Tuczno zwol-

niony w sposób, powiedziałbym, haniebny.

To jest

podrywanie autorytetu leśnika.

Siły polityczne były

szybsze i mocniejsze od pana.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Głos ma pan Tadeusz Arkit, Platforma Obywa-

telska.

Nie ma.

Mam krótkie pytanie.

Przyznam szczerze, że ono

wynika z mojej niewiedzy i niemożliwości znalezienia

pewnych danych.

Podaje się we wszystkich publika-

torach zalesienie w ujęciu procentowym w stosunku

do powierzchni kraju i twierdzi, że ono rośnie.

Nikt

tego oczywiście nie podważa.

Chciałbym zapytać:

Jaki jest cel, najwyższy poziom zalesienia, który mi-

nisterstwo czy rząd, czy w długoplanowym progra-

mie Lasy Państwowe przewidują, po osiągnięciu

którego już nie będzie sensu więcej zalesiać?

Dzięku-

ję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Czy jest pan poseł Piotr Szeliga?

Nie ma.

Zostaje więc nam pan poseł Marek Gos, Polskie

Poseł Maria Nowak

137

Poseł Marek Gos:

Chcę na dwie kwestie zwrócić uwagę i jednocześnie

zapytać, jakie jest stanowisko pana ministra, mini-

sterstwa, wydaje się, w dwóch ważnych kwestiach.

Jedna kwestia jest związana ze sprzedażą drewna.

Nowy system rzeczywiście dał dobre efekty i to,

że dzisiaj takie są dochody Lasów Państwowych, jest

też między innymi zasługą aukcyjnego systemu

sprzedaży drewna.

Natomiast wielu dużych przed-

siębiorców właśnie z obszaru przemysłu drzewnego

mających umowy długoterminowe, chociażby z ko-

palniami czy innymi odbiorcami, przeżywa dziś duży

regres i duże kłopoty.

W związku z tym warto by

znaleźć formułę trwałej współpracy na niwie handlo-

wej z największymi odbiorcami, tak żeby rzeczywi-

ście z jednej strony zapewnić lasom gwarancję odbio-

ru drewna, gwarancję ceny, ale dać również przedsię-

biorcom szansę, żeby oni mogli sobie rynek odbiorców

w miarę możliwości poukładać.

I to jest ten aspekt, na

który pragnę zwrócić uwagę i pana ministra, i dyrek-

tora generalnego Lasów Państwowych.

Druga kwestia, poruszana już dzisiaj – chcę uwy-

puklić pewne jej aspekty.

Mianowicie chodzi o pewne

scentralizowanie – według mojej oceny zbyt mocne

– zarządzania w Lasach Państwowych, chociażby

w obszarach może mniej istotnych, ale chyba waż-

nych z punktu widzenia organizacji.

Byłbym absolut-

nie za tym, żeby wzmocnić rolę nadleśniczych, ich

pozycję.

Zwrócę uwagę chociażby na aspekt związany

z gospodarką gruntami, gruntami pod lasami, ale

również gruntami (Dzwonek) rolnymi.

Chodzi mi

tutaj o zmianę przeznaczenia gruntów leśnych, a więc

o odleśnienie czy przeznaczenie na potrzeby np. in-

westycyjne.

Wiem, że to niestety bardzo długo trwa,

a pewnie można by to robić dużo szybciej.

Wiele in-

westycji o znaczeniu strategicznym, samorządowych,

czeka na dogadanie się z lasami.

Kolejna rzecz, która też jest ważna, wydaje się,

mianowicie rozłóg leśny i gospodarka na określonych

terenach związana chociażby z możliwością wymia-

ny, zamiany między właścicielami prywatnymi a La-

sami Państwowymi.

Jest to też dzisiaj wielki pro-

blem, można by go od ręki załatwiać, tym bardziej że

lasy mają pieniądze, żeby drobne działki, które prze-

gradzają ich obszary leśne, od prywatnych właścicie-

li wykupić.

Wtedy, wydaje mi się, gospodarka leśna

byłaby bardziej racjonalna, bardziej, że tak powiem,

nadzorowana z poziomu nadleśniczego czy leśnicze-

go, a niekoniecznie dyrektora regionalnego.

Bardzo

dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Informuję Wysoką Izbę, że prezes Rady Ministrów

upoważnił ministra Janusza Zaleskiego, podsekreta-

rza stanu w Ministerstwie Środowiska i jednocześnie

głównego konserwatora przyrody, do reprezentowa-

nia rządu w tym punkcie.

Oddaję głos panu ministrowi i przypominam, pa-

nie ministrze, że poseł Cezary Olejniczak mówił o wą-

tłej reprezentacji rządu – rząd jest reprezentowany

tutaj jedynie przez głównego konserwatora przyrody,

chociaż rzeczywiście szereg uwag było kierowanych

do dyrektora generalnego, do generalnego dyrektora

ochrony środowiska.

Będzie pan musiał pewnie tak-

że z tym sobie poradzić.

(Poseł Henryk Siedlaczek: Ale, panie marszałku,

niech pan prowadzi obrady.)

Podsekretarz Stanu

w Ministerstwie Środowiska

będę musiał sobie poradzić ze wszystkimi tematami,

nie tylko z zakresu działania głównego konserwato-

ra przyrody.

Pan poseł Olejniczak skarżył się tutaj

na nikłą delegację Ministerstwa Środowiska, ale, pa-

nie pośle, może to jest tak, że jeżeli w jakimś resorcie

jest dużo problemów, to trzeba dużo ludzi do odpo-

wiedzi, nadzoru, pilnowania tego wszystkiego, a Lasy

Państwowe są taką perełką w Ministerstwie Środo-

wiska i myślę, że dlatego ta szczupła reprezentacja,

(Oklaski) a poza tym minister jest na urlopie, a więc

nie mógł być tu obecny.

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Dyskusja i pyta-

nia, jakie padły, są ciekawe, świadczą o zaintereso-

waniu pań i panów posłów tematem ciekawym i po-

trzebnym.

Chciałbym usystematyzować swoją odpo-

wiedź w jakiś sposób.

Pierwsza rzecz to lasy niepań-

stwowe – pani posłanka Paluch, pani posłanka Ma-

słowska między innymi pytały o to.

Rzeczywiście jest

to niewielka cześć informacji o stanie lasów i stanowi

problem, trzeba powiedzieć szczerze, dotychczas nie-

rozwiązany.

Ten nadzór oceniamy jako bardzo trud-

ny do przeprowadzenia.

Oczywiście bardzo trudno

jest prowadzić nadzór, koordynować i podnosić ja-

kość tego nadzoru, w sytuacji gdy mamy ponad mi-

lion właścicieli na niezliczonej ilości drobnych skraw-

ków lasu.

To oczywiście nie jest usprawiedliwieniem.

Mamy również zbyt szczupłe fundusze ,o których

tutaj mówiono, przeznaczone dla starostów na nad-

zór nad lasami.

Nadzór ten jest o wiele bardziej sku-

teczny, kiedy starostowie zlecają go Lasom Państwo-

wym.

Jest on pełniony przez nadleśniczych, którzy

otrzymują za to niepełny zwrot kosztów w wysokości

przeciętnie 10–11 zł za 1 ha lasu, co nie pokrywa

wszystkich kosztów.

Ministerstwo próbuje zaradzić

temu problemowi na przykład w ten sposób, że od

wielu lat promujemy i usiłujemy wspierać powstawa-

nie wspólnot, stowarzyszeń właścicieli lasów, którzy

138

gromadząc się w takich właśnie stowarzyszeniach,

mogliby w lepszym stopniu prowadzić gospodarkę

leśną, korzystać z doradztwa, z funduszy.

Przy

wsparciu ministra rolnictwa i Krajowej Izby Rolni-

czej powstało nawet Krajowe Stowarzyszenie Właści-

cieli Lasów.

Upatrujemy w tym pewnego rodzaju

remedium na tę sytuację niedostatecznego nadzoru,

ale jest to nie tylko polski problem, lecz także ogól-

noeuropejski.

Mamy chyba 9 mln właścicieli prywat-

nych lasów w Europie i wszędzie z nadzorem są zbli-

żone lub podobne kłopoty.

Teraz kwestia zalesień, która występowała w in-

formacji i również w pytaniach.

Zacznijmy od tego,

cją Nieruchomości Rolnych a Generalną Dyrekcją

Lasów Państwowych, bo w ogóle nie w tym rzecz.

Otóż Agencja Nieruchomości Rolnych jest zobligowa-

na do sprzedaży, co wynika również z ustawy, tych

gruntów, które ma w nadzorze, w zarządzie, i musi

to realizować i wypełniać.

Minister ﬁnansów ocze-

kuje na wpływy z Agencji Nieruchomości Rolnych

pływ gruntów do Lasów Państwowych nie następuje.

Nie widziałbym przyczyny niewykonywania oczeki-

wanej przez nas ilości zalesień, jak mówił pan poseł

Żelichowski, w tym, że należy wykonywać oceny od-

działywania na środowisko.

To nie jest hamulec, acz-

kolwiek to nie przyspiesza.

Te oceny wykonuje się dla

gruntów powyżej 20 ha.

Problemem jest, jak mówię,

podaż gruntów, a nie procedury.

Jeśli mowa o procedurach związanych z Naturą

2000, to odpowiadając na pytanie pana posła Bąka,

trzeba powiedzieć, powtórzyć jeszcze raz, że na dzi-

siaj nie mamy dokładnych szacunków mówiących

o tym, jakie będą koszty Lasów Państwowych, bo tak

bym to nazwał, z tytułu wprowadzania Natury 2000.

Mamy w tej chwili kilkanaście zatwierdzonych pla-

nów zadań ochronnych, co jest bardzo niewielkim

odsetkiem w stosunku do ogólnej ilości obszarów na-

turowych.

Mogę powiedzieć, że Niemcy, które są nie-

co bardziej zaawansowane w tej kwestii, szacują spa-

dek pozyskania w lasach objętych Naturą 2000 na

19%.

Czy tak będzie w Polsce, trudno stwierdzić, na-

tomiast można powiedzieć, że te kilkanaście procent

spadku pozyskania kiedyś w przyszłości być może

nam grozi.

Proszę również zauważyć, że w tym okresie bę-

dziemy mieli do czynienia z przyrostem drzewosta-

nów, co w jakimś stopniu to wyrówna i nie należy

oczekiwać tutaj jakiegoś gwałtownego spadku ilości

pozyskanego drewna.

Niemniej koszty będą i tego nie

można i nie należy ukrywać.

Będą również koszty

ponoszone z tytułu pełnienia nadzoru i specjalnego

traktowania tych obszarów naturowych przez leśni-

ków, ale po to lasy są państwowe i po to są majątkiem

Skarbu Państwa, żeby mogły to ﬁnansowaćzeswoich

nie najmniejszych przecież środków.

Z obszarami naturowymi, ale w ogóle z ochroną

przyrody wiąże się też kwestia programu małej re-

tencji, o który pytał pan poseł Bąk.

Mała retencja to

jest jeden program, plus retencja górska, na terenach

górskich, plus rewitalizacja poligonów.

Są to trzy pro-

gramy unijne prowadzone przez lasy – lasy są tu be-

neﬁcjentem.

Za blisko 500 mln zł powstaje rzecz

unikalna w skali Europy, bo nigdzie w Europie nie

ma takiej instytucji, która mogłaby w skali całego

kraju przeprowadzić taki projekt.

Zwiększymy w su-

mie niewielkimi kosztami – bo czym jest 500 mln zł

w całym kraju wobec kosztów budowy jednego wiel-

kiego zbiornika, jakiejś Świnnej Poręby czy Racibo-

rza – retencję na terenach leśnych, podwyższając

bioróżnorodność, zwiększając retencję, chroniąc przed

powodzią, chroniąc przed suszą.

To są wszystko ol-

brzymie zalety tego programu i mam nadzieję, że

Lasy Państwowe dzięki swojej sprawności szybko to

zrealizują.

Nie jest to łatwe z takiego powodu, że są

to fundusze unijne, europejskie i musimy zachowy-

wać procedury, które trwają oczywiście długo, są

żmudne, ale konieczne.

I tu jest odpowiedź na pyta-

nie pana posła Rzońcy – minister środowiska nie jest

gospodarzem ustawy o zamówieniach publicznych.

Myślimy, że mimo wszelkich trudności, jakie ta

ustawa sprawia, zapewnia ona również przejrzystość,

transparentność i stosowanie jej powoduje to, że na-

wet w tak dużym organizmie gospodarczym, jakim

są Lasy Państwowe, nie słychać na szczęście o żad-

nych nieprawidłowościach czy wykroczeniach prze-

ciwko prawu w tej materii.

Tak więc w przypadku tej

ustawy, jakkolwiek ją oceniać, minister środowiska

na pewno nie będzie wnioskował o jej zmianę.

Pani poseł Masłowska pytała o to, czy lasy współ-

pracują z nauką, z uczelniami.

Tak, to jest ustawo-

wym zadaniem czy też możliwością wpisaną w usta-

wę o lasach, że z funduszu leśnego ﬁnansuje się ba-

dania naukowe.

Kwota, którą Lasy Państwowe prze-

znaczają na naukę, na zlecone prace wykonywane

przez naukowców z instytutów badawczych i z uczel-

ni wyższych, osiągnęła już 30 mln zł w ostatnim

roku.

Natomiast na edukację – tę skierowaną bezpo-

średnio do społeczeństwa, w znacznym stopniu do

młodzieży szkolnej – lasy wydały 12 mln zł w ubie-

głym roku.

Myślę, że to jest ważny wkład i realizacja

tych społecznych funkcji lasu.

Pan poseł Chmielowski pytał o to, jaki jest cel

zalesień i jaka jest wielkość docelowa.

To jest dobre

pytanie.

Otóż twórcy „Krajowego programu zwięk-

szania lesistości” uznali, że Polska powinna osiągnąć

przynajmniej ten średni europejski poziom – dzisiaj

to jest ok. 34–35% w Europie – i założono 30% na rok

2020.

To wynika również z tego, że przyjęliśmy, iż

w naszych warunkach, przy tej liczbie Polaków, przy

takim, a nie innym nasyceniu infrastrukturą, mia-

stami, wioskami, taka ilość lasów jest wystarczająca

i odpowiednia.

Później napotyka się barierę chociaż-

by tę, którą mamy w tej chwili – barierę podaży grun-

tów do zalesienia.

Podsekretarz Stanu w Ministerstwie

139

Pan poseł Warzecha pytał o środki, o politykę,

jaką prowadzimy, i co można zrobić, żeby to zalesia-

nie umożliwić.

Z jednej strony staramy się, o czym

mówiliśmy, zalesiać te grunty, które są możliwe.

Cho-

dzi o doradztwo, pisanie programów dla rolników,

właścicieli ziemi chcących zalesić swoje tereny, ale to

jest również współdziałanie z ministrem rolnictwa w

kreowaniu Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich

i takich jego zapisów, które mówiłyby o tym, że zale-

sianie lasu będzie konkurencyjne wobec innych spo-

sobów uprawy ziemi.

Zawsze jednak musimy mieć

w pamięci to, że całe ramy przychodzą czy są uzgod-

nione w ramach Unii Europejskiej i dopiero potem

my je wypełniamy treścią, więc nie możemy poza te

ramy wykraczać i to nas ogranicza.

Przewijał się tutaj również problem sprzedaży

drewna, zwłaszcza energetyce.

Trzeba bardzo wyraź-

nie powiedzieć, że minister środowiska od zawsze

reprezentuje taki pogląd, że drewno pełnowartościo-

we nie powinno być spalane, że przynosi ono znacznie

większą wartość dodaną w postaci kreowania miejsc

pracy, w postaci wzrostu dochodu narodowego.

W ogóle nie można porównywać tego, co daje nam

spalenie drewna w kotle, z tym, co daje nam przero-

bienie drewna w produkcie.

To jest oczywiste.

W tej

chwili minister gospodarki przygotowuje projekt

ustawy o odnawialnych źródłach energii, gdzie bę-

dzie zapis, za którym optujemy, że tylko drewno nie-

pełnowartościowe, czyli tylko to drewno, które nada-

je się na opał, może być dla energetyki źródłem do-

datkowych dochodów z tytułu zielonych certyﬁkatów.

Cały ten problem zaczął się od tego, że w trosce

o zwiększenie ilości energii produkowanej ze źródeł

odnawialnych postanowiliśmy, czytaj: Komisja Eu-

ropejska postanowiła, dotować energetykę spalającą

drewno, co w przekonaniu ministra środowiska jest

absolutnie błędną drogą i będziemy występować i pro-

testować przeciwko temu.

Na razie mamy nadzieję

na taki właśnie zapis w ustawie o odnawialnych źró-

dłach energii.

To, że rzemieślnicy skarżą się na ceny drewna,

jest rezultatem niezaspokojonego popytu ze strony

przemysłu drzewnego, o którym wspominałem, i cena

jest regulatorem między podażą i popytem.

Na dzisiaj

nie ma sposobu, żeby obniżyć ceny drewna, zresztą

byłaby to jakaś zupełnie nieuprawniona ingerencja

w rynek, która na pewno jest niemożliwa ze strony

Ministerstwa Środowiska.

A gdyby usiłowały robić

to Lasy Państwowe, to również naraziłyby się na za-

rzut niewystarczającej dbałości o dobro Skarbu Pań-

stwa, prawda?

A więc nie może być żadnego ręcznego

sterowania cenami ani regulacji rynku przez mini-

stra.

Trwają natomiast już od dłuższego czasu roz-

mowy w trójkącie, jeżeli można tak powiedzieć, mię-

dzy przemysłem drzewnym, Ministerstwem Gospo-

darki i Ministerstwem Środowiska a Lasami Pań-

stwowymi na temat zmiany czy też dostosowania

zasad sprzedaży drewna przez Lasy w takim kierun-

ku, aby absolutnie nie tracąc dochodów ze sprzedaży

drewna, zaspokoić konieczność czy potrzebę stabili-

zacji dostaw wyrażaną przez przemysł drzewny, o któ-

rej również tutaj mówiono.

Myślę, że takie rozwiąza-

nie można znaleźć.

Urząd Ochrony Konkurencji i Kon-

sumentów dość pozytywnie wyraża się na temat

możliwości zawierania umów długoterminowych

dłuższych niż przytoczone tu przez posła Żelichow-

skiego umowy półroczne i myślę, że w tym kierunku

będzie można coś zrobić.

Jeśli chodzi o to, że na terenie jednego wojewódz-

twa, tak jak to podnosił pan poseł Materna, mają swo-

je siedziby nadleśnictwa należące do kilku dyrekcji

regionalnych, to powiem, po pierwsze, że nie jest to

żadnym ewenementem, po drugie, w żaden sposób nie

przeszkadza gospodarce leśnej, bo ona i tak jest pro-

wadzona na podstawie ustawy o lasach i w sposób

jednolity zarządzana przez dyrektora generalnego

przy użyciu instrumentów, takich jak wszelkiego ro-

dzaju instrukcje i zasady.

A więc w tym samym woje-

wództwie, mimo istnienia trzech dyrekcji, zasady

prowadzenia gospodarki leśnej są takie same.

Podatek

leśny, jaki wpływa do gmin z tytułu powierzchni le-

śnej, jest taki sam, nie ma zatem żadnej potrzeby, żeby

dostosowywać strukturę organizacyjną Lasów Pań-

stwowych do struktury administracyjnej państwa.

Pan prof. Szyszko mówił o dekompozycji prawa

leśnego.

Otóż, nie zgadzając się z zasady z tym stwier-

dzeniem, chciałbym powiedzieć, panie profesorze, że

zrealizowaliśmy już postulat mówiący o tym, że plan

urządzania lasu jest tym dokumentem, który na te-

renie lasów państwowych jest jedynym, wyłącznym,

z powodu zapisu obowiązującego od 1 stycznia, mó-

wiącego o tym, że tam, gdzie jest plan urządzania

W związku z tym mamy tutaj jednolitość – plan

zadań ochronnych jest włączony do nadrzędnego

w stosunku do niego planu urządzenia lasu.

Żeby

włączyć lasy do ETS, potrzebne są regulacje unijne,

a nie nasza regulacja krajowa.

Jeszcze żadne lasy

europejskie do ETS nie są włączone.

Co do relacji, stosunków międzyludzkich, o któ-

rych mówił tutaj i pan poseł Bąk, i pan profesor

Szyszko, to trzeba się zgodzić z tym – dotyczy to nie

tylko lasów, ale i w ogóle całej sfery życia społeczne-

go – że sposób traktowania ludzi powinien być odpo-

wiedni, godny i wszelkie naruszenia tego sposobu

powinny być piętnowane.

Jest do tego Kodeks pracy,

są, a przynajmniej powinny być dobre praktyki, tym

bardziej w Lasach Państwowych, będących przecież

instytucją, która powinna takie dobre praktyki stoso-

wać i w ciągu wielu lat istnienia powinna świecić przy-

kładem.

Jeżeli czasem zdarzają się jakieś nieprawidło-

wości w tej materii, to należy to wyjaśniać i w sposób

odpowiedni reagować.

(Poseł Jan Szyszko: Co z tym karygodnym zacho-

waniem...)

140

Panie pośle, panie profesorze Szyszko, sprawę tę

wyjaśnialiśmy i możemy do niej ponownie jeszcze

powrócić.

Niewątpliwie nie tylko godność czy auto-

rytet leśnika, ale godność każdego pracownika, każ-

dego człowieka jest tutaj i powinna być nadrzędna.

Panie marszałku, myślę, że – mam nadzieję – od-

powiedziałem na większość zadanych pytań.

Aha, jeszcze zostało mi jedno dość istotne, a wła-

ściwie fundamentalne pytanie, bo ono dotyczy samej

kwintesencji tego, co dzieje się w lasach polskich, ale

również w europejskich.

Otóż pani posłanka Ozga

pytała, czy przestrzega się zapisów dotyczących od-

nowienia lasu.

Tak, Europa – dotyczy to też Polski

– jest tym kontynentem, na którym ilość lasów wzra-

sta.

I jest to zapis najbezwzględniej przestrzegany,

nie ma takich sytuacji – a już w ogóle w Lasach Pań-

stwowych – że ktoś wytnie las i go nie odnowi.

Sta-

tystyka mówi o tym właśnie, że ten przepis jest prze-

strzegany szczególnie dokładnie.

Myślę, że tak było,

jest i tak być powinno.

Dziękuję bardzo, panie mar-

szałku.

(Oklaski)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Pan poseł Jerzy Szmit.

Rozumiem, że w trybie sprostowania, tak?

Bo taki

tryb regulaminowy jest dopuszczalny.

Poseł Jerzy Szmit:

W trybie sprostowania oczywiście, bo pan mini-

ster nie odpowiedział na dwa pytania.

Pierwsze za-

sadnicze: Czy rząd generalnie wycofał się z pomysłu

odniósł.

I drugie pytanie, może mniej kłopotliwe – py-

tałem też o sprawę rabunkowej gospodarki kruszy-

wami na Warmii i lawinowo narastającej ilości ko-

palni kruszyw.

To jest prostsze pytanie, jeśli można,

to chociaż na to...

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

I pan prof. Szyszko, pan poseł Jan Szyszko, tak?

Proszę bardzo.

Także w trybie...

Poseł Jerzy Szmit:

Ale jeśli jest z tym problem, to prosiłbym o odpo-

wiedź na piśmie.

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Proszę bardzo, panie ministrze.

Poseł Jan Szyszko:

Dziękuję bardzo.

Ministrze!

Z wielkim szacunkiem do pana – zresztą

współpracowaliśmy i współpracujemy do chwili obec-

nej – chcę jednak panu powiedzieć, że była dekompo-

zycja i próba dekompozycji prawa leśnego, za zgodą

ministra środowiska.

Włączenie lasów do sektora

ﬁnansów publicznych to była nic innego jak próba

dekompozycji totalnej Lasów Państwowych.

Tę usta-

wę przygotował podsekretarz stanu, on ją referował

i na moje pytanie, dlaczego tu nie ma ministra śro-

dowiska, odpowiedział, że on jest po prostu niepo-

trzebny.

Gdyby pan przypomniał sobie dyskusję od-

nośnie do spraw związanych ze służebnością infra-

struktury liniowej – sytuacja była podobna, mówiono,

że minister środowiska jest niepotrzebny, robił to

zupełnie kto inny.

Jakby pan przypomniał sobie dyskusję odnośnie

do spraw związanych ze służebnością infrastruktury

liniowej, to podobnie była sytuacja, że mówiono, że

minister środowiska jest tu niepotrzebny, robił to

zupełnie kto inny.

Niech pan sobie przypomni rów-

nież sprawę Prawa atomowego generalnie, przecież

to była generalnie, no, w ręku ministra środowiska

to jest wszystko, a jednak za czasów koalicji stało się

to w ten sposób, zrobił to minister gospodarki, a mi-

nister środowiska nie miał tu nic do powiedzenia.

Tak więc, panie ministrze, mnie się wydaje, że taka

dekompozycja była i jest.

Może w tej chwili ustanie,

z czego bym się bardzo cieszył.

Teraz, powracając do spraw, w formie wyjaśnienia

powracając do spraw w ogóle planów, to sam pan po-

wiedział, że nie ma określonych tych działań ochron-

nych, a chcę panu przypomnieć, że plany w ogóle nie

są obligatoryjne, zgodnie z dyrektywą ptasią i dyrek-

tywą habitatową, i Naturą 2000.

Czyli to był wymysł

u nas, tu, wewnętrzny, żeby robić plany ochrony,

w ogóle, generalnie, a plan urządzenia lasu z natury

jest planem ochrony, bo to właśnie dzięki planu urzą-

dzenia lasu, i pan o tym świetnie wie, te gatunki

właśnie występują, te siedliska zostały wyodrębnione

dlatego, że leśnicy tam pracują i to utrzymują.

A więc

sam plan urządzania lasu jest planem ochrony.

Cieszę

się (Dzwonek), że pan postara się wrócić do sprawy

związanej naprawdę z karygodnym, ja bym powie-

dział, takim brakiem wychowania przez wyższe wła-

dze w stosunku do niższych, ale różne wiekiem i róż-

nym doświadczeniem.

I ten przykład był bulwersują-

cy, niech mi pan wierzy, że bulwersował chyba

wszystkich leśników w całej Polsce.

W ten sposób

postępować nie może.

Dziękuję panu bardzo za to, że

do tej sprawy będziemy wracali.

Dziękuję ślicznie.

Dziękuję bardzo, panie marszałku.

(Oklaski)

141

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję, panie ministrze.

Czy pan minister Zaleski…

Proszę bardzo.

Pan minister Janusz Zaleski.

Podsekretarz Stanu

Dziękuję, panie marszałku.

Rzeczywiście, jest sprawa niezwykle ważna.

Nie

odpowiedziałem panu posłowi na temat tego, czy

rząd zamierza wracać, czy zmieniać ustawę i wpro-

wadzać lasy do sektora ﬁnansów publicznych.

Po

rezygnacji z tego projektu minister ﬁnansówniewra-

ca w tej chwili, nie ma żadnych tego typu pomysłów.

Przypomnę jeszcze raz, tutaj odpowiadając panu

prof. Szyszce, że ten projekt był przedstawiany rze-

czywiście przez Ministerstwo Finansów na tej sali,

ale nie mogło być inaczej, bo nie dotyczył on ustawy

o lasach, tylko ustawy o ﬁnansach publicznych, któ-

ra jest materią ministra ﬁnansów,tosamodotyczyło

projektów służebności itd.

Jest taka przecież oczy-

wista zasada, że ten resort, który jest gospodarzem

ustawy, przedstawia ją po zasięgnięciu opinii innych

ministrów, a właściwie wszystkich ministrów, więc

mieliśmy możliwość wypowiadania się w tej materii,

a przedstawianie wynikało tylko i wyłącznie z obo-

wiązujących procedur i trybu legislacyjnego.

Jeśli chodzi o plany zadań ochronnych, to rze-

czywiście, dyrektywa mówi, że mogą być sporzą-

dzane tam, gdzie to konieczne.

Bodajże 15 krajów

Unii Europejskiej takie plany ma, w 12 te sprawy

są rozwiązane na różnych innych poziomach.

Nie

wszędzie są te plany, czasem są wkomponowane

tak, jak u nas chcemy to zrobić, w plany urządza-

nia lasu, ale tak stanowi dzisiaj nasze prawo i to

prawo realizujemy.

Dziękuję bardzo.

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

(Głos z sali: Jeszcze pan poseł Siedlaczek.)

Tak, i ostatni głos w tej debacie należy do spra-

Proszę bardzo.

Poseł Henryk Siedlaczek:

Szanowny Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Chciałem podziękować ministerstwu ochrony śro-

dowiska, zasobów naturalnych i leśnictwa, panu

ministrowi, Dyrekcji Generalnej Lasów Państwo-

wych, komisji resortowej, kolegom i koleżankom

posłankom i posłom biorącym udział w dzisiejszej

dyskusji nad treścią sprawozdania zawartego w dru-

ku sejmowym nr 45.

Szanowny Panie Marszałku!

Z należytym sza-

cunkiem, odpowiadając panu marszałkowi w kwe-

stii odniesień krytycznych wobec polityki Lasów

Państwowych ze strony koalicjantów, pragnę zwró-

cić uwagę, iż to ta koalicja jest ze wszech miar czy-

telna również w kontekście osądu własnej polityki.

Prowadzonej świadomie, z należytą starannością,

ale zazwyczaj jest tak, że gdzie drwa rąbią, tam wió-

ry lecą.

Rzeczywiście temat dzisiejszej debaty nie

jest łatwy i obejmuje ogromny obszar w sumie wła-

ściwego działania Lasów Państwowych, stąd też

pozwolę sobie jako sprawozdawca komisji wyrazić

nadzieję, iż takie działania, jakie dziś podejmują

polscy leśnicy, nadal będą regułą.

Serdecznie dzię-

kuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Zamykam dyskusję*

Komisja proponuje, aby Sejm przyjął informację

Na tym zakończyliśmy rozpatrywanie punktów

nia br.

dopisać się do listy?

Nikt się nie zgłasza.

Listę uważam za zamkniętą.

Pierwsza głos ma pani poseł Aleksandra Trybuś,

Platforma Obywatelska.

Poseł Aleksandra Trybuś:

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Jako mieszkan-

ka Śląska Cieszyńskiego i członek Kościoła Ewan-

gelicko-Augsburskiego pragnę zwrócić uwagę sza-

nownych państwa na problemy społeczności mniej-

szościowych w naszym kraju, wyrazić troskę o za-

chowanie różnorodności, jaką charakteryzuje się

społeczeństwo polskie.

Aby lepiej zrozumieć, należy

najpierw poznać specyﬁkę funkcjonowania danej

grupy społecznej.

Kościół Ewangelicko-Augsburski, czyli luterań-

ski, oraz w mniejszym stopniu inne kościoły prote-

stanckie są mocno obecne na Śląsku Cieszyńskim, co

jest jednym z głównych czynników odróżniających

ten region od innych całkowicie katolickich regionów

naszego kraju.

Protestanci stanowią tutaj od 10 do

*

)

Oświadczenia poselskie

142

50% mieszkańców w takich miejscowościach jak Cie-

szyn, Skoczów, Ustroń, a w Wiśle i okolicznych wio-

skach – nawet do 80%.

Od XVI w. na Śląsku Cieszyń-

skim mieszkańcy wyznania rzymskokatolickiego

i ewangelicko-augsburskiego żyją w zgodzie i stano-

wią przykład dobrej współpracy.

Poza Śląskiem Cie-

szyńskim Kościół Ewangelicko-Augsburski ma cha-

rakter diaspory, a liczbę luteran w naszym kraju

Kościół luterański w Polsce jest spadkobiercą wie-

lowiekowej tradycji.

Od momentu wystąpienia dok-

cierać do Polski.

Reformacja przyczyniła się do roz-

woju szkolnictwa, gdyż tłumaczone na języki naro-

dowe Pismo Święte powodowało wzmożoną chęć

wały paraﬁe,nabożeństwaodprawianebyływjęzyku

polskim, w języku polskim powstawała literatura

religijna.

Na język polski zostało przetłumaczone Pi-

smo Święte.

Biblijną naukę Kościoła Ewangelicko-Augsbur-

skiego można streścić w czterech hasłach i zasadach:

jedynie Pismo, jedynie Chrystus, jedynie Słowo, je-

dynie łaska i wiara.

Polscy luteranie od zawsze brali czynny udział

szego kraju.

Przytoczę takie nazwiska jak: Włady-

sław Anders, Jan Kochanowski, Józef Piłsudski,

Mikołaj Rej, Stefan Starzyński, Stefan Żeromski,

a współcześnie Jerzy Pilch, Jerzy Buzek czy Adam

Małysz.

Pragnę zwrócić uwagę, że żyjemy w społeczeń-

stwie, które nie jest monolitem, ponieważ mniejszości

narodowe stanowią ok. 4%, a mniejszości wyznanio-

we – ok. 10% społeczeństwa polskiego.

Ta różnorod-

ność powinna być zauważana w życiu społecznym,

ponieważ stanowi o bogactwie kulturowym naszego

kraju.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Obywatelska.

i Koledzy!

Wysoka Izbo!

Chciałam zwrócić uwagę na

niesłychanie istotną sprawę dotyczącą obiektów mo-

stowych na terenie Rzeczypospolitej Polskiej.

Obiekty mostowe są we władaniu spółki PKP Nie-

ruchomości.

Dodam jeszcze, przy okazji mówienia

o tej niesłychanie istotnej, ważnej sprawie, że linie

kolejowe najczęściej przecinają główne miasta w Pol-

sce.

Linie te są oczywiście połączone z obiektami

mostowymi.

Dzisiejsza kondycja ﬁnansowa spółek

PKP jest nie najlepsza.

W związku z tym współcze-

śnie piętrzy się dość dużo problemów z utrzymywa-

niem obiektów mostowych.

Podam przykład Katowic, skąd pochodzę, gdzie

mieszkańcy od wielu miesięcy borykają się z proble-

mem utrzymania mostu w dzielnicy Piotrowice.

Walczą o ten most, zbierając podpisy.

Do tej pory

zebrali 1500 podpisów.

Przyznam szczerze, że nie

udało im się wpłynąć na stanowisko spółki PKP

Nieruchomości, sprawić, aby ten obiekt mostowy

uruchomiono, doprowadzono go z powrotem do

użytku.

Dodajmy, że w tej całej sytuacji bardzo ważne są

wieloletnie zaniedbania.

Przez wiele lat obiekty mo-

stowe, kładki, które służą jako kładki dla pieszych,

nie były remontowane i dziś ﬁrma stara się pozbyć

tych obiektów, nie patrząc na problemy społeczne,

komunikacyjne ani problemy, jakie to tworzy dla sa-

morządów, bo zadaniem własnym gmin jest utrzy-

mywanie ciągów komunikacyjnych, doprowadzanie

dróg do poszczególnych nieruchomości.

W związku z tym chcę zaapelować.

Nie możemy

doprowadzić do zamykania obiektów mostowych na

terenie Polski, dlatego że są to bardzo ważne szlaki

komunikacyjne.

Przyznam szczerze, że z dużym za-

niepokojeniem przyjęłam stanowisko spółki PKP

Nieruchomości, z którego wynika, że chce się ona

całkowicie pozbyć tych obiektów, zamknąć je bądź

rozebrać, tak jak wspomniałam, nie bacząc na kosz-

ty społeczne.

Chciałabym zaapelować zarówno do ministra

infrastruktury, do spółki PKP Nieruchomości, jak

i do samorządów, które w większości przypadków są

bardzo otwarte na rozmowy i na negocjacje, aby

wspólnymi siłami wypracować jakiś rozsądny kom-

promis – może to być forma pewnego rodzaju prze-

kazania, dzierżawy samorządom, oczywiście na

rozsądnych warunkach – po to, by te obiekty mosto-

we wspólnymi siłami utrzymać.

Dodam, iż jest to

niesłychanie istotne dla funkcjonowania wielu

miast, tych obiektów jest naprawdę wiele, a ich stan

techniczny jest niestety bardzo zły.

Chciałabym,

żeby ten temat był poruszany w najbliższym czasie

i żebyśmy wspólnymi siłami doprowadzili do szczę-

śliwego ﬁnału, zwłaszcza gdy chodzi o miasto Kato-

wice i dzielnicę Piotrowice, której mieszkańcy bar-

dzo oczekują na reakcję, jeśli chodzi o spółkę PKP

Nieruchomości, ale także inne miasta, bo wiem, że

inne miasta borykają się z podobnymi problemami.

Dziękuję pięknie.

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję, pani poseł.

Teraz oświadczenie wygłosi pani poseł Maria No-

Oświadczenia poselskie

Poseł Aleksandra Trybuś

143

Poseł Maria Nowak:

godniu uczestniczyłam w konferencji naukowej i wer-

nisażu wystawy podejmującej temat związany z wy-

borami do Sejmu Ustawodawczego w województwie

śląskim w dniu 19 stycznia 1947 r.

Organizatorami

byli katowicki oddział IPN i Archiwum Państwowe

w Katowicach.

Podczas konferencji bardzo ciekawe

wykłady wygłosili prokurator Michał Skwara na te-

mat paraliżowania działalności PSL w województwie

śląskim, doktor Adam Dziuba na temat kampanii

polityczno-propagandowej PPR i doktor Dariusz Wę-

grzyn o działalności aparatu bezpieczeństwa w kam-

panii wyborczej.

Na wystawie zaprezentowano foto-

graﬁe, plakaty, ulotki, dokumenty, materiały praso-

we ze zbiorów centrali IPN w Warszawie, śląskich

archiwów IPN, „Dziennika Zachodniego”, Muzeum

oraz placówek muzealnych z Zabrza, Sosnowca i Dą-

browy Górniczej.

Zwrócę uwagę tylko na kilka faktów, wskazują-

cych na śląską specyﬁkę tego wydarzenia polityczne-

go i jego równie polityczny kontekst.

W lutym 1945 r.

nały podziału Europy.

Uznały również, że normali-

zacja powojennej sytuacji w Polsce z nowymi grani-

cami będzie możliwa poprzez uczestnictwo w życiu

politycznym wszystkich demokratycznych ruchów

politycznych, reorganizację rządu i przeprowadzenie

w pełni demokratycznych wyborów.

Niestety wybory do Sejmu zostały zorganizowane

przez komunistów, były sfałszowane.

Uniemożliwiły

społeczeństwu wyrażenie swych preferencji świato-

poglądowych i w żaden sposób nie można nazwać ich

demokratycznymi.

Kampania wyborcza charaktery-

zowała się nadal licznymi nadużyciami.

Szalał Urząd

Bezpieczeństwa, działacze PPR dokonywali zmaso-

wanego ataku propagandowego, szczególnie w woje-

wództwie śląskim.

Aresztowania, pobicia, groźby

zwolnienia z pracy, a nawet morderstwa, nagonka na

politycznych przeciwników i przymuszanie obywate-

li do rezygnacji z zasady tajności wyborów – taki był

obraz kampanii i głosowania.

Ślązacy już i tak byli

zastraszeni, niepewni swojego losu, świadomi wywó-

zek górników i innych robotników do przymusowej

pracy na Syberii.

Trwała tragedia górnośląska, któ-

rej prawdziwy zakres i skutki są dopiero od niedawna

przedmiotem badań historyków.

Według niektórych

szacunków do ZSRR mogło zostać wiezionych nawet

ponad 100 tys. Ślązaków, z których większość nigdy

nie wróciła.

Tak w 1947 r. zastraszano – i to nie bez

podstaw – że głos oddany przeciw komunistom może

spotkać się z następstwami w postaci wywózki czy

aresztowania.

Do mieszkań śląskich rodzin, tzw. autochtonów,

przychodzili członkowie PPR i wymuszali deklaracje

jawnego głosowania na kandydatów PPR, a tych,

którzy sprzeciwili się temu, czyli zostali uznani za

tzw. wrogi czy niepewny element, skreślano z listy

uprawnionych do głosowania.

Na terenie wojewódz-

twa śląskiego było ponad 43 tys. osób, które bez uza-

sadnienia zostały pozbawione prawa obywatelskiego,

jakim było prawo wyborcze.

Mam tutaj przykład wła-

snej rodziny, bo właśnie wśród tych skreślonych była

cała rodzina mojej mamy, więc ten temat znam już

od dziecka.

Mimo atmosfery zastraszania komuniści byli

zmuszeni do sfałszowania wyniku wyborczego.

We-

dług oﬁcjalnych danych wybory przyniosły sukces

obozowi władzy.

Ewidentne nadużycia popełnione

w trakcie kampanii i liczenia głosów nie spowodowa-

ły znaczącej reakcji ze strony zainteresowanych mo-

carstw, tzn. USA i Wielkiej Brytanii.

W konsekwen-

cji wybory z 19 stycznia 1947 r. były jednym z pierw-

szych tak znaczących etapów ugruntowania politycz-

nej dominacji komunistów z Polskiej Partii Robotni-

czej.

W następnych dekadach swych rządów sukce-

sorka PPR, czyli Polska Zjednoczona Partia Robot-

nicza, wykorzystywała propagandowo rzekomą legi-

tymizację swej władzy w Polsce, jaką miały być wy-

bory z 1947 r.

Pragnę z tego miejsca podziękować wszystkim,

tych wyborów na Śląsku został pokazany we właści-

wym świetle.

Zachęcam wszystkich, którzy tylko

mogą, aby udali się do Archiwum Państwowego

w Katowicach mieszczącego się przy ul. Józefowskiej

i zapoznali się z tą nader interesującą wystawą.

Dzię-

kuję bardzo.

(Oklaski)

Głos ma pan poseł Dariusz Cezar Dziadzio, Ruch

Nie ma.

Czy jest poseł Tadeusz Arkit?

Nie ma.

Ale jest poseł Henryk Siedlaczek, Platforma Oby-

watelska.

Proszę bardzo.

Poseł Henryk Siedlaczek:

nych z grudniowych obrad Sejmu padło stwierdzenie,

że co roku w maju ginie 50% pogłowia pszczół.

Jed-

nocześnie stwierdzono, że wszystko jest w porządku,

bo pszczół corocznie przybywa.

Dane wykorzystane

do wyliczeń to informacje, którymi dysponują powia-

towe inspektoraty weterynarii – pszczelarz ma bo-

wiem obowiązek zarejestrowania pasieki – oraz dane

Polskiego Związku Pszczelarskiego.

Pszczelarz reje-

struje pasiekę w powiatowym inspektoracie wetery-

narii, jednakże w sytuacji kiedy pasieka padnie,

praktycznie nieliczni pszczelarze zgłaszają ten fakt

i wyrejestrowują taką pasiekę.

Jeżeli właścicielem

144

pasieki staje się nowy nabywca, rejestruje ją wówczas

ponownie.

Obecnie istnieje „Krajowy program wsparcia

pszczelarstwa”.

Podstawą wsparcia w ramach tego

programu jest liczba rodzin będących w posiadaniu

pszczelarza na dzień 30 września danego roku.

Licz-

ba rodzin jest określana przez podmioty pośredniczą-

ce w „Krajowym programie wsparcia pszczelarstwa”

na podstawie opłaconej składki ulowej.

Jest to skład-

ka od każdego posiadanego ula, rodziny pszczelej,

wpłacana raz w roku na przełomie stycznia i lutego.

Do zobrazowania kuriozalnej w sumie sytuacji

niech posłuży następujący przykład.

Pszczelarz po-

siadający 50 rodzin pszczelich opłaca składkę za

50 rodzin.

W ramach „Krajowego programu wspar-

cia pszczelarstwa” może skorzystać z zakupu matek

pszczelich, odkładów, leków na wariozę, sprzętu

pszczelarskiego, przyczep do przewozu pszczół na

pożytki.

Jeżeli pszczoły padną, opłaci mniejszą skład-

kę ulową lub nie opłaci jej wcale.

Jeśli nie będzie miał

pszczół w chwili opłacania składek, to w roku następ-

nym otrzyma mniejsze wsparcie lub nie otrzyma go

wcale, pomimo że do 30 września odbudował stan

rodzin.

W ten sposób pszczelarz zostanie podwójnie

ukarany, bowiem nie tylko utracił pszczoły, ale także

nie otrzyma pomocy w ramach „Krajowego programu

wsparcia pszczelarstwa” na odbudowę pasieki.

Stąd

panująca powszechnie praktyka opłacania składek

niezależnie od faktycznej liczby posiadanych uli.

Wysoka Izbo, mając na uwadze powyższą sytu-

ację, oświadczam, iż zaistniała sytuacja stanowczo

wymaga szybkiej poprawy poprzez utworzenie bazy

danych rejestrującej pszczelarzy na terenie każdego

powiatu i obowiązkowej aktualizacji stanu posiada-

nych rodzin pszczelich.

Szybkie zmiany dotyczące

rejestracji pszczół i pszczelarzy pomogą w przyszłości

zapobiec dalszym negatywnym skutkom w tym za-

kresie.

Dziękuję bardzo.

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję.

Poseł Czesław Hoc:

poselskie w formie listu otwartego do pana przewod-

niczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji Jana

Szanowny panie przewodniczący, nie lubi pan

wspólnoty Rodziny Radia Maryja, nie lubi pan wspól-

noty pełnej apostolskiego ducha, wiernej i rozmodlo-

nej, jednoczącej się wokół miłości do ojczyzny i pielę-

gnowania wartości, w wierze w Boga i miłości do Ko-

ścioła, wspólnoty trwającej w radości tworzenia dobra.

Najprawdopodobniej nie chce pan, by owa wspólnota

trwała.

Jej wartości najpewniej pana uwierają.

Nie przyjął też pan przewodniczący przesłania

o wiele potężniejszych od niego.

Tak o Radiu Maryja

mówił błogosławiony Jan Paweł II: Ja Panu Bogu

re się nazywa Radio Maryja.

Dziękuję Radiu Maryja

za to wielkie oﬁarne zaangażowanie się w apostol-

trzebne w naszym kraju.

Zapewne pan przewodniczący wie lepiej, co jest

ważniejsze i bardziej potrzebne w naszym kraju.

Nie

wysłuchał pan też przesłania Ojca Świętego Bene-

dykta XVI, przekazanego przez sekretarza stanu

Tarcyzjusza kardynała Bertone przy okazji 20. rocz-

nicy powołania Radia Maryja, w którym papież wy-

Trwam codziennie przybliżają misję Piotrową w na-

szym kraju i dla naszych rodaków na obczyźnie,

w którym uzewnętrznił radość z działalności chrze-

ścijańsko-społecznej Radia Maryja, w którym okazał

szczęście ze wspólnotowego wymiaru słuchaczy Ra-

dia Maryja, rodzin, młodzieży, a zwłaszcza wspania-

łego, jedynego tego rodzaju fenomenu podwórkowych

kółek różańcowych, gromadzących około 150 tys.

dzieci w różnych częściach świata.

Nie przekonały pana przewodniczącego też końco-

we słowa tego przesłania, aby to dzieło przenikania

wiary do sumień ludzkich prowadzone przez zgroma-

dzenie zakonne redemptorystów w Polsce i na świecie

zaowocowało trwałym zwycięstwem dobra nad złem.

Pan przewodniczący pewnie wie lepiej, jak formo-

wać młodzież i jak przybliżać słowa papieża.

Wie też,

jakie należy wykonać prace, by wpływać na sumienia

ludzkie.

Wydaje się panu, że może pan lekceważyć

szczerą wolę trwania przy Radiu Maryja i Telewizji

Trwam milionów katolików w Polsce i na całym świe-

cie.

Zapewne sądzi pan, że ma taką wielką władzę

i może uznaniowo podchodzić do swoich publicznych

obowiązków.

Panie Przewodniczący!

Nie słucha pan nawet

swego pryncypała premiera Donalda Tuska.

Propo-

nuje pan nowelizację ustawy medialnej, by abona-

ment płacił każdy, kto ma elektryczność.

Nie chce

pan pamiętać, że to właśnie pan premier deklarował,

że po wygranych wyborach zlikwiduje abonament, że

abonament radiowo-telewizyjny jest archaicznym

sposobem ﬁnansowania mediów publicznych, hara-

czem ściąganym z ludzi.

Ba, wyraźnie pan zapo-

mniał, że to Donald Tusk, zanim został premierem,

nawoływał do nieposłuszeństwa obywatelskiego i nie-

płacenia abonamentu.

Panie Przewodniczący!

Podał pan jako główną

przyczynę nieprzydzielenia Fundacji Lux Veritatis

koncesji na platformie cyfrowej trudności ekonomicz-

no-ﬁnansoweRadiaMaryja.

Tymrazemwykazałsię

pan wybitną niespójnością sądów.

Otóż to pan i pań-

skie towarzystwo stale głoszą, że to właśnie ojciec

145

dyrektor założyciel posiada maybacha, łódź podwod-

ną i jacht.

Zatem skąd zrodził się u pana ten niezbor-

ny pomysł, że Radio Maryja może mieć jakiekolwiek

kłopoty ﬁnansowe?

Taknamarginesienależyzazna-

czyć, że zarówno aktywa trwałe, jak i obrotowe Fun-

dacji Lux Veritatis są o wiele lepsze i bardziej stabil-

ne niż wielu stacji, dla których koncesji udzielono.

Szanowny Panie Przewodniczący!

Zapewne wie

pan o wiele więcej ode mnie, ale o jednym nie wie pan

na pewno.

Otóż, nie zlikwiduje pan Radia Maryja

i Telewizji Trwam, bo nie można zlikwidować wspól-

noty ducha, wspólnoty serc, ponieważ nie można zli-

kwidować prawdy i dobra.

Prawda nawet zadeptana

w ziemię zawsze odrośnie, a dobro w końcu zwycięży.

Ani pan, ani pańscy towarzysze nie macie takiej

mocy.

Zatem apeluję o ponowną, tym razem głęboką

reﬂeksję, o zadumę i troskę nad dorodnym owocem

wolności odzyskanej przez Polaków, jakim jest Radio

Maryja, oraz o przyszły spokój sumienia własnego

i pańskich towarzyszy.

Dziękuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Oświadczenie wygłosi pani poseł Małgorzata Pę-

pek, Platforma Obywatelska.

Poseł Małgorzata Pępek:

sportowców na arenie polskiej i międzynarodowej nie

biorą się tylko z ich talentu, zapału, determinacji

i szczęścia.

Potrzeba jeszcze jednego, bardzo istotne-

go elementu, by mógł powstać historyczny, sportowy

sukces.

Ten argument jest bardzo przyziemny, ale

niejednokrotnie determinuje wszystko.

Jakże miło

jest patrzeć, gdy Justyna Kowalczyk sięga po najwyż-

sze trofea, wygrywa prestiżowe zawody w imieniu

naszego kraju, jak Kamil Stoch przejmuje po Adamie

Małyszu sportową odpowiedzialność za sukcesy Pol-

ski na światowych skoczniach.

To wielcy ludzie i wiel-

kie nazwiska, których możliwości związane z trenin-

gami i odpowiednią bazą chętnie wspierają prywatni

sponsorzy.

Teraz, gdy mają już za sobą i – mam na-

dzieję – wciąż przed sobą sukcesy, jest im łatwiej o po-

zyskanie prywatnego wsparcia ﬁnansowego.

Jednak

ilu utalentowanych i niosących ze sobą nadzieje ogrom-

nych zwycięstw sportowców w naszym kraju nie może

liczyć na doﬁnansowanie ze strony sponsorów?

Ilu

świetnych sportowców tracimy w ten sposób?

Chciałabym powiedzieć o sytuacji klubu sporto-

wego Bystra Wilkowice.

Z tego klubu wywodzą się

znani olimpijczycy – nieżyjąca już Irena Piela, bie-

gaczka narciarska, czy Wojciech Kubik, saneczkarz.

W tym klubie szlify zdobywał Łukasz Kruczek, obec-

ny pierwszy trener kadry PZN w skokach narciar-

skich.

W klubie, który boryka się z ogromnymi pro-

blemami, trenują członkowie kadr narodowych PZN.

Aż sześciu z nich stara się o kwaliﬁkacje do mi-

strzostw świata w 2013 r. oraz olimpiady zimowej

w Soczi w 2014 r.

Warunki klubowe zapewniają im

jedynie wegetowanie, nie ma specjalistycznego sprzę-

tu, nie dokończono remontu budynku klubowego, nie

ma samochodu do transportu na zawody w biegach

i skokach.

Jeśli aktualny potencjał sportowy klubu

nie będzie nowocześnie zasilany, nie będzie wtedy

sukcesów na miarę oczekiwań Polaków.

Ile takich klubów mamy w Polsce?

Bardzo wiele.

Chcę na tym przykładzie zwrócić uwagę na ich losy.

Nie żądajmy złotych medali, nie dając niczego.

Spró-

bujmy pomóc talentom rozwijać się w warunkach na

miarę XXI w.

Dziękuję.

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Głos ma pan poseł Lucjan Marek Pietrzczyk, Plat-

forma Obywatelska.

Poseł Lucjan Marek Pietrzczyk:

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Jest oczywistą

oczywistością, że każdy obywatel naszego państwa

pragnie żyć w poczuciu bardzo dużego bezpieczeń-

stwa.

Jednym z ﬁlarów bezpieczeństwa publicznego

są służby mundurowe.

Służbą mundurową utrzymu-

jącą zawsze najwyższy poziom zaufania jest Państwo-

wa Straż Pożarna.

Wielokroć wielu z nas wypowia-

dało opinie i opinii takich doświadczało, że strażacy

są służbą obdarzoną najwyższym poziomem zaufania

społecznego.

W ostatnim czasie zdarzyła się sytuacja,

która spowodowała, że strażacy musieliby, niestety,

jeszcze poczekać na podwyżki swoich uposażeń.

Na

szczęście pojawiają się możliwości realizacji, przy-

najmniej częściowej, aspiracji ﬁnansowych służby,

o której mówię.

Wyrażam więc zadowolenie z takiego

obrotu sprawy, mając nadzieję na jej realizację w te-

gorocznym budżecie.

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Korzystając z moż-

zować jego część w klimacie charakterystycznym

ojczyznom: miastom, miasteczkom, wsiom.

Chciałbym

wypowiedzieć kilka zdań w tymże klimacie.

Otóż mam przyjemność, co jest prawdą, mieszkać

w gminie Morawica w województwie świętokrzyskim.

Gminę tę zamieszkuje 14 592 mieszkańców i chciał-

bym ich wszystkich w kolejności alfabetycznej po-

zdrowić, a są to: 1.

Banasik Józef, 2.

Banasik Sewe-

ryn, 3.

Domagała Tomasz...

Z drugiej strony, przewi-

dując, że ramy czasowe wygłaszania oświadczeń – nie

zapominając o pewnej wytrzymałości pana marszał-

Poseł Czesław Hoc

146

ka – nie pozwolą mi uczynić tego pozdrowienia wo-

bec wszystkich obywateli mej gminy, przechodzę do

nr. 14 592 – Buras Marian.

Dziękuję.

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję bardzo, panie pośle.

Można powiedzieć,

że wszyscy powinniśmy się przyłączyć do pozdrowień

skierowanych do wszystkich mieszkańców pańskiej

gminy.

Oświadczenie wygłosi pani poseł Jadwiga Wi-

śniewska, Prawo i Sprawiedliwość.

Poseł Jadwiga Wiśniewska:

Wielce Szanowny Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Pragnę wygłosić oświadczenie przeciwko planom li-

kwidacji Sądu Rejonowego w Lublińcu.

W związku

z ministerialnymi planami likwidacji sądów rejono-

wych i tworzeniem wydziałów zamiejscowych chcia-

łabym wygłosić oświadczenie uzasadniające celowość

zachowania Sądu Rejonowego w Lublińcu.

Sąd Rejonowy w Lublińcu funkcjonuje w tym sa-

mym budynku nieprzerwanie od blisko 150 lat.

W ostatnich latach przeprowadzono szeroko zakro-

jone prace remontowe gmachu pozwalające na dosto-

sowanie jednostki do samodzielnego funkcjonowania.

Prace te pochłonęły ponad 3,5 mln zł.

Budynek został

wyposażony w nowoczesny sprzęt elektroniczny, po-

zwalający na realizowanie nowych zadań informa-

tycznych wdrażanych w sądownictwie.

Ponadto

w ubiegłym roku Rada Powiatu w Lublińcu sprzedała

sądowi sąsiedni budynek za kwotę ponad 1300 tys. na

potrzeby Wydziału Ksiąg Wieczystych i Kuratorów.

Wysoka Izbo!

W sytuacji gdy mimo poniesionych

nakładów na dostosowanie i usprawnienie pracy lu-

blinieckiego sądu ministerstwo planuje jego likwida-

cję, trudno zrozumieć logikę ministerialnych planów.

Atutem przemawiającym za pozostawieniem sądu

w dotychczasowym miejscu jest jego lokalizacja.

Lu-

bliniecki sąd znajduje się w sąsiedztwie jednego

z największych w Polsce szpitali neuropsychiatrycz-

nych, w bezpośrednim sąsiedztwie zakładu karnego

dla kobiet, zakładu karnego dla mężczyzn w Herbach

i nowo oddanego zakładu karnego w Przywarach.

Pragnę nadmienić, że Sąd Rejonowy w Lublińcu

odznacza się dużą sprawnością i efektywnością dzia-

łania.

W 2010 r. załatwiono 16 954 sprawy przy

15 998 wniesionych w tym roku.

Liczba spraw pro-

wadzonych przez lubliniecki sąd od kilku lat syste-

matycznie wzrasta.

Coraz bardziej skomplikowane relacje gospodarcze

powodują wzrost liczby spraw cywilnych.

Dojazd do

oddalonego o 40 km sądu w Częstochowie wydłuży

jedynie czas oczekiwania na postępowanie oraz zna-

cząco zwiększy koszty ponoszone przez obywateli.

Decyzja o likwidacji Sądu Rejonowego w Lublińcu

nie przyniesie realnych oszczędności, a jedynie utrud-

ni społeczności lokalnej dostęp do wymiaru sprawie-

dliwości i wpłynie na przewlekłość prowadzonych

postępowań.

W tej sprawie głos zabrały komisje rad

gmin i rady powiatu lublinieckiego, na wniosek rad-

nego Jana Springwalda, które jednoznacznie wypo-

wiedziały się przeciwko planom ministerstwa.

Mini-

sterialne plany utworzenia wydziałów zamiejscowych

mogą okazać się pierwszym krokiem do całkowitej

likwidacji sądów rejonowych.

Decyzje te w przyszło-

ści mogą skutkować również likwidacją organów

współpracujących z sądami rejonowymi, tj. prokura-

tury czy komendy Policji.

Wysoka Izbo!

Panie Marszałku!

Pragnę podkre-

ślić, że plany zamknięcia małych jednostek sądo-

wych, w tym Sądu Rejonowego w Lublińcu, są szko-

dliwe dla wymiaru sprawiedliwości i godzą w interes

każdego obywatela.

Zatem apeluję do ministra spra-

wiedliwości o rozsądek i rozwagę.

Dziękuję uprzej-

mie.

Dziękuję, panie marszałku.

Wicemarszałek Marek Kuchciński:

Dziękuję, pani poseł.

Na tym zakończyliśmy oświadczenia poselskie*

)

26 stycznia 2012 r., do godz. 9.

*

)

Poseł Lucjan Marek Pietrzczyk

Sprawozdanie Komisji Finansów Publicz-

– punkt 1. porządku dziennego

Poseł Zbigniew Chmielowiec

Budżet wojewodów na rok 2012 na melioracje wy-

nosi ok. 356 mln zł.

W roku 2010 wojewoda podkar-

packi dysponował na ten cel kwotą 18,557 mln, w 2011 r.

– 17,449 mln, w 2012 – 15,849 mln zł.

Dlaczego kwo-

ta przewidziana na meliorację w naszym wojewódz-

twie z roku na rok jest coraz mniejsza?

Przecież po-

trzeby w tej dziedzinie są olbrzymie.

ﬁnansowe na rewitalizację linii kolejowej nr 25 Dę-

bica – Mielec – Tarnobrzeg?

Jakie są perspektywy

realizacji tej inwestycji?

Czy i kiedy planowane jest

rozpoczęcie budowy Niskiej i Stalowej Woli?

lesistości” w 2010 r. wraz ze stanowiskiem Ko-

misji Ochrony Środowiska, Zasobów Natural-

– punkt 4. porządku dziennego

Poseł Zbigniew Chmielowiec

Panie Marszałku!

Po 2006 r. nastąpił znaczny

spadek zalesień.

Z przedstawionego dokumentu: In-

że ma on charakter długotrwały, spowodowany licz-

nymi ograniczeniami.

Jakie działania zamierza pod-

jąć rząd, aby te ograniczenia jak najszybciej zlikwi-

dować?

Zmieniła się struktura odbiorców drewna.

Poja-

wiła się silna rywalizacja wśród podmiotów zaopa-

trzających się w surowiec.

Głównym odbiorcą jest

energetyka wykorzystująca drewno jako surowiec.

Ceny drewna szybko idą w górę, tartacznicy są zmu-

szeni płacić wyższe ceny, a w ślad za tym drożeją

usługi realizowane m.in. dla budownictwa.

Czy rząd

planuje zmiany sposobu sprzedaży drewna, kształto-

wania wysokości cen i klasyﬁkacji drewna?

Jakim podmiotom i w jakiej wysokości ogólnie i za

1 ha wypłacono środki z funduszu leśnego po zakoń-

czeniu procesu wyłączania gruntów leśnych z pro-

dukcji za rok 2010 w Państwowym Gospodarstwie

Leśnym Lasy Państwowe?

Oświadczenia poselskie

Poseł Jerzy Borkowski

rze!

Około pół miliona polskich internautów wyraża

sprzeciw wobec zamiaru przystąpienia Polski do

międzynarodowego porozumienia ACTA.

Taka ak-

tywność nie miała dotychczas precedensu.

To dobry

znak dla społeczeństwa obywatelskiego w Polsce.

Apeluję więc do pana po raz kolejny, w kolejnej spra-

wie.

Apeluję o jawny dostęp do informacji, o uczci-

wość i nielekceważanie swoich wyborców, nie tylko

tych, którzy panu zaufali.

Serwuje nam pan, mówiąc

językiem sportowym, kolejne niespodzianki, kolejne

tajemnice.

Co jeszcze nas czeka?

Jakie niespodzian-

ki?

Dlaczego w tajemnicy, bez konsultacji społecznej

zgadza się pan na powrót do cenzury?

Kiedyś to już

było.

Niewłaściwe i nierozsądne jest popieranie ini-

cjatyw, które ograniczają swobody obywatelskie, ja-

kie serwuje nam pan, godząc się jako premier rządu

na podpisanie umowy handlowej zwanej ACTA.

Porozumienie było ustalane w sposób niejawny

przez ponad dwa lata.

Dostęp do jego treści był ogra-

niczony i opierał się na tzw. przeciekach, m.in. na

publikacjach serwisu Wikileaks.

ACTA chroni de facto interesy wąskiej grupy, ma-

jąc niekorzystny wpływ na jakość życia przeciętnego

obywatela, dając korporacjom narzędzia do ataku

oskarżeniami na podstawie jedynie podejrzeń.

Ustawa umożliwia wydanie nakazu udostępnia-

nia danych osobowych abonenta sieci Internet przez

autorskich (sekcja 5 § 27 pkt 5).

Jest zaprzeczeniem

Teksty wystąpień niewygłoszonych

Załącznik nr 1

148

dręczenia oskarżeniami i wymaga dowodzenia swojej

W ustawie pojawia się wiele wyrażeń nieścisłych,

jak „w rozsądnym terminie”, co daje służbom prawo

do nieograniczonego przetrzymywania towaru.

Mowa

jest również o „rozsądnej kaucji”.

Te stwierdzenia

i wiele innych dają szerokie pole do interpretacji i nad-

użyć.

Na szczególną uwagę zasługuje więc wspomniana

sekcja 5 umowy o dochodzeniu i egzekwowaniu praw

własności intelektualnej w środowisku cyfrowym.

Dlatego też apeluję w imieniu własnym i Klubu

Poselskiego Ruch Palikota o niepopieranie tej umo-

wy.

Jest jeszcze szansa na zatrzymanie jawnej cen-

zury, chyba że o to panu chodzi, panie premierze.

W polskim prawie nie ma pojęcia piractwa.

ACTA

(Anti-Counterfeiting Trade Agreement) to układ

dniową, Meksykiem, Maroko, Nową Zelandią, Singa-

UE.

Jego nazwę można przetłumaczyć jako „porozu-

mienie przeciw obrotowi podróbkami”.

Dotyczy jed-

nak ochrony własności intelektualnej w ogóle, rów-

nież w Internecie.

Zdaniem obrońców swobód w In-

ternecie może prowadzić to do blokowania różnych

kratycznym kraju cenzura jest niepotrzebna, bo po-

gwałca demokrację.

Dziękuję.

Poseł Zbigniew Chmielowiec

23 stycznia 2012 r. obchodziliśmy 5. rocznicę śmier-

ci legendy polskiego i światowego reportażu, często

określanego jako „człowiek obdarzony absolutnym

da Kapuścińskiego.

Urodził się on 4 marca 1932 r. w Pińsku na Pole-

siu, dzisiejszej Białorusi.

Jego rodzice, Maria i Józef,

byli nauczycielami na wsi.

Gdy miał siedem lat, wy-

buchła wojna.

Przez pierwsze lata po wojnie Kapuściński uczył

się w gimnazjum im. Stanisława Staszica, w którym

w 1950 r. zdał maturę.

W latach 1952–1956 studiował

na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Warszaw-

skiego.

Po studiach zaczął pracować w redakcji „Sztanda-

ru Młodych”.

Zadebiutował jednak poetycko jeszcze

przed maturą w tygodniku „Dziś i jutro” w wieku 17 lat.

W 1956 r. odbył również swą pierwszą podróż zagra-

niczną do Indii.

Powrócił jednak przedwcześnie, ma-

nifestując w ten sposób solidarność z redakcją „Sztan-

daru Młodych”, która stanęła w obronie krytyczne-

go wobec władz tygodnika „Po prostu”.

Za karę w 1958 r.

odwołano kolegium redakcyjne i został wydalony ze

„Sztandaru”.

Wkrótce potem został redaktorem „Po-

lityki”.

Od 1962 r. pracował także dla Polskiej Agen-

cji Prasowej oraz od 1974 r. w tygodniku „Kultu-

ra”.

Jako stały korespondent zagraniczny w Afryce,

Ameryce Łacińskiej i Azji, dokumentował upadek

cesarstwa w Etiopii i Iranie.

Ryszard Kapuściński zmarł 23 stycznia 2007 r.

w wieku 74 lat po rozległym zawale serca.

Pochowa-

ny został w Alei Zasłużonych na Cmentarzu Woj-

skowym na Powązkach.

Po jego śmierci poświecono mu bardzo dużo miej-

sca w polskich i światowych mediach.

Pisały o nim

największe światowe gazety.

Kondolencje z powodu

śmierci pisarza na ręce ambasadora RP w Hiszpa-

nii złożyła hiszpańska para królewska oraz książę

W swoich książkach Kapuściński opisywał odwie-

dzane kraje i wydarzenia w sposób wnikliwy w peł-

nych dramatyzmu relacjach.

Tak powstały jego dwie

książki, które zapoczątkowały jego popularność na

Zachodzie: „Cesarz” z 1978 r. i „Szachinszach” z 1982 r.

Trzecią, najbardziej znaną jego książką na świecie sta-

ło się „Imperium”, napisane na podstawie materiałów

zebranych w czasie podróży po upadającym Związku

Radzieckim w latach 1989–1991.

Jego książki zostały przetłumaczone na wiele ję-

zyków, nawet takich jak japoński i esperanto.

Kapuściński był laureatem wielu nagród i wy-

różnień.

Pierwszą nagrodę – Złoty Krzyż Zasługi –

otrzymał już w 1956 r. za reportaż „To też jest praw-

da o Nowej Hucie”.

Zaszokował nim Polskę Ludową,

opisując trudne warunki życia robotników na budo-

wie kombinatu.

Otrzymał także m.in. Krzyż Kawa-

lerski Orderu Odrodzenia Polski, nagrodę Pen Clu-

bu im. Ksawerego Pruszyńskiego.

W 1996 r. ode-

brał nagrodę im. Jana Parandowskiego, a w 1999 r.

Ikara.

Wybrany został przez środowisko dziennikar-

skie na „Dziennikarza Wieku” w plebiscycie mie-

sięcznika „Press”.

Otrzymał tytuł doktora honoris

causa Uniwersytetu Śląskiego, Uniwersytetu Wro-

cławskiego, Uniwersytetu Jagiellońskiego, Uniwer-

sytetu Gdańskiego oraz wielu zagranicznych uczel-

ni.

Panie Marszałku!

Wysoki Sejmie!

Stojąc dziś

hołd polskiemu mistrzowi reportażu literackiego i naj-

wybitniejszemu pisarzowi wśród reporterów Ryszar-

dowi Kapuścińskiemu w przypadającą 5. rocznicę

jego śmierci.

Poseł Józef Rojek

Gdy przyjrzymy się budżetowi tarnowskiej straży

pożarnej na bieżący rok, to okazuje się, że pod koniec

roku strażacy mogą już nie wyjeżdżać do pożarów,

i to z bardzo prozaicznego powodu – zabraknie im

benzyny.

Zarezerwowana na ten cel kwota jest taka

sama, jak w ubiegłym roku, a ponieważ ceny paliw

w ostatnim czasie znacznie wzrosły, nietrudno obli-

czyć, że strażacy kupią za nią mniej paliwa.

Niestety

problem jest jeszcze poważniejszy, ponieważ kwota

149

zarezerwowana na paliwo w ubiegłym roku i tak oka-

zała się za mała, bo skończyła się już kilka miesięcy

wcześniej, a tarnowscy strażacy wyjeżdżali do poża-

rów tylko dzięki dodatkowym środkom otrzymanym

od wojewody.

w 2011 r. interweniowali zaledwie 2709 razy, a rok

wcześniej aż 6400 razy.

Dlatego należy się spodzie-

wać, że w bieżącym roku liczba interwencji zespołów

ratowniczo-gaśniczych może wzrosnąć i w takim ra-

zie paliwo dla strażackich pojazdów skończy się o wiele

szybciej.

Jak już miałem okazję o tym mówić, cechą cha-

rakterystyczną rządów obecnej ekipy jest brak za-

pewnienia podstawowego bezpieczeństwa naszemu

społeczeństwu.

Sytuacja tarnowskiej straży pożarnej

doﬁnansowaniaodczująinnejednostkiiinnesłużby,

a przede wszystkim my wszyscy.

Jeżeli natomiast

weźmiemy pod uwagę jeszcze to, jak ostatni drastycz-

ny wzrost cen niektórych leków uniemożliwia ich

wykup niezamożnym pacjentom, będziemy mieć ko-

lejny przyczynek do obrazu rządu, który już nawet

nie próbuje stwarzać pozorów, że jeszcze broni i re-

prezentuje interesy naszego społeczeństwa.

Poseł Jan Warzecha

czenie poselskie poświeciłem wielkiej artystce, jaką

była Barbara Kostrzewska.

Urodziła się 29 września

1915 r. w miejscowości Jodłowa, należącej aktualnie

do powiatu dębickiego.

Była wnuczką dyrygenta ope-

ry wiedeńskiej.

Matka artystki pobierała naukę śpie-

wu z Adą Sari.

Barbara ukończyła seminarium na-

uczycielskie i studia w Konserwatorium Muzycznym

w Krakowie.

Otrzymała tytuł nauczyciela muzyki

i śpiewu dla szkół średnich.

Zamieszkała w Przemy-

ślu, gdzie występowała na scenie Teatru Fredreum.

Pracowała również w seminarium nauczycielskim

niego.

Jej pierwszy występ miał miejsce we Lwowie

i był transmitowany przez lokalną rozgłośnię radio-

wą.

Debiutowała w 1937 r. w warszawskim Teatrze

Wielkim.

Angaż otrzymała z rąk ówczesnego dyrek-

tora Adama Dołżyckiego.

W czasie wojny występowa-

ła w repertuarze operetkowym i rewiowym w jaw-

nych teatrach Warszawy i Krakowa.

Niemal od po-

czątku okupacji niemieckiej współpracowała z pod-

ziemiem – początkowo w Związku Walki Zbrojnej, a potem

jako żołnierz Armii Krajowej, przyjmując pseudonim

Maria.

Brała udział w powstaniu warszawskim jako

łączniczka i sanitariuszka, ale nawet podczas tej

okrutnej kanonady przyszedł moment, kiedy mogła

zaśpiewać młodym powstańcom.

Kiedy na podwórzu przy ul. Konopczyńskiego od-

była się uroczysta msza polowa, a podczas niej za-

przysiężenie nowych żołnierzy, z balkonu na wpół

zburzonego domu powstańcy usłyszeli dźwięk skrzy-

piec i śpiewającą Ave Maria łączniczkę Barbarę Ko-

strzewską.

Po wojnie, w latach 1946–1949 Barbara Kostrzew-

1954 r. i Opery Narodowej w Warszawie do 1957 r.

Zagrała rolę Pauliny Rivoli w ﬁlmie – „Warszaw-

skiej premierze” z 1951 r.

Do 1959 r. była kierow-

nikiem artystycznym i solistką Teatru Muzycznego

Spółdzielczego w Warszawie.

Kierowała również Te-

atrem Muzycznym w Lublinie, była dyrektorem

Operetki Dolnośląskiej we Wrocławiu.

Pochodzą-

ca z Jodłowej śpiewaczka wzięła udział w pierwszym

nagraniu płytowym „Strasznego dworu”, gdzie

wcieliła się w Hankę.

W 1961 r. wspólnie z Zofią

Weiss wyreżyserowała „Zemstę nietoperza” Jo-

hanna Straussa i zagrała rolę Rosalindy.

Wystąpiła

też w kilku ﬁlmach, m.in. w „Kwiaciarce” z 1939 r.

i „Warszawskiej premierze” z 1951 r.

Po przejściu na

emeryturę w 1979 r. wróciła do Warszawy, gdzie

udzielała lekcji śpiewu, współpracowała z telewizją

i gościnnie reżyserowała, m.in. w 1982 r.

„Błękitny

zamek” w Operze i Operetce Krakowskiej.

Józef

Kański nazwał Kostrzewską „słowikiem Warszawy”.

Bogusław Kaczyński, opowiadając o artystach wy-

stępujących na festiwalach z Janem Kiepurą w her-

bie, wymienia Kostrzewską w jednym rzędzie z Giu-

seppe di Stefano (królem tenorów) czy Setą del Gran-

de (primadonną mediolańskiej La Scali).

W karierze

artystycznej Barbary Kostrzewskiej zgodnie splotły

się losy solistki opery, śpiewaczki operetkowej, re-

żysera i organizatora, kierownika artystycznego

i dyrektora.

Śpiewaczka przez całe życie z czuło-

ścią wspominała rodzinne strony, podkreślała

swój uczuciowy związek z rodzinną Jodłową.

Zmarła 14 października 1986 r. w Warszawie.

Dziękuj